184679
Αριθμός τεύχους
5255
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
15/9/1929
Αριθμός Σελίδων
36
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΜΑΒΑΖΜΕ 5ΕΟΤ70Κ
V.
' /
ΤΥΟ 5Ε0ΤΙΟΝ8
8ΕΟΤΙΟΝ ΤνΥΟ
8ΕΡΤΕΜΒΕΚ 15, 1929— νθΐ,.
XV.
Νο. 5255. ΝΕΥν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμός δ26β.
ΤΉΣ3 ©ΕΑΤΡΙΚ1ΗΣ
Ο ΠΕΡΙΓΠ5ΤΕΙΩΑΗ- Γβ]νΤΌΧ ΤΗΣ 1ΗΑΙΡ82
Η ΩΡΑΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ΠΡΙΜΑΝΤΟΝΝΑ ΤΗΣ ΟΠΕΡΑΣ, 1
ΟΠΟΙΑ ΔΙΕΚΗΡΥΤΤΕΝ ΟΤΙ Ο ΓΑΜΟΣ ΒΕΛΤΙίΐΝΕΙ ΤΗΝ
ΦΩΝΗΝ, ΑΝΕΚΑΛΥΨΕΝ ΟΤΙ Η ΜΟΝΗ ΒΕΛΤΙΩΣΙΣ
ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ Η ΚΑΚΗ ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΙΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ
ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΗΣ ΕΠΕΦΕΡΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΦΩ¬
ΝΗΝ ΤΗΣ ΗΤΟ ΝΑ ΕΚΒΑΛΛΗ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑΣ
ΚΡΑΥΓΑΣ ΚΑΙ ΣΤΕΝΑΓΜΟΥΣ.» ΤΩΡΑ ΕΚΙ·
ΝΗΣΕΝ ΛΓίϊΓΗΝ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΕΝΑΝ¬
ΤΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΗΣ
Όταν τόν ερχόμενον χειμώνα
αρχίση ή «ποχή τής δ.τερας, ή χρυ-
οή φωνή τής Μαίρης Λουής άρά
γε 9ά προκαλέση τόσον ένθουσκχ-
οιιόν έ κμέρους των Ιράστών τής
μουσιχής όσον προυκάλει κατά τό
οιάστί,μα τής εύλογημενης συζυ-
7ΐ·/.ής ζωής της; "Η νΝχ κρατή ή
Ιδία την άναπνοήν της έκ φόβου,
όταν Οά διαβάζη τάς πρωϊνάς έφη
μερίδας την επαύριον τής παρα-
στάσεως; . ,»·
Μέ άλλας λέξεις ή ώραία Άμε-
ρι/ανις πρίμα - ντόννα, ή όποία έν
χαρα έςήγγειλε πρό όλίγου ετι χρό
νού ότι «ό γάμος βελτιώνει την φω¬
νήν*»/ εσχάτως έκίνησεν άγωγήν
κατά τοΰ πρώην λατρευτσϋ της
δευτέρου συζύγου Μιχαήλ Φράνζ
Μπόχνεν, Ιπίσης άοιδοΰ της δπε-
ρας καί εζήτησε χωριστήν διατρο¬
φήν^ επί λόγω σκληρώς συμπερι-
φορά":.
"Ολίγας ήμερκχς βραδύτερον ε¬
γένετο _έξώδικος συμβιβασμός με-
ταξϋ των δύο δυσαρεστημένων "σύ¬
ζυγον, οί όποίοι άλλοτε ήγαπώντο
τόσον πολύ άναμεταξύ των. Συμφι-
λιωσι; δμως οεν |πη7.{>ε καί κατά
πΐβεβαίωσιν, προόβαινε περαιτέ
ρα> περιγράφων τάς θαυμασία; ε
πιτυχίος τής συζύγου τού άφ' ότου
έκείνη κατέστη σύζνγός τού.
Είναι άληθές ότι εγινε μακρά
καί άνιαρά συζήτησις περί τού ά-
ποτελέσματος τσϋ ούΐσκυ επί τής
φωνής μιά; άοιδοΰ τής δπερας, ι¬
διαιτέρως επί τής Μίςς Λουής, δ-
λίγον μετά τόν γάμον της, όταν ό
Τζών Τ. "Ανταμς, πρόεδρος τής
έταιρείας Γουώλφσων Μιούζικαλ
Μπιούρω, ένήγαγε την εταιρείαν
Βάϊταφον Κορπορέσιον, διά την ο¬
ποίαν ή Μίςς Λουής εκαμνε κινημα
τογραφικάς ταινίας, επί άθετήσει
συμβολαίου.
Ό κ. "Ανταμς, -τροτοΰ νά παυ-
θτ}, ήτο μουσικός διεΐ'θυντής καί
σύαιβουλος τής έταιρείας δταν ή
Μίςς Λουής εκαμνε τάς ταινίας
τοϋ ομιλούντος κινηματογράφου
τής Μπαρκαρό)>ας έκ των ΛΙύθων
τοΰ Χόφφμα'ν» καί ή έταιρεία ?-
σχυρίσθη ότι ένεκα τοϋ ούΐσκυ, γο
οποίον ό κ. "Ανταμς εϊχε δώση εις
την πρίμα - ντόνναν ή τελευταία
«ήτο άκατάλληλος καί άνίκανος νο
ψάλΐ] όπως επρεπε» καί ότι αυτή
Η Μαίρη Λουής, ανω, ή όποία μίαν φοράν εϊπεν^τι ο γαμος, οταν
εοαηος, βελτιώνει την φωνήν. Τώοα αύτη έχωρίσθη άπο τον σύζυγον της, »
Χνεν, φοανόμενον άριστεν(? μαζύ της, οί δέ έρασταί της μουστκης θελουν να
λωσίς της έκείνη είναι αληθής.
?ε| Λ»ύης. «ύτή καί ό Μπόχ-
εξακολΛυθήσουν νά ζοϋν χω
£νει εξαίρετον φωνήν! Βελτιώ-
ι ^ μουσικήν φράσιν, την χροι-
^· ™ν χρόνον ν.αί την δύναμιν.
Οωτ-Γ6* νά ""^ τα 6^ τ™ ?-
|™ος Οπως βελτιώσης την μουσι-
_~ ^φράσιν. Χωρίς αληθή ε^ω-
£ ^« σχχδός είναι χωρίς τό άλη-
μονία Ικ0ν "δ^τ^πον τελείας άρ
-%ά διακήρυττεν ή Μίςς Λον-
5 άΤ μΙτά τόν ^ον ττ»ς ε1ς
α της κεφαλής τού πρός ι
ώς έκ τούτου κατέστρεψε την είκό-
να, ώς μή οΰσα είς τόν ανώτατον
βαθμόν τής καλλιτεχνικής της ίκα-
νότητος.
Κατά τήΐν ένορκον μαρτυρίαν
τής Μίςς Λονης αυτή εδήλωσεν δτ»
άφοϋ είχεν αναγκασθη νά περιμέ¬
νη δλην την ημέραν ένδεδυμένη λε¬
πτόν καί χαμηλοκομμένον νυκτικόν
φόρεμα, έκρύωσε τόσον πολΰ καί
έ|ηντλήθη ωστε, εζήτησεν άπό τόν
κ. Ανταμς ολίγον οΰΐσκυ ώς τονω1
τικόν καί ότι δέν θά ηδύνατο νά
τραγουδής κα·θόλου άν δέν επινε
τό ποτόν έκεϊνο.
Ή έπήρεια τοΰ ερωτος δμως, ό
οποίος έν τώ μεταξύ, είναι έξ ΐσου
μεθυστικον ποτόν, κατά την μαρτυ
ρίαν Ικείνων <Α όποϊοι ?χουν γνώ¬ σιν των τοιούτωΎ, ΐσοος δέν θά η¬ δύνατο νά προκαλεστι αμφιβολίαν τινά διά την τόνωσιν των φωνητι- κών χορδών τής Μίςς Λοι'ης. «Καλέ, αύτη προυκάλεσε σωστήν έπανάστθΌΤ,ν είς την Ευρώπην», είπε γαυριών ό κ. Μπόχνεν, κατά την είς Αμερικήν επιστροφήν των | έκ τοϋ ταξειδίου τοϋ μέλιτος. «Ο! κριτικοί εδήλωσαν ότι επί είκοσιν ετη δέν είχον ακούση, τοιαύτην χρυ· σην φωνήν. Αυτή ουδέποτε πρότε¬ ρον εψαλε τόσον ΰπερόχως».' Καί ή Μίςς Λουής κτυπώσα θω- πευτικώς· τόν ώμό τού προσέθεσε: «Καί όλον αύτό όφείλεται είς την ευτυχή ένωσιν μας». ΤΗτο ή έποχή κατά την οποίαν όλος ό κόσμος εθεώρει την Μαίρην Λουής καί τόν Μιχαήλ Μπόχνεν ώς τό «ίδεώδες θεατρικόν ζεϋγος». ΤΗσαν άχώριστοι καί ταιριασμέ- νοι. Πέντε ημέρας μετά τόν γά¬ μον των, τελεσθέντα είς τό Δημαρ¬ χείον υπό τοΰ Δημάρχου Ούώκερ τή; Νέας Υόρκης, ό κ. Μπόχνεν ή το ήναγκασμένος ν' αναχωρήση εις Ευρώπην ένφ ή νεόνυμφος εΐ'/ε νά Ικτελεστι θεατρι·κάς ύποχρεώσεις ίν Άμερικη. "Οταν δμως ήλθεν ή αίρα τσΰ χαιρετισμοΰ, ή Μαίρη έγ- κατέλειψεν δλας τάς ΰποχρεώσεις της καί ανεχώρησε μαζύ μέ τόν σύζυγον της. "Οταν πάλιν μετά τινάς μήνας αυτή επρόκειτο ν' αναχωρήση έκ Χερβούργου, πρό τοΰ Μιχαήλ, έκεί νος την τελευταίαν στιγμήν, δταν επρόκειτο νά την άποχαϋρετήση, η¬ γόρασεν εισιτήριον κ«ί ανεχώρη¬ σε μαζύ της, χωρίς νά πάρη κάν τάς άποσκευάς τού. Άλλ' αί περί συζυγικοϋ βίου Ι¬ δέαι τής πριμαντόννας έκτοτε ΰ- πέστησαν πολλάς καί θλιβεράν άλ· λοιώσεις. Εις^τήν Νέαν Υόρκης, λέγει ή ιδία, ό κ. Μπόχνεν επεχείρησε νά την κάμη νά πηδήση έκ τοΰ παρα- θύρου τοΰ δεκάτου τετάοτου πατώ- μάτος μιας υψηλής οικίας. Καί α«- τό ΐι άρχή μόνον πολλών άλλων έ- ρίδων, αΐτινες έλαβον χώραν έν Εύρώπη. , Είς τοΰς Παρισίους, λέγει ·η ί| ίία, ό μετακληθείς συζυγός της^ την εχτύπησε καί την ε'συρεν άχιό τα μαλλιά όλόγυρα είς τό πάτωμσ. Εις τό Βερολίνον πάλιν την εσπροι ξεν έπάνθ} είς την θύραν μέ τόση» ορμήν, ωστε ή ·ίτύρα έβγήκεν άπό τούς ρεζέδες της. Τα δσα τής έκα¬ μεν είς τό Λονδίνον, την Βιένην, την Νίκαιαν καί την Νεάπολιν, αύτά δέν θά άναφέρη είς την ά- γωγήν της, ίσως διότι δέν ενδιαφέ¬ ρον τόν κόσμον. 'Λλλά πρό τριών μηνων, δταν έ- πέστρεψαν είς Αμερικήν, έξακο- λουθεΐ τό κατηγορητήριον, ό «., Μπόχνεν την Ιροάπισε ναί την έκ- τύπησεν είς τόν τοϊχον. Κατόπιν τούτου ή Μίςς Λουής: ήγειρε την άγωγήν τη; καί, αν αί κατηγορίαι της είναι άληθεΐς, α! μοναι φωνητικαί άσκήσεις, τάς ο¬ ποίας έκαμεν αυτή τελευταίως ■?»- σαν άναμφιβόλως τροκακτικΓά κραυγαί καί άναστεναγμοί. 'Εκλεκτά βι&λία εχει μόνον τό Β* 6λ£.ί·τωλεϊ(Κν τοΰ «Εθνικον Κήρνκος».
V.
' /
ΤΥΟ 5Ε0ΤΙΟΝ8
8ΕΟΤΙΟΝ ΤνΥΟ
8ΕΡΤΕΜΒΕΚ 15, 1929— νθΐ,.
XV.
Νο. 5255. ΝΕΥν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμός δ26β.
ΤΉΣ3 ©ΕΑΤΡΙΚ1ΗΣ
Ο ΠΕΡΙΓΠ5ΤΕΙΩΑΗ- Γβ]νΤΌΧ ΤΗΣ 1ΗΑΙΡ82
Η ΩΡΑΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ΠΡΙΜΑΝΤΟΝΝΑ ΤΗΣ ΟΠΕΡΑΣ, 1
ΟΠΟΙΑ ΔΙΕΚΗΡΥΤΤΕΝ ΟΤΙ Ο ΓΑΜΟΣ ΒΕΛΤΙίΐΝΕΙ ΤΗΝ
ΦΩΝΗΝ, ΑΝΕΚΑΛΥΨΕΝ ΟΤΙ Η ΜΟΝΗ ΒΕΛΤΙΩΣΙΣ
ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ Η ΚΑΚΗ ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΙΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ
ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΗΣ ΕΠΕΦΕΡΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΦΩ¬
ΝΗΝ ΤΗΣ ΗΤΟ ΝΑ ΕΚΒΑΛΛΗ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑΣ
ΚΡΑΥΓΑΣ ΚΑΙ ΣΤΕΝΑΓΜΟΥΣ.» ΤΩΡΑ ΕΚΙ·
ΝΗΣΕΝ ΛΓίϊΓΗΝ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΕΝΑΝ¬
ΤΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΗΣ
Όταν τόν ερχόμενον χειμώνα
αρχίση ή «ποχή τής δ.τερας, ή χρυ-
οή φωνή τής Μαίρης Λουής άρά
γε 9ά προκαλέση τόσον ένθουσκχ-
οιιόν έ κμέρους των Ιράστών τής
μουσιχής όσον προυκάλει κατά τό
οιάστί,μα τής εύλογημενης συζυ-
7ΐ·/.ής ζωής της; "Η νΝχ κρατή ή
Ιδία την άναπνοήν της έκ φόβου,
όταν Οά διαβάζη τάς πρωϊνάς έφη
μερίδας την επαύριον τής παρα-
στάσεως; . ,»·
Μέ άλλας λέξεις ή ώραία Άμε-
ρι/ανις πρίμα - ντόννα, ή όποία έν
χαρα έςήγγειλε πρό όλίγου ετι χρό
νού ότι «ό γάμος βελτιώνει την φω¬
νήν*»/ εσχάτως έκίνησεν άγωγήν
κατά τοΰ πρώην λατρευτσϋ της
δευτέρου συζύγου Μιχαήλ Φράνζ
Μπόχνεν, Ιπίσης άοιδοΰ της δπε-
ρας καί εζήτησε χωριστήν διατρο¬
φήν^ επί λόγω σκληρώς συμπερι-
φορά":.
"Ολίγας ήμερκχς βραδύτερον ε¬
γένετο _έξώδικος συμβιβασμός με-
ταξϋ των δύο δυσαρεστημένων "σύ¬
ζυγον, οί όποίοι άλλοτε ήγαπώντο
τόσον πολύ άναμεταξύ των. Συμφι-
λιωσι; δμως οεν |πη7.{>ε καί κατά
πΐβεβαίωσιν, προόβαινε περαιτέ
ρα> περιγράφων τάς θαυμασία; ε
πιτυχίος τής συζύγου τού άφ' ότου
έκείνη κατέστη σύζνγός τού.
Είναι άληθές ότι εγινε μακρά
καί άνιαρά συζήτησις περί τού ά-
ποτελέσματος τσϋ ούΐσκυ επί τής
φωνής μιά; άοιδοΰ τής δπερας, ι¬
διαιτέρως επί τής Μίςς Λουής, δ-
λίγον μετά τόν γάμον της, όταν ό
Τζών Τ. "Ανταμς, πρόεδρος τής
έταιρείας Γουώλφσων Μιούζικαλ
Μπιούρω, ένήγαγε την εταιρείαν
Βάϊταφον Κορπορέσιον, διά την ο¬
ποίαν ή Μίςς Λουής εκαμνε κινημα
τογραφικάς ταινίας, επί άθετήσει
συμβολαίου.
Ό κ. "Ανταμς, -τροτοΰ νά παυ-
θτ}, ήτο μουσικός διεΐ'θυντής καί
σύαιβουλος τής έταιρείας δταν ή
Μίςς Λουής εκαμνε τάς ταινίας
τοϋ ομιλούντος κινηματογράφου
τής Μπαρκαρό)>ας έκ των ΛΙύθων
τοΰ Χόφφμα'ν» καί ή έταιρεία ?-
σχυρίσθη ότι ένεκα τοϋ ούΐσκυ, γο
οποίον ό κ. "Ανταμς εϊχε δώση εις
την πρίμα - ντόνναν ή τελευταία
«ήτο άκατάλληλος καί άνίκανος νο
ψάλΐ] όπως επρεπε» καί ότι αυτή
Η Μαίρη Λουής, ανω, ή όποία μίαν φοράν εϊπεν^τι ο γαμος, οταν
εοαηος, βελτιώνει την φωνήν. Τώοα αύτη έχωρίσθη άπο τον σύζυγον της, »
Χνεν, φοανόμενον άριστεν(? μαζύ της, οί δέ έρασταί της μουστκης θελουν να
λωσίς της έκείνη είναι αληθής.
?ε| Λ»ύης. «ύτή καί ό Μπόχ-
εξακολΛυθήσουν νά ζοϋν χω
£νει εξαίρετον φωνήν! Βελτιώ-
ι ^ μουσικήν φράσιν, την χροι-
^· ™ν χρόνον ν.αί την δύναμιν.
Οωτ-Γ6* νά ""^ τα 6^ τ™ ?-
|™ος Οπως βελτιώσης την μουσι-
_~ ^φράσιν. Χωρίς αληθή ε^ω-
£ ^« σχχδός είναι χωρίς τό άλη-
μονία Ικ0ν "δ^τ^πον τελείας άρ
-%ά διακήρυττεν ή Μίςς Λον-
5 άΤ μΙτά τόν ^ον ττ»ς ε1ς
α της κεφαλής τού πρός ι
ώς έκ τούτου κατέστρεψε την είκό-
να, ώς μή οΰσα είς τόν ανώτατον
βαθμόν τής καλλιτεχνικής της ίκα-
νότητος.
Κατά τήΐν ένορκον μαρτυρίαν
τής Μίςς Λονης αυτή εδήλωσεν δτ»
άφοϋ είχεν αναγκασθη νά περιμέ¬
νη δλην την ημέραν ένδεδυμένη λε¬
πτόν καί χαμηλοκομμένον νυκτικόν
φόρεμα, έκρύωσε τόσον πολΰ καί
έ|ηντλήθη ωστε, εζήτησεν άπό τόν
κ. Ανταμς ολίγον οΰΐσκυ ώς τονω1
τικόν καί ότι δέν θά ηδύνατο νά
τραγουδής κα·θόλου άν δέν επινε
τό ποτόν έκεϊνο.
Ή έπήρεια τοΰ ερωτος δμως, ό
οποίος έν τώ μεταξύ, είναι έξ ΐσου
μεθυστικον ποτόν, κατά την μαρτυ
ρίαν Ικείνων <Α όποϊοι ?χουν γνώ¬ σιν των τοιούτωΎ, ΐσοος δέν θά η¬ δύνατο νά προκαλεστι αμφιβολίαν τινά διά την τόνωσιν των φωνητι- κών χορδών τής Μίςς Λοι'ης. «Καλέ, αύτη προυκάλεσε σωστήν έπανάστθΌΤ,ν είς την Ευρώπην», είπε γαυριών ό κ. Μπόχνεν, κατά την είς Αμερικήν επιστροφήν των | έκ τοϋ ταξειδίου τοϋ μέλιτος. «Ο! κριτικοί εδήλωσαν ότι επί είκοσιν ετη δέν είχον ακούση, τοιαύτην χρυ· σην φωνήν. Αυτή ουδέποτε πρότε¬ ρον εψαλε τόσον ΰπερόχως».' Καί ή Μίςς Λουής κτυπώσα θω- πευτικώς· τόν ώμό τού προσέθεσε: «Καί όλον αύτό όφείλεται είς την ευτυχή ένωσιν μας». ΤΗτο ή έποχή κατά την οποίαν όλος ό κόσμος εθεώρει την Μαίρην Λουής καί τόν Μιχαήλ Μπόχνεν ώς τό «ίδεώδες θεατρικόν ζεϋγος». ΤΗσαν άχώριστοι καί ταιριασμέ- νοι. Πέντε ημέρας μετά τόν γά¬ μον των, τελεσθέντα είς τό Δημαρ¬ χείον υπό τοΰ Δημάρχου Ούώκερ τή; Νέας Υόρκης, ό κ. Μπόχνεν ή το ήναγκασμένος ν' αναχωρήση εις Ευρώπην ένφ ή νεόνυμφος εΐ'/ε νά Ικτελεστι θεατρι·κάς ύποχρεώσεις ίν Άμερικη. "Οταν δμως ήλθεν ή αίρα τσΰ χαιρετισμοΰ, ή Μαίρη έγ- κατέλειψεν δλας τάς ΰποχρεώσεις της καί ανεχώρησε μαζύ μέ τόν σύζυγον της. "Οταν πάλιν μετά τινάς μήνας αυτή επρόκειτο ν' αναχωρήση έκ Χερβούργου, πρό τοΰ Μιχαήλ, έκεί νος την τελευταίαν στιγμήν, δταν επρόκειτο νά την άποχαϋρετήση, η¬ γόρασεν εισιτήριον κ«ί ανεχώρη¬ σε μαζύ της, χωρίς νά πάρη κάν τάς άποσκευάς τού. Άλλ' αί περί συζυγικοϋ βίου Ι¬ δέαι τής πριμαντόννας έκτοτε ΰ- πέστησαν πολλάς καί θλιβεράν άλ· λοιώσεις. Εις^τήν Νέαν Υόρκης, λέγει ή ιδία, ό κ. Μπόχνεν επεχείρησε νά την κάμη νά πηδήση έκ τοΰ παρα- θύρου τοΰ δεκάτου τετάοτου πατώ- μάτος μιας υψηλής οικίας. Καί α«- τό ΐι άρχή μόνον πολλών άλλων έ- ρίδων, αΐτινες έλαβον χώραν έν Εύρώπη. , Είς τοΰς Παρισίους, λέγει ·η ί| ίία, ό μετακληθείς συζυγός της^ την εχτύπησε καί την ε'συρεν άχιό τα μαλλιά όλόγυρα είς τό πάτωμσ. Εις τό Βερολίνον πάλιν την εσπροι ξεν έπάνθ} είς την θύραν μέ τόση» ορμήν, ωστε ή ·ίτύρα έβγήκεν άπό τούς ρεζέδες της. Τα δσα τής έκα¬ μεν είς τό Λονδίνον, την Βιένην, την Νίκαιαν καί την Νεάπολιν, αύτά δέν θά άναφέρη είς την ά- γωγήν της, ίσως διότι δέν ενδιαφέ¬ ρον τόν κόσμον. 'Λλλά πρό τριών μηνων, δταν έ- πέστρεψαν είς Αμερικήν, έξακο- λουθεΐ τό κατηγορητήριον, ό «., Μπόχνεν την Ιροάπισε ναί την έκ- τύπησεν είς τόν τοϊχον. Κατόπιν τούτου ή Μίςς Λουής: ήγειρε την άγωγήν τη; καί, αν αί κατηγορίαι της είναι άληθεΐς, α! μοναι φωνητικαί άσκήσεις, τάς ο¬ ποίας έκαμεν αυτή τελευταίως ■?»- σαν άναμφιβόλως τροκακτικΓά κραυγαί καί άναστεναγμοί. 'Εκλεκτά βι&λία εχει μόνον τό Β* 6λ£.ί·τωλεϊ(Κν τοΰ «Εθνικον Κήρνκος».
ΠϊβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»·.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
1
ΤΗΣ
ΤΙ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ "ΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΕΤΗΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΑΡΣΙΣ ΤΟΥ ΕΚ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡΧΙΑΣ, ΏΣ ΑΝΤΙΒΑΙΝΟΝΤΟΣ ΕΙΣ
ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΝ ΙΔΕΑΝ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΕΤΗΣ— ΜΙΑ ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΔΙ.
ΕΥΘΥΝΤΟΥ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑΝ ΕΡΓΩΝ ΤΗΣ ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡ.
ΧΟΝ ΓΟΥΩΚΕΡ— ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΑΛΛΟΝ ΕΙΔΙΚΟΙ.
ρυ κατωτέρας διανοήσεως ή
πιθήκου. Ό συνδυασμός αύτός ά-
φήνει νά ΰπονχ)Γ$0τ) εν μόνον πραγ
μα, σωματική ύπερσχή, έπισκιάζον
σα τελείως την διανοητικήν έκφρα¬
σιν. 'Επομένως τό άγαλμα, ώς ι
σταται, έκπροσωπεϊ την -κνριαϊρ.χί
αν τοϋ σώματος, ή δέ άπεικόνισι;
αντη ένισχύεται περισσότερον έκ
τοΰ ότι τό πρόσωπον, όπερ πατεΐ
υπό τούς πόδας τού είναι νεράϊδα,
κατά τό ήμισυ άνθρωπος καί κα-
τά τό ήμισυ ζώον, καί Ιπειδή ή
ούρά τής νεράϊδας είναι πολύ έκ-
τεθειμένη, έπέρχεται ή σκέψις τΓμ
θηλυκότητος αυτής καί ούτως ε¬
χομεν εν ά'γαλμα, τό οποίον όντως
σημαίνε' τόν ·9οίαμβον τή; «Αρε¬
τήν εναντίον τοΰ Γυναικείον; φύ-
λοι» καί τίποτε άλλο.
»Θα ηδυνάμην νά ποοσθέσο)
ενταύθα ότι αί ίχ&υοειδεΐς θύραι
των θηλυκων σωμάτων παρέχουν
την ιδέαν ότι είναι ύπόπτου προε¬
λεύσεως έπισκεπτριαι τής Νυκτε-
ρινής Λέσχη; τής Νεράϊδας. Τό
συμπέο,ασμα είναι ότι, τό οίγαλμα
δύναται νά ονομασθή μόνον θρί-
Τα χαμίνια τού Σί-
τυ Χώλλ Πάρκ δέν
φαίνονται νά άπο-
στρέφωνται τόν σω
ματώδη αυτόν λί-
θινον παίδα.
τσργήσουν καί νά τούς. έκμηδενί-
σουν.
»θά προσπαθώμεν άπαύστως δ-
πως έπιταχύνωμεν την αντίληψιν
τοΰ κοινοΰ'περί των άστικών κα-
θηκόντων.
»ΟΌτω καί δι' δλων των μέσων
τούτων, ·θά παραδώσωμεν είς τούς
άπόγόνους ημών την πόλιν ταύτην,
ού μόνον ούχι έλάσσονα, άλλά καί
μείζονα, καλλιτέραν καί ώραιοτέ-
ραν παρ! δ,τι παρεδόθη ημίν αυτή».
»Έκ των ανωτέρω θά συνεπέ
ραινέ τις ότι. τό κύριον πρόσωπον
ενός συαπ?^γματος ύπβνοοϊΐντίος
«Αστικήν Αρετήν» θά ήτο έκεΐ-
νο, τοϋ όποίου ή κεφαλή θά'ήτο το
κύριον χαρακτηοιστικόν. Τό πρό-!
σωπον αύτό ώφειλε νά δεικνύη ω¬
ραίον καί καθαρόν μέτωπον. 'Η 8-
ψις ώφειλε νά είναι άνοικτή. "Ε
ποεπε νά υπάρχη τ6 άπαιτοΰμε
νόν μήκος έκ της σιαγόνος μέχρι
τοϋ όπισίΚου μέρου; τής κεφαλή;
διά νά ύπονοήται προαίσθηχπς. 'Η
μυΐκή ανάπτυξις τοΰ σώματος ε
πρεπε νά δεικνύη. άντί χονδρών
μυώνων, μικρούς μΰς μεγάλην δυ¬
νάμεως, κάμνοντα; την εντύπωσιν
ότι είναι δευτ士ύοντες είς μίαν α¬
νωτάτην διανοητικότητα καί ΰπη-
ρέται αύτη;, εν ταύτώ δέ καί ίκανοι
όπως έκτελσΰν πάσαν διαταγήν,
ήν ήθελον λάβη έκ τής.διανοητικό-
τητος αυτής. Τό πρόσωπον αύτό
πρέπει νά φαίνεται έγειρόμενον
οΰ<χί έκ στιΰάδος θαλασσίων ίχθύ- »Φρονώ ότι δέν ήτο σωστόν, πως, ό καλλιτέχνην φ Τό πολυθρύλητον άγαλμα «Άστική Ά ρετή>, τοΰ όποίου, φαίνεται, δτι ήγγι-
_^ κεν ή καταδίκη.
Άνάμεσα είς τα ύψηλά καί ώ-
ραϊα κτίρια της κάτω Μανχάτταν
ίσταται εν άγαλμα, τό οποίον εχει
προκαλέση περισσοτέρας συζητή-
οεις·καί διαφωνίας άπό πάν άλλο
έίγαλμα έν τί) χώρα. Είναι τό ά¬
γαλμα, τό οποίον υπό τοϋ κατα-
σκευαστοΰ τού ώνομάσθη «αστική
-άρετή», άλλά είς τό οποίον, δσοι
τό είδον, εδωσαν κάθε άλλο δνομα
περιεχόμενον είς τό λεξικόν.
- Δεικνύεται ώς εν έκ των άξιο-
-θεάτων πραγμάτων τής Νέας Υ¬
όρκης καί είναι δ σκοπός, καθ1 ού
στρέφονται όλαι αί εύφυολογίαι
τοΰ Μπρόντγουαίη άπό τής ημέρας
των άποκαλυπτηο,ίων τού.
Εσχάτως ύπεΰλήθησαν είς τόν
•Δήμαρχον Ούώκερ της Νέας Υ¬
όρκης τα σχέδια ενός νέου άστικσϋ
χέντρου, άνταξίου τής μεγάλης πό¬
λεως. Τα σχέδια ύπ€6λήθησαν υ¬
πό τοΰ Τζόοζεφ Τζώνσον, διευν-
τοϋ των Δημοσίων έ'ργων τής Μαν¬
χάτταν, υπό την διεύθυνσιν τοΰ ό-!
ποίου γίνονται τα σχέδια; διά την ι
Ιδελτ.ωοτν*. «Θά ,παρατηιοήο-ητε»,'
Επέδειξε πρό; τόν Δήμαρχον ό κ.
Τζόνσων «ότι. ό παχΰς παίς όστι;
ίσταται επί σωροΰ έκ σκωλήκων!
καί περιέργω; καλείται «Άστική |
ι Άςΐτή» λείΛει. 'Ελπ^ω, κ. Δή-1
μαρχε, δτι δέν θά φέρητε άντίρ-1
ρήσιν είς τοντο». ι
ι Ό Χέβλυν Δ. Μπένσων γααμ-'
ματεϋς τής ΒομΓ,χοΛακής Ένώσε
ως τη; Κάτω Μανχάτταν, δίδων
την γνώμην τού περί τοΰ άγαλμα·
τος καί ,τερί τής έπιρροής αύτοΰ
ίν Νέα Ύόρκιι, λέγει:
«'Η πρότασις ΐοΰ διευθυντον
Τζώνσον περΐ Ιδρύσεως άστικοΰ
κέντρου έν Μανχάτταν διερμηνεύ-
ει την κοινήν προσοχήν επί τού α
γάλματος της «Άστική; Άρετή;»,
χατά τοϋ όποίου στοέφονται πάλιν
αί λοιδωρίαι τοϋ κόσμου. Σημειω¬
τέον δτι αί λοιδωοίαι αύται δέν εί¬
ναι προϊόν -θερινης άστειολογίας,
άλλά πηγάζουν έκ τοϋ γεγονότος
δτι αύτό τουτο τό άγαλμα· τάς προ-
καλεΐ. Μέχρις ωρισμένου τινός ση
μείου ύπαρχουν κανόνες υπό τού;
όποίους κατασκευάζονται τα άγάλ
ματα, έπειδή μέλλουν νά χρησι
μεύσουν ώς σύμθολα καί πρέπει
τ όσχήμά των νά ύπενθυμίζτν είς
πάντα έχοντα φαντασίαν τό σύμβο¬
λον τής πραγματικότητος, ήν πα-
ριστάνουν.
»'Εάν ό άγαλματοποιός δέν δυ¬
νήθη ν' αποδώση την άκρϋβη ?ν
νοιαν μέ τό σύμβολον τού, δεικνύει
έλλειψιν ίκανότητος όπως δώστμ
διά τής μορφή; τοϋ συμβόλου, σα
φή έκθεσιν τοΰ σκοποΰ τού. Αύτοΰ
δέ συνίσταται ή άποτυχία τοΰ ά-
γάλματΌ; τής «Άστική; Άρετή;».
ΐ'Καί έν Λθώτοι;, τό κυριώτερον
μέρος τοϋ συμδόλου είναι τό σώμα
ενός άνθρώπου. Τό σωμα ο·ύτό εί¬
ναι καί εχει ά&λητικάς διαστάσεις,
μέ την φυσικήν Ιμφασιν Ιδιαιτέ¬
ρως τονισμένην. Δηλαδή τό θώμα
τοΰ άγάλματος τής «Άστικής Ά-
ρετής» δεικνύει τό σώμα ενός νευ-
ρωδεστάτου άνδρας, ώς έκ τοϋ με·
γάλου ογκου των μικ'κων ίστών
αντοΰ. 'Η κεφαλή τοΰ άνδρός αύ-
τοϋ είναι μικρά, έν σχήματι βλή-
μααος τουφεκίου, μέ κοντόν τρά-
χηλσν ταύρου, χαρακτηριστικόν άν
%*■%■ 7<ί Ό Χέδλνν Μπένσων, όστις λέγει δτι τό ά'γαλμα παριστάνει μόνον τόν Θρί¬ αμβον τής άρετής εναντίον τοΰ γυ- ναικείου φύλου. αμβευούσης. «Άστική Άρετί;» ση.. μαήΐΐ αρετήν θριαμιβεύουσαν ε¬ ναντίον τή; ν.ακία;, άλλά δέν πι· στεί<ι> δτι πρέπει νά σνμοολίζΕται
δι' άγάλματο; σωαατικοΰ θριάιι-
6ου. Καί ό καθείς γνωρίζει δτι τό
σώμα είναι ίκεϊνο, όπερ τονίζεται
εί; την νιοστήν δύναμιν διά τοϋ ά¬
γάλματο; τσύτοΓ.
»Βε6αίω; τό άγαλμα αύτό πρέ¬
πει νά σηκωθή άπό τό Σίτν Χώ?^
Πάρκ. Έκτό; τού δτι είναι άσχη¬
μον, φρονώ ότι έξασκεϊ την χειρί-
στην επιρροήν έφ' δλων δσοι τό
6λεπουν."Είνα' είς δλου; γνωστόν
δτι τό πάοκον είναι ό τόπβς τή; δι-
ασν.εδάσεως έκατοντάδων παιοίων.'
κατοικούντων είς τό τμήμα ένπνο
τής πόλεως. Βλέποντα τό άγα/.μα
αύτό κοτθημερινώς φυσικώς σχη-
ματίζουν τί|ν ιδέαν δτι ό μόνο;
τρόπος πρός κατατολέμησιν τή-;
κακία; είναι νά περιφρονοϋν τό
γυναικείον φΰλον».
Παρομοίας καί χειροτέοα; χρί-
σε;ς έκφέρουν πειρί τοϋ άγαλματος^
αύτοϋ άλλοι έπιφανεΐς Άμερικανοί
καλλιτέχναι.
ΕΒΙΟΑΟΠΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΤΟ ΛΕΥΚΩΜΑ
ΤΟΥ ΓΕΩΡΠΟΥ
αμβος τής «Άρετής κατά τοϋ Γυ-
ναικείου Φύλου», καί δμως τό ά¬
γαλμα αύτό έν τώ πάρκω τοΰ Δη-
μΐαρχείου καλείται «Άστική Ά¬
ρετή». "Ας ίδωμεν τί θά επρεπε νά
συμοολίζτ) εν άγαλμα Άστικής Ά-
ρ«της. Π ρός τουτο θ' ανατρέξω¬
μεν είς μίαν λνθίνην Αθηναϊκήν
στήλην, πρό 3.000 έτών, επί τής
οποίας είναι σκαλισμένα τα εξής:
Ό Άθηναϊκός δρκος.
«Ού νχιταισχυνοΰμεν την ήμετέ-
} ραν πόλιν δι' οίασδήποτε πράξεως
| άτιμίας ή δειλίος.
; »Μαχησόμεθα υπέρ των ϊδεω-
ί δών καί ίερων ποαγματων τή; πό-
' λεως μόνοι καί μετά πολλών!
»Θά σεβώμεθα καί θά ΰπακοι«ο-
μεν είς τούς νομους τής πόλείος
καί $ά πράξωμεν πάν τό έφ' ημίν
ύ
καί
ημ
όπως «μπνεύσωμεν παρόμοιον σε-
| βασμόν είς τούς άνωτέρονς ημών,
δσοι είναι διατεθίΐμένοι νά τούς κο
ών, άλλ' έκ των σφσλμάτων καί
των άνειλικρινειών, αΐτινες περι-
στοιχίζουν δλους τούς πολίτας. "Εν
τοιοϋτον άγαλμα, πιστεύω, θ' άν-
τεπιροσώπευεν «Αστικήν Αρετήν*
καί θά ετύγχανε σετίασμοΰ καί ά¬
χι μυκτηρισμων».
Μεταξύ των πολλών έπικριτών
τοϋ άγάλματος, ή Σέϊλα Χώντ, ή
θοποιός καί μοντέλον έξ έπαγγέλ-
ματος, ήτις μέλλει νά έμφανισθ!!
προσεχώς είς εν νέον θίατρικον
έργον έν Νέμ Ύόρκ{|, έ'δωσε την
γνώμην της ώ; εξής:
»'Εφ' δσον δύναμαι νά ϊδω, τό
άγαλμα τής «Άστικής Άρετής»
είναι μία προφανής καί σκόπιμος
Οδρις καθ" ολοκλήρου τοΰ γυναικεί
ου φύλου. Παριστάνει Ινα σωμα-
τώδη, ταυροειοή καί άγροΐκον άν-
δρα πατοϋντα επί τοΰ σώματος ω¬
ραίας γυναικός, — τοΰ άνθρός
συμδολίζοντος «Αρετήν» καί τής
γυναικός συμβολιζοι'σης «Κακίατ».
ΑΘΗΝΑΙ, Αύγουστος— Το
Μουσείον τού Βασιλέως Γεωργίου
τοϋ Α' έτοιμάζει πρός έκδοσιν ε·
να λεύκωμα· άναμνηστικόν, καί δια-
φημίζει δτι τουτο θά άποτελέσΐΐ ιιι-
αν όλοζώντανη περιγραφή τής ^ω·
ής καί τής δράσεώς τοΰ Βασιλείω;.
Ή ίδέα είναι άξιέπαινος καί οί
γνωρίζθλαες τούς έργαζομενους έν
τω Μουσείω όφείλουν νά έλπιζουν
δτι έκ τής* εργασίας ταύτης #α
προκύψη κάτι τό άξιόλογον, δεδο-
μένου δτι πρόκειται. περί πολαιών
ύπαλλήλων τοϋ Γεωογίου,^ διατη-
ρον'ντων ζωηρότατα κάθε ανάμνη¬
σιν. Είς έξ αυτών — ό κ. Κακιου-
Γ.η; — ειργάσθη παρά τω Γεωογι-
ω επί τριάκοντα καί πλέον έ'τΐ].
Άλλά καί οί άλλοι είχον υπήρξ¬
αν μακράν.
Έπομένως υπάρχη πρόχειρον
τό υλικόν των άναμνήσεων, και ε"
πί πλέον είς την εργασίαν ταύτην
θά σννπράξη άναμφιβόλως ή ποο-
θυμία των αύλικών καί των γνωρι-
μων τοϋ Βασιλέως, παρέχουσα Φ)
ροφορίας χρησίμους.
ΕΙ- ενα μόνον ποέπει να προσ.-
ξουν πολύ: Τό λεύκίομα νά εχΐ)
περισσοτέρας εικόνος καί ολιγώ¬
τερον -/είμενον. Αύτός άλλως γ£
είναι κατά κανόνα ό τύποζ των το'
ούτων εκδόσεων.
Βεβαίως τό σύντομον κείμενον
| εχει τάς δυσκολίας τού, άλλάή ον-
τομία δέν κσυράζει καί ή ανευ πε-
ριττολογίας Ιξήγηοις εικόνος συμ-
ΐιληρώνει απολύτως την διδακτικήν
τοΰ^υκώματος αποστολήν.
Άς λείψουν καί οί λοοΚο^ι,
διότι τό τεϋχος θά ξεφνγτ» α3™ ΧΟ
| προορισμόν τού, θά γίνη σχολαστι·
/.όν καί άνούσιον.
Κάτω άπό κάθε ε'ικόνα σς το-το-
θετηθη μία έρμηνεία ή όποια μ-
λίγα λόγια δέν «ά παραλειψϊΐ τι'
ΐτοτε άπό τα δυνάμενα νά δακκη;ν
μίαν κτυπητήν εντύπωσιν περι το^
Γεωργίου. „ ,, ,
Ιδού ή σάλα των Συμβουλιων
τοο Στέματος. Οί συντάκται τοι
λευκώματος άς άντιγράψουν σχετ _
κίνν περικοπήν άπό τό βιβλίον τ ^
1 · είς την 8ην σελ-.ί*■>
1
ΤΗΣ
ΤΙ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ "ΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΕΤΗΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΑΡΣΙΣ ΤΟΥ ΕΚ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡΧΙΑΣ, ΏΣ ΑΝΤΙΒΑΙΝΟΝΤΟΣ ΕΙΣ
ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΝ ΙΔΕΑΝ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΕΤΗΣ— ΜΙΑ ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΔΙ.
ΕΥΘΥΝΤΟΥ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑΝ ΕΡΓΩΝ ΤΗΣ ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡ.
ΧΟΝ ΓΟΥΩΚΕΡ— ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΑΛΛΟΝ ΕΙΔΙΚΟΙ.
ρυ κατωτέρας διανοήσεως ή
πιθήκου. Ό συνδυασμός αύτός ά-
φήνει νά ΰπονχ)Γ$0τ) εν μόνον πραγ
μα, σωματική ύπερσχή, έπισκιάζον
σα τελείως την διανοητικήν έκφρα¬
σιν. 'Επομένως τό άγαλμα, ώς ι
σταται, έκπροσωπεϊ την -κνριαϊρ.χί
αν τοϋ σώματος, ή δέ άπεικόνισι;
αντη ένισχύεται περισσότερον έκ
τοΰ ότι τό πρόσωπον, όπερ πατεΐ
υπό τούς πόδας τού είναι νεράϊδα,
κατά τό ήμισυ άνθρωπος καί κα-
τά τό ήμισυ ζώον, καί Ιπειδή ή
ούρά τής νεράϊδας είναι πολύ έκ-
τεθειμένη, έπέρχεται ή σκέψις τΓμ
θηλυκότητος αυτής καί ούτως ε¬
χομεν εν ά'γαλμα, τό οποίον όντως
σημαίνε' τόν ·9οίαμβον τή; «Αρε¬
τήν εναντίον τοΰ Γυναικείον; φύ-
λοι» καί τίποτε άλλο.
»Θα ηδυνάμην νά ποοσθέσο)
ενταύθα ότι αί ίχ&υοειδεΐς θύραι
των θηλυκων σωμάτων παρέχουν
την ιδέαν ότι είναι ύπόπτου προε¬
λεύσεως έπισκεπτριαι τής Νυκτε-
ρινής Λέσχη; τής Νεράϊδας. Τό
συμπέο,ασμα είναι ότι, τό οίγαλμα
δύναται νά ονομασθή μόνον θρί-
Τα χαμίνια τού Σί-
τυ Χώλλ Πάρκ δέν
φαίνονται νά άπο-
στρέφωνται τόν σω
ματώδη αυτόν λί-
θινον παίδα.
τσργήσουν καί νά τούς. έκμηδενί-
σουν.
»θά προσπαθώμεν άπαύστως δ-
πως έπιταχύνωμεν την αντίληψιν
τοΰ κοινοΰ'περί των άστικών κα-
θηκόντων.
»ΟΌτω καί δι' δλων των μέσων
τούτων, ·θά παραδώσωμεν είς τούς
άπόγόνους ημών την πόλιν ταύτην,
ού μόνον ούχι έλάσσονα, άλλά καί
μείζονα, καλλιτέραν καί ώραιοτέ-
ραν παρ! δ,τι παρεδόθη ημίν αυτή».
»Έκ των ανωτέρω θά συνεπέ
ραινέ τις ότι. τό κύριον πρόσωπον
ενός συαπ?^γματος ύπβνοοϊΐντίος
«Αστικήν Αρετήν» θά ήτο έκεΐ-
νο, τοϋ όποίου ή κεφαλή θά'ήτο το
κύριον χαρακτηοιστικόν. Τό πρό-!
σωπον αύτό ώφειλε νά δεικνύη ω¬
ραίον καί καθαρόν μέτωπον. 'Η 8-
ψις ώφειλε νά είναι άνοικτή. "Ε
ποεπε νά υπάρχη τ6 άπαιτοΰμε
νόν μήκος έκ της σιαγόνος μέχρι
τοϋ όπισίΚου μέρου; τής κεφαλή;
διά νά ύπονοήται προαίσθηχπς. 'Η
μυΐκή ανάπτυξις τοΰ σώματος ε
πρεπε νά δεικνύη. άντί χονδρών
μυώνων, μικρούς μΰς μεγάλην δυ¬
νάμεως, κάμνοντα; την εντύπωσιν
ότι είναι δευτ士ύοντες είς μίαν α¬
νωτάτην διανοητικότητα καί ΰπη-
ρέται αύτη;, εν ταύτώ δέ καί ίκανοι
όπως έκτελσΰν πάσαν διαταγήν,
ήν ήθελον λάβη έκ τής.διανοητικό-
τητος αυτής. Τό πρόσωπον αύτό
πρέπει νά φαίνεται έγειρόμενον
οΰ<χί έκ στιΰάδος θαλασσίων ίχθύ- »Φρονώ ότι δέν ήτο σωστόν, πως, ό καλλιτέχνην φ Τό πολυθρύλητον άγαλμα «Άστική Ά ρετή>, τοΰ όποίου, φαίνεται, δτι ήγγι-
_^ κεν ή καταδίκη.
Άνάμεσα είς τα ύψηλά καί ώ-
ραϊα κτίρια της κάτω Μανχάτταν
ίσταται εν άγαλμα, τό οποίον εχει
προκαλέση περισσοτέρας συζητή-
οεις·καί διαφωνίας άπό πάν άλλο
έίγαλμα έν τί) χώρα. Είναι τό ά¬
γαλμα, τό οποίον υπό τοϋ κατα-
σκευαστοΰ τού ώνομάσθη «αστική
-άρετή», άλλά είς τό οποίον, δσοι
τό είδον, εδωσαν κάθε άλλο δνομα
περιεχόμενον είς τό λεξικόν.
- Δεικνύεται ώς εν έκ των άξιο-
-θεάτων πραγμάτων τής Νέας Υ¬
όρκης καί είναι δ σκοπός, καθ1 ού
στρέφονται όλαι αί εύφυολογίαι
τοΰ Μπρόντγουαίη άπό τής ημέρας
των άποκαλυπτηο,ίων τού.
Εσχάτως ύπεΰλήθησαν είς τόν
•Δήμαρχον Ούώκερ της Νέας Υ¬
όρκης τα σχέδια ενός νέου άστικσϋ
χέντρου, άνταξίου τής μεγάλης πό¬
λεως. Τα σχέδια ύπ€6λήθησαν υ¬
πό τοΰ Τζόοζεφ Τζώνσον, διευν-
τοϋ των Δημοσίων έ'ργων τής Μαν¬
χάτταν, υπό την διεύθυνσιν τοΰ ό-!
ποίου γίνονται τα σχέδια; διά την ι
Ιδελτ.ωοτν*. «Θά ,παρατηιοήο-ητε»,'
Επέδειξε πρό; τόν Δήμαρχον ό κ.
Τζόνσων «ότι. ό παχΰς παίς όστι;
ίσταται επί σωροΰ έκ σκωλήκων!
καί περιέργω; καλείται «Άστική |
ι Άςΐτή» λείΛει. 'Ελπ^ω, κ. Δή-1
μαρχε, δτι δέν θά φέρητε άντίρ-1
ρήσιν είς τοντο». ι
ι Ό Χέβλυν Δ. Μπένσων γααμ-'
ματεϋς τής ΒομΓ,χοΛακής Ένώσε
ως τη; Κάτω Μανχάτταν, δίδων
την γνώμην τού περί τοΰ άγαλμα·
τος καί ,τερί τής έπιρροής αύτοΰ
ίν Νέα Ύόρκιι, λέγει:
«'Η πρότασις ΐοΰ διευθυντον
Τζώνσον περΐ Ιδρύσεως άστικοΰ
κέντρου έν Μανχάτταν διερμηνεύ-
ει την κοινήν προσοχήν επί τού α
γάλματος της «Άστική; Άρετή;»,
χατά τοϋ όποίου στοέφονται πάλιν
αί λοιδωρίαι τοϋ κόσμου. Σημειω¬
τέον δτι αί λοιδωοίαι αύται δέν εί¬
ναι προϊόν -θερινης άστειολογίας,
άλλά πηγάζουν έκ τοϋ γεγονότος
δτι αύτό τουτο τό άγαλμα· τάς προ-
καλεΐ. Μέχρις ωρισμένου τινός ση
μείου ύπαρχουν κανόνες υπό τού;
όποίους κατασκευάζονται τα άγάλ
ματα, έπειδή μέλλουν νά χρησι
μεύσουν ώς σύμθολα καί πρέπει
τ όσχήμά των νά ύπενθυμίζτν είς
πάντα έχοντα φαντασίαν τό σύμβο¬
λον τής πραγματικότητος, ήν πα-
ριστάνουν.
»'Εάν ό άγαλματοποιός δέν δυ¬
νήθη ν' αποδώση την άκρϋβη ?ν
νοιαν μέ τό σύμβολον τού, δεικνύει
έλλειψιν ίκανότητος όπως δώστμ
διά τής μορφή; τοϋ συμβόλου, σα
φή έκθεσιν τοΰ σκοποΰ τού. Αύτοΰ
δέ συνίσταται ή άποτυχία τοΰ ά-
γάλματΌ; τής «Άστική; Άρετή;».
ΐ'Καί έν Λθώτοι;, τό κυριώτερον
μέρος τοϋ συμδόλου είναι τό σώμα
ενός άνθρώπου. Τό σωμα ο·ύτό εί¬
ναι καί εχει ά&λητικάς διαστάσεις,
μέ την φυσικήν Ιμφασιν Ιδιαιτέ¬
ρως τονισμένην. Δηλαδή τό θώμα
τοΰ άγάλματος τής «Άστικής Ά-
ρετής» δεικνύει τό σώμα ενός νευ-
ρωδεστάτου άνδρας, ώς έκ τοϋ με·
γάλου ογκου των μικ'κων ίστών
αντοΰ. 'Η κεφαλή τοΰ άνδρός αύ-
τοϋ είναι μικρά, έν σχήματι βλή-
μααος τουφεκίου, μέ κοντόν τρά-
χηλσν ταύρου, χαρακτηριστικόν άν
%*■%■ 7<ί Ό Χέδλνν Μπένσων, όστις λέγει δτι τό ά'γαλμα παριστάνει μόνον τόν Θρί¬ αμβον τής άρετής εναντίον τοΰ γυ- ναικείου φύλου. αμβευούσης. «Άστική Άρετί;» ση.. μαήΐΐ αρετήν θριαμιβεύουσαν ε¬ ναντίον τή; ν.ακία;, άλλά δέν πι· στεί<ι> δτι πρέπει νά σνμοολίζΕται
δι' άγάλματο; σωαατικοΰ θριάιι-
6ου. Καί ό καθείς γνωρίζει δτι τό
σώμα είναι ίκεϊνο, όπερ τονίζεται
εί; την νιοστήν δύναμιν διά τοϋ ά¬
γάλματο; τσύτοΓ.
»Βε6αίω; τό άγαλμα αύτό πρέ¬
πει νά σηκωθή άπό τό Σίτν Χώ?^
Πάρκ. Έκτό; τού δτι είναι άσχη¬
μον, φρονώ ότι έξασκεϊ την χειρί-
στην επιρροήν έφ' δλων δσοι τό
6λεπουν."Είνα' είς δλου; γνωστόν
δτι τό πάοκον είναι ό τόπβς τή; δι-
ασν.εδάσεως έκατοντάδων παιοίων.'
κατοικούντων είς τό τμήμα ένπνο
τής πόλεως. Βλέποντα τό άγα/.μα
αύτό κοτθημερινώς φυσικώς σχη-
ματίζουν τί|ν ιδέαν δτι ό μόνο;
τρόπος πρός κατατολέμησιν τή-;
κακία; είναι νά περιφρονοϋν τό
γυναικείον φΰλον».
Παρομοίας καί χειροτέοα; χρί-
σε;ς έκφέρουν πειρί τοϋ άγαλματος^
αύτοϋ άλλοι έπιφανεΐς Άμερικανοί
καλλιτέχναι.
ΕΒΙΟΑΟΠΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΤΟ ΛΕΥΚΩΜΑ
ΤΟΥ ΓΕΩΡΠΟΥ
αμβος τής «Άρετής κατά τοϋ Γυ-
ναικείου Φύλου», καί δμως τό ά¬
γαλμα αύτό έν τώ πάρκω τοΰ Δη-
μΐαρχείου καλείται «Άστική Ά¬
ρετή». "Ας ίδωμεν τί θά επρεπε νά
συμοολίζτ) εν άγαλμα Άστικής Ά-
ρ«της. Π ρός τουτο θ' ανατρέξω¬
μεν είς μίαν λνθίνην Αθηναϊκήν
στήλην, πρό 3.000 έτών, επί τής
οποίας είναι σκαλισμένα τα εξής:
Ό Άθηναϊκός δρκος.
«Ού νχιταισχυνοΰμεν την ήμετέ-
} ραν πόλιν δι' οίασδήποτε πράξεως
| άτιμίας ή δειλίος.
; »Μαχησόμεθα υπέρ των ϊδεω-
ί δών καί ίερων ποαγματων τή; πό-
' λεως μόνοι καί μετά πολλών!
»Θά σεβώμεθα καί θά ΰπακοι«ο-
μεν είς τούς νομους τής πόλείος
καί $ά πράξωμεν πάν τό έφ' ημίν
ύ
καί
ημ
όπως «μπνεύσωμεν παρόμοιον σε-
| βασμόν είς τούς άνωτέρονς ημών,
δσοι είναι διατεθίΐμένοι νά τούς κο
ών, άλλ' έκ των σφσλμάτων καί
των άνειλικρινειών, αΐτινες περι-
στοιχίζουν δλους τούς πολίτας. "Εν
τοιοϋτον άγαλμα, πιστεύω, θ' άν-
τεπιροσώπευεν «Αστικήν Αρετήν*
καί θά ετύγχανε σετίασμοΰ καί ά¬
χι μυκτηρισμων».
Μεταξύ των πολλών έπικριτών
τοϋ άγάλματος, ή Σέϊλα Χώντ, ή
θοποιός καί μοντέλον έξ έπαγγέλ-
ματος, ήτις μέλλει νά έμφανισθ!!
προσεχώς είς εν νέον θίατρικον
έργον έν Νέμ Ύόρκ{|, έ'δωσε την
γνώμην της ώ; εξής:
»'Εφ' δσον δύναμαι νά ϊδω, τό
άγαλμα τής «Άστικής Άρετής»
είναι μία προφανής καί σκόπιμος
Οδρις καθ" ολοκλήρου τοΰ γυναικεί
ου φύλου. Παριστάνει Ινα σωμα-
τώδη, ταυροειοή καί άγροΐκον άν-
δρα πατοϋντα επί τοΰ σώματος ω¬
ραίας γυναικός, — τοΰ άνθρός
συμδολίζοντος «Αρετήν» καί τής
γυναικός συμβολιζοι'σης «Κακίατ».
ΑΘΗΝΑΙ, Αύγουστος— Το
Μουσείον τού Βασιλέως Γεωργίου
τοϋ Α' έτοιμάζει πρός έκδοσιν ε·
να λεύκωμα· άναμνηστικόν, καί δια-
φημίζει δτι τουτο θά άποτελέσΐΐ ιιι-
αν όλοζώντανη περιγραφή τής ^ω·
ής καί τής δράσεώς τοΰ Βασιλείω;.
Ή ίδέα είναι άξιέπαινος καί οί
γνωρίζθλαες τούς έργαζομενους έν
τω Μουσείω όφείλουν νά έλπιζουν
δτι έκ τής* εργασίας ταύτης #α
προκύψη κάτι τό άξιόλογον, δεδο-
μένου δτι πρόκειται. περί πολαιών
ύπαλλήλων τοϋ Γεωογίου,^ διατη-
ρον'ντων ζωηρότατα κάθε ανάμνη¬
σιν. Είς έξ αυτών — ό κ. Κακιου-
Γ.η; — ειργάσθη παρά τω Γεωογι-
ω επί τριάκοντα καί πλέον έ'τΐ].
Άλλά καί οί άλλοι είχον υπήρξ¬
αν μακράν.
Έπομένως υπάρχη πρόχειρον
τό υλικόν των άναμνήσεων, και ε"
πί πλέον είς την εργασίαν ταύτην
θά σννπράξη άναμφιβόλως ή ποο-
θυμία των αύλικών καί των γνωρι-
μων τοϋ Βασιλέως, παρέχουσα Φ)
ροφορίας χρησίμους.
ΕΙ- ενα μόνον ποέπει να προσ.-
ξουν πολύ: Τό λεύκίομα νά εχΐ)
περισσοτέρας εικόνος καί ολιγώ¬
τερον -/είμενον. Αύτός άλλως γ£
είναι κατά κανόνα ό τύποζ των το'
ούτων εκδόσεων.
Βεβαίως τό σύντομον κείμενον
| εχει τάς δυσκολίας τού, άλλάή ον-
τομία δέν κσυράζει καί ή ανευ πε-
ριττολογίας Ιξήγηοις εικόνος συμ-
ΐιληρώνει απολύτως την διδακτικήν
τοΰ^υκώματος αποστολήν.
Άς λείψουν καί οί λοοΚο^ι,
διότι τό τεϋχος θά ξεφνγτ» α3™ ΧΟ
| προορισμόν τού, θά γίνη σχολαστι·
/.όν καί άνούσιον.
Κάτω άπό κάθε ε'ικόνα σς το-το-
θετηθη μία έρμηνεία ή όποια μ-
λίγα λόγια δέν «ά παραλειψϊΐ τι'
ΐτοτε άπό τα δυνάμενα νά δακκη;ν
μίαν κτυπητήν εντύπωσιν περι το^
Γεωργίου. „ ,, ,
Ιδού ή σάλα των Συμβουλιων
τοο Στέματος. Οί συντάκται τοι
λευκώματος άς άντιγράψουν σχετ _
κίνν περικοπήν άπό τό βιβλίον τ ^
1 · είς την 8ην σελ-.ί*■>
ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΙΑΚΗ. 15 ΣΒ Π ΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΣΥΓΧΡΟΝΐεΐΜΟΣ
ΤΑ ΑΛΛΟΤΕ ΕιΝΤΡθΓΙΑΛΑ ΧΑ]<ΪΟΫ]νΤΑΚΙΑ ΑΒ ΚΑΘΕ ΙΧΓ^ΟΧ Κ Ω Ν) Π ΟΛΙΣ. ^Αύγουστος.— 'Ελάτε νά κάμωμεν ίνα ωραίον πε- ρίπατον, μέχρι τοΰ Άνω Βοσπό- ρου, στό γραφικόν Γενή Μαχαλα, οπου τα ώραΐα, τα ίστορικά «ίερά» καί είς τα όποϊα, τάς Κυριακάς πρό πάντων καί τάς Παρασκευάς, χά κομψά καί ταχύπλοα άτμόπλοια τού Βοσπόρου, μετέφερον εως έ- Υ,εϊ χιλιάδες χιλιάδων περιπατητών, ποϋ άπεφάσιζαν νά όναπνεύσοιτ ιήν μυοωδιά των πεύκων, τής φιλί- Λ~~ .,*.ΐ τύ^γ Λνιτνίπ'- Λ-Γίιι την ρας καί τής άκακίας ό δά την ής η οκορτΐϊ ό παιγνιδιάρης ζέφυρος, ποΰ έρχεται άπαλά καί ζωογόνα υ¬ πό τό άπόγειον τοΰ Ενξείνου Γι τ;ν παρέκει κομψοΰ κόλπου τοΰ Μπον- νιούκ Δερέ. Γιά νά (ρθάστιτε άπό την παραλίαν τοΰ προάστειον τοθ Γενή Μαχαλα είς τό εσωτερικόν, ποΰ είναι τα «Ιερά», επρεπε νά δι- ανίσητε ενα αρκετόν, ήμισείας ώ¬ ρας διάστημα, τουλάχιστον, άλίά διά μέσου άλσους, ποϋ δέν άπαντπ, άσφολώς, εΰκολα σέ αλλα μέρη, ά¬ πό την ώμορφιά των πανηψύλων πλατάνων, των δονών καί δλων των αλλων χαμοδένδρων, ποϋ σκορπονν είς αφάνταστον βαθμόν την μυρου¬ διά τοϋ νυμαριοΰ, τοΰ τουρκικοϋ φντοΰ <καραμπάς» καί άλλων ά- γοολουλουδιών, ποϋ φύονται ειδι¬ κώς μόνον στά εύλογημένα άπύ ιήν φύσιν δασωμενα όουνά τοΰ Β ο σπόρου. Καί σάς μετέφερεν εως γ- κεΐ ή «ταλίκα», Ινα μικρά ίδιάζον δίτροχο άμαξάκι, ποΰ τό κυβερνυΐ· οεν ενας άφελέστατος, τοΰ παληοΓ, κουροΰ, τύπος γενντσάρου Τονρ- ποΰ είναι γεμάτη ή Τουρκική ίστο- *ος, μέ σαρίκια, άμπάδες, γενειό- καί πραπόγονον άπλόττγτα καί ήσυ 6α αλα τουοκα, στρογγυ/α κομμέ- χίαν, έν αντιθέσει πρός τόν θόρυ- άλλην φασαριαν τη; την οποίαν τελειω- έγκαταλείπατε, άμα ώς έμ- βαίνατε στόν μαγευτιαόν περίβολον τοΰ Τουοκικοΰ περιβάλλοντος. Σάς ύπηρετοΰσαν Τοΰρκοι σαλβαροφό- ροι, άκούατε μόνον Τουρκικήν πε- ρεπαθή μουεικήν,, μέ τα Τούρκικα είδιχά δργανα «ίντζέ σάζ» καί πί- σω άπά καχράσια, πνκνά δνλαδή ξύλινα δικτι<ωτά άκούατε φωνί- τσε; γλυκειές καί έλκυστικά χαμύ- γελα άπό τα έκεΐ καθήμενα χανου¬ μακια, διότι ή πα,ςουσία των ?ξω άπό τα καφάσια ουδέποτε επετρέ¬ πετο. Πηγαίνομεν καί τώρα στά Ιδία ούτά άπολαυστικά τή/; φυσι-1 ■<:τ}; ώμορφιάς μέρη. Άλλά, γιά νά ίδωμεν, πώς πηγαίνομεν καί πώ; | τα ευρίσκομεν παρηλλαγμένα; Τό δίτροχον καρεοτσάκι, ή «ταλίκσ» , διότι την άντεκατ:· αυτοκίνητον, ποΰ σά; παίρνει καμμιά φορά άπό την, ά- ποβάθρα τοΰ Γενή Μοχαλά, καί μέ ενα ή καί περισσότερα χανουμακια, Στόν δρόμον τα λέτε μαιζύ των έ- καί άφοβα. Φωνάζετε, γε- ρια και ποΰ στό τέλος, δταν στιι- μάτησε στό τέρμα, σάς εκαμνε χι¬ λίους τεμενάδε; καί άλλες τόσες ν- ποκλίσεις, γιά νά τοϋ πληρώσετε δ,τι θελετε ώς αξίαν τής διαδοο μής ποΰ έκάματε, διότι, ώρισμένη δ;ατίμησις ή διατιμημένη κοΰρσα δέν ύπήρχε. Κάί επρεπε, μόλις τοΰ πληρώσητε δ,τι θέλετε, νά σάς ευ¬ χαριστήση τεπεινότατα, νά σά; βοηθήση νά κατεδάσητε τα; άπΓ- οκευάς σας, δηλαδή τή; έτοιμασί- ες ποΰ χοι·6αλοΰσατε εως έκεΐ, είς όγκώδη πακέττα καί δέματα καί λαλάθια γιά τό όλοήμερον έκεΐ φα- γοπότι σας, νά σάς ξεσκονίση άπύ την κορφή^ω; τα νύχια καί μέ ντε- μενάδες να έπαναλαμβάντ) άκατ«-| εςτ}ίϊ>ανισί'
ΙΓ(Γι'ίΤΤ(ϊ>Γ τη Λΐί&ηΐη* (ϊϊινηηιατίΐΛ ^Ά0^ τΟ
τό
ς, (εύχαριστώ)
μέχρις ότου αναχωρών έχάνετο εί;
την μεγάλην έκεΐ κεμπήν τοΰ δρό¬
μου.
Καί άνεβαίνατε ολίγα ελικοειδή
οκα^,οπάτια, γιά νά φθάσητε στήν
ΐ'ληθινή τοποθεσία παραδείσου,
στήν οποίαν ΰά έκαθίζατε σέ λίγο |
λάτε ν.αί χειρονομάτε, ανθέλετε,
χωρίς τίποτε νά λογαριάσητε, διό¬
τι κανείς πειό δέν σά; προσέχει,
ναπαρετε τον κοκρεν σοκ. το λου |κανε1 Μν σ^ αγριοκυτταζεΐΐ κα.
χουμι, το σιροπι, το σεομπετι η αλ
λο γλνκό σας, διότι ή χρήσις έκεϊ,
χ.ο«σιοΰ καί άλλων οίνοπνευματιο-
δών ποτών ήτο αύστηρά άπηγο-
ρενμενη. "Ολα έκεΐ Τούρκικα, άνα·
τολικά, άσυνήθιστα είς αφέλειαν
Ή Ντολόρες τέλ Ρίο, δασίλισσα τοϋ κινηματογράφου.
νενό; δέν τοΰ πσ^αξενοφαίνεται.
Στήν γοητευτική τοποθεσία ύπάρ-
χει τώρα Εύρωπαΐκο καφενεΐο,
τζάζ μπάντ, ντανσιγκ καί σονσου-
ραδάκια. Τα καφάσια επεσαν π,ρό
πολλοΰ καί τό χανουμάκι, σάς κά¬
μνει συντροφιά είΐχάοιστη, χορεΰ-
εί, πίνει, τρώγει μαζύ σας καί σας
συνοδεύει πολΰ ευκολα στό σεπαρέ
καί δπου άλλοϋ ΰΐλετε, άρκεϊ νά
τοΰ τό πρστείνετε. Καί μουρμουρί-
ζετε τότε φ:λοσοφικώτατα. Πάεΐ
άκόμη Ινα κομμάτι ποιησεως άνα-
τολικής, σβΰστηκε κάτι άκόμη ά¬
πό την μυστικοπαθεία ποΰ εκρυβε
πάντοτε ό μυστικάς Βόσπορος.
Ό Τούρκικα; μονδερνισμος, δέν
είναι τ5έτ3αια, άνθόσπαρτος, οΰτί
κοιμάται επί ρόδων, όπως τόν ενό¬
μισαν πολλοί άπό τούς φανατικον;
ύποστΓ,ρικτάς τού. Έφερε, βέβαυα,
δπω; τό άντελήφθησαν δλοι γενι¬
κήν αναστάτωσιν στήν φακιρικήν
τού μοιρολατρικήν ζωήν τοΰ «κι-
σμέτ», καί τοΰ «άλλάχ βάρ», μέ ά-
ποτελέσματα, τα όποΐα όΚοι τα 6λέ-
πουν σήμερον μέ δυσφορίαν, χωρί;
δμως καϊ κανείς νά μπορπ νά δια-
μα(ττυρηθτ| , διότι ή δημοκρατική
. .. άπολυταρχία δέν τοΰ τό έπιτρε ■
πει. Διαβλέπουν σήμερον δλοι οί
Τοΰρκοι, δτι άφήσαντες την α^
στηρότητα τής άλλοτε Τουρκικής
ζωής, ξεγλυστρήσαντες δηλαδή ά¬
πό τό τζαμί καί άπό τό κοράνι και
τό χαρέμι καί τό σαρίκι καί τόν φε-
ρετζέ, οέν άπέκτησαν έλειτθερίαν,
ουτε εγεύθησαν τούς καρποΰς, πο£·
τού; ύπεσχέθ-ησαν οί έπιΰλητικοί,
σάν άμείλικτοι δεσπόται προπαγαν
δισταί των, άλλ' ευρέθησαν ξαφνι-
κά έν πλήρει έκτροχιασμω, ποΰ
τοΰς επήρεν άπό την ψυχήν, άπό
τόν νοΰν, άπό την ανατροφήν των
κάθε ερμα, γιά νά τους ρί^ΊΙ τε¬
λείως άνερμάτιστ(χυς μέ μίαν νεαν,
μίαν καινούργια καθ1 ολα ζωήν,
ζωήν δμως, διά την οποίαν οΰτε
καμμιά συστηματική προπόνΐ^σις
προηγήθη, οΰτε τουλάχιστον μιά
έπιοαλλομένη διδασκαλίαι έμεσο-
λάδησε. Καί δι' αύτό άπό τούς
Τονρκους τσύς σημερινούς, ·θά Ί¬
δητε εκείνον;, οί όποΐοι 6λέπουν
τα πράγματα μέ την άληυΗνήν αυ¬
τών φνσιν καί καταστασιν, νά εί¬
ναι τελείως άπογοητευμένοι, πε¬
ρισσότερον, παρ' δτι άπεγοητεΰον-
το άλλοτε, ευρισκόμενοι πρό άλη-
(θινης καθ' δλα άπολυταρχίας. Αί
€απογοητευμέναι» τοΰ Λοτί, ήμπο-
ροΰσαν σήμεοον νά μετατραποΰν
είς «άπογοητευμενους», γενικώς,
διότι γενική είναι ή άπογοήτευσις,
όσονδήποτε ν.αί αν αί Κεμαλικαί
Ιφημερίδες, κατά παραγγελίαν, βε¬
βαία, έξυμνοΰν καί θυμιάζουν τό
Κεμαλικόν καθεστώς, μέ φαντασιώ
δή θούρια λαί μέ άνυπάρκτους θρι-
Ή ωραιοτέρα γυν») τής Άμερικής. Είναι ή Δνίς Ρεγγίνα Μόνα, 19 έτών, ίκ
Ντητρόίτ, έκλεχθεϊσα μεταξύ 3δ άλλων νεανίδατν έξ δλων των μερών τής Ά
μερικής είς τούς ποοσφάτους αγώνας σωματικάς τελειότητος έν Νέα, Ύ-
όρκη. Λαμβάνει τόν τίτλον «Μίς Άμέρικα τοϋ 1929».
άμΰους καί γελοΐε; μελλοντικες δό-
1ες.
Ή «Ίκδΐμ» και ή «Βακήτ» ί-
δημοσίευσαν μίαν στοαιστικήν αύ-
τοκτονιών, ποΰ οχ'νέβησαν καθ' ό¬
λην την πόλιν, τό τελευταίον τρίμη¬
νον διάστημα. Καί ευρίσκονται ε¬
νώπιον ένάς καταπληκτικοΰ άριθ-
μοΰ αύτοκτονιών, αί οποίαι βαρύ¬
νουν κατ' άνυπολόγιστον πλειοψη-
φίθΛ' τούς Τοΰρκους -/αί τής Τοιλ>
κάλες. Π ερισσότερον τής Τουρκά-
λες καί μάλιστα τα τρυφερά καί ξε-
τρελλαμένα χανουμακια. Είς τάν ι-
ρι·θμόν των αύτοκτονιών τούτων ά-
Όφέρονται καί τρείς Εβραίων,
ούδεμία δέ 'Ελληνική. Κατά συνοι¬
κίας &έ κο.τανεμόμεναι, αί αύτοκτο-
νίαι χανουμισσών ΙσΓΐΛειώιτησαν
κυρίως στό Σκούταρι (Χρυσόπο-
?αν) τοΰ Βοσπόρον, οπου ό Τουρ·
κικός πλ^θυσμός είναι περισσότε-
ρος καί πυκνότερος. Την στατιστι¬
κήν αύτην των αύτοκτονιών μάλ¬
λον την κάμνει ενας Γάλλος καθη-
γητής τοϋ έν Πέραν Λυκείου τοϋ
Γαλατά Σεράϊ, άπό τόν οποίον την
παίρνονν καί την δημοσιεύουν αί
ανωτέρω ποομν»|θϊΐσαι Τουρκικαί
έφημερίδες. Ένα άλλο Τουρκικόν
περιοδικόν δέν δι.·μοσιεύει μόνον
την φοβεράν αύτην στατιστικήν,
άλλά καί την σχολιάζει. Την σχο-
λιάζει δέ τολμηρά καί σηκά>νει μία
άκραν τοΰ πέπλον», ό οποίος, κατ'
επιβολήν Κεμαλικήν, σ/.επάζει την
μαύρην αλήθειαν. Καί μάς λέγει
τό περιοδικόν αύτό, ότι τα χανου-
ιιάκια. άπότομα πεοιπεσόντα είΓ εν
κλίσιν καί διαφθοράν, άσυγκράτη-
τα έδηληγτηριάσθησαν μέχρι μυελοϋ
όστέων καί άνερμάτιστα καί μή
κατορθώσαντα νά εύρουν πλέον τό
ποθητόν εοεισμα, διά νά σταθοΰν,
άφίνονται νά παρασυρθοΰν μέχρι
τοΰ τελευταίου αναπόφευκτον κινή
ματος, άφοΰ την ζωήν την ιεγνώ-
ρισαν, μόλις ξέφνγαν άπό τό πε-
ριορισμένο χαρέμι, μόνον άπό την
έπικίνδυνη αύτην μεριά. "Οταν
πρό ήιιερών κατέφθασαν ένταΰθα
Ρουμάνοι φοιτηταί καί φοιτήτρια.,
ό κόσμο; δλο; έτρόμαξεν, εστοίθη,-
κε κατάπληκτος πρό τοΰ έλευθερι-
ασμοΰ, τόν οποίον τα χανουμάκιο^
τα άλλοτε σεμνά καί ντροπαλά, ε*
δειξαν στά κέντρα καί στούς δρό-
μους, χωρίς προσχήματα, χωρίς ϊ·
χνο; γυναικείας σεμνότητος. Καί
αύτό οί Κεμαλικοί τα όνομάζουν
μοδερνισμόν, απόκτησιν έλενθερί-
άς. "Ας τα νομίζουν, άφοΰ τό ·θέ·
λουν.
ΒΟΣΠΟΡΙΊΉΣ
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Ή εικών τοΰ Λίαττολέον·
τος.
ΛΙϊ'α; ήθοττ&ιος χοϋ βΐχε ιτσλϋ στβ-
νβς σχέτεις μέ^ τόν Μέγα Ναχο-
λέοντβ, τού «ζήτηιτδ μιά μερά νβ
τής *?Ρ:~1 την είχόνα τα».
—"Νά ή βίκών μο·>, ττίς βίχε τότε
ό Αύτοκαάτωρ, καί «6γ»λ« άτπ τΛ
ζο?το?όλι τοι> καί τής έοωσεν £
τάλληρο το όχβϊον ε!χ* ν ί
!
ΣΥΓΧΡΟΝΐεΐΜΟΣ
ΤΑ ΑΛΛΟΤΕ ΕιΝΤΡθΓΙΑΛΑ ΧΑ]<ΪΟΫ]νΤΑΚΙΑ ΑΒ ΚΑΘΕ ΙΧΓ^ΟΧ Κ Ω Ν) Π ΟΛΙΣ. ^Αύγουστος.— 'Ελάτε νά κάμωμεν ίνα ωραίον πε- ρίπατον, μέχρι τοΰ Άνω Βοσπό- ρου, στό γραφικόν Γενή Μαχαλα, οπου τα ώραΐα, τα ίστορικά «ίερά» καί είς τα όποϊα, τάς Κυριακάς πρό πάντων καί τάς Παρασκευάς, χά κομψά καί ταχύπλοα άτμόπλοια τού Βοσπόρου, μετέφερον εως έ- Υ,εϊ χιλιάδες χιλιάδων περιπατητών, ποϋ άπεφάσιζαν νά όναπνεύσοιτ ιήν μυοωδιά των πεύκων, τής φιλί- Λ~~ .,*.ΐ τύ^γ Λνιτνίπ'- Λ-Γίιι την ρας καί τής άκακίας ό δά την ής η οκορτΐϊ ό παιγνιδιάρης ζέφυρος, ποΰ έρχεται άπαλά καί ζωογόνα υ¬ πό τό άπόγειον τοΰ Ενξείνου Γι τ;ν παρέκει κομψοΰ κόλπου τοΰ Μπον- νιούκ Δερέ. Γιά νά (ρθάστιτε άπό την παραλίαν τοΰ προάστειον τοθ Γενή Μαχαλα είς τό εσωτερικόν, ποΰ είναι τα «Ιερά», επρεπε νά δι- ανίσητε ενα αρκετόν, ήμισείας ώ¬ ρας διάστημα, τουλάχιστον, άλίά διά μέσου άλσους, ποϋ δέν άπαντπ, άσφολώς, εΰκολα σέ αλλα μέρη, ά¬ πό την ώμορφιά των πανηψύλων πλατάνων, των δονών καί δλων των αλλων χαμοδένδρων, ποϋ σκορπονν είς αφάνταστον βαθμόν την μυρου¬ διά τοϋ νυμαριοΰ, τοΰ τουρκικοϋ φντοΰ <καραμπάς» καί άλλων ά- γοολουλουδιών, ποϋ φύονται ειδι¬ κώς μόνον στά εύλογημένα άπύ ιήν φύσιν δασωμενα όουνά τοΰ Β ο σπόρου. Καί σάς μετέφερεν εως γ- κεΐ ή «ταλίκα», Ινα μικρά ίδιάζον δίτροχο άμαξάκι, ποΰ τό κυβερνυΐ· οεν ενας άφελέστατος, τοΰ παληοΓ, κουροΰ, τύπος γενντσάρου Τονρ- ποΰ είναι γεμάτη ή Τουρκική ίστο- *ος, μέ σαρίκια, άμπάδες, γενειό- καί πραπόγονον άπλόττγτα καί ήσυ 6α αλα τουοκα, στρογγυ/α κομμέ- χίαν, έν αντιθέσει πρός τόν θόρυ- άλλην φασαριαν τη; την οποίαν τελειω- έγκαταλείπατε, άμα ώς έμ- βαίνατε στόν μαγευτιαόν περίβολον τοΰ Τουοκικοΰ περιβάλλοντος. Σάς ύπηρετοΰσαν Τοΰρκοι σαλβαροφό- ροι, άκούατε μόνον Τουρκικήν πε- ρεπαθή μουεικήν,, μέ τα Τούρκικα είδιχά δργανα «ίντζέ σάζ» καί πί- σω άπά καχράσια, πνκνά δνλαδή ξύλινα δικτι<ωτά άκούατε φωνί- τσε; γλυκειές καί έλκυστικά χαμύ- γελα άπό τα έκεΐ καθήμενα χανου¬ μακια, διότι ή πα,ςουσία των ?ξω άπό τα καφάσια ουδέποτε επετρέ¬ πετο. Πηγαίνομεν καί τώρα στά Ιδία ούτά άπολαυστικά τή/; φυσι-1 ■<:τ}; ώμορφιάς μέρη. Άλλά, γιά νά ίδωμεν, πώς πηγαίνομεν καί πώ; | τα ευρίσκομεν παρηλλαγμένα; Τό δίτροχον καρεοτσάκι, ή «ταλίκσ» , διότι την άντεκατ:· αυτοκίνητον, ποΰ σά; παίρνει καμμιά φορά άπό την, ά- ποβάθρα τοΰ Γενή Μοχαλά, καί μέ ενα ή καί περισσότερα χανουμακια, Στόν δρόμον τα λέτε μαιζύ των έ- καί άφοβα. Φωνάζετε, γε- ρια και ποΰ στό τέλος, δταν στιι- μάτησε στό τέρμα, σάς εκαμνε χι¬ λίους τεμενάδε; καί άλλες τόσες ν- ποκλίσεις, γιά νά τοϋ πληρώσετε δ,τι θελετε ώς αξίαν τής διαδοο μής ποΰ έκάματε, διότι, ώρισμένη δ;ατίμησις ή διατιμημένη κοΰρσα δέν ύπήρχε. Κάί επρεπε, μόλις τοΰ πληρώσητε δ,τι θέλετε, νά σάς ευ¬ χαριστήση τεπεινότατα, νά σά; βοηθήση νά κατεδάσητε τα; άπΓ- οκευάς σας, δηλαδή τή; έτοιμασί- ες ποΰ χοι·6αλοΰσατε εως έκεΐ, είς όγκώδη πακέττα καί δέματα καί λαλάθια γιά τό όλοήμερον έκεΐ φα- γοπότι σας, νά σάς ξεσκονίση άπύ την κορφή^ω; τα νύχια καί μέ ντε- μενάδες να έπαναλαμβάντ) άκατ«-| εςτ}ίϊ>ανισί'
ΙΓ(Γι'ίΤΤ(ϊ>Γ τη Λΐί&ηΐη* (ϊϊινηηιατίΐΛ ^Ά0^ τΟ
τό
ς, (εύχαριστώ)
μέχρις ότου αναχωρών έχάνετο εί;
την μεγάλην έκεΐ κεμπήν τοΰ δρό¬
μου.
Καί άνεβαίνατε ολίγα ελικοειδή
οκα^,οπάτια, γιά νά φθάσητε στήν
ΐ'ληθινή τοποθεσία παραδείσου,
στήν οποίαν ΰά έκαθίζατε σέ λίγο |
λάτε ν.αί χειρονομάτε, ανθέλετε,
χωρίς τίποτε νά λογαριάσητε, διό¬
τι κανείς πειό δέν σά; προσέχει,
ναπαρετε τον κοκρεν σοκ. το λου |κανε1 Μν σ^ αγριοκυτταζεΐΐ κα.
χουμι, το σιροπι, το σεομπετι η αλ
λο γλνκό σας, διότι ή χρήσις έκεϊ,
χ.ο«σιοΰ καί άλλων οίνοπνευματιο-
δών ποτών ήτο αύστηρά άπηγο-
ρενμενη. "Ολα έκεΐ Τούρκικα, άνα·
τολικά, άσυνήθιστα είς αφέλειαν
Ή Ντολόρες τέλ Ρίο, δασίλισσα τοϋ κινηματογράφου.
νενό; δέν τοΰ πσ^αξενοφαίνεται.
Στήν γοητευτική τοποθεσία ύπάρ-
χει τώρα Εύρωπαΐκο καφενεΐο,
τζάζ μπάντ, ντανσιγκ καί σονσου-
ραδάκια. Τα καφάσια επεσαν π,ρό
πολλοΰ καί τό χανουμάκι, σάς κά¬
μνει συντροφιά είΐχάοιστη, χορεΰ-
εί, πίνει, τρώγει μαζύ σας καί σας
συνοδεύει πολΰ ευκολα στό σεπαρέ
καί δπου άλλοϋ ΰΐλετε, άρκεϊ νά
τοΰ τό πρστείνετε. Καί μουρμουρί-
ζετε τότε φ:λοσοφικώτατα. Πάεΐ
άκόμη Ινα κομμάτι ποιησεως άνα-
τολικής, σβΰστηκε κάτι άκόμη ά¬
πό την μυστικοπαθεία ποΰ εκρυβε
πάντοτε ό μυστικάς Βόσπορος.
Ό Τούρκικα; μονδερνισμος, δέν
είναι τ5έτ3αια, άνθόσπαρτος, οΰτί
κοιμάται επί ρόδων, όπως τόν ενό¬
μισαν πολλοί άπό τούς φανατικον;
ύποστΓ,ρικτάς τού. Έφερε, βέβαυα,
δπω; τό άντελήφθησαν δλοι γενι¬
κήν αναστάτωσιν στήν φακιρικήν
τού μοιρολατρικήν ζωήν τοΰ «κι-
σμέτ», καί τοΰ «άλλάχ βάρ», μέ ά-
ποτελέσματα, τα όποΐα όΚοι τα 6λέ-
πουν σήμερον μέ δυσφορίαν, χωρί;
δμως καϊ κανείς νά μπορπ νά δια-
μα(ττυρηθτ| , διότι ή δημοκρατική
. .. άπολυταρχία δέν τοΰ τό έπιτρε ■
πει. Διαβλέπουν σήμερον δλοι οί
Τοΰρκοι, δτι άφήσαντες την α^
στηρότητα τής άλλοτε Τουρκικής
ζωής, ξεγλυστρήσαντες δηλαδή ά¬
πό τό τζαμί καί άπό τό κοράνι και
τό χαρέμι καί τό σαρίκι καί τόν φε-
ρετζέ, οέν άπέκτησαν έλειτθερίαν,
ουτε εγεύθησαν τούς καρποΰς, πο£·
τού; ύπεσχέθ-ησαν οί έπιΰλητικοί,
σάν άμείλικτοι δεσπόται προπαγαν
δισταί των, άλλ' ευρέθησαν ξαφνι-
κά έν πλήρει έκτροχιασμω, ποΰ
τοΰς επήρεν άπό την ψυχήν, άπό
τόν νοΰν, άπό την ανατροφήν των
κάθε ερμα, γιά νά τους ρί^ΊΙ τε¬
λείως άνερμάτιστ(χυς μέ μίαν νεαν,
μίαν καινούργια καθ1 ολα ζωήν,
ζωήν δμως, διά την οποίαν οΰτε
καμμιά συστηματική προπόνΐ^σις
προηγήθη, οΰτε τουλάχιστον μιά
έπιοαλλομένη διδασκαλίαι έμεσο-
λάδησε. Καί δι' αύτό άπό τούς
Τονρκους τσύς σημερινούς, ·θά Ί¬
δητε εκείνον;, οί όποΐοι 6λέπουν
τα πράγματα μέ την άληυΗνήν αυ¬
τών φνσιν καί καταστασιν, νά εί¬
ναι τελείως άπογοητευμένοι, πε¬
ρισσότερον, παρ' δτι άπεγοητεΰον-
το άλλοτε, ευρισκόμενοι πρό άλη-
(θινης καθ' δλα άπολυταρχίας. Αί
€απογοητευμέναι» τοΰ Λοτί, ήμπο-
ροΰσαν σήμεοον νά μετατραποΰν
είς «άπογοητευμενους», γενικώς,
διότι γενική είναι ή άπογοήτευσις,
όσονδήποτε ν.αί αν αί Κεμαλικαί
Ιφημερίδες, κατά παραγγελίαν, βε¬
βαία, έξυμνοΰν καί θυμιάζουν τό
Κεμαλικόν καθεστώς, μέ φαντασιώ
δή θούρια λαί μέ άνυπάρκτους θρι-
Ή ωραιοτέρα γυν») τής Άμερικής. Είναι ή Δνίς Ρεγγίνα Μόνα, 19 έτών, ίκ
Ντητρόίτ, έκλεχθεϊσα μεταξύ 3δ άλλων νεανίδατν έξ δλων των μερών τής Ά
μερικής είς τούς ποοσφάτους αγώνας σωματικάς τελειότητος έν Νέα, Ύ-
όρκη. Λαμβάνει τόν τίτλον «Μίς Άμέρικα τοϋ 1929».
άμΰους καί γελοΐε; μελλοντικες δό-
1ες.
Ή «Ίκδΐμ» και ή «Βακήτ» ί-
δημοσίευσαν μίαν στοαιστικήν αύ-
τοκτονιών, ποΰ οχ'νέβησαν καθ' ό¬
λην την πόλιν, τό τελευταίον τρίμη¬
νον διάστημα. Καί ευρίσκονται ε¬
νώπιον ένάς καταπληκτικοΰ άριθ-
μοΰ αύτοκτονιών, αί οποίαι βαρύ¬
νουν κατ' άνυπολόγιστον πλειοψη-
φίθΛ' τούς Τοΰρκους -/αί τής Τοιλ>
κάλες. Π ερισσότερον τής Τουρκά-
λες καί μάλιστα τα τρυφερά καί ξε-
τρελλαμένα χανουμακια. Είς τάν ι-
ρι·θμόν των αύτοκτονιών τούτων ά-
Όφέρονται καί τρείς Εβραίων,
ούδεμία δέ 'Ελληνική. Κατά συνοι¬
κίας &έ κο.τανεμόμεναι, αί αύτοκτο-
νίαι χανουμισσών ΙσΓΐΛειώιτησαν
κυρίως στό Σκούταρι (Χρυσόπο-
?αν) τοΰ Βοσπόρον, οπου ό Τουρ·
κικός πλ^θυσμός είναι περισσότε-
ρος καί πυκνότερος. Την στατιστι¬
κήν αύτην των αύτοκτονιών μάλ¬
λον την κάμνει ενας Γάλλος καθη-
γητής τοϋ έν Πέραν Λυκείου τοϋ
Γαλατά Σεράϊ, άπό τόν οποίον την
παίρνονν καί την δημοσιεύουν αί
ανωτέρω ποομν»|θϊΐσαι Τουρκικαί
έφημερίδες. Ένα άλλο Τουρκικόν
περιοδικόν δέν δι.·μοσιεύει μόνον
την φοβεράν αύτην στατιστικήν,
άλλά καί την σχολιάζει. Την σχο-
λιάζει δέ τολμηρά καί σηκά>νει μία
άκραν τοΰ πέπλον», ό οποίος, κατ'
επιβολήν Κεμαλικήν, σ/.επάζει την
μαύρην αλήθειαν. Καί μάς λέγει
τό περιοδικόν αύτό, ότι τα χανου-
ιιάκια. άπότομα πεοιπεσόντα είΓ εν
κλίσιν καί διαφθοράν, άσυγκράτη-
τα έδηληγτηριάσθησαν μέχρι μυελοϋ
όστέων καί άνερμάτιστα καί μή
κατορθώσαντα νά εύρουν πλέον τό
ποθητόν εοεισμα, διά νά σταθοΰν,
άφίνονται νά παρασυρθοΰν μέχρι
τοΰ τελευταίου αναπόφευκτον κινή
ματος, άφοΰ την ζωήν την ιεγνώ-
ρισαν, μόλις ξέφνγαν άπό τό πε-
ριορισμένο χαρέμι, μόνον άπό την
έπικίνδυνη αύτην μεριά. "Οταν
πρό ήιιερών κατέφθασαν ένταΰθα
Ρουμάνοι φοιτηταί καί φοιτήτρια.,
ό κόσμο; δλο; έτρόμαξεν, εστοίθη,-
κε κατάπληκτος πρό τοΰ έλευθερι-
ασμοΰ, τόν οποίον τα χανουμάκιο^
τα άλλοτε σεμνά καί ντροπαλά, ε*
δειξαν στά κέντρα καί στούς δρό-
μους, χωρίς προσχήματα, χωρίς ϊ·
χνο; γυναικείας σεμνότητος. Καί
αύτό οί Κεμαλικοί τα όνομάζουν
μοδερνισμόν, απόκτησιν έλενθερί-
άς. "Ας τα νομίζουν, άφοΰ τό ·θέ·
λουν.
ΒΟΣΠΟΡΙΊΉΣ
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Ή εικών τοΰ Λίαττολέον·
τος.
ΛΙϊ'α; ήθοττ&ιος χοϋ βΐχε ιτσλϋ στβ-
νβς σχέτεις μέ^ τόν Μέγα Ναχο-
λέοντβ, τού «ζήτηιτδ μιά μερά νβ
τής *?Ρ:~1 την είχόνα τα».
—"Νά ή βίκών μο·>, ττίς βίχε τότε
ό Αύτοκαάτωρ, καί «6γ»λ« άτπ τΛ
ζο?το?όλι τοι> καί τής έοωσεν £
τάλληρο το όχβϊον ε!χ* ν ί
!
ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΒΡα]
ΤΑ ΠΑΛΑΙΑ ΦΥΛΕΤΙΚΑ ΜΙΣΗ ΑΝΑΓΕΝΝΩΜΕΝ^
Κ0ΤΗΤΕΣ.--0 ΤΟΙΧΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΝΠΝ ΕΝ ΙΕ
ΛΗΣ.--ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΕΞΙΣΤΟΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΖΗ
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞί]
"Υπο την προστασίαν τής Βρετανικής
σημαίας, ό Ίουδαϊκός λαός επανήλθεν
είς την Π αλαιστίΐνην.
Ώς γνωστόν είς την Χώραν τοΰ
Κανενός έλαβε χώραν ή μεγαλεί-
τέρα άνθρωποσφαγή τοΰ Παγ¬
κοσμίου Πολέμου, δταν οί στρα¬
τιώται των άντιπάλων δυνάμεων
συνεπλέκοντο ό είς μέ τόν άλλον είς
φονικωτάτα; μάχας. Χώρα τοΰ Κα
νενός! Ώναμάσθη ούτω, έπειδή ου¬
δέποτε εμενεν είς την πραγματικήν
κατοχήν τοϋ ενός ή τοϋ άίλου έκ
των δύο άντιπάλων, οίτινες κα-
τεΐχον τα εκατέρωθεν αυτής χαρα-
κώματα. Καί τώρα ή Παλαιστίνη,
ή Χώρα τοΰ Κανενός είς τόν έ,κεΐ
διεξαγόμενον -θρησκευτικόν πόλε¬
μον, είναι τό αΐμόφυρτον κόκκαλον
τής έριδος μεταξύ Άράβων και Ί¬
ουδαίων.
Επί αίωνας θρησκεντικό; φα-
νατισμός καί μισαλλοδοξία έγιναν
άφορμή' νά χαθοϋν πολλαί άνθρώ-
πιναι ύπάρξεις είς τό ίδιον ακρι¬
βώς μέρος, δπου έλαβον χώραν αι
πρόσφατοι αιματηραί ταιοαχαί τής
Παλαιστίνης. Μίαν φοράν επί τοϋ
ίδιον αυτού έδάφου;, όπου τα θύ-
ματα των ταρσιχών τούτων έπνί-
γησαν είς τό αίμά των, νψοϋτο ό
μέγας ναός τοΰ Βασιλέως Σολο-
μώντος, έπιδεικνύων τό λάβαρον
τής θρησκείας πρός τόν Ίουδαϊ-
κόν λαόν. "Επειτα, κατά τοΰ; τε-
λευταίους αιώνος, ό Μωάμεθ, ού¬
τινος αί κατά τώ νΧριστιανών άν-
ταγωνιστών τού νΐκαι εχρησίμευ¬
σαν ώς μάστιξ σώσασα την αρχαί¬
αν Χριστιανικήν εκκλησίαν έκ τής
καταστροφάς, εκτησε τό μέγα Τέ¬
μενος τοΰ Όμάρ, ένθα οί όπαδοί
τού έλάτρευον τόν προφήτην των.
Βραδύτερον ετι οί Χριστιανοί προ
σεπάθησαν νά άνακτήσουν τό ιε¬
ρόν τουτο εδαφος εκ των λεγομέ¬
νων άπίστων καί αί τρείς Σταυρο-
φορίαι διωργανώ-θησαν καί έξαπε-
σταλησαν πρός τόν σκοπόν τοΰτον.
Έχρειάσθη δμως ό Παγκόσμι-
ος Πόλεμος όπως αποκαταστήση
πράγματι την Ίερονσαλήμ είς τόν
Γενική άπεργία έγινεν είς τα 1925
δταν ό Μπάλφουρ μετέβη εί; Ίε-
ρονσαλήμ διά τα έγκαίνια τού 'Ε-
βραϊκοΰ Πανεπιστημίου. Άραδι-
καί αντιπροσωπείαι υπέβαλον δι«ο-
μαρτυρίας είς πάσα; τάς συνεδρι-
άσεις τής έπιτροπής των Έντολοδο
σιών τή; Κοινωνία; των 'Βθνών.
Κα ίτώρα, κατόπιν μακρά; αμφι¬
σβητήσεως διά τα; θρησκευτικάς
τελετά; εί; τόν Τοΐχον των Θρή-
νων ή Άραβική άγριότη; έξέσπα-
σεν είς φανερού; φόνου; καί οίμα-
τοχνσίας, ώς καί είς ομαδικάς 2-
εγέρσει;, ύπεν&υμιζσισας την ά-
γριότητα των Σταυροφοριών καί
την φρικαλεότητα των 'Εβραϊκών
σφαγών έν τη Τσαρική Ρωσσία.
Ή παροΰσα εξέγερσις -βεβαίως
•θά καταβληθη. Ή Μεγάλη Βρε-
τανία θά φροντίση περί αυτού.
Άλλά τί θά γίνη κατόπιν; Οί "Αγ¬
γλοι πολιτευταί, οί όποϊοι εδωσαν
μέ τόσην έπιπολαιότητα ύποσχέσεις
άνεξαρτησία; εί; τού; Άρα&ας
παραλλήλω; πρό; αλλα; τοιαύτα;
περί διαρκοΰς έ-θνικής εορας διά
τού; Ίουδαίοι*;, προφανώ; ε'κα-
μον κάτι τι ανώτερον των δυνάμε¬
ων των— ή ώ; λέγεται είς τοιαύ¬
τας περιστάσεις, έδάγκασαν μεγα¬
λειτέρον κομμάτι άφ' δ,τι ηδύναντο νού; ό Τοϊχο; αύτό; περικλείει μι
Υ θδε Ροθταάιλντ
Μετα πολλής εύχαριστήσεώ- <. νησεως τής Αυτού Μεγαλείον θείας πρός τούς πόΰους των Ίο εΐ? -Η ' Υ~"βΥ«όν Σύμβολον « Η Κυβέρνησις τής Αϋτοϋ Μ ίδρυσιν εν Παλαιστίνη έτΚική- ( εξασκήση όλην την δύναμίν 1 σκοποΰ τούτου μέ την σαφή «,, δύναται νά 6λάψΏ τάς μή Ίουίί δικαιωματα καί τό πολιτικόν Μ δαϊοι είς οιανδήποτε άλλην χωρ θά σάς ήμην ύπόχρεως, εάν γνώσιν τής Σιωνιστικής Όαοσ,ι ΑΡΘΟ σεως καί ψάλλουν δυνατά θοηνι δεις ίίμνους ηο& προσεν/άς. Διά τους Ιουδαίους, ό Τοΐχι ούτος είναι τό μόνον λείψανον ι περ σώζεται έκ τοΰ περιφήμου νι ου τοΰ Σολομώντο; -— ν.αί ως £ τούτου ίερά κληρονομία, αγιος πος όπως έν αύτφ θρηνοϋν την Ι πελθοϋσαν δύναμιν καί δόξαν τήΙ Σιών, ποοσευχόμενοι έίμα διά τή| επάνοδον των. Άλλά καί διά τούς Οί Ίουδαΐοι, μετά την έν Παλαιστι νη εγκατάστασιν των, επεδόθησαν εί την γεωργίαν. μεταξΰ τριών διαφόρων Φρη σκειων. Χριστιανικόν έλεγχον καί υπό την σημαίαν τής Μεγαλης Βρετανίας, Π ροκειμένου περί των Άρά^ω καί των Ίουδαίων ύκρίστανται δύι ζητήματα — θρησκεία καί έθνι σμός — άλλά καί τα δύο αύτά ζή τήματα έγείρουν την αυτήν συγ¬ κίνησιν είς τα στήΐτη των άντιπά- λων. Καί ό Παγκόσμιος Πόλεμος έξήψεν έξ ίσου τα δνειρα των 'Α· ράτ3ων καί Ίουδαίων περί άνεξαρ τήτου έθνικής έστίας. "Οσον άφορ^ τους "Αραβας, δ λοι δσοι ηκολούθησαν τόν συνταγ¬ ματάρχην Λώρενς καί τόν στρ>α-
τηγόν "Αλλενμπυ διά μέσοι» της
έρήμου ώνειροπόλουν εν ηνωμένον
Άραβικόν κράτος — καί δι' αύ-
τοΰς δέν υπάιοιχει μεγαλειτέρα δι-
καιολογία διά τόν Λποκλεισμόν τής
Παλαιστίνης έκ τοΰ κράτους αύ-
τοΰ παρά διά τόν άποκλεισμόν της
Συρίας. Καί οί πόλεμοι τούς όποί-
ους διεξήγαγον όπως κρατήσουν
τούς Γάλλους έκτός τής Συρίας ή¬
σαν άγριωτάτης φύσεως — μέ
δεκάδας χιλιάδων άνιτρωπίνων ύ-
πάρξεων θυσιασθείσας χάριν της
νίκης.
Διά τούς 'Άραβας ή Παλαιστί¬
νη είναι άχώριστος τής Συρίας καί
μέρος τής Άροιβικής πατρίδος, δ-
λοι δέ πιστεύουν ότι μίαν ημέραν
αύτη ·θ' άποτελέστ] μέρος μιάς άπε-
νά επιστρέψη είς τούς Ίουδαίουςνά ράντου Άραβικής Αύτοκρατορίας.
έπιστρέψουνείς την αρχαίαν αύ- Πρό τοΰ Παγκοσμίου "Πολέμου
των πόλιν. Έν τούτοις, κατόπιν ήαπόδιζον την πραγματοποίησιν
τοΰ όνείρου τούτου "οί Τοΰρκοι. Τώ
.ρ·α την έμποδίζουν οί Άγγλο Γάλ
ς,
δαπάνας έκατομμυρίων δολ?Λρίων
ί ό άά
ας μμρ ρ ρ οί Τοΰρκοι. Τώ
ί κατόπιν άπεριγοάπτων προσ-|.ρ·α την έμποδίζουν οί Άγγλο -Γάλ
παθειών υπέρ τής ά,τοκαταστάσε-
ως τής Άγίας Πό?.εως, νέος θρη-
σκευτικός πόλεμος έξερράγη καί τό
όλον πρέπει νά γίντ) πάλιν άπό την
αρχήν.
Διά νά έννοήσωμεν τόν'παρόν-
ταΐ πόλεμον έν Παλαιστίνΐ] ποέπει
ν' ανατρέξωμεν οπίσω είς πολλάς
έκατονταετηρίδος, μέχρι τοϋ Μέ-
σου Αιώνος, δπότε ή θρησκεία εκυ¬
ριάρχει των λαών τή; Δυτικής Εΰ-
ρώπης, ιοστε καί αύτά άκόμη τα
παιδία έξεστράτεΐΌν πρό; διάσω¬
σιν των Άγίκν Τόπων της πί¬
στεως των εκ τοΰ άπίστου έχθροΰ.
Καί οί "Αγιοι αύτοι τόποι διαμφι-
σβητοϋνται άκόμη — με την Πα-
λαιστίνην (ί>ς τό μη?.ον τή; εριδο;
λοι καί οί
ϊοι.
Οί κάτοικοι τής Παλαιστίνης
είναι ώς επί τό πλείστον Άραβε;.
Κατά τα; επισήμου; στατιστικά;
οί κάτοικοι άνέρχονται εί; 890.
000 *ξ ών 110.000 είναι Βεδουΐ-
νοι. "Οταν ό Μπάλφουρ ομιλών έξ
δνόματο; τή; Βρετανική; Αύτο-
κρατορία;, ύπεσχέ-θη 'βοήίίΕΐαν είς
την προ,αιώνίον έλπίδα των Ίου¬
δαίων περί ίδρύσεω; έθνικής ε-
δρα; αυτών εί; τα 1917, ό άριθ-
μό; των έν Π αλαιστίνΐ] Ίουδαίων
ήτο 55.000, ολιγώτερον τοϋ ενός
δωδεκάτου τού όλον πληθυσμόν.
Σήμερον οί Ίουδαϊοι είναι 150.
000 — άκόμη μόλις τό εν έκτον
τοΰ όλικοΰ άριι}μού των κατοίκων.
Έποχή τοΰ Θερισμοΰ είς τάς εύφόρους κλιτΰς των όρέων, μακράν πάσης ξενικής ένοχλήσεως.
ίαί ένφ μερικοί έκ των Άράοων
ΐναι Χριστιανοί καί μερικοί Μου-
ιουλμάνοι, δλοι δμως είναι φανα-
ικώ; "Αραβες την έ-θνικότητα.
!αϊ οί "Αγγλοι ουδέποτε κατώρθω¬
σαν νά κερδίσονν την συνεργασίαν
ών έν τή διοίκησις τή; χώρα; —
πειδή αί "Αραβες έπιμόνω; άρ-
/οΰνται νά δεχθοΰν τό δόγμα τή;
Ιουδαική; πατρίδο;, ή όποία δι'
αυτού; είναι ίδική τα>ν γή, κατοι-
κουμένη υπό είσβολέων τούς οποί¬
ον; μισοΰν, τόσω μάλλον όσω οί
ΐελενταΐοι είναι ίκανώτεροι «αί
πλουσιώτεροι άπό αύτοί'ς. Οί Ά-
ραβε; άδιαφοροϋν τελείω; είς τα
ύλικά εύεργετήματα, άτινα καί &
λαιβεν ή Παλαιστίνη έν. τή; παρου-
σία; των Σιωνιστών καί έξακολου-
•θοΰν ν' άποστρέφωνται τού; Ιου¬
δαίους, θεωρούντες αύτούς ώς ξέ-
νους είσβολεΐ;, οί όποϊοι ποέπει νά
έκδιωχθοΰν.
Άντιϊουδαϊ/αί τσιραχαί έλαβον
χώραν είς τα 1920 καί εί; τα 1922
νά μαοήσουν. Ποίος δέ είναι έ-
κεΐνος δστις θά λύση τό ζήτημα ά¬
παξ διά παντός καί θά ματαιώση
πάσαν έν τω μέλλοντι διένεξιν;
Ή παροΰσα κατάστασις είναι.
σο·βαρωτέοα πάσης άλλης μετά τόν
Παγκόσμιον Πόλεμον, ώ; δύναται
σαφώ; νά κρίντι τι; έκ τοΰ γεγονό-
το; ότι ή Μεγαλη Βρετανία στέ?.-
λει έν σπουδή στρατιώτας καί πο-
λεμικά εί; τόν τόπον τοΰ άγώνο;.
Καί άρχίζει νά φαίνεται ότι κά'-
ποια όριστική καί άμετάκλητο; ά-
πόκρασις πρέπει νά γίνη δσον άφο-
ρςί τόν Τοΐχον των Θρήνων.
Ό Τοϊχο; αύτό; εί; τόν άπλοΰν
•θεατήν, είναι άπλώ; μία παλαιά
στιβάς έκ μεγάλων φαιών όγκολί
θων υι|Όυς πενήντα ποδών ιέκ τοΰ
έδάφους επί στενοΰ καί ακαθάρ¬
του δρόμον, έ'νθα γέροντες Ίον-
δαϊοι άμφοτέθύ>ν των φύλοιν μέ
τάς γραφικάς &ψ ί
λαδον Ι τάς γραφικάς των &ψει;, προστρί-
1922.' βουν τάς κεφαλάς των επί τής 6ά-
ρος της περιοχής τού
μένους τοΰ Όμάρ — ,
νος ίερός είς τού; δπαδου;
Π ροφήτου Μωάμεθ.
Άπό τής απόψεως των
Τοΐ/ο; είναι σωστή ενοχλησις Ί
άφοΰ πάσαι αί άπόπειοαι προ, ^1
σιν τοϋ προβλήματο;,ακομη
αύτη ή προσπαθεία προ;_0ιατί1
σιν τού «πρώην καθεστωτο;»
Τοίχον καί τοΰ έγγύ; δρόμον, α*
«ήσαν έντελώ; μάταιαι. Διότι
νεπάγει άναποσ.τάστω- τ"*^
τικά καί φυλετικά συρ
μεγάλου Μωαμεθανικόν
σμοΰ τή; Βρετανικής Αυΐ
ρία; καί δλον τού Ίουδαΐσμου
τανικοϋ τε καί διεθνοϋς. %
Ή Παλαιστίνη ν.ατα τα; «
τελευταία; χιλιατΓ,ρίδα; άνηχενί
πολλά καί διάφοοα ε'θνη. Ι*
νηθιι υπό των Ρωμακον ?^'
καί ήϋίσεΐΛν έκατονταετηριοα π»
Χριστοΰ καί επί πολλάς εχατον 1
ετηρίδας μετά την σταυρωσιν Τ
δνΐ
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΒΡα]
ΤΑ ΠΑΛΑΙΑ ΦΥΛΕΤΙΚΑ ΜΙΣΗ ΑΝΑΓΕΝΝΩΜΕΝ^
Κ0ΤΗΤΕΣ.--0 ΤΟΙΧΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΝΠΝ ΕΝ ΙΕ
ΛΗΣ.--ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΕΞΙΣΤΟΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΖΗ
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞί]
"Υπο την προστασίαν τής Βρετανικής
σημαίας, ό Ίουδαϊκός λαός επανήλθεν
είς την Π αλαιστίΐνην.
Ώς γνωστόν είς την Χώραν τοΰ
Κανενός έλαβε χώραν ή μεγαλεί-
τέρα άνθρωποσφαγή τοΰ Παγ¬
κοσμίου Πολέμου, δταν οί στρα¬
τιώται των άντιπάλων δυνάμεων
συνεπλέκοντο ό είς μέ τόν άλλον είς
φονικωτάτα; μάχας. Χώρα τοΰ Κα
νενός! Ώναμάσθη ούτω, έπειδή ου¬
δέποτε εμενεν είς την πραγματικήν
κατοχήν τοϋ ενός ή τοϋ άίλου έκ
των δύο άντιπάλων, οίτινες κα-
τεΐχον τα εκατέρωθεν αυτής χαρα-
κώματα. Καί τώρα ή Παλαιστίνη,
ή Χώρα τοΰ Κανενός είς τόν έ,κεΐ
διεξαγόμενον -θρησκευτικόν πόλε¬
μον, είναι τό αΐμόφυρτον κόκκαλον
τής έριδος μεταξύ Άράβων και Ί¬
ουδαίων.
Επί αίωνας θρησκεντικό; φα-
νατισμός καί μισαλλοδοξία έγιναν
άφορμή' νά χαθοϋν πολλαί άνθρώ-
πιναι ύπάρξεις είς τό ίδιον ακρι¬
βώς μέρος, δπου έλαβον χώραν αι
πρόσφατοι αιματηραί ταιοαχαί τής
Παλαιστίνης. Μίαν φοράν επί τοϋ
ίδιον αυτού έδάφου;, όπου τα θύ-
ματα των ταρσιχών τούτων έπνί-
γησαν είς τό αίμά των, νψοϋτο ό
μέγας ναός τοΰ Βασιλέως Σολο-
μώντος, έπιδεικνύων τό λάβαρον
τής θρησκείας πρός τόν Ίουδαϊ-
κόν λαόν. "Επειτα, κατά τοΰ; τε-
λευταίους αιώνος, ό Μωάμεθ, ού¬
τινος αί κατά τώ νΧριστιανών άν-
ταγωνιστών τού νΐκαι εχρησίμευ¬
σαν ώς μάστιξ σώσασα την αρχαί¬
αν Χριστιανικήν εκκλησίαν έκ τής
καταστροφάς, εκτησε τό μέγα Τέ¬
μενος τοΰ Όμάρ, ένθα οί όπαδοί
τού έλάτρευον τόν προφήτην των.
Βραδύτερον ετι οί Χριστιανοί προ
σεπάθησαν νά άνακτήσουν τό ιε¬
ρόν τουτο εδαφος εκ των λεγομέ¬
νων άπίστων καί αί τρείς Σταυρο-
φορίαι διωργανώ-θησαν καί έξαπε-
σταλησαν πρός τόν σκοπόν τοΰτον.
Έχρειάσθη δμως ό Παγκόσμι-
ος Πόλεμος όπως αποκαταστήση
πράγματι την Ίερονσαλήμ είς τόν
Γενική άπεργία έγινεν είς τα 1925
δταν ό Μπάλφουρ μετέβη εί; Ίε-
ρονσαλήμ διά τα έγκαίνια τού 'Ε-
βραϊκοΰ Πανεπιστημίου. Άραδι-
καί αντιπροσωπείαι υπέβαλον δι«ο-
μαρτυρίας είς πάσα; τάς συνεδρι-
άσεις τής έπιτροπής των Έντολοδο
σιών τή; Κοινωνία; των 'Βθνών.
Κα ίτώρα, κατόπιν μακρά; αμφι¬
σβητήσεως διά τα; θρησκευτικάς
τελετά; εί; τόν Τοΐχον των Θρή-
νων ή Άραβική άγριότη; έξέσπα-
σεν είς φανερού; φόνου; καί οίμα-
τοχνσίας, ώς καί είς ομαδικάς 2-
εγέρσει;, ύπεν&υμιζσισας την ά-
γριότητα των Σταυροφοριών καί
την φρικαλεότητα των 'Εβραϊκών
σφαγών έν τη Τσαρική Ρωσσία.
Ή παροΰσα εξέγερσις -βεβαίως
•θά καταβληθη. Ή Μεγάλη Βρε-
τανία θά φροντίση περί αυτού.
Άλλά τί θά γίνη κατόπιν; Οί "Αγ¬
γλοι πολιτευταί, οί όποϊοι εδωσαν
μέ τόσην έπιπολαιότητα ύποσχέσεις
άνεξαρτησία; εί; τού; Άρα&ας
παραλλήλω; πρό; αλλα; τοιαύτα;
περί διαρκοΰς έ-θνικής εορας διά
τού; Ίουδαίοι*;, προφανώ; ε'κα-
μον κάτι τι ανώτερον των δυνάμε¬
ων των— ή ώ; λέγεται είς τοιαύ¬
τας περιστάσεις, έδάγκασαν μεγα¬
λειτέρον κομμάτι άφ' δ,τι ηδύναντο νού; ό Τοϊχο; αύτό; περικλείει μι
Υ θδε Ροθταάιλντ
Μετα πολλής εύχαριστήσεώ- <. νησεως τής Αυτού Μεγαλείον θείας πρός τούς πόΰους των Ίο εΐ? -Η ' Υ~"βΥ«όν Σύμβολον « Η Κυβέρνησις τής Αϋτοϋ Μ ίδρυσιν εν Παλαιστίνη έτΚική- ( εξασκήση όλην την δύναμίν 1 σκοποΰ τούτου μέ την σαφή «,, δύναται νά 6λάψΏ τάς μή Ίουίί δικαιωματα καί τό πολιτικόν Μ δαϊοι είς οιανδήποτε άλλην χωρ θά σάς ήμην ύπόχρεως, εάν γνώσιν τής Σιωνιστικής Όαοσ,ι ΑΡΘΟ σεως καί ψάλλουν δυνατά θοηνι δεις ίίμνους ηο& προσεν/άς. Διά τους Ιουδαίους, ό Τοΐχι ούτος είναι τό μόνον λείψανον ι περ σώζεται έκ τοΰ περιφήμου νι ου τοΰ Σολομώντο; -— ν.αί ως £ τούτου ίερά κληρονομία, αγιος πος όπως έν αύτφ θρηνοϋν την Ι πελθοϋσαν δύναμιν καί δόξαν τήΙ Σιών, ποοσευχόμενοι έίμα διά τή| επάνοδον των. Άλλά καί διά τούς Οί Ίουδαΐοι, μετά την έν Παλαιστι νη εγκατάστασιν των, επεδόθησαν εί την γεωργίαν. μεταξΰ τριών διαφόρων Φρη σκειων. Χριστιανικόν έλεγχον καί υπό την σημαίαν τής Μεγαλης Βρετανίας, Π ροκειμένου περί των Άρά^ω καί των Ίουδαίων ύκρίστανται δύι ζητήματα — θρησκεία καί έθνι σμός — άλλά καί τα δύο αύτά ζή τήματα έγείρουν την αυτήν συγ¬ κίνησιν είς τα στήΐτη των άντιπά- λων. Καί ό Παγκόσμιος Πόλεμος έξήψεν έξ ίσου τα δνειρα των 'Α· ράτ3ων καί Ίουδαίων περί άνεξαρ τήτου έθνικής έστίας. "Οσον άφορ^ τους "Αραβας, δ λοι δσοι ηκολούθησαν τόν συνταγ¬ ματάρχην Λώρενς καί τόν στρ>α-
τηγόν "Αλλενμπυ διά μέσοι» της
έρήμου ώνειροπόλουν εν ηνωμένον
Άραβικόν κράτος — καί δι' αύ-
τοΰς δέν υπάιοιχει μεγαλειτέρα δι-
καιολογία διά τόν Λποκλεισμόν τής
Παλαιστίνης έκ τοΰ κράτους αύ-
τοΰ παρά διά τόν άποκλεισμόν της
Συρίας. Καί οί πόλεμοι τούς όποί-
ους διεξήγαγον όπως κρατήσουν
τούς Γάλλους έκτός τής Συρίας ή¬
σαν άγριωτάτης φύσεως — μέ
δεκάδας χιλιάδων άνιτρωπίνων ύ-
πάρξεων θυσιασθείσας χάριν της
νίκης.
Διά τούς 'Άραβας ή Παλαιστί¬
νη είναι άχώριστος τής Συρίας καί
μέρος τής Άροιβικής πατρίδος, δ-
λοι δέ πιστεύουν ότι μίαν ημέραν
αύτη ·θ' άποτελέστ] μέρος μιάς άπε-
νά επιστρέψη είς τούς Ίουδαίουςνά ράντου Άραβικής Αύτοκρατορίας.
έπιστρέψουνείς την αρχαίαν αύ- Πρό τοΰ Παγκοσμίου "Πολέμου
των πόλιν. Έν τούτοις, κατόπιν ήαπόδιζον την πραγματοποίησιν
τοΰ όνείρου τούτου "οί Τοΰρκοι. Τώ
.ρ·α την έμποδίζουν οί Άγγλο Γάλ
ς,
δαπάνας έκατομμυρίων δολ?Λρίων
ί ό άά
ας μμρ ρ ρ οί Τοΰρκοι. Τώ
ί κατόπιν άπεριγοάπτων προσ-|.ρ·α την έμποδίζουν οί Άγγλο -Γάλ
παθειών υπέρ τής ά,τοκαταστάσε-
ως τής Άγίας Πό?.εως, νέος θρη-
σκευτικός πόλεμος έξερράγη καί τό
όλον πρέπει νά γίντ) πάλιν άπό την
αρχήν.
Διά νά έννοήσωμεν τόν'παρόν-
ταΐ πόλεμον έν Παλαιστίνΐ] ποέπει
ν' ανατρέξωμεν οπίσω είς πολλάς
έκατονταετηρίδος, μέχρι τοϋ Μέ-
σου Αιώνος, δπότε ή θρησκεία εκυ¬
ριάρχει των λαών τή; Δυτικής Εΰ-
ρώπης, ιοστε καί αύτά άκόμη τα
παιδία έξεστράτεΐΌν πρό; διάσω¬
σιν των Άγίκν Τόπων της πί¬
στεως των εκ τοΰ άπίστου έχθροΰ.
Καί οί "Αγιοι αύτοι τόποι διαμφι-
σβητοϋνται άκόμη — με την Πα-
λαιστίνην (ί>ς τό μη?.ον τή; εριδο;
λοι καί οί
ϊοι.
Οί κάτοικοι τής Παλαιστίνης
είναι ώς επί τό πλείστον Άραβε;.
Κατά τα; επισήμου; στατιστικά;
οί κάτοικοι άνέρχονται εί; 890.
000 *ξ ών 110.000 είναι Βεδουΐ-
νοι. "Οταν ό Μπάλφουρ ομιλών έξ
δνόματο; τή; Βρετανική; Αύτο-
κρατορία;, ύπεσχέ-θη 'βοήίίΕΐαν είς
την προ,αιώνίον έλπίδα των Ίου¬
δαίων περί ίδρύσεω; έθνικής ε-
δρα; αυτών εί; τα 1917, ό άριθ-
μό; των έν Π αλαιστίνΐ] Ίουδαίων
ήτο 55.000, ολιγώτερον τοϋ ενός
δωδεκάτου τού όλον πληθυσμόν.
Σήμερον οί Ίουδαϊοι είναι 150.
000 — άκόμη μόλις τό εν έκτον
τοΰ όλικοΰ άριι}μού των κατοίκων.
Έποχή τοΰ Θερισμοΰ είς τάς εύφόρους κλιτΰς των όρέων, μακράν πάσης ξενικής ένοχλήσεως.
ίαί ένφ μερικοί έκ των Άράοων
ΐναι Χριστιανοί καί μερικοί Μου-
ιουλμάνοι, δλοι δμως είναι φανα-
ικώ; "Αραβες την έ-θνικότητα.
!αϊ οί "Αγγλοι ουδέποτε κατώρθω¬
σαν νά κερδίσονν την συνεργασίαν
ών έν τή διοίκησις τή; χώρα; —
πειδή αί "Αραβες έπιμόνω; άρ-
/οΰνται νά δεχθοΰν τό δόγμα τή;
Ιουδαική; πατρίδο;, ή όποία δι'
αυτού; είναι ίδική τα>ν γή, κατοι-
κουμένη υπό είσβολέων τούς οποί¬
ον; μισοΰν, τόσω μάλλον όσω οί
ΐελενταΐοι είναι ίκανώτεροι «αί
πλουσιώτεροι άπό αύτοί'ς. Οί Ά-
ραβε; άδιαφοροϋν τελείω; είς τα
ύλικά εύεργετήματα, άτινα καί &
λαιβεν ή Παλαιστίνη έν. τή; παρου-
σία; των Σιωνιστών καί έξακολου-
•θοΰν ν' άποστρέφωνται τού; Ιου¬
δαίους, θεωρούντες αύτούς ώς ξέ-
νους είσβολεΐ;, οί όποϊοι ποέπει νά
έκδιωχθοΰν.
Άντιϊουδαϊ/αί τσιραχαί έλαβον
χώραν είς τα 1920 καί εί; τα 1922
νά μαοήσουν. Ποίος δέ είναι έ-
κεΐνος δστις θά λύση τό ζήτημα ά¬
παξ διά παντός καί θά ματαιώση
πάσαν έν τω μέλλοντι διένεξιν;
Ή παροΰσα κατάστασις είναι.
σο·βαρωτέοα πάσης άλλης μετά τόν
Παγκόσμιον Πόλεμον, ώ; δύναται
σαφώ; νά κρίντι τι; έκ τοΰ γεγονό-
το; ότι ή Μεγαλη Βρετανία στέ?.-
λει έν σπουδή στρατιώτας καί πο-
λεμικά εί; τόν τόπον τοΰ άγώνο;.
Καί άρχίζει νά φαίνεται ότι κά'-
ποια όριστική καί άμετάκλητο; ά-
πόκρασις πρέπει νά γίνη δσον άφο-
ρςί τόν Τοΐχον των Θρήνων.
Ό Τοϊχο; αύτό; εί; τόν άπλοΰν
•θεατήν, είναι άπλώ; μία παλαιά
στιβάς έκ μεγάλων φαιών όγκολί
θων υι|Όυς πενήντα ποδών ιέκ τοΰ
έδάφους επί στενοΰ καί ακαθάρ¬
του δρόμον, έ'νθα γέροντες Ίον-
δαϊοι άμφοτέθύ>ν των φύλοιν μέ
τάς γραφικάς &ψ ί
λαδον Ι τάς γραφικάς των &ψει;, προστρί-
1922.' βουν τάς κεφαλάς των επί τής 6ά-
ρος της περιοχής τού
μένους τοΰ Όμάρ — ,
νος ίερός είς τού; δπαδου;
Π ροφήτου Μωάμεθ.
Άπό τής απόψεως των
Τοΐ/ο; είναι σωστή ενοχλησις Ί
άφοΰ πάσαι αί άπόπειοαι προ, ^1
σιν τοϋ προβλήματο;,ακομη
αύτη ή προσπαθεία προ;_0ιατί1
σιν τού «πρώην καθεστωτο;»
Τοίχον καί τοΰ έγγύ; δρόμον, α*
«ήσαν έντελώ; μάταιαι. Διότι
νεπάγει άναποσ.τάστω- τ"*^
τικά καί φυλετικά συρ
μεγάλου Μωαμεθανικόν
σμοΰ τή; Βρετανικής Αυΐ
ρία; καί δλον τού Ίουδαΐσμου
τανικοϋ τε καί διεθνοϋς. %
Ή Παλαιστίνη ν.ατα τα; «
τελευταία; χιλιατΓ,ρίδα; άνηχενί
πολλά καί διάφοοα ε'θνη. Ι*
νηθιι υπό των Ρωμακον ?^'
καί ήϋίσεΐΛν έκατονταετηριοα π»
Χριστοΰ καί επί πολλάς εχατον 1
ετηρίδας μετά την σταυρωσιν Τ
δνΐ
ΑΡΑΒΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΝ
ΙΧΠΡΑΝ. ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΑΠΟ ΑΙΩΝΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΕΘΝΙ-
I
ΕΝ ΕΚ ΤΩΝ ΙΕΡΩΤΕΡΩΝ ΚΕΙΜΗΛΙΩΝ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΓΚΗΣ ΦΥ-
[)ΣΑΠΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΩΝ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΩΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
,,ΑΑΦΟΥΡ
[,. 2 Χοριιβρίου, 1917.
μΕί'ουζ τίϊ? Κυβεο-
«,^ον προκήρυξιν συμΛ«"
[ηστών, ή όποία υπεβλήθη
η ϊίι' ούτοϋ: ι %
ς βεωρεϊ ιιετ' ευνοιας την
Ίουδαικον λαόν καί Θά
ρΐολύνΐ) την επίτευξιν τοΰ
Γ δέν ΰά γίνη τίποτε, όπερ
Ιητος έν Παλαιστίνρ ή τα
[ κπολαμδάνουσιν οί Ίου-
.-τροχήουξιν ταύτην είς
: νιιετεοος,
ΙΜΣ ΜΠΑΛΦΟΥΡ
την πτώσιν τής Ρωμαϊ-
Ιτον.ρατοοίας ή Ίερουσαλήμ
ί) νπό των Μωαμεθοτνών,
, έκράτιισαν την Παλαι-
ιετά πολλών διακοπών μέ-
ί Παγκοσμίου Πολέμου.
ο.ταί αυται συμπεριλαμ'οά-
ς χριστιανικάς Σταυροφο-
ί 11ου, 12ου, καί 13ου αί¬
ς ?.αΙ τα; έπιδρΰμάς των
ών καί Ταρτάρων, οΐτινες
ραν διά την κατοχήν τής
μετά τοϋ; Σταυοοφόρους.
όρδος "Αλλενμπυ είς τα;
είας τού κατά τα έ'τη 1917 '
8 έξε5ία/ξε τού; Τούρκους
ς Γερμανούς κυβερνήτας.
όν πόλεμον ί&οι/θη ή Κοι-
ών Εθνών ή όποία καί έ-
'είς την Μεγάλην Βρετα-
ιοΑοδοσίιιν επί τής Παλα:-
αί μεγάλης αλλης έδαφίκής
την Ίουδαϊκήν παράδο·
ϊιϊχο; των Θρηνών ήτο άρ-
(ίερος τοΰ περιφράγματο:
5 τοϋ Σολομώντος, όστις ΐ-
~ρ τής /ορυφής ενός λόφον
■ου "Ορους Μωριάχ, δ-
δραώι ύποτίθϊται δτι εΐ-
την προετοιμασίαν, -διά
Ρΐαν τοΰ Ίσαάκ επί επίπε¬
δον, όστι; κατόπιν έ'γινε τδ
' τοΰ Ίεβουζίτου Όρνάν.
-ηγοράσ-θη, υπό τοΰ
κατα την παράδοσίν, ώς
""Η>ς τ<. Κύριον — καί επί .ου οί τοΰ έκτίσθη ό ναό: '-ομωηος, όστις χατέστρά- 1 τοι> Ναβουχοδονόσοοος,
^¥'] υπό τοΰ 'Εζρά καί
""ι, ί'ίαλλωπίσθη καί ην-
τοϋ Ήρώδου καί ήτο
'ΐ ό Χρίστός συνωμί-
"ιη" μέ τούς διδασκά-
τάς προσευχάς το>ν πρός τόν θε¬
όν τοΰ Ίσραηλ.
Αίώνε; εύλαβείας των Ίουδαί-
ων πρός τό.λείψανον αύτό τοϋ άρ-
χαίου να&ΰ τό κατέστησε σύμβολον
μεγάλης έποχής τής ΊΙουδαΐκής
ζα>ης.
Γονατιστοί είς την βάσιν τοΰ
Τοίχου τούτου οί Ίουδαΐοι σήμε¬
ρον θρηνοΰν γοερώς. Πιέζοντες
τα χείλη των καί τα μέτωπά των ε¬
πί τής κρύας πέτρας έπαναλαμοά-
νουν τάς στροφάς τοϋ κατωτέρω
μοιρολογίου:
Διά τόν καταστραφέντα ναόν
και3ήμεθιοο στήν μοναξιά καί
κλαΐμε.
Διά τούς κρημνισμένους τοίχους
καθήμεθα στήν μοναξιά καί
κλαΐμε.
Διά τα περασμένα μεγαλεϊά μας
καθήμεθα στή μοναξιά καί
κλαΐμε.
Διά τούς πεθαμμένους, μεγάλον;
άνδρας μας
καθήμεθα στήν μοναξιά καί
ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Η ΜΗΤΕΡΑ
ΤΟΥ ΜΩΡΙΣ ΛΕΒΕΛ
Ξέρεις νά ράβης:
— Λίγο..
— Νά μαγειρεύτ);;
— Μάλιστα, κυρία.
—- Π ρέπει νά εργεσαι έδώ στής
εξ τό πρωΐ, νά σνγυρίζτ];, νά έ-
τοιμάζτ]; τό φαγητό. Θά παίρνιι;
πενήντα φράγκα τόν μήνα. Είσα;
εύχαριστημένη;
— Μάλιστα, κυρία. "Ο,τι θένε-
τε. Μόνον...
— Μόνον τί;
. — Είμαι μόνη μόν, ξενρετε.. .
Δέν εχω κανένα. .. Μοϋ δίδετε
την αδεία νά φέρνω μαζύ μου καί
τό μικρό μου; "Ω, είναι ήσυχο πο-
λΐό. . . Δέν κλαίει. Θά δήτε. .. Θά
τό άκουμπώ σέ μιά γωνιά τή; κου-
ζίνα;. Επάνω σ' ενα πσληό μα-
Βεδουΐνος θεωρών άπό μακράν τάς
Ίουδαϊκάς έγκα,ταστάσεις είς τό εδα-
φος, τό οποίον, κατά την ιδέαν τού,
άνήκει είς αυτόν.
ΐς
μόνον καί μονον δ-
!ΪύπότοΰΡωί
ΪΰΡωμαίου
ος Τίτου μετά ■την ΰπ'
ν τή; Ίερουσαλήμ είς
έκ_
- ·~ρ· ,Σήμ«ρον εΐνα.
Ιί>ων τοπων τοϋ Μωα-
κόσμον, διότι περιλαιι-
^^ον, έκ τού όποίου' ό
^τΐνετοι δτι άνέβη ϊ-
- τους ούρανοις. Καί οί
ΑΐωαμεθανοΙ πιστεύουν
0^ιν ταύτην μετά τής
β»ΐσεως μεθ' ^ να1 0< πιστευουν είς την άνά- λο,στοΰέξένόςδλλον "έχοντος πολύ. ΐε;_ % ή *ησκευτΐκή α6ωνκαίΊουδαί- λ δέν Όι Ις· τό ί- πέ- χ Οί νά είσέ>.-
τοΰ πε^1-
Λ
ιΧ°? των Θρή
ν.αί κάμνουν
"Αραβες όπαδοί τού Προφήτου, προσευ χόμενοι κατά την δύσιν τοΰ ηλίου.
κλαΐμε.
Διά τούς καμένους πολιτίμους λί-
θους μα;
κοιθήμεθα στήν μοναξιά καί
κλαΐμε.
Διά τοΰ; παοαστρατήσαντος
I-
ερεΐς μα;
καθι'ιμεθα στήν ·μοναξιά -/αί
κλαΐμε.
Διά τούς βασιλείς μα; δπου Τόν
ρόνι^σιογ
περιεφρ^γ
καθήμεθα στήν μοναξιά -και
κλαΐμε.
"Ας έλθη καί πάλιν γρήφορα η
βασιλεία τής Σιών.
νά παρηγορήση τοϋς θρηνω-
" δούς τής Ίερουσαλήμ.
Ό θρήνος είναι μέγας σήμερον
έν Ίερουσαλήμ διά τούς τελευταιι-
ους φόνους καί την αίματοχυσίαν.
Πολλαί οικίαι έστερήθησαν ποοσ-
φιλών ύπάρξεων καί μεγάλη πσ-
ρηγορία. ΐτρέπει νά δοθή εις τους
άπομείναντας θρηνωδοίς.
Άρά γε ή Βρετανική Αύτοκρα-
τορίΰ', χορηγοϋσα ε>ίς τούς 'Άιθα-
βας μέρος εκ τής άνεξαρτησίας, ην
ΰπεσχέδη είς αυτού;, θά άρη το
πικρόν ποτήριον, έξ ού τα γενναΐα
τέκνα τής έρή,μου εχουν πίη αρ¬
κούντως ; — Αύτό φαινεται ότι εί¬
ναι ή μόνη λύσις τοΰ προβλήματος.
"Η ή περίφημος Βρετανική δι-
πλωματία θά δημιουργήση μίαν ε-
τι άννπόφοοον κατάστασιν, ή οποια
θά έξακολονθτί έπ' άπειρον κατά
τόν αυτόν ακριβώς ^ τρόπον, όστις
ϊ ί ά Ίδιας
τόν αυτόν ακριβώς ^ τρό, ς
παοατηρεϊται είς τάς Ίνδιας, —
δπου μία λευκή φιΛή στεναι,ει νπο
τή,ν πτέρναν ενός λενκοδερμου αυ-
θέντου;
ξιλάρι.. .Κάθε τόσο θά τό βυζαί-
νω. Κανείς δέν θά τό άκοΰτι. ..,
■■— Τί λές, κυρά μου! "Ενα παι-
δί; Τί ηλικίαν εχει;
— Είναι τριών μηνών..
__"Ενα ΐταιδί 6υζαν;άρικο έδώ!
Ό κύριός μόν δέν θά.τό εδέχετο
κατ' ουδένα λόγον. .. Δέν συλλο-
γίζεσαι την ευθίνην ποΰ θά ε-
χουμε; "Α.ν τοΰ συμ6τ| τίποτε; "Αν
ή γάτα πηδήση επάνω τού;... Κ'
επειτα οί φωνές τού, τα κλάμματά
τού; "Οχι. "Αφηνέ το καλλίτερα σε
καμμιά γειτόνισσα!
— "Ω, κυρία!
— Τί τα θέλεις, δέν μπορώ'.
Έχαμήλωσε τό κεφάλι της κι'
έφίλησε τό μικρό στά μάτια. Δεν
εΐχε τήν δύναμιν οΰτε νά παρακα¬
λέση κάν, ουτε νά θυμώση.. Ησθά¬
νετο μόνον μίαν αφάνταστον κου-
ρασιν, μίαν εξάντλησιν, καί θά ή-
θε?ι.ε ν' άπεκοιμάτο βαθειά.^
Χωρίς νά τό έννοήστ) καί αύτη,
ευρέθη μετ' ολίγον είς την προκυ¬
μαίαν. Ή θέα των σκούοων νερών
τοΰ Σηκουάνα την έκαμε νά ριγν
στι. Ό ποταμός την εϊλκυε. Μήπως
αύτός -θά της έχάριζε τόν ύπνον,
την αιωνίαν άνάπαυοιν, την άπαλ-
λαγήν άπό κάθε δυστυχίαν;
Τό μικρό δμω; έξύπνησε εκεί¬
νην την ^στιγμήν καί ήρχισε νά
κλαίη. Τότε την κατέλαβε φρίχη
δι' έκεϊνο τό οποίον θά ήτοιμάζετο
νά κάμτ] καί άπεμακρύνθη τρέχου-
σσ. Έπεριπάτει τώρ'α γρήγορα.
Είχε τΛ)λί?τι τό μικρό μέ τό σάλι
της καί τοΰέ'λεγε μέ μίαν φωνήν ή
όποία έ'τρεμεν άπό την πείναν:
—■ Νάνι νάνι, αικρούλη μοι',
νάνι.
Τό γάλα εΐχε στειρεύστ) είς τα
στι|&η της άπό την πείναν καί τό
μικρό εκλαιγε διότι έπείνα. Τό έ¬
βαλεν είς τό στήθός της, μέ την
ρλπίδα δτι θά ήσύχαζεν. Αύτό δμως
άφοΰ έθήλασεν είς μάτην, ήρχισε
πάλιν τα κλάμματά.
Τής εγεννήθη τότε ή σκέψις ν'.
αφήση τό μικρό της είς τό Βρεφο-
ν.ομεΐον. 'Η σκέψις'δμως αύτη την
έχομε νά εξεγέρθη σύγκορμος.
•— Καλλίτερα νά σκοτωθώ μα¬
ζύ τού!
Έουλλογίσθη δμως, δ-Γ. πρό ο-
λίγου δέν είχε τό θάρρος νά τό κά¬
μη αύτό. Καί την στιγμήν άλλως
τε' εκείνην τής εφερε ρίγος ή ά-
πλή άκόμη άνάμνησις τοϋ ποτα-
μοϋ.
Έβάδιζε καί έσυλλογίζετο:
— Στό Βρεφοκομεΐο δέν είναι
τα παιδία δυστνχισμένα. "Εχουν
ζεστασιά. Τούς δίνουν καί τρώνε.
Μόνη μου μπορεΐ νά τα καταφέ-
ρω καλλίτερα. Καί δταν εΐρω μιά
θέσι μέ καλλούς κυρίους, τότε ϊ-
σως μπορέσω νά τό πάρω πίσω. ·.
"Εκλαεε πολλήν ώραν καί επί τέ-
λου; επήρε την απόφασιν τη;. 'Ε-
προχώρησε πρό; τό Βρεφοκομεΐ-
ον. Τό μικρό, «ξηντλημένον άπύ
την πείναν, εκοιμάτο είς την άγκά-
λην της.
'Επερηπάτησε δλην την νύκτα.
"Επεριπάτησεν ά'σκοπα καί τό πρωΐ
άκόμη. Επλησίασε τό μ'εσημερι,
δταν έφθασεν είς ενα κήπον. *Η-
σαν έκεΐ πολλές ποραμάνες οί ό-
ποΐες' έθήλαζαν τα μικρά των, ένώ
ιΰΐα παιδάκΐα ίπαιζαν. 'Εστά-θη
έκεΐ, χαμογελώντας είς τα μικρά,
διασκεδάζουσα μέ τα παιγνίδια
των. "Εξαφνα τής επανήλθεν το
λογικόν καί ήρχισε νά τρέχη, φεν-
γονσα μακράν, κρύπτονσα τα μά¬
τια της μέ τα χέρια τη;, διά νά μή
βλέπη.
- 'Ηλθε πάλιν νύκτα. Τα φώτα
ήναψάν. Τότε έσυλλογίσθη:
"■— Χθές τέτοια ώρα τό εΐχα
στήν άγκαλιά μου καί τό φιλοΰσα.
Τώρα τό άφήκα! Είναι δυνατόν;...
Πώς θά πάω τώρα στήν κάμαρή
μου; Πώς ·θά ξαναδώ τα ρουχα-
λάκΐα τού; 'Ά, τί άδικίες ποϋ εχει
αύτός δ κόσμος. . . Γιατί δ Θεό;
δέχεται νά μην μποροϋν οί μητερες
νά κράτήσουν τα παιδάκια των;...
'Εφθόνει, έζήλευεν δλους έκεί-
νους πόϋ είχεν ίδτ) είς την πλατεί¬
αν, τάς άθώας έκείνας μητέρας,
των οποίων έ'παιζαν άθωα τα παι¬
δία. . .
Δέν έ'λεγε πλέον:
— Τό άφηκα τό παιδί μου!
'Εψιθΰρισεν άπεναντίας:
-— Μοΰ τό πήραν οί ά'τιμοι!
Ποΐοι ή,σαν οί άτιμοι έκεΐνοι;
"Ολοι οί ά'νϊτρωποι ποΰ εχουν ά-
ν/αίσθ-ητη καρδιά, δλοι έκεΐνοι ποΰ
έκαμαν τούς πλέον άδίκους νόμους.
ΈκεΪΛ'οι ποϋ δέν «νλΌθΰν, δτι μιά
μητέρα πού άποσπα τό μικρό άπό
την άγκαλιά της, ξεσχίζει τα στή-
θη της!
Λυγμοί τί|ν κατέλαβον καί ήρ¬
χισε νά ξεσχίζη τό πρόσωπον της
μέ τα νι'χια της.
'Εξαφνικά, πλησίον είς εν σταυ-
ροδρόμι, έστάθη μέ άνοικτό τό στό-
μα. "Ερριψεν εκπληκτες ματιές τρι
γύρω της καί εΐδε κάτω άπό μίαν
πόρταν ενα λευκόν πράγμα ποϋ έ-
κΐνεΐτο. "Εκυψε καί έκύτταξεν. ..
Ήταν ενα μωρό, μικρό, πο)ύ
μικρό, μικρότερο άπό τό δικό της
τό οποίον μόλις ευρέθη είς την άγ-
κάλην της, ήρχισε νά ήσυχάζτ). Το
ήτένιζε σάν άποβλακωμένη, τό ε-
σφιγγεν είς τό στήθός ττ£ μέ μίαν
άργήν καί πολΰ άπαλήν κίνησιν...
Κ' έξαφνικά οί θνμοί της, τα
μίση της, ή αγανάκτησις της, άν-
τικατεστάθησαν άπό μίαν αφάντα¬
στον τρυφερότητα. 'Ενηγκαλήσθη
τρε?λά τό μικρόν έκθετον, μέ λνγ-
μούς πόνου καί χαράς καί άπεμα-
κρννίτη γρήγορα, τοΐχο - τοΐχό έ-
νω συγχρόνως τοϋ εψιθύριζε, διά
νά τό κάμη νά ήσυχάση, τα λόγια
ποΰ χθές άκόμη έϊεγε στό δικά
της:
— Νάνι, νανι, μικρουλη μου.. .
Καί τό επήρεν είς τό σ-ΐίτι τη;.
ΙΧΠΡΑΝ. ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΑΠΟ ΑΙΩΝΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΕΘΝΙ-
I
ΕΝ ΕΚ ΤΩΝ ΙΕΡΩΤΕΡΩΝ ΚΕΙΜΗΛΙΩΝ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΓΚΗΣ ΦΥ-
[)ΣΑΠΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΩΝ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΩΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
,,ΑΑΦΟΥΡ
[,. 2 Χοριιβρίου, 1917.
μΕί'ουζ τίϊ? Κυβεο-
«,^ον προκήρυξιν συμΛ«"
[ηστών, ή όποία υπεβλήθη
η ϊίι' ούτοϋ: ι %
ς βεωρεϊ ιιετ' ευνοιας την
Ίουδαικον λαόν καί Θά
ρΐολύνΐ) την επίτευξιν τοΰ
Γ δέν ΰά γίνη τίποτε, όπερ
Ιητος έν Παλαιστίνρ ή τα
[ κπολαμδάνουσιν οί Ίου-
.-τροχήουξιν ταύτην είς
: νιιετεοος,
ΙΜΣ ΜΠΑΛΦΟΥΡ
την πτώσιν τής Ρωμαϊ-
Ιτον.ρατοοίας ή Ίερουσαλήμ
ί) νπό των Μωαμεθοτνών,
, έκράτιισαν την Παλαι-
ιετά πολλών διακοπών μέ-
ί Παγκοσμίου Πολέμου.
ο.ταί αυται συμπεριλαμ'οά-
ς χριστιανικάς Σταυροφο-
ί 11ου, 12ου, καί 13ου αί¬
ς ?.αΙ τα; έπιδρΰμάς των
ών καί Ταρτάρων, οΐτινες
ραν διά την κατοχήν τής
μετά τοϋ; Σταυοοφόρους.
όρδος "Αλλενμπυ είς τα;
είας τού κατά τα έ'τη 1917 '
8 έξε5ία/ξε τού; Τούρκους
ς Γερμανούς κυβερνήτας.
όν πόλεμον ί&οι/θη ή Κοι-
ών Εθνών ή όποία καί έ-
'είς την Μεγάλην Βρετα-
ιοΑοδοσίιιν επί τής Παλα:-
αί μεγάλης αλλης έδαφίκής
την Ίουδαϊκήν παράδο·
ϊιϊχο; των Θρηνών ήτο άρ-
(ίερος τοΰ περιφράγματο:
5 τοϋ Σολομώντος, όστις ΐ-
~ρ τής /ορυφής ενός λόφον
■ου "Ορους Μωριάχ, δ-
δραώι ύποτίθϊται δτι εΐ-
την προετοιμασίαν, -διά
Ρΐαν τοΰ Ίσαάκ επί επίπε¬
δον, όστι; κατόπιν έ'γινε τδ
' τοΰ Ίεβουζίτου Όρνάν.
-ηγοράσ-θη, υπό τοΰ
κατα την παράδοσίν, ώς
""Η>ς τ<. Κύριον — καί επί .ου οί τοΰ έκτίσθη ό ναό: '-ομωηος, όστις χατέστρά- 1 τοι> Ναβουχοδονόσοοος,
^¥'] υπό τοΰ 'Εζρά καί
""ι, ί'ίαλλωπίσθη καί ην-
τοϋ Ήρώδου καί ήτο
'ΐ ό Χρίστός συνωμί-
"ιη" μέ τούς διδασκά-
τάς προσευχάς το>ν πρός τόν θε¬
όν τοΰ Ίσραηλ.
Αίώνε; εύλαβείας των Ίουδαί-
ων πρός τό.λείψανον αύτό τοϋ άρ-
χαίου να&ΰ τό κατέστησε σύμβολον
μεγάλης έποχής τής ΊΙουδαΐκής
ζα>ης.
Γονατιστοί είς την βάσιν τοΰ
Τοίχου τούτου οί Ίουδαΐοι σήμε¬
ρον θρηνοΰν γοερώς. Πιέζοντες
τα χείλη των καί τα μέτωπά των ε¬
πί τής κρύας πέτρας έπαναλαμοά-
νουν τάς στροφάς τοϋ κατωτέρω
μοιρολογίου:
Διά τόν καταστραφέντα ναόν
και3ήμεθιοο στήν μοναξιά καί
κλαΐμε.
Διά τούς κρημνισμένους τοίχους
καθήμεθα στήν μοναξιά καί
κλαΐμε.
Διά τα περασμένα μεγαλεϊά μας
καθήμεθα στή μοναξιά καί
κλαΐμε.
Διά τούς πεθαμμένους, μεγάλον;
άνδρας μας
καθήμεθα στήν μοναξιά καί
ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Η ΜΗΤΕΡΑ
ΤΟΥ ΜΩΡΙΣ ΛΕΒΕΛ
Ξέρεις νά ράβης:
— Λίγο..
— Νά μαγειρεύτ);;
— Μάλιστα, κυρία.
—- Π ρέπει νά εργεσαι έδώ στής
εξ τό πρωΐ, νά σνγυρίζτ];, νά έ-
τοιμάζτ]; τό φαγητό. Θά παίρνιι;
πενήντα φράγκα τόν μήνα. Είσα;
εύχαριστημένη;
— Μάλιστα, κυρία. "Ο,τι θένε-
τε. Μόνον...
— Μόνον τί;
. — Είμαι μόνη μόν, ξενρετε.. .
Δέν εχω κανένα. .. Μοϋ δίδετε
την αδεία νά φέρνω μαζύ μου καί
τό μικρό μου; "Ω, είναι ήσυχο πο-
λΐό. . . Δέν κλαίει. Θά δήτε. .. Θά
τό άκουμπώ σέ μιά γωνιά τή; κου-
ζίνα;. Επάνω σ' ενα πσληό μα-
Βεδουΐνος θεωρών άπό μακράν τάς
Ίουδαϊκάς έγκα,ταστάσεις είς τό εδα-
φος, τό οποίον, κατά την ιδέαν τού,
άνήκει είς αυτόν.
ΐς
μόνον καί μονον δ-
!ΪύπότοΰΡωί
ΪΰΡωμαίου
ος Τίτου μετά ■την ΰπ'
ν τή; Ίερουσαλήμ είς
έκ_
- ·~ρ· ,Σήμ«ρον εΐνα.
Ιί>ων τοπων τοϋ Μωα-
κόσμον, διότι περιλαιι-
^^ον, έκ τού όποίου' ό
^τΐνετοι δτι άνέβη ϊ-
- τους ούρανοις. Καί οί
ΑΐωαμεθανοΙ πιστεύουν
0^ιν ταύτην μετά τής
β»ΐσεως μεθ' ^ να1 0< πιστευουν είς την άνά- λο,στοΰέξένόςδλλον "έχοντος πολύ. ΐε;_ % ή *ησκευτΐκή α6ωνκαίΊουδαί- λ δέν Όι Ις· τό ί- πέ- χ Οί νά είσέ>.-
τοΰ πε^1-
Λ
ιΧ°? των Θρή
ν.αί κάμνουν
"Αραβες όπαδοί τού Προφήτου, προσευ χόμενοι κατά την δύσιν τοΰ ηλίου.
κλαΐμε.
Διά τούς καμένους πολιτίμους λί-
θους μα;
κοιθήμεθα στήν μοναξιά καί
κλαΐμε.
Διά τοΰ; παοαστρατήσαντος
I-
ερεΐς μα;
καθι'ιμεθα στήν ·μοναξιά -/αί
κλαΐμε.
Διά τούς βασιλείς μα; δπου Τόν
ρόνι^σιογ
περιεφρ^γ
καθήμεθα στήν μοναξιά -και
κλαΐμε.
"Ας έλθη καί πάλιν γρήφορα η
βασιλεία τής Σιών.
νά παρηγορήση τοϋς θρηνω-
" δούς τής Ίερουσαλήμ.
Ό θρήνος είναι μέγας σήμερον
έν Ίερουσαλήμ διά τούς τελευταιι-
ους φόνους καί την αίματοχυσίαν.
Πολλαί οικίαι έστερήθησαν ποοσ-
φιλών ύπάρξεων καί μεγάλη πσ-
ρηγορία. ΐτρέπει νά δοθή εις τους
άπομείναντας θρηνωδοίς.
Άρά γε ή Βρετανική Αύτοκρα-
τορίΰ', χορηγοϋσα ε>ίς τούς 'Άιθα-
βας μέρος εκ τής άνεξαρτησίας, ην
ΰπεσχέδη είς αυτού;, θά άρη το
πικρόν ποτήριον, έξ ού τα γενναΐα
τέκνα τής έρή,μου εχουν πίη αρ¬
κούντως ; — Αύτό φαινεται ότι εί¬
ναι ή μόνη λύσις τοΰ προβλήματος.
"Η ή περίφημος Βρετανική δι-
πλωματία θά δημιουργήση μίαν ε-
τι άννπόφοοον κατάστασιν, ή οποια
θά έξακολονθτί έπ' άπειρον κατά
τόν αυτόν ακριβώς ^ τρόπον, όστις
ϊ ί ά Ίδιας
τόν αυτόν ακριβώς ^ τρό, ς
παοατηρεϊται είς τάς Ίνδιας, —
δπου μία λευκή φιΛή στεναι,ει νπο
τή,ν πτέρναν ενός λενκοδερμου αυ-
θέντου;
ξιλάρι.. .Κάθε τόσο θά τό βυζαί-
νω. Κανείς δέν θά τό άκοΰτι. ..,
■■— Τί λές, κυρά μου! "Ενα παι-
δί; Τί ηλικίαν εχει;
— Είναι τριών μηνών..
__"Ενα ΐταιδί 6υζαν;άρικο έδώ!
Ό κύριός μόν δέν θά.τό εδέχετο
κατ' ουδένα λόγον. .. Δέν συλλο-
γίζεσαι την ευθίνην ποΰ θά ε-
χουμε; "Α.ν τοΰ συμ6τ| τίποτε; "Αν
ή γάτα πηδήση επάνω τού;... Κ'
επειτα οί φωνές τού, τα κλάμματά
τού; "Οχι. "Αφηνέ το καλλίτερα σε
καμμιά γειτόνισσα!
— "Ω, κυρία!
— Τί τα θέλεις, δέν μπορώ'.
Έχαμήλωσε τό κεφάλι της κι'
έφίλησε τό μικρό στά μάτια. Δεν
εΐχε τήν δύναμιν οΰτε νά παρακα¬
λέση κάν, ουτε νά θυμώση.. Ησθά¬
νετο μόνον μίαν αφάνταστον κου-
ρασιν, μίαν εξάντλησιν, καί θά ή-
θε?ι.ε ν' άπεκοιμάτο βαθειά.^
Χωρίς νά τό έννοήστ) καί αύτη,
ευρέθη μετ' ολίγον είς την προκυ¬
μαίαν. Ή θέα των σκούοων νερών
τοΰ Σηκουάνα την έκαμε νά ριγν
στι. Ό ποταμός την εϊλκυε. Μήπως
αύτός -θά της έχάριζε τόν ύπνον,
την αιωνίαν άνάπαυοιν, την άπαλ-
λαγήν άπό κάθε δυστυχίαν;
Τό μικρό δμω; έξύπνησε εκεί¬
νην την ^στιγμήν καί ήρχισε νά
κλαίη. Τότε την κατέλαβε φρίχη
δι' έκεϊνο τό οποίον θά ήτοιμάζετο
νά κάμτ] καί άπεμακρύνθη τρέχου-
σσ. Έπεριπάτει τώρ'α γρήγορα.
Είχε τΛ)λί?τι τό μικρό μέ τό σάλι
της καί τοΰέ'λεγε μέ μίαν φωνήν ή
όποία έ'τρεμεν άπό την πείναν:
—■ Νάνι νάνι, αικρούλη μοι',
νάνι.
Τό γάλα εΐχε στειρεύστ) είς τα
στι|&η της άπό την πείναν καί τό
μικρό εκλαιγε διότι έπείνα. Τό έ¬
βαλεν είς τό στήθός της, μέ την
ρλπίδα δτι θά ήσύχαζεν. Αύτό δμως
άφοΰ έθήλασεν είς μάτην, ήρχισε
πάλιν τα κλάμματά.
Τής εγεννήθη τότε ή σκέψις ν'.
αφήση τό μικρό της είς τό Βρεφο-
ν.ομεΐον. 'Η σκέψις'δμως αύτη την
έχομε νά εξεγέρθη σύγκορμος.
•— Καλλίτερα νά σκοτωθώ μα¬
ζύ τού!
Έουλλογίσθη δμως, δ-Γ. πρό ο-
λίγου δέν είχε τό θάρρος νά τό κά¬
μη αύτό. Καί την στιγμήν άλλως
τε' εκείνην τής εφερε ρίγος ή ά-
πλή άκόμη άνάμνησις τοϋ ποτα-
μοϋ.
Έβάδιζε καί έσυλλογίζετο:
— Στό Βρεφοκομεΐο δέν είναι
τα παιδία δυστνχισμένα. "Εχουν
ζεστασιά. Τούς δίνουν καί τρώνε.
Μόνη μου μπορεΐ νά τα καταφέ-
ρω καλλίτερα. Καί δταν εΐρω μιά
θέσι μέ καλλούς κυρίους, τότε ϊ-
σως μπορέσω νά τό πάρω πίσω. ·.
"Εκλαεε πολλήν ώραν καί επί τέ-
λου; επήρε την απόφασιν τη;. 'Ε-
προχώρησε πρό; τό Βρεφοκομεΐ-
ον. Τό μικρό, «ξηντλημένον άπύ
την πείναν, εκοιμάτο είς την άγκά-
λην της.
'Επερηπάτησε δλην την νύκτα.
"Επεριπάτησεν ά'σκοπα καί τό πρωΐ
άκόμη. Επλησίασε τό μ'εσημερι,
δταν έφθασεν είς ενα κήπον. *Η-
σαν έκεΐ πολλές ποραμάνες οί ό-
ποΐες' έθήλαζαν τα μικρά των, ένώ
ιΰΐα παιδάκΐα ίπαιζαν. 'Εστά-θη
έκεΐ, χαμογελώντας είς τα μικρά,
διασκεδάζουσα μέ τα παιγνίδια
των. "Εξαφνα τής επανήλθεν το
λογικόν καί ήρχισε νά τρέχη, φεν-
γονσα μακράν, κρύπτονσα τα μά¬
τια της μέ τα χέρια τη;, διά νά μή
βλέπη.
- 'Ηλθε πάλιν νύκτα. Τα φώτα
ήναψάν. Τότε έσυλλογίσθη:
"■— Χθές τέτοια ώρα τό εΐχα
στήν άγκαλιά μου καί τό φιλοΰσα.
Τώρα τό άφήκα! Είναι δυνατόν;...
Πώς θά πάω τώρα στήν κάμαρή
μου; Πώς ·θά ξαναδώ τα ρουχα-
λάκΐα τού; 'Ά, τί άδικίες ποϋ εχει
αύτός δ κόσμος. . . Γιατί δ Θεό;
δέχεται νά μην μποροϋν οί μητερες
νά κράτήσουν τα παιδάκια των;...
'Εφθόνει, έζήλευεν δλους έκεί-
νους πόϋ είχεν ίδτ) είς την πλατεί¬
αν, τάς άθώας έκείνας μητέρας,
των οποίων έ'παιζαν άθωα τα παι¬
δία. . .
Δέν έ'λεγε πλέον:
— Τό άφηκα τό παιδί μου!
'Εψιθΰρισεν άπεναντίας:
-— Μοΰ τό πήραν οί ά'τιμοι!
Ποΐοι ή,σαν οί άτιμοι έκεΐνοι;
"Ολοι οί ά'νϊτρωποι ποΰ εχουν ά-
ν/αίσθ-ητη καρδιά, δλοι έκεΐνοι ποΰ
έκαμαν τούς πλέον άδίκους νόμους.
ΈκεΪΛ'οι ποϋ δέν «νλΌθΰν, δτι μιά
μητέρα πού άποσπα τό μικρό άπό
την άγκαλιά της, ξεσχίζει τα στή-
θη της!
Λυγμοί τί|ν κατέλαβον καί ήρ¬
χισε νά ξεσχίζη τό πρόσωπον της
μέ τα νι'χια της.
'Εξαφνικά, πλησίον είς εν σταυ-
ροδρόμι, έστάθη μέ άνοικτό τό στό-
μα. "Ερριψεν εκπληκτες ματιές τρι
γύρω της καί εΐδε κάτω άπό μίαν
πόρταν ενα λευκόν πράγμα ποϋ έ-
κΐνεΐτο. "Εκυψε καί έκύτταξεν. ..
Ήταν ενα μωρό, μικρό, πο)ύ
μικρό, μικρότερο άπό τό δικό της
τό οποίον μόλις ευρέθη είς την άγ-
κάλην της, ήρχισε νά ήσυχάζτ). Το
ήτένιζε σάν άποβλακωμένη, τό ε-
σφιγγεν είς τό στήθός ττ£ μέ μίαν
άργήν καί πολΰ άπαλήν κίνησιν...
Κ' έξαφνικά οί θνμοί της, τα
μίση της, ή αγανάκτησις της, άν-
τικατεστάθησαν άπό μίαν αφάντα¬
στον τρυφερότητα. 'Ενηγκαλήσθη
τρε?λά τό μικρόν έκθετον, μέ λνγ-
μούς πόνου καί χαράς καί άπεμα-
κρννίτη γρήγορα, τοΐχο - τοΐχό έ-
νω συγχρόνως τοϋ εψιθύριζε, διά
νά τό κάμη νά ήσυχάση, τα λόγια
ποΰ χθές άκόμη έϊεγε στό δικά
της:
— Νάνι, νανι, μικρουλη μου.. .
Καί τό επήρεν είς τό σ-ΐίτι τη;.
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΛΟΜΑΔΟΣ
ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
ΒΐσΠΟΝ<ΝΑΙΚ_ ΡΗ1- ^δαΡΗΐου Ρωτήστε ίνα ·6άτραχο τ': είναι αΰτό χοΰ χιστεύει ώς ώραιότητα, ώς αεγάλη ώραιότητα, ώς «τδ κα¬ λόν» θά σάς απαντήση χώς αυτό είναι ή δατραχίνα το.», μέ τα 3υό μεγάλα καί στρογγνλά μάτια της, χοΰ χετ'.ώνται έ*ξω άχο τό μΐκρό της κεφάλι, το φαρίΰ καί χλατή Γ στόμα, την κίτρινη κοιλιά, την σκού- ρ* ράχη. Ρωστήστε κι' Ινα Ν«γκρο τής Γουϊνέας: Τό ωραίον γι' αυτόν εί¬ ναι μιά έχίδερμέδα μαύρη καί λα- δωμένη, μάτ:α δαθουλωτά καί μύτη πλατειά. Ρωτήστε τό διάδολο: Θά σάς χή κώς ώραίο είναι Ινα ζευγάρι κί- ρατα, τέσσαρα μακρυά νύχια καί μιά ούρά. ΣυμδοΛεΐίθητε, τέλος, τοΰς φι- λοσίφους: θά σάς άχαντησουν με άκατανόητα 2ιφοροίμενα. Σ' αΰτοϊ»ς χρειάίζεται κάτι ταΐ- ριαχτο χρός το άρχέτυχον τού ώ- ραίθΰ «έν τή οόσία τού» χρός τό κα¬ λόν. Κάχοτε δρέβηκα χλάϊ σ' Ινα φι- λόσο την ώρα χαραστάσεως κάικχας νραινωδίας. —Τί ώραίο χοΐναι τουτο! ελεγε. —Τί τέ ωραίον ιδρίσκετε; το; Π αίξανε έκεΐ την ιδία τραγωΐία, έ'ξάχως μεταφρασμένη. Άχό την χρώτη χράξι δλοι οί θεαταί σηκώ- θηκαν και ε'φι/γαν. «"Ω! ώ! ίΐχε, «τό καλόν» δέν εί¬ ναι τό "Λ·λ γιά τοΰς "Αγγλοι κχί γιά τοΰς Γάλλους.» Κατέληξεν νστζρα άχό άρκετές σκέψεις στό συμχέρασμα, ότι «τό ώ¬ ραίο» είναι χολή σχετικόν, 3τ: έ- κείνο χοΰ θεωρείτα: κόητ.ο στήν Ίαπωνία, θεωρείται άκοσμο τ:ψ Ρώμην, και ό,τι είναι της αόδας στό Π ζρίζ·., -ϊέν είναι κασόλου τί,ς μοί άς στό Πεκίνο. Έχειτα ίχά αύτό χαρέβ:ψ» τόν κόχο νά Τνγγράψτ) μιά μβγάλη χ?αγ- ματεία χερΐ «ώραίου», όχως ΙτΛε- χτότανε νά ν.άνη... ΤΐΊΓθΓίΤΑ ΕΡΡΙΚΟΥ ΧΑ Ι ΝΕ -—Το ωραίον είναι, ότι ό σ^γ γραφέας το^ εχέτυχε τοΰ σκοχοϋ τού μοΰ άχηντησε. 'Σο?ν αϊρίθ ό φιλόσοφος αύτό'δρέ- θηκε στήν άνάγκη νά χάριυ χάχοιο φάρμακο, ττόυ τοϊκανε καλά. —Έχϊτνχε τό σκοχό τού, τού εί- κα. Νά, λοιχόν, βνα ωραίον φάρ¬ μακον! Κατάλαδα χώς δέν μχοροϋυ.ε να ποΰί,χε. ότι Ινα φάρμακο είναι ώραίο, χαί ότι γ: ά νά δώσ6>με σέ καχο:ο
πράγ«Αα τον χαρακτηρισμδ τίς ώ-
ραιότητος, χρέπει νά μϊς χροξενη
θαυμασμό και εύχαρίστησι.
Σιιμφώνησε τότε στό ότι ή τρα-
γωϊία έχ.ΐίνη τόν έκαμε νά δοκιμά¬
ση τα δύο αύτά «ίσθήματα, και ότι
σ' αικά άκριδώς βρίσκεται «τδ κα¬
λόν», τό «ωραίον».
Ταξε!?έψαμε μαζύ στήν Αγγλία.
Ή κεφαλή λέγει:
Άν ημουν της άγάχης μο^ σκαμνί
Τα χόδια ;ης σέ μενά ν' άρχθϋξχχοΰνδ
Όσο 6αρε:ά σκλη,ρά κι' άν μέ χα-
(τούνι
Δέν 0»δγαζα χαράχονου <ρωνή. Ή καρΠιά λέγει: Άν ήμο^ν τέ χρυσό μαξΐλαράκι της Π ού ή χΛρη τής <ελόνες της %αα- (φώνει θά ήταν εθχβρίστησί μου μόνη Νά μέ κεντά τό χάτασχρο χεράκι (της... Τό τραγουδι λέγει: Άν ημ.ο·ον τό χαρτάκι χού χωρίζει Ή κόρη κα: τυλίγει τα μαλλ ιά της Κρ·ν>φά βενά ψιθύριζα στ' αύτί της
Ζωή χαί ιΐΰρωδιά χοιά μοΰ γ^χρίζ
Ουδέποτε καλΰπτεται τό πλήθος των
άμαο,τιών.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
ΜΕΓΑΑΕΙΟΤΑΤΕ!
ΕΥθΥΜΕ^ΟΥΒΕΝΤΕΣ
Μερικο». κιίριοι σκέχτονται τί θά
χαρίσουν στό γάμο ενός φίλον των.
Ό χρώτος.—Έγώ Θά τοΰ χα-
ρίσω Ινα σερίίτσο γιά 20 πρόσωπα.
Ό δΐύτερος.—Κι' έγώ Ινα σερ-
δίτσιο τοΰ καφε γιά 12 χρόσωπα.
Ό τρίτος.—'Κι' «γώ Ινα σερίί-
τσιο τοΰ τσαγίθΰ γιά 18 χρόσωπα.
Ό φΐλάγυρος.—Κι' έγώ Θά τοΰ
γαρίσω Ινα τρυχητό τοΰ τσαγιοΰ γιά
3(5 χρόσωχα!
'Εκλεκτά βίδλία εχε- μόνον τό
Βιδλίθχωλείον τοϋ «Έθνΐκοΰ Κη-
ρυκος».
—Τόσο την άπε-
χθάνομαι, ώστε δέν
ήθελα νά εΐμαι μέ-
σα στά παπούτσια
της.
—-Καί δμως χο-
μέ τόν Χάρ-
ρυ.
Μέσα στή φούρια των έκλογών
>αί τοΰς αγώνας χοΰ γίνονταν δια
την εκλογήν των δημάρχων, μοίρ-
χετο στή »λνήιη Ινα ώοαίο Ιχεισο-
ϊ:ο τοΰ αειμνήστου Βασιλέως Γεωρ-
γίου, σέ μιά άχά τής χεριοδείές τοο
άνά τάς ίΐαφόροιις χόλεις τής Έλ-
λάδ$ς.
Τό έ— ίίό3ιο μοΰ άφηγηΙΘη χα-
τρς χολι-:ε·οό_χενος ό οποίος Ιχει
πρό πολλοΰ άχοχαιρετήνη την ζω¬
ήν.
"Οχοο καί άν έχητγα'.νεν ό Γε¬
ώργιος, οί κάτοικοι τοΰ Ικοτ/αν ά-
Χ5θε6>τιχή ΰχοδοχή διά την όχοίαν
εδοκίμαζε εξαιρετικήν χαράν. 'Ε-
κείνο τού τόν ένωχλοΰσε λιγάκ! η-
ταν οί λόόγοι χοΰ έδγοίζαν οί δατκά-
λο-ι. Μόλις χατοΰσε τό χόίι τού
ό Βασιληάς σέ μιά οίαδηχοτε χόλΐ,
άχό τής μίκρότερες ιδίως τής Ελ¬
λάδος, χαρουσιάιζετο ό δάσκαλος μέ
ν/Ί μχλόκο άχό χειρόγραφα καί αρ-
χ;ζε τό ψαλτήρι. Τόσο δέ είχε £α-
ρεθή τοΰς λόγοις αύτούς, ώστε εί¬
χε δάλει τό μακαρίτη τόν Παπα-
δια?.αντόχουλο νά λάβη μέτρα.
Σέ κάί:ο-!θ μέρος, ένφ ό Βασι-
ληη την κίνησ».,
γνέφϊ! τοΰ Παχα3ιαμαντοχούλθ'> ό
όχοίος μέ τρό*ο καί μέσα στό στρί-
μωγμα τοΰ κόσμο·ο,βκ>τάε! στήν τσέ-
χι τοΰ δασκάλοι καί χαίρνει τα
χειρόγραφα. Ό δάσκαλος δέν αν¬
τελήφθη τίχοτε. "Οταν οαως έφθα¬
σεν ή στ'.γμή νά χροσφωνήση τον
Βασιληά, ίάΐζει τό χέρί στήν μιά
τσέχί, εχεΐτα στήν άλλη, άλλάχε1.-
ρόγραφα του&ενά. Ό ίασΐληάς ό
όχοίος χαρηκολούθησε την άγωνία
τοΰ δασκάλοι», είχε σκάσει σ-ίά γέ-
λο:α.
Οταν είχεν έχισκεφθή τόν Πό-
ρο καί έκεί ή ύχοβοχή ήταν μονα-
ίική. Την στιγμή ποΰ άχοχαιρετοΰ-
σε τόν κ?σμο νά φύγη, μέσα στής
ζητωκραυγές ακούσθηκε ή φωνή ε¬
νός άφελοΰς χατριώτου:
—Νά αάς ζήσης Βασιληά, νάρ-
Θης νά σέ κάνουμε καί Δήμαρχο
Μεγαλεΐότατε!
Η ΝΤΟΠΙΕΣ ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ
Τί νομίζετε: !Μόνον οί ξένοι Οά
κάνουνε έφε^ρέσεις; Μόνον οί ξένοΐ
θά κάνουνο τάν κάργα: "Εχθ'^με κα:
Έλληνες Ίΐ-ί·ορέτες, ΐαΰμα... 'Βφ-
ε^ρέτες α·ά φο?ά? Πρόκεΐταΐ, ρέ
Κα-'.νάκι ιο^, χερί νέας έχιίημίας
της έφεοΐεσιομανίας. Καί ςέρεις,
χοίοι εϊνα: ς γιά τα
οόντια.
-—"Οταν σάς χονη τό δόντι... το
βγά-.ετε χρώτα, κι' άφοΰ το €γά-
λετε, ίάίε-ζ άχ' αυτή την σκόνη,
κΐ' Ιτσι :ώτό τό δόντι δέν θά σάς
ξαναχονέσγ;.
Νάτος ό άλλος χαρακάτω χοί»
άνχκαλύφτει... τί νομίζεις, ρέ Κα-
τινάαί μου;
—Έδώ, κύριοΐ, τα θαυματουργά
τα χάχια χοΰ άνοίγουνε την όρεξι.
Μ' Ινα τετοιο χάχι μχορεΐτε νά
τρώτε δυό καί τρείς φορές την ώρα!
δηλαδή, 48 φορές την τμίραΐ
Είναι καλά ό κόσμος; ΚαΘ' ην
στιγμήν λέμε, βοήθα Χριστέ. χ«ί
Π αναγιά, νά μοΰ κοχή ή όρεξι για-
τί φαι ίλ ν: άχά, αύτός άνακαλό-
χτε>. χάχια γιά νά άνοίξ^) ή όρεξις
Ά, νά άνακάλΰδε, τουλάχιστον, τί-
χοτες χάχια χού νά κό/οο·>νε την
Ορεξι, καί νά σοΰ κάνουνε νά τρώς
κάθε σα>άντα όχτώ, κι' όχι σαράν-
τα όχτύ δολές την ήμέρα, τότε μά-
λιττα!
Ξερεις,^ ρέ Κατινάκι μοο, ποίος
6ά^ ήταν ό μεγαλήτερος έφευρέτης
για την Έλλάδα στήν έχοχη μας;
ΊΒφε.,ΐ·έττ;ς χού θά τόν χαραδβχό-
μουνα ·γ/.α μεγάλο; "Ενανβ χοΰ θά
Ανακ-αλύψτ] τόν τρό~ο τού φκιαξίμα-
τος ενός χελωρίοοι» κατσαΐιίιοϋ χοί»
Θ5νε είς βέοτ» νά ξεστρίψη την <δί!α χον μας εστριψε! Ύχά'ρχει άντίο- ρη<"ς; ο ί^οτέε ' Ένα μονάχα μήνα τή ./Ρθν!ίί/ Μ* με ;ηλε«ο»ν κάατ?2 Χ0!; „ είμαι ή δ ^ναδέμέ-χτίζ^'λ^ Μ? χρωαατα με ξ·^,, μέ ν7 Με στηνοον λιγερές χ*ί „{; Μέστάχϋα,μέτραγίόϊα,^^ Κι ο ιϊρως μ6 ραίνει αέ μα?ν2 (τα Έγώ είμαι των άνθρώ-ων ή ηί Ποΰ κρΰδω την άτίμηττ, τροφτ Ποΰ κάθε χρόνο ή μχ/να Γή τι ίίτίλ Μέσ' άχ' τα σχλάγχνα με στ&ρ Γλ'ο·κ6τερην άκόμη κι' α-.' τό μ; Λάμχω σάν ήλιος, λάμ-^ο <ταν 9 'Καί σερνω σχλάβος έο.-:ός μο. Μέ τό χρυσόςανθό μοο το ΐ'-άρ.. χοΰ λαχταροόν βιγάϊες -/.ν. Ίαν. Καί μέ λατρίύοον σάνπροτ/.ονητί Έγώ είμαι ή ·δλογημίνη Οημων Καμάρι τοΰ γεωργοΰ καί -ιρχρη Τής ν.όρης τοϋ φυλάω τή/ παρθε Καί να?!κά χλέκω γι' αότή τ«ι Λ γώ είμα! ή ■δλογημεντ; Οπων Γ. ΣΤΡΑΤΗΓΗΣ ΜΐλτΰΙθΕΙΕΣ Διά τοΰς μεγάλους αγώνας 1 των όχοίων θά κριθή ή έλίοβί» ενός λαοΰ, δέν χρειάζοντζι ένβι| σ'ώδεις πατριώται τόσον, όσον μιθΐ χαρακτρες. Καί διά νά /ωΐχεν καλοΰς καί χρησίαοο; ΐ«| ώτας, χρεχει χρό χαντός νά εχ| μέν έντίμοϋς χαρακτήρος. —Έκείνος χοΰ εχε: μτ> <ιοί έρω;^νην δέν έχει καμμίαν. — "Οταν κανείς^ είναι νέος κείνο χοΰ δέν χωνεύει χερΐσ-σότερΙ είναι νά τόν άΐΓατοΰν αί γοναίκ| χοΰ άγαχά' «Μην έαχιστεύεσθε β·ς ά>Λ:|
χθ'ος χοΰ οταν σάς μιλούν ν^ττάζοΙ
την ακρη άχό τα χαχούττ'2 τοΛ
Κρίμα στά σαχο^νίσματα
χοΰ κάνεις τοΰ λαιμοΰ σου,
μά τόν Άλλάχ δέν γίνεται
αΰτό χού δάζ' ό νοΰς σο».
* * *
Όλα τα 'δότανα της γής
κΓ όλοι οί γιατροί τοΰ κόσμοΐ)
δέν μοΰ γιατρεύουν την χληγή
χ-άνοιξα μοναχός μο>.
Ή γοητεία τά>ν ση
μερινών Σειρήνων.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΛΟΜΑΔΟΣ
ΣΑΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
ΒΐσΠΟΝ<ΝΑΙΚ_ ΡΗ1- ^δαΡΗΐου Ρωτήστε ίνα ·6άτραχο τ': είναι αΰτό χοΰ χιστεύει ώς ώραιότητα, ώς αεγάλη ώραιότητα, ώς «τδ κα¬ λόν» θά σάς απαντήση χώς αυτό είναι ή δατραχίνα το.», μέ τα 3υό μεγάλα καί στρογγνλά μάτια της, χοΰ χετ'.ώνται έ*ξω άχο τό μΐκρό της κεφάλι, το φαρίΰ καί χλατή Γ στόμα, την κίτρινη κοιλιά, την σκού- ρ* ράχη. Ρωστήστε κι' Ινα Ν«γκρο τής Γουϊνέας: Τό ωραίον γι' αυτόν εί¬ ναι μιά έχίδερμέδα μαύρη καί λα- δωμένη, μάτ:α δαθουλωτά καί μύτη πλατειά. Ρωτήστε τό διάδολο: Θά σάς χή κώς ώραίο είναι Ινα ζευγάρι κί- ρατα, τέσσαρα μακρυά νύχια καί μιά ούρά. ΣυμδοΛεΐίθητε, τέλος, τοΰς φι- λοσίφους: θά σάς άχαντησουν με άκατανόητα 2ιφοροίμενα. Σ' αΰτοϊ»ς χρειάίζεται κάτι ταΐ- ριαχτο χρός το άρχέτυχον τού ώ- ραίθΰ «έν τή οόσία τού» χρός τό κα¬ λόν. Κάχοτε δρέβηκα χλάϊ σ' Ινα φι- λόσο την ώρα χαραστάσεως κάικχας νραινωδίας. —Τί ώραίο χοΐναι τουτο! ελεγε. —Τί τέ ωραίον ιδρίσκετε; το; Π αίξανε έκεΐ την ιδία τραγωΐία, έ'ξάχως μεταφρασμένη. Άχό την χρώτη χράξι δλοι οί θεαταί σηκώ- θηκαν και ε'φι/γαν. «"Ω! ώ! ίΐχε, «τό καλόν» δέν εί¬ ναι τό "Λ·λ γιά τοΰς "Αγγλοι κχί γιά τοΰς Γάλλους.» Κατέληξεν νστζρα άχό άρκετές σκέψεις στό συμχέρασμα, ότι «τό ώ¬ ραίο» είναι χολή σχετικόν, 3τ: έ- κείνο χοΰ θεωρείτα: κόητ.ο στήν Ίαπωνία, θεωρείται άκοσμο τ:ψ Ρώμην, και ό,τι είναι της αόδας στό Π ζρίζ·., -ϊέν είναι κασόλου τί,ς μοί άς στό Πεκίνο. Έχειτα ίχά αύτό χαρέβ:ψ» τόν κόχο νά Τνγγράψτ) μιά μβγάλη χ?αγ- ματεία χερΐ «ώραίου», όχως ΙτΛε- χτότανε νά ν.άνη... ΤΐΊΓθΓίΤΑ ΕΡΡΙΚΟΥ ΧΑ Ι ΝΕ -—Το ωραίον είναι, ότι ό σ^γ γραφέας το^ εχέτυχε τοΰ σκοχοϋ τού μοΰ άχηντησε. 'Σο?ν αϊρίθ ό φιλόσοφος αύτό'δρέ- θηκε στήν άνάγκη νά χάριυ χάχοιο φάρμακο, ττόυ τοϊκανε καλά. —Έχϊτνχε τό σκοχό τού, τού εί- κα. Νά, λοιχόν, βνα ωραίον φάρ¬ μακον! Κατάλαδα χώς δέν μχοροϋυ.ε να ποΰί,χε. ότι Ινα φάρμακο είναι ώραίο, χαί ότι γ: ά νά δώσ6>με σέ καχο:ο
πράγ«Αα τον χαρακτηρισμδ τίς ώ-
ραιότητος, χρέπει νά μϊς χροξενη
θαυμασμό και εύχαρίστησι.
Σιιμφώνησε τότε στό ότι ή τρα-
γωϊία έχ.ΐίνη τόν έκαμε νά δοκιμά¬
ση τα δύο αύτά «ίσθήματα, και ότι
σ' αικά άκριδώς βρίσκεται «τδ κα¬
λόν», τό «ωραίον».
Ταξε!?έψαμε μαζύ στήν Αγγλία.
Ή κεφαλή λέγει:
Άν ημουν της άγάχης μο^ σκαμνί
Τα χόδια ;ης σέ μενά ν' άρχθϋξχχοΰνδ
Όσο 6αρε:ά σκλη,ρά κι' άν μέ χα-
(τούνι
Δέν 0»δγαζα χαράχονου <ρωνή. Ή καρΠιά λέγει: Άν ήμο^ν τέ χρυσό μαξΐλαράκι της Π ού ή χΛρη τής <ελόνες της %αα- (φώνει θά ήταν εθχβρίστησί μου μόνη Νά μέ κεντά τό χάτασχρο χεράκι (της... Τό τραγουδι λέγει: Άν ημ.ο·ον τό χαρτάκι χού χωρίζει Ή κόρη κα: τυλίγει τα μαλλ ιά της Κρ·ν>φά βενά ψιθύριζα στ' αύτί της
Ζωή χαί ιΐΰρωδιά χοιά μοΰ γ^χρίζ
Ουδέποτε καλΰπτεται τό πλήθος των
άμαο,τιών.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
ΜΕΓΑΑΕΙΟΤΑΤΕ!
ΕΥθΥΜΕ^ΟΥΒΕΝΤΕΣ
Μερικο». κιίριοι σκέχτονται τί θά
χαρίσουν στό γάμο ενός φίλον των.
Ό χρώτος.—Έγώ Θά τοΰ χα-
ρίσω Ινα σερίίτσο γιά 20 πρόσωπα.
Ό δΐύτερος.—Κι' έγώ Ινα σερ-
δίτσιο τοΰ καφε γιά 12 χρόσωπα.
Ό τρίτος.—'Κι' «γώ Ινα σερίί-
τσιο τοΰ τσαγίθΰ γιά 18 χρόσωπα.
Ό φΐλάγυρος.—Κι' έγώ Θά τοΰ
γαρίσω Ινα τρυχητό τοΰ τσαγιοΰ γιά
3(5 χρόσωχα!
'Εκλεκτά βίδλία εχε- μόνον τό
Βιδλίθχωλείον τοϋ «Έθνΐκοΰ Κη-
ρυκος».
—Τόσο την άπε-
χθάνομαι, ώστε δέν
ήθελα νά εΐμαι μέ-
σα στά παπούτσια
της.
—-Καί δμως χο-
μέ τόν Χάρ-
ρυ.
Μέσα στή φούρια των έκλογών
>αί τοΰς αγώνας χοΰ γίνονταν δια
την εκλογήν των δημάρχων, μοίρ-
χετο στή »λνήιη Ινα ώοαίο Ιχεισο-
ϊ:ο τοΰ αειμνήστου Βασιλέως Γεωρ-
γίου, σέ μιά άχά τής χεριοδείές τοο
άνά τάς ίΐαφόροιις χόλεις τής Έλ-
λάδ$ς.
Τό έ— ίίό3ιο μοΰ άφηγηΙΘη χα-
τρς χολι-:ε·οό_χενος ό οποίος Ιχει
πρό πολλοΰ άχοχαιρετήνη την ζω¬
ήν.
"Οχοο καί άν έχητγα'.νεν ό Γε¬
ώργιος, οί κάτοικοι τοΰ Ικοτ/αν ά-
Χ5θε6>τιχή ΰχοδοχή διά την όχοίαν
εδοκίμαζε εξαιρετικήν χαράν. 'Ε-
κείνο τού τόν ένωχλοΰσε λιγάκ! η-
ταν οί λόόγοι χοΰ έδγοίζαν οί δατκά-
λο-ι. Μόλις χατοΰσε τό χόίι τού
ό Βασιληάς σέ μιά οίαδηχοτε χόλΐ,
άχό τής μίκρότερες ιδίως τής Ελ¬
λάδος, χαρουσιάιζετο ό δάσκαλος μέ
ν/Ί μχλόκο άχό χειρόγραφα καί αρ-
χ;ζε τό ψαλτήρι. Τόσο δέ είχε £α-
ρεθή τοΰς λόγοις αύτούς, ώστε εί¬
χε δάλει τό μακαρίτη τόν Παπα-
δια?.αντόχουλο νά λάβη μέτρα.
Σέ κάί:ο-!θ μέρος, ένφ ό Βασι-
ληη την κίνησ».,
γνέφϊ! τοΰ Παχα3ιαμαντοχούλθ'> ό
όχοίος μέ τρό*ο καί μέσα στό στρί-
μωγμα τοΰ κόσμο·ο,βκ>τάε! στήν τσέ-
χι τοΰ δασκάλοι καί χαίρνει τα
χειρόγραφα. Ό δάσκαλος δέν αν¬
τελήφθη τίχοτε. "Οταν οαως έφθα¬
σεν ή στ'.γμή νά χροσφωνήση τον
Βασιληά, ίάΐζει τό χέρί στήν μιά
τσέχί, εχεΐτα στήν άλλη, άλλάχε1.-
ρόγραφα του&ενά. Ό ίασΐληάς ό
όχοίος χαρηκολούθησε την άγωνία
τοΰ δασκάλοι», είχε σκάσει σ-ίά γέ-
λο:α.
Οταν είχεν έχισκεφθή τόν Πό-
ρο καί έκεί ή ύχοβοχή ήταν μονα-
ίική. Την στιγμή ποΰ άχοχαιρετοΰ-
σε τόν κ?σμο νά φύγη, μέσα στής
ζητωκραυγές ακούσθηκε ή φωνή ε¬
νός άφελοΰς χατριώτου:
—Νά αάς ζήσης Βασιληά, νάρ-
Θης νά σέ κάνουμε καί Δήμαρχο
Μεγαλεΐότατε!
Η ΝΤΟΠΙΕΣ ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ
Τί νομίζετε: !Μόνον οί ξένοι Οά
κάνουνε έφε^ρέσεις; Μόνον οί ξένοΐ
θά κάνουνο τάν κάργα: "Εχθ'^με κα:
Έλληνες Ίΐ-ί·ορέτες, ΐαΰμα... 'Βφ-
ε^ρέτες α·ά φο?ά? Πρόκεΐταΐ, ρέ
Κα-'.νάκι ιο^, χερί νέας έχιίημίας
της έφεοΐεσιομανίας. Καί ςέρεις,
χοίοι εϊνα: ς γιά τα
οόντια.
-—"Οταν σάς χονη τό δόντι... το
βγά-.ετε χρώτα, κι' άφοΰ το €γά-
λετε, ίάίε-ζ άχ' αυτή την σκόνη,
κΐ' Ιτσι :ώτό τό δόντι δέν θά σάς
ξαναχονέσγ;.
Νάτος ό άλλος χαρακάτω χοί»
άνχκαλύφτει... τί νομίζεις, ρέ Κα-
τινάαί μου;
—Έδώ, κύριοΐ, τα θαυματουργά
τα χάχια χοΰ άνοίγουνε την όρεξι.
Μ' Ινα τετοιο χάχι μχορεΐτε νά
τρώτε δυό καί τρείς φορές την ώρα!
δηλαδή, 48 φορές την τμίραΐ
Είναι καλά ό κόσμος; ΚαΘ' ην
στιγμήν λέμε, βοήθα Χριστέ. χ«ί
Π αναγιά, νά μοΰ κοχή ή όρεξι για-
τί φαι ίλ ν: άχά, αύτός άνακαλό-
χτε>. χάχια γιά νά άνοίξ^) ή όρεξις
Ά, νά άνακάλΰδε, τουλάχιστον, τί-
χοτες χάχια χού νά κό/οο·>νε την
Ορεξι, καί νά σοΰ κάνουνε νά τρώς
κάθε σα>άντα όχτώ, κι' όχι σαράν-
τα όχτύ δολές την ήμέρα, τότε μά-
λιττα!
Ξερεις,^ ρέ Κατινάκι μοο, ποίος
6ά^ ήταν ό μεγαλήτερος έφευρέτης
για την Έλλάδα στήν έχοχη μας;
ΊΒφε.,ΐ·έττ;ς χού θά τόν χαραδβχό-
μουνα ·γ/.α μεγάλο; "Ενανβ χοΰ θά
Ανακ-αλύψτ] τόν τρό~ο τού φκιαξίμα-
τος ενός χελωρίοοι» κατσαΐιίιοϋ χοί»
Θ5νε είς βέοτ» νά ξεστρίψη την <δί!α χον μας εστριψε! Ύχά'ρχει άντίο- ρη<"ς; ο ί^οτέε ' Ένα μονάχα μήνα τή ./Ρθν!ίί/ Μ* με ;ηλε«ο»ν κάατ?2 Χ0!; „ είμαι ή δ ^ναδέμέ-χτίζ^'λ^ Μ? χρωαατα με ξ·^,, μέ ν7 Με στηνοον λιγερές χ*ί „{; Μέστάχϋα,μέτραγίόϊα,^^ Κι ο ιϊρως μ6 ραίνει αέ μα?ν2 (τα Έγώ είμαι των άνθρώ-ων ή ηί Ποΰ κρΰδω την άτίμηττ, τροφτ Ποΰ κάθε χρόνο ή μχ/να Γή τι ίίτίλ Μέσ' άχ' τα σχλάγχνα με στ&ρ Γλ'ο·κ6τερην άκόμη κι' α-.' τό μ; Λάμχω σάν ήλιος, λάμ-^ο <ταν 9 'Καί σερνω σχλάβος έο.-:ός μο. Μέ τό χρυσόςανθό μοο το ΐ'-άρ.. χοΰ λαχταροόν βιγάϊες -/.ν. Ίαν. Καί μέ λατρίύοον σάνπροτ/.ονητί Έγώ είμαι ή ·δλογημίνη Οημων Καμάρι τοΰ γεωργοΰ καί -ιρχρη Τής ν.όρης τοϋ φυλάω τή/ παρθε Καί να?!κά χλέκω γι' αότή τ«ι Λ γώ είμα! ή ■δλογημεντ; Οπων Γ. ΣΤΡΑΤΗΓΗΣ ΜΐλτΰΙθΕΙΕΣ Διά τοΰς μεγάλους αγώνας 1 των όχοίων θά κριθή ή έλίοβί» ενός λαοΰ, δέν χρειάζοντζι ένβι| σ'ώδεις πατριώται τόσον, όσον μιθΐ χαρακτρες. Καί διά νά /ωΐχεν καλοΰς καί χρησίαοο; ΐ«| ώτας, χρεχει χρό χαντός νά εχ| μέν έντίμοϋς χαρακτήρος. —Έκείνος χοΰ εχε: μτ> <ιοί έρω;^νην δέν έχει καμμίαν. — "Οταν κανείς^ είναι νέος κείνο χοΰ δέν χωνεύει χερΐσ-σότερΙ είναι νά τόν άΐΓατοΰν αί γοναίκ| χοΰ άγαχά' «Μην έαχιστεύεσθε β·ς ά>Λ:|
χθ'ος χοΰ οταν σάς μιλούν ν^ττάζοΙ
την ακρη άχό τα χαχούττ'2 τοΛ
Κρίμα στά σαχο^νίσματα
χοΰ κάνεις τοΰ λαιμοΰ σου,
μά τόν Άλλάχ δέν γίνεται
αΰτό χού δάζ' ό νοΰς σο».
* * *
Όλα τα 'δότανα της γής
κΓ όλοι οί γιατροί τοΰ κόσμοΐ)
δέν μοΰ γιατρεύουν την χληγή
χ-άνοιξα μοναχός μο>.
Ή γοητεία τά>ν ση
μερινών Σειρήνων.
«ΒΘΚΙΚΟ- ΚΗΡΥ&.-ΚΥΡΤΑΚΗ» 2ΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ,
1929.
......1.ΗΜ.|ΜΜΜ|,|ΜΜ1.
Ε
!<11»ιι.....ί1««.ιιιι».....■■■■■■■«■«".■■■■»«ιι.πιιι»ι.ι«>ιι. ■
Α ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ ΓΥ1ΚΕΙΑΪ ΜΟΔΑΣ
■ · ίΤΤΛΓϊΤΤΠηΤΓΓη-ϊ-,-—-.-.-τ. .-
■ ■ ·« · ■τττπντ —γι-
>··■···■···■ ····■(-!··■ ·'· · · ·~>ϊί ···■■ · · ·~ί ■·■··· »».■»■■■»■■■ ιϊΊΤΓι ι
«ϊον γυναικείον άνσάμπλ άπό
ραςωτο ιςτασμα χρώματος ρώζ-
μπέζ
Άριστερτί, κονμπωτό γυναικεΐο φόρεμα, μέ πολύ γοΰστο, άπό δφασμα χρώ¬
ματος φαιοπρασίνου. Μανρα παπούτσια καί μαϋρο καπέλλο συμπληρώνουν
την ένδυαασίαν. Είς τό μέσον, ωραίον σχέδιον γυναικείου απογευμτινοΰ φο-
ρέαατος άπό κρέπ κυανοΰ χρώματος. Παπούτσια καί κδπέλλα βαθέος κυα-
νοϋ γρώματος. Δεξι^, χαριέστατον γνναικεϊον φόρεμια χοροΰ άπό τοΰλλι 6α-
Θέος κυανοΰ χρώματος, κατάλληλον διά γυναίκας με λεπτόν σώμα. Παποτέ-
τσια άπό δέρματος χρυσοΰ ή άργυροΰ χρώματος, ή άπό κρέπ τοΰ Ίδίου χρώ¬
ματος μετά τό ςρόρεμα.
Μαύρη γυναικεία μπέρτα είναι ή
τελευταία λέξις τοΰ Παρισινοϋ
συρμοΰ διά χοροεσπερίδαςο
Αοιστεοα γυναικείον φόρεμα χοροΰ άπό μπράουν σιφφον. Εις το μέσον, ά-
-ίογενματΐνόν γυναικείον φόρεμα, είς τό οποίον έπικρατεί το μπράουν χρώ-
αα ΚθΛέλλο και πθΛθύτσια τοΰ ίδίου χρώματος. Λέξι*, γυναικείον φόρεμα
οποοτ έκ πλϊκτοΰ ύφάβμοτος χρώματος μπράουν και «σπρου. Παποντσια
τοϋ ίδίου χρώματος.
φ*ινοπωοινον
ν μέ γουναρικά.
Φθινοπωρινόν γυναικείον έπανωφό-
ριον άπό τουΐντ με γιακδ άπό γοδ-
να.
1929.
......1.ΗΜ.|ΜΜΜ|,|ΜΜ1.
Ε
!<11»ιι.....ί1««.ιιιι».....■■■■■■■«■«".■■■■»«ιι.πιιι»ι.ι«>ιι. ■
Α ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ ΓΥ1ΚΕΙΑΪ ΜΟΔΑΣ
■ · ίΤΤΛΓϊΤΤΠηΤΓΓη-ϊ-,-—-.-.-τ. .-
■ ■ ·« · ■τττπντ —γι-
>··■···■···■ ····■(-!··■ ·'· · · ·~>ϊί ···■■ · · ·~ί ■·■··· »».■»■■■»■■■ ιϊΊΤΓι ι
«ϊον γυναικείον άνσάμπλ άπό
ραςωτο ιςτασμα χρώματος ρώζ-
μπέζ
Άριστερτί, κονμπωτό γυναικεΐο φόρεμα, μέ πολύ γοΰστο, άπό δφασμα χρώ¬
ματος φαιοπρασίνου. Μανρα παπούτσια καί μαϋρο καπέλλο συμπληρώνουν
την ένδυαασίαν. Είς τό μέσον, ωραίον σχέδιον γυναικείου απογευμτινοΰ φο-
ρέαατος άπό κρέπ κυανοΰ χρώματος. Παπούτσια καί κδπέλλα βαθέος κυα-
νοϋ γρώματος. Δεξι^, χαριέστατον γνναικεϊον φόρεμια χοροΰ άπό τοΰλλι 6α-
Θέος κυανοΰ χρώματος, κατάλληλον διά γυναίκας με λεπτόν σώμα. Παποτέ-
τσια άπό δέρματος χρυσοΰ ή άργυροΰ χρώματος, ή άπό κρέπ τοΰ Ίδίου χρώ¬
ματος μετά τό ςρόρεμα.
Μαύρη γυναικεία μπέρτα είναι ή
τελευταία λέξις τοΰ Παρισινοϋ
συρμοΰ διά χοροεσπερίδαςο
Αοιστεοα γυναικείον φόρεμα χοροΰ άπό μπράουν σιφφον. Εις το μέσον, ά-
-ίογενματΐνόν γυναικείον φόρεμα, είς τό οποίον έπικρατεί το μπράουν χρώ-
αα ΚθΛέλλο και πθΛθύτσια τοΰ ίδίου χρώματος. Λέξι*, γυναικείον φόρεμα
οποοτ έκ πλϊκτοΰ ύφάβμοτος χρώματος μπράουν και «σπρου. Παποντσια
τοϋ ίδίου χρώματος.
φ*ινοπωοινον
ν μέ γουναρικά.
Φθινοπωρινόν γυναικείον έπανωφό-
ριον άπό τουΐντ με γιακδ άπό γοδ-
να.
τννο 5ΕαΤΙΟΝ.
νΤΗΕ
51ΙΝΡΑΥ, 3ΕΡΤΕΜΒΕΚ 15, 1929— ΥΡ!,.
XV.
Νο. 5255. ΝΕ^ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
. 5Ε0ΤΙ0Ν Τνντ>
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤθΙν^όόΤ^ΐ:
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
ΑΝ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΕΙΝΑΙ
> Είς τί χρησιμεύει ή σχολική φοί-
,τησις;
,' Αύτό τό σπουδαίον έρώτημα γεν
νδται αυτομάτως κατά την εποχήν
αύτην τής ενάρξεως των σχολικών
μαιτημάτων.
Είς όλον τό εττνο; έκατομμύρια
ροφορεΐται ό κόσμος ότι είναι άπό-
φοιτος τούτου τού σχολείου ή κολ-
λεγίου.
Συχνάκις 6 ύπερήφανος κάτοχος
ενός διπλώματος αίσθάνεται ότι- ό
κόσμος ε'πρεπε νά τφ δώστι άμεσον
φήαην καί περιουσίαν
φ
φήαην καί περιουσίαν.
— *- Λ »
_-_____....,Μ..,·η·ιιιηιι<νηηιν~«Η \Υ\^ ΜΙ ΚΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑ ΣΧΟΛΕΙΟΝ μ ών τής παιδείας. Μίαν φοράν παρεκλτ>9·η ό Βίσ-
μαρκ όπως είίρη μίαν θέσιν δι' ενα
νεον.
«Π μπορεϊ νά κάμη;» ηρώτη¬
σεν. «Είναι πολΰ εξνπνο παιδί, μπο
ρεϊ νά ομιλήση έπτά γλώσσας» ά-
γνώσιν των πραγμάτΐον χτζ ζωης.
Ή μεγαλειτέρα πηγή πληροφο-
ΙΊΐν Οϊ1»·*"*»· *■« <·· — — " -- - ριιον είναι αυτή αυτή ή ζ ω ή. Καί δμως κατά μέγα μέ- ρος ή ζωηροτέρα πεΐρα έν τη - . - μας δέν I μέρος τοΰ έν.παι- δευτικοϋ μας συστήματος. ί4~ 21 „___ ε_____ / ι- γ Ρ ι ζ ο ν ν πώς νά ζ σ ο υ ν. Πρέπει νά μάθονν πώς νά έ. τυγχάνουν την ύψίστην εντυχί διά της έφαρμογής των π ο α ι μ α τ ι κ ώ ν γεγονοτω νεαρών βλαστών στελλοντσι είς τα των άνδιρωπίνων σχέσεων, χω( Μεγαλείτ&εον καί καταστρεπτι- σχολεϊα. Είτε τό άρέοουν, είτε δχΐ, ίκώτερον λάθος ε9^','»ι ρωμάντζα, ό γάμος,, καμμίαν ύποκρισίαν, οΐνοτυφί ,πα^δει^Μι- παραβλέπονται 'ή όποία σνγκαλείπτει την άλήθειο ίως. ίν/Γνηί ^ο,,^-.λ^; ».5ν^______·, ΤΤ . ' , , λ ^ ____1:,..ι στέλλονται είς τό σχολείον. Είτε γΤ- ! γίνη. Βιβλία, διδάσκαλοι -/αί μέθοδοι ών πραγμάτα>ν ένδεχεται νά τόν
άν&ρώπου έν τφ κόσμω.
, ν. ι ν.. ν λ υ. ν ε κανονικάς
Ό ΐδιος, ό Βίσμαρκ ωμίλει πέν-ί α ν θ ρ ωπο ς πρέπει νά άπο-
γ?νώσσας εύχερώς. Δέν τίταν β-1 ν·™™ ^>....._-.-..- — -
τείος ν.αί των άλλων ένασχολησει
καθίστανται κατά μέγα μέρος όμόι-1 καταστήσουν μίαν κινητήν έγκυ-
όαρυθμα πράγματά. · η
Έκαστος μαθητής φοιτα τόσας
ώρας είς την Άρι-θμητικήν, τόσας
!Ϊς την Γραμματικήν, τόσας είς την
Γεωγραφίαν, Γεωμετρίαν, Γεωλο-
λογίαν καί τα λοιπά — καί είς τό
ΐέλος των μελετόόν νποτΰθεται ότι
έξεπαιδευθη.
Τω δωρίζουν εν ωραίον καθαρόν
ΓΓΐστοποιητικόν διά τοΰ όποίου πλη-
σ ι ν.
Άπλή πληροφορία πολλών πραγ-
μάτων δέν είναι όγνώ-
μασά τις τάς
των
άλλ' ίκανότητα νά έφαρμόζη την
παρατηοώσι την ζωήν έκείνων οί
δ πό "
ΕΘΝΟΛΟΠΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΤΟ ΛΕΥΚΟΜΔ ΤΟΥ ΓΕΟΡΠΟΥ
έκ τής 2ας σελίϊος.)
πρίγκιπος Νικόλαον, καί δς προσ-
θεσουν μερικάς άλλας πληροφορί¬
ας κάτω άπό την είκόνα! τοϋ δο
ματίου τούτου.
Είς αύτην την αίθουσαν παιρε-
τί·θετο νά&ε βράδυ τό γεϋμα της
βασιλικής οικογενείας δχι στό έπΐ-
σημο τραπέζι τοϋ συμβουλιον, αλ-
λά σέ ενα ά/Ιλο τραπέζι, ποϋ πρό
τοϋ γεύματος έκομίζετο καί (ετολο-
'θετεϊτο σέ στενόν διάδρομον της
αιθούσης. Μετά τό γεΰμα ό Γεώρ¬
γιος κατεγίνετο είς την πασιεντζα
ι. καί κατόπιν φυλλομετροϋσε διάφο-
(-ρα Εύρωπαϊκά περιοδικά, ένφ οί
ι δικοί τού σκαριπίζοντο με'σα στό δω
Ι μάτιον καί έπαιζον ή κουβέντΐαζβν
ιμέχρι τής άναχοκτήσεως τοϋ Βασι-
» λκος.
Ό Γεώργιος κατόπιν επήγαινε
στύ γραφείον τού καί πολλες ΐ
νης λ. χ., επί ετη άντιπρόσωπος της
Ελλάδος έν Παρισίοις, τοΰεγΐραφε
συχνά πολλάς τοιαύτας επιστολάς.
"Ισως αύτό νά μή ήτο απολύτως
συνταγματικόν, άλλά τό γεγονός
ότι επί τόσα χρόνια ουδεμίαν επρο¬
κάλεσε κυβερνητνκήν διαμαρτυρίαν
άποδεικνύει μέ πόσην τέχνην εγί¬
νετο, καί δΐναται νά έξηγηθη ότι
απέβλεψεν είς την εξυπηρέτησιν
τής διπλωμαηικητ; Ιδιότητος τοϊ
Γεωργίου καί ώς διεθνοϋς παοα-
στάτου τ% χώρας, καί ώς διπλωμά
τού μέ ταλέντον τό οποίον ούδεμία
Κυοερνησις αφήκεν άχαησιμοποί-
ητον οσάκις ό Γεώργιος έταξεί-
δευεν, ή οσάκις εδέχετο έν Ά·θή-
ναις έπιφανεϊς νέους.
Πάντοτε ή Κυβέρνησις έπδρί-
μενε νά «μιλήση ό Βασιλεύς» γιά
τό όίλφα ή τό βήτα ζήτημα. Κόλ τό
βασιλικόν αύτο «μίλημα» δέν ένήρ-
γει μόνον είς άνακτοβούλια ή είς
Κυβερνήσεις. 'Εστρέφΐτο πολλά¬
κις τιαί πρός έπιλέκτσυς τής Εύρω-
παϊκής δημοσιογιρ,οχρίας, ή καί της
έμπορικής ζωης των ξένων κρα-
__________ .__., .„. , των. Πρό; τοΰς τελευταίους τού-
Βα'σιλί'α. Ό "Νικόλοο; Ιφγιάν- χονζ ό Γεώργιος έσννήθχζε νά δί-
εμελέτα τάς ύποθεσεις τού κράτους
εως τάς δύο τό Λρωί.
'Από αύτην την τελευταίαν πλη
ροφορίαν κάτι ·8ά καταλάβη ό άνα-
γνώστης τοΰ λευκώματος. €>ά αντι¬
ληφθή ότι ή συνταγματικότης τοΰ
Γεα>ργίου δέν εσήμαινε άδράνειαν.
Ό Βασιλεύς ίίθελε νά είναι §νή-
μερος δλων, καί έπομένως τα βασι-
κά τού καθήκοντα περιέκλειον άρ-
κετήν εργασίαν, έκτός" τής «πο-
γρ,σχρης των διαταγμάτίον.
Εϊχε νά μίλετήση τάς επί των δι-
αταγμάτων έκθεσεις των ύπουργών
τού άπό τούς όποίους πολλάκις εζή¬
τει τοιαΰτα δικαιολογιτικσ. έγγρα-
φα, τα τηλεγροχρηματα τ»ϋν έν τ£
ξένη άντυοροσώπίον τής Ελλάδος,
των όΛοίων άντίγραφα τοϋ διεβί-
βαζε τό αρμόδιον υπουργείον, άλ¬
λά καί προσωπικάς επιστολάς ω¬
ρισμένων πρεσ&επών π,ρός τόν
έκπαίδευσις δέν αποτελεί^
.„ .ήν ίκανότητα τής έομηνε"
αναγνώσεως σελίδος πρός ού.
δα ενός έντυπον.
Άποτελεΐται άπό την ίκανότιτι
δπως εφαρμοσθή ή γνώσις τή; ζ< ή; εί; την ευτυχίαν τοΰ άτοικ καί τοϋ κόσμον έν γένει. ιοντα. ς δΐά ™ ΓΕλληνικα'ποΟΐ αίθουσαν τού επισήμου ά "Ωστε περιφΐρόμενοι μεσα είς τα χωρίσματα τού διαμερίσματος τοΰ Γεώργιον, εχομεν τόσα γεγο- νότα νά θνμΐίθοϋμε έξ άφορμής των δσων θά βλέπομεν. Είς μίαν τοιαύτην άκούραστην άνά τό διαμέρισμα περιφοράν άς δδηγήστ) τό λεύκωμα τόν άναγνώ- στην, διά νά τοΰ δώση μέ τάς έ- ξηγήσεις των είκόνων μίαν πλήρη περιγραφήν τοΰ Γεώργιον, καί Λς άνθρωπον, «αί ώς οικογενειάρχσυ καί ώς Βασιλέως. Ή λιτότης τού θά φανή άπό τή·» απλότητα των έπίπλων καί των άντι κειμένων, ποΰ έκν,ριάρχει είς τα κυριώτερα δωμάτια. €>ά φανή έπίσης τό πνεϋμα τοΰ
νοικοκυρισμοϋ, τό οποίον εΐχε, καί
ή άπόλυτος τάξις ποΰ έρρΰθμιζε
τάς ώρας τη ςέργασίας καί τής α¬
ναπαύσεως τού.
Δέν άποκλείεΐαι δέ στά κείμενα
των είκόνων νά μποΰν καί μερικές
χαρακτηριστικές σννομιλίες.
Τφ 1903 εδέχθη τόν Δηλιγιάν-,
νην είς τακτικήν συ ^εργασίαν «την
Πώς πάν τα
ριε Πρόέορε;
— Καλά Μεγαλειότατε.
— Μοΰ φαίνεται πώ; εχετε
γους βουλεντάς.
Νά άπό αυτόν τόν διάλογον
επί Γεώργιον κανοηκή λειτουργ'
τής συνταγματικής μηχανής.
Ό Βασιλεύς ύποδεικνύει είς τΐ(
Κυβέρνησιν δτι εχασε την δυναμ'
της καί δτι ή Άνωτάτη 'Αιραη Ρ
ναι ετοίμη νά ενεργήση καταλ
λως.
(Μετά τινάς ημέρας έτίθη ζή*1
μα έμςτιστοσύνης έν τή Βονλη «|
άνετραπη ό Δηλιγιάννης. (
Ηδύνατο δμως κάλλιστα, «α»
Βασιλεύς νά προκαλέση Κυβερνη
τικήν κρίσιν, εάν δέν τόν έπιρολαμ
βάνε τό κοινοβούλιον.
Μετά την μνείαν τοιούτων ί&
σοδίων καί μέ ίίντογνον είς νο &
μενον συντομίαν, τό
γίνη Ινα τεϋχος πολύ ^
κόν, δπως παραμενει συμπαν')^
κα» ή φυσιογνωμία τοΰ Γεω?Υ10
ΣΥΛΛΒΚΤΗ5
νΤΗΕ
51ΙΝΡΑΥ, 3ΕΡΤΕΜΒΕΚ 15, 1929— ΥΡ!,.
XV.
Νο. 5255. ΝΕ^ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
. 5Ε0ΤΙ0Ν Τνντ>
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤθΙν^όόΤ^ΐ:
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
ΑΝ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΕΙΝΑΙ
> Είς τί χρησιμεύει ή σχολική φοί-
,τησις;
,' Αύτό τό σπουδαίον έρώτημα γεν
νδται αυτομάτως κατά την εποχήν
αύτην τής ενάρξεως των σχολικών
μαιτημάτων.
Είς όλον τό εττνο; έκατομμύρια
ροφορεΐται ό κόσμος ότι είναι άπό-
φοιτος τούτου τού σχολείου ή κολ-
λεγίου.
Συχνάκις 6 ύπερήφανος κάτοχος
ενός διπλώματος αίσθάνεται ότι- ό
κόσμος ε'πρεπε νά τφ δώστι άμεσον
φήαην καί περιουσίαν
φ
φήαην καί περιουσίαν.
— *- Λ »
_-_____....,Μ..,·η·ιιιηιι<νηηιν~«Η \Υ\^ ΜΙ ΚΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑ ΣΧΟΛΕΙΟΝ μ ών τής παιδείας. Μίαν φοράν παρεκλτ>9·η ό Βίσ-
μαρκ όπως είίρη μίαν θέσιν δι' ενα
νεον.
«Π μπορεϊ νά κάμη;» ηρώτη¬
σεν. «Είναι πολΰ εξνπνο παιδί, μπο
ρεϊ νά ομιλήση έπτά γλώσσας» ά-
γνώσιν των πραγμάτΐον χτζ ζωης.
Ή μεγαλειτέρα πηγή πληροφο-
ΙΊΐν Οϊ1»·*"*»· *■« <·· — — " -- - ριιον είναι αυτή αυτή ή ζ ω ή. Καί δμως κατά μέγα μέ- ρος ή ζωηροτέρα πεΐρα έν τη - . - μας δέν I μέρος τοΰ έν.παι- δευτικοϋ μας συστήματος. ί4~ 21 „___ ε_____ / ι- γ Ρ ι ζ ο ν ν πώς νά ζ σ ο υ ν. Πρέπει νά μάθονν πώς νά έ. τυγχάνουν την ύψίστην εντυχί διά της έφαρμογής των π ο α ι μ α τ ι κ ώ ν γεγονοτω νεαρών βλαστών στελλοντσι είς τα των άνδιρωπίνων σχέσεων, χω( Μεγαλείτ&εον καί καταστρεπτι- σχολεϊα. Είτε τό άρέοουν, είτε δχΐ, ίκώτερον λάθος ε9^','»ι ρωμάντζα, ό γάμος,, καμμίαν ύποκρισίαν, οΐνοτυφί ,πα^δει^Μι- παραβλέπονται 'ή όποία σνγκαλείπτει την άλήθειο ίως. ίν/Γνηί ^ο,,^-.λ^; ».5ν^______·, ΤΤ . ' , , λ ^ ____1:,..ι στέλλονται είς τό σχολείον. Είτε γΤ- ! γίνη. Βιβλία, διδάσκαλοι -/αί μέθοδοι ών πραγμάτα>ν ένδεχεται νά τόν
άν&ρώπου έν τφ κόσμω.
, ν. ι ν.. ν λ υ. ν ε κανονικάς
Ό ΐδιος, ό Βίσμαρκ ωμίλει πέν-ί α ν θ ρ ωπο ς πρέπει νά άπο-
γ?νώσσας εύχερώς. Δέν τίταν β-1 ν·™™ ^>....._-.-..- — -
τείος ν.αί των άλλων ένασχολησει
καθίστανται κατά μέγα μέρος όμόι-1 καταστήσουν μίαν κινητήν έγκυ-
όαρυθμα πράγματά. · η
Έκαστος μαθητής φοιτα τόσας
ώρας είς την Άρι-θμητικήν, τόσας
!Ϊς την Γραμματικήν, τόσας είς την
Γεωγραφίαν, Γεωμετρίαν, Γεωλο-
λογίαν καί τα λοιπά — καί είς τό
ΐέλος των μελετόόν νποτΰθεται ότι
έξεπαιδευθη.
Τω δωρίζουν εν ωραίον καθαρόν
ΓΓΐστοποιητικόν διά τοΰ όποίου πλη-
σ ι ν.
Άπλή πληροφορία πολλών πραγ-
μάτων δέν είναι όγνώ-
μασά τις τάς
των
άλλ' ίκανότητα νά έφαρμόζη την
παρατηοώσι την ζωήν έκείνων οί
δ πό "
ΕΘΝΟΛΟΠΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΤΟ ΛΕΥΚΟΜΔ ΤΟΥ ΓΕΟΡΠΟΥ
έκ τής 2ας σελίϊος.)
πρίγκιπος Νικόλαον, καί δς προσ-
θεσουν μερικάς άλλας πληροφορί¬
ας κάτω άπό την είκόνα! τοϋ δο
ματίου τούτου.
Είς αύτην την αίθουσαν παιρε-
τί·θετο νά&ε βράδυ τό γεϋμα της
βασιλικής οικογενείας δχι στό έπΐ-
σημο τραπέζι τοϋ συμβουλιον, αλ-
λά σέ ενα ά/Ιλο τραπέζι, ποϋ πρό
τοϋ γεύματος έκομίζετο καί (ετολο-
'θετεϊτο σέ στενόν διάδρομον της
αιθούσης. Μετά τό γεΰμα ό Γεώρ¬
γιος κατεγίνετο είς την πασιεντζα
ι. καί κατόπιν φυλλομετροϋσε διάφο-
(-ρα Εύρωπαϊκά περιοδικά, ένφ οί
ι δικοί τού σκαριπίζοντο με'σα στό δω
Ι μάτιον καί έπαιζον ή κουβέντΐαζβν
ιμέχρι τής άναχοκτήσεως τοϋ Βασι-
» λκος.
Ό Γεώργιος κατόπιν επήγαινε
στύ γραφείον τού καί πολλες ΐ
νης λ. χ., επί ετη άντιπρόσωπος της
Ελλάδος έν Παρισίοις, τοΰεγΐραφε
συχνά πολλάς τοιαύτας επιστολάς.
"Ισως αύτό νά μή ήτο απολύτως
συνταγματικόν, άλλά τό γεγονός
ότι επί τόσα χρόνια ουδεμίαν επρο¬
κάλεσε κυβερνητνκήν διαμαρτυρίαν
άποδεικνύει μέ πόσην τέχνην εγί¬
νετο, καί δΐναται νά έξηγηθη ότι
απέβλεψεν είς την εξυπηρέτησιν
τής διπλωμαηικητ; Ιδιότητος τοϊ
Γεωργίου καί ώς διεθνοϋς παοα-
στάτου τ% χώρας, καί ώς διπλωμά
τού μέ ταλέντον τό οποίον ούδεμία
Κυοερνησις αφήκεν άχαησιμοποί-
ητον οσάκις ό Γεώργιος έταξεί-
δευεν, ή οσάκις εδέχετο έν Ά·θή-
ναις έπιφανεϊς νέους.
Πάντοτε ή Κυβέρνησις έπδρί-
μενε νά «μιλήση ό Βασιλεύς» γιά
τό όίλφα ή τό βήτα ζήτημα. Κόλ τό
βασιλικόν αύτο «μίλημα» δέν ένήρ-
γει μόνον είς άνακτοβούλια ή είς
Κυβερνήσεις. 'Εστρέφΐτο πολλά¬
κις τιαί πρός έπιλέκτσυς τής Εύρω-
παϊκής δημοσιογιρ,οχρίας, ή καί της
έμπορικής ζωης των ξένων κρα-
__________ .__., .„. , των. Πρό; τοΰς τελευταίους τού-
Βα'σιλί'α. Ό "Νικόλοο; Ιφγιάν- χονζ ό Γεώργιος έσννήθχζε νά δί-
εμελέτα τάς ύποθεσεις τού κράτους
εως τάς δύο τό Λρωί.
'Από αύτην την τελευταίαν πλη
ροφορίαν κάτι ·8ά καταλάβη ό άνα-
γνώστης τοΰ λευκώματος. €>ά αντι¬
ληφθή ότι ή συνταγματικότης τοΰ
Γεα>ργίου δέν εσήμαινε άδράνειαν.
Ό Βασιλεύς ίίθελε νά είναι §νή-
μερος δλων, καί έπομένως τα βασι-
κά τού καθήκοντα περιέκλειον άρ-
κετήν εργασίαν, έκτός" τής «πο-
γρ,σχρης των διαταγμάτίον.
Εϊχε νά μίλετήση τάς επί των δι-
αταγμάτων έκθεσεις των ύπουργών
τού άπό τούς όποίους πολλάκις εζή¬
τει τοιαΰτα δικαιολογιτικσ. έγγρα-
φα, τα τηλεγροχρηματα τ»ϋν έν τ£
ξένη άντυοροσώπίον τής Ελλάδος,
των όΛοίων άντίγραφα τοϋ διεβί-
βαζε τό αρμόδιον υπουργείον, άλ¬
λά καί προσωπικάς επιστολάς ω¬
ρισμένων πρεσ&επών π,ρός τόν
έκπαίδευσις δέν αποτελεί^
.„ .ήν ίκανότητα τής έομηνε"
αναγνώσεως σελίδος πρός ού.
δα ενός έντυπον.
Άποτελεΐται άπό την ίκανότιτι
δπως εφαρμοσθή ή γνώσις τή; ζ< ή; εί; την ευτυχίαν τοΰ άτοικ καί τοϋ κόσμον έν γένει. ιοντα. ς δΐά ™ ΓΕλληνικα'ποΟΐ αίθουσαν τού επισήμου ά "Ωστε περιφΐρόμενοι μεσα είς τα χωρίσματα τού διαμερίσματος τοΰ Γεώργιον, εχομεν τόσα γεγο- νότα νά θνμΐίθοϋμε έξ άφορμής των δσων θά βλέπομεν. Είς μίαν τοιαύτην άκούραστην άνά τό διαμέρισμα περιφοράν άς δδηγήστ) τό λεύκωμα τόν άναγνώ- στην, διά νά τοΰ δώση μέ τάς έ- ξηγήσεις των είκόνων μίαν πλήρη περιγραφήν τοΰ Γεώργιον, καί Λς άνθρωπον, «αί ώς οικογενειάρχσυ καί ώς Βασιλέως. Ή λιτότης τού θά φανή άπό τή·» απλότητα των έπίπλων καί των άντι κειμένων, ποΰ έκν,ριάρχει είς τα κυριώτερα δωμάτια. €>ά φανή έπίσης τό πνεϋμα τοΰ
νοικοκυρισμοϋ, τό οποίον εΐχε, καί
ή άπόλυτος τάξις ποΰ έρρΰθμιζε
τάς ώρας τη ςέργασίας καί τής α¬
ναπαύσεως τού.
Δέν άποκλείεΐαι δέ στά κείμενα
των είκόνων νά μποΰν καί μερικές
χαρακτηριστικές σννομιλίες.
Τφ 1903 εδέχθη τόν Δηλιγιάν-,
νην είς τακτικήν συ ^εργασίαν «την
Πώς πάν τα
ριε Πρόέορε;
— Καλά Μεγαλειότατε.
— Μοΰ φαίνεται πώ; εχετε
γους βουλεντάς.
Νά άπό αυτόν τόν διάλογον
επί Γεώργιον κανοηκή λειτουργ'
τής συνταγματικής μηχανής.
Ό Βασιλεύς ύποδεικνύει είς τΐ(
Κυβέρνησιν δτι εχασε την δυναμ'
της καί δτι ή Άνωτάτη 'Αιραη Ρ
ναι ετοίμη νά ενεργήση καταλ
λως.
(Μετά τινάς ημέρας έτίθη ζή*1
μα έμςτιστοσύνης έν τή Βονλη «|
άνετραπη ό Δηλιγιάννης. (
Ηδύνατο δμως κάλλιστα, «α»
Βασιλεύς νά προκαλέση Κυβερνη
τικήν κρίσιν, εάν δέν τόν έπιρολαμ
βάνε τό κοινοβούλιον.
Μετά την μνείαν τοιούτων ί&
σοδίων καί μέ ίίντογνον είς νο &
μενον συντομίαν, τό
γίνη Ινα τεϋχος πολύ ^
κόν, δπως παραμενει συμπαν')^
κα» ή φυσιογνωμία τοΰ Γεω?Υ10
ΣΥΛΛΒΚΤΗ5
5Ε0Ώ0Ν Ι
χν· Ν°· 5255·
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΧ.— Άριθμός
ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗ-
ξ^, ό θ«ίλλιαμ~Δ. Σήαρερ, όστις ένάγει τρείς ναυίΐηγικάς έταιρειας,
ζητών 250.0Ο0 δολλάρια, ώς καθυστεοουμένους μισθούς τού. Άριστερί,
οί ΙΈοουσιασταί Φρέντερικ Χέϊλ, έκ Μαίην, δνω, καΐ Οϋίλ> ιαα Ε.
ρα, έξ Άϊντάγο.
Ο Ληααρχος Γουωκερ, τής Νέας "Υόρκης, λαμβάνων απο τόν Προε-
'-"» Τζώρτζ Μπέρρυ, τής Διεθνοϋς Τυπογραςρικής Ενώσεως, την σχε-
ι'»ΐν κάρταν, μετά την εκλογήν τού ώς έπιτίμου μέλους της "Ενώσεως.
Δεξιςί, ό συνταγματάρχης θεόδβοος Ροΰζβελτ, υίοός τοϋ αειμντίστβ»
ΠροέδθθΓΊ σννομιλών μετά τοϋ υπουργόν των Στρατιωτικών, Τζέημς Γ,
Γούντ, έν Οΰασιγκτώνι, προτοΰ ν' άναλάβτι τα καθήκοντά τού ώς Γενικάς
Διοικητής τοΰ Πόρτο Ρίκου.
Ή Δνίς Λίλιαν "Ανδριους, 18 έ-
τών, έκ Κολόμπους, Όχάιο,( έκλ^
γείσα έν Βαλτιμόρη ώς «Μίς Ά-
μέρικα τού 1929».
■"ΐτι-
Ό Γάλλος άεροπόρος ϋΐβπάοηπβ
€θδ16, ό οποίος επεχείρησε νά δι¬
έλθη μ£ τδ άεροπλάνον τού ΙηϊβΓ-
ΓΟ834ΪΟΠ τόν Ατλαντικόν, άλλ' η¬
ναγκάσθη νά έ.τιστρέ·»1ηι πρό τής
μεγάλης θυέλλης. Ό ΟθδΙβ έν τού¬
τοις, δέν παρητήθη τοϋ σχεδίου δ-
«ως πετάξη έκ Γαλλίας είς Νέαν
Υόρκην.
Ή κ. "ΕντΛ Γοΰντιν Σα^ιεμέντο,με την δεκαετή <">ί»ην της Μαίοη.
χν· Ν°· 5255·
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΧ.— Άριθμός
ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗ-
ξ^, ό θ«ίλλιαμ~Δ. Σήαρερ, όστις ένάγει τρείς ναυίΐηγικάς έταιρειας,
ζητών 250.0Ο0 δολλάρια, ώς καθυστεοουμένους μισθούς τού. Άριστερί,
οί ΙΈοουσιασταί Φρέντερικ Χέϊλ, έκ Μαίην, δνω, καΐ Οϋίλ> ιαα Ε.
ρα, έξ Άϊντάγο.
Ο Ληααρχος Γουωκερ, τής Νέας "Υόρκης, λαμβάνων απο τόν Προε-
'-"» Τζώρτζ Μπέρρυ, τής Διεθνοϋς Τυπογραςρικής Ενώσεως, την σχε-
ι'»ΐν κάρταν, μετά την εκλογήν τού ώς έπιτίμου μέλους της "Ενώσεως.
Δεξιςί, ό συνταγματάρχης θεόδβοος Ροΰζβελτ, υίοός τοϋ αειμντίστβ»
ΠροέδθθΓΊ σννομιλών μετά τοϋ υπουργόν των Στρατιωτικών, Τζέημς Γ,
Γούντ, έν Οΰασιγκτώνι, προτοΰ ν' άναλάβτι τα καθήκοντά τού ώς Γενικάς
Διοικητής τοΰ Πόρτο Ρίκου.
Ή Δνίς Λίλιαν "Ανδριους, 18 έ-
τών, έκ Κολόμπους, Όχάιο,( έκλ^
γείσα έν Βαλτιμόρη ώς «Μίς Ά-
μέρικα τού 1929».
■"ΐτι-
Ό Γάλλος άεροπόρος ϋΐβπάοηπβ
€θδ16, ό οποίος επεχείρησε νά δι¬
έλθη μ£ τδ άεροπλάνον τού ΙηϊβΓ-
ΓΟ834ΪΟΠ τόν Ατλαντικόν, άλλ' η¬
ναγκάσθη νά έ.τιστρέ·»1ηι πρό τής
μεγάλης θυέλλης. Ό ΟθδΙβ έν τού¬
τοις, δέν παρητήθη τοϋ σχεδίου δ-
«ως πετάξη έκ Γαλλίας είς Νέαν
Υόρκην.
Ή κ. "ΕντΛ Γοΰντιν Σα^ιεμέντο,με την δεκαετή <">ί»ην της Μαίοη.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΟΜΙΛΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
II
ΊΤΙ0Ι1 ΗΕΒΑίΟ"Η ΜΕΓΑ/1Η ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΑΑ
ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΑΕΤΙΚΗΣ
ΓΟ12ΝΟΕΟ 1913
5ΕΡΤΕΜΒΕΚ 15, 1929
1>ιι1>Μ>Ιιβα Ο»Πγ »η<] βοηαατ *>τ
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίϊ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ.
140 \>5Ι Ι41Η δΙΓββί
ι Νέ- Υογ«. Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5, ΡΓββ.-Ττβαπ.
ΡΕΜΕΓΗΙϋ8 ΟΑΙΧΙΜΑΗΟ8,
ΰ ΙΙΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ
8210—ίζΐι—ββί»
5υΒ50ΗΙΡΤΙΟΝ ΒΑΤΕ5:
ϋηϋεύ 513165 ΡθΓβίβη
ΡΑΙίΥ
Οηο υΜγ ...... Ιΐο.βε $1».··
δΐχ ΜοηΙΗ» ..... «6.09 Φε.··
Χ&κβ Μοπτ&ε .... *».Ο4 Φ4.·ε
5υΝΡΑΥ
"Οηβ ΥβαΓ ....... $7.00
8Ιχ ΜοηθΛ8...... ίί.ίθ
ΤΙΐΓεβ ΜηηΙΙιβ___$1.00
ΙίίυβΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ ΥββΓ ....... $4.00
3?χ Μοηθω......12.00
"Αρθρον τοΰ υ—ουργου των Οίκονθμεκών τής
Βρεττανίας, κ. Φιλ. Σνόουντεν.
Ιι.ίε
ΕΝΤ,νΗΕΟ Α3 ΒεΧΟΝϋ ςίΛ&5 ΜΑΤΤΕΚ ΑΡΜΙΙ-
». Ιβ15. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΓΓΓΙΟΕ. ΑΤ ΝΕ*
ιΟΚΚ. ΝΕ* ΥΟΝΚ. υΝΟΕΚ ΤΗΕ ΑΟΤ Οί
ΜΑίΚΗ 3. «87·
ΡΕΤΚΟδ Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
ΡουηάβΓ &ηά ΐΐ
Ι)βΐηβίπυ5 ΟαΙΙϊπιβΐΊΟδ, ΕάίίθΓ
τ
ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ1
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *··
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
Ι ΟΡΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΉΝι
ΑΜΕΡΙΚΗΣ Ι ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
•Ειη<Ηα ... $10.10 Ι 'Ετ»ισΙα ... $1···· 'Εξάμηνβς .. Ιβ.εο 'Εξιίμηνβς .. $··00 ΤθΙμηνος ... 13.00 Ι ΤοΙΐΜΙτος ... »*··· 'Ετησία . Έίάμηνος . Γοίμηνβς .. Έτινα 'Εξομ ίΐιηνος $10.10 Ι 'ΕτΐιαΙο . . . $5.00 'ΕξΑμηνβς . $3.00 Ι Τρίμητος . ΚΥΡΙΑΚΑΤΙ^ΟΙ $7.00 ί 'Ετησία , $3.80 Ι 'Εΐάμηνος $2.00 Ι Τρ[μην€< Οί σκληροί καί δύσκολο: καιροί τούς όποίου; ίπέριχσιν ή Αγγλία κατά τα όχ:ώ ή δέκα τελευταία ε- τη, απετέλεσαν συχνά αντικείμενον έχισταμένης μελέτης. Καμ,'.-ία άχό τάς ϊυσκολίας αύτάς δέν ύτκρίπηίή- θη μέχρι σήμερον καί φοδίχαα·, ότι /.αί αί μελλουναι γενεζϊ θά έχουν "γ; των Γυνεπει- -εη ε¬ ί. Οί α ηθε/.α νά συντελέσω μέ κάθε δυνατόν τρό¬ χον είς την ελάττωσιν των φορολο- ί γι·Αδν βαρών τςΰ λαοΰ. Αύτη ή 70- β.-?ρωτέιΐ3ί έξ δλων των υφισταμένων δυσχερειών είναι τ) συνεχιζομένη κρίσίς τής^ Ειομηχανίας μας. Αύτη αποτελεί τό άνησυχητίκώτερον των πρθ·6λημάτων τα όποία άντιμετιοπί- ζομεν, Ινα πρόβλημα διά χς> όπαον
ώς ΰπουργός ·:οϋ θησαυρϊφυλϊκίου,
όλως ιδιαιτέρως ένδιτφέρομαι, 5ε-
«αένου, δ-.ο τα έσοδα τοΰ Κράτος
νξαρτώνται άχό την ευημερίαν τοϋ
έα-ορίσι>. βά έχη μεγίστην σημα¬
ίαν νά Λγ/.ίντ,ρώσωμεν όλας τάς
μας ο'χ: μόνον διά νά
θά είναι σημερον όλέθριαι διά τό
έμχόριον
Μεγαλοψυχία φθάνουβα
μέχρι Δονκιχωτιβμοΰ.
Ή Αγγλικη κυβέρνησις διεχει¬
ρίσθη κατά τα δέκα τελευταία έτη
$ε.ο·
$4.00
$4.00
$2.00
'Ετησία___*».0·
Έξίμηνος .. Ιΐ.βΟ
'Αποστίλλετι τα ίμβάσμαιά βας ΒιΑ τα-
χνδρομιχών ή τοαπεζιτιχων ΪΛΐταγ&ν ·1ς
Αολλάρια χληοατέα εί; Νέαν Υόρκην 6ια-
τ«γ(ί "Ν&ΙΙοη&Ι Ηεηιΐά". "Επιστολαί «ε-
οιέχουσαι χαοτονοαίσματα δέον τα α—στέλ.
λωνται συστημέναι είς διαταγήν "ΝαΤΙοη&Ι
ΗβΓ»1ά", 140 ννββί ΐεϋι δΐΓββΙ, Νβν/
*ΟΓ>5, Ν. Υ., ίλλης Ο(ν φέοομεν »*»ννην
&ν άλ»ί
φρμ το έμπόίΐο;» είς την
προτέραν τού θέσίν. άλλά ϊ'.ά νά
σ-ντ£λ£σω·ΐ£ν ·*ίς την με^αλητέραν
άνάπτοξίν τού. Ή άμοιβαία έξάρτη-
6ιομτ,χανίας κα! έαχορίου ?εν
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣ1ΕΥΟΜΕΝΑ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΓΛ1Σ.ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
ΓοαφεΙα <*£θνιχοΰ Κήονκος» Ιν ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1». ΚΑΙ Η ΝΕΚΡΙΝΙΟΑΙΤΕΙΑ Χαμένη στούς μονότονους αμ<μους ί παληά Πόλι δίχως κανένα δχύρωμα καί Πύργο άποκοιμάται των Βαδυλώνων των παλαιών τόν τε: λευταϊον ΰπνο κάτω άπό τασπρο σάβανο των σκόρ- πιων της μαρμάρων. "Αλλοτες έβασίλευε· στά δυνατά της τείχη τα δυό φτερά της άπλωνε τα σιδερέ- •ντα ή Νίκη τής έκατό τής πύλες της πολιορκοϋσ' ή Άσία ιι' έβλεπον πρός τή θάλασσα ή άψη- λές της σκάλες. Γώρα αδεία καί για πάντοτες 6ου6ή, πέτρα μέ πετρα «εθαίνει κάτω άν τή χλωμή εΰλαδική σελήνη ϋπ).α στό γέοο ποταμό πού αδειασε ώς Έκείνη. Καί μόνον ένας μπρουτζινος έλέφας ποϋ εχει μείνει ιλόθοος είς την κορυφή χάποιας σπα- σμενης πύλης Γήν προβοσκίδα τραγικά ύψώνει πρός τ' άστέρια. Μεταφραστής Κ. ΟΥΡΑΝΗΣ Έκλεκτά βιδλία εχει μόνον τό Βιβλιοπωλείον τοϋ «'Εθνικοΰ Κη- ρυκος». ειμπορεί νά αμφισβητηθή ~7^ οό δενός. Άχο:ελουν τάς δύο ΐσομεγέ Οεις λεπίίας μιάς ψαλίϊος. '"Οται άποχωριστ)-/] ή μία τη; άλλης, ή <|αλίς άχε^ι-'.εύετα:. Ή ανάπτυξις τοδ έμχορίοΰ έπη ρεάζεται άπό τα ρεύματα τής διε θνοϋς οικονομικάς πολιτικής. Αί αΰ- σ-ζτ,ρα). θεωρίαι καί ή πείρα τοό πα- ρελΟ·όντος, αί προσδοκίαι τάς οποί¬ ας στηριζομεν επί τής κινήσεως τοΰ χρυσοΰ καί των παλαιών μέσων πρός διακανονι.σμόν των διεθνών αξιών δέν φαίνονται σηχ&?«ν δικαιούμενα. άπό τα χράγματα. Έν τούτοις, πι- στεύω, δτι τα ίκανώτερα έκ των πνευμάτων τής διεθνοΰς οίκονομι- κής πολιτικήν θά καταέάλουν την προσπάθειαν νά καταστήσο'ϋν την οι¬ κονομικήν πολιτικήν όργανον τοΰ έμ- ιρίοο καί τής χαραγωγής. Ή Τρ ά "ι τής Αγγλίας φέ,ρει.μίαν ^α- ίτην ευθύνην καί οφείλομεν νά κολοιΛησωμεν νά την περιβάλ- λωμεν διά τής έμχιστοσύνης μας, διά νά Ζ2ραμ.$ίν^ ό ρνθμιστής τής νομισματιχ.ής ζωή;ς τής χώρας. Πρέπει όμως νά είναι είς θέσιν νά άπολογίζιο καί επί τής υποστηρίξε¬ ως των λοιπών οΐκονομικών όργα- νιομών. Νομίζω, δτι οί τραπεζιτι- κοί οίκοι πρέπει νά χροσ·έξθϋιν ιδι¬ αιτέρως είς τό κεφάλαιον τής χο¬ ρηγήσεως εξωτερικών δανείων είς τάς χώρας έκείνας των οποίων οί νομ'.σματική κατάστασις είναι δασ- μενής δι' ημάς. 'Ελπίζω, ότι βά "ίυνηθώμεν νά όπερπιδήσωμεν-'τάς ιφ-.σταμενας δυσχερείας, χωρίς νά προδώμε'ν «ίς αύξησιν τοϋ τόκου πρθ- εξοφλή<τεως, διότι αί ψκχολογικαί συνέπειαι μΐάς τοιαύτης αυξήσεως το έξαιρετιν.ώς δύσκολον ζήτημα τοϋ διακανονισμοϋ των πολεμικών χρεών καί των έπανορΌώΐ'εων μέ μίαν μΐγαλιψυχίαν, φΐανουσαν μέ- χρι Δονκιχωτισμοΰ. Νομίζω δμως, ότι εφθασ-εν ή στιγμήι νά έγκατιλεί- ψωμεν την πολιτικήν ταύτην. Έ- θ!>θώ νά είμαι κεκηρ'^γμένος
τής ένισχύσεως των εχόντων
πραγματικήν ανάγκην, άλλ' είναι
αδύνατον νά δεχθώ, όπως έπιΰαρυν-
ϋγ επί πλέον έ Βρετανικός λαός,
πολλω μάλλον, έφόσον τα πλείστα
των οικονομικωσ ίαρ&ν μας άνε-
λήφτ)ησαν πρός χάριν των τριών ο:
έποΐοι ό<ρείλο» να τα μοιρασθοοΰν, τουλάχιστον, μαιζύ μας. Έλπίιζω, δ- αι ή διάσχ-ϊψις τής Χάγης θά κα¬ τορθώση νά λύση οριστικώς τό πρό- έλημα τουτο καί νά συντελέση ού¬ τως είς την έςάλειψιν των έμ—- δίων, επί των οποίων προσκρούει σήμερον τί διεθνές έμπόιριον καί ή διεθνής οϊκονοαική πολιτική. άνάγκη τοΰ άφοπλι σμοΰ. ■ΟΤΤΙΜ ΤΗΝ 0ι7(0Α0Μ0Ν ΤΗΗΪΪ ιη-Λ. - II ΝΕΟΣ ΣΥΝΑΙΑΙΜΟΣ ΒίΟΚΙ Μ ΕΜ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΙΑ Περισσοτέρας πληροφορίας επί τη αίτήσει. Παρακαλοϋμεν γράυ^ατε: ΟΕΡΤ. Ν. ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ5 626 ΒΠΟΑΟΥνΑΥ, ΝΕτ¥ ΥΟΒΚ Κεντρικά Καταστήματα διά ΗβΙΙογχ' Οοοόδ ΙΔΡΥΘΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ 1873. Τρείς αήνες χαρήλθον ίτλ τοΰ νέου οίκθνομικοΰ ετους καί ή είσ¬ πραξις των φόρων ·είναι λίαν ίκα- νοποιητική, έν τούτοις, έλάχΐσται ύπάρχουν βλχίδες, ότι θά δυνηθώ- μεν έντός τοΰ ε'τους τού«υ νά είσ- ηγη'6ώ»Αεν μερικήν ελάττωσιν των '^ορολογικών Ιζρων τοΰ Άγγλικοΰ λϊθΰ. Δέν έλέιτω άλλον τρόπον ε¬ λαττώσεως των δαχανών, παρά μό¬ νον είς τόν περιορισμόν των έξοχλι- σμών. Δι' σντο αϊσθάνομαι ιδιαιτέ¬ ραν χαράν μανθάνων άπό τοϋ <ττό- ματος τοΰ χρωΐθ-υπουργοΰ Μακντό- ναλντ, ότι μετά τοΰ νέο·^ πρβσ-ίβυ- τοΰ των Ήν. Πολιτειών έν Λονίί- νω συνεννοήΊτεις τού επί τοΰ ζητή- ματος τοΰ άφοπλισμοΰ άποτελοΰν μί¬ αν σημαντικήν πρόοδον είς τό κε¬ φάλαιον τουτο. "Ολοι ελπίζομεν, δτι αί υπό τόσον εύνοίκούς οίωνούς αρ¬ ξάμεναι σννεννοήσεις δέν 6ά άπο- δείξουν απλώς τάς υφισταμένας α¬ γαθάς σχέσεις μ-εταξίι των δύο ό- αιλούντ&>ν την Αγγλικήν μεγάλων
εθνών, άλλά θά συντελέσουν είςση-
μα<^τί*ό.ν περιορισμόν των έξοπλι- σ;ωών, ο: όποίοι σήμερον άποτελοΰν εν καταθλικτικόν βάροςι δι' δλους τους λαοΰς τής γής. Χδ ζήτημα της άνεργίας Έπανειλημμένως έτόνισα την σο- αρότητα τής καταστάσεως, την ο¬ ποίαν παροΰσιάζει ή άγορά τής ερ¬ γασίας. Ό άριθμός των άνέργων χαρο·ο<τιάζει μικράν πά^τοτε ελάτ¬ τωσιν. Είς Ινα Ιθνος τό οποίον έξ- άγει μέγα μέρος των προϊόντων τού, είναι άνάγκη άπαραίτητος όπως ή τιμή το.5 κόστδυς κατέλΐη είς τό κατώτατον δυνατόν επίπεδον. Ε2μαι έν τούτοις τής γνώμης ότι ή ελάτ¬ τωσις τού κόστους τής χαραγωγής, δέν πρέχει νά ελαττωθή διά τής ελαττώσεως των ημερομίσθιον, δι¬ ότι δέν πρέχει νά λησμ.ονώμεν ποτέ, ότι όσον σημαντικόν χ,αί άν είναι δι' ημάς τό εξαγωγικόν εμπόριον, πάντως ή έγχω-ρία άγορά είναι ό σοίαρώτίας παράγων τής κατανα¬ λώσεως. Ή κυβέρνησις ειμπορεί 'δε- Εαίως νά συντελέση είς την ανάπτυ¬ ξιν ττίς έιομηχανίας, άλλά καί ή ίιομηχ^τη'α όφείλει νά κα^αδάλγ; πάσαν δυνατήν προσπάθειαν, δχως έν.σχύστ) ί αυτήν. Πρός την κατεύ¬ θυνσιν τής άναϊιοργανώσεως είς ψ δίδομεν σημ.ερον τό κακόν δνομ-α «εί· 3ίκευσις» εσημειώθησαν ήδη σημαν- Αιά την βυμπλήρωβιν των Κρατικων <π% ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 15 Σε-εμ6ρίου.— (Ίδ. τηλ. τοΰ «Έ9ν Κήρυκος»).— Την Ιην Όκτωβρίου θά διενεργη^ κα^> .'
λην την Έλλάδα άπογραφή τ(όν οίκοδομών, υπο των νΓ,Τ>
τοπους οιχονυμικων αρχων. 2-κοπος της απογραφής ε{ναι «
καταρτισμός άκριβοϋς κτηματολογίου οίκοδομών καϊ ή συ,(.
πλήρωσις των Κρατικών στατιστικών, καθώς και ή όριστικλ
έξακρίβωσις των ύποκειμένων είς φορολογίαν οίκοδομών χ.αΙ
των έξαιρουμένων της τοιαύτης φορολογίας.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ΕΠΙΑΗΜΙΑ ΤΥΦΟΫΐΐΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ
Κ.αΘηβυχαατικαι ανακθίνώβ&ις τών.άρχών
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ, 15 Σεπτεμβρίου.— (Ήν.
Τύπου).— 'Εξ Άγκυρας άναγγέλλεται έπιδημία τυφου μέ
εκατοντάδας κρουσμάτων. Ό Τοΰρκος ύπουργός της Ύγιει-
νης εβεβαίωσεν δτι δέν υφίσταται λόγος ανησυχίας καί ότι αί
ύγειονομικαί αρχαί έλαβον τα προσήκοντα μέτρα πρός περιο¬
ρισμόν τής εξαπλώσεως της έπιδημίας.
Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΧΠΡΓΊτΗΣ" ΜΑΚΡΡΖΟΊτΑΣ
"Εχει τοί>ς ηεριββοτέροος ΛΙαθουσάλις
ΣΟΦΙΑ, 15 Σεπτεμβρίου.— (Ήν. Τΰπου).— Έκ τής
διενεργηθείσης Κρατικής απογραφής, απεκαλύφθη δτι ή
Βουλγαρία περιλαμβάνει την μεγαλειτέρον αναλογίαν άτό-
μων άτινα ύπερέβησαν τό έκατοστόν ετος της ήλικίας των, ά¬
πό πάσαν άλλην χώραν. Οί περισσότεροι έξ αυτών κατοικοίη'
είς τοποθεσίας κειμένας είς ΰψος άνω των χιλίων πεντακοσί-
ων ποδών υπέρ την επιφάνειαν της θαλάσσης.
ΑΙ ΑΒΕΤΗΣΕΙΣ ΥΠΟμΙΙιΟΥ ΕΙΣ
Λίέος νόμθς -προστατευτεκός των νεανέο'ων
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 15 Σεπτεμβρίου.— (Ήν. Τΰ-
πσυ).— Ό ύπουργός της Δικοαοσύνης, κ. Τζουνιάν, κατήρ¬
τισε νομοσχέδιον, τό οποίον ρυθμίζει τα τοϋ γάμου καί δισ-
ζυγίου. Ό άθετών υπόσχεσιν γάμου άνευ δικαιολογημένων λό
γων, ύποχρεοϋται είς αποζημίωσιν, είτε πρός την μνηστην
τού, είτε πρός την οικογένειαν της, δυνάμει τοϋ νέου νομοσ/.ε-
δίου.
ον πνεΰμα τής οΐκονομίας έ-
χίδαλλει την κατά λογικόν καί χα-
ραγογ'.κον τρόχον διάθεσιν των χρη-
μάτων αας. Γνωρίζω, χολί» καλά,
χοία είναι ή σηαασία τοΰ άποταμι-
ευτικοΰ πνεύματος. Γνωρίζω έχίσ^
ότι δύνανται νά καταργηθοΰν έν μέ¬
ρει οί φόροι οί όχοίοι είναι κατα-
Θλιπτικοί διά την βιομηχανίαν καί
είμαι διατεθειμένος νά άκολο>θή<τω μίαν πολιτικήν τείνουσαν είς την ε¬ λάττωσιν καί οχι είς τόν χολλαπλα- σιασμόν των «άρων τής διομηχα- νίας. ΡΉΐυΡ Ο ΑΘΗΝΑΙ, 30 Άνεχώρηιτε <τήμερον είς θεσσαλονίκην ό .όφ^ Συγκοινωνίας κ.Καραπαναγίώτης. Ό 6φ·^ϋργος τής Συγχο:νωνάς θά έπιθεωρήστ) διάφορα έχτελοόμεν* έργα υπο τής Έταιρείΐς Φαο«νϊί- σιον. νά μεταχειρισθώμεν τους λόγους «ϋ Λόύ3 Τζώρτζ, «έν ούϊεμιά χε- ριπτώσει 9ά δαπανήστ) έπίσημα'χρή- μ·ά-α, διά νά φέρ.η είς την ζωήν μή ί'.ωσιμους ιδιομηχανίας». Κάμνω μί¬ αν κτ^πητήν διάκρισιν μεταξύ φει- :οϋς καί τσ:γ'λουν:ά'ς. Τό καλώς έν- 297 3Β0 ΑΥΕ. Η. Υ. ΟΙΤΥ 202 ΕΑδΤ 23Η0 8Τ. Ν. Υ. ΤΥ ΤΕ_ ΑίΟΟΝΟϋΙΝ 810·—«107 ΒΕδΤΑϋΗΑΝΤ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΗΥ ΕΟυΐΡΜΕΝΤ ΟΕΝΕΗΑί Ο0ΝΤΗΑΟΤΟΗ8 5ΙΙΡΡΙ.Υ ΕνΕΗΥΤΗΙΝβ ϋΝϋΕΗ ΟΝΕ ΟΟΝΤΒΑΟΤ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ συμβολαιου, είς τιμάς λίαν συγκαταβατίκας χαΐ μέ μεγάλας κ.ολίας είς την πληριομήν. .'αί™°Γ»1στο5 Μ°*. τής επιμεμελημένης εργασίας, τηί ρείας της αρχιτεκτονικής καί τη; έσίοτερικής διακοσμη**^· κα^στωμεν κάθε κατάστημα πον Ώ^α^^ ωμεν κάθε κατάστημα πον Ώ^α^^ ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΠΟΝ
ΟΜΙΛΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
II
ΊΤΙ0Ι1 ΗΕΒΑίΟ"Η ΜΕΓΑ/1Η ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΑΑ
ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΑΕΤΙΚΗΣ
ΓΟ12ΝΟΕΟ 1913
5ΕΡΤΕΜΒΕΚ 15, 1929
1>ιι1>Μ>Ιιβα Ο»Πγ »η<] βοηαατ *>τ
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίϊ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ.
140 \>5Ι Ι41Η δΙΓββί
ι Νέ- Υογ«. Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5, ΡΓββ.-Ττβαπ.
ΡΕΜΕΓΗΙϋ8 ΟΑΙΧΙΜΑΗΟ8,
ΰ ΙΙΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ
8210—ίζΐι—ββί»
5υΒ50ΗΙΡΤΙΟΝ ΒΑΤΕ5:
ϋηϋεύ 513165 ΡθΓβίβη
ΡΑΙίΥ
Οηο υΜγ ...... Ιΐο.βε $1».··
δΐχ ΜοηΙΗ» ..... «6.09 Φε.··
Χ&κβ Μοπτ&ε .... *».Ο4 Φ4.·ε
5υΝΡΑΥ
"Οηβ ΥβαΓ ....... $7.00
8Ιχ ΜοηθΛ8...... ίί.ίθ
ΤΙΐΓεβ ΜηηΙΙιβ___$1.00
ΙίίυβΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ ΥββΓ ....... $4.00
3?χ Μοηθω......12.00
"Αρθρον τοΰ υ—ουργου των Οίκονθμεκών τής
Βρεττανίας, κ. Φιλ. Σνόουντεν.
Ιι.ίε
ΕΝΤ,νΗΕΟ Α3 ΒεΧΟΝϋ ςίΛ&5 ΜΑΤΤΕΚ ΑΡΜΙΙ-
». Ιβ15. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΓΓΓΙΟΕ. ΑΤ ΝΕ*
ιΟΚΚ. ΝΕ* ΥΟΝΚ. υΝΟΕΚ ΤΗΕ ΑΟΤ Οί
ΜΑίΚΗ 3. «87·
ΡΕΤΚΟδ Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
ΡουηάβΓ &ηά ΐΐ
Ι)βΐηβίπυ5 ΟαΙΙϊπιβΐΊΟδ, ΕάίίθΓ
τ
ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ1
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *··
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
Ι ΟΡΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΉΝι
ΑΜΕΡΙΚΗΣ Ι ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
•Ειη<Ηα ... $10.10 Ι 'Ετ»ισΙα ... $1···· 'Εξάμηνβς .. Ιβ.εο 'Εξιίμηνβς .. $··00 ΤθΙμηνος ... 13.00 Ι ΤοΙΐΜΙτος ... »*··· 'Ετησία . Έίάμηνος . Γοίμηνβς .. Έτινα 'Εξομ ίΐιηνος $10.10 Ι 'ΕτΐιαΙο . . . $5.00 'ΕξΑμηνβς . $3.00 Ι Τρίμητος . ΚΥΡΙΑΚΑΤΙ^ΟΙ $7.00 ί 'Ετησία , $3.80 Ι 'Εΐάμηνος $2.00 Ι Τρ[μην€< Οί σκληροί καί δύσκολο: καιροί τούς όποίου; ίπέριχσιν ή Αγγλία κατά τα όχ:ώ ή δέκα τελευταία ε- τη, απετέλεσαν συχνά αντικείμενον έχισταμένης μελέτης. Καμ,'.-ία άχό τάς ϊυσκολίας αύτάς δέν ύτκρίπηίή- θη μέχρι σήμερον καί φοδίχαα·, ότι /.αί αί μελλουναι γενεζϊ θά έχουν "γ; των Γυνεπει- -εη ε¬ ί. Οί α ηθε/.α νά συντελέσω μέ κάθε δυνατόν τρό¬ χον είς την ελάττωσιν των φορολο- ί γι·Αδν βαρών τςΰ λαοΰ. Αύτη ή 70- β.-?ρωτέιΐ3ί έξ δλων των υφισταμένων δυσχερειών είναι τ) συνεχιζομένη κρίσίς τής^ Ειομηχανίας μας. Αύτη αποτελεί τό άνησυχητίκώτερον των πρθ·6λημάτων τα όποία άντιμετιοπί- ζομεν, Ινα πρόβλημα διά χς> όπαον
ώς ΰπουργός ·:οϋ θησαυρϊφυλϊκίου,
όλως ιδιαιτέρως ένδιτφέρομαι, 5ε-
«αένου, δ-.ο τα έσοδα τοΰ Κράτος
νξαρτώνται άχό την ευημερίαν τοϋ
έα-ορίσι>. βά έχη μεγίστην σημα¬
ίαν νά Λγ/.ίντ,ρώσωμεν όλας τάς
μας ο'χ: μόνον διά νά
θά είναι σημερον όλέθριαι διά τό
έμχόριον
Μεγαλοψυχία φθάνουβα
μέχρι Δονκιχωτιβμοΰ.
Ή Αγγλικη κυβέρνησις διεχει¬
ρίσθη κατά τα δέκα τελευταία έτη
$ε.ο·
$4.00
$4.00
$2.00
'Ετησία___*».0·
Έξίμηνος .. Ιΐ.βΟ
'Αποστίλλετι τα ίμβάσμαιά βας ΒιΑ τα-
χνδρομιχών ή τοαπεζιτιχων ΪΛΐταγ&ν ·1ς
Αολλάρια χληοατέα εί; Νέαν Υόρκην 6ια-
τ«γ(ί "Ν&ΙΙοη&Ι Ηεηιΐά". "Επιστολαί «ε-
οιέχουσαι χαοτονοαίσματα δέον τα α—στέλ.
λωνται συστημέναι είς διαταγήν "ΝαΤΙοη&Ι
ΗβΓ»1ά", 140 ννββί ΐεϋι δΐΓββΙ, Νβν/
*ΟΓ>5, Ν. Υ., ίλλης Ο(ν φέοομεν »*»ννην
&ν άλ»ί
φρμ το έμπόίΐο;» είς την
προτέραν τού θέσίν. άλλά ϊ'.ά νά
σ-ντ£λ£σω·ΐ£ν ·*ίς την με^αλητέραν
άνάπτοξίν τού. Ή άμοιβαία έξάρτη-
6ιομτ,χανίας κα! έαχορίου ?εν
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣ1ΕΥΟΜΕΝΑ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΓΛ1Σ.ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
ΓοαφεΙα <*£θνιχοΰ Κήονκος» Ιν ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1». ΚΑΙ Η ΝΕΚΡΙΝΙΟΑΙΤΕΙΑ Χαμένη στούς μονότονους αμ<μους ί παληά Πόλι δίχως κανένα δχύρωμα καί Πύργο άποκοιμάται των Βαδυλώνων των παλαιών τόν τε: λευταϊον ΰπνο κάτω άπό τασπρο σάβανο των σκόρ- πιων της μαρμάρων. "Αλλοτες έβασίλευε· στά δυνατά της τείχη τα δυό φτερά της άπλωνε τα σιδερέ- •ντα ή Νίκη τής έκατό τής πύλες της πολιορκοϋσ' ή Άσία ιι' έβλεπον πρός τή θάλασσα ή άψη- λές της σκάλες. Γώρα αδεία καί για πάντοτες 6ου6ή, πέτρα μέ πετρα «εθαίνει κάτω άν τή χλωμή εΰλαδική σελήνη ϋπ).α στό γέοο ποταμό πού αδειασε ώς Έκείνη. Καί μόνον ένας μπρουτζινος έλέφας ποϋ εχει μείνει ιλόθοος είς την κορυφή χάποιας σπα- σμενης πύλης Γήν προβοσκίδα τραγικά ύψώνει πρός τ' άστέρια. Μεταφραστής Κ. ΟΥΡΑΝΗΣ Έκλεκτά βιδλία εχει μόνον τό Βιβλιοπωλείον τοϋ «'Εθνικοΰ Κη- ρυκος». ειμπορεί νά αμφισβητηθή ~7^ οό δενός. Άχο:ελουν τάς δύο ΐσομεγέ Οεις λεπίίας μιάς ψαλίϊος. '"Οται άποχωριστ)-/] ή μία τη; άλλης, ή <|αλίς άχε^ι-'.εύετα:. Ή ανάπτυξις τοδ έμχορίοΰ έπη ρεάζεται άπό τα ρεύματα τής διε θνοϋς οικονομικάς πολιτικής. Αί αΰ- σ-ζτ,ρα). θεωρίαι καί ή πείρα τοό πα- ρελΟ·όντος, αί προσδοκίαι τάς οποί¬ ας στηριζομεν επί τής κινήσεως τοΰ χρυσοΰ καί των παλαιών μέσων πρός διακανονι.σμόν των διεθνών αξιών δέν φαίνονται σηχ&?«ν δικαιούμενα. άπό τα χράγματα. Έν τούτοις, πι- στεύω, δτι τα ίκανώτερα έκ των πνευμάτων τής διεθνοΰς οίκονομι- κής πολιτικήν θά καταέάλουν την προσπάθειαν νά καταστήσο'ϋν την οι¬ κονομικήν πολιτικήν όργανον τοΰ έμ- ιρίοο καί τής χαραγωγής. Ή Τρ ά "ι τής Αγγλίας φέ,ρει.μίαν ^α- ίτην ευθύνην καί οφείλομεν νά κολοιΛησωμεν νά την περιβάλ- λωμεν διά τής έμχιστοσύνης μας, διά νά Ζ2ραμ.$ίν^ ό ρνθμιστής τής νομισματιχ.ής ζωή;ς τής χώρας. Πρέπει όμως νά είναι είς θέσιν νά άπολογίζιο καί επί τής υποστηρίξε¬ ως των λοιπών οΐκονομικών όργα- νιομών. Νομίζω, δτι οί τραπεζιτι- κοί οίκοι πρέπει νά χροσ·έξθϋιν ιδι¬ αιτέρως είς τό κεφάλαιον τής χο¬ ρηγήσεως εξωτερικών δανείων είς τάς χώρας έκείνας των οποίων οί νομ'.σματική κατάστασις είναι δασ- μενής δι' ημάς. 'Ελπίζω, ότι βά "ίυνηθώμεν νά όπερπιδήσωμεν-'τάς ιφ-.σταμενας δυσχερείας, χωρίς νά προδώμε'ν «ίς αύξησιν τοϋ τόκου πρθ- εξοφλή<τεως, διότι αί ψκχολογικαί συνέπειαι μΐάς τοιαύτης αυξήσεως το έξαιρετιν.ώς δύσκολον ζήτημα τοϋ διακανονισμοϋ των πολεμικών χρεών καί των έπανορΌώΐ'εων μέ μίαν μΐγαλιψυχίαν, φΐανουσαν μέ- χρι Δονκιχωτισμοΰ. Νομίζω δμως, ότι εφθασ-εν ή στιγμήι νά έγκατιλεί- ψωμεν την πολιτικήν ταύτην. Έ- θ!>θώ νά είμαι κεκηρ'^γμένος
τής ένισχύσεως των εχόντων
πραγματικήν ανάγκην, άλλ' είναι
αδύνατον νά δεχθώ, όπως έπιΰαρυν-
ϋγ επί πλέον έ Βρετανικός λαός,
πολλω μάλλον, έφόσον τα πλείστα
των οικονομικωσ ίαρ&ν μας άνε-
λήφτ)ησαν πρός χάριν των τριών ο:
έποΐοι ό<ρείλο» να τα μοιρασθοοΰν, τουλάχιστον, μαιζύ μας. Έλπίιζω, δ- αι ή διάσχ-ϊψις τής Χάγης θά κα¬ τορθώση νά λύση οριστικώς τό πρό- έλημα τουτο καί νά συντελέση ού¬ τως είς την έςάλειψιν των έμ—- δίων, επί των οποίων προσκρούει σήμερον τί διεθνές έμπόιριον καί ή διεθνής οϊκονοαική πολιτική. άνάγκη τοΰ άφοπλι σμοΰ. ■ΟΤΤΙΜ ΤΗΝ 0ι7(0Α0Μ0Ν ΤΗΗΪΪ ιη-Λ. - II ΝΕΟΣ ΣΥΝΑΙΑΙΜΟΣ ΒίΟΚΙ Μ ΕΜ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΙΑ Περισσοτέρας πληροφορίας επί τη αίτήσει. Παρακαλοϋμεν γράυ^ατε: ΟΕΡΤ. Ν. ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ5 626 ΒΠΟΑΟΥνΑΥ, ΝΕτ¥ ΥΟΒΚ Κεντρικά Καταστήματα διά ΗβΙΙογχ' Οοοόδ ΙΔΡΥΘΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ 1873. Τρείς αήνες χαρήλθον ίτλ τοΰ νέου οίκθνομικοΰ ετους καί ή είσ¬ πραξις των φόρων ·είναι λίαν ίκα- νοποιητική, έν τούτοις, έλάχΐσται ύπάρχουν βλχίδες, ότι θά δυνηθώ- μεν έντός τοΰ ε'τους τού«υ νά είσ- ηγη'6ώ»Αεν μερικήν ελάττωσιν των '^ορολογικών Ιζρων τοΰ Άγγλικοΰ λϊθΰ. Δέν έλέιτω άλλον τρόπον ε¬ λαττώσεως των δαχανών, παρά μό¬ νον είς τόν περιορισμόν των έξοχλι- σμών. Δι' σντο αϊσθάνομαι ιδιαιτέ¬ ραν χαράν μανθάνων άπό τοϋ <ττό- ματος τοΰ χρωΐθ-υπουργοΰ Μακντό- ναλντ, ότι μετά τοΰ νέο·^ πρβσ-ίβυ- τοΰ των Ήν. Πολιτειών έν Λονίί- νω συνεννοήΊτεις τού επί τοΰ ζητή- ματος τοΰ άφοπλισμοΰ άποτελοΰν μί¬ αν σημαντικήν πρόοδον είς τό κε¬ φάλαιον τουτο. "Ολοι ελπίζομεν, δτι αί υπό τόσον εύνοίκούς οίωνούς αρ¬ ξάμεναι σννεννοήσεις δέν 6ά άπο- δείξουν απλώς τάς υφισταμένας α¬ γαθάς σχέσεις μ-εταξίι των δύο ό- αιλούντ&>ν την Αγγλικήν μεγάλων
εθνών, άλλά θά συντελέσουν είςση-
μα<^τί*ό.ν περιορισμόν των έξοπλι- σ;ωών, ο: όποίοι σήμερον άποτελοΰν εν καταθλικτικόν βάροςι δι' δλους τους λαοΰς τής γής. Χδ ζήτημα της άνεργίας Έπανειλημμένως έτόνισα την σο- αρότητα τής καταστάσεως, την ο¬ ποίαν παροΰσιάζει ή άγορά τής ερ¬ γασίας. Ό άριθμός των άνέργων χαρο·ο<τιάζει μικράν πά^τοτε ελάτ¬ τωσιν. Είς Ινα Ιθνος τό οποίον έξ- άγει μέγα μέρος των προϊόντων τού, είναι άνάγκη άπαραίτητος όπως ή τιμή το.5 κόστδυς κατέλΐη είς τό κατώτατον δυνατόν επίπεδον. Ε2μαι έν τούτοις τής γνώμης ότι ή ελάτ¬ τωσις τού κόστους τής χαραγωγής, δέν πρέχει νά ελαττωθή διά τής ελαττώσεως των ημερομίσθιον, δι¬ ότι δέν πρέχει νά λησμ.ονώμεν ποτέ, ότι όσον σημαντικόν χ,αί άν είναι δι' ημάς τό εξαγωγικόν εμπόριον, πάντως ή έγχω-ρία άγορά είναι ό σοίαρώτίας παράγων τής κατανα¬ λώσεως. Ή κυβέρνησις ειμπορεί 'δε- Εαίως νά συντελέση είς την ανάπτυ¬ ξιν ττίς έιομηχανίας, άλλά καί ή ίιομηχ^τη'α όφείλει νά κα^αδάλγ; πάσαν δυνατήν προσπάθειαν, δχως έν.σχύστ) ί αυτήν. Πρός την κατεύ¬ θυνσιν τής άναϊιοργανώσεως είς ψ δίδομεν σημ.ερον τό κακόν δνομ-α «εί· 3ίκευσις» εσημειώθησαν ήδη σημαν- Αιά την βυμπλήρωβιν των Κρατικων <π% ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 15 Σε-εμ6ρίου.— (Ίδ. τηλ. τοΰ «Έ9ν Κήρυκος»).— Την Ιην Όκτωβρίου θά διενεργη^ κα^> .'
λην την Έλλάδα άπογραφή τ(όν οίκοδομών, υπο των νΓ,Τ>
τοπους οιχονυμικων αρχων. 2-κοπος της απογραφής ε{ναι «
καταρτισμός άκριβοϋς κτηματολογίου οίκοδομών καϊ ή συ,(.
πλήρωσις των Κρατικών στατιστικών, καθώς και ή όριστικλ
έξακρίβωσις των ύποκειμένων είς φορολογίαν οίκοδομών χ.αΙ
των έξαιρουμένων της τοιαύτης φορολογίας.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ΕΠΙΑΗΜΙΑ ΤΥΦΟΫΐΐΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ
Κ.αΘηβυχαατικαι ανακθίνώβ&ις τών.άρχών
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ, 15 Σεπτεμβρίου.— (Ήν.
Τύπου).— 'Εξ Άγκυρας άναγγέλλεται έπιδημία τυφου μέ
εκατοντάδας κρουσμάτων. Ό Τοΰρκος ύπουργός της Ύγιει-
νης εβεβαίωσεν δτι δέν υφίσταται λόγος ανησυχίας καί ότι αί
ύγειονομικαί αρχαί έλαβον τα προσήκοντα μέτρα πρός περιο¬
ρισμόν τής εξαπλώσεως της έπιδημίας.
Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΧΠΡΓΊτΗΣ" ΜΑΚΡΡΖΟΊτΑΣ
"Εχει τοί>ς ηεριββοτέροος ΛΙαθουσάλις
ΣΟΦΙΑ, 15 Σεπτεμβρίου.— (Ήν. Τΰπου).— Έκ τής
διενεργηθείσης Κρατικής απογραφής, απεκαλύφθη δτι ή
Βουλγαρία περιλαμβάνει την μεγαλειτέρον αναλογίαν άτό-
μων άτινα ύπερέβησαν τό έκατοστόν ετος της ήλικίας των, ά¬
πό πάσαν άλλην χώραν. Οί περισσότεροι έξ αυτών κατοικοίη'
είς τοποθεσίας κειμένας είς ΰψος άνω των χιλίων πεντακοσί-
ων ποδών υπέρ την επιφάνειαν της θαλάσσης.
ΑΙ ΑΒΕΤΗΣΕΙΣ ΥΠΟμΙΙιΟΥ ΕΙΣ
Λίέος νόμθς -προστατευτεκός των νεανέο'ων
ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, 15 Σεπτεμβρίου.— (Ήν. Τΰ-
πσυ).— Ό ύπουργός της Δικοαοσύνης, κ. Τζουνιάν, κατήρ¬
τισε νομοσχέδιον, τό οποίον ρυθμίζει τα τοϋ γάμου καί δισ-
ζυγίου. Ό άθετών υπόσχεσιν γάμου άνευ δικαιολογημένων λό
γων, ύποχρεοϋται είς αποζημίωσιν, είτε πρός την μνηστην
τού, είτε πρός την οικογένειαν της, δυνάμει τοϋ νέου νομοσ/.ε-
δίου.
ον πνεΰμα τής οΐκονομίας έ-
χίδαλλει την κατά λογικόν καί χα-
ραγογ'.κον τρόχον διάθεσιν των χρη-
μάτων αας. Γνωρίζω, χολί» καλά,
χοία είναι ή σηαασία τοΰ άποταμι-
ευτικοΰ πνεύματος. Γνωρίζω έχίσ^
ότι δύνανται νά καταργηθοΰν έν μέ¬
ρει οί φόροι οί όχοίοι είναι κατα-
Θλιπτικοί διά την βιομηχανίαν καί
είμαι διατεθειμένος νά άκολο>θή<τω μίαν πολιτικήν τείνουσαν είς την ε¬ λάττωσιν καί οχι είς τόν χολλαπλα- σιασμόν των «άρων τής διομηχα- νίας. ΡΉΐυΡ Ο ΑΘΗΝΑΙ, 30 Άνεχώρηιτε <τήμερον είς θεσσαλονίκην ό .όφ^ Συγκοινωνίας κ.Καραπαναγίώτης. Ό 6φ·^ϋργος τής Συγχο:νωνάς θά έπιθεωρήστ) διάφορα έχτελοόμεν* έργα υπο τής Έταιρείΐς Φαο«νϊί- σιον. νά μεταχειρισθώμεν τους λόγους «ϋ Λόύ3 Τζώρτζ, «έν ούϊεμιά χε- ριπτώσει 9ά δαπανήστ) έπίσημα'χρή- μ·ά-α, διά νά φέρ.η είς την ζωήν μή ί'.ωσιμους ιδιομηχανίας». Κάμνω μί¬ αν κτ^πητήν διάκρισιν μεταξύ φει- :οϋς καί τσ:γ'λουν:ά'ς. Τό καλώς έν- 297 3Β0 ΑΥΕ. Η. Υ. ΟΙΤΥ 202 ΕΑδΤ 23Η0 8Τ. Ν. Υ. ΤΥ ΤΕ_ ΑίΟΟΝΟϋΙΝ 810·—«107 ΒΕδΤΑϋΗΑΝΤ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΗΥ ΕΟυΐΡΜΕΝΤ ΟΕΝΕΗΑί Ο0ΝΤΗΑΟΤΟΗ8 5ΙΙΡΡΙ.Υ ΕνΕΗΥΤΗΙΝβ ϋΝϋΕΗ ΟΝΕ ΟΟΝΤΒΑΟΤ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ συμβολαιου, είς τιμάς λίαν συγκαταβατίκας χαΐ μέ μεγάλας κ.ολίας είς την πληριομήν. .'αί™°Γ»1στο5 Μ°*. τής επιμεμελημένης εργασίας, τηί ρείας της αρχιτεκτονικής καί τη; έσίοτερικής διακοσμη**^· κα^στωμεν κάθε κατάστημα πον Ώ^α^^ ωμεν κάθε κατάστημα πον Ώ^α^^ ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΠΟΝ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»
Ο ΜΑΓΟΣ
ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ
ΤΟΥ ΕΝΡΙΚ ΟΜΓΙΕΡΛΑΝΤ
Κατεδαίνοντας κανείς στή δ,ουνο-
%Κτ':ί τοΰ Γκρίντεδαλντ,τών Άλ-
«ων στϊ/ν Ελβετία, συναντά ενα
"ϊ-7;=νο αέρος. Είνΐι μιά εκταση
νί·/.:τ- α,ετα σε μιχ καταστή μικρη
χοιλάϊα. , , , , '
Γύ?ω άπο την μικρη αυτήν εκτα-
" άτθίζουν ή άγριες τριανταφυλ-
Χϊε; των Άλχεων καί ^.ογής λο-
νί,ςΊίλλα φυτά καί άγριολούλοαδα
' )ί»" ερίσκονται άφθονα στίς κατω-
,'ειες των πανύφηλων έκείνων δου-
νών. Καϊ μόνο ή εκταση αύτήμένει
χατά ενα άλλόκοτο τρόπο, επί χρό-
νια όλόκληρα τώρα, έντίλώς νβκρή
ίίχως καμμ'.ά 6λάττηση> κ~ια'.α |
χλ&η, ξέρη χέτρα μονάχη, δαρμένη;
άχ' τα λιοπύρια, καί ά'π' τίς 6?ο-1
χίς. "Εχει τό σχημα τοϋ κύκλου καί |
:λάτος καί μάκρος τριάντα ιτοίων. |
Π ώς μέσα υτήν τόσο πλοόσια (
βλάστησι ό τόπος αύτάς απομείνη
ετσι γιά πάντα ξερός; Οί κάτ&ικοι Ι
των οΊπλανών χωρίων ίιηγοΰνται |
γι' αύτό μιά παράϊοτη, άπ' τις κν.Ι,
«ράςενες τής Ελβετίας. ^ _ !
Μ:ά φορά κι' έναν καιρό, ζο&χτε ,
στήν κοιλάδα τοϋ Κάντμιν, κόρκοιι'
έκ.εί κοντά σ' αύτό τό μ,έρος τής δο>
νο-λαγιϊς Ινας άνθρωχος ποο ήτΐν
μεγάλας μάγος. Είχε κληρονομησει
τή μαγίκή δΰναμι άπό την μητέρα'
ι» χοΰ^κι' έκείνη την ε!χ·ε ^τγ.
.ψησει χτ' τή δική της! Ή οίκογε- [
νειά τού όλόκληρη ητχν μιά οίκογέ-
νεα μάγων!
"Ολα τα άγρια ζώα τής κοιλά-
ϊΐς ύιΐάκοκσαν στό μάγο, τανπιστοί
τοϊ ίκτηρέτες καί —'.λάδοι. Κάθε
σάββατο δράϊΐ> ό μάγος ε-βγαινε τχ)
τα στό ίίιο μέρος, χοί» σημερα μέ-
νει ξερό καί ερημθ. Έκεΐ έχάραζε
έναν χΰχ,λο γύρω το^ μ' Ινα μαγικό |
ραβϊί -—ού είχε, κι' ειτειτο: αρχ'.ζΐ |
νά σφυρίζη μέ τό φλαοϋτο πθί> τοΰ
είχε δώτει ή μάγισσα μάννα τού την
ώ,:α ποίι ξεψϋγοδσε, πάνω-στο νεκρΐ-
χό της κρεδδατί.
Οί ήχοι εδγαιναν άπό τδ φλάοο-1
τό το!> άλλόκοτοι καί μονότονο·.. Γίά
χάθε είϊος ζώων είχε καί ξεχωρί-
στο π'αίξίμο. "Ετσι μάζευε γ··>ρω τού
άλλοτε τίς άρκοϋίες, άλλοτε τους Ι
αετούς κι' άλλοτε τα φ^ίδΐα τοΰ
εοονοϋ. "Εμχαιναν τότε βλα μέσα
σ:ο μαγικό τθϋ κόκλο, άπ' τον ό-
Κθίθ^ δέν μχοροΰσαν νά ξαναδγοϋν
χωρίς την ιτροσταγή τού. Τότε ό
μαγος εχαυβ το άλλόκοτο σφύριγμά
τού. 'Εκυττοτζε γόρω τού τα μαζεμ-1
?6να άνρ;'μ[α %Λ τ0^ς υ(νε τ'ις $(.7_
έ
το».
Ο,τι τοΰς ελεγε, έκείνα τό Ικα-
" σδν όποταχτικοί τού. Μαζεοόν-
σαν στίς φωληές τους ή κατέ6?ι
ναν στήν κοιλάδα, έθανάτωναν εκεί¬
νον -ώ ^θελε ή εγλ·>φαν τα χέρΐα
των ~"Λ ■'
Ολ,η ή χώρα Ιτρεμε καί φο6ό-
ταν τον μάγο κιί την ίύναμί τού,
*3ΐ ο: μεγαλήτεροι αφεντάδες τόν
κεριπο·.οϋντ»ν καί ήίθελαν νά τάχουν'
**2λά μαζύ τοο...
ν * .
Μ;ά νόχτα είχε μαζέψει γί>ρω
*<>'■> τού; ϊράκοντες καί τις όχιές.
νν έτελβίωσε τα σφύριγμά τού,
εχρόσταξε/νά πάνε νά πνίξοον
, "^ο της, την ώμορφότερη κο-
*ελλα τού χωρίου.
_'Ο μάγος την είχε ζητήση γ>
ν«ίκά τοϋ, μά έκείνη άρνττθηκε αέ
'Ρο^ο. ΙΤώς Θά μποροϋσε νά μένη
«ιχλα σ' Ινα τέτοιο ϊίαδολάνθροΜτο |
'βν κι'^ αυτόν; Ό μάγος πειράχθη-·
κε^χολυ μ' αύτην την τα~είνωσι χ&ί»
τοο έκαμε μιά φτωχή κοπέλλα τοΰ
χωρΐΛ. Καί ώρκίσθηκε νά έκίικηθη
Ι16 τόν τρόχο τού ήξερε αύτάς.
(——-Φίου... φίοϋ!... ί%αη& τώρα ό
Γ^άγος, φείϊια καί δράκοι καί όχιές
«.φιοο, φίου... σύρτε νά πνίξτε την
^"•ορφη κοπέλλα, χοί» χρόσδαλε τόν
Ομως κΐνένα φείδι καί κανένας
ορακος δέν έντάλεοβ ά*ό τή θέση
~'»>· Θαρρεΐς χά"} κιάχοια ανώτερη
«ϋναμη έσύντριδε τα μάγια τού μά-
ο... φίο»!... ίκανβ άίίκα ό
(2»νεχειβ είς την 21 ην σελίία)
Ο,ΤΙ ΛΑΜΠΕΙ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙ
Μόνον ή σύγκρισις άποδεικνύει κατά
ττόσον τα βαπ·τιστικώ μ,ας ^άρκας
» διαφέρουν καί ύτυέρ-
τεροον είς κο^ψότητα, νέα ατάχΧ,
τΐ[λάς καί ποιότητα
ΠΡΟΤΟΥΛ.ΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΟΙΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ
ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ
ΑΡΙΘ. 1. $25.00
Έμπεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδάμβα-
χη 36X50 5ΪΖΘ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6αρύ
κρέπ ντέ σιν, χειροκέντητον.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ δαμβακοφα-
νέλλα κατάλληλον ν' άπορ-
ροφί τα νερά καί τα λάδια.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ (ράδιουμ
σίλκ) έρραμένο καΐ κεντημέ-
νο μέ τό χέρι ΙπΐροΓΐεαΙ.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμένο μέ δαντέλλα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλ.κ
με πλισσέ καί δαντέλλα γαρ¬
νιρισμένο. ,
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ Βατιστένια, κεντη-
μένα καί έρραμένα μέ τό χέ¬
ρι ΙπιροΓΐεά'.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙΐηΙοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια,
1>αρνιρισμενη μέ δαντελίτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ-
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΙΣΤΕΝΙΑ
χειροκέντητος ΙπιρθΓΐβά.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάο-
κας Ρατίδ.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
μία πολυτελώς στολισιιένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ δλόλευ-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω-
τή κορδελίτσα καΐ Μοσχο-
σάπουνο.
ΑΡΙΘ. 2. $30.00
Έμττεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλλινη,
36X50 δΐζβ ανωτέρας ποιό¬
τητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιαυμ
σίλκ, χειροκέντητο μέ ώραϊα
ί
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ, κεντημένο καΐ έρραμέ-
νο με τό χέρι καί διάφορα
μικρά κεντήματα είς τό μέ¬
σον ΐΓηροΓΐβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ οίλκ
γαρναρισμενο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
με διαφόροιος πλισέδες, Ιδε-
ώδες σχέδιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ράκι βατιστένια, κεντημένα
καΐ ραμένα μέ τό χέρι^Ιΐη-
ρθΓΐεά.
5ΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομεταΐη
ϊνωτέρας ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηΙοπ.
ΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια
ώραιοτάτου σχεδίου, γαρνι-
ρισμένη με δαντελίτσα.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ βαμβακοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ όατιστενια μέ
ωραίον χειροκέντημα Ιηι-
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλτν μέ δαντε¬
λίτσα γαρνιρισμένο.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάρ¬
κος ΡαΗδ.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές και
1 πολυτελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ δλόλευ-
κα δερμάτινα κ.ουμ6<οτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξω τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά- «ουνο. ΑΡΙΘ. 3. $35.00 Έμπεριέχει: ΑΝΓΚΟΡΑ χνουδωτό όλο- μάλλινο Σέτ, παντελονάκι, γάντια, φανέλλα καΐ σκού- φια αρίστης ποιότητος. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πολυτελές κέντημα τής χειρός καί μέ Κινέζικο μεταξωτό τουμπλαρισμένο. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμδακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράβιουμ σίλκ μέ πολύ πλούσιο χειρο¬ κέντημα καί χειροκαμωμένο ΙΐπρθΓΐβά. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ έρραμένο μέ τό χέρι καί γαρ¬ νιρισμένο μέ ώραΐες δαντελί¬ τσες Ίρλάν. ΙπιροΓίβά. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ. γαρνιρισμένο μέ διάφορα άν- θάκια καί πλισαρισμένο. Ά- ριστούρντιμα τέλειον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο- ράκι βατιστένια, κεντημένα καί έρραμένα μέ τό * χέρι ΙΐπροΓΧεά ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αίπτοη. ΛΑΔΟΣΚΟ"¥ΦΑ βατιστένια γαρνιρισμένη μέ δαντελίτσα καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. Π ΑΝΑ δαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστέναα μέ Θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπΐ- ροΗε(1. ΒΡΑΚΑΚΙ ιιόσλιν μέ δαν¬ τελίτσα γαρνιρισμένο. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ¬ κος ΡαΗδ. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί 1 πολυτελώς στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ- κα δερμάτινα κουμδωτά. ΠΑΓΓΝΙΔΑΚΙ μέ μετα|ο>
τη κορδελίτσα καί Μοσχοσά-
πουνο.
ΑΡΙΘ. 4. $40.00
Έμπεριέχει:
ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω
τό Άννκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ
(τρούγιου σίλκ) μέ όνειρω-
δες κέντημα της χειρός γύ-
ρω τοΰ λαιμοΰ, κολλάρου
και μανικίων. Τουμπλαρισμέ¬
νο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ δαμδακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ κεντημένο καί έρραμέ¬
νο μέ τό χέρι ΙΐηροΓΐεά, μέ
μπλέ καί τριανταςρυλλΐ κεν¬
τήματα, ώς καί άνθάκια γύ-
ρω.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ
σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι,
επίσης γαρνιρισμένο μέ πλού
σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιπι-
ροΗεθ.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ (τρουγιού
σίλκ) χειροκεντημένο μέ
πολλές πλισέδες, γαρνιρισμέ¬
νο γύρω μιέ άνθάκια καί δαν¬
τέλλα Ίρλάνδ. "Εξοχον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ βατιστένια κεντη-
αένα καί έρραμένα μέ τό χέ¬
ρι ΙτηροΓΤ.βά'.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη
άριστοκρατικής ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ σϊπΐοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια,
γαρνιρισμένη μέ ώραίους <ρι- ίγκους, δαντελίτσα καί άν- Οάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ κχνουδωτή. Π ΑΝΑ βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ κάλτσες μάλλι- νες. 1 ΖΕΥΤΌΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐείΙ μέ I- δεώδες χειροκέντημα. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬ σμένο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί- κιλτες. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τό δνω μέρος μεταξωτό, τό κάτω λουστρίνι γαρνιρισμένο, μέ λευκό γοττναρικό. ΠΑΓΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές καί Μοσχοστίπουνο. ΑΡΙΘ. 5. $45.00 Έμπεριέχει: ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου¬ δωτό Άνγκόρα Σέτ. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ί α ρ ύ τρουγιού σίλκ,' πολυτελώς κεντημένο καί Θαυμασίως γαρνιρισμένο είς κολλάρο καί μανίκια μέ πλούσια δαν¬ τέλλα ' Ιρλανδ. Τουμπλαρι¬ σμένο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΔΟΠΑΝΟ βαμδακοφα- νέλλα. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγισύ σίλκ ΙπιρθΓΐεά, κεντημένο καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ πρωτοφανή καί πλούσια κεν¬ τήματα τής χειρός, άριστούρ νημα τέλειον. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιοτν σίλκ ΐΓηρθΓΐε(1, γαρνιρισμένο μέ βαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ. Χειροποίητον. Κ Α Π ΕΛΛΑΚΙ τρουγιού σίλκ χειροκαμωμένο καί πο¬ λυτελώς γαρνιρισμένο, μέ φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ καί μέ δνθη επ* αυτής, καλ- λιτεχνικοηατον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ βατιστένια, κεντη¬ μένα καί έρραμένα μέ τό χέρι ΙτηρθΓΐεά. ΦΛΓίΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη ποιότης μαλλσμέταξη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙΐηΙοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ οατιστένια. Άπαοάμιλλος είς ώραιότη- τα γαονιρισμένη μέ δαντελί- τσε; καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. Π ΑΝΑ Βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. ο 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙΐτιρΟΓτεά' μέ κομψόν χειροκέντημα, καλλι- τεχνική. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι-. σμένο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί- <ιλτες. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τό δνω ιιέρος μεταξωτό σατέν, τό δέ κάτω λουστρίνι καί γαρ- νιρισμένα μέ λευκό γουνα- ριχό. ΠΑΓΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές καΐ Μοσχοσάπουνο. Μ ΑΡΤ Υ ΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΝΑΔΟΧΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΖαΜΕΝΟΥ $3,00 Η ΔΟΑΕΚΑΣ ■ΜΑΡΤΪΡΙΑΤΙΗ ΜΕ ΦΙΟΓΓΟΥΣ 85Ε Η ΑΟΑΕΚΑΣ ΟΟΜΡΙΕΤΕ ' ΕΓΓΥΟΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝΟΘΙ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΜΕΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ % ^ ■ ■§*■ 53-55 ΜΑϋΙδΟΝ 8Τ. ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: 2270. Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τα μέρη τής Άμερικης €. Ο. Ό.
Ο ΜΑΓΟΣ
ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ
ΤΟΥ ΕΝΡΙΚ ΟΜΓΙΕΡΛΑΝΤ
Κατεδαίνοντας κανείς στή δ,ουνο-
%Κτ':ί τοΰ Γκρίντεδαλντ,τών Άλ-
«ων στϊ/ν Ελβετία, συναντά ενα
"ϊ-7;=νο αέρος. Είνΐι μιά εκταση
νί·/.:τ- α,ετα σε μιχ καταστή μικρη
χοιλάϊα. , , , , '
Γύ?ω άπο την μικρη αυτήν εκτα-
" άτθίζουν ή άγριες τριανταφυλ-
Χϊε; των Άλχεων καί ^.ογής λο-
νί,ςΊίλλα φυτά καί άγριολούλοαδα
' )ί»" ερίσκονται άφθονα στίς κατω-
,'ειες των πανύφηλων έκείνων δου-
νών. Καϊ μόνο ή εκταση αύτήμένει
χατά ενα άλλόκοτο τρόπο, επί χρό-
νια όλόκληρα τώρα, έντίλώς νβκρή
ίίχως καμμ'.ά 6λάττηση> κ~ια'.α |
χλ&η, ξέρη χέτρα μονάχη, δαρμένη;
άχ' τα λιοπύρια, καί ά'π' τίς 6?ο-1
χίς. "Εχει τό σχημα τοϋ κύκλου καί |
:λάτος καί μάκρος τριάντα ιτοίων. |
Π ώς μέσα υτήν τόσο πλοόσια (
βλάστησι ό τόπος αύτάς απομείνη
ετσι γιά πάντα ξερός; Οί κάτ&ικοι Ι
των οΊπλανών χωρίων ίιηγοΰνται |
γι' αύτό μιά παράϊοτη, άπ' τις κν.Ι,
«ράςενες τής Ελβετίας. ^ _ !
Μ:ά φορά κι' έναν καιρό, ζο&χτε ,
στήν κοιλάδα τοϋ Κάντμιν, κόρκοιι'
έκ.εί κοντά σ' αύτό τό μ,έρος τής δο>
νο-λαγιϊς Ινας άνθρωχος ποο ήτΐν
μεγάλας μάγος. Είχε κληρονομησει
τή μαγίκή δΰναμι άπό την μητέρα'
ι» χοΰ^κι' έκείνη την ε!χ·ε ^τγ.
.ψησει χτ' τή δική της! Ή οίκογε- [
νειά τού όλόκληρη ητχν μιά οίκογέ-
νεα μάγων!
"Ολα τα άγρια ζώα τής κοιλά-
ϊΐς ύιΐάκοκσαν στό μάγο, τανπιστοί
τοϊ ίκτηρέτες καί —'.λάδοι. Κάθε
σάββατο δράϊΐ> ό μάγος ε-βγαινε τχ)
τα στό ίίιο μέρος, χοί» σημερα μέ-
νει ξερό καί ερημθ. Έκεΐ έχάραζε
έναν χΰχ,λο γύρω το^ μ' Ινα μαγικό |
ραβϊί -—ού είχε, κι' ειτειτο: αρχ'.ζΐ |
νά σφυρίζη μέ τό φλαοϋτο πθί> τοΰ
είχε δώτει ή μάγισσα μάννα τού την
ώ,:α ποίι ξεψϋγοδσε, πάνω-στο νεκρΐ-
χό της κρεδδατί.
Οί ήχοι εδγαιναν άπό τδ φλάοο-1
τό το!> άλλόκοτοι καί μονότονο·.. Γίά
χάθε είϊος ζώων είχε καί ξεχωρί-
στο π'αίξίμο. "Ετσι μάζευε γ··>ρω τού
άλλοτε τίς άρκοϋίες, άλλοτε τους Ι
αετούς κι' άλλοτε τα φ^ίδΐα τοΰ
εοονοϋ. "Εμχαιναν τότε βλα μέσα
σ:ο μαγικό τθϋ κόκλο, άπ' τον ό-
Κθίθ^ δέν μχοροΰσαν νά ξαναδγοϋν
χωρίς την ιτροσταγή τού. Τότε ό
μαγος εχαυβ το άλλόκοτο σφύριγμά
τού. 'Εκυττοτζε γόρω τού τα μαζεμ-1
?6να άνρ;'μ[α %Λ τ0^ς υ(νε τ'ις $(.7_
έ
το».
Ο,τι τοΰς ελεγε, έκείνα τό Ικα-
" σδν όποταχτικοί τού. Μαζεοόν-
σαν στίς φωληές τους ή κατέ6?ι
ναν στήν κοιλάδα, έθανάτωναν εκεί¬
νον -ώ ^θελε ή εγλ·>φαν τα χέρΐα
των ~"Λ ■'
Ολ,η ή χώρα Ιτρεμε καί φο6ό-
ταν τον μάγο κιί την ίύναμί τού,
*3ΐ ο: μεγαλήτεροι αφεντάδες τόν
κεριπο·.οϋντ»ν καί ήίθελαν νά τάχουν'
**2λά μαζύ τοο...
ν * .
Μ;ά νόχτα είχε μαζέψει γί>ρω
*<>'■> τού; ϊράκοντες καί τις όχιές.
νν έτελβίωσε τα σφύριγμά τού,
εχρόσταξε/νά πάνε νά πνίξοον
, "^ο της, την ώμορφότερη κο-
*ελλα τού χωρίου.
_'Ο μάγος την είχε ζητήση γ>
ν«ίκά τοϋ, μά έκείνη άρνττθηκε αέ
'Ρο^ο. ΙΤώς Θά μποροϋσε νά μένη
«ιχλα σ' Ινα τέτοιο ϊίαδολάνθροΜτο |
'βν κι'^ αυτόν; Ό μάγος πειράχθη-·
κε^χολυ μ' αύτην την τα~είνωσι χ&ί»
τοο έκαμε μιά φτωχή κοπέλλα τοΰ
χωρΐΛ. Καί ώρκίσθηκε νά έκίικηθη
Ι16 τόν τρόχο τού ήξερε αύτάς.
(——-Φίου... φίοϋ!... ί%αη& τώρα ό
Γ^άγος, φείϊια καί δράκοι καί όχιές
«.φιοο, φίου... σύρτε νά πνίξτε την
^"•ορφη κοπέλλα, χοί» χρόσδαλε τόν
Ομως κΐνένα φείδι καί κανένας
ορακος δέν έντάλεοβ ά*ό τή θέση
~'»>· Θαρρεΐς χά"} κιάχοια ανώτερη
«ϋναμη έσύντριδε τα μάγια τού μά-
ο... φίο»!... ίκανβ άίίκα ό
(2»νεχειβ είς την 21 ην σελίία)
Ο,ΤΙ ΛΑΜΠΕΙ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙ
Μόνον ή σύγκρισις άποδεικνύει κατά
ττόσον τα βαπ·τιστικώ μ,ας ^άρκας
» διαφέρουν καί ύτυέρ-
τεροον είς κο^ψότητα, νέα ατάχΧ,
τΐ[λάς καί ποιότητα
ΠΡΟΤΟΥΛ.ΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΟΙΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ
ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ
ΑΡΙΘ. 1. $25.00
Έμπεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδάμβα-
χη 36X50 5ΪΖΘ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6αρύ
κρέπ ντέ σιν, χειροκέντητον.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ δαμβακοφα-
νέλλα κατάλληλον ν' άπορ-
ροφί τα νερά καί τα λάδια.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ (ράδιουμ
σίλκ) έρραμένο καΐ κεντημέ-
νο μέ τό χέρι ΙπΐροΓΐεαΙ.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμένο μέ δαντέλλα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλ.κ
με πλισσέ καί δαντέλλα γαρ¬
νιρισμένο. ,
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ Βατιστένια, κεντη-
μένα καί έρραμένα μέ τό χέ¬
ρι ΙπιροΓΐεά'.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙΐηΙοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια,
1>αρνιρισμενη μέ δαντελίτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ-
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΙΣΤΕΝΙΑ
χειροκέντητος ΙπιρθΓΐβά.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάο-
κας Ρατίδ.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
μία πολυτελώς στολισιιένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ δλόλευ-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω-
τή κορδελίτσα καΐ Μοσχο-
σάπουνο.
ΑΡΙΘ. 2. $30.00
Έμττεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλλινη,
36X50 δΐζβ ανωτέρας ποιό¬
τητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιαυμ
σίλκ, χειροκέντητο μέ ώραϊα
ί
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ, κεντημένο καΐ έρραμέ-
νο με τό χέρι καί διάφορα
μικρά κεντήματα είς τό μέ¬
σον ΐΓηροΓΐβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ οίλκ
γαρναρισμενο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
με διαφόροιος πλισέδες, Ιδε-
ώδες σχέδιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ράκι βατιστένια, κεντημένα
καΐ ραμένα μέ τό χέρι^Ιΐη-
ρθΓΐεά.
5ΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομεταΐη
ϊνωτέρας ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηΙοπ.
ΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια
ώραιοτάτου σχεδίου, γαρνι-
ρισμένη με δαντελίτσα.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ βαμβακοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ όατιστενια μέ
ωραίον χειροκέντημα Ιηι-
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλτν μέ δαντε¬
λίτσα γαρνιρισμένο.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάρ¬
κος ΡαΗδ.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές και
1 πολυτελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ δλόλευ-
κα δερμάτινα κ.ουμ6<οτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξω τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά- «ουνο. ΑΡΙΘ. 3. $35.00 Έμπεριέχει: ΑΝΓΚΟΡΑ χνουδωτό όλο- μάλλινο Σέτ, παντελονάκι, γάντια, φανέλλα καΐ σκού- φια αρίστης ποιότητος. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πολυτελές κέντημα τής χειρός καί μέ Κινέζικο μεταξωτό τουμπλαρισμένο. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμδακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράβιουμ σίλκ μέ πολύ πλούσιο χειρο¬ κέντημα καί χειροκαμωμένο ΙΐπρθΓΐβά. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ έρραμένο μέ τό χέρι καί γαρ¬ νιρισμένο μέ ώραΐες δαντελί¬ τσες Ίρλάν. ΙπιροΓίβά. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ. γαρνιρισμένο μέ διάφορα άν- θάκια καί πλισαρισμένο. Ά- ριστούρντιμα τέλειον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο- ράκι βατιστένια, κεντημένα καί έρραμένα μέ τό * χέρι ΙΐπροΓΧεά ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αίπτοη. ΛΑΔΟΣΚΟ"¥ΦΑ βατιστένια γαρνιρισμένη μέ δαντελίτσα καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. Π ΑΝΑ δαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστέναα μέ Θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπΐ- ροΗε(1. ΒΡΑΚΑΚΙ ιιόσλιν μέ δαν¬ τελίτσα γαρνιρισμένο. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ¬ κος ΡαΗδ. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί 1 πολυτελώς στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ- κα δερμάτινα κουμδωτά. ΠΑΓΓΝΙΔΑΚΙ μέ μετα|ο>
τη κορδελίτσα καί Μοσχοσά-
πουνο.
ΑΡΙΘ. 4. $40.00
Έμπεριέχει:
ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω
τό Άννκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ
(τρούγιου σίλκ) μέ όνειρω-
δες κέντημα της χειρός γύ-
ρω τοΰ λαιμοΰ, κολλάρου
και μανικίων. Τουμπλαρισμέ¬
νο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ δαμδακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ κεντημένο καί έρραμέ¬
νο μέ τό χέρι ΙΐηροΓΐεά, μέ
μπλέ καί τριανταςρυλλΐ κεν¬
τήματα, ώς καί άνθάκια γύ-
ρω.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ
σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι,
επίσης γαρνιρισμένο μέ πλού
σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιπι-
ροΗεθ.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ (τρουγιού
σίλκ) χειροκεντημένο μέ
πολλές πλισέδες, γαρνιρισμέ¬
νο γύρω μιέ άνθάκια καί δαν¬
τέλλα Ίρλάνδ. "Εξοχον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ βατιστένια κεντη-
αένα καί έρραμένα μέ τό χέ¬
ρι ΙτηροΓΤ.βά'.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη
άριστοκρατικής ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ σϊπΐοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια,
γαρνιρισμένη μέ ώραίους <ρι- ίγκους, δαντελίτσα καί άν- Οάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ κχνουδωτή. Π ΑΝΑ βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ κάλτσες μάλλι- νες. 1 ΖΕΥΤΌΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐείΙ μέ I- δεώδες χειροκέντημα. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬ σμένο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί- κιλτες. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τό δνω μέρος μεταξωτό, τό κάτω λουστρίνι γαρνιρισμένο, μέ λευκό γοττναρικό. ΠΑΓΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές καί Μοσχοστίπουνο. ΑΡΙΘ. 5. $45.00 Έμπεριέχει: ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου¬ δωτό Άνγκόρα Σέτ. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ί α ρ ύ τρουγιού σίλκ,' πολυτελώς κεντημένο καί Θαυμασίως γαρνιρισμένο είς κολλάρο καί μανίκια μέ πλούσια δαν¬ τέλλα ' Ιρλανδ. Τουμπλαρι¬ σμένο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΔΟΠΑΝΟ βαμδακοφα- νέλλα. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγισύ σίλκ ΙπιρθΓΐεά, κεντημένο καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ πρωτοφανή καί πλούσια κεν¬ τήματα τής χειρός, άριστούρ νημα τέλειον. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιοτν σίλκ ΐΓηρθΓΐε(1, γαρνιρισμένο μέ βαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ. Χειροποίητον. Κ Α Π ΕΛΛΑΚΙ τρουγιού σίλκ χειροκαμωμένο καί πο¬ λυτελώς γαρνιρισμένο, μέ φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ καί μέ δνθη επ* αυτής, καλ- λιτεχνικοηατον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ βατιστένια, κεντη¬ μένα καί έρραμένα μέ τό χέρι ΙτηρθΓΐεά. ΦΛΓίΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη ποιότης μαλλσμέταξη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙΐηΙοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ οατιστένια. Άπαοάμιλλος είς ώραιότη- τα γαονιρισμένη μέ δαντελί- τσε; καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. Π ΑΝΑ Βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. ο 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙΐτιρΟΓτεά' μέ κομψόν χειροκέντημα, καλλι- τεχνική. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι-. σμένο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί- <ιλτες. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τό δνω ιιέρος μεταξωτό σατέν, τό δέ κάτω λουστρίνι καί γαρ- νιρισμένα μέ λευκό γουνα- ριχό. ΠΑΓΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές καΐ Μοσχοσάπουνο. Μ ΑΡΤ Υ ΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΝΑΔΟΧΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΖαΜΕΝΟΥ $3,00 Η ΔΟΑΕΚΑΣ ■ΜΑΡΤΪΡΙΑΤΙΗ ΜΕ ΦΙΟΓΓΟΥΣ 85Ε Η ΑΟΑΕΚΑΣ ΟΟΜΡΙΕΤΕ ' ΕΓΓΥΟΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝΟΘΙ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΜΕΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ % ^ ■ ■§*■ 53-55 ΜΑϋΙδΟΝ 8Τ. ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: 2270. Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τα μέρη τής Άμερικης €. Ο. Ό.
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΉΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1". ΣΕΠΊΈΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΆΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Ή νέα έσοδεία δέν θα επιβαρυνθή μέ -λεονάβματα
τού παρελθόντος.
ΑΘΗΝΑΙ, Αδγοιντος.
Κατζ πληροφορίας
ό ί '
Ή δέ
έ ~·07ΐτέρ<ύ ή ξίς της, 5ν εις το υπουργείον τήις 'Εθνικής Ο! νονομίας, κατά τό λήξαν καπνικόν ετος 192β—1929 ή ταρτ^ω-χτι των καπνών των λεγομένων άνα€ολικών άνέίχετα; είς τα εξής ποσά: Ελ¬ λάς κιλά'οδ 000.000, Τοορκία 44. 000.000, Βουλγαρία 16.000.000. Λαμβανομένου ΰπ' όψιν, ότι έκ τής εσοδείας 1917 ειχαν άπομείνει ά- όΊάθετα είς τάς χείρας των παρα- γωγών Τούρκων καί Βουλγάρων περί τα 20.000.000 κιλών, το σύν-,' _. -,-,-·, όλον των διαθεσίμων ποσοτήτων κα- ί Ελλάς κιλά 75—77 έκατομ. πνοΰ κατά τό ετος τουτο άνέρχετα! Τουρκία κιλά 43.45 έκατομ., ΒοΛ- τερίπου είς 135.000.000. Άφαιρον γαρία κιλά 28--30 έκατομ. .ένθ'θ έκ τού τησ/νϊ τη'ντη· ™"ί μ ην. Λ*>ϊ*ί*ι ·« »—.*.».-. — --.«ι
νων κόκλων. ότι ή έφετεινή έσΐδεία
των άνατολικών καπνών θά ε'ναι
ν.αί άπό απόψεως πο-ίθτΐκής αρίστη.
Ή δέ έ έξλξί
Σέν επ·.ν.ρατήσουν μ,έχρι τής πλήρους
σογκομΐδής της έξαιρετικώς ίυσμϊ-
νείς καιβικαί συνθήκαι, πίστεύεταί,
ότι δέν προκειται νά υποστή οΰσ:·
ο>ϊε;ς μεταβολάς.
Ή επί αή ιβάσει των δεδοαένων
τούτων έκτίμησις τής προ&λεπομε-
νης έσοοείας τοΰ τρέχοντος ετους
-'; τάς τρείς χωρχς ύπολογίζεται
μένου έκ
τούτου τοΰ άναγ-
εή
μ οσοϋ τούτου τοΰ άναγ
καιοΰντος διά την εσωτερικήν των
κατανάλωσιν ποσοστοΰ όπερ ί,πολο
γίζεται «ίς 25.000.000 κ-.λά «ιά
τάς τρείς χώρας, τό άπομένον
Δηλαδή ή
ά η
πρσδλεπεται
ώ α
ρ
ν.ατά την στιγμήν ταύτην ώς ανω¬
έ ής κατά μέσαν όρον απαιτου¬
δά έξό
τέρα τής
ρ ής κατά μέσαν όρον απαιτου¬
μένη; διά την έξοικονόμησιν των
άνανώ ή (έή
τας τρεις^χωρας, το απομενον πρός αναγ·/.ων ..ής (έσωτε^ικής κ3!τ2να-
διαθεσιν ε'ς την γενικήν κατανάλω- ■ λώσεως των τριών χωρών καί τοΰ
σιν ποσόν ίνέρχεταί είς 110 έν.ατο- σ-νήθοος έτησίου έφοδια^μοΰ τής δ:-!
μοζ'.2 κιλά περίπου. Ακριβώς, δη-
λαίή, ζήν, κατά πασάν δυνατήν
προσέγγισιν, ΰπολογίζεται τό έτη-
7?ως; παρ' αυτής χρησιμοποιούμενον
ποσόν τώ^ «άνατολικών καπνών».
Ώς έκ τούτου ή άγορά καπνών
τ7.ς εσοδείας ταύτης ήρχισεν εγ¬
καίρως, έπραγματίΠΓΟΐηιθτ) δέ ήδη
Γτχεδόν έξ ολοκλήρου μή άπομενό'ν-
ων είς τάς χείρας των παραγω-
ών καί των τριών χωρών, παρά
ελαχίστων σχεδόν ποσοτήτων ύπο-
λογιζίμένω; είς 3—4 0)0 τό πολύ,
καί τούτων έξ όλοκλ^ου σχεδόν κα-
των
γήν
Εόδικώτερον τα είς την 'Ελλά
Ιχ άπομένοντα άδίάθετα είς χείρας
"των παραγωγών κατνά, ύπολογίζον-
ται είς 1^500.000 οκάδας περίποϋ,
χ.αι κατανέμονται κατά περιφερείας
ώς'έ'ξτίς: Ξάν«ης 200.000, "θεσ-
σαλίας καί Λαμίας 500.000, Α¬
γρινίου 300.000 Νήσων 250.000
καί Ά?γο3ς 25.000. Καί ταυτα
* ιως μικρόν κατά μικρόν τ}ά έξ-
»τ' ηθοΰν. Τό ερχόμενον, έπομένως,
*.χτΗγ.Ιν έ'τ&ς είαπορ-εί νά θεωρηθή
ελεύθερον οχεδόν καί άτττίλλαγμένον
?·άσης έπαχθοΰς κληρονομίας έκ τοΰ
πτρελθόντος, όσον άφορά την ναρτ-
γωγήν καί είς τάς τρείς χώρας.
εθνοός βΐομηχανίας.
'Μ καπνιχή κίνηαις κατα
τόν Ιούλιον.
Είς τό υπουργείον τής 'Εθνικής
Οίκονομίας ΰπε'δλήθη έκ μέροος τοΰ
γραφείου προστασίας καπνοΰ Κα<δ^λ- λας μοικρζ έκθεσις περί τής καπνι- κής κινήσεως κατά τόν μήνα "Ιού¬ λιον. Κατά την έκθεσιν ταύτην ή έπε- ξεργαστ'α των καπνών ή έν>ΐΐργη-
^•ίσα εφέτος έντατικώς θά τι
«λμ ί...Λ..'------- — - - 'λΝ
τίφ Άαερικη.
τωθή ενωρίτερον τοΰ συνη^υς. Ό
άρϊθαός των έργασθέντων καπνερ-
γατών κατά την Ιην Ίουλτοο είς
τα καπνεργατικα κέντρα τής περι ,. , ; ,-· ,Γ~ "".....-«-ι"'**"
φερείας τοΰ γρ*φ€ίΌϋ Καβάλλας, κγ1 *Π*π* * όπο(α μετα εντατικο-
άνήλθεν είς 15.450 έναντι 16.178 ~ί«ς εΤ*ν:τ0 *.'<> »ϊ τί« μετα«ρ>
έργασθέντων κατά την αύτην ήμέ- τευτεως των καπνο^τείών. Ή αλ
αεσολαί^ΰντ^^
Ι ματος ελπ^εται, ότι θά {ν. ^
1 ν(ί7ει. τγ!ν ^νεσί» τής ^1 >
των «ίχαιολογίχών χωρων „; 5
ε^ρεχ-σμο·: των, διά τής χΙΤ"^
5
« ', ™ν. «?ϊ τοί,ς ντΛ;
Ολυμ-βί Διός χώρον, δ™ «,
στεγατθτι 'μερος τής €κθί5εω,.
Ο
ΤΗ «ΜΙ1Ι
Γυοολόγος πωλών ύδωρ είς τούς δρόμους τής Πουέρτο Κολόμ-ας, έν Νο-
τιω Αιιρηΐνίί
τα τόν μήνα Ιούλιον ή σπο-'ϊαιοτέ-
ρτι ν.αί άξιολογωτέρα καλλ'.εργητι-
κί1 'ίργατίί ή όποία μετά έό
Το
γεγονος όμως τής Ίγκαίρ&ο
α όδή ί
γγος όμως τής Ίγκαίρ&ο
καί είς τιμίας όπωτδήποτε ίκανοποιη
τ:κά; πωλήσεως των καπνών τής
εσοδείας ταύτης καί άλλοΐ γενικοί
τ(νε; καί ίίδίκοί λόγοι σ^έτρεξαν
κατά τέ τρέχον καλλιεργητικέν ε¬
τος,» ώσ:ε αίς την Έλλάδα ίϊίως
χαί είς την Βουλγαρίαν νά α·^ξη^ή
σημα-ίτικώς ή κϊπνοκαλλιεΐγηθείσα
Ικταςτις. 'Αφ' έτερον αί επικρατήσα¬
σα: νέχρι τημερον ευνοικαί καιρ:και
σονθό^και σονετελεσαν έπίσης είς την
",αλήν ανάπτυξιν των φντών καί τοι¬
ό ί ά
.....,.„..,. ,„--
ραν τοΰ αντίστοιχον μηνός 1928.
Αί μεταδιδασθείσα: έπιστμως πο-
σύτητΐς έμπορικών καπνών άνήιλθον
έν συνόλω είς 236.523 οκάδες ές
ών 139.600 άνήκουσαι είς "την ε¬
σοδείαν τοΰ 1927 κα'ι παλαιοτέραν
έτών. Είίς την καπναγοράν Σ^ιρρω^
•η επί έπεξειργασμένων καπνών κί¬
νησις υπήρξε κατά τόν Ιούλιον ή-
ρεμος. Αί π<ι>ληθείσα·ΐ ποσότητας
μόλ'.ς άνέρχονται έν συνόλω είς 15.
000 έκάϊας.
Κατά τόν μήνα Ιούλιον εξήχθη¬
σαν έκ τοΰ λιμένος Καβάλλας 233.
956 1) 2 χιλιόγραμμα έναντι 30.
725 χ'.λ'.ογράμμων έιξαχθέντων -ο>
αντίστοιχον μήνα τοΰ 1928.
" ' ώς χωρ α προορισμοΰ ερ-
. . ΐα κατα τό τρέχον έ*τος
έκτασις διά καττνά είς την" περιφέ¬
ρειαν Κϊίάλλας ανήλθεν ε^ς 40.
?οοο"Ρ^μ7τ3!' £ναντ! 4^2.919 τώ
φθάοη τα 4 διβε
τομμύρια δολλάρι».
Τα εξοία τής όαοσπΐνΐαν,ής />
βερνήτεως τα όποίί είχον πρθυτο·
λογιτθή 3'.ά τ: έτος 1931 είς τρ'ζ
δϊσεκατομμΰρια -/.αί 672 έν.ζτοαμί-
ρια δολλ., θά υπερβούν κατά γο/.!ι
τό προν-ολογϊοθέν αύτο -οσέ-ν Ή
ύίτέρβασις αύτη άπ:3ίϊετ2! τςρώτο^
είς τα μέτρα υπέρ τής άγροτικής
., εί? ~·ψ τ.3!τατκε^ν
νέων φυλαν.ών, είς βοηθη'α.ατα ίΐ'έο
των πλημμ^ροπαθών^ είς την έχ:£·
λε?'ν τοΐ ναϋτιν.οΰ προγράμ.;ΐ2:ο;
καί είς α>.λας έκτά·/.τοος ίαπάνϊί.
Τό σύνολον των έξόϊων τοΰ προκο-
;, ότι θά 7.·^
εγγίση τα τέσσαρα
ΟΙ ΕΡΓΐΓθΠί
1ΜΙΙΜ ΕΠΙΤΡ01
Δκανομή μετοχών εί; ύ·
«αλλήλους.
Πολλαί μεγάλαι 6ιομηχα·/ι/.α'
ύλ'. &ιτο:'Λ2ΐ εταιρείαι τής Αμ:-
κής κατανοήσασαι, ότι ή προοϊο»
έά
ουτοτροπως επι ττ) βάσει των μεχρ.
τονϊε συγκε^τρωθεισών πληροφορι¬
ών περί τής καλλιεργηθ·ίίσης εκ¬
τάσεως κα. τής πορείας τής άνα-
πτύΐεως τής εσοδείας καί είς τα:
τρείς χώρας έμπεδοΰται πλέον γε¬
νικώς ή γνώμη των ένδιαφερομέ-
χετα: η 1 ερμανια με ποσοτητα .-»
άχθείσαν 146.615 1)2 άξί*ς 21.
989 λιρών, ή Ιταλία μέ 13.263
άξίας ο.000 λιρών, τελεοταία έρ¬
χεται ή Αγγλία μέ ποσοτητα. έξ-
αγωγής 288 χιλιογρ., άςίας Ίλ
λιρών. Έκ τοΰ λιμένος Άλ:ξαν-
ίρο^πόλεως ούδεμία ποσότης έξη-
Τα άπ&ύέμζτα καπ·^ών έν τή πε-
ριφερεία Καβάλλας άνήλθον είς 27.
951.454 Ίζ. έξ ών 26.757.700 εί
χείρας καιτνεμπόρων καί 1.195.06
είς χείρας καπνοπαραγωγών. Κα·
ΑΘΗΝΑΙ, ._4.....,._
_Τπό τής όργανωτικής έπιτροπής
της
II
ανελληνίου Εκθέσεως %%χ
ηρτίτθη καί ύπθ'βάλλ'εται «κθεσ-ς
ε'ς τό υπουργείον τής Έΐθνικής'θ'ί-
ϊμιας τ« ύπόμνηαά της. όσον ά.
ής
ονομίας τίι ύπόμνημά της, όσον ά-
ψορά την δΰνατ&τητα τής έπιτιιχίας
τής «-/.θέσεως «ντος των καθορι-
ζομένων Ιπό τής μεγάλης έπιτροπής
τοΰ έορτασμοΰ τής έ·λατονταετηρί-
δος ώ όί ί
δος
ρή
έ·λατονταετηρ
χρονικών όρίων χαί των ύλι-
έ ό
Αδες Σι^ρα χιΊ Μιά-ν Πάλςρρυ, εκ Βοστώλης, καλαί παίκτριαι τέννις.
νών μέσων τα όποία πρός τούτο δι-
ατίθενται.-
Ή επιτραπή «ίς τό καταρτ-.σθέ·;
ΰπόμνημά της τονίζει την ανάγκην
τής άναδολήκ; τής εκθέσεως κατά
τινάς μήνας—ήτοι, άντί των μη·
νών τής ανοίξεως, προκρίνοντα:,
μάλλον, οί μτ/νίς τοΰ ψθινοπώροϋ—
ίνα έν τω μεταξυ -παραΰχ^τι καί-
-' τφ μετας-, εχ των λουτρ
^νακατ^^^,^
Ιΐεμ
σ^δοόλίβν τή-
Π' ^Τ σ^δοόλίβν τή
Ιΐεμπτης. ί
^ς τα, εν τφ δπομντμβτι τής'^
*·τ?οη,, ί^Γ,-υμ.ένας ά-όφ* ς, ό
ΧαΡΥΟζ 11 ^"Κ Οίκο^.
^ς Θα σϋγκαλέστ, κατά πά
11 ^"Κ Οίκο^.
ϋγκαλέστ, κατά πάσαν πι-
εντος τής θέ
^ γστ, κατά
-νοτητα εντος τής μεθεπ
ρος καλλιτέρας διοργανώσεως τίς
εκθέσεως. Ά)9' έτερον ή έπιτρ&π'ή
επικαλειται την ύλικήν ένίσχ;>σιν
τής Κυβερνήσεως επί τή βάσει των
προυπολογισθεισών δαπανών, ίνα αρ¬
χίση άμέσως ή εκτέλεσις 'τών έρ¬
γων διά την εύπροσωπ&τ&ραν εμφά¬
νισιν τής εκθέσεως. Τό ποσόν όπ-:ο
η 6-ιτροκή κρίνει ώς απαραίτητον
οια την αμεβον έναρξιν των εβγων
αναβιβδαζεται είς 5 έκατομμύρία δρ'
ζητεί δέ διά τοΰ ύπομνήματός της!
ιπως η Κυβέρνησις εγγυηθή καί ί-ά
τας γενηίθμένας ιδαπάνας' τάς ύ-
περβαινούσας τό ώς άνω ποσόν, αί
οποίαι, ομως, «λπίζετχ!, ότι θά κα-
λυφθοΰν έκ των είσπράξεων τής εκ¬
θέσεως.
> Ή ιδέαι τής κατατμήσεως αυτής!
εγκατελείφθη εντελώς, καθ-»ον ά '
πό τής τελευταίας ήδη σ,ινεβρίας
τής όργανωτικής έπιτροπής έκ'οίθη
ως άτΛΐφορος διά την έν γένε-.'πα-
άστασιν τής εκθέσεως.
^ ^ Τό όπφ,νημα τ}ά ύπο/δληθή την
Τετάρτην είς τόν υπουργόν τής Έ
ν.κής Οΐκονομ^ίας, έπανερχόμενον
ν.ίί ή εύίοκίμησίς των έςαρ
νατά μέγα μέρος έκ τοΰ ζτ>λο^ και
ένϊ'Λφέίοντος τοΰ ίρ^αχι%ο3 ν.αιί -1-
παλληλικοΰ προσωπικοΰ των
τ-ζουν νά τούς γ,αθίστθΰν
σνμμετόχους των κερδών των. π
γενίκευσις τοΰ μέτρον το^το-» «κτθ'.
των εύε,ργετικών άποτελεστο.ατων μ
όποία Θά έχη διά την άναπταν των
μεγάλον Ιπιχειρησεων, Θά σ^τ*λ:·
στ) μεγάλως καί είς την ζτ.π&ν
της είίήν.κής σιινεργβσίβί ^
ου χαΓέργασίας.
•Ή μεγάλη έταιρεια
ΜΟϋΝΤ ΡΑΜΟϋδ
ΟΟΕΡΟΕΑΙΤΙΟΝ, ά
ΡΑΚΑ
^ΑδΚΓ
να
προσφέρτ,είςτους^αλληλ
250.000 μετοχάς έκ τού «
της πρός 52 δολλάρια ^
την πληρωμήν κάθε μετοχηξ:
τήτα-. &<χ δολλάριον τής ή έκ τής ,ν.σθοδοσίας ααθε ΠΑΡΙΣΙΟΙΣ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΜΑΚΙΕ -ΑΟΗΑυΐΜΟΝΤ, ΡΑΒΙ8
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΆΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Ή νέα έσοδεία δέν θα επιβαρυνθή μέ -λεονάβματα
τού παρελθόντος.
ΑΘΗΝΑΙ, Αδγοιντος.
Κατζ πληροφορίας
ό ί '
Ή δέ
έ ~·07ΐτέρ<ύ ή ξίς της, 5ν εις το υπουργείον τήις 'Εθνικής Ο! νονομίας, κατά τό λήξαν καπνικόν ετος 192β—1929 ή ταρτ^ω-χτι των καπνών των λεγομένων άνα€ολικών άνέίχετα; είς τα εξής ποσά: Ελ¬ λάς κιλά'οδ 000.000, Τοορκία 44. 000.000, Βουλγαρία 16.000.000. Λαμβανομένου ΰπ' όψιν, ότι έκ τής εσοδείας 1917 ειχαν άπομείνει ά- όΊάθετα είς τάς χείρας των παρα- γωγών Τούρκων καί Βουλγάρων περί τα 20.000.000 κιλών, το σύν-,' _. -,-,-·, όλον των διαθεσίμων ποσοτήτων κα- ί Ελλάς κιλά 75—77 έκατομ. πνοΰ κατά τό ετος τουτο άνέρχετα! Τουρκία κιλά 43.45 έκατομ., ΒοΛ- τερίπου είς 135.000.000. Άφαιρον γαρία κιλά 28--30 έκατομ. .ένθ'θ έκ τού τησ/νϊ τη'ντη· ™"ί μ ην. Λ*>ϊ*ί*ι ·« »—.*.».-. — --.«ι
νων κόκλων. ότι ή έφετεινή έσΐδεία
των άνατολικών καπνών θά ε'ναι
ν.αί άπό απόψεως πο-ίθτΐκής αρίστη.
Ή δέ έ έξλξί
Σέν επ·.ν.ρατήσουν μ,έχρι τής πλήρους
σογκομΐδής της έξαιρετικώς ίυσμϊ-
νείς καιβικαί συνθήκαι, πίστεύεταί,
ότι δέν προκειται νά υποστή οΰσ:·
ο>ϊε;ς μεταβολάς.
Ή επί αή ιβάσει των δεδοαένων
τούτων έκτίμησις τής προ&λεπομε-
νης έσοοείας τοΰ τρέχοντος ετους
-'; τάς τρείς χωρχς ύπολογίζεται
μένου έκ
τούτου τοΰ άναγ-
εή
μ οσοϋ τούτου τοΰ άναγ
καιοΰντος διά την εσωτερικήν των
κατανάλωσιν ποσοστοΰ όπερ ί,πολο
γίζεται «ίς 25.000.000 κ-.λά «ιά
τάς τρείς χώρας, τό άπομένον
Δηλαδή ή
ά η
πρσδλεπεται
ώ α
ρ
ν.ατά την στιγμήν ταύτην ώς ανω¬
έ ής κατά μέσαν όρον απαιτου¬
δά έξό
τέρα τής
ρ ής κατά μέσαν όρον απαιτου¬
μένη; διά την έξοικονόμησιν των
άνανώ ή (έή
τας τρεις^χωρας, το απομενον πρός αναγ·/.ων ..ής (έσωτε^ικής κ3!τ2να-
διαθεσιν ε'ς την γενικήν κατανάλω- ■ λώσεως των τριών χωρών καί τοΰ
σιν ποσόν ίνέρχεταί είς 110 έν.ατο- σ-νήθοος έτησίου έφοδια^μοΰ τής δ:-!
μοζ'.2 κιλά περίπου. Ακριβώς, δη-
λαίή, ζήν, κατά πασάν δυνατήν
προσέγγισιν, ΰπολογίζεται τό έτη-
7?ως; παρ' αυτής χρησιμοποιούμενον
ποσόν τώ^ «άνατολικών καπνών».
Ώς έκ τούτου ή άγορά καπνών
τ7.ς εσοδείας ταύτης ήρχισεν εγ¬
καίρως, έπραγματίΠΓΟΐηιθτ) δέ ήδη
Γτχεδόν έξ ολοκλήρου μή άπομενό'ν-
ων είς τάς χείρας των παραγω-
ών καί των τριών χωρών, παρά
ελαχίστων σχεδόν ποσοτήτων ύπο-
λογιζίμένω; είς 3—4 0)0 τό πολύ,
καί τούτων έξ όλοκλ^ου σχεδόν κα-
των
γήν
Εόδικώτερον τα είς την 'Ελλά
Ιχ άπομένοντα άδίάθετα είς χείρας
"των παραγωγών κατνά, ύπολογίζον-
ται είς 1^500.000 οκάδας περίποϋ,
χ.αι κατανέμονται κατά περιφερείας
ώς'έ'ξτίς: Ξάν«ης 200.000, "θεσ-
σαλίας καί Λαμίας 500.000, Α¬
γρινίου 300.000 Νήσων 250.000
καί Ά?γο3ς 25.000. Καί ταυτα
* ιως μικρόν κατά μικρόν τ}ά έξ-
»τ' ηθοΰν. Τό ερχόμενον, έπομένως,
*.χτΗγ.Ιν έ'τ&ς είαπορ-εί νά θεωρηθή
ελεύθερον οχεδόν καί άτττίλλαγμένον
?·άσης έπαχθοΰς κληρονομίας έκ τοΰ
πτρελθόντος, όσον άφορά την ναρτ-
γωγήν καί είς τάς τρείς χώρας.
εθνοός βΐομηχανίας.
'Μ καπνιχή κίνηαις κατα
τόν Ιούλιον.
Είς τό υπουργείον τής 'Εθνικής
Οίκονομίας ΰπε'δλήθη έκ μέροος τοΰ
γραφείου προστασίας καπνοΰ Κα<δ^λ- λας μοικρζ έκθεσις περί τής καπνι- κής κινήσεως κατά τόν μήνα "Ιού¬ λιον. Κατά την έκθεσιν ταύτην ή έπε- ξεργαστ'α των καπνών ή έν>ΐΐργη-
^•ίσα εφέτος έντατικώς θά τι
«λμ ί...Λ..'------- — - - 'λΝ
τίφ Άαερικη.
τωθή ενωρίτερον τοΰ συνη^υς. Ό
άρϊθαός των έργασθέντων καπνερ-
γατών κατά την Ιην Ίουλτοο είς
τα καπνεργατικα κέντρα τής περι ,. , ; ,-· ,Γ~ "".....-«-ι"'**"
φερείας τοΰ γρ*φ€ίΌϋ Καβάλλας, κγ1 *Π*π* * όπο(α μετα εντατικο-
άνήλθεν είς 15.450 έναντι 16.178 ~ί«ς εΤ*ν:τ0 *.'<> »ϊ τί« μετα«ρ>
έργασθέντων κατά την αύτην ήμέ- τευτεως των καπνο^τείών. Ή αλ
αεσολαί^ΰντ^^
Ι ματος ελπ^εται, ότι θά {ν. ^
1 ν(ί7ει. τγ!ν ^νεσί» τής ^1 >
των «ίχαιολογίχών χωρων „; 5
ε^ρεχ-σμο·: των, διά τής χΙΤ"^
5
« ', ™ν. «?ϊ τοί,ς ντΛ;
Ολυμ-βί Διός χώρον, δ™ «,
στεγατθτι 'μερος τής €κθί5εω,.
Ο
ΤΗ «ΜΙ1Ι
Γυοολόγος πωλών ύδωρ είς τούς δρόμους τής Πουέρτο Κολόμ-ας, έν Νο-
τιω Αιιρηΐνίί
τα τόν μήνα Ιούλιον ή σπο-'ϊαιοτέ-
ρτι ν.αί άξιολογωτέρα καλλ'.εργητι-
κί1 'ίργατίί ή όποία μετά έό
Το
γεγονος όμως τής Ίγκαίρ&ο
α όδή ί
γγος όμως τής Ίγκαίρ&ο
καί είς τιμίας όπωτδήποτε ίκανοποιη
τ:κά; πωλήσεως των καπνών τής
εσοδείας ταύτης καί άλλοΐ γενικοί
τ(νε; καί ίίδίκοί λόγοι σ^έτρεξαν
κατά τέ τρέχον καλλιεργητικέν ε¬
τος,» ώσ:ε αίς την Έλλάδα ίϊίως
χαί είς την Βουλγαρίαν νά α·^ξη^ή
σημα-ίτικώς ή κϊπνοκαλλιεΐγηθείσα
Ικταςτις. 'Αφ' έτερον αί επικρατήσα¬
σα: νέχρι τημερον ευνοικαί καιρ:και
σονθό^και σονετελεσαν έπίσης είς την
",αλήν ανάπτυξιν των φντών καί τοι¬
ό ί ά
.....,.„..,. ,„--
ραν τοΰ αντίστοιχον μηνός 1928.
Αί μεταδιδασθείσα: έπιστμως πο-
σύτητΐς έμπορικών καπνών άνήιλθον
έν συνόλω είς 236.523 οκάδες ές
ών 139.600 άνήκουσαι είς "την ε¬
σοδείαν τοΰ 1927 κα'ι παλαιοτέραν
έτών. Είίς την καπναγοράν Σ^ιρρω^
•η επί έπεξειργασμένων καπνών κί¬
νησις υπήρξε κατά τόν Ιούλιον ή-
ρεμος. Αί π<ι>ληθείσα·ΐ ποσότητας
μόλ'.ς άνέρχονται έν συνόλω είς 15.
000 έκάϊας.
Κατά τόν μήνα Ιούλιον εξήχθη¬
σαν έκ τοΰ λιμένος Καβάλλας 233.
956 1) 2 χιλιόγραμμα έναντι 30.
725 χ'.λ'.ογράμμων έιξαχθέντων -ο>
αντίστοιχον μήνα τοΰ 1928.
" ' ώς χωρ α προορισμοΰ ερ-
. . ΐα κατα τό τρέχον έ*τος
έκτασις διά καττνά είς την" περιφέ¬
ρειαν Κϊίάλλας ανήλθεν ε^ς 40.
?οοο"Ρ^μ7τ3!' £ναντ! 4^2.919 τώ
φθάοη τα 4 διβε
τομμύρια δολλάρι».
Τα εξοία τής όαοσπΐνΐαν,ής />
βερνήτεως τα όποίί είχον πρθυτο·
λογιτθή 3'.ά τ: έτος 1931 είς τρ'ζ
δϊσεκατομμΰρια -/.αί 672 έν.ζτοαμί-
ρια δολλ., θά υπερβούν κατά γο/.!ι
τό προν-ολογϊοθέν αύτο -οσέ-ν Ή
ύίτέρβασις αύτη άπ:3ίϊετ2! τςρώτο^
είς τα μέτρα υπέρ τής άγροτικής
., εί? ~·ψ τ.3!τατκε^ν
νέων φυλαν.ών, είς βοηθη'α.ατα ίΐ'έο
των πλημμ^ροπαθών^ είς την έχ:£·
λε?'ν τοΐ ναϋτιν.οΰ προγράμ.;ΐ2:ο;
καί είς α>.λας έκτά·/.τοος ίαπάνϊί.
Τό σύνολον των έξόϊων τοΰ προκο-
;, ότι θά 7.·^
εγγίση τα τέσσαρα
ΟΙ ΕΡΓΐΓθΠί
1ΜΙΙΜ ΕΠΙΤΡ01
Δκανομή μετοχών εί; ύ·
«αλλήλους.
Πολλαί μεγάλαι 6ιομηχα·/ι/.α'
ύλ'. &ιτο:'Λ2ΐ εταιρείαι τής Αμ:-
κής κατανοήσασαι, ότι ή προοϊο»
έά
ουτοτροπως επι ττ) βάσει των μεχρ.
τονϊε συγκε^τρωθεισών πληροφορι¬
ών περί τής καλλιεργηθ·ίίσης εκ¬
τάσεως κα. τής πορείας τής άνα-
πτύΐεως τής εσοδείας καί είς τα:
τρείς χώρας έμπεδοΰται πλέον γε¬
νικώς ή γνώμη των ένδιαφερομέ-
χετα: η 1 ερμανια με ποσοτητα .-»
άχθείσαν 146.615 1)2 άξί*ς 21.
989 λιρών, ή Ιταλία μέ 13.263
άξίας ο.000 λιρών, τελεοταία έρ¬
χεται ή Αγγλία μέ ποσοτητα. έξ-
αγωγής 288 χιλιογρ., άςίας Ίλ
λιρών. Έκ τοΰ λιμένος Άλ:ξαν-
ίρο^πόλεως ούδεμία ποσότης έξη-
Τα άπ&ύέμζτα καπ·^ών έν τή πε-
ριφερεία Καβάλλας άνήλθον είς 27.
951.454 Ίζ. έξ ών 26.757.700 εί
χείρας καιτνεμπόρων καί 1.195.06
είς χείρας καπνοπαραγωγών. Κα·
ΑΘΗΝΑΙ, ._4.....,._
_Τπό τής όργανωτικής έπιτροπής
της
II
ανελληνίου Εκθέσεως %%χ
ηρτίτθη καί ύπθ'βάλλ'εται «κθεσ-ς
ε'ς τό υπουργείον τής Έΐθνικής'θ'ί-
ϊμιας τ« ύπόμνηαά της. όσον ά.
ής
ονομίας τίι ύπόμνημά της, όσον ά-
ψορά την δΰνατ&τητα τής έπιτιιχίας
τής «-/.θέσεως «ντος των καθορι-
ζομένων Ιπό τής μεγάλης έπιτροπής
τοΰ έορτασμοΰ τής έ·λατονταετηρί-
δος ώ όί ί
δος
ρή
έ·λατονταετηρ
χρονικών όρίων χαί των ύλι-
έ ό
Αδες Σι^ρα χιΊ Μιά-ν Πάλςρρυ, εκ Βοστώλης, καλαί παίκτριαι τέννις.
νών μέσων τα όποία πρός τούτο δι-
ατίθενται.-
Ή επιτραπή «ίς τό καταρτ-.σθέ·;
ΰπόμνημά της τονίζει την ανάγκην
τής άναδολήκ; τής εκθέσεως κατά
τινάς μήνας—ήτοι, άντί των μη·
νών τής ανοίξεως, προκρίνοντα:,
μάλλον, οί μτ/νίς τοΰ ψθινοπώροϋ—
ίνα έν τω μεταξυ -παραΰχ^τι καί-
-' τφ μετας-, εχ των λουτρ
^νακατ^^^,^
Ιΐεμ
σ^δοόλίβν τή-
Π' ^Τ σ^δοόλίβν τή
Ιΐεμπτης. ί
^ς τα, εν τφ δπομντμβτι τής'^
*·τ?οη,, ί^Γ,-υμ.ένας ά-όφ* ς, ό
ΧαΡΥΟζ 11 ^"Κ Οίκο^.
^ς Θα σϋγκαλέστ, κατά πά
11 ^"Κ Οίκο^.
ϋγκαλέστ, κατά πάσαν πι-
εντος τής θέ
^ γστ, κατά
-νοτητα εντος τής μεθεπ
ρος καλλιτέρας διοργανώσεως τίς
εκθέσεως. Ά)9' έτερον ή έπιτρ&π'ή
επικαλειται την ύλικήν ένίσχ;>σιν
τής Κυβερνήσεως επί τή βάσει των
προυπολογισθεισών δαπανών, ίνα αρ¬
χίση άμέσως ή εκτέλεσις 'τών έρ¬
γων διά την εύπροσωπ&τ&ραν εμφά¬
νισιν τής εκθέσεως. Τό ποσόν όπ-:ο
η 6-ιτροκή κρίνει ώς απαραίτητον
οια την αμεβον έναρξιν των εβγων
αναβιβδαζεται είς 5 έκατομμύρία δρ'
ζητεί δέ διά τοΰ ύπομνήματός της!
ιπως η Κυβέρνησις εγγυηθή καί ί-ά
τας γενηίθμένας ιδαπάνας' τάς ύ-
περβαινούσας τό ώς άνω ποσόν, αί
οποίαι, ομως, «λπίζετχ!, ότι θά κα-
λυφθοΰν έκ των είσπράξεων τής εκ¬
θέσεως.
> Ή ιδέαι τής κατατμήσεως αυτής!
εγκατελείφθη εντελώς, καθ-»ον ά '
πό τής τελευταίας ήδη σ,ινεβρίας
τής όργανωτικής έπιτροπής έκ'οίθη
ως άτΛΐφορος διά την έν γένε-.'πα-
άστασιν τής εκθέσεως.
^ ^ Τό όπφ,νημα τ}ά ύπο/δληθή την
Τετάρτην είς τόν υπουργόν τής Έ
ν.κής Οΐκονομ^ίας, έπανερχόμενον
ν.ίί ή εύίοκίμησίς των έςαρ
νατά μέγα μέρος έκ τοΰ ζτ>λο^ και
ένϊ'Λφέίοντος τοΰ ίρ^αχι%ο3 ν.αιί -1-
παλληλικοΰ προσωπικοΰ των
τ-ζουν νά τούς γ,αθίστθΰν
σνμμετόχους των κερδών των. π
γενίκευσις τοΰ μέτρον το^το-» «κτθ'.
των εύε,ργετικών άποτελεστο.ατων μ
όποία Θά έχη διά την άναπταν των
μεγάλον Ιπιχειρησεων, Θά σ^τ*λ:·
στ) μεγάλως καί είς την ζτ.π&ν
της είίήν.κής σιινεργβσίβί ^
ου χαΓέργασίας.
•Ή μεγάλη έταιρεια
ΜΟϋΝΤ ΡΑΜΟϋδ
ΟΟΕΡΟΕΑΙΤΙΟΝ, ά
ΡΑΚΑ
^ΑδΚΓ
να
προσφέρτ,είςτους^αλληλ
250.000 μετοχάς έκ τού «
της πρός 52 δολλάρια ^
την πληρωμήν κάθε μετοχηξ:
τήτα-. &<χ δολλάριον τής ή έκ τής ,ν.σθοδοσίας ααθε ΠΑΡΙΣΙΟΙΣ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΜΑΚΙΕ -ΑΟΗΑυΐΜΟΝΤ, ΡΑΒΙ8
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» - ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΈΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΠΡΟΧΩΠΑ Κ ΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΧ
Η ϋι/ντα Γκρέϋ καί ό Κ. Δ. Κρέψ, τέως διευθυντής της, φωτογραφη-
ΰίτΝτες μαζύ δταν δλοι επερίμεναν ν' άκούσουν τούς γάμους των.
άπό τας οικογενείας τού Μαοιων, Νορ* Καρολάϊν, αί οποίαι α
αι δι' εξώσεως έ*χ των οίκιών των υπό των ίδιοκτητών των εργο
στασίων, έ'νεκα τής συμμετοχής των είς την απεργίαν.
Ό Μπερνάρ Μάκ Φάντεν, διευθυντής Άμερ,ικανικών
περιοδικών, μετα τοϋ συνταγματάρχου Τζόνσον.
Ή 'Εστέλλ Τέυ)ορ, σύζυγος τοΰ Τξάκ Ντέμψυ, κννη-
ματογραςτικός άστήρ, ή όποια θά σπουδάση μουσικήν.
Ή Δνίς Αλεξάνδρα Ντάλζιελ, ήτις εσχάτως ύπαν-
δρεύθη τόν Αλεξ. Κίνλως, γόνον ίπιφανοΰς οικογενεί¬
ας τής Σωττίας.
Ή Βαλεοία Φρέντς, έγγονή το ΰμακαρίτου στρατάο-
χου Φρέντς, ήτις πρόκειται νά ύπανδρευθή τόν Χέν-
ρυ Μπράντλυ Μάρτιν, ευρισκόμενον νυν είς εν νοσο¬
κομείον τοϋ Ντένβερ, Κολοράδο.
κεν Μπάον.
ΑΊ δύο δίνζινάλατοι τοΰ Γκάρ Γούν·- αΐτινες έξηκο) ού θησαν τόν αγών α άναιιεταίύ των είς τάς λϊΐνδοδρομιας
τοό Ιίτητρόϊτ, δταν ή Αγγλικη δεν ζινάκατος «Έστελ» έμεινεν οπίσω.
ΠΡΟΧΩΠΑ Κ ΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΧ
Η ϋι/ντα Γκρέϋ καί ό Κ. Δ. Κρέψ, τέως διευθυντής της, φωτογραφη-
ΰίτΝτες μαζύ δταν δλοι επερίμεναν ν' άκούσουν τούς γάμους των.
άπό τας οικογενείας τού Μαοιων, Νορ* Καρολάϊν, αί οποίαι α
αι δι' εξώσεως έ*χ των οίκιών των υπό των ίδιοκτητών των εργο
στασίων, έ'νεκα τής συμμετοχής των είς την απεργίαν.
Ό Μπερνάρ Μάκ Φάντεν, διευθυντής Άμερ,ικανικών
περιοδικών, μετα τοϋ συνταγματάρχου Τζόνσον.
Ή 'Εστέλλ Τέυ)ορ, σύζυγος τοΰ Τξάκ Ντέμψυ, κννη-
ματογραςτικός άστήρ, ή όποια θά σπουδάση μουσικήν.
Ή Δνίς Αλεξάνδρα Ντάλζιελ, ήτις εσχάτως ύπαν-
δρεύθη τόν Αλεξ. Κίνλως, γόνον ίπιφανοΰς οικογενεί¬
ας τής Σωττίας.
Ή Βαλεοία Φρέντς, έγγονή το ΰμακαρίτου στρατάο-
χου Φρέντς, ήτις πρόκειται νά ύπανδρευθή τόν Χέν-
ρυ Μπράντλυ Μάρτιν, ευρισκόμενον νυν είς εν νοσο¬
κομείον τοϋ Ντένβερ, Κολοράδο.
κεν Μπάον.
ΑΊ δύο δίνζινάλατοι τοΰ Γκάρ Γούν·- αΐτινες έξηκο) ού θησαν τόν αγών α άναιιεταίύ των είς τάς λϊΐνδοδρομιας
τοό Ιίτητρόϊτ, δταν ή Αγγλικη δεν ζινάκατος «Έστελ» έμεινεν οπίσω.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.- ννΡΤΑΚΤΤ 16 ΈΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, Ϊ929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ
ΕΙΣ ΤΟ Κόνυ "Αιλαντ άφη¬
κεν χθές την τελευταίαν της πνοήν
ή καλοκ<Μ;ρινή περίοδος. Μέ την λήξιν της έτ>δομάδος τοΰ Καρνα-
βαλίου, μας άπέστειλλεν τόν τελευ¬
ταίον τού αποχειρετισμόν τό εΰ-
μβρφον καί γελαστόν θέρος μέ ό¬
λας τάς ϊΐράς καί τάς άπολαύσεις
τού. Τα εώς χθές -θορυύώδη άκΐρο-
γιάλια τών λουτροπόλεων μας νο- ™ιρου την βυνεπηρε καί την
έσκόρπισεν καθώς σκορΐάζει και
τα κιτρι5«ηιενα ψαθακια άπό τα
κεφαλια μτζζ,χων οποίων ή έμς>ά-
νισις πέραν της 15ης τοϋ μηνός
άπαγορεύεται... διά ροπάλου.
ΛΟΠΚΟΙ ΣΥΛΛΟΠΣΜΟΙ
ΕΙΣ ΤΟ Νιού Κάστλ τοΰ Οΰ-
αϊόμιγκ ονγΐλήφδτ δ πολύς Γου-
εγκόνερ, πρόεδρος τής Τραπέζης
Τέλλουριντ τοΰ Κολοράδο, ό οποί¬
ος άπελαχρρωσεν εξ ΤΪραπέζας τής
Νέ-ας Υόρκης άπό τό βάρος ήιμί-
σβος έκατομμνρίου δολλαρίων. Κ*-
τά τούς ίσχυρισμούς τού, έκαμε τό
κόλπο τού αύτό μόνον καί μόνον
διά νά δώση είς τούς κατα-θέτας
τής ίδική ςτου Τραπέζης, τα χρή-
ματα ποϋ τούς κακτ>ρόχθισαν τα
μεγαθήριο τοϋ Γουώλλ Στρήτ. Ό
πρωτότυπο ςαΰτός Τραπεζίτης, ό
οποίος ύπενθυμίζει ολίγον Ρόμπιν-
Χούντ καί ολίγον Ροκαμβόλ, εβε¬
βαίωσεν δτι δέν Ιχει γ.ανενα άλλον
συνένοχον καί δτι είναι ό μόνος ΰ-
πεύθννος διά την πράξιν τού. «Ή
κατάστασις, είπεν, είς τό Τέλλου¬
ριντ ήτο τοιαύτη <δστε έχρειάζετο ενα «κόλπο» άποκγνώσεως. Οί κα- ταθεται της Τραπέζης μου διέτρε¬ χεν τόν κίνδυνον νά χάσουν τα χρή χατά των. 'Ενόμισα δτι νά ήτο προ- τιμότερον νά ύποστοΰν μίαν άνε- παίσθητον ζημίαν μερυκαΐ μεγάλαι Τράπεζαι της Νέας Υόρκης, διά νά πληρωθούν οί πτωχοί έκεΐνοι ό^ρωποι*. Συλλογισμός λογικάς, την λογικότητα τοϋ οποίον δμως οΰτε ό νόμος παραδέχεται, όντε αί έξαπατηθεΐσαι Τράπεζαι έννοοϋν νά άναγνωρίσουν. άπολαμβάνουν την γλυκείαν ανά¬ παυσιν τής ζωης. «Οϋτε νά φάγονν ήξεύρουν, συνεχίζει ό Γάλλος δτ*- μοσιογράφος, οΰτε νά μαγειρεύ¬ σουν. Είς τα έστιατόρΛί των δΊα- βάζει κανείς μίαν απέραντον όνο- ματολογίαν φαγητών, άπό τα όποΐ- α ενας ποΰ ξεύρει νά φάγη δέν θά κατορθώση νά έκλέξτ-, τίποτε. Ή σ>)μερινή γενεά της Άμερικής, κα-
ταλήγει ό κ. Π ιω, δέν ημπορεί νά
υ^αίρττθτ) €ύτυχής, είναι τόσον ά-
πησχολημένη ωστε δέν της μένει
είς τάς μικράς
άκό-
μη ξέ,νος ποΰ δέν ιγθέλησεν να σκε¬
φθή όπως σκέπτονται οί χοντρετ-
περσέντηδες. Ένας άκόμη προδό-
της'
ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ
Ο ΡΕΝΕ Π ΙΩ άρχΐίτυντάκττ^
τοϋ «Χιρόνου» των Παρισίων καί
άπό τούς πλέον διακεχσιμένσνς
Γάλλους διανοουμένους, δημοσιεύ-
ει τάς έντυπώσεις τού άπό την τε¬
λευταίαν περιοδείαν τού άνά τάς
Ηνωμένας Πολιτείας. 'Εκεΐνο ποϋ
έξέπλη,ξεν περισσότερον τόν εκλε¬
κτόν Γάλλον διανοούμενον είναι ή
παρατηρουμένη σπουδή είς όλας
τάς έκδηλώοΈΐς της Άμερικανικής
ζωης. «Οί Άμερικανοι, παρατηρεϊ,
τουλάχιστον ή σημερινή γενεά, δέν
εχουν άκριβτ) αντίληψιν τής άξίας
ζϊς, καί δέν γνωρίζουν νά ζή
έ θ έ
1 ΜίΠΣΣΑ"
Τό νέον βιβλίον τής λογί-
ας Έλληνίδος Ι£ας
"I-
φις Τανάγρα.
Ό «'Κυριακάτικος» άναγγέλλει
μέ ευχαρίστησιν την έκδοσιν ενός
νεου βίδλίο» τής 'Ελληνο-αμερικ»
νίϊος λογίας κ. "Ιφΐς Τανάγρα—
Ίφιγενείας Κοπάση, έκ Μάντσε-
σ"~ρ, Νιού Χάμψΐαρ. Ή Μάγΐ1—α,
ό τιτλοφορεϊτα,; τδ νέον χόνημα
& Έλληνο-αμερίκανίδος λογι'ας,
είνε ενα μαθίστόρημα 'Ελληνο-αμε-·
ρικανΐκής ΰχοθέσεως, είς τό όποΓον
ή συγγραφεύς μέ την βαθείαν ·πα-
ρατηρηκότητα καί την γλαρυρότη-
τα τθδ ΰφους «ύ την διακρίνει, έγ-
γίζίΐ καί άναλύει τα μεγάλα προ-
βλήματα τού 'Ελληνΐοτμοϋ τής Ά-
;Αερ<.κής. Ή κ. Ίφιγενεια Τανάγρα, έκτός τοΰ άριττοΐίργτχιατικοΰ χειριβμοϋ τής γλώσσης, κατέχει καί τό χβρι- σμα τής ιδιαιτέρας ίχε.ΐντ,ς τέχνης, μέ την οποίαν ζωγραφϊ'ζει σκηνάς καί έχε!σό$ιατ τής καθημερινής ζω- ής, τής όχοίας τάς πτκχάς μας άλύι είς τό έργον της. Ή τοϋ εργου άρχίζει άπο την ί ξλό <τ.γά-σιγά σταθμοός, ί ΑΓΟΝΙΣΤΟΝ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΒΑΑΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΕΠ ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΑΑ ΤΗΣ ΕΑΑ. ΠΑΑΙΓΓΕΝΕ2ΙΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Χ. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ ς Ά9ήνα καί γ άχό διαφόρους μς, στήν Άμερική. Ή <^ΜάγισσΛ) «ίνε άθάνατη χατρίδα, ή αίωνία Ελλάς πο5 άνοίγει την άγκαλιά της καί μάς καλεί καί μά*ς χεριμένει στορ- γΐκά. Ή «Μάγισσα» είνε μία χολίι έχαγωγός καί διδακτική ταυτοχρό¬ νως ίστορία, χού χλέκβται γύρω άχό την ζωήν τθδ "Ελληνος μετανά- στθϋ. 'Υχδ της ιδίας Έλληνο-αμερι- κανίδος λογίας κ. Ίιριγενείας Κο- χάδη, εξεδόθη είς γλαφυράν μετά- φρασιν τό Θαυμάσιον έργον της χριγ- κιχίσσης Μαρίας Βοναχάρτου— «Στρατιωτικοί καί Κοινωνικαί Πό- λεμοι». ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ3 Λιπλα>ματοτ5χος
έφευρέτης
,οΰ θερμοχαπέλ-
νου πρός ίπα-
φρά των
ιαλλιών καΐ θε-
?απείοτν τής
ττώσεως αυτών.
Γράψατε διά τό
έ
Έλληνική Πρεσβεία
έν Ούασιγκτώνι.
Τη 23 Ιουλίου, 1929.
Π ρός τούς έν Άμερικίί "Ελλη¬
νας,
Τό ερχόμενον ετος θά έορτασθ_Γ|
έν 'Ελί.άδι ή Έκατοντηετηρίς της
Έθνικής άποκαταστάσεως.
"Οπα>ς πρό εκατόν καί πλέον §-
των οί άπανταχοΰ "Ελληνες διά
κοινών άγώνων άνέστησαν την
Έ/Λάδα, οΰτω καί σήμερον οί ά¬
πανταχοΰ "Ελληνες καθήκον ιε¬
ρόν Ιχουσι νά συμμετάσχωσι είς
τόν πανηγυρισμόν τής πρώτηςνέ-
κατονταετηρίδος, και την εκδήλω¬
σιν τή; εύγνωμοσύνης τή; φυλης
πρός τούς έλευθερωτάς τής πατρί¬
δος.
Καλοϋνται οί άπανταχοΰ "Ελλ-
·ε; νά συμμετάσχωσιν είς τόν πα¬
νηγυρισμόν της έκατονταετηρίδος
μας καί νά λαμπρύνωσι διά τή;
συμβολής των τάς εορτάς ταύτας.
'Ενόμισα δτι ήτο επιβεβλημένον
νά μή ύστερήση ό Έλληνισμό; τή;
Άμερικής. Μεταξύ των διαφόρων
έργων ών εχει ανάγκην ή πατρίς
μας είναι καί ή ανέγερσις ενός
Μουσείον ιστορικόν τοϋ ιερόν ά-
νώνός μας ίνα σνγκεντρωθώσΐν εν
αύτω τα ίερά κειμήλιά μας καί ή
δόξα τή; νέας Ελλάδος. Ή αν¬
έγερσις τοΰ Μουσείον τούτου θα
ήτο"δώρον άντάξιον τοΰ όλον Ελ¬
ληνισμόν τής Άμερικής πρός την
πατρίδα.
Ή υπό την προεδρίαν τοϋ κ. Α.
Ζαΐμη μεγάλη έπιτροπή απεδέχθη
ένθουσιωδώς την Ιδέαν ταύτην καί
ιΐμαι εντυχή; γνωρίζων είς τόν
"Ελληνισμόν της Άμερικής δτι ε¬
ξησφσλίσθη ήδη υπό ταύτης τό
γήπεδον, έφ' όν θά άνεγερθβ τό
μέγαρον τουτο.
. Ή τιμή της ανεγέρσεως τοϋ
μεγαρον •τούτου άνήκει είς τρ.ν
Ελληνισμόν τή; Άμερικής, οί τα
πατριωτικά αϊσθήματα κάλλισν
παντός άλλον ηδυνήθην νά έκτι-
μήσω κατά την έν μέσω αυτού
διαμονήν μόν.
Τό Μουσείον τοΰ ίερού αγώνος,
δ καλούμεθα νά άνεγείρωμεν, θά
είναι ή ένδειξις τής ενγνωμοσύ-
νη; μας πρός τούς έλευθερωτάς
μας, θά είναι τό προσκήνυμα καί
τό διδακτήριον των παιδιών μα;
διά τό μέλλον. Θά είναι τό σύμ¬
βολον τής αλληλεγγύης της φυλής
μα; καί τό μνημεΐον δ θά στεγάστ»
την δόξαν μας.
Θά είναι επί πλέον καί τό καύ-
χημα παντός "Ελληνος έξ 'Αμε-
ρικής νά βλέΐΐχι λαξευμένην επί
μαρμάρου την άφιέρα^ιν ημών
«Οί "Ελληνες τής Άμερικής είς
μνήμην τού Ιεροΰ αγώνος»
^ Είναι ή πρώτη φορά καθ' «ν
«πευθυνομαι πρός τόν Ελληνισμόν
της Άμερικής ζητών την συμβο-
λην αύτοΰ την ύλικήν. Γνωοίξω
τα πολλά τού ^άρη, γνωρίζωα1
την γενναιοδίορίαν τού. Τόπράτ-
τω^ σήμερον βέβαιος δτι άνταπο-
κρίνομαι είς τα αϊσθήματα δλων.
Ουδενός "Ελληνος πρέπει νά λεί¬
ψη τό δνομα άπό τό άναμνηστικόν
βιβλίον των δωρεών. Ό όβολδς
τοΰ βιοκαλαιστοΰ καί τα δολ?νάρια
τοϋ εύπόρου, θά είναι έξ ίσου εύ-
πρόσδεκτα.
Άναθέτω τόν έρανον εί; τόν Ι-
γνωσμένον η-ατριωτισμόν των 'Ελ-
λήνων τής Άμερική;, καί εΐμσι
βέβαιος δτι ή 'Εκκλησία, ό Τύπος,
αί Κοινότητες, τα Σωματεΐα χαί
αί όργανώσεις, θά άναλάβωσι μετ"
ένθουσιασμοΰ τό έργον καί θά
πρωτοστατήσωσιν είς την έπιτν-
αί θά κατατίθενται
χίαν αΰτοϋ.
Αί είσφοο
είς τάς δύο Ελληνικάς Τραπέζα;.
Την Εθνικήν Τράπεζαν τής Ελ¬
λάδος έν Ν. Ύόρκη καί την Τρά¬
πεζαν των Αθηνών, έν Ν. Ύόρκη.
Ό Πρεσβευτής,
Χ. Σιμόπουλος.
ΤΟ ΕΜΜ Μ
Έ ΜΕΙΝΗ Τί ΣΧΟΑΕΙΑ
Χ5 'Εχτελεβτικόν Αιάταγμα τοΰ βχετικου Ι¥όμοι>
ΑΘΗΝΑΙ, 28 Αύγουστον. —
Είς εκτέλεσιν τοϋ νόμθϋ «χερί δι-
δασκαλίας τής ΰγιεινής είς τα σχο-
λεΐα τού Κράτους», κατηρτίσθη ΰ-
χό τοΰ ύχουργείου τής Παιδΐίας
καί έγκρίθέν όχο τοϋ Συμ'δοι»λίΌϋ
'Εχικρατείας ΰχεγράφη εκτελεστι¬
κόν ϊ,ιάταγμα «χερί χρογ-ράμματος
καί εφαρμογήν αυτών βίς τον κα¬
θημερινόν των «ίον, χαρεμδάλλον-
τα! κατά την δ&ασκαλίαν ιδίως
των φοσίκών μαθημάτων υπό τοϋ δι¬
δασκάλου είδικαί γνώσεις έκ τής
όγιείνής. Οδτω είς τό κεφάλαιον,
το χεριλαμδάνον τα γνωστότερα των
εν Ελλάδι φιττών καί ζώων γίνεται
ρ
μ^'ας, τοΰ κώνωχος, τοΰ φύλλου,
της φθείρας χλχ., έξηγείται ό δΓ
εντοαων^ σ·^η6έστατος τρόχος τής
ιων λδώ ά
ήζϊ γρ ή
σουν διότι δέν εμαθαν την τέχνην
τοϋ να «μή κάμουν τίποτε», τοΰ νά
ρ
Βώλιάριόν μου, άποστέλλ^ται ρ
αν. Ώραι Γραφείον 10-12 π. μ., 4-7
μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς.
326—8 ν7. 5511ι 51., Νβτ* ΥογΙ ΟΐΙν
Ρϋοηε: 0ο1ατπ5ιΐ5 5853.
"ΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ ΗΘΙΚΟΣ ΠΑΟΥΤΟΣ"
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΚΥΡΙΑ άρτι έ! Ελλάδος αφιχθείσα, έκπαιδενθείσα έν Γερμανί«ί
καί Ελβετία, άναλαμβάνει παραδόσεις Ιδιωτικάς κατ' οίκον, ή ε¬
ξωτερικάς είς την Ελληνικήν, Γερμανικήν και Γαλλικήν. Άπαιτή-
σεις λογικαί. Απευθυντέον:
315 ΡίΑΝΕ 5ΤΗΕΕΤ, ΝΕτΥΑΚΚ, Ν. ϋ.
ΤΗΛ. ΜΙΤΟΙΕΊΛ, 9691.
και αιτιων τών λοιμωδών νοσημά-
(τι,φοϋ έλον^ίας,^ανώλοας κλ.), __ ^___,. .„,—..,
■"· «δίδονται οδηγιαι καταχολεμη- £ίνής, ήτοι σωματολογί:
^ και χροφκλαξβως- άχ' αυτών. 6γ:ε!ντίν σνολ'.κήν όγεε
κα
σεως
Κατά
χημείας
ή ΰ
η οιίασκαλία τής ΰγιεινής των 6ι-
ωτικων αναγκών τοϋ άνθρώχαι
Εΐς_τήν α' καί δ' τάξιν τών Έλ-
ληνΐκών καί άστικών σχολείων «
διδάσκεται · · - -
Η ΜΟΜ ΛΙΛ1ΡΦ0ΝΕΙΧΑΡΛΚΤΗΡΑΣ
ΝΕΟΣ πρό όλίγου αφιχθείς έξ Ελλάδος, σπουδάσας επι 7ετίαν
την Μουσικήν είς τό έν Πάτραις άνεγνωρισμένον Ωδειον, άναλαμβα-
νει παοαδόο'εις διολίου, μέ λίαν λογικάς άπαιτήσεις. Άποτελεσματιχή
καί συστηματιχή διδασκαλία, κατ' οίκον ή εξωτερικώς. Άποταθήτε:
315 ΡίΑΝΕ 5ΤΚΕΕΤ, ΝΕ%νΑΗΚ, Ν. ϋ.
ΤΗΛ. ΜIΤ^ΗΕ^^ 9691.
διδασκαλιας της νγ,εινης ε^ τα συντομος χεριγρα^ή των μικοοδίων
σχολεια το« Κρατοας», αι κοριωτε- καί αίτίων των λοιμωδών νοσημά-
ραι διαταξεις τοΰ όχοίου έχο-ον ώς των. Κατά την χερΐγραφήν τής
Άχο τοΰ σχολι-χοΰ ετους 1929—
30 «νεργ«ί"ται σι>στηματική διϊασκα-
λία ύγιεινολογικών καί' χαιδολογι-
κών μαθημάτων είς άχαντα τα σχο-
λεία τοϋ Κράτοος.
Είς τα νηχυγωγεία καί τάς κα¬
τωτέρας τάξεις τοϋ δημοτικοΰ σχο¬
λείον (α', δ' καί γ') ή ΰγιεινή κα-
θοδήγησΐς καί άσκησις τών μαθη¬
τών Οχ ότών νηχιαγωγών καί δι-
δασκάλων γίνετα: ώς ακολούθως:
Ό νηχ-.αγΐωγός ή δημοδιδάσκα-
λος χρέχει νά έθίζοϋν καθημερινώς
τα χαιδία είς. την καθαριότητα καί
την έχίτέλεσιν τών άλλων άγιει-
νών χράξεων (χλύσιμον τών χειρών,
κόψιμσν τών μ-αλλιών, τών όνύχων
κλχ.), δι' έχικαίρων καί «ντόμων
όδηγίών είς κάθε χαρο-οσιαζομένην
ευκαιρίαν, διά χαθημερινής, χρό
χάσης άλλης «ργασίας, έχΛεωρή-
σεως τής καθαριότητος των χαι-
δίων ύχέ τοΰ δ^άσκοντος καί καθο-
δηγησεως αυτών χρός σιχχχλήρωσιν
έν τω <Γχολε·6) τών τοχον έλλείψεων αυτών καί δι' άναθεσεως είς τα με- γαλείτερα καί ίκανώτερα παιδία τής φροντίδος κρός τήρησιν τής καθαριότητος των άλλων μαθητών. Είς την ίργΐοσίαν ταύτην ό διδά- σκαλος δοηθεΐται ύχό τής σχολικής νοαΌκόμου. Είς τάς ανωτέρας τάξεις τοΰ δη- μοτΐκοϋ σχολείου, έκτός τής ανωτέ¬ ρω καδοδηγήσεως τών μαθητών είς την άχόκτησιν ΰγιεινών <Γϋντ}Θειών χϊΐδοκομικά, νοσηλεοτική, πρόχει- ρος δοήθεια. Είς τάς κατωτέρας τάξεις των -αντός είδους γυμνασίων, των πρα¬ κτικών λυκείων καί των ΐσθβαθμιων σχολείων, την ΰγιεινήν ίιίάσχει β καθηγητής των φυσικών μίαν ω?« την έδδομάδα. Είς τάς δύο ανωτέ¬ ρας τάξεις διδάσκει ό σχολιατρος μίαν ώραν την έδδομάδα σωμ«ολο- γίαν, όγιεινήν των ήλικιών στοι- χε« νο^ηλεϋτικής καί «ρ βοηθείας. Ό έκ των Δίδασιιαλείων τών διδάσκαλος όφείλει νά %^Χ0 άρτίως την ύγιεινήν, ίνα μετ *«'- στημης διδάξτ) τάς «ολοτίμοβς τα«- τα; γνωσεις είς τούς ν<χ^1^ζ '™ καί είναι ίκανός νά μεταδο>στι τας
αρχάς τής ύγτεινής καί εις την
κοινωνίαν, ένθα ύχηρετεί
Ίνα έχιτεϋχθη ή είς " δι5α;
σκαλεία σοστηματηιή ύγιεινολογιχη
μόρφΐίσις τοΰ διδασκάλου, ό «δι*ος
καθηγητής τοΰ μαθήματος ό «γε'°-
νοΐκος έχίθεώρητής η ό
νομΐκός έπίθεώρητης ή ό
ίατρός διδάσκει τό μάθημα τής «Τ>
ίαν,
χαίδοκομικήν κλχ.
έκαστον μάθημα το δ'.άταγμα
μνει ανάλυσιν). ,
Ή θεωρητίχή β(ίββ**λΐϊ < ϊευεται καί άχό χρακτικας_2 σε:ς. Είς τα Διδασκαλεία των «Υ'.εινη δίδασκεται 0&χί ώς ίδΜν μά- λέων κ*ί τών νηχιαγωγών γίνετβι αημα. Εις τηνγ^ τάξιν γίνεται ίδΐ- ε^ρϋτέρα άνάχτυξις τού νοσηλε'οτί- «τεςα δι3ασκαλ(α της ύγΐεινής έ- /Λϋ χαιδοκομίκοΰ μέ>»ς. Αί «»-
Χί^ιαν ώραν την έδδομάδα τών έ- τέρω δ-.ατάξε-.ς έφαρμόζονται δι *
|η, μαυηματων: Σωματολογίατοΰν χαντα τα άνεγνωρισμέν» <γ —^^^(^η^όγίεινή στοιχεΤα ώς καί τα ίδωτίκά. ΡΗΟΝΈ: ΜΕϋ^ΙΙ ίοπ 2831. -.τέφανα (Μέ ετοιμα πέπλα) ΤΗΕ ΗΕί 336 ννο ι_____ ΕΕΝΙΟ ;1 341η οΛ, Ν. > Ι"0· * Παοαγγελίαι άπο*"6*]
81., λονται 0. 0. Ό- """ϊ*
ν χον. Τιμοκα-ταλογος &»>-
Υ· — έλλεται δωρε«ν·
___Α
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ
ΕΙΣ ΤΟ Κόνυ "Αιλαντ άφη¬
κεν χθές την τελευταίαν της πνοήν
ή καλοκ<Μ;ρινή περίοδος. Μέ την λήξιν της έτ>δομάδος τοΰ Καρνα-
βαλίου, μας άπέστειλλεν τόν τελευ¬
ταίον τού αποχειρετισμόν τό εΰ-
μβρφον καί γελαστόν θέρος μέ ό¬
λας τάς ϊΐράς καί τάς άπολαύσεις
τού. Τα εώς χθές -θορυύώδη άκΐρο-
γιάλια τών λουτροπόλεων μας νο- ™ιρου την βυνεπηρε καί την
έσκόρπισεν καθώς σκορΐάζει και
τα κιτρι5«ηιενα ψαθακια άπό τα
κεφαλια μτζζ,χων οποίων ή έμς>ά-
νισις πέραν της 15ης τοϋ μηνός
άπαγορεύεται... διά ροπάλου.
ΛΟΠΚΟΙ ΣΥΛΛΟΠΣΜΟΙ
ΕΙΣ ΤΟ Νιού Κάστλ τοΰ Οΰ-
αϊόμιγκ ονγΐλήφδτ δ πολύς Γου-
εγκόνερ, πρόεδρος τής Τραπέζης
Τέλλουριντ τοΰ Κολοράδο, ό οποί¬
ος άπελαχρρωσεν εξ ΤΪραπέζας τής
Νέ-ας Υόρκης άπό τό βάρος ήιμί-
σβος έκατομμνρίου δολλαρίων. Κ*-
τά τούς ίσχυρισμούς τού, έκαμε τό
κόλπο τού αύτό μόνον καί μόνον
διά νά δώση είς τούς κατα-θέτας
τής ίδική ςτου Τραπέζης, τα χρή-
ματα ποϋ τούς κακτ>ρόχθισαν τα
μεγαθήριο τοϋ Γουώλλ Στρήτ. Ό
πρωτότυπο ςαΰτός Τραπεζίτης, ό
οποίος ύπενθυμίζει ολίγον Ρόμπιν-
Χούντ καί ολίγον Ροκαμβόλ, εβε¬
βαίωσεν δτι δέν Ιχει γ.ανενα άλλον
συνένοχον καί δτι είναι ό μόνος ΰ-
πεύθννος διά την πράξιν τού. «Ή
κατάστασις, είπεν, είς τό Τέλλου¬
ριντ ήτο τοιαύτη <δστε έχρειάζετο ενα «κόλπο» άποκγνώσεως. Οί κα- ταθεται της Τραπέζης μου διέτρε¬ χεν τόν κίνδυνον νά χάσουν τα χρή χατά των. 'Ενόμισα δτι νά ήτο προ- τιμότερον νά ύποστοΰν μίαν άνε- παίσθητον ζημίαν μερυκαΐ μεγάλαι Τράπεζαι της Νέας Υόρκης, διά νά πληρωθούν οί πτωχοί έκεΐνοι ό^ρωποι*. Συλλογισμός λογικάς, την λογικότητα τοϋ οποίον δμως οΰτε ό νόμος παραδέχεται, όντε αί έξαπατηθεΐσαι Τράπεζαι έννοοϋν νά άναγνωρίσουν. άπολαμβάνουν την γλυκείαν ανά¬ παυσιν τής ζωης. «Οϋτε νά φάγονν ήξεύρουν, συνεχίζει ό Γάλλος δτ*- μοσιογράφος, οΰτε νά μαγειρεύ¬ σουν. Είς τα έστιατόρΛί των δΊα- βάζει κανείς μίαν απέραντον όνο- ματολογίαν φαγητών, άπό τα όποΐ- α ενας ποΰ ξεύρει νά φάγη δέν θά κατορθώση νά έκλέξτ-, τίποτε. Ή σ>)μερινή γενεά της Άμερικής, κα-
ταλήγει ό κ. Π ιω, δέν ημπορεί νά
υ^αίρττθτ) €ύτυχής, είναι τόσον ά-
πησχολημένη ωστε δέν της μένει
είς τάς μικράς
άκό-
μη ξέ,νος ποΰ δέν ιγθέλησεν να σκε¬
φθή όπως σκέπτονται οί χοντρετ-
περσέντηδες. Ένας άκόμη προδό-
της'
ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ
Ο ΡΕΝΕ Π ΙΩ άρχΐίτυντάκττ^
τοϋ «Χιρόνου» των Παρισίων καί
άπό τούς πλέον διακεχσιμένσνς
Γάλλους διανοουμένους, δημοσιεύ-
ει τάς έντυπώσεις τού άπό την τε¬
λευταίαν περιοδείαν τού άνά τάς
Ηνωμένας Πολιτείας. 'Εκεΐνο ποϋ
έξέπλη,ξεν περισσότερον τόν εκλε¬
κτόν Γάλλον διανοούμενον είναι ή
παρατηρουμένη σπουδή είς όλας
τάς έκδηλώοΈΐς της Άμερικανικής
ζωης. «Οί Άμερικανοι, παρατηρεϊ,
τουλάχιστον ή σημερινή γενεά, δέν
εχουν άκριβτ) αντίληψιν τής άξίας
ζϊς, καί δέν γνωρίζουν νά ζή
έ θ έ
1 ΜίΠΣΣΑ"
Τό νέον βιβλίον τής λογί-
ας Έλληνίδος Ι£ας
"I-
φις Τανάγρα.
Ό «'Κυριακάτικος» άναγγέλλει
μέ ευχαρίστησιν την έκδοσιν ενός
νεου βίδλίο» τής 'Ελληνο-αμερικ»
νίϊος λογίας κ. "Ιφΐς Τανάγρα—
Ίφιγενείας Κοπάση, έκ Μάντσε-
σ"~ρ, Νιού Χάμψΐαρ. Ή Μάγΐ1—α,
ό τιτλοφορεϊτα,; τδ νέον χόνημα
& Έλληνο-αμερίκανίδος λογι'ας,
είνε ενα μαθίστόρημα 'Ελληνο-αμε-·
ρικανΐκής ΰχοθέσεως, είς τό όποΓον
ή συγγραφεύς μέ την βαθείαν ·πα-
ρατηρηκότητα καί την γλαρυρότη-
τα τθδ ΰφους «ύ την διακρίνει, έγ-
γίζίΐ καί άναλύει τα μεγάλα προ-
βλήματα τού 'Ελληνΐοτμοϋ τής Ά-
;Αερ<.κής. Ή κ. Ίφιγενεια Τανάγρα, έκτός τοΰ άριττοΐίργτχιατικοΰ χειριβμοϋ τής γλώσσης, κατέχει καί τό χβρι- σμα τής ιδιαιτέρας ίχε.ΐντ,ς τέχνης, μέ την οποίαν ζωγραφϊ'ζει σκηνάς καί έχε!σό$ιατ τής καθημερινής ζω- ής, τής όχοίας τάς πτκχάς μας άλύι είς τό έργον της. Ή τοϋ εργου άρχίζει άπο την ί ξλό <τ.γά-σιγά σταθμοός, ί ΑΓΟΝΙΣΤΟΝ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΒΑΑΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΕΠ ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΑΑ ΤΗΣ ΕΑΑ. ΠΑΑΙΓΓΕΝΕ2ΙΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Χ. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ ς Ά9ήνα καί γ άχό διαφόρους μς, στήν Άμερική. Ή <^ΜάγισσΛ) «ίνε άθάνατη χατρίδα, ή αίωνία Ελλάς πο5 άνοίγει την άγκαλιά της καί μάς καλεί καί μά*ς χεριμένει στορ- γΐκά. Ή «Μάγισσα» είνε μία χολίι έχαγωγός καί διδακτική ταυτοχρό¬ νως ίστορία, χού χλέκβται γύρω άχό την ζωήν τθδ "Ελληνος μετανά- στθϋ. 'Υχδ της ιδίας Έλληνο-αμερι- κανίδος λογίας κ. Ίιριγενείας Κο- χάδη, εξεδόθη είς γλαφυράν μετά- φρασιν τό Θαυμάσιον έργον της χριγ- κιχίσσης Μαρίας Βοναχάρτου— «Στρατιωτικοί καί Κοινωνικαί Πό- λεμοι». ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ3 Λιπλα>ματοτ5χος
έφευρέτης
,οΰ θερμοχαπέλ-
νου πρός ίπα-
φρά των
ιαλλιών καΐ θε-
?απείοτν τής
ττώσεως αυτών.
Γράψατε διά τό
έ
Έλληνική Πρεσβεία
έν Ούασιγκτώνι.
Τη 23 Ιουλίου, 1929.
Π ρός τούς έν Άμερικίί "Ελλη¬
νας,
Τό ερχόμενον ετος θά έορτασθ_Γ|
έν 'Ελί.άδι ή Έκατοντηετηρίς της
Έθνικής άποκαταστάσεως.
"Οπα>ς πρό εκατόν καί πλέον §-
των οί άπανταχοΰ "Ελληνες διά
κοινών άγώνων άνέστησαν την
Έ/Λάδα, οΰτω καί σήμερον οί ά¬
πανταχοΰ "Ελληνες καθήκον ιε¬
ρόν Ιχουσι νά συμμετάσχωσι είς
τόν πανηγυρισμόν τής πρώτηςνέ-
κατονταετηρίδος, και την εκδήλω¬
σιν τή; εύγνωμοσύνης τή; φυλης
πρός τούς έλευθερωτάς τής πατρί¬
δος.
Καλοϋνται οί άπανταχοΰ "Ελλ-
·ε; νά συμμετάσχωσιν είς τόν πα¬
νηγυρισμόν της έκατονταετηρίδος
μας καί νά λαμπρύνωσι διά τή;
συμβολής των τάς εορτάς ταύτας.
'Ενόμισα δτι ήτο επιβεβλημένον
νά μή ύστερήση ό Έλληνισμό; τή;
Άμερικής. Μεταξύ των διαφόρων
έργων ών εχει ανάγκην ή πατρίς
μας είναι καί ή ανέγερσις ενός
Μουσείον ιστορικόν τοϋ ιερόν ά-
νώνός μας ίνα σνγκεντρωθώσΐν εν
αύτω τα ίερά κειμήλιά μας καί ή
δόξα τή; νέας Ελλάδος. Ή αν¬
έγερσις τοΰ Μουσείον τούτου θα
ήτο"δώρον άντάξιον τοΰ όλον Ελ¬
ληνισμόν τής Άμερικής πρός την
πατρίδα.
Ή υπό την προεδρίαν τοϋ κ. Α.
Ζαΐμη μεγάλη έπιτροπή απεδέχθη
ένθουσιωδώς την Ιδέαν ταύτην καί
ιΐμαι εντυχή; γνωρίζων είς τόν
"Ελληνισμόν της Άμερικής δτι ε¬
ξησφσλίσθη ήδη υπό ταύτης τό
γήπεδον, έφ' όν θά άνεγερθβ τό
μέγαρον τουτο.
. Ή τιμή της ανεγέρσεως τοϋ
μεγαρον •τούτου άνήκει είς τρ.ν
Ελληνισμόν τή; Άμερικής, οί τα
πατριωτικά αϊσθήματα κάλλισν
παντός άλλον ηδυνήθην νά έκτι-
μήσω κατά την έν μέσω αυτού
διαμονήν μόν.
Τό Μουσείον τοΰ ίερού αγώνος,
δ καλούμεθα νά άνεγείρωμεν, θά
είναι ή ένδειξις τής ενγνωμοσύ-
νη; μας πρός τούς έλευθερωτάς
μας, θά είναι τό προσκήνυμα καί
τό διδακτήριον των παιδιών μα;
διά τό μέλλον. Θά είναι τό σύμ¬
βολον τής αλληλεγγύης της φυλής
μα; καί τό μνημεΐον δ θά στεγάστ»
την δόξαν μας.
Θά είναι επί πλέον καί τό καύ-
χημα παντός "Ελληνος έξ 'Αμε-
ρικής νά βλέΐΐχι λαξευμένην επί
μαρμάρου την άφιέρα^ιν ημών
«Οί "Ελληνες τής Άμερικής είς
μνήμην τού Ιεροΰ αγώνος»
^ Είναι ή πρώτη φορά καθ' «ν
«πευθυνομαι πρός τόν Ελληνισμόν
της Άμερικής ζητών την συμβο-
λην αύτοΰ την ύλικήν. Γνωοίξω
τα πολλά τού ^άρη, γνωρίζωα1
την γενναιοδίορίαν τού. Τόπράτ-
τω^ σήμερον βέβαιος δτι άνταπο-
κρίνομαι είς τα αϊσθήματα δλων.
Ουδενός "Ελληνος πρέπει νά λεί¬
ψη τό δνομα άπό τό άναμνηστικόν
βιβλίον των δωρεών. Ό όβολδς
τοΰ βιοκαλαιστοΰ καί τα δολ?νάρια
τοϋ εύπόρου, θά είναι έξ ίσου εύ-
πρόσδεκτα.
Άναθέτω τόν έρανον εί; τόν Ι-
γνωσμένον η-ατριωτισμόν των 'Ελ-
λήνων τής Άμερική;, καί εΐμσι
βέβαιος δτι ή 'Εκκλησία, ό Τύπος,
αί Κοινότητες, τα Σωματεΐα χαί
αί όργανώσεις, θά άναλάβωσι μετ"
ένθουσιασμοΰ τό έργον καί θά
πρωτοστατήσωσιν είς την έπιτν-
αί θά κατατίθενται
χίαν αΰτοϋ.
Αί είσφοο
είς τάς δύο Ελληνικάς Τραπέζα;.
Την Εθνικήν Τράπεζαν τής Ελ¬
λάδος έν Ν. Ύόρκη καί την Τρά¬
πεζαν των Αθηνών, έν Ν. Ύόρκη.
Ό Πρεσβευτής,
Χ. Σιμόπουλος.
ΤΟ ΕΜΜ Μ
Έ ΜΕΙΝΗ Τί ΣΧΟΑΕΙΑ
Χ5 'Εχτελεβτικόν Αιάταγμα τοΰ βχετικου Ι¥όμοι>
ΑΘΗΝΑΙ, 28 Αύγουστον. —
Είς εκτέλεσιν τοϋ νόμθϋ «χερί δι-
δασκαλίας τής ΰγιεινής είς τα σχο-
λεΐα τού Κράτους», κατηρτίσθη ΰ-
χό τοΰ ύχουργείου τής Παιδΐίας
καί έγκρίθέν όχο τοϋ Συμ'δοι»λίΌϋ
'Εχικρατείας ΰχεγράφη εκτελεστι¬
κόν ϊ,ιάταγμα «χερί χρογ-ράμματος
καί εφαρμογήν αυτών βίς τον κα¬
θημερινόν των «ίον, χαρεμδάλλον-
τα! κατά την δ&ασκαλίαν ιδίως
των φοσίκών μαθημάτων υπό τοϋ δι¬
δασκάλου είδικαί γνώσεις έκ τής
όγιείνής. Οδτω είς τό κεφάλαιον,
το χεριλαμδάνον τα γνωστότερα των
εν Ελλάδι φιττών καί ζώων γίνεται
ρ
μ^'ας, τοΰ κώνωχος, τοΰ φύλλου,
της φθείρας χλχ., έξηγείται ό δΓ
εντοαων^ σ·^η6έστατος τρόχος τής
ιων λδώ ά
ήζϊ γρ ή
σουν διότι δέν εμαθαν την τέχνην
τοϋ να «μή κάμουν τίποτε», τοΰ νά
ρ
Βώλιάριόν μου, άποστέλλ^ται ρ
αν. Ώραι Γραφείον 10-12 π. μ., 4-7
μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς.
326—8 ν7. 5511ι 51., Νβτ* ΥογΙ ΟΐΙν
Ρϋοηε: 0ο1ατπ5ιΐ5 5853.
"ΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ ΗΘΙΚΟΣ ΠΑΟΥΤΟΣ"
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΚΥΡΙΑ άρτι έ! Ελλάδος αφιχθείσα, έκπαιδενθείσα έν Γερμανί«ί
καί Ελβετία, άναλαμβάνει παραδόσεις Ιδιωτικάς κατ' οίκον, ή ε¬
ξωτερικάς είς την Ελληνικήν, Γερμανικήν και Γαλλικήν. Άπαιτή-
σεις λογικαί. Απευθυντέον:
315 ΡίΑΝΕ 5ΤΗΕΕΤ, ΝΕτΥΑΚΚ, Ν. ϋ.
ΤΗΛ. ΜΙΤΟΙΕΊΛ, 9691.
και αιτιων τών λοιμωδών νοσημά-
(τι,φοϋ έλον^ίας,^ανώλοας κλ.), __ ^___,. .„,—..,
■"· «δίδονται οδηγιαι καταχολεμη- £ίνής, ήτοι σωματολογί:
^ και χροφκλαξβως- άχ' αυτών. 6γ:ε!ντίν σνολ'.κήν όγεε
κα
σεως
Κατά
χημείας
ή ΰ
η οιίασκαλία τής ΰγιεινής των 6ι-
ωτικων αναγκών τοϋ άνθρώχαι
Εΐς_τήν α' καί δ' τάξιν τών Έλ-
ληνΐκών καί άστικών σχολείων «
διδάσκεται · · - -
Η ΜΟΜ ΛΙΛ1ΡΦ0ΝΕΙΧΑΡΛΚΤΗΡΑΣ
ΝΕΟΣ πρό όλίγου αφιχθείς έξ Ελλάδος, σπουδάσας επι 7ετίαν
την Μουσικήν είς τό έν Πάτραις άνεγνωρισμένον Ωδειον, άναλαμβα-
νει παοαδόο'εις διολίου, μέ λίαν λογικάς άπαιτήσεις. Άποτελεσματιχή
καί συστηματιχή διδασκαλία, κατ' οίκον ή εξωτερικώς. Άποταθήτε:
315 ΡίΑΝΕ 5ΤΚΕΕΤ, ΝΕ%νΑΗΚ, Ν. ϋ.
ΤΗΛ. ΜIΤ^ΗΕ^^ 9691.
διδασκαλιας της νγ,εινης ε^ τα συντομος χεριγρα^ή των μικοοδίων
σχολεια το« Κρατοας», αι κοριωτε- καί αίτίων των λοιμωδών νοσημά-
ραι διαταξεις τοΰ όχοίου έχο-ον ώς των. Κατά την χερΐγραφήν τής
Άχο τοΰ σχολι-χοΰ ετους 1929—
30 «νεργ«ί"ται σι>στηματική διϊασκα-
λία ύγιεινολογικών καί' χαιδολογι-
κών μαθημάτων είς άχαντα τα σχο-
λεία τοϋ Κράτοος.
Είς τα νηχυγωγεία καί τάς κα¬
τωτέρας τάξεις τοϋ δημοτικοΰ σχο¬
λείον (α', δ' καί γ') ή ΰγιεινή κα-
θοδήγησΐς καί άσκησις τών μαθη¬
τών Οχ ότών νηχιαγωγών καί δι-
δασκάλων γίνετα: ώς ακολούθως:
Ό νηχ-.αγΐωγός ή δημοδιδάσκα-
λος χρέχει νά έθίζοϋν καθημερινώς
τα χαιδία είς. την καθαριότητα καί
την έχίτέλεσιν τών άλλων άγιει-
νών χράξεων (χλύσιμον τών χειρών,
κόψιμσν τών μ-αλλιών, τών όνύχων
κλχ.), δι' έχικαίρων καί «ντόμων
όδηγίών είς κάθε χαρο-οσιαζομένην
ευκαιρίαν, διά χαθημερινής, χρό
χάσης άλλης «ργασίας, έχΛεωρή-
σεως τής καθαριότητος των χαι-
δίων ύχέ τοΰ δ^άσκοντος καί καθο-
δηγησεως αυτών χρός σιχχχλήρωσιν
έν τω <Γχολε·6) τών τοχον έλλείψεων αυτών καί δι' άναθεσεως είς τα με- γαλείτερα καί ίκανώτερα παιδία τής φροντίδος κρός τήρησιν τής καθαριότητος των άλλων μαθητών. Είς την ίργΐοσίαν ταύτην ό διδά- σκαλος δοηθεΐται ύχό τής σχολικής νοαΌκόμου. Είς τάς ανωτέρας τάξεις τοΰ δη- μοτΐκοϋ σχολείου, έκτός τής ανωτέ¬ ρω καδοδηγήσεως τών μαθητών είς την άχόκτησιν ΰγιεινών <Γϋντ}Θειών χϊΐδοκομικά, νοσηλεοτική, πρόχει- ρος δοήθεια. Είς τάς κατωτέρας τάξεις των -αντός είδους γυμνασίων, των πρα¬ κτικών λυκείων καί των ΐσθβαθμιων σχολείων, την ΰγιεινήν ίιίάσχει β καθηγητής των φυσικών μίαν ω?« την έδδομάδα. Είς τάς δύο ανωτέ¬ ρας τάξεις διδάσκει ό σχολιατρος μίαν ώραν την έδδομάδα σωμ«ολο- γίαν, όγιεινήν των ήλικιών στοι- χε« νο^ηλεϋτικής καί «ρ βοηθείας. Ό έκ των Δίδασιιαλείων τών διδάσκαλος όφείλει νά %^Χ0 άρτίως την ύγιεινήν, ίνα μετ *«'- στημης διδάξτ) τάς «ολοτίμοβς τα«- τα; γνωσεις είς τούς ν<χ^1^ζ '™ καί είναι ίκανός νά μεταδο>στι τας
αρχάς τής ύγτεινής καί εις την
κοινωνίαν, ένθα ύχηρετεί
Ίνα έχιτεϋχθη ή είς " δι5α;
σκαλεία σοστηματηιή ύγιεινολογιχη
μόρφΐίσις τοΰ διδασκάλου, ό «δι*ος
καθηγητής τοΰ μαθήματος ό «γε'°-
νοΐκος έχίθεώρητής η ό
νομΐκός έπίθεώρητης ή ό
ίατρός διδάσκει τό μάθημα τής «Τ>
ίαν,
χαίδοκομικήν κλχ.
έκαστον μάθημα το δ'.άταγμα
μνει ανάλυσιν). ,
Ή θεωρητίχή β(ίββ**λΐϊ < ϊευεται καί άχό χρακτικας_2 σε:ς. Είς τα Διδασκαλεία των «Υ'.εινη δίδασκεται 0&χί ώς ίδΜν μά- λέων κ*ί τών νηχιαγωγών γίνετβι αημα. Εις τηνγ^ τάξιν γίνεται ίδΐ- ε^ρϋτέρα άνάχτυξις τού νοσηλε'οτί- «τεςα δι3ασκαλ(α της ύγΐεινής έ- /Λϋ χαιδοκομίκοΰ μέ>»ς. Αί «»-
Χί^ιαν ώραν την έδδομάδα τών έ- τέρω δ-.ατάξε-.ς έφαρμόζονται δι *
|η, μαυηματων: Σωματολογίατοΰν χαντα τα άνεγνωρισμέν» <γ —^^^(^η^όγίεινή στοιχεΤα ώς καί τα ίδωτίκά. ΡΗΟΝΈ: ΜΕϋ^ΙΙ ίοπ 2831. -.τέφανα (Μέ ετοιμα πέπλα) ΤΗΕ ΗΕί 336 ννο ι_____ ΕΕΝΙΟ ;1 341η οΛ, Ν. > Ι"0· * Παοαγγελίαι άπο*"6*]
81., λονται 0. 0. Ό- """ϊ*
ν χον. Τιμοκα-ταλογος &»>-
Υ· — έλλεται δωρε«ν·
___Α
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
01ΗΕΠΤ
"Ανεχώρησε χβες «
2- ν.*5γον »« άλλας
άδ ή *« τν
ά,τ.Ρ««δ, ή *
* Στυλ. Δημήτρκ» εξ ^
έλβοδσϊ αποστόλη τ*> εν Αθη-
?:ώντος μεγάλου «λλογου «ο
άΟς Τάφος» με την πρόθεσιν
μο5 Β?«»«ν ^ τ0 ξ,
«ν έν τί ημετέρα «λει. Ηρη-
6,7» ί-οστολή θά 3ωσΐΟ ϊιαλϊξεις
Χ2ί θί «οδάλτ) αινηματονραφικήν
ϊϊ-νίϊν των 'Αγίων Τόζων εις τας
^λει: τοδ .έσωτερικοΰ, ίέν άμφι-
{ίλλ«μ«ν 3β ότι πχηου θα τυχ?,
τή: :'ύτής χβλης οεξιώσεως, ής
ϊ-/χεν ίχο τής χρώτης ημέρϊς της
ί?ίξεώς της ενταύθα, καί ότι **ν-
5 ί ί &ά δίξ ζ
ί?ίξεώς της ενταύθα,
:ο·5 οί όαογενΐίς &ά δείξουν ζωηρόν
Ιν5'2?έρον Οπερ τού έκτεθέντος σκο-
ιμ5, υντελοϋν'τες είς την ^ ίδρυσιν
ταημάτων τού Σονϊέσμου είς όλας
τ}: χαροικίας.
Μίτά την χεράτωσιν τού εργου
τι;; ίνα τάς Ήνωμ. Πολιτείας,
ή έ-ιτρΰχή Θά δ-ιέΧβ— πάλιν έκ
Νέας Υόρκης, όχότε καί θά ϊώση
την τελικήν διάλεξιν της ενταύθα,
Ε-!?ε:7.νίθ!»3 καΐ την κινηματογρα-
ΐ'χήν ταινίων των Άγίων Τόχων.
Ή ί'.είθυνσις τοΰ έν Νέα Ύόρ-
χιι; ίόΊν&έντος τμ.ήματος είναι: Σ6λ-
λογος Παναγίου Τάφϋο, 359 λΥ.
24Λ 8ί., Νβν ΤοΓΐί Οΐίτ.
θεά γιά τής χιλιάδε'ς—άλλά γυ-
αϊκα γιά καποιον—θ' άνατριχιά-
σητε σέ κάίε λεπτό δολοπλοκίας,
περιπετείας καΐ Άνατολικής ά-
νά,της.
ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΙΣ ΛΑΪΚΑΣ
ΤΙΜΑΣ.
"ΤΗΕ ΒΙΑΙίΙ
μέ τόν
νΐοτοκ μο ι,λοι,εν /
Α11 Ταΐΐίίηδ Ροχ ΜονΐβΙοηβ μέ
την Μντη» ίογ.
ΡΟΧ ΜΟνΐΕΤΟΝΕ ΝΕΥΥδ
«Καυκαοτανη Γιορτη»—ΐΛθπίάβ
Μα«ίηε, ΡαΙχχ ΒθΛνπιβη, Χο-
ρωδία, Μπαλλέτο, καΐ 32 Ροξρ-
"ΐονλες.
ΚΟΧΥ δγτηρΐιοηγ θΓθΙιεδΐΓ»
Μεσονυχτιάτικες παραστάσεις
καβε βράδυ. Τό Σάββατον καί Κυ-
ριακίιν αί θύραι άνοίγονν στάς
10:45 π. μ.
50ΤΗ 5Τ. & 7ΤΗ ΑΥΕ.
**-*> άφαρπάζει.... σάς γοητεύ-
ε;ι «ε ^εσιν καί θελκτικό τραγοϋδι...
'..... ιβόλως σάς χερδίζει μέ τό
-ο τού»..... Ενε. ννΌΓΐα.
Κίνσι κινηματογράφος διά ρ«δί-
"ι'· 11 πρωτη άπ' άρχής μέχρι τέ-
01 ς ομιλοΰσα Μουσική Έπιτνχία
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΑΡΟιΜΟΥ
(ΤΗΕ 8ΤΒΕΕΤ
Μέ την ΒΕΤΤΥ ΟΟΜΡδΟΝ
Μ) συμπρόΐει των αοηηπν Ηηγ-
ΐη"1 ί3£ · ρ,
ί°?°Ιϊι» εΗν,-ιηοΓη, Οω Α--
ηοΐη 5 Αιη1}3553(1οΓ3, ΡοΓΐδ
δλλων' Πΐίηί δίη8ε« καί 200
Άκουσοτϊ τα ώραία μουσικά τε-
'α«οο1ε αηά δ-ννβεΐ»,
Μβΐοαχ» καί «Βγο-
«ΡΤυηβ». Σέ άφαοηάζουν.
τί- η ?ως4τά νεώτεθα τοαγοΰδια
ί' να Α· Ρ1ιοΐορηοηε Ταΐΐί-
46ΤΗ 8Τ.
? τής ημέρας: 2 :45—8 :45.
εση; πωλοϋνται άπό τώρα. '
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΚ
βώ.ο; κΓεν ϊίΜ· ]Ιουλίνΐχά,
'-αχτος. * Χο1 ΜοσΧθοι τοδ γά-
ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ ΑνΕ., Ν. Υ.
ΟΡΓΛΝΠΣΙΣ ΝΗΑΡ ΗΣΤ
101 νν.. 28Λ_8ί^ Ν. ΤοΑ
Ή Ρε-οομ
μζλίκανική '0:γάνω-
?:ς Νηατρ τΗστ, ίηλοποΐδί ότι μετ-
έφερε τα γραφεία χαί αιθο^ας «ν-
εϊριάσεων, είς το δεύτερον χάτωαα
οίκοίοαής, 101 ν. 28ίη δίΓββί,
Νεας^ Υόρκης, χι προσκϊλ&ϋντ^ι
τα, μ1 Τ' ^τίι? ν* προσέρχωνται,
ϊίά ζάν^ ζήτημα αφορών αότά. Σ^ν-
αμα χάντες οί όμογενεϊς τής τε
πόλεως μχς χα{ χών χεριφερείών
της, δύνανται νά προσέλθουν καί
γνωρίσωαι τόν σ-λοπόν τής οργανώ¬
σεως, ό οποίος είναι συντελεϊτικος
ϊιά τάς διαφόρους κοινωνικάς των
ανάγκας, %χ μέ σχέσιν πρός «υν-
δετ-.κον κρίκον άχέναντι χολλων
καί διαφόρων ζητημάτων,.άναγοαέ-
νων άπέ Ρεποϋμχλικχνικής απόψε¬
ως. Ή Λέσχη προσφέρει την αΐ-
θοιχτάν της δωρεάν διά τάς σονε-
ϊριάτεις των σωματείων μ3;.
(14—18)
ΧΕΥν* ίΟΝρΟΧ, ΟΟΝΝ.
Ό <Έθνικος Κήρυξ> πωλεϊται ϋπδ
τού άντιπροσώπου μας κ. Τ. Κ
τίνου, γοηΐα δΐΗίβ καί Βαηΐί
Μετά τής ν«το την διεύθυνσιν μόν
τελείως κατηρτισμένης Όρχήστρας
μου άνβλαμβάνω νά σχορπίζω_ την
χαράν καί ευθυμίαν ϊΙ? άρραδώνας,
γάμβυς, βα.-ΐτίσεις, έκδρομάς, χοροβ-
βπερίδας καί παντός είδους διασκεδα-
σεις. Ίδεώδης καί αΐσθηματική Μου-
σνκη, Άμερικανική καί 'Ελληνικη.
Παραδίδω καί κατ' οίκον μαθηματα
βιολίον, μβνδολίνου καί κυμβάλον.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΠΚΑΙ
Διενθυνσιςϊ
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
"Η ΜΕΣΣΗΝΙΟΣ
2067 ΗβΓΓΐββοη Ανθ., Βγοπχ, Ν. Υ.
Τηλέφ. Κηττηοπά 9566—4551
Κε8- υ. 5. ΡβΙ. Οίίϊοβ
Ο Κ. Ν. Δ. ΦΑΡΑΚΟΣ
Έφευρέτης καί κατασκευαστής
τοϋ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΥ
τοϋ μοναδικοϋ φαρμάκου των
μαλλιών, ή δλλης έπιδερμικης
παθήσεως, έγκατασταθεις εις
τα νέα γραφεϊά τού, δεχεται
τούς πελάτας τού καθ" εκάστην,
τάς δέ Κυριακάς &Υ αρροιηΐ-
πιβηΐ.
336 ννΕδΤ 4210 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Ρΐιοηβ: Μβίΐαΐΐίοη 3814.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
υπο ειδικου
Όοαι σννεντίύξεων: Τρίτη καί
άό 6—9 μ- μ., η γοα-
ΙβΟΙάΒΓοαα
—αν,
Τηλ»!φ.'
0232.
δί
Ό Σύλλογος των
μούβων Δεσποινίδ
δεί την χ
τού.
Το έτπέρας τής 27ης Σ«χτεμ-
δρίθϋ, ημέρας Κϋριααής, έντος τοϋ
ΙΙΠγιοϊβ λΥοηιβη'δ Αίηΐβΐίο Οΐπΐ),
820 ΤοννβΓ ΟοπγΙ;, έναντι τοΰ Μί-
οΐιίίίαη Βΐνά "ννατβΓ Τοτυ-θγ, δ
Σ^λλογος των Φιλομούσων Δεσποι-
νιξων δίδει την Φθ'.νοπωρινήν τού
Χοροε—ερίδα, είς την οποίαν τα κο-
οίτσια 6ά παρουτιάσουν ωραίον καλ¬
λιτεχνικον χρόγραμμα. Τέ εισιτή¬
ριον ωρίσθη χρός $1.50.
ΖΗΤΗ ΤΗΝ^ΜΙ ΤΗΣ ΕΔΟ
Μάς Ιστάλη μία έκκλησις άχι
την Κίν Μαλαματένιαν Μερτζε-
αάνη, έ* τοΰ χωρίου Πρό^ρομος
Σουαχόσκοο τής περιφερείας Κα-
ράτσ&δας, τής Μαχεϊονίας, διά τής
οποίας χαρακαλεί πάντα όστις· η-
θελε γνωρίζει περί της διευθύν¬
σεως τής μητρός της, μετά των
τέκνων της, Ξενοφώντος, Πασχά-
λη, Τωβννοο, Μενελάου, Γεωργίου
καί Αποστόλου Μερζεσάνη, νά την
γνωρίση είς την Καν Σοφίαν Πο-
λυζωίίου, 3726—ΙΙΙΐϊι 8*., Οο-
Γοηα, Ι_ι. Ι. κίί θέλει ΰχοχρεώτει
τοΰς άνησυχοΰντΐς συγγενείς της.
οι α1Π§Ρροι
Γειά σου Τζίμ, τί γίνεσαι άπό προ-
χθές; τάς έντυπώσεις σου άπό τή δια-
σκέδασι τοΰ κουμπάρου σου.
Νά σοΰ πω, Γιωργο, ή διασκέδασις
καί τό τραπέζι ήσαν Ιξοχα, έγώ δ-
μως έγελοιοποιήθην καί τό φυσάω καΐ
δέν κρυώνει.
Γιατί, Τζίμ, τί σσΰ συνέβη καί γώ
δέν πήρα είδηοα;
Τί άλλο ήθελες νά μοϋ συμβή; Δέν
πρόσεξες τα Βαπτιστικά ποΰ παρονσί-
ασα στήν Βάπτιοι;
"Αν καί τα καλοπλήρωσα στό μα-
γαζί ποΰ με ωδήγησε καποιος φίλος
μου καΐ άπό σαράντα δολλάρια ποΰ
μάς ζήτησαν, χάριν τοϋ φίλου μου
δήθεν μοΰ τάφησαν τριάντα. Κοά έ¬
γώ ό βλάκας ένδομύχως έχαιρόμην
δτι τα πήρα.ΜΠΑΡΓΚΑΙΝ.
"Οταν πηγά δμως σπίτι μου καί τα
εΐδε ή Γυναΐκά μου άρχίσαμε τόν καυ-
γά, μονψαλλε τόν άναβαλλόμενο.
Μά καβελλάρης τα ψώνησες χρκτα-
ανε μου; Κύτταζες 2|<ο την ώρα ποΰ τ' άγόραζες; ποΰ εΐχες τό μυαλό σου; Άφοΰ δέν ήξερες, ποοκομμένε δν- δρα, δέν ρωτοβσες τό Γιώργο τουλά¬ χιστον άπό ποΰ πήρε τα ώραϊα έχεΐνα καί πλούοτα Βαπτιστικά, ποΰ προξέ- νησαν τόσην ευχάριστον εντύπωσιν είς δλους στά Βαφτίσια τής "Αννας, νά πάς καί σύ στό ίδιο μέρος νά πάρχις τα ίδια; Άλλά πήγες καί μοΰ κουδά- λησες αύτά τα ποόστυχα πράγματα. Δέν ντρέπεσαι νά τα παρουσιάσου- με στή Βάπτισι ποΰ θάναι έκεί καί τόσος άλλος κόσμος;;;; Έγώ τώρα τί ήθελες νά κάνω, φού- σκωνα καί ξεφούσκωνα, τής εΐπα ψεμματα πώς τ' άγόρασα φθηνά, έ- καταλάβαινα δμως πώς είχε δίκηο καί Ιτσι έσιώπησα γιά τα λιγώτεοα. Τώρα θέλω νά μοΰ πης την άλή- θεια, Γιώργο, άπό πσΰ τα πηρες καί πάσα έπλήοωσες διά τα Βαπτιστικά έκεϊνα ποΰ ξετρελλάθηκαν αί γυναί- κες την περασμενη Κυριακή; Άπό τό 'Εμποοιχόν ό Μαραθών τ' άγόρασα τριάντα δολλάρια. 53— 55 Μάντισον Στρήτ, τό μόνον Ελ¬ ληνικόν Κατάστημα ποΰ κατασκευά- ζει τ' άριστοκρατικώτερα Βαπτιστικά καί τα πωλεΐ είς τιμάς ΩΡΙΣΜΕ¬ ΝΑΣ. ΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΜΑΣ Η ΒΡΜΥΑ ΤΟΥ "ΜΙΟΓ ΕΙΣ ΤΟ Την Δευτέραν, 16 Σε- «τεμβρίου, ώρ. Τ:3Ο -8:3Ο μ. μ. Ή Έλλην ική Δημοκρατική Λέ- *ίΙΆ τή? 'Αστόριας, ό «'Αλδος». έργανώνειΈλληνικήν ροβϊιοφωνικήν δραδαάν. "Ελληνες ρήτορες καί Έλληνες β,ουσικοί θά άχασχολήσουν το ίράδυ της Δειηέρας, ώρα 7:30 —8:30, τόν ραδιοφωνικον σταθμόν τοΰ ΒΚ,ΟΟΚίΥΝ Υ. Ρ. ϋ. Η. Όλοι οί ."Ελληνες είς τα ραδιόφω- νά σας την ώραν εκείνην. Ό «Άλ- 3-ος» θά μάς χαρίστ] μίαν ωραίαν Ελληνικήν ώραν. ΖΗΤΟΥΝ ΕΙ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΛ ΤΠΝ ΕάΠ . Ό κ. Παναγιώτης Ταταος, κάτοικος τής όδοΰ Κολοκοτρών»), αριθ. 18, Καφφενείον τα Καλάδρ»- τα, έν Άθήνα-.ς, υ.άς απέστειλεν επιστολήν δία τής οποίας πζρακΐ- λεί πάντα γνωρίζοντά τ! περί τής ϊιααονής τοΰ πρό Ιδετίας έλθόν- τος είς την Αμερικήν πατρός τβϋ Εύστρατίου Τατίκου, έκ Μι»τ:λή- νης, νά ^ράψη είς την ανωτέρω διεύθυνσιν. Πρό καιροΰ, ή χίσχουσζ έν Έλ- )^ίΪ! οίκογένβ'.ά τού έπληροφορήθη ότι ό Τατίκος βύρίσκβται έν Νέα Όρλεάνγ;. 'Εκλεκτά βιδλία εχει μόν·αν τό Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «Έθν^κοΰ Κήρνκος». Έχλεκτά βιδλία Ιχει μόνον τδ Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνοίοΰ Κήρνκος>.
ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΤΟΝ ΑΘΗΝΩΝ
•Υπό ΗΛ. ΟΓΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
«Τοιάντα χ»?ΟΛ*α στήν Άθηνα>.
Σύγχρονον κοινωνικόν μυθκττόρη-
μα βγαλμέΛΌ άπό τόν προχπικον
βίον καί τα ηθη ττ>ς 'Αθηναϊκής
κοινωνίας. Πλήρες σκηνών μεγί-
στου έν<διβφέροντος μέ μ*ά διτνατή είκόνα τό>ν όοων γίνωνται στην
Άθήνα, χωρίς νά τα βλέπη δ πο¬
λύς κόσμος. Μετά παλλών είκόνων.
Τιμάται δοδίμΐνον ..... ?1.25.
ρΙ
"ΝΑΤΙΟΝΛΙ- ΗΕΒΑίΟ"
140 >¥. 28ΤΗ 6Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ
ΜΑΡΚΑΣ
Είναι ανωτέρα πάσης συγκρίσεως. Πλουσιώτε-
ρα είς είδη—καλλίτερα είς ποιότητα—τα ευθη¬
νοτερα. Μόνον τό εργοστάσιον μας δύναται νά
προσφερη τόσον ώραϊα καί τόσον εΰθηνά βαπτι-
στικά διότι τα κατασκευάζει είς ποσότητας μέ
τα τελειότερα μεσα. Τα είδη μας είναι φημισμέ-
να καί άγαπητά είς τόν Έλληνισιιόν τής Άμε-
ρικής επί μακράν σειράν έτών. Προσέχετε νά
εχουν τα βαπτιστικά τό δνομα καί την μάρκαν
μας. Πωλοννται είς αξιόπιστα 'Ελληνικά Κα-
ταστήματα. "Αν σάς είναι δύσκολον νά προμη¬
θευθήτε τα νεα Βαπτιστικά μας, γράψατε κατ'
ευθείαν είς ημάς.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ, 3Η0Λ/ΡΟΟΜ3 και ΓΡΑΦΕΙΑ
ϋΟΚΚΟδ ΒΡΟδ. Ιηο. 1 Ε35ΐ 33γ(1 8*. Νβνν, Υογκ
ΜΑΚΙΕ ϋΟΚΚΟδ, 17 Κυβ Βεοηθυηιοηί, ΡΑΚΙδ
ΟΙΚΟΣ 1ΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1899
ΜΑΚΚ
Πββ· υ. δ.
ΤΤΑΑ.ΌΕ
ΡαΙ. ΟΙΙ.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
01ΗΕΠΤ
"Ανεχώρησε χβες «
2- ν.*5γον »« άλλας
άδ ή *« τν
ά,τ.Ρ««δ, ή *
* Στυλ. Δημήτρκ» εξ ^
έλβοδσϊ αποστόλη τ*> εν Αθη-
?:ώντος μεγάλου «λλογου «ο
άΟς Τάφος» με την πρόθεσιν
μο5 Β?«»«ν ^ τ0 ξ,
«ν έν τί ημετέρα «λει. Ηρη-
6,7» ί-οστολή θά 3ωσΐΟ ϊιαλϊξεις
Χ2ί θί «οδάλτ) αινηματονραφικήν
ϊϊ-νίϊν των 'Αγίων Τόζων εις τας
^λει: τοδ .έσωτερικοΰ, ίέν άμφι-
{ίλλ«μ«ν 3β ότι πχηου θα τυχ?,
τή: :'ύτής χβλης οεξιώσεως, ής
ϊ-/χεν ίχο τής χρώτης ημέρϊς της
ί?ίξεώς της ενταύθα, καί ότι **ν-
5 ί ί &ά δίξ ζ
ί?ίξεώς της ενταύθα,
:ο·5 οί όαογενΐίς &ά δείξουν ζωηρόν
Ιν5'2?έρον Οπερ τού έκτεθέντος σκο-
ιμ5, υντελοϋν'τες είς την ^ ίδρυσιν
ταημάτων τού Σονϊέσμου είς όλας
τ}: χαροικίας.
Μίτά την χεράτωσιν τού εργου
τι;; ίνα τάς Ήνωμ. Πολιτείας,
ή έ-ιτρΰχή Θά δ-ιέΧβ— πάλιν έκ
Νέας Υόρκης, όχότε καί θά ϊώση
την τελικήν διάλεξιν της ενταύθα,
Ε-!?ε:7.νίθ!»3 καΐ την κινηματογρα-
ΐ'χήν ταινίων των Άγίων Τόχων.
Ή ί'.είθυνσις τοΰ έν Νέα Ύόρ-
χιι; ίόΊν&έντος τμ.ήματος είναι: Σ6λ-
λογος Παναγίου Τάφϋο, 359 λΥ.
24Λ 8ί., Νβν ΤοΓΐί Οΐίτ.
θεά γιά τής χιλιάδε'ς—άλλά γυ-
αϊκα γιά καποιον—θ' άνατριχιά-
σητε σέ κάίε λεπτό δολοπλοκίας,
περιπετείας καΐ Άνατολικής ά-
νά,της.
ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΙΣ ΛΑΪΚΑΣ
ΤΙΜΑΣ.
"ΤΗΕ ΒΙΑΙίΙ
μέ τόν
νΐοτοκ μο ι,λοι,εν /
Α11 Ταΐΐίίηδ Ροχ ΜονΐβΙοηβ μέ
την Μντη» ίογ.
ΡΟΧ ΜΟνΐΕΤΟΝΕ ΝΕΥΥδ
«Καυκαοτανη Γιορτη»—ΐΛθπίάβ
Μα«ίηε, ΡαΙχχ ΒθΛνπιβη, Χο-
ρωδία, Μπαλλέτο, καΐ 32 Ροξρ-
"ΐονλες.
ΚΟΧΥ δγτηρΐιοηγ θΓθΙιεδΐΓ»
Μεσονυχτιάτικες παραστάσεις
καβε βράδυ. Τό Σάββατον καί Κυ-
ριακίιν αί θύραι άνοίγονν στάς
10:45 π. μ.
50ΤΗ 5Τ. & 7ΤΗ ΑΥΕ.
**-*> άφαρπάζει.... σάς γοητεύ-
ε;ι «ε ^εσιν καί θελκτικό τραγοϋδι...
'..... ιβόλως σάς χερδίζει μέ τό
-ο τού»..... Ενε. ννΌΓΐα.
Κίνσι κινηματογράφος διά ρ«δί-
"ι'· 11 πρωτη άπ' άρχής μέχρι τέ-
01 ς ομιλοΰσα Μουσική Έπιτνχία
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΑΡΟιΜΟΥ
(ΤΗΕ 8ΤΒΕΕΤ
Μέ την ΒΕΤΤΥ ΟΟΜΡδΟΝ
Μ) συμπρόΐει των αοηηπν Ηηγ-
ΐη"1 ί3£ · ρ,
ί°?°Ιϊι» εΗν,-ιηοΓη, Οω Α--
ηοΐη 5 Αιη1}3553(1οΓ3, ΡοΓΐδ
δλλων' Πΐίηί δίη8ε« καί 200
Άκουσοτϊ τα ώραία μουσικά τε-
'α«οο1ε αηά δ-ννβεΐ»,
Μβΐοαχ» καί «Βγο-
«ΡΤυηβ». Σέ άφαοηάζουν.
τί- η ?ως4τά νεώτεθα τοαγοΰδια
ί' να Α· Ρ1ιοΐορηοηε Ταΐΐί-
46ΤΗ 8Τ.
? τής ημέρας: 2 :45—8 :45.
εση; πωλοϋνται άπό τώρα. '
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΚ
βώ.ο; κΓεν ϊίΜ· ]Ιουλίνΐχά,
'-αχτος. * Χο1 ΜοσΧθοι τοδ γά-
ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ ΑνΕ., Ν. Υ.
ΟΡΓΛΝΠΣΙΣ ΝΗΑΡ ΗΣΤ
101 νν.. 28Λ_8ί^ Ν. ΤοΑ
Ή Ρε-οομ
μζλίκανική '0:γάνω-
?:ς Νηατρ τΗστ, ίηλοποΐδί ότι μετ-
έφερε τα γραφεία χαί αιθο^ας «ν-
εϊριάσεων, είς το δεύτερον χάτωαα
οίκοίοαής, 101 ν. 28ίη δίΓββί,
Νεας^ Υόρκης, χι προσκϊλ&ϋντ^ι
τα, μ1 Τ' ^τίι? ν* προσέρχωνται,
ϊίά ζάν^ ζήτημα αφορών αότά. Σ^ν-
αμα χάντες οί όμογενεϊς τής τε
πόλεως μχς χα{ χών χεριφερείών
της, δύνανται νά προσέλθουν καί
γνωρίσωαι τόν σ-λοπόν τής οργανώ¬
σεως, ό οποίος είναι συντελεϊτικος
ϊιά τάς διαφόρους κοινωνικάς των
ανάγκας, %χ μέ σχέσιν πρός «υν-
δετ-.κον κρίκον άχέναντι χολλων
καί διαφόρων ζητημάτων,.άναγοαέ-
νων άπέ Ρεποϋμχλικχνικής απόψε¬
ως. Ή Λέσχη προσφέρει την αΐ-
θοιχτάν της δωρεάν διά τάς σονε-
ϊριάτεις των σωματείων μ3;.
(14—18)
ΧΕΥν* ίΟΝρΟΧ, ΟΟΝΝ.
Ό <Έθνικος Κήρυξ> πωλεϊται ϋπδ
τού άντιπροσώπου μας κ. Τ. Κ
τίνου, γοηΐα δΐΗίβ καί Βαηΐί
Μετά τής ν«το την διεύθυνσιν μόν
τελείως κατηρτισμένης Όρχήστρας
μου άνβλαμβάνω νά σχορπίζω_ την
χαράν καί ευθυμίαν ϊΙ? άρραδώνας,
γάμβυς, βα.-ΐτίσεις, έκδρομάς, χοροβ-
βπερίδας καί παντός είδους διασκεδα-
σεις. Ίδεώδης καί αΐσθηματική Μου-
σνκη, Άμερικανική καί 'Ελληνικη.
Παραδίδω καί κατ' οίκον μαθηματα
βιολίον, μβνδολίνου καί κυμβάλον.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΠΚΑΙ
Διενθυνσιςϊ
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
"Η ΜΕΣΣΗΝΙΟΣ
2067 ΗβΓΓΐββοη Ανθ., Βγοπχ, Ν. Υ.
Τηλέφ. Κηττηοπά 9566—4551
Κε8- υ. 5. ΡβΙ. Οίίϊοβ
Ο Κ. Ν. Δ. ΦΑΡΑΚΟΣ
Έφευρέτης καί κατασκευαστής
τοϋ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΥ
τοϋ μοναδικοϋ φαρμάκου των
μαλλιών, ή δλλης έπιδερμικης
παθήσεως, έγκατασταθεις εις
τα νέα γραφεϊά τού, δεχεται
τούς πελάτας τού καθ" εκάστην,
τάς δέ Κυριακάς &Υ αρροιηΐ-
πιβηΐ.
336 ννΕδΤ 4210 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Ρΐιοηβ: Μβίΐαΐΐίοη 3814.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
υπο ειδικου
Όοαι σννεντίύξεων: Τρίτη καί
άό 6—9 μ- μ., η γοα-
ΙβΟΙάΒΓοαα
—αν,
Τηλ»!φ.'
0232.
δί
Ό Σύλλογος των
μούβων Δεσποινίδ
δεί την χ
τού.
Το έτπέρας τής 27ης Σ«χτεμ-
δρίθϋ, ημέρας Κϋριααής, έντος τοϋ
ΙΙΠγιοϊβ λΥοηιβη'δ Αίηΐβΐίο Οΐπΐ),
820 ΤοννβΓ ΟοπγΙ;, έναντι τοΰ Μί-
οΐιίίίαη Βΐνά "ννατβΓ Τοτυ-θγ, δ
Σ^λλογος των Φιλομούσων Δεσποι-
νιξων δίδει την Φθ'.νοπωρινήν τού
Χοροε—ερίδα, είς την οποίαν τα κο-
οίτσια 6ά παρουτιάσουν ωραίον καλ¬
λιτεχνικον χρόγραμμα. Τέ εισιτή¬
ριον ωρίσθη χρός $1.50.
ΖΗΤΗ ΤΗΝ^ΜΙ ΤΗΣ ΕΔΟ
Μάς Ιστάλη μία έκκλησις άχι
την Κίν Μαλαματένιαν Μερτζε-
αάνη, έ* τοΰ χωρίου Πρό^ρομος
Σουαχόσκοο τής περιφερείας Κα-
ράτσ&δας, τής Μαχεϊονίας, διά τής
οποίας χαρακαλεί πάντα όστις· η-
θελε γνωρίζει περί της διευθύν¬
σεως τής μητρός της, μετά των
τέκνων της, Ξενοφώντος, Πασχά-
λη, Τωβννοο, Μενελάου, Γεωργίου
καί Αποστόλου Μερζεσάνη, νά την
γνωρίση είς την Καν Σοφίαν Πο-
λυζωίίου, 3726—ΙΙΙΐϊι 8*., Οο-
Γοηα, Ι_ι. Ι. κίί θέλει ΰχοχρεώτει
τοΰς άνησυχοΰντΐς συγγενείς της.
οι α1Π§Ρροι
Γειά σου Τζίμ, τί γίνεσαι άπό προ-
χθές; τάς έντυπώσεις σου άπό τή δια-
σκέδασι τοΰ κουμπάρου σου.
Νά σοΰ πω, Γιωργο, ή διασκέδασις
καί τό τραπέζι ήσαν Ιξοχα, έγώ δ-
μως έγελοιοποιήθην καί τό φυσάω καΐ
δέν κρυώνει.
Γιατί, Τζίμ, τί σσΰ συνέβη καί γώ
δέν πήρα είδηοα;
Τί άλλο ήθελες νά μοϋ συμβή; Δέν
πρόσεξες τα Βαπτιστικά ποΰ παρονσί-
ασα στήν Βάπτιοι;
"Αν καί τα καλοπλήρωσα στό μα-
γαζί ποΰ με ωδήγησε καποιος φίλος
μου καΐ άπό σαράντα δολλάρια ποΰ
μάς ζήτησαν, χάριν τοϋ φίλου μου
δήθεν μοΰ τάφησαν τριάντα. Κοά έ¬
γώ ό βλάκας ένδομύχως έχαιρόμην
δτι τα πήρα.ΜΠΑΡΓΚΑΙΝ.
"Οταν πηγά δμως σπίτι μου καί τα
εΐδε ή Γυναΐκά μου άρχίσαμε τόν καυ-
γά, μονψαλλε τόν άναβαλλόμενο.
Μά καβελλάρης τα ψώνησες χρκτα-
ανε μου; Κύτταζες 2|<ο την ώρα ποΰ τ' άγόραζες; ποΰ εΐχες τό μυαλό σου; Άφοΰ δέν ήξερες, ποοκομμένε δν- δρα, δέν ρωτοβσες τό Γιώργο τουλά¬ χιστον άπό ποΰ πήρε τα ώραϊα έχεΐνα καί πλούοτα Βαπτιστικά, ποΰ προξέ- νησαν τόσην ευχάριστον εντύπωσιν είς δλους στά Βαφτίσια τής "Αννας, νά πάς καί σύ στό ίδιο μέρος νά πάρχις τα ίδια; Άλλά πήγες καί μοΰ κουδά- λησες αύτά τα ποόστυχα πράγματα. Δέν ντρέπεσαι νά τα παρουσιάσου- με στή Βάπτισι ποΰ θάναι έκεί καί τόσος άλλος κόσμος;;;; Έγώ τώρα τί ήθελες νά κάνω, φού- σκωνα καί ξεφούσκωνα, τής εΐπα ψεμματα πώς τ' άγόρασα φθηνά, έ- καταλάβαινα δμως πώς είχε δίκηο καί Ιτσι έσιώπησα γιά τα λιγώτεοα. Τώρα θέλω νά μοΰ πης την άλή- θεια, Γιώργο, άπό πσΰ τα πηρες καί πάσα έπλήοωσες διά τα Βαπτιστικά έκεϊνα ποΰ ξετρελλάθηκαν αί γυναί- κες την περασμενη Κυριακή; Άπό τό 'Εμποοιχόν ό Μαραθών τ' άγόρασα τριάντα δολλάρια. 53— 55 Μάντισον Στρήτ, τό μόνον Ελ¬ ληνικόν Κατάστημα ποΰ κατασκευά- ζει τ' άριστοκρατικώτερα Βαπτιστικά καί τα πωλεΐ είς τιμάς ΩΡΙΣΜΕ¬ ΝΑΣ. ΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΜΑΣ Η ΒΡΜΥΑ ΤΟΥ "ΜΙΟΓ ΕΙΣ ΤΟ Την Δευτέραν, 16 Σε- «τεμβρίου, ώρ. Τ:3Ο -8:3Ο μ. μ. Ή Έλλην ική Δημοκρατική Λέ- *ίΙΆ τή? 'Αστόριας, ό «'Αλδος». έργανώνειΈλληνικήν ροβϊιοφωνικήν δραδαάν. "Ελληνες ρήτορες καί Έλληνες β,ουσικοί θά άχασχολήσουν το ίράδυ της Δειηέρας, ώρα 7:30 —8:30, τόν ραδιοφωνικον σταθμόν τοΰ ΒΚ,ΟΟΚίΥΝ Υ. Ρ. ϋ. Η. Όλοι οί ."Ελληνες είς τα ραδιόφω- νά σας την ώραν εκείνην. Ό «Άλ- 3-ος» θά μάς χαρίστ] μίαν ωραίαν Ελληνικήν ώραν. ΖΗΤΟΥΝ ΕΙ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΛ ΤΠΝ ΕάΠ . Ό κ. Παναγιώτης Ταταος, κάτοικος τής όδοΰ Κολοκοτρών»), αριθ. 18, Καφφενείον τα Καλάδρ»- τα, έν Άθήνα-.ς, υ.άς απέστειλεν επιστολήν δία τής οποίας πζρακΐ- λεί πάντα γνωρίζοντά τ! περί τής ϊιααονής τοΰ πρό Ιδετίας έλθόν- τος είς την Αμερικήν πατρός τβϋ Εύστρατίου Τατίκου, έκ Μι»τ:λή- νης, νά ^ράψη είς την ανωτέρω διεύθυνσιν. Πρό καιροΰ, ή χίσχουσζ έν Έλ- )^ίΪ! οίκογένβ'.ά τού έπληροφορήθη ότι ό Τατίκος βύρίσκβται έν Νέα Όρλεάνγ;. 'Εκλεκτά βιδλία εχει μόν·αν τό Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «Έθν^κοΰ Κήρνκος». Έχλεκτά βιδλία Ιχει μόνον τδ Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνοίοΰ Κήρνκος>.
ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΤΟΝ ΑΘΗΝΩΝ
•Υπό ΗΛ. ΟΓΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
«Τοιάντα χ»?ΟΛ*α στήν Άθηνα>.
Σύγχρονον κοινωνικόν μυθκττόρη-
μα βγαλμέΛΌ άπό τόν προχπικον
βίον καί τα ηθη ττ>ς 'Αθηναϊκής
κοινωνίας. Πλήρες σκηνών μεγί-
στου έν<διβφέροντος μέ μ*ά διτνατή είκόνα τό>ν όοων γίνωνται στην
Άθήνα, χωρίς νά τα βλέπη δ πο¬
λύς κόσμος. Μετά παλλών είκόνων.
Τιμάται δοδίμΐνον ..... ?1.25.
ρΙ
"ΝΑΤΙΟΝΛΙ- ΗΕΒΑίΟ"
140 >¥. 28ΤΗ 6Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ
ΜΑΡΚΑΣ
Είναι ανωτέρα πάσης συγκρίσεως. Πλουσιώτε-
ρα είς είδη—καλλίτερα είς ποιότητα—τα ευθη¬
νοτερα. Μόνον τό εργοστάσιον μας δύναται νά
προσφερη τόσον ώραϊα καί τόσον εΰθηνά βαπτι-
στικά διότι τα κατασκευάζει είς ποσότητας μέ
τα τελειότερα μεσα. Τα είδη μας είναι φημισμέ-
να καί άγαπητά είς τόν Έλληνισιιόν τής Άμε-
ρικής επί μακράν σειράν έτών. Προσέχετε νά
εχουν τα βαπτιστικά τό δνομα καί την μάρκαν
μας. Πωλοννται είς αξιόπιστα 'Ελληνικά Κα-
ταστήματα. "Αν σάς είναι δύσκολον νά προμη¬
θευθήτε τα νεα Βαπτιστικά μας, γράψατε κατ'
ευθείαν είς ημάς.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ, 3Η0Λ/ΡΟΟΜ3 και ΓΡΑΦΕΙΑ
ϋΟΚΚΟδ ΒΡΟδ. Ιηο. 1 Ε35ΐ 33γ(1 8*. Νβνν, Υογκ
ΜΑΚΙΕ ϋΟΚΚΟδ, 17 Κυβ Βεοηθυηιοηί, ΡΑΚΙδ
ΟΙΚΟΣ 1ΔΡΥΘΕΙΣ ΤΩ 1899
ΜΑΚΚ
Πββ· υ. δ.
ΤΤΑΑ.ΌΕ
ΡαΙ. ΟΙΙ.
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΉ. 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1929.
ΕΝ ΑΣ ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟΣ
ΟΙ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΛΗΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
Ό μεταπολεμικάς χολιτισμός ε-
χει πάρει τςλέον "ήν όρμητικότνιτα
καί την έντασιν (ραγδαιοτάτης θυέλ¬
λης. Η έν.πολιστική αυτή Θεομη-
νία ποΰ έξαπελύθη ν.ατά τοϋ άνυπό-
πτοο βιε^νοϋς κοιν&ϋ μετά τόν πόλε¬
μον 3έν έφείτθη οΰίε τοϋ πανΐυτυ-
χοϋςαας'Αστεως. Πά»ι. Τάλόγια
τελείωσαν χλέον. Τα σεπτά έρ-είπ1.::
των Άναφιώτικων σείονται νΛΐγ.ι-
λα, κάτω άπό τάς ανατρεπτικάς
ρυπάς τοϋ έκπολιτισχικού άνέμσ.) τλ
έ'πνευσεν έξ Άμερι-Λης. Τόν •προσέ¬
χη Δεκέμβριον άν·ε> πλέον ούϊεμιάί
άναοολής ή σκαπάνη θά έγερθή βα¬
ρεία γιά νά καταπέση επί των λε:-
ψάνων τοϋ νεώτερον μας μετεπανα-
στατικοΰ πολιτ'.σμοϋ. "Ολα αύτά τα
οι&'πτά έρείπια ποΰ ΰφ ίστανται άκάμ,η
είς πείσμα τοϋ χρόνου καί χάσης άρ-1
χιτε·/.τΌν'·/.ής λογικής, θά άνατιρα-
ποΰν γιά νά δώσουν την θεσ! τους σί
άλλα έ.ρείπια, μεγάλα καί ένίοϊα
ποΰ Οά φανερώσουν είς όλην τού την
έκτασιν τό έπος τοϋ άρχαίου
ΑΙ ΑΝΑΣΚΑΦΑΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΙ Ν ΣΥΝΟΙΚΙίΙΝ- ΤΑ ΣΥΜΠΑΘΗ ΕΡΕΙΠΙΑ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ Η ΔΙΨΩΣΑ Φ«Σ ΑΡΧΑΙΟΑΟΓΙΚΗ ΣΚΑΠΑΝΗ- Η ΔΙΚΑΙΟΣΥ-
ΝΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΤΡΟΠΟΝ ΘΗΛΥ ΧΛΡΙΣ ΖΥΓΟΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΥ ΠΛΕΟΝ—
ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ.
Σκηνή έν Τιδεριάδι, ένθα έπϊδραμόν-
τες εσχάτως οί Άρα% εσφα|αν με-
ρικούς Έβραίους.
■/ρονων, καύε π-ετραδάκι καί 4πο „.$
τρςζρζ άνάμντντις. Ά ! Αΰ«ί εέ-
ρουν βαρέως ότι θά άλλάξουν π·:!-
6άλλον. Τό ίνεΐρό τους, ό μ&ναίιν.ο-
'Έτσ·. τουλάχιστον λένε οί Άμε-
ρ'.κΛνοί. Αΰτά ποΰ -είχαμε ,σημερα
στά μουσεία μας είνε δλα ·εάρήμα·
τής τύ^ης, μικρά "καί άσημαντα έ¬
ναντι έκείνων ποΰ πρότκειται νά φέ-
ρουν είς φώς αί δαπανηρόταται άνα-
οκαφαί* των.
Άς αφήσωμεν δμως τοΰς Άμ£-
ρικανούς μας, τοΰς αίωνίους άνιδιο-
τελείς συμπαραστάτας των διχττν-
χιών μας κα! πάσης άλλης νεοελ-
}ηνικής κακομόιριά'ς νά έντιρυφοϋν
είς τα τολμηοά καί φιλό&Χξα ονειρά
των καί άς ριξουμε μιά ματιά είς τό
μελλοθάνατο τμήμα τής πόλεως, τό
οποίον μιετά τίνα μήνας θά ανήκη
είς την ιστορίαν.
Τα «άντα ρει!...
Π ρωΐ. Επάνω στήν 'Ακρόπολι
6ρί—'.ονται, τή-/ άκατάλληλη) αυτή
ώρα, λιγοττοί επισκέπται. Δυο
τρείς όμάδ-ες ίδ'.οτράχων χερ-ιηγη-
τών ποΰ άκοΰνε μέ Θιρηαποευτικήν ·εύ-
> άδειαν τόν άγρά{Λμα~ον Τσιτσ*»ό-
νε νά τοΰς άναπτύσση τοΰς διαφό¬
ρους σταιθμούς τοΰ αρχαίον πολιτι-
σμ,οϋ καί τάς γεν&σιοοργοΰς αΐτίας
τοϋ θαύματος πού άτενίζο'Λ κατά-
η
Δέν καταλοί&α(νοι>ν τίποτζ, όπως
άλλως τε καί ό γράφων. Έν πάση ό-
μως περιπτώσει τ)αυμΛζ(ών γιατί ί-
τσ: τοίις είπαν στό τό~ο τοος νά κά¬
νουν όταν άτενίσουν την Ακροπολιν.
Πάρα ·κάτω μερικά ίζευγαράκ'.α
οβιάφ&ρα γιά τοΰς άργακ>λογικοί»ς
οίστρον; των ξενοτρόχων περιηγη-
τών προσ-αθοϋν νά μάς αχσ5ε.ίξο.>ν
πίΐροι;.ατικώς, ότι δέν «χςι καθόλοο
ϊίκηο ή πνεΰματώδης παρισινή συ-
νάίελί?ος ποΰ μάς έπεσα,έφΌηκε έ-
ΐτχάτως, ετς?ν έπιμένει χώς ή 'Ελ-
ληνίς είναι ρωμαντική...
Πλησίασο πρός την ανατολικήν
ιτλε·.Αϊάν τού ίεροϋ 6^0-/0^ καί ε!ρ.ρι-
ξα α(ά αατίά στήν πόλι χοί) είχε ξυ-
ήτ*! καί είρνάζετο πλέΰν έντα-
ά
"Ό «σθ·α.ατΓκός ρ'Λιας τής άνα-
πνοής της εφθανε μέ/ΐ'. στ' αί»τιά
έξ?έ
μ νς
Ό βόρυίος των έργοστασίων, των
έιργαστηρίων, των αύτοκιντϊτων,-τών
τράΛ καί όλων των ίλλων έκκοι-
τοϋ
ϋ έ'φ
άδη, έκκλησίτσες καί ενχ σω-
ρό άλλα μικροσκοπικά καί χαριτω-
μενα πραγματάκια, ιτοΰ εδιδαν στά
κράστεδα τοϋ ίεροϋ 6ράχου όψιν μί-
σοτίωνικήν.
Άνάμεσα δέ είς τό μωσαϊκόν αύ¬
τό τοΰ μετεπαναστατικοϋ μας πολι-
τισμοϋ, ό έ-ιδλητΐκός όγκος τοϋ
θησείΰυ καί τό χαίνον κενόν τοϋ εΐΐς
την αρχήν τής όδοϋ Αΐολου άρχαιο-
λογικοϋ χωρ ου.
Μέχρι έκεί δέν ετόλμησε νά είσ-
νωρήση ή £-&ρ:ς τής-6ενζίνης. Τίς
γραφικές σονοικίες τής χα»λζιάς Α¬
θήνας τής έχροστάτεοσαν άχό την
προσβολήν αύτϊΓ»* οί έλικοειδείς δρό-
μοί των μέ τάς άδιεξόΒους χαρόδους
των.
Αύτοι καί μόνοι έ^ξησφάλισαν σ'
αύτές την άπ-αστράχτονσαν
τητα και την μαναστηρίακήν ησυ¬
χίαν ιρού τίς χαρα/.τηρίζε!, "Ολα
αύτ·3· όμως 6ά άνατραποΰν κάτω άπό
τά-άμείλικτα πλήγμ.ατα τής ΐτ/.απά-
νης τοϋ άρχαιολόγου καί σέ λίγους
μήνες αέσα θά άνήαοϋν, αλλοίμονον,
είς τό παρελθόν.
_ϋτής μελλοθάντες βυνοι-
κίες....
Κατεδαίνχντο'ς-άπό την Άκιρόπο-
λ: εκανα μία •βόλτα άνάμεσα στίς
μελλο&άνατίς νυνοικίες.
Ά ! 'Εκεί μέσα τα πράγματα εί¬
ναι πολύ πεζότερα άπό β.τι τα φαν-
ταζόμουν 6λέποντάς τα άπό τα υπο-
6λητικό 3ψες ττίς Άκροπόλεως.
Ο! κάτοΐ'/.οί των ά?ίνουν είς τοΰς
φχντασ'.0!Γ·/.,ό-&!>ς ποιητάς τόν Θαυ¬
μασμόν ποο τα έ'νϊοξα μνημεία τή,ς
παληάς Αθήνας. Αύτοι Ινϊιαφέρον-
τχι—κα; είναι χολΰ -φυσικόν—διά
την αποζημίωσιν καί την στέγασιν.
θαυμασμόν πρός τάς χοιητικάς φω-
λβάς ποΰ σημερον κατοικοϋν κα:
θά τάς έγκ7τέλειψαν ευχαρίστως αν
έξησφ'άλιζον μίαν άλλην στέγην, ά-
νετον καί συγχρονιαμένην.
Οί μό^οι άν&ρωπΌΐ ποΰ θλίδοντα1
ειλικρινώς γιά την έχικεΐμένην α¬
ναγκαστικήν μ«.τανάστει>σιν, είναι »ι
<έροί, οί χαληοί ΆιΘηιναΐοι, τα ζων- τάνά δηλαδη ιέρείχια τοά κόσμου τ.ζΐ θα σδυστ. Αύτοι υ^ϋντα! νοσταλγικά τα όλοκάθΛρα (χικρά σχιτάκΐα τους μέ- σσ στά όποϊα γεννήΐθηκ^ καί μέγα λωσαν, Ιζησαν καί γηρασΌν. Κάθε δρόμος καί άπό Ινα γεγο- νός χανευτυχές των χαιδικών των κου μας πολ'.τκτμοϋ έ'φθ-ςτ^εν ώς έν.εί άϊύναμος ξεψυχισμένος, άόριστος. "Α ! ΓΗταν πολΰ δΐακριτι-ΛΟς Δέν άνητυχ:ϋσε- νανούριζε μόνον.... Γί' αύτό ϊσως κα! ενας παχόσο^κος καί πολυπράγμων Άμερικανός ιτε- ρΐηγητής ρο·-7άλ5Ϊε μακαρίως επά¬ νω σ' ενα τω,;ο άπό ίερά κατσάβ.ρα- Αν όμως ό $όρ·/οος βφθανε «έξιδα- νικε^αε'νος ώς έκεί επάνω, τό μάτι εβλεπε καθαρά καί διέκρινε ευκο¬ λώτατα τή νοητή γραμαή ποΰ χώρ;- ζε τόν π·ρο~ολεμ:κό άπέ τό*^ μνΐ^αχο- μι/ό μσς πελιτισμό. Άπό τό ενα μέ- ρος.ϊί !ιψ:κάμινο! των έργοστασίων χθΰ χατερρύπα;ναν την διανγή άτμό- (τφα'.ραν με τα μελανά νέφη τώνβρω- μερων των κα^ών, οί τεράστιοι οΐ- γ.ΰίομ^οί δγκο! των ούρα·Λξυστών Κου άνεγίρθησαν καί των άλλων ποΰ άνεγείρονται πι>;ιετωδώς, οί πλατείς
δρόμοι, τα όγκώδη λεωφ>ορεία τής
ξενικής 1~ι·5ρομής καί τα άχειρά-
ο-'.ΐ2χ.'.2, ίρομάκιβ μικρά καί λβ-
. . . ( 'ένο·. ώς την τελευταίί
τους στ'.γμή, άπό τοΰς νΐίυς άνθρώ-
πους που '.'ΐυς εδωσαν αύτοι τή "ωΐ·
καί τό παληό νεανικό σφρίγος χα{
άπό τοΰς τ.ολψάς των γνωρίμοος,
μέ τοΰς όποίους επαιξαν μικροί χά!
ν.ατεδαιναν άτώ ρυτήρος τά'πρχνη
τοϋ ίεροϋ οράχου όταν άλληλΰχατί-
διώκοντο παίζοντας τα άμέριμνΐ
πζίϊικά παιγνίδια τους.
Την πρόοδον δέν την θέλο,,ν γιζ-
τ: τοΰς ζαλίζρει, την €ενζίνη την έχ-
θρΐυοντ^'. Οανασίμως, τοΰς ούοανο-
ςΰστας με τίς^ άτελεύτηιτες σκβλε;
τοΰς μνσοϋν σάν τίς άμαρτίες των,
τα ΐλεγαλοπρεπή κοομικά χέντρα
ϊέν καταδέχοντα'. κάν νά κυττάξουν,
"Ολα ϋ α^τά σΛληδδην τα θεώ-
ροϋν ώς νοσηράς έκδηλώσεις τοϋ αν
ταπολεμΐκοϋ έγκεφάλο^ μας. Αύτοι
θελουν τό ήρεμο <τπιτάκι τους, τό μ,1.- κρό κβΐφενείάκΐ τους μέχρ! τού ό· πΐίου δέν έφθασεν άκόμη ή μεταπο- λεμ/.κή φρενίτ'.ς καί τοΰς παληούς των γνωρίμους, μέ τοΰς όποίους αι- λ&ϋν γ-α τ·ςχρώτες ήμερες τής ίχ· σιλείας τοϋ Γεωργίου καί τοϋ Ντα- δέλη είς άψογον αθηναϊκήν άργχό. Αύτό «Οέλουν». Δυστυχώς δμιώς στόν αίώνα ποΰ ζοϋμε δέν μπο-ρεί /.α- νένας νά Θ·ελιο ο,τι θέλει. Την τήμερον ημέραν πρέπ;ι νΐ φροντίζη νά «θέλη;) ο,τι ήθελεν» τα ?'.αμϊ-ρ:κώς άντίθετα άπό κείνα διδάζη τα δίεστώτα χάνοντας έστω καί τό μ,εγαλείτερο' μέρος τοΰ δι- κΐίου τού. Άλλοιώς χάθηχε. Πιθανόν τώρα αύτό νά^μήν είναι δίκαιον, τί νά κάνωμεν δμως : Ή μ.εταπολεμ·.'.κή δικαιοσύνη δέν είναι πλέον ή 'ύ-εραιυστηρά τταρθένος μέ τό άγέρωχον €λέμμα καί τόν άλάν- θαστον'ζυγόν τοϋ φαρμακείου στΐ χέρια. Σήμερα εγινε καί αυτή έν υ διαβθ/λθθτλυ'λθ κοντοααλλούσιχο, «· καλτσωτο και «ροράει άντι (ίποϊήρο^ς αύστηράς^- σθήτος» ίνα μεταξωτό σάξ ^κοστουμ·. μπάν.ου. Τή ζυγαριά την πέταξε ως λίαν έπιζτ/χίοτ^. Τώρα δέν κρ^παει τίποτα στά άδρά χεράκια της ! , Τα ήλευθέρωσε άπό τό κωμ'νο αύτό επιπλο γιά νά μπορή με τα ?ο- ώΐνα ιΐ3τνιν:!δΐι;ία«.ένα νυΤτΌκια τους τη , όπως ..... όπως βρήκες!.. Π. ΚΑΤΗΦΟΡΗΣ πανου. 1ο ορεφο;, όπερ ήτο μ«σα, Ή γρη» ·Λ«ί ό "Οταν ό μέγας λειμάν έόάϊιζ,β με τόν πρός κατάκτησιν τοϋ μιά μερά πήγε καί '--.,__ , ( σ' αυτόν λ'.α πτωχή γυναίκα η ο τοϋ παραπσνέθηκεν, Οτι οί «Γ ώταί τού τής είχα ν.λεΦίί τα της π'-ΰ άποτελοϋσαν την μονη της. είπε γελώντας ό μονάρχης, Τ1* τέ κλέψουν, χωρίς νά τό κατ«>·
«τ.;· " , ,
—'Ναί, άπάντητε τότεμε θαρ-
ή γρηά, κοιμώμουνα, πράγματ'^
σζ ότι ή Μεγαλειότηςσας «Τί
πνοϋτε ίπί τής περ-.οτσίας των
πηζ,όων της!...
Ή απάντησις άρεσε πολυ «
Σουλεί'μάν ό οποίος καί ^άΐΓ^γ_!
την πΛθοϋσαν ήγεμονικα.
Ή άπάντηβχς τοΰ '
η
"Ενας ζωγράφος εδείξε ψα !*·?,*
στό μεγάλο ζωγράφο τής α?7^:
τητος Άπελλή, μιά είκόνα «»^
παρίστανε την Άφροδίτην αε πλ ^
σίαν καί πολυτελεστάτην ^τ"5^
τοΰ εζήτησε δέ την γνώμην -Λ* ".
τό έργον τού. , α
— Παρατηρώ, άπτ,νττ,ββν ο -
«λλής, ότι έχειδή δέν μ*βΡ
νά κάμης την Άφροδίτην <■>?
την εκανΐ; ί'
ΕΝ ΑΣ ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟΣ
ΟΙ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΛΗΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
Ό μεταπολεμικάς χολιτισμός ε-
χει πάρει τςλέον "ήν όρμητικότνιτα
καί την έντασιν (ραγδαιοτάτης θυέλ¬
λης. Η έν.πολιστική αυτή Θεομη-
νία ποΰ έξαπελύθη ν.ατά τοϋ άνυπό-
πτοο βιε^νοϋς κοιν&ϋ μετά τόν πόλε¬
μον 3έν έφείτθη οΰίε τοϋ πανΐυτυ-
χοϋςαας'Αστεως. Πά»ι. Τάλόγια
τελείωσαν χλέον. Τα σεπτά έρ-είπ1.::
των Άναφιώτικων σείονται νΛΐγ.ι-
λα, κάτω άπό τάς ανατρεπτικάς
ρυπάς τοϋ έκπολιτισχικού άνέμσ.) τλ
έ'πνευσεν έξ Άμερι-Λης. Τόν •προσέ¬
χη Δεκέμβριον άν·ε> πλέον ούϊεμιάί
άναοολής ή σκαπάνη θά έγερθή βα¬
ρεία γιά νά καταπέση επί των λε:-
ψάνων τοϋ νεώτερον μας μετεπανα-
στατικοΰ πολιτ'.σμοϋ. "Ολα αύτά τα
οι&'πτά έρείπια ποΰ ΰφ ίστανται άκάμ,η
είς πείσμα τοϋ χρόνου καί χάσης άρ-1
χιτε·/.τΌν'·/.ής λογικής, θά άνατιρα-
ποΰν γιά νά δώσουν την θεσ! τους σί
άλλα έ.ρείπια, μεγάλα καί ένίοϊα
ποΰ Οά φανερώσουν είς όλην τού την
έκτασιν τό έπος τοϋ άρχαίου
ΑΙ ΑΝΑΣΚΑΦΑΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΙ Ν ΣΥΝΟΙΚΙίΙΝ- ΤΑ ΣΥΜΠΑΘΗ ΕΡΕΙΠΙΑ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ Η ΔΙΨΩΣΑ Φ«Σ ΑΡΧΑΙΟΑΟΓΙΚΗ ΣΚΑΠΑΝΗ- Η ΔΙΚΑΙΟΣΥ-
ΝΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΤΡΟΠΟΝ ΘΗΛΥ ΧΛΡΙΣ ΖΥΓΟΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΥ ΠΛΕΟΝ—
ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ.
Σκηνή έν Τιδεριάδι, ένθα έπϊδραμόν-
τες εσχάτως οί Άρα% εσφα|αν με-
ρικούς Έβραίους.
■/ρονων, καύε π-ετραδάκι καί 4πο „.$
τρςζρζ άνάμντντις. Ά ! Αΰ«ί εέ-
ρουν βαρέως ότι θά άλλάξουν π·:!-
6άλλον. Τό ίνεΐρό τους, ό μ&ναίιν.ο-
'Έτσ·. τουλάχιστον λένε οί Άμε-
ρ'.κΛνοί. Αΰτά ποΰ -είχαμε ,σημερα
στά μουσεία μας είνε δλα ·εάρήμα·
τής τύ^ης, μικρά "καί άσημαντα έ¬
ναντι έκείνων ποΰ πρότκειται νά φέ-
ρουν είς φώς αί δαπανηρόταται άνα-
οκαφαί* των.
Άς αφήσωμεν δμως τοΰς Άμ£-
ρικανούς μας, τοΰς αίωνίους άνιδιο-
τελείς συμπαραστάτας των διχττν-
χιών μας κα! πάσης άλλης νεοελ-
}ηνικής κακομόιριά'ς νά έντιρυφοϋν
είς τα τολμηοά καί φιλό&Χξα ονειρά
των καί άς ριξουμε μιά ματιά είς τό
μελλοθάνατο τμήμα τής πόλεως, τό
οποίον μιετά τίνα μήνας θά ανήκη
είς την ιστορίαν.
Τα «άντα ρει!...
Π ρωΐ. Επάνω στήν 'Ακρόπολι
6ρί—'.ονται, τή-/ άκατάλληλη) αυτή
ώρα, λιγοττοί επισκέπται. Δυο
τρείς όμάδ-ες ίδ'.οτράχων χερ-ιηγη-
τών ποΰ άκοΰνε μέ Θιρηαποευτικήν ·εύ-
> άδειαν τόν άγρά{Λμα~ον Τσιτσ*»ό-
νε νά τοΰς άναπτύσση τοΰς διαφό¬
ρους σταιθμούς τοΰ αρχαίον πολιτι-
σμ,οϋ καί τάς γεν&σιοοργοΰς αΐτίας
τοϋ θαύματος πού άτενίζο'Λ κατά-
η
Δέν καταλοί&α(νοι>ν τίποτζ, όπως
άλλως τε καί ό γράφων. Έν πάση ό-
μως περιπτώσει τ)αυμΛζ(ών γιατί ί-
τσ: τοίις είπαν στό τό~ο τοος νά κά¬
νουν όταν άτενίσουν την Ακροπολιν.
Πάρα ·κάτω μερικά ίζευγαράκ'.α
οβιάφ&ρα γιά τοΰς άργακ>λογικοί»ς
οίστρον; των ξενοτρόχων περιηγη-
τών προσ-αθοϋν νά μάς αχσ5ε.ίξο.>ν
πίΐροι;.ατικώς, ότι δέν «χςι καθόλοο
ϊίκηο ή πνεΰματώδης παρισινή συ-
νάίελί?ος ποΰ μάς έπεσα,έφΌηκε έ-
ΐτχάτως, ετς?ν έπιμένει χώς ή 'Ελ-
ληνίς είναι ρωμαντική...
Πλησίασο πρός την ανατολικήν
ιτλε·.Αϊάν τού ίεροϋ 6^0-/0^ καί ε!ρ.ρι-
ξα α(ά αατίά στήν πόλι χοί) είχε ξυ-
ήτ*! καί είρνάζετο πλέΰν έντα-
ά
"Ό «σθ·α.ατΓκός ρ'Λιας τής άνα-
πνοής της εφθανε μέ/ΐ'. στ' αί»τιά
έξ?έ
μ νς
Ό βόρυίος των έργοστασίων, των
έιργαστηρίων, των αύτοκιντϊτων,-τών
τράΛ καί όλων των ίλλων έκκοι-
τοϋ
ϋ έ'φ
άδη, έκκλησίτσες καί ενχ σω-
ρό άλλα μικροσκοπικά καί χαριτω-
μενα πραγματάκια, ιτοΰ εδιδαν στά
κράστεδα τοϋ ίεροϋ 6ράχου όψιν μί-
σοτίωνικήν.
Άνάμεσα δέ είς τό μωσαϊκόν αύ¬
τό τοΰ μετεπαναστατικοϋ μας πολι-
τισμοϋ, ό έ-ιδλητΐκός όγκος τοϋ
θησείΰυ καί τό χαίνον κενόν τοϋ εΐΐς
την αρχήν τής όδοϋ Αΐολου άρχαιο-
λογικοϋ χωρ ου.
Μέχρι έκεί δέν ετόλμησε νά είσ-
νωρήση ή £-&ρ:ς τής-6ενζίνης. Τίς
γραφικές σονοικίες τής χα»λζιάς Α¬
θήνας τής έχροστάτεοσαν άχό την
προσβολήν αύτϊΓ»* οί έλικοειδείς δρό-
μοί των μέ τάς άδιεξόΒους χαρόδους
των.
Αύτοι καί μόνοι έ^ξησφάλισαν σ'
αύτές την άπ-αστράχτονσαν
τητα και την μαναστηρίακήν ησυ¬
χίαν ιρού τίς χαρα/.τηρίζε!, "Ολα
αύτ·3· όμως 6ά άνατραποΰν κάτω άπό
τά-άμείλικτα πλήγμ.ατα τής ΐτ/.απά-
νης τοϋ άρχαιολόγου καί σέ λίγους
μήνες αέσα θά άνήαοϋν, αλλοίμονον,
είς τό παρελθόν.
_ϋτής μελλοθάντες βυνοι-
κίες....
Κατεδαίνχντο'ς-άπό την Άκιρόπο-
λ: εκανα μία •βόλτα άνάμεσα στίς
μελλο&άνατίς νυνοικίες.
Ά ! 'Εκεί μέσα τα πράγματα εί¬
ναι πολύ πεζότερα άπό β.τι τα φαν-
ταζόμουν 6λέποντάς τα άπό τα υπο-
6λητικό 3ψες ττίς Άκροπόλεως.
Ο! κάτοΐ'/.οί των ά?ίνουν είς τοΰς
φχντασ'.0!Γ·/.,ό-&!>ς ποιητάς τόν Θαυ¬
μασμόν ποο τα έ'νϊοξα μνημεία τή,ς
παληάς Αθήνας. Αύτοι Ινϊιαφέρον-
τχι—κα; είναι χολΰ -φυσικόν—διά
την αποζημίωσιν καί την στέγασιν.
θαυμασμόν πρός τάς χοιητικάς φω-
λβάς ποΰ σημερον κατοικοϋν κα:
θά τάς έγκ7τέλειψαν ευχαρίστως αν
έξησφ'άλιζον μίαν άλλην στέγην, ά-
νετον καί συγχρονιαμένην.
Οί μό^οι άν&ρωπΌΐ ποΰ θλίδοντα1
ειλικρινώς γιά την έχικεΐμένην α¬
ναγκαστικήν μ«.τανάστει>σιν, είναι »ι
<έροί, οί χαληοί ΆιΘηιναΐοι, τα ζων- τάνά δηλαδη ιέρείχια τοά κόσμου τ.ζΐ θα σδυστ. Αύτοι υ^ϋντα! νοσταλγικά τα όλοκάθΛρα (χικρά σχιτάκΐα τους μέ- σσ στά όποϊα γεννήΐθηκ^ καί μέγα λωσαν, Ιζησαν καί γηρασΌν. Κάθε δρόμος καί άπό Ινα γεγο- νός χανευτυχές των χαιδικών των κου μας πολ'.τκτμοϋ έ'φθ-ςτ^εν ώς έν.εί άϊύναμος ξεψυχισμένος, άόριστος. "Α ! ΓΗταν πολΰ δΐακριτι-ΛΟς Δέν άνητυχ:ϋσε- νανούριζε μόνον.... Γί' αύτό ϊσως κα! ενας παχόσο^κος καί πολυπράγμων Άμερικανός ιτε- ρΐηγητής ρο·-7άλ5Ϊε μακαρίως επά¬ νω σ' ενα τω,;ο άπό ίερά κατσάβ.ρα- Αν όμως ό $όρ·/οος βφθανε «έξιδα- νικε^αε'νος ώς έκεί επάνω, τό μάτι εβλεπε καθαρά καί διέκρινε ευκο¬ λώτατα τή νοητή γραμαή ποΰ χώρ;- ζε τόν π·ρο~ολεμ:κό άπέ τό*^ μνΐ^αχο- μι/ό μσς πελιτισμό. Άπό τό ενα μέ- ρος.ϊί !ιψ:κάμινο! των έργοστασίων χθΰ χατερρύπα;ναν την διανγή άτμό- (τφα'.ραν με τα μελανά νέφη τώνβρω- μερων των κα^ών, οί τεράστιοι οΐ- γ.ΰίομ^οί δγκο! των ούρα·Λξυστών Κου άνεγίρθησαν καί των άλλων ποΰ άνεγείρονται πι>;ιετωδώς, οί πλατείς
δρόμοι, τα όγκώδη λεωφ>ορεία τής
ξενικής 1~ι·5ρομής καί τα άχειρά-
ο-'.ΐ2χ.'.2, ίρομάκιβ μικρά καί λβ-
. . . ( 'ένο·. ώς την τελευταίί
τους στ'.γμή, άπό τοΰς νΐίυς άνθρώ-
πους που '.'ΐυς εδωσαν αύτοι τή "ωΐ·
καί τό παληό νεανικό σφρίγος χα{
άπό τοΰς τ.ολψάς των γνωρίμοος,
μέ τοΰς όποίους επαιξαν μικροί χά!
ν.ατεδαιναν άτώ ρυτήρος τά'πρχνη
τοϋ ίεροϋ οράχου όταν άλληλΰχατί-
διώκοντο παίζοντας τα άμέριμνΐ
πζίϊικά παιγνίδια τους.
Την πρόοδον δέν την θέλο,,ν γιζ-
τ: τοΰς ζαλίζρει, την €ενζίνη την έχ-
θρΐυοντ^'. Οανασίμως, τοΰς ούοανο-
ςΰστας με τίς^ άτελεύτηιτες σκβλε;
τοΰς μνσοϋν σάν τίς άμαρτίες των,
τα ΐλεγαλοπρεπή κοομικά χέντρα
ϊέν καταδέχοντα'. κάν νά κυττάξουν,
"Ολα ϋ α^τά σΛληδδην τα θεώ-
ροϋν ώς νοσηράς έκδηλώσεις τοϋ αν
ταπολεμΐκοϋ έγκεφάλο^ μας. Αύτοι
θελουν τό ήρεμο <τπιτάκι τους, τό μ,1.- κρό κβΐφενείάκΐ τους μέχρ! τού ό· πΐίου δέν έφθασεν άκόμη ή μεταπο- λεμ/.κή φρενίτ'.ς καί τοΰς παληούς των γνωρίμους, μέ τοΰς όποίους αι- λ&ϋν γ-α τ·ςχρώτες ήμερες τής ίχ· σιλείας τοϋ Γεωργίου καί τοϋ Ντα- δέλη είς άψογον αθηναϊκήν άργχό. Αύτό «Οέλουν». Δυστυχώς δμιώς στόν αίώνα ποΰ ζοϋμε δέν μπο-ρεί /.α- νένας νά Θ·ελιο ο,τι θέλει. Την τήμερον ημέραν πρέπ;ι νΐ φροντίζη νά «θέλη;) ο,τι ήθελεν» τα ?'.αμϊ-ρ:κώς άντίθετα άπό κείνα διδάζη τα δίεστώτα χάνοντας έστω καί τό μ,εγαλείτερο' μέρος τοΰ δι- κΐίου τού. Άλλοιώς χάθηχε. Πιθανόν τώρα αύτό νά^μήν είναι δίκαιον, τί νά κάνωμεν δμως : Ή μ.εταπολεμ·.'.κή δικαιοσύνη δέν είναι πλέον ή 'ύ-εραιυστηρά τταρθένος μέ τό άγέρωχον €λέμμα καί τόν άλάν- θαστον'ζυγόν τοϋ φαρμακείου στΐ χέρια. Σήμερα εγινε καί αυτή έν υ διαβθ/λθθτλυ'λθ κοντοααλλούσιχο, «· καλτσωτο και «ροράει άντι (ίποϊήρο^ς αύστηράς^- σθήτος» ίνα μεταξωτό σάξ ^κοστουμ·. μπάν.ου. Τή ζυγαριά την πέταξε ως λίαν έπιζτ/χίοτ^. Τώρα δέν κρ^παει τίποτα στά άδρά χεράκια της ! , Τα ήλευθέρωσε άπό τό κωμ'νο αύτό επιπλο γιά νά μπορή με τα ?ο- ώΐνα ιΐ3τνιν:!δΐι;ία«.ένα νυΤτΌκια τους τη , όπως ..... όπως βρήκες!.. Π. ΚΑΤΗΦΟΡΗΣ πανου. 1ο ορεφο;, όπερ ήτο μ«σα, Ή γρη» ·Λ«ί ό "Οταν ό μέγας λειμάν έόάϊιζ,β με τόν πρός κατάκτησιν τοϋ μιά μερά πήγε καί '--.,__ , ( σ' αυτόν λ'.α πτωχή γυναίκα η ο τοϋ παραπσνέθηκεν, Οτι οί «Γ ώταί τού τής είχα ν.λεΦίί τα της π'-ΰ άποτελοϋσαν την μονη της. είπε γελώντας ό μονάρχης, Τ1* τέ κλέψουν, χωρίς νά τό κατ«>·
«τ.;· " , ,
—'Ναί, άπάντητε τότεμε θαρ-
ή γρηά, κοιμώμουνα, πράγματ'^
σζ ότι ή Μεγαλειότηςσας «Τί
πνοϋτε ίπί τής περ-.οτσίας των
πηζ,όων της!...
Ή απάντησις άρεσε πολυ «
Σουλεί'μάν ό οποίος καί ^άΐΓ^γ_!
την πΛθοϋσαν ήγεμονικα.
Ή άπάντηβχς τοΰ '
η
"Ενας ζωγράφος εδείξε ψα !*·?,*
στό μεγάλο ζωγράφο τής α?7^:
τητος Άπελλή, μιά είκόνα «»^
παρίστανε την Άφροδίτην αε πλ ^
σίαν καί πολυτελεστάτην ^τ"5^
τοΰ εζήτησε δέ την γνώμην -Λ* ".
τό έργον τού. , α
— Παρατηρώ, άπτ,νττ,ββν ο -
«λλής, ότι έχειδή δέν μ*βΡ
νά κάμης την Άφροδίτην <■>?
την εκανΐ; ί'
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
9
χαγην
ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟ ΟΛΛΑΝΔΙΚΟ ΡΟΤΕΡΝΤΑΜ
ΧΑΡΉ, Αδγοιχττος.— Γυρίζομβν
χτί τ=> Ρότερνταμ. Όποίον ταξεϊΒ:!
χτί τ=> Ρότερνταμ.
Έ-σκφς «'« " ρ ;
μι'νιι περιήγησιν άνά τόν κόσμον,
%-ίρίλαμδανομενων της 2Χ|ρ»
χ,ί'τοό Πειραιώς!
Μάς ειχε *αλεσ ° ^Ρ*^
τή.- -όλεως, έπιθυμών νά δείξη είς
-,'ν' 3'εβνή τύπον, ιτού έχει «υγαβν-
^ή είς την Χά^,ν «ν μεγαλεί¬
ον ιμέν« τής Εύρωπης. Εις τα
ΐΤααιοϊτόλι«β δχπορακια, π«> επι
^«ί άνά τόν λι^να, μας
ω',« ότι σττανίως είχον ϊι στο Ρο-
-ί3νταμ τόσο εύνοημένην και φωτει-
ν'ίν άπό τόν ήλιον ημέραν.
' Άν επρόκειτο νά ζησωμεν χιλια
γ-ονκχ, θά ενθυμούμεθα αύτό το τα-
ϊ=7;ι τού κόσμου μ«τ·α στο φως. Πο-
λϊι' περισσότερον χαί άσφαλεστεοον
270 τό' Ονειρο, ή περιήγησις μας εί¬
νε -,.άτι άπό την πλαστικήν πρίγμα·
-•ΑΟτη-Γθί' τόσο ύτκ6λητι*ην ΐτη
',ωντανότητά της, ώττε νά ζωϊ)?ει>Τ,
Χ2· άνασταίντ) χρυΆμένεςεπιθυμκς^
,ο-μιτμένα ή άπόμερα σχέδια ταξίΊ-
ίιών καί γνω?ΐμ'.ών άκτων έξωτι-
κών καί λαών άγνωστον.
Τίπατε δέν είναι πλέον επικίνδυ¬
νον διά την φαντασίαν τού άνθρώ-
•λ; τής πόλεως, άπό την ζωήν, άπό
το ορομα τού λιμένος. τ
Ή σύνθεσις ενός λιμένος είναι
ϊληθινος συναγερμός αΐσθημάτων
χ,γ, πόθων. Τα σφυρίγμΛτα των 6α
ηριών, είναι σαλχίσαατ·* πρός ε/.-
χ'νητιν. Πειό πθλύ άπό κάθε άλ¬
λον, ούτος ό λιμήν τοΰ Ρότερνταμ
*αταντά «πό τής απόψεως αυτής,
αίγας δ'ιαφβορ-εύς των ήθων τοΰ α-
τ:ο5, πού ηναγκάσθη ν> αποδεχθή
την ζωήν τής χαρέκλας -τής^ πόλε¬
ως, ώς το μόνον δυνατόν άγαθόν
το-3 -/.όσμου τθητθϋ!
Το Ρότερνταμ ϊεν είναι λιμήν.
Δεν είναι ξνας λΐμήν. Είναι 8λοι
οί λιμένος τοδ κόσμοο ψωιμένοι.
Λαλένες σαλασσών καί λιμένες ιγο-
τχμων. Δεν είναι μόνον τό άλμθρο
»ε,:ο τής θαλάσσης τού €οριρά, τϊοι
ϊγιι είσχωρτ}σει είς τίς τεράστιες
ζότές γλώσσες τής Όλλανδίας.
Μιζΰ τοα ομίγει το γλ»χυ νερό τού
Μέζ, τοϋ ποτΛμοΰ, ίτο6 &ρχ«τβι άπό
"ην κεντρικήν Εύρώχην. Τα ττοτα-
«■λάραδ« σμίγοσν, —.ουντοόν τα ό-
ά καί τα τεραστία, κα-
ά δ Ίδΰ
ρειθί κί τα τρ,
:άοορτα: φορτηγά τοδ Ίνδικοΰ κα:
"ά Εΐρτ;νικοΰ.
Ό αίώνιος "Ελλην
Δάσος τα κατάρτια και παγ*6-
?ΐΌς χανήγυρΐς ή σημαίες. Κάθε
'ατάρτί εΐναΐι ενα ζωντανό σημεΐο
^τ/.ρϋνών χαιρετίσμών %«ι κάββ ση-
'2;α δυμίζει στ6ν κα&ένα μας άλ-
-ς δάλατσες^ αλλα λευκά σχιτο-
-'^λα, <χλλες φωνές, αλλα ιτουλίά >~λ αλλοος φλοίβ'δους. Άλλά μτο-
^ νά λείχονν οί Έλληνες λτλ
"Ιδού, λοιπόν, άγκυροδολτ;μ«νθ! ό
'Χανιώτης», ό «Βασίλειος Π αντε-
'ής—Πειρα'.εύς», >ό «Καλαφάτης
—Σύρου», ό «Ιωάννης Καρράς—
Πειρακύς». ΤΗταν οί δικές μας
:ωνές καϊ οί σημαίές των, τόσο άρ-
^ονίΐμενες μέ τόν ούρανό καί μϊ
•ήν θάλασσα, τγταν τα μαντήλια
~3^ μάς κινοΰν άπό 'Ελληνΐκά ά-
'-Ρίγ'.άλια-τά χερια των δικώνμας.
—^Γειά σας παίδιά! Γειά σας αΐ-
■>ν:ο! "Ελληνες! .
Τί νά είπαν οί ναΰτες τής Συ-
;ο^ τής Κ&φαλλωνιά*ς, τοΰ Γαλα-
:είίίοΰ, άκούοντας τόσον άιτροσδο-
'-^τα, μέΌ-α στ1 άπόξενο λιμάνι αύ¬
τη την γνώριμη φωνη άπό τό ση-
ιδαποράκι μας;
κι' έκινήσαμ« τα χέ-
5«.
νΚι' είδαμε την ίίια στιγμή δλα
'2 -πληρώματα των 'Ελληνικών
"λοίων τοΰ Ρότερνταμ νά σηκώνων-
ται στής χΟυχαστ£ς κα^ νά τρέχκ>>»
ρμ η
ται στής χΟυχαστ£ς κα^ νά τρέχκ>>»
"3 βαρκάκια ζωηροί, ψημενοι, με
'Τ-ϊ'.ώτικη χαρδιά στο γερ'».
Αλλά α
Αλλά τα 'δαποράκια μας'γλυ-
7τ?οϋσαν διά μέσου των λαων, διά
η~^ των απέραντον καναλιών ποίι
-■Ύ'/.ϊντοωνουν τον "«.όοιιο.
τον %όσμο.
ά Μ
ϊτρώνουν τον %όσμο.
^, -ουμ,άτρα, Γιάδα, Μχορνέο, ^Σε-
'^Λπ, Βομοάη, πολιτεΐες, πελάγη,
Χ·ο~λ&;
6
τόσο σύντομος
πού τόν 6λέ-
Χ6 Ι»ότ£ρνταμ εΣν»ι δλοι οί λιμένες το> κόμο ή
νωμένοι— "Ενας χαιρετιβμός «~ους θαλααοοδαρ-
μένους "Ελληνας ναυτικούς— "Εν*
κον θέαμα.
Άνω, τό νέον Αγγλικόν άεροπλάνον,
τό οποίον έπέταξεν είς απόστασιν τρι¬
ών χιλιομετρων μ* ταχύτητα 3500 μι-
λίων την ώραν. Κάτω, ό πρΐγκιψ τής
ΟύοΛλίας, όστις τώρα δεικνύει ζωη¬
ρόν ενδιαφέρον είς την άεροπορίαν.
πε! άπο την βάρκα τοι». Διεσχίζα-
αεν την Ία—ωνίαν, τάς Ίνδίας, την
'Ερνΰρά, ή έκάμίμδν τόν γϋρο τής
'Αφρικής, πίνοντες κοκτβϊλ καί μό
λ:ς προφθάνοντες νά προφέρωμβν τ'
άλλόκοτα καί ποιητικά όνόματα των
δαποριών, λιμένων μακρυνών καί ά-
γνώστων. Π ότε άνθρ(ι>πος δεν εδ-
γαλε τότη χοίησι άπό την ψυχη τού,
όσην οταν δαπτίζτ) Ινα καράδι. Τό
5νΰμα τοϋ καρββιοϋ είναι πάντοτε
0ρ3λος καί αίσθημα. "Ο,τι Ιζησεν ό
«νθρωπος στο παρελθόν καί δ,τι ζή
ττή ζωή τοο, το βμπιστεύεται μ' ε-
·>7 δνομοτ, Οά «λεγε κοτνείς, στο κα-
ράίι, στη θάλασσα, στο τραγοΰδί
της, όπως είς κίδωτόν.
Πόλεις πού δεν ύπάρχουν πειά,
π^τρίδες π&ύ βχάθηκαν, δόξες ποί)
έχλώμίατχν, άντμ.νήσεις·, παραμύβ:α
/.α'. γυναϊκες ποί» άγαπη|τ>η7.α!ν, (ί-
νονται γοργό^«ς καί όνόματα κχ-
ροτβιών.
ΚΓ αύτδ'τό λιμάνι, -αύτά τα τόσο
λ'μάνια τοΰ Ρότερντοιχ, δεν είναι,
πιχρά συμφωνική πομ.πή αυτής τής
ιταγκοσμίας ποιήσεως, ιφαντασμαγο-
ρία των πλέον έορταστικων στιγμων
τοΰ ανθρωπίνου ·6ίου.
Άλλά ίάν είναι μόνον αύτό.
Άν ή δψις είναι έορταστική, δ-
μως πίσω άπό την δψιν, άπό τό θέ¬
αμα, μιά συνεχής δημιο·ϋ.ργία, σκλη-
ρή, έπίπονη, άνυπολογιστη ν.αταδο-
λή ίυνάμεων, ένεργειών, άντιστάσε-
ως καί ϊεσμεΰτεως τοΰ στί
αυτή είνα; τό θαΰμα.
Αιμάνι τής
Τό Ρότερνταμ δεν βίναι γλυκό-
χρωμη ν*ρουπογΐά. Ό ίδρ-ωτβς τοϋ
άνθρωπον ποί» χύνεται έ&ω, είναι ά-
νάλονΐς πρός την ν^ροπλημαύρα
των καναλΐών καί ό κότος τοΰ θνη-
τοΰ είναι πειί δαρύς άπό την άνα-
πνοη των μη_χανων π
την ατμόσφαιραν.
Σιτάρια, πετρέλαια, μέταλλα,
■Λάρδουνα, έξωτ'.κοί καρποί, αύτά τα
έκατομμύρϊα τόννοι ποί» ερχονται ά¬
πό μακριιά καί ξε>φορτώνοντα! έδώ
γ·.ά την Ευρώπη, δλθ! οί θησαυρο!
ζοΰ άπλώνονται έμπρός μας στής
προκυμαίες, φέροαν μαζύ τοϋς τ' ά-
ζοτυχώαατα τής άμειλίκτου πάλης
τοΰ άνθρώπου, τα ίχνη τής 3υνά»Λε-
α>ς ποϋ έθϋσιάσΐη, τής άγωνίας,
τής έξαντλήσεως, της μοίρας τού.
Άλλά το έργον αποτελεί τόσην
υεγάλην θϋνθβσιν, ώστε το σύνολον
νά μή τό δλέπτ] κανείς, παρά στή
γενική τού γραμυ,ή, στήν Ικτασι καί
. την έπΐ'δολή τής οποίας σκιάΐζετ'ί'
ή σϋμδολή καί ή πρωτοδοολία τού
! ϋνθρώπο» σάν άπλή| λεπτομέρεια.
ι 'Εμπρός είς τους πλωτούς κολοσ-
I
τού- ή ττής καινούργιες έκφορτω-
| τ:·Αές μηχανες ή στά θεώρατα, πο-
! λύζλοκα, άλληλένδετα ιδίντσις« καί
Ι στής κρεαα-στές γέφαρες, μετ»φέ-
ι ρουν τό πίριεχόμενον ολοκλήρου λί-
αένος είς άλλον λιμένα, πώς νά μή
Οΐ'μηΟβϋμ'Ζΐ τόν μικρόν νοταπηγόν ή
τίν άνών:μ&ν εργάτην πού έπρδλέ-
πβι ή θέτβ*. είς κίνησιν αύτοΰς τούς
| γιγαντείους μηχαν.σμούςΐ; ~
Ι Δεν εΐα·.Γθρ·εί κανείς νά πάρη ί-
ϊ'έαν τοΰ σ^γχ'ρ'όνοί^ κόσμου, ώς συν
όλου πνευματικοΰ καί ύλικοΰ, χω-
ρίς νά γ'^ρίοη ενα λιμένα, δπως αύ-
;όν, τοΰ Ρότερνταμ, λιμένος τής
Εΰρώπης.
Αί πληροφορίαι πού έπήραμεν διά
την κίνησιν τοϋ ΡότερντΌμ, οί λ<- μένες τοΰ όποίθΰ δίδουν την έντύ πωσ:ν άνέτη κυκλοφορίας αάτοα.ι- νήτων &:ς τα Παρισινά Ήλύσ'.α /.αί τό έργον τής φορτώσεως καί εκφορτώσεως έκατοντάδων χιλιά¬ δων τόννων ημερησίως, ·δεδαίως θά ήσαν ίκχνοί νά συγχύσο^ν τόν άνα- γνώστην '.τοί» 3βν ετυχε νά ιδή αύτό τό Ο 2να:2 τίίς οργανώσεως καί τής τάξεως των κινησεων τοΰ μοντέρ- νο^ μηχανισμοΰ. Μόνον τό ξεφόρτΐύμα των σιτη- ρών μέ τοίις τεραστίου πλωτούς ΐ'άσπίρατέρ», πού ροφοΰν άπληστ2 μέ άταον τό περιεχόμενον των άμ- παριών, μέχρι τοΰ τελευταίον σπο- ίΐού, γιά νά τό διοχετεύσουν στής μαοΰνες η στής άποθηκες των προ- κυμαιών, είναι μία άπο τής βίκόνες τοΰ λιμένος πού άχοκαλύπτουν την φυσιογνωμίαν τοΰ συγχρόνου κόσμου. Δίχως άλλοθεν προλχαδάνβι.κα- νε;ς νά σϋγκραττ,στ}, παρά την επι¬ φάνειαν αύτοΰ τοΰ πολιχΜν&έτοο με- γαλείου το3 πίνακος τής πάλης τοΰ άνθρώπου ν.ατί τής ζωής πού κατ2· λήιγει είς '.έ ν.αταχληκτικόν αΰτό Οϊ'αμα τής ρΐ/θμικής 'έργασίας, όπως τό δΐδαμε μιά τελευταία φορά άπό τα 3ψη τοΰ Όλλανδικοΰ ύπερωκε- αείου, ενός ·Λλο>τοΰ χαλατιοΰ μέ
άπέραντες σάλ«ς, 15 πατωμάτων,
τοΰ <ΓΣτάντενταμ», δταν άνεδήκαμε γιά τό έπίστ,αον πρόγευμα. "Οταν βλέπη κανείς την Όλ- λα'/δία στόν χάρτην, 'έ&δαίως ϊέν ςηπορεϊ νά έχη ΐ3έαν σωστήν έχ': τής Ισωτερικής καταστάσεως ενός -όχου. Στόν χάρτην είναι αδύνατον κανείς νά ^αντασθή, ότι ούτος ό λιμήν τοϋ Ρότερνταμ· χωρεΐ κάν ςττο εδαφος τής "Ολλανδίας. "Ομως τίποτε δεν ίίναι μικρό στήν Εΰρώ- πη. Όσοδήποτε δέ καί αν είναι χω- ριτμένη, ομως πράγματι στήν ούσία, ττήν ψυχική της ■άκμη, ή (Εύρώπη αποτελεί ένότητα μεγάλων &ρΎων>
μεγάλου ρΐίθμοΰ. Ή άκμή της ίέν
είναι ή έκτασις της. Άλλά τό —νβί-
μά της κοί ή άντοχή της. Καί Τσως
έπιστρέφονϋες στή Χάγη, είχαμεν
/.αί άκρίίεττέραν, θβτικωτέραν ιδέ¬
αν τής Διασκέψεως των μεγάλων
σ.'μφεροντων.
ΑΠ.
Η
Ό τριετής. Στέφεν Λαμπριάν, όστις ανευρέθη υπό τής άστυνομίας >
περιπλαν»|σεως επί 13 ώρας'εΐς τάς όδοΰς τού Μττροϋκλυν.
κατόπιν
Ροδάκιν αμοΰ εκοβε νά βόλω στό κρα-
σί μου,
Μά γώ της εΐπα: «περιττδς δ κόπος
σου ψνχή μόν!
Μπορώ οκάδες, μάτια μου, στήν πί-
στι μου
V
άδειάσχο,
"Αν καί τα δυό σου μάγουλα μ' ά<ρτχ· σης νά δαγκάσω·!» ΚΛ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ _ (Ραμπαγάς) II Εί ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΤΟΥ ΜΕΛΙΤΟΣ Νϊκό μου τό σπήτι μας μοιάζιι σωστη έρωτική φωλίτσα. Μόνον μιά ίλλειψι εχουμε. Τί μάς λεί.τει, Νίνα μου; Νά, Ινα ώμορφο Κανδηλάκι, όπα>;
έκεΐνρ τής κουμπάρας μας.
Μηπως ξεύρεις άπό ποδ τέ· ^^00-
σε νά βοΰ αγοράσω τό ΐδιο;
Βεβαία, την ηρώτησα κόΐ μοΰ βΐ-
ιτε: άπο τό Εμπορικόν ό Μαραθών.
ΑΡΙΘ. 1
Χρώμα δυσσινί,
( πορτοκαλΐ βο
θύ. Χρυσοπο(κιΧ
τον $5.00 Εκ*»
στον.
ΑΡΙΘ. 1
Χρώμα μιτλέ, μΙ
ώοαϊα χρυσάνθ< μα στολισιιένο, $3.95 εκαβτσν. ΑΡΙΘ. Ι ΑΡΙΘ. 3 Τό ήμισυ δαθά. Χ| τίμιον {^ *?<5μυλος, τα αί μέ πεϋκα είς τ% μέσον. Ώραιο» τάτη εΙκών. $2.96 δκαοτον. ΑΡΙΘ. 8 ΑΡΙΘ. 4 Πράστνα πεδκβ «αί ποταμός γύ, ρω, τό δ>-λο {{«
μισυ λοφίβχο,
χαί στόν υψηλόν
τερον λοφίσκο*
εκτισμένον μο-
ναστήρι μέ χόκ-
χινη σκέπη καΐ
Ανατολήν 'Ηλί.
ου. Πανόοαμα
τέλειον. $3.95
έκαστον.
"Εκαστον καν>
δύλι συνοβευβ- ■
ται μέ ποτηρΑά
ϋλέ ϋ βυβσινί.
Χ0ΝΛΡ1ΚΗ
ΚΑΙ ΛΙΑΝΙΚΗ
ΠαΑΗΣΣΙΣ
ΑΡΙΘ. 4
%Παραγγ«λίαι άπνστέλ?Λ~αι είς
τα μίρη τή; Άμερίκής Ο. Ο. ϋ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
Ο ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0180Ν $Τ.
Ν, Υ, ΟΤΥ
9
χαγην
ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟ ΟΛΛΑΝΔΙΚΟ ΡΟΤΕΡΝΤΑΜ
ΧΑΡΉ, Αδγοιχττος.— Γυρίζομβν
χτί τ=> Ρότερνταμ. Όποίον ταξεϊΒ:!
χτί τ=> Ρότερνταμ.
Έ-σκφς «'« " ρ ;
μι'νιι περιήγησιν άνά τόν κόσμον,
%-ίρίλαμδανομενων της 2Χ|ρ»
χ,ί'τοό Πειραιώς!
Μάς ειχε *αλεσ ° ^Ρ*^
τή.- -όλεως, έπιθυμών νά δείξη είς
-,'ν' 3'εβνή τύπον, ιτού έχει «υγαβν-
^ή είς την Χά^,ν «ν μεγαλεί¬
ον ιμέν« τής Εύρωπης. Εις τα
ΐΤααιοϊτόλι«β δχπορακια, π«> επι
^«ί άνά τόν λι^να, μας
ω',« ότι σττανίως είχον ϊι στο Ρο-
-ί3νταμ τόσο εύνοημένην και φωτει-
ν'ίν άπό τόν ήλιον ημέραν.
' Άν επρόκειτο νά ζησωμεν χιλια
γ-ονκχ, θά ενθυμούμεθα αύτό το τα-
ϊ=7;ι τού κόσμου μ«τ·α στο φως. Πο-
λϊι' περισσότερον χαί άσφαλεστεοον
270 τό' Ονειρο, ή περιήγησις μας εί¬
νε -,.άτι άπό την πλαστικήν πρίγμα·
-•ΑΟτη-Γθί' τόσο ύτκ6λητι*ην ΐτη
',ωντανότητά της, ώττε νά ζωϊ)?ει>Τ,
Χ2· άνασταίντ) χρυΆμένεςεπιθυμκς^
,ο-μιτμένα ή άπόμερα σχέδια ταξίΊ-
ίιών καί γνω?ΐμ'.ών άκτων έξωτι-
κών καί λαών άγνωστον.
Τίπατε δέν είναι πλέον επικίνδυ¬
νον διά την φαντασίαν τού άνθρώ-
•λ; τής πόλεως, άπό την ζωήν, άπό
το ορομα τού λιμένος. τ
Ή σύνθεσις ενός λιμένος είναι
ϊληθινος συναγερμός αΐσθημάτων
χ,γ, πόθων. Τα σφυρίγμΛτα των 6α
ηριών, είναι σαλχίσαατ·* πρός ε/.-
χ'νητιν. Πειό πθλύ άπό κάθε άλ¬
λον, ούτος ό λιμήν τοΰ Ρότερνταμ
*αταντά «πό τής απόψεως αυτής,
αίγας δ'ιαφβορ-εύς των ήθων τοΰ α-
τ:ο5, πού ηναγκάσθη ν> αποδεχθή
την ζωήν τής χαρέκλας -τής^ πόλε¬
ως, ώς το μόνον δυνατόν άγαθόν
το-3 -/.όσμου τθητθϋ!
Το Ρότερνταμ ϊεν είναι λιμήν.
Δεν είναι ξνας λΐμήν. Είναι 8λοι
οί λιμένος τοδ κόσμοο ψωιμένοι.
Λαλένες σαλασσών καί λιμένες ιγο-
τχμων. Δεν είναι μόνον τό άλμθρο
»ε,:ο τής θαλάσσης τού €οριρά, τϊοι
ϊγιι είσχωρτ}σει είς τίς τεράστιες
ζότές γλώσσες τής Όλλανδίας.
Μιζΰ τοα ομίγει το γλ»χυ νερό τού
Μέζ, τοϋ ποτΛμοΰ, ίτο6 &ρχ«τβι άπό
"ην κεντρικήν Εύρώχην. Τα ττοτα-
«■λάραδ« σμίγοσν, —.ουντοόν τα ό-
ά καί τα τεραστία, κα-
ά δ Ίδΰ
ρειθί κί τα τρ,
:άοορτα: φορτηγά τοδ Ίνδικοΰ κα:
"ά Εΐρτ;νικοΰ.
Ό αίώνιος "Ελλην
Δάσος τα κατάρτια και παγ*6-
?ΐΌς χανήγυρΐς ή σημαίες. Κάθε
'ατάρτί εΐναΐι ενα ζωντανό σημεΐο
^τ/.ρϋνών χαιρετίσμών %«ι κάββ ση-
'2;α δυμίζει στ6ν κα&ένα μας άλ-
-ς δάλατσες^ αλλα λευκά σχιτο-
-'^λα, <χλλες φωνές, αλλα ιτουλίά >~λ αλλοος φλοίβ'δους. Άλλά μτο-
^ νά λείχονν οί Έλληνες λτλ
"Ιδού, λοιπόν, άγκυροδολτ;μ«νθ! ό
'Χανιώτης», ό «Βασίλειος Π αντε-
'ής—Πειρα'.εύς», >ό «Καλαφάτης
—Σύρου», ό «Ιωάννης Καρράς—
Πειρακύς». ΤΗταν οί δικές μας
:ωνές καϊ οί σημαίές των, τόσο άρ-
^ονίΐμενες μέ τόν ούρανό καί μϊ
•ήν θάλασσα, τγταν τα μαντήλια
~3^ μάς κινοΰν άπό 'Ελληνΐκά ά-
'-Ρίγ'.άλια-τά χερια των δικώνμας.
—^Γειά σας παίδιά! Γειά σας αΐ-
■>ν:ο! "Ελληνες! .
Τί νά είπαν οί ναΰτες τής Συ-
;ο^ τής Κ&φαλλωνιά*ς, τοΰ Γαλα-
:είίίοΰ, άκούοντας τόσον άιτροσδο-
'-^τα, μέΌ-α στ1 άπόξενο λιμάνι αύ¬
τη την γνώριμη φωνη άπό τό ση-
ιδαποράκι μας;
κι' έκινήσαμ« τα χέ-
5«.
νΚι' είδαμε την ίίια στιγμή δλα
'2 -πληρώματα των 'Ελληνικών
"λοίων τοΰ Ρότερνταμ νά σηκώνων-
ται στής χΟυχαστ£ς κα^ νά τρέχκ>>»
ρμ η
ται στής χΟυχαστ£ς κα^ νά τρέχκ>>»
"3 βαρκάκια ζωηροί, ψημενοι, με
'Τ-ϊ'.ώτικη χαρδιά στο γερ'».
Αλλά α
Αλλά τα 'δαποράκια μας'γλυ-
7τ?οϋσαν διά μέσου των λαων, διά
η~^ των απέραντον καναλιών ποίι
-■Ύ'/.ϊντοωνουν τον "«.όοιιο.
τον %όσμο.
ά Μ
ϊτρώνουν τον %όσμο.
^, -ουμ,άτρα, Γιάδα, Μχορνέο, ^Σε-
'^Λπ, Βομοάη, πολιτεΐες, πελάγη,
Χ·ο~λ&;
6
τόσο σύντομος
πού τόν 6λέ-
Χ6 Ι»ότ£ρνταμ εΣν»ι δλοι οί λιμένες το> κόμο ή
νωμένοι— "Ενας χαιρετιβμός «~ους θαλααοοδαρ-
μένους "Ελληνας ναυτικούς— "Εν*
κον θέαμα.
Άνω, τό νέον Αγγλικόν άεροπλάνον,
τό οποίον έπέταξεν είς απόστασιν τρι¬
ών χιλιομετρων μ* ταχύτητα 3500 μι-
λίων την ώραν. Κάτω, ό πρΐγκιψ τής
ΟύοΛλίας, όστις τώρα δεικνύει ζωη¬
ρόν ενδιαφέρον είς την άεροπορίαν.
πε! άπο την βάρκα τοι». Διεσχίζα-
αεν την Ία—ωνίαν, τάς Ίνδίας, την
'Ερνΰρά, ή έκάμίμδν τόν γϋρο τής
'Αφρικής, πίνοντες κοκτβϊλ καί μό
λ:ς προφθάνοντες νά προφέρωμβν τ'
άλλόκοτα καί ποιητικά όνόματα των
δαποριών, λιμένων μακρυνών καί ά-
γνώστων. Π ότε άνθρ(ι>πος δεν εδ-
γαλε τότη χοίησι άπό την ψυχη τού,
όσην οταν δαπτίζτ) Ινα καράδι. Τό
5νΰμα τοϋ καρββιοϋ είναι πάντοτε
0ρ3λος καί αίσθημα. "Ο,τι Ιζησεν ό
«νθρωπος στο παρελθόν καί δ,τι ζή
ττή ζωή τοο, το βμπιστεύεται μ' ε-
·>7 δνομοτ, Οά «λεγε κοτνείς, στο κα-
ράίι, στη θάλασσα, στο τραγοΰδί
της, όπως είς κίδωτόν.
Πόλεις πού δεν ύπάρχουν πειά,
π^τρίδες π&ύ βχάθηκαν, δόξες ποί)
έχλώμίατχν, άντμ.νήσεις·, παραμύβ:α
/.α'. γυναϊκες ποί» άγαπη|τ>η7.α!ν, (ί-
νονται γοργό^«ς καί όνόματα κχ-
ροτβιών.
ΚΓ αύτδ'τό λιμάνι, -αύτά τα τόσο
λ'μάνια τοΰ Ρότερντοιχ, δεν είναι,
πιχρά συμφωνική πομ.πή αυτής τής
ιταγκοσμίας ποιήσεως, ιφαντασμαγο-
ρία των πλέον έορταστικων στιγμων
τοΰ ανθρωπίνου ·6ίου.
Άλλά ίάν είναι μόνον αύτό.
Άν ή δψις είναι έορταστική, δ-
μως πίσω άπό την δψιν, άπό τό θέ¬
αμα, μιά συνεχής δημιο·ϋ.ργία, σκλη-
ρή, έπίπονη, άνυπολογιστη ν.αταδο-
λή ίυνάμεων, ένεργειών, άντιστάσε-
ως καί ϊεσμεΰτεως τοΰ στί
αυτή είνα; τό θαΰμα.
Αιμάνι τής
Τό Ρότερνταμ δεν βίναι γλυκό-
χρωμη ν*ρουπογΐά. Ό ίδρ-ωτβς τοϋ
άνθρωπον ποί» χύνεται έ&ω, είναι ά-
νάλονΐς πρός την ν^ροπλημαύρα
των καναλΐών καί ό κότος τοΰ θνη-
τοΰ είναι πειί δαρύς άπό την άνα-
πνοη των μη_χανων π
την ατμόσφαιραν.
Σιτάρια, πετρέλαια, μέταλλα,
■Λάρδουνα, έξωτ'.κοί καρποί, αύτά τα
έκατομμύρϊα τόννοι ποί» ερχονται ά¬
πό μακριιά καί ξε>φορτώνοντα! έδώ
γ·.ά την Ευρώπη, δλθ! οί θησαυρο!
ζοΰ άπλώνονται έμπρός μας στής
προκυμαίες, φέροαν μαζύ τοϋς τ' ά-
ζοτυχώαατα τής άμειλίκτου πάλης
τοΰ άνθρώπου, τα ίχνη τής 3υνά»Λε-
α>ς ποϋ έθϋσιάσΐη, τής άγωνίας,
τής έξαντλήσεως, της μοίρας τού.
Άλλά το έργον αποτελεί τόσην
υεγάλην θϋνθβσιν, ώστε το σύνολον
νά μή τό δλέπτ] κανείς, παρά στή
γενική τού γραμυ,ή, στήν Ικτασι καί
. την έπΐ'δολή τής οποίας σκιάΐζετ'ί'
ή σϋμδολή καί ή πρωτοδοολία τού
! ϋνθρώπο» σάν άπλή| λεπτομέρεια.
ι 'Εμπρός είς τους πλωτούς κολοσ-
I
τού- ή ττής καινούργιες έκφορτω-
| τ:·Αές μηχανες ή στά θεώρατα, πο-
! λύζλοκα, άλληλένδετα ιδίντσις« καί
Ι στής κρεαα-στές γέφαρες, μετ»φέ-
ι ρουν τό πίριεχόμενον ολοκλήρου λί-
αένος είς άλλον λιμένα, πώς νά μή
Οΐ'μηΟβϋμ'Ζΐ τόν μικρόν νοταπηγόν ή
τίν άνών:μ&ν εργάτην πού έπρδλέ-
πβι ή θέτβ*. είς κίνησιν αύτοΰς τούς
| γιγαντείους μηχαν.σμούςΐ; ~
Ι Δεν εΐα·.Γθρ·εί κανείς νά πάρη ί-
ϊ'έαν τοΰ σ^γχ'ρ'όνοί^ κόσμου, ώς συν
όλου πνευματικοΰ καί ύλικοΰ, χω-
ρίς νά γ'^ρίοη ενα λιμένα, δπως αύ-
;όν, τοΰ Ρότερνταμ, λιμένος τής
Εΰρώπης.
Αί πληροφορίαι πού έπήραμεν διά
την κίνησιν τοϋ ΡότερντΌμ, οί λ<- μένες τοΰ όποίθΰ δίδουν την έντύ πωσ:ν άνέτη κυκλοφορίας αάτοα.ι- νήτων &:ς τα Παρισινά Ήλύσ'.α /.αί τό έργον τής φορτώσεως καί εκφορτώσεως έκατοντάδων χιλιά¬ δων τόννων ημερησίως, ·δεδαίως θά ήσαν ίκχνοί νά συγχύσο^ν τόν άνα- γνώστην '.τοί» 3βν ετυχε νά ιδή αύτό τό Ο 2να:2 τίίς οργανώσεως καί τής τάξεως των κινησεων τοΰ μοντέρ- νο^ μηχανισμοΰ. Μόνον τό ξεφόρτΐύμα των σιτη- ρών μέ τοίις τεραστίου πλωτούς ΐ'άσπίρατέρ», πού ροφοΰν άπληστ2 μέ άταον τό περιεχόμενον των άμ- παριών, μέχρι τοΰ τελευταίον σπο- ίΐού, γιά νά τό διοχετεύσουν στής μαοΰνες η στής άποθηκες των προ- κυμαιών, είναι μία άπο τής βίκόνες τοΰ λιμένος πού άχοκαλύπτουν την φυσιογνωμίαν τοΰ συγχρόνου κόσμου. Δίχως άλλοθεν προλχαδάνβι.κα- νε;ς νά σϋγκραττ,στ}, παρά την επι¬ φάνειαν αύτοΰ τοΰ πολιχΜν&έτοο με- γαλείου το3 πίνακος τής πάλης τοΰ άνθρώπου ν.ατί τής ζωής πού κατ2· λήιγει είς '.έ ν.αταχληκτικόν αΰτό Οϊ'αμα τής ρΐ/θμικής 'έργασίας, όπως τό δΐδαμε μιά τελευταία φορά άπό τα 3ψη τοΰ Όλλανδικοΰ ύπερωκε- αείου, ενός ·Λλο>τοΰ χαλατιοΰ μέ
άπέραντες σάλ«ς, 15 πατωμάτων,
τοΰ <ΓΣτάντενταμ», δταν άνεδήκαμε γιά τό έπίστ,αον πρόγευμα. "Οταν βλέπη κανείς την Όλ- λα'/δία στόν χάρτην, 'έ&δαίως ϊέν ςηπορεϊ νά έχη ΐ3έαν σωστήν έχ': τής Ισωτερικής καταστάσεως ενός -όχου. Στόν χάρτην είναι αδύνατον κανείς νά ^αντασθή, ότι ούτος ό λιμήν τοϋ Ρότερνταμ· χωρεΐ κάν ςττο εδαφος τής "Ολλανδίας. "Ομως τίποτε δεν ίίναι μικρό στήν Εΰρώ- πη. Όσοδήποτε δέ καί αν είναι χω- ριτμένη, ομως πράγματι στήν ούσία, ττήν ψυχική της ■άκμη, ή (Εύρώπη αποτελεί ένότητα μεγάλων &ρΎων>
μεγάλου ρΐίθμοΰ. Ή άκμή της ίέν
είναι ή έκτασις της. Άλλά τό —νβί-
μά της κοί ή άντοχή της. Καί Τσως
έπιστρέφονϋες στή Χάγη, είχαμεν
/.αί άκρίίεττέραν, θβτικωτέραν ιδέ¬
αν τής Διασκέψεως των μεγάλων
σ.'μφεροντων.
ΑΠ.
Η
Ό τριετής. Στέφεν Λαμπριάν, όστις ανευρέθη υπό τής άστυνομίας >
περιπλαν»|σεως επί 13 ώρας'εΐς τάς όδοΰς τού Μττροϋκλυν.
κατόπιν
Ροδάκιν αμοΰ εκοβε νά βόλω στό κρα-
σί μου,
Μά γώ της εΐπα: «περιττδς δ κόπος
σου ψνχή μόν!
Μπορώ οκάδες, μάτια μου, στήν πί-
στι μου
V
άδειάσχο,
"Αν καί τα δυό σου μάγουλα μ' ά<ρτχ· σης νά δαγκάσω·!» ΚΛ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ _ (Ραμπαγάς) II Εί ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΤΟΥ ΜΕΛΙΤΟΣ Νϊκό μου τό σπήτι μας μοιάζιι σωστη έρωτική φωλίτσα. Μόνον μιά ίλλειψι εχουμε. Τί μάς λεί.τει, Νίνα μου; Νά, Ινα ώμορφο Κανδηλάκι, όπα>;
έκεΐνρ τής κουμπάρας μας.
Μηπως ξεύρεις άπό ποδ τέ· ^^00-
σε νά βοΰ αγοράσω τό ΐδιο;
Βεβαία, την ηρώτησα κόΐ μοΰ βΐ-
ιτε: άπο τό Εμπορικόν ό Μαραθών.
ΑΡΙΘ. 1
Χρώμα δυσσινί,
( πορτοκαλΐ βο
θύ. Χρυσοπο(κιΧ
τον $5.00 Εκ*»
στον.
ΑΡΙΘ. 1
Χρώμα μιτλέ, μΙ
ώοαϊα χρυσάνθ< μα στολισιιένο, $3.95 εκαβτσν. ΑΡΙΘ. Ι ΑΡΙΘ. 3 Τό ήμισυ δαθά. Χ| τίμιον {^ *?<5μυλος, τα αί μέ πεϋκα είς τ% μέσον. Ώραιο» τάτη εΙκών. $2.96 δκαοτον. ΑΡΙΘ. 8 ΑΡΙΘ. 4 Πράστνα πεδκβ «αί ποταμός γύ, ρω, τό δ>-λο {{«
μισυ λοφίβχο,
χαί στόν υψηλόν
τερον λοφίσκο*
εκτισμένον μο-
ναστήρι μέ χόκ-
χινη σκέπη καΐ
Ανατολήν 'Ηλί.
ου. Πανόοαμα
τέλειον. $3.95
έκαστον.
"Εκαστον καν>
δύλι συνοβευβ- ■
ται μέ ποτηρΑά
ϋλέ ϋ βυβσινί.
Χ0ΝΛΡ1ΚΗ
ΚΑΙ ΛΙΑΝΙΚΗ
ΠαΑΗΣΣΙΣ
ΑΡΙΘ. 4
%Παραγγ«λίαι άπνστέλ?Λ~αι είς
τα μίρη τή; Άμερίκής Ο. Ο. ϋ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
Ο ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0180Ν $Τ.
Ν, Υ, ΟΤΥ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞν
ι κ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1929.
ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΑΑΟΙΤΗΣ_ΓΗΣ
|ν{ ο Η
Η ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΟΗΜΑΤΩΝ.- ΠΩΣ ΕΚΔΗΛΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΞΙ ΤΟΥΣ ΟΙ
ΕΣΚΙΜΩΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΝΔΟΙ— ΛΑΟΙ ΠΟΥ ΑΓΝΟΟΥΝ ΤΟ ΦΙΛΗΓΠΑ.- ΠΩΣ ΜΕΟΟΥΝ ΟΙ
ΤΣΕΡΚΕΖΟΙ— Η ΓΑΛΑΚΤΟΠΟΣΙΑ... ΠΩΣ ΞΕΚΟΥΡΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΓΚΡΟΙ--
ΟΙ ΝΟΜΑΔΕΣ ΛΑΟΙ— ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ, ΚΛΠ.
_Οί άν&ρωποι των διαφόρων β:;- νέγροι Βαντοϋαι, πάλι, δταν νοιώ-
λών τής γής διαφέρουν κ,^ταπλη- ----- *------- 1'--">-->·■ --> -- --'-
χτικώς μεταξύ ττ»; στά ήθη τους,
στά εθιμά τοος, ώς καί στίς παρ-α-
μιοφότερες συνηθείας τους!
Καί γιά νά το δοΰμε αύτό, άς πά-
ρο,ιμε πρώτα τίς έ*δηλώσ<ε:ς των ά- πλουστέρων συναισθημάτων, το3 συν- αισθημα>τος τής συγκινήσεως π. χ.
Ποίος βά φαντάζονταν ποτέ πώς τό
ένστίκτώδες αύτό συναίσθημα θά εξ·
εδηλώνετο κατά τόσον πολυπληθείς
καί ποικίλους τρόποος, αναλόγως
των μυριάδων των φυλών πού κατίΐΐ-
χβύν στή γή....
Καί όμως ετσ! είναι. Γιά νά φα-
ν^ μάλιστα καλλίτερα αύτό, Οά
κροα—αβήσβ^ε νά χαραθέσωμε Ινα
μΐγ.ρο συγκριτικό ττίνακα:
'Υιυάρχει άπλούστερο, πειό πρω*
τόγονο καί σονηθεττε-ρο συναίσθημα
σουν δυνατή εκπληξι γιά κάτι φέρ-
νοον την παλάμη π-ράς τό στόμα
τους, οί Αύττραλιανοί φουσκώνουν
τα χείλη, σά νά πρόκείται νά φ^τη-
ξουν, καί ...ούτω καθεξής!
Ιδού τώρα καί μιά κα·θζ.>το Ρω
μέϊκη πρωτοτυπία, την οποίαν άνα-
φέρουν δΧ,οι ο! άνθρωπολόγοι στά
εργα τους:
*(7λθ! οί λα>οί τής Εύρώπης έκ-
δηλώνουν την άρνηιπ κουνώντας τό
κεφάλι τοος όρΐζοντίω:, την δέ κ.α
τάφασι κο.)νώντας τ© καθέτως. Ο!
Έλληνες, έν τούτοις, άποτελοϋν
έξαίρεσ:, κ^ί «ιχιφράζουν τα δυο αν
τα συναισθηματα μέ τον εντελώς
άντίθετο τρόπο.
θέλετε κι' άλλα παιραδείγματα;
Ιδού: Οί Γάλλοι «ϊ<ρυ·ρίζουν)> ενα ή-
θ ά ά άά
θοποΐο
ένω
ρρ ή
νά τόν άποδΌκ:μάσουν.
ί ά
γ μ
άχό την εκπληξι; Τό συναίσ&ηυα ένω οί Άμερΐκανοί, άντιθ-έτως, τον
αύτό έκδηλώνεται συνηθως, καθώς σφυρίζουν δταν θέλου-ν νά έκδηλώ-
βάχετε βεβαία παρατηρήσε! δλοι σο->ν τόν ένθουσι;σμό τους. "Όσδ
ο«ς, μέ σηκωμα των φρ^ιών κζί γιά μάς τούς Ρωμΐοός, σφυ.ρίζοτΛε
μισάνοιγμα τοΰ στόματος. Ώρισμέ- Ι καί στίς $υο χεριπτώσεις, άδ&ακρί-
νοι λαοί έν τούτοις (εΐϊικώτερί δί τως, άρκεΐ νά γίνετα". ... ντάρος!
Οιί Έτκιμώο'. καί οί Ίνίοί τής Βρα- Τί, τό φυτ^κώτερο καί τό πλέον
ζιλίας) συνοδεύθϋν την γκριμάτσα, «ένστίχ.τώδε:)) άχό τό φιλί;... Κι'
ϊ6τήν καί μέ την εξής κίνησι: χτ>,δμως—^6ά τό πΐστεύσετε;—ύπάρχε'.
χοΰν μέ τίς χαλάμες «τος;... τα οτί- ιπλήθος λαών —οί» τα άγνοοϋν έντε-
σ&ιά των! Οί Άΐνοι, έξ άλλου, του,'λώς! Πολλές μαμάδες τής μαύοης
Γέ<το, έκδηλώνουν την εκπληξί τους Ι η τής κ'.τ^ίνης φολής, άντί νά φ:- δίνοντας μιά έλαψρυά μπάτσα... στή Ι λήσοον τα παιδία τους, άρκοϋνται μΰτη τους η στό στόμα τους! Ο! δέ ττό νά τρίδουν τή μ&τη τους έιτάνω ϊθαγενεί'ς τοί θΐβέτ ττίμποϋν ά- ττά μαγουλάκια τους, ή άκόςα.2 καί λ τα μάγ&υλά τοος!... Οί νά τα... μορίζο^ν μόνο!... Άς έρθωμε δμως /.αί σέ ενα άλ- λο σ-ιναίτθημα, ή μάλλον σε μιά φυ- σΐολογική άνάγκη1—που ασφαλώς είναι πρ-αγματικά πρωτόγονο; :^ στήν άνάγκη τής αναπαύσεως μετά την κούρασί τής εργασίας. Οί αναγνώσται μας, ο! όποίοι θα δια6άζουν ίσως τό άρτ)ρο*3ύτό είτε άναπαϋτίκά καθημένοι σέ καμμιά πολυθρόνα, δέν θά φ-αντάζωνται βε¬ βαία ότι πολλοί λαοί άναπαύονται κατά εντελώς δι·αφορετικό τροττο. Κγ' όμως ΰπάρχουν πολλοί λαοί, όπως οί Νέγροι, οί ίθαγενείς τής ΆμερΓκής καί πολλές άνατολίτ'.- γ^ες φυλές, πού άναχαύονται ... καα- νοι!.... 'Υπάρχουν 'μάλίστα καί μερικοί πα- ραθαλάσσιοι λαοί Νέγρων πού άνα- πτύονται κατά τρόπον άκόμη χε:ο παιράξενο: στέκουν άπλο.'στατα όρ- θ:οι, στηρ'.ζέαενοι επάνω στο Ινα το·>ς πόδι μόνον, επάνω στο όποίο
άιοουμποΰν κϊί τό πέλμα τοΰ άλλου
γιά νά τα ξϊκοοράσουΜ.
Στήν άκροδατική δέ αυτή στάΐι
εύρισκόμενο·., κλείνουν πολλές φο-
ρέςτά μάτΐα /,αί... τάν πέρνοΛ!...
Λένε μάλιστα ότι τό είδος αύτό τοΰ
ξεκουράσΐχατος είνιαι: άναιττοτικώ-
τιτο. "Αν άμφίοάλλετε, δέν εχετε
πχροι νά δοκιμάσετεΓ..
'Εκτός των «ειδικών» αυτών πε-
ριΐΓτώσεων ΰπάργουν καί γενικές
δταφορές στίς ψυχολογικές έκδηλώ-
σε'.ς των διαφόρων λαών. 'Υπάρ-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά και Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τχί 30 Ίουνίου, 1929.................... > 6,250,000,000.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΊΤποχαταβτήματα και ϋρακτορετ/α καθ' δλην την Έλλάδα.
Εκτελεί κάθε Τρουτεζιτικήν εργασίαν καί δέχεται καταθέβεις.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΟΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οΐιβθΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ... «/ οί
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: ....... /2/ο
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ......................4 %
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΑΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΑΛΑΡΙΑ
"Η ΑΓΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών
μη^%
1 ετους ................ 4ΐ/2%
2 έτώ5 %
ς
> 2 έτών.................5
> 4 έτών
> 5 έτών.................6
> 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
δέ ί
%
%
%
Μέχρις 6 μηνων................4ι/8%
4 έτών.................5 ψ
5 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς. 5γ2%
ιΛαιτέρα σιιμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μεχρι Δρχ. 50.000....................................... 41, %
Είς Συνάλλαγμα (€1ιβθ1ί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι *4θΟ 4 %
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νόμισμα είς τό
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθέσεις Αμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Υόρκης
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιων.
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΟΡ βΒΕΕΟΕ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥν ΥΟΒΚ
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ΙΟΗΝ 5763
33 50. Ο Ι-Α Β Κ 5Τ.,
ΑΝΤΙ ΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΡΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒίΟ6.,
5ϋΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60, Ιίί.
Ή Ντολόρες Ντέλ Ρίο, κινηματογραφικός ρστήρ έκ Με|ικοΰ, ή όποία πρό-
κειται νά ΰπανδρενθχν τόν Τέντυ Ίξόυς, δεξιφ.
χούν,, χ. χ., λαοί σοδχροί, μελαγ-
χολικοί, λτγομίλητοι όπως οί ί&α-
γενείς τής Αμερικής χαί των Ίν-
ίιών καί λαοί ε&Θυμοι, διαρκώς γε-
λαστοί, έπ-ιπόλαιοι χαί άφελεΐς, σάν
πι~διά, όπως οί Νέγροι ή οί Μα-
λαίσιο;. Οί γενικές δμως αύτές :ι-
αιρορές όφείλονται κυ-ρίως σέ έξω-
τερικά αϊτία, στίς κλιμ·ατολογικές
τονθήκες π.χ. των τόπων δπου ζοΰν
οί διάφοροι λαοί, καθώς κβί σέ άλ-
λα αίτια έσωτερικώτ&ρα, στήν εύ-
μάρ-εία π. χ., ή στήν πενία, πώ δια-
μορ-φώνουν άναιλόγως καί την ίϊιο-
3ϋγκρ·ασία των ψυλων αυτών.
ιΚαί τωρ,ΐ άς ελ6ωμε σέ μιά άλ-
λη άν&ρώπινη συνήθεια ποί» θά Ίν-
διαφέρτι, ασφαλώς, πολλούς άπο
τώς αναγνώστας μας. Την συνή-
θεια τοϋ... ^χιοτοϋ. Ο! περισσότε·ροι
λαοί σϋνηθίζουν νά πίνο>ν—χιί νά
μετ>ο5ν μβλιστα «υχνά—μέ διάφορα
οίνοπνευματώδη ποτά: χρασί, μχύ-
ρα, λικέρ... "Ε άς ίκανοποΐηθοΰν
λοιπον οί μπεκρήδΐς.... Ή χ/άγχ.τ.
οώτή όπάρχε-. σ| όλους τους λαούς
τής( γής...(Τπάρχουν όμως πολλς».
λαοί ποίι άγνοοϋν τελείως τα οΐν>
πνευμα, καί κατ' ακολουθίαν τα οί-
νοπνευματώδη ποτά... Μή νομίζετε
δμως ότι «αΰτο το5ς έμποδίζει νά με-
Θοάν. Οί Τσερκέζοι π. χ., φνλή βο-
σκων τοΰ Τοορκεστάν, μή έχοντες
στή ίιάθεσί τ(«ς ώς μοναδικο πιοτό
παρα μονον τό γάλα των προίάτων
τους, κχτορ«ώνουν καί το αχτϋποόν»
»«α τέτοιον τρόπο, άστε τό μετα-
ποιοϋνσ' Ινα άρκετά μεθυστικό πιο¬
τό, που το χρησιμσποΐοϋν άντί χρ-α-
τιοϋ. Λένε μάλιστα, ότι υπάρχον*
ϊιοκτημοι μπεκρήδες μβταξί» «μτών...
Με μονη τη ίιαφορά ότι άντί «κρα-
σοπατερωνΐ) «άπρεχε χβνβίς νά τούς
ονομαση σέ «γΛλ!
Οίΐ ίθαγενείς
«γνοοδν τό ρ
μΑ 'Ε&Μτνοτε^, δμως «ύτοί
απο τους Κιργιζίοας, κατώρθωσαν
.ν ανακαλυψοον στά δβση το<5 τόπθϋ τους εν» δέντρο, την «κοκοτέαν,), «α» «γβζει χυμώίε^ καρ—^ς, ^ —»ς β-ηβος αύτοι έξάγουν εν« «Τ- δος λικερ -,λυ -ιό μίθυ—«^ α ό χ—«ϊτερες»! ^ς ΙΛ»ϊνέ«ς ί ος λικερ ,λυ ιό μίθυ—«^ πάντως απο τα ντόπια ήδύποτα! στα «λβ-ωιωτά τοος οί άνθρωποί Ο-» Χββως ρλέ,οΐΛα, μένον Χ^ορΐο ά ά ρον παντοτε!... νά μ«άζουν παντοϋ • * * , Αφο» ε^τασαμε τίς ψυχολογι- κες_ διαφορες μεταξύ των ίιαφόοων λ«ον 5ς Ιλβωμ^ ώρ ί Λ' ρικά «θνολογικά των γνωρίσματα. Τ6 κυριώτερο έθνολιγικό γνώ:ι- σμα μεταξΰ των διαφόρων ίυλών, είναι τό είδος τής κατο:κίας νλ χρησιμοχοΐοΰν γιά νά στεγαζωντα'. Οί λαοί ύτοδ:αιροϋντ:ί, ώς γνω¬ στόν, στοί»ς νομάδας καί στοίις αο- νίμως έγκατεσττϊλένους σ' ενα αέ¬ ρος. Ο! πρώτοι ζοΰν κερ:πλανώ(ΐε νοι, ένω οί δεύτεροι έγκαθ ίστανται σ' έναν τόπο, όπου %η άποτελοθν κοινόττ,τας, χωρία, πόλεις. Ό νομαδίκός δίος είναι άπα;αί- τητος στούς λαους ποΰ άποζοϋν άπδ την δοσκήν, άναγκάζοντιαι νά «λ- λάζουν διαρκώς τόπο διαμονής, ί¬ να λόγω ς των έποχών τοΰ έτους γ:* νά διατρέφουν τα κτηνη τους Οί λαοί, άντι^'τως, ποίι ζοΰν άπό την γεωργί<2 ή τήν ίιομηχανία, έγχΛβ·· σταντα! μονίμω; στό χέντρο των ερ¬ γασιών τους. Οί νομάδϊ-ς άναγκάζονται,_χ3« φυσικόν λόγον, νά ...κοε*6αλοόν τ» σπίτια τους μαζύ τους. ΓΓ αύτο ιμ οί κατοικίες τους είναι άπλούστϊ- τες, εύκολομετακίνητες κ,ΐί συγχΡ-0" νως γραφικώτατες. Οί νομάδες τής Μογγολίας, π.χ., τή< Σιίηρίας, <ι>
ταχειρίζονται σκηνές, κατασχε·*^
σμένε·; άπό δέρμβται ζώων, ένω ο»
νομάδες Μαρρί τής ^έας Ζηλαν-
δίας ζοΰν, άπλούστατα, σέ καλι»6«ί,
κατασκευαβμένβς άπο αΓλάμιβ ι*ο
νον!
Οί γραφΓκώτερες όμως κ
νώσεις δρίσκονται στίς «ρ
χώρες, χαί ιδίως στήν Γροιλανίι'·
Οί φτωχοί Γροΐλανδοί, ζώντες ν-
ΐρκώς μές στά χιόνια, άναγα·^5"11"
ται νά σκάδουν τού; πάγουν και ^
ζοΰν μέσα σέ όπόγε'.ε ςστοες, ««?'·"
ιττοίχιζόμενες άπο δαθειά χανταν.!*,
όπου τοπο&ίτοΰν τα σκαλλιά ιν&
γιά νά τα προφυλάβσοον ««ο '>ν'
ψνχρόν χιονισμένον άερα... , ,
Κι' όμως, οί άνβρωΐΓθΐ αύτοι ε-
χουν σονειτ)ρσει τόσο πολΰ στβν τρό¬
πον «ύτον τής ζωής, ώστε τους ν
ναι αδύνατον νά ζηΦθον σε κλψ.^
δερμότερα, όπως τής Εύρω
ι*ο-
ΝΕΑΝΙΚΟΙ ΕίΙΤΒ,
Ύπό Αλεξ. Δουμά (τήρΰ). Ε'-
ναι ίνα άπό τα άθάναΤα εογα «υ
μεγά?ου Γάλλου συγγραφεωί- ί1,
χει μεταφρασθϋ είς δλ?? 8ε!
γλώσσας τού κόσμον. Τιμα«" οεη
δεμένον ................. * "
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΑίΟ
140 >Υ. 2βΤΗ 8Τ.,
ι κ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1929.
ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΑΑΟΙΤΗΣ_ΓΗΣ
|ν{ ο Η
Η ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΟΗΜΑΤΩΝ.- ΠΩΣ ΕΚΔΗΛΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΞΙ ΤΟΥΣ ΟΙ
ΕΣΚΙΜΩΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΝΔΟΙ— ΛΑΟΙ ΠΟΥ ΑΓΝΟΟΥΝ ΤΟ ΦΙΛΗΓΠΑ.- ΠΩΣ ΜΕΟΟΥΝ ΟΙ
ΤΣΕΡΚΕΖΟΙ— Η ΓΑΛΑΚΤΟΠΟΣΙΑ... ΠΩΣ ΞΕΚΟΥΡΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΓΚΡΟΙ--
ΟΙ ΝΟΜΑΔΕΣ ΛΑΟΙ— ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ, ΚΛΠ.
_Οί άν&ρωποι των διαφόρων β:;- νέγροι Βαντοϋαι, πάλι, δταν νοιώ-
λών τής γής διαφέρουν κ,^ταπλη- ----- *------- 1'--">-->·■ --> -- --'-
χτικώς μεταξύ ττ»; στά ήθη τους,
στά εθιμά τοος, ώς καί στίς παρ-α-
μιοφότερες συνηθείας τους!
Καί γιά νά το δοΰμε αύτό, άς πά-
ρο,ιμε πρώτα τίς έ*δηλώσ<ε:ς των ά- πλουστέρων συναισθημάτων, το3 συν- αισθημα>τος τής συγκινήσεως π. χ.
Ποίος βά φαντάζονταν ποτέ πώς τό
ένστίκτώδες αύτό συναίσθημα θά εξ·
εδηλώνετο κατά τόσον πολυπληθείς
καί ποικίλους τρόποος, αναλόγως
των μυριάδων των φυλών πού κατίΐΐ-
χβύν στή γή....
Καί όμως ετσ! είναι. Γιά νά φα-
ν^ μάλιστα καλλίτερα αύτό, Οά
κροα—αβήσβ^ε νά χαραθέσωμε Ινα
μΐγ.ρο συγκριτικό ττίνακα:
'Υιυάρχει άπλούστερο, πειό πρω*
τόγονο καί σονηθεττε-ρο συναίσθημα
σουν δυνατή εκπληξι γιά κάτι φέρ-
νοον την παλάμη π-ράς τό στόμα
τους, οί Αύττραλιανοί φουσκώνουν
τα χείλη, σά νά πρόκείται νά φ^τη-
ξουν, καί ...ούτω καθεξής!
Ιδού τώρα καί μιά κα·θζ.>το Ρω
μέϊκη πρωτοτυπία, την οποίαν άνα-
φέρουν δΧ,οι ο! άνθρωπολόγοι στά
εργα τους:
*(7λθ! οί λα>οί τής Εύρώπης έκ-
δηλώνουν την άρνηιπ κουνώντας τό
κεφάλι τοος όρΐζοντίω:, την δέ κ.α
τάφασι κο.)νώντας τ© καθέτως. Ο!
Έλληνες, έν τούτοις, άποτελοϋν
έξαίρεσ:, κ^ί «ιχιφράζουν τα δυο αν
τα συναισθηματα μέ τον εντελώς
άντίθετο τρόπο.
θέλετε κι' άλλα παιραδείγματα;
Ιδού: Οί Γάλλοι «ϊ<ρυ·ρίζουν)> ενα ή-
θ ά ά άά
θοποΐο
ένω
ρρ ή
νά τόν άποδΌκ:μάσουν.
ί ά
γ μ
άχό την εκπληξι; Τό συναίσ&ηυα ένω οί Άμερΐκανοί, άντιθ-έτως, τον
αύτό έκδηλώνεται συνηθως, καθώς σφυρίζουν δταν θέλου-ν νά έκδηλώ-
βάχετε βεβαία παρατηρήσε! δλοι σο->ν τόν ένθουσι;σμό τους. "Όσδ
ο«ς, μέ σηκωμα των φρ^ιών κζί γιά μάς τούς Ρωμΐοός, σφυ.ρίζοτΛε
μισάνοιγμα τοΰ στόματος. Ώρισμέ- Ι καί στίς $υο χεριπτώσεις, άδ&ακρί-
νοι λαοί έν τούτοις (εΐϊικώτερί δί τως, άρκεΐ νά γίνετα". ... ντάρος!
Οιί Έτκιμώο'. καί οί Ίνίοί τής Βρα- Τί, τό φυτ^κώτερο καί τό πλέον
ζιλίας) συνοδεύθϋν την γκριμάτσα, «ένστίχ.τώδε:)) άχό τό φιλί;... Κι'
ϊ6τήν καί μέ την εξής κίνησι: χτ>,δμως—^6ά τό πΐστεύσετε;—ύπάρχε'.
χοΰν μέ τίς χαλάμες «τος;... τα οτί- ιπλήθος λαών —οί» τα άγνοοϋν έντε-
σ&ιά των! Οί Άΐνοι, έξ άλλου, του,'λώς! Πολλές μαμάδες τής μαύοης
Γέ<το, έκδηλώνουν την εκπληξί τους Ι η τής κ'.τ^ίνης φολής, άντί νά φ:- δίνοντας μιά έλαψρυά μπάτσα... στή Ι λήσοον τα παιδία τους, άρκοϋνται μΰτη τους η στό στόμα τους! Ο! δέ ττό νά τρίδουν τή μ&τη τους έιτάνω ϊθαγενεί'ς τοί θΐβέτ ττίμποϋν ά- ττά μαγουλάκια τους, ή άκόςα.2 καί λ τα μάγ&υλά τοος!... Οί νά τα... μορίζο^ν μόνο!... Άς έρθωμε δμως /.αί σέ ενα άλ- λο σ-ιναίτθημα, ή μάλλον σε μιά φυ- σΐολογική άνάγκη1—που ασφαλώς είναι πρ-αγματικά πρωτόγονο; :^ στήν άνάγκη τής αναπαύσεως μετά την κούρασί τής εργασίας. Οί αναγνώσται μας, ο! όποίοι θα δια6άζουν ίσως τό άρτ)ρο*3ύτό είτε άναπαϋτίκά καθημένοι σέ καμμιά πολυθρόνα, δέν θά φ-αντάζωνται βε¬ βαία ότι πολλοί λαοί άναπαύονται κατά εντελώς δι·αφορετικό τροττο. Κγ' όμως ΰπάρχουν πολλοί λαοί, όπως οί Νέγροι, οί ίθαγενείς τής ΆμερΓκής καί πολλές άνατολίτ'.- γ^ες φυλές, πού άναχαύονται ... καα- νοι!.... 'Υπάρχουν 'μάλίστα καί μερικοί πα- ραθαλάσσιοι λαοί Νέγρων πού άνα- πτύονται κατά τρόπον άκόμη χε:ο παιράξενο: στέκουν άπλο.'στατα όρ- θ:οι, στηρ'.ζέαενοι επάνω στο Ινα το·>ς πόδι μόνον, επάνω στο όποίο
άιοουμποΰν κϊί τό πέλμα τοΰ άλλου
γιά νά τα ξϊκοοράσουΜ.
Στήν άκροδατική δέ αυτή στάΐι
εύρισκόμενο·., κλείνουν πολλές φο-
ρέςτά μάτΐα /,αί... τάν πέρνοΛ!...
Λένε μάλιστα ότι τό είδος αύτό τοΰ
ξεκουράσΐχατος είνιαι: άναιττοτικώ-
τιτο. "Αν άμφίοάλλετε, δέν εχετε
πχροι νά δοκιμάσετεΓ..
'Εκτός των «ειδικών» αυτών πε-
ριΐΓτώσεων ΰπάργουν καί γενικές
δταφορές στίς ψυχολογικές έκδηλώ-
σε'.ς των διαφόρων λαών. 'Υπάρ-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά και Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τχί 30 Ίουνίου, 1929.................... > 6,250,000,000.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΊΤποχαταβτήματα και ϋρακτορετ/α καθ' δλην την Έλλάδα.
Εκτελεί κάθε Τρουτεζιτικήν εργασίαν καί δέχεται καταθέβεις.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΟΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οΐιβθΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ... «/ οί
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: ....... /2/ο
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ......................4 %
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΑΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΑΛΑΡΙΑ
"Η ΑΓΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών
μη^%
1 ετους ................ 4ΐ/2%
2 έτώ5 %
ς
> 2 έτών.................5
> 4 έτών
> 5 έτών.................6
> 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
δέ ί
%
%
%
Μέχρις 6 μηνων................4ι/8%
4 έτών.................5 ψ
5 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς. 5γ2%
ιΛαιτέρα σιιμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μεχρι Δρχ. 50.000....................................... 41, %
Είς Συνάλλαγμα (€1ιβθ1ί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι *4θΟ 4 %
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νόμισμα είς τό
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθέσεις Αμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Υόρκης
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιων.
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΟΡ βΒΕΕΟΕ
51 ΜΑΙΟΕΝ ίΑΝΕ, ΝΕΥν ΥΟΒΚ
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ΙΟΗΝ 5763
33 50. Ο Ι-Α Β Κ 5Τ.,
ΑΝΤΙ ΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΡΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒίΟ6.,
5ϋΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60, Ιίί.
Ή Ντολόρες Ντέλ Ρίο, κινηματογραφικός ρστήρ έκ Με|ικοΰ, ή όποία πρό-
κειται νά ΰπανδρενθχν τόν Τέντυ Ίξόυς, δεξιφ.
χούν,, χ. χ., λαοί σοδχροί, μελαγ-
χολικοί, λτγομίλητοι όπως οί ί&α-
γενείς τής Αμερικής χαί των Ίν-
ίιών καί λαοί ε&Θυμοι, διαρκώς γε-
λαστοί, έπ-ιπόλαιοι χαί άφελεΐς, σάν
πι~διά, όπως οί Νέγροι ή οί Μα-
λαίσιο;. Οί γενικές δμως αύτές :ι-
αιρορές όφείλονται κυ-ρίως σέ έξω-
τερικά αϊτία, στίς κλιμ·ατολογικές
τονθήκες π.χ. των τόπων δπου ζοΰν
οί διάφοροι λαοί, καθώς κβί σέ άλ-
λα αίτια έσωτερικώτ&ρα, στήν εύ-
μάρ-εία π. χ., ή στήν πενία, πώ δια-
μορ-φώνουν άναιλόγως καί την ίϊιο-
3ϋγκρ·ασία των ψυλων αυτών.
ιΚαί τωρ,ΐ άς ελ6ωμε σέ μιά άλ-
λη άν&ρώπινη συνήθεια ποί» θά Ίν-
διαφέρτι, ασφαλώς, πολλούς άπο
τώς αναγνώστας μας. Την συνή-
θεια τοϋ... ^χιοτοϋ. Ο! περισσότε·ροι
λαοί σϋνηθίζουν νά πίνο>ν—χιί νά
μετ>ο5ν μβλιστα «υχνά—μέ διάφορα
οίνοπνευματώδη ποτά: χρασί, μχύ-
ρα, λικέρ... "Ε άς ίκανοποΐηθοΰν
λοιπον οί μπεκρήδΐς.... Ή χ/άγχ.τ.
οώτή όπάρχε-. σ| όλους τους λαούς
τής( γής...(Τπάρχουν όμως πολλς».
λαοί ποίι άγνοοϋν τελείως τα οΐν>
πνευμα, καί κατ' ακολουθίαν τα οί-
νοπνευματώδη ποτά... Μή νομίζετε
δμως ότι «αΰτο το5ς έμποδίζει νά με-
Θοάν. Οί Τσερκέζοι π. χ., φνλή βο-
σκων τοΰ Τοορκεστάν, μή έχοντες
στή ίιάθεσί τ(«ς ώς μοναδικο πιοτό
παρα μονον τό γάλα των προίάτων
τους, κχτορ«ώνουν καί το αχτϋποόν»
»«α τέτοιον τρόπο, άστε τό μετα-
ποιοϋνσ' Ινα άρκετά μεθυστικό πιο¬
τό, που το χρησιμσποΐοϋν άντί χρ-α-
τιοϋ. Λένε μάλιστα, ότι υπάρχον*
ϊιοκτημοι μπεκρήδες μβταξί» «μτών...
Με μονη τη ίιαφορά ότι άντί «κρα-
σοπατερωνΐ) «άπρεχε χβνβίς νά τούς
ονομαση σέ «γΛλ!
Οίΐ ίθαγενείς
«γνοοδν τό ρ
μΑ 'Ε&Μτνοτε^, δμως «ύτοί
απο τους Κιργιζίοας, κατώρθωσαν
.ν ανακαλυψοον στά δβση το<5 τόπθϋ τους εν» δέντρο, την «κοκοτέαν,), «α» «γβζει χυμώίε^ καρ—^ς, ^ —»ς β-ηβος αύτοι έξάγουν εν« «Τ- δος λικερ -,λυ -ιό μίθυ—«^ α ό χ—«ϊτερες»! ^ς ΙΛ»ϊνέ«ς ί ος λικερ ,λυ ιό μίθυ—«^ πάντως απο τα ντόπια ήδύποτα! στα «λβ-ωιωτά τοος οί άνθρωποί Ο-» Χββως ρλέ,οΐΛα, μένον Χ^ορΐο ά ά ρον παντοτε!... νά μ«άζουν παντοϋ • * * , Αφο» ε^τασαμε τίς ψυχολογι- κες_ διαφορες μεταξύ των ίιαφόοων λ«ον 5ς Ιλβωμ^ ώρ ί Λ' ρικά «θνολογικά των γνωρίσματα. Τ6 κυριώτερο έθνολιγικό γνώ:ι- σμα μεταξΰ των διαφόρων ίυλών, είναι τό είδος τής κατο:κίας νλ χρησιμοχοΐοΰν γιά νά στεγαζωντα'. Οί λαοί ύτοδ:αιροϋντ:ί, ώς γνω¬ στόν, στοί»ς νομάδας καί στοίις αο- νίμως έγκατεσττϊλένους σ' ενα αέ¬ ρος. Ο! πρώτοι ζοΰν κερ:πλανώ(ΐε νοι, ένω οί δεύτεροι έγκαθ ίστανται σ' έναν τόπο, όπου %η άποτελοθν κοινόττ,τας, χωρία, πόλεις. Ό νομαδίκός δίος είναι άπα;αί- τητος στούς λαους ποΰ άποζοϋν άπδ την δοσκήν, άναγκάζοντιαι νά «λ- λάζουν διαρκώς τόπο διαμονής, ί¬ να λόγω ς των έποχών τοΰ έτους γ:* νά διατρέφουν τα κτηνη τους Οί λαοί, άντι^'τως, ποίι ζοΰν άπό την γεωργί<2 ή τήν ίιομηχανία, έγχΛβ·· σταντα! μονίμω; στό χέντρο των ερ¬ γασιών τους. Οί νομάδϊ-ς άναγκάζονται,_χ3« φυσικόν λόγον, νά ...κοε*6αλοόν τ» σπίτια τους μαζύ τους. ΓΓ αύτο ιμ οί κατοικίες τους είναι άπλούστϊ- τες, εύκολομετακίνητες κ,ΐί συγχΡ-0" νως γραφικώτατες. Οί νομάδες τής Μογγολίας, π.χ., τή< Σιίηρίας, <ι>
ταχειρίζονται σκηνές, κατασχε·*^
σμένε·; άπό δέρμβται ζώων, ένω ο»
νομάδες Μαρρί τής ^έας Ζηλαν-
δίας ζοΰν, άπλούστατα, σέ καλι»6«ί,
κατασκευαβμένβς άπο αΓλάμιβ ι*ο
νον!
Οί γραφΓκώτερες όμως κ
νώσεις δρίσκονται στίς «ρ
χώρες, χαί ιδίως στήν Γροιλανίι'·
Οί φτωχοί Γροΐλανδοί, ζώντες ν-
ΐρκώς μές στά χιόνια, άναγα·^5"11"
ται νά σκάδουν τού; πάγουν και ^
ζοΰν μέσα σέ όπόγε'.ε ςστοες, ««?'·"
ιττοίχιζόμενες άπο δαθειά χανταν.!*,
όπου τοπο&ίτοΰν τα σκαλλιά ιν&
γιά νά τα προφυλάβσοον ««ο '>ν'
ψνχρόν χιονισμένον άερα... , ,
Κι' όμως, οί άνβρωΐΓθΐ αύτοι ε-
χουν σονειτ)ρσει τόσο πολΰ στβν τρό¬
πον «ύτον τής ζωής, ώστε τους ν
ναι αδύνατον νά ζηΦθον σε κλψ.^
δερμότερα, όπως τής Εύρω
ι*ο-
ΝΕΑΝΙΚΟΙ ΕίΙΤΒ,
Ύπό Αλεξ. Δουμά (τήρΰ). Ε'-
ναι ίνα άπό τα άθάναΤα εογα «υ
μεγά?ου Γάλλου συγγραφεωί- ί1,
χει μεταφρασθϋ είς δλ?? 8ε!
γλώσσας τού κόσμον. Τιμα«" οεη
δεμένον ................. * "
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΑίΟ
140 >Υ. 2βΤΗ 8Τ.,
ΤΗΣ
ΦΥΣΕΩΣ
Κατά τόν Μεσαίωνα στην Γαλ
«α δταν Ενός Λαπέρας ή μιά μη-
ϊέρα ήθελον νά 6ε6αιωυΌυν αν η
κόοη των ήτανε φρίίναμη, της ε-
δεναν γύρω άπο τόν λαιμό μια λε-
,πή μεταξωτη κλωστη. _φ όσον
Α κλωστή αυτή ές^ολονθονσε νό
παραμένη στήν θέσιν της, δπως ή-
ταν οί γονεϊς εμεναν ήσυχοι. "Αν
ί ο κομμένη τότε
τότε
την εύρισκον κομμενη
Ιίτεωοείτο ώς γεγονός άναμς
«ήτο δτι ή κόρη των εΐχε χάση
την άγνότητά της. Ή κλωστή αύ-
^ χρησιμοποιεΐτα^ άκόμη καί σή-
μερασέ πβλλές επαρχίας της Νοτί¬
ου Γαλλίας, θεωρείται δέ άπό τονς
χωρικούς ώς άλάνθαστη; άν καί
προκαλεί τα γέλοια στούς σοοα-
ρούς άνθιρώπους. Μά δέν εχοννε
δίκηο ποΰ γελοΰνε. Στήν μεταξω-
τή -/<λωστη ποΰ δένουν γΰρω στόν λαΐ|ΐό τής χίοριατοπονλας οί γο- νεϊς της κρύβεται κάτι περισσότε¬ ρον άπό μίαν απλήν πρόληψιν, μί¬ αν έόπιεπτη,μονικτ|ν άλήίθειαν. Τώ¬ ρα θ' άναφερουμε καί κάτι άλλο τέ οποίον άν καί φαι,νομενικώς δέν εχει καμμιά σχέσι μέ την κλωστή των χωρικών, έν τούτοις σχετίζεται πολύ μ' αυτή. Μέσα σέ μια γυάλα μέ νερό κλεί νονμε Ινα ■ψάρ*. γνωστότατο μέ τό όνοαα «Άξολότλ». Τό ψά;ρι αύτό εχει σπ,άραγχνα, πτερνγια καί δλα τα τντακά γνωρίσματα τοΰ ·ψαριοΰ καί δέν μπορεΐ νά ζήση παιρά μό¬ νον μέσα στό ν&ρό. "Αν άρχίσον- με λοιπόν νά τοϋ ρίχνουμε μέσα στό νερό τον καθημερινώς καί επι πολλάς έδδομάίδα; μιά μυστηριά.- δη σκονίτσα, τότε θά δουμε σέ λί- γον Λΐιρό νά συμβαίνη κάτι τό κα- ταπληκτικό. Τό «Άξολότλ», πίνον- τας ν.αίτημερινώς άπό την σκονίτσα αυτήν ποϋ βρίσκεται μές στό νερό τού, άρχίζει εξωτερικώς νά με- ταβάλλεται, τα σπά·ραγχνά τού έ- ξαφανίζονται καθώς καί τα πτερν· γιά τον, «ό σώμά τον δέ καί ή ού- ρά τού πέρνυν άλλο σχήμα καί τέ- 1η" τό ζφο τής -θαλάσσης" μεταοάλ- 5 α σέ ζώον της ξηράς, άλλάζει εντελώς τόν τρόπον τοϋ ζήν καί ήα-ορεΐ νά ζή άνσπνέοντας άερα >ό.ι τρεφόμενον μέ στερεά τροφή.
' Ας πάιρουμε τώρα Ινα τρίτο πά
ραδειγμα. 'Υπάιρχρνν ανθρωποι
οίΰποϊοιστεροϋνται απολύτως καί
της ελαχίστης διανοητικής ίκανο-
τητος, πού καί σωματικώς άκόμη
είναι άτελεΐς καί μοιάζονν περισ¬
σότερον μέ χτήνη πια,ρά. μέ άνθρώ-
πο^''". Αύτά τα δυστνχή δντα λεγον
τ«>. κρετΐνΌΐ, "Αν δμως τούς δώση
Λανεις^ ενα ωρισμενο φαρμακο το-
τε θά Ίδη νά γίνεται Ινα πραγματι
>ό θαΰμα. Μέσα σέ λίγονς μήνας,
ση ά - σιγά τό σωμά καί τό πνεΰμα
τ°1^; άν«πτΐσσονται καθημερινώς
και προοδενουν. (Χ άπόκληροι αύ-
Τ°ι τής τύχης άποκτοϋν τής φνσι-
γιά κάθε άνθρωπο σωματικές
ΕΝΑ ΜΕΣΑΙον,κο ΠΕΙΡΑΜΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ-ΕΝΑ ΘΑΥΒΙΑΤΟΥΡΓΟ ΦΑΡΜΑΚΟ.- ΓΙΑΤΙ Υ-
ΠΑΡΧΟΥΝ ΝΑΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ;.. ΠΠΣ ΘΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΚΟΝΤΟΙ ΚΑΙ ΨΗΛΟΙ ΚΑ-
ΤΑ ΒΟΥΛΗΣΙΝ... ΕΝΑΣ ΑΔΗΝ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟΝ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.- ΟΙ ΘΗ-
ΛΥΠΡΕΠΕΙΣ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΔΡΟΠΡΕΠΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ- ΕΠΗΡΕΑ-
{ ΖΟΥΝ ΟΙ ΑΔΕΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ;
τους^παίρνει της σωστές άναλογί-
ες. Άν παύσουμε δμως νά τονς
δίνουμε τό γιατρικό ολεπουμε νά |ΐ
πέρχεται μία ραγδαία καταπτωσ'4
έκ νέου δλων των οχοματικων καί
διανοητικών δυνάμεών τοον. Καί
δταν ξαναρχίσουμε πάλιν νά τοΰς
τό δίνουμε, τα ΐοια καταπληκτικά
φαινόμενα παρατηροϋνται.
Λοιπον, δλα αΰτά τα θαΰματα,
ποΰ ετσι δποος φαίνονται εΐνοι εν¬
τελώς ασχετα μεταξΰ τους, σέ τί
όφείλονται; 'Απλούστατα σ' Ινα
ελάχιστο, σ' Ινα μικρότατο δργα-
νο τοϋ άνθροΜϊίνου σώματος ποο
οί περισσότεροι δέν ξέρουν κάν
την ύπαρξιν τού, στόν λεγόμενον
€θυρεοειδη άδένα». Ή θαυμα-
τουργή μεταβο^.ή των κρετίνατν σέ
άνθρώπους όφείλεται στό φάρμα¬
κον ποΰ τοΰς δίνυυμε και ποϋ πα-
ρασκευάζεται άπό την κόναν τοΐ
θυρεοεισοϋς άδένος. ^Επίσης καί
ή σκονίτσα ποϋ μεταμόρφωνε τό
ψάρτ Άξολότλ σέ ζίϋο τής ξηρας
δέν ηταν τίποτε αλλο παρά κονιο'
ποιημένος θυρεοειδής άδήν, τό οέ
σπάσιμο τής κλωστής στόν λαιμόν
τής ωραίας χωριατοπούλας δέν ό-
ςρξίλετατ σέ τίποτε αλλο παρά σέ
μιά διόγκωσι τοϋ θυρεοειδοϋς ά¬
δένος της.
Ό ·&αιυματοιυργός αύτός θνρεο
ειδής άδήν είναι Ινα μικροσκοπικό
οργανο ποϋ εχει σχήμα θυρεοϋ (ίξ
ου καί τό δνοαά τού) καί ποΐ» άπο-
τελεϊτοι άπό μιά διαφανη καί κολ-
λώδη ούσία. Βρίσκεται στόν λαι
μό μας, πίσω άπό τόν λάρυγγα κι'
άπ' τόν φάρυγγα καί περιέχει κυ-
ρίως ΐοόδιο. Άπ' τό Ιώδιο αντό με·
ταΰιβάζει κά-θε τοείς ωρες στόν όρ
γαησμόν^μας ενα έκατομμυριοστί
τοϋ γραμιμαρίου! "Οποίος τό δια-
βάσει αύτό τό πράγμα θ-ά γελάση.
Τί εΐναιι ενα έκατομμυριοστό τού
γοαμμαρίου ΐώθιο; Μία ποσότΓ;
ϋ ουτε νά την φαντασθοϋμε κάν
Ό Άγγλος φιλόσοφος καί συγγραφεύς, Τζώρτζ Μπέρναρ Σιώ, «νέος 73
έτών>, είς διαφόρους στάσεις.
δέν είναι δυνατόν! Καί τί μπο-
την ελλειψι Ίίοδίου άπό τό νερό ποΰ
πίνει δ άνθρωπος, πράγμα ποΰ έμ-
ποδίζει τόν θυρεοειδή άδένα νά ά
νοατυχθη καί νά λειτουργήστι. ΚαΤ
δμως, αύτη είναι ή μικρότερη βλά-
βη ποϋ μπορεΐ νά πάθη κανείς έξ
αίτίας αύτοϋ τοϋ άδένος. "Αμα
τελείως ό άδήν αύτός,
>όι διανοητικές ίκανότητες, άνα ρώστεια αύτη ποΰ κάνει θραΰσι
Χτοΰν την μνήμη τους, τό σώμά ιδίως στήν "Ελβετία, όφείλεται είς
ρεΐ νά κάν^ Ινα τέτοιο γελοΐο καί (ολόκληρον τό σώμα άρχίζει νά κα
μηδαμινό ποσόν κά/θε τρείς ώρες *απίπττ], δ άνθρωπος παύει πειά
σ' ολόκληρον τόν ανθρώπινον δο- «^· ή,ιη^η',ΛΛΜη. «.; χ,^νΛνιτινΐ:-
γανισμόν; Καί δμως, αΐύτό ποϋ κά¬
νει είναι σπουδαιότατον. "Ολοι ε-
χονν ακούση καί γνωρίζουν την άρ
ρώστεια γκοάτρι, την έξώφθαλμο
6ρογχνκήλη δποος την λένε έπιστη-
μονικά, της οποίας τα άποτελέσμα'
τα είναι φοδερά γιατί ό λαιμός
πρίζεταιι τόσο πολύ ώστε πολλές φο-
ρές Ίσοπεδώνεται μέ τό στήθος. Έ-
πίσης στήν άριρώστεια αύτη τα μά-
τια πετάγονται εξω, ώς ποΰ στό
έλος προκαλεί τόν θάνατον. Ή άρ
να αναπτνσσετιοΑ,
δννάμεις τον έξασί'ενίζουν καί κα-
ταντάει νά γίντι ενας άπό τα δυ·
στνχισμένα πλάσματα ποΰ άναφέ-
ραμε πάρα πάνω, δηλαδή ενός κρε-
τΐνος. "Αν πάλι ό ίτυρεοειδής λει-
τοΐ'ργη άνεπαρκως τότε εξ,ασθε-
νοϋν δλες οί σωματικές δυνάμεις,
δέ/ μπορεΐ κανείς «νά πάρτ» τα πό-
δια τον»( ή φωνή τον γίνεται σνρ-
τή, βαρύνεται νά κάνη καί τό πα-
ραμικρόν πράγμα. Στό τέλος μά-
λιστα βνθίζεται σέ Ινα εΐδος ΰπνσι·
κατά τό διάστημα τοΰ οποίον ζτ}
χωρίς νά αίσθάνεται τίποτε.
"Αν αντιθέτως ό άδήν αύτός λει
τονργή περισσότερον άπ' δ,τι χρει-
άζεται, τότε έρεθίζετιαιι όλόκληρο
τό νενρικό σύστημα νπερΰολικά,
άλλάζει ό χαρ«χτήρ, ό άρρωστος
καταλαμβάνεται πότε άπό μία ΰ-
περθολική εύθνμ^ι καί ζωηρότητα
καί πότε άπό μία ΰαθειά μελαγχο-
λίαι καί καταντάει σχεδόν μισότρελ
λος.
Τό παραδοξοτέραν ο^ι<ος άπ' δλα είναι δτι δέν είναι μόνον ό ·ίτυ· ρεοειδής άδήν ποϋ εχει δλην αύτην την καταπληκτικήν επίδρασιν στό σώμά μας. Ύπάρχουν καί άλλα δρ- γανα μικροσκοπικά σάν κι'αύτόν, ποϋ μαζύ μ' ούτον άποτελοϋν τούς λεγομένους άδένας έσωτερικής έκ· κρίσεως, ποΰ βρίσκονται σέ διάφο- ρα μέρη τον σώματος καί ποΰ έ'- χουν κι'αύτοί σπονδαιτατη σημα- σία γιά την ζωή μας καί γιά την ά- νάπτνξί μας. Άπ' τονς κνριωτέρονς άδένας αύτοΰ τοΰ είδους είναι ό λεγόμε- νος μνξχκσήν, ποΰ βρίσκεται μέσο στό κεφάλι μας στό κάτω μέρος τοϋ εγκέφαλον καί είναι τόσο μικ,ρο- σκβίακός οίστε δέν ζνγίζει περισσο τερο άπό πέντε γραμμάρια. Ό ά¬ δήν αύτός είναι άπό τα κυριώτερα ____________ή ς ρρ ύλλος, γυμνασμένος δπως διά τής όσμής καταδιώκτ, τούς δργανα τοΰ σώματος, γιατί σ'αύ- ·■! — τον όφείλεται ή ανάπτυξις τού αν θρώπου. "Αν τύχη νά έξαφανισθΓ| ή νά πχτυση νά λειτονργτ| δπως πρέπει, τότε τα κόκκαλα παΰουν νά άναπτύσσωνται καί ό άνθρωπος μενει στάσιμος, δέν ψηλώνει πειά. "Ολοι σχεδόν οί νάνοι καί οί άφϋ- σικα κοντοί άν&ρωποι όφειλουν τό έλάττωμά τους αύτό σέ ολά^βη τοΰ μνξαδένος. Καί άν μέν έχη πάθει μόνον ό άδήν αύτός τότε τουλάχι¬ στον δ δυστνχισμένος νάνος δια- τηρεΐτής φνσικές άναλογίες τοΐ σώματος τον. "Αν -η'χτ) νά πάΌη καί ό θνρεοεώής άδήν, τότε ή συμ- χρορά, ίΐνοοι ά^όμη μΕγαλειτέρα. Γιατί τό σώμα τοϋ δνστνχισμέ-νΌΐ. νάνου δχι μόνον μενει μικρά αλλο γίνεται καί δύσμοριφο. Τα πόδια τον, τό κεφάλι τον, τα χέρια τοΐι γίνονται πειό μεγάλα άπό τό λοιπά τον σώμα καί τότε ή άσχημία τού είναι φοβερή. Καί τό άντίθετο δ¬ μως άκόμη φαινόμενο, τό έξαιρε- τικό υψος, είναι χι' κυύτό άποτέλε- σμα τί>ς ΰπερβολικά μεγάλης λει-
τουργίας τοΰ μυξαδένος. Σ' αν-
τόν έπίσης όσοείλεται καί Ινα αλλο
φαινόμενο ή άκρομεγέληα, κατά
την οποίαν μεγαλώνει έξαι·ρετικά
τό κεφάλι καί Ιδίως τό σαγόνι, ό
θωαοϊξ, καί τα χέρια, ένω τα ο)Χχχ
μέρη τοΰ σώματος διατηροϋν τό
φνσικό τονς μέγεθος. Οί ίατροί
ώς τόσο προσπαθοΰν μέ χεΐ/ρουρ'
γικές έπεμδάσεις νά θεραπεύσου»
τής άσθένειες αύτές, άλλά σπανν
ως έπιτυγχάνουν. Δέν πρέπει δμως
ν' άπελπίζεται κανείς. Ή ίατρική
δμως εχει κάνη τόσες προόδονς τ&-
λενταίως, οίστε δέν είναι καθόλοΐ
παράδοξο ν' άκονσονμε μεθαύοιο
δτι ό φίλος μας Α, ποΰ είναι κοντο-
στονπης εκανε θ€ραπεία καί εγινβ
ξαψνικά «κατέβα νά φάμε» ή δτι -5
φίλος μας ό Β, ποϋ εΐχε πρωτο ά-
Λ'άστημα κόντηνε κατά δέκα πόν-
τονς, έπειδή εΐτεφτε πολύ ψηλός
στήν έκλεκτή της καρδίας τού!. ..
"Ας ερθονμε δμως τώρα -κια. σέ
δυό άλλους άδένες, στά περίφημα
έπινεφρίδια. Οί άδένες αύτοι ευ¬
ρίσκονται επάνω στά νεφρά. Σ*
αύτοΰ; όφείλονται άλλα πάλιν θαύ
ματα. "Οταν αύτοι άσθενήσουν,
προκαλοϋν στής νέες γυναΐκες ν-
! περ6ολική| άνάπτυξι των τριχών
τής οαγόνος τκά τοϋ άνω χείλονς
ποΰ τής κάνουν νά μοιαζουν μέ
γενειοφόρους ανδρες! "Αν πάλι
αφαιρέση εντελώς κανείς τα έπι¬
νεφρίδια, τότε προκαλοϋνται σο-
βαρώταται νευρικαί καί έντερικαΐ
διαταραχαί, ο| δυνάμεις τοϋ α¬
σθενούς έξαντλοΰνται, οί διανοητι¬
κές τού ίκανότητες έξασθενίζουν,
παθαίνει φοόερούς σπασμούς καί
στ,ό τέ?.ος πεθαίνει. Συγχρόνα>ς δέ
σάν νά μην έφθανον δλα αύτά,
οί άνθρωποκ. έκεΐνοι ποΰ εχονν πά-
θει μιά βλάβη τα έπχνεφρίδιά τονς
άποκτοϋν ενα χρώμα σκοϋρο καί
γίνονται δμοιοι μέ τούς έρνθρο-
δέρμονς!
Σπουδαιότατοι άδένες είναι καί
έκεΐνοι τούς οποίον; χρησιμοποιή
ό πολύς Βορονώφ διά τα πειράμα-
τά τον. Αύτοι σχετίζονται μέ δ-
λους τούς άδένας ποϋ άναφέραμβ
πάρα πάνω, καί εχονν Ιξαιρεττκή '
σημασίαι γιά την διανοητική και
σωματική άνά~τυξι,. Ή σημασία
των άδένων αυτών δέν είναι όντε
κάν στονς χωριάτες άγνωστη, για¬
τί έξ αίτίας τους γίνεται τό όρμη-
τικο άτι νπομονητικό αλογο, ό θη-
ριώδης ταϋρος μετακθάλλεται σέ
ήρεμο δώδι καί ό αγριος κάπρος
μεταιοάλλεται σέ άποκτηνωμένο
γονροϋνι.
Κίαιθάός είδαμε λοιπον, δλα τα μι-
κροσκοπικά αύτά δργανα των ο¬
ποίων την νπαρξι οΰτε κάν νπο-
πτενόμεθα είναι άπό τα σπουδαιό-
τερα τού όργανισμοΰ μας. Κι' δ¬
μως ή λειτονργία τους κι' ή σημα¬
σία τού δέν εχει άκόμα έξακρι&ωθί)
τελείως γιατί μόλις π,ρό ολίγων χρό
νων αρχιαοίν νά τονς μελετοϋν οί
έπιοτήμονες. Τώρα δμως ή μελέτη
(Συνβχεια είς την 28ην σ«λίδα)
κλεπτας.
ργ μ, γ
τον όφείλεται ή ανάπτυξις τού αν
Ό πυοοσδέστης Ρέυμοντ Φρώχερ, όστις έσωσεν έκ πνιγμοΰ δύο παιδία είς
τό Σήψγεντ Μπέυ, τοθ Λόγκ "Αϊλανη-
ΦΥΣΕΩΣ
Κατά τόν Μεσαίωνα στην Γαλ
«α δταν Ενός Λαπέρας ή μιά μη-
ϊέρα ήθελον νά 6ε6αιωυΌυν αν η
κόοη των ήτανε φρίίναμη, της ε-
δεναν γύρω άπο τόν λαιμό μια λε-
,πή μεταξωτη κλωστη. _φ όσον
Α κλωστή αυτή ές^ολονθονσε νό
παραμένη στήν θέσιν της, δπως ή-
ταν οί γονεϊς εμεναν ήσυχοι. "Αν
ί ο κομμένη τότε
τότε
την εύρισκον κομμενη
Ιίτεωοείτο ώς γεγονός άναμς
«ήτο δτι ή κόρη των εΐχε χάση
την άγνότητά της. Ή κλωστή αύ-
^ χρησιμοποιεΐτα^ άκόμη καί σή-
μερασέ πβλλές επαρχίας της Νοτί¬
ου Γαλλίας, θεωρείται δέ άπό τονς
χωρικούς ώς άλάνθαστη; άν καί
προκαλεί τα γέλοια στούς σοοα-
ρούς άνθιρώπους. Μά δέν εχοννε
δίκηο ποΰ γελοΰνε. Στήν μεταξω-
τή -/<λωστη ποΰ δένουν γΰρω στόν λαΐ|ΐό τής χίοριατοπονλας οί γο- νεϊς της κρύβεται κάτι περισσότε¬ ρον άπό μίαν απλήν πρόληψιν, μί¬ αν έόπιεπτη,μονικτ|ν άλήίθειαν. Τώ¬ ρα θ' άναφερουμε καί κάτι άλλο τέ οποίον άν καί φαι,νομενικώς δέν εχει καμμιά σχέσι μέ την κλωστή των χωρικών, έν τούτοις σχετίζεται πολύ μ' αυτή. Μέσα σέ μια γυάλα μέ νερό κλεί νονμε Ινα ■ψάρ*. γνωστότατο μέ τό όνοαα «Άξολότλ». Τό ψά;ρι αύτό εχει σπ,άραγχνα, πτερνγια καί δλα τα τντακά γνωρίσματα τοΰ ·ψαριοΰ καί δέν μπορεΐ νά ζήση παιρά μό¬ νον μέσα στό ν&ρό. "Αν άρχίσον- με λοιπόν νά τοϋ ρίχνουμε μέσα στό νερό τον καθημερινώς καί επι πολλάς έδδομάίδα; μιά μυστηριά.- δη σκονίτσα, τότε θά δουμε σέ λί- γον Λΐιρό νά συμβαίνη κάτι τό κα- ταπληκτικό. Τό «Άξολότλ», πίνον- τας ν.αίτημερινώς άπό την σκονίτσα αυτήν ποϋ βρίσκεται μές στό νερό τού, άρχίζει εξωτερικώς νά με- ταβάλλεται, τα σπά·ραγχνά τού έ- ξαφανίζονται καθώς καί τα πτερν· γιά τον, «ό σώμά τον δέ καί ή ού- ρά τού πέρνυν άλλο σχήμα καί τέ- 1η" τό ζφο τής -θαλάσσης" μεταοάλ- 5 α σέ ζώον της ξηράς, άλλάζει εντελώς τόν τρόπον τοϋ ζήν καί ήα-ορεΐ νά ζή άνσπνέοντας άερα >ό.ι τρεφόμενον μέ στερεά τροφή.
' Ας πάιρουμε τώρα Ινα τρίτο πά
ραδειγμα. 'Υπάιρχρνν ανθρωποι
οίΰποϊοιστεροϋνται απολύτως καί
της ελαχίστης διανοητικής ίκανο-
τητος, πού καί σωματικώς άκόμη
είναι άτελεΐς καί μοιάζονν περισ¬
σότερον μέ χτήνη πια,ρά. μέ άνθρώ-
πο^''". Αύτά τα δυστνχή δντα λεγον
τ«>. κρετΐνΌΐ, "Αν δμως τούς δώση
Λανεις^ ενα ωρισμενο φαρμακο το-
τε θά Ίδη νά γίνεται Ινα πραγματι
>ό θαΰμα. Μέσα σέ λίγονς μήνας,
ση ά - σιγά τό σωμά καί τό πνεΰμα
τ°1^; άν«πτΐσσονται καθημερινώς
και προοδενουν. (Χ άπόκληροι αύ-
Τ°ι τής τύχης άποκτοϋν τής φνσι-
γιά κάθε άνθρωπο σωματικές
ΕΝΑ ΜΕΣΑΙον,κο ΠΕΙΡΑΜΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ-ΕΝΑ ΘΑΥΒΙΑΤΟΥΡΓΟ ΦΑΡΜΑΚΟ.- ΓΙΑΤΙ Υ-
ΠΑΡΧΟΥΝ ΝΑΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ;.. ΠΠΣ ΘΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΚΟΝΤΟΙ ΚΑΙ ΨΗΛΟΙ ΚΑ-
ΤΑ ΒΟΥΛΗΣΙΝ... ΕΝΑΣ ΑΔΗΝ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟΝ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.- ΟΙ ΘΗ-
ΛΥΠΡΕΠΕΙΣ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΔΡΟΠΡΕΠΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ- ΕΠΗΡΕΑ-
{ ΖΟΥΝ ΟΙ ΑΔΕΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ;
τους^παίρνει της σωστές άναλογί-
ες. Άν παύσουμε δμως νά τονς
δίνουμε τό γιατρικό ολεπουμε νά |ΐ
πέρχεται μία ραγδαία καταπτωσ'4
έκ νέου δλων των οχοματικων καί
διανοητικών δυνάμεών τοον. Καί
δταν ξαναρχίσουμε πάλιν νά τοΰς
τό δίνουμε, τα ΐοια καταπληκτικά
φαινόμενα παρατηροϋνται.
Λοιπον, δλα αΰτά τα θαΰματα,
ποΰ ετσι δποος φαίνονται εΐνοι εν¬
τελώς ασχετα μεταξΰ τους, σέ τί
όφείλονται; 'Απλούστατα σ' Ινα
ελάχιστο, σ' Ινα μικρότατο δργα-
νο τοϋ άνθροΜϊίνου σώματος ποο
οί περισσότεροι δέν ξέρουν κάν
την ύπαρξιν τού, στόν λεγόμενον
€θυρεοειδη άδένα». Ή θαυμα-
τουργή μεταβο^.ή των κρετίνατν σέ
άνθρώπους όφείλεται στό φάρμα¬
κον ποΰ τοΰς δίνυυμε και ποϋ πα-
ρασκευάζεται άπό την κόναν τοΐ
θυρεοεισοϋς άδένος. ^Επίσης καί
ή σκονίτσα ποϋ μεταμόρφωνε τό
ψάρτ Άξολότλ σέ ζίϋο τής ξηρας
δέν ηταν τίποτε αλλο παρά κονιο'
ποιημένος θυρεοειδής άδήν, τό οέ
σπάσιμο τής κλωστής στόν λαιμόν
τής ωραίας χωριατοπούλας δέν ό-
ςρξίλετατ σέ τίποτε αλλο παρά σέ
μιά διόγκωσι τοϋ θυρεοειδοϋς ά¬
δένος της.
Ό ·&αιυματοιυργός αύτός θνρεο
ειδής άδήν είναι Ινα μικροσκοπικό
οργανο ποϋ εχει σχήμα θυρεοϋ (ίξ
ου καί τό δνοαά τού) καί ποΐ» άπο-
τελεϊτοι άπό μιά διαφανη καί κολ-
λώδη ούσία. Βρίσκεται στόν λαι
μό μας, πίσω άπό τόν λάρυγγα κι'
άπ' τόν φάρυγγα καί περιέχει κυ-
ρίως ΐοόδιο. Άπ' τό Ιώδιο αντό με·
ταΰιβάζει κά-θε τοείς ωρες στόν όρ
γαησμόν^μας ενα έκατομμυριοστί
τοϋ γραμιμαρίου! "Οποίος τό δια-
βάσει αύτό τό πράγμα θ-ά γελάση.
Τί εΐναιι ενα έκατομμυριοστό τού
γοαμμαρίου ΐώθιο; Μία ποσότΓ;
ϋ ουτε νά την φαντασθοϋμε κάν
Ό Άγγλος φιλόσοφος καί συγγραφεύς, Τζώρτζ Μπέρναρ Σιώ, «νέος 73
έτών>, είς διαφόρους στάσεις.
δέν είναι δυνατόν! Καί τί μπο-
την ελλειψι Ίίοδίου άπό τό νερό ποΰ
πίνει δ άνθρωπος, πράγμα ποΰ έμ-
ποδίζει τόν θυρεοειδή άδένα νά ά
νοατυχθη καί νά λειτουργήστι. ΚαΤ
δμως, αύτη είναι ή μικρότερη βλά-
βη ποϋ μπορεΐ νά πάθη κανείς έξ
αίτίας αύτοϋ τοϋ άδένος. "Αμα
τελείως ό άδήν αύτός,
>όι διανοητικές ίκανότητες, άνα ρώστεια αύτη ποΰ κάνει θραΰσι
Χτοΰν την μνήμη τους, τό σώμά ιδίως στήν "Ελβετία, όφείλεται είς
ρεΐ νά κάν^ Ινα τέτοιο γελοΐο καί (ολόκληρον τό σώμα άρχίζει νά κα
μηδαμινό ποσόν κά/θε τρείς ώρες *απίπττ], δ άνθρωπος παύει πειά
σ' ολόκληρον τόν ανθρώπινον δο- «^· ή,ιη^η',ΛΛΜη. «.; χ,^νΛνιτινΐ:-
γανισμόν; Καί δμως, αΐύτό ποϋ κά¬
νει είναι σπουδαιότατον. "Ολοι ε-
χονν ακούση καί γνωρίζουν την άρ
ρώστεια γκοάτρι, την έξώφθαλμο
6ρογχνκήλη δποος την λένε έπιστη-
μονικά, της οποίας τα άποτελέσμα'
τα είναι φοδερά γιατί ό λαιμός
πρίζεταιι τόσο πολύ ώστε πολλές φο-
ρές Ίσοπεδώνεται μέ τό στήθος. Έ-
πίσης στήν άριρώστεια αύτη τα μά-
τια πετάγονται εξω, ώς ποΰ στό
έλος προκαλεί τόν θάνατον. Ή άρ
να αναπτνσσετιοΑ,
δννάμεις τον έξασί'ενίζουν καί κα-
ταντάει νά γίντι ενας άπό τα δυ·
στνχισμένα πλάσματα ποΰ άναφέ-
ραμε πάρα πάνω, δηλαδή ενός κρε-
τΐνος. "Αν πάλι ό ίτυρεοειδής λει-
τοΐ'ργη άνεπαρκως τότε εξ,ασθε-
νοϋν δλες οί σωματικές δυνάμεις,
δέ/ μπορεΐ κανείς «νά πάρτ» τα πό-
δια τον»( ή φωνή τον γίνεται σνρ-
τή, βαρύνεται νά κάνη καί τό πα-
ραμικρόν πράγμα. Στό τέλος μά-
λιστα βνθίζεται σέ Ινα εΐδος ΰπνσι·
κατά τό διάστημα τοΰ οποίον ζτ}
χωρίς νά αίσθάνεται τίποτε.
"Αν αντιθέτως ό άδήν αύτός λει
τονργή περισσότερον άπ' δ,τι χρει-
άζεται, τότε έρεθίζετιαιι όλόκληρο
τό νενρικό σύστημα νπερΰολικά,
άλλάζει ό χαρ«χτήρ, ό άρρωστος
καταλαμβάνεται πότε άπό μία ΰ-
περθολική εύθνμ^ι καί ζωηρότητα
καί πότε άπό μία ΰαθειά μελαγχο-
λίαι καί καταντάει σχεδόν μισότρελ
λος.
Τό παραδοξοτέραν ο^ι<ος άπ' δλα είναι δτι δέν είναι μόνον ό ·ίτυ· ρεοειδής άδήν ποϋ εχει δλην αύτην την καταπληκτικήν επίδρασιν στό σώμά μας. Ύπάρχουν καί άλλα δρ- γανα μικροσκοπικά σάν κι'αύτόν, ποϋ μαζύ μ' ούτον άποτελοϋν τούς λεγομένους άδένας έσωτερικής έκ· κρίσεως, ποΰ βρίσκονται σέ διάφο- ρα μέρη τον σώματος καί ποΰ έ'- χουν κι'αύτοί σπονδαιτατη σημα- σία γιά την ζωή μας καί γιά την ά- νάπτνξί μας. Άπ' τονς κνριωτέρονς άδένας αύτοΰ τοΰ είδους είναι ό λεγόμε- νος μνξχκσήν, ποΰ βρίσκεται μέσο στό κεφάλι μας στό κάτω μέρος τοϋ εγκέφαλον καί είναι τόσο μικ,ρο- σκβίακός οίστε δέν ζνγίζει περισσο τερο άπό πέντε γραμμάρια. Ό ά¬ δήν αύτός είναι άπό τα κυριώτερα ____________ή ς ρρ ύλλος, γυμνασμένος δπως διά τής όσμής καταδιώκτ, τούς δργανα τοΰ σώματος, γιατί σ'αύ- ·■! — τον όφείλεται ή ανάπτυξις τού αν θρώπου. "Αν τύχη νά έξαφανισθΓ| ή νά πχτυση νά λειτονργτ| δπως πρέπει, τότε τα κόκκαλα παΰουν νά άναπτύσσωνται καί ό άνθρωπος μενει στάσιμος, δέν ψηλώνει πειά. "Ολοι σχεδόν οί νάνοι καί οί άφϋ- σικα κοντοί άν&ρωποι όφειλουν τό έλάττωμά τους αύτό σέ ολά^βη τοΰ μνξαδένος. Καί άν μέν έχη πάθει μόνον ό άδήν αύτός τότε τουλάχι¬ στον δ δυστνχισμένος νάνος δια- τηρεΐτής φνσικές άναλογίες τοΐ σώματος τον. "Αν -η'χτ) νά πάΌη καί ό θνρεοεώής άδήν, τότε ή συμ- χρορά, ίΐνοοι ά^όμη μΕγαλειτέρα. Γιατί τό σώμα τοϋ δνστνχισμέ-νΌΐ. νάνου δχι μόνον μενει μικρά αλλο γίνεται καί δύσμοριφο. Τα πόδια τον, τό κεφάλι τον, τα χέρια τοΐι γίνονται πειό μεγάλα άπό τό λοιπά τον σώμα καί τότε ή άσχημία τού είναι φοβερή. Καί τό άντίθετο δ¬ μως άκόμη φαινόμενο, τό έξαιρε- τικό υψος, είναι χι' κυύτό άποτέλε- σμα τί>ς ΰπερβολικά μεγάλης λει-
τουργίας τοΰ μυξαδένος. Σ' αν-
τόν έπίσης όσοείλεται καί Ινα αλλο
φαινόμενο ή άκρομεγέληα, κατά
την οποίαν μεγαλώνει έξαι·ρετικά
τό κεφάλι καί Ιδίως τό σαγόνι, ό
θωαοϊξ, καί τα χέρια, ένω τα ο)Χχχ
μέρη τοΰ σώματος διατηροϋν τό
φνσικό τονς μέγεθος. Οί ίατροί
ώς τόσο προσπαθοΰν μέ χεΐ/ρουρ'
γικές έπεμδάσεις νά θεραπεύσου»
τής άσθένειες αύτές, άλλά σπανν
ως έπιτυγχάνουν. Δέν πρέπει δμως
ν' άπελπίζεται κανείς. Ή ίατρική
δμως εχει κάνη τόσες προόδονς τ&-
λενταίως, οίστε δέν είναι καθόλοΐ
παράδοξο ν' άκονσονμε μεθαύοιο
δτι ό φίλος μας Α, ποΰ είναι κοντο-
στονπης εκανε θ€ραπεία καί εγινβ
ξαψνικά «κατέβα νά φάμε» ή δτι -5
φίλος μας ό Β, ποϋ εΐχε πρωτο ά-
Λ'άστημα κόντηνε κατά δέκα πόν-
τονς, έπειδή εΐτεφτε πολύ ψηλός
στήν έκλεκτή της καρδίας τού!. ..
"Ας ερθονμε δμως τώρα -κια. σέ
δυό άλλους άδένες, στά περίφημα
έπινεφρίδια. Οί άδένες αύτοι ευ¬
ρίσκονται επάνω στά νεφρά. Σ*
αύτοΰ; όφείλονται άλλα πάλιν θαύ
ματα. "Οταν αύτοι άσθενήσουν,
προκαλοϋν στής νέες γυναΐκες ν-
! περ6ολική| άνάπτυξι των τριχών
τής οαγόνος τκά τοϋ άνω χείλονς
ποΰ τής κάνουν νά μοιαζουν μέ
γενειοφόρους ανδρες! "Αν πάλι
αφαιρέση εντελώς κανείς τα έπι¬
νεφρίδια, τότε προκαλοϋνται σο-
βαρώταται νευρικαί καί έντερικαΐ
διαταραχαί, ο| δυνάμεις τοϋ α¬
σθενούς έξαντλοΰνται, οί διανοητι¬
κές τού ίκανότητες έξασθενίζουν,
παθαίνει φοόερούς σπασμούς καί
στ,ό τέ?.ος πεθαίνει. Συγχρόνα>ς δέ
σάν νά μην έφθανον δλα αύτά,
οί άνθρωποκ. έκεΐνοι ποΰ εχονν πά-
θει μιά βλάβη τα έπχνεφρίδιά τονς
άποκτοϋν ενα χρώμα σκοϋρο καί
γίνονται δμοιοι μέ τούς έρνθρο-
δέρμονς!
Σπουδαιότατοι άδένες είναι καί
έκεΐνοι τούς οποίον; χρησιμοποιή
ό πολύς Βορονώφ διά τα πειράμα-
τά τον. Αύτοι σχετίζονται μέ δ-
λους τούς άδένας ποϋ άναφέραμβ
πάρα πάνω, καί εχονν Ιξαιρεττκή '
σημασίαι γιά την διανοητική και
σωματική άνά~τυξι,. Ή σημασία
των άδένων αυτών δέν είναι όντε
κάν στονς χωριάτες άγνωστη, για¬
τί έξ αίτίας τους γίνεται τό όρμη-
τικο άτι νπομονητικό αλογο, ό θη-
ριώδης ταϋρος μετακθάλλεται σέ
ήρεμο δώδι καί ό αγριος κάπρος
μεταιοάλλεται σέ άποκτηνωμένο
γονροϋνι.
Κίαιθάός είδαμε λοιπον, δλα τα μι-
κροσκοπικά αύτά δργανα των ο¬
ποίων την νπαρξι οΰτε κάν νπο-
πτενόμεθα είναι άπό τα σπουδαιό-
τερα τού όργανισμοΰ μας. Κι' δ¬
μως ή λειτονργία τους κι' ή σημα¬
σία τού δέν εχει άκόμα έξακρι&ωθί)
τελείως γιατί μόλις π,ρό ολίγων χρό
νων αρχιαοίν νά τονς μελετοϋν οί
έπιοτήμονες. Τώρα δμως ή μελέτη
(Συνβχεια είς την 28ην σ«λίδα)
κλεπτας.
ργ μ, γ
τον όφείλεται ή ανάπτυξις τού αν
Ό πυοοσδέστης Ρέυμοντ Φρώχερ, όστις έσωσεν έκ πνιγμοΰ δύο παιδία είς
τό Σήψγεντ Μπέυ, τοθ Λόγκ "Αϊλανη-
_ν Π Ο Τ ΈΞ^Ϊ
ΜΕ ΤΟιΝ ΚΟΝ ΕΡΡΙΩ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ
ΑΘΗΝΑΙ, Αύγουστος.— Αλ¬
λοίμονον εάν ελειπαν άπό την πε-
ζότητα των σπουδαίων γεγονότων
τα φαιδρά των παιρασκηνίων!
θά πλήτταμε άπό την άνίαν της
σοβαρότητος.
Γι' αύτό ακριβώς θά σάς προσ-
καλοϋσα νά παρακολουθήσουμε την
άφιξι καί ύποδοχή τοϋ κ. Έρριω
πίσω άπό τής «κουΐντες» τή; έπ·,-
σημότητος. Τό χειρότερο ποϋ κιν-
δυνεύει νά πάθη κανείς σ'.αύτην
τή,ν περίπτωσιν είναι νά..· «α¬
νοίξη ή καρδιά τού» δίχως έν τού¬
τοις νά χάση καί τίποτε άπό τό εν¬
διαφέρον τής θυσίας.
Οεοιμένοντας ...
Είχαμε ηδη αντιληφθή κατά μή-
κος τής Ίεράς Όδοϋ καί μέχρις
Ελευσίνος τοποθετημένους άνά (ο¬
ρισμένας άποστάσεις άνδρας τϋς
Χωροφυλακής. Βιαζόμεθα νά φθά¬
σωμεν στήν Έλευσΐνα δπου — κα¬
τά τάς αρμοδίας πληροφορίας —
θά ανέμενον έκεΐ έπίσηαοι αρχαί
την άφιξιν τοϋ έπιφανοϋς ξένον.
Βρήκαμε πράγματι τόσον Αρχάς
όσον καί τούς Έπισήμους περιο¬
ριζόμενος δμω; είς την άπλουστί-
ραντων εκδήλωσιν, τόν κ. υπομοί¬
ραρχον, αστυνομικόν διευθυντήν
καί τόν Είρηνοδίκην Ελευσίνος.
—■ Σεΐς θά ύποοεχ·θητε;
— Κατά πάσαν πιθανότητα οΰ¬
τε καί μεϊς!
— Πώς αύτό;
— Γυατί άπλοΰστατα ό κ. Έρ*-
ριώ πέρασε. Πέρασε στάς 2 μ. μ.
καί θά ευρίσκεται τώρα είς τάς
Αθήνας. Τί νά πώ στόν κ. διοικη¬
τήν τής Καταδιώξεως ποΰ είναι
κρεμασμένος στό τηλέφωνον
— Πώς ξέρετε, δτι πέρασε;
— Μοϋ τό άνέφερε ό νπενωμο-
τάρχης. ΕΙδε ενα αύτοκίνητο. ..
σημαιοστόλιστο!
— Ποίος σάς τό είπε πώς έρχε¬
ται σημαιοστολισμένος ό κ. 'Εριριώ;
— Μά. . . Δέν ε ρχετοι.. . επι¬
σήμως;
"Οταν εΐχε περάση πειά ή ωρα,
ό.-τότε άριχισα καί έγώ νά πιστεύω
,είς την σημαιοστόλιστον οπτασίαν,
φρόνιμος καί τακτικάς είς δλα
κ. ΕΊρηνοδίκης, φόρεσί τό σπασμε
νο τού ψαθάκι καί εδήλωσεν είς
έτερον ήμισυ τής Άρχής:
— Άκου νά σοϋ πώ, μοΰ ελειπι,
κι' άς λείπτ)! Κι' άν τόν δώ κι' δ
δέν τόν δώ τό ίδιο κάνει. Άν χά
σω δμως τό τραΐνο, οΰτε κι' έγ< ξεύρω ποΰ θά περάσω την νύκτι μου. Καλά τα φαρδομάνικα δμω; ... τα φορούν οί παπάδες. Κι' Γ ποίος θέλει νποδοχές άς παίρν, καί τα μέτρα τού. Ή σόφια μι?οϋσε διά τοϋ" στό ματός τού. "Οπον νά καί καταφθάνει εν κομψότατον αυτοκίνητον. "Ενας καλοσιδερωμένος μεσήλι ' κοντούλης καί ξεροκιανό; πετιέ ται άπό μέσα. "Υφος δέκα Ναπο λεόντων πρό τής ενάρξεως τής μά νης τοϋ Άούστερλιτς, τόνος φωνη είς δικτατορικήν διαπασών. —- Γενικάς Γοαμματεύς τής Α Λ Π. Α. -—- ΤΊ πτοάγμα είναι — Δέν ξεύρετε; Άλήθεια δέν ξεΰρετε τί είναι;. .. Καί άνοίγει τέτοιαι μάτια! Σάν νά λέη:—Σέ ποιό Τομπουκτοΰ 6ρ σκουμαι; — "Ε! ντχ ποϋ δέν ξεύρομε!... Είσθε κρατική οργάνωσις; — Ήμικρατική, κύριε! Έχον με όικαίωμα νά κόοουμε δίπτυχα, πολύπτυχα. ... ν Απ' δλα αύτά ενα έκατάλαθα: Ύπάρχουν ακόμτ] άνθρωποι ποΰ θε λουν νά 6άλουν τάξι στό Ρωμαίϊ- κο. Ένας άπό αντοΰς είναι ό κ. Σιμόπουλος, ό οποίος σκάει την καρδιά τού γιατί ό κ. άστυνόμο; δέν κόθει πρόστιμα είς απαξάπαν¬ τας τούς σωφέρ. Έν τψ μεταξύ τό τηλέφωνο έο- γάζεται. Τηλέφωνον δχι τοΰ άστυ νομικοΰ σταθμοϋ, άλλά των διαφό¬ ρων εργοστασιον. Τα τηλέφωνα, τα όποΐα ελλείψει ίδικοϋ τη; χρη- σιιιοποιεϊ ή άστυνομία. — Θά σάς βόλω έγώ τηλέφωνο! — βεβαιώνει ό κ. Σιμό.τονλος. — Νά τό δώ καί νά μή τό πι- στΓΐ/α»!. . . μονομουρίζει ό κ. ύπο- Η ΕΠΙΣΗΜΟΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ.... ΑΝΑΠΟΔΗ- ΤΑ ΦΑΙΔΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΑΕΠΕΙ ΠΟΤΕ ΤΟ ΠΟΛΥ ΚΟΙΝΟΝ.» ΠΠΣ ΤΑΞΕΙΔΕΥΕΙ Ο ΠΡΙΙΗΝ ΓΑΛΛΟΣ ΠΡΏΘΥΠΟΥΡΙ~ΟΣ.- Π«Σ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ.- ΕΝΑΣ ΠΑΑΗΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟ- ΓΡΑΦΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ. Πρόεδρος τοϋ Άρείου Πάγου τής Άμερικής, Ουΐλλιαμ Τάφτ, μετά τής οικογενείας τού, έγγόνων καί δισεγγό- νων, παραθερίζων έν Κουέμπεκ, τού Καναδά. μοίραρχος, ένώ ό διοικητής της καταδιώξεως περιμένει στό δικό τού. Καί θά περίμενε πολύ ό διοικη- τής, μέγρι τής μοιραίας στιγμήν, δπου επρόκειτο νά πληροφορήση δτι. . . «έψει^ίσθη» τό γιλέ»ο τοϋ κ. Έρριω, μέσα στό ποϊο είχε ό ξένος μας τό χρυσό ρολόι καί τα κλειδιά των άποσκευών τού. — Πώ! πώ! ντροπές!.. . μη- δοϋσε άργότερα τα μάγουλα, ό κ επισήμας" ξεναγός. Τί θά λέη τώρα δ άνθρωπος; — Τί λέτε τώρα, ρώτησα άργά την νύκτα τόν κ. Έροιώ. — Τί θέλετε νά πώ; μοϋ απήν¬ τησε μ' ενα καλόκαροο γέλοιο. «Φύλαγε τα ροΰχά σου νάχτ)ς τα μι σά!. ..» λέγει ενας λατΐνο; φιλό- σοφος. — Ρωμηός τό εΐπε, κ. Ποόε- δρε! — Τόσο τό καλλίτερο!. . . Άν φορούσα τό γιλέκο μου άντί νά τό άφίσω στ' αύτοκίνητο, δέν θά μοΰ τό «έξάτμιζαν». — Τί ένη'7Γ<οσ<. θά σας εκαμνε! — Ά, μπα! Θαύμασα την όλι- γάρκειαν των κ. κ. λα»τοδυτων σας. Στό Παρίσι οί «δικοί μας» θά μοϋ εΐχαν σηκώση καί τό σακκάκι — καί γελα. . . γελα".. . Ή προϋτΐάντηαες Έξω άπό την Έλευσΐνα.·Σ' ε¬ να πρώτο αύτοκίνητο δ κ. Σεφερι- άδης τοϋ υπουργείον των Εξωτε¬ ρικών. — Καλώς ώρίσατε! Μόνον ποϋ υά; άργήσατε... — "Επαθε κάποια ΰλάβη τό αυ¬ τοκίνητον τοϋ κ. Έρριω ·κοντά στά; Θήβας. Χ « — Καί τώρα ποΰ είναι; — Νά τος! Π ρός μεγάλην έκπληξιν των Άρχών Ελευσίνος, δχι μόνον ση- « ~ ααιοστόλιστον δέν είναι τό αύτο- - ' -ΐίνητόν τού, άλλά είναι γεμάτο σκόνη. Δίπλα στόν σωφέρ, μ' ενα^ ίίίνί,γ- νηΏήηη Χ,'.^/.χ- γραοάτα, μέ κολλάρα, τό τσιμποϋκι στό στόμα, ενας, ά'ν- θρωπος ποϋ. . . δέν τόν πιάνει τό μάτι σας. — Συντάκτης τής «Πατρίδος* κ. Πρόεδρε. — "ύ! ναί, ή «Πατρίς» ξεύρω! Χαίρω πολύ. . . Μά δέν μού λέτε, άπ' έδώ άρχίζουν οί τσ:ριμόνιες, Καί πετιέτσι έ'ξω άπό τό, αύτοκτ νητον, βάζοντας τό κολλάρο /.αί τή γραΐβάτα τον. — Κύριε Πρόεδρε. Στή διάθεσί σας! ρσσκοτίσουν. 'Επομένως μιλώ πρός Ινα... — Παληό συνάδελςχ). Πέστε ... «γέρο» μου, σέ τί μπορώ νά σάς φανώ χρήσιμο;; —=■ Στό νά εχω άπόψε μίαν επι¬ τυχίαν. -— Καί θά την έ'χετε ασφαλώς, άφοϋ μπορεΐτε νά μέ. . . στίψετε μ' ολη σας τιιν ήσυχία. . . Γιατί γελάτε; νΙσως θά βρίσκετε, δτι δύ σκολα στίβεται ό «μπάραπα - Έρ¬ ριω» ε; ' - — Πώς μάς βρίσκετε κ. Πρόε¬ ε; — Θά μπορούσατε νά μβΰ λέ- ,γατε έσεις πώς μέ βρίσκετε! — Θά τό πώ «νριον. Γιά την ω- — Καί " δημοσ.ογράφος. Ι σταματήση νά αναγινω, αν μέ πά- γι μα- μέ τή οα όμως. Άς ν-αταπιώ καλλίτερα την γλώσσαν μου. ©ά ήθελα νά τοϋ πώ πώς άπό τό 1919 ποΰ εΐχα νά τόν δώ, παραπάχυνε, παρά εγινε προγάστωρ, ένώ κρύβει τόσο καλά τα 58 τού χρόνι,α κάτω άπό κα- στανά ά/.όμη μολλιά. ^ — Τί υΜλει έλόγου σας καί φω- νάζει ετσι; έρωτξ περίεργα. Ό φωνάζων ήτο ενας αγαθάς χωρικός, ίδιοκτήτης μιάς μικρής έξοχικής ταόερνούλας δπου είχ<»με Άλλά ή άπότομος έλευσις τοϋ ξέ νού μας, £καμε νά ξεχάσωμε τόν χωρΐκό καί την ρετσίνα τού καί διά την πληρωμή· της οποίας ένδιεφέ- ρετο υπέρ πάν αλλο ό τελευταΐο- αύτος. ' — Έ! καλά! καλά! — γελί $ ^ Ερ·ριω — έρχόμαστε αυριό καί την πινουμε μαζύ. — Φεϋ! κ. Πρόεδρε. Μόλις πα. τήσετε στό «Πτί Πάλαι» θά ^'χε. τε ξεχάστ) καί^ τόν χωρικόν κα» τόν δημοσιογράφον. — "Οχι! Σάς βεβαιώ! Αί έντν—ώοεις τού Ένώ προχωοοϋμε πρό; τα ίερο| τής Ελευσίνος: — Αί έντυπώσεις σας, κ Πρό. εδρε; — Ανεπιφυλάκτως ένθουσιο>
δεις! Νά σάς πώ: Σ' αύτό επάνω
μπορεΐτε νά σκαρώσετε μιά πολύ
ώραία σι·νέντευξιν. Πέστε παίς;
σάς εΐπα δ,τι (Ηλετε. Βαλτέ μου. .
στό στόμα τα ένθουσιωδέστερα λό-
για. Ύπογράφω έν λευκφ."
— Ν ά ποϋμε πώς είπατε παί γιά
την Μεκεδονία;
— "Οτι είναι μιά θελ/αι/ή
χώρα.
— Νά πώ πώς μοΰ μιλήσατε
έμπιστευτικώς γιά τα ζητήματα
τή; ελευθέρας ζώνης;
— Τί ξέρω γώ άπ' αύτά;
— Έννοια σας ξέρω έγώ'
— Ά! δχι! δχι! Μην τό παοα-
κάμετε.
— Τότε, άφήστέ με νά πώ, πώ;
μοϋ είπατε μερικά πράγματα, πά-
νω στίς άποζημιώσει;, στό σχέδιο
Γιώγκ. . . είναι/ ξέρετε, τα φλέ-
γοντα ζητήματα.
-— Σάς παρακαλώ! Οΰτε λέξι
άπό πολιτική. Έγώ ερχομαι νά
ξεκουοασθώ καί νά μελετήσω.
— Μά τότε τί έπιτυχία θά έχω;
Νά πώ τουλάχιστον πώς είμαστε...;
— "Εν-ας μεγαλος λ*αός!
— Κι' §να μικρο εθνος;
— Δέν περιμένετε έμένα ν ά σάς
| πληροφορήσω γι' αύτό!
— Νά πώ κ. Π ρόεδρε πώς άν-
τελήφθητε δτι ... είμαστε πτωχοί,
κακομοίριδες, κλαψοτύχηδες;
— Διόό?.ου! Άπό τα γεύματα
τουλάχιστον π»ύ μοΰ παρετέθησαν,
δέν βγάζω διόλου αύτό τό συμπε-
ρασμαι (
— Άπό τα μουσαφιρλί·κι« θα
μάς κ.ριίνετε κ. Πρόεδρε;
— ΤΑλήθεια τό ξέρω. Είσθε ά-
κόμη φιλόξενοι όπως τ ό ^ ε,
μολονότι επέρασαν στρατιαί αιω-
νων.
— Νά πώ δτι ένδιαφερθήνατε
γιά τούς Δήμους καί τάς Κοινότη-
τάς μας.,.Ή μήπως..· δίν εν'
διεφέρθητε διόλου κ. Προεαιε;
— Πώς δχι; Αύτά κυρίω; τα
ζητήματα μέ ένδιαφέρουν. 'Αλλα
δέν βλέπω τί θά μποροϋσα νά πώ
τώρα;
— Θά μπορούσατε νά μοΰ πητε
κ. Πρόεδρε, δτι... μόλις ταντο
ποιήσετε τάς παρατηρήσεις αα€ .·
— Ποιές ΐταρατηρήσεις; β
— Εκεϊνες ποϋ ύποτίθεται, ό¬
τι έκαματε. *Η μήπως δέν έκαμα-
τε καμμίαν; ,
— "Εκαμα!... Έκαμα!... &
σθε άνηλεής!. .. , .
— θά μποροΰσα, λοιπόν, να πω,
δτι μοϋ είπατε πώς, «εκεΐνο που
προέχει σήμερα είναι πρό_παντ0'
ή μελέτη των ζητημάτων των οχί-
τιζομένων στενώς μέ την οικονο¬
μικήν καί κοινωνικήν ζωήν των χα-
τοίκων, άπό την οποίαν έξαρταται
τόσον ή ύγεία, όσον καί ή είΧ,ωυ
τοϋ λαοϋ» ή μήπο>; δέν είναι ετοι,
— "Ετσί! "Ετσι είναι...
— Καί θά μάς τό άναπτυξετΐ
βέβαιΐα αύτό στή διάλεξί σας.
— Σέ ποία διάλεξι; ,
— Σ' εκείνην ποϋ θά κάμετε χ«
την όποιαν ηδη άναγγείλαμε·
— Δίχως κάν νά μέ ρωτήσ^'
— Τελειωμένα πράγματα, *■
Πρόεδρε. Καί πότε φεΐγετε;
— Μάάκόμηδένμέεΐδατε!
νΩ6!Θέ^
Ο συνταγμ<ιτάοχης Λίντμπεργχ, δπως έξεκίνηοε μέ τό άερπολάνον μόν τοϋ Νιοΰ Μέξιχο, πρός ανεύρεσιν τοΰ έκ τοϋ ■ διά την ερη- — 14; ΙΛυυιιΐΛ:. . · ν^-··-- τί θά κάμετε έν τώ με'ταξυ; — Έν πρώτοις θά ξεκουρ«ο*° κι' επειτα... -— θά πάτε στήν — Στήν Κρήτη;. είς -ήν 28τ;^
ΜΕ ΤΟιΝ ΚΟΝ ΕΡΡΙΩ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ
ΑΘΗΝΑΙ, Αύγουστος.— Αλ¬
λοίμονον εάν ελειπαν άπό την πε-
ζότητα των σπουδαίων γεγονότων
τα φαιδρά των παιρασκηνίων!
θά πλήτταμε άπό την άνίαν της
σοβαρότητος.
Γι' αύτό ακριβώς θά σάς προσ-
καλοϋσα νά παρακολουθήσουμε την
άφιξι καί ύποδοχή τοϋ κ. Έρριω
πίσω άπό τής «κουΐντες» τή; έπ·,-
σημότητος. Τό χειρότερο ποϋ κιν-
δυνεύει νά πάθη κανείς σ'.αύτην
τή,ν περίπτωσιν είναι νά..· «α¬
νοίξη ή καρδιά τού» δίχως έν τού¬
τοις νά χάση καί τίποτε άπό τό εν¬
διαφέρον τής θυσίας.
Οεοιμένοντας ...
Είχαμε ηδη αντιληφθή κατά μή-
κος τής Ίεράς Όδοϋ καί μέχρις
Ελευσίνος τοποθετημένους άνά (ο¬
ρισμένας άποστάσεις άνδρας τϋς
Χωροφυλακής. Βιαζόμεθα νά φθά¬
σωμεν στήν Έλευσΐνα δπου — κα¬
τά τάς αρμοδίας πληροφορίας —
θά ανέμενον έκεΐ έπίσηαοι αρχαί
την άφιξιν τοϋ έπιφανοϋς ξένον.
Βρήκαμε πράγματι τόσον Αρχάς
όσον καί τούς Έπισήμους περιο¬
ριζόμενος δμω; είς την άπλουστί-
ραντων εκδήλωσιν, τόν κ. υπομοί¬
ραρχον, αστυνομικόν διευθυντήν
καί τόν Είρηνοδίκην Ελευσίνος.
—■ Σεΐς θά ύποοεχ·θητε;
— Κατά πάσαν πιθανότητα οΰ¬
τε καί μεϊς!
— Πώς αύτό;
— Γυατί άπλοΰστατα ό κ. Έρ*-
ριώ πέρασε. Πέρασε στάς 2 μ. μ.
καί θά ευρίσκεται τώρα είς τάς
Αθήνας. Τί νά πώ στόν κ. διοικη¬
τήν τής Καταδιώξεως ποΰ είναι
κρεμασμένος στό τηλέφωνον
— Πώς ξέρετε, δτι πέρασε;
— Μοϋ τό άνέφερε ό νπενωμο-
τάρχης. ΕΙδε ενα αύτοκίνητο. ..
σημαιοστόλιστο!
— Ποίος σάς τό είπε πώς έρχε¬
ται σημαιοστολισμένος ό κ. 'Εριριώ;
— Μά. . . Δέν ε ρχετοι.. . επι¬
σήμως;
"Οταν εΐχε περάση πειά ή ωρα,
ό.-τότε άριχισα καί έγώ νά πιστεύω
,είς την σημαιοστόλιστον οπτασίαν,
φρόνιμος καί τακτικάς είς δλα
κ. ΕΊρηνοδίκης, φόρεσί τό σπασμε
νο τού ψαθάκι καί εδήλωσεν είς
έτερον ήμισυ τής Άρχής:
— Άκου νά σοϋ πώ, μοΰ ελειπι,
κι' άς λείπτ)! Κι' άν τόν δώ κι' δ
δέν τόν δώ τό ίδιο κάνει. Άν χά
σω δμως τό τραΐνο, οΰτε κι' έγ< ξεύρω ποΰ θά περάσω την νύκτι μου. Καλά τα φαρδομάνικα δμω; ... τα φορούν οί παπάδες. Κι' Γ ποίος θέλει νποδοχές άς παίρν, καί τα μέτρα τού. Ή σόφια μι?οϋσε διά τοϋ" στό ματός τού. "Οπον νά καί καταφθάνει εν κομψότατον αυτοκίνητον. "Ενας καλοσιδερωμένος μεσήλι ' κοντούλης καί ξεροκιανό; πετιέ ται άπό μέσα. "Υφος δέκα Ναπο λεόντων πρό τής ενάρξεως τής μά νης τοϋ Άούστερλιτς, τόνος φωνη είς δικτατορικήν διαπασών. —- Γενικάς Γοαμματεύς τής Α Λ Π. Α. -—- ΤΊ πτοάγμα είναι — Δέν ξεύρετε; Άλήθεια δέν ξεΰρετε τί είναι;. .. Καί άνοίγει τέτοιαι μάτια! Σάν νά λέη:—Σέ ποιό Τομπουκτοΰ 6ρ σκουμαι; — "Ε! ντχ ποϋ δέν ξεύρομε!... Είσθε κρατική οργάνωσις; — Ήμικρατική, κύριε! Έχον με όικαίωμα νά κόοουμε δίπτυχα, πολύπτυχα. ... ν Απ' δλα αύτά ενα έκατάλαθα: Ύπάρχουν ακόμτ] άνθρωποι ποΰ θε λουν νά 6άλουν τάξι στό Ρωμαίϊ- κο. Ένας άπό αντοΰς είναι ό κ. Σιμόπουλος, ό οποίος σκάει την καρδιά τού γιατί ό κ. άστυνόμο; δέν κόθει πρόστιμα είς απαξάπαν¬ τας τούς σωφέρ. Έν τψ μεταξύ τό τηλέφωνο έο- γάζεται. Τηλέφωνον δχι τοΰ άστυ νομικοΰ σταθμοϋ, άλλά των διαφό¬ ρων εργοστασιον. Τα τηλέφωνα, τα όποΐα ελλείψει ίδικοϋ τη; χρη- σιιιοποιεϊ ή άστυνομία. — Θά σάς βόλω έγώ τηλέφωνο! — βεβαιώνει ό κ. Σιμό.τονλος. — Νά τό δώ καί νά μή τό πι- στΓΐ/α»!. . . μονομουρίζει ό κ. ύπο- Η ΕΠΙΣΗΜΟΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ.... ΑΝΑΠΟΔΗ- ΤΑ ΦΑΙΔΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΑΕΠΕΙ ΠΟΤΕ ΤΟ ΠΟΛΥ ΚΟΙΝΟΝ.» ΠΠΣ ΤΑΞΕΙΔΕΥΕΙ Ο ΠΡΙΙΗΝ ΓΑΛΛΟΣ ΠΡΏΘΥΠΟΥΡΙ~ΟΣ.- Π«Σ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ.- ΕΝΑΣ ΠΑΑΗΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟ- ΓΡΑΦΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ. Πρόεδρος τοϋ Άρείου Πάγου τής Άμερικής, Ουΐλλιαμ Τάφτ, μετά τής οικογενείας τού, έγγόνων καί δισεγγό- νων, παραθερίζων έν Κουέμπεκ, τού Καναδά. μοίραρχος, ένώ ό διοικητής της καταδιώξεως περιμένει στό δικό τού. Καί θά περίμενε πολύ ό διοικη- τής, μέγρι τής μοιραίας στιγμήν, δπου επρόκειτο νά πληροφορήση δτι. . . «έψει^ίσθη» τό γιλέ»ο τοϋ κ. Έρριω, μέσα στό ποϊο είχε ό ξένος μας τό χρυσό ρολόι καί τα κλειδιά των άποσκευών τού. — Πώ! πώ! ντροπές!.. . μη- δοϋσε άργότερα τα μάγουλα, ό κ επισήμας" ξεναγός. Τί θά λέη τώρα δ άνθρωπος; — Τί λέτε τώρα, ρώτησα άργά την νύκτα τόν κ. Έροιώ. — Τί θέλετε νά πώ; μοϋ απήν¬ τησε μ' ενα καλόκαροο γέλοιο. «Φύλαγε τα ροΰχά σου νάχτ)ς τα μι σά!. ..» λέγει ενας λατΐνο; φιλό- σοφος. — Ρωμηός τό εΐπε, κ. Ποόε- δρε! — Τόσο τό καλλίτερο!. . . Άν φορούσα τό γιλέκο μου άντί νά τό άφίσω στ' αύτοκίνητο, δέν θά μοΰ τό «έξάτμιζαν». — Τί ένη'7Γ<οσ<. θά σας εκαμνε! — Ά, μπα! Θαύμασα την όλι- γάρκειαν των κ. κ. λα»τοδυτων σας. Στό Παρίσι οί «δικοί μας» θά μοϋ εΐχαν σηκώση καί τό σακκάκι — καί γελα. . . γελα".. . Ή προϋτΐάντηαες Έξω άπό την Έλευσΐνα.·Σ' ε¬ να πρώτο αύτοκίνητο δ κ. Σεφερι- άδης τοϋ υπουργείον των Εξωτε¬ ρικών. — Καλώς ώρίσατε! Μόνον ποϋ υά; άργήσατε... — "Επαθε κάποια ΰλάβη τό αυ¬ τοκίνητον τοϋ κ. Έρριω ·κοντά στά; Θήβας. Χ « — Καί τώρα ποΰ είναι; — Νά τος! Π ρός μεγάλην έκπληξιν των Άρχών Ελευσίνος, δχι μόνον ση- « ~ ααιοστόλιστον δέν είναι τό αύτο- - ' -ΐίνητόν τού, άλλά είναι γεμάτο σκόνη. Δίπλα στόν σωφέρ, μ' ενα^ ίίίνί,γ- νηΏήηη Χ,'.^/.χ- γραοάτα, μέ κολλάρα, τό τσιμποϋκι στό στόμα, ενας, ά'ν- θρωπος ποϋ. . . δέν τόν πιάνει τό μάτι σας. — Συντάκτης τής «Πατρίδος* κ. Πρόεδρε. — "ύ! ναί, ή «Πατρίς» ξεύρω! Χαίρω πολύ. . . Μά δέν μού λέτε, άπ' έδώ άρχίζουν οί τσ:ριμόνιες, Καί πετιέτσι έ'ξω άπό τό, αύτοκτ νητον, βάζοντας τό κολλάρο /.αί τή γραΐβάτα τον. — Κύριε Πρόεδρε. Στή διάθεσί σας! ρσσκοτίσουν. 'Επομένως μιλώ πρός Ινα... — Παληό συνάδελςχ). Πέστε ... «γέρο» μου, σέ τί μπορώ νά σάς φανώ χρήσιμο;; —=■ Στό νά εχω άπόψε μίαν επι¬ τυχίαν. -— Καί θά την έ'χετε ασφαλώς, άφοϋ μπορεΐτε νά μέ. . . στίψετε μ' ολη σας τιιν ήσυχία. . . Γιατί γελάτε; νΙσως θά βρίσκετε, δτι δύ σκολα στίβεται ό «μπάραπα - Έρ¬ ριω» ε; ' - — Πώς μάς βρίσκετε κ. Πρόε¬ ε; — Θά μπορούσατε νά μβΰ λέ- ,γατε έσεις πώς μέ βρίσκετε! — Θά τό πώ «νριον. Γιά την ω- — Καί " δημοσ.ογράφος. Ι σταματήση νά αναγινω, αν μέ πά- γι μα- μέ τή οα όμως. Άς ν-αταπιώ καλλίτερα την γλώσσαν μου. ©ά ήθελα νά τοϋ πώ πώς άπό τό 1919 ποΰ εΐχα νά τόν δώ, παραπάχυνε, παρά εγινε προγάστωρ, ένώ κρύβει τόσο καλά τα 58 τού χρόνι,α κάτω άπό κα- στανά ά/.όμη μολλιά. ^ — Τί υΜλει έλόγου σας καί φω- νάζει ετσι; έρωτξ περίεργα. Ό φωνάζων ήτο ενας αγαθάς χωρικός, ίδιοκτήτης μιάς μικρής έξοχικής ταόερνούλας δπου είχ<»με Άλλά ή άπότομος έλευσις τοϋ ξέ νού μας, £καμε νά ξεχάσωμε τόν χωρΐκό καί την ρετσίνα τού καί διά την πληρωμή· της οποίας ένδιεφέ- ρετο υπέρ πάν αλλο ό τελευταΐο- αύτος. ' — Έ! καλά! καλά! — γελί $ ^ Ερ·ριω — έρχόμαστε αυριό καί την πινουμε μαζύ. — Φεϋ! κ. Πρόεδρε. Μόλις πα. τήσετε στό «Πτί Πάλαι» θά ^'χε. τε ξεχάστ) καί^ τόν χωρικόν κα» τόν δημοσιογράφον. — "Οχι! Σάς βεβαιώ! Αί έντν—ώοεις τού Ένώ προχωοοϋμε πρό; τα ίερο| τής Ελευσίνος: — Αί έντυπώσεις σας, κ Πρό. εδρε; — Ανεπιφυλάκτως ένθουσιο>
δεις! Νά σάς πώ: Σ' αύτό επάνω
μπορεΐτε νά σκαρώσετε μιά πολύ
ώραία σι·νέντευξιν. Πέστε παίς;
σάς εΐπα δ,τι (Ηλετε. Βαλτέ μου. .
στό στόμα τα ένθουσιωδέστερα λό-
για. Ύπογράφω έν λευκφ."
— Ν ά ποϋμε πώς είπατε παί γιά
την Μεκεδονία;
— "Οτι είναι μιά θελ/αι/ή
χώρα.
— Νά πώ πώς μοΰ μιλήσατε
έμπιστευτικώς γιά τα ζητήματα
τή; ελευθέρας ζώνης;
— Τί ξέρω γώ άπ' αύτά;
— Έννοια σας ξέρω έγώ'
— Ά! δχι! δχι! Μην τό παοα-
κάμετε.
— Τότε, άφήστέ με νά πώ, πώ;
μοϋ είπατε μερικά πράγματα, πά-
νω στίς άποζημιώσει;, στό σχέδιο
Γιώγκ. . . είναι/ ξέρετε, τα φλέ-
γοντα ζητήματα.
-— Σάς παρακαλώ! Οΰτε λέξι
άπό πολιτική. Έγώ ερχομαι νά
ξεκουοασθώ καί νά μελετήσω.
— Μά τότε τί έπιτυχία θά έχω;
Νά πώ τουλάχιστον πώς είμαστε...;
— "Εν-ας μεγαλος λ*αός!
— Κι' §να μικρο εθνος;
— Δέν περιμένετε έμένα ν ά σάς
| πληροφορήσω γι' αύτό!
— Νά πώ κ. Π ρόεδρε πώς άν-
τελήφθητε δτι ... είμαστε πτωχοί,
κακομοίριδες, κλαψοτύχηδες;
— Διόό?.ου! Άπό τα γεύματα
τουλάχιστον π»ύ μοΰ παρετέθησαν,
δέν βγάζω διόλου αύτό τό συμπε-
ρασμαι (
— Άπό τα μουσαφιρλί·κι« θα
μάς κ.ριίνετε κ. Πρόεδρε;
— ΤΑλήθεια τό ξέρω. Είσθε ά-
κόμη φιλόξενοι όπως τ ό ^ ε,
μολονότι επέρασαν στρατιαί αιω-
νων.
— Νά πώ δτι ένδιαφερθήνατε
γιά τούς Δήμους καί τάς Κοινότη-
τάς μας.,.Ή μήπως..· δίν εν'
διεφέρθητε διόλου κ. Προεαιε;
— Πώς δχι; Αύτά κυρίω; τα
ζητήματα μέ ένδιαφέρουν. 'Αλλα
δέν βλέπω τί θά μποροϋσα νά πώ
τώρα;
— Θά μπορούσατε νά μοΰ πητε
κ. Πρόεδρε, δτι... μόλις ταντο
ποιήσετε τάς παρατηρήσεις αα€ .·
— Ποιές ΐταρατηρήσεις; β
— Εκεϊνες ποϋ ύποτίθεται, ό¬
τι έκαματε. *Η μήπως δέν έκαμα-
τε καμμίαν; ,
— "Εκαμα!... Έκαμα!... &
σθε άνηλεής!. .. , .
— θά μποροΰσα, λοιπόν, να πω,
δτι μοϋ είπατε πώς, «εκεΐνο που
προέχει σήμερα είναι πρό_παντ0'
ή μελέτη των ζητημάτων των οχί-
τιζομένων στενώς μέ την οικονο¬
μικήν καί κοινωνικήν ζωήν των χα-
τοίκων, άπό την οποίαν έξαρταται
τόσον ή ύγεία, όσον καί ή είΧ,ωυ
τοϋ λαοϋ» ή μήπο>; δέν είναι ετοι,
— "Ετσί! "Ετσι είναι...
— Καί θά μάς τό άναπτυξετΐ
βέβαιΐα αύτό στή διάλεξί σας.
— Σέ ποία διάλεξι; ,
— Σ' εκείνην ποϋ θά κάμετε χ«
την όποιαν ηδη άναγγείλαμε·
— Δίχως κάν νά μέ ρωτήσ^'
— Τελειωμένα πράγματα, *■
Πρόεδρε. Καί πότε φεΐγετε;
— Μάάκόμηδένμέεΐδατε!
νΩ6!Θέ^
Ο συνταγμ<ιτάοχης Λίντμπεργχ, δπως έξεκίνηοε μέ τό άερπολάνον μόν τοϋ Νιοΰ Μέξιχο, πρός ανεύρεσιν τοΰ έκ τοϋ ■ διά την ερη- — 14; ΙΛυυιιΐΛ:. . · ν^-··-- τί θά κάμετε έν τώ με'ταξυ; — Έν πρώτοις θά ξεκουρ«ο*° κι' επειτα... -— θά πάτε στήν — Στήν Κρήτη;. είς -ήν 28τ;^
«•ΕβλΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ, 1". ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΠΡΟΧΩΠΑ Κ,ΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΙ ΤΗΣ
II
όιασημος Πολωνίς ήθο-τοιδς, Πόλα Νέγ,οι, άρτι επιστρένασα έ| Εύρώπης.
Ό Δαδίδ Σ. "Ιγκαλς, ΰφυπουρ-
γός τής Άεροπορίας των Ήνωμέ-
νων Πολιτειαι ν.
Ή Βίδιαν Ντωνκαν, μία έκ των περιφήμων άδελφών Ντώνκα-ν, ή όποία κατόπιν διετοΰ
ρήξεως άνενεωσε τον άρραβώνά της μέ τον Ν'ιλς "Αστερ, ήθοποιόν τοϋ κινηματογοαΓΓοι·
Πλέϊνοιλ, Κοννέκτικοντ, πατρ.κϋ
Ό ΟαΐτΐΙ τοόη ϋϊεΐίθηια, έκ
Μίτσιγναν, διωρίσθη Πρεσδευτή;
των Ήνωαένων Πολιτειων είς την
πρωτεύουσαν τής Όλλανδίας, όπως
διαδεχθή τόν κ. Ριχάοδον Τόιιπιν.
Πυοο6οηθείς είς τόν όη-θαλμόν ό Ζέππ, ρκύλλος τής Γεριιανικής άστν-
νομίας, έπάλαισεν εναντίον τεσσάρων ληστών, οίτινες άπεπειράθησα-ν νά
ληστεύσουν τόν κύοιόν τού εί; τό έν Τζέρσυ Σίτυ φαραακεϊον αυτού. '.
ποτέλεσιια τής γενναίας πά/ής τοϋ Ζέππ ήτο ή σύλληψις δύο ληβτών.
ΠΡΟΧΩΠΑ Κ,ΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΙ ΤΗΣ
II
όιασημος Πολωνίς ήθο-τοιδς, Πόλα Νέγ,οι, άρτι επιστρένασα έ| Εύρώπης.
Ό Δαδίδ Σ. "Ιγκαλς, ΰφυπουρ-
γός τής Άεροπορίας των Ήνωμέ-
νων Πολιτειαι ν.
Ή Βίδιαν Ντωνκαν, μία έκ των περιφήμων άδελφών Ντώνκα-ν, ή όποία κατόπιν διετοΰ
ρήξεως άνενεωσε τον άρραβώνά της μέ τον Ν'ιλς "Αστερ, ήθοποιόν τοϋ κινηματογοαΓΓοι·
Πλέϊνοιλ, Κοννέκτικοντ, πατρ.κϋ
Ό ΟαΐτΐΙ τοόη ϋϊεΐίθηια, έκ
Μίτσιγναν, διωρίσθη Πρεσδευτή;
των Ήνωαένων Πολιτειων είς την
πρωτεύουσαν τής Όλλανδίας, όπως
διαδεχθή τόν κ. Ριχάοδον Τόιιπιν.
Πυοο6οηθείς είς τόν όη-θαλμόν ό Ζέππ, ρκύλλος τής Γεριιανικής άστν-
νομίας, έπάλαισεν εναντίον τεσσάρων ληστών, οίτινες άπεπειράθησα-ν νά
ληστεύσουν τόν κύοιόν τού εί; τό έν Τζέρσυ Σίτυ φαραακεϊον αυτού. '.
ποτέλεσιια τής γενναίας πά/ής τοϋ Ζέππ ήτο ή σύλληψις δύο ληβτών.
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ττνΡΤΑΚΤΤ ι Β ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1929,
ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΊΑΣ
ΑΙ ΟΔΗΓΙΑΙ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟ¬
ΩΔΕΥΣΕ ΚΑΙ ΕΠΛΟΥΤΙΣΕ ΔΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΚΜΙΣΕΩΣ
Είς τό έν Βερολίνω συνελθο
χατ' αύτάς παγκόσμιον συνέδριον
της ρεκλάμας ωμίλησεν, έκτός αλ-
λων πολλατν, καί είς έκ των παρόν
των χιλιάδων έμπόρων καί βιομη
χάνων, ό 'Εδουάροος Φιλένε, ά
πευθΰνας τάς εξής πολυτίμους νού
θεσίας είς τόν κόσμον των ουναδέλ
ςρων τού πώς να μεταχειρίζωντα
την ρεκλάμαν, απόδειξις ότι ή καλ
λιτέοα ρεκλάμα είναι έκείνη ποΰ
δέν ψεύδεται καί ότι τό ψεϋθο^
είς την ρεκλάμαν ζημίας μόνθ'
φέρει Τάς δδηγίας τοΰ κ. Έδ. Φι
λενε είμεθα βεβαιοί ότι θά διαοά
σουν με μεγάλον ενδιαφέρον οί
"Ελληνες εμποροι:
«Εϊμσι άπό σαιράντα ετη ή καί
περισσότερον ά'νθρωπος των έπ1-
χειρήσεων. Καιτά την διάρκειαν τοϋ
χρόνου αύτοι) ήμουν άναγκασμένο:.
νά σκέπτωμαι πολύ δ'χι μόνον πεοί
ρεκλάμας άλλά καί περί αλλων πολ-
λών πραγματων διά νά μή καταλή¬
ξη) είς πτώχευσιν.
»Φι>σικω τω λόγω κατήρτισ·ΐ
συγχρόνως και ωρισμένους κανό-
νας διά την επιτυχίαν μου, οί ό-
ποϊοι είς την πράξιν ΐτάντοτε έ-
τηρή-θησοΛ' καί επηλήθευσαν. Είς
τάς σημερινάς μου έξτννήσεις θά
θεσω ώς βάσιν τούς κανόνας καί
την πείραν εκείνην, ποϋ σχετί-
ζονται ποος την διαφήμισιν:
1). Κάμε μέ την καρδιά σου
μεγαλοπράγμονα ρεκλάμαν δι' έκεΐ
να τα έμπορεύματα, τα όποϊα -θέλει
νά έχη ό λαός καί έκ των οποίων
άντλεϊ πραγματικήν ωφέλειαν οΰ·
τος. -< 2). Λέγε είς τάς άγγελίας σον μόνον τή;ν άκριβή αλήθειαν καί μή παρουσιάζεις ύπερβολικάς τάς κα¬ λάς ίδιότητα; τοΰ έμποοεύματός σου. 3). Μή ψεύδεσε ποτέ. 'Εάν ά- θη κανείς κάποτε νά γη ψ σθη, άς μτι κάμη καί ρεκλάμαν τή; κακίας τού αυτής. 4). 'Εάν δέν κατορ-θώσης νά πο>-
λήσης μέ εντιμον ρεκλάμαν μεγά¬
λας ποσότητας έκ των έμπορευμά-
των σου, τότε άνέβα,σε την αξίαν
των έμπορευμάτων, τα όποία εχεις
νά προσφέρ'ης, Ιως ου καταστή βέ¬
βαιον ότι ταυτα άποτελοΰν την α¬
ρίστην αξίαν είς την αγοράν.
5). 'Εάν καί τότε δέν πώλησις
μεγαλειτέρας ποσότητας, τότε κά-
„ με μετά θάρ-ρους μεγαλειτέςιαν ά-
κόμη ρεκλάμαν διά τα έμπορεύμα-
τά σου.
6). Τάς μεγαλειτέρας εμπορι¬
κάς έπιχΛρήσεις των ακολούθων
Ή ρεκλάμα «ρέπει νά
είναι μεγαλοπρεπώς.
Πρέπει πάντοτε μεγαλοπρεπώς
καί εύτόλμως νά έ ξυμνη* κανείς είς
τόν λαόν έκεΐνα τα έμπορεύματα
τα όποϊα ούτος θέλει καί των οποί¬
ων ή άπόκτησις τοΰ φέρει πραγμα-
τικά δφέδη. 'Η εύτολμος ρεκλάμα
είναι διά τουτο άναγκαία διά νά
μάθουν όλοι οί άνθριωποι ποία έμπο
ρεΰματα καί προϊόντα τοίς φέρονν
διά τής άγοράς καί άποκτησεως
των ωφέλειαν καί βοήθειαν. Ό
τονισμός πρέπει νά δίδεται είς την
«έπωφελή απόκτησιν».
Ή άρχή αύτη έκικυροΰται διά
τοΰ άπλοΰ γεγονοτος ότι ενα εμπο¬
ρικόν κερδος μόνον τότε έ'χει την
δικαιολογίαν τού, δταν παρέχεται
είς τόν πελάτην πραγματική νπψ
ρεσία καί ωφελεία.
Ό δεύτερος κανών είναι: Λέ¬
γε είς τάς κιαταχωρίσεις σου μόνον
την άκριΰή αλήθειαν, καί εχε μά7-
λον την συναίσθησιν ότι σμικρΰ-
νεις δι' αυτής τάς καλάς ιδιότητος
τοΰ έμπορειματός σου. Καμμία-δι-
φημιστική έκστρατεία δέν δύνα¬
ται νά διεξαχθή επιτυχώς, εάν δέν
είναι προ πάντων φιλαλήθης. Ε¬
άν λείψη δ όρος ούτος, τα πάντα
είναι τόσον άβέβαια, ωστε αδύνα¬
τον είναι νά καθορισθή τί επε¬
τεύχθη. Δέν νπάρχει βάσις δι' επι¬
στημονικήν έρευναν, άλλ' ύπάρχει
6 κίνδυνος νά ΰπερτιμήβΤ| κανείς
ή νά ύποτιμήστν.
Ή έξύμνησις φέρει μέν τόν πε-
'.άτην είς τό έμπόρευμα, εάν δμο)ς
ούτος μετά την αγοράν άπογοητευ-
θη δέν θά επανέλθη πλέον όντε θά
φέρη τούς φίλους τού. Διά τουτο
ψευδής εξύμνησις είς τό τέλος δέ ν
πληρώνεται. Περιορισμός είς την
έξύμνησιν μας άναγκάζει νά δίδω¬
μεν καλλιτέρας άξίας.
Ό άκόλονθος κανών είναι:
Μή ψεΰδεσαι. 'Εάν ε«ας άναγκά-
ζεται νά ψενσθίϊ, δέν πρέπει νά τό
κάμνη γνωστόν διά της ρεκλάμας.
Ή νουθεσία αυτή είναι έννοεΐται
καλή, ήθική καί χρηστή. 'Αλλ' £πΐΐ
δή έγώ όμιλω πρός υμάς ώς άν-
ιτρώπους των ΰποθέσεων καί κάτο-
χος έμπορικοϋ καταστήματος, έπι-
θυμώ νά δυσ'βε'βακίκτω απλώς ότι
τό ψεύδεσθαι ώς θάσις μιας άσφα-
λοΰς καί προκοπτούσης έπιχειρή-
σεως είναι άντεπχστημονικόν, μή
πρακτικόν καί άπελπι. 'Εάν διά
ής τοιαύτης μεΦόδου δέν έπιτύ-
χης τάς έπιθυμητάς μεγαλειτέρας
πολωσεις, τότ£ έελτίωσε καί άνύ-
ψωσε τάς προσερχομενας άξίας
δεκα έτών θά εχουν έκείνσι οί επι- των έμπορενμάτων, εως ου κατα-
χβιρηματία*, οί όποΐοι συγχρόνως;
θά εχουν κάμει τάς πολυπληθεστέ-
ρας καί τολμηροτέρας καταχωρί-
σεις άγγελιών.
στη τελείως βέβαιον ότι τα έμπο-
ρεύμα^τά σου είναι αί αρισται προσ¬
φοραί είς τό εμπόριον. 'Εάν καί
διά τής μεθόδου ταύτης δέν έπι-
| ναγκαίως μίαν καλλιτέρευσιν
όσην τού προσφέρουν αί
σαι οιτνθήκαι.
Δια τουτο προσπαθονμεν να χ».
ταδειξωμεν εις όλον τόν κόσμονΐ
τι μεγαλη, θαρραλέα καί φααλη.
θης διαφήμισις, δέν έπάγεται πά
ραγωγήν καί πώλησιν κατά μάζατ"
δι' ών πάλιν προκύπτουν ευθηνό!
τεραι τιμαί, ύψηλότεροι μισθοί χαΐ
μεγαλειτερα έν τώ συνόλφ κέρδη
"Ολος ό κόσμος όφείλει νά έν.
νοηση δτι τολμηρά, μεγαλοποάγ.
μων και φιλαλήθης διαφήιίιστ-
συνεπάγεται εθνικήν εύημεοία χαί
ιδίως διά της έκβιάσεοος έπιστημο.
νικόϊν κατά μάζας μεθόδων, δή
διά τουτο αποκτάται παγ/^σ
πρόοδος, διότι κατ' ανάγκην
όλαι αί λοιπαί χώραι τής 'γής §|α.
ναγκάζονται ν' άποδεχθώσι τάς δ-
μοίας μεθόδους τής κατά μάζας πά
ραγωγής ναί πωλήσεως».1
Ή Δνίς Μαίη Φλύνν, πρώην χορεύτρια, ΰπανδρευθείσα'έν Νέοι Ύόρκη τόν
Άγγλον Τώμ Οΰέμστερ. Κουαπάρος ήτο ό Δήμαρχος Γουώκερ, λαβών καί
τό πρώτον φίλημα.
Ό Τζώρτζ Λώττ, άριστερςί, έκ. Σικάγου, καί ό Τζόννυ Ντόεγκ, έκ Σάντα
Μόντκα, τής Καλκτορνίας φωτογραφηθέντες έν Τσέστνωτ, Μασσ.
τυγχάνωνται άκόμη αί μεγαλείτε-
ρ·αι πωλήσεις, τότε έπίτεινε μέ θάο
ρος την διαφήμισιν σου.
'Εάν συμφωνήσητε είς τό δτι τα
μέσα καί ή τεχνική χρήσις τη; δια-
φημήσεώς σα; είναι καλή 7αί μ'
δλα ταύτα αι πωλήσετς σας δέν εί¬
ναι μεγαλείτεραι τότε πρέπει νά ό-
μολογήσητε ό'ΐοιος δτι αί παρ'
υμών προσφεοόμεναι άξιαι (ποιό-
τητες) των έμπορευμάτων δέν εί¬
ναι επαρκώς καλαί, ωστε νά έπι-
τύχετε πωλήσεις, αί οποίαι νά δι
καιολογοΰν μεγάλας δαπάνας δια-
φημίσεως καί ν' άφίνουν πάντοτε
καί ενα κερδος. Διά τόν κάθε αγο¬
ραστήν προκύπτει έκ τής καταστά¬
σεως ταύτης ώς επί τό πλείστον ή
πικοά άναγνώρισις, δτι δέν άγυ-
ράζει πάντοτε άρκετά έπωφελώς.
'Εάν λοιπόν δλα τα διά την πώ¬
λησιν τοΰ έμποροιματος χρησιμο¬
ποιηθέντα μέσα άΐτεδείχθησαν όρ-
θά καί μ' δλα ταύτα δέν πωλοΰνται
άρκετά, τότε ποέπει κάθε άγορα-
στής, ποΰ θέλει ν' αξιοί δικαίω; δ
τι κράτει την θέσιν τού καί κάθε
κάτοχος καταστηματος, ό οποίος
ό ΐδιος φροντίζει διά τάς άγοράς
τού, νά καταλήξη είς την αναγνώ¬
ρισιν δτι πρέπει νά μεταβάλη τάς
τέως μεθόδου; τού έκτθιήσεω; των
έμποςευμάτων τού.
"Αμα ώ; επιλήφθη λοιπόν τή-
βελτιώσεω; ταύτης των ύπ' αύτοι·
προοχρερομενων πο.οτήτων, παρσ-
τηρεϊ ^ άμέσως, δτι δέν ημπορεί
νά τό επιτύχη διά πιεσεων των τι-
μών η διά πονΓ,ρας έξαπατήσεον;
των ποομηθευτών τού, ουτε καί έ
άν πείστι τούς τελευταίους νά άρ-
κεσθοΰν μέ μικρόν κερδος.
Μάλλον ημπορεί νά επιτύχη τον
σκοπόν ^ τού έαν^ φέρη τάς τιμάς
των ύπ' αύτοΰ άγοραζομένων έμ¬
πορευμάτων επί μιάς Ίσορρόπου,
οίκονομικώς δικαιολογημένην βά-
σεως, ίκανοποιητικής διά τόν κα
τασκευαστήν των έμπορευμάτων
καί δι' αυτόν τόν ΐδ.ον. Τούτο δ-
μως σημαίνει δτι όφείλει νά κα-
τευθΰνη την επίθεσιν τού, κατά
τής σπατάλτ{;, ή όποία έπικρατεΐ
άκόμη πάντοτε είς τό σύστημα τψ
παραγοογής καί διανομής των έμ¬
πορευμάτων.
Μόνον πραγματΐν,ή καί γενική
εύημερία — καί δχι τυχόν έπισαν
ρευμένος πλούτος — δύναται νά
καταστήση δυνατήν καί διατηρή¬
ση μία ντολμηράν μεγάλην καί φι-
λαλήθη διαφήμισιν. Τούτο άναγ¬
κάζει τόν έξυμνητήν νά προσέξη
είς την εσωτερικήν αξίαν των έμ-
πορευμάτων τού. Τόν άναγκάζει
νά ελαττώση επί τοσούτον τάς δα¬
πάνας τού, ωστε νά κάμη μεγάλην
διαιρήμισιν καί μ' δλα ταύτα νά
κερδίζη. Άλλ' ίνα ελαττώση τάς
δαπάνας τού, πρέπει νά άποκλείση
πάσα σπατάλην. Εάν θέλη δμως
ν' αποφύγη σπατάλην πρέπει νά
παράγτ] καί πωλτ| τό έμπόρευμα
τού είς μεγάλας ποσότητας καί κα
τα μεθόδους επιστημονικώς ΰπολ>
γισμένας. Τούτο ημπορεί νά επι¬
τευχθή μόνον υπό συνθήκας, αί ό
ποΐαι νά είναι συμφέρουσαι είς δ¬
λα τα εθνη, συμφέρουσαι διά τού;
πτωχούς όσον καί διά τούς πλουσί-
ους. Πιρό πάντων (τυνθηκαι, αί ό
ΐτοϊαι νά έξασφαλίζουν είς κάθε
άνθρωπον άρκετήν εργασίαν, &β-
ΤΡ να τΤΛ»Λ.«ς>νν» *>■/- £α·*^— Λ... ___ί __
V
.
τε να
παρέχη είς εαυτόν καί την
οικογένειαν τού μίαν άξιοπρεπή
συντήρησιν. Τούτο θά εμποδίση
αυτόν καί τούς συντ;ρόφους τού νά
ύποστηρίξωσι πόλεμον ή επανά¬
στασιν, μέ την πεποίθησιν δτι σία
Ό γνωστάς Ρώσσος έξερευνητής,
Κοσλωφ, επανελθών είς Μόσχον, ϋ,τέ-
δαλεν έκθεσιν περΐ των έρευνών τού
είς την έρημον Γό6η κα'ι την νεκρόν
πόλιν Χαροχότο^
Μεταξύ άλλων άναφέρει δτι κοτήρ-
τισεν έγδιας-ερούσας συλλογάς διαφό¬
ρων άντικειμί ι, ιΐν, έκ των οποίων προ-
κύπτει ή είς παναοχαίαν εποχήν δι-
είσδυσις των Έλλήνων έμπόρων είς
την Κεντρικήν Ασίαν. Περί τούτων
ό έξερευνητή ςούτος θά εκδώση βι¬
βλίον είς Ρωσσικήν καί είς μίαν άλ¬
λην ξένην γλώσσαν, πιθανώς είς Αγ¬
γλικήν ή Γερμανικήν.
Τινά έκ των άντικειμενων τής σο?<· λογής ταύτης άνάγονται είς την έπο- χήν της δυναστείας τοΰ Χον, ήτις ηκ- μασε 3—4 αιώνος π. Χ. "Αλλα έχ των άντικειμενων τούτων είναι σχετι- κά πρός την Ελληνικήν τέχνην, άλ- λα μέ την Κινεζικήν καί άλλα μέ το- πικήν. Τό περίεργον είναι δτι είς Χα- ραχότο ανεκαλύφθη καί βιβλιοβηκη μέ 6.000 6ι6λία καί πολλά χειρόγραφθ επί παπύρου. Τα 6ι6λία ταυτα είναι γραμμένα είς 8 διαφόρους γλώσσας. Είς την βιβλιοθήκην ευρέθη κσί λε- ξικόν, διά τοΰ όποίου καταβάλλονται ηδη προσπάθειαι πρός ανάγνωσιν των βιβλίων όσα είναι γραμμένα είς την γλώσσαν Σισία, ή όποία ήτο μεχρ,ι τούδε άγνωστος. Είς εν των βιβλιων τούτων ύπάρχει ίκθεσις περί ταξει¬ δίου είς τό Πεκϊνον δι' όδοϋ, τής ο¬ ποίας; τα ϊχνη διετηρήθησαν μέχρι σήμερον. Κατ άτήν γνώμην τοϋ Κόσλωφ, διά την μελέτην τής βιβλιοθήκης ταύ¬ της θ* άπααχοληθϋ επί μίαν δεκαε¬ τίαν. ΣΟΦΑ ΛΟΠΑ δήποτε μεταΰολή θά τοϋ φέρη ά- ί τε:οι. —Μέ τό ψεύδος δέν είναι δυνα¬ τόν νά χ,αλίψωμεν τάς ά«τ·^ι«ί· —Οί άνθρωχοι «Λ πωλο5ν ε- 5»«ν»8α, είναι «υνηθως οί ήλιθιω- ι^οΤρά^ΖΓε μ« τό μικοο σκυλλάκι της.
ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΊΑΣ
ΑΙ ΟΔΗΓΙΑΙ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑΡΧΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟ¬
ΩΔΕΥΣΕ ΚΑΙ ΕΠΛΟΥΤΙΣΕ ΔΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΚΜΙΣΕΩΣ
Είς τό έν Βερολίνω συνελθο
χατ' αύτάς παγκόσμιον συνέδριον
της ρεκλάμας ωμίλησεν, έκτός αλ-
λων πολλατν, καί είς έκ των παρόν
των χιλιάδων έμπόρων καί βιομη
χάνων, ό 'Εδουάροος Φιλένε, ά
πευθΰνας τάς εξής πολυτίμους νού
θεσίας είς τόν κόσμον των ουναδέλ
ςρων τού πώς να μεταχειρίζωντα
την ρεκλάμαν, απόδειξις ότι ή καλ
λιτέοα ρεκλάμα είναι έκείνη ποΰ
δέν ψεύδεται καί ότι τό ψεϋθο^
είς την ρεκλάμαν ζημίας μόνθ'
φέρει Τάς δδηγίας τοΰ κ. Έδ. Φι
λενε είμεθα βεβαιοί ότι θά διαοά
σουν με μεγάλον ενδιαφέρον οί
"Ελληνες εμποροι:
«Εϊμσι άπό σαιράντα ετη ή καί
περισσότερον ά'νθρωπος των έπ1-
χειρήσεων. Καιτά την διάρκειαν τοϋ
χρόνου αύτοι) ήμουν άναγκασμένο:.
νά σκέπτωμαι πολύ δ'χι μόνον πεοί
ρεκλάμας άλλά καί περί αλλων πολ-
λών πραγματων διά νά μή καταλή¬
ξη) είς πτώχευσιν.
»Φι>σικω τω λόγω κατήρτισ·ΐ
συγχρόνως και ωρισμένους κανό-
νας διά την επιτυχίαν μου, οί ό-
ποϊοι είς την πράξιν ΐτάντοτε έ-
τηρή-θησοΛ' καί επηλήθευσαν. Είς
τάς σημερινάς μου έξτννήσεις θά
θεσω ώς βάσιν τούς κανόνας καί
την πείραν εκείνην, ποϋ σχετί-
ζονται ποος την διαφήμισιν:
1). Κάμε μέ την καρδιά σου
μεγαλοπράγμονα ρεκλάμαν δι' έκεΐ
να τα έμπορεύματα, τα όποϊα -θέλει
νά έχη ό λαός καί έκ των οποίων
άντλεϊ πραγματικήν ωφέλειαν οΰ·
τος. -< 2). Λέγε είς τάς άγγελίας σον μόνον τή;ν άκριβή αλήθειαν καί μή παρουσιάζεις ύπερβολικάς τάς κα¬ λάς ίδιότητα; τοΰ έμποοεύματός σου. 3). Μή ψεύδεσε ποτέ. 'Εάν ά- θη κανείς κάποτε νά γη ψ σθη, άς μτι κάμη καί ρεκλάμαν τή; κακίας τού αυτής. 4). 'Εάν δέν κατορ-θώσης νά πο>-
λήσης μέ εντιμον ρεκλάμαν μεγά¬
λας ποσότητας έκ των έμπορευμά-
των σου, τότε άνέβα,σε την αξίαν
των έμπορευμάτων, τα όποία εχεις
νά προσφέρ'ης, Ιως ου καταστή βέ¬
βαιον ότι ταυτα άποτελοΰν την α¬
ρίστην αξίαν είς την αγοράν.
5). 'Εάν καί τότε δέν πώλησις
μεγαλειτέρας ποσότητας, τότε κά-
„ με μετά θάρ-ρους μεγαλειτέςιαν ά-
κόμη ρεκλάμαν διά τα έμπορεύμα-
τά σου.
6). Τάς μεγαλειτέρας εμπορι¬
κάς έπιχΛρήσεις των ακολούθων
Ή ρεκλάμα «ρέπει νά
είναι μεγαλοπρεπώς.
Πρέπει πάντοτε μεγαλοπρεπώς
καί εύτόλμως νά έ ξυμνη* κανείς είς
τόν λαόν έκεΐνα τα έμπορεύματα
τα όποϊα ούτος θέλει καί των οποί¬
ων ή άπόκτησις τοΰ φέρει πραγμα-
τικά δφέδη. 'Η εύτολμος ρεκλάμα
είναι διά τουτο άναγκαία διά νά
μάθουν όλοι οί άνθριωποι ποία έμπο
ρεΰματα καί προϊόντα τοίς φέρονν
διά τής άγοράς καί άποκτησεως
των ωφέλειαν καί βοήθειαν. Ό
τονισμός πρέπει νά δίδεται είς την
«έπωφελή απόκτησιν».
Ή άρχή αύτη έκικυροΰται διά
τοΰ άπλοΰ γεγονοτος ότι ενα εμπο¬
ρικόν κερδος μόνον τότε έ'χει την
δικαιολογίαν τού, δταν παρέχεται
είς τόν πελάτην πραγματική νπψ
ρεσία καί ωφελεία.
Ό δεύτερος κανών είναι: Λέ¬
γε είς τάς κιαταχωρίσεις σου μόνον
την άκριΰή αλήθειαν, καί εχε μά7-
λον την συναίσθησιν ότι σμικρΰ-
νεις δι' αυτής τάς καλάς ιδιότητος
τοΰ έμπορειματός σου. Καμμία-δι-
φημιστική έκστρατεία δέν δύνα¬
ται νά διεξαχθή επιτυχώς, εάν δέν
είναι προ πάντων φιλαλήθης. Ε¬
άν λείψη δ όρος ούτος, τα πάντα
είναι τόσον άβέβαια, ωστε αδύνα¬
τον είναι νά καθορισθή τί επε¬
τεύχθη. Δέν νπάρχει βάσις δι' επι¬
στημονικήν έρευναν, άλλ' ύπάρχει
6 κίνδυνος νά ΰπερτιμήβΤ| κανείς
ή νά ύποτιμήστν.
Ή έξύμνησις φέρει μέν τόν πε-
'.άτην είς τό έμπόρευμα, εάν δμο)ς
ούτος μετά την αγοράν άπογοητευ-
θη δέν θά επανέλθη πλέον όντε θά
φέρη τούς φίλους τού. Διά τουτο
ψευδής εξύμνησις είς τό τέλος δέ ν
πληρώνεται. Περιορισμός είς την
έξύμνησιν μας άναγκάζει νά δίδω¬
μεν καλλιτέρας άξίας.
Ό άκόλονθος κανών είναι:
Μή ψεΰδεσαι. 'Εάν ε«ας άναγκά-
ζεται νά ψενσθίϊ, δέν πρέπει νά τό
κάμνη γνωστόν διά της ρεκλάμας.
Ή νουθεσία αυτή είναι έννοεΐται
καλή, ήθική καί χρηστή. 'Αλλ' £πΐΐ
δή έγώ όμιλω πρός υμάς ώς άν-
ιτρώπους των ΰποθέσεων καί κάτο-
χος έμπορικοϋ καταστήματος, έπι-
θυμώ νά δυσ'βε'βακίκτω απλώς ότι
τό ψεύδεσθαι ώς θάσις μιας άσφα-
λοΰς καί προκοπτούσης έπιχειρή-
σεως είναι άντεπχστημονικόν, μή
πρακτικόν καί άπελπι. 'Εάν διά
ής τοιαύτης μεΦόδου δέν έπιτύ-
χης τάς έπιθυμητάς μεγαλειτέρας
πολωσεις, τότ£ έελτίωσε καί άνύ-
ψωσε τάς προσερχομενας άξίας
δεκα έτών θά εχουν έκείνσι οί επι- των έμπορενμάτων, εως ου κατα-
χβιρηματία*, οί όποΐοι συγχρόνως;
θά εχουν κάμει τάς πολυπληθεστέ-
ρας καί τολμηροτέρας καταχωρί-
σεις άγγελιών.
στη τελείως βέβαιον ότι τα έμπο-
ρεύμα^τά σου είναι αί αρισται προσ¬
φοραί είς τό εμπόριον. 'Εάν καί
διά τής μεθόδου ταύτης δέν έπι-
| ναγκαίως μίαν καλλιτέρευσιν
όσην τού προσφέρουν αί
σαι οιτνθήκαι.
Δια τουτο προσπαθονμεν να χ».
ταδειξωμεν εις όλον τόν κόσμονΐ
τι μεγαλη, θαρραλέα καί φααλη.
θης διαφήμισις, δέν έπάγεται πά
ραγωγήν καί πώλησιν κατά μάζατ"
δι' ών πάλιν προκύπτουν ευθηνό!
τεραι τιμαί, ύψηλότεροι μισθοί χαΐ
μεγαλειτερα έν τώ συνόλφ κέρδη
"Ολος ό κόσμος όφείλει νά έν.
νοηση δτι τολμηρά, μεγαλοποάγ.
μων και φιλαλήθης διαφήιίιστ-
συνεπάγεται εθνικήν εύημεοία χαί
ιδίως διά της έκβιάσεοος έπιστημο.
νικόϊν κατά μάζας μεθόδων, δή
διά τουτο αποκτάται παγ/^σ
πρόοδος, διότι κατ' ανάγκην
όλαι αί λοιπαί χώραι τής 'γής §|α.
ναγκάζονται ν' άποδεχθώσι τάς δ-
μοίας μεθόδους τής κατά μάζας πά
ραγωγής ναί πωλήσεως».1
Ή Δνίς Μαίη Φλύνν, πρώην χορεύτρια, ΰπανδρευθείσα'έν Νέοι Ύόρκη τόν
Άγγλον Τώμ Οΰέμστερ. Κουαπάρος ήτο ό Δήμαρχος Γουώκερ, λαβών καί
τό πρώτον φίλημα.
Ό Τζώρτζ Λώττ, άριστερςί, έκ. Σικάγου, καί ό Τζόννυ Ντόεγκ, έκ Σάντα
Μόντκα, τής Καλκτορνίας φωτογραφηθέντες έν Τσέστνωτ, Μασσ.
τυγχάνωνται άκόμη αί μεγαλείτε-
ρ·αι πωλήσεις, τότε έπίτεινε μέ θάο
ρος την διαφήμισιν σου.
'Εάν συμφωνήσητε είς τό δτι τα
μέσα καί ή τεχνική χρήσις τη; δια-
φημήσεώς σα; είναι καλή 7αί μ'
δλα ταύτα αι πωλήσετς σας δέν εί¬
ναι μεγαλείτεραι τότε πρέπει νά ό-
μολογήσητε ό'ΐοιος δτι αί παρ'
υμών προσφεοόμεναι άξιαι (ποιό-
τητες) των έμπορευμάτων δέν εί¬
ναι επαρκώς καλαί, ωστε νά έπι-
τύχετε πωλήσεις, αί οποίαι νά δι
καιολογοΰν μεγάλας δαπάνας δια-
φημίσεως καί ν' άφίνουν πάντοτε
καί ενα κερδος. Διά τόν κάθε αγο¬
ραστήν προκύπτει έκ τής καταστά¬
σεως ταύτης ώς επί τό πλείστον ή
πικοά άναγνώρισις, δτι δέν άγυ-
ράζει πάντοτε άρκετά έπωφελώς.
'Εάν λοιπόν δλα τα διά την πώ¬
λησιν τοΰ έμποροιματος χρησιμο¬
ποιηθέντα μέσα άΐτεδείχθησαν όρ-
θά καί μ' δλα ταύτα δέν πωλοΰνται
άρκετά, τότε ποέπει κάθε άγορα-
στής, ποΰ θέλει ν' αξιοί δικαίω; δ
τι κράτει την θέσιν τού καί κάθε
κάτοχος καταστηματος, ό οποίος
ό ΐδιος φροντίζει διά τάς άγοράς
τού, νά καταλήξη είς την αναγνώ¬
ρισιν δτι πρέπει νά μεταβάλη τάς
τέως μεθόδου; τού έκτθιήσεω; των
έμποςευμάτων τού.
"Αμα ώ; επιλήφθη λοιπόν τή-
βελτιώσεω; ταύτης των ύπ' αύτοι·
προοχρερομενων πο.οτήτων, παρσ-
τηρεϊ ^ άμέσως, δτι δέν ημπορεί
νά τό επιτύχη διά πιεσεων των τι-
μών η διά πονΓ,ρας έξαπατήσεον;
των ποομηθευτών τού, ουτε καί έ
άν πείστι τούς τελευταίους νά άρ-
κεσθοΰν μέ μικρόν κερδος.
Μάλλον ημπορεί νά επιτύχη τον
σκοπόν ^ τού έαν^ φέρη τάς τιμάς
των ύπ' αύτοΰ άγοραζομένων έμ¬
πορευμάτων επί μιάς Ίσορρόπου,
οίκονομικώς δικαιολογημένην βά-
σεως, ίκανοποιητικής διά τόν κα
τασκευαστήν των έμπορευμάτων
καί δι' αυτόν τόν ΐδ.ον. Τούτο δ-
μως σημαίνει δτι όφείλει νά κα-
τευθΰνη την επίθεσιν τού, κατά
τής σπατάλτ{;, ή όποία έπικρατεΐ
άκόμη πάντοτε είς τό σύστημα τψ
παραγοογής καί διανομής των έμ¬
πορευμάτων.
Μόνον πραγματΐν,ή καί γενική
εύημερία — καί δχι τυχόν έπισαν
ρευμένος πλούτος — δύναται νά
καταστήση δυνατήν καί διατηρή¬
ση μία ντολμηράν μεγάλην καί φι-
λαλήθη διαφήμισιν. Τούτο άναγ¬
κάζει τόν έξυμνητήν νά προσέξη
είς την εσωτερικήν αξίαν των έμ-
πορευμάτων τού. Τόν άναγκάζει
νά ελαττώση επί τοσούτον τάς δα¬
πάνας τού, ωστε νά κάμη μεγάλην
διαιρήμισιν καί μ' δλα ταύτα νά
κερδίζη. Άλλ' ίνα ελαττώση τάς
δαπάνας τού, πρέπει νά άποκλείση
πάσα σπατάλην. Εάν θέλη δμως
ν' αποφύγη σπατάλην πρέπει νά
παράγτ] καί πωλτ| τό έμπόρευμα
τού είς μεγάλας ποσότητας καί κα
τα μεθόδους επιστημονικώς ΰπολ>
γισμένας. Τούτο ημπορεί νά επι¬
τευχθή μόνον υπό συνθήκας, αί ό
ποΐαι νά είναι συμφέρουσαι είς δ¬
λα τα εθνη, συμφέρουσαι διά τού;
πτωχούς όσον καί διά τούς πλουσί-
ους. Πιρό πάντων (τυνθηκαι, αί ό
ΐτοϊαι νά έξασφαλίζουν είς κάθε
άνθρωπον άρκετήν εργασίαν, &β-
ΤΡ να τΤΛ»Λ.«ς>νν» *>■/- £α·*^— Λ... ___ί __
V
.
τε να
παρέχη είς εαυτόν καί την
οικογένειαν τού μίαν άξιοπρεπή
συντήρησιν. Τούτο θά εμποδίση
αυτόν καί τούς συντ;ρόφους τού νά
ύποστηρίξωσι πόλεμον ή επανά¬
στασιν, μέ την πεποίθησιν δτι σία
Ό γνωστάς Ρώσσος έξερευνητής,
Κοσλωφ, επανελθών είς Μόσχον, ϋ,τέ-
δαλεν έκθεσιν περΐ των έρευνών τού
είς την έρημον Γό6η κα'ι την νεκρόν
πόλιν Χαροχότο^
Μεταξύ άλλων άναφέρει δτι κοτήρ-
τισεν έγδιας-ερούσας συλλογάς διαφό¬
ρων άντικειμί ι, ιΐν, έκ των οποίων προ-
κύπτει ή είς παναοχαίαν εποχήν δι-
είσδυσις των Έλλήνων έμπόρων είς
την Κεντρικήν Ασίαν. Περί τούτων
ό έξερευνητή ςούτος θά εκδώση βι¬
βλίον είς Ρωσσικήν καί είς μίαν άλ¬
λην ξένην γλώσσαν, πιθανώς είς Αγ¬
γλικήν ή Γερμανικήν.
Τινά έκ των άντικειμενων τής σο?<· λογής ταύτης άνάγονται είς την έπο- χήν της δυναστείας τοΰ Χον, ήτις ηκ- μασε 3—4 αιώνος π. Χ. "Αλλα έχ των άντικειμενων τούτων είναι σχετι- κά πρός την Ελληνικήν τέχνην, άλ- λα μέ την Κινεζικήν καί άλλα μέ το- πικήν. Τό περίεργον είναι δτι είς Χα- ραχότο ανεκαλύφθη καί βιβλιοβηκη μέ 6.000 6ι6λία καί πολλά χειρόγραφθ επί παπύρου. Τα 6ι6λία ταυτα είναι γραμμένα είς 8 διαφόρους γλώσσας. Είς την βιβλιοθήκην ευρέθη κσί λε- ξικόν, διά τοΰ όποίου καταβάλλονται ηδη προσπάθειαι πρός ανάγνωσιν των βιβλίων όσα είναι γραμμένα είς την γλώσσαν Σισία, ή όποία ήτο μεχρ,ι τούδε άγνωστος. Είς εν των βιβλιων τούτων ύπάρχει ίκθεσις περί ταξει¬ δίου είς τό Πεκϊνον δι' όδοϋ, τής ο¬ ποίας; τα ϊχνη διετηρήθησαν μέχρι σήμερον. Κατ άτήν γνώμην τοϋ Κόσλωφ, διά την μελέτην τής βιβλιοθήκης ταύ¬ της θ* άπααχοληθϋ επί μίαν δεκαε¬ τίαν. ΣΟΦΑ ΛΟΠΑ δήποτε μεταΰολή θά τοϋ φέρη ά- ί τε:οι. —Μέ τό ψεύδος δέν είναι δυνα¬ τόν νά χ,αλίψωμεν τάς ά«τ·^ι«ί· —Οί άνθρωχοι «Λ πωλο5ν ε- 5»«ν»8α, είναι «υνηθως οί ήλιθιω- ι^οΤρά^ΖΓε μ« τό μικοο σκυλλάκι της.
«ΕβΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ. 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
1929.
ΜΙΚΡΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΙ - ΤΟΥ ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ
ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ΠΑΛΑΙΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ
Αί Αθηναι μέ την αναστάτωσιν
ι» οποίαν ΰπέστησαν κατά τα τε-
ι επι ιιβζν (χε τοοί*
ΐυ,Λ,'καί τα καλλίτερα
ν "Αλλαι άπο αυτα μετεθληθη-
' είς πεζά «μπαρικα καταστή-
α, δλλα είς βιβλιοπωλεϊα και
1ΐα. είς έστιατόρια. Με την μετα¬
βολήν των κέντρων αυτών έξηφα-
νίσθησαν καί οί ίδιόορυθμοι τί
«οί, οί όποϊοι έσύχναζον εις αυτα.
Έν'α άπό τα καφενεϊα αύτά ήτο
| τό καφενειον τού Γιαννοπούλου επί
τη; Πλατείας τοΰ Συντάγματος
5-του ευρίσκεται σήμερον τό 6ι
βλιοπωλεϊον τού Έλευθερουδάκη.
Ι'Εκεΐ είς ωρισμένας όίρας συνερ-
I
χόμεθα δλοι οί άφιερωθέντες είς
την δημοσιογραφίαν, °ιότΐ έκε'
Ι πλησίον ευρίσκοντο τα γραφεϊα
Ι των €α-ηιιερίδ<ον οπου είργαζόμεθα Ιναί μεταβαίναμεν διά νά πάρωμεν | τον 6 ρ α ο τ ό ν γ λ υ κ υ ν αί ν' άναμιχθώμεν είς τάς συνο Ι μιλίας των θαμώνων, οί δποΐοι διη μερευον είς τάς γωνίας τον καί νά ηληρο^ρηθώμεν τα τελευταία πο- λιτι/ά καί κοινωνικά νέα τής ήμέ- | ρας. Ευρίσκουν παντοτε ωρισμένα ΐοόσακχα, τα οπχΛα. έπερνοϋσον | εΓςτάς Γ-ιΌούσας τοϋ καφενειον ό- λό/ίληρ'/ν την ημέραν καί δέν ά- πήο/οντο εκείθεν παΐρά μετά τάς Ι μεταμεσονυκτίους ώρας. Ένας ά¬ πό τοίς ίδιορρύθμους τούτους κα- φενειακούς τύπους ήτο ό Θεόδο- ρος Κολοκοτρώνης, δ γνωστάς είς τό δημόσιον υπό τό ψευδώνυμο Ι)αλεζ Ήτο ούτος υιός τού στρα- τηγοΰ Γενναίου Κολοκοτρώνη, τε¬ λευταίον πρωιθυπονργοϋ τοϋ Βασι¬ λέως "ΟΟωνος καί εγγονος τοΰ άρ- I χιστρατήγου τής Π ελοπονντεσου, τού Γερσυ τοϋ Μωρηά. Καί ό Φα- λέζ ήτο στρατιωτικάς, έκπαιδευθείς είς την στΐρατιωτικήν σχολήν τσϋ Σαίν - Σίρ των Παρισίων. Λόγω της ναταγωγής τού καΤτής μαθη- οεώς τού θ' άνήρχετο είς τα άνο')- Γ"Τ"'. άξιώματα τοΰ στρατοϋ, άλ- ϊ.ά 1 νεος άκόμΐ) έλαβε την άποστρα- τείαν τού διά νά έχη πλήρη την α¬ νεξαρτησίαν είς την έκφρασιν των φρονημάτων τού. ί φρονημάτων τού. λ Ό Φαλέζ δέν είχε γεννηθη διά ΐα γίντ| στρατιώτης, ήτο περισσό¬ τερον φιλόσοφος, φιλάνθρωπο; καί "ρ λλ^θ ώ ά ή τ ν "'"ρον «ννα ώστε νά μή ί ά ύ Φρς μή ται νά ύποκύπττ, είς τάς αύ «ηροτητας τής στρατιώτας πει- οαοχιας. Κατά την νύκτα τής 10ης Ο/τωδρίου 1802 έτάχθη μετά των 'παναστατών των έκθ-ρονισάντων ™ν 'Οθωνα, καίτοι ό πατήρ τού ήτο πρωβνπουργός. Τα κατόπιν Υεγονότα δέν τόν ένεθουσίασαν διά Ή Τζοάν Ερώουφορδ, δδουσα νέον άσμα, έφ κάθηται επί πιάνου. Δευτέρας 'Εθνοσυνελεύσεα>ς έζή-
ητσε την αποστρατευσιν τού. Έ-
ςρόρεσεν ίνα περίεργον φιλοσοφι-
κόν τρίβωνα, μανσύαν δνομαζόμε-
νον τότε Μπολιοάρ καί εγκατεστά¬
θη είς τό Καφενειον τοΰ Γιαννο¬
πούλου, δπου έκεΐ πλησίον είς την
τότε οδόν Μουσών, σήμερον Κα-
ραγίώργιεθιτς, ευρίσκετο ή πατρι-
κή τού οίκία.
Τα καφενεΐα κατά την έποχτιν
εκείνην άντικ>ο·9ίστων την αρχαί¬
αν Αγοράν των Αθηνών, αί δέ
εξέχουσαι όπωσδήποτε φυσιογνω-
μίαι (τυνήρχοντο καί έδημιούργσυν
έκεϊ την κοινήν γνώμην της Ελλά¬
δος. Κατ' άκολονίΚαν τό καφενιΐ
όν Γιαννοπούλου ήτο τό ένδεδειγ-
μενον εδαφος τής δράσεώς τοϊ
Φαλέζ. Ένεθρονίσθη ετσι είς μί¬
αν γωνίαν αύτοϋ καί έκάπνιζε φι-
ίοσοφών τόν ναργιλέ τού ή Ιπαιζε
δόμινον μετά- παλαιών συσπουδα-
στώγ τού. Ή γωνία αυτή τοΰ εΐ-
χε αναγνωρισθή καί κανεις είσερ-
χόμενος κατά την άποΛΚΐίαν τού έ-
δείκνυεν διάθεσιν νά την καταλά-
6η. Ό Κολοκοτιρώνης ήτο μετρί-
ου άναστηματος, μέ πρόσωπον κα-
ταλήγον είς όξύ ύπογένειον, ώμοί-
αζε δέ μέ βυζαντινήν άγιογραφίαν.
Ήτο πρός τούτοις ή ένσάρκωσις
τής άγαθότητος καί της εύγενεί-
ας· έγελοϋσε πάντοτε καί άπεδέχε-
;ο δλα μετά φιλοσοφι.κής άπαθεί-
κς. 'Εξεφραζε τάς σκέψεις τον με-
τοΰτο μετά την διάλυσιν τής τα γαλήνης καί παρεγέμιζεν αύτάς
£ΙΟ^οάτιϊ.°ζ Τζώρτζ Μώσλυ, διοικητίις δλων των Ιππικών στρατευμά-
Ιϋ)ν Ηνωμένων Πολιτειών, μετά τής μνηστής τού, κ. Φλώοενς Ντουμ-
πουά, έν Λός "Αντζελες.
μέ πεΐροιμίας, μέ άποφθεγματα άρ-
χαίων φιλοσόφων καί μέ ιρητά τής
ίεράς γραφης. Άλλά δέν ήτο μό¬
νον διαλεκτικος. Κάθε πρωΐ ενεφα¬
νίζετο είς τάς στήλας τής <Νέας "Εφ*ημερίδος>> δημοσχει'ων μίαν
συμιβουλήν ή άλλας επιστημονικάς
πληροφορίας, τάς οποίας ύπεγρα-
φε «Τίτζ - Μπίτζ, ήγουν τα ψύ-
χουλα». ΕΓις αντάς ό Φαλέζ λαμβά¬
νων αφορμήν έκ των κα'θημερινχΰν
γεγονότων ένονθετει τό κοινόν κα'ι
είς τό τέλος έκάστης σνμβουλής πά
οέθετεν Ινα αρχαίον γνωμνκον, κα¬
νέν δημοτικόν δίστιχον ή καμμίαν
παροιμίαν.
Ό Κολοκοτρώνης, έκτός των αλ-
λων άρετών τού, ?τρεφε μεγάλην
στοργήν είς τα ζώα. Κάποτε ότε
ανηγγέλθη είς τάς εφημερίδας ό¬
τι εφονεύθη είς τό Λαύριον Ινα λε-
λέκι καί ότι τό θήλυ απέθανεν εκ
της θλίιψεως, κατήλθεν πάνοπλος
είς την δημοσιογραφίαν,, και άφοϋ
άνέφερε πλείστα παραδείγματα πε-
ρί της χρησιμοποιήσεως των πτη-
νών, εγραψε «αί έλεγεϊον το οποί¬
ον εχει ώς εξής:
Δΰο λελέκια ημαστε
τα δυό ζευγαρωμένα
Καί περασ' ενας κυνηγός
και σκότωσε τό Ινα .
ίΌκτιά νά σ' εύρη κννηγέ
ποϋ σκότωσες το ενα,
Καί δέν μας σκότωνες τα δυο
νά πάμε άνταμωμένα.
Την άλλην ημέραν είς άλλην έφη
μερίδα, κάποιος σκώπτων τόν Φα¬
λέζ διά την υπερβολικήν πρός τα
λελέκια αγάπην τού, ανήγγειλεν ό¬
τι κατά την αυτήν ημέραν τοΰ συ-
νέ>6η φοβερώτερον δυστύχημα, ΕΙ
χεν ελεγε δΰο γελεκια κρεμασμένο
είς τό δωμάτιον τού καί εισελθών
λωποδύτης τού άφήρεσε τό ενα,
έν τούτοις ούτος εύγνωμονοϋσε τόν
λωποδύτην ποϋ τού αφήκε τουλά¬
χιστον τό εναι καί κατέληγε μέ τού;
άκολούθους στίχους:
Δύο γελέκια ήτανε
στόν τοΐχο κρεμασμένα,
Καί ενας κλέφτης περασε
καί μονκλε·ψε τό Ινα.
Εύχαριστώ σε κλέφταοε
ποϋ έκλεψες τό ενα
Καί δέν μοϋ εκλεψες τα δυό
νά μην εχω κανένα.
"Ηρχισεν ετσι πάλη δ:ά στίχων
καί ό Φαλέζ χωρίς νά χάση καιρόν
άττήντα την επομένην:
Ένας ζευζ,έκης είχε δυό
γελέκια κρεμασμένα,
Καί καποιος κλέπτης πέρασε
καί τουκλεψε τό ενα.
Φωτία νά σ' εύρη κλέφταιρ€
πουκλεψες τό γελέκι,
Ένω μποροϋσες πειό καλά
νά κλέψης τόν ζευζεκη.
Κατ' αυτόν τόν τρόπον διά δι-
στίχων ξιφισμών εξηκολούθησεν
ή περί λελέκίου πάλη, ήτις έφαί-
δρυνεν επί ημέρας τάς Αθήνας %
Είς την γωνίαν αύτην συνεζη-
τοϋντο τα πολιτικά καί κοινωνικά
γεγονότα, ό δέ Φαλέζ καί οί φίλο*
τού διηγοϋντο χαρΐίβτατα άνέκδο-
τα τής ανλής της πρώτης δυνα-
στείας. Άλλ' εκτός τούτων συνε-
ζητοΰντο μετά φαιδιρότητος καί τα
φιλολογικά ζητήματα τίς ήμερ-ας.
"Οταν διεξήχθη μεταξύ των Εμ¬
μανουήλ Ροίδη καί Άγγελου Βλά-
γου ό περί σύγχρονον* ποιήσεως α¬
γών, ό πρώτος ανέφερεν είρωνι-
κώς τόν ποιητην τής <Κατάρας τής Μάνας» καί τον «Κατσαντώνη» Άντωνιάδην. Ούτος θυμωθείς έ- δημοσίενσε μετ' έπεξηγήσεων ενα δίστιχον, δι* ου έξαπέστειλε τόν Ροΐδην είς την Τήνον, δπου εύρι¬ σκον άσυλον τότε οί. παράιφρ/νν^. Τό δίστιχον εχει ώς εξής: Έχασες το φαρμάκι σον ίσχνέ τόν νούν Ροίδη, Ένω ή Τηνος πρόθυμος τούς κόλΐϊους της σοϋ δίδει, Ό Ροΐδης,^στις έσύχναζεν εις τόν κύκλον τού Φαλέζ καί δέν εί¬ χε γράψη ουδένα στίχον είς την ζωήν τού, απήντησε καί αύτός δι' ενός δκττίχου: 'Εδιάβασα τούς στίχους σον παχύ τόν νούν Άντώνη, Καί βλέπω πώς ή Κερκύρα τας χειρός της σ' άπλώνει. Είς την Κέρχυραν, ώς γν»στόν, υπήρχεν τό μόνον φρενοκομείον τής Ελλάδος τότε. Ένας έν. τοϋ κύκλον τοΰ καφενείου, ό σατυρικός ποιητής Παναγής Πανάς, εύφυέ- στατος δημοσιογράφος, έτερμάτι σε τόν ποιητικόν αυτόν άγώνα δ1 ά τοΰ εξής διστίχου: Ίσχνοπαθεϊς δνστυχισταί έγώ σας διευθύνω, Τόν ενα είς την Κερκύρα τόν άλλον είς την Τηνο. Τοιουτοτρόπως ό φιλολογικός έ- κεϊνος αγών, δ άρχίσας μέ τάς αΐ- σθητικάς θεωρίας τοϋ Έγάλου κο>
τέληξεν είς τα ε&θυμα δίστιχα τής
γωνιάς τοϋ Κολοκοτρώνη.
"Εξαφνα δ Φαλέζ επανσε μετα¬
βαίνων είς την προσφιλή τού γο>-
νίαν. Ό ναργιλές τού δέν ηκούετο
γουργουρίζων πλέον καί ό φαιδρός1
έκεΐνος κχκλος διελύθη. Τρομερά
νάσος είχεν άφαιρέστ) τάς διανοη-
τικάς τού δυνάμεις καί ουδέν πλέ¬
ον είχεν απομείνη έξ όσον διέκρι-
νον τό φαιδοόν σατυρικον τού πνεϋ-
|μα. Καμμιά φοο« τάς ήλιολούστουζ
ημέρας τού εαρος περιέφερεν αυ¬
τόν είς την Π λατεϊαν τοϋ Συντάν-
ματος ή σύζυγός τού. 'Ενέπνεε θλί¬
ψιν είς δλους έκείνους, οί όποϊοι
διήλθον αλησμονήτους ώρας μαζύ
τού. Ό Φαλέζ ήτο ζών νεκρος πλέ¬
ον. "Οταν δέ μετά τίνα ετη έπηλθδ
καί 6 φνσικός θάνατός τού, ό οια-
λνθείς έκεΐνος κύκλος, συνεκεντρώ·
θη διά μίαν άκόμη φοράν, όπως;
τόν έναποθεσ-η είς τόν τάφον, δπου
άνεπαύοντο δ πάππος τού καί δ πα-
τέρας τού.
Άπ' τό 6ουνό ποΰ πρόδαλες
Σέ συννεφάκια κρίνα,
Σκορπίζοντας μ' άπλοχεριά
Την άρνυρή σου άκτίνα,
Κάνεις σΐρωσίδια άπάρθεΛ·α.
Τής θαλάσσας τα πλατή
Καί την εύωδιασμένη γή
'Εοωτικό κρεβάτι.
Τόν ύπνον άποτίναξαν
Τ' άλ'απααμίνα μέλη,
Στάζ' ή οοδάτη ανατολή ^
Σταλιά σταλιά τό μελι
Κι' αν πειό λαμπρά κι' αν πειδ
τρανά
Δείχνονται άντίκου τ' άστρα
Εεμυαλισμένη εΐν' ή αύγή
Κ' ήμέρα άναγελάστρο.
Χαμέν' άπ' τα αεσάνυχτα
Μέσ' στοϋ πελάου τή μπόρα
Βαρχοΰλες καί μσνόξυλα
Καθώς γυρίζουν τώρα,
Στή λίμνη ποϋ ή άναλαμπή
θαμπί) τοΰ ηλίου πέφτει,
Σδν τρόπαια, σέ Βενέτικο
Λαμποκοποϋν καθρέφτη.
Μ. ΜΑΛΑΚΑΣΗΣ
Ή Μαίρη 'Ητον, άστήρ τοΰ κινηματογοάφου, ή όποία^ύπανδρεύθη τόν πρώ-
τιν διευθυντήν της, Μιλλαο Ουέμπ, έκ Νέαέ Ύόοκτϊο
1929.
ΜΙΚΡΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΙ - ΤΟΥ ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ
ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ΠΑΛΑΙΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ
Αί Αθηναι μέ την αναστάτωσιν
ι» οποίαν ΰπέστησαν κατά τα τε-
ι επι ιιβζν (χε τοοί*
ΐυ,Λ,'καί τα καλλίτερα
ν "Αλλαι άπο αυτα μετεθληθη-
' είς πεζά «μπαρικα καταστή-
α, δλλα είς βιβλιοπωλεϊα και
1ΐα. είς έστιατόρια. Με την μετα¬
βολήν των κέντρων αυτών έξηφα-
νίσθησαν καί οί ίδιόορυθμοι τί
«οί, οί όποϊοι έσύχναζον εις αυτα.
Έν'α άπό τα καφενεϊα αύτά ήτο
| τό καφενειον τού Γιαννοπούλου επί
τη; Πλατείας τοΰ Συντάγματος
5-του ευρίσκεται σήμερον τό 6ι
βλιοπωλεϊον τού Έλευθερουδάκη.
Ι'Εκεΐ είς ωρισμένας όίρας συνερ-
I
χόμεθα δλοι οί άφιερωθέντες είς
την δημοσιογραφίαν, °ιότΐ έκε'
Ι πλησίον ευρίσκοντο τα γραφεϊα
Ι των €α-ηιιερίδ<ον οπου είργαζόμεθα Ιναί μεταβαίναμεν διά νά πάρωμεν | τον 6 ρ α ο τ ό ν γ λ υ κ υ ν αί ν' άναμιχθώμεν είς τάς συνο Ι μιλίας των θαμώνων, οί δποΐοι διη μερευον είς τάς γωνίας τον καί νά ηληρο^ρηθώμεν τα τελευταία πο- λιτι/ά καί κοινωνικά νέα τής ήμέ- | ρας. Ευρίσκουν παντοτε ωρισμένα ΐοόσακχα, τα οπχΛα. έπερνοϋσον | εΓςτάς Γ-ιΌούσας τοϋ καφενειον ό- λό/ίληρ'/ν την ημέραν καί δέν ά- πήο/οντο εκείθεν παΐρά μετά τάς Ι μεταμεσονυκτίους ώρας. Ένας ά¬ πό τοίς ίδιορρύθμους τούτους κα- φενειακούς τύπους ήτο ό Θεόδο- ρος Κολοκοτρώνης, δ γνωστάς είς τό δημόσιον υπό τό ψευδώνυμο Ι)αλεζ Ήτο ούτος υιός τού στρα- τηγοΰ Γενναίου Κολοκοτρώνη, τε¬ λευταίον πρωιθυπονργοϋ τοϋ Βασι¬ λέως "ΟΟωνος καί εγγονος τοΰ άρ- I χιστρατήγου τής Π ελοπονντεσου, τού Γερσυ τοϋ Μωρηά. Καί ό Φα- λέζ ήτο στρατιωτικάς, έκπαιδευθείς είς την στΐρατιωτικήν σχολήν τσϋ Σαίν - Σίρ των Παρισίων. Λόγω της ναταγωγής τού καΤτής μαθη- οεώς τού θ' άνήρχετο είς τα άνο')- Γ"Τ"'. άξιώματα τοΰ στρατοϋ, άλ- ϊ.ά 1 νεος άκόμΐ) έλαβε την άποστρα- τείαν τού διά νά έχη πλήρη την α¬ νεξαρτησίαν είς την έκφρασιν των φρονημάτων τού. ί φρονημάτων τού. λ Ό Φαλέζ δέν είχε γεννηθη διά ΐα γίντ| στρατιώτης, ήτο περισσό¬ τερον φιλόσοφος, φιλάνθρωπο; καί "ρ λλ^θ ώ ά ή τ ν "'"ρον «ννα ώστε νά μή ί ά ύ Φρς μή ται νά ύποκύπττ, είς τάς αύ «ηροτητας τής στρατιώτας πει- οαοχιας. Κατά την νύκτα τής 10ης Ο/τωδρίου 1802 έτάχθη μετά των 'παναστατών των έκθ-ρονισάντων ™ν 'Οθωνα, καίτοι ό πατήρ τού ήτο πρωβνπουργός. Τα κατόπιν Υεγονότα δέν τόν ένεθουσίασαν διά Ή Τζοάν Ερώουφορδ, δδουσα νέον άσμα, έφ κάθηται επί πιάνου. Δευτέρας 'Εθνοσυνελεύσεα>ς έζή-
ητσε την αποστρατευσιν τού. Έ-
ςρόρεσεν ίνα περίεργον φιλοσοφι-
κόν τρίβωνα, μανσύαν δνομαζόμε-
νον τότε Μπολιοάρ καί εγκατεστά¬
θη είς τό Καφενειον τοΰ Γιαννο¬
πούλου, δπου έκεΐ πλησίον είς την
τότε οδόν Μουσών, σήμερον Κα-
ραγίώργιεθιτς, ευρίσκετο ή πατρι-
κή τού οίκία.
Τα καφενεΐα κατά την έποχτιν
εκείνην άντικ>ο·9ίστων την αρχαί¬
αν Αγοράν των Αθηνών, αί δέ
εξέχουσαι όπωσδήποτε φυσιογνω-
μίαι (τυνήρχοντο καί έδημιούργσυν
έκεϊ την κοινήν γνώμην της Ελλά¬
δος. Κατ' άκολονίΚαν τό καφενιΐ
όν Γιαννοπούλου ήτο τό ένδεδειγ-
μενον εδαφος τής δράσεώς τοϊ
Φαλέζ. Ένεθρονίσθη ετσι είς μί¬
αν γωνίαν αύτοϋ καί έκάπνιζε φι-
ίοσοφών τόν ναργιλέ τού ή Ιπαιζε
δόμινον μετά- παλαιών συσπουδα-
στώγ τού. Ή γωνία αυτή τοΰ εΐ-
χε αναγνωρισθή καί κανεις είσερ-
χόμενος κατά την άποΛΚΐίαν τού έ-
δείκνυεν διάθεσιν νά την καταλά-
6η. Ό Κολοκοτιρώνης ήτο μετρί-
ου άναστηματος, μέ πρόσωπον κα-
ταλήγον είς όξύ ύπογένειον, ώμοί-
αζε δέ μέ βυζαντινήν άγιογραφίαν.
Ήτο πρός τούτοις ή ένσάρκωσις
τής άγαθότητος καί της εύγενεί-
ας· έγελοϋσε πάντοτε καί άπεδέχε-
;ο δλα μετά φιλοσοφι.κής άπαθεί-
κς. 'Εξεφραζε τάς σκέψεις τον με-
τοΰτο μετά την διάλυσιν τής τα γαλήνης καί παρεγέμιζεν αύτάς
£ΙΟ^οάτιϊ.°ζ Τζώρτζ Μώσλυ, διοικητίις δλων των Ιππικών στρατευμά-
Ιϋ)ν Ηνωμένων Πολιτειών, μετά τής μνηστής τού, κ. Φλώοενς Ντουμ-
πουά, έν Λός "Αντζελες.
μέ πεΐροιμίας, μέ άποφθεγματα άρ-
χαίων φιλοσόφων καί μέ ιρητά τής
ίεράς γραφης. Άλλά δέν ήτο μό¬
νον διαλεκτικος. Κάθε πρωΐ ενεφα¬
νίζετο είς τάς στήλας τής <Νέας "Εφ*ημερίδος>> δημοσχει'ων μίαν
συμιβουλήν ή άλλας επιστημονικάς
πληροφορίας, τάς οποίας ύπεγρα-
φε «Τίτζ - Μπίτζ, ήγουν τα ψύ-
χουλα». ΕΓις αντάς ό Φαλέζ λαμβά¬
νων αφορμήν έκ των κα'θημερινχΰν
γεγονότων ένονθετει τό κοινόν κα'ι
είς τό τέλος έκάστης σνμβουλής πά
οέθετεν Ινα αρχαίον γνωμνκον, κα¬
νέν δημοτικόν δίστιχον ή καμμίαν
παροιμίαν.
Ό Κολοκοτρώνης, έκτός των αλ-
λων άρετών τού, ?τρεφε μεγάλην
στοργήν είς τα ζώα. Κάποτε ότε
ανηγγέλθη είς τάς εφημερίδας ό¬
τι εφονεύθη είς τό Λαύριον Ινα λε-
λέκι καί ότι τό θήλυ απέθανεν εκ
της θλίιψεως, κατήλθεν πάνοπλος
είς την δημοσιογραφίαν,, και άφοϋ
άνέφερε πλείστα παραδείγματα πε-
ρί της χρησιμοποιήσεως των πτη-
νών, εγραψε «αί έλεγεϊον το οποί¬
ον εχει ώς εξής:
Δΰο λελέκια ημαστε
τα δυό ζευγαρωμένα
Καί περασ' ενας κυνηγός
και σκότωσε τό Ινα .
ίΌκτιά νά σ' εύρη κννηγέ
ποϋ σκότωσες το ενα,
Καί δέν μας σκότωνες τα δυο
νά πάμε άνταμωμένα.
Την άλλην ημέραν είς άλλην έφη
μερίδα, κάποιος σκώπτων τόν Φα¬
λέζ διά την υπερβολικήν πρός τα
λελέκια αγάπην τού, ανήγγειλεν ό¬
τι κατά την αυτήν ημέραν τοΰ συ-
νέ>6η φοβερώτερον δυστύχημα, ΕΙ
χεν ελεγε δΰο γελεκια κρεμασμένο
είς τό δωμάτιον τού καί εισελθών
λωποδύτης τού άφήρεσε τό ενα,
έν τούτοις ούτος εύγνωμονοϋσε τόν
λωποδύτην ποϋ τού αφήκε τουλά¬
χιστον τό εναι καί κατέληγε μέ τού;
άκολούθους στίχους:
Δύο γελέκια ήτανε
στόν τοΐχο κρεμασμένα,
Καί ενας κλέφτης περασε
καί μονκλε·ψε τό Ινα.
Εύχαριστώ σε κλέφταοε
ποϋ έκλεψες τό ενα
Καί δέν μοϋ εκλεψες τα δυό
νά μην εχω κανένα.
"Ηρχισεν ετσι πάλη δ:ά στίχων
καί ό Φαλέζ χωρίς νά χάση καιρόν
άττήντα την επομένην:
Ένας ζευζ,έκης είχε δυό
γελέκια κρεμασμένα,
Καί καποιος κλέπτης πέρασε
καί τουκλεψε τό ενα.
Φωτία νά σ' εύρη κλέφταιρ€
πουκλεψες τό γελέκι,
Ένω μποροϋσες πειό καλά
νά κλέψης τόν ζευζεκη.
Κατ' αυτόν τόν τρόπον διά δι-
στίχων ξιφισμών εξηκολούθησεν
ή περί λελέκίου πάλη, ήτις έφαί-
δρυνεν επί ημέρας τάς Αθήνας %
Είς την γωνίαν αύτην συνεζη-
τοϋντο τα πολιτικά καί κοινωνικά
γεγονότα, ό δέ Φαλέζ καί οί φίλο*
τού διηγοϋντο χαρΐίβτατα άνέκδο-
τα τής ανλής της πρώτης δυνα-
στείας. Άλλ' εκτός τούτων συνε-
ζητοΰντο μετά φαιδιρότητος καί τα
φιλολογικά ζητήματα τίς ήμερ-ας.
"Οταν διεξήχθη μεταξύ των Εμ¬
μανουήλ Ροίδη καί Άγγελου Βλά-
γου ό περί σύγχρονον* ποιήσεως α¬
γών, ό πρώτος ανέφερεν είρωνι-
κώς τόν ποιητην τής <Κατάρας τής Μάνας» καί τον «Κατσαντώνη» Άντωνιάδην. Ούτος θυμωθείς έ- δημοσίενσε μετ' έπεξηγήσεων ενα δίστιχον, δι* ου έξαπέστειλε τόν Ροΐδην είς την Τήνον, δπου εύρι¬ σκον άσυλον τότε οί. παράιφρ/νν^. Τό δίστιχον εχει ώς εξής: Έχασες το φαρμάκι σον ίσχνέ τόν νούν Ροίδη, Ένω ή Τηνος πρόθυμος τούς κόλΐϊους της σοϋ δίδει, Ό Ροΐδης,^στις έσύχναζεν εις τόν κύκλον τού Φαλέζ καί δέν εί¬ χε γράψη ουδένα στίχον είς την ζωήν τού, απήντησε καί αύτός δι' ενός δκττίχου: 'Εδιάβασα τούς στίχους σον παχύ τόν νούν Άντώνη, Καί βλέπω πώς ή Κερκύρα τας χειρός της σ' άπλώνει. Είς την Κέρχυραν, ώς γν»στόν, υπήρχεν τό μόνον φρενοκομείον τής Ελλάδος τότε. Ένας έν. τοϋ κύκλον τοΰ καφενείου, ό σατυρικός ποιητής Παναγής Πανάς, εύφυέ- στατος δημοσιογράφος, έτερμάτι σε τόν ποιητικόν αυτόν άγώνα δ1 ά τοΰ εξής διστίχου: Ίσχνοπαθεϊς δνστυχισταί έγώ σας διευθύνω, Τόν ενα είς την Κερκύρα τόν άλλον είς την Τηνο. Τοιουτοτρόπως ό φιλολογικός έ- κεϊνος αγών, δ άρχίσας μέ τάς αΐ- σθητικάς θεωρίας τοϋ Έγάλου κο>
τέληξεν είς τα ε&θυμα δίστιχα τής
γωνιάς τοϋ Κολοκοτρώνη.
"Εξαφνα δ Φαλέζ επανσε μετα¬
βαίνων είς την προσφιλή τού γο>-
νίαν. Ό ναργιλές τού δέν ηκούετο
γουργουρίζων πλέον καί ό φαιδρός1
έκεΐνος κχκλος διελύθη. Τρομερά
νάσος είχεν άφαιρέστ) τάς διανοη-
τικάς τού δυνάμεις καί ουδέν πλέ¬
ον είχεν απομείνη έξ όσον διέκρι-
νον τό φαιδοόν σατυρικον τού πνεϋ-
|μα. Καμμιά φοο« τάς ήλιολούστουζ
ημέρας τού εαρος περιέφερεν αυ¬
τόν είς την Π λατεϊαν τοϋ Συντάν-
ματος ή σύζυγός τού. 'Ενέπνεε θλί¬
ψιν είς δλους έκείνους, οί όποϊοι
διήλθον αλησμονήτους ώρας μαζύ
τού. Ό Φαλέζ ήτο ζών νεκρος πλέ¬
ον. "Οταν δέ μετά τίνα ετη έπηλθδ
καί 6 φνσικός θάνατός τού, ό οια-
λνθείς έκεΐνος κύκλος, συνεκεντρώ·
θη διά μίαν άκόμη φοράν, όπως;
τόν έναποθεσ-η είς τόν τάφον, δπου
άνεπαύοντο δ πάππος τού καί δ πα-
τέρας τού.
Άπ' τό 6ουνό ποΰ πρόδαλες
Σέ συννεφάκια κρίνα,
Σκορπίζοντας μ' άπλοχεριά
Την άρνυρή σου άκτίνα,
Κάνεις σΐρωσίδια άπάρθεΛ·α.
Τής θαλάσσας τα πλατή
Καί την εύωδιασμένη γή
'Εοωτικό κρεβάτι.
Τόν ύπνον άποτίναξαν
Τ' άλ'απααμίνα μέλη,
Στάζ' ή οοδάτη ανατολή ^
Σταλιά σταλιά τό μελι
Κι' αν πειό λαμπρά κι' αν πειδ
τρανά
Δείχνονται άντίκου τ' άστρα
Εεμυαλισμένη εΐν' ή αύγή
Κ' ήμέρα άναγελάστρο.
Χαμέν' άπ' τα αεσάνυχτα
Μέσ' στοϋ πελάου τή μπόρα
Βαρχοΰλες καί μσνόξυλα
Καθώς γυρίζουν τώρα,
Στή λίμνη ποϋ ή άναλαμπή
θαμπί) τοΰ ηλίου πέφτει,
Σδν τρόπαια, σέ Βενέτικο
Λαμποκοποϋν καθρέφτη.
Μ. ΜΑΛΑΚΑΣΗΣ
Ή Μαίρη 'Ητον, άστήρ τοΰ κινηματογοάφου, ή όποία^ύπανδρεύθη τόν πρώ-
τιν διευθυντήν της, Μιλλαο Ουέμπ, έκ Νέαέ Ύόοκτϊο
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ιτνρΐΑΚΗ. ι* ΣΕΠΤΕΑίΒΡΙΟΥ, 1989.
*■■■»·*·■·■
...........*......Μ%..........
το
ΤΟΥ ΜΑΙΙΚΙΟΕ
Είχε νυχτώσε:. τΗταν ή χρώτ<; νύχτα χοΰ θά χϊρνοΰσαν μαζύ, ή . πρώτη νύχτα τής έλ&οθερίας τους. Μελαχροινή έκείνη, μέ μαΰρ* μά- * τια, χοΰ εδγα.ζαν φλόγες, σωστή τσιγγάνικη ώμθρφιά. "Ενα γερό χαλληκάρι έκείνος μΐ^.χράτσα γερά καί κ,οχ;ιρι<τένια κορμοττασίά. Έφαγχ·» μαζύ σιωχηλοί το δοα- δονό τοος. Εαφνικά έκείνη ίτκρωξζ την πέρτα τού δωματίου. Τόν τράδηξε μαζύ της σφίγγοντας τό χέρι τού. Χάριν οίκονομίας συνείθιζαν ν ά μην άνάδουν τή λάμχ.*. Ούτ' ό ενας ούτε ή ά'λλη σκεφθηκαν ν' άλλάξο'ον την συνήθειά τους ·έκβίνη. Τό μισοσκόταδο δμως τού δωμα- . τίου αυτού τοΰς έκαμε κακό. Μά ό Λέων είχε τότε μέ τή χοντρή <ρωνή τού.: —Τώρα θά βγή τό <ρεγγάρι. —·Ναί, εί— ή Λοαίζέτα, τρεμον- . τας ά—ό τογκίνηισί. Την εσφιξε στά . δυνατά μχράτσα τού κϊί τή φίλησε δυνατά απάνω στά δυό μάγαιλα. Ή μ:·/φή άγρο:κία ήταν άχομο νωμένη. Τρία μικρά σχ'τάκια, κολ λημένα τ οενα άχάνω 3τό άλλο, τ; τχ,ι τα μόνα κτίρΐΛ χού την άχοτε λοΰσαν. _ Οί δύο νέθ! σκώττοίκχαν κυττάζον τας άχ' τ' άνοιχτό χαράθ·ορο τσ ίύρανό τόν κεντημένο μέ τάίστρζ. Έννοιωθαν κ' οί $-ο ενα όδυνηρ. δάρος στό κεφάλ: τους, δέν είχαν προβλέψ'ίΐ ότι μιά σκληρή άγωνία θά τάρ;ζε τή χαρά τους, δτι Ινα: τρ-ζμζρϊίς έφιάλτης χοΰ δέν 6ά τοΐ>
έιτέτρεχε ν' άχολαύσθϋν την εύτο-
ς
Μέσα στό <τκ·οτάδι τα δ-εντρα που λετταν άχ' τό χαράΟ>ρο τοϋς φ<α(' τατ^ τεράστΐες άχειλητΐικές σκιές Κα! 5ττερα ήταν τό χηγάδι.. ναί άδ ί ίγ "Εξ:φν(3ί ειδαν άνάμ®σα άχ' τα δέντρα τόν ο6ρ·ανό νά ^ωτίζετ»! έ- λαφρά. Το φ·ΐγγάρ! άρχισε σιγά-σιγά νά —ρο&άλλη στόν όρίζοντα. Τό χηγάϊ: διε'Λρίνετο τώρα κζ&ζρώτερχ. —"Ελα, τού εί-5 ή Λθΰϊζέτα, τόν τράδηξε άχ' τό χ^ράθορο. ^Στράφηκε, τραδηχτηκΐ τοτ« χρος τα μέτϊ, πραγματοχΦΐωντας |τ-! την εχίθ^μία της. Την χροηγοάμενη νύχτχ ίΐχαν ;:'- ξε'. μ«σα στο —;γάδι τόν γέρω Μλι- κοΰ, τόν ότ/τρα της Λοϊζέτας. τόν αρπζ ω; το κρεδάτ: τοα, ά δυναττά τοϋ χέ::α %2( μέ μ:ά κατ5ΐ7λτίκτ! τόν εδγαλε εξω και τόν οτο βατ)ύ χηγάδί: —'Μχλούμ! Τί-χοτε άλλοτε δέν σ^ττ-ϊτκε μέοα τ Ό γέρος ασφαλώς κομμϊτίάσ&η- κε άχάνω στίς μυτερές χέτρ·ες χε- ■τρες το5 τηγαίιοίϊ ή ρορήχθηκε ό ό ά—ο τό νερό. Ή Λουίζετα Χ2ρ3ρκολ!0τ)γ;σε μέ άγωνΐΛ δλη αυτή τή σκηνή χού είνε χρο-χαρασκευάσει ή Γϊιχ'Ό Μαρ/.ο5 τ/ταν ό σνζι/γος, χού τής είχον εχ:- 6άλε! οί γονείς της· γέρος, ατχτ;· μος ΐδϊότροχος. 'Η Λο.,ϊζέτ'ί δέν μπορο-ϊτϊ. νά τάν άνεχ&η. Τα σττηχ φιλιά το'^ τής ίφ&ρνζν άηδία. Ό Λε'ων ήταν ό μόν»; «ίντρας ιπΰ ε- βλεχί μέσατ στή μοναξίά τής ζωής ττ]ς, έκεΐ στή μτκρυνή εξ&χή. Καΐ τόν άγάχΤ/τε. Τόν άγάτησε μέ 5).η Άριστερφ, άνω, πτωχά κορίτσια τής πόλεως Νέας Υόρκης διερχόμενα το των Παίδων καί -δπό την διεύθυ θέρος είς την εξοχήν υπό την προστασίαν τής Προστατευτικής Έταιρει| νσιν τής V. Λούση Ρέτην, δεξΐφ ήΐβ Έτσι θά ήσυχαζατν μ'ά γιά πάντα άχο τό μόνο έμχόδιο στήν 1κχνοχ<3!·»7σι τού ερωτά τοος. * * * Άζόψί &ι<ύς μάταια άναζητοΰ- σαν -ήν ίνίνοχοίησι αυτή. Τα χε·'- λη τοος ξέν είχον κζαμιά όρεξι ■ιά <ριλτ)μ3ίτα. Ή μοναξιά τοΰς τρό- ,αζε. Τό δωοάτ,ιο «ί·χε γεμίσϊ'. άχό το ό <ρώς τοΰ φεγγαριοό. Τα σεν- ήνια τού κρεδατίοΰ εμθ'.αζαν σάν Ιζ'.ονισμένα. Κύττχζαν κι' ο: ϊοό τους ίξω. Σάν μαΰρο! δγ·/.θ! 'όψώνονταν ά ϊένϊρα καΐ τό κοκκ:νωχο φεγ- άρι λαμχοκοχοΰσε άνάμεσα άχ' τα ολλώματά τθ'ος. Τό χηγάςΗ δίακρίνονταν καθα- ώτατα. Μάντΐυε κχ/είς τό δάθος ;ο·ο άχ' τό κοιμισμένο νερό τοό... Γώρχ χοΰ τό <ρεγγάρι φώτιζε τό- Όν ζωηρά 6λο τό γύρω τοχίον, χρο- ( :·μοϋσαν καί οί δοό το·ος τό σκο- | τά3ι. "Ισως μέσα στό σκοτάδι νά μή διακρίνονττ^· τόσο κ,ζθαρά το φρ'.χτό χηγάδι. Τώ,ρα δμως, στό φώς τοΰ ©εγγαριοΰ, τώρα το χη- γάδ: φαινόταν ιέμχρός τού, μέ δλη την έπδλητική φρίκη τίς άδύσσο·ο καί τοΰ τάςοϋ ΤΗταν έκεί μέ τό γ μ τή φλόγατ των εΓκοσι χρά^ων Ό γέρος δμως ήταν άκατΐνίκη- το έμχό>δ!θ στόν ερωτά το^ς.
IV
-ΰ-
τό κα: άπο^άτιο'αν νά σκοτώσουν
τον γε'ρον. Τό σχε'δΐό τοος €?χε χραγ
μ3ττοπ·ο:τ;θ,·ή χ»:ά στήν έντέλε!7.
Κα: ατίριο; Αδριο Οίλεγτ; ότι ό
Μάρκου είχε χ^τθτ·. Θά τόν ζητο>
σαν ί»ς:ά κι' άρκττερά κα! Οά τόν
£ίρ:Γ/.;ν ττίλος στό δάθος τού τηγϊ-
3·ο3. ΤΗτατν σ' δλη τή ζωή τοο
τόΐ>ο μελαγχολίκός. ώττε ή μελίτγ-
χολίϊ τοο τόν εί>^ κ«νε; ν' αύτ;·
ρη ς
Ηταν έκεί μέ τό
έ ΤΑρά
καί τοΰ τάςοϋ
χτωμα τοΰ σκοτωμένσο τερθο. Αρά
γε νά είχε χεθάνει; Νά ε:χε 6α-
ά λ ό ψό Κΐ
γε νά εχε χεθάνει; Νά ε:χε 6α
στάςη χολο τό ψυμαχητό τοο; Καΐ
ό μυστηνριώδης αΰτός ψίτ)νιρος χου
τκόρχίζεν ή νύχτα, μήχως ήταν το
άγκομαχητό τοΰ γέροο χοΐ» χαροχά-
λϊ'οεν άκόμη μεσα στό νερό;
—Έλα μέσα, είχε ή Λθ'οΚιέττα.
Καί χωρϊς νά χροσθέστ) λέξι, ε-
κλεΐσε τής γρίλιες. Άχάνω στόν
τοΐ'/ο άχλώΐΐηκαν ο! σκιές τους.
Τότε έχλησίασεν ό ενας τόν άλ¬
λον.
ΤΗταν ιχ'-α άνοΐξίάτίν.η τι^γτ,
νν/.ΐ2. Μέτα στή φοβερή σ:γή τής
(τύιτεοος μίνο τα τζιτζίκία τραγοο,-
ΐθΰσαν ξένοιαστα. 'Αχό χολίι μα-
κρυά, κά^ε μισή ώρα μόλ'.ς άκου-
ίνττ; ό ήχος μίάς καμχάνας χου
-η<ο.αίν8 χέν&ΐμα τής ώρες. * * * Έξαφνα ή Λουΐζδτα μέσα στό 5χνο της κυριεύθηκεν ^χο ενα Ιφι αλτή. Κρ·όος ίϊρώς έτρεχε άχο τι [λέτωχό της. Τα χέρ-.α της έ'τρε ααν. Δέν ;;ποροΰσε νά άρθρώσγ) λέ ξιν. "Ενα οϊρλιααμα άκούονταν κά τω άχι τα χαράθορα. Νόμιζε κα· νείς, ότι καπο'.ος 6?ηνο3σε. Σ/.οόντησε τον Λέοντα χωρίς ν 6-/άλτ) μ;λίά άχ' τό στόμβ της. Ό νέος ξυχνησε κι' ά'κουσε κι' αύτές σιωχηλός τοό οΰρλιασμα χοΰ έξα κολθ'θθ·οΰσε νά ταράζ,η την νοκ,τε ρίνή ναλψη. η ^ —Λές νά είναι σκύλλος: Ποτέ οέν τόν άκο-οσα νά ο^ρλιάζη ετσι... Οάλεγε ·Αανείς... Μά δέντόλμησε νά άχοτελειώ- τη την φράσιν της. -—'Οχί, είχεν ό Λέων. Είναι ό σκυλλος χοο γ^'ογίζει γιά την σκύλ- >α τού. Τόν εκλεισα σημερα τό ά-
χό-/ευμα στό σ--.τά-/.ι της καί την
γι>?ευ« ^τωρ-α γχογίζοντας.
Το ουρλια^μα ξανάρχισεν, άπελ-
τμένο, άγριο, σάν το ^χρίτ.ο'/ο μι-
άς άχηλ-'.τμένης ψ·-χής.
—Ναί, αύτό είναι, ξαναεί—ν ό
Λεων. 'Ο τκάλλος είναι έρωτευμέ-
νος καί ζητά κλαίοντας την ά-άχη
το·ο. Μά «ού τί εχεις; Τρέμείς...
Δεν χρεχε·. νά φοδάσαι ετσι. Λοόϊ-
ζ^ίέττα, Λοοιζιέττα! Σοΰ λέω δτ;
είναι ό σκύλλοι... Τί κάμε-.ς; χοΰ
χάς:
'Εκείνη είχε στ,κωθη καί τρίκλι-
ζέ. Άνί-λανη νά εξηγήση Ζ?0^ω.
ρησε χρο; το χαράθυρο. Τα τζαμι*
ήσαν ίάνοίκτά έξ αίτίας τής ζέστ'ης.
Άκούμχητε τάχέρια της έχάνω
ττής γρίλιες γιά ν ά ίροσιτθή. Συλ-
λ-,γίτθη/.ε τότε, ότι χθές άκόμη τα
?Β-α 7·ότά -/έρ-.α εί-/αν άνοίξε: μ
χαράθι/ρο έκείνο γιά νά δώσουν τό
σύνθημα στόν Λέοντβ ν' άρχάξτ] τόν
άνδρα της καί νά τόν ρίξη στό
χηγάδι. Χθές άκόμη, τέτοία ά?α,
στό κρ&δάτι χού ήταν ξαχλωμένος
τή στιγμή αύτη ό Λέων, ροχάλιζε
ό Μάρκου.
Γιά τρίτη φορά τό οδρλιασμα ξα-
νάρχισε. Τώρα ή φλογερή ·φωνή «ρ-
χόταν άχό τό άλλο αέρος τής έχαύ-
λεως. Έκ,αμνε σιγα-σιγά, τόν γΰρο
τοΰ σχιτιοΰ. Ποτέ, δχι, χοτέ ή Λου-
?ζα δέν είχβν -άκούσει Ινα σκύλλο
νά Ορττ^Ό τοσ0 χενθίμα ααί νά μοΐ-
ώζη τό ουρλιασμά τού μέ κλάμμα
άνθ:ώχοι>...
Ψηλαφώντας μ'.σάνοιξ* τής γρί-
λ:ες καί κύτταξβ.
Την Ιδία ώρα ενας θόροίος ά-
":>Ίς τώ σέρνοον, την έκαμε νά
*η άχότομια. Καί δμως, καί
ομως την άλυσίδα τού χηγαδιοΰ την
είνε €γά>^ι ό Λέον χρίν ρίξτ/ ό
Λεων τόν άνδρα της. Μηχως την
είνε τοχοθετήσει χάλι; Μηπως ό
γίρος δστε&α άχό τόσες ώρ·ες δέν
είχε ξεψυχισει άκόμη, καί ή^θελε νά
Ό Λέων είχβ σηκωθή ·κι' αύτός
άχό τό κρε€άτι τού καί είχε χλη-
ϊ'.άσει την ΛουΒζιέττα. Άνοιξε ό-
λότελα της γρίλιες. ΊΕσκυψαν τότε
καί οί δι» τους μέ άγωνία καί είδον
Ινα σκύλλο χού Ισερνβ την άλυσίϊα
τού γανγίζοντας.
•—Δέν σοΰ τώχα χώς είναι σκ6λ-
λος; Ση-Λωνει κάθε 'δράδυ τόν κό·
σμο μέ τό ουρλιασμά τού. Περίμβ-
νε Λουϊζιέττα νά 3ης χώς θά τοΰ
κλείσω έγώ τό στόμα.
Καί λεγοντας αύτά ό Λέων, χη-
;ε ενα χοντρό §όλο καί δγήκε άχ'
τό δωμάτιο άφίνοντας την νέα νά
ΐρέμτ) τόσον χολύ, ώστβ άκοογόταν
τα δοντια της χοΰ χτοχοΰσαν δ·ο-
Κατέδηκε ξοχόλητος στό δρόμο. ι
'Εξω άχό την μικοή χόρτα τής
ξύλινης φωληας χοΰ ,— .
κλείσμένη ή σκύλλα, ενας ν.'.ψ
χός μαντρόσκυλλος, άκίνητος, μί
ΐύγχος τού τεντίομένο χρός τ
στοα οίρλιαίζε χένθιμα. Ό
τοϋ κατάφερε τό ξύλο στό ν.ί
Ό σκύλλος άχομαχρύνθη/ί >
γΐά νά αποφύγη τό χτύ-τη./α
νέος ξαναπήρε τό ξύλο τοο ·/""
τα*; ετοίμος νά τοΰ τό ρί;^
":αν ιχιά άγρια ίιαχεραστιν.η
ςέσχ'σε τ>ά αύτιά τού. Αύτη ' .
?ά, όχ:, δέν ουρλιαζε κανεί^ς^
λος. "Αρχΐσε νά τρέχη. /^7:'
δμως τρομαγμένος, σταματ^ί
δρόαο τοο...
Μιά γι>ναίκα κάμνοντας ~ψ
γες κινήσε'ς, χερχατοΰσε Ύ.ί'θ '-
τό φεγγάρι καί στεκόταν ν.α'θ·»
π, γιά ν ά δγάλη άγριβς
χοΰ χροςενοΰσαν την φρικη.
"Άφησε τό ξύλο νά χέση^^
χε'ρ:α τοο. Γε;χατος τρόμο &' £
ροΰτε χε'.ά νά χροχωρήση. Τα ~&-
-ου λύγιζαν. ,
ΤΗταν ή Λο·οΊ?ΐέττα χου τρε/
χε-.ά, γύΐιζε γύρω άχό τό ?■&&
χηγάϊί καί ουρλιαζε σάν_σ·Αθ/.'
χ.αλώντας τό νεκρό νά ίγτί μ·εσ
τα δάθη τού.
ΜΑϋΚΙΟΕ
βΕΟΒΟΕ Ε. ΟΟΤ5ΟΝΑ5
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣ«ΝΑΪ
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝΊ) ΑνΕΝυΕ
(Οογπθγ 2πι1 Ανβπιιε)
Α5ΤΟΗΙΑ, Ι* Ι.
Έν συνεογασία μετά τού Όβονι
ϊατοοϋ
V.
Ραΐαζζο.
Τηλέφ. Π3νβη5\·οοα 326
'Επιστρίφϊται είς την 'Ελ
Άμερκαι/ικόν θερα.-τεντηοιον
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΤ
δδδ; Σωοίβάτοος άοΛ ".'^βί
«ερα.·τεύονται άσφαλα), και α ,
νως παβολογιχά. γττναϋ<ολογ«'« »■ Οερματικά νοσηματα. Μέθοδο; νεωτάτη.
*■■■»·*·■·■
...........*......Μ%..........
το
ΤΟΥ ΜΑΙΙΚΙΟΕ
Είχε νυχτώσε:. τΗταν ή χρώτ<; νύχτα χοΰ θά χϊρνοΰσαν μαζύ, ή . πρώτη νύχτα τής έλ&οθερίας τους. Μελαχροινή έκείνη, μέ μαΰρ* μά- * τια, χοΰ εδγα.ζαν φλόγες, σωστή τσιγγάνικη ώμθρφιά. "Ενα γερό χαλληκάρι έκείνος μΐ^.χράτσα γερά καί κ,οχ;ιρι<τένια κορμοττασίά. Έφαγχ·» μαζύ σιωχηλοί το δοα- δονό τοος. Εαφνικά έκείνη ίτκρωξζ την πέρτα τού δωματίου. Τόν τράδηξε μαζύ της σφίγγοντας τό χέρι τού. Χάριν οίκονομίας συνείθιζαν ν ά μην άνάδουν τή λάμχ.*. Ούτ' ό ενας ούτε ή ά'λλη σκεφθηκαν ν' άλλάξο'ον την συνήθειά τους ·έκβίνη. Τό μισοσκόταδο δμως τού δωμα- . τίου αυτού τοΰς έκαμε κακό. Μά ό Λέων είχε τότε μέ τή χοντρή <ρωνή τού.: —Τώρα θά βγή τό <ρεγγάρι. —·Ναί, εί— ή Λοαίζέτα, τρεμον- . τας ά—ό τογκίνηισί. Την εσφιξε στά . δυνατά μχράτσα τού κϊί τή φίλησε δυνατά απάνω στά δυό μάγαιλα. Ή μ:·/φή άγρο:κία ήταν άχομο νωμένη. Τρία μικρά σχ'τάκια, κολ λημένα τ οενα άχάνω 3τό άλλο, τ; τχ,ι τα μόνα κτίρΐΛ χού την άχοτε λοΰσαν. _ Οί δύο νέθ! σκώττοίκχαν κυττάζον τας άχ' τ' άνοιχτό χαράθ·ορο τσ ίύρανό τόν κεντημένο μέ τάίστρζ. Έννοιωθαν κ' οί $-ο ενα όδυνηρ. δάρος στό κεφάλ: τους, δέν είχαν προβλέψ'ίΐ ότι μιά σκληρή άγωνία θά τάρ;ζε τή χαρά τους, δτι Ινα: τρ-ζμζρϊίς έφιάλτης χοΰ δέν 6ά τοΐ>
έιτέτρεχε ν' άχολαύσθϋν την εύτο-
ς
Μέσα στό <τκ·οτάδι τα δ-εντρα που λετταν άχ' τό χαράΟ>ρο τοϋς φ<α(' τατ^ τεράστΐες άχειλητΐικές σκιές Κα! 5ττερα ήταν τό χηγάδι.. ναί άδ ί ίγ "Εξ:φν(3ί ειδαν άνάμ®σα άχ' τα δέντρα τόν ο6ρ·ανό νά ^ωτίζετ»! έ- λαφρά. Το φ·ΐγγάρ! άρχισε σιγά-σιγά νά —ρο&άλλη στόν όρίζοντα. Τό χηγάϊ: διε'Λρίνετο τώρα κζ&ζρώτερχ. —"Ελα, τού εί-5 ή Λθΰϊζέτα, τόν τράδηξε άχ' τό χ^ράθορο. ^Στράφηκε, τραδηχτηκΐ τοτ« χρος τα μέτϊ, πραγματοχΦΐωντας |τ-! την εχίθ^μία της. Την χροηγοάμενη νύχτχ ίΐχαν ;:'- ξε'. μ«σα στο —;γάδι τόν γέρω Μλι- κοΰ, τόν ότ/τρα της Λοϊζέτας. τόν αρπζ ω; το κρεδάτ: τοα, ά δυναττά τοϋ χέ::α %2( μέ μ:ά κατ5ΐ7λτίκτ! τόν εδγαλε εξω και τόν οτο βατ)ύ χηγάδί: —'Μχλούμ! Τί-χοτε άλλοτε δέν σ^ττ-ϊτκε μέοα τ Ό γέρος ασφαλώς κομμϊτίάσ&η- κε άχάνω στίς μυτερές χέτρ·ες χε- ■τρες το5 τηγαίιοίϊ ή ρορήχθηκε ό ό ά—ο τό νερό. Ή Λουίζετα Χ2ρ3ρκολ!0τ)γ;σε μέ άγωνΐΛ δλη αυτή τή σκηνή χού είνε χρο-χαρασκευάσει ή Γϊιχ'Ό Μαρ/.ο5 τ/ταν ό σνζι/γος, χού τής είχον εχ:- 6άλε! οί γονείς της· γέρος, ατχτ;· μος ΐδϊότροχος. 'Η Λο.,ϊζέτ'ί δέν μπορο-ϊτϊ. νά τάν άνεχ&η. Τα σττηχ φιλιά το'^ τής ίφ&ρνζν άηδία. Ό Λε'ων ήταν ό μόν»; «ίντρας ιπΰ ε- βλεχί μέσατ στή μοναξίά τής ζωής ττ]ς, έκεΐ στή μτκρυνή εξ&χή. Καΐ τόν άγάχΤ/τε. Τόν άγάτησε μέ 5).η Άριστερφ, άνω, πτωχά κορίτσια τής πόλεως Νέας Υόρκης διερχόμενα το των Παίδων καί -δπό την διεύθυ θέρος είς την εξοχήν υπό την προστασίαν τής Προστατευτικής Έταιρει| νσιν τής V. Λούση Ρέτην, δεξΐφ ήΐβ Έτσι θά ήσυχαζατν μ'ά γιά πάντα άχο τό μόνο έμχόδιο στήν 1κχνοχ<3!·»7σι τού ερωτά τοος. * * * Άζόψί &ι<ύς μάταια άναζητοΰ- σαν -ήν ίνίνοχοίησι αυτή. Τα χε·'- λη τοος ξέν είχον κζαμιά όρεξι ■ιά <ριλτ)μ3ίτα. Ή μοναξιά τοΰς τρό- ,αζε. Τό δωοάτ,ιο «ί·χε γεμίσϊ'. άχό το ό <ρώς τοΰ φεγγαριοό. Τα σεν- ήνια τού κρεδατίοΰ εμθ'.αζαν σάν Ιζ'.ονισμένα. Κύττχζαν κι' ο: ϊοό τους ίξω. Σάν μαΰρο! δγ·/.θ! 'όψώνονταν ά ϊένϊρα καΐ τό κοκκ:νωχο φεγ- άρι λαμχοκοχοΰσε άνάμεσα άχ' τα ολλώματά τθ'ος. Τό χηγάςΗ δίακρίνονταν καθα- ώτατα. Μάντΐυε κχ/είς τό δάθος ;ο·ο άχ' τό κοιμισμένο νερό τοό... Γώρχ χοΰ τό <ρεγγάρι φώτιζε τό- Όν ζωηρά 6λο τό γύρω τοχίον, χρο- ( :·μοϋσαν καί οί δοό το·ος τό σκο- | τά3ι. "Ισως μέσα στό σκοτάδι νά μή διακρίνονττ^· τόσο κ,ζθαρά το φρ'.χτό χηγάδι. Τώ,ρα δμως, στό φώς τοΰ ©εγγαριοΰ, τώρα το χη- γάδ: φαινόταν ιέμχρός τού, μέ δλη την έπδλητική φρίκη τίς άδύσσο·ο καί τοΰ τάςοϋ ΤΗταν έκεί μέ τό γ μ τή φλόγατ των εΓκοσι χρά^ων Ό γέρος δμως ήταν άκατΐνίκη- το έμχό>δ!θ στόν ερωτά το^ς.
IV
-ΰ-
τό κα: άπο^άτιο'αν νά σκοτώσουν
τον γε'ρον. Τό σχε'δΐό τοος €?χε χραγ
μ3ττοπ·ο:τ;θ,·ή χ»:ά στήν έντέλε!7.
Κα: ατίριο; Αδριο Οίλεγτ; ότι ό
Μάρκου είχε χ^τθτ·. Θά τόν ζητο>
σαν ί»ς:ά κι' άρκττερά κα! Οά τόν
£ίρ:Γ/.;ν ττίλος στό δάθος τού τηγϊ-
3·ο3. ΤΗτατν σ' δλη τή ζωή τοο
τόΐ>ο μελαγχολίκός. ώττε ή μελίτγ-
χολίϊ τοο τόν εί>^ κ«νε; ν' αύτ;·
ρη ς
Ηταν έκεί μέ τό
έ ΤΑρά
καί τοΰ τάςοϋ
χτωμα τοΰ σκοτωμένσο τερθο. Αρά
γε νά είχε χεθάνει; Νά ε:χε 6α-
ά λ ό ψό Κΐ
γε νά εχε χεθάνει; Νά ε:χε 6α
στάςη χολο τό ψυμαχητό τοο; Καΐ
ό μυστηνριώδης αΰτός ψίτ)νιρος χου
τκόρχίζεν ή νύχτα, μήχως ήταν το
άγκομαχητό τοΰ γέροο χοΐ» χαροχά-
λϊ'οεν άκόμη μεσα στό νερό;
—Έλα μέσα, είχε ή Λθ'οΚιέττα.
Καί χωρϊς νά χροσθέστ) λέξι, ε-
κλεΐσε τής γρίλιες. Άχάνω στόν
τοΐ'/ο άχλώΐΐηκαν ο! σκιές τους.
Τότε έχλησίασεν ό ενας τόν άλ¬
λον.
ΤΗταν ιχ'-α άνοΐξίάτίν.η τι^γτ,
νν/.ΐ2. Μέτα στή φοβερή σ:γή τής
(τύιτεοος μίνο τα τζιτζίκία τραγοο,-
ΐθΰσαν ξένοιαστα. 'Αχό χολίι μα-
κρυά, κά^ε μισή ώρα μόλ'.ς άκου-
ίνττ; ό ήχος μίάς καμχάνας χου
-η<ο.αίν8 χέν&ΐμα τής ώρες. * * * Έξαφνα ή Λουΐζδτα μέσα στό 5χνο της κυριεύθηκεν ^χο ενα Ιφι αλτή. Κρ·όος ίϊρώς έτρεχε άχο τι [λέτωχό της. Τα χέρ-.α της έ'τρε ααν. Δέν ;;ποροΰσε νά άρθρώσγ) λέ ξιν. "Ενα οϊρλιααμα άκούονταν κά τω άχι τα χαράθορα. Νόμιζε κα· νείς, ότι καπο'.ος 6?ηνο3σε. Σ/.οόντησε τον Λέοντα χωρίς ν 6-/άλτ) μ;λίά άχ' τό στόμβ της. Ό νέος ξυχνησε κι' ά'κουσε κι' αύτές σιωχηλός τοό οΰρλιασμα χοΰ έξα κολθ'θθ·οΰσε νά ταράζ,η την νοκ,τε ρίνή ναλψη. η ^ —Λές νά είναι σκύλλος: Ποτέ οέν τόν άκο-οσα νά ο^ρλιάζη ετσι... Οάλεγε ·Αανείς... Μά δέντόλμησε νά άχοτελειώ- τη την φράσιν της. -—'Οχί, είχεν ό Λέων. Είναι ό σκυλλος χοο γ^'ογίζει γιά την σκύλ- >α τού. Τόν εκλεισα σημερα τό ά-
χό-/ευμα στό σ--.τά-/.ι της καί την
γι>?ευ« ^τωρ-α γχογίζοντας.
Το ουρλια^μα ξανάρχισεν, άπελ-
τμένο, άγριο, σάν το ^χρίτ.ο'/ο μι-
άς άχηλ-'.τμένης ψ·-χής.
—Ναί, αύτό είναι, ξαναεί—ν ό
Λεων. 'Ο τκάλλος είναι έρωτευμέ-
νος καί ζητά κλαίοντας την ά-άχη
το·ο. Μά «ού τί εχεις; Τρέμείς...
Δεν χρεχε·. νά φοδάσαι ετσι. Λοόϊ-
ζ^ίέττα, Λοοιζιέττα! Σοΰ λέω δτ;
είναι ό σκύλλοι... Τί κάμε-.ς; χοΰ
χάς:
'Εκείνη είχε στ,κωθη καί τρίκλι-
ζέ. Άνί-λανη νά εξηγήση Ζ?0^ω.
ρησε χρο; το χαράθυρο. Τα τζαμι*
ήσαν ίάνοίκτά έξ αίτίας τής ζέστ'ης.
Άκούμχητε τάχέρια της έχάνω
ττής γρίλιες γιά ν ά ίροσιτθή. Συλ-
λ-,γίτθη/.ε τότε, ότι χθές άκόμη τα
?Β-α 7·ότά -/έρ-.α εί-/αν άνοίξε: μ
χαράθι/ρο έκείνο γιά νά δώσουν τό
σύνθημα στόν Λέοντβ ν' άρχάξτ] τόν
άνδρα της καί νά τόν ρίξη στό
χηγάδι. Χθές άκόμη, τέτοία ά?α,
στό κρ&δάτι χού ήταν ξαχλωμένος
τή στιγμή αύτη ό Λέων, ροχάλιζε
ό Μάρκου.
Γιά τρίτη φορά τό οδρλιασμα ξα-
νάρχισε. Τώρα ή φλογερή ·φωνή «ρ-
χόταν άχό τό άλλο αέρος τής έχαύ-
λεως. Έκ,αμνε σιγα-σιγά, τόν γΰρο
τοΰ σχιτιοΰ. Ποτέ, δχι, χοτέ ή Λου-
?ζα δέν είχβν -άκούσει Ινα σκύλλο
νά Ορττ^Ό τοσ0 χενθίμα ααί νά μοΐ-
ώζη τό ουρλιασμά τού μέ κλάμμα
άνθ:ώχοι>...
Ψηλαφώντας μ'.σάνοιξ* τής γρί-
λ:ες καί κύτταξβ.
Την Ιδία ώρα ενας θόροίος ά-
":>Ίς τώ σέρνοον, την έκαμε νά
*η άχότομια. Καί δμως, καί
ομως την άλυσίδα τού χηγαδιοΰ την
είνε €γά>^ι ό Λέον χρίν ρίξτ/ ό
Λεων τόν άνδρα της. Μηχως την
είνε τοχοθετήσει χάλι; Μηπως ό
γίρος δστε&α άχό τόσες ώρ·ες δέν
είχε ξεψυχισει άκόμη, καί ή^θελε νά
Ό Λέων είχβ σηκωθή ·κι' αύτός
άχό τό κρε€άτι τού καί είχε χλη-
ϊ'.άσει την ΛουΒζιέττα. Άνοιξε ό-
λότελα της γρίλιες. ΊΕσκυψαν τότε
καί οί δι» τους μέ άγωνία καί είδον
Ινα σκύλλο χού Ισερνβ την άλυσίϊα
τού γανγίζοντας.
•—Δέν σοΰ τώχα χώς είναι σκ6λ-
λος; Ση-Λωνει κάθε 'δράδυ τόν κό·
σμο μέ τό ουρλιασμά τού. Περίμβ-
νε Λουϊζιέττα νά 3ης χώς θά τοΰ
κλείσω έγώ τό στόμα.
Καί λεγοντας αύτά ό Λέων, χη-
;ε ενα χοντρό §όλο καί δγήκε άχ'
τό δωμάτιο άφίνοντας την νέα νά
ΐρέμτ) τόσον χολύ, ώστβ άκοογόταν
τα δοντια της χοΰ χτοχοΰσαν δ·ο-
Κατέδηκε ξοχόλητος στό δρόμο. ι
'Εξω άχό την μικοή χόρτα τής
ξύλινης φωληας χοΰ ,— .
κλείσμένη ή σκύλλα, ενας ν.'.ψ
χός μαντρόσκυλλος, άκίνητος, μί
ΐύγχος τού τεντίομένο χρός τ
στοα οίρλιαίζε χένθιμα. Ό
τοϋ κατάφερε τό ξύλο στό ν.ί
Ό σκύλλος άχομαχρύνθη/ί >
γΐά νά αποφύγη τό χτύ-τη./α
νέος ξαναπήρε τό ξύλο τοο ·/""
τα*; ετοίμος νά τοΰ τό ρί;^
":αν ιχιά άγρια ίιαχεραστιν.η
ςέσχ'σε τ>ά αύτιά τού. Αύτη ' .
?ά, όχ:, δέν ουρλιαζε κανεί^ς^
λος. "Αρχΐσε νά τρέχη. /^7:'
δμως τρομαγμένος, σταματ^ί
δρόαο τοο...
Μιά γι>ναίκα κάμνοντας ~ψ
γες κινήσε'ς, χερχατοΰσε Ύ.ί'θ '-
τό φεγγάρι καί στεκόταν ν.α'θ·»
π, γιά ν ά δγάλη άγριβς
χοΰ χροςενοΰσαν την φρικη.
"Άφησε τό ξύλο νά χέση^^
χε'ρ:α τοο. Γε;χατος τρόμο &' £
ροΰτε χε'.ά νά χροχωρήση. Τα ~&-
-ου λύγιζαν. ,
ΤΗταν ή Λο·οΊ?ΐέττα χου τρε/
χε-.ά, γύΐιζε γύρω άχό τό ?■&&
χηγάϊί καί ουρλιαζε σάν_σ·Αθ/.'
χ.αλώντας τό νεκρό νά ίγτί μ·εσ
τα δάθη τού.
ΜΑϋΚΙΟΕ
βΕΟΒΟΕ Ε. ΟΟΤ5ΟΝΑ5
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣ«ΝΑΪ
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝΊ) ΑνΕΝυΕ
(Οογπθγ 2πι1 Ανβπιιε)
Α5ΤΟΗΙΑ, Ι* Ι.
Έν συνεογασία μετά τού Όβονι
ϊατοοϋ
V.
Ραΐαζζο.
Τηλέφ. Π3νβη5\·οοα 326
'Επιστρίφϊται είς την 'Ελ
Άμερκαι/ικόν θερα.-τεντηοιον
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΤ
δδδ; Σωοίβάτοος άοΛ ".'^βί
«ερα.·τεύονται άσφαλα), και α ,
νως παβολογιχά. γττναϋ<ολογ«'« »■ Οερματικά νοσηματα. Μέθοδο; νεωτάτη.
- ιΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΜΑΓΟΣ
)Υ ΒΟΤΝΟΥ
της 3ης «λίίος,
ι: χϊ:
ίί^'ίρνίνης', ή ώμορφη
; νω?!θό εαλΐιε χαι ι .
να ίείςη ή Μεγαλόχαρη/ το
^ -ής, χ,αί νά την γλ^τωΐτι
Ι^ίν ϊ^ψ'- «5 μάγθ!>. ^ #
ίθ μάγος ίθύμωσε τωρα, τα αα-
• «» ί?7/«ν ν* °Τ«*οαν ~β«<. 1 ΐο κρότωπό το» εγινβ χατακόκ- ροΓ'Αρχΐίε νά χρησιμοποιή μ>γι-
• '^νάαεις —οο χοτέ τού ϊσααε
>.· 5έν εΐχε αναγκασθη νά χρησι-
κιηοτ). Έχαμνε άλλόκοτα σχή-
;Ι) Χ2! ξεστόμιζβ λόγια ?ο«ερ2,
ίύναμα χο!» ^τοδ ταχε^ διϊάξη
Ιράννα τοο ή μάγισσα καί χοί» έ¬
ναν τά 6»νά όλόκληρα νά τρί-
χ2; τή νύχτα ν' άναίίχλώνε-
ίι άη τον τρόμο της.
"Εξαφνα οί ίράκοι έσάλεψαν....
φυ 'το /.οττάϊ ε των φειί-.ών^καί
β6τ;ξ?ν ^?ος την σπηλΐά χοί» ή-
ά$ί πχρα^έρα.
-Φίυ .. ψ.οΛ... ξανάρχ-.σε ό μά-
%ν, ν&μ·-ε χώς τά έρπετά βρ-
«·α νά τχύδο^νε στή Οέ^η-τη
1 Έ α χ-;:ίο γέλο:ο ζωγραφίστηκε
; -.::υ~ο το«. Καί έςακολθνθητε
ΐς.;-?Α'ζη τά <ρ«6ερά, τά σατανι- ' Λ; /.όγια χ,αί τά βο^νά έτριζαν |αι τ; ν^χτα άναδιπλωνέτανε μέ ά- Σέ λ'γο όαως οί ίράκοι ξαναγύ- ίΐν κοντά τοι>. Π άνω στή ράχη Ι
»ς τρατοϊίαν ενα τεράστιο φείϊί.
ο :ο ατόμα τοο χονόντουσαν φλό-
>.·' »' τά μάτια το^ εδγαιναν
.,ΐίτές^^ χανόντουσαν στά χλά-
τής ν^τας. Π άνω <ττό κεφάλι ι ψ>'(ύιι μιά χορώνα μ' άστρα-
μ ίίαμά^τια! Ήταν τό στοι-
• των ίρίχων το5 6ουνοϋ! Μ' αύ-
4α έχϊικόταν ό μάγος τί) φτωχή
τατίν ετσι οί ίράχοι μετα οί
■'Μχίχ/ο. Τότε 8μ<ώς οίξαφν: « Λϊ/^αν σ' ανώτερη δύναα ^"α νύχια τους τό φλογερ' ': «ι^ΐ χέταξαν έξω «χό τ Ό ΧΛλΟ. «; «Οί»ερος χρότος άκούστη- Ι^^'ΜωτιχήλάμψτέΛυι '««»';» τ,-,ς νύχτας. Ό μάγος ε'· "ν^Τ-'ϊταχαί 2ί ροΰ. χάτ)ηκαν ά ^^Χίεμεινεέχεϊ, στή ^ ΧϋΛλοο ισαμε τό χρωΐ. ,««', έίγήχ, δ ήλίος, χαί ο V ίΓορατϊ άχό έν^Τνο το μί. ί Κ- ^' μέσχ σττ1ν αατοίφυτη ^ το. ΓχρίντεβΛντ, αο- ίατοντον κόκλοίέν φοτρώ- ;α:· Ο τόχοςβκίϊ είναι ?- ^'νβχωί ά , /--^ωμενος, σάν ένα Λ"' την Κόλ«η!... κορμάκι της τοεμουλα. καί ζαμπάκια. —- ν κδτι- να τής λείπτ|. ΙλοΧ.^^,^ΛΟσο είναι Ι στ ν 5α ^ τά ««λάχΜΐ γ«4ιι'Τ° σδν άδελφοΰλά τού -Π δσπη» _. χεράχια. σουρούπωμα, τιίνε «ΜΛώνο 110 "«5·μ4νωσης α της 6ουΐ5κώνουν. ΔΩΡΑ ΜΟΑΤΣΟΥ ΤΟ λία «/ϊ' μίνον ΤΟ το5 «ΈΟνικοά Κη- ΑΘΗΝΑΊΚΗ ΥΝΟΥ ΠΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΗΤΈ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΑΡΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΕΩΝ ΤΗΣ ΠΑ¬ ΤΡΙΔΟΣ; ΠΑ ΝΑ ΝΟΣΤΑΛΓΗ- ΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ Ω- ΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΙ; ΠΑ ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΕΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΑ ΠΕ- ΡΑΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ; ΠΑ ΝΑΧΕΤΕ ΜΑΖΥ ΣΑΣ ΠΑΝΤΑ ΤΉ ΝΟΣΤΙ ΜΗ ΜΥΡΟΥΔΙΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛ¬ ΛΑΔΟΣ; ΠΡΟΜΗΘ Ε Υ θ Η Τ Ε ΜΙΑ ΜΠΟΤΙΛΙΑ ΚΟΛΩ- ΝΙΑ ΑΔΕΛΦΌΝ ΜΕΝΟΥ- ΝΟΥ. ΑΝΠΝΥΜΟΙ ΕΤΑ1ΡΙΑ Αδεαφοι Σ.Μενουνου ΑΘΗΝΑΙ ΕΧΤΒΑ 50ΟΕΤΕ ΑΝΟΝΥΜΕ 5. ΜΕΝ0υΝ05 ΡΚΕΚΕ5 ΑΤΗΕΝΕ5 νΓΤτπ ΙΆ111ΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΤΑ ΠΑΙ¬ ΔΙΑ ΣΑΣ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΤΕ ΕΝΤΡΙΒΑΣ ΜΕ ΤΑ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΤΟΥΣ. ΦΕΡΕΙ ΑΝΕΣΙΝ ΑΜΕ- ΣΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟΚΕ- ΦΑΛΟΝ. ΠΟΛΥ ΔΕ ΩΦΕΛΙΜΟΣ ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟΥ ΞΥΡΙ- ΣΜΑΤΟΣ. ΑΝΑΚΟΥΦΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΑΡ- ΘΡΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΝΕΥΡΟ- ΠΟΝΟΥΣ. ΚΑΙ Η ΕΥΩΔΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ Κ Α" Ι ΣΚΟΡΠΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ¬ ΣΙΝ. ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑ- ΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ" ΑΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣ. ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝ Α¬ ΠΟ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ. ΚΑΙ ΔΥΝΑΣΘΕ ΝΑ ΤΗΝ Α- ΓΟΡΑΣΕΤΕ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΤΟ Αε. ΑΡΑΘΩΝ" ΓΕΝΙΚΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΔΓ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΔΑ ΤΗΣ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΑΔΕΛΦΟΙ Σ. ΜΕΝΟΥΝΟΥ ΚΟΛΩΝΙΑ ΜΕΝΟΥΝΟΥ 1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ 17 ΟΥΓΓΙΕΣ Η ΦΙΑΛΗ $2.95 1 > >
1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
83/2
43/4
» » $1.95
1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
► » $1.00
> ' *
ΒΙΟΛΕΤΤΑ
17 3
ν » $2.75
» >
>
8ΐ/2 >
» > $1.75
ΑΜΠΡΕ
17 ι
> » $2.75
>
8ν2
► » $1.75
ΥΔΩΡ ΚΙΝΙΝΗΣ
ΜΕΝΟΥΝΟΥ
8%
► » $1.75
(Τσνωτικόν διά
τα Μαλλιά)
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΟΣΧΟΣΑΠΟΥΝΟ ΜΕΝΟΥΝΟΥ
20ο ΤΟ ΤΕΜΑΧΙΟΝ
ΕΠΙΣΗΣ ΧΥΜΑ ΚΟΑΠΝΙΑΣ1ΗΣ
ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ΕΙΣ ΜΙΣΑ
ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΓΑΑΑΟΝΙΑ ΔΙΑ ΚΟΥΡΝΑ
άποβτέλΧονται είς δλα τ« μέρη ?^ς Άμερ'.νής Ο. Ο. Ο.
ΜΑΗΑΤΗΟΝ
53-55 ΜΑΡΙδΟΝ δΤ.
ΥΟΚΚ; ΟΙΤΥ
ΜΑΓΟΣ
)Υ ΒΟΤΝΟΥ
της 3ης «λίίος,
ι: χϊ:
ίί^'ίρνίνης', ή ώμορφη
; νω?!θό εαλΐιε χαι ι .
να ίείςη ή Μεγαλόχαρη/ το
^ -ής, χ,αί νά την γλ^τωΐτι
Ι^ίν ϊ^ψ'- «5 μάγθ!>. ^ #
ίθ μάγος ίθύμωσε τωρα, τα αα-
• «» ί?7/«ν ν* °Τ«*οαν ~β«<. 1 ΐο κρότωπό το» εγινβ χατακόκ- ροΓ'Αρχΐίε νά χρησιμοποιή μ>γι-
• '^νάαεις —οο χοτέ τού ϊσααε
>.· 5έν εΐχε αναγκασθη νά χρησι-
κιηοτ). Έχαμνε άλλόκοτα σχή-
;Ι) Χ2! ξεστόμιζβ λόγια ?ο«ερ2,
ίύναμα χο!» ^τοδ ταχε^ διϊάξη
Ιράννα τοο ή μάγισσα καί χοί» έ¬
ναν τά 6»νά όλόκληρα νά τρί-
χ2; τή νύχτα ν' άναίίχλώνε-
ίι άη τον τρόμο της.
"Εξαφνα οί ίράκοι έσάλεψαν....
φυ 'το /.οττάϊ ε των φειί-.ών^καί
β6τ;ξ?ν ^?ος την σπηλΐά χοί» ή-
ά$ί πχρα^έρα.
-Φίυ .. ψ.οΛ... ξανάρχ-.σε ό μά-
%ν, ν&μ·-ε χώς τά έρπετά βρ-
«·α νά τχύδο^νε στή Οέ^η-τη
1 Έ α χ-;:ίο γέλο:ο ζωγραφίστηκε
; -.::υ~ο το«. Καί έςακολθνθητε
ΐς.;-?Α'ζη τά <ρ«6ερά, τά σατανι- ' Λ; /.όγια χ,αί τά βο^νά έτριζαν |αι τ; ν^χτα άναδιπλωνέτανε μέ ά- Σέ λ'γο όαως οί ίράκοι ξαναγύ- ίΐν κοντά τοι>. Π άνω στή ράχη Ι
»ς τρατοϊίαν ενα τεράστιο φείϊί.
ο :ο ατόμα τοο χονόντουσαν φλό-
>.·' »' τά μάτια το^ εδγαιναν
.,ΐίτές^^ χανόντουσαν στά χλά-
τής ν^τας. Π άνω <ττό κεφάλι ι ψ>'(ύιι μιά χορώνα μ' άστρα-
μ ίίαμά^τια! Ήταν τό στοι-
• των ίρίχων το5 6ουνοϋ! Μ' αύ-
4α έχϊικόταν ό μάγος τί) φτωχή
τατίν ετσι οί ίράχοι μετα οί
■'Μχίχ/ο. Τότε 8μ<ώς οίξαφν: « Λϊ/^αν σ' ανώτερη δύναα ^"α νύχια τους τό φλογερ' ': «ι^ΐ χέταξαν έξω «χό τ Ό ΧΛλΟ. «; «Οί»ερος χρότος άκούστη- Ι^^'ΜωτιχήλάμψτέΛυι '««»';» τ,-,ς νύχτας. Ό μάγος ε'· "ν^Τ-'ϊταχαί 2ί ροΰ. χάτ)ηκαν ά ^^Χίεμεινεέχεϊ, στή ^ ΧϋΛλοο ισαμε τό χρωΐ. ,««', έίγήχ, δ ήλίος, χαί ο V ίΓορατϊ άχό έν^Τνο το μί. ί Κ- ^' μέσχ σττ1ν αατοίφυτη ^ το. ΓχρίντεβΛντ, αο- ίατοντον κόκλοίέν φοτρώ- ;α:· Ο τόχοςβκίϊ είναι ?- ^'νβχωί ά , /--^ωμενος, σάν ένα Λ"' την Κόλ«η!... κορμάκι της τοεμουλα. καί ζαμπάκια. —- ν κδτι- να τής λείπτ|. ΙλοΧ.^^,^ΛΟσο είναι Ι στ ν 5α ^ τά ««λάχΜΐ γ«4ιι'Τ° σδν άδελφοΰλά τού -Π δσπη» _. χεράχια. σουρούπωμα, τιίνε «ΜΛώνο 110 "«5·μ4νωσης α της 6ουΐ5κώνουν. ΔΩΡΑ ΜΟΑΤΣΟΥ ΤΟ λία «/ϊ' μίνον ΤΟ το5 «ΈΟνικοά Κη- ΑΘΗΝΑΊΚΗ ΥΝΟΥ ΠΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΗΤΈ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΑΡΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΕΩΝ ΤΗΣ ΠΑ¬ ΤΡΙΔΟΣ; ΠΑ ΝΑ ΝΟΣΤΑΛΓΗ- ΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ Ω- ΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΙ; ΠΑ ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΕΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΑ ΠΕ- ΡΑΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ; ΠΑ ΝΑΧΕΤΕ ΜΑΖΥ ΣΑΣ ΠΑΝΤΑ ΤΉ ΝΟΣΤΙ ΜΗ ΜΥΡΟΥΔΙΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛ¬ ΛΑΔΟΣ; ΠΡΟΜΗΘ Ε Υ θ Η Τ Ε ΜΙΑ ΜΠΟΤΙΛΙΑ ΚΟΛΩ- ΝΙΑ ΑΔΕΛΦΌΝ ΜΕΝΟΥ- ΝΟΥ. ΑΝΠΝΥΜΟΙ ΕΤΑ1ΡΙΑ Αδεαφοι Σ.Μενουνου ΑΘΗΝΑΙ ΕΧΤΒΑ 50ΟΕΤΕ ΑΝΟΝΥΜΕ 5. ΜΕΝ0υΝ05 ΡΚΕΚΕ5 ΑΤΗΕΝΕ5 νΓΤτπ ΙΆ111ΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΤΑ ΠΑΙ¬ ΔΙΑ ΣΑΣ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΤΕ ΕΝΤΡΙΒΑΣ ΜΕ ΤΑ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΤΟΥΣ. ΦΕΡΕΙ ΑΝΕΣΙΝ ΑΜΕ- ΣΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟΚΕ- ΦΑΛΟΝ. ΠΟΛΥ ΔΕ ΩΦΕΛΙΜΟΣ ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟΥ ΞΥΡΙ- ΣΜΑΤΟΣ. ΑΝΑΚΟΥΦΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΑΡ- ΘΡΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΝΕΥΡΟ- ΠΟΝΟΥΣ. ΚΑΙ Η ΕΥΩΔΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ Κ Α" Ι ΣΚΟΡΠΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ¬ ΣΙΝ. ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑ- ΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ" ΑΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣ. ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝ Α¬ ΠΟ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ. ΚΑΙ ΔΥΝΑΣΘΕ ΝΑ ΤΗΝ Α- ΓΟΡΑΣΕΤΕ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΤΟ Αε. ΑΡΑΘΩΝ" ΓΕΝΙΚΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΔΓ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΔΑ ΤΗΣ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΑΔΕΛΦΟΙ Σ. ΜΕΝΟΥΝΟΥ ΚΟΛΩΝΙΑ ΜΕΝΟΥΝΟΥ 1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ 17 ΟΥΓΓΙΕΣ Η ΦΙΑΛΗ $2.95 1 > >
1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
83/2
43/4
» » $1.95
1ης ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
► » $1.00
> ' *
ΒΙΟΛΕΤΤΑ
17 3
ν » $2.75
» >
>
8ΐ/2 >
» > $1.75
ΑΜΠΡΕ
17 ι
> » $2.75
>
8ν2
► » $1.75
ΥΔΩΡ ΚΙΝΙΝΗΣ
ΜΕΝΟΥΝΟΥ
8%
► » $1.75
(Τσνωτικόν διά
τα Μαλλιά)
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΟΣΧΟΣΑΠΟΥΝΟ ΜΕΝΟΥΝΟΥ
20ο ΤΟ ΤΕΜΑΧΙΟΝ
ΕΠΙΣΗΣ ΧΥΜΑ ΚΟΑΠΝΙΑΣ1ΗΣ
ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ΕΙΣ ΜΙΣΑ
ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΓΑΑΑΟΝΙΑ ΔΙΑ ΚΟΥΡΝΑ
άποβτέλΧονται είς δλα τ« μέρη ?^ς Άμερ'.νής Ο. Ο. Ο.
ΜΑΗΑΤΗΟΝ
53-55 ΜΑΡΙδΟΝ δΤ.
ΥΟΚΚ; ΟΙΤΥ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,2ΟΟ,ΟΟΟ,ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π ΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΌΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηοοχωρι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνον)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΕΕΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίας)
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΓΓΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΈ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήοεβτ)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓ02
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (ΒαΦυ).
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμσνος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΉ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΑΑ
ΤΡΙΠΟΛΙ-
ΤΣΟΤΥΛΪΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΎΠΤ&2
ΑΛΕ2ΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΑ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
*Εν δψβι, {^τοι είς πρώτην ζήτηββν
Λΐέ. Πεκαπενθήμερον «ροειδοποίηβιν
'Επι προθεβμί(χ β μηνών
*.» » 1 δτους
«ροθεαμία ίϊ
» Α 4τ«5ν
» Κ έτών
- » 1Ο έτών
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ωσαύτως καταθέβεες έν δψβδ «αί 4«1 «ροθεσμί» είς Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, «Φράγκα Γαλλβκα καΐ
λικάς Αιρέττας, έποδοτέας είς το Εδιον νομιβμα είς τδ οποίον Ιγινεν ή κατάθεσις, 6«ο τοί>ς καλλιτέρους δρ ούς.
ΑΡΡΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙ1ΊΙΤΙ0Ν8 ΙΝ ΤΗ Ε υΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΠΙΑΤΙΚΑ 51.0ΟΟ.0Ο0. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ& Τ2Ν «7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοηιρουπά ΙπΙβΓβδΙ Ββρ3Πΐηβη! είς Δολλάοια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕ_ΈΪΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ &ώ τού; καλλιτέρους δραυς.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεοκίπδ ΑοοοϋπΙδ)
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ Ι^ΤΟ^ Άμερ.αν^ ν^μισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ εις Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραγιιοιτ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (^6^ι6^8 οί ΟΓβάίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ ΑΑ±αυ^υΜΐ:-ΜΑ·
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒυδΤ 00.
205 «Εβτ 33»"> 3ΤΒΕΕΤ ΝΕνν Υοκκ Ν γ.
ΤΗΑΕΦ2ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 . β
ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β03Τ0Ν. ΗΑ3».
: Ηαηοοε*: 0675 ααα
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,2ΟΟ,ΟΟΟ,ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π ΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΌΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηοοχωρι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνον)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΕΕΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίας)
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΓΓΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΈ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήοεβτ)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓ02
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (ΒαΦυ).
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμσνος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΉ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΑΑ
ΤΡΙΠΟΛΙ-
ΤΣΟΤΥΛΪΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΎΠΤ&2
ΑΛΕ2ΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΑ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
*Εν δψβι, {^τοι είς πρώτην ζήτηββν
Λΐέ. Πεκαπενθήμερον «ροειδοποίηβιν
'Επι προθεβμί(χ β μηνών
*.» » 1 δτους
«ροθεαμία ίϊ
» Α 4τ«5ν
» Κ έτών
- » 1Ο έτών
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ωσαύτως καταθέβεες έν δψβδ «αί 4«1 «ροθεσμί» είς Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, «Φράγκα Γαλλβκα καΐ
λικάς Αιρέττας, έποδοτέας είς το Εδιον νομιβμα είς τδ οποίον Ιγινεν ή κατάθεσις, 6«ο τοί>ς καλλιτέρους δρ ούς.
ΑΡΡΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙ1ΊΙΤΙ0Ν8 ΙΝ ΤΗ Ε υΝΙΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΠΙΑΤΙΚΑ 51.0ΟΟ.0Ο0. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ& Τ2Ν «7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοηιρουπά ΙπΙβΓβδΙ Ββρ3Πΐηβη! είς Δολλάοια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕ_ΈΪΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ &ώ τού; καλλιτέρους δραυς.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεοκίπδ ΑοοοϋπΙδ)
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ Ι^ΤΟ^ Άμερ.αν^ ν^μισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ εις Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραγιιοιτ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (^6^ι6^8 οί ΟΓβάίΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ ΑΑ±αυ^υΜΐ:-ΜΑ·
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒυδΤ 00.
205 «Εβτ 33»"> 3ΤΒΕΕΤ ΝΕνν Υοκκ Ν γ.
ΤΗΑΕΦ2ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 . β
ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β03Τ0Ν. ΗΑ3».
: Ηαηοοε*: 0675 ααα
«ΕΘΝΊΚΟΣΗϊΡΥΒ,.-. ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
23
^ ΙΙνΓ-!-ΙΕΣ
ΧΩΡΑ
«:'
τ, την
' αυτή,
ώς ενας τοπος . ^
"' 0-χχε χώς άνθίζουν
λουλούδ'.α, έκβί ι>
τα π»ιό μεθυστικά άρώαα-
'--Τ άχόμα υχαρχ&υν τα
δηλητήρια... 'Επίΐης
'ύΗ~ θεωροΰνται ώς ό παρα-
)γ για τούς μανειώδδΐς κυνη-
άγρίων βηρίων.
ΪΑίίκ) χού κάμνει πεώ ξακου-
^ τή γώρ-α αύτη, είναι ό χρυσό;
Χ,αϊ τ άλλα πλουτη της. Ζε
ίνα άλλο μ&ρος τοΰ κόσμου, οϋτε
ΐ' αυτή άκόμα χώρα των ϊολ-
;ρ-ων δέ θά μπορέστ^ κανείς νά ι
ιάτη τό χρυσάφι πού δρ^ίσκεΓαι
ίί'ιηλΰτ^ι» κοσμήματα πού ιόπάρ-
''- Ίνϊίες., κοθώς κοί τά^σπάνια
ΐΒλΰτιαα Λθΐμηματ-α χού ύπάδ-
ιο« ^γκεντρωμένα σ' αύτές: Πε-
'ΐ:ρ3ΐα άχό γνήσια μαργαρ-ιτάρια,
χτΛίϊια μέ δκαμάντια, διαδημα-
χο!·χ.ιλόχρωμα καί σχάνια
Βτ:αί·α 7.λχ.
Οί '1>δοί όμως πΐρ' όλες τής
πέτρ·ες εχουν ξ*,χωρ-ιο·τή
στά σααράγδια. "Οπως
γνωστό, σέ προγενεστέρας
βόνους οί Ίνβίες ήταν ή4ΐόνη χω¬
ρ τής Άνατολής πού εκχ^ε την
ιιγαλ:ίτ::η έξαγωγή σμαρ-αγίίών
όλο τόν -λόσμο. Ή Ίνδική έπαρ-
|ία το3 Κατχίρ—ή Βενετία μ' άλ-
λόγια των Ίνδιών—είχε γίνει
|λοοτιωτά·:η άπ' αύτές τίς πολύτ:-
Ττ;ν -;(6 άξχθα'μ;στη συλλογή
μκαγδιών την εχε: σημερο ό Μα-
^πάν;α έ-
(ί~; ε-ναι τα κοΐμήματα τοϋ Μΐ-
τοϋ Παλανπούρ, τοΰ Πά
Ιιάλα -/.αί τής Τζέκδ-αρ (πριγκτ,-
ρκτ;:) τής Μ—ρόντα. Τή·; τε-
υταιας τα σμαράγδ'.α χοστίζοο*»
νω άπο χέντε έκατομμύρια δολ-
Ιτριγκήπυο» της Μχαράντα
ί>α ί-ίιης κάτοχος ενός σπΐανκχι
Ί~τ,~ϊζ, τοΰ όχοίου όμθίος δέν 6-
ολον τόν κόσμον, καί ό ό-
Ρ»; ν.η· όλόκληρος κεντημ,ένος
"ΐαΐάγϊια %αί ίιαμάντια, μέ
'νια σαχφειροιυς κιαί μαργαρι-
; Ο μοναδικός ούτος τάττής
^6'α.3ί/.ρο·; χλβςν —.] £νος μέτροο
ατος χου μχοροϋν νά ξαχλώ-
νϊτα έχάνω σ' αυτόν δΰο άν-
, <Λτι κι αν σας χουμε για ΕΝΑΣ ΤΟΠΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟΣ... ΑΦΑΝΤΑΣΤΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ.- ΕΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΟΥ ΠΦΙΓΚΙΠΟΣ ΤΗΣ ΟΥΑΛΛΙΑΣ.·· ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΜΑΧΑΡΑΓΙΑ ΤΟΥ ΝΙΖΑΜ.- ΓΙ- ΑΤΙ ΚΡΥΒΟΥΝ ΟΙ ΙΝΔΟΙ ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ ΤΟΥΣ.- Ο ΤΑΙΊΗΣ ΤΗΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣ- ΣΗΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΟΝΤΑ- ΤΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. Έξ άριστερων πρός τα δεξιά: Άννέτ Ούέστμπυ, Ντάριο Σίντελ, Τζοαπόινα Ράλστων, κινηματογραφικος άστήρ, Νόρμαν Π έκ καί "Ελινωρ Φλννν, κατηγορούμενοι έν Λός "Αντζελες ώς παραστήσαντες άσεμνον σκηνικον Ιργον άχό τόν άνδρα τους, χοίά δταν ή ξοναπΌντρΐυθη ό χρώην σύ- ζογος ή πεθάνει, όχότε τό γζλάζη ρουμχίνι άντικοθίσταται μέ Ινα κόκ- κινο σάχφεΐ-ρο. Μεταβάλλονται δη¬ λοί ή κι' αύτές σέ χήρες καί κρα- τοϋν αύτττ,ρό πένθος επί σαράντο ή* μέρες. Μετά τόχέρας των σζράντχ ημερών ξανβγίνονται κι' αύτές χά λΐ 'έλε-'&ερες, δγάζουν τό δοχτυλίϊ· άπο τίς μύτες τους καί κρ·εμ3ϋν σκουλαρίκια στ' αύτιά τους. Στίς άχολίτιστες φυλές των Ίν- διών, ή χωρισμένες γυναίκες ,δέν μχοροϋν νά ξχ^αχαντριεοθοϋν έφ' Ο¬ σον ζή ό πρώην συζυγό ςτους. Τ:- μωροΰνται μέ ούττηρότααες χοινές. Οί ατ^ρζς άχ' εναντίας μχοροΰν έ- λν^ζρχ νά χαντρεΰωνται όσες οο- ρές θέλουν. 'Υπάρχει ομως κοί μ,ία έλαφρυντ:κή περίπτωσις στίς δ-α· τάξεις αύτές τοΰ οίκογενειακοϋ,ίι- κ,αίου. Εάν ενός Ίνϊός χοντρΐυθή αλληλοδιαδόχως πέν- γυναΐκες, τότε ή χρώτη γυναΐκά τοο—·άπό την οποίον έχώρ-.σε—εχε·. χε-.ά ·/.·.' αυτή τό δι/,αιωμα νά ξαναπαντρε>
θή. Εάν ό Ίνδός ούτος
•/.αί έ*κτη γυναί'κο, τότε ή
πρώην γυναΓ/.ά τοο εχει δί·/,:
γάμου, καί ούτω καθίξής, εο>;
ι, όχότε ;ύτοδικαίως όλες οί
χ,τηριστιχ,ο ανεκίοτο:
ζάμ. Σχετικώς μέ τοΰς
ύχόλθίχες χρώην γυναΤκές τού, χοΰ
παραμέ'Λον άνύχαντρ£ς, άφοΰ χρώ-
ι τα κραττ/σοτν τό χένθος των 40 ή¬
του ς μ' έφτά δαφΰτιμες χετρες. Ή ' μερών, ξαναγίνονται χάλι έλεύ^Οε-
κο&ε/χιά 'αχό τίς χέτρες αύτές Οϊ- ρες, ετοιμες νά χοντρ·ευθ©ϋν-Ααί πά-
λ'.ν, έχιΐ δέδθΊα εχει άκόμα χέ·ρ·αττ,
ωρείται ώς ίερά γΐΛτί είναι άφιε-
έ έ θό Τό ί
τού
Γιά ν'ά λβ-
Σττ>ν πολοθρόνα, ό~>υ «ά
ε ■ .
ό πρίγκηψ τής ΟΰαλλΐΛς, η Τσβκ-
&αρ είνε στρώσει τόν χολάτιμον τά-
—;τα. Τόσο π&λί) δέ θ-αμδωθηκε
πρίγκηψ μόλις τόν
^θ ταητεβθη»
ς να «ν
ό ά
και
ίΐκο
τ)ρΰλο;ς γιά τούς
τοϋ Μαχαραγιά τοΰ Ν:·
ζάμ, όπως ηταν φυσηώ, ζήτησε γ;ά
νά ίχ.ανοποιή<Γτ) την περιέργειά τού, νά τούς ιδή. Ό Μαχαραγιάς δεν καμμιά άντίρρησ- κ,αί ε νά τό ρ ς ρ γ ρωμ,ένη σέ θεότητα: Τό χ.χ., είναι άφΐιε-ρωμένο στό Έρωτος—στόν Ραχον—χαί τό ϊια- μ^τι (χοΰ ο%)νή·τ)ως χα<τέχε: τή με- θέσι άνάμεσαΐ στίς άλλδς πέ- τρες) είναι άφιβρωμένη στό Βούδα Οϊ Ίν-δές χωρΐάτισσες ; χ;ς ,ζ νά κρ«μοΰν ενα λεπτότατο δαχολ: 5ι, άχό καθαρό χρυσάφι, άχό τίς ύ Αύό ί ά άντί κάΰε ς η τού. Έδαλε λοιχόν κά»οιον ά-ό την άκολουδία τού νά χροτείνη «ϊς^τήν Τσέκδαρ άντί πόσου ποτοΰ 6ά ηταν ϊιατεθείμένη νά τοϋ τόν πωλήση *'ά ή ιυρίγκήπιτσαάχάντησε μ-έ ί» ΛΤιίΐάνεια στόν άκόλουθο τού π?:γ- Μά κηπος: —"Οσο άξίζει τό Στεμμα τής Αγγλίας γιά τόν πρίγκηχα τή; Ούαλλίας, άλλο τόσο άξίζει κι' Ι τάχης ούτος γιά την Τζέ-χ,δαρ τής Μπαρόντο>!...
-..,.-. -._ ._ ..„ Οί πειό όμως μυ&ώδεις ^
ϊχο μιά ΐδέα γιά την άξία που δ-ρίσκοντιι στάς Ίνδίας είναι οί
άναφέρουμε τό εξής χαρ'α-' θησχυροί τοΰ Μαχαραγιά τοϋ Ν:-
ξε°Υ0ζ βάλμπεογ, ^
νει «σπουδαίον γεγονος>
Νέου "Ετονς.
Χοΰ
μεσα άχό την διαφοράς όχ&ροντες
σάλες τοΰ χαλατιοΰ τού, στό μέρος
όχου τούς είχε κρυμ»χένους. "Ετσ.
έφθασαν τέλος, σέ μιά τεραστία βί-
, τής όίτοίος όλο τό πάτωμ,α
α τα τρ-αχέζϊ.0 ηταν σκεπασ·χέ-
να· άχό άμέτηρετες στήλες χ,ΐυσοό
καί ο-ωρ-ούς άπό χρυσά νομίσματα.
Ό Άγγλος στρατηγός δλέποντϊς
τούς θησαυρούς ετχεινε κατάπλη-
κτος. "Επε:τα στράφηκε καί
στό Μαχαραγιά:
—Δέν σάς ν*, . . ^, . . >
τε, νά καταθέση τους -θηταυρους
ο·>ς αυτοίς σέ μ:ά Τραπέζα: 'Εγο
ίζω χώς άν τούς καταθέτατε α*
, ρ χρφ,
ύτες τους. Αύτό γίνεται μ
θΰν. Έφ' όσον ιόμως είναι άνύ-
έ ά ά
κζ ς ς
ενα τόκο χέντε τοίς έκατό *3ά εί-
νατε τουλάχιστον έτήΊιο είσόδημι
αχό 500,000 λίρες στερλίνβςϊ»
άΰ άά
άτάνττ,ίβν ό
ΐ
θμ,
Μαχαραγιάς—άλλά τότε τί τ)ά εΐ-
γζ έγώ δώ μέσα στό παλάτ·. μου γιά
χργ
έγώ δώ μέσα στό παλάτ·. μου γιά
άΧ
νά
Οί Ίνίοί εχουν τόση άδοναμία
γιά τα τιμαιλφή άντικϊίμενα, ώστε
κι' αύτές άκόμα οί κατώτερες τά¬
ξεις διαθέτουν τής οίκονομίες τους
γιά ν' άγοράζουν δίάφορο κοαμτίμα-
τα. Τπάρχει όμωί; κ' ενας άλλο·ς
λόγος χού κάνε! τούς Ίνδούς νά δί
νούν ολα τα χρηματά τους γιά ν'
άγοράζουν κοσμήτιατα· κι' ό λόγος
ούτος είναι ότι δέν εχουν καμμιά
έμπιστοσυνη νά τα καταθέτουν, έστω
καί μέ τό μεγαλείτερο τόκο,^ στίς
τράπεζες. Γι' αύτό, οί περ·ισσότ€ροι
'ίνδοί χλουσιοι προτιμοΰν νά κρ'-·
ΐουν τούς θησαυρούς των σέ καμμιά
γων.ά τοΰ κήπου των η στά ύπόγίΐά
των πχ?2 νά τούς καταθεκυν στήν
κασα νχοιασίηχοτ-ε τρι"^6εης.
Γιά τόν λόγον αυτόν δέ, δέν κυ-
....οφοροϋν πβιά στίς Ίνδιες χρ'υσ^
νομίσματα. Τάχουν...θομμένα! ^
Φνσικά καί στίς Ίνδιε;, οχο>ς
καί στην Εύρώπη, ή Α. Μ. ή Μόδα
δέν άφτ,σεν άσυγκίνητες τίς γυναί-
κες, *αί ιδίως, όσον άφορά το στο-
λΐσμό τους μέ διάφορα κοσμήματα..
Τί δραχ-.όλιτ, πρό παντός, «Ινα:
χολΰ τής μόί·ος στής Ινδ-.ες. Δεν
ύπάρχβι έκεΐ γυνα?Λα, έιττω κα;
τής κατωτάτης τάξεως, πού νά
μην βχτί στά χέρια της δοό—τρία
δραχ-.όλι,α. Τα ί^αχιολια αοτα, ω:
επί τό πλδίστον, είναι πλατε-.ά, /.α-
μωμένα άπό καθαρο χρυσάφι η άπ?
χλατίνα καί στολίζονται τό καθένα
φ μς
χαντρ,ες φέρ-οιτν μβνάχα μεγάλα
χρυσά σκουλαρίκια, στ' αύτιά τοος
ΕΙνα; καί αύτό ενα διακριτικό ση-
μάϊι γιά τίς παντρ€μμένες καί τίς
έλεύθερες. "Οσες εχουν μ·είν«'. χή-
ρες, Ιξακολουθοΰν νάχθνν κρ«μα-
σμένο τό δαχτυλίϊι αύτό στίς μύτες
τος μέ τή δ'.αφορά ότι στό κάτω
μέρος τοΰ δαχτυλβδιοΰ βάζουνε %ι'
I-
ν« χ,ατ;κόκκινο σάχφείρο. Ό σάπ
φειρο; ούτος φανερών«[ ότι ευρί¬
σκεται έν χηρεία, ή όποία ό;Αως 5βν
διαρκεϊ χερ&σότερο άπό σαράντΛ
ήμέρες. Μετά τό χε.ριασμα των σα·
ράντΓ ημερών ξεκρεμιέτιχι όλως ίι
όλου άχό τή μύτητό δαχτυλίδι κα:
οντι/.αθίστατο! μέ τα σκουλαρίκια
στ' ούτιά. Ή Ίνδτ;, ετσι, είνα·. πά-
λι έλεΰθερη κ' βτοιμη γιά καινουρ-
γιο γάμο! Τό ίδιο κάνουν /.αί ή χω-
ρισμένες Ίνδές, μέ τή διαφορά πώς
ύέ ό ά έ
ς κρεμοΰν στό κάτω μέρος τοϋ
δαχτυλ'.διοϋ ενα γαλάζϊθ ρουμπίν:
Αΰτές δέν δγάζουν τό δαχτυλίδι |
αύτό, μέ τό διχΛριτ'.κό στ)μδΐο
μχογιά τους!...
ΑΣΠΡΑ ΜΑΑΑΙΑ
Άφοΰ καθείς μας περασε
μιά ξέρωχη ξωή
καί ζή «έ την άνάμνησι
στιγμών- πώχουν πεθάνει,
γιά τή ναυαγισμένη μας
κα'ι πένθιμη ψυχή
ό ερωτάς μας τό ήσυχο
δς είναι τό λιμάνι.
Τα χάδια μας δν δέν μποροΰν,
τα μέθη νά μός φέρνουν,
άς Ιεύοουνε σιγαλινά
κι' άργά νά νανουρίζουν
κι' ό ενας τοΰ άλλον άς σέβετα
τή σιωπή, τής ώρες
πού οί ψυχές στοχαστικές,
στό παρελθόν νυρίζουν.
"Ας εϊμαστε σάν άδελφός
καί άδελςρή πού ζοΰνε,
στό πένθιαο τό σπίτι τους
γέροι καί ξεχασμένοι·
καί ποΰ κανείς τους τίποτε
πλέον δέν περιμένει·
ήρεμη κι' εύοννείδητη,
ή άγάπη μας δς είναι
καί στής ψυχές καί τής χλα,μές,
άχτϊδές της νά γυνή,
σάν ενας φθτνοπωρννός
ήλιος ή Καλωσύνη.
Κ. ΟΥΡΑΝΗΣ
5ΡΚΙΝΟΡΙΕΕΟ, ΜΑ55.
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πα>λεΐτοι
άώ Γ
ς ηρξ
α5.! Ι ρά τοΰ άντυΐροσώ.·ΐου μας κ. Γϊωργίου
:θΰ Ι Αναγνώστου, 1785 Μαϊη 81.
"Ό Τζών Γκίλμπερτ μετ άτής συξυγου τού, πρώην "Ινας Κλαίαρ, οί όιοϊοι
είχον μικράν παρεξήγησιν αναμεταξύ των εσχάτως έν Γαλλία.
23
^ ΙΙνΓ-!-ΙΕΣ
ΧΩΡΑ
«:'
τ, την
' αυτή,
ώς ενας τοπος . ^
"' 0-χχε χώς άνθίζουν
λουλούδ'.α, έκβί ι>
τα π»ιό μεθυστικά άρώαα-
'--Τ άχόμα υχαρχ&υν τα
δηλητήρια... 'Επίΐης
'ύΗ~ θεωροΰνται ώς ό παρα-
)γ για τούς μανειώδδΐς κυνη-
άγρίων βηρίων.
ΪΑίίκ) χού κάμνει πεώ ξακου-
^ τή γώρ-α αύτη, είναι ό χρυσό;
Χ,αϊ τ άλλα πλουτη της. Ζε
ίνα άλλο μ&ρος τοΰ κόσμου, οϋτε
ΐ' αυτή άκόμα χώρα των ϊολ-
;ρ-ων δέ θά μπορέστ^ κανείς νά ι
ιάτη τό χρυσάφι πού δρ^ίσκεΓαι
ίί'ιηλΰτ^ι» κοσμήματα πού ιόπάρ-
''- Ίνϊίες., κοθώς κοί τά^σπάνια
ΐΒλΰτιαα Λθΐμηματ-α χού ύπάδ-
ιο« ^γκεντρωμένα σ' αύτές: Πε-
'ΐ:ρ3ΐα άχό γνήσια μαργαρ-ιτάρια,
χτΛίϊια μέ δκαμάντια, διαδημα-
χο!·χ.ιλόχρωμα καί σχάνια
Βτ:αί·α 7.λχ.
Οί '1>δοί όμως πΐρ' όλες τής
πέτρ·ες εχουν ξ*,χωρ-ιο·τή
στά σααράγδια. "Οπως
γνωστό, σέ προγενεστέρας
βόνους οί Ίνβίες ήταν ή4ΐόνη χω¬
ρ τής Άνατολής πού εκχ^ε την
ιιγαλ:ίτ::η έξαγωγή σμαρ-αγίίών
όλο τόν -λόσμο. Ή Ίνδική έπαρ-
|ία το3 Κατχίρ—ή Βενετία μ' άλ-
λόγια των Ίνδιών—είχε γίνει
|λοοτιωτά·:η άπ' αύτές τίς πολύτ:-
Ττ;ν -;(6 άξχθα'μ;στη συλλογή
μκαγδιών την εχε: σημερο ό Μα-
^πάν;α έ-
(ί~; ε-ναι τα κοΐμήματα τοϋ Μΐ-
τοϋ Παλανπούρ, τοΰ Πά
Ιιάλα -/.αί τής Τζέκδ-αρ (πριγκτ,-
ρκτ;:) τής Μ—ρόντα. Τή·; τε-
υταιας τα σμαράγδ'.α χοστίζοο*»
νω άπο χέντε έκατομμύρια δολ-
Ιτριγκήπυο» της Μχαράντα
ί>α ί-ίιης κάτοχος ενός σπΐανκχι
Ί~τ,~ϊζ, τοΰ όχοίου όμθίος δέν 6-
ολον τόν κόσμον, καί ό ό-
Ρ»; ν.η· όλόκληρος κεντημ,ένος
"ΐαΐάγϊια %αί ίιαμάντια, μέ
'νια σαχφειροιυς κιαί μαργαρι-
; Ο μοναδικός ούτος τάττής
^6'α.3ί/.ρο·; χλβςν —.] £νος μέτροο
ατος χου μχοροϋν νά ξαχλώ-
νϊτα έχάνω σ' αυτόν δΰο άν-
, <Λτι κι αν σας χουμε για ΕΝΑΣ ΤΟΠΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟΣ... ΑΦΑΝΤΑΣΤΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ.- ΕΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΟΥ ΠΦΙΓΚΙΠΟΣ ΤΗΣ ΟΥΑΛΛΙΑΣ.·· ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΜΑΧΑΡΑΓΙΑ ΤΟΥ ΝΙΖΑΜ.- ΓΙ- ΑΤΙ ΚΡΥΒΟΥΝ ΟΙ ΙΝΔΟΙ ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ ΤΟΥΣ.- Ο ΤΑΙΊΗΣ ΤΗΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣ- ΣΗΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΟΝΤΑ- ΤΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. Έξ άριστερων πρός τα δεξιά: Άννέτ Ούέστμπυ, Ντάριο Σίντελ, Τζοαπόινα Ράλστων, κινηματογραφικος άστήρ, Νόρμαν Π έκ καί "Ελινωρ Φλννν, κατηγορούμενοι έν Λός "Αντζελες ώς παραστήσαντες άσεμνον σκηνικον Ιργον άχό τόν άνδρα τους, χοίά δταν ή ξοναπΌντρΐυθη ό χρώην σύ- ζογος ή πεθάνει, όχότε τό γζλάζη ρουμχίνι άντικοθίσταται μέ Ινα κόκ- κινο σάχφεΐ-ρο. Μεταβάλλονται δη¬ λοί ή κι' αύτές σέ χήρες καί κρα- τοϋν αύτττ,ρό πένθος επί σαράντο ή* μέρες. Μετά τόχέρας των σζράντχ ημερών ξανβγίνονται κι' αύτές χά λΐ 'έλε-'&ερες, δγάζουν τό δοχτυλίϊ· άπο τίς μύτες τους καί κρ·εμ3ϋν σκουλαρίκια στ' αύτιά τους. Στίς άχολίτιστες φυλές των Ίν- διών, ή χωρισμένες γυναίκες ,δέν μχοροϋν νά ξχ^αχαντριεοθοϋν έφ' Ο¬ σον ζή ό πρώην συζυγό ςτους. Τ:- μωροΰνται μέ ούττηρότααες χοινές. Οί ατ^ρζς άχ' εναντίας μχοροΰν έ- λν^ζρχ νά χαντρεΰωνται όσες οο- ρές θέλουν. 'Υπάρχει ομως κοί μ,ία έλαφρυντ:κή περίπτωσις στίς δ-α· τάξεις αύτές τοΰ οίκογενειακοϋ,ίι- κ,αίου. Εάν ενός Ίνϊός χοντρΐυθή αλληλοδιαδόχως πέν- γυναΐκες, τότε ή χρώτη γυναΐκά τοο—·άπό την οποίον έχώρ-.σε—εχε·. χε-.ά ·/.·.' αυτή τό δι/,αιωμα νά ξαναπαντρε>
θή. Εάν ό Ίνδός ούτος
•/.αί έ*κτη γυναί'κο, τότε ή
πρώην γυναΓ/.ά τοο εχει δί·/,:
γάμου, καί ούτω καθίξής, εο>;
ι, όχότε ;ύτοδικαίως όλες οί
χ,τηριστιχ,ο ανεκίοτο:
ζάμ. Σχετικώς μέ τοΰς
ύχόλθίχες χρώην γυναΤκές τού, χοΰ
παραμέ'Λον άνύχαντρ£ς, άφοΰ χρώ-
ι τα κραττ/σοτν τό χένθος των 40 ή¬
του ς μ' έφτά δαφΰτιμες χετρες. Ή ' μερών, ξαναγίνονται χάλι έλεύ^Οε-
κο&ε/χιά 'αχό τίς χέτρες αύτές Οϊ- ρες, ετοιμες νά χοντρ·ευθ©ϋν-Ααί πά-
λ'.ν, έχιΐ δέδθΊα εχει άκόμα χέ·ρ·αττ,
ωρείται ώς ίερά γΐΛτί είναι άφιε-
έ έ θό Τό ί
τού
Γιά ν'ά λβ-
Σττ>ν πολοθρόνα, ό~>υ «ά
ε ■ .
ό πρίγκηψ τής ΟΰαλλΐΛς, η Τσβκ-
&αρ είνε στρώσει τόν χολάτιμον τά-
—;τα. Τόσο π&λί) δέ θ-αμδωθηκε
πρίγκηψ μόλις τόν
^θ ταητεβθη»
ς να «ν
ό ά
και
ίΐκο
τ)ρΰλο;ς γιά τούς
τοϋ Μαχαραγιά τοΰ Ν:·
ζάμ, όπως ηταν φυσηώ, ζήτησε γ;ά
νά ίχ.ανοποιή<Γτ) την περιέργειά τού, νά τούς ιδή. Ό Μαχαραγιάς δεν καμμιά άντίρρησ- κ,αί ε νά τό ρ ς ρ γ ρωμ,ένη σέ θεότητα: Τό χ.χ., είναι άφΐιε-ρωμένο στό Έρωτος—στόν Ραχον—χαί τό ϊια- μ^τι (χοΰ ο%)νή·τ)ως χα<τέχε: τή με- θέσι άνάμεσαΐ στίς άλλδς πέ- τρες) είναι άφιβρωμένη στό Βούδα Οϊ Ίν-δές χωρΐάτισσες ; χ;ς ,ζ νά κρ«μοΰν ενα λεπτότατο δαχολ: 5ι, άχό καθαρό χρυσάφι, άχό τίς ύ Αύό ί ά άντί κάΰε ς η τού. Έδαλε λοιχόν κά»οιον ά-ό την άκολουδία τού νά χροτείνη «ϊς^τήν Τσέκδαρ άντί πόσου ποτοΰ 6ά ηταν ϊιατεθείμένη νά τοϋ τόν πωλήση *'ά ή ιυρίγκήπιτσαάχάντησε μ-έ ί» ΛΤιίΐάνεια στόν άκόλουθο τού π?:γ- Μά κηπος: —"Οσο άξίζει τό Στεμμα τής Αγγλίας γιά τόν πρίγκηχα τή; Ούαλλίας, άλλο τόσο άξίζει κι' Ι τάχης ούτος γιά την Τζέ-χ,δαρ τής Μπαρόντο>!...
-..,.-. -._ ._ ..„ Οί πειό όμως μυ&ώδεις ^
ϊχο μιά ΐδέα γιά την άξία που δ-ρίσκοντιι στάς Ίνδίας είναι οί
άναφέρουμε τό εξής χαρ'α-' θησχυροί τοΰ Μαχαραγιά τοϋ Ν:-
ξε°Υ0ζ βάλμπεογ, ^
νει «σπουδαίον γεγονος>
Νέου "Ετονς.
Χοΰ
μεσα άχό την διαφοράς όχ&ροντες
σάλες τοΰ χαλατιοΰ τού, στό μέρος
όχου τούς είχε κρυμ»χένους. "Ετσ.
έφθασαν τέλος, σέ μιά τεραστία βί-
, τής όίτοίος όλο τό πάτωμ,α
α τα τρ-αχέζϊ.0 ηταν σκεπασ·χέ-
να· άχό άμέτηρετες στήλες χ,ΐυσοό
καί ο-ωρ-ούς άπό χρυσά νομίσματα.
Ό Άγγλος στρατηγός δλέποντϊς
τούς θησαυρούς ετχεινε κατάπλη-
κτος. "Επε:τα στράφηκε καί
στό Μαχαραγιά:
—Δέν σάς ν*, . . ^, . . >
τε, νά καταθέση τους -θηταυρους
ο·>ς αυτοίς σέ μ:ά Τραπέζα: 'Εγο
ίζω χώς άν τούς καταθέτατε α*
, ρ χρφ,
ύτες τους. Αύτό γίνεται μ
θΰν. Έφ' όσον ιόμως είναι άνύ-
έ ά ά
κζ ς ς
ενα τόκο χέντε τοίς έκατό *3ά εί-
νατε τουλάχιστον έτήΊιο είσόδημι
αχό 500,000 λίρες στερλίνβςϊ»
άΰ άά
άτάνττ,ίβν ό
ΐ
θμ,
Μαχαραγιάς—άλλά τότε τί τ)ά εΐ-
γζ έγώ δώ μέσα στό παλάτ·. μου γιά
χργ
έγώ δώ μέσα στό παλάτ·. μου γιά
άΧ
νά
Οί Ίνίοί εχουν τόση άδοναμία
γιά τα τιμαιλφή άντικϊίμενα, ώστε
κι' αύτές άκόμα οί κατώτερες τά¬
ξεις διαθέτουν τής οίκονομίες τους
γιά ν' άγοράζουν δίάφορο κοαμτίμα-
τα. Τπάρχει όμωί; κ' ενας άλλο·ς
λόγος χού κάνε! τούς Ίνδούς νά δί
νούν ολα τα χρηματά τους γιά ν'
άγοράζουν κοσμήτιατα· κι' ό λόγος
ούτος είναι ότι δέν εχουν καμμιά
έμπιστοσυνη νά τα καταθέτουν, έστω
καί μέ τό μεγαλείτερο τόκο,^ στίς
τράπεζες. Γι' αύτό, οί περ·ισσότ€ροι
'ίνδοί χλουσιοι προτιμοΰν νά κρ'-·
ΐουν τούς θησαυρούς των σέ καμμιά
γων.ά τοΰ κήπου των η στά ύπόγίΐά
των πχ?2 νά τούς καταθεκυν στήν
κασα νχοιασίηχοτ-ε τρι"^6εης.
Γιά τόν λόγον αυτόν δέ, δέν κυ-
....οφοροϋν πβιά στίς Ίνδιες χρ'υσ^
νομίσματα. Τάχουν...θομμένα! ^
Φνσικά καί στίς Ίνδιε;, οχο>ς
καί στην Εύρώπη, ή Α. Μ. ή Μόδα
δέν άφτ,σεν άσυγκίνητες τίς γυναί-
κες, *αί ιδίως, όσον άφορά το στο-
λΐσμό τους μέ διάφορα κοσμήματα..
Τί δραχ-.όλιτ, πρό παντός, «Ινα:
χολΰ τής μόί·ος στής Ινδ-.ες. Δεν
ύπάρχβι έκεΐ γυνα?Λα, έιττω κα;
τής κατωτάτης τάξεως, πού νά
μην βχτί στά χέρια της δοό—τρία
δραχ-.όλι,α. Τα ί^αχιολια αοτα, ω:
επί τό πλδίστον, είναι πλατε-.ά, /.α-
μωμένα άπό καθαρο χρυσάφι η άπ?
χλατίνα καί στολίζονται τό καθένα
φ μς
χαντρ,ες φέρ-οιτν μβνάχα μεγάλα
χρυσά σκουλαρίκια, στ' αύτιά τοος
ΕΙνα; καί αύτό ενα διακριτικό ση-
μάϊι γιά τίς παντρ€μμένες καί τίς
έλεύθερες. "Οσες εχουν μ·είν«'. χή-
ρες, Ιξακολουθοΰν νάχθνν κρ«μα-
σμένο τό δαχτυλίϊι αύτό στίς μύτες
τος μέ τή δ'.αφορά ότι στό κάτω
μέρος τοΰ δαχτυλβδιοΰ βάζουνε %ι'
I-
ν« χ,ατ;κόκκινο σάχφείρο. Ό σάπ
φειρο; ούτος φανερών«[ ότι ευρί¬
σκεται έν χηρεία, ή όποία ό;Αως 5βν
διαρκεϊ χερ&σότερο άπό σαράντΛ
ήμέρες. Μετά τό χε.ριασμα των σα·
ράντΓ ημερών ξεκρεμιέτιχι όλως ίι
όλου άχό τή μύτητό δαχτυλίδι κα:
οντι/.αθίστατο! μέ τα σκουλαρίκια
στ' ούτιά. Ή Ίνδτ;, ετσι, είνα·. πά-
λι έλεΰθερη κ' βτοιμη γιά καινουρ-
γιο γάμο! Τό ίδιο κάνουν /.αί ή χω-
ρισμένες Ίνδές, μέ τή διαφορά πώς
ύέ ό ά έ
ς κρεμοΰν στό κάτω μέρος τοϋ
δαχτυλ'.διοϋ ενα γαλάζϊθ ρουμπίν:
Αΰτές δέν δγάζουν τό δαχτυλίδι |
αύτό, μέ τό διχΛριτ'.κό στ)μδΐο
μχογιά τους!...
ΑΣΠΡΑ ΜΑΑΑΙΑ
Άφοΰ καθείς μας περασε
μιά ξέρωχη ξωή
καί ζή «έ την άνάμνησι
στιγμών- πώχουν πεθάνει,
γιά τή ναυαγισμένη μας
κα'ι πένθιμη ψυχή
ό ερωτάς μας τό ήσυχο
δς είναι τό λιμάνι.
Τα χάδια μας δν δέν μποροΰν,
τα μέθη νά μός φέρνουν,
άς Ιεύοουνε σιγαλινά
κι' άργά νά νανουρίζουν
κι' ό ενας τοΰ άλλον άς σέβετα
τή σιωπή, τής ώρες
πού οί ψυχές στοχαστικές,
στό παρελθόν νυρίζουν.
"Ας εϊμαστε σάν άδελφός
καί άδελςρή πού ζοΰνε,
στό πένθιαο τό σπίτι τους
γέροι καί ξεχασμένοι·
καί ποΰ κανείς τους τίποτε
πλέον δέν περιμένει·
ήρεμη κι' εύοννείδητη,
ή άγάπη μας δς είναι
καί στής ψυχές καί τής χλα,μές,
άχτϊδές της νά γυνή,
σάν ενας φθτνοπωρννός
ήλιος ή Καλωσύνη.
Κ. ΟΥΡΑΝΗΣ
5ΡΚΙΝΟΡΙΕΕΟ, ΜΑ55.
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πα>λεΐτοι
άώ Γ
ς ηρξ
α5.! Ι ρά τοΰ άντυΐροσώ.·ΐου μας κ. Γϊωργίου
:θΰ Ι Αναγνώστου, 1785 Μαϊη 81.
"Ό Τζών Γκίλμπερτ μετ άτής συξυγου τού, πρώην "Ινας Κλαίαρ, οί όιοϊοι
είχον μικράν παρεξήγησιν αναμεταξύ των εσχάτως έν Γαλλία.
ι:, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1929.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.-
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
__________ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ!
ΓΙΝΕΤΑΊ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Αμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Α¬
μερικήν μέ τόσον πλοΰτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί τής
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις της
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Π ώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εύρωπαικαί /Αποικίαι. Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξιν τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
Οί κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται, ψήφισις τοΰ Συντάγματος.
ΑίΔεκατρεϊς άρχικαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίαπανοαμερικανικός Πόλβ-
μος. Προεδρία Ούίλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΕΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπφ καί μ«-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν *ρα>-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοΰ Άμερικανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΆΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ΰπάγονται είς
Γον Μεταναστευτικόν Νόμον. Μβ-
τανάσται καί μή τοιούτοι/ Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (αυοΐα ίτηπιϊ£Γ8ηΐ8).
ΠροτιμητέΌι άναλογίας Μετανά-
ϊται (ςαοΐβ ρΓβΓβΓΓθά ΐπιηιΐ-
ΕίΓαηΙβ). Μετανάσται έκτός άνα-
Ι.ογίας (ηοπ-σ,υοιο ίπιΐτπβΓβηΐδ)
θετά τέκνα. Άναλογία (Ο.ιιοΐ3).
Οί μή μετβνάσται δέν ΰπάγονται
ε!; την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
ιτούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με-
τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μετα¬
ναστών. Άποκλεισμός. "Εφεσις.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (Αΐίβη νεΐ6Γ3Π5).
Ι Πρόσκλησις μεταναστών έκτός ά-
' ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμερικα-
νοΐ πολίται προτιθέιιενοι νά νυμφευ
θώσιν έν τφ έξωτερικφ. ΑΓτησις
ποός τόν Γενικόν Έπόπτην τής
Μεταναστεύσεως. Σπουδασταί. Πι
στοποιητικά, ?1 δδειαι έπιστροφτ|ς.
Πάκς έκδίδονται τα Πιστοποιητι-
κά 'Επιστροφτίς. Πόλεις τ"| μέρη
δπου έδρεΰουν ΜεταναστευττκαΙ
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά-
τας τοϋ Μετανασΐευτικοϋ Νόμον.
Φυλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις.
Λεά τοϋς μεταβαίνοντος είς Κα-
ναδάν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποίοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοΰν. Άποκλειόμβνοι της
Πολιτογραφήσεως. Τί Ισχτ5ει διά
τοΰζ ζηττίσαντας άπαλλαγήν άπό
της στρατιαιτικής υποχρεώσεως- κα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια ΓΓο-
ιτογραφήσεως;. Διατυπώσεις Πό-
ίιτογραφήσεω;. Δήλωσις προθέσβ-
ας καί ποωτα ΙΎγραφα. Πιστοποι-
τικόν αφίξεας. ΑΓτησις οιά τα
ίγγραφα. Μάρτνρβς. '—■
ξετασΐς. "Εμφάνισις εί? τό Δικα¬
στήριον. "Ορχος. Άλλαγή όνομα-
τος Δικαιώματα τ) Τέλη. Πολι¬
τογράφησις Γυνοακών. 'Εξαιρετικη
Πολιτογράφησις. Στρατιώται καί
Ναΰται τοϋ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμπορικών πλοιων.
Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον-
τα Άμερικανοΰ πολίτου χωρίς να
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομίνων. Τέκνα Άμβρν-
κανών πολιτών γεννώμενα έν τφ
'Εξωτερικφ. Άκΰρωσις· εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. 'Η έξέτα-
σις διά την Πολιτογράφησιν. Έ¬
ρωτήσεις καί άποκρίσεις ΆγγλιστΙ
καί 'ΕλλτΓνιστί. Ερωτηθείς καί ά-
παντήοεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
Έρωτήσεις καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬
βέρνησιν των Ήνωμένων Πολι¬
τειών. Έρωτήσεις χαί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την ^Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. Έρωτήσεις καί άπαντή¬
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δήμων καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΡΙΩΝ.— "Έκδοοτς διαβατηρίων
είς πολίτας δΊαμενοντας έν τφ έξω-
τερνκφ. Προαπαιτούμεναι διατυ¬
πώσας.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
Π ΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—Έκ-
τελεστική Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ
πουργικόν, Συμβούλιον. Νομοθετι-
κή Έξουσία. Βουλή καί Γΐρουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοϋ Κογκρε'σσου.
Έξουσία. Ανώτατον Δι
Ατ1
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ_ Νομί
Θετική αυτών έξουσία. Βουλή Ζ
Γερουσία. Έκτελεστική Έξουσία.
Κυβερνήτη;; (Οουθγπογ) καί σύμ-
βουλοι αυτού. Δικασπκή έξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικα~ή.
ριον («?ΐ3ΐβ δυρΓβπιβ ΟοιιγΙ)
καί κατωτέρα δικαστήρ,α. Κομη-
τειαι. Πόλεις, Τάουνς κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ^ΑΠΟΚΡΙ-
-ΕΙΣ αναφερμόμεναι είς την Ιστο¬
ρίαν καί γεωγραφίαν των Ή
^^ (Έ
ΕΡΩΤΗΣΕΤΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΕΙΣ άναφερόμεναι είς τό Σΰν-
ταγμα καί τί,ν Όμοσπονδιακήν Κυ¬
βέρνησιν (Έλληνιστί καί Άνγλι-
στι)
ή
ρη (ληνιστί καί Άνγλ
στι).
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝ0~
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
ϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ
ΥΜΝΟΣ
ΑΥΤθν
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑΣ
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝ
(ΒΕΝΤΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ)
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ
ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ
Χρυσόδετον τιμδται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόσον. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον
άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.0
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 %νΕ8Τ 26ΤΗ 8Τ.. ΜΕ* γΟ-κ> „ γ
ΕΑΑΑΔΑ
ΑΘΗΝΑΤΚΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΤΡΙΑΚ,
Π«Σ ΤΑΞΕΙΔΕΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΑΘΗΝΠΝ ΕΙΣ ΒΟΥΛΑΝ- Ο ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ... Π|]
ΠΕΤΕΙΑΙ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΑ ΣΥΙ«ΐηθΑΙΤ!ΙΝ._ ΤΟ ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΚΤΗΝ.
Το Σά&5ατ&ν είναι ή ήμέρα τής
οκιμασίας δλων τώνάτκχών έκείνων
τυμπολιτών κοί» θά είχον την κακήν
έμπνε·.*πν νΐ· άναμ,είνουν την ημέραν
οτύτήν διά νά διεκπε-ραίωσιν των ά·
ποθέσεών των. Οί ύπάλλτ,λοι όλων
των ΰπηρ·ΐσιών, 'δτχχοσίων καί ίδιωτι-
κών, έργώζονται μέν, άλλά έργά-
ζονται μηχανικώς %αί ύπ' άτμόν
Είναι ή τελευταία ήμέρα των έδδο-
μαδιαίων καταναγκαστικών των
γων καί ή παραμονή τής μεγάλης
των γιορτζς. Π ρέπει νά π:"οτ:αρα-
σκ8!ίαστ)ο·3ν έπειγόντως γιά την νυ¬
κτερινήν έξοδον πρός τα δάση καί τ'
γ'.άλια δποο 4ά περάσοον άμέρι-
την Κυριακήν ήμέΐραν τ^ης άνα-
εώς των : καί ή προπαρασν,ευ'ί;
αυτή δέν «.Ιναι καθόλαί ύπά&ίσις μι¬
κρά. Κυρίως χρειάζετα·. σοδαράς έ-
πιμελητεΐακάς γνώσεις. Ό καθέ-
νας άπέ τοΰς 6x6 άπ*λε;Λέρωσιν κα-
ταίίκους ούτούς 8ά ?χ$ νά σκεφθή
άλτρουϊστικώτατα οχι γιά τόν εαυ¬
τόν τού, άλλά γιά τα σύνολον τής
παρέας τοο της οποίας θά άποτελέ-
καί αύτάς Ινα χαρμόσυνον μέλος.
β ς χΐιρμόσ μ
Την διασκέδασ,ι τή χαρά, την ανά¬
ά ή δρχί μέ λώ
γλέντι τοό
ΰ ί
η δασκέδασ, τή χαρ, τη α
παυσιν Θά τή 'δρχί μέσα στά ·κ.θ!λώς
ό6 έ ό όλ
ργμ γ
γ.α ώς πρός αΰτό οί αστοί άκολο'>
Οοΰν κατά γραμμαί ταίς κοινωνιολο-
γικάς ύποδείξεις τοί Φουριέ...
"Ενας έξαλλος αυναγερ-
Ά—ό τί) άπό-^ευμΛ τοϋ Σαδδάτου
ή άσ1θμ3τική ζωή τη-ς χόλεως
άλλάδει πλέον ρυθιών. Οί
ά
ρρζ
Μία νί>κτε.ρινή διαδρΌμ,ή έπ' αύ-
τοκ,ίνήτοι» άπο Άκαδημίας 'ΐλγ^Λ
Βλέ ά ώ
Καί τώρα ή «Βασίλισσα των Χοίρων». ■'Ονομάζεται Τιτάν καί ευρίσκεται ι
τό Φόρτ Κόλλινς τοΰ Κολοράδου Βάρος 1133 λίτραι Περιφέρα '
τό Φόρτ Κόλλινς τού
τοΰ στήθους 88 ίντσαι.
Κολοράδου. Βάοος 1135 λίτραι. Περιφέρεια :
"Οπισθεν της ΐστανταΛ τρείς καθηγηταί τής Γε< κης Σχολής Κολοράδου. ν τής τρ«λλής τα μαλλιά, πάντα δαδίζο>ν μέ άκρι-δειαν έκκρε-
Άλλά τέλος πάντων αΰτό το κα
ρα6άνι ποϋ 'θά σταματήση επί τέλοο
τον φρενή:η "δρόμον τοο.
Στή Γλνφάδα υφίσταται τό
ρ ρμή
ή άπο Άκαδημίας γ^
Βουλιαγμένης Οά δώσιρ πλήρτ/ ε!κ&-
νο τής συντελεσθείσης νέας κοσμο-
γονίας. 'ΊΙ )Λωφάρος Σ*τγρο5 είναι
λέ άώ
γς φρς γρ
πλέον ·άγνώριστος. Αΰτοκίνητα λεω-
γθρεία, μεγάλα ώς ΰπερωκεάνεια,
σέ γραμμες ατελεύτητες!, κα>δαλ#ν
διαρκώς άνθρωποφορτία
ί λ Δί
χ.αί ποιχ.ιλ095?·ωμα. Δίπλα ητ' αύτά
αύτΌκίνγντα πολι>τελείας φορτωμένα
*αί αύτά άπο σχι.πολίτας τής «ανω¬
τέρας κοινωνίας» πανει*τυχεΐς ίιί
εόρίσν.ονται μακράν των- τύπων κα':
των άδιακρίτων 6λεμμάτων καί μπο·
ροϋν νά παναγυ·ρίσθΛ μέ έλληνοπρε-
πέστατες κρααγές την άν*υ όρίων
έλ&Λερίαν των. Άνάμεσα στ'ς
γραμμες
αίτοκ'.ντίι
αι/τες των παντός
κινοϋνται άλλες
μές ατελεύτητες καί αύτ£ς, άποτε-
λούαενεε άπο κάρρα, σοΰστες, άαά-
ίΐ____Ό: »„'.-------- -'"■'-
ξ:α, ζοδήλατα-. Όϊ δ·εύτερες αΰτές
γραμμες σωστές πα-^ϊδιες των όλο-
φώτων αύτοκινηίτων, πλέουν είς ά-
πλετθ"/ σκδίτος καί ΰύαί καί αλλοίμο¬
νον είς τους άτυχείς έ—ι'δάτας τΰθ
σωφέρ 'έχείνοϋ ποΰ άγνοή την νέαν
οφ:ν ποί» λαμ'βάνει ή λεω>φόρος άπο
τής εσπέρας τοΰ ΣαΦδάτοί>...
Το έξωτικον αύτ6 καραδάν. των
Γοχο^ένων καί πεζών, φορτωμέ-
νον αέ τίς πλέον άπίθανες άποσκεΰ-
ές, περνάε'. σννεχές, άτελεύτητίν
την λεωφόρον διχτχίζει την παρατ-
λιακήν λεωεόρον τοϋ Φαλήρο», «ρ ε-
πτθ",» ίιλέμματα οίκτιρμοί πρός την
παρθίαν τής δροσιας τοϋ γραφικοΰ
προαστΐίου, την όποί«ν ιδεδα:α δέν
καταιδέχετα; πλέον καί έξακολοο-
θεΐ τον <ρ?ενήρτς) δρόμον τοο πρός τό Καλαμάκ·.. Τό -ερνά όμως %α αύτό μέ το ϊδ:2 ά·/.ατάδ£.κτο δλέμμα. Την ιδία άκατάδεκτον συμπεριφοράν ίεί- χνει πρός τα βερινά θελγητρα τοΰ 'Ελληνικοΰ καί τοδ Άγίου Κοσμά, τα όποία άι/τ:παρέρχεται τρέχον φρενιτιωδώς -πρός την, Γλοφάδα... Ό δρόμος άπο Καλαμα!κιοϋ είς Γλο- ράδβ είναι κΐνίννωιδβστατος. Τα παντός βΐδους όχηματα βΐνοκ αοαει- ράριθμα ίμ άνάμεσα σ' αύτά κ!«λο- φοροΰν τα "κοδηλατα των νζαρ&ν σαμπολιτών, ή μάστιξ αυτή τί)ς τρο- χαίας κινήσεως, ή όποία κΐνδιτ/εύει στιγμάς είς στι·^ήν νά μετα- ένα τεράστιον μέρος τοΰ καρα- &ανιοϋ είς σι/ντρίμμ-ατα. "Ενα καί μόνον τιροχαίον 3υστν- χημα κατά την κρίσιμον εκείνην στιγμήν της > «ρενήραίς
τοΰ δρόμον, δύναται νά
καταστροφάς, των οποίων
δέν μπορεΐ νά προΐδη
ή φ φ ρ
το ρήγμα. Τα ΰπερωκεάνεια λεωφο
ρείζ άποσπώνται άπο την ^ανταστι
κήν γρααμ,ήν καί έλίσσονται ·—>ρ
την- μικράν -λατεΐοτ^ ττ)ς λοντροπό
λεως.
Ο! πλτ/δείοι άχοβιδάζονται. Τό¬
σο μό'.ον τοΰς έπιτρέπο'^ν νά κάνοϋ'
τα πενιχρά μέσα ποΰ διοίθέτο·^. 'Απί
τή ΓλυφάΪΛ -θά ξεκινησουν συν γα
να·.ξί καΐ τέκνοις ■άποστολικώς πλέ·
όν πρός τα δάση χαί τίς άκρογι»
λ'ές άναζητοΰντες καταφάγιον. Εΰ-
τυχείς έκίίνοι ποί> ξεκίντχταν ένωρί
άπό την Άυηνα καί Οά '6ρο3ν. Ούα
δέ καί αλλοίμονον €?ς τάς ά
μο
"/.αι
Τ6
ερισσότερον
ά
!έλα·
ρ ρρ
φρ6ν τώρχ κινείται πάλιν πρός τα
έμπρός. Δέν προφθάνει δμως νά ·πα-
νηγ^ρίση την νίκην τού διά την <ά· παλλαγην το!) άπο τα λεωφορεία δοάτϊ άρχίζο^ αί δάσανοι τοδ δρό- μου. Ή 5σ<ραλτος έτελεζωσε πλέον ί ά' ί καί ρ7 οί γοάδες. Μετά δυο 7'λ·.ομ^τρων άπο τής Γλυ- ό δράμ,ος μεταιδάλλ.εται είς φρενοκομείον. Τα αΰτσκίνητα σοτγ- κλίζο^ν πρός τίς σοϋστες, τα ποδή- λατα κάνουν κινδανωδέστατα γυμνά- σια άκροδα;ίας καί οί άνάυτα τίς σια άκροδα;ίας καί οί μ στίς κινήσεως ή Άΐνού"μετ)α ιτεζοϊ πεΒΐίρχονταί είς ά- ττόγνωσιν.... Άπό μακρυά φαίνονται οί πνγο- λαμπίδες τής Βούλας, των οποίων τα άσβενιχα φώτα φαίνονται στά μα- ·;ια των ταλαν.ζομένων <κ;μπολιτών σάν φάροι σωτηρίας. 'Επί τέλθιυς κ.άποτε τό καραδάνι φθάνει τιαί στί] Βούλα, σκΰνισμενο, ξεψιχισμενο, έ- ©εινον καί άξιοθρητνητον. Έκεί θά {'νΐ ή μ-γάλη άδα^ία. Ή μάστ'.ς των ποδηλάτων έκλείπει Οί έπιδά- ται των ολςι μανιώδ-εις ώαράδΐς τρ-έ- πονται —ρος τίς άπειραρίθμβς άπό- κοημνες άκτές τοΰ προαστείου. Ζη>
τοΰν έπεΐγόντως άηλον κοντά στή
γς άθνλον κο
δάλασσα, βπου ©ά άποθεσσυν τα ά-
λιεοτικά των σύνεργα καί τα κατα-
πονημένα σ Πέ ά ί
τα ά-
πονημένα σωματα.
κοντά στή Οάλασσα
θΰ ϊ
νά είναι
κανένας
την έκτασιν.
ί έ
μρ ροη την έκτασιν.
Έν τούτοις δέν «^μδαίν«ι κανένα.
*Ας είνχι όνήιατ« καί βν&?*
είνχι
καί
0 . ^- , .ν-· ^α σηχω-
θοι>ν πρωι να ψαρέψουν. Έκτός ό-
μως απόρους ποδηλάτες σταματάβι
ε3ω_και ολόκληρον τό χλήθος των
πεζων καθως χαί το χλήρωμα των
καρρων, των άμαξιών καί όλων των
αλλων πρωτογόνων μβταφορ-.κων
μεσων. Ολος ούτος 4 κόομος σπεύ-
δε: πρός τα αλση καί τίς παραλίες
γ|β να 6?η τη δροσερή καί «ολική
θέσι στην οποίαν «ά μείνη μέχρ, τή
Δευτέρα το πρωΐ Α-------~ *
βασανίζεται έ—ί < ρ απαίων 7ω?ις νά μ^ορη νά δρη δχι δολικήν" αλλα οοτί »ν*κτή ^έσι. Τα τάντι Ι» χούν καταλτ/φθή άπό άλλοος ητικους συμπολίτας. Τότε έξι ται καί ΰδρίζει τό συμπαν. Μά τέλους, πνζε. ξεκίνησαν άπο την Οήνα ο! τόσον ένοχλητιχοί αύτοι ρείσακτοι ; Άπλοΰστατα, «« Σά&δατο τό πρωΐ. Τί νά γίνη ; Πρέπει νά ά? σέ κανένα <|/ωραλέον πεύχον ί Κνριακήν αύτην καί γιά την ύπόσχονται στόν έαυτό τους νά 6«»ν εγκαίρως τα μέτρα των, Τό καραδάνι τώρα είναι «ι σότερον εύκίνητον. Άποτελίίτ «ύτοκίνητα πολυτελείας «ι υπό τολμηροτάτους πιλότοϋς γους. Συνεχέζει λοιπόν τό δρόμο χαί έκεϊτ)εν της Βούλας. Το ^ ρημα είναι χινίϋνωδέστατον.^. μέ τούς τολμηροΰς είναι ή ντ} δρόαος εκείθεν τής Βοόλα?| πλέον νά είναι ίοόμος. Μοί* μαίνομένην >θάλασσαν είς ώραν*
νής καταιγίδος. Γοίδε; _ι«
δένδρα μέσα στή μεση των
δράχοι καί γκρεμνοί καί ν
δούς χαλάσμ«τα όρΌεΰνταί
τ:κά
γοί»ς, πού
θεωτικά σνννερώσεως
των
/αίων
Οί δειλοί
καταφύγϋζ τού
ά«ι, τού Τριγονιού, τ»
Βνά^τα
ιν πεύκων καί *
,ές. 'Ελε'οθε.ρες βώτες
ίχληροιος συμπολίτα
^Οί πλέον τενναίο.
άάν
'.ιαγμενη,
τάτην κατάστασιν,
Γε7ς... μετά τα μ
'ρίσκουν ανετα καί δρο^Ρ;
ύγια ξπο^ «ά περα^^' ^!
τί.
ιτ,αι τελειωνε
Η άτέρμων «ύτή
ω
ρ ή
ιε— 0)?ας μακράς πα¬
άνάμεσα στούς πευκώνβς
, Ι τ ·
απο τα "
τοϋ
των
Π.ΚΑ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.-
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΉ
__________ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ!
ΓΙΝΕΤΑΊ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Αμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερσν
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Α¬
μερικήν μέ τόσον πλοΰτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί τής
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις της
Άμερικής. Χριστόφορος Κολόμ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Π ώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εύρωπαικαί /Αποικίαι. Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξιν τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
Οί κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται, ψήφισις τοΰ Συντάγματος.
ΑίΔεκατρεϊς άρχικαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίαπανοαμερικανικός Πόλβ-
μος. Προεδρία Ούίλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΕΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπφ καί μ«-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν *ρα>-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοΰ Άμερικανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΆΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ΰπάγονται είς
Γον Μεταναστευτικόν Νόμον. Μβ-
τανάσται καί μή τοιούτοι/ Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (αυοΐα ίτηπιϊ£Γ8ηΐ8).
ΠροτιμητέΌι άναλογίας Μετανά-
ϊται (ςαοΐβ ρΓβΓβΓΓθά ΐπιηιΐ-
ΕίΓαηΙβ). Μετανάσται έκτός άνα-
Ι.ογίας (ηοπ-σ,υοιο ίπιΐτπβΓβηΐδ)
θετά τέκνα. Άναλογία (Ο.ιιοΐ3).
Οί μή μετβνάσται δέν ΰπάγονται
ε!; την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά
ιτούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με-
τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μετα¬
ναστών. Άποκλεισμός. "Εφεσις.
Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (Αΐίβη νεΐ6Γ3Π5).
Ι Πρόσκλησις μεταναστών έκτός ά-
' ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμερικα-
νοΐ πολίται προτιθέιιενοι νά νυμφευ
θώσιν έν τφ έξωτερικφ. ΑΓτησις
ποός τόν Γενικόν Έπόπτην τής
Μεταναστεύσεως. Σπουδασταί. Πι
στοποιητικά, ?1 δδειαι έπιστροφτ|ς.
Πάκς έκδίδονται τα Πιστοποιητι-
κά 'Επιστροφτίς. Πόλεις τ"| μέρη
δπου έδρεΰουν ΜεταναστευττκαΙ
Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά-
τας τοϋ Μετανασΐευτικοϋ Νόμον.
Φυλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις.
Λεά τοϋς μεταβαίνοντος είς Κα-
ναδάν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποίοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοΰν. Άποκλειόμβνοι της
Πολιτογραφήσεως. Τί Ισχτ5ει διά
τοΰζ ζηττίσαντας άπαλλαγήν άπό
της στρατιαιτικής υποχρεώσεως- κα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια ΓΓο-
ιτογραφήσεως;. Διατυπώσεις Πό-
ίιτογραφήσεω;. Δήλωσις προθέσβ-
ας καί ποωτα ΙΎγραφα. Πιστοποι-
τικόν αφίξεας. ΑΓτησις οιά τα
ίγγραφα. Μάρτνρβς. '—■
ξετασΐς. "Εμφάνισις εί? τό Δικα¬
στήριον. "Ορχος. Άλλαγή όνομα-
τος Δικαιώματα τ) Τέλη. Πολι¬
τογράφησις Γυνοακών. 'Εξαιρετικη
Πολιτογράφησις. Στρατιώται καί
Ναΰται τοϋ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμπορικών πλοιων.
Πρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον-
τα Άμερικανοΰ πολίτου χωρίς να
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομίνων. Τέκνα Άμβρν-
κανών πολιτών γεννώμενα έν τφ
'Εξωτερικφ. Άκΰρωσις· εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. 'Η έξέτα-
σις διά την Πολιτογράφησιν. Έ¬
ρωτήσεις καί άποκρίσεις ΆγγλιστΙ
καί 'ΕλλτΓνιστί. Ερωτηθείς καί ά-
παντήοεις σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
Έρωτήσεις καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬
βέρνησιν των Ήνωμένων Πολι¬
τειών. Έρωτήσεις χαί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την ^Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. Έρωτήσεις καί άπαντή¬
σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δήμων καί πόλεων, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΡΙΩΝ.— "Έκδοοτς διαβατηρίων
είς πολίτας δΊαμενοντας έν τφ έξω-
τερνκφ. Προαπαιτούμεναι διατυ¬
πώσας.
ΑΙ 48 ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
Π ΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—Έκ-
τελεστική Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ
πουργικόν, Συμβούλιον. Νομοθετι-
κή Έξουσία. Βουλή καί Γΐρουσία.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοϋ Κογκρε'σσου.
Έξουσία. Ανώτατον Δι
Ατ1
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ_ Νομί
Θετική αυτών έξουσία. Βουλή Ζ
Γερουσία. Έκτελεστική Έξουσία.
Κυβερνήτη;; (Οουθγπογ) καί σύμ-
βουλοι αυτού. Δικασπκή έξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικα~ή.
ριον («?ΐ3ΐβ δυρΓβπιβ ΟοιιγΙ)
καί κατωτέρα δικαστήρ,α. Κομη-
τειαι. Πόλεις, Τάουνς κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ^ΑΠΟΚΡΙ-
-ΕΙΣ αναφερμόμεναι είς την Ιστο¬
ρίαν καί γεωγραφίαν των Ή
^^ (Έ
ΕΡΩΤΗΣΕΤΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΕΙΣ άναφερόμεναι είς τό Σΰν-
ταγμα καί τί,ν Όμοσπονδιακήν Κυ¬
βέρνησιν (Έλληνιστί καί Άνγλι-
στι)
ή
ρη (ληνιστί καί Άνγλ
στι).
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝ0~
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
ϋΟΕ ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ
ΥΜΝΟΣ
ΑΥΤθν
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑΣ
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝ
(ΒΕΝΤΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ)
ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ
ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ
Χρυσόδετον τιμδται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόσον. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον
άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.0
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 %νΕ8Τ 26ΤΗ 8Τ.. ΜΕ* γΟ-κ> „ γ
ΕΑΑΑΔΑ
ΑΘΗΝΑΤΚΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΤΡΙΑΚ,
Π«Σ ΤΑΞΕΙΔΕΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΑΘΗΝΠΝ ΕΙΣ ΒΟΥΛΑΝ- Ο ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ... Π|]
ΠΕΤΕΙΑΙ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΑ ΣΥΙ«ΐηθΑΙΤ!ΙΝ._ ΤΟ ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΚΤΗΝ.
Το Σά&5ατ&ν είναι ή ήμέρα τής
οκιμασίας δλων τώνάτκχών έκείνων
τυμπολιτών κοί» θά είχον την κακήν
έμπνε·.*πν νΐ· άναμ,είνουν την ημέραν
οτύτήν διά νά διεκπε-ραίωσιν των ά·
ποθέσεών των. Οί ύπάλλτ,λοι όλων
των ΰπηρ·ΐσιών, 'δτχχοσίων καί ίδιωτι-
κών, έργώζονται μέν, άλλά έργά-
ζονται μηχανικώς %αί ύπ' άτμόν
Είναι ή τελευταία ήμέρα των έδδο-
μαδιαίων καταναγκαστικών των
γων καί ή παραμονή τής μεγάλης
των γιορτζς. Π ρέπει νά π:"οτ:αρα-
σκ8!ίαστ)ο·3ν έπειγόντως γιά την νυ¬
κτερινήν έξοδον πρός τα δάση καί τ'
γ'.άλια δποο 4ά περάσοον άμέρι-
την Κυριακήν ήμέΐραν τ^ης άνα-
εώς των : καί ή προπαρασν,ευ'ί;
αυτή δέν «.Ιναι καθόλαί ύπά&ίσις μι¬
κρά. Κυρίως χρειάζετα·. σοδαράς έ-
πιμελητεΐακάς γνώσεις. Ό καθέ-
νας άπέ τοΰς 6x6 άπ*λε;Λέρωσιν κα-
ταίίκους ούτούς 8ά ?χ$ νά σκεφθή
άλτρουϊστικώτατα οχι γιά τόν εαυ¬
τόν τού, άλλά γιά τα σύνολον τής
παρέας τοο της οποίας θά άποτελέ-
καί αύτάς Ινα χαρμόσυνον μέλος.
β ς χΐιρμόσ μ
Την διασκέδασ,ι τή χαρά, την ανά¬
ά ή δρχί μέ λώ
γλέντι τοό
ΰ ί
η δασκέδασ, τή χαρ, τη α
παυσιν Θά τή 'δρχί μέσα στά ·κ.θ!λώς
ό6 έ ό όλ
ργμ γ
γ.α ώς πρός αΰτό οί αστοί άκολο'>
Οοΰν κατά γραμμαί ταίς κοινωνιολο-
γικάς ύποδείξεις τοί Φουριέ...
"Ενας έξαλλος αυναγερ-
Ά—ό τί) άπό-^ευμΛ τοϋ Σαδδάτου
ή άσ1θμ3τική ζωή τη-ς χόλεως
άλλάδει πλέον ρυθιών. Οί
ά
ρρζ
Μία νί>κτε.ρινή διαδρΌμ,ή έπ' αύ-
τοκ,ίνήτοι» άπο Άκαδημίας 'ΐλγ^Λ
Βλέ ά ώ
Καί τώρα ή «Βασίλισσα των Χοίρων». ■'Ονομάζεται Τιτάν καί ευρίσκεται ι
τό Φόρτ Κόλλινς τοΰ Κολοράδου Βάρος 1133 λίτραι Περιφέρα '
τό Φόρτ Κόλλινς τού
τοΰ στήθους 88 ίντσαι.
Κολοράδου. Βάοος 1135 λίτραι. Περιφέρεια :
"Οπισθεν της ΐστανταΛ τρείς καθηγηταί τής Γε< κης Σχολής Κολοράδου. ν τής τρ«λλής τα μαλλιά, πάντα δαδίζο>ν μέ άκρι-δειαν έκκρε-
Άλλά τέλος πάντων αΰτό το κα
ρα6άνι ποϋ 'θά σταματήση επί τέλοο
τον φρενή:η "δρόμον τοο.
Στή Γλνφάδα υφίσταται τό
ρ ρμή
ή άπο Άκαδημίας γ^
Βουλιαγμένης Οά δώσιρ πλήρτ/ ε!κ&-
νο τής συντελεσθείσης νέας κοσμο-
γονίας. 'ΊΙ )Λωφάρος Σ*τγρο5 είναι
λέ άώ
γς φρς γρ
πλέον ·άγνώριστος. Αΰτοκίνητα λεω-
γθρεία, μεγάλα ώς ΰπερωκεάνεια,
σέ γραμμες ατελεύτητες!, κα>δαλ#ν
διαρκώς άνθρωποφορτία
ί λ Δί
χ.αί ποιχ.ιλ095?·ωμα. Δίπλα ητ' αύτά
αύτΌκίνγντα πολι>τελείας φορτωμένα
*αί αύτά άπο σχι.πολίτας τής «ανω¬
τέρας κοινωνίας» πανει*τυχεΐς ίιί
εόρίσν.ονται μακράν των- τύπων κα':
των άδιακρίτων 6λεμμάτων καί μπο·
ροϋν νά παναγυ·ρίσθΛ μέ έλληνοπρε-
πέστατες κρααγές την άν*υ όρίων
έλ&Λερίαν των. Άνάμεσα στ'ς
γραμμες
αίτοκ'.ντίι
αι/τες των παντός
κινοϋνται άλλες
μές ατελεύτητες καί αύτ£ς, άποτε-
λούαενεε άπο κάρρα, σοΰστες, άαά-
ίΐ____Ό: »„'.-------- -'"■'-
ξ:α, ζοδήλατα-. Όϊ δ·εύτερες αΰτές
γραμμες σωστές πα-^ϊδιες των όλο-
φώτων αύτοκινηίτων, πλέουν είς ά-
πλετθ"/ σκδίτος καί ΰύαί καί αλλοίμο¬
νον είς τους άτυχείς έ—ι'δάτας τΰθ
σωφέρ 'έχείνοϋ ποΰ άγνοή την νέαν
οφ:ν ποί» λαμ'βάνει ή λεω>φόρος άπο
τής εσπέρας τοΰ ΣαΦδάτοί>...
Το έξωτικον αύτ6 καραδάν. των
Γοχο^ένων καί πεζών, φορτωμέ-
νον αέ τίς πλέον άπίθανες άποσκεΰ-
ές, περνάε'. σννεχές, άτελεύτητίν
την λεωφόρον διχτχίζει την παρατ-
λιακήν λεωεόρον τοϋ Φαλήρο», «ρ ε-
πτθ",» ίιλέμματα οίκτιρμοί πρός την
παρθίαν τής δροσιας τοϋ γραφικοΰ
προαστΐίου, την όποί«ν ιδεδα:α δέν
καταιδέχετα; πλέον καί έξακολοο-
θεΐ τον <ρ?ενήρτς) δρόμον τοο πρός τό Καλαμάκ·.. Τό -ερνά όμως %α αύτό μέ το ϊδ:2 ά·/.ατάδ£.κτο δλέμμα. Την ιδία άκατάδεκτον συμπεριφοράν ίεί- χνει πρός τα βερινά θελγητρα τοΰ 'Ελληνικοΰ καί τοδ Άγίου Κοσμά, τα όποία άι/τ:παρέρχεται τρέχον φρενιτιωδώς -πρός την, Γλοφάδα... Ό δρόμος άπο Καλαμα!κιοϋ είς Γλο- ράδβ είναι κΐνίννωιδβστατος. Τα παντός βΐδους όχηματα βΐνοκ αοαει- ράριθμα ίμ άνάμεσα σ' αύτά κ!«λο- φοροΰν τα "κοδηλατα των νζαρ&ν σαμπολιτών, ή μάστιξ αυτή τί)ς τρο- χαίας κινήσεως, ή όποία κΐνδιτ/εύει στιγμάς είς στι·^ήν νά μετα- ένα τεράστιον μέρος τοΰ καρα- &ανιοϋ είς σι/ντρίμμ-ατα. "Ενα καί μόνον τιροχαίον 3υστν- χημα κατά την κρίσιμον εκείνην στιγμήν της > «ρενήραίς
τοΰ δρόμον, δύναται νά
καταστροφάς, των οποίων
δέν μπορεΐ νά προΐδη
ή φ φ ρ
το ρήγμα. Τα ΰπερωκεάνεια λεωφο
ρείζ άποσπώνται άπο την ^ανταστι
κήν γρααμ,ήν καί έλίσσονται ·—>ρ
την- μικράν -λατεΐοτ^ ττ)ς λοντροπό
λεως.
Ο! πλτ/δείοι άχοβιδάζονται. Τό¬
σο μό'.ον τοΰς έπιτρέπο'^ν νά κάνοϋ'
τα πενιχρά μέσα ποΰ διοίθέτο·^. 'Απί
τή ΓλυφάΪΛ -θά ξεκινησουν συν γα
να·.ξί καΐ τέκνοις ■άποστολικώς πλέ·
όν πρός τα δάση χαί τίς άκρογι»
λ'ές άναζητοΰντες καταφάγιον. Εΰ-
τυχείς έκίίνοι ποί> ξεκίντχταν ένωρί
άπό την Άυηνα καί Οά '6ρο3ν. Ούα
δέ καί αλλοίμονον €?ς τάς ά
μο
"/.αι
Τ6
ερισσότερον
ά
!έλα·
ρ ρρ
φρ6ν τώρχ κινείται πάλιν πρός τα
έμπρός. Δέν προφθάνει δμως νά ·πα-
νηγ^ρίση την νίκην τού διά την <ά· παλλαγην το!) άπο τα λεωφορεία δοάτϊ άρχίζο^ αί δάσανοι τοδ δρό- μου. Ή 5σ<ραλτος έτελεζωσε πλέον ί ά' ί καί ρ7 οί γοάδες. Μετά δυο 7'λ·.ομ^τρων άπο τής Γλυ- ό δράμ,ος μεταιδάλλ.εται είς φρενοκομείον. Τα αΰτσκίνητα σοτγ- κλίζο^ν πρός τίς σοϋστες, τα ποδή- λατα κάνουν κινδανωδέστατα γυμνά- σια άκροδα;ίας καί οί άνάυτα τίς σια άκροδα;ίας καί οί μ στίς κινήσεως ή Άΐνού"μετ)α ιτεζοϊ πεΒΐίρχονταί είς ά- ττόγνωσιν.... Άπό μακρυά φαίνονται οί πνγο- λαμπίδες τής Βούλας, των οποίων τα άσβενιχα φώτα φαίνονται στά μα- ·;ια των ταλαν.ζομένων <κ;μπολιτών σάν φάροι σωτηρίας. 'Επί τέλθιυς κ.άποτε τό καραδάνι φθάνει τιαί στί] Βούλα, σκΰνισμενο, ξεψιχισμενο, έ- ©εινον καί άξιοθρητνητον. Έκεί θά {'νΐ ή μ-γάλη άδα^ία. Ή μάστ'.ς των ποδηλάτων έκλείπει Οί έπιδά- ται των ολςι μανιώδ-εις ώαράδΐς τρ-έ- πονται —ρος τίς άπειραρίθμβς άπό- κοημνες άκτές τοΰ προαστείου. Ζη>
τοΰν έπεΐγόντως άηλον κοντά στή
γς άθνλον κο
δάλασσα, βπου ©ά άποθεσσυν τα ά-
λιεοτικά των σύνεργα καί τα κατα-
πονημένα σ Πέ ά ί
τα ά-
πονημένα σωματα.
κοντά στή Οάλασσα
θΰ ϊ
νά είναι
κανένας
την έκτασιν.
ί έ
μρ ροη την έκτασιν.
Έν τούτοις δέν «^μδαίν«ι κανένα.
*Ας είνχι όνήιατ« καί βν&?*
είνχι
καί
0 . ^- , .ν-· ^α σηχω-
θοι>ν πρωι να ψαρέψουν. Έκτός ό-
μως απόρους ποδηλάτες σταματάβι
ε3ω_και ολόκληρον τό χλήθος των
πεζων καθως χαί το χλήρωμα των
καρρων, των άμαξιών καί όλων των
αλλων πρωτογόνων μβταφορ-.κων
μεσων. Ολος ούτος 4 κόομος σπεύ-
δε: πρός τα αλση καί τίς παραλίες
γ|β να 6?η τη δροσερή καί «ολική
θέσι στην οποίαν «ά μείνη μέχρ, τή
Δευτέρα το πρωΐ Α-------~ *
βασανίζεται έ—ί < ρ απαίων 7ω?ις νά μ^ορη νά δρη δχι δολικήν" αλλα οοτί »ν*κτή ^έσι. Τα τάντι Ι» χούν καταλτ/φθή άπό άλλοος ητικους συμπολίτας. Τότε έξι ται καί ΰδρίζει τό συμπαν. Μά τέλους, πνζε. ξεκίνησαν άπο την Οήνα ο! τόσον ένοχλητιχοί αύτοι ρείσακτοι ; Άπλοΰστατα, «« Σά&δατο τό πρωΐ. Τί νά γίνη ; Πρέπει νά ά? σέ κανένα <|/ωραλέον πεύχον ί Κνριακήν αύτην καί γιά την ύπόσχονται στόν έαυτό τους νά 6«»ν εγκαίρως τα μέτρα των, Τό καραδάνι τώρα είναι «ι σότερον εύκίνητον. Άποτελίίτ «ύτοκίνητα πολυτελείας «ι υπό τολμηροτάτους πιλότοϋς γους. Συνεχέζει λοιπόν τό δρόμο χαί έκεϊτ)εν της Βούλας. Το ^ ρημα είναι χινίϋνωδέστατον.^. μέ τούς τολμηροΰς είναι ή ντ} δρόαος εκείθεν τής Βοόλα?| πλέον νά είναι ίοόμος. Μοί* μαίνομένην >θάλασσαν είς ώραν*
νής καταιγίδος. Γοίδε; _ι«
δένδρα μέσα στή μεση των
δράχοι καί γκρεμνοί καί ν
δούς χαλάσμ«τα όρΌεΰνταί
τ:κά
γοί»ς, πού
θεωτικά σνννερώσεως
των
/αίων
Οί δειλοί
καταφύγϋζ τού
ά«ι, τού Τριγονιού, τ»
Βνά^τα
ιν πεύκων καί *
,ές. 'Ελε'οθε.ρες βώτες
ίχληροιος συμπολίτα
^Οί πλέον τενναίο.
άάν
'.ιαγμενη,
τάτην κατάστασιν,
Γε7ς... μετά τα μ
'ρίσκουν ανετα καί δρο^Ρ;
ύγια ξπο^ «ά περα^^' ^!
τί.
ιτ,αι τελειωνε
Η άτέρμων «ύτή
ω
ρ ή
ιε— 0)?ας μακράς πα¬
άνάμεσα στούς πευκώνβς
, Ι τ ·
απο τα "
τοϋ
των
Π.ΚΑ
25
Έ Λ Λ Η Ν Ι Κ Α
ΤΑ ΤΡΙΑ ΒΑίΙΑΟΠΟΥΑΑι
ΑΡΑΜΥ0ΙΑ
ήτ«ν
,ά" αε:α λοιπόν, χηγανε τα χαι-
ι.ν. τοΰ είπαν:
-'/τ.ρα νά δώσης τοό καθε¬
ίς ίη καράδι. Φέλο^ε νά
" χι ί παιδία μοο,-μιά ΧΛΐ-τό
|λε;:, '-Ί '&'% ή 7.*Ρι σ2?» ντ0"ί
Τίήττ,ΐ-' ό βασΐληάς. Μόνο δέ θέ-
ι'νχ'γΛ'-'- δλοι μαζύ, γιατί^έ'τσι
:α:'νο'ε:ηχος. Άς φύγη ενας-
|φ"::τω::, λοιπόν, ό μεγάλος έν»
ϊί: αε χραμματείες άκριδές κ/ι
^ιε μ:σα κι' έ'φυγ:. Ύαξείδε·ο«
κμΐς 'οέρες, καί την τελε-οταία
ϊ'έχ:τε τό καράδι τθ'ο εξω σέ
ξιζχ -/.αί τσακίστηκε. Βγήκε
ίΐνος /.ολ,,μπώντας στή στεριά,
1 αν:ίτ,/: σ' ενα δοονό. Έκεί χο·ο
πί ε,Θασε σ' ενα σταορι
ίζτ,/.ζ μιά χλάκα χοΰ εγραφε:
«"Ο-ο'ο; χάεί άχ' αυτόν τόν δρό-
:Ί. ) καί: «Οχοιος πάει άχ'
ν.< ::όμο, δέν γυρϊζε:.» |—ΑΙ--- λέει τό βασιλόχοΛο, άς ί- εν.ςί χοο δέν γυρίζε:, νά τ'1 0/ μοό τύχη. ΐ:ιί(-ζ ίσ:α κι' έφθασε σ' εν? κίο/ Μ-ήκε μέσα νά κόψΐβ λο·ο- α οταν ελέχ'ε! έξαφνα μ·.ά ί /^ δγαίνη .άχό Ινα σχίτ1 να -οο ςωνάζη: Ι—Μη 6:έ, Θεοσκοτωμένε, τοϋ ρναζ: υη ν.όδεις τίχοτε, γιατΐ Λη η ίατίλισσα, καί αν δρή τό 'ία/' :ι-ααγμένο Θά μάς κόψη. -Κίι 7. κορά, φεύγω, τής άπήν- ρ* το ο-/-ιλόχοολο. -Γ χ ςτάυοο. ΊΕρχεσαι νά γί |—Έρνομαι. -Πότ'α θέλε-.ς: "ΐος άχό τοίις δι» μας μετανοήση, νά τοΰ κίδηό άλλος τρείς λο>
ρίίες κρέας άχό την χλάτη το·ο.
—Καλά, χ^ρά, σιόμφωνο'....
.Μχήκε, λοΐχόν, τό χαιϊί όχηρέ-
της καί ή 'Οβρηά τόν εδαζε νά κά-
νΤ,τής* χείρόαερες δουλειές. Νά
τ/Μτ,. νά κλαδεύη, νά χοτίζη καΐ
αερα νύχτα δέν τον άφηνε σέ ήσ·ο-
χια. 1ό -αοιΛοχοολο το κχκότ.οιοο
χοο δέν ηταν μαθημένο άχό τέτθ'.α
πράγματα, στενοχωριότα'^ χολ'ό
Μ:ά μερά χο·ο δέ δάσταξε χειά, χάε-.
καΐ λέεΐ τής Όβρηάς:
—Κορά, ίέν μχορώ πε:ά νά σε
ίΰολεύω· κουράζομαί,
μαι, ΐά φυ-;ω.
• ---Καλά, χαιδί μο·ο, τοϋ άχτ;
σεν έκείνη κάνε δχως θέλε:ς .. Μή
ξεχνάς δμως την σομφωνία ποΰ κά-
ναμε.
Κ;' άμέσως χωρΐς ν ά χάση κα·.-
ρό, χαί;νει ενα μαχαίρι καΐ τοϋ κό-
6ει τρείς λοι/ρίδες κρέας άχ' την
πλατή τού. "Εχίίτα τόν αφησε νά
φύγη. Σέ κακό χάλ: έκεΤνος χηγ=
στήν χολ'.τεία δχςο μχήκε στό νο-
ί&κομε'Ό, γ·ά νά τοό γιατρέψουν τής
Σάν χέ:ασε καιρός καί δέν γύ-
ριζε χίσω ό μεγάλος τοο γοιός, <ρόρ- ό δασιληάς ενα γ.χ:ά°ζ'. κα Οδρηά νά τρέχη κατ' έχάνω τοο οάν λάμίχ ^—Μή,( 6εοσκοτωμένε, μή κόββ-.ς τα λο·ολούι;:α, γιατί Όαρθη ή €ασί- λισσα καί Θά ίρ% τό χερ'ιδόλ-. ρη- —Καλά, —-Ι ό στασοο, ερχεσαι να μτ όχηρέτης -α' —11 οσα τ)α σοο δώσω' —Τόσα. —Μέ α'.ά συμφωνία δμως. "Ο¬ ποίος μετανο'.ώση χρώτος άχό τούς ϊοο μας, Θά τοϋ κόβη ό άλλος τρείς λοο-ρίδες κρέας άχό χάνω το·ο. —Καλά, κυρά μο», σόμφωνοι. Μχήκε τό χαιδί ύχηρέτης κα: τωδαλε ή 'Οβρηά νά κάνη τής βα- ρΐ/τερες ?οολε:ές, ώσχοο μχαΐλντισε χε:ά τό βασίλόχοολο καί τής είχε: —Κ·ορό, Θά φύγω, δέν μχορώ πειά, στενοχωρέ·Θηκα, εχω χεθάνεΐ άχ' τή δοολειά. ' —Καλά, χαιδί μο·ο, νά Μην ξεχνας δμως την --Μέ ι ά συμ·φωνία δμως. "Ο¬ ·/·. εκεινος /.ι εφογε. ^ Ταςείδίψί δοό-τρείς μέρες, κα: σο"' έφθασε στή αεριά χοο είχε τσα- κισθή 4'άίελφός τοο, τσάκισε κί' έν.ΐί'«ς τό καράδί το·ο καί βγζ ?|ο> κολ'ομχώντα^.
Άνέδηκε στό €ο_'ονό/ κι' έφτασε
ςτό τταοροϊρόμ:. Είδε της χλάκες
μέ τής «χιγραφές καΐ είχε:
—Άς -άΐύ άχ' έ%εί χοΰ δέν ·)
ρίζει νά ιδούμε τί θά μοϋ €γη.
Τράδηςε ι-ακχ καΐ δρέθηκε στής
Όδρηάς τό χεριδόλί. Πήγε νά > '
ψη ενα κλαρίκι, καΐ δλέχει την
, μά νάσοο άμέσως χαροα-
σ'άζΐται ή Όβρηά' τρέχοντας.
-—Μή, {*ωρέ. ΰεοσκοτωμένε τοϋ
«ωνάζει, αήν κέβεις τα λοολούϊ'.α
τής δασίλΐσσας... θά σε σκοτώση
άμα τα δρή κομμένα...
^, —Φεάγω, ν.·^ρά μοο, φ·ε·όγω.
^Γά στάσοο μή φύγης. "Ερ^ε-
σα; νά μχής ύπηρετης μο·ο:
Ρ«ώρντ, ίν. Μποουκλιη·,'' μέ τα τρία τέκνα τη
»"·>ον. ίπε.δή. ώΓλένει. ό σύζυγός της -«ι *
ή όποία- έξη-
ό^σύίΰνοΓτης" τίνει χατά κόρον. ~
Κι' άμςσως ή Όδρηά το3 ψ
τρείς λουρίδες κρέας άπ' την πλα¬
τή τοο καί ΰττερα τόν εδιοοξε κα-
κείν κτ/.ώς.
Πήγε κι' αύτος κούτσα-κουτσα,
ώς την πολιτεία καί μπήκε στό ίδιο
"οτοκίμεϊο μέ τόν άϊελφά τοο. Τόν
β;ήκε κι' αότόν έ/,εί-'καί κάθονταν
κι' ο! δοό το^ς καί εκλαίγαν τα
βάσανά τους.
Πέρατε κάμζοσ&ς καιρός, κι' ό
γέρο-'ίο'αιληάς δλέτοντας τα ίυδ
ζαΐ'ίιά τοο, νά μή γηρίζουν, φόρ-
τωσε ενα καράδί καί τοϊϊωσε τοΰ
μικρότερο». Τό χτρε κι' βκεϊνός κι
εφογε.
"Εφτασε στής ξέρες —οί» είχαν
τσακιστή τ' άδελφια τοο κ:ί τσα-
κίστη/.ε αι' αύτάς. Βγήκε εξω, έ¬
φθασε στό'δθΰνό κι' άν-έδηκε στό
σταυροδριςμι. Πήρε κι' έκείνος τόν
δρόμο πό} δέν γύριζε χίσω κι' έ¬
φθασε, στό χεριβόλι τής Όδρηας.
—"Α·χ, τί ώρ^ΐΐο περρδόλ;, λέγε'.
Κ·.' άμέσως πιάνει καί κόβ·εί ενα
— Π όσα ζητάς :
"Οσα Οέλεις δώσέ μοο.
—Όχο'ος δμ.ως άχό τοος δοό
μας μετανοιώση, θά τοό κόδη ό άλ¬
λος τρείς λθ'ορίδες άχό χάνω το·ο.
—"Οχι τρείς, 'άλλά δέκα τρείς
νά μοϋ κόόης ά> μετανοιώσω. Καί
τέ σένα &μ<ος θά κάνω τό ίίιο αν μετανοιώτης καί μέ διώξης. Μχήκε /αί τό τρίτο 6ασιλόχο·ολο ύχηρέτης, /.:' Όδρ^ά τοό εδαζε νά κάνη τής -/«ιρότερες δουλειές. Μά έκείνος κίΛόταν ξαχλωμένος κα! ίέν έκανε τίχοτε. —Βρέ κακό χοο ΙχαΘα, έλεγε ή Όδρηά. Βρέ θά κάνης έκείν^ χοο σοϋ λέγω; ■—Μή ©ωνάζεις καί στενοχωριέ σαι γοηά, τής άχχ^τοϋσε. "Εννοιθ' σοο. Άν Οέλης νά μέ διώξης φεύ- γω. Τή Τλ'φωνία μας μόνο μή ξε1 άς. —Όχ', δχι χαιδί μο·οο, μή φεύ γεΐς... Έ·/ώ δέν ειχα τίχοτε. Φοδόταν. δλέχείς, ή Όδρηά, μή- χως καί τής κόψοϋν τρείς λωρίϊες ίχό τό κρ-έας. Μ'.ά μίρα το5δω<τε ενα χιθάρι τ?·όχιο νά χάη νά τό γεμίσγ) νερό. Μά έκείνος τωδαλε στήν μχάντα καί χήρε Ινα γερό χιθάρι καΐ τό ■/■έμ'.σε.'Φωνάτ;ε'. άμέσως τής Όδρη- *$'■ * , , , —Έλα κορα, το γεμισα το πι- )άρ!-!.. λ >
Τρέχει νά ιδή ή Όδρηά και δλε-
:ει τό γερό χιθαρι.
—Βρέ, άθεόφο&ε, φώναξε, τουτο
;ί είχα' νά γεμίσης ^ Ώχ, σομφορά
;οί> μοό δ?ήν.ε μέ σένα.
—Στενοχωριέσα·., κυρά. "Εννοια
;οϋ καί φ-ε-όγω τό χρέος σας νά κά-
■—Καλά, χαιδί μοα, μην κάνεις
Ό κ. καί ή κ. Τζώρτζ Ούίρθ, αοτι άφιχθέντες έξ Αΰστραλίας είς τό
Λός "Αντζελες.
ετσι. Δέν είναι τίχοτβ.
—Άχ, Γλεγε τό χαιδί μέσα τού.
Σέ σένα θά τ,ρϋτ) τ' άδέλφια μοο
καί χάθηκαν. Άλλά, εννοια σου,
έγώ δέν είμαι ^λάκιας σάν κι' αυ¬
τού ς.
Τοό δίνει ή Όδρηά την άλλη
μερά τό κλαδεοτήρι, νά ν,λαδέψγ;
τό χεΐί.δίλι. Τό χαίρνει κι' έκείνος
καΐ χρίτς καί χράτς κόδει δλα τα
λο·ολο6?ια καΐ τα διέντρα τοό περι-
δολίθϋ ώς τής ρίζες. "ιΕρχεται σέ
λίγο ή Όδρηά καΐ τα ίλέχει κα'.
δάζει τής φωνές...
—
II
ώ, χώ, κακό χοίι εχαθα! Τί
έ'κανες; έκεί 6ρέ θεοσκοτωμένε
—Έννοια σοα, καρά, καί φεύγω.
Την σ·ομφ«νία μας μόνο μή ξεχνάς'
—"Ο-/!, 'Λβιδί μου, δχ!. Κάνε τή
Άχοκαμωμένη πειά άχό δλα αύ-
τά, είχε ή Όδρηά μιά μερά στόν
ά'ντρα της:
—Αύτός ό δούλός μας δέν ΰχο-
φέρετα! χειά. Θά μας ξίχαστρέΊτ
ολθ'ος έδώ μέσα, χρέχει νά ίρθ)ιζ
ενα τρόχο γιά νά φύγη.
—Ξέυεις τί νά κάνθ'ομε; τής
λέει έκ»ίνος. Νά χοϋμε χώς θά κο'-
υηθοόμε στό μχαλκόνι κι' αυτόν νά
τόν δάλο'ομε στήν άγκωνη, καί τό
ά?ο τχρώξε-σχρώξε, καθώς τό
μχαλκόνι δέν έ'χε: κάγκ»ελλα νά τόν
ρίξωμε κάτο νά σκοτωθή.
—'Δίκηο έ'χεις, ετσι νά κάνοουε.
Τό άλλο χρωί,λοιχόν, λένε στο
δασιλόχθ'ολο:
—Τό δράδι» νά στρώσης νά κο·-
μηθοόμε στό μχαλκόνι, γιατΐ κάνει
—Καλά, γ.^ρά, λέ«ι τό δασ'.λό-
χοΛο. Κατάλαδε δμως γιατΐ τοΰ
τό έλεγον.
Τό ίρά$^ έστρωσε στό μχαλκόν:
καί εχεσε τό χα'.δί στήν άγκώνη,
ό Όδρηός χλάί τθ'ο κι' ή Όδρηά ά¬
χό την άλλη μεριά, δίχλα στόν άν-
τρί της.
Τρ χαιίί χερίμενε <Λσχου ·χ,οιμή- βηκάν κ;' υστερα σηκώθηκε σιγά σιγχ. κα' χήγε κι* εχεσε άπό την άλλη μχάντα τής Όδρηάς. "ΈκείνΓ, λθίχόν άρχισε νά σχρώ- ■/νη γ'.ατί νόμισε χώς ήταν στήν ά'κρη τό -α·.5ί. Στό τέλος δ ίν ε ε μιά τοό άνϊρός της καί τόν ρίχνει κά- τω. Ξο^άε1. καί τι νά ιδή! Τόν άν- ροιζτ,ς χεσμένα άχό τό μχαλκόνι. —Βρέ, άθεόφοδε, τί μοτκανες κι' τόν άντρα μοο! φωνάζει στό —Φταίω έγώ κυρά; Σύ τόν έρ- ριξες. "'Εννοΐα σθυ δμως. Άν θί- λης φεόγω Την νφφϋηία μας νά κάνοομε ;>όνο...
— -"Ε, καλά, καϋμενε, δέν είχα
δα να γ-;.,-.
Πάϊΐ, σηκώνει τδν άντρα της
κατατσα/.'σμένο χοΐ τοϋ λέε;:
—Δέν είναι πειά ζωή αύτη.
χρέχε'. νά ίοοϋμδ ενα τρόχο νά στε-
νοχωρηθή νά φύγιρ,, γιβτΐ άλλως 9ά
μος
—Ξέρεις τί νά κάνο'ομε; Νά
χο·όαε χώς 6ά κάνουμε τραχέζι τού
ίοσιληά καί νά μαζέψοομε δλα τα
χιάτ? τος χώρας, ώστε νά 'δαρεθτ]
νά χλένη γ.αΐ νά ■φΐίγη.
Μάίζεψαν, λοιχόν, δλα τα χΐάτα
τής χώρας καί τοϋ είχον χώς 6ά
κάνουν τοϋ δασιληά τραχέζι καί
χρέχει νά τα χλύνγ; Τ' άρχάζει
έκείνος καί μιά-δ·οό, τα χεταξε δλα
άχό τό χαράθορο χοίι τβήιανε χίλια
ά
—Καλέ, τί κάνεις αΰτοΰ; Π ώ,
χώ χάν τα ξένα χιάτα! "Αχ, κακό
χοίι μάς δρήκε μαζύ σοι>! Μαΐόρη ή
ώ?α χού σοό χή§α.
—Καλ->ε, τί σκάς, ν.^ρί; Φεύγο).
Την συμεωνία μας μονάχα νά κά-
νοτουε.
—"Οχι χαιδί μοί), δχι, σώχακ7ΐ
δέν σέ διώχνουμε.
Πάει ή Όδρηά στόν αντρα ττ,ς
καί τοϋ λέει:
— Πρέτει νά φΰγ&ομε άχ' έίώ
μέσα. Αυτόν ουτε νά τόν διώί»·ο'ο.ε
μχοροϋμε ^ϋτε τίχοτε νά τοϋ κά-
νοομε. Φτ:άνει μιά κασέλα καί 6ά-
ζε; μέσα τόν, άντρα της. Φωνάιζει
τό χαιδί:
-Πί;ε αύτην τήν.κα^έλα κ-ζί
χηγαινέ την στή μάννα μου κι' 5-
ν-.ζρτ νά γορίσης χίσω. Κύτταςε
δμως μή την άνοίςης στό δρόμο.
Έκείνος κατάλαδε τί ήταν μέσ»
•/.αί χάει την κασέλα ίσα σ' ενα
γκίΐμνδ κα': την ρίχνε'. κάτο>. Π α¬
ί ι ό Όίρηός. Χίλια κομμάτια έ'-
γ;νε. Γύρισε δστερα στήν κ·ορά το».
—Την χήγες την κασέλα;
— Π ώ;; Την χήγα.
Κχλά. Τώρα θά <τοό δώσω νά τής χάς 7.αί μιά άλλη. Νάρ'Θγ,ς δμως. στήν καμάρα μοο νά την-βρής γιατΐ έγώ εχω κάχοια δοι>λειά.
Π άεΐ στήν καμάρα της καΐ κλεί-
νεται μέσα στήν κασέλα. Π άει καί
τό χαίδί, Φθρτώνεται την κασέλα
στόν ώμό το'ο καί χάει στόν ■κρεμνό.
Τής δίνει μιά καί την ρίχνε; κάτω.
"Υστερα τραδάει γραμμή στήν
χολ-.τεία. Μόλις έ'φθασε, είδε το
νοσοκομείο·.
Ά·ντβ, λέει, έδώ θά μχήκαν ο:
άδελφθί μο'ο γ:ά νά γιατρεο·θοόν.
Μχαίνει μέσα καί €λέχει τ' ά¬
δέλφια τού σέ κακά χάλια.
—Έ, τοΰ 7.ένε καΐ σΌ έδώ κατήν-
τησες:
—Νά 7θϋκ"Αθ'.! τοός λέει αΰτός,
χού τής κάνατε δλα της τα θ«λη-
ματα τής Όδρηάς, καΐ τούς πηιρβ
καί χήγαν στόν χατερα τού καί κά-
θΓ,σαν μαζύ τού. Άχό τόιε οΰτε
ταξεί·?:α γύρεοα··» χειά οίίτε τίχοτε.
ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΑΡΣΟΥΛΗ
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
•Υπό ΗΛΙΑ ΟΓΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΙλ.ήρης έίκττάρησις δ?.ω-ν των θαυ-
αάτων^ττί; θεομήτορος Παναγίας, μέ)
δλα; τάς εύοισκομέν-ας κ«ΐ σήμερον Ιτ»
είς δια<ρόοους μονάς τοΰ 'Ελληντσμβί χαί ίν Άγίω "Ορει ''·~™·"~
Έ Λ Λ Η Ν Ι Κ Α
ΤΑ ΤΡΙΑ ΒΑίΙΑΟΠΟΥΑΑι
ΑΡΑΜΥ0ΙΑ
ήτ«ν
,ά" αε:α λοιπόν, χηγανε τα χαι-
ι.ν. τοΰ είπαν:
-'/τ.ρα νά δώσης τοό καθε¬
ίς ίη καράδι. Φέλο^ε νά
" χι ί παιδία μοο,-μιά ΧΛΐ-τό
|λε;:, '-Ί '&'% ή 7.*Ρι σ2?» ντ0"ί
Τίήττ,ΐ-' ό βασΐληάς. Μόνο δέ θέ-
ι'νχ'γΛ'-'- δλοι μαζύ, γιατί^έ'τσι
:α:'νο'ε:ηχος. Άς φύγη ενας-
|φ"::τω::, λοιπόν, ό μεγάλος έν»
ϊί: αε χραμματείες άκριδές κ/ι
^ιε μ:σα κι' έ'φυγ:. Ύαξείδε·ο«
κμΐς 'οέρες, καί την τελε-οταία
ϊ'έχ:τε τό καράδι τθ'ο εξω σέ
ξιζχ -/.αί τσακίστηκε. Βγήκε
ίΐνος /.ολ,,μπώντας στή στεριά,
1 αν:ίτ,/: σ' ενα δοονό. Έκεί χο·ο
πί ε,Θασε σ' ενα σταορι
ίζτ,/.ζ μιά χλάκα χοΰ εγραφε:
«"Ο-ο'ο; χάεί άχ' αυτόν τόν δρό-
:Ί. ) καί: «Οχοιος πάει άχ'
ν.< ::όμο, δέν γυρϊζε:.» |—ΑΙ--- λέει τό βασιλόχοΛο, άς ί- εν.ςί χοο δέν γυρίζε:, νά τ'1 0/ μοό τύχη. ΐ:ιί(-ζ ίσ:α κι' έφθασε σ' εν? κίο/ Μ-ήκε μέσα νά κόψΐβ λο·ο- α οταν ελέχ'ε! έξαφνα μ·.ά ί /^ δγαίνη .άχό Ινα σχίτ1 να -οο ςωνάζη: Ι—Μη 6:έ, Θεοσκοτωμένε, τοϋ ρναζ: υη ν.όδεις τίχοτε, γιατΐ Λη η ίατίλισσα, καί αν δρή τό 'ία/' :ι-ααγμένο Θά μάς κόψη. -Κίι 7. κορά, φεύγω, τής άπήν- ρ* το ο-/-ιλόχοολο. -Γ χ ςτάυοο. ΊΕρχεσαι νά γί |—Έρνομαι. -Πότ'α θέλε-.ς: "ΐος άχό τοίις δι» μας μετανοήση, νά τοΰ κίδηό άλλος τρείς λο>
ρίίες κρέας άχό την χλάτη το·ο.
—Καλά, χ^ρά, σιόμφωνο'....
.Μχήκε, λοΐχόν, τό χαιϊί όχηρέ-
της καί ή 'Οβρηά τόν εδαζε νά κά-
νΤ,τής* χείρόαερες δουλειές. Νά
τ/Μτ,. νά κλαδεύη, νά χοτίζη καΐ
αερα νύχτα δέν τον άφηνε σέ ήσ·ο-
χια. 1ό -αοιΛοχοολο το κχκότ.οιοο
χοο δέν ηταν μαθημένο άχό τέτθ'.α
πράγματα, στενοχωριότα'^ χολ'ό
Μ:ά μερά χο·ο δέ δάσταξε χειά, χάε-.
καΐ λέεΐ τής Όβρηάς:
—Κορά, ίέν μχορώ πε:ά νά σε
ίΰολεύω· κουράζομαί,
μαι, ΐά φυ-;ω.
• ---Καλά, χαιδί μο·ο, τοϋ άχτ;
σεν έκείνη κάνε δχως θέλε:ς .. Μή
ξεχνάς δμως την σομφωνία ποΰ κά-
ναμε.
Κ;' άμέσως χωρΐς ν ά χάση κα·.-
ρό, χαί;νει ενα μαχαίρι καΐ τοϋ κό-
6ει τρείς λοι/ρίδες κρέας άχ' την
πλατή τού. "Εχίίτα τόν αφησε νά
φύγη. Σέ κακό χάλ: έκεΤνος χηγ=
στήν χολ'.τεία δχςο μχήκε στό νο-
ί&κομε'Ό, γ·ά νά τοό γιατρέψουν τής
Σάν χέ:ασε καιρός καί δέν γύ-
ριζε χίσω ό μεγάλος τοο γοιός, <ρόρ- ό δασιληάς ενα γ.χ:ά°ζ'. κα Οδρηά νά τρέχη κατ' έχάνω τοο οάν λάμίχ ^—Μή,( 6εοσκοτωμένε, μή κόββ-.ς τα λο·ολούι;:α, γιατί Όαρθη ή €ασί- λισσα καί Θά ίρ% τό χερ'ιδόλ-. ρη- —Καλά, —-Ι ό στασοο, ερχεσαι να μτ όχηρέτης -α' —11 οσα τ)α σοο δώσω' —Τόσα. —Μέ α'.ά συμφωνία δμως. "Ο¬ ποίος μετανο'.ώση χρώτος άχό τούς ϊοο μας, Θά τοϋ κόβη ό άλλος τρείς λοο-ρίδες κρέας άχό χάνω το·ο. —Καλά, κυρά μο», σόμφωνοι. Μχήκε τό χαιδί ύχηρέτης κα: τωδαλε ή 'Οβρηά νά κάνη τής βα- ρΐ/τερες ?οολε:ές, ώσχοο μχαΐλντισε χε:ά τό βασίλόχοολο καί τής είχε: —Κ·ορό, Θά φύγω, δέν μχορώ πειά, στενοχωρέ·Θηκα, εχω χεθάνεΐ άχ' τή δοολειά. ' —Καλά, χαιδί μο·ο, νά Μην ξεχνας δμως την --Μέ ι ά συμ·φωνία δμως. "Ο¬ ·/·. εκεινος /.ι εφογε. ^ Ταςείδίψί δοό-τρείς μέρες, κα: σο"' έφθασε στή αεριά χοο είχε τσα- κισθή 4'άίελφός τοο, τσάκισε κί' έν.ΐί'«ς τό καράδί το·ο καί βγζ ?|ο> κολ'ομχώντα^.
Άνέδηκε στό €ο_'ονό/ κι' έφτασε
ςτό τταοροϊρόμ:. Είδε της χλάκες
μέ τής «χιγραφές καΐ είχε:
—Άς -άΐύ άχ' έ%εί χοΰ δέν ·)
ρίζει νά ιδούμε τί θά μοϋ €γη.
Τράδηςε ι-ακχ καΐ δρέθηκε στής
Όδρηάς τό χεριδόλί. Πήγε νά > '
ψη ενα κλαρίκι, καΐ δλέχει την
, μά νάσοο άμέσως χαροα-
σ'άζΐται ή Όβρηά' τρέχοντας.
-—Μή, {*ωρέ. ΰεοσκοτωμένε τοϋ
«ωνάζει, αήν κέβεις τα λοολούϊ'.α
τής δασίλΐσσας... θά σε σκοτώση
άμα τα δρή κομμένα...
^, —Φεάγω, ν.·^ρά μοο, φ·ε·όγω.
^Γά στάσοο μή φύγης. "Ερ^ε-
σα; νά μχής ύπηρετης μο·ο:
Ρ«ώρντ, ίν. Μποουκλιη·,'' μέ τα τρία τέκνα τη
»"·>ον. ίπε.δή. ώΓλένει. ό σύζυγός της -«ι *
ή όποία- έξη-
ό^σύίΰνοΓτης" τίνει χατά κόρον. ~
Κι' άμςσως ή Όδρηά το3 ψ
τρείς λουρίδες κρέας άπ' την πλα¬
τή τοο καί ΰττερα τόν εδιοοξε κα-
κείν κτ/.ώς.
Πήγε κι' αύτος κούτσα-κουτσα,
ώς την πολιτεία καί μπήκε στό ίδιο
"οτοκίμεϊο μέ τόν άϊελφά τοο. Τόν
β;ήκε κι' αότόν έ/,εί-'καί κάθονταν
κι' ο! δοό το^ς καί εκλαίγαν τα
βάσανά τους.
Πέρατε κάμζοσ&ς καιρός, κι' ό
γέρο-'ίο'αιληάς δλέτοντας τα ίυδ
ζαΐ'ίιά τοο, νά μή γηρίζουν, φόρ-
τωσε ενα καράδί καί τοϊϊωσε τοΰ
μικρότερο». Τό χτρε κι' βκεϊνός κι
εφογε.
"Εφτασε στής ξέρες —οί» είχαν
τσακιστή τ' άδελφια τοο κ:ί τσα-
κίστη/.ε αι' αύτάς. Βγήκε εξω, έ¬
φθασε στό'δθΰνό κι' άν-έδηκε στό
σταυροδριςμι. Πήρε κι' έκείνος τόν
δρόμο πό} δέν γύριζε χίσω κι' έ¬
φθασε, στό χεριβόλι τής Όδρηας.
—"Α·χ, τί ώρ^ΐΐο περρδόλ;, λέγε'.
Κ·.' άμέσως πιάνει καί κόβ·εί ενα
— Π όσα ζητάς :
"Οσα Οέλεις δώσέ μοο.
—Όχο'ος δμ.ως άχό τοος δοό
μας μετανοιώση, θά τοό κόδη ό άλ¬
λος τρείς λθ'ορίδες άχό χάνω το·ο.
—"Οχι τρείς, 'άλλά δέκα τρείς
νά μοϋ κόόης ά> μετανοιώσω. Καί
τέ σένα &μ<ος θά κάνω τό ίίιο αν μετανοιώτης καί μέ διώξης. Μχήκε /αί τό τρίτο 6ασιλόχο·ολο ύχηρέτης, /.:' Όδρ^ά τοό εδαζε νά κάνη τής -/«ιρότερες δουλειές. Μά έκείνος κίΛόταν ξαχλωμένος κα! ίέν έκανε τίχοτε. —Βρέ κακό χοο ΙχαΘα, έλεγε ή Όδρηά. Βρέ θά κάνης έκείν^ χοο σοϋ λέγω; ■—Μή ©ωνάζεις καί στενοχωριέ σαι γοηά, τής άχχ^τοϋσε. "Εννοιθ' σοο. Άν Οέλης νά μέ διώξης φεύ- γω. Τή Τλ'φωνία μας μόνο μή ξε1 άς. —Όχ', δχι χαιδί μο·οο, μή φεύ γεΐς... Έ·/ώ δέν ειχα τίχοτε. Φοδόταν. δλέχείς, ή Όδρηά, μή- χως καί τής κόψοϋν τρείς λωρίϊες ίχό τό κρ-έας. Μ'.ά μίρα το5δω<τε ενα χιθάρι τ?·όχιο νά χάη νά τό γεμίσγ) νερό. Μά έκείνος τωδαλε στήν μχάντα καί χήρε Ινα γερό χιθάρι καΐ τό ■/■έμ'.σε.'Φωνάτ;ε'. άμέσως τής Όδρη- *$'■ * , , , —Έλα κορα, το γεμισα το πι- )άρ!-!.. λ >
Τρέχει νά ιδή ή Όδρηά και δλε-
:ει τό γερό χιθαρι.
—Βρέ, άθεόφο&ε, φώναξε, τουτο
;ί είχα' νά γεμίσης ^ Ώχ, σομφορά
;οί> μοό δ?ήν.ε μέ σένα.
—Στενοχωριέσα·., κυρά. "Εννοια
;οϋ καί φ-ε-όγω τό χρέος σας νά κά-
■—Καλά, χαιδί μοα, μην κάνεις
Ό κ. καί ή κ. Τζώρτζ Ούίρθ, αοτι άφιχθέντες έξ Αΰστραλίας είς τό
Λός "Αντζελες.
ετσι. Δέν είναι τίχοτβ.
—Άχ, Γλεγε τό χαιδί μέσα τού.
Σέ σένα θά τ,ρϋτ) τ' άδέλφια μοο
καί χάθηκαν. Άλλά, εννοια σου,
έγώ δέν είμαι ^λάκιας σάν κι' αυ¬
τού ς.
Τοό δίνει ή Όδρηά την άλλη
μερά τό κλαδεοτήρι, νά ν,λαδέψγ;
τό χεΐί.δίλι. Τό χαίρνει κι' έκείνος
καΐ χρίτς καί χράτς κόδει δλα τα
λο·ολο6?ια καΐ τα διέντρα τοό περι-
δολίθϋ ώς τής ρίζες. "ιΕρχεται σέ
λίγο ή Όδρηά καΐ τα ίλέχει κα'.
δάζει τής φωνές...
—
II
ώ, χώ, κακό χοίι εχαθα! Τί
έ'κανες; έκεί 6ρέ θεοσκοτωμένε
—Έννοια σοα, καρά, καί φεύγω.
Την σ·ομφ«νία μας μόνο μή ξεχνάς'
—"Ο-/!, 'Λβιδί μου, δχ!. Κάνε τή
Άχοκαμωμένη πειά άχό δλα αύ-
τά, είχε ή Όδρηά μιά μερά στόν
ά'ντρα της:
—Αύτός ό δούλός μας δέν ΰχο-
φέρετα! χειά. Θά μας ξίχαστρέΊτ
ολθ'ος έδώ μέσα, χρέχει νά ίρθ)ιζ
ενα τρόχο γιά νά φύγη.
—Ξέυεις τί νά κάνθ'ομε; τής
λέει έκ»ίνος. Νά χοϋμε χώς θά κο'-
υηθοόμε στό μχαλκόνι κι' αυτόν νά
τόν δάλο'ομε στήν άγκωνη, καί τό
ά?ο τχρώξε-σχρώξε, καθώς τό
μχαλκόνι δέν έ'χε: κάγκ»ελλα νά τόν
ρίξωμε κάτο νά σκοτωθή.
—'Δίκηο έ'χεις, ετσι νά κάνοουε.
Τό άλλο χρωί,λοιχόν, λένε στο
δασιλόχθ'ολο:
—Τό δράδι» νά στρώσης νά κο·-
μηθοόμε στό μχαλκόνι, γιατΐ κάνει
—Καλά, γ.^ρά, λέ«ι τό δασ'.λό-
χοΛο. Κατάλαδε δμως γιατΐ τοΰ
τό έλεγον.
Τό ίρά$^ έστρωσε στό μχαλκόν:
καί εχεσε τό χα'.δί στήν άγκώνη,
ό Όδρηός χλάί τθ'ο κι' ή Όδρηά ά¬
χό την άλλη μεριά, δίχλα στόν άν-
τρί της.
Τρ χαιίί χερίμενε <Λσχου ·χ,οιμή- βηκάν κ;' υστερα σηκώθηκε σιγά σιγχ. κα' χήγε κι* εχεσε άπό την άλλη μχάντα τής Όδρηάς. "ΈκείνΓ, λθίχόν άρχισε νά σχρώ- ■/νη γ'.ατί νόμισε χώς ήταν στήν ά'κρη τό -α·.5ί. Στό τέλος δ ίν ε ε μιά τοό άνϊρός της καί τόν ρίχνει κά- τω. Ξο^άε1. καί τι νά ιδή! Τόν άν- ροιζτ,ς χεσμένα άχό τό μχαλκόνι. —Βρέ, άθεόφοδε, τί μοτκανες κι' τόν άντρα μοο! φωνάζει στό —Φταίω έγώ κυρά; Σύ τόν έρ- ριξες. "'Εννοΐα σθυ δμως. Άν θί- λης φεόγω Την νφφϋηία μας νά κάνοομε ;>όνο...
— -"Ε, καλά, καϋμενε, δέν είχα
δα να γ-;.,-.
Πάϊΐ, σηκώνει τδν άντρα της
κατατσα/.'σμένο χοΐ τοϋ λέε;:
—Δέν είναι πειά ζωή αύτη.
χρέχε'. νά ίοοϋμδ ενα τρόχο νά στε-
νοχωρηθή νά φύγιρ,, γιβτΐ άλλως 9ά
μος
—Ξέρεις τί νά κάνο'ομε; Νά
χο·όαε χώς 6ά κάνουμε τραχέζι τού
ίοσιληά καί νά μαζέψοομε δλα τα
χιάτ? τος χώρας, ώστε νά 'δαρεθτ]
νά χλένη γ.αΐ νά ■φΐίγη.
Μάίζεψαν, λοιχόν, δλα τα χΐάτα
τής χώρας καί τοϋ είχον χώς 6ά
κάνουν τοϋ δασιληά τραχέζι καί
χρέχει νά τα χλύνγ; Τ' άρχάζει
έκείνος καί μιά-δ·οό, τα χεταξε δλα
άχό τό χαράθορο χοίι τβήιανε χίλια
ά
—Καλέ, τί κάνεις αΰτοΰ; Π ώ,
χώ χάν τα ξένα χιάτα! "Αχ, κακό
χοίι μάς δρήκε μαζύ σοι>! Μαΐόρη ή
ώ?α χού σοό χή§α.
—Καλ->ε, τί σκάς, ν.^ρί; Φεύγο).
Την συμεωνία μας μονάχα νά κά-
νοτουε.
—"Οχι χαιδί μοί), δχι, σώχακ7ΐ
δέν σέ διώχνουμε.
Πάει ή Όδρηά στόν αντρα ττ,ς
καί τοϋ λέει:
— Πρέτει νά φΰγ&ομε άχ' έίώ
μέσα. Αυτόν ουτε νά τόν διώί»·ο'ο.ε
μχοροϋμε ^ϋτε τίχοτε νά τοϋ κά-
νοομε. Φτ:άνει μιά κασέλα καί 6ά-
ζε; μέσα τόν, άντρα της. Φωνάιζει
τό χαιδί:
-Πί;ε αύτην τήν.κα^έλα κ-ζί
χηγαινέ την στή μάννα μου κι' 5-
ν-.ζρτ νά γορίσης χίσω. Κύτταςε
δμως μή την άνοίςης στό δρόμο.
Έκείνος κατάλαδε τί ήταν μέσ»
•/.αί χάει την κασέλα ίσα σ' ενα
γκίΐμνδ κα': την ρίχνε'. κάτο>. Π α¬
ί ι ό Όίρηός. Χίλια κομμάτια έ'-
γ;νε. Γύρισε δστερα στήν κ·ορά το».
—Την χήγες την κασέλα;
— Π ώ;; Την χήγα.
Κχλά. Τώρα θά <τοό δώσω νά τής χάς 7.αί μιά άλλη. Νάρ'Θγ,ς δμως. στήν καμάρα μοο νά την-βρής γιατΐ έγώ εχω κάχοια δοι>λειά.
Π άεΐ στήν καμάρα της καΐ κλεί-
νεται μέσα στήν κασέλα. Π άει καί
τό χαίδί, Φθρτώνεται την κασέλα
στόν ώμό το'ο καί χάει στόν ■κρεμνό.
Τής δίνει μιά καί την ρίχνε; κάτω.
"Υστερα τραδάει γραμμή στήν
χολ-.τεία. Μόλις έ'φθασε, είδε το
νοσοκομείο·.
Ά·ντβ, λέει, έδώ θά μχήκαν ο:
άδελφθί μο'ο γ:ά νά γιατρεο·θοόν.
Μχαίνει μέσα καί €λέχει τ' ά¬
δέλφια τού σέ κακά χάλια.
—Έ, τοΰ 7.ένε καΐ σΌ έδώ κατήν-
τησες:
—Νά 7θϋκ"Αθ'.! τοός λέει αΰτός,
χού τής κάνατε δλα της τα θ«λη-
ματα τής Όδρηάς, καΐ τούς πηιρβ
καί χήγαν στόν χατερα τού καί κά-
θΓ,σαν μαζύ τού. Άχό τόιε οΰτε
ταξεί·?:α γύρεοα··» χειά οίίτε τίχοτε.
ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΑΡΣΟΥΛΗ
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
•Υπό ΗΛΙΑ ΟΓΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΙλ.ήρης έίκττάρησις δ?.ω-ν των θαυ-
αάτων^ττί; θεομήτορος Παναγίας, μέ)
δλα; τάς εύοισκομέν-ας κ«ΐ σήμερον Ιτ»
είς δια<ρόοους μονάς τοΰ 'Ελληντσμβί χαί ίν Άγίω "Ορει ''·~™·"~
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 Σεπτέμβριον.—Νι-
κήτα μάρτυροξ· Φιλοθέου όσίου.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 16 Σεπτέμβριον.—Εύ
φημίας μεγαλομάρτυρος.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.29%Ο ή δραχμή.
"Επί Λονδίνου $4.84% ή λίρα.
Επί ΠαρΐΓίίον 3.90 13)160 τέ. φρ.
"Επί Γερμανίας 23.76% τό μάρκον.
Επί Ιταλία; 5.23ο ή λιρέτο.
'ΕπΙ Σερδίας 1.76 3)8 τό δηνάοιον.
Επί Ρονμανίας θ.δθ^ο τό λέϊ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή κοο.
ΔΕΑΤΙΠΙΙ ΤτΤΙΜΜΓΗΙΤΒΣ
ΤΡΛΠΡ7ΗΣ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΚΠΤΕΜΒΡΙθΥ. 1929.
ΟΙ.Α53ΙΡΙΕΡ ΑΡνΕΚΤ.5ΕΜΕΝΤ3 |
205 ΥΕδΤ 33γτ1 5ΤΒΕΕΤ
Λίραι Αγγλίας ........... 4.87%
Γαλλικά Φράγκα ........... 3.93%
Δραχμαί είς την καλλιτέραν τιμήν.
Τηλ.εφωνήσατε διά τιμάς:
Τηλέΐρωνα: θΓΠθΙίβΓίηδ 6271—5.
ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ΊθΟ ΡΑΚΚ ΚΟΥΥ
• ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΓΓΥ
(Πλησίον τής όδοϋ Μ3(Η5θη)
'Εχδίδομεν έπιταγάς είς Δραχμάς
επί όλω ν των πόλεων τής 'Ε?.λάδο;
είς τάς καλλιτέρας τιμάς τή; ήιιέρας.
Τηλέφωνον: ν*0Γΐη 2945, 6, 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ συγκατονκίτρια. Π ολύ
εϋθηνόν ενοίκιον. 250 Ε. 125ί1ι δί~,
Αρτ. 4. Τορ Ποογ. ΡγοπΙ. (Πλησίον
2πα Ανβ.) Νβντ ΥθΓΐί.
(13317—14—17)
ΚΥΡΙΑ άναλαμδάνει την διατρο¬
φήν καΐ περιποίησιν τέκνον άνω των
δύο έτών, άντί μετρίας άμοιβής. 'Α-
ποταθήτε: 511 Υ/. 147 51., Αρ3Γΐ.
60 Νβνν- ΥογΙι. (Δ—10)
ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ νίοιιη» ΡΙαΙββ
δλων των χρωμάτων. 'Επίσης δαιιϊτ-
ρβΐ ππάαΐβ ριβοβ ρΐ8.τ.ο&. Ωσαύτως
ηαεππιΐ Γ8θθοη πιτηρ ρΐβιββ. Άπο-
,ταθήτε: ΟιβΓΐββ νο1ίί, 24 Υ. 25ί1τ
δί., Νβνν ΥθΓΐί. Τηλ. Οιβΐβθβ 2044.
< (13314—14—16) «ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ» ΙΙίγάλο Καφενειον καΐ Σφαιριστήριον 490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕν ΓΟΓΙΚ Ρηοηβ ΟΗΙΟΚΕΒΙΝα 9141 (10872—Α-10—Μ-10» ΔΩΡΕΑΝ Μαθήματα Άγγλικής. 'Επίσης πΛ δύνασθε νά γίνετε Άμερ·κανοΐ πολί ται. Άποταθη·— έκαστην Δευτέραν, Τρίτην καί Τετάρτην Ενβηίυβ δοΐιοοΐ Νο. 17, επί τής 48ης όδοΰ. (Μεταξύ 811ι αηά 9[±ι Ανββ.) ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛ.ΚΗΣ ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφείον της Παμ&είας παρί- χει μαθήματα δωρεάν διαρκούσης τή; ήαέρας, είς άνδρας καί γυναίκας, αΐτινες έ.·αθυμοΰν όπως έκμάθωστ την Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμε- ρικανοί πολίται, *Όσο·, έπιθυμοϋν νά καταταχθακΐιν είς τάξιν τινά, δύναν¬ ται ν' άποταθώοΊ, έκαστην Δεντέραν καΐ Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. Δωμά¬ τιον 401 και 409 ΡαΜΐο δοΐιοοΐ 27 αριθ. 215 Ε»8£ 4ΐ8ί 5ί. Πάντες ΐΐροσκαλοΰντοΒ. όπως προσέλθωσιν. ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ Ημεθα τό μόνον "Ελληνικόν Σχολείον έν Νέα Ύόρκη., διά νά μάβετε καλώς την τέχνην τοθ κοο ρέως. ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ ΕΚΜΑΘΗΣΙΕ ΤΕΛΕΙΑ ΝΕΥΥ 5ΥδΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ δαιοοΐ. «5»—βθι Ανβ.. (Γβνία 28η; Όδοΰ) Νβν Υογ* ΟΐΙ) ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ *αιρια Μικρόν δή. Ά,-τοταθήτε ««δα: Παη^ Β^ 3234, η π & 7902. _»*»—15) Ι , υΚΑΝΤ ^ εις νεαν προοδενττκ,ν σι ^«ν $90 Λίστα 9 έτών. δεν γνωρίζε! χήν έ διά $2000. νϊΑ ________03315—] 4-17)7 ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ^ ΓΑΜΟΙ ΝΟΚννΊΟΗ, ΟΟΝ'Ν., 11 Σ«ττεμ·, 1929.—Την παρελθούσαν Κυριακήν ε¬ τελέσθησαν οί γάμοι τοϋ κ. Γεώργιον Μπελεμέζη μετά της καλλιμόρφου καί Ευπαιδεύτου Χαρικλετιας Κωστοπού- λου, έν μέσω πολλών κεκλημένων, είς την αίθουσαν των Όλυμπίων, καταλ¬ λήλως δΜΐκοσμ.ηθεϊσαν. ^ Ό κ. Μ;ΐελ£μϊζης, 'Ηπϊιρώτης την καταγωγήν, εχει έγκαταστοτθό ενταύ¬ θα πρό πολλοΰ καί έχρημάτκτίν πολ¬ λάκις πράεδρος τής 'Ελληνικής Κοι¬ νότητος, δια την πρόοδον τής οποίας πργάσθη αόκνως. Ή νύμτφη κατά- γεται έκ καλης οικογενείας τοΰ Πύρ¬ γου τής 'Ηλείας. Τό μυστήριον ηύλόγηβτεγ ό εφημε¬ ρισ; αΐδ. Φ. Σεβακτΐειιάδτκ, (ϊοτ,βύάμε· νος υπο τοϋ Αί.όε<τ. Θαδαίου Λίκα. Τούς νυμφικοΰς στεςράνους άντήλ^.α- ξεν ό ενταύθα καλώς άπιακατ€<~ημέ- νος κ. Αθαν. Άν 10 έτων πεί¬
ραν, ζητεί εργασίαν έντός τής Νε'ας
Υόρκης. 'ΑΛοταθήτε: Ρ. Ό., 519
Ε. 2η<1 Ανβ., Ν. ΥθΓΐί. (13295—12—13) ΝΕΟΣ, πιεπεΐφαμένος, γντβρίζων την εργασίαν ϋβ1ίοαεβ88«η καί Ογοοθγτ, καί καλάς ψητής ζητεί εργασίαν. Β. Κ., ο)ο Ν&Ηοηίϋ Ηεΐ_(1, 140 ν. 26Γΐι δί,, Νβ~ Υογ1£. (13287—12—13) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟ ΖΗΤΕΙΤΑΙ συνέταιοος διά Οοίίθβ Ρσί. Προτιμάται μάγε*φ>ς. Άΐτοτα-
θητε: 433 Νίηείΐι Ανβ. (Γο>νία 34ης
Οδοΰ). (13307—13—15)
'Εκλεκτά βιβλία εχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τού «Έθνικοϋ Κήρυκρς».
Τηλέφωνον: Οΐβάοηΐα 2111
Ί&ουβέν τφ 1907.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΕΛΠΙΣ"
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩΝ
Ε. Ζιοίμης καΐ Μ. Σαραντίδης
803 Ε. 3411ΐ 5Τ. ΝΕΥΥ ΥΟ«Κ
(Παρά την έλεβέταν 2ηα Ανρ.)
>ι
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΗΣ
ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑΣ
•Υπό ΙΟΥΛΙΟΥ ΔΑΡΜΗ
Σύγχρονον Ελληνικόν ρεαλιστν-
χόν μυθιστόοημα, ώοαιοτάτης κΚο-
κης, μέ εΐκόνας.
Γιμάται δεοεμένον......$1.00
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑ^^
140 ν. 26Λ δΐ, Νβν ΥοΛ
^"ζηΥουνται υπαλληλοι"^
ελληνιδεσ δια διαφορουσ
εργασιασ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μεβήλεξ Έλ-
ληνϊς δια την «εριπθίηβιν
κλενήροος γραίας Έλλη-
νίδος. Λιά λεπτομερείας
άποταθητε είς:
108 νΕ3ΤΕΚνΕΙ,Β ΑνΕ.,
ΡΙ,ΑΙΝΠΕΙόλΑ Ν. Τ.
Τηλ. Ρΐ3ΪηΠ·1ά; 1011—1.
(13292—Ϊ2—18)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πεπειρααέναι γυναί-
κες Ππϊ$ίιβΓ5 διά γουναρικά παλτά.
Καλός μισθός καί διαρκής έργασία
ήγγνημένη. Ωσαύτως ράπτριαι τοϋ
χεριοϋ πεπειραμέναι. Άποταθτ)τε:
Τΐρ-νορ Ρπγ Γίηΐ3ηΐη§ Οο., 307
—71η Ανβ., Νβνν- ΥογΙι ΟίΙγ (81η
ΓΙοογ). (13271—11—15)
Γ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ^
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ θύο πιλοκσιθαρκτταΐ
γλ'ωρίζοντες καλώς την εργασίαν. Μι-
σθός $35 έδδομαδιαίως. ,Εργ«σία δι-
αρκης. 'ΑΛοταθήτε: 250 5ρΓΪη&ίίβ1(1
Ανβ., Νετν&Γΐί, Ν. 3.
(13318—14—17)
£ ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρά
'Ελληνική οίκογενεία, μέ θέρμανσιν
καί λουτρόν. Άποταθητε: 265 ννΌκΐ
4151 δί., Ν. Υ. Αρί. 2.
(13303—15—14)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
'Ελληνική ο'ικογενεία, βΙβναΙθΓ 3ρΙ·,
41, 600 ν. 133 δ»., Ν. Υ. $5.00.
(13265—10—12)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εύήλιον καί εϋά-
ερον δωμάτιον, μέ όλας τας ευκολίας,
,ιαρ' 'Ελληνική οϊχογεγεία, πλησίον
τού σταθμοϋ ^οι1^ηβ1 _5αιΐ8Γθ. —Άλο-
ΐαθήτε: 84-86 Βοπ>3ΐηβ Ανβ., ΙβΓββ/
Ν. Ι. (βρι. 34). Τηλέφ. ϋεΐβ-
3784. (Δ. 22—30)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Λ·.τειραμ.ένος πιλοκα-
θαιριστής (1ΐ8ί οΙθθπβΓ) έπ της νϊας
μηχ«ν·ί)ς Ηοίίπιβτι. 'ΑΛοταθήτε: 811
6Οι Ανβ., Νβνν ΥοΛ (3(7.
(13316—-14—16)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΰπτ}ρέτρια διά μικράν
οικογένειαν. Άποταθητε: Χ Τπιΐαβ,
354 λν*. 59ϋι 51. Τηλέφ. Οοΐιιιη-
1)α8 2992.
(13296—12—18)
^ ΖΗΤΕΙΤΑΙ πκίτειραιΐίΛΌς μηχανι¬
κάς γουναοικων. 'Επίσης διά ρϊβοβ8.
Άποταθητε: 168 ν. 22ηά 5ί. (
πάτοιμα, ίϊοηΐ).
(13308—13—14)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μηχανικάς Γουναροίων,
πεττειρα+ιένο-ς, διά ρϊθθββ. Άποταθη¬
τε: 164 ν. 22ηά δι. (3ον πάτιομα,
ίΓθηΙ;).
(13286—12—13)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 5ηοεπΐ3ΐ£6Γ καλός.
'Εργασία διαρκής κοί μιοθός πολύ
χαλός. Άποταθητε: 811 ΒΓ03(1·νν3γ,
Β3>οηηε, Ν. .1.
(13264—10—16)
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Υπό Τζάκ Λόντου. "Εργον πλή-
ρβς γοητείας καΐ περιπετειών.
Ζωντανή ζοιγραφιά τής ζωής των
θαλασσών. Τιμάται δεδεμένον $1.
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
14Ο ¥/. 2βΤΗ βΤ., ΝΕ«ν ΥΟΗΚ
ΝΛΪίΠί ΤΗΣ ΖΠΗΣ
Υπό Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τρίπρακτον ήθογραφικόν δράμα
ηαομίο άπό την σύγχρονον κοι¬
νωνικήν ζωήν.
Χαρτόδετον τιμάται 50 σέντς.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο >ν. 2βΤΗ 8Τ.. ΝΕ«¥ ΥΟΚΚ
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
Ίβτορία των δημιουρ/γών τοΰ
Νεοελληνικον πολντχβμιοΰ των τριών
τελενταίων αίίόνων. "Έργον σπου¬
δαιότατον, ^ιαφοπιστνχάν, χρησι-
μώτα,τον δι' όλους τούς "Ελληνας
τής Άμίρίχής. Συν άλλοις έκττ'-
θενται οί άγό>νες δίλων των έξεχόν-
των 'Ελλήνοίν μεταναστών, οί ό-
ποΐοι έλάωπφνναν τό 'Ελληλχκόν
όνοιια. θά έμπνϊνσθητί άπό την
μελέτην των μεγάλων άνδρών. Τό
όγκώδΐς αύτό βύγΥΟ«4Ψβ, καλο-
δεδτμένον, μέ σειράν είκόνων,
τιμάται ................. $2.75.
Γράψατ*:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
140 ν/Ε5Τ 26ΤΗ δΤΚΕΕΤ
ΝΕτΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ νέβ έ-πλωμέ-
να δωμάτια, μονά καΐ διπί.ά. Και-
νουργή ε.τιπλα, μέ ζεστό καΐ κβνο
νερό. Τιμή άπό $5—$15 έβδομαδιαί-
ως. 'Επίσης Άπάρτμεντ μέ τρία δω-
μάτια. Άποταθητε: 131 νν*. 103γ«1
5τ. καί 415 ν. 5711ι 51., Ν. Ύόρκη.
(13253—8—14) ·
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον
Ελληνικί) οίκογενεία. δΐβ&πι Ιιβαΐ,
ζεστό ν«ρό, μπά-ΛΟ, ηλεκτρικόν ώ
557 λΥ. 124_ 51., Αρ. 52.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
την διεύθυνσιν τοΰ Σπύρου Ζαχαριά,
όπως την αποστείλη είς τούς: Βββ-
ΐηϊβΐι αη(Ι δΐβΐΐΛυκΙβΓ, δ^χητγόρο
130 αίΐιτοη δι-, ΒγοοΜτβ, Ν. Υ.
(133*0—14—17)
Ι ,Ρέωο^ντΓδί,
Ζητήοατε τσν ίδιοκτήτην χ. Γ"Η&ιι°3
λίτταμεροΛς
(13313—14—18)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΛβΜίΐι,πιπΐ είς,
οοευτικην πόλιν πλ.ησίον τοϋ ί>α
ΐοη. 'Ενοικιαστήριον 10 έαών
$350 μηνηαίως. Είσπράξεις $6.Όΐ,.
ριπου μηνιαίως. Τελείως καί νεωτι
στικως έπιπλωμένον. Κάμνει την:
λιτέραν εργασίαν έν τή πόλει.
αζεται, τοΰ Ιδιόκτητον άσχολον,—
είς δλλας εργασίας. Άποταίήτί|
Α1105 Βυ5ΐηβ58 ΒΓοΙιβΓχ, 731 νί1
δί., Ρηϊΐ3., Ρ3.
(13302—13)
ΠΩΑΕΙΤΑΙ η
πλησίον είς τό Υίΐ8ΐιΐη?(οι
Είσπράξεις $2ό00 μηνιαίονς. Πρ
βάνει κατοικίαν, θαυμάσιον μταο; ι
'Ελ>.ην*κήν οΐκογένεναν. ^' ί
ιπά ΟοηίβοΙίοηβΓγ, 8ΐ1νβΓ δρπ
Μά. (13285—12-14)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ άνθοπωλείον εν
άναχωρήβεως τοΰ ιδιόκτητον. Τιμ
λογική. Άποταθητε: ΤγϊροΙΪ, 1!
Ρ"ΪΓ8£ Ανβ., Νβνν Υογϊ (μεταξύ 11»
καΐ 12ης όδοϋ). Ι
(13273—11—17)
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ &απ)α τοιών ι
τίω-ν, πρώτης τάξεως, είς τιμήν ι .
κβταδατικήν. 564 Υν1. 189Λ 51-, Αρ(
2-Α. Άποταθητε: 239 ν. 271— "'
τρίτον πάτ ωμα¬
ί 13293—12-18)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ τό Νενν ϊογκ
καθότι άναχωρώ διά πατριδα. ίΐκ
2 έτών καί όκτώ μηνών, ένοίχ^ον Ι
αηνιαίως εχει καί 6 δωαάτια άνΛ
Είσπράξεις $40 ημερησίως, τιμάς
χομεν καλάς. Κείται είς κεντβιχονΐ
ρος, τιμή λογική. Νβνν Υογ)£
Βοχ 784, Α1Ηβπΐ3Γΐβ, Ν. 0. ,
• (13262-ΤΗΜ5>Ι
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων ττίν
διεύθυνσιν τοϋ Άθανασίου Πανανο-
πούλου, έκ Νηονου, Μ«ορσήνης, « την
άποστείλτι είς τόν Νικόλαον Κούσκου-
λαν. Πρόκειται περΐ τοΰ θίίου τού,
κρατουμέ-νου παρά των Μεταναστευ-
τ*κών Άιρχών.: Νϊοίί Κου^ίοαΙίΐβ,
373 Ν&ϋοηβΐ Ανβ., Μϊΐννβιιΐίβθ, Υν*ϊ8.
(13311—14—15)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τή-ν
διεύΊΗτνσνν τού Παναγιώτου Κανελχά,
θιαμεΛβντος πρό τινος έν Καλιφορ'νίο;
καί ζτιτουμένου υπό τής θνγατρός τού
Μαρί«ς, νά γράη|— πρός αυτήν είς
την διεύθυνσιν: Κον Σπΰρί.δωνα Εύ-
θυμίου, Όδός "Ηροονος καΐ Δ<οφάν- του; 9, Άίθήναις—θΓββοβ. (Δ-12—18) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό ννωρίζοον την οιευθυΜστν τοΰ κ. Παρασκευαι Μαλ- λ«ϊροΰ, έκ Μανδαιιάιδων, Μυτιλήνης, όπως την αποστείλη είς κ. "Αγγελον Καφταν, 356 Υ. 59_ δί., Ν. Υ. £^ (13290—12—17) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γ·νωρίζιον την διεύθυνσιν τοΰ ΣπνρίδωΛ'θς "Ελευθε¬ ρίου Καρατζογιάννη, έκ χωρίον Πα- οαχελοίτηδος, Μΐθολογ-γίου, νά την αποστείλη είς τόν Σπυρεδωνα Άλο- στόλου Καρατζογιάννη, 8&22 Ηουςΐι Ανβ., ΟβνβΙ&Βό", Οΐϊίο. (13279—12—14) Πωλοΰμεν καί άγορ μέν έπιπλα στιλβωτΐ ών. "Εχομεν όναγι χώρον, δχι χοη^« •Επίσπςμάςίίλ«οντο» 513150Π θΓθννη Μ $1.50. "Εχοιιεν δλων των σταηλς, 2.00 δολλ. Κα«ίαμβ« Βοοΐηδ, δίηββΓ ΜαοηΐηΜ. 'Ε»·. ληβήτε τής εύκαιρίας. ΕΜΡΙΚϋ β: δϋρρ^γ, 428 -»«»/«;.' νία 30111 δί., Νβν ΥθΓ_ ^° - · · 8239. Ο Μ ΣΕΠΑΡ 'Υ.τό ΑΛΦΟΝΣΟΥ Δ' ΕΝΝΕΡΥ Ή λαιλα—/Ιδής σταδιοοοομίβ ε¬ νός μω^ροΰ ήοωος (Λραίου, εΰφνονς «αί δννατοΰ, ό οποίος φυλακιζεται <αί οοαπίτΐύεχ δεκα έίΐτά φοράς ιε δέκα έπτά δΜΕφόροι»ς τρόϊΌους, τροκαλεΐ τόν δρωτα το>ν ώραιοτέ-
?ων γνναικών τοΰ ΛονδΪΛΌυ καΐ
(έλος παραδίδβται μόνος τού διά
·ά καραταμηιθΐΊ. Δεδΐμένον $1.25,
Γρά·ψατ*:
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ'*
14Ο ¥/. 2βΤΗ 8Τ., ΝΕΜΤ ΥΟΗΚ
»Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ,
-ΧΕΤΕ
Π ιτυρίδα, φα·
γοΰραν η τριχο-
φάγον στό κι-
«;αλι, η Ολλην έ-
τιδερμικήν πά-
βησιν;
—Είσθε φαλα-
χρός;
ΓΟΤΕ ΖΗΤΗ-
Γό Γ. ί.Ρβτ. μ. ΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΚΑϋΕ ΜΑΚΚ
όπερ είναι τό μόνον φάρμακον, τό
οποίον δέν άποτυγχάνει άπϋ τοδ νά
θεραπεύη πάσας τάς άνω παθήσει-
Δεν περιεχει οίνόπνευμα. Πλείστοι
εβεραπευθησαν. Πλείστοι άπέκτη-
σαν την κόμην των. Διατί δχι καΐ
σεϊς; Γραψατέ μου ί επισκεφθήτε
^θί
Ν. Ώ. ΡΑΒΑ(:Ο5
Κφευρίτης και κατασκευαστή-
336 ν. 42Π(1 δ*., Νβνν ΥοΧ
Ρηοηβ: ΜβϋαΙΗοη 3814
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΙΣ, -«.
ί.ειται χαί παρα τφ μεγάλω Κα¬
ταστήματι : .
ΛΐΙΙ Ρΐβΐά βη<1 Οοπιρβην ΙΡδΥνΐΟΙ. ΜΑδ5.-Ό,<'Ε» ' πωλείται ύπλ τρι» αντΐΛΙ! ,._. κ. Ν. ΧΐΛνοπουλον. Ά δΐΓββί. Α3ΤΟΚΙΑ, ί ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ βΥΣΙ» Ενεκα (ΟυΡίΕΧ ΒΚΙΟΚ δια » Οίκογενει*?, Ι* 9 * δωμ*·'*' Διπλά 'Ολίγα μς|Τ^ ροι. Άποτ«θήΓΓ« αας: 1927 Οιθη η Β.Μ.Τ., ,Α άν-Λρόσο»ΐος μβς ™Γ Κ θημίρ,νώς ώς χ» «« ρς τής 8τ»ς το δεκαήμερον Β Ο Κ Κ Α Κ Ι Τα τη. τού έμ^ τού. δια των οποίατν των σατυριχών τον τητά τον, ίνα γτ»ιια τέχνης. Τιιμαται, αοετον, ■··
ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 Σεπτέμβριον.—Νι-
κήτα μάρτυροξ· Φιλοθέου όσίου.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 16 Σεπτέμβριον.—Εύ
φημίας μεγαλομάρτυρος.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.29%Ο ή δραχμή.
"Επί Λονδίνου $4.84% ή λίρα.
Επί ΠαρΐΓίίον 3.90 13)160 τέ. φρ.
"Επί Γερμανίας 23.76% τό μάρκον.
Επί Ιταλία; 5.23ο ή λιρέτο.
'ΕπΙ Σερδίας 1.76 3)8 τό δηνάοιον.
Επί Ρονμανίας θ.δθ^ο τό λέϊ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή κοο.
ΔΕΑΤΙΠΙΙ ΤτΤΙΜΜΓΗΙΤΒΣ
ΤΡΛΠΡ7ΗΣ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΚΠΤΕΜΒΡΙθΥ. 1929.
ΟΙ.Α53ΙΡΙΕΡ ΑΡνΕΚΤ.5ΕΜΕΝΤ3 |
205 ΥΕδΤ 33γτ1 5ΤΒΕΕΤ
Λίραι Αγγλίας ........... 4.87%
Γαλλικά Φράγκα ........... 3.93%
Δραχμαί είς την καλλιτέραν τιμήν.
Τηλ.εφωνήσατε διά τιμάς:
Τηλέΐρωνα: θΓΠθΙίβΓίηδ 6271—5.
ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ΊθΟ ΡΑΚΚ ΚΟΥΥ
• ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΓΓΥ
(Πλησίον τής όδοϋ Μ3(Η5θη)
'Εχδίδομεν έπιταγάς είς Δραχμάς
επί όλω ν των πόλεων τής 'Ε?.λάδο;
είς τάς καλλιτέρας τιμάς τή; ήιιέρας.
Τηλέφωνον: ν*0Γΐη 2945, 6, 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ συγκατονκίτρια. Π ολύ
εϋθηνόν ενοίκιον. 250 Ε. 125ί1ι δί~,
Αρτ. 4. Τορ Ποογ. ΡγοπΙ. (Πλησίον
2πα Ανβ.) Νβντ ΥθΓΐί.
(13317—14—17)
ΚΥΡΙΑ άναλαμδάνει την διατρο¬
φήν καΐ περιποίησιν τέκνον άνω των
δύο έτών, άντί μετρίας άμοιβής. 'Α-
ποταθήτε: 511 Υ/. 147 51., Αρ3Γΐ.
60 Νβνν- ΥογΙι. (Δ—10)
ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ νίοιιη» ΡΙαΙββ
δλων των χρωμάτων. 'Επίσης δαιιϊτ-
ρβΐ ππάαΐβ ριβοβ ρΐ8.τ.ο&. Ωσαύτως
ηαεππιΐ Γ8θθοη πιτηρ ρΐβιββ. Άπο-
,ταθήτε: ΟιβΓΐββ νο1ίί, 24 Υ. 25ί1τ
δί., Νβνν ΥθΓΐί. Τηλ. Οιβΐβθβ 2044.
< (13314—14—16) «ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ» ΙΙίγάλο Καφενειον καΐ Σφαιριστήριον 490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕν ΓΟΓΙΚ Ρηοηβ ΟΗΙΟΚΕΒΙΝα 9141 (10872—Α-10—Μ-10» ΔΩΡΕΑΝ Μαθήματα Άγγλικής. 'Επίσης πΛ δύνασθε νά γίνετε Άμερ·κανοΐ πολί ται. Άποταθη·— έκαστην Δευτέραν, Τρίτην καί Τετάρτην Ενβηίυβ δοΐιοοΐ Νο. 17, επί τής 48ης όδοΰ. (Μεταξύ 811ι αηά 9[±ι Ανββ.) ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛ.ΚΗΣ ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφείον της Παμ&είας παρί- χει μαθήματα δωρεάν διαρκούσης τή; ήαέρας, είς άνδρας καί γυναίκας, αΐτινες έ.·αθυμοΰν όπως έκμάθωστ την Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμε- ρικανοί πολίται, *Όσο·, έπιθυμοϋν νά καταταχθακΐιν είς τάξιν τινά, δύναν¬ ται ν' άποταθώοΊ, έκαστην Δεντέραν καΐ Τετάρτην, άπό 3—5 μ. μ. Δωμά¬ τιον 401 και 409 ΡαΜΐο δοΐιοοΐ 27 αριθ. 215 Ε»8£ 4ΐ8ί 5ί. Πάντες ΐΐροσκαλοΰντοΒ. όπως προσέλθωσιν. ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ Ημεθα τό μόνον "Ελληνικόν Σχολείον έν Νέα Ύόρκη., διά νά μάβετε καλώς την τέχνην τοθ κοο ρέως. ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ ΕΚΜΑΘΗΣΙΕ ΤΕΛΕΙΑ ΝΕΥΥ 5ΥδΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ δαιοοΐ. «5»—βθι Ανβ.. (Γβνία 28η; Όδοΰ) Νβν Υογ* ΟΐΙ) ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ *αιρια Μικρόν δή. Ά,-τοταθήτε ««δα: Παη^ Β^ 3234, η π & 7902. _»*»—15) Ι , υΚΑΝΤ ^ εις νεαν προοδενττκ,ν σι ^«ν $90 Λίστα 9 έτών. δεν γνωρίζε! χήν έ διά $2000. νϊΑ ________03315—] 4-17)7 ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ^ ΓΑΜΟΙ ΝΟΚννΊΟΗ, ΟΟΝ'Ν., 11 Σ«ττεμ·, 1929.—Την παρελθούσαν Κυριακήν ε¬ τελέσθησαν οί γάμοι τοϋ κ. Γεώργιον Μπελεμέζη μετά της καλλιμόρφου καί Ευπαιδεύτου Χαρικλετιας Κωστοπού- λου, έν μέσω πολλών κεκλημένων, είς την αίθουσαν των Όλυμπίων, καταλ¬ λήλως δΜΐκοσμ.ηθεϊσαν. ^ Ό κ. Μ;ΐελ£μϊζης, 'Ηπϊιρώτης την καταγωγήν, εχει έγκαταστοτθό ενταύ¬ θα πρό πολλοΰ καί έχρημάτκτίν πολ¬ λάκις πράεδρος τής 'Ελληνικής Κοι¬ νότητος, δια την πρόοδον τής οποίας πργάσθη αόκνως. Ή νύμτφη κατά- γεται έκ καλης οικογενείας τοΰ Πύρ¬ γου τής 'Ηλείας. Τό μυστήριον ηύλόγηβτεγ ό εφημε¬ ρισ; αΐδ. Φ. Σεβακτΐειιάδτκ, (ϊοτ,βύάμε· νος υπο τοϋ Αί.όε<τ. Θαδαίου Λίκα. Τούς νυμφικοΰς στεςράνους άντήλ^.α- ξεν ό ενταύθα καλώς άπιακατ€<~ημέ- νος κ. Αθαν. Άν 10 έτων πεί¬
ραν, ζητεί εργασίαν έντός τής Νε'ας
Υόρκης. 'ΑΛοταθήτε: Ρ. Ό., 519
Ε. 2η<1 Ανβ., Ν. ΥθΓΐί. (13295—12—13) ΝΕΟΣ, πιεπεΐφαμένος, γντβρίζων την εργασίαν ϋβ1ίοαεβ88«η καί Ογοοθγτ, καί καλάς ψητής ζητεί εργασίαν. Β. Κ., ο)ο Ν&Ηοηίϋ Ηεΐ_(1, 140 ν. 26Γΐι δί,, Νβ~ Υογ1£. (13287—12—13) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟ ΖΗΤΕΙΤΑΙ συνέταιοος διά Οοίίθβ Ρσί. Προτιμάται μάγε*φ>ς. Άΐτοτα-
θητε: 433 Νίηείΐι Ανβ. (Γο>νία 34ης
Οδοΰ). (13307—13—15)
'Εκλεκτά βιβλία εχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τού «Έθνικοϋ Κήρυκρς».
Τηλέφωνον: Οΐβάοηΐα 2111
Ί&ουβέν τφ 1907.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ
"Η ΕΛΠΙΣ"
ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩΝ
Ε. Ζιοίμης καΐ Μ. Σαραντίδης
803 Ε. 3411ΐ 5Τ. ΝΕΥΥ ΥΟ«Κ
(Παρά την έλεβέταν 2ηα Ανρ.)
>ι
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΗΣ
ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑΣ
•Υπό ΙΟΥΛΙΟΥ ΔΑΡΜΗ
Σύγχρονον Ελληνικόν ρεαλιστν-
χόν μυθιστόοημα, ώοαιοτάτης κΚο-
κης, μέ εΐκόνας.
Γιμάται δεοεμένον......$1.00
Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑ^^
140 ν. 26Λ δΐ, Νβν ΥοΛ
^"ζηΥουνται υπαλληλοι"^
ελληνιδεσ δια διαφορουσ
εργασιασ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μεβήλεξ Έλ-
ληνϊς δια την «εριπθίηβιν
κλενήροος γραίας Έλλη-
νίδος. Λιά λεπτομερείας
άποταθητε είς:
108 νΕ3ΤΕΚνΕΙ,Β ΑνΕ.,
ΡΙ,ΑΙΝΠΕΙόλΑ Ν. Τ.
Τηλ. Ρΐ3ΪηΠ·1ά; 1011—1.
(13292—Ϊ2—18)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πεπειρααέναι γυναί-
κες Ππϊ$ίιβΓ5 διά γουναρικά παλτά.
Καλός μισθός καί διαρκής έργασία
ήγγνημένη. Ωσαύτως ράπτριαι τοϋ
χεριοϋ πεπειραμέναι. Άποταθτ)τε:
Τΐρ-νορ Ρπγ Γίηΐ3ηΐη§ Οο., 307
—71η Ανβ., Νβνν- ΥογΙι ΟίΙγ (81η
ΓΙοογ). (13271—11—15)
Γ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ^
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ θύο πιλοκσιθαρκτταΐ
γλ'ωρίζοντες καλώς την εργασίαν. Μι-
σθός $35 έδδομαδιαίως. ,Εργ«σία δι-
αρκης. 'ΑΛοταθήτε: 250 5ρΓΪη&ίίβ1(1
Ανβ., Νετν&Γΐί, Ν. 3.
(13318—14—17)
£ ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρά
'Ελληνική οίκογενεία, μέ θέρμανσιν
καί λουτρόν. Άποταθητε: 265 ννΌκΐ
4151 δί., Ν. Υ. Αρί. 2.
(13303—15—14)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ'
'Ελληνική ο'ικογενεία, βΙβναΙθΓ 3ρΙ·,
41, 600 ν. 133 δ»., Ν. Υ. $5.00.
(13265—10—12)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εύήλιον καί εϋά-
ερον δωμάτιον, μέ όλας τας ευκολίας,
,ιαρ' 'Ελληνική οϊχογεγεία, πλησίον
τού σταθμοϋ ^οι1^ηβ1 _5αιΐ8Γθ. —Άλο-
ΐαθήτε: 84-86 Βοπ>3ΐηβ Ανβ., ΙβΓββ/
Ν. Ι. (βρι. 34). Τηλέφ. ϋεΐβ-
3784. (Δ. 22—30)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Λ·.τειραμ.ένος πιλοκα-
θαιριστής (1ΐ8ί οΙθθπβΓ) έπ της νϊας
μηχ«ν·ί)ς Ηοίίπιβτι. 'ΑΛοταθήτε: 811
6Οι Ανβ., Νβνν ΥοΛ (3(7.
(13316—-14—16)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΰπτ}ρέτρια διά μικράν
οικογένειαν. Άποταθητε: Χ Τπιΐαβ,
354 λν*. 59ϋι 51. Τηλέφ. Οοΐιιιη-
1)α8 2992.
(13296—12—18)
^ ΖΗΤΕΙΤΑΙ πκίτειραιΐίΛΌς μηχανι¬
κάς γουναοικων. 'Επίσης διά ρϊβοβ8.
Άποταθητε: 168 ν. 22ηά 5ί. (
πάτοιμα, ίϊοηΐ).
(13308—13—14)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μηχανικάς Γουναροίων,
πεττειρα+ιένο-ς, διά ρϊθθββ. Άποταθη¬
τε: 164 ν. 22ηά δι. (3ον πάτιομα,
ίΓθηΙ;).
(13286—12—13)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 5ηοεπΐ3ΐ£6Γ καλός.
'Εργασία διαρκής κοί μιοθός πολύ
χαλός. Άποταθητε: 811 ΒΓ03(1·νν3γ,
Β3>οηηε, Ν. .1.
(13264—10—16)
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Υπό Τζάκ Λόντου. "Εργον πλή-
ρβς γοητείας καΐ περιπετειών.
Ζωντανή ζοιγραφιά τής ζωής των
θαλασσών. Τιμάται δεδεμένον $1.
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
14Ο ¥/. 2βΤΗ βΤ., ΝΕ«ν ΥΟΗΚ
ΝΛΪίΠί ΤΗΣ ΖΠΗΣ
Υπό Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τρίπρακτον ήθογραφικόν δράμα
ηαομίο άπό την σύγχρονον κοι¬
νωνικήν ζωήν.
Χαρτόδετον τιμάται 50 σέντς.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο >ν. 2βΤΗ 8Τ.. ΝΕ«¥ ΥΟΚΚ
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
Ίβτορία των δημιουρ/γών τοΰ
Νεοελληνικον πολντχβμιοΰ των τριών
τελενταίων αίίόνων. "Έργον σπου¬
δαιότατον, ^ιαφοπιστνχάν, χρησι-
μώτα,τον δι' όλους τούς "Ελληνας
τής Άμίρίχής. Συν άλλοις έκττ'-
θενται οί άγό>νες δίλων των έξεχόν-
των 'Ελλήνοίν μεταναστών, οί ό-
ποΐοι έλάωπφνναν τό 'Ελληλχκόν
όνοιια. θά έμπνϊνσθητί άπό την
μελέτην των μεγάλων άνδρών. Τό
όγκώδΐς αύτό βύγΥΟ«4Ψβ, καλο-
δεδτμένον, μέ σειράν είκόνων,
τιμάται ................. $2.75.
Γράψατ*:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
140 ν/Ε5Τ 26ΤΗ δΤΚΕΕΤ
ΝΕτΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ νέβ έ-πλωμέ-
να δωμάτια, μονά καΐ διπί.ά. Και-
νουργή ε.τιπλα, μέ ζεστό καΐ κβνο
νερό. Τιμή άπό $5—$15 έβδομαδιαί-
ως. 'Επίσης Άπάρτμεντ μέ τρία δω-
μάτια. Άποταθητε: 131 νν*. 103γ«1
5τ. καί 415 ν. 5711ι 51., Ν. Ύόρκη.
(13253—8—14) ·
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον
Ελληνικί) οίκογενεία. δΐβ&πι Ιιβαΐ,
ζεστό ν«ρό, μπά-ΛΟ, ηλεκτρικόν ώ
557 λΥ. 124_ 51., Αρ. 52.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων
την διεύθυνσιν τοΰ Σπύρου Ζαχαριά,
όπως την αποστείλη είς τούς: Βββ-
ΐηϊβΐι αη(Ι δΐβΐΐΛυκΙβΓ, δ^χητγόρο
130 αίΐιτοη δι-, ΒγοοΜτβ, Ν. Υ.
(133*0—14—17)
Ι ,Ρέωο^ντΓδί,
Ζητήοατε τσν ίδιοκτήτην χ. Γ"Η&ιι°3
λίτταμεροΛς
(13313—14—18)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΛβΜίΐι,πιπΐ είς,
οοευτικην πόλιν πλ.ησίον τοϋ ί>α
ΐοη. 'Ενοικιαστήριον 10 έαών
$350 μηνηαίως. Είσπράξεις $6.Όΐ,.
ριπου μηνιαίως. Τελείως καί νεωτι
στικως έπιπλωμένον. Κάμνει την:
λιτέραν εργασίαν έν τή πόλει.
αζεται, τοΰ Ιδιόκτητον άσχολον,—
είς δλλας εργασίας. Άποταίήτί|
Α1105 Βυ5ΐηβ58 ΒΓοΙιβΓχ, 731 νί1
δί., Ρηϊΐ3., Ρ3.
(13302—13)
ΠΩΑΕΙΤΑΙ η
πλησίον είς τό Υίΐ8ΐιΐη?(οι
Είσπράξεις $2ό00 μηνιαίονς. Πρ
βάνει κατοικίαν, θαυμάσιον μταο; ι
'Ελ>.ην*κήν οΐκογένεναν. ^' ί
ιπά ΟοηίβοΙίοηβΓγ, 8ΐ1νβΓ δρπ
Μά. (13285—12-14)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ άνθοπωλείον εν
άναχωρήβεως τοΰ ιδιόκτητον. Τιμ
λογική. Άποταθητε: ΤγϊροΙΪ, 1!
Ρ"ΪΓ8£ Ανβ., Νβνν Υογϊ (μεταξύ 11»
καΐ 12ης όδοϋ). Ι
(13273—11—17)
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ &απ)α τοιών ι
τίω-ν, πρώτης τάξεως, είς τιμήν ι .
κβταδατικήν. 564 Υν1. 189Λ 51-, Αρ(
2-Α. Άποταθητε: 239 ν. 271— "'
τρίτον πάτ ωμα¬
ί 13293—12-18)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ τό Νενν ϊογκ
καθότι άναχωρώ διά πατριδα. ίΐκ
2 έτών καί όκτώ μηνών, ένοίχ^ον Ι
αηνιαίως εχει καί 6 δωαάτια άνΛ
Είσπράξεις $40 ημερησίως, τιμάς
χομεν καλάς. Κείται είς κεντβιχονΐ
ρος, τιμή λογική. Νβνν Υογ)£
Βοχ 784, Α1Ηβπΐ3Γΐβ, Ν. 0. ,
• (13262-ΤΗΜ5>Ι
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων ττίν
διεύθυνσιν τοϋ Άθανασίου Πανανο-
πούλου, έκ Νηονου, Μ«ορσήνης, « την
άποστείλτι είς τόν Νικόλαον Κούσκου-
λαν. Πρόκειται περΐ τοΰ θίίου τού,
κρατουμέ-νου παρά των Μεταναστευ-
τ*κών Άιρχών.: Νϊοίί Κου^ίοαΙίΐβ,
373 Ν&ϋοηβΐ Ανβ., Μϊΐννβιιΐίβθ, Υν*ϊ8.
(13311—14—15)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τή-ν
διεύΊΗτνσνν τού Παναγιώτου Κανελχά,
θιαμεΛβντος πρό τινος έν Καλιφορ'νίο;
καί ζτιτουμένου υπό τής θνγατρός τού
Μαρί«ς, νά γράη|— πρός αυτήν είς
την διεύθυνσιν: Κον Σπΰρί.δωνα Εύ-
θυμίου, Όδός "Ηροονος καΐ Δ<οφάν- του; 9, Άίθήναις—θΓββοβ. (Δ-12—18) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό ννωρίζοον την οιευθυΜστν τοΰ κ. Παρασκευαι Μαλ- λ«ϊροΰ, έκ Μανδαιιάιδων, Μυτιλήνης, όπως την αποστείλη είς κ. "Αγγελον Καφταν, 356 Υ. 59_ δί., Ν. Υ. £^ (13290—12—17) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γ·νωρίζιον την διεύθυνσιν τοΰ ΣπνρίδωΛ'θς "Ελευθε¬ ρίου Καρατζογιάννη, έκ χωρίον Πα- οαχελοίτηδος, Μΐθολογ-γίου, νά την αποστείλη είς τόν Σπυρεδωνα Άλο- στόλου Καρατζογιάννη, 8&22 Ηουςΐι Ανβ., ΟβνβΙ&Βό", Οΐϊίο. (13279—12—14) Πωλοΰμεν καί άγορ μέν έπιπλα στιλβωτΐ ών. "Εχομεν όναγι χώρον, δχι χοη^« •Επίσπςμάςίίλ«οντο» 513150Π θΓθννη Μ $1.50. "Εχοιιεν δλων των σταηλς, 2.00 δολλ. Κα«ίαμβ« Βοοΐηδ, δίηββΓ ΜαοηΐηΜ. 'Ε»·. ληβήτε τής εύκαιρίας. ΕΜΡΙΚϋ β: δϋρρ^γ, 428 -»«»/«;.' νία 30111 δί., Νβν ΥθΓ_ ^° - · · 8239. Ο Μ ΣΕΠΑΡ 'Υ.τό ΑΛΦΟΝΣΟΥ Δ' ΕΝΝΕΡΥ Ή λαιλα—/Ιδής σταδιοοοομίβ ε¬ νός μω^ροΰ ήοωος (Λραίου, εΰφνονς «αί δννατοΰ, ό οποίος φυλακιζεται <αί οοαπίτΐύεχ δεκα έίΐτά φοράς ιε δέκα έπτά δΜΕφόροι»ς τρόϊΌους, τροκαλεΐ τόν δρωτα το>ν ώραιοτέ-
?ων γνναικών τοΰ ΛονδΪΛΌυ καΐ
(έλος παραδίδβται μόνος τού διά
·ά καραταμηιθΐΊ. Δεδΐμένον $1.25,
Γρά·ψατ*:
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ'*
14Ο ¥/. 2βΤΗ 8Τ., ΝΕΜΤ ΥΟΗΚ
»Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ,
-ΧΕΤΕ
Π ιτυρίδα, φα·
γοΰραν η τριχο-
φάγον στό κι-
«;αλι, η Ολλην έ-
τιδερμικήν πά-
βησιν;
—Είσθε φαλα-
χρός;
ΓΟΤΕ ΖΗΤΗ-
Γό Γ. ί.Ρβτ. μ. ΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΚΑϋΕ ΜΑΚΚ
όπερ είναι τό μόνον φάρμακον, τό
οποίον δέν άποτυγχάνει άπϋ τοδ νά
θεραπεύη πάσας τάς άνω παθήσει-
Δεν περιεχει οίνόπνευμα. Πλείστοι
εβεραπευθησαν. Πλείστοι άπέκτη-
σαν την κόμην των. Διατί δχι καΐ
σεϊς; Γραψατέ μου ί επισκεφθήτε
^θί
Ν. Ώ. ΡΑΒΑ(:Ο5
Κφευρίτης και κατασκευαστή-
336 ν. 42Π(1 δ*., Νβνν ΥοΧ
Ρηοηβ: ΜβϋαΙΗοη 3814
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΙΣ, -«.
ί.ειται χαί παρα τφ μεγάλω Κα¬
ταστήματι : .
ΛΐΙΙ Ρΐβΐά βη<1 Οοπιρβην ΙΡδΥνΐΟΙ. ΜΑδ5.-Ό,<'Ε» ' πωλείται ύπλ τρι» αντΐΛΙ! ,._. κ. Ν. ΧΐΛνοπουλον. Ά δΐΓββί. Α3ΤΟΚΙΑ, ί ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ βΥΣΙ» Ενεκα (ΟυΡίΕΧ ΒΚΙΟΚ δια » Οίκογενει*?, Ι* 9 * δωμ*·'*' Διπλά 'Ολίγα μς|Τ^ ροι. Άποτ«θήΓΓ« αας: 1927 Οιθη η Β.Μ.Τ., ,Α άν-Λρόσο»ΐος μβς ™Γ Κ θημίρ,νώς ώς χ» «« ρς τής 8τ»ς το δεκαήμερον Β Ο Κ Κ Α Κ Ι Τα τη. τού έμ^ τού. δια των οποίατν των σατυριχών τον τητά τον, ίνα γτ»ιια τέχνης. Τιιμαται, αοετον, ■··
«ΚΘΝΙΚΟΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
27
, «' 126111 51., «β* Υ»* *
Έχκλησίας: Μοηα_βηΙ «845
Κατοιχία Ιίθίως:
ΑΕίεσ Νικόλαος Άνδριοπονλο;
Α 501 ΥΥ. 155 δΐτββί.
ΒΓβ—ΐΐΡβΙ 8656.
ΤΕΒ5ΕΥ αΤΥ. Ν. 1.
ΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΪ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
151 ΥογΙσ δττββΐ
Κατοικία Ίβοέωςι
$20 Ρβΐπηοηΐ Ανβηηβ
Τηλέφωνα: ΒβΓΒβη 281
χοί ΜοηΤΒοτηθΓΤ 1113.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
«ΑΓΙΟΣ ΝΊΚΩΝ»
•Εν Νέα 'ΥόοχΒ.
κιίθυνοτς ϋρέως Άρχιμ. Δαυίδ
Αεανταρίδου καΐ 'Εκχλτνσιας:
1] Ε. 34Λ 51., Νβτν Υογκ
Τηλέφωνον: ΐΛχΙπείοη 6793.
ΕΤΟΧΙΟΝ Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
12 ρΪΓ8ί Ανβηαθ, Νβ~ ΥοΛ
(Μεταξύ Ιδής καΐ 17ης όδοδ)
Τηλέφωνον: 5ιπντβ8«η[ 7332.
5ΤΟΚΙΑ. Ι,, ί.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΆΣΙΟΣ»
(Ά ρχιεπκΓκοπής)
273 ΕΙ- δΐτββί.
'Ε<Γημέρίθς: Γ. Με-νεξόπουλος Τηλέφωνον: ΑβΙογΙε 1653. Κατοικίας: Ηηυθ—ανβΓ 2870. ΑΛΛΑΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΟΝ "Οβοι έκ των συν» δρομητών μας έπιθυ- μοϋν νά άλλάξουν τας διεύθυνσις των, π», ρακαλθΰνται ίνα μα5 δίδουν καΐ την πάλαι- *ν τοιαύτην, έμβά- ζοντβς βυνάμα καΐ 1Ο βέντς δι* ϊξοδχ άλλαγη'ς. ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ ΑΙ ΒΑΙΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ (Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ) Τό νέον αύτό ονγγραμίΐα είναι ένας «Αύττμος θησακρός γνώσεων. Είναι τό κλβ.61 τό οποίον σάς άνοί- γει τα παλάτια τής προοδον καΐ εντυχνας. Απαραίτητον διά κάθε "Ελληνα. Ά.'τοκτήσατε τό έργον· θά εύρη—» τόν καλλίτερον σύμβου- λον τλοχ όδηγόν οιά την έπιτυχίβΓν είς την ζωην σας. 'Ογκώβης, δ«- &εμ*νος «αί πλουσίως εϊκονογρα- φημένος τόμος. Τιμάται ............., $2.75. Γράψατί: 14Ο >ν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕΨ/ ΥΟΗΚ
"ΝΑΤΙΌΝΑ1. ΗΕΚΑΙ.Ο"
ΑΓΟΡΑΖΕΤΈ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ
ΗΓπιιιινην ι/ιιηυι/ΠΓΗ
ϊ
|40 τΥΕδΤ 26ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ,
ΝΕτΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
Τό Έθνος δέν λησμονεΐ! Δέν μπορεί νά λησμονήση! ψ
Ή άγωνία τής πολιττκής άβεβαιότητος, ϊ τραγικότης τοΰ άδελφι-
χοΰ άλληλοσπαραγμοΰ, ή ελπίς καΐ ή άπογοήτευσις πού έγνώριοεν άπό
τό 1914 μεχριτοΰ 1929, θά μείνουν άλησμόνητοι.
Ώς Ιστορική άνάμνησις, ώς χομματική περιπέτεια κα'ι πολιτικόν
μόθημα, τα γεγονότα 1914—1921 άποτελοΰν άνάγνωσμα ενδιαφέρον
χα'ι απαραίτητον.......
Τα πάθη εδωσαν επί τέλους τόπον είς την αλήθειαν! Καΐ ή άλή-
θεια βασιλεύει ςρωτίζει, έξηγεί καΐ ΐόδηγεϊ είς τό βιβλίον πού κάθε
σπίτι, κάθε βιβλιοθήκη, κάθε καλώς σκεπτόμενος, Εσπευσαν νά προ-
μηθευθοϋν.
Τό βιβλίον αύτό παρουσιάζει είς δλας τάς λεπτομερείας της την
Εθνικήν Περιπέτειαν άπό τό 1914 έ*ως τό 1921.
Π ότε θά τό προμηθευθήτε; Π ότε θά τό διαδάσετε; Διατί δχι τώ-
ρα; Προμηθευθήτε το άμέσως.......
ΟΑΓΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΥΠΟ ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
Τιμαται δολλ. 1.ΟΟ.
Σελίδες 400 μετ* εΐκόνων. Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΠΑΙ.0
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140
26ΤΗ 8Τ.,
ΝΕ* ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΑΜΑΡΤΩΛΟΝ ΣΩΤΗΡΙΑ
ΒΑΘΕΙΑ ΨΥΧΟΛΟΠΚΗ ΕΡΕΥΝΑ.—ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΤΩΝ ΚΟΙ¬
ΝΩΝΙΚΗΝ ΠΛΗΓΩΝ.—ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ.
Είναι τό ψυχωφελέστατον βιβλίον ή «Άμαρτωλών Σωτηρίαν 'Ισως
ϋαΛώ ήθμοζεν ό τίτλος «έκλαϊκευμένα κοινωνικά μελετηματα». Διότι
"ίαγματι ή «Άμαρτωλών Σωτηρία» είναι μία δαθίία ερευνα των ελλεί¬
ψεως τής κοινωνίας, την οποίαν σκοπεϊ ν' άναβιβάστι εις πνευματικωτέ¬
ρα επίπεδον. Τα κεφάλαια περΐ βλασφημίες, περί ύπερηφανειας, κενοθο-
?ι«ξ, φιλαργυρίας, εύσπλαγχνίας, όργής, φθόνου, άμελειας, ευγνωμοσυ-
Ί1?, αι ζωηρόταται είκόνες των θλίψεων τού βίου εϊμποροΰν ν αντικατα-
οτησουν τόν εύγλωττότερον δμβωνα καΐ ν' άποβοΰν πηγή φρσνηματισμου
"αι εξυψώσεως τοΰ αναγνώστου. Ζωηρόταται είναι αί σελιδες περΐ των
τιμωριών τής Κολάσεως καΐ περΐ τής θέσεως των δικαίων έν τφ Παρα-
οεισΦ, περΐ των τύψεων καΐ της γαλήνης τής σννειδησεως, ως θαέλέ-
Υ°^ μ έτό πνεΰμα τοΰ αιώνος. "Επειτα ή παράθεσις 59 περιεργοτατων
ο?υματων, γενομένην διά τής Πίστεως πρός την θεοτοκον, αποτελουν
τΐν κατακλεϊδα τοϋ ποιητικοΰ, τοΰ θαυμασίου μέ ζωηρας εικόνος βιδλιου
το«ου, είς τάς ύπες,επτακοσίας σελίδας τού όποίου ευρίσκουν οί ευσεβεις
^ην άρρήτου γλυκύτητος καΐ αί πονηραΐ ψυχαί το μέσον της ανακου-
Ε'-όι ή τελ"οτέρ(α''?κδοστς ην έκαμεν * «'Εθνικός Κηρυξ» βιά τό 6ι-
'·ιον αυτό, τό οποίον θά ζή πάντοτε έφ' δσον ύπαρχονν δνθρωποι --
^υοντες είς ανώτερον πνευματικόν κόσμον καΐ αισθανόμενοι την θειβν
δονην ίχ τής πίστεως πρός <Υπε(?τάτην Πρόνοιαν, χυβερνωσαν τας των άτόμων καΐ των Εθνών. , ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚ11Σ $1.25 οαΨατ8 όπως σάς αποσταλή Ο- Ο. Ό., η έμβάσατε συμπληρουντες •"«τω»! Δελτίον. ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΗΕΚΑ^^, 140 λνεχΐ 26Λ 51., Νβν Υογκ, Ν. Υ- ,'Εσοκλείστω; ευρίσκετε δολλ. 1.25 μέ την παράκλησιν δπως Ι101 άποστείλητε τό βιβλίον «ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑΣ 'Ονομα ................................................... Διεύθυνσις ................................·............... ΠόΠολιτεία ................... ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ 1918. Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟβ Κεαΐ ΕδΙαιε Βαδΐηβδβ Βγοκθγ 1482 ΒτοΆάν/Άγ, Κοο,η 610, (Τϊηΐ68 5ςιιατΟ ΒΓναηΐ 8641, 5482, 6094. ΕΧΟΜΕΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ ΕΥΚΑΙΡ1ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΟΝ ΣΑΣ ΣΥΜΦΕ¬ ΡΟΝ Ν Α ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗ¬ ΤΕ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑΜΗΤΕ ΑΓΟ-' ΡΑΝ. Η ΔΟΚΙΜΗ ΠΕΙΘΕΙ. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, Οοηη., τέλει- <"- Χ,*»1 δλα, εύκολοδούλευτον, έρ- γαζομενον μέ 50 0;0 καΐ άνευ συν- αγωνισμοΰ. Είσπράξεις δνω των *<00 εβδομαδιαίως. 9ετές ένοικια¬ στήριον, ενοίκιον $35 μην^αίως. Τι- μη $8.500, μέ $3.500 μετρητά. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ Ρρππ., προνομιοΰχος τοποθεσία, τιλε.ιον καθ ολα, μέ δοκιμαστικάς ε'ισπρά- ςεις $800 έβδομαδιαίως, καθαρά μηνιαϊα κέρδη $1.500. ΙΟετέ; έν¬ οικιαστήριον, ενοίκιον $250, τιμή $22.000, μέ $8.000 μετρητά. Είναι μοναδική εύκαιρία διά 3 συνεταί- ρους. Ι.υΝ€ΗΕ0ΝΕΤΤΕ πλησίον σχο λειου, νοσοκομείον καΐ Θεατρον, έρ- γαζομενον μέ 2 άνθρώπους. Εΐσ- πράξεις $350—$400 έβδομαδιαί- <ο?. 6ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον *'Ο μηνιαίως. Τιμή $4.000, μέ φΐ.200 μετρητά. ΤΕΑ ΒΟΟΜ, θαυμασία επίπλω¬ σις, τέλειογ καθ' δλα, είς άρκττο- κρατικήν πόλιν τοΰ ί,οηβ ρατικήν πόλιν τοΰ ί,οη& Ιδΐβηά, με δοκιμαστικάς είσπράξεις $1.400 . εβδομαδιαίως. ΙΟετές ένοικιαστή¬ ριον, ενοίκιον $200, τιμή $29.000, με $8.000 μετρητά. Σπεύσατε νά επωφεληθήτε στά Γραφείά μας. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ τέλειον καθ" δλα, έκλεκτή τοποθεσία, μέ προσΰήκην ΕιαηθΓΐθοηβΙΙβ ευκό¬ λως δύναται νά εΐσπράξτ) $800— $1.000 έδδομαδιαίως, ένοικιαστήρι¬ ον 8 1)2 έτών, ενοίκιον $200, τιμή $9.500.^ μέ $3.000 μετρητά. Διά πε¬ ρισσοτέρας πληροφορίας προφορι- κώς. ΕϋΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ γωνιαίον ΗΡ ίο όαΐβ, μεταξύ μεγάλων γρα¬ φείων, 5 1)2 ημέρας την έδδομά- δα. ΕΊσπράξεις μέ δοκιμήν $800 έβδομαδιαίως 9ετές ένοικιαστήρι¬ ον, ενοίκιον $275. Τιμή $10.00( μέ$3.500 μετρητά. Άρκεί μία σας επίσκεψις διά νά πεισθήτε τελείως. ίυΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, είναι μία προνομιοΰχος γωνία μεταξύ δύο μεγάλων θεάτρων καΐ γραφείων, ένοικιαστήριον μεγάλης άξίας 10 έτών, μέ ενοίκιον $250. Είσπράξεις $800—$1.000 έδδομαδιαίως. Τιμή $20.000, μέ $7.000 μετρητά. Διά πληροφορίας ελθετε προσωπικώς. ςΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή έμπο- ρική γωνία, μέ βαυιιασίαν έπίπλω- σιν. Εϋκολοδούλευτον, μέ θετικά καΐ ήγγυημένα κέρδη. 12ετές έν¬ οικιαστήριον, ενοίκιον $125 μηνι¬ αίως, εΐσπράξεις $1.100—$1.200 έβ&ομαδιαίως. Τιμή $12.000, μέ $4.500 μετρητά. Σπεύσατε άμέ¬ στό ΒΓ03(1ν3γ, Ιρ- γαζόμενον μέ καλά κέρδη. Είσπρά¬ ξεις $850 καΐ ανω, μακρόν ένοοα- αστήριον. τιμή $7.500, μέ $3.000 ιιετρητά ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, έκλεκτή τοποθε¬ σία, θαυμασίως έπιπλωμένη, έργά- ζεται δνευ συναγωνισμοΰ, μέ^ κα- λά κέρδη, έβδομαδ'αίοα είσπράξεις Ιΐέ δοκιμήν $1.600, καθαρά μηνιαΐα κέρδη $1.200, ΙΟετές ένοικιαστήρι¬ ον, ενοίκιον $385. Τιμή $20.000, ιιέ $8.000 μετρητά. (Χ)ΡΡΕΕ ΡΟΤ, Οοηη., έναντι ίργοστασίων, θαυμασίως έπτπλωμέ- νον, ΙΟετές ένοικιαστήριον, λογι¬ κόν ενοίκιον, μέ είσπράξεις δνω των $1.000 έβδομαδιαίως, καθα- ρά κέρδη $1.?00 τόν μήνα, τιμή $13.000, μέ $4.000 μετρητά. ΙΛΙΝΓΗ ΗΟΟΜ, πλησίον τής Νέας Υόρκης, μέ δοκιμαστο.άς είσπράξεις $1.800—2.000 την έβδο μάδα, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον λογικόν. Τιμή $16.000, με $8.000 ιιετρητά. ΚΕδΤΑΐΤΗΑΝΤ, Νβτν ΙβΓχεγ, πλησίον τής Νέα; Υόρκης, μέ ήγ- γυμένας είσπράξεις $2.000 έβδομα- διαίως, είναι τέλειον καθ" δλα καΐ {Κ,ισιάζεται τσΰ 18ιοκτήτου( ιάσχο- λουαένου είς δλλας εργασίας, άν- τΐ $28.000. μέ $8.000 μετρητά. ΒΕδΤΑϋΗΑΝΤ μέ είσπράξβις $1.100 έβδομαδιαίως, τιμή $12. 000, μέ $3.500 μετρητά. 'Επικερ- δής έργβσία. ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ γωντατον, εύκο- )οδούλευτον καΐ θαυμασία έπιπλω- μένον, εΙσπράΕει; $900—1.000 έ- βδομαδιαίως. Ενοίκιον $225, μα¬ κρόν ένοικιαστήριον, τιμη $7.500, αέ $3.500 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ ^οπ8 Ιδΐαπτ], εΐσπράξει; μέ δοκιμήν $1.000 έβδο- ιΐαδιαίως, μακρόν ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200, τιμή $7.000, ιιέ $3. 000 ιιετοητά. ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ- ΡΑ "Ελθετε, γράψατε, ϊϊ τηλε- 1482 Νβ- Υογ»: ΒΓοτ ΒεΙ. 42Π(1 ΡΟΚΤ ΟΗΕ5ΤΕΚ, Ν. Υ.—Ό «Έ- θνικός Κηρυξ», Ήμερήσιος, Κυριακά- τικος καΐ Μηνιαΐος ΕΙκονογραφημενος Λωλείται παρά τού άντυϊροσωπου μας Α Β&π>ον?8ΐ£ν. 10 δουίΐι Μβιπ 51. Ι
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ
ΔΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΤΟ
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ "ΕβΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ"
>*+**+++++++**1
ΜΙΑ ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΣ...
Ισως κάποτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοΰ όποίου ή Πολιτεία ν' α¬
παγορεύση είς πολλούς την χρήσιν λέξεων......
Αί λέξεις είς τα χείλη των τοιούτων δέν εχουν καμμίαν σημασίαν.
Τάς μεταχειρίζονται σάν «παπαγάλοι». ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι παπαγά-
λοι, ώς επί τό πλείστον, άποδεικνύονται άνεύθυνοι, άνάξιοι
έμπιστοσύνης καΐ συναναστροφής!
Πρός θεοΰ! "Άν έκτιμάτε την σημασίαν λέξεοις τινος, ώς ή λέξις
«Δημοκρατία» επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σας άκούον-
τες Ινα «παπαγάλον» συζητοϋντα περΐ Δημοκρατίας.
'Ερωτήσατέ τίνα άπό τούς άστείους αύτούς τύπους εν ί δύο άπλού-
στατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατία άνάγκη, ή πολυτέλεια; Πό-
τε ή Δημοκρατία καθίσταται πολυτέλεια ;>
Ό συνομιλητής σας θά μείνη κόκκαλο..... ί θά σάς διασκεδάση μέ
χίλιες δύο άνόητες άπαντήσεις.
Ώς σοβαρός, ώς καθώς πρέπει πολίτης καΐ δνθρωπος, γνωρίζετε
ότι ή Δημοκρατία είναι μία άπλή λέξις χαί όμως......
"Οπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως εμπερικλείεται κόσμος όλόκλη-
ρος ΐδεών, καθηκόντων, νοημάτων.
Κδποτε σάς εδόθη ή εύκαιρία νά μάθητε πολλά ένδιαφέροντα πράγ-
ματα περΐ «Δημοκρατίας» καΐ Ιδιαιτέρως περΐ τή; 'Ελληνικής Δημο¬
κρατίας. Είσθε άπ' έχε-ίνους πού Ιχουν διαβάσει τό έργον τοΰ διακε-
κριμένου δημοσιογράς(θυ καΐ δημοσιολόγου Κου Δ. Χριστοφοριδου!
«Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» τοΰ Κου Δ. Χριστοφοριδου £-
χει άναγνοχτθή καΐ έκτιμηθη άπό κάθε καλώς σκεπτόμενον, άπό κάθε
δνθρωπον μέ αντίληψιν.
Συστήσατε τό βιβλίον αύτό είς τον καλλίτερον φίλον σας. θά σάς
εύγνωμοντ). θά τό εΰοη άναλντικώτατον, άπολαυστικόν, διδακτικόν
«αί πολύ ωφέλιμον.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
Τιμάται —ιερεύς δ&δεμένον δολλ. 1.ΟΟ.
Γράψατε σήμερον δπως σάς αποσταλή Ο. Ο. Ώ.,- τ έμβάσατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ννΕ8Τ 2βΤΗ βΤ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
Καθημερινώς ίρχεσθε είς επαφήν μέ κάποιαν άπό τούς 600.000
άνθρώπους πού πεθαίνοιτν δδικα στήν Άμερική.
ΟΪ δνθρωποι αύτοι—μεταξύ των οποίων είναι καΐ πολλοΐ έν συγ-
κρίσει "Ελληνε;—μποροϋν νά ζήσουν.
'Η ζωή των έξαρτάται κατά μέγα βαθμόν άπ' αύτούς τούς Ιδίους.
Μήπως είσθε είς έξ αυτών;
Μή έρωτοτροπείτε μέ τόν θάνατον. "Εχετε υποχρέωσιν νά ζήσετε.
Πρέπει νά ζήσετε καΐ θά ζήσετε, καΐ θά χαρήτε την ζωήν σας
άρκεί νά είσθε προσεκτικός. Προσέξατε την υγείαν σας.
Κανείς δέν ίχει νά φοβηθη άπό ασθένειαν, δν εφαρμόση δσα διδά-
σκει τό πολύτιμον βιβλίον
ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ, Ν. Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Καλλιτεχνικώς δεδεμένον τιμαται $2.00
ΤΟ ΣΥΝΑΡΠΑΖΟΝ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΟΥΝ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΙνΙΑ
Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΕ ,
140 νν. 261η 81., Νβ~ Υοιΐί, Ν. Υ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
ΔΕΛΤΙΟΝ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. Η]
δΒΑΕϋ,
140 \Γ. 261η 51
, Νεν Υογκ,
Ν. Υ.
1
'Εσωκλείστως
ευρίσκετε δολΐ
. 2.00, μέ την
παράκλησιν όπως .
μοί άποστείλητε
«ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ
ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ».
---------,-,-*, -,,-Γ Π, Γ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
27
, «' 126111 51., «β* Υ»* *
Έχκλησίας: Μοηα_βηΙ «845
Κατοιχία Ιίθίως:
ΑΕίεσ Νικόλαος Άνδριοπονλο;
Α 501 ΥΥ. 155 δΐτββί.
ΒΓβ—ΐΐΡβΙ 8656.
ΤΕΒ5ΕΥ αΤΥ. Ν. 1.
ΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΪ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
151 ΥογΙσ δττββΐ
Κατοικία Ίβοέωςι
$20 Ρβΐπηοηΐ Ανβηηβ
Τηλέφωνα: ΒβΓΒβη 281
χοί ΜοηΤΒοτηθΓΤ 1113.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
«ΑΓΙΟΣ ΝΊΚΩΝ»
•Εν Νέα 'ΥόοχΒ.
κιίθυνοτς ϋρέως Άρχιμ. Δαυίδ
Αεανταρίδου καΐ 'Εκχλτνσιας:
1] Ε. 34Λ 51., Νβτν Υογκ
Τηλέφωνον: ΐΛχΙπείοη 6793.
ΕΤΟΧΙΟΝ Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
12 ρΪΓ8ί Ανβηαθ, Νβ~ ΥοΛ
(Μεταξύ Ιδής καΐ 17ης όδοδ)
Τηλέφωνον: 5ιπντβ8«η[ 7332.
5ΤΟΚΙΑ. Ι,, ί.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΆΣΙΟΣ»
(Ά ρχιεπκΓκοπής)
273 ΕΙ- δΐτββί.
'Ε<Γημέρίθς: Γ. Με-νεξόπουλος Τηλέφωνον: ΑβΙογΙε 1653. Κατοικίας: Ηηυθ—ανβΓ 2870. ΑΛΛΑΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΟΝ "Οβοι έκ των συν» δρομητών μας έπιθυ- μοϋν νά άλλάξουν τας διεύθυνσις των, π», ρακαλθΰνται ίνα μα5 δίδουν καΐ την πάλαι- *ν τοιαύτην, έμβά- ζοντβς βυνάμα καΐ 1Ο βέντς δι* ϊξοδχ άλλαγη'ς. ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ ΑΙ ΒΑΙΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ (Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ) Τό νέον αύτό ονγγραμίΐα είναι ένας «Αύττμος θησακρός γνώσεων. Είναι τό κλβ.61 τό οποίον σάς άνοί- γει τα παλάτια τής προοδον καΐ εντυχνας. Απαραίτητον διά κάθε "Ελληνα. Ά.'τοκτήσατε τό έργον· θά εύρη—» τόν καλλίτερον σύμβου- λον τλοχ όδηγόν οιά την έπιτυχίβΓν είς την ζωην σας. 'Ογκώβης, δ«- &εμ*νος «αί πλουσίως εϊκονογρα- φημένος τόμος. Τιμάται ............., $2.75. Γράψατί: 14Ο >ν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕΨ/ ΥΟΗΚ
"ΝΑΤΙΌΝΑ1. ΗΕΚΑΙ.Ο"
ΑΓΟΡΑΖΕΤΈ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ
ΗΓπιιιινην ι/ιιηυι/ΠΓΗ
ϊ
|40 τΥΕδΤ 26ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ,
ΝΕτΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
Τό Έθνος δέν λησμονεΐ! Δέν μπορεί νά λησμονήση! ψ
Ή άγωνία τής πολιττκής άβεβαιότητος, ϊ τραγικότης τοΰ άδελφι-
χοΰ άλληλοσπαραγμοΰ, ή ελπίς καΐ ή άπογοήτευσις πού έγνώριοεν άπό
τό 1914 μεχριτοΰ 1929, θά μείνουν άλησμόνητοι.
Ώς Ιστορική άνάμνησις, ώς χομματική περιπέτεια κα'ι πολιτικόν
μόθημα, τα γεγονότα 1914—1921 άποτελοΰν άνάγνωσμα ενδιαφέρον
χα'ι απαραίτητον.......
Τα πάθη εδωσαν επί τέλους τόπον είς την αλήθειαν! Καΐ ή άλή-
θεια βασιλεύει ςρωτίζει, έξηγεί καΐ ΐόδηγεϊ είς τό βιβλίον πού κάθε
σπίτι, κάθε βιβλιοθήκη, κάθε καλώς σκεπτόμενος, Εσπευσαν νά προ-
μηθευθοϋν.
Τό βιβλίον αύτό παρουσιάζει είς δλας τάς λεπτομερείας της την
Εθνικήν Περιπέτειαν άπό τό 1914 έ*ως τό 1921.
Π ότε θά τό προμηθευθήτε; Π ότε θά τό διαδάσετε; Διατί δχι τώ-
ρα; Προμηθευθήτε το άμέσως.......
ΟΑΓΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΥΠΟ ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
Τιμαται δολλ. 1.ΟΟ.
Σελίδες 400 μετ* εΐκόνων. Γράψατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΠΑΙ.0
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140
26ΤΗ 8Τ.,
ΝΕ* ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΑΜΑΡΤΩΛΟΝ ΣΩΤΗΡΙΑ
ΒΑΘΕΙΑ ΨΥΧΟΛΟΠΚΗ ΕΡΕΥΝΑ.—ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΤΩΝ ΚΟΙ¬
ΝΩΝΙΚΗΝ ΠΛΗΓΩΝ.—ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ.
Είναι τό ψυχωφελέστατον βιβλίον ή «Άμαρτωλών Σωτηρίαν 'Ισως
ϋαΛώ ήθμοζεν ό τίτλος «έκλαϊκευμένα κοινωνικά μελετηματα». Διότι
"ίαγματι ή «Άμαρτωλών Σωτηρία» είναι μία δαθίία ερευνα των ελλεί¬
ψεως τής κοινωνίας, την οποίαν σκοπεϊ ν' άναβιβάστι εις πνευματικωτέ¬
ρα επίπεδον. Τα κεφάλαια περΐ βλασφημίες, περί ύπερηφανειας, κενοθο-
?ι«ξ, φιλαργυρίας, εύσπλαγχνίας, όργής, φθόνου, άμελειας, ευγνωμοσυ-
Ί1?, αι ζωηρόταται είκόνες των θλίψεων τού βίου εϊμποροΰν ν αντικατα-
οτησουν τόν εύγλωττότερον δμβωνα καΐ ν' άποβοΰν πηγή φρσνηματισμου
"αι εξυψώσεως τοΰ αναγνώστου. Ζωηρόταται είναι αί σελιδες περΐ των
τιμωριών τής Κολάσεως καΐ περΐ τής θέσεως των δικαίων έν τφ Παρα-
οεισΦ, περΐ των τύψεων καΐ της γαλήνης τής σννειδησεως, ως θαέλέ-
Υ°^ μ έτό πνεΰμα τοΰ αιώνος. "Επειτα ή παράθεσις 59 περιεργοτατων
ο?υματων, γενομένην διά τής Πίστεως πρός την θεοτοκον, αποτελουν
τΐν κατακλεϊδα τοϋ ποιητικοΰ, τοΰ θαυμασίου μέ ζωηρας εικόνος βιδλιου
το«ου, είς τάς ύπες,επτακοσίας σελίδας τού όποίου ευρίσκουν οί ευσεβεις
^ην άρρήτου γλυκύτητος καΐ αί πονηραΐ ψυχαί το μέσον της ανακου-
Ε'-όι ή τελ"οτέρ(α''?κδοστς ην έκαμεν * «'Εθνικός Κηρυξ» βιά τό 6ι-
'·ιον αυτό, τό οποίον θά ζή πάντοτε έφ' δσον ύπαρχονν δνθρωποι --
^υοντες είς ανώτερον πνευματικόν κόσμον καΐ αισθανόμενοι την θειβν
δονην ίχ τής πίστεως πρός <Υπε(?τάτην Πρόνοιαν, χυβερνωσαν τας των άτόμων καΐ των Εθνών. , ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚ11Σ $1.25 οαΨατ8 όπως σάς αποσταλή Ο- Ο. Ό., η έμβάσατε συμπληρουντες •"«τω»! Δελτίον. ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΗΕΚΑ^^, 140 λνεχΐ 26Λ 51., Νβν Υογκ, Ν. Υ- ,'Εσοκλείστω; ευρίσκετε δολλ. 1.25 μέ την παράκλησιν δπως Ι101 άποστείλητε τό βιβλίον «ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑΣ 'Ονομα ................................................... Διεύθυνσις ................................·............... ΠόΠολιτεία ................... ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ 1918. Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟβ Κεαΐ ΕδΙαιε Βαδΐηβδβ Βγοκθγ 1482 ΒτοΆάν/Άγ, Κοο,η 610, (Τϊηΐ68 5ςιιατΟ ΒΓναηΐ 8641, 5482, 6094. ΕΧΟΜΕΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑΣ ΕΥΚΑΙΡ1ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΟΝ ΣΑΣ ΣΥΜΦΕ¬ ΡΟΝ Ν Α ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗ¬ ΤΕ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑΜΗΤΕ ΑΓΟ-' ΡΑΝ. Η ΔΟΚΙΜΗ ΠΕΙΘΕΙ. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, Οοηη., τέλει- <"- Χ,*»1 δλα, εύκολοδούλευτον, έρ- γαζομενον μέ 50 0;0 καΐ άνευ συν- αγωνισμοΰ. Είσπράξεις δνω των *<00 εβδομαδιαίως. 9ετές ένοικια¬ στήριον, ενοίκιον $35 μην^αίως. Τι- μη $8.500, μέ $3.500 μετρητά. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ Ρρππ., προνομιοΰχος τοποθεσία, τιλε.ιον καθ ολα, μέ δοκιμαστικάς ε'ισπρά- ςεις $800 έβδομαδιαίως, καθαρά μηνιαϊα κέρδη $1.500. ΙΟετέ; έν¬ οικιαστήριον, ενοίκιον $250, τιμή $22.000, μέ $8.000 μετρητά. Είναι μοναδική εύκαιρία διά 3 συνεταί- ρους. Ι.υΝ€ΗΕ0ΝΕΤΤΕ πλησίον σχο λειου, νοσοκομείον καΐ Θεατρον, έρ- γαζομενον μέ 2 άνθρώπους. Εΐσ- πράξεις $350—$400 έβδομαδιαί- <ο?. 6ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον *'Ο μηνιαίως. Τιμή $4.000, μέ φΐ.200 μετρητά. ΤΕΑ ΒΟΟΜ, θαυμασία επίπλω¬ σις, τέλειογ καθ' δλα, είς άρκττο- κρατικήν πόλιν τοΰ ί,οηβ ρατικήν πόλιν τοΰ ί,οη& Ιδΐβηά, με δοκιμαστικάς είσπράξεις $1.400 . εβδομαδιαίως. ΙΟετές ένοικιαστή¬ ριον, ενοίκιον $200, τιμή $29.000, με $8.000 μετρητά. Σπεύσατε νά επωφεληθήτε στά Γραφείά μας. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ τέλειον καθ" δλα, έκλεκτή τοποθεσία, μέ προσΰήκην ΕιαηθΓΐθοηβΙΙβ ευκό¬ λως δύναται νά εΐσπράξτ) $800— $1.000 έδδομαδιαίως, ένοικιαστήρι¬ ον 8 1)2 έτών, ενοίκιον $200, τιμή $9.500.^ μέ $3.000 μετρητά. Διά πε¬ ρισσοτέρας πληροφορίας προφορι- κώς. ΕϋΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ γωνιαίον ΗΡ ίο όαΐβ, μεταξύ μεγάλων γρα¬ φείων, 5 1)2 ημέρας την έδδομά- δα. ΕΊσπράξεις μέ δοκιμήν $800 έβδομαδιαίως 9ετές ένοικιαστήρι¬ ον, ενοίκιον $275. Τιμή $10.00( μέ$3.500 μετρητά. Άρκεί μία σας επίσκεψις διά νά πεισθήτε τελείως. ίυΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, είναι μία προνομιοΰχος γωνία μεταξύ δύο μεγάλων θεάτρων καΐ γραφείων, ένοικιαστήριον μεγάλης άξίας 10 έτών, μέ ενοίκιον $250. Είσπράξεις $800—$1.000 έδδομαδιαίως. Τιμή $20.000, μέ $7.000 μετρητά. Διά πληροφορίας ελθετε προσωπικώς. ςΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή έμπο- ρική γωνία, μέ βαυιιασίαν έπίπλω- σιν. Εϋκολοδούλευτον, μέ θετικά καΐ ήγγυημένα κέρδη. 12ετές έν¬ οικιαστήριον, ενοίκιον $125 μηνι¬ αίως, εΐσπράξεις $1.100—$1.200 έβ&ομαδιαίως. Τιμή $12.000, μέ $4.500 μετρητά. Σπεύσατε άμέ¬ στό ΒΓ03(1ν3γ, Ιρ- γαζόμενον μέ καλά κέρδη. Είσπρά¬ ξεις $850 καΐ ανω, μακρόν ένοοα- αστήριον. τιμή $7.500, μέ $3.000 ιιετρητά ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, έκλεκτή τοποθε¬ σία, θαυμασίως έπιπλωμένη, έργά- ζεται δνευ συναγωνισμοΰ, μέ^ κα- λά κέρδη, έβδομαδ'αίοα είσπράξεις Ιΐέ δοκιμήν $1.600, καθαρά μηνιαΐα κέρδη $1.200, ΙΟετές ένοικιαστήρι¬ ον, ενοίκιον $385. Τιμή $20.000, ιιέ $8.000 μετρητά. (Χ)ΡΡΕΕ ΡΟΤ, Οοηη., έναντι ίργοστασίων, θαυμασίως έπτπλωμέ- νον, ΙΟετές ένοικιαστήριον, λογι¬ κόν ενοίκιον, μέ είσπράξεις δνω των $1.000 έβδομαδιαίως, καθα- ρά κέρδη $1.?00 τόν μήνα, τιμή $13.000, μέ $4.000 μετρητά. ΙΛΙΝΓΗ ΗΟΟΜ, πλησίον τής Νέας Υόρκης, μέ δοκιμαστο.άς είσπράξεις $1.800—2.000 την έβδο μάδα, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον λογικόν. Τιμή $16.000, με $8.000 ιιετρητά. ΚΕδΤΑΐΤΗΑΝΤ, Νβτν ΙβΓχεγ, πλησίον τής Νέα; Υόρκης, μέ ήγ- γυμένας είσπράξεις $2.000 έβδομα- διαίως, είναι τέλειον καθ" δλα καΐ {Κ,ισιάζεται τσΰ 18ιοκτήτου( ιάσχο- λουαένου είς δλλας εργασίας, άν- τΐ $28.000. μέ $8.000 μετρητά. ΒΕδΤΑϋΗΑΝΤ μέ είσπράξβις $1.100 έβδομαδιαίως, τιμή $12. 000, μέ $3.500 μετρητά. 'Επικερ- δής έργβσία. ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ γωντατον, εύκο- )οδούλευτον καΐ θαυμασία έπιπλω- μένον, εΙσπράΕει; $900—1.000 έ- βδομαδιαίως. Ενοίκιον $225, μα¬ κρόν ένοικιαστήριον, τιμη $7.500, αέ $3.500 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ ^οπ8 Ιδΐαπτ], εΐσπράξει; μέ δοκιμήν $1.000 έβδο- ιΐαδιαίως, μακρόν ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200, τιμή $7.000, ιιέ $3. 000 ιιετοητά. ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ- ΡΑ "Ελθετε, γράψατε, ϊϊ τηλε- 1482 Νβ- Υογ»: ΒΓοτ ΒεΙ. 42Π(1 ΡΟΚΤ ΟΗΕ5ΤΕΚ, Ν. Υ.—Ό «Έ- θνικός Κηρυξ», Ήμερήσιος, Κυριακά- τικος καΐ Μηνιαΐος ΕΙκονογραφημενος Λωλείται παρά τού άντυϊροσωπου μας Α Β&π>ον?8ΐ£ν. 10 δουίΐι Μβιπ 51. Ι
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ
ΔΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΤΟ
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ "ΕβΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ"
>*+**+++++++**1
ΜΙΑ ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΣ...
Ισως κάποτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοΰ όποίου ή Πολιτεία ν' α¬
παγορεύση είς πολλούς την χρήσιν λέξεων......
Αί λέξεις είς τα χείλη των τοιούτων δέν εχουν καμμίαν σημασίαν.
Τάς μεταχειρίζονται σάν «παπαγάλοι». ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι παπαγά-
λοι, ώς επί τό πλείστον, άποδεικνύονται άνεύθυνοι, άνάξιοι
έμπιστοσύνης καΐ συναναστροφής!
Πρός θεοΰ! "Άν έκτιμάτε την σημασίαν λέξεοις τινος, ώς ή λέξις
«Δημοκρατία» επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σας άκούον-
τες Ινα «παπαγάλον» συζητοϋντα περΐ Δημοκρατίας.
'Ερωτήσατέ τίνα άπό τούς άστείους αύτούς τύπους εν ί δύο άπλού-
στατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατία άνάγκη, ή πολυτέλεια; Πό-
τε ή Δημοκρατία καθίσταται πολυτέλεια ;>
Ό συνομιλητής σας θά μείνη κόκκαλο..... ί θά σάς διασκεδάση μέ
χίλιες δύο άνόητες άπαντήσεις.
Ώς σοβαρός, ώς καθώς πρέπει πολίτης καΐ δνθρωπος, γνωρίζετε
ότι ή Δημοκρατία είναι μία άπλή λέξις χαί όμως......
"Οπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως εμπερικλείεται κόσμος όλόκλη-
ρος ΐδεών, καθηκόντων, νοημάτων.
Κδποτε σάς εδόθη ή εύκαιρία νά μάθητε πολλά ένδιαφέροντα πράγ-
ματα περΐ «Δημοκρατίας» καΐ Ιδιαιτέρως περΐ τή; 'Ελληνικής Δημο¬
κρατίας. Είσθε άπ' έχε-ίνους πού Ιχουν διαβάσει τό έργον τοΰ διακε-
κριμένου δημοσιογράς(θυ καΐ δημοσιολόγου Κου Δ. Χριστοφοριδου!
«Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» τοΰ Κου Δ. Χριστοφοριδου £-
χει άναγνοχτθή καΐ έκτιμηθη άπό κάθε καλώς σκεπτόμενον, άπό κάθε
δνθρωπον μέ αντίληψιν.
Συστήσατε τό βιβλίον αύτό είς τον καλλίτερον φίλον σας. θά σάς
εύγνωμοντ). θά τό εΰοη άναλντικώτατον, άπολαυστικόν, διδακτικόν
«αί πολύ ωφέλιμον.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
Τιμάται —ιερεύς δ&δεμένον δολλ. 1.ΟΟ.
Γράψατε σήμερον δπως σάς αποσταλή Ο. Ο. Ώ.,- τ έμβάσατε:
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ννΕ8Τ 2βΤΗ βΤ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
Καθημερινώς ίρχεσθε είς επαφήν μέ κάποιαν άπό τούς 600.000
άνθρώπους πού πεθαίνοιτν δδικα στήν Άμερική.
ΟΪ δνθρωποι αύτοι—μεταξύ των οποίων είναι καΐ πολλοΐ έν συγ-
κρίσει "Ελληνε;—μποροϋν νά ζήσουν.
'Η ζωή των έξαρτάται κατά μέγα βαθμόν άπ' αύτούς τούς Ιδίους.
Μήπως είσθε είς έξ αυτών;
Μή έρωτοτροπείτε μέ τόν θάνατον. "Εχετε υποχρέωσιν νά ζήσετε.
Πρέπει νά ζήσετε καΐ θά ζήσετε, καΐ θά χαρήτε την ζωήν σας
άρκεί νά είσθε προσεκτικός. Προσέξατε την υγείαν σας.
Κανείς δέν ίχει νά φοβηθη άπό ασθένειαν, δν εφαρμόση δσα διδά-
σκει τό πολύτιμον βιβλίον
ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ, Ν. Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Καλλιτεχνικώς δεδεμένον τιμαται $2.00
ΤΟ ΣΥΝΑΡΠΑΖΟΝ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΟΥΝ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΙνΙΑ
Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΕ ,
140 νν. 261η 81., Νβ~ Υοιΐί, Ν. Υ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
ΔΕΛΤΙΟΝ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. Η]
δΒΑΕϋ,
140 \Γ. 261η 51
, Νεν Υογκ,
Ν. Υ.
1
'Εσωκλείστως
ευρίσκετε δολΐ
. 2.00, μέ την
παράκλησιν όπως .
μοί άποστείλητε
«ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ
ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ».
---------,-,-*, -,,-Γ Π, Γ
ΜΑ0Ι50Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΡΚ
ΝΕ%Υ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οβν. Β.
Τβΐβρΐιοηβ:
ΑΐΓβηββ
θυΑΚΙΝΙΟθ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000—
--------Φ--------
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΑΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΙΤΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
Βαηΐι
100 ΡΑΒΚ Ηθνν. ΝΕΥΥ ΥΟΠΚ. Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙίΙΓΡ^ ΒϋΙΙΛΠΝΟ
υ\ τραπέζα
ΑΠ-ΕΛλΪΓδοσ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΓΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ,, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ. *
ΑΝΤΑΙΤΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
•Ενεργοΰνται πόΐσβ,ι α.1 τρα«*ζιττ.*α1 λργα-
σίαι, χάρις Π έ. είς το εύρύ δίκτυον των υποκαται-
βτημάτων καί άντακτθκρτ,τών αυτϊ,ς, ή ΤΓράπβζαι
εξοπηρβτει λίαν επιτυχώς την «βλ«τβίαν της
&Χ£3
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο
4 ίΟΝΩΟΝ ννΑίί ΒΙΙΙ-0ΙΝ08, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ Κ&ΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς'την ειδικήν αύτίΊς διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, εξυπηρετούντο; ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
(Ι γρο
ΜΕΤΟΝ ΚΟΝ ΕΡΡΙΩ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝ,
(Συνέχε:* έκ τής 12ης σελί5ος)
■— Σας εχουμε ήδη στείλει!
— Τί λέτε; "Ωστε λοιπόν θα
πρέπει νά πάω καί στήν Κρητη;
"__"Αν δχι γιά τίποτε αλλο, άλ-
λά γιά νά μή μας βγάλετε ψεύτες.
κ. Πςόεδρε.
— Άς πάω — άφοϋ είναι ι-
τσι καί στήν Κρήτη!. . .
35τα άρχαΐα τής Έλευ-
«νος.
Είχεν ήδη αρχίση νά σοι·ροιτπο>
νη, ότε είσχωρούσαμε είς τοΰς «ί-
εροΰς ■— τόπους» -— δΐτως τσΰς ό-
νομάζει ό κ. Έροιώ, ό οποίος άνα-
φωνεϊ σέ μιά στιγμή:
— Ά! δχι. ·. Δέν είναι πειά ό
όνειρώδης όρίζων των Δελφών.
'Επιχειρω νέας έρωτήσει;.
— "Όχι! δχι! Άφήστε τώρα νά
έςωτήσω καί έγώ. Έχω νά πάρωΙ
καί εγώ τάς σημειώσει; μου. Βγάι,
ζει άπ ότήν τσέπη τού ενα τεράστι-!
ο καρνέ, ένω μέ τό αλλο χέρι —
πραγμα άπίστευτο — άφαιρεΐ άπό
τό στόμα τού την πίπα τού.
— Είναι ή μόνη στιγμή ποΰ την
άποχωρίζομαι. . . "Οταν μέ κυο'-(
εύ») ή άρχαιολογία, θυσιάζω στόν,
βωμό της άκόμη καί την πίπα μου. |
Ό νεαρό; άρχαιολόγος κ. Σε¬
ρίγκ, εκτελεί χρέη «τσιτσεοόνε-».
Είναι εύφραδέσΐατος καί κόδει ή
γλώσσά τού σάν ψαλίδι. Έξηγεΐ,
αναχτ,ύσσει, άναφέρει κείμενα, τα
όποΐα συμπληρώνει ό κ. 'Εοιριώ,
ό οποίος καί άν/ΐφωνεΐ κάθε τόσο:
— Καταλαβαίνετε λοιπόν την
έννοιαν; "Ολα αύτά, δέν δείχνουν
παρά την αιωνίαν λατρείαν πρός
την γήν. "
Σέ μίαν άλλην στιγμήν άναφοε-ι
νεΐ:
— Μοί- φαίνεται πάό; ήμουν κ'
έγώκάποτε πολίτης Άθηναίο;!. ..
ΓΐΌτί γελάτε;
— Γιατί, δέν τώχει τίποτε ό κ.
Πάτση; νά σά; ξανακάν»)!
— Πώς αύτό,
— Γιά νά στερήση άπό την Ι¬
δία εύχαρίστησι τόν αύριανό τού
διάδοχο κ. Μερκούρη.. .
Σέ μιά στιγμή ό κ. Σερίγκ τού
έξηγεΐ, ότι οί νεοέλληνες λατρεύ-
ουν καί την Αγίαν Δήμητραν ποί
είναι ή ιδία μέ την . . .αλλη.
— Έπιτρέπετε;
— Λέτε.
—Οί ρωμηοί εχουν έναν "Αη
Δημήτρη! Έ λοιπόν, τό θηλυκό τοΰ
"Αη - Δημήτρη είναι ή άγία Δήμη¬
τρα. ..
Σά; κυττάζει μέ άνοικτά μάτια.
Μπλοΰ Ρίτζ, έγγί,ς
όχως — ιζί:αθε.=ί~£ΐ^
το ό-ο'ο·> Θ' ην
ιαταγήν το3 Π ροΐϊρ
— Τί κρϊμ'αΐ.'.. 'Η ά7.λη έξή-
γησις εΐχε πειά πολύ ενδιαφέρον.
— Μόνον ποΰ δέν ήταν σωστή.
—Αύτό σνμβαίνει πάντα μέ τής
ι ώραιότερες ίστοριικές έξηγήσεις
'Έχσυν ολα τα καλά, «κτός ενός
δέν είναι σωστές.
Άπό της στιγμής ούτής, βάζει
. δυο πόδια τοΰ κ. Σερίγκ σ'
παποΰτσι. Τόν πολιορκεϊ
τόν πιέζει μέ «ρωτήσεις.
Θυμάστε τόν πειό αύστηρό κα-
ΐνΠΤίΐ ΕΙ" τΛ^ ίΧ-ντή*^,*· ~-----* '
τα
ενα
μ πειό αΰστηρό
θηγητή είς τάς έςετάσεις σας; Α'^·
τό είναι τώρα δ κ. Έρριω. Κι' ό...
«φουκαρας» ό κ. 2ερίγκ, ίδρώνει
ξεϊδρώνει, ξεροκαταπίνει τό σάλιο
ο ί
τού, καί.
Αύτό διαρκεΐ^ιίαν όλόκληοη ω-
οα.
Αί κλαααικαι αττουδαι
Είναι ωρα νά πάρουμε τ' αν-
τοκίνητά μας διά τάς Αθήνας.
— Αί «ντυπώσεις σας άπό την
επίσκεψιν αύτην κ. Πρόεδρε;
Μοΰ στερεώνεται άκόμη πί
ρισσότερον ή πεποίθησις τοΰ πό
σον άπαραίτητοι είναι αί κλασσι
καΑ σπουδαί διά την νεολαίαν.
— θέλουν νά ποΰν, ότι κατε
οτερθητε κατά των κλασσικών σπο
δών.
— Κάθε αλλο! Νά πώς εχει Τ(
Ιτιτημα. Αί κλασσικαί σπουόαί ώς
τώρα ήσαν ενός εΐδους... προι-
κιό των ανωτέρων κοινωνικων τ ι
ξεων. Έγώ -θέλω νά μυήσω είς αύ¬
τάς τα παιδία τοΰ λαοϋ. 'Εκεΐ άπό·
βλεπε ή μεταριρύθμισις τοί5 έκπαι-
δειτικοϋ μου προγράμματος. "Ε¬
χω σήμεριθο τα αρίστα των άποτε-
λεσμάταη'. Ν ά τί κάμνχο στήν Λ ν¬
όν: Κάι&ε σχολειό μοΰ στέλλει κά·
θε χρόνο τόν καλλίτερο μαθητή
τού, τόν οποίον άναλαμδάνει ό δή-
μος τής Λυόν διά νά τόν σπουδάση
κέ ϊξ(Μ τού. "Ετσι Εχομεν κάδε
■/ρόνθΛ' εσΛδρίαν 200 νέων ^οΰ ποο
ορίζονται διά τάς κλασσιν.άς σπου-
δάς. Άλλα έκεΐ ποϋ τό πείραμά
μου επέτυχε πληρέστατα είναι
στής... γυναϊκες. Δέν φαντάζε-
σθε μέ τι φανατισμό έπιδίδονται τα
κορίτσια στάς Άα.αΰνώ£, σπουδάς.
"Εχω μιά μ<ικροΰλα προστατευο- μένη, ή όποία παίζει στά πέντε δά- κτυλα τούς Λατίνοις ναί "Ελληνας, θέλει μάλιστα τώοα' μάθη καί την Έδραν ήν "Ω! Είναι τρομεράς οί γΐ' δταν καταπιάνωνται μ*; /άχι λά! Μά; πεοιμένουν σία: Αί Ω. ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΔΕΝΕΝ (Συνέχς-ΐα έκ τής 11ης σελίδος', τους εχει προχωρήση άρκετά καί τούς μεταχειρίζονται οί ίατροί γιά διάφορες θεραπεΐε- 2--------~~— τες καταπληκτικά Είδαμε πάρα πάνω δτι τσες καί μέ παρασκενάσματα των άδένων αυτών, τα ζψα τής θαλάσ¬ σης γινονται στεριανά ν.αί οί ήλί- θιοι γινονται οίνι>ρο>ποι. Σέ πολ-
ροΰντο ώς θαυματουργά φαοα
Μέχρι πρό ολίγων έτών οαο
έθεωροΰντο γελοΐα γι
1 ^^
κα1
Γονί
ιξη την
μεταμόσχευσϊς όλοκλήοων των ά- 'ΐατικω,ς ε
δένων άπό τα ζώα σέ άνθρώπου;, ^^1^
όπως π. χ. κάμνει ό Βορονώφ. Ρ ηιν α
|πίδ ασι τών
ί αΐ1 ,ο
ζ στό ό
τέλειοι &Λ
Την σημασία αύτη των
ιί τής θεραπευτικές τους____.
τες φαίνεται δτι τής εγνώριζον καί
στήν άρχαιότητα, γιατί πολλά τα
σχετικάς1 αύτό τό ζήτημα βρέθη¬
καν σ' Ινα Ίνδικο ποίημα γραμ-
κένα χίλια χρόναα πρό τής γεν¬
νήσεως τοΰ Χριστοΰ! 'Επίσης κσί
τάδιάφορα φάρμακα των άλχημι-
οτών καί των μαγισσά>ν τοΰ ,μεσαί-
ονος φαίνεται δτι είχαν γιά κυ-
οιώτερο συστατικό τού άδένες άπό
διαφόρους ζωντας όργανισΐμούς.
Είναι γνωστο μάλιστα δτι καί στής;
πισημες άκόμη φαρμακαποθηκε;
τοΰ μεσαίωνος, έφυλάσσοντο " '
άοέσΒ νά ντυ
ί έ ήι
ς, ςσσοντο βλό
κληρες προμήθειες άπό άποξηρα-
μενους άδένα;, οί όποϊοι έδίδοντο
σε διάφορε; άσθένειες καί έθεω-
δχβΡ
σότερον καί λένε δτι ^ ο
V
κτήο'άκόμη, άσχέτ(^ απο ™ ο
έπηρεάζεται άπό τους α5ενα,
δτι οί γυναΐκες έκεινες ι
γουν άνδροπρεπη έποϊγγΚ
γινονται Ιατιροί, δικ»1
τούς άρέσουν οί πόλεμ
«λητιομός,όφείλουντη
αυτή στήν έπίδρασι τα>ν
Τωό δμα>ς δέν είναι
ΰβμ«νο
Αύ
λντως
ΙΓΠΑΣΑΤίΑΝΝΗ
Φιλολογικόν
.-τραηοτύπων
και .
Τιμάται
$1,
ΓΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΙν1>..
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΛΟΠΑΣ
100 ΡΑΡΚ
ΝΕ%Υ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οβν. Β.
Τβΐβρΐιοηβ:
ΑΐΓβηββ
θυΑΚΙΝΙΟθ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000—
--------Φ--------
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΑΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΙΤΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
Βαηΐι
100 ΡΑΒΚ Ηθνν. ΝΕΥΥ ΥΟΠΚ. Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙίΙΓΡ^ ΒϋΙΙΛΠΝΟ
υ\ τραπέζα
ΑΠ-ΕΛλΪΓδοσ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΓΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ,, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ. *
ΑΝΤΑΙΤΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
•Ενεργοΰνται πόΐσβ,ι α.1 τρα«*ζιττ.*α1 λργα-
σίαι, χάρις Π έ. είς το εύρύ δίκτυον των υποκαται-
βτημάτων καί άντακτθκρτ,τών αυτϊ,ς, ή ΤΓράπβζαι
εξοπηρβτει λίαν επιτυχώς την «βλ«τβίαν της
&Χ£3
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτο
4 ίΟΝΩΟΝ ννΑίί ΒΙΙΙ-0ΙΝ08, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ Κ&ΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς'την ειδικήν αύτίΊς διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, εξυπηρετούντο; ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
(Ι γρο
ΜΕΤΟΝ ΚΟΝ ΕΡΡΙΩ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝ,
(Συνέχε:* έκ τής 12ης σελί5ος)
■— Σας εχουμε ήδη στείλει!
— Τί λέτε; "Ωστε λοιπόν θα
πρέπει νά πάω καί στήν Κρητη;
"__"Αν δχι γιά τίποτε αλλο, άλ-
λά γιά νά μή μας βγάλετε ψεύτες.
κ. Πςόεδρε.
— Άς πάω — άφοϋ είναι ι-
τσι καί στήν Κρήτη!. . .
35τα άρχαΐα τής Έλευ-
«νος.
Είχεν ήδη αρχίση νά σοι·ροιτπο>
νη, ότε είσχωρούσαμε είς τοΰς «ί-
εροΰς ■— τόπους» -— δΐτως τσΰς ό-
νομάζει ό κ. Έροιώ, ό οποίος άνα-
φωνεϊ σέ μιά στιγμή:
— Ά! δχι. ·. Δέν είναι πειά ό
όνειρώδης όρίζων των Δελφών.
'Επιχειρω νέας έρωτήσει;.
— "Όχι! δχι! Άφήστε τώρα νά
έςωτήσω καί έγώ. Έχω νά πάρωΙ
καί εγώ τάς σημειώσει; μου. Βγάι,
ζει άπ ότήν τσέπη τού ενα τεράστι-!
ο καρνέ, ένω μέ τό αλλο χέρι —
πραγμα άπίστευτο — άφαιρεΐ άπό
τό στόμα τού την πίπα τού.
— Είναι ή μόνη στιγμή ποΰ την
άποχωρίζομαι. . . "Οταν μέ κυο'-(
εύ») ή άρχαιολογία, θυσιάζω στόν,
βωμό της άκόμη καί την πίπα μου. |
Ό νεαρό; άρχαιολόγος κ. Σε¬
ρίγκ, εκτελεί χρέη «τσιτσεοόνε-».
Είναι εύφραδέσΐατος καί κόδει ή
γλώσσά τού σάν ψαλίδι. Έξηγεΐ,
αναχτ,ύσσει, άναφέρει κείμενα, τα
όποΐα συμπληρώνει ό κ. 'Εοιριώ,
ό οποίος καί άν/ΐφωνεΐ κάθε τόσο:
— Καταλαβαίνετε λοιπόν την
έννοιαν; "Ολα αύτά, δέν δείχνουν
παρά την αιωνίαν λατρείαν πρός
την γήν. "
Σέ μίαν άλλην στιγμήν άναφοε-ι
νεΐ:
— Μοί- φαίνεται πάό; ήμουν κ'
έγώκάποτε πολίτης Άθηναίο;!. ..
ΓΐΌτί γελάτε;
— Γιατί, δέν τώχει τίποτε ό κ.
Πάτση; νά σά; ξανακάν»)!
— Πώς αύτό,
— Γιά νά στερήση άπό την Ι¬
δία εύχαρίστησι τόν αύριανό τού
διάδοχο κ. Μερκούρη.. .
Σέ μιά στιγμή ό κ. Σερίγκ τού
έξηγεΐ, ότι οί νεοέλληνες λατρεύ-
ουν καί την Αγίαν Δήμητραν ποί
είναι ή ιδία μέ την . . .αλλη.
— Έπιτρέπετε;
— Λέτε.
—Οί ρωμηοί εχουν έναν "Αη
Δημήτρη! Έ λοιπόν, τό θηλυκό τοΰ
"Αη - Δημήτρη είναι ή άγία Δήμη¬
τρα. ..
Σά; κυττάζει μέ άνοικτά μάτια.
Μπλοΰ Ρίτζ, έγγί,ς
όχως — ιζί:αθε.=ί~£ΐ^
το ό-ο'ο·> Θ' ην
ιαταγήν το3 Π ροΐϊρ
— Τί κρϊμ'αΐ.'.. 'Η ά7.λη έξή-
γησις εΐχε πειά πολύ ενδιαφέρον.
— Μόνον ποΰ δέν ήταν σωστή.
—Αύτό σνμβαίνει πάντα μέ τής
ι ώραιότερες ίστοριικές έξηγήσεις
'Έχσυν ολα τα καλά, «κτός ενός
δέν είναι σωστές.
Άπό της στιγμής ούτής, βάζει
. δυο πόδια τοΰ κ. Σερίγκ σ'
παποΰτσι. Τόν πολιορκεϊ
τόν πιέζει μέ «ρωτήσεις.
Θυμάστε τόν πειό αύστηρό κα-
ΐνΠΤίΐ ΕΙ" τΛ^ ίΧ-ντή*^,*· ~-----* '
τα
ενα
μ πειό αΰστηρό
θηγητή είς τάς έςετάσεις σας; Α'^·
τό είναι τώρα δ κ. Έρριω. Κι' ό...
«φουκαρας» ό κ. 2ερίγκ, ίδρώνει
ξεϊδρώνει, ξεροκαταπίνει τό σάλιο
ο ί
τού, καί.
Αύτό διαρκεΐ^ιίαν όλόκληοη ω-
οα.
Αί κλαααικαι αττουδαι
Είναι ωρα νά πάρουμε τ' αν-
τοκίνητά μας διά τάς Αθήνας.
— Αί «ντυπώσεις σας άπό την
επίσκεψιν αύτην κ. Πρόεδρε;
Μοΰ στερεώνεται άκόμη πί
ρισσότερον ή πεποίθησις τοΰ πό
σον άπαραίτητοι είναι αί κλασσι
καΑ σπουδαί διά την νεολαίαν.
— θέλουν νά ποΰν, ότι κατε
οτερθητε κατά των κλασσικών σπο
δών.
— Κάθε αλλο! Νά πώς εχει Τ(
Ιτιτημα. Αί κλασσικαί σπουόαί ώς
τώρα ήσαν ενός εΐδους... προι-
κιό των ανωτέρων κοινωνικων τ ι
ξεων. Έγώ -θέλω νά μυήσω είς αύ¬
τάς τα παιδία τοΰ λαοϋ. 'Εκεΐ άπό·
βλεπε ή μεταριρύθμισις τοί5 έκπαι-
δειτικοϋ μου προγράμματος. "Ε¬
χω σήμεριθο τα αρίστα των άποτε-
λεσμάταη'. Ν ά τί κάμνχο στήν Λ ν¬
όν: Κάι&ε σχολειό μοΰ στέλλει κά·
θε χρόνο τόν καλλίτερο μαθητή
τού, τόν οποίον άναλαμδάνει ό δή-
μος τής Λυόν διά νά τόν σπουδάση
κέ ϊξ(Μ τού. "Ετσι Εχομεν κάδε
■/ρόνθΛ' εσΛδρίαν 200 νέων ^οΰ ποο
ορίζονται διά τάς κλασσιν.άς σπου-
δάς. Άλλα έκεΐ ποϋ τό πείραμά
μου επέτυχε πληρέστατα είναι
στής... γυναϊκες. Δέν φαντάζε-
σθε μέ τι φανατισμό έπιδίδονται τα
κορίτσια στάς Άα.αΰνώ£, σπουδάς.
"Εχω μιά μ<ικροΰλα προστατευο- μένη, ή όποία παίζει στά πέντε δά- κτυλα τούς Λατίνοις ναί "Ελληνας, θέλει μάλιστα τώοα' μάθη καί την Έδραν ήν "Ω! Είναι τρομεράς οί γΐ' δταν καταπιάνωνται μ*; /άχι λά! Μά; πεοιμένουν σία: Αί Ω. ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΔΕΝΕΝ (Συνέχς-ΐα έκ τής 11ης σελίδος', τους εχει προχωρήση άρκετά καί τούς μεταχειρίζονται οί ίατροί γιά διάφορες θεραπεΐε- 2--------~~— τες καταπληκτικά Είδαμε πάρα πάνω δτι τσες καί μέ παρασκενάσματα των άδένων αυτών, τα ζψα τής θαλάσ¬ σης γινονται στεριανά ν.αί οί ήλί- θιοι γινονται οίνι>ρο>ποι. Σέ πολ-
ροΰντο ώς θαυματουργά φαοα
Μέχρι πρό ολίγων έτών οαο
έθεωροΰντο γελοΐα γι
1 ^^
κα1
Γονί
ιξη την
μεταμόσχευσϊς όλοκλήοων των ά- 'ΐατικω,ς ε
δένων άπό τα ζώα σέ άνθρώπου;, ^^1^
όπως π. χ. κάμνει ό Βορονώφ. Ρ ηιν α
|πίδ ασι τών
ί αΐ1 ,ο
ζ στό ό
τέλειοι &Λ
Την σημασία αύτη των
ιί τής θεραπευτικές τους____.
τες φαίνεται δτι τής εγνώριζον καί
στήν άρχαιότητα, γιατί πολλά τα
σχετικάς1 αύτό τό ζήτημα βρέθη¬
καν σ' Ινα Ίνδικο ποίημα γραμ-
κένα χίλια χρόναα πρό τής γεν¬
νήσεως τοΰ Χριστοΰ! 'Επίσης κσί
τάδιάφορα φάρμακα των άλχημι-
οτών καί των μαγισσά>ν τοΰ ,μεσαί-
ονος φαίνεται δτι είχαν γιά κυ-
οιώτερο συστατικό τού άδένες άπό
διαφόρους ζωντας όργανισΐμούς.
Είναι γνωστο μάλιστα δτι καί στής;
πισημες άκόμη φαρμακαποθηκε;
τοΰ μεσαίωνος, έφυλάσσοντο " '
άοέσΒ νά ντυ
ί έ ήι
ς, ςσσοντο βλό
κληρες προμήθειες άπό άποξηρα-
μενους άδένα;, οί όποϊοι έδίδοντο
σε διάφορε; άσθένειες καί έθεω-
δχβΡ
σότερον καί λένε δτι ^ ο
V
κτήο'άκόμη, άσχέτ(^ απο ™ ο
έπηρεάζεται άπό τους α5ενα,
δτι οί γυναΐκες έκεινες ι
γουν άνδροπρεπη έποϊγγΚ
γινονται Ιατιροί, δικ»1
τούς άρέσουν οί πόλεμ
«λητιομός,όφείλουντη
αυτή στήν έπίδρασι τα>ν
Τωό δμα>ς δέν είναι
ΰβμ«νο
Αύ
λντως
ΙΓΠΑΣΑΤίΑΝΝΗ
Φιλολογικόν
.-τραηοτύπων
και .
Τιμάται
$1,
ΓΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΙν1>..
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΛΟΠΑΣ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 18
1929.
Λ1Ο3ΝΓΤΑ.Ι"!
Ι Εί ώ/.ϊί χόμχοσα χρόνια ό Φράν-
: Έχεμόν, ό άλλοτε ώραίος Ένβ-
' άημένος των γ.»να·.κών,
τί; έ?ωτ:κες έχ-.χει-
καί ζ<»σε μέ '°ν ΐδανικο όν %τ. Άντοο- νέττα 'Ζορέμχ. Ήταν μιά γυναικουλα ες;ιρετι· ',ώίαία. ίιχερδολικά κομψτ;, άρκε- .' ες',ττντ; καί μορφωμένη, χού την χανε ίκόμη .Χ«ό συμχαθητική ό ά- ελής /.3ΐ άχονήρυτος χ:ρακτήρ 5ί· ..... Άκ τ;ν καιρο χου ειχε χηρεψει ώε άζιτραδηγμένη κ; ι ήρκείτο ττν έρωτ'.κή φιλίανΤθΰ ■ 'Εκβμόν. Έκευόν χάλ·. χού ήταν Ινας άχ' »-: να μυηση- τη φιλή τού στα τή;·α τή*, τέχνης τού καί ν' ά- ίζτ.ςη τό λίγο μουσικό ταλέντο ής. Έττ: ζοΰσαν ξένοιαστα ό! Ινας ντά ":ν άλλον κα'; εύτυχ:σμ·ένα ταρχϋκρό συννεφάκ·. νά ιί^η τ;ν όρίζοντα των σχέσεων ι;· Έ/.ίϊνο τό καλοκ'αίρ·. είχον χάει -ϊρϊθερίσοον σέ μ:ά άριστοκρατι- λο^τρόχίλι, όχου ή Άντουανέττα (ορεμ- είχεν μ;ά ώραία ίί'.όκτητη ιλ!. έ-ω ό Έκεμόν είχε νο-.κ'.ά- ϊι Ινα ανετο δι;μέρισμα σ'Ίνα γεΐ- ρνικό οίγάλο ξενοϊοχείο. Έ/.εΤ ζοΰταν ή'σοχα κ·' «ύτυχι- [ιενΐ. Άλλ' Ινα άχροσδόκητο χε- |τ:α-:·/.ο χού ήσαν εχρεχε νά· τό ;ΐίντ; χώς θά συνέδαινε. Έν2 -ρωΐ κ;θώς εκαναν |φ:χ- ΐ! τον ζερίχατό τους, ε:?αν νά χα- ι'ο-ν ή Άντουανέττα είχε γνω- ον χερασμένον χειμώνα ΙΚ'. τ ?ϊ. Ή έμ,φάνισις ί'Ζΐ /-ίτ! τί> ρον;χ:ντ:κό. Φοροΰ-
ε λό 2 έ ά
^». εν 3
ιιε άν ι
με των «κά-
μετχξωτα χου-
<:χχ.&, ξεκαχέ- '·-; /α: ε^ιχχος σέ εν7 λίγο ά- « άγγλΐκό ά'λογο. Χαιρέτη»* τον Έκεμόν χ3ΐ τούς Ι, ή τό αλογό το·^ 5έν έννοοδ· .^Χ*^) «ττρότε-νε νά καλπά- ΛΤ? ί ή ·Αί τβ που *ϊν -^ης έξαιρετικό ά'λογο δέ- ρί την χρόρσί τού. Τό ημερο ρως αλογίχ. τοΰ αεσόκεχου Έχε- μ—?ο3~ *ι' £τ- σέ Ι' τί; «... τοΰς χαρα/.ο- γο οί 2»ό το^ς καί «νέχισαν μό- Γ'?' η Άντου;νέττα ήταν ^-νη **' τόν άέρα τοΰ ' ' λ!?ΐμενη άχό τόν τρελλό καλ- Τ° 5Τον ό«5ί«ν είχε χαρασύρε! V ν«ς>ντροΨός. της.
V
τρελλόχαΐδο ΐΓοίι είναι! βί-
Κάτω, άριστερςί, το καταστραφέν άεροπλάνον «Τ. Α. .Τ.» είς τάς άγρίας έρήμους τής Πολιτείας Νιού Μέξικο,
νόν δι* όνων. Οί έπιβαίνοντες τού άεροπλάνου 7 άνδρες καί 1 γυνή εφονεύθησαν.
δνω, ένθα ή συγκοινωνία γίνεται μό-
^ς χαιρέτησε καί χάθηχε στήν
^ "ου δρόμου μέ τ' 5λογο τού.
^ τρελλόχαιίο, άλλά είναι εν-
"•^ κ*ι χολυ χαθώς χρέχε-..
τρελλόχα'.δο! φώναξε
[ς ό Έκεμόν χοί» είχεν
τονχενταη χλχοί» ανη-
τυχιας. Είναι χειό φο-
..· . ' **' τ^ χοντίκια. Μό-
ιϊ ,*χ·.* "νηθίσει τβ άλογό τού
·! *<>" χάνει τρέλλες.
7; Α«ησε τε αύτά Φράνσ·.ς. Αι>
_
V
φορα δέν χίάνουν οί κατηγο-
ΐ σου. '
^Ή νεαρά χήρα &ν& ζωηρή
*'**"* γιά την κίκολογία καί
.. , - τού Έκεμόν έναν-
,. Ο|<,ν«οι> <τυντρόφο« της, κακο- ί-,ΙΤ °~°·!~ίό μεσόκοχος έκεί- "^ςέφήρμοζς εναντίον κά- ιι> «χροστίθετο στήν συν-
°ηκε οτ: τής είχεν
μη άχεσύρθηκε
■ί-ις ν' > '^Ρ1^ ττ!«-
(Γθν-ά, γε'^ατ(τη μαζύ τού καί
«ν,- * τΟυ Οτι °δτε τό δράδυ «ά
ί-^,^,^όγίϋμ* ό 'Εκβμόν γΐο
1 ?ί?β |χε:τα άχό τόσον και-
ρό έδγήκε χερίχίτο μονάχος τού.
Κοντά <ττήν εχαυλι Ζορέμχ, δχου μηχανικάς τόν εφεραν τα €ηματά τού συνήντησε τόν Καμουρλώ χοΐι χι' έχείνος τρ-.γύριζε άσν.όχως. Χαιρετηθήχαν καί στάθηκαν ν' άντίλλάξουν μερικά λόγια. —ηθέλετε νά κάνουμε έναν χε- ρίχατο στήν χλάζ; επρότεινεν ό Έ- χεμόν στόν άντίζηλό τοο. Ευχαρίστως! -άχοκρίθηχε ό άλ¬ λας. Ό Έκεμόν τόν Ιχιασε άχό τέ μχράτσο καί μέ δφος φιλ:κώτ*το ίρχισε νά τόν κομχλιμεντάρ·»). —Φαίνεται ότι δΐϊσκεδάζετε άρ- κετά. Μέ τό χαρουσιαστ'.χό χοίι ε- χετε ώρισμένως θά ξετρελλαίνετε δλες τίς χυρίες έδώ χέρα. Ό άλλος κολακεΰθηχε άχό τα λόγια έχείνα χ» μέ την αφελεία -οί» τόν διέκρινε άρχισε ν' ανοίγη την καρ-δίά τού στόν Έκεμόν. Είχε μιά κ,αρϊΐά μικροΰ χαιδιοΰ μεσα στό άθλητικό σώμά τού. —Νά σάς χώ, τοΰ ν.τΛ μέ έμχι- στοσύνην. Αυτή τή φορά άδιαφορώ γιά δλες τίς ίλλες γϋναίκες. ίΜία μόνον μέ ένδιαφέρεί. Σέ σας δέν θβ- λω νά τό χρίψω., άφοΰ .άλλως τε φαίνεσθε χώς τρέφετε χατρική σχε- ί'όν άγάχη στήν κυρία-Ζορ-έμχ. "Ε λοιχόν; «ίμαι βέδαιος χώς άγαχώ την κυρία Ζορέμχ, ή τουλάχιστον χώς άρχίζω νά την άγαχώ. —Ή ώρ·* ή καλή άγαχητέ μου φίλε. Άλλά χολϋ φοδοΰμαι^ ότι έ- κείνη δέν θ' άνταχοκρίθή στόν ερω- τά σα;. Ξέρετε δέν έ"χει καμμιά συμ- ίτάθεια στούς νέους καί χρό χάντων στούς ώραίους νέους. —"Ω, όσο γι' αΰτό εΙμα! βέ&2ΐος δτι δέν άχατώμαι. 'Εχω Ινα γνώρ·.- σμα άλάνθαστο γιά νά σφυγμομετρώ τα αίσθτ!μ.ατ3 των γονβικών πρός 4- | νά μέ κυττάζβ κατά χρόσωχο σημΐί- νει ότι φοβείται μήχως ένδώστ) στίς έπιθέσεΐς μου. Ά, λοιχόν σάς 6ε- &αιώ δτι ή κι>ρία Ζορέμχ άχοφεΰγει
νά μέ κυττάζιρ,. Γιά συμδουλεΰστέ
με τί χρέχε; νά κάνω, σεϊς ·χθ*ϋ την
γνωρίζετε τόσα χρόνια.
«Πολΰ δλάκας είναι ό νέος, σκέ-
φθηκε ό Έκεμόν, καί δέν μοΰ μένει
άλλο χαρά νά τοΰ το άχοϊείξω.»
Καί άμέσως μιά λάμψι; χαιρέ-
κακη φάνηκε στό χρόσωχό τού. Εί¬
χε κίταστρώσει τό σχέδίό τού- γιά
νά ξεφορτωθή τόν έχικίνδυνον εκεί¬
νον άντίχαλό τοο στήν καρδιά τής
κυρίας Ζορέμχ.
μενά.
των γυναικών χρός
μίά γυναίχα άχοφεάγΐβ ;
.-..,-___ , αΰριο τ' άχό-
,„,__ στίς χέντε στήν εχα:/λί της,
τοΰ είχε. θά ευχαριστήση χολϋ νά
σάς ίδϊ).
—Λέτε'; Σας εΰχαριστώ χολύ.
Καί μέ τί κουστοΰμ!;
—Κοστοΰμι χεριχάτοο καί άσχρα
γάντια.
—Λέτε ννά εΐμαστε μόνοι;
Ό Έκεμόν κυτταζε κατάματα
τόν συνομ'.λητήν τού μέ μ:ά τχρά-
ξενη εκφρασι, Ιχειτα τοΰ είχε:
—Βέδαια μόνον ο! δυό σας... μα¬
ζύ μέ τό λ-.οντάρι. Τόν Φλίχ.
—Ποιό λιοντάρ!; ρώτησε ό νέ¬
ος μέ άχορία.
—Ένΐ λ'.οντάρ! χού τής έστειλε
πρό καιροΰ κάχοιος 'έξάδελφός της
χού μένει στήν Άδησσυνία. Είναι
ενα ώραίο- λιοντάρ·. χού τό λέ-
νε Φλίχ χού ή Άντουανέττα άρέ-
σχετ^ι νά τό χαρο'οσ-ίάζιο ξαφν.κά
στούς έχισκέχτας της. 'Τχοθέ^ω δ-
τ; τό Τδ'.ο θά κάντ) καί μέ σάς. Άν
αάθτί δτι έγώ σάς άχεκάλυψα την
ίχαρξί τού θά γίνη £ξω φρενών ε¬
ναντίον μου, γ'.ατί θά θέλϊ) νά σας
κάνη εκχληξι.
—Φυσικά θά είναι κλεισμένο μέ-
σα σέ κλο>δί.
—ΚαΘόλου. Γυρίζει ελευθέρα.
—Είναι άγριο.
—"Ως τώρα δέν εχει χεΐράξει
κανέναν.
—Ναί, άλλά δέν ξέρει χανε ις τί
γίνεται καμμιά φίρά. Έγώ γιά κα-
λό καί γιά κακό θά χάρω μαζύ μου
Ινα καλό μχαστοΰνι.
Την αλλη μερά τό άπόγευμα ό
| ίεαρός Καμο^ρλώ ώχλ-.σμένος μ'
ενα χονδρό σ-.δερέν.ο μχαστοΰν; χτύ-
χησε την χόρτα τής έχαύλεως Ζ«-
ρόμχ. 'Ενας ύχηρέτης τοΰ φώναξε
άχό μακρυά.
■—Ή χόρτα είναι άνοιχτή κύ-
ριε, μχορεϊτε νά χεράστε.
Άλλά ό Λουκ:ανός εκανε τόν
κουφό. Δέν είναι καμμιά δίάθεσι νά
6ρετ)ή άχέναντι στό λΐοντάρι. Περί-
μενε έκεί ώσχοο ήλθε ό ύχηρέτης
καί τόν ωδήγησε σ' Ινα σιΐλόν;. Μό-
λΐς ό ύχηρέτης βγήκε γιά νά είδο
χοιήση την οΐκοδέσχοινα ό Λουκια-
νός εκλεΐσε μέ χροσοχη την ζόρχχ
τοΰ σαλονιοΰ καί έτέντωσε τ' αύτιά
τού. Άλλά δέν άκουσε κανέναν 6ρ>
χηθμό. Μόνο τοΰ φάνηκε άχ' τό δι-
χλχ/ό δωμάτιο χώς έρχόταν ό η-
χος κάχοιας βαρειάς άναχνοής.
—θά είναι τό λιοντάρ! χού κο;-
μάτα:, σκέ^θηκε τί νέος. Εύτυχώς
τού ξέρω την ϋχαρξί τού χι' ετσι
δέν θά δείξω τρόμο δτιν μοΰ τό χα-
ρουσ'.άσγ].
Σέ λίγο φάνηκε ή Άντουανέττα
μέ μ;ά κομψότατη τουαλέττα. Τό
' χρόσωχό της άκιτνοδολοϋ»ε άχό εύ-
χαρίστησ; γίά την έχίσκεψι έκείνη.
| Μέ έκχληξι είδε δτ·. ό Καμουρλώ
1 κρατοΰσε στό χέρι του'τό μχαστοΰ-
| νί τού %η μέ άκόμη μεγαλήτερη
έ'κχληξ!, δτι ήταν καθισμένος σχε-
δόν χίσω άχό χιάνο.
—Δόστε τό μχαστοΰνί σας στόν ύ-
πηρέτη. τοΰ είχε.
—"Οχί εύχαρ'.στώ, δέν χειράζε:.
Μοΰ άρέσει νά .τό εχω χάντοτε μα·
ζΰ μου.
—"Οχως θέλετε. 'Ελάτε τουλά¬
χιστον καθή~ε έδώ στόν καναχέ.
Τί κΐθήσατε χίτω άχό τό χιάνο.
—Ξέρετε... μοΰ άρέσε; τό χρωίΛ
τοΰ ξΰλου τού. Μοΰ θυμίζει τά'δάστ
τής Άφρικής, κονηγώντας τά-θη-
ρία. Ξέρετε, έχω ζήσε: χολίιν κβιρο
χοντά στά θηρία.
■ «Περίεργο! γ-.ατί είναι κίτρι-
νος;» σκε?τότ2ν ή οίκοδέσχοινα.
«Στόν χαραμιχρό κίνδ^νο θά χη-
ίήξω επάνω στό χιάνο» σκεφτόταν ό
Ι νέος.
—Ίωάννα! φώναξε ή Άντουα-
' νέττα, φέρε μου τόν Φλίχ!
"Εχειτα γυρίζοντας στόν Κι-
μ.ουρλώ έπρόσθεσε.
-—Ξέρετε τόν Φΐίχ μοο; Είναι
άγαχημένος χαί χιστός μου_ σΰντρο-
βος. Τώρα θά σάς τόν χαρουσιάσω
—"Α, άχι, φώναξε ό νέος μέ μιά
φωνή χοί) είχεν ί^ζν χιράξενον τό-
νο. Δέν άςίζει τόν κόπο. Πρθτιμώ
νά μή τόν γνωρίσω. Δέν σά"ς άχο-
κριίχτω καθόλου δτι...δτι δέν μοΰ ά-
ρέσει ή -συντροφίά τού. "Αλλως τε
ή ωρα είναι λίγο χερασμένη καί θβ
μέ χεριμένουν οί γονεΐς μου. Άς
χηγαίνω... "Αν εϊχατε την καλωσύ¬
νη νά μέ σονοδευσητε... ώς την χόρ-
τΐ... ή νά μοΰ δόστε έναν ΰχηρέτη..
γιά νά μή σάς βάλω σε κόχο... θά
ςάς ξανα'ιδώ στόν χερίχατο.. 'Ωρε-
βουάρ.
Καί εφυγε.
"Όταν έ'χειτα άχό λίγην ώρ* χα-
ροιισιάσθηκε ό 'Εκεμόν, ή Άντοοα-
νέττα τοΰ φώναξε:
—Έχι τέλους ήλθε;; "Α! Δέν
ξέρεις. Πρό όλίγου ήλθε νά μ' έχι-
σκεφθτ, ό Καμ,ουρλώ. Είχες δίκηο.
Είναι ό χειό φσδ-.τσάρης ατ^θιωχος
τοΰ κόδ^ιου. "Α! Δεν τ)έλω νά τόν
ξτ;α:2ώ στά μάτια μου!...
1929.
Λ1Ο3ΝΓΤΑ.Ι"!
Ι Εί ώ/.ϊί χόμχοσα χρόνια ό Φράν-
: Έχεμόν, ό άλλοτε ώραίος Ένβ-
' άημένος των γ.»να·.κών,
τί; έ?ωτ:κες έχ-.χει-
καί ζ<»σε μέ '°ν ΐδανικο όν %τ. Άντοο- νέττα 'Ζορέμχ. Ήταν μιά γυναικουλα ες;ιρετι· ',ώίαία. ίιχερδολικά κομψτ;, άρκε- .' ες',ττντ; καί μορφωμένη, χού την χανε ίκόμη .Χ«ό συμχαθητική ό ά- ελής /.3ΐ άχονήρυτος χ:ρακτήρ 5ί· ..... Άκ τ;ν καιρο χου ειχε χηρεψει ώε άζιτραδηγμένη κ; ι ήρκείτο ττν έρωτ'.κή φιλίανΤθΰ ■ 'Εκβμόν. Έκευόν χάλ·. χού ήταν Ινας άχ' »-: να μυηση- τη φιλή τού στα τή;·α τή*, τέχνης τού καί ν' ά- ίζτ.ςη τό λίγο μουσικό ταλέντο ής. Έττ: ζοΰσαν ξένοιαστα ό! Ινας ντά ":ν άλλον κα'; εύτυχ:σμ·ένα ταρχϋκρό συννεφάκ·. νά ιί^η τ;ν όρίζοντα των σχέσεων ι;· Έ/.ίϊνο τό καλοκ'αίρ·. είχον χάει -ϊρϊθερίσοον σέ μ:ά άριστοκρατι- λο^τρόχίλι, όχου ή Άντουανέττα (ορεμ- είχεν μ;ά ώραία ίί'.όκτητη ιλ!. έ-ω ό Έκεμόν είχε νο-.κ'.ά- ϊι Ινα ανετο δι;μέρισμα σ'Ίνα γεΐ- ρνικό οίγάλο ξενοϊοχείο. Έ/.εΤ ζοΰταν ή'σοχα κ·' «ύτυχι- [ιενΐ. Άλλ' Ινα άχροσδόκητο χε- |τ:α-:·/.ο χού ήσαν εχρεχε νά· τό ;ΐίντ; χώς θά συνέδαινε. Έν2 -ρωΐ κ;θώς εκαναν |φ:χ- ΐ! τον ζερίχατό τους, ε:?αν νά χα- ι'ο-ν ή Άντουανέττα είχε γνω- ον χερασμένον χειμώνα ΙΚ'. τ ?ϊ. Ή έμ,φάνισις ί'Ζΐ /-ίτ! τί> ρον;χ:ντ:κό. Φοροΰ-
ε λό 2 έ ά
^». εν 3
ιιε άν ι
με των «κά-
μετχξωτα χου-
<:χχ.&, ξεκαχέ- '·-; /α: ε^ιχχος σέ εν7 λίγο ά- « άγγλΐκό ά'λογο. Χαιρέτη»* τον Έκεμόν χ3ΐ τούς Ι, ή τό αλογό το·^ 5έν έννοοδ· .^Χ*^) «ττρότε-νε νά καλπά- ΛΤ? ί ή ·Αί τβ που *ϊν -^ης έξαιρετικό ά'λογο δέ- ρί την χρόρσί τού. Τό ημερο ρως αλογίχ. τοΰ αεσόκεχου Έχε- μ—?ο3~ *ι' £τ- σέ Ι' τί; «... τοΰς χαρα/.ο- γο οί 2»ό το^ς καί «νέχισαν μό- Γ'?' η Άντου;νέττα ήταν ^-νη **' τόν άέρα τοΰ ' ' λ!?ΐμενη άχό τόν τρελλό καλ- Τ° 5Τον ό«5ί«ν είχε χαρασύρε! V ν«ς>ντροΨός. της.
V
τρελλόχαΐδο ΐΓοίι είναι! βί-
Κάτω, άριστερςί, το καταστραφέν άεροπλάνον «Τ. Α. .Τ.» είς τάς άγρίας έρήμους τής Πολιτείας Νιού Μέξικο,
νόν δι* όνων. Οί έπιβαίνοντες τού άεροπλάνου 7 άνδρες καί 1 γυνή εφονεύθησαν.
δνω, ένθα ή συγκοινωνία γίνεται μό-
^ς χαιρέτησε καί χάθηχε στήν
^ "ου δρόμου μέ τ' 5λογο τού.
^ τρελλόχαιίο, άλλά είναι εν-
"•^ κ*ι χολυ χαθώς χρέχε-..
τρελλόχα'.δο! φώναξε
[ς ό Έκεμόν χοί» είχεν
τονχενταη χλχοί» ανη-
τυχιας. Είναι χειό φο-
..· . ' **' τ^ χοντίκια. Μό-
ιϊ ,*χ·.* "νηθίσει τβ άλογό τού
·! *<>" χάνει τρέλλες.
7; Α«ησε τε αύτά Φράνσ·.ς. Αι>
_
V
φορα δέν χίάνουν οί κατηγο-
ΐ σου. '
^Ή νεαρά χήρα &ν& ζωηρή
*'**"* γιά την κίκολογία καί
.. , - τού Έκεμόν έναν-
,. Ο|<,ν«οι> <τυντρόφο« της, κακο- ί-,ΙΤ °~°·!~ίό μεσόκοχος έκεί- "^ςέφήρμοζς εναντίον κά- ιι> «χροστίθετο στήν συν-
°ηκε οτ: τής είχεν
μη άχεσύρθηκε
■ί-ις ν' > '^Ρ1^ ττ!«-
(Γθν-ά, γε'^ατ(τη μαζύ τού καί
«ν,- * τΟυ Οτι °δτε τό δράδυ «ά
ί-^,^,^όγίϋμ* ό 'Εκβμόν γΐο
1 ?ί?β |χε:τα άχό τόσον και-
ρό έδγήκε χερίχίτο μονάχος τού.
Κοντά <ττήν εχαυλι Ζορέμχ, δχου μηχανικάς τόν εφεραν τα €ηματά τού συνήντησε τόν Καμουρλώ χοΐι χι' έχείνος τρ-.γύριζε άσν.όχως. Χαιρετηθήχαν καί στάθηκαν ν' άντίλλάξουν μερικά λόγια. —ηθέλετε νά κάνουμε έναν χε- ρίχατο στήν χλάζ; επρότεινεν ό Έ- χεμόν στόν άντίζηλό τοο. Ευχαρίστως! -άχοκρίθηχε ό άλ¬ λας. Ό Έκεμόν τόν Ιχιασε άχό τέ μχράτσο καί μέ δφος φιλ:κώτ*το ίρχισε νά τόν κομχλιμεντάρ·»). —Φαίνεται ότι δΐϊσκεδάζετε άρ- κετά. Μέ τό χαρουσιαστ'.χό χοίι ε- χετε ώρισμένως θά ξετρελλαίνετε δλες τίς χυρίες έδώ χέρα. Ό άλλος κολακεΰθηχε άχό τα λόγια έχείνα χ» μέ την αφελεία -οί» τόν διέκρινε άρχισε ν' ανοίγη την καρ-δίά τού στόν Έκεμόν. Είχε μιά κ,αρϊΐά μικροΰ χαιδιοΰ μεσα στό άθλητικό σώμά τού. —Νά σάς χώ, τοΰ ν.τΛ μέ έμχι- στοσύνην. Αυτή τή φορά άδιαφορώ γιά δλες τίς ίλλες γϋναίκες. ίΜία μόνον μέ ένδιαφέρεί. Σέ σας δέν θβ- λω νά τό χρίψω., άφοΰ .άλλως τε φαίνεσθε χώς τρέφετε χατρική σχε- ί'όν άγάχη στήν κυρία-Ζορ-έμχ. "Ε λοιχόν; «ίμαι βέδαιος χώς άγαχώ την κυρία Ζορέμχ, ή τουλάχιστον χώς άρχίζω νά την άγαχώ. —Ή ώρ·* ή καλή άγαχητέ μου φίλε. Άλλά χολϋ φοδοΰμαι^ ότι έ- κείνη δέν θ' άνταχοκρίθή στόν ερω- τά σα;. Ξέρετε δέν έ"χει καμμιά συμ- ίτάθεια στούς νέους καί χρό χάντων στούς ώραίους νέους. —"Ω, όσο γι' αΰτό εΙμα! βέ&2ΐος δτι δέν άχατώμαι. 'Εχω Ινα γνώρ·.- σμα άλάνθαστο γιά νά σφυγμομετρώ τα αίσθτ!μ.ατ3 των γονβικών πρός 4- | νά μέ κυττάζβ κατά χρόσωχο σημΐί- νει ότι φοβείται μήχως ένδώστ) στίς έπιθέσεΐς μου. Ά, λοιχόν σάς 6ε- &αιώ δτι ή κι>ρία Ζορέμχ άχοφεΰγει
νά μέ κυττάζιρ,. Γιά συμδουλεΰστέ
με τί χρέχε; νά κάνω, σεϊς ·χθ*ϋ την
γνωρίζετε τόσα χρόνια.
«Πολΰ δλάκας είναι ό νέος, σκέ-
φθηκε ό Έκεμόν, καί δέν μοΰ μένει
άλλο χαρά νά τοΰ το άχοϊείξω.»
Καί άμέσως μιά λάμψι; χαιρέ-
κακη φάνηκε στό χρόσωχό τού. Εί¬
χε κίταστρώσει τό σχέδίό τού- γιά
νά ξεφορτωθή τόν έχικίνδυνον εκεί¬
νον άντίχαλό τοο στήν καρδιά τής
κυρίας Ζορέμχ.
μενά.
των γυναικών χρός
μίά γυναίχα άχοφεάγΐβ ;
.-..,-___ , αΰριο τ' άχό-
,„,__ στίς χέντε στήν εχα:/λί της,
τοΰ είχε. θά ευχαριστήση χολϋ νά
σάς ίδϊ).
—Λέτε'; Σας εΰχαριστώ χολύ.
Καί μέ τί κουστοΰμ!;
—Κοστοΰμι χεριχάτοο καί άσχρα
γάντια.
—Λέτε ννά εΐμαστε μόνοι;
Ό Έκεμόν κυτταζε κατάματα
τόν συνομ'.λητήν τού μέ μ:ά τχρά-
ξενη εκφρασι, Ιχειτα τοΰ είχε:
—Βέδαια μόνον ο! δυό σας... μα¬
ζύ μέ τό λ-.οντάρι. Τόν Φλίχ.
—Ποιό λιοντάρ!; ρώτησε ό νέ¬
ος μέ άχορία.
—Ένΐ λ'.οντάρ! χού τής έστειλε
πρό καιροΰ κάχοιος 'έξάδελφός της
χού μένει στήν Άδησσυνία. Είναι
ενα ώραίο- λιοντάρ·. χού τό λέ-
νε Φλίχ χού ή Άντουανέττα άρέ-
σχετ^ι νά τό χαρο'οσ-ίάζιο ξαφν.κά
στούς έχισκέχτας της. 'Τχοθέ^ω δ-
τ; τό Τδ'.ο θά κάντ) καί μέ σάς. Άν
αάθτί δτι έγώ σάς άχεκάλυψα την
ίχαρξί τού θά γίνη £ξω φρενών ε¬
ναντίον μου, γ'.ατί θά θέλϊ) νά σας
κάνη εκχληξι.
—Φυσικά θά είναι κλεισμένο μέ-
σα σέ κλο>δί.
—ΚαΘόλου. Γυρίζει ελευθέρα.
—Είναι άγριο.
—"Ως τώρα δέν εχει χεΐράξει
κανέναν.
—Ναί, άλλά δέν ξέρει χανε ις τί
γίνεται καμμιά φίρά. Έγώ γιά κα-
λό καί γιά κακό θά χάρω μαζύ μου
Ινα καλό μχαστοΰνι.
Την αλλη μερά τό άπόγευμα ό
| ίεαρός Καμο^ρλώ ώχλ-.σμένος μ'
ενα χονδρό σ-.δερέν.ο μχαστοΰν; χτύ-
χησε την χόρτα τής έχαύλεως Ζ«-
ρόμχ. 'Ενας ύχηρέτης τοΰ φώναξε
άχό μακρυά.
■—Ή χόρτα είναι άνοιχτή κύ-
ριε, μχορεϊτε νά χεράστε.
Άλλά ό Λουκ:ανός εκανε τόν
κουφό. Δέν είναι καμμιά δίάθεσι νά
6ρετ)ή άχέναντι στό λΐοντάρι. Περί-
μενε έκεί ώσχοο ήλθε ό ύχηρέτης
καί τόν ωδήγησε σ' Ινα σιΐλόν;. Μό-
λΐς ό ύχηρέτης βγήκε γιά νά είδο
χοιήση την οΐκοδέσχοινα ό Λουκια-
νός εκλεΐσε μέ χροσοχη την ζόρχχ
τοΰ σαλονιοΰ καί έτέντωσε τ' αύτιά
τού. Άλλά δέν άκουσε κανέναν 6ρ>
χηθμό. Μόνο τοΰ φάνηκε άχ' τό δι-
χλχ/ό δωμάτιο χώς έρχόταν ό η-
χος κάχοιας βαρειάς άναχνοής.
—θά είναι τό λιοντάρ! χού κο;-
μάτα:, σκέ^θηκε τί νέος. Εύτυχώς
τού ξέρω την ϋχαρξί τού χι' ετσι
δέν θά δείξω τρόμο δτιν μοΰ τό χα-
ρουσ'.άσγ].
Σέ λίγο φάνηκε ή Άντουανέττα
μέ μ;ά κομψότατη τουαλέττα. Τό
' χρόσωχό της άκιτνοδολοϋ»ε άχό εύ-
χαρίστησ; γίά την έχίσκεψι έκείνη.
| Μέ έκχληξι είδε δτ·. ό Καμουρλώ
1 κρατοΰσε στό χέρι του'τό μχαστοΰ-
| νί τού %η μέ άκόμη μεγαλήτερη
έ'κχληξ!, δτι ήταν καθισμένος σχε-
δόν χίσω άχό χιάνο.
—Δόστε τό μχαστοΰνί σας στόν ύ-
πηρέτη. τοΰ είχε.
—"Οχί εύχαρ'.στώ, δέν χειράζε:.
Μοΰ άρέσει νά .τό εχω χάντοτε μα·
ζΰ μου.
—"Οχως θέλετε. 'Ελάτε τουλά¬
χιστον καθή~ε έδώ στόν καναχέ.
Τί κΐθήσατε χίτω άχό τό χιάνο.
—Ξέρετε... μοΰ άρέσε; τό χρωίΛ
τοΰ ξΰλου τού. Μοΰ θυμίζει τά'δάστ
τής Άφρικής, κονηγώντας τά-θη-
ρία. Ξέρετε, έχω ζήσε: χολίιν κβιρο
χοντά στά θηρία.
■ «Περίεργο! γ-.ατί είναι κίτρι-
νος;» σκε?τότ2ν ή οίκοδέσχοινα.
«Στόν χαραμιχρό κίνδ^νο θά χη-
ίήξω επάνω στό χιάνο» σκεφτόταν ό
Ι νέος.
—Ίωάννα! φώναξε ή Άντουα-
' νέττα, φέρε μου τόν Φλίχ!
"Εχειτα γυρίζοντας στόν Κι-
μ.ουρλώ έπρόσθεσε.
-—Ξέρετε τόν Φΐίχ μοο; Είναι
άγαχημένος χαί χιστός μου_ σΰντρο-
βος. Τώρα θά σάς τόν χαρουσιάσω
—"Α, άχι, φώναξε ό νέος μέ μιά
φωνή χοί) είχεν ί^ζν χιράξενον τό-
νο. Δέν άςίζει τόν κόπο. Πρθτιμώ
νά μή τόν γνωρίσω. Δέν σά"ς άχο-
κριίχτω καθόλου δτι...δτι δέν μοΰ ά-
ρέσει ή -συντροφίά τού. "Αλλως τε
ή ωρα είναι λίγο χερασμένη καί θβ
μέ χεριμένουν οί γονεΐς μου. Άς
χηγαίνω... "Αν εϊχατε την καλωσύ¬
νη νά μέ σονοδευσητε... ώς την χόρ-
τΐ... ή νά μοΰ δόστε έναν ΰχηρέτη..
γιά νά μή σάς βάλω σε κόχο... θά
ςάς ξανα'ιδώ στόν χερίχατο.. 'Ωρε-
βουάρ.
Καί εφυγε.
"Όταν έ'χειτα άχό λίγην ώρ* χα-
ροιισιάσθηκε ό 'Εκεμόν, ή Άντοοα-
νέττα τοΰ φώναξε:
—Έχι τέλους ήλθε;; "Α! Δέν
ξέρεις. Πρό όλίγου ήλθε νά μ' έχι-
σκεφθτ, ό Καμ,ουρλώ. Είχες δίκηο.
Είναι ό χειό φσδ-.τσάρης ατ^θιωχος
τοΰ κόδ^ιου. "Α! Δεν τ)έλω νά τόν
ξτ;α:2ώ στά μάτια μου!...
«ΕβΝΙΚΟΣ ΓΤΤΓΥ-
ι« ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1929.
Μία άχ© τίς καλλίτερ-ες ίί»ί^
τοΰ μεγάλον Ιταλοί μούτονε*
σίνι εΐνζ^ ό «Όθέλλος», Οζν έχοία
£>«&»;» ^). βάσι τή γνωστοτάτη
τραγωΐία τοί Σαίξχηρ. Λθϋχδν ή
δπερα .;ύτη< εχει την άκόλουθη ίστο- ρία, δχως την διηγείται ό γνωστδς μυΘίττοριογράφος'Αλέξανϊρος Δοο- Ό Ροσίνι, χοΰ είχε κιόλας άπο- κτήτει μεγάλη -φήμη γιά τα έργα τού, επήγε κ-άχοτε στή Νεάπολι. Δι- κ;θ«νττ;ς τής "Οχερας έικεί ήταν ενας Μχα-ρμχάϊα, τοΰ όχοίου όλό- κληρη ή ζωή «ίναι γεμάτη άχδ ώ- ραία καί φαι3ρά έχεισόδια.Ό Μχαρ¬ μχάϊα είχε πληροφορηθ^ πως θάρ- χότανε στή.Νεάχολι δ Ροσίνι καί ετρεξε νά τδν ΰποδεχθη στδ σταθμδ των λεωφορ-είων. —"Εχω νά σοΰ χροσφέρω τρία πράγματα, τοϋ είχε μόλις τδν είδε. —Νά τ' άκούσουμε, άχάντησε μέ χαμόγελο ό Ροσίνι. —Σοΰ ιτρσσφ·έρω τή φιλοξενία μου γιά σένα καί γιά τοΰς άνθρώ- χθ'ος σοι>, τδ τραχεζι μοί) γιά σένι;
καί γιά δλοος τοΰς φίλοος σου... σοΰ
χροτείνω άκόμη .. νά γράψτ/ς μιά
καινούργια &ικ.ρα γιά τδ θέατρό.{*ου!
—"Ολα δεΐκτά έκτδς άχδ τδ τε-
λευταίο! άχάντησε δ Ροσίνι.
—Έκτδς άχδ τδ τελευταΐο; Για-
τι', χαρακαλώ;
-Γιατί δέν ξαναγράφω χειά μοο-
σική!
—-Είσαι τρελλός! Καί τί ερχε-
σαι νά κάμης στή Ν·εάττολι;
—"Ερχθμαι νά φάω μΐκαρόνιβ
καί νά άπολαύσω τα χαγωτά σ.ας!
—θά τάχης μχόλιχα. Μά θά
μοΰ γράψης μιά δχερα;
—θά δοΰμε!...
—Σοΰ άρκεΐ ενας μήνας, δυό,
τρείς... σοΰ δίνω έξη μήν«ς χροθε-
σμία!
—Σύμφωνοι· χάμε τώρα γιά
φαγί!
Άχ' τδ Γδιο ίράοΌ τδ ·χολντελ€-
στατο μέγαρο τοΰ χαμχλούτο».
Μχαρμχάϊα ήταν στή δίάθεσι τοδ
Ροσίνι, ό όιτοίΌς άρχισε νά δίνγΐ
χλο^σιζ γεύματα σέ όλους τοΰς <ρί- λους τού καί στούς άπλοΰς γνωρί- μους άκόμα. "Οσο γιά τδν ίδιοκτή- τη, αύτάς έφρόντϋζε νά έξευρίσκν] καινούργια φαγητά καί ν' άδειάζη τα χαληότερα μχο-υχάλια τοΰ νχο- γείου τού χάριν τοΰ μουσοργοΰ... Ώστόσο αί μήνες χε-ρνοΰσαν χά ι δ Ροσίνι δέν άχεφάσιζε νά εργασθή στδ καινο'άργιο εργο χοΰ τοΰ ζητοΰσε ό Μχαρμχάϊα. Φαγί, γλέντι, κο- νήγι, ήταν ή μόνες άσχολίες το5 σιτνθέττ;. Ό Μχαρμχάϊα είχε έξα- γρΐίινθη, μά -δέν τολμοΰσε νά χη τδ χαρΛμικρό. Τέλος την χμώτη μερά τοΰ εκτο'ο μηνδς, βλέχονταΐς χώς δέν μένει χειά χαιρος γιά χάσΐμο, χαίρ- νει ιδιαιτέρως τδν Ροσίνι καί τού λέγει: —Λθίχδν, άγ-ιχητε μο^, ξέρ-εις χως σοΰ μένοαν μονάχα είκοσι ένηά μέρες γιά την χροθεσμία χοΰ ετα- — Ποία χροτ)εσμία; είχ« ό σον- της μέ( την κχτάχληιξη ζωγραφι- ομένη στδ χρόσωχό τού. —Μά δέν μοΰ ύχοσχέθηκες μιά δχερα γιά τίς 30 τοΰ μηνός; —"Α! ύχοχχέθηοια,· Μά δέν ύ- χάρχει κανένας τρόχος νά μην φτΐό- σω την νπζρα; Τί τρόχος; Καί δ κόσμος-; —Νά κλεέστ/ς τδ θέατρό σο»! —Κι' ό βασιλεύς; •Νά τοΰ δώσγνς την χαραήτησί τοος γμος τ δρισκοταν χοοθενά. Την ίλλη μερά ΙΣΤΟΡ1Α ΤΟΥ ΌΦΕΛ-Λ.ΟΥ ΡΟΣΙΝΙ ΣΤΗ ΝΕΑΠΟΑΙ.» Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ -ΠΑΗΙΠΑΊ'Α.- ΦΑΠ, ΠΙΟΤΟ. ΓΛΕΝΤΙΜ άχδ αετρ-,ρβ,ίν, ΤΟ ΕΡΓΟ Ο»ΐηΣ ΑΡΓΕΙ- Ο ΡΟΣΙΝΙ... ΦΥΑΑΚΙΣΜΕΝΟΣ!- Η ΠΙΚΡΙΑ ΤΟΥ- ΟΠΟΥ Ο ΜΠΑΡ-ΠΑ'Ι'Α ΑΠΕΑΠΙΖΕΤΑΙ- Ο ΡΟΣΙΝΙ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ, ΕΠΙ ΤΕΑΟΥΣ. ΚΑΙ ΟΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΙ.- Η ΑΠΑΓΠΓΗ.- "Α! ΤΟΝ ΕΚΔΙΚΗΘΗΚΑ!" —'θμένιχ Γ, το Τ'ά νά τον ^ . ^ —'Ολβ αχηα 6ά μχοροΰοι^ν ΐσως νά γίνουν, άγαχητέ μοο, μά ©δωτα το λόγο μόν καί ό Μχαρμχάϊα Ινα λόγο Ιχδΐ,Ι —Ά! μά τότε διαφέρεΐ! Το,δράδϋ ό Ροσίν: εφ-αγε χωρίς όρεξι. Τδ χρωϊ' χροτοΰ 6-γ^ ό ήλΐος χετάχθηκε άχ' τδ κρεδάτι τού. Άχδ δραδώς, χρίν κοιμηθή, είχε χαρβγ^ γείλη στδν ύχηρέτ τ;του νά τοΰ έχη ετοιμο ενα άμάξί γιά νά τδ σκάση. 'Εχτιόχησε τδ κθ'^δοΰνΐ, χερίμενε, ξα- ν—^τύχησε καμμιά άχάντησ:! "Ετρε-1 ξβ στήν χόρτα, μά ηταν κλβιδωμέ- νη. "Εχειτα άχδ λίγο άχουσε νά τδν φωνάζουν άχ' βξω. "Ετρεξε στδ χ3Γράτ)υρο χαί βίδε τδν Μχαρμχάϊα' νά σκνδη άχδ τδ τρίτο χάτωμα: —·;'ί-· νά 6γώ! τοΰ εφώναξε. ξενοόαενό »αι εκάλεσε τον ότττ,ρέτη τοθ β —Παρεκάλεσε τδ τέ6»>, τοΰ είχ*.
—' ΟΡοσίνι βφυγί
«ηρέτης.
—Τι Θά χη εφνγε; έρωτί αε
χ&ρία ό διβϋθυντής.
—■"Εφττε τα ξημ'ερώματΐ γίά
Ιΐολωνια.
—"Εφκγε χωρίς νά μο5 χ»
χοτβ;
— Μοΰ άνέθεσε,
ίιαδιίάσω —-ν -
—Τότε, χήγα:νε νά ...,,
γς την Κολμχρδν νά μοΰ έ:
νά τηνέ δώ, λέγει ό Μ^
— Την Κολμχρόν· έρι
χληχ/τος ό ύχηρέτης.
—^Νβί, την Κολμχρόν! Μη»
οφάθηκες σημερα;
— Σϋγγνώμη, ^χύ?>£, άλλά
Κολμχρδν έφ^γε μέ τδ Ροσίνι...
ιδόνϊτο! δροχάτΐ! ό Μ*
μτάϊα.
—Ναί! "Εφϋγχ; %ι οί
μέ τδ ίϊιο βμάξι.
— Τητν άθλία!... μ' έγχαταλ
Χ£ΐ γιά νά γίντ} φιλή τού Ροσίνι^
— Σ·^γγνώμη, κίριε, την
τρεύεται, λέγει ό ύχηρέτης.
Τότε τδ χρόσωχο το5 Μχαρμΐίϊΐ
έφωτίσθηκ,ε άχδ χαρά. Ή Κολίκρη
ήτανε καλή καί μεγάλη ήθοχοίδςΙ
χολϋ ώραία, άλλά χαί ιτολϊι ΐίιίΙ
τ?οχη κτί χεΐσματάρα. Κι' ό ΜπρΙ
μχάΐα θ"^μήθηχε γιά μιά στιγμη όλΙ
δσα είχε υχοφέρει μαζύ της καί ι"-
Πές ν' άνοίξονν!
—-θά βγ^ς μονάχα βταν τελειώ-
της την δχερά σου!
—θά φωνάξω νά μ' άκούσΐβ όλος
δ κόσμος... θά κάνω χαράχονα στδ
βασίλέα!...
—ιΚάμε ό,τι θές...
—"Ας είναι! Στείλβ άχόψε νά
χαρής τδ χρώτο μέρος.
Τδ δράδν δταν δ άνθρωχος χοΰ
είχε στείλει ό Μχαρμχάϊα στδν Ρο¬
σίνι ξαναγύρ'.σε, τοΰ έφερε ενα τε-
τράδιο μΐυσικης χοΰ είχε άχ' εξω
τίς λέξείς: Είσαγωγή τοΰ Όθέλ-
λοι>. Την άλλη μερά τοΰ έφερεν
Ινα αλλο τετράδιο μέ τίς λέξεις:
Πρώτη χράξη τοΰ Όθέλλοο, την
τρίτη: Δευτέρα χράξη τοΰ 'Οθέλ-
λου. Ό Μχαρμχάϊα οδτε τα «ίχε
άνοίξει. Τα &στειλε άμέσως, μέ τδν
ίδκ> άνθρωχο στοΰς άντιγραφεϊς γιά
νοτ τα άντΛ'ραφθϋν.
ΤΗρθε τέλος ή ψ.ίρα τής γενι-
κής χρόδας. Οί ήθοχοιοί δρίσκοταν
στίς θέσεις τθ'ος, οί μο'οσιχοί στήν
όρχήστρα τους. Ό Ροσίνι έκάθησε
στδ πιάνο. Ό Μχαρμχάϊα ετριτΐε
τα χέρια τοΰ θριαμδεκτεχά.
"Εχαιξαν χρώτα την ου€ερτούρ2·
Μεριχές χυρίες καί ώρισμενοι χρο-
νο(ΐίοΰχοι χού ήρθαν νά χαρακολοο-
θήσοιιν τίς δοκιμές εχειροκρότησαν
μέ ένθουσιασμό. Ό Ροσίνι έσηκώ-
θηκε άχδ τή θεσ: τού ναί εχαιρέ¬
τησε μέ ύχόκλ:σΐ.
—Μχράβο! 'έφώναξε ό Μχαρ¬
μχάϊα. Άς χεράσουμε στήν καδα-
τίνα τού τενόρθϋ.
Ό Ροσίνι ξανακάθησε στδ χίάνο
τού, δλοι ^σώχασαν, ό χρώτος δίθ-
λίστας έσηκωσε τδ δοξάρι καί άρ-
χααν νά χαίζονν καί χάλι την ού-
δερτοόρα. Τα Γϊι ακαί χειδ ένθονσί-
ώδη χείροχ,:·&τήαατα ξέσχασαν όταν
τδ κομμάτί τελείωσε.
—Μχράδο. Μχράβο! ξανζφώνα-
ξί^ ό Μχαρμχάϊα. "Ας χερασωμ£
τώρα στήν καβατίνα.
προσφεφβλαθ.Ι
θέλει τή μάννα «πό πλευρο, τ' ώ«Ι
φιβ στό κεφαλΐ, |
θέλει καΐ τή ννναίκά τού νά τα» <Κ χνοοωταΐ)· —"Αντρα, μή «ελεις Κάτω άριστερφ, ό Θεόδωρος Ροΰζβελτ, όστις διωρίσθη υπό τού Προέδοου Χοΰβερ γενικος διοικητής τοΰ Πόρτο Ρίκου. "Ανω, ή οίκία τοΰ κ. Ροϋζβελτ εν Ούστερ Μπευ, Λόγκ Αϊλαντ. Κάτω, τό Διοικητήριον τοϋ Πόρτο Ρίκου. Εν τφ μεσφ, το εΐδος των οΐκιων, είς τάς οποίας κατοικονν οί Ιθαγενεϊς. Ή όρχηστρα ξανάρχισε γιά τρί¬ τη φορά την ούδερτούρα. —Ά! μά αύτδ είναι χαρά χολύ! εφώναξεν ό Μχαρμχάϊα. Μά τί χά- θατε, λέει στδν χρώτο διολίστΐ, καί χαίζετε τδ ίδιο κο;Λμάτι έδώ καί μ:ά ώρα; —θ*έ μου! άχοκρίθηκε φλεγμα- τ:κά ό χρώτος διολίστας. Παίζο·>
με αύτδ χοΰ μάς δώσχνε! Δέν 6χάρ-
χεί τίχοτε άλλο!
Ό Μχαρμχάϊα χοΰ κατάλαβε 5τι
ό Ροσίνι τδν είχε γελάσε·. κι' ότι
άχ' τα τρία τετράϊ-.α τα 3ι>ο ήσαν
Τ{ρ>γ2, έχεσε άναίσθητος σέ μ-.ά
καρέκλα! Ό Ροσίνι, καταλχίαίνον-
τας χώς τδ άστείό τού έτρόίηξε
χολύ μακρ>ά, τδν βχλησίασε'άνή-;-
—"Ελα, ελα, τοΰ λέγει χαμο-
γελώντας υστερ' άχδ λίγο, δταν ό
δϋ^θυντής τοΰ θΐάτροο ήρθε στδν
έαυτό τθ!>. Άς ϊοΰμί, μήχως ύχάρ-
χβι άκόμα κινένας τρόχος...
—Τί τρόχος, δρβ δήμιε; Αΰρι-ο
χρεμ'.έρα!
Άν ή χρΐμαντόνα εκαμνε την
θά μχορούσαμε νά κερ-
δίσουμε μεριχές μέρες.
. —Είναι άδύνατο! Δέν βά δεχό-
τανε χθτέ.
' Ωςτόσο, αν την χαρακαλοΰσες!
εχέμεινε ό Ροσίνι.
—Άνώφελο! Δέν την ξέρεις την
Κολμχρόν...
—·Μοΰ έχΐτρέχεις νά χροσχαθή-
™ έγώ; .
—Κάνε ότι θέλεις· μά σε χροει-
δοχο'.ώ χώς θάτχάστ>,ς αδικα τδν
κα:ρο^σοο, τοΰ είχε ό Μχαρμχάϊα.
—-Ίσως... έμοορμοιίρισε ό Ροσίνι.
^ Την έχομένη ό χόσμος ς^δοχοιεΐτο
ότι ή χριότη χαράστασις τοΰ ,'ΟΟέλ-
λο·; είχε άναδληθ^ έχειίή είχε αδι-
αθετήσει ξαφνικά ή χρωταγωνί-
στριβ. Ό Ροσίνι την είχε κατα-
φέρει....
"Γστερ' ά χδόχτώ μέρβς, την έ-
χομενη Κνριακή, ό 'Οθε'λλο; χα:-
ζοτανε. Όχτώ μέρες εστάθησαν άρ-
κετες στδ Ροσίνι γιά νά σανθέσγ) τδ
αριτκώργημ,ά τού. "Οταν έχεσε Τ'
αγλαία, ό Μχαρμχάϊα, κλαίοντας
αχο σ,^γκινησι ζητοΰσε χαντοΰ τδν
μοοσουργό γιά νά τονέ σφίξη χάνω
στδ στήθός το^. ^λλά ό Ροσίνι,
—Ά! τδν . .
λοος, τδν άθλ» τδ Ροσίν:! Κχ
ΤΗΣΗΠΕΙΡΙΙΪ
'ΙΙ Εενητειά
Ι
Ή ξενητειά μ' ή άδανιά ή .-ηχβο
ή άγαΛΠ Ι
τα τέσσερα ζυγιάστηκαν οδλα σ'
κανταρι.-·
βαρύτερη 'ναι ή ξενητειά,
άπό τ' ολλα
(ό) Ιένος σάν τόρημο πουλ.ί
ξενητειά γυρΐ'Η···
τοΰ ξένον δός τού ξενητειά η' άρη
στεια μή τοϋ οινϊ^,
ή άββώοτε- *έλει στρώματα, *»
^^ λ
ξένα
Ή
II
Τρία σΰννεφα
τόπρωτοσπέρνειτήβροχη,^
Στής λυγερης τόν
κι' άνάρια,-άνάρια
κι' έκείνο οασοφντοωσε
Πασιάδες τό
κι' ή Μάρο μέ τή
Κι' ή μάννα της τ
—Μάρω μ'
ι
—έγώ τόν ήλι
μάννα μ' τόν
γυρβυει μύλους δώδεκα
χαλεύει αμ,τέλια
ναλεύει τδστοη
ι« ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1929.
Μία άχ© τίς καλλίτερ-ες ίί»ί^
τοΰ μεγάλον Ιταλοί μούτονε*
σίνι εΐνζ^ ό «Όθέλλος», Οζν έχοία
£>«&»;» ^). βάσι τή γνωστοτάτη
τραγωΐία τοί Σαίξχηρ. Λθϋχδν ή
δπερα .;ύτη< εχει την άκόλουθη ίστο- ρία, δχως την διηγείται ό γνωστδς μυΘίττοριογράφος'Αλέξανϊρος Δοο- Ό Ροσίνι, χοΰ είχε κιόλας άπο- κτήτει μεγάλη -φήμη γιά τα έργα τού, επήγε κ-άχοτε στή Νεάπολι. Δι- κ;θ«νττ;ς τής "Οχερας έικεί ήταν ενας Μχα-ρμχάϊα, τοΰ όχοίου όλό- κληρη ή ζωή «ίναι γεμάτη άχδ ώ- ραία καί φαι3ρά έχεισόδια.Ό Μχαρ¬ μχάϊα είχε πληροφορηθ^ πως θάρ- χότανε στή.Νεάχολι δ Ροσίνι καί ετρεξε νά τδν ΰποδεχθη στδ σταθμδ των λεωφορ-είων. —"Εχω νά σοΰ χροσφέρω τρία πράγματα, τοϋ είχε μόλις τδν είδε. —Νά τ' άκούσουμε, άχάντησε μέ χαμόγελο ό Ροσίνι. —Σοΰ ιτρσσφ·έρω τή φιλοξενία μου γιά σένα καί γιά τοΰς άνθρώ- χθ'ος σοι>, τδ τραχεζι μοί) γιά σένι;
καί γιά δλοος τοΰς φίλοος σου... σοΰ
χροτείνω άκόμη .. νά γράψτ/ς μιά
καινούργια &ικ.ρα γιά τδ θέατρό.{*ου!
—"Ολα δεΐκτά έκτδς άχδ τδ τε-
λευταίο! άχάντησε δ Ροσίνι.
—Έκτδς άχδ τδ τελευταΐο; Για-
τι', χαρακαλώ;
-Γιατί δέν ξαναγράφω χειά μοο-
σική!
—-Είσαι τρελλός! Καί τί ερχε-
σαι νά κάμης στή Ν·εάττολι;
—"Ερχθμαι νά φάω μΐκαρόνιβ
καί νά άπολαύσω τα χαγωτά σ.ας!
—θά τάχης μχόλιχα. Μά θά
μοΰ γράψης μιά δχερα;
—θά δοΰμε!...
—Σοΰ άρκεΐ ενας μήνας, δυό,
τρείς... σοΰ δίνω έξη μήν«ς χροθε-
σμία!
—Σύμφωνοι· χάμε τώρα γιά
φαγί!
Άχ' τδ Γδιο ίράοΌ τδ ·χολντελ€-
στατο μέγαρο τοΰ χαμχλούτο».
Μχαρμχάϊα ήταν στή δίάθεσι τοδ
Ροσίνι, ό όιτοίΌς άρχισε νά δίνγΐ
χλο^σιζ γεύματα σέ όλους τοΰς <ρί- λους τού καί στούς άπλοΰς γνωρί- μους άκόμα. "Οσο γιά τδν ίδιοκτή- τη, αύτάς έφρόντϋζε νά έξευρίσκν] καινούργια φαγητά καί ν' άδειάζη τα χαληότερα μχο-υχάλια τοΰ νχο- γείου τού χάριν τοΰ μουσοργοΰ... Ώστόσο αί μήνες χε-ρνοΰσαν χά ι δ Ροσίνι δέν άχεφάσιζε νά εργασθή στδ καινο'άργιο εργο χοΰ τοΰ ζητοΰσε ό Μχαρμχάϊα. Φαγί, γλέντι, κο- νήγι, ήταν ή μόνες άσχολίες το5 σιτνθέττ;. Ό Μχαρμχάϊα είχε έξα- γρΐίινθη, μά -δέν τολμοΰσε νά χη τδ χαρΛμικρό. Τέλος την χμώτη μερά τοΰ εκτο'ο μηνδς, βλέχονταΐς χώς δέν μένει χειά χαιρος γιά χάσΐμο, χαίρ- νει ιδιαιτέρως τδν Ροσίνι καί τού λέγει: —Λθίχδν, άγ-ιχητε μο^, ξέρ-εις χως σοΰ μένοαν μονάχα είκοσι ένηά μέρες γιά την χροθεσμία χοΰ ετα- — Ποία χροτ)εσμία; είχ« ό σον- της μέ( την κχτάχληιξη ζωγραφι- ομένη στδ χρόσωχό τού. —Μά δέν μοΰ ύχοσχέθηκες μιά δχερα γιά τίς 30 τοΰ μηνός; —"Α! ύχοχχέθηοια,· Μά δέν ύ- χάρχει κανένας τρόχος νά μην φτΐό- σω την νπζρα; Τί τρόχος; Καί δ κόσμος-; —Νά κλεέστ/ς τδ θέατρό σο»! —Κι' ό βασιλεύς; •Νά τοΰ δώσγνς την χαραήτησί τοος γμος τ δρισκοταν χοοθενά. Την ίλλη μερά ΙΣΤΟΡ1Α ΤΟΥ ΌΦΕΛ-Λ.ΟΥ ΡΟΣΙΝΙ ΣΤΗ ΝΕΑΠΟΑΙ.» Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ -ΠΑΗΙΠΑΊ'Α.- ΦΑΠ, ΠΙΟΤΟ. ΓΛΕΝΤΙΜ άχδ αετρ-,ρβ,ίν, ΤΟ ΕΡΓΟ Ο»ΐηΣ ΑΡΓΕΙ- Ο ΡΟΣΙΝΙ... ΦΥΑΑΚΙΣΜΕΝΟΣ!- Η ΠΙΚΡΙΑ ΤΟΥ- ΟΠΟΥ Ο ΜΠΑΡ-ΠΑ'Ι'Α ΑΠΕΑΠΙΖΕΤΑΙ- Ο ΡΟΣΙΝΙ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ, ΕΠΙ ΤΕΑΟΥΣ. ΚΑΙ ΟΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΙ.- Η ΑΠΑΓΠΓΗ.- "Α! ΤΟΝ ΕΚΔΙΚΗΘΗΚΑ!" —'θμένιχ Γ, το Τ'ά νά τον ^ . ^ —'Ολβ αχηα 6ά μχοροΰοι^ν ΐσως νά γίνουν, άγαχητέ μοο, μά ©δωτα το λόγο μόν καί ό Μχαρμχάϊα Ινα λόγο Ιχδΐ,Ι —Ά! μά τότε διαφέρεΐ! Το,δράδϋ ό Ροσίν: εφ-αγε χωρίς όρεξι. Τδ χρωϊ' χροτοΰ 6-γ^ ό ήλΐος χετάχθηκε άχ' τδ κρεδάτι τού. Άχδ δραδώς, χρίν κοιμηθή, είχε χαρβγ^ γείλη στδν ύχηρέτ τ;του νά τοΰ έχη ετοιμο ενα άμάξί γιά νά τδ σκάση. 'Εχτιόχησε τδ κθ'^δοΰνΐ, χερίμενε, ξα- ν—^τύχησε καμμιά άχάντησ:! "Ετρε-1 ξβ στήν χόρτα, μά ηταν κλβιδωμέ- νη. "Εχειτα άχδ λίγο άχουσε νά τδν φωνάζουν άχ' βξω. "Ετρεξε στδ χ3Γράτ)υρο χαί βίδε τδν Μχαρμχάϊα' νά σκνδη άχδ τδ τρίτο χάτωμα: —·;'ί-· νά 6γώ! τοΰ εφώναξε. ξενοόαενό »αι εκάλεσε τον ότττ,ρέτη τοθ β —Παρεκάλεσε τδ τέ6»>, τοΰ είχ*.
—' ΟΡοσίνι βφυγί
«ηρέτης.
—Τι Θά χη εφνγε; έρωτί αε
χ&ρία ό διβϋθυντής.
—■"Εφττε τα ξημ'ερώματΐ γίά
Ιΐολωνια.
—"Εφκγε χωρίς νά μο5 χ»
χοτβ;
— Μοΰ άνέθεσε,
ίιαδιίάσω —-ν -
—Τότε, χήγα:νε νά ...,,
γς την Κολμχρδν νά μοΰ έ:
νά τηνέ δώ, λέγει ό Μ^
— Την Κολμχρόν· έρι
χληχ/τος ό ύχηρέτης.
—^Νβί, την Κολμχρόν! Μη»
οφάθηκες σημερα;
— Σϋγγνώμη, ^χύ?>£, άλλά
Κολμχρδν έφ^γε μέ τδ Ροσίνι...
ιδόνϊτο! δροχάτΐ! ό Μ*
μτάϊα.
—Ναί! "Εφϋγχ; %ι οί
μέ τδ ίϊιο βμάξι.
— Τητν άθλία!... μ' έγχαταλ
Χ£ΐ γιά νά γίντ} φιλή τού Ροσίνι^
— Σ·^γγνώμη, κίριε, την
τρεύεται, λέγει ό ύχηρέτης.
Τότε τδ χρόσωχο το5 Μχαρμΐίϊΐ
έφωτίσθηκ,ε άχδ χαρά. Ή Κολίκρη
ήτανε καλή καί μεγάλη ήθοχοίδςΙ
χολϋ ώραία, άλλά χαί ιτολϊι ΐίιίΙ
τ?οχη κτί χεΐσματάρα. Κι' ό ΜπρΙ
μχάΐα θ"^μήθηχε γιά μιά στιγμη όλΙ
δσα είχε υχοφέρει μαζύ της καί ι"-
Πές ν' άνοίξονν!
—-θά βγ^ς μονάχα βταν τελειώ-
της την δχερά σου!
—θά φωνάξω νά μ' άκούσΐβ όλος
δ κόσμος... θά κάνω χαράχονα στδ
βασίλέα!...
—ιΚάμε ό,τι θές...
—"Ας είναι! Στείλβ άχόψε νά
χαρής τδ χρώτο μέρος.
Τδ δράδν δταν δ άνθρωχος χοΰ
είχε στείλει ό Μχαρμχάϊα στδν Ρο¬
σίνι ξαναγύρ'.σε, τοΰ έφερε ενα τε-
τράδιο μΐυσικης χοΰ είχε άχ' εξω
τίς λέξείς: Είσαγωγή τοΰ Όθέλ-
λοι>. Την άλλη μερά τοΰ έφερεν
Ινα αλλο τετράδιο μέ τίς λέξεις:
Πρώτη χράξη τοΰ Όθέλλοο, την
τρίτη: Δευτέρα χράξη τοΰ 'Οθέλ-
λου. Ό Μχαρμχάϊα οδτε τα «ίχε
άνοίξει. Τα &στειλε άμέσως, μέ τδν
ίδκ> άνθρωχο στοΰς άντιγραφεϊς γιά
νοτ τα άντΛ'ραφθϋν.
ΤΗρθε τέλος ή ψ.ίρα τής γενι-
κής χρόδας. Οί ήθοχοιοί δρίσκοταν
στίς θέσεις τθ'ος, οί μο'οσιχοί στήν
όρχήστρα τους. Ό Ροσίνι έκάθησε
στδ πιάνο. Ό Μχαρμχάϊα ετριτΐε
τα χέρια τοΰ θριαμδεκτεχά.
"Εχαιξαν χρώτα την ου€ερτούρ2·
Μεριχές χυρίες καί ώρισμενοι χρο-
νο(ΐίοΰχοι χού ήρθαν νά χαρακολοο-
θήσοιιν τίς δοκιμές εχειροκρότησαν
μέ ένθουσιασμό. Ό Ροσίνι έσηκώ-
θηκε άχδ τή θεσ: τού ναί εχαιρέ¬
τησε μέ ύχόκλ:σΐ.
—Μχράβο! 'έφώναξε ό Μχαρ¬
μχάϊα. Άς χεράσουμε στήν καδα-
τίνα τού τενόρθϋ.
Ό Ροσίνι ξανακάθησε στδ χίάνο
τού, δλοι ^σώχασαν, ό χρώτος δίθ-
λίστας έσηκωσε τδ δοξάρι καί άρ-
χααν νά χαίζονν καί χάλι την ού-
δερτοόρα. Τα Γϊι ακαί χειδ ένθονσί-
ώδη χείροχ,:·&τήαατα ξέσχασαν όταν
τδ κομμάτί τελείωσε.
—Μχράδο. Μχράβο! ξανζφώνα-
ξί^ ό Μχαρμχάϊα. "Ας χερασωμ£
τώρα στήν καβατίνα.
προσφεφβλαθ.Ι
θέλει τή μάννα «πό πλευρο, τ' ώ«Ι
φιβ στό κεφαλΐ, |
θέλει καΐ τή ννναίκά τού νά τα» <Κ χνοοωταΐ)· —"Αντρα, μή «ελεις Κάτω άριστερφ, ό Θεόδωρος Ροΰζβελτ, όστις διωρίσθη υπό τού Προέδοου Χοΰβερ γενικος διοικητής τοΰ Πόρτο Ρίκου. "Ανω, ή οίκία τοΰ κ. Ροϋζβελτ εν Ούστερ Μπευ, Λόγκ Αϊλαντ. Κάτω, τό Διοικητήριον τοϋ Πόρτο Ρίκου. Εν τφ μεσφ, το εΐδος των οΐκιων, είς τάς οποίας κατοικονν οί Ιθαγενεϊς. Ή όρχηστρα ξανάρχισε γιά τρί¬ τη φορά την ούδερτούρα. —Ά! μά αύτδ είναι χαρά χολύ! εφώναξεν ό Μχαρμχάϊα. Μά τί χά- θατε, λέει στδν χρώτο διολίστΐ, καί χαίζετε τδ ίδιο κο;Λμάτι έδώ καί μ:ά ώρα; —θ*έ μου! άχοκρίθηκε φλεγμα- τ:κά ό χρώτος διολίστας. Παίζο·>
με αύτδ χοΰ μάς δώσχνε! Δέν 6χάρ-
χεί τίχοτε άλλο!
Ό Μχαρμχάϊα χοΰ κατάλαβε 5τι
ό Ροσίνι τδν είχε γελάσε·. κι' ότι
άχ' τα τρία τετράϊ-.α τα 3ι>ο ήσαν
Τ{ρ>γ2, έχεσε άναίσθητος σέ μ-.ά
καρέκλα! Ό Ροσίνι, καταλχίαίνον-
τας χώς τδ άστείό τού έτρόίηξε
χολύ μακρ>ά, τδν βχλησίασε'άνή-;-
—"Ελα, ελα, τοΰ λέγει χαμο-
γελώντας υστερ' άχδ λίγο, δταν ό
δϋ^θυντής τοΰ θΐάτροο ήρθε στδν
έαυτό τθ!>. Άς ϊοΰμί, μήχως ύχάρ-
χβι άκόμα κινένας τρόχος...
—Τί τρόχος, δρβ δήμιε; Αΰρι-ο
χρεμ'.έρα!
Άν ή χρΐμαντόνα εκαμνε την
θά μχορούσαμε νά κερ-
δίσουμε μεριχές μέρες.
. —Είναι άδύνατο! Δέν βά δεχό-
τανε χθτέ.
' Ωςτόσο, αν την χαρακαλοΰσες!
εχέμεινε ό Ροσίνι.
—Άνώφελο! Δέν την ξέρεις την
Κολμχρόν...
—·Μοΰ έχΐτρέχεις νά χροσχαθή-
™ έγώ; .
—Κάνε ότι θέλεις· μά σε χροει-
δοχο'.ώ χώς θάτχάστ>,ς αδικα τδν
κα:ρο^σοο, τοΰ είχε ό Μχαρμχάϊα.
—-Ίσως... έμοορμοιίρισε ό Ροσίνι.
^ Την έχομένη ό χόσμος ς^δοχοιεΐτο
ότι ή χριότη χαράστασις τοΰ ,'ΟΟέλ-
λο·; είχε άναδληθ^ έχειίή είχε αδι-
αθετήσει ξαφνικά ή χρωταγωνί-
στριβ. Ό Ροσίνι την είχε κατα-
φέρει....
"Γστερ' ά χδόχτώ μέρβς, την έ-
χομενη Κνριακή, ό 'Οθε'λλο; χα:-
ζοτανε. Όχτώ μέρες εστάθησαν άρ-
κετες στδ Ροσίνι γιά νά σανθέσγ) τδ
αριτκώργημ,ά τού. "Οταν έχεσε Τ'
αγλαία, ό Μχαρμχάϊα, κλαίοντας
αχο σ,^γκινησι ζητοΰσε χαντοΰ τδν
μοοσουργό γιά νά τονέ σφίξη χάνω
στδ στήθός το^. ^λλά ό Ροσίνι,
—Ά! τδν . .
λοος, τδν άθλ» τδ Ροσίν:! Κχ
ΤΗΣΗΠΕΙΡΙΙΪ
'ΙΙ Εενητειά
Ι
Ή ξενητειά μ' ή άδανιά ή .-ηχβο
ή άγαΛΠ Ι
τα τέσσερα ζυγιάστηκαν οδλα σ'
κανταρι.-·
βαρύτερη 'ναι ή ξενητειά,
άπό τ' ολλα
(ό) Ιένος σάν τόρημο πουλ.ί
ξενητειά γυρΐ'Η···
τοΰ ξένον δός τού ξενητειά η' άρη
στεια μή τοϋ οινϊ^,
ή άββώοτε- *έλει στρώματα, *»
^^ λ
ξένα
Ή
II
Τρία σΰννεφα
τόπρωτοσπέρνειτήβροχη,^
Στής λυγερης τόν
κι' άνάρια,-άνάρια
κι' έκείνο οασοφντοωσε
Πασιάδες τό
κι' ή Μάρο μέ τή
Κι' ή μάννα της τ
—Μάρω μ'
ι
—έγώ τόν ήλι
μάννα μ' τόν
γυρβυει μύλους δώδεκα
χαλεύει αμ,τέλια
ναλεύει τδστοη
ΚΑΛΛΙΕΡΓΙΙΣΗ ΤΟΝ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΤΗΣ
-ΐο τοίς πολ^ριθμους οδηγους χοι>
ί- έκρομηθεικταν αί Όλλανδιχαί
'τρεσίαιϊδιά νά'μάς διεοκολύνοον
,ν' ερε,ιναν καί την εξέτασιν τού
«ο, έδ'.άββοα την περίεργον αύ-,
ήν έκκλησιν: «Σίς παρακαλούμεν
ίί·μώς, δταν έπιστρέψητε είς^ τον
' ' σας νά μή ίσχ^ρ-.σθήτε, όπως
__ υν οί ,Αμερ-.χανοί, ότι όλοι οί
Ιθλλανδοΐ φοροΰν ξ-ιλοχά-χοντσα χαί
Ιτί ή Όλλανδία ευρίσκεται δΐακό-
Υχ μ.έτ?α υπό την έχιφάνει-αν της
Βαλά?της». Ή είρωνεία τής· έκκλη¬
σις αυτής είναι χαριτωμένη καΐ
χίΐ την έπίδρασίν της επί κά&ε χβ-
κ(1;γτ;το3, ό οποίος ξεμχαρχάρει είς
Εην'Όλλανδίαν, μέ την διάθεσιν νά
νναντί είς κάθε γωνίαν ενα· άνεμό-
,ίλον, είς κάθε κήχον τουλίχες καί
""Ίυς τούς Όλλανδούς χαί τίς
λανδέζες μέ 6ράκες, μέ ξυλο-
γμ-.ίι ή μέ τούς περίφημον δαν-
λλένίθυς σκούφους. Δέν είναι έκ-1
Ιτληκτ'.-Λον ότι οί 'Αμερικανοί χερι-
εχουν σχείρει είς τόν κόσμον
ην μεγάλην αυτήν άν ακρίβειαν. Τί-
«ε το περ(ωρισμένον δέν εχ«ι ά-
■!αν είς την αντίληψιν τοΰ 'Αμερι-
Λ'/ο3. Τά ξυλοπάπουτσα, οί άνεμό-
λοι, ή τοΛίπ-ες, οί δ-αντελλένιοι
ο3φο:, είναι είς την Όλλανδίαν
ιστορικόν σημ-εϊον τής ενάρξεως
ϊς νίθ πολιτισμόν, μ'.βς κατα-
.ηκτΐκης προόδου ενός λαοΰ, ό ό-
οίος έργάζεται αδιακόπως διά νά
Κΐετοιμάση μεγαλοπρεπέστερον καί
ρίίλητικώτερ&ν τό μέλλον ττυ. Αί
τακτησεις τού περ'.ορίζονται είς
εμπόριον, είς την βιομηχανίαν,
; την χαραγωγικότητα χαί είς
ρην χαλλΐτέόρε.κτιν όλων των δρων
"ς ζωής τοο. Ή φύσις ίδωσεν είς
ύς Όλλανδούς χαί μίαν άλλην έ-
:!Τϊχτ'·/.ήν ανάγκην συνεχοΰς τί-
^ης. Έίωσεν είς την Όλλανδίαν
β εχθρόν, τόν όχοΓον είναι ύποχρ·ε-
ιένο! νά ύπολογίζουν χαί νά χολε-
Κκ Τό νερό!
ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟΝ ΕΡΓΟΝ ΕΡΓΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ- Η ΑΠΟΞΗΡΑΝΣΙΣ
ΚΑΙ Η ΚΑΛΑΙΕΡΓΕΙΑ ΕΝΟΣ ΚΟΛΠΟΥ 200.000 ΕΚΤΑΡΙΩΝ.
ίων μ
ς έ'χει πλημμυρίσει τό έ3αφός
ν. τούς άχε:λεΐ διαρκώς. Ά-
«ν.υ
Άεροπλάνα καί ύδροπλάνα μεγίστης ταχύτητος, μέλλοντα νά διαγωνισΰοϋν διά τό κύπελλον Σνάιντεο έν Αγγλία.
τρόχως νέα έδάφη ίσα πρός το ^ε¬
κατόν τής εκτάσεως της. θά απο¬
κτήση μίαν νέαν νεαν επαρχίαν. Μί¬
αν νέαν πεδιάδα, την οποίαν θά απο¬
λέσ ό χ-^θμήν τής θαλάσσης είς
τελέση ό
έκτασιν ίσην
τής θαλάσσης είς
ί αν όχ! και
δΐαρ<κώς. κανάλια δ:ά νά δώσοϋν δίέ- είς την αφθονίαν τοά νεροΰ ών ποτααών των καί καθημερινώς ______ - . . . , -, ■?---' νά έπιτηροϋν τάς καλλιρ-1 ιιεγαλε:τέ?αν, μέ όλην την ^ Αττι- ^εν^ς των ^κτάσεΐς, <η οποίαι κήν καί την Βοιωτίαν. Είς τδ μέσον 'Χί'.λοάνται άχό^ την πλήμμ^ραν. 2^τής τής χβδιάΐος τοΰ πυθμένος άφιναν έλεύθβρβ τά νερά, ή τής θαλάσσης Θά κατ3σκ-ε>άση μίαν
■'^^νίΐα Θά είχ·ε σκεχασθτ] είς λίμνην, είς την ·όχοίαν Θά χύνωνται
] μϊγαλειτέραν της έκτασιν. Αί *ύο ποταμοί. Θά άφαιρεθη ή άμμος
^ω Χώραι είναι χράγματι κατά
πλείστον χάτω τής έχιφανείας
ς 9;λαττης. Είς τούς έξοχίχους ^ χ?^νω (^ί δύο-τρία ετη) ή
άλμη «υ 'νέου έδάφοος. 'Εκεί λοιπον
ποΰ ύχήρχε πρίν ή ^)χ"Κ2^, *ά σχα-
ροΰν νέαι φϋτείαι χαί θά άχλωθή
Λ£α νέα σημαντική, γόνιμος καί ά-
?θονος καλλιέργεία. Τό έργον αύ-
τό είναι τόσον γιγάντε:ον, τόσον δια-
φεύγει την κοινήν ανθρωπίνην χρω-
ης ς ίς έξοχίκώς
ς 6λέπει χανείς είς όλην της
'ό ί
την περίεργον
Ά ή
»ΐην 9«3,ν το5 έδάφοι>~. ΆΐΓΟ τής
;!«ί ^λε^ρίς χά χανάλι χαί άχό
.5* ,αΛλης τό χωράφι χολύ χάτω
ϊς ί~:φανείας τοΰ νεροΰ. Σπιθαμήν
Ρ;! «'.θαμην, βϊ Όλλανδοί χυ'νη-
1 ~'Τ'Ζ ^έκτασιν τοΰ νεροΰ. Κα-
τ'·'->*ν,ο)ν φράγματα, στήνΐ>^ν ά-
λόφους, χ-ροστατεύοον τό έ-
„» ποταμοι. — . . ·■·,,·,
τοΰ χυθμένος·, θά έκσκαφή ή νχαρ-
μς,
άργιλος καί Οά
6
συν
ρων
"-«των και συχνά ίιώχνοον τό
; *~ο την κοίτην τού διά νά
> *'-:γήσοον την περιοχήν χού
ν *φ«ίρέ—* ά*ό την παραγω-
Τ
. των έχί των ΐ»δά-
Ικαμε τόσον τολμηρούς,
στιγμήν εσκέφθησαν νά
Ι« .Ηή^ν^^?τήνθάλασ-
!>„■ -"««λίσσ» δέν είνα: φίλη των
Η*9ων ™« —..> ^ρ'17%0^3ι χάτω |
της·. Καθημερινώς
, τά χατακτα. Οί
.βτήνοκν νέο»ς φραχτας
την παραλίαν χολύ
. -, •-.'Ετη
απεφάσισαν να εκτε-
τοΰ μ«γά·
καί έϊώ επί τόπο^
τοίουλίαν,
—ύ τό 6λέπο;Λεν
νά τοΰ αρνηθώμεν κάτι το μϋστηρι
ωδώς όπερ άνθρωπον.
Όλος αύτος όκόλπος τής .
τι^ Θαλάσσης χρόκε'.ται νά χ _
άπό τόν γεωγραφικόν χάρτην της
Όλλανδίας. Ή έκτασις τοϋ εδα-
φους τής χώρας θά μετα€ληθτ).Νεα
έδάφη «ά προσαρτηθοΰν χωρίς; πολε-
υ τθΰ κόλπθϋ άνείύθη μία όλδ- χόλπου καί χροχοψοΰμε ιτρο-ς τό αλ-
νήσος κατόπιν εργασίας 4 "*- ■■—-' —λ----------■'·----- '- 1·α —
η μ
κλτ>ρος νήσος κατόπιν εργασίας 4
χερίποΰ μηνων. Το θαίίμια' α5το πρό-
κειται νά ίδωμεν άπό κοντά, χάρις
είς; την ευγενικήν πρόσκλησιν τοΰ κ.
Βενιζέλον, φιλοξεν(>υμένο^ επί βίδι-
κο5 ατμοπλοίου υπο τοΰ κ. 'Κρόλερ,
ενός άπό τα έπϊχεφηματικώτερα
πνεύματα τής νέας Όλλανδίας καί
φίλου άχραιφνοΰς τής Ελλάδος.
Πλεομεν μέσα είς τόν κόλχον
αυτόν, ό οποίος μίαν ημέραν δέν θά
Ιιχάρχτ] πλέθ"Λ Ή θάλασσα ποί» έρ¬
χεται χατάντικρυ 'άπό τόν Βόρειον
ΪΙόλον δέν είναι ταραγμένη, άλλά
είναι χλωμή. Άντικρύ μας δέν δι-
ακρ.'νομεν την άλλην άκτήν. Είς
τόν όρίζοντά μας, δβξιά καί άριστε-
ρά, έχων άράξε: περίεργα πλωτά
σονεργεία. Πλωτοί νερανοί,^ άπορ-
ροφητήρ«ς, έκκενωταί, χολύχλ«αα
καί θηριώδη μηχανηματα.Δεν άχ-
άρχει καμμιά ποίησ-.ς έ3ώ ποί» οί
λο νησί πού κατεσκεύασεν ή ανθρω¬
πίνη έπίμονή ιάνάμεσα είς την είσο¬
δον την οποίαν θέλει νά φράξγ;. Π ί-
σω έκεί κάτω, είς τό ίάθος όλων
αυτών των κιτρινιομένων κυμάτων
τής Ζάίντ5ρ-ιζέ, άπλώνεται τό "Αμ-
στερνταα, είς τα χείλη τής πλατει-
άς δίώρυγος ποίι κατεδίκασε είς ά-
χρηστίαν τόν μεγάλον κόλχον.
"Ενα τεχνητό νησί -άνάμεσα είς
την θάλασσαν δέν είναι 6ε6αΐι7, τό
?>σκολώτερο άπό τα άνθρώπινα κα-
τ&ρθώματα. Άλλά ότι τό νησί αί>-
τό είς την εκτασίν τοΐ>, &ίς· τό μήκός
τού, είς τοίις φράκτας τοο, είς τα
δύο λΐμάνια τού, είς τάς έγκαταστά-
ιτεις τού, είς τα σπιτάκια των έρ-
γϊτών τού, είς τα συνεργείά τού,
άνεδύθη άπο την θάλασσαν είς διά-
σττ/ια τεσσάρων μηνών, αύτό είναι
τό θαόμα τής· ανθρωπίνης θελήσβ-
ως. Μίαν ημέραν ήραξαν επί τόπου
«Αχορουμεν *Όρωπο: άγωνίζοντα! νά καθοποτα- μ.ε?ικά αλωτά σ·ονεργεί"α. Οί
Χ,.ΤγτΤ-! £ο-ν την εύσιν. Μήτε ενα παν: «εν ν:κοί ΐΙ?ψ.οη την γραμμήν
το μϋστηρι- -. ,« υ ' _____, ,..,... ί' »., .'»'_'- ..;
μηχα-
που
νες ε-ργασιας ήροιεσαν ίια να γίνη
άχό τδ Βέλγιον, διότι δεν
φη
«ον, χωρίς έχθρο^ς, χωρίς νεχροβς,
ν,,ώ.ΐ δίαν εναντίον άλλων ανθρω-
0·ι
πων.' Φράζουν ενακόλπον, άς «ίπω
,,βμ τόν Σαΐωνικόν, άδειαζοον την
λανδία
ΰχάρχοον είς; τόν τόχον αυτόν. Άτ-
μάκατοι σύροοσαι ενα άρμαθόν φορ-
τηνίδων γεμισμένων μέ στακτοχρά-
σινην άργιλον τραδηγμένην άχό τόν
πυθμέν* καί χρησιμοχοιουμένην διά
την κατασκευήν τού καθ* φράκτοο.
τό νησί αύτό, νχ<α άπείιίάσθημβν καί είς τό λιμάνι τοΰ όποί» Ιχουν χενήντα δαποράκια γρή ή ρ χαί φορτηγί&ες, ενα χαλτϊό Θωρηχτο μετασχηματισμένο σέ καφβνείο διά τοΰς εργάτας, με κινηματογράφον, θάλασσαν καί καλλΐεργουν τον »»■ μενά. Άχό την μίαν άκτην εως την άλλην ΤϊρχΐΜ ίίη ή *»τασχεϋη την μγ ϊλί ντω.ν *" της Βορείθϋ .'>-ΤΤγ'?' τον όχοίον όνομάζουν μο-
? ίΐ) 1Ον **χ (^
Δ/
τ0
οί
ΙΖΐ?2κτ
-^ω?-:ιτο τόσον παράτολμον,
! χΡδ ύί
ύχοστηρικταί το^
ώς φαντασιοκόποί.
έ
άλλην ΤϊρχΐΜ ίη ή
τοϋ μεγάλον φράχτο«; Ή μεγβλη
... ν „'___/.. τ/τ,ντονοονως και απο
στερά
τΓμεΐον
στεοα τν ι*ΐΛ.νν π~» γι Τιι
«ν° φρο^/τής είσάδο, όλο, τοΛλημμ-ρίση την θέλησίν των.
)»;
εκτέλεσιν τού. Ό χόλπος
^ά γίνη ενα κολοτ-
ίς την είσοδον τού
*το·α θά εκκενωθή. Ή|χ0
κατακτήσ») τοιοοτο-1
, , * '«νί,Τ «Άτοόμητος» όπερ μετεσχηματίσθη είς άεροπλανοφόρον κώ τό οποίον έστάλη εσχάτως
Αγγλικόν δρεδνωτ«Α^τρομητος»^ £>£ 17 'Ανγλικά πολεμικά, ?νεκα των έν Παλαιστίνη ταραχών.
** Μαλτας «ις
Μέ την άμμον τής θαλάσσης χαί
μέ την άργιλον τοΰ ίδίοο πυθμένος,
μέ πέτρες καί μέ πλεκτές σχεδίες
γίνοντ7ΐ έδώ ο! μώλο». ποΐι κλείνοι>ν
σιγά σΐγά την είσοδον τοΰ κόλπου.
Άχό τίς δύο άκτές ή ιδία έργασία
χϋνεχίζεται καί μίαν ημέραν σέ λί-
γους μήνας, οί γερανοί των τεσσά-
ρων άκρον θά συναντηθοΰν. Ή Βό-
ρβιος θάλασσα δέν θά περάση πειά
τόν κόλ-ον. Ή μεγάλη αυτή· έκτα¬
σις των 200,000 έ·/.ταρ''ων έ'χεΐ χω¬
ρισθή είς πέντε τμήματα Τά τέσ-
σαρϊ θά άχοξηρανθοΰν καί είς τό
μέσον θά άφεθή μία λίμνη, είς την
οποίαν θά έκβάλων δύο ποταμοί, διά
να μετατρεψουν συν τω χρόνω την
θάλασσαν είς πηγήν υδρεύσεως διά
τόν καλλιεργημένον π^θμένα. Μία
σειρά γιγαντιαίων «δατοφρακτών θά
έκκενωνητήν λίμνην διά νά τηρή
την επιφάνειαν τοΰ ύδατος είς τό
έπιθ-ομητόν έχίπεδον.
Όλα αύτά τά κολοσσΐιαΐα εργα
τά εκτελεί τό Κράτος χαί χροβλέ-
χει μίαν δαπάνην πενήντα έκατομ-
μυρίων λιρών χαί την αποπεράτωσιν
είς τριάντα χρόνια. Ή Όλλανδία
τήν'έχοχήν εκείνην θά'εχη άποκτή-
σε^μίαν νέαν μεγάλην επαρχίαν καί
κατά τούς γεωλόγους, την «ύφορω-
■ϊέραν. Είς τόν χυθμενα τής Νοτίου
θαλάσσης θά φυτρώσουν τά καλλί-
τερα ρόδα καί θά «όσκουν αί χαχύ-
τ&ραι «γβλάδες. Νά τό Θαΰμα χο·»
κατεργάζεται ή διομηχανική Όλ·
λανδί?. Ν. ΠΟΚΑΡΙΝΗΣ
ΕΛΛΗΝ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Α Π Ο Ψ Ε.
Άπόψε, πού σοΰ βάξουνε λεμονανθοΰς
στήν κόμη
Και τά πυρά τά χείλη σου διψάνε γιά
Δέ φταίω έγώ, άν ή μνήμη μοί; πού
σέ χρατοΰσε άκόμη,
Σέ κάποια χρόνια έπέταΐε παληά.
Πρώτη μου άγάπη, οϋτε στερνή δέν
ηο-ουν σύ, καί ό χρόνος
Κάθε παληό μου έμάκρυνε καλό και
θλιβερό.
Μά δέ στό κρύβω, Ινας βαθύς πώς μέ
δύ
Άπόψε πού,
ς μ
παιδεύει πόνος,
Ιτσι άθέλητα, σ" άνι-
στορω.
ΚαΙ οί αυρες, που με χαίδεύουνε την
εομη έτοντη έσπίρα,
Δέν ξέρω πώς τή σκεψη μου πλανοϋλε
καί θαρρώ,
Πώς κάποια χέρια όλόλευκα, δίχως
χρυσή μιά βέρα,
Μέ τά μαλλιά μου παίζουνε, καθώς
έναν καιρό.
Καΐ σά σκεφτώ, πώς μέλλεται ν' ά-
σπαίρης σ&ν τό ψάρι
Σέ λίγο άπό τόν ίρωτα, δέν !
;έρω πως
λυγώ,
Καί μέ κακία στοχάζομαι πώς πρω-
τος σοΰχω πάρει
Τό φίλημά σου έγώ.
... Άπόψί, που σοΰ βάζουνε λεμοναν-
Θούς στήν κόρη
Καί τά πυρά τά χείλη σου διψάνε γιά
φιλιά,
Συχώρεσέ με, ή μνημη μου, πού σέ
κρατοϋσε άκόμη,
Σέ κάποια χρόνια αν πέταξε παληά.
ΛΕΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ
II
ΕΙΙΙ9ΪΜΙΑ
'Εμπηκε μεσα, καί παθητιχά, μέ τά
μάτια μισοκλετσμένα, ίνωσε τα χείλη
της μέ τα διχά μου. (Χ γλωσσές μας
γνωριβτήκανε..... Ποτέ στή ζωή μου
δέν έδοχίμασα παρόμοιο φιλ^
Στεκόταν όρθή άντιχρύ μου, όλο
Ιρωτα καΐ συναίνεση. Ένα άΐώ τα γό-
νατά μου λίγο-λίγο άνεβαινε άνάμε¬
σα στοΰς ζεστούς μηρούς της πού υπο
χωροΰσαν όπως σέ έραστή.
Τό χέρι μου ερποντας απάνω στό
χττώνά της, ζητοϋσε νά μαντέψη τό
κρυμαένο σώμα, πού άλλοτε έδίπλω-
νε κυματιστό, κι' άλλοτε κυρτωμενο
σέ τό|ο σκληρύνσνταν γεμάτο άνατρι-
χίλες.
Μέ τά παράφορα μάτια της ιιοΰ
εδειχνε τό κρεδάτι· άλλά δέν είχαμε
τό δικαίωμα ν' άγαπηθοϋμε ποοτοΰ
νά τελεσθή ό γάμος μας καί χωριστή-
καιιε άπότομα.
Έκλεκτά βιβλία εχει μθΛΌν τδ Βι¬
βλιοπωλείον τού «'Ει>ν»κοΰ Κήουκος>.
-ΐο τοίς πολ^ριθμους οδηγους χοι>
ί- έκρομηθεικταν αί Όλλανδιχαί
'τρεσίαιϊδιά νά'μάς διεοκολύνοον
,ν' ερε,ιναν καί την εξέτασιν τού
«ο, έδ'.άββοα την περίεργον αύ-,
ήν έκκλησιν: «Σίς παρακαλούμεν
ίί·μώς, δταν έπιστρέψητε είς^ τον
' ' σας νά μή ίσχ^ρ-.σθήτε, όπως
__ υν οί ,Αμερ-.χανοί, ότι όλοι οί
Ιθλλανδοΐ φοροΰν ξ-ιλοχά-χοντσα χαί
Ιτί ή Όλλανδία ευρίσκεται δΐακό-
Υχ μ.έτ?α υπό την έχιφάνει-αν της
Βαλά?της». Ή είρωνεία τής· έκκλη¬
σις αυτής είναι χαριτωμένη καΐ
χίΐ την έπίδρασίν της επί κά&ε χβ-
κ(1;γτ;το3, ό οποίος ξεμχαρχάρει είς
Εην'Όλλανδίαν, μέ την διάθεσιν νά
νναντί είς κάθε γωνίαν ενα· άνεμό-
,ίλον, είς κάθε κήχον τουλίχες καί
""Ίυς τούς Όλλανδούς χαί τίς
λανδέζες μέ 6ράκες, μέ ξυλο-
γμ-.ίι ή μέ τούς περίφημον δαν-
λλένίθυς σκούφους. Δέν είναι έκ-1
Ιτληκτ'.-Λον ότι οί 'Αμερικανοί χερι-
εχουν σχείρει είς τόν κόσμον
ην μεγάλην αυτήν άν ακρίβειαν. Τί-
«ε το περ(ωρισμένον δέν εχ«ι ά-
■!αν είς την αντίληψιν τοΰ 'Αμερι-
Λ'/ο3. Τά ξυλοπάπουτσα, οί άνεμό-
λοι, ή τοΛίπ-ες, οί δ-αντελλένιοι
ο3φο:, είναι είς την Όλλανδίαν
ιστορικόν σημ-εϊον τής ενάρξεως
ϊς νίθ πολιτισμόν, μ'.βς κατα-
.ηκτΐκης προόδου ενός λαοΰ, ό ό-
οίος έργάζεται αδιακόπως διά νά
Κΐετοιμάση μεγαλοπρεπέστερον καί
ρίίλητικώτερ&ν τό μέλλον ττυ. Αί
τακτησεις τού περ'.ορίζονται είς
εμπόριον, είς την βιομηχανίαν,
; την χαραγωγικότητα χαί είς
ρην χαλλΐτέόρε.κτιν όλων των δρων
"ς ζωής τοο. Ή φύσις ίδωσεν είς
ύς Όλλανδούς χαί μίαν άλλην έ-
:!Τϊχτ'·/.ήν ανάγκην συνεχοΰς τί-
^ης. Έίωσεν είς την Όλλανδίαν
β εχθρόν, τόν όχοΓον είναι ύποχρ·ε-
ιένο! νά ύπολογίζουν χαί νά χολε-
Κκ Τό νερό!
ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟΝ ΕΡΓΟΝ ΕΡΓΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ- Η ΑΠΟΞΗΡΑΝΣΙΣ
ΚΑΙ Η ΚΑΛΑΙΕΡΓΕΙΑ ΕΝΟΣ ΚΟΛΠΟΥ 200.000 ΕΚΤΑΡΙΩΝ.
ίων μ
ς έ'χει πλημμυρίσει τό έ3αφός
ν. τούς άχε:λεΐ διαρκώς. Ά-
«ν.υ
Άεροπλάνα καί ύδροπλάνα μεγίστης ταχύτητος, μέλλοντα νά διαγωνισΰοϋν διά τό κύπελλον Σνάιντεο έν Αγγλία.
τρόχως νέα έδάφη ίσα πρός το ^ε¬
κατόν τής εκτάσεως της. θά απο¬
κτήση μίαν νέαν νεαν επαρχίαν. Μί¬
αν νέαν πεδιάδα, την οποίαν θά απο¬
λέσ ό χ-^θμήν τής θαλάσσης είς
τελέση ό
έκτασιν ίσην
τής θαλάσσης είς
ί αν όχ! και
δΐαρ<κώς. κανάλια δ:ά νά δώσοϋν δίέ- είς την αφθονίαν τοά νεροΰ ών ποτααών των καί καθημερινώς ______ - . . . , -, ■?---' νά έπιτηροϋν τάς καλλιρ-1 ιιεγαλε:τέ?αν, μέ όλην την ^ Αττι- ^εν^ς των ^κτάσεΐς, <η οποίαι κήν καί την Βοιωτίαν. Είς τδ μέσον 'Χί'.λοάνται άχό^ την πλήμμ^ραν. 2^τής τής χβδιάΐος τοΰ πυθμένος άφιναν έλεύθβρβ τά νερά, ή τής θαλάσσης Θά κατ3σκ-ε>άση μίαν
■'^^νίΐα Θά είχ·ε σκεχασθτ] είς λίμνην, είς την ·όχοίαν Θά χύνωνται
] μϊγαλειτέραν της έκτασιν. Αί *ύο ποταμοί. Θά άφαιρεθη ή άμμος
^ω Χώραι είναι χράγματι κατά
πλείστον χάτω τής έχιφανείας
ς 9;λαττης. Είς τούς έξοχίχους ^ χ?^νω (^ί δύο-τρία ετη) ή
άλμη «υ 'νέου έδάφοος. 'Εκεί λοιπον
ποΰ ύχήρχε πρίν ή ^)χ"Κ2^, *ά σχα-
ροΰν νέαι φϋτείαι χαί θά άχλωθή
Λ£α νέα σημαντική, γόνιμος καί ά-
?θονος καλλιέργεία. Τό έργον αύ-
τό είναι τόσον γιγάντε:ον, τόσον δια-
φεύγει την κοινήν ανθρωπίνην χρω-
ης ς ίς έξοχίκώς
ς 6λέπει χανείς είς όλην της
'ό ί
την περίεργον
Ά ή
»ΐην 9«3,ν το5 έδάφοι>~. ΆΐΓΟ τής
;!«ί ^λε^ρίς χά χανάλι χαί άχό
.5* ,αΛλης τό χωράφι χολύ χάτω
ϊς ί~:φανείας τοΰ νεροΰ. Σπιθαμήν
Ρ;! «'.θαμην, βϊ Όλλανδοί χυ'νη-
1 ~'Τ'Ζ ^έκτασιν τοΰ νεροΰ. Κα-
τ'·'->*ν,ο)ν φράγματα, στήνΐ>^ν ά-
λόφους, χ-ροστατεύοον τό έ-
„» ποταμοι. — . . ·■·,,·,
τοΰ χυθμένος·, θά έκσκαφή ή νχαρ-
μς,
άργιλος καί Οά
6
συν
ρων
"-«των και συχνά ίιώχνοον τό
; *~ο την κοίτην τού διά νά
> *'-:γήσοον την περιοχήν χού
ν *φ«ίρέ—* ά*ό την παραγω-
Τ
. των έχί των ΐ»δά-
Ικαμε τόσον τολμηρούς,
στιγμήν εσκέφθησαν νά
Ι« .Ηή^ν^^?τήνθάλασ-
!>„■ -"««λίσσ» δέν είνα: φίλη των
Η*9ων ™« —..> ^ρ'17%0^3ι χάτω |
της·. Καθημερινώς
, τά χατακτα. Οί
.βτήνοκν νέο»ς φραχτας
την παραλίαν χολύ
. -, •-.'Ετη
απεφάσισαν να εκτε-
τοΰ μ«γά·
καί έϊώ επί τόπο^
τοίουλίαν,
—ύ τό 6λέπο;Λεν
νά τοΰ αρνηθώμεν κάτι το μϋστηρι
ωδώς όπερ άνθρωπον.
Όλος αύτος όκόλπος τής .
τι^ Θαλάσσης χρόκε'.ται νά χ _
άπό τόν γεωγραφικόν χάρτην της
Όλλανδίας. Ή έκτασις τοϋ εδα-
φους τής χώρας θά μετα€ληθτ).Νεα
έδάφη «ά προσαρτηθοΰν χωρίς; πολε-
υ τθΰ κόλπθϋ άνείύθη μία όλδ- χόλπου καί χροχοψοΰμε ιτρο-ς τό αλ-
νήσος κατόπιν εργασίας 4 "*- ■■—-' —λ----------■'·----- '- 1·α —
η μ
κλτ>ρος νήσος κατόπιν εργασίας 4
χερίποΰ μηνων. Το θαίίμια' α5το πρό-
κειται νά ίδωμεν άπό κοντά, χάρις
είς; την ευγενικήν πρόσκλησιν τοΰ κ.
Βενιζέλον, φιλοξεν(>υμένο^ επί βίδι-
κο5 ατμοπλοίου υπο τοΰ κ. 'Κρόλερ,
ενός άπό τα έπϊχεφηματικώτερα
πνεύματα τής νέας Όλλανδίας καί
φίλου άχραιφνοΰς τής Ελλάδος.
Πλεομεν μέσα είς τόν κόλχον
αυτόν, ό οποίος μίαν ημέραν δέν θά
Ιιχάρχτ] πλέθ"Λ Ή θάλασσα ποί» έρ¬
χεται χατάντικρυ 'άπό τόν Βόρειον
ΪΙόλον δέν είναι ταραγμένη, άλλά
είναι χλωμή. Άντικρύ μας δέν δι-
ακρ.'νομεν την άλλην άκτήν. Είς
τόν όρίζοντά μας, δβξιά καί άριστε-
ρά, έχων άράξε: περίεργα πλωτά
σονεργεία. Πλωτοί νερανοί,^ άπορ-
ροφητήρ«ς, έκκενωταί, χολύχλ«αα
καί θηριώδη μηχανηματα.Δεν άχ-
άρχει καμμιά ποίησ-.ς έ3ώ ποί» οί
λο νησί πού κατεσκεύασεν ή ανθρω¬
πίνη έπίμονή ιάνάμεσα είς την είσο¬
δον την οποίαν θέλει νά φράξγ;. Π ί-
σω έκεί κάτω, είς τό ίάθος όλων
αυτών των κιτρινιομένων κυμάτων
τής Ζάίντ5ρ-ιζέ, άπλώνεται τό "Αμ-
στερνταα, είς τα χείλη τής πλατει-
άς δίώρυγος ποίι κατεδίκασε είς ά-
χρηστίαν τόν μεγάλον κόλχον.
"Ενα τεχνητό νησί -άνάμεσα είς
την θάλασσαν δέν είναι 6ε6αΐι7, τό
?>σκολώτερο άπό τα άνθρώπινα κα-
τ&ρθώματα. Άλλά ότι τό νησί αί>-
τό είς την εκτασίν τοΐ>, &ίς· τό μήκός
τού, είς τοίις φράκτας τοο, είς τα
δύο λΐμάνια τού, είς τάς έγκαταστά-
ιτεις τού, είς τα σπιτάκια των έρ-
γϊτών τού, είς τα συνεργείά τού,
άνεδύθη άπο την θάλασσαν είς διά-
σττ/ια τεσσάρων μηνών, αύτό είναι
τό θαόμα τής· ανθρωπίνης θελήσβ-
ως. Μίαν ημέραν ήραξαν επί τόπου
«Αχορουμεν *Όρωπο: άγωνίζοντα! νά καθοποτα- μ.ε?ικά αλωτά σ·ονεργεί"α. Οί
Χ,.ΤγτΤ-! £ο-ν την εύσιν. Μήτε ενα παν: «εν ν:κοί ΐΙ?ψ.οη την γραμμήν
το μϋστηρι- -. ,« υ ' _____, ,..,... ί' »., .'»'_'- ..;
μηχα-
που
νες ε-ργασιας ήροιεσαν ίια να γίνη
άχό τδ Βέλγιον, διότι δεν
φη
«ον, χωρίς έχθρο^ς, χωρίς νεχροβς,
ν,,ώ.ΐ δίαν εναντίον άλλων ανθρω-
0·ι
πων.' Φράζουν ενακόλπον, άς «ίπω
,,βμ τόν Σαΐωνικόν, άδειαζοον την
λανδία
ΰχάρχοον είς; τόν τόχον αυτόν. Άτ-
μάκατοι σύροοσαι ενα άρμαθόν φορ-
τηνίδων γεμισμένων μέ στακτοχρά-
σινην άργιλον τραδηγμένην άχό τόν
πυθμέν* καί χρησιμοχοιουμένην διά
την κατασκευήν τού καθ* φράκτοο.
τό νησί αύτό, νχ<α άπείιίάσθημβν καί είς τό λιμάνι τοΰ όποί» Ιχουν χενήντα δαποράκια γρή ή ρ χαί φορτηγί&ες, ενα χαλτϊό Θωρηχτο μετασχηματισμένο σέ καφβνείο διά τοΰς εργάτας, με κινηματογράφον, θάλασσαν καί καλλΐεργουν τον »»■ μενά. Άχό την μίαν άκτην εως την άλλην ΤϊρχΐΜ ίίη ή *»τασχεϋη την μγ ϊλί ντω.ν *" της Βορείθϋ .'>-ΤΤγ'?' τον όχοίον όνομάζουν μο-
? ίΐ) 1Ον **χ (^
Δ/
τ0
οί
ΙΖΐ?2κτ
-^ω?-:ιτο τόσον παράτολμον,
! χΡδ ύί
ύχοστηρικταί το^
ώς φαντασιοκόποί.
έ
άλλην ΤϊρχΐΜ ίη ή
τοϋ μεγάλον φράχτο«; Ή μεγβλη
... ν „'___/.. τ/τ,ντονοονως και απο
στερά
τΓμεΐον
στεοα τν ι*ΐΛ.νν π~» γι Τιι
«ν° φρο^/τής είσάδο, όλο, τοΛλημμ-ρίση την θέλησίν των.
)»;
εκτέλεσιν τού. Ό χόλπος
^ά γίνη ενα κολοτ-
ίς την είσοδον τού
*το·α θά εκκενωθή. Ή|χ0
κατακτήσ») τοιοοτο-1
, , * '«νί,Τ «Άτοόμητος» όπερ μετεσχηματίσθη είς άεροπλανοφόρον κώ τό οποίον έστάλη εσχάτως
Αγγλικόν δρεδνωτ«Α^τρομητος»^ £>£ 17 'Ανγλικά πολεμικά, ?νεκα των έν Παλαιστίνη ταραχών.
** Μαλτας «ις
Μέ την άμμον τής θαλάσσης χαί
μέ την άργιλον τοΰ ίδίοο πυθμένος,
μέ πέτρες καί μέ πλεκτές σχεδίες
γίνοντ7ΐ έδώ ο! μώλο». ποΐι κλείνοι>ν
σιγά σΐγά την είσοδον τοΰ κόλπου.
Άχό τίς δύο άκτές ή ιδία έργασία
χϋνεχίζεται καί μίαν ημέραν σέ λί-
γους μήνας, οί γερανοί των τεσσά-
ρων άκρον θά συναντηθοΰν. Ή Βό-
ρβιος θάλασσα δέν θά περάση πειά
τόν κόλ-ον. Ή μεγάλη αυτή· έκτα¬
σις των 200,000 έ·/.ταρ''ων έ'χεΐ χω¬
ρισθή είς πέντε τμήματα Τά τέσ-
σαρϊ θά άχοξηρανθοΰν καί είς τό
μέσον θά άφεθή μία λίμνη, είς την
οποίαν θά έκβάλων δύο ποταμοί, διά
να μετατρεψουν συν τω χρόνω την
θάλασσαν είς πηγήν υδρεύσεως διά
τόν καλλιεργημένον π^θμένα. Μία
σειρά γιγαντιαίων «δατοφρακτών θά
έκκενωνητήν λίμνην διά νά τηρή
την επιφάνειαν τοΰ ύδατος είς τό
έπιθ-ομητόν έχίπεδον.
Όλα αύτά τά κολοσσΐιαΐα εργα
τά εκτελεί τό Κράτος χαί χροβλέ-
χει μίαν δαπάνην πενήντα έκατομ-
μυρίων λιρών χαί την αποπεράτωσιν
είς τριάντα χρόνια. Ή Όλλανδία
τήν'έχοχήν εκείνην θά'εχη άποκτή-
σε^μίαν νέαν μεγάλην επαρχίαν καί
κατά τούς γεωλόγους, την «ύφορω-
■ϊέραν. Είς τόν χυθμενα τής Νοτίου
θαλάσσης θά φυτρώσουν τά καλλί-
τερα ρόδα καί θά «όσκουν αί χαχύ-
τ&ραι «γβλάδες. Νά τό Θαΰμα χο·»
κατεργάζεται ή διομηχανική Όλ·
λανδί?. Ν. ΠΟΚΑΡΙΝΗΣ
ΕΛΛΗΝ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Α Π Ο Ψ Ε.
Άπόψε, πού σοΰ βάξουνε λεμονανθοΰς
στήν κόμη
Και τά πυρά τά χείλη σου διψάνε γιά
Δέ φταίω έγώ, άν ή μνήμη μοί; πού
σέ χρατοΰσε άκόμη,
Σέ κάποια χρόνια έπέταΐε παληά.
Πρώτη μου άγάπη, οϋτε στερνή δέν
ηο-ουν σύ, καί ό χρόνος
Κάθε παληό μου έμάκρυνε καλό και
θλιβερό.
Μά δέ στό κρύβω, Ινας βαθύς πώς μέ
δύ
Άπόψε πού,
ς μ
παιδεύει πόνος,
Ιτσι άθέλητα, σ" άνι-
στορω.
ΚαΙ οί αυρες, που με χαίδεύουνε την
εομη έτοντη έσπίρα,
Δέν ξέρω πώς τή σκεψη μου πλανοϋλε
καί θαρρώ,
Πώς κάποια χέρια όλόλευκα, δίχως
χρυσή μιά βέρα,
Μέ τά μαλλιά μου παίζουνε, καθώς
έναν καιρό.
Καΐ σά σκεφτώ, πώς μέλλεται ν' ά-
σπαίρης σ&ν τό ψάρι
Σέ λίγο άπό τόν ίρωτα, δέν !
;έρω πως
λυγώ,
Καί μέ κακία στοχάζομαι πώς πρω-
τος σοΰχω πάρει
Τό φίλημά σου έγώ.
... Άπόψί, που σοΰ βάζουνε λεμοναν-
Θούς στήν κόρη
Καί τά πυρά τά χείλη σου διψάνε γιά
φιλιά,
Συχώρεσέ με, ή μνημη μου, πού σέ
κρατοϋσε άκόμη,
Σέ κάποια χρόνια αν πέταξε παληά.
ΛΕΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ
II
ΕΙΙΙ9ΪΜΙΑ
'Εμπηκε μεσα, καί παθητιχά, μέ τά
μάτια μισοκλετσμένα, ίνωσε τα χείλη
της μέ τα διχά μου. (Χ γλωσσές μας
γνωριβτήκανε..... Ποτέ στή ζωή μου
δέν έδοχίμασα παρόμοιο φιλ^
Στεκόταν όρθή άντιχρύ μου, όλο
Ιρωτα καΐ συναίνεση. Ένα άΐώ τα γό-
νατά μου λίγο-λίγο άνεβαινε άνάμε¬
σα στοΰς ζεστούς μηρούς της πού υπο
χωροΰσαν όπως σέ έραστή.
Τό χέρι μου ερποντας απάνω στό
χττώνά της, ζητοϋσε νά μαντέψη τό
κρυμαένο σώμα, πού άλλοτε έδίπλω-
νε κυματιστό, κι' άλλοτε κυρτωμενο
σέ τό|ο σκληρύνσνταν γεμάτο άνατρι-
χίλες.
Μέ τά παράφορα μάτια της ιιοΰ
εδειχνε τό κρεδάτι· άλλά δέν είχαμε
τό δικαίωμα ν' άγαπηθοϋμε ποοτοΰ
νά τελεσθή ό γάμος μας καί χωριστή-
καιιε άπότομα.
Έκλεκτά βιβλία εχει μθΛΌν τδ Βι¬
βλιοπωλείον τού «'Ει>ν»κοΰ Κήουκος>.
1 5Ε(ΠΊΟΝ8
5Ε0ΤΙ0Ν Ι
δϋΝϋΑΥ, δΕΡΤΕχΜΒΕΚ 15, 1929.— ΥΟΙ,.
XV.
Νο. 5255. ΪΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.—
'Εφόδια στελλόμενα είς τα Ίουδαϊκά νοσοκομεϊα τής Ίερουσαλήιι ντβ
ενοπλον συνοδείαν, κατόπιν των πρόσφατον ταραχών.
Ό Ντώγκλας Φαίρμπανξ καΐ ή «Μαίοη μας>, άνοίγοντες τάς άποσκευάς των έν Παρισίοις.
Ά 'ΗΒέοα Μπούς, άριστερ§, ή Αίμη Σέχτερ, δεξιν, καί ή Σόφη Μέλβιν,
ορθτα, αΐτινες δικαζονται έν Νόρθ Καρολάϊν μέ άλλου^ 13 άπεργονς <»«■ τόν φόνον τού Διευθυντού τής Άστννομιας. Ό Ούίλκινς Πρίστ, 57 έτών, όστις έξήχθη κατόπιν 44 ώρών ΐκ των χωμάτων ενός καταστοαφεντος φρέατος έν Ότούμ'Το:, Άιόβας. πμειωαένη μέ σταυ ρούς, ώστε νά διακρίνεται υπό των Άράβων, °γζ ί#ί "Α V- Δ*|ι^·,έντθίηοϊ άστι>φύλαξ ένεργώγ σωματικήν ίοενναν
πρός ανακάλυψιν δπλων.
5Ε0ΤΙ0Ν Ι
δϋΝϋΑΥ, δΕΡΤΕχΜΒΕΚ 15, 1929.— ΥΟΙ,.
XV.
Νο. 5255. ΪΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.—
'Εφόδια στελλόμενα είς τα Ίουδαϊκά νοσοκομεϊα τής Ίερουσαλήιι ντβ
ενοπλον συνοδείαν, κατόπιν των πρόσφατον ταραχών.
Ό Ντώγκλας Φαίρμπανξ καΐ ή «Μαίοη μας>, άνοίγοντες τάς άποσκευάς των έν Παρισίοις.
Ά 'ΗΒέοα Μπούς, άριστερ§, ή Αίμη Σέχτερ, δεξιν, καί ή Σόφη Μέλβιν,
ορθτα, αΐτινες δικαζονται έν Νόρθ Καρολάϊν μέ άλλου^ 13 άπεργονς <»«■ τόν φόνον τού Διευθυντού τής Άστννομιας. Ό Ούίλκινς Πρίστ, 57 έτών, όστις έξήχθη κατόπιν 44 ώρών ΐκ των χωμάτων ενός καταστοαφεντος φρέατος έν Ότούμ'Το:, Άιόβας. πμειωαένη μέ σταυ ρούς, ώστε νά διακρίνεται υπό των Άράβων, °γζ ί#ί "Α V- Δ*|ι^·,έντθίηοϊ άστι>φύλαξ ένεργώγ σωματικήν ίοενναν
πρός ανακάλυψιν δπλων.