186109

"Τ
♦ί
.
ί ■
":"ν
Π ΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ
4 ». .·
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΝΙΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΕΤΟΣ ΚΣΓ. ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1116
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ 1952
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ: ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΠΟΛ1ΤΙΚΟΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΓΡΛΦΕΙΑ - ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
ΟΛΟΣ ΤΣΩΡΤΣΙΛ (Σταδίου) 55 ΤΗΛΕΦ. 27.708
ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ
Γ ΤΟΥ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ή επίσκεψις των Βασιλέων μα; είς την Τουρκίαν αποτελεί αναμφι¬
σβητήτως Ιστορικόν σταθμόν, εί; την εθνικήν των δύο λαών στοτδιο-
δρβμίαν.
•Απβ τίς «λώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, πρώτην φοράν Έλλην
Βαοιλεύς έμφανίζεται είς την ΒασιλΙδα των πόλεων, είς τα έίάφη, τα
όποΐα υπήρξαν Α κοιτίς τβδ Ελληνισμόν, έκεί ϊπβυ ή φυλή μας
Ηδρασεν, έδοξάσθη, καΐ αφήκεν άνεξίτηλα ΐχνη τής διαβιώαεώ; της
επί τρείς ολοκλήρους χιλιεΐηρίδχς.
Καΐ μόνον τό γεγβνός αΰτό, ό π»ραμερισμό<- δηλαδή καΐ ή έξάλβι ψις πρβλήφεων καΐ φανατισμόν μέ βαβείας τάς ρίζας, λόγω τής μακρβ- ρονίου αιματηράς διαμάχης καΐ της τιτανείβυ μεΐαξύ των &ίο εθνών συγκρβύσεως, είναι άρκετα ενδεικτικόν τής ρ ι ζ ι κ ή ς μεταββλήί, Λ όπβία επήλθεν είς τάς ψυχάς των Τούρκων καΐ των Έλλήνων. "Αμεσος δέ της συντελεσθείσης μεταββλή; συνεπεία υπήρξεν, δτι εξηφανίσθη- σαν τελείως διά παντός — κ<*1 άναγονται πλέβν εΐί την Ιστορίαν — ή Ιχθρα, τό μϊσβς, ή καχυποψία, Α διατακτιχότης καΐ Α έλλειψις έμπιστβ- ;ύνης μεταξύ των δύβ λαών, τού: όποίου; Α Μβΐρα πρβώρΐσβ νά άνα- λάβουν τ ρ α χ ύ ν, υπέρ τού πολιτισμόν; καΐ τή; ά λ η θ ι ν ή ς ελευ¬ θερίας, κοινόν άγώνα, εί; τό καίριον αύιό σημείον της Ύδρογείβυ- Άρκετα χαρακτηριστικον της δημιουργηθείσης, συνεπεία τ&ν ιιεσβ- λαβησάντων ίοτβρικνν γεγβνότων, πραγαατικώς φιλικήν άτμβ- σφαίρας, εί; τάς σχέσει; των δύο κρατών, αποτελεί τό ακόλουθον μή- νυμα τβΰ Προέδρου τής Τβυρκικής Έθνοσυνελεύσεω; χ. Κοραλτάν, πρός τόν Ελληνικόν λαόν : «Εήμερβν, ημέραν κατά την οποίαν Α "Αγκύρα υπβδέχβται τόν Βασιλέα των Έλλήνων, ώς Πρόεδρβς τή; Μεγάλη; Έθνικής Άντι- προσωπείας άπευθύνω πρό; τό Ι ν ό β ξ ο ν "Ελληνικόν Έθνβς χαι¬ ρετισμόν εγκαρδίου φιλίας. Στκδιβδ^μήααντα όμβδ επί μαχρβΰς αΐώνας τα δύβ Έθνη, έγνώρισαν τα αΐσβήματα αλλήλων, έσφυρηλά- τησαν δεσμβΰς καΐ άποτελοϋν σήμερον μίαν οικο¬ γένειαν. "Αν χατά τό παρελθόν τή; Ιστβριχή; διαδρβμής των υ¬ πήρξαν περιπέτειαι, άντ ιξοοτητες καΐ αντιθέσει;, καΐ μεταξύ των μελών μιάς οικογενείας παρατηροδνιαι ταυτα. "Ηδη όμως άνήκβυν είς τό παρελθόν, τό οποίον έρρίφθη εί; πλήρη λήθην. Έχομεν πρό ημών κοινούς κινδύνβυ; νά άντιμΐτωπίσωμεν καΐ χβινά καθήκοντα νά έχ- ηληρώσωμεν. Άδελβικώς ηνωμένοι αποτελούμεν εγγύησιν σταθερότητος κ*1 εΐρήνη; καΐ συναμα μέγα παράδειγμα διά τού; αλλβυ; λαβύ;, οί όπβϊοι θά «κολουθήσβυν τόν δρόμον μα;. Ευχβμαι εί; τβύς "Ελληνας πάσαν ευτυχίαν». Καΐ ο προίθυπβυργός, αλλωοτε, τής Τουρκίας χ. Μεντερές καΐ ό ύπβυργός των Εξωτερικών κ. Κιβ7:ρουλοδ, εί; δηλώσβι; των πρόι: τβύς Έλλη>άς δημοσιογράφου;, οί όποϊοι συνώδευοαν τβύ; Βασιλείς εΐε τό
τοιξίδιόν των, έτόνιΐαν οϊι «ή στενή χαΐ ε Ι λ ι κ ρ ι ν ή ς Έ λ
ληνοτουρκική φιλία αποτελεί πλέον ΕΘΝΙΚΗΝ
των δύο χωρών πολιτικήν».
ΑΙ προπόσει; έπίση; τβδ Πρβέδρου τής Τβυρχιχής Δημβχρατία< καΐ τή; Α. Μ. τβδ Βασιλέως Παυλβυ, κατά τό επίσημον γεδμα, τ ό όπβΐβν ή Α. Ε. ό κ. Τζελαλ Μπαγιάρ παρέθεσβ πρός τιμήν τού Βασιλι χβδ ζεύγβυο, διεπνέβντο άπ' άρχή; μέχρι τέλου; άπό τό ίδιον πνεΰμα τή; αύθβρμήτβυ εκδηλώσεως των άδελφικων αΐσθημάτων, τα όπβΐα πλημμυρίζβυν σήμερβν τάς καρδίας των Τούρκων καΐ των Έλλήνων. Καΐ άλλβι δέ πολιτικαί ανδρες τής Τουρκίας, όπως οί πρώην ύπβυργβ των Εξωτερικών κύριοι Άρρά; καί Σαράτοβγλβυ, ό πρόεδρβς τή: επ των Εξωτερικών 'Επιτρβπή; της Τβυρχικής Έβνβσυχελεύσεοαβ κ. Σαρ- χέτ καΐ & Γενιχό; Γραμματεύς τβυ ΑαΪΜβδ κόμματβε Χ. Γκιουλέκ, προέβησαν είς παρομοίας δηλώσεις καΐ υπεγράμμισαν, δτι ή Έλλην β τουρκιχή φιλία αποτελεί την μόνην θ β τ ι κ ή ν εγγύησιν τής έθνιχής ασφαλείας καί τής έδαφική; άκεραιότητβς τής Ελλάδος καΐ τή Τουρκίας. Δέν βΤναι Α πρώτη φβρά πβύ έγραψ» καϊ έτόνισα ίτι, μετά την άρσιν τ&ν Ιστβριχόάν εμηβ^'Νν, τα οποϊα έχώριζαν καΐ έκρατβίσαν άν -κειμένου; πρός άλληλ<$υ; τούς δύβ λαβύς, καΐ έπιβεβλημένη οχι μόνον Α ε I- ούτών συνεννόησις Έλλάδβς χαΐ τή£ "βν χρατοί, χατά τέν τύπβν τηε Έ>βετία(,ή
οιρίοζ. 'ΐί Ρρποεία χ«1 Α γ>£ββα δεν ήμπο-
ροΰν χαΐ !έν πρίπει ά αι ν^ελέσ^ν· )>ώλυμ« διά τί)ν έχπλιίρ«σιν τβΰ
άπό πάσης άηέφιωξ ΣΩ.ΎΚ 'ΙΟΪ" βύτοϋ οχβπβΰ, διότι ο! Έλβί-ιοϊ άή
χούν εΙ<: 'ρεϊξ ίιο>$έρα.ς ς .λάς χαί έμιλαίν τρείς διαφόρους γλώσοκ:
χ αί παρχ τχίτχ, Λ "Ελβετία αποτελεί σήμεραν τό μάλλον ουμπαγέξ
πολιτειιχχώς χαΐ ύπούειγματιχόν, οτπό απόψεως έθχιχής συνειδήσεως, ε6
χαχίος.
Ανεξαρτήτως των ίεςμί,ν αϊματβς, οί όποίβι ύφίστανται μεταξύ
ν χ« ι&ν Τ?.ύρ>ων- δι£βμέβχ> ότι μίγισαον τμίρα τού πίηβυαμοΰ
ιϊ>ς 'νκΐτονας ίπχ(,ατε.1«ς πΕβέοχετβιι βΓβ -Ελληνας έξολομιο6έτας— ή
μαχρα^ρένιος ουν&ΐωοτς καί έ ον.χρν,τιονβς ν άς προοιινν»οαν κ α» μ«ς
ουνίίεοαν, μέχρι ι.ού οημϊΐ^ο ϋαΐϊ. ν ά αποτελούμεν ΑΤΛΑΡΑΙΤΗνΟ'Ν
ό *1ς τοθ κλλου ον>μπλΓ{ωμοΐ, άτΐβ πάσης πλευρβίς καΐ απόψεως. Ή
Ίστορίοι &λλα.στε άηοδεικννει, ότι οί £ύο λοιοΐ, ό Έλληνι>βς >ια! ό
Τβυρκικός, είς κ!ρηνι>ό.ς ηεριόδβυς, δτ&ν Ελειπεν ό θρησκευτικάς φκνοτ-
τισμός καί Α μισκλλβδοξίν, οχι μόνον έζοΰοοιν άρμονικ&ς άλλ« καΐ
ευρίσκοντο εί; οικονομικήν άλληλβεξάρτησιν καΐ είχαν χβινά ζωτ ι κ ά
ουμφέρβντα.
Είναι αυνεπώς εΰτύχπμ», &τι αποτελεί πλέον κοινήν συνείδησιν ή
Ιδέα τής στενής συμπράξεως καΐ συνεργασΐας, είς δλους τβύς τομεΐς τή
κρατικής, τής κοινωνική; κ&Ι τή; βΐκβνομιχής δραοτηριότητβ; των ώ«< χωρ&ν, είς τρόπβν ωστε, δταν έπιστή τό πληρωμα τοϋ χρόνου, ν ά επέλθη Α πλήρη; Ενωσις αυτών είς ενιαίον σ υ μ π α γ ή καΐ Ισχυρόν κρατικόν οργανισμόν, ή δημιουργία τβδ όπβίβυ θα μα¬ ταιώση οριστικώς την επι βουλήν τής Σοβιετιχης Άρκτου χαΐ τή; Βαλχανική; 'Υαίνης, κατα τής έθνική; μα; άνεξαρτησια; καΐ ι έδαφικής μα; άκεραιότητβς. ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛ.ΟΣ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ Ο ΕΛΕΥ8. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ Τοδ πρώην βουλευτού χ. ΧΡ. ΒΑΣΙΛΑΚΑΚΗ Η ΣΤΕΓΑΣΙΣ ΚΛΙ ΑΙ ΛΠΑΛΛΟΤΡΙΠΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΞΕΙΣ ΥΠΕΡ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΟΥ ΧΥΝΕΡΓΑΤΟΥ Μ Α Γ Κ. Ν. ΜΑΝΟΥΣΗ ΠΡΟΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥ Β' τιμετώπους χαΐ έχθρικδς εΤναι απαραίτητον λ ι ά ρ ι ν ή ; χαΐ ά ν ε γ ιφΰλακτος μεταξύ χαΐ ουνεργασί». άλλά χά ή βαδμιαΐα ενο;σις τής Τουρκίαί, είς εν ομοσπον *—■ --------.....--"- -1—■"- τής πάλαι πβτέ Μέ την ψήφισιν τού νόμου περί τής γυναικείας ψήφον χαί σΐίς βουλευτι- κές εκλογάς εΐχα άρχετΐς έχ μέρους κυρίων παρακλησβις νά γράψω γιά τό ζήτημα αΰτό τα δαα έγιναν οτή Βουλή κατά Νοέμβριον τοΰ 1919 παρόντος καΐ τοθ "Κλβυθ. Βενιζέλου. Μβταξύ των κυρίων όφβίλω ν* άνα- φέρω την πασίγνωουη κυρίαν 'Ερμιό- νην Φίλιππα, στό σαλόνι τής οποίας συχνάζουν πολλές κυρίες πού μό συ- νεχάάησαν. ΕΙχα συνεργασίαν στβνήν πβςί τού θέματος αύΕθΰ μβ την αλησμόνητη Καλλιρόη Παρρέν, ή όποία μβτά την Καλλιόπη Κβχαγιά, Ιδρΰσασα τό Λύ- κβιον των "Ελληνίδων καΐ την Εφη¬ μερίδα των Κυρίων, βΐχβν αναλάβη τόν άγώνα τής Ισοτιμίας τού γυναι- χβίου φύλου μέ τό άνδριχόν. "Αμα επανελθών έξ Άμεριχής χαί "Αγγλίας Οπεδβιξα στήν κυρίαν Παρ- ρέν όπως ϋποβάλχι στή Βουλή ΰπό- μνημα σχετικόν, τοϋ όποίου ν* άνα- λάβω έγώ την είοήγησιν ώς βουλβυτής, κηί τόσω μάλλον «ού ό 'ί.λ. Ββνιζέ λος στό Παρίσι δβχθείς επιτροπήν των Γαλλίδων φεμινισ τριών έξεφράαθη ύπβρ τοΰ φεμινισμοϋ. Κα'ι πράγματι τό σχετικόν ύπόμνη- μα συνταχθέν υπεβλήθη στή Βουλή μό βΐσηγητην έμένα. "Οταν έκλήθην άπό τόν Πρόεδρον νά λόβω τόν λόγον, καθ* ήν στιγμήν σηκώθηκα γιά νά άνββώ στό^ ,Βήμα ένας θόρυβος άπό φα>νέ; άκράτητβς
έτάραξβ τή Βουλή. Καΐ οίαν άνήλθα
στό βήμα, οί φων«ς γενήκανβ χβιρό-
τβρες.
—"Ο χ ι, δ χ ι, φωνάζανβ όλοι μα-
ζί οί βουλευταί, προβξάρχοντος μΐ την
έπιβλητική τού φωνή τοΰ σήμερον μα-
νιώδους πνευματιστοΰ κ. Κοκ. Μ&λά.
Τή γυναίκα τή θόλομβ
γιά τό σ π ί τ ι" έ δ ώ είναι
Ελλάς, ή γυναϊκα στό
ο π ί τ ι.
Ή συνεννόησις έκβίνη των βουλευ
των έγινεν ίεροκρυφίως ευθύς ώς βΐ-
δι»νβ την έγγραφήν μου ώς όμιλητοϋ
γιά τό ζήτημα.
Ό Βενιζέλος 84ν μιλοθσβ. 'Εγώ πβ·
ρίμβνα νά παύσουν γιά νά μιλήσω,
άλλά μάτην, ότβ άναγκάαθηκα νά
τούς πώ.
— Γιατί φωνάζετε, κύριοι συνάδελ-
<Γθΐ ; Θέλβτε τή γυναίκα στό απιιι ; Νά σάς ύποδείξω έγώ τόν ιρόπο πού ή γυναϊκα νά μην ϊχρ οΰτε δυό λεπτά τή μερά νά ξβμυτφ άπό τό σπίτι της. —Ποιό τρόπο, ποιό τρόπο ; φωνά- ζανε. — Νά, τούς απήντησα. Δια νόμου πΐ ποινϊι θανάτοο θ' άπαγορεύσουμβ ή χρησιμοποίησι οΐουδήποτβ οργάνου, ργαλείου γιά την οΐκιακή μαςοΐκο- ομία, πρός ΰφανοιν, πλέξιμο, ράψιμο, πλύσιμο, ζύμωμα κλπ. κλπ. και επί ποινϋ θανάτυυ θ' άπαγορενπ υμε κά θβ βιομηχανίαν σχετικήν. Τότβ θά βλέπωμβ τή γυναίκα νΑ ν,υβη, νά ύ φαίνχ), νά πλέκχι κτ?. και συνεπώς νά μην έχη χαιρό νά κάνη, τίποτβ άλλο. Άλλ' άχόμη χειρότβρος ύ Θόρυβος, ώς που άναγχασθηκα νά πώ. —Τί φωνάζβτε, κύριοι συνάδελφοι, άφοΰ καΐ ό κύριος υρόβδρος—χαί ε βειξα τόν Βενιζβλο—είναι φβμινισΐής άν κρίνωμεν άπό τάς βηλώσεις πού εκανε στίς Γαλλίδες ηεμινίστριβς στό Ππρίοι καΐ έμ ου παρόντος. Μια νεκριχή σιωπή επηκολούθησε καί όλοι εστρεψαν τα βλέμματά τους στόν Βενιζέλο. Ό Βενιζέλος τότε ίγερθβίς, εΐπβ : —Μάλιστα, βίναι άληθβς καϊ έγώ συμφωνώ 'Αλλά γιά νά δώσωμεν τό διχαίωμα τής ψήφου στϊς γυναϊκβς μας, πρέπει καταλλήλως οί ΐδιβς νά μας τό ζητήσουν γιά νά πβισθοϋμβ ότι καταλαβαίνουν τή σημασία τού. Γιά τούτο μπορεΐ νά άναλάβχι ό κ. Βαοι λακάκης την πρωτοβουλίαν μιας κα· ταλλήλου πςιοπαγάνδα:, νά μά; τό ζητήσουν οί γυναΐκες τό δικαίωμα αϋ- τό χαί νά τούς τό δώσουμε. Τότβ συνεννοήθηκα μό την Παςιρεν νά όργανώσουμβ ίνα Πανβλλή ιον Φεμινιστιχόν Συνέδριον. Καΐ τό ετε- τύ9αμε κατά Μάτριον τοϋ 11)21, ολ υ έκτός τής Παρρέν καί έμοΰ ώμίλησα άρκβτός χαί άρκβτοί, μεταξύ των ο¬ ποίων καί ό μακαρίτης Στράτο , τού Γούναρη δηλώσαντος ότι συμφωνβΐ. Άλλ* βπελθούσης τής καταστροφής τοϋ 1922 τό ζήτημα έμεινεν άλυτον ώς σήμερα. Αύτη είνε ή Ιστοριχή σε¬ λίς τοΰ φβμινισμοΰ τής Ελλάδος. 'Ελησμόνησα οόνάπώ ότι στή Βουλή έτόνισα καί τό εξής : —Κύριοι συνάΒβλφου, στρέψατβ τό βλεμμα σας πρός δυσμά; διά ν* άν- τιληφθήτε τα ρεϋμα πού μας έρχε¬ ται, τόν φβμινισμόν. "Άν δβν τό άκο· λουθήσωμβ θά μάς συντρίψΉ. Καΐ εκτοτβ πόσα εθνη Ιδωκαν τό δικαίωμα αϋτό στή γυναίκα; Πλέον των 60 "Εθνών, άφοϋ τό πήρβ καΐ ή Τουρκάλα μόλις άπηλλάγη άπό τόν φυρβτζό διά τοΰ μεγάλον μβταρρυθμι- στοϋ Κεμάλ Άττατούρκ. ΧΡ. ΒΑΣΙΛΑΚΑΚίίΣ ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΝΤΟΥ Εξεδόθη ό 16ος τόμος τοϋ άξιολό- γοο τούτου περιοδικοϋ, «Άρχείου Πόν- του», τοΰ έκδιδομένου υπό τής έν Α¬ θήναις έπιτροπής Πσντιακών Μβλε- τών. Κα'ι ό έκδοθβίς ούτος τόμο;, ό¬ πως καΐ οί πρό αύτοΰ, είναι πλήρης πολυτίμου γλωσσικοΰ, λαογραφικοΰ κα'ι Ιστορικοΰ περιεχομένου, προσόν- τος τοϋ καλάμου δοκίμων.συνεργάτην. Είς τό δρθρον μας %ής προπαρελθούσης Κυριακής, τοδ όποίου συνέχειαν αποτελεί τό οημβρινόν, είχομεν δέαχι τα τρία ερωτήμοτα : 'Υπάοχει βύχέρβια νομική διά την αηαλλοτρίωσιν των ίδιωτικών έκτίσβων των βΐτβ νατβι λημμένων είτε έπιτβτσγμένων βΐτβ άναγκαιουσών διά την ανοικοδόμησις Χοι ίπέκιασιν των πσςοπηγματικσν Συ¬ ν οικισμων ; Ύπόρχβι βύχέρεια νομική διό την παραχώ¬ ρησιν τάιν δημοσίων έκτάσβων ; Ύπορχει εΰχίρεια νομι· κή δια την ανάληψιν των ανταλλαξίμων έκτάσβων ; Πρΐν ή δώσωμεν δμως κατωτέρω τίιν ύπβαχημένην άπάντηυιν 8 χΤΑ ω!° "νω ν0ΙΛΐκα έρωτήματα, τα συνθέτοντα τό πρόσθετον πρόβλημα τήο προφυγικής άστικής στεγάσεως, αναγν-η να τονίοωμβν 8ύο τινά: Πρώτον την ίτρωταρχικήν σημασίαν τοδ προβλήματος. Πρός τουτο θά έπαναφέςωμβν δσα ό άβίμνηστος Καφαν¬ τάρης, άγορβύων άπό τού Βήματος τής Βουλής επί τοΰ αρθρου 19 καί 119 Χ0ο τ0τ8 2υντάγματος χατά την ρυ- νβυρισσιν τής 24 Μαρτίου 1927. ίλβγβ : . ΆΙ_ γβνόμβναι χθός καί σήμερον δηλώσεις των ήγβ- των των θςωρουμένων ουντηρητικών Κομμάτων, έπέφβ- ρον Καί έν τούτω άποσαφήνιαιν αξίαν προσοχής. ΈΛηλώ- θη κατηγορηματικάς δτι οιαδήποτε διητύπωσις τοϋ {πό συζηχηοιν άρθρον (19) δόν ηρόκβιται ουδέ καί θά ηδύνα¬ το άλλως νά θίξχ) την άγροτικήν ή ποοσφυγικήν αποκα¬ τάστασιν. Έλβυθρρ'α έν τοι'τφ πλήρης θέλβι δοθή βΐς την Νομοθβτικήν Εξουσίαν νά θέτη κανόνηο άνευ οδββ- μιας (ΐυντακτιχής ΓεσμΕνσεω(·. Αί δηλώσεκ, δόν άμφιβάλ- /ω, άφοροϋν έπίοης χαϊ ττιν αστικήν των προσφύγων στέ- Υ°σιν. Εάν ύπερτέρα ύποχρέωσις κοινωνικής άνάγκπς ^"έβολλε την άνροτινήν νομοθεσ'Όν, Α αύτίί καΐ μ«ί- ίων άνάγχπ επιβάλλει την μΛ καβυστέρησιν επί πλέον τίς έηιβεβλημένης αυμπληρώσεβις τής άατική; τδν προσφύγων στεγάοεως. καθυστερησάοης ηδη υπέρ τό δέον. "Ονι μόνον οΐοθημα αλληλεγγύης, άλλά χαί συ νβίδησις ΐήο όφειλομέννο γενικωτέΓας προνρία^ δόν μδο έπιτρέπει νά άφτιοαιμβν έχχρρμόο ζήτημα συνδβόμβνον μό την γαλήνην τοθ προσςρυγικοϋ χίσμου. ν« μή αφήσωμεν ανευ στβγης τού: άδίχως χαταστραφίντας χαί εΙσέτι δεινοπαθβυντα; έμβεθνείς μ»?. Δόν άμςτιβάλλω ότι θε λουν άπό Γονίβ δοθή χαί έν τούτω σοφεΐς έηείΐηγήσρις καθησνχάζουσαι τελείως τάς ΐσρασσσσμένας προσφυγικάε τάξβις». Δεύτερον, την τβρσοτί(»ν ευθύνην της Διβυθύνσϊθΐς Άποκαταστίίσεως Άστων Πρησφύνων. Έν μαχσριότητι άνεπιτοέητω άφήχβ λιμνάζον, δρρυθμον , άκατοσκβύαστον εν πρόβλημα τοιαι'>τηΓ οημοσΐσο. Τβχνινώς ούβεμία άπο
τΰπωσιο των υπό άπαλλοτοίπισιν, παραχώρησιν καί άνά
λήψιν έκτάσεων. Άνυπορξία στατιστικήν, δγνοια των
δεδομένων τοΰ προβλήματος. Νομοθβτιχόκ κενόν άπειλη-
τικίν δννιίμρνον άνά ηάσαν στιγμήν νά θέσιι ίν κινβύ-
νφ τό ό'ον έργον τής ανοικοδομήσεως. Οΰδεμία πρόνοια,
ούδεμία ιιέριμνα.
Καί ήδη βίσέρχομαι βΐς τΛ θέμκ μου.
*
Είΰ τό πρώτον έρώτημα ή απάντησις είναι άρνητική,
ώς τουτο συνοπτικάκ ήδη άνβνοίνωσα καΐ κατά την β'σή-
γησίν μΓιυ ενώπιον της υπό την Ποοβίρίαν τοδ χ. Ίασο-
νίδου Προσφγικής Σ'Όκέψεως, τηΰ οποίας τα πρακτιχά
έδημοσιενθησαν ε'ς τόν «Προσφυγικόν Κόσμον» τής προ-
π·ρρ>θο»5σης Ενριακίίς. Δόν υφίσταται σήμερον νομοθβ
σία έπιτρέπουσα ττ,ν Ιγκυρον άπσλλοτρίαισιν των ώς άν
Ιδιωτικήν έχτάσεων.
Ό Ν<5μοΓ 5732)1932 ττ)ί: ΚυβρονιίηΓως των Φιλβλβο- •θερων τόν οποίον ενδεχομένους Λά ηδύνατο τις νό προ βά?υ, είναι οήμρρον άνβνεργ^. Όρίεβι μόν ριο τό μόνον ^{/^ον χον ότι «ίΐτιτρέπβΓαι τι κατά τό άρΛρον 19 χοϋ Συντάγματος άριβλλοτ^ί(οβ^^ λόγω- Λκμοοεαί ώνβλι>ίοίτΆς
οιαύτης λογιζομέντις καί της οτεγάσεως των άστώ ν προ¬
σφύγων, πάσης εκτάσεως έ"ντ>ς η έχτός σχβδίου πόλβωι-
χα'ι άηκονοης βΐς «ρυαικίιν η ν^μινόν ττροσοοπον, ή ϊέ
άποζημίωσις χαταβάλλβτπι σμςώ^ω^ τφ >όμφ 4698, Βυ
ναμέΛχι νά δοού'νΐ) χαΐ τοΰε 4·νδϊος;εοομένβυς ποήσφυγας»,
πλήν ·η διάτοΈια αίτη 84ν ΛίΚαται νά 'σχΰτΐ οιήμροον. 'Αφ'
ένί·ι, διΑτι ή ίπίτρίψιο τής άπαλ?ατρ'ώσεως ιιντλΓΤ
άπό τ6 άοθρον 19 τοθ Συντάγματος 1927, να'ι έφ' όσον
τουτο έπαυσε Ισχϊον, έπαυσε αυτομάτως «αί ή (σνύς τοθ
νόμ. τούτου, όφ' ετέρου· βό καΐώς ίκ «τερισοοΓι διότι προ-
βλέπει διαδικασίαν άποζημιώσεακ τοΓ> Ν.4698)30, μή Ισχύ-
οντος καΐ τούτου,ώς έκδοθέντος είς έκτέλεσιντοϋ αρθρου
119 τού Συντάγματος 1927, επί πλέον δέ ναί διότι ώς ί
τής ε'σηγτιτικής τού έκθΐσεωο καταφαίνετσι ό νόμος
τος απέβλεψεν μάλλον β!γ την τακτίΐποίησιν ωρισμένων
ήνωμαλιών άνακιψασών έκ της παρεμβολής έντός των
άπαλλοτριωθέντων χώρων κα'ι γηπέδων καί οικόπεδον μι¬
κράς εκτάσεως (500 τ.μ. ή 1000 τ.μ.) μή ΰπβκβιμένων χαί
είς την κατά τό άρθρον 119 άπαλλοτρίωσιν. Συνεπώς
Νόμος οΰΐης χαΐ μά' ιστα έν όψει τοδ σήμερον Ισχύοντος
άρθρφ 17 τοΰ νέου Συντάγματος είναι καθ* ολοκληρίαν
άνίσχυρος.
Άλλά κα'ι τό Ν. Δ. 145)1946 «περΐ αναγκαστικήν
άπαλλοτριώσεων διά ι ήν άνοιχοβόμησιν τής χώρας», τό
οποίον ίνδεχομέναις θά ηδύνατο τις νά προβαίνη, είναι
καΐ τουτο άνίσχυρο. Εξεδόθη μόν βάσει τοϋ Ψηφίσμα
τος Ι τής 4 Σεπτέμβριον 1946 τής Έπιτροπής Έξουοιθ'
δ"τήσρως τοΓ· κυρωθέντοο υπό τοΰ Ψηφίσμοτος ΚΓ' τό)
11 Μαΐου 1947 τής τότβ Άναθεωρητικής Βουλής, διά
των οποίων επετράπη ή κατά παοέκκλησιν άπό τοϋ δρ
θρου 17 τοΰ τότε Συντάγματος απαλλοτριώση διά την
εκτέλεσιν τοΰ προγράμματος Ανοικοδομήσεως κα'ι ή κα-
τοβολή τής άποζημιώσεω; έντόΰ ε'ους τό πολύ μετά την
κατάληψιν τοΰ κτήματος. πλήν ά<ρ· ενός έίέπνευσβν ή υπό των ψηφισμάυων τούτων ταχθεΐσα προθεσμία, άφ' ετέρου κα'ι ώς έκ περισσοϋ δόν πρριελήφθη είς τό Νομο¬ θετικόν τουτο Διάταγμα διάταξις όρίζονσα σαφώς χαί αναμφισβητήτως ότι χαί ή στέγπσις των άστώ ν προσφύ¬ γων βίναι μεταξύ των σκοπών τοΰ νόμου. Ή ταχθειαα προθεσμία έντός τής οποίας έδει νά κηρυχθώσιν αί ώο άνω άπαλλοτριώηεις ήτο πενταετής λήξασα είτε την 4*ν Σε- πτεμβρίου 1951 έν όψει τοϋ άρχικοδ ψηφίσματος είτε την 23ην Μαΐου 1952 έν όψει τοΰ κυρωτικοϋ ψηφίσιιατοε. Μεταξύ των ακοπων τοΰ νόμου άναγράφβται έν άρθρφ παρ. 1 έδ. α' χαί έδ. β' «πρός δημιουργίαν νέων οίκι- σμών» καί «πρός ανέγερσιν νέων χατοιχιών», πλήν αμφί¬ βολον άν υπό τούτους θά έκρίνετο ότι νοοϋνται καΐ οί προσφυγικόν άστικοΐ συνοικισμοί. Επί πλέον μβτά την ψήφισιν τοΰ Νέου Συντάγματηο, αυτοδικαίως ήτόνησαν χαΐ τα ώς άνω ψηφίσματα καί δ βάσει τούτων νόμος, δοθέντος, ότι αύτό τουτο τό Συν ταγμα έχεϊ, δπου ήθέλησβ άπαλλοτρίωσιν κατά παρέκ- κλήσιν τοΰ αρθρου 17 αύτοΰ, περιέλαβε άρθρον ειδικόν Μεταβατιχόν, ώ: είναι τό γνωστόν άοθρον 104 «περ'ι άγροτικων άπαλλοτριώσεων». Συνεπώς άχρηστον ήδη διά τόν σκοπόν μας κα'ι τό Νομοθετικόν τουτο Διάταγμα, άδιαφόρω; τής Ευθυνής τής Διευθύνσεως Άποκαταατά- σεως Άστόόν Προσφύγων, ή όποία ηδύνατο νά έπωφβλη- θη εγκαίρως τοΰ νόμου τούτου, τοϋ όποίου μάλιστα ή έφαρμογή άνβτβθη είς τόν ύΐτουργόν Προνοίας ώς ύπουρ- γοΰ καΐ Άνοικοδομήιεως καί άφ' ενός μόν νά προκαλέση ερμηνβυτικήν- διάταξιν νοοϋσαι «καί την αστικήν προσφυ¬ γικήν στέγασιν», άφ' ετέρου δό νά βΐσηγηθϋ καί επιτύχη την υπογραφήν όλων των άποφάσβων πβρί όλων των άναγκαιουσών άιταλλοτριώοεων. Καθβίδουσα άπώλβσβ την εξαιρετικήν ταύτην συγκυρίαν. Άλλά καΐ τό άρθρον 14 τοϋ Α.Ν. 1667)1951 «πβρΐ λαΐκης κατοικίας» τοΰ κυρωθέντος ήδη διά τοβ Νόμου 2063)1952, τα οποίον ενδεχομένους θά ηδύνατο τις νά προγάλχ), βίναι καί τουτο άχρησνον διά τόν ίπιδιωκόμβ- νον σκοπόν μας. Ανεξαρτήτως τής γβνικής άκυρότητος, έξ Γ|ς πιθανώς πάσχει αήμερα τό άρθρον τουτο, διότι εδημοσιεύθη έν όψει τοϋ τότβ Ισχύοντος αρθρου 17 τοΰ παλαιοϋ Συντάγματος, δόν ετροποποιήθη δό καί δόν επανελήφθη βΐ; τόν κυρωτιχόν νόμον 2063)1952 χατά προσαρμογήν πρός τό νέον άρθρον 17 τοϋ ισχύοντος Συντάγματος, πάντως ή δλη διατυπώσας τού είναι βΐδική κα'ι προβλέπβι άπαλλοτρίωσιν μόνον διά τα πρ'ισωπα, περΐ ών προνοβΐ ό Νόμος περΐ Λαϊκή; Κατοικίας καί περΐ ουδενός άλλον. <Ή άπαλλοτρίωσις, ό^ίζβι, γίνεται βΐτβ ύΐτόρ τοΰ Δημοσίου είτε υπέρ Οίκοδομικών Συνεται- ρισμών πληρούντων τάς άπαιτήσβις τοΰ παρόντος νόμου είτε ύπόρ των κατά τό άρθρον 13 προσώπων». Ό σκο- πός συνεπώς τής δημοσίας ωφελείας, ό έν τώ άρθρω τού- τφ καθοριζόμβνος, είναι στβνός, αυγκβχριμένος καΐ πβρι· ωρισμένος, μή δυνάμενος κατ' ουδεμίαν έρμηνείαν νά διβυρυνθϋ. Πέραν όμως τούτου αύτό τουτο τό νομοθετικόν γβ· γονός ότι διά την αποκατάστασιν των άστών προφύγων εψηφίσθη χαΐ Ισχύβι άλλος νόαος ό Α.Ν. 1822)51 κα! ό κυρώσας αυτόν 2044)1952 σαφώς μαρτυρβϊ, ότι ούδβμία απολύτως οΰτε συσχέτιαις οΰτε ανάμιξις οΰτβ κατ' άνα- λογίβιν ίφσρμογή είναι δυνατόν νά χαρήστ] μεταξύ τής λαϊκή^Κατοικίας χαΐ τής προσφυγικής στεγάσεως. Πάσα τυχόν άπαλλοτρίωσις έπιχβιρονμένη ίπέρ των προσφύ¬ γων βάοβι τοϋ Νόμου περΐ λαΐκής Κατοικίας θά άνετρέ πετο αύτανδρος υπό των Δικαστήριον ώς παντελως άκυ- ρος. Τοδτο έπιρρωνύβι κα'ι τό πρόσθετον νομοθετικόν γεγονβς ότι κ αί έκβΐ όωου πσρουσιάοθη περίπτα'σις άνάγ- κης απαλλοτριώσεως ύπόρ προσώπων δυναμένων νά θεω¬ ρή θ ώσιν ώς ίμπιπτόντων είς τόν νόμον περΐ λαΐκής Κα· τοικίας (έργατών) εδέησε νά ψηφισθή υπό τής παρούσμς Βουλής ·Ιδικός νόμος, ό Νόμος 2025)1952. Κατόπιν των ανωτέρα πρόδηλον άποβαίνει ότι δέον νά χωρήσωμεν β!ς ττν ψήφισιν εΐδικοΰ Νόμου, όστις Βά¬ σει πλέον τοΰ νέου αρθρου 17 τοΰ Συντάγματος θά επι τρέψη την άπαλλοτρίωσιν ύπόρ τής σεεγάσεως των άστών προσφύγων, κα'ι διά σαφών διατάξεων θά έπιλύοΰ καί τάς άμφΐσβητήσβις έΉΙ των παλαιών απολλοτριώσεων, * * * Είς τό δεύτερον έρώττιμα ή απάντησις έπίοης είναι πρνητική. Άνομφιβόλως ΰπάρχει ή παλαιά διάταξις των άρθρων 1 καΐ 2 τοϋ Ν. Δ. τής 4 Ίουνίου 1923 «περ'ι παραχσρήσεως δημοσίων κτημάτων χαΐ απαλλοτριώσεως Ιδιοντικων πρός αστικήν εγκατάστασιν προσφύγων». Κατ' αυτήν «Έπιτρέπεται ή παραχώρησις κτημάτων ανηκόν¬ των κατά κυριότητα είς τό Κράτος πρός τό Ταμείον Πε¬ ριθάλψεως Προσφύγων άνευ καταβολής οίουδήποτε άν- ταλλάγματος επί σκοπώ άατικής Εγκαταστάσεως των πρΓσφύγων. δι* αποφάσεως τοδ 'Υπουργεάυ Γεωργίας, δημοσιενομένης είς την 'ΙΓφτιμ. τής Κυβρονήσεως ναϊ μετά σύμφωνον γ, ωμάττυσιν τοδ παρά τφ "Υπουργείω Γεωρ- γι'αΐ Σνμβονλίου Κτημάτων κλπ.». Ή διάταϊΐΓ οΰτη έτΓοποποιήθη ίπύ τοδ Ν. Δ. τής 6)9)925 «περί όργριώσκττ των 'Υπηρρσιών τοδ "Υπουρ- γείου Προνοίπς κοί τοϋ Λμοίου άπό 22)7)1927 Διατάγμα- τος, νθΐ τοΰ όμοίου άπό 30)8)1928 Ν.Δ. τοΰ νυρωθέντος ΰατό τοϋ Ν. 3714)1928, μ/νον ώς πρός τό ότι ή παραχω¬ ρήση έτεργεΐτπι ϋπόρ τοΰ 'Υπουργρίου Προνοίας καί δχι υπέρ τοΰ «ατσργηθέλ τος Ταμείον Πιριθάλψεοος Προσ¬ φύγων. Άλλ' ή διάταίιο οΰτη είναι άνεπαρχής. Άφ' ενός διότι ομιλεί πρρί 'Υπουργείου Γεοοργίας χαί τοδ παρ' αΰ- τω Σνμβουλίου, ένω έν τφ μεταξύ διά τοϋ όργανικοϋ Ν. Δ. τής 11 Νοεμβριού 1929 ή Διοίκησις Δημοοίων Κτημά¬ των νπίίχθτ) υπό τό "Υπουργείον Οικονομικήν χαΐ τό ώς άνω Συμβούλιον κατηργήθη άντινατασταθόν υπό τής Διοικούσης Έπιτροπτίς Δ. Κ. καΐ μετά ταυτα διά τοϋ άρ- θρου 1 τοδ Α.Ν. 1540)1938 υπό τής «Έπιτροπής Δημο¬ σίων Ετημάτα>ν>. Είς την Επιτροπήν δέ ταύτην δόν μβ-
τέχβι πλέον ό Διευθυντής Άστικής Άποχαταστάοεως
Προσφύγων, ώς μετεΐχβ βΐι: τό χαταργηθόν Συμβούλιον
Κτημάιων τοδ "Υπουργείου Γεωργίας τό προβλεπόμενον
υπό τον Ν Δ. 4)6)1923, καίτοι ή σΰνθεσις αυτής έτροπο-
ποποιήύ π έν μέρει διά τοδ άρθρ. 8 τοϋ Ν. Δ. 668)1931.
"Επί πλέον δμως όλοι οί όργανινοί Νόμοι περί Διοική¬
σεως Δημοσίων Κτημάτων μέχρι τής τελευταίας τροπΌ-
ποιτίσεα''ς αϋτβν υπό τοδ Νόμον 422)1947 ουδεμίαν περι-
έλοβον διάταξιν πίρί πσραχωρήσεο^ς κττιμάτων διά ττιν
στέγασιν των άστών προσφύγων, καίτοι έν τφ άρθρίρ 95
τοϋ Κώδικος αυτών ί11)1111928) ώς ετροποποιήθη υπό
τονάρθοον 15 τον Α. Ν. 1540)1938 χαΐ τοΰ άρθρον 2 τον
Νόμου 422)1947 εΐδιχώο πρΓ0λέποντ:«ι περιπτώσεις ήπ'
βΰθρίαΐ: έκποιήσεων πρός Δήμονς, ΚοινΛτπτα'·. ΟΙκοδο-
μιχοϋς 2*)ν«Τοιοισμονε «τλ ΕύλΛγωο θά ηδύνατο νό
θτορηθγί ώς καταργτιθεΐσα διά τ&ν οργανικκν τοιίιτοον
νόμων ή διάταξις τό"νν αρθ. 1 τγ6 2 τοδ Ν.Λ. τής 4)6)1923.
Άλλ' άνρΕαρτήτως τούτου νφίστηνται καί άλλαι 8β-
σμβύσειε. ΑΙ άνοίαοώσβ^. "Οίον μία. δημοσία εχταοια
κηρυϊθχί άναΒασωτέα «πό τον} ΰπουργκίου Γρωργίας, ή
παραχώοη"ις αντης κατά τ6 Ν.Δ. 4)β)1923, «αί «ν κριθΉ
τουτο Ισχνον, είναι <5νί<ρικτοο, ίόν καί ίφ* " δσον δίν προηγτιθγί άπόφπσις η Διάταγμα τοϋ Ύπουργοΰ Γεωρ¬ γίας αίρον την Λναδιίσωσιν κατά τό άρθρον 150 τοΰ Κώ· δικος Δασων (4173)1929). Ειδικώτερον δό προκειμένον περί δημοσίων έκτάσεων χηρυχθεισών άναδασωτ^ων έν¬ τός τοϋ λεκανοπεδίον Άττικής υφίσταται πρόσθετος δέ- σμενσις καί δι' αυτόν τόν "Υπουργόν Γεωργίας έκ των Νόμων 1460)1938 ναΐ 841)1941 μή ίπιτρέπουσα οΰτβ είς αυτόν την άρσιν τής άναβασώσεως επί σκοπφ ανοικοδο¬ μήσεως, ώς τουτο κατίφόνη χα'ι β'ς την περίπτωσιν Και- σαριονής, διά την &πι<ίαν έδέηοε ν ά παρέμβχ) καί ό Άντι πρόεδος τής Κνβρρνήσεως κσΐ χωρίς άχόμη νά είναι γνω¬ στόν εάν θά έπέλθχ) τό άποτέλεσμο. 'Υπάρχει συνεπώς εν μέγα ν ε νόν προκειμένου καί περί των δημοσίων κτημάτων, τό οποίον άφαιρεΐ πάσαν πρσ- τοβουλίαν άπό τόν 'Υπονργόν τής Προνοίας. Τό νομο¬ θετικόν δό τουτο κενόν ουδαμώς δύναται νά άναπληρώ- σΐ1 ή ίσχνή κα! σχειώδτις διάταξις τοδ άρθρον 6 παρ. 4 τοΰ πρόσφατον Ν. 2044)52, καθ* ήν αί «Δημόσιοι έχτά- σεις οί άναγκαιοΰσαι διά την στέγασιν των άστων προ¬ σφύγων περιέρχονται είς τό "Υπονργεΐον Προνοίας». Ά νάγκη 7 οί πό ν τάχιατα νά θεσπισθώσιν ε^δικαΐ σαφβΐς καί δλοκληρωμέναι καΐ συγχρονισμέναι βιατάξβις ώς πρός την παραχώρησιν δημοσίων κτημάτων, διά των οποίων νά χορηγήται πλήρης καί πρωτεύουσα πρωτοβουλία είς τόν "Υπουργόν τής Προνοίας άνεπιββής οΐασδήππτε έγκρί σεως άλλον 'Υπουργείου ή άλλης υπηρεσίας έπβκτεινο- μένη καΐ εις τάς άναβασοοτέας έκτάσεις. Ή τοιαύτη δό θέσπισις των νομοθετικόν διατάξεων είναι ναί έπβίγουσα, διότι ίν τφ μεταξύ βάσει Ιδίο; τής παρασχβθβίσης νπότοΰ Ν. 422)1917 δυσχβρβίαςπλεϊστοι όσβι όργανισμ'Ί ζητοΓσι την άπ' εύθβίας ίξαγοςάν των δημο σίων έκτάσβων, ουδείς δέ άντιπρόσωπος τοϋ "Υπουργείον Προνοίας μετέχει είς την Επιτροπήν Δημοσίων Κτημά¬ των, ώστβ νά παρακολουθή τα γινόμενα χαί νά προ- λαμβάνη διά τή; ψήφου τού ή διά τής έγκαίρου ένημβρώ- οεως τοϋ "Υπουργείον την μεταβίβασιν είς τρίτους έχτά σεων άναγκαιουσών διά την πρισφυγικήν στέγασιν. * * * Είς τό τρίτον έρώτημα ή απάντησις έπίσης είναι άρ¬ νητική. Ή διάταξις τοϋ άρθρον 4 παρ. 2 τοΰ Β. Δ. 24)10)1940 «περΐ Κώδικος Διαχειρίσεως τής «Ανταλλαξί¬ μου περιουσίας», καθ* ήν «έπιτρέπβται όπως δι* αποφά¬ σεως τοΰ Ύπουργοΰ των θ'.κονομικών μετά γνώμην τοδ Κεντρικοΰ Συμβουλίου τής ΥΔΑΜΚ άναλαμβάνωνται υπό τοΰ 'Υπουργείου Προνοίας άνταλλάξιμα 'γήπβδα ή ο'ιχόπεδα επί τιμήματι καταβαλλομένφ ε'ς 25 ΐσας άτό- κους έτηοίας δόσεις έκ τοϋ τέως Κονδύλιον Ε'σπράξεως χρβών Προσφύγων τής Άγροτικής Τραπέζης», βίναι άνε· παρκής. Πρώτον διότι την πρωτοβουλίαν τής έγκρίαεω; έχει ό 'Υπονργός των Ο'κονομικών καΐ όταν ούτος αρ¬ νηθή ματαιοϋται ή παρ&χώρησις, ένω ή παραχώρησις δέον νά είναι ύΐτοχρεωτική, έφ" όσον εζητήθη υπό τοΰ Ύπουργοΰ τής Προνοίας τοϋ μόνου ΰΐτευθύνου διά τό έργον τή; Στεγάσεως. Δεύτερον διότι βίναι ή διάταξις άνεδαφική ώς όμιλοϋσα περί τοϋ ήδη ανύπαρκτον λογα¬ ριασμόν τής Άγροτική; Τραπέζης. Δόν πρέπβι πάντως νά λησμονήται ότι εχβι βαρύνουσαν σημασίαν τό υπο¬ χρεωτικόν ή μή τής άναλήψβως λαμβανομένου ύπ' όψιν ότι πρόσφατος άπλή άρνησις τοϋ ΎπουργοΟ των Οΐκο- νομικών νά προονπογράψχ) τό Διάταγμα εκτελέσεως τοϋ Ν. 2044)52 παρ' ολίγον θά έματαίωνε αύτό. Άνάγκη συνεπώς καΐ επί τούτου νά θβσπισθή εΐδική σαφής χαί συγχρονισμένη διάταξις χορηγούσα όλην την πρωτοβουλίαν είς τόν "Υπουργόν τής Προνοίας, άφοΰ ό Κύριος, ό πρωταρχικός, ό δβσπόζων σκοπός τής άπομβι- νάσης Άνταλλαξ μου περιουσίας είναι ή Στέγασις των άπομβινάντων παραπηγματούχων προσφύγων. ΝΙΚ ΔΙ Λ ΥΠΟ ΛΕΩΝ1ΔΑ ΙΑΣΟΝΙΑΟΥ Την !ην Ίουνίου τρέχοντος, Κυριαχίιν τβν 318 βεοφορνν Πατέ- ρων της ΠρΜτης έν ΝιχαΙα τή5 Μικράς Ά ο Ι α ς Ο1χουμεικίτς -υνβδβυ, ίν Ν ι χ α ί « ΠΕιρ«ιό>$ έωρτ*σβη ίν τω Ναφ τβθ Άγίου
Νιχολαου ή 1627π έπέτειβς τής ϊυνοδου ταύτη?. 'Λμίλησίν ο
Μαχαριώτατοί ·Αρχιεπ(σχοπος Άβηνίν χ. 2 η υ ρ Ι δ ω ν, έξάρα£ τίιν
σημασίαν τής ημέρας.
Βαΐ έρχεται είς τόν νοΰν μου έκεΐνο, τέ οποίον μοδ «φπγήδπ ίν
Λονδίνω β άείμνπστος Μητροπολίτης ©υατβΐρων Γερμανός :
«Οί "Αγγλοι εΐΐχαν προαγάγη είς ΈπιοχοπΑν την εκκλησιαστικήν
«ερι?έρειαν τβυ Ντ*ρπυ. Ένας πλοώσιβς τής Έπισκοηη; ταύτης προ-
σέφερβν ώς δωρον βΐς τβν Καββδρικόν Ναίν τοδ Ντάρπυ Ινα ά ρ χ ι
ε ρ α τ ι κ ό ν θρόνον, τβν οποίον ηγέραββν ίν ΚωνσταντινουΓβλει
άπό χβίποιβν Μουαουλμκνον, δατις τον είχεν αφαιρέση 4«β την Έ/.,
χλησίβν τίς Μικρασιατικήν πόλεω-; Νικαίας, Έστήβη 6 ©ρόνβς ούτος
βΐβ τβν Κβτίεδρΐχβν Ναβν, άλλ'ο'Αγγ^ος ΈπΙοχβπβί, οχΕφββΙς δτι
καπβτβ ο Μητροπολίτης Νικαίας ησκησε τα κυριαρχιχά έκκ/ηαια-τιχοι
τβυ διχκιώματα άπδ τβΰ ©ρβνου τούτου, δέν έτολμηοε νάνέβη β!? τέν
Θρόνον, άλλά δια τοΰ Μητροπολίτου Θυβιτείρων έζήτηοβ την γ ρ α
π τ ή ν «ίειαν τβδ ΟΙκουμενιχοδ Πατριαρχου Εωνσταντινουπίλεκς
όπως ανέλθη είς τβν άρχιΐρατιχον Θρόνον καΐ ασκήση τα χυριαρχο.α
τού διχαιώματα άρχόμινβς άπό την εύλογίαν τοδ άγγλικβθ πβιμχίου
τβυ. Ό ©υατείρων έγραψεν &1ς τβ Οικουμενικόν Πατριαρχείον, αβΰτβ
εξέδωκε συγγίλιον ίπιτρεπον το αιτημα, χατά την ημέραν τδν έγκαι-
νίΜν τοδ Καθεδριχοδ Ναοδ, χληββί?, μετέβη ο Γερμανος είς ΝτάρΓυ,
άνέγνωσβ δημβσΐα τό πατριαρχικον Συγγίλιβν, χαΐ μονον τοτε άναβάΐ
Είς τβν ©ρένον ό "Άγγλβς Έπίσχβπβς ηΰλέγησε τ* πλήβη χαί ήρχισε
ν& άσχή τα έπισκοπιχά τβυ καθηχβντα».
Τρΐς βύγβ !
*
• *
Την 2αν Μκρτίβυ τρ. ϊτβυς, Α Έχχληοία τής Ελλάδος, βύγνωμβ
νβθσα προ; τάς δωρεάί, τάς ©ποία; άπο τού 1940 καΐ έντεϊθϊν, εί; ειδή
η είς ΧΡήί'κ. έχαμε χαΐ κάμνει ή Δύοις, άνέπεμψί δεήαεις πρός ©εέν.
Τής "Εκκλησίας τής Ελλάδος προχάΕηται Σπυρίδων έ Πάνυ,
έ οποίος χαΐ δι' έτέρων χειρβνβμι&ν, ϋψωσβ τόν γόητρον τής Έχ*/η
οίας χαί άντβπεκρίθη χαΐ όνταπβχρΐνεται εί; τίιν χριστιανικήν χαΐ την
κοινωνικήν αποστολήν τήί Έχχλησίκς μας.
Καλώς ποιεί μετέχων καΐ ενισχύων τα Παγκόαμια συνέδρια, άτινα
ουνέρχβνται άπό χαιροδ είς καιρόν, πρές τόνωοιν τοΰ δεσμοδ, οοτις
ένώνβι τ αι; κατά Χριστόν ΈκκληοΙβς.
Έφ' ίσον την συμμετοχίιν την βγκρίνει β θΐχουμκνιχβς Παιριάρ-
χης, έφ' όσον ή συμμβτβ/·1- /' Ίτη πρβκρίνεται υπό τοΰ Μακαριώτατου,
έφ' δαβν πρό 300 ίτών 6 / ς Κρής Πατριάρχηί Κωνσταντινουπόλεως
Κύριλλος έ Λβύκαρις, ίβ'βμι >αε την Άνγλο-Έλληνικην χριστια¬
νικήν ουνβργασΐκν, ■ ην 6 ίχ Κρήτης έπΐςης μεγκλουργβς Κυβερνή-
της Έλ. βενιζέλος μ-';£βαλεγ είς πολιτικήν τοιαύτην, καλώς
ποιεί ο ΆρχιβπίσκβΛος Πάσης "Ελλάδος Σπυρίδων συνεχίζων την
συμμετοχήν Τβυ εί; τα ΐυνεδρια ταυτα.
Είς την Μικρασιατικήν Νίκαιαν έλοβε χώραν χαΐ ή Ζ' θΐχβυμε-
νική Σΰνοδος, ή άναστηλώσασα τάς ΕΙκέο?, »ατ« το 787.
Ύπενράμμισα ομως την Α'. Ο1κουμενι>ήν Σύνοδον, διέτι είς τόν
Ναόν τοδ Άγίου Ν ι κ ο λ ά ο υ τής Έλλαδικής Νικαίας έο,ρτά-
σθη ή Έι^έτειος ταύτης μέ πρβεξάρχεντα τον Αρχιεπίσκοπον £ π υ-
ρ Ι δ ω ν α είς Ανάμνησιν των 318 ©εοςρόρων Πατέρων- 318 ήοαν, κατά
την Παράδοσιν, καΐ οί Ύηρέται τοΰ Άβροιάμ δταν οΰτοί άνβχώρΓσεν
έξ θυρ Τής Χαλδηίας πρός την Χαναάν — μεταξΰ των οποίων Πατέι ών
Αοαν καΐ 6 "Αγιβς Νικόλαος Έπίσκεπβζ Μύρων τής Λυκίας, καΐ ό "Αγιος
Σπυρίδων Έπίσχοπος Τριμυθοδντβς τής Κ ύ π ρ β υ, β ©αυματουργος.
Συμπίπιβυν τα όνόματα, συμπίπτουν χαΐ τα πράγματα. Κυριε.
εύύδωσβν τοΰς διά την Ένωσιν ποββυς τοδ Κυπριαχοδ Λαεΐ !
*
Άλλ' ή Νίκαια ή Μιχρασιατική, ής εΐχών χαΐ βμβΐωρα «Τν«ι ο
μέγας Δήμβς Νικαίας τή? Πειραϊκηί, έχη διά το ΈΒνβς καΐ &λ>ην
σπουδκιβτάτην σημασίαν: Είς Νιχαΐαν, όνομαοθεΐσαν ούτω, χατό ι όν
Π ό ν τ ι ο ν Στρββωνα, έκ της όμωνύμου βυγατρό; τοϋ Άντιπάτρου
τής ΜακβδονΙας, μβτά την Δ' £ταυροφβρΙαν τοΰ 1204, χβ&' ην
κατέλαβον οί «εύσεβεΐ; πειραταΐ» τής Λύσεως την Κωχσταντινούηολιν,
«Ις Νίκαιοιν, λέγορεν, κατέφυγαν καί έκ Νικαίας ώρμή6ηοοιν οί "Έλλη¬
νας Αύτοχρκτβρες κ «Ι ανεκατελαβον την Βασιλίδκ των Πόλεων. Ακρι¬
βώς δέ κοιτά τό 1204, ε"νας αλ>ο; κλάδοξ τής Βυζαντινής Δυναοτείε ς, οί
Κομνηνοΐ Όρυσαν την έν Τροπεζοϋντι Άύτοχρατβρίαν χαΐ ίμεγαλοΰρ-
γησαν -Ίχι 257 ϊτη ! Καΐ ίδω ώχομη βρ(σκομεν άνακατωμένσν τώ £«ομη
ΰ Π "Αλλ δέ ά έ Πώ ΐ Ϊά
τοδ Πόντβυ. "Αλλως τε δέν χατάγετάι έχ'Πόνιου καΐ £>
τής Έκκληοΐας 'ΑγΙου Νιχολότου, £νθ« ίοαρτάσβπ Α 1627η έπίτιιβ; τής
μνήμης τ&ν 318 Οεβφβρων Πατερνν ;
Είναι, &πως εΤηα άνωτίρω, εΐχών καΐ έμβίυμα Μικρασιατικήν ηέ-
λεως, ή 6»βί« εφιλβξένησεν επί 57 έτπ την Αύτβκρατορίαν καΐ την '£»-
λησίαν, πόλεως, ήτις εγένετο ή 'έδρα καΐ δύο Συνόίων, τής Α' υπό τόν
Μ. Κωνσταντίνον εναντίον τού 'Αρείβυ, καΐ τής Ζ' διά την αναστήλω¬
σιν τ&ν Εΐκόνων.
Τό "Εθνβ; καΐ Α Έκχληοία όςρείλβυν πβλλά είς την ά ρ χ α ι β-
τυπον Νίκαια ν. Τό "Εβνβς καΐ Α Έκκλησία οτηρίζβυν πβλλά;
ελπίδας καΐ επί την Νέαν Νίκαια ν.
ΟΙ βΐωνβΐ είναι χαλοί, είναι αριστβι!
Ευχόμεθα άπό καρδίας ίπως μεταβάλλωνται εκάστοτε εΙ; πραγμα-
τικότηνα αί επί την Νέαν Νίχαιαν στηριζόμεναι έλληνιχαΐ έλπίδες.
Ευχόμεθα έπίση; όπως μή λησμβνπθή π β τ έ ή Νίκαια ή Μικρα-
σιατική, ή Νίκαια ή πραγματική !
Καί δέν είναι δυνατόν νά ληομβνηβη ! "Ενθυμούμαι τού; τ β υ ρ-
χ ι χ ο ύ ; στίχου; χαΐ τβύ; έπροτίμησα, διά νά άντιληφθβϋν δλοι ότι
τό πρωτότυπβν δέν λησμονεΐται πβτέ :
Γιαντιγκιάο όλσούν ντβμέμ, Γκιορμβκ Ιστέρ ντάίμα
Ζίρα όνουτμάζσουν πβνί. Τασβίρι πίβουχούμ σενί 1
Ό χαρίσκ; την φωτβγραφίαν τού πρός ίνα φίλον, έγραψε .· «Δέν
λέγω Α παροΰσα μου φωτογραφία νά αποτελή διά σ έ μίαν ανά¬
μνησιν. Άπλούστατα, Α αψυχος αυτή φωτογραφία μου θέλει πάντα
νά ΣΕ βλέπη ζωντανόν, όπως κ α Ι ε Τ σ α ι!»
ΛΕΩΝ. ΙΑΣΟΝΙΔΗΣ
III
ΙίΥ Σ1ΤΟΪ «ΒΙΗ ΠΙΠΠΤΙΚΗ
ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΤΟΥ Κ. Ζ. ΒΑΛΙΟΥΛΗ
Ό 'Υπουργός τοϋ Συντονισμοΰ κ.
Καρτάλης είς όμιλίαν τού άπό ραδιο-
φώνου άναφερόμενος είς την τιμήν τοΰ
σίτου εδήλωσεν ότι είς τόν καθορι¬
σμόν τής τιμής τοΰ σίτου ελήφθη ώς
κριτήριον τό κόστος τοϋ άρτον καί
οχι ή θέσις τοΰ παραγωγοθ, όπερ ε¬
προκάλεσε Μαί τάς διαμαρτυρίας των
τελευταίον.
Δέν ΰπάρχει άμφιβολία ότι διά την
τιμήν τοΰ σίτου Θά ώφειλε νά ληφθ·5
πρόνοια ίνα μή ύψωθχ) ή τιμή τοϋ
άρτον. Είναι όμως μόνον ή τιμή τοΰ
σίτου, ήτις έπηρεάζει την τιμήν τοΰ
άρτον καϊ θά πρέπει νά τό πληρώση
μόνον ό παραγωγός ;
Κατά τό παρελθόν ετος, 'βίς μίαν
σύσκεψιν είς τό Κόμμα των Φιλβλευ-
θέρων, εγινε άνάλογος συζήτησις διά
την τιμήν τής ασφαλείας τοϋ σίτου.
Είς την σύσκεψιν ταύτην είς ίκ των
παρισταμένων ανέπτυξε μίαν άποψιν,
ήτις νομίζω ηκούσθη μετά προσοχής.
Συγκεκριμένως ύπεστήριξεν δτι ή
οΐκονομια είναι μία καί άδιαίρβτος.
"Η Γβωογική _ καί ή Βιομηχανική
παραγωγή είναι άλληλένδετοι (καί ώς
"Ας άνανήψη λοιπόν άπό την μακαρίαν νάρκην τής
ή Διεύθυνσις Άποχαταστάσεως Προσφύγων, ά; δονηθϊ)
άπό τόν παλμόν τής μεγάλης άποστολής της καϊ χωρήοχι
τάχιστα καί άνευ χρονοτριβής είς την κατάρτισιν Νόμου
ΕΙδικοϋ, δ οποίος έν πληρότησι θά περιλάβη σαφβΐς κα'ι
άπηκριβωμένας διατάξεις διά την άπαλλοτρίωσιν των
Ιβιωτικών, διά την παραχώρησιν των Δημοσίων καί διά
την ανάληψιν νών ανταλλαξίμων έκτάσβων. Τουτο αξιοί
τό £ργον τής Στεγάσεως.
Ν. ΜΑΝ0ΠΣΗ2
πρώην ύπουργός
έκ τούτου τό' γεωργικόν ΐτροϊ'όν πρέ
πει νά παραν.ολουθήται μέχρι τής πλή¬
ρους άξιοποιήσεώς τον.
Ώ, γνωστόν οί συντελεστα'ι τής αύ-
ξή^8ω; ή μειώσεως τοΰ κόστους
τού άρΐου είναι πολλοί καί πικοίλοι.
Οίκονυμικοί, Τεχνικοί, Διοικητικοί
κλπ. άίν μβταβάλβται τό αιτάρι, ώ;
διά μαγε άς, είς άρτον, άλλά μεοολα-
βοΰν πολλοί παράγοντες. "Ο Γεωργός
είναι ίδιοκτήτης τοΰ σίτου μόνον είς
ιό χωράφι τού. Άπό τής ώριμάνσεως
δέ αύτοΰ προσλαμβάνει συνεταίρους.
Καί είναι ούτοι αί θεριστικαί μηχα¬
ναί, αί άλωνιστικαί μηχαναί. Τα με-
ταφορικα μόσα, ό μηχανισμός τής συγ
κεντρώσεως μέ τα πιχοίλα έξοδά τού,
οί άλβυρόμυλοι, οί φοΰρνοι, οί άρτβ-
ργάται καί ΐσω; καί άλλοι.
Δέν θά ήτο άραγβ δυνατόν έκ των
ανωτέρω συντβλβστών άλλοι νά ώογα-
νωθοΰν καλυτέρα, 'ινα αύξάνοντες την
απόδοσιν έλατώσουν τό κόστος, άλ-
λων νά μβιωθοΰν τα κέρδη. άλλοι νά
έξουδβτερωθοϋν διά μηχανικών μέσων
καί άλλοι νά μετριάσουν τάς άπαιτή-
σβις των, όπότε ή διαφορά μεταξύ τοϋ
παραγω/οϋ σίτου χαί τοΰ καταναλω-
τοϋ άρτον, άν θά ήτο 20 ο)ο θά κα-
τκνέμβται αΰιη αναλόγως ούτως ώ
στε όλη ή διαφορά νά μή βαρύνη, μό¬
νον τόν γβωργόν, τοϋ όποίου^ήϊζωή
χαί τό βιοτιχόν επίπεδον δέν είναι
νομίζομεν άξιοζήλευτα ;
δια νά έπιτευχθοΰν Βεβαίως οίκον ο ·
μίαι Λ ά τό έτος τουτο ό χρόνος δέν
τό έπιτρέπει διότι άπαιτεΐται μεγάλη
χαί έΉισταμένη μελέτη. θά έπρεπε
άπό τό παρελθόν έτος, έφ' όσον ε /ι νέ
τόσηΐσυζήτησιςχαί έξεδηλώθησαν τό αι
διχογνωμίαι μέ την Άμερικανικήν Α¬
ποστολήν διά την τιμήν ασφαλείας
τοϋ σίτου, νά μελετηθή τό ζήτημα ά¬
πό πάσης πλβυρας, νά ληφθούν άπο-
φάσεις καί νά τεθοΰν άπο καιροΰ εί,
εφαρμογήν. Αΰΐό όμως δέν εγινε. Νά
ελπίσωμεν άραγε ότι ή απαιτουμένη
διά τ' ανωτέρω προεργασίη Θά γί^υ
διά τό επόμενον ετος ή θά κλείση
πάλιν ό φ ικελλος διά ν" ανοίξη την
Ιην Ίουνίου 1953 ;
"Όσον άφορά τα λεχθέντα υπό
τοϋ Χ. Ύπουργοΰ διά την πιστωτικην
πολιτικήν τής κυβεννήσεως, τα λαμ
βανόμενσ περιοριστικά επί των πισΐώ
σεωνμέτρα, είναι, νομίζομεν, παρό·
μοια τΐέ τα μέτρα, τα ό/ιοΐα έλάμβα
νόν είς τό παρελθόν αί κυβερνήσει;
τής Τουρκίας καί τής "Ελλάδος χαί
τούς παλαιούς χαιροΰς οί Βυζαντινοί
κανά τή; ληστβίας χαί όταν επρόκειτο
ν* άντιμετωπίσουν μίαν δύσκολον κα¬
τάστασιν. Όπως τότε άντί νά συλλά-
βουν τούς ληστάς αίτινες ήσαν γνω-
στοί καί πολλάκις συμπαραοτάται των
προέβαινοΛ. είς την μετατόπισισιν πλη
θυαμών όλοκλήρων περιοχών, ούτω
καί τώρα άντί νά τιμωρηθοΰν μ ό-
νονοί υπαίτιοι τής δημιουρ¬
γηθείσης καταστάσεως δ ι ό τ ι α ΰ τ τ
βίναιάναμφιβόλως δημ··
ούργημα άνθρωπον οΐτινβΐ*
είναι γ ν ω σ τ ο ί, άντί νά δι ρ
ρευνηθοϋν καί έξουΒβτερωθοϋν τα α'
τ ι α τή; οΐκονομικής κακοδαιμονίαν
μας, τιμωρβϊται έμμέσως πάλιν ό·λαό,
καθότι μέ τα λαμβανόμενα γενικό
άλλά άψυχολόγητα μβτρα ιίίιινα πλήτ
τουν δικαίους χαί άδίκους, έντείνβτσ
ή άνεργεία καί στραγγαλίζβται ή πό
ραγωγή, άντί νά κατββάλλβται προ
σπάθβια πρό; αύξησιν αυτής όπερ εί
ναι τό μόνον μέσον διά την ύποτίμη
σιν των βΐδών βιοτιχής άνάγκης.
Σ. ΒΔΛΙΟΥΛΗΙ^

■«ΛΙΖ
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΚΑΤΗΡΤΙΣΘΗ ΩΣ ΠΡΟΣΧΕΑΙΟΝ ΤΟ
ΓΕΝΙΚΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΤΟΥ ΠΡΟΣΕΧΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ
Πληροφορούμίθα δτι κατηρτίσθη ύ ■
πό των αρμοδίων ίιπηρβοιών τό γενι¬
κόν πρόγςαμμα 8ιά τό προσεχές οΐκο-
νημικόν έ*τος 1952—53 ώς προσχέδιον
τό οποίον θά αποτελέση, την βάοιν
συζητήαεων μετά τής Άμεριχανιχή'ς
'Αποστολής. Συμφώνως πρός αχβτικάς
πληροφορίας, τό προσχέδιον αύτό τοϋ
οικονομικόν) προγράμματος προ<5λέπβι α) β'σαγωγάς ανασυγκροτήσεως 35 έ- κατομμνρίων δολλαρίων, β) βισαγωγάς κοταναλώσεως 260 περίπου έκατομμν- ρίων δολλαριων, γ) έξαγωγάς 11δ πε- ρίΐΌυ έκατομμνρίων δολλαρώην. "Οσον άφορά τάς εΐσαγοογάς ανα¬ συγκροτήσεως άναφέρεται προσθβτως ότι τό σχέδιον οίκονομικοΰ προγράμ¬ ματος πρρβλέπει δαπάνας 1200 δισεκ. δρα/μών διά την χς,ηματοδότησιν τ% εκτελέσεως των έργων. Λιβυνρινίζεται δέ δτι τα χονδνλια τα" ν 85 ίχατομμυ- ρίων δολλαρίων καί των 1200 δισβκα- τομμυρίων δραχμών έπιτρέπουν την συνέχισιν «αί δλοκλήρωσιν τοΰ «ρο- γράμματος έξηλεκτρισμοϋ ώς καΐ την εκτέλεσιν βασικών , έργων μβταξΰ των οποίων καί νέων. "Οσον άφορφ τάς τρεχούσης βΐοαγω- γάς άναφέρβται ότι τό νέον πρόγοαμ- μα Θά βιαμορφωθχί κατά τρόπον ώστβ νά αΐρωνται οί ποσοτικοί ΐτεριορισμοί εΐσαγωγής πρός πληρεστέραν Ικανο¬ ποίησιν των άναγκών τής χώρας βΐς βΐοαγόμενα βΐδη. Πάντως Όϊ γβνόμβ νοι ΰπολογΐσμοί άπέδβιξαν δτι ή κά- λυψις των άναγκών βΐς Ικανοποιητι¬ κόν βαθμόν δέν δύναται νά γίνη, μέ εισαγωγικόν πρόγρσμμα μικρότβρον των 260 βκατομμυρίων οολλαρίων. Μ4 βάσιν τα ανωτέρω χαί τα λοι¬ πά στοιχεΐα τοΰ ίσοζυγίου εξωτερικών πληρωμών προκύπτβι ή άνάγκη έξωτβ- ρικής οίκονομικής βοηθείας άνβρχο- μένης τουλάχιστον βΐς 130 έκατομμν- ρια δολλάρια, ή κυβέρνησις δμως ύίτο- στηρίζβι την χορήγηοιν καί μεγαλυτέ¬ ρας βοηθείας τής άναλογούσης βάσει "ή^ αοχικής κατανομής. Πάντως άναφέρεται δτι ή Άμβρικα- νικη Άποστοστολή έξακολουθβΐ νά βασ^βι τούς ΰπολογισμούς της βΐς βοήθειαν εκατόν μόνον έκατομμυρίων δολλαρίων. Τό δρισθέν πράγρ,αμμα τοϋ προσβ- χον^ οικονομικόν ετους θά διατυπω- θχ) ως άνβφέρθη μβτά την συζήτησιν τοΰ οχβδίου άπό κοινοϋ μβτά τής Ά μερικανικής 'Αποστολής. Όσον άφορά τάς αυζητήσεις π·ρί τώ ν ύπολοίπων τής βοηθείας τα ό· ποία 84ν θά Ιχουν χρησιμοποιηθχί μέ- χρι τέλους Ίουνίου, οιβυχρινίζεται αρ¬ μοδίως δτι ταυτα δέν θά είναι άνώ- ρα των ουνήθως παραμβνόντων κατ' ετος. Προσετέθη δι δτι όπωσδήποτβ τα ύπόλοιπα Θά δποΐα θά άπομβίνουν θά είναι χρηοιμοποιήσιμα ίντός τοΰ προσεχούς δτους ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΡΟΗΤ'ΑΚΟ ΚΕΒΟΙΛΦΙΟ Στό «Ποντιαχό», Ινα πολύ συμπα- θητιχό περιοδιχό, άγτωατο στόν πολύ χόσμο, γιατί άπευθνΐΛ'εται στό τμτμα έκεΐνο τοΰ ξερριζα<μέν( υ προσφυγικόν πληθυσμοΰ »ΐού προ/ρχβται άπό την παληό αύτΓκρατορία των Κομνηνών άπό τόν Πόντο, δπου ή 'Ελληνοβν- ζαντινή παράδοσι ήταν «·ό ζωντανή, δ λογοτέχνης χ. Ξένρς Ξενίτσς (τί ψευδώνυμο τουτο δώ πάλι, ποΰ δεί- χνει νοσταλγίες βαθβιές, όνεχπλήςω- τους πιίθους κάποιας έπιοτροφής οέ χάτι άγαπημένο, οέ χάτι βαθειά ριϊω- μένο στήν ψυχή, σέ χάτι άούγνριτσ. ώροΤο) προτρ'νει άπό ιιέρους τοΰ <τί· λου χ. Χαρ. Ψαμιάδη, Πόντιου κι'ού- τον", κόνοντας όμως π<5νο τόν πόνο τού χαί πρότασι την πρότοσί τον, νά γίνη εν α Ποντιοκό Κενοτίίςριο. Θαυμόζωτούς Ποντίους. Είναι Γοως τό διινομιχώτίρο τμτψσ. τοΰ κρ<οφυ- γικοΰ χιΌμου Όλοι οί ά/λοι ίιμι-Τς, οί "Ίωνες, ο! Πιπΐδαι. οί Ποφλαγόνες, κλπ. δέν λε"με οϋτβ θυι/όΐΑοοτβ τί εΐ- μαοτε. Ό Σμυρνηός σκέπτεται τή Σμύρνη, δ Πολίτης την Πόλη, ό Σπαρ- τιάτης τή Σπάρτη, 6 Καισαριβΰς την Καιοάςεισ. "Αν (ωπίοετβ ίναν Άμα σειώτη, έ'νον Τροκχζοΰντιο, έναν Κβ- ί'θσούντιο, θά οδς ποΰν »ώς είναι «Π.όντιο». Ή εννχια τής Πατρίδος τής μβγόλπς Πατρίδος, των χομέΗων έλπίδων είναι πιό οιζνμένη μέσα στήν τ|·υχή τους. Γι'αΐτό χι" αύτη ή συνοχή κι' ή ΧΕτνχημβλη προσπαθεία νά «ϊΐρι- οώσουν ό,τι άκ/μα μποοοΰν άπό ι τους, τα εθιμά τους, τους τα ίερό χειμ ήλια τ . -„,--- Πόντβυ, Πα"να·γ(α ~ουμελά Ποντιον* τςαγονδια, Ποντιαχό θέα τρο, ΠονπιΛκά πίριοδικό χΤίπ.) Τό πατριοτιομό τονς, την έργοτικότητι του<·, την όικΌαντιΐ χαΐωού'νΐ) τους την φιλβίρνία τους ίίν θά ϊρχάαονμβ όΌοι πΐίόβαμβ άπό ιά όχ(,ιτ[·χά Πον- τοχ«6ρια ττς Μσϊ'εδονίας, βάντ πηγαί- ναρβ στό Μέταπο τή<- "ΑΛβανίας. Ά- κρίτες άκοίμήτοι, ποΰ ίίρπυν καί τό ντοιφέκι ν ά χρησίμοποαοϊ ν μά χαί την τσσπα... Ή πρότσσι πού γίνβτβι βγαίνβι ά¬ πό την ψυχή τοΰ άνθρώοκ υ «τού κό- πηκε άπότομα τό νήμα ;ιού τόν σνν- δέ«ι μέ τό ποΓελθόν τού, την ΙστΓρία τον, τή ρίζΐ» τού. 'Ερχβτα ι νά άνα- πλτιςώοχι μιόν έοώτερη άνά γκη νά θυ· ρβτοι ίντονώτερα 'τοΰς γι νηούς τού, κα'ι οτοϋς νονηονς των γο νηών τού, πού τα (ερά όστά τους μ*( νάνε 'χβϊ μα νρυά... Βεβαία Θά Ικονοποιτιθη ή Ιερ-η αϋ- ττ) άτομινή άί5γκη. Νο μί£ω δμως ηώς τό ρςάγμα εγει καί .μιόν άχ/μα £ψι. Δέν είναι ν ότι ποΰ (Ι ίδιαίτερα μόνο τέν Πότο . "/ νίΐνον ό ΠΛντος βίναι το γιά την 'Ελλάδα αποτελεί μέρος ΙστΓρίσς ι τις, κι' έπΓμένοος Ινα τέτο«ο κενοτϋ'φιο θά τής θνμίζχ) >»ιάν άπό
τίς χομένες θογατέρες της. Χωρίς νά
Θέτοιμε δέ ετσι τό ζήτημα «όν βιεν
δίκηοι,—ϊΐθε ή φιλία μπκ μέ τούι
Τούρντυς ν ά είναι στοθερή στόν αί
ώνα,—δέν ποέπει νά λησμβνοί'μβ, κι
οΰτβ χάνβι άν θέμβ νάμοστβ λαόνς ά
έιοςένός φωτεινοΰ πορελθόντος, την
Ιστορία μας.
"Ετσι βλέπω μέ διπλή ό·ψι τό χ»νθ'
τάφιο αϋτό. Την Έλλόία μέν νά θυ
μαται την Ε/ρη της, τόν Πόντιο 2έ τή
Μώνα ΤΓυ.
Μά πάλ; άν τό αΐτημα αύτό βίναι
Ποντισχό, κι' ή σκέψι άπό κβΐ κι
δν ξενινάει, δέ θά άρνηθχί χανένα
πώς άνέχφραστο κι' άνβκδήλωτο ΰ
πάρχβι στήν ψυχή κι" δλ,ων των άλ·
λων προσφύγων, είτε άπό τή Θράχη
είναι είτε άπό τή Ρωμυλία εΐτβ άπό
την Ίωνία, εΐτβ άπό τί<; ύπόλΌΐπβς έπαρχίβς τής Μ. Άσίας. Γι* αύτο ΐσως καί ή υίοθέτησι τής προτάσεως τοΰ φίλον κ. Χαρ. Ψωμιάδη άπό την ή γβσία τοϋ προσφυγικόν κόσμου, π οί είναι βύτνχώς τώρα ενωμένη χι' εχβι προσφέρει τόσες ύπησεσίβς χάρι σ' αύ τή την ενωοί της, θά μποροϋσβ νά φέρη σέ αΐσιο πέρας την πραγματο- ποίησι αΰτοΰ τοΰ ώραίου όνείρου άρχί- ζοντας άπό τόν Πόντο. Φ. Σ. ΟΥΛΚΕΡ ΑΠΕΣΤΑΛΗ ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΝ ΤΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΝ Α>ΓΜΑ
Τ ΟΥ ΝΟΜΟΥ 2044 ΠΕΡΙΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
Η ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΛΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΙΝ ΤΟΝ ΓΗΠΕΛΩΝ
Παρά τοθ Ύπουργείου Προνοίας ά-
πβσταλη είς την έφημβρίδα τής Κυ-
Ρβρνησβως πρός δημοσίευσιν τό Έχτβ-
λβστικόν Διάταγμα τού Νόμον 2044
πβρι Άποκαταστάσβως "Αοτών Προσ¬
φύγων, έκ 45 άρθρων. Ή εφημερίς
μας απο τοϋ προσεχοΰς φύλλον θ' άρ
χιση την δημοσίευσιν ολοκλήρου τοΰ
Διαταγματος.
Ο χ. Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΔΙΑ ΤΑ ΑΝ-
ΤΑΛΛΑΞΙΜΑ ΚΑΙ ΤΟ 2Κ0ΠΕΥ-
ΤΗΡΙΟΝ
Καθ· ά «γχύρως πληοοφορούμβθα,
'Ι66^7^5 ΚυβΒθνήσεως χαί
σεως χα
ρχηγί,ς των Φ,λ8λβυθές(Βν „. -
ϊ Α ΒΓι^8λο?. άνταποκρινόμβνος
«« β1Μί.λιΐσιν των Πολιτεντών ά
!νυχαβίΤ'ϊ ά λ^
ς Υφυπουονον ϊί5ν Οΐχονομι-
κηί »ίΚ# Γρηγο,οίου ϊνο χοςακτηρίοτ)
*?' τ*·~Υσ.ΥΤΙ ,β'ς την Κοινοβουλευτι¬
κήν Επιτροπήν Έξονσιοδοτήσβακ: ά·ς
ί?-"« ΥΟν Χα-1 "Υ^ββοιαιιόν τό'Νο-
μοσχέδιον πβρι διοικήσεως, δισχβιρί-
σεως χά, εκκαθαρίσεως τής'έν Έλλά.
δι νπολβιφθβίσης ανταλλαξίμου περι-
ουοιας, ■ *
ΤΟ ΜΠΟΠΑΤΙ
Ό Προσφυγικός συνοικισιιός τοΰ
Μπογιατίου έξελίσσεται χατά τόν πλέον
Ιχανοηοιητιχόν τρόπον. 'Εκτός άπό τα
Κοινοτιχά εργα ποΰ χατβοκβύσβ τό ά- |
ναδβιχθέν άπό τάς τελευταίας χοινο- Τ
τιχάς εκλογάς Συμβούλιον, ένισχύεται
χαΐ τό δίκτυον τοϋ ήλβκτοοφωτισμοθ,
διά ιά ίξυπηρβτηθβ χατά τόν πλέον
πολιτισμένον τρόπον δ έντ«5πιος πλη-
θνβμίς καθ ώς καί τό πλήθος των
π«ςαθίριστών ποΰ ουγχβντ(ώνετρι
χό'θβ χοόνο στό πραγματιχά ώροΐο
αύΛ^προάοτβιο των Αθηνών.
Ι5*Β*ϊά στό Μπογιάτι χοί πρός την
ίι»*υθυνό ΐΓςοτνποον
συνοικιομών.
Ένα ξτιττιιια πού πς/πει ^ά Ιχσνο-
"θΐήθΒ τό "Αοηγείον τής Χσρθίΐνλα·
χής, βΐνοι ή ανίτιθΐς τοϋ άριθμοΰ των
χοιρεφνλάναν ποΰ ίπτιρβτΓίν βΤς τέν
Αστυνομικόν Σταθμίν Μπογιστίου,
διότι μέ Τ€νς ηδη είς αύτίν ϋίτρρ-
ρετοΰνταε τ(ΐ(Τς ϊσοεςρνλσνοο ίΤαι ά-
ϊύνατος ή ίποπτεία τίίο μεγόληΓ ά-
γροτιχής περιφερείας τοϋ Μπογιοτίου,
παρ* δλας τόοφιλοτίμονς «(Γοποθϊίσς
τοΰ Διοικητοΰ τεϋ Σταθμοΐ Μπογια-
τίου 'ΑιθνποοπιστοΡ χ. Κόϊισα.
"Γπίστις ή άοτιχΓποίησις τί)ί λε<Γΐτο (ΐΐΐαν.Ψις Υϊομμής Μπονοΐί'ου, ϋη ονμ- β οί χ) σίτυίοίως ϊΓο την ύιόπτνΐιν της προοδεντιχής οΰτί»ς πΓρι Πάντοκ βΓνοι νεγονό^ δτι τΊ ρβια τοΰ Μπογιατίου διος>£σ /ξελσ
σβται χοΐ τ{θοϊϊ»'6ΐ, Γΰτσ·ο ώστβ βι-
καίως, ι ό σιγ»;εντίώ'>ΐ) ίτ)ή€Γς έχδρο-
μέων χαί ποροθερισ'ών.
Κ. θ. ΗΛΙΟΪΤΟΥΑΟΣ
δικηγόρος
ας,
Έπίσης ό κ Βενιζέλος Ιδήλοσεν
Οτι θα μβταβΐ ό ϊδιος μέ τούς "Υ-
πουργους χ κ. Μιχαήλ καί ίΆλαμονήν
επ, τόπου διά τα έξβτάστ, τό ζήτΓ,ϊα
τοο 2,χοπβυτηρ(ου Καισαριανής — Βύ·
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙ¬
ΚΗΝ ΗΓΕΣΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑ¬
ΛΗΨΙΝ ΟΙΚΟΠΕΔΟΝ
Κατόπιν άξκόσίως των πςοσφυγι-
κιϋν παοαγόντων απεστάλη πρός τόν
κ. "ΥπΓ.υργέν τής Παιδβίας ή κατω¬
τέρω έπιστολή ύπογραφβΤσα πσρά των
κ. κ. Λ. Ίασονίδη, Ν. Μανούση καί
Στ. Νιχολαΐδη, πρός πρόληψιν χατα-
ληψεων των άνταλλαϊίμων ΟΙκοπέ-
δοον, βάσει τοΰ Νόμον 2033)1952.
Πρός τόν Αξιότιμον
Κον Υπουργόν ττ)ς Παιδείας
Φίλβ Κβ 'Υπουργέ,
Λαμβάνομεν την τιμήν έν σχέσει μέ
τόν νόμον 2033)1952 νά γνωρίοωμεν
"Υμίν ότι εις τό ήδη ενώπιον τήο Κοι-
νοβουλευτιχτΐς Τπιτροπτϊς Έξουσιοδο-
τήσεως έκχρεμεΧ ΝομΓσχέδιον «πβρί
τροποποιήσεως χαί σνμπλτιςώπεως τής
τής ΝομΓ.θεσίϋς Διοχβιρίσεωο τίς Άν-
τσλ/αξΐμου περιουσίας» β'ιστίχβη νπο-
γραφβϊσα υπό των χ. χ. 'Υπουργών
ΟΙχονομιχών, Γεωργίας χοί Προνοί¬
ας τροπολογία εχΓυσα οΰτω :
«Είς τό αρθρον 14 προστίθεται πα-
ραγρσφος νη' αριθ. 7 ή έξτιε : Τό άρ¬
θρον μόνον τοΰ Νόμον 2033)1952 άν-
τιχπθίσταται ώς άχολοίθως : Λιά την
ανέγερσιν χαί επέκτασιν των Διβαχτη-
ρίων τοΰ Κράτονς χαί Ναών έπιτρέ·
πετσι μβτπ σΰμφωιον γνίμην τοϋ
Κβντρικοϋ Συμβουλίου ΥΔΑΜΚ καί
απόφασιν τοΰ Υπουργόν των Οικονο¬
μικήν ή πσραχώρησις καταλλήλων
ανταλλαξίμων χτημάτωνβΐςοΐκβϊασχολ-
•"1 Τ"0!»81·» καί ναούς άνευ τιμήματος
υπότήν πΓοϋπόθεσιν ότι δ4ν ίπάοχουν
διά τόν σκοπόν τοΰτον έτερα Δημοσία
Δημοτιχά κσί Κοινοτικά κτήματα. Έν
η περιπτώσβι 4ν τζ πόλει ένθα ζητβϊ-
ται πρός τόν ανωτέρω σκοπόν ανταλ¬
λάξιμον χτήμα, υφίσταντο ι μέν άχί-νη-
τα ανήκοντα είς τό Δημόσιον, τόν
Δήμον ή την Κοινότητα, πλήν δμως
κρίνονται ώς άκατάλληλα, παροχω-
ροΰνται κατάλληλα άνταλλάξιμα Μτή-
ματσ, δτινα άνταλλάσσονται μέ τα
υπάρχοντα ΐσης άΕίας τοϋ Δημοσίου,
τοϋ Δήμον ή τής Κοινότητος».
'Β ώς Λνω τροπολονία άπότοκος
της επιχρατησσσης Άρχής, ότι ή άν-
ταλΛαξιμος περιουσία άποτβλεΐ την
μόνην ναί κυρίαν βάσιν τής στεγάσβ-
ως των προσφύγων, πιστβύομβν δτι θά
ψηφισθή τάχιστα μβτά τοΰ δλου Νο¬
μοσχεδιον, χαί παρακαλούμεν δπως
ευαςεστηθήτιι ν" άναοτβΐληται έν τφ
μβταξύ τάς ά^αλήψεΐΓ ανταλλαξίμων
οΐχοπέδαν βάσει τοΰ υπό τρ<:ποποίη- σιν νόμον 2033)52. Εύελπιστο€ντβε δτι έν τχ) έγνωσμέ- δρ "Υμών στοςγί) διά την στέγασιν των τρογλοδιαίτων προσφύγων θά βν· ρητβ δικαίαν καί εΰλογον την παρά¬ κλησιν υας χαί θά βιατάξητβ σχετι¬ κώς. Διατβλοΰμεν Μβτά πλείστης τιμής χα'ι φιλίας Λ. ΙΑΣΟΝΙΔΗΣ. ΣΤ. ΝΙΚΟΛΑ ΓΔΗΣ Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ ς γιά ζ ΑΝΑΚΟΙΝηΘΕΝ ;τ]ς Πανβλληνίον Όμοσπονδίας Πά ρα· πηγματούχων καί άοτέγων άα των προσφύγων τοΰ 1922 Και/ηιν τής ά'ννπργρό'φου ίπιο· εΰθΕαιο είς τίν «ΠςοΓττνγινόν Κό¬ σμον» ιϊζ 8ης ΊίννίΓυ ί£52 «πγγϊ δή- Θβν ιομίμτυ Γ^γχλΐοΓθΐς Γϊν. Συνβ- λεΰσεως ιτ]ς Όμτρπονδίος ΠσΓαητγ 'χ συτίλθόντρς ίίχτάκτως χ, οί άντιπρ/ίΐτί'ποι 25 μτ?ών Σω- μοτείων τής Π.Ο.Π.Α.Π. έκ τοΰ σύ¬ νολον των 36 τοιούτων παριοτομένων χσί τοΰ άντιπροέίρου τής ΠΟΑ4Α κ. Άριστ. Κσ>Ύσταντπίδη δικηγόρον
ώς καί τοϋ Γεν. Γρσμματίως αυτής
κ. Μιχαήλ Καλκάντι, κατόπιν πολνώ-
ρβυ συξτιτήσΓοος διεπίστοιοον δτι ή ά·
νατέ(ω Σννθίυσις οί8βμίαν σχέσιν
είχεν μ· την Πανβλλήνιον Ό-
μοσπονδίαν την Ιδρυθεΐσαν
τόν Όκτώβριον τοΰ 1950 καί δτι μό¬
νον ώς διοσπαστική τής βνότητος των
Παραπηγματούχων καί σστέγων πα¬
λαιών προσφύγων δύναται νά χσρα
χιηριαθχ) ή ενεργεια οΰτη ώ(ΐσμένα>ν
μή έντβταγμέναν, άπεοπασμένονν ή
Βιαγραφέντων τής δυνάμεως τής Π.Ο.
Π.Α.Π. Σωματείον.
Συνβπρία τούτον κατηρτίσθη ίπιτρο
πή έχ 4 αντιπρόσωπον εις ήν ανετέ¬
θη ή ίντολή τής ίπικοινωνίας μβτά
των Βιοικήοεων των Σωματείον τού¬
των διά την πρόληψιν περαιτέρω κ α
ταστρβπτικων διά την Μ β
γ ά λ η ν υπόθεσιν τής στβνάσεαις
των Παραπηγματοόχον καί λοιπών
άστέγον προσφύγων τής Ελλάδος £-
νβργβιών.
Ανετέθη δί ομοφώνως βΐς τόν πρό¬
εδρον χ. Μιχ. Τσιγδέμογλον, όπως έν
τος μηνός συγκαλέση Γεν. Συνέλευσιν
συμφώνως τφ καταστατιχφ τής Π.Ο
Π.Α.Π.
Αθήναι τβ 12 Ίοννίον 1962
Ό Πρόίβρος τής Π.Ο.Π.Α.Π.
ΜΙΧ. Κ. ίΤΣΙΓΔΕΜΟΓΛΟΥ
ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΔΡΟΜΗ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
Ό Σύλλογος Ίνεπολιτών διοργανώνει μεγάλην
έκδρομήν διά Κωνσταντινούπολιν κσί Σμύρνην.
Ήμέρα αναχωρήσεως έκ Πειραιώς 20 Ιουλίου
1952 διά μεγάλου καί πολυτελεστάτου ατμοπλοίου
τής γραμμής.
Τελευταία ήμέρα δηλώσεως τής συμμετοχής 30
ΜουΙου. Ό άριθμός των έκδρομέων είναι όρισμένος.
Δύνανται νά μετάσχωσι τής έκδρομής πάντες καί
μή Ίνεπολΐται.
Πληροφορίαι:
Κον Πέτρον Κοπτερίδην, Κοραή 28 Ν. ΊωνΕα.
Κον Απόστολον Διασακον, Τμηματάχην Ταχ Ταμι-
ευτηρΐου Σταδίου 18
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
Η "ΜΕΤΑΜΟΡΦΟΣΙΣ ΣΩΤΗΡΟΣ.,
Πσρά τοϋ Σνλλόγου "Αστέγων Προ¬
σφύγων χαί •Αχτημόνων «Μβτομόρ-
τρωσις Σωτήρος», Περιφερείας Μοσχά-
τον, Ν. Φσλήρου, "Απόλ>ονος, Άγιον
Ιωάννου Ρένττι, απεστάλη πρός τόν
χ. Πρόεδρον ττ^ Κυβερνήσεως χοί
τοΰς άρμοδίους 'Υπονργούς τό κάτοοθ»
νπέμνημα έν τχέσει μέ την οτέγσσιν
των ι/ίλόν τον.
Λαμβάνομεν τί,ν τιμήν ι ά πσρσκα
λέσωμεν ύυάς όπως εΉιληφθήτε ίνός
σοβοροοτάτου χαί χοηοιικοϋ προβλή-
ματος τοΰ ήμετίρου Συλλόγο»·, καθ
ότι είμεθα 9Ρ0 οικογένειαι αί οποίαι
άποτελοΓν κλέον των τεσσόραιν χι-
λιόδαν (40Γ0) άτίίμο,ν προγματικώς
τρ>βί<»ς ίοτεγοι χαί άκτήμονες, ών οί πλεΐστοι ίιγόται ήσφαλισμένοι β'ς τό ΙΚΑ χαΐ οί λοιποί αγρόται. Πίί'ηει δμως νά γιωρίζετβ δτι 6Ε0 ογένειαι ΐΐισι πριΌςρυγες χαί οί λοι ποί γτ,γενείς, οί όπΓίοι ούίίποτβ έτυ¬ χον τοΰ ίΰΓργετιίματος τής στβγά· σια>Γ. ΆπΓνθνν^μεΟα πρός τό 'Υ-
πονςγεϊον Γεοοςγίσς νσί άναφ/ροι/εν
ωρισμέντυς χτίίΌυς πίϋ άντΐχουν είς
οϋτό χοί είμεθα βιοτεθειμένοι λ ά
πλτιρώοίομίν τό οΐχί'πβδα, άλλά κάν·
τοτβ βΤς μίαν ίογικτν τιμήν κοί β'ς
μινρός μηνϊαϊ'ας οίοπς. 'Επεοημάνα
μέν ώριομένονς *αί ουγκϊκρι^ένου
χώρον:, ήτοι :
1) Ποςά την Θέοιν «ΠρεΡαντόριον
Δαμασκπνοϋ» περι^Γρρίας Ζωοβοχου
Πηγϊίς. ΊΙ τεςποτία οίτη Ιχτοοιο ά-
ποτελονμένη έχ χολ?ών χιλιόίαιν
στρεμμάτων, άναδαοώνεται επί 15 βτη
συηεχώς νωρίς νά φυτρώντ) βίίτβ άγ-
κσ·θι. ΚαΊ πσρσ«σ3ηΓμβν όπωα ή Ύ-
πηρβσι'σ τοϋ "Υπονργείου Οιαθίσχ) γτω-
πόνον χαϊ έξετάσυ την ανωτέρω έκ¬
τασιν.
2) "Επίατκ τεραστία έκτασις πσρά
την θέσιν «ΓΟΥΔΙ» χαΐ πέραν τοΰ
Νοσοκομείον Παίδων επεκτεινομένη
μέχρις Άγίου "Ιοιάννον, άνήκουσα
καί οΰτη εις τό Υπουργείον Γεοορ
γίας.
3) Δι'ο χιλιόδβς ί2.000) χαί πλέον
οτςέμματα δπιαθεν τής Ά γίας Βορ
βΟΓθς πορά τό Δηφνί.
Τάς ανωτέρω έχτόσεις τάς έξητά
σσμβν επιτοπίως δλόκληρΓν τό Διοι¬
κητικόν καί Εποπτικόν Συμβούλιον
μας ναί εχομεν την πεποίθησιν δτι
δνι μόνον είναι δυνατόν νά πσραχω-
ρτιθοΰν είς τόν Σύλλογον μας αί ίκ-
τάοεις αυται, άλλά καί τό τρίτον των
ίκτάσεων τούτων εάν διατεθή, θά
στεγασθοϋν 10 ΟΓΟ χαί πλέον οΐχογέ-
νειαι μέ πλήρη ανεσιν.
Καί τέλ,ος τό Κράτος διαθέτει χά
γνωςίζβι, διότι οϋτό είναι αρμόδιον
νά χρίνυ χοί ν ά ΰποδβίίη άκ<νμη πού πρέπει νά μ 6ο ποραχωρηθγ) ή έκτασις. Ευχόμεθα όπως μδς βύεργβτήστιτε καί έγκοίνητβ την δικαίαν χαί κοινω¬ νικήν αίτησίν μας χαί νό λυθή όρι στικώς πλέον τό ξήτημά μας. Μβτά τιμήν "Εντολ·ρ Διοικητικο Ό Πρ<^βδρος ΔΗΜ. ΠΑΠΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ή Γ. Γρομμστενς Μ. ΚΑΡΠΟΥΖΗ Ό Πρόεδρος τοΰ 'Εποπ. Συμβουλίου Η. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΧΟΡΗΓΗΣΙΝ ΤΟΝ ΠΑΡΑΧΟΡΗΤΗΡΙΟΝ Άπό τα πραχτιχά της Βουλής : "Ο Βουλβυτής Χανίων χ. Μ. Βολου- δάχης καταθέτβι αναφοράν τής Πα- τριωτιχτίς Όργανο'σεως Μιχρσσιατών "Ελλην ών χα> νατοίχων Προσφνγιχοΰ
Συνοικιομοΰ Χανίων «Ή ΜικΓσσία»
αΐτούντων την άνευ χρονοτριβης πα¬
ράδοσιν τοΰ έκ το€· Νόμου προβλέπο¬
μεν ου τίτλον χνριότητος είς έκαστον
ίικαιοΡχον πρόσφυγο, προπολεμικώς
χαί νομίμως στεγαοθέντα κατ' εφαρ¬
μογήν τοϋ σρθρου 5 πσρ. 1.2. τοΰ
Νομοθετικόν ΔιατόΎματος 571)80-3-
1948 άνευ αύ£ομειώσ*0ις τοϋ καθορι-
ζοιιίνου ποσοϋ β'σφοςαΓ, άπσλλαγήν
δέ Ιχ ττίς προβλεπομένης ε'σφορας.
πςρς απόκτησιν τοϋ τίτλου, των δι"
έτ^ρβον Νόμων προστατευομένων τά-
ΪΓ(ην ήτοι ΠΓλυτέκ'β.ν, Θυμάτων Πο-
?ί'μτυ, όλοοχεοώί Βρμβοπλήχτων καί
Πιτοπαθών ΤΓΰ Β' Πολέμτυ κ.τ.λ »
Ή ανωτέρω άνοιτορά 'ώς καί ή
;οαν·οίτεΓομένη περίλτψις ταύτης ώς
εχει, έγινεν άποδεκτή υπό τής Γόλομβ-
λίας τής Βουλής άνευ οΰββμιδς άντι-
ρήσεωί πσρ" ονδβ'θς, ή ίέ Γραμμα·
τβ'α τίς Βουλτίς ένίργτσεν δι" υπ"
ιΌιθ" 2Ρ4Ρ]4375 ίνγς^ΦΓυ ττιγ, τής
27/5/52. πρός τό "Υπουργείον Κοινω¬
νικάς Προνοίας όπ(τς ίνεργίοη τα
κοθ" εαυτήν διά τα περαιτέρω λόγω
άρΐ'οδιόττιτος.
"Επί τρϋ ανωτέρω ζητήματος ένήρ-
γτισαν δεόντος δι" έγγραφον των τα
Πί^ιτιχά Γςασβΐα ττίς Α.Α.Μ.Μ· Βα-
σιλέβχ κα'ι Βασιλίβστκ καί των χ.
ν. Προέ'Όον κσί Άντιπροέδρου
τί;ς Κυβρρν ήσεως.
Ο ΝΟΜ^ΡΧΗΣ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗΝΑΓΓ. ΣΗΜΗΡΙΟΤΗΝ
Ό Νομά'θ'ρς ΆττιχΓΡοιωτίας κ. Γ.
Γεωργιάδης απέστειλεν β'ς τόν
Πρόεδρον τον «'Ιωνιχοΰ Συν-
δ έ ο μ ο υ ττν κάτωθι Επιστολήν επί
τη εΰχοιρία της τβλβτϋς των άποκα-
λυπτηρίων ττίς προτομής τοϋ ποιητοϋ
Άγγέλου Σημηριώτη :
Αθήναι 30 Μάϊον 1952
Πρός
τό Διοικητικόν Συμβούλιον
τοΰ Ίωνιχον ΣννδέΌμου
Νέαν "Ιωνίαν
Κύριε Πρόβδρρ,
Εύχοριστώ Θερμώς υμάς χαί τό παρ'
υμίν Συμβούλιον διά την πρόσκλησιν
σας είς την τελετήν των άποχαλυπτη.
ρίωντής προτομής τοΰ Άγγελον Ση·
μπριώτη.
'Ελυπήθην διότι ευρισκόμενος την
ημέραν ττίς τβλβτής ίκτός των "Αθη¬
νών δέν ηδυνήθην νΑ ποραστώ, πα¬
ρά την ζωηρόν επιθυμίαν μόν, νά
συμμενάσχω β!ς ττιν έν λόγφ τελετήν.
Μαζύ μέ τα σΐσθτίματα τής εκτιμή¬
σεως μόν παραχαλώ 'ά δεχθίίτβ μβ¬
τά τοΰ περί υμάς Συμβουλίου χαί τα
θερμότατα ουγχαρητιηριά μόν διά την
απόφασιν σας νά τιμηθη μία διαχβ-
χριμένη πνευματική Πρσσωπικότης, ή
όποία τόσον έΕέχουσαν θέσιν βχει κα-
ταλάββι είς τα ίλληνικά γράμματα.
Ό Νομάρχης
Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΟΝ ΣΥΝΛΛΛΑΓΟΝ
ΜΕΤΑΞΥ ΕΑΑΑΑΟΣΦ.ΝΛ/ΙΝΑΙΑΣ
Ό "Υπουργί>ς "Εμπορίου κ. Παπα-
πολίτης έηββεβαίωσβ τάς πληροφορίας
μας περί προσφοραί τής Φινλανδιχής
Κυβερνήσεως διά την ίξαγωγήν Έλ·
ληνικών καπνδν εις την Σοβιετικήν
"Ενωσιν.
Ή άξία των έξαχθησομένων κα¬
πνών έπροτάθη νά καλυφθ'ϋ διά Φιν·
λανδικών προϊόντων.
Σχετικώς ό κ. Παπσπολίτης ανεκοί¬
νωσεν, ότι τόν επεσκέφθη ό έν "Αθή¬
ναις γβνιχός πρόξβνος της Φινλονδι'βο
κ. Ε. Λοζοράχης καί διετύπωσεν είο
αυτόν επισήμως την πρότασιν, όπως
ή Φινλανδία μεσολοβήσχι διά την ε¬
ξαγωγήν είς Σοβιετικήν "Ενωσιν Ελ¬
ληνικόν καπνών 2.500— 6.000 τόννων
μ4 πληρωμήν τής άξίας αυτών διά
Φινλανδικών προϊόντων.
Ό χ. ύπουργός επεφυλάχθη νά έ-
ξβτάσχι την πρότασιν.
Ώς βίναι γνωστόν, ή Φινλανδ',κή
Κυβέρνησις εχκι ύπογράψει συμφωνίαν
μβτά τής Σοβιβτιχής Ενώσεως διά
τριγωνιχάς άνταίλαγός μέ τρίτην χώ-
ρην τοΰ Άνατολικοϋ ΣυναΓπισμοΰ.
"Ηδη, διά τής ύποβληθβίσης Φινλαν-
δικίίς προτάσεως τεχμαίρεται, δτι ή
Φινλανδιχή Κυβέρνησις εχει προέλθβι
είς συνβννοήσεις μβτά τής Σοβιετικάς
Ενώσεως διά την επέκτασιν τοΰ σν-
στήματος των τριγωνικών άνταλλα-
γων καί διά την 'Ελλάδα.
"Ο κ. Ποπαπολίτης ανεκοίνωσεν έ-
πίσης, ότι κατά την επίσκεψιν τοθ κ.
Λαζαράχη ουνεζητήθη τό όλον θέμα
χψς προωθήσεως των ίμπορικόίν σχέ¬
σεων μεταϊύ "Ελλάδος κσί φινλανδίος
ώς καί τό ζήτημα τής Ιλληνικής ίκ
θέσεως ή δποία θά λβιτονργήση. είς
"Ελσίνσκι.
ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ
Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΑΡΤΟΥ ΤΟΥ ΔΕΛΤΙΟΥ
Κατ' ανακοίνωσιν έκ τοϋ "Υπουρ1
γβίου "Εμπορίον άπό τής 16ης Ίουνίου
ή τιμή τοϋ άρτον βΐς την περιφέρειαν
τίίς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ό
ρίζβται είς ?ροχ. 8.000 κατ' οκάν καί
δρχ. 750 νατά μερίβα των 100 βρα-
μίων. "Επίστις ή τιμή των αλεύρων είς
την υπόλοιπον 'Ελλάδα όρΐζβται είς
δραχ. 2850 κατ" οκάν άπό τής αυτής
ήμερομηνίας.
Βάσει τής ανωτέρω τιμής των αλεύ¬
ρων θά διαμορφωθ'ϋ άπό τής Ιδίας ή-
μερομηνίαςήτιμή τοϋ άρτον των άρτο
δοτουμένων περιφβρειών.
"Η αίϊξησις αυτή όφβίλβται β'ις την
κυβερνητικήν απόφασιν όπως άπό τοϋ
προσεχούς οικονομικόν ετους άπαλβι-
φθ·() τό έκ τής έπιδοτήσβως τοΰ άρτον
καί αλεύρων ελλβιμμα τοΰ κρατιχοΰ
προϋπολογισμοΰ, τό οποίον κατά τό
λήγον οικονομικόν ετος υπερέβη τα
200 δισεκ. βραχμών.
ΜΠΑΛΟΥΚΛΙΩΤΙΣΑ ΠΑΝΑΓΙΑ
ΤΟΥ συνεργάτου ΜΑΖ κ. ΒΑΖΙΛΕΙΟΥ ΑΙΜΙΛΙΑΔΗ
Β'. ,
Στά 464 ότβ Μαρτύριος μέν δ τής Ι
Άντιοχβίας Πατριάρχης δταν εμαθβ
τα τοϋ "Αλβίανβρείας Πατριάρχον
Προτερίου βίχβ άπαγοητβνθή άπό την
άνυποταξίαν κλήρον λποϋ καί κουρβ-
λιασμένης έκκλησίας άπό τα πατρο-
παράδοτα ίθιμα, άπβσύρθηκβ άπό τόν
θρόνον. Πέτοος δέ ό Κναφβύς ό φα-
νατικός αΐρετικός πρόσθβτε τίτον τοι-
σάγιο ϋμνο τό (δ σταυρωθβίς δι" η¬
μάς) άνέβηκε στόν θρόνο τής Άντιό-
χβιας. Λέων ό Μακέλλης δταν εμαθβ
τα δσα έγιναν στήν Άντιόχιηαν θύ-
μωσβ χαί διέταξβ άμέσώς νά έξορισθη
δ ψβυτοπατριάρχης Πέτρος Κναφεύς'
αΰτός όμως δταν εμαθβ την βασιλική
όργή προτοΰ φθάση ή διαταγή Ιεοο-
χρυφίως εφυγβ γιά ξένονς τόπονς. Μέ
αυτόν τόν τρόπο προσεφέρβτο πρός
τοΰς όρθοδόξονς χριστιανούς Λέων ό
Μαχκέλης, δ οποίος ώς εΰσεβής χοι-
στιανός όρθόδοξος δέν ξέχασε τίς
θβϊες χάριτβς καί κτίζοντας καί άνα-
καινίζοντας την έκκλησία καί την
Ζωοδόχο Πηγή άπέδιδβ είς την Παρ-
θένα Παναγία τα βύχαριστήρια γιά
τή δόξα την οποίαν προβΐπβ ο" αυτόν
δταν άκόμη ήταν έν άς έργάτης. Ή
Βηρίνα γυναϊκα τοΰ Λέων Μακέλλη
δέν ΰστέρησβ στά βΰναριστήρια πρός
την θβομήτορα καί μ έ βαθεϊα εύλά-
ββια οΐκοδόμησβ τόν Ναό τής 'Υπβρα,-
γίας Θβοτόκου, τό κείμενον κοντά
στή άγιώτατη μβγάλη έκκλησία τής
Άγίας Σοφίας (μουσείον σήμερον) δ¬
πως Ιπίαης θεμέλιωσε καί άλλον ναόν,
ό οποίος λβγότανβ (Ναός τής Θεο¬
τόκου έν τοίς Κουράτορος) καί βρι-
σκότανβ τότε στόν Τανιρο. Μβτά άπό
τόν Π. Μακέλλην κι' άλλοι πρόσθε-
σαν κοντά στή Ζωοδόχου Πηγή οΐκο·
δομάς καί μέ τό πβριποιημένον αύλό-
γνρον δλα μαζ'ι άπβτέλβσαν κάτι τό
Ιδεώδβς προσκννημα τής έποχής έκβί-
νης, Κατά τόν (στορικόν Μάλχον κον¬
τά στή Ζωοδόχο Πηγή βίχβ κτισθή
άπό την γνναϊκα τοΰ Ζήνωνος καί
μιά γυναικεΐα Μονή στά 491 χαί κάθβ
χρόνο μετά τόν θάνατό της, ό σύζυ
γος Ζηνων γιά τή μ,νήνη της έοχό-
τανβ κάθβ χρόνο μ" όλην τή σννοδεία
τού άκολουθώντας τόν κβντρικό δρό·
μο άπλ τοϋ "Εγιοΰπ την άποβάθρα.
Άπό δσα βρΐσκονμβ ιίπό τόν Σουΐδα
νραμμένα άπό τόν Μάλχον δ δποΐος
έζησβ μβτά τόν Λίοντη έπικυρώνει
τα τής νυναικβίας' Μονής. Ό δέ Άν·
αέλμος Βανδούριος πατριογράφος τής
Κωνσταντινούπολης γράφβι γιά τα
πρόσθβτα οΐκοβομήματα δτι αύτά θβ-
μβλιώθηκαν άπό τόν "Ιουστινιανόν δ
δποΐος άπό τίς πρώτες μέρβς τής βα-
σιλείας τον ενα μβταμβσήμβρο δταν
γνρνοϋσε άπό τό κυνήγι άπό μπκουά
βΤββ στό άπόμερο αύτό δάσος τής Πη-
γής κόσμο πολύ νά μπαινογβαίνει καί
άπό πβριέ'ργβια ρώτησβ τόν Στρατη¬
γόν τί συμβαίνβι κβΐ κάτω ; δ δέ Μα-
λίστρος τοΰ εΐπβ πώς κβϊ βρίσκβται
μιά πηνή πού γιατρβύβι δσες άρρώ-
ατβιες δέν μποροΰν νά γιατρεύαουν οί
γιατροί. Τότβ βασιλεύς καί τι αυνοδβία
τού τραβάνβ γιά την θαυιιατουργό
πηγή, μέ πραγματιχή πίστη ό Ίουστι-
νιανός προσκυνά την Θεοτόκο, λοΰζβ-
τα ι χαί πίνβι άπό τό άγίασιια, χαί δ
τοΰ θαύματος ό βασιλεύς 6 οποίος
ΰπέφερβ άπό πόνους στά νβφρά τον
άπό πολλά χρόνια οί πόνοι τού πέ¬
ρασαν. "Υστβρα άπό λίγβς μέρβς ξα·
νάρχβται γιά προσκΰνημα καί διατά-
ζβι τό ξαναχτίσιμο άπό τα θβμέλια
καί στά 560 έχκλησιά χα· Άγίασμα
τής "Ιβράς Πηνής πήρανβ Ινα ξεχωρι-
στό στολιομό καί άμιλώντανβ στή με¬
γαλοπρεπεία κι' αυτήν την βασιλική
έχκλησιά τής Άγιδς Σοφίας. Έπίσης
ή γυναΐκα. τοΰ Ίονατιανοΰ θβοδώρα
βλέπουσα την άδβλφή της ή δποία ε-
πασγβ άπό χρόνια άπό άγιάτρβυτη
άρρώστβια, καί μέ τό πρώτο λούσιμο
γιατρβύθηκβ όλότβλα ή Γλυκβρία ά-
οελφή της ίτρβξβ στή βασίλισσα μέ
δάχρυα στά μάτια καί γονατιστή την
παρακαλοΰσε γιά εύγνωμοσύνη νά χά·
μΤ) τό παν γιά πλοντισμό τής Ιαματι-
κής πηγής.
Ή άδβλφή τοϋ αύτοκράτορα Μαυρι-
κίου Εΰδοκία γιατρβύθηκβ άπό τό ά-
γιασμένο νερό τής Μπαλουχλιώτισας
Παναγίας »-αί χρήμα πολύ ξόδευσβ γιά
τόν στολισμό τής Ίβράς Μονής. "Υ-
στερα άπό τόν βασιλέα Ίουατιανόν
ερχβται ή αΰτοκράτβιρα Ειρήνη ή δ¬
ποία έπίσης γιατρβύθηκβ άπό μιά χρο-
νών άρρώστβια, πλούτισβ τόν στολι-
οιιό, άνανέωσβ τή ζωγραφΐχή ίτής
Θεοτόκου καί Σωτήρα τής άνθρωπό-
τητας, ή οποίες κατά τάς έπιδρομάς
βαρβάρων βΐδωλολατρών βΐχαν χατα-
στραφή τβλβίως. Μαζύ μ* αύτά ζωγρα·
φίσθηκαν χαί οί βΐκόνβς τής αύτο·
κράτβιρας χαί τοΰ άτυχου γυιοΰ της
Κωνσταντίνου μ" όλόχρυσα ψηφία, τα
ζωγραφίσματα άποτύπωνσ,ν τό γιά·
τρβυμα άπό τή Ζωοδόχο Πηγή. "Επα-
κολούθησαν άνβκτίμητα δώρο σέ Μβν-
τημένα ΰφάσματα μέ μαργαριτάρια
χαί χρυσάφι, πολλά άγιοπότηρα, δι-
σκάρια, άρτοςρόρια ατολισμένα μέ ζά-
φυρους διαμάντια, όπως χαί τό πολύ·
τιμο στέμμα τοΰ γυιοϋ της Κωνσταν¬
τίνου τα δποϊα χαρίστηχαν σ' έποχή
κατά την οποίαν ή Ζ' Ο'.κονμβνική
Άγία χαί Ίερά Σύνοδος βίχβ συνέλθβι
έν Νίκαια τής Βηθννίας γιά τό ζήτη¬
μα των αίρετικών είχονομάχων. Ή
κόρη τής αΰτοχράτβιρας ΕΙρήνης Θβό-
κλη επασχβ άπό θέρμες, όμως μέ τό
πιόσιμο καί λούσιμο τοΰ άγιάσματος
τής Ζωυδόχου Πηγή; γιατρβύθηκβ καί
δώρα βασιλικά προσέφβρβ είς ενδβιξη
εύγνωμοσύνης. Αύτά άναφέρονται καί
άπό την βΰσβββστάτη αΰτσκράτβια γυ-
ναΐκα Λέοντος τοΰ Δ' άπό τή Χαζάρα.
ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙΟΙΕΦΕΑΡΟΙΟΠΛΙΤΑΙ
ΤΩΝ ΚΛΑΣΕΠΝ1942,1943,1944ΚΛΜ945
Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΛΙΑΤΟΥΣ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΥΣ
Κατά πληροφορίας έξ απολύτως ύ-
πευθύνου πηγής, τό υπουργείον 'Εθνι
κης "Αμύνης, άπό κοινοΰ μβτά τοϋ
Γενικοΰ Έπιτβλείου Στρατοΰ βιβτύ-
πωσαν τάς άποφάσεΐς των, όσον άφο-
ρα την τβλιχήν ρύθμισιν τοΰ ζητήμα-
τος των 30.0X0 περίπου ανυποτακτων.
Οΰτω απεφασίσθη όπως, διά τος κλά-
σεις 1930καί παλαιοτέρας, επιτραπή
ή έξαγορά ολοκλήρου τής ΰποχρεωτι-
κης θητβίας ή υπόλοιπον ΰπηρεσία;,
παραγραφομένου τοϋ άδιχήματος τής
άνυποταξίας χαί των ποινιχέν αύτοΰ
συνβπειών.
Διά τάς νεωτέρας κλάσβις των ανυ¬
ποτακτων. Τό υπουργείον "Εθνικής'
Αμύνης διββίβασβ τάς άπόψβις τον
πρός το ΓΕΣ τάς οποίας χαί διά τοϋ
ύφυπονργοΰ χ. Μαύρον έξέθβσβν βΐς
την ήγεσίαν τοΰ ατρατοΰ, κατά την
τελευταίαν στρατιωτικόν σύσκεψιν είς
τα γραφβία τής Στρατιας, έν Λαρίση.
Αί άπέψεις αύται τοΰ ύπουργείου
'Εθνικής "Αμύνης, δύνανται νά συνο-
ψισθοΰν βΐς τα εξής : Είς τάς βιχαιο-
λογημένας πρριπτώσεις ανωτέρας βί·
άς, έξ ής προήλθεν ή άνυποταξία, νά
έπιδειχθϋ έπιείχεια καί νά έξβτασθοΰν
αβτ' βύμενείας υπό των βΐδικών στρα-
τολογικών επιτροπών ώστβ νά τύχουν
τοϋ βύεργετήματος τήΰέξαγορδς χαίπα
ραγραφής τοϋ άίιχήματος Διά τάς λοι·
πάςπεριπτώσβις, διά τάς οποίας δένθά
ΰπάρξουν διχαιολογημέναι αιτίαι έξ
ών προήλθεν ή άνυποταξία, Θά 'σχύ-
οχ) ή καθιερωμένη διαδιχασία, όπως
προβλ έπεται υπό των παγίων στρατο
λογικήν διατάξβων. Τοΰτίστην, οί ά-
νυπόταντοι οΰτοι,'θά διέλθονν ίχ"τών
στρατοδιχείων διά τάς ποινικάς ευθύ¬
νας χαί Ι είτα θά χαταταγοϋν πρός
εκπλήρωσιν τής θητείας την οποίαν
ΰπηρέτησαν οί συνηλιχιώται των £φβ-
δροι μετά τής πρΓθθέτου υπηρεσίας,
εάν α<5τη δέν ήθελεν χαρισθή. ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ^ΤΟΥ ΓΕΣ Πάντως, ώς μάς ανεκοινώθη αρμο¬ δίως τό ΓΕΣ «ά υποβάλη, πρός τό ΰ· ηοΐργίΐον τάς άπόψεις τού. 'Εφ' όσον επέλθη σύμπτο.σις των άπόψεων τοϋ υπουργείον καί Γενικοΰ "Επιτελείου, ό κ. Μανρος θά φέρη άμέσως τό Θέ- μα ενώπιον τοΰ πρώτου ΰπουργιχοΰ συμβουλίου, πρός έγκρισιν τήε δοθη- σομένης λύσεως, διά τάς νεωτέρας χλάσβις των άνυποτάχτων. Δέον νά σημειωθή δτι υπό της Ιδί¬ ας αρμοδίας πηγής, διευχρινίσθη ρη· τώς, ότι των εύεργετημάτων τούτων άποκλείονται, όπωοδήποτβ, Όϊ άνυπό- τακτοι τοΰ έξωτνριχοΰ, διά τούς δποί- ους θά έφαρμοσθοΰν άπαρεκλίτως αί διατάξεις τοϋ τελευταίως ψηφισθέντος νόμον περ'ι ανυποτακτων τοϋ έξωτερι κου. ΑΠΟΛΥΣΙΣ ΕΦΕΔΡΩΝ "Εκοινοποιήθη έγχύκλιος διαταγή τοϋ ύποοργείου 'Εθνικής "Αμύνης διά τής οποίας άπολύονται των τάξβων τοΰ ατρατοΰ οί εφβδροι {οπλίται των κάτωθι κλάσεων καί κατηγορίαν: Α'-Κλάσβων 1942 1943, χαΐ 1944: α) Πεζιχοδ (πβριλαμβανομένων των άνηχόντα)ν βΐς την Ιδικήν έφεδρείαν Καταβρομών, Ε.Σ.Α. καί Βοηθητικών) οί συμπληροίιοαντβς ή συμπλτιροΰντβς μέχρι »ής 26ης "Ιουνίου 1952, 2δβκαο κτάμηνον πραγματικήν έν τφ οτοατφ υπηρεσίαν. β) Λοιπόδν Όπλων' Σωμάτων καί Ύπηοβσιών οί ουμπληοώσαντβς (ΐϊ συμίτληοοΰντβς μέχρι τής 26ης "Ιουνίου 1952, βϊχοσι τεσσάρων μηνών ΰπη ρεσίαν. ΟΙ έκ των ανωτέρω συμπληροϋντβς των ώς άνοι χρόνον υπηρεσίας μβτά την 26ην Ίουνίου 1952 θά άπολύων- ται αμα τχ) συμπληρώσβι τοΰ καθορι- ζομένου χρόνον. Β' Κλάσεων 1945 χαϊ νεωτέςων: α Πβζικοΰ, περιλαμβανομένων καί των τής {'βΐδικής έφεδρβίας Καταδρομών (πλήν Ε.Σ.Α.), οί καταταγέντβς μέχρι τής 31ης Δεκεμβριού 1949 χαι ύπηρβ' τοΰντβς Ικτοτβ συνβχώς έν τώ Στρατω. β) Ίππιχοΰ ΤεθωρακισμένωνΙ'Υγβιο νομιχοΰ «αί Κτηνιατρικοϋ—Ίππωνβι- ών οί καταγέντβς [μέχρι τής 31ης Ό- χκωβρίου 1949 χαί υπηρετούντες έκτο¬ τε συνβχώς έν τφ Στρατω. γ) ΕΙδικής Έφββς,βίας Ε.Σ,Α., Πυ ροβολικοϋ, Μηχανικοΰ, Διαβιβάσεων Σώματος 'Εφοδιασμοΰ Μεταφορών. Σώματος "Υλικοΰ πολέμου, Τβχνιχοΰ Σώματος Ταχυδρομικής 'Υπηρβσίας καί Μονσικής, οί κατοταγέντες μέχρι τής 10ης Αύγούστου 1949 καί ύπηρε τοΰντες έκτοτε συνεχώς έν τφ Στρατω Γ'. Κλάοίων 1945 καί νεωτέρων ά πάντων των Όπλων καί Σωμάτων χαί κλάσεων 1942, 1943 χαί 1944 των Όπλων Σωμάτων χαί "Υπηρβσιών πλήν Πβζικοΰ: α) Οί εφββροι οπλί¬ ται, οί σνμπληροΰντβς χρόνον ύπηρβ οίας έν τώ Στρατω χατά έξ μήνας ό λιγώτερον τοΰ ώς ανωτέρω χαθορι- ζομένου χρόνου υπηρεσίας δι" έκαστον Όπλον ή Σώμα ή "Υπηρεσίαν έφ' δ- σον ύπηρέτησαν βΐς Τάγμα "Εκστρα- τευτικοϋ Σώματος "Ελλάδος έν Κο ρέ^ι, επί εξάμηνον τουλάχιστον. β) ΟΙ εφβδροι οπλίται οί συμπλη ροΰντβς τόν άνω χρόνον υπηρεσίας, υπηρετήσαντες βΐς Τάγμα 'Εκστρ. Σώ¬ ματος "Ελλάδος έν Κορέα έστω καί μή αυμπληρώσαντες εξάμηνον Ιύπηρβ- σίαν έν αύτφ, έφ'όσον έτραυματίσθη· σαν έκεϊσε. Διβυκρινίζεται ότι, οί έκ των άνω τέρω άπολυόμενοι μέ Ιδμηνον ύπη ρβσίαν, υποχρεούνται είς την εκπλή¬ ρωσιν Ιδμήνου πραγματικής έν τφ Στρατφ υπηρεσίας. Οΰτω συνβπώς θά ύπηρετήσωσι τόν τυχόν χρόνον μή λογιζόμβνον ώς τοιούτον στρατιωτικής υπηρεσίας ώς καί τάς προοθέτονς ί' πηρβσίας. Τοϋ ανωτέρω βύβργβτήματος έξαι· ροΰνται α) οί καταδιχασθέντες υπό Στρατοδικβίων Ιστω καί εάν ανεστά¬ λη ή εκτιστς τής ποινής των καί β) οί έπιδείξαντες κακήν [διαγωγήν έφ' όσον ύπάρχχ) σχβτική πρότασις τοΰ Διοιχητοΰ τοϋ Τάγματος τοϋ 'Εκστρ. Σ.Ε. Διά τοΰς τυχόν άπολυθησομέ- νους δι" οΰς ύπάρχβι άναφορά τοΰ Έχστρατευτ;ιχοΰ Σώματος δτι κακώς άπβλύθησαν διότι ύπάρχει δυσμβνής πρότασις θά άπόλυται άμέσως τό βΰεργέτημα καί θά άνακαλώνται. ΠΟΤΕ ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙ Ήμερομηνίαι άπολύσβως δρίζονται: Α'—26—28 Ίουνίου 1952, α)Δι" άπαν¬ τας τούς έφέδρους όπλίτας, 'Πκζικοΰ πβοιλαμβανομένων των Καταδρομών Ε'Σ.Α. καί Βοηθητιχών) 'ϊππικοϋ— Τεθωρακισμένων. Σώματος 'ΥλικοΟ Πολέμου, Τβχνιχοΰ Σώματος, Ταχυ- ίρομιχής 'Υπηρβσίας Στρατοΰ, Μου- σικής, "Υγειονομικοΰ καί Κτηνιατρι- κοΰ—Ίππωνβιών. β) Διά τούς έφέδρους όπλίτας Πυ- ροβυλικοΰ καί Σώματος 'Εφοδιασμοϋ Μβταφορών πλήν των δδηγών αΰτοκι- νήτων έν γένει καί όδηγδν Μηχα- νικών. καί γ) Διά τούς Έφέδρους δπλίτας Μηχανικοΰ καί Διαβιβάσεων τ ούς κα- ταταγέντας μέχρι [τής 20ής Ίουνίον 1949. Β'.—26-28 Ιουλίου 1952: α) Διά τούς όδηγούς αΰτοκινήτων καί όδη- γούς Μηχανικοΰς έν γένει τοϋ Πυρο· βολικοΰ χαί τοΰ Σώματος 'Εφοδιασμοϋ Μεταφορών, χαί β) Διά τοΰς έφέδρους 'όπλίτας Μη¬ χανικοΰ τούς χαταταγέντας άπό 21ης Ίοννίον 1949 μέχρι 10ης Αύγούστου 1249. Γ'—23-25 Αύγούστου 1952 : α) Διά τούς έφέδρους δπλίτας Διαβιβάσεων τού- καταταγέντας άπό 21ης Ίουνίοο 1949 μέχρι 1ης Αύγουστον *1949. ΟΙ ιΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΙ Διά τής νπ· αριθ. 100)1952 Ε.Δ.Υ. Ε.Θ.Α. εκοινοποιήθη δ ο Νόμος 2038) 1952 περί ανυποτακτων τοϋ έξωτε- ρικοΰ. Διά τοΰ άρθρον 5 τάσσβται προθβ- σμία παρουσιάσεως πρός κατάταξιν διά μέν τεύς έν τφ έσωτβρικφ ευρι¬ σκομένους άνυποτάχτους τοϋ έξωτερι· χοΰ καί την δημοσίευσιν τοΰ Νόμον (2-4-52) μέχρι 2 Ίουνίου 1952 διά δέ τούς έν τφ εξωτερικώ ευρισκομέ¬ νους μέχρι 31 Ιουλίου 1952. ΑΙζάνωτέρω προθεσμίαι έπ' ούδενί λόγφ δύνανται νά παραταθώσι. ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΗ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ^ Ν. ΠΥΡΓΟΥ Την παρελθούσαν Πέμπτην άνεχώ· ρησεν βΐς Ν. Πύργον δ κ. Σωκράτης Κουγιουμτζόγλου όστις κατά την έν- ταϋθα παραμονήν τού εφρόντισε νά έπιλύσχ) πλείστα έχχρεμή ζητήματα της περιφερείας τού Ιδίως δέ της ανε¬ γέρσεως Σχολβίου, "Εκχλησίας καΐ λοιπών βύαγών Ιορυμάτων. Πρός τουτο έσχεν αλλεπαλλήλους συναντήσεις μβτά τίνν άοιιοδίων, Ιδι- αιτέςαις δβ μετά χοϋ Αύλάοχον) της Βααιλίσατις χ. Π. Λβλούδα 4ν χή Ιδιό- τητί τού ώς ποοέδςου της "Επιχροπης των Δήμων κα'ι Κοινοτήτων, ώς καί τοΰ Σύμβουλον τής 'Επιτροπής κ. Π. Πόγγη. Ό κ. Κουγιουμτζόγλου εκλήθη έν- ταΰθα κατόπιν τοΰ υποβληθέντος ΰ· πομνήματος πρός την Βασίλισσαν. ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΤΗ ΤΗΣ ίΟΟΟΜ, ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ Διετέθησαν είς κυκλοφορίαν τα ένα- πομείναντα τβύχη τοΰ Ιστορικοϋ έργον τοϋ άβιμνήστον "Εμμ. 'Εμμανουηλίδου «Τα τελευταία ετη τής Όθωμανικής Αύτοκρατορίας» χαί πωλοΰνται βΐς τα γραφβία μας. ΛΔΜΠΡΟΣ Α. ΠΑΣΤΗΡΜΑΤΖΗΣ Χβιροΰργος Ώτορινολαρυγγολόγος Επανελθών έκ τοϋ έπιστημονικοΰ τοϋ ταξειδίου δέχεται Σολωμοΰ 60. Ώραι έπισκέψεων 5—7 μ. μ. Τηλ. 53-154. ιατροσ ΒΗΜΗΤΡΪΟΣ 01Κ0Ν0Μ0Τ ΦΥΜΑΤΙΟΛΟΓΟΣ— ΜΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΡΙΣΙΩΝ ©ϊραπεία ΝβοημάΤΜν Πνβυμόν«ν = Βρβγχων δι" Αειοδοΐβ— Άκτΐνβς Χ Δέχβται Όμήρου 45 Τηλέφ. 23.227— ΟΙκίας 63-628 - 'Ωρ. 10-12 καί 5-8 ΔΡ ΑΝΤΩΝΗΣ Ι. ΒΛΟΥΜΙΔΗΣ15 Χβιροΰργος — "θφθαλμίατρος Βησσαρίωνος 6 (Άκαδημία) ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ Δ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Έξέτασις τής καρδίας καί δια ΗΛΕΚΤΡΟΚΑΡΔΙΟΓΡΑΦΟΥ "Ωραι Ιπισκέψβων 4—7 μ.μ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ 107 (Στάσις Άγγβλοπούλου) Τηλέφωνον 81-508 ΟΔΙΣΥ, ΚΟΡΑΗ 1, Τηλ, 30-971)905 ΕΚΠΘΙΗΣΙΣ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΛΛΟΝ ΕΦΟΑΙΩΝ ΕΚ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΩΝ Είς τάς "Αποθήκας: α) ΦΑΛΗΡΟΥ Β' (Νέον Φάληρον). Την 26ην Ίουνίου έ.έ. β) ΣΑΝΙΤΑΣ (όδός Πβιραιώς—Μοσχάτον). Την 27ην Ίουνίου 8. έ. καί άπό ώρας 9ης πρωϊνής, έκποιοΰνται 200 περίπου μηχανήμα- τα, καθώ; καί ά,λλα έφόδια έκ Γβρμανικών Έπανορθώσβων, ώς καί δύο Συγχροτήματα ξυλοπριονιοτηρίων. Λβπτομερβΐς δροι των έκποιήσβοον ώς χαί πίνακβς των βκποι- ουμένων μηχανημάτων είναι άνηρτημένοι είς τα γραφβία .τοϋ 'θργα- νιαμοϋ (Κοραή 1) κα'ι βΐς τάς ανωτέρω Άποθήκος, άντίτυπα δέ τού¬ των χορηγοΰνται βΐς πάντα ένδιαφβρόμβνον. ΟΙ αύτοι πίνακβς Εκυκλοφόρησαν διά τής εφημερίδος «Η ΝΑΥ- ΤΕΜΠΟΡΙΚΗ» τής 7ης Ίουνίου έ. Ι. χαί άποστόλλονται βΐς τα ύπο- καταστήματα τής 'Εθνίκης Τραπέζης, τα Βιομηχανικά 'Επιμβλητήρια κα'ι τούς 'Εμπορικοΰς Συλλόγους καί άπ' βύθβίας βΐς Βιομηχάνους κ«ί Βιοτέχνας. Ή επίσκεψις είς τάς "Αποθήκας έπιτρέπβται καθημερινώς άπό 9 π. μ. — 1 μ. μ. καί 2 — 4.30' μ.μ.