184560
Αριθμός τεύχους
5234
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
25/8/1929
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΜΑ6ΑΖΙΚΪ 3Ε0Τ10Κ
ΙΌυδΤ 25, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Χο. 5234.
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΕΤΟΞ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΧ.— ΆοιτΗΑ; 5234.
-—ΓΤΟ ΤΙ-ΧΙνΓ ΖΩΞ-ΞΙΙΝΓ
Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΝΕΑΡΟΥ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΤ ΚΙΟΥΝΤΑΧΕ
ΜΕ ΜΙΑΝ ΚΑΛΛΟΝΗΝ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΤ
1 ίΐς ΐ! οοάς ό Μιχαήλ Κιούντα-
«τ.τΜθάθη νά παντρευθή.
ν -ί')ώτ·,ν ευρέθη εις μίαν φυ-
τή; Άγίας Βαοβάβας, αν-
τί να θέσι] τόν δακτύλιον είς τόν
δσκτΐ'ϊη· τή; νΰαφης. Στήν δεν
τίραν πιπνε είς τα κρύα. περιμ -
εϊ: τον βωμόν την νύμφην, ι,
όποία . ν «ό μεταξύ είχεν ίλλάξ
"ΘΕΛΗ ΠΑΝΤΡΕΙΑ, ΜΙΑ, ΘΕΛΠ ΠΑΝΤΡΕΙΛ. ΔΥΟ, ΟΕΑΩ ΠΑΝΤΡΕΙΑ, ΤΡΕΙΣ" ΚΑΙ ΕΠΙ
ΤΕΛΟΥΣ Ο ΕΥΓΕΝΗΣ ΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΛΟΥΣΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ ΕΠΕ¬
ΣΕΝ ΕΙΣ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΤΗΣ ΩΡΑΙΑΣ ΜΥΡΙΕΛ ΗΒΑΝΣ. "Η ΜΗΠΩΣ ΣΥΝΕΛΑΒΕΝ
ΑΥΤΟΣ ΕΚΕΙΝΗΝ;- ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ.--ΔΙΑΤΙ ΕΙ¬
ΧΕ ΜΕΙΝΗ ΔΥΟ ΦΟΡΑΣ ΕΙΣ ΤΑ ΚΡΥΑ— Η ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΗΣ
ΜΗΤΡΟΣ ΤΟΥ.
Κατόπιν πολλών ι τώ ν ό «ωραί¬
ας» Τζάκ καί ή σύζυγός τού ήνώ-
θησαν έκ νέου, άλλ' ή ευτυχία των
δέν διήρκεσε πολύ, διότι μίαν πρω¬
ΐαν 6 Τζάκ ευρέθη είς τόν θάλα-
μόν τού νεκρός, κρατών άκόμη είς
την δεξιάν τού τό πιστόλιον μέ τό
οποίον είχεν αυτοκτονήση.
"Ολίγον βραδύτερον ό "Εντ Κι-
οίνταχυ, ό νεώτερος, ανεψιός τοΰ
«ώραίου Τζάκ», άπήχθη καί έ-
κ,ρατήθη αίχμάλωτος μέχρι τή;
πληρωμής λύτρα έξ 11.000 δολλα-
ρίων, καί ή 'Ελένη Κιουνταχυ, ϊ-
δελφή τοϋ Τζάκ, ηυτοκτόνησε πη-
Ή αδεία έγράφη καί την στιγ¬
μήν ακριβώς κατά την όποιαν ή
χείρ τοΰ Μιχαήλ έκινήθη όπως
■ γράψη τό ενδοξον δνομα επί Ίοΰ
έγγραφον, τό τηλέφωνον έκτύπην
I
σεν. Ό γραμματεύς έσπευσε ν' ά
.ταντήση καί-. . πάοαυτα άφήρε-
| οεν έκ των χειρών τοΰ Μιχαήλ την
ι άδειαν. ·
Τεταραγμένος ό γόνα; τοΰ οι¬
κον Κιούντοχυ ηθέλησε νά μά-δ^
τό αΐτιον τής προσβολάς αυτής. Ό
γραμματεύς ήτο προθυμότατος νά
εξηγήση τα συμβαίνοντα. Ή μή-
ττιο τοΰ Μιχαήλ είχε τηλεφωνήση
?.έγουσα ότι ό υιός της καί ή κόρτ»,
την οποίαν έμελλε νά νυμφευθϊ),
ήσαν άνήλικες καί δέν ηδύναντο
νά συζευχθοΰν άνευ τής συγκατα-
ίίέσεώς της. Ή μήτηρ τοί> Μιχα¬
ήλ προσέτι εδήλωσεν ότι δέν ην¬
νόει νά δώση την συ"κατάθεσίν της
ιιέ κανένα τρόπον.
Άπογοητευμένοι ό Μιχαήλ καί
ή Μαρία έγκατέλειψαν τό γραφέϊ-
γλ έκεΐνο τών άδειόόν διευθυνθέντΓς
πρός άλλο. ομοιον. Άλλά καί έκει
ή αύτη ύποδο-^ί) ανέμενε τό Ιεϋ-
γος. 'Η είδοποίη,σις τής μήτρος
εφαίνετο ότι είχε διαβιβασθή ραδι-
1 οφωνικώς είς όλην την χώραν.
Έν τέλει διά νά βεβαιωθή ότι ό
ιίός της θά σωθή άπό ενδεχομένης
ταραχάς, ή κ. Κιουνταχυ οιέταξε
την σύλληψιν τού καί ό Μιχαήλ,
πρός μεγάλη έκπληξιν τού, ευρέθη
εν έκ τών κελλίων
ΤθΕΪ; (
ό Μιχαήλ Κιουνταχυ, γόνος πλουσίας οικογενείας τοΰ Σικάγου, έπήγεν είς τόν βωμόν τοΰ νάμου. Είς τάς δύο επέστρεψεν άβλαβής. Την τρίτην φοράν επήγε μέ την
Ηβαν; καλλονήν τοΰ κινημοτογράφου, καί..... ή μοιραία φράσις έξεστομίσθη. 'Η εικών δεικνύει τί χαριτωμένο ζευγάρι άποτελοϋν οί δυό τους.
μηι Τώρα ομω; είς την τρίτΐ'ν "Επί τίνα καιρόν ήσαν εύτυχεΐς,
χ ρρ η
|; τού καί είναι Τ>ε™=ζης Οι>ίστερν 'Εξτσέίντί:.
μακαρίτοΐ' πολιγκο-'Κατά την κυκλοφοε ήσασαν τότε
κρεατοσυσκει-αστοΰΐ διάδοσιν. ό Τ;άκ Κιούνταχν, (φ0
'Η άστυνομία τοΰ Κιίνσας Σί-1 δήσασα έκ τοΰ πλοίου, όπερ την
τυ, άκούσασ ταυτα άπέλυσε τον' ί'φεοεν είς Γαλλίαν.
Κιουνταχυ. 'Η δίκη εγκατελείφθη. Αυτή είναι ή ίστορία τής οίκο-
ι'λλ' ουτε ή οίκογένεια Κιοι'νταχι γενείας, εκ τής οποίας κατάγεταί
ουτε οί ψίλοι αυτής ήδΐ'νήθησάν ό Μιχαήλ Κιουνταχυ καί είς την
ποτε νά λησμονήσουν τό φοβερόν | οποίαν εισήλθε διά τοΰ γάμου τη;
ίπεισόδιον όπερ ελοβε χώραν εν|ή Μύρ.ελ ΤΗ6αν;. Πρό τριών έ-
τ{ϊ ώραία α'ιθούσΐ] την οποίαν τα Ι τών, όταν κατά πρώτον άπεπειριί-
έκατομμΰρια τής οικογενείας εί-, θη νά ννμφευθή ό Μιχαήλ, ή κό·
χον στολίσΐ) τόσον μργαλοπρεΛ'υ;' οη τή; έκλογης τοι· ήτο ή ώραία
οί δ; ιί'ΐ8·υο;σμοί περί τοΰ έπεισοδί- Μαρία Άσταίαρ, ήθοποιό; τοΰ
οί, ήκολούθΓσαν τόν Γζάκ Κιοι'ν-, Χόλλυγουντ. Ό Μιχαήλ τότε είχε
ταχι> μέχρι τής ήμερα; τοΰ ·θανα-1 φθάση είς τό 19ον ετος της ήλι/ί-
του τοΐ'. ! άς; τού καί εθεώρει τόν έαιτόν τού
Ή Έντυ έλαβε τα Λσσαοα «ανον ν« συντηρησιι σύζυγον κατκ
/)> Ί^ Οι®νος, διότι ιν·θνς έξ τοΰ πατώματος. γυμνόν, δεμένον
ειθρ υπό δυστυχί'ι,' χειροπόδερα καί μέ τό αίμά τού
Ί" α·'·ί αύτοκτονίαι, ρέον έκ τών πληγών τού. Κύπτο>ν
τέκνα της κοί ίπέστρεψΐν είς τόν
πατρικόν οίκον της έν ' Ομαχο.
τα συστήματα τοΰ Χόλλυγουντ.
Άναντιρρήτως είχεν αρκετόν
ό
^ ολίγον έλαβε διαζύγιον επί, Ζ5»ϊμα &ια τόν σκοπόν αυτόν, άλλα
λό έ έ ΰ'δέν έλαβεν ΰπ' όψιν εν πράγμο
;, νΓητο;·
ν τού και κρατων εις τας
πρώτον την παραμικηάν διαμαρτυρίαν. Εκ
ν '£ντ "ι"ι;»Ί«χν, έννμφειΐΰτι τΓ;ς κλίνης τον έν τώ νοσοκομείω
'ατέοα α -α^,υίν' τήν ώοαίανιό Λίλλης ανήγγειλεν ότι ήονεΐτα
'}ι»οΐίν εϊ: ™π ΡατιΠ'°5 Τζών'νά ύποοκλΐ] καταγγελίαν. Αί πλιν
ήτι- απρ>Χτ. . 'ΙαΧ^ΐ. την κόρην, ,> αί τον, εϊπρ, δέν Γ}5°ν σοβαραί,
^ι'°Ρ(ι-%> 'ρεΐτ<° *'* "/αΑλ()νή τής ι γενόμεναι έν £ξ«ψει άγρίον πα- ^«Ετίϋς (ΐ--^10.^ τί*' «ρώτη,ς δρ-'ί'-οις γωαίς τί^ν πρόθεσιν τοΰ φό- *' /τ 'εα ° ^°1' ''"μ°υ τ(ον «ΰτοι · νού. Ήσαν απλώς μικρές κοψιές ίΧΓ>Ηι·/ ,τςα(ϊα^α τι'κν^,,. τρΐτ'! είς τ»;ν σά^κα τον. αί οποίαι θά '-
'ν «γυθΐ. τόν Μιγπί|Λ. Ορπ«πρ>'οντο ρντό; ολίγον ιι>;ν~ιν
της καί άλλοτε πρό τής φοβεράς ί- . .
/.ΐίν\ζ νυκτός είχεν άποπειοαθϋ νι* χαι ε?ις φ'^0; του ονόματι Όμ-
τραυματίσΐ] τόν Λίλλην καί ότι ό; πράϊαν έπέβησαν αύτοκινι'ιτου καί
ΐδιος μετεχειρίίετο αντήν σκληρόχ , εξεκίνησαν διά τό Γραφείον των
Να! ιιέν είχεν Ίπισωρεύσΐ) είς*αΰ-1 ^δειών γάμου είςτήν πάλιν Σάντα
την άφθονα κοσμηματα καί άλλα! Αννα.
ύλικά άγαθά χάρις εις τα έκατομ-Ι Ό γραμματεύς ήτο περιποιητι-
μύριά του, άλλά δέν την ήγάπα. >ώτατος καί διεβεβαίωσε τα αίδή-
ΕΕς τόν πατέρα τοΰ Τζάκ άνε- μόν νεαρόν ζεΰγος καί τόν παρά-
τέθη ή φύλαξ:; των τεσσάςων τέ-ι νυμφον ότι τα πάντα θά ι'σαν ε
κνων,εϊς δέ τόν Τζάκ καί την "Εν- τοιμα έντός ολίγων λεπτών τής α<- τναν επετράπη νά τα βλέπουν μέ ρας καί ότι έντός ολίγον οί ύποψή την ά'δειαν τοΰ γέροντος Κιούν- φιοι θά άνεκηονσσοντο ώς ήνωμί- Ταχι>. Ι οι ενώπιον Θεών καί άνθρώπων.
τής φυλακής έν Άγία Βαοδάρα,
Αύτό ήτο, ώς λέγουν έν Άμερΐκ^
τό ΐελευταΐον άχνρον δπου εσ-πο-.-
σε την ράχιν τής καμήλας. Μετά
την απόλυσιν τού έκ τής «ρνλακήτ;
ό Μιχαήλ οίφνης αντελήφθη ότι
είχε χάση πλέον πάν ενδιαφέρον
διά την κόρην, την οποίαν τόσον
πολΰ είχε προσπαθήση νά κατα¬
στήση σύζυγον τού >.αί άίτ/ιέςωο.:
την προσοχήν τού είςτήν Τζόχ^
Κρόουφορδ.
Επί τίνα καιρόν ή δεσποιν'ΐΓ
Κρόουφορδ εφάνη άρεσκομένη είς
τόν έ'ριοτα τοΰ Μιχαήλ καί τα πή ν¬
τα έβαινον ώοαιότατ-*. ί/Γαν αίφνης;
ι οκλνοόκαρδη κόρη ήλλαξε γνο'ϊ
ιιην καί άπαξ ετι ό μελλόγαμβρος
ευρέθη κυττάζζων μέ γονρλομένοΐ
μοτια ενα άνρηστον γααή/.ιον δα-
κιιλιον. Μέ άλλας λέξεις εφογε
πάλιν ΤΓ|ν χυλόττηττα.
Τώρα δμως τα ποάγματα έλαβεν
την κανονικήν πορείαν των καί ό
χαμήλιο; δακτύλιος ευρεν ασφα¬
λώς την θέσιν τον είς ενα έκ τώ»
ι*ακτύλων τΰς άριοτε· άς χειρός τής
Μύριελ Ήβανς. Τό σπουδαιότερον
ολων είναι ότι επί τέλου; ϊδωσ·-
τήν συγκατάθεσίν της καί ή "Εν-
τνα Κιοινταχυ. "Ισιος επί τέλοι;
((ΰτή έλησμόνησε τόν Ιδικόν της ·<- τυχή γάμον καί ώλιγόστευσαν όϊ φόβοι της; διά την μέλ?.οισαν ρι- τυχίαν τού ι»!οϋ τη:
ΙΌυδΤ 25, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Χο. 5234.
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΕΤΟΞ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΧ.— ΆοιτΗΑ; 5234.
-—ΓΤΟ ΤΙ-ΧΙνΓ ΖΩΞ-ΞΙΙΝΓ
Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΝΕΑΡΟΥ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΤ ΚΙΟΥΝΤΑΧΕ
ΜΕ ΜΙΑΝ ΚΑΛΛΟΝΗΝ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΤ
1 ίΐς ΐ! οοάς ό Μιχαήλ Κιούντα-
«τ.τΜθάθη νά παντρευθή.
ν -ί')ώτ·,ν ευρέθη εις μίαν φυ-
τή; Άγίας Βαοβάβας, αν-
τί να θέσι] τόν δακτύλιον είς τόν
δσκτΐ'ϊη· τή; νΰαφης. Στήν δεν
τίραν πιπνε είς τα κρύα. περιμ -
εϊ: τον βωμόν την νύμφην, ι,
όποία . ν «ό μεταξύ είχεν ίλλάξ
"ΘΕΛΗ ΠΑΝΤΡΕΙΑ, ΜΙΑ, ΘΕΛΠ ΠΑΝΤΡΕΙΛ. ΔΥΟ, ΟΕΑΩ ΠΑΝΤΡΕΙΑ, ΤΡΕΙΣ" ΚΑΙ ΕΠΙ
ΤΕΛΟΥΣ Ο ΕΥΓΕΝΗΣ ΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΛΟΥΣΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ ΕΠΕ¬
ΣΕΝ ΕΙΣ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΤΗΣ ΩΡΑΙΑΣ ΜΥΡΙΕΛ ΗΒΑΝΣ. "Η ΜΗΠΩΣ ΣΥΝΕΛΑΒΕΝ
ΑΥΤΟΣ ΕΚΕΙΝΗΝ;- ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ.--ΔΙΑΤΙ ΕΙ¬
ΧΕ ΜΕΙΝΗ ΔΥΟ ΦΟΡΑΣ ΕΙΣ ΤΑ ΚΡΥΑ— Η ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΗΣ
ΜΗΤΡΟΣ ΤΟΥ.
Κατόπιν πολλών ι τώ ν ό «ωραί¬
ας» Τζάκ καί ή σύζυγός τού ήνώ-
θησαν έκ νέου, άλλ' ή ευτυχία των
δέν διήρκεσε πολύ, διότι μίαν πρω¬
ΐαν 6 Τζάκ ευρέθη είς τόν θάλα-
μόν τού νεκρός, κρατών άκόμη είς
την δεξιάν τού τό πιστόλιον μέ τό
οποίον είχεν αυτοκτονήση.
"Ολίγον βραδύτερον ό "Εντ Κι-
οίνταχυ, ό νεώτερος, ανεψιός τοΰ
«ώραίου Τζάκ», άπήχθη καί έ-
κ,ρατήθη αίχμάλωτος μέχρι τή;
πληρωμής λύτρα έξ 11.000 δολλα-
ρίων, καί ή 'Ελένη Κιουνταχυ, ϊ-
δελφή τοϋ Τζάκ, ηυτοκτόνησε πη-
Ή αδεία έγράφη καί την στιγ¬
μήν ακριβώς κατά την όποιαν ή
χείρ τοΰ Μιχαήλ έκινήθη όπως
■ γράψη τό ενδοξον δνομα επί Ίοΰ
έγγραφον, τό τηλέφωνον έκτύπην
I
σεν. Ό γραμματεύς έσπευσε ν' ά
.ταντήση καί-. . πάοαυτα άφήρε-
| οεν έκ των χειρών τοΰ Μιχαήλ την
ι άδειαν. ·
Τεταραγμένος ό γόνα; τοΰ οι¬
κον Κιούντοχυ ηθέλησε νά μά-δ^
τό αΐτιον τής προσβολάς αυτής. Ό
γραμματεύς ήτο προθυμότατος νά
εξηγήση τα συμβαίνοντα. Ή μή-
ττιο τοΰ Μιχαήλ είχε τηλεφωνήση
?.έγουσα ότι ό υιός της καί ή κόρτ»,
την οποίαν έμελλε νά νυμφευθϊ),
ήσαν άνήλικες καί δέν ηδύναντο
νά συζευχθοΰν άνευ τής συγκατα-
ίίέσεώς της. Ή μήτηρ τοί> Μιχα¬
ήλ προσέτι εδήλωσεν ότι δέν ην¬
νόει νά δώση την συ"κατάθεσίν της
ιιέ κανένα τρόπον.
Άπογοητευμένοι ό Μιχαήλ καί
ή Μαρία έγκατέλειψαν τό γραφέϊ-
γλ έκεΐνο τών άδειόόν διευθυνθέντΓς
πρός άλλο. ομοιον. Άλλά καί έκει
ή αύτη ύποδο-^ί) ανέμενε τό Ιεϋ-
γος. 'Η είδοποίη,σις τής μήτρος
εφαίνετο ότι είχε διαβιβασθή ραδι-
1 οφωνικώς είς όλην την χώραν.
Έν τέλει διά νά βεβαιωθή ότι ό
ιίός της θά σωθή άπό ενδεχομένης
ταραχάς, ή κ. Κιουνταχυ οιέταξε
την σύλληψιν τού καί ό Μιχαήλ,
πρός μεγάλη έκπληξιν τού, ευρέθη
εν έκ τών κελλίων
ΤθΕΪ; (
ό Μιχαήλ Κιουνταχυ, γόνος πλουσίας οικογενείας τοΰ Σικάγου, έπήγεν είς τόν βωμόν τοΰ νάμου. Είς τάς δύο επέστρεψεν άβλαβής. Την τρίτην φοράν επήγε μέ την
Ηβαν; καλλονήν τοΰ κινημοτογράφου, καί..... ή μοιραία φράσις έξεστομίσθη. 'Η εικών δεικνύει τί χαριτωμένο ζευγάρι άποτελοϋν οί δυό τους.
μηι Τώρα ομω; είς την τρίτΐ'ν "Επί τίνα καιρόν ήσαν εύτυχεΐς,
χ ρρ η
|; τού καί είναι Τ>ε™=ζης Οι>ίστερν 'Εξτσέίντί:.
μακαρίτοΐ' πολιγκο-'Κατά την κυκλοφοε ήσασαν τότε
κρεατοσυσκει-αστοΰΐ διάδοσιν. ό Τ;άκ Κιούνταχν, (φ0
'Η άστυνομία τοΰ Κιίνσας Σί-1 δήσασα έκ τοΰ πλοίου, όπερ την
τυ, άκούσασ ταυτα άπέλυσε τον' ί'φεοεν είς Γαλλίαν.
Κιουνταχυ. 'Η δίκη εγκατελείφθη. Αυτή είναι ή ίστορία τής οίκο-
ι'λλ' ουτε ή οίκογένεια Κιοι'νταχι γενείας, εκ τής οποίας κατάγεταί
ουτε οί ψίλοι αυτής ήδΐ'νήθησάν ό Μιχαήλ Κιουνταχυ καί είς την
ποτε νά λησμονήσουν τό φοβερόν | οποίαν εισήλθε διά τοΰ γάμου τη;
ίπεισόδιον όπερ ελοβε χώραν εν|ή Μύρ.ελ ΤΗ6αν;. Πρό τριών έ-
τ{ϊ ώραία α'ιθούσΐ] την οποίαν τα Ι τών, όταν κατά πρώτον άπεπειριί-
έκατομμΰρια τής οικογενείας εί-, θη νά ννμφευθή ό Μιχαήλ, ή κό·
χον στολίσΐ) τόσον μργαλοπρεΛ'υ;' οη τή; έκλογης τοι· ήτο ή ώραία
οί δ; ιί'ΐ8·υο;σμοί περί τοΰ έπεισοδί- Μαρία Άσταίαρ, ήθοποιό; τοΰ
οί, ήκολούθΓσαν τόν Γζάκ Κιοι'ν-, Χόλλυγουντ. Ό Μιχαήλ τότε είχε
ταχι> μέχρι τής ήμερα; τοΰ ·θανα-1 φθάση είς τό 19ον ετος της ήλι/ί-
του τοΐ'. ! άς; τού καί εθεώρει τόν έαιτόν τού
Ή Έντυ έλαβε τα Λσσαοα «ανον ν« συντηρησιι σύζυγον κατκ
/)> Ί^ Οι®νος, διότι ιν·θνς έξ τοΰ πατώματος. γυμνόν, δεμένον
ειθρ υπό δυστυχί'ι,' χειροπόδερα καί μέ τό αίμά τού
Ί" α·'·ί αύτοκτονίαι, ρέον έκ τών πληγών τού. Κύπτο>ν
τέκνα της κοί ίπέστρεψΐν είς τόν
πατρικόν οίκον της έν ' Ομαχο.
τα συστήματα τοΰ Χόλλυγουντ.
Άναντιρρήτως είχεν αρκετόν
ό
^ ολίγον έλαβε διαζύγιον επί, Ζ5»ϊμα &ια τόν σκοπόν αυτόν, άλλα
λό έ έ ΰ'δέν έλαβεν ΰπ' όψιν εν πράγμο
;, νΓητο;·
ν τού και κρατων εις τας
πρώτον την παραμικηάν διαμαρτυρίαν. Εκ
ν '£ντ "ι"ι;»Ί«χν, έννμφειΐΰτι τΓ;ς κλίνης τον έν τώ νοσοκομείω
'ατέοα α -α^,υίν' τήν ώοαίανιό Λίλλης ανήγγειλεν ότι ήονεΐτα
'}ι»οΐίν εϊ: ™π ΡατιΠ'°5 Τζών'νά ύποοκλΐ] καταγγελίαν. Αί πλιν
ήτι- απρ>Χτ. . 'ΙαΧ^ΐ. την κόρην, ,> αί τον, εϊπρ, δέν Γ}5°ν σοβαραί,
^ι'°Ρ(ι-%> 'ρεΐτ<° *'* "/αΑλ()νή τής ι γενόμεναι έν £ξ«ψει άγρίον πα- ^«Ετίϋς (ΐ--^10.^ τί*' «ρώτη,ς δρ-'ί'-οις γωαίς τί^ν πρόθεσιν τοΰ φό- *' /τ 'εα ° ^°1' ''"μ°υ τ(ον «ΰτοι · νού. Ήσαν απλώς μικρές κοψιές ίΧΓ>Ηι·/ ,τςα(ϊα^α τι'κν^,,. τρΐτ'! είς τ»;ν σά^κα τον. αί οποίαι θά '-
'ν «γυθΐ. τόν Μιγπί|Λ. Ορπ«πρ>'οντο ρντό; ολίγον ιι>;ν~ιν
της καί άλλοτε πρό τής φοβεράς ί- . .
/.ΐίν\ζ νυκτός είχεν άποπειοαθϋ νι* χαι ε?ις φ'^0; του ονόματι Όμ-
τραυματίσΐ] τόν Λίλλην καί ότι ό; πράϊαν έπέβησαν αύτοκινι'ιτου καί
ΐδιος μετεχειρίίετο αντήν σκληρόχ , εξεκίνησαν διά τό Γραφείον των
Να! ιιέν είχεν Ίπισωρεύσΐ) είς*αΰ-1 ^δειών γάμου είςτήν πάλιν Σάντα
την άφθονα κοσμηματα καί άλλα! Αννα.
ύλικά άγαθά χάρις εις τα έκατομ-Ι Ό γραμματεύς ήτο περιποιητι-
μύριά του, άλλά δέν την ήγάπα. >ώτατος καί διεβεβαίωσε τα αίδή-
ΕΕς τόν πατέρα τοΰ Τζάκ άνε- μόν νεαρόν ζεΰγος καί τόν παρά-
τέθη ή φύλαξ:; των τεσσάςων τέ-ι νυμφον ότι τα πάντα θά ι'σαν ε
κνων,εϊς δέ τόν Τζάκ καί την "Εν- τοιμα έντός ολίγων λεπτών τής α<- τναν επετράπη νά τα βλέπουν μέ ρας καί ότι έντός ολίγον οί ύποψή την ά'δειαν τοΰ γέροντος Κιούν- φιοι θά άνεκηονσσοντο ώς ήνωμί- Ταχι>. Ι οι ενώπιον Θεών καί άνθρώπων.
τής φυλακής έν Άγία Βαοδάρα,
Αύτό ήτο, ώς λέγουν έν Άμερΐκ^
τό ΐελευταΐον άχνρον δπου εσ-πο-.-
σε την ράχιν τής καμήλας. Μετά
την απόλυσιν τού έκ τής «ρνλακήτ;
ό Μιχαήλ οίφνης αντελήφθη ότι
είχε χάση πλέον πάν ενδιαφέρον
διά την κόρην, την οποίαν τόσον
πολΰ είχε προσπαθήση νά κατα¬
στήση σύζυγον τού >.αί άίτ/ιέςωο.:
την προσοχήν τού είςτήν Τζόχ^
Κρόουφορδ.
Επί τίνα καιρόν ή δεσποιν'ΐΓ
Κρόουφορδ εφάνη άρεσκομένη είς
τόν έ'ριοτα τοΰ Μιχαήλ καί τα πή ν¬
τα έβαινον ώοαιότατ-*. ί/Γαν αίφνης;
ι οκλνοόκαρδη κόρη ήλλαξε γνο'ϊ
ιιην καί άπαξ ετι ό μελλόγαμβρος
ευρέθη κυττάζζων μέ γονρλομένοΐ
μοτια ενα άνρηστον γααή/.ιον δα-
κιιλιον. Μέ άλλας λέξεις εφογε
πάλιν ΤΓ|ν χυλόττηττα.
Τώρα δμως τα ποάγματα έλαβεν
την κανονικήν πορείαν των καί ό
χαμήλιο; δακτύλιος ευρεν ασφα¬
λώς την θέσιν τον είς ενα έκ τώ»
ι*ακτύλων τΰς άριοτε· άς χειρός τής
Μύριελ Ήβανς. Τό σπουδαιότερον
ολων είναι ότι επί τέλου; ϊδωσ·-
τήν συγκατάθεσίν της καί ή "Εν-
τνα Κιοινταχυ. "Ισιος επί τέλοι;
((ΰτή έλησμόνησε τόν Ιδικόν της ·<- τυχή γάμον καί ώλιγόστευσαν όϊ φόβοι της; διά την μέλ?.οισαν ρι- τυχίαν τού ι»!οϋ τη:
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΤΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ί
ί.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΐΑΚΗΓ^^
ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΗΞ ΧΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΕΚΑΤΟΜΙτΙΥΡΙΟΥΧΟΣ 0ΡΑ7ΠΡ ΦΡΑΝΣΙΣ Γ0ΥΝΤΓ«ΡΔ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣ
ΤΗΣ ΤΟΥ ΤΖΕΛΛΟ, ΕΔΕΙΞΕΝ ΟΤΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΞΙΑΝ, ΠΡΟΚΕΙΜΕ.
ΝΟΥ ΔΙ' ΑΥΤΗΝ ΝΑ ΕΞΑΓΟΡΑΣΟΗ Η Ε ΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΣ ΑΠΟ ΜΙΑΝ Α-
ΠΙΣΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ.- Η ΣΥΖΥΓΟΣ Τ3Υ ΠΑΛΙΝ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΟΤΙ ΕΙ-
ΧΕ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΑΑ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑΝ ΦΑΤΜΕ.- Π«Σ Ε-
ΓΙΝΕΝ Ο ΣΥ πΒΙΒΑΣΙτΙΟΣ.
ςα της είς τό Φωλλ Ρίβερ τής Μαο
σαχουσέττης, έλαβε άαέσως 1.000.
000 δολλάρια καί 300.000 δολλά-
ρια έλαβον οί δικηγόροι. Επί πλέ¬
ον ό κ. Γούντγωρδ 7ατέθεσεν 1.
500.000 δολλάρια χάριν τής συν
τηρήσεω; των δύο τέκνων τού.
Βεΰαίω; μία πάσχουσα σνζυγι-
χή κσρδία, ώς έοεθτσμένη σκωλη-
κοειδής απόφασις ή σάπιος τραπε
ζίτης, ένίοτε άνταποκρίνεται είς
φάρματ/.α ολιγώτερον δαπανηρά,
άλλ' ό χ. Γούντγωρδ άναμφιβόλω;
8ά έχη. την έγκρισιν των καλλιτέ'
ρων Ίατοών, δταν συνιστά άμε¬
σον εγχείρησιν επί χρονίων άσθε-
'ειών, αί οποίαι άπειλοΰν νά κα-
ταστοΰν 6Ρεΐαι.
"Επί μήνας, ή ουζυγι/ή μεταίύ
τοΰ κ. καί τής κ. Γούντγωρδ ρή¬
ξις ήτις έδείκνυεν όλα τα σημεΐα
τής προσεγγίσεως πρός τίιν άξύ-
τητα έκράτει τό ενδιαφέρον δΰο
ιϊπείρων. Ό βασιλεύς ταϋ τζέλλο
/ίατηγόρει την σύζυγον τού ώς ?-
Ρούθ 12, έξ ενός οίκοτροφείου,
όπου τα ζΐχε τοποθετημένα ή μή¬
τηρ των. Ή ν.. Γούντγωρδ ηκολού¬
θησε κατά πόδας τόν άπαγωγέα
των τέκνων της καί σύζυγον της
μέχρι Νέας 'Υδς,αν:, κατώρθωσε
δέ τί) βοηθεία των δικηγόρον της
νά λάβη πάλιν τα τέκνα της.
Ό έκατομμυριοθχος βεβαίως
ησθάνετο ότι έστερεϊτο τοϋ απαι¬
τούμενον σθενονς δτοο; διεξαγάγη
τόν άγώνα. Καί εκίνησε μέν την
ουνήθη άγωγήν περί δ'αζυγίου, ή
δοαδύτης όμως μέ τ«ν οποίαν /.<- νεΐται ή Άμερικανική δικαιοσύνΐ) δέν ήρεσεν εις τόν κ. Γούντγωρδ, καί δι" αύτό οΰτο; τόν παρελθόντα Απρίλιον μετέφερε την υπόθεσιν είς τα δικαστήρια τού Μεξικοϊ·. Πρός περισσοτέραν επαρχίαν, 5 κ. Γούντγωρδ έφερεν έκ Π αρισί- ων πέντε μάρτνρας, οπωζ μαρτι>
ρήσονν εναντίον τής σύζυγον τού.
Π ρός απογοήτευσιν τού
όμως συνέβη ώστε είς
■ ι
• ■
"Ανω, ή κ. "Ορατωρ Φράνσις Γούντγωρδ, τής οποίας ό σύζυγος, δεξιφ, έ-
πλήοωσε γενναιότατον ποσόν χάριν διαξυγίου. Διά την καλλιτέραν επιτυ¬
χίαν τοΰ σκοποϋ τού έχρησιμοποίησε τα Μεξικανικά δικαστήν<α, έως ότου ή κ. Γούντγωρδ τφ εδωσε τίιν ελευθερίαν τού άντί ύπερόγκου τιμήματος. ΟΙ περισσότεροι έκ των έγγά- ι>ων άνδρών, όσον καί αν είναι ου-
σαρεστημένοι, θά όμολογήσουν δ-
τι τρία έκατομμύρια δολλάρια εί¬
ναι ύπέρογκον χρηματικόν ποσόν
διά νά τό πληρώση κανείς όπως α¬
παλλαγή τής σνζύγου τού, ΐδίω-
δταν αύτη είναι άρτιμελής καί έκ-
τός τοϋ ότι είναι μήτηρ των τέ
κνων τού, έχη ολα τα άπαιτούμε
να δπως καταστή σύζυγος αλλοιι
άνδρός. Καί δμως ποϊο; έξ ημών,
πάσχων επί έοδομάδας ή καί επί
μήνας άπό δυνατόν πονόδοντον,
δέν φά έδιδε πάν δ,τι εχει δπως α¬
παλλαγή τού φοβερόν πόνον;
"Οταν εν πρόσωπον ένοχλβ ψυ-
χι/ώς αλλο πρόσωπον, τα εμπλα-
στρα δέν ώφελοΰν. Άλλά καί άν
(">φελοΰσον, ποίος θα έδιδε τρίο
καί ήμισυ έκατομμύρια δολλαρίων
διά τό άποτελεσματικώτερον φάρ¬
μακον τοΰ κόσμον, έστω καί άν
δι' αύτοΰ επρόκειτο νά έξαφανί-
οη μεγαλειτέρον καί πραγματικώ-
τερον πόνον;
Κοί δμως αύτό είναι τό ποσόν,
τό οποίον ό "Ορατωρ Φράνσις
ΙΌΟντγίορδ, ό βασιλεύς τοϋ Τζελ-
Ιο, έπλήρωσε πρό όλίγου δπα>ς ά-
'ίί τοΰ σιθ'γικοΰ τον καρδιο
πόνου, όστις κατά την διαβεβαίω¬
σιν τοϋ ίδίου είναι πολύ φοβερω-
τερος απλοϋ πονοδόντου ή καί αλ
?.ου οιουδήποτε τυ^αίου πόνον.
Ή άλήθεΐα είναι ότι νπάρχουλ
πλεΐστοι βιομήχανοι χημικών εί
δών, διαφημίζοντες άσπιρίνην, ύ·
πνωτι/ά καί παντοειδής τονωτικά
των νεύρ<ον άντί τιμής όλιγωτέρσς τοΰ ενός δολλαρίου. Οΰτε σέντ δ- μ«>ς έκ των χρημάτων τοϋ κ. Γούτ
γωρδ έπήγεν είς τόν Ιατρόν τού
η είς τόν φαριιακοποιόν τού. Διό
τι, κατά την όμολογίαν τοϋ ίδίου
εν Μεξικανικόν διαζύγιον, παρό
την φοβεράν δαπάνην τού, είναι
πολύ αποτελεσματικωτέρα θερο
πειά των βυζυγικών πόνων παρσ
οιονδήποτε αλλο φάρμακον, ώς θά
ήτο μία φιλική συμβουλή ή κα)
προσπαθεία πρός συμ€ι6ασμόν.
Έκ των 3.500.000 δολλαρίων
άτινα έπέταςαν έκ των χειρών τοΰ
/. Γούντγωρδ άπό της στιγμήν
καθ* ην συνέλαβεν ούτος την δα
πανηράν Ιδέαν τοΰ Μεξικανικοί
διαζυγίου, κατά μίμησιν τοΰ πα-
ροιμιωδους εκείνον άνθρωπον, δσ
τις πνιγόμενος πιάνεται άπό τό ά-
χυρον, ή κ. Γούντγωρδ, ή δποία
επήγε νά ζήση πάλιν μέ την μητέ-
Γοιτντγωρΰ είχεν είπη περι των
μυστικών σχέσεων αυτής και ΐοΐ
βασιλέως τοΰ Τζέλλο. Ή κ. Γούντ¬
γωρδ έπομένως ήνανκάσθη ν ^
νακαλέστι τάς σχετικάς /ατη ο,η-
άς της. ^
Τα πάντα τώρα έβαινον /ωά,;.
ΑΙ κατηγορίαι άμφοτέρωιίεν άνε-
κν,ήθησαν. Τό διαζιγιον πλέον ι>
το βέβαιον είς τάς χείρα; τού ·'.
Γούντγωρδ, οταν τα Μεξι/ανι/α
δικαστήθια άπεφάνίτησαν ότι ένε¬
κα τής ποοσφάτον έπαναστάσεως,
ιαις έΰασίλει»ε τότε είς τό Μείςΐ/ον
όλα τα έκκεεμή διαζύγια είναι α
κυρα. Ό κ. Γούντγωρδ κατελι,φίτη
υπό άπελπισίας, δταν πρός ι^^ά-
λην χαράν τού ηκούσθη ότι τα
πρ-άγματα ήσίχασαν πάλιν είς το
Μεξικόν καί ότι άνεκλΐ|&Γ· ή δι /α
στικήι έκείνη άπό«ρασις δι' ή; εί¬
χον κηρυχθή ώς ακυρα δ).α τα υπο
έκδίκασιν διαζύγια. 'Επί τϊλοις ή
ποθητί, απόφασις εξεδόθη, ή ,,
Γούντγωρδ δέν ?το πλέον σύ*ΐ'γο'
τοΰ κ. Γούντγωρδ. Τό σποΐ'δαιοτΓ
ί-ον έν τη περιπτώσει ταύτΐ] ήτο
ότι ουτε αύτός οΰτε έκείνη εΰθΓθ
είς την ανάγκην νά αεταβή εί:
Μεξικόν. Τό μόνον όπερ έχρε ασθη
Γιτο νά υπογράψη ό ίασιλεϋς τον
Τζέλλο την σχετικήν τραπεζιτικήν
έπιταγήν δι' εν έκατομμύριον δολ-
>άρια έπ' ονόματι τής τέω; σνζυ
γου τού καί ν« πληρώση τα δι·/η-
γορΐκά ίξοδα της σύζύγου τοι έ/
τος έκείνων τα όποϊα ωφει/ε να
πληρώση ε'ι5 τ0"? ίδικούς τού δ-
κηγόρους διά τό εύτυχές αύτύ /α-
τόρθίϋμα.
Ένοεϊται δτι μετά την ύπογρα-
φήν της έπιταγης υπεγράφη ναι ε
πίσημος συμφωνία μεταξύ τον /.
Γούντγωρδ καί τής τέω; σιχυγου
τού διά τα καθέκαστα τοΰ δια.ν-
γίου.
Είς έκ των δρων τής συμιΐ'^
ας ταχτης είναι δτι τα τέκνα, τα
όποϊα κατά τσύς περισσοτεροΐ'ί
μήνας τοΰ ετους ευρίσκονται εί;
οίκοτροφεϊον ή είς τό κάμπ, ί)α ε¬
πισκέπτωνται κατά τάς δια/οια»
έκ πεοιτροπη^, τον; χωρισαίνού,
χουσανάπρεπεϊς σχέσει; μετά Π ο; Ι των πέντε αυτών μαοτύοων Α«
ρ.σινων λεοντων των αίθουσαν, οί δήμησεν είς τάς αίων&ονάΓέ^
^ ~ —■ —— ·» —* ** ^* ^ ^«^ ψ λ ^^ ι.
όποϊοι ούχι σπανίως παρέχονν είς
τας Άμερικανίδας την αυτήν τέο-
ημη είς τάς αίωνίους μονά
οξείας προσοολης άλκοολισ
αλλος έ ί
μοϋ
ψιν, την οποίαν οί χονραισμενοι έΛ
τοΰ εμπόριον σύζυγοι των τελεν- ] άλλος' πάλιν ί&ηωανΐί
ταιων ευρίσκουν είς την συντρο-; πνός είς τόν όρίζοντα
φιαν των διαφόρων χορευτριών, Περιττόν νά " '
;ρινων λεσχών τής Νέας ζνγΐκός ν.αρδιό
. Λ. Εκεινη πάλιν κατηγορει γωοδ επανήλθε
τον σύζυγον της δι όαοιαν σιηιττε- Λ^λ ^.^... Λιι.
επεσε είς ερωτα καί ά-
τηζ ίίΚϊΜΐρνη- του .Λ(£
ριφοράν, άνε<τοερε δέ καί τό δνομ« τής Πριγκιπίσσης Φατμάς, μιά; θελκτικης Τουρκιδος χορευτρίας ώς τής Ιδιαιτέρας θΗλης, πρό;ήν οποίαν έκεϊνος έπεδείκνυεν ιδιαι¬ τέραν προτίμησιν. Ή διάστασις έπετάθη τόν παρελ- θόνται Ιανουάριον δταν ό ΰασιλεΰ- τοΰ Τζέλλο μετέβη είς Παρισίους νασθη οται οί δ.κηγόροι τής συζύ- γου τού συγκατένευσαν νά τόν ά- Τησου ν νά λάβη τό διαζΰγιόν τον εν Μεξικώ επί τφ δρω ν' άποσύρη και ούτος τάς κατά τής κ. Γούντ'- νωρδ κατηγορίας σχετ·.κώς μέ την εν 11 αρισιοις διαγωγήν της. -ν τφ μεταιξύ ή Τουρκί; χορεύ τρια Π ριγκίπισσα Φατμέ "Αλ " , ', ^ Γ",1 ε"^ **«ν-«ι««ς ιρι-α ιιριγκίπισσα και απηγαγε τα δίο τέκνα τού, "Ο- ,',πείλησε νά έγείρη α ρατωρ. νεώτερον, 9 ετών καί,ημίσετ δταϊ ^ Άλα, επί δυσ ήκ. γονεις των. ΑιίΕΚΙΙΙΤΛ είς την άπένδντι σχθην, ^ πληρώση τα κανονισαένα. Ο/.: Ά5ης έξανέστη, έ»αατβς 8« ίικαιτών^ έπρότεινε ιΛΐ^ν αν· αη έγκλήμ.ατος, γιατι «! —ρότοΒοί των. Νά ί-. , ίράχου μετά τοθ Πρβιιτ^ως. γ ι~ν Ι Ινα;· νά καταδικασθ·») να —, μη υχδ κάτω το5 κρημνοΰ υ.α^ ^ άς Δαναίίας, είπεν ό βλλβς ^ «ν.*. ττ<5^ τάς ν Σίσυφον πο« έπρότενε τρ.'τος. Κ* 8λ ί *«»3? ρ καΟ εξής, 8λ«ι οί φε?ίν την γνώμην των Μίνως, 6 άνώτατος «« Ά έώ Καί β Ά3νι, έσιώχ δ·.κ«ττ2· είχον έχφίρει νΓ γείρεται στνίαρώς ό Μινως: εί™, χβΜίΐια ««ίτας «« · δέν 6ά 1 ρίας δέν 6ά ^η άλλη τροαε#ωτερ«. Λ λωμεν αυτόν είς τον χοομο', ί έ την ^Ρ'·^ ' Έχλιχτά ριδλία Ιχ« 6λιο.-τωλείον τοΰ Έ*ι
ί
ί.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΐΑΚΗΓ^^
ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΗΞ ΧΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΕΚΑΤΟΜΙτΙΥΡΙΟΥΧΟΣ 0ΡΑ7ΠΡ ΦΡΑΝΣΙΣ Γ0ΥΝΤΓ«ΡΔ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣ
ΤΗΣ ΤΟΥ ΤΖΕΛΛΟ, ΕΔΕΙΞΕΝ ΟΤΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΞΙΑΝ, ΠΡΟΚΕΙΜΕ.
ΝΟΥ ΔΙ' ΑΥΤΗΝ ΝΑ ΕΞΑΓΟΡΑΣΟΗ Η Ε ΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΣ ΑΠΟ ΜΙΑΝ Α-
ΠΙΣΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ.- Η ΣΥΖΥΓΟΣ Τ3Υ ΠΑΛΙΝ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΟΤΙ ΕΙ-
ΧΕ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΑΑ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑΝ ΦΑΤΜΕ.- Π«Σ Ε-
ΓΙΝΕΝ Ο ΣΥ πΒΙΒΑΣΙτΙΟΣ.
ςα της είς τό Φωλλ Ρίβερ τής Μαο
σαχουσέττης, έλαβε άαέσως 1.000.
000 δολλάρια καί 300.000 δολλά-
ρια έλαβον οί δικηγόροι. Επί πλέ¬
ον ό κ. Γούντγωρδ 7ατέθεσεν 1.
500.000 δολλάρια χάριν τής συν
τηρήσεω; των δύο τέκνων τού.
Βεΰαίω; μία πάσχουσα σνζυγι-
χή κσρδία, ώς έοεθτσμένη σκωλη-
κοειδής απόφασις ή σάπιος τραπε
ζίτης, ένίοτε άνταποκρίνεται είς
φάρματ/.α ολιγώτερον δαπανηρά,
άλλ' ό χ. Γούντγωρδ άναμφιβόλω;
8ά έχη. την έγκρισιν των καλλιτέ'
ρων Ίατοών, δταν συνιστά άμε¬
σον εγχείρησιν επί χρονίων άσθε-
'ειών, αί οποίαι άπειλοΰν νά κα-
ταστοΰν 6Ρεΐαι.
"Επί μήνας, ή ουζυγι/ή μεταίύ
τοΰ κ. καί τής κ. Γούντγωρδ ρή¬
ξις ήτις έδείκνυεν όλα τα σημεΐα
τής προσεγγίσεως πρός τίιν άξύ-
τητα έκράτει τό ενδιαφέρον δΰο
ιϊπείρων. Ό βασιλεύς ταϋ τζέλλο
/ίατηγόρει την σύζυγον τού ώς ?-
Ρούθ 12, έξ ενός οίκοτροφείου,
όπου τα ζΐχε τοποθετημένα ή μή¬
τηρ των. Ή ν.. Γούντγωρδ ηκολού¬
θησε κατά πόδας τόν άπαγωγέα
των τέκνων της καί σύζυγον της
μέχρι Νέας 'Υδς,αν:, κατώρθωσε
δέ τί) βοηθεία των δικηγόρον της
νά λάβη πάλιν τα τέκνα της.
Ό έκατομμυριοθχος βεβαίως
ησθάνετο ότι έστερεϊτο τοϋ απαι¬
τούμενον σθενονς δτοο; διεξαγάγη
τόν άγώνα. Καί εκίνησε μέν την
ουνήθη άγωγήν περί δ'αζυγίου, ή
δοαδύτης όμως μέ τ«ν οποίαν /.<- νεΐται ή Άμερικανική δικαιοσύνΐ) δέν ήρεσεν εις τόν κ. Γούντγωρδ, καί δι" αύτό οΰτο; τόν παρελθόντα Απρίλιον μετέφερε την υπόθεσιν είς τα δικαστήρια τού Μεξικοϊ·. Πρός περισσοτέραν επαρχίαν, 5 κ. Γούντγωρδ έφερεν έκ Π αρισί- ων πέντε μάρτνρας, οπωζ μαρτι>
ρήσονν εναντίον τής σύζυγον τού.
Π ρός απογοήτευσιν τού
όμως συνέβη ώστε είς
■ ι
• ■
"Ανω, ή κ. "Ορατωρ Φράνσις Γούντγωρδ, τής οποίας ό σύζυγος, δεξιφ, έ-
πλήοωσε γενναιότατον ποσόν χάριν διαξυγίου. Διά την καλλιτέραν επιτυ¬
χίαν τοΰ σκοποϋ τού έχρησιμοποίησε τα Μεξικανικά δικαστήν<α, έως ότου ή κ. Γούντγωρδ τφ εδωσε τίιν ελευθερίαν τού άντί ύπερόγκου τιμήματος. ΟΙ περισσότεροι έκ των έγγά- ι>ων άνδρών, όσον καί αν είναι ου-
σαρεστημένοι, θά όμολογήσουν δ-
τι τρία έκατομμύρια δολλάρια εί¬
ναι ύπέρογκον χρηματικόν ποσόν
διά νά τό πληρώση κανείς όπως α¬
παλλαγή τής σνζύγου τού, ΐδίω-
δταν αύτη είναι άρτιμελής καί έκ-
τός τοϋ ότι είναι μήτηρ των τέ
κνων τού, έχη ολα τα άπαιτούμε
να δπως καταστή σύζυγος αλλοιι
άνδρός. Καί δμως ποϊο; έξ ημών,
πάσχων επί έοδομάδας ή καί επί
μήνας άπό δυνατόν πονόδοντον,
δέν φά έδιδε πάν δ,τι εχει δπως α¬
παλλαγή τού φοβερόν πόνον;
"Οταν εν πρόσωπον ένοχλβ ψυ-
χι/ώς αλλο πρόσωπον, τα εμπλα-
στρα δέν ώφελοΰν. Άλλά καί άν
(">φελοΰσον, ποίος θα έδιδε τρίο
καί ήμισυ έκατομμύρια δολλαρίων
διά τό άποτελεσματικώτερον φάρ¬
μακον τοΰ κόσμον, έστω καί άν
δι' αύτοΰ επρόκειτο νά έξαφανί-
οη μεγαλειτέρον καί πραγματικώ-
τερον πόνον;
Κοί δμως αύτό είναι τό ποσόν,
τό οποίον ό "Ορατωρ Φράνσις
ΙΌΟντγίορδ, ό βασιλεύς τοϋ Τζελ-
Ιο, έπλήρωσε πρό όλίγου δπα>ς ά-
'ίί τοΰ σιθ'γικοΰ τον καρδιο
πόνου, όστις κατά την διαβεβαίω¬
σιν τοϋ ίδίου είναι πολύ φοβερω-
τερος απλοϋ πονοδόντου ή καί αλ
?.ου οιουδήποτε τυ^αίου πόνον.
Ή άλήθεΐα είναι ότι νπάρχουλ
πλεΐστοι βιομήχανοι χημικών εί
δών, διαφημίζοντες άσπιρίνην, ύ·
πνωτι/ά καί παντοειδής τονωτικά
των νεύρ<ον άντί τιμής όλιγωτέρσς τοΰ ενός δολλαρίου. Οΰτε σέντ δ- μ«>ς έκ των χρημάτων τοϋ κ. Γούτ
γωρδ έπήγεν είς τόν Ιατρόν τού
η είς τόν φαριιακοποιόν τού. Διό
τι, κατά την όμολογίαν τοϋ ίδίου
εν Μεξικανικόν διαζύγιον, παρό
την φοβεράν δαπάνην τού, είναι
πολύ αποτελεσματικωτέρα θερο
πειά των βυζυγικών πόνων παρσ
οιονδήποτε αλλο φάρμακον, ώς θά
ήτο μία φιλική συμβουλή ή κα)
προσπαθεία πρός συμ€ι6ασμόν.
Έκ των 3.500.000 δολλαρίων
άτινα έπέταςαν έκ των χειρών τοΰ
/. Γούντγωρδ άπό της στιγμήν
καθ* ην συνέλαβεν ούτος την δα
πανηράν Ιδέαν τοΰ Μεξικανικοί
διαζυγίου, κατά μίμησιν τοΰ πα-
ροιμιωδους εκείνον άνθρωπον, δσ
τις πνιγόμενος πιάνεται άπό τό ά-
χυρον, ή κ. Γούντγωρδ, ή δποία
επήγε νά ζήση πάλιν μέ την μητέ-
Γοιτντγωρΰ είχεν είπη περι των
μυστικών σχέσεων αυτής και ΐοΐ
βασιλέως τοΰ Τζέλλο. Ή κ. Γούντ¬
γωρδ έπομένως ήνανκάσθη ν ^
νακαλέστι τάς σχετικάς /ατη ο,η-
άς της. ^
Τα πάντα τώρα έβαινον /ωά,;.
ΑΙ κατηγορίαι άμφοτέρωιίεν άνε-
κν,ήθησαν. Τό διαζιγιον πλέον ι>
το βέβαιον είς τάς χείρα; τού ·'.
Γούντγωρδ, οταν τα Μεξι/ανι/α
δικαστήθια άπεφάνίτησαν ότι ένε¬
κα τής ποοσφάτον έπαναστάσεως,
ιαις έΰασίλει»ε τότε είς τό Μείςΐ/ον
όλα τα έκκεεμή διαζύγια είναι α
κυρα. Ό κ. Γούντγωρδ κατελι,φίτη
υπό άπελπισίας, δταν πρός ι^^ά-
λην χαράν τού ηκούσθη ότι τα
πρ-άγματα ήσίχασαν πάλιν είς το
Μεξικόν καί ότι άνεκλΐ|&Γ· ή δι /α
στικήι έκείνη άπό«ρασις δι' ή; εί¬
χον κηρυχθή ώς ακυρα δ).α τα υπο
έκδίκασιν διαζύγια. 'Επί τϊλοις ή
ποθητί, απόφασις εξεδόθη, ή ,,
Γούντγωρδ δέν ?το πλέον σύ*ΐ'γο'
τοΰ κ. Γούντγωρδ. Τό σποΐ'δαιοτΓ
ί-ον έν τη περιπτώσει ταύτΐ] ήτο
ότι ουτε αύτός οΰτε έκείνη εΰθΓθ
είς την ανάγκην νά αεταβή εί:
Μεξικόν. Τό μόνον όπερ έχρε ασθη
Γιτο νά υπογράψη ό ίασιλεϋς τον
Τζέλλο την σχετικήν τραπεζιτικήν
έπιταγήν δι' εν έκατομμύριον δολ-
>άρια έπ' ονόματι τής τέω; σνζυ
γου τού καί ν« πληρώση τα δι·/η-
γορΐκά ίξοδα της σύζύγου τοι έ/
τος έκείνων τα όποϊα ωφει/ε να
πληρώση ε'ι5 τ0"? ίδικούς τού δ-
κηγόρους διά τό εύτυχές αύτύ /α-
τόρθίϋμα.
Ένοεϊται δτι μετά την ύπογρα-
φήν της έπιταγης υπεγράφη ναι ε
πίσημος συμφωνία μεταξύ τον /.
Γούντγωρδ καί τής τέω; σιχυγου
τού διά τα καθέκαστα τοΰ δια.ν-
γίου.
Είς έκ των δρων τής συμιΐ'^
ας ταχτης είναι δτι τα τέκνα, τα
όποϊα κατά τσύς περισσοτεροΐ'ί
μήνας τοΰ ετους ευρίσκονται εί;
οίκοτροφεϊον ή είς τό κάμπ, ί)α ε¬
πισκέπτωνται κατά τάς δια/οια»
έκ πεοιτροπη^, τον; χωρισαίνού,
χουσανάπρεπεϊς σχέσει; μετά Π ο; Ι των πέντε αυτών μαοτύοων Α«
ρ.σινων λεοντων των αίθουσαν, οί δήμησεν είς τάς αίων&ονάΓέ^
^ ~ —■ —— ·» —* ** ^* ^ ^«^ ψ λ ^^ ι.
όποϊοι ούχι σπανίως παρέχονν είς
τας Άμερικανίδας την αυτήν τέο-
ημη είς τάς αίωνίους μονά
οξείας προσοολης άλκοολισ
αλλος έ ί
μοϋ
ψιν, την οποίαν οί χονραισμενοι έΛ
τοΰ εμπόριον σύζυγοι των τελεν- ] άλλος' πάλιν ί&ηωανΐί
ταιων ευρίσκουν είς την συντρο-; πνός είς τόν όρίζοντα
φιαν των διαφόρων χορευτριών, Περιττόν νά " '
;ρινων λεσχών τής Νέας ζνγΐκός ν.αρδιό
. Λ. Εκεινη πάλιν κατηγορει γωοδ επανήλθε
τον σύζυγον της δι όαοιαν σιηιττε- Λ^λ ^.^... Λιι.
επεσε είς ερωτα καί ά-
τηζ ίίΚϊΜΐρνη- του .Λ(£
ριφοράν, άνε<τοερε δέ καί τό δνομ« τής Πριγκιπίσσης Φατμάς, μιά; θελκτικης Τουρκιδος χορευτρίας ώς τής Ιδιαιτέρας θΗλης, πρό;ήν οποίαν έκεϊνος έπεδείκνυεν ιδιαι¬ τέραν προτίμησιν. Ή διάστασις έπετάθη τόν παρελ- θόνται Ιανουάριον δταν ό ΰασιλεΰ- τοΰ Τζέλλο μετέβη είς Παρισίους νασθη οται οί δ.κηγόροι τής συζύ- γου τού συγκατένευσαν νά τόν ά- Τησου ν νά λάβη τό διαζΰγιόν τον εν Μεξικώ επί τφ δρω ν' άποσύρη και ούτος τάς κατά τής κ. Γούντ'- νωρδ κατηγορίας σχετ·.κώς μέ την εν 11 αρισιοις διαγωγήν της. -ν τφ μεταιξύ ή Τουρκί; χορεύ τρια Π ριγκίπισσα Φατμέ "Αλ " , ', ^ Γ",1 ε"^ **«ν-«ι««ς ιρι-α ιιριγκίπισσα και απηγαγε τα δίο τέκνα τού, "Ο- ,',πείλησε νά έγείρη α ρατωρ. νεώτερον, 9 ετών καί,ημίσετ δταϊ ^ Άλα, επί δυσ ήκ. γονεις των. ΑιίΕΚΙΙΙΤΛ είς την άπένδντι σχθην, ^ πληρώση τα κανονισαένα. Ο/.: Ά5ης έξανέστη, έ»αατβς 8« ίικαιτών^ έπρότεινε ιΛΐ^ν αν· αη έγκλήμ.ατος, γιατι «! —ρότοΒοί των. Νά ί-. , ίράχου μετά τοθ Πρβιιτ^ως. γ ι~ν Ι Ινα;· νά καταδικασθ·») να —, μη υχδ κάτω το5 κρημνοΰ υ.α^ ^ άς Δαναίίας, είπεν ό βλλβς ^ «ν.*. ττ<5^ τάς ν Σίσυφον πο« έπρότενε τρ.'τος. Κ* 8λ ί *«»3? ρ καΟ εξής, 8λ«ι οί φε?ίν την γνώμην των Μίνως, 6 άνώτατος «« Ά έώ Καί β Ά3νι, έσιώχ δ·.κ«ττ2· είχον έχφίρει νΓ γείρεται στνίαρώς ό Μινως: εί™, χβΜίΐια ««ίτας «« · δέν 6ά 1 ρίας δέν 6ά ^η άλλη τροαε#ωτερ«. Λ λωμεν αυτόν είς τον χοομο', ί έ την ^Ρ'·^ ' Έχλιχτά ριδλία Ιχ« 6λιο.-τωλείον τοΰ Έ*ι
«ΕΘλΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΚ 14 ΑΥΓΟΥΧΤΟΥ. 192».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΜΊΚΗιΜ ΖΩΗΝ
ΧΗΡΑΙ ΛΙΤΕΥίΗΙ Ι ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ
ΕΠ1ΤΗΔΕΙΟΙ ΤΥΧΟΔΙίΙΚΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥΣ ΤΠΝ ΤΡΟΠΟΥΣ
ΔΕΑΕΑΖΟΥΝ ΤΑΣ ΓΗΡΑΙΑΣ ΧΗΡΑΣ ΚΑΙ ΤΑΣ ΝΥΜΦΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟθΕ-
ΣΜ Ν' ΑΦΑΙΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΑΝ ΠΑΡΑ
ΤΩΝ ΠΡΠΗΝ ΣΥΖΥΓΠΝ Τί!Ν.- Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΣΑΡΛΕΣ Χ. ΙτΙΠΟ-
'Υ'ΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ "ΛΟΡΔΟΥ" ΜΠΗΒΕΡΜΠΡΟΥΚ.
Ι /Οοιώ/.ται παντός ειδους ε-,
Εαχο/οΐ'ίτουν, νά δρέπονν_αφθονον
α·γ/οι«λιΐν, έρωτοτροπουντες και
νυμφειοιΐίνοι πλουσίας χηρας τας
όποία: /ατόπιν ληστεύουν και εγ-
»οϊα>Εΐτονν είς την τύχην των. Το
τοιοιτον ι'αεκσλύφθη εσχάτως ?χ
,ής ενταύθα συλλήψεως ενός φυ-
«ώίχοι γ/, της ΠολιτείαςΤε|ας,
-εοί τοϊ υποίου λέγεται ότι εχει
η>ιιφειυη «άναριθμητους γυναϊ-
να;, ίί ών αί πλείσται ήσαν πλού-
ίΐαι' //ιιρονομήσασαι άποθανόν-
ΐα; π/.οισιονς σνζύγους.
Παο δλα; τάς γενομένας απο-
να3ΐνι(ιι; των κακοήθων αυτών τν-
νοδιω/τοιν οί δποΐοι συνάπτουν
ΐολ/αι/οΐς γάμους, γυναίκες εις
5λην τ., Αμερικήν γίνονται θύ-
μαχα αυτών. Φαίνεται δτι οίοσδή-
ωτε άσινπδητος ανθρωποςκαλοΰ
^ωτεηι/οΰ, άσχέτως πρός την ηλι¬
κίαν τοι άρκεΐ νά μή είναι ύπέρ-
νηρακ δύναται νά επιτύχη πλου¬
σίαν συαγον, εάν ενεργήση έντί-
χνως Ιινάμα δύναται νά λάβιι
/αί τη /υήιιά τού.. Ώς παρετήρη-
οεν Είς (/ τών πολυγάμων αυτών
τυχοοιοντών, δταν συνελήφθη, εί¬
ναι ώς η·' άφαιρης ζαχαρωτά έκ
ΐών /ίΐι,ιών νηπίου».
Π/οισιαι χήραι είναι λίαν εύ-
άλωτοι Λ ενόμεναι θύματα μέ με-
γίστην Η·κολίαν. Αί άστννομικαΐ
αρχαί ο/ών τών Άμερικανικών
ηόλεοη ι αμβάνουν καθημερινώς
νατα" πιας έκ μέρου; πλουσίων
/ηρώ ατοπλανωμένων α>στε νά ύ-
Ίανδρη ΟοΟν τού; απατεώνος αύ-
™ύ;, ο ι,ποΐοι καί δέν άργοϋν νά
εξαφαυσυΌϋν κατόπιν μέ όλον το
/ρηιια κρ ου δύνανται νά θέσουν
τας /είοιχς των. Άλλά οί άπατε-
ώνε; αι τοι ώς επί τό πλείστον μέ-
*ουν ((/αταδίωκτοι, έπειδή έλάχι-
"ται ι, ιών άποπλανωμένων γυναι-
>·ων ε/οι-ν τό θάρρος νά παρουσι-
οσθοη εί; τά δικαστήρια καί ύπο-
οττ]οίξοιν δημοσία τάς καταγγελ'-
ος των.
, Ό κυριώτερος δμως λόγος της
«ιικοηΐισίας, είναι δτι οί καταγ-
ΥελΛοιΐροι δέν άνευρίσκονται υπό
ηζ "(Πυνομίας. Αύτοι είναι αν-
«ραποι πανοϋργοι, γλυστρώντες
"<«ν /ελια, καί δταν άδειάσουν ™ 6αΛη·τιον τοΰ θύματός των φει'>
Υουν /ουφίως είς άλλην πόλιν η
Εις α// ην Πολιτείαν. Μέ τό προϊόν
της,αΐατης των οί ανθρωποι αύ¬
τοι ε/Γ1ν πάντοτε νρήματα καί δύ¬
νανται να ενδύωνται τόσον καλώς
ωσ« δίν δυσκολεύονται νά εύρί-
μτα.
σαρλες Χ. Μπόϋλς, δστις
ουνελή<ρθη ενταύθα προοχράτα*, κατηγορούμενος επί φΐ7θδικία έξ Άμάρ τής Τέξας, οπου κατεζη- τεΐτο επί κατηγορία πολυγαμίας, ληστείας καί δραπετεύσεως κατό¬ πιν εγγυήσεως έκ 10.000 δολλαρι- ων, είναι 68 έτών, εχει ϋψος εξ πο¬ δών καί ζυγίζει περίπου 160 λί- τρας. "Εχει παράστημα στρατιω τικόν καί λέγει δτι είναι άπόστρα- τος συνταγματάοχης, αν καί ή ά- στυνομία δέν ηδυνήθη νά άνακα- λΰψτ) τίποτε εκ τής στρατιωτικής υπηρεσίας τού. Τά έκ Τεςας τηλεγραφήματα λέγουν δτι ό Μπόνλ; εχει συνά^ τόσους γάμους, ώστε άποβαίνει ά- δΰνατος ό καθορισμός τής «νομί- μον* σιζύγου τού. Ό ίδιος παοε πέμφθη είς δίκην επί διγαμία είς τά 1928, κατόπιν τοΰ γάμου τού μετά τής Μπλάνς Ντηγκαν έκ Πά νάντλ τής αυτής Πολιτείας. Αί ά- νακριτικαί αρχαί, αΐτινες εξήτα¬ σαν το παρελθόν τοΰ άνθρώπου ?· μαθον δτι ό Μπόϋλς είχε συζευχθί) εξ δισχρόοους γυναίκας καί έν τέ¬ λει παρητήθησαν τής ίδέας τοϋ νά έρευνήσουν πρός ανακάλυψιν δ- δλων τών λεγομένων συζΰγων αν- τοΰ. Έκ τών προσαχθέντων μαρτύ¬ ρων εγνώσθη δτι ό Μπόϋλς εΐχε νυμφευθη είς ήμισείαν δωοεκάδη ■διαφόρων Πολιτειών. Μεταίςΰ τών λεγομένων συζύγων τού ήσα»1 ή Μώντ Ντέρριγκ έν Νέα Ύόρ- κη, ή "Ολιβ Μπόϋελλ έν Ντένβερ, ή Νάν Ντέβιττ |ν Φλώριδι, ή Λίλ λίαν Τρίκυ έν Όμάχα, ή Χέίζε>
Τάμμερ είς κάποιαν αΤΙην καί «α/,
λαι, ών τά όνόματα είναι άγνω-
στα». "Οταν συνελήφθη δ Μπόυίς
ώμολόγησεν δτι είχε νυμφευθί δίς
έν Τέξας, άλλ' εΐιεν δτι εΐχε δια
ζευχθ^ την πρώτην σύζυγον τού
έν Μεξικώ καί δτι ομοίως διεζεύ-
χ-θη καί την δευτέραν. Άλλ' ή
Μώντ Ντέρριγκ καί ή "Ολιβ Μπό
ζελλ, αΐτινες διηγήθησαν τα παθή-
ματά των είς την αστυνομίαν τοΓΐ
Άμαρίλλου, δταν ό Μπόϋλς ευ¬
ρίσκετο είς την φυλακήν έκεΐ, εί¬
πον δτι ό Μπόϋλς εΐχε νυμφευθή
καί τάς δύο, την μίαν κατόπιν τή:
άΐλης, καί δτι αμφότεραι έστερή-
θησαν 50.000 δο/.λαρίων έξ αίτία;
τοΰ γάμον των. Αί ϊδιαι είπον δτι
παρηκολοιητησαν τα ίχνη τού Μπ('ε-
νλς διά τής Πο/ατείας τή; Γεωρ¬
γίας, τή; Βορείου καί Νοτίου Κα
ρολίνας καί τής Νταιλαγουαίρπς
μέχρι Νέα; Ύόρ/ΐ);, εκείθεν πά
λιν δυτικώς μέχρι τής Καλιφορνί-
ας, οπίσω είς τό Ντένβερ καί τέ-
λος είς τό Άμαρίλλο. Προσέτι εί¬
πον δ [ι πάσαι αί γυναίκες·, τάς ο¬
ποίας λέγεται ότι ένυμφενθη ό
Μπόϋλς, ήσαν πλοίσιαι, αί περ·ο-
σότεραι εξ αυτών χήραι.
Άναφερόμεναι είς την ιδικήν
των περίπτίοσιν, αί δύο γυναϊκες
είπον δτι είχον δώση είς τόν «σύ¬
ζυγον» χρήματα διά νά τόν σώσοιτν
άπό μεγάλην ζημίαν ένεκα έκπτώ-
σεως τών μετοχών είς τό Χρημα¬
τιστήριον.
"Οταν ό Μπόϋλς τηΐνελήφθη «ν
Νέα Ύόρκη, είχεν έπάνο τού αό-
νον 6 δολλάρια είς μετρητά, έπα-
ί ουσίασεν δμως άποδείξεις διαςρό-
ρων μεσιτών τοϋ Χρηματιστήριον,
έξ ών εφαίνετο δτι είχεν αγοράση
μετοχάς άξίας ανω τών 60.000
δολλαρίων.
Κατά την "Ολι6 Μπόζελλ αυτή
'Η πριγκυΐισσα Βικτώρια Σώμπουβγκ Λίππε, γροϊα άδελφί) τοΰ πρώην Γερ-
μανοΰ Κάϊζερ, τής οποίας ό γάμος μεθ' ενός νεανίοΐ' ήτο δλλη περίπτωσις
Ιρωτος μεταΐύ Δεκεμβριού καί Μαΐου.
άνθη καί γλυκίσματα καθημερινίκ, Τ περιωρισμένην ζωήν εντ/α της φι·
ήσπάζετο δέ την χείρα μου οσάκις
αέ έπεσν,ε'πτετο ϊί έμελλε ν' άναχ»
! οήση καί ήτο άρ.στο; όλή
λαργυρίας των συζΰγων των, έπ1-
δίθονααι άμέσως είς την άπόλαΐσ-
σιν τών έγκοσμίων αγαθών μέ τό
Εφαίνετο δτι είχε ταξειδενσμ παν-1 χρήμα, τό οποίον αφησαν είς αυ¬
τού καί διηγεΐτο τάς περιπετείας Ι τάς οί «ποδανόντες σά>γοί των.
τού μέ τρόπον, όστις μέ έ·κίγ~*»#*Αΐ χη"ράτα#τοά συνήθως μεταβαί-
,ί »Τλ«, έΛν/.'γπνκτΓ» ίίν- «ν?ί!(νι«ττ»νι σιιν ραγ τηνΚπ1ι.«)όηνι.αν « ριγ ττν
»Τόν έθεώοησα ώς αΙΓΒ'-οί'ΐπον ι νούν εις τί]*1ίαλιφόονιαν ή είς ττ;ν
τόσον άξιέοαστον, ώστε δταν μοΰ Φλωρίδα ή ο&λα θερινά ή χειμερινά
έπρότεινε γάμον έδέχθην άμέσιος. κέντρα, δπως «ξεχάσουν την λύπην
Ό «Λόρδος Μπήβεομπρουκ», άπατε-
ών καί πολύγαμος, όστις ποο τής κα-
ταδίκης τού είς πολυετή φυλάκισιν ώ¬
μολόγησεν δτι ή έ|απατάσηις χηρών
ήτο εύκολώτατον πράγμα.
Ό Τσάρλ-ες Χ. Μπόνλς, έκ τής Πο¬
λιτείας Τέξας, όστις έν ήλικία 68 έ¬
τών κατέκτησε δωδεκαδα πλουσιων
γυναικών, αί οποίαι τω εδωραν χρή¬
ματα. Τώρα κατηγορεϊται επί πολυ-
γαμια.
τώνκαΓίη'κ· Μπούθτων Σ. Τοΰκερ. "Οταν συνεζεύχθησαν αυτος ήτο 16
μ«. Εί!» ·ίι,νη *8· Ή Ιδία «Ι-ν δτι τό ϊκαμιν άπό ?ρ«ητα και οχι διά χοή-
«ι ανόμη ηνωμένοι καί εύτυχείς, παρ' όλας τάς άντιβέτους διαδόσεις.
συνέλαδεν υπαψίας καί ε'παυσε νά
δίδη χρήματα είς τόν ΰποτιθεμενον
(ύζυγόν της, δστις καί εξηφανί¬
σθη άμέσως ανελθών, ώς φαίνε¬
ται, κατά την δήλωσιν τής ιδίας,
δπως εύρη άλλην τινά μωρόπιστον
νυναϊκα, πρόθυμον νά τώ δώση
τά χρήματα της. Αί σχετικαί καταγ
^ελίαι διελάμβανον δτι ό «Συν-
ταγματάρχης» ένεδύετο κατά τόν
τελευταίον συρμόν, διηύθυνε πολν-
τελή α{»τοκίνητα καί διε'μενεν είς
μίγαλοπρεπή διαμερίσματα μεγά-
λων ξενοδοχείων. Ιδού πώς διη-
γή&η τό παθημά της μία έκ τών
«σύζυγον» τοΰ «συνταγματάρχου».
«Εϊχε λαμπρόν εξωτερικόν. Ή¬
το έλκυστικώτατος, εύγενέστατος
καί περιποιητικώτατος. Εφαίνετο
πλουσιώτατος. Πρό πάντων εΐχε
■γοητευτικωτάτους τρόπους, τούς ό-
ΐτοίονς δλαι αί γυναίκες θαυμάζουν.
τΗτο τέλειος ίππότης τών παλαιών
Έπίστευον δτι εύρον λαχεΐαν άλ¬
λά, ώς απεδείχθη κατόπιν, τό λα-
χεϊον ώμοίαζε μέ τά κυτία έκεΐνσ,
τά όποΐα συνήθως δίδονται δωρεάν
μαζύ μέ μίαν πλάκα σαπουνίου καί
τά όποΐα περιέχουν κανέν δακτυίά-
διον τών πέντε σεντσιών ή άλλο τι
εΐτελΐς αντικείμενον.
»,0λΐ7ας ημέρας μετά τόν γά¬
μον μας, ήλθε είς τό σπίτι κρα-
τών είς χείρας τού εφημερίδας καί
έν καταστάσει μεγάλη; ταραχής.
«— Κύτταξε έδώ, μοΰ είπε κλαίων
Είς τό χρηματιστήριον επήλθε μρ·
^ άλη ΰποτίμησις τών μετοχών καί
αν δέν μπορέσω νά καταθέσω αμέ-
οως 10.000 δολλάρια, θά χάσ'ο
την κατάθεσίν μου έξ 100.000 δο>-
λσρίων». Βεβαίως ήσθάνθην λύ¬
πην δι' αυτόν.
«—Μή στενοχωρεΐσαι, άγαπη-
τί μου, τφ είπον, θά σοΰ δώσω τάς
10.000 θΰλλάρια».
»"Οταν δμως ή ιδία σκηνή ε¬
πανελήφθη μερικάς φοράς, ήρχι Ηι
νά λαμβάνω ΰπονοίας καί ήρνή-
θην νά τώ δώσω άλλα χρήματα.
Προέβην τότε είς ερεύνας καί μί¬
αν πρωΐαν ό σύζυγός μου εξηφα¬
νίσθη αποτόμως. Παραβάλλουσα
τάς διηγηθείς αλλα>ν γυναικών, αί
τίνες λέγουν δτι ό σύζυγός μου τάς
ένυμφευθη έπίσης, εύρον δτι τά
παθήματά των γραν σχεδόν δμοια
μέ τό ιδικόν μου».
"Αλλος δμοιος άπατεών ήτο δ
πρό ενός ετονς σνΑληφθείς «Λόο-
δος Μπήβερμπροιν^. Κατά τόν
χρόνον της συλλήψεώς τού απεκα¬
λύφθη δτι αύτός εΐχε «χιλίους ε-
οωτας» καί δέν άπήντα καμμίαν
δυσκολίαν προκειμένου νά έξαπατν,
οΐτινες ένήργη'ΐαν διά την άνακά-
λν,ψιν των τοιούτων άπατεωνων,
είναι δτι αί έξαπατώμεναι γυναί¬
κες έξακολονονθν ν' άγαποΰν τόν
ανδρα, όστις τάς έξηπάτηυε καί
συχνάκις άρνοΰνται νά τόν κατα-
δ.ώξουν ποινικώς.
ων» καί άπολαύσουν την ζωήν, την
οποίαν έστεροΰντο έφ' όσον ήσαν
έν τη ζίϋή οί σύζυγοί των.
»ιΔιάφορο· τότε τυχοδιώκται κΐι
ραδοκοΰντες διά τοιαΰτα θύματα,
τάς άνακαλύπτοι*ν ευκόλως — συ¬
νήθως άπό τά μαΰρά των φορέμα-
τα — και κάμνουν τάς γνωριμίας-
ενίοτε μέσα είς τά τραΐνα. Τά λοι¬
πά είνε εύνόητα. Ή χήρα ευρίσκει
την ζητουμένην παρηγορίαν άμε¬
σος διά δευτέραν φοράν.
»Σποι<δαΐα κεντρα δράσεώς τών άσυνειδήτων αυτών άνθρώπων εί¬ ναι ή δυτΐκή, παραλία τής Φλωρί- δος καί τό Άτλάνχικ Σίτυ, αμφό¬ τερα συχναζόνιενο: υπο πλουσίων χηρών καί γεροντοκορών χάριν τοΰ ώραίου των κλίματος. Έκτός αυ¬ τών πολλαί Ί'υναΐκες πίπτουν θύμί<- τα άπατεωνων είς τάς αιθούσας τοΰ χοροΰ, είς τά χοροδιδασκαλεΐα. είς τάς νυκτερινάς λέσχας καί α7- λας ομοίας συναναστροφάς. Πο/.- λαί πλούσιαι γυναΐκε; γίνονται θΰ- ματα έκΐβιασμοΰ έκ μέρους άπατε- ά,νων. Αίται γενικώς ζητοϋν δεύτ"·- ρον σΰζνγον τής Ιδίας περίπου ήλι- κίας μέ αύτάς καί αΰτό; είναι ΰ λόγος, δι' δν τόσον συχνά γίνον¬ ται θύματα γηραλεων άπατεωνων, οί όποϊοι προσποιοϋνται μέ τολλήν τέχνην δτι είναι πλούσιοι. "Οταν δι. οί τελευταϊοι ·θέλον/ν νά πάροιν χρήματα άπό τάς ήλικιωμένας νε- ονύμφους των, προσποιοϋνται τά- χα δτι τά θελουν μόνον ώς «δάνει¬ ον» δπως ύπερκάμψουν προσωρι¬ νήν οικονομικήν στενοχωρίαν». Τοΰ κανόνος αύτοΰ βεβαίως ΰ· πάρχουν καί έξαιρέσεις. Τοιαύτη περίπτωσις ήτο ή τής κ. Σοϋσαν Ο. Σίμψων, πλουσίος χηρας, 46 έτών, ή όποΐα ΰπανδρεΰ θη τόν Μπούρτων Σ. Τοΰκερ. παΐ- δα 16 έτών. "Αλλη όμοία περίπου ΐ>το ή τής Πριγκιπίσσης Βικτω-
ρίας Σώμπουργ — Λίππε, τής
πλσυσίας γραίας αδελφής τοϋ τ*-
ως Κάϊζερ τής Γερμανΐας, ή όποί'ΐ
ΰπανδρεύϊτη τόν νεαρόν Αλεξάν¬
τερ Σοχ'μπκωβ, ούτινος οί άθλ·>ι
«ίναι θέμα καθημερινώς όμιλίας
έν Εύρώπη. Ή κ. Τοΰκερ ήτο ί-
μυθιστορημάτων. Μοΰ εστελλεν »Πλούσιαι χήραι, διελθοϋσαΐ(Σ^νέχεία είς την 8ην
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΜΊΚΗιΜ ΖΩΗΝ
ΧΗΡΑΙ ΛΙΤΕΥίΗΙ Ι ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ
ΕΠ1ΤΗΔΕΙΟΙ ΤΥΧΟΔΙίΙΚΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥΣ ΤΠΝ ΤΡΟΠΟΥΣ
ΔΕΑΕΑΖΟΥΝ ΤΑΣ ΓΗΡΑΙΑΣ ΧΗΡΑΣ ΚΑΙ ΤΑΣ ΝΥΜΦΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟθΕ-
ΣΜ Ν' ΑΦΑΙΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΑΝ ΠΑΡΑ
ΤΩΝ ΠΡΠΗΝ ΣΥΖΥΓΠΝ Τί!Ν.- Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΣΑΡΛΕΣ Χ. ΙτΙΠΟ-
'Υ'ΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ "ΛΟΡΔΟΥ" ΜΠΗΒΕΡΜΠΡΟΥΚ.
Ι /Οοιώ/.ται παντός ειδους ε-,
Εαχο/οΐ'ίτουν, νά δρέπονν_αφθονον
α·γ/οι«λιΐν, έρωτοτροπουντες και
νυμφειοιΐίνοι πλουσίας χηρας τας
όποία: /ατόπιν ληστεύουν και εγ-
»οϊα>Εΐτονν είς την τύχην των. Το
τοιοιτον ι'αεκσλύφθη εσχάτως ?χ
,ής ενταύθα συλλήψεως ενός φυ-
«ώίχοι γ/, της ΠολιτείαςΤε|ας,
-εοί τοϊ υποίου λέγεται ότι εχει
η>ιιφειυη «άναριθμητους γυναϊ-
να;, ίί ών αί πλείσται ήσαν πλού-
ίΐαι' //ιιρονομήσασαι άποθανόν-
ΐα; π/.οισιονς σνζύγους.
Παο δλα; τάς γενομένας απο-
να3ΐνι(ιι; των κακοήθων αυτών τν-
νοδιω/τοιν οί δποΐοι συνάπτουν
ΐολ/αι/οΐς γάμους, γυναίκες εις
5λην τ., Αμερικήν γίνονται θύ-
μαχα αυτών. Φαίνεται δτι οίοσδή-
ωτε άσινπδητος ανθρωποςκαλοΰ
^ωτεηι/οΰ, άσχέτως πρός την ηλι¬
κίαν τοι άρκεΐ νά μή είναι ύπέρ-
νηρακ δύναται νά επιτύχη πλου¬
σίαν συαγον, εάν ενεργήση έντί-
χνως Ιινάμα δύναται νά λάβιι
/αί τη /υήιιά τού.. Ώς παρετήρη-
οεν Είς (/ τών πολυγάμων αυτών
τυχοοιοντών, δταν συνελήφθη, εί¬
ναι ώς η·' άφαιρης ζαχαρωτά έκ
ΐών /ίΐι,ιών νηπίου».
Π/οισιαι χήραι είναι λίαν εύ-
άλωτοι Λ ενόμεναι θύματα μέ με-
γίστην Η·κολίαν. Αί άστννομικαΐ
αρχαί ο/ών τών Άμερικανικών
ηόλεοη ι αμβάνουν καθημερινώς
νατα" πιας έκ μέρου; πλουσίων
/ηρώ ατοπλανωμένων α>στε νά ύ-
Ίανδρη ΟοΟν τού; απατεώνος αύ-
™ύ;, ο ι,ποΐοι καί δέν άργοϋν νά
εξαφαυσυΌϋν κατόπιν μέ όλον το
/ρηιια κρ ου δύνανται νά θέσουν
τας /είοιχς των. Άλλά οί άπατε-
ώνε; αι τοι ώς επί τό πλείστον μέ-
*ουν ((/αταδίωκτοι, έπειδή έλάχι-
"ται ι, ιών άποπλανωμένων γυναι-
>·ων ε/οι-ν τό θάρρος νά παρουσι-
οσθοη εί; τά δικαστήρια καί ύπο-
οττ]οίξοιν δημοσία τάς καταγγελ'-
ος των.
, Ό κυριώτερος δμως λόγος της
«ιικοηΐισίας, είναι δτι οί καταγ-
ΥελΛοιΐροι δέν άνευρίσκονται υπό
ηζ "(Πυνομίας. Αύτοι είναι αν-
«ραποι πανοϋργοι, γλυστρώντες
"<«ν /ελια, καί δταν άδειάσουν ™ 6αΛη·τιον τοΰ θύματός των φει'>
Υουν /ουφίως είς άλλην πόλιν η
Εις α// ην Πολιτείαν. Μέ τό προϊόν
της,αΐατης των οί ανθρωποι αύ¬
τοι ε/Γ1ν πάντοτε νρήματα καί δύ¬
νανται να ενδύωνται τόσον καλώς
ωσ« δίν δυσκολεύονται νά εύρί-
μτα.
σαρλες Χ. Μπόϋλς, δστις
ουνελή<ρθη ενταύθα προοχράτα*, κατηγορούμενος επί φΐ7θδικία έξ Άμάρ τής Τέξας, οπου κατεζη- τεΐτο επί κατηγορία πολυγαμίας, ληστείας καί δραπετεύσεως κατό¬ πιν εγγυήσεως έκ 10.000 δολλαρι- ων, είναι 68 έτών, εχει ϋψος εξ πο¬ δών καί ζυγίζει περίπου 160 λί- τρας. "Εχει παράστημα στρατιω τικόν καί λέγει δτι είναι άπόστρα- τος συνταγματάοχης, αν καί ή ά- στυνομία δέν ηδυνήθη νά άνακα- λΰψτ) τίποτε εκ τής στρατιωτικής υπηρεσίας τού. Τά έκ Τεςας τηλεγραφήματα λέγουν δτι ό Μπόνλ; εχει συνά^ τόσους γάμους, ώστε άποβαίνει ά- δΰνατος ό καθορισμός τής «νομί- μον* σιζύγου τού. Ό ίδιος παοε πέμφθη είς δίκην επί διγαμία είς τά 1928, κατόπιν τοΰ γάμου τού μετά τής Μπλάνς Ντηγκαν έκ Πά νάντλ τής αυτής Πολιτείας. Αί ά- νακριτικαί αρχαί, αΐτινες εξήτα¬ σαν το παρελθόν τοΰ άνθρώπου ?· μαθον δτι ό Μπόϋλς είχε συζευχθί) εξ δισχρόοους γυναίκας καί έν τέ¬ λει παρητήθησαν τής ίδέας τοϋ νά έρευνήσουν πρός ανακάλυψιν δ- δλων τών λεγομένων συζΰγων αν- τοΰ. Έκ τών προσαχθέντων μαρτύ¬ ρων εγνώσθη δτι ό Μπόϋλς εΐχε νυμφευθη είς ήμισείαν δωοεκάδη ■διαφόρων Πολιτειών. Μεταίςΰ τών λεγομένων συζύγων τού ήσα»1 ή Μώντ Ντέρριγκ έν Νέα Ύόρ- κη, ή "Ολιβ Μπόϋελλ έν Ντένβερ, ή Νάν Ντέβιττ |ν Φλώριδι, ή Λίλ λίαν Τρίκυ έν Όμάχα, ή Χέίζε>
Τάμμερ είς κάποιαν αΤΙην καί «α/,
λαι, ών τά όνόματα είναι άγνω-
στα». "Οταν συνελήφθη δ Μπόυίς
ώμολόγησεν δτι είχε νυμφευθί δίς
έν Τέξας, άλλ' εΐιεν δτι εΐχε δια
ζευχθ^ την πρώτην σύζυγον τού
έν Μεξικώ καί δτι ομοίως διεζεύ-
χ-θη καί την δευτέραν. Άλλ' ή
Μώντ Ντέρριγκ καί ή "Ολιβ Μπό
ζελλ, αΐτινες διηγήθησαν τα παθή-
ματά των είς την αστυνομίαν τοΓΐ
Άμαρίλλου, δταν ό Μπόϋλς ευ¬
ρίσκετο είς την φυλακήν έκεΐ, εί¬
πον δτι ό Μπόϋλς εΐχε νυμφευθή
καί τάς δύο, την μίαν κατόπιν τή:
άΐλης, καί δτι αμφότεραι έστερή-
θησαν 50.000 δο/.λαρίων έξ αίτία;
τοΰ γάμον των. Αί ϊδιαι είπον δτι
παρηκολοιητησαν τα ίχνη τού Μπ('ε-
νλς διά τής Πο/ατείας τή; Γεωρ¬
γίας, τή; Βορείου καί Νοτίου Κα
ρολίνας καί τής Νταιλαγουαίρπς
μέχρι Νέα; Ύόρ/ΐ);, εκείθεν πά
λιν δυτικώς μέχρι τής Καλιφορνί-
ας, οπίσω είς τό Ντένβερ καί τέ-
λος είς τό Άμαρίλλο. Προσέτι εί¬
πον δ [ι πάσαι αί γυναίκες·, τάς ο¬
ποίας λέγεται ότι ένυμφενθη ό
Μπόϋλς, ήσαν πλοίσιαι, αί περ·ο-
σότεραι εξ αυτών χήραι.
Άναφερόμεναι είς την ιδικήν
των περίπτίοσιν, αί δύο γυναϊκες
είπον δτι είχον δώση είς τόν «σύ¬
ζυγον» χρήματα διά νά τόν σώσοιτν
άπό μεγάλην ζημίαν ένεκα έκπτώ-
σεως τών μετοχών είς τό Χρημα¬
τιστήριον.
"Οταν ό Μπόϋλς τηΐνελήφθη «ν
Νέα Ύόρκη, είχεν έπάνο τού αό-
νον 6 δολλάρια είς μετρητά, έπα-
ί ουσίασεν δμως άποδείξεις διαςρό-
ρων μεσιτών τοϋ Χρηματιστήριον,
έξ ών εφαίνετο δτι είχεν αγοράση
μετοχάς άξίας ανω τών 60.000
δολλαρίων.
Κατά την "Ολι6 Μπόζελλ αυτή
'Η πριγκυΐισσα Βικτώρια Σώμπουβγκ Λίππε, γροϊα άδελφί) τοΰ πρώην Γερ-
μανοΰ Κάϊζερ, τής οποίας ό γάμος μεθ' ενός νεανίοΐ' ήτο δλλη περίπτωσις
Ιρωτος μεταΐύ Δεκεμβριού καί Μαΐου.
άνθη καί γλυκίσματα καθημερινίκ, Τ περιωρισμένην ζωήν εντ/α της φι·
ήσπάζετο δέ την χείρα μου οσάκις
αέ έπεσν,ε'πτετο ϊί έμελλε ν' άναχ»
! οήση καί ήτο άρ.στο; όλή
λαργυρίας των συζΰγων των, έπ1-
δίθονααι άμέσως είς την άπόλαΐσ-
σιν τών έγκοσμίων αγαθών μέ τό
Εφαίνετο δτι είχε ταξειδενσμ παν-1 χρήμα, τό οποίον αφησαν είς αυ¬
τού καί διηγεΐτο τάς περιπετείας Ι τάς οί «ποδανόντες σά>γοί των.
τού μέ τρόπον, όστις μέ έ·κίγ~*»#*Αΐ χη"ράτα#τοά συνήθως μεταβαί-
,ί »Τλ«, έΛν/.'γπνκτΓ» ίίν- «ν?ί!(νι«ττ»νι σιιν ραγ τηνΚπ1ι.«)όηνι.αν « ριγ ττν
»Τόν έθεώοησα ώς αΙΓΒ'-οί'ΐπον ι νούν εις τί]*1ίαλιφόονιαν ή είς ττ;ν
τόσον άξιέοαστον, ώστε δταν μοΰ Φλωρίδα ή ο&λα θερινά ή χειμερινά
έπρότεινε γάμον έδέχθην άμέσιος. κέντρα, δπως «ξεχάσουν την λύπην
Ό «Λόρδος Μπήβεομπρουκ», άπατε-
ών καί πολύγαμος, όστις ποο τής κα-
ταδίκης τού είς πολυετή φυλάκισιν ώ¬
μολόγησεν δτι ή έ|απατάσηις χηρών
ήτο εύκολώτατον πράγμα.
Ό Τσάρλ-ες Χ. Μπόνλς, έκ τής Πο¬
λιτείας Τέξας, όστις έν ήλικία 68 έ¬
τών κατέκτησε δωδεκαδα πλουσιων
γυναικών, αί οποίαι τω εδωραν χρή¬
ματα. Τώρα κατηγορεϊται επί πολυ-
γαμια.
τώνκαΓίη'κ· Μπούθτων Σ. Τοΰκερ. "Οταν συνεζεύχθησαν αυτος ήτο 16
μ«. Εί!» ·ίι,νη *8· Ή Ιδία «Ι-ν δτι τό ϊκαμιν άπό ?ρ«ητα και οχι διά χοή-
«ι ανόμη ηνωμένοι καί εύτυχείς, παρ' όλας τάς άντιβέτους διαδόσεις.
συνέλαδεν υπαψίας καί ε'παυσε νά
δίδη χρήματα είς τόν ΰποτιθεμενον
(ύζυγόν της, δστις καί εξηφανί¬
σθη άμέσως ανελθών, ώς φαίνε¬
ται, κατά την δήλωσιν τής ιδίας,
δπως εύρη άλλην τινά μωρόπιστον
νυναϊκα, πρόθυμον νά τώ δώση
τά χρήματα της. Αί σχετικαί καταγ
^ελίαι διελάμβανον δτι ό «Συν-
ταγματάρχης» ένεδύετο κατά τόν
τελευταίον συρμόν, διηύθυνε πολν-
τελή α{»τοκίνητα καί διε'μενεν είς
μίγαλοπρεπή διαμερίσματα μεγά-
λων ξενοδοχείων. Ιδού πώς διη-
γή&η τό παθημά της μία έκ τών
«σύζυγον» τοΰ «συνταγματάρχου».
«Εϊχε λαμπρόν εξωτερικόν. Ή¬
το έλκυστικώτατος, εύγενέστατος
καί περιποιητικώτατος. Εφαίνετο
πλουσιώτατος. Πρό πάντων εΐχε
■γοητευτικωτάτους τρόπους, τούς ό-
ΐτοίονς δλαι αί γυναίκες θαυμάζουν.
τΗτο τέλειος ίππότης τών παλαιών
Έπίστευον δτι εύρον λαχεΐαν άλ¬
λά, ώς απεδείχθη κατόπιν, τό λα-
χεϊον ώμοίαζε μέ τά κυτία έκεΐνσ,
τά όποΐα συνήθως δίδονται δωρεάν
μαζύ μέ μίαν πλάκα σαπουνίου καί
τά όποΐα περιέχουν κανέν δακτυίά-
διον τών πέντε σεντσιών ή άλλο τι
εΐτελΐς αντικείμενον.
»,0λΐ7ας ημέρας μετά τόν γά¬
μον μας, ήλθε είς τό σπίτι κρα-
τών είς χείρας τού εφημερίδας καί
έν καταστάσει μεγάλη; ταραχής.
«— Κύτταξε έδώ, μοΰ είπε κλαίων
Είς τό χρηματιστήριον επήλθε μρ·
^ άλη ΰποτίμησις τών μετοχών καί
αν δέν μπορέσω νά καταθέσω αμέ-
οως 10.000 δολλάρια, θά χάσ'ο
την κατάθεσίν μου έξ 100.000 δο>-
λσρίων». Βεβαίως ήσθάνθην λύ¬
πην δι' αυτόν.
«—Μή στενοχωρεΐσαι, άγαπη-
τί μου, τφ είπον, θά σοΰ δώσω τάς
10.000 θΰλλάρια».
»"Οταν δμως ή ιδία σκηνή ε¬
πανελήφθη μερικάς φοράς, ήρχι Ηι
νά λαμβάνω ΰπονοίας καί ήρνή-
θην νά τώ δώσω άλλα χρήματα.
Προέβην τότε είς ερεύνας καί μί¬
αν πρωΐαν ό σύζυγός μου εξηφα¬
νίσθη αποτόμως. Παραβάλλουσα
τάς διηγηθείς αλλα>ν γυναικών, αί
τίνες λέγουν δτι ό σύζυγός μου τάς
ένυμφευθη έπίσης, εύρον δτι τά
παθήματά των γραν σχεδόν δμοια
μέ τό ιδικόν μου».
"Αλλος δμοιος άπατεών ήτο δ
πρό ενός ετονς σνΑληφθείς «Λόο-
δος Μπήβερμπροιν^. Κατά τόν
χρόνον της συλλήψεώς τού απεκα¬
λύφθη δτι αύτός εΐχε «χιλίους ε-
οωτας» καί δέν άπήντα καμμίαν
δυσκολίαν προκειμένου νά έξαπατν,
οΐτινες ένήργη'ΐαν διά την άνακά-
λν,ψιν των τοιούτων άπατεωνων,
είναι δτι αί έξαπατώμεναι γυναί¬
κες έξακολονονθν ν' άγαποΰν τόν
ανδρα, όστις τάς έξηπάτηυε καί
συχνάκις άρνοΰνται νά τόν κατα-
δ.ώξουν ποινικώς.
ων» καί άπολαύσουν την ζωήν, την
οποίαν έστεροΰντο έφ' όσον ήσαν
έν τη ζίϋή οί σύζυγοί των.
»ιΔιάφορο· τότε τυχοδιώκται κΐι
ραδοκοΰντες διά τοιαΰτα θύματα,
τάς άνακαλύπτοι*ν ευκόλως — συ¬
νήθως άπό τά μαΰρά των φορέμα-
τα — και κάμνουν τάς γνωριμίας-
ενίοτε μέσα είς τά τραΐνα. Τά λοι¬
πά είνε εύνόητα. Ή χήρα ευρίσκει
την ζητουμένην παρηγορίαν άμε¬
σος διά δευτέραν φοράν.
»Σποι<δαΐα κεντρα δράσεώς τών άσυνειδήτων αυτών άνθρώπων εί¬ ναι ή δυτΐκή, παραλία τής Φλωρί- δος καί τό Άτλάνχικ Σίτυ, αμφό¬ τερα συχναζόνιενο: υπο πλουσίων χηρών καί γεροντοκορών χάριν τοΰ ώραίου των κλίματος. Έκτός αυ¬ τών πολλαί Ί'υναΐκες πίπτουν θύμί<- τα άπατεωνων είς τάς αιθούσας τοΰ χοροΰ, είς τά χοροδιδασκαλεΐα. είς τάς νυκτερινάς λέσχας καί α7- λας ομοίας συναναστροφάς. Πο/.- λαί πλούσιαι γυναΐκε; γίνονται θΰ- ματα έκΐβιασμοΰ έκ μέρους άπατε- ά,νων. Αίται γενικώς ζητοϋν δεύτ"·- ρον σΰζνγον τής Ιδίας περίπου ήλι- κίας μέ αύτάς καί αΰτό; είναι ΰ λόγος, δι' δν τόσον συχνά γίνον¬ ται θύματα γηραλεων άπατεωνων, οί όποϊοι προσποιοϋνται μέ τολλήν τέχνην δτι είναι πλούσιοι. "Οταν δι. οί τελευταϊοι ·θέλον/ν νά πάροιν χρήματα άπό τάς ήλικιωμένας νε- ονύμφους των, προσποιοϋνται τά- χα δτι τά θελουν μόνον ώς «δάνει¬ ον» δπως ύπερκάμψουν προσωρι¬ νήν οικονομικήν στενοχωρίαν». Τοΰ κανόνος αύτοΰ βεβαίως ΰ· πάρχουν καί έξαιρέσεις. Τοιαύτη περίπτωσις ήτο ή τής κ. Σοϋσαν Ο. Σίμψων, πλουσίος χηρας, 46 έτών, ή όποΐα ΰπανδρεΰ θη τόν Μπούρτων Σ. Τοΰκερ. παΐ- δα 16 έτών. "Αλλη όμοία περίπου ΐ>το ή τής Πριγκιπίσσης Βικτω-
ρίας Σώμπουργ — Λίππε, τής
πλσυσίας γραίας αδελφής τοϋ τ*-
ως Κάϊζερ τής Γερμανΐας, ή όποί'ΐ
ΰπανδρεύϊτη τόν νεαρόν Αλεξάν¬
τερ Σοχ'μπκωβ, ούτινος οί άθλ·>ι
«ίναι θέμα καθημερινώς όμιλίας
έν Εύρώπη. Ή κ. Τοΰκερ ήτο ί-
μυθιστορημάτων. Μοΰ εστελλεν »Πλούσιαι χήραι, διελθοϋσαΐ(Σ^νέχεία είς την 8ην
ΦΛΕΓΟΝΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΝΕΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΠΡΟΣ ΛΥΣΙΝ ΤΟΥ
Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΛΑΓΜ
ΚΑΙ ΣΤΕΓΝΑΣ... ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΡΩΤΑΣ ΟΑ ΕΠΙΤΡΕπΙ
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ.·· ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΛΛΑΣ θ' ΑΠΑΓθΙ
ΜΑ, ΑΙ ΒΙΟΤΙΚΑΙ ΣΥΝΘΗΚΑΙ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥ·,
ΛΑΟΥ, ΩΣΤΕ ΣΥΝ ΤΩ ΧΡΟΝΩ ΝΑ ΚΑΤΑΡ|)
Ή Άμερικανική άκταιωρός ή όποία κατέσχεν οίνοπνευματώδη ποτά <ι_ιιλ_ ι η, υνυ οο//αρίων, άποτελούμενα £κ δι- ακοσίων βαρελίων οίνοπνεΰματος κα'ι εβδομήκοντα κιβώτιων ράυ. Άλλά δι' έκαστον συλλαμβανόμενον φορτίον, πε- νήντα &λλα διαφεύγονν την φοβεράν δέ αύτην δωροδοκίαν, μέ την οποίαν συχνάκις είναι άναμεμιγμένοι φόνοι, θέλει νά σταματήση διά τού σχεδίου τού ό Βουλευτής Ααγκάρδια. Ένφ είναι ευκολον νά συλλά- βιι τις είς τόν νούν τού εν σχέδι¬ ον διά την αλλαγήν των υφιστα¬ μένων ποτοαπαγορευτικών νόμων κατά τρόπον ίκανοποιοΰντα οίανδ,'; ποτε κοινότητα, πολιτείαν ή διαμέ- ρισμα τή; χώρας, έξ άλλου ουδέν σχέδιον είναι εφαρμόσιιιον, εάν δέν λαμβάνη ύπ' όψιν τάς συνδή- κας, τό φρονημα, τάς συνηθείας >αί τα συστήματα ολοκλήρου τής
χώρας.
Έπομένως είναι περιττόν νά
καταστρώνωνται σχέδια, δταν τα
τα σχέδια αύτά δέν ήμποροϋν νά
πραγματοποιηθοΰν. Μέ άλλας λέ-
ξεις, πάν προτεινόμενον σχέδιον
διά την τροποποίησιν τοΰ νόμου
τής ποτοαπαγορεύσεως, διά νά επι
τύχη τοϋ σκοπού τού, πρέπει νά εγ¬
κριθή υπό της πλειονοψηφίας των
435 μελών τής Άμερικανικής Βθυ
λής, της πλειονοψηφία; των 96
Γερου'σιαστών καί τοΰ Πρόεδρον
των Ήνωμένων Πολιτειών.
"Επί τοΰ παρόντος οί στεγνοί ύ-
περτεροΰν είς αριθμόν τούς ύγρούς
έν τή Άμερικανι/Γι Βουλή κατ' α¬
ναλογίαν 3 πρός ϊ. Συνεπώς πάν
σχέδιον διά τή,ν μεταβολήν της πο¬
τοαπαγορεύσεως πρέπει νά καταρ¬
τισθή κατά τρόπον προνοοΰντα
καί αϊροντα τάς άντιρρήσεις τής
έκ στεγνών πλειοναψηφίας τής
Βουλής. Πρέπει ν' άφαιρΐ) άπο
τούς στεγνούς πάν «πιχείρημα ή
δικαιολογίαν πρός αντίδρασιν. Τό
άριστον έπομένως σχέδιον είναι
έκεΐνο τό οποίον παρέχει κάποιαν
έλπιδα δτι δύναται ν' αντιμετωπί¬
ση την παρούσαν κοινοβουλευτικήν
κατάστασιν έν τώ Κογκρέσσω.
Συνάμα πάν σχέδιον διά την
τροποποίησιν τή; ποτοαπαγορεύ-
σεω; πρέπει. νά λάβχ ύπ' όψιν δ-
σα εγίνοντο κατά την εποχήν τής
«ελευθερίας» ώς καί τάς σννθήκος,
άς έπήνεγκεν έκτοτε ή έφαρμογή
τής ποτοαπαγορεύσεως. Αμφότε¬
ρα τα κακά, τής ελευθέρας πωλή¬
σεως των ποτών καί τής άπαγο-
ρεύσεως αυτών, δέον νά άποφευ·-
χϋονν.
Τό κυριώτερον αίτιον τής άπο-
τυχία; της ποτοαπαγορεύσεως εί¬
ναι δτι μεγαλτι άναλογία τοΰ 'Αμε·
ρικανικοΰ λαοΰ δέν την έννοεΤ. Πό
τέ δέν υπήρξε ήνωμένη κοΐνή γνώ-
μη ύπσστηρίζουσα την ποτοαπαγό-
ρευσιν. Μεγάλα τμήματα της χώ¬
ρας, Πολιτειαι καί περιφέρειαι,
ένθα τό φρόνημα, ή συνήθεια καί
ή συμπεριφορά είναι εναντίον της
έφαρμογής τοΰ νόμου τούτου, ηρ¬
νήθησαν επιμόνως νά ύπακούσουν
είς νόμον, πρός τόν οποίον δέν
σνμπαθοΰν.
Αί ύγραί Πολιτειαι απονρου-
ουν την επιβολήν των στεγλ'ών νό-
μων υπό των λεγομένων στεγνών
Πολιτειών. 'Επομένως εις οίονδή"
ποτε σχέδιον διά την τροποποίησιν
ήρμηνεύθη, άλλ' ότι εκάστη Πο¬
λιτεία έ'χει την δύναμιν νά έφαρ-
μόζτ) τό «αρθρον» έντός των όρί-
( πρέπει νά ληφθή πρόνοια δπ(ο; ών τη; Ιφ' δ'σον χά πωλούμενα πο-
μή συμβή τό άντί-θετον τού σφαλ-. τα δέν είναι «ιιεθυστικά», ώς ρη-
ματος τούτον. Τό σχέδιον πρέπει | τώς άναφέρεται καί περιγράφεται
λ ά λ«β]] ύπ' όψιν Πολιτείας επι- είς την τροποποίησιν τοΰ Συντάγ-
■θνμεύσας νά είναι στεγναί καί νά ματος.
τας προστατεύση τελείως ώς τοι- Διά τής νεας τροποποιήσεως ε¬
κάστη Πολιτεία θά -δύναται νά ο¬
ρίζη μεγαλειτέρον αναλογίαν οί-
νοπνεύματος, ώς είναι ό οΐνο; καί
5-λΐμά της καί πρός τα ιδιαιτέρα
ηθη καί εθιμα των κατοίκων της.
Τα γεγονότα αύτά θά έξακριβώ-
"Εν σχέδιον τροποποιήσεως ο-
φείλει έπίσης νά λάβη ύπ' όψιν τα
νακά τή; λαθραίας παραγωγής πο-
των καί νά κανονίση τό νόμιμον εμ¬
πόριον αυτών κατά τρόπον ώστε
Πολιτείας την ευκαιρίαν δπως_έ-
φαρμοσουν δ:ά των ίδίων αυτών
Πολιτειακών άρ·χών καί άνευ ού-
δεμιάς δοπάνης των κατοίκων των
τόν ποτοαπαγορευτικόν νόμον έν
τό; τής περιφερείας των συμφω¬
νως πρός τάς επιθυμίας των κατοί¬
κων των Εί; τοιούτο; διακανονι-
ομός $ά επροστάτευε τελείως τάς
στεγνάς ΠολΊτείας. Εκάστη στεν-
νί] Πολιτεία θά έχη. τούς ίδικούς
τη; έφαρμοστά; τή; άπαγορεύσε-
ως ναί ί}ά περιττεύσΐ) τελείως ή
Όμοσπονδιανή στρατιά ήτις χρη-
σαιοποιεϊται νυν π-οός τόν σκοπόν
τούτον, πλήν των οϊκονομικών ύπαΛ
λήλων καί των έπιθεωρητών οΐτινες
χρειάζοντοι διά την ε/τέλεσιν των
διατάξεων τοΰ νόμου.
"Οταν δλα τα ποτά φορολογούν-
I
ται κατά ποσότητα είς την πηγήν
ι των, δέν θά υπάρχη ισχυρόν ελα¬
τήριον χάριν ποτοπωλείων άνευ α¬
δείας. Ό κανονισμός τοΰ τρόπου
τής διανομής θ' άφεθη είς τάς
Πολιτεία; ή είς διαμερίσματα ώς
εξηγεΐτοι έν τοίς κατωτέρω.
3) Κατοχή καί πώλησις άφο-
ρολογήτου ποτοΰ κατά παράβασιν
τοΰ νόμου, θά τιμωρήται διά κα-
τασχέσεως καί καταστροφής τοΰ
παράνομον ποτοΰ, ώς καί διά ποι-
νών, ϊσων μέ τό τριπλάσιον τοΓ
φόρου διά πρώτην παράβασιν;
μετ' άναλόγων αύξήσεων δι' επα¬
νειλημμένας παραβάσει;. Τοιαΰτοι
ύποθέσεις δύνανται νά δικάζων-
νά τό κρατή υπό κυβερνητικήν Ιπ·-1 νοοντοι υπό αρμοδίων καί άξιοπί-
βλεψιν καί ν' άφαιρή τα έκ τοΰ λα «■"·>>· ?!.···./>».........»..,... ..,£„... «..^
θρεμπορίου προερχόμενα κέρδη
θρεμπορίου προερχόμενα κέρδη.
Πρός δΐΰρ·θωσιν τής άφορήτου
καταστάσεως ην εδημιούργησεν ή ,
ποτοαπαγόρευσις, πρός κατάργη-
οτων εμπειρογνωμονων χαριν έκα-
στης Πολιτείας. Αί τοιαύται Πολι
τεΤαι χαραν.τηρίζονται ώ; «ύγραί
[ ολιτεΐαι».
2) "Ολα
τα ποτά, κατασκευ-
σιν τή; δωροδοκ,ίας, τής διαφθο- ( αζόμενα, είσαγόμενα καί πωλούμε-
οαζ. τη: άδιαχυοοίαΓ καί πεοκϋοπ- να είς ΰγρά; Πολιτεία; θά πλη-
ρώνουν εί; τόν τόπον τής κατα-
ράς, τής άδιαφορίας καί περιφρο
νησεως πίρός τόν νόμον, πρός έξα-
οφίλισιν καί ένθάρρυνσιν τή)ς έγ-
κρατείας καί πρό; εξαφάνισιν τής
όλίθρίας χρήσεως έπιβλαβών ο'ινο-
πνευματωοών ποτών, άξίζει τόν
κόπον όπως μελετηθή ϊν σύστηυα
υπό τάς άκολού&ους γραμμάς:
σκευής ή είσαγωγής Όμοσπονδια
κόν ψ03θν γ.ατά ποσότι,τα όριζόμε-
νον υπό τού Κογκρέσσου. "Ολθι
οί φόροι αύτοι θά περιέρχωνται
είς ε'δικόν Ταμείον έφαρμογή;, δι-
οικούμενον υπό ανωτέρων ύπαλλή-
1) Ν' άκυρωδ}} υπό τοΰ Κογ-ι?ων τή; Άμερικανική; Κυβερνή-
κρέσσου ό λεγόμενος νόμος τοΰΐοεοος, ύποδεικνυομένων υπό τοΰ
Βόλστεντ Τ) ό περί Ιφαρμογης τή; [ Κογκρέσσου πρός τόν σκοπόν αύ-
ποτιοαπαγοιςεύσεως νόμό;. Άνα' τόν. "Ολον τό χρήμα τούτο, μεΐ-
αύτοΰ τό Κογκρέο'σον πρέπει να | όν 5 τοίς εκατόν, θά προορίζίται
ψηφίση νόμον παρέχοντα είς την *αί θά διανέμεται χάριν τής έφαρ-
'Ομοσπονδιακί)ν Κι·6έρνησιν τό μογής τής ποτοαπαγορεύσεως είς
δικαίωμα δπως κανονίζη όλον το' τάς διαφόρους στεγνάς Πολιτεί-
εμπόριον των οίνοπνευματωδών πό-1 α? έν άναί.ογία πρός τόν πληθυ-
τών έντός των Ήνωμένων Π ολ'-1 σμόν, την ε/.τασιν καί την προσέγ-
Γειών καί των είς την δικαιοδοσί- ] γισίν της πρό; τάς ύγράς Πολι-
αν αυτών ύπαγομένων εδαφών. Ό τείας. Ώς παοάδειγμα άς λάβωμεν
νόμος αύτός πρέπει νά ορίζη εν έ- τί» Άνατολικόν τιιηαα τής Χώρας,
/άχιστον όριον οίνοπνευματική; ά- Ύποτιθεμένου δτι ή Νέα Ύόρ-
ναλογίας καί νά προνοη ωστε πό νη, ή Νέα Ίερσέη. ή Πενσυλβά-
λιτεΐαι άποδεχόμεναι νόμους όρί- νια, ή Κοννέκτίκουτ, ή Ρώντ "Αϊ-
ζοντας την αύτην αναλογίαν οίνο-Ιλαντ καί ή Μασσαχουσέττη ηθε-
πνει'νματος νά δικαιοΰνται προστα-'λον καταστί) ύγραί Πολιτειαι διά
οίας καί βοηθείας |ν τρ'έφαρμογΓ, | τής άποδοχής μεγαλειτέρας άνα-
τοΰ νομου έκ μέρους τής Κυβερνή-1 λογίας οίνοπνεύιιατος είς "τα ποτά.
ΓΪΡίιΚ- ΤίΤ>ν ΉνίΐΙΙΙίΐνιΙ νΓΤηλ.ΙΤΡΙίΤνΐ' Ι -. «Ί ΛτΓΛ-ηΛο,ιό..^.. "_. _' _____ '
όνομάζωνται «στεγναί Π ολιτεϊαν . Οορρά ετι δέ ή Μαίουλαντ ή
Ύψιιλοτέρα άναλογία οΊνοπνειμα-1 Βιργινία, ή Δυτικίτ Βιργινία,'το
τος θά δύναται νά νομοθετηθή υπό | Όχάίο καί τό Μίτσιγκον πρό-' νο-
Πολιτειών, περί ών θά γίνη λόγος τον καί δυσμάς ή'θϊλον /ηρι-χθή
έν τοίς κατωτέρω. ώς στεγναί Πολιτειαι, αί στεγναΐ
Ή Δεκάτη Όγδόη Τροποποίη αγται Πολιτειαι ·θά διηροΰντο είς
σις όρίζονσα δτι «αί διάφοροι Πό-1 ζωνας καί θά έλάμβανον άνάλογα
λιτεΐαι ·9ά εχουν άπό κοινοΰ την ι μερίδια, ώς περιεγράφη άνωτέο<ι>,
δύναμιν νά έπι-βάλουν την έφαρμο-1 έκ τοΰ χρήματος χάριν τής έςισρ-
γήν τοΰ άρθρου τούτου (τής Δεκά-1 Μ°Υήζ τ^ς άπαγορεύσεω; εντος
της Όγδόης Τροποποι,ησεως) δια [τής περιφερείας αυτών,
τής αρμοδίας νομοθεσίας» έννοεΐ α ^ Ή αύτη πορεία θά ηκολουθείτο
κριβώς δ,τι λέγει. "Οχι δτι έκάστΐ' είς όλην την έκτασιν των Ήνωμέ-
Πολιτεία δφείλει κατ'ανάγκην νά νων Πολιτειών συμφώνως πρός
παραδεχθή την ιδίαν άνσλογίαν τόν ανωτέρω υποδειχθέντα τρόπον,
οίν^ρπνεύματος, ώς εσφαλμένος; | Τ οΰτο ·θά £διδεν είς τάς στεγνάς
Ο
ται ταχέως καί συνοιτνώ;,
νά τιμωρώνται άμεσος /αί""
λεσματικως αί παραβατ ι Δ.
τρόπου αυτού άφαιροΓν τ,η τε|
'τά κέρδτ} των λαθρειι-κ
τάς στεγνάς Π ολιτείας οί ια.
ται τοΰ νόμου θά τιμωί θΛταιΙ
φωνα μέ τούς Πολιπ'α/ον|
μους, οί όποΐοι δύναντπ νοτγΐ
τόσον αύστηροί, δσον ι) /α ό|
έχάστΓ,ς τοίαίτης Πό/ ΓΗι
4) Ή πώλησις ποτο (ν,
πευτικούς σκοπούς δέο ν
καθ' ολοκληρίαν είς τό ιατοι
πάγγελμα, είς τό όποϊον ^
νά έμπιστευθί) ή φάσι; αοτ
προβλήματος. Δύναται α
μετά πεποιθι'}σεα>; δτι το ίατο
έπάγγελμα ώς σΐΛΌλο
κόους δχι μόνον είς το
άλν.ά καί είς τό πνεΰμα τ'ιν
οΐνων ποτοαπαγορευτι/ώ
Μία φωτογραφία ή όποία
τού " ■
τογραφία ή όποία ημπορεί νά είναι προφητικι'). Τό ποτον, το
·', μϊγμα άπό μώλτ έξτράκτ καί νήαρ μπηρ, άλλ' άν το σ/ε0'
ΝΕΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΠΡΟΣ ΛΥΣΙΝ ΤΟΥ
Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΛΑΓΜ
ΚΑΙ ΣΤΕΓΝΑΣ... ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΡΩΤΑΣ ΟΑ ΕΠΙΤΡΕπΙ
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ.·· ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΛΛΑΣ θ' ΑΠΑΓθΙ
ΜΑ, ΑΙ ΒΙΟΤΙΚΑΙ ΣΥΝΘΗΚΑΙ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥ·,
ΛΑΟΥ, ΩΣΤΕ ΣΥΝ ΤΩ ΧΡΟΝΩ ΝΑ ΚΑΤΑΡ|)
Ή Άμερικανική άκταιωρός ή όποία κατέσχεν οίνοπνευματώδη ποτά <ι_ιιλ_ ι η, υνυ οο//αρίων, άποτελούμενα £κ δι- ακοσίων βαρελίων οίνοπνεΰματος κα'ι εβδομήκοντα κιβώτιων ράυ. Άλλά δι' έκαστον συλλαμβανόμενον φορτίον, πε- νήντα &λλα διαφεύγονν την φοβεράν δέ αύτην δωροδοκίαν, μέ την οποίαν συχνάκις είναι άναμεμιγμένοι φόνοι, θέλει νά σταματήση διά τού σχεδίου τού ό Βουλευτής Ααγκάρδια. Ένφ είναι ευκολον νά συλλά- βιι τις είς τόν νούν τού εν σχέδι¬ ον διά την αλλαγήν των υφιστα¬ μένων ποτοαπαγορευτικών νόμων κατά τρόπον ίκανοποιοΰντα οίανδ,'; ποτε κοινότητα, πολιτείαν ή διαμέ- ρισμα τή; χώρας, έξ άλλου ουδέν σχέδιον είναι εφαρμόσιιιον, εάν δέν λαμβάνη ύπ' όψιν τάς συνδή- κας, τό φρονημα, τάς συνηθείας >αί τα συστήματα ολοκλήρου τής
χώρας.
Έπομένως είναι περιττόν νά
καταστρώνωνται σχέδια, δταν τα
τα σχέδια αύτά δέν ήμποροϋν νά
πραγματοποιηθοΰν. Μέ άλλας λέ-
ξεις, πάν προτεινόμενον σχέδιον
διά την τροποποίησιν τοΰ νόμου
τής ποτοαπαγορεύσεως, διά νά επι
τύχη τοϋ σκοπού τού, πρέπει νά εγ¬
κριθή υπό της πλειονοψηφίας των
435 μελών τής Άμερικανικής Βθυ
λής, της πλειονοψηφία; των 96
Γερου'σιαστών καί τοΰ Πρόεδρον
των Ήνωμένων Πολιτειών.
"Επί τοΰ παρόντος οί στεγνοί ύ-
περτεροΰν είς αριθμόν τούς ύγρούς
έν τή Άμερικανι/Γι Βουλή κατ' α¬
ναλογίαν 3 πρός ϊ. Συνεπώς πάν
σχέδιον διά τή,ν μεταβολήν της πο¬
τοαπαγορεύσεως πρέπει νά καταρ¬
τισθή κατά τρόπον προνοοΰντα
καί αϊροντα τάς άντιρρήσεις τής
έκ στεγνών πλειοναψηφίας τής
Βουλής. Πρέπει ν' άφαιρΐ) άπο
τούς στεγνούς πάν «πιχείρημα ή
δικαιολογίαν πρός αντίδρασιν. Τό
άριστον έπομένως σχέδιον είναι
έκεΐνο τό οποίον παρέχει κάποιαν
έλπιδα δτι δύναται ν' αντιμετωπί¬
ση την παρούσαν κοινοβουλευτικήν
κατάστασιν έν τώ Κογκρέσσω.
Συνάμα πάν σχέδιον διά την
τροποποίησιν τή; ποτοαπαγορεύ-
σεω; πρέπει. νά λάβχ ύπ' όψιν δ-
σα εγίνοντο κατά την εποχήν τής
«ελευθερίας» ώς καί τάς σννθήκος,
άς έπήνεγκεν έκτοτε ή έφαρμογή
τής ποτοαπαγορεύσεως. Αμφότε¬
ρα τα κακά, τής ελευθέρας πωλή¬
σεως των ποτών καί τής άπαγο-
ρεύσεως αυτών, δέον νά άποφευ·-
χϋονν.
Τό κυριώτερον αίτιον τής άπο-
τυχία; της ποτοαπαγορεύσεως εί¬
ναι δτι μεγαλτι άναλογία τοΰ 'Αμε·
ρικανικοΰ λαοΰ δέν την έννοεΤ. Πό
τέ δέν υπήρξε ήνωμένη κοΐνή γνώ-
μη ύπσστηρίζουσα την ποτοαπαγό-
ρευσιν. Μεγάλα τμήματα της χώ¬
ρας, Πολιτειαι καί περιφέρειαι,
ένθα τό φρόνημα, ή συνήθεια καί
ή συμπεριφορά είναι εναντίον της
έφαρμογής τοΰ νόμου τούτου, ηρ¬
νήθησαν επιμόνως νά ύπακούσουν
είς νόμον, πρός τόν οποίον δέν
σνμπαθοΰν.
Αί ύγραί Πολιτειαι απονρου-
ουν την επιβολήν των στεγλ'ών νό-
μων υπό των λεγομένων στεγνών
Πολιτειών. 'Επομένως εις οίονδή"
ποτε σχέδιον διά την τροποποίησιν
ήρμηνεύθη, άλλ' ότι εκάστη Πο¬
λιτεία έ'χει την δύναμιν νά έφαρ-
μόζτ) τό «αρθρον» έντός των όρί-
( πρέπει νά ληφθή πρόνοια δπ(ο; ών τη; Ιφ' δ'σον χά πωλούμενα πο-
μή συμβή τό άντί-θετον τού σφαλ-. τα δέν είναι «ιιεθυστικά», ώς ρη-
ματος τούτον. Τό σχέδιον πρέπει | τώς άναφέρεται καί περιγράφεται
λ ά λ«β]] ύπ' όψιν Πολιτείας επι- είς την τροποποίησιν τοΰ Συντάγ-
■θνμεύσας νά είναι στεγναί καί νά ματος.
τας προστατεύση τελείως ώς τοι- Διά τής νεας τροποποιήσεως ε¬
κάστη Πολιτεία θά -δύναται νά ο¬
ρίζη μεγαλειτέρον αναλογίαν οί-
νοπνεύματος, ώς είναι ό οΐνο; καί
5-λΐμά της καί πρός τα ιδιαιτέρα
ηθη καί εθιμα των κατοίκων της.
Τα γεγονότα αύτά θά έξακριβώ-
"Εν σχέδιον τροποποιήσεως ο-
φείλει έπίσης νά λάβη ύπ' όψιν τα
νακά τή; λαθραίας παραγωγής πο-
των καί νά κανονίση τό νόμιμον εμ¬
πόριον αυτών κατά τρόπον ώστε
Πολιτείας την ευκαιρίαν δπως_έ-
φαρμοσουν δ:ά των ίδίων αυτών
Πολιτειακών άρ·χών καί άνευ ού-
δεμιάς δοπάνης των κατοίκων των
τόν ποτοαπαγορευτικόν νόμον έν
τό; τής περιφερείας των συμφω¬
νως πρός τάς επιθυμίας των κατοί¬
κων των Εί; τοιούτο; διακανονι-
ομός $ά επροστάτευε τελείως τάς
στεγνάς ΠολΊτείας. Εκάστη στεν-
νί] Πολιτεία θά έχη. τούς ίδικούς
τη; έφαρμοστά; τή; άπαγορεύσε-
ως ναί ί}ά περιττεύσΐ) τελείως ή
Όμοσπονδιανή στρατιά ήτις χρη-
σαιοποιεϊται νυν π-οός τόν σκοπόν
τούτον, πλήν των οϊκονομικών ύπαΛ
λήλων καί των έπιθεωρητών οΐτινες
χρειάζοντοι διά την ε/τέλεσιν των
διατάξεων τοΰ νόμου.
"Οταν δλα τα ποτά φορολογούν-
I
ται κατά ποσότητα είς την πηγήν
ι των, δέν θά υπάρχη ισχυρόν ελα¬
τήριον χάριν ποτοπωλείων άνευ α¬
δείας. Ό κανονισμός τοΰ τρόπου
τής διανομής θ' άφεθη είς τάς
Πολιτεία; ή είς διαμερίσματα ώς
εξηγεΐτοι έν τοίς κατωτέρω.
3) Κατοχή καί πώλησις άφο-
ρολογήτου ποτοΰ κατά παράβασιν
τοΰ νόμου, θά τιμωρήται διά κα-
τασχέσεως καί καταστροφής τοΰ
παράνομον ποτοΰ, ώς καί διά ποι-
νών, ϊσων μέ τό τριπλάσιον τοΓ
φόρου διά πρώτην παράβασιν;
μετ' άναλόγων αύξήσεων δι' επα¬
νειλημμένας παραβάσει;. Τοιαΰτοι
ύποθέσεις δύνανται νά δικάζων-
νά τό κρατή υπό κυβερνητικήν Ιπ·-1 νοοντοι υπό αρμοδίων καί άξιοπί-
βλεψιν καί ν' άφαιρή τα έκ τοΰ λα «■"·>>· ?!.···./>».........»..,... ..,£„... «..^
θρεμπορίου προερχόμενα κέρδη
θρεμπορίου προερχόμενα κέρδη.
Πρός δΐΰρ·θωσιν τής άφορήτου
καταστάσεως ην εδημιούργησεν ή ,
ποτοαπαγόρευσις, πρός κατάργη-
οτων εμπειρογνωμονων χαριν έκα-
στης Πολιτείας. Αί τοιαύται Πολι
τεΤαι χαραν.τηρίζονται ώ; «ύγραί
[ ολιτεΐαι».
2) "Ολα
τα ποτά, κατασκευ-
σιν τή; δωροδοκ,ίας, τής διαφθο- ( αζόμενα, είσαγόμενα καί πωλούμε-
οαζ. τη: άδιαχυοοίαΓ καί πεοκϋοπ- να είς ΰγρά; Πολιτεία; θά πλη-
ρώνουν εί; τόν τόπον τής κατα-
ράς, τής άδιαφορίας καί περιφρο
νησεως πίρός τόν νόμον, πρός έξα-
οφίλισιν καί ένθάρρυνσιν τή)ς έγ-
κρατείας καί πρό; εξαφάνισιν τής
όλίθρίας χρήσεως έπιβλαβών ο'ινο-
πνευματωοών ποτών, άξίζει τόν
κόπον όπως μελετηθή ϊν σύστηυα
υπό τάς άκολού&ους γραμμάς:
σκευής ή είσαγωγής Όμοσπονδια
κόν ψ03θν γ.ατά ποσότι,τα όριζόμε-
νον υπό τού Κογκρέσσου. "Ολθι
οί φόροι αύτοι θά περιέρχωνται
είς ε'δικόν Ταμείον έφαρμογή;, δι-
οικούμενον υπό ανωτέρων ύπαλλή-
1) Ν' άκυρωδ}} υπό τοΰ Κογ-ι?ων τή; Άμερικανική; Κυβερνή-
κρέσσου ό λεγόμενος νόμος τοΰΐοεοος, ύποδεικνυομένων υπό τοΰ
Βόλστεντ Τ) ό περί Ιφαρμογης τή; [ Κογκρέσσου πρός τόν σκοπόν αύ-
ποτιοαπαγοιςεύσεως νόμό;. Άνα' τόν. "Ολον τό χρήμα τούτο, μεΐ-
αύτοΰ τό Κογκρέο'σον πρέπει να | όν 5 τοίς εκατόν, θά προορίζίται
ψηφίση νόμον παρέχοντα είς την *αί θά διανέμεται χάριν τής έφαρ-
'Ομοσπονδιακί)ν Κι·6έρνησιν τό μογής τής ποτοαπαγορεύσεως είς
δικαίωμα δπως κανονίζη όλον το' τάς διαφόρους στεγνάς Πολιτεί-
εμπόριον των οίνοπνευματωδών πό-1 α? έν άναί.ογία πρός τόν πληθυ-
τών έντός των Ήνωμένων Π ολ'-1 σμόν, την ε/.τασιν καί την προσέγ-
Γειών καί των είς την δικαιοδοσί- ] γισίν της πρό; τάς ύγράς Πολι-
αν αυτών ύπαγομένων εδαφών. Ό τείας. Ώς παοάδειγμα άς λάβωμεν
νόμος αύτός πρέπει νά ορίζη εν έ- τί» Άνατολικόν τιιηαα τής Χώρας,
/άχιστον όριον οίνοπνευματική; ά- Ύποτιθεμένου δτι ή Νέα Ύόρ-
ναλογίας καί νά προνοη ωστε πό νη, ή Νέα Ίερσέη. ή Πενσυλβά-
λιτεΐαι άποδεχόμεναι νόμους όρί- νια, ή Κοννέκτίκουτ, ή Ρώντ "Αϊ-
ζοντας την αύτην αναλογίαν οίνο-Ιλαντ καί ή Μασσαχουσέττη ηθε-
πνει'νματος νά δικαιοΰνται προστα-'λον καταστί) ύγραί Πολιτειαι διά
οίας καί βοηθείας |ν τρ'έφαρμογΓ, | τής άποδοχής μεγαλειτέρας άνα-
τοΰ νομου έκ μέρους τής Κυβερνή-1 λογίας οίνοπνεύιιατος είς "τα ποτά.
ΓΪΡίιΚ- ΤίΤ>ν ΉνίΐΙΙΙίΐνιΙ νΓΤηλ.ΙΤΡΙίΤνΐ' Ι -. «Ί ΛτΓΛ-ηΛο,ιό..^.. "_. _' _____ '
όνομάζωνται «στεγναί Π ολιτεϊαν . Οορρά ετι δέ ή Μαίουλαντ ή
Ύψιιλοτέρα άναλογία οΊνοπνειμα-1 Βιργινία, ή Δυτικίτ Βιργινία,'το
τος θά δύναται νά νομοθετηθή υπό | Όχάίο καί τό Μίτσιγκον πρό-' νο-
Πολιτειών, περί ών θά γίνη λόγος τον καί δυσμάς ή'θϊλον /ηρι-χθή
έν τοίς κατωτέρω. ώς στεγναί Πολιτειαι, αί στεγναΐ
Ή Δεκάτη Όγδόη Τροποποίη αγται Πολιτειαι ·θά διηροΰντο είς
σις όρίζονσα δτι «αί διάφοροι Πό-1 ζωνας καί θά έλάμβανον άνάλογα
λιτεΐαι ·9ά εχουν άπό κοινοΰ την ι μερίδια, ώς περιεγράφη άνωτέο<ι>,
δύναμιν νά έπι-βάλουν την έφαρμο-1 έκ τοΰ χρήματος χάριν τής έςισρ-
γήν τοΰ άρθρου τούτου (τής Δεκά-1 Μ°Υήζ τ^ς άπαγορεύσεω; εντος
της Όγδόης Τροποποι,ησεως) δια [τής περιφερείας αυτών,
τής αρμοδίας νομοθεσίας» έννοεΐ α ^ Ή αύτη πορεία θά ηκολουθείτο
κριβώς δ,τι λέγει. "Οχι δτι έκάστΐ' είς όλην την έκτασιν των Ήνωμέ-
Πολιτεία δφείλει κατ'ανάγκην νά νων Πολιτειών συμφώνως πρός
παραδεχθή την ιδίαν άνσλογίαν τόν ανωτέρω υποδειχθέντα τρόπον,
οίν^ρπνεύματος, ώς εσφαλμένος; | Τ οΰτο ·θά £διδεν είς τάς στεγνάς
Ο
ται ταχέως καί συνοιτνώ;,
νά τιμωρώνται άμεσος /αί""
λεσματικως αί παραβατ ι Δ.
τρόπου αυτού άφαιροΓν τ,η τε|
'τά κέρδτ} των λαθρειι-κ
τάς στεγνάς Π ολιτείας οί ια.
ται τοΰ νόμου θά τιμωί θΛταιΙ
φωνα μέ τούς Πολιπ'α/ον|
μους, οί όποΐοι δύναντπ νοτγΐ
τόσον αύστηροί, δσον ι) /α ό|
έχάστΓ,ς τοίαίτης Πό/ ΓΗι
4) Ή πώλησις ποτο (ν,
πευτικούς σκοπούς δέο ν
καθ' ολοκληρίαν είς τό ιατοι
πάγγελμα, είς τό όποϊον ^
νά έμπιστευθί) ή φάσι; αοτ
προβλήματος. Δύναται α
μετά πεποιθι'}σεα>; δτι το ίατο
έπάγγελμα ώς σΐΛΌλο
κόους δχι μόνον είς το
άλν.ά καί είς τό πνεΰμα τ'ιν
οΐνων ποτοαπαγορευτι/ώ
Μία φωτογραφία ή όποία
τού " ■
τογραφία ή όποία ημπορεί νά είναι προφητικι'). Τό ποτον, το
·', μϊγμα άπό μώλτ έξτράκτ καί νήαρ μπηρ, άλλ' άν το σ/ε0'
ΟυΪαΤΟΣ ΤΗΣ ΠΟΤΟΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
|ΝΕΙ ΔΙΑΙΡΕΣΙΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΕΙΣ ΥΓΡΑΣ
|Σ ΟΙΝΟΥ ΚΑΙ ΖΥΘΟΥ ΥΠΟ ΩΡΙΣΜΕΝΟΥΣ
ΠΑΝΤΟΣ ΘΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΥΠ' ΟΨΙΝ ΤΟ ΚΑΙ-
||ΚοΝ.» ΖΗΤΕΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΝ ΤΟΥ
01 ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΠΝ ΠΟΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ
ΟΣΟΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΛΟΓΟΥΣσ
ποάτεοιιν ό κόσμος ήτο τόσον «ολύ διτ,ρημένος είς τα εύρΰ-
'ύόΐίενά σχεδιά τού πρός άντιμετυΥτισιν τού προβλήυατος των
πωδών -τοτών. Ή πρότασις τού Τζώρτζ Ούίκερσαμ, ΙΙροέ-
ίπό τού ΙΙροέδρου Χοϋδερ διορισθείσης Έπιτοι>πΓ|ς διά την
.τώνΝόμιον περί διαχωρισμοΰ των εΐ'Ουνών τής έφαρμογής
—νδια/ών καί Πολιτειακών άρχών, δέ ν ίκαμι τίποτε άλλο
'-αη ιιίαν επί πλέον διαφωνίαν ι'.τί τού ζητήματος τής ποτο-
ιλέσΐ] ιιιαν
κως·
οί "ίαίνονται φρονούντες ότι ή ποόταστς τοΓ· κ. Ονίκερσαα θά
'- τό νά έΗασθενίσιι την άποτελεσματικότητα τού νόαου τού
νά ένθαορύνΐ] τούς έγκληματίας, έφ' όσον οί νγροί διαβλέ-
ίποοτάσει τούτο ελπίδας .τερί τροποποιήσεως των σημερινών
■άπαγορει'σεως κ.α'ι ώς έκ τούτου είναι διατοθειμένοι νά κηρυ-
ι αηΐ|ς·
ίχέτως πρός τό πόσον ζωηρώς ένδέχεται νά είναι διηρημένοι
«οδοχήν ή την απόρριψιν τοΰ σχεδίου τού κ. ΟΜκερσαα; καί ,οί
1 δέ είναι ήνογκασιιένοι νά συικτωνήσοΐ'ν ότι διά τής προτάσε-
ιότω; χατασταβοϋν «λογικάς έφαρμόοιμοι» οί σημεηινοί'νόμ'οι
(Βανοοείισίΐος, ό κ. Οι'ΐκεοσαμ ώμολόγησε περιτράνιος ότι ί|
" ι!- Τρο.τοποίησις τοΰ Αμερικανικόν Συντάγματος εως τώ-
ή Άυεριχ)) είναι πίριπε.τλεγμένη είς μίαν τόσον σφοδράν καί
ιζήτηβιν' δια τό ποόβλημα των ,-τοτών, τό οποίον οεκαετής άπα¬
ξ δί ελυσεν ετι, αγγέλλεται ότι ό Πρϊγκιψ τής Ούαλλίας διευ-
(ίί.ι/ολ τού α'Οο.τοιεϊθν καί ότι ό ζΰθός τού εν έκ των καλλιτέρων
ι .τάχΐου τού, δέν Θά είναι πρός πιόλησιν, άλλά θ' άφεβτ) νά
[ελ πολλά ί'τη είς τα ύπόγεια των έν Μπούρτων Ζυθοποιείων
ώ είναι μία σαφής ένδειξις ότι πάσα άπόπειρα έκ μέρους τής
ίΰύς «Ιοθετήση την ποτοα.-ταγόρευσιν, Θά εύρη την αύτην έκεϊ
% ώς χα'ι έδώ, κα'ι ότι ή Μεγάλη Βρετανία θά ριφθη είς τόν
διΐιρημένης γνώμης σχεττχώς μέ τό ζήτημα των ποτών,
μρή
Ι ολόκληρον ό κόσμος ίσταται θεώμενος τό φαινομενικώς α-
ΐ περί τοϋ άν καί κατά "πόσον τό εμπόριον των ποτών δύνα-
λτι νά κανονισθή χάριν τού κοινοΰ άγαθοΰ ολοκλήρου τής κοι-
Βουλευτής Φ. Χ. Λαγκάρδια ποοβάλλει μέ εν σχέδιον, τό ό-
ιοοίί άχόαη α ένώση τούς ϋγρούς καί τούς στεγνούς καί είναι
, άπλοϋν ίν τϋ έφαρμογή, ώς καί έν τη πρακτικότητι κα'ι άπο-
■ητι ούτοι·.
Ό .-τρϊγκΐ'ψ της Ού¬
αλλίας, ΛβρΙ χοϋ ό-
ποίου' λέν'εται ότι
ήγόρασε ζνθοποιεί-
ον έν Αγγλία, ό-
που θά καταρκευά-'
ζίΐ τό .-τροσφιλές'πο
τόν τού, άδιαφο-
ρών αν ή πατρίς
τού έφαριιόστι ή δ-
χι την ποτοαπαγό-
ρευσιν ή ό.τοία κρα
τεϊ φοδερά διιιρη-
αενον σήμερον τόν
Άαερικαν. λαόν.
νΓ'
'Λ ν.^
ιτοοί, οίτινες επεδόθη-1 των νόμον τής ποτοαπαγορεύσευο;.
Ηο σνετικόν λαθρεμπόριον, θά εχουν δέ μικρότερα έλατήρια ο-
1 αίΐ|σαν είς τουτο υπό πως τό πράξουν τόρα υπό τό νέυ
τουτο σχέδιον. Αύτοι ούτοι οί ία
τροί ·θά δυνηθούν ταχέως νά εί1
ρουν τρόπον όπως μεριμνήσουν πε¬
ρί των ολίγων συνάδελφον των,
δσοι θά £καμνον κατάχρησιν τοϊ·
προνόμιον. Ή πηγή τοϋ έφοοια-
σμοϋ διά ■θεραπευτικά ποτά δέον
νά είναι καθ' όλοκλ-ηρίαν υπό την
δικαιοδοσίαν της Όμοσπονδιακή::
Κυοε'ρήσεως.
5) Τα πέντε έκατοστά, άτινα,
θ' άφαιρώνται έκ. τοΰ Ταμείον τής 1
'Εφαρμογής πρέπει νά χρησιμο
ποιώνται πρός πληρωμήν των υ-
ναγκάίων δοίπανών διά την έκτέλί-
σιν ενός έκπαιδευτικοΰ προγράμ-
ματος κατά τής. καταχρήσεως ,τοο (
οίνοπνεύματος. Τό Ταμείον ·θά εί-
ι^ί'^-^ν,
ναι δπως πληρώνωνται διαλέξεις
είς σχολεία, κολλέγια, ςαδιοφονι-
νάς όμιλίας καί φιλολογίαν,, σχετι-·
κά φυλλάδια καί δελτία" πρός γε¬
νικήν διανομήν είς τούς οί'κους μέ¬
σον εκκλησίαν, όργανώσεων, αστι¬
κόν άθελφοτι'ιτων καί αλλων έται-
ρέιών. Τό Ταμείον αύτό θά έπιτοΓ-
πή συνεχή και κα?.ώς διενεργουμε-
νην εκπαιδευτικήν εκστρατείαν ε¬
ναντίον τής καταχρήσεως τού οίνο¬
πνεύματος. Είς τα 1919 ή ποτοσ-
'παγόρευσις εύρ_ε τα παι5ιά ν.αι τού;
νέου;, οί δποϊοι σήμερον εύρισκον
ται εί; ηλικίαν μεταξΰ 20 καί 30
έ των καί τούς έκαμε νά φέρουν
1 είς τα -θυλάκιά των φιάλας μέ ούΐ-
I
σκυ ή νά πίνουν τζίν καί άλλα οίνο-
1 πνενματώδη ποτά προερχόμενα έκ
λο.9ρεμπορίας. Ή έκπαιδευτικη έκ-
οτρατεία, περί ής γίνεται λόγο;
έν-ταΰθα, " ίά - διδάξτ} τόν σημε-'
ρίνόν' παϊδα ν' άποφεύγη τάς πα-
γίδας αύτάς, ή δέ προσεχές 5εκα--
ετία θά παραγάγη νέαν γενεάν χω-
< ίς πόθον ή όρεξιν δι' ίσχυρά οίνο 1 πνειματώδη ποτά. • Αι ύγραί Πο^ατεϊαι θά έκδώ- οουν τούς άπάιτουμένους ν.ανονι- σμονς διά τΐ]ν πώλησιν των ποτών, νάοιν τής προστασίας τού κοινοΰ. ΉδΓμοσία κατανάλίΰσις τοιούτων ποτών δέον νά περιορισθή είς ω¬ ρισμένα μέρη, ώς έστιατόρια καί Ηενοδοχεία, των οποίων ό χαρα- κτίόρ, ή τοποθεσία, τό μέγεθος καί ή πεοιγρο<ρτ| θ-ά όρίζωνται ειδικώς ε'^ τούς "κανονισμούς. Ποτά κατα- ναλισκόμενα είς δημοσία μέρη δ£- ον νά π,ροσφέρωνται είς τάς τρα- πέζας μόνον κεί είς έστιατόρια ώρι Ι σμένον μεγέθους. Π ρος άποφυ- , , , . ' γήν ποοσ/ηιιάτων όσον άφορόί την τααΓ°ΓΤλΧΓ°Γόν0ν πθτ°ν 1 ϊήρηοίν τ^ν νόμον, ώς συνέβαινεν ;λ,! ρρημ γ · Ί1 εί; ύγπ'αν αας μέ «ληθινόν ποτόν. είς την παλαιάν εποχήν θά ορίζη¬ ται ειδικώς τό ελάχιστον όριον τοθ μεγέθοι·ς τοϋ εστιατόριον ώ; καί ό άριθμός των τράπεζαν καί τό μέ- γεθο; καί ή επίπλωσις τοΰ μαγει- οείον. Τοιαύται λεπτομέρειαι είς τοΰς κανονισμούς ίίά χρησιμεύσουν <ΰστε μόνον καλής πίστεως έστια¬ τόρια καί ξενοδοχεϊα νά εχονν τό κοινόν. Μές·η πωλοϋντα "ο'ινόπνευ- ματώδη ,τοτά πρός κατανάλωσιν ρ- π> τόποο δέον νά έ'χθυν άδειαν συμ'
φώνως πρός τοΰς κανονισμούς έ-
κάστης Πολιτεία;.
Διά κατανάλωσιν εις τάς οικίας,
πάντα τα ποτά, άτινα έφορσλσγή-
θησαν είς τη/ν πηγήν των, θά δύ-'
νανται νά πωλώνται εν τοίς παν-
τοπωλείοις η καί έν ποτοπωλείοις
άνευ τή? άνάγκης αδείας. "Οταν
αρκεταί καί άδάπανοι ευκολίαι χο-
ρήγη'θοϋν διά την πώλησιν οίνου
καί ζύθου είς δημοσία μέρη, ώς
κάί διά την πώλησιν αυτών δι' οί-
νιακήν κατανάλωσ.ν, δέν θά ύπάο-
χιΐ ελατήριον διά την παράνομον
>:αί λαθραίογ πώλησιν αυτών είς
τάς νγοάς Πολιτείας.
.Παραβάσει; των δρων τής ·*-
δεία;, ώ; είναι ή πώλησι; δννα-
τωτέρίον πατών εκείνον άτινα επι*
τρέπονται υπό τοΰ Πολιτειακόν
νόμου, ά7Λαι δέ σχετικαί παράνο-
μίοι θ-ά προδΐέπωνται υπό κατάλ¬
ληλον Πολιτειακών νόμων τών ο¬
ποίων περιττεύει ή ένταϋδα άπα-
ρίθμησις.
Έν συνόψει: Τό σχέδιον τουτο
θά έπιτρέπΐ] την πώλησιν ζύθου
καί οίνου είς Πολιτείας, ών οί κ«·
τοικοι τό έπιθυμοΰν. . .Θ' αφαιρέ¬
ση τα κέρδη τής λαθρεμπορίας.
Θά προστατεύση τάς στεγνά; Π ο
λιτείας καί θά δώσΐ] εί; αύτάς ό¬
λην την ευκαιρίαν όπως έφαρμό-
σουν την άπαγόρευσίν των χωρί;
δοπάνα; διά τάς Πολιτεία; α{·-
τά;. Θά άποθπΓθΐνη. τελεί'ο; την
χρήσιν δυνατόν οίνοπνευματωδών
ποτών καί θά έγκαινιάση εκπαιδευ
τικήν έστρατείαν καί θά δημιουρ¬
γήση εντελώς νέαν τάσιν άπέναν-
τι τής υπερβολικήν νρήσεω; τοϊ-
οϊνοπΛ'εύι.'.ατος.
ΝΕΘΟΑΝΑΤΗ
Φτωχούλα: ή άνάσα σου ίχει λείι|'ει
κ' ή ζι>ση σου εχει πιά καϋ-
—-Μ' δλη τή φτώχεια καί τή ·0/.ίι|·η.
καλλίτερα ήταν στή ζωή...
Ή αγώνας, ώ; νά ξεκολλήση,
καί πώς θό σπάραξες, πρΐν βγεϊς^,
■ψυχή πού _εΙχες ριζο6ολι')σει
την πίστην όλη σου στή γής' .
«—Κούκ/.α μου,'άγάπη μου», παρόμόια
λόγια τής λένε τρυφερα,
—τής ζωής τίς χάρες καί τα έγκώμια
τα ΐτειο" γλυκά—τα πειό πικρά.
Τό " ρόδο, *πού εχοΐ'νε φυτεψει .
ζερβά στ' αΰτί της, στά μαλλιά,
.(μιανής κοπελλας ήταν σκέψη)
κινάει σέ δακρνα πειό πολλά.
Βαρεία τοΰ άέρα είναι τα χνώτα
κ' ήλιος .τολΰς άπ' την αύνή,
μά οΐ»δέ ρανίδα ,τειά άπό ίδςώτα
στό μέτωπό της δέ θά βγή.
Σημαδεαένη άπό τή λάμ^η,
ή προθοδία της ταπεινή,
λουλοΰδια καί σταυροΰς θ' άστράνο
ιιέσα άπ' τό άσκέρι σάν
γιατί (κι' ό πόνο; μας τό ξέρει)
γιατί είναι καί τό πιό σκληρό
—πού ε τά((ος άνοιξε καοτέρι
γιά ί·στεο«, γιά δλ.ον τόν καιρό.
ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ
|ΝΕΙ ΔΙΑΙΡΕΣΙΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΕΙΣ ΥΓΡΑΣ
|Σ ΟΙΝΟΥ ΚΑΙ ΖΥΘΟΥ ΥΠΟ ΩΡΙΣΜΕΝΟΥΣ
ΠΑΝΤΟΣ ΘΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΥΠ' ΟΨΙΝ ΤΟ ΚΑΙ-
||ΚοΝ.» ΖΗΤΕΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΝ ΤΟΥ
01 ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΠΝ ΠΟΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ
ΟΣΟΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΛΟΓΟΥΣσ
ποάτεοιιν ό κόσμος ήτο τόσον «ολύ διτ,ρημένος είς τα εύρΰ-
'ύόΐίενά σχεδιά τού πρός άντιμετυΥτισιν τού προβλήυατος των
πωδών -τοτών. Ή πρότασις τού Τζώρτζ Ούίκερσαμ, ΙΙροέ-
ίπό τού ΙΙροέδρου Χοϋδερ διορισθείσης Έπιτοι>πΓ|ς διά την
.τώνΝόμιον περί διαχωρισμοΰ των εΐ'Ουνών τής έφαρμογής
—νδια/ών καί Πολιτειακών άρχών, δέ ν ίκαμι τίποτε άλλο
'-αη ιιίαν επί πλέον διαφωνίαν ι'.τί τού ζητήματος τής ποτο-
ιλέσΐ] ιιιαν
κως·
οί "ίαίνονται φρονούντες ότι ή ποόταστς τοΓ· κ. Ονίκερσαα θά
'- τό νά έΗασθενίσιι την άποτελεσματικότητα τού νόαου τού
νά ένθαορύνΐ] τούς έγκληματίας, έφ' όσον οί νγροί διαβλέ-
ίποοτάσει τούτο ελπίδας .τερί τροποποιήσεως των σημερινών
■άπαγορει'σεως κ.α'ι ώς έκ τούτου είναι διατοθειμένοι νά κηρυ-
ι αηΐ|ς·
ίχέτως πρός τό πόσον ζωηρώς ένδέχεται νά είναι διηρημένοι
«οδοχήν ή την απόρριψιν τοΰ σχεδίου τού κ. ΟΜκερσαα; καί ,οί
1 δέ είναι ήνογκασιιένοι νά συικτωνήσοΐ'ν ότι διά τής προτάσε-
ιότω; χατασταβοϋν «λογικάς έφαρμόοιμοι» οί σημεηινοί'νόμ'οι
(Βανοοείισίΐος, ό κ. Οι'ΐκεοσαμ ώμολόγησε περιτράνιος ότι ί|
" ι!- Τρο.τοποίησις τοΰ Αμερικανικόν Συντάγματος εως τώ-
ή Άυεριχ)) είναι πίριπε.τλεγμένη είς μίαν τόσον σφοδράν καί
ιζήτηβιν' δια τό ποόβλημα των ,-τοτών, τό οποίον οεκαετής άπα¬
ξ δί ελυσεν ετι, αγγέλλεται ότι ό Πρϊγκιψ τής Ούαλλίας διευ-
(ίί.ι/ολ τού α'Οο.τοιεϊθν καί ότι ό ζΰθός τού εν έκ των καλλιτέρων
ι .τάχΐου τού, δέν Θά είναι πρός πιόλησιν, άλλά θ' άφεβτ) νά
[ελ πολλά ί'τη είς τα ύπόγεια των έν Μπούρτων Ζυθοποιείων
ώ είναι μία σαφής ένδειξις ότι πάσα άπόπειρα έκ μέρους τής
ίΰύς «Ιοθετήση την ποτοα.-ταγόρευσιν, Θά εύρη την αύτην έκεϊ
% ώς χα'ι έδώ, κα'ι ότι ή Μεγάλη Βρετανία θά ριφθη είς τόν
διΐιρημένης γνώμης σχεττχώς μέ τό ζήτημα των ποτών,
μρή
Ι ολόκληρον ό κόσμος ίσταται θεώμενος τό φαινομενικώς α-
ΐ περί τοϋ άν καί κατά "πόσον τό εμπόριον των ποτών δύνα-
λτι νά κανονισθή χάριν τού κοινοΰ άγαθοΰ ολοκλήρου τής κοι-
Βουλευτής Φ. Χ. Λαγκάρδια ποοβάλλει μέ εν σχέδιον, τό ό-
ιοοίί άχόαη α ένώση τούς ϋγρούς καί τούς στεγνούς καί είναι
, άπλοϋν ίν τϋ έφαρμογή, ώς καί έν τη πρακτικότητι κα'ι άπο-
■ητι ούτοι·.
Ό .-τρϊγκΐ'ψ της Ού¬
αλλίας, ΛβρΙ χοϋ ό-
ποίου' λέν'εται ότι
ήγόρασε ζνθοποιεί-
ον έν Αγγλία, ό-
που θά καταρκευά-'
ζίΐ τό .-τροσφιλές'πο
τόν τού, άδιαφο-
ρών αν ή πατρίς
τού έφαριιόστι ή δ-
χι την ποτοαπαγό-
ρευσιν ή ό.τοία κρα
τεϊ φοδερά διιιρη-
αενον σήμερον τόν
Άαερικαν. λαόν.
νΓ'
'Λ ν.^
ιτοοί, οίτινες επεδόθη-1 των νόμον τής ποτοαπαγορεύσευο;.
Ηο σνετικόν λαθρεμπόριον, θά εχουν δέ μικρότερα έλατήρια ο-
1 αίΐ|σαν είς τουτο υπό πως τό πράξουν τόρα υπό τό νέυ
τουτο σχέδιον. Αύτοι ούτοι οί ία
τροί ·θά δυνηθούν ταχέως νά εί1
ρουν τρόπον όπως μεριμνήσουν πε¬
ρί των ολίγων συνάδελφον των,
δσοι θά £καμνον κατάχρησιν τοϊ·
προνόμιον. Ή πηγή τοϋ έφοοια-
σμοϋ διά ■θεραπευτικά ποτά δέον
νά είναι καθ' όλοκλ-ηρίαν υπό την
δικαιοδοσίαν της Όμοσπονδιακή::
Κυοε'ρήσεως.
5) Τα πέντε έκατοστά, άτινα,
θ' άφαιρώνται έκ. τοΰ Ταμείον τής 1
'Εφαρμογής πρέπει νά χρησιμο
ποιώνται πρός πληρωμήν των υ-
ναγκάίων δοίπανών διά την έκτέλί-
σιν ενός έκπαιδευτικοΰ προγράμ-
ματος κατά τής. καταχρήσεως ,τοο (
οίνοπνεύματος. Τό Ταμείον ·θά εί-
ι^ί'^-^ν,
ναι δπως πληρώνωνται διαλέξεις
είς σχολεία, κολλέγια, ςαδιοφονι-
νάς όμιλίας καί φιλολογίαν,, σχετι-·
κά φυλλάδια καί δελτία" πρός γε¬
νικήν διανομήν είς τούς οί'κους μέ¬
σον εκκλησίαν, όργανώσεων, αστι¬
κόν άθελφοτι'ιτων καί αλλων έται-
ρέιών. Τό Ταμείον αύτό θά έπιτοΓ-
πή συνεχή και κα?.ώς διενεργουμε-
νην εκπαιδευτικήν εκστρατείαν ε¬
ναντίον τής καταχρήσεως τού οίνο¬
πνεύματος. Είς τα 1919 ή ποτοσ-
'παγόρευσις εύρ_ε τα παι5ιά ν.αι τού;
νέου;, οί δποϊοι σήμερον εύρισκον
ται εί; ηλικίαν μεταξΰ 20 καί 30
έ των καί τούς έκαμε νά φέρουν
1 είς τα -θυλάκιά των φιάλας μέ ούΐ-
I
σκυ ή νά πίνουν τζίν καί άλλα οίνο-
1 πνενματώδη ποτά προερχόμενα έκ
λο.9ρεμπορίας. Ή έκπαιδευτικη έκ-
οτρατεία, περί ής γίνεται λόγο;
έν-ταΰθα, " ίά - διδάξτ} τόν σημε-'
ρίνόν' παϊδα ν' άποφεύγη τάς πα-
γίδας αύτάς, ή δέ προσεχές 5εκα--
ετία θά παραγάγη νέαν γενεάν χω-
< ίς πόθον ή όρεξιν δι' ίσχυρά οίνο 1 πνειματώδη ποτά. • Αι ύγραί Πο^ατεϊαι θά έκδώ- οουν τούς άπάιτουμένους ν.ανονι- σμονς διά τΐ]ν πώλησιν των ποτών, νάοιν τής προστασίας τού κοινοΰ. ΉδΓμοσία κατανάλίΰσις τοιούτων ποτών δέον νά περιορισθή είς ω¬ ρισμένα μέρη, ώς έστιατόρια καί Ηενοδοχεία, των οποίων ό χαρα- κτίόρ, ή τοποθεσία, τό μέγεθος καί ή πεοιγρο<ρτ| θ-ά όρίζωνται ειδικώς ε'^ τούς "κανονισμούς. Ποτά κατα- ναλισκόμενα είς δημοσία μέρη δ£- ον νά π,ροσφέρωνται είς τάς τρα- πέζας μόνον κεί είς έστιατόρια ώρι Ι σμένον μεγέθους. Π ρος άποφυ- , , , . ' γήν ποοσ/ηιιάτων όσον άφορόί την τααΓ°ΓΤλΧΓ°Γόν0ν πθτ°ν 1 ϊήρηοίν τ^ν νόμον, ώς συνέβαινεν ;λ,! ρρημ γ · Ί1 εί; ύγπ'αν αας μέ «ληθινόν ποτόν. είς την παλαιάν εποχήν θά ορίζη¬ ται ειδικώς τό ελάχιστον όριον τοθ μεγέθοι·ς τοϋ εστιατόριον ώ; καί ό άριθμός των τράπεζαν καί τό μέ- γεθο; καί ή επίπλωσις τοΰ μαγει- οείον. Τοιαύται λεπτομέρειαι είς τοΰς κανονισμούς ίίά χρησιμεύσουν <ΰστε μόνον καλής πίστεως έστια¬ τόρια καί ξενοδοχεϊα νά εχονν τό κοινόν. Μές·η πωλοϋντα "ο'ινόπνευ- ματώδη ,τοτά πρός κατανάλωσιν ρ- π> τόποο δέον νά έ'χθυν άδειαν συμ'
φώνως πρός τοΰς κανονισμούς έ-
κάστης Πολιτεία;.
Διά κατανάλωσιν εις τάς οικίας,
πάντα τα ποτά, άτινα έφορσλσγή-
θησαν είς τη/ν πηγήν των, θά δύ-'
νανται νά πωλώνται εν τοίς παν-
τοπωλείοις η καί έν ποτοπωλείοις
άνευ τή? άνάγκης αδείας. "Οταν
αρκεταί καί άδάπανοι ευκολίαι χο-
ρήγη'θοϋν διά την πώλησιν οίνου
καί ζύθου είς δημοσία μέρη, ώς
κάί διά την πώλησιν αυτών δι' οί-
νιακήν κατανάλωσ.ν, δέν θά ύπάο-
χιΐ ελατήριον διά την παράνομον
>:αί λαθραίογ πώλησιν αυτών είς
τάς νγοάς Πολιτείας.
.Παραβάσει; των δρων τής ·*-
δεία;, ώ; είναι ή πώλησι; δννα-
τωτέρίον πατών εκείνον άτινα επι*
τρέπονται υπό τοΰ Πολιτειακόν
νόμου, ά7Λαι δέ σχετικαί παράνο-
μίοι θ-ά προδΐέπωνται υπό κατάλ¬
ληλον Πολιτειακών νόμων τών ο¬
ποίων περιττεύει ή ένταϋδα άπα-
ρίθμησις.
Έν συνόψει: Τό σχέδιον τουτο
θά έπιτρέπΐ] την πώλησιν ζύθου
καί οίνου είς Πολιτείας, ών οί κ«·
τοικοι τό έπιθυμοΰν. . .Θ' αφαιρέ¬
ση τα κέρδη τής λαθρεμπορίας.
Θά προστατεύση τάς στεγνά; Π ο
λιτείας καί θά δώσΐ] εί; αύτάς ό¬
λην την ευκαιρίαν όπως έφαρμό-
σουν την άπαγόρευσίν των χωρί;
δοπάνα; διά τάς Πολιτεία; α{·-
τά;. Θά άποθπΓθΐνη. τελεί'ο; την
χρήσιν δυνατόν οίνοπνευματωδών
ποτών καί θά έγκαινιάση εκπαιδευ
τικήν έστρατείαν καί θά δημιουρ¬
γήση εντελώς νέαν τάσιν άπέναν-
τι τής υπερβολικήν νρήσεω; τοϊ-
οϊνοπΛ'εύι.'.ατος.
ΝΕΘΟΑΝΑΤΗ
Φτωχούλα: ή άνάσα σου ίχει λείι|'ει
κ' ή ζι>ση σου εχει πιά καϋ-
—-Μ' δλη τή φτώχεια καί τή ·0/.ίι|·η.
καλλίτερα ήταν στή ζωή...
Ή αγώνας, ώ; νά ξεκολλήση,
καί πώς θό σπάραξες, πρΐν βγεϊς^,
■ψυχή πού _εΙχες ριζο6ολι')σει
την πίστην όλη σου στή γής' .
«—Κούκ/.α μου,'άγάπη μου», παρόμόια
λόγια τής λένε τρυφερα,
—τής ζωής τίς χάρες καί τα έγκώμια
τα ΐτειο" γλυκά—τα πειό πικρά.
Τό " ρόδο, *πού εχοΐ'νε φυτεψει .
ζερβά στ' αΰτί της, στά μαλλιά,
.(μιανής κοπελλας ήταν σκέψη)
κινάει σέ δακρνα πειό πολλά.
Βαρεία τοΰ άέρα είναι τα χνώτα
κ' ήλιος .τολΰς άπ' την αύνή,
μά οΐ»δέ ρανίδα ,τειά άπό ίδςώτα
στό μέτωπό της δέ θά βγή.
Σημαδεαένη άπό τή λάμ^η,
ή προθοδία της ταπεινή,
λουλοΰδια καί σταυροΰς θ' άστράνο
ιιέσα άπ' τό άσκέρι σάν
γιατί (κι' ό πόνο; μας τό ξέρει)
γιατί είναι καί τό πιό σκληρό
—πού ε τά((ος άνοιξε καοτέρι
γιά ί·στεο«, γιά δλ.ον τόν καιρό.
ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 25 ΑΥι όν^ΤΟΥ, ί»29.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ Μ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
1ΙΙΙΝ0!
σέ μιά εφημερίδα, ρέ
Κατΐνάκι μου:
«Ό καθηγητής Ρόθμορ, ίατρός
καί φΐλόσοφος, συμιδοολεύει τοΰς άν-
Ορώχους νά χίνο^ν κρασί, «άν δέν
θέλο^ν νά χροσδληθοΰν άχό ασθε¬
νείας καί πρό πάντων άχό σκωλητ
κοειδήτΐ'ϊα. Την θεωρίαν τού αυτήν
άνέχτ>ξ$ν ομιλών είς την Ν<έαν Υ¬ όρκην. Ό Ρόθμορ ύχεσττ>ριξεν, ότι
ό οίνος είναι τό ΰγιεινότκρον χοτόν
τό οποίον ό άνθρωχος ανεκάλυψε.»
Γε·.ά στό στόμα σου, κ. Ρόθμορ,
κι' δς μή ξίρω τή γλώσσα χού αι-
λας, νά ατά χώ καλά τα σ:*γχαρη~
τηριά μοχ
Άκοΰστέ τα αύτά βσείς, ρέ άν-
τρ$ς τοό γλυκοΰ νεροΰ καί τής «Σά-
ριζας». Έτείς χού νομίζετε χώς α-
μα Θά 6άλε·:ε στό στόμα σας κρα¬
σί, 6ά αίς χιάσγ] ντελίριο... Άκο·3-|
στέ τας καί ιχείς, ρέ γιατροί τού
γλυκοΰ νεροϋ δικοί μας, χώ δια
τ:>μπανά"τε χώς τό κρασί χεθαίνε.
τόν /.όσμο. Ρέ σ»ίς ρέ, ό κόσμος
6ρέ μχορ*ϊ νά χε-θαίνη γιά τό κρασί
άλλά χοτέ δέν χεθαίνει άχο τό κρα
—Ρέ σο ρβ, κρασί ήχιε κι' ι
Χρκττός, καί μάλιστα... ξοδιασμένο
κιόλα... λέει ό Αάθοαρας διαδάζον-
τ<ας τό ανωτέρω κομμάτι τής έφ-η- μερίίος. ^ —Καί 6έδαΐ7, ρέ σείς... λέει ό Μχροϊτζος. Άν τόν είχα μχροστά οω, θά τόν φίλαγα... Τέτοιοι για- τροϊ είναι γιά την Έλλάδα κι' δχι ούτοι ο: σαχλάκηδες χοΰ εχο,κλε κα: αδς πθΰλάνε φοΰμαρα... —Ρέ σύ ρέ, πετχγεται ό Γαρ- ?ού;Αχας, έ άχό κούνια μπεκρής, (στό χιπερό ή αάννα το> ρετσίνα
τοΰίαζϊ), εμείς οί Ρωμηοί, δσο καί
νά γκαρίζον» οί γιατροί, έμ^ίς θά
■χίνουμε /.:Γσί... Καί δέν μχοροΰμε
νά^ κάνο^με κι' άλλοιώς 'Η λειψ>·
δρία είναι χασίγνωστη χώς ταΐά-
ζει την Έλλάδα... Τί άλλο νά χίή,
λοϊχόν, ό Ρωμηός; Τί άλλο άχό
κρασί:....
Την κοοϋντα τού Γαρϊουμχα δι-
έκοψίν ή χ?ραγγελία τού Χαμχλε-
χοόρα... τΜ άρκοολ'.κοΰ:
— Π;3σαί, γχ,αρσόν!... Φέρεμας
μιά οκά" κα'. τέσσερα γυαλ-.ά καθα-
ρά νά χιοΰμε στήν ΰγειά τοϋ ΡόΟ-
«*ορ, καλη το·ο ώρα...
Ό ΤΧογές
ίΙΚΗΓΟΡΙΚΕΠΠΟΡΙΠ
Έν άς ϊιάσημος Άγγλος διατ
·;έρος χαντ.ΐεύοντας τό γυιό τού, »
δωσεν ώ; χροίκα 900 στβρλίνεί
■/αί τού μετε'βίί.ατε καί δ«ό>-τρείς
άχό τής χΐΐόχροσοϊοφόρες ΰχοθέσε!
τοϋ.
Μετά ϊυό χρόνια ό γαιός το^ι χη-
γε καί τόν παρεκάλεσε νά τού άνα·
ί)ίττ κ,ΐί ι>λλε£ ου.&ΐ£!: ΰχο&έσει»
μ' αν
ϋέστΐ ααΐ λς μ
—Κ:λά, ν.2ί τί άπέκααες μ αν
τές χού σέ άνέθεσα, όταν χαντρεν
νηκες; τέν ρώτησίν ό γέρος
—Τής ιέτελίίωσα άτο μζοροϋτί
καλ/.ίτερα, οί χίλάται μοί», μάλί
στα, έμειναν κατε^χαρ'.στημ^νοί, κ?
ΐβν ~αύουν νά μ.θϋ ■έκφΐάζουν την
ΰ
'Εκλεκτά βιβλία ?χει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τού «Εθνικον Κήρνκος».
γντομ.οτύΛ»τν των.
-—ΉλίΌίε. τςΰ βώναξε τοτί ό
τέίας το^, καττ/γανακτη<;έν6ς Δ«ν κάνϊΐς γιά τίχοτδ. Τής ύπο- Οέσεις αύτές άν τής κρατοϋσα έπ! 2 χ?όνια, Οά μοίίϊ'.νςιν ψωμί γιά άλλ* τότχ χρό·/!α, δν Ιέν Ικαμντ την βλακεία νά τής άναθέσω σό «να... Άκοϋς έκεί νά ψεαπερδεύει ΐ'Ι^ε-σονσε, τής ύτο&έσε!ς τόν πελτ- τών τού. 'Λμ' άν ήταν ετσι, οί ?ι ν.ηγόρο! ί)ά χέθαιναν στήν ψάθα. χαιίί μου'... Έτσ'. ε3κολα νομίζει; -ώς δρίσ/.:ντα'. οί καλές ύχσθέ- σεις, ώΐϊτε νά τής ξίφορτώνεται κα- νείς τόσο γρηγορα; ΕΪΒΪΜΙΡΤΕΣ —θέλετε ν' άσφίλίσετε τή ζωή σας; θά είτθε άεροχόρος... —Αύτοκινκΐτιστής τότε... —Οΰτε. Μ' άρέσει νά πηγαίνω χάντοτε πεζός! —Αδύνατον νά σάς άσφαλίσω- αεν, κύρ:ε. Πρό χολλοό ή έταιρεία μας δέν άσφαλίζει πεζοός! * * * —Τί κάνεΐς μ.έ τό μαντήλί σοο εκεί; —Κάνω κόμπο γιά νά Ουμηθώ νά ξϋ-ντ)!τω αυριον τό πρωί ιτοΰ εχω δΛά! ΤΟ ΤΡΑΓΟΪΑΙ Τ! άνιττόφβρτος καϋμός τί πυρωμβνη λόχη, νά σ' άγ3~ώ νά μ' άγαχάς καί νά μ'.λίάμβ δχι. (Λαϊκό) Καλά μέ λένε άγγλικά ρ630Γΐθ5, δηλαδή οοδάκινα! Δέν 6λέπεις πώς |ε· φλουδίζουμε στόν ήλιο κάθε καλοκαΓρι; ΕΒΡΑΊ'ΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Ό Άβραάμ καί ό Ίταάκ μ,χη- /.ανε ενα μεσημέρι σ' Ινα έστίατόρ:ο ά βάνε. Κις/ανε μιά χείνα δΐαβο- .εμένη, μά δέν εννοιωθαν κααμια ί'.άθεσ·. νά την ίκχ^οποιήσο'ον, νιατ· οτϋτό θά εσήμαινε άφαίμαξ'. τοϋ τορ τοφολίο^ των. "ΊΓστερα άπό πολλες σκέψις χάνω άχό τόν κατάλογο ;ών φαγητων, απεφάσισαν ν ά Τ Τό «Στέκ.α Ράζην» είνα'. ό τ! ών.ος 9?3λος, ό βαθύτε,ρος στοχα- ό ό ανκττό,ρητος χόνος "Οταν Ινα κορίτσι άνακαλνψη τό κλειδι γιά την καρδιά ενός άνδοός, ποοσ- παθεΐ νά τό μεταβάλη σέ άντικλείό1- άπό κονοΰ μιά μερίϊα άρια. Τό γκαρσόνι τούς εφερε τότε δοό άρ'.α σ' έ*ν.α χιάτο ποΰ τ' βκούμ- ΐτςσε στή μέττ} τοΰ τραχεζιον. λΐά ό ί'.άοολος ταφερ» ετ<τι, ώσ- τε στό μί:ος το5 'Α6ραάμ έ'χεσε ενα -^άρι οΐ'λρό, ένω άχ' εναντίας στόν Ίτίά/. ετ*'/.ζ ενα ψάρι (τχετ·.- ■λώς μίγίίλήτερο. Ό Άβραάμ. κόττατξε μέ άχελ- ί τό ψζράκι κϊί σζιϊ-τόταν μΙ Οά ά ά ί τό ψζράκι κϊί σζιϊτόταν μΙ( τ', μεσο Οά κατάφερνε νά γ'^ρίίτ,Ι τ^ χιάιο -/.ϊί νά -έαη σ' εκείνον το| μεγάλο ψάρι τού Ίσαάκ. "Ε^αφνί υ:ά φωτεΐνή ίδέα ιτέρασ» άχό τί λό ' «Πέοα άχ' τό νηαί στήν άχλί τ&ΰ δαθ-ΐροοϊ χοταμίϋ -άν τα τλοάσια καρώδια Στένκζ Ράζην τ' άρχτ}γο5. * * * Μεσ' τίι -ρώτο ό Στένκα Ράζην μέ την ρήγιϊσα άγκαλιά τό νέο γάμο τθϋ γιορτάζε; μέ τίαγιίδα, μέ φιλιά. * » · Π ίσω Οϊ τςο άκοΰεί:« Π ροδότης' στή γ^να':κα εΐν' χείά χΐττός! μ-όνο αιά νοχτιά μαζύ της καί γιινα'χα ειν' χ-ειά κι' αύτάς!>
ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡ
ΑΘΕΟΙ ΑΟΕ'
'Α» τό ΝΛΆΙ
ΡΗΙΙΟ80ΡΗΙΠΓΚ
ο τΜ
Τω
Των άντρείων το·ο τα λόγια
ό αγ^'.ος ό άρ7ηγός,
?.:■' ή ούτ, το·ο έχει σκοτεινιάσε!
β*) ϋλλ ό
δεσε την χΐτσέτα τού στόν λα'-
μό τ», χήΊε τό χηροϋνι στά έ
καί άρχιίε νά δ
ρχί ροαναστενάζτΐ.
Τί ε/ε'.ς; τόν ρώτησεν, ό Ί-
Τί νά'χω, τοϋ άπε.κρίθην.εν ό
ά έ ό λΛό
ή
β*ρτ)ϊ)
κεραυνός;
-■—«"Ολ^ "2ίνω! ουδέ ;
τη γενναΐα μοι> κε^αλή!...»
'ά ί ό
γ μ κε^αλή!...»
'άονο'ο (χντιλαλεί στόν οχτ&
τοΰ Στένκα ή εοδερή κραυγή.
Κί' χπη κλειόντβς τή ματιβ της
σάν τρϊ-,ι.άμενο χοΛί,
ρ,άμενο χο
ά$ο·ογκ:ά;εταί τα
'ϋ ό ?
—
V
ν°χω? τΟϋ 2τ~εκριΘην.εν ί1 «ί^γκρα.εταί τα λόγία
Α'δρααμ σέ τόνο κλα·Λιηρό. ΣΛ-| ~'ώ ί «7?!ος άρχηγός μιλεϊ:
Λογίκ,ομα'. ποσόν άστατος είναι «>[ * * «"
γζμ πόσον άστατος εΐνα. αύ
τός ό κό-μΐς. Σήμερχ είσαί χλού
οι&ς κι' ο*:<& φτωχός Ναί, ό κό σμος είνς?: Ινας τΐοχός χου ν^ρί. ζ«.- ετσι... Καί γιά νά άχο?ε:£τ, χώς έγί- ριζεν ό κό-μος, ό 'Αδραάμ ττήρε τό ζ:ατο νζι τό -*>ζ·.ζϊ καταλλή¬
λως, φέρο;τας, έννοεΐται τό μεγά¬
λο ψά?[ ~?'Κ τί μ^ρος τκ
ψ? ?Κ ί μ^ρος τκ>.
]Ιά ό Ίσαά·/. ήταν έξ ίσο> χονη-
ρός! Κατάλαβε τό κόλκο το5 Ά-
'δραάυ., καί "/ωρίς νά ίείξτ- τόν χα¬
ρ ίμικρό Οκμό τού άχοκρίθηκε:
Δέ βέ έ
«μ
μρ μ τού άχοκρίθηκε:
--Δέν βαρυέσαί, κχϋμένε, Άΐρα-
, ό κ4ςίτχο; κ;' ετσι ττου είναι, 7.α-
ς Ια Δέ ί λ
μ, ο; κ; ετσι ττου είναι, 7.α-
λός «Ινα!. Δέν είναι κάλι χρ^χ»
νά χαραχονΐώμαστε κατά το-5 Θεο'3!
Καί ξαναγώρίσε τό χιάτο στήν χρώ-
τη το·^ θεσ:, γ'.ά νά έχαναφέρη- τόν
κόσμο στόν τόχο το^... καί τό μϊ-
γάλο ψί?ι χ^ς τό μέρος τον
—«Βίλγα Ροίσσίκθ'ϊτοτήΐ!
Βόλγα. (^ Βόλγβ ξακουστέ.
Άρχηγοΰ Κο"άκων δώρο,
Βόλγα έϊέχττ,κές χοτε;
«Γιά νά πάψη ή μαώρη γκρίνια
στών άντρίίων τή φ^μηλΐά
την χ
άρ'
μρη γ
ρίίων τή φ^μηλΐά
ώ έ
*άρ' τη, ώ Βόλγα, σί» άγκαλιά!)»
μπράτσα άδράχνϊί
Στά γερά
την ·τεντ
ί
την τεντ:ϊ!Λθ.ρ<ρη χ>;ά
καί ττοί Βόλγα τηνέ ρίχνίΐ
τα βαθ^ά τού τα >ε:ά]..
* * *
«Τι στ£·/.οστε, ώρέ, θλιμμ«νοι:
Φΐλκα, 3-0 χορό: ε, καί σεΤς,
αίερφ-α, «ς ποΰμ.ε βνά τρανοΰδ:
εις άνάμνησ; Έκείνης...
(Μϊτά-τρςΜΐς λζο τα Ρούσσικα
ης
ζο τα Ρούσσικα
Α. Τηγανί)
Ό θάνατος τοά
τό πλέον απαίσιον
ναφέΐετα'. σ' όλη την
•Ελλάδος.
Ό Άρ.στοοάνης
αΰτός τόν οποίον οί 070/ -
Οα-Λ.ά'ζουν, έχδΐίή ήταν
καί χωρίς νά σκέπτωντζ·
ό Σωκράτης έπίσης ήτ^/
ό 'Αρ'.στοφά·>ης, λοιχόν. ^ίΐ
χρώτος τοί» σονείθισε τ^ςΓ
ναίο·ος στό νά θΐωροϋν το/
την, ώς ενα.άθεο.
^ Ό κωμι«ς ούτος τλ-τ-
δέν είναι είναι μήτε ν.(,
ττοιητης, χού χοτέ δέν
ϊβκτός νά δώση οάρσες ο^-;
μας άκάια τ^
ΛϋΗ,ΕΝΤ, μο·3 ?α.ν
ι κατά χολϋ μισητότ::ο
όσον μάς τόν ζωγραφίζει ό
ταρχος.
Ίδοΰ τί λέγει ό σοφϊς
ταρχος, γι' αυτόν τόν 'ηη>ζ
τόν νχζαίρ:
«Τό '.εκτι·λό τού
την χ-^αία τοο -7/1
νια.
«Μϊταχϊΐρίζ,-ετα: τής -
χες καί τής πειό άπ:/::.
φράσεις.
«Δέν είναι άρεστός
καί είναι άν^χόφορος :τ|
; καί σκεπτικοΰς Χ'1
Δέν απορίί κχ^ένας νά ύ-'.
?ΰθά?ΐ:ά τού, καί οί λΛά
άγαποΰν τό καλό καί τ:
σ'.7.αίνςν-3! την κακία -/.α1
γθηρία τού.»
Αύτός είναι ό άνθρω-ος
μάζεταί Γφ.ερα άπό π:
τος ε?να: 3 άνθρωπος· πό.
ν.α παρετχίί'αζε τό ^ηλΓ,-< τό οποίον άν'άξιοι /.αί ~7/τ πο·. δικασταί έσκότωσαν τ;/ ένάρετο φιλόσοφο τής Ε') Οί δορσοϊέψαι, οί '-τ' καί ο: οαφτάϊ·ες ^τών 'ΛΟ'Ι χείροκρότηοαν μιά φά?37 '| οί?ν ό Σ<υ·/.ράτης 'ι ύάωμένος οτόν άερα ^ πανέρ! καί κηρύτσων Ζν. ί'-Ι γει καθόλνο θεός καί νπε:( | μενος δήθεν. διότι Ικλεψςν 36αν, διδάτκοντας την ΐ''| "Ενάς όλόκλη.?ος λαός η κνδέρνησις έχέτρε-ί οτάνωνται τέτο'.α χ^^'·'^_ είς βάρος των πλέον σοκ' ναρέτων πολ'.τών τθ'Λ «?'·-- άλ'ηθε-.α νά^πάθη ο,τι ^ - τερα, νά -;ίνν> δηλχδή^ ο '
τότε των Ρωμαίων και ~<^- β:ίσκεται ;'.άτω άπό -ν ' (Σ. Μ. Ό _-. „ τό αρθρο ϊϋτδ στά 170 Ο , Άς διασχίσωμεν δλη "V κή χεΐίιίδο, άχό " νρατίας εω- τής Οί Ρωμαίί'.7> πε.?ισσοτν
χαί φρόνιφοι άπό τοίις
χοτέ δέν ■έθανάτωσαν^ κα-'^'
σοφο γιά τής άντιληψε'.ς
τής ίδέίς τού.
Δέν συνίδη τό ίδιο με -λ
«άραος λαεΰς «Λ διεϊεχθτ,
Ρωιιαϊκτ) Λΰτοκΐατορια. ^,
Μόλις ό Φρειδερίκος
κε απε.:5ε;·.ένος σέ φι
τούς Π άπας, τόν κατη
ήταν αΌεος καί συγγί
διβλίου πί?'· άθεΐας. . Ι
"Εν^ δικός »ας, τ-χ^'Λ
?
ς δικός μας,
έ-πικρατίίας, έκειδή χατε.ι
χοτε τοίις ί'ρησκευτικους ΐ^
τισμους καί τής π5ογρ*5-
οντίων των άντιχάλων, ν.
6ηκε καί οθτος ώς αθίος.
'Αξίωμϊ άπαραβάλεοτο^-ΐ
ξμ
μα πίστεως, μχορεί να
ήτατν τό άκέλονιθο:
«ΗΟΜΟ 0ΟΟΤ
ΚΙΙ8 ΑΤΗΒ08»
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ Μ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
1ΙΙΙΝ0!
σέ μιά εφημερίδα, ρέ
Κατΐνάκι μου:
«Ό καθηγητής Ρόθμορ, ίατρός
καί φΐλόσοφος, συμιδοολεύει τοΰς άν-
Ορώχους νά χίνο^ν κρασί, «άν δέν
θέλο^ν νά χροσδληθοΰν άχό ασθε¬
νείας καί πρό πάντων άχό σκωλητ
κοειδήτΐ'ϊα. Την θεωρίαν τού αυτήν
άνέχτ>ξ$ν ομιλών είς την Ν<έαν Υ¬ όρκην. Ό Ρόθμορ ύχεσττ>ριξεν, ότι
ό οίνος είναι τό ΰγιεινότκρον χοτόν
τό οποίον ό άνθρωχος ανεκάλυψε.»
Γε·.ά στό στόμα σου, κ. Ρόθμορ,
κι' δς μή ξίρω τή γλώσσα χού αι-
λας, νά ατά χώ καλά τα σ:*γχαρη~
τηριά μοχ
Άκοΰστέ τα αύτά βσείς, ρέ άν-
τρ$ς τοό γλυκοΰ νεροΰ καί τής «Σά-
ριζας». Έτείς χού νομίζετε χώς α-
μα Θά 6άλε·:ε στό στόμα σας κρα¬
σί, 6ά αίς χιάσγ] ντελίριο... Άκο·3-|
στέ τας καί ιχείς, ρέ γιατροί τού
γλυκοΰ νεροϋ δικοί μας, χώ δια
τ:>μπανά"τε χώς τό κρασί χεθαίνε.
τόν /.όσμο. Ρέ σ»ίς ρέ, ό κόσμος
6ρέ μχορ*ϊ νά χε-θαίνη γιά τό κρασί
άλλά χοτέ δέν χεθαίνει άχο τό κρα
—Ρέ σο ρβ, κρασί ήχιε κι' ι
Χρκττός, καί μάλιστα... ξοδιασμένο
κιόλα... λέει ό Αάθοαρας διαδάζον-
τ<ας τό ανωτέρω κομμάτι τής έφ-η- μερίίος. ^ —Καί 6έδαΐ7, ρέ σείς... λέει ό Μχροϊτζος. Άν τόν είχα μχροστά οω, θά τόν φίλαγα... Τέτοιοι για- τροϊ είναι γιά την Έλλάδα κι' δχι ούτοι ο: σαχλάκηδες χοΰ εχο,κλε κα: αδς πθΰλάνε φοΰμαρα... —Ρέ σύ ρέ, πετχγεται ό Γαρ- ?ού;Αχας, έ άχό κούνια μπεκρής, (στό χιπερό ή αάννα το> ρετσίνα
τοΰίαζϊ), εμείς οί Ρωμηοί, δσο καί
νά γκαρίζον» οί γιατροί, έμ^ίς θά
■χίνουμε /.:Γσί... Καί δέν μχοροΰμε
νά^ κάνο^με κι' άλλοιώς 'Η λειψ>·
δρία είναι χασίγνωστη χώς ταΐά-
ζει την Έλλάδα... Τί άλλο νά χίή,
λοϊχόν, ό Ρωμηός; Τί άλλο άχό
κρασί:....
Την κοοϋντα τού Γαρϊουμχα δι-
έκοψίν ή χ?ραγγελία τού Χαμχλε-
χοόρα... τΜ άρκοολ'.κοΰ:
— Π;3σαί, γχ,αρσόν!... Φέρεμας
μιά οκά" κα'. τέσσερα γυαλ-.ά καθα-
ρά νά χιοΰμε στήν ΰγειά τοϋ ΡόΟ-
«*ορ, καλη το·ο ώρα...
Ό ΤΧογές
ίΙΚΗΓΟΡΙΚΕΠΠΟΡΙΠ
Έν άς ϊιάσημος Άγγλος διατ
·;έρος χαντ.ΐεύοντας τό γυιό τού, »
δωσεν ώ; χροίκα 900 στβρλίνεί
■/αί τού μετε'βίί.ατε καί δ«ό>-τρείς
άχό τής χΐΐόχροσοϊοφόρες ΰχοθέσε!
τοϋ.
Μετά ϊυό χρόνια ό γαιός το^ι χη-
γε καί τόν παρεκάλεσε νά τού άνα·
ί)ίττ κ,ΐί ι>λλε£ ου.&ΐ£!: ΰχο&έσει»
μ' αν
ϋέστΐ ααΐ λς μ
—Κ:λά, ν.2ί τί άπέκααες μ αν
τές χού σέ άνέθεσα, όταν χαντρεν
νηκες; τέν ρώτησίν ό γέρος
—Τής ιέτελίίωσα άτο μζοροϋτί
καλ/.ίτερα, οί χίλάται μοί», μάλί
στα, έμειναν κατε^χαρ'.στημ^νοί, κ?
ΐβν ~αύουν νά μ.θϋ ■έκφΐάζουν την
ΰ
'Εκλεκτά βιβλία ?χει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τού «Εθνικον Κήρνκος».
γντομ.οτύΛ»τν των.
-—ΉλίΌίε. τςΰ βώναξε τοτί ό
τέίας το^, καττ/γανακτη<;έν6ς Δ«ν κάνϊΐς γιά τίχοτδ. Τής ύπο- Οέσεις αύτές άν τής κρατοϋσα έπ! 2 χ?όνια, Οά μοίίϊ'.νςιν ψωμί γιά άλλ* τότχ χρό·/!α, δν Ιέν Ικαμντ την βλακεία νά τής άναθέσω σό «να... Άκοϋς έκεί νά ψεαπερδεύει ΐ'Ι^ε-σονσε, τής ύτο&έσε!ς τόν πελτ- τών τού. 'Λμ' άν ήταν ετσι, οί ?ι ν.ηγόρο! ί)ά χέθαιναν στήν ψάθα. χαιίί μου'... Έτσ'. ε3κολα νομίζει; -ώς δρίσ/.:ντα'. οί καλές ύχσθέ- σεις, ώΐϊτε νά τής ξίφορτώνεται κα- νείς τόσο γρηγορα; ΕΪΒΪΜΙΡΤΕΣ —θέλετε ν' άσφίλίσετε τή ζωή σας; θά είτθε άεροχόρος... —Αύτοκινκΐτιστής τότε... —Οΰτε. Μ' άρέσει νά πηγαίνω χάντοτε πεζός! —Αδύνατον νά σάς άσφαλίσω- αεν, κύρ:ε. Πρό χολλοό ή έταιρεία μας δέν άσφαλίζει πεζοός! * * * —Τί κάνεΐς μ.έ τό μαντήλί σοο εκεί; —Κάνω κόμπο γιά νά Ουμηθώ νά ξϋ-ντ)!τω αυριον τό πρωί ιτοΰ εχω δΛά! ΤΟ ΤΡΑΓΟΪΑΙ Τ! άνιττόφβρτος καϋμός τί πυρωμβνη λόχη, νά σ' άγ3~ώ νά μ' άγαχάς καί νά μ'.λίάμβ δχι. (Λαϊκό) Καλά μέ λένε άγγλικά ρ630Γΐθ5, δηλαδή οοδάκινα! Δέν 6λέπεις πώς |ε· φλουδίζουμε στόν ήλιο κάθε καλοκαΓρι; ΕΒΡΑΊ'ΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Ό Άβραάμ καί ό Ίταάκ μ,χη- /.ανε ενα μεσημέρι σ' Ινα έστίατόρ:ο ά βάνε. Κις/ανε μιά χείνα δΐαβο- .εμένη, μά δέν εννοιωθαν κααμια ί'.άθεσ·. νά την ίκχ^οποιήσο'ον, νιατ· οτϋτό θά εσήμαινε άφαίμαξ'. τοϋ τορ τοφολίο^ των. "ΊΓστερα άπό πολλες σκέψις χάνω άχό τόν κατάλογο ;ών φαγητων, απεφάσισαν ν ά Τ Τό «Στέκ.α Ράζην» είνα'. ό τ! ών.ος 9?3λος, ό βαθύτε,ρος στοχα- ό ό ανκττό,ρητος χόνος "Οταν Ινα κορίτσι άνακαλνψη τό κλειδι γιά την καρδιά ενός άνδοός, ποοσ- παθεΐ νά τό μεταβάλη σέ άντικλείό1- άπό κονοΰ μιά μερίϊα άρια. Τό γκαρσόνι τούς εφερε τότε δοό άρ'.α σ' έ*ν.α χιάτο ποΰ τ' βκούμ- ΐτςσε στή μέττ} τοΰ τραχεζιον. λΐά ό ί'.άοολος ταφερ» ετ<τι, ώσ- τε στό μί:ος το5 'Α6ραάμ έ'χεσε ενα -^άρι οΐ'λρό, ένω άχ' εναντίας στόν Ίτίά/. ετ*'/.ζ ενα ψάρι (τχετ·.- ■λώς μίγίίλήτερο. Ό Άβραάμ. κόττατξε μέ άχελ- ί τό ψζράκι κϊί σζιϊ-τόταν μΙ Οά ά ά ί τό ψζράκι κϊί σζιϊτόταν μΙ( τ', μεσο Οά κατάφερνε νά γ'^ρίίτ,Ι τ^ χιάιο -/.ϊί νά -έαη σ' εκείνον το| μεγάλο ψάρι τού Ίσαάκ. "Ε^αφνί υ:ά φωτεΐνή ίδέα ιτέρασ» άχό τί λό ' «Πέοα άχ' τό νηαί στήν άχλί τ&ΰ δαθ-ΐροοϊ χοταμίϋ -άν τα τλοάσια καρώδια Στένκζ Ράζην τ' άρχτ}γο5. * * * Μεσ' τίι -ρώτο ό Στένκα Ράζην μέ την ρήγιϊσα άγκαλιά τό νέο γάμο τθϋ γιορτάζε; μέ τίαγιίδα, μέ φιλιά. * » · Π ίσω Οϊ τςο άκοΰεί:« Π ροδότης' στή γ^να':κα εΐν' χείά χΐττός! μ-όνο αιά νοχτιά μαζύ της καί γιινα'χα ειν' χ-ειά κι' αύτάς!>
ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡ
ΑΘΕΟΙ ΑΟΕ'
'Α» τό ΝΛΆΙ
ΡΗΙΙΟ80ΡΗΙΠΓΚ
ο τΜ
Τω
Των άντρείων το·ο τα λόγια
ό αγ^'.ος ό άρ7ηγός,
?.:■' ή ούτ, το·ο έχει σκοτεινιάσε!
β*) ϋλλ ό
δεσε την χΐτσέτα τού στόν λα'-
μό τ», χήΊε τό χηροϋνι στά έ
καί άρχιίε νά δ
ρχί ροαναστενάζτΐ.
Τί ε/ε'.ς; τόν ρώτησεν, ό Ί-
Τί νά'χω, τοϋ άπε.κρίθην.εν ό
ά έ ό λΛό
ή
β*ρτ)ϊ)
κεραυνός;
-■—«"Ολ^ "2ίνω! ουδέ ;
τη γενναΐα μοι> κε^αλή!...»
'ά ί ό
γ μ κε^αλή!...»
'άονο'ο (χντιλαλεί στόν οχτ&
τοΰ Στένκα ή εοδερή κραυγή.
Κί' χπη κλειόντβς τή ματιβ της
σάν τρϊ-,ι.άμενο χοΛί,
ρ,άμενο χο
ά$ο·ογκ:ά;εταί τα
'ϋ ό ?
—
V
ν°χω? τΟϋ 2τ~εκριΘην.εν ί1 «ί^γκρα.εταί τα λόγία
Α'δρααμ σέ τόνο κλα·Λιηρό. ΣΛ-| ~'ώ ί «7?!ος άρχηγός μιλεϊ:
Λογίκ,ομα'. ποσόν άστατος είναι «>[ * * «"
γζμ πόσον άστατος εΐνα. αύ
τός ό κό-μΐς. Σήμερχ είσαί χλού
οι&ς κι' ο*:<& φτωχός Ναί, ό κό σμος είνς?: Ινας τΐοχός χου ν^ρί. ζ«.- ετσι... Καί γιά νά άχο?ε:£τ, χώς έγί- ριζεν ό κό-μος, ό 'Αδραάμ ττήρε τό ζ:ατο νζι τό -*>ζ·.ζϊ καταλλή¬
λως, φέρο;τας, έννοεΐται τό μεγά¬
λο ψά?[ ~?'Κ τί μ^ρος τκ
ψ? ?Κ ί μ^ρος τκ>.
]Ιά ό Ίσαά·/. ήταν έξ ίσο> χονη-
ρός! Κατάλαβε τό κόλκο το5 Ά-
'δραάυ., καί "/ωρίς νά ίείξτ- τόν χα¬
ρ ίμικρό Οκμό τού άχοκρίθηκε:
Δέ βέ έ
«μ
μρ μ τού άχοκρίθηκε:
--Δέν βαρυέσαί, κχϋμένε, Άΐρα-
, ό κ4ςίτχο; κ;' ετσι ττου είναι, 7.α-
ς Ια Δέ ί λ
μ, ο; κ; ετσι ττου είναι, 7.α-
λός «Ινα!. Δέν είναι κάλι χρ^χ»
νά χαραχονΐώμαστε κατά το-5 Θεο'3!
Καί ξαναγώρίσε τό χιάτο στήν χρώ-
τη το·^ θεσ:, γ'.ά νά έχαναφέρη- τόν
κόσμο στόν τόχο το^... καί τό μϊ-
γάλο ψί?ι χ^ς τό μέρος τον
—«Βίλγα Ροίσσίκθ'ϊτοτήΐ!
Βόλγα. (^ Βόλγβ ξακουστέ.
Άρχηγοΰ Κο"άκων δώρο,
Βόλγα έϊέχττ,κές χοτε;
«Γιά νά πάψη ή μαώρη γκρίνια
στών άντρίίων τή φ^μηλΐά
την χ
άρ'
μρη γ
ρίίων τή φ^μηλΐά
ώ έ
*άρ' τη, ώ Βόλγα, σί» άγκαλιά!)»
μπράτσα άδράχνϊί
Στά γερά
την ·τεντ
ί
την τεντ:ϊ!Λθ.ρ<ρη χ>;ά
καί ττοί Βόλγα τηνέ ρίχνίΐ
τα βαθ^ά τού τα >ε:ά]..
* * *
«Τι στ£·/.οστε, ώρέ, θλιμμ«νοι:
Φΐλκα, 3-0 χορό: ε, καί σεΤς,
αίερφ-α, «ς ποΰμ.ε βνά τρανοΰδ:
εις άνάμνησ; Έκείνης...
(Μϊτά-τρςΜΐς λζο τα Ρούσσικα
ης
ζο τα Ρούσσικα
Α. Τηγανί)
Ό θάνατος τοά
τό πλέον απαίσιον
ναφέΐετα'. σ' όλη την
•Ελλάδος.
Ό Άρ.στοοάνης
αΰτός τόν οποίον οί 070/ -
Οα-Λ.ά'ζουν, έχδΐίή ήταν
καί χωρίς νά σκέπτωντζ·
ό Σωκράτης έπίσης ήτ^/
ό 'Αρ'.στοφά·>ης, λοιχόν. ^ίΐ
χρώτος τοί» σονείθισε τ^ςΓ
ναίο·ος στό νά θΐωροϋν το/
την, ώς ενα.άθεο.
^ Ό κωμι«ς ούτος τλ-τ-
δέν είναι είναι μήτε ν.(,
ττοιητης, χού χοτέ δέν
ϊβκτός νά δώση οάρσες ο^-;
μας άκάια τ^
ΛϋΗ,ΕΝΤ, μο·3 ?α.ν
ι κατά χολϋ μισητότ::ο
όσον μάς τόν ζωγραφίζει ό
ταρχος.
Ίδοΰ τί λέγει ό σοφϊς
ταρχος, γι' αυτόν τόν 'ηη>ζ
τόν νχζαίρ:
«Τό '.εκτι·λό τού
την χ-^αία τοο -7/1
νια.
«Μϊταχϊΐρίζ,-ετα: τής -
χες καί τής πειό άπ:/::.
φράσεις.
«Δέν είναι άρεστός
καί είναι άν^χόφορος :τ|
; καί σκεπτικοΰς Χ'1
Δέν απορίί κχ^ένας νά ύ-'.
?ΰθά?ΐ:ά τού, καί οί λΛά
άγαποΰν τό καλό καί τ:
σ'.7.αίνςν-3! την κακία -/.α1
γθηρία τού.»
Αύτός είναι ό άνθρω-ος
μάζεταί Γφ.ερα άπό π:
τος ε?να: 3 άνθρωπος· πό.
ν.α παρετχίί'αζε τό ^ηλΓ,-< τό οποίον άν'άξιοι /.αί ~7/τ πο·. δικασταί έσκότωσαν τ;/ ένάρετο φιλόσοφο τής Ε') Οί δορσοϊέψαι, οί '-τ' καί ο: οαφτάϊ·ες ^τών 'ΛΟ'Ι χείροκρότηοαν μιά φά?37 '| οί?ν ό Σ<υ·/.ράτης 'ι ύάωμένος οτόν άερα ^ πανέρ! καί κηρύτσων Ζν. ί'-Ι γει καθόλνο θεός καί νπε:( | μενος δήθεν. διότι Ικλεψςν 36αν, διδάτκοντας την ΐ''| "Ενάς όλόκλη.?ος λαός η κνδέρνησις έχέτρε-ί οτάνωνται τέτο'.α χ^^'·'^_ είς βάρος των πλέον σοκ' ναρέτων πολ'.τών τθ'Λ «?'·-- άλ'ηθε-.α νά^πάθη ο,τι ^ - τερα, νά -;ίνν> δηλχδή^ ο '
τότε των Ρωμαίων και ~<^- β:ίσκεται ;'.άτω άπό -ν ' (Σ. Μ. Ό _-. „ τό αρθρο ϊϋτδ στά 170 Ο , Άς διασχίσωμεν δλη "V κή χεΐίιίδο, άχό " νρατίας εω- τής Οί Ρωμαίί'.7> πε.?ισσοτν
χαί φρόνιφοι άπό τοίις
χοτέ δέν ■έθανάτωσαν^ κα-'^'
σοφο γιά τής άντιληψε'.ς
τής ίδέίς τού.
Δέν συνίδη τό ίδιο με -λ
«άραος λαεΰς «Λ διεϊεχθτ,
Ρωιιαϊκτ) Λΰτοκΐατορια. ^,
Μόλις ό Φρειδερίκος
κε απε.:5ε;·.ένος σέ φι
τούς Π άπας, τόν κατη
ήταν αΌεος καί συγγί
διβλίου πί?'· άθεΐας. . Ι
"Εν^ δικός »ας, τ-χ^'Λ
?
ς δικός μας,
έ-πικρατίίας, έκειδή χατε.ι
χοτε τοίις ί'ρησκευτικους ΐ^
τισμους καί τής π5ογρ*5-
οντίων των άντιχάλων, ν.
6ηκε καί οθτος ώς αθίος.
'Αξίωμϊ άπαραβάλεοτο^-ΐ
ξμ
μα πίστεως, μχορεί να
ήτατν τό άκέλονιθο:
«ΗΟΜΟ 0ΟΟΤ
ΚΙΙ8 ΑΤΗΒ08»
ιΕβΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.— ΚΥΡΙΑΚΗ. 25 ΑΥΓθνττην 1929.
Ε
ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΚ Γ
Νέα σχέδια γυναικείον ς-ορεμάτων διά τό ερχόμενον φθινόπωρον και τόν χειμώνα. Άοιατερφ,
άνσάμ-πλ έκ τριών τεμαχίων άπό διαφανές βελοϋδον. Δεξιφ, έπαντβφόριον μέ γιακάν καί
μώφ έκ γούνας καραχιούλ. Είς τό μέσον έξ άθΐστϊρών πρός τα δεξιά: Φόοεμα έκ διαφανοΰς
6ελονδον μέ χολλάοον έκ ταντέλλας, ταξειδιω τικόν έπανωφόριον τελενταίου συομοϋ καί δλλο
άνσάμπλ εκ τοιών τεμαχίων άπό χρωματιστόν βελοϋδον.
Τ
^ξ, -οχης
εσημαινεν ό-
0 ^ί! ίο^τανίου καί έ-
ι-'-,' οα πρέπει να ται-
;° χώ λα, ίνδυ-
Μονοχόμματον γυναικείον φόρεμα
μέ ζακέταν έκ τοΰ ίδίου ΰλικοϋ,
της ^έποχής. Γίνεται άπό μεταξω-
τόν ή δαμβακεοόν νφασμα. Τό φο·
•εί ή ήθοποιός τού κινηματογρά·
φού, Τζόις Μ(ί«?
Ε
ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΚ Γ
Νέα σχέδια γυναικείον ς-ορεμάτων διά τό ερχόμενον φθινόπωρον και τόν χειμώνα. Άοιατερφ,
άνσάμ-πλ έκ τριών τεμαχίων άπό διαφανές βελοϋδον. Δεξιφ, έπαντβφόριον μέ γιακάν καί
μώφ έκ γούνας καραχιούλ. Είς τό μέσον έξ άθΐστϊρών πρός τα δεξιά: Φόοεμα έκ διαφανοΰς
6ελονδον μέ χολλάοον έκ ταντέλλας, ταξειδιω τικόν έπανωφόριον τελενταίου συομοϋ καί δλλο
άνσάμπλ εκ τοιών τεμαχίων άπό χρωματιστόν βελοϋδον.
Τ
^ξ, -οχης
εσημαινεν ό-
0 ^ί! ίο^τανίου καί έ-
ι-'-,' οα πρέπει να ται-
;° χώ λα, ίνδυ-
Μονοχόμματον γυναικείον φόρεμα
μέ ζακέταν έκ τοΰ ίδίου ΰλικοϋ,
της ^έποχής. Γίνεται άπό μεταξω-
τόν ή δαμβακεοόν νφασμα. Τό φο·
•εί ή ήθοποιός τού κινηματογρά·
φού, Τζόις Μ(ί«?
δϋΧΠΑΥ, Αυϋυί,Τ 25, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5234.
ΝΕΛΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΙΙΚΜΠΤΟΧ.-— Άο.ίϋ,7Γ
Η ΦΙΛΙΑ ΓΕΦΤΡΩΝΕΙ ΤΑ ΧΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΟΠΑΛΗΣ
Έτσι μέ εξ λέξει;, περιγράφει
ό μέγας Σαιξπήρος τόν άγώνα τής
ζωής.
" Καί είναι πυάγματι ή ζωή ενα'ς
ατελεύτητος αγών.
Κατά την πρωτόγονον εποχήν
ΐκεΐνοι μόνον εζων οί όποΐοι ήσαν
άρκετά ισχυραί όπως άν&εξουν κα¬
τά των κτυπημάτων των μεγάλων
λίθων καί των εοπάλων καί έκεϊνοι
οί όποϊοι είχον άρκετά μυαλά όπως
άποφύΛ'αυν τούς κίνδυνον;.
Οί άδύνατοι στό σώμα καί τ<η νούν είτε εφονεύθησαν ή απέθα¬ ναν μή δυνηθέντες νά άνθέξουν είς τα οάσανα. ! Ή δύναμις καί μόνον ή δύναμις 5-αί μόνον ή δύναμις δ.οικονσε τόν κόσμον. * * * Δέν είναι ώραϊαι αί ημέραι έ- κεΐναι. Οιίτε ήσαν ύποφερταί ήμί- ροι. Ή ευτυχία έξαρτάται άπό τάς σχέσεις αί οποίαι πηγάζουν άπό την εμπιστοσύνην μεταξύ των άν- Ορώπων. Δέν ημπορεί νά υπάρξη, ευτυχί¬ α έκεί πού ύπάρχει μϊσος. Οΐίτε ού ναται νά υπάρξη τοιαύτη έκεϊ ό- που νπάρχουν εριδε; κα'ι ζηλοτι ■ πία. Μόνον δτον άποφεύγ|>, τούς πα¬
λαιούς τούτους έχθρού; ·9ά ουνη
£]} ή ανθρωπότης νά προχωρήσ>|
είς τόν πολιτισμόν.
Ή αποφύγη κατέστη δυνατή μό¬
νον δ:ά τής άναπτύξεω; τή; φι-
λίας.
# * *
Ή ΦΙΛ,ΊΑ άνεγνωρίσθη ώς έ-
ποικοδομητιχή δύναμις £κ μέρον;
παντός μεγάλου διανοουμένου άπό
τάς πρώτας ημέρας τοϋ πολιτισμόν.
. Μία άπό τάς πλέον έμπνευσμί-
να; Ιστορία; τοϋ άρχαίσυ κόσμοΐ'
είναι καί τοΰ Άχάτου, τοΰ Τρωό;,
6 οποίος ηκολούθησε τόν περίφη¬
μον Αίνείαν, καίσυνεμερίσθη τή;
δόξης τού. "Ητο τόσον άφωσιωμέ-
ος εις την αποστολήν τού ωστε ώ
νομάζετο πάντοτε «πιοτό;».
Ή φράσις «ΠιστΓΟς Άχάτης»
/ΐατέστησυνώννμος πρός τάς νψη-
|λοτέρα; σχέσει; τή; ζωή;.
■ Ό Αάμων κοί 5 ιντία; δύο ειτ;ε·
νεΐ; νέοι των Συρακουζών μάς!
παρέχονν εν αλλο παρο5ειγμα δι-]
αρκοΰ; φιλία;. Ό Φιντία; είχε κα-1
| ταδικασδή εί; θάνατον καί παρε-1
κάλεσεν δπω; τώ δώσουν την ά'-.|
υειαν νά μεταβή εί; την οικογένει¬
αν τού όπως όιευθετήσΐ] τα; ύπο-
θέσει; τού προτοΰ αποθάνη. Ό Δα
μων προσεφίοθη ώ; εγγύησις διά
την επιστροφήν τοΰ φίλον τού, ύ-
ποσχόμενο; ν' αποθάνη ούτος άν-
| τί τΓ«ϋ ΦιντίΌυ άν δέν παοουσιάζε-
το ό πρώτο;.
ι Καί παρ' ολίγον τό έπραξε, Ό
ι Φιντίας εβράδυνε καί έφθασεν α¬
κριβώς την στιγμήν καθ" ην άνεβι-
βάζετο είς τό ίκρίωμα ό φίλος τοι1
Λάμων δπίος αποθάνη άντί τού φί-
λου τού.
Είναι δύο παραδείγματα φιλί-
κής άφοσιώσεως αιί ίστορίαι αύται,
τί όποΐα παρέμειναν είς τάς έπερ-
χεμένας γενεά;. Δύο ίστορίαι αί ο¬
ποίαι σι·νετέλεσαν δπω; άποτυπώ·
σουν εις τάς καρδίας των άνθρώ-
πων την φιλίαν ή όποία δια/.ρίνε-
ται διά τα λομπρά τη; αίσθήματα
Κατά τούς λόγον; τού Βύρυ>
Ός, ή φιλία είναι «άγάπη χωρ!;
πτερά». Καί δπω; έμπνέουν τάς εύ-
γενεΐς πράξει; κα'ι καθιστοϋν την
ζωήν άκτιναβόλον μέ μίαν νέαν
καί δϋναμικήν γοητείαν, τοιουτο¬
τρόπως ή φιλία συγκινεΐ τάς αν¬
θ οωπίνας καρδίας μέ ομοιον σχε-
δόν ζήλον.
Όλομόναχος μένει δ ανθρωπος
ό οποίος δέν έ'χει φίλους.
Ευτυχή; είναι ό ά'νίτρωπο; ό ό-
ποΐο; εχει φίλον, έστω καί άν εί¬
ναι ενας καί μονάς εις όλον τόν κό¬
σμον, καί πίοός τόν οποίον νά δύ
ναται νά στραφή είς τη,ν χαράν
>:αί την λύπην τού, επί τής συμτοο·1-
λή; καί τής κρίσεως τοΰ όποϋ
δύναται νά διασχίση τό χάση
άπελπισίας όπως εΰρΐ) άνα>
σιν καί απόλαυσιν.
Είς συγγραφεύς δίδει π
υθον δρισμόν τοΰ φίλον:
«Ό φίλος είναι ·€ν πρεσυ.Ι
τό οποίον τολμάτε νά μεί τί
ζητεί τίποτε άπό σάς' α'-λ··
την φιλίαν σας. Φαίνεται
τάς άντιφάσεις τής φύσεω:
όποΐοι όδηγούν τού; άλλον: '
παρερμηνεύσει;.
»Δννασθε νά γελάτε μαί
νά κλαίετε μαζύ τού, νά πλ< μαζύ τού. Είς δλα καί ο'.ίιγ λων γνωρίζει καί εννοεΐ ότ φίλο; σα;». "Εχετε φίλον; "Αν σχι, άρχίσατε δπω: ενα. Καί ό μόνος τρόπος ι" ποίον δύνασθε νά εΰρητε είναι νά είσθε σεϊ; ό ΐδιο: πρό; άλ?.ον. ΥΓΊΕΙΝΗ II ΔΙΑΤΗγΙΠΟΙ ΤΡΟΦΟΝ "Ολοι αί τροφαί πού έξοδεύ- ομεν διά την διατροφήν μας κοστί- ζουν χρήμα καί κόπους, καϊ πρέπει ά'ρα νά διατηρώνται υπό τάς καλλι¬ τέρας δυνατάς συνθήκας:. • Τροφή αποτελούμενη άπό ύλικά καλρ; πο:ότητο;, δχι χαλασμένα, είναι άποραίτητο; διά την ήγείαν ν αί εύοξίαν τού προσωπικού τής οϊκία;. Αί τρσφαί πρέπει νά προφυλάσ- σωνται άπό φθορά; προκαλου{.<έ- να; άπό-οακτήοια, μύκητα;, εύρω- τίασιν, άπό άλλοιώσει; όφειλομέ- να; είς την θεομότητα καί τό ψϋ- χος, τό φώς, την ύγρασίαν, τα εν- τομα, τα παράσιτα καί τέλος δλα τα βί.αβερά ζφα. Αί περισσότεραι τροφαί πρέπει νά είναι τοπαθετημέναι στήν δρο- σιάν. Είς την σημερ<νήν κατάστα¬ σιν των κατοικιών μας ενα ΨΥΓΕΙΟΝ αποτελεί τό καλλίτερον μέσον νά διατηρήσωμεν τα; τρο- τ|ά; εν κα/.ή καταστάσει. Όφείλο μιν νά Ικλέξωμεν σύστι,μα ώπλοΰν πρακτικόν καί ιδίως νά τό διατη- ροΰιιρν σι·νεχά>; εί; τελείαν κατά
οτασιν καθαριότητο; διά καθαρι-
σμάτων κα&ημερινών.
"Ολα τα χόοτ,α καί αέρος των
φρούτων πον τρώγονται ώμά πρέ-
πει νά πλένωνται πάντοτε επιμε¬
λώς- τα κρέατα θά ψήνωνται έγ-
■/.αίρο">; καί καταλλήλως.
Τα περισσεύμίιτα των ψημένων
τροφών θά διατηρώνται στήν δρο-
οιά καί σκεπασιιένα. Μέ τόν ζεστό
καιρό θά χρησιμοποιώνται εγκαί¬
ρως καί πρέπει νά τα ξαναζεστά
νωμεν πρίν νά τα χρησιμοποιήσίθ-
μεν έκ νέου, διότι μπορούν ένίοτε
νά άναπτΐ'χ^οΰν τοξίναι χωρίς να
παρατηρη&τ) άλλοίωσί; τι; τή;
ι γεύσεω; ή τής δσμής.
• Τα λίπη θά διατηρώνται σέ μέ-
ρος δροσερό έντό; δοχείων σκεπα-
σμένων καί μή έπιτρεπόντων την
δίοδον τοϋ φωτό;, έκ φόβον μήπω;
ταγγίσουν. Τό ψωμί, ή ζάχαρι, τό
άλεϋρι, καί εν γένει τα είδη τοϋ
παντοπωλείου θά διατηρώνται ξη
ρά καί #ά προφυλάσσωνται άπό
βλαδερά εντομα καί ζφα. Ό κα-
ς.'έ;, τό τσάϊ, τα καρυκεύ}.ιατα δια
τηρούν καλλίτερα τό ά'ρωμά των είς
δοχεία έρμητικώς κλεισμένα.
Τα βακτήρια, αί ζύμοι, οί εύ-
ρώτε; είναι μεταξύ των κυρίων αι-
τίων τής άλ/,οιώσεως των τροφών.
II
παροισία των δέν άναγνωοίζί-.
ιαι συχνά παρά δταν αί τροφαί άλ-
λάξουν χρώμα {<φίστανται ζΐμωσιν Γι άναδίδοτν κακήν όσμήν. Οί μι- κροοργανισμοί ούτοι μεταφέρονται κατά διαφόρους τρόπον;: Μέ τόν άέρα, (.ιέ τό νερό, μέ τα εντομα, τα ζωα, τα χέρια καί τα ροΰχα. Ή α¬ νάπτυξις των ίπηρεάζεται άπό την ίίερμοκαο οίαν, την ύγρασία τοΰ θ¬ έρος καί τό φώς. Π ρόκειται ά'ρα νά δημιουργήσωμεν δι' αύτά δρου; ζωή; καί άναπτύξεω; ήκιστα εύ- οϊκού;. Οί περισσότεροι άπό τούς μικροοργανισμού; αυτού; είναι εύ- αισιτητοι είς τό ψϋχος- ή άνάπτν- ξί; των δυσχεραίνεται άπό θερμ)- χρασία χομΓλή. Ή άποξήρανσι; εί ναι έπίσίΐ; μέσον κωλυτικόν τής άναπτύξΐως των μικροοργανισμών εις τάς τροφάς. Τό άμεσον φώς τού ηλίου καταστρέφει πολλούς μι- κροοργανισμούς. Μερικοί νύμαι εχονν οΐονεί έκ- πΌλιτισθΐ| καί χρησιμοποιοϋνται διά την παρασκευήν τοΰ άρτον, τού ζύθου, το ΰτυρού, των '-υμωμέ- νων «κ γάλακτος προϊόντων ή καΐ μερικοί εύρώτε; ασέρχονται είς την σύνθεσιν τυρών τίνων ώς το Ρόκφορ. Άλλοιώοΐΐς; τινέ; των τροφών προκαλοϋνται εισέτι άπό την θεο¬ μότητα, τό ψύχος, τό φώς,τήν ύγρα οίαν. Τό λαρδί, τα καρύδια, καί άλ λαι τροφαί περιένουσαι λίπος ταγ- γίζουν πολύ ταχύτερον είς δωμά¬ τιον θερμόν παρά δροσερόν. Ό παγκτός καταστρέφει ταυτο¬ χρόνως την ύφήν καί την γεύσιν τροφών τίνων. ΟΌτω αί παγωμέ- νες πατάτες καθίστανται νερονλες ν.αι πέονσυν γεϋσ;ν ζαχοροΰχον λίαν δυσάρεστον. Τό φώς ύποβοηθεΐ την ώρίμαν- σιν των φρούτων καί των νωπών χόρτων καί επιτείνει την ρξάτμι- οίν των, ένώ ή ύγρασία είναι όλε- θρία διά τάς ξηρά; τροφάς. Έ¬ νίοτε παρά τάς προφυλάξεις, άνα- πτύσσονται ταχέως σκουλήχια είς προϊόντα φαινομενι/.ώ; καλά· ο¬ φείλομεν νά άσκώμεν επίβλεψιν έ- νεργόν καί νά καθαρίζωμεν προσε κτικά τα δοχεϊα πρίν ή τα χρησι- μοποιήσωμεν έκ νέου. Τό κρέας προσφέρει ενίοτε «- ονλον είς παράσιτα ζωϊκά επικίν- δυνα διά την" υγείαν. Τό καλλίτε¬ ρον προφυλακτικόν είναι νά ψήνω- μεν επιμελώς τό κρέας. Τα μέρη δπου διατηρώνται αί τροφαί πρέπει νά είναι δοοσερά, καλώς άερισμένα, προφυλαγιιένα άπό μυΐες καί σκωλή/.ια καί να μ<] έ'χουν οοαιήν μούχλα; ή δυσάρε¬ στον. Εάν τό ύπόγειον χρησιμο- ποιήται πρός διατήρησιν Ι των. πρέπει νά είναι κοθαοι ινα άερίζεται καλά. 'Αναλόγ(ι είδους των αί τροφώ μπορο ι διατηροΰνται σέ κάθε εϊίλ' ιχείων,'τά τελευταία δμω; αϋτ"< πει νά καθαρίζωνται καί.ά γτ< νοησιιιοποιώνται έκ νεον. «ΥΓΕΙΑ. ΠΛΟΥΣΙΑΙ ΧΗΡΑΙ ΛΗΣΤΕΥΟί ΑΙΑ ΤΗΣ ΜΕΘΟΑ0ΤΤΓ0Υ Γ| (Συνέχεια έκ ιϊ,ς 1τ",.? διοκτήτρια τοΰ Πασαντήν τέλ έν Νέα Ύόρκι^καί μετ γάμον της μετέβη δπω; ζή' τόν σύζυγον της εις τ0 . φιλδ Πάρκ, Νέας Υόρκης: δύτερόν διεδόθη ότι ή ΐδί«··/ τπσε τόν Ρίτσαρδ ΤΩστπ 1 ■ βιλλ, νέον 19 έτών, άλλά π [«παιδία» δέν τα επήγαΐναν καί συχ'νάκις ήριζον άν=!1 των. Έφ' όσον εγνώσθη το λιον τούτο δέν διελύθη άκομ'Ι Ή άδελφή δμως τού τέω'- ζερ κατά τάς τελευταία; π/·Ί ί ί άφ«° ρία;, φαίνεται ότι ._ άκολουθήσπ τα; σιμθοΐ'λα; Ί ("ογενεία; τη; καί νά ■"»-' ι τόν νεαρόν σύζυγον τι·""·
XV.
Νο. 5234.
ΝΕΛΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΙΙΚΜΠΤΟΧ.-— Άο.ίϋ,7Γ
Η ΦΙΛΙΑ ΓΕΦΤΡΩΝΕΙ ΤΑ ΧΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΟΠΑΛΗΣ
Έτσι μέ εξ λέξει;, περιγράφει
ό μέγας Σαιξπήρος τόν άγώνα τής
ζωής.
" Καί είναι πυάγματι ή ζωή ενα'ς
ατελεύτητος αγών.
Κατά την πρωτόγονον εποχήν
ΐκεΐνοι μόνον εζων οί όποΐοι ήσαν
άρκετά ισχυραί όπως άν&εξουν κα¬
τά των κτυπημάτων των μεγάλων
λίθων καί των εοπάλων καί έκεϊνοι
οί όποϊοι είχον άρκετά μυαλά όπως
άποφύΛ'αυν τούς κίνδυνον;.
Οί άδύνατοι στό σώμα καί τ<η νούν είτε εφονεύθησαν ή απέθα¬ ναν μή δυνηθέντες νά άνθέξουν είς τα οάσανα. ! Ή δύναμις καί μόνον ή δύναμις 5-αί μόνον ή δύναμις δ.οικονσε τόν κόσμον. * * * Δέν είναι ώραϊαι αί ημέραι έ- κεΐναι. Οιίτε ήσαν ύποφερταί ήμί- ροι. Ή ευτυχία έξαρτάται άπό τάς σχέσεις αί οποίαι πηγάζουν άπό την εμπιστοσύνην μεταξύ των άν- Ορώπων. Δέν ημπορεί νά υπάρξη, ευτυχί¬ α έκεί πού ύπάρχει μϊσος. Οΐίτε ού ναται νά υπάρξη τοιαύτη έκεϊ ό- που νπάρχουν εριδε; κα'ι ζηλοτι ■ πία. Μόνον δτον άποφεύγ|>, τούς πα¬
λαιούς τούτους έχθρού; ·9ά ουνη
£]} ή ανθρωπότης νά προχωρήσ>|
είς τόν πολιτισμόν.
Ή αποφύγη κατέστη δυνατή μό¬
νον δ:ά τής άναπτύξεω; τή; φι-
λίας.
# * *
Ή ΦΙΛ,ΊΑ άνεγνωρίσθη ώς έ-
ποικοδομητιχή δύναμις £κ μέρον;
παντός μεγάλου διανοουμένου άπό
τάς πρώτας ημέρας τοϋ πολιτισμόν.
. Μία άπό τάς πλέον έμπνευσμί-
να; Ιστορία; τοϋ άρχαίσυ κόσμοΐ'
είναι καί τοΰ Άχάτου, τοΰ Τρωό;,
6 οποίος ηκολούθησε τόν περίφη¬
μον Αίνείαν, καίσυνεμερίσθη τή;
δόξης τού. "Ητο τόσον άφωσιωμέ-
ος εις την αποστολήν τού ωστε ώ
νομάζετο πάντοτε «πιοτό;».
Ή φράσις «ΠιστΓΟς Άχάτης»
/ΐατέστησυνώννμος πρός τάς νψη-
|λοτέρα; σχέσει; τή; ζωή;.
■ Ό Αάμων κοί 5 ιντία; δύο ειτ;ε·
νεΐ; νέοι των Συρακουζών μάς!
παρέχονν εν αλλο παρο5ειγμα δι-]
αρκοΰ; φιλία;. Ό Φιντία; είχε κα-1
| ταδικασδή εί; θάνατον καί παρε-1
κάλεσεν δπω; τώ δώσουν την ά'-.|
υειαν νά μεταβή εί; την οικογένει¬
αν τού όπως όιευθετήσΐ] τα; ύπο-
θέσει; τού προτοΰ αποθάνη. Ό Δα
μων προσεφίοθη ώ; εγγύησις διά
την επιστροφήν τοΰ φίλον τού, ύ-
ποσχόμενο; ν' αποθάνη ούτος άν-
| τί τΓ«ϋ ΦιντίΌυ άν δέν παοουσιάζε-
το ό πρώτο;.
ι Καί παρ' ολίγον τό έπραξε, Ό
ι Φιντίας εβράδυνε καί έφθασεν α¬
κριβώς την στιγμήν καθ" ην άνεβι-
βάζετο είς τό ίκρίωμα ό φίλος τοι1
Λάμων δπίος αποθάνη άντί τού φί-
λου τού.
Είναι δύο παραδείγματα φιλί-
κής άφοσιώσεως αιί ίστορίαι αύται,
τί όποΐα παρέμειναν είς τάς έπερ-
χεμένας γενεά;. Δύο ίστορίαι αί ο¬
ποίαι σι·νετέλεσαν δπω; άποτυπώ·
σουν εις τάς καρδίας των άνθρώ-
πων την φιλίαν ή όποία δια/.ρίνε-
ται διά τα λομπρά τη; αίσθήματα
Κατά τούς λόγον; τού Βύρυ>
Ός, ή φιλία είναι «άγάπη χωρ!;
πτερά». Καί δπω; έμπνέουν τάς εύ-
γενεΐς πράξει; κα'ι καθιστοϋν την
ζωήν άκτιναβόλον μέ μίαν νέαν
καί δϋναμικήν γοητείαν, τοιουτο¬
τρόπως ή φιλία συγκινεΐ τάς αν¬
θ οωπίνας καρδίας μέ ομοιον σχε-
δόν ζήλον.
Όλομόναχος μένει δ ανθρωπος
ό οποίος δέν έ'χει φίλους.
Ευτυχή; είναι ό ά'νίτρωπο; ό ό-
ποΐο; εχει φίλον, έστω καί άν εί¬
ναι ενας καί μονάς εις όλον τόν κό¬
σμον, καί πίοός τόν οποίον νά δύ
ναται νά στραφή είς τη,ν χαράν
>:αί την λύπην τού, επί τής συμτοο·1-
λή; καί τής κρίσεως τοΰ όποϋ
δύναται νά διασχίση τό χάση
άπελπισίας όπως εΰρΐ) άνα>
σιν καί απόλαυσιν.
Είς συγγραφεύς δίδει π
υθον δρισμόν τοΰ φίλον:
«Ό φίλος είναι ·€ν πρεσυ.Ι
τό οποίον τολμάτε νά μεί τί
ζητεί τίποτε άπό σάς' α'-λ··
την φιλίαν σας. Φαίνεται
τάς άντιφάσεις τής φύσεω:
όποΐοι όδηγούν τού; άλλον: '
παρερμηνεύσει;.
»Δννασθε νά γελάτε μαί
νά κλαίετε μαζύ τού, νά πλ< μαζύ τού. Είς δλα καί ο'.ίιγ λων γνωρίζει καί εννοεΐ ότ φίλο; σα;». "Εχετε φίλον; "Αν σχι, άρχίσατε δπω: ενα. Καί ό μόνος τρόπος ι" ποίον δύνασθε νά εΰρητε είναι νά είσθε σεϊ; ό ΐδιο: πρό; άλ?.ον. ΥΓΊΕΙΝΗ II ΔΙΑΤΗγΙΠΟΙ ΤΡΟΦΟΝ "Ολοι αί τροφαί πού έξοδεύ- ομεν διά την διατροφήν μας κοστί- ζουν χρήμα καί κόπους, καϊ πρέπει ά'ρα νά διατηρώνται υπό τάς καλλι¬ τέρας δυνατάς συνθήκας:. • Τροφή αποτελούμενη άπό ύλικά καλρ; πο:ότητο;, δχι χαλασμένα, είναι άποραίτητο; διά την ήγείαν ν αί εύοξίαν τού προσωπικού τής οϊκία;. Αί τρσφαί πρέπει νά προφυλάσ- σωνται άπό φθορά; προκαλου{.<έ- να; άπό-οακτήοια, μύκητα;, εύρω- τίασιν, άπό άλλοιώσει; όφειλομέ- να; είς την θεομότητα καί τό ψϋ- χος, τό φώς, την ύγρασίαν, τα εν- τομα, τα παράσιτα καί τέλος δλα τα βί.αβερά ζφα. Αί περισσότεραι τροφαί πρέπει νά είναι τοπαθετημέναι στήν δρο- σιάν. Είς την σημερ<νήν κατάστα¬ σιν των κατοικιών μας ενα ΨΥΓΕΙΟΝ αποτελεί τό καλλίτερον μέσον νά διατηρήσωμεν τα; τρο- τ|ά; εν κα/.ή καταστάσει. Όφείλο μιν νά Ικλέξωμεν σύστι,μα ώπλοΰν πρακτικόν καί ιδίως νά τό διατη- ροΰιιρν σι·νεχά>; εί; τελείαν κατά
οτασιν καθαριότητο; διά καθαρι-
σμάτων κα&ημερινών.
"Ολα τα χόοτ,α καί αέρος των
φρούτων πον τρώγονται ώμά πρέ-
πει νά πλένωνται πάντοτε επιμε¬
λώς- τα κρέατα θά ψήνωνται έγ-
■/.αίρο">; καί καταλλήλως.
Τα περισσεύμίιτα των ψημένων
τροφών θά διατηρώνται στήν δρο-
οιά καί σκεπασιιένα. Μέ τόν ζεστό
καιρό θά χρησιμοποιώνται εγκαί¬
ρως καί πρέπει νά τα ξαναζεστά
νωμεν πρίν νά τα χρησιμοποιήσίθ-
μεν έκ νέου, διότι μπορούν ένίοτε
νά άναπτΐ'χ^οΰν τοξίναι χωρίς να
παρατηρη&τ) άλλοίωσί; τι; τή;
ι γεύσεω; ή τής δσμής.
• Τα λίπη θά διατηρώνται σέ μέ-
ρος δροσερό έντό; δοχείων σκεπα-
σμένων καί μή έπιτρεπόντων την
δίοδον τοϋ φωτό;, έκ φόβον μήπω;
ταγγίσουν. Τό ψωμί, ή ζάχαρι, τό
άλεϋρι, καί εν γένει τα είδη τοϋ
παντοπωλείου θά διατηρώνται ξη
ρά καί #ά προφυλάσσωνται άπό
βλαδερά εντομα καί ζφα. Ό κα-
ς.'έ;, τό τσάϊ, τα καρυκεύ}.ιατα δια
τηρούν καλλίτερα τό ά'ρωμά των είς
δοχεία έρμητικώς κλεισμένα.
Τα βακτήρια, αί ζύμοι, οί εύ-
ρώτε; είναι μεταξύ των κυρίων αι-
τίων τής άλ/,οιώσεως των τροφών.
II
παροισία των δέν άναγνωοίζί-.
ιαι συχνά παρά δταν αί τροφαί άλ-
λάξουν χρώμα {<φίστανται ζΐμωσιν Γι άναδίδοτν κακήν όσμήν. Οί μι- κροοργανισμοί ούτοι μεταφέρονται κατά διαφόρους τρόπον;: Μέ τόν άέρα, (.ιέ τό νερό, μέ τα εντομα, τα ζωα, τα χέρια καί τα ροΰχα. Ή α¬ νάπτυξις των ίπηρεάζεται άπό την ίίερμοκαο οίαν, την ύγρασία τοΰ θ¬ έρος καί τό φώς. Π ρόκειται ά'ρα νά δημιουργήσωμεν δι' αύτά δρου; ζωή; καί άναπτύξεω; ήκιστα εύ- οϊκού;. Οί περισσότεροι άπό τούς μικροοργανισμού; αυτού; είναι εύ- αισιτητοι είς τό ψϋχος- ή άνάπτν- ξί; των δυσχεραίνεται άπό θερμ)- χρασία χομΓλή. Ή άποξήρανσι; εί ναι έπίσίΐ; μέσον κωλυτικόν τής άναπτύξΐως των μικροοργανισμών εις τάς τροφάς. Τό άμεσον φώς τού ηλίου καταστρέφει πολλούς μι- κροοργανισμούς. Μερικοί νύμαι εχονν οΐονεί έκ- πΌλιτισθΐ| καί χρησιμοποιοϋνται διά την παρασκευήν τοΰ άρτον, τού ζύθου, το ΰτυρού, των '-υμωμέ- νων «κ γάλακτος προϊόντων ή καΐ μερικοί εύρώτε; ασέρχονται είς την σύνθεσιν τυρών τίνων ώς το Ρόκφορ. Άλλοιώοΐΐς; τινέ; των τροφών προκαλοϋνται εισέτι άπό την θεο¬ μότητα, τό ψύχος, τό φώς,τήν ύγρα οίαν. Τό λαρδί, τα καρύδια, καί άλ λαι τροφαί περιένουσαι λίπος ταγ- γίζουν πολύ ταχύτερον είς δωμά¬ τιον θερμόν παρά δροσερόν. Ό παγκτός καταστρέφει ταυτο¬ χρόνως την ύφήν καί την γεύσιν τροφών τίνων. ΟΌτω αί παγωμέ- νες πατάτες καθίστανται νερονλες ν.αι πέονσυν γεϋσ;ν ζαχοροΰχον λίαν δυσάρεστον. Τό φώς ύποβοηθεΐ την ώρίμαν- σιν των φρούτων καί των νωπών χόρτων καί επιτείνει την ρξάτμι- οίν των, ένώ ή ύγρασία είναι όλε- θρία διά τάς ξηρά; τροφάς. Έ¬ νίοτε παρά τάς προφυλάξεις, άνα- πτύσσονται ταχέως σκουλήχια είς προϊόντα φαινομενι/.ώ; καλά· ο¬ φείλομεν νά άσκώμεν επίβλεψιν έ- νεργόν καί νά καθαρίζωμεν προσε κτικά τα δοχεϊα πρίν ή τα χρησι- μοποιήσωμεν έκ νέου. Τό κρέας προσφέρει ενίοτε «- ονλον είς παράσιτα ζωϊκά επικίν- δυνα διά την" υγείαν. Τό καλλίτε¬ ρον προφυλακτικόν είναι νά ψήνω- μεν επιμελώς τό κρέας. Τα μέρη δπου διατηρώνται αί τροφαί πρέπει νά είναι δοοσερά, καλώς άερισμένα, προφυλαγιιένα άπό μυΐες καί σκωλή/.ια καί να μ<] έ'χουν οοαιήν μούχλα; ή δυσάρε¬ στον. Εάν τό ύπόγειον χρησιμο- ποιήται πρός διατήρησιν Ι των. πρέπει νά είναι κοθαοι ινα άερίζεται καλά. 'Αναλόγ(ι είδους των αί τροφώ μπορο ι διατηροΰνται σέ κάθε εϊίλ' ιχείων,'τά τελευταία δμω; αϋτ"< πει νά καθαρίζωνται καί.ά γτ< νοησιιιοποιώνται έκ νεον. «ΥΓΕΙΑ. ΠΛΟΥΣΙΑΙ ΧΗΡΑΙ ΛΗΣΤΕΥΟί ΑΙΑ ΤΗΣ ΜΕΘΟΑ0ΤΤΓ0Υ Γ| (Συνέχεια έκ ιϊ,ς 1τ",.? διοκτήτρια τοΰ Πασαντήν τέλ έν Νέα Ύόρκι^καί μετ γάμον της μετέβη δπω; ζή' τόν σύζυγον της εις τ0 . φιλδ Πάρκ, Νέας Υόρκης: δύτερόν διεδόθη ότι ή ΐδί«··/ τπσε τόν Ρίτσαρδ ΤΩστπ 1 ■ βιλλ, νέον 19 έτών, άλλά π [«παιδία» δέν τα επήγαΐναν καί συχ'νάκις ήριζον άν=!1 των. Έφ' όσον εγνώσθη το λιον τούτο δέν διελύθη άκομ'Ι Ή άδελφή δμως τού τέω'- ζερ κατά τάς τελευταία; π/·Ί ί ί άφ«° ρία;, φαίνεται ότι ._ άκολουθήσπ τα; σιμθοΐ'λα; Ί ("ογενεία; τη; καί νά ■"»-' ι τόν νεαρόν σύζυγον τι·""·
25, 1929.— ^
XV.
Χο. 5234.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥ2ΤΟΥ, 1929
ΕΤΟΣ ΔΞΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμβς 5234.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΙΥΙΑΤΑ ΤΗΣ
Γ^
Ή ΒοΙογοβ Ρ3ΓΓΪ8, χορεύτρια, μόλις ί.τέστρενεν άπό την Ευρώπην, έ¬
σπευσε νά προσςρέρη φόρον ευλαβείας είς την μνήμην τοΰ ΡΓαπΙί ΜαΓ-
Ιθνν, χαρτοπαίκτου καί Ίδιοκτήτου καφωδείων, ό οποίος εφονεύθη τελευ¬
ταίως μυστηριωδώς. Ή ΌοΙογοϊ ήτο άγαπηττκη καΐ μέλλουσα σύζυγος
δνθη τα όποϊα κατέθεσεν είς τόν τάφον τού.
Ή
ς ε
σιί°ινί
Ή Ντολόρες Φάρρις, έρωμενη τοΰ
εσχάτως δολοφονηθέντος Φράγκ
Μάρλω, ννωστοΰ είς τα νυκτερινά
κέντρα τής Νέας "Υόρκης. Τώρα
ευρίσκεται είς τό Λονδίνον^
Ό Τώμας Γκάλλαγκερ, 101 έτων,
έκ Φλώσιν, Λόγκ "Αϊλαντ
Ή δεσποινίς Βέλμα Κάς, βασίλισσα της θερινής σχολής τοΰ Πολιτει-
α>οΰ Διδασκαλείον έν ΤΗστ Ράδφορδ, τής Βιργινίας, εκλεγείσα όπως
προεδρεύσο χών έτησίων έορτών.
Μά0ί)α Νορέλιους έκ Νέας "Υόρκης, ή Λποία θά λά6η μέ-
Χολυμ6ητικοΰς αγώνας έν Τοςόντο, Καναδά. Κάτω ή δβ-
. Αερτλ, έπίσης έκ Νέας Υόρκης, διδασκάλισσα, ή όποία
ωσαύτως θά λάβη μεοο« είς τοίς αγώνας
Ή Κλώντια Μούζιο, περφίφημος
σοπράνο, ή όποία ήροαδωνίσθη τόν
Μπενάτο Λιμπεράτη έν Ρώ
Τφ 1892 ό Άδελςρός Ήσαί<ις, δ «"Ανθρωπος των Θαυμάτων» ΓΙχε ποοε£~ι δτ» μίαν ημέραν ό οΰρανός θί γεμίου άπό πτηττκάς μηχανάς. οομβούσας είς τόν άερα. Τελευταίως ήΐιώθη καί ό ίδιος νά κάμη τί πρώτον ίναέριον ταξείδιον είς τό Λός "Αντζελες, της Καλιφορνίας.
XV.
Χο. 5234.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥ2ΤΟΥ, 1929
ΕΤΟΣ ΔΞΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμβς 5234.
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΙΥΙΑΤΑ ΤΗΣ
Γ^
Ή ΒοΙογοβ Ρ3ΓΓΪ8, χορεύτρια, μόλις ί.τέστρενεν άπό την Ευρώπην, έ¬
σπευσε νά προσςρέρη φόρον ευλαβείας είς την μνήμην τοΰ ΡΓαπΙί ΜαΓ-
Ιθνν, χαρτοπαίκτου καί Ίδιοκτήτου καφωδείων, ό οποίος εφονεύθη τελευ¬
ταίως μυστηριωδώς. Ή ΌοΙογοϊ ήτο άγαπηττκη καΐ μέλλουσα σύζυγος
δνθη τα όποϊα κατέθεσεν είς τόν τάφον τού.
Ή
ς ε
σιί°ινί
Ή Ντολόρες Φάρρις, έρωμενη τοΰ
εσχάτως δολοφονηθέντος Φράγκ
Μάρλω, ννωστοΰ είς τα νυκτερινά
κέντρα τής Νέας "Υόρκης. Τώρα
ευρίσκεται είς τό Λονδίνον^
Ό Τώμας Γκάλλαγκερ, 101 έτων,
έκ Φλώσιν, Λόγκ "Αϊλαντ
Ή δεσποινίς Βέλμα Κάς, βασίλισσα της θερινής σχολής τοΰ Πολιτει-
α>οΰ Διδασκαλείον έν ΤΗστ Ράδφορδ, τής Βιργινίας, εκλεγείσα όπως
προεδρεύσο χών έτησίων έορτών.
Μά0ί)α Νορέλιους έκ Νέας "Υόρκης, ή Λποία θά λά6η μέ-
Χολυμ6ητικοΰς αγώνας έν Τοςόντο, Καναδά. Κάτω ή δβ-
. Αερτλ, έπίσης έκ Νέας Υόρκης, διδασκάλισσα, ή όποία
ωσαύτως θά λάβη μεοο« είς τοίς αγώνας
Ή Κλώντια Μούζιο, περφίφημος
σοπράνο, ή όποία ήροαδωνίσθη τόν
Μπενάτο Λιμπεράτη έν Ρώ
Τφ 1892 ό Άδελςρός Ήσαί<ις, δ «"Ανθρωπος των Θαυμάτων» ΓΙχε ποοε£~ι δτ» μίαν ημέραν ό οΰρανός θί γεμίου άπό πτηττκάς μηχανάς. οομβούσας είς τόν άερα. Τελευταίως ήΐιώθη καί ό ίδιος νά κάμη τί πρώτον ίναέριον ταξείδιον είς τό Λός "Αντζελες, της Καλιφορνίας.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ννΡΤΑΚΤΤ 2* ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΤΗΕ "ΝΑΤ ΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
1915
Γραμματα Απο Τας Αθήνας
ΑϋβϋδΤ 25, 1929
ϋ.ΙΙτ
8αηα·τ
Ιη·
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΝΟ.
140 νν>5Τ ΐεΐΐΐ δϊΓββ*
Ν«« Υοΐΐ. Μ. Υ.
ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙΚ.
ΕΜΕΓΗΐυ ΟΑΙΧΙΜΑΗΟ:;,
ΟΑΚΙΊΑΙ. $100.000.00
Λάατβφι "Κα(1ΙιβΓ·Ια
»Ϊ1Ο—9111—βε·ε
δυΒδΟΚΙΡΤΙΟΝ ΗΑΤΕ5;
υηίΐεά 5ί3ΐε$
ΡΑΙίΥ
Οηβ ΥίβΓ ...... «10.00 «1».·0
δΐχ ΜοηΐεΐΛ ..... »6.ο· ίε.βο
Τ1)Γοε ϋοηίΐι»___Ιβ.οο «4.00
βυΝΡΑΥ
Οηβ ΥβαΓ ....... «τ.οο |·.0β
δΐχ ΜοηΙηβ......»».»0 «4.00
Τϊιΐ-εβ ΜηηΤΙιβ ... »ϊ>00 »*.»0
ΙΙίυβΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ ΥββΓ ....... «4.08 »β.β·
ϊϊχ Μοηιηβ...... «ϊ.00 »*·0
ΕΝΤ!-|4ΕΟ Αί ϋΚΟΟΝΟ 01.Λ55 ΜΑΤΤΕΙΙ ΑΡΚΙΙ.
Ι. 1918. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΡΓΙΟΕ. ΑΤ ΝΕ*
ϊΟΚΚ. ΝΕ* ΥΟΡΚ. ΙΙΝΟΕΒ ΤΗΕ ΑΟΤ Ο'
ΜΑΑΟΗ 8. 1»7»_______
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΛΤΛΝΙ8
ΡουηάβΓ αηά Οι&Ιγπι&ιι
Ρβτηθΐπυ.8 Οαΐΐίηηαΐιοδ, ΕάϊΙοΓ
'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΪ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ ■"»' ™**
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΖΥΝΔΡΟΜηΝ·
ΑΗΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΣΟΤΕΡΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
•ΕτησΙα ... »10.10 | ΈτησΙα ... ***'**
Τοϊμηνος".'.'. «5.00 Ι Τοίαηνος ··· ♦♦···
»10.10 Ι ΈτιισΙα ..
. «6.00 Έξιίμηνος
. «ί.ΟΟ Ι ΤρΙμηκος .
ΚΥΡΙΑΚΑΤ1ΚΟΣ
•ΕτησΙα
ΤθΙμτινος
«Τ.00
«3.60
.00
«Τ.0
«3.6
«Ϊ.0
Έτηα
'Εξάμτννος
ΤβΙιιηνος
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΪ
ΈττνοΙα . .
'Εξάιιηνος
«4.00
»ϊ. 00
'ΕτησΙο . .
'Εξάμηνος
«β 00
«4.00
11.60
«6.00
«Χ.60
■Αποστ^λλετ* τα έμβΑσματά οας ίια ΐ«-
χνβοομιχών η τοαπβζι,τιχών Ιπιταγ&ν είς
Δολλάρια πληοωτέα είς Ν4α» Ύοοχΐτν βια-
τογβ "ΝίΐΙΙοηαΙ ΗβΓ&Ιά". Επιστολαί «ε¬
ξέχουσαι χατ/τονομίοματα βίον νά αΛθβτέλ-
λωντοι συστημίναι είς διαταγήν "Ναΐΐοηβ.1
ΗίΓβΙΟ.", 140 ννββϊ »6Οι δΐΓββΤ, Νβν»
"ογΧ, Ν. Υ., Αλλως οίν φέρομεν »4»ιινην
ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
ΑθΗΝΑΙ, 20 Ιουλίου, 1929.
— Ή σημερινή κατάστασις των
'Ελληνικών πράγματων έμφανίζει
μίαν κρίσιν οικονομικήν αξίαν προ-
σοχής μεγίστης. Μία δέ έκ των
κυριωτέρων έκοηλώσεων τής κρί¬
σεως αυτής είναι τό φαινόμενον
τής άνεργίας. θέλετε μερικά στιγ-
μιότυπα τής άνεργίας ταύτης; Εί-
σέρχεσθε παριθδείγματος χάριν
είς τ» γραφείον ενός ίσχυροΰ τής
ημέρας, παρατηρεϊτε ότι καποιος
στέκεται καί τοΰ ζητεί προστασίαν.
— Τί γνώσε.ς εχετε;
— ΕΙμαι δικηγόρος.
— Καϊ τί θέσιν θέλετε;
— Εάν είναι δυνατόν είσπράκτ?
ρος είς τα τράμ.
Δυστυχώς δέν πρόκειται πεοί
ύπερβολής. Ή σκηνή αντη είναι
άφήγησις προερχομένη άπό αύ-
τόπτην μάρτυρα. Καί τό τραγικώ-
τερον ήτο ότι τό συστατικόν ποΰ ε¬
δόθη είς τόν άπελπισμένον άνθρω¬
πον δέν είχε κανένα άποτέλεσμα
άγαθόν. Τα τράμ ηρνήθησαν νά
τόν προσλάβουν. Άλλ' άς προχω-
ρήσωμεν είς τα στιγμιότυπα.
Μεταίβαίνετε είς μίαν οίανδήπο
τε εταιρείαν. Άρκεΐ έστω επί μισή
ώρα νά αείνετε είς τό γραφείον
τοΰ διευθυντού, διά νά δήτε την
(Γυνεχή παρέλασιν άν&ρώπων οί ό-
θά έ
Μεταξύ των διανοουμένων^ άνέρ-
γων δέν ύπάρχονν μόνον οί άσχολη
θέντες μέ κλασσικάς σπουδάς. Ε¬
άν συνέβαινε τοιούτον τι ευκόλως
θά ελέγαμεν ότι ό κλάδος ούτος
των γνώσεων έχρεοκόπησεν καί ό¬
τι οί επιστήμονας πλεονάζουν. Άλ¬
λά εν Ελλάδι την στιγ|ΐήν αγτήν
πίίονάζουν δλων των εϊδων αί ει-
η γ|ή γ
ζ δλων των εϊδων αί ει-
δικότητες. Πλεονάζουν δυστυχώς
καί οί κάτοχοι των πρακτικών γνώ¬
σεων, οί λογισται, οί στενογράφοι
κ. τ. λ.
Ή άνεργία εισήλθεν είς όλου;
τους κλάδους καί έπομένως τό πρό
βλημα εχει περισσοτέραν δυσχο-
λίαν. «
"Ολοι άναμένουν την λύσιν αύ-
τοϋ άπό την Κυβέρνησιν. Άλλά δέν
άρκεΐ μόνον ·η Κυβέρνησις. Άπα1.-
τεϊται σύμπραξις Κυβερνήσεως καί
ίΐδιωτικής ΐΒοωτοιοουλίας διά νά
προληψθη ενας κίνδυνος ό οποίος
τίς οίδε εάν δέν στραφή ημέραν τι¬
νά κατά τής εννόμου τάξεως. Ή
Κυβέρνησις αναμφιβόλλως εχει τόν
>νριώτερον ιρόλον. Όφείλει νί
μειώστ) την φορολογίαν τοϋ κεφα-
λαίου. Δέν είναι ολίγοι οί "Ελλη-
%ς οί όποΐοι δέν τολμοΰν νά φέρουν
έν Ελλάδι τα χρήματά των φοβού¬
μενοι την υφισταμένην φορολογίαν
ώ ιή ά έ άό άθ
ΑΓΓΛΙΚΑΙ ΕΝβΗΙΠΗΝ ΠΑΛΑΙΓΠΝΗΝ
άποβτολή τάγματθς έξ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, 25 Αύγούστου.— Εγνώσθη χθές ενταύθα, ότι
εν τάγμα πεζικοϋ έκ τής έδώ Άγγλικής φρουράς έστάλη κατεσπευσμέ-
νως είς την Παλαιστίνην, συνεπεία τής δημιουργηθείσης έκεΐ έκρύθ-
μου καταστάσεως έκ των συμπλοκών μεταξύ των Εβραίων καί "τω*
μου
Άράβων.
ΑΝΜΙΙθΙίΜ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ
ΓοααχΙα «ΈβνιχοΓι Κήρνκο;» Ιν
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1».
ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΠΠΟί ΤΗΣ
ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΕΙΣ ΓΕΝΕΥΗΝ
"Οταν τό κράτος δείξχι ότι δέν
Χυνάντηαις τοϋ ύ-πουργοΰ"
των ' εξωτερικών με¬
τ» τού ^Μουσσολίνι.
^ ΡΩΜΗ, 24 Αύγούστου.—Χθές
αφιχθη ενταύθα ό ύπουργός των
Εξωτερικών τής Άλβανίας, γε¬
νόμενος δεκτός υπό των άρχών.
Ό Άλβανός ύπονργός άφοΰ έπε-
σκε'φθη τόν πρωθυπουργόν κ. Μου
σολίνι καί συνωμίλησεν μετ" αύ-
τοΰ, έξηκολονθησε τό ταξείδιον
τού διά την Γενεύην. "Επί τής
συναντήσεως αυτής δέν εγένετο
• καμμιά έπίσημος ανακοίνωσις. Με¬
ταξύ των επισήμων δμως κύκλων
βεβαιούται, ότι αυτή διεξήχθη έγ-
καρδιώτατα καί έπεβεβαίωσε τοϋς
ύφισταμένους στενωτάτους φιλι-
κούς δεσμούς μεταξύ της Ιταλίας
καί τής Άλβανικής κυβερνήσεως
καί την συνεργασίαν αυτών.
Ό ύπουργός των 'Εξωτερινών
της 'Αλβανίας κατέστησεν ενήμε¬
ρον τόν κ. Μουσολίνι επί τής στά¬
σεως, την οποίαν θά τηρήση ή
Άλβανική άντιπροσωπεία είς την
συνδιάσκεψιν της Κοινωνίας των
Εθνών, έν Γενεύτ).
ενός Καταστηματος είναι
έκείνη ποϋ θά προσελκύση
πελάτας καί θά καταστήση
την παραμονήν αυτών ευ¬
χάριστον καί άναπαυτικήν.
ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΠΚΗ ΟΥΒΙΛΑ ΕΙΣ.
Χίλιαι οικίαι των Σκοπί-
ων μετεβλήθησαν ε
ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ, 24 Αύγού-
στου.— Ή σπουδαία πόλις τής Νο
τιοσλαυΐας Σκόαια πλησίον των
σννόρων τής Άλθανίας κατεστρά¬
φη χθές τό εσπέρας υπό τρομερόν
κυκλώνος. Έντός μιάς ώρας πλέον
των χιλίων οίκιών μετεβλήθησαν
είς συντρίμματα. Όκτακόσιαι οι¬
κογένειαι άπώλεσαν τάς κατοικία;
των, πεντήκοντα δέ άτομα ύπολο-
γίξεται ότι έπνίγησαν είς τα υδα-
τα. Μετά την χειμαρ-ρώδη δροχήν,
ουνοδειχ)μένην υπό δυνατοϋ άνέ-
ποίοι κατοκρθάνουν μέ"(τυστατικας;|ω; ικανΊΊν νά αφαιρέση άπο κάθΐ
επιστολάς καί ζητοΰν θέσεις. "Ο- "-αν έξ αυτόν τό τρίτον τοϋ κεφα-
λοι των δέ οί δυστυχεΐς εχουν κά- ^·αιου·
ποιαν μόρφωσιν, κάτι εκαναν άλ¬
λοτε ή κάτι έσπούδασαν.
Άλλά ό διευθυντάς τής έταιρκ-
α; άπαντα στερεοτΐπως
— Δέν μπορώ νά διορίσω κανέ-
να. Μάλιστα πρόκειται νά άπολΰ-
σωμεν ύπαλλήλους. Καί αύτό τό
π ,ρ ό κ ε ι τ α ι, ποΰ τό άκοΰτε
άπό τοΰς προϊσταμένους δλων των
έταιοβιών, δέν είναι φράσις προε·)-
χομένη άπό την επιθυμίαν νά ξε-
φορτωθυΰν τους αίτοΰντας. Είναι
άλήθεια καίτα^ά. Αί εταιρείαι πε-
ριορίζουν τα γενικά εξοδά των.
Κατά τούς προχείρσΰς δέ ύπολο-
γισμοϋς, είς τάς ^Αθήνας καί τόν
Πει.ραιά περκρέρονται ανεργοι ά-
νω των 20.000 άνθρωπον, οί δ-
ποϊοι φυσικά δέν είναι μόνοι των
έν τω κόσμω, άλλά εχουν οικογε¬
νείας τάς οποίας διατηροϋν.
Κατέστη ή άνεργία μόνιμος τ»|ς
Έλληνικής κοινωνίας πληγή, την
οποίαν καθιστούν μεγα>.ειτέραν οί
Εκάστοτε έμφανιζομενοι κλονισμοί
διαφόρων έπιχκιρήσεων.
Έντός έλαχίοτου χρονικοϋ δια-
στήματος έπεσεν ή Άγγλοαμερι-
κανική Τραπέζα, ή Τραπέζα Θεσ-
οαλίας, ή Άσφαλιστική Έταυρεία
Π ρώτη.
Ή Άγ^/λοαμερΐΓ/'.οίνική παρά
τρίχα νά παρασύρη την εταιρείαν
«Κύκλωπα» ήτις άσχολεΐται μέ οτ'-
κοδομικάς ΰλας. Ευτυχώς χάρις
είς έγκαιρον έπέμόασιν πολλών ό
«Κύκλ(ιη|» καίτοι συνδεδεμένος ι··:
την Άγγλοαμερικανικήν εσώθη.
Άλλά των τριών ανωτέρω όργανι-
σΐ'ών οί ύπάλληλοι ευρίσκονται είς
τοΰς δρόμους.
'Η άντργία .δηλαδή κορθημερι-
νώς αύξάνει, ή δέ δημοσία ύπηρε-
σία δέν είναι δυνατόν, φυσικά, νά
περιλάβη είς τούς κόλπους της τούς;
άνέργους. Ό άριθμός των διαφό¬
ρων ύπαλλήλων είναι άρκετά μεγα-
λος καί οί περιττεΰοντες έξ αυτών
δέν είναι ολίγοι. 'Εποιιένως μάλ¬
λον άπολύσει; θά είχεν νά συστή¬
ση κανείς είς τα δημοσία γραφεΐα
προσλήψεΐζ.
Τελευταίως είς εν υπουργείον δι¬
ά μίαν μικροθέσιν ύπεβλήθησαν
έοδομήκοντα αίτήσεις!!
Τό χειρότερον δέ είναι τό εξής:
μου, ή πόλις κατεκλι,'σθη περί τό
μεσονύκτιον υπό των υδάτων, τα
όποΐα κατήρχοντο δρμητικώς έκ
των περιστοιχιζόντων αύτην όρο'-
ων. Οί ^«ίτοικοι πανικόβλητοι κο'ι
ήμίγυμνοι εξήλθον έκ των οίκιών
των είς τάς όδούς τάς οποίας δμω;
είχον καταπλΓιμμυρίση τα υδατα
τοϋ έκχειλίσαντος Άξιοϋ. Είς την
συνοικίαν των 'Λθιγγάνων καθύ·;
καί- είς τό τμί"ιμα τής Παλαιάς
Τουρκικής άγορας, τα υδατα
φθασαν μέχρι ίτψους εξ ποδών.
ί-
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΣΧΕΔΙΑ
γνώμας καί προϋπολογι-
σμούς διά την διακόσμησιν
και έλαιοχρωματισμόν των
Καταστημάτων σας άπό τό
5
202 ΕΑ8Τ 23ΒΟ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕιΥ ΥΟΒΚ, Ν. Τ.
ΤΕί.
8106-8107
Τό μεγα?.είτερον καί τβλειό-
τερον Ελληνικόν 8ΤΤΠ)ΙΟ έν
Άμερικη, διευθυνόμενον άπό
ειδικόν καλλιτέχνην καί άπα-
σχολοϋν πεπειραμένους κοσμη-
ματογράφους, καλλιτέχνα; καί
έλαιοχ ρωματιστάς.
Αί μέχρι τούδε έκτελεσθεΐ-
σαι εργασίαι ίχουν κατατάξτ]
τό ΓΕ3.ΙΧ 8ΤΠ0Ι0 (Τμήμα
τοϋ Οϊκου Μ. Γβΐΐχ βηιΐ Οο
Γπο.) μεταξύ των μεγαλειτέ¬
ρον Άμερικανικών.
Αί, έντυπώσεις των 'Αμερικανών έ«ισκε«τών
ΠΛΕΒΝΑ, Βουλγαρία;, 25 Αύγοΰστου.— Μετά πολυετή δοκιμα¬
σίαν καί άβάστακτα σχεδόν πολεμικά βάρη, ή Βουλγαρία άοχίζει
βατϊμιαίως νά στηρίζεται είς τονς^ πόδας της. Αύτην την εντύπωσιν
απεκόμισαν πολλοί 'Αμερικανοί, οΐτινες επεσκέφθησαν τό μικρόν
Σλαυϊκόν βασίλειον, κατά τάς τελευταίας εορτάς τής χιλιετηρίδος τοϋ
Τσάρου Συμεών, τοΰ ένδοξοτέρου μονάρχου τής Βουλγαρίας. Ιδι¬
αιτέρως πα^ϊτηροΰνται αί πρόοδοι τής χώρας είς τάς μικράς πόλεις
καί χωρία της.
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΑΑΗ4_ΕΙΙ ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑΝ
Δια την πύκνωοιν τού βιο"ηροδρομικο$ δικτύου
ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ, 25 Αύγούστου.— Παρ' όλον ότι δλοι οί σιδηρό-
δρομοι της Νοτιοσλαυΐας είναι Κρατικοί καί έκμεταλλεύονται υπο
τοΰ Κράτους, ό ύπουργός των Οίκονομικών εδα>σε την άπαιτοΐκμένην
έξουσιοδότησιν είς τό 'Επαρχιακόν Συμβούλιον τοΰ Ποτσάρεβιτς, ό¬
πως οτνάψη δάνειον μετά ομάδος Άμερικανών κεφαλαιούχων, τό ο¬
ποίον θά χρησιμοποιηθη διά την κατασκευήν σιδηροδρομικής γραμ-
μής είς την επαρχίαν εκείνην.
ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΜΕΤΑΪίίΐίΐΣ ΚΑΙ ΣΕΡΒΙΑΣ
Χρηαιμοποίηβις _έρ6ων έργατών είς την Γαλλίαν
ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ, 25 Αύγοΰστου.— Χθές εληξαν α'ισίως αί δια-
πραγματεύσεις πρός συνομολόγησιν συμβάσεως μεταξύ τής Νοτιο¬
σλαυΐας καί της Γαλλίας, άφορώσης την ρύθμισιν τής άνταλλαγής
έργατών. Ή νέα σύμβασις, κατά την γενικήν όμολογίαν, καθιστά
στενωτέρους τοΰς νφισταμένους φιλικοΰς δεσμούς των δύο χωρών.
ναταδιώκει τα κεφάλαια, τότε θά
τα προσελκύση πρός τα έδώ καί
φυσικά θά ίδρυθοΰν νέαι έπιχει-
ρήσεις έν Ελλάδι αί οποίαι »}ά δώ-
σουν εργασίαν είς τούς άέργους.
"Αλλος τρόπος λύσεως τοϋ με-
γάλου προβλ^αατος τής άνεργίας
δέν ΰπάρχει όπως όμολογοΰν δλοι
οί κατά βάθος αελετήσαντες τό ζή
τημα. Έν τώ μεταξύ ή άνεργία ί)ά
αύξάνει ·καί ό "Ελλην τοΰ έξωτεοι-
κοΰ άπό τόν πατριωτισμόν τοΰ ό-
ποίου περιμένομεν την έλευσιν χρη-
μάτων · έν τή χώρα θά φοδήτε νά
λά
μ
πλησιάση.
ΠΑΡΑΤΉΡΗΤΉΣ
Ψ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΟΙ ΑΟΙ
Έπιοκέψεις και αυνομιλίαι. — Έγκάρδιοι
ώβεις.
μάνου,
οείας,
ί
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 6 Αύγουστον, '29.
Ό κ. Βενιζέλος έφθασεν έδώ την
ττρωΐαν τής περαίμένης Παρα-
σκεκής, ταξειδεΰαας νύκτωρ μέσω
Χάδρης-Σαονθάμπτων. Παρά τό
επτάωρων θαλατσινόν ταραχώϊες
ταξείδι, ήτο δροσερώτατος και εί>-
χαρις. Είς τόν σταθμόν εγινε δε¬
κτός υπό τοϋ πρέσδεως κ. Κακλα-
τοΰ προσωζικοϋ της χρε·σ·-
τοϋ Σέρ "Αριθο^ρ καί της
λ;ίδης Κρόσφηλδ καί τίνων όίλλων.
Κατέλασεν είς ττ> πρεσβείαν, οπό¬
θεν, μετά μικράν ανάπαυσιν, μετέ¬
βη, την ένδεκάτην, μετά τοΰ πρέσ-
ίεως είς τα Φόρεϊν "Οφφις, οπου
έγινεν έγκαρδίως δεκτο; υπό τού ό-
πο'οργοϋ των Εξωτερικών κ. Χέν-
τερσων, μετά τοΰ όποίοΐ> συνδέεται
διά παλαιάς φιλίας. Μετά την συν-
ομιλαν μέ τόν υπουργόν, είξε καί
τόν ΰφΐΛτουργόν καί επειτα τους Δι¬
ευθυντάς των δι:·φόρων ύπηρεσιών.
'Ε·/.είθεν, επιστρέψας, εύρήχ,ε τηλε-
φωνημα τού κ. Λοϋδ Τζώρτζ, &στις
έπίτηδες είχεν Ιλθει άπό την εξο¬
χήν διά νά^ συναντηθη μέ τόν κ.
Βενιζέλον, 5ν εκάλεσεν είς πρόγειι-
•·~ 'Η συνάντησις των δύο πολίτεϋ
ών τό
τη ΐστορία μέ γεγονότα ενδοξα, ήτο
είς άκρον διαχ^τική καί συγκινη-
τική, ή δέ σϋνομιλία μακρά κχί έν-
διαφέροοσ*. Παρίστατο είς τό πρό-
γευμα καί ό κ. Κακλαμάνος καί ή
θ:>γάττ·,ρ τοϋ κ. Λοϋδ Τζώρτζ Μίς
μα.
των
μικών κ. Σν?οοντεν, έχων ανάγκην
νά μελετήσγ] βαθύτερον τό γρι?ώ-
δες σχέδιον Γιώγκ, είχεν άποχω-
, . „ είς την εξοχήν, §
την Κυριακήν κιτ' ευθείαν εις /
γήν: 'Εμηνύθη δμως είς τόν χ. Βε
νιζέλον ότι θά συναντηθοΰν έν παυηΙ
άνέσε-. είς την Χάγην. Ό χ. Βε-|
νιζέλος τό Σάδδατον μετέβη είς «
τμημα Διαφημησεως τοΰ
μί
κοΰ όργανισμοϋ, εξήτασε τα π,
συνεχάρη διά την καλήν ρεκλά¬
μαν τής σταφίδος *·« ετόνισεν
ό Ι ί ή δύναμιν της
πιστευει
ρεκλάμας ώς προαγούσης την
ί
δύναμιν τηξ
τοϋ
εμπόριον.
Συνεπλήρωσε δέ καί άλλας τι¬
νάς φιλικάς έπισκέψεις χαί την »>
ρίΐκήν τό εσπέρας ανεχώρησεν εις
Χάγην. Ώς πρός τάς έίώ ^υνο-|
μιλίας τού, αί οποίαι, ένεκα
άπθϋσίας τοϋ κ. Μακδόναλδ ααί τ·
κ. Σνόουντεν ήσαν κατά τό^μάλλ
κα! ήττον γενικοΰ χαρ-ακτήρος, ε¬
δήλωσεν ότι είνε λίαν '—««™*·^
οιι
άλλον
δήλωσεν ότι είνε λ
μένος καί εχει πεχοίθησιν είς
επιτυχίαν τής άποστολής τού.
χθείς, χθές, τοΰς 'Αγγλους ϊ
ντησις των δύο πολιτευ σιογράφους άνέπ·τι>|εν είς > ««τ^
δνομα θά συνδέεται έν ότι ή αποστόλη τού αποβλέπει 6'
ε νενηυΓντ» ϊν^Λδ ΐ την διόρθωσίν οϋ άδικον τό οποίο
γ,ρ
Μήγκαν, ήτις είνε κ^ί βουλβϋτίνα.
Ό κ. Βενιζέλος συνηντήθη καί
με^τόν Λόρδον Πάσφηλϊ (τ&ν πε-
ριώνυμον πρώην Σύδνεΰ Γο^έμπ)
πο^ργον ^τών Άποικιών καί άλ¬
λοις τινάς ΰφοπουργοιίς. Ατυχώς
ομως ό ΐΓρωιθΰχουργος κ. Μακϊό-
ναλδ, έπωφεληδεΐς τριήμερον ελ¬
λείψεως επειγούσης εργασίας, ειχε
φ^γει^ είς τ^ήν^ Σκωτίαν διά νά άνα-
παιιθή, ό δέ υπουργος των Οίκονο-
όποιοη
,ίοσγίνετ» είς την 'Ελλάδα έχ τ&
σχεδίου Γιώγκ.
η
την διόρθωσίν τοϋ άδικον, τό ο
^οσγίνεται είς την 'Ελλάδα έχ
ΧΡ. ΚΑΙΣΑΡΗ·
νόν
%'Εκλεκτά βιδλία εχεί μόνο
Βιβλιοπωλείον τοϋ «Έθνι-Αθ.)
"Εργον «λή
Ο ΠΓΙΟΣ ΤΟΪ
Υπό Τζάκ Λόντου.
ρες γοητείας καί __
Ζωντανή ζωγραφιά τής ζωης
θαλασσδν. Τιμδται δεδεμενον
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ'
14Ο ¥/. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕνν
ΤΗΕ "ΝΑΤ ΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
1915
Γραμματα Απο Τας Αθήνας
ΑϋβϋδΤ 25, 1929
ϋ.ΙΙτ
8αηα·τ
Ιη·
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΝΟ.
140 νν>5Τ ΐεΐΐΐ δϊΓββ*
Ν«« Υοΐΐ. Μ. Υ.
ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙΚ.
ΕΜΕΓΗΐυ ΟΑΙΧΙΜΑΗΟ:;,
ΟΑΚΙΊΑΙ. $100.000.00
Λάατβφι "Κα(1ΙιβΓ·Ια
»Ϊ1Ο—9111—βε·ε
δυΒδΟΚΙΡΤΙΟΝ ΗΑΤΕ5;
υηίΐεά 5ί3ΐε$
ΡΑΙίΥ
Οηβ ΥίβΓ ...... «10.00 «1».·0
δΐχ ΜοηΐεΐΛ ..... »6.ο· ίε.βο
Τ1)Γοε ϋοηίΐι»___Ιβ.οο «4.00
βυΝΡΑΥ
Οηβ ΥβαΓ ....... «τ.οο |·.0β
δΐχ ΜοηΙηβ......»».»0 «4.00
Τϊιΐ-εβ ΜηηΤΙιβ ... »ϊ>00 »*.»0
ΙΙίυβΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ ΥββΓ ....... «4.08 »β.β·
ϊϊχ Μοηιηβ...... «ϊ.00 »*·0
ΕΝΤ!-|4ΕΟ Αί ϋΚΟΟΝΟ 01.Λ55 ΜΑΤΤΕΙΙ ΑΡΚΙΙ.
Ι. 1918. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΡΓΙΟΕ. ΑΤ ΝΕ*
ϊΟΚΚ. ΝΕ* ΥΟΡΚ. ΙΙΝΟΕΒ ΤΗΕ ΑΟΤ Ο'
ΜΑΑΟΗ 8. 1»7»_______
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΛΤΛΝΙ8
ΡουηάβΓ αηά Οι&Ιγπι&ιι
Ρβτηθΐπυ.8 Οαΐΐίηηαΐιοδ, ΕάϊΙοΓ
'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΪ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ ■"»' ™**
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΖΥΝΔΡΟΜηΝ·
ΑΗΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΣΟΤΕΡΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
•ΕτησΙα ... »10.10 | ΈτησΙα ... ***'**
Τοϊμηνος".'.'. «5.00 Ι Τοίαηνος ··· ♦♦···
»10.10 Ι ΈτιισΙα ..
. «6.00 Έξιίμηνος
. «ί.ΟΟ Ι ΤρΙμηκος .
ΚΥΡΙΑΚΑΤ1ΚΟΣ
•ΕτησΙα
ΤθΙμτινος
«Τ.00
«3.60
.00
«Τ.0
«3.6
«Ϊ.0
Έτηα
'Εξάμτννος
ΤβΙιιηνος
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΪ
ΈττνοΙα . .
'Εξάιιηνος
«4.00
»ϊ. 00
'ΕτησΙο . .
'Εξάμηνος
«β 00
«4.00
11.60
«6.00
«Χ.60
■Αποστ^λλετ* τα έμβΑσματά οας ίια ΐ«-
χνβοομιχών η τοαπβζι,τιχών Ιπιταγ&ν είς
Δολλάρια πληοωτέα είς Ν4α» Ύοοχΐτν βια-
τογβ "ΝίΐΙΙοηαΙ ΗβΓ&Ιά". Επιστολαί «ε¬
ξέχουσαι χατ/τονομίοματα βίον νά αΛθβτέλ-
λωντοι συστημίναι είς διαταγήν "Ναΐΐοηβ.1
ΗίΓβΙΟ.", 140 ννββϊ »6Οι δΐΓββΤ, Νβν»
"ογΧ, Ν. Υ., Αλλως οίν φέρομεν »4»ιινην
ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
ΑθΗΝΑΙ, 20 Ιουλίου, 1929.
— Ή σημερινή κατάστασις των
'Ελληνικών πράγματων έμφανίζει
μίαν κρίσιν οικονομικήν αξίαν προ-
σοχής μεγίστης. Μία δέ έκ των
κυριωτέρων έκοηλώσεων τής κρί¬
σεως αυτής είναι τό φαινόμενον
τής άνεργίας. θέλετε μερικά στιγ-
μιότυπα τής άνεργίας ταύτης; Εί-
σέρχεσθε παριθδείγματος χάριν
είς τ» γραφείον ενός ίσχυροΰ τής
ημέρας, παρατηρεϊτε ότι καποιος
στέκεται καί τοΰ ζητεί προστασίαν.
— Τί γνώσε.ς εχετε;
— ΕΙμαι δικηγόρος.
— Καϊ τί θέσιν θέλετε;
— Εάν είναι δυνατόν είσπράκτ?
ρος είς τα τράμ.
Δυστυχώς δέν πρόκειται πεοί
ύπερβολής. Ή σκηνή αντη είναι
άφήγησις προερχομένη άπό αύ-
τόπτην μάρτυρα. Καί τό τραγικώ-
τερον ήτο ότι τό συστατικόν ποΰ ε¬
δόθη είς τόν άπελπισμένον άνθρω¬
πον δέν είχε κανένα άποτέλεσμα
άγαθόν. Τα τράμ ηρνήθησαν νά
τόν προσλάβουν. Άλλ' άς προχω-
ρήσωμεν είς τα στιγμιότυπα.
Μεταίβαίνετε είς μίαν οίανδήπο
τε εταιρείαν. Άρκεΐ έστω επί μισή
ώρα νά αείνετε είς τό γραφείον
τοΰ διευθυντού, διά νά δήτε την
(Γυνεχή παρέλασιν άν&ρώπων οί ό-
θά έ
Μεταξύ των διανοουμένων^ άνέρ-
γων δέν ύπάρχονν μόνον οί άσχολη
θέντες μέ κλασσικάς σπουδάς. Ε¬
άν συνέβαινε τοιούτον τι ευκόλως
θά ελέγαμεν ότι ό κλάδος ούτος
των γνώσεων έχρεοκόπησεν καί ό¬
τι οί επιστήμονας πλεονάζουν. Άλ¬
λά εν Ελλάδι την στιγ|ΐήν αγτήν
πίίονάζουν δλων των εϊδων αί ει-
η γ|ή γ
ζ δλων των εϊδων αί ει-
δικότητες. Πλεονάζουν δυστυχώς
καί οί κάτοχοι των πρακτικών γνώ¬
σεων, οί λογισται, οί στενογράφοι
κ. τ. λ.
Ή άνεργία εισήλθεν είς όλου;
τους κλάδους καί έπομένως τό πρό
βλημα εχει περισσοτέραν δυσχο-
λίαν. «
"Ολοι άναμένουν την λύσιν αύ-
τοϋ άπό την Κυβέρνησιν. Άλλά δέν
άρκεΐ μόνον ·η Κυβέρνησις. Άπα1.-
τεϊται σύμπραξις Κυβερνήσεως καί
ίΐδιωτικής ΐΒοωτοιοουλίας διά νά
προληψθη ενας κίνδυνος ό οποίος
τίς οίδε εάν δέν στραφή ημέραν τι¬
νά κατά τής εννόμου τάξεως. Ή
Κυβέρνησις αναμφιβόλλως εχει τόν
>νριώτερον ιρόλον. Όφείλει νί
μειώστ) την φορολογίαν τοϋ κεφα-
λαίου. Δέν είναι ολίγοι οί "Ελλη-
%ς οί όποΐοι δέν τολμοΰν νά φέρουν
έν Ελλάδι τα χρήματά των φοβού¬
μενοι την υφισταμένην φορολογίαν
ώ ιή ά έ άό άθ
ΑΓΓΛΙΚΑΙ ΕΝβΗΙΠΗΝ ΠΑΛΑΙΓΠΝΗΝ
άποβτολή τάγματθς έξ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, 25 Αύγούστου.— Εγνώσθη χθές ενταύθα, ότι
εν τάγμα πεζικοϋ έκ τής έδώ Άγγλικής φρουράς έστάλη κατεσπευσμέ-
νως είς την Παλαιστίνην, συνεπεία τής δημιουργηθείσης έκεΐ έκρύθ-
μου καταστάσεως έκ των συμπλοκών μεταξύ των Εβραίων καί "τω*
μου
Άράβων.
ΑΝΜΙΙθΙίΜ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ
ΓοααχΙα «ΈβνιχοΓι Κήρνκο;» Ιν
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1».
ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΠΠΟί ΤΗΣ
ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΕΙΣ ΓΕΝΕΥΗΝ
"Οταν τό κράτος δείξχι ότι δέν
Χυνάντηαις τοϋ ύ-πουργοΰ"
των ' εξωτερικών με¬
τ» τού ^Μουσσολίνι.
^ ΡΩΜΗ, 24 Αύγούστου.—Χθές
αφιχθη ενταύθα ό ύπουργός των
Εξωτερικών τής Άλβανίας, γε¬
νόμενος δεκτός υπό των άρχών.
Ό Άλβανός ύπονργός άφοΰ έπε-
σκε'φθη τόν πρωθυπουργόν κ. Μου
σολίνι καί συνωμίλησεν μετ" αύ-
τοΰ, έξηκολονθησε τό ταξείδιον
τού διά την Γενεύην. "Επί τής
συναντήσεως αυτής δέν εγένετο
• καμμιά έπίσημος ανακοίνωσις. Με¬
ταξύ των επισήμων δμως κύκλων
βεβαιούται, ότι αυτή διεξήχθη έγ-
καρδιώτατα καί έπεβεβαίωσε τοϋς
ύφισταμένους στενωτάτους φιλι-
κούς δεσμούς μεταξύ της Ιταλίας
καί τής Άλβανικής κυβερνήσεως
καί την συνεργασίαν αυτών.
Ό ύπουργός των 'Εξωτερινών
της 'Αλβανίας κατέστησεν ενήμε¬
ρον τόν κ. Μουσολίνι επί τής στά¬
σεως, την οποίαν θά τηρήση ή
Άλβανική άντιπροσωπεία είς την
συνδιάσκεψιν της Κοινωνίας των
Εθνών, έν Γενεύτ).
ενός Καταστηματος είναι
έκείνη ποϋ θά προσελκύση
πελάτας καί θά καταστήση
την παραμονήν αυτών ευ¬
χάριστον καί άναπαυτικήν.
ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΠΚΗ ΟΥΒΙΛΑ ΕΙΣ.
Χίλιαι οικίαι των Σκοπί-
ων μετεβλήθησαν ε
ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ, 24 Αύγού-
στου.— Ή σπουδαία πόλις τής Νο
τιοσλαυΐας Σκόαια πλησίον των
σννόρων τής Άλθανίας κατεστρά¬
φη χθές τό εσπέρας υπό τρομερόν
κυκλώνος. Έντός μιάς ώρας πλέον
των χιλίων οίκιών μετεβλήθησαν
είς συντρίμματα. Όκτακόσιαι οι¬
κογένειαι άπώλεσαν τάς κατοικία;
των, πεντήκοντα δέ άτομα ύπολο-
γίξεται ότι έπνίγησαν είς τα υδα-
τα. Μετά την χειμαρ-ρώδη δροχήν,
ουνοδειχ)μένην υπό δυνατοϋ άνέ-
ποίοι κατοκρθάνουν μέ"(τυστατικας;|ω; ικανΊΊν νά αφαιρέση άπο κάθΐ
επιστολάς καί ζητοΰν θέσεις. "Ο- "-αν έξ αυτόν τό τρίτον τοϋ κεφα-
λοι των δέ οί δυστυχεΐς εχουν κά- ^·αιου·
ποιαν μόρφωσιν, κάτι εκαναν άλ¬
λοτε ή κάτι έσπούδασαν.
Άλλά ό διευθυντάς τής έταιρκ-
α; άπαντα στερεοτΐπως
— Δέν μπορώ νά διορίσω κανέ-
να. Μάλιστα πρόκειται νά άπολΰ-
σωμεν ύπαλλήλους. Καί αύτό τό
π ,ρ ό κ ε ι τ α ι, ποΰ τό άκοΰτε
άπό τοΰς προϊσταμένους δλων των
έταιοβιών, δέν είναι φράσις προε·)-
χομένη άπό την επιθυμίαν νά ξε-
φορτωθυΰν τους αίτοΰντας. Είναι
άλήθεια καίτα^ά. Αί εταιρείαι πε-
ριορίζουν τα γενικά εξοδά των.
Κατά τούς προχείρσΰς δέ ύπολο-
γισμοϋς, είς τάς ^Αθήνας καί τόν
Πει.ραιά περκρέρονται ανεργοι ά-
νω των 20.000 άνθρωπον, οί δ-
ποϊοι φυσικά δέν είναι μόνοι των
έν τω κόσμω, άλλά εχουν οικογε¬
νείας τάς οποίας διατηροϋν.
Κατέστη ή άνεργία μόνιμος τ»|ς
Έλληνικής κοινωνίας πληγή, την
οποίαν καθιστούν μεγα>.ειτέραν οί
Εκάστοτε έμφανιζομενοι κλονισμοί
διαφόρων έπιχκιρήσεων.
Έντός έλαχίοτου χρονικοϋ δια-
στήματος έπεσεν ή Άγγλοαμερι-
κανική Τραπέζα, ή Τραπέζα Θεσ-
οαλίας, ή Άσφαλιστική Έταυρεία
Π ρώτη.
Ή Άγ^/λοαμερΐΓ/'.οίνική παρά
τρίχα νά παρασύρη την εταιρείαν
«Κύκλωπα» ήτις άσχολεΐται μέ οτ'-
κοδομικάς ΰλας. Ευτυχώς χάρις
είς έγκαιρον έπέμόασιν πολλών ό
«Κύκλ(ιη|» καίτοι συνδεδεμένος ι··:
την Άγγλοαμερικανικήν εσώθη.
Άλλά των τριών ανωτέρω όργανι-
σΐ'ών οί ύπάλληλοι ευρίσκονται είς
τοΰς δρόμους.
'Η άντργία .δηλαδή κορθημερι-
νώς αύξάνει, ή δέ δημοσία ύπηρε-
σία δέν είναι δυνατόν, φυσικά, νά
περιλάβη είς τούς κόλπους της τούς;
άνέργους. Ό άριθμός των διαφό¬
ρων ύπαλλήλων είναι άρκετά μεγα-
λος καί οί περιττεΰοντες έξ αυτών
δέν είναι ολίγοι. 'Εποιιένως μάλ¬
λον άπολύσει; θά είχεν νά συστή¬
ση κανείς είς τα δημοσία γραφεΐα
προσλήψεΐζ.
Τελευταίως είς εν υπουργείον δι¬
ά μίαν μικροθέσιν ύπεβλήθησαν
έοδομήκοντα αίτήσεις!!
Τό χειρότερον δέ είναι τό εξής:
μου, ή πόλις κατεκλι,'σθη περί τό
μεσονύκτιον υπό των υδάτων, τα
όποΐα κατήρχοντο δρμητικώς έκ
των περιστοιχιζόντων αύτην όρο'-
ων. Οί ^«ίτοικοι πανικόβλητοι κο'ι
ήμίγυμνοι εξήλθον έκ των οίκιών
των είς τάς όδούς τάς οποίας δμω;
είχον καταπλΓιμμυρίση τα υδατα
τοϋ έκχειλίσαντος Άξιοϋ. Είς την
συνοικίαν των 'Λθιγγάνων καθύ·;
καί- είς τό τμί"ιμα τής Παλαιάς
Τουρκικής άγορας, τα υδατα
φθασαν μέχρι ίτψους εξ ποδών.
ί-
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΣΧΕΔΙΑ
γνώμας καί προϋπολογι-
σμούς διά την διακόσμησιν
και έλαιοχρωματισμόν των
Καταστημάτων σας άπό τό
5
202 ΕΑ8Τ 23ΒΟ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕιΥ ΥΟΒΚ, Ν. Τ.
ΤΕί.
8106-8107
Τό μεγα?.είτερον καί τβλειό-
τερον Ελληνικόν 8ΤΤΠ)ΙΟ έν
Άμερικη, διευθυνόμενον άπό
ειδικόν καλλιτέχνην καί άπα-
σχολοϋν πεπειραμένους κοσμη-
ματογράφους, καλλιτέχνα; καί
έλαιοχ ρωματιστάς.
Αί μέχρι τούδε έκτελεσθεΐ-
σαι εργασίαι ίχουν κατατάξτ]
τό ΓΕ3.ΙΧ 8ΤΠ0Ι0 (Τμήμα
τοϋ Οϊκου Μ. Γβΐΐχ βηιΐ Οο
Γπο.) μεταξύ των μεγαλειτέ¬
ρον Άμερικανικών.
Αί, έντυπώσεις των 'Αμερικανών έ«ισκε«τών
ΠΛΕΒΝΑ, Βουλγαρία;, 25 Αύγοΰστου.— Μετά πολυετή δοκιμα¬
σίαν καί άβάστακτα σχεδόν πολεμικά βάρη, ή Βουλγαρία άοχίζει
βατϊμιαίως νά στηρίζεται είς τονς^ πόδας της. Αύτην την εντύπωσιν
απεκόμισαν πολλοί 'Αμερικανοί, οΐτινες επεσκέφθησαν τό μικρόν
Σλαυϊκόν βασίλειον, κατά τάς τελευταίας εορτάς τής χιλιετηρίδος τοϋ
Τσάρου Συμεών, τοΰ ένδοξοτέρου μονάρχου τής Βουλγαρίας. Ιδι¬
αιτέρως πα^ϊτηροΰνται αί πρόοδοι τής χώρας είς τάς μικράς πόλεις
καί χωρία της.
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΑΑΗ4_ΕΙΙ ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑΝ
Δια την πύκνωοιν τού βιο"ηροδρομικο$ δικτύου
ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ, 25 Αύγούστου.— Παρ' όλον ότι δλοι οί σιδηρό-
δρομοι της Νοτιοσλαυΐας είναι Κρατικοί καί έκμεταλλεύονται υπο
τοΰ Κράτους, ό ύπουργός των Οίκονομικών εδα>σε την άπαιτοΐκμένην
έξουσιοδότησιν είς τό 'Επαρχιακόν Συμβούλιον τοΰ Ποτσάρεβιτς, ό¬
πως οτνάψη δάνειον μετά ομάδος Άμερικανών κεφαλαιούχων, τό ο¬
ποίον θά χρησιμοποιηθη διά την κατασκευήν σιδηροδρομικής γραμ-
μής είς την επαρχίαν εκείνην.
ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΜΕΤΑΪίίΐίΐΣ ΚΑΙ ΣΕΡΒΙΑΣ
Χρηαιμοποίηβις _έρ6ων έργατών είς την Γαλλίαν
ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ, 25 Αύγοΰστου.— Χθές εληξαν α'ισίως αί δια-
πραγματεύσεις πρός συνομολόγησιν συμβάσεως μεταξύ τής Νοτιο¬
σλαυΐας καί της Γαλλίας, άφορώσης την ρύθμισιν τής άνταλλαγής
έργατών. Ή νέα σύμβασις, κατά την γενικήν όμολογίαν, καθιστά
στενωτέρους τοΰς νφισταμένους φιλικοΰς δεσμούς των δύο χωρών.
ναταδιώκει τα κεφάλαια, τότε θά
τα προσελκύση πρός τα έδώ καί
φυσικά θά ίδρυθοΰν νέαι έπιχει-
ρήσεις έν Ελλάδι αί οποίαι »}ά δώ-
σουν εργασίαν είς τούς άέργους.
"Αλλος τρόπος λύσεως τοϋ με-
γάλου προβλ^αατος τής άνεργίας
δέν ΰπάρχει όπως όμολογοΰν δλοι
οί κατά βάθος αελετήσαντες τό ζή
τημα. Έν τώ μεταξύ ή άνεργία ί)ά
αύξάνει ·καί ό "Ελλην τοΰ έξωτεοι-
κοΰ άπό τόν πατριωτισμόν τοΰ ό-
ποίου περιμένομεν την έλευσιν χρη-
μάτων · έν τή χώρα θά φοδήτε νά
λά
μ
πλησιάση.
ΠΑΡΑΤΉΡΗΤΉΣ
Ψ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΟΙ ΑΟΙ
Έπιοκέψεις και αυνομιλίαι. — Έγκάρδιοι
ώβεις.
μάνου,
οείας,
ί
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 6 Αύγουστον, '29.
Ό κ. Βενιζέλος έφθασεν έδώ την
ττρωΐαν τής περαίμένης Παρα-
σκεκής, ταξειδεΰαας νύκτωρ μέσω
Χάδρης-Σαονθάμπτων. Παρά τό
επτάωρων θαλατσινόν ταραχώϊες
ταξείδι, ήτο δροσερώτατος και εί>-
χαρις. Είς τόν σταθμόν εγινε δε¬
κτός υπό τοϋ πρέσδεως κ. Κακλα-
τοΰ προσωζικοϋ της χρε·σ·-
τοϋ Σέρ "Αριθο^ρ καί της
λ;ίδης Κρόσφηλδ καί τίνων όίλλων.
Κατέλασεν είς ττ> πρεσβείαν, οπό¬
θεν, μετά μικράν ανάπαυσιν, μετέ¬
βη, την ένδεκάτην, μετά τοΰ πρέσ-
ίεως είς τα Φόρεϊν "Οφφις, οπου
έγινεν έγκαρδίως δεκτο; υπό τού ό-
πο'οργοϋ των Εξωτερικών κ. Χέν-
τερσων, μετά τοΰ όποίοΐ> συνδέεται
διά παλαιάς φιλίας. Μετά την συν-
ομιλαν μέ τόν υπουργόν, είξε καί
τόν ΰφΐΛτουργόν καί επειτα τους Δι¬
ευθυντάς των δι:·φόρων ύπηρεσιών.
'Ε·/.είθεν, επιστρέψας, εύρήχ,ε τηλε-
φωνημα τού κ. Λοϋδ Τζώρτζ, &στις
έπίτηδες είχεν Ιλθει άπό την εξο¬
χήν διά νά^ συναντηθη μέ τόν κ.
Βενιζέλον, 5ν εκάλεσεν είς πρόγειι-
•·~ 'Η συνάντησις των δύο πολίτεϋ
ών τό
τη ΐστορία μέ γεγονότα ενδοξα, ήτο
είς άκρον διαχ^τική καί συγκινη-
τική, ή δέ σϋνομιλία μακρά κχί έν-
διαφέροοσ*. Παρίστατο είς τό πρό-
γευμα καί ό κ. Κακλαμάνος καί ή
θ:>γάττ·,ρ τοϋ κ. Λοϋδ Τζώρτζ Μίς
μα.
των
μικών κ. Σν?οοντεν, έχων ανάγκην
νά μελετήσγ] βαθύτερον τό γρι?ώ-
δες σχέδιον Γιώγκ, είχεν άποχω-
, . „ είς την εξοχήν, §
την Κυριακήν κιτ' ευθείαν εις /
γήν: 'Εμηνύθη δμως είς τόν χ. Βε
νιζέλον ότι θά συναντηθοΰν έν παυηΙ
άνέσε-. είς την Χάγην. Ό χ. Βε-|
νιζέλος τό Σάδδατον μετέβη είς «
τμημα Διαφημησεως τοΰ
μί
κοΰ όργανισμοϋ, εξήτασε τα π,
συνεχάρη διά την καλήν ρεκλά¬
μαν τής σταφίδος *·« ετόνισεν
ό Ι ί ή δύναμιν της
πιστευει
ρεκλάμας ώς προαγούσης την
ί
δύναμιν τηξ
τοϋ
εμπόριον.
Συνεπλήρωσε δέ καί άλλας τι¬
νάς φιλικάς έπισκέψεις χαί την »>
ρίΐκήν τό εσπέρας ανεχώρησεν εις
Χάγην. Ώς πρός τάς έίώ ^υνο-|
μιλίας τού, αί οποίαι, ένεκα
άπθϋσίας τοϋ κ. Μακδόναλδ ααί τ·
κ. Σνόουντεν ήσαν κατά τό^μάλλ
κα! ήττον γενικοΰ χαρ-ακτήρος, ε¬
δήλωσεν ότι είνε λίαν '—««™*·^
οιι
άλλον
δήλωσεν ότι είνε λ
μένος καί εχει πεχοίθησιν είς
επιτυχίαν τής άποστολής τού.
χθείς, χθές, τοΰς 'Αγγλους ϊ
ντησις των δύο πολιτευ σιογράφους άνέπ·τι>|εν είς > ««τ^
δνομα θά συνδέεται έν ότι ή αποστόλη τού αποβλέπει 6'
ε νενηυΓντ» ϊν^Λδ ΐ την διόρθωσίν οϋ άδικον τό οποίο
γ,ρ
Μήγκαν, ήτις είνε κ^ί βουλβϋτίνα.
Ό κ. Βενιζέλος συνηντήθη καί
με^τόν Λόρδον Πάσφηλϊ (τ&ν πε-
ριώνυμον πρώην Σύδνεΰ Γο^έμπ)
πο^ργον ^τών Άποικιών καί άλ¬
λοις τινάς ΰφοπουργοιίς. Ατυχώς
ομως ό ΐΓρωιθΰχουργος κ. Μακϊό-
ναλδ, έπωφεληδεΐς τριήμερον ελ¬
λείψεως επειγούσης εργασίας, ειχε
φ^γει^ είς τ^ήν^ Σκωτίαν διά νά άνα-
παιιθή, ό δέ υπουργος των Οίκονο-
όποιοη
,ίοσγίνετ» είς την 'Ελλάδα έχ τ&
σχεδίου Γιώγκ.
η
την διόρθωσίν τοϋ άδικον, τό ο
^οσγίνεται είς την 'Ελλάδα έχ
ΧΡ. ΚΑΙΣΑΡΗ·
νόν
%'Εκλεκτά βιδλία εχεί μόνο
Βιβλιοπωλείον τοϋ «Έθνι-Αθ.)
"Εργον «λή
Ο ΠΓΙΟΣ ΤΟΪ
Υπό Τζάκ Λόντου.
ρες γοητείας καί __
Ζωντανή ζωγραφιά τής ζωης
θαλασσδν. Τιμδται δεδεμενον
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ'
14Ο ¥/. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕνν
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΜΕΤΑΝΑ_ΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΠΝ
Ι1ΕΡΙ ΤΙΣ ΕΦΕΤΕ1ΝΗΣ
Σ1ΤΗΡΠΝ ΕΝ ΕΑΑΑ&Ι
ΑΗ-ΗΝΑΙ, Ιούλιος, 1929.—
Ε!ς μ υπουργείον Γεωργίας συν-
-βντίόθτ,τΛν είς την άρμοδιαν ί$-
ί^νΐ'ν :'ί έ·Α&έ«ις των κατά τ&-
^ς νομογεωπόνον καί προϊσταμέ-
νων το>ν γραφείων έποικΜμοΰ περί
«ς έ^ε-εινής παραγωγήν σίτ&υ
«ιίν, βμ.«Ύ«»ν ^^
).£«; χα&' όλον τό Κρατος.
Κχτα τάς έκ,Οέτείς ταύτας επι
«ι ίάσει των οποίων κατεστρωθη
ΓΓΐτυτιχος πίναξ χαρά τού 8ιευ-
&ίνοντος το ειδικόν γρακρείον στα-
να-'ήζ ι-οϋ <ΰπουργ*ίου Γεωργίας, κ 3 Μ-κοορίδη, ή συνολική έφε- Κ'νη -;Μαγωγή των ανωτέρω γβ- Β'γιχών προϊόντων κα*)1 άπαν τί) Κοάκς ^-ολογίζεται είς 742.890. 0 λ γ ^ Ή ««λ'.κή αυτή χΜαγωνή -/γ χρηρομίνη μέ την έξ 656.998.900 'ο-^άαμων συντελεΛεΐσαν χ?.~ γογν των ίίίων π,ροΐό'ντων έν λλάδι κατά τδ παρελθόν Ιτζζ. ηρο,ΐκΤ.ει αόξησιν^ές 85.891.700 '/ιλ'ογ:., ήτο: κατά 13.07 0)0. Ό οΐτος Εΐΐ'κώτερον ή έφετεινή γεωργ:· χη Γθϋαγωνή σίτου ΰπολογίζεται ϊίς 380 513 300 χιλιάγραμ. Σογ- «ινομςνο μέ την έκ 356.129.600 Υ'λιογί. ϊ.-αραγωγήν σίτου έν 'Ελ- λά5' «τα το παρελθόν ε—ς, πα- ρΐ'άζα αύξησιν έξ 24.383.700 ϊίλ-ογρ., ήτοι κατά 6.85 0)0. ΊΙ ώ; άνω προδλε—ομένη κατά η τρέγον ετος πα,ραγωγη σίτου κα- τ«:ϋ:τϊ'_ ν.ατά γεωγρχφικά διαμε- ρίΐμϊτα ώς εξής: Πελοτίννησος 70.800.000 Στε- Μ Ελλάς 68.200.000, β»-* λι* 85.881.600, Ή«ι:ος 19.859 ΟΟΟ. Μ».ίΟον·« 110.416.600, Δυ- «Χηθράχη 14.893.200, ΝήσοιΑ· ζ°^^900, Νή*οι Κυκλάδες . ηβπς Κρήτη 4.905.000. Ίϊνιιι 2:11*3.000. κριβή γΐαμΛϊ, <3υγκ,?1νομ.ένη ίέ *; 1 ο ι.760.800 χιλογρ. χε η Στε?εά Ελλάς 36 ««λ«'β 8.393.600,'Η- ..020 000. θεασαλία 8.393 72.669.700 Δ. Νησοι ΑΙγ»{«» Κϋχλάδες 3.300. —μιγός Ή έφετεινή χαραγωγή σμιγοά ί>
ττολογίζεται είς 16.854ΛΟΟ χιλι-
όγραϊ^ια. Σιττκρινομένη μέ την έξ
22.995.100 γ. ««ραγωγην σμι-
νοϋ έν 'Ελλαίι κατά τό χαρελθόν
ετος, παροι.σιά;ει ελάττωσιν έξ 6.
1 41.000 χ-λιογρ., ήτοι κατά 36.71
0)0. Ή ώς άνω πρσδλεπομένη κα¬
τά τέ τρέχον ετος παραγωγή σμι-
γοΰ, κατ-ίνέμεται ώς εξής είς χι¬
λιόγραμμα- Πελοπόννησος 7.775.
000. ΣτΣρεά Ελλάς 1.105.000,
θε'σταλία 43.100, Ήπειρος 230.
000, Μ*«βονί» 303.400, Δοτική
Θ^άκη 1.167.000, Νήτοι Αίγαίδυ
4< 7.000, Νϋ/ιοι Κυκλάϊες 1.160 000, Κρήτη 3.540.000, Ίόν.οι Νί- σοι 1.113 000. Β ρωμη Ή έοΐτε'νή παραγωγή 6ρώμης υχολο-ί-ίζεται είς 66.115.900 χιλι- όγρανμα. Σϋγκρ·νοαένη μέ την πε- :.κΓ'.νήν έκ 43.960.900 γιλιόγρ., πΐ- ρ^'.ζζε-. ο&ξησιν έξ 22.1555.000 •(•λίοχζ., ττ&ι κατά 50.4Ο 0)0. Ή προολεχομβνη ώς άνω έψε- τεινη παίχγωγή κατανέμεται ώς εξής είς χιλιόγραμμα: Πελοπόν- νητος 20 225.000, Στερεά Ελλάς 30.210.ΟΟΟ.Θεσσαλία 13.629.300. "Ηπειρος 13.405.600, Μακεϊον'α 20.289.100, Δοτική θράκη 188. 500, Νήσο: Αίγαίοϋ 21.800, Κ>
νλάίες 20.000, Κ:ήτη 5.185.000,
Ίόνιοί Νήϊοι 903."500.
Ή έφετεινή χζραγωγή σικάλεως
ί»πολογίζετατι είς 66.115.900 χιλι
ίγρ2»ιμ.α. 5ΐι/γκρ'.νομένη αέ την πε-
ρΛ'.νην, χαρουσΐάζει αύξησιν κατά
22.155.000 χιλιόγρζμμα ήτο; κα¬
τά 50.40 0)0.
Πώς κατΐανεμονται
Ή ώς ίνω χρο&λε·π&μ4νη έίετει-
νή παραγωγή κατανέμεταί ώς εξής
κΐτά τα γεωγραφικά διαμερι'3υ.ατ2
Πελοπάνντ,σος
Ό συνταγματάρχης ΡγηπΙσ Ι. δεηυοΙΙβΓ, έκ Νββηβή, Ύνϊδ., εχει ςβ
τισθχί την διεύθυνσιν των άγώνων τής σκοποβολής, τσύς όποίους θα διεξα¬
γάγη ή 'Εθνιχή "Ενωσις τό>ν "θπλων είς τό Οαΐηρ ΡθΓΓν, τού Όχάϊο. ΟΊ
άγώνες θά γίνουν άπο τής 15ης Αύγούστου μέχρι τής 15ης Σεπτεμβρίου.
Η
εί
525.250, Στερεά Ελλάς 13.722.
000, θεσσαλία 1.769.300, Ή«ι·
ρρς 1.388.350, Μακεϊονία 38.473.
Γ>00. Δ^τική βράκη 8.828.800,
Νή-τοι Αΐγ^ίου 16.800, Νήσοι Κ;,-
κλάϊες 67.000, Κρτ,τη 280.000.
Ίόν:οι Χήσοι 53.800.
Ή χαραγιωγτ; των ανωτέρω χρο-
ϊόντων &ά ήτο «τι μεγαλητέρα κα¬
τά το τρέ/ον έτος άν δέν έμείωνε
ταύτην ό *πί/,:ατησΐς ίαίύτατος
άφ' ένδς χεΐμών καί άφ' ετέροι» ή
είς τολλάς περ'.?ερείας' έ
22.000 ΕΡΓΑΤΑΣ
ΤΑ ΑΜγΜΑ ΑΫΤΟΚΗΙΗΤΑ
ΤΟΕΑΓΠΠΚΙ1Ε1(1ΡΙ1
Τέ εξαχθέντα τόν Ιού¬
λιον 'Αμερικανικα
- προϊόντα
Τδ υπουργείον τοΰ 'Εμπορίου έ-
ϊημ.οσίε·>>σε στατ'.στικήν τής έμπο-
ρικής κινήσεως κίτά τον μήνα Ι¬
ούλιον. Κατά τόν μνησθέντα μήνα
εξήχθησαν έκ των Ήνωμένων Πο-
λιτειών χροϊόντΐ κς«ί έμχορεύμα-
τα άξίας 401,000,000 δολλ. άχέ-
ναντι 378,984,000 τοΰ άντιστοίχου
μηνός τοΰ προγενεστέροι» ετους. Κα¬
τά τον ίϊιον αήνα εισήχθησαν είς
τάς Ήνοχιενας Πολιτείας έμπο-
ρεύματα άςίας 358,000,000, ««έ¬
ναντι 317,848,000 τού Ιουλίου
τού 1928.
Τό έν Ούασιγκτώνι γραφείον των
έργατικών στ-χτιστικών είς μίαν ει¬
δικήν χραγματείχν περΐ της άνα-
πτύξεως τής βιομηχανίας κατα-
σκευής άεροπλάνων είς τάς Ήν.
Πολιτείζς, τονίζε'. την ~το'οδα'.ό-
τητα την οποίαν προσέλα€»ν ό βιο-
μηχανΐκός αντός κλάϊος. Είς τάς
Ήνοκιένας Πολιτείας ύφίστανται
σηαερον εκατόν καί Ινα έργοστάσια
άεροπλάνων, άπϊσχολοδντα περί
τάς είκοσι δ·ίο χιλιάδας έργατών.
Τα «ργοστάσΐί άεροπλάνων ευ¬
ρίσκονται είς-^29 Πολιτείας. Ή
Πολιτεία ?ής Νέας Υόρκης κατέ-
χει την πρώτην θέσιν, άχασχολοΰσα
είς τόν κλάδον αυτόν τή; β'.ομη-
χανίας 4396 εργάτας. Κατά τό
1928 κατεσκευάσθησαν είς τάς Η¬
νωμένας Πολιτείας 4886 άεροπλά-
να, έκ των οποίων τα χίλια είκοσι
είς την Πολιτείαν τής Νέας Υ¬
όρκης, 858 είς την Πολιτείαν
Κάνσας, 821 είς τό 'Οχάιο και 470
είς τό Μισσοΰρι.
ΤΑ ΤΑΧΪΑΡ01ΚΑ ΤΑ1ΕΥΤΙίΡ1π
—ίημανττ,κή αΰξηβις των
θέ
ρ ς
των άνα ιόν κόσμον
Έκ των στατιστικών τοΰ ύχουρ-
γείου τοΰ έμπορίου έμφαίνεται ότι
κατά την πρώτην έξαμηνίχν τοϋ
| τρέχοντος Ιτοος, αί Ηνωμένοι! Πο-
I
λιτεϊαι εξήγαγον αύτοκίνητα ->ν-
I
ολιχής «ξάς^ 354,874,924 ?ολλα-
| ρίων, έσημΐ'.ώθη δηλαδήι μία α>
ι ξητις κατά 35 τοίς εκατόν είς την
, εξαγωγήν των αυτοκίνητον άπο τό
ετος 1928. Τό γεγονος τουτο προσ-
δί2ε! μίαν ιδέαν τής τεραστίας ά-
ναπτύξεως την οποίαν προσέλαβεν
ή β:ομηχχνία των αύτοκ:νήτων είς
τάς Ηνωμένας Πολιτείας καί την
σημασίαν την οποίαν ένέχει σημε-
| ρον αΐτη ώς οικονομικάς παράγων.
Ή έξαγωγή αντιπροσωπείαι αν¬
αλογίαν δέκα τοίς εκατόν τής χα-
ραγωγής αύτοκινήτων είς τάς Ήν.
Πολιτείας. Αί χώρχι <χ οποίαι εισήγαγον τα περισσότερα 'Αμε^ι- κανικά αΰτοκίνητα εΐνδ: Ό Κανα- **.!£-». ά, έκ Σάντα Βαρβάρα, Καλιφορνίας, δεχόμε- τού "Ελλσγορθ Βάινς, έκ Πασαδένα, άφοΰ τόν ένι- *ήσεν είς τό τέννις, έν Κοΰλδερ. Ίνδιάνας. ΦΠΝΗ ΥΠΕΡ Τ»Ν Ν!ΙΕΤρΣΤ!ΙΝ 'Αμερ&κανός πληρικός ά- ποκαλύτ!τε& την συκο- φαντίαν Ό Άαερίκανός κληρΐκός Λέ"ο Ρόμπινσον, πρώην και&ηγητής τοΰ Π ανεπιστημίου Σποκαίν τής Π ο- λ;τείας Ο-ΐάσιγκτων, είς μίαν διά¬ λεξιν την οποίαν ε-ϊωσε προσφάτως είς τό Σικάγον ΰπ^ημύνθη των μ*- ταναστών. «Είναι απολύτως ψευδές, είπεν, ότι οί μεττνάσται είναι οί χρώτοι ΰπεύθυνοι τής αυξήσεως τής έγκλη- ματικότητος είς τάς Ηνωμένας Πολίτείας. Άνταχοκ^ίνεται χερκΐ- σότερον πρός την αλήθειαν χροσέ- Οεσεν ό όμιλητης, ότι ημείς έχρη- σιμοχοίή<Γς~εν την μ&τανάστεϋσ·.ν ώς ιίξ'.λαστήριον θΰμα, καί φορτώ- νομεν είς τοΰς ξένοτ^ς την ιδικήν μας άπίστε^τον αύξησιν τής έγκλη- ματικότητος. Ή τοιαύτη κατηγορία είναι κα,ρχος τής άμαίθείας καί τής ■προκαταλήψεως. «Δέν υφίσταται κζμμ,ία στατιστι- κή κατέλη£εν ό Άμερ-ί.κανος κλη- ρικός, έκ τής οποίας νά άχοϊεικνύ- ετα: ίάσιμος ή ανωτέρω κατηγορία. Τουναντίον αί υφιστάμεναι στατι- γαί μθτίτ^ροΰν, ότι ό μετανάστης ένί'γ.εται είς την βγ^λημ*~κότητ<ζ ολιγώτερον των €ντοχίων" Άμερι- κτνών.» δάς μέ 33460, ή Άργεντινή μβ ! 22909, ή Αϋστραλία μέ 19812. ή Βραζιλία μέ 13592, ή Νότιος Αγ¬ γλικη Άφρ'.κή μέ 11237, τ6 Βέλ¬ γιον μέ 10717 καί ή Σουηδία μέ 10457. —~ Ή διεύθυνσις των Ταχυδρομεί- ων ανεκοίνωσεν ότι κατά τον μήνα Ιούλιον αί χαταθέσεις είς τα Τα- χοδρομικά Τ;μιευτήρια ηϊξησαν κατά 4,394,420 δολλάρια, άνα6ι- δάσασαι το συνολικόν ποσόν των κα- ταθέσεων είς αριθμόν όστις δέν εί¬ χεν παρατηρηθή κατά τέ παρελθόν ετος «ίς 157,624,214 δολλάρι». ΑΙ ΗΤΑΤίΚΑ» ΙΪΜΗΚΑ1 Ή «αραγωγικότης των έργοβταοίων Ββιλγουώ- κης Αί έργατικαί σ,ινθήκαι είς την Μιλγουώκην εσημείωσαν, εσχάτως, αίσθητήν βελτίωσιν. Όλα τα έρ- γοστάσία άπασχολοΰν χερισσοτέρους εργάτας άχό τή|ν αντίστοιχον χρο- νικήν περίοδον τοΰ χβρελθόντος 2- τοος. Ή δημοσιευθείσα στατιστική την Ιην Αϋγοιόστοο, τής βιομηχανικής έπΐτροχής τής Πολίτείας Ούϊσκόν- σιν, ένδεικνύίΐ ότι τον μήνα Ιούλιον είς τα έργοστάσια τής Μιλγουώ- κης ειργάζοντο 43761 εργάται, ή¬ τοι 6500 χερισσότεροι άπο τοϊις έρ- γατθβντας τον Ιούλιον τού 1928. Προσεύχονται προ της εικόνος της μητρός των, Καρμελας 29 έτών, ή ό- ποία ευρέθη σφαγμενη είς την οικίαν της έν ΤΗστ Πάτερσων, της Νέας Ίεοσέης. Διά τό Ιγκλημα καταζητεϊται ό σνζυγός της. Γκαετάνο Γκασκόνε.
ΜΕΤΑΝΑ_ΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΠΝ
Ι1ΕΡΙ ΤΙΣ ΕΦΕΤΕ1ΝΗΣ
Σ1ΤΗΡΠΝ ΕΝ ΕΑΑΑ&Ι
ΑΗ-ΗΝΑΙ, Ιούλιος, 1929.—
Ε!ς μ υπουργείον Γεωργίας συν-
-βντίόθτ,τΛν είς την άρμοδιαν ί$-
ί^νΐ'ν :'ί έ·Α&έ«ις των κατά τ&-
^ς νομογεωπόνον καί προϊσταμέ-
νων το>ν γραφείων έποικΜμοΰ περί
«ς έ^ε-εινής παραγωγήν σίτ&υ
«ιίν, βμ.«Ύ«»ν ^^
).£«; χα&' όλον τό Κρατος.
Κχτα τάς έκ,Οέτείς ταύτας επι
«ι ίάσει των οποίων κατεστρωθη
ΓΓΐτυτιχος πίναξ χαρά τού 8ιευ-
&ίνοντος το ειδικόν γρακρείον στα-
να-'ήζ ι-οϋ <ΰπουργ*ίου Γεωργίας, κ 3 Μ-κοορίδη, ή συνολική έφε- Κ'νη -;Μαγωγή των ανωτέρω γβ- Β'γιχών προϊόντων κα*)1 άπαν τί) Κοάκς ^-ολογίζεται είς 742.890. 0 λ γ ^ Ή ««λ'.κή αυτή χΜαγωνή -/γ χρηρομίνη μέ την έξ 656.998.900 'ο-^άαμων συντελεΛεΐσαν χ?.~ γογν των ίίίων π,ροΐό'ντων έν λλάδι κατά τδ παρελθόν Ιτζζ. ηρο,ΐκΤ.ει αόξησιν^ές 85.891.700 '/ιλ'ογ:., ήτο: κατά 13.07 0)0. Ό οΐτος Εΐΐ'κώτερον ή έφετεινή γεωργ:· χη Γθϋαγωνή σίτου ΰπολογίζεται ϊίς 380 513 300 χιλιάγραμ. Σογ- «ινομςνο μέ την έκ 356.129.600 Υ'λιογί. ϊ.-αραγωγήν σίτου έν 'Ελ- λά5' «τα το παρελθόν ε—ς, πα- ρΐ'άζα αύξησιν έξ 24.383.700 ϊίλ-ογρ., ήτοι κατά 6.85 0)0. ΊΙ ώ; άνω προδλε—ομένη κατά η τρέγον ετος πα,ραγωγη σίτου κα- τ«:ϋ:τϊ'_ ν.ατά γεωγρχφικά διαμε- ρίΐμϊτα ώς εξής: Πελοτίννησος 70.800.000 Στε- Μ Ελλάς 68.200.000, β»-* λι* 85.881.600, Ή«ι:ος 19.859 ΟΟΟ. Μ».ίΟον·« 110.416.600, Δυ- «Χηθράχη 14.893.200, ΝήσοιΑ· ζ°^^900, Νή*οι Κυκλάδες . ηβπς Κρήτη 4.905.000. Ίϊνιιι 2:11*3.000. κριβή γΐαμΛϊ, <3υγκ,?1νομ.ένη ίέ *; 1 ο ι.760.800 χιλογρ. χε η Στε?εά Ελλάς 36 ««λ«'β 8.393.600,'Η- ..020 000. θεασαλία 8.393 72.669.700 Δ. Νησοι ΑΙγ»{«» Κϋχλάδες 3.300. —μιγός Ή έφετεινή χαραγωγή σμιγοά ί>
ττολογίζεται είς 16.854ΛΟΟ χιλι-
όγραϊ^ια. Σιττκρινομένη μέ την έξ
22.995.100 γ. ««ραγωγην σμι-
νοϋ έν 'Ελλαίι κατά τό χαρελθόν
ετος, παροι.σιά;ει ελάττωσιν έξ 6.
1 41.000 χ-λιογρ., ήτοι κατά 36.71
0)0. Ή ώς άνω πρσδλεπομένη κα¬
τά τέ τρέχον ετος παραγωγή σμι-
γοΰ, κατ-ίνέμεται ώς εξής είς χι¬
λιόγραμμα- Πελοπόννησος 7.775.
000. ΣτΣρεά Ελλάς 1.105.000,
θε'σταλία 43.100, Ήπειρος 230.
000, Μ*«βονί» 303.400, Δοτική
Θ^άκη 1.167.000, Νήτοι Αίγαίδυ
4< 7.000, Νϋ/ιοι Κυκλάϊες 1.160 000, Κρήτη 3.540.000, Ίόν.οι Νί- σοι 1.113 000. Β ρωμη Ή έοΐτε'νή παραγωγή 6ρώμης υχολο-ί-ίζεται είς 66.115.900 χιλι- όγρανμα. Σϋγκρ·νοαένη μέ την πε- :.κΓ'.νήν έκ 43.960.900 γιλιόγρ., πΐ- ρ^'.ζζε-. ο&ξησιν έξ 22.1555.000 •(•λίοχζ., ττ&ι κατά 50.4Ο 0)0. Ή προολεχομβνη ώς άνω έψε- τεινη παίχγωγή κατανέμεται ώς εξής είς χιλιόγραμμα: Πελοπόν- νητος 20 225.000, Στερεά Ελλάς 30.210.ΟΟΟ.Θεσσαλία 13.629.300. "Ηπειρος 13.405.600, Μακεϊον'α 20.289.100, Δοτική θράκη 188. 500, Νήσο: Αίγαίοϋ 21.800, Κ>
νλάίες 20.000, Κ:ήτη 5.185.000,
Ίόνιοί Νήϊοι 903."500.
Ή έφετεινή χζραγωγή σικάλεως
ί»πολογίζετατι είς 66.115.900 χιλι
ίγρ2»ιμ.α. 5ΐι/γκρ'.νομένη αέ την πε-
ρΛ'.νην, χαρουσΐάζει αύξησιν κατά
22.155.000 χιλιόγρζμμα ήτο; κα¬
τά 50.40 0)0.
Πώς κατΐανεμονται
Ή ώς ίνω χρο&λε·π&μ4νη έίετει-
νή παραγωγή κατανέμεταί ώς εξής
κΐτά τα γεωγραφικά διαμερι'3υ.ατ2
Πελοπάνντ,σος
Ό συνταγματάρχης ΡγηπΙσ Ι. δεηυοΙΙβΓ, έκ Νββηβή, Ύνϊδ., εχει ςβ
τισθχί την διεύθυνσιν των άγώνων τής σκοποβολής, τσύς όποίους θα διεξα¬
γάγη ή 'Εθνιχή "Ενωσις τό>ν "θπλων είς τό Οαΐηρ ΡθΓΓν, τού Όχάϊο. ΟΊ
άγώνες θά γίνουν άπο τής 15ης Αύγούστου μέχρι τής 15ης Σεπτεμβρίου.
Η
εί
525.250, Στερεά Ελλάς 13.722.
000, θεσσαλία 1.769.300, Ή«ι·
ρρς 1.388.350, Μακεϊονία 38.473.
Γ>00. Δ^τική βράκη 8.828.800,
Νή-τοι Αΐγ^ίου 16.800, Νήσοι Κ;,-
κλάϊες 67.000, Κρτ,τη 280.000.
Ίόν:οι Χήσοι 53.800.
Ή χαραγιωγτ; των ανωτέρω χρο-
ϊόντων &ά ήτο «τι μεγαλητέρα κα¬
τά το τρέ/ον έτος άν δέν έμείωνε
ταύτην ό *πί/,:ατησΐς ίαίύτατος
άφ' ένδς χεΐμών καί άφ' ετέροι» ή
είς τολλάς περ'.?ερείας' έ
22.000 ΕΡΓΑΤΑΣ
ΤΑ ΑΜγΜΑ ΑΫΤΟΚΗΙΗΤΑ
ΤΟΕΑΓΠΠΚΙ1Ε1(1ΡΙ1
Τέ εξαχθέντα τόν Ιού¬
λιον 'Αμερικανικα
- προϊόντα
Τδ υπουργείον τοΰ 'Εμπορίου έ-
ϊημ.οσίε·>>σε στατ'.στικήν τής έμπο-
ρικής κινήσεως κίτά τον μήνα Ι¬
ούλιον. Κατά τόν μνησθέντα μήνα
εξήχθησαν έκ των Ήνωμένων Πο-
λιτειών χροϊόντΐ κς«ί έμχορεύμα-
τα άξίας 401,000,000 δολλ. άχέ-
ναντι 378,984,000 τοΰ άντιστοίχου
μηνός τοΰ προγενεστέροι» ετους. Κα¬
τά τον ίϊιον αήνα εισήχθησαν είς
τάς Ήνοχιενας Πολιτείας έμπο-
ρεύματα άςίας 358,000,000, ««έ¬
ναντι 317,848,000 τού Ιουλίου
τού 1928.
Τό έν Ούασιγκτώνι γραφείον των
έργατικών στ-χτιστικών είς μίαν ει¬
δικήν χραγματείχν περΐ της άνα-
πτύξεως τής βιομηχανίας κατα-
σκευής άεροπλάνων είς τάς Ήν.
Πολιτείζς, τονίζε'. την ~το'οδα'.ό-
τητα την οποίαν προσέλα€»ν ό βιο-
μηχανΐκός αντός κλάϊος. Είς τάς
Ήνοκιένας Πολιτείας ύφίστανται
σηαερον εκατόν καί Ινα έργοστάσια
άεροπλάνων, άπϊσχολοδντα περί
τάς είκοσι δ·ίο χιλιάδας έργατών.
Τα «ργοστάσΐί άεροπλάνων ευ¬
ρίσκονται είς-^29 Πολιτείας. Ή
Πολιτεία ?ής Νέας Υόρκης κατέ-
χει την πρώτην θέσιν, άχασχολοΰσα
είς τόν κλάδον αυτόν τή; β'.ομη-
χανίας 4396 εργάτας. Κατά τό
1928 κατεσκευάσθησαν είς τάς Η¬
νωμένας Πολιτείας 4886 άεροπλά-
να, έκ των οποίων τα χίλια είκοσι
είς την Πολιτείαν τής Νέας Υ¬
όρκης, 858 είς την Πολιτείαν
Κάνσας, 821 είς τό 'Οχάιο και 470
είς τό Μισσοΰρι.
ΤΑ ΤΑΧΪΑΡ01ΚΑ ΤΑ1ΕΥΤΙίΡ1π
—ίημανττ,κή αΰξηβις των
θέ
ρ ς
των άνα ιόν κόσμον
Έκ των στατιστικών τοΰ ύχουρ-
γείου τοΰ έμπορίου έμφαίνεται ότι
κατά την πρώτην έξαμηνίχν τοϋ
| τρέχοντος Ιτοος, αί Ηνωμένοι! Πο-
I
λιτεϊαι εξήγαγον αύτοκίνητα ->ν-
I
ολιχής «ξάς^ 354,874,924 ?ολλα-
| ρίων, έσημΐ'.ώθη δηλαδήι μία α>
ι ξητις κατά 35 τοίς εκατόν είς την
, εξαγωγήν των αυτοκίνητον άπο τό
ετος 1928. Τό γεγονος τουτο προσ-
δί2ε! μίαν ιδέαν τής τεραστίας ά-
ναπτύξεως την οποίαν προσέλαβεν
ή β:ομηχχνία των αύτοκ:νήτων είς
τάς Ηνωμένας Πολιτείας καί την
σημασίαν την οποίαν ένέχει σημε-
| ρον αΐτη ώς οικονομικάς παράγων.
Ή έξαγωγή αντιπροσωπείαι αν¬
αλογίαν δέκα τοίς εκατόν τής χα-
ραγωγής αύτοκινήτων είς τάς Ήν.
Πολιτείας. Αί χώρχι <χ οποίαι εισήγαγον τα περισσότερα 'Αμε^ι- κανικά αΰτοκίνητα εΐνδ: Ό Κανα- **.!£-». ά, έκ Σάντα Βαρβάρα, Καλιφορνίας, δεχόμε- τού "Ελλσγορθ Βάινς, έκ Πασαδένα, άφοΰ τόν ένι- *ήσεν είς τό τέννις, έν Κοΰλδερ. Ίνδιάνας. ΦΠΝΗ ΥΠΕΡ Τ»Ν Ν!ΙΕΤρΣΤ!ΙΝ 'Αμερ&κανός πληρικός ά- ποκαλύτ!τε& την συκο- φαντίαν Ό Άαερίκανός κληρΐκός Λέ"ο Ρόμπινσον, πρώην και&ηγητής τοΰ Π ανεπιστημίου Σποκαίν τής Π ο- λ;τείας Ο-ΐάσιγκτων, είς μίαν διά¬ λεξιν την οποίαν ε-ϊωσε προσφάτως είς τό Σικάγον ΰπ^ημύνθη των μ*- ταναστών. «Είναι απολύτως ψευδές, είπεν, ότι οί μεττνάσται είναι οί χρώτοι ΰπεύθυνοι τής αυξήσεως τής έγκλη- ματικότητος είς τάς Ηνωμένας Πολίτείας. Άνταχοκ^ίνεται χερκΐ- σότερον πρός την αλήθειαν χροσέ- Οεσεν ό όμιλητης, ότι ημείς έχρη- σιμοχοίή<Γς~εν την μ&τανάστεϋσ·.ν ώς ιίξ'.λαστήριον θΰμα, καί φορτώ- νομεν είς τοΰς ξένοτ^ς την ιδικήν μας άπίστε^τον αύξησιν τής έγκλη- ματικότητος. Ή τοιαύτη κατηγορία είναι κα,ρχος τής άμαίθείας καί τής ■προκαταλήψεως. «Δέν υφίσταται κζμμ,ία στατιστι- κή κατέλη£εν ό Άμερ-ί.κανος κλη- ρικός, έκ τής οποίας νά άχοϊεικνύ- ετα: ίάσιμος ή ανωτέρω κατηγορία. Τουναντίον αί υφιστάμεναι στατι- γαί μθτίτ^ροΰν, ότι ό μετανάστης ένί'γ.εται είς την βγ^λημ*~κότητ<ζ ολιγώτερον των €ντοχίων" Άμερι- κτνών.» δάς μέ 33460, ή Άργεντινή μβ ! 22909, ή Αϋστραλία μέ 19812. ή Βραζιλία μέ 13592, ή Νότιος Αγ¬ γλικη Άφρ'.κή μέ 11237, τ6 Βέλ¬ γιον μέ 10717 καί ή Σουηδία μέ 10457. —~ Ή διεύθυνσις των Ταχυδρομεί- ων ανεκοίνωσεν ότι κατά τον μήνα Ιούλιον αί χαταθέσεις είς τα Τα- χοδρομικά Τ;μιευτήρια ηϊξησαν κατά 4,394,420 δολλάρια, άνα6ι- δάσασαι το συνολικόν ποσόν των κα- ταθέσεων είς αριθμόν όστις δέν εί¬ χεν παρατηρηθή κατά τέ παρελθόν ετος «ίς 157,624,214 δολλάρι». ΑΙ ΗΤΑΤίΚΑ» ΙΪΜΗΚΑ1 Ή «αραγωγικότης των έργοβταοίων Ββιλγουώ- κης Αί έργατικαί σ,ινθήκαι είς την Μιλγουώκην εσημείωσαν, εσχάτως, αίσθητήν βελτίωσιν. Όλα τα έρ- γοστάσία άπασχολοΰν χερισσοτέρους εργάτας άχό τή|ν αντίστοιχον χρο- νικήν περίοδον τοΰ χβρελθόντος 2- τοος. Ή δημοσιευθείσα στατιστική την Ιην Αϋγοιόστοο, τής βιομηχανικής έπΐτροχής τής Πολίτείας Ούϊσκόν- σιν, ένδεικνύίΐ ότι τον μήνα Ιούλιον είς τα έργοστάσια τής Μιλγουώ- κης ειργάζοντο 43761 εργάται, ή¬ τοι 6500 χερισσότεροι άπο τοϊις έρ- γατθβντας τον Ιούλιον τού 1928. Προσεύχονται προ της εικόνος της μητρός των, Καρμελας 29 έτών, ή ό- ποία ευρέθη σφαγμενη είς την οικίαν της έν ΤΗστ Πάτερσων, της Νέας Ίεοσέης. Διά τό Ιγκλημα καταζητεϊται ό σνζυγός της. Γκαετάνο Γκασκόνε.
1929.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΓΤΐΤ- — " ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.
ΣΤΗΝ ΕΧΧΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΡΗΣ ΕΓΗ ΤΟΥ
Τό στόμιον των έκβολών τού" Τα¬
γη σχηματίζει ενα είδος τεραστί¬
ας δεξαμενής πλάτους άρκετών
μιλίων, τής οποίας τα νερά εχουν
£να χρώμα άχυρένιθ. Ή δεξαμενή
αύτη είναι τό λιμάνι τής Λισσαβώ-
νος ή όποία κατρακλάει πρός ούτό
άπό τα υψη των έπτά λόφων της
μ' δλες τή,ς χιλιαδες των σπιτιών
της, των χρωματισμένων μέ τα πειό
ζωηρά καί ποικίλα χρώματα, άπό
τό μώβ ίσα μέ τό πορτακαλλί. Ά-
νάμεσα στ'η) χαώδη αυτή μδζα των
σπιτιών ξεκάβονται στόν όρίζοντα
έλάχιστες μόνον μνημειώδεις γραμ-
μές: Ή παληα Μητρόπολις, κον-
τόχονδρη καί δυνατή σά'ν άθλητής
ά'ρσεως βαρών, τό μοναστήρι τώ*
Ιερωνύμων, τεράστιο ΐδρυμα δλο
άπό πέτρα δσυλεμένη σάν ύπομονη
τική δαντέλλαι, καί τό φρούριο τοϋ
'Αγίου Γεώργιον, πού παίζει πάν-
τοτε ?να ρόλο μπάσσου στά κον-
σέρτα των έπαναστάσεων.
Οί Πορταγάλοι είναι νπερή-
φανοι γιά την πόλι τους καί τό λι¬
μάνι τους καί σάς συμβουλεύσυν
ττάντα νά ελθετε διά θαλάσσης για-
τί τό θεαμα - λένε - είναι τόσον
(I-
ραϊο δσον τού Βοσπόρου όταν πα-
ραπλεετε τής δχθες τοϋ Ταγη, καί
τόσον μεγαλοπρεπές, δσον τοϋ κόλ
που τής Νεαπόλεως δταν άντικρι-
ζετε την Λισσαβώνα.
Πρόκειται περί ύπερβολής, ποΰ
είναι στόν χαρακτήρά τους, άνά-
?ογης μ' εκείνη πού τούς εκανε νά
βαπτίσουν «Χρυσή όδό» καί 'Υ
πάτη όδό» ψύς δύο. . . μικροτέ-
ρους, ακριβώς, δρόμους τής πρω¬
τευούσης των! Πράγματι, άπ' δ-
που κι' άν άντικρύσετε τή Λισσα
βώνα καί τα λιμάνι της δέν ύπάρ-
χει τίποτε ποΰ νά σάς αφίση έκστα"
τΐκό. Άπ' εναντίας, μ' δλη την δυ¬
νατή τΐαλή διάθεσι είναι άδύνατο
νά βρή κανεΐς στό θέαμά των κα-
ποιο χαρα-κτήρα. Ή πόλις, παρά
τούς λόφονς της, τούς άνηφόρους
καί κατηφόρους της, δέν είναι πα-
ρά ίνα ξετύλιγμα πολυχρώμων σπι¬
τιών, άπαραλλάκτων τό ενα μέ τό
αλλο, χωρίς ρυθμό, χωρίς γραφι-
κότητα. Τό λιμάνι, εξ αλλου, μο¬
λονότι γεμάτο πλοϊα δλων των ση-
μαιών (άκόμακαίτής ΠορτογοΛι-
κής), δέν ξεχύνει πρός την πόλιν,
όπως αλλ"α λιμάνια, ν,ανένα έξοιτι-
ομό, καμμιά ζωή πυρετώδη, καμ¬
μιά περιπέτειαι Είναι τάχα γιατί
ή άνοιχτή ·δίλασσα βρίσκεται μιση
ώρια μακρυά άπ' αύτό; Είναι γιατί
τα βαπόρια άγκυρσβολοϋν ενα -
δυό μίλια άνοιχτά άπό τής άποΰά-
θρες; Δέν ξί^ω, άλλά στό λιμάνι
τής Λισσοτβώνος δέν αίσΦάνετα:
κανείς την ελξι τής θαλάσσας καί
τοϋ ταξειδίου. Καμμιά μυρωδιά
κατραμιοΰ, κανένα μαντήλι άπο-
χαιρετισμών, καμμιά γραφική κί-
νησι άνθρώπων ξένων τόπων δέν
κάνουν νά σαλέψουν μέσα στήν ψυ-
χή μας τα φτερά τοϋ πόθον τής ά-
ποδημίας. . . ΪΙάνω στά νερά αύ-
Η Ρου* Ελντερ και ή Άμέλια Ήρχαοτ, άνο, αί οποίαι θά διαγωνισθοΰν είς τούς άεροπορικούς αγώνας έν Σάν-
τα Μόνικα, τής Καλιφορνίας. Είς τδύς αγώνας 0ά λάβουν μέρος κα'ι άλλαι γυνοίΐκες διαφόρων έθνικοτήτων. Τό
βραβείον διά την νικήτριαν είναι 25.000 δολλάρια.
τής δχ-θες τού στομίου τοϋ Ταγη
πού ξεδιπλώνονται επί χιλιόμετρα
εως ότου ένωθοϋν μέ τής άκτές
τοϋ Άτλαντικοϋ. "Οχθες δλο λό-
φους πού διαδέχονται οί μέν τούς
δέ μονότονα, ή μία στεϊρα καί έ-
λάχιστα κατοικημένη, ή αλλη δεν-
δρόφυτη καί γεμάτη συνοικισμοΰς
έπαύλεων. Στήν δχθη αύτη περ-
ναν τα καλοζαίρια τοΐ'ς οί ευποροι
ξεως, γευματίζοντα
σέ
μέτρια ξενοδοχεΐα ή κυττάζοντας
στής μικροσκοπικές, γυμνές καί
καπνισμενες σάλλες ένο; καζίνου,
πού έθύμιζε τρ καζϊνο τ% Παγ-
καλικής Ελευσίνος, νά παίζουν οί
Πορτογάλοι ενα παιγνίδι ζαριών
δίνοντας την εντύπωσιν ότι επίΐι-
ζαν περιουσίες μέ τόν τρόπο ζοΰ
ά-ήγγελλαν τή μίζα τους των έ
αστοί τη; Λισσαβωνος. Την ονομα- τε χιλιάδων ρέΐ-, — ποσόν :^
ζουν «κυανή άκτη τους». Είναι «α-1 δλες τ^ς «χ,λιάδε;» πού πεοίκλείε.
αει= ι^ονηκωίιενο- ν« ιιπδιασ». δέν ύπερβαίνει τής δεκαπενΐε δοαχ
νά μειδιάσΐ].
Πρόκειται περί μιάς ·θίρινή·ς δια-
μονής νοικοκυρίστικης τιαί άσή-
μαντης, μέ μερικές βίλλες πού άπο-
μιμοΰνται γοτθικοϋς πύργου;, δ-
μες!.
■Όλοι αύτοι οί αστοί ποΰ ερχον-
.'σ' αυτή την «Κυανη Άκτήν
«* τού; θερινοΰ; μήνες έξακο-
που οί άκινητες φοινικιε; σά; γε- Λουθοϋν νά ζοϋν κι' εκεΐ την σκυ-
ποδημιας. . . ΙΙανω στα νερα αυ- μίζουν μέ τή θλίψι τής έρήμου πού | θρωπή οί/ογενειακή ζωή τού- τή-
τα τα αχυρενια ολα μοιαζουν ξεθω-1 φέρν0υν στή σκεψι σας κι' δπου Αισσαβώνο;. Ζοϋν κλεισμένοι στ< Μασαενα. Μεταίύ των καοαβιων .μονάχα λίγοι λουλουδιασμένοι '/.ή- σπίτια καί οί λουόμενοι πού εΐδα Λοι χαροποιοϋν τό μάτι. Πέρασα.! είναι τόοον έλάχιστοι έν συγκρί- εκεί, ΐττη μεγαλείτερη άπό τής θε-| σει μέ τόν αριθμόν των παραθ^ρΐ' ρινές αύτές διαμονές, τό Μόντε ] ζόντων ωστε νομίζει κανείς πως 'Εστορίλ, ύΝανάσιμες βραδυές πλή-είναι άνθρωποι πού παραβαίνβυν3 (,ιασμενα. Μεταξύ των καιραθ ποΰ άγκυροοολοϋν γιά λίγες ώρε; προτοϋ νά φύγουν γιά την Άφρι- κή η την Νότιον Άμερική, «αί των ξαρμάτωτων πλοίων ποΰ άπο- συντίθενται άργά σέ μιά άκρη τού λιμαναοϋ, ποϋ την όνομάζουν γι' αύτο «νεκροταφείον, δέν διακρίνει κανείς καμμιά διαφορά μέσα στήν άπόστασι καί την αχναι τοϋ φίατός. Κι' δταν σφυρίζχι τα μεσημερια ή σα στήν απερανττοσύνη τοΰ λιμα- νιοϋ, δχουν ν.άχι τό λησμονημένο. Κι' δταν σφυρίζει τα μεσημερια ή τειρήνα τοϋ Ναυστάθμου, τό σψύ- ριγμά της τό διαπεραστικό, τό έ- ""ίΐιμονο, το άγωνιώδες, γεμίζει τύν ύδάτινο όρίζοντα σάν μιά άπελπι- σμένη έ'κκλησι γιά ενα ξύπνημα -— πού δέν λαβαίνει χώρα ποτέ... ΕΕμαι άπό κείνους πού, δπως λέ- ίι ό Γάλλος συγγραφεύς Λακρετέλ, ταξειδεύουν δχι γιά νά Ίδουν καί ν' άνακαλύψουν νεα ποάγμαχα άλ¬ λά γιά νά μποροϋν νά φαντάζωνται πάνω σέ ■θεματσι καινούργια. Έξ αύτοΰ ή άπαγοήτευσίς μου άπό τό λιμάνι της Λισσαΰώνος. Δέν διε- γείρει την φαντασίαν μου, τή(ν κα- ταπνίγει «αί δέν μέ κάνει νά αΐ- σθάνωμαι αλλο τίποτα άπό την με- λογχολία της ξενητειάς. Τέ ίδιο μόν συμ6αίνει κοί μέ, κρικρά καποιον ένάντιο κανοντσμό. Την Κυριακές μόνον ή παραλία αύτη ζωντανείει λίγο. Στό Καζϊ- νο τότε παίζει μιά νυσταγμένη μου- σική καί τής νύχτε; έκτοξεύονται άπό την άμμουδιά ποός τόν σκο- τεινό ούρανό ρουκετες πού σκάζουν οί χίλια μικρά πολύχρωμα ά'στρα έν μέσω τού θαυμασμόν των οίκο- γενειών πού (εξέδραμον άπό τή Λισσο,βωνα γι' αύτό τό «θεαμα». Της Κυριακές αύτές οί ρωμαντι- ν.ώτεροι των ιέκδρομέων δέν παρα- λείπουν-νά πάνε νά επισκεφθούν τό «Στόμιο τής Κολάσεαος», ποΐι 6ρίσν.εται σ' ενα άπόκρημνο βράχο τόν οποίον δέρν«ουν τα κύματα" τού ώκεανοϋ. Τό «ίΣτόμιο» αύτό τής «Κολάσεως» είναι ενα είδος πλατει οί καί θάθειοϋ πηγαδιοϋ πού έ'χει άνοίξει ή φύσις στόν βράχο. Ό πυθμενας τοΰ πηγαδιοϋ συγκοινω- νεί μέ την θαλασσα, κάτω άπό την έπιφάνειά της καί ή όρμή, των κυ- μάτων δημιουργεϊ ίνα δυνατό .ρεν- Γ Τό νέον μυστικόν άεροπλάνον τοΰ Άμερικανικοϋ Ναυτικοϋ λανον τού Αμερικαντκου Ναυτικοϋ τό οποίον ένδέχεται νά ***1^ « - άχο τας δοκιμάς αι οποίαι γίνονται είς Άννάτολιν, ΜωΐλάνβηςΙ Τ°ν *°σμ0ν< ''°; «ραινεται μα που, βραζοντας καί άφο£οηαι. γεμιζει ως πανω"τό πη-άδι' "Αί Ι λοτε κατέβαιναν σ' α-ύτό άπό -Χ Ι οκαλοπάτια σκαλισμένα στον 6οά χο· έπειδή δμως διάφοροι ίχ»^" ποι Ιπνίγησαν άπό τό αΐφνίδιο" ό νέβασμα των νερων, ή κάϋοδος εί! ναι σΐ)μερα άποτγορευμένΐ]. νώ δμως δέν έμποδίζει τού; άτνχεΐς στόν έρωτα νά πηγαίνουν ού «2-τομιο της Κολασεο>ς» καί ν αύ·
τοκτονοϋν.. .
Ώς τόσο, στήν δχττη αυτή τοΰ
Ταγη ΰπάρχει κάτι πού μόνον, *.
ξίζει νά τό Ιδή κανείο καί ποΰ, φ«.
σικά, κανείς δέν τό έπισκέπτ'εται.
Είναι ενας πυργος - σκοπός, δέν
ξεύρω ποίας Ιποχής άλλά άρκετά
παληός, ό οποίος είναι τοπο^ετιι-
μένος επάνω στήν άμμοΐ'διά σον
Ινα τεράστιο ρόδινο κογχΰλιο πού
εχει βγάλει ή ·δνίλασσα. Είναι ενα
θαϋμα άρχιτετ-.τονΐλής, δέν λεω
στρατιωτικάς γιατί ό πυργος αν-
τος δέν εχει ίτψος πολύ τρομερά...
Λεπτά δουλεμμένος, οτολισμένος
μέ πέτρινα οίκόσημαι καί μέ μπαλ
κόναα καί παράθυρα μαυριτανιχοΰ
/θμοΰ, φαίνεται σάν νά έχη ΰψω·
) δχι γιά νά ύπερασπίζΐ) την εί·
σεδο τοϋ λιμένος άλλά γιά νά δίνΐ)
μιά πρώτη έντύπωσι ώμο^ριά;
τή; χώρας στούς είσπλέοντα; Ή
ώμορφιά τού καί ή λεπτότητά τού
τού εδημιούργησαν ενα θρΰλο, ί¬
να θρΰλο τόσο ωραίον ποϋ είναι
κι' αύτάς: Λέγεται ότι δταν πρό
αίώνων ενας "Αγγλος να{<αρχο;, θέλοντας νά παραβιάστι την εϊσο- δο στό λιμάνι τής Λισσαΰώνος, Ι- σΐειλε μιά σβίδα εναντίον τοϋ .τί'θ γου, ή άδίδα πέφτοντας έξερράγη σέ.. . τριαντάφνλλα. Θά ήταν δμω; αδικο νά θαρ-ίνω μέ δλη την πλήξί μου την παραλίαι αύτη ή όποία, κάνοντας μιά καμπύ λη μεσα στόν άτκεανό, πάει ν' απο¬ λήξη, μα/ίρυά, σ' ενα άκρωτήριο πού σχηματίζει την έσχατια τής Εύρώπης στόν Άτλαντικό. Γιατί τό άκρωτήοιο αύτό, 6ραχώδε; ό¬ πως τό δνομά τού Κο3βο ντά Ροκα τό ύποδεικνύει, είναι μι^άς άγρίαί ώμορφιάς πού σπανίως ετνχε να ι- δώ στά ταξείδιά μου. Οί δράχοι τού ξεκόβονται. μαυροκόκνινοι, ο>
πότομοι, τερατώδεις καί άπειλητι-
κοί επάνω στόν ώκεανό, τόν σχεδον
πάντοτε ταραγμένο σ' αύτο το 01^
μεϊο. Π άνω στή γή καί στά νερα η
έριμιία εχει κάτι τό τραγι/ο^ 1ο
χορτάρι πού φυτρώνει στην αν.τί|
είναι ίσχνό καί" σάν πατημένο απο
τούς βιαίους άνεμους που φυσουν3.
Πάνω στόν,ώκεανό, τίποτα α>^
ίκτός άπό τής στριγγέ; κοο^;
καί τ' άνήσυχα πετάγματα των γλ«-
ρων. Τό βλέμμα πλανάται_σ' ανα,η
τησι κανενός ίχνους ζωής· ;^λα
τό μόνο πού άνηκρυζει, άναμεοα
στά μυτερά βράχια πού βγαινοτ-ν
άπό τα νερά, είναι οί σχελετοι «α-
ροθιών ναυαγισμένων άπο/"ι^
καραβιών σφηνωμενων στοΐ*;,0^
χους ή κομμένων στά δύο, ν.αι πό
δέν παύουν ·ι>ϋίλεγε κανειε. να π«·
θαίνουν ετσι πού δέρνονται αθΐα-
κοπα καί μέ λύσσα άπό τα ταοαγ-
μενά ώκεάνεια κύματα...
ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ
αΊ-ΤκΤοΤα
ό Στωΐκός 'ήί
άΦλδ
ιεΐ'.ΟΓνν^, 0'κ·Τθζ χ» —-----· „ ,.
«Σΰ ,Λέν λεγεις τα5τ*·_ «»^ί
Οανατώιτω, κννα ύ/
δέν ©ονε^ω
'Εμπορός τις ί«ώλτ)πε τ?Κ *
σ^νν-ον το3 αΰτοκράτορος ^ '
τ«ί"νο5 είτελείς λίβους ««' ?**
φων. Άλλ' ή βώτοχράτειρ»
λύψί<τα την άχάτην, έ«^ω ^ *» εζήΐνε νά τιμωρηθή <1 «ών. Κατε?ι·Λάσ&η «έ να *?-*» μετά Θτ>:ίων. Ότε
κατάίιχος, οί βεατ»;
τον βύτοκρράτορα να,
ρέτητά το.. Άλλ' ό«
ζ:7ν άντ! 9
σθη «6δ«ον· Όλοι <*η.^ι νά γβλοδν, ό ίέ «««^^ίνοςί είς την α^οκράτει?α: « ^.^ γέλασεν ή-ά τ^51
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΓΤΐΤ- — " ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.
ΣΤΗΝ ΕΧΧΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΡΗΣ ΕΓΗ ΤΟΥ
Τό στόμιον των έκβολών τού" Τα¬
γη σχηματίζει ενα είδος τεραστί¬
ας δεξαμενής πλάτους άρκετών
μιλίων, τής οποίας τα νερά εχουν
£να χρώμα άχυρένιθ. Ή δεξαμενή
αύτη είναι τό λιμάνι τής Λισσαβώ-
νος ή όποία κατρακλάει πρός ούτό
άπό τα υψη των έπτά λόφων της
μ' δλες τή,ς χιλιαδες των σπιτιών
της, των χρωματισμένων μέ τα πειό
ζωηρά καί ποικίλα χρώματα, άπό
τό μώβ ίσα μέ τό πορτακαλλί. Ά-
νάμεσα στ'η) χαώδη αυτή μδζα των
σπιτιών ξεκάβονται στόν όρίζοντα
έλάχιστες μόνον μνημειώδεις γραμ-
μές: Ή παληα Μητρόπολις, κον-
τόχονδρη καί δυνατή σά'ν άθλητής
ά'ρσεως βαρών, τό μοναστήρι τώ*
Ιερωνύμων, τεράστιο ΐδρυμα δλο
άπό πέτρα δσυλεμένη σάν ύπομονη
τική δαντέλλαι, καί τό φρούριο τοϋ
'Αγίου Γεώργιον, πού παίζει πάν-
τοτε ?να ρόλο μπάσσου στά κον-
σέρτα των έπαναστάσεων.
Οί Πορταγάλοι είναι νπερή-
φανοι γιά την πόλι τους καί τό λι¬
μάνι τους καί σάς συμβουλεύσυν
ττάντα νά ελθετε διά θαλάσσης για-
τί τό θεαμα - λένε - είναι τόσον
(I-
ραϊο δσον τού Βοσπόρου όταν πα-
ραπλεετε τής δχθες τοϋ Ταγη, καί
τόσον μεγαλοπρεπές, δσον τοϋ κόλ
που τής Νεαπόλεως δταν άντικρι-
ζετε την Λισσαβώνα.
Πρόκειται περί ύπερβολής, ποΰ
είναι στόν χαρακτήρά τους, άνά-
?ογης μ' εκείνη πού τούς εκανε νά
βαπτίσουν «Χρυσή όδό» καί 'Υ
πάτη όδό» ψύς δύο. . . μικροτέ-
ρους, ακριβώς, δρόμους τής πρω¬
τευούσης των! Πράγματι, άπ' δ-
που κι' άν άντικρύσετε τή Λισσα
βώνα καί τα λιμάνι της δέν ύπάρ-
χει τίποτε ποΰ νά σάς αφίση έκστα"
τΐκό. Άπ' εναντίας, μ' δλη την δυ¬
νατή τΐαλή διάθεσι είναι άδύνατο
νά βρή κανεΐς στό θέαμά των κα-
ποιο χαρα-κτήρα. Ή πόλις, παρά
τούς λόφονς της, τούς άνηφόρους
καί κατηφόρους της, δέν είναι πα-
ρά ίνα ξετύλιγμα πολυχρώμων σπι¬
τιών, άπαραλλάκτων τό ενα μέ τό
αλλο, χωρίς ρυθμό, χωρίς γραφι-
κότητα. Τό λιμάνι, εξ αλλου, μο¬
λονότι γεμάτο πλοϊα δλων των ση-
μαιών (άκόμακαίτής ΠορτογοΛι-
κής), δέν ξεχύνει πρός την πόλιν,
όπως αλλ"α λιμάνια, ν,ανένα έξοιτι-
ομό, καμμιά ζωή πυρετώδη, καμ¬
μιά περιπέτειαι Είναι τάχα γιατί
ή άνοιχτή ·δίλασσα βρίσκεται μιση
ώρια μακρυά άπ' αύτό; Είναι γιατί
τα βαπόρια άγκυρσβολοϋν ενα -
δυό μίλια άνοιχτά άπό τής άποΰά-
θρες; Δέν ξί^ω, άλλά στό λιμάνι
τής Λισσοτβώνος δέν αίσΦάνετα:
κανείς την ελξι τής θαλάσσας καί
τοϋ ταξειδίου. Καμμιά μυρωδιά
κατραμιοΰ, κανένα μαντήλι άπο-
χαιρετισμών, καμμιά γραφική κί-
νησι άνθρώπων ξένων τόπων δέν
κάνουν νά σαλέψουν μέσα στήν ψυ-
χή μας τα φτερά τοϋ πόθον τής ά-
ποδημίας. . . ΪΙάνω στά νερά αύ-
Η Ρου* Ελντερ και ή Άμέλια Ήρχαοτ, άνο, αί οποίαι θά διαγωνισθοΰν είς τούς άεροπορικούς αγώνας έν Σάν-
τα Μόνικα, τής Καλιφορνίας. Είς τδύς αγώνας 0ά λάβουν μέρος κα'ι άλλαι γυνοίΐκες διαφόρων έθνικοτήτων. Τό
βραβείον διά την νικήτριαν είναι 25.000 δολλάρια.
τής δχ-θες τού στομίου τοϋ Ταγη
πού ξεδιπλώνονται επί χιλιόμετρα
εως ότου ένωθοϋν μέ τής άκτές
τοϋ Άτλαντικοϋ. "Οχθες δλο λό-
φους πού διαδέχονται οί μέν τούς
δέ μονότονα, ή μία στεϊρα καί έ-
λάχιστα κατοικημένη, ή αλλη δεν-
δρόφυτη καί γεμάτη συνοικισμοΰς
έπαύλεων. Στήν δχθη αύτη περ-
ναν τα καλοζαίρια τοΐ'ς οί ευποροι
ξεως, γευματίζοντα
σέ
μέτρια ξενοδοχεΐα ή κυττάζοντας
στής μικροσκοπικές, γυμνές καί
καπνισμενες σάλλες ένο; καζίνου,
πού έθύμιζε τρ καζϊνο τ% Παγ-
καλικής Ελευσίνος, νά παίζουν οί
Πορτογάλοι ενα παιγνίδι ζαριών
δίνοντας την εντύπωσιν ότι επίΐι-
ζαν περιουσίες μέ τόν τρόπο ζοΰ
ά-ήγγελλαν τή μίζα τους των έ
αστοί τη; Λισσαβωνος. Την ονομα- τε χιλιάδων ρέΐ-, — ποσόν :^
ζουν «κυανή άκτη τους». Είναι «α-1 δλες τ^ς «χ,λιάδε;» πού πεοίκλείε.
αει= ι^ονηκωίιενο- ν« ιιπδιασ». δέν ύπερβαίνει τής δεκαπενΐε δοαχ
νά μειδιάσΐ].
Πρόκειται περί μιάς ·θίρινή·ς δια-
μονής νοικοκυρίστικης τιαί άσή-
μαντης, μέ μερικές βίλλες πού άπο-
μιμοΰνται γοτθικοϋς πύργου;, δ-
μες!.
■Όλοι αύτοι οί αστοί ποΰ ερχον-
.'σ' αυτή την «Κυανη Άκτήν
«* τού; θερινοΰ; μήνες έξακο-
που οί άκινητες φοινικιε; σά; γε- Λουθοϋν νά ζοϋν κι' εκεΐ την σκυ-
ποδημιας. . . ΙΙανω στα νερα αυ- μίζουν μέ τή θλίψι τής έρήμου πού | θρωπή οί/ογενειακή ζωή τού- τή-
τα τα αχυρενια ολα μοιαζουν ξεθω-1 φέρν0υν στή σκεψι σας κι' δπου Αισσαβώνο;. Ζοϋν κλεισμένοι στ< Μασαενα. Μεταίύ των καοαβιων .μονάχα λίγοι λουλουδιασμένοι '/.ή- σπίτια καί οί λουόμενοι πού εΐδα Λοι χαροποιοϋν τό μάτι. Πέρασα.! είναι τόοον έλάχιστοι έν συγκρί- εκεί, ΐττη μεγαλείτερη άπό τής θε-| σει μέ τόν αριθμόν των παραθ^ρΐ' ρινές αύτές διαμονές, τό Μόντε ] ζόντων ωστε νομίζει κανείς πως 'Εστορίλ, ύΝανάσιμες βραδυές πλή-είναι άνθρωποι πού παραβαίνβυν3 (,ιασμενα. Μεταξύ των καιραθ ποΰ άγκυροοολοϋν γιά λίγες ώρε; προτοϋ νά φύγουν γιά την Άφρι- κή η την Νότιον Άμερική, «αί των ξαρμάτωτων πλοίων ποΰ άπο- συντίθενται άργά σέ μιά άκρη τού λιμαναοϋ, ποϋ την όνομάζουν γι' αύτο «νεκροταφείον, δέν διακρίνει κανείς καμμιά διαφορά μέσα στήν άπόστασι καί την αχναι τοϋ φίατός. Κι' δταν σφυρίζχι τα μεσημερια ή σα στήν απερανττοσύνη τοΰ λιμα- νιοϋ, δχουν ν.άχι τό λησμονημένο. Κι' δταν σφυρίζει τα μεσημερια ή τειρήνα τοϋ Ναυστάθμου, τό σψύ- ριγμά της τό διαπεραστικό, τό έ- ""ίΐιμονο, το άγωνιώδες, γεμίζει τύν ύδάτινο όρίζοντα σάν μιά άπελπι- σμένη έ'κκλησι γιά ενα ξύπνημα -— πού δέν λαβαίνει χώρα ποτέ... ΕΕμαι άπό κείνους πού, δπως λέ- ίι ό Γάλλος συγγραφεύς Λακρετέλ, ταξειδεύουν δχι γιά νά Ίδουν καί ν' άνακαλύψουν νεα ποάγμαχα άλ¬ λά γιά νά μποροϋν νά φαντάζωνται πάνω σέ ■θεματσι καινούργια. Έξ αύτοΰ ή άπαγοήτευσίς μου άπό τό λιμάνι της Λισσαΰώνος. Δέν διε- γείρει την φαντασίαν μου, τή(ν κα- ταπνίγει «αί δέν μέ κάνει νά αΐ- σθάνωμαι αλλο τίποτα άπό την με- λογχολία της ξενητειάς. Τέ ίδιο μόν συμ6αίνει κοί μέ, κρικρά καποιον ένάντιο κανοντσμό. Την Κυριακές μόνον ή παραλία αύτη ζωντανείει λίγο. Στό Καζϊ- νο τότε παίζει μιά νυσταγμένη μου- σική καί τής νύχτε; έκτοξεύονται άπό την άμμουδιά ποός τόν σκο- τεινό ούρανό ρουκετες πού σκάζουν οί χίλια μικρά πολύχρωμα ά'στρα έν μέσω τού θαυμασμόν των οίκο- γενειών πού (εξέδραμον άπό τή Λισσο,βωνα γι' αύτό τό «θεαμα». Της Κυριακές αύτές οί ρωμαντι- ν.ώτεροι των ιέκδρομέων δέν παρα- λείπουν-νά πάνε νά επισκεφθούν τό «Στόμιο τής Κολάσεαος», ποΐι 6ρίσν.εται σ' ενα άπόκρημνο βράχο τόν οποίον δέρν«ουν τα κύματα" τού ώκεανοϋ. Τό «ίΣτόμιο» αύτό τής «Κολάσεως» είναι ενα είδος πλατει οί καί θάθειοϋ πηγαδιοϋ πού έ'χει άνοίξει ή φύσις στόν βράχο. Ό πυθμενας τοΰ πηγαδιοϋ συγκοινω- νεί μέ την θαλασσα, κάτω άπό την έπιφάνειά της καί ή όρμή, των κυ- μάτων δημιουργεϊ ίνα δυνατό .ρεν- Γ Τό νέον μυστικόν άεροπλάνον τοΰ Άμερικανικοϋ Ναυτικοϋ λανον τού Αμερικαντκου Ναυτικοϋ τό οποίον ένδέχεται νά ***1^ « - άχο τας δοκιμάς αι οποίαι γίνονται είς Άννάτολιν, ΜωΐλάνβηςΙ Τ°ν *°σμ0ν< ''°; «ραινεται μα που, βραζοντας καί άφο£οηαι. γεμιζει ως πανω"τό πη-άδι' "Αί Ι λοτε κατέβαιναν σ' α-ύτό άπό -Χ Ι οκαλοπάτια σκαλισμένα στον 6οά χο· έπειδή δμως διάφοροι ίχ»^" ποι Ιπνίγησαν άπό τό αΐφνίδιο" ό νέβασμα των νερων, ή κάϋοδος εί! ναι σΐ)μερα άποτγορευμένΐ]. νώ δμως δέν έμποδίζει τού; άτνχεΐς στόν έρωτα νά πηγαίνουν ού «2-τομιο της Κολασεο>ς» καί ν αύ·
τοκτονοϋν.. .
Ώς τόσο, στήν δχττη αυτή τοΰ
Ταγη ΰπάρχει κάτι πού μόνον, *.
ξίζει νά τό Ιδή κανείο καί ποΰ, φ«.
σικά, κανείς δέν τό έπισκέπτ'εται.
Είναι ενας πυργος - σκοπός, δέν
ξεύρω ποίας Ιποχής άλλά άρκετά
παληός, ό οποίος είναι τοπο^ετιι-
μένος επάνω στήν άμμοΐ'διά σον
Ινα τεράστιο ρόδινο κογχΰλιο πού
εχει βγάλει ή ·δνίλασσα. Είναι ενα
θαϋμα άρχιτετ-.τονΐλής, δέν λεω
στρατιωτικάς γιατί ό πυργος αν-
τος δέν εχει ίτψος πολύ τρομερά...
Λεπτά δουλεμμένος, οτολισμένος
μέ πέτρινα οίκόσημαι καί μέ μπαλ
κόναα καί παράθυρα μαυριτανιχοΰ
/θμοΰ, φαίνεται σάν νά έχη ΰψω·
) δχι γιά νά ύπερασπίζΐ) την εί·
σεδο τοϋ λιμένος άλλά γιά νά δίνΐ)
μιά πρώτη έντύπωσι ώμο^ριά;
τή; χώρας στούς είσπλέοντα; Ή
ώμορφιά τού καί ή λεπτότητά τού
τού εδημιούργησαν ενα θρΰλο, ί¬
να θρΰλο τόσο ωραίον ποϋ είναι
κι' αύτάς: Λέγεται ότι δταν πρό
αίώνων ενας "Αγγλος να{<αρχο;, θέλοντας νά παραβιάστι την εϊσο- δο στό λιμάνι τής Λισσαΰώνος, Ι- σΐειλε μιά σβίδα εναντίον τοϋ .τί'θ γου, ή άδίδα πέφτοντας έξερράγη σέ.. . τριαντάφνλλα. Θά ήταν δμω; αδικο νά θαρ-ίνω μέ δλη την πλήξί μου την παραλίαι αύτη ή όποία, κάνοντας μιά καμπύ λη μεσα στόν άτκεανό, πάει ν' απο¬ λήξη, μα/ίρυά, σ' ενα άκρωτήριο πού σχηματίζει την έσχατια τής Εύρώπης στόν Άτλαντικό. Γιατί τό άκρωτήοιο αύτό, 6ραχώδε; ό¬ πως τό δνομά τού Κο3βο ντά Ροκα τό ύποδεικνύει, είναι μι^άς άγρίαί ώμορφιάς πού σπανίως ετνχε να ι- δώ στά ταξείδιά μου. Οί δράχοι τού ξεκόβονται. μαυροκόκνινοι, ο>
πότομοι, τερατώδεις καί άπειλητι-
κοί επάνω στόν ώκεανό, τόν σχεδον
πάντοτε ταραγμένο σ' αύτο το 01^
μεϊο. Π άνω στή γή καί στά νερα η
έριμιία εχει κάτι τό τραγι/ο^ 1ο
χορτάρι πού φυτρώνει στην αν.τί|
είναι ίσχνό καί" σάν πατημένο απο
τούς βιαίους άνεμους που φυσουν3.
Πάνω στόν,ώκεανό, τίποτα α>^
ίκτός άπό τής στριγγέ; κοο^;
καί τ' άνήσυχα πετάγματα των γλ«-
ρων. Τό βλέμμα πλανάται_σ' ανα,η
τησι κανενός ίχνους ζωής· ;^λα
τό μόνο πού άνηκρυζει, άναμεοα
στά μυτερά βράχια πού βγαινοτ-ν
άπό τα νερά, είναι οί σχελετοι «α-
ροθιών ναυαγισμένων άπο/"ι^
καραβιών σφηνωμενων στοΐ*;,0^
χους ή κομμένων στά δύο, ν.αι πό
δέν παύουν ·ι>ϋίλεγε κανειε. να π«·
θαίνουν ετσι πού δέρνονται αθΐα-
κοπα καί μέ λύσσα άπό τα ταοαγ-
μενά ώκεάνεια κύματα...
ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ
αΊ-ΤκΤοΤα
ό Στωΐκός 'ήί
άΦλδ
ιεΐ'.ΟΓνν^, 0'κ·Τθζ χ» —-----· „ ,.
«Σΰ ,Λέν λεγεις τα5τ*·_ «»^ί
Οανατώιτω, κννα ύ/
δέν ©ονε^ω
'Εμπορός τις ί«ώλτ)πε τ?Κ *
σ^νν-ον το3 αΰτοκράτορος ^ '
τ«ί"νο5 είτελείς λίβους ««' ?**
φων. Άλλ' ή βώτοχράτειρ»
λύψί<τα την άχάτην, έ«^ω ^ *» εζήΐνε νά τιμωρηθή <1 «ών. Κατε?ι·Λάσ&η «έ να *?-*» μετά Θτ>:ίων. Ότε
κατάίιχος, οί βεατ»;
τον βύτοκρράτορα να,
ρέτητά το.. Άλλ' ό«
ζ:7ν άντ! 9
σθη «6δ«ον· Όλοι <*η.^ι νά γβλοδν, ό ίέ «««^^ίνοςί είς την α^οκράτει?α: « ^.^ γέλασεν ή-ά τ^51
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» - ΚΥΡΙΑΚΤΤ »«
1929
[ΙΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΖ
Ο υρβιν Μπέρλιν, έπιλεγόμενος «βασιλεύς τής μελφδίας> καΐ ή συζυγός
τού, πρώην "Ελλιν Μάκ Καίη, οί όποϊοι εσχάτως έπέστρεψα-ν έξ Εύρώ-
πης είς Αμερικήν μέ τό ύπερο3κεάνειον «Ίλ Ντέ Φράνς>.
Πρόσκο.-τοι τού Μπρονκλυν είς τό θερινόν κάμπ, έν Τοΰστεν, Νέας ' Υόρκης, παριστάνοντες την Ίνδιάνι-
κην τελετή τοί αίωνίου πυρος κατά ΐήν επίσκεψιν τοΰ Κυβεο/νήτου Ροΰξοελτ.
Ή Φλώρενς Λόου Μπάονες, άοιβτερ$, καί ή Βέρα Ντά ουν Ούώλκεο, δύο έκ των νυναικών αΐτινες μετέχουν
τοϋ άεοοδρομικοΰ αγώνος έκ Σάντα Μόνικα της Καλιφορνίας είς Κλήδελαντ.
Ό 'Αλόνζο Στάγγ προγυμνάζων τόν υϊόν τού Πώλ είς τό τεννις, έν Σικάγτρ.
:ν Γουήλς, δεξι§, χαΐ ή Κοθεριν Λαμάρς, μ«τά τό παίξιμον τοϋ
' Ρι? το Φόρεστ Χίλλς, Λόγκ ' Αϊλαντ. Ενίκησεν ή Χέλεν.
Ό Α. Χ. Μοντγκόμίρυ δΐξΐΐί, καί ό Γκέραλντ Τίφφανυ, είς τό μέσον, οίτινες παρεδόθησαν είς τάς Άμερι
κανινάς αρχάς νατηγορούαενοι ώς κάανοντες χρήσιν το ΰταχυδροαειου πρός πώλησιν άχρήστων μετοχών έ '
ναερίου μεταφοράς. Άοιστερςί, ό (Ιικηγόρος των, Τζάκ Νταίηβις.
1929
[ΙΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΖ
Ο υρβιν Μπέρλιν, έπιλεγόμενος «βασιλεύς τής μελφδίας> καΐ ή συζυγός
τού, πρώην "Ελλιν Μάκ Καίη, οί όποϊοι εσχάτως έπέστρεψα-ν έξ Εύρώ-
πης είς Αμερικήν μέ τό ύπερο3κεάνειον «Ίλ Ντέ Φράνς>.
Πρόσκο.-τοι τού Μπρονκλυν είς τό θερινόν κάμπ, έν Τοΰστεν, Νέας ' Υόρκης, παριστάνοντες την Ίνδιάνι-
κην τελετή τοί αίωνίου πυρος κατά ΐήν επίσκεψιν τοΰ Κυβεο/νήτου Ροΰξοελτ.
Ή Φλώρενς Λόου Μπάονες, άοιβτερ$, καί ή Βέρα Ντά ουν Ούώλκεο, δύο έκ των νυναικών αΐτινες μετέχουν
τοϋ άεοοδρομικοΰ αγώνος έκ Σάντα Μόνικα της Καλιφορνίας είς Κλήδελαντ.
Ό 'Αλόνζο Στάγγ προγυμνάζων τόν υϊόν τού Πώλ είς τό τεννις, έν Σικάγτρ.
:ν Γουήλς, δεξι§, χαΐ ή Κοθεριν Λαμάρς, μ«τά τό παίξιμον τοϋ
' Ρι? το Φόρεστ Χίλλς, Λόγκ ' Αϊλαντ. Ενίκησεν ή Χέλεν.
Ό Α. Χ. Μοντγκόμίρυ δΐξΐΐί, καί ό Γκέραλντ Τίφφανυ, είς τό μέσον, οίτινες παρεδόθησαν είς τάς Άμερι
κανινάς αρχάς νατηγορούαενοι ώς κάανοντες χρήσιν το ΰταχυδροαειου πρός πώλησιν άχρήστων μετοχών έ '
ναερίου μεταφοράς. Άοιστερςί, ό (Ιικηγόρος των, Τζάκ Νταίηβις.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΒ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΠΟΝ
ΔΓΟ άκόμη γενναίους Εύρωπαί-
οας άεροπόρους έξηκράνισεν ό Ά-
τλαντικός ώκεανός. Ή άπόπεφα
τής έναε,ρίου διασχίσεως άπό Ει#-
ρώπης είς Αμερικήν εσημείωσεν δύο
άκέμη θύαατα. Οί ν-εαροί 'Ελδετοί
Κέσερ καί Λουσέρ άπογειωθέντες
έκ Αισσα&όνος τό πρωΐ τής παρ¬
ελθούσης Κυ^ιακής μέ κατεύθυνσιν
την Νέαν Υόρκην, έχάθησαν κατά
την άπο τάς 'ΑΖ,όρας ν;ήσους μέχρ'
τής Άμερικανικής ηπείρου πτήσιν
των, /ωρίς νά εύρε.Θ^ ούδαμοΰ ■κα¬
νέν* ιχνος τοΰ τραγικοΰ θανατον
των. Δύο άκόμη εύγενείς ύπάρξεις
έιθι/σιάισθησαν διά την επιτέλεσιν τοΰ
επικινδύνου καί άκατορ-θώτου μέχρι
σημερον έγχειρηματος τού άπό 'Α-
νατολών πρός Δυσμάς έναε,ρίου δι-
άπλου τοΰ Άτλαντικοδ.
ΩΡΑΙΑ ΕΜΠΝΕΥΣΙΣ
ΤΟΝ γειμώνα τοΰ 1931 θά ό?-
γανωθοΰν είς την Ν. Υόρκην δι-
εθνείς μουσικαί έορτ,αί. Ή ώρα.ία
έ'μπνευσις όφείλεται -είς; τόν έκ Βι¬
έννης μουσουργόν κ. Σάρντ όστις
-τό 1927 Υπήρξεν ό όργανωτής τοϋ
έορτασμοΰ τής έκατονταετηρίδος
τοΰ Μπετόβεν καί τό επόμενον ε-
τοί τής έκατονταετηρίδος τοΰιΣοΰμ-
περτ. Ή άνεγνωρ ισμένη καί δεδο-
κιματσμένη αυτή ΐκανό-της καί τϋρα
τοϋ όργανωτού τοΰ έορτα«σμοΰ, απο¬
τελεί την πλέον άϊιαφιλονίκητον εγ¬
γύησιν περί τής επιτυχίας τοι>. 00!;
την ιστορικήν αύτην μουσικήν χα-
νηγυριν θά «τυμμετάσχουν 50 εθνη
τής Εΰρώπης, τής Άμερικής καί
τής Άσίας, μέ τάς τελειοτέρας όρ-
χήστρας τάς οποίας θά καταρτίσουν
έν τώ μετχξύ πρός αυτόν τόν σκο¬
πόν. Ταυτοχρόνως θά γίνη κ<αί μου- σική έκθεσις ή όποία θά παραμείνη άνοικτή καθ' όλην την περίοδον των έορτών. Ό γνωστός Άμερικα- "ός τ^απδζίτης καί <ριλόμοοσος κ. Γ»--Λ Κή» *Γ>.~. «Γ- -'—ι. — >■- ι-
ίέας. Μία άκόμη εγγύησις περί τής
επιτυχίας της.
Ο ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ
ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ πηδαλιου-
χούμενον «Κάμης ΖΙππελιν», αέ τό*
τελευταίον τεράστιον γΰρόν τού άν ά
την ύδρόγειον σφαίραν, δύναται νά
λεχθη, ότι άπέτίη ό κατακτητής
των αίϋέσων. Έξεμη&ένισε τάς ά-
ττοστάσε'.ς καί έξουδετέρωσεν δλα
τα προσκόμματα τα όποία παρενέ-
6αλον είς τόν δρόμον τού τα στοι-
χεία τής φύσεως. Άτό τό Φριδφιχ-
σάφεν τής Γε^μανίας ευρέθη έντος
τριών ημερών είς τό Τάχιον της
Ιαπωνίας, άφοΰ διέσχισε τάς Ρωσ-
σικάς στέππας καί την απέραντον
Σι£ηρί*ν. Τα ταξβίδια τοΰ «Κόμη-
τος Ζέπζελιν» φέρουν είς τόν νούν
τα ρωμ,αντικά μΛιστορημΛτοτ τα
οποία έκΰοφόρ'ησε ή γόνιμος φαν-
έ ί ΰ
φρη ή γμ φ
'.ασία τοΰ Ίλί'ο-ο Βέρν καί ΰνμιονρ-
γοΰν μ,ίτ» έξ ίσοο ρωμαντικήν πραγ-
μ^τικότητα ή όποία δικαίω*; —ρο-
κ?λεϊ την λαϊκήν κατάτληξιν. Ά-
6 πρακτικής, 'ίν τούτοις, απόψεως,
ΝΕ» ΥΟΒΚ Ε1ΓΤ
Ή δευτέρα, έτηαία έκδρο
μή τής Κοινότητος «Ή
Κοίμησις της Θεοτόκου
— Άγία Ααύρα».
"Οπως και κατά τό παρελθόν
I-
τος, ή έφετεινή έκδρομή της Κοι¬
νότητος μας, ή ορισθείσα διά την
25ην Αύγούστου, είς την μαγευτι¬
κήν τοποθεσίαν, τό πασίγνωστον
καί ξοτκουστόν «Άκταίον», ΟΠΓί
Ηουββ, 81βΙβη Ιδΐβηά, προώρι-
σται νά άφήστι είς την μνήμην
των έκδρομέων μίαν αλησμόνητον
ημέραν, αναντηρρήτως δέ έκ των
προπαρασκευήν ένδεικνύεται, ότι
θα έπισκιάση πάσαν μέχρι τούδε
τοιαύτην.
Ή 'Επιτροπή, τελείως κατηρ-
τισμενη πρός άκριβή εκτέλεσιν τοΰ
όλου προγράμματος τής έκδρομής,
ανέλαβε μετά προθυμίας ούτως
ώστε τα πάντα νά διεξαχθώσιν έν
τάξει και οί έκδρομεΐς θά διέλθωσι
ι*οκκ οιτι·
II
ΤΗΣ ίΡΓΑΝΜ δ. Α. Ρ. |.
συμμετάοχουν δλα τα τμήματα της Ι¥έας
κης και των περιχώρων.
πη/δαλιοοχοομένων <τϋγκο'.νω-[ μίαν άληθώς 'Ελληνοαμερικανικήν νία θά δραίύνη άκόμη νά πρ ί άό ΰ ρη μη ρφ είς την άνΟρ<οπότητα τα εΰεργετή- ματά της. Διότι, επί τοΰ παρόντος, διά την μεταφοράν 20 «πΐ'δατών ^ρειάζεται ίιπλάσιον πλήρωμα υ.<χι μία όλόκληρος στρατιά διά την προσγείωσιν ενός Ζεππελίν. ΖΗΤΟΪΝ Ε.: ΕΛΛΑίΟΣ ΤΟΝ Ό κ. Παναγιώτης Τατΐκος, κάτθ'.κος τής όδοΰ Κολοκοτρώνη, αριθ. 18, Καφφενείον τα Καλάβρυ- τα. έν Αθήναις, μάς απέστειλεν επιστολήν διά τής οποίας παρακα- λίΤ πάντα γνωρίζοντά τι περί τής ι διαμονής τοΰ πρό 18»τίας έλθόν- τος είς την Αμερικήν πατρός τού :ατίου Τατίκου, έκ Μυτιλή- νης, νά γράψη είς την ανωτέρω διεύθυνσιν. Πρό καιροΰ, ή πάσχουσα έν Ελ¬ λάδι οΐκογένειά τού έπληροφορηθη Όττο Κάν, είναι είς' άπό τούς* έν-ΙδτΤ νΤατίο7εϋ'ρίσκντα'ΓέΓΝέα Οερμοτεροος τΛτοστηρικτάς τής ι- Όρλεάντ). διασκέδασιν, λησμονοϋντες πρός αΐιγμήν τάς βιοτικάς των μερί- μνας. Ή έκκίνησις θά γίνη έκ της έκ- κλησίας, 327 "νν. 126 81., είς τό δουΐΐι ΓβΓΓγ καί διά τοϋ 81αΙβπ Ιδΐαηά Γεΐτγ ΒοαΙ καί 81&1βη Ιδΐβηά και εκείθεν διά τοϋ 8ουΙΙι Ββαοΐι ΤΓθΙΙβγ Ο&γ Νο 2 έξέρ- χεσθε είς τό ΟΥιΐΐ δΐΓββΙ. Ή θεία λειτουργία θά γίνη είς τόν τόπον της έκδρομής. Ή έκδρο¬ μή δίδεται πρός δφελος της έκκλη- σίας, των δύο Έλληνικών Σχολεί¬ ων, ώς και τοϋ πρώτον έν Άμε- ρικη Έλληνικοϋ Γυμνασίου, των οποίων αί εγγραφαί άρχίζουν την προσέχη Δευτέραν. Σάς ύποσχόμε- θα μίαν αλησμόνητον ημέραν. Βο- ηί>ήσατε την Εκκλησίαν και τα
Σχολειό της. Π ολυόργανος μουσι-
κή υπό την διεύθυνσιν ΐοΰ κ. Ε.
Βασιλάτου θά καταμαγεύση τσύς
πάντας. Τιμή είσιτηρίου ωρίσθη
Φέρομεν είς γνώσιν των όμογε-
νών τής Νέας "Υόρκης καί περι¬
χώρων, μελών καί μή τής οργα¬
νώσεως μας, ότι όλαι οίΐ Στοα: τής
3ης περιφερείας Θά τελέσουν άπό
κ,οινοΰ Θαλασσίαν 'έκδρομήν τήν' 8ην
Σεπτϊίλδρίου, ημέραν Κϋρηκήν. είς
τό μαγευτικόν Κοΐοη Ροίηΐ,
Οοηη. Πρός τουτο ένοικιάσθη το
εύρόχωρον καί καταλληλότατον 8Γ
έκϊρομάς ατμόπλοιον ((ΟητβθΓα»
εν έχ των μεγαλειτέρον διά τόν
σκοπόν τούτον. Είς την έκδρομήν
Οά λάβωσι μέρος οικογενειακώς δλα
τα μέλη των Στοών τής Ο.Ά.Ρ.Α.
ώς γ.ι πολλβί άλλοι όμογενείς. Ή
έκκίνησις θ-ά γίνη την 9ην π. μ. άπό
τό ΒαΐτβΓ^ Ρΐαοβ, ΡΐβΓ Α, μέ
δεύτερον σταθμόν είς τούς 138 δρό-
μοο; καί Εθ^ΐ ΙΛϊνβΓ κατά την
ΙΟην π. μ., διά νά παραλάβη τοίις
έκϊρομείς έκ τοΰ Μπρόνξ. Τό τα¬
ξείδιον μέχρι τοΰ Κοίοη Ροΐηχ
δαπανών ο5τβ κόπων όπως δώ?η
είς τοΰς μέλλοντας νά σϋμμετά-
σχουν μί^ν άληθώς αλησμόνητον η¬
μέραν, θά είναι μία κζθαρώς χ.
δελφική καί οίκογενβιακή διασκέ¬
δασις, διά τουτο καί ή τιμή των
εΐσιτηρίων ωρίσθη μόνον είς ίίο
δολλάρια έκαστον. Τα παιδία κάτω
των 12 έτών ήλικίας, δωρεάν.
Οί βουλόαεν&ι δύνανται νά προ-
μηθε^θώσι εΐσΐτήρια άπό τόν Γραμ-
ματέα μιάς οίασδήποτε Στοα; η
άπό τοΰς κάτωθι: Ρ. ΡΓοάτΌΐηί-
άβ9, 618 Εί^ΐιίη Ανβ., πλησίον
40ή όδοΰ Αί Κί
είναι διαρκείας περίπου δύο ώραν.
' όλην την διάρκειαν τού τα¬
ξειδίου θά παιανίζγι πολυόργανος
όρχήστρα διά χορόν κτλ. 'Εντός
τοΰ πλοίου ΰά ΰπάρχγ) τέλειον κυλι-
κείον μέ φαγητά καί λοιπά έδώ-
διμα καί ποτά, δύνανται ομως οί
βοΛόαενοι νά
και
ίδικά
των
φέρωσι μαζύ
τρόφιμα.
των
Ιν δολλάριον.
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ
'Εκλεκτά βι6λί« εχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνιοΐοΰ Κήρυκος».
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ
ΙΕΡΕΙΣ
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ
Εις τό Βιβλιοπωλείον τοϋ «Έθνικοΰ Κήρυκος» θά εΰρητε τα καλλίτερα
ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ
διά Σχολεϊα, άπαντα ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ υπό τοΰ 'Υπουργείου της Παιδείας της
Ελλάδος καί εργα διακεκριμένων συγγραφέων.
Διά νά καταστϋ δμως ή διάδοσις καί χρήσις των Διδακτικόν τούτων βιβλίων
εύρεία, ή δέ έξ αυτών ωφελεία κοινή διά πάντας τούς Έλληνόπαιδας, έθεωρήσα-
μεν αναγκαίαν όπως καί τάς τιμάς αυτών καταστήσωμεν προσιτάς είς πάντας·
Άπό της σκέψεως ταύτης όρμώμενοι κατηρτίσαμεν τό τιμολόγιον των Διδακτι-
κών βιβλίων μα§-λίαν χαμηλόν καί άσυναγώνιστον, μή άποβλέψαντες είς οικονομι¬
κάς οόφελείας έξ αυτών.
Γενικώς λοιπόν αί τιμαί δλων των Διδακτικών μας βιβλίων είναι χαμηλότεραι
παντός ετέρου Βιβλιοπωλείου.
ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΕΙΤΕ δτι είς παραγγελίας προερχομένας άπό Κοινοτικά Σχο-
λεία παρέχεται ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ έκπτωσις μέ τα έ'ξοδα άποστολής είς βάρος μας.
Ζητήσατε τόν ΝΕΟΝ ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΝ Διδακτικών μας βιβλίων. Άπο-
Ή Έπιτροπή δέν έφείσθη·οΰτε
40ής όδοΰ, Αίηβηα ,
6ΐϊι Ανβ. καί 29ΐ1ι 8τ., καί Τβ-
Ιοηΐβ Ββδί&ιΐΓαητ, 65ίη δίτθβί
ί Β
καί
Έπε'.δή ό άριθμός των εΐσιτη¬
ρίων είναι ώρισμένος, αναλόγως
τής χωρητικότητος τοΰ πλοίοο, σ>
νιστώμεν είς τοΰς θέλοντας νά σιψ-
μετάσχουν, όπως προμηθευϋώσι τα
είσιτήριά των άπό τοΰδε, διότι είναι
αμφίβολον αν θά εδρωσι την ήμέ-
ρ«ν τής έκδρομής.
Ό Πρόεδρος τής· Όργανωτιχής
Έπιτϊοπής,
ΤΑΚΗΣ ΚΑΡΑΜΠΑΤΕΑΣ
Ό Γραμματεύς
ΕΥΑΓΓΈΛΙΔΗΣ
Ό Ταμί'ας
ΓΡ. ΘΕΟΦΙΛΑΤΟΣ
Ι Υ.
Ελληνικόν ή
ριον «Οί Τρείς Ίεράρ
χαε».
188 Ηΐ^ΙιΙαΉΊΐ Ανβηιιβ
Ν. Γ.
Γνωστοποιοΰμεν άπαντας τούς
γονείς καί κηδεμόνας^ τής περιφε¬
ρείας τοΰ Κιη£8 ΗίβηΛν&ί' ότι αί
ημ
ρείας τοΰ Κιη£8 ΗίβηΛν&ί' ότι αί
εγγραφαί έν τω σχολείω των Τριών
Ίεραρχών—188 Ηϊ^ΐιΐατν'η Ανβ.
—άρχονται άπό τής προσεχούς
Δεοτέρας, 26τ;ς Αύγουστον.
Ό ίερατικός χροϊστάμενος τής
καθ1 ημάς Κοινότητος, Αίίεσ. Βα¬
σίλειος ΜιχαλόποΛος θά ευρίσκε
στέλλεται ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ουμι-
πληρουντες τό έ¬
ναντι δελτίον.
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.— Αί έν
τφ Τιμοκαταλόν<ρ άνα- ςρερόμεναι τιμαί είναι δι' αδετα βιβλία. Διά δετικά τής έκλονης σας δι&χ- κτικών βιβλίων προοθε- σα,τ* 10 ΣΕΝΤΣ. 140 ν. 261ή 51., Ν. Υ. Οί!ν. Ταχυδρομήσατέ μοί άμέσως άντίτυ.-τον Κατάλογον Διδακτικών. "Ονομα ................................................... Διεύθυνσις ................................................. Πόλις ....................... Πολιτεία.................... σίλειος Μιχαλόπουλος, θά ευρίσκε¬ ται έν τώ Ναφ καθ1 εκάστην εσπέ¬ ραν άτΌ 5—7 μ. μ. όπως εκτελή τάς έγγραφάς. Τό Διοικ. Σ" '"' λιον άπεφάσι-σεν την πρόσληψ διϊασκαλίί—ής, εάν έπιτρέψιρ ό ά- ριθμός των μαθητών. Παρακαλοΰντχι οί γονείς καί οί κηδεμόνες των μαθητών όπως σπεύ- σουν .καί έγγράψωσιν αΰτοΰς, 'να _ δοθή, τοιουτοτρόπως, ό άπαιτούμε-1 νος; χρόνος είς την διοίκησιν διά τα περαιτέρω. (Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ) (24—25) ΠΑΤΗΡ ΚΑΙ Μ ΤΕΚΝΑ ΙΪΜΙ1ΛΗΙ1ΙΙΠ1ΙΖΙ1ΗΣ Ένα καλόν βιβλίον καί ενα τεο- χτνόν άνάγνωσμα γενικώς, είναι ευ¬ χάριστος σύντροφος καί συνεπως απαραίτητον συμπλήρωμα τής ζω- ής. Ώς ενα τέτοιο συμπλήρωμα ά- ναγΛΐαρίζονται γενικώς τα δύο Ά- θηναΐκά περιοδικά «Μπουκέτο» καί «Οίκογένεια». ^ Μέ τα έκλεκτά των διηγήματα, τής τερπνές ίστορίες των, τα ρω- μαντικά των μυθιστορήματα καί τα τόσα αλλα άπολαυστικά των δη- μοσιεύματα, εχουν κατακτήσει τάς γενικάς συμ^ατ&είας τοϋ 'Ελληνι- κοινοϋ. 'Ετησία συνδρομή γιά τόν κα- θένα είναι πεντε δολλάρια. ικ Συαδούλ-1 Γενικός άντιπρόσωπος διά την όσληψιν καί Ι Αμερικήν ό κ. Δ. Στροϋμπος. 1 Διεύθυνσις: ϋ. 8ΤΚΟϋΜΒΟ8 2-61 ν. 85ΤΉ 8Τ., ΝΕνν* ΥΟΚΚ Την Παρασκευήν, 26ην Ιουλίου, ό σύζυγός, μου Διονύσιος Σακκάτος, έκ Νεοχωρίου, Κεφαλληνίας, ανε¬ χώρησε διά ΡίίίβΙόπΓβη, Ρα., χα- ραλαδών μαζύ τού τα ίύο τέκνα μας, Κωνσταντίνον, 6 έτών, καί Άθανάσιον, 3 έτών. Άφ' ής στιγ- μής ανεχώρησεν, ή διεΰθυνσίς τού παραμένει άγνωστος. Ουδείς 'έκ των φίλων μας γνωρίζ^ι τίποτε νεώ¬ τερον περί αύτσΰ καί των τέκνων μας. θερμώς παρακαλεΐται πάς γνωρίζων τι περί τής τύχης αΰτοΰ τε καί των δύο τέκνων μου, όπως μοί γράψτ) καί μή «ποστείλη την ίιείθυνσίν των. Ή άδημονοΰσα σύζυγος καί μη- ΘΕΟΔΩΡΟΓ ΣΑ'ΚΚΑΊΌ,Γ 1229—6ίΙι Ανβ., (2ηά «οογ) Νβν ΥθΓΐί 01*7. (23—25; 17 έτών έιατνχία ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ ΟΛΟΝ ! Είναι τό άσύγκριτον, νέον ΤΟΝΠΤΙΚΟΚΑΘΑΡΤΙΚΟΝ "ΣΦΡΙΓΟΛΑ" νο 820 Δι* Ένηλικας χβί Παιδία Τονώνει τόν οργανισμόν, έπαναφέ- ρει την δρεξιν χαΐ .δίδει Σφρίγος, Ζιοήν χαΐ τ> Ρόδινον* χρώμα τής Υ-
ΓΕΐΙΑΣ.
Δέν είνε φάρ-
μακον τό Ιδεώ-
δες τβντο Τ«-
νωτιχοκαθαρκτι-
χόν τού Στομά-
χου, Νεφρών,
ΑΙματος, "Υαα·
τος κοΐ Κΰστ«-
ως, άλλά χυμός
δ ρ ο σ ι σ τιχών
φρούτων, ίαμα-
τικών βοτάνων
καί άγνών το-
νωτικών, ή.τα-
κτικόν διά τήγ
κα»' Ε|ιν ΛΥ2-
ξ
ΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ,
μέ γεϋσιν ευχά¬
ριστον, χοΐ συ-
σκευάζετοι δμα
τή λήιρει τής διοτογίΐϊ αττα τβδ άν-
τιτίμου.
Τ ι μ 4 τ α ι τ
Φιάλη 8 οϋνγ. |3.00. 16 οίγγ. $5.00.
Δοχείον (κάνη) 16 οδγγ. |4.00.
100 τροχ. 82.00.
Ματσοννιον $5.00.
Αποστολαί Ο. Ο. Ό. Πληροφορίαι
καΐ έπεξηγηματιχαΐ εΐκονογραφημέναι
έγχυκλιοι είς διαφόρους γλώσσαι, ά-
κοστέλλονται δωρεάν. Πασά άλληλο-
γραφία έμπκστευτιχή.
Δέν πωλοΰνται είς Φαρμακεϊα.
*Η διεΰθι.·νσις μας είναι:
ΟΕΟΚ6Ε β. ΟΑΚΤ5ΟΝΙ5 ΟΟ.
(5ο1β Ον?ηβΓ8 &η
Οβη. Ρ. Ο. Ββχ 809-Κ, Νέ» ΥογΪ£
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΠΟΝ
ΔΓΟ άκόμη γενναίους Εύρωπαί-
οας άεροπόρους έξηκράνισεν ό Ά-
τλαντικός ώκεανός. Ή άπόπεφα
τής έναε,ρίου διασχίσεως άπό Ει#-
ρώπης είς Αμερικήν εσημείωσεν δύο
άκέμη θύαατα. Οί ν-εαροί 'Ελδετοί
Κέσερ καί Λουσέρ άπογειωθέντες
έκ Αισσα&όνος τό πρωΐ τής παρ¬
ελθούσης Κυ^ιακής μέ κατεύθυνσιν
την Νέαν Υόρκην, έχάθησαν κατά
την άπο τάς 'ΑΖ,όρας ν;ήσους μέχρ'
τής Άμερικανικής ηπείρου πτήσιν
των, /ωρίς νά εύρε.Θ^ ούδαμοΰ ■κα¬
νέν* ιχνος τοΰ τραγικοΰ θανατον
των. Δύο άκόμη εύγενείς ύπάρξεις
έιθι/σιάισθησαν διά την επιτέλεσιν τοΰ
επικινδύνου καί άκατορ-θώτου μέχρι
σημερον έγχειρηματος τού άπό 'Α-
νατολών πρός Δυσμάς έναε,ρίου δι-
άπλου τοΰ Άτλαντικοδ.
ΩΡΑΙΑ ΕΜΠΝΕΥΣΙΣ
ΤΟΝ γειμώνα τοΰ 1931 θά ό?-
γανωθοΰν είς την Ν. Υόρκην δι-
εθνείς μουσικαί έορτ,αί. Ή ώρα.ία
έ'μπνευσις όφείλεται -είς; τόν έκ Βι¬
έννης μουσουργόν κ. Σάρντ όστις
-τό 1927 Υπήρξεν ό όργανωτής τοϋ
έορτασμοΰ τής έκατονταετηρίδος
τοΰ Μπετόβεν καί τό επόμενον ε-
τοί τής έκατονταετηρίδος τοΰιΣοΰμ-
περτ. Ή άνεγνωρ ισμένη καί δεδο-
κιματσμένη αυτή ΐκανό-της καί τϋρα
τοϋ όργανωτού τοΰ έορτα«σμοΰ, απο¬
τελεί την πλέον άϊιαφιλονίκητον εγ¬
γύησιν περί τής επιτυχίας τοι>. 00!;
την ιστορικήν αύτην μουσικήν χα-
νηγυριν θά «τυμμετάσχουν 50 εθνη
τής Εΰρώπης, τής Άμερικής καί
τής Άσίας, μέ τάς τελειοτέρας όρ-
χήστρας τάς οποίας θά καταρτίσουν
έν τώ μετχξύ πρός αυτόν τόν σκο¬
πόν. Ταυτοχρόνως θά γίνη κ<αί μου- σική έκθεσις ή όποία θά παραμείνη άνοικτή καθ' όλην την περίοδον των έορτών. Ό γνωστός Άμερικα- "ός τ^απδζίτης καί <ριλόμοοσος κ. Γ»--Λ Κή» *Γ>.~. «Γ- -'—ι. — >■- ι-
ίέας. Μία άκόμη εγγύησις περί τής
επιτυχίας της.
Ο ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ
ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ πηδαλιου-
χούμενον «Κάμης ΖΙππελιν», αέ τό*
τελευταίον τεράστιον γΰρόν τού άν ά
την ύδρόγειον σφαίραν, δύναται νά
λεχθη, ότι άπέτίη ό κατακτητής
των αίϋέσων. Έξεμη&ένισε τάς ά-
ττοστάσε'.ς καί έξουδετέρωσεν δλα
τα προσκόμματα τα όποία παρενέ-
6αλον είς τόν δρόμον τού τα στοι-
χεία τής φύσεως. Άτό τό Φριδφιχ-
σάφεν τής Γε^μανίας ευρέθη έντος
τριών ημερών είς τό Τάχιον της
Ιαπωνίας, άφοΰ διέσχισε τάς Ρωσ-
σικάς στέππας καί την απέραντον
Σι£ηρί*ν. Τα ταξβίδια τοΰ «Κόμη-
τος Ζέπζελιν» φέρουν είς τόν νούν
τα ρωμ,αντικά μΛιστορημΛτοτ τα
οποία έκΰοφόρ'ησε ή γόνιμος φαν-
έ ί ΰ
φρη ή γμ φ
'.ασία τοΰ Ίλί'ο-ο Βέρν καί ΰνμιονρ-
γοΰν μ,ίτ» έξ ίσοο ρωμαντικήν πραγ-
μ^τικότητα ή όποία δικαίω*; —ρο-
κ?λεϊ την λαϊκήν κατάτληξιν. Ά-
6 πρακτικής, 'ίν τούτοις, απόψεως,
ΝΕ» ΥΟΒΚ Ε1ΓΤ
Ή δευτέρα, έτηαία έκδρο
μή τής Κοινότητος «Ή
Κοίμησις της Θεοτόκου
— Άγία Ααύρα».
"Οπως και κατά τό παρελθόν
I-
τος, ή έφετεινή έκδρομή της Κοι¬
νότητος μας, ή ορισθείσα διά την
25ην Αύγούστου, είς την μαγευτι¬
κήν τοποθεσίαν, τό πασίγνωστον
καί ξοτκουστόν «Άκταίον», ΟΠΓί
Ηουββ, 81βΙβη Ιδΐβηά, προώρι-
σται νά άφήστι είς την μνήμην
των έκδρομέων μίαν αλησμόνητον
ημέραν, αναντηρρήτως δέ έκ των
προπαρασκευήν ένδεικνύεται, ότι
θα έπισκιάση πάσαν μέχρι τούδε
τοιαύτην.
Ή 'Επιτροπή, τελείως κατηρ-
τισμενη πρός άκριβή εκτέλεσιν τοΰ
όλου προγράμματος τής έκδρομής,
ανέλαβε μετά προθυμίας ούτως
ώστε τα πάντα νά διεξαχθώσιν έν
τάξει και οί έκδρομεΐς θά διέλθωσι
ι*οκκ οιτι·
II
ΤΗΣ ίΡΓΑΝΜ δ. Α. Ρ. |.
συμμετάοχουν δλα τα τμήματα της Ι¥έας
κης και των περιχώρων.
πη/δαλιοοχοομένων <τϋγκο'.νω-[ μίαν άληθώς 'Ελληνοαμερικανικήν νία θά δραίύνη άκόμη νά πρ ί άό ΰ ρη μη ρφ είς την άνΟρ<οπότητα τα εΰεργετή- ματά της. Διότι, επί τοΰ παρόντος, διά την μεταφοράν 20 «πΐ'δατών ^ρειάζεται ίιπλάσιον πλήρωμα υ.<χι μία όλόκληρος στρατιά διά την προσγείωσιν ενός Ζεππελίν. ΖΗΤΟΪΝ Ε.: ΕΛΛΑίΟΣ ΤΟΝ Ό κ. Παναγιώτης Τατΐκος, κάτθ'.κος τής όδοΰ Κολοκοτρώνη, αριθ. 18, Καφφενείον τα Καλάβρυ- τα. έν Αθήναις, μάς απέστειλεν επιστολήν διά τής οποίας παρακα- λίΤ πάντα γνωρίζοντά τι περί τής ι διαμονής τοΰ πρό 18»τίας έλθόν- τος είς την Αμερικήν πατρός τού :ατίου Τατίκου, έκ Μυτιλή- νης, νά γράψη είς την ανωτέρω διεύθυνσιν. Πρό καιροΰ, ή πάσχουσα έν Ελ¬ λάδι οΐκογένειά τού έπληροφορηθη Όττο Κάν, είναι είς' άπό τούς* έν-ΙδτΤ νΤατίο7εϋ'ρίσκντα'ΓέΓΝέα Οερμοτεροος τΛτοστηρικτάς τής ι- Όρλεάντ). διασκέδασιν, λησμονοϋντες πρός αΐιγμήν τάς βιοτικάς των μερί- μνας. Ή έκκίνησις θά γίνη έκ της έκ- κλησίας, 327 "νν. 126 81., είς τό δουΐΐι ΓβΓΓγ καί διά τοϋ 81αΙβπ Ιδΐαηά Γεΐτγ ΒοαΙ καί 81&1βη Ιδΐβηά και εκείθεν διά τοϋ 8ουΙΙι Ββαοΐι ΤΓθΙΙβγ Ο&γ Νο 2 έξέρ- χεσθε είς τό ΟΥιΐΐ δΐΓββΙ. Ή θεία λειτουργία θά γίνη είς τόν τόπον της έκδρομής. Ή έκδρο¬ μή δίδεται πρός δφελος της έκκλη- σίας, των δύο Έλληνικών Σχολεί¬ ων, ώς και τοϋ πρώτον έν Άμε- ρικη Έλληνικοϋ Γυμνασίου, των οποίων αί εγγραφαί άρχίζουν την προσέχη Δευτέραν. Σάς ύποσχόμε- θα μίαν αλησμόνητον ημέραν. Βο- ηί>ήσατε την Εκκλησίαν και τα
Σχολειό της. Π ολυόργανος μουσι-
κή υπό την διεύθυνσιν ΐοΰ κ. Ε.
Βασιλάτου θά καταμαγεύση τσύς
πάντας. Τιμή είσιτηρίου ωρίσθη
Φέρομεν είς γνώσιν των όμογε-
νών τής Νέας "Υόρκης καί περι¬
χώρων, μελών καί μή τής οργα¬
νώσεως μας, ότι όλαι οίΐ Στοα: τής
3ης περιφερείας Θά τελέσουν άπό
κ,οινοΰ Θαλασσίαν 'έκδρομήν τήν' 8ην
Σεπτϊίλδρίου, ημέραν Κϋρηκήν. είς
τό μαγευτικόν Κοΐοη Ροίηΐ,
Οοηη. Πρός τουτο ένοικιάσθη το
εύρόχωρον καί καταλληλότατον 8Γ
έκϊρομάς ατμόπλοιον ((ΟητβθΓα»
εν έχ των μεγαλειτέρον διά τόν
σκοπόν τούτον. Είς την έκδρομήν
Οά λάβωσι μέρος οικογενειακώς δλα
τα μέλη των Στοών τής Ο.Ά.Ρ.Α.
ώς γ.ι πολλβί άλλοι όμογενείς. Ή
έκκίνησις θ-ά γίνη την 9ην π. μ. άπό
τό ΒαΐτβΓ^ Ρΐαοβ, ΡΐβΓ Α, μέ
δεύτερον σταθμόν είς τούς 138 δρό-
μοο; καί Εθ^ΐ ΙΛϊνβΓ κατά την
ΙΟην π. μ., διά νά παραλάβη τοίις
έκϊρομείς έκ τοΰ Μπρόνξ. Τό τα¬
ξείδιον μέχρι τοΰ Κοίοη Ροΐηχ
δαπανών ο5τβ κόπων όπως δώ?η
είς τοΰς μέλλοντας νά σϋμμετά-
σχουν μί^ν άληθώς αλησμόνητον η¬
μέραν, θά είναι μία κζθαρώς χ.
δελφική καί οίκογενβιακή διασκέ¬
δασις, διά τουτο καί ή τιμή των
εΐσιτηρίων ωρίσθη μόνον είς ίίο
δολλάρια έκαστον. Τα παιδία κάτω
των 12 έτών ήλικίας, δωρεάν.
Οί βουλόαεν&ι δύνανται νά προ-
μηθε^θώσι εΐσΐτήρια άπό τόν Γραμ-
ματέα μιάς οίασδήποτε Στοα; η
άπό τοΰς κάτωθι: Ρ. ΡΓοάτΌΐηί-
άβ9, 618 Εί^ΐιίη Ανβ., πλησίον
40ή όδοΰ Αί Κί
είναι διαρκείας περίπου δύο ώραν.
' όλην την διάρκειαν τού τα¬
ξειδίου θά παιανίζγι πολυόργανος
όρχήστρα διά χορόν κτλ. 'Εντός
τοΰ πλοίου ΰά ΰπάρχγ) τέλειον κυλι-
κείον μέ φαγητά καί λοιπά έδώ-
διμα καί ποτά, δύνανται ομως οί
βοΛόαενοι νά
και
ίδικά
των
φέρωσι μαζύ
τρόφιμα.
των
Ιν δολλάριον.
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ
'Εκλεκτά βι6λί« εχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνιοΐοΰ Κήρυκος».
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ
ΙΕΡΕΙΣ
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ
Εις τό Βιβλιοπωλείον τοϋ «Έθνικοΰ Κήρυκος» θά εΰρητε τα καλλίτερα
ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ
διά Σχολεϊα, άπαντα ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ υπό τοΰ 'Υπουργείου της Παιδείας της
Ελλάδος καί εργα διακεκριμένων συγγραφέων.
Διά νά καταστϋ δμως ή διάδοσις καί χρήσις των Διδακτικόν τούτων βιβλίων
εύρεία, ή δέ έξ αυτών ωφελεία κοινή διά πάντας τούς Έλληνόπαιδας, έθεωρήσα-
μεν αναγκαίαν όπως καί τάς τιμάς αυτών καταστήσωμεν προσιτάς είς πάντας·
Άπό της σκέψεως ταύτης όρμώμενοι κατηρτίσαμεν τό τιμολόγιον των Διδακτι-
κών βιβλίων μα§-λίαν χαμηλόν καί άσυναγώνιστον, μή άποβλέψαντες είς οικονομι¬
κάς οόφελείας έξ αυτών.
Γενικώς λοιπόν αί τιμαί δλων των Διδακτικών μας βιβλίων είναι χαμηλότεραι
παντός ετέρου Βιβλιοπωλείου.
ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΕΙΤΕ δτι είς παραγγελίας προερχομένας άπό Κοινοτικά Σχο-
λεία παρέχεται ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ έκπτωσις μέ τα έ'ξοδα άποστολής είς βάρος μας.
Ζητήσατε τόν ΝΕΟΝ ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΝ Διδακτικών μας βιβλίων. Άπο-
Ή Έπιτροπή δέν έφείσθη·οΰτε
40ής όδοΰ, Αίηβηα ,
6ΐϊι Ανβ. καί 29ΐ1ι 8τ., καί Τβ-
Ιοηΐβ Ββδί&ιΐΓαητ, 65ίη δίτθβί
ί Β
καί
Έπε'.δή ό άριθμός των εΐσιτη¬
ρίων είναι ώρισμένος, αναλόγως
τής χωρητικότητος τοΰ πλοίοο, σ>
νιστώμεν είς τοΰς θέλοντας νά σιψ-
μετάσχουν, όπως προμηθευϋώσι τα
είσιτήριά των άπό τοΰδε, διότι είναι
αμφίβολον αν θά εδρωσι την ήμέ-
ρ«ν τής έκδρομής.
Ό Πρόεδρος τής· Όργανωτιχής
Έπιτϊοπής,
ΤΑΚΗΣ ΚΑΡΑΜΠΑΤΕΑΣ
Ό Γραμματεύς
ΕΥΑΓΓΈΛΙΔΗΣ
Ό Ταμί'ας
ΓΡ. ΘΕΟΦΙΛΑΤΟΣ
Ι Υ.
Ελληνικόν ή
ριον «Οί Τρείς Ίεράρ
χαε».
188 Ηΐ^ΙιΙαΉΊΐ Ανβηιιβ
Ν. Γ.
Γνωστοποιοΰμεν άπαντας τούς
γονείς καί κηδεμόνας^ τής περιφε¬
ρείας τοΰ Κιη£8 ΗίβηΛν&ί' ότι αί
ημ
ρείας τοΰ Κιη£8 ΗίβηΛν&ί' ότι αί
εγγραφαί έν τω σχολείω των Τριών
Ίεραρχών—188 Ηϊ^ΐιΐατν'η Ανβ.
—άρχονται άπό τής προσεχούς
Δεοτέρας, 26τ;ς Αύγουστον.
Ό ίερατικός χροϊστάμενος τής
καθ1 ημάς Κοινότητος, Αίίεσ. Βα¬
σίλειος ΜιχαλόποΛος θά ευρίσκε
στέλλεται ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ουμι-
πληρουντες τό έ¬
ναντι δελτίον.
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.— Αί έν
τφ Τιμοκαταλόν<ρ άνα- ςρερόμεναι τιμαί είναι δι' αδετα βιβλία. Διά δετικά τής έκλονης σας δι&χ- κτικών βιβλίων προοθε- σα,τ* 10 ΣΕΝΤΣ. 140 ν. 261ή 51., Ν. Υ. Οί!ν. Ταχυδρομήσατέ μοί άμέσως άντίτυ.-τον Κατάλογον Διδακτικών. "Ονομα ................................................... Διεύθυνσις ................................................. Πόλις ....................... Πολιτεία.................... σίλειος Μιχαλόπουλος, θά ευρίσκε¬ ται έν τώ Ναφ καθ1 εκάστην εσπέ¬ ραν άτΌ 5—7 μ. μ. όπως εκτελή τάς έγγραφάς. Τό Διοικ. Σ" '"' λιον άπεφάσι-σεν την πρόσληψ διϊασκαλίί—ής, εάν έπιτρέψιρ ό ά- ριθμός των μαθητών. Παρακαλοΰντχι οί γονείς καί οί κηδεμόνες των μαθητών όπως σπεύ- σουν .καί έγγράψωσιν αΰτοΰς, 'να _ δοθή, τοιουτοτρόπως, ό άπαιτούμε-1 νος; χρόνος είς την διοίκησιν διά τα περαιτέρω. (Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ) (24—25) ΠΑΤΗΡ ΚΑΙ Μ ΤΕΚΝΑ ΙΪΜΙ1ΛΗΙ1ΙΙΠ1ΙΖΙ1ΗΣ Ένα καλόν βιβλίον καί ενα τεο- χτνόν άνάγνωσμα γενικώς, είναι ευ¬ χάριστος σύντροφος καί συνεπως απαραίτητον συμπλήρωμα τής ζω- ής. Ώς ενα τέτοιο συμπλήρωμα ά- ναγΛΐαρίζονται γενικώς τα δύο Ά- θηναΐκά περιοδικά «Μπουκέτο» καί «Οίκογένεια». ^ Μέ τα έκλεκτά των διηγήματα, τής τερπνές ίστορίες των, τα ρω- μαντικά των μυθιστορήματα καί τα τόσα αλλα άπολαυστικά των δη- μοσιεύματα, εχουν κατακτήσει τάς γενικάς συμ^ατ&είας τοϋ 'Ελληνι- κοινοϋ. 'Ετησία συνδρομή γιά τόν κα- θένα είναι πεντε δολλάρια. ικ Συαδούλ-1 Γενικός άντιπρόσωπος διά την όσληψιν καί Ι Αμερικήν ό κ. Δ. Στροϋμπος. 1 Διεύθυνσις: ϋ. 8ΤΚΟϋΜΒΟ8 2-61 ν. 85ΤΉ 8Τ., ΝΕνν* ΥΟΚΚ Την Παρασκευήν, 26ην Ιουλίου, ό σύζυγός, μου Διονύσιος Σακκάτος, έκ Νεοχωρίου, Κεφαλληνίας, ανε¬ χώρησε διά ΡίίίβΙόπΓβη, Ρα., χα- ραλαδών μαζύ τού τα ίύο τέκνα μας, Κωνσταντίνον, 6 έτών, καί Άθανάσιον, 3 έτών. Άφ' ής στιγ- μής ανεχώρησεν, ή διεΰθυνσίς τού παραμένει άγνωστος. Ουδείς 'έκ των φίλων μας γνωρίζ^ι τίποτε νεώ¬ τερον περί αύτσΰ καί των τέκνων μας. θερμώς παρακαλεΐται πάς γνωρίζων τι περί τής τύχης αΰτοΰ τε καί των δύο τέκνων μου, όπως μοί γράψτ) καί μή «ποστείλη την ίιείθυνσίν των. Ή άδημονοΰσα σύζυγος καί μη- ΘΕΟΔΩΡΟΓ ΣΑ'ΚΚΑΊΌ,Γ 1229—6ίΙι Ανβ., (2ηά «οογ) Νβν ΥθΓΐί 01*7. (23—25; 17 έτών έιατνχία ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ ΟΛΟΝ ! Είναι τό άσύγκριτον, νέον ΤΟΝΠΤΙΚΟΚΑΘΑΡΤΙΚΟΝ "ΣΦΡΙΓΟΛΑ" νο 820 Δι* Ένηλικας χβί Παιδία Τονώνει τόν οργανισμόν, έπαναφέ- ρει την δρεξιν χαΐ .δίδει Σφρίγος, Ζιοήν χαΐ τ> Ρόδινον* χρώμα τής Υ-
ΓΕΐΙΑΣ.
Δέν είνε φάρ-
μακον τό Ιδεώ-
δες τβντο Τ«-
νωτιχοκαθαρκτι-
χόν τού Στομά-
χου, Νεφρών,
ΑΙματος, "Υαα·
τος κοΐ Κΰστ«-
ως, άλλά χυμός
δ ρ ο σ ι σ τιχών
φρούτων, ίαμα-
τικών βοτάνων
καί άγνών το-
νωτικών, ή.τα-
κτικόν διά τήγ
κα»' Ε|ιν ΛΥ2-
ξ
ΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ,
μέ γεϋσιν ευχά¬
ριστον, χοΐ συ-
σκευάζετοι δμα
τή λήιρει τής διοτογίΐϊ αττα τβδ άν-
τιτίμου.
Τ ι μ 4 τ α ι τ
Φιάλη 8 οϋνγ. |3.00. 16 οίγγ. $5.00.
Δοχείον (κάνη) 16 οδγγ. |4.00.
100 τροχ. 82.00.
Ματσοννιον $5.00.
Αποστολαί Ο. Ο. Ό. Πληροφορίαι
καΐ έπεξηγηματιχαΐ εΐκονογραφημέναι
έγχυκλιοι είς διαφόρους γλώσσαι, ά-
κοστέλλονται δωρεάν. Πασά άλληλο-
γραφία έμπκστευτιχή.
Δέν πωλοΰνται είς Φαρμακεϊα.
*Η διεΰθι.·νσις μας είναι:
ΟΕΟΚ6Ε β. ΟΑΚΤ5ΟΝΙ5 ΟΟ.
(5ο1β Ον?ηβΓ8 &η
Οβη. Ρ. Ο. Ββχ 809-Κ, Νέ» ΥογΪ£
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 25 ΑΥΓΠΥ-την ι929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ
Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΑΑΗΐΓτΰΗΜΕΡΙΚΗΣ
ΕΙ2 ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡ1Α& ΤΗΣ ΕΑΑ. ΠΑΑΙΓΓΕΝΕ2ΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΟΥ. ΜΑΣ, κ. Χ. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ
έν Οΰασιγκτώνι.
Τή 23 Ιουλίου, 1929.
Πρός τούς έν Άμερική "Ελλη¬
νας,
τής νέας Ελλάδος. Ή αν¬
έγερσις τοΰ Μουσείου τούτον θά
ήτο δώρον άντάξιον τοΰ δλου 'Ελ-
ληνισμοϋ τής Άμερικής πρός την
πατρίδα.
'Η ύπί> την προεδρίαν τοϋ κ. Α.
Ζαΐμη μεγάλη έπιτροπή απεδέχθη
ένθουσιωδώς την Ιδέαν ταύτην καί
ίΐμαι ευτυχή; γνωρίζων είς τόν
Ελληνισμόν της Άμερικής δτι ε¬
ξησφσλίσθη ήδη υπό ταύτης τό
άγώνων άνέστησαν τη/ γήπεδον, έφ' ου θά άνεγερθτ) τό
Τό ερχόμενον Ιτος θά έορτασθΓ|
έν Ελλαδι ή Έκατονταετηρίς τής
ΕΟνικής άποκαταστάσεως.
"0-τως πρό εκατόν καί πλέον
I-
οί άπανταχοϋ "Ελληνες διά
,Τιν άνώνων άνέστησαν την
/.οΐνων άγ η η
Ελλάδα, οΰτω καί σημερον οί ά-
πανταχοϋ "Ελληνες καθήκον Ιε¬
ρόν έχουσι νά συμμετάσχακΛ είς
τόν πανηγυρισμόν τής πρώτης έ-
μεγαρον τουτο.
Ή τιμή τής ανεγέρσεως τοΰ
μεγάρου τούτου άνήκει είς τόν
Ελληνισμόν της Άμερικής, ου τα
παντός άλλον
νά έκτι-
ν.ατονταετηρίδος, καί τήν_ εκδήλω-1 πατριωτικά αίσθηματα > κάλλιον
οιν τής εύγνωμοσύνης τής φνλής ππντη- «5.5™. ΑΧιητΑΑπ·»» «Α ίν-π.
πρό; τοΰ; ελευίΐτερωτάς τής πατρί¬
δος.
Καλοΰνται οί άπανταχθΰ "Ελλ-
νες νά συμμετάσχωσι είς τόν πα¬
νηγυρισμόν τής έκατονταετηρίδος
μα; καί νά λαμπρύνωσι διά τής
συμβολή; των τάς εορτάς ταύτας.
Ένόμισα δτι ήτο επιβεβλημένον
νά μή ύστερήστι ό'Έλληνισμός της
Δ ΙΙΟ Αι νΐ1 — Λ/ΙΟΤΠ)·!! Τ1Ί\Ι ΛΙ ΓΊ ίΥ/ ίΐ *Χί !
μήσω κατά την έν μέσω αύτοΰ
διαμονήν μου.
Τό Μουσείον τοΰ ίεροϋ αγώνος,
δ καλούμεθα νά άνεγείρωμεν, θά
είναι ή ένδειξις τής εΰγνωμοσύ-
νη;_μαζ πρός τοΰς έλευθερωτάς
μας, θά είναι τό,προσκήνυμα καί
τό διδακτήριον τών παιδιών μα;
διά τό μέλλον. Θά είναι τό σύμ-
Άμερική;. Μεταξύ τών διαφόρων! βολον της αλληλεγγύης της φυλής
έργων ών εχει ανάγκην ή πατρίς Ι μας καί τό μνημεΐον ο θά στεγάστ»
ργ χ γη ή ρς
ιια; είναι καΐ ή ανέγερσις ενός
Μουσείου ίστορικοΰ τοΰ ίεροϋ ά-
·>ωνό; μας ίνα συγκεντρα>θώσιν έν
αύτφ τα ίερά κειμήλιά μας καί ή
την δόξαν μας.
Θά είναι επί πλέον καί τό καυ-
χημα παντός "Ελληνος έξ Άμε¬
ρικής νά βλέπη λαξευμένην επί
™ΚΡΗΤΗΝ
Οί £ψ&ο*ροι των χωρίων
Κεφαλαίων άνεγείρουν
ήρώον υπέρ των «εοόν-
των κατα τόν πόλεμον.
μαρμάρου την άφιέρασιν ημών:
€θί "Ελληνες τής Άμερική; εί;
μνήμην τοϋ ίερ^οϋ αγώνος».
Είναι ή πρωτη φορά καθ' ήν
απευθυνομαι πρός τόν Ελληνισμόν
τής Άμερικής ζητών την σνμβο-'
λήν αύτοΰ την ύλικήν. Γνωρίζω
τα πολλά τού 'βάρη, γνωρίζω καί
την γενναιοδωρίαν τού. Τό πράτ-
τοο σήμερον βέβαιος ότι άνταπο-
κρίνομαι είς τα αίσθηματα δλων.
Ουδενός "Ελληνος πρέπει νά λεί-
Ψπ τό δνομα άπό τό άναμνηστικόν
βιβλίον τών δωρεών. Ό δβολό;
τοΰ 6ιο;ιαλαιστοΰ καί τα δολλάρια
τοΰ εύπόρου, θά είναι έξ ΐσου εύ-
^ρόσδεκτα.
Άναθέτω τόν ?ρανον εί; τδν έ-
γνωσμένον πατριωτισμόν τών 'Ελ-
λήνων τή; Άμερική;, καί εΐμαι
βέβαιος δτι ή 'Εκκλησία, ό Τύπος,
αί Κοινότητες, τα Σωματεϊα καί
αί δργανώσεις, θά άναλάβωσι μετ"
ένθουσιασμοΰ τό έργον καί θά
πρωτοστατήσωσιν είς την επιτυ¬
χίαν αύτοΰ.
Αί εισφοραί θά κατατίθενται
είς τάς δύο Ελληνικάς Τραπέζα;.
-Γήν Εθνικήν Τράπεζαν τής Ελ¬
λάδος εν Ν. Ύόρκη καί την Τρά¬
πεζαν τών Αθηνών, έν Ν. Ύόρκτ).
Ό Πρεσβεντής,
Χ. Σιμόπουλος.
Απο την ζωήν τών Έλ-
λήνων.
Την 15ην τρέχοντος, εορτήν τής
• ^5,ως τί3ς Θεοτόκου, εγένετο
Γ' .Κο);όμ·^υς·, Όχάϊο, καί έν τφ
ιί?« -λζφ τής Έλληνικής Κοινό-
:^ος_ό «Εύαγγελισμός>>-, ή βάπτι-
^ τίς χαριτωμένης Θυγατρός τοΰ
'^δφιλοϋς ·όμογενοΰς κ. Π αν. Κα-
?ων^ Τό^ μυστήριον ελαδε χώραν
~Τ'?ν'· ^^ε^^τιντ,ν ώραν, τε-
|·;Τθϊν υπο τοΰ άρχψ,ανδρίτου κ.
^ρΐΑ/.ου Γεωργιάδου. .Άνάδοχοι
■■^«ττίσαν ό κ. Κυρίακουλης Δή-1
Γ,/·τι? Ρ·5τα τής χ^ρ'υς χοο 'Ε-
^η·' νΛ ?ΓγΆη> Ο1ιίο' -μφοτέ-
1' ίΧ -^α?τί19 ααταγομένων. Είς
Ε. Ν. Υ.
_ 6θη τδ 2νομα
Αϊϊίλαή, λόγω 5έ τ05 επισήμου
;Τ'ί Ψβρβς ΙλαΛε καί βεύτεΜν δ-
'ΐ--1'"' πΛν7ε? οί προσκεκλημένοι
; ^οησαν είς οικίαν των γονέων
;ί? '^οφωτιστου, δπου τούς ανέμενε
-6«ιο-αροχος τραπέζα μετά 'προ-
( '^ ·5»'Ρ««χής περΐπο(ήσε-
^«ρβ —„ Χ. Πανχγ — ώ
:5; «ν,ΐΓΤθϋ τού Ελένης καί τοϋ
ντ'" ν1™~ν κ; Ιωάννου Κνώ-
ότι ό κ. Καρώνης
τής όνομαστι-
ιολούθησε εΰ-
διασκέδασις,
τών πρωΐνών ώ-
'. Τούς εΰτυχεϊς
ί πολλαί έ-
φίλοι Άμε-
χ- Ι.
μετ
αύ-
Κοψανταρά-
το«ύλο», Βλάχο», Πα-
'Αθανασουλια, καί «λ
ΧίίίίΓΐ ^2Ϊ"ά- ανήλθομεν ο?-
^ νον?- „«?*«'-^ *Ρ°?
Τα βυνοι꣫ια εν τη «α-
ροικίαι.
Την παρελθούσαν Κυριακήν, 18
τρέχοντος, έν μέσφ πολυπλητ)ών φί-
λων καί συγγενών έτελεσε τούς γά-
μους τού ό άγαπητος τοίς πάσι
κ^ί έν τή παροικία μας διαμένων
κ.. Γεώργιος Πάπας, μετά τής
καλλ·.μόρ^>0!> Δί?ος Βατιλικής Γα-
ρυφάλλοο. 'Η τέλεσις τοΰ μϋστη-
ρίου εγένετο έν τφ Κοινοτικφ μας
Ναώ τής· «Άγίας Σοφίας», ίερουρ*
γοΰντος τοϋ καλοδ μας λε'ϋίτου, πά»
τερ Ίωσαφαίου.
Μετά την τέλεσιν τοϋ μϋστηρί-
θϋ μετέβησαν, δι' άύτοκινήτων, οί
προσκεκλημένοι, 200 περίπου, είς
την μαγευτικήν λίμνην Οαζβηονΐα
δζου τοίς παρετέ&η πλουσιοπάροχον
γεΰμα είς το Οΐυσ 8ΐΐ0Γβ ΑθΓβ8.
Πολλά τηλεγραφηματα, σταλέν-
τα άπο σ·>γγενείς καί φίλους τών
νεονύμφων, ελήφθησαν κατά την ώ¬
ραν τοϋ γεύματος, δι' ών ηύχοντο
τοίς νεονύμφοις τα βελτιστα.
ΟΑΝΙΕΕ5ΟΝ, ΟΟΝΝ.—Ό «Έθνι-
κος Κηρυξ» πωλείται παρα τοΰ άντι-
,-ιροσώπιχυ μας Γ. Μπερντ), 81 Μαϊη
81Γ66·),
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
Ώραι συνεντεύξεων: Τρίτη καί
Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ,, η γρά-
ψατε: Κ. 5&11ΓΟ5, 18 Οΐά ΒΓοαά-
-ννβν, Αρί. 4, Ν. Υ. αίγ.
Τηλίφ. υηϊνβΓδίΙν 0232.
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Κα«ημ«ο«νως Άρνιά (ΟΤΤΥ
ΡΚΕδδΕΌ), Κεφαλάκια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλερικά,
Βώϊον κρέας καί Μοσχάοι τοΰ γά·
Ιακτος. -
ΑΤΗΝΕ3 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ ΑνΕ.. Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: ΜεάΌΙΙίοη 3743.
Ή. κοινωνική ζωή τών
ρ
0ΑΜΒΚΙΟΟΕ, ΜΑ83., 21
γτου.—Την παρελθοϋσαν Κυ¬
ριακήν έν μέσω έκλεκτοϋ κόσμ,θϋ
Έλλήνων καί Άμερικανών καί έν
τφ άριστοκρατικώ Κοδβΐαηά Η&11
τής Βοστώνης έτβλέσθησαν μετά
πάσης μεγαλοπρεπείας οί γάμοι τοΰ
έκ Ζογοδ'.στίου τής Γορτονίας κα¬
ταγόμενον καί έν Βοστώντ) καί έν
νν*ίηί1ΐΓορ εύδοκίμως έμπορ«υομέ-
νου γνωστοτάτου άνά τόν εμπορικόν
κόσμον τής περιφερείας, καλοϋ δέ
όμογενοΰς κ. Ά&ανασίου Μπουζιού-
κο·ο, μετά τής σεμνής καί μεμορφω-
μένης Έλληνοπούλας Κωνσταντί¬
νος Καποπούλου, προσφιλοΰς χόρης
τοϋ κ. καί τής κ. Αναστασίου Κα-
ποπούλο·^, έκ Κωντταντίνων τής
Με—ηνίας καταγομένων. Τούςι νυμ-
φ:κοΰς στεφάνους άντήλλαξε ό έκ
ΟΐοτιοβδΤβΓ, Μθ88. κ. Α. Στα^ρό-
πουλος, ώς παρακουμπάρο:; παρα-
στάντος^οϋ κ. Ιωάννου Σκλαδού-
νου. Το μ'-κττήρΐΌν ετέλεσεν ό ιε¬
ρεύς τής Κοινότητος μας αίδ. Γ.
Ποάλίος.
Χιλίοι περίπου πρΌσκεκλημένοι,
έξ αμφοτέρων των φύλων, παρε>
ρέθησαν είς τήν^τελετήν τών γά-
μων, έκ διαφόρων πόλεων καί Πο-
λιτείών. Μετά την στέψιν προσε¬
φέρθησαν έν 'άφθονία δίάφορα έδέ-
•σματα καί άναψυκτικά είς τοϋς τ:χρ-
εαρισκομένοος', «πηκολούθησαν δέ
Εύρωπαϊκοί χοροί, υπό τους ήχους
πολυοργάνο^ μοιχτικής, καθώς καί
'Ελληνικοΐ τοιοϋτοι. Ή διασκέδασις
παρετάθη μεχρι τής 11ης νυκτβ-
ρινής όπότε άπαντες άπήλθον
εύχαρίστους έντυπώσεις, καί μέ τάς
καίλλιτέρας των ευχάς ίίά τούς νεο-
νΰμφους.
Οί νεόνΐ>μφο» ανεχώρησαν, συνο-
δεοόμενοι μβ τάς ευχάς· τών φίλων
των, διά τάν μήνα τοϋ μέλ:τος, ε¬
πιστρέφοντες δέ τ}ά έγκατασταβώ-
σ;ν είς την παραθαλάσσιον πόλιν
ννΊηίηΓορ, Μαββ. Εί? τούς νεο-
ν&μφους απεστάλησαν πολλά συγ-
χαρητηρια τηλεγραφηματα, έλαβον
δβ καί πολλά γαμήλΐί δώρα.
Ή εξής έκκλησις απεστάλη πρός
τούς έκ τών χωρίων Κεφαλάδων
καταγομένους "Ελληνας τών Ήν-
Π ολίτεΐών :
Οί εφεδροι τών χωρίων Κεφα¬
λαίων, έπιτελοϋντες πατρ'.ωτικήν
χειρονομίαν πρός τούί; γενναίους
τυμπολεμ'.στάς μας καί έκ τών χω¬
ρίων Κεφαλαίων καταγομένους, ά-
πεφασίσαμεν την ανέγερσιν μαρμα-
ρίνου Ήρώου υπέρ αυτών έν τώ
χωίίω Κεφαλά. Έχοντες δέ ΰπ'
όψει ότι είς τό εύγενές ημών έργον
όπερ θά άποτελή όχι μόνον την εύ-
γενεττέραν εκδήλωσιν εΰγν6)μοσύ-
νης πρός αύτούς,^άλλά καί την πο-
λυτιμοτέραν παρακαταθήκην είς
τάς επερχομένας γενεάς, ή εκδή¬
λωσις των* πατριωτικών αίσθημά-
των άπαξαπάντων τών ομοχωρίων
μας, πρός τούς εύκλεΐσαντας τό
όνομα τής γλυκείάς ημών •«κρίίος
διά τοΰ τιμίου αυτών αϊματος, δη-
μιουργε; ηθικήν υποχρέωσιν πρός
άπαντας τούς έκ τών χωρίων Κε-
φαλάδων κβταγομένους· χο:ούμίθ2
έκκλησιν τών πατρ'.ωτικών καί εύ-
γενών υμών αίσθημάτων, όπως συν-
τρέςητε διά τής εύγενεστάτης υ¬
μών συνδρομής είς την αποπεράτω¬
σιν τοϋ αρξαμένου ήίη ίεροϋ καί
πατριωτικοϋ ημών έργου, έκδηλώ-
νοντε; οΰτω καί ύμεΐς την ευγνω¬
μοσύνην %3ΐ" την άΐδίον λατρείαν
σας πρός τούς ΰβΐτρ πατρίδος θυσι-
α-σθέντας άδελφους καί ομοχωρίους
σας, άποστέλλοντες ταύτην πρός
τόν Πρόεδρον τοΰ Συλλόγου Έφέ-
δρων τών χωρίων Κεφαλαίων κ.
Μίνωοτ Ί. Χατζιδάκην, καθηγη¬
τήν.
Έν Κεφαλά τή 15η Ιουλίου, 1929.
Ό Πρόεδρος τοϋ' Συλλόγου 'Εφ-
έδρων Κεφαλά"
Μ. Ν. ΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ
ΣΗΜ. Οί επιθυμούντες νά γνω-
ρίσουν τα όνόματα καί ποσά άτινα
οί έν τή πατρίδι μας συνεισέφεραν
μέχρι τοϋδε διά τόν άνωθί σκοπόν,
άς άποστείλουν την διεύθυνσιν των
πρός τόν ομοχώριον των κ. Ιωάν¬
νην Α. Σπυριδάκην. 49 Μαάΐ&οη
8τ., Νβν ΥογΙσ, Ν. Τ., όστις προ¬
θύμως θέλει τοίς αποστείλει αντί¬
τυπον, ώς καί πάσαν άλλην πλη¬
ροφορίαν, ήν ήθελον ζητήσε·..
Μετά πάσης έπ:σημότητος καί
ρεΕγαλοπρεπείας έτελβσθη ή ^άπτι-
σκ τοϋ θυγατρίου τοϋ 'ίκ Ρεθύμνης
τής Κρήτης καί έν ΌβηνΠΙβ δΐαμέ-
νοντος κ. Εΰστρατίου Κ.*Καλια-
φεντάκη καί τής κυρίας τοι> Άν¬
νης, υπό τής 'Κας Εΰαγγελίας Ν.
Γαρυφαλάκη, έκ Τρέντον, Ν. ].,
καί ώνομάσθη Στυλιανή. Τό μυ¬
στήριον έτελέσθη υπό τοϋ Αίδεσ.
Β. Π ανταζοπούλου ίερέως τής έν
Τρέντον, Ν. 3. Κοινότητος. Μετά
την βάπτΐσιν παρετέθη πλουσία τρα¬
πέζα είς ήν χαρεκάθτ,σαν πολλοί
προσκεκλημένη. Ή διασκέδασις δί-
ήρν.εσεν μέχρι βαθείας νυκτός, όπό¬
τε άπαντες άπήλθον εύχόμενοι είς
τούς ευτυχείς γονείς καί την ανά¬
δοχον, νά τοίς ζήση ή νεοφώτιστος
Στυλίανή. ______
ΟΙ ΛΥΟ Κ0ΥΜΠΑΡ01
—Γειά σου, Τζίμ! Τί γίνεται
άπό προχθές; Τάς έντυπώσεις σου
άπό τή διατκέδασι τοϋ κουμπάροι»
σου.
—Νά σοϋ πώ, Γιώργο: Ή δια¬
σκέδασις» καί τό τραπέζι ήσαν εξο-
χα, έγώ ομως έγΐλθ'.&ποιήβτ,ν καί
τό φυσάω καί δέν κρυώνει.
—Γιατί, Τζίμ; Τί σοϋ συνέδη,
καί 'γώ οέν πήρα είδησι;
—Τί άλλο ηθελες νά μοϋ συμ-
δή; Δέν πρόσεξες τα βαπτιστικά ποΰ
παρουσίασα στήν βάπτισι; Άν καί
τα καλοπλήρωσα στό μαγαζύ ποΰ
μέ όδήγησε καποιος φίλος μου καί
άπό σαράντα 3ολ7^άρια ποϋ μάς ζή-
τησαν, χάριν τοϋ φίλου μου, δήθεν,
μοϋ τάφησαν τρ'.άντα. Καί, έγώ ό
βλάκας, ένδομύχως 'ϊχα-.ρόμην ότι
τα πήρα ΜΠΑΡΓΚΑΙΝ.
«"Οταν πηγά όμως σπήτι μο·ί
καί τα ειδε ή γυναίκά μου άρχί-
σαμε τόν καυγά. Μοΰψαλε τόν άνα-
δαλλάμενο:
—«Μά, καδελλάρης τα ψώνη-
σες, χριστιανέ μου; Κύτταζες εξω
την ω?2 ποϋ τάγόριζες; Ποϋ ε'-
χες τό μυαλό σου; Άφοΰ δέν ής?ε-
ρες, προκομμένέ άτ^δρα, δέν ρωτοΰ-
σες τό Γιώργο, τουλάχιστον, άπό
ποϋ πήρε τα ώραΐα έχ,εΐνα καί πλού-
σ:α βαπτΐστικά ποϋ ττροξένησαν τό¬
σην ευχάριστον εντύπωσιν είς; δλους,
στά βαφτίσια τής "Αννας; Νά πάς
καί —ί> στό ίδιο μέρος νά πάρης τα
ίϊια. Άλλά πήγες καί μοϋ κουδά-
λησες αύτά τα πρόστυχα πράγματα.
«Δέν ντρέπεσαι νά τα παρουσιά-
σουμε στή βάπτιαι ποϋ θάναι έκεΐ
καί τόσος άλλος κόΐμος;»
«Έγώ, τώρα, τί ηθελες νά κάνω;
Φοΰσκωνα καί ξ,εφούσκωνα. Τής ει-
πα ψέαματα πώς τάγόρασα φθηνά,
έκαταλάβαινα όμως πώς ειχε δί-
κηο κ' ετσι έσιώπησα γιά τα λιγώ-
«Τώρα θέλω νά μοϋ πηςι την ά-
λήθεια, Γιώργο: Άπό ποΰ τα πή-
ρες καί πόσα έπλήρωσες δ:ά τα
βαπτιστικά έκείνα ποΰ ξίτρελλά-
θηκαν α! γυναΓκες την περασμένη
Κυρΐακή;»
—-Άπό τό Εμπορικόν ό Μα-
ραθών. Τάγόρασα τριάντα δολλά-
ρια—53—55 ΜΗάϊδοη δττθθΐ.
Τό μόνον Ελληνικόν Κατάστημα
ποϋ κατασκευάζει τάριστοκρατικώ-
χζρα βαπτιστικά καί τα πωλεί είς
τιμάς λογικάς καί ωρισμένας.
(Άγγ.)
ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, ΤΙ^Α. — Ό
«'Εθν-ικός Κι>ρυξ>, 'Ημερήσιος, Κυ-
ριοκάτικος καί ΕΙκτΛνγραφημΐνος, πω-
λοϋνται παοά τοϋ άντ«προσώπου μας
Λουκά Παρασχευά, 106 Ν. 8&11θΓά
Αν£., όστις δέχεται μικράς καί μεγά¬
λας άγγελίας καθώς καί εγγραφαί
σννδοομητών.
ΟΑΚΥ, ΙΝϋ.—Ό «'Βθννίος Κή-
ρνξ> καί όλαι αί έχδόσπς τού πωλοΰν-
ται Λοχ>α τφ άτηπροσώΐτφ μας κ. Δ.
Πετρίδη, 109 ν. 13ί*ι Ανθ., ένθα
γίνονται δεκταί έγγο«κραί οννδρομη-
των καί κβταχωρήσεις μωτρών καί μ«-
γάλων άγγελ>ό>ν.________________
'Εκλεχτά βιδλία. ?χει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοϋ «'Βθνοίοϋ Κή
«Σάς άςραοπάζει.... σας γοητεύ-
ει μέ ζέσιν καί θελκτικό τραγοίδι...
άναμφιβόλως σας κερδίζει μέ τό
μέρος τον»..... Ενε. \'θΓΐά.
Είναι κιγηματογράφος διά ραδί-
ου. 'Η πρώτη άπ5 άρχής μέχρι τέ-
λους όμιλοΰσα Μουσική 'Επιτνχία
ΤΟ ΚυΡΙΠΙ ΤΟΥ ΑΡΟΜΟΥ
(ΤΗΕ 5ΤΒΕΕΤ ΟΙΠί)
Μέ την ΒΕΤΤΥ 0ΟΜΡ5ΟΝ
Τί) συμπράξει των ^ΟΓ1ηην/ Ηηγ-
γοπ, ^3^1ί Οαΐιΐο, Νθά δραΓΐίδ,
^Ο8ερ^1 ΟδνΙηοΓη, Οιΐδ Αγπ-
ηεΐπι'8 Απι1ια55αάοΓ5, Οογϊϊ
ΕαΙοη^οιηϊηϊ δϊη^βΓδ καί 200
δλλων!
Άκοΰσατε τα ώραϊα μουσικά τε-
μάχια «Εοναΐιΐε 3ηά 8·ννερί»,
«Μγ (ΐΓεβηι Μεΐοάγ» καί «Βγο-
Ιίρη υρ Τυηε». Σέ άφαρπάζονν.
"Ωσαύτως τα νεώτερα τραγοΰδια
τής Κ. Ο. Α. ΡηοΙορηοηε Ταΐΐί-
ϊ5ίη§ΐη§
Β'νΥΑΥ ΑΤ 46ΤΗ 5Τ.
Δίς τής ημέρας: 2:45—8:45.
θέσεις πωλοΰνται άπό τώρα.
Έκλεκτά βιίλία εχε: μόνον τό|
Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθνίκοΰ Κή-1
ρυχος». '
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΙΟΗΑ
ΔΙ'
ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Μόνον $5.00 μηνηαίοις. Διδασχαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—'Ελληνν-
στί, παρ' Άμερικανίοο;, κατόχου τής 'Ελληνιχής. Άνοικτή άπό 10
λ. μ. ίως 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μβτσξύ 4ο—41ης Όδοΰ) ΝΕ«ν ΥΟΒΚ
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ
Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΑΑΗΐΓτΰΗΜΕΡΙΚΗΣ
ΕΙ2 ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡ1Α& ΤΗΣ ΕΑΑ. ΠΑΑΙΓΓΕΝΕ2ΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΟΥ. ΜΑΣ, κ. Χ. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ
έν Οΰασιγκτώνι.
Τή 23 Ιουλίου, 1929.
Πρός τούς έν Άμερική "Ελλη¬
νας,
τής νέας Ελλάδος. Ή αν¬
έγερσις τοΰ Μουσείου τούτον θά
ήτο δώρον άντάξιον τοΰ δλου 'Ελ-
ληνισμοϋ τής Άμερικής πρός την
πατρίδα.
'Η ύπί> την προεδρίαν τοϋ κ. Α.
Ζαΐμη μεγάλη έπιτροπή απεδέχθη
ένθουσιωδώς την Ιδέαν ταύτην καί
ίΐμαι ευτυχή; γνωρίζων είς τόν
Ελληνισμόν της Άμερικής δτι ε¬
ξησφσλίσθη ήδη υπό ταύτης τό
άγώνων άνέστησαν τη/ γήπεδον, έφ' ου θά άνεγερθτ) τό
Τό ερχόμενον Ιτος θά έορτασθΓ|
έν Ελλαδι ή Έκατονταετηρίς τής
ΕΟνικής άποκαταστάσεως.
"0-τως πρό εκατόν καί πλέον
I-
οί άπανταχοϋ "Ελληνες διά
,Τιν άνώνων άνέστησαν την
/.οΐνων άγ η η
Ελλάδα, οΰτω καί σημερον οί ά-
πανταχοϋ "Ελληνες καθήκον Ιε¬
ρόν έχουσι νά συμμετάσχακΛ είς
τόν πανηγυρισμόν τής πρώτης έ-
μεγαρον τουτο.
Ή τιμή τής ανεγέρσεως τοΰ
μεγάρου τούτου άνήκει είς τόν
Ελληνισμόν της Άμερικής, ου τα
παντός άλλον
νά έκτι-
ν.ατονταετηρίδος, καί τήν_ εκδήλω-1 πατριωτικά αίσθηματα > κάλλιον
οιν τής εύγνωμοσύνης τής φνλής ππντη- «5.5™. ΑΧιητΑΑπ·»» «Α ίν-π.
πρό; τοΰ; ελευίΐτερωτάς τής πατρί¬
δος.
Καλοΰνται οί άπανταχθΰ "Ελλ-
νες νά συμμετάσχωσι είς τόν πα¬
νηγυρισμόν τής έκατονταετηρίδος
μα; καί νά λαμπρύνωσι διά τής
συμβολή; των τάς εορτάς ταύτας.
Ένόμισα δτι ήτο επιβεβλημένον
νά μή ύστερήστι ό'Έλληνισμός της
Δ ΙΙΟ Αι νΐ1 — Λ/ΙΟΤΠ)·!! Τ1Ί\Ι ΛΙ ΓΊ ίΥ/ ίΐ *Χί !
μήσω κατά την έν μέσω αύτοΰ
διαμονήν μου.
Τό Μουσείον τοΰ ίεροϋ αγώνος,
δ καλούμεθα νά άνεγείρωμεν, θά
είναι ή ένδειξις τής εΰγνωμοσύ-
νη;_μαζ πρός τοΰς έλευθερωτάς
μας, θά είναι τό,προσκήνυμα καί
τό διδακτήριον τών παιδιών μα;
διά τό μέλλον. Θά είναι τό σύμ-
Άμερική;. Μεταξύ τών διαφόρων! βολον της αλληλεγγύης της φυλής
έργων ών εχει ανάγκην ή πατρίς Ι μας καί τό μνημεΐον ο θά στεγάστ»
ργ χ γη ή ρς
ιια; είναι καΐ ή ανέγερσις ενός
Μουσείου ίστορικοΰ τοΰ ίεροϋ ά-
·>ωνό; μας ίνα συγκεντρα>θώσιν έν
αύτφ τα ίερά κειμήλιά μας καί ή
την δόξαν μας.
Θά είναι επί πλέον καί τό καυ-
χημα παντός "Ελληνος έξ Άμε¬
ρικής νά βλέπη λαξευμένην επί
™ΚΡΗΤΗΝ
Οί £ψ&ο*ροι των χωρίων
Κεφαλαίων άνεγείρουν
ήρώον υπέρ των «εοόν-
των κατα τόν πόλεμον.
μαρμάρου την άφιέρασιν ημών:
€θί "Ελληνες τής Άμερική; εί;
μνήμην τοϋ ίερ^οϋ αγώνος».
Είναι ή πρωτη φορά καθ' ήν
απευθυνομαι πρός τόν Ελληνισμόν
τής Άμερικής ζητών την σνμβο-'
λήν αύτοΰ την ύλικήν. Γνωρίζω
τα πολλά τού 'βάρη, γνωρίζω καί
την γενναιοδωρίαν τού. Τό πράτ-
τοο σήμερον βέβαιος ότι άνταπο-
κρίνομαι είς τα αίσθηματα δλων.
Ουδενός "Ελληνος πρέπει νά λεί-
Ψπ τό δνομα άπό τό άναμνηστικόν
βιβλίον τών δωρεών. Ό δβολό;
τοΰ 6ιο;ιαλαιστοΰ καί τα δολλάρια
τοΰ εύπόρου, θά είναι έξ ΐσου εύ-
^ρόσδεκτα.
Άναθέτω τόν ?ρανον εί; τδν έ-
γνωσμένον πατριωτισμόν τών 'Ελ-
λήνων τή; Άμερική;, καί εΐμαι
βέβαιος δτι ή 'Εκκλησία, ό Τύπος,
αί Κοινότητες, τα Σωματεϊα καί
αί δργανώσεις, θά άναλάβωσι μετ"
ένθουσιασμοΰ τό έργον καί θά
πρωτοστατήσωσιν είς την επιτυ¬
χίαν αύτοΰ.
Αί εισφοραί θά κατατίθενται
είς τάς δύο Ελληνικάς Τραπέζα;.
-Γήν Εθνικήν Τράπεζαν τής Ελ¬
λάδος εν Ν. Ύόρκη καί την Τρά¬
πεζαν τών Αθηνών, έν Ν. Ύόρκτ).
Ό Πρεσβεντής,
Χ. Σιμόπουλος.
Απο την ζωήν τών Έλ-
λήνων.
Την 15ην τρέχοντος, εορτήν τής
• ^5,ως τί3ς Θεοτόκου, εγένετο
Γ' .Κο);όμ·^υς·, Όχάϊο, καί έν τφ
ιί?« -λζφ τής Έλληνικής Κοινό-
:^ος_ό «Εύαγγελισμός>>-, ή βάπτι-
^ τίς χαριτωμένης Θυγατρός τοΰ
'^δφιλοϋς ·όμογενοΰς κ. Π αν. Κα-
?ων^ Τό^ μυστήριον ελαδε χώραν
~Τ'?ν'· ^^ε^^τιντ,ν ώραν, τε-
|·;Τθϊν υπο τοΰ άρχψ,ανδρίτου κ.
^ρΐΑ/.ου Γεωργιάδου. .Άνάδοχοι
■■^«ττίσαν ό κ. Κυρίακουλης Δή-1
Γ,/·τι? Ρ·5τα τής χ^ρ'υς χοο 'Ε-
^η·' νΛ ?ΓγΆη> Ο1ιίο' -μφοτέ-
1' ίΧ -^α?τί19 ααταγομένων. Είς
Ε. Ν. Υ.
_ 6θη τδ 2νομα
Αϊϊίλαή, λόγω 5έ τ05 επισήμου
;Τ'ί Ψβρβς ΙλαΛε καί βεύτεΜν δ-
'ΐ--1'"' πΛν7ε? οί προσκεκλημένοι
; ^οησαν είς οικίαν των γονέων
;ί? '^οφωτιστου, δπου τούς ανέμενε
-6«ιο-αροχος τραπέζα μετά 'προ-
( '^ ·5»'Ρ««χής περΐπο(ήσε-
^«ρβ —„ Χ. Πανχγ — ώ
:5; «ν,ΐΓΤθϋ τού Ελένης καί τοϋ
ντ'" ν1™~ν κ; Ιωάννου Κνώ-
ότι ό κ. Καρώνης
τής όνομαστι-
ιολούθησε εΰ-
διασκέδασις,
τών πρωΐνών ώ-
'. Τούς εΰτυχεϊς
ί πολλαί έ-
φίλοι Άμε-
χ- Ι.
μετ
αύ-
Κοψανταρά-
το«ύλο», Βλάχο», Πα-
'Αθανασουλια, καί «λ
ΧίίίίΓΐ ^2Ϊ"ά- ανήλθομεν ο?-
^ νον?- „«?*«'-^ *Ρ°?
Τα βυνοι꣫ια εν τη «α-
ροικίαι.
Την παρελθούσαν Κυριακήν, 18
τρέχοντος, έν μέσφ πολυπλητ)ών φί-
λων καί συγγενών έτελεσε τούς γά-
μους τού ό άγαπητος τοίς πάσι
κ^ί έν τή παροικία μας διαμένων
κ.. Γεώργιος Πάπας, μετά τής
καλλ·.μόρ^>0!> Δί?ος Βατιλικής Γα-
ρυφάλλοο. 'Η τέλεσις τοΰ μϋστη-
ρίου εγένετο έν τφ Κοινοτικφ μας
Ναώ τής· «Άγίας Σοφίας», ίερουρ*
γοΰντος τοϋ καλοδ μας λε'ϋίτου, πά»
τερ Ίωσαφαίου.
Μετά την τέλεσιν τοϋ μϋστηρί-
θϋ μετέβησαν, δι' άύτοκινήτων, οί
προσκεκλημένοι, 200 περίπου, είς
την μαγευτικήν λίμνην Οαζβηονΐα
δζου τοίς παρετέ&η πλουσιοπάροχον
γεΰμα είς το Οΐυσ 8ΐΐ0Γβ ΑθΓβ8.
Πολλά τηλεγραφηματα, σταλέν-
τα άπο σ·>γγενείς καί φίλους τών
νεονύμφων, ελήφθησαν κατά την ώ¬
ραν τοϋ γεύματος, δι' ών ηύχοντο
τοίς νεονύμφοις τα βελτιστα.
ΟΑΝΙΕΕ5ΟΝ, ΟΟΝΝ.—Ό «Έθνι-
κος Κηρυξ» πωλείται παρα τοΰ άντι-
,-ιροσώπιχυ μας Γ. Μπερντ), 81 Μαϊη
81Γ66·),
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
Ώραι συνεντεύξεων: Τρίτη καί
Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ,, η γρά-
ψατε: Κ. 5&11ΓΟ5, 18 Οΐά ΒΓοαά-
-ννβν, Αρί. 4, Ν. Υ. αίγ.
Τηλίφ. υηϊνβΓδίΙν 0232.
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Κα«ημ«ο«νως Άρνιά (ΟΤΤΥ
ΡΚΕδδΕΌ), Κεφαλάκια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλερικά,
Βώϊον κρέας καί Μοσχάοι τοΰ γά·
Ιακτος. -
ΑΤΗΝΕ3 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ ΑνΕ.. Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: ΜεάΌΙΙίοη 3743.
Ή. κοινωνική ζωή τών
ρ
0ΑΜΒΚΙΟΟΕ, ΜΑ83., 21
γτου.—Την παρελθοϋσαν Κυ¬
ριακήν έν μέσω έκλεκτοϋ κόσμ,θϋ
Έλλήνων καί Άμερικανών καί έν
τφ άριστοκρατικώ Κοδβΐαηά Η&11
τής Βοστώνης έτβλέσθησαν μετά
πάσης μεγαλοπρεπείας οί γάμοι τοΰ
έκ Ζογοδ'.στίου τής Γορτονίας κα¬
ταγόμενον καί έν Βοστώντ) καί έν
νν*ίηί1ΐΓορ εύδοκίμως έμπορ«υομέ-
νου γνωστοτάτου άνά τόν εμπορικόν
κόσμον τής περιφερείας, καλοϋ δέ
όμογενοΰς κ. Ά&ανασίου Μπουζιού-
κο·ο, μετά τής σεμνής καί μεμορφω-
μένης Έλληνοπούλας Κωνσταντί¬
νος Καποπούλου, προσφιλοΰς χόρης
τοϋ κ. καί τής κ. Αναστασίου Κα-
ποπούλο·^, έκ Κωντταντίνων τής
Με—ηνίας καταγομένων. Τούςι νυμ-
φ:κοΰς στεφάνους άντήλλαξε ό έκ
ΟΐοτιοβδΤβΓ, Μθ88. κ. Α. Στα^ρό-
πουλος, ώς παρακουμπάρο:; παρα-
στάντος^οϋ κ. Ιωάννου Σκλαδού-
νου. Το μ'-κττήρΐΌν ετέλεσεν ό ιε¬
ρεύς τής Κοινότητος μας αίδ. Γ.
Ποάλίος.
Χιλίοι περίπου πρΌσκεκλημένοι,
έξ αμφοτέρων των φύλων, παρε>
ρέθησαν είς τήν^τελετήν τών γά-
μων, έκ διαφόρων πόλεων καί Πο-
λιτείών. Μετά την στέψιν προσε¬
φέρθησαν έν 'άφθονία δίάφορα έδέ-
•σματα καί άναψυκτικά είς τοϋς τ:χρ-
εαρισκομένοος', «πηκολούθησαν δέ
Εύρωπαϊκοί χοροί, υπό τους ήχους
πολυοργάνο^ μοιχτικής, καθώς καί
'Ελληνικοΐ τοιοϋτοι. Ή διασκέδασις
παρετάθη μεχρι τής 11ης νυκτβ-
ρινής όπότε άπαντες άπήλθον
εύχαρίστους έντυπώσεις, καί μέ τάς
καίλλιτέρας των ευχάς ίίά τούς νεο-
νΰμφους.
Οί νεόνΐ>μφο» ανεχώρησαν, συνο-
δεοόμενοι μβ τάς ευχάς· τών φίλων
των, διά τάν μήνα τοϋ μέλ:τος, ε¬
πιστρέφοντες δέ τ}ά έγκατασταβώ-
σ;ν είς την παραθαλάσσιον πόλιν
ννΊηίηΓορ, Μαββ. Εί? τούς νεο-
ν&μφους απεστάλησαν πολλά συγ-
χαρητηρια τηλεγραφηματα, έλαβον
δβ καί πολλά γαμήλΐί δώρα.
Ή εξής έκκλησις απεστάλη πρός
τούς έκ τών χωρίων Κεφαλάδων
καταγομένους "Ελληνας τών Ήν-
Π ολίτεΐών :
Οί εφεδροι τών χωρίων Κεφα¬
λαίων, έπιτελοϋντες πατρ'.ωτικήν
χειρονομίαν πρός τούί; γενναίους
τυμπολεμ'.στάς μας καί έκ τών χω¬
ρίων Κεφαλαίων καταγομένους, ά-
πεφασίσαμεν την ανέγερσιν μαρμα-
ρίνου Ήρώου υπέρ αυτών έν τώ
χωίίω Κεφαλά. Έχοντες δέ ΰπ'
όψει ότι είς τό εύγενές ημών έργον
όπερ θά άποτελή όχι μόνον την εύ-
γενεττέραν εκδήλωσιν εΰγν6)μοσύ-
νης πρός αύτούς,^άλλά καί την πο-
λυτιμοτέραν παρακαταθήκην είς
τάς επερχομένας γενεάς, ή εκδή¬
λωσις των* πατριωτικών αίσθημά-
των άπαξαπάντων τών ομοχωρίων
μας, πρός τούς εύκλεΐσαντας τό
όνομα τής γλυκείάς ημών •«κρίίος
διά τοΰ τιμίου αυτών αϊματος, δη-
μιουργε; ηθικήν υποχρέωσιν πρός
άπαντας τούς έκ τών χωρίων Κε-
φαλάδων κβταγομένους· χο:ούμίθ2
έκκλησιν τών πατρ'.ωτικών καί εύ-
γενών υμών αίσθημάτων, όπως συν-
τρέςητε διά τής εύγενεστάτης υ¬
μών συνδρομής είς την αποπεράτω¬
σιν τοϋ αρξαμένου ήίη ίεροϋ καί
πατριωτικοϋ ημών έργου, έκδηλώ-
νοντε; οΰτω καί ύμεΐς την ευγνω¬
μοσύνην %3ΐ" την άΐδίον λατρείαν
σας πρός τούς ΰβΐτρ πατρίδος θυσι-
α-σθέντας άδελφους καί ομοχωρίους
σας, άποστέλλοντες ταύτην πρός
τόν Πρόεδρον τοΰ Συλλόγου Έφέ-
δρων τών χωρίων Κεφαλαίων κ.
Μίνωοτ Ί. Χατζιδάκην, καθηγη¬
τήν.
Έν Κεφαλά τή 15η Ιουλίου, 1929.
Ό Πρόεδρος τοϋ' Συλλόγου 'Εφ-
έδρων Κεφαλά"
Μ. Ν. ΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ
ΣΗΜ. Οί επιθυμούντες νά γνω-
ρίσουν τα όνόματα καί ποσά άτινα
οί έν τή πατρίδι μας συνεισέφεραν
μέχρι τοϋδε διά τόν άνωθί σκοπόν,
άς άποστείλουν την διεύθυνσιν των
πρός τόν ομοχώριον των κ. Ιωάν¬
νην Α. Σπυριδάκην. 49 Μαάΐ&οη
8τ., Νβν ΥογΙσ, Ν. Τ., όστις προ¬
θύμως θέλει τοίς αποστείλει αντί¬
τυπον, ώς καί πάσαν άλλην πλη¬
ροφορίαν, ήν ήθελον ζητήσε·..
Μετά πάσης έπ:σημότητος καί
ρεΕγαλοπρεπείας έτελβσθη ή ^άπτι-
σκ τοϋ θυγατρίου τοϋ 'ίκ Ρεθύμνης
τής Κρήτης καί έν ΌβηνΠΙβ δΐαμέ-
νοντος κ. Εΰστρατίου Κ.*Καλια-
φεντάκη καί τής κυρίας τοι> Άν¬
νης, υπό τής 'Κας Εΰαγγελίας Ν.
Γαρυφαλάκη, έκ Τρέντον, Ν. ].,
καί ώνομάσθη Στυλιανή. Τό μυ¬
στήριον έτελέσθη υπό τοϋ Αίδεσ.
Β. Π ανταζοπούλου ίερέως τής έν
Τρέντον, Ν. 3. Κοινότητος. Μετά
την βάπτΐσιν παρετέθη πλουσία τρα¬
πέζα είς ήν χαρεκάθτ,σαν πολλοί
προσκεκλημένη. Ή διασκέδασις δί-
ήρν.εσεν μέχρι βαθείας νυκτός, όπό¬
τε άπαντες άπήλθον εύχόμενοι είς
τούς ευτυχείς γονείς καί την ανά¬
δοχον, νά τοίς ζήση ή νεοφώτιστος
Στυλίανή. ______
ΟΙ ΛΥΟ Κ0ΥΜΠΑΡ01
—Γειά σου, Τζίμ! Τί γίνεται
άπό προχθές; Τάς έντυπώσεις σου
άπό τή διατκέδασι τοϋ κουμπάροι»
σου.
—Νά σοϋ πώ, Γιώργο: Ή δια¬
σκέδασις» καί τό τραπέζι ήσαν εξο-
χα, έγώ ομως έγΐλθ'.&ποιήβτ,ν καί
τό φυσάω καί δέν κρυώνει.
—Γιατί, Τζίμ; Τί σοϋ συνέδη,
καί 'γώ οέν πήρα είδησι;
—Τί άλλο ηθελες νά μοϋ συμ-
δή; Δέν πρόσεξες τα βαπτιστικά ποΰ
παρουσίασα στήν βάπτισι; Άν καί
τα καλοπλήρωσα στό μαγαζύ ποΰ
μέ όδήγησε καποιος φίλος μου καί
άπό σαράντα 3ολ7^άρια ποϋ μάς ζή-
τησαν, χάριν τοϋ φίλου μου, δήθεν,
μοϋ τάφησαν τρ'.άντα. Καί, έγώ ό
βλάκας, ένδομύχως 'ϊχα-.ρόμην ότι
τα πήρα ΜΠΑΡΓΚΑΙΝ.
«"Οταν πηγά όμως σπήτι μο·ί
καί τα ειδε ή γυναίκά μου άρχί-
σαμε τόν καυγά. Μοΰψαλε τόν άνα-
δαλλάμενο:
—«Μά, καδελλάρης τα ψώνη-
σες, χριστιανέ μου; Κύτταζες εξω
την ω?2 ποϋ τάγόριζες; Ποϋ ε'-
χες τό μυαλό σου; Άφοΰ δέν ής?ε-
ρες, προκομμένέ άτ^δρα, δέν ρωτοΰ-
σες τό Γιώργο, τουλάχιστον, άπό
ποϋ πήρε τα ώραΐα έχ,εΐνα καί πλού-
σ:α βαπτΐστικά ποϋ ττροξένησαν τό¬
σην ευχάριστον εντύπωσιν είς; δλους,
στά βαφτίσια τής "Αννας; Νά πάς
καί —ί> στό ίδιο μέρος νά πάρης τα
ίϊια. Άλλά πήγες καί μοϋ κουδά-
λησες αύτά τα πρόστυχα πράγματα.
«Δέν ντρέπεσαι νά τα παρουσιά-
σουμε στή βάπτιαι ποϋ θάναι έκεΐ
καί τόσος άλλος κόΐμος;»
«Έγώ, τώρα, τί ηθελες νά κάνω;
Φοΰσκωνα καί ξ,εφούσκωνα. Τής ει-
πα ψέαματα πώς τάγόρασα φθηνά,
έκαταλάβαινα όμως πώς ειχε δί-
κηο κ' ετσι έσιώπησα γιά τα λιγώ-
«Τώρα θέλω νά μοϋ πηςι την ά-
λήθεια, Γιώργο: Άπό ποΰ τα πή-
ρες καί πόσα έπλήρωσες δ:ά τα
βαπτιστικά έκείνα ποΰ ξίτρελλά-
θηκαν α! γυναΓκες την περασμένη
Κυρΐακή;»
—-Άπό τό Εμπορικόν ό Μα-
ραθών. Τάγόρασα τριάντα δολλά-
ρια—53—55 ΜΗάϊδοη δττθθΐ.
Τό μόνον Ελληνικόν Κατάστημα
ποϋ κατασκευάζει τάριστοκρατικώ-
χζρα βαπτιστικά καί τα πωλεί είς
τιμάς λογικάς καί ωρισμένας.
(Άγγ.)
ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, ΤΙ^Α. — Ό
«'Εθν-ικός Κι>ρυξ>, 'Ημερήσιος, Κυ-
ριοκάτικος καί ΕΙκτΛνγραφημΐνος, πω-
λοϋνται παοά τοϋ άντ«προσώπου μας
Λουκά Παρασχευά, 106 Ν. 8&11θΓά
Αν£., όστις δέχεται μικράς καί μεγά¬
λας άγγελίας καθώς καί εγγραφαί
σννδοομητών.
ΟΑΚΥ, ΙΝϋ.—Ό «'Βθννίος Κή-
ρνξ> καί όλαι αί έχδόσπς τού πωλοΰν-
ται Λοχ>α τφ άτηπροσώΐτφ μας κ. Δ.
Πετρίδη, 109 ν. 13ί*ι Ανθ., ένθα
γίνονται δεκταί έγγο«κραί οννδρομη-
των καί κβταχωρήσεις μωτρών καί μ«-
γάλων άγγελ>ό>ν.________________
'Εκλεχτά βιδλία. ?χει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοϋ «'Βθνοίοϋ Κή
«Σάς άςραοπάζει.... σας γοητεύ-
ει μέ ζέσιν καί θελκτικό τραγοίδι...
άναμφιβόλως σας κερδίζει μέ τό
μέρος τον»..... Ενε. \'θΓΐά.
Είναι κιγηματογράφος διά ραδί-
ου. 'Η πρώτη άπ5 άρχής μέχρι τέ-
λους όμιλοΰσα Μουσική 'Επιτνχία
ΤΟ ΚυΡΙΠΙ ΤΟΥ ΑΡΟΜΟΥ
(ΤΗΕ 5ΤΒΕΕΤ ΟΙΠί)
Μέ την ΒΕΤΤΥ 0ΟΜΡ5ΟΝ
Τί) συμπράξει των ^ΟΓ1ηην/ Ηηγ-
γοπ, ^3^1ί Οαΐιΐο, Νθά δραΓΐίδ,
^Ο8ερ^1 ΟδνΙηοΓη, Οιΐδ Αγπ-
ηεΐπι'8 Απι1ια55αάοΓ5, Οογϊϊ
ΕαΙοη^οιηϊηϊ δϊη^βΓδ καί 200
δλλων!
Άκοΰσατε τα ώραϊα μουσικά τε-
μάχια «Εοναΐιΐε 3ηά 8·ννερί»,
«Μγ (ΐΓεβηι Μεΐοάγ» καί «Βγο-
Ιίρη υρ Τυηε». Σέ άφαρπάζονν.
"Ωσαύτως τα νεώτερα τραγοΰδια
τής Κ. Ο. Α. ΡηοΙορηοηε Ταΐΐί-
ϊ5ίη§ΐη§
Β'νΥΑΥ ΑΤ 46ΤΗ 5Τ.
Δίς τής ημέρας: 2:45—8:45.
θέσεις πωλοΰνται άπό τώρα.
Έκλεκτά βιίλία εχε: μόνον τό|
Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθνίκοΰ Κή-1
ρυχος». '
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΙΟΗΑ
ΔΙ'
ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Μόνον $5.00 μηνηαίοις. Διδασχαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—'Ελληνν-
στί, παρ' Άμερικανίοο;, κατόχου τής 'Ελληνιχής. Άνοικτή άπό 10
λ. μ. ίως 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μβτσξύ 4ο—41ης Όδοΰ) ΝΕ«ν ΥΟΒΚ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
^
ΆναρίΌμητες είνε ή φιλολογικές
άπάτες, ή οποίες δ:επράχθησαν κα¬
τά τοίις ταρελθόντας αίώνας άπό
ίιαφόρους'έπιτηδείθϋς, είτε γιά χρη-
ματισμό ή καί απλώς γιά διασκέ-
'ίασι. Μιά άπό τίς σπθϋδαΐότερες
τ^ταν έκείνη ποί» εκανε ό Ιταλός
"Ιωσήφ Βέλλα, ό οποίος, στά 1793,
έδημοσίευσε' στήν Πάνορμο, μέ ε-
ξοδα τοΰ βασιλέως τής Νεαπόλεως,
ενα κατασκεύασμα ίικό τού ώς μ*ε-
τάφρασι, δήθεν, άν^πάρκτοι» Άραδί-
κ,οΰ σ^γγράμματος, περί τής κατα¬
ρτήσεως τής Σικελίας υπό των Ά-
ράβων. ΓΛά νά γίνη μάλ':στα περ'.σ-
σότερο πιστευτός ό Βέλλα, παρέ-
Οεσε στήν έ'κδοσί το:> καί τό δήθεν
Άραδ'.κό κείμενο ,τό όποίο μόνος
τού είχε γράψε:. Ό άπατεών δμως
ϊέ ν άργησε νά άποκαλυφθή ά—ό τούς
είδίκοΰς καί κατεδικάσθη σέ φυλα¬
καί είκθσι έτών.
Πρίν άπ' αυτόν καί κάποιος άλ-
λος, όνόματ: Μιχαήλ ντέ Λούνα,
Ίσπανικής καταγωγής, είχε έκδώ-
σ«! την ίστορία τής καταρτήσεως
τής Ίσπανί'ας υπό των Άράδων,
την όποιαν παρουσίασε ώς μετάφρζ-
σι άπό τό έ*ργο τοΰ "Αραδος σι»γ-
γραφέως Άβοΰ Κασέμ. Τό βιδλίο
αύτό ειχε προξενήσει μεγάλη έντύ-
πωσ: στήν έποχή το^ καί μετεφρά-
οθη επανειλημμένας στή Γαλλίκή
γλώσσα. Στό τέλος δμως απεκαλύ¬
φθη ότι καί αντό, όπως καί τό προη-
γοίμενο, ήταν κατασκεύίσμα τοΰ
ϊήιθεν μεταφραστοΰ τού.
Μή νομίσετε τώρα ότι μόνον ό
άχλοϊκός κβσμάκη,ς ε>χε<Τΐ σέ τέ- τοιες παγίδες. Καί πολλοί σοφοί την επαθαν. Έτσι ιάναφέρ-εταί το παράδειγμα τοΰ Γερμανοΰ σοφοϋ Γκρότενφεν, ό οποίος έιξηπατήθη, δταν τοδ παροοσίασε κατποιος φοιτη- τή; άπ' την Βρέμη, στά 1836, γιά £ική τού μιά Έλληνική μετάφρασι τοΰ παναρχαίου ίστορΐκδΰ τής Φοι- νίν.ης Σαγχωνιάθωνος, ή όποία είχε γίνει άπό τόν γραμματ:κό Φίλωνα στόν 1ο αϊώνα μ. Χ. Άπό τούς Έλληνας φιλολογικούς άπατεώ- νας περίφημος υπήρξε καποίος Σν- αωνίδης άχό τή Σύμη, ό οποίος ήκμασε κατά τόν 17ον αϊώνα. Ό δαίμόνιος αΰ.τός "Ελλην είχε εξα¬ σκηθή ύπερδολικά στήν χαλαιογρα- φία καί κατώρθωσε νά κατασκεΐίά^ ζή- άρχαία χειρόγραφ* μέ τέτοια τέχνη, ώστε νά φαίνωνται σάν γνή- σια. Τα χειρόγραφα αύτά τα παροιι· ΤΑ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ ΑΡΑΒΙΚΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΟΕΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΑΙ ΤΟΥΣ.~ ΤΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ Τ«Ν ΑΡΧΑΙΠΝ ΣΥΤΓΡΑΦΕΠΝ.-ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΣΙΑΝΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΚΠΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΜΑΚΦΕΡΣΟΝ.- ΕΝΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΦΙΑΟΑΟΠΚΟ ΠΟΙΗ- ΜΑ ΠΟΨ ΕΜΕΙΝΕ ΧΠΡΙΣ ΛΥΣΙ- ΕΙΝΑΙ ΓΝΗΣΙΑ Γ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΣΙΑΝΟΥ;- ΠβΣ ΕΤΙΜϋΡΗΘΗ Ο ΛΙΑΚΦΕΡΣΟΝ, ΚΤΛ. ΐπίστεψε ώς γνήσια. Αμα εΐίε ότι τό πρώτό τού αύτό ΐείραμα επέτυχε, ό Τσάττερστον το έπανέλαδε καί ςα- ναπέτ-οξε. "Ετσι έκέρδιζε άρκετά χρήματα, δίνοντας στοΰς άφελείς πλαστά άρχαία έγγρα^α καί γενεα- λογικοί»; τίτλους ιδικής τος εμ¬ πνεύσεως καί κατασκεοής. Άργό- τερα επήγε στό Λονδίνον δπ<3·ο έρ- γάσθηκε λίγον καιρό σέ ίιάφορες έφημερίδες καί ■περιοδικά. Έχειδή δμως εδλεπε τίς έλχίδες τοϋ νά διαψεύδωνται. καί δέν έμενε ίκανο- χοΐημένος άπό την έχιτυχία τοΰ σταδίου τθϋ, απεφάσισε νά αυτοκτο¬ νήση, καί, άφοΰ έξηντλησε δλα τα χρήματά τού, έδη^ητηρ-.άσθηκε μέ άρσενικό στά 1770. Τον ένδιαφέ ροντα καί χεριπετείώδη βίο τοΰ Τσάττερστον έδραματοποίησε άργό- τερχ ό περίφημος Γάλλος πο:ητής Άλφρέ ντέ Βΐν6, ή δέ τ, ίκανότη·»; τοΰ" νέο^ νά έξαπατά τους χε:ό πεπειραμένος ?αν '^εσως ττις σπί ρωχαϊκες γλώσσες *αί ά Μ «υς χργρφ ρ ώς άπολετθέντα εργα γνω- στών και άγνώστων άρχαίων σ^γ- ■{Ζζφέων και τα πουλοΰσε άκριβώ- τατα σε ί:κούς μας καί ξενους βι- δλιοφίλους. Μερικά μάλίστα άπ' ^ύτά εΐχαν εκδοθή καί σέ χωριστοΰς τόι,χοος, μεταξύ των οποίων σο'μπε- ριλαμδάνονται καί τα εργα' ενός άν- «πάρ-Ατο^ «γγραφέως τής αρχαιό¬ τητος, τοϋ.,.Εύλύροΰ τοΰ Πολα- ρέως! Ή Αώοη Σέρμαν, ή όποία ετυχε 6οα- 6είου έν Λός *^ι- —ζελες, ώς έχουσα τα ωραιοτέρα νώ- τα καί τό τελειότε- ρον σώμα μεταξύ πολλών γυναικών, αΐτινες Ελαβον μέ- ρος είς τόν διαγω¬ νισμόν. τοος τεχνικωτατοος στιχους τού, παρέμε;νε μοναίΐκό φαινόμενο στήν 9ΐ η φημη τού, ωστε ό Μέγΐ- Ν» πόλεων, κατα τίς ώρες τής σ^ τοϊ, -προτΐμουσε να ίιαβάζγ; τόν % 7!»νό άπό κάθε άλλον —οίηττ Άμέσως δμως μετά τή {^_ ϊ»σι των ποιημάτων αυτών αρ'ν,α5 αεγάλη πολεμίκή κατά τής γν^ σΐίτητός των,_ή όποία βάττ^ -χ λά χρόνία. Ό Οίροδρότερος '■-,. ΐάν υποστηριζοντων ότι δέν ήσαν γνγ 3ΐ3,( ήταν ό Σκώτος Μάλχολΐ Λαιγκ, ό οποίος μέ πειστιχά |-Ε. χείρηματα προσεπάθησε νά ά-05εί- ςη^δτι επρόκειτο περί έργων τοϋ Μακφερσον, ό οποίος .είχε έανε;σθή σέ πολλά σημεία την έμπνεοτί το άχό αρχαίοις "Ελληνας καί Αι·{. από νεώτερον γγρφ, Άγγλους πο:ητάς καί κό,α* άπο την Άγία Γράφη. Περιέργως όαως ό Μάκφερσον, ό οποίος ζοδσε "την ΐστ0:!'α "Ολους δμως αύτοϋς τοΰς ξεπέ- ρ^σε στίς φιλολογικές άπάτες ό ττίίίφημος Άγγλος Τσάττερστον, ό έ-οίος έζησε τέν 18ον αϊώνα, καί ,, ό οποίος ήταν προικισμένος μέ ί&ι- εν Λονϊινφ ενός απο τους «λο»σι- ■ ' ωτεροος Ινϊους ηγεμονα;. Κατά "Ενα άπό τα σπο^δαίότερα: ζητή- ματα ποΰ άπησχόλησαν τοΰς φιλο- λογί/.ούς κύκλοος τοΰ περασμένου αίώ·/ος, ήσαν κα! τα ποΐήμ^τα τοΰ Όσσιανοΰ, μερ:κά άχό τα όποία με- τεφράίθησαν στήν Έλλην.κή άπό τον παλαιό λόγιο Παναγιώτη Γία- νά. Τα ποιήμα,τα αύτά είχαν έκδο^ θή άχό~ τόν Ίάκωδο Μάκφερσον, λόγιο καί δημοσιογράφο άπό τή Σκωτία,^ό οποίος είχε σχηματίσει αρκετη περιουσια ως αντιπροΐωπο; ρετικ,ή ϊδιοφκΐα. Ή ζωή αύτοΰ τοΰ ά'^ρώποϋ ήταν σχεδόν μυθίστορημα- τ!/.η. Απέθανε σέ ήλ'.κία δεκαοχτώ χρονών καί δμως σ' αΰτό τό μΐκρό δ:άστημα επετέλεσε σπο^δα!ους φ:- λο/^γίκοίις άθλοος. Άπό ενίεκα χρονών πα^ί εγραφε ώραίοτάτκ>ς
στίχο^ς /.α: εΓχε μεγάλη κλίσ! πρός
τα γράμμϊτα. Ό πατέρα; ^οι>, πού
έξίϊχοΰσε τό έπάγγελμα τοΰ δασκά¬
λοι, έ'τυχε κάποτε νά βρτ} παραπ«-
ταμένες στό ναό τής θεοτόκου τής
πόλεως Μπριστόλ, δποϋ έμενε, με-
ρι/.ές παλαίές περγαμηνές, τίς ο¬
ποίες έχρ^σιμοποιοΰσε ώς καλίμ-
ματα τετραδίων. Ή περγαμηνές βΰ-
τές έζ.ίνησαν την περιεργεία τοϋ
γοίθΰ τθϋ, ό οποίος τίς έμελέτησε
καί απεκόμισε άπό αύτέ; άρκετές
γνώσεΐς γιά τή γλώσσα καί τή γρά¬
φη τοΰ 15ο:> αιώνος. Έκτός αύτοΰ
δμως είχε σ^ινη'θίσε! νά άποαίμήτα!
εΰχερέστατα τοΰς γοτθικοΰς χαρα-
κτήρας καί νά δίαδάζτ) είκολα τα
παλαιά εργα. 'Ενω λο:πόν ό Τσάτ¬
τερστον έργαζόταν στό γραιφείο κά-
κο:οο δικηγόρον, εγρζψ* μόνος τού
>.χϊ έξεδωσε μερικά ποιηματα σέ
γλώσσα άρχαίοτΐεπή, τα όποία άπ-
έδωσε σέ κάχοίον καλόγηρο Ροού-
λεΰ καϊ τα έποία όλος ό κ εσμός
τα τελευταία χρον:α το^ μα/.:στα,
δίίτέλεσε επί μιά όλόκληρη δεκα-
ετία βουλευτής στή Βουλή Κ
μ ηρη
βουλευτής στή Βουλή των Κθί-
νοτήτων. Ό Μάκφερσον ήσχολείτο
άπό μ:/.ρός μέ την ποίησι κ' έξέ-'
δωσε την πρώτη ποιητ:κή τ(υ συλ-
λογή σέ ήλΐκία είχ.οσ! χρονών. Έ-
πείδή. δμως έκείνη την έ-οχή ή
προσοχή τοΰ κο-.νοΰ άρχίσε νά στρέ-
φετα: πρός τα ϊημοτικά τραγούδια,
ό Μάχφερσον κατώρ'θωσε νά σνλ-
λέξη άρ/,ετά 'άπ' αύτά, καί, μέ τή
βοηθεία έπ:φανών λο-γίων συγχρό¬
νων το.ι, έτύπωσε στά 1760 μΐά μι-
κρή συλλογη. Τα ποιήματά αύτά
προξενησαν εύχάριστη έντύπωσ! στόν
•/.όσμο ·Λ'.' ό Μάκφερσον, παίρνοντας
» θάρρος^ άπό την πρώτη τού έπιτυ-
, ι Υ,ία, έίημοσίε^σε μετά δυό νρόνια
στό Λονδ|[νο μέ τίς σ^νεισφορές των
φίλων «υ ενα μεγάλο έπΐκό-' ποίημα
μαζύ μέ άλλα μικροτέρας Τό έπό-
II
Α1Ι*. α«λα ϊϊίΐ*^.. _ & &* ^ %ί
ποΐητης ολων αυτών, άνέφερε τόν
Ραρίο Οκπανο, ο οποίος ειχε ακ- ρά6ων, ήτο τοσοΰτο' γνωστάς
μασει τον τβιτο αίών^ «ι Υ ν-»! _<.. _____"..»..-'_.. —« Λ^τί τριτο 3 ιωνά άποστομώστ) τοΰς αντίπαλον ϊημοσ:εύοντας τα χρωτότοχα των παλαιών -αυτών ποιημάτων, τα ό¬ ποία είχε παραφράσε;, χαθώς ϊσχ->
ρ^ζόταν. 'Αλλά καί μετά τόν 6άνα-
τό τοι> δέν κατώρ·9ωσαν νά βΐοϋν
χΛ·ΐ^ενά κτ;ένα χειρόγραφο γιά νβ
φωτίσδ^ν τή σκοτε:νή αυτή υπό·
θέσι. "Ενα χρόνο μετά τόν Οάνατό
τοϋ ή^ «Όρεινή 'Εταιρεία τοϋ Έ-
διμδούργθ'ο» ανέλαβε σι^στηματίΧϊ]
ερευνα γιά νά διαφωτίση α5το π
ζήτημα, «λλά δι>στϋχώ; δέν κατέ-
ληςε σέ θετΐκά άχοτελέσματα. Ή
γνώαη ή όχοία επεκράτησε κατόχΐν
μεταξύ των περισσοτέρων, είνε ότι
ίητήρχε πράγματι ό βάρδος Όστ:!-
νός, ό οποίος πιθανώς ήικμασε προ
Χρίστοΰ. Ή δημώδης ποίησ:; τής
έποχής έκείνης φαίνεται ότι ν.'/ι
δ'.ατηρϊτθή μέχρΐ των νεωτέρων χρό-
νων μαζύ μέ τίς πιραΐόίΐ'.ζ τού
λαοΰ. Αύτην λοΐπόν εμελέτησεν ό
Μάκφερσον καί μέ ετοΐμα ύλ··/.ά
έδημϊθ'όργη^ε ενα ίρ^ο σημαντϋ'.ο,
σύαφωνα μέ τίς καίνούργιες τε'/νο-
τροπίες. 'Αλλά γι' αυτή τή^φιλολο-
γική άπάτη, την τόσο άθώα, ε:ι-
μωρήθηκε άρκετά ό έν λόγ^ Αγ-
γλος, τοΰ οποίον τό δνομΐ σέ πθΛϋ
λίγους είνε γνωστό, ένώ τοΰ Όί-
σ:ανοΰ εχε·. γίνε; γνωστό υ'
τόν κόσμο.
ΟΙΛ "Ι
ΑΝΕΚΑΟΤΑ
Ποίος άπό τούς
Ό Χάτεν-Τάϊς, ήγεμών των Ά¬
"'.Λ
ό οποίος ηταν γνωστό
α μ. Χ. και τήν γενναιοέωρίαν το», ωστε κ2!
ς από- διάφο- ώτ0 0; ί3χ;ιρότε.:οι ήγεμόινες «ζί-
ρες παραδόσεις. Τα πνε·^ατ!·/.ά αύ- λε>αν την φήμην" τ». Ό ΣοΛτα-
τα δημιουργήμοτβ μέ την πρωτό-'νος δέ τής Δαμασκρΰ, έπιθυμών ν»
γονη εμ^εοσι καί το μοστηρ:ώδες
θέλγητρό ιους, έδιαίάστηκαν μέ
γητρό
λ ε
ηρς
έδιαίάστηκαν μέ
' ά
ρ ς, έαίάστηκαν μέ
μεγαλο ενδιαφέρον κ' εφτασαν νά
παραδληβοΰν κατά τή μεγαλοπρε¬
πεία μέ τα 'Ομηρικά επη. Τα χ'ο:-
τα τοΰ Όσσΐανοΰ μετεφράθ
ηρ η ο:
ηματα τοΰ Όσσΐανοΰ μετεφράσθη-
βεβαιωθή, άν ΐ·φΐν3 ήσαν δλα
τα. εστειλεν Ινα αξιωματικόν μ-
*■ Ή "Αλις Κόομπεττ, 16 έτών, ή όποίο κρατεϊται είς τάς φυλακάς τή; Τ£ρ
ς μάτ,σεν έ,πκ.νδΰνως τόν άστ,-ν>ακα Τϊώοτζ Ο. Μάκ. Χίϊλ. Λέγεϊ δτ!%£ίϊ
και ετραυ-
1 τιμήν της.
μίζοντα πρός αυτόν
δώ,ρα. Παρακαλοΰσε δέ ^ν Χα'.'-'
—Τά('ς νά τοΰ χρομηθεύστ: 20^
μήλλοος αέ κόκκινα μάτια_κα: ?α
Οές τρίχες. Σημειωτέον πώς αι ΐ·*
μηλοι αύτοΰ τοΰ είδους·^«ι α**·
νιώταται καί μεγάλης άξιας.(
Χατέμ άμέσως δίέταξε νά γυρισουν
όλας τάς ίρτ/ιθϋς τής 'Μ**?ζ κ5ί
νά φέ:ωσ;ν όσας καμτ)λοι>ς ψρ<ύ™· ί.πα^χεΌ«ίς, ότι θά τούς δώση με¬ γάλην αμοιβήν. Καί όντως ο' -}[ ραβ·ες έφερον 100 καμήλο^ς τα, οποίας ε'στειλεν ό Χατέν πρός «ν ΣοΛτάνον. Αύϊός δέ άφοΰ έύά^ασε την τόσην πολΐίτέλειαν, ηθέλησε ν* την υπερβή καί εστειλεν πάλιν τας ν.αμήλα;ς μέ φορτίον πόλεων υ· φασμάτων. Ό Χατέμ καλεσας τ°" τε τοΰς ε'ίρόντας %-τς ^^'^/' '/άρισε μέ όλον τό φορτίον των.«νΐ«' Οών ίέ ό Σουλτάνος τουτο, ωμθ γη<τεν* ότι ένικηθτ}. Περίεργος Ό Μίαοόλης, ό-Ναύαρχον τηί Έπαναστάσεως, έκάθτϊτο παντοτί είς την κρύμναν τής ΝΛυα^χιβ°?' πλησίίν τοΰ πηιϊαλίοο, κατά το τ κ;κόν ετ)ιοΛν «α»ρβ«ίι, <τ^ι« δέ νά ξεφτά τέ δέρμζ των κ τσ:ών τ». Καί φαίνετα;, ότι °° κις τα ποάνματα «εν πήγαιναν λά, τα 'παχούτσια το» κατην
^
ΆναρίΌμητες είνε ή φιλολογικές
άπάτες, ή οποίες δ:επράχθησαν κα¬
τά τοίις ταρελθόντας αίώνας άπό
ίιαφόρους'έπιτηδείθϋς, είτε γιά χρη-
ματισμό ή καί απλώς γιά διασκέ-
'ίασι. Μιά άπό τίς σπθϋδαΐότερες
τ^ταν έκείνη ποί» εκανε ό Ιταλός
"Ιωσήφ Βέλλα, ό οποίος, στά 1793,
έδημοσίευσε' στήν Πάνορμο, μέ ε-
ξοδα τοΰ βασιλέως τής Νεαπόλεως,
ενα κατασκεύασμα ίικό τού ώς μ*ε-
τάφρασι, δήθεν, άν^πάρκτοι» Άραδί-
κ,οΰ σ^γγράμματος, περί τής κατα¬
ρτήσεως τής Σικελίας υπό των Ά-
ράβων. ΓΛά νά γίνη μάλ':στα περ'.σ-
σότερο πιστευτός ό Βέλλα, παρέ-
Οεσε στήν έ'κδοσί το:> καί τό δήθεν
Άραδ'.κό κείμενο ,τό όποίο μόνος
τού είχε γράψε:. Ό άπατεών δμως
ϊέ ν άργησε νά άποκαλυφθή ά—ό τούς
είδίκοΰς καί κατεδικάσθη σέ φυλα¬
καί είκθσι έτών.
Πρίν άπ' αυτόν καί κάποιος άλ-
λος, όνόματ: Μιχαήλ ντέ Λούνα,
Ίσπανικής καταγωγής, είχε έκδώ-
σ«! την ίστορία τής καταρτήσεως
τής Ίσπανί'ας υπό των Άράδων,
την όποιαν παρουσίασε ώς μετάφρζ-
σι άπό τό έ*ργο τοΰ "Αραδος σι»γ-
γραφέως Άβοΰ Κασέμ. Τό βιδλίο
αύτό ειχε προξενήσει μεγάλη έντύ-
πωσ: στήν έποχή το^ καί μετεφρά-
οθη επανειλημμένας στή Γαλλίκή
γλώσσα. Στό τέλος δμως απεκαλύ¬
φθη ότι καί αντό, όπως καί τό προη-
γοίμενο, ήταν κατασκεύίσμα τοΰ
ϊήιθεν μεταφραστοΰ τού.
Μή νομίσετε τώρα ότι μόνον ό
άχλοϊκός κβσμάκη,ς ε>χε<Τΐ σέ τέ- τοιες παγίδες. Καί πολλοί σοφοί την επαθαν. Έτσι ιάναφέρ-εταί το παράδειγμα τοΰ Γερμανοΰ σοφοϋ Γκρότενφεν, ό οποίος έιξηπατήθη, δταν τοδ παροοσίασε κατποιος φοιτη- τή; άπ' την Βρέμη, στά 1836, γιά £ική τού μιά Έλληνική μετάφρασι τοΰ παναρχαίου ίστορΐκδΰ τής Φοι- νίν.ης Σαγχωνιάθωνος, ή όποία είχε γίνει άπό τόν γραμματ:κό Φίλωνα στόν 1ο αϊώνα μ. Χ. Άπό τούς Έλληνας φιλολογικούς άπατεώ- νας περίφημος υπήρξε καποίος Σν- αωνίδης άχό τή Σύμη, ό οποίος ήκμασε κατά τόν 17ον αϊώνα. Ό δαίμόνιος αΰ.τός "Ελλην είχε εξα¬ σκηθή ύπερδολικά στήν χαλαιογρα- φία καί κατώρθωσε νά κατασκεΐίά^ ζή- άρχαία χειρόγραφ* μέ τέτοια τέχνη, ώστε νά φαίνωνται σάν γνή- σια. Τα χειρόγραφα αύτά τα παροιι· ΤΑ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ ΑΡΑΒΙΚΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΟΕΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΑΙ ΤΟΥΣ.~ ΤΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ Τ«Ν ΑΡΧΑΙΠΝ ΣΥΤΓΡΑΦΕΠΝ.-ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΣΙΑΝΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΚΠΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΜΑΚΦΕΡΣΟΝ.- ΕΝΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΦΙΑΟΑΟΠΚΟ ΠΟΙΗ- ΜΑ ΠΟΨ ΕΜΕΙΝΕ ΧΠΡΙΣ ΛΥΣΙ- ΕΙΝΑΙ ΓΝΗΣΙΑ Γ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΣΙΑΝΟΥ;- ΠβΣ ΕΤΙΜϋΡΗΘΗ Ο ΛΙΑΚΦΕΡΣΟΝ, ΚΤΛ. ΐπίστεψε ώς γνήσια. Αμα εΐίε ότι τό πρώτό τού αύτό ΐείραμα επέτυχε, ό Τσάττερστον το έπανέλαδε καί ςα- ναπέτ-οξε. "Ετσι έκέρδιζε άρκετά χρήματα, δίνοντας στοΰς άφελείς πλαστά άρχαία έγγρα^α καί γενεα- λογικοί»; τίτλους ιδικής τος εμ¬ πνεύσεως καί κατασκεοής. Άργό- τερα επήγε στό Λονδίνον δπ<3·ο έρ- γάσθηκε λίγον καιρό σέ ίιάφορες έφημερίδες καί ■περιοδικά. Έχειδή δμως εδλεπε τίς έλχίδες τοϋ νά διαψεύδωνται. καί δέν έμενε ίκανο- χοΐημένος άπό την έχιτυχία τοΰ σταδίου τθϋ, απεφάσισε νά αυτοκτο¬ νήση, καί, άφοΰ έξηντλησε δλα τα χρήματά τού, έδη^ητηρ-.άσθηκε μέ άρσενικό στά 1770. Τον ένδιαφέ ροντα καί χεριπετείώδη βίο τοΰ Τσάττερστον έδραματοποίησε άργό- τερχ ό περίφημος Γάλλος πο:ητής Άλφρέ ντέ Βΐν6, ή δέ τ, ίκανότη·»; τοΰ" νέο^ νά έξαπατά τους χε:ό πεπειραμένος ?αν '^εσως ττις σπί ρωχαϊκες γλώσσες *αί ά Μ «υς χργρφ ρ ώς άπολετθέντα εργα γνω- στών και άγνώστων άρχαίων σ^γ- ■{Ζζφέων και τα πουλοΰσε άκριβώ- τατα σε ί:κούς μας καί ξενους βι- δλιοφίλους. Μερικά μάλίστα άπ' ^ύτά εΐχαν εκδοθή καί σέ χωριστοΰς τόι,χοος, μεταξύ των οποίων σο'μπε- ριλαμδάνονται καί τα εργα' ενός άν- «πάρ-Ατο^ «γγραφέως τής αρχαιό¬ τητος, τοϋ.,.Εύλύροΰ τοΰ Πολα- ρέως! Ή Αώοη Σέρμαν, ή όποία ετυχε 6οα- 6είου έν Λός *^ι- —ζελες, ώς έχουσα τα ωραιοτέρα νώ- τα καί τό τελειότε- ρον σώμα μεταξύ πολλών γυναικών, αΐτινες Ελαβον μέ- ρος είς τόν διαγω¬ νισμόν. τοος τεχνικωτατοος στιχους τού, παρέμε;νε μοναίΐκό φαινόμενο στήν 9ΐ η φημη τού, ωστε ό Μέγΐ- Ν» πόλεων, κατα τίς ώρες τής σ^ τοϊ, -προτΐμουσε να ίιαβάζγ; τόν % 7!»νό άπό κάθε άλλον —οίηττ Άμέσως δμως μετά τή {^_ ϊ»σι των ποιημάτων αυτών αρ'ν,α5 αεγάλη πολεμίκή κατά τής γν^ σΐίτητός των,_ή όποία βάττ^ -χ λά χρόνία. Ό Οίροδρότερος '■-,. ΐάν υποστηριζοντων ότι δέν ήσαν γνγ 3ΐ3,( ήταν ό Σκώτος Μάλχολΐ Λαιγκ, ό οποίος μέ πειστιχά |-Ε. χείρηματα προσεπάθησε νά ά-05εί- ςη^δτι επρόκειτο περί έργων τοϋ Μακφερσον, ό οποίος .είχε έανε;σθή σέ πολλά σημεία την έμπνεοτί το άχό αρχαίοις "Ελληνας καί Αι·{. από νεώτερον γγρφ, Άγγλους πο:ητάς καί κό,α* άπο την Άγία Γράφη. Περιέργως όαως ό Μάκφερσον, ό οποίος ζοδσε "την ΐστ0:!'α "Ολους δμως αύτοϋς τοΰς ξεπέ- ρ^σε στίς φιλολογικές άπάτες ό ττίίίφημος Άγγλος Τσάττερστον, ό έ-οίος έζησε τέν 18ον αϊώνα, καί ,, ό οποίος ήταν προικισμένος μέ ί&ι- εν Λονϊινφ ενός απο τους «λο»σι- ■ ' ωτεροος Ινϊους ηγεμονα;. Κατά "Ενα άπό τα σπο^δαίότερα: ζητή- ματα ποΰ άπησχόλησαν τοΰς φιλο- λογί/.ούς κύκλοος τοΰ περασμένου αίώ·/ος, ήσαν κα! τα ποΐήμ^τα τοΰ Όσσιανοΰ, μερ:κά άχό τα όποία με- τεφράίθησαν στήν Έλλην.κή άπό τον παλαιό λόγιο Παναγιώτη Γία- νά. Τα ποιήμα,τα αύτά είχαν έκδο^ θή άχό~ τόν Ίάκωδο Μάκφερσον, λόγιο καί δημοσιογράφο άπό τή Σκωτία,^ό οποίος είχε σχηματίσει αρκετη περιουσια ως αντιπροΐωπο; ρετικ,ή ϊδιοφκΐα. Ή ζωή αύτοΰ τοΰ ά'^ρώποϋ ήταν σχεδόν μυθίστορημα- τ!/.η. Απέθανε σέ ήλ'.κία δεκαοχτώ χρονών καί δμως σ' αΰτό τό μΐκρό δ:άστημα επετέλεσε σπο^δα!ους φ:- λο/^γίκοίις άθλοος. Άπό ενίεκα χρονών πα^ί εγραφε ώραίοτάτκ>ς
στίχο^ς /.α: εΓχε μεγάλη κλίσ! πρός
τα γράμμϊτα. Ό πατέρα; ^οι>, πού
έξίϊχοΰσε τό έπάγγελμα τοΰ δασκά¬
λοι, έ'τυχε κάποτε νά βρτ} παραπ«-
ταμένες στό ναό τής θεοτόκου τής
πόλεως Μπριστόλ, δποϋ έμενε, με-
ρι/.ές παλαίές περγαμηνές, τίς ο¬
ποίες έχρ^σιμοποιοΰσε ώς καλίμ-
ματα τετραδίων. Ή περγαμηνές βΰ-
τές έζ.ίνησαν την περιεργεία τοϋ
γοίθΰ τθϋ, ό οποίος τίς έμελέτησε
καί απεκόμισε άπό αύτέ; άρκετές
γνώσεΐς γιά τή γλώσσα καί τή γρά¬
φη τοΰ 15ο:> αιώνος. Έκτός αύτοΰ
δμως είχε σ^ινη'θίσε! νά άποαίμήτα!
εΰχερέστατα τοΰς γοτθικοΰς χαρα-
κτήρας καί νά δίαδάζτ) είκολα τα
παλαιά εργα. 'Ενω λο:πόν ό Τσάτ¬
τερστον έργαζόταν στό γραιφείο κά-
κο:οο δικηγόρον, εγρζψ* μόνος τού
>.χϊ έξεδωσε μερικά ποιηματα σέ
γλώσσα άρχαίοτΐεπή, τα όποία άπ-
έδωσε σέ κάχοίον καλόγηρο Ροού-
λεΰ καϊ τα έποία όλος ό κ εσμός
τα τελευταία χρον:α το^ μα/.:στα,
δίίτέλεσε επί μιά όλόκληρη δεκα-
ετία βουλευτής στή Βουλή Κ
μ ηρη
βουλευτής στή Βουλή των Κθί-
νοτήτων. Ό Μάκφερσον ήσχολείτο
άπό μ:/.ρός μέ την ποίησι κ' έξέ-'
δωσε την πρώτη ποιητ:κή τ(υ συλ-
λογή σέ ήλΐκία είχ.οσ! χρονών. Έ-
πείδή. δμως έκείνη την έ-οχή ή
προσοχή τοΰ κο-.νοΰ άρχίσε νά στρέ-
φετα: πρός τα ϊημοτικά τραγούδια,
ό Μάχφερσον κατώρ'θωσε νά σνλ-
λέξη άρ/,ετά 'άπ' αύτά, καί, μέ τή
βοηθεία έπ:φανών λο-γίων συγχρό¬
νων το.ι, έτύπωσε στά 1760 μΐά μι-
κρή συλλογη. Τα ποιήματά αύτά
προξενησαν εύχάριστη έντύπωσ! στόν
•/.όσμο ·Λ'.' ό Μάκφερσον, παίρνοντας
» θάρρος^ άπό την πρώτη τού έπιτυ-
, ι Υ,ία, έίημοσίε^σε μετά δυό νρόνια
στό Λονδ|[νο μέ τίς σ^νεισφορές των
φίλων «υ ενα μεγάλο έπΐκό-' ποίημα
μαζύ μέ άλλα μικροτέρας Τό έπό-
II
Α1Ι*. α«λα ϊϊίΐ*^.. _ & &* ^ %ί
ποΐητης ολων αυτών, άνέφερε τόν
Ραρίο Οκπανο, ο οποίος ειχε ακ- ρά6ων, ήτο τοσοΰτο' γνωστάς
μασει τον τβιτο αίών^ «ι Υ ν-»! _<.. _____"..»..-'_.. —« Λ^τί τριτο 3 ιωνά άποστομώστ) τοΰς αντίπαλον ϊημοσ:εύοντας τα χρωτότοχα των παλαιών -αυτών ποιημάτων, τα ό¬ ποία είχε παραφράσε;, χαθώς ϊσχ->
ρ^ζόταν. 'Αλλά καί μετά τόν 6άνα-
τό τοι> δέν κατώρ·9ωσαν νά βΐοϋν
χΛ·ΐ^ενά κτ;ένα χειρόγραφο γιά νβ
φωτίσδ^ν τή σκοτε:νή αυτή υπό·
θέσι. "Ενα χρόνο μετά τόν Οάνατό
τοϋ ή^ «Όρεινή 'Εταιρεία τοϋ Έ-
διμδούργθ'ο» ανέλαβε σι^στηματίΧϊ]
ερευνα γιά νά διαφωτίση α5το π
ζήτημα, «λλά δι>στϋχώ; δέν κατέ-
ληςε σέ θετΐκά άχοτελέσματα. Ή
γνώαη ή όχοία επεκράτησε κατόχΐν
μεταξύ των περισσοτέρων, είνε ότι
ίητήρχε πράγματι ό βάρδος Όστ:!-
νός, ό οποίος πιθανώς ήικμασε προ
Χρίστοΰ. Ή δημώδης ποίησ:; τής
έποχής έκείνης φαίνεται ότι ν.'/ι
δ'.ατηρϊτθή μέχρΐ των νεωτέρων χρό-
νων μαζύ μέ τίς πιραΐόίΐ'.ζ τού
λαοΰ. Αύτην λοΐπόν εμελέτησεν ό
Μάκφερσον καί μέ ετοΐμα ύλ··/.ά
έδημϊθ'όργη^ε ενα ίρ^ο σημαντϋ'.ο,
σύαφωνα μέ τίς καίνούργιες τε'/νο-
τροπίες. 'Αλλά γι' αυτή τή^φιλολο-
γική άπάτη, την τόσο άθώα, ε:ι-
μωρήθηκε άρκετά ό έν λόγ^ Αγ-
γλος, τοΰ οποίον τό δνομΐ σέ πθΛϋ
λίγους είνε γνωστό, ένώ τοΰ Όί-
σ:ανοΰ εχε·. γίνε; γνωστό υ'
τόν κόσμο.
ΟΙΛ "Ι
ΑΝΕΚΑΟΤΑ
Ποίος άπό τούς
Ό Χάτεν-Τάϊς, ήγεμών των Ά¬
"'.Λ
ό οποίος ηταν γνωστό
α μ. Χ. και τήν γενναιοέωρίαν το», ωστε κ2!
ς από- διάφο- ώτ0 0; ί3χ;ιρότε.:οι ήγεμόινες «ζί-
ρες παραδόσεις. Τα πνε·^ατ!·/.ά αύ- λε>αν την φήμην" τ». Ό ΣοΛτα-
τα δημιουργήμοτβ μέ την πρωτό-'νος δέ τής Δαμασκρΰ, έπιθυμών ν»
γονη εμ^εοσι καί το μοστηρ:ώδες
θέλγητρό ιους, έδιαίάστηκαν μέ
γητρό
λ ε
ηρς
έδιαίάστηκαν μέ
' ά
ρ ς, έαίάστηκαν μέ
μεγαλο ενδιαφέρον κ' εφτασαν νά
παραδληβοΰν κατά τή μεγαλοπρε¬
πεία μέ τα 'Ομηρικά επη. Τα χ'ο:-
τα τοΰ Όσσΐανοΰ μετεφράθ
ηρ η ο:
ηματα τοΰ Όσσΐανοΰ μετεφράσθη-
βεβαιωθή, άν ΐ·φΐν3 ήσαν δλα
τα. εστειλεν Ινα αξιωματικόν μ-
*■ Ή "Αλις Κόομπεττ, 16 έτών, ή όποίο κρατεϊται είς τάς φυλακάς τή; Τ£ρ
ς μάτ,σεν έ,πκ.νδΰνως τόν άστ,-ν>ακα Τϊώοτζ Ο. Μάκ. Χίϊλ. Λέγεϊ δτ!%£ίϊ
και ετραυ-
1 τιμήν της.
μίζοντα πρός αυτόν
δώ,ρα. Παρακαλοΰσε δέ ^ν Χα'.'-'
—Τά('ς νά τοΰ χρομηθεύστ: 20^
μήλλοος αέ κόκκινα μάτια_κα: ?α
Οές τρίχες. Σημειωτέον πώς αι ΐ·*
μηλοι αύτοΰ τοΰ είδους·^«ι α**·
νιώταται καί μεγάλης άξιας.(
Χατέμ άμέσως δίέταξε νά γυρισουν
όλας τάς ίρτ/ιθϋς τής 'Μ**?ζ κ5ί
νά φέ:ωσ;ν όσας καμτ)λοι>ς ψρ<ύ™· ί.πα^χεΌ«ίς, ότι θά τούς δώση με¬ γάλην αμοιβήν. Καί όντως ο' -}[ ραβ·ες έφερον 100 καμήλο^ς τα, οποίας ε'στειλεν ό Χατέν πρός «ν ΣοΛτάνον. Αύϊός δέ άφοΰ έύά^ασε την τόσην πολΐίτέλειαν, ηθέλησε ν* την υπερβή καί εστειλεν πάλιν τας ν.αμήλα;ς μέ φορτίον πόλεων υ· φασμάτων. Ό Χατέμ καλεσας τ°" τε τοΰς ε'ίρόντας %-τς ^^'^/' '/άρισε μέ όλον τό φορτίον των.«νΐ«' Οών ίέ ό Σουλτάνος τουτο, ωμθ γη<τεν* ότι ένικηθτ}. Περίεργος Ό Μίαοόλης, ό-Ναύαρχον τηί Έπαναστάσεως, έκάθτϊτο παντοτί είς την κρύμναν τής ΝΛυα^χιβ°?' πλησίίν τοΰ πηιϊαλίοο, κατά το τ κ;κόν ετ)ιοΛν «α»ρβ«ίι, <τ^ι« δέ νά ξεφτά τέ δέρμζ των κ τσ:ών τ». Καί φαίνετα;, ότι °° κις τα ποάνματα «εν πήγαιναν λά, τα 'παχούτσια το» κατην
-^ΝΤΚ75~^ΚΙΪΡΥ8>.-.
ΟΙ
ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ
ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΖΩΗ ΊΌΤ ΠΟΙΗΤΟΥ ΖΕΡΜΑΙΝ ΝΟΥΒΩ
0 ΠΕΙΟ ΤΡΑΓΙΚΟΣ ΑΝΘΡ1ΪΠ0Σ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.- ΤΑ ΠΡΟΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΖΕΡΜΑΙΝ ΝΟΥ.
* ΒΠ- Ι»"-»-"1 ΣΤ0 "ΑΡΙΣΙ- °" "ΠΡΠΤΟΝ ΣΊΊΧΟΙ" ΤΟΥ.- Ζ. ΝΟΥΒϊϊ ΚΑΙ ΑΡΘΟΥ-
·- ΡΟΣ: ΡΙΜΠΩ— Ο ΝΟΥΒΩ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ.--ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ.- Ο ΕΡίϊΤΑΣ
ΤΟΥ Μ- ΜΙΑ ΤΥΦΑΗ— Η ΑΚΟΛΑΣΤΗ ΖίϊΗ ΤΟΥ— ΣΤΟ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΝ
Ο Ν0ΥΒ2 ΖΗΤΙΑΝΟΣ.
Μέσα στι.
ί/ρίνων πού εγραψαν τα τραγου-
ι«τους^τόαΙματής;καρ6ιας
Ιν- — των ποιητων έκεινων πσυ
ανέβηχαν στήν νψηλότερες κορυ-
ο^ ττ ποιήσεως ξίκινώντας άπό
*£ πειό δυσώδη ΰόρβορο των άν-
8ρωπίν(αν παθών, μεσα στό μακα-
6οιο πάνθεσν των Βιγιον, Βερ-
)οίν Μιωντλαίρ καί τοσων αλλων
ξίϊώοίζει με κάποι» ίδιαίτερο φο>
τοστέφανο μαρτύριον, ή τραγικη
φνσιογνομία τοΰ Ζερμαίν Νονδω!
' Ά! κανείς ποιητής στόν κόόίμο δέν
ξπεσε πϊΐό βαθειά, δσον αντός στήν
δ&υσσο τή; άκολοχτίαΐς. Κανείς έ-
πίοης ποιητής δέν λαχτάρησε τό-
εΟν, δσον ούτος, την ψνχική άγνο-
ΐητα χαταυγασμένην άπό τό ανε-
σπερο φώς τής θρησκεντικής έ-
ξάρσεως... Ή μαρτυρική ζωή
ίθΰ Ζίομαίν Νουβω ήτανε μιά συ-
νεχης μετάβασις άπ' τόν Παρά-
δεισο στήν Κόλασι καί άπο την Κό
Ιασι στόν Παράθεισο.
Ό Ζερμαίν Νουβώ έγεννήθηκε
στό Πουριέρ, στής 31 Ιουλίου,
1851, άπό ενκατάσΐατη χωρική
οίκογένεια, ή δποία άριθμοϋσε με-
ταξύ των προγόνων της πολλούς
ευγενεί;.
Σέ ήλιχία 8 ετών, εχασε την μη-
τέρα τού. "Υστερ' άπό λίγον και¬
ρόν, ό πατέρας τού την τρωλούθη-
σε στόν τάφο. Τής πρώτες σπου-
δές τού ό Ζερμαίν τής εκανε στό
σεμινάριο τοϋ Αίξ, τής συνεπλήρί»
« δέ είς τό κολλέγιο Βουρόόν της
ιδίας πόλεως. Άπό μικρό παιδί ε-
λεγε πώς ηθελε νά γίνη ζιογράφος
/.αί συγγραφεύς, πρός μεγάλην α¬
πόγνωσιν των συγγενών τον, πού
τοϋ ποοοιώνιζαν πολν κακό τέλος,
μί τό έπάγγελμα πού έσκάτευε νά
διαλεΗ-π- Μά δ Ζερμαίν δέν άκου-
νε να·ενα. Έννοονσε ν' άκολου-
«ήοη τι^ν κλίσι τού.
Γι' αύτό, μόλις εγινε είκοσι
I-
ιων, παράτησε μιά μερά την έπαρ-
χια καί ξεκίνισε γιά τό Παρίσι
την πόλι των πό'θων καί των δνεί-
ίων τού. Την εποχήν εκείνην με·
σουοανοϋσε τό Καρτιέ Λατέν. ΤΗ-
Γαν τότε οί ώραΐοι χρόνοι τοϋ Μπο-
εμισμοϋ. Ό Ζερμαίν γνωρίστηκε
<"τα δΐαφορα φιλολογικά καφενεϊοι Τΐ; Μονμάιρτης μέ τους καλλιτέ- 5ου; νέους φιλολόγους τοΰ καιροΰ Ε«ιναυ. μέ τόν αγριο καί άτίθασο ίαν "ισπέν, ιμέ τό διαπρεπη κρα- οοπατερα ΡαίΛ Πονσόν, μέ τόν ΓνΖίοιαστη Φοραίν ν.αί μέ ενα σωρό "ί'; λογίους. Στά 1872 δημοσί- °το περιοδικό «Κα>Λιτεχνακή»
πρωτους στίχονς τού. Τα
ο«ιο τού ήρεσαν παλύ στόν
'οτου. Καί, καθώς δ Ζερμαίν
|Λα Υινί1 τό «ανφαν γκατέ» της
δμ°>;, γνωρίστηκε ενα
Ζερμαίν Νουδώ εγραψε τα καλ¬
λίτερο τ^κτγουδια τού, έμπνευσμέ-
να άπό την καθολική θρησκεία
Δυό άνθρωποι πάλευαν μές στή
μεγάλη αυτή ψυχη, Ινας υ>ρησκό-
ληπτος μυστικιστης %' Ινας βλά-
οφημος κυηκός. "Αλλοτε καθόταν
ώρες όλόκληρες μπρός στόν Έ-
έί δλλοτε πάλιν6λα-
σφημοϋσε τα ·θεϊα μές στή μέσ
τοΰ δρομου — καί μ' έκφρϊΐσευ
ΰ θά
'ιτ31
ο Ριμπώ, τόν μοιραί-
ο. Ή συνάντησις αυτή ήν,
τού χοονο
'^ τον 'Αρθοΰρο Ριμπώ.
νιμπω, ποΰ ορισκότανε τόπ
μέόίλΠ
στο
ΖεομαΙν
Λδ
Λουβω τόν άκολουθεΐ —
μζ
Χ^ο, χώρισαν, δ
στας Βρυξέλλας καί
ΓερμανίΛΐετά πα-
° διαστή-
^° άπο πολλά ^Ρ1
411ητ?ξείδια'« Ζερμαίν Νού
ν" ^«^ηγε στό Παοίσι. Τόν
ϊ 1877 διω^ζόταν
Υ της Δη-
ς. Μά δ δαί-
2
Γ«του »
πειά μέ
Ο
ρμ μ φρ;
ποΰ ·θά ντρεπόταν να τής ξεστομί-
ΟΤΙ κι' ό χειρότερος λοί)στρος...
Καί τότε, για νά ξεχάστι, γιά νά
ήσυχάση άπό την τιτάνειον πάλην
ΐτοϋ γινότανε μεσα τού, τό ερριξί
στά γλεντια, σέ δργνα άκατανόμα-
οτα καί θδελυοά, στό πνοτό. Μιά
μερά, κόντεψε νά οτβοτώστι τόν
τμηματάρχη τού, έπειδή έκεϊνος
τοϋ εκανε παρατήρησι γιά τής σν-
χ«ς άπουσίες τού. "Εξοφνα, υπο-
βάλλει την παράίτησίν τού άπό τό
υπουργείον τής Δημοσίας 'Εκςχαι-
δεύσεως καί πηγαίνει στό Λίθανο
τής Συρίας ως καΌνΐγτντής τοΐ
σχεδίου σ' Ινα κολλεγιο Μαραηα-
τά>ν. Πε^νάει είς την Βηρνττο
ζωή εκλυτη καί άκαταστατη. Συ-
νάχτει έρωτχκάς σχέσεις μέ μιά...
τνφλή, την οποίαν δμως παρατά-
ει μιά μ^οα — μέ μεγάλη τού λύ-
πη, γιατι την άγαποϋσε μέ την
καρδιά τού — γιά νά γυρίση στήν
πατρίδα τού, στήν Π ροΐβηγκια. 'Η
άδελφή τού τόν <ριλοξένησε σπίτι της. Ό κουρασμενος ποιητής μηό- ρεσε τότε νά 6ρτ| λίγη ήσυχία καί ν' αναλάβη άπό τής καταχρήσεις ποΰ τοϋ είχον έξατ^.ήστ) τόν δρ- γανισμό. Βιπαμε ομως, ό δαίμονας τής ά- κολασίας είχε ·θρονιοσθή μεσα τού. Ένα πρωΐ, ό Ζερβαίν Νουβώ ά- φήνει τό τίσυχο σπττάκι τής αδελ¬ φής τού στην Π ροδηγκία καί ξεκι- νάει γιά τό Παρίσι, γιά νά συνε¬ χίση την παληα νυκτερινή καί α- το-κτη ζωή τού. Ό άέρας τοϋ Καο- τιέ Λατέν τόν μεΦοϋσε. Δέν μπο- ροϋσε νά ζήση μακρυά άπό τό δη- λητηριασμένο περιΰάλλον — τό δ- ποϊον κατ' εύφημισμόν μονάχα )£· γότανε οχηητικό», ένω πραγματι¬ κώς ητανε τσπος έξαθλιάκΐείος κσΐ ήΰικής καταπτώσεως. Τα χρόνια περνούσανε. Ό Ζΐρμαίν Νουβω κάθε έξά- μηνο αλλαζε τόπο διαμονής, γιά ά διασκεδάζτι την άνία τού, μά τό Πα&ίσι τόν τραβοϋσε πάντοτε σάν μαγνήτης. Τα κατάφερε, μί τα μέσα, νά οιορισθτ| δάσκαλος σέ ίιάφορα Ιπαρχιακά σχολειό. Π ολύ ^ ρήγορα δμο>ς {'-τέβαλε την παράί¬
τησίν τού άπό κάθε καινού-ργια
θέσι τού.
Στά 1888 6ρισκότανε στό Παρί
σι, διωρισμένος στό κολλεγιο Ζαν-
σών ντέ Σαγιύ. Τή|ν ίδια ακριβώς
εποχή εΐχε γνωρισθβ μέ μιά νέα έ-
σχάτης κοινωνικήν ύχθοστάθμης,
γιά την όποία δμα>ς εγραφε τρα-
γούδια γεμάτα φλογερό πάθος, ποΰ
θεωροΰνται διαμάντια, σήμε^α,
στήν πλουσία έξ αλ)Λυ Γα/ιλική
ποίησι. Φαντασθήτε ενα δάσκαλο,
δ οποίος την ήμέρα διδάσκει τα
π«αδιά καί τό βράδυ γυρίζει σέ δι-
σφορα ίόποπτα καταγώγια καί
βρωμερά σπίτια!. ..
'Η άλήθεια δμως είναι πώς τδ
λογικό τοϋ δυστυχισμένσυ τοΰ Ζερ
μέν Νουίοώ εΐχε άρχίστ» νά κλονΐ-
ζεται. Έκεΐ ποϋ παρέδιδε στήν τά-
ξι, σταματοϋσε τό μάτθημα καί ήρ-
χιζε νά ■ψέλντι! Καί άλλοτε πάλιν
επήγαινε στό ορόμο χωρίς παποΰ-
τσια. . .
Τάό βράδυα, εΰγαινε στό δρό-
μο, γονάτιζε καταγτς κα» χάραζι
με τή γλώσσά τού ιτ/ρούς στο,υ-
ρσύ; πάνω στό πεζο&οόμιο!. . .
0£ φίλοι τού τότε άνησίχησαν
σοβαρά γιά την διανοητική τού κα-
τάστασι, Τόν εκλεισαν στό φρενο-
κομεΐο, στό -θάλαμο των Ιπικινδύ-
νων τρελλών.
Τστερα δμως άπό λίγον καιρό,
δταν ό Ζερμαίν Νουβω εδειξε ση-
μεϊα καλλιτερεΰσεως τόν ^βλ
εξω...
Ό Τζάκ Λάντιγχαμ, άπόμαχος τοΰ Πα,γκοσμίου Πολέμου, καί νυν έκτίων
ποινήν φυλακίσεως άπό έννέα μέχρτς ενδεκα έτών είς την Πολιτειακήν Φυ-
λακήν τής Βορείου Καρολίνας, όστις άσχολεϊται είς την γλυ.-ττικήν. Είς την
είκόνα φαίνοντα* μερικά έκ των έργων τού.
την
ή εχείνη
Τό ιιικοότερον βρέφος έν τή ζωή. Εγεννήθη είς τα Άτλάντικ Σίτυ, Νέας
ιο γ1114^^^*^ 22"δΟννσες. Έξήχθη διά Καίσαρος τομης καί
είναι άρτιμελές.
Όκτώβριος τοΰ 1891.
Κακνσύργιοο/ ζωή η(οχισε
γιά τόν Ζερμαίν Νουβώ. Τοϋ κα-
τέβηκε ή ίδ«α νά γίνη άγιογράφος.
Τό μόνχ) 6ν6λίο πού επιανε στά χέ-
ρΐα τού ήταν ή Βίβλος. Έννοείται
ομως πώς άντί νά ζητήση νά προτγ-
ματοποιήση αυτήν τή νέπιίτυμία
τού, ξεκινάει γιά το Λονδΐνο καί
ΰστερα γιά τής Βρυξέλλαις. Άπό
τότε άργΕζει ή μεγάλη τραγωδία
της ζωης τού. Γυρνάει Λοοσκυνη-
τή|ς σέ οιάψορες χώρες τής Εύρώ-
πης, ζητιανεύοντας στούς δρόμους',
λιύ)|βολοΰμενος άπό τα παιδία πού
τόν επερναν γι« τρελλό καί, τέ¬
λος, φτάνει στήν Ίσπανίοί. Στή
Μαδρίτη 6μο>ς, τόνΌυλλαμδάνουν
καί τόν κλείνουν στη φυλακή ενός
μοναστη,ρίσυ. Οί καλόγβροι τόν έ-
λευθίρώνουν καί τόν περιποιοϋν-
ται δσο κα?Αίτερα μπορούσανε. Μ«
λις δμως ήρχισε νά τούς δίδη συ|ΐ-
βουλάς πώς νά ζοΰνε καί νά τονς
λέη πώς ϊίπρεπε νά μεταρρυθμί-
σουν τό μοναστικό βίο τους επί νέ-
ων βάσεων, τόν πέταξαν άπό τό μο-
ναστηρι ιιέ τής κλωτσιές. Άπό κε]
δ Ζε,ρμαίν Νουβώ πηγαίλΈΐ στή
Σαραγώσα, στήν Π ροβηγκία, στή
Ρωμη. Στά 1910 — γέρο; πειά,
σκελεθρωμένο φάντασμα τοΰ πα-
ληοϋ ωραίον νέου, μέ τό σώμα σα-
κατεμμένο άπό την άλητεία καί
τάς καταχρήσεις καί μέ τό λογικό
τού σαλεμμένο άπό την άπέραντη
ψυχΐκή άγωνία τού — ξαναπηγαί-
νει στό Πουριέκ>, στό χω,ριό τού...
Πώς ζοΰσε; Ζητιανεύοντας
μπρός στής εκκλησίες, ζώντας σάν
ασκητής άπό τα ξεροκόμματα πού
τοϋ πετούσανε οί πονετικές γνναι-
κοΰλες, παίννιο των παιδιών ταπει-
νίομενος και καταφρονεαένος.
Τό πρόσωπό τού μέ τα. ωραΐα
καί άθρά τού χαρακτηριστικά, εΐ-
χε νΛταντήση μιά φρίκαλέα μάσκα
πόνον καί άπελπισίας!
Δέκα δλόκληρα χρόντα εζησε δ
άτνχής ποιητής στή[ν κόλασι αυτή,
μόνος τού, χωρίς νάχη δίπλα τού
άνθρωπο νά τοϋ πή κανένα λόγο.
Στό 1920, την Μεγάλη Πέμπτη,
οί γείτονε;, βλέποντες πώς ό γέ-
ρος ζητιάνος εΐχε μερες νά φανή
στοΰς &ρόμονς τοΰ Πονριέρ, άνε-
ΟΓτκαν στήν σοφίτα τού — καί
όρηκανε τό μεγαλο ποιητη νεκρό...
μέ τό σώμα μισοχραγωιιενο άπό τής
ψεΐρε; καί τα σκονλήκια!. . .
ΤΠΙΤΕΡΑ
Ή νεράϊδα ή φτεοοφόρα'
Καί πορφύρα της »Λ' άρματωσιά
Κι' όμορφιά καί δύναμή της
"Εχει τα φτερά.
Καΐ την είδεν ό λεβέντης, την άγά-
(πησε,
Καί ε&τε νά τής κλέψη τα φτερά
Γιά νά γίνη—κάποιος νόμος ετστ τό
(είτε—
Σκλάβοι τού γυναϊκα καί ΰποταχτικιά.
Πάει 'ς τό γύφτο κι' άγοράζει
Τό βιολΐ μέ τή γητεϋτοα τή λαλιά
Καί τα χρόνια τού τα εϊκοσι τοϋ δίνει
Μέ τα όλόχρυσά τους τα μαλλιά.
ΚαΙ τό ύ.τνο6ότανο άγοοάζει,
Καί γιά 'κεΐνο δίνει πληοωμή
Τό ξωκκλήστ πουειχε χτί<τει γιά νά (βάλη Την είκόνα τή Θαματουργή. Στό βιολί άνασταίνει επάνω Τόν πανώριο τό σκοπώ Γιά νά τής γενγησχ) της ίσόθεης Καρδιοχτύπι άνθρωπινό. Μέ τδ ύπνοδότανο ποιίζει τττν Για νά κοιαηθη δαθειά "Οσο νά ξυπνήση, άφτέοωτη, Σκλάβα τού γυνοάκα καί ύποταχτικιά» Καί εΐδε καί της δάχρυσϊ τα μάτια Τοϋ βιολιοϋ δ σκοπός, Καί εΐδε καί της εκλεκτβ τα. μάτια "Υπνος δολερός. Κι' απλωβϊ τα χέρια ν ά της Τάκριβότατα φτερά. Τρισαλλιά! άπό σάρκα είναι τα χέοια (τού, Τα ςρτερά της είναι άπό φωτία. ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΛΜΑΣ Ό «'Εθνικός Κήρυ=> πκχλ.είται πα-
ρά τοϋ άν-τιπροσώπον μ άς χ. Γεωφ,γίο*
'Αναγνώστον, 178ό Μηϊπ 51.
ΟΙ
ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ
ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΖΩΗ ΊΌΤ ΠΟΙΗΤΟΥ ΖΕΡΜΑΙΝ ΝΟΥΒΩ
0 ΠΕΙΟ ΤΡΑΓΙΚΟΣ ΑΝΘΡ1ΪΠ0Σ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.- ΤΑ ΠΡΟΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΖΕΡΜΑΙΝ ΝΟΥ.
* ΒΠ- Ι»"-»-"1 ΣΤ0 "ΑΡΙΣΙ- °" "ΠΡΠΤΟΝ ΣΊΊΧΟΙ" ΤΟΥ.- Ζ. ΝΟΥΒϊϊ ΚΑΙ ΑΡΘΟΥ-
·- ΡΟΣ: ΡΙΜΠΩ— Ο ΝΟΥΒΩ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ.--ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ.- Ο ΕΡίϊΤΑΣ
ΤΟΥ Μ- ΜΙΑ ΤΥΦΑΗ— Η ΑΚΟΛΑΣΤΗ ΖίϊΗ ΤΟΥ— ΣΤΟ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΝ
Ο Ν0ΥΒ2 ΖΗΤΙΑΝΟΣ.
Μέσα στι.
ί/ρίνων πού εγραψαν τα τραγου-
ι«τους^τόαΙματής;καρ6ιας
Ιν- — των ποιητων έκεινων πσυ
ανέβηχαν στήν νψηλότερες κορυ-
ο^ ττ ποιήσεως ξίκινώντας άπό
*£ πειό δυσώδη ΰόρβορο των άν-
8ρωπίν(αν παθών, μεσα στό μακα-
6οιο πάνθεσν των Βιγιον, Βερ-
)οίν Μιωντλαίρ καί τοσων αλλων
ξίϊώοίζει με κάποι» ίδιαίτερο φο>
τοστέφανο μαρτύριον, ή τραγικη
φνσιογνομία τοΰ Ζερμαίν Νονδω!
' Ά! κανείς ποιητής στόν κόόίμο δέν
ξπεσε πϊΐό βαθειά, δσον αντός στήν
δ&υσσο τή; άκολοχτίαΐς. Κανείς έ-
πίοης ποιητής δέν λαχτάρησε τό-
εΟν, δσον ούτος, την ψνχική άγνο-
ΐητα χαταυγασμένην άπό τό ανε-
σπερο φώς τής θρησκεντικής έ-
ξάρσεως... Ή μαρτυρική ζωή
ίθΰ Ζίομαίν Νουβω ήτανε μιά συ-
νεχης μετάβασις άπ' τόν Παρά-
δεισο στήν Κόλασι καί άπο την Κό
Ιασι στόν Παράθεισο.
Ό Ζερμαίν Νουβώ έγεννήθηκε
στό Πουριέρ, στής 31 Ιουλίου,
1851, άπό ενκατάσΐατη χωρική
οίκογένεια, ή δποία άριθμοϋσε με-
ταξύ των προγόνων της πολλούς
ευγενεί;.
Σέ ήλιχία 8 ετών, εχασε την μη-
τέρα τού. "Υστερ' άπό λίγον και¬
ρόν, ό πατέρας τού την τρωλούθη-
σε στόν τάφο. Τής πρώτες σπου-
δές τού ό Ζερμαίν τής εκανε στό
σεμινάριο τοϋ Αίξ, τής συνεπλήρί»
« δέ είς τό κολλέγιο Βουρόόν της
ιδίας πόλεως. Άπό μικρό παιδί ε-
λεγε πώς ηθελε νά γίνη ζιογράφος
/.αί συγγραφεύς, πρός μεγάλην α¬
πόγνωσιν των συγγενών τον, πού
τοϋ ποοοιώνιζαν πολν κακό τέλος,
μί τό έπάγγελμα πού έσκάτευε νά
διαλεΗ-π- Μά δ Ζερμαίν δέν άκου-
νε να·ενα. Έννοονσε ν' άκολου-
«ήοη τι^ν κλίσι τού.
Γι' αύτό, μόλις εγινε είκοσι
I-
ιων, παράτησε μιά μερά την έπαρ-
χια καί ξεκίνισε γιά τό Παρίσι
την πόλι των πό'θων καί των δνεί-
ίων τού. Την εποχήν εκείνην με·
σουοανοϋσε τό Καρτιέ Λατέν. ΤΗ-
Γαν τότε οί ώραΐοι χρόνοι τοϋ Μπο-
εμισμοϋ. Ό Ζερμαίν γνωρίστηκε
<"τα δΐαφορα φιλολογικά καφενεϊοι Τΐ; Μονμάιρτης μέ τους καλλιτέ- 5ου; νέους φιλολόγους τοΰ καιροΰ Ε«ιναυ. μέ τόν αγριο καί άτίθασο ίαν "ισπέν, ιμέ τό διαπρεπη κρα- οοπατερα ΡαίΛ Πονσόν, μέ τόν ΓνΖίοιαστη Φοραίν ν.αί μέ ενα σωρό "ί'; λογίους. Στά 1872 δημοσί- °το περιοδικό «Κα>Λιτεχνακή»
πρωτους στίχονς τού. Τα
ο«ιο τού ήρεσαν παλύ στόν
'οτου. Καί, καθώς δ Ζερμαίν
|Λα Υινί1 τό «ανφαν γκατέ» της
δμ°>;, γνωρίστηκε ενα
Ζερμαίν Νουδώ εγραψε τα καλ¬
λίτερο τ^κτγουδια τού, έμπνευσμέ-
να άπό την καθολική θρησκεία
Δυό άνθρωποι πάλευαν μές στή
μεγάλη αυτή ψυχη, Ινας υ>ρησκό-
ληπτος μυστικιστης %' Ινας βλά-
οφημος κυηκός. "Αλλοτε καθόταν
ώρες όλόκληρες μπρός στόν Έ-
έί δλλοτε πάλιν6λα-
σφημοϋσε τα ·θεϊα μές στή μέσ
τοΰ δρομου — καί μ' έκφρϊΐσευ
ΰ θά
'ιτ31
ο Ριμπώ, τόν μοιραί-
ο. Ή συνάντησις αυτή ήν,
τού χοονο
'^ τον 'Αρθοΰρο Ριμπώ.
νιμπω, ποΰ ορισκότανε τόπ
μέόίλΠ
στο
ΖεομαΙν
Λδ
Λουβω τόν άκολουθεΐ —
μζ
Χ^ο, χώρισαν, δ
στας Βρυξέλλας καί
ΓερμανίΛΐετά πα-
° διαστή-
^° άπο πολλά ^Ρ1
411ητ?ξείδια'« Ζερμαίν Νού
ν" ^«^ηγε στό Παοίσι. Τόν
ϊ 1877 διω^ζόταν
Υ της Δη-
ς. Μά δ δαί-
2
Γ«του »
πειά μέ
Ο
ρμ μ φρ;
ποΰ ·θά ντρεπόταν να τής ξεστομί-
ΟΤΙ κι' ό χειρότερος λοί)στρος...
Καί τότε, για νά ξεχάστι, γιά νά
ήσυχάση άπό την τιτάνειον πάλην
ΐτοϋ γινότανε μεσα τού, τό ερριξί
στά γλεντια, σέ δργνα άκατανόμα-
οτα καί θδελυοά, στό πνοτό. Μιά
μερά, κόντεψε νά οτβοτώστι τόν
τμηματάρχη τού, έπειδή έκεϊνος
τοϋ εκανε παρατήρησι γιά τής σν-
χ«ς άπουσίες τού. "Εξοφνα, υπο-
βάλλει την παράίτησίν τού άπό τό
υπουργείον τής Δημοσίας 'Εκςχαι-
δεύσεως καί πηγαίνει στό Λίθανο
τής Συρίας ως καΌνΐγτντής τοΐ
σχεδίου σ' Ινα κολλεγιο Μαραηα-
τά>ν. Πε^νάει είς την Βηρνττο
ζωή εκλυτη καί άκαταστατη. Συ-
νάχτει έρωτχκάς σχέσεις μέ μιά...
τνφλή, την οποίαν δμως παρατά-
ει μιά μ^οα — μέ μεγάλη τού λύ-
πη, γιατι την άγαποϋσε μέ την
καρδιά τού — γιά νά γυρίση στήν
πατρίδα τού, στήν Π ροΐβηγκια. 'Η
άδελφή τού τόν <ριλοξένησε σπίτι της. Ό κουρασμενος ποιητής μηό- ρεσε τότε νά 6ρτ| λίγη ήσυχία καί ν' αναλάβη άπό τής καταχρήσεις ποΰ τοϋ είχον έξατ^.ήστ) τόν δρ- γανισμό. Βιπαμε ομως, ό δαίμονας τής ά- κολασίας είχε ·θρονιοσθή μεσα τού. Ένα πρωΐ, ό Ζερβαίν Νουβώ ά- φήνει τό τίσυχο σπττάκι τής αδελ¬ φής τού στην Π ροδηγκία καί ξεκι- νάει γιά τό Παρίσι, γιά νά συνε¬ χίση την παληα νυκτερινή καί α- το-κτη ζωή τού. Ό άέρας τοϋ Καο- τιέ Λατέν τόν μεΦοϋσε. Δέν μπο- ροϋσε νά ζήση μακρυά άπό τό δη- λητηριασμένο περιΰάλλον — τό δ- ποϊον κατ' εύφημισμόν μονάχα )£· γότανε οχηητικό», ένω πραγματι¬ κώς ητανε τσπος έξαθλιάκΐείος κσΐ ήΰικής καταπτώσεως. Τα χρόνια περνούσανε. Ό Ζΐρμαίν Νουβω κάθε έξά- μηνο αλλαζε τόπο διαμονής, γιά ά διασκεδάζτι την άνία τού, μά τό Πα&ίσι τόν τραβοϋσε πάντοτε σάν μαγνήτης. Τα κατάφερε, μί τα μέσα, νά οιορισθτ| δάσκαλος σέ ίιάφορα Ιπαρχιακά σχολειό. Π ολύ ^ ρήγορα δμο>ς {'-τέβαλε την παράί¬
τησίν τού άπό κάθε καινού-ργια
θέσι τού.
Στά 1888 6ρισκότανε στό Παρί
σι, διωρισμένος στό κολλεγιο Ζαν-
σών ντέ Σαγιύ. Τή|ν ίδια ακριβώς
εποχή εΐχε γνωρισθβ μέ μιά νέα έ-
σχάτης κοινωνικήν ύχθοστάθμης,
γιά την όποία δμα>ς εγραφε τρα-
γούδια γεμάτα φλογερό πάθος, ποΰ
θεωροΰνται διαμάντια, σήμε^α,
στήν πλουσία έξ αλ)Λυ Γα/ιλική
ποίησι. Φαντασθήτε ενα δάσκαλο,
δ οποίος την ήμέρα διδάσκει τα
π«αδιά καί τό βράδυ γυρίζει σέ δι-
σφορα ίόποπτα καταγώγια καί
βρωμερά σπίτια!. ..
'Η άλήθεια δμως είναι πώς τδ
λογικό τοϋ δυστυχισμένσυ τοΰ Ζερ
μέν Νουίοώ εΐχε άρχίστ» νά κλονΐ-
ζεται. Έκεΐ ποϋ παρέδιδε στήν τά-
ξι, σταματοϋσε τό μάτθημα καί ήρ-
χιζε νά ■ψέλντι! Καί άλλοτε πάλιν
επήγαινε στό ορόμο χωρίς παποΰ-
τσια. . .
Τάό βράδυα, εΰγαινε στό δρό-
μο, γονάτιζε καταγτς κα» χάραζι
με τή γλώσσά τού ιτ/ρούς στο,υ-
ρσύ; πάνω στό πεζο&οόμιο!. . .
0£ φίλοι τού τότε άνησίχησαν
σοβαρά γιά την διανοητική τού κα-
τάστασι, Τόν εκλεισαν στό φρενο-
κομεΐο, στό -θάλαμο των Ιπικινδύ-
νων τρελλών.
Τστερα δμως άπό λίγον καιρό,
δταν ό Ζερμαίν Νουβω εδειξε ση-
μεϊα καλλιτερεΰσεως τόν ^βλ
εξω...
Ό Τζάκ Λάντιγχαμ, άπόμαχος τοΰ Πα,γκοσμίου Πολέμου, καί νυν έκτίων
ποινήν φυλακίσεως άπό έννέα μέχρτς ενδεκα έτών είς την Πολιτειακήν Φυ-
λακήν τής Βορείου Καρολίνας, όστις άσχολεϊται είς την γλυ.-ττικήν. Είς την
είκόνα φαίνοντα* μερικά έκ των έργων τού.
την
ή εχείνη
Τό ιιικοότερον βρέφος έν τή ζωή. Εγεννήθη είς τα Άτλάντικ Σίτυ, Νέας
ιο γ1114^^^*^ 22"δΟννσες. Έξήχθη διά Καίσαρος τομης καί
είναι άρτιμελές.
Όκτώβριος τοΰ 1891.
Κακνσύργιοο/ ζωή η(οχισε
γιά τόν Ζερμαίν Νουβώ. Τοϋ κα-
τέβηκε ή ίδ«α νά γίνη άγιογράφος.
Τό μόνχ) 6ν6λίο πού επιανε στά χέ-
ρΐα τού ήταν ή Βίβλος. Έννοείται
ομως πώς άντί νά ζητήση νά προτγ-
ματοποιήση αυτήν τή νέπιίτυμία
τού, ξεκινάει γιά το Λονδΐνο καί
ΰστερα γιά τής Βρυξέλλαις. Άπό
τότε άργΕζει ή μεγάλη τραγωδία
της ζωης τού. Γυρνάει Λοοσκυνη-
τή|ς σέ οιάψορες χώρες τής Εύρώ-
πης, ζητιανεύοντας στούς δρόμους',
λιύ)|βολοΰμενος άπό τα παιδία πού
τόν επερναν γι« τρελλό καί, τέ¬
λος, φτάνει στήν Ίσπανίοί. Στή
Μαδρίτη 6μο>ς, τόνΌυλλαμδάνουν
καί τόν κλείνουν στη φυλακή ενός
μοναστη,ρίσυ. Οί καλόγβροι τόν έ-
λευθίρώνουν καί τόν περιποιοϋν-
ται δσο κα?Αίτερα μπορούσανε. Μ«
λις δμως ήρχισε νά τούς δίδη συ|ΐ-
βουλάς πώς νά ζοΰνε καί νά τονς
λέη πώς ϊίπρεπε νά μεταρρυθμί-
σουν τό μοναστικό βίο τους επί νέ-
ων βάσεων, τόν πέταξαν άπό τό μο-
ναστηρι ιιέ τής κλωτσιές. Άπό κε]
δ Ζε,ρμαίν Νουβώ πηγαίλΈΐ στή
Σαραγώσα, στήν Π ροβηγκία, στή
Ρωμη. Στά 1910 — γέρο; πειά,
σκελεθρωμένο φάντασμα τοΰ πα-
ληοϋ ωραίον νέου, μέ τό σώμα σα-
κατεμμένο άπό την άλητεία καί
τάς καταχρήσεις καί μέ τό λογικό
τού σαλεμμένο άπό την άπέραντη
ψυχΐκή άγωνία τού — ξαναπηγαί-
νει στό Πουριέκ>, στό χω,ριό τού...
Πώς ζοΰσε; Ζητιανεύοντας
μπρός στής εκκλησίες, ζώντας σάν
ασκητής άπό τα ξεροκόμματα πού
τοϋ πετούσανε οί πονετικές γνναι-
κοΰλες, παίννιο των παιδιών ταπει-
νίομενος και καταφρονεαένος.
Τό πρόσωπό τού μέ τα. ωραΐα
καί άθρά τού χαρακτηριστικά, εΐ-
χε νΛταντήση μιά φρίκαλέα μάσκα
πόνον καί άπελπισίας!
Δέκα δλόκληρα χρόντα εζησε δ
άτνχής ποιητής στή[ν κόλασι αυτή,
μόνος τού, χωρίς νάχη δίπλα τού
άνθρωπο νά τοϋ πή κανένα λόγο.
Στό 1920, την Μεγάλη Πέμπτη,
οί γείτονε;, βλέποντες πώς ό γέ-
ρος ζητιάνος εΐχε μερες νά φανή
στοΰς &ρόμονς τοΰ Πονριέρ, άνε-
ΟΓτκαν στήν σοφίτα τού — καί
όρηκανε τό μεγαλο ποιητη νεκρό...
μέ τό σώμα μισοχραγωιιενο άπό τής
ψεΐρε; καί τα σκονλήκια!. . .
ΤΠΙΤΕΡΑ
Ή νεράϊδα ή φτεοοφόρα'
Καί πορφύρα της »Λ' άρματωσιά
Κι' όμορφιά καί δύναμή της
"Εχει τα φτερά.
Καΐ την είδεν ό λεβέντης, την άγά-
(πησε,
Καί ε&τε νά τής κλέψη τα φτερά
Γιά νά γίνη—κάποιος νόμος ετστ τό
(είτε—
Σκλάβοι τού γυναϊκα καί ΰποταχτικιά.
Πάει 'ς τό γύφτο κι' άγοράζει
Τό βιολΐ μέ τή γητεϋτοα τή λαλιά
Καί τα χρόνια τού τα εϊκοσι τοϋ δίνει
Μέ τα όλόχρυσά τους τα μαλλιά.
ΚαΙ τό ύ.τνο6ότανο άγοοάζει,
Καί γιά 'κεΐνο δίνει πληοωμή
Τό ξωκκλήστ πουειχε χτί<τει γιά νά (βάλη Την είκόνα τή Θαματουργή. Στό βιολί άνασταίνει επάνω Τόν πανώριο τό σκοπώ Γιά νά τής γενγησχ) της ίσόθεης Καρδιοχτύπι άνθρωπινό. Μέ τδ ύπνοδότανο ποιίζει τττν Για νά κοιαηθη δαθειά "Οσο νά ξυπνήση, άφτέοωτη, Σκλάβα τού γυνοάκα καί ύποταχτικιά» Καί εΐδε καί της δάχρυσϊ τα μάτια Τοϋ βιολιοϋ δ σκοπός, Καί εΐδε καί της εκλεκτβ τα. μάτια "Υπνος δολερός. Κι' απλωβϊ τα χέρια ν ά της Τάκριβότατα φτερά. Τρισαλλιά! άπό σάρκα είναι τα χέοια (τού, Τα ςρτερά της είναι άπό φωτία. ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΛΜΑΣ Ό «'Εθνικός Κήρυ=> πκχλ.είται πα-
ρά τοϋ άν-τιπροσώπον μ άς χ. Γεωφ,γίο*
'Αναγνώστον, 178ό Μηϊπ 51.
————————-------
-ΤΟΥ ΘΕΟΔ^Ε*ΕΛΛΙ^^
ΟΙ
Έλς την Έλλάδα καί εις την Ευ¬
ρώπην άκόμη επεκράτει, καί έπι-
κρατεΐ άκόμη, ή ίδέα ότι ή Ρωσ-
οία είναι μία χώοα, τής οποίας 6
λαός είναι είς άκρον θρησκόληπτος.
Τοιαύτας γνώμας συνέπεσε ν' άνα-
γνώσω είς όιΐολία Γάλλων καί "Αγ¬
γλων περιηγητών. Εις αύτά πα¬
ρουσιάζοντα" δτι είς; την παλαιάν
Αύτοκρατορίαν οί άνθροοποι 5έν
ίκσμνον τίποτε αλλο, παρά νά σταν
ροκοποΰνται καίνά άσπάζωνται τα;
ίά ίό ί ά θλ
ρ ζ
ίεράς είκόνας. Είς εν μάλιστα
όν ανέγνωσα ότι καί αύται αί πολι
τικαί τω νδιαδηλώσεις είχον τόν γα
ρακτηρα θρησκευτικής τελετής, σ-
τι είς αύτάς (ηηητθέστατα; ήγοΰντο
ίερεϊς καί έφέροντο έξαπτέρυγα,
ό δέ ακολούθων λαός έξέπεμπεν
ευχάς υπέρ τού Τσαρου τόν οποί¬
ον 'έλάτρεικν ώς επίγειον Θεόν.
Καί κατά ποίαν μέν εποχήν συ¬
νέβαινον ταυτα δέν γνωρίζω. 'Ε-
γώ όστις διήλθον την παιδική/ν καί
την έψηοικήν μου ηλικίαν είς την
Ρωσσίαν, ουδέποτε μοί συνέιβη νά
:ταρΰστά> είς τοιαϋτα θεαματα.
Τουναντίον συνέβη νά εύρίσκωμαι
έκεΐ — εχσυν περαστ) άπό τότε πε-
νήντα καί πλέον £τη, — όταν ευ¬
ρίσκετο ό μηδενισμός είς όλην τού
την έντασιν καί ή ζωή τοΰ Τσάρου
καί των μελών της οικογενείας τού
ευρίσκοντο είς αιώνιον κίνδυνον, ?·
ως ότου μίαν ημέραν αί βόμβαι
των μηδενιστών κατεσπάραξαν τόν
Αύτοκράτορο Αλέξανδρον Β'. Έ-
ΐ οΐτινες έμελέτησαν την Ρωσ-
ί ίζ δ δ
ς μη η
σικήν ιστορίαν γνωρίζουν δτι δλα
σύτά είναι μία ίστορική πλάνη, δή
αύταρχική διοίκησις. Τό άλη-θές
είναι ότι είς κανέν μέρος τού κό-
σμου δέν ύπάρχουν τόσαι θοησκεν·
τικαί αίρέσεις καί τόσαι κοινωνι¬
καί άντιθέσεις, δσαι είς την Ρωσσί¬
αν, άνέρχονται αυται είς εκατόν
καί πλέον. Είς τάς αίρέσεις δέ ταύ¬
τας ύπέΰοσκεν άπό αίώνων ό μπολ
σεβικισμός.
Ή κυριώτερα των θρησκευτι-
κών τούτων αίρέσεων είναι ή των
φ υ γ ά δ ω ν. Ώνομάσθη ετσι,
διότι οί όπαδοί της διαλΰοντες πάν-
τσ θρησκευτικόν, κοινωνικόν καί
πολιτικόν δεσμόν, άπέφευγον καί
ίοως άττ*οφεύγουν νά έκτελοΰν τάς
νποχρεώσεις τάς οποίας επιβάλλει
είς τα μέλη της πάσα κοινωνία καί
πασά πολιτεία.. Δέν ηννόουν κατά
την περίοδον τής άπολυταρχίας νά
ύποκύπτουν είς ουδένα κοινωνι¬
κόν τ*)εσμόν καί νά ύπακούουν εί;
ουδένα νόμον. Ήσαν ελεύθεροι
σάν τόν ανεμον καί μή εύρίσκοντες
την ελευθερίαν ταύτην είς τάς πό¬
λεις καί είς τάς κοινότητος, χατέ-
φευγον είς τάς άπεράντους στέπ-
πας, δπου ουδέποτε υπήρξεν ίχνο;
διοικήσεως.
Αί άπέραντοι καί άκατοίκητοι
έκείναι πεδιάοες καί οί άχανεΐς
δρυμοί παρεΐχον πάσαν ευκολίαν
διαβάσεως είς τούς άλήτα; τού-
τους. 'Εκεϊ έξηφανίζοντο εύρίσκον¬
τες καταφύγια μακράν πάσης δι-
οικτ)τικής €.τΐι6λέ·ψεα>;. Κάθε κου-
ρασμένος έκ της έπψόχθου εργα¬
σίας, κάθε καταδιωκόμενος διά τάς
θρησκευτικάς τού πεποιθήσει;, κά¬
θε οαρυθυμών έξ οίκιακών στενο-
μιουργη'υ'ΐΐσα άπό τα άπατηλά φαι-1 χωρίων καί οίκογενειακων διενε-
αϊτίων κατατρυχόμενο; και επιθυ-
μών νά άποβάλτ) τό βάρος τούτων
έγκατέλειπε τα Λαντα καί κατέφευ¬
γεν είς την στέππην ή τόν δρυμον,
όπου κανέίς δέν θά τόν άνεκαλυ-
ητε πλέον.
Έκεί άπέσειε την δουλειαν νόν
«'λεων καί παρεδίδετο είς την σκέ¬
ψιν καί την θεωρίαν. Περιεπλανά-
το άσκόπως, εύρισκε δέ καί πληθο;
αλλων φερομένην πρός τάς^ ερή-
μου; καί μετέδιδε τα φρονήματά
τού Τοιουτοτρόπως επί αιώνος ι-
δημιουργήπτη σΰστημα άλητών
άνεστίων άπηλλαγμένων πάσης πό
λιτικής καί κοινωνικης υποχρεώσε¬
ως. Ή άχσνή; ερημος ήτο ή κατοι-
κία των, πλάνητες διαρκώς, ήγνό-
ουν ποϋ θά εκοιμώντο την νύκτα
καί ποΰ θά ήγείροντο την αύγήν.
Εί; τίνα σημεΤα τής Ρωσσία; υ¬
πήρχον άλήται, οίτινες είχον μονί-
μους κατοικία; καί παρείχον άσυ-
λον είς τούς πλάνητας ^ ..
ζοντες αύτούς άπό τής πείνη; καί
τοϋ ψύχον;. Ή αίρεσι; αντη έμ-
φανίζεται άπό των άρχών τοΰ δέ-
κάτου έτ>δόμου αίώνο;, άλλά τοιαύ¬
τη ήτο ή μυστικότη; της, ώστε μό-
λις πρό εβδομήκοντα πεντε έτών ε-
γινε γνωστή. "Εδέχετο εί; τού; κόλ
πους της ανεξετάστως πάντας, ι¬
δία); ό'μως χωρικού;, στρατιωτι-
ϊ.ού; λιποτάκτας, φνγοδίκου; κα'ι
ληστά; άκόμη, καί άλλους τοιού-
του είδον; φυράματο; άνθρωπον;.
Οί μυοιμενοι είς την αϊρεσιν
ταύτην ύπεχρεοΰντο νά σχίΐονν τα
διαβατήριά των, νά δέχωνται άνα
βάπτισιν, νά ύποβάλλωντΌΐ είς ώοι
σμένην νηστείαν καί νά όμνύονν
£ΝΟΤ
ΡΕΒδΕΟϋΤΙΟΝ
νόμενα, τα όποΐα παρασκευάζει ήξεων, κάτ)ε υπό οίωνδήποτε ήθικών δτι δέν θά ύπακούουν είς ούδε-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθεσεις τή 30 Ίουνίου, 1929,................ » 6,250,000,000.__
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ύποκαταβτήματα και ΪΙρακτορεΐα καθ' δλην την Έλλάδα.
Εκτελεί κάθε Τραπεζιτικήν εργασίαν και δέχεται καταθέβείς.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οϊΐθθΐί> Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας «ι/ ο/
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ2 ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: ....... /2/ο
Είς Συνάλλαγμα (ϋηβοΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας......................4 %
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών................414%
> 1 ?τους ................'4^%
> 2 έτων.................δ %
» 4 έτών.................δ^%
> 5 έτών.................6 %
> 10 έτών καί πλέον ή διαρκεϊς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50 000...............
Είς Συνάλλαγμα (Οίιβοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000,
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών................4ι/8%
.................414%
.................4ΐ/2%
έτών .... ...........5 %
έτών καί πλέον ή διαρκεϊς.
Ή Κιττη "Οσοαλντ κοί ό Ι. Χ. Μέϊκην, άπεργοΐ μέ -.τζάμες είς τούς δρό-
μους τοΰ Μπρο0κλ«ν.
μίαν εκκλησιαστικήν ή πολιτικήν ε¬
ξουσίαν, διότι καί τα δύο έόεω-
ροΰντο ώς δημιουρνήματα τοΰ Σα-
τανά. Έπίσης ύπεχρεοΰντο νά ιιη
πληρώνωσιν ουδένα σπόρον, νά μην
εχουν μόνιμον κατοικίαν καί νΓι
ζοΰν άπό τής άλητείας καί της έ-
παχτείας. 'Επειδή δέ ή άρχή τής
αιρέσεως ταύτης ήτο καί είναι να
'θεωροϋν δτι ό άντίχριστος προΐ-
οταται τοΰ συγχρόνου συστήματος
τής πολιτείας, τής κοινωνίας κ^.Ί
τής έκκλησίας, κατ' ακολουθίαν οί
ήγεμόνες τής Ρωσσίας, οί κληρι-
χοί καί οί διοικητικόν ύπάλληϊλοι
ήσαν τα δργανα τοϋ άντιχρίστου.
Τάς θρησκευτικάς λειτουργίας
χαί τάς έκκλησιαστικάς πομπάς
τάς εθεώρουν ώς έξευτελιζούσας
την άληθινήν πίστιν, διά τουτο εί¬
χον καταργήση τάς δημοσίας προ-
σευχάς, κατ' άκολου&ίαν δέν ί>-
τες τοΰ άντιχρίστου, κατα συνέπει¬
αν πας υπακούων είς τόν Τσάοον,
ήτο αΐρετικός.. Οί άλήται ούτοι, δ¬
ταν νεανίσκος διέμενα είς την Ρωσ¬
σίαν, έκυκλοφόρουν μίαν είκόνα είς
την οποίαν ό Τσάρος είκονίζετο εν
σχήματι άντιχρίστον. Ό σατανά;
τοϋ έκόμιζε φώς καί τοΰ
«'Εσο ό έκλεκτός των υ . (
μου». Πλησίον τοΰ Τσάρου είκονι-
ζετο ί) έκκλησία έν είδει διεφθα§-
μένης γυναικός, ή εικών δο αυτή
εκυκλοφόρει παντοΰ, εί; τα; """
ιτο-
}χις, είς τα χωρία καί είς δλα; τα:
ερήμους, δπου διδβίουν οΰτοι. Η
αΐρεσις αυτή κατά τού^ μετρΐ'Χ-
τέρονς ύπολογισμούς ήρίθμει τοτε
πλέον των 5.000.000 όποιδών. .Η¬
το ό ποταμός είς την κοίτην τοΰ ο¬
ποίον σννέρρεον καί σνρρεουν ι-
σως άκόμη τα άσταθτ} έκεΐνα λοι-
_ Λ—> — -------..„.«, ^^, „- -χά στοιχεϊα, τα όποϊα παρήγαΥεν
πηρχον μεταξύ αυτών έκκλτισίαι. Ι ή άπολυταρχία, ή δουλοπαροικια,
τ) Αίρας Αγγλίας μέχρι £400 4 2%
Αί καταθεσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νόμισμα είς τλ
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθεσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Υόρκης
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών
ΝΑΤΙΟΝΑί. ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
ΑβΒΝΟΥ
51 ΜΑΙϋΕΝ Ι.ΑΝΕ
ΥΟΡΚ, Ν. Υ.
Ττ>λ. .ΤΟΗΝ 5763
33 50. ΟίΑΒΚ 8Ί,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
δϋΙΤΕ 744
0ΗΙΌΑ60, Ιίί.
ηρχ μξ ησίαι.
Ό γάμο; εθεωρείτο ώς θανάσιμον
άμάρτημα. ^Επετρέπετο δμως νά
σννοικτ) κανείς μ—ά γυναικός, άλ¬
λά ανευ τοΰ θεσμόν τοΰ γάμου, Γνι-
ότι, έλεγον, οί τοιούτοι δεσιιευτικοί
νόμοι δέν εγράφησαν διά τούς δι-
καίους καί τούς ελευθέρους άνθρά-
πους, άλλά διά τούς άδίκους καί
τούς δούλους.
ΟΊ όπαδοί τής αΐρέσεως ταύτης,
έπειδη άρνούνται τόν ,γάμον, ώς
έκ τούτου εάν δύο σύζυγοι π·ροση-
λυτίζοντο, ύπεχρεοΰντο νά άποχω-
ρισθώσιν άμέ,σοος. Οί φυγάδες έ-
πλανώντο άνευ όνόματος καί δι-
ήρχοντο την ζωήν.των δπου άν τί-
ίελον, πολλάκις δέ είς τάς
'Εκτός της αιρέσεως
πάρχουν εκατόν τοιαύται
ριλαμβάνουσαι δεκάδας ι
ρίων όΛαιδών, εύρισίνθμένων
πλήρη άντίθεσιν πρός τό αύτο
■,---------3 —5 ^-ν..ν. '/όν πόλίτευμα. Έκ τσιτων δέ ι
έαν συνέδαινε νά (ΐυλληφυω-1 γασαν αί επαναστατικαί ιδέαι
αι. Ζώντες έκτός των νόμων καί *" ' 'Α" "
αί ύπερβασίοι των άρχών, αι
ταδιώξεις καί οί άφορισμοι, το«
κλήρον κατα παντός αντ, ι
πρό; τάς δοξασία; αύτοΰ.
τόσον μέγας άριθμός όπαδων τοι¬
αύτης πολιτικοθρησκευτική; »βε;
σεως, παν άλλο δεικνύει η ότι ο
Ρωσσικός λαός δέν εκαμνε τιποΐί
άλλο πα·ρά νά σταυροκοπήται χ»
νά υποκύπτ( είς τάς θϊλησεις των
Τσάρων.
π?-
εί,
αι-
έκτος
μ
παντός κοινωνικοϋ δεσμοϋ
υν δ δέ υέ ί
ς ός κοινωνικοϋ δεσμοϋ
ευεωρουν δτι δέν υπέκειτο είς
τους κανόνας της ανθρωπίνης ήυι-
κης. Τους αίρετικούς τούτους διέ-
κρινε κυρ«ος ή <1κολασία, διά του¬ το ο^νήθως περιέτ·ρεχον τάς έρή- μους μετά γυναικών καί νεανίδων αΐτινες ήρέσκοντο πρός τόν άλητι- σμον, συνεζων μετ· αυτών άκολα- σταινουσαΛ καΐ ούδφίαν έννοιαν έχουσαι τής αίδοΰς. Ή ίδέα τίίς υπάρξεως τού άντι¬ χρίστου υπαρχει ε1ςτήναϊρεσιντών αλητων της Ρωσσίας κατά τόν ά- κολουυν τοόπον. Πιστεύουν δτι >ίατα το χιλιοστόν ετος μετά Χρι-
στον, απψ-ν&οώ^ έκ της κολά-
σεως {,, άντίχριστος καί Ινεσαρκώ-
^Π εις το σώμα των Τσάρων τή;
Ρωο-σιας, οΐτινες είχον επί τής γή>
πασάν εξουσίαν. Οί αύλικοί, οί
κληρικοι καέ οί δημόσιοι ύπάλλη-
λοι ήσαν δι' αύτούς οί υ^ράπον-
τίνες διέσχισαν πολλάκις την
κρατορίαν, διεπλασαν τόν
νισμόν καί κατέληξαν είς τον μπσν
σεδικισμόν, δστις εύρε Λαρασκεν
ασμένον τό εδαφος όπως
ρήστι καϊ μεταδληθϋ είς το
ρινόν κοινωνικόν σύστημα νγ,
ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΠΉΣ
σιας.
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑΟΑΚΙ9
Βιβλιάριόν μου,-----
άν. Ώραι Γραφείον β—· μ. μ·
12 τάς Κυριακάς. ν«Λ
ΙΙβ-8 νΥ. 55111 51., Ν«ν? ΥθΓ*
-ΤΟΥ ΘΕΟΔ^Ε*ΕΛΛΙ^^
ΟΙ
Έλς την Έλλάδα καί εις την Ευ¬
ρώπην άκόμη επεκράτει, καί έπι-
κρατεΐ άκόμη, ή ίδέα ότι ή Ρωσ-
οία είναι μία χώοα, τής οποίας 6
λαός είναι είς άκρον θρησκόληπτος.
Τοιαύτας γνώμας συνέπεσε ν' άνα-
γνώσω είς όιΐολία Γάλλων καί "Αγ¬
γλων περιηγητών. Εις αύτά πα¬
ρουσιάζοντα" δτι είς; την παλαιάν
Αύτοκρατορίαν οί άνθροοποι 5έν
ίκσμνον τίποτε αλλο, παρά νά σταν
ροκοποΰνται καίνά άσπάζωνται τα;
ίά ίό ί ά θλ
ρ ζ
ίεράς είκόνας. Είς εν μάλιστα
όν ανέγνωσα ότι καί αύται αί πολι
τικαί τω νδιαδηλώσεις είχον τόν γα
ρακτηρα θρησκευτικής τελετής, σ-
τι είς αύτάς (ηηητθέστατα; ήγοΰντο
ίερεϊς καί έφέροντο έξαπτέρυγα,
ό δέ ακολούθων λαός έξέπεμπεν
ευχάς υπέρ τού Τσαρου τόν οποί¬
ον 'έλάτρεικν ώς επίγειον Θεόν.
Καί κατά ποίαν μέν εποχήν συ¬
νέβαινον ταυτα δέν γνωρίζω. 'Ε-
γώ όστις διήλθον την παιδική/ν καί
την έψηοικήν μου ηλικίαν είς την
Ρωσσίαν, ουδέποτε μοί συνέιβη νά
:ταρΰστά> είς τοιαϋτα θεαματα.
Τουναντίον συνέβη νά εύρίσκωμαι
έκεΐ — εχσυν περαστ) άπό τότε πε-
νήντα καί πλέον £τη, — όταν ευ¬
ρίσκετο ό μηδενισμός είς όλην τού
την έντασιν καί ή ζωή τοΰ Τσάρου
καί των μελών της οικογενείας τού
ευρίσκοντο είς αιώνιον κίνδυνον, ?·
ως ότου μίαν ημέραν αί βόμβαι
των μηδενιστών κατεσπάραξαν τόν
Αύτοκράτορο Αλέξανδρον Β'. Έ-
ΐ οΐτινες έμελέτησαν την Ρωσ-
ί ίζ δ δ
ς μη η
σικήν ιστορίαν γνωρίζουν δτι δλα
σύτά είναι μία ίστορική πλάνη, δή
αύταρχική διοίκησις. Τό άλη-θές
είναι ότι είς κανέν μέρος τού κό-
σμου δέν ύπάρχουν τόσαι θοησκεν·
τικαί αίρέσεις καί τόσαι κοινωνι¬
καί άντιθέσεις, δσαι είς την Ρωσσί¬
αν, άνέρχονται αυται είς εκατόν
καί πλέον. Είς τάς αίρέσεις δέ ταύ¬
τας ύπέΰοσκεν άπό αίώνων ό μπολ
σεβικισμός.
Ή κυριώτερα των θρησκευτι-
κών τούτων αίρέσεων είναι ή των
φ υ γ ά δ ω ν. Ώνομάσθη ετσι,
διότι οί όπαδοί της διαλΰοντες πάν-
τσ θρησκευτικόν, κοινωνικόν καί
πολιτικόν δεσμόν, άπέφευγον καί
ίοως άττ*οφεύγουν νά έκτελοΰν τάς
νποχρεώσεις τάς οποίας επιβάλλει
είς τα μέλη της πάσα κοινωνία καί
πασά πολιτεία.. Δέν ηννόουν κατά
την περίοδον τής άπολυταρχίας νά
ύποκύπτουν είς ουδένα κοινωνι¬
κόν τ*)εσμόν καί νά ύπακούουν εί;
ουδένα νόμον. Ήσαν ελεύθεροι
σάν τόν ανεμον καί μή εύρίσκοντες
την ελευθερίαν ταύτην είς τάς πό¬
λεις καί είς τάς κοινότητος, χατέ-
φευγον είς τάς άπεράντους στέπ-
πας, δπου ουδέποτε υπήρξεν ίχνο;
διοικήσεως.
Αί άπέραντοι καί άκατοίκητοι
έκείναι πεδιάοες καί οί άχανεΐς
δρυμοί παρεΐχον πάσαν ευκολίαν
διαβάσεως είς τούς άλήτα; τού-
τους. 'Εκεϊ έξηφανίζοντο εύρίσκον¬
τες καταφύγια μακράν πάσης δι-
οικτ)τικής €.τΐι6λέ·ψεα>;. Κάθε κου-
ρασμένος έκ της έπψόχθου εργα¬
σίας, κάθε καταδιωκόμενος διά τάς
θρησκευτικάς τού πεποιθήσει;, κά¬
θε οαρυθυμών έξ οίκιακών στενο-
μιουργη'υ'ΐΐσα άπό τα άπατηλά φαι-1 χωρίων καί οίκογενειακων διενε-
αϊτίων κατατρυχόμενο; και επιθυ-
μών νά άποβάλτ) τό βάρος τούτων
έγκατέλειπε τα Λαντα καί κατέφευ¬
γεν είς την στέππην ή τόν δρυμον,
όπου κανέίς δέν θά τόν άνεκαλυ-
ητε πλέον.
Έκεί άπέσειε την δουλειαν νόν
«'λεων καί παρεδίδετο είς την σκέ¬
ψιν καί την θεωρίαν. Περιεπλανά-
το άσκόπως, εύρισκε δέ καί πληθο;
αλλων φερομένην πρός τάς^ ερή-
μου; καί μετέδιδε τα φρονήματά
τού Τοιουτοτρόπως επί αιώνος ι-
δημιουργήπτη σΰστημα άλητών
άνεστίων άπηλλαγμένων πάσης πό
λιτικής καί κοινωνικης υποχρεώσε¬
ως. Ή άχσνή; ερημος ήτο ή κατοι-
κία των, πλάνητες διαρκώς, ήγνό-
ουν ποϋ θά εκοιμώντο την νύκτα
καί ποΰ θά ήγείροντο την αύγήν.
Εί; τίνα σημεΤα τής Ρωσσία; υ¬
πήρχον άλήται, οίτινες είχον μονί-
μους κατοικία; καί παρείχον άσυ-
λον είς τούς πλάνητας ^ ..
ζοντες αύτούς άπό τής πείνη; καί
τοϋ ψύχον;. Ή αίρεσι; αντη έμ-
φανίζεται άπό των άρχών τοΰ δέ-
κάτου έτ>δόμου αίώνο;, άλλά τοιαύ¬
τη ήτο ή μυστικότη; της, ώστε μό-
λις πρό εβδομήκοντα πεντε έτών ε-
γινε γνωστή. "Εδέχετο εί; τού; κόλ
πους της ανεξετάστως πάντας, ι¬
δία); ό'μως χωρικού;, στρατιωτι-
ϊ.ού; λιποτάκτας, φνγοδίκου; κα'ι
ληστά; άκόμη, καί άλλους τοιού-
του είδον; φυράματο; άνθρωπον;.
Οί μυοιμενοι είς την αϊρεσιν
ταύτην ύπεχρεοΰντο νά σχίΐονν τα
διαβατήριά των, νά δέχωνται άνα
βάπτισιν, νά ύποβάλλωντΌΐ είς ώοι
σμένην νηστείαν καί νά όμνύονν
£ΝΟΤ
ΡΕΒδΕΟϋΤΙΟΝ
νόμενα, τα όποΐα παρασκευάζει ήξεων, κάτ)ε υπό οίωνδήποτε ήθικών δτι δέν θά ύπακούουν είς ούδε-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθεσεις τή 30 Ίουνίου, 1929,................ » 6,250,000,000.__
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ύποκαταβτήματα και ΪΙρακτορεΐα καθ' δλην την Έλλάδα.
Εκτελεί κάθε Τραπεζιτικήν εργασίαν και δέχεται καταθέβείς.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οϊΐθθΐί> Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας «ι/ ο/
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ2 ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: ....... /2/ο
Είς Συνάλλαγμα (ϋηβοΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας......................4 %
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών................414%
> 1 ?τους ................'4^%
> 2 έτων.................δ %
» 4 έτών.................δ^%
> 5 έτών.................6 %
> 10 έτών καί πλέον ή διαρκεϊς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50 000...............
Είς Συνάλλαγμα (Οίιβοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000,
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών................4ι/8%
.................414%
.................4ΐ/2%
έτών .... ...........5 %
έτών καί πλέον ή διαρκεϊς.
Ή Κιττη "Οσοαλντ κοί ό Ι. Χ. Μέϊκην, άπεργοΐ μέ -.τζάμες είς τούς δρό-
μους τοΰ Μπρο0κλ«ν.
μίαν εκκλησιαστικήν ή πολιτικήν ε¬
ξουσίαν, διότι καί τα δύο έόεω-
ροΰντο ώς δημιουρνήματα τοΰ Σα-
τανά. Έπίσης ύπεχρεοΰντο νά ιιη
πληρώνωσιν ουδένα σπόρον, νά μην
εχουν μόνιμον κατοικίαν καί νΓι
ζοΰν άπό τής άλητείας καί της έ-
παχτείας. 'Επειδή δέ ή άρχή τής
αιρέσεως ταύτης ήτο καί είναι να
'θεωροϋν δτι ό άντίχριστος προΐ-
οταται τοΰ συγχρόνου συστήματος
τής πολιτείας, τής κοινωνίας κ^.Ί
τής έκκλησίας, κατ' ακολουθίαν οί
ήγεμόνες τής Ρωσσίας, οί κληρι-
χοί καί οί διοικητικόν ύπάλληϊλοι
ήσαν τα δργανα τοϋ άντιχρίστου.
Τάς θρησκευτικάς λειτουργίας
χαί τάς έκκλησιαστικάς πομπάς
τάς εθεώρουν ώς έξευτελιζούσας
την άληθινήν πίστιν, διά τουτο εί¬
χον καταργήση τάς δημοσίας προ-
σευχάς, κατ' άκολου&ίαν δέν ί>-
τες τοΰ άντιχρίστου, κατα συνέπει¬
αν πας υπακούων είς τόν Τσάοον,
ήτο αΐρετικός.. Οί άλήται ούτοι, δ¬
ταν νεανίσκος διέμενα είς την Ρωσ¬
σίαν, έκυκλοφόρουν μίαν είκόνα είς
την οποίαν ό Τσάρος είκονίζετο εν
σχήματι άντιχρίστον. Ό σατανά;
τοϋ έκόμιζε φώς καί τοΰ
«'Εσο ό έκλεκτός των υ . (
μου». Πλησίον τοΰ Τσάρου είκονι-
ζετο ί) έκκλησία έν είδει διεφθα§-
μένης γυναικός, ή εικών δο αυτή
εκυκλοφόρει παντοΰ, εί; τα; """
ιτο-
}χις, είς τα χωρία καί είς δλα; τα:
ερήμους, δπου διδβίουν οΰτοι. Η
αΐρεσις αυτή κατά τού^ μετρΐ'Χ-
τέρονς ύπολογισμούς ήρίθμει τοτε
πλέον των 5.000.000 όποιδών. .Η¬
το ό ποταμός είς την κοίτην τοΰ ο¬
ποίον σννέρρεον καί σνρρεουν ι-
σως άκόμη τα άσταθτ} έκεΐνα λοι-
_ Λ—> — -------..„.«, ^^, „- -χά στοιχεϊα, τα όποϊα παρήγαΥεν
πηρχον μεταξύ αυτών έκκλτισίαι. Ι ή άπολυταρχία, ή δουλοπαροικια,
τ) Αίρας Αγγλίας μέχρι £400 4 2%
Αί καταθεσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νόμισμα είς τλ
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθεσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Υόρκης
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών
ΝΑΤΙΟΝΑί. ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
ΑβΒΝΟΥ
51 ΜΑΙϋΕΝ Ι.ΑΝΕ
ΥΟΡΚ, Ν. Υ.
Ττ>λ. .ΤΟΗΝ 5763
33 50. ΟίΑΒΚ 8Ί,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
δϋΙΤΕ 744
0ΗΙΌΑ60, Ιίί.
ηρχ μξ ησίαι.
Ό γάμο; εθεωρείτο ώς θανάσιμον
άμάρτημα. ^Επετρέπετο δμως νά
σννοικτ) κανείς μ—ά γυναικός, άλ¬
λά ανευ τοΰ θεσμόν τοΰ γάμου, Γνι-
ότι, έλεγον, οί τοιούτοι δεσιιευτικοί
νόμοι δέν εγράφησαν διά τούς δι-
καίους καί τούς ελευθέρους άνθρά-
πους, άλλά διά τούς άδίκους καί
τούς δούλους.
ΟΊ όπαδοί τής αΐρέσεως ταύτης,
έπειδη άρνούνται τόν ,γάμον, ώς
έκ τούτου εάν δύο σύζυγοι π·ροση-
λυτίζοντο, ύπεχρεοΰντο νά άποχω-
ρισθώσιν άμέ,σοος. Οί φυγάδες έ-
πλανώντο άνευ όνόματος καί δι-
ήρχοντο την ζωήν.των δπου άν τί-
ίελον, πολλάκις δέ είς τάς
'Εκτός της αιρέσεως
πάρχουν εκατόν τοιαύται
ριλαμβάνουσαι δεκάδας ι
ρίων όΛαιδών, εύρισίνθμένων
πλήρη άντίθεσιν πρός τό αύτο
■,---------3 —5 ^-ν..ν. '/όν πόλίτευμα. Έκ τσιτων δέ ι
έαν συνέδαινε νά (ΐυλληφυω-1 γασαν αί επαναστατικαί ιδέαι
αι. Ζώντες έκτός των νόμων καί *" ' 'Α" "
αί ύπερβασίοι των άρχών, αι
ταδιώξεις καί οί άφορισμοι, το«
κλήρον κατα παντός αντ, ι
πρό; τάς δοξασία; αύτοΰ.
τόσον μέγας άριθμός όπαδων τοι¬
αύτης πολιτικοθρησκευτική; »βε;
σεως, παν άλλο δεικνύει η ότι ο
Ρωσσικός λαός δέν εκαμνε τιποΐί
άλλο πα·ρά νά σταυροκοπήται χ»
νά υποκύπτ( είς τάς θϊλησεις των
Τσάρων.
π?-
εί,
αι-
έκτος
μ
παντός κοινωνικοϋ δεσμοϋ
υν δ δέ υέ ί
ς ός κοινωνικοϋ δεσμοϋ
ευεωρουν δτι δέν υπέκειτο είς
τους κανόνας της ανθρωπίνης ήυι-
κης. Τους αίρετικούς τούτους διέ-
κρινε κυρ«ος ή <1κολασία, διά του¬ το ο^νήθως περιέτ·ρεχον τάς έρή- μους μετά γυναικών καί νεανίδων αΐτινες ήρέσκοντο πρός τόν άλητι- σμον, συνεζων μετ· αυτών άκολα- σταινουσαΛ καΐ ούδφίαν έννοιαν έχουσαι τής αίδοΰς. Ή ίδέα τίίς υπάρξεως τού άντι¬ χρίστου υπαρχει ε1ςτήναϊρεσιντών αλητων της Ρωσσίας κατά τόν ά- κολουυν τοόπον. Πιστεύουν δτι >ίατα το χιλιοστόν ετος μετά Χρι-
στον, απψ-ν&οώ^ έκ της κολά-
σεως {,, άντίχριστος καί Ινεσαρκώ-
^Π εις το σώμα των Τσάρων τή;
Ρωο-σιας, οΐτινες είχον επί τής γή>
πασάν εξουσίαν. Οί αύλικοί, οί
κληρικοι καέ οί δημόσιοι ύπάλλη-
λοι ήσαν δι' αύτούς οί υ^ράπον-
τίνες διέσχισαν πολλάκις την
κρατορίαν, διεπλασαν τόν
νισμόν καί κατέληξαν είς τον μπσν
σεδικισμόν, δστις εύρε Λαρασκεν
ασμένον τό εδαφος όπως
ρήστι καϊ μεταδληθϋ είς το
ρινόν κοινωνικόν σύστημα νγ,
ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΠΉΣ
σιας.
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑΟΑΚΙ9
Βιβλιάριόν μου,-----
άν. Ώραι Γραφείον β—· μ. μ·
12 τάς Κυριακάς. ν«Λ
ΙΙβ-8 νΥ. 55111 51., Ν«ν? ΥθΓ*
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞκ- ΚΥΡΙΑΚΗ.
1Τ
Έ_π_ίν.ΐ?χ:ΐ^-:
ΙΦΤΟΧΟΙ Πθχ ΠΕΟΑΙΝΟΥΝ ΪΤΟΝ ΝΑΡΒΗΚΑ ΗΙΙΤΑ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΑ
ΚΑΡΔΙΤΣΑ Αύγουστος- Α ΕΝΑΣ ΥΠΟΔΕΙΓΠ1ΑΤΙΚΟΣ ΙΕΡΑμΧΗΣ... Η ΠΑΤΑΤΑ ΤΡίΙΓΕΤΑΙ ΜΕ ΒΟΥΤΥΡΟ ΜΓ Α5.ΛΙ !
ιτ«2ιτ«ώται θελουν να τους εί- „-. __ ^_____ _______ ■«■αια τρκγ-ΤΑΙ ΜΕ ΒΟΥΤΥΡΟ, ΜΕ ΑΑΔΙ χατωαα, νωρίς <ττέγτιν. νωβίο τ& .ττιώ ,ίίνίς ςενος, *«· μάλιστ* ημο ηβτβά?ος, έξετάζων βντιχειαενιχω· Κηΐ τα «ράγματα και τροσωχα, «έ όλην την ειλικρίνειάν και την λήβεαν, τοίον είναι το καλλιτβ- «ν στοιχείον είς την Καρδίτσαν. «οικείον >ής, προόδοο καΐ ϊρβ-β·
ς Οα τοΐ»; έλεγεν:
«Ό Δετπότης!»
Τό/ υνήντησα καί αυτόν καί μοί
με την καλλιτέραν έύ
«ς, ό Δβσπότης, καί Ινα άλλο
αχόμη π:6σωχον, ^τό οποίος χαρα-
«ωχώ "Ι>λοι οί άλλοι χαράγοντες
ής Κϊ::;'ΐϊης, φαίνεται, Οτι εχουν
μείνε'. στάτιμοι, λιμνάζοντες, όπως
Ι «κ τα ελη των, καί δέν έχοον χι-
6όλ ί/τθανθη τόν άναδημιοοργι-
I
χον ά:: α ~οί» φικτάβι &ΐς όλην την
ΈλλάΒα.
Τόν τννηντησα νόν Δεσπότηιν κα:
το5 ζήτησα πληροφορίας, άλλά έπ-
έμε'νδν είς την λεπτότητά τού κα;
ήν ϊ'α/.ϋτιχ.όττ/τά τού άχέναντ:
τού τθ'ΐΐΨΜ τού. 'Εδιάΐζετο, άλλως
κ, νά νόγτ] γιά τό βοονό. Έτσ·.
βναγκάσθην.α νά σττκεντρώσω/άχο
ίλλο3 τα; πληροφορίας μου.
Ό Μητροπολίτας
Φαίν.ται, λοιπόν, ότι ό Μητρο-
ηλίτης θΐσσαλιώτιδος καί Φανα-
ριοκρ-τά/.ων, 'Ιεζεκιήλ—ούτος βί-
νβι ό τίτλος καί τό όνομά τού—εί¬
ναι Ιποίίΐγματιχός <τύγχρονος Ίιράρ- ΓΚ· ι Πρότα-πρώτα, 6έν εχετβ μπροσ-ά τας τόν χαχά, τόν στενόν Οεολόγον, άλλά άχεναντίας τόν ί- 6ράρ·/η; εκείνον ποΰ ένω ξέρει νά δμιλή γ·.ά την ψι^ην των πιστών Αρχανών έ των πιστών άκόμη ρ, ξέρ άκόμη ν, έμιχή γ'.ά το σώμά των. Ή δράσις «β, αί σχέψεις τθ!>, τα ΐδβώδη τού
ίεν «ινα-, μόνον άναμορφωτικά διά
ϊηνι»ρη-είαν, άλλά καί διά τόν
Χβθολοι» ότΛιρω—όν καί <τυνολικως την ^ Ελληνικήν κοινωνίαν. Άγω· •Λητς των πολεμων μας, ίεροκήρυξ τής μαΐζύ έτρατ^ίθ ΕΝΑΣ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟΣ ΙΕΡΑ,ΧΗΣ... Η ΠΑΤΑΤΑ ΤΡΠΓΕΤΑΙ ΜΕ ΒΟΥΤΥΡΟ, ΜΕ ΑΑΔΙ ΚΑΙ ΜΕ ΝΕΡΟ.- ΠΑΠΑΣ ΧΠΡΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ.... ΠΑΠΑΣ.- ΜΕΡΙΚΑΙ ΑΞΙΟΑΟΓΟΙ ΠΡί! ΤΟΒΟΥΑΙΑΙ.- 60 ΧΠΡΙΑ ΠΕΙΝΟΥΝ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟΝ.- ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΙΣΧΗ ΤΟΥ. Ο Τζώρτζ Μπέρναρδ Σιώ, περίφημος "Αγγλος σατυρικ ός, ποζάρων ενώπιον ομάδος έρασιτεχνών φωτογοάφων εις εν πάρκον τής Αγγλίας. κ«α την πρώτην μάχην τού Του'· χά, «ν γένει οιά τ0> τά
|0»ς
καί χολευ-ικούς σταυ-
χ«1 συγγραφεύς τού δι-
«Α! Ίεραί Μοναι τής Πίν-
<(5λΐΜ λλό ί <(5λ ής <(5λΐΜ λεχτολόγτ* καί κο- * ψ™η$ «χ των όοί Άλλά" τι των οχοιων μο- εχτά. είς το ερον νά έξε- χρο—;βίθεϊ νά καί τόν δρα- . κ.Κύ· είναι Μητροπόλί- __ , καί τόν εχίσης άρχιμ. κ. Σω¬ κράτην Άναζολήν, ίεροκήρυκα, δ:- εξάγει όλα τα καθήκοντα καί χοι- μαίνει τοΰς Χριστιανοΰς τής επ¬ αρχίας τού ΟΙ άπίβτευτοι Θάνατοι Άλλά έκτός αύτοΰ αποβλέπει είς τόν τρόπον μέ τόν οποίον θά άνα- κοι*φίση την πενίαν ποΰ ααστίζει τόν τόπον, καί διότ: τηρεί καί πα:α- ϊείγμβτίζει το «έλεείτε τοΰς χτω- κ3'. ίιότι τό άπαρά- ί χς ρ ρ 6ατον κοινωνικον καθήκον, καί δι¬ ότι τό ευρίσκει, καί δικατίως, έλξα1,- «τ'.κά τ/Λπ'μον διά την πάταΐξιν τοθ κομ^οονισμοΰ. Σέ λοιχον. πτωχοϊ καί ϊ- ρι Χριστιανοί, χροσδλή- Οέντες υπό τής φΐθίσεως νά άποθά νοϋν ψ-οχο.ρραγο3ντες ενας είς τό νι,κροταφείον ττς πόλεως καί ό άλ )Λς είς τόν νάρθηκα τής έκκλησί- άς. Κανείς δέν εθρ<ίθη νά τοϋς πε ί ά λί μάτ'.α. ή ν.αί νά Καί ή ς τοΰς κλεί<— τοϋ ά τα μ ή ψχή ρρχ έξανέστη. "Ηρχισε την φιλάνθρω- χον ϊράσίν νού, άλλά δέν τόν άφτ^ να,ν νά την έφαρμόα-, διότι εύρε Θησαν οί άντιδρωντ»ες. Καί ΐδοί» χώς: Τ·ο διαλυθέν αφροτικόν ταμείον είχεν είς την ϊιάθε<τίν τού τό ποσόν οστις εξηφανισίΗι, οταν τό άεοοπλάνον «Μίς . —-„. είς την λίμνην ΤΗρι ένω έξετέλει πτήσιν άπο «τητοόϊτ. Δεξιά, ό Σάυ Κάλντγουελ, όστις εσώθη μαζύ μέ διΊο ίλλους επιβάτας. των 1.700.000 καί φοσικά επρόκει¬ το νά άποφασκτθή τί Οά γίνη τό πο¬ σόν αύτό. Ό Μητροχολίτης έπρό- τε'.νε καί υπεστήριζε μέ θερμήν νά τό χρησίαοχοιήσουν διά νοσοκομεί¬ ον. Τί πρακτικώτερος καί άναγκαι- ότερος ςτκοπός; Μά, δέν ίαρυέττε! Τοΰ άντετάχήη δ,κττροπία, άρνησις άκόμη καί άπο ίημοσιογραιφησαντας ίατρούς καί τα χρήματα ϊιενεμ,ήθη- σαν είς τάς κο'.νότητας, διά νά κά¬ μουν δρόμο^ς. Άποτέλεσμα: Ούτε ί έγινεν, όντε δρ-όμθ'., όο- τε τα χρή;χ:τα ί>χάρχουν.
Τώρα άγωνί-ζεται νά έχιτι/χη δύο
χράγ/αατα: Νά ίδρύσγ) μίαν Επαγ¬
γελματικήν Σχολήν κβί εν Σανα-
τάριον. Διά την πρώτην προτφέρει,
επί ζημ'α των έκκλησιαστικών κτη-
μάτων, την διαλελΰμενην Μονήν
τής Άγίας Τριάδος Βοννεσί^, διά
τό δ·ΐύτερον την Μονήν τοΰ Άγίου
Γεωργίου Καραϊσκάκΐ}. Έχει άρ-
χίσει την άλληλογραφίαν είς τάς
αρχάς. Άλλά, τα εργα καί αί προ-
τάσεις αύται δέν θέλουν άλληλο-
δίϊουν καί μεγάλην προ—χήν. Το
ενϊυμα τούς έμποδίζει την ( γεωρ-
γ'.κήν πίστιν. 'Βξ άλλοο υχάρχονν
έκεί έχάνο> χιλιάδες άγρκς <ρτ>υν-
τουκιές, ποΰ μέ &^α εμβολιασμόν θά
γίνουν ετοϊον των άρεστδίων αυτών
^ Κόρ-.ε Τσουμή, έλάτε. Πάρετε
τέ ΐήτημα αύτό μέ Θερμότητα καί
δορθήστε ο-ύτούς τοΰς άνθρώπους
Θά άνακοοφίοετε καί αύτοΰς καί τό
Κράτος. Πηγαίνετε νά μελετησετε
τί Άπορείτε νά νάμετε, καί κάμετε
το γρηγορα. Καί άν σάς μεταθεσεον
ζζζζϊώζατί. την συνέχειαν τοΰ εο-
^0'^ σας είς τόν διάδοχον σας μέ
όρκον. βά σώσετε καί θ' '
στήσετε 30000 ψοχάς.
"Ενα Κρατικόν αίβχθς
'Βχήγα είς τό Τηλεγραφείον
Καρϊίτΐτης, καί αΛλ·ονάτι δέν επε¬
ρίμενα νά :δω κανένα μεγαλοχρεπές
μεγαρον τών_Τ Τ.^Τ., δέν περίαενα
ου ως να 6ρώ κι' Ινα σωστό κρατι¬
κόν αίσχος. ,
Εάν δέν χέρασ* χοτέ κανένας
άτοκατα-
χάτωαα, χωρίς οτεγην, ^ωρίς
χοτε, δέν χρησιμεύει είς τιχοτε άλ-
λο, χαρ ά νά^καβιστα τοί»ς ύχαλλή·
λ»ς φθισ-.κούς, χρός δόξαν τής κβν·
τρικής διοικήσεως.
Γράχματα, τηλέφωνα, δ-έματιχ,
μΤΜΤίψατζ τηλεγράφοο χαί κοινόν
και υχαλληλοι «μφύροντα μέσα είς
την καταδίκην αύτην την οποίαν
μόνον τό Κράτος με τα τρ άχι. ^
τικά τοο μάτιακαί τόν 6ραί·—ορουν·
τα νούν ϊέν ίλέχκι.
Πέντε όλόκληρα! χ^ίόνια άγωνί«
ζοντα·. ^νά εύρουν άλλο κτίριο χαί
δέν δρίσκουν.
Ή Καρδίτσα εχει καί αλλα ζή-
ττματΛ ά-ΛΟμ.η σοδαρώτερα, όπως
τής -τγκοινωνίας, των ύδραΛίκων
ξογων κλπ., άλλά 6ά τά' σι«.περι«
λάδω είς τα ζητηματα ποΰ άφο-
ροΰν όλον τόν Νομόν Τρικκάλων
προσεχώς. ^
"Οσο γιά τώρα χρβπει νά πώ μβ-
οΐκά λόγια. Π ρώτον γιά την ήμβ-
ρτ>τία «θεσίαλική Φωντρ) Καρίί··
τΐης. άκούσατε: Ήμερησά. Π ώς
εχιδίβεται ανελλιπώς τόσα χρόνια*
Μόνον ό ^ιειΛυντης της κ. Λιόλιος
μ;>στιΧον τής ζωής
ςρ μ;>στιΧον τής ζωής της
ητης ζημίας της. 'Εκδίδεται ά-
κομη καί ή «Ανατολή» έδδομαδι-
αια.
Ή Καρδί—α Ιχει καί Ινα Σάλ-
Λϊή Βλ
ρχ καί Ινα Σάλ-
ντον Λαϊκής ΒκδλιοΟτ)κης, «Αθη¬
νά». Ιδρύθη χρό διετίας καί μέ μί¬
αν εχ-ορή 50000 δ
αν εχ
ς
-ορήγησιν 50.000 δίαχμών
κατορθο)νει νά ίιατηρή καί νυκτερι¬
νήν σχολήν μέ 70 παιδία. Νά κάτ:
αξίεχαινον. Οί τόμοι τής Βίδλιο-
6τ;κης είναι 1.500 άχο &ωρεάς.
'Εγει άκόμη ή πόλις καί τόν
Γννβ-τιχον Σύλλογον ό «'Αβης».
* «Τμ' ,δέν *»' ο3τε Γ
στη. Μια καλή χρςσχάθεια τω
έά έ
των έν-
η ή χρςσχάθεια τ
οταφερομένα,ν.θά φέρη καλά άχοτε-
λεσμττα, γ-ατί δλοι χρέχει νά έν-
ιτχυστων τον ^ίλαθλον σκο-5ν τοϋ
χ
—ϋλλογο».
ΑΝΤ. Χ
ΤΡΑΓ0Υ4
^ - — Ι— — "·"— * ^ ψ ·». ^^
γραφίαν, δέν Οέλοον κάν συζήτη<ην επιθεωρητής τοΰ κ«ντρα> άπο την
ναί τό υπο'ϋιργεΐον η πάς άλλος άρ- επαρχίαν Καρΐίτσης νά τό Βή, τό-
μόίιος έχον υποχρέωσιν νά συντρέ1 τε τό άναπληρώ έγώ καί φωνάζ
μόίιος
ξ ά
ργ η ς ρ ρη
έχον υποχρέωσιν νά συντρέ-1 τε τό άναπληρώ έγώ καί
άμεσως τάς άόκνους προσχα-1 πρός τήν^ Γενικήν Διεύθυ
Μί ό '| Τ Τ Τ ό ό έ
φζ
Διεύθυνσιν των
Θείας τοΰ Μητροχολίτοϋ, όστις ε'-| Τ· Τ. Τ.^ ότι τό μέγαρον τής Καρ-
"" ? Λ ' ' ' δίτσης είναι Ινα αίσχός της, Ινα
χάνΐ, Ινα μχοοντροΰμι χοΰ δυσκόλως
συναντί κανείς. Πεπαλαιωμένον.
ότοιμόρροχον, χωρίς τοίχοος, χωρίς
γει καλά μελετήσει τα πράγματα,
καί έα»; φύγη άχό την Ιίίραν αύτην,
είναι ζήτημα άν ή Καρ3ίτσα θά ε3-
ρτ) άλλον όμοιον.
6Ο «ειναλέα χωρία
Ό Μητρΐπολίτηςΐ έδιάΙ^ετο νά
φύγη. "Ηθελε νά έπισκ&γθή 60 χε-
ρί-ου χωρία, ίηλαδή, 30.000 περί-
πο^ ψυχάς, —ού άποτελοΰν τοίις δή-
μο^ς Άργ-.Θέας καί Γόμφων. "Αλ-
λη τίαγ'.κή ί-ττορία αύτη.
Τα χωρία εχονν δ:κ> φοδερά μει-
ονεκτήματα π«ύ τα καταδικάζουν
οέ διαρκή π^ΐνα. Είναι τελείως ό
ρεινα καί α·νεπώς ή γεωργία δέν
άναπΓ>τσεται, καί τό πλείστον τοϋ
ετους είναι διακεκομμένα άπό όλ«ν
τόν κόσμον, ελλείψει σνγκοινωνίας
κλπ. Σονεπώς χεινοΰν διαρκώς. Α{
τραγ;καί σκηναί φρίκης έπαναλαμ-
6άνονται στερεοτύπίύς καί οί έξ ά·
σιτίας θάνατδι είναι πολλαπλοί Ά·
όμη λίγο καί θά άρχίσοσν νά τρώ-
γωντα'. μεταξύ των. Κανείς ποτί
δέν τούς ίνώτταξε καί δέν εφρόν¬
τισε ρ'.ζικώτερα γι' αύτούς. Τό προ-
παρελθέν ετος ό λιμός ύπερεδη πά¬
σαν όπερδολήν καί τό Κράτος καί
οί ίϊ'ώτα: τίϋς ένίσχυσαν. Πέροςτι
έπανελήφΐ>ί), καί τό Κράτος, ενερ¬
γεια τοΊ Μητροπολίτοο, τοΰς ένί-
οχοτε πάλιν Άλλά θά επαναληφθή
καί έσέτος καί τό Κράτος πάλιν
9ά τοΰς βοηθήση. Άλλά, έως πότε
6ά διαρκέση αύτό;
Ό Μητροπολίτης τ>Ο«λη<τε νά προτρέψη είς καλλιέργειαν ποών χώρων.Τούς είπε πολΰ π·ρα- κτικά νά φυτέψουν πατάτες χόο τρώ- γονται καί μέ δούτυρο καί μέ λάδι χαί νερίδρχστες. Άλλά, βέν τοθ "Οταν ξαναγύρισε έχρνψα τό _ σωπο ιιέ τα δυό μου χέρια. Μοΰ ε'ΐπε: «Μη φοόάσαι τίποτε. Ποίος εΐδε τό φιλι μας; Ποίος μδς εΐδε; ή νύχτα και τό ςρεγγάρι. «Καί τ3 άστέρια καΐ ή αύγούλα. Τό φεγγάρι κοιτάχτηκε μέσα στή λί- μνη καΐ τώ.-τε στό νερό κάτω άπό τίς κλαίουσες. Τό νερό της λίμνης τό ψι- Θύρισε στό κσυπί. Καί τό κουπΐ τό μαρτΰοησε στή βάρκα χι' ή βάοκα τώπε στόν ψαρά. Άλιά μου! 'Αλιά μου! "Αν τελείωνε ώς έδω. Μά ό ψαράς τό εϊπε σέ μιά γυναϊκα. «Ό ψαράς τό εΐπε σέ μιά γυναίκα: ό πατέρα ςμου, ή μάννα μου, οί άδελ- φάδες μου, δλη ή 'Ελλάδα θά τ» μάθη». ΡΙΕΚΚ Ό 'Αμεθ^αΥΟς διηγηματογράφος, Χάρολδ Μπελλ Ράϊτ, μεχά τής συζύγου τού έν Λός Αντζελες. Έτοιμάζονται νά ταϊειδεύσουν εις τάς νήοους Χαγουαίη,
1Τ
Έ_π_ίν.ΐ?χ:ΐ^-:
ΙΦΤΟΧΟΙ Πθχ ΠΕΟΑΙΝΟΥΝ ΪΤΟΝ ΝΑΡΒΗΚΑ ΗΙΙΤΑ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΑ
ΚΑΡΔΙΤΣΑ Αύγουστος- Α ΕΝΑΣ ΥΠΟΔΕΙΓΠ1ΑΤΙΚΟΣ ΙΕΡΑμΧΗΣ... Η ΠΑΤΑΤΑ ΤΡίΙΓΕΤΑΙ ΜΕ ΒΟΥΤΥΡΟ ΜΓ Α5.ΛΙ !
ιτ«2ιτ«ώται θελουν να τους εί- „-. __ ^_____ _______ ■«■αια τρκγ-ΤΑΙ ΜΕ ΒΟΥΤΥΡΟ, ΜΕ ΑΑΔΙ χατωαα, νωρίς <ττέγτιν. νωβίο τ& .ττιώ ,ίίνίς ςενος, *«· μάλιστ* ημο ηβτβά?ος, έξετάζων βντιχειαενιχω· Κηΐ τα «ράγματα και τροσωχα, «έ όλην την ειλικρίνειάν και την λήβεαν, τοίον είναι το καλλιτβ- «ν στοιχείον είς την Καρδίτσαν. «οικείον >ής, προόδοο καΐ ϊρβ-β·
ς Οα τοΐ»; έλεγεν:
«Ό Δετπότης!»
Τό/ υνήντησα καί αυτόν καί μοί
με την καλλιτέραν έύ
«ς, ό Δβσπότης, καί Ινα άλλο
αχόμη π:6σωχον, ^τό οποίος χαρα-
«ωχώ "Ι>λοι οί άλλοι χαράγοντες
ής Κϊ::;'ΐϊης, φαίνεται, Οτι εχουν
μείνε'. στάτιμοι, λιμνάζοντες, όπως
Ι «κ τα ελη των, καί δέν έχοον χι-
6όλ ί/τθανθη τόν άναδημιοοργι-
I
χον ά:: α ~οί» φικτάβι &ΐς όλην την
ΈλλάΒα.
Τόν τννηντησα νόν Δεσπότηιν κα:
το5 ζήτησα πληροφορίας, άλλά έπ-
έμε'νδν είς την λεπτότητά τού κα;
ήν ϊ'α/.ϋτιχ.όττ/τά τού άχέναντ:
τού τθ'ΐΐΨΜ τού. 'Εδιάΐζετο, άλλως
κ, νά νόγτ] γιά τό βοονό. Έτσ·.
βναγκάσθην.α νά σττκεντρώσω/άχο
ίλλο3 τα; πληροφορίας μου.
Ό Μητροπολίτας
Φαίν.ται, λοιπόν, ότι ό Μητρο-
ηλίτης θΐσσαλιώτιδος καί Φανα-
ριοκρ-τά/.ων, 'Ιεζεκιήλ—ούτος βί-
νβι ό τίτλος καί τό όνομά τού—εί¬
ναι Ιποίίΐγματιχός <τύγχρονος Ίιράρ- ΓΚ· ι Πρότα-πρώτα, 6έν εχετβ μπροσ-ά τας τόν χαχά, τόν στενόν Οεολόγον, άλλά άχεναντίας τόν ί- 6ράρ·/η; εκείνον ποΰ ένω ξέρει νά δμιλή γ·.ά την ψι^ην των πιστών Αρχανών έ των πιστών άκόμη ρ, ξέρ άκόμη ν, έμιχή γ'.ά το σώμά των. Ή δράσις «β, αί σχέψεις τθ!>, τα ΐδβώδη τού
ίεν «ινα-, μόνον άναμορφωτικά διά
ϊηνι»ρη-είαν, άλλά καί διά τόν
Χβθολοι» ότΛιρω—όν καί <τυνολικως την ^ Ελληνικήν κοινωνίαν. Άγω· •Λητς των πολεμων μας, ίεροκήρυξ τής μαΐζύ έτρατ^ίθ ΕΝΑΣ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟΣ ΙΕΡΑ,ΧΗΣ... Η ΠΑΤΑΤΑ ΤΡΠΓΕΤΑΙ ΜΕ ΒΟΥΤΥΡΟ, ΜΕ ΑΑΔΙ ΚΑΙ ΜΕ ΝΕΡΟ.- ΠΑΠΑΣ ΧΠΡΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ.... ΠΑΠΑΣ.- ΜΕΡΙΚΑΙ ΑΞΙΟΑΟΓΟΙ ΠΡί! ΤΟΒΟΥΑΙΑΙ.- 60 ΧΠΡΙΑ ΠΕΙΝΟΥΝ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟΝ.- ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΙΣΧΗ ΤΟΥ. Ο Τζώρτζ Μπέρναρδ Σιώ, περίφημος "Αγγλος σατυρικ ός, ποζάρων ενώπιον ομάδος έρασιτεχνών φωτογοάφων εις εν πάρκον τής Αγγλίας. κ«α την πρώτην μάχην τού Του'· χά, «ν γένει οιά τ0> τά
|0»ς
καί χολευ-ικούς σταυ-
χ«1 συγγραφεύς τού δι-
«Α! Ίεραί Μοναι τής Πίν-
<(5λΐΜ λλό ί <(5λ ής <(5λΐΜ λεχτολόγτ* καί κο- * ψ™η$ «χ των όοί Άλλά" τι των οχοιων μο- εχτά. είς το ερον νά έξε- χρο—;βίθεϊ νά καί τόν δρα- . κ.Κύ· είναι Μητροπόλί- __ , καί τόν εχίσης άρχιμ. κ. Σω¬ κράτην Άναζολήν, ίεροκήρυκα, δ:- εξάγει όλα τα καθήκοντα καί χοι- μαίνει τοΰς Χριστιανοΰς τής επ¬ αρχίας τού ΟΙ άπίβτευτοι Θάνατοι Άλλά έκτός αύτοΰ αποβλέπει είς τόν τρόπον μέ τόν οποίον θά άνα- κοι*φίση την πενίαν ποΰ ααστίζει τόν τόπον, καί διότ: τηρεί καί πα:α- ϊείγμβτίζει το «έλεείτε τοΰς χτω- κ3'. ίιότι τό άπαρά- ί χς ρ ρ 6ατον κοινωνικον καθήκον, καί δι¬ ότι τό ευρίσκει, καί δικατίως, έλξα1,- «τ'.κά τ/Λπ'μον διά την πάταΐξιν τοθ κομ^οονισμοΰ. Σέ λοιχον. πτωχοϊ καί ϊ- ρι Χριστιανοί, χροσδλή- Οέντες υπό τής φΐθίσεως νά άποθά νοϋν ψ-οχο.ρραγο3ντες ενας είς τό νι,κροταφείον ττς πόλεως καί ό άλ )Λς είς τόν νάρθηκα τής έκκλησί- άς. Κανείς δέν εθρ<ίθη νά τοϋς πε ί ά λί μάτ'.α. ή ν.αί νά Καί ή ς τοΰς κλεί<— τοϋ ά τα μ ή ψχή ρρχ έξανέστη. "Ηρχισε την φιλάνθρω- χον ϊράσίν νού, άλλά δέν τόν άφτ^ να,ν νά την έφαρμόα-, διότι εύρε Θησαν οί άντιδρωντ»ες. Καί ΐδοί» χώς: Τ·ο διαλυθέν αφροτικόν ταμείον είχεν είς την ϊιάθε<τίν τού τό ποσόν οστις εξηφανισίΗι, οταν τό άεοοπλάνον «Μίς . —-„. είς την λίμνην ΤΗρι ένω έξετέλει πτήσιν άπο «τητοόϊτ. Δεξιά, ό Σάυ Κάλντγουελ, όστις εσώθη μαζύ μέ διΊο ίλλους επιβάτας. των 1.700.000 καί φοσικά επρόκει¬ το νά άποφασκτθή τί Οά γίνη τό πο¬ σόν αύτό. Ό Μητροχολίτης έπρό- τε'.νε καί υπεστήριζε μέ θερμήν νά τό χρησίαοχοιήσουν διά νοσοκομεί¬ ον. Τί πρακτικώτερος καί άναγκαι- ότερος ςτκοπός; Μά, δέν ίαρυέττε! Τοΰ άντετάχήη δ,κττροπία, άρνησις άκόμη καί άπο ίημοσιογραιφησαντας ίατρούς καί τα χρήματα ϊιενεμ,ήθη- σαν είς τάς κο'.νότητας, διά νά κά¬ μουν δρόμο^ς. Άποτέλεσμα: Ούτε ί έγινεν, όντε δρ-όμθ'., όο- τε τα χρή;χ:τα ί>χάρχουν.
Τώρα άγωνί-ζεται νά έχιτι/χη δύο
χράγ/αατα: Νά ίδρύσγ) μίαν Επαγ¬
γελματικήν Σχολήν κβί εν Σανα-
τάριον. Διά την πρώτην προτφέρει,
επί ζημ'α των έκκλησιαστικών κτη-
μάτων, την διαλελΰμενην Μονήν
τής Άγίας Τριάδος Βοννεσί^, διά
τό δ·ΐύτερον την Μονήν τοΰ Άγίου
Γεωργίου Καραϊσκάκΐ}. Έχει άρ-
χίσει την άλληλογραφίαν είς τάς
αρχάς. Άλλά, τα εργα καί αί προ-
τάσεις αύται δέν θέλουν άλληλο-
δίϊουν καί μεγάλην προ—χήν. Το
ενϊυμα τούς έμποδίζει την ( γεωρ-
γ'.κήν πίστιν. 'Βξ άλλοο υχάρχονν
έκεί έχάνο> χιλιάδες άγρκς <ρτ>υν-
τουκιές, ποΰ μέ &^α εμβολιασμόν θά
γίνουν ετοϊον των άρεστδίων αυτών
^ Κόρ-.ε Τσουμή, έλάτε. Πάρετε
τέ ΐήτημα αύτό μέ Θερμότητα καί
δορθήστε ο-ύτούς τοΰς άνθρώπους
Θά άνακοοφίοετε καί αύτοΰς καί τό
Κράτος. Πηγαίνετε νά μελετησετε
τί Άπορείτε νά νάμετε, καί κάμετε
το γρηγορα. Καί άν σάς μεταθεσεον
ζζζζϊώζατί. την συνέχειαν τοΰ εο-
^0'^ σας είς τόν διάδοχον σας μέ
όρκον. βά σώσετε καί θ' '
στήσετε 30000 ψοχάς.
"Ενα Κρατικόν αίβχθς
'Βχήγα είς τό Τηλεγραφείον
Καρϊίτΐτης, καί αΛλ·ονάτι δέν επε¬
ρίμενα νά :δω κανένα μεγαλοχρεπές
μεγαρον τών_Τ Τ.^Τ., δέν περίαενα
ου ως να 6ρώ κι' Ινα σωστό κρατι¬
κόν αίσχος. ,
Εάν δέν χέρασ* χοτέ κανένας
άτοκατα-
χάτωαα, χωρίς οτεγην, ^ωρίς
χοτε, δέν χρησιμεύει είς τιχοτε άλ-
λο, χαρ ά νά^καβιστα τοί»ς ύχαλλή·
λ»ς φθισ-.κούς, χρός δόξαν τής κβν·
τρικής διοικήσεως.
Γράχματα, τηλέφωνα, δ-έματιχ,
μΤΜΤίψατζ τηλεγράφοο χαί κοινόν
και υχαλληλοι «μφύροντα μέσα είς
την καταδίκην αύτην την οποίαν
μόνον τό Κράτος με τα τρ άχι. ^
τικά τοο μάτιακαί τόν 6ραί·—ορουν·
τα νούν ϊέν ίλέχκι.
Πέντε όλόκληρα! χ^ίόνια άγωνί«
ζοντα·. ^νά εύρουν άλλο κτίριο χαί
δέν δρίσκουν.
Ή Καρδίτσα εχει καί αλλα ζή-
ττματΛ ά-ΛΟμ.η σοδαρώτερα, όπως
τής -τγκοινωνίας, των ύδραΛίκων
ξογων κλπ., άλλά 6ά τά' σι«.περι«
λάδω είς τα ζητηματα ποΰ άφο-
ροΰν όλον τόν Νομόν Τρικκάλων
προσεχώς. ^
"Οσο γιά τώρα χρβπει νά πώ μβ-
οΐκά λόγια. Π ρώτον γιά την ήμβ-
ρτ>τία «θεσίαλική Φωντρ) Καρίί··
τΐης. άκούσατε: Ήμερησά. Π ώς
εχιδίβεται ανελλιπώς τόσα χρόνια*
Μόνον ό ^ιειΛυντης της κ. Λιόλιος
μ;>στιΧον τής ζωής
ςρ μ;>στιΧον τής ζωής της
ητης ζημίας της. 'Εκδίδεται ά-
κομη καί ή «Ανατολή» έδδομαδι-
αια.
Ή Καρδί—α Ιχει καί Ινα Σάλ-
Λϊή Βλ
ρχ καί Ινα Σάλ-
ντον Λαϊκής ΒκδλιοΟτ)κης, «Αθη¬
νά». Ιδρύθη χρό διετίας καί μέ μί¬
αν εχ-ορή 50000 δ
αν εχ
ς
-ορήγησιν 50.000 δίαχμών
κατορθο)νει νά ίιατηρή καί νυκτερι¬
νήν σχολήν μέ 70 παιδία. Νά κάτ:
αξίεχαινον. Οί τόμοι τής Βίδλιο-
6τ;κης είναι 1.500 άχο &ωρεάς.
'Εγει άκόμη ή πόλις καί τόν
Γννβ-τιχον Σύλλογον ό «'Αβης».
* «Τμ' ,δέν *»' ο3τε Γ
στη. Μια καλή χρςσχάθεια τω
έά έ
των έν-
η ή χρςσχάθεια τ
οταφερομένα,ν.θά φέρη καλά άχοτε-
λεσμττα, γ-ατί δλοι χρέχει νά έν-
ιτχυστων τον ^ίλαθλον σκο-5ν τοϋ
χ
—ϋλλογο».
ΑΝΤ. Χ
ΤΡΑΓ0Υ4
^ - — Ι— — "·"— * ^ ψ ·». ^^
γραφίαν, δέν Οέλοον κάν συζήτη<ην επιθεωρητής τοΰ κ«ντρα> άπο την
ναί τό υπο'ϋιργεΐον η πάς άλλος άρ- επαρχίαν Καρΐίτσης νά τό Βή, τό-
μόίιος έχον υποχρέωσιν νά συντρέ1 τε τό άναπληρώ έγώ καί φωνάζ
μόίιος
ξ ά
ργ η ς ρ ρη
έχον υποχρέωσιν νά συντρέ-1 τε τό άναπληρώ έγώ καί
άμεσως τάς άόκνους προσχα-1 πρός τήν^ Γενικήν Διεύθυ
Μί ό '| Τ Τ Τ ό ό έ
φζ
Διεύθυνσιν των
Θείας τοΰ Μητροχολίτοϋ, όστις ε'-| Τ· Τ. Τ.^ ότι τό μέγαρον τής Καρ-
"" ? Λ ' ' ' δίτσης είναι Ινα αίσχός της, Ινα
χάνΐ, Ινα μχοοντροΰμι χοΰ δυσκόλως
συναντί κανείς. Πεπαλαιωμένον.
ότοιμόρροχον, χωρίς τοίχοος, χωρίς
γει καλά μελετήσει τα πράγματα,
καί έα»; φύγη άχό την Ιίίραν αύτην,
είναι ζήτημα άν ή Καρ3ίτσα θά ε3-
ρτ) άλλον όμοιον.
6Ο «ειναλέα χωρία
Ό Μητρΐπολίτηςΐ έδιάΙ^ετο νά
φύγη. "Ηθελε νά έπισκ&γθή 60 χε-
ρί-ου χωρία, ίηλαδή, 30.000 περί-
πο^ ψυχάς, —ού άποτελοΰν τοίις δή-
μο^ς Άργ-.Θέας καί Γόμφων. "Αλ-
λη τίαγ'.κή ί-ττορία αύτη.
Τα χωρία εχονν δ:κ> φοδερά μει-
ονεκτήματα π«ύ τα καταδικάζουν
οέ διαρκή π^ΐνα. Είναι τελείως ό
ρεινα καί α·νεπώς ή γεωργία δέν
άναπΓ>τσεται, καί τό πλείστον τοϋ
ετους είναι διακεκομμένα άπό όλ«ν
τόν κόσμον, ελλείψει σνγκοινωνίας
κλπ. Σονεπώς χεινοΰν διαρκώς. Α{
τραγ;καί σκηναί φρίκης έπαναλαμ-
6άνονται στερεοτύπίύς καί οί έξ ά·
σιτίας θάνατδι είναι πολλαπλοί Ά·
όμη λίγο καί θά άρχίσοσν νά τρώ-
γωντα'. μεταξύ των. Κανείς ποτί
δέν τούς ίνώτταξε καί δέν εφρόν¬
τισε ρ'.ζικώτερα γι' αύτούς. Τό προ-
παρελθέν ετος ό λιμός ύπερεδη πά¬
σαν όπερδολήν καί τό Κράτος καί
οί ίϊ'ώτα: τίϋς ένίσχυσαν. Πέροςτι
έπανελήφΐ>ί), καί τό Κράτος, ενερ¬
γεια τοΊ Μητροπολίτοο, τοΰς ένί-
οχοτε πάλιν Άλλά θά επαναληφθή
καί έσέτος καί τό Κράτος πάλιν
9ά τοΰς βοηθήση. Άλλά, έως πότε
6ά διαρκέση αύτό;
Ό Μητροπολίτης τ>Ο«λη<τε νά προτρέψη είς καλλιέργειαν ποών χώρων.Τούς είπε πολΰ π·ρα- κτικά νά φυτέψουν πατάτες χόο τρώ- γονται καί μέ δούτυρο καί μέ λάδι χαί νερίδρχστες. Άλλά, βέν τοθ "Οταν ξαναγύρισε έχρνψα τό _ σωπο ιιέ τα δυό μου χέρια. Μοΰ ε'ΐπε: «Μη φοόάσαι τίποτε. Ποίος εΐδε τό φιλι μας; Ποίος μδς εΐδε; ή νύχτα και τό ςρεγγάρι. «Καί τ3 άστέρια καΐ ή αύγούλα. Τό φεγγάρι κοιτάχτηκε μέσα στή λί- μνη καΐ τώ.-τε στό νερό κάτω άπό τίς κλαίουσες. Τό νερό της λίμνης τό ψι- Θύρισε στό κσυπί. Καί τό κουπΐ τό μαρτΰοησε στή βάρκα χι' ή βάοκα τώπε στόν ψαρά. Άλιά μου! 'Αλιά μου! "Αν τελείωνε ώς έδω. Μά ό ψαράς τό εϊπε σέ μιά γυναϊκα. «Ό ψαράς τό εΐπε σέ μιά γυναίκα: ό πατέρα ςμου, ή μάννα μου, οί άδελ- φάδες μου, δλη ή 'Ελλάδα θά τ» μάθη». ΡΙΕΚΚ Ό 'Αμεθ^αΥΟς διηγηματογράφος, Χάρολδ Μπελλ Ράϊτ, μεχά τής συζύγου τού έν Λός Αντζελες. Έτοιμάζονται νά ταϊειδεύσουν εις τάς νήοους Χαγουαίη,
ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΙΠ-Υ-.- ΚίΤΙΛΚΗ. Μ ΑΥΓΟΥ^ΤΟΤ. 19»
Άκόμη ΐσως ζοϋν μεοικοί Άθη-
ναϊοι, πολύ γέροι βεβαία, πού θυ-
μοϋνται την Δούκισσα της Πλα¬
κεντίας. Στή ττύμησί τους θά περ-
να τό μακρυνόν δραμα τής λεπτο-
κάμωτης καί άσπροντυμένης γρη-
ούλας, πού ίδγαινε στάς Αθήνας
τοϋ 1854 επάνω στό μεγαλοπρεπες
της άμάξι, συνοδευομένη πάντο-
τε άπό δύο μεγάλους σκύλλους. Ή
. ίδιόρρνθμη αύτη πλουσία ξένηεΐχε
την τόλμη νά γυρίζχ) όλην την Άτ-
τική, χωρις νά φοβήται τής πολυά-
(μθμες τότε ληστρικές συμμορίες
πού κατέβαιναν ώς τα πρά&υρα
ιών Αθηνών. Άπαντήθηκε μάλι-
στα πολλές φορές μέ ληστάς, καί
λένε ότι ό περίφτιμος άρχιληστής
Μπίμπισης — πού είχε στήστ) τό
λημέρι τού στόν .. . Έλαιώνα —
είχε ρθχ) σέ συνεννόησι μαζύ της
και την είχε εξασφαλίση άπεναντι
κάΐθε ληστοσυμμορίας!. ..
Ώνομαζόταν Σοφία, καί ητανε
κόρη τοΰ μαρκησίου Μπαρόέ Μαρ-
βοιχΐ. Είχε παντρευθη τόν πρωτό-
τοκο γυιό τοΰ δουκός της; Π λακεν-
τίσς Λαμπρέ, άλλ' ό άσυμβίβαστος
χαρακτήρ της επέφερε την συζυ-
•μκή ρήξι, καί ετσι ή Σόφια ξανα-
πήρε την ελευθερία της... Ώς
κόρη καί ώς δέσποινα έχρημάτισε
«Κυρία επί των τιμών» τής Αΰτο-
κρατείρας Ίωσηφίνας καί τή; Μα¬
ρίας Λουΐζας. 'Η ώμορφιά της, ή
μόρφωσις^ της, ή τόλμη της, την
είχαν κάνη προσωπικότητα της
Γαλλικής Αύλής. Ό Μέγα; Ναπο¬
λέων — ποΰ έπίστευε ότι είχε την
δύναμιν νά κυριεύτ, της γνναΐκες
μέ δση εΰκολία καί τα φρούρια —
την έπολιόρκησε, άλλ' αύτη την φο
ράν ό μέγας Κορσικανό; άπέτυ-
χε. —την «"Ιστορίαν των έρώτων
τοΰ Μ. Ναπολέοντος», ύπάρχει ση-
μεκΰμένο τό σχετικό έπεισοοιο.
'Από τό γάμο της μέ τό δοΰκα
Λαμπρέ ή Σοφία απέκτησε ενα κο-
ριτσάκι, πού τό έλάτρευε και ώνει-
ρευότανε γι' αΰτό μεγαλεϊα καί
θρόνον*;, άλλ' ό άσθενικό; όργανι-
σμός τού ίδειχνε δτι δέν θά πρό-
φθαινε νά ίκανοποιήστ) τή; φιλο-
δοξίες τής μητέρας τού.
"Οσον καιρό ζοΰσε δ πενθερός
τής Δο/ιτκίσσης, ό χωρισμός άπό
ΜΕ ΤΟΝ
Η ΔΟΥΚΙΣΣΑ ΜΕ ΤΑ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΑ ΜΑΤΙΑ.» ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΕΙΔΥΛΛΙΟ ΤΗΣ
ΠΟΙΗΤΗ ΚΑΖΙΜΙΡ ΝΤΕΛΑΒΙΝ- ΕΡ*Σ ΚΑΙ ΤΡΙΚΥΜΝΑ.- Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΚΑΙ Ο ϋΡΑ!
ΟΣ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ... Ο ΟΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΦΘΙΣΙΚΗΣ ΚΑΙ Η ΤΡΑΓΗΔΙΑ ΤΗΣ
ΠΥΡΚΑ'ΓΑΣ- Η "ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΛΑΜΑΡΤΙΝΟΥ"- ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΤΗΣ ΠΕΝ-
ΤΕΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ. -
αν οί ναΰτες δέν έπρόφταιναν νά
μαζέψουν τα πανιά τού γρήτγορα,
γρήγορα... Γιά μεριχές ώρε; τ6
πλοΐο εκινδύνευε νά βουλιάξη κα)
6 πλοίαρχος στήν πρώτη στιγμή
τοΰ κίνδυνον μέ παρεκάλεσε νά κα-
τεβώ στήν αϊθουσα. Έγώ όμως ή-
Οελα νά άπολαύσω τό θεαμα τή;
κατοιγίδος καί των έξαγριωμένων
χυμάτων! Διεταξα λοιπόν νά μέ
δέσονν στό μεσαίο κατάρτι γιά νά
βλέπω τόν δαιμονισμένο χορό των
κυμάτων καί την λά|Μ|?ι των άστρα-
πών!.. .
«Την Ιδία έπνθυμία εξεδήλωσε
καί ό ποιητΐής καθήσας άπέναντί
μου, άλλ' άπό την στιγμή έκείνη
ήρχισε νά γίνεται φανερή ή άντί-
τόν άνδρα της δέν εξεδηλώθη έπν
οήμίος. Άλλά μετά τόν θάνατόν
τού (1824) ή Σόφια ήρχισε νά ζ$
πειό ελευθέρα, μετέβαλε τής σάλες
τη; σέ φιλολογικα σαλόνια, δπου
μαζεύονταν ποιηταί, λογογράφοι,
μουσικοί ζωγράφοι κ.λ.π. "Ενα;
άπ' αυτού; ήταν καί ό Καζιμίρ Ντε
/αβίν, ό Ι'νδοξο;. ποιητή; ταη
«Μεσσηνιακών Ώδών». 'Η δούκισ
οα, νεωτάτη τότε, είχε αγαπήση
περιπαθαός τόν ώραΐο ποιητή. Σέ
μιά στενή φίλη της εγραφε τ' ά-
κόλουθα γιά τόν ερωτά της:
«... 'Βγνώρισα τόν Καζιμίρ στά
1820, προτοΰ άκόμη δημιουργήση
τή νθεσι τού στή φιλολογία. "Α-
στραφτε δμω; άπό τότε τα πΎεϋμά
τού, δίνοντας άκαταμάχητα θέλγη-
τρα στήν ώραία μοςκρή τού. "Ε-
ρο>ς δυνατό; μ' έκνρίευσε, γιά νά
κρατήσω τ'ίρ' ύπερηφάνειά μου, ά-
γωνιζόμην εναντίον τοϋ αίσίθημα-
τος αύτοϋ, στό τέλο; δμοα; έπρο-
?(ίθηκα. Άγάπησα τόν πτωχό ποι¬
ητή, ένω άνπστάιτηκα στή; έπιθέ-
σ?ις τοϋ Κοσμοκιράτορος!. ..
»'Ένα βράδυ ποΰ ό ποιητή; γο-
νατιστός μοϋ φανέρωσε τόν ερωτά
τού, ώμολόγησα δτι τόν συμμερί-
ζομαι, καί γινήκαμε κι' οί δυό εν-
τνχεϊζ. "Οταν μοϋ διά6ασε τό άρι-
οτοΐργημά τού «Ιίερίνη» τοϋ έ-
πρότεινα νά κάνουμε μιά «κδρομή
στήν Ιταλία καί κεϊ, στής γραφι-
κές πεδιάδες της καί στή σκιά των
Ιρειπίων της Ρώμης, νά πλέξουμε
τοΰς Ιρωτές μας .Έναύλωσα ενα
Γαλλικό βρίκιο καί μπήκαμε μεσα
γιά νά πάμε στή Γένοβα.
»Οί πρωτες· μέρες τοϋ ταξειδΐ·
οί· μας υπήρξαν τα μαγευτικά προ-
ϊόρτια έρωτικών πανηγύρεων, άλλά
τό είδύλλιό μας αύτό τό διελυσε μιά
Ιξαφνική ίίύελλα. Έκεΐ ποΰ ή υΥί-
λαασα έπρόσφερβ στά μάτια μας
την μ^γα^πρεπέστιατη δψι της,
I-
ξαφνα ενα τεράστιο μαΰρο νεφος
παρουσιάστηκε στόν υρίζοντα...
Ό πλοίαριχος άνησύχησε· σέ λίγες
«ττιγμές" ή καταιγίς έξέσπασε καί
ϋά άναποδογνριζε τα καράβι μαζ,
θεσις των -χαρακτήρων μας. Ένώ
δηλαδή έγώ μέ γενναιότητα καί
άταραξία άπελάμβανα την ε'ικόνα
τής καταιγίδος, δ Ντελαίβίν, χερ-
σαΓος Παρισινός, ήρχισε νά βλα-
στημάτ» την στιμή ποΰ δέχθηκε ν'
ακολουθήση την ίδιοτροπία μου!...
ίΛίετά δύο ωρες ό κίνδυνο; πέ-
■ρασε, έξακολονθοΰσε ομως ή θα-
λασσοταραχή.. . "Οταν δ πλοίαρ¬
χος μας διεβεβαίωσε δτι κάθε κίν-
δυνος είχε παρέλθτ), δ ποιητής
παυσε τα θρηνολογήματα καί άρ-
χισε μιά ^ξαλλη π-αιδική χαρά. Τή;
παιδικέ; αΰτές εκδηλώσει; τού δι-
έκοπταν συνεχώς τ' άποτζλέσματα
τής ναυτιάσεως τα όποΤα μεγάλω-
ναν την άηδία την οποίαν είχα αρ¬
χίση νά αίσυΝίνωμαι γι' αυτόν. Ό
ποιητής ξερνοΰσε άπελπιστικώς!
¥Ηταν μιά σιχαμάρα νά τόν βλέ¬
πη κανείς. "Ολη ή γοητεία τού εΐ-
χ? χαθή μπροστα στά μάτια μου!...
*Μετά τρείς ώρες τό πλοϊο εμ-
παινε στό λιμάη τής Γένοόας. Ό
ποιητής μ' επλησίασε, άλλ1 έγώ,
κνττάζοντάς τον περιφρονητικά,
τοΰ «Ιπα μέ χαμηλή τή φωνή, γιά
νά μή ακούση δ πλοίαρχοξ:
— Ή Θεία Πρόνοια θέλησε νά
μέ σώστ) άπό έναν άνθρωπον δπα ■;
σεϊς, δείχνοντάς μου τόν έγωϊσμό
σας καί την δειλία σας!. . .Χαίρε-
τε, κυριε
Καί τό άποκαλυπτικό γράμμα
τής δουκίσση; τελειώνει ετσι :
«Τό είδύλλιό μου διεκόπη άμε-
σως. Μία τρικυμία παρέσυρε σέ
διάστημα τριών ώρών ερωτα δ ό-
ποίος άπό τόσον καιρόν είχε ριζώ¬
ση στήν καρδιά μου...»
Κατά τό 1831 ή δοΰκισσα τής
Πλακεντίας απεφάσισε νά κατεβή
στήν 'Ελάδα, έφθασε στό Ναύ-
πλιον, άλλά δέν εμεινε εύχαριστη-
μένη άπό την γνωριμία της μέ τόν
Ίωάννη Καποδίστρια. Τό σαλόνι
της, στήν πρώτη μα; έκείνη πρω-
τεύουσα γίνηκε κέντρον των δυ¬
σηρεστημένων εναντίον τοΰ Κυ-
βερνήτου. Μετά την δολ'οφονία τοϋ
Καποοίστρια ή δούκισα ήρθε στάς
'Αιτήνας, δπου άγόρασε απειρα οί-
κόπεδα, έλαιώνες, χωράφια κ' ενα
Ή Πατοίτιβ Φιτζ-
πάτοικ μέ «ατζά-
μες είς την παρα¬
λίαν.
με-νάλο κομμάτι της Πεντέλης.
Στήν άρχή — επί τής βασιλεί-
ας τοΰ "Οθωνο; — κατοίκησε σ'
ενα μεγάλο γιά την ίποχή έκείντ»,
σπίτι, έκεϊ πού σήμερ« βρίσκεται
κτισμένο τό ,Ορ<ρανοτοος>εΐον Χα-
τζηκώστα. Ή δοι'κισσα εφερε την
πρώτη στά; Αθήνας ίδιωτική ά'-
μαξα. Ζοΰσε μεγαλοπρεπώς γιατί
είχε έτήσιο εΐσόδφα 150 χιλιάδε:
φράγκα.
Μαζύ-μέ τού; άλλους πού έσύ-
χναζαν σπίτι της δον/κίσσης ήταν
καί ό "Ηλίας Κατσάκος Μαυρομι-
χάλη;, τέλειος τύπος άνδρικής ώ-
μορφιά;, άν κάί δέν ήταν στήν
πρώτη τού νεότητα. Ό Μαυρομι-
χάλης αύτός ήταν χήρος καί πα-
τέρας τριών παιδιών. Έκεί εγνωρί
σιτη μέ την κόρην τής δουκίσσης,
που είχε προσβληθή άπό φθίσι.
'Η φθισική άγάπησε τόν ωραίον
Μανιάτη μέ φλογερόν ε^ρωτα, καί
τουτο έχειροτερΐυε την ύγεία της,
αλλ' έκεϊνος ποΰ ήξευρε την κατά-
οτΛσί της άρνηιθήκε.
Ή ,κ«6η οέ λίγο καιρό απέθανε.
Η δοΰκισσα μητέρα της ήταν άπα-
·?ηΎ»ρητη% Γιά νά μην άποχωρι-
οθτ| άπ' αυτή, έταρίχευσε τό πτώ-
μα της καί τό διατηροΰσε στά ύ-
πογεια τοΰ μεγάρσυ της, μέβα σ'
ενα ^κρυσταλλένιο φερετρο. Κάθε
πρωι, μαυροντυμενη, κρατώντας
ανθη, κατέβαινε στό ύπόγειο καί
«ίναιβε λαμπάδε; γύρω άπό την κάσ-
σα και καθότανε κοντά τη; ώρες ό-
λοκληρες κλαίγοντας.
^ Κατά τόν Ίούλιο τοζ 1847 μιά
απο της λαμπάδες αύτές άναποδο-
γυριστησε, τό σπίτι πήρε φωπά
που γρήγορα Ελαβε τρομακτικές
διαστασεις. Χλωμή, τρέμοντας ή
δονκισσα θγήκε <ττό δρόμο καί φώ- αζε ταζοντας γενναία πληρωμή ε κεινον πού θά κατώρΛνά γ σε κεινον πού θά κατώρνοΛννά διασωστι τό πτώμα της θυγατρός της. Αλλ_ αντό στάννε αδύνατον χαι το πτωμα γίνηκε γρήγορα ^ χτη. Η άπορηγορητη μητέρα μά- ζεψε τοτετη στάχτη της κόρης της *η την ?θαψε μέ πομπή στό γνΐ στο μεγαρο ποϋ εκτισε μέσα στό δασος της Πεντέλης. Άργότερα, ή δσύκισσα ?κτισε κοντα στόν 'Ιλΐσσο (έκεΐ πού στά χρονια μας ήταν οί στρατώνες τού Πυροβολικοΰ) ενα γαρο. 'Η πολ.τική χαΓο-ϊραΏ^ κηαριστσ/ρατιατήςέποχής,οί8ι. πλωμαται κλπ., επαιρναν έκεϊ 0' χνά τό τσάϊ. "Οσρι ομως έπήγαιναν στά; σιν >:εντρώ)οεις αύτάς ώφειλαν ν« <™. ροϋν γάντια, πράγμα ποΰ έστενο- χωρονσα τού; άνδρα; τοΰ άγώνο- < Ή δούκισσα είχε καταργήση τδν κορσέ καί τό κρινολΐνο καί όιχαι- νότανε τα άσχιϊμα κβί γεροντιχα πρόσωπσ. Ώς δεσποινίδα επί των τιμών είχε πάρη την Φωτεινήν Μανοί>
μιχαλη, ή δποία άργότερα γίνηκε
Γπί των τιμών τής Βασιλίσσης Ά-
μαλίας. Τότε ή δούκισσα πήρε τη
υΗ)γατέρα τοΰ Μεσολογγίτη Χ^
στουΚριαλη, την όποιαν ΰπερα-
γαποΰσε καί την έπάντρε^ μέ τόν
Γεώργιο Σκούτα.
Ή δούκισσα άγαποΰσε ΰπεοβο-
λικά τοΰς σκύλλους. Στό κτήμά'της
στήν Πεντέλη, συντηροΰσε όλόκί η
ρο σκυλλοτροφεΐο, μέ δεκάδας
σκυλλιών κάΰε^ίτσας — Ιδίως κυ-
Λ·ηγετικά, άλλά καί μερικά τσοπανό
σκυλλα.
Μιά μερά ό σκι.·λλοτρόφο; ά'φ»;-
σε μερικοΐ>ς άπό τοΰς σκύλλους 4-
λευθερους στήν αύλή. Έκείνη τί]
στιγμή εμπαινε Ινα κοριτσάχ.ι, ·χα-
ποισυ δασοφύλακος. Οί άγριοι
σκύλλοι χύθηκαν επάνω τού καί
τό κατεσπάριαξαν! "Αλλοτε οί σχι'λ
λοι ετριγύριζαν μέσα στό μέγαοο
ν.άί άνέΤόαιναν στοΰς καναπέδε;
της σάλας, χωρίς νά τολμα κανί'ις
νά τούς έγγίξη. Άν κανεί; άπό
τοΰς· επισκέπτας, μην ξέροντο;
τής συνήθειε; τοΰ σπιτιοϋ, εδιωχνε
κανέναΐ σκύλλο, ή Ίδιότροπη δού¬
κισσα δυσαρεστεϊτο καί μάλλωνε
τόν έπισκέπτη της!...
Στά 1854 τί δούκισσα, γρηά
πειά κάί πάσχσυσα άπό ύδροπικία,
>Λείστηκε στήν καμάρα της καί
δέν παρουσιαζότανε πειά μέ τον;
σκύλλους της στούς δρόμου; τής
πόλεως. Μόνον ή κυρία Σ*οι·ζέ εμ-
παινε στήν κρεβατοκάμαρά της
καί τής άπήγγελλε στίχου; άπό τόν
πειά άγαπημένο της ποιητή, τό
Λαμαρτϊνο. Ή άρμονία των στί-
χων αυτών ήταν ή μόνη π»οηγο-
ριά των τελευταίον ημερών τής
γραίας δουκίσσης, ή όποία στή νε-
αρά της ήλικία έμάγευε μέσα στη
Γαλλική Αύλή την άνωτάτη άρι·
στοκρατία. . .
Τέλος, εν κρύο βράδυ, ί| δούκισ¬
σα τής Πλακεντίας απέθανε '/ατά-
κλειστη μέσα στή μελαγχολική της
καμάρα, άκούγοντα; στό ψυχομα-
χημά της τούς ύποβλητικούς οτι-
χους τής «Λίμνης» τού Λαμαρτί¬
νου:
"Ετσι λοιπό Οά πλεωμε σ' εν' α-
γνωστο άκρογιά?.ι,
θά ακταποντιζώμαστε στοΰ τάφου
την έρμι«τ
Χωρίς κανέν" άπάνεμο μές σΐήν
άνεμοζαλη
Κι' ουτ' ενα κατοχρύγιο στά βα-
ρυχειμωνιά;...
Κατά τα τελευταία χρόνια χ%
ζωής της ή δούκισσα βασανιζοτανε
άπό τόν φόβο μην ταψί) ζωντανΐ!·
Κάποτε, στό Παρίσι, δταν άνε-
σκαπταν ενα νεκροταφείο, ή δονκιο
σαείχε ίδη μερικούς σκελετοϋς
πού εϊχαν ·θαψτη ζωντανοί. 'Απο
τότε έ'τρεμε στήν ίδέα δτι μποροιν
αι νά πάθη καί αυτή. τό ίδιο, καΐ
ΰπε'δειξε πολλούς τρόπους γι« ^
πιστοποιηθή δ ιΜνατός της. *
Κληρονόμος της ήταν δ δονξ
ντέ Βαλμύ, ό αργότερον Στράταν
χης Κλαρμόν, ό οποίος, λίγο μεΐα
τόν θάνατόν της ήλθε στήν 'Ελλα-
δα καί έπώλησε τα κτήματα: Λου
έκληρονόμησε στό 'Εληνικό Δημ°-
σιο καί στό μακαρίτη Γεώργ1*3
Σκουζέ.
Ή δούκισσα της Πλακεντίας_έ>
ταίφιάστικε στό έν Πεντίλτ) κτήμβ
τη£, κοντά οτόν τάφο τής κόρ»1?
της. Σύμφωνα μέ ρητή ■θεληο'ί τηζ>
■δεξιά χαί άριστερά θχίφτηκαν οί
θύο πιστοί σκύλλοι της ποΰ την α-
κολουθονσαν στής έκδρσμές της.
ΡΟΚΤ 0ΗΕ5ΤΕΚ, Ν. Υ.—Ό «'Ε-
θνικός Κηρυξ», 'Ημερήσιος, Κν&*?£ΐ
τιχος χοί Μηνιβϊος Είχ^γρσ/ίΠ»1*^»
πωλ*ίται παοά τοΰ άντιπβοοωίτβυ μ**
Α. Ββπιοννβΐτν, 10 δοαΐΐι Μβιη _>>-
Άκόμη ΐσως ζοϋν μεοικοί Άθη-
ναϊοι, πολύ γέροι βεβαία, πού θυ-
μοϋνται την Δούκισσα της Πλα¬
κεντίας. Στή ττύμησί τους θά περ-
να τό μακρυνόν δραμα τής λεπτο-
κάμωτης καί άσπροντυμένης γρη-
ούλας, πού ίδγαινε στάς Αθήνας
τοϋ 1854 επάνω στό μεγαλοπρεπες
της άμάξι, συνοδευομένη πάντο-
τε άπό δύο μεγάλους σκύλλους. Ή
. ίδιόρρνθμη αύτη πλουσία ξένηεΐχε
την τόλμη νά γυρίζχ) όλην την Άτ-
τική, χωρις νά φοβήται τής πολυά-
(μθμες τότε ληστρικές συμμορίες
πού κατέβαιναν ώς τα πρά&υρα
ιών Αθηνών. Άπαντήθηκε μάλι-
στα πολλές φορές μέ ληστάς, καί
λένε ότι ό περίφτιμος άρχιληστής
Μπίμπισης — πού είχε στήστ) τό
λημέρι τού στόν .. . Έλαιώνα —
είχε ρθχ) σέ συνεννόησι μαζύ της
και την είχε εξασφαλίση άπεναντι
κάΐθε ληστοσυμμορίας!. ..
Ώνομαζόταν Σοφία, καί ητανε
κόρη τοΰ μαρκησίου Μπαρόέ Μαρ-
βοιχΐ. Είχε παντρευθη τόν πρωτό-
τοκο γυιό τοΰ δουκός της; Π λακεν-
τίσς Λαμπρέ, άλλ' ό άσυμβίβαστος
χαρακτήρ της επέφερε την συζυ-
•μκή ρήξι, καί ετσι ή Σόφια ξανα-
πήρε την ελευθερία της... Ώς
κόρη καί ώς δέσποινα έχρημάτισε
«Κυρία επί των τιμών» τής Αΰτο-
κρατείρας Ίωσηφίνας καί τή; Μα¬
ρίας Λουΐζας. 'Η ώμορφιά της, ή
μόρφωσις^ της, ή τόλμη της, την
είχαν κάνη προσωπικότητα της
Γαλλικής Αύλής. Ό Μέγα; Ναπο¬
λέων — ποΰ έπίστευε ότι είχε την
δύναμιν νά κυριεύτ, της γνναΐκες
μέ δση εΰκολία καί τα φρούρια —
την έπολιόρκησε, άλλ' αύτη την φο
ράν ό μέγας Κορσικανό; άπέτυ-
χε. —την «"Ιστορίαν των έρώτων
τοΰ Μ. Ναπολέοντος», ύπάρχει ση-
μεκΰμένο τό σχετικό έπεισοοιο.
'Από τό γάμο της μέ τό δοΰκα
Λαμπρέ ή Σοφία απέκτησε ενα κο-
ριτσάκι, πού τό έλάτρευε και ώνει-
ρευότανε γι' αΰτό μεγαλεϊα καί
θρόνον*;, άλλ' ό άσθενικό; όργανι-
σμός τού ίδειχνε δτι δέν θά πρό-
φθαινε νά ίκανοποιήστ) τή; φιλο-
δοξίες τής μητέρας τού.
"Οσον καιρό ζοΰσε δ πενθερός
τής Δο/ιτκίσσης, ό χωρισμός άπό
ΜΕ ΤΟΝ
Η ΔΟΥΚΙΣΣΑ ΜΕ ΤΑ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΑ ΜΑΤΙΑ.» ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΕΙΔΥΛΛΙΟ ΤΗΣ
ΠΟΙΗΤΗ ΚΑΖΙΜΙΡ ΝΤΕΛΑΒΙΝ- ΕΡ*Σ ΚΑΙ ΤΡΙΚΥΜΝΑ.- Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΚΑΙ Ο ϋΡΑ!
ΟΣ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ... Ο ΟΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΦΘΙΣΙΚΗΣ ΚΑΙ Η ΤΡΑΓΗΔΙΑ ΤΗΣ
ΠΥΡΚΑ'ΓΑΣ- Η "ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΛΑΜΑΡΤΙΝΟΥ"- ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΤΗΣ ΠΕΝ-
ΤΕΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ. -
αν οί ναΰτες δέν έπρόφταιναν νά
μαζέψουν τα πανιά τού γρήτγορα,
γρήγορα... Γιά μεριχές ώρε; τ6
πλοΐο εκινδύνευε νά βουλιάξη κα)
6 πλοίαρχος στήν πρώτη στιγμή
τοΰ κίνδυνον μέ παρεκάλεσε νά κα-
τεβώ στήν αϊθουσα. Έγώ όμως ή-
Οελα νά άπολαύσω τό θεαμα τή;
κατοιγίδος καί των έξαγριωμένων
χυμάτων! Διεταξα λοιπόν νά μέ
δέσονν στό μεσαίο κατάρτι γιά νά
βλέπω τόν δαιμονισμένο χορό των
κυμάτων καί την λά|Μ|?ι των άστρα-
πών!.. .
«Την Ιδία έπνθυμία εξεδήλωσε
καί ό ποιητΐής καθήσας άπέναντί
μου, άλλ' άπό την στιγμή έκείνη
ήρχισε νά γίνεται φανερή ή άντί-
τόν άνδρα της δέν εξεδηλώθη έπν
οήμίος. Άλλά μετά τόν θάνατόν
τού (1824) ή Σόφια ήρχισε νά ζ$
πειό ελευθέρα, μετέβαλε τής σάλες
τη; σέ φιλολογικα σαλόνια, δπου
μαζεύονταν ποιηταί, λογογράφοι,
μουσικοί ζωγράφοι κ.λ.π. "Ενα;
άπ' αυτού; ήταν καί ό Καζιμίρ Ντε
/αβίν, ό Ι'νδοξο;. ποιητή; ταη
«Μεσσηνιακών Ώδών». 'Η δούκισ
οα, νεωτάτη τότε, είχε αγαπήση
περιπαθαός τόν ώραΐο ποιητή. Σέ
μιά στενή φίλη της εγραφε τ' ά-
κόλουθα γιά τόν ερωτά της:
«... 'Βγνώρισα τόν Καζιμίρ στά
1820, προτοΰ άκόμη δημιουργήση
τή νθεσι τού στή φιλολογία. "Α-
στραφτε δμω; άπό τότε τα πΎεϋμά
τού, δίνοντας άκαταμάχητα θέλγη-
τρα στήν ώραία μοςκρή τού. "Ε-
ρο>ς δυνατό; μ' έκνρίευσε, γιά νά
κρατήσω τ'ίρ' ύπερηφάνειά μου, ά-
γωνιζόμην εναντίον τοϋ αίσίθημα-
τος αύτοϋ, στό τέλο; δμοα; έπρο-
?(ίθηκα. Άγάπησα τόν πτωχό ποι¬
ητή, ένω άνπστάιτηκα στή; έπιθέ-
σ?ις τοϋ Κοσμοκιράτορος!. ..
»'Ένα βράδυ ποΰ ό ποιητή; γο-
νατιστός μοϋ φανέρωσε τόν ερωτά
τού, ώμολόγησα δτι τόν συμμερί-
ζομαι, καί γινήκαμε κι' οί δυό εν-
τνχεϊζ. "Οταν μοϋ διά6ασε τό άρι-
οτοΐργημά τού «Ιίερίνη» τοϋ έ-
πρότεινα νά κάνουμε μιά «κδρομή
στήν Ιταλία καί κεϊ, στής γραφι-
κές πεδιάδες της καί στή σκιά των
Ιρειπίων της Ρώμης, νά πλέξουμε
τοΰς Ιρωτές μας .Έναύλωσα ενα
Γαλλικό βρίκιο καί μπήκαμε μεσα
γιά νά πάμε στή Γένοβα.
»Οί πρωτες· μέρες τοϋ ταξειδΐ·
οί· μας υπήρξαν τα μαγευτικά προ-
ϊόρτια έρωτικών πανηγύρεων, άλλά
τό είδύλλιό μας αύτό τό διελυσε μιά
Ιξαφνική ίίύελλα. Έκεΐ ποΰ ή υΥί-
λαασα έπρόσφερβ στά μάτια μας
την μ^γα^πρεπέστιατη δψι της,
I-
ξαφνα ενα τεράστιο μαΰρο νεφος
παρουσιάστηκε στόν υρίζοντα...
Ό πλοίαριχος άνησύχησε· σέ λίγες
«ττιγμές" ή καταιγίς έξέσπασε καί
ϋά άναποδογνριζε τα καράβι μαζ,
θεσις των -χαρακτήρων μας. Ένώ
δηλαδή έγώ μέ γενναιότητα καί
άταραξία άπελάμβανα την ε'ικόνα
τής καταιγίδος, δ Ντελαίβίν, χερ-
σαΓος Παρισινός, ήρχισε νά βλα-
στημάτ» την στιμή ποΰ δέχθηκε ν'
ακολουθήση την ίδιοτροπία μου!...
ίΛίετά δύο ωρες ό κίνδυνο; πέ-
■ρασε, έξακολονθοΰσε ομως ή θα-
λασσοταραχή.. . "Οταν δ πλοίαρ¬
χος μας διεβεβαίωσε δτι κάθε κίν-
δυνος είχε παρέλθτ), δ ποιητής
παυσε τα θρηνολογήματα καί άρ-
χισε μιά ^ξαλλη π-αιδική χαρά. Τή;
παιδικέ; αΰτές εκδηλώσει; τού δι-
έκοπταν συνεχώς τ' άποτζλέσματα
τής ναυτιάσεως τα όποΤα μεγάλω-
ναν την άηδία την οποίαν είχα αρ¬
χίση νά αίσυΝίνωμαι γι' αυτόν. Ό
ποιητής ξερνοΰσε άπελπιστικώς!
¥Ηταν μιά σιχαμάρα νά τόν βλέ¬
πη κανείς. "Ολη ή γοητεία τού εΐ-
χ? χαθή μπροστα στά μάτια μου!...
*Μετά τρείς ώρες τό πλοϊο εμ-
παινε στό λιμάη τής Γένοόας. Ό
ποιητής μ' επλησίασε, άλλ1 έγώ,
κνττάζοντάς τον περιφρονητικά,
τοΰ «Ιπα μέ χαμηλή τή φωνή, γιά
νά μή ακούση δ πλοίαρχοξ:
— Ή Θεία Πρόνοια θέλησε νά
μέ σώστ) άπό έναν άνθρωπον δπα ■;
σεϊς, δείχνοντάς μου τόν έγωϊσμό
σας καί την δειλία σας!. . .Χαίρε-
τε, κυριε
Καί τό άποκαλυπτικό γράμμα
τής δουκίσση; τελειώνει ετσι :
«Τό είδύλλιό μου διεκόπη άμε-
σως. Μία τρικυμία παρέσυρε σέ
διάστημα τριών ώρών ερωτα δ ό-
ποίος άπό τόσον καιρόν είχε ριζώ¬
ση στήν καρδιά μου...»
Κατά τό 1831 ή δοΰκισσα τής
Πλακεντίας απεφάσισε νά κατεβή
στήν 'Ελάδα, έφθασε στό Ναύ-
πλιον, άλλά δέν εμεινε εύχαριστη-
μένη άπό την γνωριμία της μέ τόν
Ίωάννη Καποδίστρια. Τό σαλόνι
της, στήν πρώτη μα; έκείνη πρω-
τεύουσα γίνηκε κέντρον των δυ¬
σηρεστημένων εναντίον τοΰ Κυ-
βερνήτου. Μετά την δολ'οφονία τοϋ
Καποοίστρια ή δούκισα ήρθε στάς
'Αιτήνας, δπου άγόρασε απειρα οί-
κόπεδα, έλαιώνες, χωράφια κ' ενα
Ή Πατοίτιβ Φιτζ-
πάτοικ μέ «ατζά-
μες είς την παρα¬
λίαν.
με-νάλο κομμάτι της Πεντέλης.
Στήν άρχή — επί τής βασιλεί-
ας τοΰ "Οθωνο; — κατοίκησε σ'
ενα μεγάλο γιά την ίποχή έκείντ»,
σπίτι, έκεϊ πού σήμερ« βρίσκεται
κτισμένο τό ,Ορ<ρανοτοος>εΐον Χα-
τζηκώστα. Ή δοι'κισσα εφερε την
πρώτη στά; Αθήνας ίδιωτική ά'-
μαξα. Ζοΰσε μεγαλοπρεπώς γιατί
είχε έτήσιο εΐσόδφα 150 χιλιάδε:
φράγκα.
Μαζύ-μέ τού; άλλους πού έσύ-
χναζαν σπίτι της δον/κίσσης ήταν
καί ό "Ηλίας Κατσάκος Μαυρομι-
χάλη;, τέλειος τύπος άνδρικής ώ-
μορφιά;, άν κάί δέν ήταν στήν
πρώτη τού νεότητα. Ό Μαυρομι-
χάλης αύτός ήταν χήρος καί πα-
τέρας τριών παιδιών. Έκεί εγνωρί
σιτη μέ την κόρην τής δουκίσσης,
που είχε προσβληθή άπό φθίσι.
'Η φθισική άγάπησε τόν ωραίον
Μανιάτη μέ φλογερόν ε^ρωτα, καί
τουτο έχειροτερΐυε την ύγεία της,
αλλ' έκεϊνος ποΰ ήξευρε την κατά-
οτΛσί της άρνηιθήκε.
Ή ,κ«6η οέ λίγο καιρό απέθανε.
Η δοΰκισσα μητέρα της ήταν άπα-
·?ηΎ»ρητη% Γιά νά μην άποχωρι-
οθτ| άπ' αυτή, έταρίχευσε τό πτώ-
μα της καί τό διατηροΰσε στά ύ-
πογεια τοΰ μεγάρσυ της, μέβα σ'
ενα ^κρυσταλλένιο φερετρο. Κάθε
πρωι, μαυροντυμενη, κρατώντας
ανθη, κατέβαινε στό ύπόγειο καί
«ίναιβε λαμπάδε; γύρω άπό την κάσ-
σα και καθότανε κοντά τη; ώρες ό-
λοκληρες κλαίγοντας.
^ Κατά τόν Ίούλιο τοζ 1847 μιά
απο της λαμπάδες αύτές άναποδο-
γυριστησε, τό σπίτι πήρε φωπά
που γρήγορα Ελαβε τρομακτικές
διαστασεις. Χλωμή, τρέμοντας ή
δονκισσα θγήκε <ττό δρόμο καί φώ- αζε ταζοντας γενναία πληρωμή ε κεινον πού θά κατώρΛνά γ σε κεινον πού θά κατώρνοΛννά διασωστι τό πτώμα της θυγατρός της. Αλλ_ αντό στάννε αδύνατον χαι το πτωμα γίνηκε γρήγορα ^ χτη. Η άπορηγορητη μητέρα μά- ζεψε τοτετη στάχτη της κόρης της *η την ?θαψε μέ πομπή στό γνΐ στο μεγαρο ποϋ εκτισε μέσα στό δασος της Πεντέλης. Άργότερα, ή δσύκισσα ?κτισε κοντα στόν 'Ιλΐσσο (έκεΐ πού στά χρονια μας ήταν οί στρατώνες τού Πυροβολικοΰ) ενα γαρο. 'Η πολ.τική χαΓο-ϊραΏ^ κηαριστσ/ρατιατήςέποχής,οί8ι. πλωμαται κλπ., επαιρναν έκεϊ 0' χνά τό τσάϊ. "Οσρι ομως έπήγαιναν στά; σιν >:εντρώ)οεις αύτάς ώφειλαν ν« <™. ροϋν γάντια, πράγμα ποΰ έστενο- χωρονσα τού; άνδρα; τοΰ άγώνο- < Ή δούκισσα είχε καταργήση τδν κορσέ καί τό κρινολΐνο καί όιχαι- νότανε τα άσχιϊμα κβί γεροντιχα πρόσωπσ. Ώς δεσποινίδα επί των τιμών είχε πάρη την Φωτεινήν Μανοί>
μιχαλη, ή δποία άργότερα γίνηκε
Γπί των τιμών τής Βασιλίσσης Ά-
μαλίας. Τότε ή δούκισσα πήρε τη
υΗ)γατέρα τοΰ Μεσολογγίτη Χ^
στουΚριαλη, την όποιαν ΰπερα-
γαποΰσε καί την έπάντρε^ μέ τόν
Γεώργιο Σκούτα.
Ή δούκισσα άγαποΰσε ΰπεοβο-
λικά τοΰς σκύλλους. Στό κτήμά'της
στήν Πεντέλη, συντηροΰσε όλόκί η
ρο σκυλλοτροφεΐο, μέ δεκάδας
σκυλλιών κάΰε^ίτσας — Ιδίως κυ-
Λ·ηγετικά, άλλά καί μερικά τσοπανό
σκυλλα.
Μιά μερά ό σκι.·λλοτρόφο; ά'φ»;-
σε μερικοΐ>ς άπό τοΰς σκύλλους 4-
λευθερους στήν αύλή. Έκείνη τί]
στιγμή εμπαινε Ινα κοριτσάχ.ι, ·χα-
ποισυ δασοφύλακος. Οί άγριοι
σκύλλοι χύθηκαν επάνω τού καί
τό κατεσπάριαξαν! "Αλλοτε οί σχι'λ
λοι ετριγύριζαν μέσα στό μέγαοο
ν.άί άνέΤόαιναν στοΰς καναπέδε;
της σάλας, χωρίς νά τολμα κανί'ις
νά τούς έγγίξη. Άν κανεί; άπό
τοΰς· επισκέπτας, μην ξέροντο;
τής συνήθειε; τοΰ σπιτιοϋ, εδιωχνε
κανέναΐ σκύλλο, ή Ίδιότροπη δού¬
κισσα δυσαρεστεϊτο καί μάλλωνε
τόν έπισκέπτη της!...
Στά 1854 τί δούκισσα, γρηά
πειά κάί πάσχσυσα άπό ύδροπικία,
>Λείστηκε στήν καμάρα της καί
δέν παρουσιαζότανε πειά μέ τον;
σκύλλους της στούς δρόμου; τής
πόλεως. Μόνον ή κυρία Σ*οι·ζέ εμ-
παινε στήν κρεβατοκάμαρά της
καί τής άπήγγελλε στίχου; άπό τόν
πειά άγαπημένο της ποιητή, τό
Λαμαρτϊνο. Ή άρμονία των στί-
χων αυτών ήταν ή μόνη π»οηγο-
ριά των τελευταίον ημερών τής
γραίας δουκίσσης, ή όποία στή νε-
αρά της ήλικία έμάγευε μέσα στη
Γαλλική Αύλή την άνωτάτη άρι·
στοκρατία. . .
Τέλος, εν κρύο βράδυ, ί| δούκισ¬
σα τής Πλακεντίας απέθανε '/ατά-
κλειστη μέσα στή μελαγχολική της
καμάρα, άκούγοντα; στό ψυχομα-
χημά της τούς ύποβλητικούς οτι-
χους τής «Λίμνης» τού Λαμαρτί¬
νου:
"Ετσι λοιπό Οά πλεωμε σ' εν' α-
γνωστο άκρογιά?.ι,
θά ακταποντιζώμαστε στοΰ τάφου
την έρμι«τ
Χωρίς κανέν" άπάνεμο μές σΐήν
άνεμοζαλη
Κι' ουτ' ενα κατοχρύγιο στά βα-
ρυχειμωνιά;...
Κατά τα τελευταία χρόνια χ%
ζωής της ή δούκισσα βασανιζοτανε
άπό τόν φόβο μην ταψί) ζωντανΐ!·
Κάποτε, στό Παρίσι, δταν άνε-
σκαπταν ενα νεκροταφείο, ή δονκιο
σαείχε ίδη μερικούς σκελετοϋς
πού εϊχαν ·θαψτη ζωντανοί. 'Απο
τότε έ'τρεμε στήν ίδέα δτι μποροιν
αι νά πάθη καί αυτή. τό ίδιο, καΐ
ΰπε'δειξε πολλούς τρόπους γι« ^
πιστοποιηθή δ ιΜνατός της. *
Κληρονόμος της ήταν δ δονξ
ντέ Βαλμύ, ό αργότερον Στράταν
χης Κλαρμόν, ό οποίος, λίγο μεΐα
τόν θάνατόν της ήλθε στήν 'Ελλα-
δα καί έπώλησε τα κτήματα: Λου
έκληρονόμησε στό 'Εληνικό Δημ°-
σιο καί στό μακαρίτη Γεώργ1*3
Σκουζέ.
Ή δούκισσα της Πλακεντίας_έ>
ταίφιάστικε στό έν Πεντίλτ) κτήμβ
τη£, κοντά οτόν τάφο τής κόρ»1?
της. Σύμφωνα μέ ρητή ■θεληο'ί τηζ>
■δεξιά χαί άριστερά θχίφτηκαν οί
θύο πιστοί σκύλλοι της ποΰ την α-
κολουθονσαν στής έκδρσμές της.
ΡΟΚΤ 0ΗΕ5ΤΕΚ, Ν. Υ.—Ό «'Ε-
θνικός Κηρυξ», 'Ημερήσιος, Κν&*?£ΐ
τιχος χοί Μηνιβϊος Είχ^γρσ/ίΠ»1*^»
πωλ*ίται παοά τοΰ άντιπβοοωίτβυ μ**
Α. Ββπιοννβΐτν, 10 δοαΐΐι Μβιη _>>-
€ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ». - ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
Λ»
Γ1Ρ0ΣΩΓΙΑ
ΖΗΤΗίνΙΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]»ΤΑΑΟ_:
Όΐον αί γιτναΓες άϊροπύροι ετέθησαν είς την γραμμήν μέ τα άεροπλάνα των, Ιτοιμαι νά έκκινησουν μέ την έκπυρσοκρότησιν τού πιστολίου, είς τόν πρώτον γυναικείον έναέριον διαγωνισμόν.
Ή εικών δεικνήει τα άεροπλάνα μέ τα όποΐα Ιγινεν ό διαγωνισμός, άπό τό αεροδρόμιον Κλώβερ τής Καλ ιφορνίας, μέχρι τής Κλήβελαντ, Όχαϊο.
Οί άεοοπόροι Ροΰσσελ Μόσσμαν, Ούίλσων Χέροεν καί "Ερλ Στήλ, τού Σικάγου, οί οποωι ετοιμάζονται δι ενα-
έοιον πτήσιν μακράς διαοκείας με τό άεροπλάνον των «Σικάγονι. Τό αεροπλανον «α λαμβάνη νεα έφοθια
διά σωλήνος έκ τής γης.
ΝεαροΙ κόμμοννισταΐ μέ προσωπίδας κατά των άσφυ1ιογόνωΥ) άερίων
παρελαύνουν έν Μόσχα., πρός ένδειξιν φιλοπολέμωγ διαθέσεων εναντίον
τής Κίνας.
Η Πωλ'ιν Μέϊΐων άοιδός, ή ό- Ό διάσημος πρωτο-τυγμάχος Τζών Τοΰννυ, δστις έπιστρέφει είς Άμερι-
τοία μετέβη μέ τόν Σκήτς Γκάλ- κήν όπως ^ερασπιστ,το, ονομα τού και την περιουσίαν τού ^«νμ*-
-■— - ~"ί&η μ* τόν Σκήτς Γκάλ- κήν όπως ύπερασπιση το ονομα τού και την περιουσίαν τού εις τον με
, , 4 Κ. - . ι««ν*« ιΓι- Τίη Χουάνα, τού Με- γαν δικαστικόν άγώνα, δν ήρχισεν εναντίον τού ή Κάθεριν Κίγκ Φόγ
«?ικαμπ μέ θέσεις δ,ά δύο επιβάτας έν χρήσει είς το Λονδινον τα ο- λαγχεο ^«^ν" ,_ γαρτυ, επί άθετήσει υποσχέσεως.
ποία πρόκειται νά είσαχθοΰν είς τάς Ηνωμένας Πολιτειας. ξικου, δπου και σννεςευχιπιοα ____________„__,_»_»__—————-
να ε
εχομεν τό μικρουλάκι καί φαίνεται δτι «ά τό εχουν ολοι, διότι ~™
χωρεΐ άπύ την Λορτα εί, το «
χωρεΐ άπύ την
ι ιιόνον 200 δολλάρια. Είναι τό νέον αυτοκίνητον—δύο τέτοια κάνουν εν σεντάν. Δέν χοειάξεται γκαράτζ, διότι
|, . ιο0 σα- δταν χαλάβ, τό άναποδογυρίζε τε και το επισκευαζετε.
Λ»
Γ1Ρ0ΣΩΓΙΑ
ΖΗΤΗίνΙΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]»ΤΑΑΟ_:
Όΐον αί γιτναΓες άϊροπύροι ετέθησαν είς την γραμμήν μέ τα άεροπλάνα των, Ιτοιμαι νά έκκινησουν μέ την έκπυρσοκρότησιν τού πιστολίου, είς τόν πρώτον γυναικείον έναέριον διαγωνισμόν.
Ή εικών δεικνήει τα άεροπλάνα μέ τα όποΐα Ιγινεν ό διαγωνισμός, άπό τό αεροδρόμιον Κλώβερ τής Καλ ιφορνίας, μέχρι τής Κλήβελαντ, Όχαϊο.
Οί άεοοπόροι Ροΰσσελ Μόσσμαν, Ούίλσων Χέροεν καί "Ερλ Στήλ, τού Σικάγου, οί οποωι ετοιμάζονται δι ενα-
έοιον πτήσιν μακράς διαοκείας με τό άεροπλάνον των «Σικάγονι. Τό αεροπλανον «α λαμβάνη νεα έφοθια
διά σωλήνος έκ τής γης.
ΝεαροΙ κόμμοννισταΐ μέ προσωπίδας κατά των άσφυ1ιογόνωΥ) άερίων
παρελαύνουν έν Μόσχα., πρός ένδειξιν φιλοπολέμωγ διαθέσεων εναντίον
τής Κίνας.
Η Πωλ'ιν Μέϊΐων άοιδός, ή ό- Ό διάσημος πρωτο-τυγμάχος Τζών Τοΰννυ, δστις έπιστρέφει είς Άμερι-
τοία μετέβη μέ τόν Σκήτς Γκάλ- κήν όπως ^ερασπιστ,το, ονομα τού και την περιουσίαν τού ^«νμ*-
-■— - ~"ί&η μ* τόν Σκήτς Γκάλ- κήν όπως ύπερασπιση το ονομα τού και την περιουσίαν τού εις τον με
, , 4 Κ. - . ι««ν*« ιΓι- Τίη Χουάνα, τού Με- γαν δικαστικόν άγώνα, δν ήρχισεν εναντίον τού ή Κάθεριν Κίγκ Φόγ
«?ικαμπ μέ θέσεις δ,ά δύο επιβάτας έν χρήσει είς το Λονδινον τα ο- λαγχεο ^«^ν" ,_ γαρτυ, επί άθετήσει υποσχέσεως.
ποία πρόκειται νά είσαχθοΰν είς τάς Ηνωμένας Πολιτειας. ξικου, δπου και σννεςευχιπιοα ____________„__,_»_»__—————-
να ε
εχομεν τό μικρουλάκι καί φαίνεται δτι «ά τό εχουν ολοι, διότι ~™
χωρεΐ άπύ την Λορτα εί, το «
χωρεΐ άπύ την
ι ιιόνον 200 δολλάρια. Είναι τό νέον αυτοκίνητον—δύο τέτοια κάνουν εν σεντάν. Δέν χοειάξεται γκαράτζ, διότι
|, . ιο0 σα- δταν χαλάβ, τό άναποδογυρίζε τε και το επισκευαζετε.
14
ι, *
ΣΤΗ
' ΙΜία ήαερηστα έκδρομ,ή μέ έκαμε
την παρελθούσαν Κυριακην νά 6ρε-
τ)ώ στήν Βάρκιζα.
ΊΙ άχέραντη καί χ.αταχάθα.ρη ά-
χρογιαλιά της, φιλοξενούμεν βνα $·
χειρο πλήθος κόσμον.
Αύτοκίνητα, κάρρα, ποδήλατα,
μοτοσυκλέτες είχον μεταφ-έρει τούς
καδουρντ'.σμένους ά—3 τό λιοπΰρι Ά-
Οηναίους στήν ησνχη αύτη γωνιά
τής Άττικής.
Άνίρες, γι>ναίκες, παιδία, όλοι
μαζύ, είχαν 6οι>τηξει άπό τα ξημε-
ρώματα άχ,όμη στή θάλασσα γιά νά
ίροτίτθοόν.
Π αιχνίδια άτελείωτα.
Ά πό την μ;ά μεριά Οΰώτ«£-Πό-
λθ, άπό την άλλη Σουχι5ική, πειό
κάτω, φωνές, γέλοια, κακό, μέ τα
ϊιάφορα γ^Ανάσματα ενός μ-αλλε-
τον χοΰ είχε πάει έκεί.
Κα: ή ησνχη τής άλλες μέρες
άκρογιαλ'ά είχε χ,ροσλάδει μιά δψι
χαρούμενη γιά κείνοος τού φιλοξε
νοϋσε, γιά μιά μερά μονάχα.
Οί αναγνώσται άς μή νομίσουν
μόνον Άθηναίοι καί 'Αθηναίες ή¬
σαν έκεί καί τράνταζ,αν μέ της φω-
νες καί τα παιχνίδια τους την ή-
συχη άχρογιαλιά τής Βάρκιζας.
Καθε άλλο Όλόΐδροσες χωριατο
χοΰλες. μονίμως έγκατεστημένες έ-
ί έ ά θ
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ. Ζ«Η. ΧΑΡΑ- Π«Σ ΖΟΥΝ ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ.- ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΑΠΟ-
ΛΥΤΟΣ.- ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΟ..- ΕΝΑ ΣΤΡΑΤΙ11Τ1ΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ.
κβί, επα:ρναν τέ μπάνιο τους μθ
μέ τοΰς <ι&ένο>ς» υπό τέ «ύστηρό
μάτΐ τής γρηάς μητέρας η τού γέ
ροι> πατέοα.
Σεντ-όνια άπό όλες τής με^ιές
ν.αη σκοχοί άχό παντοΰ, γιά νά μή
βλέπη κανένα άίιάκριτο μάτι έτο
ποθετοΰντο έν τάχει καί τό χαρθε-
νικό κορμί της όμ.ορ·φης χωριατο-
ποόλας κλε'σμενο έκεί μ*έσα, ντ-νό
τανε τα χο>«δρά φαρέματα τής χω-
ρικής κα: τό πρόσωπό της διπλω-
ν,τανε στόν άνατολί'τι/.ο φερετζέ",
ποΰ άν καί 'κατηιργήΐθη στόν τόπο
τής καταγωγής τ«>, «ν τούτοις, έ-
ξακολο^εί νά Υφίσταται είς τα χω¬
ρία τής Ελλάδος, σάν παντοτΐΐνέ
στίγμα, Οαρ,ρείς τής ίουλείας των
500 έτών ·ποΰ περάσαμ;.
"Ενα τάλπισνια χοί) Ουμίζει σέ 0-
λους τό πρόσταγμα της προσοχής
έφθασε ίσαρε τ' αύτΐά μου καί μέ
ί. έκαμε νά κυττάξω άχό παντοΰ. Μά-
ό ΐ δ ό οί>τ»
Μά
γ οδτε σχ
υπήρχαν
τότε;
Την άπορία μα> ελυσεν άμέσως
εν7ς άπό τούς λονθίΐ«νο·ος. Είναι τα
ά
τοδ ορφανοτροφείον Χατζη
Κώνστα, ποΰ έτοιμαζονται γιά το
μιπάνίο. Μπά; Ώστε, λοιπον, τα
φτωχά αύτά όρ«ανά ήρθαν έιδώ ση
μερά: Ά! όχι <τφ.ίρα. "ιΕχοον βλ- Θει άπό τόν Ιούνιον καί θά μείνουν ίσαμε τό τέλος τοΰ καλοκαιρινό. ,Νά μ.ιά εύκαι,ρία, άλήθεια, νά δοδμε πώς αύτά τα όρφανά περνοδν τόν κα:ρό τους στής διακοπές τού καλοκα&ριοδ. ♦ * * Ό ήλκς «χει γύρει χίσω άπό τής ψηλές κορφε'ς 'τών <σ.)νών τα όχοία εχοον πάρει τό γνωστό μενε- ξεδί χρώμα τής Άττική.ς. Τα τζι- τζίκια άκθιόραστα άπέ την συναΐ>λία
δλης τής ημέρας έξακΐλθϋθοδν ά-
κάμα το μονότονο τραγοϋδί τους.
Ή θάλαττα φρίσσει άπαλά-άπαλά,
άπό τόν ίρτΖ^^ο μπάτη. Τα παιδία
τοΰ Όρφοτνοτιροψείοΐι καΛισμέναστά
τραχέζια τους, χ,άτω άχό τό μεγάλο
Ό διεοθοντής καί ό ΰποδιευθυν-
τής τής κατασκηνώσεως κ. κ. Κω-
στίδης κα; Τριχόπουλος, μέ τόν ■βο¬
ηθόν των ϊιδάσκαλον τής (ϋ^εολογί-
(7ς, κ. Φΐαγκούλην σάν φιλόστοργοι
>ηβε;χόνες προσεχουν τα παιδία τοιις
ποΰ τρών*. Καί « τρείς μαζύ άγω-1
νίζονται νά κάμουν τα φτωχά αύτά
τ.αιδίά τιμίας δουλευτάδες, γιά να
μποροΰν, σάν έ'λθοον σε μιά νόμιμη
ήλίκία νά δγάζουν τό ψωμί τους.
Κα! οί τρείς τους προθυμοτάτη
καί ε}γενεστατα μοδ παρέχουν τάς
πληροφορίας όλας πού μοδ χρειά-
Κεντρική όδός έν Σάν Μάροιαλ, Νιού Μέξικο, κατόπιν έκχειλίσεως των υδάτων τοϋ ποτααοΰ Ρίο Γκράντε. Ή έπ-
ελθοϋσα ζημία ύπολογίζεται είς 500.000 δολλάρια.
τε στά παίδικά χρόνια, άλ-
μ
λά τιμω-,ρία βύγχρονη, ^
νη, όσον ·*.&· άν είναι τιμωρι-α.
• · ·
Είς τάς εξ χαρά τέταρτο τό χρωι
^ει «γερτήρ» καί άμιέσως μετά
τό ντύσιμο γυμναστική επί εν τέ-
τ3τ?τ!>ν της ώρας.
Μόλις περάσΐΐ τό τέταρτον, όλα
χά π*:ϊιά Οά τρέξο,ιν νά πλυ'Οοΰν.
Είς τάς εξ ακριβώς θά γίνη ή
ζέψει μόνι των τα όρφανά άπό τής
Λθρυ·ρες των 6οι>νών κατά τάς έκ-
ά ό
Λθρρ
ϊρομάς
τόν χειαωνα
Κ
η Κΰ(ρ'.2κήν πρωϊ γίνε-
ται δοξολογίο1 άπό αύτά τα ίδια τ*
πζ'.Ι'.ά καί άκολουθεί ή έ'ξηγησις
τοΰ Εΰαγγελίο·Ό άπό τόν κ. Φρ<τγ- κοιίλην, ό οποίος κάνει καί έ ελλείψει ίερέως. ά ό ό Εΰθΰς μετά τό ρόφημ,α ή άγγα- οει'α, ?ιό·τ: έλησμόνησα νά σάς πώ επαρσ-.ς τής σητχαίας. Ό σαλπιγ-1 ετ! κίθεκάστην Καριακήν όρίζετπ &τι έ·/.εί ή γαλανό-, -<άνε'. όλες τής 3&Λε.κς, καθα:ίζει !>ζ: νχό την οκέπη·. τα τραπέζα κα! πλ^νει τα κύπελ
σάλπ:γγά τοο, 1>τ
λεοκη προστατεύε: υπό την σκέπη
της τα όρφανά τής σημερον, τοΰς
ν.αλοΰς /.αί έργατιχοΰς πολίτας τής
Εόθυς άμεσως, δλοι, μικροί καί
μεγάλθ'., υά τιρ·έξοον στής σκηνές
το^ς πέντε τόν αριθμόν, καί θά άρ-
χίσο'ον γενικό κζθάρισμα. Θά τινα-
χθοδν οί κοΐιΐδέρτες θά άνοιχθοΰν οί
πάντες τώ^ σκηνών, γιά νά άερισθή
τέ έτωτϊρίκόν καί θά σκοπισθοίν μέ
την μεγαλήτερον έπιμέλειαν.
Είς τάς 7 1)2 ό σαλπιγκτής θά
καλέση πάλιν τοΰς πεινασμένοος πι
τσιρίκονς, γιά τό πρωινό ρόφημα
Τώρα Θελετε νά μάθετ- τ! είνε
αΰτό το ρόφητΑα; Άπλούστατο. Εί¬
ναι φασκόμηλον πού τό εχουν μα
λα, τα Ιϊ παιδία υπό την ιέχίδλεψι
τοό προΐωπίκοό τής κατασκηνώσε-
ως, πάν <ττο ψάρεμα ή μελετο>< ή ή Είς τάς 11 θά γίνη τό μπάνιο Χ.2- ακολούθως ή ήλιοθερατκία, επ: τχ ίάσει ΐών κανόνων τής τελεϋ1 ται'ας έ—σ:τ,!Αονκής αει&ό$δΐ>.
"Άμα τή έπιττροφή των, είς τάς
12 δηλαδτ;, παρατίθεται τό γε>μ.α
Τα αικρά όργανά τιρώγουν &>ό φο·
ρές την έέδομάδα κρέας καί τα;
ίπολοίπους ψάριχ, όσπρια, ζυμαριν.ά
•/αί λαχαν;κά.
Μετά τό φαγητόν άπό την 1—Ί,
δσα παιδία Όελκν νά κοιμηθΐϋν, δσα
Σέν θελο^ν, τ)ά πάνε είς. την πα'-ΐίιν.ή
6ι6λ'.ο1θτ;κη τ όποία ύπάρχει είς την
ά λ
να μ.ε,
Τό άπόγε·ομα, άφοΰ προγευματί'
τουν, η θά πάνε πάλι είς τό ψά-^
ρεμα ή Οά παίζουν φοΰτ-μ.πώλ,
α'λλα
'Επ' εύκαίρία δέ την παρελθού¬
σαν Κυριακήν τό όρφανΐτροφείον ή¬
το άνάστατον κυριολεκτικώς, δ'.ότ;
μ''α νιάς τοο σ«νηντη|Θη μέ όμάϊα
β' κατηγορίας τού ΌλνΐμπΊακοδ κα:
την ένίκησε διά τερμάτων 4—0.
• ν ν
Μόλ:ς δύση ό ήλιος θά γίνη ή
ίποστολή τής σημαίας καί ό σαλπιγ-
>.τής θά ΐέαγγείλγ] καί πάλιν τό
ς-άλπσμά τοι» άνά τοΰς αιθέρας.
Τό παΐγνίδι Θά διακοπή άαέσως
καί τα παιΒιά, όποϋ καί άν ε!»ρί-
Γ/.Μνται, θά σταθοϋν είς προσοχήν,
ιιεχρις ότου ή ΰποστολή τ,ζχγ^α-
χ-ο—οΐη'Θη. Άκλούθως Θά σΰνεχίσουν
τό παίγνίδ: των γιά νά τό διακό-
ψον είς τάς 7.
ΕνΘΰς αετά την διακοπήν όλα τα
ττΛια Οά τρέξκ>ν νά πλυθοδν κα:
Θά καίΐηνουν νά φάνε.
Είς τάς 9 εχει προσκληττίριο κα'ι
προσέχη καί είςτάς 9 1)2 ό σαλ¬
πιγκτής Οά σημάνη απόλυτον σιω-
πτ?ν. Τα παιδάκια κονρασμένα άπό
τα παιγνίδια τής ημέρας, θά κλεί-1
'ον τα βλέφαρ» των
βαν &ς Τήνέομ
ενω ο σκοπος «ά τοΰς
ν·ΛΤ2, σερνοντ»ς τα ^.«ά
τα τβ» εξ» αχο τής σκηνες
Μ* νοαι-τε ξ«ος, 0%( δλ
δϊ α «τσι μονότονα
ίέί·
την
μ ^α
μ^η η θεατριχαί πβρ
χ:τα τας οποίας χαίζονται
ρες χαίδικες κωμωδκς.
Καί ε-»: οί πβραθερίζοντες χβ|
ο. γωρικοι της Βαρκιζας ^ «4
την είδομαίδοΐ πάν* καί -ρνα-ν; '
κετ* εύχάριστατ την «
Ή κα;ασχ,ήνωσις
ρες νοσοκομείον μετά μς
μ ου, το οποίον όμως μέχρι τ?ς
αης δεν εΓ-χε χρησιμοποιή
λου, ^τι ολα τα παιδία βΰίίσκον-
ται άπέ απόψεως ΰγείας ε'ς άρ[.
στττν κατάστασιν.
ι: επ-.σης και μικ τ?κ.
κοπ:κη ομάς, ή όποία έν ϊεϊομένη
στι-Λχγ; πχρ<χει τάς βοηθείας της. Ύφ Κυριακήν, μάλιστα, τό με· γάλο τεπόζιτο τής κατασχ,ηνώοΐως εφνγεν άπό την θέσιν τον κα' ετίΐι κάτω. Άμέσως στήν φωνήν «χρόσ·- κοποι» ηνεκε*ιτρώθη όλόκλη:ος ή ομάς καί έσπευσε πρός τα έ«ί η την συνδρομήν της είς τϊ :, τα όποία εύτι>χώς δ-έν ΰτ·
οί -ιοροτκοποι, όσον και με-
ρ:κά αλλ3 παιδία μανθάνουν ταοχ
ντύτου άσορματιστοΰ, τοί έκεί ,ϊν.
κατεστη;χενοι; άσυρμάτοο τό Μορσι·
κά σηματ-α καί Βιά σημαιών καί ίΐα
χειρΐστηρίο-.
, Καί κατ' αυτόν τόν τρόπον σφ>
ρηλατοΰνται καί έτοιμάζονται ?ιϊ
τον σκληρόν άγώνα τη*; ϊωτν; ο! πο¬
λίτας τής αυριον άπό τοΰς όπκ'αιί
π:λλά περΐ(Αένει τό Κράτος.
Κ. Α. ΕΑΣ.
Τέ τρώτο καί καλλίτερο σ' αυ¬
τήν την κατασκήνωσι ποΰ ύπάρχε:,
εινα: ή πε'.θαρχία. Ά! "Όλα κ;'
{λα. Σέ κί-νένα άπό τοΰς μικροΰς
αώνζνζ διαέολάκονς δέν έπιτρίΐε-,
τβ! νά κάνη κάτι πού άπαγορεύετα'.. ί „.
,τ* / Λ τ » 'λ Ι Ανθ),
II
τ:αωρια Θα είναι αμείλικτος. σ&μα
Τ(μωρ:ζ ομως όχι σάν έκείνες ποΜ
ν/Λ , ιιεε^
ι?ιου- Οβ!η' 'τατιιρ' και ΕΟλ<^' άδελςρός τής Ντόροβυ Όοι»ν ΐο ίτΛν - · < , έντός σώαιου ύς £ν έ(? ον ^ τή Μι^ε^εω- Κάτω α Γ ' ·ς Οπ^?,το κΟ«υργημενον ων είς τούς άστυνοιιικ^ς «ου εδοΕ 'ώ,, ^£Λ πβΎ0)ΐωλι»« Ουΐλλιαμ Στόξ, δεΤκνύ- εταξε λν™τλ ! Παράδοξος γάμος Ό δατιλεΰς της Πρωσσίας ί(· αδαίνων τυαέ άπό τό ΒράνίείονβΥ καί παρατΓ,ρήσας μεταξΰ το5 ■κλττ θοος ωραίαν τινά νεάνιδα, δ15*"*" νά την φέ;οον ενώπιον ττχ>. 3
ότε ήτο κόρη πτωχοδ ύπσίι,. (
πο'.οδ, ίνρα&ζν έ-πιστολήν πρός «ν
σονταγμ.ατάρχην τής δασιλιχ'
, είς Βερολίνον, καί τον < να στεφανοοτο ατ^έσως τ , υ έ τόν όψηλότε^ον ανδ τοΰ συντάγματος, διότι και ^ είχε άνάστημΛ, τουλάχιστον, ες δών. Είπ-ε δέ είς την νέαν νά φε τι ιδία την επιστολήν. Ή κορη γνοοδσα ότι ό γράψας ήτο ό'ίί λεύς, καί έπε·δή δέν ηθελε να π»ί μόνη ο-το Βε.ρολίνον, δϊωκε^την «* π'στολήν ί,ίς μίαν γραίαν Φ'-ζ *' πήγαινεν έκεί. καί τής παρηγγ-!λε έπΐμόνως νά ιέγχεφίση αυτήν τφβ>
όν άπηυθί^τθ. Καί ή μέν ΤΡ««
πστώς όςεπλή^ωσε την ναρ^Π^
λίαν. Ό «έ συνταγΐΑατάρχης, *
Τ9·. άπορήσας πβλύ γιά τό ^^
καί γιά την έπιφβρο*ταν
εις την προσταγήν τοδ
Ή ύπόθ;σις ε'μεινε ω»στϊΐί«βν μ·*
νύμφην. Έρωτήσαντος δέ «
μησε νά πράξη τοιαύτην πΐοδε
καί Οτι ήτο ·6ειδαία, ότι ό σι>- _
της δέν ε'χε κανένα παράπονον εν¬
αντίον της." Παρεκάλεσε δέ «ν Λ·
σιλέβ, νά δεχθή τάς ^<^^1'* της, ίιόττ την καλά. ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ ΙνίΟΙΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΧΛΡΟΥ ΤΟ Ό Χάρος έδουλήθτριε νά <»τΐ1&?™' Τώσκαψε, τό καλλιέργησε νά το δεν- Φυτεύει νηές γιά ούς γιά : φύτεψε τα μικρά παιδία ·τρ"τντ *♦ Ιβαλε καί τούς -(ΐοοινχας ΦΡ™^ περιοολΐ .·
ι, *
ΣΤΗ
' ΙΜία ήαερηστα έκδρομ,ή μέ έκαμε
την παρελθούσαν Κυριακην νά 6ρε-
τ)ώ στήν Βάρκιζα.
ΊΙ άχέραντη καί χ.αταχάθα.ρη ά-
χρογιαλιά της, φιλοξενούμεν βνα $·
χειρο πλήθος κόσμον.
Αύτοκίνητα, κάρρα, ποδήλατα,
μοτοσυκλέτες είχον μεταφ-έρει τούς
καδουρντ'.σμένους ά—3 τό λιοπΰρι Ά-
Οηναίους στήν ησνχη αύτη γωνιά
τής Άττικής.
Άνίρες, γι>ναίκες, παιδία, όλοι
μαζύ, είχαν 6οι>τηξει άπό τα ξημε-
ρώματα άχ,όμη στή θάλασσα γιά νά
ίροτίτθοόν.
Π αιχνίδια άτελείωτα.
Ά πό την μ;ά μεριά Οΰώτ«£-Πό-
λθ, άπό την άλλη Σουχι5ική, πειό
κάτω, φωνές, γέλοια, κακό, μέ τα
ϊιάφορα γ^Ανάσματα ενός μ-αλλε-
τον χοΰ είχε πάει έκεί.
Κα: ή ησνχη τής άλλες μέρες
άκρογιαλ'ά είχε χ,ροσλάδει μιά δψι
χαρούμενη γιά κείνοος τού φιλοξε
νοϋσε, γιά μιά μερά μονάχα.
Οί αναγνώσται άς μή νομίσουν
μόνον Άθηναίοι καί 'Αθηναίες ή¬
σαν έκεί καί τράνταζ,αν μέ της φω-
νες καί τα παιχνίδια τους την ή-
συχη άχρογιαλιά τής Βάρκιζας.
Καθε άλλο Όλόΐδροσες χωριατο
χοΰλες. μονίμως έγκατεστημένες έ-
ί έ ά θ
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ. Ζ«Η. ΧΑΡΑ- Π«Σ ΖΟΥΝ ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ.- ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΑΠΟ-
ΛΥΤΟΣ.- ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΟ..- ΕΝΑ ΣΤΡΑΤΙ11Τ1ΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ.
κβί, επα:ρναν τέ μπάνιο τους μθ
μέ τοΰς <ι&ένο>ς» υπό τέ «ύστηρό
μάτΐ τής γρηάς μητέρας η τού γέ
ροι> πατέοα.
Σεντ-όνια άπό όλες τής με^ιές
ν.αη σκοχοί άχό παντοΰ, γιά νά μή
βλέπη κανένα άίιάκριτο μάτι έτο
ποθετοΰντο έν τάχει καί τό χαρθε-
νικό κορμί της όμ.ορ·φης χωριατο-
ποόλας κλε'σμενο έκεί μ*έσα, ντ-νό
τανε τα χο>«δρά φαρέματα τής χω-
ρικής κα: τό πρόσωπό της διπλω-
ν,τανε στόν άνατολί'τι/.ο φερετζέ",
ποΰ άν καί 'κατηιργήΐθη στόν τόπο
τής καταγωγής τ«>, «ν τούτοις, έ-
ξακολο^εί νά Υφίσταται είς τα χω¬
ρία τής Ελλάδος, σάν παντοτΐΐνέ
στίγμα, Οαρ,ρείς τής ίουλείας των
500 έτών ·ποΰ περάσαμ;.
"Ενα τάλπισνια χοί) Ουμίζει σέ 0-
λους τό πρόσταγμα της προσοχής
έφθασε ίσαρε τ' αύτΐά μου καί μέ
ί. έκαμε νά κυττάξω άχό παντοΰ. Μά-
ό ΐ δ ό οί>τ»
Μά
γ οδτε σχ
υπήρχαν
τότε;
Την άπορία μα> ελυσεν άμέσως
εν7ς άπό τούς λονθίΐ«νο·ος. Είναι τα
ά
τοδ ορφανοτροφείον Χατζη
Κώνστα, ποΰ έτοιμαζονται γιά το
μιπάνίο. Μπά; Ώστε, λοιπον, τα
φτωχά αύτά όρ«ανά ήρθαν έιδώ ση
μερά: Ά! όχι <τφ.ίρα. "ιΕχοον βλ- Θει άπό τόν Ιούνιον καί θά μείνουν ίσαμε τό τέλος τοΰ καλοκαιρινό. ,Νά μ.ιά εύκαι,ρία, άλήθεια, νά δοδμε πώς αύτά τα όρφανά περνοδν τόν κα:ρό τους στής διακοπές τού καλοκα&ριοδ. ♦ * * Ό ήλκς «χει γύρει χίσω άπό τής ψηλές κορφε'ς 'τών <σ.)νών τα όχοία εχοον πάρει τό γνωστό μενε- ξεδί χρώμα τής Άττική.ς. Τα τζι- τζίκια άκθιόραστα άπέ την συναΐ>λία
δλης τής ημέρας έξακΐλθϋθοδν ά-
κάμα το μονότονο τραγοϋδί τους.
Ή θάλαττα φρίσσει άπαλά-άπαλά,
άπό τόν ίρτΖ^^ο μπάτη. Τα παιδία
τοΰ Όρφοτνοτιροψείοΐι καΛισμέναστά
τραχέζια τους, χ,άτω άχό τό μεγάλο
Ό διεοθοντής καί ό ΰποδιευθυν-
τής τής κατασκηνώσεως κ. κ. Κω-
στίδης κα; Τριχόπουλος, μέ τόν ■βο¬
ηθόν των ϊιδάσκαλον τής (ϋ^εολογί-
(7ς, κ. Φΐαγκούλην σάν φιλόστοργοι
>ηβε;χόνες προσεχουν τα παιδία τοιις
ποΰ τρών*. Καί « τρείς μαζύ άγω-1
νίζονται νά κάμουν τα φτωχά αύτά
τ.αιδίά τιμίας δουλευτάδες, γιά να
μποροΰν, σάν έ'λθοον σε μιά νόμιμη
ήλίκία νά δγάζουν τό ψωμί τους.
Κα! οί τρείς τους προθυμοτάτη
καί ε}γενεστατα μοδ παρέχουν τάς
πληροφορίας όλας πού μοδ χρειά-
Κεντρική όδός έν Σάν Μάροιαλ, Νιού Μέξικο, κατόπιν έκχειλίσεως των υδάτων τοϋ ποτααοΰ Ρίο Γκράντε. Ή έπ-
ελθοϋσα ζημία ύπολογίζεται είς 500.000 δολλάρια.
τε στά παίδικά χρόνια, άλ-
μ
λά τιμω-,ρία βύγχρονη, ^
νη, όσον ·*.&· άν είναι τιμωρι-α.
• · ·
Είς τάς εξ χαρά τέταρτο τό χρωι
^ει «γερτήρ» καί άμιέσως μετά
τό ντύσιμο γυμναστική επί εν τέ-
τ3τ?τ!>ν της ώρας.
Μόλις περάσΐΐ τό τέταρτον, όλα
χά π*:ϊιά Οά τρέξο,ιν νά πλυ'Οοΰν.
Είς τάς εξ ακριβώς θά γίνη ή
ζέψει μόνι των τα όρφανά άπό τής
Λθρυ·ρες των 6οι>νών κατά τάς έκ-
ά ό
Λθρρ
ϊρομάς
τόν χειαωνα
Κ
η Κΰ(ρ'.2κήν πρωϊ γίνε-
ται δοξολογίο1 άπό αύτά τα ίδια τ*
πζ'.Ι'.ά καί άκολουθεί ή έ'ξηγησις
τοΰ Εΰαγγελίο·Ό άπό τόν κ. Φρ<τγ- κοιίλην, ό οποίος κάνει καί έ ελλείψει ίερέως. ά ό ό Εΰθΰς μετά τό ρόφημ,α ή άγγα- οει'α, ?ιό·τ: έλησμόνησα νά σάς πώ επαρσ-.ς τής σητχαίας. Ό σαλπιγ-1 ετ! κίθεκάστην Καριακήν όρίζετπ &τι έ·/.εί ή γαλανό-, -<άνε'. όλες τής 3&Λε.κς, καθα:ίζει !>ζ: νχό την οκέπη·. τα τραπέζα κα! πλ^νει τα κύπελ
σάλπ:γγά τοο, 1>τ
λεοκη προστατεύε: υπό την σκέπη
της τα όρφανά τής σημερον, τοΰς
ν.αλοΰς /.αί έργατιχοΰς πολίτας τής
Εόθυς άμεσως, δλοι, μικροί καί
μεγάλθ'., υά τιρ·έξοον στής σκηνές
το^ς πέντε τόν αριθμόν, καί θά άρ-
χίσο'ον γενικό κζθάρισμα. Θά τινα-
χθοδν οί κοΐιΐδέρτες θά άνοιχθοΰν οί
πάντες τώ^ σκηνών, γιά νά άερισθή
τέ έτωτϊρίκόν καί θά σκοπισθοίν μέ
την μεγαλήτερον έπιμέλειαν.
Είς τάς 7 1)2 ό σαλπιγκτής θά
καλέση πάλιν τοΰς πεινασμένοος πι
τσιρίκονς, γιά τό πρωινό ρόφημα
Τώρα Θελετε νά μάθετ- τ! είνε
αΰτό το ρόφητΑα; Άπλούστατο. Εί¬
ναι φασκόμηλον πού τό εχουν μα
λα, τα Ιϊ παιδία υπό την ιέχίδλεψι
τοό προΐωπίκοό τής κατασκηνώσε-
ως, πάν <ττο ψάρεμα ή μελετο>< ή ή Είς τάς 11 θά γίνη τό μπάνιο Χ.2- ακολούθως ή ήλιοθερατκία, επ: τχ ίάσει ΐών κανόνων τής τελεϋ1 ται'ας έ—σ:τ,!Αονκής αει&ό$δΐ>.
"Άμα τή έπιττροφή των, είς τάς
12 δηλαδτ;, παρατίθεται τό γε>μ.α
Τα αικρά όργανά τιρώγουν &>ό φο·
ρές την έέδομάδα κρέας καί τα;
ίπολοίπους ψάριχ, όσπρια, ζυμαριν.ά
•/αί λαχαν;κά.
Μετά τό φαγητόν άπό την 1—Ί,
δσα παιδία Όελκν νά κοιμηθΐϋν, δσα
Σέν θελο^ν, τ)ά πάνε είς. την πα'-ΐίιν.ή
6ι6λ'.ο1θτ;κη τ όποία ύπάρχει είς την
ά λ
να μ.ε,
Τό άπόγε·ομα, άφοΰ προγευματί'
τουν, η θά πάνε πάλι είς τό ψά-^
ρεμα ή Οά παίζουν φοΰτ-μ.πώλ,
α'λλα
'Επ' εύκαίρία δέ την παρελθού¬
σαν Κυριακήν τό όρφανΐτροφείον ή¬
το άνάστατον κυριολεκτικώς, δ'.ότ;
μ''α νιάς τοο σ«νηντη|Θη μέ όμάϊα
β' κατηγορίας τού ΌλνΐμπΊακοδ κα:
την ένίκησε διά τερμάτων 4—0.
• ν ν
Μόλ:ς δύση ό ήλιος θά γίνη ή
ίποστολή τής σημαίας καί ό σαλπιγ-
>.τής θά ΐέαγγείλγ] καί πάλιν τό
ς-άλπσμά τοι» άνά τοΰς αιθέρας.
Τό παΐγνίδι Θά διακοπή άαέσως
καί τα παιΒιά, όποϋ καί άν ε!»ρί-
Γ/.Μνται, θά σταθοϋν είς προσοχήν,
ιιεχρις ότου ή ΰποστολή τ,ζχγ^α-
χ-ο—οΐη'Θη. Άκλούθως Θά σΰνεχίσουν
τό παίγνίδ: των γιά νά τό διακό-
ψον είς τάς 7.
ΕνΘΰς αετά την διακοπήν όλα τα
ττΛια Οά τρέξκ>ν νά πλυθοδν κα:
Θά καίΐηνουν νά φάνε.
Είς τάς 9 εχει προσκληττίριο κα'ι
προσέχη καί είςτάς 9 1)2 ό σαλ¬
πιγκτής Οά σημάνη απόλυτον σιω-
πτ?ν. Τα παιδάκια κονρασμένα άπό
τα παιγνίδια τής ημέρας, θά κλεί-1
'ον τα βλέφαρ» των
βαν &ς Τήνέομ
ενω ο σκοπος «ά τοΰς
ν·ΛΤ2, σερνοντ»ς τα ^.«ά
τα τβ» εξ» αχο τής σκηνες
Μ* νοαι-τε ξ«ος, 0%( δλ
δϊ α «τσι μονότονα
ίέί·
την
μ ^α
μ^η η θεατριχαί πβρ
χ:τα τας οποίας χαίζονται
ρες χαίδικες κωμωδκς.
Καί ε-»: οί πβραθερίζοντες χβ|
ο. γωρικοι της Βαρκιζας ^ «4
την είδομαίδοΐ πάν* καί -ρνα-ν; '
κετ* εύχάριστατ την «
Ή κα;ασχ,ήνωσις
ρες νοσοκομείον μετά μς
μ ου, το οποίον όμως μέχρι τ?ς
αης δεν εΓ-χε χρησιμοποιή
λου, ^τι ολα τα παιδία βΰίίσκον-
ται άπέ απόψεως ΰγείας ε'ς άρ[.
στττν κατάστασιν.
ι: επ-.σης και μικ τ?κ.
κοπ:κη ομάς, ή όποία έν ϊεϊομένη
στι-Λχγ; πχρ<χει τάς βοηθείας της. Ύφ Κυριακήν, μάλιστα, τό με· γάλο τεπόζιτο τής κατασχ,ηνώοΐως εφνγεν άπό την θέσιν τον κα' ετίΐι κάτω. Άμέσως στήν φωνήν «χρόσ·- κοποι» ηνεκε*ιτρώθη όλόκλη:ος ή ομάς καί έσπευσε πρός τα έ«ί η την συνδρομήν της είς τϊ :, τα όποία εύτι>χώς δ-έν ΰτ·
οί -ιοροτκοποι, όσον και με-
ρ:κά αλλ3 παιδία μανθάνουν ταοχ
ντύτου άσορματιστοΰ, τοί έκεί ,ϊν.
κατεστη;χενοι; άσυρμάτοο τό Μορσι·
κά σηματ-α καί Βιά σημαιών καί ίΐα
χειρΐστηρίο-.
, Καί κατ' αυτόν τόν τρόπον σφ>
ρηλατοΰνται καί έτοιμάζονται ?ιϊ
τον σκληρόν άγώνα τη*; ϊωτν; ο! πο¬
λίτας τής αυριον άπό τοΰς όπκ'αιί
π:λλά περΐ(Αένει τό Κράτος.
Κ. Α. ΕΑΣ.
Τέ τρώτο καί καλλίτερο σ' αυ¬
τήν την κατασκήνωσι ποΰ ύπάρχε:,
εινα: ή πε'.θαρχία. Ά! "Όλα κ;'
{λα. Σέ κί-νένα άπό τοΰς μικροΰς
αώνζνζ διαέολάκονς δέν έπιτρίΐε-,
τβ! νά κάνη κάτι πού άπαγορεύετα'.. ί „.
,τ* / Λ τ » 'λ Ι Ανθ),
II
τ:αωρια Θα είναι αμείλικτος. σ&μα
Τ(μωρ:ζ ομως όχι σάν έκείνες ποΜ
ν/Λ , ιιεε^
ι?ιου- Οβ!η' 'τατιιρ' και ΕΟλ<^' άδελςρός τής Ντόροβυ Όοι»ν ΐο ίτΛν - · < , έντός σώαιου ύς £ν έ(? ον ^ τή Μι^ε^εω- Κάτω α Γ ' ·ς Οπ^?,το κΟ«υργημενον ων είς τούς άστυνοιιικ^ς «ου εδοΕ 'ώ,, ^£Λ πβΎ0)ΐωλι»« Ουΐλλιαμ Στόξ, δεΤκνύ- εταξε λν™τλ ! Παράδοξος γάμος Ό δατιλεΰς της Πρωσσίας ί(· αδαίνων τυαέ άπό τό ΒράνίείονβΥ καί παρατΓ,ρήσας μεταξΰ το5 ■κλττ θοος ωραίαν τινά νεάνιδα, δ15*"*" νά την φέ;οον ενώπιον ττχ>. 3
ότε ήτο κόρη πτωχοδ ύπσίι,. (
πο'.οδ, ίνρα&ζν έ-πιστολήν πρός «ν
σονταγμ.ατάρχην τής δασιλιχ'
, είς Βερολίνον, καί τον < να στεφανοοτο ατ^έσως τ , υ έ τόν όψηλότε^ον ανδ τοΰ συντάγματος, διότι και ^ είχε άνάστημΛ, τουλάχιστον, ες δών. Είπ-ε δέ είς την νέαν νά φε τι ιδία την επιστολήν. Ή κορη γνοοδσα ότι ό γράψας ήτο ό'ίί λεύς, καί έπε·δή δέν ηθελε να π»ί μόνη ο-το Βε.ρολίνον, δϊωκε^την «* π'στολήν ί,ίς μίαν γραίαν Φ'-ζ *' πήγαινεν έκεί. καί τής παρηγγ-!λε έπΐμόνως νά ιέγχεφίση αυτήν τφβ>
όν άπηυθί^τθ. Καί ή μέν ΤΡ««
πστώς όςεπλή^ωσε την ναρ^Π^
λίαν. Ό «έ συνταγΐΑατάρχης, *
Τ9·. άπορήσας πβλύ γιά τό ^^
καί γιά την έπιφβρο*ταν
εις την προσταγήν τοδ
Ή ύπόθ;σις ε'μεινε ω»στϊΐί«βν μ·*
νύμφην. Έρωτήσαντος δέ «
μησε νά πράξη τοιαύτην πΐοδε
καί Οτι ήτο ·6ειδαία, ότι ό σι>- _
της δέν ε'χε κανένα παράπονον εν¬
αντίον της." Παρεκάλεσε δέ «ν Λ·
σιλέβ, νά δεχθή τάς ^<^^1'* της, ίιόττ την καλά. ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ ΙνίΟΙΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΧΛΡΟΥ ΤΟ Ό Χάρος έδουλήθτριε νά <»τΐ1&?™' Τώσκαψε, τό καλλιέργησε νά το δεν- Φυτεύει νηές γιά ούς γιά : φύτεψε τα μικρά παιδία ·τρ"τντ *♦ Ιβαλε καί τούς -(ΐοοινχας ΦΡ™^ περιοολΐ .·
• «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
15
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Π«««ί, 29 Αύγο^το». Ή'Α-
-^ατ" τίς Τιμίας Κεφαλής τον
^«ϊ'βνίόςο:) Προδρομου και
Β»τ!9τβ3 Ίωάννοο.
Ό θε/-; οΐτος Βαπτιστής,ό έκ
Π-οοητοο Π,ροφήτης *αί πάντων
^ ίΐ«?ητών ή σ<ρρη'ς *« των 'Αζκτίλων ή έναρξις, ό μεσιτης ^- Παλαιάς και της Νεας τού 0.*,; Λ'.ϊίτ;χης, ή Φωνή τοΰ 6ο · δντος ΐν τί έρήμω. ό θεόπεμπτος '^ννελνς τ&ΰ σα?κωβ»ντος Μεσσι- «> 'κ'ζί τής έν τώ κόσμω πα?ο·*τίας
ίίτού Π?όδ?ομος καί -.ροετο:μα·
6-ί,ς ΠΙτ. μ'· 3. Μαλαχ. γ'. 1),
ό ία χολλών θαυμασίων και συλ
λτ,?Ο:!: /.*; γεννηθείς καί Πνευ-
μκο: Άγίυ πληίθίίς έτι έκ κοι¬
λάς (Ατ,τοός αΰτοΰ, καί προελθών
ύς άλλο'ς Ηλίας ζηλωτής, ούτινος
ΐμ'μηβη /.α! τον έρημικόν βίον κα':
τί ϊ;·/.η·;:χ.ον ενδυμα καί την» δερ-
ματί''τ,ν ζώνην περί την όσ-φύν καί
ην έΟ;ι» ζήλον υπέρ τής τού νό-
Ιΐο; ο.ιλτ/.η'ς (δρ α Σεπτεμδρ. 23,
Μϊ?τ Γλ Ία». 24, Ίουλ.20)·
ούτος. λ;γω, άφοΰ εκήρυξεν είς τόν
λαϊν τό ξάτςτ'.τμα τής μετανοίας,
χίτα τή'' (ίί'αν ·έπ!ταγην ('Ιαν. 6),
άίθ5 έί'.οαςε τα πρακτέα καί ΐδι-
ώ;ΐς ν.αΐί ι/ξ'.ωματικοΰς καί ύπέδει-
Εί κΐντός έπαγγέλματος τα χρέη,
ί«5 κατε-λη-ξε τοίις δαπτβζομένους
ίΐ' 2;το] ?ιά τοϋ θείου φό£ου, ότ:
ού-εις ίν;ς»ται φυγείν άχό τής μελ-
λώ ό?νής, εάν μή ποιηση καρ·
ίΌ ή ί ά
κίις άς'ους τής μετανοίας· άφοϋ
ίια τοθ τούτου κηρύγματος ηύτρ·ε-
»'.κ τάς κ·αρ5ίας αυτών είς αποδο¬
χήν της Εύαγγελ:-χ.ής τοϋ Σωτήρος
ϊ'.ίϊ~.ζλίας· άφοϋ, τέλος πάντων,
Χϊί ύτί» τούτον τόν Σωτήρα δα-
κ/λθϊςι-^ττ,σας αυτοίς, είπεν: "Τ¬
ί; ό ί'ΐνό; τοΰ βεοΰ, ό αίρων την
όμκτίϊν τοΰ κόσμον (Λουκ. γ'.,
2—18. Ιωάν. β'". 29)· έπεσφρά-
γΐϊΐν ·!;στε:ον καί <διά τοΰ ΐιδίου α?- Ρ·~λ$ τί]ν αλήθειαν των έαυτοϋ ή ογων, γενόμενος υπέρ τοΰ θείου »{Λ τοάγιον ιερόν υπό χειρός άν ά ?ς 2:ανάιο>.
.Ήςώίης ήν ούτος, ό-Τ6τ?ά>χϊΐς
ϊ« Γϊλ:) ίίας, ό τοΰ Μ. ΉρώΪΜ
^ο-· ι ^ έπονομβζόμενος Άντίπατ;,
«~:ς ^ Ιχων γοναίκα νόμιμον, την
β·Ύ*":ϊ τοΰ δβσιλέως τής Άρα-
Ρ*ι»ς Α^τα, ή •Αίέ5θ», αυτήν
> "ϊ?ί_ πάσαν ^ νόμου διαταγήν, την
Τ-'ναΐλα Φιλί—οο τοΰ άδελφοϋ αύ-
^ ΗοίώϊιβΪΛ, τεκοΰσαν καί β>
^"•μ έξ έκείνου, Σαλώμην τό δ-
^2·/Ιην άριτατγήν ταύτην καί μί-
^ -;·ν ,^ομον ούκ έπαύετο έλβγ-
/ων θ(χηρυς) τής μετανοίας καί των
«^μουντων εύτΛρρησίαστος κα> αύ-
>Ψ<ζ ;π·-λήκτω,ρ« «Γ». ΙΒεστί Κβχ/νην, *ί-έχλβισΐν £ίς δετμω- .'Τ'?'ςνΛ, "Λα: «ψόνευεν Τσως αυτόν ; _ ,ςίαν «-ε·-« τοΰ τυ:άννου χ ρς οαραν εύλάδει»ν καί 4 δ-»-.,-.- 'Λ·^ "■*'· α»™ς πρός τον ί-. χα' «ϊ«ν τούτον άνδΐα ΐ>π-
γτ;"1^7· . λ* τελευταίον, υπό το-ΰ.
,£. ^,/1^ θηλυμανίας κεντδύμε-
*, «ϊοαλε τάς μιαράς αύτοϋ χεί-
ϊ,!. Χ; Τ0.ν τ?.« ήνίας διίάσκαλον
ο,·';α-τ?βο?τ<»ιμον των γενεθλίων Γ3ν; ^^ δτε * Ι~ν Σαλώμη Τ^ ,-", α,υτθ!> «τυμποσιαζόντων, αύ-
'* 5ε ε— ι*— „.„;,,. ~λ~!... ..-λ> ?.
ί^., "Τ ;*-"Λ6ΐας αυτοϋ αίτήση,
τήν;'ν/βΤ' ίΑ£ν «ναιϊής όρ^ήο-ρ^
-ά«Λη ΡΛ ^^ο-λκΛείσα, αίτεί
•ΐ.ΓΓ^* επί 8ίσκο·ο -Α» νΜ*.^
τή
ίίΤάχΙ ^ Β«^"ο5. 'θ¥πα-
ρητ»> ^ ^« θε>'0;) ν°μο^, νόμου τή-
!
καί
4;. , αί πληροί τό έναγές
Χώ'ν" σία««»ον α^άτων
λ ?' Τ π^ έ
έκβίνΐ) «<ρα- ς τοί>ς Άγγέ-
« δραδβίον «βδήλοο όρ-
(Νικ. Βασιλειάδου, Γυναικο-
λόγου Μαιεοτήρος τής Π ολυκλι-
νικής. "Εκδοσις Μ. Σ. Ζηκάκη)
Είς την σημ&ρινήν εποχήν ή α-
γνο-.α είς αά ζτςττηματα τοϋ γάμου,
ΟΤΑΝ ΓΙΝΗΣ ΜΗΤΕΡΑ
Ή πρώην ήθοποιός Πέρλ Μάκ Λάρεν Χάουαρδ, ή όποία ένάγει τόν Λέοναρδ Μπέργκμαν, ζητούσα 455.000 δολλ.
ώς δάλσαμον τής τραυματισθείσης καρδίας της, ένεκα άθετήσεως υποσχέσεως όπως την νυμφευθη.
χήματος, καί γίνεται παίγνιον άκο-
Γ^άστου Ουγατρός καί μητρός μοι-
χαλίίος. Τό 8έ πανίερον σώμα τοΰ
θείνυ Βαπτίστοΰ, ελθόντες ο! μα¬
θηταί αΰτοΰ, ήρ,αν καί έθηκαν έν
μνημείω (Μαο. στ'. 21—29).
ΥΠΕΙΝΗ
ΟΙ Ν Ε Φ Ρ Ο
Οί νεθ« έν τω
ΰπαίθρφ τούλάχκ—αν επί μίαν ώραν
καθ' εκάστην· ΐμίριη, κινεισ<θϊ ό¬ σον δΰνασθε περισσότερον. Μή φο- δείσθε την πβζοπορίαν. Προσπαθεί- τε έν παντί τόπω. καίπάντοτε νό 'δοη- Θήτε τα δργανά σας διά την τελεί¬ αν λειτουργίαν των, διά νά είσββ ΰγι-ίς καί ευ ίχοντβς. ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ Κ. ΠΑΣΑΓΙΑΝΝΗ Φιλολογοοόν καί 'Εγκνκλοηοΐιδικόν Ήμιεοολόγιον ιιετά πολλαχν είκόνων καί πραηοτύΐϊαχν οτηγτιμάτων. Τιμάται ................. $1.00. ΠΑ ΤΑ ΑΙΗΜΙΚΑΙΑΙ ΙΙειό ϊύσκολο άπ' όλα ιιεσα σ' Ινα σπίτι είναι νά διατηρώνται ζϊ καλή κατάατασι τα άσημικά Αΰτό είναι τό διηνΐλΐς μαρτύριον κάθε οίκοκυιράς ποί) εχει άσημικά. Ποία κυρία θά ήθελε νά παρο^ σιάση στοΰς τροσκε-λλημένους της τα άσημ',κά λερωμένα ή καί απλώς ποΰ νά μ}) άστράπτουν ά~ό /.αθαρι- ότητα; Π ροτιμα νά μή τα πα?ο'>τι-
άση καθόλου Καί είναι καλλίτερο.
Γ:' αΰτό κάθε μ·.ά φροντίΐε·. νά
τα δ'.ατηρό καθοΐρά.
Ό χε'.ρότερος έχθρός τους είναι
τό αΐι-|Ό ν.α: το ξύίι ίίιαιτέοως.
"'Ενας άπλούστατος ν.αί άποτί-
λεσματικώτατος τρόπος καΟαριότη-Ι
τος είναι νά τα τρίψετε άπαλί, μέ'
Ινα μάλλίνο ΰφοχτμα, βουτηγμένο σε
άλάτι. Αΰτό €γάζει τής «,ηλίΒές
τους χαί ίαναδίνει την πρώτη λάμψ; ι
τους. Εάν τα άσημικά σας είναι'
απλώς άμαυρωμέν«α, τα γ^ϊλίζετε
μέ Ινα κομμάτι πανί δουτηγμενο σϊ
δραστή διάλυσι <ττύψης καί σαπου- νι&ΰ. τής παιδοκομίας καί τής άνατρο- φής ?έν έπιτρέπεται, διότι ·συχνότα- τα ή έλλειψις των γνώσεων χύτών γίνετα'. πρόίιενος καταστι:οφών, πολ¬ λάκις άνεπανορθώτων, είς τάς οικο¬ γενείας. Σκοπός τοΰ 'δοδλίου τούτου τού κ. Βασιλειάίου, είναι νά χρο- παρατκευάση την κόρην όταν γίνη μητέρα. νά προλά&η τάς καταστρο¬ φάς αύτάς καί νά δυνήθη νά δια¬ τηρήση άκμαί-αν την υγείαν της καί των τέν.νων της. Ό συγγραφεύς ά,ρχίζει άπό τόν πρό τοΰ γάμου χρόνον καί ύπί£ει- ν.νύει κινδύνους τινάς των πρώτων υ, είς ούς σπανίως των προουλάίεων άς θά λάδη ή «γκυος Ιξαρτάται ή ζωή καί ή ύ- γεία αυτής καί τού τέκνου της. Π ολλαί γυναϊίκες καταστρέφουν τόν οργανισμόν των, έ—ειδή δέν ?ί· την πρ·έπουσαν σημασίαν «ίς τα τίνα, τα όποία δέν είνε τι άλλο, ή αύτη ή φωνή τής -φύσεως ήτ·.ς τής / έγε;: «Κι>ϊι>νϊύετ«, προ¬
σέξατε.»
Τα έπόμενα δύο κεφάΧαια πραγ-
ματεύοντα: τα τής προπαρασκευής
διά τόν τθκβτόν, μέ πλήρεις όδη-
γίας τοΰ τί -είνα< απαραίτητον διά την κρίσιμον εκείνην ώραν κάθε μη¬ τρός, καί τα τοΰ τοκετοΰ, καθ' όν οί οίκείοι διδάσκονται άπαοαιτήτο^ς λεπτομερείας επιστημονικάς δι' ών Θά ιτεριφρουρτ,θΌυν την {τ;είαν τής λεχοΰς καί τοΰ νεογνοΰ. Τό έκτον κεφάλαιον άναλύεΐ όλα τα σχετ'.κά ϊιά την τροφήν τοΰ δρέ- φους, ήτις αποτελεί την βάσιν τή; άναπτύξεώς τού καί τής διατηρή¬ σεως τής ύγείας τού, είς αύτό δ4, κάθε μητέρα, ευρίσκει πληθώραν γνώσεων αί οποίαι τής είναι άν—/■- καΐα; καί είς τό επακρον χρήσιμοι. "Ερχονται κατόπιν σπουδαία; όδη- ,νία'. ύνιεινής διά τα παιδία, μέχρις ότου φ&άτουν είς την ηλικίαν έ- ήν ή περίοδος των με γάλων κινίύνων παιρήλθε πλέον, κα; ό νέος ή ',-έα δύνανται νά ριφθοΰν ε'ς τόν άγώνα τής ζωής μέ τό καλ¬ λίτερον /.αί χλεον 'έπι'&υμηΓτόν εφέ- δίον -ΛΟιΘε άν&ρώχ&υ, τ,ήν υγείαν. Τό δΐ'δλίον αύτό τοΰ όποίου την πλουσίαν /.αί ωφέλιμον ύλην απλώς σκ'αγραφοϋμεν, έ'χει γράφη μέ με- θοδικότητα, μέ ΰφος έλκυστικόν καί ^.έ οίκονομίαν λέςεων, χροσόντα ούχι μικρά. Αί όϊηνίαι τού είναι σαφείς, 1 υ Ι Χί | , μο ό8ηγίας πώς νά τούς ά- κοφόγουν. Τουτο, άκολουθεί κεφά- ).αιον περιγράφον τα τής φιχτιολογι- κής έγκ'ομοσΰνης, τα διάφορα συμ- πτώαατα, /.οινοΰς τινάς κινδύνους των έγκύων, είς ποία σημεία νά πί^τέ'ξ1^^. ποίας τροφάς νά προτιμή- ση καί τί νά αποφύγη. Τό τρίτον κεφάλαιον, τό τής πα- ■Οολογ'.κής έγκυμΐσύνηις, είναι κα· ιό σπουδαιόςερον, γνωστοΰ όντος, δ- τι πλείσται έγκυμοσύναι δέν βίν>ε
ίς ςυσιολογικαί, καί ότι έκ
Ό Τΐέΐμς Παρίλλο, έκ Σικάγου, όστις έπνίγη είς την Λίμνην Μπαοάμπσυ
τϋί Πολιτείας Γουϊσκάνσιν, όταν έκαμε μακροβοΰτι μέ την ματαιαν προσ¬
πάθειαν δπα»ς σώση την πνιγβμένην νεόνυμφον τού. Κατ αρχάς υπετέθη
ότι την εΐχε φόνεύστι. Ή φωτογραφια ελήφθη μετα τόν γαμον των. ^
. Μία ε-ίλικ,ρινής χροσπά-
Οε-.α όπως ό συγγραφεύς δοηθήστ.
κάθε μητέρα νά ίδη τα τ<εκνα της ΰγια, δ'.απνέε'. τό όλον σύγγραμμα. Ό συγγραφεύς δέν είναι μόνον ία- τρός καί καλός χειριστής τής γρα- φίίος, άλλά καί ίδεολάγΌς, όστις έπΓθ-μεϊ διακαώς νά φανή χρή>τιμος
δ/ι μόνον είς την 'Ελληνίδα αη-
τερα, άλλά καί είς την Ελληνικήν
κο'.νωνίαν έν γένει διά τής αποδό¬
σεως είς αυτήν ΰγιών πολιτών, κα',
δστ'.ς θέλει νά συντείνη νά περιο¬
ρίση είς τό ελάχιστον την ψυγοπά-
θειαν την προερχομένην πολλάκης
άπό την άγνοιαν άπλουστάτων φυ·
σιολογικών όρων άπο μέρους των
γονέων.
πλακι είς τόν
φοορνον
μίάνεις ενα καλό ψάΐι, το ό-
ποίον άφοϋ καθαριότης, τό κ6πτε:ς
είς φέ:ας, τό άλατίζίις καί στύ-
&ε:ς ολίγο λεμόνι επάνω. Κατόπιν
εχεις άρκετήν ξυνίθΐιθν, εν 8ε·ιάτ:-
ον τεσ/.ουλα φύλλα, δνό ίεμάτια μα-
ϊοανοϋ κοαμενα κα·. άλατιτμένα, κα-
Οαρίζεΐς ολίγα σκόρία τα όποία κό-
πτει είς οίτις. Στραγ^ίζεί λο:πόν
τα χόρ'τα 7.αί ίίζεις τα μισάβίς τόν
πάτον 'μιίς καραιδάνας, ίρίπτεις καί
τα α'.σά σ/ορία, άρ-αδιάζεις τό ψά-
.ρ; επάνω είς τα χόρτα καί πάλι 'έά-
ζεις τα έτςίλθ'.πα χόρτα επάνω είς
τό ψάρι, χ^νε'.ς άρκετό λάδ·. έοτάνω,
κόπτε·.ς όλίγες ντομ.άτες «τας ».·
πάνω, καί τό ίάζεις είς τόν φοΰ:-
νον τυία τέταρτα τής ώρας· άφοΰ
ψ9τ, τό (τερόίρες.
• ΤΟ ΣΠΙΤΜϊΙΑΣ
μοτχΐόαμάδ'ων
Δέν είναι δύσκολος ή έργασία
αυτή. Γίλυνετέ τους με ενα.σφουγ-
γάρ'. ίουτηγμένον είς τό γάλα. Αύ¬
τό άρκε: νά τούς καθιαρίση' γωρίς
νά νάσουν τί χ:ώμά των. Εάν αί
κηλίίες 2:ά τοΰ τρόπου αύτοΰ δέν
"Λθθαρΐτθώσι, τότε στάζετε επάνω
Ο.ίγας σταγόνας όξους καί έπειτΐ
τρίβϊτε δυνατά αύτάς διά στεγνν.
χανίοο.
15
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Π«««ί, 29 Αύγο^το». Ή'Α-
-^ατ" τίς Τιμίας Κεφαλής τον
^«ϊ'βνίόςο:) Προδρομου και
Β»τ!9τβ3 Ίωάννοο.
Ό θε/-; οΐτος Βαπτιστής,ό έκ
Π-οοητοο Π,ροφήτης *αί πάντων
^ ίΐ«?ητών ή σ<ρρη'ς *« των 'Αζκτίλων ή έναρξις, ό μεσιτης ^- Παλαιάς και της Νεας τού 0.*,; Λ'.ϊίτ;χης, ή Φωνή τοΰ 6ο · δντος ΐν τί έρήμω. ό θεόπεμπτος '^ννελνς τ&ΰ σα?κωβ»ντος Μεσσι- «> 'κ'ζί τής έν τώ κόσμω πα?ο·*τίας
ίίτού Π?όδ?ομος καί -.ροετο:μα·
6-ί,ς ΠΙτ. μ'· 3. Μαλαχ. γ'. 1),
ό ία χολλών θαυμασίων και συλ
λτ,?Ο:!: /.*; γεννηθείς καί Πνευ-
μκο: Άγίυ πληίθίίς έτι έκ κοι¬
λάς (Ατ,τοός αΰτοΰ, καί προελθών
ύς άλλο'ς Ηλίας ζηλωτής, ούτινος
ΐμ'μηβη /.α! τον έρημικόν βίον κα':
τί ϊ;·/.η·;:χ.ον ενδυμα καί την» δερ-
ματί''τ,ν ζώνην περί την όσ-φύν καί
ην έΟ;ι» ζήλον υπέρ τής τού νό-
Ιΐο; ο.ιλτ/.η'ς (δρ α Σεπτεμδρ. 23,
Μϊ?τ Γλ Ία». 24, Ίουλ.20)·
ούτος. λ;γω, άφοΰ εκήρυξεν είς τόν
λαϊν τό ξάτςτ'.τμα τής μετανοίας,
χίτα τή'' (ίί'αν ·έπ!ταγην ('Ιαν. 6),
άίθ5 έί'.οαςε τα πρακτέα καί ΐδι-
ώ;ΐς ν.αΐί ι/ξ'.ωματικοΰς καί ύπέδει-
Εί κΐντός έπαγγέλματος τα χρέη,
ί«5 κατε-λη-ξε τοίις δαπτβζομένους
ίΐ' 2;το] ?ιά τοϋ θείου φό£ου, ότ:
ού-εις ίν;ς»ται φυγείν άχό τής μελ-
λώ ό?νής, εάν μή ποιηση καρ·
ίΌ ή ί ά
κίις άς'ους τής μετανοίας· άφοϋ
ίια τοθ τούτου κηρύγματος ηύτρ·ε-
»'.κ τάς κ·αρ5ίας αυτών είς αποδο¬
χήν της Εύαγγελ:-χ.ής τοϋ Σωτήρος
ϊ'.ίϊ~.ζλίας· άφοϋ, τέλος πάντων,
Χϊί ύτί» τούτον τόν Σωτήρα δα-
κ/λθϊςι-^ττ,σας αυτοίς, είπεν: "Τ¬
ί; ό ί'ΐνό; τοΰ βεοΰ, ό αίρων την
όμκτίϊν τοΰ κόσμον (Λουκ. γ'.,
2—18. Ιωάν. β'". 29)· έπεσφρά-
γΐϊΐν ·!;στε:ον καί <διά τοΰ ΐιδίου α?- Ρ·~λ$ τί]ν αλήθειαν των έαυτοϋ ή ογων, γενόμενος υπέρ τοΰ θείου »{Λ τοάγιον ιερόν υπό χειρός άν ά ?ς 2:ανάιο>.
.Ήςώίης ήν ούτος, ό-Τ6τ?ά>χϊΐς
ϊ« Γϊλ:) ίίας, ό τοΰ Μ. ΉρώΪΜ
^ο-· ι ^ έπονομβζόμενος Άντίπατ;,
«~:ς ^ Ιχων γοναίκα νόμιμον, την
β·Ύ*":ϊ τοΰ δβσιλέως τής Άρα-
Ρ*ι»ς Α^τα, ή •Αίέ5θ», αυτήν
> "ϊ?ί_ πάσαν ^ νόμου διαταγήν, την
Τ-'ναΐλα Φιλί—οο τοΰ άδελφοϋ αύ-
^ ΗοίώϊιβΪΛ, τεκοΰσαν καί β>
^"•μ έξ έκείνου, Σαλώμην τό δ-
^2·/Ιην άριτατγήν ταύτην καί μί-
^ -;·ν ,^ομον ούκ έπαύετο έλβγ-
/ων θ(χηρυς) τής μετανοίας καί των
«^μουντων εύτΛρρησίαστος κα> αύ-
>Ψ<ζ ;π·-λήκτω,ρ« «Γ». ΙΒεστί Κβχ/νην, *ί-έχλβισΐν £ίς δετμω- .'Τ'?'ςνΛ, "Λα: «ψόνευεν Τσως αυτόν ; _ ,ςίαν «-ε·-« τοΰ τυ:άννου χ ρς οαραν εύλάδει»ν καί 4 δ-»-.,-.- 'Λ·^ "■*'· α»™ς πρός τον ί-. χα' «ϊ«ν τούτον άνδΐα ΐ>π-
γτ;"1^7· . λ* τελευταίον, υπό το-ΰ.
,£. ^,/1^ θηλυμανίας κεντδύμε-
*, «ϊοαλε τάς μιαράς αύτοϋ χεί-
ϊ,!. Χ; Τ0.ν τ?.« ήνίας διίάσκαλον
ο,·';α-τ?βο?τ<»ιμον των γενεθλίων Γ3ν; ^^ δτε * Ι~ν Σαλώμη Τ^ ,-", α,υτθ!> «τυμποσιαζόντων, αύ-
'* 5ε ε— ι*— „.„;,,. ~λ~!... ..-λ> ?.
ί^., "Τ ;*-"Λ6ΐας αυτοϋ αίτήση,
τήν;'ν/βΤ' ίΑ£ν «ναιϊής όρ^ήο-ρ^
-ά«Λη ΡΛ ^^ο-λκΛείσα, αίτεί
•ΐ.ΓΓ^* επί 8ίσκο·ο -Α» νΜ*.^
τή
ίίΤάχΙ ^ Β«^"ο5. 'θ¥πα-
ρητ»> ^ ^« θε>'0;) ν°μο^, νόμου τή-
!
καί
4;. , αί πληροί τό έναγές
Χώ'ν" σία««»ον α^άτων
λ ?' Τ π^ έ
έκβίνΐ) «<ρα- ς τοί>ς Άγγέ-
« δραδβίον «βδήλοο όρ-
(Νικ. Βασιλειάδου, Γυναικο-
λόγου Μαιεοτήρος τής Π ολυκλι-
νικής. "Εκδοσις Μ. Σ. Ζηκάκη)
Είς την σημ&ρινήν εποχήν ή α-
γνο-.α είς αά ζτςττηματα τοϋ γάμου,
ΟΤΑΝ ΓΙΝΗΣ ΜΗΤΕΡΑ
Ή πρώην ήθοποιός Πέρλ Μάκ Λάρεν Χάουαρδ, ή όποία ένάγει τόν Λέοναρδ Μπέργκμαν, ζητούσα 455.000 δολλ.
ώς δάλσαμον τής τραυματισθείσης καρδίας της, ένεκα άθετήσεως υποσχέσεως όπως την νυμφευθη.
χήματος, καί γίνεται παίγνιον άκο-
Γ^άστου Ουγατρός καί μητρός μοι-
χαλίίος. Τό 8έ πανίερον σώμα τοΰ
θείνυ Βαπτίστοΰ, ελθόντες ο! μα¬
θηταί αΰτοΰ, ήρ,αν καί έθηκαν έν
μνημείω (Μαο. στ'. 21—29).
ΥΠΕΙΝΗ
ΟΙ Ν Ε Φ Ρ Ο
Οί νεθ« έν τω
ΰπαίθρφ τούλάχκ—αν επί μίαν ώραν
καθ' εκάστην· ΐμίριη, κινεισ<θϊ ό¬ σον δΰνασθε περισσότερον. Μή φο- δείσθε την πβζοπορίαν. Προσπαθεί- τε έν παντί τόπω. καίπάντοτε νό 'δοη- Θήτε τα δργανά σας διά την τελεί¬ αν λειτουργίαν των, διά νά είσββ ΰγι-ίς καί ευ ίχοντβς. ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ Κ. ΠΑΣΑΓΙΑΝΝΗ Φιλολογοοόν καί 'Εγκνκλοηοΐιδικόν Ήμιεοολόγιον ιιετά πολλαχν είκόνων καί πραηοτύΐϊαχν οτηγτιμάτων. Τιμάται ................. $1.00. ΠΑ ΤΑ ΑΙΗΜΙΚΑΙΑΙ ΙΙειό ϊύσκολο άπ' όλα ιιεσα σ' Ινα σπίτι είναι νά διατηρώνται ζϊ καλή κατάατασι τα άσημικά Αΰτό είναι τό διηνΐλΐς μαρτύριον κάθε οίκοκυιράς ποί) εχει άσημικά. Ποία κυρία θά ήθελε νά παρο^ σιάση στοΰς τροσκε-λλημένους της τα άσημ',κά λερωμένα ή καί απλώς ποΰ νά μ}) άστράπτουν ά~ό /.αθαρι- ότητα; Π ροτιμα νά μή τα πα?ο'>τι-
άση καθόλου Καί είναι καλλίτερο.
Γ:' αΰτό κάθε μ·.ά φροντίΐε·. νά
τα δ'.ατηρό καθοΐρά.
Ό χε'.ρότερος έχθρός τους είναι
τό αΐι-|Ό ν.α: το ξύίι ίίιαιτέοως.
"'Ενας άπλούστατος ν.αί άποτί-
λεσματικώτατος τρόπος καΟαριότη-Ι
τος είναι νά τα τρίψετε άπαλί, μέ'
Ινα μάλλίνο ΰφοχτμα, βουτηγμένο σε
άλάτι. Αΰτό €γάζει τής «,ηλίΒές
τους χαί ίαναδίνει την πρώτη λάμψ; ι
τους. Εάν τα άσημικά σας είναι'
απλώς άμαυρωμέν«α, τα γ^ϊλίζετε
μέ Ινα κομμάτι πανί δουτηγμενο σϊ
δραστή διάλυσι <ττύψης καί σαπου- νι&ΰ. τής παιδοκομίας καί τής άνατρο- φής ?έν έπιτρέπεται, διότι ·συχνότα- τα ή έλλειψις των γνώσεων χύτών γίνετα'. πρόίιενος καταστι:οφών, πολ¬ λάκις άνεπανορθώτων, είς τάς οικο¬ γενείας. Σκοπός τοΰ 'δοδλίου τούτου τού κ. Βασιλειάίου, είναι νά χρο- παρατκευάση την κόρην όταν γίνη μητέρα. νά προλά&η τάς καταστρο¬ φάς αύτάς καί νά δυνήθη νά δια¬ τηρήση άκμαί-αν την υγείαν της καί των τέν.νων της. Ό συγγραφεύς ά,ρχίζει άπό τόν πρό τοΰ γάμου χρόνον καί ύπί£ει- ν.νύει κινδύνους τινάς των πρώτων υ, είς ούς σπανίως των προουλάίεων άς θά λάδη ή «γκυος Ιξαρτάται ή ζωή καί ή ύ- γεία αυτής καί τού τέκνου της. Π ολλαί γυναϊίκες καταστρέφουν τόν οργανισμόν των, έ—ειδή δέν ?ί· την πρ·έπουσαν σημασίαν «ίς τα τίνα, τα όποία δέν είνε τι άλλο, ή αύτη ή φωνή τής -φύσεως ήτ·.ς τής / έγε;: «Κι>ϊι>νϊύετ«, προ¬
σέξατε.»
Τα έπόμενα δύο κεφάΧαια πραγ-
ματεύοντα: τα τής προπαρασκευής
διά τόν τθκβτόν, μέ πλήρεις όδη-
γίας τοΰ τί -είνα< απαραίτητον διά την κρίσιμον εκείνην ώραν κάθε μη¬ τρός, καί τα τοΰ τοκετοΰ, καθ' όν οί οίκείοι διδάσκονται άπαοαιτήτο^ς λεπτομερείας επιστημονικάς δι' ών Θά ιτεριφρουρτ,θΌυν την {τ;είαν τής λεχοΰς καί τοΰ νεογνοΰ. Τό έκτον κεφάλαιον άναλύεΐ όλα τα σχετ'.κά ϊιά την τροφήν τοΰ δρέ- φους, ήτις αποτελεί την βάσιν τή; άναπτύξεώς τού καί τής διατηρή¬ σεως τής ύγείας τού, είς αύτό δ4, κάθε μητέρα, ευρίσκει πληθώραν γνώσεων αί οποίαι τής είναι άν—/■- καΐα; καί είς τό επακρον χρήσιμοι. "Ερχονται κατόπιν σπουδαία; όδη- ,νία'. ύνιεινής διά τα παιδία, μέχρις ότου φ&άτουν είς την ηλικίαν έ- ήν ή περίοδος των με γάλων κινίύνων παιρήλθε πλέον, κα; ό νέος ή ',-έα δύνανται νά ριφθοΰν ε'ς τόν άγώνα τής ζωής μέ τό καλ¬ λίτερον /.αί χλεον 'έπι'&υμηΓτόν εφέ- δίον -ΛΟιΘε άν&ρώχ&υ, τ,ήν υγείαν. Τό δΐ'δλίον αύτό τοΰ όποίου την πλουσίαν /.αί ωφέλιμον ύλην απλώς σκ'αγραφοϋμεν, έ'χει γράφη μέ με- θοδικότητα, μέ ΰφος έλκυστικόν καί ^.έ οίκονομίαν λέςεων, χροσόντα ούχι μικρά. Αί όϊηνίαι τού είναι σαφείς, 1 υ Ι Χί | , μο ό8ηγίας πώς νά τούς ά- κοφόγουν. Τουτο, άκολουθεί κεφά- ).αιον περιγράφον τα τής φιχτιολογι- κής έγκ'ομοσΰνης, τα διάφορα συμ- πτώαατα, /.οινοΰς τινάς κινδύνους των έγκύων, είς ποία σημεία νά πί^τέ'ξ1^^. ποίας τροφάς νά προτιμή- ση καί τί νά αποφύγη. Τό τρίτον κεφάλαιον, τό τής πα- ■Οολογ'.κής έγκυμΐσύνηις, είναι κα· ιό σπουδαιόςερον, γνωστοΰ όντος, δ- τι πλείσται έγκυμοσύναι δέν βίν>ε
ίς ςυσιολογικαί, καί ότι έκ
Ό Τΐέΐμς Παρίλλο, έκ Σικάγου, όστις έπνίγη είς την Λίμνην Μπαοάμπσυ
τϋί Πολιτείας Γουϊσκάνσιν, όταν έκαμε μακροβοΰτι μέ την ματαιαν προσ¬
πάθειαν δπα»ς σώση την πνιγβμένην νεόνυμφον τού. Κατ αρχάς υπετέθη
ότι την εΐχε φόνεύστι. Ή φωτογραφια ελήφθη μετα τόν γαμον των. ^
. Μία ε-ίλικ,ρινής χροσπά-
Οε-.α όπως ό συγγραφεύς δοηθήστ.
κάθε μητέρα νά ίδη τα τ<εκνα της ΰγια, δ'.απνέε'. τό όλον σύγγραμμα. Ό συγγραφεύς δέν είναι μόνον ία- τρός καί καλός χειριστής τής γρα- φίίος, άλλά καί ίδεολάγΌς, όστις έπΓθ-μεϊ διακαώς νά φανή χρή>τιμος
δ/ι μόνον είς την 'Ελληνίδα αη-
τερα, άλλά καί είς την Ελληνικήν
κο'.νωνίαν έν γένει διά τής αποδό¬
σεως είς αυτήν ΰγιών πολιτών, κα',
δστ'.ς θέλει νά συντείνη νά περιο¬
ρίση είς τό ελάχιστον την ψυγοπά-
θειαν την προερχομένην πολλάκης
άπό την άγνοιαν άπλουστάτων φυ·
σιολογικών όρων άπο μέρους των
γονέων.
πλακι είς τόν
φοορνον
μίάνεις ενα καλό ψάΐι, το ό-
ποίον άφοϋ καθαριότης, τό κ6πτε:ς
είς φέ:ας, τό άλατίζίις καί στύ-
&ε:ς ολίγο λεμόνι επάνω. Κατόπιν
εχεις άρκετήν ξυνίθΐιθν, εν 8ε·ιάτ:-
ον τεσ/.ουλα φύλλα, δνό ίεμάτια μα-
ϊοανοϋ κοαμενα κα·. άλατιτμένα, κα-
Οαρίζεΐς ολίγα σκόρία τα όποία κό-
πτει είς οίτις. Στραγ^ίζεί λο:πόν
τα χόρ'τα 7.αί ίίζεις τα μισάβίς τόν
πάτον 'μιίς καραιδάνας, ίρίπτεις καί
τα α'.σά σ/ορία, άρ-αδιάζεις τό ψά-
.ρ; επάνω είς τα χόρτα καί πάλι 'έά-
ζεις τα έτςίλθ'.πα χόρτα επάνω είς
τό ψάρι, χ^νε'.ς άρκετό λάδ·. έοτάνω,
κόπτε·.ς όλίγες ντομ.άτες «τας ».·
πάνω, καί τό ίάζεις είς τόν φοΰ:-
νον τυία τέταρτα τής ώρας· άφοΰ
ψ9τ, τό (τερόίρες.
• ΤΟ ΣΠΙΤΜϊΙΑΣ
μοτχΐόαμάδ'ων
Δέν είναι δύσκολος ή έργασία
αυτή. Γίλυνετέ τους με ενα.σφουγ-
γάρ'. ίουτηγμένον είς τό γάλα. Αύ¬
τό άρκε: νά τούς καθιαρίση' γωρίς
νά νάσουν τί χ:ώμά των. Εάν αί
κηλίίες 2:ά τοΰ τρόπου αύτοΰ δέν
"Λθθαρΐτθώσι, τότε στάζετε επάνω
Ο.ίγας σταγόνας όξους καί έπειτΐ
τρίβϊτε δυνατά αύτάς διά στεγνν.
χανίοο.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ, 1929
ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
ΗλΙΓΕΡΗ
Μιά λιγερή τραγούδαε στής τρίχας
τα γεφύρι
Καί τό γεφύρι τράνταξε καί τό ποτά-
μι ίοτάθη,
Καί τα πουλάκια στά χλαδιά στέ-
κουν, δέν κελαΐδοΰνε,
Καί τα καράβια στό γιαλό στέκουν,
£έν όρμενοΰνε.
Κι' ό ηλίας στό βασίλεμα οτάθη καί
. άφονγκράσθη,
Κι' ή μάννα τού τόν πάντεχε, στήν
ώρα τού νά πάη.
—"Ηλιε μου καί πώς άργησες ναρ-
ϋχς νά βασιλέψης;
Κάνε μέ τόίστρα μάλωνες, κάνε μέ
τό αιγγάρι;
Κάνε μέ τόν Αύγερινό πού είναι παλ-
ληκάρι;
—Μήτε μέ τάστρα μάλωνα, μήτε μέ
τό ςεγγάρι,
Μήτε μΐ τόν Αύγερινό .τού είναι παλ-
ληκάρι.
Μιά λιγερή τραγούδαε στής τρίχας
τό γεφύρι.
"Άλλαξε κόρη μ' τό χαβά, δλλαξε τό
τοαγοΰδι,
Γιά νά κινήση ό ποταμός, νά βγάλ'
ή Γή άέρα,
Νά κελαδι'ισουν τα πουλιά ν ά ξημε-
ρώσ' ή "μερά.
—Καί πώς ν' άλλάξω τό χαβά, ν' άλ-
λάξω τό τραγοΰδι;
Ή άγάπη μου άρρώστησε τώρα δώδε-
κα χρόνονς.
Ξαρρωστικά μοΰ γύρεψε, στόν κόσμο
* πού δέν είναι.
ΓιΊρε·ψ« τού λαγοθ τυρΐ καί τής λαφί
νας γάλα.
Ώς ποϋ νά πήξω τό τνρί νά άρμεξω
τό λαφίνα,
Άρρώστησε, ξαρρώστησε κι' δλλη
γυναΐκα παίρνει,
"Ολον τόν κόσμο κάλεσε, κι' δλη την
οίκουμενη,
'Είΐένα την άγάπη μου γιατί δέν μΐ
καλαίνει;
ΙΙαραθνράκι 6ορεινό, δεΐςε' μου την
κυρά Σον,
Άσήμι κι' όλα μάλαμμα νά φτειάσω
τα καρφιά Σου.
— θελεις κονμπάρα νά γενής, τα
στέφανα νά πιάο"ης;
θτλεις 'περέτρια νά γενχίς, νά μάς
ύπερειήσγις;
Μπήκε καί στολιζότανε τρείς μέρες
καί τρείς νύχτες,
Βάζει τόν ήλιο πρόσωπο καί τό φεγ-
γάοι στήθος
■^Καΐ τοΰ κοράκον τό φτερό 6άζει κα
μπανοφρύδι,
Καί την όχιά την πλουμαιστή 6άζει
πίσω χοτσίδι
Την δμμο την άμέτρητη, την βάζει
δαχτυλίδι.
Διόδεκα σκλάβες βάζει μπρός καί δώ-
οεκ' ά«ό πίσω.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΖΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΤίΑΥ ΑΝΤ)
ΗΛΤΟΗ
ΒΕΤίνΕΕΝ
13ΕΟΚ5
ϋΙΝΙΝΟ
3Α1ΛΝ ΑΝΤ)
5θ01ΑΙ.ΗΑυ.
Στό δρόμο πού πηγαίνανε, στή σχάλα
πού άνέβη,
Ό κόσμος πού την είδανε, >.άσαν τα
λογικά τους.
Καί οί παπάδες καί αύτοι χάσανε τα
χαρτιά τοιτς
Καΐ τα γραμματικόπουλα ?άσαν τα
γράμματά τους,
Καί ό γαμπρός στό στέςρανο. επεσε
καί έλιγώθη.
"·—Παπά, αν εΓσαι χριστιανόν, αν εί-
σαι βαφτιομένος,
Παράγυρε τα στέφανα και βόλτα
# στήν κουμπάρα.
—Σόρε, μάννα, νά φύγωμε, σνρε
μάννα να πάμε,
Κι' άπόψε τό εΐδα δνειρο, πικρό φαρ-
μακωμένο,
Χρυσό άητό μόν δώσανε καί πίσω μοΰ
τόν πήραν.
(Άπό την βραδενθεΐσαν συλλογήν
των «Εύδοϊκών» ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ Γ.
ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ)
ΟΙ|ΕΥΚΕΣ
Στοΰ δρόμον τδσπρο μάκρος,
Δεξά ζερβά μας,
Τό χαιρετοΰνε οί λενκες
Τό περασμά μας.
Χαιρέτισμ' άπό δψη
Γαληνεμένα
Στά λαχταρίσματα δλα·
Σ' έμε, σ' έσένα.
Μάς ακουσαν, μάς είδαν
Καί μδς γνωρίζουν
Οί όλόρθες τρανές λεΰνεο,
Καί ψιθνρίζουν.
Καί ψιθνρίζουν· γέρνουν
Γιά νά μάς ποΰνε
Τα δέν εδόθη ώς τώρα
Νά γροικηθοΰνε.
Γιά νά μάς ποΰνε—ώ γλώσσα
Τών αίθερίων—
Τό μυστικό τό μέγα
Τών μακαρίων.
Μά πρίν έκεΐνο λάμψη
'Εντός σου, έντός μου
Τάδράχνει καί τό πνίγει
Ό άχνός τοΰ κόσμον.
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
Η 'ΔΕΣΠ0ΙΝΙΣ_ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ:
ΑΘΗΝΑΙ, Ιούλιος.—
Ή «ΔϊΤντοινίς Δι/,ηγόρος», τοά κ.
θ. Σονϊδινοϋ, τί^ς οποίας τ, πίώτη
έ·ϊ6θη είς χά «Διονύσια», δέν είναι,
βεβαία, έργον μέ μεγάλας αξιώσεις,
ρισμενα χαρ',^ματα καί 6ά βξτ,σφά
λιζε μίαν άρκετά ε&χάριστη δραδυά,
εάν ό ΐ'ΐνν'ΐ'ίίϊ'Ί'· ~—-----
γγραφεί>ςι άπέφεογ·εν είς
ζν δεϋτίί&ν πρ&ζιν μερικάς ύπ«ί-
βολάς, τη«3 εδωσαν πρός στιγμήν
είς τόν έλαφρόν ήΊθογραφικόν ·χ7-
ρακτηρα το3 ε:γου τού τόν τόνον
τόν τόνον
_ ρηρα το3 ε:γου τού τόν τόνον
ί τής φάρσα;. Π<τ;τως ό κ. Θ. Σν>
αίίνός εγραψε μίαν κωμωδίαν ή ό·
ποία δέν εΓναι διόλου χ*ιρότερτ) ότι
τα ξίνα εργοτ το5 «'8οϋς αύτοΰ τί
ΐτ012 μας σε.ρδίροαν τόσον
αά Δέ ί
μας σε.ρδίροαν τόσον σ^νά
ζα Οί'ατρά μας. Δέν είναι άνάγκη
ησγ) μιά γυναίχα. Άπό το έρ¬
γον τοΰ κ. Σϋνα-δίνοΰ δέν λείπε:,
λοιπόν, οϊίτε ό φοσικός διάλογος ο>-
τε ή άκριβής παρατήρησις ο5τε το
χ'.οΰμορ, κόποτε' λει'πει όμως ή πλο-
κή και ή σύντονος δράσις, πράγμα-
τα «χαραίτητα είς μ.ίαν κωμωίίαν
την Αθηνά ή όποία έρχεται
είς την επαρχίαν διά νά
τί ΐπί
τών ΰείων της
ύπΌκριτικώς
αυστηά
πόλ
;
Ή «Δεσποινίς χκ7γόρ«ς» ?εν βχεΐ
την γο;γότητχ τής χωμωϊίας. Ή
τριτη πράξις της. τι <-οία, πράγμα στάνιον δι' Έλλτ^α στρ/ραφέα, εί¬ ναι ή καλλιτέρα έξ δλων παρά ττ;·/ κάποΐοτ; Λλοκην της. Ιχει κα· στ- ί η η μεία χο!» τραινάρουν ση ό της. Ιχει κα·. στ- λύ Έ ά Έν χά¬ τραινάρουν κολύ. Έν χά ση περιχτοσε: ό κ. Σϋναδ'.ν?ς δέν απέτυχεν είς την προσπάθειαν τού. ά επετύγχανε, μάλιττα, περιτσό ν εάν απέφε·ογεν επ ιστηραν κανωνιαν τής επαρχιακάς όλεως. ΚαιΘώς ίλέπεί κανείς, ή """'ϊΊΐς δέν είναι καί πολο ιτ?ω· τος. Άλλά δι' ενα σΐ)γγρϊ?63 δλέπει, ή προσπαιθεί, τούλχχι- σ«ν, νά ίδη «άνθρώπους», ή έλλει¬ ψις πρωτοτ^πίας οχι μόνον δέν πει- ράζε1, άλλά καί ώφελεί άπό μΐάί ρζ, ά καΐ ώφελεί άπ μ απόψεως. Μία φαντασία χωρίς γ* λινον ίέν αποτελεί άκίνδονον πάν- τοτε πλεονέκτημα δ'.' Ινα σογ φέα, τού όποίου αί προθέσεις ξεπερνοδν το π-λαίΰ·!θν ντ& ηθο ' καί ό οποίος θέλει νά έ ά λή ς κί ό οποίος θέλε ση κάποιαν πολεμικήν. Ό εν μέ τάςγνώ- ΕΙ Εΐπε ό Χαλασμός: Άγάλια άγάλια Θά σέ χαταλύσ<ο έσέ,ν Ζωή· Μιά βονβή καί μίαν άνόητη 'ς τάνθο- (γνάλια Μιά ραγισματιά' μοΰ φτάνει αυτή. ΕΙχε ό Χαλασμός: Άγάλια άγάλια Θά σέ καταλνσω έσέ, Ζωή· ------------- » Μέσ' 'ς τάσάλευτα άκρογιάλιο Δέ φταϊς έσϋ κι' αν εσβυσε ή άγά- Τών χυμάτων ή άγκαλιά (σου ΑΕΝ ΦΤΛΙΣ ΕΣΥ, ·<■ .: _.....- ,··~ «ιγοΰ το·ο είνα ε^ελω? "Ρωτοτοπος. Κ α το -ερον εάν απέφευγεν, έπάναλάαίά- νομεν, μερ:/άς 0τε?,6ολά β· ^ ϊε-τεραν πρί?ιν το5 ε'ργΟϋ „», 'ή οχοια, δυττ^ώς, είναι πολί. »«·, ως είναι -,λύ άνα-' πράξις « ι,οοτ) ιιε'σα στή νύχτα ίκείνη τ' Άλωνάρη σέ μεί>υσαν τοΰ κάμπον τόσ' άρώ^ιατα
σέ μάγεψαν τα φίλτρα άπ' τό φεγγάρι
Κι' απάνω στό μεθύσι πού σέ φλόγιζε Τ _
σ' άντάμωσε τ' ώραίο παλληκάρι-
γι' αντό δέ φταϊς έσύ κι' άν μέ παρά-
(αύτή.
άγάλια
'Σ τα γερά καί 'ς τα σκληρά_ 'ς τα
ιΰ ή σταλιά· ^
έσε- Ζωι
μόν' (]Γταίει ή ννχτα έκείνη τ' Άλω-
(νάρη.
ΑΜΠΑΕΤ
'Εκλεκτά βιβλία εχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «Εθνικον Κήρυχος».
Τρανά θέλω 'ς ενα τέλος νά σέ ψ«ν
Καθώς είναι οί χάρες σου τρανές·
Τούς>- μεγάλους τοΰς Θανάτονς Ιγώ
Π ώς τονς δίνονν οί μιρές
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΙΜΑ:
___ ., τ>ίμα τοο καί ότι κατ
όρθωτε ν ά ίώτη είς τό έργον τοϋ
κάποιαν ατμόσφαιραν 'Ελληνικης
επαρχίας κ αί νά σκετσάρη άρκετά
καλά, δύο ν τρείς τύπους. Άλλ'
ό συγγραφεύς δεν διετήρησε την ε¬
παφήν τού [ΐέ την πραγματικότητβ
είς την δΐαγραφήν το5 χαραζ,τηρος
τών δύο ςρωΐΐων τού, της δεσποινί¬
δος δικηγόρον, βηλαΦη. καί τής
τού εργο«:
μέ λίγα
μή
ής Κάς Κο^έλης χά-
» *. / /Λ
ιά την καλήν έρμίηνείαν^ τοδ
υ. Οί «θοποιοί ίχταν άοκετά με-
ϊϊίτντρεΦί;, «λλ' ή Φώφη ?έν έννοε
νά ακούση τίποτε περί γάμου, έπει
......*,*,..*««υνντ-,ς, γοτος ενός πλου-
σίου ΒοΆε^τοΰ, έρωτΐύεται τρελλά
την Φωφην καί κατορθώνε'. τέλος,
ύστερα άπό χολλές περιπέτειας νά
^ίση την έπίιιονΛυ Α.··—·'■· -
. . . -----1, "■"· <·'(·ί ζωντοχήρας έξαϊέλφης της 'Αργί'- νας. Δέν υποστηρίζομεν ότι οί τύπθ! αύτοι δέν είναι άληβινοί' απλώς μό¬ νον παρατηρούμεν ότι είναι "------ ». Κάπως /^γιση την επίμονον άρνησιν της, νά έκτοπίσΐι ενα νεαρόν Άχέπαν, ποί> επρόκειτο νά τής δώσουν οί γο
ν-εΐς της ■/.«? νά κερδίση την άγά-
τ^^ της, διά ν' άποδει-<©ή (ό κ. Σο- ναίινός άγαπά βπιμύθια), ότι ό προ- ορισαάς τής γυναικός ί*ίναι ό γάμος κα; ή .ο!χ.ογένεια. Είς την εξέλιξιν τοΰ μό0ο·,>, σπουδαίον έπίσης παίζει
ρόλον ;αία ΐξαδέλ^η τής Φώφης,
μ?7 Ϊ!ά τρίτην £β?& ζωντοχηρο".
γίνας Κλάδη, επαιξε μέ
Τό ίϊίο καί ή Κα Γαπφώ
, , * - —— — —" -
εις τον ρόλον τής γρηάς "-· ·.·,·<- Ό κ. Λεπενίώτης ύχοϊιΛείς τόν ρόλον τοΰ Ήλία Καντρή, ενός μω- ροφιλοϊόξο; έπαρχίώτου, ατ.^^ί'- "άς ΰπερόολάς πού τόσον τόν ζη- μ'ώνο^ μερΐκές -φορές. Ή κ. Μ'- ρά>>τα θεογάρη διέπλασε την 25-
σποινίίβ δικηγόρον μέ άρκετήν οαν-
τασίαν καί απέδειξεν, ότι τό μέλλον
είναι δίκό της. Πολϋ καλή α*ν
την φοράν καί ή Δνίς Παολο-,'.αν-
νη είς τόν ρόλον τής χήρας Ν^θ'
λαίϊοο. Ό κ. Ν. Παπαγεωργί^ {:
παιξδ^πολ!» καλά, μολονότι δέν 'Μ
ειχε ανατεθή %τ^ίας σπαίδαίο: :
-Β
ειχε ανατεθή %τ^ίας <ουβαίβί λος, άλλά ενα ΒΟυΤ ΟΕ ΕΟΙ- μάλλον κα-θώς λέγουν είς τήνγλώΐ σαν τοΰ θεατρον. Τέλος ό κ. Ηθ'-»; μίος εδι?εν δτί εγει^ταλέντο, άλλ δτ·. τό ταλέντον χρίιάζετα: επίμο¬ νον καλλιέργειαν, διότ! άκρΛω?τ0 θετικό"; άποτέλεομα της τελε'οταίϊ; αυτής ξεχωρίζει τόν ήθοποίόν α-.Ό '.ον έρασίτέχνην. ΛΕΩΝ ΚΟΥΚΟΤΛΑΣ 'Εκλεκτά βίβλία εχει μόνον τό Βιβλιοπωλείον τοό «'Εθνίκΰό Κ*;-
ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ
ΗλΙΓΕΡΗ
Μιά λιγερή τραγούδαε στής τρίχας
τα γεφύρι
Καί τό γεφύρι τράνταξε καί τό ποτά-
μι ίοτάθη,
Καί τα πουλάκια στά χλαδιά στέ-
κουν, δέν κελαΐδοΰνε,
Καί τα καράβια στό γιαλό στέκουν,
£έν όρμενοΰνε.
Κι' ό ηλίας στό βασίλεμα οτάθη καί
. άφονγκράσθη,
Κι' ή μάννα τού τόν πάντεχε, στήν
ώρα τού νά πάη.
—"Ηλιε μου καί πώς άργησες ναρ-
ϋχς νά βασιλέψης;
Κάνε μέ τόίστρα μάλωνες, κάνε μέ
τό αιγγάρι;
Κάνε μέ τόν Αύγερινό πού είναι παλ-
ληκάρι;
—Μήτε μέ τάστρα μάλωνα, μήτε μέ
τό ςεγγάρι,
Μήτε μΐ τόν Αύγερινό .τού είναι παλ-
ληκάρι.
Μιά λιγερή τραγούδαε στής τρίχας
τό γεφύρι.
"Άλλαξε κόρη μ' τό χαβά, δλλαξε τό
τοαγοΰδι,
Γιά νά κινήση ό ποταμός, νά βγάλ'
ή Γή άέρα,
Νά κελαδι'ισουν τα πουλιά ν ά ξημε-
ρώσ' ή "μερά.
—Καί πώς ν' άλλάξω τό χαβά, ν' άλ-
λάξω τό τραγοΰδι;
Ή άγάπη μου άρρώστησε τώρα δώδε-
κα χρόνονς.
Ξαρρωστικά μοΰ γύρεψε, στόν κόσμο
* πού δέν είναι.
ΓιΊρε·ψ« τού λαγοθ τυρΐ καί τής λαφί
νας γάλα.
Ώς ποϋ νά πήξω τό τνρί νά άρμεξω
τό λαφίνα,
Άρρώστησε, ξαρρώστησε κι' δλλη
γυναΐκα παίρνει,
"Ολον τόν κόσμο κάλεσε, κι' δλη την
οίκουμενη,
'Είΐένα την άγάπη μου γιατί δέν μΐ
καλαίνει;
ΙΙαραθνράκι 6ορεινό, δεΐςε' μου την
κυρά Σον,
Άσήμι κι' όλα μάλαμμα νά φτειάσω
τα καρφιά Σου.
— θελεις κονμπάρα νά γενής, τα
στέφανα νά πιάο"ης;
θτλεις 'περέτρια νά γενχίς, νά μάς
ύπερειήσγις;
Μπήκε καί στολιζότανε τρείς μέρες
καί τρείς νύχτες,
Βάζει τόν ήλιο πρόσωπο καί τό φεγ-
γάοι στήθος
■^Καΐ τοΰ κοράκον τό φτερό 6άζει κα
μπανοφρύδι,
Καί την όχιά την πλουμαιστή 6άζει
πίσω χοτσίδι
Την δμμο την άμέτρητη, την βάζει
δαχτυλίδι.
Διόδεκα σκλάβες βάζει μπρός καί δώ-
οεκ' ά«ό πίσω.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΖΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΤίΑΥ ΑΝΤ)
ΗΛΤΟΗ
ΒΕΤίνΕΕΝ
13ΕΟΚ5
ϋΙΝΙΝΟ
3Α1ΛΝ ΑΝΤ)
5θ01ΑΙ.ΗΑυ.
Στό δρόμο πού πηγαίνανε, στή σχάλα
πού άνέβη,
Ό κόσμος πού την είδανε, >.άσαν τα
λογικά τους.
Καί οί παπάδες καί αύτοι χάσανε τα
χαρτιά τοιτς
Καΐ τα γραμματικόπουλα ?άσαν τα
γράμματά τους,
Καί ό γαμπρός στό στέςρανο. επεσε
καί έλιγώθη.
"·—Παπά, αν εΓσαι χριστιανόν, αν εί-
σαι βαφτιομένος,
Παράγυρε τα στέφανα και βόλτα
# στήν κουμπάρα.
—Σόρε, μάννα, νά φύγωμε, σνρε
μάννα να πάμε,
Κι' άπόψε τό εΐδα δνειρο, πικρό φαρ-
μακωμένο,
Χρυσό άητό μόν δώσανε καί πίσω μοΰ
τόν πήραν.
(Άπό την βραδενθεΐσαν συλλογήν
των «Εύδοϊκών» ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ Γ.
ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ)
ΟΙ|ΕΥΚΕΣ
Στοΰ δρόμον τδσπρο μάκρος,
Δεξά ζερβά μας,
Τό χαιρετοΰνε οί λενκες
Τό περασμά μας.
Χαιρέτισμ' άπό δψη
Γαληνεμένα
Στά λαχταρίσματα δλα·
Σ' έμε, σ' έσένα.
Μάς ακουσαν, μάς είδαν
Καί μδς γνωρίζουν
Οί όλόρθες τρανές λεΰνεο,
Καί ψιθνρίζουν.
Καί ψιθνρίζουν· γέρνουν
Γιά νά μάς ποΰνε
Τα δέν εδόθη ώς τώρα
Νά γροικηθοΰνε.
Γιά νά μάς ποΰνε—ώ γλώσσα
Τών αίθερίων—
Τό μυστικό τό μέγα
Τών μακαρίων.
Μά πρίν έκεΐνο λάμψη
'Εντός σου, έντός μου
Τάδράχνει καί τό πνίγει
Ό άχνός τοΰ κόσμον.
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
Η 'ΔΕΣΠ0ΙΝΙΣ_ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ:
ΑΘΗΝΑΙ, Ιούλιος.—
Ή «ΔϊΤντοινίς Δι/,ηγόρος», τοά κ.
θ. Σονϊδινοϋ, τί^ς οποίας τ, πίώτη
έ·ϊ6θη είς χά «Διονύσια», δέν είναι,
βεβαία, έργον μέ μεγάλας αξιώσεις,
ρισμενα χαρ',^ματα καί 6ά βξτ,σφά
λιζε μίαν άρκετά ε&χάριστη δραδυά,
εάν ό ΐ'ΐνν'ΐ'ίίϊ'Ί'· ~—-----
γγραφεί>ςι άπέφεογ·εν είς
ζν δεϋτίί&ν πρ&ζιν μερικάς ύπ«ί-
βολάς, τη«3 εδωσαν πρός στιγμήν
είς τόν έλαφρόν ήΊθογραφικόν ·χ7-
ρακτηρα το3 ε:γου τού τόν τόνον
τόν τόνον
_ ρηρα το3 ε:γου τού τόν τόνον
ί τής φάρσα;. Π<τ;τως ό κ. Θ. Σν>
αίίνός εγραψε μίαν κωμωδίαν ή ό·
ποία δέν εΓναι διόλου χ*ιρότερτ) ότι
τα ξίνα εργοτ το5 «'8οϋς αύτοΰ τί
ΐτ012 μας σε.ρδίροαν τόσον
αά Δέ ί
μας σε.ρδίροαν τόσον σ^νά
ζα Οί'ατρά μας. Δέν είναι άνάγκη
ησγ) μιά γυναίχα. Άπό το έρ¬
γον τοΰ κ. Σϋνα-δίνοΰ δέν λείπε:,
λοιπόν, οϊίτε ό φοσικός διάλογος ο>-
τε ή άκριβής παρατήρησις ο5τε το
χ'.οΰμορ, κόποτε' λει'πει όμως ή πλο-
κή και ή σύντονος δράσις, πράγμα-
τα «χαραίτητα είς μ.ίαν κωμωίίαν
την Αθηνά ή όποία έρχεται
είς την επαρχίαν διά νά
τί ΐπί
τών ΰείων της
ύπΌκριτικώς
αυστηά
πόλ
;
Ή «Δεσποινίς χκ7γόρ«ς» ?εν βχεΐ
την γο;γότητχ τής χωμωϊίας. Ή
τριτη πράξις της. τι <-οία, πράγμα στάνιον δι' Έλλτ^α στρ/ραφέα, εί¬ ναι ή καλλιτέρα έξ δλων παρά ττ;·/ κάποΐοτ; Λλοκην της. Ιχει κα· στ- ί η η μεία χο!» τραινάρουν ση ό της. Ιχει κα·. στ- λύ Έ ά Έν χά¬ τραινάρουν κολύ. Έν χά ση περιχτοσε: ό κ. Σϋναδ'.ν?ς δέν απέτυχεν είς την προσπάθειαν τού. ά επετύγχανε, μάλιττα, περιτσό ν εάν απέφε·ογεν επ ιστηραν κανωνιαν τής επαρχιακάς όλεως. ΚαιΘώς ίλέπεί κανείς, ή """'ϊΊΐς δέν είναι καί πολο ιτ?ω· τος. Άλλά δι' ενα σΐ)γγρϊ?63 δλέπει, ή προσπαιθεί, τούλχχι- σ«ν, νά ίδη «άνθρώπους», ή έλλει¬ ψις πρωτοτ^πίας οχι μόνον δέν πει- ράζε1, άλλά καί ώφελεί άπό μΐάί ρζ, ά καΐ ώφελεί άπ μ απόψεως. Μία φαντασία χωρίς γ* λινον ίέν αποτελεί άκίνδονον πάν- τοτε πλεονέκτημα δ'.' Ινα σογ φέα, τού όποίου αί προθέσεις ξεπερνοδν το π-λαίΰ·!θν ντ& ηθο ' καί ό οποίος θέλει νά έ ά λή ς κί ό οποίος θέλε ση κάποιαν πολεμικήν. Ό εν μέ τάςγνώ- ΕΙ Εΐπε ό Χαλασμός: Άγάλια άγάλια Θά σέ χαταλύσ<ο έσέ,ν Ζωή· Μιά βονβή καί μίαν άνόητη 'ς τάνθο- (γνάλια Μιά ραγισματιά' μοΰ φτάνει αυτή. ΕΙχε ό Χαλασμός: Άγάλια άγάλια Θά σέ καταλνσω έσέ, Ζωή· ------------- » Μέσ' 'ς τάσάλευτα άκρογιάλιο Δέ φταϊς έσϋ κι' αν εσβυσε ή άγά- Τών χυμάτων ή άγκαλιά (σου ΑΕΝ ΦΤΛΙΣ ΕΣΥ, ·<■ .: _.....- ,··~ «ιγοΰ το·ο είνα ε^ελω? "Ρωτοτοπος. Κ α το -ερον εάν απέφευγεν, έπάναλάαίά- νομεν, μερ:/άς 0τε?,6ολά β· ^ ϊε-τεραν πρί?ιν το5 ε'ργΟϋ „», 'ή οχοια, δυττ^ώς, είναι πολί. »«·, ως είναι -,λύ άνα-' πράξις « ι,οοτ) ιιε'σα στή νύχτα ίκείνη τ' Άλωνάρη σέ μεί>υσαν τοΰ κάμπον τόσ' άρώ^ιατα
σέ μάγεψαν τα φίλτρα άπ' τό φεγγάρι
Κι' απάνω στό μεθύσι πού σέ φλόγιζε Τ _
σ' άντάμωσε τ' ώραίο παλληκάρι-
γι' αντό δέ φταϊς έσύ κι' άν μέ παρά-
(αύτή.
άγάλια
'Σ τα γερά καί 'ς τα σκληρά_ 'ς τα
ιΰ ή σταλιά· ^
έσε- Ζωι
μόν' (]Γταίει ή ννχτα έκείνη τ' Άλω-
(νάρη.
ΑΜΠΑΕΤ
'Εκλεκτά βιβλία εχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «Εθνικον Κήρυχος».
Τρανά θέλω 'ς ενα τέλος νά σέ ψ«ν
Καθώς είναι οί χάρες σου τρανές·
Τούς>- μεγάλους τοΰς Θανάτονς Ιγώ
Π ώς τονς δίνονν οί μιρές
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΙΜΑ:
___ ., τ>ίμα τοο καί ότι κατ
όρθωτε ν ά ίώτη είς τό έργον τοϋ
κάποιαν ατμόσφαιραν 'Ελληνικης
επαρχίας κ αί νά σκετσάρη άρκετά
καλά, δύο ν τρείς τύπους. Άλλ'
ό συγγραφεύς δεν διετήρησε την ε¬
παφήν τού [ΐέ την πραγματικότητβ
είς την δΐαγραφήν το5 χαραζ,τηρος
τών δύο ςρωΐΐων τού, της δεσποινί¬
δος δικηγόρον, βηλαΦη. καί τής
τού εργο«:
μέ λίγα
μή
ής Κάς Κο^έλης χά-
» *. / /Λ
ιά την καλήν έρμίηνείαν^ τοδ
υ. Οί «θοποιοί ίχταν άοκετά με-
ϊϊίτντρεΦί;, «λλ' ή Φώφη ?έν έννοε
νά ακούση τίποτε περί γάμου, έπει
......*,*,..*««υνντ-,ς, γοτος ενός πλου-
σίου ΒοΆε^τοΰ, έρωτΐύεται τρελλά
την Φωφην καί κατορθώνε'. τέλος,
ύστερα άπό χολλές περιπέτειας νά
^ίση την έπίιιονΛυ Α.··—·'■· -
. . . -----1, "■"· <·'(·ί ζωντοχήρας έξαϊέλφης της 'Αργί'- νας. Δέν υποστηρίζομεν ότι οί τύπθ! αύτοι δέν είναι άληβινοί' απλώς μό¬ νον παρατηρούμεν ότι είναι "------ ». Κάπως /^γιση την επίμονον άρνησιν της, νά έκτοπίσΐι ενα νεαρόν Άχέπαν, ποί> επρόκειτο νά τής δώσουν οί γο
ν-εΐς της ■/.«? νά κερδίση την άγά-
τ^^ της, διά ν' άποδει-<©ή (ό κ. Σο- ναίινός άγαπά βπιμύθια), ότι ό προ- ορισαάς τής γυναικός ί*ίναι ό γάμος κα; ή .ο!χ.ογένεια. Είς την εξέλιξιν τοΰ μό0ο·,>, σπουδαίον έπίσης παίζει
ρόλον ;αία ΐξαδέλ^η τής Φώφης,
μ?7 Ϊ!ά τρίτην £β?& ζωντοχηρο".
γίνας Κλάδη, επαιξε μέ
Τό ίϊίο καί ή Κα Γαπφώ
, , * - —— — —" -
εις τον ρόλον τής γρηάς "-· ·.·,·<- Ό κ. Λεπενίώτης ύχοϊιΛείς τόν ρόλον τοΰ Ήλία Καντρή, ενός μω- ροφιλοϊόξο; έπαρχίώτου, ατ.^^ί'- "άς ΰπερόολάς πού τόσον τόν ζη- μ'ώνο^ μερΐκές -φορές. Ή κ. Μ'- ρά>>τα θεογάρη διέπλασε την 25-
σποινίίβ δικηγόρον μέ άρκετήν οαν-
τασίαν καί απέδειξεν, ότι τό μέλλον
είναι δίκό της. Πολϋ καλή α*ν
την φοράν καί ή Δνίς Παολο-,'.αν-
νη είς τόν ρόλον τής χήρας Ν^θ'
λαίϊοο. Ό κ. Ν. Παπαγεωργί^ {:
παιξδ^πολ!» καλά, μολονότι δέν 'Μ
ειχε ανατεθή %τ^ίας σπαίδαίο: :
-Β
ειχε ανατεθή %τ^ίας <ουβαίβί λος, άλλά ενα ΒΟυΤ ΟΕ ΕΟΙ- μάλλον κα-θώς λέγουν είς τήνγλώΐ σαν τοΰ θεατρον. Τέλος ό κ. Ηθ'-»; μίος εδι?εν δτί εγει^ταλέντο, άλλ δτ·. τό ταλέντον χρίιάζετα: επίμο¬ νον καλλιέργειαν, διότ! άκρΛω?τ0 θετικό"; άποτέλεομα της τελε'οταίϊ; αυτής ξεχωρίζει τόν ήθοποίόν α-.Ό '.ον έρασίτέχνην. ΛΕΩΝ ΚΟΥΚΟΤΛΑΣ 'Εκλεκτά βίβλία εχει μόνον τό Βιβλιοπωλείον τοό «'Εθνίκΰό Κ*;-
Ώ __ Ξ3 Ε _. Ο Ο 3>Τ
ΗΜΕΡΑ ΜΙΑΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΔΟΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΟΣ
Ιλ - ?ίν εϋτ-,σε στό Παρίσι
Κ»» τής ζωής», ε-λεγε στα
]£ί τ*>, μίλαγχολιχα ο με-
" λ'.τΐκός Ταλεϋρανϊος.
τς'ζωή: Οσοι 'δέν έζησαν
. Ιιτ. ιμ« «σως άλλοτε δεν
'·'ΐβτ '.ν'-ϊ διασκεδασε-.ς και
Ι ν/,α· ϊένοιαστη, όσον εκβιντ,
Γ-όνη. Ιδίως γιά την γυναίχα
μλιίτϊ τής άριστοχρατιας, «ου
αλτ"<θινο ά^Ο δεν μχοροΰμε άλλοιώς, νά τςολοοθησοομε την ζωή μιίς γ'>
• τοθ καλοϋ κόσμοι>, χρίν ξε-
ΐϊκω;! Άς την ζζρ3.ν.ονΑ·η-
ίι άχό" τήν στιγμή χοί» ξυχνοΰσί
Γή ίρίϊ.-, ιτου εχεφτε νά χοιμη-
ΐΕνΐι '^τζ εύχάριστο νά χαρα-
χανεΐς μ:ά χυρία, έστω
Ι νοερώς.
ρί χομύές χ^ρίες τοΰ 18ου αίώ-
ίίϊν ξϊ^νοόσαν νωρίς. "Ενας χοι-
Ιίης/ικχής λέγει ότι ςτυχνοΰ-
ι ό ή'λιος έ'χε: κάμει κιόλας
γ3?ΐ το3 ήμ'.σφαΐρίου...
■Λλλά Ιχήρξε τάχα έχοχή κατά
ΐηίΐ οί χομψές κυρίες ξυχνοί-
ρίτίρα; Είναι γνωστο ότι ό
Ιος θεωρεΓταί ώς ενα άχέ τα χαλ-
Ιερα μίσα γιά νά δ'.ατηρήτίι ή
Λοιχόν τή
τής ιυρία; τοΰ 18ου αιώνος.
;«οβίτωμε ότι είναι μαρκησία.
|μρχψίζ μα; ξτχνά τέ μεσημέ-
φυσικά κανένα κου-
I»!
— χοϋϊουνια δέν ύχήρχαν τβ-
Ιιχομτ) — ή ΰχηρεσία όμως χοίι
ρ! την ωρα ζώ ξυχνοΤ ή κυρία
[«ρ-μένε: έ=ω άχο την χόρτα,
ρι ακριβώς; την στιγμή χοίι χρέ-
Ι·ωο καί τρείς καμαριέρες συγ-
;τήν ντόνοον: ή μιά τής <ρο- |τ:ςμεταςωτ·ες χαντοΰφλές της, ^5 Τ^ν ^ρωϊντ; σΐντελλένια ρόμ χαί ή τρίτη τήν 5 μιά &ρα εί- δγη- Ιξω, άλ- , -γ—·ί «.ο ...καλλωχι- Ι!» της. Εινα: ή δευτέρα φάσ:ς ής τοι ^ρ μς άρ:στο- ^? ηι 18ου αΐώνος. τ}τον 'ίος «λονίοό. Έχεί έίένετο 51 ι,Λί;«*« καί μυρωμένους ·ί. «ι ντοίο! έΌχεϋϊαν νά ί»χο- Η^ σεβη των κίί νά τήν Ρ'«« μ- χοχλ(μίντ». Έννο- ^ Χ1ρ^'ιβ των δέν ^« των νάχρο- ης. Ή Η ΓΑΥΚΑ ΤΗΣ 251ΗΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ.- ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΤΥΣΙΜΟ ΗΜΑΣ ΜΑΡΚΗΣΙ- ΑΣ.- ΣΤΟ ΚΑΛΛΩΠΙΣΤΗΡΙΟ.- ΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ.— Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥ2ΥΓ0Σ.- Ο ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡ!>ΣΕΙΣ.~ ΤΟ ΘΕΑ-
ΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΑΛΥΝΟ ΔΕΙΠΝΟ. ΚΛΠ. *
Δεξΐφ", ή βεσποινίς
"Εθελ Πλοΰμμερ,
είς την έν Ούέστ-
ποντ οικίαν της ο¬
ποίας συνελήφθη ό
σνν)χης Φρέντερικ
Ε. Χοΰμφρη, συνε-
πείςι κατηγορίας υ¬
πό τής σνζύγου τού
Άριστερτϊκ, ή Μαίη
Πρέστων, ςρίλη
τής Δδος Πλοΰμ¬
μερ.
τί το»ς καί δεν ξινάίλεπαν πειά
τή νμητέρα τίος παρά μόνον την
/.αθηκβντα. "Ω πολί) λίγο, μεριχές αλλη μερά το χρωι.
• # · ■* ■- <· *. > * * *
,' - - , Χτεν[ομά της.
Είναι ώρα ν' άσχοληβτξ λίγο ή 1
κησία καί μέ τα οϊκογενε:3χά της
/.αθηκβντα. "Ω πολυ λίγο, μερικές
μόνον στιγμάς! Μιά γ·οναίκα· τοΰ κό¬
σμον δεν μπορεί νά ·χάστ/ τόν καιρό
της μέ τίς άνοηαίες τού σπιτ:οΰ.
Έχει σοίιρώτερα κατΟή-Αθντα. Τα
παιδία εδλεχαν μιά φορά τη μερά
τοί»ς γονείς των. Τ' άγόρια έκαμαν
μιά ύχόκλισι μχροστά στήν μητέρα
των. Τα κορίτσι* τήν φιλοϋσαν στο
...ιτηγοϋνι γιά νά μή τής βγάλουν το
κοκκινάϊι. 'Τστερα ξβνάφβυγαν μέ
τόν χαιδ»γωγό κ» την γκο^δερντά-
; βά μέ ρωτήτετε Γσω; γιατ·. δεν
τίς μίλησα ίτω: άκόμη γ:ά τόν σύ-
ζυγο τής μα,ίκητίας. Μή σάς έχ-
'χλήττεί αϊ>τό..Ό σύζνιγος ιΐίάς^ά-
1 ριττοκράτισοτς τοϋ 18ου αιώνος δεν
είχε καμμιά θέσι στή ζωή τής γυ¬
ναίκας τού. Ό δεσμός των ήταν εν¬
τελώς τυπικός.
Όχι μόνον όλόκληρο το χρωί
|λλ' ούτε καΐ την ώρα τού γεύμα¬
τος ο! δ·^ο «ύζυγοι ίέν έδλέχοντο.
Καθένας έγευματιζε χωριστά. Ή
μ^ρκησία: ετρωγε χολΰ: ψάρι, χου-
λεριχό, αΰγα, γιατί ήταν το μόνον
γεΰμά της, καθ" δλη-ν τήν διάρκεια
τής ημέρας, ώς το δεύτερο, το
Βυνό, γ.ζι 5στερα γιβ νά
ε-
"Οχι φικτιχά χεζή, άλλ' είτε μέ
φορείο είτε μέ χβρότβ1!·. Μέ φορεΐο
εδγαινε όταν ϊέν φοροΰσε έζίαημη
τουαλέττα ή όχθία ήταν άίύνατο νά
χωρέστ; στο φθρείο, άλλ' όταν ήταν
Ό Τζώρτζ Οΰάϊτ,
έκλέγων τάς ύπο-
ψηαρίας διά την νέ¬
αν έκδοσιν τοϋ Θε-
ατρικοΰ τού εργου
«Σκάνδαλα». Τα
άπαιτούμενα προ-
σόντα είναι ώραιά-
της πρόσωπον, ά-
νάστημα καΐ χάρις.
ίίΤίίχρεωμένη νά ντοθη έπίσημα, τ ό¬
τε εογαινβ μέ τήν καρότσα.
"Ας τήν χαρα·/.ολο·>θήσο·^ε στο
δρόμο της. Μ'.ά γυναίκα εχε'. πάν-
τοτε κίτί νά ψωνίτγ;, άλλά γ,χΐ όταν
δεν εχ·τ) τής άρέτε! νά έ-:σ·/έπτεται
τα μαγαζιά. ΪΒλέπεί τα νέα έμχο-
ρεύματτ, ρωτά γιά τίς μόδες, μα-
θαίνε: τί χρώματα καί τί ΰφάαμα-
τα πρόκειτα-, νά φορεθβϋν. Καί ή
ααρκησία μας λοιχόν Ικχ^ε τήν 6όλ-
της στά μαγαζιά, στά άριστοχρατι-
κώτερα φυστκά, σ' έκείνα χοΰ ή χε-
λϊτεία των άχετελεί'το άχοκλειστί-
κώς- άπό μαρκησίες καί κόμησσες.
ΏστόσΌ πρίν πάεΐ στον χερίχα-
το, επρειτε καί κίτι (ϊλλο νά κάντ/
νά περάση άχο τόν, κομωτή της.
7Ησαν δέδαια χεχειραμένες καί ή
Λαμ:ρ:έρβς χοίι· την είχαν χτενίστρ
εχρεπ* δμως νά περάττί έτάνω άχό
τα μαλλιά μιάς κομψτ|ς γυναίκας
καί τό χέρι τοί ·Α0[λλ'.τέχνη κομμω-
τή·
Άκολουθοΰσε ό χερίχατος άλλ'
αύτος δαστοϋσε χολί) λίγο γιατί ή
μαρκητία διαζότανε νά-χάτ) σέ καμ¬
μιά άχογε'οματινή συγκέντρωσ: όπου
τήν εϊχανε καλέσει καί ό*-ου θα-
κο;ε άχαγγελία χοιημάτων καί μο>
σική, καί Ιχε-.τα στ6 θέατρο, τό ό-
χοΐον άρχιζε στίς χέντε. Τήν έχοχή
έκείνη ύχήρχαν τρία μεγάλα θέα-
τρα στό Παρίσι: ή Γαλλ'.κή Κω-
μωίία. καί ή "Οχερα.
Ή "Οχερΐ ήταν τα άριστοκρατι-
κώτερο Οέ'ατρο. Έκεϊ λοιπόν έχή-
γαινε ή μαρκησία μας καί χρο πάν¬
των τίς ήμέρες Οχου επαιζεν με-
λοδράματα τοΰ Γκλουκ. Τότε δεν εν-
νο-.ωθε χώς χερνοΰσε ή ωρα καί ο-
τίς 9 9!/2 σηκωνότανε νά φύγΐβ δεν
καταλάδαινε κι' αυτή χώς εΐχαν πε-
ράτει τέ·ασερες όλόκληρες ώρες.
Καί νά μας τώρα στήν καλλά¬
ρη στιγμή τής ημέρας τής μαρκη-
σίας: σττ/ν <ττιγμή τοΰ δείχνου. ΤΗ- ταν ή ώρα το5 μεγαλήτερον κεφ:οΰ. Τα χνεύματα ζωήρευαν, τα χειράγ- ματα Ιδιναν καί επαιρναν καί σέ μιά άτμόσφαιρα έλ^φριας μέθης άχο- λα»ι€άνανε κανείς δ,τι χειο ώραΓο είχεν ή έχίδειξη Ικείνη τής έχο- χής: τή λεχτήι ήδονή τής κυβέν- τας. „ Μιά μαρκησία δέν τ)το δυνατόν νά δε'.χνήση μόνη. ΕΙχε λοιχόν χάντα συντροφιά, άλλά ουντροφιά έκλε- κτή, τοϋς χειδ στε·«>ύς φίλοος, τ>-
δρες καί γυναΤκες. Καμμιά εϊκοσα-
ριά τό —ολΰ ·πρ&3ωζζ. Κομψές κυ¬
ρίες, άνθρωχθ! τοΰ κόσμου καί δοο
τρείς καλλιτεχναί. Τό ϊείχνο έδα-
στοΰσε δΰο καί τρ·είς ώρες κάχοτε
άλλ' ήταν τόσο εΰχάρ!<Γτο ώστε όλοι ηύχοντο νά κρατήση ώς τέ χρωί. "Οταν τελείωνε καί εφευγε καί ό τελευταίος καλεσμένος, ή καμαρ-.έ- ρες ΐτρεχ2·>/ στή μ7·ρκησία. Γρήγο-
ρα-γρηγορα άλάφρωναν τήν /.υρία
τους άχ' τα ίαρειά της ροϋχα καί
ΰστερα ισγά-σιγά την άνέδαζαν στδ
χρεδδάτι της.
Σέ^,'.γο ή «χερδικοΰλά μας>> κοι-
μότανε. "Ενα μικρά φρικίασμα άνα-
τάραζε τα δλέφαρά της καί τήν
άτρη των ·χε·.λέων της. Ήταν άχ'
τέ γλυκο δνειρο όχου τήν ει-/εν δυ-
θίτίί ή σαμχάνια.
ΑΗΕΚΑΟΤΑ
'Εοραος ό Δ', τής Γαλλία; δα-
σιλεύς, έρωτευ&είς τήν Έίρ'.ν.έτην
ντέ Τΐαγγέ, ΰχεσχέθη νά την ν■>,!.·
ΐευθή. Αντη όμως γνωρίζουσα την
άςττατϊειαν τοΰ ίασιλέως, εζήτησεν
Ηγράφως τήν άχόσχεσιν. Ό 6α-
ϊΐλευς ο*Αως, χρίν τήν δώση είς
αύτην, τήν εδ«'.ξεν είς τέν ίιχουρ-
γόν τού Σουλύ. Αύτές άνατγ/>ώσας
το Ιγγραφον, τέ κατεξέσχ'.σε. οΕί-
σαι τοελλος τού εφώναξε τότε ό
6ασ·λεύς. Να?, άχεκρίθη ό Σουλ-'.
ίασιλεύς». ^·Ναί, άχεκρίθη ό Σο>·
λί, άλλ' ε*θ« ν ά ήμην μόνος έγο
έν Γαλλία»». Ό βασιλεύς γωρίς νά
δυσαρεστηθή, τότε, καί έννοησας τ:
! ήθελε νά χή ό ΰχουργός τοο. τόν
'Εκλεκτά βίδλία εχει μόνον τό
Βίβλ'.οχωλεΐον τοϋ «'Εθνικοϋ Κή-
ροχος»
ΗΜΕΡΑ ΜΙΑΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΔΟΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΟΣ
Ιλ - ?ίν εϋτ-,σε στό Παρίσι
Κ»» τής ζωής», ε-λεγε στα
]£ί τ*>, μίλαγχολιχα ο με-
" λ'.τΐκός Ταλεϋρανϊος.
τς'ζωή: Οσοι 'δέν έζησαν
. Ιιτ. ιμ« «σως άλλοτε δεν
'·'ΐβτ '.ν'-ϊ διασκεδασε-.ς και
Ι ν/,α· ϊένοιαστη, όσον εκβιντ,
Γ-όνη. Ιδίως γιά την γυναίχα
μλιίτϊ τής άριστοχρατιας, «ου
αλτ"<θινο ά^Ο δεν μχοροΰμε άλλοιώς, νά τςολοοθησοομε την ζωή μιίς γ'>
• τοθ καλοϋ κόσμοι>, χρίν ξε-
ΐϊκω;! Άς την ζζρ3.ν.ονΑ·η-
ίι άχό" τήν στιγμή χοί» ξυχνοΰσί
Γή ίρίϊ.-, ιτου εχεφτε νά χοιμη-
ΐΕνΐι '^τζ εύχάριστο νά χαρα-
χανεΐς μ:ά χυρία, έστω
Ι νοερώς.
ρί χομύές χ^ρίες τοΰ 18ου αίώ-
ίίϊν ξϊ^νοόσαν νωρίς. "Ενας χοι-
Ιίης/ικχής λέγει ότι ςτυχνοΰ-
ι ό ή'λιος έ'χε: κάμει κιόλας
γ3?ΐ το3 ήμ'.σφαΐρίου...
■Λλλά Ιχήρξε τάχα έχοχή κατά
ΐηίΐ οί χομψές κυρίες ξυχνοί-
ρίτίρα; Είναι γνωστο ότι ό
Ιος θεωρεΓταί ώς ενα άχέ τα χαλ-
Ιερα μίσα γιά νά δ'.ατηρήτίι ή
Λοιχόν τή
τής ιυρία; τοΰ 18ου αιώνος.
;«οβίτωμε ότι είναι μαρκησία.
|μρχψίζ μα; ξτχνά τέ μεσημέ-
φυσικά κανένα κου-
I»!
— χοϋϊουνια δέν ύχήρχαν τβ-
Ιιχομτ) — ή ΰχηρεσία όμως χοίι
ρ! την ωρα ζώ ξυχνοΤ ή κυρία
[«ρ-μένε: έ=ω άχο την χόρτα,
ρι ακριβώς; την στιγμή χοίι χρέ-
Ι·ωο καί τρείς καμαριέρες συγ-
;τήν ντόνοον: ή μιά τής <ρο- |τ:ςμεταςωτ·ες χαντοΰφλές της, ^5 Τ^ν ^ρωϊντ; σΐντελλένια ρόμ χαί ή τρίτη τήν 5 μιά &ρα εί- δγη- Ιξω, άλ- , -γ—·ί «.ο ...καλλωχι- Ι!» της. Εινα: ή δευτέρα φάσ:ς ής τοι ^ρ μς άρ:στο- ^? ηι 18ου αΐώνος. τ}τον 'ίος «λονίοό. Έχεί έίένετο 51 ι,Λί;«*« καί μυρωμένους ·ί. «ι ντοίο! έΌχεϋϊαν νά ί»χο- Η^ σεβη των κίί νά τήν Ρ'«« μ- χοχλ(μίντ». Έννο- ^ Χ1ρ^'ιβ των δέν ^« των νάχρο- ης. Ή Η ΓΑΥΚΑ ΤΗΣ 251ΗΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ.- ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΤΥΣΙΜΟ ΗΜΑΣ ΜΑΡΚΗΣΙ- ΑΣ.- ΣΤΟ ΚΑΛΛΩΠΙΣΤΗΡΙΟ.- ΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ.— Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥ2ΥΓ0Σ.- Ο ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡ!>ΣΕΙΣ.~ ΤΟ ΘΕΑ-
ΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΑΛΥΝΟ ΔΕΙΠΝΟ. ΚΛΠ. *
Δεξΐφ", ή βεσποινίς
"Εθελ Πλοΰμμερ,
είς την έν Ούέστ-
ποντ οικίαν της ο¬
ποίας συνελήφθη ό
σνν)χης Φρέντερικ
Ε. Χοΰμφρη, συνε-
πείςι κατηγορίας υ¬
πό τής σνζύγου τού
Άριστερτϊκ, ή Μαίη
Πρέστων, ςρίλη
τής Δδος Πλοΰμ¬
μερ.
τί το»ς καί δεν ξινάίλεπαν πειά
τή νμητέρα τίος παρά μόνον την
/.αθηκβντα. "Ω πολί) λίγο, μεριχές αλλη μερά το χρωι.
• # · ■* ■- <· *. > * * *
,' - - , Χτεν[ομά της.
Είναι ώρα ν' άσχοληβτξ λίγο ή 1
κησία καί μέ τα οϊκογενε:3χά της
/.αθηκβντα. "Ω πολυ λίγο, μερικές
μόνον στιγμάς! Μιά γ·οναίκα· τοΰ κό¬
σμον δεν μπορεί νά ·χάστ/ τόν καιρό
της μέ τίς άνοηαίες τού σπιτ:οΰ.
Έχει σοίιρώτερα κατΟή-Αθντα. Τα
παιδία εδλεχαν μιά φορά τη μερά
τοί»ς γονείς των. Τ' άγόρια έκαμαν
μιά ύχόκλισι μχροστά στήν μητέρα
των. Τα κορίτσι* τήν φιλοϋσαν στο
...ιτηγοϋνι γιά νά μή τής βγάλουν το
κοκκινάϊι. 'Τστερα ξβνάφβυγαν μέ
τόν χαιδ»γωγό κ» την γκο^δερντά-
; βά μέ ρωτήτετε Γσω; γιατ·. δεν
τίς μίλησα ίτω: άκόμη γ:ά τόν σύ-
ζυγο τής μα,ίκητίας. Μή σάς έχ-
'χλήττεί αϊ>τό..Ό σύζνιγος ιΐίάς^ά-
1 ριττοκράτισοτς τοϋ 18ου αιώνος δεν
είχε καμμιά θέσι στή ζωή τής γυ¬
ναίκας τού. Ό δεσμός των ήταν εν¬
τελώς τυπικός.
Όχι μόνον όλόκληρο το χρωί
|λλ' ούτε καΐ την ώρα τού γεύμα¬
τος ο! δ·^ο «ύζυγοι ίέν έδλέχοντο.
Καθένας έγευματιζε χωριστά. Ή
μ^ρκησία: ετρωγε χολΰ: ψάρι, χου-
λεριχό, αΰγα, γιατί ήταν το μόνον
γεΰμά της, καθ" δλη-ν τήν διάρκεια
τής ημέρας, ώς το δεύτερο, το
Βυνό, γ.ζι 5στερα γιβ νά
ε-
"Οχι φικτιχά χεζή, άλλ' είτε μέ
φορείο είτε μέ χβρότβ1!·. Μέ φορεΐο
εδγαινε όταν ϊέν φοροΰσε έζίαημη
τουαλέττα ή όχθία ήταν άίύνατο νά
χωρέστ; στο φθρείο, άλλ' όταν ήταν
Ό Τζώρτζ Οΰάϊτ,
έκλέγων τάς ύπο-
ψηαρίας διά την νέ¬
αν έκδοσιν τοϋ Θε-
ατρικοΰ τού εργου
«Σκάνδαλα». Τα
άπαιτούμενα προ-
σόντα είναι ώραιά-
της πρόσωπον, ά-
νάστημα καΐ χάρις.
ίίΤίίχρεωμένη νά ντοθη έπίσημα, τ ό¬
τε εογαινβ μέ τήν καρότσα.
"Ας τήν χαρα·/.ολο·>θήσο·^ε στο
δρόμο της. Μ'.ά γυναίκα εχε'. πάν-
τοτε κίτί νά ψωνίτγ;, άλλά γ,χΐ όταν
δεν εχ·τ) τής άρέτε! νά έ-:σ·/έπτεται
τα μαγαζιά. ΪΒλέπεί τα νέα έμχο-
ρεύματτ, ρωτά γιά τίς μόδες, μα-
θαίνε: τί χρώματα καί τί ΰφάαμα-
τα πρόκειτα-, νά φορεθβϋν. Καί ή
ααρκησία μας λοιχόν Ικχ^ε τήν 6όλ-
της στά μαγαζιά, στά άριστοχρατι-
κώτερα φυστκά, σ' έκείνα χοΰ ή χε-
λϊτεία των άχετελεί'το άχοκλειστί-
κώς- άπό μαρκησίες καί κόμησσες.
ΏστόσΌ πρίν πάεΐ στον χερίχα-
το, επρειτε καί κίτι (ϊλλο νά κάντ/
νά περάση άχο τόν, κομωτή της.
7Ησαν δέδαια χεχειραμένες καί ή
Λαμ:ρ:έρβς χοίι· την είχαν χτενίστρ
εχρεπ* δμως νά περάττί έτάνω άχό
τα μαλλιά μιάς κομψτ|ς γυναίκας
καί τό χέρι τοί ·Α0[λλ'.τέχνη κομμω-
τή·
Άκολουθοΰσε ό χερίχατος άλλ'
αύτος δαστοϋσε χολί) λίγο γιατί ή
μαρκητία διαζότανε νά-χάτ) σέ καμ¬
μιά άχογε'οματινή συγκέντρωσ: όπου
τήν εϊχανε καλέσει καί ό*-ου θα-
κο;ε άχαγγελία χοιημάτων καί μο>
σική, καί Ιχε-.τα στ6 θέατρο, τό ό-
χοΐον άρχιζε στίς χέντε. Τήν έχοχή
έκείνη ύχήρχαν τρία μεγάλα θέα-
τρα στό Παρίσι: ή Γαλλ'.κή Κω-
μωίία. καί ή "Οχερα.
Ή "Οχερΐ ήταν τα άριστοκρατι-
κώτερο Οέ'ατρο. Έκεϊ λοιπόν έχή-
γαινε ή μαρκησία μας καί χρο πάν¬
των τίς ήμέρες Οχου επαιζεν με-
λοδράματα τοΰ Γκλουκ. Τότε δεν εν-
νο-.ωθε χώς χερνοΰσε ή ωρα καί ο-
τίς 9 9!/2 σηκωνότανε νά φύγΐβ δεν
καταλάδαινε κι' αυτή χώς εΐχαν πε-
ράτει τέ·ασερες όλόκληρες ώρες.
Καί νά μας τώρα στήν καλλά¬
ρη στιγμή τής ημέρας τής μαρκη-
σίας: σττ/ν <ττιγμή τοΰ δείχνου. ΤΗ- ταν ή ώρα το5 μεγαλήτερον κεφ:οΰ. Τα χνεύματα ζωήρευαν, τα χειράγ- ματα Ιδιναν καί επαιρναν καί σέ μιά άτμόσφαιρα έλ^φριας μέθης άχο- λα»ι€άνανε κανείς δ,τι χειο ώραΓο είχεν ή έχίδειξη Ικείνη τής έχο- χής: τή λεχτήι ήδονή τής κυβέν- τας. „ Μιά μαρκησία δέν τ)το δυνατόν νά δε'.χνήση μόνη. ΕΙχε λοιχόν χάντα συντροφιά, άλλά ουντροφιά έκλε- κτή, τοϋς χειδ στε·«>ύς φίλοος, τ>-
δρες καί γυναΤκες. Καμμιά εϊκοσα-
ριά τό —ολΰ ·πρ&3ωζζ. Κομψές κυ¬
ρίες, άνθρωχθ! τοΰ κόσμου καί δοο
τρείς καλλιτεχναί. Τό ϊείχνο έδα-
στοΰσε δΰο καί τρ·είς ώρες κάχοτε
άλλ' ήταν τόσο εΰχάρ!<Γτο ώστε όλοι ηύχοντο νά κρατήση ώς τέ χρωί. "Οταν τελείωνε καί εφευγε καί ό τελευταίος καλεσμένος, ή καμαρ-.έ- ρες ΐτρεχ2·>/ στή μ7·ρκησία. Γρήγο-
ρα-γρηγορα άλάφρωναν τήν /.υρία
τους άχ' τα ίαρειά της ροϋχα καί
ΰστερα ισγά-σιγά την άνέδαζαν στδ
χρεδδάτι της.
Σέ^,'.γο ή «χερδικοΰλά μας>> κοι-
μότανε. "Ενα μικρά φρικίασμα άνα-
τάραζε τα δλέφαρά της καί τήν
άτρη των ·χε·.λέων της. Ήταν άχ'
τέ γλυκο δνειρο όχου τήν ει-/εν δυ-
θίτίί ή σαμχάνια.
ΑΗΕΚΑΟΤΑ
'Εοραος ό Δ', τής Γαλλία; δα-
σιλεύς, έρωτευ&είς τήν Έίρ'.ν.έτην
ντέ Τΐαγγέ, ΰχεσχέθη νά την ν■>,!.·
ΐευθή. Αντη όμως γνωρίζουσα την
άςττατϊειαν τοΰ ίασιλέως, εζήτησεν
Ηγράφως τήν άχόσχεσιν. Ό 6α-
ϊΐλευς ο*Αως, χρίν τήν δώση είς
αύτην, τήν εδ«'.ξεν είς τέν ίιχουρ-
γόν τού Σουλύ. Αύτές άνατγ/>ώσας
το Ιγγραφον, τέ κατεξέσχ'.σε. οΕί-
σαι τοελλος τού εφώναξε τότε ό
6ασ·λεύς. Να?, άχεκρίθη ό Σουλ-'.
ίασιλεύς». ^·Ναί, άχεκρίθη ό Σο>·
λί, άλλ' ε*θ« ν ά ήμην μόνος έγο
έν Γαλλία»». Ό βασιλεύς γωρίς νά
δυσαρεστηθή, τότε, καί έννοησας τ:
! ήθελε νά χή ό ΰχουργός τοο. τόν
'Εκλεκτά βίδλία εχει μόνον τό
Βίβλ'.οχωλεΐον τοϋ «'Εθνικοϋ Κή-
ροχος»
18
Π
Π
π
ι
Ε
Π
Π
Β
Π
Π
ιΊ
Π
Π
Π
Π
Π
Π
Π
Π
Π
Ν Α ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΛΥΡΟΣ
.. Ό Κομ,ψότατος Χρυσοδε^ένος Ύόρος
ΜΕ 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τοΰς θαυμαστάς τοΰ «Έθνικοϋ Κήρυκος»
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡθε ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΟΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΗΕ- ΚΟΜΨΟΤΕΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕθΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΠΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τοϋδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοϋ-
τος ΰλτ|ς. Φιλολογία, Ί-
.« στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βίομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος τής
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθσνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανων. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά ίδητε μό¬
ντη σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα τής αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ τής πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλοπαιδικόν 'Ημε-
ρολάγοιν κοσμεΐται καί
μέ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρωμικώς. Είκάνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων καί Εύρωπαίων. Ά-
πό την σημερινήν καί άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καϊ άπο δλα τα κέντρω
της Τέχνης, τής Εύρώ-
πης καί Άμερικής. Ή
ΐστορία τοΰ Άμερικανι-
κοϋ πολιτισμοΰ πλουσίως
εικονογρα^ρημένη.
ΤΟ
άντιπροσωπευει μίαν ά-
φθάστου τελειότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκην
δλων τόόν αίώνων καί 3-
λων των 'Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΟΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα έκτύπω-
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου.. Ή βιβλιοδεσία τοϋ
εργου είναι άπαραμίλλως
πλουσία.
Καί δλος αύτός ό πλοϋτος, μέ 400 θέματα, με ύπερτριακοσίας είκσνας, ποο γεμίζει τάς 448 σελίδας τοΰ καλλιτεχνικώτατα δεμένου
τυμου τοΰ 1929, δίδεται χάρισμα, άντί ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλΰπτόντος μέρος των τεραστίων δαπανών της εκδόσεως τού.
Πάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήσητε, νά στολίσητε τάς βιβλιοθηκας σας. Στείλατέ το καί είς τούς ίδικους
σας είς την Πατρίδα νά τό άπολαύσουν καί αύτοι καί νά θαυμάσουν τάς προόδους των Έλληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δω¬
ρον δ.ά τούς συμΛατρΛότας σας, τούς συγγενείς σας, τούς φίλους σας. Τό ευθηνότερον καί πλουσιώτερσν δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ Ιΐ ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σος σημερον, πρίν έξαντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΗΕΗΑΙΧ» ΡΚΙΝΤΙΝΟ δΥΝϋΙΟΑΤΕ,
140 νβ5ΐ 26111 δΐΓββΙ Ν. Υ. (Αγ.
Αξιότιμοι Κνοιοι:— Σάς έσωχλείω δολλ. 1.00, επί πλέον καΐ τα
εξοοα άποστολής, μέ την παράκλησιν δπως μοί άποστείλητι τό
«ΕΓΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ» τοδ 1929.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
• ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
■
ϊ "Ονομα .....ΛΛΛ
ι Διεύθυνσις .....Λ
Πόλις ....................... Πολιτεία
5 ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.—Τα εξοδα αποστολάς, ήτοι 25 σέντς δι' έκαστον
ι αντίτυπον, είναι είς βάοος τοΰ άγοραοττοΰ. Άναλαμβάνομεν νά τό τα-
• χυδρομήσωμεν ημείς, όιά λογαριασμόν οας, «Ις οΙονδηΛθτε μέρος
• τον κόσμου.
ΙΙΚΙϋΙΙ!!· ΛΜΑΧΜΜΜΜΜΜβ * ·*· ■ »<Λ*Μ9Λ*Λ» ■■■···■■■_■ ···■■» 4 ·■··
Π
Π
π
ι
Ε
Π
Π
Β
Π
Π
ιΊ
Π
Π
Π
Π
Π
Π
Π
Π
Π
Ν Α ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΛΥΡΟΣ
.. Ό Κομ,ψότατος Χρυσοδε^ένος Ύόρος
ΜΕ 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τοΰς θαυμαστάς τοΰ «Έθνικοϋ Κήρυκος»
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡθε ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΟΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΗΕ- ΚΟΜΨΟΤΕΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕθΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΠΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τοϋδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοϋ-
τος ΰλτ|ς. Φιλολογία, Ί-
.« στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βίομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος τής
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθσνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανων. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά ίδητε μό¬
ντη σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα τής αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ τής πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλοπαιδικόν 'Ημε-
ρολάγοιν κοσμεΐται καί
μέ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρωμικώς. Είκάνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων καί Εύρωπαίων. Ά-
πό την σημερινήν καί άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καϊ άπο δλα τα κέντρω
της Τέχνης, τής Εύρώ-
πης καί Άμερικής. Ή
ΐστορία τοΰ Άμερικανι-
κοϋ πολιτισμοΰ πλουσίως
εικονογρα^ρημένη.
ΤΟ
άντιπροσωπευει μίαν ά-
φθάστου τελειότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκην
δλων τόόν αίώνων καί 3-
λων των 'Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΟΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα έκτύπω-
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου.. Ή βιβλιοδεσία τοϋ
εργου είναι άπαραμίλλως
πλουσία.
Καί δλος αύτός ό πλοϋτος, μέ 400 θέματα, με ύπερτριακοσίας είκσνας, ποο γεμίζει τάς 448 σελίδας τοΰ καλλιτεχνικώτατα δεμένου
τυμου τοΰ 1929, δίδεται χάρισμα, άντί ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλΰπτόντος μέρος των τεραστίων δαπανών της εκδόσεως τού.
Πάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήσητε, νά στολίσητε τάς βιβλιοθηκας σας. Στείλατέ το καί είς τούς ίδικους
σας είς την Πατρίδα νά τό άπολαύσουν καί αύτοι καί νά θαυμάσουν τάς προόδους των Έλληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δω¬
ρον δ.ά τούς συμΛατρΛότας σας, τούς συγγενείς σας, τούς φίλους σας. Τό ευθηνότερον καί πλουσιώτερσν δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ Ιΐ ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σος σημερον, πρίν έξαντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΗΕΗΑΙΧ» ΡΚΙΝΤΙΝΟ δΥΝϋΙΟΑΤΕ,
140 νβ5ΐ 26111 δΐΓββΙ Ν. Υ. (Αγ.
Αξιότιμοι Κνοιοι:— Σάς έσωχλείω δολλ. 1.00, επί πλέον καΐ τα
εξοοα άποστολής, μέ την παράκλησιν δπως μοί άποστείλητι τό
«ΕΓΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ» τοδ 1929.
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
• ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
■
ϊ "Ονομα .....ΛΛΛ
ι Διεύθυνσις .....Λ
Πόλις ....................... Πολιτεία
5 ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.—Τα εξοδα αποστολάς, ήτοι 25 σέντς δι' έκαστον
ι αντίτυπον, είναι είς βάοος τοΰ άγοραοττοΰ. Άναλαμβάνομεν νά τό τα-
• χυδρομήσωμεν ημείς, όιά λογαριασμόν οας, «Ις οΙονδηΛθτε μέρος
• τον κόσμου.
ΙΙΚΙϋΙΙ!!· ΛΜΑΧΜΜΜΜΜΜβ * ·*· ■ »<Λ*Μ9Λ*Λ» ■■■···■■■_■ ···■■» 4 ·■··
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,— ΚΥΡΙΑΚΗ. 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1929.
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔίΗΓΗΜΑΤΑ-ΤΟΥ Α. ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ
ΤΑ. Κ
Μ
των χυμα-
των
χημ χ« ολων
ήτων καταιγίδων, τττ
ί φαλακρός:, ο υψινωτος
αί τής σιγηί. Β,ι
ί Α^ίορείνός, ό θολασσόπληκτος,
«5ό*οίου>μ
Λ παλαιόν, τό χατηρειπωμβνον
ρ5ν χωρίον. Δέν ΰπήρχε κυμ»
ίαχιχβδ πελάγους και των κολ-
ς Χαλκιδικής, «εν υπηρχ«
ΐ «ξωαμένον έκ τής Μαυρης
λίαης *« τής Προποντιίο*
τμίν6ν αι» τους κολποος και δι-
^ διά των πορθμών, απΌπι;·>
ν ά™ τοΰς άφρούς τού πελα-
; χαί έίερεογμένον άχο τα «6ο-
α δάδτ; τού πόντοο, τα κάτωθεν
ϊθλκΰ, χ,αταπληκτικοΰ Άθω-
Μ όικίον νά μην ήρχετο να
η, τα χράσπεδα τού 'αμαυροΰ
ά
^νον
Ιτανειθϋ -Γ-Λ-_ _
Ι 'Ανέτεινε ^ επάνω της θαλάσσης
Ι: ϋφος εμ-λη-κτον, χλήρες ίλίγ-
ι χαί σ·/Λτο5ίνης·, καί ήτο ποτέ
.λλΐβ ->ηρης ψυχών καί φωνών,
1 τώ$α ήτο έρημοςπλήρης έρει-
'Κα! δύο μεγάλοι αίγιαλοί
... χά! ένθεν άπλώνονται, κάτω,
Ι- τί ΐεαέλια δύο φοβερών κρη-
Ιων. Ό είς σχαρμένους μέ δράχοος
Ίοος είς σχήματο πρανή καί
*" ώς λείψανα χαλαιάς γχ-
.., -Λίας σωζόμενα είς τό πεδί-
| τής μάχης, στρωμένος μέ χολί-
[ λευαά, ϊρνΰρά, μα^γορώδη, έ-
[?οτα, καί μέ άμμον φοιάν, στίλ-
Ιϊΐζν καί ή άμμος κυρτούτοι διά
Ιικ, χά! ό 6υθο ςάποτόμως 6αθύ-
Ιτι:· ό χολομίητής, άν ήθελε τολ-
■ιί—. νά έτπδη είς τό κΰμα, ελκετοι
την σύρτ:ν τήν βαθείαν, τήν
' και πρασινίζοΜβν καί γα-
την ο'ουαν λίκνον τοΰ μΐκροΰ
[ριτωνος καί_παστάδα τής μελαγ-
'ϋΐήνο·-, όποο ύφρός κοί
οιχο κύμα καί οδυσσός, φαι-
'ΜζθΜΊ ποικίλην καί ένίοτε
1 ΐταιίιάν.
ψ* πρός ανατολάς άντικρύζει
^ «ναέριον απόστασιν μέ τήν ά-
•V
τοΟ^Κοορούχη ^ήν λευκήν καί
:Ψ, ο-ου φαντάσματα καί δαί-
«ς, βτβνιως όρατοί, δέν χχόοον
«ΧΜιωτ, παμμεγέθεις λίθοος, άχο
Χαί τόν κρημνόν τόν
ατω είς την βάσιν τού
^ Ά ^οϋ χελά-
μέ την δάρκαν, διά
'
' «»«ς, την νίκτα, ο!
Ρ«γηλ6ς
*»οί χά!
1
Οί
1 εκείν01 «ά
των
μό-
τόν
«ίς
είς το
■/.αί
μ
^? ς φλεγ-
τήν οργήν 6ίς
Ή Ντώροθυ Μποΰντι, 12 έτών, δυνατή παίκτρια τέννις, έν Ράϋ, Ν.
Γ. Ή μήτηρ της, κ. Μαίη Ρ Ράϋ, είναι έπίσης ν.αλή παίκτρια τέννις.
άμμθΐί στιλ—»ής ουτε είναι όρατή
τής τ)αλαα·σίοίς νύμφης ή ιτα-στάς,
ό ^άλαμος τής Νηρηΐδος. Πελα-
γος 6*9ί) εως την άντικρ:>νήν στε¬
ρεάν άπλΐϋται, καί μονόχορδος ό-
μνωδός δέν^ΐΓαύει νά όργώντ) ό 5ν«-
μος, ό Άργέστης. Καί κατεμχρο-
σθεν, ολίγον τχ>ρειο5οτ·.κώς είς τόν
δράχον τού 'Ερημου Χωρίου, άπε-
σπασμένοι, 6αχτ:σαένοι είς τό κύμα
ϊύο 6ράχοι ζατντέρημοι βνακύχτου-
σι. Κάτω είς τοΰς πόδας τούτων,
είς τα άντρα τα Όαλάσσια καί τάς
σχιλάδας τάς θαλασσογλύχτους", έ-
κεΐ δόσκοικπ καί λοξοχατοΰσι τα
θζυμασιώτερα χετροκάίουρα καί τ«·
γούρια τού κόσμου, μέ τα έρυΌρά
χροεχοντα ώς κλαδωτά αύγά των,
ψηνόμενα, ψάλλοντα μελωίικώς,
είς την άνθρακ.ιάν, μεγάλα, εύχϋμ»
τήν γεϋσιν. Κ' επάνω είς τούς δίο
έχείνο^ς όψηλοκρημνους σκοπέλθΰς,
όστις Θά ετόλμα χοτέ ν' άναρριχη-
ή, διά νά συλλέξη αν δάναται έ-
ξαίσια λάχανα καί θχψ.ασί·ας άγρι-
οκράμβας, όφείλει νά ζ(ύσθη καλώς
μέ χοντρόν σχοινίον πρός την μέ¬
σην, νά χροσδέση τό εν άκρον είς
τον χονδρόν κορμόν τού γηραιοδ θα¬
λασσίου θάμνου, τού χροσ^υομένοο
έχί τής όφρύος τοϊ.βράχου, είτα ν'
άναρριχηβ'μ είς τδ μέτωπον τοΰ κρη-
μνθϋ άργά καί μβ άκρον προφύλα¬
ξιν, καί πάλιν 6έ6αιος δέν θά είναι
αν θά"εύτυχηστ) νά κατέλθη σωος
κ αί ύγιής άπο τό Οψος έκείνο, όπου
οί γλάρθ! θρηνωδώς κρώζοντες πε-
ριΐπτανται περί τάς γωνία-ς; τού€ρά-
χου καί τάς έξοχάς, περί το μέρος
&χοα κρύπτετα·. ή φωλεά των, είς
τήν θέαν τού ξένοι> έπιδρομεως.
Είναι τόσον πολύτίμα τα άγριο-
ανα τοΰ Θχομασίθϋ εκείνον 6ρά-
χ, ώΐτε ποτέ δέν 'άγοράζονται άν-
τί όσοδήποτε χοσοΰ χρημάτων....
Μόνον χληρώνονται ή μέ αγάπην
καί μέ φιλίαν, ή ένίοτε μέ κεράσμα-
τα, είς τον άφωσ'.ωμένον κοομπά-
ρον μας, τόν Τζενεγόν, ή κάποτε
καί μέ ψηφοας, όταν έπίκεινται εκ¬
λογαί., έπε-.δή ^ κοομχάρος Τζε-
νεγός είναι λίαν ίαθέως άφωσιω-
αένος είς τοίις φίλους το«, καί τό-
τε μόνον θά σέ φιλέψτ) «λόχον α βο-
λασσινά», ότον είναι δέδαιος δτι θά
δώσης ψήφον είς τδ «κόμμο μιαις».
"Ολίγον άπωτέρω πρός νότον των
δίο ίράχων, είς τό μέσον τού χόν-
του, χάντοτε σχεδόν, «ν γολήντ^ καί
έν τρίκψία, ακούεται μίβ όρχήστρα,
ήτις Ιχει πάντοτε «δ:κό της σκο
πό»' καδώς λέγουν. Είναι μία δφα-
λος, ήτις καλείται κοκνώς Καλα-
φότης;. Διά τινος όπής έκδλόζει ΐ>-
χοδρκχίως τό νερόν, είτα άΛίπηδα,
καί 'άποτελεϊ κρότον όμοιον μέ τόν
τής «ματσόλας» ή ξ-Λίνης σφόρας
τού καλαφάτη — ή τού «διανάκτο,ι»
όπως λέγοον είς τον Β. Ναύσταθ-
μ.ον, — επί των χλευρών έχ-.σκευα-
ζομένου πλοίθϋ. Ή ματτόλα ή ή
σφυρά ■αυτή δέν παύε'., ημέραν καί
νύκτα, άκούροστος, άκοίμητος ν' α¬
κούεται. Κατ' αλλους ό Κιλαφά-
της ώνομάσθη ούτω μετ' εΐρωνος
εύφημίσμοΰ, ώς χαλαφατίζων τάχα
τα χλοία τα όποΐα Θά έξίπιχτον σι-
μά είς τήν δικαιοδοσίαν τού— οίο-
νεί, είς το «ιΚαρ:νάγ!θ» τού.
"Ολον τό χαλα-.όν χωρίον ήτον
έρείπιον, άπλωμένον επί των νώτων
τοΰ γίγαντος, τού μέ τούς πόδας
θαλατσωμένθϋς' δράχου. Μέρος αΰ-
τ^ είχε κατεδαφίσει ό χρόνος, μέ-
|ρος οί άνθρωποι. Π ότε οί ίϊιοι πρώ-
ην κάτοικοι των παλαιών οίκιών,
σϋχνότ«ρον τα τέκνα των, πότε οί
μαστόρθ!, οί κτίσται, κατ' εντολήν
ή άνευ έντολής, επαφναν άπό τα
παλαιά κτίρι-α ό,τι στερεόν είχον
ταύτα, την ξι>λείαν τής στέγης, πόρ
τες, παράθυρα, πολλάκις; τούδλα
καί κεραμίδια, διαζόμενοι βκ τής
άχρηματίας, έπειδή ή «ξόντροφος
χενία» έμάστιζε καί τότε δεινώς το
ελληνικόν, καί μάλιστα τούς κ·ατοί-
»*)ς τής νήσο, μετά τήν αποκατά¬
στασιν των χραγμάτων, κατόπιν τοΰ
οφδερού 'άγώνος — τα μετεκόμιζον
διά τής ξηράς ή διά Θαλάσσης είς
τήν χολι'χνην τήν νεόκτιστον πρός
νότον, απέχουσαν δρόμον τριών ώ-
!ρών. Άλλ' όμως ή θειά Μαλχώ τό
Φαλκάκι, ήγάπα τό παλαιόν χωρί¬
ον τητ, τό μέρος ποΰ είχε γεννηθτ^
κι' αύτη ενα καιρόν, όταν τό χω¬
ρίον έκατοΐκείτο άκόμη, περί τοΰς
χρόνοος τού Αγώνος, καί όποο διήλ-
I
θε τα προσφιλή είς πά"σ4ν μνήμην
ετη τής παιδικής της ήλΐκίας. Διά
τούτο εφρόντισε μέ κάθε τρόπον νά
διατηρήση το χαλαιόν σχιτάκΐ, τήν
φωλεάν των γονέων της, τήν κοι-
τίδα αυτής τής ιδίας. Μέ χολλήν
έχίμέλειαν καί καθαριότητα, καί με
συχνά άσδεστώματα, είχε χατορθώ-
σει νά διασώση τήν μικράν αυτήν
γωνίαν, όπου ήρχετο ένίοτε νά λάδΐ]
αναψυχήν καί νά κοιμηθή τήν νύκτα,
συνήθως ομού μβ την μητέρα της,
η μβ συντροφιάν άλλων γιιναικών.
Ό μικρός οίκίσκος, μία επάνο¬
δος είς τό παρελθόν, μία όπή διά
τής οποίας εβλεχέ τις τα χερασμέ-
να ώς είς χανόρομα, ζωντανή ά-
ναμνησις μέσα είς τήν τέφρον τής
λήθης, όρθή σκοπιά μεταξί» κοιμω-
μένων σωμάτων, εκειτο πλησίον είς
τό νσωζόμενον τότε ωραίον ναίσκον,
τής Παναγίας τής Μεγαλομμά-
τας, χέρ:ξ το ύόποίου υπήρχον καί
δύο ή τρείς οικίαι άκόμη διατηρού-
μεναι, άπο άλλας; γυναίκας, ζηλω-
τρίας τοΰ παμλθόντος. Ό ναΐσκος,
έορτάζων το Σάββατον τοΰ 'Αχαθί-
στοιι, ήτον εύχρεπής, κι' εδέχετο συ-
χνά τόν φόρον τής εύλ5ΐδείας «6-
τών των οίκοκυράϊων, όστις διετή-
ρει καί τάς σωζ«ι.ένας τριγύρω μι¬
κράς οικίας, όπως καί άλλων γυναι-
κών.
Ή Μάχω τό Φαλκάκι έφθασεν
ενωρίς, περί τηΝ δύσιν τού ηλίου,
τήν εσπέραν εκείνην τοΰ 'Οκτωδρί-
6ο μηνός, κρ-ατοΰσα τό καλαθάκι
της, τό οποίον περιείχεν άρτον, έ-
λαίας χαμάδας, ολίγα κ>5ών!α καί
τινάς τομάτας. Είχεν άναχωρήϊεί
άπό τήν πόλιν τό πρωΐ. "Ολην την
ημέραν διήλθεν είς τόν έλαιώνα,
σιιλλέγοσα έλαίας, είτα τάς εδα-
λεν είς σάκκοϋς, χαί δι' ήμ:όνου τάς
έστΐΐλεν είς τα έλαιο·ίρίδεία τής
πόλεως. Ό ελαιών ήτο πολί» πλη¬
σίον είς τό παλαιόν χωρίον, άπείχε
δέ πολί» άπό τήν σημερινήν πολί-
χνην. Έπε-.δή έμελλε καί τήν έ-
πιοΰσ^ νά έξακολοοθήνη τήν αύτην
εργασίαν είς τον έλαιώνα, ήλθεν είς
είς τό παλαιόν έρημίκόν χωρίον, διά
ν' άνάψη τα καντηλια τής Πανα¬
γίας τής Μεγαλομαάτας καί δια-
νοκτερεόση, ί»*)ς ένίοτε σϋνείθιζεν,
είς τόν έρημ'.κόν οίκίσκον της διά
νά επιστρέψη πάλιν τό πρωΐ είς τον
έλαιώνα.
Ή Μάχω τό Φαλκάκι σονωδεύε-
γο είς τήν έκδρομήν αύτην άπό τόν
υϊόν της τόν Φάλκον, παίδίον δεκα-
τριών έτών. Ό'μικρός μάγκας εί¬
χεν ά-Λθύσε'.^πολύ συχνά άπό παιδία
αεγαλήτερ-α άπό αυτόν χάμπολλας
διηγηθείς περί φαντασμάτων, τα ό-
ποΐα εδγαιναν τακτικά τήν νύκτα
είς τό παλαιόν έρημικόν χωρίον, έν
μέσω τόσων έρειπίων, επάνω είς τόν
δράχον τόν υψηλόν, τόν μέ θαλασ-
σωμένα τα σκέλη γίγαντα, όπου ή
ήχώ των κομάτων, τα όποία έχόρευε
μαΐνόμενος ό δορράς νύκτα καί η¬
μέραν, άντήχει είς; τα καθίσαατα
των δράχων, κάτω, είς τα άντρα
τα θαλάσσιο.
Τα φαντάσματα ταύτα, τα στοι-
χειά, έξωτ:κά, λογιών — των —
λογΐών κρούσματα, δέν επαοαν νά
έμφανίζωντα'. τήν νύκτα, νά επισκέ¬
πτωνται μελαγχολικώς τα έρείπ'.α,
νά περιφοϊτώσιν είς τάς κατεδ-αφι-
τμένας οικίας, αΤτινες έστεγασαν
ποτέ ζωάς καί ψί/χάς, καί τώρα έ-
κάλοπτον μοστήρια ύχό τούς σωρούς
των λίθων. Εκάστη παλαιά οίκί^α
είχε τό ζώδιόν της. Το ζώδιον τού¬
το έλάμδανε την μορφήν εκείνον τοΰ
σφαγίοϋ, το οποίον είχε 'θοσιασθή
κατά την θεμελίωσιν τής οικίας της
κτιζομένης εκάστοτε, μετά τόν ψα-
λεντα άγ'ασμόν. Εάν τό σφαγέν
ζώον ήτο πετεινός, ό πετεινός &6γαι-
νε συχνά την νύχτο, έξαφνίζων τοΰς
ένοίκο-ος, ένόσφ ή οίκία ήτον όρθία
άκόμη, κι' εξακολουθούσα καί τώρα
να δγαίνη παραπονετικώς, λαλών
μέ φωνήν θρηνώδη επάνω είς τα
έρείπια. Εάν τό ΘοσιασΘέν ήτο άρ-
νίον, |ν πράγμα λευκόν, πράον, τ}-
μερον, όμοιάζον μέ άρνίον, ίέν επαυε
νά δγαίνη άκόμη γύρω είς τα θε-
μέλιχ τής οικίας, δελάζον θλιβε-
ρώς. Εάν *τό θΰμα ήτο μοσχάριον
ενα έθίδάκι μικρόν, μαυροκόκκινον,
έπαροοσιάζετο τριγόρω είς τα έρεί¬
πια. Έμούγκριζε μέ σιγανήν φω¬
νήν, καί πολλάκις, ένόσω ή οίκία έ-
κατοικείτο, τό μούγκρισμά τοο προ-
εσήμΐινε κακόν διά τούς οίκοκ^ραί-
ους·.
"Ολ' αύτά τ άδιηγοΰντο ο! μάγ-
χες -όπως τάς είχον άκούσε'. άπό τάς
προμήτοράς των, χλι μάλιστα τα
αύγάτ-.ζαν κι' οί ίδιοι μέ τήν παιδι-
χήν ψεοδομανίαν των. Καί τώρ' ά¬
κόμη πολλοί τα Ιδλεπον. Αυτή ή
Μάχω είχε διηγηθη άλλοτε είς τόν
υϊόν της, τον Φάλκον,. ότι εί3ε μέ
τα μάτια της, ενα μεσημέρι, νεράί-
δες νά χορεό^υν, άπό τό δψος τοΰ
'Ερήμου Χωρίου, 6που ευρίσκετο, μί¬
αν φοράν, όταν ήταν μικρά κόρη ά¬
κόμη άντικρύ, επί τής κρημνώδο»ς
άκτής τοΰ Κουρο·>πη. 'Εχεί επάνω,
είς τον χρημνόν, εδλεπε τίς νεράϊ-
δες ενα πλήθος λε'οκοφορεμένων γυ-
να·.κών, που ήσαν πιασμέναι είς χο¬
ρόν, κι' έχόρευαν «στόν καλό τους
καιρό», κι' έτρΌγουδούσ-αν.
—Κα-ί τί τραγοΰδι έλεγον, μόν·
να; ηρώτησεν ή μικρά Τσιτσώ, έν-
νέο έτών παιϊίσκη, την μητέρα της.
—Έλεγον, κορίτ,σι μου: «Άκοΰ«
τέ μας· μιλάτέ μας· ημείς, καλές
κυράδες...»
—'ΗΘίλα χ.* έγώ νά τώδλεπ'
(Σι>νέχε:α «,ίς τήν 20ήν σελίδα)
Ό Τζόζεφ Φοντ,ανελλι, δίδων τόν δρκον τοΰ είρηνοδίκου πρό τοΰ Δή¬
μαρχον Γουώκερ, της Ν. Υόρκης.
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔίΗΓΗΜΑΤΑ-ΤΟΥ Α. ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ
ΤΑ. Κ
Μ
των χυμα-
των
χημ χ« ολων
ήτων καταιγίδων, τττ
ί φαλακρός:, ο υψινωτος
αί τής σιγηί. Β,ι
ί Α^ίορείνός, ό θολασσόπληκτος,
«5ό*οίου>μ
Λ παλαιόν, τό χατηρειπωμβνον
ρ5ν χωρίον. Δέν ΰπήρχε κυμ»
ίαχιχβδ πελάγους και των κολ-
ς Χαλκιδικής, «εν υπηρχ«
ΐ «ξωαμένον έκ τής Μαυρης
λίαης *« τής Προποντιίο*
τμίν6ν αι» τους κολποος και δι-
^ διά των πορθμών, απΌπι;·>
ν ά™ τοΰς άφρούς τού πελα-
; χαί έίερεογμένον άχο τα «6ο-
α δάδτ; τού πόντοο, τα κάτωθεν
ϊθλκΰ, χ,αταπληκτικοΰ Άθω-
Μ όικίον νά μην ήρχετο να
η, τα χράσπεδα τού 'αμαυροΰ
ά
^νον
Ιτανειθϋ -Γ-Λ-_ _
Ι 'Ανέτεινε ^ επάνω της θαλάσσης
Ι: ϋφος εμ-λη-κτον, χλήρες ίλίγ-
ι χαί σ·/Λτο5ίνης·, καί ήτο ποτέ
.λλΐβ ->ηρης ψυχών καί φωνών,
1 τώ$α ήτο έρημοςπλήρης έρει-
'Κα! δύο μεγάλοι αίγιαλοί
... χά! ένθεν άπλώνονται, κάτω,
Ι- τί ΐεαέλια δύο φοβερών κρη-
Ιων. Ό είς σχαρμένους μέ δράχοος
Ίοος είς σχήματο πρανή καί
*" ώς λείψανα χαλαιάς γχ-
.., -Λίας σωζόμενα είς τό πεδί-
| τής μάχης, στρωμένος μέ χολί-
[ λευαά, ϊρνΰρά, μα^γορώδη, έ-
[?οτα, καί μέ άμμον φοιάν, στίλ-
Ιϊΐζν καί ή άμμος κυρτούτοι διά
Ιικ, χά! ό 6υθο ςάποτόμως 6αθύ-
Ιτι:· ό χολομίητής, άν ήθελε τολ-
■ιί—. νά έτπδη είς τό κΰμα, ελκετοι
την σύρτ:ν τήν βαθείαν, τήν
' και πρασινίζοΜβν καί γα-
την ο'ουαν λίκνον τοΰ μΐκροΰ
[ριτωνος καί_παστάδα τής μελαγ-
'ϋΐήνο·-, όποο ύφρός κοί
οιχο κύμα καί οδυσσός, φαι-
'ΜζθΜΊ ποικίλην καί ένίοτε
1 ΐταιίιάν.
ψ* πρός ανατολάς άντικρύζει
^ «ναέριον απόστασιν μέ τήν ά-
•V
τοΟ^Κοορούχη ^ήν λευκήν καί
:Ψ, ο-ου φαντάσματα καί δαί-
«ς, βτβνιως όρατοί, δέν χχόοον
«ΧΜιωτ, παμμεγέθεις λίθοος, άχο
Χαί τόν κρημνόν τόν
ατω είς την βάσιν τού
^ Ά ^οϋ χελά-
μέ την δάρκαν, διά
'
' «»«ς, την νίκτα, ο!
Ρ«γηλ6ς
*»οί χά!
1
Οί
1 εκείν01 «ά
των
μό-
τόν
«ίς
είς το
■/.αί
μ
^? ς φλεγ-
τήν οργήν 6ίς
Ή Ντώροθυ Μποΰντι, 12 έτών, δυνατή παίκτρια τέννις, έν Ράϋ, Ν.
Γ. Ή μήτηρ της, κ. Μαίη Ρ Ράϋ, είναι έπίσης ν.αλή παίκτρια τέννις.
άμμθΐί στιλ—»ής ουτε είναι όρατή
τής τ)αλαα·σίοίς νύμφης ή ιτα-στάς,
ό ^άλαμος τής Νηρηΐδος. Πελα-
γος 6*9ί) εως την άντικρ:>νήν στε¬
ρεάν άπλΐϋται, καί μονόχορδος ό-
μνωδός δέν^ΐΓαύει νά όργώντ) ό 5ν«-
μος, ό Άργέστης. Καί κατεμχρο-
σθεν, ολίγον τχ>ρειο5οτ·.κώς είς τόν
δράχον τού 'Ερημου Χωρίου, άπε-
σπασμένοι, 6αχτ:σαένοι είς τό κύμα
ϊύο 6ράχοι ζατντέρημοι βνακύχτου-
σι. Κάτω είς τοΰς πόδας τούτων,
είς τα άντρα τα Όαλάσσια καί τάς
σχιλάδας τάς θαλασσογλύχτους", έ-
κεΐ δόσκοικπ καί λοξοχατοΰσι τα
θζυμασιώτερα χετροκάίουρα καί τ«·
γούρια τού κόσμου, μέ τα έρυΌρά
χροεχοντα ώς κλαδωτά αύγά των,
ψηνόμενα, ψάλλοντα μελωίικώς,
είς την άνθρακ.ιάν, μεγάλα, εύχϋμ»
τήν γεϋσιν. Κ' επάνω είς τούς δίο
έχείνο^ς όψηλοκρημνους σκοπέλθΰς,
όστις Θά ετόλμα χοτέ ν' άναρριχη-
ή, διά νά συλλέξη αν δάναται έ-
ξαίσια λάχανα καί θχψ.ασί·ας άγρι-
οκράμβας, όφείλει νά ζ(ύσθη καλώς
μέ χοντρόν σχοινίον πρός την μέ¬
σην, νά χροσδέση τό εν άκρον είς
τον χονδρόν κορμόν τού γηραιοδ θα¬
λασσίου θάμνου, τού χροσ^υομένοο
έχί τής όφρύος τοϊ.βράχου, είτα ν'
άναρριχηβ'μ είς τδ μέτωπον τοΰ κρη-
μνθϋ άργά καί μβ άκρον προφύλα¬
ξιν, καί πάλιν 6έ6αιος δέν θά είναι
αν θά"εύτυχηστ) νά κατέλθη σωος
κ αί ύγιής άπο τό Οψος έκείνο, όπου
οί γλάρθ! θρηνωδώς κρώζοντες πε-
ριΐπτανται περί τάς γωνία-ς; τού€ρά-
χου καί τάς έξοχάς, περί το μέρος
&χοα κρύπτετα·. ή φωλεά των, είς
τήν θέαν τού ξένοι> έπιδρομεως.
Είναι τόσον πολύτίμα τα άγριο-
ανα τοΰ Θχομασίθϋ εκείνον 6ρά-
χ, ώΐτε ποτέ δέν 'άγοράζονται άν-
τί όσοδήποτε χοσοΰ χρημάτων....
Μόνον χληρώνονται ή μέ αγάπην
καί μέ φιλίαν, ή ένίοτε μέ κεράσμα-
τα, είς τον άφωσ'.ωμένον κοομπά-
ρον μας, τόν Τζενεγόν, ή κάποτε
καί μέ ψηφοας, όταν έπίκεινται εκ¬
λογαί., έπε-.δή ^ κοομχάρος Τζε-
νεγός είναι λίαν ίαθέως άφωσιω-
αένος είς τοίις φίλους το«, καί τό-
τε μόνον θά σέ φιλέψτ) «λόχον α βο-
λασσινά», ότον είναι δέδαιος δτι θά
δώσης ψήφον είς τδ «κόμμο μιαις».
"Ολίγον άπωτέρω πρός νότον των
δίο ίράχων, είς τό μέσον τού χόν-
του, χάντοτε σχεδόν, «ν γολήντ^ καί
έν τρίκψία, ακούεται μίβ όρχήστρα,
ήτις Ιχει πάντοτε «δ:κό της σκο
πό»' καδώς λέγουν. Είναι μία δφα-
λος, ήτις καλείται κοκνώς Καλα-
φότης;. Διά τινος όπής έκδλόζει ΐ>-
χοδρκχίως τό νερόν, είτα άΛίπηδα,
καί 'άποτελεϊ κρότον όμοιον μέ τόν
τής «ματσόλας» ή ξ-Λίνης σφόρας
τού καλαφάτη — ή τού «διανάκτο,ι»
όπως λέγοον είς τον Β. Ναύσταθ-
μ.ον, — επί των χλευρών έχ-.σκευα-
ζομένου πλοίθϋ. Ή ματτόλα ή ή
σφυρά ■αυτή δέν παύε'., ημέραν καί
νύκτα, άκούροστος, άκοίμητος ν' α¬
κούεται. Κατ' αλλους ό Κιλαφά-
της ώνομάσθη ούτω μετ' εΐρωνος
εύφημίσμοΰ, ώς χαλαφατίζων τάχα
τα χλοία τα όποΐα Θά έξίπιχτον σι-
μά είς τήν δικαιοδοσίαν τού— οίο-
νεί, είς το «ιΚαρ:νάγ!θ» τού.
"Ολον τό χαλα-.όν χωρίον ήτον
έρείπιον, άπλωμένον επί των νώτων
τοΰ γίγαντος, τού μέ τούς πόδας
θαλατσωμένθϋς' δράχου. Μέρος αΰ-
τ^ είχε κατεδαφίσει ό χρόνος, μέ-
|ρος οί άνθρωποι. Π ότε οί ίϊιοι πρώ-
ην κάτοικοι των παλαιών οίκιών,
σϋχνότ«ρον τα τέκνα των, πότε οί
μαστόρθ!, οί κτίσται, κατ' εντολήν
ή άνευ έντολής, επαφναν άπό τα
παλαιά κτίρι-α ό,τι στερεόν είχον
ταύτα, την ξι>λείαν τής στέγης, πόρ
τες, παράθυρα, πολλάκις; τούδλα
καί κεραμίδια, διαζόμενοι βκ τής
άχρηματίας, έπειδή ή «ξόντροφος
χενία» έμάστιζε καί τότε δεινώς το
ελληνικόν, καί μάλιστα τούς κ·ατοί-
»*)ς τής νήσο, μετά τήν αποκατά¬
στασιν των χραγμάτων, κατόπιν τοΰ
οφδερού 'άγώνος — τα μετεκόμιζον
διά τής ξηράς ή διά Θαλάσσης είς
τήν χολι'χνην τήν νεόκτιστον πρός
νότον, απέχουσαν δρόμον τριών ώ-
!ρών. Άλλ' όμως ή θειά Μαλχώ τό
Φαλκάκι, ήγάπα τό παλαιόν χωρί¬
ον τητ, τό μέρος ποΰ είχε γεννηθτ^
κι' αύτη ενα καιρόν, όταν τό χω¬
ρίον έκατοΐκείτο άκόμη, περί τοΰς
χρόνοος τού Αγώνος, καί όποο διήλ-
I
θε τα προσφιλή είς πά"σ4ν μνήμην
ετη τής παιδικής της ήλΐκίας. Διά
τούτο εφρόντισε μέ κάθε τρόπον νά
διατηρήση το χαλαιόν σχιτάκΐ, τήν
φωλεάν των γονέων της, τήν κοι-
τίδα αυτής τής ιδίας. Μέ χολλήν
έχίμέλειαν καί καθαριότητα, καί με
συχνά άσδεστώματα, είχε χατορθώ-
σει νά διασώση τήν μικράν αυτήν
γωνίαν, όπου ήρχετο ένίοτε νά λάδΐ]
αναψυχήν καί νά κοιμηθή τήν νύκτα,
συνήθως ομού μβ την μητέρα της,
η μβ συντροφιάν άλλων γιιναικών.
Ό μικρός οίκίσκος, μία επάνο¬
δος είς τό παρελθόν, μία όπή διά
τής οποίας εβλεχέ τις τα χερασμέ-
να ώς είς χανόρομα, ζωντανή ά-
ναμνησις μέσα είς τήν τέφρον τής
λήθης, όρθή σκοπιά μεταξί» κοιμω-
μένων σωμάτων, εκειτο πλησίον είς
τό νσωζόμενον τότε ωραίον ναίσκον,
τής Παναγίας τής Μεγαλομμά-
τας, χέρ:ξ το ύόποίου υπήρχον καί
δύο ή τρείς οικίαι άκόμη διατηρού-
μεναι, άπο άλλας; γυναίκας, ζηλω-
τρίας τοΰ παμλθόντος. Ό ναΐσκος,
έορτάζων το Σάββατον τοΰ 'Αχαθί-
στοιι, ήτον εύχρεπής, κι' εδέχετο συ-
χνά τόν φόρον τής εύλ5ΐδείας «6-
τών των οίκοκυράϊων, όστις διετή-
ρει καί τάς σωζ«ι.ένας τριγύρω μι¬
κράς οικίας, όπως καί άλλων γυναι-
κών.
Ή Μάχω τό Φαλκάκι έφθασεν
ενωρίς, περί τηΝ δύσιν τού ηλίου,
τήν εσπέραν εκείνην τοΰ 'Οκτωδρί-
6ο μηνός, κρ-ατοΰσα τό καλαθάκι
της, τό οποίον περιείχεν άρτον, έ-
λαίας χαμάδας, ολίγα κ>5ών!α καί
τινάς τομάτας. Είχεν άναχωρήϊεί
άπό τήν πόλιν τό πρωΐ. "Ολην την
ημέραν διήλθεν είς τόν έλαιώνα,
σιιλλέγοσα έλαίας, είτα τάς εδα-
λεν είς σάκκοϋς, χαί δι' ήμ:όνου τάς
έστΐΐλεν είς τα έλαιο·ίρίδεία τής
πόλεως. Ό ελαιών ήτο πολί» πλη¬
σίον είς τό παλαιόν χωρίον, άπείχε
δέ πολί» άπό τήν σημερινήν πολί-
χνην. Έπε-.δή έμελλε καί τήν έ-
πιοΰσ^ νά έξακολοοθήνη τήν αύτην
εργασίαν είς τον έλαιώνα, ήλθεν είς
είς τό παλαιόν έρημίκόν χωρίον, διά
ν' άνάψη τα καντηλια τής Πανα¬
γίας τής Μεγαλομαάτας καί δια-
νοκτερεόση, ί»*)ς ένίοτε σϋνείθιζεν,
είς τόν έρημ'.κόν οίκίσκον της διά
νά επιστρέψη πάλιν τό πρωΐ είς τον
έλαιώνα.
Ή Μάχω τό Φαλκάκι σονωδεύε-
γο είς τήν έκδρομήν αύτην άπό τόν
υϊόν της τόν Φάλκον, παίδίον δεκα-
τριών έτών. Ό'μικρός μάγκας εί¬
χεν ά-Λθύσε'.^πολύ συχνά άπό παιδία
αεγαλήτερ-α άπό αυτόν χάμπολλας
διηγηθείς περί φαντασμάτων, τα ό-
ποΐα εδγαιναν τακτικά τήν νύκτα
είς τό παλαιόν έρημικόν χωρίον, έν
μέσω τόσων έρειπίων, επάνω είς τόν
δράχον τόν υψηλόν, τόν μέ θαλασ-
σωμένα τα σκέλη γίγαντα, όπου ή
ήχώ των κομάτων, τα όποία έχόρευε
μαΐνόμενος ό δορράς νύκτα καί η¬
μέραν, άντήχει είς; τα καθίσαατα
των δράχων, κάτω, είς τα άντρα
τα θαλάσσιο.
Τα φαντάσματα ταύτα, τα στοι-
χειά, έξωτ:κά, λογιών — των —
λογΐών κρούσματα, δέν επαοαν νά
έμφανίζωντα'. τήν νύκτα, νά επισκέ¬
πτωνται μελαγχολικώς τα έρείπ'.α,
νά περιφοϊτώσιν είς τάς κατεδ-αφι-
τμένας οικίας, αΤτινες έστεγασαν
ποτέ ζωάς καί ψί/χάς, καί τώρα έ-
κάλοπτον μοστήρια ύχό τούς σωρούς
των λίθων. Εκάστη παλαιά οίκί^α
είχε τό ζώδιόν της. Το ζώδιον τού¬
το έλάμδανε την μορφήν εκείνον τοΰ
σφαγίοϋ, το οποίον είχε 'θοσιασθή
κατά την θεμελίωσιν τής οικίας της
κτιζομένης εκάστοτε, μετά τόν ψα-
λεντα άγ'ασμόν. Εάν τό σφαγέν
ζώον ήτο πετεινός, ό πετεινός &6γαι-
νε συχνά την νύχτο, έξαφνίζων τοΰς
ένοίκο-ος, ένόσφ ή οίκία ήτον όρθία
άκόμη, κι' εξακολουθούσα καί τώρα
να δγαίνη παραπονετικώς, λαλών
μέ φωνήν θρηνώδη επάνω είς τα
έρείπια. Εάν τό ΘοσιασΘέν ήτο άρ-
νίον, |ν πράγμα λευκόν, πράον, τ}-
μερον, όμοιάζον μέ άρνίον, ίέν επαυε
νά δγαίνη άκόμη γύρω είς τα θε-
μέλιχ τής οικίας, δελάζον θλιβε-
ρώς. Εάν *τό θΰμα ήτο μοσχάριον
ενα έθίδάκι μικρόν, μαυροκόκκινον,
έπαροοσιάζετο τριγόρω είς τα έρεί¬
πια. Έμούγκριζε μέ σιγανήν φω¬
νήν, καί πολλάκις, ένόσω ή οίκία έ-
κατοικείτο, τό μούγκρισμά τοο προ-
εσήμΐινε κακόν διά τούς οίκοκ^ραί-
ους·.
"Ολ' αύτά τ άδιηγοΰντο ο! μάγ-
χες -όπως τάς είχον άκούσε'. άπό τάς
προμήτοράς των, χλι μάλιστα τα
αύγάτ-.ζαν κι' οί ίδιοι μέ τήν παιδι-
χήν ψεοδομανίαν των. Καί τώρ' ά¬
κόμη πολλοί τα Ιδλεπον. Αυτή ή
Μάχω είχε διηγηθη άλλοτε είς τόν
υϊόν της, τον Φάλκον,. ότι εί3ε μέ
τα μάτια της, ενα μεσημέρι, νεράί-
δες νά χορεό^υν, άπό τό δψος τοΰ
'Ερήμου Χωρίου, 6που ευρίσκετο, μί¬
αν φοράν, όταν ήταν μικρά κόρη ά¬
κόμη άντικρύ, επί τής κρημνώδο»ς
άκτής τοΰ Κουρο·>πη. 'Εχεί επάνω,
είς τον χρημνόν, εδλεπε τίς νεράϊ-
δες ενα πλήθος λε'οκοφορεμένων γυ-
να·.κών, που ήσαν πιασμέναι είς χο¬
ρόν, κι' έχόρευαν «στόν καλό τους
καιρό», κι' έτρΌγουδούσ-αν.
—Κα-ί τί τραγοΰδι έλεγον, μόν·
να; ηρώτησεν ή μικρά Τσιτσώ, έν-
νέο έτών παιϊίσκη, την μητέρα της.
—Έλεγον, κορίτ,σι μου: «Άκοΰ«
τέ μας· μιλάτέ μας· ημείς, καλές
κυράδες...»
—'ΗΘίλα χ.* έγώ νά τώδλεπ'
(Σι>νέχε:α «,ίς τήν 20ήν σελίδα)
Ό Τζόζεφ Φοντ,ανελλι, δίδων τόν δρκον τοΰ είρηνοδίκου πρό τοΰ Δή¬
μαρχον Γουώκερ, της Ν. Υόρκης.
20
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
έκ τής 19ης σελί&ς)
αύτό, μάννα, είπεν ό Φάλκος.
—Ό θεός νά μή σ' άξιώση παι-
ίάκι μοο. Έγώ επεσ' άρρωστη στό
κρεδ·δάτι, ποϋ τό είδα, κι' έπιάστη-
κε σαράντα μέρες ή γλώσσά μου
- —Καί δέ μοΰ λές, θειά, Οχέλαδεν
ρ ανεψιός της, ό Σταμάτης τό Πα-
5«δόπο:>λο, ενας άλλος μάγκας ό·
'μήλικος σχεδόν μέ τόν Φάλκον,—
τόν ηϋραν τόν τόπο, γΐά νά χορέ-
ψο.ιν; Απάνω έκεί, στόν κρημνό,
στήν σάρρα, πώς δέν γλϊχττροΰσαν
νά πέσουν;
—Αύτές είναι νεράιδες χαιδά-
X!
μου, καί πατοΰν στόν άέρα, απήν¬
τησεν ή Ματχώ.
- Την διήγησιν διά τίς νεράϊδες
—9Ϊ> χόρε^αν την .έπεδαίωσε καί ή
γρηά Φαλκίτσα, ή μητέρα της Μά-
"χως, μία γραία κοντή κυρτή, όμοία
μ' Ινα κουδαράκι. Αύτη είχε δεί είς
τόν καιρόν της πολλά ·άπίστεϋτ;ι
]*ράγματα.
* Ό Φάλκο·:; διά πρώτην φοράν εδ-
ρισκε την ευκαιρίαν αυτήν, νά δια-
νυκτερεύση είς τό 'Ερηαο Χωριό,
χωρίς νά είναι πολύς κόσμος, ή πα-
ρθ!>τία τού όποίου θά ήτον ίκι<νή νά ϊιώξη τα στοιχειά. Είχε μεγάλην περιέργειαν μεμιγμένην·μέ μεγαλή¬ τερον φόδον, νά εδλεπε στοιχείον ■ Διά νά λάδτ) ολίγον θάρρος, εί¬ χεν έρωτήσει την μάμμην το> άν
δλα τα φαντάσματα κάμνοον κακόν
είς όσο:>ς τα ίδουν, καθώς είχον κά¬
μη άλλοτε οί νεράιδες είς τή/ν μη-
τέρ-ϊ τοι». Ή γραία τού απήντησε
ότι είναι καί στοιχειά άδλαδή καί
άκίνδ.>να, καί μάλιστα τα ζώδια
των σπιτιών, ώρισμένως δέν κά-
μνον 5ΐοτέ κακόν.
. Μόλις είχαν φθάσει, κ:ι ήρχυδ
νά ν,ικτώνγ). Ή Μάχω έχίστευεν
ότι Όά εύρισκεν είς τό "Ερημο Χω-
ριό δ-ο ή τρείς άλλας γυναίκας, μα-
ζί* μέ τόσα άλλα παιδία ί) κοράσια,
αίτινες διενυκτέρευον άχό ημερών
ίίς τόν τόπον, διά τδν αυτόν λόγον
κα·: ή Μάχω. Ήσχολοΰντο την η¬
μέραν είς την συλλογήν τού ελαιό¬
καρπόν, κι' έπειδή τό παλαιόν χω¬
ρίον ευρίσκετο σιμά είς τα κτήμα-
τά των, μή θέλουσαι νά κοίμώνται
είς τό δ—Λΐθρον, καί διότι έπιπτεν
άφ-θονος δρόσος καί ύγρασία τή*
νύκτα, καί διότι ήσαν γυναίκες, χά¬
ριν ευκολίας κατήρχοντο καί διε-
νυκτέρευον ·αύτόθι, είς τάς; δύο η
τρείς σωζομένας μικράς οικίας, διά
ν' άναλά&ουν ενωρίς την εργασίαν
,τήν επαύριον. ·
"Ηλπιζε λοιπόν ή Μάχω νά ε!>ρη
συντροφιάν, καθόσον δέν Θά εόχαρι-
στείτο νά μείνη μόνη της μέ τό παι-
δίον την νύκτΛ είς τό έρημον μέρος,
βκον «κροτίζει ό τόπος», άπό τάς
τόσας παλαιάς 'άν,αμνήσεις καί τα
τόσα στοιχειά. Άλλ' ή Μάχω έγε-
λάίθη. Αί γυναίκε-ς; είχαν τελειώσει
πρός τό παρόν την πρώτην συλ¬
λογήν των έλαιΐών καί δι' άλλης
όδοΰ είχον επιστρέψη τό δράδυ είς
την πολίχνην.
Ή Μάχω- δέν εύρε <|«>χήν είς τό
Έρημον Χωρίον. 'Ενύκτωνεν ηδη,
ή πανσέληνος ήταν περαομένη, καί
ή σελήνη, τ)' άνέτελλε δύο η τρείς
ώρας την νύκτα. Άλλως, ό Φάλ¬
κος επεθύμει νά διανυκτερεύση είς
τό αγρΐον μέρος, κι' επέμενε νά μεί-
νωσιν. Ήτ)ελε νά κάμιο κι' αΰτός
τόν άνϊρειωμένον είς τόν έξάδελφόν
τού Σταμάτην, — όστις σν,νήθως ε-
κςμνε τόν άφοδον μεταδ» των παιδί-
ών δλων, — καί νά έχτ/ νά τού δ,ίη-
γηται ότι είδε τόσα κρούσματα, τό-
σαστο:χεί_ά, εί ς,τό "Ερημο Χωρ:ό,
κα! «ϊέν ίδρωσε τό μάτι τού.»
Ή Μάχω έκαμε τηΜ ανάγκην
φιλοτιμίαν κι' έμεινεν. Έν πρώ¬
τοις, άν·;φε τα κανδήλια της Πα¬
ναγίας της Μεγαλομμάτας. ΤΗτον
μία μεγάλη εικών της Θεοτόκου
άρχαϊκή, μέ άνδρας χαρακτήρας, μέ
πρόσωπον δΐπλάσιον τού φ^σικοΰ, μέ
μεγάλους,^ πολύ μεγάλους όψάιλ-
μούς, καί μέ τόν Χριστόν, εν 6ρέ-
φος μέ παμμεγίστην κεφαλήν, ,φο-
ροΰν χιτώνα έπίχρυσον, φωτεινόν,
«τόν άναβαλλόμενον τό φώς ώς ί-
μά-ίον.»
Είτα άναψε φωτία·; είς τό στενόν,
μεταξίι δύο έοειπίων, άντίχρϋ το5
νχ{4■/.ι^^, καί κατέμπροσθεν τής θ>
ρα; τού οίκίσκοϋ της. 'Εψησε κ*ρέ
διά τόν Φάλκον της, τόν καλομαθη-
μένον, είτα έμαγε''ρε·>σ$ φαγητόν
άπό τομάτες καί κρόμμυα μέ λάδι.
Άφοϋ εφαγαν, έκλεί<τθη<ταιν είς τόν οίκίσκον διά νά κοιμηθοΰν. Ή Μάχω ήταν κουραομένη, καί δέν άργησε νά άποκοιμηθη. Ό Φάλ¬ κος όμως έκανε τόν ψέφιον κατ' αρχάς, κ-.' ίίρχ'.σε νά ροχαλίζιπ. ^Ά- μα ένόησεν 5τ! ή μητέρα τοι> είχεν
άποκθ^ιηθή, έσηχώθη, κι' άνοιξε
την πόρταν. θά ήτον κρϊμα? έφαντά-
ζετο, νά μην άπόλαύστ) αύτό τό θέα-
μα, τό πρωτοφανές δι' αυτόν, άν
/.αί δέν ήξε^οε καλά πώς νά τό
παρατήρησις την νύκτα την μ,ιστη-
ρ:ώδη χ;ί σιγηλην, τόν .άπειρον ου¬
ρανόν, την άχανή θάλασσαν, ΰψηλά,
χ·)θ)ϋε^ τοΰ έρήαοο μαγικού δρά-
, χ^ Καί ήτον, επί τέλους, πιθανόν
νά ίδη κχ^έν φ^ντασμα...
Έρρίγησεν... Άς ελεΐπαν τα
φαντάσμτΐ'! Καθύ; εξήλθεν είς τό
δπα'.τ)ρίν ό Φάλκος, κατ' αρχάς έ-
! στραφή οπίσω πρός την θύραν τοΰ
οίκίσκοϋ την οποίαν άφηκεν ανοι¬
χτην, καί ήκροάτο ν' ακούση την ά-
ναπνοήν της μητρός τού κοψ,ωμέ-
νης. Ήτ9χ;ετο την ανάγκην νά έ¬
χη σύντροφον την πνοήν τής μη¬
τρός _του... Εύτοχώς ή μήτηρ τοΰ
τοΰ είχεν 'άφήσε-. καί άλλην συντρο-
φιάν, την φωτιάν την οποίαν είχε
θρέψει μέ ξύλα πολλά καί κοιιτσοΰ-
ρες έπίτηϊες, καί άφοΰ την περιώ-
ρισε μετ-ιξύ πλακών καί λίθων, μα¬
κράν παντός ξηροΰ χάρτου ή Οάμνου
χΧωροϋ ή ρίζης δένδροο, είπεν ότι
την άφήνε! «γιά σ·>ντ?οφιά» καί δέν
την εσδΐίσε. Τώρα, βσον προέδαινεν
ή νύξ, ό δρόμος τοΰ πιιρός καί ή
λάμψις τών καιόντων δαιιλών, καί
τό θάλπος τό οποίον διέχονεν ή άν-
θρακιά, ήτο πράγαατι άνεκτίμητος
παρηγορία, είς την έρημίην εκείνην,
άναμέσον τών τόσων έρειπίων.
Καθώς εξήλθεν ό Φάλκος εξω,
είς τό ύπαιθρον, άντικρύ τής θύ¬
ρας τοΰ οίκίσκου είϊε νά φαίνεται
ενα μαύρον πράγμα, τό οποίον δέν
είχε παρετήρησε! 'άφ' εσπέρας. Του¬
το ώμοίαζε πολΰ μέ γραίαν μαυροφό-
ρον καθημένην είς τό σκότος, ήτις
τόν έκύτταζε μακρόθεν. 'Επειδή η¬
σθάνετο φόδον, χΐίί ήθελε μέ κάθε
τρόπον νά δ'.ώξη τόν φόδον άχό μέσα
τθ!>, έλαβεν ενα δαολόν καί έχήγεν
κατ' ευθείαν είς τό πράγμα τό μαΰ-
ρον, καί τό έψηλάφησε, κι' έδεδαι-
ώθη ότι ήτο μαύρον κούτσοϋρον ρί-
ζης πάλαι ποτέ υπάρξαντος δέν-
δροο, τό οποίον είχε καή, χΐί ήτον
ώς καψάλα. Παραπέρα έκεί ίστα¬
το εν πράγμα δρθιον, τό οποίον ε¬
φαίνετο ώς; άνθρωπος μέ τόν ζνα
δραχίοναι άνω άπλωμένον. Κρατών
τόν δαυλόν επλησίασε, καί είδε κα¬
λά, κ>.' έδεδαιώθη ότι αΰτό ήτο κορ-
μός άγριοσοκής ξηραδιάρας, τής ο¬
ποίας τα φύλλα έφαίνοντο νά είχον
φ-ζγωθή ή μαδη·θη προσφάτως, καί
τό ενα κλωνάρι ήτο σπασμένον, κι'
ί'γερ'α κάτω, τό δέ άλλο, ευρισκό¬
μενον είς την θέσιν τού, ετεινε πέ¬
ραν όριζοντίως.
Ή νεαρά Πολική αρκτος Μαριάνα, ήτις φυλάσσεται είς τόν Ζοχ)λο-
γικόν κήπον τής Ούασιγκτώνος, Δ. Κ., καί ή όποία χρησιμοποιεϊται
είς την λήφιν κινηματογραφικών είκόνων. Κάτω, ή Άμεριχανική ά-
κταιωρό;, ήτις την συνέλαβεν.
τού. Ό Φάλκος προέκι>ψε κι' έχύτ-
ταξε διά τής ύάλοο τού παρ·:ιθΰ·ροο.
Είϊε την σκιάν καί τό ιερόν θάμ-
6ος των είκόνων καί των Θ^ίδων
καί των γωνιών, τάς 'άμα^ράς μορ¬
φάς των Άγίων, «Ικτφράνθη τό μι¬
κτόν ίρωμα το ϋκηρίοι», τού έλαίοο
καί τού θομιάματος, κι' έκότταξεν
επί μακρόν, ίίς. τό φρίσσον φώς των
περσών τής κ·:ινδήλας, τα μεγάλα
όματα της Παναγίας, τα όποία έ-
την δράσιν άλιείς... Ζεφορος λε-
πτός, εύώδης, δρόσος ζωηφόρος έ-
χνεεν. Ό Φάλκος ησθάνετο κάτι
ώς έλαφρότητα, ώς διάθεσιν πρός
χτήσιν, την οποίαν ποτ έϊέν είχε δο-
κ'μάσει είς τό χωρίον τού, όταν έ-
κολίετο μέσα είς; τα ποτόκια καί τ'
αΰλάκια τών λιθοστρώτων στενών
δρομίσκον, παίζων όμοΰ μέ τ' άλ¬
λα παιδία.
ι „, ... ------- . Άνάμεσα είς τόν ρόχθον εκείνον
νά τόν προσδλέπουν μετ' τών θαλάσσιον, ξεχώριζβ κάτι ώς
>ι> θωπείας καί έπιεικείας δασι- δοΰπος, ώς κτύπος α^όρΛς, μονότο-
λοπρεχώς, μέσον τών ΰάλων, τοΰ νόν καί ρυθαικόν. έχβιονΛΜ όπως **
Την στιγμήν εκείνην, ό
ηκοΐ;σβ λαλημα «ετε-νο] ^ ^
δεν εφαίνετο νά είναι ^5 „)-
?!«» άλλ' β^* *ύ μόό
ίτό
, ΰ
ταχέως δύο'στα*
θ
Έκδΐ δίπλα, είδε την άνταύγείαν
τών κανδηλίων τού έκκλησίδίοο, τα
όποία είχεν άνάψε! ενωρίς ή μήτηρ
και απεμακρυνθη.
Ή ίαχή τών κ·->μάτων ύχόκωφος,
μονότονος, άνήρχετο άχό τα Θεμέ-
λια τών δράχων, άπό τα Φαλάσσια
άντρα. Ό ούρανός άνω έσελάγιζεν
άπό άστρα, κα ίκάτω έκεί, είς την
'ά'νταύγειαν τών άστρων «φαίνετο
νά γι>αλίζη τό πέλαγος φρίσσον, καί
ή άκτή τοΰ Κουρούπη άσπριζεν άπέ-
ναντι, μελαγχολική, επάνω είς την
οποίαν έχόρευον οί νεράιδες τό με
ίσημέρι, ένώ την νύκτα έπιπτον με
Ι τα κρότου οί λίθθ!, το!>ς όποίους έ
κύλιον τα δα:μόν:α, φογαδεύοντΛ
τούς τολμώντας νά πλησιάσουν είς
τών
Ό Τέ| Ρά^/.ιν, άεροπόρος, όστις
Μεξικόν εντός 13 ώρών, 7
έσχάτα>; έπέταξεν έκ Καναδά είς
πρώτων λεπτών καί 49''
λάλημα
Ό Φάλκος, όσον
καί άν έΰασάνιζε τόν νοδν τού, δέν
ένόβι τί πράγμα ήταν ό σι>νεχής έ-
κείνος ό κρότος.
Άνυπόμονος επανήλθεν είς την
οικίαν διά νά ερωτήση την μτ^Ιρα
τού. Την εσεισε διά νά την έξυπνή-
-Μητέρα, τί πράμμα είν' αύτό
ιάνει τάκ, τάκ, στή ΰάλαχποι,
; Μην είναι κανένα στοιχειό;
ι*· > .
ΤΤ}
η
-οί» κάνει
κάτω
Ή
δεν επλεεκαμμ-α 6?ϊ~ί:ι λ
μια γολετιτσα την νάλτα ί'/ί'·
τό πέλαγος, ολίγον άνοντά ι
άκτήν, ήόχοία θά ε'τνχε /:
νιθώνα είς τό καταττ.:'ωμ2
λάλημα πιθανόν νά ή'ρχετο 3
Καλύδι μιάς ποιμεν'*:;", ^.
κινίτσας λεγομένης, το"'^0
άπείχε πολύ, ώριτ/Λΐί)^ ■
είς^ την ράχιν τοϋ €ο^/^ ·Λ;(
κρύζον με τό Έρημον Χω-.ο,
Ό Φάλκος ένθΛ,ηΟτ; Τ'ϊς
γήσεις τών χα'-ίιών ,ϊ; -χ
σεις^ όσας είχον παρα/αβη 2-0'
γραίας προμήτορας <Γ/.τ:/£ «ζώδια» τών οΐχιών, τϋ -; μενά κάποτε την νΐκτ/ Τ ότε, αν καί ή μάμμη :,ίος της έόλειπεν υπό πλησίον
σεν
<> ^α εξέ
/όμισεν δτ[, πλαγ1ίΜμένος
χλησιοντης^, είχεν άκούαε, τό7κρό¬
τον της όφάλοο. ν
Παραυτα άφοΰ είπβ τό «Κθίμή-
Ϊ?μβ0>>ά«ΧΟίΙ*ήβηχίλ
εςελθη.
,Μεσονύκτ10ν ήτον ήδη, χ,', ή σ6_
ληνη ε,χεν ανατει'λτ, πρό πολλοΰ.
Ο Φβλχος, οτα,ν έξήλθϊ τό δεύτε-
Ρ« εςω έρριψε ξύλα είς την φω-
^, διά νάμήσδύσγ,,έπειδή μεγά¬
λως _τονετερπε κα! τόν εγοήτΐ^
το χβρ, «ι ςτην σΐγήν καί την γα-
ί-ηνην της ν^τβς, είς τό μέσον των
βρειπιων.
—Άκοός έκεί;
—Καλά, Φαλχάκ: μοχ Κ
σθϋ τώρα, καί μεθαύρΐΰ, σάν
κάτω, έγώ θά σε φιλέψω ενανΙ
τεινό...
Τώρα ό Φάλκος
μόν, τόν οποίον τό χρΐν είχεν
ή περιέργεια. Καί πάλιν βά
μει νά σηκωθή καί νά έξέλ%
ήρχισε νά ζΐλιζεται κα! νά να
ται άπό την εφοδον τοΰ δπνοχ
ναντίον, ή μήτηρ τού, άφο3 ίΐ)|
σοχορτάσει τόν δπνον, έξεν^
κι' έμεινεν ανακαθισμέν»; καί
λογισμένη, σιμά είς τ* ~'ΛΤ'
λαιον τοΰ Φάλκου της
Μετ' ολίγον είχ»; ά«/0!|
ό Φάλκος, ή δέ μήτηρ Τ5.)
νη κα9ώς ήταν καί στηρ
-ήν χείρ'αι κεκοφοίαν την «?|
ήρχισε νβ νυστάζτ) πάλιν «ι ν|
γοκοΐμάται.
Καί οί δύο μετ' ολίγοι
άπό ενα κρότον καί μί^ν
φωνήν...
"Εξωθεν τής Μρΐτ «
ώσάν ενα μούγκρισμα.
—Μπ! μοΰ! €οΰ! μοί1 μπ^'
Ό Φάλκος άνετινάχθη. ΗΙ
χώ έξίφνίσθη είς τόν Ιλα?,«ν Ι
τΤ"'?· , « - <Λ — Παναγια μοο! τι ει!α1!,ί| Είς την έπιφώνησιν της Λ1Ι απήντησε καγχασμός, ο^τ"» ουδόλως καθησύχασε την γ-» Πολλά φαντάσμοτα τηί ^ καθώς καί οί νεράϊδες τ είχον άκοοσθη κατά ν πολλών ν ά γελοΰν Λι Άλλ' ό Φάλκος, ν χ είς τον φόδον τοΰ —"Αν είναι μοιάζη μέ τόν Σταμάτη.... Τω δντι είχεν _ _ ^ φωνήν καί τόν γελωτα τοο «ι. έξαδέλφου τού. —Βρέ παιδί, παλαδο>5«Γ
τούς σκιάξης... 6ά κοχϋ, "Λ,
τους, απήντησε
άκουσθέντα κτν./.·»·™-·· , .λ
Δεύτερος γέλως βνπ«'!*'
τα δροσερά, νεανική 4>ωνη *'
(Σ-^έχεια είς την 28η* ^
ην
στοιχειο,,
έξά3ϊλ?ο
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
έκ τής 19ης σελί&ς)
αύτό, μάννα, είπεν ό Φάλκος.
—Ό θεός νά μή σ' άξιώση παι-
ίάκι μοο. Έγώ επεσ' άρρωστη στό
κρεδ·δάτι, ποϋ τό είδα, κι' έπιάστη-
κε σαράντα μέρες ή γλώσσά μου
- —Καί δέ μοΰ λές, θειά, Οχέλαδεν
ρ ανεψιός της, ό Σταμάτης τό Πα-
5«δόπο:>λο, ενας άλλος μάγκας ό·
'μήλικος σχεδόν μέ τόν Φάλκον,—
τόν ηϋραν τόν τόπο, γΐά νά χορέ-
ψο.ιν; Απάνω έκεί, στόν κρημνό,
στήν σάρρα, πώς δέν γλϊχττροΰσαν
νά πέσουν;
—Αύτές είναι νεράιδες χαιδά-
X!
μου, καί πατοΰν στόν άέρα, απήν¬
τησεν ή Ματχώ.
- Την διήγησιν διά τίς νεράϊδες
—9Ϊ> χόρε^αν την .έπεδαίωσε καί ή
γρηά Φαλκίτσα, ή μητέρα της Μά-
"χως, μία γραία κοντή κυρτή, όμοία
μ' Ινα κουδαράκι. Αύτη είχε δεί είς
τόν καιρόν της πολλά ·άπίστεϋτ;ι
]*ράγματα.
* Ό Φάλκο·:; διά πρώτην φοράν εδ-
ρισκε την ευκαιρίαν αυτήν, νά δια-
νυκτερεύση είς τό 'Ερηαο Χωριό,
χωρίς νά είναι πολύς κόσμος, ή πα-
ρθ!>τία τού όποίου θά ήτον ίκι<νή νά ϊιώξη τα στοιχειά. Είχε μεγάλην περιέργειαν μεμιγμένην·μέ μεγαλή¬ τερον φόδον, νά εδλεπε στοιχείον ■ Διά νά λάδτ) ολίγον θάρρος, εί¬ χεν έρωτήσει την μάμμην το> άν
δλα τα φαντάσματα κάμνοον κακόν
είς όσο:>ς τα ίδουν, καθώς είχον κά¬
μη άλλοτε οί νεράιδες είς τή/ν μη-
τέρ-ϊ τοι». Ή γραία τού απήντησε
ότι είναι καί στοιχειά άδλαδή καί
άκίνδ.>να, καί μάλιστα τα ζώδια
των σπιτιών, ώρισμένως δέν κά-
μνον 5ΐοτέ κακόν.
. Μόλις είχαν φθάσει, κ:ι ήρχυδ
νά ν,ικτώνγ). Ή Μάχω έχίστευεν
ότι Όά εύρισκεν είς τό "Ερημο Χω-
ριό δ-ο ή τρείς άλλας γυναίκας, μα-
ζί* μέ τόσα άλλα παιδία ί) κοράσια,
αίτινες διενυκτέρευον άχό ημερών
ίίς τόν τόπον, διά τδν αυτόν λόγον
κα·: ή Μάχω. Ήσχολοΰντο την η¬
μέραν είς την συλλογήν τού ελαιό¬
καρπόν, κι' έπειδή τό παλαιόν χω¬
ρίον ευρίσκετο σιμά είς τα κτήμα-
τά των, μή θέλουσαι νά κοίμώνται
είς τό δ—Λΐθρον, καί διότι έπιπτεν
άφ-θονος δρόσος καί ύγρασία τή*
νύκτα, καί διότι ήσαν γυναίκες, χά¬
ριν ευκολίας κατήρχοντο καί διε-
νυκτέρευον ·αύτόθι, είς τάς; δύο η
τρείς σωζομένας μικράς οικίας, διά
ν' άναλά&ουν ενωρίς την εργασίαν
,τήν επαύριον. ·
"Ηλπιζε λοιπόν ή Μάχω νά ε!>ρη
συντροφιάν, καθόσον δέν Θά εόχαρι-
στείτο νά μείνη μόνη της μέ τό παι-
δίον την νύκτΛ είς τό έρημον μέρος,
βκον «κροτίζει ό τόπος», άπό τάς
τόσας παλαιάς 'άν,αμνήσεις καί τα
τόσα στοιχειά. Άλλ' ή Μάχω έγε-
λάίθη. Αί γυναίκε-ς; είχαν τελειώσει
πρός τό παρόν την πρώτην συλ¬
λογήν των έλαιΐών καί δι' άλλης
όδοΰ είχον επιστρέψη τό δράδυ είς
την πολίχνην.
Ή Μάχω- δέν εύρε <|«>χήν είς τό
Έρημον Χωρίον. 'Ενύκτωνεν ηδη,
ή πανσέληνος ήταν περαομένη, καί
ή σελήνη, τ)' άνέτελλε δύο η τρείς
ώρας την νύκτα. Άλλως, ό Φάλ¬
κος επεθύμει νά διανυκτερεύση είς
τό αγρΐον μέρος, κι' επέμενε νά μεί-
νωσιν. Ήτ)ελε νά κάμιο κι' αΰτός
τόν άνϊρειωμένον είς τόν έξάδελφόν
τού Σταμάτην, — όστις σν,νήθως ε-
κςμνε τόν άφοδον μεταδ» των παιδί-
ών δλων, — καί νά έχτ/ νά τού δ,ίη-
γηται ότι είδε τόσα κρούσματα, τό-
σαστο:χεί_ά, εί ς,τό "Ερημο Χωρ:ό,
κα! «ϊέν ίδρωσε τό μάτι τού.»
Ή Μάχω έκαμε τηΜ ανάγκην
φιλοτιμίαν κι' έμεινεν. Έν πρώ¬
τοις, άν·;φε τα κανδήλια της Πα¬
ναγίας της Μεγαλομμάτας. ΤΗτον
μία μεγάλη εικών της Θεοτόκου
άρχαϊκή, μέ άνδρας χαρακτήρας, μέ
πρόσωπον δΐπλάσιον τού φ^σικοΰ, μέ
μεγάλους,^ πολύ μεγάλους όψάιλ-
μούς, καί μέ τόν Χριστόν, εν 6ρέ-
φος μέ παμμεγίστην κεφαλήν, ,φο-
ροΰν χιτώνα έπίχρυσον, φωτεινόν,
«τόν άναβαλλόμενον τό φώς ώς ί-
μά-ίον.»
Είτα άναψε φωτία·; είς τό στενόν,
μεταξίι δύο έοειπίων, άντίχρϋ το5
νχ{4■/.ι^^, καί κατέμπροσθεν τής θ>
ρα; τού οίκίσκοϋ της. 'Εψησε κ*ρέ
διά τόν Φάλκον της, τόν καλομαθη-
μένον, είτα έμαγε''ρε·>σ$ φαγητόν
άπό τομάτες καί κρόμμυα μέ λάδι.
Άφοϋ εφαγαν, έκλεί<τθη<ταιν είς τόν οίκίσκον διά νά κοιμηθοΰν. Ή Μάχω ήταν κουραομένη, καί δέν άργησε νά άποκοιμηθη. Ό Φάλ¬ κος όμως έκανε τόν ψέφιον κατ' αρχάς, κ-.' ίίρχ'.σε νά ροχαλίζιπ. ^Ά- μα ένόησεν 5τ! ή μητέρα τοι> είχεν
άποκθ^ιηθή, έσηχώθη, κι' άνοιξε
την πόρταν. θά ήτον κρϊμα? έφαντά-
ζετο, νά μην άπόλαύστ) αύτό τό θέα-
μα, τό πρωτοφανές δι' αυτόν, άν
/.αί δέν ήξε^οε καλά πώς νά τό
παρατήρησις την νύκτα την μ,ιστη-
ρ:ώδη χ;ί σιγηλην, τόν .άπειρον ου¬
ρανόν, την άχανή θάλασσαν, ΰψηλά,
χ·)θ)ϋε^ τοΰ έρήαοο μαγικού δρά-
, χ^ Καί ήτον, επί τέλους, πιθανόν
νά ίδη κχ^έν φ^ντασμα...
Έρρίγησεν... Άς ελεΐπαν τα
φαντάσμτΐ'! Καθύ; εξήλθεν είς τό
δπα'.τ)ρίν ό Φάλκος, κατ' αρχάς έ-
! στραφή οπίσω πρός την θύραν τοΰ
οίκίσκοϋ την οποίαν άφηκεν ανοι¬
χτην, καί ήκροάτο ν' ακούση την ά-
ναπνοήν της μητρός τού κοψ,ωμέ-
νης. Ήτ9χ;ετο την ανάγκην νά έ¬
χη σύντροφον την πνοήν τής μη¬
τρός _του... Εύτοχώς ή μήτηρ τοΰ
τοΰ είχεν 'άφήσε-. καί άλλην συντρο-
φιάν, την φωτιάν την οποίαν είχε
θρέψει μέ ξύλα πολλά καί κοιιτσοΰ-
ρες έπίτηϊες, καί άφοΰ την περιώ-
ρισε μετ-ιξύ πλακών καί λίθων, μα¬
κράν παντός ξηροΰ χάρτου ή Οάμνου
χΧωροϋ ή ρίζης δένδροο, είπεν ότι
την άφήνε! «γιά σ·>ντ?οφιά» καί δέν
την εσδΐίσε. Τώρα, βσον προέδαινεν
ή νύξ, ό δρόμος τοΰ πιιρός καί ή
λάμψις τών καιόντων δαιιλών, καί
τό θάλπος τό οποίον διέχονεν ή άν-
θρακιά, ήτο πράγαατι άνεκτίμητος
παρηγορία, είς την έρημίην εκείνην,
άναμέσον τών τόσων έρειπίων.
Καθώς εξήλθεν ό Φάλκος εξω,
είς τό ύπαιθρον, άντικρύ τής θύ¬
ρας τοΰ οίκίσκου είϊε νά φαίνεται
ενα μαύρον πράγμα, τό οποίον δέν
είχε παρετήρησε! 'άφ' εσπέρας. Του¬
το ώμοίαζε πολΰ μέ γραίαν μαυροφό-
ρον καθημένην είς τό σκότος, ήτις
τόν έκύτταζε μακρόθεν. 'Επειδή η¬
σθάνετο φόδον, χΐίί ήθελε μέ κάθε
τρόπον νά δ'.ώξη τόν φόδον άχό μέσα
τθ!>, έλαβεν ενα δαολόν καί έχήγεν
κατ' ευθείαν είς τό πράγμα τό μαΰ-
ρον, καί τό έψηλάφησε, κι' έδεδαι-
ώθη ότι ήτο μαύρον κούτσοϋρον ρί-
ζης πάλαι ποτέ υπάρξαντος δέν-
δροο, τό οποίον είχε καή, χΐί ήτον
ώς καψάλα. Παραπέρα έκεί ίστα¬
το εν πράγμα δρθιον, τό οποίον ε¬
φαίνετο ώς; άνθρωπος μέ τόν ζνα
δραχίοναι άνω άπλωμένον. Κρατών
τόν δαυλόν επλησίασε, καί είδε κα¬
λά, κ>.' έδεδαιώθη ότι αΰτό ήτο κορ-
μός άγριοσοκής ξηραδιάρας, τής ο¬
ποίας τα φύλλα έφαίνοντο νά είχον
φ-ζγωθή ή μαδη·θη προσφάτως, καί
τό ενα κλωνάρι ήτο σπασμένον, κι'
ί'γερ'α κάτω, τό δέ άλλο, ευρισκό¬
μενον είς την θέσιν τού, ετεινε πέ¬
ραν όριζοντίως.
Ή νεαρά Πολική αρκτος Μαριάνα, ήτις φυλάσσεται είς τόν Ζοχ)λο-
γικόν κήπον τής Ούασιγκτώνος, Δ. Κ., καί ή όποία χρησιμοποιεϊται
είς την λήφιν κινηματογραφικών είκόνων. Κάτω, ή Άμεριχανική ά-
κταιωρό;, ήτις την συνέλαβεν.
τού. Ό Φάλκος προέκι>ψε κι' έχύτ-
ταξε διά τής ύάλοο τού παρ·:ιθΰ·ροο.
Είϊε την σκιάν καί τό ιερόν θάμ-
6ος των είκόνων καί των Θ^ίδων
καί των γωνιών, τάς 'άμα^ράς μορ¬
φάς των Άγίων, «Ικτφράνθη τό μι¬
κτόν ίρωμα το ϋκηρίοι», τού έλαίοο
καί τού θομιάματος, κι' έκότταξεν
επί μακρόν, ίίς. τό φρίσσον φώς των
περσών τής κ·:ινδήλας, τα μεγάλα
όματα της Παναγίας, τα όποία έ-
την δράσιν άλιείς... Ζεφορος λε-
πτός, εύώδης, δρόσος ζωηφόρος έ-
χνεεν. Ό Φάλκος ησθάνετο κάτι
ώς έλαφρότητα, ώς διάθεσιν πρός
χτήσιν, την οποίαν ποτ έϊέν είχε δο-
κ'μάσει είς τό χωρίον τού, όταν έ-
κολίετο μέσα είς; τα ποτόκια καί τ'
αΰλάκια τών λιθοστρώτων στενών
δρομίσκον, παίζων όμοΰ μέ τ' άλ¬
λα παιδία.
ι „, ... ------- . Άνάμεσα είς τόν ρόχθον εκείνον
νά τόν προσδλέπουν μετ' τών θαλάσσιον, ξεχώριζβ κάτι ώς
>ι> θωπείας καί έπιεικείας δασι- δοΰπος, ώς κτύπος α^όρΛς, μονότο-
λοπρεχώς, μέσον τών ΰάλων, τοΰ νόν καί ρυθαικόν. έχβιονΛΜ όπως **
Την στιγμήν εκείνην, ό
ηκοΐ;σβ λαλημα «ετε-νο] ^ ^
δεν εφαίνετο νά είναι ^5 „)-
?!«» άλλ' β^* *ύ μόό
ίτό
, ΰ
ταχέως δύο'στα*
θ
Έκδΐ δίπλα, είδε την άνταύγείαν
τών κανδηλίων τού έκκλησίδίοο, τα
όποία είχεν άνάψε! ενωρίς ή μήτηρ
και απεμακρυνθη.
Ή ίαχή τών κ·->μάτων ύχόκωφος,
μονότονος, άνήρχετο άχό τα Θεμέ-
λια τών δράχων, άπό τα Φαλάσσια
άντρα. Ό ούρανός άνω έσελάγιζεν
άπό άστρα, κα ίκάτω έκεί, είς την
'ά'νταύγειαν τών άστρων «φαίνετο
νά γι>αλίζη τό πέλαγος φρίσσον, καί
ή άκτή τοΰ Κουρούπη άσπριζεν άπέ-
ναντι, μελαγχολική, επάνω είς την
οποίαν έχόρευον οί νεράιδες τό με
ίσημέρι, ένώ την νύκτα έπιπτον με
Ι τα κρότου οί λίθθ!, το!>ς όποίους έ
κύλιον τα δα:μόν:α, φογαδεύοντΛ
τούς τολμώντας νά πλησιάσουν είς
τών
Ό Τέ| Ρά^/.ιν, άεροπόρος, όστις
Μεξικόν εντός 13 ώρών, 7
έσχάτα>; έπέταξεν έκ Καναδά είς
πρώτων λεπτών καί 49''
λάλημα
Ό Φάλκος, όσον
καί άν έΰασάνιζε τόν νοδν τού, δέν
ένόβι τί πράγμα ήταν ό σι>νεχής έ-
κείνος ό κρότος.
Άνυπόμονος επανήλθεν είς την
οικίαν διά νά ερωτήση την μτ^Ιρα
τού. Την εσεισε διά νά την έξυπνή-
-Μητέρα, τί πράμμα είν' αύτό
ιάνει τάκ, τάκ, στή ΰάλαχποι,
; Μην είναι κανένα στοιχειό;
ι*· > .
ΤΤ}
η
-οί» κάνει
κάτω
Ή
δεν επλεεκαμμ-α 6?ϊ~ί:ι λ
μια γολετιτσα την νάλτα ί'/ί'·
τό πέλαγος, ολίγον άνοντά ι
άκτήν, ήόχοία θά ε'τνχε /:
νιθώνα είς τό καταττ.:'ωμ2
λάλημα πιθανόν νά ή'ρχετο 3
Καλύδι μιάς ποιμεν'*:;", ^.
κινίτσας λεγομένης, το"'^0
άπείχε πολύ, ώριτ/Λΐί)^ ■
είς^ την ράχιν τοϋ €ο^/^ ·Λ;(
κρύζον με τό Έρημον Χω-.ο,
Ό Φάλκος ένθΛ,ηΟτ; Τ'ϊς
γήσεις τών χα'-ίιών ,ϊ; -χ
σεις^ όσας είχον παρα/αβη 2-0'
γραίας προμήτορας <Γ/.τ:/£ «ζώδια» τών οΐχιών, τϋ -; μενά κάποτε την νΐκτ/ Τ ότε, αν καί ή μάμμη :,ίος της έόλειπεν υπό πλησίον
σεν
<> ^α εξέ
/όμισεν δτ[, πλαγ1ίΜμένος
χλησιοντης^, είχεν άκούαε, τό7κρό¬
τον της όφάλοο. ν
Παραυτα άφοΰ είπβ τό «Κθίμή-
Ϊ?μβ0>>ά«ΧΟίΙ*ήβηχίλ
εςελθη.
,Μεσονύκτ10ν ήτον ήδη, χ,', ή σ6_
ληνη ε,χεν ανατει'λτ, πρό πολλοΰ.
Ο Φβλχος, οτα,ν έξήλθϊ τό δεύτε-
Ρ« εςω έρριψε ξύλα είς την φω-
^, διά νάμήσδύσγ,,έπειδή μεγά¬
λως _τονετερπε κα! τόν εγοήτΐ^
το χβρ, «ι ςτην σΐγήν καί την γα-
ί-ηνην της ν^τβς, είς τό μέσον των
βρειπιων.
—Άκοός έκεί;
—Καλά, Φαλχάκ: μοχ Κ
σθϋ τώρα, καί μεθαύρΐΰ, σάν
κάτω, έγώ θά σε φιλέψω ενανΙ
τεινό...
Τώρα ό Φάλκος
μόν, τόν οποίον τό χρΐν είχεν
ή περιέργεια. Καί πάλιν βά
μει νά σηκωθή καί νά έξέλ%
ήρχισε νά ζΐλιζεται κα! νά να
ται άπό την εφοδον τοΰ δπνοχ
ναντίον, ή μήτηρ τού, άφο3 ίΐ)|
σοχορτάσει τόν δπνον, έξεν^
κι' έμεινεν ανακαθισμέν»; καί
λογισμένη, σιμά είς τ* ~'ΛΤ'
λαιον τοΰ Φάλκου της
Μετ' ολίγον είχ»; ά«/0!|
ό Φάλκος, ή δέ μήτηρ Τ5.)
νη κα9ώς ήταν καί στηρ
-ήν χείρ'αι κεκοφοίαν την «?|
ήρχισε νβ νυστάζτ) πάλιν «ι ν|
γοκοΐμάται.
Καί οί δύο μετ' ολίγοι
άπό ενα κρότον καί μί^ν
φωνήν...
"Εξωθεν τής Μρΐτ «
ώσάν ενα μούγκρισμα.
—Μπ! μοΰ! €οΰ! μοί1 μπ^'
Ό Φάλκος άνετινάχθη. ΗΙ
χώ έξίφνίσθη είς τόν Ιλα?,«ν Ι
τΤ"'?· , « - <Λ — Παναγια μοο! τι ει!α1!,ί| Είς την έπιφώνησιν της Λ1Ι απήντησε καγχασμός, ο^τ"» ουδόλως καθησύχασε την γ-» Πολλά φαντάσμοτα τηί ^ καθώς καί οί νεράϊδες τ είχον άκοοσθη κατά ν πολλών ν ά γελοΰν Λι Άλλ' ό Φάλκος, ν χ είς τον φόδον τοΰ —"Αν είναι μοιάζη μέ τόν Σταμάτη.... Τω δντι είχεν _ _ ^ φωνήν καί τόν γελωτα τοο «ι. έξαδέλφου τού. —Βρέ παιδί, παλαδο>5«Γ
τούς σκιάξης... 6ά κοχϋ, "Λ,
τους, απήντησε
άκουσθέντα κτν./.·»·™-·· , .λ
Δεύτερος γέλως βνπ«'!*'
τα δροσερά, νεανική 4>ωνη *'
(Σ-^έχεια είς την 28η* ^
ην
στοιχειο,,
έξά3ϊλ?ο
ΕΘΚΙΚΟΣ ΚΗΡΥ5,._ ΚΥΡΙΑΚΗ.
1929.
21
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΤΑΛΕΝΑΣ Ρ1ΟΝΕΡΟ
ηκοι
ίονται ά/.όαη έδώ κι' έκεϊ με-
τνργοι με μυστικες
χαί ΐ«πόγειες άπρόσιτε;
α' § αν τέτοιον-πύργο ζοδτ
^εοίνα Μανταλένα, μοί*
πατέρα της, τόν τυφλο γε-
«ητα ντί Ριονέρο.
Μανταλένα ήταν ενα γοητευ-
[ρωααντι/ό πλάσμα πού τιατα
είνε γεννηθη στόν ορμητι-
αίώνά μας "Λ"'"~
' οκοπη:
υρε αι-τό κι' ή ίδια καί γ^
« δηιιιονργήση γυρο> απ
ή τη; ενα ρωμαντικο περι-
:ή; καί μονοξιάς. Ε-
ποϋ κατοικούσε ή Μαν
μέ τόν πατέρα της ήταν
βιολτηλό; καί θλιβερός. Κι'
άχόμη" έφθανον έκεΐ έπισκέ-
6ασί?.ενε στόν πύργο ή μονο-
ήσαν σπάνιοι κι'
ουσαν τάντα μ' έπισημότη-
εύιατρίδαι των περι-
|χαί ή σιω.τή.
έ
ϋ τού; τοαβοϋσε ώς έκεΐ
..[ος και ή καλλονή τή; νεα-
ίχα'ι ωραίας πυργοδεσ.τοίνης.
|ΐί ή Μανταλένα ήταν ώραία,
ι άπλω; ώραία, άλλά πανω-
Εϊχε ώιιορφιά παραμυθένια!
Γτήν ώαορητιά της αύτη, γιά
Μαγχολία τη; καί την ρέμδη
[ δταν, ιιινρή, βρισκόταν στό
ιο, οί σνιιμαθήτριές της την
κ ονομάστι «ή ώραία κοιμωμέ-
Γοΰ Λάσου;».
, όπως «η ώραία κοιμωμένη
|Αάσους» τοΰ παραμυθιοΰ έτσι
»ς κι' ή Μανταλένα κλεισμε-
) μαγευτικήν περιβάλλον της
]ιάς καί τής ^σιωπής περί-
τόν έ/ΐεκτό, τόν παραμυθέ-
'χρίγκιπα. ποΰ θά πήγαινε νά
|χάμΐ) γυναΐκά τού...
Μά ή ζωη διαφέρει άπό τα
(ΐΰβια. Είναι σκληρή καί ά-
<]■ Ή σν/νεχής άναμονή, ή δή; άγρυ,τνία, τό όδιάκοπο Ό πρό; την αυριον βλεμ- |ή συναίσθησις πως ή νεότης Τ1 άνώφελα, είναι πράγματα β βαρεία είναι φοικτά, γιά μιά «ιη γυναϊ-,α. Καί ή Μανταλέ- ·»θε την χαρδιά της όλονέν κουρασμένη, εΰλεπε τό πρόσω- "-' νά χάν^ όλονέν περισσότε- ?οδινό τού χρώμα καί νά χλωμό, δλο καί πειά χλω- 'ί|θο? όλόνΐηρον μνηστήρων ά¬ πό τόν πύργο κι' εΐχε ζητήση την Μανταλ§να. Μά' ή ώραία κόρη δεν εύρισκε κανένα τέλειον. Κα- νενας άπ' αΰτούς δέν ήταν ό 'Εκ- λεκτος, Λ ξανθός πΰρςτμνθένιος πρίγκιπας ποϋ περίμενε... Τής εϊχε άρέσχι κάποτε πειό πολύ άπ' τούς άλλους ό ζωγράφος Ροζάριο Λιάνο, ποΰ ήταν τόσον φλεγ&ρος, τρυφερος και περιποιη- τικός μαζύ της, μά πού δέν τολμοϋ- σε όντε τα φορέματά της ν' άγγί- ξη. Άλλά μποροϋσε ή ωραία κον τεσίνα ντί Ριονέρο νά πανδρευθίί, νά δοθή γιά δλη την ζωη, σ' Ιναν καλλιτέχνη; "Οχι οέβαια. Οντε καί προσωρινόϊς δέν μποροϋσε νά συνδε-θή^μαζύ τού. Μόνον δ γάμος θά την ήνωνε μ' έναν άνδρα. Τής είχε έπίσης άρέστ) καί μά- λιστα παραπολΰ, ενας άπ' τούς I- ξαδέλφους της, ενα παιδΐ δέκα δκ- τώ έτών, ευθχ'μο, ρ(ομα>^ο, ζωηρά,
ποΰ δταν ?παιζαν τής εσφιγγε τα
χέρια τόσο, ποΰ την εκανε νά πο-
λ·Π καί ποΰ μιά φορά καθώς την εΐ-
χε προφθάστ) λα^ανιασμένη κάτω
άπό μιά συστάδα, την φίλησε ξα
φνικά, την φίλησε ετσι πού ποτέ
της δέν μποροϋσε νά ξεχάση.
Άλλά ουτε έκεϊνος ήταν δ πά
ραμυθενιος πρίγκιπας καί ή ΛΙαν-
τα>.ένα τόν άπτ|λπισε καί τόν αφησε
νά φΰγη· Περίμενε πάντα, ύπερή-
φανη καί γεμάτη αύτοπε^οίθησι
τόν Έκλεκτό της.
Την ύπερηφάνειά της αυτή την
δυνάμωναν δ τυφλός γέρων πα-
τέρας της καί προ πάντων μιά ΰπέ
ροχη είκόνα, τοϋ Β άν Ντίκ, στήν
δποία ό διάσημος έκεϊνος ζωγρά¬
φος είχε άπαθανατίση μιά άπ' τής
προγόνσυς της, μιά αλλη κοντεσί-
να ντί Ριονέρο, πού ήτον πανο-
μοιότυπο τής Μανταλένας. Κ' ή
πρόγονός της αυτή είχε πανδιρεν-
θ^) ενα περίφημο πρίγίαπα τής
I-
ποχής της κι' ηταν έπισης πολυζή
τητη. 04 ί^τπόται γονάτιζαν μπρός
της καί την γέμιζαν δώρα, ζητων-
τας νά κερδίσουν την καρδιά της.
Γιατί νά μή την μιμηθη λοιπόν ή
Μανταλένα άφοϋ τής Ι'μοιαζε'τό¬
σο! Καί τό χαμόγελό της άκόμη
ίΐταν τό ΐδιο...
Έτσι ή Μανταλένα ώνειρευόταν
καί περίμενε, πάντα περίμενε...
Ό πατέρος της τής ελεγε κάθε
τόσο γιά δσους την τριγύριζαν:
— Κανένας άπ' αΰτούς δέν είναι
όίξιος για σένα. Περίμενε. Σέ
ΥΠΟ ΤΝΣ ΒΙΑΝΟΑ ΑΥΑΝΟΙΝΙ
καποιο μέρος τή; γής βρίσκεται
Εκλεκτό; καί θάρθή.
Καί ή Μανταλένα περίμενε. ..
Μιά μερά ή Μανταλένα σκέ'φθη-
κε νά μεταφέρη την είκόνα τοΰ
Βαν Ντίκ, στήν αϊθουσα τή; Ί¬
φιγενείας, μιά αλλη μεγάλη αΐθου
σα τοϋ πύργου, πού λεγόταν ετσι
γιατί σ' έναν τη; τοΐχο κρέμοταν
ενας παμπάλαιος τάπης, στόν ο¬
ποίον ήταν κεντημενη ή είκόνα τής
θυσίας τής Ίφιγενείας. Ή νέα ή-
θελε νά βάλη στήν ιδία αϊθουσα
τα δύο καλλιτεχνικά οίκογενειακά
άρ ιστουργήματα.
Π ήρε λοιπόν μαζύ της τόν γέ-
ρω - ΰπηρέτη τοϋ πύργου, τόν
Τζιοβάννι, πού τής ήταν άφωσιωμέ
νος σάν σκλάΰος καί πηγαν στήν
αϊθουσα της Ίφιγενείας νά δια·
λέξουν τό πειά φωτισμένο μέρος
γιά νά τοποθετήσουν την είκόνα
τοΰ Βάν Ντίκ! Άλλά τό πειό φωπ
σμενο μέρος ήταν έκεΐνο πού ήταν
πιασμενο άπ' τόν τάπητα τή; Ί¬
φιγενείας. Καταπιάσθηκαν λοιπόν
Ή κ. Μπλάντς Ούίλκωξ Νόγες, έκ Κλήδελαντ, ή όποία θά λάβη μέοος είς
τέύς γυναικείους αγώνας τής άεροπορίας, εχ Σάντα Μόνικα, τής Καλια-οο-
νίας, μέχοι Κλήβελαντ.
..18 έτών, μαδτίτρια έν Άτλάντα, Γεωργίας
«Φανερωσεν είς την μητέρα της ©τι ύπανδρεύθη.
Ή Δέσποινας Τζέρρη Ούίντμερ, έκ
Σηάττλης ή όποία προγυμνάζεται διά
τοΰς χολυμβητικούς αγώνας τής λί-
μνης 'Οντάριο.
νά ξεκρεμάσουν τόν τάπητα. Ή
Μανταλένα ετρεμε σάν νακανε κα·
ποία μεγάλη ί&ροσυλία. Δέν ήταν
έξ άλλον ευκολον νά ξεκρεμάσουν
τόν τάπητα αυτόν. Βρισκόταν έκει
κρίμασμενος αίώνες, άπό την έ-
ποχή πού δ μαρκησιος Ντούτσιο
ντί Μομφερράτο την εΐχε δωρήση
ώς προΐκα στήν κόρη τού Βαριβά-
ρα, δταν την πάντρεψε μέ τόν κό-
μητα "Ατζο Γουλιέλμο ντί Ριο¬
νέρο.
Μόλις ή Μανταλένα καί δ Τζιο^
βάννι τράβηξαν τόν τάπητα, καί
φάνηκε δ τοίχος, είδαν πως ήταν
γεμάτος· άπό χρυσά σκαλισματα.
Καί ξαφντκά, καιθώς κτυποϋσαν μέ
τό σφυρί, δ τοϊχος άνάδωσε έναν
ηχο ύπόκωφο, σάν νά είχε πίσω
κοΰφωμα.
Ή Μανταλένα υΗ)μήθηκε τότε
την τρομδρή παράδοσι γιά της γν-
ναϊκες τοϋ προ^'όνου της Άτζο
Γουλιέλμου ντί Ριονέρο, ποΰ αύτο-
κτονοϋσαν δΐες λίγο ΰστεοα άπ'
τό γάμο των καί των δποιων τα
πτώματα όρισκόνταν την αύγή
ττόν χείμαρρο Ριονερο. Ό Γου
λιέλμος Ριονέρο, δ άνδρας των,
ποϋ γλεντοκοποϋσε δλη νΐχτα μέ
τοΰς φίλους τού, βυθιζόταν σέ τρο-
μερή λύπη κάιθε ποϋ μάθαινε τής
αύτοκτονίες αύτές. Κι' δμως λίγες
μέρες κατόπιν τοιμαζόταν νά ξα
ναπαντρευττί καί ξεχνοΰσε την λύ
ΐτη τού. ..
Μόλις οίκουσαν τόν ύπόκοκρο έ-
κεϊνο τϊχο ή νεαρά πυργοδέσποι-
να καί ό πιστός τη> ΰπηρέτης κυτ-
τάχθηκαν μέ τρόμο. "Κτειτα ή
Μανταλένα σήκωσε τό λευκό της
χέρι καί κτυπώντας τόν τοΐχο φώ-
ναξε στόν Τζιοβάννι.
— Πρέπει νά γκρεμίσοννμε τόν
τοΐχο!
Άλλά δέν παρέστη άνάγκη νά
χον γκρεμίοΌυν. Υπό την πίεσιν
των λεπτών άδυνάτων οακτύλων
της, καποιο κουμπί ετριξε, καποι
0$ μοχλός κινήθηκε καί τό τοίχω-
μα σηκώθηκε ψηλά τρίζοντας. . .
Φάνηκε τότε τό ανοιγμα ποΰ ϊ-
βγαζε κατ' ευθείαν στόν χείμαρ-
ρο Ριονέρο, τό ανοιγμα αύτό άπ'
τό οποίον εΐχαν ^εράστι ολες οί δο·
λοφονημένες γυναϊκες τοϋ κόμητος
"Ατζο Γουλιέλμου ντί Ριονέρο. . .
Άπ' την ήμέρα πού ανεκάλυψε
την θίοδο αυτή} ή Μανταλένα πε-
ρ«σε πολύς καιρός. Ή ώραία κόρη
είχε άλλάξχ) πολύ. Δέν ήταν πειά
ή Ιδία. Είχε γίνη άγνώριστη. ΕΙ
χε καταλάβη πως δ 'Εκλεκτός πού
περίμενε δέν ■θά εο,ίθανε ποτέ. ..
Καί τα χρόναα πεανοϋσαν καί ή
εύμορφιιά της ·θά εφευγε μιά με¬
ρά. "Ετσι, τρελλή άπ' την λύπη
της γιά την νεότητα πού της εΓχε
φΰγη, έρωτεύθηκε γιά πρώτη φο¬
ρά, έρωτευθηκε παράφορα, τυφλα
σχεδόν καί παρεδόθη σ' έναν ά¬
γνωστον, σ' ενα νέο άξιωματικό,
ποΰ έφιλοξενήθηκε στόν—πύργο.
Στόν άξιωματικό αυτόν δόθηκε μέ
λαχτάρα πιστεύοντας στούς δρ-
κους, πιστεύοντας στην άγάπη πού
τής ελεγε πώς α'ισθανόταν γι' αύ
την.
μ
Κι' δρχισαν τραγοϋδι κ
Άλλά ?να δλλο βράδυ — ήταν
ι βράδυ καταιγίδος — πού πή¬
γαινε νά τόν ξαναβιρη γιά τελευ¬
ταία φορά, γιατί τό πρωΐ θαφευγε
γιά τόν πόλεμο, ή Μανταλένα ή¬
κουσε δμιλίες στό δωμάτιό τού κι'
ενα γέλοιο δυνοίτό, Ενα γέλοιο σαρ
καστικό καί θριαμίβευτικό. Στάθη-
κε τότε κι' ακουσε... ακουσε τόν
αξιωματικόν εκείνον νά διηγηται
μέ φωνή ψυχρή καί σαρκαστική
στούς συναδέλφους τού, μέ φρά-
σενζ ωμές μιά συνηθισμένη έρωτι- .-χ-λι-ίΐτα
κή τ·υ περιπέτεια, την π&ριπέτεια6λιοπωλε6*ν τού
πού είχε την περασμένη νύχτα μέ
την πυργοδέσποινα την Μανταλέ¬
να Ριονέρο, μέ αύτην την ιδία!
Τί τρομερά, τί λυπηρό! Ή πε-
ριπετειά της, ή μόνη περιαέτεια
της ζωής της, ποΰ άρνηθηκε νά
την παραχωρΐ}ση σέ τόσους καί τό-
σους πολύ καλλιτέρους, πολύ άνω-
τέρους, πολύ ωραιοτέρους, ήταν
γιά τόν οίσημο, τόν αγνωστο ύπολο
χαγό μιά συνηθ/κτμένη περιπέτεια,
μιά περιπέτεια αξια γιά γέλοια!
Τα μάτια τη; Μανταλένα; 6ούρ-
κακταν, λυγμοί επνιγαν τόν λάρυγ¬
γα της, τρεμοΰλα την έ'πιασε. "Ηρ¬
χισε τότε νά τρέχη σάν τρελλή ώς
πού έφθασε στήν αϊθουσα τής Ί¬
φιγενείας. "Ηνοιξε την μυστικΐ)
κρύπτη καί ώρμησε μέσα. . .
Την αλλη μερά τό πρωΐ τό ;ττό>-
μάτης 6ρέι3ηκε στόνχείμαρρο Ρι¬
ονέρο, όπως τα πτώματα των γν-
ναικών τοϋ προγόνου τη; κόμητος
Άτζο Γουλιέλμου ντί Ρισνέρο!...,
ΒΙΑΝΟΑ ΑΥΑΝθΓΝΙ
ΟΙ Μ]ΚΡΕΣ^ΑΓΑΠΕΣ
Οί μικρές Άγάπες δλες
Μιά φορά κ' έναν καιρό
Οί μικρές Άγάπες δλες
Κάμαν Ιναν δγριο σηκωμό.
"Ωρμησαν κατά τόν "Ενα,
Κατά τό μεγάλο βασιληά, κατά τό
(μόνο,
"Ωρμησαν κατά τόν "Ερωτα,
Καί τόν Ιρριξαν, Λιμένα1
απθ τό
(θρόνο.
Κ' ΰστεοα τοΰ άτίμασαν
Τό θεόρατο κορμί μέ τό δαρμό
Οί μικρές Άγάπες δλες
Μιά φορά κ' ίτναν καιρό.
Κ' ΰστεοα σέ βράχο τόν εκάρφωσαν,
Κι' άπό τα χαράμματα ώς τό βράδυ,
Οί μικρές Άγάπες, δχλοι άλύπητοι,
Τό'σαίτευαν τόλόφωτο σημάδι.
Κ' ΰστερα σβυσμενο τόν ίξάπλωσαν,
Κ' δ ϋδ ' ί
ίστησαν
(χορό·
Καί κατάδαθα βασίλευεν ό η).ιος
Σέ δ.ακρύων καί 'ς αΐμάτων ώκεανό.
Καί τριγνρω σέ μιά λεϋκα ποϋ την
(είχε
Ξερριζωσει ποταμοϋ κατεβασιά
Κ' ήταν ερμη άπ' δλα τα που?άκια,
Βούίζαν έντομα ενα πλήθο; ςρτερωτά.
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
μόνον τδ Βι-
Κήνυκος».
1929.
21
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΤΑΛΕΝΑΣ Ρ1ΟΝΕΡΟ
ηκοι
ίονται ά/.όαη έδώ κι' έκεϊ με-
τνργοι με μυστικες
χαί ΐ«πόγειες άπρόσιτε;
α' § αν τέτοιον-πύργο ζοδτ
^εοίνα Μανταλένα, μοί*
πατέρα της, τόν τυφλο γε-
«ητα ντί Ριονέρο.
Μανταλένα ήταν ενα γοητευ-
[ρωααντι/ό πλάσμα πού τιατα
είνε γεννηθη στόν ορμητι-
αίώνά μας "Λ"'"~
' οκοπη:
υρε αι-τό κι' ή ίδια καί γ^
« δηιιιονργήση γυρο> απ
ή τη; ενα ρωμαντικο περι-
:ή; καί μονοξιάς. Ε-
ποϋ κατοικούσε ή Μαν
μέ τόν πατέρα της ήταν
βιολτηλό; καί θλιβερός. Κι'
άχόμη" έφθανον έκεΐ έπισκέ-
6ασί?.ενε στόν πύργο ή μονο-
ήσαν σπάνιοι κι'
ουσαν τάντα μ' έπισημότη-
εύιατρίδαι των περι-
|χαί ή σιω.τή.
έ
ϋ τού; τοαβοϋσε ώς έκεΐ
..[ος και ή καλλονή τή; νεα-
ίχα'ι ωραίας πυργοδεσ.τοίνης.
|ΐί ή Μανταλένα ήταν ώραία,
ι άπλω; ώραία, άλλά πανω-
Εϊχε ώιιορφιά παραμυθένια!
Γτήν ώαορητιά της αύτη, γιά
Μαγχολία τη; καί την ρέμδη
[ δταν, ιιινρή, βρισκόταν στό
ιο, οί σνιιμαθήτριές της την
κ ονομάστι «ή ώραία κοιμωμέ-
Γοΰ Λάσου;».
, όπως «η ώραία κοιμωμένη
|Αάσους» τοΰ παραμυθιοΰ έτσι
»ς κι' ή Μανταλένα κλεισμε-
) μαγευτικήν περιβάλλον της
]ιάς καί τής ^σιωπής περί-
τόν έ/ΐεκτό, τόν παραμυθέ-
'χρίγκιπα. ποΰ θά πήγαινε νά
|χάμΐ) γυναΐκά τού...
Μά ή ζωη διαφέρει άπό τα
(ΐΰβια. Είναι σκληρή καί ά-
<]■ Ή σν/νεχής άναμονή, ή δή; άγρυ,τνία, τό όδιάκοπο Ό πρό; την αυριον βλεμ- |ή συναίσθησις πως ή νεότης Τ1 άνώφελα, είναι πράγματα β βαρεία είναι φοικτά, γιά μιά «ιη γυναϊ-,α. Καί ή Μανταλέ- ·»θε την χαρδιά της όλονέν κουρασμένη, εΰλεπε τό πρόσω- "-' νά χάν^ όλονέν περισσότε- ?οδινό τού χρώμα καί νά χλωμό, δλο καί πειά χλω- 'ί|θο? όλόνΐηρον μνηστήρων ά¬ πό τόν πύργο κι' εΐχε ζητήση την Μανταλ§να. Μά' ή ώραία κόρη δεν εύρισκε κανένα τέλειον. Κα- νενας άπ' αΰτούς δέν ήταν ό 'Εκ- λεκτος, Λ ξανθός πΰρςτμνθένιος πρίγκιπας ποϋ περίμενε... Τής εϊχε άρέσχι κάποτε πειό πολύ άπ' τούς άλλους ό ζωγράφος Ροζάριο Λιάνο, ποΰ ήταν τόσον φλεγ&ρος, τρυφερος και περιποιη- τικός μαζύ της, μά πού δέν τολμοϋ- σε όντε τα φορέματά της ν' άγγί- ξη. Άλλά μποροϋσε ή ωραία κον τεσίνα ντί Ριονέρο νά πανδρευθίί, νά δοθή γιά δλη την ζωη, σ' Ιναν καλλιτέχνη; "Οχι οέβαια. Οντε καί προσωρινόϊς δέν μποροϋσε νά συνδε-θή^μαζύ τού. Μόνον δ γάμος θά την ήνωνε μ' έναν άνδρα. Τής είχε έπίσης άρέστ) καί μά- λιστα παραπολΰ, ενας άπ' τούς I- ξαδέλφους της, ενα παιδΐ δέκα δκ- τώ έτών, ευθχ'μο, ρ(ομα>^ο, ζωηρά,
ποΰ δταν ?παιζαν τής εσφιγγε τα
χέρια τόσο, ποΰ την εκανε νά πο-
λ·Π καί ποΰ μιά φορά καθώς την εΐ-
χε προφθάστ) λα^ανιασμένη κάτω
άπό μιά συστάδα, την φίλησε ξα
φνικά, την φίλησε ετσι πού ποτέ
της δέν μποροϋσε νά ξεχάση.
Άλλά ουτε έκεϊνος ήταν δ πά
ραμυθενιος πρίγκιπας καί ή ΛΙαν-
τα>.ένα τόν άπτ|λπισε καί τόν αφησε
νά φΰγη· Περίμενε πάντα, ύπερή-
φανη καί γεμάτη αύτοπε^οίθησι
τόν Έκλεκτό της.
Την ύπερηφάνειά της αυτή την
δυνάμωναν δ τυφλός γέρων πα-
τέρας της καί προ πάντων μιά ΰπέ
ροχη είκόνα, τοϋ Β άν Ντίκ, στήν
δποία ό διάσημος έκεϊνος ζωγρά¬
φος είχε άπαθανατίση μιά άπ' τής
προγόνσυς της, μιά αλλη κοντεσί-
να ντί Ριονέρο, πού ήτον πανο-
μοιότυπο τής Μανταλένας. Κ' ή
πρόγονός της αυτή είχε πανδιρεν-
θ^) ενα περίφημο πρίγίαπα τής
I-
ποχής της κι' ηταν έπισης πολυζή
τητη. 04 ί^τπόται γονάτιζαν μπρός
της καί την γέμιζαν δώρα, ζητων-
τας νά κερδίσουν την καρδιά της.
Γιατί νά μή την μιμηθη λοιπόν ή
Μανταλένα άφοϋ τής Ι'μοιαζε'τό¬
σο! Καί τό χαμόγελό της άκόμη
ίΐταν τό ΐδιο...
Έτσι ή Μανταλένα ώνειρευόταν
καί περίμενε, πάντα περίμενε...
Ό πατέρος της τής ελεγε κάθε
τόσο γιά δσους την τριγύριζαν:
— Κανένας άπ' αΰτούς δέν είναι
όίξιος για σένα. Περίμενε. Σέ
ΥΠΟ ΤΝΣ ΒΙΑΝΟΑ ΑΥΑΝΟΙΝΙ
καποιο μέρος τή; γής βρίσκεται
Εκλεκτό; καί θάρθή.
Καί ή Μανταλένα περίμενε. ..
Μιά μερά ή Μανταλένα σκέ'φθη-
κε νά μεταφέρη την είκόνα τοΰ
Βαν Ντίκ, στήν αϊθουσα τή; Ί¬
φιγενείας, μιά αλλη μεγάλη αΐθου
σα τοϋ πύργου, πού λεγόταν ετσι
γιατί σ' έναν τη; τοΐχο κρέμοταν
ενας παμπάλαιος τάπης, στόν ο¬
ποίον ήταν κεντημενη ή είκόνα τής
θυσίας τής Ίφιγενείας. Ή νέα ή-
θελε νά βάλη στήν ιδία αϊθουσα
τα δύο καλλιτεχνικά οίκογενειακά
άρ ιστουργήματα.
Π ήρε λοιπόν μαζύ της τόν γέ-
ρω - ΰπηρέτη τοϋ πύργου, τόν
Τζιοβάννι, πού τής ήταν άφωσιωμέ
νος σάν σκλάΰος καί πηγαν στήν
αϊθουσα της Ίφιγενείας νά δια·
λέξουν τό πειά φωτισμένο μέρος
γιά νά τοποθετήσουν την είκόνα
τοΰ Βάν Ντίκ! Άλλά τό πειό φωπ
σμενο μέρος ήταν έκεΐνο πού ήταν
πιασμενο άπ' τόν τάπητα τή; Ί¬
φιγενείας. Καταπιάσθηκαν λοιπόν
Ή κ. Μπλάντς Ούίλκωξ Νόγες, έκ Κλήδελαντ, ή όποία θά λάβη μέοος είς
τέύς γυναικείους αγώνας τής άεροπορίας, εχ Σάντα Μόνικα, τής Καλια-οο-
νίας, μέχοι Κλήβελαντ.
..18 έτών, μαδτίτρια έν Άτλάντα, Γεωργίας
«Φανερωσεν είς την μητέρα της ©τι ύπανδρεύθη.
Ή Δέσποινας Τζέρρη Ούίντμερ, έκ
Σηάττλης ή όποία προγυμνάζεται διά
τοΰς χολυμβητικούς αγώνας τής λί-
μνης 'Οντάριο.
νά ξεκρεμάσουν τόν τάπητα. Ή
Μανταλένα ετρεμε σάν νακανε κα·
ποία μεγάλη ί&ροσυλία. Δέν ήταν
έξ άλλον ευκολον νά ξεκρεμάσουν
τόν τάπητα αυτόν. Βρισκόταν έκει
κρίμασμενος αίώνες, άπό την έ-
ποχή πού δ μαρκησιος Ντούτσιο
ντί Μομφερράτο την εΐχε δωρήση
ώς προΐκα στήν κόρη τού Βαριβά-
ρα, δταν την πάντρεψε μέ τόν κό-
μητα "Ατζο Γουλιέλμο ντί Ριο¬
νέρο.
Μόλις ή Μανταλένα καί δ Τζιο^
βάννι τράβηξαν τόν τάπητα, καί
φάνηκε δ τοίχος, είδαν πως ήταν
γεμάτος· άπό χρυσά σκαλισματα.
Καί ξαφντκά, καιθώς κτυποϋσαν μέ
τό σφυρί, δ τοϊχος άνάδωσε έναν
ηχο ύπόκωφο, σάν νά είχε πίσω
κοΰφωμα.
Ή Μανταλένα υΗ)μήθηκε τότε
την τρομδρή παράδοσι γιά της γν-
ναϊκες τοϋ προ^'όνου της Άτζο
Γουλιέλμου ντί Ριονέρο, ποΰ αύτο-
κτονοϋσαν δΐες λίγο ΰστεοα άπ'
τό γάμο των καί των δποιων τα
πτώματα όρισκόνταν την αύγή
ττόν χείμαρρο Ριονερο. Ό Γου
λιέλμος Ριονέρο, δ άνδρας των,
ποϋ γλεντοκοποϋσε δλη νΐχτα μέ
τοΰς φίλους τού, βυθιζόταν σέ τρο-
μερή λύπη κάιθε ποϋ μάθαινε τής
αύτοκτονίες αύτές. Κι' δμως λίγες
μέρες κατόπιν τοιμαζόταν νά ξα
ναπαντρευττί καί ξεχνοΰσε την λύ
ΐτη τού. ..
Μόλις οίκουσαν τόν ύπόκοκρο έ-
κεϊνο τϊχο ή νεαρά πυργοδέσποι-
να καί ό πιστός τη> ΰπηρέτης κυτ-
τάχθηκαν μέ τρόμο. "Κτειτα ή
Μανταλένα σήκωσε τό λευκό της
χέρι καί κτυπώντας τόν τοΐχο φώ-
ναξε στόν Τζιοβάννι.
— Πρέπει νά γκρεμίσοννμε τόν
τοΐχο!
Άλλά δέν παρέστη άνάγκη νά
χον γκρεμίοΌυν. Υπό την πίεσιν
των λεπτών άδυνάτων οακτύλων
της, καποιο κουμπί ετριξε, καποι
0$ μοχλός κινήθηκε καί τό τοίχω-
μα σηκώθηκε ψηλά τρίζοντας. . .
Φάνηκε τότε τό ανοιγμα ποΰ ϊ-
βγαζε κατ' ευθείαν στόν χείμαρ-
ρο Ριονέρο, τό ανοιγμα αύτό άπ'
τό οποίον εΐχαν ^εράστι ολες οί δο·
λοφονημένες γυναϊκες τοϋ κόμητος
"Ατζο Γουλιέλμου ντί Ριονέρο. . .
Άπ' την ήμέρα πού ανεκάλυψε
την θίοδο αυτή} ή Μανταλένα πε-
ρ«σε πολύς καιρός. Ή ώραία κόρη
είχε άλλάξχ) πολύ. Δέν ήταν πειά
ή Ιδία. Είχε γίνη άγνώριστη. ΕΙ
χε καταλάβη πως δ 'Εκλεκτός πού
περίμενε δέν ■θά εο,ίθανε ποτέ. ..
Καί τα χρόναα πεανοϋσαν καί ή
εύμορφιιά της ·θά εφευγε μιά με¬
ρά. "Ετσι, τρελλή άπ' την λύπη
της γιά την νεότητα πού της εΓχε
φΰγη, έρωτεύθηκε γιά πρώτη φο¬
ρά, έρωτευθηκε παράφορα, τυφλα
σχεδόν καί παρεδόθη σ' έναν ά¬
γνωστον, σ' ενα νέο άξιωματικό,
ποΰ έφιλοξενήθηκε στόν—πύργο.
Στόν άξιωματικό αυτόν δόθηκε μέ
λαχτάρα πιστεύοντας στούς δρ-
κους, πιστεύοντας στην άγάπη πού
τής ελεγε πώς α'ισθανόταν γι' αύ
την.
μ
Κι' δρχισαν τραγοϋδι κ
Άλλά ?να δλλο βράδυ — ήταν
ι βράδυ καταιγίδος — πού πή¬
γαινε νά τόν ξαναβιρη γιά τελευ¬
ταία φορά, γιατί τό πρωΐ θαφευγε
γιά τόν πόλεμο, ή Μανταλένα ή¬
κουσε δμιλίες στό δωμάτιό τού κι'
ενα γέλοιο δυνοίτό, Ενα γέλοιο σαρ
καστικό καί θριαμίβευτικό. Στάθη-
κε τότε κι' ακουσε... ακουσε τόν
αξιωματικόν εκείνον νά διηγηται
μέ φωνή ψυχρή καί σαρκαστική
στούς συναδέλφους τού, μέ φρά-
σενζ ωμές μιά συνηθισμένη έρωτι- .-χ-λι-ίΐτα
κή τ·υ περιπέτεια, την π&ριπέτεια6λιοπωλε6*ν τού
πού είχε την περασμένη νύχτα μέ
την πυργοδέσποινα την Μανταλέ¬
να Ριονέρο, μέ αύτην την ιδία!
Τί τρομερά, τί λυπηρό! Ή πε-
ριπετειά της, ή μόνη περιαέτεια
της ζωής της, ποΰ άρνηθηκε νά
την παραχωρΐ}ση σέ τόσους καί τό-
σους πολύ καλλιτέρους, πολύ άνω-
τέρους, πολύ ωραιοτέρους, ήταν
γιά τόν οίσημο, τόν αγνωστο ύπολο
χαγό μιά συνηθ/κτμένη περιπέτεια,
μιά περιπέτεια αξια γιά γέλοια!
Τα μάτια τη; Μανταλένα; 6ούρ-
κακταν, λυγμοί επνιγαν τόν λάρυγ¬
γα της, τρεμοΰλα την έ'πιασε. "Ηρ¬
χισε τότε νά τρέχη σάν τρελλή ώς
πού έφθασε στήν αϊθουσα τής Ί¬
φιγενείας. "Ηνοιξε την μυστικΐ)
κρύπτη καί ώρμησε μέσα. . .
Την αλλη μερά τό πρωΐ τό ;ττό>-
μάτης 6ρέι3ηκε στόνχείμαρρο Ρι¬
ονέρο, όπως τα πτώματα των γν-
ναικών τοϋ προγόνου τη; κόμητος
Άτζο Γουλιέλμου ντί Ρισνέρο!...,
ΒΙΑΝΟΑ ΑΥΑΝθΓΝΙ
ΟΙ Μ]ΚΡΕΣ^ΑΓΑΠΕΣ
Οί μικρές Άγάπες δλες
Μιά φορά κ' έναν καιρό
Οί μικρές Άγάπες δλες
Κάμαν Ιναν δγριο σηκωμό.
"Ωρμησαν κατά τόν "Ενα,
Κατά τό μεγάλο βασιληά, κατά τό
(μόνο,
"Ωρμησαν κατά τόν "Ερωτα,
Καί τόν Ιρριξαν, Λιμένα1
απθ τό
(θρόνο.
Κ' ΰστεοα τοΰ άτίμασαν
Τό θεόρατο κορμί μέ τό δαρμό
Οί μικρές Άγάπες δλες
Μιά φορά κ' ίτναν καιρό.
Κ' ΰστεοα σέ βράχο τόν εκάρφωσαν,
Κι' άπό τα χαράμματα ώς τό βράδυ,
Οί μικρές Άγάπες, δχλοι άλύπητοι,
Τό'σαίτευαν τόλόφωτο σημάδι.
Κ' ΰστερα σβυσμενο τόν ίξάπλωσαν,
Κ' δ ϋδ ' ί
ίστησαν
(χορό·
Καί κατάδαθα βασίλευεν ό η).ιος
Σέ δ.ακρύων καί 'ς αΐμάτων ώκεανό.
Καί τριγνρω σέ μιά λεϋκα ποϋ την
(είχε
Ξερριζωσει ποταμοϋ κατεβασιά
Κ' ήταν ερμη άπ' δλα τα που?άκια,
Βούίζαν έντομα ενα πλήθο; ςρτερωτά.
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
μόνον τδ Βι-
Κήνυκος».
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΕ».— ΚΤΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1ί>2ί..
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΟΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΐ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000 ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Πανχράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΓΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑ2
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
_, Η ΤΡΑΠΕΖΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥθΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
Ι2ΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρ*)
ΚΥΠΑΡΓΣΣΙΑ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΠΑΤΡΑΙ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήρων)
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΠΥΛΟΣ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίο;)
ΠΥΡΓΟΣ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΣΕΡΡΑΙ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνον)
ΜΟΛΑΟΙ / »
ΣΚΑΛΑ (Λακεβαίμονος)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΉ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΣΠΑΡΤΗ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΣΥΡΟΣ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΈΜΕΑ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΤΡΙΠΟΛΙ-
ΚΥΜΗ '
ΞΑΝΘΗ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΠΟΡΤ ΣΑ·Ι·Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψββ, ήτοι είς πρώτην ζήτ^βιν...........<*%% δεκαπενθήμερον «ροειδθ-θίηβιν προθεσμία Ο μηνών » 1 ίτους » » » » έτΛν >4 έτών
Κ έτών
1Ο έτών
»**
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ώβαύτως καταθέββις έν δψει καΐ έ«1 «ροθββμίί». είς Δολλάρια Α£ρ«ς Αγγλίας, «Φράγκα Γαλλικα «αι
λικας Αιρέττας, άποδοτέας βΐς το Εδιον νομιβμ* είς τό 6πο? όν Ιγινεν ή κατάθεσις, {>πό τοος καλλιτέρους βροος.
- ΑΓΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤϋΤΙ0Νδ ΙΝ ΤΗΕ ΙΙΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ «1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝίΙ ΤΩΝ 87.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοΐηρουηά ΙπΙβΓβδΙ ϋερΗΓΐπιβηΙ είς Δολλάρια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕ-ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ υπό τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεεκΐηδ ΑεοουηΙβ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτοΰσιαν Αμερικανικόν νόμισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΗεΓΒ οί €Γ6άΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒΙΙδΤ 00.
205 νΥεδτ 33"° 8ΤΝΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΝΚ. Ν. Υ.
ΤΗΑΕΦ2ΝΑ: ΟΗΙβΚΕΠΙΝΟ 6271 - β
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟϊ^ΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β03Τ0Ν, ΜΑ53.
7β1βρ1ιοοβι Ηαποοοΐι 06» αηά 067»
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΟΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΐ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000 ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Πανχράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΓΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑ2
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
_, Η ΤΡΑΠΕΖΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥθΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
Ι2ΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρ*)
ΚΥΠΑΡΓΣΣΙΑ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΠΑΤΡΑΙ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήρων)
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΠΥΛΟΣ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίο;)
ΠΥΡΓΟΣ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΣΕΡΡΑΙ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνον)
ΜΟΛΑΟΙ / »
ΣΚΑΛΑ (Λακεβαίμονος)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΉ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΣΠΑΡΤΗ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΣΥΡΟΣ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΈΜΕΑ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΤΡΙΠΟΛΙ-
ΚΥΜΗ '
ΞΑΝΘΗ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΠΟΡΤ ΣΑ·Ι·Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψββ, ήτοι είς πρώτην ζήτ^βιν...........<*%% δεκαπενθήμερον «ροειδθ-θίηβιν προθεσμία Ο μηνών » 1 ίτους » » » » έτΛν >4 έτών
Κ έτών
1Ο έτών
»**
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ώβαύτως καταθέββις έν δψει καΐ έ«1 «ροθββμίί». είς Δολλάρια Α£ρ«ς Αγγλίας, «Φράγκα Γαλλικα «αι
λικας Αιρέττας, άποδοτέας βΐς το Εδιον νομιβμ* είς τό 6πο? όν Ιγινεν ή κατάθεσις, {>πό τοος καλλιτέρους βροος.
- ΑΓΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤϋΤΙ0Νδ ΙΝ ΤΗΕ ΙΙΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ «1.000.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝίΙ ΤΩΝ 87.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοΐηρουηά ΙπΙβΓβδΙ ϋερΗΓΐπιβηΙ είς Δολλάρια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕ-ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ υπό τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεεκΐηδ ΑεοουηΙβ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτοΰσιαν Αμερικανικόν νόμισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΗεΓΒ οί €Γ6άΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒΙΙδΤ 00.
205 νΥεδτ 33"° 8ΤΝΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΝΚ. Ν. Υ.
ΤΗΑΕΦ2ΝΑ: ΟΗΙβΚΕΠΙΝΟ 6271 - β
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟϊ^ΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β03Τ0Ν, ΜΑ53.
7β1βρ1ιοοβι Ηαποοοΐι 06» αηά 067»
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ. 25 ΑΥΓθνττπν „„.
23
ο
10
νεχροφόρος απομακρυ-
τόαπίτι, οί γρηές που-
ηίοω, δρχισαν τη κα-
^γοςτήνΕφαγεΓθ-
ηνήμέρατοόθεουδεναΐλα-
ΰ τη; όντε δέκα λόγια, εΐ-
είναι α
. θηρίο! .
ϊϋμενη γυναικα!
__ ^α πάψτε, γλωσσοκοπανε;,
ΐϊναξε άπ1 τό παράθνρό τού ό
Εηχιαστής τού πρώτον "τω··α-
V
ξνα- μεσοκοπος υπαλληλος
ί7ντρεμμένος μέ μιά μέναιρα.
Ιοκάρι νά σννέβαινε και σε μενά
" πού συνέβη σ' αυτόν, τού
ίτνχΐ]. Αυτόν δ θάνατος της γυ-
ΐκό; τόν Ιρριξε σέ απελασισ
,· 5; λέτε δ, τι θελετε. Ενω αν
Ίαινε ή δική μόν, έγώ θά σά;
η ενα μεγαλοπρεπέστατσ τρα-
Γ—"Ωστε πιστεύετε, δτι ή λύπη
δείχνει είναι πραγματική;
για εϊρωνικά ή μανάβισσα.
— Τί λετε, καλέ; δλο ύποκρι-
ι ητο...,στρίγγλισε ή πορτιέρισ-
Ένώ ή κακογλωσσιά εναντίον
■ι έμαίνετο, ό δύστυχος δ χήρος,
1 -, γύρισε άπ' τό νεκροταφεΐο,
ηξε κατ' εύθεϊαν στή δο-υλειά
κ, στο Δημαρχεϊο, δπου νπηρε-
ώς κλητήρας.
Ήταν ά'νθρωπος ταπεινός, με-
ημένος καί γι' αύτό ίσως ηταν
ΰρωπος τοϋ καθήκοντος..
θάνατος τής γυναικός τού
ε^Χε ρίςπ °έ αεγάλη άπελπι-
χοί, ποίος ξέρει, τί θάκανε
την στενοχώριά τον, αν δέν
τή «μιχρούλα» τού, τό μόνο
ι χον τού εμέ νέ πειά στόν
τή μόνη τον παρηγοριά,
; /-οριτσάκι του πού τοΰ άφησε
«ω ή πεΰαμμεντ), ενα εύφυέστα-
Λοτοργικό ν,αί μετρημένο κορι-
"Π!" πού τό λάτρευε όπως ή
γία τόν Χριστό. "Επρεπε νά
Ι πειά γι' αύτό. Γιατί τό φτω-
1 ™ριτσι ήταν αρρωστο. 'Η-φυ-
1τιωσι? τοϋ ροκάνιζε τα σπλάγ-
α; κ,αι αύτό ήταν πού δυνάμω-
1 ,^-ομη περισσότερο την άπελ-
»« τοΰ δύστνχου πατέρα, δ ό-
ρ; ωντά στ' άλλα ηταν φτω-
Ρ) Αι αυτό μέ μεγάλη δυσκο-
ρθωνε νά τα βγαζτ, πέρα
,ιιχρο μισθό.του, νά πλη-
|^Ατα.φάρμακα καί τα δυνα-
ν" της μικρούλας, τα άνώφε-
|αναγία
Κ "Ι^βίμοιες περιστάσεις.
δεν μποροϋσε νά έξηγή-
ε τής διακόσιες πενήντα
ν "ε;, που επαιρνε τόν μήνα,
ο Δημαρχϊ 1 μ ή
Ε
κα1
τό
Ρ ν,Κατι θα κάνη, άν.όμα
ν τόΐ* ξέρει ™™ϊ· Ύ*
μα»!···οννεχλήρ<0νε ή δλ ^ο, ~6 όποϊο κατοι- ·0ίν5?ρος ^ τδ κο ; φώ- γυναΐχες πρός τό δαιμάτιο τον χήρου, εσπα- σαν την πόρτα καί μπηκαν μέσα. Μέ την πρώτη ματιά είδαν τό κοριτσάκι του την μικρή Λιζέττα, ξαπλωρένο κατά γής μέ μιά πλη- νή στόν^ κρόταφο, άπ' την όποία ετρεχε άφθονο αίμα! Στ» μικρο- οκοπικο χέρι της κρατοϋσε Ινα τ^ρίστροφο μέ τό δάχτυλο στήν σκανδάλη. Δίπλα στό πτώμα τον κοριτσιον ήταν γονατισμενος ό χή- ρος πατέρας του, άμίλητος, μέ τα μάτια οουρκωμένα, σάν άποβλα- κωμένος, σέμιά κατάστασι τελεί- ας άποχαυνώσεως. —'Εμπρός! Τρεχάτε, εχειτηλέ- φωνο στό θυρωρεΐο μου. Είδοποι- ήστε την άστυνομία καί κλεΐστε καλά τής πόρτες, φώναξε ή θυ- ρωρός τον διπλανόν σπιτιοΰ. Εί¬ ναι ΐκανος νά τό σκάστ) και νά φύγη. ^ Σέ λίγο έφθασε ό άστυνόμος, μέ τόν ίατροδικαστή καί άιίκετοΰς χωροψύλακες. "Εξήτασαν τό πτώ¬ μα κι' άπ' την στάσι του συνεπε- ραναν δτι επρόκειτο περί έγκλή- ματος. —"Ενα κοριτσάκι, ε^ε δ άστυ- νόμος,,δέν αντοκτονεΐ ετσι στά κα¬ λά καθονμενα, καί πρό πάντοτν, δέν ξαπλώνεται σ' αυτή. την στά¬ σι την ωρα πού ξεψνχάει. —Οντε είναι δυνατόν ναχη τό- στ> δύναμι, &στζ μέ τό ενα μόνο
δαν,τυλο νά πιέση την σκανδάλη,
πρόσθεσε δ Ίατροδικαστής.
—(Είναι σννηθνσμένο τέχνασμα
των έγκληιιατιών νά βάζουν τό πε-
ρίστροφο στό χέρι τοΰ θνματος,
εΐπε συμπερασματικώς ό ά>ΐτυνό-
μο-
Καί άκουμπωντας; 6αρύ τί> χέ¬
ρι του στόν ώμο τον χήοου, ό έκ-
πρόσωπος έκεϊνος τής έξουσίας,
τον φώναξε μέ υφος αγριο:
—Έν ονόματι τον νόμον σέ
συλλαμβάνω!
Άπό τό σφιγμένο στόμα τοΰ
ί δέ βή ΰ ά
γμ μ
χ δέν βγήκε οΰτε παράπονο,
όντε διαμαρτυρία. Ό πόνος τον
ηταν θαρύς, άβάσταχτος!...
* * *
Ή άνάκρισις τελείακτε γρήγο-
"Ολες οί γειτόνισσες προθνμο-
ποιήθηκαν νά τρέξονν καί νά κα-
τετθέσουν δ, τι φαντάζονταν είς
6άρος τοΰ χήρου. Βεοαίωσαν χω-
ρίς δισταγμό, δτι εΐχε ψυχή κα¬
κούργον, δτι αύτός εΐχε στείλει
στόν τάφο μέ τόν τρόπο του καί
την μακοιρίτισσα μητέρα τής μι-
κρής.
Δέν υπήρχαν βεβαία άποδείξεις
τής ένοχής τοΰ χήρου, άλλά αύτό
δέν έοΙ'ιμαινε τίποτε. Ή γνωμά-
τευσις τοΰ ίατροδικαστοϋ έτόναζε
καθαρά δτι ενα κοριτσάκι δώδε-
κα χρονών δέν αύτοκτονεϊ μόνο
του, δέν μπορεϊ νά πιέστ] μέ τό ε¬
να δάχτυλο την σκανδάλη τοΰ περι-
στρόφου. "Επειτα ήταν καί ενας
αλλος λόγος πού έχειροτέρευε την
θέσι τοΰ συλληφθέντος. ΟΙ το.τι-
κές έφημερίδες έδώ καί μερικές
εβδομάΐδες εΐχαν έκστρατεύστ) έν-
οντίον τής άστυνυμίας καί κατη-
γοροϋσαν τα δργανά της επί άνι-
κανότητι. "Εξη έγκλήματα είχαν
γίνη τούς δύο τελενταίους ,μήνες
Ό Ούίλλιαμ Ι. "Εδουαοδς, ή Μπίγκ Μπίλλ, δστις διέψευσε την κυκλοφορή-
σασαν διάδοσιν ότι ή σύζυγός τού ζητεί διαζυγιον άπό αυτόν είς τό Παρίσι.
μέσα στήν πόλι καί δμα>ς οί ενοχοι
δέν είχαν άνακοΛυφθη. Καί τώρα
ή άστυνομία βρηκε ν' άναστηλώστ)
τύ κλονισμένο γόητρό της, πιάνον-
τας τόν δΰστυχο αυτόν ανθρωπο...
* * *
Ήρθε κ' ή ήμέρα τή; δίκης.
' Μέσα στήν αΐθουσα τοϋ κακουρ-
γοδικείον, νσ^ερα άα' τή διαδι-
κασία, δ προεδδρος διάδασε την
άπόφασι μέ σκλίιρό τόνοο φαχνης:
—Τριάντα έτών είρκτή καί ί-
σοβία στέρΓ(σις των πολιτικών δι
καιωμάτων!...
Ό κατάδικος έστάλη στήν ςτυ-
λακή τοΰ Πορτολαγγόνο. "Εφθα¬
σε έκεΐ μέ τό κεφάλι σκυφτό, καμ-
πονριασμένος, ά-τοβί,ακωμενος^ σχέ
δόν άπ' τό-ν πόνο του. Ή πόρτα
τοΰ κελλιοΰ εκλεισε πίσω του, χο>
ρίς άπ' τό στηθός του νά βγή κα-
νένα παράπονο, καμμιά διαμαρη·-
ρία.
Πέρασαν άρκετά χρόνια. Τό
ίγκλημα εΐχε ξεχαστή σχεδόν εν¬
τελώς! δταν ή τνχη καί ή κακή
κατάστασίς των ταχυδρομείων έ-
οκηνοθέτησαν ενα άπροσδόκητο
και
τοΰ παραλήπτου. "Αγνωστος κο
ό άποστολεύς. Διαβιβάζεται πρό
την διεύθυνσι της άστυνομίας».
—Σννηθτσμένα πράγματα, έ-
ψιθύρισε δ άστννόμος.
Κι' ανοιξε άνόρεχτα τόν φάκε-
λο καί ερριξε μιά άδιάφορη μα-
τιά στό περιεχόμενό του. Άλλά
σχεδόν άμέσως τιγάχθηκε άπ' τή
θέσι του καί αρχισε νά διαβάζη
προσεκτικώτερα. Τό γράμμα αύ¬
τό περιεΤχε τα εξής:
«'Αγαπητέ μπόμπα,
Μιά καί πέθανε ή μαμά τί νά
κάνω πειά έγώ στόν κόσμο;
"Αρρωστη ικαθώς είμαι, δέν
απορω νά σέ 6οηθήσα>, καί δ-
μως εχεις κάνη τόσα πολλά γιά
μενά, καϋμένε μου, μπαμπουλη!
"Οταν κανένας νποφέρτ), χωρίς
καμμιά έλπίδα, ή ζωή είναι τό¬
σο ασχημη, πού προτιμώ νά τή
πετάξω άπδ· πάνω μου. Ναί,
μπαμπάκα μου, συγχώρησέ με
καί λν,τήσου με. Άντίο!
Ή καϋμένη ·σου Λιζέττα».
'Εμβρόντητος δ άστννομικός
κΰτταξε την διεύθυνσι τοΰ φακέ-
περιστατικό. Κάποια μερά ό διευ- ).ον καί εΐδε πώς άπευθυνόταν στό
θυντής τής άστννομίας, αύτός δ χήρο κλητήρα τοΰ Δημαρχείον,
ίδιος πού εΐχε μπή πρώτος στό πού είχε καταδικασθη ώς φονηάς
όωμάτιο τοΰ χήρου μετά τό ?γ-
κλημα, βρήκε μέσα στήν άλλΓλο
γραφία του ενα φάκελο κιτρινι-
ομένο. Δίπλα στήν διεί'θυνσι ή
ύπηρεσία τοΰ Ταχυδρομειον εΐχε
•νράψει: €νΑγνωστος ή διαμονή
Η δεσποινίς Φράνσες Χώτσινσων ^ άριστερ^ί, καί ή μήτηρ της, κ. Σίδνυ Ε.
Χώτσινσων, σύζυγοςι έκατομμυριούχο» μεγίστου τής Φιλαδελφείας, έκ τοΰ
"κου των δποίωνν εκλάπησαν κοσμήματα άξίας 250.000 δολλαρίων.
τοΰ κοριτσιοΰ του. Κύτταξε την
χρονολογία της έπιστολής, συμ-
6ονλεΰθΓρ<ε καί τό άρχεΐο της ά- στυνομίας καί εΐδε δτι ήταν γραμ- μένη μιά μερά πρό τοΰ φόνου τής μικρής. Τόν κατέλαβε τότε μιά άπεραν- τη τνψις συνειδήσεως γιά το κα- κό πού αθελά του εΐχε κάντι στόν δνστυχισμένο πατέρα, δ οποίος η- ταν άθωος καί πού σάν νά μην τοΰ εφθανε ή δυστνχία πού εχασε την μοναχοκόρη του, είχε κατη¬ γορήση κι' όλας ώς δολοφόνος της. Άμέσως δ άστυνομικός διευ- &υντής ένήργη— Χαί έπέτν/ε την σναθεώρησι τής δίκης. Απεδείχθη πώς ή Λιζέττα αύτοκτόνησε πράγ- ματι, στέλνσντας την προηγουμε- νη τό γράμμα αύτό στόν πατέρα της, τό γράμμα αύτό πού παρά- πεσε καί^περιεπλανήθη τόσον και- ρό!.... Έν τφ μεταξύ δ χήρος εΐχε συνειθίση σιγά—σιγά στή ζωή τοΰ καταδίκου. Εΐχε γίνη πειά σιωπη- λάς καί φαινόταν σάν άπορροφη- μένος άπο βαθειές σκέψε^· τί βλέμμα του εΐχε διαρκώς μιά εκ- φρασι άφηρημάδας. Τί τόν έν- διέφερε ό κόσμος κι' ή ζωή; Κα- νέναο πειά καί τιποτε δέΛ· {»πηρχε γι' αυτόν στόν κόσμο. Ή ελευ¬ θερία τοΰ φαινόταν σάν μιά λέξι χωρίς νόημα. Σχεδόν δέν εΐχε κα¬ λά—καλά έπίγνωση τοΰ παρελ- θόντος. Νόμιζε κανείς πώς εΐχε άποβλακωδη τελείοος, τόσο πολύ οί σκέψεις καί οί άναμνήσεις ή¬ ταν θολές κι' άόριστες μέσ' στό μυαλό του. "Οταν ό διευθυντής τής φνλα- κής τοΰ ανήγγειλε την άναθϊώ- ρησι τής δίκης του εκανε μιά χει- ρονομία νευρική διαμαρτυρίας καί εξεγέρσεως. —'Γιατί ασχολοΰνται άκόμη γιά μενά καί μέ τής ύποθέσεις μου; είπε. Τι αλλο θέλουν άπό μενά; Έγώ δέν περιμένω πειά καμμιά καλωσύνη άπ' την άν&ρώπινη δι- καιοσύνη. Καί από την στιγμή έκείνιι τόν ννρίευσε ενός μεγάλος φόβος. Ό φόβος μή,τως άθΐικο9τ| καί άφεθί) ελεύθερος. θά έπρεπε ετσι νά σ/ροντίστ] νά βρή δουλειά καί νά έργάζεται γιά νά κερ&ίσγι τό ψω- μί του. Θά επρεπε νά έλθη σέ έπι- κοινωνία μέ τούς άνθρώπους καί μέ την κοινωνία. Θά ξανάβλεπε τόν κόσιιο μέ τής πολυτέλειές του, τής διασκεδάσεις του καί τής χα- ρές του, αύτός ό άπόκληρος, ό δυστυχΐ/σμενος. Θά παρακολου- θοΰσε την ευτυχία των αλλων, έ- κείνων πού έ'*Όνν μιά οίκογενεια- κή έστία, αϋτός τοΰ δποίον ή οϊ- «ογένεια εΐχε καταστ,ραφτί μέ τό¬ σο δραματικοι τρόπο. "Ω, δχι! Προτιμοΰσε νά μείνη μακρυά άπ' τή βιοπάλη καί τούς πειρασμοΰς της. «"Ας μέ άφίσουν ήσυχον έδώ πού βρύσκομαι», ελε- γε. Δέν ζητοϋσε τίποτε αλλο πα- ρά την ήσυχία, την σιωπή καί την ληθή. Αύτά άποτελοΰσαν πειά τόν μόνο πόθο τής ζωής του. Παρεκάλεσε, φώναξε, έπέμει- νε. Άλλά κανένας δέν εδωσβ προ- σοχή στής διαμαρτυρίες και τί|ζ πΌρακλήσεις του. "Οπως την αλ- λη. φορά είχε ρίχνη σττι φυλακή έξΐλαστήριο θΰμα τοΰ γόητρον της σστννομιας ετσι καί τώρα τδν ερ- ριχναν οτήν όιοπάλη έξιλαστήριο ίΰμα τοΰ γόητρον τής δικαιοσύ· νης. Έγινε ή άναθεώρησις, κηρύ- χθηκε άθωος καί βγήκε άπό την φυλακή. Καί τότε αρχισε γι' αυ¬ τόν ενα μαρτύριο, μεγαλείτερο, φρικτότερο, τό μαρτύριο τής πεί- νας, των κακουχιων, της αθλιό¬ τητος. Γύριζε μερά—νυχτα ζητώντας ίργασία, έστω καί την πειό τα- πεινωτική, την πειό βαρεία, την πειά σκληρή. Άλλά δέν εύρισκε πουθενά. "Ολοι τοΰ εκλειναν την πόρτα. Καί δμως ήταν άθωος. Άλλά οί ανθρωποι μόλις τόν έβλεπον ελεγαν μεταξύ τους: —Δέν τόν νυμάσαι; είναι αύ¬ τός πού σκότωσε τό κοριτσάκι τού....καί επειτα άι^κάθηκε....ποί¬ ος ξέρε'ι μέ τί τρόπο. Μιά μερά κουρασμένο; πειά άπο την χωρίς άποτέλεσμα περι- -πλάνησί του, φώναξε: —Φόθάνει πειά! *Άχ, καλλίτε- ρη, χίλιες φορές καλλίτερη ή φυ¬ λακή! Καί μετά την πρώτη αύτη σκέ- ψι Ικανε μιά δευτέρα: —«Πρέπει νά ξαναγυρίσω έ- ν£Ϊ κάτω. Μέ κάθε τρόπο πρέπει νά γυρίσω στή φυλακή!» Κ«Α τότε αρχισε νά τριγυρίζη στά παληά του μέρη, στήν παληό του γειτονιά, έκεϊ δπου εΐχαν^ ζή¬ ση καί εΐχαν πεθάνη τα <θυδ ά- γαπΓ^ιένα άγια πλάσματά του», δ- πως ώνόμαζε πάντα την γυναϊκα καί την κόρη του. "Οταν άντίκρυσε τα παραθυρα τοΰ δωμάτιον δπου εΐχε ζήση τό¬ σα χρόνια άγωνίας και λαχτάρας τοΰ ήρθαν κλάψιματα. Έκλαιμε, Ικλαψε ωρα πολλή. "Επειτα μέ μιά άπότομη κίνησι ώρθώθηκε,^ τέν- το>σε άπειλητικά την γροϊτιά τού
πρός τόν ούρανό καί διευθχινθη-
κε πρός τό μαγαζί τής μανάβισ-
σας, αυτής πού στήν βίκη του κα¬
τέθεσε δτι τόν εΐδε νά κακομετα-
χειρίζεται την γνναϊκά του καί ό¬
τι τίτον βεβαία πώς μισοΰσε τό κο-
(Σϋνέ*-/£!Λ είς την 24ττν σελίδα';
23
ο
10
νεχροφόρος απομακρυ-
τόαπίτι, οί γρηές που-
ηίοω, δρχισαν τη κα-
^γοςτήνΕφαγεΓθ-
ηνήμέρατοόθεουδεναΐλα-
ΰ τη; όντε δέκα λόγια, εΐ-
είναι α
. θηρίο! .
ϊϋμενη γυναικα!
__ ^α πάψτε, γλωσσοκοπανε;,
ΐϊναξε άπ1 τό παράθνρό τού ό
Εηχιαστής τού πρώτον "τω··α-
V
ξνα- μεσοκοπος υπαλληλος
ί7ντρεμμένος μέ μιά μέναιρα.
Ιοκάρι νά σννέβαινε και σε μενά
" πού συνέβη σ' αυτόν, τού
ίτνχΐ]. Αυτόν δ θάνατος της γυ-
ΐκό; τόν Ιρριξε σέ απελασισ
,· 5; λέτε δ, τι θελετε. Ενω αν
Ίαινε ή δική μόν, έγώ θά σά;
η ενα μεγαλοπρεπέστατσ τρα-
Γ—"Ωστε πιστεύετε, δτι ή λύπη
δείχνει είναι πραγματική;
για εϊρωνικά ή μανάβισσα.
— Τί λετε, καλέ; δλο ύποκρι-
ι ητο...,στρίγγλισε ή πορτιέρισ-
Ένώ ή κακογλωσσιά εναντίον
■ι έμαίνετο, ό δύστυχος δ χήρος,
1 -, γύρισε άπ' τό νεκροταφεΐο,
ηξε κατ' εύθεϊαν στή δο-υλειά
κ, στο Δημαρχεϊο, δπου νπηρε-
ώς κλητήρας.
Ήταν ά'νθρωπος ταπεινός, με-
ημένος καί γι' αύτό ίσως ηταν
ΰρωπος τοϋ καθήκοντος..
θάνατος τής γυναικός τού
ε^Χε ρίςπ °έ αεγάλη άπελπι-
χοί, ποίος ξέρει, τί θάκανε
την στενοχώριά τον, αν δέν
τή «μιχρούλα» τού, τό μόνο
ι χον τού εμέ νέ πειά στόν
τή μόνη τον παρηγοριά,
; /-οριτσάκι του πού τοΰ άφησε
«ω ή πεΰαμμεντ), ενα εύφυέστα-
Λοτοργικό ν,αί μετρημένο κορι-
"Π!" πού τό λάτρευε όπως ή
γία τόν Χριστό. "Επρεπε νά
Ι πειά γι' αύτό. Γιατί τό φτω-
1 ™ριτσι ήταν αρρωστο. 'Η-φυ-
1τιωσι? τοϋ ροκάνιζε τα σπλάγ-
α; κ,αι αύτό ήταν πού δυνάμω-
1 ,^-ομη περισσότερο την άπελ-
»« τοΰ δύστνχου πατέρα, δ ό-
ρ; ωντά στ' άλλα ηταν φτω-
Ρ) Αι αυτό μέ μεγάλη δυσκο-
ρθωνε νά τα βγαζτ, πέρα
,ιιχρο μισθό.του, νά πλη-
|^Ατα.φάρμακα καί τα δυνα-
ν" της μικρούλας, τα άνώφε-
|αναγία
Κ "Ι^βίμοιες περιστάσεις.
δεν μποροϋσε νά έξηγή-
ε τής διακόσιες πενήντα
ν "ε;, που επαιρνε τόν μήνα,
ο Δημαρχϊ 1 μ ή
Ε
κα1
τό
Ρ ν,Κατι θα κάνη, άν.όμα
ν τόΐ* ξέρει ™™ϊ· Ύ*
μα»!···οννεχλήρ<0νε ή δλ ^ο, ~6 όποϊο κατοι- ·0ίν5?ρος ^ τδ κο ; φώ- γυναΐχες πρός τό δαιμάτιο τον χήρου, εσπα- σαν την πόρτα καί μπηκαν μέσα. Μέ την πρώτη ματιά είδαν τό κοριτσάκι του την μικρή Λιζέττα, ξαπλωρένο κατά γής μέ μιά πλη- νή στόν^ κρόταφο, άπ' την όποία ετρεχε άφθονο αίμα! Στ» μικρο- οκοπικο χέρι της κρατοϋσε Ινα τ^ρίστροφο μέ τό δάχτυλο στήν σκανδάλη. Δίπλα στό πτώμα τον κοριτσιον ήταν γονατισμενος ό χή- ρος πατέρας του, άμίλητος, μέ τα μάτια οουρκωμένα, σάν άποβλα- κωμένος, σέμιά κατάστασι τελεί- ας άποχαυνώσεως. —'Εμπρός! Τρεχάτε, εχειτηλέ- φωνο στό θυρωρεΐο μου. Είδοποι- ήστε την άστυνομία καί κλεΐστε καλά τής πόρτες, φώναξε ή θυ- ρωρός τον διπλανόν σπιτιοΰ. Εί¬ ναι ΐκανος νά τό σκάστ) και νά φύγη. ^ Σέ λίγο έφθασε ό άστυνόμος, μέ τόν ίατροδικαστή καί άιίκετοΰς χωροψύλακες. "Εξήτασαν τό πτώ¬ μα κι' άπ' την στάσι του συνεπε- ραναν δτι επρόκειτο περί έγκλή- ματος. —"Ενα κοριτσάκι, ε^ε δ άστυ- νόμος,,δέν αντοκτονεΐ ετσι στά κα¬ λά καθονμενα, καί πρό πάντοτν, δέν ξαπλώνεται σ' αυτή. την στά¬ σι την ωρα πού ξεψνχάει. —Οντε είναι δυνατόν ναχη τό- στ> δύναμι, &στζ μέ τό ενα μόνο
δαν,τυλο νά πιέση την σκανδάλη,
πρόσθεσε δ Ίατροδικαστής.
—(Είναι σννηθνσμένο τέχνασμα
των έγκληιιατιών νά βάζουν τό πε-
ρίστροφο στό χέρι τοΰ θνματος,
εΐπε συμπερασματικώς ό ά>ΐτυνό-
μο-
Καί άκουμπωντας; 6αρύ τί> χέ¬
ρι του στόν ώμο τον χήοου, ό έκ-
πρόσωπος έκεϊνος τής έξουσίας,
τον φώναξε μέ υφος αγριο:
—Έν ονόματι τον νόμον σέ
συλλαμβάνω!
Άπό τό σφιγμένο στόμα τοΰ
ί δέ βή ΰ ά
γμ μ
χ δέν βγήκε οΰτε παράπονο,
όντε διαμαρτυρία. Ό πόνος τον
ηταν θαρύς, άβάσταχτος!...
* * *
Ή άνάκρισις τελείακτε γρήγο-
"Ολες οί γειτόνισσες προθνμο-
ποιήθηκαν νά τρέξονν καί νά κα-
τετθέσουν δ, τι φαντάζονταν είς
6άρος τοΰ χήρου. Βεοαίωσαν χω-
ρίς δισταγμό, δτι εΐχε ψυχή κα¬
κούργον, δτι αύτός εΐχε στείλει
στόν τάφο μέ τόν τρόπο του καί
την μακοιρίτισσα μητέρα τής μι-
κρής.
Δέν υπήρχαν βεβαία άποδείξεις
τής ένοχής τοΰ χήρου, άλλά αύτό
δέν έοΙ'ιμαινε τίποτε. Ή γνωμά-
τευσις τοΰ ίατροδικαστοϋ έτόναζε
καθαρά δτι ενα κοριτσάκι δώδε-
κα χρονών δέν αύτοκτονεϊ μόνο
του, δέν μπορεϊ νά πιέστ] μέ τό ε¬
να δάχτυλο την σκανδάλη τοΰ περι-
στρόφου. "Επειτα ήταν καί ενας
αλλος λόγος πού έχειροτέρευε την
θέσι τοΰ συλληφθέντος. ΟΙ το.τι-
κές έφημερίδες έδώ καί μερικές
εβδομάΐδες εΐχαν έκστρατεύστ) έν-
οντίον τής άστυνυμίας καί κατη-
γοροϋσαν τα δργανά της επί άνι-
κανότητι. "Εξη έγκλήματα είχαν
γίνη τούς δύο τελενταίους ,μήνες
Ό Ούίλλιαμ Ι. "Εδουαοδς, ή Μπίγκ Μπίλλ, δστις διέψευσε την κυκλοφορή-
σασαν διάδοσιν ότι ή σύζυγός τού ζητεί διαζυγιον άπό αυτόν είς τό Παρίσι.
μέσα στήν πόλι καί δμα>ς οί ενοχοι
δέν είχαν άνακοΛυφθη. Καί τώρα
ή άστυνομία βρηκε ν' άναστηλώστ)
τύ κλονισμένο γόητρό της, πιάνον-
τας τόν δΰστυχο αυτόν ανθρωπο...
* * *
Ήρθε κ' ή ήμέρα τή; δίκης.
' Μέσα στήν αΐθουσα τοϋ κακουρ-
γοδικείον, νσ^ερα άα' τή διαδι-
κασία, δ προεδδρος διάδασε την
άπόφασι μέ σκλίιρό τόνοο φαχνης:
—Τριάντα έτών είρκτή καί ί-
σοβία στέρΓ(σις των πολιτικών δι
καιωμάτων!...
Ό κατάδικος έστάλη στήν ςτυ-
λακή τοΰ Πορτολαγγόνο. "Εφθα¬
σε έκεΐ μέ τό κεφάλι σκυφτό, καμ-
πονριασμένος, ά-τοβί,ακωμενος^ σχέ
δόν άπ' τό-ν πόνο του. Ή πόρτα
τοΰ κελλιοΰ εκλεισε πίσω του, χο>
ρίς άπ' τό στηθός του νά βγή κα-
νένα παράπονο, καμμιά διαμαρη·-
ρία.
Πέρασαν άρκετά χρόνια. Τό
ίγκλημα εΐχε ξεχαστή σχεδόν εν¬
τελώς! δταν ή τνχη καί ή κακή
κατάστασίς των ταχυδρομείων έ-
οκηνοθέτησαν ενα άπροσδόκητο
και
τοΰ παραλήπτου. "Αγνωστος κο
ό άποστολεύς. Διαβιβάζεται πρό
την διεύθυνσι της άστυνομίας».
—Σννηθτσμένα πράγματα, έ-
ψιθύρισε δ άστννόμος.
Κι' ανοιξε άνόρεχτα τόν φάκε-
λο καί ερριξε μιά άδιάφορη μα-
τιά στό περιεχόμενό του. Άλλά
σχεδόν άμέσως τιγάχθηκε άπ' τή
θέσι του καί αρχισε νά διαβάζη
προσεκτικώτερα. Τό γράμμα αύ¬
τό περιεΤχε τα εξής:
«'Αγαπητέ μπόμπα,
Μιά καί πέθανε ή μαμά τί νά
κάνω πειά έγώ στόν κόσμο;
"Αρρωστη ικαθώς είμαι, δέν
απορω νά σέ 6οηθήσα>, καί δ-
μως εχεις κάνη τόσα πολλά γιά
μενά, καϋμένε μου, μπαμπουλη!
"Οταν κανένας νποφέρτ), χωρίς
καμμιά έλπίδα, ή ζωή είναι τό¬
σο ασχημη, πού προτιμώ νά τή
πετάξω άπδ· πάνω μου. Ναί,
μπαμπάκα μου, συγχώρησέ με
καί λν,τήσου με. Άντίο!
Ή καϋμένη ·σου Λιζέττα».
'Εμβρόντητος δ άστννομικός
κΰτταξε την διεύθυνσι τοΰ φακέ-
περιστατικό. Κάποια μερά ό διευ- ).ον καί εΐδε πώς άπευθυνόταν στό
θυντής τής άστννομίας, αύτός δ χήρο κλητήρα τοΰ Δημαρχείον,
ίδιος πού εΐχε μπή πρώτος στό πού είχε καταδικασθη ώς φονηάς
όωμάτιο τοΰ χήρου μετά τό ?γ-
κλημα, βρήκε μέσα στήν άλλΓλο
γραφία του ενα φάκελο κιτρινι-
ομένο. Δίπλα στήν διεί'θυνσι ή
ύπηρεσία τοΰ Ταχυδρομειον εΐχε
•νράψει: €νΑγνωστος ή διαμονή
Η δεσποινίς Φράνσες Χώτσινσων ^ άριστερ^ί, καί ή μήτηρ της, κ. Σίδνυ Ε.
Χώτσινσων, σύζυγοςι έκατομμυριούχο» μεγίστου τής Φιλαδελφείας, έκ τοΰ
"κου των δποίωνν εκλάπησαν κοσμήματα άξίας 250.000 δολλαρίων.
τοΰ κοριτσιοΰ του. Κύτταξε την
χρονολογία της έπιστολής, συμ-
6ονλεΰθΓρ<ε καί τό άρχεΐο της ά- στυνομίας καί εΐδε δτι ήταν γραμ- μένη μιά μερά πρό τοΰ φόνου τής μικρής. Τόν κατέλαβε τότε μιά άπεραν- τη τνψις συνειδήσεως γιά το κα- κό πού αθελά του εΐχε κάντι στόν δνστυχισμένο πατέρα, δ οποίος η- ταν άθωος καί πού σάν νά μην τοΰ εφθανε ή δυστνχία πού εχασε την μοναχοκόρη του, είχε κατη¬ γορήση κι' όλας ώς δολοφόνος της. Άμέσως δ άστυνομικός διευ- &υντής ένήργη— Χαί έπέτν/ε την σναθεώρησι τής δίκης. Απεδείχθη πώς ή Λιζέττα αύτοκτόνησε πράγ- ματι, στέλνσντας την προηγουμε- νη τό γράμμα αύτό στόν πατέρα της, τό γράμμα αύτό πού παρά- πεσε καί^περιεπλανήθη τόσον και- ρό!.... Έν τφ μεταξύ δ χήρος εΐχε συνειθίση σιγά—σιγά στή ζωή τοΰ καταδίκου. Εΐχε γίνη πειά σιωπη- λάς καί φαινόταν σάν άπορροφη- μένος άπο βαθειές σκέψε^· τί βλέμμα του εΐχε διαρκώς μιά εκ- φρασι άφηρημάδας. Τί τόν έν- διέφερε ό κόσμος κι' ή ζωή; Κα- νέναο πειά καί τιποτε δέΛ· {»πηρχε γι' αυτόν στόν κόσμο. Ή ελευ¬ θερία τοΰ φαινόταν σάν μιά λέξι χωρίς νόημα. Σχεδόν δέν εΐχε κα¬ λά—καλά έπίγνωση τοΰ παρελ- θόντος. Νόμιζε κανείς πώς εΐχε άποβλακωδη τελείοος, τόσο πολύ οί σκέψεις καί οί άναμνήσεις ή¬ ταν θολές κι' άόριστες μέσ' στό μυαλό του. "Οταν ό διευθυντής τής φνλα- κής τοΰ ανήγγειλε την άναθϊώ- ρησι τής δίκης του εκανε μιά χει- ρονομία νευρική διαμαρτυρίας καί εξεγέρσεως. —'Γιατί ασχολοΰνται άκόμη γιά μενά καί μέ τής ύποθέσεις μου; είπε. Τι αλλο θέλουν άπό μενά; Έγώ δέν περιμένω πειά καμμιά καλωσύνη άπ' την άν&ρώπινη δι- καιοσύνη. Καί από την στιγμή έκείνιι τόν ννρίευσε ενός μεγάλος φόβος. Ό φόβος μή,τως άθΐικο9τ| καί άφεθί) ελεύθερος. θά έπρεπε ετσι νά σ/ροντίστ] νά βρή δουλειά καί νά έργάζεται γιά νά κερ&ίσγι τό ψω- μί του. Θά επρεπε νά έλθη σέ έπι- κοινωνία μέ τούς άνθρώπους καί μέ την κοινωνία. Θά ξανάβλεπε τόν κόσιιο μέ τής πολυτέλειές του, τής διασκεδάσεις του καί τής χα- ρές του, αύτός ό άπόκληρος, ό δυστυχΐ/σμενος. Θά παρακολου- θοΰσε την ευτυχία των αλλων, έ- κείνων πού έ'*Όνν μιά οίκογενεια- κή έστία, αϋτός τοΰ δποίον ή οϊ- «ογένεια εΐχε καταστ,ραφτί μέ τό¬ σο δραματικοι τρόπο. "Ω, δχι! Προτιμοΰσε νά μείνη μακρυά άπ' τή βιοπάλη καί τούς πειρασμοΰς της. «"Ας μέ άφίσουν ήσυχον έδώ πού βρύσκομαι», ελε- γε. Δέν ζητοϋσε τίποτε αλλο πα- ρά την ήσυχία, την σιωπή καί την ληθή. Αύτά άποτελοΰσαν πειά τόν μόνο πόθο τής ζωής του. Παρεκάλεσε, φώναξε, έπέμει- νε. Άλλά κανένας δέν εδωσβ προ- σοχή στής διαμαρτυρίες και τί|ζ πΌρακλήσεις του. "Οπως την αλ- λη. φορά είχε ρίχνη σττι φυλακή έξΐλαστήριο θΰμα τοΰ γόητρον της σστννομιας ετσι καί τώρα τδν ερ- ριχναν οτήν όιοπάλη έξιλαστήριο ίΰμα τοΰ γόητρον τής δικαιοσύ· νης. Έγινε ή άναθεώρησις, κηρύ- χθηκε άθωος καί βγήκε άπό την φυλακή. Καί τότε αρχισε γι' αυ¬ τόν ενα μαρτύριο, μεγαλείτερο, φρικτότερο, τό μαρτύριο τής πεί- νας, των κακουχιων, της αθλιό¬ τητος. Γύριζε μερά—νυχτα ζητώντας ίργασία, έστω καί την πειό τα- πεινωτική, την πειό βαρεία, την πειά σκληρή. Άλλά δέν εύρισκε πουθενά. "Ολοι τοΰ εκλειναν την πόρτα. Καί δμως ήταν άθωος. Άλλά οί ανθρωποι μόλις τόν έβλεπον ελεγαν μεταξύ τους: —Δέν τόν νυμάσαι; είναι αύ¬ τός πού σκότωσε τό κοριτσάκι τού....καί επειτα άι^κάθηκε....ποί¬ ος ξέρε'ι μέ τί τρόπο. Μιά μερά κουρασμένο; πειά άπο την χωρίς άποτέλεσμα περι- -πλάνησί του, φώναξε: —Φόθάνει πειά! *Άχ, καλλίτε- ρη, χίλιες φορές καλλίτερη ή φυ¬ λακή! Καί μετά την πρώτη αύτη σκέ- ψι Ικανε μιά δευτέρα: —«Πρέπει νά ξαναγυρίσω έ- ν£Ϊ κάτω. Μέ κάθε τρόπο πρέπει νά γυρίσω στή φυλακή!» Κ«Α τότε αρχισε νά τριγυρίζη στά παληά του μέρη, στήν παληό του γειτονιά, έκεϊ δπου εΐχαν^ ζή¬ ση καί εΐχαν πεθάνη τα <θυδ ά- γαπΓ^ιένα άγια πλάσματά του», δ- πως ώνόμαζε πάντα την γυναϊκα καί την κόρη του. "Οταν άντίκρυσε τα παραθυρα τοΰ δωμάτιον δπου εΐχε ζήση τό¬ σα χρόνια άγωνίας και λαχτάρας τοΰ ήρθαν κλάψιματα. Έκλαιμε, Ικλαψε ωρα πολλή. "Επειτα μέ μιά άπότομη κίνησι ώρθώθηκε,^ τέν- το>σε άπειλητικά την γροϊτιά τού
πρός τόν ούρανό καί διευθχινθη-
κε πρός τό μαγαζί τής μανάβισ-
σας, αυτής πού στήν βίκη του κα¬
τέθεσε δτι τόν εΐδε νά κακομετα-
χειρίζεται την γνναϊκά του καί ό¬
τι τίτον βεβαία πώς μισοΰσε τό κο-
(Σϋνέ*-/£!Λ είς την 24ττν σελίδα';
Μ
«ΕΘΝΙΚΟΣ —ΓΡΥ5,- ΚΥΡΙΑΚΤΙ. Β ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 132Γ.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΑΟΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ2ΤΌΝ
ΚΛΕΙΛΙΈ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Αναγινώσκοντες τούτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άναχάλυψις τής
Άμεριχής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Άλλοι έξερευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εΰρωπαϊκαΐ 'Αποικ.ίαι. Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προχήρυ|ις / τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι Άμεριχανοί πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοϋ Συντάγματος.
ΑΙ Δεκατρεϊς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής. Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμεριχανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία Ούίλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΛ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ 0-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΡΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
II
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπω χαΐ μβ-
ιαφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν Λρα>-
τοτύπω χαΐ μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοϋ Άμερικανοϋ).
' Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ.
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ύπάγονται είς
ΐην Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανασται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών, Μετανάσται άνα-
ϊογίας (σ,υοΐα ϊπιηιΪ8Γ3πΐ5).
Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά-
ιτται (ςιιο(9 ρΓβίβΓΤβά" ίπιπιΐ-
ζΓαπΙδ). Μετανάσται έκτός άνα-
Όγίας (ηοπ-σ,υοΐβ ίΙ)
Θετά τέκνα. Άναλογία (Οβ).
ΟΙ μή μετανάσται δέν ΰπάγονται
τίς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με-
τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μετα-
αστων. Άποκλεισμός:. "Εφ«ης.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΪΐβπ νεΙβΓβπδ).
Πρόσκλησις μεταναστών έκτός α-
νολογίας. Διάκρισις μεταξύέξαιρέ-
σεω; καί προτιμήσεως. 'Αμεριχα-
νο'ι πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
Οωσιν έν τω έξωτεριχφ. Αίτησις
•τοός τδν Γενικόν 'Επόπτην ττίς
ίεταναστεΰσεως. Σπουδασταί. Πι
στοποιητικά, ί) δδεισι έπιστροφτ)ς.
Πώε έκδίδονται τα Πιστοποιητι-
κά 'Επιστροφής. Πόλεις Ι) μέρη
οπου έδρεύονν ΜϊταναστευτικαΙ
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβάΤ-
τας τοΰ ΜεταναστευτικοΟ Νόμου.
Φυλάκισις·, Πρόστιμον. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς· Κα-
ναδόϊν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ¬
ΩΣ.— Ποίοι δύνανται νά ηολΊτο-
γραφηθοΰν. Άποκλειόμενοι τής
Πολιτογραφήσεως. Τ£ Ισχυει διά
τούς ζητήσαντας (ϊπαλλανην άπό
τής στρατΐοιτικής υποχρεώσεως κα-
ΐ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο-
} ιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο-
λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσβ-
(βς καί πρώτα ?γγραφα. Πκηοπτκ-
ητικόν αφίξεως. ΑΓτησις διά τα
δευτέρα ϊγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα-
«ήριον. "Ορκος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Διχαιώματα η Τέλη. Πολι¬
τογραφησισ Γιτναιχων. 'Εξαιρετιχή
Πολιτογράφησις. Στρατιώται καί
Ναδται τοΰ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμποριχών πλοίων.
Πρόσωπα έξασχήσαντα καθήκον-
τα Αμερικανόν πολίτου χωρίς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομενων. Τέκνα Άμερι-
κανών πολιτών γεννώμενα έν τώ
Εξωτερικώ. Άκυρωσις εγγράφων
της Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
σις δια την Πολιτογράφησιν. 'Ε-
ρωτησεις καί άποκρίσεις ΆγγλιστΙ
<<αΙ Ελλήνιστί. Ερώτησις καί ά- παντησεις σχετικώς μέ την Ιστο¬ ρίαν των Ήνωμένων Πολιτειών. Λρωτησεις καί άπαντήσεις σχετι¬ κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬ βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι- τειων. Ερωτηθείς καΐ άπαντήσεις σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬ βέρνησιν. Έρωτήσεις καί άπαντή. σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν των δημων καί πόλεων, κλπ. ρΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ ΡΙβΝ.— Εχδοσις διαβατήριον είς πολίτας διαμενοντας έν τφ εξω¬ τερικώ. Προαπαιτουμεναι διατυ- πωσεις. ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η¬ ΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬ ΝΩΜΕΝΑΙ Π0ΛΓΤΕΙΑΙ.-·'Εκ- τελεσττκή Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ πουογικόν Συμβούλιον. Νομοθετι- ίΙϊΕΚ8^ κα1 Γί Λτ—ίΙϊΕΚ·.*80"^ κα1 Γερουσία. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κογκρέσσου. Διχαστική 'υξουσία. Ανώτατον Δι καστηριον (δορΓβηιβ (]οιιγι οί &? υ"ιί6(1 5ΐ3ΐβ3) καί διάφορα Λλλα Ομοσπονδιακά Δικαστήρια Α ΠΩ2 ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ— Νομο- «ετική αντών έξουσία. Βουλή καί Γερουσια. Έκτελεστική 'Εξουσία Κυβερνητης (ΟονβΓΠθΓ) καί σύμ- βουλοι αυτοϋ. Δικαστιχή έξουσία Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή ριον (5ΐ3ίβ διιρΓθΐτιβ Οουχι) καί κατωτέρα δικαστήρια. Κομη- τείαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ι—ο- ρίαν καί γεωγραφίαν των Ήνωμέ¬ νων Πολιτειών ('Ελληνι—Ι χαΐ Άγγλιστί). ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναφερόμεναι είς τό Συν- ταγμα καΐ την Όμοσπονδιακήν Κυ¬ βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ χαΐ Άγγλι- ΟΤτί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΕΕϋαΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ Π,ΑΟ. ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ- ΝΓΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΓΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΣ Χρυσόδετον τιμό!ται.............-... -ολλ. 1.25 Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον άιιέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ: ΝΑΤΙΟΝΑΙ- (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 14Ο 26ΤΗ 8Τ.. ΝΕΥ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ. το Τό ξεν&ίοχείο ητανε γεμάτο. Παντός είδοος άνΌρωποι, γεωργοί, Ιμποροι, αστοί, γϋναΪΛες και παι- διά μιλοΰσαν καί γελοΰσαν. Κατακοιιρασμένος ζήτησα ενα δω- ματιο. Ό ξενοδόχος έκαμε νόημα σέ μίαν ΰχηρέτρία, νά άνάψη τέ φώς, καί νά μέ ό3τ)γτ;στ). Τό δωμά- τιο ήταν μικρό, άλλά κ,αθαρό, κβι αέ σχετικώς, καλή εχίπλωση. Μοΰ έκαμε δμως κακή έντύπωση τό έ- ξί;ς. Ή πόρτα δέν εκλειε μέ κλειδί- χζο μέτα, ο3τε άχ' εξω. Κάθε ενας μποροδτε νά την ~ρώξη καί νά μπη έκτός αν εδαζε κανείς κανένα βαρυ εχιττλο -άχο χίτω. Άλλά ήμθΰνα νε- ο; καί άμέριμνος καί νύσταζα χολί». Έχεσα λοιπόν στό κρε&βάτι μοί» καί άέ ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ οκοίαήθηκα άμέτως. Θά κοιμώμοϋνα εως μίαν ώρα, ^ άξ ά λ μμ μ δταν ξ^χνησα άξαφνα άχό ενα μεγάλο βρόντο. ΆνακάΘησα στο κρε&βάτι μσο. Στήν άρχή νόμισα ό¬ τι ό κρότος θά ίτχν άχό την τρο- μερή θυελλα —ου χαλοΰσε κόσμθ, εξω. Ξαφνικά δμως ή ζέρτα τής καμάρας μθ'ο έφωτίσθην.ε καί ενας άνόρωχος μζψ.ί 6ιαστιχος μέσα στό ϊωμάτιο. ΤΗταν ενας γεμάτος νέος καί εΐρ^σωμος, ήλικίας τριάντα έτών καί χΐραχάνω. Μέ κόκκινα μαλλίά, μέ υφος χλε:>αστίκό, ψτ/λός καί δ>
νατός σάν Ήρακλής. "Ερριξε σέ
μιά γωνιά ενα σάκκο κοκκινωπό,
ποίι κρατοάτε στά χέρια τού καί άρ-
χισε, άφοϋ άφησε επάνω στό τρα-
τ.ίζι ενα κηροπτίγιο πού κρατοΰσε,
νά σέρνϊ] τα καθίσμα'τα ποίι ήταν μέ-
ϊα στό 5ωμάτ:ο.
—Τί κάνετε αΐτοΰ; τοί/ έψώναξε
μέ εκχληξΐ.
—Έτοίμάζω τό κρεδβάτ! μοο!...
μοϋ είχε. θά κοιμηθώ απάνω σέ τοΰ-
τα τα καθίσματ?. Μέ αυτόν τόν
καιρό, δέν θά τ)έλετ» 6»6αια νά κο:-
μτ;θώ.στό δρόμο!...
—Είσθε άστείΌς...
—'Άστεΐος η άχι, αύτό μ·όνον τό
μέσον εχω νά ησυχάσω λίγες ώρες.
Τί θέλετε νά κάνω; Ή 'θέσις μου
είναι δύσκ^λη. Κανείς δέν θά μέ δε-
χόταν στό σχίτι τοι* η στό χαλύδι
τοο, γΐϊτί ολοι μέ ξέροονε χοιός εί-
ααι...
—Ποίος είσθε;... Δέν καταλα-
δαίνω... Μπορώ νά έρωτήσω ποιό
είναι τό....
—Τό έπάγγελμά μου; Ώ! θεέ
μου! "Οχι... Δέν θά σας τό χώ, για-
τί δέν έχΐΐϊέ'τΓεταί. "Ισως γιατί ύ-
χάρχοον άνθρωχοι κουτοί 7«)ΰ μ' άπο-
ύ... Τί εχει νά κάμιρ τό έχάγ-
^ν- .ιΤ>.·___^^^^~ -^Μ!~-·-^··__"..... ■■■'■■ —^^^^— ^' Τ
Ό συνταγματάρχης Τσάρλες Α. Λίντμπεργκ, καί ό ταγματα
Τώμας Λάνφιερ, άριστερά, έν Ντητρόϊτ, έλπιθΐωροΰντες την ι
σκευήν νέου άεροπλάνου.
—Ποίος είσθε επί τέλους;
—Βοηθό; δημίου, είς... τάς δια¬
ταγάς σας!... Εάν μχορώ νά σάς
φανώ χρήσΐμος, στή δϊάθεσί σας.
Σ' αυτόν μάλιστα τόν κοκ-Λΐνωπό
σάκκο ι»υ είναι έκεί κάτω βρίσ/ε-
ται μιά κεφαλή άνθρώχου, τόν όποΐο
έ προϊστάμενός μο-υ κι' έγώ, καρα-
τομήσαμε πρό τεσσάρων ημερών στή
Άμμιένη... Καί τώρα·, σύμφωνα μέ
τόν Νόμο, ·ίιρ^2 νά τό ■ίκ'θέσω γιά
χαραδειγαατΐσμό, στήν πλατείαν τοΰ
χωρίου τούτου, γιατί ό καρατομτ/θείς
ήταν άχ' αΰτά έδώ τα μέρη...
—Άχ! θεε μου!... Τί φρίκη...
άνέκραξα καί πήδησα άπό τό κρεδ-
δάτ:, χ,έρνοντας-καί τα ροΰχά μου.
θέλετε νά την δήτ«;... Μέ ρώ-
τησε μέ άπάθειαν ό δοηθός τοΰ δη¬
μ ίου.
^—-ιΝά την ΐδώ!... Στόν διά€ολο
νά χάτε σείς κι' αύτη, άχήντησα χη-
δώντας, κουτροοδαλώντας στή σκά-
λα.
Βρέΰηκα στήν κουζίνα, δπου κοι-
μόταν μιάγρηά ΰχηρέτρία πάνω
στό κάθίσμά της. Μόλις «κουσέ τα
δηματά μου, τινάχτηκβ κι' ίρχισε
νά κάνη τόν σταυρό της.
θά μέ πέρασε γιά φάντασμα, γιζ-
τί έγυγε κατατρομαγμένη. "Εκλει-
σα κι' έγώ την χόρτα: τής κουζίνας
καί μέ τα καθίσματα ιτού ήταν έκεΐ
εκανα ενα κρεδβάτι όμοιο μ' έκείνο
πό ΰεκ*μεν ό δοηθός τοΰ δημίου στήν
καμάρα μου. Έκεί έχέρασα την χει-
-'-----νι»χτίά τής ζωής μου...
Πολυ χρωί χρίν ξυτη»ήση ό ξε-
νοδόχος καί ή χελατεία τού δγήκα
καί τρ'.γυρίζα μέσα στήν κωμόχολι.
Ρώτησα διαφόρους έμχόρους ιτώ
άνοιγαν τα μαγαζιά τοος.
—Τό μεσημέρι ΰά γίνη;
—τ-Τί πράγμα;
—Ή ε'κθεσίς...
—Ή έκθεσις ...ποία έκθεσις, κύ-
ριε;
—Ή έκθεσις τής κεφαλής τοΰ
χαρατομηθέντος στήν Άμιέννην,
χού καταγότανε άχό δώ, άχ' την
κωμόχολίν μας.
—Τί λέτε κύρΐε!.. Νά ενας ένω-
μοτάρχης, ό όχοίος είναι ό άστυνό-
μος τής άγοράς... Θά σάς πληρο¬
φορήση καλλίτερα άπό μάς, μούχαν
γελώντας.
Σέ δυό λεπτά ό ένωμοτάρχης μέ
έχληροφόρησε.
Μ' έγέλ3·σαν, μοί5χε γιά νά μοϋ
χάρουν τό κρεδδάτι μου!
"Εξω φρενών γι>ρ:σα στό ξενοδο-
—Κύριε... σάς χαρακαλώ... μή
χαραφέρεσθε... μοΰ είπεν ό ξενοδό-
χος μου! θά ήταν καμμιά ψάρσα τοΰ
παραγγελίθϊόχο.) οΤνων, ό οποίος ξα-
φνικά ήρθ« χθές καί εζήτησε τό δω-
μάτιό τού, στό οποίον κοιμηθήκατε
σείς. Τοΰ είχαμε ότι δέν ήταν άδει-
ανό...
—·Δέν χειράζει μάς είχε.
Κι' άμέσως άνοιξε τό ντουλάχι,
χήρε ενα κεφάλι μοσχαρίσΐο, τό έ'δα-
λε σ' Ινα σακκί, καί κύλ'.σσε τό σακ-
κί στό αίμα ενός (οχοίριδίοα» χού εί¬
χαμε σφάξει γ:ά σημερα... Τό τέλος
τής ιστορίας τό μάθαμε σημερα τό
χρωΐ -άχό τόν ίδΐο, γιατί μάς την
διηγήθηκε χίνοντας τόν καφφέ τού...
Ή άλήθεια είναι ότι όλοι γελάσαμε
...Άλλά νομίζω, ότι έρχεται...
Ή φυσκγνωμία τοΰ ξενοδόχου έ-
ςε'φρασε μεγάλο φόδο, καί άχό τα
ΐχηματα χοΰ εκανε σέ κάποιον, ποίι
έρχότανε, έννόησα ότι έρχότανε έ-
κείνος χοο μοΰ είχβ σχαρώαει
χθεσινήν σκηνή... Πράγματι ί
έκεϊνος. "Εξω φρενών τοΰ ψώνΐ
τότβ:
—Άχρείε!....
—Όλίγα τα έπίτ)ετά σας,
μοΰ είχε.
—Άχρείε! Μ' «χεριπαίξατε |
τώρα θά μοϋ δώσητε λόγον άμ;αί
—"Εχετε δίκηο, κύριε, μοί εί
τότε ό δήθεν βοηθός τοΰ δηαίου,Ι
χολλήν ευγένειαν. Είμαι μέ τίς ί
ταγές σας. Άλλά έχειδή μέ β?|
τε, έγώ εχω τό δικαίωμα τή; ί«
γής των όχλων. Σάς προτείνα
λοιχόν νά τρα·δήξουμε κλήρο,
νά δοΰμε χοιός άχό τούς 2^ό
Θά θάψη τόν άλλον, άφοΰ τόν
κεφαλίσει...
—^ΦΘάνουν τ' άστεία, χυρι
Άς μονομαχησουμε σαν ανδρ
καθώς χρέπει.
'Εμοναμαχήσαμ· λοιχόν.
Καί έχληγώθηκα είς τό χέρι
τό ξίφος τοΰ ψευ-τοδημίου. Ό
αΰτός ήταν ό ίπχότης ντέ Μί
ό όχοίος διά νά δίασκεδάζτ)
ήθελε, ΰποκρινόταν τόν πα?αγγ:|
δόχο. Την νυχτα πού χήγί 1
χέρ[ καί μέ παρεκάλεσε^ ν«^
μαζύ τού, πράγμα τό ■οποίον ^
Έτσι τελείωσε αύτη η (3
την όχοίαν όμως 'θυμοΰνται η
έκεί χέρα, ώς «ίστορία τού ν.οΐ)
νού κεφαλιοΰ»!...
ΠΩΛ ΑΜΦΟΣΙ
ο
ίΣυνέχεια έκ τής 23ης σελίδος)
ρασάκι τού.
Μπηκε μέσα στό μαγαζί της,
αρπαξε ενα σίδερο ποΰ βρηκε
πρόχειρο μπροστά τού καί μέ κα-
ταπληχτική ·ψυχραιμία, την χτύ-
πησε στό κεφάλι και την αφησε
στόν τόπο!
"Έπειτα 6γήκε εξω καί περίμε-
νε νά τόν συλλάβουν. Άλλά ό δρό-
μος ήταν εντελώς ερημος.
—^Τί άτυχία, έψιθύρισε.
Καί μέ βήμα άργό άπομακρύν-
ε....
"Οταν ανεκαλύφθη τό εγκλημα
θλοι άπόρησαν.
—"Εγκλημα μεθοδικά ώργανα>-
μένοο κι' έκτελεσμένο, είπαν.
^—Ό κακοϋργος εφρόντισε νά
λάβη δλα τα μέτρα τού γιά νά μή
άνακοώ,υφθη!....
Ό ΰπάλληλος δμως τού γειτο-
λακοϋ φαρμακείον εΐπε δτι είχε
Ίδη έναν άλήτη ε^ω άπ' τα κατά-
στημα της μανάβισσας, καί ?δωσε
τα χαρακτηριστικά τού.
"Επειτα άπό λίγες ώρες τα ά-
στυνομικα δργανα συνέλαβον τόν
χήρο, ό οποίος άπ' την πρώτη
στιγμή ώμολόγησε δτι αύτός διέ-
,τραξε τό εγκλημα.
—Ναί, έγώ την έσκότωσα! εΐ-
π? οίφοβα. Στείλτέ με πάλι >
λακή.... τ» καλλίτερα στήν λαιΙ
τόμο! , [
Άλλά ή δμολογία τού αχ9'
έκείνη, έν συνδυασμό) με χο '
ρελθόν τού και μέ την δικαα
πλάνη ποΰ είχε γίνη προ ετω
6άοος τού, συνετέλεσαν ωστε
μην τόν πιστεύση ουτε τωρα
1 _1Τά λέει σκοπίμως; γι« ν«]
στείλουν πάλι στή φυλακη. ια
χαμενα ό και3μένος καί οεν Λ
τί νά κάνη, ΓΛ' αύτο «ροτΐΗ
νά γνρίσχι στή φυλακη, ελεγ
λοι. ^ ^
κοι καί παρά την έπιμρνή τ
τής βεβαιώσεις τού, τον κ*1
άθώο!
Καί τόν αψψαν παλι
Ερμαιο της κακομσιριαϊ;
γυρίζτ) άλήτηζ ^ οίστεγος
■ψωμί, χωρϊς «ιά γωνια
γέρνη τό κεφάλι τού, %«Κ .
πό, χωρίς προορισμο, μονος- -Ί
τέρημοΓ άπόχληρος, 3βρι<Ρ?°Ι μένος άπό δλσνζ, μακρνα ^ ■ φυλακή, ποΰ δέν δεχόταν να φιλοξενηση σέ μιά σκοτεινη νιά της!..... _^τ π * ΡΑΟΙ.Ο ΤΕ»1 -ν τού ■
«ΕΘΝΙΚΟΣ —ΓΡΥ5,- ΚΥΡΙΑΚΤΙ. Β ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 132Γ.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΑΟΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ2ΤΌΝ
ΚΛΕΙΛΙΈ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Αναγινώσκοντες τούτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άναχάλυψις τής
Άμεριχής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Άλλοι έξερευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εΰρωπαϊκαΐ 'Αποικ.ίαι. Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προχήρυ|ις / τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι Άμεριχανοί πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοϋ Συντάγματος.
ΑΙ Δεκατρεϊς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής. Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμεριχανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία Ούίλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΛ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ 0-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΡΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
II
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπω χαΐ μβ-
ιαφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν Λρα>-
τοτύπω χαΐ μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοϋ Άμερικανοϋ).
' Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ.
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ύπάγονται είς
ΐην Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανασται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών, Μετανάσται άνα-
ϊογίας (σ,υοΐα ϊπιηιΪ8Γ3πΐ5).
Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά-
ιτται (ςιιο(9 ρΓβίβΓΤβά" ίπιπιΐ-
ζΓαπΙδ). Μετανάσται έκτός άνα-
Όγίας (ηοπ-σ,υοΐβ ίΙ)
Θετά τέκνα. Άναλογία (Οβ).
ΟΙ μή μετανάσται δέν ΰπάγονται
τίς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με-
τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μετα-
αστων. Άποκλεισμός:. "Εφ«ης.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΪΐβπ νεΙβΓβπδ).
Πρόσκλησις μεταναστών έκτός α-
νολογίας. Διάκρισις μεταξύέξαιρέ-
σεω; καί προτιμήσεως. 'Αμεριχα-
νο'ι πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
Οωσιν έν τω έξωτεριχφ. Αίτησις
•τοός τδν Γενικόν 'Επόπτην ττίς
ίεταναστεΰσεως. Σπουδασταί. Πι
στοποιητικά, ί) δδεισι έπιστροφτ)ς.
Πώε έκδίδονται τα Πιστοποιητι-
κά 'Επιστροφής. Πόλεις Ι) μέρη
οπου έδρεύονν ΜϊταναστευτικαΙ
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβάΤ-
τας τοΰ ΜεταναστευτικοΟ Νόμου.
Φυλάκισις·, Πρόστιμον. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος είς· Κα-
ναδόϊν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ¬
ΩΣ.— Ποίοι δύνανται νά ηολΊτο-
γραφηθοΰν. Άποκλειόμενοι τής
Πολιτογραφήσεως. Τ£ Ισχυει διά
τούς ζητήσαντας (ϊπαλλανην άπό
τής στρατΐοιτικής υποχρεώσεως κα-
ΐ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο-
} ιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο-
λιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσβ-
(βς καί πρώτα ?γγραφα. Πκηοπτκ-
ητικόν αφίξεως. ΑΓτησις διά τα
δευτέρα ϊγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα-
«ήριον. "Ορκος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Διχαιώματα η Τέλη. Πολι¬
τογραφησισ Γιτναιχων. 'Εξαιρετιχή
Πολιτογράφησις. Στρατιώται καί
Ναδται τοΰ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμποριχών πλοίων.
Πρόσωπα έξασχήσαντα καθήκον-
τα Αμερικανόν πολίτου χωρίς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομενων. Τέκνα Άμερι-
κανών πολιτών γεννώμενα έν τώ
Εξωτερικώ. Άκυρωσις εγγράφων
της Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
σις δια την Πολιτογράφησιν. 'Ε-
ρωτησεις καί άποκρίσεις ΆγγλιστΙ
<<αΙ Ελλήνιστί. Ερώτησις καί ά- παντησεις σχετικώς μέ την Ιστο¬ ρίαν των Ήνωμένων Πολιτειών. Λρωτησεις καί άπαντήσεις σχετι¬ κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬ βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι- τειων. Ερωτηθείς καΐ άπαντήσεις σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬ βέρνησιν. Έρωτήσεις καί άπαντή. σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν των δημων καί πόλεων, κλπ. ρΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ ΡΙβΝ.— Εχδοσις διαβατήριον είς πολίτας διαμενοντας έν τφ εξω¬ τερικώ. Προαπαιτουμεναι διατυ- πωσεις. ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η¬ ΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬ ΝΩΜΕΝΑΙ Π0ΛΓΤΕΙΑΙ.-·'Εκ- τελεσττκή Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ πουογικόν Συμβούλιον. Νομοθετι- ίΙϊΕΚ8^ κα1 Γί Λτ—ίΙϊΕΚ·.*80"^ κα1 Γερουσία. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τού Κογκρέσσου. Διχαστική 'υξουσία. Ανώτατον Δι καστηριον (δορΓβηιβ (]οιιγι οί &? υ"ιί6(1 5ΐ3ΐβ3) καί διάφορα Λλλα Ομοσπονδιακά Δικαστήρια Α ΠΩ2 ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ- ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ— Νομο- «ετική αντών έξουσία. Βουλή καί Γερουσια. Έκτελεστική 'Εξουσία Κυβερνητης (ΟονβΓΠθΓ) καί σύμ- βουλοι αυτοϋ. Δικαστιχή έξουσία Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή ριον (5ΐ3ίβ διιρΓθΐτιβ Οουχι) καί κατωτέρα δικαστήρια. Κομη- τείαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ι—ο- ρίαν καί γεωγραφίαν των Ήνωμέ¬ νων Πολιτειών ('Ελληνι—Ι χαΐ Άγγλιστί). ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναφερόμεναι είς τό Συν- ταγμα καΐ την Όμοσπονδιακήν Κυ¬ βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ χαΐ Άγγλι- ΟΤτί). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΕΕϋαΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ Π,ΑΟ. ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ- ΝΓΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΣ). ΠΡΟΧΕΓΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΣ Χρυσόδετον τιμό!ται.............-... -ολλ. 1.25 Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον άιιέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ: ΝΑΤΙΟΝΑΙ- (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 14Ο 26ΤΗ 8Τ.. ΝΕΥ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ. το Τό ξεν&ίοχείο ητανε γεμάτο. Παντός είδοος άνΌρωποι, γεωργοί, Ιμποροι, αστοί, γϋναΪΛες και παι- διά μιλοΰσαν καί γελοΰσαν. Κατακοιιρασμένος ζήτησα ενα δω- ματιο. Ό ξενοδόχος έκαμε νόημα σέ μίαν ΰχηρέτρία, νά άνάψη τέ φώς, καί νά μέ ό3τ)γτ;στ). Τό δωμά- τιο ήταν μικρό, άλλά κ,αθαρό, κβι αέ σχετικώς, καλή εχίπλωση. Μοΰ έκαμε δμως κακή έντύπωση τό έ- ξί;ς. Ή πόρτα δέν εκλειε μέ κλειδί- χζο μέτα, ο3τε άχ' εξω. Κάθε ενας μποροδτε νά την ~ρώξη καί νά μπη έκτός αν εδαζε κανείς κανένα βαρυ εχιττλο -άχο χίτω. Άλλά ήμθΰνα νε- ο; καί άμέριμνος καί νύσταζα χολί». Έχεσα λοιπόν στό κρε&βάτι μοί» καί άέ ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ οκοίαήθηκα άμέτως. Θά κοιμώμοϋνα εως μίαν ώρα, ^ άξ ά λ μμ μ δταν ξ^χνησα άξαφνα άχό ενα μεγάλο βρόντο. ΆνακάΘησα στο κρε&βάτι μσο. Στήν άρχή νόμισα ό¬ τι ό κρότος θά ίτχν άχό την τρο- μερή θυελλα —ου χαλοΰσε κόσμθ, εξω. Ξαφνικά δμως ή ζέρτα τής καμάρας μθ'ο έφωτίσθην.ε καί ενας άνόρωχος μζψ.ί 6ιαστιχος μέσα στό ϊωμάτιο. ΤΗταν ενας γεμάτος νέος καί εΐρ^σωμος, ήλικίας τριάντα έτών καί χΐραχάνω. Μέ κόκκινα μαλλίά, μέ υφος χλε:>αστίκό, ψτ/λός καί δ>
νατός σάν Ήρακλής. "Ερριξε σέ
μιά γωνιά ενα σάκκο κοκκινωπό,
ποίι κρατοάτε στά χέρια τού καί άρ-
χισε, άφοϋ άφησε επάνω στό τρα-
τ.ίζι ενα κηροπτίγιο πού κρατοΰσε,
νά σέρνϊ] τα καθίσμα'τα ποίι ήταν μέ-
ϊα στό 5ωμάτ:ο.
—Τί κάνετε αΐτοΰ; τοί/ έψώναξε
μέ εκχληξΐ.
—Έτοίμάζω τό κρεδβάτ! μοο!...
μοϋ είχε. θά κοιμηθώ απάνω σέ τοΰ-
τα τα καθίσματ?. Μέ αυτόν τόν
καιρό, δέν θά τ)έλετ» 6»6αια νά κο:-
μτ;θώ.στό δρόμο!...
—Είσθε άστείΌς...
—'Άστεΐος η άχι, αύτό μ·όνον τό
μέσον εχω νά ησυχάσω λίγες ώρες.
Τί θέλετε νά κάνω; Ή 'θέσις μου
είναι δύσκ^λη. Κανείς δέν θά μέ δε-
χόταν στό σχίτι τοι* η στό χαλύδι
τοο, γΐϊτί ολοι μέ ξέροονε χοιός εί-
ααι...
—Ποίος είσθε;... Δέν καταλα-
δαίνω... Μπορώ νά έρωτήσω ποιό
είναι τό....
—Τό έπάγγελμά μου; Ώ! θεέ
μου! "Οχι... Δέν θά σας τό χώ, για-
τί δέν έχΐΐϊέ'τΓεταί. "Ισως γιατί ύ-
χάρχοον άνθρωχοι κουτοί 7«)ΰ μ' άπο-
ύ... Τί εχει νά κάμιρ τό έχάγ-
^ν- .ιΤ>.·___^^^^~ -^Μ!~-·-^··__"..... ■■■'■■ —^^^^— ^' Τ
Ό συνταγματάρχης Τσάρλες Α. Λίντμπεργκ, καί ό ταγματα
Τώμας Λάνφιερ, άριστερά, έν Ντητρόϊτ, έλπιθΐωροΰντες την ι
σκευήν νέου άεροπλάνου.
—Ποίος είσθε επί τέλους;
—Βοηθό; δημίου, είς... τάς δια¬
ταγάς σας!... Εάν μχορώ νά σάς
φανώ χρήσΐμος, στή δϊάθεσί σας.
Σ' αυτόν μάλιστα τόν κοκ-Λΐνωπό
σάκκο ι»υ είναι έκεί κάτω βρίσ/ε-
ται μιά κεφαλή άνθρώχου, τόν όποΐο
έ προϊστάμενός μο-υ κι' έγώ, καρα-
τομήσαμε πρό τεσσάρων ημερών στή
Άμμιένη... Καί τώρα·, σύμφωνα μέ
τόν Νόμο, ·ίιρ^2 νά τό ■ίκ'θέσω γιά
χαραδειγαατΐσμό, στήν πλατείαν τοΰ
χωρίου τούτου, γιατί ό καρατομτ/θείς
ήταν άχ' αΰτά έδώ τα μέρη...
—Άχ! θεε μου!... Τί φρίκη...
άνέκραξα καί πήδησα άπό τό κρεδ-
δάτ:, χ,έρνοντας-καί τα ροΰχά μου.
θέλετε νά την δήτ«;... Μέ ρώ-
τησε μέ άπάθειαν ό δοηθός τοΰ δη¬
μ ίου.
^—-ιΝά την ΐδώ!... Στόν διά€ολο
νά χάτε σείς κι' αύτη, άχήντησα χη-
δώντας, κουτροοδαλώντας στή σκά-
λα.
Βρέΰηκα στήν κουζίνα, δπου κοι-
μόταν μιάγρηά ΰχηρέτρία πάνω
στό κάθίσμά της. Μόλις «κουσέ τα
δηματά μου, τινάχτηκβ κι' ίρχισε
νά κάνη τόν σταυρό της.
θά μέ πέρασε γιά φάντασμα, γιζ-
τί έγυγε κατατρομαγμένη. "Εκλει-
σα κι' έγώ την χόρτα: τής κουζίνας
καί μέ τα καθίσματα ιτού ήταν έκεΐ
εκανα ενα κρεδβάτι όμοιο μ' έκείνο
πό ΰεκ*μεν ό δοηθός τοΰ δημίου στήν
καμάρα μου. Έκεί έχέρασα την χει-
-'-----νι»χτίά τής ζωής μου...
Πολυ χρωί χρίν ξυτη»ήση ό ξε-
νοδόχος καί ή χελατεία τού δγήκα
καί τρ'.γυρίζα μέσα στήν κωμόχολι.
Ρώτησα διαφόρους έμχόρους ιτώ
άνοιγαν τα μαγαζιά τοος.
—Τό μεσημέρι ΰά γίνη;
—τ-Τί πράγμα;
—Ή ε'κθεσίς...
—Ή έκθεσις ...ποία έκθεσις, κύ-
ριε;
—Ή έκθεσις τής κεφαλής τοΰ
χαρατομηθέντος στήν Άμιέννην,
χού καταγότανε άχό δώ, άχ' την
κωμόχολίν μας.
—Τί λέτε κύρΐε!.. Νά ενας ένω-
μοτάρχης, ό όχοίος είναι ό άστυνό-
μος τής άγοράς... Θά σάς πληρο¬
φορήση καλλίτερα άπό μάς, μούχαν
γελώντας.
Σέ δυό λεπτά ό ένωμοτάρχης μέ
έχληροφόρησε.
Μ' έγέλ3·σαν, μοί5χε γιά νά μοϋ
χάρουν τό κρεδδάτι μου!
"Εξω φρενών γι>ρ:σα στό ξενοδο-
—Κύριε... σάς χαρακαλώ... μή
χαραφέρεσθε... μοΰ είπεν ό ξενοδό-
χος μου! θά ήταν καμμιά ψάρσα τοΰ
παραγγελίθϊόχο.) οΤνων, ό οποίος ξα-
φνικά ήρθ« χθές καί εζήτησε τό δω-
μάτιό τού, στό οποίον κοιμηθήκατε
σείς. Τοΰ είχαμε ότι δέν ήταν άδει-
ανό...
—·Δέν χειράζει μάς είχε.
Κι' άμέσως άνοιξε τό ντουλάχι,
χήρε ενα κεφάλι μοσχαρίσΐο, τό έ'δα-
λε σ' Ινα σακκί, καί κύλ'.σσε τό σακ-
κί στό αίμα ενός (οχοίριδίοα» χού εί¬
χαμε σφάξει γ:ά σημερα... Τό τέλος
τής ιστορίας τό μάθαμε σημερα τό
χρωΐ -άχό τόν ίδΐο, γιατί μάς την
διηγήθηκε χίνοντας τόν καφφέ τού...
Ή άλήθεια είναι ότι όλοι γελάσαμε
...Άλλά νομίζω, ότι έρχεται...
Ή φυσκγνωμία τοΰ ξενοδόχου έ-
ςε'φρασε μεγάλο φόδο, καί άχό τα
ΐχηματα χοΰ εκανε σέ κάποιον, ποίι
έρχότανε, έννόησα ότι έρχότανε έ-
κείνος χοο μοΰ είχβ σχαρώαει
χθεσινήν σκηνή... Πράγματι ί
έκεϊνος. "Εξω φρενών τοΰ ψώνΐ
τότβ:
—Άχρείε!....
—Όλίγα τα έπίτ)ετά σας,
μοΰ είχε.
—Άχρείε! Μ' «χεριπαίξατε |
τώρα θά μοϋ δώσητε λόγον άμ;αί
—"Εχετε δίκηο, κύριε, μοί εί
τότε ό δήθεν βοηθός τοΰ δηαίου,Ι
χολλήν ευγένειαν. Είμαι μέ τίς ί
ταγές σας. Άλλά έχειδή μέ β?|
τε, έγώ εχω τό δικαίωμα τή; ί«
γής των όχλων. Σάς προτείνα
λοιχόν νά τρα·δήξουμε κλήρο,
νά δοΰμε χοιός άχό τούς 2^ό
Θά θάψη τόν άλλον, άφοΰ τόν
κεφαλίσει...
—^ΦΘάνουν τ' άστεία, χυρι
Άς μονομαχησουμε σαν ανδρ
καθώς χρέπει.
'Εμοναμαχήσαμ· λοιχόν.
Καί έχληγώθηκα είς τό χέρι
τό ξίφος τοΰ ψευ-τοδημίου. Ό
αΰτός ήταν ό ίπχότης ντέ Μί
ό όχοίος διά νά δίασκεδάζτ)
ήθελε, ΰποκρινόταν τόν πα?αγγ:|
δόχο. Την νυχτα πού χήγί 1
χέρ[ καί μέ παρεκάλεσε^ ν«^
μαζύ τού, πράγμα τό ■οποίον ^
Έτσι τελείωσε αύτη η (3
την όχοίαν όμως 'θυμοΰνται η
έκεί χέρα, ώς «ίστορία τού ν.οΐ)
νού κεφαλιοΰ»!...
ΠΩΛ ΑΜΦΟΣΙ
ο
ίΣυνέχεια έκ τής 23ης σελίδος)
ρασάκι τού.
Μπηκε μέσα στό μαγαζί της,
αρπαξε ενα σίδερο ποΰ βρηκε
πρόχειρο μπροστά τού καί μέ κα-
ταπληχτική ·ψυχραιμία, την χτύ-
πησε στό κεφάλι και την αφησε
στόν τόπο!
"Έπειτα 6γήκε εξω καί περίμε-
νε νά τόν συλλάβουν. Άλλά ό δρό-
μος ήταν εντελώς ερημος.
—^Τί άτυχία, έψιθύρισε.
Καί μέ βήμα άργό άπομακρύν-
ε....
"Οταν ανεκαλύφθη τό εγκλημα
θλοι άπόρησαν.
—"Εγκλημα μεθοδικά ώργανα>-
μένοο κι' έκτελεσμένο, είπαν.
^—Ό κακοϋργος εφρόντισε νά
λάβη δλα τα μέτρα τού γιά νά μή
άνακοώ,υφθη!....
Ό ΰπάλληλος δμως τού γειτο-
λακοϋ φαρμακείον εΐπε δτι είχε
Ίδη έναν άλήτη ε^ω άπ' τα κατά-
στημα της μανάβισσας, καί ?δωσε
τα χαρακτηριστικά τού.
"Επειτα άπό λίγες ώρες τα ά-
στυνομικα δργανα συνέλαβον τόν
χήρο, ό οποίος άπ' την πρώτη
στιγμή ώμολόγησε δτι αύτός διέ-
,τραξε τό εγκλημα.
—Ναί, έγώ την έσκότωσα! εΐ-
π? οίφοβα. Στείλτέ με πάλι >
λακή.... τ» καλλίτερα στήν λαιΙ
τόμο! , [
Άλλά ή δμολογία τού αχ9'
έκείνη, έν συνδυασμό) με χο '
ρελθόν τού και μέ την δικαα
πλάνη ποΰ είχε γίνη προ ετω
6άοος τού, συνετέλεσαν ωστε
μην τόν πιστεύση ουτε τωρα
1 _1Τά λέει σκοπίμως; γι« ν«]
στείλουν πάλι στή φυλακη. ια
χαμενα ό και3μένος καί οεν Λ
τί νά κάνη, ΓΛ' αύτο «ροτΐΗ
νά γνρίσχι στή φυλακη, ελεγ
λοι. ^ ^
κοι καί παρά την έπιμρνή τ
τής βεβαιώσεις τού, τον κ*1
άθώο!
Καί τόν αψψαν παλι
Ερμαιο της κακομσιριαϊ;
γυρίζτ) άλήτηζ ^ οίστεγος
■ψωμί, χωρϊς «ιά γωνια
γέρνη τό κεφάλι τού, %«Κ .
πό, χωρίς προορισμο, μονος- -Ί
τέρημοΓ άπόχληρος, 3βρι<Ρ?°Ι μένος άπό δλσνζ, μακρνα ^ ■ φυλακή, ποΰ δέν δεχόταν να φιλοξενηση σέ μιά σκοτεινη νιά της!..... _^τ π * ΡΑΟΙ.Ο ΤΕ»1 -ν τού ■
, 25 ΑΥΓΟΫΣΤΟΫ, 1929.
^ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
ΣΤΟ ΣΠΗΤΙ
χβί ό Ρ*«- Μακντόναλντ ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ- ΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ Τ51Ν ΙΔΙΑΙΤΕΡΑΝ ΦΙ-
είς το
η ες |ρ
Ρδ είς την Ν*»»
10, έν Λονδίνω «ι ε-
τϋ&ρνησις δια τον χρο-
■ -' ^ιαμοναί αυτού είνα'
οί διαμοναί. Διά τό·
αυτόν ό ήυχδζ **ί άχλ&ΰς
5:ος -ρετίμά μ<αν μ'^Ρ^ν ή™" «λΐΛ ι«|?ά την ίορειοτεραν τής Σκωτίας, ενα > μικρόν
η .^α,;ίδωνάνάμεσα είς τοι>ς
<.__τό' ΛοσσιμάοΛ, την ίδιαι· το.) χατρ ίδ α-—όχοι> μόνον αί
οτ: είναι το σχίτι τού
;α.άθί>θ είναι μία ήρεμος
»»>*, ^- έκτεταμένην άαμου-
|, ϊ.ί-χ υήχος όλης της άκτης
'-1—■'■»; την ησυχίαν δέν διακό-
.. .>ά μόνον τό μελαγχολικό
γ»ο5?ι της θαλάσσης κοτθώς χαί-
ίΐί την ρ'μμθ καί τοΰ άνέμο-υ χοί>
'ιίΐ α; την θάλασσα καί τή στβ
Γϊ «ιτε'.νόχρωμα σχίτια καί οί
ο''ϊ<μ: όρόμο'. ε'ναι απολύτως α μέ την αύστηίότητα τεριβάλλοντος. Ούτε οί ε;αι εύθιυμότεροι, άκόμη (χαι τλ ένίύμ,ατα των -παιδιών ι α?.οτε·ν&χ?ωμα, τα μάτια ο'κΐίί. Στή δορεινή αύτη χο- ίίΐ /.ν. τό λυκάφως άκόμη τώ- [το καλοκαίρι ίιαιρκεί σχεδόν μέ- ι :ο3 ΪΙήαεοον τό Λοσσιμάο'οΐΘ χαίρεται ) την άντανάκλασι τής δόξης ε- Ιΐάνο.) τού. Ή χαρά αύτη δέν νίρ^ώδης. Αύτό θά -ήτο ά- ;ον |ίεταξυ αυτών των σο&αρών ι μ-ελαγνολικών κατοίκων οί ό ίβι γνω;ίςοον πόσον δύσκολον εί- ν_ά προοοεύστ) ένας άνθρωπος , τ?ν *Τ°ν°ν τόχον κ·α· την Βίαν αυτήν θάλασσαν. Μαζύ μέ ^Τ,βράν διά την τιμήν ήτις ά σν>μχατ·ριώτην
μεται
, άν7μ.ινι}ετϊτ καί ή τ)λίψις, δι
► μεγο! {Αέρος έξ αυτών τόν είχον
Β«ττ,:ίίϊε( κατά τόν πόλεμον ώς
Ότην. 'Οπν δημοφιλής' είναι
ό Μακντόλαντ, τόσον άν-
"ίτο όίε έκηρύσσετο δημο-
5 ί'-ς μίαν ιέμχόλεμον χώ;αν.
» Λοκ-μάο-'θ ησθάνθη την κα-
ριαν (>υΤήν ώς στρειφομένην έ-
ιον τή; πατρίδος το:>. Τό γκόλφ
«" τό^ διέγραψε, ουδείς ηθελε
Ώ τ/.ίζ:ις μαζύ τΟϋ, %2 μεσ?
,^'-ξ τής ^νυκτός μερικο1
Τ?αψαν μέ μεγάλα μαδοοι
ι,τα ε·ς την Θύραν την λέξιν
<"ς,>. Ακόμη καί σημερον.
ΑΠΝ ΤΟΥ.- ΕΝΑΣ ΠΡΩΟΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟΝ.
Ό Πρόεδρος Χοΰβερ, διηγούμενος πρός τούς γείτονος τού είς τό έν Μάντισον, τής Βιργινίας κάμπ αύτοΰ, τάς
τέρψεις τού ψαρεύματος. "Οπισθεν τοΰ Πρόεδρον κάθηται ή κ. Χοΰβερ. Κάτω, ή κατοιχία τοΰ Πρόεδρον είς τα
δρη Μπλάκ Μάουντεν, τής κομητείας Μάντισων. Πλησίον αυτής διέρχεται ό ποταμός, δπου ψαρεύει ό Πρόεδρος.
κάτω «πό την ξϋλίνην όροφήν ύχάρ-
χει ενα ττρογγυλον τραπέζι, μαρίκα
παλαιά καθισματοί κι' ενα τζάκι κτ'.-
ομένο είς τόν τοίχον. Χ^ησίμεάε:
ώς τραπεζαρία καί ό πρω&ηοοοργος
την χρητ'.μο—>ιεί ώς γραφείον τού.
Αλλως τε όλόκληρος ή οΐκία είνε
μικρά καί δέν ίαάρχονιν άλλα 2κ-
ά δέ
δ'.αιθέσιμα.
Ή χάο- τού Ίομζελ, μέ την 6ο-
ττ)ε·.2ν μ:άς γρηρίς υπηρετρίας έπι-
μελεΐται το χατρικόν αύτό σπίτ·.
'-αί άσιφαλ-εστατα αυτή Θ·ά εκτελέ¬
η τα χρέη τής οΐκοδ&σζοίνης είς
τό Ντάθ'ίνιγκ Στρήτ. Όταν 6Χ=-
πέτε το άπλό, φυσικο καί ψιλόλιγνο
ο>ύτο κορίτσι, άμφ:|6άλλετε χολυ α»
Θά μτορέτη νά ά^ηεπεςελ'θγ) είς τάς
μεγάλας νιποχρεώσεις τής ϋιμοτυ-
Ζζ ο3 π·ρύτ)ι>πουργικοΰ οίχου "Ο-
ρρτάται άπο την ηθικήν καί πολι-
τ.κήν δύναμιν των μικροτέρων κροτ-
των τής ΕΊρώπης.
Είς* των στενωτέρων φίλων τοΰ α.
Ια·/.ντ»ν?λντ, ί^Αΐλών χερί αύτο3
ελεγε: «Τό μεγαλήτερον το·> έλάτ-
τωμα, αν ϊ^ναται νά θεωρηθή τι:·
ο3τον, είνχι, ότι «ίνα: χολΰ ΐδεαλ:-
οτιτς κα: τ:·στεόει πολϋ είς τόν
Λ-?όν.»
Πιστϊΰει πολίι είς τό·^ λαόν>, δι¬
ότι άγαχά την έργατιάν καί εχει
είς τα δικα:ώματα το~>
Βλέπεν όλον τόν
;μίον είς μεγάλας
ένότ'Γτας, έλεγχομένας άπό
είναι τα σ>.μχληρώματα τής έθν-
κότητος.»
"ΤΙ*1 **
Το οτ:
ό κ. Μακντόλαντ είναι!
κατέληξεν είς άχοτι/χίαν καί μετ-
ώκησα είς τό Λθ'/δίνον.
«Εγνώριζα μόνον Ινα ή δύο σϋν-
ομήλικας καί έίαχανοΰσί! όλον μο^
τόν χρόνον είς άνοέζήτησιν εργα¬
σίας, διότ', ότ« Ιφθασα, δέν είχα,
παρά μίαν περίφημον μιτήν ^»ίραν
καί .5έχ.α σελίνια τα ■όποία: Ιλάμ-
δανα κάθε έ&δομάϊα. Έγύριζα, )λι·
πόν, μόνος είς τώς -ίρίαους τοϋ
Λονϊίνου, χωρίς χεντάραφκαί χω¬
ρ! ς δοολε-ΐά.»
Τέλος επέτυχε μίαν θέσιν ώς
γραφεϋς είς μίαν αποθήκην, μέ μι-
ίθ·ίν 15 σελινίων την έ&δ^άδα,
άπό τα όποία ·ζθ·ίλε νά 'δοηθ-η την
μητέρα τού -/.αί νά έςθΐκονομή τα
έ'«.;α μεοικών έπισκέψεων είς την
Σκωτίαν καί νά συγκεντρώνη τα
όίίακτ,ρα διά τό Π ανεχιστημ:ον το5
Λονδίνου.
Επί μακρόν έ'ϊίσταζε μεταξύ των
φ·>σ:κών καί τής χολιτικής, άλλά
μία άσθένεια τόν ηνάγκασε νά ζη-
'.-ή,στ) θέσιν γραμματεύς, καί τότε
ή/ΛάνΘη, ότι δέν έπιτρβ-πεται νά μέ-
νφ πλέον διστακτικός μεταξΰ των
£!η διαφόρων τάσεών το^. Ήναγκά-
3θη νά έκλέξη καί έστράρη π·ρός
την δημοσιογραφίαν καί την πολι¬
τικήν.
ΤΗσαν ζολί» δΰσκολα Ιτη καΐ χα-
Θώς τα ϊιηγείτο, εφαίνετο ότι τα
ξαν^ί^ΰσί. 'Η φωνή τ&υ είναι ήχη-
ρά καί δαρειά -/.αί την χρησιμοχοιεϊ
ώς ήθοποιός, κα-ί ένφ ομιλεί, το·
νίζει μίαν φράσιν μέ μίαν χειρονο¬
μίαν τής δεξιάς χειρός ή όχοίακρα-
τά πάντοτε τα γυοτλιά της μύτης.
* * *
Έ-πί κεφαλής σημείον τής Κυ¬
βερνήσεως δέν λησμονεϊ τα παιδικά
το^ χρόνιζ ο3τε τοϋς παιδικούς τοο
φίλο^ς πολί.οί των οποίων ζοθν -ά-
χόμη είς την χά—ρίδα τοχ
σφοδράς ίτ'μικιστής δέν είναι χε·| Συνήντησα ενα άχό αύτοί»ς όχω·
ρίερ.γΌν. ΓεννηΘβίς είς τό μέρος αί,·
γ η ς μρς
τό τής Σκωτίας, όπερ χάντοτε ντ.·
ήρξεν ρ:ζ(-Γ~αστικόν, δέν είνακ πα·-
άδ? ί ά
ράδο?ον, ί
ώ
τόν α¬
νώτατον όαθμόν το αίσθημα τίς
Δημοκρατίας.
• * ·
Κατά τ* σχολικά το. ετη ειργά¬
ζετο εί; τοι,ς
ΐτεδ'σσότι
των
όπως και ο: |
ν τής *<.- μετά την ά- «ι η Ο αύτη έχει έχανειλημ τισθή τα γράμματα | 'Λ^Ζ λαος εζ εζήτησε τώοα ν» Τελευταίως ό κ ά ά '«·'«/η ενεγράφη χάλιν ε:< *»·η Κλώμχ, χαί διά νά άπο £'ς -τ) όταν ηνα- V άκτήν πυράν, διά νά ».,·, -ην «πάνο6όν τού, ερρι- 4γ^ /.Λην ?να ^'ωμα τοΰ άν- ί'" :7τ:,ί ,€!/ΐεν άρχίσει την έν- *' *'■> επίθεσιν.
Ά2"''κνβ π^ακολουθοΰν <μί ,/' '■·>'. ενθουσιασμόν όλας τάς
V
"<; Μτοι* άπονεμονται εις ?ε?^νται '*'"?* το. δέν κα· Ή την όλοι οί κατοίκους τής τβό Λασσψιούθ. ε[ναι ' «ν οί- %?« ^ «ν οί- Ντάοοντγχ Στρήτ. :/,^ ;ς,ΤΤ-ν ΐΓολ:τ: ' "'θ κήν. σπι'τ(ι ,......_____Γ £ οίκοο. "Ο- διότι είναι άνίκανοι, άλλά διότι ■ αίνεται μάλλον διατεβειμέ'νη νά ζί, ΐς τόν ανοικτόν άέ-ρα, διότι φαίνε- τα' ώς τμήμζ τής Σκωτικής γής. "Οσον βφορά αυτόν τόν χρωθυπ ο.'ργόν, νΓΛίένον άχλα, με τα κυμα- τιστά λεΰκά μάτια τού σκεχασμ.ένα, μΐ τό ααλακό καχέλλο τού χοΰ σν.ε- χάζει όλο τού τό μέτωχο, είναι ε- ν?ς άνοιχτόκαρίος καί-εύσροσωχος "ύπος. Μολονότι είναι τρομερά με- λϊτηρός, δέν Ιχει τίχοτε άπό την ώχρότητα τής ΒίδλιοθήτΑης. Ή όψις το·^ ε:ναι Ιζωηρά καί τα ·φω- τεινά το·ο μάτια τα όχοΐα φωτίζουν την μελαχρίΐνή τού όψιν, έχουν την σφρτγΐδα τής παλαιάς σκληράςζω- ής την όχο'αν ίζησεν είς τα πα;- δικά τ&ϋ χρόνια. Έφ' ότον ζή είς τόν τόπον αυτόν χροσπαθεΐ νά άχοφίύγτ] τάς άλλας υ; άσχολίας τοι> καί πε':ι-
: είς την -άκτήν καί τοΰς λό-
ρ
φους τής πατρίδος τού το!ις όποίους
·,"«■>£ ίζει στ-ιθαμήν πρός σπιθαμήν.
Καί κανείς δέν ^ωρ3ζιει τάς το-
Καί κανείς δέν ^ρ
-ικάς χοΐ·τ-όσε:ς καί τους
κάθε τ&ποθεσίας όσον αύτός.
Ένώ έπο1ά;ιζε, διά νά τοΰ
. σκίτσο ιςυ, ήλθον δύο γραμμα-
τεΐς με επιστολάς, ήνοιξε ή 'θύαα
τοΰ δωμ,ατί&υ κβί ενεφανίσθησαν άλ-
λα προσώπω τοθ ■σχιτιοϋ, άλλά δέ*< ΙστρεΦε την τροσοχήν τού. "Οταν μοΰ ωμίλει σ^εκεντρώνετο- τόσον, ώ- σάν νά τμο'ϋν ό μόνος άνθρωπος είς τό σπίτι. "Οταν όπηγόρευεν είς ενα των γραμαατέων τού, είμαι ι&έΐία:ος ότι είχε λτσμονησει την χαροϋσίαν οϋν:ικατα τα ν3 μ.ήν γνωρίζθΛ άλλοις πε?ιοοι- ός, πλτν των άγορών, αί οποίαι ϋ ή έί ροπώλην «Ναί, κύριε, μο3 «Τχ«, μαι τόν χρωθυχσαργόν χαιδί. Πη- γαίνααεν είς τό σχολεΤον μαζύ. Οί γτνείς τού ήσαν αγρόται καί εΐζιων έδώ, οί δικοί μου ήσοτ; να^τικοί καί εμεναν είς την παραλίαν. Ουδέποτε νπήρχαν φιλικαί σχέσειςμεταςύ των παιδιών των άγροτών καί των παι- Ειών των θαλασσινών. «Έγώ £υως μέ τόν Τζίμμη «^η- ναίναμεν είς τό'αότό σχολείον καϊ φίλο: Δέν τόν ^ωνάζω σή- ΐ'οντηροΰν την ζωήν ^Θρωχίνω^ ΰπάρξεων. «Ό όνομαζόμενος κοινωνικος 6- διο'ρίσθτ; ?^μοδιδάσκαλος λ!σμός_ένεϊΰναμώθη κατά πολύ, εί- Ά©οΰ έμεινεν έχί αρκετόν χρό¬ νον είς την θέσιν αυτήν, ό νΐαρϊς πε, καί χ.ατά τα προσέχη έτη θά γίντ) τ;χέως πρόδλημα διά τούς ά- οχολοοαενοιις μέ την ατομικήν ελευ¬ θερίαν. «Ή αιότοςίάθεσις των έθνινοτή- τ'ον ήτο τό σόνθημα των προπολε- «ικών έποχών, σήμερον τό αίτημ·? ύέ το3 άτέμοι» τΐί Μακντόναλντ εγένετο γραμματεύς ενός σημαίνοντος χϊοσώποο τοΰ Μχρίττολ, μέ την χρόθιεσιν νά φο:- τήσΐϊ) είς τό Βασιλικόν Κολλέγιον των Όρυχείων, διότι τότε ένίιεφέ- ρ-ετο πολΐ διά τάς ιφυσιχάς έπιστή1- της αυτοί'.αθεσεως το>> ατφ.ου τΐΐ (μας.
νει νά τή'> άντικαταστήσΥ). - Ι «Άλλά, εσυνέχισεν ό κ. Μακ-
«Άτομικοττς καί προσωχικότης ντόναλντ, τό πείραμα τοΰ Μπβίστολ
ό Μ^τ^αίτ Ι δοΛειές, χ<γ. άν μάς δήτε^ ^ κχταλαμδανετε, «τι βυτος ε,ιναι πρω&.—ο.ίργός κ' έγώ όχωροπώλης. «Όταν ξαναθομοΰμαι την έποχή Έχί τοΰ Εθλιτικοΰ μέλλοντος /.όσμο·ο ό χρωθ^χουργός είναι αίσι- όΐοίος. 'Ομΐλών χερί τής ? ς μ ρ ' νιας των Εθνών είπεν, ότι χιστευ- ι'τ(ι ε:> ζτ! 'τ> έ- ί?οή ΤΤις χρέπε: νά έ=·
Ό Πρόεδρος Χοΰβερ τρώγων «ζεστόν σκύλλον», ώς'καλοϋνται κοινώς «ν
Άμερικ.ή τα Ητΐμέ^'α χοιρινά λουκάνικα, κατόπιν μιάς ό|«λίσς τον εις την
ξμμ η χή
έκείνη, χ-ίέπει νά σάς χώ, ότι έκει-
η το χοίον τόν διέκρινεν ήτο ή «-
γάπη πρός την μητέρα τού, καί όταν
μετά τό σχολείον έχηγαίναμεν είς
περί—ατον, έκύτταζε διαρκώς τόν
ήλιο. διά νά μή άργή~) νά έχιστρέ-
ί ό ί
εί
τό σπίτι τού.»
8. 3.
λνθΟΙ.Ρ
ΑΝΕΚ&ΟΤΑ
Άβρότης «Οΐητοΰ %
Ότε όΓάλλος πο:ητ>ς 8ΑΝ-
ΤΕI^ έπέστρε-φεν ενα δράίυ χολί»
άργά είς δΑΙΝΤ νΐΟΤΟΙΚΕ, ά
ΰνρωρος ηρνήθη νά τοΰ ανοίξη,
έ—ειδή είχε περάσει ή ώρα. Μετά
πολλήν φίλονικίαν ό ποιητής η¬
ναγκάσθη νά είσαγάγίο διά τής κλει
δωνιάς ενα χρυσό δεκάφρχγκο, καί
άμέσως τοΰ ήνοιξεν ό θ.>ρω:ός. Ει¬
σελθών ό χοιηττ,ς, έχρο—:οιήθη πώς
έλησμόνητΐν εξω τό διδλίον τού. Ό
θορωρός γεμάτος ένθοοσιασαό γιά
την γε^αιοδωρία·^ τοΰ χοιητοΰ, ε*
τρεξε νά φέρη τό βιβλίον, άλλ' 4
ποιητής έκλεισεν άμέσως την πόρ-
τα. Ό Θ'^ωρός όστις ήτο μισόγ»·
μνος, εφώναξε, άλλ' ό χοιητής έ¬
καμε τόν κουφό. «Ά)λά, ν.όριε, λέ¬
γει ό Θυρωρός, έγώ σάς ήνοιξα εΰ-
γενέστατα. Ναί, τό ίδιο θά κάνω
καί έγώ, άχεκρίθηκεν ό ποιητής,
ςε^ε:ς την τιμή. ιΜεσα η εςω λε-
γε, γρήγορα. δέν μπορώ νά λέγω
περισσότερα. Ό ΰνρωρος ν.ατάλαίε
τότε, καί άμέσως ίάζει τό δεκά-
φραγκον στήν κλειδωνειά, λέγων.
τόξερχ
πόλιν Μάντισων, τής Βιργινίας.
επί πολύ αύτά τα λεχτα.
^ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
ΣΤΟ ΣΠΗΤΙ
χβί ό Ρ*«- Μακντόναλντ ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ- ΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ Τ51Ν ΙΔΙΑΙΤΕΡΑΝ ΦΙ-
είς το
η ες |ρ
Ρδ είς την Ν*»»
10, έν Λονδίνω «ι ε-
τϋ&ρνησις δια τον χρο-
■ -' ^ιαμοναί αυτού είνα'
οί διαμοναί. Διά τό·
αυτόν ό ήυχδζ **ί άχλ&ΰς
5:ος -ρετίμά μ<αν μ'^Ρ^ν ή™" «λΐΛ ι«|?ά την ίορειοτεραν τής Σκωτίας, ενα > μικρόν
η .^α,;ίδωνάνάμεσα είς τοι>ς
<.__τό' ΛοσσιμάοΛ, την ίδιαι· το.) χατρ ίδ α-—όχοι> μόνον αί
οτ: είναι το σχίτι τού
;α.άθί>θ είναι μία ήρεμος
»»>*, ^- έκτεταμένην άαμου-
|, ϊ.ί-χ υήχος όλης της άκτης
'-1—■'■»; την ησυχίαν δέν διακό-
.. .>ά μόνον τό μελαγχολικό
γ»ο5?ι της θαλάσσης κοτθώς χαί-
ίΐί την ρ'μμθ καί τοΰ άνέμο-υ χοί>
'ιίΐ α; την θάλασσα καί τή στβ
Γϊ «ιτε'.νόχρωμα σχίτια καί οί
ο''ϊ<μ: όρόμο'. ε'ναι απολύτως α μέ την αύστηίότητα τεριβάλλοντος. Ούτε οί ε;αι εύθιυμότεροι, άκόμη (χαι τλ ένίύμ,ατα των -παιδιών ι α?.οτε·ν&χ?ωμα, τα μάτια ο'κΐίί. Στή δορεινή αύτη χο- ίίΐ /.ν. τό λυκάφως άκόμη τώ- [το καλοκαίρι ίιαιρκεί σχεδόν μέ- ι :ο3 ΪΙήαεοον τό Λοσσιμάο'οΐΘ χαίρεται ) την άντανάκλασι τής δόξης ε- Ιΐάνο.) τού. Ή χαρά αύτη δέν νίρ^ώδης. Αύτό θά -ήτο ά- ;ον |ίεταξυ αυτών των σο&αρών ι μ-ελαγνολικών κατοίκων οί ό ίβι γνω;ίςοον πόσον δύσκολον εί- ν_ά προοοεύστ) ένας άνθρωπος , τ?ν *Τ°ν°ν τόχον κ·α· την Βίαν αυτήν θάλασσαν. Μαζύ μέ ^Τ,βράν διά την τιμήν ήτις ά σν>μχατ·ριώτην
μεται
, άν7μ.ινι}ετϊτ καί ή τ)λίψις, δι
► μεγο! {Αέρος έξ αυτών τόν είχον
Β«ττ,:ίίϊε( κατά τόν πόλεμον ώς
Ότην. 'Οπν δημοφιλής' είναι
ό Μακντόλαντ, τόσον άν-
"ίτο όίε έκηρύσσετο δημο-
5 ί'-ς μίαν ιέμχόλεμον χώ;αν.
» Λοκ-μάο-'θ ησθάνθη την κα-
ριαν (>υΤήν ώς στρειφομένην έ-
ιον τή; πατρίδος το:>. Τό γκόλφ
«" τό^ διέγραψε, ουδείς ηθελε
Ώ τ/.ίζ:ις μαζύ τΟϋ, %2 μεσ?
,^'-ξ τής ^νυκτός μερικο1
Τ?αψαν μέ μεγάλα μαδοοι
ι,τα ε·ς την Θύραν την λέξιν
<"ς,>. Ακόμη καί σημερον.
ΑΠΝ ΤΟΥ.- ΕΝΑΣ ΠΡΩΟΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟΝ.
Ό Πρόεδρος Χοΰβερ, διηγούμενος πρός τούς γείτονος τού είς τό έν Μάντισον, τής Βιργινίας κάμπ αύτοΰ, τάς
τέρψεις τού ψαρεύματος. "Οπισθεν τοΰ Πρόεδρον κάθηται ή κ. Χοΰβερ. Κάτω, ή κατοιχία τοΰ Πρόεδρον είς τα
δρη Μπλάκ Μάουντεν, τής κομητείας Μάντισων. Πλησίον αυτής διέρχεται ό ποταμός, δπου ψαρεύει ό Πρόεδρος.
κάτω «πό την ξϋλίνην όροφήν ύχάρ-
χει ενα ττρογγυλον τραπέζι, μαρίκα
παλαιά καθισματοί κι' ενα τζάκι κτ'.-
ομένο είς τόν τοίχον. Χ^ησίμεάε:
ώς τραπεζαρία καί ό πρω&ηοοοργος
την χρητ'.μο—>ιεί ώς γραφείον τού.
Αλλως τε όλόκληρος ή οΐκία είνε
μικρά καί δέν ίαάρχονιν άλλα 2κ-
ά δέ
δ'.αιθέσιμα.
Ή χάο- τού Ίομζελ, μέ την 6ο-
ττ)ε·.2ν μ:άς γρηρίς υπηρετρίας έπι-
μελεΐται το χατρικόν αύτό σπίτ·.
'-αί άσιφαλ-εστατα αυτή Θ·ά εκτελέ¬
η τα χρέη τής οΐκοδ&σζοίνης είς
τό Ντάθ'ίνιγκ Στρήτ. Όταν 6Χ=-
πέτε το άπλό, φυσικο καί ψιλόλιγνο
ο>ύτο κορίτσι, άμφ:|6άλλετε χολυ α»
Θά μτορέτη νά ά^ηεπεςελ'θγ) είς τάς
μεγάλας νιποχρεώσεις τής ϋιμοτυ-
Ζζ ο3 π·ρύτ)ι>πουργικοΰ οίχου "Ο-
ρρτάται άπο την ηθικήν καί πολι-
τ.κήν δύναμιν των μικροτέρων κροτ-
των τής ΕΊρώπης.
Είς* των στενωτέρων φίλων τοΰ α.
Ια·/.ντ»ν?λντ, ί^Αΐλών χερί αύτο3
ελεγε: «Τό μεγαλήτερον το·> έλάτ-
τωμα, αν ϊ^ναται νά θεωρηθή τι:·
ο3τον, είνχι, ότι «ίνα: χολΰ ΐδεαλ:-
οτιτς κα: τ:·στεόει πολϋ είς τόν
Λ-?όν.»
Πιστϊΰει πολίι είς τό·^ λαόν>, δι¬
ότι άγαχά την έργατιάν καί εχει
είς τα δικα:ώματα το~>
Βλέπεν όλον τόν
;μίον είς μεγάλας
ένότ'Γτας, έλεγχομένας άπό
είναι τα σ>.μχληρώματα τής έθν-
κότητος.»
"ΤΙ*1 **
Το οτ:
ό κ. Μακντόλαντ είναι!
κατέληξεν είς άχοτι/χίαν καί μετ-
ώκησα είς τό Λθ'/δίνον.
«Εγνώριζα μόνον Ινα ή δύο σϋν-
ομήλικας καί έίαχανοΰσί! όλον μο^
τόν χρόνον είς άνοέζήτησιν εργα¬
σίας, διότ', ότ« Ιφθασα, δέν είχα,
παρά μίαν περίφημον μιτήν ^»ίραν
καί .5έχ.α σελίνια τα ■όποία: Ιλάμ-
δανα κάθε έ&δομάϊα. Έγύριζα, )λι·
πόν, μόνος είς τώς -ίρίαους τοϋ
Λονϊίνου, χωρίς χεντάραφκαί χω¬
ρ! ς δοολε-ΐά.»
Τέλος επέτυχε μίαν θέσιν ώς
γραφεϋς είς μίαν αποθήκην, μέ μι-
ίθ·ίν 15 σελινίων την έ&δ^άδα,
άπό τα όποία ·ζθ·ίλε νά 'δοηθ-η την
μητέρα τού -/.αί νά έςθΐκονομή τα
έ'«.;α μεοικών έπισκέψεων είς την
Σκωτίαν καί νά συγκεντρώνη τα
όίίακτ,ρα διά τό Π ανεχιστημ:ον το5
Λονδίνου.
Επί μακρόν έ'ϊίσταζε μεταξύ των
φ·>σ:κών καί τής χολιτικής, άλλά
μία άσθένεια τόν ηνάγκασε νά ζη-
'.-ή,στ) θέσιν γραμματεύς, καί τότε
ή/ΛάνΘη, ότι δέν έπιτρβ-πεται νά μέ-
νφ πλέον διστακτικός μεταξΰ των
£!η διαφόρων τάσεών το^. Ήναγκά-
3θη νά έκλέξη καί έστράρη π·ρός
την δημοσιογραφίαν καί την πολι¬
τικήν.
ΤΗσαν ζολί» δΰσκολα Ιτη καΐ χα-
Θώς τα ϊιηγείτο, εφαίνετο ότι τα
ξαν^ί^ΰσί. 'Η φωνή τ&υ είναι ήχη-
ρά καί δαρειά -/.αί την χρησιμοχοιεϊ
ώς ήθοποιός, κα-ί ένφ ομιλεί, το·
νίζει μίαν φράσιν μέ μίαν χειρονο¬
μίαν τής δεξιάς χειρός ή όχοίακρα-
τά πάντοτε τα γυοτλιά της μύτης.
* * *
Έ-πί κεφαλής σημείον τής Κυ¬
βερνήσεως δέν λησμονεϊ τα παιδικά
το^ χρόνιζ ο3τε τοϋς παιδικούς τοο
φίλο^ς πολί.οί των οποίων ζοθν -ά-
χόμη είς την χά—ρίδα τοχ
σφοδράς ίτ'μικιστής δέν είναι χε·| Συνήντησα ενα άχό αύτοί»ς όχω·
ρίερ.γΌν. ΓεννηΘβίς είς τό μέρος αί,·
γ η ς μρς
τό τής Σκωτίας, όπερ χάντοτε ντ.·
ήρξεν ρ:ζ(-Γ~αστικόν, δέν είνακ πα·-
άδ? ί ά
ράδο?ον, ί
ώ
τόν α¬
νώτατον όαθμόν το αίσθημα τίς
Δημοκρατίας.
• * ·
Κατά τ* σχολικά το. ετη ειργά¬
ζετο εί; τοι,ς
ΐτεδ'σσότι
των
όπως και ο: |
ν τής *<.- μετά την ά- «ι η Ο αύτη έχει έχανειλημ τισθή τα γράμματα | 'Λ^Ζ λαος εζ εζήτησε τώοα ν» Τελευταίως ό κ ά ά '«·'«/η ενεγράφη χάλιν ε:< *»·η Κλώμχ, χαί διά νά άπο £'ς -τ) όταν ηνα- V άκτήν πυράν, διά νά ».,·, -ην «πάνο6όν τού, ερρι- 4γ^ /.Λην ?να ^'ωμα τοΰ άν- ί'" :7τ:,ί ,€!/ΐεν άρχίσει την έν- *' *'■> επίθεσιν.
Ά2"''κνβ π^ακολουθοΰν <μί ,/' '■·>'. ενθουσιασμόν όλας τάς
V
"<; Μτοι* άπονεμονται εις ?ε?^νται '*'"?* το. δέν κα· Ή την όλοι οί κατοίκους τής τβό Λασσψιούθ. ε[ναι ' «ν οί- %?« ^ «ν οί- Ντάοοντγχ Στρήτ. :/,^ ;ς,ΤΤ-ν ΐΓολ:τ: ' "'θ κήν. σπι'τ(ι ,......_____Γ £ οίκοο. "Ο- διότι είναι άνίκανοι, άλλά διότι ■ αίνεται μάλλον διατεβειμέ'νη νά ζί, ΐς τόν ανοικτόν άέ-ρα, διότι φαίνε- τα' ώς τμήμζ τής Σκωτικής γής. "Οσον βφορά αυτόν τόν χρωθυπ ο.'ργόν, νΓΛίένον άχλα, με τα κυμα- τιστά λεΰκά μάτια τού σκεχασμ.ένα, μΐ τό ααλακό καχέλλο τού χοΰ σν.ε- χάζει όλο τού τό μέτωχο, είναι ε- ν?ς άνοιχτόκαρίος καί-εύσροσωχος "ύπος. Μολονότι είναι τρομερά με- λϊτηρός, δέν Ιχει τίχοτε άπό την ώχρότητα τής ΒίδλιοθήτΑης. Ή όψις το·^ ε:ναι Ιζωηρά καί τα ·φω- τεινά το·ο μάτια τα όχοΐα φωτίζουν την μελαχρίΐνή τού όψιν, έχουν την σφρτγΐδα τής παλαιάς σκληράςζω- ής την όχο'αν ίζησεν είς τα πα;- δικά τ&ϋ χρόνια. Έφ' ότον ζή είς τόν τόπον αυτόν χροσπαθεΐ νά άχοφίύγτ] τάς άλλας υ; άσχολίας τοι> καί πε':ι-
: είς την -άκτήν καί τοΰς λό-
ρ
φους τής πατρίδος τού το!ις όποίους
·,"«■>£ ίζει στ-ιθαμήν πρός σπιθαμήν.
Καί κανείς δέν ^ωρ3ζιει τάς το-
Καί κανείς δέν ^ρ
-ικάς χοΐ·τ-όσε:ς καί τους
κάθε τ&ποθεσίας όσον αύτός.
Ένώ έπο1ά;ιζε, διά νά τοΰ
. σκίτσο ιςυ, ήλθον δύο γραμμα-
τεΐς με επιστολάς, ήνοιξε ή 'θύαα
τοΰ δωμ,ατί&υ κβί ενεφανίσθησαν άλ-
λα προσώπω τοθ ■σχιτιοϋ, άλλά δέ*< ΙστρεΦε την τροσοχήν τού. "Οταν μοΰ ωμίλει σ^εκεντρώνετο- τόσον, ώ- σάν νά τμο'ϋν ό μόνος άνθρωπος είς τό σπίτι. "Οταν όπηγόρευεν είς ενα των γραμαατέων τού, είμαι ι&έΐία:ος ότι είχε λτσμονησει την χαροϋσίαν οϋν:ικατα τα ν3 μ.ήν γνωρίζθΛ άλλοις πε?ιοοι- ός, πλτν των άγορών, αί οποίαι ϋ ή έί ροπώλην «Ναί, κύριε, μο3 «Τχ«, μαι τόν χρωθυχσαργόν χαιδί. Πη- γαίνααεν είς τό σχολεΤον μαζύ. Οί γτνείς τού ήσαν αγρόται καί εΐζιων έδώ, οί δικοί μου ήσοτ; να^τικοί καί εμεναν είς την παραλίαν. Ουδέποτε νπήρχαν φιλικαί σχέσειςμεταςύ των παιδιών των άγροτών καί των παι- Ειών των θαλασσινών. «Έγώ £υως μέ τόν Τζίμμη «^η- ναίναμεν είς τό'αότό σχολείον καϊ φίλο: Δέν τόν ^ωνάζω σή- ΐ'οντηροΰν την ζωήν ^Θρωχίνω^ ΰπάρξεων. «Ό όνομαζόμενος κοινωνικος 6- διο'ρίσθτ; ?^μοδιδάσκαλος λ!σμός_ένεϊΰναμώθη κατά πολύ, εί- Ά©οΰ έμεινεν έχί αρκετόν χρό¬ νον είς την θέσιν αυτήν, ό νΐαρϊς πε, καί χ.ατά τα προσέχη έτη θά γίντ) τ;χέως πρόδλημα διά τούς ά- οχολοοαενοιις μέ την ατομικήν ελευ¬ θερίαν. «Ή αιότοςίάθεσις των έθνινοτή- τ'ον ήτο τό σόνθημα των προπολε- «ικών έποχών, σήμερον τό αίτημ·? ύέ το3 άτέμοι» τΐί Μακντόναλντ εγένετο γραμματεύς ενός σημαίνοντος χϊοσώποο τοΰ Μχρίττολ, μέ την χρόθιεσιν νά φο:- τήσΐϊ) είς τό Βασιλικόν Κολλέγιον των Όρυχείων, διότι τότε ένίιεφέ- ρ-ετο πολΐ διά τάς ιφυσιχάς έπιστή1- της αυτοί'.αθεσεως το>> ατφ.ου τΐΐ (μας.
νει νά τή'> άντικαταστήσΥ). - Ι «Άλλά, εσυνέχισεν ό κ. Μακ-
«Άτομικοττς καί προσωχικότης ντόναλντ, τό πείραμα τοΰ Μπβίστολ
ό Μ^τ^αίτ Ι δοΛειές, χ<γ. άν μάς δήτε^ ^ κχταλαμδανετε, «τι βυτος ε,ιναι πρω&.—ο.ίργός κ' έγώ όχωροπώλης. «Όταν ξαναθομοΰμαι την έποχή Έχί τοΰ Εθλιτικοΰ μέλλοντος /.όσμο·ο ό χρωθ^χουργός είναι αίσι- όΐοίος. 'Ομΐλών χερί τής ? ς μ ρ ' νιας των Εθνών είπεν, ότι χιστευ- ι'τ(ι ε:> ζτ! 'τ> έ- ί?οή ΤΤις χρέπε: νά έ=·
Ό Πρόεδρος Χοΰβερ τρώγων «ζεστόν σκύλλον», ώς'καλοϋνται κοινώς «ν
Άμερικ.ή τα Ητΐμέ^'α χοιρινά λουκάνικα, κατόπιν μιάς ό|«λίσς τον εις την
ξμμ η χή
έκείνη, χ-ίέπει νά σάς χώ, ότι έκει-
η το χοίον τόν διέκρινεν ήτο ή «-
γάπη πρός την μητέρα τού, καί όταν
μετά τό σχολείον έχηγαίναμεν είς
περί—ατον, έκύτταζε διαρκώς τόν
ήλιο. διά νά μή άργή~) νά έχιστρέ-
ί ό ί
εί
τό σπίτι τού.»
8. 3.
λνθΟΙ.Ρ
ΑΝΕΚ&ΟΤΑ
Άβρότης «Οΐητοΰ %
Ότε όΓάλλος πο:ητ>ς 8ΑΝ-
ΤΕI^ έπέστρε-φεν ενα δράίυ χολί»
άργά είς δΑΙΝΤ νΐΟΤΟΙΚΕ, ά
ΰνρωρος ηρνήθη νά τοΰ ανοίξη,
έ—ειδή είχε περάσει ή ώρα. Μετά
πολλήν φίλονικίαν ό ποιητής η¬
ναγκάσθη νά είσαγάγίο διά τής κλει
δωνιάς ενα χρυσό δεκάφρχγκο, καί
άμέσως τοΰ ήνοιξεν ό θ.>ρω:ός. Ει¬
σελθών ό χοιηττ,ς, έχρο—:οιήθη πώς
έλησμόνητΐν εξω τό διδλίον τού. Ό
θορωρός γεμάτος ένθοοσιασαό γιά
την γε^αιοδωρία·^ τοΰ χοιητοΰ, ε*
τρεξε νά φέρη τό βιβλίον, άλλ' 4
ποιητής έκλεισεν άμέσως την πόρ-
τα. Ό Θ'^ωρός όστις ήτο μισόγ»·
μνος, εφώναξε, άλλ' ό χοιητής έ¬
καμε τόν κουφό. «Ά)λά, ν.όριε, λέ¬
γει ό Θυρωρός, έγώ σάς ήνοιξα εΰ-
γενέστατα. Ναί, τό ίδιο θά κάνω
καί έγώ, άχεκρίθηκεν ό ποιητής,
ςε^ε:ς την τιμή. ιΜεσα η εςω λε-
γε, γρήγορα. δέν μπορώ νά λέγω
περισσότερα. Ό ΰνρωρος ν.ατάλαίε
τότε, καί άμέσως ίάζει τό δεκά-
φραγκον στήν κλειδωνειά, λέγων.
τόξερχ
πόλιν Μάντισων, τής Βιργινίας.
επί πολύ αύτά τα λεχτα.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ. 25 ΑΥΤΟΥΣΤΟΥ, 1929
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 Αύγουστον.—Βαρ-
θολομαίου καί Τίτου των ά.·~—όλ<ι»ν. ΔΕΥΤΕΡΑ, 26 Αύγουστον.—Ά δοι- ανοϋ καί Ναταλίας μαρτύρων. _ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ "Επί "Ελλάδος Ι.Ζ^Αθ ή δραχμή. 'Επί Λονδίνου $4.8ί% ή λίρα. 'Ε,τΐ ΠαρΐΓίίον 3.90 13)160 -Λ φρ. 'Επί Γερμανίας 23.76% τό μάρκον. Έπί Ιταλίας 5.23ο ή λιρέτο. 'ΕπΙ Σερβίας 1.76 3)8 τό δηνάρ»ον. 'Επί Ρουμανίας 0.60% ο τό λέϊ. 'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή κορ ΤΡϋΖπΣ ΑΘΗΝΠΝ 205 νΕ3Τ 33ΒΟ 5ΤΗΕΕΤ Αίραι * Αγγλίας Λ Γαλλ. Φράγκα 3.»3ν2 —>ραχμαί &Η τ*ϊν καλλι¬
τέραν τιμήν.
Τηλεφωνήαατε δια τι¬
μάς ί
Τηλέφίΰνα: ΟΗίοΙίεΓίη^ 6271—5.
525
Κρητών, ήτις
των γονέων τοΰ
Κρήτης,
(ΕΚ
0Ι.Α35ΙΡΙΕ0 Α0νΕΚΊΊ8ΕΜΕΝΤ8
ΜΑιΊΙΒΟΝ 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΚΚ
ΝΕΛΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον τής όδοϋ Μασϋδθπ)
'Εκδίδομεν ίπιταγάς είς Δρσχαάς
επί δλων των πόλεων τής Ελλάδος
είς τάς καλλιτέρας τιμάς τής ήιιέρας.
Τηλέφωνον: νΥθΓΐή 2945, 6, 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
« Ρ
II
Γ Α Σ Φ Ε Ρ Α Ι Ο Σ >
Μεγάλο Καφενειον καί Σφαιριστήραν»
490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕΥ7 ΪΌΗΚ
Ροοηβ ΟίΙΟΚΕΒΙΝΟ 914Ϊ
(10872—Α-10—Μ-101
ΔΩΡΕΑΝ
ΜαθτΗΐατα Άγγλοκής. 'Επίσης π&ς
δΰνασθε νά γίνετε Άμερικανοί πολί¬
ται. 'Αποτοτθήτϊ εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην καί Τετάρτην Ενεηΐη£ δοΐιοοΐ
Νο. 17, επί τής 48ης όδοΰ. (Μεταξύ
8τ1ι απα 9Οι Ανεβ.)
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
Την παρΐλθοϋοβν Κυριακήν, 18
τρέχοντος, έτελέσθηισαν, υπό τού; ά-
ρίστους των οίωνών, οί γάμοι τοΰ
άγα.τητοΰ μου φίλον κ. Χρήστον Κα-
ραγιαννίδου, έκ Σαράντα 'Εκκλησιών,
θροκης, μετά τής οβμνούτρβΐιοΰς κ«{
χαριτωμένην Δίδος Μαρίας Σούπου,
έκ Ρΐβϊηίϊοΐίΐ, Ν. ί. Μετά το μυστή¬
ριον επηκολούθησε δναισκίι&αοι; μέχρι
των πρωϊνήν άρων, όπότε ολί* άπήλ-
θον ιίς τα ιδία κατενθουσιασμένοι,
οί δέ νεόνυμιφοι ανεχώρησαν δια τάν
μήνβ τοϋ μέλιτος. Είς τό τόσον εύ-
άριαοστον ζεϋγος άτπευθύνω τάς έγ-
καρδΐους μόν ευχάς δπως ό βίβς των
αποβή μί« διαρκής αβή «ίνναος ευ¬
τυχία καί έχπλήνοκΛς παντός ποθτίτοϋ.
Ό Κουμπάιρος
ΜΙΧΑΗΛ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Νέα 'Υόρκη
(13115—25)
—3 σέντς ή λέξις κατά κα-
ταχώρισιν.
—Μέ στοιχεϊα των 10, πρός
5 σέντς ή λέξις.
—Μικραί Αγγελίαι «Πρός
Πώλησιν» δέον νά προ-
πληρώνωνται.
—Μικραί Αγγελίαι Χρημα-
τιστικής φύσεοος πρός
$2.10 την ίντσαν.
—Έκδίδετε τα έαβάσματά
σας διαταγη τοϋ «Έθνι-
κσϋ Κήρυκος».
ΚΗΔΕΙΑ
^
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ δεσποινίς διά ΓΓΐίπβ
$1οπβ 5θΙίϊπ§. Άποταθήτε διαρκού-
τής εβδομάδος: ΑάΆ Εγπ1)ΓΟΪ-
Οο., 3 δαϊπΐ Μ3Γΐί5 Ρΐαοβ,
(81η δΐ. καί γων. 3γο! Ανθ.) Ν. Υ.
(13109—24)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟοΓΓεβ Ροχ, καλαί
εργασίαι, μακρον ένοικιαστήριον, α¬
ρίστη τοποθεσία. Ό ΐδιοκτήτης άσχο-
λεϊται είς ά).λας εργασίας. 2131 ΡΪΓδΙ
Ανε., ΐΐοΐη δι. ΝεΛΐν ΥογΙι.
(13099—23—25)
Π ΩΛΕΙΤΑΙ ΰποδηματοποΐϊϊον με¬
τά ΐπλοκαθαριστηρίου καί στιλβωτη-
ρίου, συστημενον. Έργασίβι πολύ κα¬
λαί, τιμή λογική. Άπίυθυντέον: 473
ΤίιίΓα Ανθ., Νβντ ΥοΛ.
(13082—21—25)
(13112—24—251
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ 6 γνωοίϊβ» Ι
διεύθυνσιν τοΰ Γεώργιον Δ. Σαοαν
κου, να την αποστεαη είς «ν Ή)
II.
Σαραντακον, έκ τοΰ χωοιου Γ
λαιοπαναγια, Σπάρτης, η Ε38{}
γοπ 81., Αηη Αγ1»ογ, Μϊοΐι.
___________(13105—24-!
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παϋ&είας παρέ-
χει μαθήματα δωρεάν διαρκούοης της ,
ήιιέρας, είς άνδρας καί γυναίκας,
αΐτινες &π.θυμοϋν όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καΐ πως νά γίνοιτν Άμε-
ρικανοί πολίται. "Οβοι έπιθνμονν νά
καταταχθώσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬
ται ν' άποτα.'θώσι, έκαστην Δευτέραν
καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. Δωμά¬
τιον 401 καί 409 ΡυΙ)1ϊο δ(Λοο1 27,
αριθ. 215 ΕαβΙ 418Ε δι. Πάντ«ς
προσκαλοϋνται όπως λθ
24)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς πβρ' άρίσττι
Έλλ.ηνικη οΐκογενίία, δι' επίβλεψιν
μόν«ον. Τάς οίκιαικας υπηρεσίας έκτε-
λονν δνο ά7Λα προσπ ΜΜ&
μ.
λονν δνο
ρα
ΠΟ8, 204 Υνίΐΐηιιΐ Ανβ.,
Ρβ
ηρς
προσωπα. Μ—. Μ&-
Α Ο
Ρβ.
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΧΕΣ
Κατάλλτιλβς εύκαιρία όπως μάθετε
μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τσσά-
ρων έ6δομάδο»ν, ή όπούα είναι χρή-
σιμος καί διά την πατρύδα οχις. Δί-
δακτρα μόνον $25.00.
ΟΟΕυΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ ΟΟΕΙ.ΕΟΕ
350 ΕΪ£ΐι{Ιι Ανθ., Νβνν
(Μεταξν 27ης καΐ 28ης οδοί)
Μετά δαρυαλγούσης καρδίας άγ-
γέλλομεν τάν χθές έπισυμβάντα θάνα¬
τον τού λίαν προσφιλοΰς ημών άδελ-1 ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πεπειραμέναι «πΐ-
φου και έξαδελφου 5ΐιβΓ;5 ν01ΛΓαρικων. Άποταθήτε: Νίσ
ΠΑΝΆΓΙΩΤΟΥ ΗΛΙΑ ΧΕΛΙΩΤΗΙ Η3γοΡοιι1ο5, 236 Υ. 271η δΐ
(έκ Κουνονπίας, τής Κννουρίας) ! Ν. Υ. (13000—23—24
Παρακαλούμεν πάντας τοΰς συγγε-
νεϊς καί ςρίλονς, όπως παρακολουθή-
σωσι την έκφοράν, ήτις θά λάβη χώ¬
ραν την ερχομένην Δευτέραν, 26ην
Αύγούστου, είς τάς 1 μ. μ. έκ τοΰ
νεκροπομπείου Ηηγγυ Μ. Κο55ίη5,
10 —1615* δΐ., ^^^η^^^α, Ν. Υ. Ή
νεκρώσιμος άκολουθία θά λάβη χώ¬
ραν έν τφ ίερφ ναψ τοΰ Άγίου Κων¬
σταντίνου, 64 δοΙιεπηεΓΐιθΓη δΐΓθβί.,
ΒΓθοΙίΙγη.
Παρακαλονμεν πάντας δπως προσ¬
έλθωσι καί συνενώσωσι μεθ' ημών
τάς πρός τόν "Υψιστον δεήσεις των,
υπέρ αναπαύσεως τοϋ φιλτάτου μας
Παναγιώτου.
ΟΙ τεθλιμμενοι,
Ό άδελφός,
ΙΩΑΝΝΗΣ Η. ΧΕΛΙΩΤΗΣ
Ό έξάδελφος,
ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΛΙΩΤΗΣ
(13081—21—23)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέσ. 'Υόρκη, διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τού κου-
ρέως.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕνδΥδΤΕΜ ΒΑΒΒΕΗ
δ^I^οο^
859— βΐΐι Ανθ.. (Γωνία 28η;
Όοοΰ) Νβν Υογκ Οϊί)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ Λ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
Έλληνικϋ οίκιογενείο; μέ θερμανσιν
καί λουτρόν. Άπαταθτιτιε: 265 νν.
4181 δ£., Αρί. 2.
(13111—24—25)
ον
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ «νηλΐον δοχιάτι-
παρ' Έλλ.ττνΐκχί οίκογενείςι, μέ νν
ήρα έντός τοΰ δωματίου, δι' εν
η δύο όίτομα, τ δι' άνδρόγυνον. Ά¬
ποταθήτε Ρ. Τ., 511 ν. 145ί1ι δί.,
πλησίον ΗίνβΓδί^β ϋΓΪνβ, Νενν
Τηλέφ. ΕοΙ&β«>ιηΙ)θ 0633.
(130Ο3—23—24)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΓιηΐδΙιεΓδ διά γον-
.»;ριχά. Άποται>τίτε: 233 ν. 261Ιι
δι., 4ι1ϊ ίΙοοΓ, Νεν ΥθΓΐί.
(13055—19—25)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ βοτίθός δνδάισκβλος δυ-
να,μενος νά εκτελή καί χρετ) δεξιοΰ
ίεροψάλτου διβ τό απογευματινόν σχο-
λΐϊον τής 'Ελληνικτις Κοινότητος
ΒΓ0«1ίί»η, Μβββ. Ό Εχων τα προ-
(τόντα άΛοτοθητω είς τον κ. Λάμιποον
Πιτσιλήν. 43 ΗβνεΛίΠ δι. όρίζιαν
τόν μισθόν τού.
(13004—23—24)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδάσκαλος πτυχιοΰχος
προτιμάται ό έχων τα προσόντα τοΰ
ψάλτου. Μισθός ίκανοποιητικός διά
τόν κατάλληλον. Άποταβήτε είς την
Κοινότητα Ε»8ϊ ΡΐίτΑυΓεΙΐ- Ρ. Ο.
ΑδΤθΚΙΑ. _ Ι.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΘΥΣΙΑ
"Εντκεν κατοϋσχέσεος, προσφρρ<ν· μέν νεα καϊ πλινθόκτυστα σπήττα διά 2 οικογενείας μέ 9 εως 11 δωμάτνα, διπλα γκοράτζ. 'Επίσης καί 3 και- υργή πλίνθυνα κτίρ«α, μέ κοτόχττη- μα, κατάλΛηλα διά 2 οικογενείας τό καθένα, είς πολύ προσιτάς τιμάς. 'Ο- λίγα μετοηται Συμφερτικοί όροι. Τ. ΚΟϋΡΑδ 27—09—23Γά Ανε., ΑβΐθΓΐβ, ^. Ι. Τηλ.. Κανβιΐδτνοοά 0992 (13045—17—23) _- .τ „, Βαλου τής ΚοοινβΐΙ δπως διέλθη των Γραφειοχν τοί ' ΙΤνικοι. Κηρυκος> καί παραλάβη
τού.
(22-25.
Πωλοΰμεν καί άγοράζο-
μεν επιπλα στιλβωτηρί-
ων. "Εχομεν ανάγκην
χώρον, όχι χρημάτων.
'Επίσης μας ήλθον τα νέα
δΐαΐδοη ΟΓοννη πρός
$1.50. "Εχοαεν Ρ13Π8Ϊ5
όλων των στάηλς, πρός
2.00 δολλ. Καθίσματα,
ΒοοΙΙΐδ, δίηβεΓ ΜβοηίηεΒ. 'Επωφε-
ληθήτε τής εύκαιρία;. ΕΜΡΙΚΕ Β.
Β. δυΡΡΙ/Υ/, 428 —3Γ(1 Ανε., Γω¬
νία 301η δι., Νενν ΥογΙι. Ρηοηε:
ΕΐΙ 8239.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μ«τα-
|ύ ΚΐνθΓδΙάβ ϋΓΐνβ καί ΒΐΌΒάντβν.
Άποταθήτε: ΡγεπΙι Οτρΐιαη, 614 νΥ.
13όιίι δΐ., Αρϋ. 1.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
διεύθυνσιν τοΰ Κωνσταντίνου Δ. Κ
κια, έξ Άγίας Παρασκευής, (Τ
ομέ) Μ. Άσίας, νά την ιαοοτί
είς τόν κ. Κωνσταντίνον Άρδανι
κην, 135 Υ. 281η δΐ., Νβνν Υο
Άνάγκη μεγάλη.
(13089—22—25)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων ι
διεύθυνσιν τοϋ κ. Γεωργίου θ. ]
τζουλυμόγιαννη, έκ Βουρλών, τής 1
κράς 'χσίας, όπως την άποστείλΐ)
την πρόσφυγα άδελφήν τού, χ. Γ
ναγιώτον Μαυριδόγλου, ς,ροντίδι
Γεωργίου Φλάσκα, είς Πειραια, Ί
λάς. 05—2
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό έν Νεα
όρκχι, κ. Τοπάνης, ή Ζονμπανάχ
νά έπικοινωνήσχι άμέσως με τό Λο|
στικόν Τμήμα τοΰ «'Εθνικον
ρυκος>.
ΔΙΑ ΤΟΥ2 ΕΝ ΒΙΠΟΕΡ0Μ),
Παρακαλοΰνται οί γνωοιζοντες ι
διεύθυνσιν τοϋ κ. Οίχονοαάχοΐ), τε
πράκτορος έν Νέσ. 'Υόρκη όπως ι
άποστείλουν είς τα Γραφεϊα τοΰ «
θνικοΰ Κήρυκος», 140 ν>'θ5ΐ ?
δι., Νενν ΥθΓΐί Οϋγ.
• 14-21)
Τηλέφωνον: ΟιΙθάΌηΙβ 211>
Ίορυθέν τφ 1907.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
4 Η ΕΛΠΙΣ"
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩΝ
Ε. Ζιρίμης καί Μ. Σαραντίδης
803 Ε. 3411» δΤ. ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ
(Παρά την έλεβέ'ταν 2πά Ανβ.)
ΟΗΑΒίΕ$
, ΙΝΟ.
χαοα Τ| 'Ελλην.χ·
ί Η ΛΓΙΑ ΤΡΙΑΖ
γ
>θ·«οοο{«
Ύπβχαταοτήματα Ι Κεντο. Γοαφ«[οτ
Ιβε-10 δρΗΐί* 51 Ι 1» Μϋ11)β— 81.
0βη«1 981·, ίβΠ. 0**5.
ΗΟϋδΤΟΧ. ΤΕΧΑ5
"Ολαι αί έκδόσεις τού «'Εθνιχον
Κήρυκος» πωλοΰνται παρά τοϋ κ, Ίω-
άνΛΌν Γεώργιον, 912 Βγθκοτ δι. όστις
δέχεται μικρά; καί μεγάλας άγγελία;. Ι
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ όωμάτιον παρ'
'Ελληνι.κ|) οίχογενείςι μέ δλβς τάς εύ-
χολίαςι Δίδα Άνγελίδου, 70 ν.
109111 51., ΑρΙ, 42·, Νβνν ΥογΙσ.
(13086—20—22)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΣ λογιστής, πτυ¬
χιοΰχος Άναηβτης 'Εμπορικής Σχο-
λής, γνώστης Άγγλικής τε καί Γαλ¬
λικής ως και γραφομηχανής, ζητεί
θΛ-αλογον Θεκχν. ΆΛευθυνθτίτΐ: Π
Π.. 1114 —2ηά Ανθ. Νβ~ Υογ&.
(130*5—20—23)
-----------.-,«.811, 1 .
V.
ΒθΧ 468. Αί αίτήσεις δέον νά λη¬
φθώσι πρό τής 1ης Σεπτέμβριον, έ. ε.
(13090—22—25)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ διδάσκαλοι καί διδα-
σκάλισσαι διά τα άπογευματινά σχο-
λεία τή; Κοινότητος ΰεΐΓθΐΙ μέ προ¬
ηγουμένην πείραν καί πιστοποιητικώ
διαγωγής. Άποστείλατε σχετικά. καί
άπαιτήσεις μισθού: Σχολικήν 'Επι
τροπήν 662 ΜαοοΜΐ» δ*., ϋεΐΓθΐΙ.
Μϊοη (13061—20—25)
ΠΡΩΗΝ έμποοος μέ δεχβετή -ΐ-
ραν γροσαροίών, φροι—όν, λβχοτνικών
ζητεί οίβνδηποτε εργασίαν. Ά—νθυν-
θήτε: Ε. Τ., 667—811» Ανβ. Ν. Υοι*
_________(18—24)
ΝΕ1Κ0ΙΕΡΟΤΕΙ
Υπό Αλεξ. Δουμά (υίοΰ). Εί¬
ναι Ινα άπό τα άθάνατα εργα τοΰ
μεγάλου Γάλλου συγγραφέως. "Ε-
χει μεταφρασθχϊ είς δΐας τάς
γλώσσας τοΰ κόσμον. Τιμάται δε-
δεμένον ................. §, 00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΙ.Ο"
14Ο
«V.
2βΤΗ 8Τ., ΝΕ ν/ ΥΟΒΚ
,ΖΗΤΟΥΧΤΑΙ 2 νέοι γν^^οντ7ς
τητν πώλησιν ο-οδας καί γλυκών. Μι-
σθος 80 δολλ. τόν μήνα, ϋπνος, χαί
ψαγτττο. Μια ημερα την έδαμάδα,οίί
ε: Απ^ΙαΐΣοβ ΒΓοβ., δ
(13097—22—24)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ οοιΐηΐβπηαη διά
ννβκοη, δυνάμενος νά βοηθΒ κοα εί-
το καουντερ. Μισθός $25.00 έ6δο^
μβδιαιως καί ήμίί-Μχν ημέραν οίί
ΔΛαπερισσοτερος πλτνροφχ>ρίας άΙ
(13095—22—24)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νεβς διά γενικήν εργα¬
σίαν ζαχαροπλαστείον. Ό γνωρίζων
απο Οαηάγ Μαΐίΐηβ προτιμάται. 'Εο
γασια εξ ημέρας. Γράψατε τί μκτθόν
ζητειτε. Οί θέλοντες τακτικήν εργα¬
σίαν άς αποταθοΰν: δΙβΓ ΟοηίεοΙί
°οΠηΓΝ ϊ8 5°· ΒΓΟαά 5{·. ΤΓεπ
(13088—22—24)
III
ΜΐΑ ΛΕΞΙ! ΚΑΙ ΟΜΟΣ
Ισως κάποτε νά εϋρεθχί μέσον τι, διά τοΰ οποίον ή Πολιτεία ν' α-
παγορενστ, είς πολλούς την χρήσιν λέξεων......
ΑΙ λεξεις είς τα χείλη των τοιούτων δέν Ιχουν καμμίαν οημασιβν.
Ι άς μεταχειρίζονται σάν «παπαγάλοι». ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι παπαγα-
λοι, ως επί τό πλείστον, άποδεικνύονται άνεύθυνοι, άνάξιΜ
μΠπ ί ",! ° σ ί ν 1 ? Χα1 σνναναστροφής!
Ιΐρος θεοΰ' Αν έκτιμάτε την σημαοίαν λέξεως τινος, ώς η λέξις
«Δημοκρατια» επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σα; άκουσν-
τες ίνα «παπαγάλον> σ·ζητοϋντα περί Δημοκρατίας. , ,
Λρωτησατέ τίνα άπό τούς άστείονς αύτούς τύπους έν ή δύο απλοΐ'-
στατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατια άνάγκη, ή πολντέλειβ; Πο-
τεη Δημοκρατία καθίσταται πολυτέλεια;»
Ο σννομιλητής σας θά μείνη κόκκαλο..... ή θά σδς διβσκεδάσπ (»ε
χιλιες δύο άνόητες άπαντήσεις. , ,
β 'Ως σοβαράς, ώς καθώς πρέπει πολίτης καί άνθρωπος, γνωριζε"
οτι^η Δημοκρατία είναι μία άπλή' λέξις καί όμως...... , .
Οπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως εμπερικλείεται κόσμος Ολοκλη-
ρος Ιδεών, καθηκόντο>ν, νοημάτων.
Κάποτε σάς εδόθη ή εύκαιρία νά μάθητε πολλά ένδιαφέροντα )ΐ««Υ-
ματα περί «Δημοκρατίας> καί Ιδιαιτέρως περί τή; 'Ελληνικής Δημο¬
κρατίας. Είσθε όν ίκείνους πον εχοι.'ν διαδάσει τό έργον τού διοχε-
κριμενου δημοσιογράφου καί δημοσιολόγον Κου Δ. Χριστοφοριδου ^
«Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ> τοΰ Κου Δ. Χριστοφοριδου ε-
χει άναγνωσθη καί έκτιμηθη άπό κάθε καλώς σκεπτόμενον, οΜ Μ™
άνθρωπον μέ αντίληψιν. _, .,
Σνστήσατε τό βιβλίον αύτό είς τόν καλλίτερον φίλον σας. θο οα,
ευγνωμονή. θά τό εϋρπ άναλυτικώτατον, άπολαυστικόν, διδακτικΐ"
και πολύ ωφέλιμον.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
ΤινΑται βτερεώς δςδεμένον δολλ. 1 .Οθ-
Γράψατε σήμερον δπως σάς αποσταλή Ο. Ο. Ό., ή έμβάσβτε:
ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ
140
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
γ.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ζαχαροπλάσ—,ς π
ραμενος. Πληροφορίαι: Ρ3ρΡ3Γ
ΟοηίεοΙιοηεΓγ, ΒεανεΓ ΡηΗ^ ρ
__________ (20—26^*
'Εκλεκτά βιδλία Ιχει μόνον τό Βι-
βλιοπωλείον τοθ «"Εθνικον Κήο
ΤΟ ΣΥΜΑΡΠΑΖΟΝ ΚΑ1 ΣΥΓΚΙΝΟΥΝ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ
$1.50
140
Γράψατ·: ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΒΑΙ^.
26ΙΑΓδί» Κ"- ΥοΓ~ Ν'
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 Αύγουστον.—Βαρ-
θολομαίου καί Τίτου των ά.·~—όλ<ι»ν. ΔΕΥΤΕΡΑ, 26 Αύγουστον.—Ά δοι- ανοϋ καί Ναταλίας μαρτύρων. _ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ "Επί "Ελλάδος Ι.Ζ^Αθ ή δραχμή. 'Επί Λονδίνου $4.8ί% ή λίρα. 'Ε,τΐ ΠαρΐΓίίον 3.90 13)160 -Λ φρ. 'Επί Γερμανίας 23.76% τό μάρκον. Έπί Ιταλίας 5.23ο ή λιρέτο. 'ΕπΙ Σερβίας 1.76 3)8 τό δηνάρ»ον. 'Επί Ρουμανίας 0.60% ο τό λέϊ. 'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή κορ ΤΡϋΖπΣ ΑΘΗΝΠΝ 205 νΕ3Τ 33ΒΟ 5ΤΗΕΕΤ Αίραι * Αγγλίας Λ Γαλλ. Φράγκα 3.»3ν2 —>ραχμαί &Η τ*ϊν καλλι¬
τέραν τιμήν.
Τηλεφωνήαατε δια τι¬
μάς ί
Τηλέφίΰνα: ΟΗίοΙίεΓίη^ 6271—5.
525
Κρητών, ήτις
των γονέων τοΰ
Κρήτης,
(ΕΚ
0Ι.Α35ΙΡΙΕ0 Α0νΕΚΊΊ8ΕΜΕΝΤ8
ΜΑιΊΙΒΟΝ 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΚΚ
ΝΕΛΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον τής όδοϋ Μασϋδθπ)
'Εκδίδομεν ίπιταγάς είς Δρσχαάς
επί δλων των πόλεων τής Ελλάδος
είς τάς καλλιτέρας τιμάς τής ήιιέρας.
Τηλέφωνον: νΥθΓΐή 2945, 6, 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
« Ρ
II
Γ Α Σ Φ Ε Ρ Α Ι Ο Σ >
Μεγάλο Καφενειον καί Σφαιριστήραν»
490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕΥ7 ΪΌΗΚ
Ροοηβ ΟίΙΟΚΕΒΙΝΟ 914Ϊ
(10872—Α-10—Μ-101
ΔΩΡΕΑΝ
ΜαθτΗΐατα Άγγλοκής. 'Επίσης π&ς
δΰνασθε νά γίνετε Άμερικανοί πολί¬
ται. 'Αποτοτθήτϊ εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην καί Τετάρτην Ενεηΐη£ δοΐιοοΐ
Νο. 17, επί τής 48ης όδοΰ. (Μεταξύ
8τ1ι απα 9Οι Ανεβ.)
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
Την παρΐλθοϋοβν Κυριακήν, 18
τρέχοντος, έτελέσθηισαν, υπό τού; ά-
ρίστους των οίωνών, οί γάμοι τοΰ
άγα.τητοΰ μου φίλον κ. Χρήστον Κα-
ραγιαννίδου, έκ Σαράντα 'Εκκλησιών,
θροκης, μετά τής οβμνούτρβΐιοΰς κ«{
χαριτωμένην Δίδος Μαρίας Σούπου,
έκ Ρΐβϊηίϊοΐίΐ, Ν. ί. Μετά το μυστή¬
ριον επηκολούθησε δναισκίι&αοι; μέχρι
των πρωϊνήν άρων, όπότε ολί* άπήλ-
θον ιίς τα ιδία κατενθουσιασμένοι,
οί δέ νεόνυμιφοι ανεχώρησαν δια τάν
μήνβ τοϋ μέλιτος. Είς τό τόσον εύ-
άριαοστον ζεϋγος άτπευθύνω τάς έγ-
καρδΐους μόν ευχάς δπως ό βίβς των
αποβή μί« διαρκής αβή «ίνναος ευ¬
τυχία καί έχπλήνοκΛς παντός ποθτίτοϋ.
Ό Κουμπάιρος
ΜΙΧΑΗΛ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Νέα 'Υόρκη
(13115—25)
—3 σέντς ή λέξις κατά κα-
ταχώρισιν.
—Μέ στοιχεϊα των 10, πρός
5 σέντς ή λέξις.
—Μικραί Αγγελίαι «Πρός
Πώλησιν» δέον νά προ-
πληρώνωνται.
—Μικραί Αγγελίαι Χρημα-
τιστικής φύσεοος πρός
$2.10 την ίντσαν.
—Έκδίδετε τα έαβάσματά
σας διαταγη τοϋ «Έθνι-
κσϋ Κήρυκος».
ΚΗΔΕΙΑ
^
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ δεσποινίς διά ΓΓΐίπβ
$1οπβ 5θΙίϊπ§. Άποταθήτε διαρκού-
τής εβδομάδος: ΑάΆ Εγπ1)ΓΟΪ-
Οο., 3 δαϊπΐ Μ3Γΐί5 Ρΐαοβ,
(81η δΐ. καί γων. 3γο! Ανθ.) Ν. Υ.
(13109—24)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟοΓΓεβ Ροχ, καλαί
εργασίαι, μακρον ένοικιαστήριον, α¬
ρίστη τοποθεσία. Ό ΐδιοκτήτης άσχο-
λεϊται είς ά).λας εργασίας. 2131 ΡΪΓδΙ
Ανε., ΐΐοΐη δι. ΝεΛΐν ΥογΙι.
(13099—23—25)
Π ΩΛΕΙΤΑΙ ΰποδηματοποΐϊϊον με¬
τά ΐπλοκαθαριστηρίου καί στιλβωτη-
ρίου, συστημενον. Έργασίβι πολύ κα¬
λαί, τιμή λογική. Άπίυθυντέον: 473
ΤίιίΓα Ανθ., Νβντ ΥοΛ.
(13082—21—25)
(13112—24—251
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ 6 γνωοίϊβ» Ι
διεύθυνσιν τοΰ Γεώργιον Δ. Σαοαν
κου, να την αποστεαη είς «ν Ή)
II.
Σαραντακον, έκ τοΰ χωοιου Γ
λαιοπαναγια, Σπάρτης, η Ε38{}
γοπ 81., Αηη Αγ1»ογ, Μϊοΐι.
___________(13105—24-!
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παϋ&είας παρέ-
χει μαθήματα δωρεάν διαρκούοης της ,
ήιιέρας, είς άνδρας καί γυναίκας,
αΐτινες &π.θυμοϋν όπως έκμάθωσι την
Αγγλικήν καΐ πως νά γίνοιτν Άμε-
ρικανοί πολίται. "Οβοι έπιθνμονν νά
καταταχθώσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬
ται ν' άποτα.'θώσι, έκαστην Δευτέραν
καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. Δωμά¬
τιον 401 καί 409 ΡυΙ)1ϊο δ(Λοο1 27,
αριθ. 215 ΕαβΙ 418Ε δι. Πάντ«ς
προσκαλοϋνται όπως λθ
24)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς πβρ' άρίσττι
Έλλ.ηνικη οΐκογενίία, δι' επίβλεψιν
μόν«ον. Τάς οίκιαικας υπηρεσίας έκτε-
λονν δνο ά7Λα προσπ ΜΜ&
μ.
λονν δνο
ρα
ΠΟ8, 204 Υνίΐΐηιιΐ Ανβ.,
Ρβ
ηρς
προσωπα. Μ—. Μ&-
Α Ο
Ρβ.
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΧΕΣ
Κατάλλτιλβς εύκαιρία όπως μάθετε
μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τσσά-
ρων έ6δομάδο»ν, ή όπούα είναι χρή-
σιμος καί διά την πατρύδα οχις. Δί-
δακτρα μόνον $25.00.
ΟΟΕυΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ ΟΟΕΙ.ΕΟΕ
350 ΕΪ£ΐι{Ιι Ανθ., Νβνν
(Μεταξν 27ης καΐ 28ης οδοί)
Μετά δαρυαλγούσης καρδίας άγ-
γέλλομεν τάν χθές έπισυμβάντα θάνα¬
τον τού λίαν προσφιλοΰς ημών άδελ-1 ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πεπειραμέναι «πΐ-
φου και έξαδελφου 5ΐιβΓ;5 ν01ΛΓαρικων. Άποταθήτε: Νίσ
ΠΑΝΆΓΙΩΤΟΥ ΗΛΙΑ ΧΕΛΙΩΤΗΙ Η3γοΡοιι1ο5, 236 Υ. 271η δΐ
(έκ Κουνονπίας, τής Κννουρίας) ! Ν. Υ. (13000—23—24
Παρακαλούμεν πάντας τοΰς συγγε-
νεϊς καί ςρίλονς, όπως παρακολουθή-
σωσι την έκφοράν, ήτις θά λάβη χώ¬
ραν την ερχομένην Δευτέραν, 26ην
Αύγούστου, είς τάς 1 μ. μ. έκ τοΰ
νεκροπομπείου Ηηγγυ Μ. Κο55ίη5,
10 —1615* δΐ., ^^^η^^^α, Ν. Υ. Ή
νεκρώσιμος άκολουθία θά λάβη χώ¬
ραν έν τφ ίερφ ναψ τοΰ Άγίου Κων¬
σταντίνου, 64 δοΙιεπηεΓΐιθΓη δΐΓθβί.,
ΒΓθοΙίΙγη.
Παρακαλονμεν πάντας δπως προσ¬
έλθωσι καί συνενώσωσι μεθ' ημών
τάς πρός τόν "Υψιστον δεήσεις των,
υπέρ αναπαύσεως τοϋ φιλτάτου μας
Παναγιώτου.
ΟΙ τεθλιμμενοι,
Ό άδελφός,
ΙΩΑΝΝΗΣ Η. ΧΕΛΙΩΤΗΣ
Ό έξάδελφος,
ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΛΙΩΤΗΣ
(13081—21—23)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέσ. 'Υόρκη, διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τού κου-
ρέως.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕνδΥδΤΕΜ ΒΑΒΒΕΗ
δ^I^οο^
859— βΐΐι Ανθ.. (Γωνία 28η;
Όοοΰ) Νβν Υογκ Οϊί)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ Λ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
Έλληνικϋ οίκιογενείο; μέ θερμανσιν
καί λουτρόν. Άπαταθτιτιε: 265 νν.
4181 δ£., Αρί. 2.
(13111—24—25)
ον
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ «νηλΐον δοχιάτι-
παρ' Έλλ.ττνΐκχί οίκογενείςι, μέ νν
ήρα έντός τοΰ δωματίου, δι' εν
η δύο όίτομα, τ δι' άνδρόγυνον. Ά¬
ποταθήτε Ρ. Τ., 511 ν. 145ί1ι δί.,
πλησίον ΗίνβΓδί^β ϋΓΪνβ, Νενν
Τηλέφ. ΕοΙ&β«>ιηΙ)θ 0633.
(130Ο3—23—24)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΓιηΐδΙιεΓδ διά γον-
.»;ριχά. Άποται>τίτε: 233 ν. 261Ιι
δι., 4ι1ϊ ίΙοοΓ, Νεν ΥθΓΐί.
(13055—19—25)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ βοτίθός δνδάισκβλος δυ-
να,μενος νά εκτελή καί χρετ) δεξιοΰ
ίεροψάλτου διβ τό απογευματινόν σχο-
λΐϊον τής 'Ελληνικτις Κοινότητος
ΒΓ0«1ίί»η, Μβββ. Ό Εχων τα προ-
(τόντα άΛοτοθητω είς τον κ. Λάμιποον
Πιτσιλήν. 43 ΗβνεΛίΠ δι. όρίζιαν
τόν μισθόν τού.
(13004—23—24)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδάσκαλος πτυχιοΰχος
προτιμάται ό έχων τα προσόντα τοΰ
ψάλτου. Μισθός ίκανοποιητικός διά
τόν κατάλληλον. Άποταβήτε είς την
Κοινότητα Ε»8ϊ ΡΐίτΑυΓεΙΐ- Ρ. Ο.
ΑδΤθΚΙΑ. _ Ι.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΘΥΣΙΑ
"Εντκεν κατοϋσχέσεος, προσφρρ<ν· μέν νεα καϊ πλινθόκτυστα σπήττα διά 2 οικογενείας μέ 9 εως 11 δωμάτνα, διπλα γκοράτζ. 'Επίσης καί 3 και- υργή πλίνθυνα κτίρ«α, μέ κοτόχττη- μα, κατάλΛηλα διά 2 οικογενείας τό καθένα, είς πολύ προσιτάς τιμάς. 'Ο- λίγα μετοηται Συμφερτικοί όροι. Τ. ΚΟϋΡΑδ 27—09—23Γά Ανε., ΑβΐθΓΐβ, ^. Ι. Τηλ.. Κανβιΐδτνοοά 0992 (13045—17—23) _- .τ „, Βαλου τής ΚοοινβΐΙ δπως διέλθη των Γραφειοχν τοί ' ΙΤνικοι. Κηρυκος> καί παραλάβη
τού.
(22-25.
Πωλοΰμεν καί άγοράζο-
μεν επιπλα στιλβωτηρί-
ων. "Εχομεν ανάγκην
χώρον, όχι χρημάτων.
'Επίσης μας ήλθον τα νέα
δΐαΐδοη ΟΓοννη πρός
$1.50. "Εχοαεν Ρ13Π8Ϊ5
όλων των στάηλς, πρός
2.00 δολλ. Καθίσματα,
ΒοοΙΙΐδ, δίηβεΓ ΜβοηίηεΒ. 'Επωφε-
ληθήτε τής εύκαιρία;. ΕΜΡΙΚΕ Β.
Β. δυΡΡΙ/Υ/, 428 —3Γ(1 Ανε., Γω¬
νία 301η δι., Νενν ΥογΙι. Ρηοηε:
ΕΐΙ 8239.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μ«τα-
|ύ ΚΐνθΓδΙάβ ϋΓΐνβ καί ΒΐΌΒάντβν.
Άποταθήτε: ΡγεπΙι Οτρΐιαη, 614 νΥ.
13όιίι δΐ., Αρϋ. 1.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
διεύθυνσιν τοΰ Κωνσταντίνου Δ. Κ
κια, έξ Άγίας Παρασκευής, (Τ
ομέ) Μ. Άσίας, νά την ιαοοτί
είς τόν κ. Κωνσταντίνον Άρδανι
κην, 135 Υ. 281η δΐ., Νβνν Υο
Άνάγκη μεγάλη.
(13089—22—25)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων ι
διεύθυνσιν τοϋ κ. Γεωργίου θ. ]
τζουλυμόγιαννη, έκ Βουρλών, τής 1
κράς 'χσίας, όπως την άποστείλΐ)
την πρόσφυγα άδελφήν τού, χ. Γ
ναγιώτον Μαυριδόγλου, ς,ροντίδι
Γεωργίου Φλάσκα, είς Πειραια, Ί
λάς. 05—2
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό έν Νεα
όρκχι, κ. Τοπάνης, ή Ζονμπανάχ
νά έπικοινωνήσχι άμέσως με τό Λο|
στικόν Τμήμα τοΰ «'Εθνικον
ρυκος>.
ΔΙΑ ΤΟΥ2 ΕΝ ΒΙΠΟΕΡ0Μ),
Παρακαλοΰνται οί γνωοιζοντες ι
διεύθυνσιν τοϋ κ. Οίχονοαάχοΐ), τε
πράκτορος έν Νέσ. 'Υόρκη όπως ι
άποστείλουν είς τα Γραφεϊα τοΰ «
θνικοΰ Κήρυκος», 140 ν>'θ5ΐ ?
δι., Νενν ΥθΓΐί Οϋγ.
• 14-21)
Τηλέφωνον: ΟιΙθάΌηΙβ 211>
Ίορυθέν τφ 1907.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
4 Η ΕΛΠΙΣ"
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩΝ
Ε. Ζιρίμης καί Μ. Σαραντίδης
803 Ε. 3411» δΤ. ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ
(Παρά την έλεβέ'ταν 2πά Ανβ.)
ΟΗΑΒίΕ$
, ΙΝΟ.
χαοα Τ| 'Ελλην.χ·
ί Η ΛΓΙΑ ΤΡΙΑΖ
γ
>θ·«οοο{«
Ύπβχαταοτήματα Ι Κεντο. Γοαφ«[οτ
Ιβε-10 δρΗΐί* 51 Ι 1» Μϋ11)β— 81.
0βη«1 981·, ίβΠ. 0**5.
ΗΟϋδΤΟΧ. ΤΕΧΑ5
"Ολαι αί έκδόσεις τού «'Εθνιχον
Κήρυκος» πωλοΰνται παρά τοϋ κ, Ίω-
άνΛΌν Γεώργιον, 912 Βγθκοτ δι. όστις
δέχεται μικρά; καί μεγάλας άγγελία;. Ι
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ όωμάτιον παρ'
'Ελληνι.κ|) οίχογενείςι μέ δλβς τάς εύ-
χολίαςι Δίδα Άνγελίδου, 70 ν.
109111 51., ΑρΙ, 42·, Νβνν ΥογΙσ.
(13086—20—22)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΣ λογιστής, πτυ¬
χιοΰχος Άναηβτης 'Εμπορικής Σχο-
λής, γνώστης Άγγλικής τε καί Γαλ¬
λικής ως και γραφομηχανής, ζητεί
θΛ-αλογον Θεκχν. ΆΛευθυνθτίτΐ: Π
Π.. 1114 —2ηά Ανθ. Νβ~ Υογ&.
(130*5—20—23)
-----------.-,«.811, 1 .
V.
ΒθΧ 468. Αί αίτήσεις δέον νά λη¬
φθώσι πρό τής 1ης Σεπτέμβριον, έ. ε.
(13090—22—25)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ διδάσκαλοι καί διδα-
σκάλισσαι διά τα άπογευματινά σχο-
λεία τή; Κοινότητος ΰεΐΓθΐΙ μέ προ¬
ηγουμένην πείραν καί πιστοποιητικώ
διαγωγής. Άποστείλατε σχετικά. καί
άπαιτήσεις μισθού: Σχολικήν 'Επι
τροπήν 662 ΜαοοΜΐ» δ*., ϋεΐΓθΐΙ.
Μϊοη (13061—20—25)
ΠΡΩΗΝ έμποοος μέ δεχβετή -ΐ-
ραν γροσαροίών, φροι—όν, λβχοτνικών
ζητεί οίβνδηποτε εργασίαν. Ά—νθυν-
θήτε: Ε. Τ., 667—811» Ανβ. Ν. Υοι*
_________(18—24)
ΝΕ1Κ0ΙΕΡΟΤΕΙ
Υπό Αλεξ. Δουμά (υίοΰ). Εί¬
ναι Ινα άπό τα άθάνατα εργα τοΰ
μεγάλου Γάλλου συγγραφέως. "Ε-
χει μεταφρασθχϊ είς δΐας τάς
γλώσσας τοΰ κόσμον. Τιμάται δε-
δεμένον ................. §, 00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΙ.Ο"
14Ο
«V.
2βΤΗ 8Τ., ΝΕ ν/ ΥΟΒΚ
,ΖΗΤΟΥΧΤΑΙ 2 νέοι γν^^οντ7ς
τητν πώλησιν ο-οδας καί γλυκών. Μι-
σθος 80 δολλ. τόν μήνα, ϋπνος, χαί
ψαγτττο. Μια ημερα την έδαμάδα,οίί
ε: Απ^ΙαΐΣοβ ΒΓοβ., δ
(13097—22—24)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ οοιΐηΐβπηαη διά
ννβκοη, δυνάμενος νά βοηθΒ κοα εί-
το καουντερ. Μισθός $25.00 έ6δο^
μβδιαιως καί ήμίί-Μχν ημέραν οίί
ΔΛαπερισσοτερος πλτνροφχ>ρίας άΙ
(13095—22—24)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νεβς διά γενικήν εργα¬
σίαν ζαχαροπλαστείον. Ό γνωρίζων
απο Οαηάγ Μαΐίΐηβ προτιμάται. 'Εο
γασια εξ ημέρας. Γράψατε τί μκτθόν
ζητειτε. Οί θέλοντες τακτικήν εργα¬
σίαν άς αποταθοΰν: δΙβΓ ΟοηίεοΙί
°οΠηΓΝ ϊ8 5°· ΒΓΟαά 5{·. ΤΓεπ
(13088—22—24)
III
ΜΐΑ ΛΕΞΙ! ΚΑΙ ΟΜΟΣ
Ισως κάποτε νά εϋρεθχί μέσον τι, διά τοΰ οποίον ή Πολιτεία ν' α-
παγορενστ, είς πολλούς την χρήσιν λέξεων......
ΑΙ λεξεις είς τα χείλη των τοιούτων δέν Ιχουν καμμίαν οημασιβν.
Ι άς μεταχειρίζονται σάν «παπαγάλοι». ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι παπαγα-
λοι, ως επί τό πλείστον, άποδεικνύονται άνεύθυνοι, άνάξιΜ
μΠπ ί ",! ° σ ί ν 1 ? Χα1 σνναναστροφής!
Ιΐρος θεοΰ' Αν έκτιμάτε την σημαοίαν λέξεως τινος, ώς η λέξις
«Δημοκρατια» επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σα; άκουσν-
τες ίνα «παπαγάλον> σ·ζητοϋντα περί Δημοκρατίας. , ,
Λρωτησατέ τίνα άπό τούς άστείονς αύτούς τύπους έν ή δύο απλοΐ'-
στατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατια άνάγκη, ή πολντέλειβ; Πο-
τεη Δημοκρατία καθίσταται πολυτέλεια;»
Ο σννομιλητής σας θά μείνη κόκκαλο..... ή θά σδς διβσκεδάσπ (»ε
χιλιες δύο άνόητες άπαντήσεις. , ,
β 'Ως σοβαράς, ώς καθώς πρέπει πολίτης καί άνθρωπος, γνωριζε"
οτι^η Δημοκρατία είναι μία άπλή' λέξις καί όμως...... , .
Οπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως εμπερικλείεται κόσμος Ολοκλη-
ρος Ιδεών, καθηκόντο>ν, νοημάτων.
Κάποτε σάς εδόθη ή εύκαιρία νά μάθητε πολλά ένδιαφέροντα )ΐ««Υ-
ματα περί «Δημοκρατίας> καί Ιδιαιτέρως περί τή; 'Ελληνικής Δημο¬
κρατίας. Είσθε όν ίκείνους πον εχοι.'ν διαδάσει τό έργον τού διοχε-
κριμενου δημοσιογράφου καί δημοσιολόγον Κου Δ. Χριστοφοριδου ^
«Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ> τοΰ Κου Δ. Χριστοφοριδου ε-
χει άναγνωσθη καί έκτιμηθη άπό κάθε καλώς σκεπτόμενον, οΜ Μ™
άνθρωπον μέ αντίληψιν. _, .,
Σνστήσατε τό βιβλίον αύτό είς τόν καλλίτερον φίλον σας. θο οα,
ευγνωμονή. θά τό εϋρπ άναλυτικώτατον, άπολαυστικόν, διδακτικΐ"
και πολύ ωφέλιμον.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
ΤινΑται βτερεώς δςδεμένον δολλ. 1 .Οθ-
Γράψατε σήμερον δπως σάς αποσταλή Ο. Ο. Ό., ή έμβάσβτε:
ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ
140
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
γ.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ζαχαροπλάσ—,ς π
ραμενος. Πληροφορίαι: Ρ3ρΡ3Γ
ΟοηίεοΙιοηεΓγ, ΒεανεΓ ΡηΗ^ ρ
__________ (20—26^*
'Εκλεκτά βιδλία Ιχει μόνον τό Βι-
βλιοπωλείον τοθ «"Εθνικον Κήο
ΤΟ ΣΥΜΑΡΠΑΖΟΝ ΚΑ1 ΣΥΓΚΙΝΟΥΝ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ
$1.50
140
Γράψατ·: ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΒΑΙ^.
26ΙΑΓδί» Κ"- ΥοΓ~ Ν'
[^ΥΘΥΝΣΕΙΣ 1ΕΡΕΩΝ
V
ΕΚΚΛΗΣΊΑ
2 ΘΙ
'αγΤα "λαυρα
351
Κατοικία
•«ο ΡβΐπηοηΙ Ανεηπβ
Τηλέφωνα: ΒβΓΚβη 181
χοά ίΐοηϋβοπιετΤ 1113.
ΐΓ^ρβΟΔΟΞθΣ ΚΟΙΝΟΤΗ-
Ιν" «ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Έν Νέα Ύόνκτ>
άς Ιερέως Άρχιμ. Δαυίδ
αρίδου καί 'ΕκχλησΐΛς:
Ι Ε. 34ώ δι.. Νεντ Υογ1£
■Τηλέφωνον:
6795.
ΓΓΟΧΙΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ
Λ ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
ΙρΪΓίΙ Ατβηηβ, Νβττ ΥογΙε
Ι (Μεταξϋ Ιόης καί 17η; όδοΰ)
δτιιγνεβίΐηι 7332.
„. Ι. Ι-
ΕΚΚΛΗΣΤΑ
ίΑΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ»
('Αρχιεπυσκοπής)
273 Εΐτη διτεβΓ,
Εφημερίς: Γ· ΜεΎεξόπουλος
Τηλέφωνον: ΑβΙθΓία 1653.
χίος: ΗβνβπΐβνβΓ 2870.
νΐ(3, ΜΑ55.—Ό«Έθνικός
ποιείται υπό τού άντιπροσώ-
μς χ. Ν. Χιονοίτούλου, 24 Μβγ-
: 8(τββί.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»- ΚΥΡΙΑΚΗ. «Κ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1929.
27
ΑθνΕΚΉδΕΡΟΚ
—Ηεΐρ
Ρί
ΟρροΓΐιιηί-
ίίβδ-
—Κοοπΐδ ίο _βΙ.
—δΙθΓβδ Ιο δεΐΐ.
---ΡβΓδΟΙ13ΐδ.
ΉΕΧΕΡΗΟΝΕ5:
ΥνΑΤΚΙΝ5" 4200, 4201, 4202, 4203
ΗΑΤΕ5:
λ) 3 οβηιχ ρβΓ -ννοΓά Γογ βνγ
ίπ86Γΐίοη, 8 ροίηι ιγρε.
1ϊ) 5 ΟθηΙδ ρΟΓ νθΓ(1 ίθΓ βνβΓΥ
ίηχεΓΐΐοη, 10 ροίηΐ Ιγρε.
ο) Ρϊηαηοΐαΐ Αά$. $2.10 ρθγ
ΐηεη ςΐηβΐε οοΐιιπιη, 8 ροίηί
Ιγρε.
ά) «Ρογ δαΐε» Αάϊ. ΓηιΐδΙ 1)6
ρπφαΐά'..
ο) Νο Αάδ. οοοερΐεά1 Γογ Ιβδδ
Ιηβη 50 οεηΐ5 ρβΓ ΐηχβΓΐΐοη.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
'Εκλεκτά βιδλία εχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τού <'Εθνικο0 Κήουκος». ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΧΑΡΤΙΑ ΚΡΑΣΙ Τλο ΠΩΛ ΔΕ ΚΟΚ ΜνΦιστόρημα εύθυμον, γαργαλι- σηχόν καί διοακττχώτατον. Τιμαται ............... $0.75 Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΗΑΙΧ· 140 ν 261η δί., Νε? ΥοΛ ΟΒΕΕΟΕ ΒΑΟΚ Τ0 ΌΕΜ0ΟΚΑΟΥ ΒΥ Ρ. Χ ΡΑΡΑ330ΤΕΚΙΟΥ Μία εξοχος ίστορική έπισκόπησις τής πολιτικής καί πνευ- ματικής ζωής τοΰ 'Ελληνικοΰ "Εθνους άπό των αρχαιοτάτων χρόνων μεχρι των καθ" ημάς. "Εκθεσις διάυγής καί άντικει- μενική δλων των Ιστορικών γεγονότων τής τελευταίας Πο- λιτειακής μεταβολής, σΰντομος ανάλυσις τοϋ έν Ισχύϊ Πολι- τεύματος καΐ παράθεσις τοϋ Άγγλικοϋ κειμένου τοΰ νέου 'Ελληνικοΰ Συντάγματος. Δέν πρέπει νά λείψη άπό κανέν 'ΕλληνΐΛδ σπίτι. Τό μεγα¬ λειτέρον βοήθημα διά τούς σπουδάζοντας είς Άμερικανικά οχολεϊα 'Ελληνοπαιδας. Τό πολυτιμότερον δώρον πρός "Α¬ μερικανόν φίλον σας. Τιμάται νυν μόνον Αολλ. 3.ΟΟ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.0 140 2βΤΗ βΤ., (ΒΟΟΚ ΌΡΎ.) ΜΕνΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ. Ι»^^ε·^^«»^^^4»#4>###Ο^^#^ι
Ε
ΙΩ. ΔΕΛΑΜΠΡΕΤΤ.— Μετάφρασις Μ. ΑΝΝΙΝΟΥ
,Καί μόνον δ
|σιν ττιγ Αί
&.^"~£
ύς καί ό μεταφραστής άποτελοϋν έγ-
ι6λίου €'Απομνημονεύματα Κόρΐ|ς>.
^ 1ν &0ήν· Πώ? ζωγραφίζει τα πρό-
ποΐ δρίσκονται στό δρόμο της ζίοης της.
^ ό Ή ζή ά
[ϊοίου
ίίαν,
. . ..,..-,,.. _ ζωή παρουσιά-
£ πάσης άπό^·εως, της απόψεως τοϋ νέου, τοϋ
ωριμασμένου άνδρός, τοϋ γέρου, τοϋ έργάτου,
τόσων δλλων άντιπροσω·
. , τ , Γ-.άς κόρης είναι η ώραιο-
φαντασία μιδς κόρης είναι πρΐσμα επι τοΰ <">-
άκτϊνες της ζοοης, παράγουν φαντασμαγο-
ιαγορίαν πραγματικοτήτων. Τό βιβλίον αύ-
ιοκάλυφις τής ψυχής τής γυναικός, προτοΰ
είς την οριστικήν τροχιάν της ζωης της.
;1μαται Χαρτόδετον ......................... $0.75
', ταχυδρομοϋντες τό κάτωθι δελτίον.
ΤΐΙΙίΐ
Τττ5^^0·75» α* ττ1ν παράκλησιν δπως μοί
«ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΚΟΡΗΣ».
1916.
β. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
Κεαΐ ΕχΐβΙβ Βυδίηεβδ ΒΓθΙίβΓ
1482 ΒΓ03(ΐΛν3ν, ΚθΟ,Π 510,
(Τΐπιεδ 8ςιιαΓ6)
τ « τ?β~ ΥθΓΐί €ί1>Γ·
Ιηλέφ. ΒΓναπΙ 8641, 5482, 6094.
Βυ5ΙΝΕ85 ΟΡΡΟΠΤϋΝΙΤΙΕδ
Κ.Ε'ΐΤΑυΚΑΝΤ, Θαυμασία επί¬
πλωσις, προνομιοθχος τοποθεσία
δεκαετες ένοικΐίΐστήριυν, ενοίκιον
ϊ300, εΐσπράξεις δοκιααστικώς $2.
000 έβδομαδιαίως. 120 κσθίσματα,
τιμή $30.000, μέ $10.000 μεΐρη-
τα. 3 ή 4 ουνέταιροι ευκόλως κεο-
διζοιτν $14.000 τό ετος.
, ίυΝθΗΕθΝΈΤΤΕ, τό μόνον
εις άκμάζουσαν πόλιν τοΰ ί,θη^
Ιδΐαπά, μ« έπίπ?.ωσιν υρ Ιο ό"αίε,
αξίας $35.000. Άφήνει καθαρά
κέρδη $14.000 τό ετος. :θετές έν-
οικιαστήριον, ενοίκιον μόνον $200
μηνιαίως, είσπράξεις $1.400 έδδο-
μαδιαίως. Τιμή $30.000 μέ §9.000
μετρητά.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ υρ Ιο άα-
Ιε, τέλειον καθ" ολα, ;ιέ προσθήκην
ΕυηοηεοηεΙίβ ευκόλως δύναται
νά εισπράξη $1.000 έβδομαδιαίως,
ένοικιαστήριον 8 1)2 έτών, ενοίκι¬
ον $200, τιμή $9.500, μέ $3.000
μετρητά. Μόνον μία προσωπική
I-
πίσκεψις Θά σάς πείση.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ 311 Ιϊΐβ, εΰκολο-
δούλευτον, έπικερδής έκλεκτή τοπο¬
θεσία. Εοη£ Ιβΐαικΐ, μακρόν έν-
οικιαστήριον, ενοίκιον $200, τιμή
$7.500 μέ §3.000 μετςητά ε'ισπρά-
ξεις μέ δοκιμήν $1.000 ίβδομαδι-
αίως.
ΕϋΝαΗΕθΝΕΤΤΕ γωνηαίον,
έναντι Δικαστηρίου, Τοχυδρομείου
καί μεγάλου γραφείου, ενκολοδού-
λεύτον, 9ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $275, είσποάξεις 5 1)2 ημέ¬
ρας την έδδομάδα $800, μέ δοκι¬
μήν. ·Γιμή $13.500, μέ |"4.500 με¬
τρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνααΐον, τέλει¬
ον καθ* δλα, άξία ^πιπλώσεως
$14.000, 12ετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον $125 είσπράξεις $1.100—
$1.500 έδδομαδιαίως Τιμή $14.000
μέ $5.500 μετρητά. Μοναδική εύ-
καιρία διά 3 συνεταίρους.
.ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, γωνία, «ρονομιοΰ
χος τοποθεσία, έργαζομένη άνευ
συναγωνισμοΰ μέ 50 0>0 κέρδη.
Θαυμασία επίπλωσις, εύκολοδούλευ
τος, μέ μηιαϊα κέρδη $1.200 τόν
μήνα. Είσπράξεις $1.600 έβδομαδι-
αίως, Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $385. Τιμή $20.080, μέ $8,-
000 μετρητά.
ρΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, έκλε¬
κτή τοποθεσία, τέλειον κσθ' δλα,
εΐσπράξεις $1.000 έβδομαδιαίοος
9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $120
τιμή $9.000 με $3.000 μετρητά.
ΟΟΝΓΕΟΤΙΟΝΈΚΥ, ^Ώζ 18-
Τηηϋ, πλησίον θεάτρων κα'ι γρα-
ςρείων, μέ προσθήκην 1 υηθΓΐεο-
ηεΐίε διπλασιάζονται αί εργασίαι.
Σημεριναί εΐσπράΐεις $800 έβδο-
μαοιαίως, τιμή $28.000, μέ $6.000
μετρητά. Ιθετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον εύθηνόν.
ΟΟΡΤΈΕ ΡΟΤ, ϊ.οώ§ ΐ5ΐ3Π(1,
ενκολοδούλευτον, ^ θαυμασίως έπι-
πλωμένον, είσπράξεις > $750 έδδο-
μαδιπίως, ευκόλως αύξάνουν. 9ε-
τές ένοικταστήριον, ενοίκιον $150.
Τιμή $7.000 μέ $3.000 μετρητά.
/ ΟΟΡΤΕΕ ΡΟΤ εύκολοδούλευτον
ενοίκιον $125. Εΐσπράξ?ις $550 έ-
δδομαδιαίως. Τιμή $4.500 μέ $2.
000 μετρητά. 'Εργάζεται μόνον μέ
3 άνθρώπους.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, οουη-
ΙεΓ, έκλεκτή τοποθεσία, μ άκρον ^ έ¬
νοικιαστήριον, ενοίκιον $225. Εΐσ-
πράξεις $900—$1.000 έϋδομαδιαί-
ως. Θυστάξεται άντί $7.500, μέ $3.
000 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ μέ λαμπρόν μέλ-
λον, εύκολοδούλευτον καΐ έπικερ-
8ές. Άπεριόριστος δοκιμή των ερ¬
γασιών καί κερδών, μόνον σοβαροΐ
άγορασταί δυνάμενοι νά διαθέσουν
$5./>00 μετρητά.
5ΟϋΑ, ΟΑΝΌΥ, ΡΙψΙΤδ, έκ¬
λεκτή τοποθεσία, είσπράξεις $450
έβδομαδιαίως. δετές ίνοικιαστήθΛ-
ον τιμή $3.500. μέ $1.500 03δ1ΐ.
. Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
1482 ΒΓθβάτνβν, Νβντ
ΒεΙ. 42ηά —43η1 ίίΐ
ΥογΙε
ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΖΟΗΣ
Υπό Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τρίποακτον ήθογραςμκον δράμα
παρμενο άπό την σύγχρονον κοι¬
νωνικήν ζωήν.
Χαρτόδετον τιμάται 50 σεντς.
ρψ
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ'*
140 ν/. 2βΤΗ 6Τ., ΜΕ¥/ ΥΟΒΚ
η μυτη ενοσ
συμβοααιογρ;φου
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΜΟΝΔΟΥ
Μιτθιστόρημα μέ χωμικήν υπόθε¬
σιν καί σκηνάς άστειοτάτας, πού
προκαλοϋν τόν γέλωτα. Είναι άπό
τα πλέον εύχάριστα βιβλία ποϋ εξε¬
δόθησαν μεΊ'ρι σήμερον.
Τιμάται χαρτόδετον.....$0.75
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑΙΛ
140 Μ^. 2611ι 5»., Νεν/ Υογκ
- ..--------κύριον, δπως διέλθουν των Γραφείων τοδ
Κηρυκος», δι' υπόθεσιν αφορώσαν αύτούς προσωπικως.
ϊοακαλοΰνται οί γντορίζοντες την νέαν διεύθυνσιν τινός εκ
άναςρερομένων, δπως την άποστείλωστν είς τα Γραφεια τού
, Τμήμα Άγγελιών, 140 \'. 26Λ 51., Ν. Υ.
^ι-οποηιβΚοβ, 2«7 ν. 33Γά 81., Ν. Υ. ΟΐΙγ.
ΟεοΓβε ΒΓονη, 2 ΥεδΙ 3γ(1 51., Ν. Υ. Οΐτγ.
^εο. Κ3Γη1)3ηί8, 938 —81ή Ανε., Ν. Υ. Ο1γ·
ΑΙεχ ΟοπΙα, 295—71ή Ανε., Ν. Υ. ΟΙγ.
Ν. Ζοπι53η3ΐ{ΐ, 10 Μβάίδοη 51., Ν. Υ. Οίγ·
, ο* Κοπιΐ35εο3 Οοίίεβ Οο. 229-231 ΡβΛ Κο-νν, Ν.Υ.
ΒεΙΐΓϊδ, 384— 61η Ανε., Ν. Υ. (ΜΙγ.
■;Ιογ θΓΐεηΙβΙ θΓθοβΓγ δΙοΓβ, 531 ΒΓθ3άν3γ, Αβιο-
Οεο—ίβάββ, ίοπΐιθΓΐγ —ίίΐι Ηοΐβΐ ΒοοΒβνεΙί, 1143
?ίοη 51., Βοχιοπ, Μ383.
„ ΒΓο-νπ. 159 Ε. 29ίΗ 51., Ν. Υ. Γίίγ.
• ^3Ρ3«1ορουΙο5, ΡΓεβΐάεπΙ, Τηβ δοΐεηίίίϊο
ΓΪ3,
2)
8)
4)
δ)
6)
7)
8)
9)
10)
11
ΐζ) Μ. ΑηβδΤβδΐοιι, 8412 ΙιιπίθΓ δι., Ππδηΐηβ, ^. 1.
13) ΡΓορηεισΓ, ΟεοΓβε ΒεβιΐΙγ Αοβάεΐηγ, 1547
Ν. Υ. αίν.
14) ϋοτ!εο3ηε533 Αβεπεγ. 304 νν 49τη 51.. Ν. Υ. ι___
15) ΡΓεδΐά-εηί, ΟΓεε1ί ίεΙΐβΓδ βηά Αγ*5 δοοϊεΐγ, 15 ν. 761η
5ί., Ν. Υ. αιν.
16) ΟλνηεΓ, 0ουΐ3 Ρβηηεΐΐεηΐθπ ΗεοοΓϊΙ ΟοΓρ'π, 834 —81x1
51., ΒΓοοΙίΙγπ, Ν. Υ.
17) θΛνπεΓ, Ηεΐΐεπΐο νΠΙα, ^^1^ε^ϊί 3Π(3 Ηΐβη δίτεεΐβ, ΜοηΙΐ-
εεΐΐο, Ν. Υ.
18) ΡΓεδΐάεπτ, ΟΓεεΙί—ΑηιβΗεοη ΌεΓηοεΓαΙίο Οΐαΐ). 294 Ρΐβηβ
51., ΝεινβΓΐί, Ν. 1.
"Επιστολαί ταχυδρομηθεϊσαι είς τάς δνω διευθΰνσεις έπεστράςρησαν
άπαρά>.ηπτοι. (27—3)
Μ» Η
θά είναι άμάρτημα, έντροπή καί άδίκημα διά την αντίληψίν σας,
διά τόν εαυτόν σας δν σπαταλάτε τόν χρόνον τής άργίας οας, άντί
νά μάθετε κδτι ωφέλιμον, ενδιαφέρον!
Είσθε είς την Αμερικήν! Ό τόπος σάς έκπλήττει μέ τάς ^προόδους
τού, μέ την εξέλιξιν τού! "Αν σάς έρωτοΰσε κάποιος μερικά άπ).ά έ-
ρωτήματα διά την πολιτικήν, την Κυβερνητικήν, την οικονομικήν ι¬
στορίαν τής χώρας, τί θά άπαντούσατε;
Δέν είναι άμάρτημα νά ζήτε στήν πλουσιωτεραν χώραν τοΰ κόσμον
καί όμως νά μή γνωρίζετε περί αυτής έπάνω-κάτω δσα γνίορίζει καί
ό τελευταίας χωρικός στήν 'Ελλάδα; Τοιαύτης φύσεως άμάθεια έκ-
προσωπεί άδίκημα, τόσον διά σάς, όσον καί διά -ςΐν Άμεροίήν.
Γνωρισθήτε μέ την Αμερικήν! Άντιληφθήτε "».ό πνεϋμά της! Ό
πολιτισμός της, ή Ίστορία της, Θά σάς έμπνεύσουν θά σάς ένθουσιά-
σουν!
Άφήσατε τόν Κον Ν. Σ. Καλτσάν, 'Υφηγητήν τής 'Ιστορίας έν
τώ Πανεπιστημίφ Μίτσιγκαν, νά σάς μεταδώση είς ωραίαν καί γλα-
φυράν "Ελληνικήν τάς γνώσεις τού περΐ τής Βορειοαμερικανι^ής Δη¬
μοκρατίας. Διαδάσατε τό βιβλίον τού
ΕΙΙΑΓΡΓΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ
ΤΙ1Ν ΗΝΡΜΕΝΡΝ ΠΟΜΤΕΙΟΝ
Γράψατε:
ΥΠΟ Ν. Σ. ΚΑλΤΣΑ
Τιματαιι δολλ. 2.ΟΟ.
ΤΗ Ε ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ
(ΒΟΟΚ ΠΡΤ.)
14Ο ν/Ε9Τ 26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΤΙΟΤΓΗ
Η ΑΦΡΟΔ/ΤΗ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΞΕΝΟΠΟΥΑΟΥ
Είς την Άφροσίτην συναντφς τόν "Ερωτα υφ' όλας τού τάς μορφάς. Είς
ιό πρόσωπον τής Άγνής βλεπεις μίαν μικροσκοπικήν Τιτίκαν τού Ουγκώ, υπό
ίλλας^ συνθήκας. Είς τό πρόσωπον τής Αφροδίτης διακρίνεις την Φαντίναν,
άλλ' άνευ μητρότητος^ καί ώς έκ τούτου άδιόρθωτον, καί τό χβίρκπβν, προδό.
«δα καί έκδικητικήν. Ερως, πατρική, υίϊκή καί άδελφική άγάπη συγκρούονται
καί δυσνολεύεσαι νά μαντεύσης ποίος έξ δλων Θά νικήση. Τέλος ό άγνός "Ε¬
ρως κερδίζει τό γέρας. Σώζει ενα νέον άπό την φυλακήν, αποδίδει τόν ιΑόν
είς τόν πατέρα, τόν έπιστήμονα είς την κοινωνίαν καί ίνα σύζυγον διά την
'Α.γην. Τιμάται δεδϊμένον στεοϊώί...........................Δολ. 1.2»
V
ΕΚΚΛΗΣΊΑ
2 ΘΙ
'αγΤα "λαυρα
351
Κατοικία
•«ο ΡβΐπηοηΙ Ανεηπβ
Τηλέφωνα: ΒβΓΚβη 181
χοά ίΐοηϋβοπιετΤ 1113.
ΐΓ^ρβΟΔΟΞθΣ ΚΟΙΝΟΤΗ-
Ιν" «ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Έν Νέα Ύόνκτ>
άς Ιερέως Άρχιμ. Δαυίδ
αρίδου καί 'ΕκχλησΐΛς:
Ι Ε. 34ώ δι.. Νεντ Υογ1£
■Τηλέφωνον:
6795.
ΓΓΟΧΙΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ
Λ ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
ΙρΪΓίΙ Ατβηηβ, Νβττ ΥογΙε
Ι (Μεταξϋ Ιόης καί 17η; όδοΰ)
δτιιγνεβίΐηι 7332.
„. Ι. Ι-
ΕΚΚΛΗΣΤΑ
ίΑΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ»
('Αρχιεπυσκοπής)
273 Εΐτη διτεβΓ,
Εφημερίς: Γ· ΜεΎεξόπουλος
Τηλέφωνον: ΑβΙθΓία 1653.
χίος: ΗβνβπΐβνβΓ 2870.
νΐ(3, ΜΑ55.—Ό«Έθνικός
ποιείται υπό τού άντιπροσώ-
μς χ. Ν. Χιονοίτούλου, 24 Μβγ-
: 8(τββί.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»- ΚΥΡΙΑΚΗ. «Κ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1929.
27
ΑθνΕΚΉδΕΡΟΚ
—Ηεΐρ
Ρί
ΟρροΓΐιιηί-
ίίβδ-
—Κοοπΐδ ίο _βΙ.
—δΙθΓβδ Ιο δεΐΐ.
---ΡβΓδΟΙ13ΐδ.
ΉΕΧΕΡΗΟΝΕ5:
ΥνΑΤΚΙΝ5" 4200, 4201, 4202, 4203
ΗΑΤΕ5:
λ) 3 οβηιχ ρβΓ -ννοΓά Γογ βνγ
ίπ86Γΐίοη, 8 ροίηι ιγρε.
1ϊ) 5 ΟθηΙδ ρΟΓ νθΓ(1 ίθΓ βνβΓΥ
ίηχεΓΐΐοη, 10 ροίηΐ Ιγρε.
ο) Ρϊηαηοΐαΐ Αά$. $2.10 ρθγ
ΐηεη ςΐηβΐε οοΐιιπιη, 8 ροίηί
Ιγρε.
ά) «Ρογ δαΐε» Αάϊ. ΓηιΐδΙ 1)6
ρπφαΐά'..
ο) Νο Αάδ. οοοερΐεά1 Γογ Ιβδδ
Ιηβη 50 οεηΐ5 ρβΓ ΐηχβΓΐΐοη.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
'Εκλεκτά βιδλία εχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τού <'Εθνικο0 Κήουκος». ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΧΑΡΤΙΑ ΚΡΑΣΙ Τλο ΠΩΛ ΔΕ ΚΟΚ ΜνΦιστόρημα εύθυμον, γαργαλι- σηχόν καί διοακττχώτατον. Τιμαται ............... $0.75 Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΗΑΙΧ· 140 ν 261η δί., Νε? ΥοΛ ΟΒΕΕΟΕ ΒΑΟΚ Τ0 ΌΕΜ0ΟΚΑΟΥ ΒΥ Ρ. Χ ΡΑΡΑ330ΤΕΚΙΟΥ Μία εξοχος ίστορική έπισκόπησις τής πολιτικής καί πνευ- ματικής ζωής τοΰ 'Ελληνικοΰ "Εθνους άπό των αρχαιοτάτων χρόνων μεχρι των καθ" ημάς. "Εκθεσις διάυγής καί άντικει- μενική δλων των Ιστορικών γεγονότων τής τελευταίας Πο- λιτειακής μεταβολής, σΰντομος ανάλυσις τοϋ έν Ισχύϊ Πολι- τεύματος καΐ παράθεσις τοϋ Άγγλικοϋ κειμένου τοΰ νέου 'Ελληνικοΰ Συντάγματος. Δέν πρέπει νά λείψη άπό κανέν 'ΕλληνΐΛδ σπίτι. Τό μεγα¬ λειτέρον βοήθημα διά τούς σπουδάζοντας είς Άμερικανικά οχολεϊα 'Ελληνοπαιδας. Τό πολυτιμότερον δώρον πρός "Α¬ μερικανόν φίλον σας. Τιμάται νυν μόνον Αολλ. 3.ΟΟ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.0 140 2βΤΗ βΤ., (ΒΟΟΚ ΌΡΎ.) ΜΕνΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ. Ι»^^ε·^^«»^^^4»#4>###Ο^^#^ι
Ε
ΙΩ. ΔΕΛΑΜΠΡΕΤΤ.— Μετάφρασις Μ. ΑΝΝΙΝΟΥ
,Καί μόνον δ
|σιν ττιγ Αί
&.^"~£
ύς καί ό μεταφραστής άποτελοϋν έγ-
ι6λίου €'Απομνημονεύματα Κόρΐ|ς>.
^ 1ν &0ήν· Πώ? ζωγραφίζει τα πρό-
ποΐ δρίσκονται στό δρόμο της ζίοης της.
^ ό Ή ζή ά
[ϊοίου
ίίαν,
. . ..,..-,,.. _ ζωή παρουσιά-
£ πάσης άπό^·εως, της απόψεως τοϋ νέου, τοϋ
ωριμασμένου άνδρός, τοϋ γέρου, τοϋ έργάτου,
τόσων δλλων άντιπροσω·
. , τ , Γ-.άς κόρης είναι η ώραιο-
φαντασία μιδς κόρης είναι πρΐσμα επι τοΰ <">-
άκτϊνες της ζοοης, παράγουν φαντασμαγο-
ιαγορίαν πραγματικοτήτων. Τό βιβλίον αύ-
ιοκάλυφις τής ψυχής τής γυναικός, προτοΰ
είς την οριστικήν τροχιάν της ζωης της.
;1μαται Χαρτόδετον ......................... $0.75
', ταχυδρομοϋντες τό κάτωθι δελτίον.
ΤΐΙΙίΐ
Τττ5^^0·75» α* ττ1ν παράκλησιν δπως μοί
«ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΚΟΡΗΣ».
1916.
β. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
Κεαΐ ΕχΐβΙβ Βυδίηεβδ ΒΓθΙίβΓ
1482 ΒΓ03(ΐΛν3ν, ΚθΟ,Π 510,
(Τΐπιεδ 8ςιιαΓ6)
τ « τ?β~ ΥθΓΐί €ί1>Γ·
Ιηλέφ. ΒΓναπΙ 8641, 5482, 6094.
Βυ5ΙΝΕ85 ΟΡΡΟΠΤϋΝΙΤΙΕδ
Κ.Ε'ΐΤΑυΚΑΝΤ, Θαυμασία επί¬
πλωσις, προνομιοθχος τοποθεσία
δεκαετες ένοικΐίΐστήριυν, ενοίκιον
ϊ300, εΐσπράξεις δοκιααστικώς $2.
000 έβδομαδιαίως. 120 κσθίσματα,
τιμή $30.000, μέ $10.000 μεΐρη-
τα. 3 ή 4 ουνέταιροι ευκόλως κεο-
διζοιτν $14.000 τό ετος.
, ίυΝθΗΕθΝΈΤΤΕ, τό μόνον
εις άκμάζουσαν πόλιν τοΰ ί,θη^
Ιδΐαπά, μ« έπίπ?.ωσιν υρ Ιο ό"αίε,
αξίας $35.000. Άφήνει καθαρά
κέρδη $14.000 τό ετος. :θετές έν-
οικιαστήριον, ενοίκιον μόνον $200
μηνιαίως, είσπράξεις $1.400 έδδο-
μαδιαίως. Τιμή $30.000 μέ §9.000
μετρητά.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ υρ Ιο άα-
Ιε, τέλειον καθ" ολα, ;ιέ προσθήκην
ΕυηοηεοηεΙίβ ευκόλως δύναται
νά εισπράξη $1.000 έβδομαδιαίως,
ένοικιαστήριον 8 1)2 έτών, ενοίκι¬
ον $200, τιμή $9.500, μέ $3.000
μετρητά. Μόνον μία προσωπική
I-
πίσκεψις Θά σάς πείση.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ 311 Ιϊΐβ, εΰκολο-
δούλευτον, έπικερδής έκλεκτή τοπο¬
θεσία. Εοη£ Ιβΐαικΐ, μακρόν έν-
οικιαστήριον, ενοίκιον $200, τιμή
$7.500 μέ §3.000 μετςητά ε'ισπρά-
ξεις μέ δοκιμήν $1.000 ίβδομαδι-
αίως.
ΕϋΝαΗΕθΝΕΤΤΕ γωνηαίον,
έναντι Δικαστηρίου, Τοχυδρομείου
καί μεγάλου γραφείου, ενκολοδού-
λεύτον, 9ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $275, είσποάξεις 5 1)2 ημέ¬
ρας την έδδομάδα $800, μέ δοκι¬
μήν. ·Γιμή $13.500, μέ |"4.500 με¬
τρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνααΐον, τέλει¬
ον καθ* δλα, άξία ^πιπλώσεως
$14.000, 12ετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον $125 είσπράξεις $1.100—
$1.500 έδδομαδιαίως Τιμή $14.000
μέ $5.500 μετρητά. Μοναδική εύ-
καιρία διά 3 συνεταίρους.
.ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, γωνία, «ρονομιοΰ
χος τοποθεσία, έργαζομένη άνευ
συναγωνισμοΰ μέ 50 0>0 κέρδη.
Θαυμασία επίπλωσις, εύκολοδούλευ
τος, μέ μηιαϊα κέρδη $1.200 τόν
μήνα. Είσπράξεις $1.600 έβδομαδι-
αίως, Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $385. Τιμή $20.080, μέ $8,-
000 μετρητά.
ρΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, έκλε¬
κτή τοποθεσία, τέλειον κσθ' δλα,
εΐσπράξεις $1.000 έβδομαδιαίοος
9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $120
τιμή $9.000 με $3.000 μετρητά.
ΟΟΝΓΕΟΤΙΟΝΈΚΥ, ^Ώζ 18-
Τηηϋ, πλησίον θεάτρων κα'ι γρα-
ςρείων, μέ προσθήκην 1 υηθΓΐεο-
ηεΐίε διπλασιάζονται αί εργασίαι.
Σημεριναί εΐσπράΐεις $800 έβδο-
μαοιαίως, τιμή $28.000, μέ $6.000
μετρητά. Ιθετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον εύθηνόν.
ΟΟΡΤΈΕ ΡΟΤ, ϊ.οώ§ ΐ5ΐ3Π(1,
ενκολοδούλευτον, ^ θαυμασίως έπι-
πλωμένον, είσπράξεις > $750 έδδο-
μαδιπίως, ευκόλως αύξάνουν. 9ε-
τές ένοικταστήριον, ενοίκιον $150.
Τιμή $7.000 μέ $3.000 μετρητά.
/ ΟΟΡΤΕΕ ΡΟΤ εύκολοδούλευτον
ενοίκιον $125. Εΐσπράξ?ις $550 έ-
δδομαδιαίως. Τιμή $4.500 μέ $2.
000 μετρητά. 'Εργάζεται μόνον μέ
3 άνθρώπους.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, οουη-
ΙεΓ, έκλεκτή τοποθεσία, μ άκρον ^ έ¬
νοικιαστήριον, ενοίκιον $225. Εΐσ-
πράξεις $900—$1.000 έϋδομαδιαί-
ως. Θυστάξεται άντί $7.500, μέ $3.
000 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ μέ λαμπρόν μέλ-
λον, εύκολοδούλευτον καΐ έπικερ-
8ές. Άπεριόριστος δοκιμή των ερ¬
γασιών καί κερδών, μόνον σοβαροΐ
άγορασταί δυνάμενοι νά διαθέσουν
$5./>00 μετρητά.
5ΟϋΑ, ΟΑΝΌΥ, ΡΙψΙΤδ, έκ¬
λεκτή τοποθεσία, είσπράξεις $450
έβδομαδιαίως. δετές ίνοικιαστήθΛ-
ον τιμή $3.500. μέ $1.500 03δ1ΐ.
. Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
1482 ΒΓθβάτνβν, Νβντ
ΒεΙ. 42ηά —43η1 ίίΐ
ΥογΙε
ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΖΟΗΣ
Υπό Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τρίποακτον ήθογραςμκον δράμα
παρμενο άπό την σύγχρονον κοι¬
νωνικήν ζωήν.
Χαρτόδετον τιμάται 50 σεντς.
ρψ
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ'*
140 ν/. 2βΤΗ 6Τ., ΜΕ¥/ ΥΟΒΚ
η μυτη ενοσ
συμβοααιογρ;φου
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΜΟΝΔΟΥ
Μιτθιστόρημα μέ χωμικήν υπόθε¬
σιν καί σκηνάς άστειοτάτας, πού
προκαλοϋν τόν γέλωτα. Είναι άπό
τα πλέον εύχάριστα βιβλία ποϋ εξε¬
δόθησαν μεΊ'ρι σήμερον.
Τιμάται χαρτόδετον.....$0.75
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑΙΛ
140 Μ^. 2611ι 5»., Νεν/ Υογκ
- ..--------κύριον, δπως διέλθουν των Γραφείων τοδ
Κηρυκος», δι' υπόθεσιν αφορώσαν αύτούς προσωπικως.
ϊοακαλοΰνται οί γντορίζοντες την νέαν διεύθυνσιν τινός εκ
άναςρερομένων, δπως την άποστείλωστν είς τα Γραφεια τού
, Τμήμα Άγγελιών, 140 \'. 26Λ 51., Ν. Υ.
^ι-οποηιβΚοβ, 2«7 ν. 33Γά 81., Ν. Υ. ΟΐΙγ.
ΟεοΓβε ΒΓονη, 2 ΥεδΙ 3γ(1 51., Ν. Υ. Οΐτγ.
^εο. Κ3Γη1)3ηί8, 938 —81ή Ανε., Ν. Υ. Ο1γ·
ΑΙεχ ΟοπΙα, 295—71ή Ανε., Ν. Υ. ΟΙγ.
Ν. Ζοπι53η3ΐ{ΐ, 10 Μβάίδοη 51., Ν. Υ. Οίγ·
, ο* Κοπιΐ35εο3 Οοίίεβ Οο. 229-231 ΡβΛ Κο-νν, Ν.Υ.
ΒεΙΐΓϊδ, 384— 61η Ανε., Ν. Υ. (ΜΙγ.
■;Ιογ θΓΐεηΙβΙ θΓθοβΓγ δΙοΓβ, 531 ΒΓθ3άν3γ, Αβιο-
Οεο—ίβάββ, ίοπΐιθΓΐγ —ίίΐι Ηοΐβΐ ΒοοΒβνεΙί, 1143
?ίοη 51., Βοχιοπ, Μ383.
„ ΒΓο-νπ. 159 Ε. 29ίΗ 51., Ν. Υ. Γίίγ.
• ^3Ρ3«1ορουΙο5, ΡΓεβΐάεπΙ, Τηβ δοΐεηίίίϊο
ΓΪ3,
2)
8)
4)
δ)
6)
7)
8)
9)
10)
11
ΐζ) Μ. ΑηβδΤβδΐοιι, 8412 ΙιιπίθΓ δι., Ππδηΐηβ, ^. 1.
13) ΡΓορηεισΓ, ΟεοΓβε ΒεβιΐΙγ Αοβάεΐηγ, 1547
Ν. Υ. αίν.
14) ϋοτ!εο3ηε533 Αβεπεγ. 304 νν 49τη 51.. Ν. Υ. ι___
15) ΡΓεδΐά-εηί, ΟΓεε1ί ίεΙΐβΓδ βηά Αγ*5 δοοϊεΐγ, 15 ν. 761η
5ί., Ν. Υ. αιν.
16) ΟλνηεΓ, 0ουΐ3 Ρβηηεΐΐεηΐθπ ΗεοοΓϊΙ ΟοΓρ'π, 834 —81x1
51., ΒΓοοΙίΙγπ, Ν. Υ.
17) θΛνπεΓ, Ηεΐΐεπΐο νΠΙα, ^^1^ε^ϊί 3Π(3 Ηΐβη δίτεεΐβ, ΜοηΙΐ-
εεΐΐο, Ν. Υ.
18) ΡΓεδΐάεπτ, ΟΓεεΙί—ΑηιβΗεοη ΌεΓηοεΓαΙίο Οΐαΐ). 294 Ρΐβηβ
51., ΝεινβΓΐί, Ν. 1.
"Επιστολαί ταχυδρομηθεϊσαι είς τάς δνω διευθΰνσεις έπεστράςρησαν
άπαρά>.ηπτοι. (27—3)
Μ» Η
θά είναι άμάρτημα, έντροπή καί άδίκημα διά την αντίληψίν σας,
διά τόν εαυτόν σας δν σπαταλάτε τόν χρόνον τής άργίας οας, άντί
νά μάθετε κδτι ωφέλιμον, ενδιαφέρον!
Είσθε είς την Αμερικήν! Ό τόπος σάς έκπλήττει μέ τάς ^προόδους
τού, μέ την εξέλιξιν τού! "Αν σάς έρωτοΰσε κάποιος μερικά άπ).ά έ-
ρωτήματα διά την πολιτικήν, την Κυβερνητικήν, την οικονομικήν ι¬
στορίαν τής χώρας, τί θά άπαντούσατε;
Δέν είναι άμάρτημα νά ζήτε στήν πλουσιωτεραν χώραν τοΰ κόσμον
καί όμως νά μή γνωρίζετε περί αυτής έπάνω-κάτω δσα γνίορίζει καί
ό τελευταίας χωρικός στήν 'Ελλάδα; Τοιαύτης φύσεως άμάθεια έκ-
προσωπεί άδίκημα, τόσον διά σάς, όσον καί διά -ςΐν Άμεροίήν.
Γνωρισθήτε μέ την Αμερικήν! Άντιληφθήτε "».ό πνεϋμά της! Ό
πολιτισμός της, ή Ίστορία της, Θά σάς έμπνεύσουν θά σάς ένθουσιά-
σουν!
Άφήσατε τόν Κον Ν. Σ. Καλτσάν, 'Υφηγητήν τής 'Ιστορίας έν
τώ Πανεπιστημίφ Μίτσιγκαν, νά σάς μεταδώση είς ωραίαν καί γλα-
φυράν "Ελληνικήν τάς γνώσεις τού περΐ τής Βορειοαμερικανι^ής Δη¬
μοκρατίας. Διαδάσατε τό βιβλίον τού
ΕΙΙΑΓΡΓΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ
ΤΙ1Ν ΗΝΡΜΕΝΡΝ ΠΟΜΤΕΙΟΝ
Γράψατε:
ΥΠΟ Ν. Σ. ΚΑλΤΣΑ
Τιματαιι δολλ. 2.ΟΟ.
ΤΗ Ε ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ
(ΒΟΟΚ ΠΡΤ.)
14Ο ν/Ε9Τ 26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΤΙΟΤΓΗ
Η ΑΦΡΟΔ/ΤΗ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΞΕΝΟΠΟΥΑΟΥ
Είς την Άφροσίτην συναντφς τόν "Ερωτα υφ' όλας τού τάς μορφάς. Είς
ιό πρόσωπον τής Άγνής βλεπεις μίαν μικροσκοπικήν Τιτίκαν τού Ουγκώ, υπό
ίλλας^ συνθήκας. Είς τό πρόσωπον τής Αφροδίτης διακρίνεις την Φαντίναν,
άλλ' άνευ μητρότητος^ καί ώς έκ τούτου άδιόρθωτον, καί τό χβίρκπβν, προδό.
«δα καί έκδικητικήν. Ερως, πατρική, υίϊκή καί άδελφική άγάπη συγκρούονται
καί δυσνολεύεσαι νά μαντεύσης ποίος έξ δλων Θά νικήση. Τέλος ό άγνός "Ε¬
ρως κερδίζει τό γέρας. Σώζει ενα νέον άπό την φυλακήν, αποδίδει τόν ιΑόν
είς τόν πατέρα, τόν έπιστήμονα είς την κοινωνίαν καί ίνα σύζυγον διά την
'Α.γην. Τιμάται δεδϊμένον στεοϊώί...........................Δολ. 1.2»
28
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».—
2.'
ΜΑϋΙδΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
1
ιοο ραρκ κονν
ΝΕΥν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οαν. Κ.
Τβΐερηοηβ:
νΥθΓΐΙι 2494.
Οββη ΑΙίβηββ
ΑάΊΐΓβδί:
ΟϋλΚΙΝΙΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΫΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΙΜ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
Ι
δίαίβ Β3η1κ
100 ΡΑΒΚ Ηθνν. ΝΕνΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙϋΠ^ ΒϋΙίϋΙΝΟ '
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΑΝ0ΝΥΜ3Σ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙ*
. ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓίϊ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΓΓΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένβργουνται «α «α ι λΙ τραπβζιτιχαΐ εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς το βύρύ δίκτυον των υποκατα-
στημάτων καί άντα—οκριτών αντ5,ς, ή Τραπέζα
έξυπηρετεε λίαν έ-πιτυχώς την πελατείαν της.
ΑΝΤΛΠΟΚΡΙΤΑΙ:
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑδΤ Ι™
4 _ΟΝ_ΟΝ Λ/Αίί Βυΐ-ΟΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΓ ΕΝ ΚίϊΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΙτΙΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λσμβάΛΌντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΉΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας. '
[Σ·Μγβ'.ζ ίκ τής 20ής σελίδος^
—'Δέν τα φθ'δοϋμαι τα στοιχεια
έγώ, θείά Μ·;χώ.
Ό Φάλκος ήνοιξε την θύραν.
Ό Σταμάτης εφάνη είς τό χά-
σμα τής θύρας, συνοδευομένη άπό
την γργ)ά Φαλκίτσα, την μάμμην
τοο καί την μάμμην τοό Φάλκθϋ,
μητέρα δέ τής Μαχώς.
Ή γρηά Φαλκίτσα κοντή κα
κι>ρτή, συμμιζωμένη, εδλεπε καλ
την νύκτα, καθώς εκυχτε πρός τή
γήν, είχε γερά πόδιο, χ' έπάτει μ»
βήαα έλαφρόν.
Ό Σταμάτης αφήκε κραυγήν θρι
άμδοο.
—Καλώς σάς ηΰραμε!...
Γ'.ά χοτήρί σος, κέντει]«Λ> νάμά
φανε τα στοιχειά!
Ό Φάλκος ηρώτησε την μάμ¬
μην τ«!>.
-Ξέρεις νά μο·3 πης μάννα, τόν
χαιρό πού έκτιζαν αύτό τό σπίτι, τ
είχον σφάξεί 'στά θεμέλ:α;... Μην
έσφαξαν πετεινό;... Γιατ!,
έναν πετεινό νά μιλή, πολυώρα...
Ή γρηά Φαλκίτσα απήντησεν
εύθύμως.
—Άκοΰς έκεΐ! τί αλλο ·θά εσφα-
ξαν 'άπό πετεινό, ποιδί μοχ.. καλά
έξεφάντωσαν έκείνο; μέ τόν πετει¬
νό, τόν μικρόν εκείνον... Μακάρι νά
είχαμε κι' εμείς ενανε!
—Τώρα τόν είχα μελετησει, ·μάν-
_ νο, καί τού ετοξα τού γοιοίί μο> Ινα
| —ετβ'.νάρι, είπεν ή Μάχω...
—Καί τί νά μ,άς κάμη Ινα πετει-
νάρι, θειά; είπεν ό Σταμάτης, πού
εχοΰμε χι' άλλους δ'.κού; μας κάτω
στό χωριό; Μισό μονάχα θέλω έγώ
στό μερίικό μου....
—θά πάρω δυό άπό την κοκκι-
νίτσο, Σταματάκη μου, φτάνει νά
μοί δίνη· είπεν ή Μάχω.
Ευθύς τώρα ή γρηά Φαλκίτσα
ήρχισε νά διηγήται πώς χαί διατί
ήλθε, μαζύ μέ τόν εγγονόν της, είς
τοιαύτην ώραν. ·
...Σαν είδαμε, πλειό, παιδάκι μ'
πώς άγήτϋτε, καί καταλάδαμε
πώς ήθελε κοιμηθήτε στό χωριό
τό ϊικό μας πλειό, και θά ήσαστε
μοναχοί σας, γιατΐ ή Διόμαινα καί
ή^ Μπάλαινα κι' ή γειτόνισσά μας
τό Γηροΐκώ είχον φύγη, γιατΐ δέν
είχον άλλες εληές νά , . ,
πλειό, κι' ήρθε τό Γηρακώ, ή γει-
τόνισσα, κοί μίί, είπε πώς, νά τά-
ξερε, ήθελε καθίσγΐ στό χωριό μας,
γιά νά σάς κάμη- συντροφιά (χωριό
της ωνόμαζεν ή γρΐ)ά τό παλαιόν
"Ερημον Χωρίον) καί τής κακοφά-
νηκε πού δέν τώξερε, γιά νά ακθί-
3η· σάν τάκουσε κι' ό Σταματάκης,
αύτό τό άϊόπαιδο, δέν ηθελε νά β>
στοχθή, χι' έφοδέριζε νά κινήση νάρ.
θη στό χωριό μεσάνυχτα, μονάχος
τού· 'Τίϊν ίίνίν* χ-Χ Λί.·.·--. --■' - Ί
Η Άμερικανίς παίκτρια τέννις, Χέλεν Γουήλς, ή όποία έλαβεν άι?ι)η
Επιστολάς είς την έν Καλιφορνία οικίαν της, έκ μερους, παράψβ
λ,γεται, έραστοϋ.
Ό Σταμάτης τώρα άρχΐσε νά
ιηγήται είς τόν έξάδελβόν τού τό
:ώς, έγέλασε τα δύο δοσκοποολα, τα
ιποία είχαν,σχεδίάσει ν ά τόν «σκιά-
ξουν», 9*αϊ μιΐταιώσας τάσχέδιά των
-ά Ισκιαξεν ούτος, άντί νά τόν σκιά-
ουν εκεινα.
—...Τα μυρίστηκα έγώ, πού ή-
μρη γ,
ιελαν νά χρνγτοϊν κάτω στό ρέμμα,
ίπλα στό δρόμο μας... τούς άκουο-α
;ού μουρμούριζαν οί δυό το·ος «—
5ρε ού Στάθη, καϋμένε, νά, μέ την
,άπα νά στήσης όλόρθη την κο·οκ-
.ούλ«, καί τά,μανίκια τής κάπας
ά τα σηκώση ψηλά, νά ψχίνετα'.
άν στοιχειό. — Π ου, 6ρε ού, Γιάν-
η; τοΰ λέβι, ό βλλος. .— Νά, κά-
ά ί έΐΓ ώ
.,^ ^υ.. >» [ ι(λ4 ι,ν ^ϊγγΊζρι, κι &-
δλέπαμε νά περπατοόμε, πλειό, γιά
νά μην κινήση νάρθη μονάχος τοο ό
Σταματάκης, ό άχόκοτος, κι' Ιχω
υα χ.αί»ι·ηυ? ν λ,· ^.,-. -'-------------
τω, στά σκινιά έκεί...κΓ έγώ νά
κάνω τό δοϊίάκί, τάχα, νά μοαγκρί-
ζω... κι' άπέκει, <τάν λακκήσουν, τούς παίρνο'4Α8 μέ τα κοτρώνια». Σαν τάκοοσα, καλά, νά σας δείξω έγώ!... Λέγω τής γριηάς νά καθήστ; στήν άκρη, νά τϊαστά τόν άνασασμό της, και νά μέ καρτερη, κι' εφτα- σα... αΠοδ πάς;—Σιώχα!» Παίρ- νει τό μονομμάτι, στήν χέρα χάν- τα... Κοτά τα σκινιά αύτοι, κατά τα πρινάρια έγώ... Τούς δλέπω όν- παραμόνει>αν
κρούσματα, θειά Μάχω!
Κι' άφοΰ ειχε ταυτα, ό Στ|
της τό παππαδοπαίδι, τ' άγιόϊ.
ήρπασε την φλάσκαν τχμ γεμ;
νερόν, καί την άϊειασε σχεϊον
γιά νά ξεδιψάση'.. Είτα έ|ηπ
πρηνής, —?βά τό κατώφλιον ττ
ρ«ς, καί ήρχισ-ε νά ροχαλίζτ) 'ι
■πρίν
Α. ΠΑΠΑΛΙΑΜΑ>
ΒΑΚΚΕ, ΡΑ.-Ό)
θντκός Κήρυ|> πωλεϊται υπο τοί [
προσ<ό.-του μας Γεωργ. Μ 72 Ε. ΜατΚεΐ δ τ εσας και γ:ά' τ' αάτόνε, είπα κι' έγώ, άς κ:- νήσοΐιμ.ε νά ■πάμϊ; τώρα πού δγήκε τό φεγγάρι, πλειό... Κι' ετσ' ήρθα- με. Είχον ε"λθϊ) ψηλά άπό την ράχην, άπό τα Καλόδια τοΰ δοονοϋ, όπου είχον μείνΐβ νά διονυκτερεύσοϋν, ή "-~Τ~ "·' ό Ιγγονός της. 'Αχδ τό Μ'.α χετρια· δεύτερη πετριά· χ:' έ- χωθηχο στά κλοριά μέσα... Ξοφνί- ζονται, γηρίζουν νά ιδούν πόθεν ερ- ■/«νται ή πβτριές, σηκώνομαι, τούς 5αζω στό κοντό, τούς χρχινά μέ τά δ?αχΐο... Κοτά τά σκινιά αύτοι *α- σκινιά αοτοι, κα- κρωι ευρίσκοντο είς την μάνδραν είς τό βοονσν Είχον ύπογγ, $ύ νά ζητησουνοπο δύ δύ λλ χ γγ, ύ νά δύο δοσκούς κολλή- ^ ολίγα καθυστερούμενα, είς ,'μΐ/ζήθρες καί τραχανάν, προερν'όμε- |να απο αντισπόρο-ος καί άπό ένόίχια , δοτκων. Το δράδΐ), αί τρείς γυναί- εχς, αΐτίνες είχον άναχωρήσει άπό , την γειτον.αν τού Έρημου χω?1ο0 ;επ:στρε9ο>χα< είς την πολίχνην'έπέ- Ιρασον άπο τα Καλύδΐα, καί ή Φαλ- κιτσα γνωρίζο 2 ή 6 τα τα πρινάρΐα' έγώ... Τώκοψαν κουμπο5ρι.,.. κι' έλάκκησαν, κι' άκό- ΐνί λακκοΰν....πίστεψαν πώς ήταν ΐτοιχειό πού τούς κυνηγοΰσε. Τρέ- χω, ηίρα τή μανοθ μο·^, καί τό 6ά- ( λαμε στά πόδίΛ γιά 'ίώ. Καί νά' μ,ας, ήρτ)αμε... Ά! 3έν φθβοίϊααι τά« «II ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟ ΕΧ ΕΤ Ε Γ. *■.·"-«-. Π ιτυριδα, γοϋραν η τςι| φάγον στ» φάλι, η αλλη πιδερμιχήν &ηστν; -Είσθε κρός; ΪΟΤΕ 2ΑΤΕΤ0 ΦΥΟΤΡΙΧΟΙ Κ Ο ΤΗΑΟΕ ΜΑΒΚ όπερ είναι τό μόνον φάρμαχον, οποίον οέν άποτνγχάνει απο τοιι Ι Οεραπεύη πάσας τάς άνω πα#η«Γ Δέ έ ίόευμα 11/ει Οεραπεύη ς ς Δέν περιέχει οίνόπνευμα. /ί έθεραπεύθησαν. Πλείστοι απ»| σαν την κόμην των. Διατί οχι. σείς- Γράψατέ μου η επισχε» ιιε. Τιμή φΐάλης 16 ο«Υ· * Εφευρέτιις καί κατασχεναστηΙ 230 V 281η 81., Νενν Υοί Ρηοηβ: Εαοΐίβννδπη» 5ρ25 _Ν ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟ-Γ2, Ι.εΐται καί παρά τφ αηά κιτσα , ,- -, ; · Οτι η χόρη««τ1ς η Μάχω είχε πρόθεσ.ν νά μείνγ, είς Ερημο Χωρ1(> τήν νύκτα εκείνην,
εξηγη&η με τάς τρείς γυναίκας,
αΐτινες; είεΦεασαν λήιτν.« >,Χ_. ^ν
η μαιμμη τοΐ), εσήκωσεν ε¬
πανάστασιν, άπα:τών νά ύπά-τοον ό¬
, ών νά ύπόγοον „.
μου εις ^το Παλαιόν Χωριόν άλ¬
λως ηπείλει δτ: θά έπηγαινεν άΰτό-
η μονος ή με δύο δοσχόπθϋλα τα
ϊ μονος η με δύο δθσκόπθϋλα, τά
ι-οιο θα ωδήγουν τά μικρά" κόπά-
Λ°'Λς "?°ς τ° ·ι^ο? «κείνο.
, Η γροία ενεϊωχε, χ,αΐ 5μα -:
ανατολή τής σελήνης ανεχώρησαν
ομού.
ϋΟΚΟΤΗΥ ΡΑΝΑΜ Α ΗΑΤ
ΔΙΑΓΧΗ2Ι0Υ2 ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $5.60 ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ
^ε-ΙΑΝ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ
ΔΙ' ΙΜΙΤΕΣΙΟΝ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΓΙΟΣ $5.00 ,ΤΟ
Τα κάλλιστα έν τϋ άγοραό.
Είναι έν χρήσει άπό τοΰς με·
γαλειτέρους Πιλοκαθαριστάς
• τής · 'Αμερτχής. Κάμνουν
καπέλλο κανούργιο. Δέν τό
βλάπτουν. Δέν περιίχονν
δξέα.
Ζητήσατε νά σδς στ*ίλο>
μέν δωρεάν ωραίαν ϊΐ
δΐ
κατασκευαστησ ϋΑΟΟΒ
_ 0ΙΚ02 ΙΔΡΥ^ΕΙΣ ΤΩ 1875
626 ΒΕΟΔΒ—ΔΤ ΝΕν7
«κος βιά Ηε,ι Βιιηάβ, Δέρματα χαΐ δλα τα «£βΐί
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».—
2.'
ΜΑϋΙδΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
1
ιοο ραρκ κονν
ΝΕΥν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οαν. Κ.
Τβΐερηοηβ:
νΥθΓΐΙι 2494.
Οββη ΑΙίβηββ
ΑάΊΐΓβδί:
ΟϋλΚΙΝΙΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΫΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΙΜ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
Ι
δίαίβ Β3η1κ
100 ΡΑΒΚ Ηθνν. ΝΕνΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙϋΠ^ ΒϋΙίϋΙΝΟ '
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΑΝ0ΝΥΜ3Σ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙ*
. ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓίϊ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΓΓΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένβργουνται «α «α ι λΙ τραπβζιτιχαΐ εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς το βύρύ δίκτυον των υποκατα-
στημάτων καί άντα—οκριτών αντ5,ς, ή Τραπέζα
έξυπηρετεε λίαν έ-πιτυχώς την πελατείαν της.
ΑΝΤΛΠΟΚΡΙΤΑΙ:
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑδΤ Ι™
4 _ΟΝ_ΟΝ Λ/Αίί Βυΐ-ΟΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΓ ΕΝ ΚίϊΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΙτΙΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λσμβάΛΌντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΉΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας. '
[Σ·Μγβ'.ζ ίκ τής 20ής σελίδος^
—'Δέν τα φθ'δοϋμαι τα στοιχεια
έγώ, θείά Μ·;χώ.
Ό Φάλκος ήνοιξε την θύραν.
Ό Σταμάτης εφάνη είς τό χά-
σμα τής θύρας, συνοδευομένη άπό
την γργ)ά Φαλκίτσα, την μάμμην
τοο καί την μάμμην τοό Φάλκθϋ,
μητέρα δέ τής Μαχώς.
Ή γρηά Φαλκίτσα κοντή κα
κι>ρτή, συμμιζωμένη, εδλεπε καλ
την νύκτα, καθώς εκυχτε πρός τή
γήν, είχε γερά πόδιο, χ' έπάτει μ»
βήαα έλαφρόν.
Ό Σταμάτης αφήκε κραυγήν θρι
άμδοο.
—Καλώς σάς ηΰραμε!...
Γ'.ά χοτήρί σος, κέντει]«Λ> νάμά
φανε τα στοιχειά!
Ό Φάλκος ηρώτησε την μάμ¬
μην τ«!>.
-Ξέρεις νά μο·3 πης μάννα, τόν
χαιρό πού έκτιζαν αύτό τό σπίτι, τ
είχον σφάξεί 'στά θεμέλ:α;... Μην
έσφαξαν πετεινό;... Γιατ!,
έναν πετεινό νά μιλή, πολυώρα...
Ή γρηά Φαλκίτσα απήντησεν
εύθύμως.
—Άκοΰς έκεΐ! τί αλλο ·θά εσφα-
ξαν 'άπό πετεινό, ποιδί μοχ.. καλά
έξεφάντωσαν έκείνο; μέ τόν πετει¬
νό, τόν μικρόν εκείνον... Μακάρι νά
είχαμε κι' εμείς ενανε!
—Τώρα τόν είχα μελετησει, ·μάν-
_ νο, καί τού ετοξα τού γοιοίί μο> Ινα
| —ετβ'.νάρι, είπεν ή Μάχω...
—Καί τί νά μ,άς κάμη Ινα πετει-
νάρι, θειά; είπεν ό Σταμάτης, πού
εχοΰμε χι' άλλους δ'.κού; μας κάτω
στό χωριό; Μισό μονάχα θέλω έγώ
στό μερίικό μου....
—θά πάρω δυό άπό την κοκκι-
νίτσο, Σταματάκη μου, φτάνει νά
μοί δίνη· είπεν ή Μάχω.
Ευθύς τώρα ή γρηά Φαλκίτσα
ήρχισε νά διηγήται πώς χαί διατί
ήλθε, μαζύ μέ τόν εγγονόν της, είς
τοιαύτην ώραν. ·
...Σαν είδαμε, πλειό, παιδάκι μ'
πώς άγήτϋτε, καί καταλάδαμε
πώς ήθελε κοιμηθήτε στό χωριό
τό ϊικό μας πλειό, και θά ήσαστε
μοναχοί σας, γιατΐ ή Διόμαινα καί
ή^ Μπάλαινα κι' ή γειτόνισσά μας
τό Γηροΐκώ είχον φύγη, γιατΐ δέν
είχον άλλες εληές νά , . ,
πλειό, κι' ήρθε τό Γηρακώ, ή γει-
τόνισσα, κοί μίί, είπε πώς, νά τά-
ξερε, ήθελε καθίσγΐ στό χωριό μας,
γιά νά σάς κάμη- συντροφιά (χωριό
της ωνόμαζεν ή γρΐ)ά τό παλαιόν
"Ερημον Χωρίον) καί τής κακοφά-
νηκε πού δέν τώξερε, γιά νά ακθί-
3η· σάν τάκουσε κι' ό Σταματάκης,
αύτό τό άϊόπαιδο, δέν ηθελε νά β>
στοχθή, χι' έφοδέριζε νά κινήση νάρ.
θη στό χωριό μεσάνυχτα, μονάχος
τού· 'Τίϊν ίίνίν* χ-Χ Λί.·.·--. --■' - Ί
Η Άμερικανίς παίκτρια τέννις, Χέλεν Γουήλς, ή όποία έλαβεν άι?ι)η
Επιστολάς είς την έν Καλιφορνία οικίαν της, έκ μερους, παράψβ
λ,γεται, έραστοϋ.
Ό Σταμάτης τώρα άρχΐσε νά
ιηγήται είς τόν έξάδελβόν τού τό
:ώς, έγέλασε τα δύο δοσκοποολα, τα
ιποία είχαν,σχεδίάσει ν ά τόν «σκιά-
ξουν», 9*αϊ μιΐταιώσας τάσχέδιά των
-ά Ισκιαξεν ούτος, άντί νά τόν σκιά-
ουν εκεινα.
—...Τα μυρίστηκα έγώ, πού ή-
μρη γ,
ιελαν νά χρνγτοϊν κάτω στό ρέμμα,
ίπλα στό δρόμο μας... τούς άκουο-α
;ού μουρμούριζαν οί δυό το·ος «—
5ρε ού Στάθη, καϋμένε, νά, μέ την
,άπα νά στήσης όλόρθη την κο·οκ-
.ούλ«, καί τά,μανίκια τής κάπας
ά τα σηκώση ψηλά, νά ψχίνετα'.
άν στοιχειό. — Π ου, 6ρε ού, Γιάν-
η; τοΰ λέβι, ό βλλος. .— Νά, κά-
ά ί έΐΓ ώ
.,^ ^υ.. >» [ ι(λ4 ι,ν ^ϊγγΊζρι, κι &-
δλέπαμε νά περπατοόμε, πλειό, γιά
νά μην κινήση νάρθη μονάχος τοο ό
Σταματάκης, ό άχόκοτος, κι' Ιχω
υα χ.αί»ι·ηυ? ν λ,· ^.,-. -'-------------
τω, στά σκινιά έκεί...κΓ έγώ νά
κάνω τό δοϊίάκί, τάχα, νά μοαγκρί-
ζω... κι' άπέκει, <τάν λακκήσουν, τούς παίρνο'4Α8 μέ τα κοτρώνια». Σαν τάκοοσα, καλά, νά σας δείξω έγώ!... Λέγω τής γριηάς νά καθήστ; στήν άκρη, νά τϊαστά τόν άνασασμό της, και νά μέ καρτερη, κι' εφτα- σα... αΠοδ πάς;—Σιώχα!» Παίρ- νει τό μονομμάτι, στήν χέρα χάν- τα... Κοτά τα σκινιά αύτοι, κατά τα πρινάρια έγώ... Τούς δλέπω όν- παραμόνει>αν
κρούσματα, θειά Μάχω!
Κι' άφοΰ ειχε ταυτα, ό Στ|
της τό παππαδοπαίδι, τ' άγιόϊ.
ήρπασε την φλάσκαν τχμ γεμ;
νερόν, καί την άϊειασε σχεϊον
γιά νά ξεδιψάση'.. Είτα έ|ηπ
πρηνής, —?βά τό κατώφλιον ττ
ρ«ς, καί ήρχισ-ε νά ροχαλίζτ) 'ι
■πρίν
Α. ΠΑΠΑΛΙΑΜΑ>
ΒΑΚΚΕ, ΡΑ.-Ό)
θντκός Κήρυ|> πωλεϊται υπο τοί [
προσ<ό.-του μας Γεωργ. Μ 72 Ε. ΜατΚεΐ δ τ εσας και γ:ά' τ' αάτόνε, είπα κι' έγώ, άς κ:- νήσοΐιμ.ε νά ■πάμϊ; τώρα πού δγήκε τό φεγγάρι, πλειό... Κι' ετσ' ήρθα- με. Είχον ε"λθϊ) ψηλά άπό την ράχην, άπό τα Καλόδια τοΰ δοονοϋ, όπου είχον μείνΐβ νά διονυκτερεύσοϋν, ή "-~Τ~ "·' ό Ιγγονός της. 'Αχδ τό Μ'.α χετρια· δεύτερη πετριά· χ:' έ- χωθηχο στά κλοριά μέσα... Ξοφνί- ζονται, γηρίζουν νά ιδούν πόθεν ερ- ■/«νται ή πβτριές, σηκώνομαι, τούς 5αζω στό κοντό, τούς χρχινά μέ τά δ?αχΐο... Κοτά τά σκινιά αύτοι *α- σκινιά αοτοι, κα- κρωι ευρίσκοντο είς την μάνδραν είς τό βοονσν Είχον ύπογγ, $ύ νά ζητησουνοπο δύ δύ λλ χ γγ, ύ νά δύο δοσκούς κολλή- ^ ολίγα καθυστερούμενα, είς ,'μΐ/ζήθρες καί τραχανάν, προερν'όμε- |να απο αντισπόρο-ος καί άπό ένόίχια , δοτκων. Το δράδΐ), αί τρείς γυναί- εχς, αΐτίνες είχον άναχωρήσει άπό , την γειτον.αν τού Έρημου χω?1ο0 ;επ:στρε9ο>χα< είς την πολίχνην'έπέ- Ιρασον άπο τα Καλύδΐα, καί ή Φαλ- κιτσα γνωρίζο 2 ή 6 τα τα πρινάρΐα' έγώ... Τώκοψαν κουμπο5ρι.,.. κι' έλάκκησαν, κι' άκό- ΐνί λακκοΰν....πίστεψαν πώς ήταν ΐτοιχειό πού τούς κυνηγοΰσε. Τρέ- χω, ηίρα τή μανοθ μο·^, καί τό 6ά- ( λαμε στά πόδίΛ γιά 'ίώ. Καί νά' μ,ας, ήρτ)αμε... Ά! 3έν φθβοίϊααι τά« «II ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟ ΕΧ ΕΤ Ε Γ. *■.·"-«-. Π ιτυριδα, γοϋραν η τςι| φάγον στ» φάλι, η αλλη πιδερμιχήν &ηστν; -Είσθε κρός; ΪΟΤΕ 2ΑΤΕΤ0 ΦΥΟΤΡΙΧΟΙ Κ Ο ΤΗΑΟΕ ΜΑΒΚ όπερ είναι τό μόνον φάρμαχον, οποίον οέν άποτνγχάνει απο τοιι Ι Οεραπεύη πάσας τάς άνω πα#η«Γ Δέ έ ίόευμα 11/ει Οεραπεύη ς ς Δέν περιέχει οίνόπνευμα. /ί έθεραπεύθησαν. Πλείστοι απ»| σαν την κόμην των. Διατί οχι. σείς- Γράψατέ μου η επισχε» ιιε. Τιμή φΐάλης 16 ο«Υ· * Εφευρέτιις καί κατασχεναστηΙ 230 V 281η 81., Νενν Υοί Ρηοηβ: Εαοΐίβννδπη» 5ρ25 _Ν ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟ-Γ2, Ι.εΐται καί παρά τφ αηά κιτσα , ,- -, ; · Οτι η χόρη««τ1ς η Μάχω είχε πρόθεσ.ν νά μείνγ, είς Ερημο Χωρ1(> τήν νύκτα εκείνην,
εξηγη&η με τάς τρείς γυναίκας,
αΐτινες; είεΦεασαν λήιτν.« >,Χ_. ^ν
η μαιμμη τοΐ), εσήκωσεν ε¬
πανάστασιν, άπα:τών νά ύπά-τοον ό¬
, ών νά ύπόγοον „.
μου εις ^το Παλαιόν Χωριόν άλ¬
λως ηπείλει δτ: θά έπηγαινεν άΰτό-
η μονος ή με δύο δοσχόπθϋλα τα
ϊ μονος η με δύο δθσκόπθϋλα, τά
ι-οιο θα ωδήγουν τά μικρά" κόπά-
Λ°'Λς "?°ς τ° ·ι^ο? «κείνο.
, Η γροία ενεϊωχε, χ,αΐ 5μα -:
ανατολή τής σελήνης ανεχώρησαν
ομού.
ϋΟΚΟΤΗΥ ΡΑΝΑΜ Α ΗΑΤ
ΔΙΑΓΧΗ2Ι0Υ2 ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $5.60 ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ
^ε-ΙΑΝ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ
ΔΙ' ΙΜΙΤΕΣΙΟΝ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΓΙΟΣ $5.00 ,ΤΟ
Τα κάλλιστα έν τϋ άγοραό.
Είναι έν χρήσει άπό τοΰς με·
γαλειτέρους Πιλοκαθαριστάς
• τής · 'Αμερτχής. Κάμνουν
καπέλλο κανούργιο. Δέν τό
βλάπτουν. Δέν περιίχονν
δξέα.
Ζητήσατε νά σδς στ*ίλο>
μέν δωρεάν ωραίαν ϊΐ
δΐ
κατασκευαστησ ϋΑΟΟΒ
_ 0ΙΚ02 ΙΔΡΥ^ΕΙΣ ΤΩ 1875
626 ΒΕΟΔΒ—ΔΤ ΝΕν7
«κος βιά Ηε,ι Βιιηάβ, Δέρματα χαΐ δλα τα «£βΐί
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» - ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1929.
ΣΕΑΗΝΗ
ΒΟΣΚΟΣ
ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΙΒΑΝ ΣΤΡΑΝΝΙΚ
τόν είχον γιά νά βό-
" - μεγαλοι
μγ
ϊ& Τ' άφεν
Γδέγββ. ίισαν τόσον εύ-
τού
επάνω
ανώαπναντί:
ρείτο πολύ σ' αυτο- τ
ίιταν κάμποι ανοικτοι
έθοϋσε μαραγ-
ζια
νωμέ
ά
ΒΚ,ά,Λθϋπερνιΐκανεϊςχαρου-
^ ξέγνοιαστα την Κυριακη
6έν είχεν εύρη δουλειά σέ
τέτοιο, γιατ' ήταν α η-
ένΟς, μ'ενα μονο χέρ^
,Λμπριχες δέν θέλουν τε
Τότε ό Μανώ έσκαρφαλω-
1 τό βουνό καϊ φύλαγε μή
γη καμμιά γελάδα πέρ
ΰάανους, έκαθάριζε τού;
. .έρέμοαζεν, δταν
ιενΕ χαιρός. £
ν ήταν πολύ αξιος υπηρέτης,
. άφεντινά τού τόν έκρατον-
γιστί άλλον δέν ημπορούσαν
" ουν εύνολα έκεί επάνω.
! τόν άτελείωτον χειμωνα
μονάχα τ' άφεντικά τσυ
Γιά ζωντανά εβλεπε. Κι,' ηταν
τόσο Εύχαριστημένος καϊ ήσυ-
, Μά ιιόλι; αρχιζαν οί καλές
!ς, τό ύποστατικό τους γνώριζε
[ηγητάς;, αρχιζαν τό άοιάκοπο
% ϊΐα τού;, όλο καϊ χονδράν-
η, μέ όαρειά σιδερένΐα μπα-
καί γυναΐκες παράξενα
έ;. Οί περιηγηταί ετρωγαν,
ιν, έτραγουοοϋσαν, μά δέν ρ-
ϊν,αί αύτοι πολύν καιρόν καϊ ό
ώ ίζήλευε την ύγεία τους καί
Ιτεμπελιά τους, μα χωρϊς πολύ
Τνάτού; μισί|.
Τταν ομως καί δσοι εμεναν δ-
((ν ϊποχη «οΐκότροφοι» πειά.
ίανώ -θΐΕλονταις καϊ μή τού;
«ε κάθε μερά. Γελούσαν μέ
ί τρόπον; τού, τρόπους άρκού-
& Τα παιδία τοΰπερναν τής μπότ.
που καί της ερριχναν στό πό
* ή τόν τριγιορνοϋσαν, σάν ε-
: άπό τό δάσος -καϊ έδειχναν
μέ κάθε τι, αοΰ εκανε
ι μοναδικό τού χέρι.
► Μανω αύτούς τούς έμισοΰσε
Ι "αί αυτόν τόν γκρεμισμέ-
. /όν, ποΰ ήταν έκεΐ ψηλά,
',ιαιο ιίηλά άπό τό ύποστατικό.
"5 ο πυργος μέ την κορυφή
™ν περηφσνη^έτραβονσε τούς
νητάς τούς πειά πολλούς.
στά φαρδιά τη; τείχη,
« φάρδος, τα μικρά πα-
1 '.αί μέ γουρλωμένα μά-
τεσ/.όπευαν χωρϊς κανε
• .;Τον Πότε πότε τοϋΌοιχναν
[,^αλα. ε'τσι στ' άστεϊα καί
/β-Ό σκοπό, καϊ 6 Μανώ
,Ια εφοβέριζε μέ τή γροθιά
σοϋπα, 6 Μανώ εσκυβε τό _Τ_..
•/αί στρωνότανε άμίλητος στό φαΐ.
Τόν Μέγε£ δέν τόν έφοβεΐτο
καϊ πολύ. "Ηξευρε πως δέν θά τόν
εδιωχνε, γιατϊ είχαν τέτοια συμφω-
νία: νά γιορτάζτ) κάθε ποϋ οί δον-
λειές δέν θά πέφτανε πολλές. Κσί
γιά νά είναι βεβαιοί, γιά νά τόν1
εχουν σάν δεμένο, συμφώνησαν νά
τόν πληρώνουν, δταν μποροϋσαν
νά κάνουν δυό - τρείς μέρες καί
χωρίς αυτόν. ,
Καποιον Ίοι'λιον, ποΰ εκανε δι-
αβολεμένη ζέστη — κι' επάνω στό
βουνό άκομα πναγότανε κανεϊς —
ό Μανώ αΐσ{Κζν·θτ|κε μεγάλη μελαγ
χολία, στ^ϋδ*. ·και αύτό πώς εΐχε
πολύν καιρόν νά μεθύση, καϊ έσκέ-
φθηκε χώς θά μπορσΰσε μέ κάθε
τρόπο νά δροσίστ) την μελαγχολί-
αν τού μέ κίρς.
Τό κίρς ήταν ή ευτυχία τής ζο>
ής τού· τόν επειθε πώς ήττον ώμορ-
φος, γερός, πλούσιος, πώς τό χέρι
τοι' θά ξαναγινότανε εύκίνητο κτί
Ό Μανώ είχεν άνάγκη νά ξανα
φαντασθη δλ' αύτά, ποΰ τα θεωρσϋ
σε σάν όάσεις στή μονότονη ζωή
τού.
Δέν εΐχε χρήματα, μόνον ενα πά
?ηό ρολόί, δώρο τοΰ κ. Μέγερ. Δέν
θαξιζε καί πολύ· τόσω τό χειρότε-
ςο· τό μεθύσι, ή ευτυχία τού δέν
•θά θαστοϋσε πολύν καιρόν.
"Εφεοε πίσω τα ζψά τού πειό
νωρίς· επειτα κατέβηκε στό κοντι-
νό χωριό καί ηύρεν ενα χρυσοχόον
«ρυσικά πειά γενναιόδωρον άπό τόν
σαράψη καϊ πειό καλόν έκτιμητή
τοϋ ρολογιού. 'Επίοτευεν πώς θα-
παιρνε δυό - τρίαμάρκα. Ό χρυσο
χόος τουδωσε δώδεκα καί τόν εύ-
χαρίστησε γιά τό ώραΐό τού «χρο-
νόμετρο*. Ό Μανώ λυττήθηκε μιά
οτιγμή, γιατϊ ε'ννοιαΐσε πώς τό δώ¬
ρο τ' άφεντικοϋ τού αξιζε· μά ή
χαρά πώς ίΗαπινε σέ λιγάκι. τού-
σβυνε ·κά·θε τύψι. Πήγε ΐσια στο
καπηλειό· μέ την γροθιά τού γε-
μάτη νομίσματα χτύπησε στόν πάγ-
κο καί παοήγγειλε γερή προμή-
νεια.
"Επειτα μέ ξαφνική γενναιοδω-
ρία εφώναξε στούς αλλους, ποί-
πιναν μπύρα:
— Σύντροφοι, άπόψε κεονω.
Δυό μέρες ό Μανώ ήταν εύτυ-
γισμένος, μεθυσμένος πολύ, μέ κίρς
καϊ μέ δνειρα. "Οταν πειά δέν τον-
μεινε τίποτα, αίσθάνθηκε άπελπι
σία. 'Ελεεινός ξαναγύρισε στό 6ον-
ό, άνάμεσα άπό τής κατάμαυρες
άνώμαλες γραμμές — ετσι έφαίνϊ-
το — των δρόμον τοϋ δάσους, καί
έφθασε στό ύποστατικό. Τα σκυλ-
λιά τόν γνώριζαν καί δέν ούρλιά
σαν. Κανείς δέν τόν .τήρεν είί>ησι.
Ό Μανώ έπεσεν άνάσκελα στο
κρεοάτι τού, άκο'μπ;ώντας τό σα-
γόνι στή γροθιά τού κι' ερ-ριξε^μιά
ματιά έ'ξω άπ' τό παράθυρο. 'Ειι-
πρός στόν ούρανό ήπλώνοηο σέ
Ή ήθοποιός τοΰ κινηματογράφου, Άλμα Μπέννεττ, μετά τοΰ Χάρρυ Σπίγ-
χλερ, δν ύπανδρευθη έν Λός νΑντζελες.
μιά φουτοκή σειρά οί κορφές των κανένα νά τα κ^υφοκυττάζη.
πριναριων
Ή Σλ
ρ
Ή Σελήνη, ^οστρόγγυλος, ε-
δειχνε τό πρόσωπον της, ζαρωμέ-
νο σάν γρηάς καί γύρω - γνριο
(ιυννεφάκια παιχνιδιάρικα πότε τό
σκέπαζαν καϊ πότε τό ξεσπεπαζαν.
'ΗΙΣίλήν1] μισογελαστην μισο-
ό Μώ Π
ώσάν κι' αυτόν,
στό σκότος. Καί
εΐπε:
ξ;Ισωςκα1μέμ€.
Ρ,η ταπει,νωσί τού· ό άφεντι
ΛΓ«νω ήταν Ήρακλής·
τοΰ φοινότανε παι-
^ς ί*ν«ε πέρα μέ τή
^ρη ευχολία τής πειό χον-
•ες Κλάδευε, ?σκατ5εχ έ-
""'αΐ σ δλ' α*τά έψαινό-
τόν «ση-
α εί-
Α1^ δέν
τού
1
πο{!
1ί^
τού να παί;
ταν
, ό Μανώ
: ό
VI
ουσε στό
βαθΰ
σοβαρή έρέ·θισε τόν Μανώ. Παρα
κολουθοΰσε μέ χαρά τα σύννεφα
ποΰ την έβασάνιζαν καϊ ένόόιιιζε
πως της εκανε κακό.
"Τότε έγελούσε.
"Αλλα σύννεφα ήρθανε πνκνΛ
χαί την έσκέπασαν, την έ'σβυσαν.
Ό Μανώ ιέφοηττάσίτηκε την Σελή*
νην αΐχμάλωτον Λ"Λ" "■' ""τΚν
μέσα στό σκότο;
— Τί ώραΐα!
Μά έξαφνα, τα σύν'&φα εφυγαν
στό 6άθος σάν νά τα έτραβούσαν
τα πρινάρια. Ή Σελήνη έφάνηκε
πάλι πειό καθαρά, γλυκειά, χαροί-
μενη·«6έν εκλαιγε πειά.
Γελοϋσε μάλιστα. Τάχαρακτηρι
οτικά τη; εΐχαν ήσυχάση· εΐχαν ξα
νανεώστ). 'ιΕκύτταζε τόν Μανω α-
πό τό ίιλάί μέ κακία. Προχωροϋ-
σε μέ νάζι στόν ούρανό «Αν τΛ νη
ρίτσια τού χωρίου, Ά-Γ·
σαν τα κο
οταν εβλεπαν
'Καί ούτος την έκύτταζε καϊ τοΓι
χάιδεύε τό πρόσωτο, περνοϋσε στό
σαγόνι καϊ στά μάγουλα τα φωτε·
ρά χέρια'τη;, δροσερά καί γοργά.
— Μοϋ πριονίίζει τό λαιμό, σκ;
ο,θηκε ό Μανώ. Θέλει νά μείνω μό-
νο κεφάλι σάν κι' αύτην.
Δέν έτρόμαξε γιά ΐήν διάθεσιν
αυτήν της Σελήνης καϊ την αφησε
νά τόν κάνη δ,τι ήθελε. «
Μποροϋσε τάχα νά την έμποδί-
Σέ λίγο ή Σελήνη τό κατώρθθ)-
οεν ό Μανώ έμεινεν μόνο κϊφάλι,
παράξενο Ιλοχρρό, ποΰ τό ένόμιζε
φωτερό κι' ώραΐο, ώραΐο σάν τής
Σελήνης. Τώρα τού ώμιλοϋσε μέ
χίλι χάδια· στό πρόσωπό τού εφά¬
νησαν λακκάδια, τό στόμα της
προχωροϋσε γιά φίλημα.
Τό κεφάλι τού Μανώ έφάνηκε
στό παράθυρο.
— Πολύ μακρυά! ένόμισε πώ;
τοϋ έλεγεν ή Σελήνη.
— Μποοώ νά πλησιάσω!. . .ά
πήντησεν ό Μανώ.
Καϊ χωρίς νά έννοη τί εκανε, ά-
νέβηκε στό παράθυρο, εζυγίσθι]-
κε κι' επεσε στό χώμα.
Τό πήδημα τόν εΐχε ζαλίση. Μά
έσήκωσε τό κεφάλι περήφανα.
— Εΐσαι εύχαριστημένη; έρώ-
τησεν.
Ή Σελήνη ήτίχν ύψιιλότερα,
πειό μακρυά άπό πρίν κι' Ιγελοΰ-
οεν.
Ό Μανώ δέν εχασε τό θάρος
τού. "Εμεινεν άκίνητος μιά στιγ¬
μή κι' αφισε την Σελήνη νά ξα^
ναρχίση γύρω στό κεφάλι τού τα
χάδια της. Τότε παρεσύρθηκε κι'
αρχισε ν' άνεΰαίνη πρός αύτην.
Νομίζοντας πως άνέβαινε στόν
άερα έσκάλωσε μέ εύκινησία μαί-
μοΰ; σό νπύργον, Ιπειτα επέρασε
τής σκάλες, ποΰ ηύρε στό έξωτερι-
κό τεϊχος. "Οταν τελείωσαν κ' οί
σκάλες, έ'σκαρφάλωσεν επάνω στής
μεγάλες πέτρες, χωρίς νά νοιοάθτι
τής πληγές τους. Άνέθαινε, άνέ-
βαινε πάντοτε σάν θαμπωμένος,
πρό; την Σελήνην.
'Επί τέλους· ίφθασε στήν άκρη
τοϋ πύργου έστάθηκε κι' έγέλασί.
Τα σκυλλιά ουρλιασαν στό γέ·
λοιο τού καϊ στό ύποστατικό ξα-
φνιάστηκαν στόν ·&πνον τους.
Ό Μανώ έπερπάτησε ατό τεϊ¬
χος, μέ τα μάτια καρφωμένα πάν
τοτε στήν Σελήνην. Της ώμιλοϋσε
κάθε λίγο χαρούμενος. "Οταν εγυ-
ρε -/.αί χάθηκε πίοω άπό τό δάσος
αίσθάνθηκε μιά στιγμή ε/.π/.ηξι
καϊ λύπη· επειτα ξαπλά>θτ{κε επάνω
στό τεϊχος κι' έκοιμήθηκε.
Τό πρωΐ «περιηγηταί», πού πε-
ρίμεναν τού ηλίου την ανατολή, α-
νέιβηκαν πάλι στά έρείπια. Ένω
προχωροϋσαν επάνω στόν δαντελ.-
λωτόν άνήφορον, εσταμάτησαν έμ-
προς σέ μιά μαζα, ποΰ έκινήθηκεν.
ΤΗτο αν&ρωπος, σωριασμένος σάν
σκνλλος, μέ τό κεφάλι κρεμασμέ-
νο στόν άερα. "Ετρεξαν και φώνα-
ξαν τόν άφεντικό. Έκεΐνος έγνώ-
ςισε τόν ύπηρέτην τού.
-— Ό Μανώ! είπεν απλώς.
"Επειτα εφώναξε:
—■ Μή|ν κινεΐσαι!
Μέ σκάλες τοϋ εστειλεν Ινα δέ-
μα σχοιναά. Μηχανικώς εδεσε την
άκρη τού σχοινιοΰ μέ μιά πέτρα
λαί μέ την άλλη έτύ^ιξε την μέσην
τού. "Επειτα έκύλισε βαστώντας
τής πέτρες, ποΰ εξεΐχαν.
Στή μέση τοΰ δρόμου εφθασ.
καί τόν πήρεν ό Μέγερ.
Ό ταν ό Μανώ έφθασε κάτω Ζ
φυγε μουρμουρίζοντας. Τα ροΰχά
τού είχαν κομματιασθτ), τα χέρι α
τού ετρεχαν αΐματα. "Ετρεμε κα'ι
τό κεφ_άλι τού εγερνε κουρασμένο
στούς ώμους.
Έκεΐν)ΐ ποΰ εΐχαν μαζευθή γιά
νά τόν Ίδουν, τόν έστενοχογροϋσα«.
Ο Μέγερ τόν έλυΊτήθηκε ναί
τοΰ εΐπε μ σοειρωνικά, μισοσοβαρο.
— Μ"τρά!βο Μανώ! "Εκανες /.άτι
δυσκολο!
Ό Μανώ τοϋ ερριξε μιά φοβίθη
ματιά κι' επειτα κατέΰασε τα μά¬
τια τού.
Οί γελάδες εβγαιναν μία μία ά¬
πό τόν σταϋλον.
Ό Μανώ έπερίμενε νά βγοΰν ο-
Τότε τής άκολοιΐθησεν άποφα-
<. ι στικα. Χωρίς νά κυττάζη κανένα Ιτεινε τό χέρι τού νά τού δωσουν τό κομ- τσίκι. Άπό τό κατώφλι τοΰ μεγειρει- ού, ή κυρία Μέγερ τοΰ φώναξε: — Μανώ, ελα νά φας σοΰπα! Έ/Λντοστάθτΐκε μιά στιγμή. "Ε¬ πειτα ή πεΐνα νινησε την τροτΐ}. Καϊ πηγε. Ένω ετρωγε, τ' άφεντινά τού κουβέντιαζαν. — Θά τόν κρατήσουμε· ε; —- ΒέΙβαια· μιά κι' είναι έδώ! Ό Μανώ ετρωγε, χωρϊς νά μι- •ίΐ, ά'γριος. >
Ό κ. Μέγερ τουβαλε τό χέρι
οτόν ώμο καί τόν έκόύνη,σε /.άπω;.
— Δέν ·&ά '
πειά έκεΐ επάνω· ε;
— Κόπιασες πολύ νά μ' εΰρινς.
Δέν ξέρεις έσύ νά σκαρφαλώσης.
Υπήρξεν εύτυχής, διότι ό Μέ-
",·ερ, δέν μπόρεσε νά τού δώστ] ά-
πάντησι. Τό κιεφάλι τού τόν εδά-
ρενε, άλλά δέ νεΐχε μετανοήση'.
Στό μυαλό τού μιά Ίδέα έκυριαρ-
χοϋσεν, είχε κάνη κάτι μεγάλο ά-
ληΰτνό κατόρννομα.
Πάντοτε την έκράτησεν αύτη/
την ύπερηφάνεια.
Έν τούτοις έδισπιστοϋσε πε ά
την Σελήνην και την νύχτα,
επρόκειτο νά 6γη, εκλειε τό
Φ πρίν α)αντ|, γιατϊ
ώί ί λύ
ρρ ρ |, γ ήξ
ρε πώς ήταν ώραία καί πολύ έρο
τευμενη μαζύ τού καί εΐχε φα6ν>
μτ, χάση την ζωή τού, άν την ά/οί ·
. ΙΒΑΝ ΣΤΡΑΝΝΙΚ
(Μετάφρασις Ρ. Σ. Παοίση)
ίΠΠϊτι
Ό φιλέλλην στρατηγός ΚΟ-
ΟΗ1Ε εϊΐΓε κάποτε στόν Μζυροκοφ-
δατον: σΕΙναι περίεργον, ότι ώαι·
λοϋτε περισσότερον περί των της
"Ελλάδος είς Παρισίους η έν αΰττ]
α^ Έλλάδ:.» «Γιατί είναι ευκολώ¬
τερον νά λέγίιΚΤ'.ν ή νά χράττωσι,
έ ά ό Μ
στρατηγε», ατττ,ντησεν οΜ
ϊάτος. «Νομίζ,ω περισσότερον, άχήν-
τησεν ό στρατηγός, ότι τουτο συμ
6αίνει, διότι οί έρωντες όμιλοϋσι
πάντοτε ευχαρίστως π&ρΐ τοϋ άν-
τικειαένοο τ ο 5 Ιρωτος αυτών».
«Κρίμα, απήντησεν ό Μαοροχορδβ-
τος, ότι μέ·χρι τούδε ό έρως υμών
Πλατωνικός».
ΣΕΑΗΝΗ
ΒΟΣΚΟΣ
ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΙΒΑΝ ΣΤΡΑΝΝΙΚ
τόν είχον γιά νά βό-
" - μεγαλοι
μγ
ϊ& Τ' άφεν
Γδέγββ. ίισαν τόσον εύ-
τού
επάνω
ανώαπναντί:
ρείτο πολύ σ' αυτο- τ
ίιταν κάμποι ανοικτοι
έθοϋσε μαραγ-
ζια
νωμέ
ά
ΒΚ,ά,Λθϋπερνιΐκανεϊςχαρου-
^ ξέγνοιαστα την Κυριακη
6έν είχεν εύρη δουλειά σέ
τέτοιο, γιατ' ήταν α η-
ένΟς, μ'ενα μονο χέρ^
,Λμπριχες δέν θέλουν τε
Τότε ό Μανώ έσκαρφαλω-
1 τό βουνό καϊ φύλαγε μή
γη καμμιά γελάδα πέρ
ΰάανους, έκαθάριζε τού;
. .έρέμοαζεν, δταν
ιενΕ χαιρός. £
ν ήταν πολύ αξιος υπηρέτης,
. άφεντινά τού τόν έκρατον-
γιστί άλλον δέν ημπορούσαν
" ουν εύνολα έκεί επάνω.
! τόν άτελείωτον χειμωνα
μονάχα τ' άφεντικά τσυ
Γιά ζωντανά εβλεπε. Κι,' ηταν
τόσο Εύχαριστημένος καϊ ήσυ-
, Μά ιιόλι; αρχιζαν οί καλές
!ς, τό ύποστατικό τους γνώριζε
[ηγητάς;, αρχιζαν τό άοιάκοπο
% ϊΐα τού;, όλο καϊ χονδράν-
η, μέ όαρειά σιδερένΐα μπα-
καί γυναΐκες παράξενα
έ;. Οί περιηγηταί ετρωγαν,
ιν, έτραγουοοϋσαν, μά δέν ρ-
ϊν,αί αύτοι πολύν καιρόν καϊ ό
ώ ίζήλευε την ύγεία τους καί
Ιτεμπελιά τους, μα χωρϊς πολύ
Τνάτού; μισί|.
Τταν ομως καί δσοι εμεναν δ-
((ν ϊποχη «οΐκότροφοι» πειά.
ίανώ -θΐΕλονταις καϊ μή τού;
«ε κάθε μερά. Γελούσαν μέ
ί τρόπον; τού, τρόπους άρκού-
& Τα παιδία τοΰπερναν τής μπότ.
που καί της ερριχναν στό πό
* ή τόν τριγιορνοϋσαν, σάν ε-
: άπό τό δάσος -καϊ έδειχναν
μέ κάθε τι, αοΰ εκανε
ι μοναδικό τού χέρι.
► Μανω αύτούς τούς έμισοΰσε
Ι "αί αυτόν τόν γκρεμισμέ-
. /όν, ποΰ ήταν έκεΐ ψηλά,
',ιαιο ιίηλά άπό τό ύποστατικό.
"5 ο πυργος μέ την κορυφή
™ν περηφσνη^έτραβονσε τούς
νητάς τούς πειά πολλούς.
στά φαρδιά τη; τείχη,
« φάρδος, τα μικρά πα-
1 '.αί μέ γουρλωμένα μά-
τεσ/.όπευαν χωρϊς κανε
• .;Τον Πότε πότε τοϋΌοιχναν
[,^αλα. ε'τσι στ' άστεϊα καί
/β-Ό σκοπό, καϊ 6 Μανώ
,Ια εφοβέριζε μέ τή γροθιά
σοϋπα, 6 Μανώ εσκυβε τό _Τ_..
•/αί στρωνότανε άμίλητος στό φαΐ.
Τόν Μέγε£ δέν τόν έφοβεΐτο
καϊ πολύ. "Ηξευρε πως δέν θά τόν
εδιωχνε, γιατϊ είχαν τέτοια συμφω-
νία: νά γιορτάζτ) κάθε ποϋ οί δον-
λειές δέν θά πέφτανε πολλές. Κσί
γιά νά είναι βεβαιοί, γιά νά τόν1
εχουν σάν δεμένο, συμφώνησαν νά
τόν πληρώνουν, δταν μποροϋσαν
νά κάνουν δυό - τρείς μέρες καί
χωρίς αυτόν. ,
Καποιον Ίοι'λιον, ποΰ εκανε δι-
αβολεμένη ζέστη — κι' επάνω στό
βουνό άκομα πναγότανε κανεϊς —
ό Μανώ αΐσ{Κζν·θτ|κε μεγάλη μελαγ
χολία, στ^ϋδ*. ·και αύτό πώς εΐχε
πολύν καιρόν νά μεθύση, καϊ έσκέ-
φθηκε χώς θά μπορσΰσε μέ κάθε
τρόπο νά δροσίστ) την μελαγχολί-
αν τού μέ κίρς.
Τό κίρς ήταν ή ευτυχία τής ζο>
ής τού· τόν επειθε πώς ήττον ώμορ-
φος, γερός, πλούσιος, πώς τό χέρι
τοι' θά ξαναγινότανε εύκίνητο κτί
Ό Μανώ είχεν άνάγκη νά ξανα
φαντασθη δλ' αύτά, ποΰ τα θεωρσϋ
σε σάν όάσεις στή μονότονη ζωή
τού.
Δέν εΐχε χρήματα, μόνον ενα πά
?ηό ρολόί, δώρο τοΰ κ. Μέγερ. Δέν
θαξιζε καί πολύ· τόσω τό χειρότε-
ςο· τό μεθύσι, ή ευτυχία τού δέν
•θά θαστοϋσε πολύν καιρόν.
"Εφεοε πίσω τα ζψά τού πειό
νωρίς· επειτα κατέβηκε στό κοντι-
νό χωριό καί ηύρεν ενα χρυσοχόον
«ρυσικά πειά γενναιόδωρον άπό τόν
σαράψη καϊ πειό καλόν έκτιμητή
τοϋ ρολογιού. 'Επίοτευεν πώς θα-
παιρνε δυό - τρίαμάρκα. Ό χρυσο
χόος τουδωσε δώδεκα καί τόν εύ-
χαρίστησε γιά τό ώραΐό τού «χρο-
νόμετρο*. Ό Μανώ λυττήθηκε μιά
οτιγμή, γιατϊ ε'ννοιαΐσε πώς τό δώ¬
ρο τ' άφεντικοϋ τού αξιζε· μά ή
χαρά πώς ίΗαπινε σέ λιγάκι. τού-
σβυνε ·κά·θε τύψι. Πήγε ΐσια στο
καπηλειό· μέ την γροθιά τού γε-
μάτη νομίσματα χτύπησε στόν πάγ-
κο καί παοήγγειλε γερή προμή-
νεια.
"Επειτα μέ ξαφνική γενναιοδω-
ρία εφώναξε στούς αλλους, ποί-
πιναν μπύρα:
— Σύντροφοι, άπόψε κεονω.
Δυό μέρες ό Μανώ ήταν εύτυ-
γισμένος, μεθυσμένος πολύ, μέ κίρς
καϊ μέ δνειρα. "Οταν πειά δέν τον-
μεινε τίποτα, αίσθάνθηκε άπελπι
σία. 'Ελεεινός ξαναγύρισε στό 6ον-
ό, άνάμεσα άπό τής κατάμαυρες
άνώμαλες γραμμές — ετσι έφαίνϊ-
το — των δρόμον τοϋ δάσους, καί
έφθασε στό ύποστατικό. Τα σκυλ-
λιά τόν γνώριζαν καί δέν ούρλιά
σαν. Κανείς δέν τόν .τήρεν είί>ησι.
Ό Μανώ έπεσεν άνάσκελα στο
κρεοάτι τού, άκο'μπ;ώντας τό σα-
γόνι στή γροθιά τού κι' ερ-ριξε^μιά
ματιά έ'ξω άπ' τό παράθυρο. 'Ειι-
πρός στόν ούρανό ήπλώνοηο σέ
Ή ήθοποιός τοΰ κινηματογράφου, Άλμα Μπέννεττ, μετά τοΰ Χάρρυ Σπίγ-
χλερ, δν ύπανδρευθη έν Λός νΑντζελες.
μιά φουτοκή σειρά οί κορφές των κανένα νά τα κ^υφοκυττάζη.
πριναριων
Ή Σλ
ρ
Ή Σελήνη, ^οστρόγγυλος, ε-
δειχνε τό πρόσωπον της, ζαρωμέ-
νο σάν γρηάς καί γύρω - γνριο
(ιυννεφάκια παιχνιδιάρικα πότε τό
σκέπαζαν καϊ πότε τό ξεσπεπαζαν.
'ΗΙΣίλήν1] μισογελαστην μισο-
ό Μώ Π
ώσάν κι' αυτόν,
στό σκότος. Καί
εΐπε:
ξ;Ισωςκα1μέμ€.
Ρ,η ταπει,νωσί τού· ό άφεντι
ΛΓ«νω ήταν Ήρακλής·
τοΰ φοινότανε παι-
^ς ί*ν«ε πέρα μέ τή
^ρη ευχολία τής πειό χον-
•ες Κλάδευε, ?σκατ5εχ έ-
""'αΐ σ δλ' α*τά έψαινό-
τόν «ση-
α εί-
Α1^ δέν
τού
1
πο{!
1ί^
τού να παί;
ταν
, ό Μανώ
: ό
VI
ουσε στό
βαθΰ
σοβαρή έρέ·θισε τόν Μανώ. Παρα
κολουθοΰσε μέ χαρά τα σύννεφα
ποΰ την έβασάνιζαν καϊ ένόόιιιζε
πως της εκανε κακό.
"Τότε έγελούσε.
"Αλλα σύννεφα ήρθανε πνκνΛ
χαί την έσκέπασαν, την έ'σβυσαν.
Ό Μανώ ιέφοηττάσίτηκε την Σελή*
νην αΐχμάλωτον Λ"Λ" "■' ""τΚν
μέσα στό σκότο;
— Τί ώραΐα!
Μά έξαφνα, τα σύν'&φα εφυγαν
στό 6άθος σάν νά τα έτραβούσαν
τα πρινάρια. Ή Σελήνη έφάνηκε
πάλι πειό καθαρά, γλυκειά, χαροί-
μενη·«6έν εκλαιγε πειά.
Γελοϋσε μάλιστα. Τάχαρακτηρι
οτικά τη; εΐχαν ήσυχάση· εΐχαν ξα
νανεώστ). 'ιΕκύτταζε τόν Μανω α-
πό τό ίιλάί μέ κακία. Προχωροϋ-
σε μέ νάζι στόν ούρανό «Αν τΛ νη
ρίτσια τού χωρίου, Ά-Γ·
σαν τα κο
οταν εβλεπαν
'Καί ούτος την έκύτταζε καϊ τοΓι
χάιδεύε τό πρόσωτο, περνοϋσε στό
σαγόνι καϊ στά μάγουλα τα φωτε·
ρά χέρια'τη;, δροσερά καί γοργά.
— Μοϋ πριονίίζει τό λαιμό, σκ;
ο,θηκε ό Μανώ. Θέλει νά μείνω μό-
νο κεφάλι σάν κι' αύτην.
Δέν έτρόμαξε γιά ΐήν διάθεσιν
αυτήν της Σελήνης καϊ την αφησε
νά τόν κάνη δ,τι ήθελε. «
Μποροϋσε τάχα νά την έμποδί-
Σέ λίγο ή Σελήνη τό κατώρθθ)-
οεν ό Μανώ έμεινεν μόνο κϊφάλι,
παράξενο Ιλοχρρό, ποΰ τό ένόμιζε
φωτερό κι' ώραΐο, ώραΐο σάν τής
Σελήνης. Τώρα τού ώμιλοϋσε μέ
χίλι χάδια· στό πρόσωπό τού εφά¬
νησαν λακκάδια, τό στόμα της
προχωροϋσε γιά φίλημα.
Τό κεφάλι τού Μανώ έφάνηκε
στό παράθυρο.
— Πολύ μακρυά! ένόμισε πώ;
τοϋ έλεγεν ή Σελήνη.
— Μποοώ νά πλησιάσω!. . .ά
πήντησεν ό Μανώ.
Καϊ χωρίς νά έννοη τί εκανε, ά-
νέβηκε στό παράθυρο, εζυγίσθι]-
κε κι' επεσε στό χώμα.
Τό πήδημα τόν εΐχε ζαλίση. Μά
έσήκωσε τό κεφάλι περήφανα.
— Εΐσαι εύχαριστημένη; έρώ-
τησεν.
Ή Σελήνη ήτίχν ύψιιλότερα,
πειό μακρυά άπό πρίν κι' Ιγελοΰ-
οεν.
Ό Μανώ δέν εχασε τό θάρος
τού. "Εμεινεν άκίνητος μιά στιγ¬
μή κι' αφισε την Σελήνη νά ξα^
ναρχίση γύρω στό κεφάλι τού τα
χάδια της. Τότε παρεσύρθηκε κι'
αρχισε ν' άνεΰαίνη πρός αύτην.
Νομίζοντας πως άνέβαινε στόν
άερα έσκάλωσε μέ εύκινησία μαί-
μοΰ; σό νπύργον, Ιπειτα επέρασε
τής σκάλες, ποΰ ηύρε στό έξωτερι-
κό τεϊχος. "Οταν τελείωσαν κ' οί
σκάλες, έ'σκαρφάλωσεν επάνω στής
μεγάλες πέτρες, χωρίς νά νοιοάθτι
τής πληγές τους. Άνέθαινε, άνέ-
βαινε πάντοτε σάν θαμπωμένος,
πρό; την Σελήνην.
'Επί τέλους· ίφθασε στήν άκρη
τοϋ πύργου έστάθηκε κι' έγέλασί.
Τα σκυλλιά ουρλιασαν στό γέ·
λοιο τού καϊ στό ύποστατικό ξα-
φνιάστηκαν στόν ·&πνον τους.
Ό Μανώ έπερπάτησε ατό τεϊ¬
χος, μέ τα μάτια καρφωμένα πάν
τοτε στήν Σελήνην. Της ώμιλοϋσε
κάθε λίγο χαρούμενος. "Οταν εγυ-
ρε -/.αί χάθηκε πίοω άπό τό δάσος
αίσθάνθηκε μιά στιγμή ε/.π/.ηξι
καϊ λύπη· επειτα ξαπλά>θτ{κε επάνω
στό τεϊχος κι' έκοιμήθηκε.
Τό πρωΐ «περιηγηταί», πού πε-
ρίμεναν τού ηλίου την ανατολή, α-
νέιβηκαν πάλι στά έρείπια. Ένω
προχωροϋσαν επάνω στόν δαντελ.-
λωτόν άνήφορον, εσταμάτησαν έμ-
προς σέ μιά μαζα, ποΰ έκινήθηκεν.
ΤΗτο αν&ρωπος, σωριασμένος σάν
σκνλλος, μέ τό κεφάλι κρεμασμέ-
νο στόν άερα. "Ετρεξαν και φώνα-
ξαν τόν άφεντικό. Έκεΐνος έγνώ-
ςισε τόν ύπηρέτην τού.
-— Ό Μανώ! είπεν απλώς.
"Επειτα εφώναξε:
—■ Μή|ν κινεΐσαι!
Μέ σκάλες τοϋ εστειλεν Ινα δέ-
μα σχοιναά. Μηχανικώς εδεσε την
άκρη τού σχοινιοΰ μέ μιά πέτρα
λαί μέ την άλλη έτύ^ιξε την μέσην
τού. "Επειτα έκύλισε βαστώντας
τής πέτρες, ποΰ εξεΐχαν.
Στή μέση τοΰ δρόμου εφθασ.
καί τόν πήρεν ό Μέγερ.
Ό ταν ό Μανώ έφθασε κάτω Ζ
φυγε μουρμουρίζοντας. Τα ροΰχά
τού είχαν κομματιασθτ), τα χέρι α
τού ετρεχαν αΐματα. "Ετρεμε κα'ι
τό κεφ_άλι τού εγερνε κουρασμένο
στούς ώμους.
Έκεΐν)ΐ ποΰ εΐχαν μαζευθή γιά
νά τόν Ίδουν, τόν έστενοχογροϋσα«.
Ο Μέγερ τόν έλυΊτήθηκε ναί
τοΰ εΐπε μ σοειρωνικά, μισοσοβαρο.
— Μ"τρά!βο Μανώ! "Εκανες /.άτι
δυσκολο!
Ό Μανώ τοϋ ερριξε μιά φοβίθη
ματιά κι' επειτα κατέΰασε τα μά¬
τια τού.
Οί γελάδες εβγαιναν μία μία ά¬
πό τόν σταϋλον.
Ό Μανώ έπερίμενε νά βγοΰν ο-
Τότε τής άκολοιΐθησεν άποφα-
<. ι στικα. Χωρίς νά κυττάζη κανένα Ιτεινε τό χέρι τού νά τού δωσουν τό κομ- τσίκι. Άπό τό κατώφλι τοΰ μεγειρει- ού, ή κυρία Μέγερ τοΰ φώναξε: — Μανώ, ελα νά φας σοΰπα! Έ/Λντοστάθτΐκε μιά στιγμή. "Ε¬ πειτα ή πεΐνα νινησε την τροτΐ}. Καϊ πηγε. Ένω ετρωγε, τ' άφεντινά τού κουβέντιαζαν. — Θά τόν κρατήσουμε· ε; —- ΒέΙβαια· μιά κι' είναι έδώ! Ό Μανώ ετρωγε, χωρϊς νά μι- •ίΐ, ά'γριος. >
Ό κ. Μέγερ τουβαλε τό χέρι
οτόν ώμο καί τόν έκόύνη,σε /.άπω;.
— Δέν ·&ά '
πειά έκεΐ επάνω· ε;
— Κόπιασες πολύ νά μ' εΰρινς.
Δέν ξέρεις έσύ νά σκαρφαλώσης.
Υπήρξεν εύτυχής, διότι ό Μέ-
",·ερ, δέν μπόρεσε νά τού δώστ] ά-
πάντησι. Τό κιεφάλι τού τόν εδά-
ρενε, άλλά δέ νεΐχε μετανοήση'.
Στό μυαλό τού μιά Ίδέα έκυριαρ-
χοϋσεν, είχε κάνη κάτι μεγάλο ά-
ληΰτνό κατόρννομα.
Πάντοτε την έκράτησεν αύτη/
την ύπερηφάνεια.
Έν τούτοις έδισπιστοϋσε πε ά
την Σελήνην και την νύχτα,
επρόκειτο νά 6γη, εκλειε τό
Φ πρίν α)αντ|, γιατϊ
ώί ί λύ
ρρ ρ |, γ ήξ
ρε πώς ήταν ώραία καί πολύ έρο
τευμενη μαζύ τού καί εΐχε φα6ν>
μτ, χάση την ζωή τού, άν την ά/οί ·
. ΙΒΑΝ ΣΤΡΑΝΝΙΚ
(Μετάφρασις Ρ. Σ. Παοίση)
ίΠΠϊτι
Ό φιλέλλην στρατηγός ΚΟ-
ΟΗ1Ε εϊΐΓε κάποτε στόν Μζυροκοφ-
δατον: σΕΙναι περίεργον, ότι ώαι·
λοϋτε περισσότερον περί των της
"Ελλάδος είς Παρισίους η έν αΰττ]
α^ Έλλάδ:.» «Γιατί είναι ευκολώ¬
τερον νά λέγίιΚΤ'.ν ή νά χράττωσι,
έ ά ό Μ
στρατηγε», ατττ,ντησεν οΜ
ϊάτος. «Νομίζ,ω περισσότερον, άχήν-
τησεν ό στρατηγός, ότι τουτο συμ
6αίνει, διότι οί έρωντες όμιλοϋσι
πάντοτε ευχαρίστως π&ρΐ τοϋ άν-
τικειαένοο τ ο 5 Ιρωτος αυτών».
«Κρίμα, απήντησεν ό Μαοροχορδβ-
τος, ότι μέ·χρι τούδε ό έρως υμών
Πλατωνικός».
30
Ο
ίί
ΕβΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ■""■·" «■' »νΓΟΥΣΤΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
Η ΛΝΜΙΙΟΥΡΠΛ ΤΗΣ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
•Ή ανοικοδόμησις.— Ή Συν&ταιρική κίνηβις.— Χ*
μεγαλο— ρεπή μέγαρ».— Ή έκ των έρειπίων άνα-
γεννηοις τής μαιρτυρικής πόλεως.
Μέ τό «πτωχό κορίτσι της Νι-
γρίτης» τό αύτοκίνητο τοΰ έπιδε-
ξίου σωφέρ Β·ασιλ. τοΰ Κρητικόν,
ξεκινησαμε γιά τή Νιγρίτα ε"νας
όμιλος άπό οέκα περίπου άτομα,
ά'νδρες καί γυναΐκες, συμπεριλαμ-
βανομένου τοΰ γαμδροΰ, τοΰ κουμ-
πάρου καί τοΰ παρακουμπάρου, ε¬
νός πρώτης τάξεως γλεντζέ, όλό-
κληρο τό συμπεθερικό νά ποΰμε.
ν/ιά νά πάρουμε τή νύμφη τό ώμορ¬
φο κορίτσι τής Νιγρίτης, την σε
μνή νοικθ/ΐυοο.τοΰλα Π ασχάλω
Ντόνα, προσφιλή άδελφή τοΰ κ.
Β. Ντόνα Διε|$υντοΰ τοΰ Δημο¬
τικόν Σχολείου Νιγρίτης
"•Ενα ταξεϊδι εως τή Νιγρίτα,
εχει συντελεσθχ) ε'ι ή
φρας καί των έρειπίων άναγβννω-
μένην ιστορικήν πόλιν.
Μέ ενδιαφέρον πραγματικόν έ-
ρωτοΰμε τόν κ. Ντόνα, διευθυντήν
τοΰ δημοτικόν σχολείου διά την εκ¬
παιδευτικήν κατάστασιν τής Νιγ¬
ρίτης ή όποία άπό απόψεως σχο-
λικών κτιρίων δέν είναι κακή δπως
είς άλλα μέρη τής Μακεδονίας δ-
που τα παιδία είναι καταδικασμένα
νά φοιτοΰν είς έλεεινά δήθεν σχο-
λικά κτίρια τα όποΐα δέν εχουν ου¬
δεμίαν σχέσιν μέ τα λεγόμενα δι¬
δακτήρια.
"Υστερα άετό τον κ. Ντόνα πλη-
σιάζουμε τόν κ. Απόστολον Παν-
απόστασις εκατόν περίπου χιλιομέ- τούναν, τόν πρόεδρον τοΰ Γεωργΐ;
τρων, δέν είναι φυσικά μικρό > ου Συνεταιρισμόν, Ινα λαμπρο και
πρκγμα ιδίως μέ τα κυνικά καύμα-1 ένθουσιώδη νέον ό οποίος μάς δμι-
τα τοϋ Ιουλίου, καί πολύ περισσό- ^εΐ δι« μακρών διά την δρασιν τοΐ
νίωργικοΰ συνεταιρισμόν Νιγρί¬
της, άποτελσνντος παράρτημα τής
τερον με τα γνωστα συγκοινωνια-
ν.ά χάλια μας, τα όποΐα παντσΰ εί¬
ναι τα ίδια χάρις είς την. . . ίδεώ-
}η σνγκοινωνιακή παλιτική των κσ-
Γα καιροΰς Κυβερνήσεων καί ίδιαί-
ϊατα τη; σημερινής.
Παρ' δλα αύτά καί την άνέλΐτι-
στη άβαρία ποΰ επατθε τό αυτοκίνη
τό μας κοντά στόν ίστορικό Λαχα-
να, το ταξεΐδί μας δέν υπήρξε καί
τόσο κουοαστικό καί έπίπονο.
Τό ωραίον περιβάλλον ποΰ ο.
ποτελοΰσεν είς την παρέαν μας ή
συνοδεία των 2 — 3 δεσποινίδιον,
Ι ν συνδυασμώ^ μέ την απόλαυσιν
των γραφικών τοπίων τα όποΐα
ναθ' όλην την διαδρομήν μας περ-
νούσαμε, μάς ξεκούραζε τόσον «δσ-
τε νά αή νκαταλάιβωμεν καλά καλά,
πότε διηνίσαμεν τή|ν έξ εκατόν χι-
λιομέτρων απόστασιν καί έφθάσα-
μεν σώοι καί άβλαοείς είς την πολυ
πάθη Νιγρίταν, την οποίαν ίίστερα
άπό δέκα πέντε δλόκληρα χρόνια
ξανοββλέπουμε.
Ή πρώτη εντύπωσις |κ της επι¬
σκέψεως μας είναι ιέκπληκτική. Τα
ώραΐα καί μεγαλοπρεπή κτίρια τα
όποΐα άντικρύζουμε μαρτυροΰν την
άλματώδη πρόοδον ποΰ εγινε στά
τελευταία αύτά γρόνια είς την
σκληρώς δοκιμασθείσαν Νιγρί¬
ταν, οί κάτοικοι τής οποίας τόσα
μαρτύρια ώς γνωστόν ύπέστησαν
κατά τό παρελθόν.
Ή δημοσιογραφική ιδιότης μας
πρό παντός είναι έκείνη ή όποία
ί»έν μάς άφίνει άσνγκινητους πρό
τής θέας των μεγαλοπρεπώς κτιρί-
ων, «τρό τής ζωηράς κινήσεως, ή
όποία παραττίθΐϊται είς την αγο¬
ράν, έμφανίζουσαν όψιν άγοράς,
μάλλον μεγαλοπόλεως, πρό της ό-
Ένώσεως Γεωργικών Συνεταιρι·
σμων τοΰ Νομοΰ Σεορών. Κάμνο¬
μεν δ,τι είναι ανθρωπίνω; δυνατόν
μάς λέγει μέ μεγάλην μετριοφρο-
σύνην ό κ. Παντούνας διά την ά-
νάδειξιν τοΰ συνεταιρισμόν μας
άριθμοΰντος όκτακόσια καί πλέον
μέλη καί έκτελοΰντο; άρκετά καλ^ΐ
τόν προορισμόν τού, λαμβανομένων
ύπ' όψει των μέσων τα όποΐα δια-
ΰέτομεν.
Τελευταίως προββημεν τονίζει δ
ΐδιος είς την προμήθειαν καί δια¬
νομήν σπάγκου διά τό άράθιασμα
των καπνών, περί τάς 5.000 οκά
δας, εις τιμήν πολύ εύθηνοτέραν
άπό εκείνην τοΰ εμπόριον. "Ολι
αύτη ή ποσότης διενεμή-θη επί πι-
στώσει είς τούς (τυνεται.'Λσμούς της
επαρχίας Νιγρίτης.
Περαιτέρω ό κ. Παντούνας
μάς ομιλεί καί διά την συντελεσθεΐ-
ιταν σοβαράν πράγματι εργασίαν
&ον άφορα την άνοικοδόμησνν της
πόλεως Νιγρίτης.
Όμολογουμένω:, δέ ώς εύχα.ρά-
ο'τως διεπιστώσαμεν έκ προχείρον
ερεύνης καί είς τό κεο,χίλαιον αύτό
οί φιλότιμοι καί έργατικοί κάτοικο4
τής Νιγρίτης δέν ύστέρησαν. Υ¬
πο την ένθουσιώδη καί δημιουργι¬
κήν πνοήν τόσον τοΰ σημερινοΰ
προέ&ρου της Κοινότητος κ. Ά-
στερίου Μπλιάτη, δσων καί των λοι
πων κοινωνικών παραγόντων, έγι¬
ναν κυριολεκτικώς θαύματα. Τα ά-
νεγερ'θένϋα μεγαλοπρεπή καταστή-
ματα είναι, ένδεικτικά τής δραστη¬
ριότητος των άνιτρώπων αυτών, οί
όιποΓοι «ργάζονται μέ όλας των τάς
δυνάμεις διά την αναγέννησιν της
φθαλμοφανοΰς τέλος προοδον ποΰ καταστραφείσης πόλεώς των.
ΡβΓΥ 811Τ Ο Ρ Η ΜΑΤΑ
ΛΡΑΜΑΤΙΚΑ ΤΕΡΠΝΑ ΑΙΛΑΚΤΙΚΑ
ΑΡΓΕΝ ΛΟΥΠΕΝ
Υπο Μωρις ΝεμΛλαν.— "Ενα άπό τα έπκρανίστϊρα καΐ τϊχνυίώτϊρα
είςπλοκην αστννομικά μυθιοτθνήματα, είς τό οποίον περιγράφονται οί
άγωνες τοΰ ενγενοΰς τυχοδιώκτου, Λου—τν, των άστυνομιχών, των χα-
κούργων καί τοΰ σαταναχοΰ καί αόρατον έχείνου άντυΐάλου τού, πού δέν
εναι 5λλος άπό τό Ιίιο πλάσμα πΐού λατρευει.
ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝ. ΕΙΚΟΝΩΝ $1.δΟ
Ο ΒΑΡΑΒΑΣ
Υπό Μωρίς Λεβέλ.—Τό δραματικόν καί πλτΐρες ένοιαφέροντος μντΗ-
στόρημα τοΰ Αεβέλ, είς τό οποίον περιγράφονται οί ίθλοι μιάς σναμορί-
ας είς 12 μεγάλα εΐκονογραφημενα έπεισόδια. Σελίδες 400 μέ εΐκόνας
ΤΙΜΑΧΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ «1.50.
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΓΙΑΤΡΟΣ
Υπό Ι. Μαρύ.— Τό μεγολείτερον είς έκτοσιν καί είς αξίαν περι—-
τειώδες οΐκογενειακόν μυθιστόρημα τοϋ γλαςτυροΰ καί τόσον γνω—οί
Γάλλου συγγραφέως τού Άπωλεσθέντος Παραδείσον, είς τό οποίον —-
ριγράφονται οί τραγικοΙ( άθλοι ενός μοιραίον Ιατοοϋ, πού άντ! της ζωής
σκορπίζει Θάνατον. Μετά πολλών εΐκόνων.
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00.
Γράψατ·:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 *¥£6Τ 2βΤΗ βΤ« ΜΕΜ/ ΥΟΒΙΤ, Μ. Υ.
Αί φυλακαί τής όδοΰ Ιΐανιηοηά, είς τό Μπροΰκλνν.— Τελευταίως παρετηρήθησαν απόπειραι γυΐ άς την ψυϋιι:
αύτην μεταξύ των ■έγκαθείρκτων, δπως μιμηθοΰν τό παράδειγμα των καταδίκων τής ΠοηηοπιθΓα, ΑαϋαΓΠ
Εί οί ολοϊοι εΐχσν εξεγέρθη. Ή έπιδεξία δμως πολιτική τοϋ διευθυντού των φυλακών έπρόλαβε
«ξέγερσιν είς τάς φυλακάς τής όδοΰ Κβνηιοητΐ.
ΦΟΝΟΣ ΛΗΠΟΠΜΡΑ ΤΑΙΘΗΡΑΣ
ΘΗΒΑΙ, Αδγουστοςι, 1920.— | θηδών ;χέ
ύιτο άο·τννφ.ικ<;ϋ άτο- ς στ>μπλο-
γ.ατόκιν
μς μ μ
χαρα την μεταξύ βη(5ών-Χαλ-
έ Ρώ έ
η μ
ς Ρετσώνα ·ό
ΐίένος ά-«»τϊ 15.000 δραχμών
Παναγιώτης Μπαλατσος ' όστις
μοτά των τ· ντρόφων τον έλυμ,αίνε-
το τάς περιφερείας βηδών—-Βθ'-
ωτίας καί Λο-λρίϊος άπό ετοος κα'ι
πλέον.
Α'ί' άνω -ερ-φίρειαι άπο πολλών
αννών είχον κατέστη τό κέντρον
Λείστων κακοπθίών οτ όχοίοι μέ
έκ€'.άσεις, σ«λλτ>ψεις καί ζωοκλο-
πίας, νχον κατατρομάξει τοϋς πο¬
λίτας.
Μεταξί» των κακοχοιών τούτων
σ·.>γκατελέγοντο καί οί έΐξ Άγράφων
Παναγιώτης Μχαλατβός καί Κων.
Μθ'οστάκας οΐτινες άπό τοΰ παρελ-
θόντος Όκτωδρίου σιιμ,ιτήξαντες
ί υ ί
—ν μόστα%3
καί πολιτικήν περτδολήν. Περιε-
*ερετ« 5έ τέτε είς την περιφέρειαν
Θηβών—'Σπαΐϊων^—Βαγίων.
Αί κινήσεις τοΰ «νω ληστού ή¬
σαν γνωσταί είς την
υπο την επωνυμιαν «ΰ
λατσός—Μοοστάκας», έχοντες δέ
ώς οελη τόν Ιωάννην, Μ—εσον, Βε-
λέντζαν κλπ., ήρχισαν δρώντες έν-
τίς τής μεταξΰ θηδών—Λοκοίδος
πεΐιλαμδανομ€νης άκτίν&ς.
Κατ' Απρίλιον ίέ είς τό
Βάγια καί ακριβώς είς την
«Άγιάννης Μαζαράκης»
τιταν τον ι»:όν τοΰ κτηνοτρόφον)1 Ρεμ-
πθϋτσίκοο τόν οποίον άφοϋ άπήγα-
γον είς τα δρη επί τετραήμερον, ά¬
φηκαν ελεύθερον, λαβόντες ώς λ-5-
τρα 25.000 ίραχαών.
Έκτοτε ή σ^μορία ήρχισεν έν-
τονϊι)μ-έραν την δράσιν της καί /.ατά
ποικίλον καί αγριον τρόπον, ώστε
ή' κάτοικο; τής περιφερείας θηιδών
τρουοκρατηρένοι νά δκΐτάζθϋν να έ-
ξέρχωνται είς τοΰς 'άγρούς των
Αί ενεργειαι τής νποδιοικήσεΜς
θηδών ήτις, ώς έπληροφορ^ήβη, ότι
κακοποΐοί ήρχισαν νά λόμαίνωνται
την περιφέρειαν μας, υπήρξαν τό¬
σον σημαντΓκαί καί τελεσφορο:, ώσ¬
τε 5·.ά καταλληλοτάτων ένεργειών
νά έςακοιίώσΐβ όνομαστικώς το'ός >
ΓίΛάλποντας την έν λόγω συμ,μορί-
αν κα'. νά αο%τρτ) τοιαύτην πίεσιν
έν δλης τής σομμορίας, ώστε νά
την έςαναγν.άση μετά δίμηνον νά
τραπη ΐιαλΐιμενη εις τα δοτι ττ"
ιΙ ' « Γί|*9
Αττίκης.
Άλλά καί είς το νεον καταφύ-
γιόν των ϊ'· λησταί ίέν έμειναν ά-
.ενόχλητοι έκ μέροι>ς τής Χω:οο>
λακής Θηδών.
Χάρις είς^ τάς άποτελεσματικάς
ενεργείας γ.αί την συστηματικήν πα¬
ρακολούθησιν^ τής δλης κινήσεως
Οπο τού μοιράρχου θτιδών χ_ Άλ*.
Λάμπρου καί των άνθυπομοιράοχων
κ.κ. Έμμ. Σεψιενάκη καί Λάυπροο
Ε^ομίου επετεύχθη ή σύλληψις των
σ^μοριτών Μθϋστάκα καί Μπέσοϋ
έναπθ(^ίνα·.τος «ίτω μόνον τοϋΜπα-
λατσοϋ όστις άπδ μηνός καί πλέον
Ιπανήλ&ε πάλιν είς την περιφέρειαν
γ ς η μρρχ
θηίών καί ίή είς τόν μοίραρχον
κ Λάμπρου όστις διά σννεχοΰς κα'ί
έπίσταμενης ενεργείας τού εγνώρι¬
ζε καί τάς μικροτέρας λειττίαερεί-
-χς των κινησεων τοϋ Μπαλατσοό
Την Ιην δέ Αύγούστου πληροφο-
ρη&είς το κρησφιόγετον τοΰ λιρστοΰ,
παρέλαβε μετ)1 έακ>τοΰ ίύο αύτοκί-
νητα. τοίις άν&·οπς κ. κ
Σεϊμενάχϊτν καί Ε&Ουμίου, τους έν-
ωμοτάρχοος κ. κ. Σ. Ρωμάνον, Ί.
Ρηγόπουλον καί Σ. Γπορίδωνο: κχί
τόν -χωροφύλακα Στράττίν καί κατ-
ηυΐθύ>/θηισαν άπαντες είς τό ύποβει-
'/θέν μερίς όπερ ήτο ό^ Π ροφήτης
Ηλίας, παρά την δασώδη Ικτατιν
τής περιφερείας Χαλίων.
Το άπ>>— ασμα κατελθόν το5 αϋ-
τοκϊνήτου, κατενεμήΊθη καί κατηο-
ι&ύνθη καταλλήλως πρός κύκλωσίν
τοϋ ληστου <—μφώνως πρός τάς δ- δηγίας τοϋ επί κεφαλής κ. Λάμ.- Ό Μπαλατσός άπό άχοστάα; 10Χ) μέτρων ώς αντελήφθη τι στυνομ:κά όργανα, έθοί/τ)9η ήρχισε φεύγων καί πυροίολών >μ
■στόλ'.ον. Κατόπιν είκοσαλ€xτο^ |
γ ής κατ)' ήν άντηλλάγτ)ΐαν ΐλ
2 δλί ό λή
σαν
των 2Γ» χοροδολκτμοί, ό
πεσε δληθείς νπά τριών
ίύο είς το στήθος %χ μιάς είς
άρ'στεράν ν.ρότα^ον.
Τό πτώμά τ&ο κατόπιν μετ:φ
Θη είς τα αστυνομικόν /.ατάσ:ι
Θη-δών καί έξετεθη είς κοινήν 6.
Διά τό ανωτέρω κατό;6ωα« "*
μας όογάνων ('
,... ..„------ατώνΚοίνοτήτ
€ών κ-αί ποοαστε-ων δι' ών
ζοι>ν την εύγνωμοσίνην των πρός
κ. :Λ.άμπρου'δίά την έντονον καί >
πό φόρον δράσιν αΰτο5 χαί των ;
ω.χατικών κ. κ. Σειμενάχη :
&υμίου διά την σύλληψιν όλων ■
κακοχοιών «τοιχΐίων τής περιφε
άς μας καί την άπηνή δίωξιν :
Γ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΣ
ληστών.
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝί
Πρωτοτΰ.·του εμπνεύσεως Ά*
κον ιιυθιστόρημα, τό οποίαν
^στόμ« καί ώς «««"«
ημα και ώς """*ν%νΓ '
κόσμον είς τάς Άσήνο?·'
τα πολλών είκάνων.
Τΐ|ΐάται
Η ΔΙΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕ!.,.
Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΕΠΟΝΕΣΕ, ΕΚΛΑΥΣΕί
ΤΡ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΕΒΡΙΑιΥΙΒΕΥΙΕί ί
Ύπηρΐαν στιγμαί καθ* &ς ή αύτοκτονία έφαίνβτο τό μόνον άνπ-
φαρμακον......
Πρός τί ή ζωή; Τί σημαίνει ζωή; Άξίζει τόν κόπον ή ζωη;
Είς μάτην εΐχε ζητήση ευτυχίαν είς την ζωήν τού, είς την
νίαν. "Ο,τι εθεώρει ευτυχίαν πρό μιάς ημέρας, εφαίνετο
σκέψεως καί ψνχικής πάλης ώς μία δλλη ματαιότης.....
Η πνευματική αυτή περιπέτεια διήρκεσεν ίτη χι' ετη.
Καί τελος ή ψυχιχή γαλήνη.... τό ψυχικό Ιεκούρασμα.—
αμδος μιας ζωης.... .
Π ώς περιγράφει τάς διαφόρους ταύτας φάσεις τής ζωης *<"'? Γ, γας Ρώσσος συγγραφεύς, Λέων Τολστόη' Μέ πόσον πόνον, αλλα. κ συναίσθημα χαράς αφήκε τόν κάλαμόν τού νά ζωγραφίση τας βιοψ ρους μάχας μεταξύ τής ψυχής Χαί τοϋ πνεύματός τον μεταςυ ΐ^αΑαμσΰ τβυ καί τής ψυχής τού. Η ΕΞ0ΜΛ 14Ο Τό Ιργον τού «Η ΕΞ0ΜΟΛΟΓΉ2ΙΣ ΜΟΥ> πα«ου<τιάζει _τον " ' όη περιγράφοντα δυνατά τάς διαφόρους μάχας μεταξύ τη! ν^* , 1 τοϋ πνεύματός τού. Ζωγραφίζει την μυθκττορηματικην ι.ξελΐ? ε¬ ίς τρικυμιωδους, έπαναστατικής χαί ήθικώς μϊγάλης- Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΜΟΥ ΥΠΟ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΗ •(Μετάφςασνς Σπ. Χέλμη) Τιμάιται χαρτοδβτον ΎΚ βέν^ς. Ζητήσατέ το άπό τό Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος>.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
28ΤΗ βΤ.,
Ο
ίί
ΕβΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ■""■·" «■' »νΓΟΥΣΤΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
Η ΛΝΜΙΙΟΥΡΠΛ ΤΗΣ ΝΙΓΡΙΤΗΣ
•Ή ανοικοδόμησις.— Ή Συν&ταιρική κίνηβις.— Χ*
μεγαλο— ρεπή μέγαρ».— Ή έκ των έρειπίων άνα-
γεννηοις τής μαιρτυρικής πόλεως.
Μέ τό «πτωχό κορίτσι της Νι-
γρίτης» τό αύτοκίνητο τοΰ έπιδε-
ξίου σωφέρ Β·ασιλ. τοΰ Κρητικόν,
ξεκινησαμε γιά τή Νιγρίτα ε"νας
όμιλος άπό οέκα περίπου άτομα,
ά'νδρες καί γυναΐκες, συμπεριλαμ-
βανομένου τοΰ γαμδροΰ, τοΰ κουμ-
πάρου καί τοΰ παρακουμπάρου, ε¬
νός πρώτης τάξεως γλεντζέ, όλό-
κληρο τό συμπεθερικό νά ποΰμε.
ν/ιά νά πάρουμε τή νύμφη τό ώμορ¬
φο κορίτσι τής Νιγρίτης, την σε
μνή νοικθ/ΐυοο.τοΰλα Π ασχάλω
Ντόνα, προσφιλή άδελφή τοΰ κ.
Β. Ντόνα Διε|$υντοΰ τοΰ Δημο¬
τικόν Σχολείου Νιγρίτης
"•Ενα ταξεϊδι εως τή Νιγρίτα,
εχει συντελεσθχ) ε'ι ή
φρας καί των έρειπίων άναγβννω-
μένην ιστορικήν πόλιν.
Μέ ενδιαφέρον πραγματικόν έ-
ρωτοΰμε τόν κ. Ντόνα, διευθυντήν
τοΰ δημοτικόν σχολείου διά την εκ¬
παιδευτικήν κατάστασιν τής Νιγ¬
ρίτης ή όποία άπό απόψεως σχο-
λικών κτιρίων δέν είναι κακή δπως
είς άλλα μέρη τής Μακεδονίας δ-
που τα παιδία είναι καταδικασμένα
νά φοιτοΰν είς έλεεινά δήθεν σχο-
λικά κτίρια τα όποΐα δέν εχουν ου¬
δεμίαν σχέσιν μέ τα λεγόμενα δι¬
δακτήρια.
"Υστερα άετό τον κ. Ντόνα πλη-
σιάζουμε τόν κ. Απόστολον Παν-
απόστασις εκατόν περίπου χιλιομέ- τούναν, τόν πρόεδρον τοΰ Γεωργΐ;
τρων, δέν είναι φυσικά μικρό > ου Συνεταιρισμόν, Ινα λαμπρο και
πρκγμα ιδίως μέ τα κυνικά καύμα-1 ένθουσιώδη νέον ό οποίος μάς δμι-
τα τοϋ Ιουλίου, καί πολύ περισσό- ^εΐ δι« μακρών διά την δρασιν τοΐ
νίωργικοΰ συνεταιρισμόν Νιγρί¬
της, άποτελσνντος παράρτημα τής
τερον με τα γνωστα συγκοινωνια-
ν.ά χάλια μας, τα όποΐα παντσΰ εί¬
ναι τα ίδια χάρις είς την. . . ίδεώ-
}η σνγκοινωνιακή παλιτική των κσ-
Γα καιροΰς Κυβερνήσεων καί ίδιαί-
ϊατα τη; σημερινής.
Παρ' δλα αύτά καί την άνέλΐτι-
στη άβαρία ποΰ επατθε τό αυτοκίνη
τό μας κοντά στόν ίστορικό Λαχα-
να, το ταξεΐδί μας δέν υπήρξε καί
τόσο κουοαστικό καί έπίπονο.
Τό ωραίον περιβάλλον ποΰ ο.
ποτελοΰσεν είς την παρέαν μας ή
συνοδεία των 2 — 3 δεσποινίδιον,
Ι ν συνδυασμώ^ μέ την απόλαυσιν
των γραφικών τοπίων τα όποΐα
ναθ' όλην την διαδρομήν μας περ-
νούσαμε, μάς ξεκούραζε τόσον «δσ-
τε νά αή νκαταλάιβωμεν καλά καλά,
πότε διηνίσαμεν τή|ν έξ εκατόν χι-
λιομέτρων απόστασιν καί έφθάσα-
μεν σώοι καί άβλαοείς είς την πολυ
πάθη Νιγρίταν, την οποίαν ίίστερα
άπό δέκα πέντε δλόκληρα χρόνια
ξανοββλέπουμε.
Ή πρώτη εντύπωσις |κ της επι¬
σκέψεως μας είναι ιέκπληκτική. Τα
ώραΐα καί μεγαλοπρεπή κτίρια τα
όποΐα άντικρύζουμε μαρτυροΰν την
άλματώδη πρόοδον ποΰ εγινε στά
τελευταία αύτά γρόνια είς την
σκληρώς δοκιμασθείσαν Νιγρί¬
ταν, οί κάτοικοι τής οποίας τόσα
μαρτύρια ώς γνωστόν ύπέστησαν
κατά τό παρελθόν.
Ή δημοσιογραφική ιδιότης μας
πρό παντός είναι έκείνη ή όποία
ί»έν μάς άφίνει άσνγκινητους πρό
τής θέας των μεγαλοπρεπώς κτιρί-
ων, «τρό τής ζωηράς κινήσεως, ή
όποία παραττίθΐϊται είς την αγο¬
ράν, έμφανίζουσαν όψιν άγοράς,
μάλλον μεγαλοπόλεως, πρό της ό-
Ένώσεως Γεωργικών Συνεταιρι·
σμων τοΰ Νομοΰ Σεορών. Κάμνο¬
μεν δ,τι είναι ανθρωπίνω; δυνατόν
μάς λέγει μέ μεγάλην μετριοφρο-
σύνην ό κ. Παντούνας διά την ά-
νάδειξιν τοΰ συνεταιρισμόν μας
άριθμοΰντος όκτακόσια καί πλέον
μέλη καί έκτελοΰντο; άρκετά καλ^ΐ
τόν προορισμόν τού, λαμβανομένων
ύπ' όψει των μέσων τα όποΐα δια-
ΰέτομεν.
Τελευταίως προββημεν τονίζει δ
ΐδιος είς την προμήθειαν καί δια¬
νομήν σπάγκου διά τό άράθιασμα
των καπνών, περί τάς 5.000 οκά
δας, εις τιμήν πολύ εύθηνοτέραν
άπό εκείνην τοΰ εμπόριον. "Ολι
αύτη ή ποσότης διενεμή-θη επί πι-
στώσει είς τούς (τυνεται.'Λσμούς της
επαρχίας Νιγρίτης.
Περαιτέρω ό κ. Παντούνας
μάς ομιλεί καί διά την συντελεσθεΐ-
ιταν σοβαράν πράγματι εργασίαν
&ον άφορα την άνοικοδόμησνν της
πόλεως Νιγρίτης.
Όμολογουμένω:, δέ ώς εύχα.ρά-
ο'τως διεπιστώσαμεν έκ προχείρον
ερεύνης καί είς τό κεο,χίλαιον αύτό
οί φιλότιμοι καί έργατικοί κάτοικο4
τής Νιγρίτης δέν ύστέρησαν. Υ¬
πο την ένθουσιώδη καί δημιουργι¬
κήν πνοήν τόσον τοΰ σημερινοΰ
προέ&ρου της Κοινότητος κ. Ά-
στερίου Μπλιάτη, δσων καί των λοι
πων κοινωνικών παραγόντων, έγι¬
ναν κυριολεκτικώς θαύματα. Τα ά-
νεγερ'θένϋα μεγαλοπρεπή καταστή-
ματα είναι, ένδεικτικά τής δραστη¬
ριότητος των άνιτρώπων αυτών, οί
όιποΓοι «ργάζονται μέ όλας των τάς
δυνάμεις διά την αναγέννησιν της
φθαλμοφανοΰς τέλος προοδον ποΰ καταστραφείσης πόλεώς των.
ΡβΓΥ 811Τ Ο Ρ Η ΜΑΤΑ
ΛΡΑΜΑΤΙΚΑ ΤΕΡΠΝΑ ΑΙΛΑΚΤΙΚΑ
ΑΡΓΕΝ ΛΟΥΠΕΝ
Υπο Μωρις ΝεμΛλαν.— "Ενα άπό τα έπκρανίστϊρα καΐ τϊχνυίώτϊρα
είςπλοκην αστννομικά μυθιοτθνήματα, είς τό οποίον περιγράφονται οί
άγωνες τοΰ ενγενοΰς τυχοδιώκτου, Λου—τν, των άστυνομιχών, των χα-
κούργων καί τοΰ σαταναχοΰ καί αόρατον έχείνου άντυΐάλου τού, πού δέν
εναι 5λλος άπό τό Ιίιο πλάσμα πΐού λατρευει.
ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝ. ΕΙΚΟΝΩΝ $1.δΟ
Ο ΒΑΡΑΒΑΣ
Υπό Μωρίς Λεβέλ.—Τό δραματικόν καί πλτΐρες ένοιαφέροντος μντΗ-
στόρημα τοΰ Αεβέλ, είς τό οποίον περιγράφονται οί ίθλοι μιάς σναμορί-
ας είς 12 μεγάλα εΐκονογραφημενα έπεισόδια. Σελίδες 400 μέ εΐκόνας
ΤΙΜΑΧΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ «1.50.
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΓΙΑΤΡΟΣ
Υπό Ι. Μαρύ.— Τό μεγολείτερον είς έκτοσιν καί είς αξίαν περι—-
τειώδες οΐκογενειακόν μυθιστόρημα τοϋ γλαςτυροΰ καί τόσον γνω—οί
Γάλλου συγγραφέως τού Άπωλεσθέντος Παραδείσον, είς τό οποίον —-
ριγράφονται οί τραγικοΙ( άθλοι ενός μοιραίον Ιατοοϋ, πού άντ! της ζωής
σκορπίζει Θάνατον. Μετά πολλών εΐκόνων.
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ $2.00.
Γράψατ·:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 *¥£6Τ 2βΤΗ βΤ« ΜΕΜ/ ΥΟΒΙΤ, Μ. Υ.
Αί φυλακαί τής όδοΰ Ιΐανιηοηά, είς τό Μπροΰκλνν.— Τελευταίως παρετηρήθησαν απόπειραι γυΐ άς την ψυϋιι:
αύτην μεταξύ των ■έγκαθείρκτων, δπως μιμηθοΰν τό παράδειγμα των καταδίκων τής ΠοηηοπιθΓα, ΑαϋαΓΠ
Εί οί ολοϊοι εΐχσν εξεγέρθη. Ή έπιδεξία δμως πολιτική τοϋ διευθυντού των φυλακών έπρόλαβε
«ξέγερσιν είς τάς φυλακάς τής όδοΰ Κβνηιοητΐ.
ΦΟΝΟΣ ΛΗΠΟΠΜΡΑ ΤΑΙΘΗΡΑΣ
ΘΗΒΑΙ, Αδγουστοςι, 1920.— | θηδών ;χέ
ύιτο άο·τννφ.ικ<;ϋ άτο- ς στ>μπλο-
γ.ατόκιν
μς μ μ
χαρα την μεταξύ βη(5ών-Χαλ-
έ Ρώ έ
η μ
ς Ρετσώνα ·ό
ΐίένος ά-«»τϊ 15.000 δραχμών
Παναγιώτης Μπαλατσος ' όστις
μοτά των τ· ντρόφων τον έλυμ,αίνε-
το τάς περιφερείας βηδών—-Βθ'-
ωτίας καί Λο-λρίϊος άπό ετοος κα'ι
πλέον.
Α'ί' άνω -ερ-φίρειαι άπο πολλών
αννών είχον κατέστη τό κέντρον
Λείστων κακοπθίών οτ όχοίοι μέ
έκ€'.άσεις, σ«λλτ>ψεις καί ζωοκλο-
πίας, νχον κατατρομάξει τοϋς πο¬
λίτας.
Μεταξί» των κακοχοιών τούτων
σ·.>γκατελέγοντο καί οί έΐξ Άγράφων
Παναγιώτης Μχαλατβός καί Κων.
Μθ'οστάκας οΐτινες άπό τοΰ παρελ-
θόντος Όκτωδρίου σιιμ,ιτήξαντες
ί υ ί
—ν μόστα%3
καί πολιτικήν περτδολήν. Περιε-
*ερετ« 5έ τέτε είς την περιφέρειαν
Θηβών—'Σπαΐϊων^—Βαγίων.
Αί κινήσεις τοΰ «νω ληστού ή¬
σαν γνωσταί είς την
υπο την επωνυμιαν «ΰ
λατσός—Μοοστάκας», έχοντες δέ
ώς οελη τόν Ιωάννην, Μ—εσον, Βε-
λέντζαν κλπ., ήρχισαν δρώντες έν-
τίς τής μεταξΰ θηδών—Λοκοίδος
πεΐιλαμδανομ€νης άκτίν&ς.
Κατ' Απρίλιον ίέ είς τό
Βάγια καί ακριβώς είς την
«Άγιάννης Μαζαράκης»
τιταν τον ι»:όν τοΰ κτηνοτρόφον)1 Ρεμ-
πθϋτσίκοο τόν οποίον άφοϋ άπήγα-
γον είς τα δρη επί τετραήμερον, ά¬
φηκαν ελεύθερον, λαβόντες ώς λ-5-
τρα 25.000 ίραχαών.
Έκτοτε ή σ^μορία ήρχισεν έν-
τονϊι)μ-έραν την δράσιν της καί /.ατά
ποικίλον καί αγριον τρόπον, ώστε
ή' κάτοικο; τής περιφερείας θηιδών
τρουοκρατηρένοι νά δκΐτάζθϋν να έ-
ξέρχωνται είς τοΰς 'άγρούς των
Αί ενεργειαι τής νποδιοικήσεΜς
θηδών ήτις, ώς έπληροφορ^ήβη, ότι
κακοποΐοί ήρχισαν νά λόμαίνωνται
την περιφέρειαν μας, υπήρξαν τό¬
σον σημαντΓκαί καί τελεσφορο:, ώσ¬
τε 5·.ά καταλληλοτάτων ένεργειών
νά έςακοιίώσΐβ όνομαστικώς το'ός >
ΓίΛάλποντας την έν λόγω συμ,μορί-
αν κα'. νά αο%τρτ) τοιαύτην πίεσιν
έν δλης τής σομμορίας, ώστε νά
την έςαναγν.άση μετά δίμηνον νά
τραπη ΐιαλΐιμενη εις τα δοτι ττ"
ιΙ ' « Γί|*9
Αττίκης.
Άλλά καί είς το νεον καταφύ-
γιόν των ϊ'· λησταί ίέν έμειναν ά-
.ενόχλητοι έκ μέροι>ς τής Χω:οο>
λακής Θηδών.
Χάρις είς^ τάς άποτελεσματικάς
ενεργείας γ.αί την συστηματικήν πα¬
ρακολούθησιν^ τής δλης κινήσεως
Οπο τού μοιράρχου θτιδών χ_ Άλ*.
Λάμπρου καί των άνθυπομοιράοχων
κ.κ. Έμμ. Σεψιενάκη καί Λάυπροο
Ε^ομίου επετεύχθη ή σύλληψις των
σ^μοριτών Μθϋστάκα καί Μπέσοϋ
έναπθ(^ίνα·.τος «ίτω μόνον τοϋΜπα-
λατσοϋ όστις άπδ μηνός καί πλέον
Ιπανήλ&ε πάλιν είς την περιφέρειαν
γ ς η μρρχ
θηίών καί ίή είς τόν μοίραρχον
κ Λάμπρου όστις διά σννεχοΰς κα'ί
έπίσταμενης ενεργείας τού εγνώρι¬
ζε καί τάς μικροτέρας λειττίαερεί-
-χς των κινησεων τοϋ Μπαλατσοό
Την Ιην δέ Αύγούστου πληροφο-
ρη&είς το κρησφιόγετον τοΰ λιρστοΰ,
παρέλαβε μετ)1 έακ>τοΰ ίύο αύτοκί-
νητα. τοίις άν&·οπς κ. κ
Σεϊμενάχϊτν καί Ε&Ουμίου, τους έν-
ωμοτάρχοος κ. κ. Σ. Ρωμάνον, Ί.
Ρηγόπουλον καί Σ. Γπορίδωνο: κχί
τόν -χωροφύλακα Στράττίν καί κατ-
ηυΐθύ>/θηισαν άπαντες είς τό ύποβει-
'/θέν μερίς όπερ ήτο ό^ Π ροφήτης
Ηλίας, παρά την δασώδη Ικτατιν
τής περιφερείας Χαλίων.
Το άπ>>— ασμα κατελθόν το5 αϋ-
τοκϊνήτου, κατενεμήΊθη καί κατηο-
ι&ύνθη καταλλήλως πρός κύκλωσίν
τοϋ ληστου <—μφώνως πρός τάς δ- δηγίας τοϋ επί κεφαλής κ. Λάμ.- Ό Μπαλατσός άπό άχοστάα; 10Χ) μέτρων ώς αντελήφθη τι στυνομ:κά όργανα, έθοί/τ)9η ήρχισε φεύγων καί πυροίολών >μ
■στόλ'.ον. Κατόπιν είκοσαλ€xτο^ |
γ ής κατ)' ήν άντηλλάγτ)ΐαν ΐλ
2 δλί ό λή
σαν
των 2Γ» χοροδολκτμοί, ό
πεσε δληθείς νπά τριών
ίύο είς το στήθος %χ μιάς είς
άρ'στεράν ν.ρότα^ον.
Τό πτώμά τ&ο κατόπιν μετ:φ
Θη είς τα αστυνομικόν /.ατάσ:ι
Θη-δών καί έξετεθη είς κοινήν 6.
Διά τό ανωτέρω κατό;6ωα« "*
μας όογάνων ('
,... ..„------ατώνΚοίνοτήτ
€ών κ-αί ποοαστε-ων δι' ών
ζοι>ν την εύγνωμοσίνην των πρός
κ. :Λ.άμπρου'δίά την έντονον καί >
πό φόρον δράσιν αΰτο5 χαί των ;
ω.χατικών κ. κ. Σειμενάχη :
&υμίου διά την σύλληψιν όλων ■
κακοχοιών «τοιχΐίων τής περιφε
άς μας καί την άπηνή δίωξιν :
Γ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΣ
ληστών.
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝί
Πρωτοτΰ.·του εμπνεύσεως Ά*
κον ιιυθιστόρημα, τό οποίαν
^στόμ« καί ώς «««"«
ημα και ώς """*ν%νΓ '
κόσμον είς τάς Άσήνο?·'
τα πολλών είκάνων.
Τΐ|ΐάται
Η ΔΙΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕ!.,.
Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΕΠΟΝΕΣΕ, ΕΚΛΑΥΣΕί
ΤΡ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΕΒΡΙΑιΥΙΒΕΥΙΕί ί
Ύπηρΐαν στιγμαί καθ* &ς ή αύτοκτονία έφαίνβτο τό μόνον άνπ-
φαρμακον......
Πρός τί ή ζωή; Τί σημαίνει ζωή; Άξίζει τόν κόπον ή ζωη;
Είς μάτην εΐχε ζητήση ευτυχίαν είς την ζωήν τού, είς την
νίαν. "Ο,τι εθεώρει ευτυχίαν πρό μιάς ημέρας, εφαίνετο
σκέψεως καί ψνχικής πάλης ώς μία δλλη ματαιότης.....
Η πνευματική αυτή περιπέτεια διήρκεσεν ίτη χι' ετη.
Καί τελος ή ψυχιχή γαλήνη.... τό ψυχικό Ιεκούρασμα.—
αμδος μιας ζωης.... .
Π ώς περιγράφει τάς διαφόρους ταύτας φάσεις τής ζωης *<"'? Γ, γας Ρώσσος συγγραφεύς, Λέων Τολστόη' Μέ πόσον πόνον, αλλα. κ συναίσθημα χαράς αφήκε τόν κάλαμόν τού νά ζωγραφίση τας βιοψ ρους μάχας μεταξύ τής ψυχής Χαί τοϋ πνεύματός τον μεταςυ ΐ^αΑαμσΰ τβυ καί τής ψυχής τού. Η ΕΞ0ΜΛ 14Ο Τό Ιργον τού «Η ΕΞ0ΜΟΛΟΓΉ2ΙΣ ΜΟΥ> πα«ου<τιάζει _τον " ' όη περιγράφοντα δυνατά τάς διαφόρους μάχας μεταξύ τη! ν^* , 1 τοϋ πνεύματός τού. Ζωγραφίζει την μυθκττορηματικην ι.ξελΐ? ε¬ ίς τρικυμιωδους, έπαναστατικής χαί ήθικώς μϊγάλης- Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΜΟΥ ΥΠΟ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΗ •(Μετάφςασνς Σπ. Χέλμη) Τιμάιται χαρτοδβτον ΎΚ βέν^ς. Ζητήσατέ το άπό τό Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυκος>.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
28ΤΗ βΤ.,
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1929.
ΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
[ΙΙΕΙΙΙΜΙ
Γ.οτελέβμ*τ* των
έλγων
κατά τα; προσφα'τους ν.οινοτ;-
έκλογάς ή παράταξις : τού δη-
Λοίς χ- Τακτ» Γενοδεζου έπε-
^/.αθ' όλην^ την γραμμήν.
Εχη έμπιστοσύνη εξεδηλώθη
ά«ό'·τον αναμφισβήτητον *αι
^οιεδαλε μέ απόλυτον έκημη-
διότι χοινή όσον και ακραοαν-
'.τεποίθησις έπικρατεϊ ότι πλη-
-ίτάίχανοποιήση τάς προσδοκι-
ΐάντων, έπιμελοΰμενος των κοι
χών πραγμάτων καί διαχειρι-
νος την λαϊκήν περιονσιαν
άφειδοΰς καί ανευ κομαατικών
ρίσεων. Νέος, δγαστήριος,
εντρών έν έαυτψ μόρφωσιν
ώαν, κεκτημένος πείραν μεγ«
, χαρακτήρ άκέραιος, ζυμωμε-
'ριολεΛτικως μέ τόν λαόν. Εϊ-
βέΰαιοι ότι νά θεραπεύση.
χά; ανάγκας τής πόλεώς μας,
παντό; δέ ότι θά άφοσιωθ^
μ:, έπικουροι'μενος καί υπο
φίλων καί συναγωνιστών κ. κ.
αναγ. Ζαφειροπούλου Ιατρόν,
. Διαμαντή έμπόρου καί προ-
ου τού ενταύθα εμπορικον συλ-
γου, Σπύρ. Π ολλάτου έμπορορ-
ιτου, Κων. Σεχρερλη κτηματίου
ί Λ. Άγγελοπσύλου κτηματίου,
εργα νοινωφελή πρός έξυγίαν-
ιν τοΰ τόιου ρυθμίζων την ρυμο-
ί τή; πόλεως καί συνδέων
την διά συμπλέγματος άγροτι-
όδών, ών ή έλλειψις καταφανε
η τυγχάνει, όπισθοοοομοΰσα
ν καθόλου γεωργίαν μας καί έν
ι τέλος ένεργών καί πράττων
τι ΐό πραγματικόν συμφέρον τοϋ
ίον επιβάλλει διά νά αφίση μί-
ποχήν άφοΰ μάλιστα είναι πα-
-νωστον όσον καί βέβαιον ότι δέν
ώαμοάνει τόν κοινοτικόν θώ-
ώ; κομματάρχης, όντε προώρι-
νά εξυπηρετήση κομματικά
&?οντα, άλλά αποκλειστικώς
μονον τάς ανάγκας των συμπο-
» τού, είς την εξυπηρέτησιν
«οποίων άνιδιοτελώς καί μέ εϊ-
«οΐνη θέλησιν, πίστιν καί άφοσί-
τει εαυτόν επί προφανά
"^μφιοβητήτφζημίατώνπρο
"«όν αυτοΰ σιτμφερόνεων.
Ϊ
δίκην έν Λός "Αντζελες, κατόπιν
ό ί ί ό
. Ιούλιος--Παβάτο
ευρισκόμεθα είς παρα-
των δημοτικήν έκλογών, ί,
ικη κατάστασις παραμένη1
εμίαδέάξί
γ
^ π«5«ηρεΐται άπδ
των υποψηφίων καί έκλο-
^Η 1αωα οιοκρωνία
κατόπιν
κα>
^^ήμςέπ
Τ'^ παρελθούσης Κν·-
ας εργασίας καί έμφανά-
^Πλατείαν Ύ
^μ
ων *· Π. Ζωϊ-
οιά την
ί ύ
Οίν ό
^ καί εύχο-
μέλλον έπικρα-
Άπό την προανάκρισιν τοΰ έκατομμυριούχου θεατρώνου Αλεξάνδρου Παν ταζή, ούτινος διετάχθη ή κράτησις ρς^ η ς ζς,
τής κατ' αυτού μηνυσεως επί βιασμώ έκ μερους της χορευτρίας Γιοϋνις Πό ίγκλ, 17 έτών, δταν αύτη εισήλθεν^ είς τό γραφεϊόν τού ίνα καταχωρίση τό
χορευτικόν της νούμερο. Ό Πανταζής ηρνήθη την κατηγορίαν. Ή εικών δεικνύει τόν Πανταζήν καί τόν υίόν( τού Ρόντνυ, ^έξερχομένους τοϋ δικα-
στηρίσυ μετά την ποοανάκρισιν. Δεξι4 φαίνεται ή δεσποινίς Πρίνκλ δεικνύ ούσα επί μοντέλου έν τώ δικαστηρίω τό μέρος δπου έλαβε χώραν έν τω γρα¬
φείω τοϋ Πανταζή ή, ώς λέγει, προσοολή της. Έν τώ κύκλ™ φαίνεται ό μάρτυς Φρέντ Οΐ>άϊζ, όστις είπεν ότι ήκουσε νυναικείας κραυγάς καί τβέξας
είς τό γραφείον τοϋ Πανταζή, εύρε την δεσποινίδα Πρίγκλ.
Τλ ΚΟΙΝΟΤΙΚΑ ΞΑΝ8ΗΣ
Τ& «ερι έκλογής Τούρ-
ΧΗθν Δημοτικόν _ΐυιμ-
βούλων.
ΑΘΗΝΑΙ, 9 Αύγουστον — Είς
τό ΰπβυργειΌν χών '·Εσ·ωτερικών ίέν
έλήψθ-τ) επίσημον τηλεγράφ·φ.α έιΐι-
ίεδαιοΰν τά γραφέντα υπό τίνων ε¬
φημερίδων χερί ταραχών είς Ξάν-
Θην καί εκλογάς Τούρκων δημοτι
κών (Γϋμδούλων
μ
Αντιθέτως, είς τό ά—ουργεΐον έ-
λήφτ)η τηλεγράφημςί τοϋ δουλευτοϋ
κ> Καρ^ωτάκη, άναφέροντος ότι ή
διαλογή των ψήφων £ξακολο^θεϊ ει¬
σέτι, 2έν είναι δέ γνωστόν άπό τοϋ-
ϊε ποΐοι θά είναι δημοτικαί τίμδου-
λοι.
Ή δτίμ!Ο^?γ^ί^>είσα είς Ξάνθην
κακή βντύττωσιςι όφείλεταί είς τούς
άποταχόντας ΰποψηφίους δημάρχους,
οίτινες άπό σκοποΰ διέίωσαν ψειιδώς
ότι άπαντες οί έκλεγέντίς δημοτι-
κοί σύμδο-λοι «Ιναι Τοΰρκο·.. Είς
τουτο έίοηθήθησαν υπό των άρχών,
αίτινες δέν διέψβοσαν τά χί-αγγελ-
λόμενα, άφήσασαι οΰτω νά όςρνθΐΰν
τά πνευματ* είς την Ξάνθην.
Ό κ. Καρυωτάκης ζητεί την <έ- πέμδισιν τοΰ ύπο^ίγείοΐ) διά τήν^πρό λήψιν έκτρόπων έκ τής τοιαύτης τακτικής των άποτοχόντων δημάρ- χων καί των άρχών. Το υπουργείον κατόπιν τούτου έ- νετείλατο τόν οικείον νομάρχην, ό¬ πως ενεργήση 3ιά την πρόληψιν άδικχιολογήτων σκηνών. Έξ άλλου τό υπουργείον ανεκοί¬ νωσεν ότι τά γραφέντα^ 6πό ^τών ε¬ φημερίδων προφανώς είναι ύχερδο- λικά. Πάντως! βνφ|νονται βπίσημοι πληροφορίαι ζητηΰείσαι ήδη άπό τόν νομάρχην. > τ«Χντητος 1500 μ. ν,-
κητής ανεδείχθη ό Γ. Ράμμος μέ
νρόνον 6" όστις καί είς τά νπόλοι-
πα άγωνίσματα δοόμου ελαΰε την
πρώτην θέσιν.
Παρακ(Λουθήσαντε5 το^' Αγώ¬
νας καί μέ ενδιαφέρον τας άξιε-
παίνους προσπαθείας των άθλητων
Τρυπιών, άπεκομίσαμεν την εντύ¬
πωσιν δτι οί φιλότιμοι καί καλοι αύ¬
τοι νέοι μέ τακτικάς συστίΐματικας
προπονήσεις θά άποβωσι τέλί'οι
άθληταί.
Ό άνηπρόεδρος της Κυβερνήσε¬
ως κα;. ύποοργός των Εξωτερικών
κ. Μιχαλακόπουλος ανεκοίνωσεν
χθές πρός τούς άντιπροσώπους τοΰ
τόπου τά εξής:
«Μέ απορίαν είδον είς πρωϊνήν
εφημερίδα, ότι έξεφράτδη έκπληξις
διότι εξελέγη τοπικόν συμβούλιον
Μουσουλμάνων καί τουτο μόνον είς
τόν Δήμον ΞάνΘης καί ούχι είς άλ¬
λην κοινότητα.
«•Είναι γνωστόν, καί οότε άποκρύ-
πτεται άπό κανένα, ότι έν Δυτικη
θράκτ; ΰπάρχει άξ'.όλογος καί συμ-
παγής Μουσουλμανική μειονότης,
άνερχομενη «ίς 100 χιλιάδας ψυ-
χών, επί 300 χιλιάδων συνόλου κα-
τοίκων τής θράκης. Ή αύτη δέ ά-
ναλογία πληθοσμοϋ ΰπάρχει καί έν
Ξάνθτ;.
»Άλλ' οί μέν Μουσο^λμάνοι έκ-
λογείς εψήφισαν όμαδιιιώς τό ψη-
φοδέλτιον των Μουσουλμάνων σ^-
βούλων, ένώ οί "Ελληνες, κατά την
αιωνίαν παράδοσιν, «έδιχάσθησαν καί
την επομένην εκπληκτοι έπληροφο-
ροΰντο τό άποτέλεομα τής έκλο-
γής.»
Αναφορικώς πρός τά τηλεγρα¬
φηθέντα περί έκτρόπων σκηνών 'έν
Ξάν&η ό κ. Μιχαλακόπουλος εδή¬
λωσε:
«"Εζήτησα αρμοδίως πληροφορί¬
ας επί τής είδήσεως ότι εγένοντο
παρεκτροπαί έν Ξάνβτ;. 'Εδεχθην
ταύτην μετ' εκπλήξεως, καθ' όσον
μέχρι τούδε οί Μουσουλμάνοι δέν
μας έσυνήδΐσαν μέ έπεισόδια, τά ό-
πθία νά μάς δίδουν αφορμάς νά δυσ-
πιστώμεν είς τά νομοταγές τοΰ Μο>
σουλμανικοΰ στί
ΝΕΑ ΕΚ ΒΟΛΙΣΣΟΥ ΤΉΣ ΧΙΟΥ
Πανήγυρις της Άγίας ΛΙαρκέλλης
Έκλεχτά βιοΤχα Εχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τού «Έθνικοΰ Κήρνκος».
6Ε0Β0Ε Ε. ΟΟΤΒΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΩΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 6ΚΑΝΌ ΑνΕΝϋΕ
(ΟοΓηεΓ 2ηά Ανεηυε)
ΑδΤΟΚΙΑ, Ι* ^
Έν συνεργασία με'τά τοθ Όοοντο-
Ιατροΰ
V.
Ραΐαζζο.
Τηλέφ. Κανεπ8νοο<1 3266. Εχκπρφ είς την 'Ελλάδα ότε •Αμερικανικόν ίεραπεντήριον Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ όδός Σωκοάτους αριθ. 31 Άθτνναι θεραπ<ύονται ασφαλώς καί άνωδύ- νω; παθολονικά, γυναιχολογοίά «αί δερματικά νοσήματα. Μέθοδος νεωτάτπ. ΒΟΛΙΣΣΟΣ, Χίου, 25 Ίουλί- οι·.— Κατ' ετος την 22αν Ιουλίου τελεΐτίαι θρησκευτική πανήγυρις τή; Αγ. 'Μϊαρκελλης είς την μόλις περί την μίαν ώραν περύΐου απέ¬ χουσαν της Βολισσοϋ, π«ρ«θαλάσ- σιον μαγευτικήν τοποθεσίαν «Αγ. Μαρκέλί.α» έκ τοϋ όμωνύμου ναοϋ. Π>ΛΪστοι 6έ προσέρχονται είς
ταύτην προσκυνηταί έξ δλης της
Χίου καί άπ' άλλα μέρη της Ελλά¬
δος ίνα προσκυνήσωσι την θαυμα-
τυργόν είκόνα τής Αγ. Μαρν.έλ-
λης.
Καί αλλοι μέ προσέρχονται διά
ξηράς, άλλοι δέ διά θαλάσσης, διά
των επί τούτω ναυλσυμένων άτμο-
πλοίων.
Εφέτος είχον ναυλωθη^ιά την
μεταφοράν των προσκυνητών τά
άτμόπλοια «Χίος» καί «Κρόνος»
άτινα θά άνεχώρουν έκ Πειραιώς
την 20ην Ιουλίου, προσεγγίζοντα
δέ την πρωίαν της 21ης είς την πό¬
λιν Χίου, θά παρελάμβανον εκείθεν
>αί αλλους προσκυνητας.
Υπό της έπιτροΐϊης εΐχε προσ-
κλττθη όπως χαροστατήση κατά την
Θείαν Λειτουργίαν ό Μητροπολί-
της Καρδαμύλων κ. Στρουμπής με¬
τά τοϋ Ιεροϋ κλήρου τής Βολισσοϋ.
Ό δέ χορός των ψαλτών άπετελεΐ-
το άπό τούς καλλιφώνους ίεροψάλ-
τας κ. κ. Άργ. Κοκκινάκην καί
Ν. Τσι,ρουγιάννην.
Άθρόοι καταςτθάνουν διά ξηράς
οί προσκυνηταί άπό τά διάφβρα
χωρία τής νήσου άπό τής 20ης Ι¬
ουλίου.
'Εκ των άτμοπλοίων, τό άπόγευ-
μα τής "21ης 'Ιουλίου, πρώτον φθά-
νει ή «Χίος» φέρον υπέρ τούς χι¬
λίους προοτςυντιτάς, μετά ήμίσειαν
δέ ώραν καί ό «Κρόνος» καθυστε-
ρήσαντα αμφότερα λόγω τής θα-
λασσοταραχής, ήτις εξηνάγκασε
καί πλείστους έκ των προσκυνητών
ίνα μή προσέλθωσι. Π αρά την κα¬
κοκαιρίαν ομως άθρόα παρετηοή-
θη προέλευσις προσκυνητών, άπό
τά παρελθόντα ετη.
Έκ των άρχών τής νήσου, έτίμτν-
σαν την εορτήν διά τής παρουσίαν
των ό Στρατιωτικός διοικητής άν-
τισυνταγματάρχης κ. Μπέλιος, ό
Λιμενάρχης κ. Κομνηνός .καί ό
διευθυντής τής άστυνομιας ταγμα-
τάρχης κ. Βολάνης.
Κατά την άποβίδασιν, έπιτροπί]
ύπε'δέχετο τούς προσκυνητας επί
της άπθβάθρας, τοποθετοϋσα τού¬
τους εις τά επί τούτω όρισθεντα
μέρη, δχναμις δέ χωροφνλάκων ν-
πό την άμεσον διοίκησιν τοΰ δ>ρα-
στηρίου καί άκουράστου διοικητοϋ
τοϋ Τμήματος Κσρδαμύλων, άνδ'-
ποι,ιοιράρχου κ. Ν. Σαρή, έπεβλε-
πε την τάξιν.
Καίτοι ή έπιτροπήι άπό ημερών
εϊχε καταί6άλτΐ| ύπερανθιοώπσν»;
τίροσπΚτθείας ίνα <ραΛ·5 άνταξία της θέσεώς της, καί νά καταστήση ανετον την διαμονήν των προσκυ¬ νητών, έν τούτοις δμως δέν προέ¬ βλεψεν εγκαίρως διά την επισκευήν της κατ' ετος κατασκευαζομένης άποβάθρας, άλλα κατά την τελευ¬ ταίαν στιγμήν καί κατά την αφ·- ξιν των άτμοπλοίων κατέφυγεν είς ήμίμετρα έπισκευάζουοα προχεί- ρως τούτην, ούτως ώστε πλεΐστοι των έπι6ατών κατε&αέχοντο κατα την άποτοίΰασιν. Δέν πρέπει δμως διά τ' ανωτέρα) νά κακίσωμεν την έπιτροπϊιν κα» νά άποδώσωμεν είς αδιαφορίαν της την μή κατασκευήν τής άπο- βάΐθρας, ήν προ τριών έτών έλέγι.- το δτι θά κατεσκεύαζον άπό μπ^- τόν - άρμέ. Την είδησιν δέ ταύτην ?σπευσα νά μεταδώσω καί διά τού «'Εθν. Κήρυκος, άλλά είς την Ελ¬ λειψιν χρ-ρμάτων, άνευ των οποίων ουδέν δύναται νά γίνη. Είς την πανήγυριν ταύτην προ- Οίρχονται καί πλεΐστοι μικροπωλη- ταί διαφόρων είδων, έκ Χίου, κα- τασκευάζονται δέ καί πρόχειρα κα- ςρενεϊα καί έστκχτόρια, οί φρίν- τζες, λεγόμεναι. Δημοτικαί και Κοινοτικαί εκλογαι Ένώ τόσος θόρα.·6ος γίνεται στάς λοιπάς Κοινότητος διά τάς ε¬ πικειμένας εκλογάς, έδώ όντε κάν γίνεται συζήτησις πεοΐ τούτων. Ουδείς έθεσεν ύποι|ίηφιότητα διά τό άξίωμα τοΰ Κοινοτικοϋ Συμ- βούλου, καί κατ' άνάνκ»ν θΑ τ·- νηρυχθοϋν νέαι τοιαύται, θά ευ- ρεθοϋν άρά γε ΰποψήφιοι, ή μή- πως ή αύτη ή άδιαφορία θά παρα- τηρτίθη διά τά Κοινοτ ν α (^, φ ττράγματα καί πάλιν; Άς ελπίσω¬ μεν δτι θά γίνη καποια ςύμωσι;, ίνα μή προσαρτηθώμεν εις άλλην πλησιέστερον Κοινότητα. ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
ΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
[ΙΙΕΙΙΙΜΙ
Γ.οτελέβμ*τ* των
έλγων
κατά τα; προσφα'τους ν.οινοτ;-
έκλογάς ή παράταξις : τού δη-
Λοίς χ- Τακτ» Γενοδεζου έπε-
^/.αθ' όλην^ την γραμμήν.
Εχη έμπιστοσύνη εξεδηλώθη
ά«ό'·τον αναμφισβήτητον *αι
^οιεδαλε μέ απόλυτον έκημη-
διότι χοινή όσον και ακραοαν-
'.τεποίθησις έπικρατεϊ ότι πλη-
-ίτάίχανοποιήση τάς προσδοκι-
ΐάντων, έπιμελοΰμενος των κοι
χών πραγμάτων καί διαχειρι-
νος την λαϊκήν περιονσιαν
άφειδοΰς καί ανευ κομαατικών
ρίσεων. Νέος, δγαστήριος,
εντρών έν έαυτψ μόρφωσιν
ώαν, κεκτημένος πείραν μεγ«
, χαρακτήρ άκέραιος, ζυμωμε-
'ριολεΛτικως μέ τόν λαόν. Εϊ-
βέΰαιοι ότι νά θεραπεύση.
χά; ανάγκας τής πόλεώς μας,
παντό; δέ ότι θά άφοσιωθ^
μ:, έπικουροι'μενος καί υπο
φίλων καί συναγωνιστών κ. κ.
αναγ. Ζαφειροπούλου Ιατρόν,
. Διαμαντή έμπόρου καί προ-
ου τού ενταύθα εμπορικον συλ-
γου, Σπύρ. Π ολλάτου έμπορορ-
ιτου, Κων. Σεχρερλη κτηματίου
ί Λ. Άγγελοπσύλου κτηματίου,
εργα νοινωφελή πρός έξυγίαν-
ιν τοΰ τόιου ρυθμίζων την ρυμο-
ί τή; πόλεως καί συνδέων
την διά συμπλέγματος άγροτι-
όδών, ών ή έλλειψις καταφανε
η τυγχάνει, όπισθοοοομοΰσα
ν καθόλου γεωργίαν μας καί έν
ι τέλος ένεργών καί πράττων
τι ΐό πραγματικόν συμφέρον τοϋ
ίον επιβάλλει διά νά αφίση μί-
ποχήν άφοΰ μάλιστα είναι πα-
-νωστον όσον καί βέβαιον ότι δέν
ώαμοάνει τόν κοινοτικόν θώ-
ώ; κομματάρχης, όντε προώρι-
νά εξυπηρετήση κομματικά
&?οντα, άλλά αποκλειστικώς
μονον τάς ανάγκας των συμπο-
» τού, είς την εξυπηρέτησιν
«οποίων άνιδιοτελώς καί μέ εϊ-
«οΐνη θέλησιν, πίστιν καί άφοσί-
τει εαυτόν επί προφανά
"^μφιοβητήτφζημίατώνπρο
"«όν αυτοΰ σιτμφερόνεων.
Ϊ
δίκην έν Λός "Αντζελες, κατόπιν
ό ί ί ό
. Ιούλιος--Παβάτο
ευρισκόμεθα είς παρα-
των δημοτικήν έκλογών, ί,
ικη κατάστασις παραμένη1
εμίαδέάξί
γ
^ π«5«ηρεΐται άπδ
των υποψηφίων καί έκλο-
^Η 1αωα οιοκρωνία
κατόπιν
κα>
^^ήμςέπ
Τ'^ παρελθούσης Κν·-
ας εργασίας καί έμφανά-
^Πλατείαν Ύ
^μ
ων *· Π. Ζωϊ-
οιά την
ί ύ
Οίν ό
^ καί εύχο-
μέλλον έπικρα-
Άπό την προανάκρισιν τοΰ έκατομμυριούχου θεατρώνου Αλεξάνδρου Παν ταζή, ούτινος διετάχθη ή κράτησις ρς^ η ς ζς,
τής κατ' αυτού μηνυσεως επί βιασμώ έκ μερους της χορευτρίας Γιοϋνις Πό ίγκλ, 17 έτών, δταν αύτη εισήλθεν^ είς τό γραφεϊόν τού ίνα καταχωρίση τό
χορευτικόν της νούμερο. Ό Πανταζής ηρνήθη την κατηγορίαν. Ή εικών δεικνύει τόν Πανταζήν καί τόν υίόν( τού Ρόντνυ, ^έξερχομένους τοϋ δικα-
στηρίσυ μετά την ποοανάκρισιν. Δεξι4 φαίνεται ή δεσποινίς Πρίνκλ δεικνύ ούσα επί μοντέλου έν τώ δικαστηρίω τό μέρος δπου έλαβε χώραν έν τω γρα¬
φείω τοϋ Πανταζή ή, ώς λέγει, προσοολή της. Έν τώ κύκλ™ φαίνεται ό μάρτυς Φρέντ Οΐ>άϊζ, όστις είπεν ότι ήκουσε νυναικείας κραυγάς καί τβέξας
είς τό γραφείον τοϋ Πανταζή, εύρε την δεσποινίδα Πρίγκλ.
Τλ ΚΟΙΝΟΤΙΚΑ ΞΑΝ8ΗΣ
Τ& «ερι έκλογής Τούρ-
ΧΗθν Δημοτικόν _ΐυιμ-
βούλων.
ΑΘΗΝΑΙ, 9 Αύγουστον — Είς
τό ΰπβυργειΌν χών '·Εσ·ωτερικών ίέν
έλήψθ-τ) επίσημον τηλεγράφ·φ.α έιΐι-
ίεδαιοΰν τά γραφέντα υπό τίνων ε¬
φημερίδων χερί ταραχών είς Ξάν-
Θην καί εκλογάς Τούρκων δημοτι
κών (Γϋμδούλων
μ
Αντιθέτως, είς τό ά—ουργεΐον έ-
λήφτ)η τηλεγράφημςί τοϋ δουλευτοϋ
κ> Καρ^ωτάκη, άναφέροντος ότι ή
διαλογή των ψήφων £ξακολο^θεϊ ει¬
σέτι, 2έν είναι δέ γνωστόν άπό τοϋ-
ϊε ποΐοι θά είναι δημοτικαί τίμδου-
λοι.
Ή δτίμ!Ο^?γ^ί^>είσα είς Ξάνθην
κακή βντύττωσιςι όφείλεταί είς τούς
άποταχόντας ΰποψηφίους δημάρχους,
οίτινες άπό σκοποΰ διέίωσαν ψειιδώς
ότι άπαντες οί έκλεγέντίς δημοτι-
κοί σύμδο-λοι «Ιναι Τοΰρκο·.. Είς
τουτο έίοηθήθησαν υπό των άρχών,
αίτινες δέν διέψβοσαν τά χί-αγγελ-
λόμενα, άφήσασαι οΰτω νά όςρνθΐΰν
τά πνευματ* είς την Ξάνθην.
Ό κ. Καρυωτάκης ζητεί την <έ- πέμδισιν τοΰ ύπο^ίγείοΐ) διά τήν^πρό λήψιν έκτρόπων έκ τής τοιαύτης τακτικής των άποτοχόντων δημάρ- χων καί των άρχών. Το υπουργείον κατόπιν τούτου έ- νετείλατο τόν οικείον νομάρχην, ό¬ πως ενεργήση 3ιά την πρόληψιν άδικχιολογήτων σκηνών. Έξ άλλου τό υπουργείον ανεκοί¬ νωσεν ότι τά γραφέντα^ 6πό ^τών ε¬ φημερίδων προφανώς είναι ύχερδο- λικά. Πάντως! βνφ|νονται βπίσημοι πληροφορίαι ζητηΰείσαι ήδη άπό τόν νομάρχην. > τ«Χντητος 1500 μ. ν,-
κητής ανεδείχθη ό Γ. Ράμμος μέ
νρόνον 6" όστις καί είς τά νπόλοι-
πα άγωνίσματα δοόμου ελαΰε την
πρώτην θέσιν.
Παρακ(Λουθήσαντε5 το^' Αγώ¬
νας καί μέ ενδιαφέρον τας άξιε-
παίνους προσπαθείας των άθλητων
Τρυπιών, άπεκομίσαμεν την εντύ¬
πωσιν δτι οί φιλότιμοι καί καλοι αύ¬
τοι νέοι μέ τακτικάς συστίΐματικας
προπονήσεις θά άποβωσι τέλί'οι
άθληταί.
Ό άνηπρόεδρος της Κυβερνήσε¬
ως κα;. ύποοργός των Εξωτερικών
κ. Μιχαλακόπουλος ανεκοίνωσεν
χθές πρός τούς άντιπροσώπους τοΰ
τόπου τά εξής:
«Μέ απορίαν είδον είς πρωϊνήν
εφημερίδα, ότι έξεφράτδη έκπληξις
διότι εξελέγη τοπικόν συμβούλιον
Μουσουλμάνων καί τουτο μόνον είς
τόν Δήμον ΞάνΘης καί ούχι είς άλ¬
λην κοινότητα.
«•Είναι γνωστόν, καί οότε άποκρύ-
πτεται άπό κανένα, ότι έν Δυτικη
θράκτ; ΰπάρχει άξ'.όλογος καί συμ-
παγής Μουσουλμανική μειονότης,
άνερχομενη «ίς 100 χιλιάδας ψυ-
χών, επί 300 χιλιάδων συνόλου κα-
τοίκων τής θράκης. Ή αύτη δέ ά-
ναλογία πληθοσμοϋ ΰπάρχει καί έν
Ξάνθτ;.
»Άλλ' οί μέν Μουσο^λμάνοι έκ-
λογείς εψήφισαν όμαδιιιώς τό ψη-
φοδέλτιον των Μουσουλμάνων σ^-
βούλων, ένώ οί "Ελληνες, κατά την
αιωνίαν παράδοσιν, «έδιχάσθησαν καί
την επομένην εκπληκτοι έπληροφο-
ροΰντο τό άποτέλεομα τής έκλο-
γής.»
Αναφορικώς πρός τά τηλεγρα¬
φηθέντα περί έκτρόπων σκηνών 'έν
Ξάν&η ό κ. Μιχαλακόπουλος εδή¬
λωσε:
«"Εζήτησα αρμοδίως πληροφορί¬
ας επί τής είδήσεως ότι εγένοντο
παρεκτροπαί έν Ξάνβτ;. 'Εδεχθην
ταύτην μετ' εκπλήξεως, καθ' όσον
μέχρι τούδε οί Μουσουλμάνοι δέν
μας έσυνήδΐσαν μέ έπεισόδια, τά ό-
πθία νά μάς δίδουν αφορμάς νά δυσ-
πιστώμεν είς τά νομοταγές τοΰ Μο>
σουλμανικοΰ στί
ΝΕΑ ΕΚ ΒΟΛΙΣΣΟΥ ΤΉΣ ΧΙΟΥ
Πανήγυρις της Άγίας ΛΙαρκέλλης
Έκλεχτά βιοΤχα Εχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τού «Έθνικοΰ Κήρνκος».
6Ε0Β0Ε Ε. ΟΟΤΒΟΝΑδ
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΩΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 6ΚΑΝΌ ΑνΕΝϋΕ
(ΟοΓηεΓ 2ηά Ανεηυε)
ΑδΤΟΚΙΑ, Ι* ^
Έν συνεργασία με'τά τοθ Όοοντο-
Ιατροΰ
V.
Ραΐαζζο.
Τηλέφ. Κανεπ8νοο<1 3266. Εχκπρφ είς την 'Ελλάδα ότε •Αμερικανικόν ίεραπεντήριον Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ όδός Σωκοάτους αριθ. 31 Άθτνναι θεραπ<ύονται ασφαλώς καί άνωδύ- νω; παθολονικά, γυναιχολογοίά «αί δερματικά νοσήματα. Μέθοδος νεωτάτπ. ΒΟΛΙΣΣΟΣ, Χίου, 25 Ίουλί- οι·.— Κατ' ετος την 22αν Ιουλίου τελεΐτίαι θρησκευτική πανήγυρις τή; Αγ. 'Μϊαρκελλης είς την μόλις περί την μίαν ώραν περύΐου απέ¬ χουσαν της Βολισσοϋ, π«ρ«θαλάσ- σιον μαγευτικήν τοποθεσίαν «Αγ. Μαρκέλί.α» έκ τοϋ όμωνύμου ναοϋ. Π>ΛΪστοι 6έ προσέρχονται είς
ταύτην προσκυνηταί έξ δλης της
Χίου καί άπ' άλλα μέρη της Ελλά¬
δος ίνα προσκυνήσωσι την θαυμα-
τυργόν είκόνα τής Αγ. Μαρν.έλ-
λης.
Καί αλλοι μέ προσέρχονται διά
ξηράς, άλλοι δέ διά θαλάσσης, διά
των επί τούτω ναυλσυμένων άτμο-
πλοίων.
Εφέτος είχον ναυλωθη^ιά την
μεταφοράν των προσκυνητών τά
άτμόπλοια «Χίος» καί «Κρόνος»
άτινα θά άνεχώρουν έκ Πειραιώς
την 20ην Ιουλίου, προσεγγίζοντα
δέ την πρωίαν της 21ης είς την πό¬
λιν Χίου, θά παρελάμβανον εκείθεν
>αί αλλους προσκυνητας.
Υπό της έπιτροΐϊης εΐχε προσ-
κλττθη όπως χαροστατήση κατά την
Θείαν Λειτουργίαν ό Μητροπολί-
της Καρδαμύλων κ. Στρουμπής με¬
τά τοϋ Ιεροϋ κλήρου τής Βολισσοϋ.
Ό δέ χορός των ψαλτών άπετελεΐ-
το άπό τούς καλλιφώνους ίεροψάλ-
τας κ. κ. Άργ. Κοκκινάκην καί
Ν. Τσι,ρουγιάννην.
Άθρόοι καταςτθάνουν διά ξηράς
οί προσκυνηταί άπό τά διάφβρα
χωρία τής νήσου άπό τής 20ης Ι¬
ουλίου.
'Εκ των άτμοπλοίων, τό άπόγευ-
μα τής "21ης 'Ιουλίου, πρώτον φθά-
νει ή «Χίος» φέρον υπέρ τούς χι¬
λίους προοτςυντιτάς, μετά ήμίσειαν
δέ ώραν καί ό «Κρόνος» καθυστε-
ρήσαντα αμφότερα λόγω τής θα-
λασσοταραχής, ήτις εξηνάγκασε
καί πλείστους έκ των προσκυνητών
ίνα μή προσέλθωσι. Π αρά την κα¬
κοκαιρίαν ομως άθρόα παρετηοή-
θη προέλευσις προσκυνητών, άπό
τά παρελθόντα ετη.
Έκ των άρχών τής νήσου, έτίμτν-
σαν την εορτήν διά τής παρουσίαν
των ό Στρατιωτικός διοικητής άν-
τισυνταγματάρχης κ. Μπέλιος, ό
Λιμενάρχης κ. Κομνηνός .καί ό
διευθυντής τής άστυνομιας ταγμα-
τάρχης κ. Βολάνης.
Κατά την άποβίδασιν, έπιτροπί]
ύπε'δέχετο τούς προσκυνητας επί
της άπθβάθρας, τοποθετοϋσα τού¬
τους εις τά επί τούτω όρισθεντα
μέρη, δχναμις δέ χωροφνλάκων ν-
πό την άμεσον διοίκησιν τοΰ δ>ρα-
στηρίου καί άκουράστου διοικητοϋ
τοϋ Τμήματος Κσρδαμύλων, άνδ'-
ποι,ιοιράρχου κ. Ν. Σαρή, έπεβλε-
πε την τάξιν.
Καίτοι ή έπιτροπήι άπό ημερών
εϊχε καταί6άλτΐ| ύπερανθιοώπσν»;
τίροσπΚτθείας ίνα <ραΛ·5 άνταξία της θέσεώς της, καί νά καταστήση ανετον την διαμονήν των προσκυ¬ νητών, έν τούτοις δμως δέν προέ¬ βλεψεν εγκαίρως διά την επισκευήν της κατ' ετος κατασκευαζομένης άποβάθρας, άλλα κατά την τελευ¬ ταίαν στιγμήν καί κατά την αφ·- ξιν των άτμοπλοίων κατέφυγεν είς ήμίμετρα έπισκευάζουοα προχεί- ρως τούτην, ούτως ώστε πλεΐστοι των έπι6ατών κατε&αέχοντο κατα την άποτοίΰασιν. Δέν πρέπει δμως διά τ' ανωτέρα) νά κακίσωμεν την έπιτροπϊιν κα» νά άποδώσωμεν είς αδιαφορίαν της την μή κατασκευήν τής άπο- βάΐθρας, ήν προ τριών έτών έλέγι.- το δτι θά κατεσκεύαζον άπό μπ^- τόν - άρμέ. Την είδησιν δέ ταύτην ?σπευσα νά μεταδώσω καί διά τού «'Εθν. Κήρυκος, άλλά είς την Ελ¬ λειψιν χρ-ρμάτων, άνευ των οποίων ουδέν δύναται νά γίνη. Είς την πανήγυριν ταύτην προ- Οίρχονται καί πλεΐστοι μικροπωλη- ταί διαφόρων είδων, έκ Χίου, κα- τασκευάζονται δέ καί πρόχειρα κα- ςρενεϊα καί έστκχτόρια, οί φρίν- τζες, λεγόμεναι. Δημοτικαί και Κοινοτικαί εκλογαι Ένώ τόσος θόρα.·6ος γίνεται στάς λοιπάς Κοινότητος διά τάς ε¬ πικειμένας εκλογάς, έδώ όντε κάν γίνεται συζήτησις πεοΐ τούτων. Ουδείς έθεσεν ύποι|ίηφιότητα διά τό άξίωμα τοΰ Κοινοτικοϋ Συμ- βούλου, καί κατ' άνάνκ»ν θΑ τ·- νηρυχθοϋν νέαι τοιαύται, θά ευ- ρεθοϋν άρά γε ΰποψήφιοι, ή μή- πως ή αύτη ή άδιαφορία θά παρα- τηρτίθη διά τά Κοινοτ ν α (^, φ ττράγματα καί πάλιν; Άς ελπίσω¬ μεν δτι θά γίνη καποια ςύμωσι;, ίνα μή προσαρτηθώμεν εις άλλην πλησιέστερον Κοινότητα. ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
ΒϋΝϋΑΥ, Αυθϋ5Τ 25, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5234.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤοΥ~~Ϊ
ΚΑΙ ΖΗΤΗίνΤΑΤΑ ΤΗ-
Ή Μάρβιλ Κρόσσων, άεροπόρος, ή δποία ευρέθη νεκρά είς την έρημον
τής Άριζόνας.
Ή δέσποινας Τζωξεφίν Μάκ Κίν, έκ Μπαλμπόα, τοϋ Παναμά, ή όποία
ενίκησεν εις τους κολυμβητικούς αγώνας της Χονο?ούλου.
Ό Ηατοΐά Ββ&ΐοΐζ, είναι φοιτητης τοΰ Πανεπιστηιιίου τής Γουϊσκόν-
σιν, και ταυτοχρόνως τό άπόγευμα περιφρουρεϊ τούς κολυμ.6ώντας είς τό
Μαντισον Μπίιτς μή πναγοϋν, ένφ την νύκτα εκτελεί χρέη χωροφύλακος.
τόν φίλον τοΰ φονευθέντος, τόν Νικ
Ι~ τ* άεροπλάνον των
ΟΙ άεροποροι, Νικ Μέιμερ όε
έξετελέσαντο πττάσ,ν υπεράνω
XV.
Νο. 5234.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤοΥ~~Ϊ
ΚΑΙ ΖΗΤΗίνΤΑΤΑ ΤΗ-
Ή Μάρβιλ Κρόσσων, άεροπόρος, ή δποία ευρέθη νεκρά είς την έρημον
τής Άριζόνας.
Ή δέσποινας Τζωξεφίν Μάκ Κίν, έκ Μπαλμπόα, τοϋ Παναμά, ή όποία
ενίκησεν εις τους κολυμβητικούς αγώνας της Χονο?ούλου.
Ό Ηατοΐά Ββ&ΐοΐζ, είναι φοιτητης τοΰ Πανεπιστηιιίου τής Γουϊσκόν-
σιν, και ταυτοχρόνως τό άπόγευμα περιφρουρεϊ τούς κολυμ.6ώντας είς τό
Μαντισον Μπίιτς μή πναγοϋν, ένφ την νύκτα εκτελεί χρέη χωροφύλακος.
τόν φίλον τοΰ φονευθέντος, τόν Νικ
Ι~ τ* άεροπλάνον των
ΟΙ άεροποροι, Νικ Μέιμερ όε
έξετελέσαντο πττάσ,ν υπεράνω