184601

^ΧΫΤ^ΕΡΤΚΜΒΕΚ Ι, 1929.— ΥΟΙ·.
XV.
Νο. 3241. ΝΕνΥ ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΙινΕ ΕΣΕΤΑΙ
ΔΥΝΑΤΑΙ Ν1 ΥΠΑΡΞΗ ΦΙΑ1Α ΜΕΤΑΞΥ 4Ϊ0 ΔΙΕΖΕΥΓΜΕΝΩΝ ΣΥΖΥΓΟΝ;
Η ΛΕΣΠΟΙΝΙΣ ΕΝΤΙβ ΜΕ'Ι'Ζ&Ν, ΔΙΕΖΕΥΓΜΕΝΗ ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΤΖ51Ρ-
ΤΖΝΟ ΠΟΛΑΚΚΟ, ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΤΟΥ ΜΕΛΟΔΡΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΙΚΑ-
ΓΟΥ, ΟΕΛΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΙΝ ΑΠΛΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΠΡΟΣ ΑΥ¬
ΤΟΝ.- ΤΙ ΕΠΡΑΞΑΝ ΑΛΛΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΥΡΕΘΕΙΣΑΙ
ΟΜΟΙΑΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ.
Ο τα ν ό έοω; παύση, ήμποροϋν!
;ν ι ποόσωπα, τα όποία πρότερον
τώντο, νά Ιξακολουθήσονν νά
ι φίλοι; "Οίαν ό είς ή ν.αί οί
ι ξ αυτών δέ*· ευρίσκουν πλέον
Ίνα αναμμένον σπινθήρα μέσα
την φαιάν στάκτην τοΰ έξαφανι
ο ι ,τος πάθους των καί πρ·επει νά
Ί ιιώνται μέ στενανμού; λύπης
. ξωηοάς ΐχείνας συγκινήσεις,
ι .τίνες δέν ύφίστανται πλέον, είναι
γ· λ'ίχτόν εις αύτούς νά τηροΰν φι-
/ΐ'ΐ|ν στάσιν ό είς άπεναντι τοΐ
ι./7.ον καί νά έξακολουθήσουν βλέ¬
ποντες ό είς τόν άλλον πλατωνι-
":, Αποτελεί ό -θάνατος τού ε¬
ί ,το; τελειωτικόν χωρισμόν μετα-
ιδυο προσώπων;
/ιοηρά ·9ιασώτις τής Ίδέας τής
ι οωτικής <ριλίας είναι ή Έντιθ .ΜηΙολ', ώραία καί ενδοξος άοιδό- ιοΐ μελοδράματος, ή όποία ποό ό- ~^^ο^ν^^;-;_τ-*.Η.^ '.οτητα. Οχι μόνον είναι ποοθν- "°τ«τη νά έξακολουθήση έμφαν.- 1; την σπεραν υπό την δι- 'γθΛ.,χοϋ τέως συζΰγου της, ωήα ΛΑ^Ις αύτην τψ ιδιωτικήν ^^αυτη,εΐναι έξ ίσον πρόΌυμος *α οιαττ>;ργ εσχάοιστον φιλίαν ιιετ'
Ως σι'ζυνος- ό περίφημος διευ-
*ι·νηρ ή^· απλώς άνυπόφορος,
όιατεινεται -ή Μίςς Μέίζων, καί
α}~1 δεν θα επέστρεψεν είς αυτόν
με κανενα τρόπον. Την υδριζε καί
την ελοιδωρει διαρχώς ε1πεν α-
°- ,δε δι«?κεϊς κατ' αυτής έπιπλή.
^ ζ και κατηγορίαι τί,ν έφερα
ονεδον εις κατάστασιν νενρικής δ-
. - 3|εω?· Ή συμπεριφορά αύτι
", σΛ,νγου της ωφείλετο είς τό ο
εκεινος ήτο άσννήθιστος είς μί
' υνο?ΥΧ-ρθν?ν 'Αμερικανιχήν
-ιΎον με τόσα καί τόσα 5
νος είναι ήναγκασμένος ν' άφιερο')-
νη όλον τόν καιρόν τού είς την εκ¬
τέλεσιν των μονσικών έκτελέσεων.
Γίά γευματίσ{] μέ τόν Πολάκκο,
νά άστειευίΗ} φιλικώ; μετ1 αύτοΓ
εί; τούς οίκον; κοινών φίλων, να
δεχθή εύγενώ; την δευτέραν σύ¬
ζυγον τού, εάν ποτε λάβη τοιαύ¬
την, — διατίίδχι; Νά υποκύψη ο-
μως είς τα φλογερά τού φιλήματα,
— α&τό δχι! Άλλ' ή ίδέα τή; φιλί-
ος — αύτό είναι αλλο πράγμα! Αύ-
τά σκέπτεται ή Μίςς Με-.ζων κοά ή
καρδία τη; δέν τρέφει μΐσο; ή μνη
σικακίαν ή αλλο τι συναίσθημα έκ·
τος τής βοθείας άνακονφίσεως ήν
εύρε διά τής άποκτήσεω; τή; π.ο·ο-
τέρας ελευθερίας της.
Ό άτνχής Πολάκκο πάλιν είπεν
είς τόν δικηγόρον τον ότι η φιλο-
τιμία τού ϊτρο'ιθη είς τόν ύπέρτα-
τον βαθμόν καί ότι μετά δυσκολί-
ν. Α'<«Γ^Λ»-τΐ»στ^?δΛ~τον έκλόνι- οεν ή άνένδοτο; απόφασις τής σι- ζύγου τον, ώστε μετέβη είς την .'- ξοχήν όπως αναλάβη ν.οί δέν ί|δυ- λ-ήθη^νά παραστη εί; τό δικαστή- ριον δταν ή μήτη.0 τοΰ τέκνον τού Ι έλαβε τό διαζύγιόν της. Έν ολίγοι;, αύτό; δέν φρονεί καθόλου ότι ό χωρισμό; τού άπό την σύζυγον τού είναι εύκαιρία πρό; εκδήλωσιν χαράς ή ανταλλα¬ γήν φιλικών μειδιαμάτων μεταξυ αύτοΰ καί της πρώην κ. Πολάκκο, αναμφιβόλως δέ συμφωνεΐ με τον ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗ¬ ΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΣΥ- ΖΥΠΚΟΝ ΠΡΟ- τα « /ειοονομιας υψίστης άπελπισί- ει ή κ. Πο ^ ίου οιτζμχό Υ.^ Λουδοβίκου χαϊμί- ,όλίνων 'Αμερικονίδων, δ Άω^ ή "Εντιθ Με'ιζων, ώραία ά- οιδός τού μελοδρά¬ ματος, ή όποία έ- πιθυμεΐ νά διατηρή οί) την φιλίαν με¬ τά τοΰ πρώήν σν- ζύγου της, Τζώρ- τζιο Πολλάκο, ά- ριστερςί, διευθυν¬ τού τής Σίβικ "Ο- περα Κόμπανυ τοΰ Σικάγου, έπειδή φρονεί ότι έρως καί άγάπη είναι χωρι- στά αίσθήματα. τί) ^ανετΐ, ^ η ομόν τηλ "1 άτομον θαυμα- ί .ν - τον έπιΦ«νή δΐευθχ'ν- ϊ ^ε;9'α> χα1 θά τόν έκτιμό
1"5 ικανωτ«τον έκτελεστήν
ο ςτερ,στασεις είς άς έκεΐ-
χαρακτήρα εκείνον έν τώ «Ριπιδί-
ο> τήςΆαίδης Ούΐντ&ομερ», όστι;
επαινει την γνώμην τοΰ "Οσκαρ
, Ούάϊλντ, ότι «μεταξύ άνδρός καί
γυναικός δύναται νάύπάρξηέ'ρως,
πάιθος, μΐσος ή άδιαφορίβ»-— άλλ'
ουδέποτε φιλία». >. 3» ^ **
"Ισω; αυτή ή ίδέ'/τή; φιλία;
μετά τόν ερωτα, πρΐ3σαρμίν τη; άνευ τή; έλαχί-
οτης ζηλοτνπία; η προσΰο/.ή; τή;
^Λοτιμίαςν τη;. Εάν ή Τζωρτζέτ
ΐθΓτεΓίίτό'προσωπικών θελγήτρων
χαί έβλεπεν έν τη νεαρα κόρη <ιίαν δικαιολογημένην αντίπαλον, ή άνα- γνώρισις τοΰ ένδιαφέροντος τοΰ ουζύγου της υπέρ μιάς αλλης γυ¬ ναικός θά διηρμηνενετο ώς μία (ττακκή σι·μμόρφωσις πρός αναπό¬ φευκτον πεπρωμένον. Άλλ' ^ Τζωρτζέτ Λεμαλάνκ ήτο άκόμη ώ. ραία, δταν ή μικρά Ρενέ ένεφανί· σθη τό πρώτον εί; τίιν ζωήν τοϊ Μαίτερλινκ, ηδύνατο δέ, αν ήθΐλε, νά τόν εμποδίση άπό τού νά την εγκαταλείψη. '.λλ' δχι. ώς φίλη μάλλον παρά ώ; σύζνγος, αύτη ή- σ&άνθη ότι είς νέο; έ'ροος ήτο ά- ναγκαίος διά την πρόοδον τοΰ συ¬ ζύγου τη; καί ή επικρατήσας της: «φιλικής στάσεώ;» τι^ς π-ρός τόν Μαίτερλινκ υπέρ τόν παθητικόν έ'- ρωτά της πρός αυτόν, την έκαμε νά τόν χάση. Ή κ. Άγγνε; Μπάουλτων χ &ϊς την 8ην

<ΕΘΝΙΚΌΧ ΚΗΒ»Υ3».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΠΙΕΜΒΡΙΟΥ, -Ί ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΚΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΚΑΤΟ ΟΓΔΟΟ ΑΙίΙΝΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ.- Ο ΠΑΤΡΟΣ _ ΜΠΕΛΩΜ ΚΑΙ Η ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΤΟΥ.- Η ΚΛΙΝΙΚΗ ΩΣ ΦΥΛΑΚΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΒΑΣΙΛΟΦΡΟΝΩΝ.- Η ΦΥΛΑΚΗ ΩΣ ΚΟΣΜΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ.- ΕΙ- ^ ΔΥΛΛΙΑ ΚΑΙ ΓΑΜΟΙ.-· Ο ΠΛΟΥΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ ΜΠΕΛΩΜ- ΟΠΟΥ Ο ΔΕΣΜΟΦΥΛΑΞ ΓΊΝΕΤΑ1ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΕΝΟΣ, Κ Λ Π? Στό Γ] αρίσΐ, στήν οδόν Σαρόν, χοντά στ:^ 'ΐξωτερ'.κά δολεδάρτα, οναμεσο σ' Ινα σωρό μ*ΰ- καπνίζο,ιν άίίάκοπο καί σέ φτωχΐ- κές κατο Χί'ες έργοτών, Ινα παληό ωρ;!θ άγροτικο σπίτι ποϋ φαίνετα! κτισμένο πρό εκατόν έτών χαί πλέ¬ ον. Τό σπίτι αΰτό ναί μέν εχει άρ- χετά παληώσε:, διατηρεί όμως ά- χομη το; «μη το 'μεγαλοπρεπες εςωτερικό ο;. Τό άνετο καί μεγ;λ&πρεπές νίκη τού γίαττρ"ο3 Μπελώμ 3έν πα- βθνσίάστηκε ποτέ μπρός στό έχανα- στατ:κό δίχαττηριο. Άχεναντίας δ- λβι τςυς ζητοϋσαν χατ.άνέπνεαν τόν καθαρόν άερα τής έςοχής καί ο3τε •/.αν ύχίδάλοντο σέ πολύ αύστηρά έ- τπτηρησι. Μποροΰσαν νά δέχωντα; έξωτερικές έπίτκε'ψεις καί νά κά¬ ο ψς νουν οΐους περ:πάτους ήθελον μέσα στο περίδόλ υ στο Ή αΐτήσε:ς είσαγωγη " Μ.ίΐ,νν.ίΐ, ^.Λ ττ(» 6ΐο«γωγτ] στήν κλινική αύτη έγιναν μέσα σ' κη τής Σαρόν καί ό ίληρεςόίΤ της- Σοντακτίκής Σ;ν»λεύτεω; Ί- άχωβος ντέ Ρουζέ. Σέ λίγον κα'.ρό μεταξΐι αθτοϋ κιί τής χρη%'.ζ·ίρ· στ,ς άνΛ-τύχθηκε μ;» στεντ) οιλία —οί κατκές γλώυεί μάλ:στϊ λένε ώ δέν ήταν μόνο^ φιλίς» — ή ό- δΊατηρηθηκε ώ; Τόν θάνιτό το^ς. Άλλθι έζί η τοί3 δόκτορος ^ταν ό ή ί το3 Σαττελέ, ό ίστο- όλ ί πρός ι'5ί- ή ργ; ραος κόμτ;ς Βόλνεϋ α ρς ι5ί αιτέραν χαράν 2λων των κυρίων, ή ώραΐοτάτγ; ήθοποώς Λχ/ζ, ή ρρω- ταγωνίστρα τή γ (ώίαντάνχ.Άγκώ» ταγωνίστρα τή γ νευρολογίκή τονικό μέγαρον Σομπανοί. Τό χίϊν ταν εςζρραγτ, η επανοστοσις στα γνωστότατα 5ημοκρατ:κά τού φρο- νη»Λθτο δ'.ωρίσθηκε λοχογός τής ϊη- μοκρατιχης ώρίστηχε καϊ Συγχρόνως φρο- λ ωκομενοι γ: χ τοος β*ωροϊκΐαν την κλινί κή τοϋ 3όκτ&£ρς Μτελώμ ώς Ινα όνειρεντ» χαλάτ:, στό όζοϊο δέν «α λ το^ ^ ρη ή ή ο ώς τόζος δυμονής των εύπόρων πο¬ λιτικών προφιιλακίσμ,ένων, οί ό~ο?- να — φοβερό ό ηγί ό φοβερό φάτμϊ τοϊί θανατον πού βρισκότ*ν ίταντοί Λλλοΰ. Σ' δλες τίς φΛακές γινόταν λόγος γιά την σωτηρία αΐ- φολακές. ό πονηρ&ς γ'.ατρόί κατώρ- ο: γ:ά λόγοις ύγείας δέν θά μπο- τή όασ; μέσα στήν έ'ρημο τής τρομο- ϊ£&ΰσαν νά φΛακ:σθοΰν στίς άλλες|κρ3;τίας, όπως γιά έναν παράδείσο μποροΰσε κανείς ν' άκουμπήστ) στό μαξ'.λάρ: γίά ν' ιπαΛ^, χωρίς νά εχτ) τόν φόδο την »λλη μέρο θά τοί τό εκοδε Οααμαστών. Κάθε βράϊο εξω άπέ την φ^λα/.ή εκαναν σειρά δεκάίε: δύο ιτράγματα μαζύ. Πρώτον νά θεωρήτα-ι ώς «εΰεργέτης τής ς ργης ής ,τατρίίος» άπό τούς δημοκρατικούς παράγοντας, έπειδή δέχττ,κε νά υ.ε- 99η ή κλ'.νίκή τού σέ φ»- δευτερο ΐ—ιί-τ. ώ «πό τοΐις τ&τε ^ούς «ό ς χ Λατώρτ)ω« μέ την ΐσχίν το^ νά φ«- λακίζώνται στήν^ κλινικη τού οί λ^ άριστοκράται, οί όηίοι 6ρι- ώ? τότε στίς Πίρισινες το κεφάλ: ή χαρμονίόλα. Πιλλοί μάλίστα ή¬ θελον ν ά μάθο.ιν άν ό Μχελώμ εί- χε άποκτησε· τό τρονόμιο νά βεω- μ^χο^^αίο'τέν ΐ'χονε νά κερίί- ζγ>, μΛώδη ποσά.
Έννοβϊται δτι οί φυλακ'.σμ
τοΰ Σονοτορίου εφεραν τα χε·ό
ίοξα δνόμϊτα τής -.ι^ί-.-.
ό εν-
χισμενο
καί τίς μεγαλήτερες άκομη θοσιες-----.-----.-- Λ. Γ . , ,
Κι' αύτό, γΐ*τ. ένφ άπό τίς άλλ«ς την &?ζ που «ντρε^τηχε, αντη η
'.ακές οί πράκτορες τοΰ φοβεροΰ πλο^σιωτερα κληρονομος -της 1 βλ-
«χεροός «ο» 6?ήκε ίτΛο στήν κλι-|χρόνως με αυτή απηκε στην χλινι-
βοΰοαι ιιέοος εις τον αγιονα
Ή "Ελεονορ Γκαοάττι, έκ Σάν Ραφαϊλ, Καλιφ.,
μα τοΰ κολυμβήματος έν Χονολού>.ου, λαμβανουσα τα
τόν Δήααρχον τοΰ Άγιου Φραγκισκου.
γ νά τοος κρατηίι; δωρεάν μβ
την έλζίδΐ δτι μέσα στήν λί
| έκείντ) κλινική θά μχ&ροϋσαν νά
άνεξόϊως ύ ά
ϊ ξς ρ
τα Χΐρ!στε6ματ2 των άλλων. Ή ί-
έ δ ή )έ
ϊέα τοος δαως δγήχε
Ό ίΪΜχτητης δέν ήθελε νά κάντι
κο· δεύτερον μβρικοι
ή Ινα άσνλο «την
δέν
μενοι -ποο ειχ*ν
κλινική Ικείνη
να αλλου ν*
Τό 1798 ό Μπδλωμ, γερος π1-*
61 έτών, γύρισε στην κλ^νικη τ<υ· τΛ-τά τού όαωο ε«Αά:ειο ε7.4 Ή Λενώρα Οδλρικ, ήθοποιός, ήτις , ΰπανδρεύθη τόν Σίδνυ Μπλάχμερ. Ή • Ιδία ίίπεν ότι 4 γάμος των έτελέσθη Ι μυστικωσ τόν παρελθοντα Μάϊον, έν ι Κοότω—αν—Χώδσων τής Νέας "Υ¬ όρκης. /α.2ςών. Οί έ-ισλέζται γβλούσαν, πά, χωρίς θέρμονσ: κο: -/ωοίς φως, :του. ως το ιο*-* *«« ..-ν--, . - επάνω σέ δυ'ό'σωρούς άχιίρων. Έ-|μέ την κοτά^πολυ νεώτερον >
κείνοι δμω? σέ λίγο είδον ότι καί' Βε,ιτέρα σύζ'ογο τοα, « μεγβΛη
τάξεως
στό Τϊρυμα τοΰ δόκτορος "/.αί ετσι
μιά ωραίαν ημέραν επάνω στό γρο-
φείο τοΰ εισαγγελέως δρεθηκε μ'.ά
ρά στήν οποίαν ό γιατρος Μπε
ΕΥΘΥΜΕΣ
φρ ή γρ
λώμ κατηγγελετο δτ; έξεμετολλε>
ετο τοϋς πελάτας τοο καί τΐύς κα-
Ι χόρεοον κ>ί έπαιζον 6λη την νύχτα | τεστρεφε οίκονομι-Αώς καί όπό
αοζΰ μέ τοΰς φΛβκισμένους. Λίγο. πλο^σίο^ς ζητοϋσε προκαταδο^
οπο τονς
ελεΐφΐ νά γίνυν καί γομο». στη φ>
λακή. Ώττόσο χροε«ιμάστηκαν
κολλοί έκεί μέσα. Ό δέ κάμης Σοίν
Ώλαίρ γνώρισε έκεΐ την ν.ιτόπιν
ύ 5 ί
τύντροίθ το5
δίου
Ό Μπελώμ έπ:ττ;?οίσε τους ξέ-
ενός ά-^οτ)ός «πάτερ-
αδολικώς
μ^θ4ϊη 5»σά στοίις ΐε οτωχούς φε-
ό έ άά λό
η ς χ φ
ρόταν μέ άπάνθρωπη σκληρότητα.
"Επε-.τα άπό την όναο&ρά αύτην
επεσκέφθη την κλινική σέ λίγες
ήμερες Ινας; άντ'.πρόσωπος τοΰ εΐ-
^ Ή έκθεσις πού εκανε
μετά την έπίσκεψι καί την έξέτασι
Κάποτε ό Γάλλος
Τ?:στάν Μπερνάρ
πα-όν το^ είς τό δάσος ι
λώνης μαζί μέ Ινα φίλον ι
σιον ό όπ&ϊος τοΰ ελεγε:
—Έχοψο τό κάπνΐσ,ί.2.
—χΜπί!
—Έπίσης
καί τα ποτά.
τον
Τ
πλού¬
?*
δέν
Μωρέ, μπράδο.
Δέν χίνω τσβι, «.«γ-, ·;-
;τώ, 2έν γλδντάω, οβν
νηγάω γ^αίκες. Ασφαλώς
σω τώρο έκοτό χρόνα.
Ό Μπερνάρ τόν έκύτταξ*
ίυ3τ^χής έκείν«ς ειχε πέσε: θϋμο μι-
ίς κ; κώς έννοο^ένης οΐκονομίος
Άλλά, όπως λέει ό άρχαίος σο-
φός «τα ποντα ρεϊ». ^ Ο αγαθος ι δετπιερο^ χι' ο! αερ-.σσότερ&ι ξ
κασε σέ έξ έτών κοπνογκαστικά __Έθ-μωσα πολΰ μέ τδν Τ*^
χτές. Γυρεψε νά μέ φιλήστ) τ*( *°
ύ Ρο- ζόρι. Έγώ άντκττάβηχ* **·*""
&».... .ι_____λ- »^,ι λλγΊι'» νά τον ιδω!
"Υστερα ηρθ"ε ή χτώσις τοΰ
είπα πώς

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΠΧΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
• 1ΜΜΛΜΜΛΜΜΜΜΤΜ
ΕΒΜΛ1 ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ. Υ1ΙΙΑΪ
Τα νέα γντναικεΐα φορέματα τοϋ χοροϋ, μέ τόν άνώμαλσν ποδόγυρον. Ή άνωααλία συνίσταται είς τό ότι είς
διάφορα μερη τοϋ ποδογύρον τό φόρεμα εχει μύτες, άλλοτε Γΐιπρός, άλλοτε οπίσω καί άλλοτε^ εις τα πλάγια,
~- --■"—~- ττι,,τ,1,- νηΐλάηο: είναι σχεδόν άπαραίτητος εί; φορέματα χωρίς αανίκια διά έ-
σχέδια δί-
σιφφόν.
4»^
Ωραίον γυναικείον έπανωφόρι μέ
γουναρικά της τελευταία; μόδας.
ρριοχεται τ,υς,α είς τό Χόλ-
φέρει τα φορέματα της
Ι Παρισίους. Έδώ τροάνε-
Γτιιν νέα ιιόδαν ί'υτό ταςρτα.
:ν:ν:::ν:ν:·:ν:·:·:·:·χ·:
Μακρυά μέση' Αύτη είναι ή τελευ¬
ταία λέξις τή; Παρισινής μόδας
διά τα νέα γυναικεϊα φορέματα τοΰ
χοροΰ. Έννοείται καί ιιακρύς ποδό-
γυρος βεβαία. Μαύρον σιφφόν εί¬
ναι τό υλικόν.
• "«"εκ"»"* τή; τελευταίας μόδας. Καπέλλον απο
αλλη φθινοπωρινη γυναικεία ένδυμασία άπό μπες
ίτοτρ« κρέπ.
ΊΙ γυνα«α τής οποίας τα μαλλιά είναι απυ ερνθ(?οχρυσα ιιέχρι χα/.κό-
κνύει Ινα μπέζ σατέ-ν διά τό άπόγενμα, ώς τό έσχεδίασεν ό Λελόγκ.

ΧΕλνΥθΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 2ΕΠΤΕχΜΒΡΙΟΥ, 1923.
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤ0:Γπ5νΐ7~5*—·
Η ΧΡΥΣΗ ΧΙΓΗ ΤΗΣ ΣΫΖ
ΥΓΟΥ
~ ^^^ «Ι
&>Μ
κο^ν
ι
ζ |
γωνιαίων λί·θων τοΰ ε ύ τ υ-
χ ο ΰ ; συζυγικοϋ βίου είναι ή δ-
μόνοιο: μεταξύ των δύο σνζύγων.
Τρανή άπόδειξι; τούτου παοέ-
χεται υπό τή; κ. Κάλβιν Κούλιτζ
είς εν αρθρον αυτής περί τή; έν
τό") Λευκώ ϋΐκω ζωής της.
Ουδέποτε, λέγει ή κ. Κούλιτζ,
προσπαθεΐ νά επηρεάση τάς απο¬
φάσει; τοϋ συζΰγου προκειμένου
περί δημοσίων ύποθέσεων. Ουδέ¬
ποτε ζητεί πληροφορίας περί αυ¬
τών έκ των προτέρων.
Συχνάκις μανθάνει τα σχέδια
τοΰ κ. Κούλιτζ έκ των έφημερίδων.
Ουδέποτε κάμνει ύποδείξεις επί
ζητημάτων είς τα όποϊα έκεΐνο;
είναι πληροφορημένος καλλίτερον
άπό αύτην.
* * *
Ή συνήθεια τή; αποχής άπό _-
πέμβασιν εί; τα; εργασίας τοΰ σύ¬
ζυγον τη; δέν περιωρίζετο μόνον
είς την Ούασιγκτώνα.
Μεταξύ αλλων γίνεται λόγος
περί ενός έπισκέπτου, όστις εσχά¬
τως μετέβη εί; Νοα&άμπτων όπως;
κινήση τό ενδιαφέρον τοϋ τέακ
πιχειρησιν.
Ό έπισκέπτη; εΰοε τόν κ καί
την χ. Κούλιτζ, καθτμένους; εί; ν.ον
| νηστάς καρέκλας είς τό πόρτς της.
,' οικίας τοον ναί άναγινώσκοντας
Ι Ό τέω; Πρόεδρο; ήτο άφωσιω-
ι μένο; εί; τό βιβλίον τού κοί δέν ά-
] τεληφβη τόν επισκέπτην. Ή ".
1 Κούλιτζ εϊδε τόν έπΐσκέπτπν κοί
διά τή; στάσεώ; τη; τω ύπέΰειξεν
ότι ώφειλε νά περιμένη εως δτοΐ1
ό κ. Κούλιτζ τόν Ίδη μόνο; τού.
Επέρασαν άρκρτά λεπτά τή; ώ¬
ρας, εως ότου ό τέω;
II
ρόεδρο;
έιελείωσε την ανάγνωσιν τή; σρ>ί-
δος, είς ην εΐχε συγκεντρωμένην
προσοχήν τού καί τότε παρετήρησε
τον έπισκέπτην.
"Ολίγαι σύζυγοι θά είχον την ν·
ι πό τής κ. Κούλιτζ έπιδειχθιίσαν
Ι υπομονήν είς την πρρίπτωοΊν έ/ι ί-
I
νη,ν, ν' αφήση τόν σύζυγον τη;
ι όπως τελειώση τό έργον, τό οποίον
, ΐκεΐνος εθεώρει σπουδαίον.
Τό φυσικώτερον Φά ίγτο να «βο¬
ηθήση» τόν σύζυγον, καλοϋσα την
προσοχήν αύτοΰ πρός τόν έπισκε-
I
πτην.
' Πολλαί γυναΐκες καί πολλοί αν-
ϋουν εις^ίήν εσωτερικήν των ώι>η-[
σιν οπωςί «βοηθήσουν» ά?.λα πρό-1
οιωπα, ΙνΧθίς καί σύζυγοι, είς τό
λ ό διρξάγουν τάς εργασίας των.
Είς την γενικήν αύτην τάξιν ά-
νήκουν αί γυναΐκες έκεϊναι, αΐτι¬
νες γνωρίζουν «ίέξ ένστίκτου» χω-
ρίς νά γνωοίζουν τα ναθέκαστα,
ότι δύνανται νά όδηγήσουν τοΰς
ουζύγους των ακριβώς πώς νά δι-
ίητύνουν τάς εργασίας των.
* * *
Αί γυνοΐκε; εχουν ένστικτον
— δώρον τής φύσεως. Άλλ' ή έπι-
τυχής λειτουργία τοϋ γυναικείον
ίνστίκτου, έν μεγάλί,) μέτρω, πε-
ριοοίζεται είς ζητήματα τής καρ-
οίας, είς τό νερωτα πρός τόν οί¬
κον, τον σύζυγον γ.αΧ τα τίκνσ, ο,;
καί εί; αλ/.α; ύπσθέσεις, ών έ'χου.ν
τελείαν γνώσιν. Ή δδηγία τή; γν-
ναι>ό;, άν δέν στΓρίςεται επί γνώ-
ορω; καί πείρα;, Ινδέχεται νά 6?ά-
ψη ανε.τανορθώτω; τα; εργασίας
τ ου σιζύγου τη;.
Τουτο δέν λέγεται πρό; μείωσιν
τής πραγματικής βοηθείας, την δ-
Γθίαν χιλιάδες συμπαθητικών γυ-
ναικών έ'χουν δώσ»ι πρό; τού; συ-
0 ι ΧρυσΓ] σιγή μεταξϋ των
ΓΊΪΙύνων είναι συχνάκις πό/1
οοτρη -~,-^ ανορος. ενώ
έργάζονται ημέραν και νυκτσ ο- κοτη;ια
κως συμβαλουν εί; το καλών τής
/οινή; έπιχειρήσεω;.
Διά τή; τελεία; συνεργασία; ο|
συζυγικό; βίο; φ&άνει εί; τή^ιζύγων είναι συχνάκις
πραγματικήν επιτυχίαν τού. ^ , ρα' τοϋ λόγου.
Ή συνε·ργασία δμω; οΐτη πρ^·
πει νά στηρίζεται επί τή; γνώσεο:;
τοιούτο)ν ζητημάτων, ώς είναι ή ΰ-
γεία καί ή ζωτικότης.
Δέον νά είναι συνεργασία παρε-
χουσα συμμετοχήν εις την εργασί¬
αν, ώ; καί είς την συμβουλήν.
* * *
Η συμβουλή δυνατόν νά εΐνοι
όντως έπικίνδυνο; ώς φορτιον ί-
νρηκτική; υλης.
- ...
ματα
ιάς
νάθισμ
πολλά έμπορικά ναυάγιά' όφείλον-
ται εις- ολίγας λεξεις λεχθείσος
είς άκατάλληλον στιγμήν.
Λέ^εις, οί, όποϊοίι άπεσπασαν
ΟΧίΙ
Συνεργασία δύνοται να
σ9ή δι' αντιλήψεως ναί <« ·,:αί δι* όμιλίας καί δράσει Έκεϊνος ό συζυγικος 6ίί [ύτυχέστατο;, εί; τόν όποιοΐ ούζυγοι έννοαΰν τόσον τελί τε νά περιττεύουν αί λέ;?| Λάβετε παράδειγμα έπουΓ πό την συνπεριφοράν τη; λιτζ άπεναντι τού ένδοςοΙ γου τη;. Συμπεριφοραν Πολλά αύτοκινητικσ δυστυχη- τΐ]ν προσοχήν τοϋ άνδρός έκ τοΐ ενώπιον τού προκειμένου μεγάλου εργου τού. «Γατόλογα» ώς τα ο,- ^όμαζεν ό Θεόδα>ρο; Ροΰζβελτ, τα
της Νέας Άγγλίαξ
'Ακολουθεΐτε την όσην
(τυνεργασίας διά συμπαβη
νίοτε σιγης καί θά εΰοηκ
αυτής δύνασνε ευκολώτερον
ρετε τό βάρο; των/"»11·
προβλημάτων εί; τον δροι
ζωής.
31
ΜΕΤΛΞΥ ΑΙΕΖΕΥΓΜΕΝΩΝ
ΠΖΠ1Ν;
(Συνέχϋα έκ της
Μποιόρτων, ή δευτέρα σύζυγος τοΰ
Εύγενίου Ο' Νήϊλ, ήμο οίλλη μία
γυνή, ή όποία δέν %'καμεν απόπει¬
ραν όπως άναοριπίσΐ] τό ■θνήσκον
έρωτικόν πάθο;, ΐδρυσε δέ είς την)
θέσιν αυτοϋ τό ήττον έπισφαλές οί
κοδόαημα τής πλατωνικής φιλίας
>.αί φιλικώτατα τόν ά'φησε νά λάβη
τό διαζύγιον, όπως δυνήθη νά νυ>ι-
«τΐΐίθτΐ την Καρλότταν Μοντέρυ.
) Ή "Αγγνες Μπούρτων βεΰαί-
ω; είχε πάντα λόγον έν τφ κόσμω
νά λυπηθτί διά τό '&νήσκον πάθος
τοΰ ενδόξου συζύγου της πρός αΐ'-
τήν. Ναί, πολύ περισσότερον άπό
τόν Τζώρτζιο Πολάκκο, όστι; 6ρ-
6αίως δέν 7)δύνατο ν' αναμένη α-
πό -η]ν Μιςς Μέϊζων όπως συγ-
νινηθτ} άπό την μοναξίαν τού, ί5-
Γτερα άπό τόσην κακοιιεταχείρι-
σιν δπου τή; είχε κάμη.
"Οταν ό Εύγένιος Ο' Νήίλ ήτο
είς την αρχήν τοΰ σταδίου τού, ή
κ. Μποι'ρτων ήτο έκείνη ήτι; ύπέ-
φερε πείναν μαζύ τού, καί ένω είς
τα πρώτα ετη τοΰ γάμου της αύτη
εδειξεν αρκετόν φιλο)νθγικόν τά-
λαντον καί έδημοσίευσε πολλά δι-
ηγήματά της, έ'πειτα έγκατέλειψέ
τό ιδικόν της στάδιον καί έξηφαι-
νίσθη τελείως εκ τοϋ φιλολογ'ικοΰ
λόσμου χάριν τοϋ δυνατοΰ έρωτός
της πρός τόν σύζυγον της. Μ' δλα
ταυτα, καθώς ή Τζωρτζέτ Λεμ-
πλάνκ καί ή Έντνθ Μέ^ων καί τό¬
σαι άλλαι γυναΐκες, δταν εκρίθη ε-
πάναγκες τό διαζύγιον, έκείνη ά
πλώς είπε:
4ίΤούλάχιστον άς έξΌΐκολουΟ ήσω-
μεν νά είμεθα φίλοι».
Τό μόνον κακόν βεβαίως ιιέ την
όλην Ιδέαν της μετεοωτική; φιλίας
είναι ότι οί ά'νδρες δέν φαίνονται
σ·τοιποκρινόμενοι μέ πολύν ενθου¬
σιασμόν είς τό σχέδιον αΰτό. Καί
όμως ό κόσμο; έξακολουθεϊ νά λέ¬
γη ότι «ό έρως είναι ή ιιόνη ύπό-
οτασις τής γυναικός καί μόνον μέ-
ρος τη; ζωής τοΰ άνδρός».
Ή Μαίρη ΤΗτον, ιμγρα
άοττήρ, ή όποία άναμένετβι έν
Ύά έκ Κα/χφορν£α;.
Ο ΣΚΛΑΒΟΣ
(Κρητικό Δημοτικό)
(Μετά τόν γάμον. "Οταν μεταφέρουν
την νύμφην είς την οίκίαν τοΰ γαμ-
6ροΰ):
«Επήραμε την δμορφη την όρηοπλου-
, ·, , (μισμένη
Λ.ι αφηκαμε τη γειτονιά σάν παρα-
. , (πονεμένη.»
Τρείς άντριωμένοι ςρεύγοιηααι στήν
(πρύμη τοΰ κατέργου
Κ' εχουν καί σκλάβον δμορφο στά
Α > (σίδερα δεμϊνο
Μα σαν τα σίδερα βαρυά, βαρυά καί
; € (σκουριασμένα.
Κι' ό σκλάβος άναστέναξε κ.ι' έστάθη
, (τό καράβι.
—Ποίος είν' άπ' άναστέναΐ'ε κι' έ-
(στάθη τό καράβι;
Αν εΐν' απού τσοί ναΰτές μου νά
(τονε λευτερώσο).
—Δέν είνε απού τσοί ναΰτές σου νά
(τονε Ιεπλερώσγις.
Έγ(ό 'μαι π' άναστέναξα κι' έστάθη
(τό καράβι,
Άποϋ μουν τριμερώγαμπρος, δώδεκα
Σήμερο την άγάπη
Καί νάχα μαϋρο γ
(να Ρ'
Νά πά νά μπω κουμΛαρ
(άλλάξω τα
εκ της
6η είς τάς Δντικ«?
ήλλαξε τό δ'νομα τού.
ή ελαχίστη πιθανοτης
καλΰψεώς τού. ^Αλλα^
ά έ'τη τό πνεν-μα τη. Ι
έψθύριζενειςα^/Ι
ρης,έψιθύριζενειςα^/
διάρκειαν τή; νυκτός· · .
τήν"τ^ραν. λέγει ο ιδ">-
εύκρινως τό ς^νευμ», ™
μίλεικαίέ'τεινετόνδα/η'
αυτόν εω; δτου έν τελ^
μενοςπλέοννάύπομεν
συντροφιάν ένόςφα
ΐδιος πσοεδόττη
Σηάττλης·
τσ'

5Ε0Χ1ΟΝ ι
ϊ, 1923— ΥΟΙ,.
XV.
Νο. 5241. ΝΙΛ ΥΟΒκΓκΫΡΪΑΚΗ. 1 ΣΕΠΤΚ
ΤΚΜΒΡΤΟΥ
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΪΟΧ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμός
ΡΡ02ΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ
Οί δεχα εξ άπεργοΐ της πόλεως Γκαστόνια, οί όποίοι διχάζονται διά τόν φόνον το διευ-
Θνντοΰ τής άστννομίας, Ο. Φ. Άντερχολτ.
Άραδες καΐ Ιουδαίοι εργάται συνδειπνοΰντες φιλικώς πρό της έκρήξε-
ως των ταραχών Παλαιστίνης.
Α^ιωματικοΙ τής Βασιλικής Έναερίου Δυνάμεως, οΐ όποίοι ** ττναπροσωπεύο-ονν την Μεγάλην Βρετανι'
είς τοϋς αγώνας διά τό κύπελλον Σνάϊντερ, φωτογραφηθέντες έν Κάλοτοτ.
«τανιατ
'Η έν Νιοϋ Χαϊδεν, Κοννέκτικοντ. οΐκία, δπου θά κατοικήσονν μετά τό
γάμον των ό Τζών, υιός τού πρωην Προέδρου Κούλιτζ, καϊ ή μνηστή
τού, δεσποινΐς ΦλώρεΛτς Τρούμ,-αολ,
Ίουδαΐκή παρέλασις έν Νέα Ύοοκυ, πρός εκδήλωσιν συμπαθείας Τττέρ των Ίουδαίων τής Παλαιστίνης.
Ό Μαοδοχαΐος "Εΐτστεϊν, »
άρχνοβαβινος καϊ πρντα· 1
νις τού έν Χεδρώνι, ττ,ς
Παλαιστίνης Κολ/εγίου, '
ένθα πολλοΐ Ίοτ,δαΐοι
τηταί έίρονεύθησΐΐν
των Αό

«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΠΤΕΜΒΠΟΥ, 1929.
1913
8ϋΝΌΑΥ, 5ΕΡΤΕΜΒΕΚ 1. 1929
Ι>ιιΙι1ΙιΙι«α Ό»Ητ «"α 8αηα»τ Ι)Τ —·
ΕΝΟ55Ι5 ΡϋΒίΙ5ΗΙΝα 00 Μ Ρ ΑΝ Υ. ΙΜΟ.
140 νν'ρίΐ ζεθΐ 51—«Ι
Νβτ* Υογβ. Ν. Υ.
ΡΕΤΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓββ.-Ττβαβ.
ΟΕΜΕΓΗΐυ$ 0ΑΙΧΙΜΛΗΟ8, δβθΓβΙαΓΤ
ΟΑΡΠΑί $100. ΟΟΟ. 00
ΤβΙββταρΗ Λάστβφΐ "Κπΐΐΐιβ—Μ"
Ϊ>ιβρίιοηβ6ΐ ννβιΙΐΙηΒ «110—»ΐ!1—§··ε
5υΒ50τΊΡΤΙΟΝ ΒΛΤΕ5:
υηΐΐβά 5ί3ιε3
ΡΑΙίΥ
Οηβ ΥββΓ ...... $10 00
δ|χ Μοπθιβ ..... ,β.ββ
ΧΙΐΓββ ΜοηίΙυ .... ιβ.·«
|1*.»β
ε·.··
Ιι.εε
....... $7.00 $$.00
«......$$.»0 $4.00
ηΙΗβ ... «ι.οο $χ.»ο
Οηβ ΥβαΓ ....... $7.00
Κίχ ΜοηΐΓΐβ
ΤΙΐΓββ
ΜΡΝΤΗίΥ
Οηβ ΥββΓ .......$4.00
2ΐχ Ηοηϋιβ......Ιΐ.οο
$».··
$1.»·
ΕΝΤΕΚΕΟ Α5 3εΧΟΗΟ ΟΙ.Α55 ΜΑΓΓΕΚ ΑΡΒΙΙ.
>. 1918. ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ ΟΡΡΙΟΕ. ΑΤ ΝΕ*
ΝΕ* ΥΟΚΚ. υΝΟΕΗ ΤΗΕ ΑΟΓ Οί
ΜΑΚΟΗ ». 187·
£1 ΡΕΤΒΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝ18
"ΟΙ ΡοιιΐκΙβΓ «.πά ΟιβΙγπι&ιι
ΡβΐηβΙπαδ ΟαΙΙΐπι&Ιιθδ,
ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΠΡΟΣΚΟΠΟΙΗΙ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
Γευμα πρός τιμήν των ύ«ο των Έλλήνων προσκόπων
ΡΩΜΗ, 1 Σεπτεμβρίου.— Ή ομάς των Ίταλών προ-
σκοπων^ή όποία περιέρχεται την Ανατολήν, έφθασε χθές
εις τας Αθήνας, δπου ετυχεν εγκαρδίου δεξιώσεως. Οί Ί-*
ταλοι πρόσκοποι άνήλθον επι της 'Ακροπόλεως καί παρεκά-
θησαν είς γεϋμα, το οποίον παρέθεσε πρός τιμήν των ή Έλ-
ληνικη Προσκοπική Όργάνωσις. Οί πρόσκο'ποι επεσκέφθη¬
σαν τα άξιοθεατα μέρη τής πόλεως, χαιρετιζόμενοι παντοϋ
υπο Έ&ϋ~λαοϋ. /
Η|ΊΙΕΤΕΙΟΣ ΤΗίΜΡΚΙΚΗΣ ΝΙΚΗΣ
^ ' Ατίοκτηβες τριών νέων άεροπλάνων
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 1 Σεπτεμβρίου.— (Ίδ· τηλ. τοϋ «Έθν.
Κηρυκος»).— Τηλεγράφημα έκ Κωνσταντινουπόλεως πρός
τους «Τάϊμς» άναγγέλλει δτι ή Τουρκία εώρτασε την έβδό-
μην επέτειον τής Μικρασιατικής της νίκης διά της προσθή-
κης τριών νέων άεροπλάνων είς την έναέριον αυτής εθνικήν
άμυναν. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑΝ
■ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ1
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Κ»·
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
οροι ΖΥΝΔΡοεεαιΐι
ΑΜΕΡΙΚΗΖ Ι ΕΕΟΤΕΡΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
$11.··
$·.βε
Μ···
ΈιησΙα .
Έξάμηνος
ΤΙ
ΈΐησΙα
Έξ(ίμη>_
ΤθΙμηνος
ΈτηοΙα ..
Έξάμηνος
Έτ.χιΙα
·ΐ·.(.θ
Ι».00
$*.θθ Ι Τρίμηνος
ΚΥΡΙΑΚΑΠΚΟΣ
$7.00
Φί.βθ
Ι».00
'Εττισία
Έξάμηνβς
Τοίιιτινος
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΚΝΟΣ
$4.90 Ι ΈτησΙα ..
$1.00 | Έξβμη—ς
$·.β·
$ι.«ο
11.10
Φβ.Ο·
Ιχ.βο
ΛΙΡΕΤΑΙ ΤΟ βθΊρΚΟΝ ;
Ή αποστόλη τού Ι»οομάνου Έπεακόπου,-Τίτου, είς
Σόφια-, ν.— Οα μεσολαβήση δια την αραιν τού οχί-
βματος.— Σύμφωνον το όίκουμ. Πατριαρχείον.
ΣΟΦΙΑ, Αύγουστος. — Πρό.τού Ρουμάνου Πατριάρχου χ.α! φι-
τετραημέρου αφίκετο είς Σοφίαν, |λοξ»νηθή ενταύθα επί τινάς ημέ-
προερχόμενος έκ ^ουκουρεστίου, 6!ρα<Γ. Ποίν ί> άν3τνω«ιίι»« *·'~ --·■ ··-■
προερχομένας έκ Βουκουρέστιον 6
Ρουμάνος έπίσκοπος Τίτος Σεμεν-
'Ακοστίλλβτε τα λμβάβματα σας 5ια τ·-
χν&σομιχών Τ) τοαχεζιτικ&ν Ιχιταν&ν είς
Δολλάοια χληρωτέα είς Νίαν *Υόρχην 6ια-
ταγβ "ΝίΐΙίοη&Ι ΗβΓ&ΙΟ.". "Επιστολαί η-
οιέχουσαι χαοτονομΐσματα δέον να α^νοστέλ.
λωνται σνοτημέναι είς διαταγήν "ΝαΤΙοη&Ι
ΗβΓίΙά", 140 νν'εεΐ 2«11ι 5ΤΓββΤ, Νβ~
?ΌγΚ, Ν. Υ., (ίλλως ίέν φέρομεν «ί·ννην
εν σ,πολ6σ<>&<ην. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ _ Ταργκοβιτσιάνο. Πρίν ή ε'Εβ-ηκοβ Κήρυχαο» Ι·· ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1§. είς ττ,ν έν Σόφια ρονμανικήν πρεσβείαν όπως εκθέση τα της άποστολής αυτού έν Βουλγαρίο: ό ί^ουμάνος έπίσκοπος Ι-1-^ν.νκυτ} εις την ΐε πεσκέφθη την Ιεράν Σύνοδον καί τοΰς χαιρετισμούς τής διεβίβζσεν €ΐ£ τόν ΪΝνκ·τ.ηΐΛψ·Ιιΐί ·λ" ιΑ«Λ·Λίϊ:·.. ΐ---■■>
ρας*. Γΐρίν ή άναχωρήστ; είς την μο¬
νήν τοϋ Ρίλθ'ο ό Ρο^άνος «πίσκο-
πος εδήλωσεν έπίσης δτι ώς καλάς
φίλος της; δθϋλγαρικής όρθοϊόςοϋ
ιΐκκλησίας χςζί τής Βουλγαρίας, ήλ¬
θε νά επισκεφθή την χώραν καΓ νά
ί'.αδιίβσ^} είς την Ιεράν Σύνοδον
θρησκόληπτοι Εβραϊοι άναγινώσκον τί; τάς Ίερΐμ*άδαις είς τόν «τοϊχο
των θρήνων» έν Ίερουσαλήμ. Κατά τάς προοχράτους ταραχά; έν Χεβοώ
νι 75 'Εβραίοι εφονεύθησαν, θύματα Μιοαμ<εθαγικής έξεγέ^<ίεΐί>ς. Μ
αυτών ήοΌν καΐ 12 Άμ£ρικανοί. 'Εκ τούτων είς, ό Βενιαμίν Χοργ
19 έχων ήτο έκ Μποοθκλνν χβΐ Ιτ ερός ό Ίά6 Ούέξλ
αυτών ήοΌν καΐ 12 Άμ£ρικ
19 έχων, ήτο έκ Μποοθκλνν
ν, χ
ήτο
ύτων είς, ό Βενιαμίν Χοργουας,
ΐ Ιτ ερός, ό Ί·ά«ω6ος Ούέξλεβ, 17 έτών,
έχ Σικάγου.
ΤΡΙΓΙΠΗΙΙ
μια μικρή)
1
Στά μάτια κνττα με χαλά νά σέ ςρω-
τογραφήσω
Μές στά δικά μου χι' έξαφνα γοργά
νά τα σφαλίσω,
Νά ?χω την είκόνα αν
Καθώς την έχω
«ις τον αναπληρωτην τού Ι ορθόδοξον έκχλησίας
προεδρου αυτής «ν σεβασμιώτατον Αί έπψιόνως '"
Μητροπολίτην Βράτσης Κλήμεντα - - ^ ?
και
χιτχοχος Τΐτθ£. ούϊεμία ΰπάρνει
φι^ολία ότι ήλθεν 'ένταϋθα επί σο-
ΑΠΟΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η ΔΙΑΙΡΕΣΙΣ Μ ΧΩΡΑΣ
ΕΙΣ 31ΓΕΟΡΠΚΑΣ
θά ίίρυθοΰν γεωργικαί σχολαί ϊ^
6αρά αποστόλη. Πάντως ό σηοπός
τής άφίξεώς το> <)ά καθίστατο γνω- σός έ εά ό έ γ στός μέχρι σημερον, εάν ό έν Σό¬ φια1 πρεσδε^της τής Ρουμανίας κ. Μπιλτσοκρέσκου υί έ 'Εν πρός τ6ν ανωτέρω σκοπόν, ίέν δια- λύονται, καθόσον είναι γνωστόν, ότι ο! νόμοι Βιδινίου καί Γκόρνα Δζο:>-
μαγιάς κατοικο5ντ«ι από πολλών
ο?τιν«ς
ζωγραφισμένη....
2
2
2
Σά θέλω Ινα της ςριλί νά ηάο<α, τό γλυκό μου Μοΰ λέει πώς ή μάννα της μποοεϊ νά τή μαλώσγ], Τί δάσανο! Νά μή τό Ιθώ ποτέ καΐ στόν έχθοό μου! Καί κατορθώνει πάντοτε φιλί νά μή μοΰ δώση, Καί μέ ς«ΰτ$ τό άκακο, τ' άθώο περι- στέρι, Τί νοιώθω άπό τό φιλί.... Είναι μι κρό, δέν ξέοει!... μεθ' δ θά έπανακάμψη «ίς Σοφί¬ αν. Είς τούς έκκλησιαστικούς κύ- κλους τής Σόφιας λέγεται ότι δ φι- λοξενονμενος άπό τίνων ημερών υπό τής βουλγαρικής έκκλησίας Ρου¬ μάνος έπίσκοπος Τΐτ&ς δέν ήλθεν είς Βουλγαρίαν μόνον επί τω σκο- Χη νά τφ σκο τον εκκλησιαστι¬ άλλ' ό 3 Νά μή μοΰ μελέτας πολϋ γιατί θ' ά δννατίβπς "Λ! δέ σέ θέλω έγώ σοφή μέ δίπλωμα νά δγχίς, Μοΰ φτάνει νά μ' έννοης νά ξέρχις ν' άγαπή—ς Σέ πελαγο σχολαστικό δέ θέλω νά πνιγης. Κι' άν μάθχις τή γραμματιχή τί θά χερ δίσω τάχα; Έγώ άπό τα οήματα ,μικρή μου, νά σοϋ πω, θά μ' ίφτανε αν μάθαινες τό «άγα- πώί> μονάχα,
Νά σχηματίζουμε μαζύ μονάχα τό
<άγα.τώ>!
Κλ. Τριανταφύλλου (Ραμπαγδ)
Η ΜΥΤΗ ΕΝΟΣ
ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΥ
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΜΟΝΔΟΥ
Μνθιστόρημα μέ κωμιχήν υπόθε¬
σιν καί σκηνάς άστειοτάτας, «ου
προκαλοΰν τόν γέλωτα. Είναι άπό
τα ηλένν εύχάριστα 6ι6λί« «τού εξε¬
δόθησαν μέχςι σημερον.
Τιμδται χαρτόδετον.....$0.75
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙ_»
140 ν. 26ίΙι 5ί., Νβν
κόν βίον της χώρας, άλλ' ότι εχει
καί ειδικήν αποστολήν. Ό Ροομά-
νος έπίσκοπος θά επιμείνη παρά τη
Ίερά Συνόδω χαί τη βονλγαρική
κνίερνήσει όπως «έχιτρο—η ή ανέγερ¬
σις ροομανικών έκκλησιών είς τάς
παραδουναβίονς πόλεις, καρίως «ν
Βιδινίω καί τή ίπχρχία ταύτη.
Ό κ. Μπούρωφ, σχετικώς πρός
την αποστολήν αυτού, θά δεχθή τόν
Ρουμάνον επίσκοπον ευθύς ώς θά ε¬
πιστρέψη έκ Βάρνης, ένθα μετέβη
όπως υποβάλη είς την Α. Μ. τόν
Τσάρον έκθεσιν επί των σερβοβουλ-
γαρικών ζητημάτων καί τής διε
θνοΰς καταστάσεως τής Βούλγαρι·
~ς·
Άλ-λοι κύκλοι ίσχυρίζονται ότι .
'ουμάνος έπίσκοπος ήλθεν ενταύθα
μέ αποστολήν νά διατυπώση τάς ά-
χαιτήσεις τού ρουμανικον Πατρι¬
αρχείον όπως επιτραπή τό άνοιγμα
ρουμανικών σχολείων καί έκκλη<π- Ή βυνεδρίαβις τού βουλίου τή ' Α μ τής ' Αγροτι- έζ ΓΛ ΛΙ διαποανμα- Ό Μητροπολίτιςς Κλήμης έτό- '.σεν όμως ότι «χ, Ρουμανος έπίσκο¬ πος εχει άλλην αποκλειστικώς φι¬ λικήν αποστολήν παρά τη βουλγαρι¬ κή όρθοδόξω έκκλησία: την άρσιν ού σχίσματος. Ό έπίσκοπος Τίτος έρχεται νά μεσολαδήση καί επί τού ζητήματος τής άρσεως τοΰ σχίσματος, επί τω σκοιτώ τοΰ νά «·ηηνΐ^_ —' κατόπιν ής κής Τραπέζης ΑΘΗΝΑΙ, 19 ^ Αύγουστον. — Καθ' α πληροφορούμεθα, είς το ύ- ποϊργεϊον τής Γεωργίας έτοιμάζε- ται τό διάταγμα τής δι~ρέσεως τής Ελλάδος £ΐ'ς 31 γεωργιχάς περι¬ φερείας, περί ών προδλέπει ό ψ^Τ1" σ&είς εσχάτως υπό τής Βουλής καί τής Γερθ'οσίας γεωργικός νόμος. 'Εν τούτοις όμως είναι πιθανόν, ότι ή δημ.&σίεϋσ[ς τού διατάγματος ίά πραγματοποιηθή μετά τό πέρας τής περιοδείας τοΰ κ. ύπουργοΰ τής Γε¬ ωργίας;,, ήτις 6ά αρχίση οριστικώς την προσέχη Παρασκευήν, καθ1 ό¬ σον είναι ενδεχόμενον το διάταγμα περί θιαιρέσεως τοΰ Κράτο^ς είς γεωργικάς «εριφερ«ίας νά τροπο¬ ποιηθή κατόπιν των έπΐτοπίων έξε- τάσεων τάς οποίας θά κάμη ό. 6- ποϋργός μετά το όγενΐκοΰ διεαθυν- τοΰ της Γεωργίας, όστις θά τόν σο- νοδεύση- Ό κ. Σ—ιρίδης θά χεριοδεύση τ' άρ^άς «ίς την Μακεδονία ί γης Είς τό ΰπο^ργείον τής Γεωργί¬ ας κρατεί έξ ά'λλου σκέψις περί'με- ταφορίς τής ένταΰθα λειτοϋργοό- σης Άνωτάτης Γεωργικής Σχολής είς Θεσσαλονίκην διά νά εΰρίσ/.ετΐι πλησιέστερον πρός τα γεωργικά ί ρδης θά χεριοδεύση κατ' άρ^άς «ίς την Μακεδονίαν κ«ί την θρ<χ·Αψ, αργότερον δέ είς την 'Ηπειρον. Το ταξείδιον τοΰ κ. ΣΐΓ!>ρίδου Θά
έχη ώς σκοπόν την έπιτόπιον αντί¬
ληψιν περί των άναγκών των ήδη
ρμκών σχολείων καί έκκλη<π- ών είς τόν νομόν Γκόρνα Δζουμα- γ ι άς, Ιν&α ΰπάρχουν χολλοί Ροο μάνοι. Ό άνϊπληρωτης τού «ροέδροϋ τής 1Ιερ5ζ Συνόδου μητροπολίτην Κλήμης άνβκοίνωσε σήμερον είς τόν ' τύπον, ότι ή βουλγαρική όρθόδοξος έκκλητία διατελεί βίς στενάς σχέ- σεις μετά τής ρουμανικής ορθόδο¬ ξον έκκλησίας, παρά τής οποίας μά- λ·.~α λαμβάνει καί τδ άγιον μύ- ρον, ότι ό έπίσκοπος Τίτος ήλθεν όπως διαίιδάση τούς χαιρετισμοός , ... ._ «(.«Λ/Μ,ν^ κατόπιν τούτον κοινή ίράσις όλων των άνα- τολικών έκκλησιών είς την περιο¬ χήν τής όρθοίοξίας. Προσφάτως άκόμη άχ-εσταλμέ- λήψιν περί των άναγκών των ήδη νας τού Πατριαρχείον Κων)πόλε- λειτουργούντων γεωργικών ν σταθ- ως επεσκέφθη τάς Αθήνας, τό Β«- μών καί «ερί των τόπων, είς ούς "^ —ίδιον καί τό Βουκουρέστιον, ό- -——-—-——-——-—-————-—- βολιδοσκοπήση τό εδαφος περί , , . , , ,„ »«">■» ·χής χανορθοδόξον δια- ?%!*!* ι** *°^°,ϋ .^^ *$***-*'
Άθφ, την οποίαν νά ά- λι^ η,βρησκευτικη ελευθερία των
. , οίκονμενική σύνοίος, ^Μνοτητων εις τα Βαλκανια. Σκε-
Τιοαύτη σύνοδος «νεν τής συμμετί χ,τετα,1 5 η Τ08^ ν «ποστειλη
εκ-
ν» κννουεου εκ-
ήτο χλήρηΤ Λέ-
ά Π
'·, ότι ό Ρουμάνος
Μύρων ανέλαβον άπ^«Λην μεσ0_
λα«ησεως._ Ή άγία σύνοϊος τής
δονλγαρικης ορθόδοξον έκχ^-'
«Λ««—,ν {χ· έσχάτων ^
ότι δι' αύττίν δέν
το σχισμα κ«{ ΟΤΙ
χμ κ«{ ΟΤΙ ^ Πίτρ,αρχεί-
ον Κωνσταντινουπόλεως όφείλε, ν'
αναλαβ·- πρωτοβουλίαν καί νά έλθη
εις σχεκις μετά τής δουλγαρικής
είς τό
ς ποστείλη
- ί,ε^τεριχβν τον Μητροπολί¬
την Ζοφιας Στέφανον όπως προκα¬
λέση το ενδιαφέρον των έκκλησιών
επι το «,ητηματος τούτου
Γ· Ν. ΠΑ
Κατά πληροφορίας, >έξ άρμοίίας
πηγής, έντός τής έ*δομ^°? ^ ϊ>
νελθη είς πρώτην συνεδρίασιν το
συμβουλιον τής Άγροτικής Τραπέ¬
ζης, τό οποίον θά άσχοληθη χά:1
αρχάς μέ την εξεύρεσιν κατάλλη¬
λον οίκήματος πρός στέγασιν των
ύπηρεσιών τού νέου άγροτικοϋ η·
στ6>τικού ίδρύματος.
Ακολούθως τό συμβούλιον θά ά-
σχοληθή μέ την σύνταξιν τού έσωτε-
ρικοΰ κανονισμού τής Τραπέζης,
όστις θά περιλαμβάνη τάς, ϊυτά-
ξεις τάς άφορωσας τους ύπαλλη-
λους, τάς άσχολίας έκάστης υπηρε¬
σίας καί έν γένει πάν τό αφορών την
εύρυθμον λειτουργίαν τού νέου ίδρύ-
ματος.
Μετά τον διακανονισμόν των ζη¬
τημάτων τούτων, τό συμβούλιον,
συμπληρούμενον καί διά των άντι-
προσωπων των γεωργικών έπιμε-
λητηρίων καί των γεωργικών σ^νε-
ταιρΐσμών — οί όποΐοι θά έαλεγοϋν
έν τω μεταξύ — Θά τρο&χι είς «ν
καθορισμόν τοΰ τόκου των τριών
κατηγοριών δανείων, τα όποία βά
ΧθΡηϊί είς τόν άγροτικόν πληβ>
σμόν.
Ή σύνταξις τού «σωτεριχού Μ'
νονισμού τής Τραπέζης καί^ έν γέ¬
νει ή συγκρότησις αυτής Θά «?*■
θή ώ λίζ
νει ή συγκρότησις αυτής Θά «?*
τωθή, ώς προϋπολογίζεται, μέν,Ρ'
τέλους Όκτωβρίου τρέχοντος Ιτους·
'Επειδή όμως μέχρι τής τελευταί¬
ας οργανώσεως τής Τραπέζης <-3 παραστή άνάγκη παροχής νέων δϊ- νείων είς αγρότας, θά λ^Η ή 'Εθή Τα ό ς γρόας, ρ ή^ 'Εθνική Τραπέζα όπως σ την άσκησιν τής γεωργικής ως διά λογαριασμόν τού νέον χρΐ ζιτικού οργανισμόν μέχρι τής ' λείας οργανώσεως αυτού. ίΟΝΓΧ)Ν, ΟΟΝΝ. Ό €'Εθνικός Κηρυξ» πωλείτοι υ»» τοΰ άντι,τροσώπου μας κ. Τ. Κωνστα.ν- τ.'«». νωΜ'α 5ίΗΐβ καί Β—* δΐτε*"· ;κκλησίας>).
Ή βουλγαρική Ίβρά Σύνοδος
:ατά την τίλευταίαν συνεδρίαν αΰ-
ής ήσχολήθη επί τού ζητήματος
ής μεσολαβήσεως ^ έ
ή ήχήη επί
τής μεσολαβήσεως
ταίς έκ-
ΤΟ ΓΥΜΑΡΠΑΖΟΝ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΟΥΝ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ. ι ΣΚ π τκΜΡΡτην 1929.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
. Λ νά υ-ή κάμωμεν τοΰς
?ένους «ου μ<ας επΛβκβ" -ονται έχθροος της Ελλάδος. ΑΘΗΝΑΙ, Αύγουστος — ίαβίη -ρος τάς τ:λ ων£·.α*άς ά?- • ■""7! ^**' ΊΓθΟΤΐ^Ό'Λ-δ^'»)»* (Τ^^Τβ·* ΙκΓναένεργήτΐι'ό τελωνι«μός των Ι -ά τών έπιβατών κομιζομένων ά- Διότι «ί«» πρ^νίς. ότι αί ε- το] ^ίχίΐμένοϋ ενέργειαι των νε-.αχών ά?χών ένϊιαφέρουν ε¬ ξήρεν^; την ^:)η*ιν /.αι την έμίάνσ-ν τί; */ώ;_7;( μ.α;, ίείο- «ν τή χ'ΎΑττ, μενοο. ότι ον Ιν;?γ:*·ενος ίε/ς ημρ νείτήν ':?:'»* ν %9)τ-. ή κακήν τε- ρ!τζ6τί,ς ένΐύπωσ'.νί^σττχώ: υά/ν- ή!) I λον νόν ^αλλήλων άχέν.ϊντ: των.κ'Λλ- ή οι-ερ'.φι-ρά αύτη άν ώνει, 5-μ; χαρατηςΐί Ί έί ύ ύ Οΐ ώνει, ; ρη ? ή έγκ.ίκλ:ος τού ύχο,ιργείτκ) Οΐκονο- μαών, τίος μετά μακράν απορίαν •Ομάς Ίαπώνων φοιτητών, έξερχομένων τού Τύμβου τοϋ Γκράντ, έν Νέα τα άξιοθέατα μέρη τής πόλεως. 'Υόρκη. Περιέρχονται έπισκεπτόμενοι είς μ την χ —-,ν.Ιι ς η ρχ Έλληνας, Βημιο^ρ γ-ί δέ είς τοΙ<ς Η ό ό Ελ η, Η<>οΐζ την ΐ
ά
ς
ότι τό Ελ¬
η
ληνικόν Κ,ράτος στεοείται
άί ί
άςίζς
χώ;ας>».
Βεδαίως ή έτί,Αόίϊ'ζ αυτή τ
ί Οΐ
των
ή ,ζ ή
των Οΐκον^'κών,ός ν.αί
σ^τάτεις τού όπως ό ελιγχος
ό γίν=τα·. μετά πατής
Η ΕΡΓίΤΙΙΜΤ. ΑΣΙΣ
Άνα τας >Ιεσ<Η»υτικάς Οολιτείας. Κατά τοναήνα Ιούλιον παρετη ρηιθη ελάττωσις έργϊτών είς όλας τάς διομϊτχανίας των Μ&τοδιηι/. Πολιτε'ών. Είς την Ίνϊιάναν έλάττίοσις αυτή έλάχίατα έπηοέ; τοίις τεχ^τας. Είς την Πολ'.τείχν Μίττιγκχν αί έχικρατησασαι τόν Ι¬ ούλιον έΰγατικαί συνθήκαι, χα^'- κτηρίζοντα: ώς κχνον(-Ααί. Είς το Γουΐτκόνσιν χαρεττρηιθη ά ?μ ης η ρίοίον ταύτην τσ3 Ιτους. Άρκετά είναι ά;·7·. «λλών ίτ- έργα?τάτ·.οί εκλεισοτ/ ά ύ Εί ΐΓνων ■ίνων. '>Λά Οά άνει^νομ-εν ν ά %.-
,ρ η?η έπιληφβη άχο τ:ολλοϋ τού
ζτ,τηματος τούτου, ώς καί άλλω»
ζητημάτων
α-
?ορωντων την καλήν εμφάνισιν τής
^λλΐϊος είς τα όμματα των ξένων
άχεσον σχέσιν
Ί
'Ί η ϋλληνική Λέ-/1 Πε?!τ.γτ-
ων( -/.αί Λύτοχ-νήτο., ςχει έζ:στή-
ς τ
τού Τ3ν)?ισμοΟ.
τάς πύλας των. Είς τό Όχάϊο ή
έργατ'./.ή κατάστασις πιραμένει
στάσ'.μος. Τα πεΐκττότερα των έρ-
γοστασίων ουτε ηΰξησαν ουτε ήλάτ-
τωσαν τάς εργασίας των.
Ο ~
ΤΗΣ_»Μ_ΕΡΙΚΗΣ
'Ανακάλυψις μεγάλου με
ταλλείου ηλίου.
Νοτίω; τής πόλεως θάτσερ τοΰ
Κολοράδο ανεκαλύφθη πηγή
κου φωτχερίου, τό οποίον περιλαα-
βάνει μεγάλην ποσότητα ηλίου. Με¬
τά την ίιατρύχησιν τοϋ 'έδάφους μέ-
γρι 6άθοί>ς έννακοσίων ποδών, έ£-
«χηδησεν ποσότης φωταερίου, ΰχθ-
λογιζομένη είς τρία μ^ρ
κυιδικών ποϊών ημερησίως. Έκ τής
/τοσότητος ταύτης 21.000 κϋΐ&ικά
πάξ'.ατ εΐνοί: ήλιον. Λαμδανομένης
ΰτι' όψιν γ?/^ .άξίας τοϋ ηλίου, κα-*ά
έ είς 35 2ολλ., κ?τά ?ι-
ύ .τόΪ7ς, ή άξία τίς
ημερησίας -αρτγωγής τοϋ νέοο ό-
ΐυχείο; αναδιβάζιεται είς 75 003
μέσον 05
λ:ο·;ς
Τό Θάτσερ είναι μικρά πό> ;ς.
>ε:(χένη είς απόστασιν 70 μιλίον
άζο τό Πουέαπλο, -έπϊ τοϋ σιΒηρο-
ϊρ·όμου Σάντα Φή, ιχετζξυ τής Ζοΰν-
τις καί τοϋ Τρίνινταντ.
Η
Ή καιθιέρ'ωβις τοδ «ενθ-
ημέρο> τής έργ-χβίας.
Τα μερίβματα των
ρειών ύή
Ή
Όμοσχονϊία
ρούσας στατυτ'κάς έ—ι των ή;ιβρ
μ;σ6ίων τα Γοϊβ πληρώνει ή διομη-
χανία οώτο/Νητων καί των μερι-
^ιάτων τα οΓοία έξοιτίν είς τοΐις
μ.ετί^ους των αί ϊ'.ά^οροι έταιρείοτ'.
κατασκευάς οώτιχινηηον. Έτ. τί«ν
στατιστιν,ών αΐτών έαΐ^ίνε-ςαι, ότι
τα ή',ιερου,ίσθια των ργζ
είς έργοττάΐ'.ϊ αΟτο"Λΐνη:ων ηυξη-
εαν άπο το3 !9Ι<> έ
/ η^
κα:τά δολλ. Ι.ΐΰ την έϊ3οαάί2. Έν·
νός τής ίίίΐς -»νταετίας τα ρη
των ί«5ίων Ιταιρϊ'.ών βίτοκινήτων ΐ-
σημείωσαν τεραστίαν α5ςησ·.ν.
Ή έταιρεί'α «Τζένεραλ Μότορς
μνυ» ήϊξησε τα πρός τοΰς με-
τόνους της μερίσματα άχό 31 είς
174 έκατομ. δολλ. Κάθε μ^τοχός
της ελα^ε τω 1928 δολλ. 2,141
άπέναντι δίλλ. 4<57 τα όποία ε)>α6β
φ 1 ί>23, ήτο: κατά 1971 ϊολλ.
:·ερ'.κτσότε.ρα. 'Ή έταιρεία Χώδσον
Κόμπανυ έ^ΐύσε τώ 1926 ϊιπλάσιον
μέρμα τοϋ 1924. Τα κέώϊη τοΰ
Φ&ρ3 ηίξησανκατά 48 0)0 άζο
τοϋ 1913 μέχρι τοϋ 1927. 'Ανά-
λογος αΰςησις παρεχωρτ}Οη καί είς
τα μερίσματί: των αλλων έταιρειών.
ΤΟ
Εσχάτως νπεγράφη μ
μεταςίί τής «Άίελ^ότητος των Ή-
λεκτοοεαγατών» τής Νβας Υόρκης
άφ' ενός κΐί τής «Ενώσεως των
Ήλεκτροβργολά&ων» άφ' ετέρου, τό
οποίον κίθορίίζει τ6 κενθημ^ρον τής
έργατικής έιδίομάϊος, μέ αΰςησιν
τοϋ ήαε,ρομισθίου κατά 10 0)0 ί·ά
νά ίσοφαρίση ό άριθμός τής πενθη-
μέρου έί^ίΓμάδος, φλ έκίίνον τής
Ι έξςτημέρου.
Τό συμ'&όλαιον τουτο είναι τό
πρώτον τού βϊϊους τού, καί πιστεύ-
εται, ότΐ' ή ~ενθημ.·ερος έργατν/.ή
έβίομάς θά έπεκταθή καί «.ίς τ&νϊς
λοιπους έργατικούς κλάδους &&ι·.-
αίως.
Η ΕΚ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ
ΜΑΣΤΕΪΣΙΣ
Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΣ ΤΟΥ
ΑΙΜΕΝΟΣΘΕΣ-ΝΙΚΗΣ
' άρμ.ο5ίας ^ακοινώσί'ς. αί
άπό πο>λο δ'.εςαγόμενα: ίΐϊπραν-
μοίτεΰσε'.ς 3ιά την ενοικίασιν ή έξ·
αγοράν τοϋ χρονοαίου τής έκμετζλ-
λεΰσβως τοϋ λιμένος Θεσσαλονίκης,
όπβρ εχε: τϊη ή Γαλλική έτχρεί»,
ευρίσκονται είς τό τέραα τω*'.
Τάς 2ΐ3τραγαατεύσεις ταύτας >
πηγόοευσεν 1 ή άνάγκη έκτελέσϊως
άπαραιτήτων λιμ.εν;κών έργων είς
την Θεσσαλονίκην, 5ι-·."#χ υπό τό
σημερινόν καθεστίνς είνϊ: αδύνατον
νά έχτελεσθοϋν. Τουτο ?έ, διότι ίΐά
την έξεύρεΐιν των άπαιτηθητομένων
χρημάτων, τ)ά επρεχε νά αύςηθοϋν
ο: τελωνεισχ,οί ί^ααοί είς τό έχί-
τείον ϊατμών όλων των 5>λων λι-
'.'ένων τοϋ Κράτους, χρ5γυ.α όμως
αδύνατον, ?ιά τόν λόγον, ότι άπα-
γςρίΰόετα; ί,κς τής συμ6άσϊο>ς. Άλ-
λά καί άν δέν ΰπήώγ.ε τό κώλυμα
τουτο, τό Οττονργΐΐον δεν «ί-χ* λό-
νους νά χροογι είς αύξησιν των τε-
λών, έφο«ν 6ά έκαρποϋτο ταυτα
ή 6τα'.ρε:2, νεμομένη επί πλέον καί
τί έχ.τελεσ0ησ·6·Αενα εργα.
"ΙΕη το υπουργείον συνεννοήθη
τχετίκώς μετά τής έταιρείας ζ:!ς
ά-οδέχ5"1311 χατ' αρχήν την ενοικί¬
ασιν τοΰ λιμένος είς τό Κράτος, δΐν
ϋττολείπετα'. δέ, ειμή μόνον καθο-
ρι~/ός τοϋ ένοικίου, επί τοϋ «ίδυ
έλπίζετα', ότι θά έπι-κυχθή
Έν ή ττεριπτώσει δέν έπιτεχη
ία, τό ύπουργβίον θά ύιτοχρε-
ή ί ξά ϋ
, ργ χρ
νά προ5ή είς βξαγοράν τοϋ προ-
νομ.ίοο— ληγοντος μετά 14ετίαν -
ν.αθ' δ έκ τής <π>μδάσ6ως εχε; ϊι-
καίωιια.
Μεξικοϋ μετανάστευσ'.ς, μέ
όλας -άς δυσαρέστους βιά τάς Ή-
νωαένας Πΐλιτείας συνεπείας της,
έ?—ί,ολουθε: νά άτοτελή αντικείμε¬
νον ζο)ηρών συζητήσεων, δχι μόνον
μεταξΰ τώ^ πολιτικών κύκλων, άλ-
λά καί αεταξί» των έίηαερίίων χαΐ
τής Άμε3ΐΛθνικής κοινής γνώμης
Τό περ'.οϊικΐν τής Νέας Υόρκης,
«Νέα Δημοκρατία», χραγμα-:ευομέ-
νη τό Βιπλοϋν πρόδλημα, κοινωνι¬
κόν καί έίγατικόν, όπερ δημιουργεϊ
είς τάς Ήν. Πολιτείας ή συρροη
έ^γατών Μεξικανών, τονίζει, 5τι τό
Αός 'Αντζελες κατέστη ή ϊευτέβα
Μεξικανΐκή πόλις τού κόσμου. Τό
ίμως, έν εσχάτη· άνάγκη,
διότι τό όπ&υργείον δεν «πιθομεί νά
?>0η είς χροστριίήν μέ την Γαλ¬
λικήν έτϊ'.ρείαν.
Ό ΰφνπουργος των Δημοσίων
"Εργων, κ. Κζραχαναγιώτης, θά
άπαντησ-ο έντός ϋδομάδος είς λη¬
φθέν ηδη έγγραφον τής Έταρείας
ΰη τό ποσόν τοϋ'ενοικίο>.
αρθρον ηϋ Ίν λόγω περι&δικοϋ συν-
εχίζΐτα'. ώς έπεται:
«Ή άνά~τ·Λξις των
μας μετά τόν παγκόσμιον ,
τα σχέδια τής άρδεΰσεως καί ό νό-
,«ς τής μ.εταναστευτιν.ή'ς άνολογίας
έιτροκάλεσϊν μίγα ρεϋμβ Μεςικα-
νών είς την χώραν μας. Γνο>ρί"ζ,ο-
μεν, ότι αύτοι σονε'.θκιχένοι νά ζοϋν
μέ ολίγα αέντς την ημέραν, εισή¬
γαγον είς την χώραν τό χαμηλότε¬
ρον έπίτεέον τής ζωής. 0·5το·. πε-
ριφέροντα: άπό τόποι> είς τό—>ν ώς
νομάδες καί δέν άφομοιοϋνται «τέ,
ο*τε φυλετικώς, οϋτε μορφωτικώς.
Ό Μεξ'.χ,ανός δέν γίνεται ποτέ κα-
λός Άμερικανός πολίτης.»
τής συζύγου τού, ώς άπλοί θεαταί είς τούς άεροπορι-
κούς αγώνας τής Κλήβελαντ
Ιδρυσις
ί
Κατά την προσέχη σύνοδον το5
Έθν>συνε£ρκκ> θά ΰχσίλττθή νουο-
σχέιϊιον -ερί ιδρύσεως 4πι—ομού ό-
μ.οτχονδΐϊ7.ο5 γραφείον έργοδοσίας,
τό οποίον Θά έχη παραρτήματα είς
όλας τάς Π ολιτείας τής Δημοκρα¬
τίας. Έχί τή 4άσει τού μνησθέντΐς
νομοσχεδίθ'-) ό Πρόεδ^ος θα ές<>υσ!-
οδοττΦή νά διορία—] γενικόν διευθυν¬
τήν τής έργοϊοτικής υπηρεσίας καϊ
νά άναγράίτ; κο>^5ύλιον έκ τ*τσά-
ρων έκατομμυρίων ίολλαρίων κατ'
έ'τος είς τ&ν δημέ«ιον π,;ο3πολο-^ι-
σμόν επι τέ—αρα σονεχή ετη, δι»
τα προκαταρκτικά εξοδα τής τοιαύ¬
της ίι—ίιρεσίας, διά την κάλυψιν των
οποίων θά προΓ<ΛηΘοΰν νά τονε'.σρέ- ρθυν καί αί Πολ'.τεία'. Ό γεν.κός ίιεχΛυντής θά έχη μίαν βοηθόν ή όποία Οά ε'ναι έη- φορτιαμένη μέ τα ζητήματα αφορών¬ τα τή·» έογαΐίαν των -,'υ/αιχών. Ό στρατηγός Τζών Πέρσιγκ, χαιρετίζων Άμερικανούς άεοο.-τόοους έν Λονοννφ.

«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΗΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Λ.Τ1Ο ΤΡΞΙΝΓ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΓΕΡΓΕΤΟΤ ΓΕΩΡΠΟΥ ΚΑΝΙΣΚΕΡ*
Έκ τής έν Άλεξανδρεία εκδι¬
δομένης 'Ελληνικής εφημερίδος
«'ϋμόνοια» τής 9 Αύγουστον, πα-
ραλαμ*$άνομεν τά' κάτωθι διά τόν
θάνατον τοΰ αειμνήστου Γεωργί-
ου Κανισκέρη, την σχετικήν είδη
δησιν τοϋ όποίου έν καιρώ τηλεγρο
φικώς είχεν αναγγείλη ό έν Αθή¬
ναις άνταποκριτής ημών:
Ή παροικία μας βαρυαλγής κη-
δει'ει σημερον τόν μέγαν όρφανο-
τρόφον »αί εύεργέτην Γεώργιον
Κανισκέρη,ν. Μετά-τήν Βιργινίαν
Μπενάκη, τόν Γεώργιον Σπετσε-
ρόπουλον, τόν Εμμανουήλ Μπενά-
κην, απεσβέσθη σήμερον ν.αί ό Κα-
νισκέρης, διά νά καταστερισθη είς
τό εθνικόν στερέωμα παραπλεύ¬
ρως των αλλων μεγάλων όρφανο
τρίκρζον, οΐτινες απετέλεσαν τό κό-
σμημα καί τό έγκαυχημα τοϋ έν
Αιγύπτω Έλληνισμοΰ. Δέν θά ά-
σεβήσωμεν πρός την μνήμην των
αλλων μεγάλων εύεργετών τής πα-
ροικίας μας^, αν ομολογήσωμεν πα¬
ρά τό φέρετρον τοΰ Γεωργίου Κα-
νισκέρη, ότι δ θάνατός τού σννε-
κίνησε την παροικίαν μα; όσον
καί ό θάνατος των αλλων μεγάλων,
όρφανοτρόψων κσί ςιβνικών ενερ-
γετών, καίτοι ύπολείπεται τούτων
! ατά τό υλικόν ποσόν καί την έ'κτα^
σιν τή; εύεργεσίας.
Διότι, ό Κανισκέρης, είχε τό ά-
φελές καί άνεπίδεικτον τοΰ χαρα¬
κτήρος, την άπροσποίητον ειλικρί¬
νειάν των τρόπων, την εύγενή ε¬
κείνην ταπεινοφροσύνην, ήτις
I-
ξυψώνει άντί νά ύποβιβάζτ), την
αδολον πρό; την άγαθοεργίαν προ-
αίρεσιν, ήτις μόλις προσέλαβε ώς
συνεργόν, έκτελεστήν καΐ ·θερά-
ποντα τόν πλούτον, εξεδηλώθη όρ-
μεμφΰτως καί άνέβρυσεν έκ τής
ψυχής τού, ώς άπό πηγής, ήτις έ¬
μεινεν άστείρευτος, μέχρι των τε-
λευταίων ημερών τής ζωης τού.
Είναι δέ οί τοιούτοι εύεργέται ώς
ο Κανισκέρη;, οί γνησιώτεροι έκ-
πρόσωποι τής 'Ελληνικής έθελοθυ-
σίας, τής φιλοπάτριδος γενναιο-
δωρίας, τής κοινωφελούς δράσεώς,
των οποίων τα όνόματα άποτελοΰ-
τι την άνεκτίμητον άλνσον των μέ-
γάλων ιένΗ'ΐκών εύεργετών, τού;
τριοπών τού. Ούτοι, εΐ-
ενγνωμοσύνη;, πολλάκις 1(0 Μ
στειλαν σχετικά ψηφίσματα 'η
σακις δέ επεσκεπτετο την Μαχο
έπιτροπαί τόν
ήμίσειαν ώραν έξωθεν τού
ρυρ
λωοιοι
τΟυ ε|ς
ανέμενον,
ή
ς ρων
ανθέων. Κς τάς όδοΰς ύ.τήον»,
οψιδες φερουσαι την έπιγρα|±.
τα».
Ό διευθυντής τής άστυνομίας Νέας Υόρκης, Γκρόβερ Γουαίλεν, δοκιμάζων
ραδιόφωνον»τοποθετημενον έντός τοϋ αυτοκίνητον τού. Πεντακόσια άστυνο-
μικά αύτσκίνητα Θά έφοδιασθοΰν αέ ραδιόφωνα. Λέγεται δτι διά τοΰ τοό-
που αΰτοΰ θά διευκολύνεται ή άστυνομία όπως φθάνη είς τόν τόπον τόόν έγ-
κλημάτων ταχύτερον.
τού συμπατριωτου τού μακαριτου
Ιωάννου Λεχωνίτου, πατρός τοϋ
λη αύξησις τοΰ έξαγωγικοϋ τού
έμπορίου. 'Η^. περιουσία τού ηυξα
νέ διαρκώς, όπότε, κατά την διάρ
νυν γαμβροΰ τού. Ή εμφυτχνς 5-
μως άνησυχία τού δέν τόν άφήλχε κειαν τοϋ μεγάλου πολέμου, έγένε-
. νά άναπαυθή καί μετέβη εις Μπένι το γαιοκτήμων, καταστάς ΰραδύ-
λαμπροτερου; κρίκου; τής οποίας! Σουέφ, δπου επεδόθη είς την υπο- τερον -/άτοχος; πλέον των χιλίων
«ποτελοΰσιν οί έθνικοί άληυνϊ); άν- δηματοποιίαν ττ]ν οποίαν έξέμαθε Ι φεδδανίων. Έπίσης προέβη είς ά-
ι^οε^. τουο όποίου; άνέδει^κν ή έκ εν ΚοινΊΐτάλίΐ. νιιηητ ννί,ιητιΤχυ <ϊνινν«χ/.%»/ ο?^ -τ·»» δρες, τοϋς όποίους άνέδειξεν ή έκ λεκτή παρά τόν Νεΐλον έπιτο{.ιή τοΰ Έλληνισμοϋ. Παρά τό φέρετρον τοΰ Κανι- σ/έρη, τό οποίον περιστοιχοΰσι γο νυκλινη τα όρφανά, τα όποϊα ήγά- πησεν έξ ϊσου πρός τα τέκνα τού καί των οποίων τό βωβόν πένθας αποτελεί τόν εύγλωττότερον των ίπικηδείων αύτοΰ έγκωμίων, δέν θά έπαναλάίβωμεν την συνήθη κα- γορας οδό ακινήτων εις την ά ό Ρό Πά νω; πρό; τα νεώτερα σχέδιο τής άρχιτεκτονικης. Κατά τω 1918, Ι- πιθνμών νά μυήσρ είς τό εμπόριον τόν μόλις άποφοιτήσαντα τότε έκ τής έμπορικής οχολής λατρεντόν τού υϊόν, τόν πολύκί,ανστον Δημη- τριον, μετατρέπει την έπωνυμίαν - ·; - τοΰ καταστήματός τού είς Δ. Γ. Ι μέχρι τής είσοδον ι Κανισκέρη καί Σία χωρίςδμως νά όν. 'Εκεϊ, τόν άνέ παραιτττθτί καί δ ϊδιος τής ούσια- ταγμέναι, μαθήτριαι τοέ σχοΛείοι στική; διευθύνσεως τού καταστή- καί λαός ύποδεχόμενος αυτόν έν- ματος. Δυστνχώς τό 1920 ό υιός ιΐονσιθίδως^καί ραίνων αϊτόν τον απέθανε καί ή Έταιρεία μετα- τρέπεται είς Γ. Δ. Κανισκέρη καί Σία? Τουτο μεχρι τοΰ 1923, όπότε έπιθυμών ν' άνακονφισ-θϋ των εύ- θυνων τοΰ εμπόριον, σχηματίζει νέ¬ αν εταιρείαν υπό την έπωνυμίαν ΒασιλόποιΑο; καί Σία, τής οποίας δ κυριώτερο; μέτοχος ήτο ό ίοιος. Ό Γ. Κανισκέρης ήτο φαιδροϋ χαρακτήρος καί οί έν Μπενί Σουΐιρ παλαιότεροι έίμποροι ένθυμοΰνται άκόμη τάς διασκεδάσεις τάς οποίας 5 ( διωργάνου ή ύπεκίνει ό Τδιος. | στΚ ε.ν, ΑΥ'Φ Ίωάννη τοϋ Κισσοΰ, Παρ' όλην την μεγάλην περιονσϊ-1 π?°; τ,ον οποίον μάλιστα .τροσεφε- αν, την οποίαν απέκτησε, έξηκο- €εν_πεντε χιλιάδας δραχμών. Δια λοχ'θει νά είναι ό απλούς- καί άπέρ- ΤΟ ν^°°0ν αύτοΰ ή διοίκησις νατε. ριττος άνθρωπον των πρώτων έτών | οκε^ασε παραπηγμα φέρον τό ι>
έκτιμών καί ύποληπτόμενο; τού;' ν°μα Του· Κς την Ζαγοράν άνή-
πεπαιδευμενου; καί κάθεάξίαν εν 11'ειρε ιδιαις όαπάναις, άναθ-ηαατι-
γένει. Ήτο φιλομαθή; καί φιλανα-1 ^ν ^^ καλλιτεχνικωτάτην,;^
γνώστης, ιδιαιτέραν δέ εκτίμησιν· α(^ ι^ι^^ϊ^ρη'^^ ™ν Τ0'*
έ'τρεφε εί; την ιστορίαν, κυρίω; Ι' Λ Λν_νβ# „ ϊ *, ¥, νποσΖ^
εί; τού; «Βίους Π αραλλήλον;^ Ρ" ανεγειρρ βιβλιοθήκην τρος *
τοΰ Γούδα, τού;>ποίον;, £ λ£- ^Ζ^^Ι^Ϊ
γουν οσοι τον επλησιασαν, ειχε
σχεδόν άποστηθήση.
Ό 'Εθνικός εύεργέτης
Πρώτον εθνικόν αύτοΰ έργον
ί *ΤΛ Ι *--Τ-θυ Υ^
Ολην την διάρκειαν τί-
ίν τω χωριω παραμονής τού ήτις'
συνηθως, περιωρίζετο εις οί ο ήμί!
οας, οί χωρικοί έπανηγΰριζον τοώ-
γοντες αμνους καί χορεύοντες Κα.
τα την τελευταίαν τού έπίσ/εψ»
παρέστη πρός ύποδοχήν τού καϊ
τμήμα τής Χριστιανικής άδελφό-
τητος των Νέων τή;
Γεννημένος, ώ; ήτο μέ έμπορι- °δόν Φουάτ, παρά τό Ρόν Πονάν,
κόν πνεΰμα, μόλις έξοικονόμησε καθώς καί άποθηκών οαμβακίων
τακλεϊδα των έπικηδείων ρητόοων. -/ας είς έπιτοπίονς άγοραπωλησίας.
Οντε ό μεγαλειτέρας των έθνικών | Τούτο διήρκεσε μέχρι τοΰ 1902
εύεργετών μα; απέθανεν, ουτε ό ή 1904, ότε τό πρώτον ήνοιξε γρα-
ΰ'στατο;, εύτυχώς, άφοΰ ή παςρι- φεΐον έν Αλεξάνδρειαν χωρίς νά
κια μας έ'χει ήδη καί έκτρέφει μι-' -χατέλθγ, ό ίδιος.
μητάς των μεγάλον της εύεργε- Έν τω μεταξύ _ εΐχε συνεται.
ρισιτρ με φίλους τού εμπορους και
ίδρυσεν έκκοκιστικήν μηχανήν έν
" ' ^—'-- Βραδύτερον έξη-
ποσόν τι, επεδόθη είς τό εμπόριον έν Μινέτ έλ Μπάσσαλ, τάς οποίας
των σιτηρών αρχίσας άπό. .. σακ-
κί — σακκί. "Οταν τό κεφάλαιον
τού ηυξήθη — καί την εποχήν ε¬
κείνην δέν ήτο πολύ δύσκολον δι'
ενα εργατικόν καί εύφυά έμπορον
— επεδόθη είς τό εμπόριον^ τοΰ
βάμβακος, περιοοισθείς κατ' άρ-
ρ ρ
ή ή κατασκευή είς τόν ζωολογι-
ν.όν κήπον Αθηνών Ιδιαίτερον πε-
ριπτέρου διά τα πτηνά. Τό περί-
πτερον αύτό φέρει τό δνομά τον.
Εις την πατρίδα τού Μακρυρρα-
χην, επί μακράν σειράν έτών διε-
τήρει δι' έξόδων τού διδασκάλισ-
οαν διά την εκπαίδευσιν των μι-
κρών συμπατριωτών τού μέχρι Λ-
οχάτως, ότε την συντήρησιν αυτή;
άνέλαβεν ή 'Ελληνική Κυδέρνησις
Άπό πολλών έτών σνντηοεΐ Ιατρόν
διά την δωρεάν περίθαλψιν των
συμπατριωτών τού παρέχων δωρε¬
άν καί τα φάρμακα.
Κατεσκεύασεν όδούς καί ΰδρα
γωγεϊα, έπεσκεύασεν εκκλησίαν
ναί ίδρυσεν έξωκκλήσιον, έπ,ροίκι-
σε δέ πολλάς άπόροι»; νέας. Έν -γέ-
η ; λιαθήνης
τής Ζαγοράς, της οποίας το/ΐί
χειρογραφα καί πολύτιμα 6ιο/ίβ
σώζονται μέχρι σήμερον. Τό επι·
στέγασμα τής δλης αύτοΰ φιλαν-
Ορωπικής δράσεώς ήτο ή άνέγεο-
σις τοΰ φερωνύμου όρφανοτοοφεί-
&υ τοΰ Αίσχύί.ου — Άρίονος
Ό μακαρίτης εΐχε^ δ
όδ 'Ελ
μρης εΐχε διατελέση
και πρόεδρος τής 'Ελληηκής Κοι¬
νότητος Μπενί Σουέφ, μοί,ονότι ά-
πέφευγε τα άξιώματα καί τούς τί-
τλους. Άλλ' αν εδέχθη την έν λό¬
γω προεδρίαν, τό έπραξε μέ τόν
άγσθόν σκοπόν νά συμφιλιώστι τάς
δύο έκεϊ διεστώσας πολιτικως (ΐ£-
ρίδας. ^Ο Κανισκέρης ήτο τετιιιη-
μένος μέ τόν άργυροΰν Στοι·ρον
τοΰ Σωτήρος, καί τόν Σταύρον τού
Πανανίου Τάφοΐ'.
ΡΥΘΜΟ
νει εφάνη πρόθυμο; είς κάθε έπί-
κλησιν τής κοινότητος των συμπα-
. Δυνάμεθα, δμως, νά διακηρύ-
ξωμεν, ανευ φόβον νά θεωρηθώ-
μεν ώς ύπερμετριος έγκίομιασταί,
ότι κηδεύομεν σήμερον Ινα των
ιύγενεστέρων άντιπροσώπων τοΰ
Έλληνικοΰ λαοΰ, ^ οίτινες διετήρη¬
σαν έν τή ξένχ) γνησίαν την παρά¬
δοσιν της Έλληνακής πατρίδος, δι-
εσωσεν άλώβητον καί άνόθευτον
την ψυχήν έκ των άπατηλών σα-
γηνευμάτων τοΰ πλοχτοΐ', έσκόρπι-
σαν αυτόν γενναιοφρόνως διά τή
ρ
Μπένι Σονέφ ρρ ξη
γόρασε μερίδιον σννεταίρου έν τη
έαμ^ακομηχανή τή; Μπίμπας. Κα¬
τά δέ την εποχήν τοϋ πολέμου ή-
γόρασε συνεταιρικώς μετά τοΰ συγ
γάμορου τού κ. Εύαγγέλου, έτέ-
ραν 6αμ6ακομηχσν»ν έν Μπένι
Μζά
ρ
Μαζάρ.
οριστικώς
τω 1906 εγκατεστάθη
ί Αλξάδ
προστασίαν της ορφανιας και την ^ ^ ^—8^» 1-τίσης είς
ανακούφισιν τη; πενιας, ήλθον α- το έμν4οιον των κρομμύων είς με-
ρωγοί εί ςτάς ανάγκας τής; Ιδιαι
τίρας πατρίδος, καί ώς μόνην χα-
εράν καί ευτυχίαν της ζωης των ε¬
θεώρησαν την άσκησιν τής χριστι-
ονικωτέρας των άρετών.
γφ σημειώβεις
Ό άείμνηστος Καησκερης ε¬
γεννήθη τω 1857 είς τό χωρίον
Μακρνρράχη τοϋ Δήμου Ζαγορά;
τοΰ Βόλου, έκ γονέων πτωχών μέν
5λλ' Μλήό Αώ
«5ιλλ'
χ μ
Ανεχώρησεν
λύ ά
ή χρη
έκ τού χωρίου τού είς πολύ μικράν
ηλικίαν μέ μόνά έφόδια τα «κολι>
βογράμματα», ώς έκολακεύετο νά
λέγη καί ό ίδιος αργότερον, τα 6-
ποΐα ίδιδάχθη. Μετέβη είς Κων-
οταντινούπολιν, δπου εμαθε την
Τέχνην της νποδηματοποιίας. Δέν
Λαρέμεινεν δμως πολϋ καί ήλθεν
είς Αλεξάνδρειαν δπου εμεινε δι'
μρ ρμμ ς μ
γάλην κλίμακα, ριψοκινδυνεύσας
την περιουσίαν τού πολλάκις. Αρ¬
γότερον ανεδείχθη είς έκ των μέγα
λειτέρων έξαγωγέων των κρομμΰ-
οαν τα όποϊα κνρίως έπρομηθεύετο
άπ' ενθείας έκ τοΰ έσωτερικοϋμέσφ
άντιπροσώπων τού τούς όποίους ά-
.τέστελλε μέχρι τοΰ τελευταίου σταθ
μοΰ παραγοογης κρομμύων. Ήτο
πολύ τολμηρός καί πολύ διορατικός
είς τάς έπιχειρήσεις τού, τουτο οέ
εκδηλωθή κυρίως κατά την επο¬
χήν τοΰ μεγαλου πολέμου, όπότε
οί Γερμανοί είχον φθάση είς την
Διώρυγα, ό δέ 6άμ6αξ είχε φθάση
είς την έξεντελιστικήν τιμήν των
τεσσάρων ταλλήρων λόγω της άπο
χής των έμπόοων έκ τής άγορά;,
όπότε καί παιρουσιάσ-θη μόνος άγο
ραστής, έπωφεί.ητθεί; τοΰ νψωμοΰ.
ί5Αίγον καινόν ώ: προστατενόμενος "Έκτοτε χρονολογεϊται καί ή μεγά-
ς
βραδύτερον άνωκοδόμησεν συμφώ
Τα στάχυα άνεμοσάλευτα ρ
χάμπο, καί πυχνο
Βουίζει ννρω, στή γλυκειά κι-ψέλη,
(τό μίλίσσι
Άντααλεί χάθε σπήλιο, κι' άργοχο»·
(νάει, στό 6ραδν6
θαμπόφωτο, τή θλιβερη κορ(ΐ η τό χ»-
ί
Κι' άκόμα σάν τρελλά γυρνοΰν το«
(μύλου τα πλατειά φτίρα,
Μονάχα οί κύκνοι τό λαιμό τόν κατβ-
(σ.τρον ύψώνουν,
Κι' άτάραχοι όνειρεύονται στίίς ""
(μνης τα βαθεια λε-ρά
Π ου τ* άγγιξεν ό ίσκιος μου '-ι' α»'
(χίζονν νά ^ολωνοιν.
"Εχουμε, άνέγγιχτε ούρανέ της ιδ~ί
(λύπες καί χαρες,^
Σάν καθρεφτίζεις στά νερά τής ω-
ίμορφιάς τό Οά'Ψ0. ,
"Η τ' αστρα, ή τό φεγγάρι "01' τ0
(όλάργυρο, κι' βσες φορί;
Δέρνβις τϊι χλόη μί τό άργό χο
(στικό σου λάμα
νικοί άεροπλάνου.
Σάν στήν γαλήνιαν δψι σου ιεί»01*
(οί ποόσκαιθ»1 βυμ0Ι' -
Κι' δταν άκόμα σύγνεφα *ο/α βοΐ'
(σοϋ στέλντι ή μο«

«ί«.ΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,- ΚΥΡΙΑΚΗ. ι ϋκ
1929
ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
;^^ε^^^ΠΜ·
Ό Μ. Σερών, Γάλλος πληρεξοΰ-
σιος έν τη συνδιασχέψει των έ,τα-
νορθώσεων έν Χάνη "Ολλανδίας.
]'Ο Γσαο/ι Κχ.ρίμμ, παίκτης τοϋ μπέίζιι,τιολ έν Σικάγοι, όστις 4τραυμα-
■τισ&η οούαρώς είς τόν καρπόν τής χειρόϊ τού. Δεξιςί, μικρός φί/ος τού.
Ή τελευταία φωτογοαφία τής^ άε-
^οπόρου, Μάρβελ Κρόσσων, ή 6-
ποία εφονεύθη εσχάτως, πεσοΰσα
μέ τό άεροπλάνον της έν Άριζόνα.
^ιι^0^0 Κόμο, έμβαλωματής, δστις άρνεϊται νά άδειάστι τό μαγαξι
εν ΛιούΧαϊβεν, Κοννέκτικουτ χάριν τής οίκοδομπσεως Ίατρικής
-χολής πρό τοϋ 1932, όπότε λήγει τό ένοικι«στήριόν τού.
Ό Σόλλυ Λώφτ, 8 έτών σχίζων
όδηγόν τηλεφώνου, πάχους τριών
δακτνλίον. θεωρεϊται ώς ό Σαμ-
ψών αεταςύ των οτνοαιλήκων τού.
Αί δίδνμοι άδελφαί Ντώτζ, Άιιερικανίδες χορεύτριαι, αί οποίαι κατά τα
τελευταία ολίγα ετη εδρεψαν δάφνας έν ΙΙαρισίοις καί τώρα έπέστρεψαν
είς την Αμερικήν.
Εικών τοϋ ΛενΙν σχισθεϊσα υπό Κινέζων άστυνομικών έντός τού Ρώσσικου
Προ|ενείου έν Χαρμπίν, τής Μαντσονρίας. Δεξιςί, θυρα τοϋ Προξενείου
βλαβεϊσα διά των ΰποκοπάνων τίδν όπλων. Αύτά καί α).λα έξώργισαν
την Σοβιετικήν Ρωσσίαν μέχρι τοϋ σημείου ρήξεως σχέσεων μέ την Κίναν
ΘΓ|/^ «ν^^«, --, ^Οδομάδων, π/ϋΐσιως ινδεδυμενολ ^ _, ..σχάτως; {·-
πό τής άστννομίας είς τό δάσρς πλησίον της πόλεως 'Ηστο/ντάονν, Νέας
'Ιερσέης. Τό βοέφος θρηνεΐ διά την μητέρα τού.

Ο ΕΛΛΗΜΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
|€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΫΞ|
ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Η ΑΥΡΙΑΝΗ έορτή τής Ερ¬
γασίας, μάς ΰπενξινμίζει καί τό τέ-
λος τής καλοκαιρινής περιόδου,
την λήξιν των διακοπών κοί την
δι σιν τής ΰασιλείας των έξοχών
καί των λουτροπόλεων. "Οσοι εί¬
χον τό εύτΰχημα νά παοαθε-ρίσουν
είς τα βουνά, είς τα δάση καί εις
τα άκρογιάλια, έπανερχονται σιγά
σιγά είς την πολυθόρυβον ζωήν των
πόλεων άπό τόσον μακράν αποδιι-
μίαν είς την γαλήνην της ύπαι-
{)ρου. Μέ τή εορτήν της εργασίας
άρχίζει καί τό συμμάζευμα τοΰ παι¬
δοκόσμου είς τα σχολειό των, τα
όποϊα άνοίγουν την ερχομένην
Δευτέραν 9ην Σεπτεμβρίου καί εις
τα όποϊα καλοΰνται οί γονεΐς νά §γ
γράψουν τα τέκνα των. Αί εγγρα¬
φαί είς τα σχολεϊα αρχονται την
ερχομένην Τετάρτην και θά παρα-
ταθοϋν την Π έμπτην καί την Π α-
.ριαχτκευήν άπό της 9ης π. μ. μέ¬
χρι της μεσημβρίας καί άπό τής
1ης μ. μ. μέχρι τής 3ης. Τα παι¬
δία ποΰ έγγράφονται διά πρώτην
φοράν είς τό σχολείον πρέπει νά
παρουσιάσουν καΐ τό πιστοποιητι-
χόν τοϋ έμβολιασμοϋ των. Δι' οι¬
ανδήποτε πληροφορίαν αφορώσαν
την σχολικήν φοίτησιν καί τα σχο-
λεΐα, οί ένδιαφερόμενοι ήμποροΰν
νά άπευθΰνωνται είς την τηλεφω-
νικήν διεύθυνσιν ΚΕΟΕΝΤ 8000.
ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΩΜΙΛΗΣΕΝ
ΕΙΣ ΤΑ τόσα μυοτήρια ποϋ πε-
ριβάλλουν τό τραγικον τέλος τοΰ
μεγαλοχαρτοπαίκτου Ροδστάϊν, ό
οποίος εφονεύθη πρό μηνών είς τύ
ξενοδοχείον Πάρκ Σέντραλ χωρίς
νά άνακαλυφθοϋν έκτοτε οί δρά-
σται τοΰ έγκληματος εκείνον, προ¬
σετέθη καί ενα άκόμη μυστήριον.
Καποιος άγνωστος καί άνώνυμος
Ιδώρησεν ενα πολντελέστατον αυ¬
τοκίνητον είς την Μπρίτζε Φάρρυ,
την υπηρέτριαν τοϋ ξενοδοχείου δ-
που έγινεν ό φόνος καί ή οποίαι καί¬
τοι έκρατήθη είς την φυλακήν επί
εξ μήνας δέν ήθέλησεν νά ομιλήση
ναχ νά προβή είς την παραμικράν
όμολογίαν. 'Η γυναϊκα αύτη Ιπλε-
νεν τα πατώματα τοϋ ξενοδοχείου
την εποχήν πον εδολοφονήθη ό
Ροδστάϊν. Ή άστυνομία ίσχυρίσθη
τότε ι&τι ή γυναϊκα αύτη εγνώριζεν
πολλά πράγματα σχετικώς μέ τό
Ιγκλημα. 'Βκείνη δμο>ς ετήρησεν
απόλυτον σιωπήν άπό τής ημέρας
τής συλλήψεώς της καί καθ" όλην
την διάρκειαν τής εξαμήνου φυλα-
κίσεώς της. 'Η Μπρίντζετ εργά-
ζεται τώρα σε καποιο νοσοκομείον
τοΰ Χάρλεμ. Π ροχΌές εκλήθη είς
ό λέ ί δθ ά
υπήρξεν ή έκ-
δρομή ή όργανωθεΐβα
υπέρ των Έλληνικών
Γραμμάτων.
Την παρελθούσαν Κυριακην, 25
Αΰγοόστου, ή έν Β&ΙίΐΐηοΓβ, Μά.
Έλληνική Κοινότης, Ηΐ^ΐιΐαηί-
ίονη, εϊωσε την υπέρ τού "Έλλη-
νικοΰ Σχολείοο ετησίαν έκδρομήν
της είς τέ μαγευτικήν πάρκον Οΐά
Οβπηαηττ ΡατΤί. Ή Σχολική Ε¬
πιτραπή άκοΰραστος πάντοτε, έλα¬
βεν άπαντα τα άπαιτοόμενα μετρα,
όπως ή έκδρομή γίνη τελεία άπό
πάσης απόψεως. Πράγματΐ 8ε την
9ην πρωϊνήν ώραν ό κόσμος των
όμογενών, άθρόως έξεκίνει διά των
ϊι' Άμερικανικών καί Έλληνικών
σημαιών έστολισμένων, Βΐΐδβδ, έκ
τής ωρισμένης διά την εκκίνησιν
όίοΰ, ώς χχ ϊι' ΐδιωτικών αύτο-
κινήτων έπίσης. Ή έορτή διεξή¬
χθη έν απολύτω ήρεμία καί συν-
αδελφώσει, όποιι οί όμογίνεί"ς μας
επέρασαν μίαν αλησμόνητον ημέ¬
ραν, σ,ινδίασκεδάζοντες μακράν τοΰ
θορύδου καί της τύρδης, των πό¬
λεων υπό την σκιάν των πυκνο-
φυλλων δένδρων. Έκλεκτή μουσική
υπό φιλοτίμων όμογενών, δωρεάν
πρός τουτο προσφερθέντων, διεσκέ-
δαζε τοϋς έκδρομεϊς. Την εορτήν
εποίκιλλε καί ή συμίολή της νεο-
διορισθείσης είς τό σχολείον μας
ίιδασκαλίσσης Κχς Εύαγγελίας
Τρυπουση, ητίς εξεφώνησε, λόγον
κατάλληλον τη περιστάσει, έξηγή-
σατα την σημασίαν των έν Άμε-
ρικη Έλληνικών έκδρομών καί ΰ-
«ιδείξασα είς τ&ύς γονείς ποία τα
καθήκοντά των άπέναντι τού" Έλ¬
λην ικοΰ σχολείον καί των τέκνων
των, ην πάντες, θερμώς συνεχάρη-
σαν. Κατόπιν εγένετο ή ·έκκύβευσΐς
τριών δώρων, ών τυχηροί ήσαν των
μέν 3ύο ό κ. Παληοκαστρίτης, τοΰ
δέ τρίτον ό κ. Μηνίδάκης, οΰς καί
συγχαίρομεν. Αί υπό τής Σχολικής
Έπιτροπής—ήτις έξετέλει χρέη
Δ'.οργανωτικής 'Επιτροπής—κατα-
δλη&εϊσαι χροσπάθεΐαι, έκαμαν τοίις
έκϊρομείς νά έπιστρέψοαν κατενθο>
σ'.ασμένοι καί κατεϋχαρίστημένοι τό
εσπέρας είς τάς οικίας των, εΰχό-
μενοι όπως καί τό ερχόμενον ετος
άξιωθώσι νά έορτάσωσιν όλοι των
μίαν τοιαύτην Έλληνικωτάτην ε¬
ορτήν καϊ συγκέντρωσιν.
ρμ ρχς ήη ς
τό τηλέφωνον καί ειδοποιηθη νά αυτοκίνητον.
παραλάιβτ) τό αυτοκίνητον ποΰ είχε
οταματήστι κάτω είς την έξώθν-
ραν τοϋ νοσοκομείον καί τό οποίον
κάποιος τής έδώριζεν ώς άντάλλαγ-
μα της <ηοοπής της διά τό ΙΎκλημα. Ή πτωχή γυναϊκα παρέλαβε *ό δώ¬ ρον καί τωρα άσχολεϊται νά τό με¬ τατρέψη είς δολλάρια τα δποΐα τής χρειάζονται περισσότερον άπό τό ΠΡΟΣ ΤΙιΜΗΝ ΤΩΝ ΑΓΟΝΙΣΤΩΝ Η ΣΥΜΜΒΪΌαΤΙΪΕΜΗΗΩΝ ΤΒΣ ΑΜΕΡΙΚΗ] ΕΠ ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΑΑ ΤΗΣ ΕΑΑ. ΠΑΑΙΓΓΚΗΚ3ΙΑ3 ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Χ. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ Έλληνική Πρεσδεία ) έν Ούασιγκτώνι. Τί 23 Ιουλίου, 1929. Π ρός τθύς έν Άμερικπ "Ελλη¬ νας, Τό ερχόμενον Ιτος θά έορτασθΓ| έν Έλ>.άδι ή Έκατοντπετηρίς τής
Έθνικής ά,τσ/ίαταστάσεως.
Όπως πρό εκατόν καί πλέον ί-
τών οί άπανταχοΰ "ΕλληνεΓ διά
κοινών άγώνων άνέστησαν την
Έ/Λάδα, ούτω καί σήμερον οί ά-
πανταχοϋ "Ελληνες καίττίκον ίε-
ρόν Ιχουσι νά συμμετάσχωσι είς
τόν πανηγυρισμόν τής πρώτης ε-
κατονταετηρίδος, καί την έκδήλω-
σι-' της εύγνωμοσύνης τή; φυλής
πρός τοΰς έλευθερωτάς τής πατρί¬
δος.
Καλοΰνται οί άπανταχοΰ "Ελλ-
νες νά συμμετάσχα>σιν είς τόν πα¬
νηγυρισμόν τής έκατονταετηρίδος
μας καί νά λαμπρύνωσι διά τής
συμβολής των τάς εορτάς ταύτας.
'Ενόμισα ότι ήτο επιβεβλημένον
νά μ"ή ύστερήση ό Έλληνισμός τή;
Άμερικής. Μεταξύ των διαφόρων
έργων ών εχει ανάγκην ή πατρίς
μα; είναι καί ή ανέγερσις ενός
Μουσείον ίστορικοϋ τοϋ ίεροΰ α¬
γώνος μας ίνα συγκεντρωθώσΐν έν
αΰτφ τα ίερά κειμήλιά μας καί ή
δόξα τής νέας Ελλάδος. Ή άν-(μαρμάρου την άφιέρα,σιν ήμώ,,
εγερσις τοϋ Μουσείου τούτου *α «Οί Ελλη,νες τής Άμερικής Εν
ήτοδώρον άντάξιον τοΰ δλου 'Ελ- μνήμην τοΰ ίεροΰ άγώνοςΥ
Εί
.(____ρον άντάξιον τοΰ δλου Έλ-
ληνισμου τής Άμερικής πρός την
πατρίδα.
'Η υπό την προεδρίαν τοϋ κ. Α.
Ζαίμη μεγάλη έπιτροπή απεδέχθη
Ινθουσιωδώς την Ιδέαν ταύτην καί
ίΤμαι εΰτυχής γνωρίζων εϊς^ τόν
Ελληνισμόν της Άμερικής ότι ε¬
ξησφσλίσθη ήδη υπο ταύτης τδ
γήπεδον, έφ' ού θά άνεγερθη τό
μέγαρον τουτο.
'Η τιμή τής ανεγέρσεως τού
μεγάρου τούτου άνηκει είς τδν
Ελληνισμόν τής Άμερικής, ού" τα
πατριωτικά αϊσθήματα κάλλιον
παντός άλλον ηδυνήθην νά έκτι-
μήσω κατο
την έν
μεσφ αντου
διαμονήν μου.
Τό Μουσείον τοϋ ίεροΰ αγώνος,
δ καλούμεθα νά άνεγείρωμεν, θά
είναι ή ένδειξις της εύγνωμοσΰ-
νης μας πρός τους έλευθερωτάς
μας, θά είναι τό προσκήνυμα καί
τό διδακτήριον των παιδιών μα;
διά τό μέλλο ν. Θά είναι τό σύμ¬
βολον τής αλληλεγγύης της φυλής
μας καί τό μνημεΐον δ θά στεγάστι
την δόξαν μας.
Θά είναι επί πλέον καί τό καύ-
χημα παντός "Ελληνος έξ Άμε¬
ρικής νά βλέπη λαξευμένην επί
μνημην τού ιεροϋ άγώνος>.
Είναι ή πρώτη φορά κα9' 5
άπευθύνομαι πρός τόν Έλληνωμό,,
της Αμερικής ζητών την οιμδο-
λην αυτού την ύλιχήν. Γνωρίζι
τα πολλά τού οάρη, γνα>ρί;ω1
την γενναιοδωρίαν τού. Τό πράτ-
τω σήμερον βέβαιος ότι άνταΐο.
κρινομαι είς τα αϊσθήματα δλων.
Ουδενός "Ελληνος πρέπει νά Μ·
ψη τό ϋνομα άπό τό άναμνηστι^όν
βιβλίον των δωοεών. Ό οβολο-
:
μ
ω δωρεών. Ό όβολό;
τοί βιοκαλαιστοΰ καί τα δολλάρια
τοΰ εύπόρου, θά είναι έξ ίσον εΰ-
-τράσδεκτα.
Άναθέτω τόν Ιρανον εί; τόν ί-
γνωσμένον π-ατριωτισμόν των 'Β·
λήνων τής Άμερικής, καί ίΐιιαι
βέβαιος ότι ή 'Εκκλησία, ό Τνΐτο;,
α! Κοινότητες, τα Σωματεϊα καί
αί δργανώσεις, θά αναλάβωσι μετ'
ένθουσιασμοΰ τό ?ργον και 9έ
πρωτοστατήσωσιν είς την επιτυ¬
χίαν αυτού.
Αί εϊσφοραί θά κατατίθενται
είς τάς δυο Ελληνικάς Τραπε-α;.
πε
Άθην
Ό Πρεσβευτήν
Χ. Σιμόπουλος.
Οί ΚΥΒΗΡίΟΙ ΤΗΣ Ν. ΥΌΡΚΗΣ &ΙΑ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΤΟΝ
_υνέλεξαν έντός όλ£γης ώρας δολλ. 32.ΟΟΟ.
Προχθές, Τρίτην, 27ην Αύγου-, 25, Έμμ. Δ. Μοοάτσος 25, Γεώρ.
στου, έν τή Λέσχη τής Κυθηραϊ- Ιω. Κοντολέων 25, Σπ. Ι. Μεγα-
κής Αδελφότητος, Νέας Υόρκης, λοκονόμος 25, Σταμ. Πέτρ. Σεμι-
ό ■παρεπιδημών ιένταδθα Γυμνασιάρ- τέκολος 25, Γεωρ. Κ. Μαρέντης
χης ΚϋΘηρων κ. Σπύρ. Στά^ης ώ-1 25, 'Ανϊρ. Ι. Μεγαλοκονόμος 25,
μιλησε πρός τοός σνγκεντρω«έντας ΓΕμμαν. Λεονταράκης 26, Παν.
Κ^θηρίοος, λογοδοτήσας διά μα-|Κοσμ. Σεμιτέκολος 25, Κων. Γ.
κρών επί τοά μέχρι τούδε συντελε-
σθέντος έργο^ των επί τής ανεγέρ¬
σεως το5 Μεγαρον τού ΓΛμνζσίόυ
Κυθήρων Επιτροπών.
Μετά την -άγόρεοσιν οί Κΐίθήριοι
Πετρόχειλος 25, Γεωρ. Έμ. Σά-
μιο; 25, Άντ. Κων. Κοντολέων
25, Ιω. Γεωρ. Καλλίτερος 25,
Παν. Δ. Πετρόχειλος 25, Γρηγ.
Πετρόχειλος 25, Άντ. Έμ. Κον-
κοιντ. βοηη, απεφαφισαν την δι-'τολέων 20, Νικ. Ιω. Τζάννες 20,
ενέργειαν νεων έράνων διά την τα- Σπύρ. Δημ. Βλαντής 20 Δηα.
ργ ω εραων διά την τα
χείαν αποπεράτωσιν τοΰ δλου ερ-
Η * Ι τ ·
Μ. ΓΕϋΧ ανο Ο
Ο. ΙΝΟ.
297 3Β0 ΑΥΕ.
Ν. Υ. ΟΙΤΥ
202 ΕΑ3Ι 23Η0 $Τ,
Ν. Υ. 0ΙΤ1Τ
ΤΕΤ- ΑΙΧΪΟΝΟυΐΝ βΐοε—«107
ΗΕδΤΑυΗΑΝΤ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΠΥ ΕΟϋΙΡΜΕΝΤ
ΟΕΝΕΗΑί Ο0ΚΓΗ1ΟΓΟΗ5^
ννε βυρρίτ ΕνεκτΤΗΐΝβ ονοεβ ονε οοντηαοτ
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ
τό σχεδίασμα καί τόν τέλειον καταρτισμόν Ξενοδοχείων, 'Εοιιατο-
ρίων, Ζαχαροπλαστείων, Ειΐηοΐι Κοοΐηδ, Ο&ΓβΙβΓΪαβ, βίθ., καί
την συμπλήρωσιν αυτών δι' δλων των χρειωδων μόνον δι' ενός
συμβολαίου, είς τιμάς λίαν συγκαταβατικάς καί μέ μεγάλας ευ¬
κολίας είς την πληρωμήν.
Διά τοΰ συστήματός μας, της επιμεμελημένης εργασίας, τή;
ακριβείας τής άρχιτεκτονικής καί της έσωτερικής διακοσμήσεως,
καθιστώμεν κάθε κατάστημα πού άναλαμβάνομεν
ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΤΟΝ
γου, όπως οί
δουλιαν -ώνειρευθησαν αύτό.
Πρός τούτο συνεκροτήθη ά
'Α«6 την ζωήν των Έλ'
λήνων.
Ό άπο πολλών «των έγκατεστη^
μένος έντιδβα καί <διατη?ών το Νβν Οαβίΐβ Ηοπιβ ίηηοα χ. Δημήτριος Σαράντης, θέλει ρήσει μετά τής σύζυγον το.) «περωκεάνείον Εάΐβοη, της κής Άτμοπλοίας, δι' Έλλβϊα, 'Είνι- είς Δη κής Άτμοπλοΐας, δι' Έλλαί^χ3·1 ριν ■άναψνχής. θά επισκεφθή <»«« τους συγγενείς τού καί ■'»·"»«— την γραϊαν μητέρα τοι χώρι τής Χαλκίδος. Ό κ. Δημ. Σαράντης ι σε κατά τόν Παγκόσμιον είς τέν Αμερικανικόν <τχμ^ ω< δεκανεύς, κ^τάγεται δέ ·*-'*?«| Άσίας. Είς την πόλιν μας 8««' !_.__-.'.ι.-. ...»λ ^είττιτοαε !Ατ;νας. ? -&λεμον| Σπύρ. Δημ. Βλαντής 20, Δημ. Πετρόχειλος Μαμαλοϋκος 20, Ί. «.»«,,. ^ .... ■·- ■ Έμ. Κασιμάτης 20, Γζάρ. Έμ. έπιστρέψει μετά τέσσαρας Κασιμάτης 20, Κοσμάς Π. Μα- σέλος 20, Παν. Ιω. Καλλίγερος *- Λ" '' " — «Σάς άφαρπαιΐει...- — · ... εί μέ ζεσιν καί θελκτικό τραγουοι^ Α·ΐΓ*α /η< &<\ μγ ί*τη^ χεοοι·*)^ γ^ δωδεκαμελής έρανική Έπιτροπή, ι 20, Ανδρ. Έμ. Καρα*ουσ«νος 20, ή όποία, μετά τοΰ κ. Γυμνασιάρχου, Ιω. Σπ. Βατικιώτης 20, Δημ. Ά. »ά επισκεφθή τοϋς Κυθηρίους τής Καλλίγερος 20, Κυριάκος Κ. Φρι- Ν. Γορκης καί θά ζητήση τον ό-1 λιγκο; 20, Νικ. Ιω. Σεμιτέκολος βολον αυτών. Ή Έπιτροπή άπε- 15, Βρετος Π. Κομηνός 10, Γεώρ. τελεσθή έκ των κ. κ. Π— Υ Υ.*. Μασέλος 10, Κοσμίς Σ. Τραία- ή των κ. κ. Παν. Χ. Σα- μίου, ώς Προέδρου, Άντων. Έμ. Κοντολέοντος, ώς Ταμίου, Ιουλίου Γ. ΣτάΘη, 'Εμμαν. Σπ. Αύγερινί, Ιωάν. Έμ. Κασιμάτη, Έμμαν. Π. Κασιμάτη, Θεοδ. Κομπή, Γεωργ! Έμ. Σαμίου, Σπύρ. Ραΐση, Πανιζγ. Κίψάνη, Γρηγορ. Πετροχείλου καί Παν. Δ. Πετροχίίλου. ( 'Η, έν λόγφ Επιτραπή προέβη αμέσως έντός τής αιθούσης είς την διενέργειαν έράνου, μεταξύ έ ί των ργ έράνου, μεταξύ των παρευρεθέντας είς την συγκέντρω¬ σιν Κυδηρίων, ό οποίος άπέδωσε 2000 δολλ, ώς εξής; Έμμαν. Σπ. Αΰγερινός δολλ. 12ο, Ιούλιος Γ. Στάθης δολλ 110, Ιωάν. Δ. Στάθης δολλ. 110 Νικ. Δ. Στάθης 100, Κων θ Άνδρόνικος 100, Σπ Διον. Μεγα¬ λοκονόμος 100, Γεώρ. Σπ. Τρα- βασάρος 100, Βαλέριος Η. Δαπ'όν- τες 55, Παν. Ν. Δαπόντες 55, Παν. Χ. Σάμιος 50, Σπύρ. Ραΐτης 50, Έμ. Κϊσιμάτης Πέρρος 50, Γΐώρ. Π. Στρατηγός, 50, Μιχ. Ι. Καλλίγερος 50, Πέτρος Ν. Δα¬ πόντες 50, Ανδρ. Ιω. Φατσεας 50, Κοσμάς Ιω. Φατσεας 50, Π. Κοσμά Σάμΐος 50, Παν. Καψάνης σίρος 10, Εύθύμιος Κ. Κατσού- λης 10, Χαράλαμπος Ζερβός 10, Ιω. Χ. Κασιμάτης 10, Παν. Π. Μασελος 5. Έν όλφ |2.000 ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕ« Καθημερινώς Άοναά (ΟΓΓΥ ΟΒΕδδΕϋ), Κεφαλάκια, Σηκα»- τάκια, Γλυκαβάκια, Πουλερικά, Βώϊον κρέας καί Μοσχάρι τού γά¬ λακτος. ΑΤΗΗΕ8 ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ 510 - 9ΤΗ ΑΥΕ., Ν. Υ. (Μβταξύ 38 καί 39 Δρόμων) Τηλέφωνον: Με<Ια11ΐοη 3743. εί μέ ζεσι κ άναμφιδόλως σάς έΥΕ μφς ^ μέοοΥτου»..... Ενβ. ^οτΐΐ. Είναι κινηματογραφος δια 6«01 Ή ώ ά» «ΜΚ Είναι κινηματο ου. Ή πρώτη άπ» «« λους όμιλοϋσα Μουσικη Επ111^ ΤΟ ΚΟΡΙΤ.Ι ΤΟΥ ΙΡΟΜΟί ΕΕΤ αΐΒ»>
Ο ΚΟΡ
(ΤΗΕ 8ΤΒΕΕΤ
Μέ
Γθ'η,
^ο5βρη
ηείΐη'5
Εβΐοη,
ΒΕΤΤΥ
Οαΐίίβ,
Αΐη1)3553ΐίθΓ5
χά ώραΐα
αάγια «Εον»1)1β ΒΧΐΛ .
«Μν <ΐΓβ3Πΐ Μεΐοίΐν» χ«ι Ιίβη υρ Τιιπβ». Σέ άφαρ* Ωσαύτως τα νεώτερα τ. :ής Β. Ο. Α. Ρηοΐορηοπ <3ΐ Β'νΥΑΥ ΑΤ 46ΤΗ 5Τ. ΑΤΤΤΠΚΗΐΧΟΛΗ ΤΒΊΟΗΑ Μόνον $5.00 μηνταίβος. Διδασκαλία άχομιχτί, ΆγγλιστΙ-- βτί, παρ Αμερικανίοος, κατόχο» της 'Ελληνιχτίς. Άνοικτή η. μ. ϊως 10 μ. μ. _5?ί.- 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40—««Κ ΌδοΟ) ΝΕ%Υ

«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΣΙ, 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ. 1925.
Ο ΕΛΛΗΝΙ2ΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΩΝ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
ΤΙΣ 6. Α. Ρ. ί
Εκρίθη καταλληλότερον τό ΒΕΑΚ ΜΟΙΙΝΤΑΙΝ
Ή 'Επιτροπή της οργανώσεως τής έκδρομής των 12 Τμημάτων
τή- (τ Α. Ρ. Α. τής Νεας Υόρκης καί περιχώρων ανακοινοί τα
«ειδή είς τό ΒΟΤΟΛί Ι-ΟΙΝΤΓ, ΟΟΜΜ., δ-
«ου άρχ-χώς είχεν αποφασίσθη να γίνη ή έκδρομή της
Ο. Α.. Ρ. Α., δέν θα είναι ανοικτόν ολόκληρον τό
ί-,ά"ρ*ον *ατ* τ*1^ ημέραν τής έκδρομής, απεφασίσθη
δηώς γίνη την ιδίαν ημέραν καί ώραν είς τό ΒΕΛΚ
|ΙουΛ"ΤΆΙΐν, τό οποίον, ώς γνωστόν, θεωρεΐται
ώς "ί> μαγευτικώτερον μέρος πλησίον τής ΐνέας Υ¬
όρκης·
Ή έκκίνησις θα γίνη την Οην -π. μ. άπό τό ΒΑΤ-
ΚΚΙ' ΡΙ^Α«Ο|5, ΡΙΕΚ Α, με δεύτερον σταθμόν
1ί£Κ Πρόμους Γουέβτ είς τόν «οταμόν Χ,ώδσον.
είδιον θα είναι διαρκείας τριών ώρών.
Η ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
(29—3)
είς
ς
Το ταξ
Σ
Ανακοίνωσις τοΰ Ί·«ουργείου των Εξωτερικών
Παοά της έν Ούασιγκτώνι 'Ελληνικής Πρεσβείας ελάβομεν τα
όχόλουθα:
Π ρός την διεύθυνσιν τής εφημερίδος «'Εβνικός Κηρυξ»,
Άξιότιμε Κύριε,
Έχω την τιμήν νά παρακαλέσω υμάς όπως, εύαρεστούμενος, κατα-
χωρίσητε έν τή έγκρίτω υμών εφημερίδι την (τυνημμένην ανακοίνω¬
σιν τού Υπουργείον των Εξωτερικών.
Ε%αοιστών υμάς έκ των προτέρων, διατελω μετ" εξαίρετον νπο-
λήτ,ΐοας,
Ό Πρεσβευτής, καί ά. σ.
Ό Σνμβσυλος, Α. ΑΝΝΙΝΟΣ
' Ανακοίνωσις
Φέρεται είς γνώσιν των 'Ελλήνων ύπηκόων των κατόχων όμολογιών
προπολεμικήν Βουλγαρικών Δανείων (6 0)0 τοϋ 1892, 5 0)0 τον
1896, 5 0)0 τοϋ 1902, 5 0)0 τοϋ 1904, 4 1)2 0)0 τού 1907 καί 4
1^2 0)0 τοϋ 1909), ότι δέον νά προσαγάγωσι ταύτας μεχρι 26ης
Σεπτέμβριον έ. ϊ., εις την έν Σόφια Διεύθυνσιν τοϋ Δχιμοσίου χρέους
των ήγγυημένων υπο τοΰ ν.ράτους χρεών, πρός ανανέωσιν των φύλλων
καί τοκομεριδίων αυτών, ώς προβλεπει ό εσχάτως δημοσιενθείς Βονλ-
γαοικός νόμος.
Ό Ύπουργός,
Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
ζητουν ε: εααααοσ τον
ΠΑΤΕΡίΓΓΠΝ Εί!
'0 κ. Παναγιώτης Τατΐκος,
«κο'χος τής όδοΰ Κολοκοτρώνη,
«?'8 18. Καφφενείον τα Καλάδρο-
;*. εν "Αθήναις, μάς απέστειλεν
εντολήν διά τής οποίας παρακι--
λΐι -αντα γνωρίζοντά τι περί τής
«'ϊϊκνής τοΰ π?0 Ιδετίας έλθόν-
™ί «ι; την Άμεραήν πατρός τού
'Λϊτρα,ιο» Τατίκου, έκ Μυτιλή-
Ιτ·% να ΥΡ«ψη -ίς την ανωτέρω
«ίί.'θ.ινσί,ν.
,Προ καιροΰ, ή πάσχον έν Έλ-
';*'*'.< οικογένειβ τού έπληροφορήθη °·[ ο Τατίκος ευρίσκεται έν Νέβ Ι-----^~—εβε—————_____^^^^^^^^^^^^^^^^^ <Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ»* -Χ Ε Τ Ε Π ιτυρίδα, φα· γοΰραν ή τριχο- I «ράγσν ~ό κε- I Τά>α, ή άλλην έ-
"ηδερμιχήν πά-
βηοτιν;
—Είσθε φαλα-
κοός;
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗ-
Γ» ν. ε.Ρβτ. ο*. ΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
Χ
ΤΚΑϋΞ ΜΑΚΚ
6
τού νά
ής
ε Πλείστοι
Πλείστοι άπέκτη-
των· Δι°τί δχι καί
μου η έπτσκεί^θήτέ
2^
Έ Ν. Τ). ΡΑΚΑ0Ο5
33β ν!- Της και χ
ϊΐ' 42««1 5*..
ΕΝ ντ^' ΜβαβΠΙοη 3814.
ΙεΙταΓΪΓ^' .ιαΑΙΝΌ·Ι·Σ, πτβ-
Τα μαθήματα τού
ληνικοΰ Σχλοείου άρχί
ζουν την 16ην Σε·πτεμ-
βρίου.
Κατά το ίιάστημβ των διβκοπών
ή Κοινότης, 5ιά τοδ Διοικ. αυτής
Σϋμ·δθϋλί<υ, κατέβαλε πάσαν προσ¬ πάθειαν πρός βελτίωσιν τού Σχο¬ λείον έλπιζει ίέ ότι «χβτοχε τούτο καί ηδη προσκαλεΐ τούς γονεϊς, κβϊ κηίεμόνας όπως φέρωσι τα τέκνα των πρός έγγραφήν. ΑΊ έγγραιρ** άρχονται την 3ην Σεπτεμίρίου καί θά διενεργώνται είς το Κοινοτικόν Γραφείον άττό τής 2ας μ. μ. μέχρι τής 5ης μ. μ. •λα&' εκάστην, πλήν των Κυριακήν. Οί μαθηταί καΐ μαθήτριαι πρέπει α) νά σΰν&ϊεύωνται όφ' ενός των γονέων η κηϊεμόνος, καί ξ>) νά φέ-
ρωτι μεθ' έαυτών τα ένδ«:κτικά
των.
Οί συνοϊεύοντες αύτούς, γονεϊς η
κηδεμόνες ίέον νά γνωρίζωσι την
άκρίδή χρονολογίαν και τόχον γβν-
νήσεων αυτών. *
Παιδία κάτω των 7 ·έτών δέν
γίνονται δεκτά.
Τα μαθήματα βρχονται την 16ην
Σεπτεμ.ίρίο« καί &ρτ> 4ην μ. μ.
Ή εγκαΐρος έγγΡβ<ρή,™ν <*'" θητών καΐ μαθητρΐών θά ύποδοη- θήστ; το έργον τοΰ Σχολείοο. ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ3 Δυνλωματοθχος ά Χειρπνάκτνο, καΐ έφευοέτης τοθ θερμοκίπέλ- ον πρός επα¬ ναφοράν των ΙιαλλιόΥν καΐ θι- ραπείαν τής ττώσιως αυτόν». Γρά|«τ· διά τβ Βιδλιάριόν μου, άποστέλλεται βωοβ- *ν. Ώραι Γραβίίου 5—» μ. μ-, 10— 15 τάς Κυριαχάς. •16—8 ν. 55111 5»-, Νβν»1 ΥθΛ Ρίιοηοΐ Οοΐατη1>υ» 6*51.
θρτκτκομανεΐς Εβραϊοι προσευχόμενοι είς τόν «Τοϊχον των Κλαυθμών» έν 'Ιερουσαλήμ.
Δια την καταγραφήν των
Έλλήνων ψηφοφορων
Ό Έλληνο-αμερικανικός Πολι-
τικός Σΰνδεσμος Φιλαδελφείας πλη-
ροφορεΐ τοΰς Έλληνο-αμερικανους
πολίτας Φιλαδελφείας, ότι ύπολεί-
ποντ?! δΰο ημέραι πρός καταγρα¬
φήν έν τφ καταλόγω των ψηφοφό-
ρων Κθ§ί8ίΓ&ΐΐοη Ι)αν8, 3 ήμέρα
(Τρίτη) καί ή 7η (Σά&δατον) τοΰ
μηνός Σεπτεμδρίοΐ), διά τάς επικει¬
μένας εκλογάς, χ.αί συμίοολευει αΰ-
τοίις ότι, χάριν των ϊδίων αυτών
σομφερόντων, δέν πρέπει νά άμελή-
διά την άνω καταγραφήν.
Γάμοι
'Επιστέλλοΐίσιν ημίν:
Ετελέσθησαν ΊνταάΘα οί γάμοι
τοΰ κ. Νικολάοϋ Βούλκου, έκ Ραι-
δεστοΰ τή« βράκης, μ«τά τής Δί¬
δος Άγγελικής Παπά" Σταματίο»,
εκ Νέου Καρλοδατίθϋ της Σάμου.
Τό μυστήριον έτελέσθη υπό τού 'έφ-
ημερίθϊ τής κοινότητος άρχ. Στε¬
φάνου Λα^ριώτου έν τή επί τούτω
καλλιτεχνικώς διακοσμηθείσιπ αΐ-
θούσγ; τοΰ κτίρίοο Κηΐ^Ιιίβ οί
ΡχτΜίΐΒ Βΐά^., επι παρουσία άνω
τών^δδθ προσκεκλημνων. Μετά την
τέλεσιν τοΰ μ·^στηρίο^ επηκολούθη¬
σε πλούσιον δείπνον καί χορός. Ή
νύμ^ι; είναι γυναικαδελφη τοΰ έν-
ταΰθα κ. Ταξΐάρχου Καπιώτου. Είς
τάς 3 το πρωΐ οί νεόνυμφοι ανεχώ¬
ρησε δι' αύτοκινήτου είς ταξείδιον
τοϋ μηνός τοΰ μέλιτος, μετ)1 δ
λοαν έγκατασταθ·ή είς Οοηηββνίΐΐθ,
Ρα., δπευ εχει τάς εργασίας τού
ό κ. Νίκος Βοΰλκος.
,ια,
. ι
ΖΗΤΕΙ ΠΗΙ^ΙΙτΉΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΛΟ
Μάς έστάλη μία έκκλησις άπό
την Καν Μαλαματένιαν Μερτζε-
σάνη, έκ τοΰ χωρίου Πρόδρομος
Σουμπόσκοο τής περιφερείας Κα-
ράτσοδας, τής Μακεδονίας,^δίά τής
οποίας παρακαλεϊ πάντα όστις· ή-
θελε γνωρίζει χερΐ τής διευθύν¬
σεως τής μητρός της, μετά των
τέχνων της, Ξενοφών τος, Παηςά-
λη, Ίω!^νου, Μβνελάου, Γεωργιου
καί Αποστόλου Μερζεσάνη, νά την
γνωρίση είς την Καν Σοφίαν Πο-
λυζωίϊου, 3726—111Λ 81, Οο-
γοπ3, ^. Ι. καί θέλει ΰποχρεώσει
τοΰς «ησυχοΰντας συγγβνείς της.
Όρλεάνη.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
Ώραι οννεντίυξεων: Τρίτη καΐ
Πέμπτη. άπό 6—9 μ. μ., η γρά-
· Κ. δβιΐΓθδ, 18 01(1 Βγο»(1
ί»γ, ΑΡι. α, ν. υ. αΐν.
Τηλι'φ. ϋηίνεΓδΐΐγ 0232.
—ύνδεβμος Έλλην. Κοι¬
νότητος Σικάγου.— Γνω-
βτοποίηβις.
Γνωστοποιεΐτο» είς την 'Ε}1η-
νικήν Παροικίαν Σικάγου, ότι αί
εγγραφαί των μαθητών διά τα
Σχολειό τοϋ Συνδέσμου «Σωκρά-
της» καί «"Ομηρος» αρχονται ά¬
πό τής Τετάρτης, 4 Σεπτεμβρίου,
1929, τα δέ μαθήματα άπό τής
Δευτέρας, 9ης Σεπτεμβρίου 1929.
Τα δίδακτρα ωρίσθησαν ώς εξής:
ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ, ήμερήσιον,
$20.00 την α' έξαμηνίαν καί
$25.00 την 6' έξαμηνίαν δι' ε¬
κάστην οικογένειαν, ανεξαρτήτως
των τέκνων'ποΰ θ' αποστείλη.
ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ καί ΟΜΗ¬
ΡΟΥ, άπογευματινά μαθήματα,
$2.00 τόν μήνα δι' ?ν τέκνον,
$3.50 τόν μήνα διά δύα τέκνα καί
$4.50 τόν μήνα διά τρία καί ανω
τέκνα έκάστης οικογενείας.
Διδάσκαλοι διωρίσθησαν οί ε¬
ξής:
ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ— Δνίς ΜΑ¬
ΡΙΑ ΚΟΥΚΛΑΚΗ, Διπλωματοϋ-
χος Διδασκαλείον Ηρακλειον, επί
6ετίαν διδασκάλισσα τοϋ Σωκρά-
τους. Δνίς ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑ-
ΛΘΙ-ΔΑ, Διπλωματοϋχος Διδα-
σκαλείσυ Αθηνών, επί βετίαν δι¬
δασκάλισσα τοϋ «Σωκράτους».
Δνίς ΜΑΡΙΑ ΝΥΧΤΑ, Διπλωμα¬
τοϋχος Διδασκαλείον Αθηνών, μέ
ΐτολυετή πείραν είς διάφορα 'Ελ-
ληνικά Σχολεϊα Ελλάδος καί Ά-1
μερικής. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΈΦΑ-
ΝΑΚΟΣ, Πτνχιοϋχος Διδασκα¬
λείον Αθηνών, μέ πολυετη πείραν
είς διάφορα Σχολεϊα τής Ελλάδος
καί τοϋ «Σωκράτους». ΑΡΙΣΤΕΙ¬
ΔΗΣ ΠΑΡΙΣΗΣ, Πτνχιοϋχος
Διδασκαλείον, μέ πολνετη πείραν
είς διάφορα Σχολεϊα τοϋ Εξωτε¬
ρικόν, οίον Άλεξανδρείας, Κύ-
προν, Ρουμανίας καί άλλων χο>
ρών. Ό κ. Παρίσης, έκτός τής
διδασκαλίας, κέκτηται καί πολυ-
χρόνιον πείραν Γυμναστοϋ.
ΟΜΗΡΟΥ — Άρχιμ. ΔΑΝΙ¬
ΗΛ ΓΑΜΒΡΪΛΗΣ, Διενθνντής.
Δνίς ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΚΛΑΚΗ, Δι¬
δασκάλισσα.
Παρακαλοϋνται, όθεν, οί γονεϊς
καί κηδεμόνες νά έγγράψίοσιν εγ¬
καίρως τα τέκνα των ίνα καί τό
έργον των διδασκάλων είς την ά-
νά τάξεις κατάταξιν αυτών διευ-
κολυνθτί καΐ οί μαθηταί έγκαίριος
καί άπροσκόπτως άρχίσωσι τα μα¬
θήματα των.
ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ.
ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΣΙΚΑΓΟΥ
Σικάγον, 22 Αύγ. 1929.
(26—31)
ΤΟΥ Ξ
Οί εύχάριστοι ν.σι πιστοί φϊλοι
ποϋ μέ την κα?.ήν συντοοφ1 ίν των
ά θ ά λ
μ η
κάιινονν τόν Μαθενα νά^ λησοονμ
τού; κό.τόνς τής 6:οπΐΙλης κσί κά-
θε στϊΛ'οχωοίαν τής ζωής
Είναι τα δΰο θοη<ιιάσια Άΐ>Τ|ναϊ-
κά πεοιοδΐ'/ά «Μ π ο ν κ ε τ ο /α
«Ο Ί κ ο ν έ ν ε ι α».
Αί σελίδες των εΐνσι άληθη-ό πγ-
ριβόλι ιιέ τα ιοραιότΓρα δνθη τγ:
τντΐΜΐατΓ/τ'.; (ιλαστήσεα'ς Διτ,'ή-
ηατα Έ?λτνικα καί ξή'α. τερίεο-
να, ίοτοοίαι, πεοιπετειάχ^τ· ι:·>.·9ι-
οτορήματα οωυαντικά ιπ·{)ιοτοι>γ-
αατα καί κάθε εκλεκτόν τΓ,: ι^ι/Τις
αας καί τη; ζένη: λογοτρχνΐΓ·;
προστρέοοι-ν κάθε έδδοιιάδα το Κ-
ο αιπά ΆΟηναϊνά πϊοιο^κο ε"ίς
τάς; χιλιάδας των άναγνθ'»οτο)ν των.
'ΕνΜοοντσι νάθε ίδδοιικδπ <οί τα 52 τε 17η τοϋ καΐενίκ :ιέ τα κολλιτρχνινοϊΤΓΓΓθ εΕίόφΐ'ϊλά τον, άπαρτΠ.ο'ν πολντιιιον τόιιον νι« κάθε ΈλλΓΛ-ικήν οΐν.ογέ«ιαν <πί γιά κάθε "Ελληνα της Άμ°οινής;. Ή έτ^ο-ία συνΛοοιιή τοϋ ναΐε- νό" είναι πεντε πεντε οολληοια Γενινό; άντι-τρόσοπος τού «Μ.τοα'κΓτοιν» ν αί της «Οϊνηγενί- α;» διά την Άιιερικήν εΐνιι 5 κ. Α τροΛΊιττΌς;. ΔιεύυΗ'νσις: ΜΚ. Τ) 8ΤΈΟΓΜΗΟ8 201 \Γ. ΡΓ· ίΤ. ΝΕΥ ΥΟϋΚ, Ο1ΤΥ ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, ΡΧΑ. — Ό «'Εθνικός Κηρυξ», Ήιιερήοιο^, Κυ- έ ριακΟΓΐικος καΐ Εδίονογρο,φημένος, —>-
| λοϋνται παρά τοϋ άν-κ-τροσώπου μας
Ι Λδυκά Παρασκβυά, 106 Ν. 5&Ι1ογ<1 Ι Αν*., δοτπς δέχ«ται μικράς καΐ μεγά¬ λας άγγελιας καθώς καί εγγραφαί σννδρομητών. Μετά της «τό την διενθννσίν μοί» τελείως κατηρτισμένης ' Ορχήστραν μου άναλαμδάνω να σκορπίζω την χαράν χαΐ εύθινίαν είς άρραβάτνας, γάμους, ίίαπτίαεις, έκδρομάς, χοροβ- σ.τεοίδας καί παντός εϊδονς διασκεδά· σεις. Ίδεώδης καί αίστ>ηματτκή Μου-
σική, Άιιερικανική καί 'Ελλττνική.
Παραδίδω καί κατ' οίκον μαθημαΎα
βιολίου, μανδολίνου καί χυαβάλου.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΠΚΑΙ
Διεύθυνσις:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
"Η ΜΕΣΣΗΝΙΟΣ
8067 ΗβΓΓΪίβοη Ανθ., Βγοπχ, Ν. Υ.
Τηίέφ. Καν-οηά 9566—4551

,ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΝΩ ΔΙΑΣΧΙΖΕΙ ΚΛΝΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
♦ ♦♦
"Οταν τό τραϊνο μπχί στά πορ-
ταγαλικα σύνορα, τό πρώτα πράγ-
μο που κτυπάει στά μάτια είναι-
πελώριες ιρεκλάμειζ, κολλημένες
στήν πρσττοψι τοΰ μικροϋ σταθμοϋ,
πού παριστάνουν μάχες μέ χιλιά-
δες, μ' έκατομμύρια πτώματα σκορ
πισμένα επί τοϋ πεδίου. Τα πτώμα¬
τα είναι κορηοί, κατσαρίδε;, κου-
νούπια... ΟΙ νικηταί, μεγάλα κου-
τια έντομοκτόνου σκόνη;.. .
Οί ιρεκλάμες αύτές άφίνουν κα-
νένα πολύ σκεπτικό. Ταιχοκολλημέ-
νες στόν σταθμό των συνόρων, οέν
Ιγκαινιαζονν τίποτε τό ευχάριστον
γιά την χώρα στήν όποία μπαί-
νετε.. .
Ή δυσάρεστη αύτη έντύπωσ'ς
>.άνει άρκετή ωρα να διαλυθή. Τό
τοπίο ποϋ παρουσιάζεται στό βλέμ-
μα ένω'τό τραϊνο κυλάει πρός τό
εσωτερικό τής χώρας είναι κι' αύ-
τό φτωχό, στεϊρο, χωρίς χαρακτή
£α. Ή βλάστησί τού σννίσταται
οί χαμόδενδρα, άνάιιεσα άπό τα ό
ποία Λροβάλλουν μεγάλοι τεφροί
αονόλι-θοι, σκορπισμένοι έδώ κι-' έ
κεϊ καί ποΰ δίνσυν την έντύόττωσι
ότι άνήκαν σέ 6ουνά ποΰ τα γκρέ
μισε ποίος ξέρει, ποίος πνροιστορι-
<ίός κατακλυσμόν Στό τοπίο αί* τό τής έρημώσεαχ; ξεπερνάει κα¬ νείς μοναχικά χαλύδια καί χωρά¬ φια περιτριγυρισμένα άπό τοίχους χαμωμένοτς άπό τής ΐδιες αύτές πέτρες, — τοίχους παύ μοιάζουν α' έρείπΐα τειχών νεολι·θικής επο¬ χήν... Ή Πορτογαλία, ή εΐδυλλιακή ΙΙορτϋγαλία άρχίζει, μβΒίρύτερα. Δέν είναι σάν την Ρουμανία ποϋ ιεντώνεται κ αί προσφέρεται στόν ταξειδιώτη. άπτ* την πρώτη στιγμή τάν μιά γνναϊκα γεμάτη, ήδυπά- θεια. Γειτονεύοντες μέ την Ίσπα νία, άπό την όποία, δπως λέει Ινα παληό Πορτογιαλικο γνωμικό, δέν μπορεΐ νά ερθη τίποτα τό καλό. «οίπτε καλός άνεμος, όντε καλά σι>
νοι-κέσια», καί ή όποία — τό {^μα¬
χαι πάντα — τής εΐχε,στερήση την
άνεξαρτησία της γιά μερικές δεκσ-
δες Ιτών κοίποια έποχή, άποτραδτι
χτηκε, ΰνΐρρεΐς, άπό τα σύνορα, κ-
πέφυγε νά σπείρΐ), νά χτίση, νά .-
ςωραίση τής παραμεθοριες |κτά-
σεις της γιά νά μή ξυπνάιι στή
"πτονισσά της την Ιεπιθυμία νά
τ»,ς προσαρτήση...
Μπορεϊ αύτη ή έξήγησις ποΰ
<"ίνω νά είναι ςραντασκόοης, τό γε γονός δμως είναι ότι μόνον μετά μία ώρα τρ,αίνου, κι' άφοϋ ξεπερά- ση κανείς τό έπιβλητικό βουνΰ ΣΪρρα ντά Έστράλα, ποΰ ποοφι- ^άρεται σάν Ινα; αυστηράς καί ά- κίνητος σκαπός στόν φωτεινό όρί- ζοντα, άλλάζει άπότομα ή Π ορτο- γαλία τή φυσιογνωμία της. Άντί των πενθίμων βοημων έκτάσεων, των ςττωχών καλυβιών, των μονα χικων 6οσκων ποΰ φυλάνε μερικά γίδΐα καί των τεφρών χαωτικών μο νολίθων, περνάει κανεις τώρα άπό γελαστά καί ευφορα τοπία, γε- μάτα είδυλλιακή χάρι. ... Οί λό- ςροι είναι στεφανωμε'νοι άπό μ-; "ίάλα πεϋκα των οποίων τό φύλλω- μα είναι άνοιχτό σάν πράσινο πα- «>ασόλι, οί κοιλάδες είναι έδεμικά
περιθόλια, τό ςρύλλωμα των άμΐτε
λιών γυαλίζει στόν ηλιο, γροαρν/α
χωριουδάκια προοάλλοιτν τής'κόκ-
νινες στέγες τού; μέσα άπό πυκνά
φνλλώματα, μικρά ποτάίμια κυλα-
νε νωθρά καί, κάποτε, όταν τό
τραΓνο διαίχίζτ] Ινα μεγάλο ίτψω-
ιια, βλέπει τ.ανείς ν' άπλώνωνται
κάτω τού πανοραματικά πεδιάδες
^αταπράσινες. λόφοι γαλάζιοι, εκ-
τάσεις παμφωτες καί ποταμοι ποΰ
γυαλίζουν σάν χρυσάαπ μέσα στο
μίγα φώς πού ντχ'νει δλα αύτά μέ
την ά'χνα τ»υ... Διαισθάνεσθε,
γιατί τό κλίμα -/.αί ή φύσις είναι
αότά ηού δίνουν τ' Ινα λαό τόν
χαρακτήρά τού, δπ οί άνθρωποι
πού κατοικ'ούν αύτά τα μερη εχουν
άπλά ηθη, δτι είναι είρηνικοΐ καί
Μΐλοι, ·θυμάμαι δέ ώς «ρός αύτό
τί μοΰ ελεγε κάποτε, όταν είχα πά-
τ} νά τόν γνωρίσω, ό μεγάλος Πος·
τογαλο; ποιητής Γ«έρα Ζουνκειρο
δείχνυντάς μόν δύο ·θαυμά_σιες φα-
ίάνεζ, την μία ΊσΛανυοή, μέ με¬
γάλα χρυσά" άραβουργήματα, καΐ
την αϋ.η Πορτογο^ακή, λευκή κσί
ί έ άΤλ όλ |
Ή σύζυγος τοΰ Λίντμπεργκ, ή όποία τώρα διευθΰνει μόνη τη; άεροπλάνον.
τος άπό Ινα μικρό καί ταπεινό λον-
λουδάκι των άγρών στό μεσο:
• — Νά όλη ή Ισπανία κι' δλη ή
Πορτογαλία, όλη τους ή διαφορά
κι' δλα τα χαρακτηριστικά τους...
Κι' ·ήτανι Λθάγματι, δλη ή Ισ¬
πανία, γεμάτη οίησι, έπίδειξι καί
δραματικότητα, όπως ήταν δλη ή
Πορτογαλία, άπλή, άφελής, καλή
καί αϊσθηματίκή. . .
Οί ανθρωποι ποΰ δέν έπεσκεχρ&ΐ]
σαν μια χά>ρα εχουν πάντα γι' αι>-
τήν μιά ίδέα έσαγραμματική καί ά-
τράνΐεατη. Γι' αύτούς, ή Πορτο¬
γαλία είναι ή χώρα των έπαναστά-
σεων καί οί Πορταγάλοι 2νας λα-
ός ευΌυμος, — γκΐτΐ έ'τσι τό θέ¬
λει γιά την άνάγκη τής ρίμας ενα
Γαλλικό δίστιχο (ήλίθιο, αλλίι>ς
τε)^ Είναι άλτφεια δτι ή Πορτο¬
γαλία εχει στό ένεργητικό της (αν
μπορή να ^(1 κανείς ετσι) μιά άρ¬
κετή μεγάλη σειρά Ιπαναστάσεων.
"Ερχεται, άν τό^ελετε, δευτέρα σέ
μιά λίστα στήν δποία τό Μεξικό εί-
ός πού δέν μεταναστεύει πειά γιά
νά ίδρύση άποικίες άλλά γιά νά
πάτ) νά βρή καμμιά ταπεινή έργα-
σία στή Βραζιλία έκείνη την όποί-
ρές χωριατοποΰλες πού πηγαΐλΌεο-
χοννται κατά μήκος τοϋ τραίνου μέ
ποΰ διαθέτει τον
"Ολα είναι καλλιΐογημ^
οημενιο Φύλ?.α>μα των Ιλα,ών
λασσεται μ' εύκάλυπτον-, πέ
νιδιές, μέ χαρποφόρα δέν^
δ,ακοσμητικα πεϋκα
λΤΙ
που
φςναΐγ/α^,ό
καταγαλανος Οί χοριχοί
γα^ονται στη γή «^ τ(
ευφορη, την τόσο μητο,χή, ^
ενα υφος ε^αριστημένο. Τα 6ον
δαμαξα τους, ποωτόγονα στήν
φορμα τσν^, ~Αάνε άργά |-^
σε Λρομους που θά τοΰ; ζηλεύααΡ
στήν 'Ελλάδα. Τα κορίτσΐα ^
νωντας τό δειλινό άπό τα χωοάώα
τραγουδάνε μέ δροσερέ; ^
Κι είναι ετσι ίσα μέ την Λισσ*
οωνα. ..
Μόνον χοντά στήν θά?.ασσα έ-
ξηγεϊ κανείς την ?μφυτη μελαγχο-
λια καί τΐιν άπογοήτευσι αυτή των
Πορτογάλων. Οί Π ορτογάλοι ου-
ΛΤϊθίζουν νά λενε: «Ή χώρα μα;
είναι_ενα παράθι-ρο επί τοϋ Άτλαν
τικοΰ.. .»^ Πραγματικά, μαν.οό-
ετενη ή χώρα αυτή, πιεζομένη άπό
τόν δγκο τής Ισπανία;, χωρί; άρ.
κετό^Χίνδερλανδ, νωρί; έπάοκεια,
δλη άκτές, είναι αύτό: Έναπαρά-
θυρο μόνον επί τοϋ ωκεανόν. Άλλ'
άλλοτε, άπό τό παράθυρο αυτό ε-
πανέρια γεμάτα καρποΰς καί στά Ι βλεπαν νά φεΰγουν μεγάλε; άσ-
μνες νερού. Οί δροσερές φωνές
α ανεκάλυψε, έδημιοχιργησε καί | πού διαλαλούν τό έμπόρευμά τους
πού τώρα είναι άνεξάοτητη καί
πλουσία. Ή χριστιανική τού πίστι
είναι εμάτη ποίΊσι αι αφελεία
είναι γεμάτη
Πύ ά
ή
και αφελεία,
ί
γμη Ί φ,
Πιστεύει άκόμη στής εμφανίσεις
τής Π αναγίας καί στά χωριατοκά-
ριτσα πού, δπως ή Ίωάννα ντ'
νΑρκ, άκοϋνε «φωνές», καί δέν
περνάει μήνας χωρίς νά ξεσηκώ-
νωνται χωρία καί έπαρχίες όλόκΛη-
ρε; γιά νά πάνε σέ προσκύνφα
τέτοιων έμτρανίσεων. Οί χαρές τοτι
άκόμη δέν είναι, όπως των Ίσπο
νων μέ τή; ταυρομαχίες τού καΐ
τούς χορόν; των, κτηνώδεις ή διε-
γίρτικές. Συνίοτανται στό νά τρα-
γουδοΰν υπό τού; ήχσυς κιθάρα^
τα «ο,χίδο» μελαγχολικά τετράστι
χά άπό τα όποία δέν λείπει ποτέ ή
)^ξι; «σαουδάδε» (πού σημαίνει
ν'οσταλγΐκή άνάμνησι. καί χιμαιρι-
νί* 11 γ* ι 11 τγλΑλ 1 ικ*^ι λ-·—λ ».Α ,—,ν.η,-...
ναι τό^πρώτο κι' εμείς. . . τρίτοι.' κί· μαζύ πόε>ο), καί στό νά παρευ-
ως καί σέ μάς, ό λαός δέν ' ρίσ/.ωνται σέ «ρομαρίας», ύπαί-
,ν<:.',Λ,,,,Λ- ίλ,οτ™. .—.:. ή.ρΐα πανηγύρια πού τελειώνουν είναι ό ύπεύθυνο;. Έκεϊνοι πού κάμνουν τής έπαναστάσεις είναι έ- ανακατευονται μέ τ αστεια που λένε οί ύπάλληλοι τοϋ τραίνου οτούς ύΛαλλήλους τοϋ σταβμοϋ, μέ τί); ζωηρες κουβέντες των έπιβα των πού εχουν κατέβει άπό τό δα- γόνα τους γιά νά ξεμο-υδιάσουν, μ? τή; κραυγές των εφημεριδοπώλας, μέ τής· συστάσας πού κάνουν σ' δοΐους έπιίβίβάζονται αί γνωσταί τού;. "Ολα αύτά κάνουν μιά κί· νησι γεμάτη γραςκκότητα, μέ κά· τι τό έγκάοιδιο καί τό άπλό μαζύ. Δέν είναι όπως στήν Ισπανία όπου ο^ άΗ'&ρωποι είναι κουμπωμέ.νοι μέσα στόν (πωπηλό στόμφο τους... Ν ά τώρα ή Κσυΐμβ,ρισ, ή παλαιά π-ανεπιστημιακή πόλις, καταλευκη Ιπάνω στόν λόφο της καί μέ τόν ποταμό Μοντέγο στά πόδια της, νά τό όργιαστικό σέ βλάστησι δά- οος τοΰ Μπουσάκο, στό μέσον τού -ρες καραβέλες, μέ τόν κ&χκινο Πορτογαλικό σταυρό στά μεγάΐα παντά τονς, τα φουσκωμένα άπό ενα άνεμο κατακτήσεως, καί νά γυρνάνε άπό τα πέρατα τοΰ κό- σμου βαρειές άπό πλοι'τη συναθροι σμένα στής Άφρικές, στής Άμερι- κές καί τής Άσίες. Ήταν τα πλού- τη αύτά πού τούς είχαν επχτρέψρ νά κτίσουν θαυμασία μοναστήρια, έπιβλητικές έκκλησίες, πύργου; χαί πολιτείες καί νά ζοϋν μέσα στήν ανεσι καί την άφνοοντισία. .· Οί δμως αύτοι πέρασαν. Τώρα, κάμνουν τής έπαναστάσεις είναι έ- μέ μερικά Ίσχνά πυροτεχνήματα·... (?ώπης, κείνοι πού άντιττροσωπεύουν την' Στόν ?ρωτα τέλος 6έν είναι ουτε ^α, νά τάξι, ακριβώς, καί τό κράτος: Ό! δραματικοί, οΰτε κυνικοί. Ή Πορ >Ό.ν€ίς
στρατός καί οί πολιτικαί. Ό λαός τογαλία είναι τι ιιόνη νώοη τί- νάι'πΐχιΐ
υποςρέρει, σκύΊβει τό κεφάλι και
πληρώνει τα σπασαένα —- πάντοτε
κ.ομ_η τό παλαιό ρωμαντικό τού θέλ
οποιου νψωνεται ενα άπό τα μεγα¬
λοπρεπεστέρα |ενοδοχεϊα της Εύ-
"ώ—-, σκαλισμένο δλο σάν δαντέλ
ό Τάγης, πού τόν μαντεύει
, , . ,- - , , . . . ....--.--------^, ^ βΡνέποντας πανιά καϊκιων
στρατος και οί πολιτικοι. Ο λαος τογαλια είναι ή μόνη χώρα τή; ι νά ύψώνωνται μέσα άπό χωράφια .
υπσωΐοει. «κιΊήει τη ντ.α,ιΆ, ™1 Εύρώπης πο3 ό βρως διατηρεΐ ά- Οί Πορτογά?Λΐ 6ρίσκοτ_·ν μιά σα-
κόιιη τη ττηΙηιΑ γ,λμι™,τ.-,λ »«.. λ^τ διστική εύχαρίστησι νά αύτοκα
καί^ογοΰνται, νά λένε στόν ξένο >
τι τίποτε σ' αύτούς δέν λειτοινργεϊ
καλά, δτι τίποτε δέν είναι πολιτι
σμένο.
— Δέν είμαστε Εύρώπη· εΤμαστι
Αφρική. Πόσε; φορές δέν την Ι'-
χω ακούση αύτην την φράσιν.
Βεβαία ύπάρχοιυν σ' αύτούς πολ
λά πού είναι ξεχαρβαλωμένα, πολ-
λα πού δίνουν έντύπαχπ όπισθοδρο-
μικότητος, άλλά τό θέαμα πού παρέ
χει ή χώρα τους, καθώς την δια-
οχιζει κανείς μέ τό τ,ραΐνο, εϊνσ
Ρ.ν/Ϊ 1Τί/Τ-|Ιΐ*Τ ^ΤΛΊΙ ν/ΥΛΛ'ΜνιηΤ _Λ__-Ι___Λ.
^ Ό μικράς αύτός λαό; δέν είναι -, ητρο. Ή κανταοα ύφίστατοι ώ;
αιμοχαρή;, ώ,δχι! Υπήρξε έποχή σήμερα, καί οί ερωτευμένον περ-
που ήταν ό μέγας κατακτητής κό- νοδν μήνες, χρόνια κάποτε, γιατ'
σμων νεων καί ή τόλμη, τού τόν ε- αύτό είναι τό μόνο πράγμα πού ά
σέ ■θάλασσες
πλευσθείσε»
_ πρίν δια- ι νέχονται οί γονείς. Καϋχας βλέπε-
πλενο&ΐΐσες», όπως τ^αγβνδαει μέ ' τε, δλα αύτά είναι πολύ άφελή
ύπερηφάνεια ό μεγάλο; τους Κα Τό τραϊνο κυλάει τώοα πρός νό-'
μόενς. Είναι τώοα ενας λαός μάλ
λον θλιμμένος, — ναί, παρά τό δι-
τον —
- κι' είναι πάντα ή ιδία δια
., · ,- , χή πευκώνων, περιΰολιών, γελα-
στιχο, — θλιμμενο; γιατα υπήρξ.^ Ι οτών κοιλάδων καί μικρών χωοίων
ενδο£οε καί δέν είναι, πτιη θλιικΐΡ-1 πού εχουν ενα άέρα εύτυχισμένο
μεσα στό φό>ς ποΰ δέν είναι άκόμα
καταθλιπτικό Κατά τής στά
χ μμ; γ ήρξ
ένδοξος καί δέν είναι πειά, θλιμαέ
νος διά την κρατική τού άκατα-
στασία, θλϊμμένος άκόμα γιατί εί¬
ναι αίσυιΐματικός. Είναι ενας λα-
μ φς ίναι άκόμα
καταθλιπτικό. Κατά τής στάσεις
στούς στα·θμούς όλέπει κανεί; νεα-
άπό τό παράΰνρο αύτό, κάτω ά
τό οποίον σπάζουν τα ώκεάνεια κΰ-
ματα, δέν φαίνεται τίποτε νά έρ¬
χεται, τίποτε νά φεύγτι. Ό ήλιοί
άνατέλλει, ό ηηλιος βασιλεύει χωρίς
νά χρυσίζη στήν άπεοιαντοσί'νη αί-
τή των νερών κανένα λευκό πανι.
Δέν ύπάρχουν πλέον στόλοι, δέν ν·
πάρχουν πλέον άποικίες μέ άνε-
ξάντλητους ι>ΐ]σαυρούς, δπως οί
Ίνδ&ς κι' δπως ή Βραζιλία, άλλά
μόνον αί άποικίες τής Άφρικ%,
άπέραντες βεβαία, άλλά μέ ελάχι¬
στον μαΰρο πλτρίτυσμό, άκαλλιέρ1·
γητες, γεματες τέλματα καί χιτρί-
νους πυρετούς...
Καταλαβαίνει κανείς ετσι την
θλϊψι ποΰ κατασταλάζει στήν ψ-
χή τοϋ λαοΰ αύτοΰ πού ύπήο;ε κΰ-
χή
ριος της Γής κι' ό οποίος,
νος τώρα στό «παράίτυρό» τού, κη
τάζει τόν άπέραντο Ώκεάνό, α-
κοι'ει τόν αΓιώναο ρόχ·θο τού, και
δέν περιμένη τίποτε, δέν έλπίζει
ά ί
πειά τίποτε.
χ ; μ τό τ,ραΐνο, εϊνσ
ενα ·θεαμα πού χαροποιεί την ψυχή,
η ργή, ή
ς κανένα άΤιλο στόλισιια |ν-
οτε...
ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
'Ελα «ίώ 'Ερμή, εΙ«ν_ό
των μ:ά μέ;α στον 'Ερμή.
! ϊ λύ 3
ρς ϊ[ηρ?χ , ^^
οίτε γίριχ κινοϋν χλεον. Και ^λί-
χ*'.ςί 6-τ: 3έν μχορώ χωρίς »ΐ>«5
Τ,ρέξε στη γή. Θά 'ίρτ,ς
γωίΐς ίοσκολία. Έφ,-γεν ό
χισμένος ό 'Ερμης -{ρτΓ^Ρ^
ρα, άνέίηκε στή γή, γιά νά εκτε
ση την ααρχπ"βλία τοϋ θό
Άίου.
ς «Τ- , .
ϊ(εβθα?!*ενίς,
°?< . ως»»· σε Οί δέκα έ"ξ ΟΛεργοί οίτινες δικάζονται έν Τσάρλοτ, Βο-ρείου Καοολίνας, διά τόν φό νομ.ας. Μεταξυ αυτών τρει; είναι γυναίχες έκ Νεα: ΎόΖ γνναικες έκ Νε'ας "Υόρκης. τού Διενθνντοϋ τής Άστυ τής γΰναίχες μά τόσο «λ» Δέν μπο:ώ νά τό γα:νε κάτω στή γή, φρ μ9» έδώ τρείς νέίς κοτλές και φρόνιμεςγ εττι ϊμ τής ΆβροϊΗτίΙζ "Ετρεξίν ή ΤΙρΐζ, μ ^ ττάλι μόνη της. "Α*· μοί». άΓαγία. είχε, δέν «ρή*« * μιά όπως την τ}έλε>ς. Μονον τ
ήταν μά τόν Δία. Δέν ί*ειρ*ν«»
τής εφερνες. Ν«ί, μά 6 '^?
ϊτρόφβασε τρίν άπο μ*ν«, **'·
«ήρε στον "Αδη. _«ν
τί ήθελ* τ?ίίς γ^ίςέ
των; Νά κάμη νες Έ?«ν«ες,
είπβ ΐΑ·Λτ:κά ό 'Εήί

ΤΟΥ
ΑΙ ΔΙΑΣΗΜΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ
ΠΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ Τ2ΡΑ ΔΙΑΣΗΠΙΟΙ ΑΝβΡοπη. Λ......ΙΙ^ -ν^ν^ΙΝ 1 Κ^Ζ*
-
(■Γ
Γιά ποιέν λόγον „,.,, .»νΛ.Γ
μας έλαχιστοι είναι οί ανβρωχοι
&ί όχοίοι σνγχδντρώνουν την προσο¬
χήν καί τέ ενδιαφερθή» όλοι> τοΰ κό-
αμο,' Ίο-ως γιβτι (τημβρα, χάρις
?τόν κινηματογράφο, όλοι οί ήθο-
κθίθί είναι ίιάσημοι χρωταγωνισταί
Υίχιί όλ« οί διάσημοι τενόροι καί
οί πρίμ-ί δέν *^ναι πε'ά γνωστοί
ιιβνον 1κ φήαηε. άλλά έΎοον νίνβι
ι__, Μπλοντέν έτέντωσβ τφ>
1855 ένχ σύρμα έτάνω σβ δψος; 50
μβτρων πάνω άπέ τοος καταρ ακτάς
τοΰ Νιαγάρα, καί τοίκ; έ—ίρασε περ-
πατώντας σ' αύτέ τέ σύρμα, Ολος
ό κόσμος μίλούσ* κυριολεκτικώς γι'
αύτέ τέ κατόρθωμα άχέ την Νέαν
Υόρκην βως τέ Πεχίνον. 'Αργό-
κοίνον κτημα χάρις στ ρ
νο*αί τέν,ωνόγρα-. 'Ετσι
μη ε-βαλλεται σημερα «*«<.. £ένο σ ρο χαρ.ς-στα μηχανικα μεσα, χαρα ννοντας μπ?οστά το χάρις στην «ξια της ιδίας «ροσω- ** "Αλλ ^Τ5 ν χά. σημερα «α μ^ο» « νβ «ίωίϊ μ«« μεγΛη «χ«?ος ττ,ν αχαντ^χουείωσενη Παττιστον <μχρε«βρ» της, οταν της εγραφε, ^ςη^οιίηχου ζτ,τουσβ -ερνου- «την6ττρια«τΓΐχορτπ-ησ«τουΠρο- ί5;οι> των Ήνωμένων Πολ'.τειών.
«Βάλετε τον Πρόείρο νά τρβτγοβ-
3^,, τού άζήντησ,Γ Δέν ξέρομε
8μως κατά ™τον Οά την -;οτελαμ
^ απάνω ε'να άνβρω,*
τό 1860 ε'οβασε «ιά
νάτο», γ««ί χέρα—
Ντατώντας έχάνω στό
μ» μέ ξι>λο-3ββρβ
"Τ* °,λιγα
8μως κατά ™τον Οά την ;οτε
ίανε ό θεατρώντ,ς καί ίέν θά
τ-Λ. λλ^ ^ ^
Φ* «τβ ό
ν^η ο Ρ^ Μ«ώ.β^Μ»ΗΛ
ημερα μας ϊ,νει χά, νεα τοδ άνθρώ,οο δ~
νεα &εματα χοΰ -ροκα ^
νεα
θιασο καί επί κεφαλής όλων αυτών
άρχισ-ε νά πβριοίεύη στής πολιτείες
-.ής Άμερικής —ήν άρχη, καί άχέ
το 1887 καί στής πόλεις της Εύ-
ρώχης. "Οποίος τέν είχε ΐίή ααίίΐ
μέ τούς ίππείς τοο, νά εκτελή έ-
ξωφρενικά ΐππικά γυμνάσματα, νά
κάνη πλαστές μάχες καί ληστείες,
ϊέν θά ξεχάστ) ποτέ τέ ύπέροχο τ)έ-
2·ια πού παρο:>σιαζόταν μπρός στά
μάτια τού.
Στά τελευταία τού χρόν.α ό
Μπώφαλο Μπίλλ συνεταιρίσθη
μέ ίνα άλλο μεγαλα^η τυχοοΊώκ.,,
*.αί έπίχειρηματία πού εχει δώσε:
τω!,: α τέ έ"'«μά τού σ' όλα τα μ,εγάλα
ΪΓποδρόμία καί τα θηρ'.οτροφεία τής
Εύρώπης μϊ τέν Φιλέας Μ-πάονοομ-
Ό Μπάρνσαμ υπήρξεν ενας άπο
τούς μεγαλητί;ους τσαρλατάνους
τοϋ κόσυ.ου. Άρχυε τέ στάδιον τοΐ/
παρουσιάζοντας μιά γρηά άράχισσα
ώς την παραμάννα, δήθεν, τού έλευ-
Οερωτοδ τής Άμε^ίκής τοΰ Ούα-
σιγκτώνος, ή δποία τότε ©π,ρεπε νά
εχΈ ηλικίαν 161 έτών! Μολονότι
Μ
>νι, την μεγαλήτερη τού>τακαί
μ-ίγαλητερο λουκάνικο άλλά καί
οχΛοϋν ^αγωνισμοί,ς γά την ώ-
ίλβμωντας εναντίον τ«Λ έρο-
6ρο?έρμων, κατώρθωσε νά πάρη τον
βαθμόν τού τχνματάρχα, Ό Μχώφ
Προ σαράντα δμως έτών τα
«"ιατ*_ί.σαν άλλοιώτικα. Ή ά-
ν?17τοι,ρεχλρ3ένεΙ ·νί(άχό
«*ημ{« καί μόλΐς Ινας
«V
:°ζ *««ΐ?«-νε κατι <η-.^α?ο, "αΡ°^^οταν άμεσως ενας άλ- ?«« νά τον ξεχεράη, Όταν ό βμ τού τχματάρχα,. Ό Μχώφ- φαλο Μπίλλ «Γναι ενός άχο τοίις ολίγους άνθρώ—»ς -ού ή ζα» το^ ηταν ζωή ήρωος μ^ίστορηματων. Έν τούτοις, βγινβ γνωστός «ς ό¬ λον τον κόσμον οταν έχαψβ χειά την (ωθίστορηματΓκή ζωη τοο. Γιατΐ τέ ετος 1883 & αταγμΐ-ζτάρχης» —νβ- μάχη» μέ τούς έρ.-βροδέρμοιις εν¬ αντίον των οποίων —ρίν έπολεμοΰσε (ΐτγρια, βπηρε μαζύ τοο μιβ όλόκλη- ρη φυλή, άρκίτοος κάορ-μχαϊς και άλλοος καλοΰς ίχχείςς, εσχημάτισε Ή Μύρα Μάκ Χ^νρυ, έξ Ούϊτσίτα, της Κάνσας, 83 έτών, ή όποί» έκήρυ- ξε τόν πόλεμον καθ* όλων των γυναν- κών, δσαι έμφανίζονται δημοσίοι μέ γυμνάς κνήμας. τής ομάδος μπέηζμπωλ, κατά τό 1926, τοΰ ΎίαΓ. αρτη τίν· ιΐντΐΛττΪΓ' ΤΛΐι Μάηννηηντ .?Χ?νός τής ομάδος μπέηζμ.τωλ, · Λαλιφοονίας, μετά της μνηοΎής Κολγχοοβ, έν Λός "Άντζίλες. τά τό 1926, τοΰ τού, Μάργχαρετ δέ ή γοναίκα αύτη πέθαν* δστερα άπο έλίγα χρόνια, χροτοδ νά γίνη καλά-καλά, ογδοήντα έτών, όΜπάρ- ιουμ, χάρις σ' αύτη, εΰαλδ τής πρώ- ^.ς ίασεις τγ;ς περιουσίας τού. Έ- κιτα εδειξί σ' όλη την ΕΒρώχτ; τον νόν» <<στρατηγέ» Τόμ ·Τοί|ΐχ χαί ί%τη 93 σοναολίες. με την Τζέννο Λίστ, τέ «■άηδόνι της Σουη ΐίας», άχέ τής οποίες εκέρδισε 534, 486 δολλάρια. Συγχρόνως όμως δι- ωργάνωσε ίνα μεγάλο Οίασο ποικι- λιών άπέ Άσιάτας ίππείς καί θαυ- ματοποιους, ενα μουσείον «περιέρ- γων χραγμάτων», ίνα μεγάλο ίπ- χοδρόμιο καί 6ηριοτρος>είο. Πραγ¬
ματικώς ομως ή φημη το» έγινε
παγκοσμία, £ταν ό Μττάλεδ, ό μόνος
«•δαρος σνναγωνιστής τού Μπάρ-
νουμ, απέκτησε τέ θηριοτροφειοτοι»,
τέ «πρώτο έλαφαντόπουλο ποό γεν-
νητ)ηκε στήν αΐχμαλωσία».
Ό Μπάρνουμ τότε τού έπρότΓν*
100.000 δολλάρια γιά νά τέ άγο-
ράσιρ. Ό Μπάλεϋ όμως σάν εξ·—νος
επιχειρηματίας Ίδημοσίεοσ* τέ τη-
λεγράφημά τοα σ' όλες τής έ<ρη· αερίδες καί σβ ρεκλάμες μέ τής λέξεις: «Τ! ΐδέα ίχει ό Μπάρνουμ γιά τέ έλεφαντόχουλό μου». Έ-,σι '-~"- ό Μχάρνουμ την καλλίτερτ Ή έν Οΰασιγκτώνι Αγγλικη Πρεσβεία ανεκοίνωσεν εσχάτως δή ή Δνϊς; "Ίσμΐτελ Μάκ Ντόναλντ θά συνοΑεύσπ τόν πατέρα της Ράμσεϋ Μάκ Ντό- ναλντ κατά την επίσκεψίν τού πρός τόν Πρόεδρον Χοΰβερ τόν Όχτώδριον. νουμ έπρςιτεινε στον Μχάλεδ νά σ'νγχωνεύσΌυν τής ϊι» έπιχειρησεις το^ς. Ή πρότασις τού Ιγινε δεκτή, καί ετσι ίΐβύθτ} τέ μεγαλητερο ΐπ- πο??όμιο κβί τέ μεγαλητερο θηριο- τροφείον τοΰ κόσμο». Ή άξι'α των ΐδιαιτέρων σιδη^οδρομικων τ>αγονί-
ων, των κλοοδιών, των σκηνών, τώ
πεντακοσίων καί πλέον άλόγων το
γιγαντιαίαι αύτ,οΰ Οηριοτροφείοο κα.
των περιέργων, μεταξί» των όποίωι
ήσαν οί Σιοψιαίοι άδελφοί, ή γενει-
ο?ςρ*? κΐίοία καί <5λλα χολλά, οί έλέφαντες, οί κ3μήλες καί τα σκη- νικα, ύπΐΐέ'δαινβ τα δεκα έκατομ- •ί,ύρια δολλάρια. Στέ ίπποΒρόμιο έ- ίίδοντο συντ,^ως τρείς πα^αστάσείς ιτ^γχρόνως, καί σέ κάθε παράστασι έπαίζοντο συγχρόνως τρείς ή τέσ- σαιρ&ς δι»ρ<;ρετικες σκ,ηνές, & ίτ:ρ&πζ νά έχη κανείς τίσναρα ί.— γάρ:α μάτια, γιά νά μπορβσιο νά *"ή δλα αύτά τα πράγματα. ΤΟ ΚΑΙ Ο ΧΛΡΑΚΤΗΡ τΗβαν λοι οί μεγά Ή γραίθ)νθγία, ώς γνωστόν, ε- χβι εξελί^ΐ σημερον *ΐς πραγμα¬ τικήν έχιστημην. Έκε""·» *ν -*λ πασχολεϊ τοίις γραγ<)λί σότερον ότε δλα ?Γ/αι ό γρ«?Γκος χαρακτήρ των μεγάλων άνθοών. Ό ΛοοΛροζο, ό διάσημος ψοχία- τρος καί φρενολόγος, όστις άσχο- ληβηκε πολύ μέ την γραφολογία, λέγει δτι στον γραφΐκον χαρακτή- ρα δλων των μεγαλοφνών άνδρών, 6ίίσκ«ι όμθΐότητες μβ τον γραφι- κον γχραχ^ρα των φρενοχαθών. Λόγοο χάριν, ό γραφικές γαρακτήρ τθ5 Δουμάτ, τού Γκιζώ, τού Ούσαί, τοϋ 'Ωζερώ, όμοΐάζει ύπερδολικάαέ τέν χζρακτήρ» ενός φρενοπαΛοϋς χαί έπιληπτικοϋ ονόματι Μπατσιγ- 7Λλθ·Λπ! νδς άνθρώποο, βΤνο» 5 ___Γ-τ·· τοό χαρακτήρος τοο. "Απόδειξις: τούτου είναι καί το ότι ό γραφικας χαρτχ,τηρ ένές άνθρώχοο δεν μέ- νει ό ΐδιος σ' όλη τού την ζωή, άλ¬ λά μεταΐδάλλετδκ. Ό Μπωντελοιίρ φημζόταν γιΑ την ποίκιλία τοΰ γραφικοΰ τοο χα¬ ρακτήρος τον οποίον άλλαζε διαρ¬ κώς. Ό μέγας μοοσούργός Βάγνεβ ειχε κανονικώτατον καί καλλιγρα- φικώτατον χαρακτήρα, ξτγραφζ δέ πάντοτϊ σέ χαρ τί άρωμθΕτισμένο μ! άρωμα ρόδων. Έπίσης δ Βικτωριέν Σαρίοΰ εγρ<»98 σε «.ΐδικέ χαρτί πού κατεσκε^αζόταν έπίτηδες γι' αυτόν, Ό "Εδγαρ Πόβ εγραιρβ σέ χαρτο- νάκια στενάκαί ύπερΦολικά ματιι^υά, Ό Χάϊνβ, ό-ίΜίλτων, ό Ροσσίν» εγρ-αφαν ξαχλωμένοι στά κρεΰάτιβ τοσς. Ό Γκερ^άτζι Ιγραφε σέ μετ* ξωτο ·%χρτΙ %<ύ τ,ταν ν—ΐρη^ανος τέν ώραίο καί χανονιχο γραφικό τοο ρ^ι την καλλίτερα ρεχλαμα «υ μπορου« 61ς 6αρβς τού άντιπάλοϋ τοο. Τότε ό Μτάρ- Ή όμοιότης αύτη τοΰ γραφικοΰ χαρακτήρος των μεγαλοφυών καί τώ' φρβνοΰλϊδων, άδηγεί τοΰς ψυ- χολόγους νά δγοτζαιν συμπ&ράσματα πολί» λίγο τιμητικά γιά τούς χρώ- τους. Διότχ είναι πλέον άνα^φκτίτ;- τ^τον, Οτι ό γραφικές χαρακτήρ ε- Ό Μπετθ&εν εΐχβ άτΛ'«ιν „ ^ φικον χαρακττίρα καί εντελώς 8υσ» ανάγνωστον. Πειο καλλιγράφοι άπο όλοος τους μεγάλοος συγγρβιρείς ή<ταν 4 Φενελών καί επειτΛ ό Ροοβ^^ | Λαμαρτίνος, ό Άλ®^· .ε Μολ' σβ καί ό μεγ*- --.γωγές Σχέν- σεο·. >ΤΛ ' ««ραιον χαοχκτήοα ε^-
.νεοπάρνπ, ό Τοαρκουάτος
ιατσος, ό Ματζόνι χαί ό Άλφιέρι.
Οί μεγάλοι στρ^τηγοί τής ίστο-
ρίας ήσαν ολοι σχ®δον κακογράφοι
προε?άρχο·;τος τοΰ Μεγάλ«> Ναπο-
λΐθντος; όστις, όπως ήταν μέγας
σέ όλα τοο ήτο» καί μέγας χακο»
γράφος, ό μβγαλητερος, ίσως, ά*δ
δλους!
Έκλεκτά βεβλία έχει μόνον τ4
Βιβλιοπωλείον τοΐ α'Εβνικοΰ Κή-
ρυκος».
ΝΕΙΚΟΙΕΡΠΤΕΣ
^° Αλεδ· Δουμδ (υίοΰ). ΕΙ-
ότ δνα ΟΛό τα άθάνατα Ιργα τού
μεγαίου Γάλλου συγγρα<τέωε "Ε- χε^ μεταφρασθή είς δλας τάς 8Τ" "Ε¥ί

.—ο-ν-λτ. -η>ν->, ΚΥΡΙΑΚΉ. 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΎ, 1029.
ΜΙΚΡΑΙ
ΣΕΛΙΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ
Μοΰ διττγήθησαν μερικά χαριέ-
στατα άνέκδοτα, Κρητικοΰ τινος
τα όποΐα δμοιάζουν μέ σελίδας πε-
ςαπετειώδους μι>θιστορήματος, έξ
έκείνων τα όποΐα ετερπον τοΰς άν-
θρώπους των μέσων τοϋ παρελθόν-
τος αιώνος ή μέ τάς καθημερινώς
σκηνάς, τάς οποίας έδημιούργει
είς την Νέαν - Γέφυραν των Πα¬
ρισίων ό Συρανό Μπερζεράκ. "Ο-
ταν δ βασιλόπαις Γεώργιος ήτο
άρμοστής τής Κρήτης, έκρατεΐτο
τότε ώς τάς φυνακάς των Χα¬
νίων ενα άπό τα άξισθαύμαστα έ-
κεΐνα παλληκάρια, τα όποΐα επί
Τουρκοκρατίας ήσαν ό τρόμος της
Μουσουλμανικής διοικήσεως. *Η
το νεανίας τότε, είς πάσαν δ' εξέ¬
γερσιν της Νήσου ευρίσκετο μετα-
ξύ των έπαναστατικών όμάδων,
ναχ διεκρίνετο διά την εύτολμίαν
καί την άνδρείαν τού.
Μετά την απελευθέρωσιν τής
κολού*θει νά παρέχη αφορμάς είς
την αστυνομίαν καί νά διαπληκτί-
ζεται μετά παντός άντιφρονοΰντος
πρός αυτόν.
"Οταν ούτος έπληροφορήιθη%3-
η επρόκειτο ν' άπομακρυνθτ| έκ Χά
νίων, κατελήφθη υπό τοιαύτης όρ-
γης, ωστε έγινεν αλλος έξ άλλον,
ι'ιρξατο δέ ν' άπειλί) τάς αρχάς, δι¬
ότι δέν ήτο δυνατόν ν' ανεχθή αύ-
ιός, όστις τοσάκις διεκινούνευσε
την ζωήν τού υπέρ τής άνεξαρτη-
σίας τή ςπατρίδος τού, ν' άπομα-
κρυνθη εκείθεν ότε αυτή άπελάιι-
6ανε των αγαθών της ελευθερίας.
Συνελαβε τότε την Ιδέαν νά τρο-
μοκρατήση τάν γενικόν είσαγγε-
λέα, όστις είχε διατάξη την έκτόπι
σιν τού, καί έμηχανεύθη τα άκό
λουθα:
'Επειδή αί κατ' αύτοϋ κατηγο-
ρίαι ήσαν ανάξιαι λόγου, απελάμ¬
βανεν είς τάς φυλακάς σχετικής
Νήσου, διετήρησε τάς παλαιάς τού ] τινος ελευθερίας, δέν είχε κλεισθή
έξεις καί διεπληκτίζετο μετά των Ι είς τό άπομονωτήλριον, δλοι οί κρα
συμπολιτών τού διά τό παραμικρόν. τούμενοι ήγάπων ή έφοβοϋντο αι>
Ύπήρχον κατ' αυτού πλείσται κα- τόν καί ή ύπηρεσία των φυλακών
τηγορίαι δι' έλαφοά παραπτώμα-
τα, άλλ' ή προτέρα τού διαγωγή,
τό είδος των παραπτωμάτων, τα
όποϊα &εν έφερον έγκληματικόν χα-
ρακτήρα, άλλά προήρχοντο έξ ύ-
περβολικής εύαισθ-ησίας, ήνάγκα-
ζον την αστυνομίαν νά κλείτ) τα μά-
τια της καί νά παραβλέπτ) αύτά.
Άλλ' έπειδή ταυτα έπαναλαμβά-
νοντο συνεχώς, ό τότε εισαγγελεύς
ν. Πλουμίδης, θεωρών αυτόν άνή-
συχον στοιχείον καί θελήσας νά τόν
οωχρρονίση είχε ζητήση την πρόσω
ρινην έκτόπισιν αύτοΰ έκ Χανίων
εφέρετο πρός τούτον μετ" έπιει-
κείας. Παρετήρησεν ούτος ότι ε-
νας των Τούρκων ύπηρετών των
φυλακών μετέφερε καθ' έκαστην
πρωΐαν δύο τενεκέδες νερό καί έ-
καθάριζε δι' αύτοϋ τάς αυλάς των
φυλακών. Μετά την εργασίαν ταύ¬
την παρέμενεν επί Ικανήν ώραν
καί επαιζε μετά των έλαφροποίνων
ζ ά ρ ι α. Μίαν ημέραν ένώ ό Τούρ-
κος εξηκολουθεί τό παιγνίοι τού, οί·
τος £χων π^ομττ&ευθη τουρκικήν
ενδυμασίαν, μετεμφιέσθη είς 'τό
κελλί τού, έλαβε τούς δύο τενεκέ-
καί έκ τής Νήσου άκόμη, εάν έξη- δες καί εξήλθε των φυλακών, κρα-
τωναύτούς, έξαπατήσαςτούς Ίτα-
Λθύς χωροφύλακας είς τούς όποίους
είχεν ανατεθή ή φρούρησις αυτών,
Μετέβη έν σπουδή είς τό σπίτι
τού, ένεδύ'θτ, την ομνηθή Κρήτα
κήν άμφίεσιν, έφόρεσεν άς την
μέσην τού ρεβόλβερ καί μάχαιραν,
έλαβε καί εν ΰραχίκανον δπλον. Τό
δπλον εκρυψεν υπό τό κρητικόν
καπότο τού καί ετσι πάνοπλος μετέ
6η είς την κατοικίαν τού εισαγγε¬
λέως κ. Πλουμιδη, τόν οποίον ε¬
ζήτησε νά ίδη, όπως τοϋ ανακοινώ¬
ση δήθεν κάτι σπουδαίον. "Οταν
εισήχθη είς τό γραφείον τοΰ είσαγ
■νελέως, έκλεισε την θύραν, έπετα-
ξε τό καπότο τού καί ενεφανίσθη
ενώπιον αΰτοϋ ώπλισμένος σάν ά-
στακός.
— Μέ βλεπεις; τοΰ εΐπε, είμαι
έλεύθερος νά σέ σφάξω σάν άρνί.
Άλλά δέ ντό κάνω, γιαΐί είσαι κα-
λός πατριώτης. Σοΰ λέγω δμως 'ά-
τι, εάν εξακολουθήση; νά" ζητςίς
την έκτόπισίν μου άπό την Κρήτην
0ά σέ σκοτώσω.
Ό κ. Πλουμίδης εμεινε κατά-
πληκτος, μέ την τόλμην καί την αύ-
θάδειαν τοϋ κρατονμένου. Π ροτοΰ
ομως στ?νέλθ{), ό νεαρός Κρής έ-
φόρ«σε τό-χαπότο τού καί απήλθε
σπει>δων είς τό «ϊτίτι τού, Ένεδΰ-
θη καί πάλιν τα ΐρυρκικά ένδυμα-
τα καί επέστρεψεν άπαρατήρητος
είς τάς φυλακάς, όπου ό Τοϋρκος
ύπηρέτης έξηκολούθη νά παίζχι ζά-
ρια.
Ένζΐφ μετσξύ ό κ. Πλουμίδης
Ιστειλεν άγγελιαφόρον είς τάς φυ¬
λακάς, όπως είδοποιήστ^ τόν διευ¬
θυντήν περί της δραπετεύσεως το5
κρατουμένου. Ό διευθνντής πά-
Ε9ΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τη 30 Ίουνίου, 1929,.................. > 6,250,000,000.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ί"πο*αταβτήματα και Ορακτορεΐα καθ' όλην την ^«εν***».
Εκτελεί καθ© Τραπεζιτικήν εργασίαν καί «έχεται καταθέββις.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οιβθΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας^
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Είς Συνάλλαγμα (Οιβοΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ......................4 %
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνων...............
, -^ 1 ετους ...............,
δ %
6%%
β %
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών Λ.............
» 1 ετους.................
> 2 έτών.......■.........
> 4 έτών.................5 %
> 5 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς.
> 5 έτων » " -
> 10 έτών και"Λ»ΐ«ε. —^_
ιδιαιτέρα σιιμφωνια.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000............>*........................... 41/2%
Είς Συνάλλαγμα (Οίΐβοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι «400 4 %
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νόμισμα είς τό
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθέσεις Αμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Υόρκης,
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑ1. ΒΑΝΚ ΟΓ ΟΠΕΕΟΕ
51 ΜΑΙΟΕΝ Ι-ΑΝΕ, ΝΕτΥ ΥΟΚΚ
ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ΤΟΗΝ ΪΪ63
33 50. ΟίΑΒΚ 5Τ..
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΡΙΗ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί
5ϋΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60. Ιίί.
Ο "Ελμεο Σ. Χοϋκινς, έκ Χάνκοκ, Ούϊσκώνστν, δστις κατηγγέλθη ώς χρη¬
σιμοποιών τα Άμερικανικά ταχυδρομεϊα πρός έξαπάτησιν τοΰ κοινοΰ, μετά
τοΰ δικηγόρου τού Οΰωλτερ Ι. Μπαρνγκρόβερ, έξερχόμενος τού Όμοσπον
διακοΰ μεγάρου έν Μνλγουώκη, άφοϋ άνεχρίθη καί ετέθη υπό εγγύησιν
" 25.000 δολλαρίων.
ρηγγειλεν ότι οΦτος ευρίσκετο είς
τό κελλί τού ήσυχος καί άναγινώ-
οκεν τόν «'Ερίότόκριτον». Ό είσαγ
γελεύς τοΰ παρήγγειλε έκ νέου δτι
δέν ήξευρε τί ελεγε καί διέταξε
νά τόν προσαγάγουν δέσμιον. Π α-
ρέλαδον δύο Ιταλοί χωροφΰλακρς
τούτον φέροντα χειροπέδας καί τόν
εκόμισαν ενώπιον τοϋ εισαγγελέ¬
ως. Ό κ. Πλουμίδης ετριΐβε τα
μάτια τού, βλέπων πρό αΰτοϋ σιδη-
ροδέσμιον τόν αυθάδη Κρήτα, δ¬
στις πρό μικροϋ ευρίσκετο προ αύ¬
τοϋ πάνοπλος απειλών δτι θά τόν
έφόνευε. Διέταξε νά έξέλθουν δλοι
έκ τοϋ γραφείον τού καί, δταν Ε¬
μειναν μονοι, τοΰ είπε:
— Μωρέ έσύ δέν ησουνα έδάι
πρό δλίγου;
— ΤΊ λέγετε κύριε είσαγγελεΰ;
έμένα τώρα μέ εφεραν έδώ οί χο>
ροφύλακες δεμένον. Τι έγύρευα έ-
γώ είς τή νεΐσαγγελία, καί πως
ήμποροϋσα νά ελ·θω χωρίς νά μέ κα
λέσετε;
Ό κ. Πλουμίδης π^ριέπιπτεν
άπό εκπλήξεως είς έκπληξιν καί
ήρχισε νά πιστεύη δτι εγένετο αν¬
τικείμενον ψευδαισθησεως. Χωρίς
νά τοϋ είπη τίποτε αλλο, διέταξε
νά τόν μεταφέρουν έκ νέου είς τάς
φυλακάς, άλλ' έπαυσε ηλέον ζητών
■ την έκτόπισίν τού.
Βραδύτεοον άπεφυλακίσθη καί
διήγεν ήρεμον οίον, άποφεΐγων
νά δθδη αφορμάς είς την αστυνο¬
μίαν. Έν τω μεταξύ δμως έξερρά-
γη τό κατά τοϋ πρίγκιπος Γεωργί-
ου κίνημα τοΰ Θερίσον καί ευρέθη
ούτος μεταξύ των έπαναστατών.
Άλλ' έφ' όσον διήρκει το κίνημα
άνεμνήσιθη τάς παλαιάς έπαναστα-
τικάς ημέρας καί κάποτε συνεπλά-
κη μέ μερικους "Αγγλους ναύτας,
οΐτινες είχον τεθή, όπως τηροϋν
είς απόστασιν τας άντι'&έτους συγ-
κεντρώσεις, κατά την συμπλοκήν
δέ ταύτην ετραυμάτισεν έ^Λφρώς
ένα "Αγγλον ΰπαξιωματικόν. Η¬
γέρθη έκ τούτου ζήτημα σπουδαί¬
ον, διότι ό διοικητής τοΰ Άγγλικοί
άποσπάσματος εζήτει την παράδο¬
σιν αύτοϋ. Οί επαναστάται άντέ-
τειναν είς τουτο, άλλ' ούτος μή, θέ-
λων νά περιπλέξτ] τα πράγματα,
έπαρουσιάσ'θη ενώπιον τοϋ κ. Βενι¬
ζέλου καί τοϋ είπεν, δτι εδέχετο νά
τόν παραδώσουν είς τούς "Αγγλους
καί άς ύφίστατο παρ' αυτών οί
ανδήποτε τιμωρίαν, άφοΰ επέμενον
τόσον είς την παράδοσιν. Οί Άγ¬
γλοι παρέλα)6ον αυτόν καί τόν ώδή
γησαν επί τοΰ θωρηκτοϋ, τόν έδί-
κασαν προχείρως καί τοΰ έπέβαλον
την ακόλουθον περίεργον ποινήν.
Κάθε πρωΐαν επί δύο έοδομάδα;
τόν ένεκλεΐ/θν είς ενα κλουβί ν.αί
τόν άνύψουν επί τοϋ ίστοϋ τοΐ
πλοίου μέ τό πρόσωπον έστραμμε-
νόν πρός τόν ήλιον καθ' όλην την
ημέραν. Ή ποινή αυτή είναι συ·
νηθης είς τό Αγγλικόν ναυτικόν,
δι' οΐους έκείνους οί όποΐοι είναι
ταραξίαι καί δέν ύποκύπτουν εί;
την αύστηρότητα των πειθαοχικών
κανονασμών. "Ετσι έκτεθειμένο;
είς τάς άκτΐνας τοϋ μεσημθρινσΰ η'
λίου υπέστη πλήρη έκβερματισμόν
τοΰ προσώπου τού. Ή περίεργο;
αυτή ήλιοθεραπεία τόν συνέτισεν,
όταν δέ εξεδιώχθη ό πρΐγκιψ Γε¬
ώργιος έκ Κρήτης, σί "[Αγγλοι τόν
παρέδωκαν άς τάς αρχάς της Κρη-
τικής Πολιτείας. Άπό τότε έγι¬
νεν αλλος άνθρακος, έπέταξε ω
ρεβόλβερ καί τής μαχαΐρές τού κ«ι
επεδόθη είς την εργασίαν τού μετά
οπανίας φιλοπονίας. "Εγινεν ό ΐ|-
συχώτερος πολίτης καί ό έργατικω-
τερος ανθρωπος, απέκτησε Ικανι'ΐν
περιουσίαν, ένυμφεύθη καί όταν
ενθυμήται τα πε·ρασμένα ξεκαρ-
οίζεται είς τα γέλοια διηγούμενος
αύτά.
— Άπο τόν καιρόν λέγει, που
μέ έκλεισαν οί "Αγγλοι σάν κανα-
οίνα στό κλουθί, εγινα ανθροχιος;
ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ2
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΣΙΙΙΙΙΙΙ
Τό δειλινό σου τδμορφο δέν τ»χ«
"Αλλη καμμιά—καμμιά στόν χοομ»
(χωρα
Τι δέ μιλάει γώ Σένανε την ώρα
Τοϋ όνείρου σου' Κι' ή πεώ »^
(οί
Χρώματα άλλάζει. 'Ω τοΰ
ίθντας παοθοΰν σέ μιά
Μάγεμμα μένεις! ΤΙ «φθαστα^Χ
Τής φύσης' Σ' δλα σου ή
Όψαράς. ήβα^ούλα^
Τό σπίη η τό βουνό η το
Τό κάθε τι ναναι νεκρό...καί κό
Λίγο μέ άλλοιώτικη Θωρώ
Πόσο εΰτυχάει ό κόσμος «
Τόν "Ολυμπο σάν θύραν» μ^^.
ΕΥΑΓΓΕΛ^Σ_^σΥΛΤΑΜ1
'Εκλεκτά ,.—— -λ. Λ
Βιδλιοχωλείον τοΰ «'Εβν·»0»

«ΕβΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ -νΡΤΛττχτ , ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟν 1ΜΙ.
2
11
ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΠΟΥ ΔΙΑΣΤΑΤΡΩΝΟΝΤΑΙ ΟΛΑΙ ΑΙ ΦΥΛΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ.3
ι
ΑΘΗΝΑΙ, Αύγουστος.—·
Ό Πε',?<*ι«<>ς, μόλις κτυπησουν
μ5,άν,-/τα, χάνε« κάθε χίνη« σχο&ς
&ώιο->ς τ» **· εμφανίζει μίαν ο-
Ζν'πόλεως κοιμωμβνης. ^ ^
Πόσοι καί χόσο-.δεν β^κΓτεοιταν
%ν ϊ;ν πιστεύουν άκόμη, ότι όλοι
0;"Πει?αιώται είναι άνθρωχοι με-
««ιβνο'ι 7.αί νοικοκυραίοι κατά ίέ-
η;ο τ?«», «ο» άχοφ-εύγοϋν χ,αϊ ά-
θάονται τα γλέντια καί τα ξε-
-...,,■„-■ . ? κβθένβς, όποιο-
χοτ£ χρηματικήν χοσδν, λέγον-
ίβί.'
__Β:ίττε Πειραιώτη μετά τα
μντ>Άχι είς τ' άνοικτά κέντρα
τής πόλίως καί νά σάς δίνω τα ΰ-
Εκνον-ά μου!
Οί χολλοί «κείνοι πού άρκοϋνται
{ίς την επιφάνειαν καί δέν «ξετά-
ζ«»ν ίαθΰτερα τα πράγματα, δέν
εύρουν -/.ατψιά άντίρ,ρησι.
—Καί «ιδς·σοϋ είπε, οτπαντοϋν,
ίιάοορο λίγο...
'Ετϊ! οί Πεΐραιώται, όλως έ-
Γΐάλαια /αί άς>ελέστατα χαρακτη-
ρίζονται ώς «ραχατλήί-ες», μισάν-
{»ωπθ! καί βονγχρόνιστοι. Διότι—-
κάς θέλετε;— δέν μπορσϋμε, όπωτ-
ίτ^οτε. νά χαραδεχθοϋμε
ώ ς έ π ι ν. οδομητικό τουγο-
ητρκ) τριών έααταηάδων χιλιάδων
χποίκων, τδν χαρακ.τηρισμό, Οτι
μέ τής κόττες».
'Αλλά τα πράγματα χαρε^ηγο
ται τροαεοά ααί φταίνε 4έ6αια οί ά-
ίελείς, οί μή βλέποντες ·καί μη όσ-
?ρα!νά.ενο! μακρύτβρσ: άχό την μ>
ιην των.
"Ε, λοιπέν, οί περισσότεροι Πει¬
ραιώς ·δέν κοΐμοϋντζι «μέ τής κότ-
κς». Τί «ρταίνε άν μ^τα'δάλλωνται
κ αχ-ες καί γλυστροϋν μυστηρϋν-
ίώς είς τής 'διάφορες σκοτεινές
εοοτες χ^ντρων κ αί σχιτιών καί εί¬
ναι άθέΐτοί είς τούς καθυστερημέ-
νους «άντ3-ω—οι>ς τοϋ θεοϋ» των λ*·
ΟΣΑ ΑΕΓΟΝΤΑΙ ΚΑ, ΔΕΝ ΑΕΓΟΝΤΑΙ... ΟΙ ΤΑΒΕΡΝΕΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΛΓ.- ΕΠΕ,ΣΟΔ.Α.
ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΑΗΚΤΙΚΑ ΟΡΓΙΑ.- ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΑΥΠΤΟΝΤΑΙ
ΟΤΑΝ ΑΝΑΣΥΡΕΤΑΙ Ο ΚΟΙΝ«ΝΙΚΟΣ ΠΕΠΑΟΣ- Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΠΟΥ ΜΕΟΑΕΙ
ΚΑΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ.
Ή πόλις Τέλ Ά6Ί6 της Παλαιστίνης, κατοικουμένη μόνον άπό Ιουδαίους. Ή εικών ελήφθη κατά την διάρκειαν
τής πρόσφατον Εκθέσεως τής Έγγύς Ά-νατολής. Ενταύθα Εγινεν ή πρόσφατος επίθεσις των Άράδων, άποτέλε-
σμα τής οποίας ήτο ό φόνος καί τρουμοτισμος ΐτολλών Ίουδαίων.
ρ;
Τής ,6χτβς κανείς, μόνο τ.χρχ-
τητες, άχρόοχτα καί ωχάρ:
πεζ έκλττ^εις μΧαρεί ν ^^^
«Ρ". ί-^λΐομένος με την χεπο:-
«!τιν αυτήν «έν μπορΐί νά βεωρτ}θή
η^ίττρΐτ-ανος νϋχτο—ρπβτητής
Ρ" « μ:ά μεγαλούπολι ούτβ *■
λητης των τριίβων χού δέν %:
23?'Α0ί;μΧΙ γΐά νά Τείβ-0 το αε-
μεν δτι «ά άνασύρωμ^ν τον
»«νων.χ!ν -ί-λον καί ότι θά χ*·
!ν ίλον καί ότι θά χ*·
^»«μβ την ζωτΓν τού Πειρα·.-
ω> « ολες τής χλευρίς, ύχο την
«*η την χεταχτή ε'ως την «λί-
ωτϊρ2
ϊρ2.
-/νεζε;ς
είς την
δ6ς των
- τοβδέβνες
ως, «ο» ^ημίζονταί κ*·
*£* της πολεως) ά ^ ^^
ω; ΐων,*β· την χοίησί των.
ΐ. .*?"/'«»γ« *«δ τής χαραλ-.α-
^^ς ΦρεαττίΒος έχ,ί χΐ 6?ί
^_^ς ρεαττίΒος, έχ,ί χΐ
-*■ «ψαρι τής ώρας,, χβϊ {<π0: :ν :*γ·, ««ώ —ο τηγάνι». Είνε ιμονΧ5"4^". Χ«*Φ*Ύ'* τής λη- «γιο- τα -. ? » *ν·Τ««" τα φαρ *^ (ηιιληρού αγώνος τήςζω- των Λ τής ^ ^ά ^ς> ^ ™ γαλη-
ίχωΓ-/^Χ Χ%10 τω^ βαλασσο-
ίμένα ' σϋ?νοδν« βαρεία καί δα-
'ν ώΐ τ" «ϊΑια γερμ,ένα είς
** δι»κρίνης
έΓ λά
ρς
ί *>άλ«»ας. Μέ τδ
**«τ4ν
Τ ·
ό καχετάν
Ρ ΧΡ
«^«««ολλοι, ό
6 Λευτνηί ό...
και
έξαϋλώνει τακτικά ή χαρουσία τοϋ
γλυ/ατάτου χοιητοϋ των «Σκιών»
Λάμχρί» Πορφίιρα.
Ό μπάρμπα Δημητράκης—διότι
ό Πορφύιρας λέγεται Δημήτριος
ΣυΦ<ομος—είναι ό πλέον λατρευτδς άνθριοχος των ψαράδων καί 'τών δαρκάρηδων τής φρεατίδος. Τδ —:ουίαίον δέ είναι, ότι άγνοοϋν την χοιητικήν τού ίδιότητα καί τδν άποκαλοϋν «δάσκαλο». "Ισως ν α τούς άπατά τδ μέγεβος των γνώ- ί τοϋ Πορψύρα καί δχι οί ρυ· . τής όμ'.λίες τού... Τδ ίδιο χεριδάλλον ΰά γνω,ρίσγ; κανείς καί είς τής ταδερνες τοΰ Τουρκολίμανου, τοϋ Κωφοϋ λεμένος /.αί είς τδν λεγόμενον «Λεμονάδι- κα» χαρά την χλατείανΚαραϊσκάκη. • * » Εάν θελήσετε νά φΊρετε 5να γΰ- ρο είς τα ζχντρικά τ»δ«.ονεία, «ϊ Οά δρεθήτε τρν άνακαλύφεων τ ματικών.Άρχίζοντας άπδ την σ λουριώτικη·) ταίέονιζ τοΰ Βρυώνη, εττειτα είς την « Π ασσαλιμνιώτικτ,ί) τοϋ Πέτρου, είς την «'ΑνδριώτικηΛ κατόπιν, πειο κάτω Ιπειτ* «ίς την «Βορ'δορώπη» είς τού Κ«λαμάντα τού Χιώτη, τού Τζαιδάρα καί τοϋ Νικολάοι· καί τής λοιπές, βά διοί- πιστώτετε κΑ'ο χράγματα: Πρώτον 6ά δήτε νεαροΰς Πει- ραιώτας χοί> εχουν έγκαταλείψει τα
ένκόσμια καί εχουν ιτέσει μέ χάθος
είς τδ κρασί καί τδ μεθύσι. Π ί-
ν&υν κρατώντας χοίθιάρικα γιομά-
;ο χάντα τδ χοτήρ!, μέ τδ «ξανθδ
πιοτό τής ληΌμονιας».
Καί δεύτερον ότι άρατιώνονται
αίσθητώς ο! τάξεις τής χερΛσανη
ήλικίας ταδερνοβίων, των λεγομέ¬
νων (θΐρααΌΐςατέρων». Π αροτχωρεί-
ται μέ άλλους λόγους τόπος εί;
τί νειόΤτα νά άπολαΰσοον τδ φθο-
Ό Ρώσσος ύπουογός των Στρατιωτι¬
κών, στρατηγός Βοροσίλωδ.
ροποίδν χύτο μ«σον της ήδονής
* * *
Είς την ταίέρνα τοΰ Κωστάλα
ποί» ίρίο-κδται χαρά τδ Ρωσσικδν
νοσοκομείον, έκ^ϊ συναντά κανϊίς Ι¬
να χιΐίεργο μωσαϊκόν. Δικηγάρονς,
ίατρους, άξιωματικούς, λογίο^ς, δα-
σκάλους. "Ενας κόσμοςμορφωμένων
ρφά διαρκώς καί ρο'^φά κατά κό¬
ρον κρασί. Σκίπτεται κανείς έκεϊ
κατά τα μεσάνυκτα, άμα άντικρύζη
τα φαρτίύμιενα άχδ τοός καχνοΰς της
μεΊθης σ^πίτθητ'.κά κε^άλια νάγέρ-
νοιιν στά τραχέΧια, σκέπτεται, /έ-
με, ότι ή άπαισιοδοξία κυ^ερνά σή-
με,ρα στής 4»Τί-? τής νεότητος.
'Αλλά καί ή αΜεγάλη Μάντρα»
τοΰ Πανταλεων, κοντά είς τή%·>
Πειραϊκή χερσόιννη— την 53ια έν-
τόκωσι μάς χροκαλεί. '©κεΐ μάλι-
στα διακρϊνομβν καί ά,ρκετές δε-
ίτποινίδες χο^-νες είς τής σ-λθτει-
νές γωνίες τής μ,εγάλης αύλής νά
έρίσ%ωντα: σέ κραιχάλη μ-έιθης κα!
νά άρθρώνονν μερΐκούς ο-τίχο;>ς τοϋ
τραγοοϊιοί:
Νά γιατί πίνω καί μεθώ,
νά γΐατ': μόλις σουβθϋχώνβι·
μές τής ταδέρνες τρέχω νάχωθώ.
• · ·
Είναι Ολιι&ερά ή αποκάλυψις αύ¬
τη καί οχί ένθα.ρ>ρ!;ντΐ7.ή γιά τδ
μέλλον μΐάς μερίδος της νεαλαί<ϊ; τοϋ Πειραιώς. Στήν πόλι πού χρει- άζεται ή νεότης νά είναι (!ν-λ(ίυ.4νη μέ σφρίγος καί ζωή, γιατί σ' αύ¬ την όφειλεται τδ άθάνατο άγαλμ.α τής εργασίας καί τής προόδοο, είς την πόλιν ποΰ ο! παληοί οηϋόαηΠε!- ραιώται λζτρεύουν καί χροσκυνοΰν τόν Κε,ρδωον 'Εαμήν, σ' αύτην την πόλι είνα; έγκληματικό, είναι άχε- καρϊιωτ:κδ ή νεότης νά ξαμολόί τα μαΰρα κοράκια της άπελχισίας κα! τοϋ άφανιΐμοϋ. 'Αλλά ό χέπλος χοΰ άνατόρομεν θ' άχοκαλύψη σέ λίγο πειδ ιυνταρακτικά τα πράγματα. Πέ! απαραιτήτως νά ίάνοίξω- τοΰ χωρίου Π ογκρανιτσκάγια έν Σιδηρία, άφ' δπου οί Μ.-τολσε6ϊκοι σχεδιάζουν νά προχωρησουν πρός τό Χαρμπίν τής Μαντσουρίας, έν περιπτώσει πολέμου με την Κίναν. καί μιά ^ρς των χρσκαμαιών τού μανιοϋ εχουν κά6β ίράϋο ως χ«λαΚ τ?'ον, όλας τάς Μ»λάς τής Γήν •Μόλ',ς Οά τείρτ} ό τ)λιος στά γρ ένια παλάτια τοο, γιά ν' άνβν' θί;, αΐΐρά ολόκλτ)ρη ςΐχο &ίρ»1 κες θά δγάζτ, είς τδν μώλο τα πλη>'
ρώόαατα των Αγγλικών, Γαλλικόν,1
Ίταλ:χών, Όλλανδικών^Ρωβτ/ίκών,ι
των... των... όλων των καραΛιών'
τ»ΐ) είναι άγκ^ροδολημενα είς τβ-
λιμάνι. . Ί
Κοορασμένοι ·άχδ τή> ϊϊφωνοα,τι--
κή δουλε;ά τής ήμ&ρα»ντέφτο^ν αδ
τα ιχοΰτΐζ είς τδ κ,ρ^α-ί -ρδ οδζο
καί την φπνρα. Ό αοΑενας τοος
ξεντ,τειχιένος, μαν.ροά άχδ τδ σπίτκ
καί την οικογένειαν τον, άχοζητ5
νά εύθυμή—ί] καί νά άποδιώξιο <χχο την σκέύι προτφ-.λή τού προσώπω. "Εττι, 5ταν θά ένθοϋνα&σάνιιχτα οί Έγγλέζοι, Όά! είναι «σκνίχ(α στβ μίθύίΐ» κ7: Οά ^άΧο^ν ένέχ,κο το κ—ΐέλλο, το <τακκάχ.ι καί τα πο>
ζούτσ:α των είς τδν τα&ερν.άρη γιί
την τελνοτ^ία οκά.
Καί 3^χίαίνε>. πολλές φορές οί
φροορϊί άστοίύλακες τής πζραλίας
νά περ'.ματ-ζ-ύουν γϋμ,νοΰς καί άνυ-
ς ίίνοος ναυτικούς άναισθτ-
είς τα χλακόστρωτα άχδ τ6
ύχεΐίολικδ πιοτό.
Π ροχθες άκιόμη τρείς Άγγλθί
ναΰται το-3 ύδρίπλανοφόροο «Θαί-
ραλέος» άχδ τδ πολΰ πιοτό έκοι-
μήιθηκαν είς το «πατάρι» μιάς τχ-
(>ίρ^2ς Ινα όλάχληρο 24άωρον χι'
εχαταν τδ πςλεμικό τδ όχοίον εφυγε
γιά γυμνάσια έν τφ αε,ταξό.
Σοντΐτρίμμβνοι χ'αρυυσ'.άσθηκαν
είς τδ Άνγλικδ χροξενείο ^5»!
γιά νά δ'.ν.σιολογησο'ίν τ' άδικαιο-
λόγητα...
ς τδσΐτςμ&ρινδκεφάλαιο,
τής ερεύνης μας, θά θομτ/Θοϋμε με-;
ρΓΧους 3·τί·/0!>ς τού αειμνήστου 'Α-'
Οανατίου Χριστοχούλοο.
—Νά μή ^άσω, νά μή ζήσω,
Άν μιά μερά ίέν μεϋύσω,
Κί' αν τς^ιθάνω, νά πε^άνω
Στδ ποτΡ,ρί μοο επάνω.
Την άμέθυστη ζωη μο»
Νά την έχουν οί ■έχ'θιροί μοί».
Μόν* έκϊϊ;ο; όοΌ ζήσοον,
Νά μή φΦάσουν νά μειβύσουν.
"Οπθϋ 'άκχος δέν σχρϋρίζβι,
ΚΓ ή Γοτήόρα ·δέν γφιζει,
Ή ζωή τί; άληθείβ,
Είν' αΐονια τυραννία!
Γ. Α.. Μ Π ΟΪ·ΚΟΥΒΑΛΑΣ
Στά 1897, διαρκοϋντος τοϋ 'Ελ-
).ηνοτοορκι/.οΰ χολ-έμοα, ό δοΰξ το·3
Ούεστμίνστςρ, ά οποίος ήταν πρόΐ-
ϊρος Φ:)νίλλην.κοϋ Κομιτάτοο της
Αγγλίας, επήγε μιά μερά στήν
Έλληνιχϊ) Πρεσδεία γιά νά άνα-
χοινώση κ ά τ; στδ ν Π ρεσδευτή
Ό δ'ουξ ήξερ^ λίγα 'Ελληνικά
τα όποία ε·χε μά&ιι άχδ την μέγα—
λη τού άγάπη πρδς την 'Ελλάδατ.
Άπετάθη, λοιχόν, 'Ελληνοαγγλικά
πρός τόν πορτιίρη καί τοϋ ζητοόσδ
νά ίδη τον "Ελληνα «ιπιτετραμμέ-
νιν. Ό π:ρτ«&ρης όμως ιδλέποντας
την άχλοοστάτη φορβσιά τοϋ Δο>· .
ν.δς τδν πΐρατε γιά κανένα άτημον
"Ε).ληνα καί τοϋ «ίχε νά χεριμείντ]
εως ότον; νά τελειώση ό κύριός τ»
την ίοΛεΐά τοο.
Πείΐιτϊτίρο άχδ ακτή ώρβ πε-
ρίμενεν ό Δοΐ>; στδ διάδρσμο, όταν
ό Έλλην έπ'.τετραμτχενος διέταξ»
νά ζητηθί τδ Ονομα τοϋ άνααένον-
τος έχ:τκέττου. Φαντάζεσθε, λοι-
τόν, την σιενοχωρίαν τοϋ^έπιτε-
τραμμένοο, ίταν Ιμαθε τί παρεξή'-^
γησις εΐ'/ζ γίνει. "β—:ευσε νά δε-
ς'.ω&ή ό ϊ3'ος τδν Αοίκα, ζητών-
τας ττγγνώμην.
— Άχ' εναντίας, τον ϊκκοψεν ό
Δοΰξ, έγώ εύχαριστηθηκα πολύ, δι¬
ότι ό ΰπηρέτης σας μέ πτ>?·ε γιά·
"Ελληνα,
ΤΟ ΚΠΓΡΙΝΟ ΝΥΧΙ
'Υπο ΣΑΒ ΡΟΜΕΡ
ΜνθκΓΓΟρημα έχτάχτου πλακης, ι
πλήρες δέ μυοττηρίων κ<ά παραθο-} δών γεγονότων, τοϋ δαιμονάη» "Άγ-1 γλου συγγραφέως. Ι Χρυσόοετον τιμάται. ........ 75β, . ά βι6λία εχβι μόνον το Βι- »1λ_ΐΐωλεϊβν Τοΰ «Εθνικον Κήρνκος».

«Ε&ΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.- ΚΥΡΙΑΚΗ. 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ
·Τ7«ΣΤΚΟΦΣΚΥ
Ή τραγ/.κή ζωή τοΰ Σούμαν μό-
>0ν μέ την ζωή τοϋ Μπετόβεν μπο-
μϊ νά παραδληθή. Ό συνθέτης α>
τός, ποΰ δικαίως χαρα.κτηρίζεται
6 μίγαλήτερος ρωμαντικός μουσ>
κές, γεννήφηκε τω 1810 στό Τοδι-
κάου. τΗταν γυιός ενός διδλιοπώ-
λου. Άπό έπτά έτών παιδάκι άκόμη
*ροκάλεσε χάριςι είς την έξαιρετική
μουσική τού ίδιοφυΐα την προσοχ-
καί τό ενδιαφέρον τοΰ όργανοπαι
κτου τής μητροπόλεως τής πόλεω
δπου κατοι/ν^σε, Ιωάννου Κούντς
ό οποίος &γν€ καί ό πρώτος διδά
σκαλός τού ίτήν μουσική. Σέ λίγ
χαιρό ό Σούμαν άκουε στό Κάρλοδ»
τόν Πιανίστα Μοΰλες καί τό παί
ξιμό τού τοϋ Ικανε τέτοια έντύ
πωσι, ωστε απεφάσισε νά άφοσιω·9ή
οριστικώς στήν μουσική. Σέ ήλικία
μόλ'ς Ινδεκα έτών συνέθετε ίρ^οι
γιά χορό καί γιά ορχήστραν Επί
σης άπό την έποχή έκείνη είχε επι¬
δοθή στή μελέτη μέ «ξαιρετικό ζή-
λο καί ένθοοσιασμό. "Εξαφνα δμως
τού συνέδη ενα μεγάλο άτύχημα. Ό
πατέρας τού πέθανε καί ετσι ό νεα-
ρος Σούμαν, σέ ήλικία δεκάξη χρό-
νω,ν Ιμεινε ό μόνος ·προστάτη·ς· τής
οικογενείας τού. Γιά τόν λόγον αυ¬
τόν επρεπε ν' αφήση τήμουσική και
νά διαλέςη Ινα αλλο έπάγγελμα
πειό πρακτ*κό, άπό τό όποϊο 6ά μπο-
ροΰσε νά κερδίζη άρκετά χρήματα-
Σύμφωνα μέ την έπιθυμία τής μη-
τέρας τού επήγε τότε στήν Λειψία
χαί στήν Άϊδελ6έργη γιά νά σπουδά
ση νομικά. Σέ λίγο καιρό δμως άρ-
χ»ε νά παραπονήται μέ την «ξέρη
χ,αί παγωμένη έπιστήμη τοϋ δικαί-
ου», όπως την έλεγε, καί εγραφε
στήν μ-ητίρα τού πώς ήταν δυστυ-
χέστατος.
Επί τέλος τω 1840 Ιλβδε την
ΐυγκατάθεσι τής μητέρας τού καί
απόρεσε νά άιροσιωθή άποκλειστικά
στήν μουσική. Δάσκαλός τού Ιγινε
ό Φρειδερίκος Βίκ, ό οποίος είχε
γίνει περίφημον γιά την μουσική
έκπαίδευσ» τής πενταέτιδος κόρης
-ου Κλάρας. Ή μικροϋλα αύτη σέ
ήλικία έννέα έτών Ιδωσε την πρώ-
τη τηί συναυλία καί προυκάλεσε έν-
θοσιωδεις κρίσεις «κ μέρους όλων.
Μεταξύ τοΰ Ροδέρτου λοιπήν καί
τής Κλάρας ανεπτύχθη σέ λίγον
γ.τρο μιά στενή φιλία, ή-όποία, ό¬
πως ήταν φυσικό, άργότερα μετε-
βλήθη σέ 6ζ9ειά άγάπη. Όταν
I-
μαθε αύτό τό τρά-^,χ ό Βίκ Ιγινε
έ'ξω φρενών καί Ιστειλε την κόρη
τού σέ ταξείδι γιά νά την χωρίσγι
άπό τόν άγαπημένο της. Και χωρι-
σμένοι όμως άκόμη, ό Ροδέρτος καί
ή Κλάρα εμεναν πιστοί στόν ερωτά
τους. Τότε ό Βίκ κατεφ-υγε στά πειό
ποταπά μέσα. Άρχισε νά συκοφαν-
τή τόν Ροδέρτο καί την Κλάρα καί
νά λέη ότι ώς;, μουσικοί δέν ίξιζαν
τίποτε, συγχρόνως δέ κζτηγοροΰσε
την κόρη τού ώς άνήθικη. Ή ζωή
τής Κλάρας είχε κανταντήσε: ενα
άληθινό μαρτόριο.
Ό'Βίκ ηρνείτο διαρρήδην νά δώ¬
ση την συγκατάθεσί τού γι άτόν
γάμο καί ώς μόνη σωτηρία έμενε
πειά στό Ίρωτευμένο ζευγάρι ή προσ¬
φύγη στό δικαστήριο τό οποίον 16-
γαλε τόν Αυγουστον τού 1840 μ:ά
άπόφασι εΰνοϊκή γι' αύτούς.
Ή ευτυχία τους δέν κβάτησε πο¬
λύν καιρό. Τον τέταρτο χρόνο μετά
τόν γάμο τού ό Σούμαν αρχίση νά
δείχνη τα πρώτα συαμπτώματα μι-
ας σοβαράς διανοητικής ασθενείας.
Είχε φοδερές άϋπνίες καί τόν εί¬
χε καταλάβει ενας παράξενος"φόδ<3ς γϊά τόν θάνατο. Συγχρόνως δέάρ- χισαν νά παρ-ουσιάζωνται καί διά- φορες ίιαταρ-άξεις τής άκοής τού. ,Τό 1850 ό Σούμαν εγκατεστάθη ιττήν Δυσελδόρφη, όπου Ιγινε διευ- Θυντής τής;, μουσικής τής πόλεως. Έκεί στήν άρχή, ή κατάστασίς τού ΧΛλλιτέρευε λίγο γιά νά χειροτε¬ ρεύση δμως άργότερα περισσότερο. Συαπτώματα τρέλλας, -ειο καθαρά, άρχισαν νά πα·ρουσιάζωνται κατα- »>ανή. Μιά νύχτα τοΰ 1854, έν<ρ ν»ο:μόταν πετάχθηκε άπό τό κρεδδά- τι καί άναψ* τό κερί γιά νά γράφη ενα μουσικό θέμα «ποΰ τοϋ τό είχον ««αγορεύσει οί άγγελοι.» Δέκοτ μέ- --" άρΊοτιρα ένώ ήσχολείτο μέ την ία ■α&τοϋ τβϋ θέματος, κα- πάλιν άπό φόδο Η ΤΡΑΓΙΚΗ Ζ«Η ΤΟΥ ΣΟΥΜΑΝ- ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ.- Η ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ- Ο ΕΡ«Σ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΛΑΡΑ ΒΙΚ- ΕΝΑΣ ΑΠΑΝβΡΠ- ΠΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ-. Η ΤΡΕΑΑΑ ΤΟΥ- Ο ΒΑΓΝΕΡ ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΤΟΥ- Η ΚΑΤΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ. τοϋ Θανάτου καί πχρ' ολο πού ειχε έπισκέψεις στό σπίτι τού εφυγε κρυ- φά, πήγε στήν γέφυρα τοΰ Ρήνου καί Ιπεσε μές το ποτάμι. Οί δαρ- κάρηδες έτρεξαν καί τόν εσωσαν καί τόν μετέφεραν στό σπίτι τού. Τότ» ό Σούμαν, σαν νά* μην είχε συμδή τίποτε, ξανακάθησε πάλιν στό τραπέζι τού καί εξακολουθήση μέ δλη τού την ήσυχία την επεξερ- γασία τού θέματός τού. Μερικές δμως-ήμερες άρ*μηζρ2 εζήτησε ό ίδι«ς νά μεταφερ·9ή σέ μιά νευρολο- γική κλινική κοντά στήν Βόννη. άπό την όποία δέν δγήκε παρά νε- κρό;. Τό πνεύμά τού ώστόσο παρ' όλην την τρέλλα δέν είχε χάτει την ϊημιουργική τού δύναμι. Ό Σούμαν στήν κλινική δέν Ικανε αλλο παρά , νά παίζη πιάνο καί νά διαβάζη. Οί ι δυό άγαπημένοι φίλοι τού. οί διάση-1 μοί συνθέται Μπρ"άμς καί Γιοάχιμ καί τόν έβλεπον συχνά καϊ τα πυκνότατα γράμματα τής ά- γαπημένης τού γυναίκας τού ήταν ή μόνη πηγή τής χαράς καί ή τελευ¬ ταία ευτυχία γιά τόν δυστυχισμένο αρρωστο. Στίς 20 Ιουλίου" 1856 ίκλεισε ό μέγας μουσ-.κός τα μάτια ί γιά πάντχ. * * · Σκληρά καταίίωξε ή μοίρα καί 'ναν ά"λλο μεγάλο μουσικό ,τόν Ρι- ;άρδον Βάγνερ, ό οποίος θεωρεϊται ς ενας άπο τοΰς μεγαλοφυεστέρ«υς ,ουσικους των ·αΐώνων. Ό Βάγνερ γεννήθηκε στήν Λειψία ;ό 1813 καί ήταν γυ·.ός ενός; ά- τυνομικοϋ. Κατά την παιδική τού ;λικία εδειξε χολύ λίγη άγάπη στή .ουσική. Μεγαλήτερη κλίσι αΐσ<θ·α- 'όταν χρός την ποίησι, μέ την ό- ;οιαν ήσχολεϊτο πολΰ περισσότερο :3ρα μέ την μουσική. Μόνον δταν άκουσε τίς μεγάλες συμφωνίες τοϋ Μπετόβεν καί τϊ·ς δπερες τοϋ Βέμ- περ άποφάσισε νά άφοσιωθή στή μου¬ σική. Άρχισε τότε νά κάμνη μαθή- μΐτα άντιστίξεως κατά τα όποία προεκάλεσε τόν ένθουσιασμό τού δι¬ δασκάλου τού καί Ιγραψε μιά συμ- φωνίζ καί μιά (τούβερτίρ» ποΰ V1 ^ =7^ φ μ ρρ» ποίι Κιί χδηκαν υντερ' ώτο λίγον καιρό στή Λψί ί άλ έ χη ρ γο καιρό στή Λειψία καί χροκάλεσαν ένθουσ'.ω- ^ίαχατα. σχόλι·α. Τίς πρώτες διιως έπιτϋχίες δ'.α- δεχθηκαν πικρες άπογοητεύσεις. Παρ' δλους τού- κόχους καί τα τρε- ξίματά τού ίέν κατώρθωσε νά άνε- δάση στό βέατρο την χρώτη τού δπερα «οί- μάγκτσες» καί ή δειίτε- ρή τού όπερα «ή απαγόρευσις τής ά- γάπης», πού ιταίχθηκε στό Μαγϊεμ- Η δεσποινις Ροξα Μαιλς, ή όποία ήλΛεν έκ Χόλλυγουντ είς Νέαν Υόρκην δπως σπουδαστιεις σχολήν σχεδίων. Τό πρώτον σχέδιον της ήτο μία γυναι- κεια τσάντα, ή όποία καί ετυχε πρώτου βραβείου. τό 1848 εγινε στίς γερμαΊ/ικ,ές χω¬ ρ ες ή έπανάστασις υπέρ των λαϊ- κών 'έλευθεριών, ό Βάγνερ πήγε μέ τό μέρος των έπαναστατών, νομί- ζοντας ότι μ' -'--"»- -----.ι--— , μ 6ά συντελούσε κοί¬ δοΰργον, Ιγινε δεκτή άπό τό νόν μέ μεγάλη φυχρότητα. "___, συνέθεσε τόν αΡιέντος» ήλπιζε ότι ή δπερα αύτη θά είχε μεγάλη έπιτυ- χία στό Π αριστ καί ιτήγε ό ϊδιος έκεί τό 1839 καί την τελείωσε. Άλ λά περίμδνε ϊθλίιν χαιρό. Οίτεό ((Ριέντος» ο5τβ τό α'Ιπτάμενος Όλ- λανδός» πού τίλείωσε τό 1841 κα- τορθώθησαν νά άνεδοϋν στή σκη- νή καί ό Βάγνερ άρχισε νά στενσ- χωριέται πθλίι οίκονομικώς καί μό- λι; Ιδγαζε τό ψωμί τού, κάνοντας μουσικές διασκεΐίές ή αλλες γραφι- κές έργασίες. Τό 1842 τέλος πάν¬ των ό Βάγνερ κατάφερε νά άνε'δα- σθοΰν στήν "Οπερα τής Δρέσδης τα «Ίπτάμενος Όλλανδός». Ή έπι- τυχία ήταν κολοσσιαία καί ίίστερ' άπ' αύτην άμέσως ό Βάγνερ διωρί- στηκε άρχιμουσίκός τής Αΰλής; τοϋ δασιλέως τής Σαξωνίας. Ή έκπλήρωσις όμως τοϋ ίδανι- κοΰ τού, νά ιδρύση δηλαδή Ινα έθνι- κό γερμανικό θέατρο, συναντοϋσε ά- νυπέρ'δλητες δυσκολίες. Μέ μεγάλη δυσκολία κατώρίθωσε ό Βάγνερ νά άνεδβση στή σκηνή τφ 1845 τό ΰ- πέροχο μελοδραμά τού «Ταγχόϋ- ζερ» καί έστάθη εντελώς άδυνα- το νά κατορθώση νάπαρασταθή τρία χρόνια άργότερα τό άριστούργημά ~υ ό «Λόεγκ-ριν.» Ό Βάγνερ ήτο καταπικραμένος γιά δλες αΰτές τΐ9 αΓυχίες τού, τόσο μάλλον καθόσον Ιδλεπε τό μά- τών προσπαθειών τον. *Ότα>
ζοντας ότι μ αΰτό 6ά συντελούσε
στήν έπιτυχία τοΰ σκθποΰ τού. Αΰτό
όμως τό πείραμα είχε κακέ ςσυνέ-
πειες γιά τόν Βάγνερ. Αναγκασθη-
κε νά φύγη στή Ζ'ορίχη οπου καί
πάλιν έπετηρείτο. Ή άστυνομία ε-
στελνε συχνές έκθέσεις σχετικές
μέ την ζωή τού στήιν Γερμανία άπό
τίς, οποίες πολλάς είναι εξαιρετικόν
ένδ'.αφέροντος. "Ετσι π. χ. μία γρά-
φει: «'Ο Βάγνερ ζή στή Ζορίχη όχι
μόνον πολυτελώς άλλά καί ξοδεΰεΐ
τα χρήματά τού στήν άγορά πολυ-
τίμων πραγμάτων, όπως π. χ. χρυ-
σών ρολογιών κλπ. σέ άφάνταττες
τιμές. Έδώ δια^ίϊετα; καί είναι πι¬
θανώτατον ότι προστατεύεται κρ·>
φά άπό έναν ήγεμονικόν οίκον τής
Γερμανίας, πραγμα ποϋ προκαλεϊ
κατάπληξιν γιατί έκτός τοΰ ότι ό
ίδίος στήν ίπανάστασι τής Βιέννης
ίίαλί φωτία στήν ΐματιοθήκη τοΰ
θεάτρου προσπα&εί καί τώρα νά ε¬
πιφέρη όλόκληρη έπανάστασ!. στήν
τέχνη καί γιά τόν σκοπό ίύτό δρί-
σκεται έν συνεννοήσει μέ όλες τίς
λογοτεχνικές καί καλλ^τεχνικές
κορυφές* τής έπαναστ. προπαγάνδας.
Πραγματικώς δμως ή μουσική τού
δέν εχει άξία παρά μόνον υπό την
έποψιν τής Ίνορχηστρώσεως καί
στερείται μοι>σικής καί μελωδίας.
"Οποία σύνθεσΐς τοΰ Βάγνερ εχει
μελφίία· είναι κλεμμένη.»
(Αύτην λοιπόν την καταδικαστΐ-
κή άπόφασι είχε ΰγάλει ή άστυνομία
τής Ζυρίχης γιά την μουσική- τού
Βάγνερ.. Τίς ίδέες της όμως τίς
συνεμερίζοντο καί άλλοι. Παρά τίς
έξαΐρετικέφ επιτυχίας πού είχον τα
εργα τού στό Λονδίνον καί στό Π α-
ρίσι, ό Βάγνερ ίέν κατώρθωσε νά
άνεδάστ) στήν "Οπερα τοϋ Παρι-
σίθΰ τόν «(Τρΐστάνο καί την Ίζόλδη»
ο·5τε στήν Βιέννη καί στήν Καρλ-
σρούη. Τό 1861 μάλιστα ή παρά¬
στασις τού αΤαγχόϋζερ» στήν "Οπε-
ρα των Παρισίων προκάλεσε πραγ-
ματικό Οεατρικό σκάνδαλον, τό ο¬
ποίον δημϊθύργησαν ιδίως τα μέλη
τοΰ Παρίσινοο ((Τχόκυ Κλώ
λις κατά τό 1864, δστερα άπό μιά
ζωή 51 έτών πλουσία σέ ;ζπογοητεύ-
σεις φάνηκε πώς άριζε ό τροχός
τής τύχης νά στρέφεται υπέρ τοΰ
Βάγνερ. Μόλις άνέίηκε ό Λουδο-
δϊκος ό Β'., στόν Θρόνο τής Βαυα-
ρίας, Εκάλεσε τόν Βάγνερ στό Μό-
ναχον, καί ό οποίος τόν όπεδοήθησε
ώστε νά επιτύχη τ ήνπαράστασι τοΰ
«Τριστάνου καί τής Ίζόλδηςι» κα¬
] τή θεσ; ίπό την
'έλεεινά. Είχε πάντοτε κλίσ! ν^
την μουσική καί άκόμη Οταν τοϋ'|-
[-χρότϊΐναν νά τόν διωρίσουν έ-ί6ε6>-
ρητή τής άγορανομίας δέν μ-Ορ5.
σαν νά μεταδάλοον την ά-όφϊσί
τού ν' άφοσιωθή αποκλειστικώς ^,
άγαπημένη τού τέχνη. Μπήκε λοι-
πόν στό Ωδειον καί κατά τό τέλος
των σπουδών τού επήρε τό ι "
δραδίϊο στον διαγωνισμό γιά
σύνθεσι τής μουσικής, 'έπί τή 6
τοΰ ποιήμζτος τοϋ Σίλλερ «Στή
ρά». Σέ λίγον καιρό ό ΓΙΛ- '
κατώρθωσε νά διορισθή
τής 2ιδ;σκαλίας τής »,,^1ΛΙ|ς
στό "Ωδειον τής Μόσχας. Οϊ 5:5α-
κτικές άπασχολήσεις τού τόν έμπό-
διζαν στήν καλλιτεχνική τθϋ 5ημι-
ουργία. Πρό παντός δμω; ύ-έφερε
ζζΌ -/ρημ:τικέ; στενοχωρίες, οϊχο-
ι γενε·ακές άνάγκες καί χρεη. Α·έλυ-
| σε τόν γάμο ποΰ βίχε κάνει μέ την
'μαθήτριά τού Μιλιούκοΰα, νιζτ! ά-
πε ότι ίέν τον συνέϊεε τίποτε ψ^ΐ-
/.ώς μέ την νοικοκυρά καί πεΐ'.Μΐ-
ητική γυν;ίκά τού καί αν έξακαο-
Θοϋσε νά ζή μαζύ της Θά γινόταν
τρελλός.
Την ίίια δμως έποχή μπήν.ΐ ι<ι άλλη γυναίκα στήν ζωή το;, μία χήρα 46 έτών, ή πλουσία Ναδέζο- ' δα Φιλαρετοδνα φόν Μέκ, ή ό-οία ήταν ήδη μητέρα Ινδεκα παίδιών. Αίσθανόταν όίπε:ρη άγάπη γ:ά τα έ'ργα τοΰ Τσαϊκόφσκυ ίσως όμω; καί διά τόν ίδιο συνθέτη τους. Προ- σέφερε Ινα κολοσσιαίο ποσόν στον Τσαϊκόφσκυ γιά μβρικά κομμάτία γιά ·πιάνο καί γιά ί'.ολί άλλά ό Τσαϊκόφσκυ ένόμιτε δτ-ι -ροσεδάλε- το ή ύπερηφάνειά τού καί δέν το δέχτηκε. Τότε έκείνη τού εστϊΐλε τρείς χιλιάδες ρούδλια. Μπρός σ' αϋτό τό ποσόν μέ τό οποίον θά μχο- ροΰσε ν' αντισταθή, τό χρήμα^ ν/.η- σε την ύπερηφάνειά. Χωρίς νά γνω¬ ρίζη καν προσωπικάς την εύεργε'- τιδά τού ό Τσαϊκόφσκυ έλαβε μ£- ρικούς μήνες άργότζρχ τά το 1866 καί Κροσε την μουσί- κή σχολή τοϋ Βάγνερ. Τω 1872 αρχισε τό κτίσιμο τοϋ μεγαλοπρε- θεάτρου τού Μπάυρουτ καχ ό ά αρχισε τό ποΰς ά Βά Βάγνερ εγκατεστάθη· έκεί μέ την δεύτερη γυναίκά τού την Κοζιμα' Βάγνερ, την κόρη τοΰ Λίστ. Ή πρώτη τού γυναίκα ή Μίννα Βάγνερ πού"ζοΰσε χωρισμένη άπ^/τόν νί^ροι της, είχε πεθάνει άπό τό 1866. Στόν κολοφώνα δμως τής δόξης τού Ιφθα'ε ό Βάγνερ στό 1873, κα¬ τά την τρώτη πανηγυρική παράστα- σι τής τριλογίας των Νιμπελούγ- κεν». Τό θέΐμα τού Θεάτρου ήταν φαντασμογορικό, παρίστατο ό Αύτο- κράτωρ τής Γερμανίας, ό Βασιλείς τής Β αβαρίας, όλόκληρη ή Αύλή, καθώς έπίσης καί ή μεγαλήτερες κορυφές τής Τέχνης καί τής έπι- ττήμης. Τ 01876 ό Βάγνερ τελείω- ρικούς μήνες άργότερα μιά/.ατα πληκτική έπιστολή. Ή κορία ®ον Μέκ προσέφερε στόν μουσικό μ'.α «- τησία «πιχορήγη,σι 6 χιλιάδων ρο>
δλί ό ό ό δ ά μ^
η χρήγη, χ
δλίων υπό τόν όρον δμωί
έπιχειρήση νά ΐΓλησιάστ7
έπιχει-ρήση νά
ί
νά
ο3τε
έπιχει-ρήση νά ΐΓλησιάστ7 ο3τε
γνωρίση την εύεργέτιδά το^. Αρ-
χισε λο-.πόν ό Τσαϊκόφσκυ νά τας>
δεύη καί νά περνάη ξένοιαστη' ζωη
ημργη
τοΰ Παρίσινοο
ί ό λέ
μη
Κλώμπ»
ά
ρνοο ((Τχόκυ Κλώμπ»
γιατί τό μπαλέττο δέν παρουσίάσθη-
%ί όπως συνήθως ντεκολντέ! Μό-
ίδίου ετους πα
καέξ φορές κατά σειρά
Μπάϋ ί
βίς τό
ό
-,-·-, , ~"Γ"" *"·
πάϋρουτ καί χοΰ ήταν τό τελευ-
ταίο μεγάλο Ιργο καί ό τελευταία
Θρίαμδος τοϋ μεγάλον μουσουργοΰ,
ό οποίος Ινα χρόνο άργότερα πέ-
θαν« στήν Βενετία. Τό πτώμα τρυ
ιιετείεί-θιη »« *<.»·.ι.·-'- ^ - σΤον κ—;* -.-γ., »>ΐ;ν χηΊΤΌ τού
ττήν θέσι την όποία
ό ίδιος ό Βάγνβρ ότι έ
ταφη.
ί ώ
* * *
των
δεύη καί νά περνάη ξένοιαστη' ζωη,
άπηλλαγμένος πειά άπό κά6ε <κ«- νοχώριαν Σέ λίγο Ιγινε διάίτ,αο;, τα Ιργα τού παίζονταν μέ έπΐτ^.'·» σ' όλη την Εύρώπη, ό Τσάρος τού ώρισε μιά τιμητική έτησία ε""/0; ρήγησ;, τέλος ό μουσικός εγινε' ^ εΰτυχέστερος των άνθρώπω^ φνης ή Ναζεδόία τόν είδοζο λόγφ οίκοναμικών στενοχωρ:ών 8α έ'παυε νά τοΰ στέλντ) την έπιχορηγη- σί τού. Αΰτό γιά τόν Τσαικόίΐκυ ήταν ενας κεραυνός άπό αιθρΐο ^ ρανό. Όχι γιατί τόν έ'δλαπτ^ αύτο οίκονομικώς. γιατί ή συντήρησίξ τ°/ ήταν έξασφαλισμένη μέ τό παραπα- νω. Δέν έπίστεψε δμως την δικαιο- λογία ποΰ έπρόδαλε ή εύγενής π:&- στάτριά τού καί 'ένόμισε ότι έπα"- ψε πειά νά ένδιαφέρεται γι' «^°ν· "Α«...— ,,λ .τ,,·-. *'^α.»ιλγ τα.ζ'ΐΓ Άρχισε νά είναι δΐσθμς, μέλησε την δημιουργική το^ σία κοί δλέπονταΓ, ότι τα «ρ έ'κανε τώρα ήτα^ κατωτέρα προηγούμενα απεφάσισε νά προηγούμενα, απεφάσισε ή ' & ρηγμ, κτονήση. Πήγε σ τής Πετ?ουπόλεως νερό τοϋ Νέΰα. Τό γκαρσόνι έ άί ΰ π νά ^ εστιατόρ καί ιον Ρώσ- Τσαϊκόφσκυ Τα ωγαου έ- βμβνβ χδπως άπέ ^ ' ,ίνβι ^Τ ... ,-,-ν.ΐΛ ΛΜΐ/ος και α- νατολική ψυχή, οί δέ τελευταίες εξ συμφωνίες τού είναι πραγματικά ά- ρυτουργήματα. Ό Τσαϊκόφσκυ γεν¬ νήθηκε τω 1840 καί στήν άρχή ε¬ πήγε στήν Πετρούπολι καί σπούδα- σε νομικά. Σέ ήλικία δεκαεννέα έ- νερό τοϋ Νέΰα. Τό γκαρσόνι « χατε μέ την άπαίτησι τοΰ πελατο-ΐ τού κβ'ί τοϋ υπέδειξε ότι αΰτο «^ ζητοϋσε ήτανό δέδαιος «άνατός τ^^ γιατ! στήν Πετρούπολι ήταν φ«£- ρή έπιδημία χολέρας. 'Βπί _τε/'- τό "καρσόνι φέρνει ενα ιτοτήρ! «- ρό τοϋ Νέδα καί ό Τσαϊκόφσκυ τβ ήχιε δλο. Σέ λίγεςι μεςες/««*«νί άπό χολέρα. Δ·λ μήνες άργότερα η Ναδεζόδα τόν άκολούθησε στον τί- φο. Ή ζωή τους ήταν συνδεδεμεντ) άπ" την Μοίρα. Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ "Ητοι τό "Αγιον Πά·« τοβ Χ»* ρος ημών, έΐττσζόμενον άπο «^ απόψεως, συμφώνως με τού; τοτ£,ΥΛι ..ηΤνη,ν Λ,η! 'Τοι>Ααΐ3«>ύ: νομονς- *.___
μαιχνυς χαι Ιονδαικούς νομονς·
ΤρβΛεζουντίου, Είσαγγε'λίως
Προτοδικων

«ΕβΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. ι ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929
ΓΙΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐχΊΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]νΊΑΑΟ_
Η Ροζιχα^Ντάλλυ, περίφημος χοοεύτρια, ή δποία έ-
*'·η*η είς έν δικαστήριον των Παρισίων όπως έξηγή-
<Ί1 διατί από τούς 115 μαργαρίτας τοϋ περιδεραίου Κ λείπουν 48. Τό περιδέραιον Ιχει δωρηθτϊ είς την θνιχαν υπό τοΰ συζύγου της Μόρτιμερ . Νταίηβις, υ άλλά δέν είναι πληροΜΐένον—λε:γει ό άδα- μαντοπίόλης. Τΐ'φλά κορίτσια «βλέποντα» διά της άφής τό άεροπλάνον «Κολόμπια> είς τό αεροδρόμιον Ροϋζβελτ. Μέ τό άεροπλάνον αύτό 6 Κλά-
ρενς Τσάμπερλιν έ πέταξεν είς Γερμανίαν.
Ή ΈνττΑ Κλοΰμ, την οποίαν έςρσνευσεν έν Μπροϋ-
κλυν ό μνηστήρ της, Πώλ Λάρσεν, άρτοποιός έν
Πουκτνψυ. Μετά τό Ιγκλημα ό Λάρσεν ηύτοκτόνησεν.
Ή κόρη είχεν άκυρώσχ) τόν άρραβώνά της δι' έπι-
στολής, την οποίαν ό Λάρσεν Ι7.α6εν Ιν Δανία είς
τάς 2 Ιουλίου.
Ή δέσποινας Μάρθα Νορέλιους, ή όποία εκέρδισε τό πρώτον βραβείον, έκ
10.000 δολλαρίων·., είς τοΰς κολι>μβητικούς αγώνας έν Τορόντφ, Καν.
Χδν^^ΌεΙ
Γθν ' Β
ε»εεε»>_.
άκ Άντοΰ, ύπουργό; των Οίκονομι-
°χήν τού πολέμου, όστις εσχάτως
εβΐ:ΰρώπης έπιστοέψασαν σύζυγον
τοΰ μοκαρίτον ΠοοΓδρ(Η· Οί-ίλσων.
Τοία αύτοκίνητα επεσαν επί της σιδηροδρομικής γραμμής, όταν μία γέ-
φυοα ύπεχώρησεν, έγγύς τοΰ Λανκάστερ, Π ενσχ·λ6ανιας. Δα,δεκα επι-
6άται των αύτοκιν.'ττων έπ).αχο)*ησαν «αι έταρυιιατισθηβαν.
Ή Νόρμα Τέρρις, πρα>ην χορεύτρια, ή όποία τώρα
Λαρουσιάζεται είς κινηματογραιριχάς είκόνας καί
•κοία ανεκοίνωσεν ότι έντός όλίγου θά ύδ
τόν Δρα Τζηρόμ ά

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1929.
ΑΘΗΝΑΊΚΗ
ΚΟΑΟΝΙΑ ΜΕΝΟΥΝΟΥ
ΠΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΗΤΕ
ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΑΡΩΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΑΝΘΕΩΝ ΤΗΣ ΠΑ¬
ΤΡΙΔΟΣ;
ΠΑ ΝΑ ΝΟΣΤΑΛΓΗ-
ΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ Ω-
ΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΙ;
— Ι
ΓΙΑ' ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΕΤΕ
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΑ ΠΕ-
ΡΑΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ;
ΠΑ ΝΑΧΕΤΕ ΜΑΖΥ
ΣΑΣ ΠΑΝΤΑ ΤΗ ΝΟΣΤΙ
ΜΗ ΜΥΡΟΥΔΙΑ ΤΩΝ
ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛ¬
ΛΑΔΟΣ;
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ
ΜΙΑ ΜΠΟΤΙΛΙΑ ΚΟΛΩ-
ΝΙΑ ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΕΝΟΥ¬
ΝΟΥ.
'Μ
Ι
ΑΝΠΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ
αδελφοισ. Μενουνου
ΑΘΗΝΑΙ
ΕΧΤΒΑ
5Ο0ΙΕΤΕ ΑΝΟΝΥΜΕ
5.ΜΕΝ0ϋΝ05ΡΒΕΚΕ5
ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΤΑ ΠΑΙ¬
ΔΙΑ ΣΑΣ ΟΤΑΝ,ΤΟΥΣ
ΚΑΝΕΤΕ ΕΝΤΡΙΒΑΣ ΜΕ
ΤΑ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΤΟΥΣ.
• ΦΕΡΕΙ ΑΝΕΣΙΝ ΑΜΕ-
ΣΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟΚΕ-
ΦΑΛΟΝ.
ΠΟΛΥ ΔΕ ΩΦΕΛΙΜΟΣ
ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ
ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟΥ ΞΥΡΙ-
ΣΜΑΤΟΣ.
ΑΝΑΚΟΥΦΙΖΕΙ ΤΟΥΣ
ΠΑΣΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΑΡ-
ΘΡΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΝΕΥΡΟ-
ΠΟΝΟΥΣ.
ΚΑΙ Η ΕΥΩΔΙΑ ΤΗΣ
ΔΙΑΤΉΡΕΙΤΑΙ ΚΑΙ
ΣΚΟΡΠΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ¬
ΣΙΝ. ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑ-
ΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΗ ΑΠΟ
ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΑΡΩΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΉΣ.
ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝ Α¬
ΠΟ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ
ΔΥΝΑΣΘΕ ΝΑ ΤΗΝ Α-
ΓΟΡΑΣΕΤΕ
ΠΟ ΤΟ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο "ΜΑΡΑΘΩΝ"
ΓΕΝΙΚΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΔΙ' ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΔΑ ΤΗΣ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΑΝΩΝΥΜΟΥ
ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΑΔΕΛΦΟΙ Σ. ΜΕΝΟΥΝΟΥ
ΚΟΛΩΝΙΑΜΕΝΟΥΝΟΥ 1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ 17. ΟΥΓΓΙΕΣ Η ΦΙΑΛΗ $2.95
> > 1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ 8% > > $1.9*
1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ 8ΐ/2
1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ 4*4
ΒΙΟΛΕΤΤΑ
ΑΜΠΡΕ
17
17
8%
$1.95
$1.00
$2.75
$1.75
$2.75
$1.75
$1.75
ΥΔΩΡ ΚΙΝΙΝΗΣ ΜΕΝΟΥΝΟΥ
(Τονωτικόν διά τα Μαλλιά)
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΟΣΧΟΣΑΠΟΥΝΟ ΜΕΝΟΥΝΟΥ 20ο ΤΟ ΤΕΜΑΧΙΟΝ
ΕΠΙΖΗ! ΧΥΜΑ ΚΟΛΟΝΙΑΣ 1ΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ΕΙΣ ΜΙΣΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΓΑΛΛΟΝΙΑ ΔΊΑ ΚΟΥΡΕΙα
είς
Ο
ΜΑπΑΤΗΟΝ ΡϋΒΝΙδΗΙΝΟ 00.
53-55 ΜΑΩΙ8ΟΝ 8Ί
ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ
ϊΐ
ιιπιιι
Ή πρώτη καταστοοφή
άναφέρει ή Ιστορίο, ΐΓ
σνλέως Νο,ιπονάσσαρ τΓ
ό οποίος έ6ασϋ.ευσενί
τό 733 πρό χνοτοΒ>
αγνωστο γι« ποιό λόγ0,
καταστοαφονν όλα άνεξ
βι6λ£ ^α6λώ
ι.',
ν
Γ5|
η κατά γράμμο.
'Επίσης ό αύτοκράτωρ τί- ι-
^ΧσάΤΐίτό 293 ^ ώ
ν—_ -..),»,„ ^« τα οικογένειαν;
αρχεια της δυναστείας τού καί τά κ
στημογικά βιβλία, τα σχετικά μέ ?
Ιατρικη και την άστρονομίο. ■
"Αλλη μεγάλη καταστροφή βι6>ίων|
προκάλεσε η περίφημη -^^ -Ι
β*6λ»9ηκτνς τής Άλίξανδρίίας
ότοναν Ιδαλαν οί Ρωμαϊσι δταν ^ι
ευσαν την πολι καί κατά την "£|
εκαησαν 400.000 τόμοι.
Ό αύτοκράτωρ τής Ρώμης Χέρ
εβαλ* καί έκαψαν την βιΛλιοψήχ,,,
βοισκοταν στό άνάκτορο τοΰ .^οχα.
τοχου τού—άλλον αίμοδόρου ούΐο-
κρατορος, έκείνου—τοΰ Τιβερίου, χαί
ή όποία εΐχε άνω των 1000.000 τό-
'Επίσης ό αΰτοκράτωρ Κόμοδο; ε-
. 6αλε καί έκαψαν μιά άλλη μεγάλη βι-
] βλιοθήκη της Ρώμης, την τοΰ Κα.τ*
τωλίου.
Στίς βιβλιοθήκες τής ΚωνΜόλεως
έκάησαν μυριάδες όλόκληρες τόμων,
Ι κατά την διάρκειαν των διαφόρων ι
' φυλίων ταραχών.
Στόν 9ον καϊ τόν ΙΟον α'ιώνα, οί
Νορμανδοί έπιδρομείς κατέστρεψαν ό-
λες σχεδόν τίς βιδλιοθήκες των μονα-
στηριών τής Ιταλίας.
Άλλά την μεγαλείτερη καταστροφίι
βιβλίων προκάλεσε ή πυρκαϊά τής βι-
Ι βλιοθήκης τοΰ Χαλίφου Κάϊρον, την
' όποία 56αλαν οί Σελτσοττκϊδοι Τοϋρ-
κοι, καί κατά την οποίαν, κατά τού;
ίστορικ.ούς, κατεστράφησαν 1.600.000
τόμοι.
Στό 1649 κατεστράφη ή περίφημη
βιβλιοθήκη των Αυγουστίνων στήν
Μαγκόντζα τής Ιταλίας.
Στό 1671 κατεστράφησαν ή ότε·.
ραντες βιβλιοθήκες τοΰ άνακτόρου Έ·|
σκουριάλ καί τοΰ όμωνύμου
ριοΰ, στήν Μαδρίτη.
Στό 1865 κατεστράφη ή βιβλιοθή-
κη τοΰ άββατίου τοΰ Γκαίνμπ).ουξ στό
Βέλγιο, μιά απ' τίς μεγαλείτερες βι-
βλιοθηκες της Εύρώπης.
Ή Γαλλική έπανάσταστς ίταν έξαι-
ρετικά καταστρεπτική γιά τίς βιβλιο-
θήκες, τόοο τίς δημόσιες δσο και τις
|ίδ«οτ4χες. Ή —Αβυταίϊς είτε *
τα δνθη καί
μέχρ» τελευταίας στιγμής·
ότενίζων αύτά καί ψιθυρίζ
-"Ανθη! δνθη! Πόσον είναι
ή φύσις. Τ0ί
Αυταί ί|σαν αί τελευταίαι λέξ«ί
μεγάλου ποιητοϋ.·^

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
18
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΎ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
β, Σεχτεμδρίου 2.—Τού
Κν.'<Μ -Μάριος Μαμαντος· και «3 έν άγίοις ημών πατρός Ιωαν- ,ο; τβδ Νειστευτοΰ, Πατριαρχου Ι Κωνσταντινουπόλεως. Ό μέν ύπτ(ρχεν έκ Γάγγρας τής 1Τα?λ'αγονίας, γεννηθείςέν φυλα- Χ? οπου οί τονείς αυτού νχερ Λ,ρι- ,^βτίλείτησανχίίσυνεαώς Αμ- ιΛν την μητέρα αυτού Μαμα χα- χί,,, ώνομάσβτ) Μάμας· τ^λησε δέ «ι! τό 275. Ό «έ Ιωάννης έχα- ΐρίά:ακ»εν έχί Τιβερίου, έν ίτίι 582, χ«ϊ κι^ερνήσας την Έκκλη- αίαν ετη 13 καί 5 μήνας, έκοιμήβη έν ε-ΐηντΐ τω 505. Είς τον Π ατρι- β:/τ)ν τοότον έκυρώθη τδ πρώτον, ιγΛ τί) 586 έτος, ό εως τότβ ά· (γ.^τ,Οτ,; τίτλος «Οίκουμενικός». ΑΝΕΚΔΟΤΑ ιΪΜΙ ΤΗΣ ΜΗΗΙΣΕΡΑΟ Ή μεγάλη Ίταλίς μιιθιστοριο- γ:άοος, Ματθίλδη Σεράο, ή όχοία τ&αη πρό τινος γεννήθηκε,ώς γνι>>-
;-ον. στήν Πάτρα. Ό χατέρας της
-ο) άντιπολιτεοότανε τούς τελευ-
ι ος Βο^ρίώνους τής Νεαχόλε-
ως, ^ναγχβσθτίκϊ, καταδιωκόμενος,
'υ τ>τή~] καταφύγη] στήν 'Ελλά-
Ιτ Στήν Π άτρα, λοιχόν, ή Ματ-
ί λϊη Σεράο είδε τό φώς τής ήμέ-
ρς 5αί έκεϊ πέρασε τα χ,ρώτα χαι-
5'·/ά τη; γρόνια.
Η άλφεια, ίέδαια, είναι χώς
τ; -α'3(χή ττ,ς ζωή δέν, στάθηκε
ΐολύ εύτυχισμένη. Καί τουτο δχι
διότι ?έν την άγαποϋσαν οί γονείς
της. Μά δρκηώτανε τότε είς έλε-
£'νή οιχονομική κατάστασι—-ίότ-
τΛ':?; χωρίς χόρο, σέ ξένο τόχο—
»ϊ'· ίΐν μχοιρούσανε νά ίκανοχοιή-
«υν όλας τάς έπιΦφίας τής νβα-
?άς Ματθίλδης.
Ως τόσο, ή .μέλλουσα μυθιστο-
ρι&γράφος δέν κακοκαρδιζότανε χι'
ίγρον-ιζ,ε νά σκορχάτ) &ρ&ονα τα
?3Λθα καί την χαρ ά στό φτωχικό
ε~'τ'/.ό της μέ τό διροσερδ πνεΰμά
ϊϊ,:.
, £-νΐ πρωΐ, 5τβν ξό—ν—-βν, ή μη-
τ£?2 της την ρώτησε:
( Τι θέλεις νά σού ίώσω τώρχ
να ?άς;
—Μμμ! Όρνιθα, μαμά!
^.—Τι λές^χαιδάκι μο>! Ό μχαμ-
Γ,; τ0·' ?«ύγοντας μοϋ άφησε μο-
ν27^ οΟ λεπτά, γιά νά ψωνίσω τό
?*?'· ντής ημέρας.
;- Ε! τότε άγόρασβ πενήντα^λβ-
ΤΙ_ΗΙΙΙΙ»
Μιά κ'Αρία χανδρεμμβνη εξ χρό-
νια τώρατ, καί ή όποία δέν κάμνει
χαιϊιά, έβταμάτησβ χθές, καθως
είγαινβ άχδ τδ σχίτι της μπρδς είς
την χόρταν μιάς γ^ειτόνκτσάς της
ή όχοία κρατοΰσε το μωρό της στά
"χερ'·ζ, τδ τρίτο της παιδί, τδ κα-
μά^ωνε καί ελεγε μέ άληθινδ χα-
ϋμο. «Δέν μποροϋσα, θεέ μο>>, νάχω
καί έγώ, τουλάχιστον, Ινα χαιδί;»
Ή γυναίκα καί φίλη τής άχεχρίθη:
«Μί, τί λετ&. Δέν ξέρετε χόσο εύ¬
τυχισμένη είσθε χού δέν εχετε χαι-
ίιά! . Δέν νοιώβετε την ευτυχίαν
σας!»
'Ετσι είναι. 'Εκείνες χοΰ εχουν
παιδία καί νοίώθοον τούς χόνους,
τής άγωνίες, τής λαχτάρες χοΰ
συνεχάγονται τά χαοϊιά, καλοτυχί-
ζουν τής άκληρες, ένφ αντιθέτως
οί τελε.υταίες ζηλευουν τής μητέ-
ρ«ς.
Ποία άχδ τής δυδ γυναίκες ε¬
χει δίκηο; Είναι άληθεια, ότι τδ
χαιδί εχει χολλά 'δάσανα, φροντί-
2ες, άγ<9νίες, άλλ' είναι έχίσης ά- λήθίία, ότι ή ζωή τοΰ άνθιρώχου άζο.τελείται άχδ εΰτυχείς καί δυσ- τυχείς ήμέρες. Όσο δαθύτερες καί έντονώτερες οί δυστυχίες, τότο υ- ιΐηλότερες καί οί χαρές. Την ζωή την άχολαμιβάνει ή μητέρα. Γιατί, δσες άγωνίες, όσες ανησυχίας, όσουι: πόνους καί άν περάση μέ τδ χαιδί της, δλα αύτά σδύνοσν, χάνοντοπ, μεταδάλλονται «έ φώς καί ευτυχία έμπρδς στήν «Γκόνα τοΰ χαιδιοϋ της εύτυν:σμένου, χαρούμενου, γεροϋ! Ή μητερα χού άγρυχνησε νύχτες χολ- λές στδ χροσκέιφαλο τοϋ αρρώστου χαιδίοΰ της, χού ΐπάίλεσε ή ίδ;α μέ τδ Χάρο, πόση ευτυχία νοιώθ«ι, δταν τδ παιδί της γλυττώση, δταν τδ ίδη πάλι γερά νά έχιστρέφη είς την ζωήν. 'Η άκληρη εχει δίκηο. Τή ζωή, τής 6α«ε!ες χαρές της, τής άπολαμδάνουν οί γυναίκες που εχοϋν παιδία. Δοκιμάζει καί τούς δαθΰτεροος χόνους. Άλλ' άκρίίώς γι' αύτό._____ ΠΑ ΤΗίΤΪΗΪΤ Κ£ί|Ν ΕΡΠΤΑ "Οταν ό άντρας καί ή γυναίκα τσακώνωνται άδιάκοχοτ, δυο πραγ- ματα μχοροΰν νά συμ*αίνο«ν: ή^δέν μχοροϋν νά ύχοφέρουν χειά ό ενας τδν άλλο ή λατρεύονται έςαιρεταά. —Ή γυναίκα χοΰ εχει καλά η- θη εχει άρκετά μεγάλη προίκα, — Π ότε μιά γυναίκα δέν δυσα- ^εστείται εναντίον ένδς άν»δρός για¬ τί αύτδς άρέσει καί σ' άλλες γυ¬ ναίκες. Φτάνει μονάχα νά έχη αυ¬ τή την χροτίμησί τοο. ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ι Ή φροντίς καί ή καθαριότης τα διζτηρεί. Τα άοχρόρρθϋχα, τα μάλ- λ'.να φορεματα, τα μεταξωτά, της χίθίλεχτικτ,ς οίκοκ^ράς διατηρούν- ται διχλάσιον χρόνον, άφ' όσον 6ά διετηροάντο της όκνηράς καί άμε- λοΰς. 'Επίσης καί τα φορέματα των χαιίίων. Ό σνρμός είναι χολυ μεταβλη- τός καί δι' αύτό δέν χρέχει νά ϋχ- άρχοΰν χολλά φο^έματα. Ή χρ«- βλεχτική καί νοήμων γυνή, ή οΐ- κν/όμος οΐκοδέ—-οινα, $έν εχει ο5- τε χολλά ουτε όλίγ-α. Τα μόνη της καί μετά καλα' δίδϊΐ είς «ΰτά μορφήν καί χήν νέον, δταν 1 συρμός χλέον χαρελβη. «Γνωρΐζω μίαν κυρίαν, λέγει ή δε- σχίΐνίς Έ,ινεστίνη Οόΐρτ, ή συγ¬ γραφεύς χολλών σχουδαίων συγ- γρομμάτων ή όχοία έφόρει τα αΰτό φόρ*»Αα έτχί όκτώ έ'τη· έκαστον έ- τος το μετεχοίει, ώστβ κοτθίστατο άγνωριστον καί χάντοτε νέον». Πάξων· » ^ών, δεξΐίϊ, καί ή Λούσιλ Γώλλιγκφοοβ, 19 έτών, »α επιχειρήσονν πτήσιν άντοχής υπεράνω το§ Λος Λντςίλίς. Ό κάπταιν καί ή κ. Κ. Κάί.χο—/, οί όΐΐοϊοι εσχάτως κατήγγειλαν 5 πρόσω- πα επί συνωμοσία, έκβιασμοΰ. ΠΑ ΤΗΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΣ Γιά νά γίνη αΰτό τό γλύκυσμα χρε-.άζονται: Ινα φλυτζάνι καρΰδια κομμένα σε μικρά κομμάτια, ^υό φλίίτζάνα άσχρο άλεύ,ρι,^ Ινα αΰγό, μα κουταλιά άλάτι, μισά φλυτζάνι γάλα, τίπαρζς κουταλιες σκόνη -ροζυμ'θϋ καί Ινα φλυτζάνι φιλή ζάχαρ':. Βάζ>ετε τό άλεϋρι σέ μιά
μικ'ρή γα&άΐα, χροσθεσατε τό άλά¬
τι, τό χρ&ζυμι κατόχιν,^τά καρύδια,
τό αύγδ' καλά χτυχημένο,^ την ζά-
χιρ·. καί τα άνακατώνετε όλα χροσ-
Οετοντας τα γάλα, χύνετε τό μϊγμβ
σέ μ-.ά δοηυρωμενη φόρμα, τ'^ άφή-
νετε νά τταβη έχί 20 λεχιά καί
το 'ίήνετε σέ ζε<ΐτο φοϋρνο. ΣΥΜΒΟΥΑΕΣΠΙΙΚΥΡΙΕΣ "Οταν- τδ δέιρμα τοϋ χροσώ—;υ σας έχη ζαίώσει, χτυχηστε καλά Ινα άαχράΒι αΰγοϋ, άλείφετε μέ αύ- το τό χρόσωχό σας, καί άφτ,σατέ τΛ νά στεγνώση. Κατόχιν χλένεσθε το χρωί μέ χλιαρό νερο καί εχειτα χτυχ'ίτε τό πρόσωχά σας μέ βφθονο ΰ νερ» Αί τρίδυμοι άδελφαί Μώοτ)μπυ, αίττνες κατ' αύτάς έώρτασαν την «21ην> έ-
πετειόν των έν Λός "Αντζελες. Τρείς ςροράς έπτά κάνουν 21 λέγουν.
ΟΙ ΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
ΙΙΙΤΕΝΣΤΗ ΣΧΑΡΑ
Κόχτεις «χο Ιν φιλέτον μερικά
μχιφτέκια, τα καθαρίζβις γύρωθεν
μέ τέ μαχαΐρι, τα κτυχας μέ τό
μχάτ, τ' άλατίζεις, τ' άλεί^εις μέ
6οΰτ>ρο ή λάδι καί τα ιδράζεις έ-
χάνω είς την σχάραν διά νά ψηθοϋν
έχί έκτώ λεχτά' χρ«χΐει δμως ά-
φοϋ ψηθοϋν άχό τό εν μβρος, νά τα
γυρίσης καί άχό τό άλλο, όταν δέ
Θά είναι Ι«ιμα τα σϊ.ρ·δίρεις μέ τό
χινέλον καί ίάζεις δύο μχουκέτα
χατάτες τηγανισμένες είς άφθονον
φριτούραν καί τα σερ'δίρ'εις· άν θε-
λης, €άζε·.ς ολίγον *ούτυρον μέ αα-
ϊδανδ ψιλοκομμένον καί ζουμί λε-
μονίοο είς έκαστον μχί>φτέχι.
υΤΤΤΠΓη
Τά φυτά άνθισμένα ή μή, είναι
έχΐκίνδονα νά μένουν έν καιρώ ν.-
κτΐς είς το δωμάτιον τοΰ δσ—νοι>, ίιά
τό ^ρωμχ τδ οποίον διαχύνουν και
χ,ρδ χά'^των διά τδ άνβίακΐκδν όξ^
τό όζοίον ε>ναι δηλητήριον. Τδ κΐ-
κ,όν θεραχε^εται οταν άνοίγουν τά
χαράθυρα τοΰ δωματίου, τδ καλλί¬
τερον δμως είναι νά μή υχάρχοο-ν
φΰτά έντδς τοϋ 3(ί>αατίθ'Λ
Τά μάτια όταν κοο·ΐάζωνται ένφ
διαίό£ετϊ, μέ τδ φώς, έχουν άνά-;;-
κην άχδ γ.'^λ'.ά. Ούδε στιγμήν δέν
χ,ρέχε'. νά γάν-τε, άλλά νά χροστρέ-
χετε άμέτως είς όφθαλμολσγον, χο>-
ρίς νά άγοΐάζετε σείς γυαλιά τής
«ρίσκείας ^ζς. Είναι χάκιστον κα:
χείρΐστον τουτο, διότι εάν τδν άρθ¬
ρον των γ^λ'.ών δέν τδν χροαίιο-
ίίση ό όί'θαλμολόγος, ή όρασίς σας
δα σάς ΰτη,σϊγχ χάντοτε καί θά ί-
χετε καν.ά άχοτελεσματα. "Οταν τό
έσχέρας όχ6<σδήχ';τε στενοχωρίνίθε. χλ^νετε τά αάτια μέ χολΰ ζεττδν νερόν -/.αί μέ ολίγον βόρακα, άλλά, έχαναλαοόανόμενον, δέν είναι Οε- ραχεία αύτη, τ, χραγματική Οερα- χεία σας ε'ναι δ όφ6αλαολόγος. • * · Διά νά άχαλλχγήτε τής χιτυρί- 5ος, χλύνετε τό ίέιρμα τής κεφαλής μίαν φοράν την έ6δομάδα, χζραμε- ζοντες δσον τδ δονατδν τάς τρίχας μϊ αί&ερα τ.ΐτρ«.λαίοϋ. Προσέξατε δμιος νά μή χλησιάζετε είς την <ρω- τιάν οότΐ είς την λάμχαν, διότι ά- ά χολύ ευκόλως. ΙΪΜΒΙΙΪΛγΚΙΑ ΚΥΡΙΕΣ Μέ τδ πετρέλαιον δέν είναι κα¬ κόν νά χλύνετε την κεφαλήν. Άλ¬ λά μή λησμονείτε, δτ: είναι ευφλε- κτον τουτο, καί δέν χρέχει νά χλη- σιάζετε οΰτε στή φωτία ουτε είς την λάμχαν. ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΠΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ Εάν θέλετε νά εχετε πάντθΤ! ; καί άσπρα τά χέρια, νά τά τ^ίίετε κάθε 6ράδυ μέ ίσην δόσιν άμωνίας χαί κολωνίας. Άν θελετε νά εχετε κόκκινα.κα' δροσερά χείλη, χωρίς νά τά βάφετΐ 6ι·65ζετέ τα χά^ε ήμέ^α γιά λίγ2 λίπτά μέσ·α σ' Ινα φλυτζάνι μέ νερ£ χλιαρό τδ -οποίον εχει δράσει, επε'- τα, άφο-3 τά σφογγίσίτε, τά άλεί- φετε μέ λίγη πομαιδα καμ-φρέ, κα'1 κατόπιν. μετά εν τέταρτον τής ώ- ρόίς υ.έ λίγη γλυκε^ίνη. Είναι ι μόνο; τρόχος γιά νά Γ χετε χάντιτε κόκκινα καί ώραϊα χείλη, χωρίς νά είσθε άναγκτσμέ- νες νά καταφεύγετε σέ 'δλα'ϊερές ώς επί τδ πλείστον, βαφές. Πώς καθαρίζονται τα χαλιά. Σκιουχίζουμε τά χαλιά μέ ΰγ,ρ» φύλλα άπδ τσάί ή μέ τδ χατακάθ· τοϋ καφέ καί άμέ·σως ξαναχέρνο^ τά ζωηρά τους χρώματα. Έχίσης τά χτυχοϋμ.» πολΰ δυνατά καί επειτα τά χλενουμε μέ τδ νερό καί την δοΰρτσα. "Ολίγη άμμωνία στδ κρΰο νε^ί μέ ολίγη σαπουνάία ώφελεί πολί στή διατήρησι των χαλίών. Τοΰς λεκίδες τής μελάνης τού: βγάζουμε άπδ τά χαλίά μέ γάλα άν 3έ# δέν υπάρχη -φθίος νά ξεθω- ριάση τδ χρώμά τους, μεταχε'.ριζό- μεθα καί λεμόνι. Πως μαλακώνει ό «όνος τοΰ δοντιοΰ. Άν σας πονάη τδ δόντ: σας . βαλτέ μέτα στήν τοουφάλα σκόνη άπί στύ-ψη. Τδ άποτέλεσμα 6ά είνα: τέ τ&ιο ποϋ θά καταπλαγήτε. Ό πόνος 4)ά πε,ράση άμεσος στή στιγμή δσο μεγάλος καί άν είναι. Πώς να γιατρεύ^τε τα» βλέφαρα δταν κοκκινί» ζουν. "Οταν τά ■βλέφαρά σας είναι κόκ- κινα, τά πλύντε τρείς Ιως τεσσα- ρες φορές την ήμέ,ροί μέ χαμομήλ: μέσα στδ ποίον εχετε οάλει καί λί- γο βορ:χδν όξύ. 'Η άναλογία είναι μιά κοοταλιά βορικδν έξί» μέσα σ' Ινα φλυτζάνι >αμομηλι.
Πώς καθαρίζεται ή μαύ-
ρη ταόχα.
Γιά νά κατ)αρί<Γθυμε την μαύόρη τσόχα, χέρνουμε φλοϊδες άχδ πατά- τες κα; τής πλένουμε καλά γιά νά φύγη ή τκόνη καί τδ χώμα. "Εχεΐτϊ τής βράζο,ιμε μέ νερό. Σάν κρυώση τδ νερο αΰτδ, τδ ξε- χωρίζοομε άπδ τά φλούδια τής χα- τάτας. 6«:έχουμε καλά μ:ά ίούρτσ-α καί μέ αύτη σκ&^χίζουμε την τσόχα Ιως νά καθαρίση. Εάν τά οαλλ-.ά σας είναι χολ!» σκληοά κα: σάς χίχτουν, χ&ρίιαπί -ο ε;ς δΰο καί τάς ρίζας αλε·'·!;ατϊ μέ ένωσιν ρετΐ'.νολάϊου καί άμτγϊο- λάδου είς ίεα μέρη χτ}. τά δύο. Τοϋ το θά έμχοϊίση την χτώσίν των.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».
ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΊΓΟν
μετάφρααιν χ. _.
— "Οχι κύριε, μοΰ είπεν ό νυ-
κτοφύλαξ ένω έτοιμαζότανε νά κα-
θήσΐ] στήν ά'κρη τοϋ μώλου, μα-
σώντας ενα χονδρό κομμάτι κα-
πνοϋ. "Οχι, άπό μικρό παιδί έπέ-
ρασα σαράντα χρόνια στήν θάλασ-
σα, προτοΰ νά πιάσω τή δουλειά
κρό ασχημο καιρό και ότι θά α?θά-
ναμε στό λιμάνι πολΰ Λροτήτερσ
άπό δσο είχαμε υπολογίση. Ό κα-
πετάνιος μα; ήταν τόσο εύδιάθε-
τος καί καλόκαρδος ωστε τόν εκανκ,
χανείς όπως τρ'ϊελε.
» Έταξειοεναμε δέκα ήμέρες πε-
ρίπυυ μέ τόι ώραΐο έκεΐνο καιρό
όταν άπότο|'.α τα πράγματα ήλλα-
ποΰ έ'χω τώρα, δέν μπορώ νά είπω
ότι εϊδα ποτέ φάντασμα.
Ή όμολογία αυτή μέ άπεγοήτεν-
σε καί τσΰ τό εΐπα καθαρά. Άπό
την πολυτάραχη ζωή τοϋ Μπίλλ
Επερίμενα κάτι πολύ διαφορετικό.
— Αύτό δμως δέν σημαίνει πάη:
δέν πα,ρεστάθηκα σέ διάφορα πα-
ράδοξα περιστατικά, είπεν ό
Μπίλ μέ καρφωμενα τα μάτια στήν
άπέναντι μεριά καί θυθισμένος σ'
ενα είδος μακρυνής άναπολήσεως.
Περιστατικά πολΰ παράδοξα μά-
λιστα, επερίμενα μέ ύπομονη. Τα
μάτια τοΰ Μπίλλ, άφοΰ έ'μειναν
καρφωμενα στήν άπέναντι με·ριά
γιά κβμποσα λεπτά, έγύρισαν πρός
τό ρεϋμα τοΰ ποταμοϋ, τό οποίον
διέσχιζε έκείνη τή στιγμή ενα ρυ¬
μουλκόν ποϋ έ'συρεν ήρέμα στολί-
οκον άπό φορτηγίδας καί ενα μι¬
κρό 6αποράκι ποΰ περνοΰσε τόσα
κοντά άπό τό ρνμουλκό καί φαινό-
τανε ατώς άπό την μιά στιγμή στήν
αλλη θά συνεκρούοντο. "Επειτα με
έκύτταξε ζωηρά καί μοΰ είπε:
— "Ακουσες την διήγησι τοΰ
νέρω καπετάνιου Χάρρις, παϋ ά-'
'? ι ξαν. Μιά να' /.τα. ημουνα στό τιμόν< μέ τόν δεύτχρο, δταν ό κα-τετάνιος ποΰ τόν ελρ ναν Μπράουν τιλθε στή κονδερτα <;άν ταραγμένος κάπως, έστάθηκε λίγες στιγμές καί μάς ετήραξε ομίλητος. — Κύριε Μάκ Μίλλαν μοΰ συνέ- 6η κάτι παράδοξο καί δέν ξέρω τί νά κάμω, είπεν επειτα. — Άλήθεια καπετάνιε; ηρώτη¬ σεν ό κύριος Μάκ Μίλλαν. — 'Ιίξύπνησα τρείς ςβρρές άόπό- ψε άπίι κάποιον ποϋ μοϋ εφώναξεν στό σΰτί: «Β<ίλτε δρόμο βορειο- δυτιν,ά!» «Βαλτέ δρόμο βορειοδντι- γ.ό?, αντό μόνον μοϋ έλεγεν. Την πρώτη φορά έσ^έψθηκα ότι καποι- ο; θά ήταν στήν καμπίνα μου καί £ον άνεζήτησα μέ τό μπαστοΰνί μου, άκουσα δμως την ίδια φωνή τρείς φορές χωρίς νά 6ρώ κανένα. — Είναι μιά ύπερφυσικη, προει- δοποίησις, παρετήρησε ό δεύτερον, ποΰ έπίστευε στά ύπερφυσιχά φαι- νόμενα καί στά πνεύματα καί ή¬ ταν προικισμένος μέ μιά δυνατή προαίσθησι ωστε πολλές φορές πβοέλεγε πολλά πράγματα. — "Ετσι μοΰ φαίνεται καί μέ- Τό Αμερικανικόν άερόστατον «ΖΜΟ—2», κατεσκευασμένον έκ μετάλλου, τό οποίον έκαμε πτήσιν υπεράνω τής πό¬ λεως Ντητρόϊτ, υπο την διοίκησιν τοΰ Ουΐλλιαμ Ε. Κέπνερ, δε|ι§. κατ' αυτόν τόν τρόπον. Θά πάονά κοιμηθώ όπως οτυνηθίζω καί αν ξαναϊδώ τό δνει·ρο θά άλλάξωμε δρόμο χωρίς νά ρωτήσω κανενα. Άν άκοικκι) τήν'παραμικρή άντίρ- ρησι, θά σά; πάρτ) ό διαβολο; δ- λουί. >"Έτσι ό καπετάνιος κατέΰη
στήν καμπίνα τού καί δ Σάλμον
*Η Δνΐς Άμερική
η, ή ταχύπλους άτμάκατος τοΰ Κάρ Γούντ, ή όποία κατεσκευάσθη επί τούτφ διά τοΰς α¬
γώνας τής ταχύτητος είς τόν ποταμόν 2αϊντ Κλαίρ, παρά τό Ντητρόίτ.
ταταραγμενος, βάλετε πλώρη 6ο-
ρειοδυτιχα μέχρι νεωτέρας διατα-
γης μου. Άκουσα πάλιν την φωνή
καί αυτή τή φορά τόσο δυνατά, ποΰ
ένόμισα ότι -θά μβϋ σπάση τό τύμ-
πανο.
θαλασσινό σάν καί σενα, έστω χσΐ
άν επρόκειτο νά ςρανοϋμε μέ τούτο
ν.ρήσιμοι σέ άλλους. Άκοΰω νά 6ή·
χετε πολύ καί διακρίνω στό βή/ά
σας κάτι ποΰ δέν μοΰ άρέσει, α-
κουσα νά παραπονήσθε ότι το αϋ-
λαγμα τοΰ δρόμου τοΰ ν.αραόιοΰ
πρός 6ορ·ράν, έχειροτέρευσε τόν
βήχά σας, εάν νομίζετε ότι πρέπει
νά γυρίσσυμε στό δρόμο μας, δέν
Ιτελείωσε ή βάρδια μου. Δέν ήμουν έ'χω καμμιά δυσκολία.
στή κουβέρτα δταν άνέβη ό λο-| Ό λοστρόμος ενχαρίστησε μί
«/Γό καράβι άλλαξε τό δρόμο
χον καί τότε ό γέρω καπετάνιος εύ-
χαριστημενος επήγε παλι σΐό κρε-
βάτι
τού.
Ήταν
μεσανυκτα και
φηγεϊτο προχθές γιά καποιον πλοί-
αρχον ό οποίος ειδοποιηθη μιά νύ¬
κτα νά κόψί) τόν δρόμον τού, τό
έκαμε καί έπεριμάζευσε άπό τό πέ-
λ,αγος σέ μιά άνοιχτή βάρκα πέντε
ζωντανούς ναυαγοϋς καί τρείς βκε-
λίτσύς; ηρώτησεν.
"Ενευσα μέ τό κεφάλι μοΐ' δτι
είχα ακούση την ίστορία.
— Είναι μιά ίστορία, είπα κά-
πω; παληά, άλλά σέ διαφορετικΊ
"■κδοσι..
— Βασίζεται σ' ενα άληθινό πε-
ριστατικό ποϋ τοΰ διηγήθηκοτ' κά-
ποτε, είπεν ό Μπίλλ, δέν θέλω νά
κατηγοοήσω τόν καπετάν Χάρρι;
ότι παίρνει άλλων ίστορίες γιά δι-
κές τού καί δτι τής διαστρέφει μέ
ίνα τέτοιο τρόπο. Δέν λεω τέτοιο
πραγμα, άλλά κατά την γνώμην
μου εχει ά'σχημο μνημονικό. Πρώ-
τα άπ' δλα λησμονάει δτι άκουσε
κάποτε την ίστορία, επειτα την δι-
ηγεϊται καί την παραμοοφώνει.
Απήντησα μέ κοίποια συμπαθη-
τικά λόγια γιά τόν καπετάν Χάρ-
ρΐζ, Ιναν παλαιόν θαλασσόλνκον,
τοΰ οποίον δμως οί ίστορίες ήταν
ξερές χωρίς παραγεμίσματα τ%
φαντασίας τού, τό εναντίον 6ηλα-
δή άπό δ,τι συνέβαΐλ'εν μέ τής ϊ-
οτορίες τοϋ Μπίλλ.
—Πατε τώρα ϊσαμε δέκα πέν-
τε χρόνια, άρχισε ό Μπίλλ παρα-
μερίίας σέ μιά ακρη τοϋ στόματός
τού τόν καπνό ποΰ μασοΰσε γιά
νά μή τοΰ εμποδίζτ) την όμιλία.
*Ήμουνα ναύτης στό «Σουαλλω»
μιά γολέττα ποϋ ναυλωνότανε γιά
δποιο μέρος τοΰ κόσμον εύρισκε
^αϋλο. Σ' έκεΐνο τό ταξεΐδι έπη-
γαίναμε άπό τό Λονδΐνο στή Τζα-
μεϊκα μέ φορτίο άπό διάφοοα:
α, εϊπε ό πλοίορχος·, πρέπει νά
είναι τίιποτε δυοτυχισμένοι ναυα-
νοί ποϋ ζητοΰν βοηθεία.
»Τής πρώτες ήμέρες είχαμε τα-
ξείοι ·θανμάσιο. "Ολοι έλεγαμε πώς
°' πχρνούσαμε τόν 'Ατλαντικό χο>
— Είναι μιά θαρειά εύθιτνη,
είπεν ό Μίστερ Μάκ Μίλλαν, έγω
θά είδοποίθϋσα τόν λοστρόμο.
— Μπίλλ, είπεν ό πλοίαρχος,
κατέβα στήν πλώρη καί είδοποί-
ησε τόν Σάλμον, πές τού πώς θέ-
λω νά τοϋ όμιλήσω ιδιαιτέρως.
>'Επήγα στήν πλώρη καί έφώ-
ναξα τόν λοστρόμο, δταν τοϋ εΐπα
τ' τόν ήθελα μ' εβαλε μπροστά στή;
6ρισές καί τής βλαστήμιες καί μοί
■/ατάφερε καί μιά γραθιά. Άνέβη
άμέσως στή κουβέρτα μισόγχ'μνο;,
πραγμα άσυνήθιστο νά παροΐ'σια
σθη στό ν καπετάνιο σέ τέτοια κα-
τάστασι, ήταν δμως τόσο έρεθι-
σμένος, ωοτε δέν έπρόσεχε τί ε-
/ανζ.
Σάλμον, τοΰ είπεν μέ σοβα-
ρότητα ό πλοίαρχος, Λρό όλίγου
ϊλα^α κάποια .τροειδοποίησι καί
θέλω.
Τό ξέρω, διέκοψεν άπότομα
ό λοστρόμος.
—Πώς; τό άκουσες καί σΰ;
έρώτησεν μέ περιέργεια ό πλοίαρ¬
χος. Τρείς φορές;
—Τό άκουσα άπό αυτόν, εϊπε
ό λοστρόμος καί εδειξε μενά. *Ό
νειρο καπετάνιε μου, δνειρο ήταν.
— Δέν ήταν δνειρο Σάλμον, πα¬
ρετήρησε ό πλοίαρχος μέ μεγάλη
σοβαρότητα, καί δν τό άκουσω πά-
ίιν θά άλλάξω τό δρόμο τοΰ κα-
ραβιοϋ.
— Δέν ·θά άκοΰστε πειά εκεϊνα
τα λόγια, είπε ό λοστρόμος. Μή
πηγαίνετε νά νΛΐμηΟήτε άπόψε.
Καθηστε επάνω εως τό πρωΐ. Μή
χαλάτε 2να άπό τα καλλίτερα τα-
ξείδια σας γιά ενα δνειρο ποϋ εΐ-
δατε.
— Σάλμον, λέγει ό πλοίαρχος
ώογισμένος. Δέν θό γνοίαω τής
ρ'ις νά συναντήσοΐ'με τόν παραμ· πλατες μου στην &Ία ΙΙρονοισ
στή δική τού καί μέ μόλις συγ-
κρατούμενο τό ·9υμό ποΰ τόν επνι-
γε. Έγώ μέ τόν Μάκ Μίλλαν ποΰ
εμείναμε στό τιμόνι έσχολιάζαμε ό
καθένας κατά την άντίληψί τού τό
π,ραγμα. "Επειτα άπό μισή ώρα, ό
πλοίαρχος ήρθε τρεχάτος πάλιν
σην κουβέρτα.
— Κύριε Μάκ Μίλλαν, είπε κα-
στρόμος, άκαυσα δμως άπό δσους
εύρέθττκαν έκεΐ ότι φαινότανε πο-
?ύ ήρεμος. Δέν είπε όντε μιά λέ
ξι. 'Εκάθησε στή πλώρη καί βν-
θίστηκε βήχοντας δυνατά.
>"Οταν ξημέρωσε ό πλοίαρχο;
άνέβη στή κουβέρτα μέ τα κτάλια.
Έστειλε μερικούς ναύτες στή πλώ
ρη νά κυττάζουν προσεκτικά γΰρω
στό πέλαγος καί δλο τό πρωΐ έγΰ-
ς>ιζε άπό οόό κι' άπό κεΐ έρευνώντας
τόν ώκεανό χωρίς νά 6γάλτ| τα κιά-
λια άπό τα μάτια τού.
— Πόσο καιρό θά άκολονθή-
σουμε αύτην την διεΰθυνσι καπε¬
τάνιε, ηρώτησεν ό Σάλμον /ατϋ
τής δέκα ή ωρα.
^— Δέν άπεφάσισα άκόμη, τοΰ
είπεν ψυχρά ό πλοίΛ&χος, άπό τό
ίφος τού δμως διέκρινε κανείς ότι
εΐχε αρχίση νά μεταϊμελήται. 'Εζη-
τοΰσε την παραμικρή άφορμή γιά
ν ά διατάξη πάλιν τό γύρισμα στό'
λανονικό (ΐρόμο μας.
"Εκαμε μερικές θόλτες άκόμη
καί επειτα άπλησΐασε πάλιν τό λο¬
στρόμο καί τοϋ είπε:
-— Σάλμον θά ήταν μεγάλο δυ-
στύχημα νά χάσουμε ενα τόσο καλό
ευγένειαν καί ό γέρω πλοίαρχος
ί;ταν ετοΐμος νά δώσητήν διαταγή
τής στροφής, δταν ενας άπό τού;
ναντες τής πλώρης ήρχισε νά φω-
νάζη δυνατά: «Αί! Αί! μιά βσρ^α
στό πέλαγος!»
' Ό καττετάνιος άνετινάχθη σάν
νά τόν έτουφέκισαν καί ετρεξε στή
πλώρη μέ τα κιάλια τού ήρεύνησί
καλά τό πέλαγος καί έγύρισε κα-
τακόκκινος άπό εύχαρίστησι -/αί
συγκίνησι οτό λοστρόμο.
— Σάλμον, τοΰ είπεν, είναι μιά
βάρκα μέ μικρό πανάκι στό πέλα¬
ά δνοί ν™*
γος, καποΐος υι/ν»ν^|—-? · (
,ός είναι ξαπλωμενος μέσα. Τι λε;
τώρα γιά την προειδοποίησί μοί;
Ό λοστρόμος στήν άρχή δέν εί¬
πε τίποτε, άλλά πηρε τα κιάλιακαι
πήγε νά ρίξη μιά ματιά. "Οταν ι-
γύρισε άπό την όψιν τού ήμπορον-
σε κανείς νά μαντεΰση πόσο ί1Ρ
άλλάξη γνώμη γιά τό δνειρο το«
πλοιάρχουμας.
(Τό τέλος είς τό προσεχές ι
Έκλεκτά βιβλία εχει μονον
Βιβλιοπωλείον τοό «ΈΘνηιοϋ Κη-
ς την
κβμνβι» ταζ
έκαμε 200 μίλια την ώραν κατά τάς °°*ι??ί, $
ϊχόνα φαίνεται και ό άϊρβπόρος· Τζόζετρ Κλαρκ,

6Ζ61 Ά0Ι.Ι8Μ31ΙΙ3Σ ι 'ΗΜνυΛΗ — <8:ΞΛ<ΠίΗ Χ0ΜΙ.ΜΘ3» Τ^ΝΐΜΓΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ ΛΥΟ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΡΓΑ Ι.ΑΗΝΆ1, Ιούλιος, 1929.— *θΗ ' των «Νέων», είς το ,ν Έλληνικα εργα «αι αο- ώρισμένης απόψεως, ος*τών «φιλολογικών της Τδτάρτης, των ΙΧΒ8, Ϊϊ}λα8η, των ,γγρ^ων μ.*ς, (τέλος *«ν- «5( είναι· τίνάγιντΐ!),Έλ- Ι!Χ3 ε'ργα *«< *ατ<χ ά £ αύτη ή μόνη συμβατικότης τού «ργοο τού. ό μελοϊραματ~μός τ03 οχθίθϋ μας έθάμίσε τόν χαλαΐον μς έθάμίσε τόν χαλαΐον καλόν καιρόν τής «Αγνώστου» τ« •Μχ:σσον. Οτι καί ό Καρελάς δέν ωρισμένων χροσόντων, εί- ς έ&δομάβος, με μονην ίιαφί'βν ότι αί χαραστασεις «λεΤταίων αυτών ίέν^ έ «δ τόν βιασον των «Νε ί ϊάμα τη ϊράμα της ίχαί ενα τρι-κρακτο οραμι* ν.^ σας Λβμ*ά*η, ή «'Αγάττ, των λδν», -οίι δέν γνωρίζομεν διατί έν γρζμ ς τιμητικής,διοτκρίσε· νβ χζιχθη «ίζ μίαν «φιλολογι- Τετάρτην, άφοΰ είναι καί α&· όΐον φιλολογικόν, όσον, τούλα >ν, Χ2Ϊ τα χερισσότεώα 'Ελλη
εργα τα όχοία ^έβιδαχΦησΌν «·
■ής «τ,νής τοϋ ^εάτρου αυτού
ΐ αφεϋς τής «'·ΑΓγ·άχη
[Η Γ^ραφεϋς τής «'Άΐγάχης
ι ΊΑιφλών» <δβν ύ—άρχει άμφιδί- («άτό φαίνεται ργ_ μ καθαρά), ι (ϊΐιτό φαίνεται καθαρά), ότι Ιάνβτ) χ,αι ήγάχησε τό θέμα της, •λάτι κίλί» γνώριμο. Μέ την ίι- ίράν όμως τό είδος της σνγκινή- ις της ήτο τέτοιο, ώστε νά μή ρται θέατρον. Ή κ. Στάσα Λαμ- Οα ήμχοροΰσε κάλλιστα νά :4η μίαν νο'^λλαν ή εν μυβι- ίτχι». Άλλά καί ίι' αύτό άηόμ.τ ϊ'άζετο κάτοιαάντικειμενίκότης ίί'ίν έλάττωμα τού εργου της , ότι καρουσιάζει είς αΰτό τα ματα όχι καθώς είναι, η κα θβ ε—εχε νά είναι, άλλά κα- τα θέλει ή Ιδία, θλει ή Ιδία:, τυφλουμένη ενα αίΛηαα συμπΌίθείας χρό; εμ« τ»>ς ανάλογον έκείνου ποθ
^αί την ήρ<οΐ8α της. Έν :ς, ό Στάσα Λαμχάκη όειξε, μ«::ί νά ίδ Ό ύ 3 το3 >?ίί νά ιδή. Ό ....., ...
■φα είναι άρκετά θεατρι-
αερικά σημεϊα τοϋ ίράμα-
?ανερώνο:>ν ότι γνωρίζε!
■"■κήν οίκονομίαν κ,αλλίτε-
~>ν·>ζ περισσότερον «κ των
( ε/.χναν την εμφάνισιν των
» Πβγχράτι. Είς την συγγρα-
™ ίΓ/2μ2 νά συστήσωμεν με-
νεοαν π:οσήλωσιν είς την ζω-
1 ο-οια^έν είναι τόσον μελο
Χο|·'·^, ίσον μάς χαροικπάεΐ-ετα'.
^ «Ρϊον της. Ό καλλιτέχνην
Μ" --είαια νά χροσβίίτ] είς την
στερεϊται ω^.ν^^η»/ προστ/ντων. εί¬
ναι άναμβίσβήτη-τον. Άλλ' αύτο α¬
κριβώς είναι τό λυχηρά,ν δλων: ότι
ένφ δέν^λείχει οδτε ή καλή Θέλη¬
σις ο3τ» ό καφός ο5τε κάχοια ά-
ίιβΛεσία, τέλος χάντων, λείχει άν-
ι τιθέτως, ό,τι άχοτελεΐ την 6ασικήν
(χροθχίθθεσιν ενός έργου· ή
! ή ούσία καΐ το νόημα. Είς τόν σνγ-
γραγέα θά είχαμε νά συστήσωμεν
ό,τι καί είς την Στάσαν Λαμχάκη:
μεγαλήτερον χροσήλωσιν είς την
ζωήν. Και κάτι άλλο άκόμη' νά
εχτι όχ' όψιν, ότι τό Φέχτρον των
ΐδεών κατ©?ίκ«Λη άχό τόν χρόνον
καί ϋθεσεν έν άμφρβόλω την χοιη-
τικήν> αξίαν σΐίγγρχφέων σάν 'τον
"Ιψεν κα! σάν τόν Χάουμχτμαν. Ό-
ταν θέλη κανείς νά άναχτύξβ τάς
ίϊέα: τοο Γ*?ί τού έλεο6έρθν> γά-
ή χερί τής οργανώσεως των φ·>·
ών (χλι 3ή έν Γαλλία) είναι
χροτιαότεί&ν νά γράφη χρ-αγματεί-
ας άντί θεατρικων έργων. Έν χά-
σγ, χεριχτώσεί, εάν ό κ. Καρελάς
νομίζη ότι ή κρίσις μας αύτη τόν
άοΐκεί, 5ν ενθυμηθή χ,ρός -αρηγο-
ρίαν τού, ότι ενας Γαλλος κριτικος,
ο Ρεμί> ντέ Γχ.θΰρμόν, είχε την ί-
ίίοιν περ'ιχο^ γνώμην δια τόν "Ιψεν
;~ί! χοτε βχανω είς
«V:
παρα-ίθζ—ως^ νά μετα
Κ ,7"! Τ'ν *?Λγματικότ*ιτα,
Ι, '2 «1 "ην αναγνωρίζη χλέον
ίΙ?Γί"« 'Αγάχες», ή
•^•^ ο,:αματική τ,ί>&γοαβία
ν[*"» Κβρελδ, μ.ε την όχοί-
^"ί ^1?«^α το·3 Θιάσου των
.."1 .:"'αι 'ενάριον κιντνχατο-
/2Αλ?ν ή'ί
τόσην
: >; \* εΧϊ1, ενας συγγρα-
ΐ-«τ 'ν ·· θ7ΓΟ!0ρ·> οι ηοωες
;-;;-.,;Χ *?« ΐ β«*«ϊ η τέ:α-
λίί«, ,Γ
[ ν» ^ ,/ ™«χα, καίτοι ζη-
Ιέ Γ»)ίίβσου.ν εί? το Παρίσι.
ΐΪΊ>,>"ες νω^ες νά ννωίί-
ρο^ γνώμην διά τόν Ίψε
ό όχοίος χρέ τρ ιακονταετίας έξε
χροχώσει, ώς γνωστόν, την χρωτο-
πορείτ; τού θεάτρου τής «χοχής τού.
ΙΙΛΡΕΝΙΰΜΟΪΙΙΝ
Ό Γκλούχ δέν μπορο«5σε νά συνθε-
<η] παρά μόνο καθισμένος μέσα & Ινα λειόάδι, ή σ' έναν κήπο, κι' εχον- τας δίπλα τού ίνα ποτήρι γεμάτο έ- κλεκτό χρασί. Ό Ροσσίνι μόνο Ιπειτα άπο ενα πλούσιο κι' εϋχάριστο γεϋμα μποοοΰσε νά γοάψπ μουσική. Έννοεϊται ότι άμα δρχιζε νά γράψΉ δέν είχε τε- λειωμό. Ό Σάρτΐ, οσάκις επρόκειτο νά συν- θέστι, έκλείνετο μέσα σ' ενα άπόμερο καί σκοτεινό δωμάτιο. Ό Τσιμαρόζα ε"γραφε πάντα στό κρεδβάτι. Ό διάσημος σΰγχρονος Γάλλος μουσουργός Σαίν Σάνς, στόν οποίον, ώς γνωστόν, είχε άπονεμηθίί πρό.τερ- οτ καί ό Ελληνικάς Μεγαλόσταυρος, σννέθετε πάντοτε άπό μνι'ιμης καί χω- ?1ς νά χρησιμοποιΐί καθόλου πιάνο. Ό Μόζαρτ συνέθεσε τό περίφημοι 'Η δεσποινίς Λουίζ Γκολντδόγγελ, έκ Νέας "Υόρκης, ή όποία εξελέγη ώς λνριγκίπισσα Φλώρα, διά την 38ην ετησίαν πανηγυριν τοϋ "Ασμπουρυ Πάρκ, Νέας Ίερσέης, κατά την 28ην Αϋγουστου. τερτ,σέτο είς μί μπεμόλ γιά πιανοφόο- τε, κλαρίνο καί βιολα, ένψ συγχρό¬ νως έπαιζε μέ μερικούς φίλους τού κάποιο παιγνίδι, πού συνειθιζόταν πο- λύ στήν Γαλλία καί την Ιταλία, στην έποχή τού. Ό Βέμπερ ένεπνεύσθη τό περίφημο μάρς τοΰ «Όμπερόν» χαζεύοντας μέ την όχλανωγία ποϋ επικρατοΰσε στόν κήπο ενός ζυθοπωλείου_ ενα βράδυ, πού δινόταν έκεΐ μιά μεγάλη γιορτή. Τέλος, ό Ιωάννης Στράους, εγρα- ψε τό θέμα τοΰ περιφήμου τού βάλς «Εδθυμος πόλεμος», επάνω σ' ενα νό- μισμα των έκατό φιορινίων' 'Επίσης τό Θέμα μιάς άπό τίς καλλίτερες ρω- μάντζες τού τό Ιγραψε μέ κιμωλία πάνω στό πάπλωμά τού, ξαπλωμένος καθώς ήταν στό κρεδδάττι του' Γύρω τού ήταν σχεδόν σκότος... Συνέδη δέ αύτό γιατί ή εμπνευσις αύτη τοΰ ήρθε την ώρα πού ήταν πλαγιασμένος, καί δέν τολμοϋσε οΰτε νά σηκωθί) νά πάη στό γραφεϊό τού, οϋτε καί ν' άνάψκ ςρώς, άπό τό φόβο μήπως ξτπνήσπ την γυναϊκά τού πού κοιμόταν στό πλευρό τού καί τοΰ κόψχι τόν οΐστρο'.. ΕΝ δΤΑΜΡΟΠϋ. ΟΟΝΝ.—Ό «Έθνι- κός Κήχ?υξ> πωί^ϊται παρά τοΰ άντυ-
προσώπου μας Άθ. Μπέλλου, 73 Μ&η-
Ό Γερμανός συγγραφεύς καί αΐ-
σθητικός ΣτέςραΎος Τσβάϊγκ, δ οποίος
διασκεύασε μετά τοΰ Γάλλον συγγρα-
φέως Ζύλ Ρομαΐν την περίφημον κω-
μωδίαν τοΰ Μπέν Τζόνσον, «Βολπό-
νε>, είνε ενας τόϊν άξιολογωτέρων
ποιητων της συγχρόνου Γερμανίας.
Τό κατωτέρω δημοσιενόμενον ποίη-
μα, κατ' άριστοτεχνιχήν μετάφρασιν
τοΰ κ. Αέονχος Κουκούλα, είνε άπό
τα χαρακτηρισττχώτερα ποιηματα τοϋ
Τσβάϊγκ. Είς τό ποίημα αύτό, τό ο¬
ποίον ένθυμίζει τόν τρυχρερώτατον
Ρόντενμπαχ, ό ποιηττις μεταδίδει την
συγκίνησιν, πού ησθάνθη άπό τό άντί-
κρυσμα τής περιφήμου μεσααονικής
πόλεως Μπρύζ, ή αποία είναι διά τό
Βέλγιον δ, τι καί ή Βενττία διά την
Ιταλίαν.
ΒΚϋΟΕδ
Πέφτει στήν πόλΐ) τη βουδή ή βρα-
(δννη ήρεμία
Καί στά κανά?.ια τό άλικον αΐμα τοΰ
(ηλίου κυλά,
Καί δίχως λόγια οϋτε σκοπό βαθειά
(μιά έ;αθυμία
Άπό τούς πύργσυς τούς σταχτιούς
(άρχίζει ν ά μιλ§.
Βραχνό, παράξενα οί παλιές καμπά-
(νες τραγουδάνε
Γιά μέρες, πού ίσυντάραζαν χαράς
(την Λόλη άχοί,
Πού εΐχαν οί δρόμοι κινήση καί φώς
(γιά νά σκορπάνε
Καί πού φωτόχαρη Ελαμπε τοΰ λιμα-
(ντοϋ ή ψυχή'
Γιά πλούστες μερίς, τίποτα πού «ά
(άν αΰτές δέ μένει
Κι' άπόμακρες σάν όνειρα πού έγιναν
(παιδικά-
Σωπαίνει τό ΑνΕ τό στερνό... Καί
(τό άσμα άργά πεθαίνει,
Σιγά σ' άκκόρντα τρεμοσβεϊ παρα-
(πονετικά.
Παίρνει τοΰς ίΐχους τούς στερνούς
(πνοή βραδυοΰ άπαλή
Καί παραδερνει δ άντίλαλος στά .-τε-
Τθαμμένα αέρη,
Στούς δρόμους, πού δλ' είναι ίρημοι
(κ' είναι δλοι σιωπηλοί,
Παιδ'ι τυφλό, πού τ' άφησε, λές, τοϋ
(δδηγοΰ τό χέρι.
Δυό. κύκνοι πλένί άμίλητοι στ' άκύ-
(μαντα νερά
Και τό ποτάμι άογό κυλά καί σιγαν-
(ατριχιάζει
Γιά μιά κυρίαν πανέμορφη, ρήγισσα
(ποϋ ήταν μιά φορά
Καί μές στό μαΰρο ράσό της παντ-
(έρμη πειά στενάζει...
(Μετάφρασις)
ΛΕΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ
Ή δέσποινας Χέλεν Γκόρντων Μποΰρδ, έκ Ντήαλ, Νέας Ίεροέης, ή όποία
συμμετέσχε της κηδείας της βασιλίσσης είς την έν "Ασμπουρυ Πάρκ, τής
Νέας Ίϊθσέης παρέλασιν 6ρε<ρών την 28ην Ανγουστου. Η ΕΠΙΠΡΟΙΠΤΟ ΝΗΣΙ Βουνά σάς ξαναβλέπω πάλι μέσα <πής νύκτας τή σιγή, κι' άνοίγετε σ' έμένα μέ στοογη τή γιγαντένια σας άγκά^.η. Ριζώνει μέσ' στά κΰματα καί γρσφεται στόν" άστροφοίτιστο οΰ- ρανό τό σ<7>μά σας τό σκοτεινό
μέ τα καλλίγραμμά τού ο/ήματα.
Σκοτεινιασμένα στέκεστε
ωσάν νά όνειρεύεστε
στά 6άθη τα αίθέρια.
Στά υψη σας γυρίζουν,
σι/ν στέμμα σάς στολίζουν
τα διομαντένια άστέρια.
ςρορές σάς πάτησα,
καί σ' έκστασι βαθειά τοΰ ν ου
πόσε; φορές έκάθησα
στόν ίσκιο δένδρου ή κρημνοΰ.
Πόσες φορές έστάθηκα ό^ιειροπόλο^
στής κορυφής σας την όλόφωτη έ-
ρημία
κι άνοίγετο έμπροστά μου τούοανοΰ
ό θόλος
σδν μίαν άπεραντη τοΰ Άγνωστον
έπιθυμία.
Κ' ένάμιζα πώς άπό κάθε δράχο,
πως άπό κάθε σας σπηλιά,
πώς άπό κάθε δέντρο πού μονάχο
στέκει ψηλά στή σιγαλιά,
Ένόμιζα πώς πνέει καί |ΐέ ζώνει
πνεΰμα ν?μάτο «πό μυστήριο,
κ' ενώπιον μου |εκλειδώνει
τό άφάνταστο τής πλάοεω; Θυσια-
στήρΐΛ.
Είναι ή ποίησις ή α'κόνια,
πού άπάρθενη την κλείνετε
στά γόνιμα σας καταχθόνια,
καί πλούσια ξεχύνετίΐι,
καί γίνεται ανθη κοί βοτάνια,
πού κρύβονν δύναμι θαυματουργή,
καί γίνεται δαθύσκιωτα ρουμανία,
πού 6ασιλεύει μιά ίερά σιγή.
Και γίνεται άγρυπνη πηγη,
πού μέσα στά χαράκια ψάλλει
καί τρέχει καί κρημνίζεται
καί στό καθάριο της κρυστάλλι
άγρίμι καθρεφτίζεται.
Μέ πόση δύναμι καί ώμοοςριά
ή ποίησίς σας φανερώνεται
καί κάτω άπό τόν ουρανόν άπλώνεται,
σδν μιά πελώρτα ζωγραφιά.
Κι' άκούω τής ζωής σας τόν παλμόν
μέσ' στ' αδυτα τής γής τής αΐωνίας,
τής τέχνης σας άκοΰω τόν ρυθμόν_
ρυθμόν άφάτου άρμονίας.
Γιατί 'μαι χώμα άπό τό χωμά σας.
ΕΙμαι μιά σπίθα άπό την άγία φλόγα
σας,
άπό τή φλόγα ποϋ δημιουργεϊτε
μιά πλάσι θαυμαστή,
μιά ποίησι χειροπιαστή.
Σεϊς είοθε οί άπλαστοι, ζωοποιοί τε¬
χνίται.
Κ' έγώ, πού μ' Ικστασνν ίμπρός σας
στέκω,
τραγούδια μόνον πλέκω.
Α. ΠΡΟΒΕΛΕΓΓΙΟΣ
ΒΟΥΒΟΣ_ΕΡΠΤΑΣ
οϋς ττίχους χώς Οάθϊλα <χ ν^ώ άπ' τής χΛρίιάς μοο τα κρ^φά τρα- σέ Οεϊκό χρωτά·Αθ:στο ρμ χοί» νά τοος λέν' άηιϊ'όνια κι' αγ"'ε- (λΰξ Νάν" όιχαλοί σάν άνοιξης άγβρι. τώ γλυκοπνέει στών άνθών τα φύλ- Ό «'Εθνικός Κή Γωλίίται είς
[ό 923 Οίν Ροΐηΐ Ηοαα παρά τοϋ άν-
.ιΛροσώ.τβυ μας, κ. Κοτνσταντίνοβ
Δέλλα, δστις^ δέχετθλ χαταχωνήοης
άγγελιών και Ιγγραφάς σννδροιιητών.
......(,
' Γ.ξον.κοί, ίάν χάϊθεαα άχό χέρι
— ίι φέρει χόθου την άνατρΐχίλα. .
* * »
ΤΩ ^ιάτια, λαοχλάνοι στοχασμοί,
τ.ώς μέ κυττάτε ά^όψε μ' ενα χάθος!
Κι' "έσύ γλυκών χβιλιών ή μοΛΐκή
χώς άν-ηιχείς μέσ' τής ψυχής τό
ά
θίθίλα νά χαρίσω κάτι στίχο^ς
γιά κάχοιον &κ>δό, κρύφιον ερωτά
ίχο^ς, χοί» μέ τούς χαναρμονιος
(ήχους
αεθοΰν, σκλαίώ'νουν την χαρίιά μο-!
(Άτγ' την βνέκίοτη συλλογή
«Πόνος και Ήίονήό»)
ΚΛΛΛθ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ»— ΚΥΡΤΑΚΗ. ϊ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΝΑ ΕΝΑΣ ΑΑΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΛΥΡΟΣ
Ό Κομ,ψότατος Χρυσοδε^ένος Ύόμ,ος
Μ Ε 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
4
Δίδεται χάρισμα είς τους θαυμαστάς τοΰ «Έθνικοϋ Κήρυκος>
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ ΖΩΗΕ
. ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΚΟΜΨΟΤΕΧΗΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ2Τ0Ν
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕΘΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν εκ¬
δοθή μέχρι τοΰδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοϋ-
τος υλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βίομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος της
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανών. Γενικί]
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων της διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά ίδητε μό-
νοι σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα της αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ τής πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Έγκυκλοπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεϊται καί
μέ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης είκόνας'. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρωμικώς. Είκόνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων καί Εύρωπαίων. Ά-
πό την σημερινήν καί άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καί άπό δλα τα κεντρα
της Τέχνης, της Εύρώ-
πης καί Άμερικης. Ή
ίστορία τοΰ Άμερικανι-
κοΰ πολιτισμοΰ πλουσίως
είκονογραφημένη.
ΤΟ
Καί όλος αΰτός ό πλοϋτος, μέ 400 θέματα, μέ ύπερτριακοσίας εικόνος, πού γεμίζει τάς
τόμου τοϋ 1929, δίδεται χάρισμα, άντ. ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλύ-οντος' ιιέοοΓ τ™
Πάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφησητε, νά
£«^τλ
άντυιροσωπευει μίαν ά-
φθάστου τελειότητος κοιλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκην
δλων των αίώνων κ αι δ-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕδΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα έκτΰπω-
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοϋ
εργου είναι απαραμίλλους
πλουσία.
.ενου
ΜΟΝΟΝ ΜΕ Εί ΑΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σημερον, πρΐν έΐαντληθη τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
: ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
• ΗΕΗΑΙΛ) ΡΚΓΝΤΙΝΟ δΥΝϋΙϋΑΤΕ,
: 140 "'
αί ^ έσω?ε£ω δ°λλ· 1-00, επί πλέον καί τα
&Χ^^^^ ίάποστείλητ. τέ
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
' ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
"Ονομα
___,λυ όπως
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ τοΰ
■ Λιεύθυνσις
[ Πόλις ...
*™ 25 'οϊνϊς' δϊ''ίκαστσν
. Άναλαμβάνομεν νά τό τα-
σας, είς οΐονοηποτ. μέοος
Ε
1
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ι
ι]
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ε
Ι
Ι
1
ίΐ

«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΑΚΗ ι ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ.
1929.
Α. Λ1ΧΤΕΜΠΕΡΖΕ
ο ο ιρ κ: ο
ύμφ ί
ποϋ κνκλοφοροΰσε στου
&οατι«Λς κνκλους, ο κομης
Ε Μπερονά ήταν νόθος υίος τού
«λέα^ Λουδοβίκου 16ου. Είναι
αλή-θεια, 6τι καί τα χαρακτηρι-
ικά τοϋ προσώπου τού, κσ>-
ι,,*- τε καί δλο τό εξαπερικο
τού
■βοόδιδαν καταγωγή πολύ εύγενν
ύ Τό μέτωπό τού κοΑ η μυτη τού
γαν την καμπύλη έκείνη ποϋ εχα-
ά ύ όνους τής δυ
η η χ
αΐτογόνους τής δυ-
ής τού,
•λτοσηασμα άπό τ' άπομνημο- μέσως στή θέσι τους. Ήταν δμως
Λ_Μτίίς*ομήοης-···) άνώτερος καθε ύποψίας, άφοΰ άλ¬
λως τε ή θεληματική τού αύτοε-
ξορία καί ή έγκατάλειψις τής πε¬
ριουσίας τού στούς επαναστάτας,
ήταν μία τρανή απόδειξις των αί-
οθημάτων τού. Γι'αύτό καί δλοι
οί ουνεξόριστοί τού ύπέθεσαν δτ
βά ήταν μιά άπο τής ψυχρές έκεΐ-
νες ίδιοσυγκ,ρασίες οί οποίες δσο
χι' δν φαίνωνται έκ πρώτης δ|κως
παγερές, στό 6αθος κρύβουν μεγά-
λο πάθος καί φλόγα.
Ή πραγματικότης δμως, καθως
έμαθεύτηκαν άργότεραι, ήταν εντε¬
λώς διαφορετική. Ό Λουΐ ντέ
Μπερρυά είχε δηλητηριασθη άπό
μικρός, άπό την αναγνώση των έρ¬
γων των φιλοσόφων έκείνων ποΰ
Ιστάθηκαν οί πρόδρομοι τής Γαλ
λικής Έπαναστάσεως. Κι' ετσι εί¬
χε γίνη κι' αύτός οημοκρατικός,
βέρο; Ίακωδϊνος μάλιστα.
"Οταν ή μητέρα τού τοΰ ανεκοί¬
νωσε την άπόφασί τη; νά έκπατρι-
οθη καί νά ακολουθήση τούς βασι-
λόφρονας, δ νεαρός ντέ Μπερρυά
ηρνήθη στήν άρχή νά την ακολου¬
θήση. Γιά νά της εξηγήση δέ την
στάσιν τού αύτην, άναγκάσθηκϊ
νά τής φανερώστι τα αίσθήματα
ποϋ κατεπλημμύριζαν την ψυχή
τού. Έκείνη άκοιγοντάς τον επεσε
λιποθυμη στήν άγκαλιά τού. "0-
ταν επειτα συνήλθε, τοϋ άνέφερε
τότε τό μυστικό της γεννήσεως
τού, καί τοΰ υπέδειξε τα-καθήκον-
τα πού τοϋ έπέβαλλεν ή καταγωγή
τού... Τοΰ είπεν δτι ή τυχόν προσ
χώρησίς τού στας τάξεις των έπα-
ναστατών, νά ίσοδυναμοϋσε μέ πα-
τροκτονία. ..
Ό νεαρός εύπατρίδης έχλώμιον
σε άκούγοντας τής τρομερές άπσ-
καλύψεις τής μητέρα; τού. Έπει-
δή δέ επάνω άπ' δλα εβαζε την τι-
μή τού, χωρίς νά φέρη καμμίαν άν-
τίρρησιν ηκολούθησε την μητέρα
τού στήν έξορία.
Ή κόμησσα μερά μέ την ήμέρα
εσβυνε.
"Οταν έπληροφορήθη την φρι-
κιαστική καρατόμηση τού οασιλε-
ή ύγεία της έκλονίσθη σοόα-
ΓναστείΛ; των
Ή αύο-τηρότης ομως της μορ-
ιου, καί κάτι τό άπότομο ποΰ
στής χινησεις τού, τόν εκαναν
ίΓφαίνεται μάλλον άποκρουστικο;
«ι τόν έμπόδιζαν να αποκτα ευ-
Ικολαφίλους. ι _
Ι Μετά τί)ν επικρατήση των ίπα-
1-αβτατών στό Παρίσι, είχε κι' αν-
•ο; «αύτοεξορισθή» μεταξύ των
πρώτων, στήν Αγγλία, συνοδευ-
Κμενος άπό την μητέρα τού.
Ή κόμησσα ντέ Μπερρυά ήταν
ήβθενικής κράσεως κι' αύτό την
I-
'-ανε ν' άποφεύγχι τής κοσμικές συγ
χεηρωσεις. Την λίγες δμως φο-
Ιρέ; ποΰ ενεφανίσθη στούς κύκλους
■των έξορίστων 6ασιλοφρόνων, πα¬
ρετηρήθη δτι μεταξύ αυτής καί τοΰ
γυιοϋ τη; έβασίλευε καποια ψυχρό-
της. Ό κόμης ντέ Μπεορυά δέν πά
|ρέλει:τε βεβαία, νά φέρεται μέ με-
Ιγάλο σεβασμό πρός την μητέρ*
■τού" οί σχέσεις τους δμως ήσαν
■μάλλον τυπχκές, παρά άνοικτόκαρ-
Ιδε; καί είλικρινεΐς.
Ι Ή κόμησσα ντέ Μπερρυά ήταν
Ιφανατΐκή βαστλόφρων. Τα μαρ-
Ιΐύρια ποΰ υφίσταντο οί όμοφρο-
Ινές της στήν πατρίδα της άπό τούς
Ιάγρίους επαναστάτας, καί πού έ-
Ιχυχλοφορούσαν είς τούς κύκλους
Ιτών Ιξορίστων άπό στόμα σέ στό-
|μα, την εκαναν νά υποφέρη πολύ,
Ι&εν ύπάρχει δέ αμφιβολία δτι έπε-
Ιδείνωναν την ασθενική άλλως τε
Ικατάστασί τη; καί έπεταχυναν τό
Ιΐελος της. Ό κόμης Λουΐ, άντιθέ-
|τως, δέν έξεφράζετο ποτέ έναντί-
Ιον των «αννιβάλων» ποϋ έκυβεο-
|™υσαν τώρα την Γαλλία. Ή στά¬
σις τού αυτή είχε γίνη άντιληπτή
«". απο τού; αλλους συνεξορίστους
101) νηΐ ολλ/λ! •«5'^—Λ _Α_'_____ 1ί.
Ι «ου
και έσχολιάζετο ευρύτατα. Με-
»ι μάλιστα "θέλησαν νά τόν πει
{«ξουν. Αύτός δμως τότε, μέ λί-
ι ΟΙ ί~ΪΤ1ΌΤΥι ι/■» ^ λλλλ *** ^ ^?β ^ *
πόνος είναι δτι δέν κατώρθωσα νά
σέ κάνω ν' άλί^ίξης πεποιθήσεις...
Τό μόνο ποΰ σέ δικαιολογεΐ κάπο^ς
είναι δτι καί σύ ό ίδιος, καθώ;
φαίνεται καταλαβαίνεις πόσον τα
αισθήματά σου αύτά είναι άτιμω-
τικά, καί φροντίζεις νά τα κρύψγν;
άπ'^δλον τόν κόσμον. Τί μέ οεΰαιώ-
νει ομως δτι, δτον κλείσω τα μάτ·α,
θά έξακολουθησης νά τηρτ|ς την ΐ'
δια άξιοπρεπή στάσι, καί δτι δέν
θά παρασυρθή;, καμμιά μερά, άπό
τα τρομερά σου αίσθήματα;...
Ή σκέψις αυτή δέν μ' άφίνει ή-
σνχη ουτε στιγμή.. . Γι' α-υτο παι-
δί μου, πρίν πεθάνω σοΰ ζητώ νά
μοϋ δώσης Ινα δρκο. .. "Οχι δτι
Μ πολεμήσης μαζύ μέ τούς γεν-
ναίου; μας εύπατρίδας ποϋ μάχον-
ται άνδρεϊα γιά την παλινΌρθωσι
τοΰ νομίμου καθεστώτος.. Αντό
δέν τό ζητώ. . . Άπαιτώ δμο>ς νά
μοϋ όρκισθχίς δτι ποτέ, σέ καμμιά
περίστασι, δέν θά τρα·6ήξτ}ς ίό
ξίφος ·ύπερ των βαροάρων Ίακω-
βίνων, κι' δτι, δσο ζήση; κανείς
Η^ι 11 ν Γ »^ν*Λ ε» ε ι^ ν"""■" «"^ ** "| */«->^*^
ρώτατα. Βλέποντας δέ δτι αί δυνά¬
μεις της όλονέν την εγκατέλειπον,
εκάλεσε μιά μερά, τόν γυιό της καί
τοϋ εΐπε:
— Γνωρίζω τα α«τθήματά σον.
Πολλές φορές επεχείρησα νά τα
ώιότομα λόγια, τούς ε^αζε 6· ναταπολεμήσω, γχα ο κρυφός μου
Σ^ρ6α> ίφευρέχης ν&η, τύπου άεροπλάνου, μέ τό οποίον *ά
μεοος είς τούς έν Κλήδελαντ άεββΛοοικούς αγώνας-
"Ανω, ό Σέρ Χέρμπερτ Σαμουήλ, πρώ
ην "Αγγλος "Υπατος Άρμοστής έν
Παλαιστίνβ, καί κάτω ό Λόρδαβ Ρήν-
τιγκ, ποώην άντιβασιλεύς των Ίνδι-
ων, οί όποϊοι εκλήθησαν είς Λονδίνον
μετά τάς ταραχάς της Παλαιστίνης.
ποτέ δέν θά μαντεύση τα μύχ^α αί-
οτθηματά σου... Έννοω τό δνομά
σου νά παραοσθη άκηλίδαττο στής
μέϊλουσες γενεές... Αύτη είναι
ή τελευταία παράκλησις πού σοί
άπευθυνει παθαίνοντας ή μητέθ/α
σου.. .
Ό κόμης Λουΐ εδίστασε^ στήν
άρχή. Ή μητέρα τού δμοος επέμε¬
νε. Κ' ετστΤ δ Λουΐ ντέ Μπερρυά.
μή θέλοντας μέ την αονψη τού νά
κάνη τόν θάνατό της πειό δδυνη-
ρό ύπέκυψε στήν παράκλησί ττ)ς
καί τής εοωσε τόν δρκο πού τοΰ
ζητοϋσε. 'Ύστερ' άπό λίγες μέρες,
ή γρηά κόμησσα απέθανε.
'Από την ήμέρα αύτη, ή ζωή
τοΰ νεαροϋ εύπατρίδου ποϋ ήτα
άναγκασμένος νά ζή άνάμεσα στοΰς
άν&ρώπους ποϋ μισοΰσε καί ποϋ
δέν μποροϋσε λόγω τοΰ δρκου ποί
είχε δώση νά τρέ'ξη νά βοηθήση
εκείνους ποϋ ·θεο>ροϋσεν ώ; άδελ-
φούς τού, είχε γίνη πραγματικό
μαρτύριο.
Οί επαναστάται είχον άρχίσΐ]
νά χάνουν 'εδαφος.
Ό στρατός τους, νικημένος παν
τοΰ νποχωροϋσε διαρκώς πρός την
πρωτεύουσα. Ή φρουρά τού Παρι
Ή Μάρθα Νορέλιους, έκ Νέας Υόρκης, ή όποία εκέρδισε βραβείον έκ δολλ.
5.000, ώς νικήσασα είς τούς κολυμβητικούς αγώνας είς λίμνην 'Οντάριο.
σιοΰ άπετελεϊτο άπό έλαχίστους άν¬
δρας. Δέν έμενε, ώς προπύργιο της
Δημοκρατίας, παρά Ινα όχυρό μό¬
νο κοντά στόν Ρήνο. "Εάν οί έχ-
θροί — μαζύ μέ τούς όποίους συμ-
μαχοϋσαν καί οί €ασιλόφρονες —
κατώρθωναν νά κοπολάοουν ναί τό
δχυρό αύτό, ό δρόμος πρός τό Π α-
ρίσι θά εμενεν άνοικτός έμπρό;
τους.
Οί δημοκιρατικοί πολεμοϋσαν, ώς
τόσο άπεγνωσμένα. Ή άλήθεια δ¬
μως είναι, δτι δλη ή άντίστασίς των
τταν ?ργο ενός καί μόνον άν&ρώ-
που, ενός νεαροΰ πληρ€ξουσίου
τοΰ λαοϋ, ενός «βασιλοκτόνου» ό¬
πως τόν άποκ<Λοϋσαν οί, βασιλό φρονες. Ό ανθρωπος αύτός ήταν πλέον δλη ή ψυχή τής Δημοκρατί¬ ας. "Εάν έ^δγαινε αύτός άπό την μέση, ή Δημοκρατία θά συνετρίίδε- το τελειωτικά. ΟΙ 6ο*τιλόφρονες άπεφάο*ισαν τότε νά στείλουν έναν άνδρεϊο ό μοϊδεάττ} τού μέ τίγν έντολή νό σκοτώστ) τόν ανθρωπο αυτόν ποΰ στεκόταν έμπόδιο στήν Ικπλήρωσι των σχεδίων τους. Καί τότε, ήρχισε τό μεγάλο δρόί- μα. Πρώτος ώρκίσθηκε γιά νά φέρη είς πέρας τό δύσκολο αύτό Ιπιχεί ρημα ό κ. ντέ Π ριόεράκ, ενας ά¬ πό τούς γενναιοτέρους «ίεμιγκρέ». "Ολα εΐχαν έτοιμασθγ) κι' ό ντέ Πριβεράκ ήταν ετοιμος νά φύγτ] γιά την Γαλλία, δταν συνεβη κάτι καταπληκτικό καί άπρόοπτο. Την προηγουμένη τής αναχωρήσεως τού, ένω επαιζε χαρτιά μέτσύς ό?.- λους συνεξορίστους τού, έξαφνα, ό ντέ Μπερρυά σηπωθηκε καί τόν άπεκάλεσε χαρτοκλέπτη! Τό τί έ- τκολΛύθησε δέν περιγράφεται. ΟΙ λοιποί εύπατρίδαι θελησαν νίι τούς συμβιΰάσουν, χωρίς δμως καί νά τό κατορ-θωσσυν. Ή βρισιά ή¬ ταν τρομερή. Ό ντέ Μπερρυά κα} ό ντέ Πριοεράκ βγήκαν άπό την αίθουσαν καί έμονομάχησαν. Και τό αποτέλεσμα ήταν ό ντέ Μπερρυα μέ μιά σπαθιά, νά φονεύση τόν ντέ Π ριβεράκ. Τό συμβούλιο των εύπατριδων, ώρισε τότε ώς διάδοχον τοϋ φονευ¬ θέντος στήν επικίνδυνον άποστο λήν τού τόν ντέ Σισσάκ, άλλον γεν ναϊον εύπατρίδη. Άλλά καί αύτός δέν υπήρξεν τυχηρός... 'Ενφ έ- κάλπαζε, τή νύκτα, ταλογό τού έ- σκούνταψε πάνω σ' ενα σχοινί τό ο¬ ποίον είχεν άπλωθη άπό καποιο μυ οτηριώδες χέρι και πέταξε τόν ρ ναδάτη τού κατά γης, σπάζοντάς τού τό πόδι. Ό ντέ Σεσιλάκ, ό δποίο; θελη- σε νά διαδεχθή τόν ντέ —ΐσσάν, βρέιίηκε νεκρός, ενα πρωί, σ' ενα χ«ντάκι τοΰ δημοσίου δρόμον, ιιε μιά τρομερή πληγή στό στή>θο;.
Ό ντέ Φορλίς, ό τεταρτος κατά
σειράν στόν οποίον ανετέθη ή τρ<)· μερή αύτη αποστόλη, έξησ-χΐνίσθη την προττγουμένη της άναχωρήσε ώς τού, κι' άπο τότε δέν ήκουσε νανείς νά γίνεται λόγος γι' αυτόν. Καί τότε, τό συμβούλιο των εύ- πατριδών, ώρισεν ώς διάδοχον δ- λων των προηγουμένων, τόν νεα(ύ κόμητα Λουΐ ντέ Μπερρυά. 'Ύστερ' άπό λίγες μέρες οί Πα¬ ρι σινοί έπληροφοροϋντο, δτι ό νε- αρος εύοτοπρίδης κόμης ντέ Μπερ ρυά, είχεν άποπειραθτί νά δολοφο- νηση τόν άρχηγό των Ίακωβίνων. Ή άπόπειρά τού δμως, είχε γίνη κατά τέτοιο άτζαμίστικο τρόπο, ώστε είχεν άποτύχχ)... Κι' ό νεα¬ ρός δολοφόνος ωδηγήθη στήν λαι- μητόμο. ^ Έτσι ό Λουΐ ντέ Μπερρυά εξε¬ τέλεσε τόν δρκο ποϋ είχε δά>ση στί]ν
μητέρα τού, εσωσε την θημοκρατία
σκοτώνοντας δλους δσους εΐχαν ά
ναλά6η νά σκοτώσουν τόν Ρο6ε
σπιέρο, γωρί; δμως νά κατασπιλώ-
ση καί τό άριστοκρατικό δνομά τού
αφοϋ δ^υδιος: ανέλαβε τελευταΐος τό
εργο αύτό, χωρίς δμως νά τό πε-
Τι τό ενδιαφέρον αν ή έκπλήρο>
σις·αύτή τοϋ δρκου τού, είχε στ(>
χίσχ) την ζωήν τού;...
ΣΤΑ ΧΟΡΤί Τί ΧΛΠΡΑ
θυμάσ' έ*€Ϊ στήν Ιΐοχη στά χόρτα τα
— ; <χλωρά, Τί μουενπες μιά φορά; "Αχ! δλα τα λησμόνησες τα λόγια ('ποϋ γιά 'μένα Έβγαίναν άπ' τα χείλη σου τα χείλη (τ* άνθισμένα. Άχ! δλα τα λησμόνησες, μά έγώ δέ (λησμονώ Τί μονειπες σάν καθόμασταν στό χόρ- (το τό χλωρό. θυμάσαι τί έκάμαμε στά χόρτα, τα (χλωοά Μικρή μου μιά φορά; "Αχ! δλα τα λησμόνησες, μά έγώ δέ (λησμονώ Πόσο γλυκά φιλιόμασταν στό χόρτο (τό χλωρό! Ι. ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ζάν Μορεάς)

ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Η €
—- Οχί Κολέτ, δχι παιδί μου,
ϊεν τ)ά τόν παντρευτής!
•Καί έγώ, μαμά, σοϋ λέγω χώς
" ' ■" ' ' Είνε
τ;ν άγαχω καϊ τ}ά τόν χάρω
ώραίος, κομύός καί τρελλά έ
•μίνος μαζύ μου.
. Τ~ ^% 1™σ0 "·ετανοώ τώρα χού
»" άφησα νά χορεψης, νά €γής πε-
ί'.πατο κα: νά κάνης μχάνιομαζί
«->! Μά τί φ^αντάσθηκες χαν3ί μο.»,
(·>ς δέν ζήτησα νά χάρω χληρο-
ορίες γιά τόν κύριον αυτόν; Καί
ξέ;ε!ς τί εμαθα; Είναι ενας τεμχί-
λης, _κανεις δέν γνω,ρίζει άχό χοϋ
Χρατά ή σκούφια τού, χώς ζή μέ
οδηλους χόρους κ,αί τ' «χει 6άλει
στό μάτι μοναχα γιά την χροίκά
Ι
, ^ίνοι τού σοϋ τα είπαν όλ»
αύτά είναι ^θονεροί καί κακό-ιστο;
«νθρωχοι...
— Κολέτ, χαιδί μου, έ"λα —·ά
λά
οχο...
—Τίχοτε! Τελείωσε! Μιά φορά
"μιλάω έγώ! Τόν άγαχώ καί ·Θά τόν
τνάρω! Μάλιστα!
'ν Καί^ ή Κολέτ, μιά ώραία ξανθιά,
«ως είκοσι χρονών, ε<ρυγε άχό τό 'ί<οματιο, κτι—ώντας μέ δύναμι τήν '4τόρτα χίσω της. Ή μ-ητίρχ της ε- ξμεινε μόνηστό σαλόνι τό όχοίον η¬ τανε κομψά έπιπλωμενο μέ ώραία Ιπΐπλα χαληοΰ ρυθμοΰ καί μέ διά- ρορα κομψοτεχνήματα. 'Οταν ή χ. Λεφόλ, ή μητέρα τίς Κολετ, εμεινε χηρα είς ηλικίαν 3δ έτών. άχεΐ-άσισε, γιά νά τα ■δγάλί; τερα. ^νά κάνη έ{ΛχόΙριον χαλαβών ΐτολυτίμων άντικείμένων. Μέ τό λε- ττό γοϋστο χού την ίιέκρινβ καί μέ το χρόσχαρο μειδίαμα της, τα κα- ταφερε νά δημιοργήση μ>ά καλή
μονιμη -πελατεία. Καί τώρα σέ
00 έτών, ή κι>ρία Λεφόλ,
ώραία καί έπιθυμη/τή, είχε
αποσορθή άχό τό έμχόριον, μέ Ινα
'άρν.ετά καλό ©ϊοίδημα, άχοφασισμέ-
τρι/.ωτέρους δΐόμο'ος τοϋ 'Ωτεϊγ.
Έας νεαρές καί ύραίος ί>πη:έτης
ιήν ωδήγησε σ' ενα ξωτικό σαλο-
νάκ;, μέ Γθλύχίωμα μαΐξιλαράκια
άπλωαένα χαντοϋ καί μέ μοντέρνί;
ίδιότροπα έτπχλα. "Υστζ^ άχ' ο¬
λίγο χα-ϊουσ'.άστηκε καί ό Φερνάν-
2ος Τροπεθ, πεταχτός, χαριτωμέ-
νος, χλωμοχρόσωχος, άΐωματίονε¬
νός, εΰγεν.κώτατος...
Ώ
= ΤΟΥ ΑΝΡΥ ΦΑΛΚ
ϊ,ίάπρώτη φορά έμάθα:νβ αύτό το
νέο... Γι' βύτό χολοσκάς ταιδάκι
ς, γ
—Ώ
την άγαχητη μο·.>
ώ Π
, τη άγαχητη μο.> κ^ριί
Λεφόλ! ανεφώνησε... Π ου όφείλω
νά ^άχοϊώσω την τιμήν της έπ'σκέ-
ψεώς σας:
—Μή (Λ,ςταχειρίιζβΐΐθε, σίς ζα-
-ίιρτκαλώ ι-ολύ, τή λέξι «τιμή»,
τοΰ εΐχε τ, χνΰία Λα<φόλ, γ'.ατί δέν χρόχειτα: νά γίνετε γαμχίός / Ό κ. Φερνάνδος Τροχεθ γίλΐσε 5:χ/.ριτικά. —Δέν Οά χάρετε την κόρη μο-' γοναίκα, εξηκολούθησεν ή κ. Λα- ρίλ, έχείίή έ*χ»τε -βάλε: στό μάτ: ην ίά μιά άμο'.δολία, χώς θά ιδρήκ,ε άλλη προίκα μεγαλήτέρη άχό τήν δική —-Αύτό θά τό ίοϋμε! άποκρίθηκε την -χροίκά της... ΤΩ' ί α Λ&ψολ, χώς μχο- ©αντασθητε έ ρ λό βϊοίδημα, .άχοφίισμέ νη νά καλοθζέψη την κόρη της την ϊνολέτ^ Καί όμ,ως- ή αμααλη ή Κο¬ λέτ χηγε καί μχλεχτηκε στά δί- χτ>α ^ένος άσ^νείδητου τυχοθήρα!
, — Άς είναι! έγω φταίω γι' αυ-
τό' είχε μέ τό νοϋ της ή κι>ρια Λε·
β;λ. "Εχρεχϊ νά τής δώσω καλλί-
άή
ρίσατζ νά τό
πράγαα!
>-—ΊΕξ άλλοο, κ. Τροπβθ, χροο-
ίζ,ω την κ^η μα> γΓ άλλςϋ...
^---Μά, την εχετε ρωτηα·ει κ^
τήν 'δια, αν τάγοϋστά της συμφω-
ναυν ιιέ τα δικά σας γοίστα;
--Σάς χαρακαλώ, κύριε, δέν ηρ-
θα έδώ γιά ν' ανοίξωμε τέτοια γ>
ζήτησι. "Εχετε αυτή τήν —:·. '
μπροστά σί-ς...
--Μ·.ά κ^ρία λίγάκΐ ..,.._,___,
την οποίαν όμως ό θυμός τήν κάνει
νά φαίνεταί έξαιρετικά ώραία! τήν
διέκοψε ό Τροπεθ, υ—ι
ίχχοτικώ-Λτα.
^—Κύριε Τροπίθ, νά μοϋ κάνετε,
σά*ς παρακαλώ, τή χάρι νά άφίσετε
κατά μέρος τα -/.ρύα χοπ-.μέντα. Έ-
χ^τε. λο:πόν, μπϊςστά σας μΐά μη-
τζρχ πού σάς ζητάε: νά τής δώσετε
■ζίσω την κόρη της. Σημειώσατε δέ,
χώ; αΐτη ή μ-ητίρχ είναι διατεθε·-
-άω νά τόν 6ρώ σχίτι τού καί θά
τοϋ ζητήσω χροφορικές έξηγησεις
Δέν θά ·οϋ τής αρνηθή, ύχοθέτω...
—Σοϋ ιό άπαγορεύω νά τό κά¬
νης αύτό, εφώναξεν ή κ. Λεφόλ.
Μά, γ.οντό παιδί, εχασες τόσο πο-
λύ τήν άςιοπρέχϊΐά σου, ώστε ν ά
χαταίεχτή; νά πάς νά χτυπήσης
τήν πόρτα αύτοϋ τοϋ τυχοϊίών.ττν.
Δέν σέ άναγνωρί^ω χείά, κόρη ,___
Ή κ. Λεφόλ τα κατάφερε, πράγ-
ματί, νά σογκιθ}στ] την κόρη της
στό πειό είαίσθητο σημείον της*
στήν χερηφάνηα.
—Ναί, ΐ,'/ν.ς δίκηο, είχεν ή Κο¬
λέτ. Δέν θά πάω νά τόν δώ... Ό
κόριος αύτό; δέν ύχάρχει πειά γιά
Καί την ψ.2 «-Γγατί ή Κολέτ
ε'πεσε στήρ άγκαλίά τής μητέρας
της, κλαίοντας μέ δονατά άναβ>ι>λ-
λη;ά.
Ή κ. Λεφόλ παρηγόρησεν, όσο
καλλίτερα μχοροϋσε τήν χονεμένη
; ΐτη ή μητβρα είναι διαεθε-
μένη νά πληρώση άκρίδά αυτή την
θί
Άχ! τί ευκολα χοί» ξεμυ^αλίζον-
τα! σήμερ» οί νέε,ς! Μά τό καλλί¬
τερο πού^ εχ·ω νά κάνω, είναι, νά
τρέξω, νά ένεβγησω, γιά·νά μή γί¬
νη αύτός γάμος... Μά, τί νά κά¬
νω, τί νά κάνω!...
'Εξαφνα τό χρόσωχο τής κ,υρίας
Λεφόλ φωτίσθηκε άχό χαρά.
—Βρήκα! εφώναξε.
Πϊρασε τήν τουαλέττα της, άλ
ϊ.αι« ίιαςττ:κά, καί ΰστερ' άπ' ολί¬
γο χτοποΰςτε την τόρτα τοϋ μ'κροϋ
βπαρ-χάν χοΰ κ:ατοϋτε ό κ. Φερ-
νάνϊος ΤροχέΘ σ' ίνα άχ' τούς κεν-
σας.
(—Ώ! κυρία μο'ο, τί είναι αύτά
πςϋ λέτε; είχε ό ΤροχέΘ.
Μά ή ν.νρίχ Λεφόλ δέν ητανε
•Ί-.ναίκα νά δειλιάστ).
—-Κάρα Τροχέθ, είχε μέ άυνατή
?ωνη, σίς ύχογράφω ένα τσέκ β-
κατόν χιλιάδων βρβγκων, αν δΐ7-
κό<1«τε μέ Ί,ήν κόρη μου κάθε σχεσι' —Ώ! κϊρία μονΓ Ή δεσποινίς Τζέϊν Μάκ "Αλλιστερ, πρίμα ντόννα, ή όποία ένήγαγε τον Λθρρυ ϋ. Ζτεμπινς πλούσιον έργοσταοτάρχην τού Σικάγου, ζητοΓσα 350. | 000 δολλάρια ώς αποζημίωσιν. ...Τήν ά7λη μίρα ή Κολέτ ώρ- μοϋσε σάν άστραχή στήν καμάρα τ^ς μητέρας της, κρατώντας στό χέρ'. ίνα γράμμα. —Ό Φ^ρδινάνίΌς Τροπέθ, είχεν τί Κολέτ, μέ σ,τριινημένη <ρωνή, μοί ιοίνεί χίσω τ ό λόγο το«... ι—'Ε, καί 5στερα; ρώτηβε. ή μη¬ τέρα της, χροσ-οιουμένη, ότι τότε Άπό σύζυγος πυγμάχου σύζυγος έκα- τομμυριούχου. Ή ήθοποώς τοΰ κινη- ματογίάφου, Μάριον Νίΐον, πρώην σύζυγος τοΰ πυγμάχου Τζό Μπέντζα- μιν, αλλασσει σκηνοθεσίαν τής ζωής της, νυμφευομένη κατ' αυτής τόν πο- λυεκατομμυριοΰχοΛ· το Σικάγου, 'Ε- δουάρδον Χίλλμαν. κο:η τη;, καί ιόστερα τής είχε. —-Είσα:, ύχσθέτω, άρ>ιετά γαί!-
τωαενη, -;-ά νά «ε έοωτεοθή ενας
ιηδρωπος καί χωρίς χροίκα. Έλ-
5(ζω. ότι τώρα «ά κοττάξης μέ με-
γαλητερ/ι ^.'θϊοχή τό νέο Παρμε-
λο, το λχ,ιζρο αύτό πα(δί, ποΰ σ'
αγαπαει άτ« κτιρό. Σιιλλογίσοο τί
λααπ«ΰ μέλλον τόν ·περιμένε'....
^ —Ναί, μαμά, άλλά 'ό νέος' αύ
τος με ππρνει μέ την π?οίχα —^
εχω:
— Αύτάς, τταοϊί μο^, έ<τέ·/α μονά- 72 θέλει. Π^ώτα ό Θεός, δέν ε- χει βναγχη άχό την προίκά σοο... Αχι Κολ-ετ μοο, σέ σ·ϋμδουλε6ω σάν αητερα ποΰ θέλω τό καλό σ» νά 2εχτής τόν Βίκτωοα Παρμελώ χινης νά Παρμελώ. μαζύ τοι>
λ·ο3.Μ Έ-Αίΐνος όμως άρνήθηκβ χρο-
(?!»|ζόμενος χώς οί πολλαχλές' ;>
ποβέσεις -:οο δέν τού έχέτρεχαν νά
μετακινηβή.
—Έννοια αας καί Φ' αναγνωρι¬
σθή την μεγάλη ύχηρεσία χοί) 9ά
μοδ χροσφέρετε, είχε στό τ;λος ή
*. Λεφόλ, καταλαμί&άνοντας χώς
μόνον μ' αύτό τό μέσο τ>ά εχεΐθε τόν
<ριλί>^ρήματο Φερνάνίο...
, — Α! ετσι, λοιχόν, Ι; τή ρώτησε
τοτβ έκείνος μέ ^νή θωχευτική.
γλΐΓΛοχαμογελώντας.
—-βά σάς ένοικιάσω μιά έςοχι-
κή επ->λι, [ίαχρνα άχ" έΒώ, το5
είχεν ^ κ. Λεφόλ. Καί γ-ά νά μή
μου το_σκασετδ άχ' έχεί ζίς χρο-
ειδοχοιώ, '.:ώς ^αογύμ,ιχι συχνά νά
ναμνω α·!φνι3ιασμούς «ίς την ε"χα«-|
λ-.ν σας χαι^ νά δλέχω αν κρατάτ*
πραγματι την ΰχόσχεσίν σας.
—'Αβοϋ Θά ερχεσθε νά μέ ολέ-
ιτετε εις — «.ρημητήριό μοο, δέν δα
εχω τιχοτε άλλο καλλίτερο νά έ-
χΛυμήσω, της είχε τότε μέ γλϊ>-
κυτατο με^ιαμα^ό Φερνάνδος Τρο-
^θ. Αύτη 8ά «ίναι ή μεγαλητερη
ευτυχία τής ζωής μ- βγβχτϊτήμ^
χορια
μησι καί συμπάθεια. θά ι,
άντί χρήματα, νά είχα απλώς την
φίλία σας.
ι—·Μά, τήν Ιχετε, άγο—<;τέ μο» φίλε, τοΰ άποκ.ριθηκεν ή κ. Λεφάλ συγκινημενη. Πέρασαν «ρκετές μέρες μβζ»· Ό Φερνάνδος δέν ήξερβ πώς^να την χεριχοΐηθή. Ένα έράδο ένω έ- χόρεναΝ —ό χώλλ ενός μεγάλο» ?5- νοδοχείο», τής ψΕθύρισε στ' αυτ'; —.Πόσον £ζφρά ε'Λε *ΰΡ'·α μου, καί ·ύ τί χάρι χορεύετε'^ —Ψεύτη, τοΰ άποκρίβηκεν έ«ι· νη, γελώντας μέ φιλαρέο-λε'α 'Τ'στεύ' άχό μιά έ&δομάβα ή ι Λ&φολ ΐχεστρεψε σχίτι τη?. Α?- ραδώνιοκτεν έχισημως την κόοη τη; μέ τόν Βίκτωρα. Καί μέχρ; τή μ«- ρχ χοΰ Ικανόν τούς γάμους των ύστερ' άχό δοό μήνες, ρ ό μής, η κ. Λεφόλ ητανε όχοχρεωμέντ) νΐ ίϊηγαίνιπ στάς Κάννας γιά «σοβαΐε; χορια.. "Γστερα άχο τρείς μ£ίες £ , ατοκρΛηκεν ή κ. Λεφόλ, κά νοντας χώς 3έν χατάλαβε τό χλ 'Η Κα Κία'ητ Ινλεμεντοδιτς, νοσηλεύουσα την θυγατέρα της Έλ«νην, 14 έ- των, εν των παιδιών κατά των οποίων ίπυροβόλησεν είς άνθρων-τος, τού ό- »ίΐοι· δέν εξηκριβώθη ή ταυτότης, ένώ ευρίσκοντο είς Ινα άραβοσιτοαγοόν παοα τό Μάνβιλλ, της Νέας Ίεοοέης. "Εν έκ των πληγωθεντων παιδιών ό ΤζΟΛΛΐ» Κολήσαρ, ετ&ν 12 απέθανε. ' ;,- Οα π κανω αύτό, γιά νά δώ- οω στον άλλε νά καταλ^βϊ) πώς τον τερίφρονώ, χώς τόν μισώ. > Ό τόνος μέ τόν όχοίον ή Κολέτ
επροφερε τα τελευταία λόγια ίχτ-
νε την π>5λ'>π£!ρη χαί πολύξε'ρη α
Λεφολ νά άνητ^χηση. Ή Κολέτ ί-
τανε ακομα θΰμωμένη μέ τόν Φε>
νανδο Ί>πέ6. 'Αρβ τόν άγαπο5«
ακομα, ί3ν τον είχβ «γάλει άκάυ
ο— την καρδιά της. Καί χο-ός ξέ-
ρεϋ ^ Ισως μια ·κ>χα« ->ν«τησ·.ς
με τον Τροπέβ καί ξανάναδε στήν
ν.αρδίά τής Κολέτ τό μεγάλο αί-
σθημ«( της. Ό Φε^νάνδος είχε 6έ-
6α:α ύποσχεΰή στήν κ. Λεβόλ νά
κρατήση μοστική την τομψωνια το*;
—<ός τό-το 4*είνη δέν τού είχε καμ¬ μιά απολύτως έμπιστοσύνη. Τό καλ¬ λίτερον άπ' δλα ήταν νά άχομα- ρ.'νθή ό ΐπικίνίυνος γόη.ς. Ή' κ. όλ ή ί ό θ' να μ^ , Ή καϋμέ'νη ή Χΰ?ία Λεφόλ! γιά α σωοη 4-0 τήν γογί_('α ^ ^ -ς δ τνχοί-ώκτης 6ή ά ρή ό ΐπικίνίυνος γόη.ς. Ή κ. Λεφόλ πήγε καί τόν θερμοχαρ8Κ.ά-' λεσε νά χάΐ νά έγκ*τα<τταθή άλ- . Τ-*ί μερά τό χρω, η %·^ια Λβφολ ανεκοίνωσε στήν χόρη της «ως ήτο υποχρεωμ£νη νά ^ ^ Καννας, γ,ά νά κανονί^ μεοικές υποθεσεΐς της. Ένεχίστεύθ'η την κό- Ρ_η της ^ς τή» έχ&λεψι μιας γρη. ας γειτονισσας. 'Κουδάλησε τόν Βί- «β στό —α- της, τόν ε'ρριξ, °ΠΓ*αλίβ της Κολέτ, τούς είδβ 'ταλλασσοον μπροστά της <ρί- τοϋ α^ραίώ'Λς „· δστερ* ?- Τβ τας ΙΚάννας. «Ο Τροχέθ ξεκινησει μιά μέρβ -ώ ^^ο. Εκεϊ -5 είχε νο:κιάσει μ:ά ^ ΐσια «ίλλα.· "Όταν^ή κ. Λεφόλ έφθασε καί θέλη- να τοϋ υπογράψη ίνι τσέκ. -κεινος ομος άρνήθηκε: , Τ" ΫΡ' "*$<: ε'ΐ«, δέν β«λω πειά να δεχθω «χ0 «τάς 'λρ^ατ3_ Τώ- *~.*βο σ«ς εγνώριζα καλλίτερα, αΐ- ή έκτί- Τήν έχαύρο τοΰ γάμοο της *Μ ψ·ι<Ζ της ή χ. Λεφόλ πήγί ααΓ ν'"| κατεττίθηκε γιά πάντα στάς Κ^-Ι να;, μαζύ μέ τόν Φερνάν3ο Τρ^5* Ι Είχε Θ'σ'.αα'Θή ή καΰμενη. Τ·α V] έξασφαλίστ; την ευτυχία *«'· τ^ν "'"' Γυγιςτ τής ν.ορης της.( ,Γ Στό μεταξύ μερικές τ.ζ?<Χψ< διαδόσεις Ιφθασαν εο>ς τ' αύτι* 1
γημχροϋ καί τής κόρης της-, '
κακές γλώσσες έλεγον πώ; 1
Λειφόλ είχε ξεμυαλιαστή ■άπο -/
πο'.ο τυχοδιώκτη, κάχοιο .
Τερναί» (ό όχοίος δέν ή*το
άχο τόν Τροπέ6) καί πώς έα
μάλιττα νά τόν χαντρευθή. ,'
"Οταν τό εμαθε αύτό ή Κο/.ί'·|
εμχηξε τα γέλοια.
—Ά! μά αύτό είναι
είχε τ«δ άνίρός της. Ή . . .
είναι γυναίκα νά χέση ευκολα θ* Ι
ενός τ·τχο3ιώκτου. Τούς &?*1*ί!%
τοός άντρες! Ό ΰαρώνος
Θά είναι τίμιος... ν ■
Καί άχό μέσα τηί ή Κολεΐ τ*
εχλήρ<ώσε: .. Ι — Πώς μπορεί ή μαμά να $■'** Ι ■η "ά δίχτυα ενός τ^χοδιω*τβ·Ι άφοΰ έκείνη μέ γλύτωσεν <τ& ' νύχια τοϋ Φερνάνδου Τροπδβ- ΑΝΡΤΦΑΛΚ /Εθνιχο; Κήονξ» «ωλείταιν™ τ άντιπροσώπου μας Ν. ν"^ΤΛ- '

ΚβΜΚΟΣ ΚΗΡΥο — ΚΥΡΙΑΚΗ. ι ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 19:
21
ΠΜ^»^ΝΑπ^^γI:ΣΕΤΑI η νεα γενεά
;ΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΤ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΑΙΔΙΟΤ
ι/ΌνΔΙΝΌΝ, Αύγουστος -
*. ,λχτείές όλοχρασινες εκτα-
%ύ ΜΜβ!1 άντιχρα στδ Λίδερ-
διεβνης
Τα βχιτιβ
,Ιν»
Γ,,· οί
της μικροσκοχι-
άλλά ίύσταλείς, ντυμενοι ο-
δλοί
Είναι
72%"., χαι ολ«·. *ιί«·'-*·-------
■ίλις των π:οσκοχων, χον ολα χε-
-"νη'τής γήί- *<*οσί τΡια -Λ,,», κατ' αύτάς είς την 'Αγ- ν, διά νά έορτάσουν την «ΐκο- , «ώτην επέτειον τής ιδρύσε¬ ως προσκοπικής οργανώσεως ; τον πολύν καί προοδευτικήν Βά- Πάουελ, τδν πασίγνωστον ίΐχτ,γ», =<λλι* *α' *'" ν* *χ!' ^ν' την άλκήν τής συγχρόνου -κι.τος είς τα μάτια τοΰ κόσμου [:ης νεότητος μέ το χρακτικον |εον -αι^*, της νεοτητος της Η ΠΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ- ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΑΙΔΙΑ ΑΝ- ΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΝΤΑ ΤΗΝ ΝΕΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΣΙ ΤΡΙΩΝ ΕΘΝΩΝ.- ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΧΑΡΤΙΝΟ" ΟΠΩΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΩΝ ΧΡΟΝΩΝ. τε μάσα στδν κόσμον τής φαντασί- ας τής θρεμμένης μέ τάς παραδο¬ σις τοΰ βόίου, τής χλάνης καί τής ψευτιάς. Έδλεπε καί εγνώριζε τδν κόσμον άχδ τα χαραμ-^θια τής για- γι«ς, άπδ τάς δ:ηγήσεΐς των γονέ- ων τού, τάς είσηγήσει; των διδα- σκάλων τού καί άχδ τα χ,ακογραμ- μένα καί ψευτικα σχολικά τού 6ι- δλία. Στ/μερα, μορφώνει άμεσον αν¬ τίληψίν χερί τοΰ χόσμου καί τής ζωής. Ώθείτα'. άχδ τούς γονείς τού είς την επικοινωνίαν μέ την κοινω¬ νίαν χαί την φύσιν, μελετά τα χράγ- αατα άνεδαίνει στάς ίδέας. Δέν εί- ναι τέ ίτονο καί χλέον χαι- ίί ποίι έστερεΐτο Θελήσεως καί κά- Θε χρωτοδουλίας κα ίέκινείτο 6χό την ώθησιν των άΤ,λων χρός δράσιν έντό ςτοΰ στενο ΰτοο κίκλου. Τό πα!Ϊί δέν 6γαίνί'. χε;ά <ττή ζωή άχ« γ ή ζή τόν ρωμαντιχόν όρίζοντα τοί <—ιτ:- οΰ τοα, άλλά άχό τον όρίζοντα των χραγμάτων. Ή όρθοκρισία το^ εί¬ ναι χ&λίι μεγαλήτερα άχο την όρ- θοκρίσίαν, την χρωτοδουλίαν, καί την 'άχοφασιστ'.κότητα τοΰ τΛτ^ός χον. Είς τα ζητήματα χερί των ό- χοίων ό χατέρας το^ είχε στενωτά- τας άντιλήψεις, καί τά όχοία μό- λ'.ς βθιγε, τδ χαιδί ση5ΐερα κΐνείται ελεύθερον, σάν τέλειος γνώστης των ί ή καί 'κο τάς'προλήψεΐς τοΰ χαρελθόν- Η πρός έορτασμόν τής ώς ανω ΐίίου ογκέντρωσις των χροσκό- ιόλω; των εθνών, μεταξΰ των ό- »ν Ϊ!2Αρίν&νται ζωηρότατοί τοΰ |λτ(νιχο3 προσκοπι/'.σμοΰ, μιά χού- ΐο τα νέα παιδία τής 'Ελλά- ■χει εξαιρετικήν όλως σημα- ϊίό-.' σημειώνεΐ μίαν νέαν έ- ιχην άποΒεΐν.τικ,ήν τοΰ ότι ήλλα- πλέον θ'άσιωδώς καί πραγματι- ^ς 2ΐ συνθήκαι τής ζωής ποΰ έδέ- ;ν τον άνθρωπον είς την πο- 1 τού πρός κατάκτησιν τής κοι- ινικής καί ήθιχής αληθείας. * * * Ήπροσκοπική συγκέντρωσις τοΰ Βέρσευ είναι τδ πρδς μελέτην άνοι- ρ «οά'λα.ιον τής εξελίξεως τοΰ ■5ό3 έντδς τής τελευταίας είκο- Τία; καί τής απελευθερώσεως κο'νωνίας άπδ τδν στενόν καί χτικδν δρίζοντα, είς τδν ό—οΐ- ι έζο3σε μέχρι πρό τινος άκόμη. Τό Μέρσευ χροσφέρει αύτάς τάς ι«,»_; στά μάτια μας τδ χροτραϊ- τ«3(θ-γχρόνοΐ) χαιδ^ιοΰ, καί, είς ι σ/.έψ:ν μας, την σύγκρισιν μας, , το προ είκοσαετίας άσβενικόν, «' τοϋ πραγματικοΰ κόσμου καί ο τ.ι·1 το κλεισμένο μέσα στούς α;ας^ τοίχους τοΰ σπΐτιοΰ τού η «πομακρυνόμενον άχδ την ■' άτής μητέρας το». - .„------Γ . , ""!$!, πρδ δϊκοσι χρόνων, ζοΰ- τ δάπεμάκρυναν θ'. σκουρ-.ασμενες Γύρω άτό τδ σύγχρονο χαιίί έχει άρχίτει μία συστηματΐκή οργάνωσις κοινωνι/ή καί ΰγκΐνή. Ή μητέρα, μία συγχρονιομένη μητέρα, δέν τ>
λίγει πειά το χαιδί της μέσα στίς
φανέλλες καί στά ζεστά σκεπάσμα-
τα ϊιά νά τδ χροφυλάςτ} άχο τδ
κρύο. Δέν τδ πλένει μέ ζεστδ νε-
ρό, δι άνά μην αισθανθή την ίοσά-
ρεστη έντΰχωσι τθι» κρι>ου.
δέν
το
ίζεί σέ μαλακά στρώυ.ατα καί
ί ό ό
μζ μ ρ
δέν τοΰ ύχοίάλλε1. τοί»ς διαφόρους φό
6ους μέ τοΰς όχοίοας οί μητέρες τοΰ
χαρελθόντος τδ έξεφόλιζαν ίτωματι-
Ή Μαίρη ΤΗτον, άοιδός, ή όποία ήρραβωνίσθη έν Λός "Αντζελες τόν δι¬
ευθυντήν κινηματογράφου, Μίλλαρδ Ουέμπ, δεξιςί.
φεο·^αρχι·/.ές ίϊέες τοΰ χαρελθόν¬
τος.
Ή μητέρα καί τδ σχολείον τής
έτοχής μ,ας άγωνίζονταΐ νά δημι-
ουργήσουν άληθ".νους άνθρώ-ους καί
όχ; άνθρώχος χάρτινοας. Διά τοΰ-
το, ενα σημερινό χαιδί 13—14 χρό-
κω
τυγχρονισμένη
πανδί της μέι
τής σκληραγωγίας, τδ έξοιχ.ειώνε:
μέ την φύσιν, τοΰ άναπτύσσει την
αύτοχεποίθησιν, τή νένεργητικότη-
τα, τοΰ χαλυδδώνει την υγείαν, τδ
συνειθίζε! είς την επικοινωνίαν με-
τά των όυ.οίων τού, άχδ τοΰς ή-»»'«η/·
Βα τοο. Ό κόσμος γ^ρω τοο έ'χει άλ
θαρραλέον. Ό κόσμος όλόκληρος
φαίνεται σημερα στδ χαιδί, χού β-
φοδείτο άλλοτε νά κινηθή μακρ^ά
άχδ τδ φκχττάνι τής μητέρας το·ο,
σαν Ινα δικό τού κτήμα, δχου κι-
νείται ελευθέρα, μέ δικαιώματα, μέ
ί γιά τδ καλδ χαίδί καί μέ
ό καί χί^τιν είς τδ μέλ-
χε-ο-'θησιν δ-.ά τδ μέλλον τή; αν¬
θρωπότητος. Είς τάς χολ·οχρώμοο-?
σελίδλί τοο, χού 3εν είχαμεν ήμϊί^
την εΐτοχίαν νά σνγγράψωιχεν, άλ·
λά έχομεν την χαράν νά τάς 6λέ«
πωμεν νά γράφωνται άπδ τα πχιΐΆ
μας, διατδάζομε μέ άχερίγραπτη ά-
^ακούφυ!: Σΰγχρονο χαιδί, ίσον έ-
λεύθερος άνβρωχος, οτ/θρωχος δονχ·
τος, σωματΓκά, ψοχι/.ά καί χνεομα·
τ:κά.
Οί χενήντα χιλιάδες χρότ/.οπο1ί
χοί» εχο^ν καταΛίσβή κάτω βχδ τ!<2 μ:κρές σκηνές τοος στδ Μέρσειί, είνς>ί ή εγγύησις π&ΰ δίδει ό ιργχρο-
νος ·Α&3μος 5ιά τδ μέλλον τής αν¬
θρωπότητος είς χείσμα όλων των δ-
Χ!<ΐθοίρομ:κών ϊ'.χλωματΐλών ζομώ- σεων π&ϋ παρασκε^άζοον νέας άν- θρω-οθνσίας καί καταστροφάς, άλ»· λά καί διά τδ μέλλον ιδιαιτέρως τής Ελλάδος, οί χρότκοχοι τής ο¬ ποίας κ:νο3ντα; καί αύτοι, μαζύ μ·β όλο;ς τοϋς ά'λλους «ναϊέλφο'ος ^ω^1 άνάμεσα στίς κομψές σκτ,νοΰλε; τνί κατα^λ:σμοΰ των. λον. Αύτδ είναι τδ^κεφάλαιον ποΰ ά- νοιξε δίά-λατα πρδς μελέτην «ίς τδ Λιμένος πάλιν είς την εκκλησίαν, Ίίοό ί>χ ωραίον άνέκδ&τον ά~5
την χαλα:άν καλήν^έχοχήν τοΓιΚαχ
τ:έ Λατέν: Δι» χοιηταί, ό Ντ^
χεριέ καί ό Χαντόιγ, έστθ'.γημάτΐ"
σαν- χοϊος άπδ τούς δ>δ τ>ά ε-;ρα'φ^
τδ καλλίτερο χοίημα είς Λατινικοΐις
στίχο;ς επί ένδς ωρισμένου θ'έμα*
τος. 'Αφοΰ έγραψαν τα ποιηματα ε.-·
πήγαν είς τδν Μενάζ. Τοΰ έδωκαν;
δέκα φράγκα ό καβένας, τδ ποσόν
τ:ΰ στοιχηματος, καί τδν παρεκάλε¬
σαν νά γίνη ό διαιτητής. Ό Μεζάν
εδήλωσεν ότι δέν έβεώρει τδν έ»
αοτόν τού κατάλληλον, διά νά κρίνη
Λατινικοίις στίχους καί τοΰς παρ-
έπεμψεν είς τδν «ιλολαγοΰντα άδ*
6άν Ραχέν. Οί 3υδ χοιηταί Ιπήγαν
άμέσως είς τδ σπίτι τοΰ Ραπέν, δ-
χου τοΰ ν.ττι, ότι ό άι&δάς μόλι^
είγε φύγεί διά την εκκλησίαν δποιί
θά έτελει την λειτουργίαν. Π η-
γαίνο·^; ε-ς την εκκλησίαν καί τοΰ
φωνάζο-.,ν νά €γή μιά στιγμή στήν
πόρτα. Ό άδβάς δγαίνει,
τα ?"»··- 5ζ ίσου άσχημα καί
ί ε
*-"" Γ -—,.-■= ι-Γ- ,-,'·, , νοιή;ε όίατλατα χρθς μελέτην «ίς τό /^--"«ς παΛΐν εις την εκκλ
λαζει, τόσον ως^χρος την απεναντι .,., _ _ ,, Γ . / , Ι < ^ <»λ » » ".«..-««.«ΜάΥ δσον «Ι ώ= χώα Μερσευ της 'Αγγλιβς καί γεμιζειΙΡ'χνε; τα 20 φράγκα εις το έν Χονολούλου, των νήσων όσον καϊ ώς πρός τάς γενικάς συνθήκας τής ζωής. Ό χροσκοχικισμός είναι τδ κρά- μα τής συγχρόνου μητέρας καί τοΰ συγχρόνου σχολείου. Αύτδς δημιουρ- γεί σημερα στδ παιδί την δυναμιν τής έπιστημονικής καί ήαρραλέας παρατηρήσεως τής ζωής. Ή άγά- πη τής φύσεως καί ή εύεργετική; ε¬ πίδρασις της επί τοΰ άνθρώχο-υ εί¬ ναι χειά γιά τδ παιδί στοιχειώδεις γνώσεις ποΰ ή μητέρα τού τοϋ δι- δάσκει εύθΰς μόλις άρχίσει νά άπο- /.τά •/.άπθ'.αν συνείδησιν τοΰ εαντοθ το^. Τδ σύγχρονον παιδί, δηλιδή, ό σημερινδς πρόσκοχο: τοΰ Μέρσεϋ γνωρίζει την αξίαν τοΰ σκληροΰ στρώματος, τής ζωής τοΰ άπαίθρου, τοΰ ηλίου, τοΰ λαυτροΰ, τής λιττής τροφής καί τής εργασίας. Γνωρίζει τί- βλάπτει καί τί ώφ·ελεί. Γνωρίζει την αξίαν τής άλληλοδοη&είας καί τής ίδεολογίας, τής &ετικής ίδεολο- γίας τής άγάπης ΐρδς τδν πλησί¬ ον. Τδ παιδί των ημερών μας, όχαλ- κόχρωμος καί εύσταλής εφηδος τοΰ Μέρσευ, είνα». ό πρακτικδς καί ΐ- ϊςώδης άνθρωπος χοΰ ύπήρχε στήν ελληνικήν άρχαιότητα καί δέν ΰ- πήρχε χρδ είκοσι χρόνων. Ο! χ'αρές τού, είναι τα σχόρτς, ή ,αύτοενέρ- γεια, ή έργασία πρδς επιτυχίαν, ή καταπολέμησις των άρνητικών έκ- δηλώσεων τής ζωής, καί ή ύγεία, χωρίς την οποίαν δέν ημπορεί νά υ¬ πάρξη έλεΰθερος ήθικώς κ«ί πνευ¬ ματικώς άνθρωπος. Ή *άγάπη τής φύσεως δημιουρ- γεί την ζωήν τοΰ νχαίΐρου, καί ή φυσιολατρική άνατροφή έφαρμόζε- ται πάντοτε είς την ζωήν τοΰ συγ¬ χρόνου παιδιοΰ άχ' αύτδ τδ ίδιον. Κοιμάται μέ άνοικτά χαράθυρα στδ τπίτ·. τού, καί ουτε συναχώνεται, ουτε χονοκεφαλιάζει. Δέν ΰπηρετεί- ται >άχδ άλλους, άλλά άχδ τδν έ«ο-
χαί είναι
καί είναι
τάς σκέψεις ημών των αναγνωστών
έ λξ ί ί
ς ψ ημ γ
τού, μέ έκπληξιν, χαρηγορίαν καί'ναν άναυδοι.
των χτωχών. Οί δοο χοιηταϊ
Ό Τζόννη Κολεσσάρ, 12 έτών, όστις εφονεύθη πυροβοληθείς είς Ινα χω-
ράφι άραβοσίτου, δπου είχεν ί«ΐάγχι> μέ «ϊλλα δύο παιδία νά κλέψουν άρα-
.-τόσταρα. Τα δλλα παιδία έτοαυματίσθησαν σοβαρώς. Δεξιφ, ή "Αννα Κο-
)γλ"" 14 έτών, άδελφή τοΰ πρώτου ή όποία λέγει ότι εΐδε τό ε"γχλημα.

€ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
: Κ.
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΟΥΝΤΗΓ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑ1 ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π ΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (ΞηοοχώοΟ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΉ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΜΑΖΕ-ΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΪ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,2ΟΟ,ΟΟΟΟΟΟ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΠΑΤΡΑΙ
ΥΔΡΑ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθήρων)
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΠΥΛΟΣ
ΧΑΝΙΑ
ΠΥΡΓΟΣ
ΧΙΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΣΑΜΟΣ (ΒοΛ*)
ΣΕΡΡΑΙ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ε>—_* ^ ε* εΒ^Ρ··^ηπΠρβ^^
ΣΚΑΛΑ (Αακεδαίμονος)
ΕΝ ΑΙΓΎΠΤΩ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΣΠΑΡΤΗ
ΚΑΙΡΟΝ
ΣΥΡΟΣ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΤΡΙΚΑΑΛΑ
ΕΝ ΚΥΠΡΠ:
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΟΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
προθε—ι.ί
»
Έν «ψβι, ^τοι είς πρώτην ζήτηβεν..........
ΛΙέ δεκαπενθήμερον προειδοποίησιν........&ή°τ* β 9 4 έτών
Επι «ροθεβμία 6 μηνών .................. Κ% » , κ 4τών
1 £τ^5 .................. Κ%% » , ΙΟέτών...........
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ώβ»ϋτω? κατάθεσις 4ν δψει κ*1 4πΙ «ροθεσμί» είς ΔολλάΡ:α Αίρ«? · ΑγγΧ£Λ?, ΦράγχΛ Γαιλλ6κ4
λικας Αιρέττας, αποδοτέας είς το ίδιον νόμιαμα είς τό όπο2 όν έγινεν ή κατάθεσις, ο«6 τοί,ς καλλιτέρους βρους
ΑΓΓΙίΙΑΤΕΡ ΙΝβΤΙΤϋΤΙΟΝβ ΙΝ ΤΗΕ ϋΝΙΤΕΡ 8ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ 91.000.00α ΕΝΡ»η.-.νΛ_ .^
** ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝίΙ ΤΠΝ $7.500.000.
Π,Σητ,ΚΛ,
^ «
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΡυβΤ 00.
205 ννΕδτ 33*° δΤΡΕΕΤ
ΤΗΛΕΦ2ΝΑ: ΟΗΚΚΕΒΙΝβ 6271 . β
ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β03Τ0Ν,

«(ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ΙΤΑΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΟΥ ΟΚΑΖΖΙΑ
ΤΟ ΜΥΪΤΙΚΟ ΤΟΥ Μ022Ι0Υ ΠΕΡΟ
«υ 5νομα
τόν έλεγαμε πβ-
, «υ την ζωή.
ι δλογα μεγϊλοπρεπη και
ϋι άχό (ηυλλιά %οΰ γιά καμ
αι?ό ήταν ό φόδος, κ«ί_ό τρο-
_ν μικρών χανιών, των γα-
I;
τών χοτόχουλων της χερι-
" ότερα όμως, έχειϊή ϊι
ι 3λοι οί κάτοικοι, «-
1 νοίχιασε Ινα λειδά-
Ιμοο
ϊρχ μ ^
«εί Φ* έ*λεισε τ1]ν ,01*0*
«.,, όπως ώνόμα-ζε ό ϊϊιος,
τού χά! τα λαγωνικα «:».
ι υΐτα ήσαν ή μόνη τού
Κάθε φ«ρά «ο» περνοΰσε
ι μας *ι' «ίλεχε τόν πα-
καθισμένον στήν πόρτα;
;ίΛ χι' εκυνε κθ!»δέντα μαζύ
.ά:« /ηωλλιά, γιά κΐίνήγι καί
[ς «νηγετιχές χεριχέτειες τού
Ιλβς, ζωηρός, ντ,»μενος χάντα
β χυνηνετίχο κοστοΰμι, χοΰμοι-
Ιίγο μέ λτρτριχό, μιλοΰσε μιά
[ γαλλοιταλική άνάμικτη.
ϊϊίίραζϊ χανέναν *αί μά-
ι ί,τΐν γενναιόδωρος καί φιλο-
Ίί τοίις φίλους> τού, ιδίως ϊέ
Γ.ϊκρϊ μοί) μέ άρμαβίές όλό-
|£ς ά-6 κερδίκια όλόχρ:>σα κι'
είς χοΰ τα μάτ:* το^ εί-
,η επάνω τους μιά τρομώϊη
ι άϊθ την αίσθησι τού θανατον,
μς όλοι τόν φοδόντθ:»σαν, ί-
|έξ ίΐτίας τής φυσΐογνωμίας
οί «ίχε κάτ! τό δάρδαρο καί
δ της φωνής το^ χοΰ άχο-
Π5 παραφωνία μέσα σέ μιά χώ-
λ άθρώχων έξ αίτίας
Ι ίιαίόσεων χοΰ κυκλοφορούσαι
ίά:ος καί γιά τίς, όχοϊες έκεί-
γελοόσε άνο'.χτόκαρϊα.
; αλλου ελεγαν ότι ήταν παρά
6 πλο'άαιος. Καί χράγματι ξώ-
Ιΐολλα λεφτά γιά τα άλογα καί
αλλιά ν>>, Ιτρωγε στό καλλί-
έΐτΐίτόριο τής χόλδως καί έκ-
«κ' το χαλο κρασί καί το καλδ
Ί «Ο άρζαν οί ώραίες χωρΐά-
ξ, «δώς καί οί γ^αίκες τής
ως «ώ ή κατάκτησις των ήτο
Μ·κηιολη άχ' τίς πρώτες. Τίς
ιηρε — πάντοτε, δχως άνέφε-
«ι ίυϊόσεις — στο σχίτι το»,
ί«*ρη έξή Ιλ ΰ
I
χή Ιχαυλ, ποΰ
I
|*,ϊ με μεταιωνΐκο χύργο καί έ-
I
τ^ς φερόταν χωρίς ίιάκρκτι
Ρϊ»?«ς χοπλιμέντΐ. Τάτα πολλά
ρ εις δάρος το·ο γιά το ζήτη-
μα αΰτό, ώστε ή ΰχτ,ρέτριά αας,
ώραία καί κ.αλοκϊμωυ.ένη, κοχέλλα
πού όλοι την γλτλοκότταζαν στό διά
6α της άρνήτΐτ,κε νά χάη μένη της
ιττό σπίτι τοο, μ:ά μερά ποΰ ό χα-
τέρςΐς μου την ϊιέταξε νά τοϋ χάη
εν* γράμμα χά; νά χεριμένγ) την ά-
πάντηΐί τού.
Τότε σχηματίτθηκε μιά σωμ,ατο
ουλακή άπο τρία Οαρραλέζ κορίτ-
ίΐα γιά νά την συνοϊεϋστο. Μιά άχ'
αύτές ήμο^ έγώ. Ξεκ'.νήσαμε, ειν'
άλήθευτ, μέ 7Λλί» 6άρρος, ναί, άλ-
λά κίί μέ μιά χεριέργεια γεμάτη
φόβο. Γιατί, όχως ελεγαν ή διαϊό-
τεις., ό μχόγιας αύτός, εΐχε μέσα ττο
τχίτι τοι» βνα ϊωμάτιο ποΰ το κρα-
τοΰσε χάντα κλειϊωμένο καί στδ ό-
χοίο, ότχν ϊέν χήγαΐνε ττο κυνήγι,
κλεινόταν ώρες όλόκληρες. Καί τό¬
τε άκονιγόντοιοσαν μέσα άχο τό μ>
στηριώδες έκεΐνο ϊωμάτιο κρότοι
χΐράξενοι σάν ν' άνοιγόκλε-.νχν κάσ-
σες καί μχαοϋλα. Τί ειχε μέσα στο
ϊωμάτιο έκεϊνο καί τί εκανε ό μοιχτ-
τιοΰ Περό κλε-.ϊοκιέν&ς ώρες όλό-
αληρες, κανεις χοτέ ϊέν εΐχε μά&ει.
Οότε ή γρτ)ά Γκαδίνα —οί» κάθε
χρωί σκούχ'.ζε καί σογύριζε τα άλ-
λα ϊωμάτια τοΰ σχιτιοΰ. Οντε ό
Οχηρ-έτης χοί» χεριχοιόταν τα άλο-
γχ καί τα σκϋλλιά τοΰ μυστηριώ-
5ους ξένου. Στίς άρχές ειχε διαϊ&'
θη ότι ό μίυσσιοΰ Περό είχε κλει-
ϊωμένο έκεΐ μ,έσα, όχως σ^ήθιζαν
οί ϊρόαοί, ενα ώραίο κορίτσι. Άλ-
λά τα ώραΤα κορίτσια τρώνε φ^γη-
τδ καί έκεϊνος 5έν χήγαινε καμ¬
μιά τροφή στο σχίτι τοο. Τί χράγ-
0.2 λθ'.πδν ήταν κλεισμένο μέια στο
δωμάτ-.ο έκεϊνο; Κανένας θησχ>
ρός η κανένα5 δ^στϋχισμένος χοΰ ό
ΜυΤζτιοΰ Περό τόν είχε σκοτώσει
καί τον είχε κλείσει εχειτα σε κανέ-
να κιΐώτιο; Ή μήχως εκανε μαγεΐ-
ες μέσα στό δωμάτ'.ο έχείνο; Βεδαί-
ως Ιτσι Οά ητχν. Γιατί μιά φορά
κάχοιος χωριάτης χου χηγε νά χα-
ραχονε^η στόν μοσσιοά Περό, ότι
τα σκυλλιά τοο τοΰ*ϊίχαν κάνε: ά-
νω-κατω το χωραφι τού, ηχιε ενΛ
χοτήρι' κρασί χοί» τοϋ χρόσφερε ό
ξένος κι' άχο τότε άρρώστησε κι'
ήταν άρρωστος άκόμη, άχδ μΐά άρ-
ρώστεια ποί» οί γιατροί δέν μχοροθ-
σαν νά την διςιγνώσΌϋν.
Αύτά τα χράγματα μάς ελεγε
στδν ϊρόμο ή ύχηρετριά μα?, ένω
πηγαίναμε μαζύ της γιά νά ϊώσο'ϋμε
το γράμμα το3 χατέρα μας στό μοσ-
σιοΰ Περό, καί μάς εκανε νά σφιγ-
γώα,αστε κοντά της, ετσι χοίι όλό-
κληρο; ό όμ'λος φαινόταν σαν βνας
άνθρωχος.
—"Εχειτα; εχειτα; την ρωτοό-
σαμε εμείς μέ κάχοιζ άγωνία. Κι'
έκείνη σϋνέχιζε την άφήγησί της.
"Οταν έφτ)άσαμε στην εχαολι
δρήκαμε στήν χόρτα την γρτ)ά Γκα-
δίνα, την μάγισσα, — ίιχηρέτρυ
χοί» καθόταν στο χεζοόλι τής μι-
κρής χλαγίας χόρτας,^ κρατώντας
στά γόνατά της έναν γάτο κατακόκ-
κινον. Τή·, ιιρωτήσαμε άν ήταν άλή-
θβια όσα μάς είχε χ$ ή ύηρί
κι' βκείνη ξέσχασε στά γέλοι».
Ή^ άχηρέτριά μας βυμωσε γιά
την είρωνεία έχ,είνη.
—Έννοιά σοΰ καί τό ξέρουμε,
τής είχε, εί·σαι καί σΰ άνακαταμμέ-
νη ΐ' ολ' αύτά γργ;α μάγιστα.
Ή άλλη έξακολοοθοΰσε νά γβ-
λάη.
Φουρκισν.ένη ή ΰχηρέτριά μας,
ϊδγαλε το γράμμα άχό την τσεχη
τής χοδιάς^ της, καί ϊείχνοντάς της
το εφώναξε:
—Νά, ϊώστο στον άφέντη σοο.
Εμείς τ)ά χεριμένουμε την άχάντη-
ν. έ3ώ.
Ή γρϊ}ά Γκαδίνα χήρε τότε ενα
3 σκληρό καί άχκρίθητ.ε χάντα
ά
—Πήγαινέ το μόνη σου. *Η φο-
6άσαι μήχως σέ χαϊϊέψη.
—Έσένα 6ά χαϊϊέψη γιά νά 6>
μάται τον Χάρο χοΰ θά τόν χαρή,
ό χροκομμένος σοι> αφεντικός.
—Έγώ ϊέν εχω άφεντικά. Τό
άφεντιχό εΐμαι έγώ ή ιδία «δώ μέ¬
σα στό σχίτι μο.).
'Εμεϊς τότε γιά νά δώσοομε τέ-
λος στή λογομαγία αύτη τραδήξα-
μ,ε την ΰχηρέτριά μας, κάναμε τόν
γΰρο τοΰ σχιτιοΰ καί φθάταμε στήν
κ'^ρία εΐσοϊο. ΤΗταν μισό-Αλειστη
χαί άχ' την χαραμματιά της φαι-
νόταν μιά μικρή σκαλίτσα. Έχάνω
ήταν σκοτεινά. Σταθήκαμε μιά στιγ-
μ,ή χαί εχε'.τα άρχίστμ,ε νά χτοχά-
με δυνατά τό χονδρό σιίερένΐο ρόπ- ,
τρο τής χόρτας, κάνοντας νά ίο-
^ίϊον τ-α°εί ,-ιότνουελ, τής οποίας δύο κιδώτια κατεσχέθησαν είς τό τε-
1%,^ Νέβς Υόρκης,'|—ι6ή ήμέλησε νά δηλο'χ- τό περιεχόμενον
^^ την πρόσφατον έ! Εΰοώ.της άφιξιν της μ« τό « Ακονιτανια».
Ή Φράου "Εμμα Φάμπερ έΐέπληξε
τούς κολυμβητάς τής Εύρώπης κο-
λυμδήσασα άπό Λίνας, μεχρι Βιέννης
είς τόν Δούναδιν ποταμόν, έντος 22
ώρών καί 30 λεπτών.
νήται όλόκληρο τό σχίτι. ^ >
Είς άχάντησιν άκούστη,κε τό γαυ-
γισμα ενός σκύλλου άχ' τό γειτονικδ
—ριδόλι, άλλά χαρ* όλα όσα μάς
είχε χη στόν δρόμο ή ύχηρέτρια, τό
ναόγισμά τθϋ ήταν χαροίμβνο, κβ-
τ>αρό, σχεδόν γεμάτο καλωσύνη. Σιτγ
χρόνω^ φάνηκε ό μθσσιοΰ Περό σ'
ίνα χαριτ^ράκι χοί) έμοιαζε σάν χθ-
λεμίστρα. Εγνώριζα « άλεχουϊέ-
νιο' χρόσωχό τού μέ τα κοκαινόξαν-
θα μαλλιά τοι». Μόλΐς τόν άντίκρο-
σα, εφυγε όλος « φόδος χοΰ είχε κο-
ριεύσει την ψυχή μθ«. Τα μεγάλα
γαλανά μάτια τού μάς 'έκύτταζαν
με έαχληξι καί άθωότητα.
Σέ λίγο κατέδηκβ κάτω καί μας
άνοιξε. Φοροόσε ενα ζε^γάρι ώραίες
άνατολίτικες χαντόφλες καί μιά χι-
τζάμα κεντημένη μέ λθΰλοόϊια.
Μέ την χρώτη ματιά χοΰ ερρι-
'Η δεσποινίς Μπέττη Κόουλ, άοιδος τοΰ ραδιοφώνου έν Βοστώνη, ή όποία
Ιλαδε τόν τίτλον «ή ωραιοτέρα καλλιτέχνις τοΰ ραδιοφώνου».
ξε χρός τό μέρος μας άνε.γνώρισε
την ύχηρέτρια καί την κόρη τοΰ φι-
λβο μοί). Μάς εχαιρέτησε λοιχόν μέ
μιά φωνή ποΰ φαινόταν σάν νά μην
Τ)ταν ή ίική μου — τόσο χολΰ ιΰγε-
νιχ.ή καί άχαλή ίγταν— μάς ωδή¬
γησε άμέσως άνάμεσα άχό έναν μι¬
κρόν διάδρομο, καί μάς παρεκάλεσε
νά καθήσοψε σ' ενα μικρο ϊωμάτιθ
τό όχοίο εχρεχε νά είναι τό σαλονά-
Χ.Ι.
Ένφ έκεϊνος έδιάδαζε τό γράμ-
α,α τοΰ'χατέρα μουδεγώ χαρατηροΰ-
σα μέ κάχοια ήρεμία τό χερρδάλλον
τό όχοίβν έν τούτοις δέν μέ καθησύ-
χαζε καΰόλου. ΤΗταν Ινα μικρά δω-
μάτιο, μέ την όροφή άπο ξόλο ά-
κατέργαστο καί μέ τοΰς τοίχους τε¬
λείως σκεχασμένοος άχό κυνηγετι-
κά τρόχαια καί Οχλα. Άλλά έκεΐ-
νο χοΰ εκανε περισσότερη. έντύχωση
καί χοΰ εϊινε στό μέρος έκεϊνο μιά
δψ'. άντροο λτ/ττών ηταν τα εχιχλα.
Ή καρέκλες, ή έταζέρες, τα τρα-
χεζάκια καί τα ντουλαχάκια ήταν
8Χα καμωμένα άχό φελλό, άλλά
χοντροκαμωμένα *αί άλλα σκαλι-
σμένα μέ μιά α,αταχληκτιαή καλ-
λυντική λεχτότητα.
"Ηξερα ότι κατασκευάζονται ά^·
χό φελλό διάφορα —«ύη οίκιαχής
χρήσεως άλλά δέν έφανταζόμην ότι
μχοροΰσαν νά κατασκίΐιασθοΰν καί ε-
—χλα καί κορνίζες. Γιατί άχο όλα
τα άλλα ίχιχλα «κείνο χοΰ τράδηξε
χερισσότερο την χροσοχή μου ήταν
ενας χίναξ άνάγλοφος χοΰ παρίστανε
μιά κονηγετική σκηνή, καμωμένος
ούτος καί ή χοονίζα τοι» άπό φελ¬
λό.
Έν τφ μεταξΰ ό μοσσιοΰ Περό
είχε άνοίξβι μιά άλλη πόρτα τοΰ
σαλονιοΰ καί είχε περάσει στό διχλα
νό ϊωμάτιο γιά νά γροίψ— την άχάν-
τισι. Μόλις Ιλειψβν ιΐκείνος,, εφυγε
καί ό δικός μας φόδα,ς, καί χυττα-
χθήκαμε όλο; μεταξί μας, χωρίς
νά ξέρουμε άν επρεπε νά γελάισοομε
τ) όχί.
Αάτός λοιχόν ητν ό δράκος, ό νε-
κρομάντις, ό τρομερός άνθρωχος,
μέ ,τό μ;»στηρ[ώδες δωμάτιο. Μιά
τολμηρή σκέψις μοΰ ήλθε άμέσως
σηκωόηκα, δγήκα στό διάδρομο καί
άρχισα νά κυττάξω άχ' τίς κλειϊα-
ρότρυχες, μέσα στά κλει«τά ϊωμάτια
Καί στό ενα άπ' αύτά είϊα Ινα κρεί-
δάτ1., στό 5ε6τερο δέν είϊα τίχοτβ
γιατί ήταν τό κλειϊΐ έχάνω στήν
κλείϊαριά ααί στό τρίτο...
Δέν θά ξεχάσω χοτέ τό *ίσθημα
τοΰ τρόμθυ χοΰ μ' έκυρίεικε καί μ'
έκαμε νά χαγώσω τή στιγμή χοΰ
ένω έγώ εσκΐίδα <ττήν κλειίαρότρυ- χά για να κυτταςω μεσα, η χορτα έκ/ίνη άνοιξε καί έμφανίσθηκε ό μοσσιοΰ Περό αρατώντας στά χέ- ρια τοΰ τό γράμμα χοΰ χροωριζόταν γιά τόν χατέρα μοί». "Οταν μέ ε!ϊε ξαφνΐκά μχροστά τού την χρώτη ττ:νμή φάνηκΐ χώς στενοχωρήθηκε. Έχειτα εκανε έναν μορφασμό καί τα μάτια τού χήραν μιά έκφρασι τέ- τοια χοΰ έμθ'.αζαν μέ μάτια γάτας χοΰ άρχάζει Ινα χοντικάκι. Μέ άρ- χαςτε άχ' τό μχράτσο καί με τράδη- ξε μέσα στό δωμάτιο. Ό τρόμος μοΰ εχνιγε τή φωνή καί ϊέν μ' άφι- νε νά φωνάξω. Άλλά καί έκεϊνος δέν μιλοδσε χαθόλθυ, μόνο μέ τό ϊά- χτυλο μοΰ εϊειχνε 'έδώ κι' έκεϊ ϊιά- φορα άντικείμενα χοΰ βτισκόταν έ«. κεΐ μέσα. Καί ό τρόμος μοιι εσδοσε άμέσως γιά νά τόν διαδεχθή Ινα αίσθημα χαράς καί άκόμη Ινα αί- σθημα ίκανοχο'.ημένης χεριεργείας καί άχογοητεύσεως καί τέλος Ινα αίσθημα φούρκας γιά τό χάθημά μοί). Γιατί τό χερίφημο μοστηριώδες ϊωμάτιο, γιά τό τίχοίο μιλοΰσε όλη ή χώρα, ϊέν ήταν τίχοτε άλλο χα- ρά Ινα έργαστήριο όμ°!0 μ6 τό έρ- γαστηριο των ξυλοοργών, με μόνη τή ϊιαφορά άντί γιά ξύλα μέσα έχεΐ δρισκόνταν χομμάτια φελλοΰ χοΰ τα έχεξεργαζόταν ό μοσσιοΰ Περό καί εκανε ϊιάφοΐα εχιπλα χαί άλλα- στο- λίϊια. ^ Καί όμως τό δοιμάτιο έχεΐνο εί¬ χε τρομοχρατήσει όλη την χώρα. Τί σοϋ είναι ό κόσμον! ^Ε^Ε^^Α ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, ΡΙ^Α.. — Ό «'Εθντκός Κήρνΐ», Ήμερήοιος, Κυ- Οΐορκάτικος και ΕΧκοΛΌγραφημενος, —ο- λοϋνται παρά τοϋ άντυτροσώπου μας Λουκδ Παραβκτυά, 106 Ν. 5η11ογι1 Αν*;., όστις δεχεται μικράς καί μεγά¬ λας άγγελίας καθώς καί εγγραφαί σνν&οομητών. Έκλεκτά ^ιδλία εχει μόνον το Βιδλιοχωλείον το5 «Έθνικοϋ Κή-

•4
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΚιΊίΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
ΓΒΗΪΙ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΌΝ
ΕΛΛΗΝΟΣ
ΑΓΝΟΣΤΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ^ΣΊΓηρ|ΛΙ
ΟΙ ΛΡΙΜΟΜΪίτΙΪ β·
ΑΙ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΪΖΕΡ.- ΤΟ ΟΕΑΜΑ ΠΟΥ ΕΙΔΕ ΕΝΑΣ ΝΟΡΒΗΓΟ
Ο ΤΡΑΓΙΚΟΣ ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ... ΣΤΟ ΒΑΟΟΣ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ.- ΣΤ|| Σ ΧΠ
"ΧΟΕΤΖΟΛΛΕΡΝ".- ΕΝΑΣ ΜΠΑΤΣΟΣ ΣΤΟ ΜΑΓΟΥΑΟ ΤΟΥ ΚΑ'
ΕΚΤΑΚΤΟ ΝΑΥΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΛΠ.
Η ΒΑΙ?. ™Σ ΠρΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Αμεριχης Χριστόφορος Κολό£
ώπα ■ λ°^ *δ£β«»~1·οί. Π ώς ή
ωβα ονομασθή Άμερική. Πρώται
■•ρβΜαυιαΙ ΆποικίοΙ. 'Αννλικλ
Επικρατηα,ς. 'Επανάστασις^α
της Αγγλίας. Προκήρυξις ττκ
Ανεξαρτησίας. ΑΙ ^ω?« ζμά^
Χ»!*"^001 'Α««Ρ«ανοΙ παίρι.
"««. Ψηφιαις χοϋ Σνντάγματ<ίς7 Δίώτρ τ(?εΛς άρχιχα1 Πολιτειαι. Μ^^ϊ05 *αχά ** 'Αν Γ3 Πολί- Στά Γερμανιχά διχαστήρια ε- χονν υποβληθή έκ μέρους τοϋ πρώ- ην Κάϊζερ Γουλιέλμου ενα σωρό μη νΰσεις εναντίον ωρισμένων σνγ- γραφέων καί εφημερίδων επί ε¬ ξυβρίσει καί συκοφαντία. Μία άπό τάς μηνύσεις αύτάς στρέφεται εναντίον των έφημερί- δατν «Φόλκς Φρόϋντ» τής πόλεως Γ-χότα καί «Τζενεράλ Άντζάϊγεο» τοϋ Ντόρτμουντ, διότι έδημσίευ- σαν την άνρήγησι ενός τραγικον επεισοδίον ποΰ συνέβη τό 1897 με- ταξύ τοΰ Κάϊζερ καί ενός αξιω¬ ματικόν τού, κατά την διάρκειαν μιάς θαλασσίας έκδρομής τον στήν Βόρειο Θάλασσα μέ την θαλαμη- γό τον. Ιδού πώς συνέβη τό έπει- σόδιο αύτό τοΰ αύτοκράτορος: Στάς 11 Ίουνίου τοΰ 1897, ε- νας γέρος χωρικός άπ' τό "Οντε | της Νορβηγίας, καθόταν μαζύ μέ Ι τό Ιγγονάκι τού κοντά στόν ν.αταο-' ράκτη Λάκτεφος, §ναν άπό τοϋς ώ ραιοτέρους καταρράκτας της Νορ βηγίας, δταν ξαφνακά είδε νά δι· αδραματίζεται μπροστά στά μάτια τού σέ μιά στιγμή μιά τραγικωτά τη σκηνή. Ένας άνδρας μέ στολή Γερμα- νοϋ αξιωματικόν τοΰ Ναυτικοΰ, ΰ άξΐίοματικοΰ τοΰ Ναντικοϋ, παρ(η^ιάστηκε μ' ίνα ποθήλατο, τρέχοντας μέ Ίλιγγιώδη ταχτπητα Ι τόν ΧΛτήφορον τοΰ κατσιρράκτη. Δέν ήργησε νά φθάστ) ατψ άκρ- τοϋ γκρεμνοΰ, άπ' δπου επεσε μέσ* στήν δίνη τοϋ νεροΰ καί εγινε α- φαντος φαντος. Ή Ή πρώτη σκέψις τοϋ γέρου χο>
, ρικοΰ -ήταν ότι επέκειτο περί δυ-
ι οτυχήματος. Σχεδόν άμέσως δμως
είδε έναν δμιλο αξιωματικών ποΰ
φορονσαν την ϊδια στολή μέ τόν
τραγικο ποδηλάτη, οί όποϊοι στε-
'κόντσνσαν κοντά στόν καταρράκτη.
Ή στάσνς τονς φανέρωνε δή εΐ-
χαν παρασχη μάρτυρίζ τής τρ
Ό Μάϊκ Κούνταχυ, εγγονος τοϋ πολυεκατομμυριούχσυ Κούνταχυ, χι
κάσθη υπό τοΰ έν Λός "Αντζελες δικαστηοίου ε'υτ λ/μμτ™·™ κ «λλ ί-ιι
— -.««./ν ϋ.ι/ιτνι.αχυ, εγγονος τοΰ πολυεκατομμυριούχου Κούντοχυ, χ|
κάσθη υπό τοΰ έν Λός "Αντζελες δικαστηρίου είς πρόστιμον 5.000 δολλΙ
ότι ωδήγει αυτοκίνητον, ένφ ήτο μεθυσμένος. '
κρΐτχος άπέναντί τού, άντίκρνσε
τόν Κάϊζερ ποϋ εΐχε γυρίση άπό
την έκδρομή τού καί ό οποίος τόν
νατον.
»υ>Μ τού Αμερικανόν).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΠ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΓΤΕ1ΩΝ.— Ποίοι ύπάγσνται είς
τΛν Μεταναστ.ευτιχόν Νόμον. Μβ-
τανάσται καί μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών Μετανάσται άνα-
^£ζΐτζ& ~<£ρζν&πζ τ^τ^£^ Χε μέ τό ποδήλατόν τού κοντά Χ ^ -° """^Χος δέν βάσταξε. χατηη.ηΛ<,-τ~ ν____. < ™νια «τον ώεγνωντα>: ιτοιλ,- ζ~~. _»_'_ .Τ
άσταξε.
ούτος καί
ή τού ά-
»ς καί προτιμησεως. Άαε
πολίται προτιθέμενοι νά νιι
ην ** ΙΦ «Ιωτβο,χφ. ΑΓ.
ΪΓς τόν Γεντχόν 'Επόπτην
Μεταναστευσεως. Σπουβασταί. ΤΪ
στοποιητιχά, ψ, «Λεΐαι '
Π ως έκδίδονται τα Ιΐ,-
να Ε-στροφτΙς. Πόλεις
... ~.γ ο^ο- (οστε ό ΐΐΕοπίΛΐαρχος· δέν 6
χε μέ τό ποδήλατόν τού κοντά στόν Ξεχνώντας ποίος ήταν αν
καταρ-ράχτη επεσε άπό άπροσεξία ποίος ήταν 6 συνομιλητής τού ά-
στόν γκρεμνό και σκχηώττηκε. νΕ- συναισθητως σήκωσε τό χέρι τού
πειτα έπι^τκί<τθηκαν σ' ενα κομ- καί κατάφερε κατά τοΰ Αΰτοκρά- ι4>ό πλοϊο μέ Γερμανική σημαία ΐορος ?ναν μπάτσο μέ τόση δννααι
ποΰ ττταν άγκυροθολιμένο άπέναν- ιϊστε τόν εροιξε κάτω.
«άπ'τόχωριό. -ο Κάϊζερ (ττραόθτιχε χωρίς νά
Τό πλοιο «κεινο ηταν το «Χοεν- ^ χ^ ^^ τ0 χ£ρι του ,-α πο_
™*Η?%.
V
^η* ^«νηγος νεμένο μάγουλό του κι' έκυτταξ£
τοΰ Κάϊζερ μέ την οποίαν ο Γεο- γιβ μια ^γμή τόν υποπλοί^οχο.
! μανος αυτοκρατωρ εκανε κανε χρό *Ε-ιτα άμίλητος πάντα, £^νε
Ι νο θαλασσιες εκδοοιιέίΤ «τΑ —.^ ^ γ^^ογ^^ πη,~, ?^-------» -
ύποπλοίαρχο,. λόγω τοϋ υ^?»
παρελθόντος τον».* Ονσιασττκίκ
μως ήτ«ν ^νας" τρόπος νά σχ^
ο^η ή υπόθεσις καί να μην α
καλνφθοϋν οί λεπτομέρειες της'
πολύ κοινόν.
Συνεπεία τής αποφάσεως
ναυτοδικείου καί τής χάριτος
ναυτοδικείου καί τής χάριτος
Κάϊζερ ηταν ή τραγική σκηνή
εΐδε δ γέρω χωρικός τού "Ο
καί τό έγγονάκι. τού.
... ,___«.νι·[*ΐ| ιον υποπλοίσ,ρχο.
, ...„, ^.«Γ.ν^ιυ^> εκανε κάνε χρό *Έτκιτα άμιλητος πάντα, §χ.φε
νο θαλάσσιες έκδρομές· στά παρά- μ,,ά χειρονομία ποϋ εσήμαινε ότι 2-
λια τής Νορθηγιας. πρεπε ν άσυλληφτ3η ό Χάνκεν καί
"Επάνω στή θαλαμηγό έκεινη εϊ- μ^ψ& στό διαμερισμά^α
χε διαδραματισνη τό ίδιο πρωι Ι- Ύσ-ρ' άπό μίαν ώραν συνε-
να δραμαίτικό^ έπεισόδιο μεταξύ κροττητη έπ/ίν™ ~λ» Λ-1
τοϋ Κά'ιίεο νΐλ -γλΓ. -'.-----1 - '
φόν ,____».·,»(«ι ισυ οποι-
ί ου ήτο ό τραγικός θάνατος τού τε-
ίλευταίου.
| Ένφ ή ·9αλαμηγός τού είχε άγ-
ι κΐ'ροβόλήσΐ) άπέναντι στό χωριό
"Οντε, ό Κάϊζερ είχε βγή μέ την
άκολονθία τού νά επισκεφθή τό πε-
^Ο5 ΑΝΟΕ^Ε5, ΟΑΙ..—Ό
ό Κήξ λ ί ό Βίλ
ενθα γίνονται οεχται οημοσΐ£υο»ς «
γελιό>ν καϊ έγγραφβΐ ουνδρομτιτών Λ
ρά τού μόνου ά·ντιπ·?ο«7ώ.·το« ιιηί" '
Π. ΆγιαννιώτοΓ.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μ«|
ξύ Βΐν«·5ΐ(1β ϋΓΐνβ καί Βπ>α<1<τ«| Άποταθτττβ: ΡγεβΙσ Οτρΐΐίΐη» 614 135™ 51.. ΑρΙ. 1. "Γ "Ψ',ς:α'5· ΑΙτη^ 8ι* '* ' ΒΕΝΙΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛ—νο- Χρυσοδετον τιμδται................βολλ οκ »ί· -» λ β*. _ ._ # * * · ·*·Ζο ΝΑΤΙΟΝΑί (ΒΟΟΚ ΏΡΊ.) Ι4Ο %νΈ9Τ 26ΤΗ 8Τ.. ____— .*,«/ νι* επισκεφί/ΐ) τό πε- ρίφημο παγο6οΰνα τοΰ Μποναρ- μπραε καί νά θαυμάστ) τό ■υπέρο- χο ·θϊαμα. Ή έκδρομη! επρόκειτο νά διαρκέση πέντε ώρας. Μεταξΰ των αξιωματικών ποΰ είχαν μείνη επάνω στό «Χοεντζό- λερν» συγκατελέγετο καί ό φόν Χάνκεν, ό οποίος ήταν της· υπηρε¬ σίας. Ό φόν Χάνκεν ή"ταν μανιώ- θης ποδηλάτης καί είχε μαζύ τού μεθ' στήν καμπίνα τού ενα ποδή· λατο γιά νά κάνη έκδρομάς στά Νορόηγικά τοπεΐα, οσάκις τον I- δίδετο εύκαιρία. Τό πρωί έκεΐνο έλπωφελονμενος τί}ς άπουσίας; τοϋ Κάϊζερ καί της ι άκολουθίας του, δ νεαρος ύποπλοί- αρχος έίβγαλε τό ποδήλατο άπ' την καμπίνα του καί ίκανε μέ αΰτό ε¬ πάνω στό κατάστρωμα διάφορα γν μνάσματα. Διασκέδαζε πολϋ καί ή- ταν εντελώς άφωσιωμένος οτο -· ------ΗΑΤΒΙ.ΕΑΟΗ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $5.δΟ ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ - - ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒίΕΑθΗ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ Τ<ΜΊ02 |8.00 ΤΟ ΓΑΛΟΝΙ Τάκάλλι—αΐντφάγορφ Είναι έν χρήσει άπό τους με- Υαλειτέρονς Πιλοκαθαριστας τίίί^ΙΑμεοικής. Κάμνον» κανοΰργιο. Δέν τα Δέν ΛΕριέχοι- Ζητήσατε νά σάς στ4ίλο>
μέν δωρεάν ωραίαν Όίβρΐατ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ5
0ΙΚ02 ΙΔΡΥβΕΙ2 ΤΩ 1878
' Δέ*»*«« «α. Λα τα ΐΐοιι

Γ- Ε.__ Ο Π Ο ΚΓ
ΚΑΤΩ ΖΑΧΑΟΡΟΥ,,
-__ Άπό τό Διακοφτο πηγαι-
ΐίς είς τα Καλάβρυτα μέ τόν
οίϊΰώ οιδηρόδρομο, την μιχρο-
0.-Π/.ΤΙ τού μηχανη καί τό ενα 6α-
< . ..ι ■*£>- πηηαντΛ ιτεσειο που
ίγουν καμμιά διαφορά ή μία ά-
ήν άλλην. Είναι όλες μαζύ και
•ρώτΐ] θέσι;» καί «δευτέρα» και
'Έδώ δέν γίνεται διάκρισις.
ό πλοΰσιος καί ό πτωχάς καί δ
,αζόαιμο; καί ό «μπουρζουα»
6 αοολετάριος». Τ)λοι στην
Βια&σΓθά βρεθοΰν, ό ενας πλαϊ
άλλον, τόπο πλάϊ, τόσοστρι-
ιένα πολλές φορές, πού καί
ιι|( ή άναπνοή γίνεται δύσκολη.
Ησσιιο; ποΰ άνεΰαίνει μέ τόν ό-
ιοπωτό είναι πάντοτε πολύς καί
άμοξοστοιχία ^ πάντοτε μι-
Λπό την Αθηνά, άλλά καί άπό
% πλησιεστερες στό Διακοφτο πό-
ις διοργανώνονΐαι πολλές έκδρο-
':; γιά "τό Μ. Σπήλαιο, τό ίστορι-
μοναστήρι καί τα Καλάβρντα.
ιϊ τό ταξεΐδ' μέ τόν όδοντωτο
μναι χι' αύτό ενας λόγος τής *·"-
Γιατί ή διαδρομη πού εκτελεί ή
|μα|οστοιχία αύτη, της μιάς μη-
νης χαί τοΰ μοναδικού ρυμουλ-
5€ίναιοιαδρομή άλησμόνητη, ά-
ολώ; δέν ύπάρχει άρτιώτερη.
Είχα τήν ευτυχία νά έπιΰώ τής
|μπορικης άμαξοστοιχίας πού φεύ-
ι πρωί - πρωΐ άπό τό Διακοφτο.
ής 6 ακριβώς.
Από τάς 5, πρίν άκόμη βγή ό
Ιιος, πρίν ξημερώσει άκοϋτε τής
ινοΰοοες» τού, άκοϋτε τα σψυ-
[ιγματά τού τα άτελείωτα. Είναι
ιηΌτον νά μή σάς εξυπνήση άπό
»ν ωραίον ΰπνο ποϋ σάς έξασφα-
",ει ή νΐΜτερινή δροσιά τοΰ Δια-
φτον.
Μαά μία ώρα δλα είναι ετοιμα.
Η άμαξοστοιχία... εχει φορτώ-
ή μΐαανή βρίσκεται ύπ' άτμόν!
τι·;ιιή σπουδαίσ! "Ενα, δύο, τρία
""δίγματα. Ό σταθμάρχης μέ
ι ν.ουδουνάκι ειδοποιεί δτι είναι
1 νά ξεκινήσουμε. Καί ξεκι-
κων.
Ατο την άβχή φαίνεται ή ίλιγ-
ιωο1,; ταχύτης ^ Τήν δποίαν θά
•ασχισσ άί
αντικρυ
οουνα, εις τα όποΐα θά
. ΐοινμε. Στό άνοικτο 6α-
^ τ όν ίμπορενμάτων — δέν ύ-
ί^', "ί. °^° -— βρισκόμαστε
^ξ α-θρωποι." Εργάται
, ";'νε? καί φτυάοια στά χέ-
Γ^η μέΤ01 ό~»5 καί έγώ έπσ-
φορτιο το βαρύ — με·οικά
άοειανά.
"ΐνο»·ουν νά φτιάσουν τήν σι-
^?ομική γραμμή «Λ σ| ^
»σ71Μει.ο εχει καταστραφη.
ΜΕ ΧΟΝ ΟΔΟΝΤΩΤΟ..·
ΕΝΑ ΤΡΑΙΝΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ.... ΠΑΡΩΔΙΑ ΤΡΑΙΝΟΥ.» ΠΡβ'Ι'ΝΕΣ ίΖΜΟΡΦΙΕΣ.- ΜΙΑ ΠΑΑΗ βερνήσεως κ. Μιχα).ακόπουλος
ΜΕΤΑΞΥ ΚΑΡΒΟΥΝΩΝ ΚΑΙ ΠΡΩΪΝΗΣ ΔΡΟΣΙΑΣ- ΞΥΠΝΗΜΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ.-
ΤΑ 'ΗΙΕΓΑΑΑ ' ΖΗΤΗΝΑΤΑ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΧΩΡΙΟΥ.
τ0°
Ό Κυβερνήτης τής Πολιτείας Ίνδιάνας, Χάρρυ Γ. Λε'σλη, δεύτερος έξ άριστερών, μέ όμάδα φίλων
επιτυχούς ψαρεύματος έν Καναδςί. Ό κ. Λέσλη ήτο πρώην δεινός παίκτης ποδοσφαίρας.
τού, κατόπιν
Άργά - άργά διασχίζουμε τα
πανύψηλα δουνά πού προΰάλλουν
έμπρός μας μέ τήν φοβερή με¬
γαλοπρεπεία τους. Βουνά άπό τήν
μιά μεριά, 6ράχοι άπότομοι, προε-
ξέχοντες πού νομίζει ότι άπό στιγ¬
μή σέ στιγμή θά χάσουν την ί-
σορροπίαν τους καί θά πέσουν στό
κεφάλι σας.
Καί άπό τήν αλλη μεριά χαρά-
δρες περίφημες, δλο τό μεγαλεϊο
τοϋ Βοραικοϋ ποΰ κατεβαίνει α-
γρια. "Οταν δέν τό βλεπετε, άκοϋ¬
τε τό οογγητό τοι».
Οί ν.αταρράκτες πού σχι^ματίζει
σέ διάφορα σημεΐα άναστατώνουι
τόν κόσμο.
Ή. . . άμαξοστοιχία σιτνεχίζε'.
τόν δρόμον της. Περνα γέφυρες,
γεφυράτχια, περνα άκόμη κάτω ά-
πί «τοΰννελ» πού εχουν γίνη άπό
τήν ιδία τήν φύσι καί είναι γι' αύ-
το ύπεροχα.
Τό μάτι τοΰ ταξειδιώτου δέν
δσο τό καταλαιβαίνετε. Τήν φρικτή
ζέστη, την άποπνικτική διαδέχε-
ται μία άπότομη δροσιά. "Ολοι ά-
ναπνέουμε. "Ολοι σκουπιζόμαστε
γιατί στά λίγα δευτερόλεπτα τής
οιαδρομής τοΰ «τοϋννελ» εχουιιε
μεταβληθΐ) σέ παπιά περίβρεκτα.
Τα μάτια μας είναι αδύνατον νά
τα άνοίξουμε. Καθ' ενας μας εχει
κι' άπό ενα τόννο κάριβσυνο μέσα.
Καί πρέπει νά περάση πολλή ω-
ρα γιά νά δοϋμε τό <ρώς τό άληθι- νό, πού μας «ραίνεται τώρα τόσο εντονο, δσο ποτέ. Τό ταξεϊδί μας εξακολουθή τώρα καμμιά μισή ώρα. προφθάνει νά συλλά<5η τα διάφορα /ομμάτια πού περνοϋυ.ε καί ποΰ το ε"να είναι καλλίτερο άπό τό αλ- λο. "Οταν περΛ'άς τα «τοϋννελ» αί· τα, πρέπει ναχι>ς γερούς πνεύμο-
νας. Πρό παντός αύτό. Ό καπνός
ποϋ βγαίνει άπό τήν καμινάδα και
γίμίζει τό τοϋννελ, σάς κάνει να
άσφνκτιάτε. Λίγο άκόμη καί θά
σκάσετε, θά έκραγήτε ως άσκός
Αίόλου. Εύτυχώς δτι αύτό δέν δι-
αρκεΐ πολύ. Δεν τό βλέπετε αύτό,
Φου-
Νήσων.
|υια5 ε»ς την Άλασκαν, δια των ηΜυυι«υ |
Γ^,ϊΙς τό Όμσκ τής Σι6ηΟίας, μέ τό άρχικόν άεοαπλα-
ων Σοβιετ» τό οποίον δμως εβλάβη κατά τίνα αναγκαστι-
των
Στήν κορυφή ενός ^ουνοϋ βλέ·
καρφωμένα πέντε - δέκα σπί-
τΐα πού δλα τα σκεπάζει ενα πυχ.νό
^ ΰρω δάσος άπό Ιλατο.
Καί σέ λίγο ή. .. άμαξοστοιχία
κάνει τόν πρώτον της σταθμό.
—Κάτω Ζαχλωροϋ...
Τό χωριό αύτό, μέ τής εκατόν
πενήντα οίκογένειες ποϋ άποτε-
λοϋν ολόκληρον τόν πλτ|ίτΐ-'σμόν τού,
δέν εχει διάκρισι βεβαία μέ τό Δια-
χοφτό. Ή Κάτω Ζαχλωρού είναι
χ— ριό πραγματικό, μονάχα χωριό
πού ή «έξέλιξι» δέν τωχει πειρίί-
ξει καθόλου. Γι' αύτό διατηρεΐ δ-
λη τή χάρι τού.
Οί άνθρωποί τού δλοι περιποι-
ητικοί καί φιλόξενοι μέ ύποδέχον-
ται μέ άληθινό ένθουσιασμό.
Ένας δημοσιογράφος, ενας αν-
θρωπος ήρθε νά ενδιαφερθή γιά τα
ζητήματά τους. Μεγάλο ,-τράγμα
γιά τό χωριό. . .
Στό καφενεδάκι τού σταθμόν
την ώρα πού έ'φ^ασα δέν ύπάρχει
κανενας άλλος άπό τόν ίδιοκτήτη
τού. ΕΙίναι πρωί άκόμη. "Εξ καί μι-
οή. «Είναι πρωΐ άκόμη» δχι γιατί
κοιμοϋνται έδώ τόν ίίπνο τής άρι-
οτοκρατίας, άλλά γιατί τέτοια ώρα
δλοι βρίσχονται «στά κτήματα» πού
σ' αύτά πηγαι νούν άπό τα ξημε-
ζιώματα.
Μένω λοιπόν μόνος γιά μιά στι·/
μή. Έπειτα δμω; έ'ρχεται ό ιδιο
κτι'ιτης τοϋ μικροΰ καφενειον, ό
Μητρόπουλος, ενας άπό τούς νοι-
κοκυραίους τοΰ καλοϋ χωρίου, γί¬
νεται ή γνωριμία καί δλα τα μεγά-
?.α ζητήματά τοϋ μικρού χωρίου
θίγονται.
«Μεγάλα ζητήματά» γιά τήν Ζα
χλωοσϋ. Μην περιμένετε βεβαία νά
άκούσετε οΰτε καμμιά σύμβασι
σκανδαλώδη γιά έ'ργα σπσυδαΐα,
έκατομμυρίων, οΰτε γιά φοβερές
επιδημίες, ουτε γιά καταστροφάς
τραγικάς.
. Τα «μεγάλα ζητήματά» — ση¬
μειωτέον, δτι ό Μητρόπουλος είναι
καί σύμβουλος της Κοινότητος γι'
αύτό εχει τήν άρμοδιότητα νά μι
λήση — πού άπασχολοΰν τό χωριΐ
σύτό είναι πολύ μικρά.
Σπουδαϊα τα έκαμαν οί «αίώνιοι
ΛοιιόΛιοι» τίίΓ 'ΑΑΛ,.™- Κν·."ώ
νά καταλάβετε.
Λίγο πειό κάτω άπό τό σταθμό
τοϋ σιδηρόδρομον ύπάρχει ενα γε-
φϋρι. Είναι τόσο μικρό πού μόλις
τό διακρίνεΐαι άνάμεσα στά γύρω
πλάτάνια τοΰ ποταμοΰ.
Τό γεψΰρι αύτό εχει καταντήση
νά άπασχολή επί χρονια πολλά τό
χωριό όλόκληρο..
Γιατί δχι; Μ' αύτό συγκοινωνεί
ολη ί) έπαρχία Καλαβρύτων. Δέν
ύπάρχει άλλο. Κι' αύτό είναι γκρε-
μισμένο στής περισσοτέρας μεριές
τοΐ', έτοιμόρ^ροπο, μόλις κρατιέ-
ται.
Τό πέρασμα ενας ζώου τό κάνει
νά τρέμτι!..,
Ό κίνδυνος δέν είναι μικράς.
Τής προάλλες δυο τσακίσθησαν σ'
αύτό. Τόν ενα τόν λυπήθηκαν, γιά
τόν άλλον οί χωρικοί λυπήίτηκαν,
άλλά καί χάρηκαν μαζύ. Γιατί ό
«αλλος» αύτάς ήταν πρόσωπο έπί-
σημο, στόν καιρό της Δικτατο-
ρίας.
Ήταν ό ύφυπουργός κ. Μακρής
ποϋ περνωντσς τό γεψΰρι, επεσε
καί τσακίστηκε.
'Τότε καταλαβε καλά τόν κίνδυ¬
νον πού διατρέχουν οί χωρικοί. Τό¬
τε εϊπε πώς ■δνά διατάξη την έπι-
σκευή τού, άλλά άπό τότε ώς τώρα
πέρασαν έπτά χρόνια καί τό γεφΰ-
ρι μένει όπως ηταν. Καί χειρότε-
ροτ άκόμη, άφρϋ τόσος καιρός επέ¬
ρασε καί τίποτε δέν εγινε.
'Α)1ά οί Ζαχλωρϊτες θυμοϋνται
καί κάτι άλλο άκόμη.
Πώς λίγο καιρό πρίν πέρασε ά¬
πό έκεϊ ό τότε βουλευτής Π ατρων
καί σήμερα άντιπρόεδρος της Κυ-' μω? μπορεϊ νάχη αύτό;
χωοικων για την έγκαταλειψί τους
τους υπεσχέθη καί αύτ,ός. Καί με-
νουν δμω; άκόμη μέ τήν νπόσχε-
πώς δέν •βα πραγματοποιηθή, πο/.ύ!
περισσότερο τώρα...
— Π ου νά σκεφθή και νά θνμη-
ΰή, τώρα πουγινε κυ6έρντ|σι, τό μι¬
κρά γεφύρι της ΖαχλωροΰςΙ
Δυο μάτια βοχ'ρκώνουν σέ μιά
στιγμή. Ό ανίτρωπος πού μιλεϊ
κλαίει. Καί μαζ ι'του κ/ναίει πειό -τέ-
ρα μιά γυνοΐκα, ή γυναΪΛα τού.
Άπό τό γεφΰρι αύτό τό ϊδιο, πέ-
ρυσι τόν χειμώνα — νομίζω — 2-
πεσε ενα παιδάκι στό ποτάμι ν,άτω ι
και πνίγτρίε. Τό παιδάκι αύτό ήταν
τό πρώτο ,ταιδί των δυο άνΌρώπων
ποί5 μιλοΰν γιά τό χαλασμένο γεφϋ-
ρι καί κλαϊνε.
Κι' εχουν όίδικο;
— Καί πόσο ΐπολογίζετε νά στοι
χίση ή έπισκευή τού, — οωτώ ενα
άπό τούς χωρϋίονς πού έν τώ με-
ταξΰ εΐχαν μάθη την άφιξιν έκει-
νοϋ πού γράφει στής έφ^ρίς
κι' είχαν ελθτ) στό καφενεδάκι τοΰ
Μητροπουλου νά μάθουν νέα άπό
τήν «πρωτεύουσα».
— Φθάνουν δέν φ-θάνουν τής
30 χιλιάδες δραχμές. "Οταν ή κοι-
νότης ζήτησε νά κάνη αύτη την έ¬
πισκευή, τόσα της είπαν. Δέν τα
εΐχε δμως ποϋ νά τα βρή μιά κοι-
νότης 150 οίκογενειών τόσα λε-
πτά; —: κι' ετσι, δέν εγι%Έ τίτοτε.
Άλλά δέν είναι μόνο αύτό δ,τι
σοβαρό άπασχολεΐ τούς Ζαχλωρϊ-
τες. Ύπάρχει καί άλλο ζήτημα.
Ή Ζαχλωρου είναι φτωχό μέ-
ρος. Τα λίγα δημητριακά και τό
κρασί πού ΰγάζει δέν φθάνουν γιά
νά ζήση τό χωριό. Λίγοι οί κάτοι-
>·λι, άλλά καί πολύ λιγώτερη ή γή
πού καλλιεργοϋν.
— "Αν μάς Ι^ναν τα εκατόν πε-
νήντα στρέμματα τοθνλάχιστον. . .
Τί συμτ5αίνει δηλαδή. Στήν Ζα-
χλωροΰ ύπάρχουν 150 στρέμματα
χέρσα. Τα στρέμματα αύτά είναι
περιουσία τής Μονής τοϋ Μ. Σπη¬
λαίου. Ή ΚοΐλΌτης ήλθε σέ συμφω
νία μέ την Μονήν, ή όποία εδέχθη-
κε νά τα παραχωρήστι υπό ωρι¬
σμένους όρους, πού έδέχθηκε πάλιν
ή Κοινότης. 'ΜΙά τδ -υπουργείον
μπηκε στή μέση καί δέν έγκρίνει
τήν συμφωνία αύτη Κοινότητος —
Μοναστηρίου. Γιατί; Ρωτήστέ το
γιά νά μή σάς άπαναήστι ποτέ, ό¬
πως δέν άπαντα καί είς τούς έσ·.ϋ
ποτέ.
Καί δμως μέ τα 150 αύτά στρέμ¬
ματα πού οί Ζαχλωρΐτες θά τα
καλλιεργοΰσαν καί ·θά άπέδιδαν
.τολλά, τό χωριό ·&απαυε νάνε τό¬
σο φτωχό, δσο είναι, σήμερα. Άλ¬
λά ...
Αύτά τα δύο ζητήματά είναι πού
ένδιαφέρουν τήν Ζαχλωροϋ. Οί
άν'θρωποι τής Κοινότητος αυτής
δέν ένώχλησαν ποτέ τό Κράτος μέ
τίποτα. Πληρώνουν δμα>ς .-τάντοτε
στόν κ. "Εφορο στής τακτικές έπι-
σκέψεις πού κάνει. Τι σημασίαν δ-
Δεξιά, δύο έκ των τεσσάρων ληστών, οίτινες διέποαςαν ληστείαν εν Γιόγ-
κερς, ό Δαναελ Γκραζιάνο καί ό Τώμας Όρήλλυ. Άριστερά, ό άστνφύλαξ
Ρόμπερτ Φί)ιπ, τοΰ όποίου ή ζωή εσώθη κατά τήν διάρκειαν τόη τι<ρο6ο>ι-

Γ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 Σίπτ-Λόρίου.—Συ-
μεών τού στυλίτου, Μελετίου τοΰ όσιον.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 2 Σε—ίμβοίου.—' Ιω
ΔΕΥΤΕΡΑ, 2 Σείμβοίου.Ιω
άννου τού νηστευτοϋ. Μάμαντος μάρ.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.29% Ο ή δραχμή.
'Επί Λονδίνον $4.84% ή λιρα.
Επί Παριπ'ων 3.90 13) 16ε τ* φρ.
'ΕπΙ Γερμανίας 28.76% τό μάρκον·
Επί Ιταλίας 5.23ε ή λιρέτο.
Επί Σερβίας 1.76 3)8 τό δηνάριον.
'Επί Ρουμανίας 0.60% ε τό λέϊ.
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ε ή κορ.
ι ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1929
«ΕβΝΓΚΟΣ ΓΓΤ--
Π ΑΡΑΚΑΛΕΓΓΑΙ δ
δίΐευθννοιν τοϋ Γ
ληνης, νά την άποστείλνι ^
ναικάδελφόν τού Μ. ρ(
Ανβ., δεν-οιΐΓ,
(13183
νωνησωσι
τριλοι τοϋ
Βοχ 47 ,ίβίΐβ~*)η
ΤΡΛΠΕΖΗΣ ΗΠΜ
5ΤΒΕΕΤ
205
Αίραι Αγγλίας ^'&ΖΥϊ
Γαλλ. Φράγκα 3.93%
ΔραχμαΙ είς την καλλι¬
τέραν τιμήν. ,
ΤηΧεφωνήαατε δια τι-
Τηλ*έ<τωνα: ΜΑ0Ι50Ν 3ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ 100 ΡΑΡΚ Βθνν ΝΕν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ (Πλησίον τη; όδοϋ Μαάίδοη) 'Εχδίδομεν έπιταγάς είς Λ?βΧε5α? επί δλων των πόλεων τής Ελλάδος είς τάς καλλιτέρας τιμάς τής ηιιεοας. "Τηλέφωνον: ΥνΌΓίη 2945, 6, 7. Γ ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ άπό όλο τα εϊδη ΟΪΘΟΘ υΙαίβΒ- Άποταθήτε: ΟαΓ»- Ιΐοΐα Βγο8·, 259 ν. 30ίη 51.. Ν. Υί (13167—29—30) ΕΥΚΑΙΡΙΑ θέλετε νά κάμητε χρήματα; Πω- λεϊται οίκία μέ 42 δωμάτια, διά 003Γ(1ϊπβ 3Π(1 ΓθθΓΠΪηβ, έν ενερ¬ γεια., τελεία επίπλωσις. Δι' άμεσον πώλησιν $10.000. ΟεΟΓβε ΡεΙβΓδ 88 8ρΓΪπ8 81., ΒΓΪάβε'ννΗΐεΓ, Μβκδ. (13158—29—30) «ΡΗΓΑ- ΦΕΡΑΙΟΣ9 Μεγάλο Καφενειον καί Σφαιριστήρκν» 490—8ΊΉ Α νΈ., ΝΕν ΤΟΚΚ Ρΐιοηβ ,ΟίΙΟΚΕΒΙΝΟ 9141 (10872—Α-10—Μ-10>
ΔΩΡΕΑΝ
Μαθηματα Άγγλιχής. 'Επίσης πδς
δύνασθε νά γίνετε 'Αμεοΐκανοί πολί¬
ται. 'Αποτβ-θήτε εκάστην Δευτέραν,
Τρίτην καί Τετάρτην Ενεπΐηκ δοΐιοοΐ
Νο. 17, επί τής 48ης όδοϋ. (Μεταξύ
8γ1ι Ηηά 911ι Ανββ.)
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛ1ΚΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ
Τό Γραφείον τής Παιϋείας παοέ-
χει μαθημιατα θακρεάν διαρκούσης τής
ήαέρας, είς άνδρας καί γυναίκας,
αΐτινες έπιθυμοΰν όπως έκμάΦωσι την
Αγγλικήν καί πως νά γίνουν Άμε-
ρικανοί πολίται. "Οσοι έπιθυμοϋν νά
καταταχθώσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬
ται ν' άποταθώσι, εκάστην Δεντέραν
καί Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. Δωμά¬
τιον 401 καί 409 Ριιοΐίο δοΐιοοΐ 27,
άρ»θ. 215· Ε&81 41ε4 51. Πάντες
προσκαλοϋντοχ όπως προσέλθωσιν.
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μάθετβ
μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τσσά-
ρων έδδομάιδων, ή όποία είναι χρή-
σιμος καί διά την πατρνδα σας. Δί-
δαχτοα μόνον $25.00.
ΟΟΕϋΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΒ. ΟΟΙΛ.Έ&Ε
350 Εϊ&ΐιΐ—. Ανθ., Νβνν ΥοΛ
' (Μεταξύ 27ης καΐ 28ης όδοϋ)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον "Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέ* 'Υόρκη, διά νά
μάθετε καλώς την τέχνην τοΰ χο&·
ρέως.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕΥΥ 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΗΒΕΗ
δαΐοοΐ,
«59—811» Ανβ., (Γαβνία 28ης
Όδοΰ) Νεν ΥογΙε αΐ)
Τηλέφωνον: Οιΐβαοΐιΐα .2111
Ίδρυθέν τφ 1907.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
Ή ΕΛΠΙΣ"
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΑΥΚΟΝ
Ε. Ζιρίμης καί Μ. Σαραντίδης
803 Ε. 34™ 5Τ. ΝΕΥΥ ΥΟΗΚ
(Παρά την έλεβέταν 2ηά Ανβ.)
Μ. ΠΑΣΑΓΙΑΝΝΗ
Φιλβλογικόν καί Έ^νκλοπαιβικον
'Ηα*ς
κ, Π. Ία,τροϋ, τόν κ. Εύθύμιον Γρ<ΐμ.- ματίκαν, τόν μωιρόν οιΐμμαθητήν τού Εΰστράτιον Κ<ηναΜ«ν, τούς κίτταθέ- σαντας ΐττεφάίνους καί άνΦη: Οικογε¬ νείας Π. Ζαγκόύδ<η, Γεωργ. Λάμ- -ιρου, Ανδρ. Κλεούδη, Ευστρ. Σοφιά- νου, Μγ. αηά Μ—. ΒΐβιιΙίεΐιΙίίΙΙβΓ, Μγ8. Ββΐιΐη, Ά.δΐ·λφά>>ν Τριανταχρύλ-
λου, Π. ΊΕλίνθεφίοι» χαΐ Μιχ. Κα-
πιώτου, ΟπηΛτ&ά Επιρΐοτεββ, Μγ.
αη<1 Μγ3. Ο«η—&, Οίικογενείας Γε- ωργίου Χούλτι, Ά·δελ<ρών Κουιτρου- λέλη, Μιχ. Παν—εΑ,τί, Ο. Ηοτηηπ, Μγ. αηΰ Μ—. ^. 1>€*ί6τΐηαη αΐιιΐ Κ«Η&,
ΟίκογεΛΐείας Ν. Χιώτη, Μγ. βη<1 Μγ9. •Γοί!. Μϊοΐιβΐΐ, δοαίΊιβΓη ^πη^ΟΓ Ηϊςΐι 5ο1ιοο1,( Εΰοτ1ε^κ^βοϋμεΛ^ δπως άνευρω-
μεν.
ΟΙ Γονεϊς
ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΣΕΡΕΜΕΤΗΣ
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΕΡΕΜΕΤΟΥ
ΟΙ Άδελφοί
ΕΛΙΣΑΒΕΤ Η. ΑΡΧΓΤΑ
ΗΡΑΚΛΗΣ ΑΡΧΓΓΑΣ
ΜΑΛΑΜΟ Σ. 2ΕΡΕΜΕΤΟΥ
ΑΛΚΜΗΝΗ Σ. ΣΕΡΕΜίΕΤΟΥ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟ
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ
Μεγαλοπρεπώς έτέλΐοαν τούς άρ-
ραβώνάς των ό άγαττητός μου ανε¬
ψιός Ιωάννης Δ. Κοκίνης, έκ Τα-
ράψης τής Σπάρτης, καλώς άποκα-
τεοτη#ιένος έν διβηιίοτά, Οοηη., καχ
ή χαριτόδριτος καΐ δΐΛ Λολλών προ-
τριιάτων κεκοσμημένη Δις^ Σταυ-
ροώ.α Γειοργίου Αι&εράκου, έκ Μθ·-
λιτσίνας τής Σ—ίρτης. Είς τό εύά—51)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εύήλιον χβί εύά-
ερον δωμάτιον, μέ δλας τάς ευκολίας,
παρ' 'Ελληνικ-Β οίκογενβία, πλησίον
. ^ ......τού σταίΗιού .ΙοιΐΓηβΙ 5οααΓβ.—Άπο-
εΐς την διενθυΜονν: Βοχ 143, Εηάϊ- ταθήτε: 84-86 Βοπιαϊηβ Ανβ.,
Ν. Υ. [αιν, Χ. 1. (βρί. 54). Τηλέφ.
ΖΗΤΒΓΤΑΙ συνέταιοος διά πατέν-
τα ίμεγάλτις άξίας, μέ μικράν προκα-
ταοολήν. Ό κατάλί.-ηλος άς ά
δθ Β 3
ΕΝΟΓΚΙΑΖΕΤΑΙ πρώτον
δι* οίανδή.ιοτε Ελληνικήν ή όΏίλην
επιχείρησιν. 'Επί<της 4ον πάτωμα διά γουναράδοίθν ή αλλο, ΰαττ* αριθ. 112 ν. 2811ι δί., Ν. ΥογΙσ. Άποταΐ£>ήτε:
Μάκης Σπανάκος, 584 ΟοΐΙΓΐ δι.,
ΒΓοο1ί1νη..Ττ)λ. Μαίη 9377.
(13166—29—4)
ΘΕΡΜΩΣ παραχαλεϊται ό γ,^Λ
ζων την διεύθυνσιν τοϋ Π Κ
V
τσούκα έκ χωρίου Μάνιση,' τή-
κριδος κώ δλλοτε διαμένοντο '
\Ηεε1ιηβ, "' "
(13156—29-31)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ βες> Κων¬
σταντίνον Σταθάχον, 237 Ρίη*ϊ 51.,
Ρ8118. Ν. Υ.
(13151—28—30)
----ν*»*//·; Ν. 8ί!ι $·
Λΐ. ί.οιιΐ8, Μα.), &πω; εΰαρεστηι]
νά γράψη είς τόν Άνοσταοιον Π ι
ράσχην, κατάδικον, Φυλακάς Αϊγινη
"Ελλάδος, άνεψιόν των άΛ·ωτ?ρο).
_____ (Δ-28—30)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνιορζων τ:
εύθΛΌΐν τού έκ Πλωμαρίου, Μπ
λήνης, Γεωργίου Π. Φέλπα, ο τι
αποστείλη είς τόν Δημήτριον Στεφα
1110 Βπ>8ά δί., ΝετναΓΚ, Ν. }.
(13136—27—29)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πε^ιρσμτναι Ηηίβΐι-
ΘΓ8 διά γονναο&χά παλτά. Μ«τθός κα-
λός. Ρ&ΓΪ8ΪΛΒ ΡΠΓ ΡϋΓΠίδΙΐϊηε Οθ.,
153—159 ν. ?7_ δπτββΐ.
(13176—31—6)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ γυναϊιοες—Ρτιγ ίΐ-
τιΐβΙιεΓδ: Ν. ΒΙίΚ*, 236 ν. 27— δι.,
Ν. ΥοΛ.
(13149—28—Σ-3)
ΥΠΑΑΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ^ άλλΓ,λογράφος τε-
χε'ρβμένος, γνώστης της Ελληνι¬
κάς γραφομηχανης. 'ΑχοταΟήτε:
φα «'Εθνικοϋ Κήρυχος», 140
. 26ιη δΐΓββί, Ν.'ΓογΙσ.
(1-3)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος γνωρίζων την ξα-
χαροπιλαστυχήν, πώλησιν σόδας οοαΐ
Ετιποΐι. Άπίενθυντέον: Ττιβ Ιάθβΐ
δντββι 5ΐιορ, Βοντΐϊηε θΓεβη, ΟΜο.
(1318β—1—4)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ μηχοτνωοί διά γου-
ναρικά. Άποταθητε: δίοηιΐίθβ &ηά
δ!ιΪ88ί&8, 821—6111 Ανβ. Ν. ΥογΙε.
(13146—28—30)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος άλληλο-
γράφος, κάτοχο; 'Ελληνικής καί Άγ-
γλικής γραφομηχανης, δπως εργα¬
σθή είς παντοπωλεΐσν χονδρικής πω¬
λήσεως. Γράψατε ηλικίαν, πείραν, συ-
στάσεις καί μισθόν. Άποταθήτω: Ε.
Ε. Ε. ο) ο Νατΐοηαΐ ΗεΓβΙά", 140
ννί 26Λ δι. Ν. Υ. Οϋγ.
(13161—29—31)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Οοτιηίεπηαη —πειοα-
μένος. Μισθός καλός. 'ΕπκΓη; ζητεϊ-
ται πιατάς. Άποταθήτω: 192 Βανο-
ιιϊε Ανθ., ΤβΓ5&ν αΐν, Ν. 3.
(13147—28—29)
>.αί α¬
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζωνν
διεύθυνσιν τοϋ Γεωργίου Ρόλλη Κ
καλιοϋ, ή Μωραίτη, έκ τοϋ χωρι
Βατούσα, τής Λέσβου, Μιπιληντ
προηγουμένως διαμένοντος έν
\'35Γΐϊη{ίΙοπ Ανε., ΗανβΓΜΙ
Μ355. νά την αποστείλη είς την
δελφήν τού ν355ΪΗ1ίϊ Καΐοα Κπ
ζϊ ΜθΓ3ΐΙί, Κουπι Κπροα, Τ$
5Γπε 5οΐ£3ί, Νο. 6, 51ίΐΐπΙ)0ΐΐ
ΤϋΓΐίεν. (13131—27-1
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό έν Νέ? Ί
όρκη, κ. Τοπάνης, ή ΖουμπανώίΓ
νά έπικοινωνήση άμέσως με το^Λο·
στικόν Τμήμα τοϋ «Έΰνικοδ Κ
ρυκος>.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ &τιπλα τριών
μβτίων, πρώτης τάξεως, άς τ
συγκαταβα-τιχτΐν. 500 ΤΓίπίΐν Αν»
Βγοπχ. Αρτ. 4.—Α. Ν.
(13177—31—1>
ΠΩΛΕΓΓΑΙ 'Εω.ηνοΗτ ^
οπονλεΐον συοτημίνον επί δ»««ετι0.
κάανον καλάς εργασίας, τοΰ &°^
συνεταίρίον <τν«χωροΰντος οι' *** δα, Άποτοτθήτε: θΓβδίβηΕ ίΐΠΙΪ 0θ·, 168 Ο Αν Ηανβη. Οοηη. ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς χωρίον τής Π λιτείας Νέας Υόρκης μέ 3.000 *«« κους, τό μόνον Ελληνικόν Κατα μα, Οαηάγ, ΡπιίΙ &ηά &8»γ. , Θέν πρό 20ετίας, ένεκα άναχωβηοΐ τοϋ ίδιοκτήτου. Εργασίαι *ολαι· "■■ ψατε: 13155 Ν. Κ. ο) ο Ηεπΐα, 140 νν. ^« ΖΗΤΕΙΤΑΙ ϋπάιλληλος διά πβντο- πωλεϊον. Δέν είναι άνάγκη δν δέν είναι πεΛειρομένος. 338 Υ. 5811ι 51. ΖΗΤΕΙΤΑΙ ζαχαροπλάστης, έργα- σία διαρκής διά τόν κατάλληλον. Διά περισσοτέρας πληροφορίας άποταθή¬ τε : Αάαιΐϊδ ΟοηίεοΙϊοηεΓγ, 624 Μαΐπ 51., Κίοηπιοηά, ΙηοΪΗπα. (13171—30—4) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ δύο (2) ύπάλληλοι διά παντοπωλεΐον. Δέον νά γνωρίξουν την εργασίαν καλώς, καθώς καί την Ίταίλικήν γλώσσαν. Άποταθήτε: 347 15Οι Ανθ., ΤοροΓί3Γ.8, Ιιηρ. Οο., Νβννατΐΐ, Ν. ^. (13152—28—29) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΖΗΤΕΙΤΑΙ διπλωματοϋχος διδά- σκαλος ή διδασκάλισσα, διά τό άπογευ ματινόν Σχολείον Εγηη, Μ355. Α¬ πευθυντέον μιετά των άπαιτήσεων: 11 ΟηϋΓοη δι., Ενηη, Μ358. (13170—30—δ2) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρά Ί&ληνική οίκογενείοι, μέ όλας τάς νί- «οτΓρας ευκολίας. Άποταθήτε: 521 ν7· 1441ίι 51.. (Αρτ- 15) Ν. Υ. αΐτ. (Δ. Χ.) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'Ελληνικϊ οίκογενείρ:. δΐεαΐη Ιιββί, ζεστό Λ'ίοό, μπάνιο, ηλεκτρικόν φώς. 557 ν. 124111 δι.. Αρ. 52. ΖΗΤΕΓΤΑΙ διδασκάλισσα η διδά- σκαλος διά τό Κοινοτικόν άπογευμα- ΤΕνόν Σχολείον ΟονβΓ, Ν. Η. Άπο¬ ταθήτε είς τόν κ. Αθαν. Ι. Κωστα- ράκτιν, 351 Οπίτίΐΐ Ανβ., ϋονεΓ, Ν. Η. (13144—28—30) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ρΌηθός διδάσκαλος δυ- νάμιενος νά εκτελή καί χρέη δεξιοϋ ίίροψάλτου διά τό απογευμοτινόν σχο¬ λείον τί)ς Κοινότητος ΒΓθοΙίΙοη. Ό Ιχιον τα προσόντβ άποταθήτω είς τόν κ. Λαμπρόν Πιτσιλήν, 43 Η&νβτΐιϋΐ 51., ΒΓθθΙίΐοη, Μ&88., όρίξων τόν μι- σθόν τού. (13137—27—Σ-2) ΖΗΤΕΙΤΑΙ διίάσοοαλος, παρά Κοι¬ νότητος, δυνάμενος νά ψάλλη συγ¬ χρόνως. Μόνον ό κβττάλληλος άποτα¬ θήτω: Ο. θΒζββ, 458 Μββιΐης 51. ΟίΓΐΐ 5. & ΠΩΛΕΙΤΑΙ ηοσ: γασίαι ήγι .. νοικιαστήριον μακρον κι λύ εύθηνόν. "η !«'η«πι 208 1)2 δθΟΙΟ Ν. Υ. ΠΩΛΕΙΤΑΙ λήν Οίον. . . (αι 76ι1ι 51.), Πθΐά 3875. ίη βί·. (15160—29 Ηοοω ΠΩΛΕΠΆΙ ξενοδοχείον ^ί1^ όκτώ χιλιάδων κατοοίων. ,£ο θηνόν. Οί νυν ΊδιοκττΓΓαι το εοΥ §ι ται επί 14 ετη. ΠαΑίίται αούψ χ φωνίας σνν-αίρων. Ά^^' Ε. δυρ,ΓίθΓ 51., ΑΙγπη, Μ. ■ ., ΠΩΛΕΠΆΙ ^--------- τα λουστραρίβς πέντε "«^^ δαί. νοικτβστήριιον 3 έτών προζ; , ^ τόν μήνα. θΛΗ,άζ"^ «? ^^ί τος διά πατρίδα. ΆποταίΠΊ' Ι πικώς καί όχι δι' «τ*στβ"''·· Ιινοχράτης, 81 Μοηπιοαΐυ ο ·■ Ο«_1- νί Τ Πωλοΰμεν μτν ίπιπλα χωρου, «' Έπίσης μας: $1.50

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ.- ΚΥΡΙΑΚΗ. ι ΤΕΠΤΚΐνΓΗΡΐην 1929.
ΑΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡτ-ΩΝ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
9845
Κατοικία ίερεως: ι
Νικόλαος Άνδριοπονλ»;
501 ν. 155 δΐΓββί.
Τηλέφωνον: ΒΓ8ά1ιυ.Γ8ΐ 868*.
.-------------
:ΕΒ5ΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. 3.
νΐΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
"351 ΥογΙε δετββΐ
Κατοικία Ίϊρέως:
520 Ρβΐπηοπΐ Ανβηπβ
Τηλέφωνα: ۋ6η 281
χαί ΜοηΐεοΐηβΓΤ 111*·
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ,
>ΕΝ <Υό Διεύθυνσις Ιερέως Άρχιμ, Δόν» Λεονταρίοου καΐ 'Εκκλησίας: «08 Ε 34(ϋ 51., Νέ- ΥοΛ ( Τμλέφωνον: ίβχ1η£ίοη 6793. ΜΕΤΟΧΙΟΝ Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ «Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ, «82 ΡΐΓβι Ατβηαβ, Νβ- ΥοΛ (Μίταξύ 15ης καί 17ης όοοΰ) λ ηλέςρωνον; δτπτνββ&ηι 7332. Α5ΤΟΚΙΑ. _, 1. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓΊΟΣ ΑβΑΝΑΣΙΟΣ» (Άρχιεπιοκοπής) 273 ΕΙ- δΐτββΓ, ·Ε<Γημέ<Ηθς: Γ. ΜενεξόποιΑος Τηλέφωνον: ΑβΙθΓΐα 1653. Κατχκκίας: ΗανβαιατβΓ 2870. ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΔΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟ α ΜΥΣΤΗΡΙΩΑΕΣΤΕΡΟΣ ΟΛΩΝ!! ΦΟΥ ΜΑΝΤΣΟΥ!!! Ποίος εΐν' ό ΦΟΥ ΜΑΝΤΣΟΥ; Τα μεγαλεί- τερα άστννομικά μυαλά τής 'Αμεοικής επί πολύν καιρόν ήγωνίσθη- σον ν' άνακαλύψουν ποίος εΐν' ό ΦΟΥ ΜΑΝΤΣΟΥ! Τόν ανεκάλυψεν. Ετέθη τέρμα είς τάς καταχθονίους καί άνατριχιαστικάς περιπετείας τού χαταχθονίου Κινέξου ΦΟΥ ΜΑΝΤΣΟΥ. Συνελήφθη ό δαιμόνιος ούτος τύπος; Π ου καί πώς; Ή κοσμοσνρροή των τελευταίον ημερών είς Εν άπό τα μεγαλείτε- ρα κινηματοθέατρα τού ΒΓ03(ϊ"νν3γ απέδειξεν ίν άπλοΰν γεγονός. "Οτι ό Άμερικανικός κόσμος τής Νέας "Υόρκης θεωρεϊ τούς δθλους τού ΦΟΥ ΜΑΝΤΣΟΥ τόσον ένδιαςρέροντας κα'ι πρωτοφανεϊς, ό.-ΐως χαί οί Άμερικανοί άστυνομικοί οίτινες είχον τεθή είς τα ϊχνη τού. "Ως μυθιστόοημα, «Ό καταχθόνιος Κινέζος Φού Μαντσού», είναι έξ ίσου άπολαυστικό. Κράτει τό ενδιαφέρον τού αναγνώστου άπ' άρ- χής μέχρι τέλους. Διαβάσατε τόν ΦΟΥ ΜΑΝΤΣΟΥ εί$ την "Ελληνικήν. Οί δθλοί τού βά σάς έκπλήξονν, θά σδς καταγοητευσουν! Γρβψατε άμέσως διά την Εκδοσιν τοΰ «ΦΟΥ ΜΑΝΤΣΟΥ». Σελί- 8ες 157 μεγάλον μεγέθους. Τιμή μόνον $1.50. Γοάψατε: 140 ν/ΕδΤ 26ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ ΝΕ%ν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ••Γηιιιι/ην ι/ΝΝπνι/ητ>'
8. τλν
Λ '^νόσω
Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ
" υ' δλ
Ι - - ■· ■ ^0β εΐ^ν ■ —ε·ιν »^ββ^*ν ε> β»-^ —
Αιρροοίτην συναντ^ς τόν "«ρωτα υφ' δλας τού τάς μορφάς. Είς
"£ν ϊής Άγνή; βλέπεις μίαν μικροσκοπικήν Τιτίκαν τοδ Οννκω, υπό
ηκα?· Είς τό πρόσωπον τής Αφροδίτης διακρίνεις την Φαντιναν,
οχητος, καί ώς έκ τούτου άδιόρθωτον, καί τό χϊΐριστον, προοο-
τικήν. "Ερως, πατρική, υΐϊκή καί άδελφική άγάπη συνκρουονται
V,
ν.!οδίν ■—«ι νά μαντεύση; ποίος έξ δλων θά νικήση. Τελος ό άγνός Κ-
•I5
τ6* ΐτατί Υ,οος· Σώζ« ?να νέον άπό την τρυλακττν, αποδίδει τόν
**νήν. χ ε.οα> τον ίπιστήμονα είς την κοινωνίαν καί Ινα σύζυγον δια
χον ίπιστήμονα είς
δεδεμίνον οτερεώΙ.
την
Μ¬
ΠΡΟΣ ΠΏΛΗΣΙΝ
1918.
Ο. «Ι. νΠΕΤΤΟδ
Κεαΐ ΕδΙαΙε ΒϋβΐηβΚδ ΒΓθΙιβΓ
1482 ΒΓ03(1ν-αν, Κοο.η 510,
(ΤΪΠ165 *»ςα£ΙΓ6>
τ ι* ^6λν ΥθΓΐί ε^ν·
ΐηλίφ. Β—ω: 8641, 5482, 6094.
ΕΧΟΜΕΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΑΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ
ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΟΝ ΣΑΣ ΣΥΜΦΕ-
ΡΟΝ,ΝΑ ΜΑΣ ΕΙΙΙΣΚΕΦΘΗ-
Ί£. ΠΡΟΤΟΥ ΚΑΜΗΤΕ ΑΓΟ-
ΡΑΝ. Η ΔΟΚΙΜΗ ΠΕΙΘΕΙ.
ΟΟΡΙ-ΈΕ ΡΟΤ, ϋοηη., τέλει-
»» **>*' δλα, εύκολοδούλευτον, έρ-
Υαζομενον μέ 50 0)0 καί άνευ συν-
«?ηΛνΐ?μ°°· ΕΙσπΡάξεις δνω των
$700 εοδομαδιαίως. 9ετές ένοικια-
«ηριον, ενοίκιον $35 μηνια.ίως. Τι-
μτ1^;5"°'
V*
$3-500 μετοητά.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΗΥ Ρεηπ,
πνθνομ^ΰχος τοποθεστα, τέλειον
*°» ολα, με δοκιμαστικάς είσπρά-
ξεις $800 έδδομαδιαίως, καθαρά
μηνιαϊα κέρδη $1.500. Ιθετές έν-
οικιαστηριον, ενοίκιον $250, τιμή
$22.000, με $8.000 μετρητά. Είναι
μοναδικη εύκαιρία διά 3 σννεταί-
ρους
υΝεΗΕΟΝΕΤΤΕ πλησίον σχο
λειου, νοσοκομείου καί θεάτρου, έο-
γαζομενον μέ 2 άνθρώπους. Είσ-
πραξεις^ $350—$400 έδδομοδιαί-
ως, βετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
|70 μηνιαίως. Τιμή $4.000, μέ
Φΐ.200 μετρητά.
ΤΕΑ ΚΟΟΜ, Θαυμασία έπύτλω-
σις, τελείαν καθ" δλα, είς ά<κβτο- κρατικήν πόλιν τού Εοη§ Ιδΐβηά", με δοκιμοστικάς ε'ισποάξεις $1.400 εβδομαδιαίως. Ιθετές ένοικιαστή- ριον, ενοίκιον $200, τιμή $29.000, με $8.000 μετρητά. Σπεύσατε νά έπωφεληθήτε στά Γραφεϊά μας.' ΟΟΝΡΕαΤΙΟΝΕΚΥ τέλειον καθ" δλα, έκλεκτή τοποθεσία, μέ προσθήκην ΕιΐΕθΙΐθθηβΙΐε ευκό¬ λως δύναται νά εισπράξη $800— $1.000 έβδομαδιαίως, ένοικιαστήρι¬ ον 8 1)2 έτών, ενοίκιον $200, τιμή $9.500, μέ $3.000 μετρητά. Διά πε¬ ρισσοτέρας πληροφορίας προφορι- κώς. ΕϋΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ γωνιαϊον Ιΐρ Ιο (ΙηΙθ, μεταξύ μεγάλων γρα¬ φείων, 5 1)2 ημέρας την έδδομά- δα. Είσπράξεις μέ δοκιμήν $800 έδδομαδιαίως 9ετές ένοικιαστήρι¬ ον, ενοίκιον $275. Τιμή $10.00( μέ($3.50Ο μετρητά. Άρκεΐ μία σας επίσκεψις διά νά πεισθήτε τελείως. ΕϋΝ<:ΗΕΟΝΕΤΤΕ, είναι μία προνομιοΰχος^ γωνία μεταξύ δύο μεγάλων θβάτρων καί γραφείων, ένοικιαστήριον μεγάλης άξίας 10 έτών, μέ ενοίκιον $250. Είσπράξεις $800—$1.000 έβδομαδιαίως. Τιμή $20.000, μέ $7.000 μετρητά. Διά πληροφορίας ελθετε προσωπικώς. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή έμπο- ριχή γωνία, μέ θαυμάσιον έπίπλω- σιν. Εύκολοδούλευτον, μέ Θετικά καί ήγγυημένα κέρδη. 12ετές έν¬ οικιαστήριον, ενοίκιον $125 μηνι- αίως, είσπράξεις $1.100—$1.200 έδδομαδιαίως. Τιμή $12.000, μέ $4.500 μετρητά. Σπεύσατε άμέ¬ σως. στό ΒΓ03άν3ν, έρ- - γαζόμενον μέ καλά κέρδη. Είσπρά¬ ξεις $850 καί δνω, μακρόν ένουα- αστήριον. τιμή Ι7.50Ο, μέ $3.000 μετρητά ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, έκλεκτή τοποθε¬ σία, θαυμασίως έπιπλωμένη, έ^γά- ζεται άνευ συναγωνισμοΰ, μέ κα- λά κέρδη, έβδομαδιαΐαι είσπράξεις μέ δοκιμήν $1.600, καθαρά μηνιαϊα κέρδη $1.200, Ιθετές ένοικιαστήρι¬ ον, ενοίκιον $385. Τιμή $20.000, μέ $8.000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, βοηπ., έναντι εργοστασιον, θαυμασίως έπιπλωμέ- νον, Ιθετές ένοικιαστήριον, λογι¬ κόν ενοίκιον, ( μέ είσπράξεις άνω των $1.000 έβδομαδιαίως, καθα¬ ρά κέρδη $1.200 τόν μτ)να, τιμή- $13.000, μέ $4.000 μετρητά. ΕΙΙΝΟΗ ΚΟΟΜ, πλησίον τής Νέας "Υόρκης, μέ δοκιμαστικάς είσπράξεις $1.800—2.000 την έβδο μάδα, Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον λογικόν. Τιμή $16.000, μέ $8.000 μετρητά. ΗΕ5ΤΑΙΙΚΑΝΤ, Νβνν- ΙβΓ5εν, πλησίον τής Νέας "Υόρκης, μέ ήγ- γυμένας είσπράξεις $2.000 έβδομα- βιαίως, είναι τέλειον καθ' δλα καί θυσιάζεται. τοΰ ιδιόκτητον άσχο- λουιιένου είς δλλας εργασίας, άν¬ τ! $28.000, μέ $8.000 μετρητά. ΚΕδΊ{ΆυΚΑΝΤ μέ είσπράξεις $1.100 έδδομαδιαίως, τιμή $12. 000, ιιέ $ί.500 μετρητά. 'Επικερ- δής έργασία. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γοννιαϊον, εΰκο- λοδονλεντον καί θαυμασία έπιπλω- μένον, είσπράξεις $900—1.000 ί- δδομαδιαίως. Ενοίκιον $225, μα- χρόν ένοικιαστήριον, τιμή $7.500, μέ $3.500 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ Εοηί; Ιχΐηηίΐ, ετσ.ιοάξί1; ^ δοκιμήν $1.000 έδοο- μαδιαίως, μακρόν ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200, τιμή $7.000, μέ. $3. ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ- ΡΑ. "Ελθετε, γράψάτε, ή τηλε- (Γωντισατέ μαο. ___ Ο. ϋ. νΠΕΤΤ08 1482 Β—βτΙννβ.ν, Νβνν ΥογΙε Βε». 42η<1 ΧΕνΒΙ!ΚΥΡΟΚΤ, ΜΑ55. Ό «'Εθνικός Κήρυξ> πωλεϊται υπό
τοδ αντιπρόσωπον μας κ. Π. Τσέτσα,
Μβτιΐπιαοΐί δίΙ
ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΠΩΛΗΣΕΟΝ
Πληθώρα εύκαιριών καθημερινώς καταχο)ροΰνται είς τάς
στήλας των «Πωλήσεων». Δέν μένουν καί πολύ. Καί τουτο δι¬
ότι μέγας άριθμός αναγνωστών μας μίαν πρός μίαν έξετάζουν
τάς άγγελίας ταύτας. Τό συμφέρον παντός άπαιτεί όπως αυται
μετά προσοχής αναγιντϋσκονται καθημερινώς. Σνχνάκις θά βρή¬
τε είς αυτάς έκεϊνο πού είς μάτην έζητούσατε, πάντοτε δέ είς
εύθηνοτέρας τιμάς.
Πραγματικώς θαυμασία πράγματα. ευρίσκει κανείς καί είς
άφαντάστους εύκαιρίας. Δέν μποροΰιιεν ν' αρχίσωμεν νά τα δ-
νομάζωμεν εν πρός εν. Τα διαφημιζόμενα ταυτα πράγματα δέν
είναι μόνον άπό την Νέαν "Υόρκην, άλλά άπό όλην την Α¬
μερικήν.
Άναγνώσατε τάς άγγελίας είς τόν
"ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΚλ"
Παρ<»-αλοΰνται οί κάΐωθι κύριοι, δπως διέλθονν των * Μτηχοϋ Κήρνκος>, δι' υπόθεσιν αφορώσαν αύτούζ προ
—τισης παίακαλοθνται οί γνωριζοντε την νέαν διεύθ
των Γραφείων τοδ
ήρνκος>, δι υπόθεσιν αφορώσαν αύτούζ προσωπικως.
—τισης παίακαλοθνται οί γνωριζοντες την νέαν διεύθυνσιν τινος έκ
^Ά.κατω άναΦ«0θμένων, δπως την άποστείλωσιν είς τά Γραφεια τού
* ί-^κοϋ Κήρνκος», Τμήμα Άγγελιών, 140 Υ. 261η 51., Ν. Υ.
1) ΕοοηοΓπβΙΐοδ, 267 ν. 33γι1 81., Ν. Υ. α»Υ.
2) ΟεοΓ^ε ΒΓΟΛνη, 2 ΥεδΙ 3Γά δι., Ν. Υ. Οΐτγ.
• ί Οεο. Κ3—Γ)3πϊ8, 938 —8ίη Ανε., Ν. Υ. Οιν.
«) Αΐεχ ΟοηΙβ, 295— 71η Ανε.. Ν. Υ. ΟΗγ.
8) Ν. ΖοτηΜηαίί, 10 Μαιϋδοη 81., Ν. Υ. α»7. /
β) ΚουβδεοΒ, οί Ηοιιυ55εο8 Οοίίεβ Οο. 229-231 Ρ3Λ Ηον, Ν.Υ.
7) ΰεΐπ. ΒεΤίΠδ, 384— 6«ι Ανε., Ν. Υ. Πίίγ.
β) ΡΓορπεΙθΓ Οπεηΐβΐ θΓοεεΓγ δίθΓβ, 531 ΒΓ03(1·νν·3γ, ΑβΙο-
"3, Ι.. Ι.
») Οί. Οβοτίτΐβαββ, ίοπυβΓΐ7 ντΐΐΐι Ηοΐβΐ Κοοββτβΐτ, 114»
ννβχηϊπβίοη 51., Βοδΐοη, Μβδδ.
10) ΟεοΓ8β ΒΓθΛνπ, 159 Ε. 291η 81.. Ν. Υ. Πίΐν.
11 Μρ. ΡβραάΌροιαΙοδ, ΡΓβδίιΙεηΐ, ΊΤιβ δοίβηΐίίίο
ιηβ ϋο., Ιπο.
12) Μ. Απ35ΐ35ΐοιι, 8412 ΙαηίθΓ 81., Ρΐιΐδηίηβ. ^. 1·
18) ΡΓορΓίεΙθΓ, ΟεοΓβε ΒεαιιΙγ Αοβάειπγ, 1547
Ν. Υ. ϋίίγ.
14) ϋο«1εο3ηεδ33 Αίίβπογ, 304 ν. 49Λ 51.. Ν. Υ. γ
15) ΡΓεδϊάεηΙ, θΓεεΙΐ ίε«8Γ8 8ηά ΑΗβ δοοίεΐγ, 15 ΥΥ. 761_
δί., Ν. Υ. Οίίγ.
1«) ΟννπεΓ, Οοαΐβ Ρβηΐιεΐΐεηίοη ΗβοοΓά1 ΟοΓρ'η, 834 —8151
δί., ΒΓθθΙίΙγη, Ν. Υ.
17) Ο-πθγ, ΗεΙΙεηίο νίΐΐβ, ΟΙϊβΓΐγ βπά Ηϊβη δΐΓεεΐδ, Μοηίί-
οβΐΐο, Ν. Υ.
18) ΡΓεβΗΐεηΙ, ΟΓεεκ—ΑτηεΓΐο&ο ϋβηιοοΓβίίο ΟΙιι1>, 294 Ρΐβπβ
δί., Νεν3Γΐι, Ν. Ι. ,
Επιστολαί ταχυδρομηθεϊσαι είς τάς ανω Λιευθννσεις έπεστράΐρηοαν
άπαράλτιπτοι. (27—3)
ΟΡΕΕΟΕ
ΒΑΟΚ Τ0 ϋΕΜΟΟΚΑΟΥ
ΒΥ Ρ. .). ΡΑΡΑ530ΤΕΚΙ0Υ
Μία ?ξοχος ίστορική έπισκόπησις της πολιτικής κα'ι πνευ-
ματικής ζωής τοΰ 'Ελληνικοϋ "Εθνους άπό των άρχαιοτάτίον
χρόνων μέχρι των καθ' ημάς. "Εκθεσις διαυγής καί άντικει-
μενική δλων των ίστορικών γεγονότατν της τελευταίας Πο-
λιτειακής μεταβολής, σύντομος ανάλυσις τοϋ έν ισχύϊ Πολι-
τεΰματος και παράθεσις τοϋ 'Αγγλικοΰ κειμένου τού νέου
'Ελληνικοϋ Συντάγματος. ^ ·
Δέν πρέπει νά λείψη άπό κανέν 'Ελληνικό σπίτι. Τό μεγα¬
λειτέρον δοήθημα διά τούς σπουδάζοντας είς Άμερικανικά
σχολειό 'Ελληνόπαιδας. Τό πολυτιμότερον δώρον πρός "Α¬
μερικανόν φίλον σας.
Τιμαιταιι νόν μόνον Δολλ. 3.ΟΟ
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ
140 τ¥Ε5Τ 2βΤΗ &Τ.,
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. τ.

«ΕβΥΙΚΟΙ ΚΗΡΥΞ* - ΚΥΡΤΑΚΗ . ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ ΐ»3«.
ΜΑ0Ι50Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ραρκ κονν
ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΡΓεχΐάβηι
Τβΐβρΐιοηβ:
8494.
ϋεβη ΑΙΓαηββ
νϊοβ
ΟϋΑΚΙΝΙΟθ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
--------Φ--------
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜιΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΎΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΆΣ
•Ή ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
Μ3&5Ο1Ί 81.316
Ι
ιοο ραβκ ηονν. Νενν γοηκ, ν. γ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΙΡΑί ΒΙΠΙ.ΒΙΝ0
Ε
Ι/Μ ΤΡΑΠΕΖΑ
^ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
_ ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝ.ΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΑΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝ ΤΛΠ0ΚΡ1ΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καΐ ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργοΰνταιι «όΐσαι αί τραπ*ζι-:ι·καιΙ εργα¬
σίαι, χάρις ά"έ είς το εύρύ δίκτυον των οποκΛταυ·
στη-μάτων καί άνταΜτθκριτών αυτής, ή Τράπεζαι
έξυιτηρετεΐ λίαν έ—ιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ5Τ ίτο
4 ίΟΝΡΟΝ νΥΑίί ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕβ'. ΥΙ1>Τ0Ζ ΕΝ ΚηΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
ΟΙ λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, εξυπηρετούντο! ΤΑΧΕΩΣ και ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καΐ δι' άλληλο-
γραφίας.
ίΙ'
ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΗ ΥΓΙΕΙΝΗ
Ο ΑΝΤΙΤΥΦΙΚΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ
Γό έμδόλίον ό^είλει νά σ^?η προτόντα. Έν πρώ¬
τοις, πρέτε: νά είναι ειδικόν, τούτ·
έστι νά :·>ρίσχεται είς σχέσιν στε
ν ήν μέ τα μικρόβιον πού προκαλϊ'
την ασθένειαν. Ο3τω τό ■άντιτ'.κρ'.·
Ι ν.άν έ,Αδόλιον δέν μπορεί νά προ
Ι ς.ολά?η ά*;ό την χολάραν. Δεύτερον
! τα αικρς>!:α τα όποία εΐσέ,ρχονται
είς την αύνθετν ενός έμδολίου πρέ-
' ~ε! νά κζταστσϋν άδλαιδή, τούΦ' δ-
σιν
χερ επί
Ι Άχχ άπ' εύθείας, είτε περ:
τες την ίογόνον ■δύναμιν μβχρι ση-
I
μ,είοο τοιούτου, ώστε νά μή παροικτ'-
' άζον πλέον κίνϊυνον. Τό άντ!Τ->φι
χδν έμδόλιον Β. α Ο. ΟΑΙ/ΜΕΤ-
ΊΈ είναι παράδειγμα τής ήλαττω-
;;ένης αυτής ίογόνον δυνάμεως. Ά-
τςοτελείτζ! άπό μικρόβια ίκανά νά
-ροκαλέτου^, τα όποία δμως, καλ-
λΐΐΐ-ν'θύιμ.ενα: υπό σνιν&ηκας τινάς τι
νάς κατήντησαν άδλαβή. Ούχ ήτ¬
τον διατηψοϋν την ίδιότητα νά επι
τα «μιηιτικ.ά μέσα τοΰ όρ-
ί καί νά έπιφίρθΰν έμφάνι-
ϋν τίνων ■δυναμένων νά άν-
χατά τής δράσεώς των
■έν πλήρει μολυ<Γματ!κ:- τητί. Ό Π οιστίρ ηκολούθησε την ίϊί'αν αρχήν είς νόσους, ώς ή ύίρο· Φίβία καί άλλαι άκόμη. Είς την περίπτωσιν τοό άντίτυ- φΐκοΰ έ;Αίολ'ασμο3 τα μικρόδια τοϋ τ>?οε:?ο3ς ςονεύονται άπ' εύθϊίας.
Οί σο$<ι οί όποϊοι μάς παρεσχον τάς καλνλιτέρας ΰπη:εσίας επί τοϋ πΐδίου αύτο3. ε?ναι ό Άγγλος^Σΐο "Αλμορτ) Ράιτ κ α ! οί Γε:αανοί ΚΟΓΓΕ καί ΡΡΕΡΡΕΚ. "'Γπ. πζρα'σκε^ασθέντα έα'δόλ'α έ-; σν 3ιά πρώτην φο:άν τω 18%. Τω 1898, Ράιτ ένέδο- λίαΐΐ 4.000 στρατιώτας είς τάς Ίνίίας. Κατά τέν πόλεμον τοϋΤράν- τδαπλ χιλ'.άίες στρατιωτών ένείολ'.- >.'
άλλά τα άποτε)^σ;ΐ.ατα βέν Υπήρ¬
ξαν τόσον «λ!» ίκανοποιητικά, όσον
έ'-ΐεπε, έπειίή τα έμιδόλια αύτά ή
β αν παρεσΛει>2σμένα είς θερμοκρα-
ς-ίαν πολί) όψηληΊ». Άπό το 190Ί
ό ά^τ!τι>?ιν.ός "έμ.δολιασμός έ
ο·6η (Τ'ονϊχώς είς τόν Βρει
στρατόν τίύν Ίνδιών καί _____
άποτελΐτΐι?τα έξαίρετα. Ό άντιτ>
φικος έμίολιασμός κατέστη ύ·~χρ··ι·
ωτικός Άς τόν Άμ:ρικανικόν στρα¬
τόν τώ 1910 κίί τόν Γαλλικόν τω
1914. "Οταν έέερράγη ό Παγκό-
σμ.·.ος ΙΙόλεμος, ή μέθοίος τοϋ άν-
-^ι5!κοΰ έμξολιασμοϋ ε^ιζσε «-
το'.ο δοίθμό τϊλειοποίήσεως, ώστε
τωρθίόθη νά έφαρμοσθτ] είς όλο.'ς
τοΰς στρατοί·ς καί αί περιπτώσει
ροειδοΰς; ί,πτϊρξαν λίαν σπάνιαι είς
τό μίτωπιν κατά τα τελβνταΐχ ε-
τη τοΰ κολε'μοΰ. Ή νόσος αυτή έ'-
παίξε σπο'^αίότατον ρόλον είς τούς
προηγουμένας πολέμους, άλλ' οχ;
ρόλον άποφασ'.στιχΛν, «πειδή έθέ-
ριζεν έξ :σου και τούς ίύο άντιπά-
λους στρατεύς.
Οί κάτωθι άρΐθμοί δίδουν ιδέαν
τινά της άξίας τοΰ έμιδολιασμοΰ έν
πολέμω. Ό τοφοειϊής κατά τόν έμ-
ούλιον πόλεμον είς τάς Ήν. Πο-
λ'.τείας επροκάλεσε 38.843 Οανά-
τοι·ς, ένύ κατά -ΐάν Παγκόσμιον
ΠόλεμΌ"; €ς>όνε·.>σε μόνον 158 ότ^-
ϊρας τώ 'ΑμερΓκανικοϋ Στρατόν.
'Ϋπελόγίσαν, ότι, εάν ή συχνότης
πειρπτώσεων τ^φοειδοϋς θά ήτο ή
ίύτή, κατά τόν Παγκόσμιον Πό¬
λεμον, 5τ:ως καί κατά τόν Έμφό
λίον, ή άσθένεια «ά ήρήθμει 62.694
ί)ύματα μϊτ»ξίι των Άμερικανών.
Είναι οεδκϊίον, ότι έπβημίαι τυφθ-
ε-.δοϋς άνίφάνησαν έδώ καϊ έκεϊ κα¬
τά τόν Παγκόσμιον Πόλεμον, άλ¬
λά έπ-ειδή οί περ'.σσότεροι άπο τοΰς
σ-.ρατ'ώτας ήσαν έμδολ!ασμ«νοι, αί
έπ·.?ημίαι αυται κατεστάληοΌν, προ-
τΌϋ λάδοον μεγάλην έκτασιν. Ή
διαι?ορά μεταξί» τής σι/χνότη-τος
των περιπτώσεων μεταιξύ των έμ
βίλιασθέντων στρατιωτών καί το3
μή έμ'βολΐαε'&έντος πληιθϋσμοΰ υπ-
ί,ΐζε τόσον οημαντί/,ή, ώστε δέν είνε
ΐτ'όν νά αρνηθή κανείς την αξί¬
αν τοΰ άντιτυφικοϋ έμιδολίασμοϋ^ίά
| νά αναφέρωμεν εν μόνον καράδειγ-
μα# είς μικράν πόλιν κατωκημένην
άπο στρατιώτας Γερμανοός εσημει¬
ώθησαν 1000 περίπ» περιπτώσείζ
τοφοείϊοίς μεταξύ τοϋ πληθ^σμβϋ,
ένω είς τούς στ;ατιώτας αί περι-
πτώσεΐς ϋπήρςαν σπάνίαι και με-
Άπό την Ρωσσο—Κινεζικήν ρήξιν τής "Απω Άνατολής. 'Ανω, Ρωσσι/*
ιππιχον εν πορεία. Κατω, Κινέζος ίππεύς. Ή κατάστασις όσημέοαι έ«{«
χυνεται και ώς ςραίνεται έπίκεινται σοβαρά γεγονότα είς Μαντσουρίαν.
τάς "ρα[Λμάς αύτάς, καί έλαβον μέ-
ρος είς Παγκόσμιον Πόλεμον, θά
έν&'^οΰνται βεβαίως «ιΐς τούς έμ-
'ιλΐασμούς είς τούς οποίος ΰπε-
,ήθησαν. Διά τούς άλλοις σημει-
ο>μεν, ότι ό άντιτυφικ,ός «μ.'δολια-
σμός έκτϊλείτα·ι σονήθ<Λς διά τρι¬ ών 6ποδορείων ένέσεων γενομένων μέ 3ιάλε!αμα μιάς έ)62ομά3«ς. Κά- 9ε ένεσις άποτελείται συνήΰως άπό έμίόλιον μικτόν περιέχον όχι μό*·/ον δακίλλονς τ*ροεί!3οί>ς, άλλ' έπίσης
πχρατοφοε^οϋς ^ονεομένονς. Ή άν-
τίίρβσις ήτις άχολοοθεΐ δέν είναι
δέ'ίαια ευχάριστος, άλλ' είνϊ! ί?
χείας δ!2ρ7.είας, ένφ ή ο^~® **;
τ'ογχανομένη άνοσία παρατϋνετϊ^5
,τ! ετη. Εάν λάδη τις ΰπ' Μ» ~Λ
/.ΐνίύνους τοϋ τοφοειδίΰς, μ»
:όραι κακο3ιατ)ετίας αί ό-οίΐι
οϊεΰουν τόν έμδολιασμόν,
μΐ'.ονέκττμα άμελητέον.
σχς ϊτνατόν νά γίνη ό «,
διά τοϋ -τόμ-ατος, όπότε λειτει
άντί5ρ·7σ!ς τής ιένέσεως. Δεν^Τ',
ρίζομεν άκέμη ποία έκ των Ι* «
των με«όϊων είναι προτιμο--"
Ε. ΕΡΤβΡΟΣ ΣΤΑΓΡΟ.
ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΑΔΣΣΗΣ
ΠΡΑΚΤ1ΚΗ
ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ
ΥΠΟ ΑΝΝΑ_____
νλί^ΓβΓη1Ον αύχ* ε1ν« μοναοιχός όδηγός διά την κατανόησιν τής£*
Μ?™β-νΎ**™1 ?°* ^ύματοΓτής Άγνλιχϋς γλώσσης· ^
αύτ«Γ^Α ·ηΎΟς' δχΐ μ6νον οιά τούς άρχαρίουΓοΙ όποϊοι ά^τ«»* *
1*^.1 ^^ί τναμματιχάς βάσε,ς επί των οποίων δύνανται νά οΐκο»^
μήσουν το λίΕιλόνιΛν τη» λιιλ .._ι * , · , . . - —^ηίί-ηνν μ«*
*' * ε><ητ ^^ί τναμματιχάς βάσε,ς επί των οπο λίΛβ2*»'"". άλλά καί οι' ίχείνοςυ όποίοι είναι Γοαμματτχή καί Σνντακτικόν τής μεταφραστικά κειμένων και »-■- . --. ;,. ^^,,ν.Λήν. Τό χοειάζονται δτ· "Ανον " Λ ί, αλλα καί οί ΕΓΓΡΑΜΜΑΤΟΙ. ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ «2.00. ! 4«οσταλδ Ο. Ο. Ώ., η ίμβάσατ» συμπληροί1!1 ΔΕΛΤΙΟΝ ΝΑΤ1ΟΝΑ^ ΗΕΒΑΙ_>
140 ν. 261η 51., Νβν ΥογΙ, Ν. Τ.
•Εσα>κλε£οτβς ««οίσχετί βολλ. 8.00, μέ την παράκλησιν 8«ο; Μ01
άποστείλτ,τε την «ΠΡΑΚΤΙΚΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΝ>
"Ονομα ....Λ...Λ.....................................■·
Διτύθννσις .,......., , ..........

«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
-3.Δ..Λ. Έϊ ΪΓ Ι ΖΚΙ Α.
το
Α Λ
_=»Ο:
Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ, ΤΑ ΜΠΑΝΙΑ ΤΟΥ, Γ ΑΚΡΟΠΑΛΙ ΤΟΥ
ΤΗΣ *■ ΚΑΤΙΝΑΣ ΑΡ.
ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ
λη?ο γ«4 μ«ν»· ΚΑβΙ.Γϋϊ
Γ'
-ι ίύ, τβΛβχβτβν, ύχάρχοϋν
' το5ς κολυμδητας. Κα-
;ωάχ' τάμχάνιαχοιό-ς
ν®-Λ-**Χι εισιτήρίθ. Καί τ ά
ίνα Αθηνών, Φαλήρου, Πε-.ραι-
χόσμο καλλωχισμενο,
ιωιχίνο, (λέ κοαστούμια της
,-αίας μόδας. Πόση χάίΐς
τε-
;χ>ο]ς ρ^
τϊνα ο! κυιρίες κΐι δεσπο:-
ό έ
^ ^5 τ ■ , , ,- ·, , ■ ■
των χά ι μ,ε της ομχρελλες των.
ια ίτ/χατα άτέχουν τα μχάνια
το; τταΟμΛν. Δεξιά γιιναικείεςΙ
.τ'νες, ΟΊΐστερά" άνδρικές. Καί1
3 κατορθώση κανείς νά χαρή τό
τήϊ'ό το, χαίρνει την κατίνα
Μ' μ-λοΰμ στή θάλασσα. Ώ-
:ς. γ.α3α,ρές καμχίνες, εύρύχω-
,ι ί'ί ^χή^^ Π άχλώνονται στή
».κϊα. Καί αυτή την ώρα είνα:
ο:ε άλ;μαντη, όλοκάθαρη, -γα-
. Κ/ι ό ή'λ'.ος ρίχνει τής ά-
;νες τ<υ κα-,ΐτ'./.ές αυτήν την ώ- ι. άλλά ιτοίς-ς τής λογαριάζβι!] ατάτης ο.ροσερός-3ροσε£0ς, τής ιΪ6τε:ων:ι. Καί τραδοΰν οί νε- (ΐέσα, δαθε'.ά στή θάλασσα, Λ·»α. μχλέ σκο^φάχια ύ.τ. ρόχ:ωτ.α κουστούμια τού μχάνιο Ι,ο·α, ·;έλοια καί φωνές καί τί- άλλο ίέν άκούϊΐ κανείς. Καί το άλλο μέρος οί κολυμδητα: ;ζθΛ τί) τόχι μέ^α στή θάλασσα· | ι! νά τώρα ολίγο στό βςτθος, %«- ·'.ο3> μ.3ζά άνίρες καί γυναίκες,
; θα τρωτοχεράση τόν άλλον.
|καος άρ7^τός στήν έξιέδρα τοΰ,
λτκω -ταιρακολουθεί αύτό τό θε- [
λ Γ:ατί μετα^ύ των άνδρΐκών |
ΤΛα-χεκυν λουτρόν είναι ή έξέ- [
Ρ* Είς απόστασιν άρκετήν άχό'
|ί; ?λ2τ:'ας στηριγμ,ένη σέ σ:δε-Ι
^ς στύλοος, τετρά-ί·ωνη μέ κα-
η~ζ >ρω, είναι ενας ^7,'μ.λ-
"ς=_!χατος. Πόσες δόξες κα:
?»/ ! έχιδιδάσεις καί άχοδι-
*6:ξ ;ω^έχισή[ΐων, τό χλείστον.
χ:ϊ εγίνοντο.
^ τωρα άκόμη οσάκις ξενα
Αεμ'χα χροσορμίζονται είς τό Φά-
'"""> 5: έχίσημοι άχό έκεϊ έχ'.δ'.-
"«'■ χαί άχσδιδάζονται. Καί
5λα τα χλοία τα μεγάλα τα φέρον-1
τα τα κοχάδια των χεριηγητών χοΰ
ερ,γονται νά χροστυνήσουν τα άρ-
χαϊν μεγαλεία, <ττο Φάληρο άράζοον κο-ί στήν έςέίρα θά χρωτοδγόΰν. Ώραίες κομψές δαρκοδλες σέ σχή- (ΐατα διάφορα χεριμά»ο;ν όσθ!>ς 6έ·
λίυν νά ΖΛμουν μιά *όλτα στή θά¬
λασσα. Καί είναι ΐολλοί χοίι τρα-
6οΰν και οί ίδιοι κ^ΰχί, χοΰ θά κά-
>ντ) τή δόλτα τοος ίίχλα στής νβ-
ράιϊες. Το σκοοφάκι μο^, σέ χαρα-
καλώς Πο^α καλά, ίεσχοινίς· νά.
-άρτε το· καί ενα χέταγμα μακρυά.
είναι τό χάρτε το- ά! όχι! σταθήτί,
6ά σάς τό ίώσω «γώ. Καί σ' Ινα
λεχτο δ ^.ωχηλάτης μεταιδάλλεται
σέ κολ^μδητή, μ' Ινα μαΰρο μχα-
νιερό, άφήνεί τα κοοχιά κα'ι 6ουτα
στή Θάλαίτσα, γΐά νά δώση τό σκο>
ράκι τοΰ μχάνιοο στή "δΐ—Όΐνί?α.
Αύτό γίνετα: στή τ>άλασσα· φαίνε-
τα·, χώς κΓ αύτη (Γίμφωνεί σ' αύτά,
γιατί ουτε μιά ρυτίδα δέν την ένο-
•/λε*.
"Ρξαφνα ενα τόχι λαστιχένιο με-
γάλο τού μεταχε'ρίζσ/ται γιά τό
χα·γνί3' της θαλάσσας τό νΆΤ-
ΕΒ ΡΟ^Ο, τολυ άγαχητό στοίις
κολ'^λδητάς τοΰ Φαλήρο^, τό στέλ-
νει τό σκο^φά^ι.ι στά δαθειά. Τόκα-
κόμπφο χά«ι νά κάνη ·σκντροφιά στή
υο-ρίδα τοΰ Φαλήρο7. 'Αρχίζει τοτε
ενα τρελλό -αιγνίδι χοΰ σνγκεν-
τρώνει τοίις χερισσότερθ!>ς κολυμ-
βητάς καί κολομ·6ττ)τριες. Νά χαί
οί δαοκοΰλες των ομιλών των έρε
των. Κάτω έκεΐ στήν άμμουδ(ά ε¬
να κομψό κτίριο, μέ ύε^άντα γύρω,
είναι τοΰ όμίλου των έρετών. 'Ω-
ραίες δαρκοΰλες. κομψότατες, έ-
λαφρότατες γιά λεμίοίρομίες, μέ
κωχηλάτας χάλκινα άγάλματχζων-
τανά μέ 4—5—6 σεφές κουχιών.
διασχέζουν σάν σαΐτες τα γαλανά
νερά" καί η κίνησις γίνεται μεγα-
λητέρα τάς Κορΐακας. 'Αγώνβς,
)νεμδο2ρομ:αι, κολυμδητικ·η, σοχνά
γίνοντα! κάτω στό Φάληρο. Καί
δταν τύχη νά-είναι ξ:να χολεμικά
η καί τα δικά μας, γινεται^ χει-
σματώ-δης ό λεμίοδρομΐκος αγών
τό χληίθος όλο χεριμένει άνυχόμονο
τόν νικητήν. Σ«^χνότατοι δμως είνε
ο! κολι>μδι—ικοί. Δέν είναι σχάνιο
■/.αί τόν χΐ'.μώνα μέ την ώραία λια-
νάϊα των ημερών τοΰ Ίανοοαρίοο.
τα μέλη αΰτά των έρετών νά δια-
σνίζονν ήμίγυμνα με τής δαρκοΰ-
λες των τα ησνχα νερά τής Θαλάσ¬
σας τού Φαλήρου.
Ό πρώην Κυδερνήτης Νέας Υόρκης,
τρός τού
Τσάρλες Οΰΐττμαν, μετά τής θυγα-
"Ο?ι6.
^*^ < <Κ^ * >λ /·> '
«(
ΛΛ "Κ
·?ς Μασσαχουσ
°ϊς' η ο:τοία έορτάζει
χουσέττης, γνωστόν ώ; πρωην θερινη πόλις α- «
άζει την τριακοστήν επέτειον τής ιδρύσεως της.
ιλο^ίνιΊΑιιπην ΐϊ>/ο ό Ούάσιγχτων και Λατραγκτ μ
Ένώ οώτά γίνονται στήν Θάλατ-
σα, Ιξω στήν χλατεία, στό ΰχό-^ί'.ο
χαίΐει ή μο-σ'.κή άχό τάς 11—1.
"Ολο: οί μουοΊΧοί. ντομένοι νχατι-
χα χαίζο^ν ώραία κομμάτια ξένα κι'
Έλληνικά. Ένας κήχος καταχρά-
σ:νος στολίζει τό μέρος έκεΐ. δρο-
σιά μεθ-ΐττ'χή άχό τα άρώματα των
νυριών χο> (ηναγωνίζοντα! μέ τό
άρωαα τής θαλάσσας καί τοΰ ο3-
ζου, γιατί αύτές τής χρωινές ώ-
ρες κυριαρχεί τό οδζο. Αγών γΐά
τοΰς άργ/πορησαντας ή εϋρεσις ε¬
νός τραχεζιοΰ ή μιάς καρέκλας,
γ(ίτ: όλοι συνωθούνται κάτω στο
!<χόγ:(ο -/.αί αναλόγως τοΰ κόσμοο είναι μικρόν κουτσομχολιο 2έ ε>νε
τό μόνο Οεμα' μά είναι εΰχάοιστο,
γιατί στρέ^εται δλο στο γύρω κ>
ΐμον Σ' άρέσει τό κουστοΰμι αύτ&:
τοΰ κυρίον, ναί, μά ή γραΐάτα το^
δέν είναι ναλοδεμ«νη, ή αυτή τ;
τουαλέτα αυτής της καρίας; ώραία·
μ α τό καχέλλο της είνα; ολίγο μΐ-
γάλο. Καί σ' αυτόν τόν τόνον έξα-
κολο>θεϊ ή όμιλία καί χερνί ό και-
ρός. Κα· τα τραίνα έξοοωλθοθοΰν
νά ξεφορτώνοον τα μ^ρωμένο φορ-
τίον των.
Όλη ή χαραλία τοΰ Φαλήρου
άχό τοΰ Οεάτρου μεχρι τοΰ Άκτα'.-
ου γεμάτη κόσμο, χού κάνει τόν χε·
ρίχατό τού, χαρ'.εντίζεται, γελί
δ'.ασκεδάζει μέ τούς λουομένους. Ά-
τ;ό έκεί ά:νίζει ή άμμοοδιά χοίι χρο-
χωρεϊ αέχρ·, τοΰ Παλαιοΰ Φαλή-
ρ^. Και δλέχει -χ,ανείς οίκογένειες
όλόκληρες μέ τα γαγητά τους, με
τα άμάξια το^ς τα φορτηγά, (αν
καί αΰτά, -,ώρα, σχεδόν, τα άντ;-
χατε'στησε τέ αυτοκίνητον)-νά κά-
στήν αμμο καί νά κολομχοΰν
μέ τα άλογά τους στή Θάλασσα.
"Ιχχο'. καί ίχχείς χαίζουν μέ την
θάλασσαν >.αί τόν ήλ·.ο ώρες όλ3-
κληρες· άλλά σιγά-σιγά, θά έ/.λ:ί
ψτ καί ίΰτό γιατί οί διάφοραι έχι-
νειρηματίαι έννοοΰν νά έχμεταλλεύ-
ωνται τό χάν. Καί έκεί —οί» δλέχε:
ν.ανείς την μιά '^ί^Λ αδ«·.ο τό μέρος
σέ μ>ά έδοομάδα τραχέζια καί κα-
ρέκλες κ αί με'ζιίϊες καί μχ&ρα. Τό
ί?·ο συνίδη καί μέ τό άλλο μέρΌς
τοΰ Φαλήρου, τό χρός την Κα-
στέλλα, ένφ χρό ολίγων έτών ήτο
ί; γαοά. τό χύλισαα, το χαίγνίδι τώ
χαϋδ'.ων στην αμμο, το κολυμίηυα
των. Έϊίως τής 6ρ*3ονές ώρ-ες. τώ¬
ρα όλο μχύρα καί τραχέζια· χοΰ Άαί
χου κανένα κενόν -διά τα δίκτοα των
ψαράίων χού τραδοΰν άχό την Θά
λασσα, γιατί στό Φάληρο έξακΐ-
λο^εί το ψάρε·ομα μέ δίκτυα κα'
-ράτες. Κα! είναι Θτομάσιο νά €λέ-
7ϊ> κανείς τούς ψαράδες χοσο ρ,Λαί-
κά τεαδοΰν τα δίκτυα κα: μέ τί λα
χτάρα χαρατηροΰν γιά νά ίδουν τί
έχιασαν. Καί ό κόομος γύρω τ.
νά
Ό νεος σταθμός τοΰ Φαληο«;
υρύχοιρος, εύρωχαικώτατος χροσ-
τίτϊ'. κάτι το νέον είς τή^ όλην ό¬
ψιν τοΰ Νέοο ΦαλήΊρου. Τα δοΐι
μεγάλα ςενοδοχεϊά τι>^, ή «ρ^σιν.ή
το> καλλινή. ή χλατείά τού, τό κα-
6'.στο3ν ?να άχό τα κέντρα της κα·
)οκα:ρινής ϊχοχης Αθηνών—Πε'-
'.ώς. Καί ετσι χερνά το τ,αλο-
.£> στήν 'Εί^λάϊα μας. Πρέχει
γιά νά τα ΐίη κανείς δλα οώτά -έ".ά
ν ά τα νώ
Η "ΟΔΥΣΣΕΙΑ" 9!
έστω καί μιά οκά μαρίδα σχαρτα-
ρ;στή χού μυρίζει θάλασσα, πατείς
με πατώ σε, σάν τελειώση τό τρά-
δηγμα. Λίγοι δμως είναι έκείνοι
χολ θά φάνε, γιατί είναι μόλις ί
εως 5 όκάίες. Άλλά είναι τόσν>
νίστ'.μη χαί μέ την ρετσίνα έκε
μέσα στή θάλασσα, τηγανιτη, μυ-
ρωδάτη, χοϋ άξίζει νά χά
/ ·'νο κανείς.
"Αλλη ?!0(σκέ3ασις στό Φάληρο
έκτός άχο την Θάλασσα είναι καΐ
τό χοδηλατοδρόμιον. "Ενα
κτίριο, χαμτ,λό, εκείθεν τοΰ σταθμοΰ
χρησιμεΰον γ:ά χοδηλατικοίις α¬
γώνας άλλοτε, τώρα μόνοόΓγία +-
γώνας φοΰτ-μχώλ χίησιμοχο'.είταΐ.
Άχό τό χρω^ εως τδ διράβυ, κάθε
Κύριακή κα? έορτή γεμάτο κόσμο,
-οί» χαί ακολοΐ>θεί μέ όλον τόν ήλιο
τα άγωνίσματα των δ-.αφόρων όμ;-
)χιν. γιατί καί οί "Ελλην-ες τώοα
έχιδίδονται χολύ σ' αύτά, καί πολ¬
λάκις ένίκησαν άλλας ^νας όμ«-
δας άγωνιστών.
Μόνον τό θέατρον ίκλεισε γ'*
τάντα τάς πΛας τού. Κα^^είς θί^-
σος δέν χαί'ζει χλέον, ένω είναι κομ-
ψότατον, άρ/.ετά εύρύχωρον γιά Ι¬
να κόσμον ·Λαλοκαιρινόν, δίότ: είναι,
λέγουν, έτοιμόρροχον. Έν τούτοις,
μέσα στά δωμάτ'.α κάδηντα; χρό
χολλοΰ χλείστοι xρόσφ^γες.
Ό Βικτωρ Μπεράρ, ό διάσηαος
με/ετητής τοΰ "Ομήρου, έκαμε τελευ¬
ταίως διάλεξιν ενώπιον τής Ανωτέ¬
ρας Σχολής τοΰ Πολεμικον Ναυτι¬
κόν τής Γαλλίας επί τής Όδυσσείας
«ώ; ναυτικοϋ όδηγοΰϊ. Ό κ. Μπε-
θάρ μέ τό κείμενον τής Όδυσσείας
είς τάς χείρας τού καί διά προδολής
ςρίοτεινών είκόνων απέδειξεν, ότι «1
άφηγήσεις τοΰ "Ομήρου άνταποκρί-
νονται.πρός την πραγματικότητα.
«Αί περιγραφα'ι τής Όδυσσείας, εί
πεν, είνε τόσον πισταί παραστάσεις
των μερών τής Μεσογείου, ώστε μό¬
νον προ; τούς όδηγούς τής ναυτιλίας,
τού; όποίους εχομεν σήμερον έν χρή¬
σει, δύνανται νά παραβληθοΰν.» Ό
ύ.τονργός των Νατπικων έ|ίρεν έπί-
σης τό όμηρι*Λν έργον άπό ναυτικής
απόψεως.
Η
Διαβαίνει, μέ Θωρεϊ_ καί πςί
καί δέν καλησπερίζει'
Μίαν 5}νλη, μ' είπαν, άγαπά,
κ' εμέ—δέν μέ γνωρίζει'
Χαρά 'ςτην, ποΰ τόν καρτερςΐ'
κι' δποια τόν καμαρώση
νά μην τό κλάψη μιά ι»""1 -~
νά >■■"·
Α/ ΙΜ
II.
Α.0.^·, ■■
Καλά' Δέν ταίς ζηλεύω'...
Τώρα τόν νού μου κννηγώ,
καί δέν τόν πρεμαξεύω.
Κι' αν 'πηγε 'κείνος 'ςτό κα)ό
κι' αν μ' εχει λησμονήσει,
τόν Πλάστη 'γώ παρακαλώ
νά τοΰ τό συγχωρήση.
"Αμοιρη κόρη καί φτωχη
πώς νά τοΰ γίνω ταϊρι;
Μιαλλη τόν εκαμ' ευτυχή
μ' ινα γεματο χέρι.
Τώ μόνο ιιιά καρδιά πιστή
εί χά νά τόν χαρίσω.
Τώρα ραγίσθηκε κι' αυτή—
Πάρ' μου την, Πλάστη πίσω'
Γ. Μ. ΒΙΖΥΗΝΌΣ:
Ή Κινεζική οννοικία τής Νέας Υόρκης, ο-ιου πο'/.αχι; λαμβάνουν χώραν
οί «Κινεζικοί πόλεμοι των Τόγκ*. Εί·ρίσκ(ται .ιαρά την πλατείαν Τσά«αα,

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΓ ΑΝΑ ΤΑ! ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
Έγκατέλειψε την οικογενειακήν έστίαν χάριν τής έ-
ρωμένης τού και τη.....έγκρεαει τής συζύγου τού!
άλλα κατεδιώχθη ά«ό τους έξαδέλφους της.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 12 Αύγού-,μερική.» „ Τ , ,
αττοο.— Περ! την 8ην εσπερινήν) ΧΌές* δμως ήλθον έκ Δράμας
τής χθές παρά την πλατείαν τοΰ πρός ανεύρεσιν τοΰ ζεύγους καί πά-·
Λευκοΰ Πύργου καί -πλησίον ακρι¬
βώς τοΰ έστιατορίου «Λούκθολλος»
συνέβησαν έπε'.σόδια, τα όχοία προε¬
κάλεσαν μεγάλην κοσμοσ,,ρροήν καί
επέμβασιν τής* άστυνομίας. Έκ των
σχετικών άνακρίσεων εξηκριβώθη
τέλος ότι επρόκειτο περ! άπαγωγής
μιάς δεκαοκταέτιδος κόρης έκ Κα¬
βάλλας άπο Ινα υπανδρον καπνερ-
γάτην
ράΐΌσιν τοΰ Βαλσαμίδη είς τάς α¬
στυνομικάς αρχάς οί δύο έξάδελφοί
τής άπαχθείσης Β. καί Γ. Μάκογ-
λου. Ούτοι μετέβησαν είς τό τμήμα
τής καταδιώξεως, δπου έν τώ με-
ταξΰ είχε ληφθή τηλεγραφικήν έν-
τολη περί σολλήψεως τοΰ ζεύγους
των άλληλοαπαχθέντων.
Τό κρησφύγετο τοΰ ζΐύγους, ήτο
άγνωστον, δτι χθές περί ώραν 8ην
Τό ζεΰγος είχεν άλληλοαπαχθή μ. μ. τό ζεΰγος εξήλθε είς περίπα-
κατόπιν παραφορου ερωτος, προ τρι¬
ήμερον έκ Καδάλλας. Ό άπαγω-
γεύς όνομάζεται Β. Βαλσαμίδης «-
των 33 καί είνα! άρχιεργάτης τοΰ
καπνεργοστασίου Πετρίδου. Ή κό¬
ρη όνομάζεται Ε&ϊοκία Δανιηλάκη
είναι έτών 18 καί ειργάζετο είς τδ
αύτό καπνεργοστάσιον μέ τόν Βαλ-
σαμίδην.
Μολονότι ό τελευταίας ήτο Ιγ-
τον είς τόν Λεοκόν Πύργον.
Κατά σύμπτωσιν οί δύο έκ Δρά¬
μας έςάϊελφοί εκάθηντο είς εν έκ
των καφενειον τοΰ κέντρου κα·ί μό-
λ;ς εί3-ον τοΰς δύο έραστάς ώρμηταν
εναντίον των καλούντες κ»! τόν άλ¬
λον κόσμον νά τούς βοηθήση. Επη¬
κολούθησε συνάθροισις πλήθους καί
σύγχυσις, τέλο; δέ κατέφτ)—εν ίσχο-
ρά δύναμις τοΰ Γ'. αστυνομικον τμή-
δύο τέκνων, μετα- μ3τος, ή όποία διέλυσε τούς περιέρ-
γαμος και
ξΰ των δύο ανεπτύχθη σφσδρότατον
αίσθημα, τό οποίον καί δέν ήργησε
νά καταλήξη είς άπαγωγήν, ήτις
ΰπηγορεύθη υπό τής άναγκης νά δο¬
θή εν τέλος είς την υπόθεσιν, έπει- ]
γο«ς καί εκάλεσε τό ζεΰγος καί ι
τοΰς έξαδέλφους νά ελ·Θουν είς το
τμήμα.
Έκεί τα πράγματα άπεσαφηνί-
σθησαν πλήρως καί ό Βαλσαμίδης
δή οί γονείς τής κόρης μαθόντες έκρατήθη, διά τόν λόγον Οτι κατά
τάς σχέσεις της μέ τόν Βαλσαμί- την εϊκοσιτετράωρον <έν Οεσσαλο- δην ηρχισαν νά την πιεζουν νά τάς νίκη παιραμονήν τού δΐέφθειρε την διακόψη, συγχρόνως, δέ την ύπέδα- νέαν. Άνω άριστερφ, ή έν Κλήβε/.αντ ύψηλή έξέδοα των Έλλανοδικών τοϋ άεροπορικοΰ αγώνος. Δεξιςί, άεροπλ.άνα τί Άμερικανικοΰ ναΐττικοΰ. Κάτω, άριστερτί, ομάς άεροπόρων μέ την "Ελινωρ Σμίθ, νεαρόν άεροπόρον έκ Νέας Ύόι κης υπο τό βέλος. Δεξιςί, τό νέον μετάλλινον άερόστατον τοϋ Αμερικανικόν ναυττκοΰ, ποοσγειούμενον κατόπιν πΐι σεως έκ Ντητρόϊτ. ΤΟΥ ΕΡΩΤΟΣ λάν είς μυρίους σμούς. όσους έξευτελι- Προχθές την νύκτα ή κόρη ε¬ ξήλθε μυστικά άπο την οικίαν της ..χ,ϊι μετέβη πρός συνάντησιν τοΰ έ- "^^-««ς. Τό ζεΰγος μέσω Δρά- "χλονίκην, κατα- ^τ- Ά- Τέ ωραίον είναι ότι ή Ευδοξία άνκκρινομένη κατέθεσεν ότι εδέχθη ν' άπαχθη*άπό τόν Βαλσαμίδην, ά- φοΰ προηγουμένως έλαβε την συγ- κατάθεσιν τής... συζύγου τού Πλου- μιστής! Τό ζεΰγο; των άλληλοαπαχθέν¬ των θ' αποσταλή είς Καδάλλαν. πλατείαν τοΰ παρεχ,κλησίου, Ιτμ αίδεσ. παπά-Σωτήριος κάμνει Ιίι σιν υπέρ των άπανταχοϋ Λβί« ς άΐϊαγωγή είς Κατΐτορίαν.— Έν χορδαΐς και τυμπάνοις! ΘΕΣΣ)ΝΙΚΗ, 10 Αύγούστου.- Άγγέλλεται έκ Καστορίας μία λί¬ αν πρωτΟΓοπος μετά...μο·οσικής χτ- αγωγή, ήτις Ιλα>δε χώραν έκεί την
νύκτα τής 6ης τρέχοντος υπό είδνλ-
λίακάς πραγματικώς συνθήκας.
Ό Ηλίας Νικίδης, ε'νας φιλθ-
πρόοδος νέος τής Καστορίας, συνή-
ψε πρό ολίγων μηνών ερωτικάς
σχέσεις μετά τής συμπατριωτίσσης
τοϋ Λιλής Λ... καί άποφασίσας νά
«φερθή σάν άνδραςρ) παρουσιάσθη
είς τους γονείς της κ«ί την εζήτη¬
σεν είς γάμον.
Οί γονείς τόν παρεκάλεσαν νά
περάση όστερχ άπο ολίγας
διά νά τοΰ δώσον απάντησιν.
'Εκείνος μετ1 ολίγας ημέρας επ¬
ανήλθε πράγματι, άλλ' οί γονείς
τής κόρης, —ιοποΰντες, φαίνεται, νά
μή τοΰ δώσουν την χείρα τής. κόρης
των, τοΰ εζήτησαν καί άλλην άναδο-
λήν. Ό νέος άνύποπτος ανέμενε, ότε
αιφνιδίως -έπληροφορείτο ότι οί γο
νείς τής άγαπημένης τού ήρχοντο
είς διαπραγματεύσεις μέ κάχοιον
πλούσιον νέον τού χωρίου διά νά την
ό
κιθάρες και μανδο-
λίνα.
'Εν τη άπελπισία τού ό νέος ε¬
φρόντισε νά συναντήη) την αγαπη¬
μένην τού κρυφίως διά νά συζητή-
σουν περί τοΰ πρακτέο^. Ή σ.τνάν-
τησις έπετεύχβη, κατ' αύτην δέ ε¬
λήφθη απόφασις όπως άλληλοαπα-
χθοΰν. Το έφαρμοσθέν σχέδιον επέ¬
τυχε πληρέστατα χάρις είς την συμ¬
μετοχήν μερικών καλών φίλων.
Καί την νύκτα τής 6 Αύγούστου
ενας όμιλος νεαρών μέ κιθάρες καί
μανδολίνατ έφθασεν υπό τα παρά-
§»ρ2 «έκείνης)) καί ήρχισε νά^ παίζη
διάφορες ρωμάντζες. Ή Λ'.λή γνω-
οιζοοσ» ΤΙ έσήμαιινεν ή έζίσΛεψις
ΕΙΣ ΤΟ
Φόνος νεαρας άοιδοΰ. —
τα μαχαιριές.
έκείνη των κανταδόρων καί επωφε¬
λουμένη τοΰ θορύδου τής μο^σ-.κής,
κατήλθεν έκ τοϋ δωματίου είς την
αύλήν, ήνοιξε την θύραν καί ευρέθη
είς τον δρόμον, δπου την ανέμενεν
ό Νικίδης. Είς απόστασιν δεκάδος
βημάτων περίπου ανέμενεν εν αυτο¬
κίνητον μέ 'έσΰεσμένους φανούς καί
τό ζεΰγος έσπευσε νά αναχωρήση
μέ αύτό, ένώ οί κανταδόροι διακό-
ψαντες τής σερενάττες—έφ' δσον'»< οεν υχηρχε λογος να τας εξακολου- χ- £ηι%[3<: τη;. Μετά τοΰ θησουν—εισήλθον εις ίνα άλλο αύ- τοκίνητο καί ηκολούθησαν το πρώ¬ τον διά νά χροσφέρουν τάς βοη¬ θείας των, αν παρίστατο άνάγκη. Ό έρως ί>«ό καταδίωξιν
Δυστυχώς δμως, άπο τής πρώ-
της στιγμής ή άπαγωγή εγένετο
άντιληπτή. Είς μίαν στιγμήν όλό-
κληρος ή συνοικία έκείνη τής κω-
ΑΘΗΝΑΙ, 12 Αύγούστου. —Ε¬
γνώσθη έξ Αγρινίου ότι έξετυλί-
χθη έκεί άγρ'.ον ξρφχΛ, Οϋμα τοΰ ο-
ποίου 'ύπήρξεν ή νεαρά άοιδός Σοφία
Άγγελοπούλου πληγείσα ΰανασίμως
επτάκις διά μαχαίρας υπο τής πρό¬
σφυγος Μαρίας χήρας. Δημητρίου
Γιοβρίνη, ώρίμου την ηλικίαν.
Κατά τάς δΐίίϊΐδασθείσας εκεί¬
θεν πληροφορίας τό εγκλημα όπερ
άνεστάτωσε καί κατασυνεκίνησεν ο¬
λόκληρον την πόλι; έξετυλίχ6η υπό
τάς άκολούθους συνθήκας.
Ή πρόσφυξ Μαρία χήρα Δημή¬
τριος Γιοδρίνη έγκατεστημένη πρό
χρόνων είς τό 'Αγρίνιον καί ύπο-
;ό πλήγμα νά στερηθή τοϋ
της περιεπλεχθη ε»ίς τα δί-
ένός νέου τοΰ όποίου τό όνομα
διαμένοντος άπέναντι
τάς διαθέσε:ς τής πρόσφυγος προε-
φυλάσσετο νά έξέλθΐ). Λόγω τού-
I
τού ή Μαρία εσπευσεν ή ιδία νά την
| σοναντήση καί την τ^ήντησε επί ι ών μας καί έν γένει Έλληνων
Ι τέλους είς την οικίαν της. ] Μ&τά τό πέρας τοΰ άγιασμοδ ετρι
1 Χωρίς νά τήβ είπη λέξιν, κρα-|ξ;ν δλοΐ υπό τα παχύσκία δένδρ.
'δαίνουσα την μάχαιραν είς την δέ-1 δπου ιτροσεφέρθησαν άναψ;κτικα η
ξ-.άν χείρα τής <;πετέβη μετά έξάλ-1 τής 'Εκκλησιαστικής Έπιτροπης λου λύσσης κα! τής κατέφερεν έπτά -----.........ι. εν δλω τραύματζ είς διάφορα μέ- Κοινωνικα Ή Κα Κων)νιά Δημ. Τσίγ*<κ ά τούτου ό οποίος τής ΰπέσχετο γάμον διετέλεσεν είς σχέσις άρκετρν χρό¬ νον ή άτοχής χήρα. Άλλ' ό νέος εσχάτως ήρχισε νά δεΐκνύη ψυχρ&- τητα είς την Μαρίαν την οποίαν έ- πεσκεπτετο κατ' άραιά δίαστήματα. Ή Μαρία ύποπτευ&είσα την δια- γωγήν αύτην τοΰ νέου, τόν παρηκο¬ λούθει, εως ότου αντελήφθη ίδίοις ( ) ρη τοΰ σώματός της. Ιετεκεν αΐσίως θυγάτριον. ^( Είς τάς σπαρακτικάς κραυγάς-) —Αφίχθησαν ενταύθα έξ 'Αμερι τής άοιδοΰ έσπευσαν επί τόπου οί κης οί συγχώρ'.οί μας κ· *■ ^"αν γείτονες καί τα άστυνομικά όργανα | Οίχονόμου, Κωνστ. Τζοδάρας χ»1 καί εύρον αύτην πλέο;σαν είς το | Άπόσ.'Παρούσης, τοΰς όποίοϋς «ι ■>»"» της χαί μή παρέχουσαι έλπίδα Ι «πεδέχθημεν μετά χα?ά?·
ρίας λόγω των καιρίαν της Μετά χα?ά? έπλη
σωτηρ',ας λόγφ των καΐρίων της
τραυμβτων.
Μετ'
—Μετά Λ , .
μέν την προαγωγην των βν τφ^
τό τραγικον ίαείων Φιλίατών ύπηρετουντων '
Οΰμ* ύπέκυψεν είς το μοιραίον. Ή| χωρίων μας κ. κ. Φωτιου Ο«ον»|
καί ό-
οο καί
Δημ.
ανωτέρ
δηγηθείσα ενώπιον τής αρμοδίας άρ- τούς όπθϊ'οος χαί ευχόμεθα χαι
χής ώμολόγησε την πράξιν της καί -·-'■-----
εδήλωσεν ότι 'δέν είναι μετανοημέ-
νη διά τό εγκλημά της διότι ήθελε
—Μεγάλη κίνησις ι
διά τάς προσεχείς εκλογάς
νά απαλλάξη άπό πρθσώποο τής γής [ 10ης Αύγούστου, τής ί
την αντιζηλόν της
ΕΚ
Πώς έωρτάοβη ή έορτή
ΐΧ Πή Ήί
η ρ
Προφήτου Ήλία
εές τό Βαβούριον.
ΦΙΛΙΑΤΑΙΣ, Ιούλιος, 1929.-
Το φετβΐνό πανηγδρι τοϋ" προφή-
τού Ήλία γιωρτάστ)η»ε κρύα καί
εφέτος. ^ Ο κοσρ,ος χερίμενε την
μ-ερα αυτή με ιδιαιτέρα λαχταρα,
πρός καταδίωξιν τοΰ έρωτΐκοΰ ζεύ-1
γο^ς ετράπη ολόκληρον καταϋιωχτι-
κον α·ποσπασμα.
'Εν τφ μεταξύ την ιδίαν νύκτα
τό ζεΰγος κατέφυγεν είς Σόροβιτς,
δπου καί ■επέρασε την πρώτην έρω-
τήση τήν^άθίδόν καί νά την φονεύση
έχίίκουμένη ο5τω τό προδοθέν α'-
σθημά της. Καί έπέστη τ>ντως ή
μοιραία στιγμή
μοιραία στιγμή.
τικήν τοι>
έ
σκοποΰν
ή $ρ ς
την επομένην τελέση τοΰς γάμοος
έρω- , ^^ Χ ημ
δπως,μενγ;ν. ^ «Τ*λτΐι»τ«ην απόφασιν
άμοος ΖΙΤ^^Γΐί^Ύ^
τού.
Δί>στυχώς δμως ή πρωία τούς,
έπεφύλασσε έκτλήξεις. Το έρω-'
τικόν κρησφύγετον ανεκαλύφθη υπο
χα;ραν, άλλά δέν συνείη νά την σΰ-
φαίνεται
τού
ΰ άποσπασματος καί την πρωΐαν ] κατευθυνθή είς την θεσσαλονίκην.
5(1* (31 /ΙΜΤΙΙΑΛι *>£ί. ΜΑ#ΙΙ|1 τ^φ * ^· ΐ«»ιΙ . Α 11 ί./· —α. ^. !&.. » ^_ _ * _ ~ _ Λ
α™ πρωί. Ή μ,ικρή καμ-
πάν» τοϋ "Αη-Άΐα «ού ευρίσκεται
στοίις πρόποδαςι της Στσιγάρας,
χτυπ5 χαρμόσυνα. Οί ήχοί της άν-
τιλαλοΰν στά γύρω υψώματα καί
συναντώντα! μέ το γλυκύ κελάιδι-
μα των πουλίών.
Οί εύλαδείς προσκυνη,ταί εχουν
συγκεντρωθή είς τ6 μικρο παρεκ-
κλήσι ά—ό πρωΐας. Άρχίζει κατα-
νυκτικώτατζ ή θεία λειτουργία ΐε-
ρουργοϋντος τοΰ Πανοσ. ήγουμένου
τής Μονής «Άγίοο Άθανασίοο»,
'Αρχιμ. κ.^Χριστοφόροο βοηθουμένου
ΰχό των έφημερίων τής Κοινότη¬
τος μας.
Μετά το τέλβς τής λειτουργίας
έγένβτο άνΐί—ιλ/- .:- -λ.....--λ-
έγένβτο
ης γ,
μας. Ποίοι θά ύπερισχυσουν;
άκόμη άδηλον.
Αί εργασίαι τής όδοΰ Ή1
τσης-Ίωχ;νίνων προχωρο";-1
νίκώς. "Ηδη
τον άπ6 Ήγουμενίτστ)ς_
ραποτάμου καί Καλαμα.
—Κατόπιν ένεργειών της
επαρχιακής άντιπροσ(ΐ>π£'2?'
τώ υπουργείω Συγκοινωνίαν
φασίσθη ή κατασκε^ή της ' ν
όδοΰ
Τ103
[Μί
ίθ-ΜΛ, —Α58.-Ό /Ε^
Κηρυξ» καί όλαι αι εκδοσει, ™υ
λοθνται παρά τοϋ Λ^^οοοω
Κ. Λαγανά, όστις
ρίσεις άγγελιών,
συνδρομητό>ν.
αεοκαε ε. οοτ3θΝΑδ
ΤΣΠΝΑ
(ΓΕΠΡΠΟΣ Ε.
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
ΕΝϋ
#ΐ Ι Ο ^^·» ·* — — - -— .
(ΟοπιεΓ 2ηιί Ανβηαβ)
Α5ΤΟΚΙΑ,
Έν οννεργασία μ«τά
ϊατοοΰ
V.
"&~7 ,.ί
Τηλέφ. Βανεπβννοοιΐ 3266.
---------------------------------------■
______________________________________.----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
είς την 'ΕλΛάδα ■
βεραπεντηΡ«'¥
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ
δερματικά νοί.ηματα.
Μέθοδος νεωτατη.

«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,- ΚΥΡΙΑΚΗ ι
, 1929.
31
ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ
ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
τό
άγνωρίζ,
«ελόδοαμα «Ριγολεττον»
Τόσον ήγλυχειάτου
το
ηχάάβ
βέθαια,ακομηδτΐ
ος αυ-
Τό λιμπρεττο
ιηκ ο"""·*··" '----. < >
Εϊιγολεττ» δέν είναι παρα μια
" > ^^-.,ί· «ηλ: σκηνη. το»
πγνωστου
αύτοϋ εργου του
^"«Βασιλεύς δ;ασκεδάζει»' θε-
ώ άπό τα «εατρικα
ΐίϊτοι ώς
άπό τα «εατρικα
Γλ
ώαι ώς ενα άό ρ
ατοι-ργήματα τοϋ μεγαλου Γαλ-
ι ποιητου.
Εχτό; δμως τής λογοτεχνικης
άξίας, εχει καί άξία^ίστορικη_
τα περισσότερα εργα τον
ιω, τοϋ μεγαλου αύτοΰ άνακαι
'οϋ τού θεάτρου τής έποχής τού,
ί χι' αύτό ενα σωρό περιπετει-
! Καί άξίζει, νομίζουμε, νά τής
>ϋμε έοώ:
ρ Ουγκώ ήρχισε νά
τό οράμά του αύτό την 1
ι τοίΓΐ842.
Ό Ουγκώ είχε την (τυνηθεια νά
",ητε την νύκτα. Ό τρόπος τη;
ίας του ήταν άρκετά πρωτό-
Τό άπόγευμα, μόλις ήρχι-
[νάδραδυάζη, εβγαινε στό μπαλ-
' του ή επήγαινε σέ κανένα ά-
;ρο καφενεδάκι, κι' εμενεν έ-
; επί ώρας, μέ τό βλέμμα προ-
Ιωμενο είς την δύσιν τοϋ ηλίου.
|ντο, τόν εκανε νά έμπνέεται! Καί
ί πλέον βράδυαζε γιά καλά, ξα-
γύριζε στό γραφεΐό του, αναβε
ι λάμπα του, κι' αρχιζε νά γρά-
πυρετωδώς δ,τι είχε
Ιφαντασία τού, κατά την ώρα της
Ιΐπνεύ<τεώς τού!.. | Την μέθοδον αύτην άκολονθοΰ- §πί χρόνια. Στό τελος δμως Ι¬ δή δούλευε ύπερβολικά μέ τό τε- ψο φως τής λάμπας, κι' άπ' ιό κΰτταγμα τοϋ ηλίου Ρϋβασίλευε, επαθαν τα μάτια του. 1)1 ^οφθαλμίατρα τοϋ εδήλωσαν ψι πάθει-χρόνιο έρεθισμό των ' όν, καί τον συνεβούλευσαν πράσινα γυαλιά, νά κά- I μακρυνούς περιπάτους, καί νά ι οσο τό δυνατόν περισσότερον ^νπαιθρο. Σύμφωνα ^λοιπόν ρέ ^ οοηγιες^των 'ιατρων| έγχα^. ^^ σ' ενα καινούργιο σπίτι. 'θυ μία ταράτσα εβλεπε τόν 1 του Κεραμεικοϋ καί έκεϊ ήρ- να γράνη τόν μέλλοντα «Ρι- ■εττον». "Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ".— ΜΕ ΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΕΜΠΝΕΟΤΑΝ Ο 0ΥΓΚ11.- ΣΤΟ ΜΠΑΛ ΚΟΝΙ "Η ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΔΑΚΙ.- ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΥ.-Η ΕΠΑΝΑΣΤΑ¬ ΣΙΣ ΔΙΑΚΟΠΤΕΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ- Ο ΟΥΓΚΏ ΜΕΤΑΞΥ ΔΥΟ ΠΥΡΑΝ.- ΟΠΟΥ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ, ΚΛΠ. Ή υπόθεσις τοΰ εργου αύτοΰ είναι πασίγνωστη: Ό γέρω Τρι- βουλέττος, γελωτοποιός τοΰ βασι¬ λέως Φραγκίσκου τοΰ Α', γιά νά κάμη τόν κύρΐό του νά γελάση, πει ράζει καί κοροίδεύει άλύπητα δ- λους τούς αύλικούς. Μιά μερά, κο· ροϊδε'ει Ινα γέρο εύγενη, ό οποί¬ ος είχε πάη στά άνάκτορα γιά νά παραπονεθη εναντίον τοΰ βασιλέως, δ οποίος εϊχε διαφθείρη την κόρη του. Ό γέρω εύγενής άμέσως κα- ταριέται τον Τριβουλϊττο καί ή κατάρα του πιάνει. Ή κόρη τοΰ γε- λωτοποωΰ, Ινα άθώο καί λεπτό πλάσμα, έρωτεύεται τόν βασιλέα ό οποίος, άσυνείδητα, γιά νά κάνη τό κέφι του μιας στιγμής, την πα- ρασέρνει στήν καταστροφή.. · Ό Τριβουλεττος άποφασίζει τότε νά οκοτώση τόν βαιλέα. 'Η κόρη του δμως τό μαθαίνει αύτό, καί, γιά νά οώση τόν άγαπημένο της, πηγαί- νει αύτη στό μέρος δπου ένήδρευ- αν οί δολοφόνβι. Κι' Ιτσι ό Τρ.- βουλεττος (ό Ριγολέττος, δηλαδή, οτό μελόδραμα τοϋ Βέροη) άντί νά σκοτώση τόν βασιλέα σκοτώνει την ιδία του την κόρη... Ό Ουγκώ είχε διαλέξη μιά ώ¬ μορφη γωνία τοϋ δημοσίου κήπον τοϋ Κεραμεικοϋ καί κεΐ, έργΰζόταν μέ έξαιρετικό κέ<ρι. Την 5ην Ίοι^- νίου εγραφε την τελευταία σκηνή τής πρώτης πράξεως, δταν ξαφνι- κά οί φύλακες τόν είδοποίησαν νά φύγτι γιατί θά εκλειναν τόν κήπο, είχεν έκραγη, στό Π αρίσι, έπανά- στα<τις! Ό Ουγκώ μάζεψε τα χαρ τι ότου καί -θέλοντας καί μή εφυγε, Άπό περιέργεια δμως διενθννθη- κε πρός τό μέρος της πόλεως δποιι τ>σαν σνγκεντρωμένοι οί επαναστά¬
ται. Καθώς δέ επροχωρουσε άφη-
«-ιπΐΐΜίί^^- ν—ΐ /Π νΛηΙ*·Αϊ)ηίι"ΓινΤΠΓ ΠΤΙ-
στί
ςημένος καί γψ
χους άπό τό εργο του, ^
τσι ώς τό κέντρον της επανοΓστά-
σεως χωρίς νά τό καταλάβτΐ· "Εξα-
φλΌ, γΰρω τού ήρχισαν νά πέ-
φτουν 6ροχηδον οί σφαϊρες, 6ρι-
σκόταν άνάμεσα στά κυβερνητικά
στρατεΰματα καί τούς στασιαστάς!
Μαγαζί ή σπίτι, στό οποίον να
μπορεση νά κατοχρύγη γιά νά σω¬
θή άπό τόν κίνδυνο, δέν ύπήρχε
φυσικά κανένα άνοικτό κεΐ γύρω...
Στριμώχθηκε τότε στήν γωνία ε¬
νός τοίχου, κι' άναγκάσθηκε νά μεί
Ή
Τΐιβάβη νικήτρια τοϋ άεροπορικοΰ αγώνος άπο Σάντα Μόνακα,
Καλιςρορνίας, είς Κλήδελαντ.
περίπου
ν δαιμονιωδως
,ν.^^ τού... "Οταν, τό πϋρ- έ¬
παυσε, ό ποιητής εσπευσενά γυρί-
ση σπίτι του. Καί φυσικά, δέν εί¬
χε κανένα κέφι, έκεΐνο τό θράδυ,
νά έξακολουϊτηση τό δραμά του...
Καί πέρασε κάμποσος καιρός
εως δτου ό β'ύγκώ ξανα6^η την
ψυχική του ήρεμία καί έξακολου-
θηση τό γράψιμο τοΰ εργου του.
Έπειδή δέ στό διάστημα αύτό είχε
συλλάβη μές στή φαντασία του την
νπόθεση ενός νέου εργου, μόλις έ-
τελείωσε τό πρώτο του δράμα, έ¬
γραψεν άμέσως, χωρίς νά πάρη
άναπνοή, την πασίγνωστη έπίσης
«Λουκρητία Βοργία».
Μόλις οί θεατρώναι έπληροφορή
θ,ησαν δτι ό διάσημος συγγραφεύς
τοΰ «Έρνάντρ' είχεν έτοιμάστ} δύο
νέα εργα γιά τό θέατρον, έσπευσαν
νά τόν πολιοκήσουν γιά νά τού τα
πάρουν.. . Ό «Βασιλεύς διασκε-
δάζει» ήταν γραμμένος σέ στί-
χους, ένφ ή «Λουκρητία Βορ.γίσ»
σέ προζα,. οί δέ στίχοι απευθννον-
ται πάντα σέ κοινό πειό διαλεκτο
άπό τό κοινό τής πρόζας. Γι' αύτΰ
καί ό Ουγκώ, άπ' όλους τούς ·θεα-
τρώνας ποΰ τοΰ ζήτησαν τό εμμε.-
τρο δράμά του, έπροτίμησε νά τό
δώση στόν βαρωνο Ταίϋλορ, διευ-
θυντη τοΰ «Τεάτρ — Φρανσαί»1
τοϋ σοβαρωτέρου καί φιλολογικω-
τέρου θεατρον τής εποχης του.
Οί δοκιμες ήρχισαν άμέσως. Νέ¬
α άτυχία δμως ανέμενε τό πολυπα-
θές δράμα: (Χ δοκιμες ήρχισαν
τόν Σεπτέμ6(κο, κατά τόν μήνα δέ
αυτόν ό Ουγκώ είχε την πατρο-
τταραοοτη σννήθεια νά παραθερί-
ζη μέ την οίκογένειά του, στήν ε-
ξοχή Ρός. 'Επει&ί| δέ μέ κανένο
τρόπο δέν έννοοϋσε νά παραβτ» τής
ουνήθειές του, δέν παρέλειπε κι'
αύτη τή χροναά νά πάτ στήν άγα-
πιιμένιι τουέξοχή, έγκαταλεί'τοντα;
τό ?ργο του στό ελεος τοΰ "Υψί¬
στου καί στήν εύσυνειδησία τοΰ
θεατρώνον του. Κι' ετσι, ένφ ό συγ
γραφενς περνοΰσε τή; ώρές του
μέ τα παιδία τού κάτω άπ' τα δέν-
δρα τής Ρός, οί πρόβες τοΰ ερ¬
γου του πήγαιναν κούτσα - κούτσαχ
Τόν Όκτώβριο, τέλος, ό Ουγκώ
οποίον καί βξασκσΰσε λογοκρισίαν
επί των παιζομένων έργων. "Οταν
ανηγγέλθη στό Υπουργείον ό τί-
τλος τού νέου εργου ποϋ επρόκει¬
το νά παιχθτί στό «Φρανσαί» ό ΰ-
πουργός Ντ' Άργκοϋ εζήτησε νά
τό διαβάση προηγοννμένως άπό τ«ΐ
χειρόγραφο, γιά ν' άποφασίσηι άν
θά έ-πέτρεπε την παράστασί του η
δχι. Ό Ουγκώ δμως έθεώρησε
προσόλητική την άπαίτησι αυτή
τού ύπουργοϋ καί ήρνήθττ, νά συμ¬
μορφωθή μ' αυτήν. Ό ύπουργός,
τότε, έμήνυσε στόν Ουγκώ παρα-
καλώντάς τον νά πάη τουλάχιστον
στό ΰπουργεΐό του, γιά νά συζη-
τήσουν μαζύ, σχετικϊϋς μέ τό εργο.
Ό Ουγκώ δέν εφερε άντίρρησιν
στήν λογική αύτη άπαίσησι τοΰ ΰ-
πουργοΰ, καί τόν επεσκέφθη, πράγ
ματι, στό γραφείον του.
Ό Ντ' Άργκοϋ τοΰ εδήλωσε τό¬
τε δτι τού ήταν αδύνατον νά επι¬
τρέψη] νά παιχθη «ό Βασιλεύς δι-
ασκεδάζει» γιατί, καθώς τόν είχαν
πληροφορήστι, στό εργο αύτό έθί-
γετο τό πρόσωπον τοΰ βασιλέως,
έν τω προσώπω τοϋ προγόνου του
Φραγκίσκου Α'. Ό Ο*ύγκώ ανέ¬
πτυξε όλην του την εύγλωττία γιά
νά μεταπείση τόν ύπουργό, έξηγών
τάς τού δτι δέν τ|ταν δυνατόν νά
θίγεται ό Λουδοδΐκος — Φίλιππος
άπό την άπό σκηνης παρονσίασιν
νεγονότων τα όποΐα άναφέρουν δ-
λοι οί ίστορικοί.
Ό Ντ' Άργκοϋ εφάνη, τέλος,
πεισθείς.
— θά προτιμοΰσσ, εΐπε στόν
ουγγραφέα, νά μην ύπήρχε στό
εργο τίποτε τό προσβλητικό γιά
τόν Φραγκϊσκο Α'. 'Βφ' όσον δμως
μοΰ δίνετε τόν λόγον τής τιμής
σας δτι δέν θίγεται διόλου ό Βα¬
σιλεύς, αύτό μοϋ άρκεΐ. . . Καί ή
αδεία εδόθη.
επέστρεψε στό Π αρίσι. Δέν πρό-
φ&ασεν δμως νά παρακολουθήση
καμμιά πρόβα γιατί τό εργο είχεν
ηδη ετοιμάσθη καί είχε μάλιοτα
σναγγελθί) καί ή πρεμιέρα τοΐ). |
Ό Ο'ύγκώ, λοιπόν, εκανε. . . τόν
σταυρό του καί περίμενε νά Ιδή
την πρεμιέρα......Την εποχήν
εκείνην βασιλεύς της Γαλλίας ή¬
ταν ό Λουδοβΐκος - Φίλιππος ό Α'.
Τα θέατρα ύπήγοντο στό Υπουρ-
ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΕΑ
Τό χαρτί χρησνμοποιείται έξαιρετι-
κά στήν Κορέα. Τό μεταχειρίζσνται
γιά διάφορες άνάγκες τους οί κάτοι-
κοι τής χώ<κις αυτής. Μεταξύ άλλων κάνουν άπό χαρτί παραθυρόφυλλα καί τζάμια γιά τα παράθυρα. 'Επίσης ενα εΐδος λαδωμένου χαρτιοϋ, όπωοδήποτβ χοντρό, στρώνεται στά πατώματα άντΐ χαλιών ή ψάθας. Έκτός άπ' αύτά στήν Κορέα κάνουν άπό χαρτί λάμ- «ες, βεντάγιες, χαΐτνοσακκοϋλες, καε- πέλλα, καί...άδιά6ροχα. "Ενα άλλο εί- δος πάλι χαρτιοϋ χρησιμεύει γιά την γεϊον των Δημοσίων "Κργων, τυ κατασκευή κιβώτιων πολύ στερεών Είς τό κέντρον ό Γερμανός πυγμάχος, Μάξ Σμέλιν. Άοιστερςί, δ Γερμ» νός δημοσιογράφος "Εντουϊν Ούίντερστέϊν καί δε|ι§, ό Μάξ Μάσιν, γυ» μναστής τοϋ. πρώτον. Έφωτογοαίρήθησαν ένφ άνεχοίρουν δι' Αμβουργον, τής Γερμανίας.

■ΝΓΑΤΤ^ΑΓ. ΗΕ Τ5_ν_Γ>
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΣΕΙΙΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929
δϋΝϋΑΥ, 5ΕΡΤΕΜΒΕΚ 1, 1929.— ΥΟΙ,.
XV.
Νο. 5241.
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗ-
Ό Σέρ Τζών Τσάνσερλοο, Ύπατος
Άρμοστής τής Μ. Βρετανίας έν Πά
λαισΐίνη, όστις ποόκειται, ώς λέγε-
ται, ν' άντικατασταθή υπό τοΰ πρώην
τοιοντου, Σέρ Χερμπερτ Σάμονελ.
Εσωτερικόν '£6οαϊκής συναγωγής πυροόοληθείσης υπο των έξαγςιωθίν-Ι
των Άράδων της Ίερουσαλήμ. Μερικοΐ έκ των Εβραίων, οίτινες ςραί-|
νονται είς την ανωτέρω είκόνα, ενρον τόν Θάνατον, υπό τό φάσγανο·
, τοϋ Άραβικσϋ δχλοο.
Άριστερ§, προσκννηταΐ είσερχόμενοι είς εν τέμενος έν Ίερυοσαλήμ. Δε1ι$, αν», ή ύδος τής Ίό.ι*ης δι¬
ερχομένη διά της Ίεροοσαλήμ, πρό τοΰ κτιρίου τής Β ρετανικης Βιβλικής "'Εταιρείας. Κάτω, ή νεαηάτη καΐ
εύρνχωροτάτη 'Ε6ρ<_ϊΓ) συναγωγη έν Τέλ Ά6ί6. Εβραϊοι παλληκαράδες, όπ?.ισθέντες ώς άστακόί. όπως προφυλάξουν τούς όμοφύλους των είς την Παλαιστίνην έναντί- •ν. των 'Αοάοων. Είς τό κέντοον, ό άρχηγός των, Ίσραήλ Σιαχάτ. " άερόπλανον κατόπιν* κατεστράφιι δά εύθ λανον κατόπιν κατεστράφιι έν ΒοστώνΒ. Ό Ντεδ δάτης εφονεύθησαν. Ή κ. Ντεδερά» έτραυματισθη Οδος έν