186955

Ι|
ΓΙΚΟΣ ΚΟΣ Μ
ΕΤΟΣ 30όν ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1372
-----------■—-—-————ε—εεΒ—επεΒ—επε—ε»—ε——■■■—■■—ε—
ΑΝΕ5ΑΡΤΗΤ0Σ ΕΒΑΟΙΟΑΑΙΑΙΑ ΠΟΛΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΑΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ Τί ΜΑΨϋγ 1957 '"
ΚΑΙ ΤΒΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΒΙΙ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΙΑΙΟΡΘΩΤΟΙ ΡΑΠΑΔΕΣ
Τού κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
ί«ιβν χαί Ιστβρικώ; έξηκριδωμέ-1 τή ύ>πβ£είξε, τοΰ βιτβίΛ,
Ι
ΓΡΔΦΕΙΑ - 1ΥΠΟΓΡΑΦΕΙΔ
ΟΛΟΣ ΣΤΑΔΙΟΥ 66 — ΤΉΔΕΦ. 57-126
ιια Έλληνισμοΰ, υπήρξαν άκτογβ-
>ί'ντων έ&ραίων καί χριστιανών.
Όθω-
^Αώτοκρατορίί» ©μογενοΰ; στοιχέίου ήρ-
ί μετά την, κατά τό θέρος τού 1908,
,· τβΰ ϊυντάγματ©;, βάσει προ<5ιαγε- οχείίβυ, καταρτισβεντο; υπό τοΰ (βϋ Κβμιτάτβυ, μέ την συνεργασίαν «νωτοΰ τβΰ Τουρκικοΰ στρατοΰ Γερμα- Χΐηγβύ λίμαν Φόν ΣΟΛ'δερς. »)!$&; ή κατά την εποχήν εκείνην .(ΤβΟ ΈλευΘέρβυ καί τοϋ Άλυτρώτου "Ε- , £[χεν έίαπατηθη άπό τα; ψευδεΐ; 11 υ,- των Νεοτβύρκων, π'ερί ελευθερία;, -% αίελφβσύνπί. Μονον ό άβίύιμβ; Ίωακείμ ό Γ' διεΐδε τού; πραγμα ... ;«ώς καίτά α α τ α ν ι κ ά Χεο- ι οχεάια· Καί, παρά τά; περί τβϋ άντι- ίίίίξεΐί τών κυδερνητών τή; «Μικράς {Ίντιμβυ Ελλάδος», συνέστησεν είς τού; ό- κί; κ/ΐέλμτον έπιφυλακτικβτητα καί όλι- ^ εκδηλώσει; ένθουσι«αμοϋ, διά την έ- «ν τόΐ£ έν Τβυρκία καθεστωτικήν με- Ϋ«ήρξαν μάλιοτα μερικά έλληνόφω- να τών Νεβτούρκων καί ώρισμενοι 5 έν Τβυρκία διπλωμάται τβΰ • ο ν ε ρ β ΰ, βί όποΐβι κατηγόρηβαν Μί γ « λ β ν Εκείνον Πρω£ιεράρχην, ,τίΑΐ'ΐκώί οκεπτόμενον όπαδόν τή; άπβ- Ό; είναι γνωστόν, πλείστοι έκ τών κορυ- ■ην «ΡΚΠν—ν Τβυ Νεβαβυρκικοϋ Κομιτάτβυ μ η βΗβίβν ιδρύθη καί έδρασε κυρίω; εί; την " κην, οπβυ ύφίστατ© τοτε πολυπλη- ό πβρβιχία - δπω; ό Τζαδίτ, ό Τζαχίτ ΒίΤχλχάτ, υπήρξαν «Ν τ β ν μ έ δ ε ;» ίπλχδή άπβ έβραίου; έξισλαμισθέν- Ιρϋντ* :τελέχη τβΰ Κβμιτάτβυ «"Ενωσι; «Πεωόί;» ίιετέλεσαν έπίση; καί άπόγβνοι :ων ΈλλήΜων καί.Άρμενίων δια- ΐ£*ι διά τβν φανατικόν μιαελληνσμόν ; λ χ. τΐβλλβι έκ τών κυβερνητών τή; ψ% Τουρκίας. Μεταξύ δέ τούτων προέ- »νχ«£χο>ν θέσιν ό Πρόεδρβ; τή; Δτνμο-
;κ; Τζελάλ Μπαγιάρ καί ό Πρωθυπβυργά;
«ν Μεντερές, έκ τών οποίων, ό μέν ττρώ-
Ι( μετέσχεν έ ν ε ρ γ ώ ; εί; τού; <5ι·ω- ψ) τοΰ Έλληνικβύ στβιχείβυ τοϋ έσωτερι- Η τής Μικοάς Άσία; καί τοΰ Πόντου, ό δέ έκ τών κυριωτέρων ρρ ν των λευκών αφ«γών των 'Ελλή- »ν ΤίΟ Μαιανόρίου ττεδίβυ καί των Μικρα- ιΐηχάν ιτχοαλίων. ί 'Ελλήνων καυχάται ωσαύτως ©τι κατά- ι - ά; μέ όιεέεδαίωοεν έπίαημβς συνο- ητής τβυ _ καϊ β Γενικος Διοικητήν Κων- ιβντινβικέλϊκς Δόκτωρ Φαχρεύίν Γιοκάϋ, έ- ότων ημερών της .διοικήσεως τβΰ οπβίου'συ- νΜοην τ« κ α ν ν ι 6 α λ ι κ ά οργια τής ^Ιί«τεμ6ρί«υ 1955. Κχτά την διάρκειαν των «(«'βιύν «Οτών δανδαλιαμών, ύηεκίνησαν οί "Αγγλοι, έηυρπβ- χ«Ί κατεστράφηο«ν έκ θεμελίων κα- ή βλβι σχβδβν ο ναβί κιχί έ β, χατοκτή,ματοτ, βλβι σχβδβν ο ναβί κιχί Λ ο*3ϊΐ ιίίύμχτα των έν τή Βασιλευούοη β- Ι^ϊνίίν. 'λνκχάφηααν, επί 'ίτλέον, τα νεκρβ- 6ΐΐ'ί έρρίφθηοαν είς τοΰς δρβμβυς γβνων των, μεταξύ των βπβί- Π«Ρ·«ΡΧδν, Ίεραρχών καί ιχυντίας, Ιβυρκου επιστημβνβς καί δυνατόν ν* συλλάώη ή ά Γηρδ"ν ά ύ 1 Ρ α γ ι κ ω τ έ ρ « ν εΐρωνείαν καΐ μεγαλυτέραν «τιμίαν, άπω την τα ρ- τβυφιχην αυτήν έκδήλωαιν τή« ά π υ β- μ«νβυ αναισχυντίας, τβΰ περΐ ού έ λογβς επιστημβν ί εήυ δέν είναι φανταοία ««Α™Γ ί? > ΕλλΠνε5 δημοσιο-
γΡαςρβι _ μεταξυ δέ τούτων «ρώτβς «αί καλύ-
τερβς έ φίλτατος καί εγκριτβς βυνάδελφβς κ.
Παυλβς Παλαιολόγος — πβύ κατεπόνηοαντήν
φαιαν βυοίαν τβΰ έγκεφάλβυ των καΐ έκαμαν
την τιμήν είς τόν νεώτερον «ΰτβν Νέρωνα νά
οχβλιασβυν, καί μέ τ© γάντι μάλιστα, τάς α¬
νωτέρω κ υ ν ι κ « 5 «νακβινώαεις τού «ί
βπβιβίΐ έγιναν πρός έμ,ααιγμβν ημών των' ή-
λ ι θ ί &> ν. Πρός γελοιοίτβίησιν των ά δ ι-
β ρ 3 ώ τ ω ν ϊ'ωμηών ραγιάδων, οί ©ηοίοι
μετεβλήθημεν είς ε ύ τ ε λ ε ϊ ς δβύλβνκ
των κυρίων τςών Φβοτερ Ντάλλες καί Τζώρτζ
Αλλεν, πβϋ μάς ύπβ,χρεώνβυν νά δ-εχώμ^&α
μβ
τ υ
μάς ύπβ,χρεώνβυν νά
ιρβλατρικώς καΐάδ
ΰ
ια;μαρ-
έξ
ρς δα;μαρ
ρ ή τ ω ς, τοΰς κβλάφους, τβύς έξευτελι-
σμβύς, τβΰ; πρβπτιλακνσ,μβΰς καί τάς υβρείς των
Τούρκων, διά νά μή διαταραχθή... ή συμμαχι-
ή ένότης καί άλληλεγγύη ! "Η "μάλλον διά νά
να
οί κύριβι
λβιπόν αύτβ;, τή άνοχό, δν μή
κπ
μή χάσβυν τβν Τβυρκικβν λβυφέν
Ντιβύϊ καί Σία !
—έν ©ά είναι δέ, κατόπιν τούτου, παράδβ-
§βν εάν άνακηρυχθη καί επίτιμον μέλβς τής
Άκαδημίας "Αθηνών β κ. Γιβκάϋ __ ή καί Λν
τού άΓβνεμηβη τβ χρυαβΰν αυτής μετάλλιβν__
διά τάς υψηλάς περΐ ανωτέρας ήδικήί θεωρίας
τβυ, τάς οποίας μάλιατα έφαρμόζει... καί είς
την πράξιν !
Μήπως άλλως τε δέν έχει άνακηρυχθίί ήδη
έπίτιμοξ διδάκτωρ τής Ίατρικης 2χβλής τβΰ
Έθνικβΰ Πανεπιοτημίβυ ; Μήπως δέν τβΰ έ-
χβυν άπβνεμηθή δύβ τιμητνκά μετάλλια τοΰ
Δήμβυ Άθηναίων ; Τό μέγα άργυροΰν τής πβ-
λεως καί τβ χρυαβΰν τής τιμής ;
Μήπως δέν έχομεν άττονείμει τιμητιικόν
μετάλλιβν καί είς τβν Τζελάλ Μπαγιάρ; Μή-
πως αί κεντρικώτεραι οδοί τβϋ κλεινβΰ τής
Παλλάδος "Αατεως δέν φέρβυν τα βνόματα
"Αγγλων καΐ Άγγλοσαξώνων πολιτικών, πα-
ρά τβ γεγβνβς βτι ή Μεγάλη Βρεταννία καΐ
αί άλλαι χώραι τής Βριεταννικής Κβινβιττβλι-
τείας υπήρξαν, έπ' εσχάτων μάλιατα έμφανώς,
λυσσ-ώδεις πολέμιοι τοϋ Έλληνισμοΰ ;
Ή τακτΐική μας αύτη έξτνγεϊται δμως άπβ
τβ γεγονβί^ρτι είμεθα άαυναγώνιστοι,
μεταξύ βλων των λαών τής Ύφη-λίου, είς μωρί-
αν, ήλιθιότητα κα'ι δβυλοπρεπειαν, καθ" ήν επο¬
χήν καί βί νομοοδε; άκόμη τής Λιδύη; τής Τύ-
νιδβς καί τβΰ Μαροκβυ έχειραφετήθησ«ν καΐ
άπέκτησαν π λ ή ρ ε ι ς τάς ελευθερίας των
καί την εθνικήν των ανεξαρτησίαν.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
Μία έργασία πού τιμφ, πράγματι, την Έλλάδα
ΣΤΗη Δ1ΕΘΝΗ ΕΚΘΕΠΝ ΤΗΣ ΦΛΩΡΕΗΤΙΑΣ
ΝΤΥΠΩΣΙΝ ΠΡΟΕΚΑΛΕΣΑΝ ΤΑ ΠΡΟ'Ι'ΟΝΤΑ
ΪΒΙΟΜΗΧΛΗΙΑΣ ΚΑΙ Β10ΤΕΧΝ1ΑΣ ΜΑΣ
'Από την πολιτιοτικήν κίνησιν
των προσφυγικόν όργανώσεων
ΝΙΑ 9ΡΑΙΑ ΤΪΑΪΙ ΕΙ! ΝΙΚΑΙΑΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΛΚ0ΝΤΑΕ1Η ΑΡΑΣΙΝ
ΤβΥ ΕΚΕΙΦΙΑ6Α0ΓΙΚΘΥ 2ΤΑΑ0Γ0Υ
Τί επετέλεσε μέχρι σήμερον. —Ή ί¬
δρυσις καί λειτουργία διαφόρων σχο-
λών, βιβλιοθήκης — αναγνωστηρίου
Τοΰουνεργάτου μας κ. Λ. Τακαδοπούλου
Την Κυριακήν 5η;ν τρέχοντ£Χ*ήτο ύττερκεκορεσμένος ό άριθμός
εγένιετο έναρξις τοθ έορτσχτμοθ
της 30ετίας άττό τής ιδρύσεως τού
Φιλολογικοϋ Σύλλογον Νικαίσχ; είς
τα έπτϊ της όδοθ Καρα'ίσκάκη άρ.
2 γραφε/α αώτοΰ.
Τον εΐρηιμένον έορτοχτμόν έτίμη-
σ«ν διά της παρούσης των έκ-
πρόσωττοι γβιτοινικώνι Δήιμων καϊ
όργσνώσΈΚθΛ' ώς καί
πλήθος φιλομούσων διά νά σνμ-
μετάσχουν είς τό χαρμόσυνον του¬
γεγανός.
Μετά την σχετικήν εΐσήγησιν
τοΰ Συλλόγου κ. Νιικολάου Οικο¬
νομίδου τόν λόγον έλαβεν ό Πρό¬
εδρος Καττλαινίδης, όστις άνίπτυ-
ξε την τριακονταετή άττό τής Ιδρύ¬
σεως τού δράσιν τοΰ Συλλόγου.
Ήτο ενας πλούσιος άττολογισμός
μέ ενα -ττλουσιώτερον άκόμη ττρο-
υτΓθλογισμον
αύτοΰ ζωήιν».
διά
μελλοντικήν
Χωρίς Ιδιαιτέρας έξάρσεις, λυ-
ρισιμιοΰς καί μεγαλορρημοσύνας
έκλεκτών όριληττών τού Βήμα-
τος, οννέθιλιψα τήιν χαράν, συνεττί-
οσχΐ όν ενθουσιασμόν μόν καί «έ-
ΐκόλλΓκτα την γλώσσαν μου τφ λά-
ρυγγί μοί» διάνά,μή κάμω κατά-
χρησιν της μοκροβϋμίαις των εώνε-
νών άκροατων μου.
Ήδη δμως διά των στηλών τού
ττάΜτοτε φ'λοξένου διά ττροσφυγικά
ζητήματα «Προσψυγικού Κόσμου·»
κρίνω ττρόσιφορον μετά την σύντο-
μον ττεριγραφη,ν τοΰ Πανηγυρισμοΰ
νά προσθέσω καί τα ίδικά μου
συγχαρτήρια καί τάς ευχάς μου
διά τό λαμπρόν έργον έττετέλεσεν
ό Φιλολογικός Σύλλογος Νικαίας
πρός όαιοδον τής ττνευιμαιτιικής στά-
θμης τοϋ 'ΕΞλληνικοΰ λαοΰ.
Καί έν πρώτοις αποτελεί τΐιμήν,
άλλά «αί βαρείαν κληροναμίαιν' τό
νεγονός, δτι ώς μάς εδήλωσεν ό
κ. Πρόεδρος τοΰ Συλλόγου ή όνο-
μασίσ. αύτοΰ ώς Φιλολογικοΰ είναι
ΑΙΑΗΑ ΕΠΙΛΥΘΗ ΟΡΙΣΤΙΚΩΙ ΤΟ ΧΡΟΗΙΣΑΗ
ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΣΤΕΓΑΣΕΒΣ
Τοθ βουλευτού καί τ. Ύπουργοϋ κ. Στ. ΝΙΚΟΛΑΊΔΗ
Λυπβύμενβς δαθύτατα, διότι εΐμαι ύπβχρεω-1 καί τβ ΤΑΠΑΠ καΐ ιτρβ τούτων την αρμοδία-
μς
ό πάντοτε λιτος είς 6μιλίαν «αι
άτττέριττος είς τρόττους κ. Καττλιϊ-
νίδης έκαμεν μίαιν λακωνιικήν άνα-
δρομήιν είς τό δλον έργον τοΰ Συλ¬
λόγου αττσνκίμας δίκαιον τόν Επαι¬
νόν είς τοθς πρώτους ΐδρυτάς καί Ι ρ!αν( 5τι τό
Ιδία είς τόν άβ'ιιμνηστον Βασίλειον - -
Άξαρλήιν, ούτινος ή εικών ευρίσκε¬
ται άνηρτηιμένη είς τά Γραφεΐα τού
Συλλόγο».
Ευχαρίστησιν ικαϊ ικανοποίησιν
έττροξέΐνησιεν είς τό ακροατήριον,
δταιν περαίνων ό κ. Πρόεδρος τόν
τΓρογραμματποιμον αϋτοϋ έταξεν
ώς έτηιβαλλόμενον άμεσον καθήκον
τής Διοικήσεως τού Συλλόγου την
αναπλήρωσιν! τού κτιριακοΰ έξοπτλι
τού άξεχάστου 'ΕΞλλη-
υικοΰ φιλολογιικοθ Συλλόγου Κων-
σταΜΓ ι νουττόλεως.
Διά τούς μή γνορίζοντας την
δρασιν τοΰ άξιολογωτάτου τούτου
Σι/λλόγου τταρέΐχω
την ττληροφο-
ίδρύθη τω έ-
·,€ΐ 1861 μέ ιδρυτας δια—ρβπεστά-
τους άνδρας ώς τάς τέχνας, τά
γράμμοπα, τάς επιστήμας καί τό
εμπόριον.
Μετταξϋ των άλλων δς αναφέρ.»
ως είς αιωνίαν μνήμην καϊ
ευγνωμοσύνην τα όνόματα των ό-
ναμαστοταιτων Ιατρών ττολλά ίσχυ-
Σουλτανική
Ηρακλέους,
όντων τταρά τή τότε
Αύλη τοΰ Βασιάδου
--„-----,γ ■ - „ ίΛΑΐγμυ,γ^η/ Ξενοφ., ΆτΓοστολίδου Ι.
σμοϋ αύτοϋ διά την άΐνάτπυξιν των| Βοοψβια6ου α,. Εύθύφρονος Η., Ζω-
έκδηλώσεών τού την ίδρυσιν και γρά<|)Ου φ^^ Ζωηροΰ Αλεξ., Κα- λειτοΐΑργίαν Τί,χνικών Σχολών, ξε-| ραθ^^ρή χ—^ των κα&ηγητών νων γλωσο-ών, Σχολών άναλφαβή- ^ Ίια,τρ|ιΚης .^ Αύτοκρ. Πανε- των έκτός των δΰο αϊθουσών ηπΌ. | ^ι<ητ)μίου Κων)ττόλεως Καραθεο- μιάς 6ι6λιοθτ(κης καί ένος> Ανα-Ι ^^ Κων)νου, Μαυρογένοι/ Σπύρ.,
γνωστηρίου άνεγ€.ρθέντων επι (διο- ^ Δι£υθιη^ο0 τού Αύτοκρατ. Λυ-
μένβς, διά λογβυς γενικωτέρβυς, ν' άπβυσιάσω
άπβ την συζήτησιν τβΰ περί Ανταλλαξίμων
οχεδίβυ Νομβθετικβΰ Διατάγματβς, θεωρώ οβτα-
ραίτητβν νά άναπτύξω άπο της στηλης αυτής
τα κάτωθι :
ΠΡΩΤΟΝ : ΔΓ ούς λβγους έν έκτάσει «νέ-
πτυξα κατά την έν τη Βουλή αγόρευσίν μβυ,
Χν σοβαρώς σκέπτετβιι ή Κυδέρνηοις ν" αντιμε¬
τωπίση τβ οτεγαστικβν πρό&λημα των 35.000
παλαιών προσφυγικήν οΐκογενειών, έπιδάλλε-
ται νά ψηφιαθίί ώς πρώτον αρθρον τβ& ποφβν-
τβς σχεδίβυ Χβμβθετικβϋ Διθντάγματβί ή ίξΐχζ
διάταξις :
«Πρβς άποκατάστιχσιν έντές πίνταετίας
Απβ τής Ισχύβς τβΰ παρόντος των αναποκα-
ταστατων παλαιών προσφύγων, τβ Δημβαιβν
άναλαμ&άνει την ύπβχρέωβιν νά έγγράψη
ετησίως είς τόν Προϋπολογισμόν αΰτβϋ πο¬
σόν βύχί ολιγώτερον των 300 έκατομμυρίων
δραχμών».
Τβ πβββν τβΰτβ μετά των εΙσπρά$εων έκ
τής ρευστβπβιήοεως τής Ανταλλαξίμου Περι¬
ουσίας καί έκ των κρατικών βΐκημάτων τοΰ Ύ-
πβυργείου Κοινωνικής Προνβίας θέλει μεταβι-
6α<3θίί είς τβ Ύπβυργεΐβν τουτο, το οπβϊβν θά τό διαθέση διά την βτέγασιν των προσφύγων. Έφ' 'όαον ή Κυβέρνησις θελήση ν& αποδε¬ χθή την διάταξιν αύτην, τβτβ θά ήτβ έπιτρε- πτόν νά διατεθή μέρβς τής Άνταλλα6ίμβυ Πε- ριυοσίας διά διαφόρους κβινωνικοΰς οκοπούς, καί νά γίνβυΛ' δεκταί πβλλαί άπ6 τάς ύποδλη- Θείοας τροπολβγίας. "Αν βμως δέν ψηφισθή ή διάταξις αυτή ή θεμελιώδης, καί αν ή στέγασις των πρβσφύγων έξακολβυθτί νά έξαρτάται άπί τάς είαπράξεις της ανταλλαξίμου περιουσίας, ουδείς έχεφρονών θά ύπεετήριζεν ότι ή πλέον &πβρος μερίς τοΰ λαοΰ, οί όιβτεγβι επί 35ετίαν πρόοφυγε; είναι ύπβχρεωμένβι νά συνεισφέ- ρβυν διά κβινωνικβΰς σκοπβύς οΐλλων κατηγβ- ριών, ευρισκομένων είς πβλΰ καλυτέραν μοί¬ ραν οΐκονβμικώς, άντΐ νά διαθέσβυν την π^ρι- βυσίαν των μέ π&σαν δικαιοσύνην διά την Ιδι¬ κήν των στέγασιν. Καί τοτβ δλαι αί τροπολβ- γίαι, «βΰ άπβσκβπβΰν νά θεραιτεύαβυν άλ¬ λας κοινωνικάς ί προσωπικάς ανάγκας, πρεπει νά διαγραφβϋν άπό τό σχέδιον Νομβθετικοΰ Διατάγματος, καΐ ΔΕΥΤΕΡΟΝ έπιδάλλε,ται ή ριζικίι άναμβρ- φωαις τβΰ σχεδίβυ Νομβθετικοΰ Διατάγματβς επί των εξής δάαεων : α) Νά συγχωνευθη ή κεντρικη 'Υπηρεσία Διαχειρίσεως Ανταλλαξίμων Μβυσβυλμανικών Κτημκτων (ΥΔΑΜΚ) μετά τβΰ Ιδρυόμενον Τα- μείβυ Άνταλλαξίμβυ Περιβυσίας καΐ 'Απβκα- ταστάσεως Πρβσφύγων (ΤΑΠΑΠ), βδτως ώστε τβ ΤΑΠΑΠ νά ά,πβτελή την Κεντρικήν 'Υπη- τής διαχειρίσεως των ανταλλαξίμων έ ά δό ά ί χν 1 ([(ΐί τ* ελληνικόν περίπτερον άρτιώτατον χάρις εις τάς προσπαθείας της «Βασιλικής Προνοίας» τοθ Ελληνι¬ κόν Κέντρου Παραγωγικότητος τοΟ€Υπουργείου Βΐομη- Χανίας καί τού Βιοτεχνικοΰ 'Επιμελητηρίου Αθηνών Ιταλίαν "ΕΞκθεσις Βιοτεχνίας είς ■"^είχεν έξαιρβτικήν (ταλικός σχό- Τοθ συνεργάτου μας κ. Άπ. Χατζηνικολάου τρόττον κατασκευής των διαφόρων Άλλ' ό τεράστιος τελωνειακός 6α- κίτήτου οίκοττέδου έκ 1000 τετρ. μέτρων. Διά την έττιτυχίαιν τών σκοτίων τούτων έπτεκαλέσθη τη|ν τήιν συναν- τίληψιν την Κρατικήν, διότι εως τώ ρα, είπεν, ό Φιλολογικός Σύλλο¬ γος μας ουδεμίαν έξ αλλης ττηγης ενίσχυσιν έσχε ττλήιν τής καβολικής συμμιειτοχής τοΰ λαοΰ τής Νικαίας. Ή θλιοερά αυτή διαπίστωσις προεκάλεσε θλιδερώτερα συναι- σβήματα είς τάς ψυχάς των άκρο- ατών διά την έλάχιστα τιμητικήνά- δια<(>ορίαν τών έκτΓροσώττων τού
Κράτους πρός εν 'ίδρυιμα τοιαύτης
καί τοσαύτης σπουδαιότητος.
Μετά την όμιλίαν τού κ. Πρόε¬
δρον άνηγγέλθτισοιν υπό της Γεν.
Γραμματείαν μηνύμαΐτα ύττουργων
ττροσκληθόνιτων, άλλά μή δυνηθέν-
των νά τταραστώσι λόγω κωλυμά-
' Ακολούθως έλαβον τόν λόγον
συνεχάρησαν τήιν Διοίκησιν
τού Φιλολ. Συλλόγου ό Δήιμαρχος
Νιικαίας κ. Τουντουλίδης καΐ έν
συνβχεία ό κ. Ρηγόττουλος, ώς *κ-
πρόσωπος τοΰ Δήιμου Πειραιώς, ό
Στρατηγός κ. Βλ. Κολοκοτρώνης,
έκ μέρους τοΰ Παρνασσοϋ ό Πρόε¬
δρος τής 'Εταιρείας 'ΕΞλλήνων
Λογοτεχνών κ. Άγις Θέρος, ό Πρό¬
εδρος τού Πειοαϊκοΰ Συνδέσμου κ.
Μάγικος, ό τέως ύττουργός κ. Χρ. Ι
Σολσμωνίδης, έκ μέρους τού Συν-'
δέσμου Λογοτεχνών καί ώς Πρό-
εδρος Ενώσεως Σμυρναίων Αθη¬
νών, ό 'Κ. Μ. Ρούνης ώς έκπρόσω-
■ηων.
καϊ
κείου Σά66α Πασά Ιωάννου, τοΰ
μέλους τοΰ ΣΜμοουλίου έν τώ
Τοιιρκικώ ϋττουργείφ Παιδείας Ά-
ριοτοκλέους Ιωάν., των έμπόρων
καί Τραπτεζιτών Βλαστοΰ Άντ.,
Ίγγλβση Α., Κοσούδη Θεμ., Νεο-
κόσιμου Δημ., Πασπάλληι Δηιμ.κλίΐΓ.
Καϊ ό μέν τέως ΰπουργός κ.
Σολομωνίδης μαζί ιμε τάς άλλας
ευχάς τού απηύθυνε καί την ευχήν
νά άξιωθη ό Σύλλογος νά έορτάση
καΐ τα ·πιενηΜτάχρονά τού, τους
χρυσοΰς γάιμους, ώς εΐττε χαριτο-
λογών, έγώ δμως εΰχομαι νά τα
έκοΓποστηση, κατά τό δή λεγόμε¬
νον όχι δμως είς την Νέαν Νικαίαν
της 'Λττ«κή,ς, άλλά είς την έδραν'
τού όμωνύμου άδελφοΰ τομ, άει-
Ελληνικόν Φιλολογικοϋ
ρ ής χρς ξμ
κτημάτων μέ τάς κρμβδιότητας, τάς οπβίας κα-
θβρίζβυν τα &ρθρα 1, 4 καί 5 διά την ΥΔΑΜΚ
τητα διά την οριστικήν έγκρισιν τής πωλήσεως
κτημάτων άξίας κτηματβλβγικής «νω των ·5βχ.
400.000.
6) Νά καθβρισθή Βτι τβ Κεντρικόν Διοικη¬
τικόν £υμ6βύλιον τβΰ ΤΑΠΑΠ καί αί Πρωτβ-
δάβμιβι καί Δευτεροέιάθμοι 'Επιτροπαί Θάσυγ-
κρβτβΰνται έξ Ισαρίθμων εκπροσωπών τοΰ Δη¬
μοσίου καί των δικαιούχων προσφύγων μέ Πρό¬
εδρον έκπρόαωπβν τβΰ Δημοσίου.
γ) Νά εύθαγραμμιβθΓί ή έκτίμησις των αν¬
ταλλαξίμων κτημάτων καί των κρατικών βΙ*η·
μάτων, προκειμενου ηζρ στεγάαβως άκτημο-
νων κατέχων ανταλλαξίμων πρβσφύγων Λ γη-
γενών. Πρός τουτο ή άξία των κατεχομένων
ανταλλαξίμων οίκημάτων δέον νά καθορισθή
είς τό 50% τής τρεχούσης άξίας γενικώς, «ρο-
κειμένευ δέ πειρί δικαιβύχων άκτημβνων προ¬
σφύγων είς τό 60% τής κτηιματολογικής αύτΛν
άξίας, τα δέ άπό τβΰ 1945 μέχρι τής ύπογραφής
τοΰ ηωλητηρίου αυμδολαίου κατα&ληθεντα μι·
ΰθώματκ συμψηφίζβνται μέ τό τίμημα των άκι-
νήτων.
δ) Νά διατίθεται ετησίως ποσόν ανάλογον,
αποφάσει τοϋ Διοικητικόν Συμδουλίβυ τβϋ
ΤΑΠΑΠ, δάι την λειτουργίοον των έπιστημοντ-
κών Σωματείων, έ<πΐδιωκόντων την περισυλ¬ λογήν καί άξιοποίηοιν Ιστορικβΰ, λαογραφικοΰ. καλλιτεχνικβΰ καί τινος αλλβυ ύλικοΰ τοΰ έκ Μκρασίας, Πόντου καί ©ράκης Έλ>.ηνισμβΰ.
Καί
ε) Είς περιπτώσει;, καθ1 &ς τα κατεχόμεναι άν
ταλλάξιμα βΐκήματα είναι πεπαλαιωμένα ή ε-
τβιμόρρβπα, ύπάρχει δέ κ«1 σηάνις βΐκβπέδων
πρός ανέγερσιν βΐκημάτων διά τβυς άβτέγβυς
πρόσφυγας έντός της πόλεως, έ«ιτρβπετοςι όπως
τβ 'Υπβυργείβν Κοινωνίκης Πρβνβίας, κατόπιν
αποφάσεως των 'Υπουργών Οίκβνβμικών καί
Κοινωνικάς Προνβίας, αναλάβη τα βΐκήματα
ταυτα καί άνεγεΐρον νέα βΐκήματα, παραχωρή¬
ση ταυτα είς τβύς κατόχβυς καί είς έτέρουί ά-
στέγους πρόσφυγας υπό ορους έξασφαλίζοντα;
τα δικαιώματα των κατβχων.
Δέν πρβχωρώ είς λειπτβμβρβίας, διότι Ιχ»
ήδη κατοτθέσει είς την Ββυλήν Άντισχέδιβν,
δπβυ άναγράφονται αί κατ' αρθρον τροπολβγίαΐ
μου. Άπευθύνω τελευτών θερμήν έκκλησιν είς
τα άξιότιμα μέλη τής 'Επιτροηής Έξουαιοδοτή-
σεως νά προσέξβυν τάς προτάσεις αύτάς, αί ο¬
ποίαι άνταποκρίνονται πρός τάς σκέψβις καΐ
τάς γνώμας της Προσφυγικήν Όλότητβί. "ΑΑ^
λως εΐμαι ύπβχριεωμένος νά δηλώσω, βτι βά ε¬
π αναφέρωμεν υπό συζήτησιν τό τυχόν εγκριβη-
σβμενβν Νομοθετικόν Διάταγμα, έφόσβν δέν
ήθελον Ικανβπβιηθή <χ όρθαί άπόφεις και αξιώ¬ σεις των ενδιαφερομένων δικαιούχων, καί θά θεωρήσωμεν άκύρβυς πάσας τάς τυχόν χαβιστι- κά$ ττράξεις, αΐτινες ήθελον πρβέλθει άπό τάς διιχτάξεις τβΰ Νβμοθετικβΰ Διατάγματβς. £Τ. Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΑΘΕΜΑΤΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ Τούτου νέ ργάτου μας κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Στήν εφημερίδα «Μακβδονία» τής ©εσσα- πβύ άπβφασίστηκε πρίν τρί« χρόνια ή παραχώ- .:—. <._»,,.,-!·<τΛ~μ«» ψτι·,ν 1Ι»6- ιΐΐ-οεί- δια- ρηση βίκβπέδβυ καί πιστώσεω; γιά την άνέγβρ- λονίκη; δημβσιεύτηκε πρίν λίγες μέρε; δια- μαρτυρία, σέ πολύ έντβνβ μάλιστα υφβ;, τοΰ δι- κηγόρευ καί προέδρου τή; έκεί «©ρακική; 'Ε- στία;» κ. Δ. Κάζη, γιά την πρβσφάτω; σημειω- θείσα κινήση νά παραχωρηθέν στό Ιδρυθησόμε- νβ Μνευματικόν Κέντρον τώ; Αθηνών, ενα; χώρβ; βπβυ 5ά στεγασθεϊ τβ Μβυσείβ τών Κει- μηλίων τβΰ 'Ελληνισμοΰ τή; Μικρά; Άσία;, τβΰ Πβντβυ καί τή; ©ράκη;. Ό κ. Κάζη; Ιχβι _Λ. ....'.._ ΐΐ^Β ίί*ψΛΛ *^**Ι Λ·. ΤντΤ_Λ« ^Λ ^ ΙϋΛ Ά*+ 4τΆ£*'τν^,1 νΓ/ν βτι, ενα τέτβιβ Μβυσει© θά πρέπβι ίδρϋθεΐ στή ©εσσαλονίκη· τταραθέτει δέ καί τβύ; λβγβυ; αύτη; τή; προτιμήσεώ; τού, μετα- Συλλόγου Κων)πολεως. ξύ των όπβίων άναφέρει καί τβ δτι πρίν τρία Καϊ ό ιμέν κ. Ί. Μελάς άναχρε- χρόνια κατ' Αΰγβυστβν τβΰ 1954 στό ΰπ' άρι4 ρόμενος είς την σττουδαιότητα τής ^967 Ν.Δ. «'περί τροποπβιήσεω;, συμπληρώσε- όνομασίας τής μεγάλης αυτής ω? κ«ί καταργήσεως διατάξεών τίνων τή; κει- προσ<(ΗΤ/ου-όλεως έμνήσ&η τής μένη; νβμβθεσία; περί διαχειρίσεως τή; άνταλ- θλιβεράς πορε'ιας τοθ ©εοδώρου | λαξίμβυ περιβυσια;» (στό &ρθρ© 12 έδ. 6) είχεν ρς ρς Α' Αασκάρεως ψυγόντος άπό την Κωνσταντ ινούττολιν κα! καταψυ- ν!ας, έγώ δέ στροψον πορείαιν άττό τής λαξίμβυ περς ( ρρ περιληφθεί ή άκβλβυθη διατάξη : «Διά την ανέγερσιν κατάλληλον» βΐκοδβμής έθώ λ λ Κωνσταντ ινούττολιν κα! καταψυ Διά η γρ μς γόνττος είς την Νίκαιαν τής Βιβν πρός στέγασιν των έθνικών κειμηλιων λαογρα- ^, ^ώ « ρ,Τνηϋπ, ιιίαν άνά- Ρΐκβΰ ύλικβΰ καί πνευματικβϋ πλβυτβυ της Μ*· έκθβμάτων καί τάς ττεριοχάς είς σμός κχ/μαινόμενος αττο_ 30 - ΑΌ/α τ-ς φιλολογ,11(ης Στέγης Πει- τάς ότΓθίας κατασκευάζονται ταΰ- επί τής άςιας εφερε ταυτα είς με.-| ώ ό Γερα6τΓουλος Γεν τα. 'Ε-ίαης οί Γ. Τερμ^τζής, ύ η ν άττο απόψεως τιμης έ'νανττι των ίταλικων τοιούτων. Ε-, πιροεδρος τοΰ ΒΕΑ, κσϊ Α. Γού- , ,-οφοιπΐΛ» λ,ας, δ,ευθυ^ής τού 'Υτγ. Βιομη- ™™%Ζ^^Ζ?ΖΖ. ^^' χανιας, ευθυντής τού Ύττ. Βιομη μς Εδωσο. αναλυτ,κας ττληρο- σχετ,,α δ.αβημο~ παρο«τ*, -»- -Ιφορίο εττί διαφόρων θβμάτων σχέ- σβ^οΰ μας κ Άργυροτπ - σ?ν εχόντων μί την βιοτεχνίαν είς οί άρμόδ,ο, ίταλ,κο. ^κλο. φρ φ σ?ν εχόντων μί την βιοτεχνίαν είς την μας τος. •Αργυροπούλουκ^,^^^ έπανεξέΐτασιν τοΰ ζητήμα- Ύαχηα, κατά την ττρω- έλληνικά ττροΐ- κ. ΓερακότΓουλος Γεν. τού Συλλόγου των Ά- τής Μεγάλης τοΰ Γένους κ Δ. Λουΐζος, έκ μέρους ό Βασιλεύουσαν, ένθα νά κατα¬ στή ά&ιος διάδοχος τοΰ Φιλολογι¬ κοϋ της Συλλόγου όπότε νά διεκ- δικήση κληρονομικώ "ιικαιώματι τήΊν ττλουσιωτοΓτην μυριάταμον Βι¬ βλιοθήκην τού, ήτις ευρίσκεται ά- ττό της Κεμαλιικης 'Ετηκίροιτήσεως τοΰ 1922 είς τά ύπόγεια τοΰ έν θριαμδευτικήιν κρά5 Άσίας, Πβντβυ καί ©ρακης, «αραχωρει- ται δωρεάν άνάλβγβν βΐκόπεδβν έν ©εσσαλβ- νίκη, ώς καί άνάλβγβς πίστωσΐξ έκ τβΰ παρά τ¥ι Τραπέζη τής 'Ελλάδβς εΐδικβΰ λβγαριασμβΰ τής υπηρεσίας διαχειρίσεως άνταλλοφμων μβυ- ιμώπ-ατος κ. εδρος τού Α ■ών έττισήμων καΐ ( τής έλληνικής διοτεχνικής δοαστη- ά; ριάτητος, δΐίνειμήθη καλλιτεχνικον ___„ ...ι- εντυττον υπό μορφήν λευκώματος, >,"«: τό ΠΑΛΑ 330 Β Ε- ττϊριλαμβάνον σύντομον είσαγωγτ>ν "^
-.«βί ΐ4ην Μαΐου, έτίμη- έττΐ τής έλληνικής οίκοτεχνίας^ως τ&)ν Ίτακηι}ΙΜν) ,,ϊ>ψΙ.,.
' Ι> Πρόΐ!αρ^χτίσς των * Α· ' κα1 ψωτοΥΡ^'αζ τών ^^^^ έ ύτταλλήλους τής εκθέσεως, ό
^ΤΤΙ· Της >ΙτοΛικτΐζ Δή-' καί διαφόρων τπροϊσντων οικοτεχνι- μ το£) ά^Τι1ΓροσώτΓθυς τώ
ι.»,... > *· Τϊιοβήν, ΓΐίΛΑι/νι ιν ^.^ „,»; «,/νπ-νυίίΐΓ. εκδοθέν οαττα- '"ΐ* 5____«_·. *____ΐκ,ν,, ^^; Λ-λγ
■Οιμοσττονδίας των
Κ:>~τΓαδόκιακών Σωματείων αίδεσι
Θεοδωρίδης, ό Πρό-
Ίατρικοΰ Συλλόγου
Πβραΐώς κ. Μανττούβαλος, ό 6ου-
.Η έκθεσ.ς άπό απόψεως τεχνι- λε,πΐ,ς Πε.ρα,τός κ^^Όρ^ανος, 6
•Η Ικθεσ,ς άπό απόψεως τεχνι-! λογοτεχνης κ. Γ. Βαλεττας, ό τέως
καί οργανώσεως ένεφάνισε κά-
Γ*δι4
των ττωλήσεων,
βουιλευττής κ. Ντάγγας, έξάρα/ηες
τή,ν ττολιτΜ—-ικήν δράσιν τοΰ Συλ-
γινόμενον λόγου.
ά-Ι Ίδιαιτίραν εντύπωσιν ττροεκάλε.
Τό σύ-
1922 είς ^
Τουρκ. υπουργείου των
Εξωτερικών.
Καϊ έττειτα όμιλοΰ|μ£ΐν ττερϊ
παροχής χρηματικής ένισχύσεως
τού έν Νέα Νικαία Φιλολογικοϋ
Συλλόγου έκ ιμέρους τοΰ έττισήιμου
Κράτους, δταν άπό τό 1932 ούδε-
μία Κυββρνη,σις ουδενός Κάμιματος
έστάθη ϊκοονή κατά τάς -πλέον μά¬
λιστα έγκαρδίους σχέσεις τής 'Ελ-
ληνοτουιρ««ικής φιλίας νά διβκδικήτη
καΐ λάβη την ειρημένην Βιβλιοθή¬
κην διά μ ι άς μικράς καΐ άττλής
διπλωματικάς ττροστταθείας. Άλλά
τί λέγω; Ο! ΰψιτπέται καϊ αίθερο-
ν0Ρ *· ^ζ'οοάνι Γκιρσνχι, ύ- άς καΐ διοτεχνίας, εκδοθέν
- · ΤΛ,—> „_· ^,^. έ. ' ^^ κα) μερίμ,νη των άργανισμών
λό- | «Βασιλική Πράνοια» καϊ «'Ελληνι-
' κόν Κέντρον Ποβραγωγικ.'
διά την σνμιμε- νόν είς την άρτιωτέραν εμφάνισιν κά-ταν
Ελλάδος. τού έλληνικοΰ ττεριτΓτέρου, αλλ α-
,"60^ έγέν—ο διά τού τοι σοοαρωτάτας συζηττττσεις μετ« κολαΐ|<£Λη|ιΚώταΓτα λόγια δια την τ 0!κου,μ χύνοδος, διατελεσάσης * «Βασιλική Πρόνοια», Ι τών επισήμων τής Ιταλικιης οικο- ^ έλλην|Κήν 6,Οτεχνίαν καΐ .την χω- έ7τ;σης κα] ώς πρωτευούσης τής ^άξίζει κάθε ϊπα,νος τεχνίας καΐ βιστεχνίας, επ. ββμα- ε|6ΐ1κώτ£ρσν. άς και οιοΐ6Α»·"*ν — ; ·. -,^ μΟς εμφάνισιν τού των άναγρμένων είς την ττροοοον ε~^ έργασίαι τού Δΐεονους /.™· ^ριτττέρου. Ό Πρόε-!τής βιοτεχνίας μας. δρίου Βιοτεχινίας ήρχισαν χθες 1 τής Δημοκρατίας1 Συγκεκριμένως οί κ.κ. Γ. Ι_ερ- π^^,^χούθπσαν δέ ταύτας ό προ- έττίσημο, Ιδια,τέρως μεντζής, Γ. Σουλιώτης καΐ Ν -ρό τοΰ έλλην,κοΰ! σιώτης έσχον έτταφας διατήν συγ '^α^τ.«.«τι« στοιχείων και την μενέ· ν^ ^ .__·> —.•-γ- σε ή έκ χιλίων δρχ. δωρεά τού κ. βάμονες εκάστοτε Κυβερνήται μας
δΊ'αχεΤρΓστΊικών φροντίδων καΐ άψη- Μαντούβαλου, προέδρου τού 'Ιατρι 5έν εεΐναι άρμόζον καί άξιοττρε-ές
ώ- Β ιαμηχανίας συνετέλεσεν
τού ΎτΓθυργειου
δχι μο- %_'
οητερισπάστους διάτήνΙκοο Συλλόγου Πειραιώς κατα την
ν -πληροφοριών επι τών κα- έ,νθουσιώδη ττροσφώνησίν τού.
συναλλαγών. γήν ΓελεΓτήν εκλεισεν ό κ. Ιωάν. ^
πέρας των συζητήσεως /ν£λας/ τέως ΰπουργός καΐ έκ των
κοποίκων Νικαίας άναφερ-'
άσχολώνται ττερϊ τα .μικρά
| άσημανΐτα.
Πί
έττίσηιμον γεΰ,μα είς τό
Ότέλ, είς τό ό—οίον τταρε-
καΐ πλέον προσ
τών ότΓθίων
Περαίνων δς εΰχηθώ την διαστι-
ι άλλά βυζαντινήν εγκάρδιον εύ-
..,_____ , - - ι"'' «^Γθλλ» τα £τΐ1» τού Φιλολογι-
θΐεΐς είς τό αΐτιολογικόν τής όνο- κου Συλλόγου Νικαίας καΐ «πολλά
ος. τού έλληνικοΰ ττεριτΓτερου^ ολλ «- ^^«μένοι, ο! πλεΐστοι των οποίων, ^/Μιμο. τής Ίστορικιής Νικαιαι
τής χώρας μας ττεδείχθη χρήσ"εΚ>ς διότι έσχον ου- ^^^ ^ ττροτΓΟσεις ωμίλησαν μέ Β,θ^ίοχ; ε|ς ην συνήλθον ή Α
(νί.—« λ.λ ,^Λ τ«.ι ,~ΑίΎΓν.*τίττας συίτντήσεις μετ0 _^___-...,λ-τ—-ι-τ λόνια διά την -,, ηι.,™,,, Τι'κίοδοο. διατελεσ
τής μεγαλυτέρας ττροσφυ- ^ τα
—- Ίστορικής Νικαίας τής ως
μΐλών
Λιοικήσε-
κσι
Όμωνΰμου Αυτοκρατορίας, δταν
είχεν κυριευθη τω 1204 ή Κων)πο-
λις ΰττό τών Φράγκων.
Ετσι εττληροφορήθημεν διά τοθ
Λ. ΤΑΚΑΔΟΠ0ΥΛ0Σ
ΑΜΟΙΒΛΙΛ ΩΦΕΛΕΙΑ
Ή ττραγμοοτοτΓθίησις της δια-
ώ τοΰ ΆντιτΓροέδρου
το οποίον τοΰς ύ- κέντ,ρωσιν στοιχειων
Γ"|θΐριΓΐΚ/ΟΙΛΟνί/' |^ '— - 1 " Ι ~" |ν ' *·■·*·· | —---Γ — — 1-11" - ι νχΛ/Α ΐνΑ/'-'-εΑΑ/ν Ι νν / ΪΤ Ι · " γ*νΛ*γ*ν^
■"'εδρος τοΰ Βιοτεχνικου Επιμελητη-, ^6ματος το0 αρίστου έκττροσώ-1 τη·ς -Ενώσεως Έλλήνων Έφοπλι-
; ' οίου Αθηνών κ. Γ. Τερμεντζης, οί ^^ ^ ^^ ^ Αίγαίου 'Ελλή- στων κ<χ) βουλευτού Χίου κ. Λαι- τουτο αφιχθείς έκ | την έττΐ τής ίσχυουσης τήι· ^,Μ« .. >α~...._ ι.. *ι~η-ΪΓΐ κγι τό εφι
ιοθεσίας
Άργυ-
,....... ττερίτττε-
τόν θαυμασμόν τών ί-
. ■ εί»-
ΐΛΠοσιν 6έ έττρο-
έ^ισκέτττας αί
κεντημέ-
οΐ 0-
«Βασιλικης Προ-
έν
έν
τής
Ιταλία καΐ τό
αύτη ττρόγραιμιμα^
οίικοτεχνίας και
τ,μηματτάρχαι τοΰ ΰπουργειου
ί κ Γερ Καμττκτστν
μημ
μηχανίας κ.κ
Βασ. Βασιώτη.ς
'
Γερ.( Καμττκτστνς κσι
ώς και_ ό κ. Ι.
καϊ δεξιωτάτου χειριστοθ τού μού/ §τι το: νεα
του καλάμου κ. Ιωάν.
ό
τοΰ 'Ελληνικου
οτητος.
ου ^ μ ^, έφολ,οών θά
&Ί{ ετνο, {, Νουνός της όνο- ελληνικήν σημαίαν,
λέ ψ ό β
τών 'Ελλή-
ύψώνουν την
θά σιιμβάλη
β ,'μαισίας τής [μεγαλυΓερας προσψυ- κατά σηματικόν βαθμόν είς την έ-
Την ^ ]. γουτΓολεως τής Ελλάδος, ήτις το- ' νίσχυσιν τής έθνικής ΟΙκονομίας,
σοΰτον άνετττύχθηι είς πληθυσμόν, κο; τοΰ είς συνάλλαγΐμα άποθέμα-
ώστε καΐτέλαβε τήιν 4ην θέσιν των τος τής χώρας, άλλά καΐ τά συμ-
τού έν Φλωρ€ντια
τοΰ ΕΝΑΡΙ (Όργανισμός
κης Ενώσεως Β.οτεχνων
ς Βθ
ταλίας)
Ροκάντι.
των
έλλτγνικω
τοιούτω
πλαίσια τής κοινης
Τσποθέτησις
ττόλεων τής Ελλάδος.
φέροντα τών ίδίων έφοπλιστών θά
Πρόθεσις μου ήτο νά όμιλήσω εξυπηρετήση, κατά τόν αυτόν βα-
καΐ έγώ ώς μόνος έκητρόσωπ ος θμόν, λόγφ τών τταρεχομένω/ είς
των τταλαΐιμαχων έκπαιδευτικών' οτύτοΰς ποονηοίων διευκ,ολυνσεων,
τού αλυτρώτου 'Ελληνισμοΰ κατά καί τής υπάρξεως είς την 'Ελλά-
καί ή έξαγωΥΠ
είς τά? Η;"·Α
λόγφ συγκέντρωσιν των έ-
ή ώρσ, τΟ Κ
δα δλων των προϋττοθέσεων καΐ
έγγνήσεχον διά την άσφαλή καΐ έ-
κί<ραλοί«ν. σβυλμανικων κτηιμάτων (ΥΔΑΜΚ). Δέν 6ά συξητήσω τά έπΐχβιρήμβτ,τα τβϋ κ. Κάζη. Άναγνωρίζω πάντως δτι βί άπόψεις τού είναι σοδαρές κ«ϊ άξκ&ποόαεχτεί;. "Ας μβϋ έπι- τρέψει ομως νά τβ τβηβθετήσω τβ ζήτημα σέ μίαν αλλη έάοη. Χρβνια τώ,ρα, χρβν»« άρκετά καΐ σέ σημβϊο πβΰ Κρχισε νά μέ καταλαμδάνει έν« βΐύβς συμ- πλέγμχτβς, &ς τβ πώ, φβρτικβτητβς, άναπτύσσω άπβ τίς φιλβξ£νε$ στήλεδ τού, «Πρβσφυγικβϋ Κόσμβυ» τβύς λβγβυς, την έπιτακτική άνάγκη, τβ έπιδεδλπίίένβ ήθικβ, πνευματικό κ« έβνικέ χρέβς, τής Ιδρύσεως ένβς τέτβιβυ Μβυσίίβυ. Μέ ίκανβπβίηση γι' αυτβ, σ' ενα τελευταίβ 4ίρ8ρβ τβυ 6 κ. Κ. Δημαράς, Ινχς ανθρωπβς μέ άνα- γνω,οισμένβ πΐά κΰρβξ οτά σχετικά 8έμ«τ«» μ" βλη την άπαιτβυμένη κοετΛτόίτιση καΐ πρβ (πάν¬ των φίλβς ημών τών προσφύγων και τών Μι- κρασιατών καΐ τών Πβιντίων καΐ τών Θροακών, διάδασα πβΰ τόνιζε «ύτήν την ίδιαν έπείγβυσα άνάγκη νά διικσωθεΐ βσβ μπβρεϊ νά είναι και- ρβς άκώμη τών στβιχείων τής ζωής καΐ τής Ι- στβρίας τών «Χοβμένων Πατρίδων μας». Συγκε- κριμένα μέ την εύκαιρία τής εκδόσεως τβυ 7βυ τβμβυ τών «Μικρασιατικών Χρβνικών» μεταξύ άλλων στβργικών οτλλά κ«Ί χρησίμων έκφρά- οεων έγραφε («Βτγμα» 10.5.1957): «Ξέρβυμε μέ πβιά καταηληκτική ταχύτητα έξαφανίζβνται «έτρες καί χοιρτιά πβυ δέν έχβυν φβάσει στα δημοσία άρχεία, στΐς διδλιβθήκες, στά μουοεϊα. Άπό την έί,πβψη, λβνπβν, «ύτήν δέν έχβνμε και- ρβ νά χάνβι>μ« σέ δπβια κατίύθυνση, κι' αν
στραφει ή έρευνά μ«5 : πκντβϋ μποροΰμε άκό·
μη νά περισώσβυιμε, παντβδ ύπάρχουν «μεσοι
κίνδυνβι άπωλειών».
"Ισω$ τώρα, μέ την κίνηση «ού ύπήρξβν ή
άφβομη τής διαμαρτυρίας τβΰ κ. Κάζη, ΐσως νά
γίνει κάτι. Αύτβ μευ τβ «ι α ω ς» πρβέρχεται
κυρίως άπβ εν« αϊο&ημα ,προσωπικής μβυ άγω-
νίας.
Ακριβώς έδώ κυρίως Θέλω νά τοηβθετήσω
τό πρόέλημα.
Πέρασαν τριάτΛ πέντε (άρ. 35) χρβνια άπβ
την έπάρατη μέρ« τής Μεγάλης Καταστρβφής
τβΰ Έλληνισμοΰ τής Άνατβλής κκΐ τίπβτε σχε-
δών δέν έγινε γιά την περισυλλογή κ«1 τή δι¬
ασώση καϊ την αρμόζουσαν προββλήν τών κει-
μηλίων τβΰ 'Ελληνισμβΰ έκείνβυ. Ουτε έδώ,
οϋτε στή Φεοσαλονίκη, ποιρά τό ύποβτηριζόμε-
νβ στβ ότρθρβ τής «Μοτκεδβνίας» βτι τά 90% τβΰ
Έλληνισμβΰ τής Άνατολής συγκεντρώθηκε
στήν Βόρειον Έλλάδα.
Ποίος 6 λογος «ύτβΰ τβΰ δλιδεροΰ γεγονό-
τος ; καί στή γεινικώτβρη κατ' αρχήν δβώρησή
τού, άλλά κ«1 οτήν είδικώτερη- γιατ) πβφ' βλο
ση προσψυγικοΰ Μουσείβυ στή Θεσσαλονίκη ή
άπόφαση αυτή, έμ^ινε ώ; σήμερα μονάχκ στά
χιχρτιά ;
Φο6©ΰμαι ότι εμείς οί πρβοφυγες καΐ μάλ>·
στα δσβι άττβτελοϋμε την πολιτική καΐ την
πνευμοετική χχι την κοτνωνική ήγ«σί« των
προσφύγων, ουδέποτε τό πιάσαμε τβ ζήτημα με
κατανοήση τής σημασίοτς τού, μέ άποφασιστικβ-
τητα, μέ μέθοδβ, μέ βργάνωση. Αύτό τό συμ»
,πέρααμα άπό τά πεπραγμένα (!) τβΰ παρ*λ-
δόντος μέ κάμνει νά άγωνιώ καί σήμερα ποβρά
τά καίτοι» εύοίωνα σημεία πού όμολογβυμβνως
έμςρκνίζβνται. Άς μή φΐλονικοΰμε λοιπόν γιά
τό πβύ βά γίνη τό Μουσεΐο- άλλά άς 4ροΰμε
τούς άνδρώπους καί τή μέβοδβ γιά νά προχωρή-
σουμε στήν πραγμάτωση τοΰ Μεγάλον «ύτβΰ
ΣκοΛβΰ. Καϊ «ίναι τόσος ό δγκος τοϋ κ«τ«-
στραφέντος Έλληνιαμοΰ τής Άνατολής καί εί¬
ναι τόσα πολλά τά στοιχεϊ« πβύ προκειται νά
αερισω&οΰν καΐ νά μελετηθοϋν, ώστε κάλλιστα
μπβοοΰν, όπως τό πιστεύω άπόλυτα, νά Ιδρυ*
θούν καΐ δύβ Πρβσφυγικά Πνευματικά Κέντρα,
πού να «σχοληθβϋν μέ τό σκοπό αύτβ, ενα έδώ
κ«ί ένα στή 6εσσ«λονίκη.
Έξυπακούεται φυσικά ότι, &ν δώσει καμμιά
φορά ό ©εός κα'ι ϊδρυθοΰν κα'ι όργανωθοΰν «ύ-
τά τά δύβ Προοφυγικά Πνευματικά Κέντρα, Θά
ύπάρχει μία πλήρη; συνεργοτσία τών Διοικησα-
ών των, ένας όρθολογισμένος συντονισμβς έ-
νεργειών και ουγκεκριμένα κατά τόν προγραμ-
τισμό καί τήιν κλιμάκωση τών λεπτομερβιών
τής εκτελέσεως τοϋ σκοποϋ των. Βέ&αια ηρβ-
οάλλβυμβ τά δικαιώματά μας καί ίμεϊς οί πρβ-
σφυγες τών 'ΑΘηνών' τά στηιρίζουμε καί οτβν
προσφυγικόν δγκβν τής περιοχής μας, τής Κρή¬
της καί τής αλλης Νοτίου Ελλάδος καί σέ μβ>
ρικβύ; οιλλβυς λόγβυς εύλ'βητους, σχετιζομί-
νβυς μέ την βύσία τβΰ ζητήματβς, άλλά καΐ στβ
γεγβνβς πώς ή Ιδιωτική πρωτο&ουλία καί μό¬
νον ή Ιδιωτική πρβσςρυγικη πρωτο&ουλία με
μόχδβυς καί θυσίες ποιχιλοτροπες καί υλικές
καί ήθικές, άρκετά »$ σήμερα επέτυχε έδώ
πρό; την κατευθυνθή τής μελέτης τής ζωής καΐ
τής Ιστορία; τβϋ Έλληνισμβΰ τής Ανατολή;.
Τό μαρτυρβϋν βί πολυάριθμοι ήδη τόμοι τβθ
«Άρχείβυ Πόντου», τών ((©ρακνκών», τοΰ «'Αρ-
χείου @ρακικοΰ Λαογρ. καΐ Γλωσαικοΰ ©ησαυ-
ροΰ», των «Μικρασιατικών Χρονικών», έκδό-
σει; όλες «ύτέ; Ιδιωτικών προσφυγικών πνευ-
ματικών όργανώσεων όπως καί οί εκδόσεις κου
τό μοναδικό άρχεΐο τοϋ Κέντρου Μικρασιατι-
κων Σπβυδών τή; Κα; Μερλιέ.
Καΐ παρά ταυτα, καθώς έχομε διαιπιβτώσβι
βσβι έ'τυχε κάπω; άμεσώτερα καΐ εγγύτερα ν«
έγκύψουμε στό κεφάλαιο αύτό, τό ολό εργβ έυ»
ρίσκεται μάλλον στήν άρχή τού μόλις.
Πολλά εχουν νά γίνουν άκόμη καί πρέπει
μάλιστα νά γίνουν έπειγόντω; γιατί οσβ ττερ-
νάει ό καιρός τόσο χάνονται ©Ι προφο,ρικέ; πα-
ραδόσεις άνεπανορθώτω; καΐ φβείρονται καί
καταβτρέφονται τά κει,μήλια, όπως εγραφεν
καί ό κ. Δημαράς. Καί πάνω σ' αύτό 6άσιμα
μπβρεϊ νά ύποστηρίξει κανεΐ; δτ», ή συγκροτήση
μιά; κατάλληλη; πνευματικής ηροαφυγικης ορ¬
γανώσεως στή 6εοσ«λβνίκη πβύ νά κινηβεΐ μέ
μεβοδικοτητα καί χωρί; χρονοτρι&έ;, στήν Ι¬
δρύση έκεΐ τοΰ Κέντρου, όπως τό προέ&λεψε ό
ύπ' άρ. 2967 Α.Ν. τβΰ 1954, θά διηυκόλυνε την
προώθηση κατά τόν πληρεστερο καί άποτελε-
σματικότερο δυνατό τρόπο μάλιστα τό δλ© ζή¬
τημα.
"Αν κάποιβς φταίει καί οτό ζήτημα αύτό,
όπως καί στά αλλα αλυτα καί έκκρεμή άκόμη
προσφυγικά ζητήματα, &ς μή δρίσκβμε πάντ»
καί άποκλειστικά «φταίχτη» τό Κράτβς. ΦταΙ-
με, κατά την ταπεινή μβυ γνώμη, πρό πάντων
έμεί; βί πρόσφυγε; 6; σύνολο πρώτα ασφαλώς
καί κατόπιν ώ; πολιτική καί πνευματιαη πρ·>
σφυγική ήγεσί*.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΛΡΗΧ

ΠΡΟΧΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΣΧΟΛΙΔ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ
"ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΑΕΦΤΗΣ...,,
Έν άγαατή συνεργασία —
μάλλον συιμμαχία —. β Τ©ΰρ-
κβς άντΐπρόσωιτβς είς τβν Ο.
Η.Ε. καί έ Βρεταννος συνά-
·3ελφός τού, έξαπέλυσαν λυσ-
σώδη, δι* ·. ύπομνημάτων, επί¬
θεσιν κατά τής χώρας μας, δι¬
ότι έμηοδίζει δήδεν την εφαρ¬
μογήν της αποφάσεως τής
Γενικής Συνελεύσεως των Ή-
νωμένων Εθνών έν αχέσε
πρός την Κύπρβν. Φυαικά, ή ά-
ληθεια είναι ίταντελώς διάφβ-
ρος. Δέν εϊχε παραμεληαει ή
Ελλάς νά όιαμηνύαει είς την
Γεν. Γραμματείαν τοΰ Όργα-
νισμοϋ κ α ι δι' αυτής είς τα
μέλιι τβυ, την επί τβΰ πρβκει-
μένβυ αντίληψίν της, διά των
οποίων κατηγβρησε τοΰς Τούρ-
κους καΛ "Αγγλους, ότι παρερ-
ιμηνεύοντες την απόφασιν τής,
Γενικής Χυνελεσύεως, πβύ ο¬
μιλεί περί λύσεως τοϋ Κικτρι-
ακοϋ προέλήματος μεταξύ της
Άγγλικής Κυβερνήσεως καί
τοϋ Κυπριακβϋ Λαοΰ, Θέλουν
νά μετοςφέρβυν την ευθύνην
τή5 λύσεως είς τα; τρείς Κυ-
δερνήσεις καί νά άναθέσβυν
την λύσιν ε1$ τό ΝΑΤΟ. "Ερ-
χβνται, λβιπον, οί Τβΰρκβι
καί ©Ι "Αγγλοι νά καταγγεί-
λουν άκριδώς την Θέσιν αυτήν
τής Έλληνικής Κυβερνήσεως,
ώς... άδιάλλακτον, ηροαπαβοϋν
τες νά έπηρεάσουν τα "Ηνω¬
μένος "Εβνη εναντίον τής Ελ¬
λάδος είς την περίπτωσιν, κατά
την οποίαν Θά έπανέλδ)η τό
Κι>πριακόν είς τόν Ο.Η.Ε., διά
νά δοθή έξήγησις των λόγων
διά τοΰς ©,ίτβίβυς ή δεθνής από¬
φασις δέν θά έχη εκτελεσθή.
Μ έ αλλλα λόγια: «Φωνάζει έ
κλέορτης γιά νά φύγη © νβικο-
κύρης.··»
ΙΑΟΥ ΠΩΣ ΤΙΘΕΤΑΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΛ
Πολύς γίνετοα θβρυββξ περί
Γήν έκθεσιν τοϋ άρχηγοϋ τής
Χωροφυλ«κή$ έν σχέσει πρός
την προστασίαν τής νεβλαίας,
χωρίς όμως νά έχη δοθή τ©
κείμενον της είς την δημοσιο-
τητα, είς τρόπον ώστε νά εί¬
ναι γνωστόν περί τινος «κρι-
δώξ προκειται, δοθέντος μότλι-
στα, ότι καί αύτός ό πρβϊστά-
μενο§ τβϋ υποβαλόντες την
έκθεσιν κ. Λΐοςκρυνιώτη, δηλα-
δή © ύφι>πουργ©5 των Εσωτε¬
ρικήν κ. 'Αβανασίου, δηλοί ά¬
γνοιαν κ«ΐ τή5 εκθέσεως καί
τοϋ Θέματβς;. Καΐ εάν μέν πρό-
κειται περϊ υποδείξεως νβμί-
μων μέτρων διά την διαφύλα-
ξιν τής ελληνικής νεολοςία$ ά-
πό τοΰς περιβοςλλβντίχς αύτην
κινδύνβυς ήβικής έκτροπήδ κα'ι
παραπλανήσεως, υφίσταται,
πράγματι, προέλημα σοβαρόν
πρός μελέτην, δια την επίλυ¬
σιν όμω$ τβϋ οποίβυ, πάντως,
δέν έπαρκεΐ ή μβνομερής «-
στυνομικη άνασταλτική ή *«-
τασταλτικη ενεργεια, άλλ' ά-
παιτείται ή αυμ&ολή πλείστων
παραγβντων, όπως τής Έκκλη
οίας, τοϋ Σχολειον, των Πνευ¬
ματικήν Ίορυμάτων, των εΐ-
οικών ©ργανωσεων, τοϋ Τύπβυ
κλπ. Έαν βμως άντικειμενι-
κβς ή καΐ έμμεσος σκοπός τής
εκθέσεως είναι ό άποκλεισμος
— ώς ανεγράφη — των μεχρι
20 έτών νεων καί άπό νομί¬
μως υφισταμένας οργανώσεις,
η υποχρεωτική έγγραφή των
είς υφισταμένας ή συσταθησο-
μενας ομοίας, υπό τό πρόσχη-
μα τής προστασίαν των από
τας κακάς συναναστροφάς, τας
ψυχοψθορους άπασχολησεις ή
6 ουγκεκαλυμμένας προπαγάν
Οας, πρβκειται, έν τοιαύτη πε¬
ριπτώσει, περι άστοχου ίΜτοοεί
£εως, ίτροσκρβυούσης άλλως τε
καί είς τό £ύντα.γμα καί τό
πνεϋμα τβϋ —ημβκρατικβΰ Πβ-
λιτεύματβς. Ιδού, πώζ τίθεται,
καθ" ημάς, τό ζητημα.
ΠΟΙΗΠΚΟΣ ΙΣΩΣ, ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΙ 0X1
Ημπορεί νά είναι ποιητικβ$
είς τάς διαοε&αιώσεις τού ό
Νομάρχης καί Δήμαρχος Κων¬
σταντινουπόλεως κ. Γιβκαϊ__
ϊσως διά νά είναι είς άρμονί-
αν με τό «πώνυμόν τού, πβύ
σημαίνει «Γαλάςιβ Φεγγάρι»
— ©τι «οί έν Τουρκία όρβοώβ-
ξβι συμπολίται τού άναηνεβυν
εϋοομον έαρινόν άέρα καί
υπό τόν ευεργετικόν έαρινόν
ήλιον τής τουρκικήί πατρίδος
προσεύχβνται έν πάση ήσυχια
εις τόν ©εόν» καί ημπορεί ά-
κομη ν'άνταποικρίνεται είς την
αλήθειαν ό άφβρισμος τού, ό¬
τι «τα έξαλλα δημοσιεύματα
δέν βοηθβϋν είς την προσέγ¬
γισιν των εθνών, άλλά δημι-
βυργοΰν μίση» καί, £τι «δέν έ-
ηιδυμεΐ πλέον είς τιιν ίστορί-
αν νύκτας Άγίου Βαρθολομαί-
ου, άλλ' έβρτασίμους ιιμ&ρας
περιπτύξεω§ των λαων έν αγά-
πη πρό; αλλήλους», ειλι¬
κρινός βμως δέν είναι.
Διότι, εάν, τφ δντι, ήτο είλι-
κρινής θά άπεδείκνυε τουτο ©ύ
χι δια λόγων, πβύ δέν έχβυν
μεγάλην αξίαν, άλλά δι έρ¬
γων: Διά τής άπαγορεύσεως,
παραδειγματβδ χαριν, ή ου-
στάσεως είς τόν τουρκικόν τύ¬
πον τουλάχιστον, τή$ Κ,ων-
οταντινουπόλεως, πβύ, ως γνω¬
στόν, είναι διευθυνόμενον, νά
ύημβσιεάη χαθ' έκαστην άχα-
λινωτως μισαλλόδβξα άρΰρα
και όλως φανταστικας ή ψευ-
ύεΐς άνθελληνικας είδήσεις,
που διεγείρουν τό μισος καί τ©
παδος τοϋ τβυρκκού βχλβυ κα-
τά τ«ύ έκεϊ έγκατεστημένβυ
βμβγενοϋς στβιχείβυ και τής
μεριμνης τού, λόγω άρμοδιο-
τητβς, διά την επισκευήν, του¬
λάχιστον, των εύκτηριων βϊ-
κων των όμογεινών, πβύ κα-
τεοτρεψε καί έρειπωσεν ό
ΐ'ουρκικός φανατισμόν, την 6ην
Ιίεπτεμβριου 1055, δια νά ήμ-
ποροΰν, πράγματι, «νά πρβσεύ-
χωντα έν πάση ήουχία είς
τον Θεόν...».
ΤΑ "ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ,, ΑΓΓΛΙΚΗ! ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ
Η βρεταννική πρβπαγάν-ι
δα πρβσπαθει άπό καιροΰ νά
έμψανίση την βΐκβ'νομικήν'
κατάστ»σιν τής Κύπρου, ώς
πλεβνεκτοϋσαν, άπό βίκονομι-
κής απόψεως των συνβηκών,
πού έπικρατοϋν είς την 'Ελλά-
δα, συνεδυάζετο δέ, παλαιότε-
ρον, καί μέ την τύχην των
Δωδεκανήσων, των οποίων,
δηθεν, η οίκονομικη κατάατα-
σΐς είχεν έπιδεινωθή, άφ' ή;
είχον ένωθή μέ την Έλλάδα.
Τόν... μϋθον αυτόν διαλύει,
ώς νά ήτβ σαπουνόφουσκα, ό Έ-
θναρχης Μακάριβς διά των δή
λώσεών τού είς οικονομικήν
εφημερίδα, άπβδεικνύων, δι"
άδιαψεύστων έπιχειρημάτων^
δτι ή Κύπρβς, μία πλβυσία έλ-
ληνική νήσβς, υφίσταται άπό
μέρβυς τής βρεταννικής αύ-
τοκρατβρίας στυγνήν έκμετάλ
λευσιν, συνεπεία τής οποίας,
τα προϊόντα τβΰ Κυπρίου ά-
γρότου δέν ευρίσκουν αγορα¬
στάς, καί ώς έκ τβύτβυ ή κα¬
τάστασίς τβυ δέν είναι κα&β-
λου ευχάριστος, τα ένυπό&ηκα
δάνεια ποϋ βαρύνουν τόν ά-
γροτικόν πληθυσμόν άνέρχον·
ται, ούδεμία πρόνβια είχε λη-
φ&ή διά τβϋς Κυηρίους εργά¬
τας μεχρι τοϋ 1955, ό βαθμός
άπασχοΛήσεως τοϋ έργατικοϋ
δυναμικοϋ είναι πβλυ χ«μη-
λός, λόγω μή Ιδρύσεως εργο-
στασίων καταναλωτικών αγα¬
θών, άποτέλεσμα δέ τής ύπο-
απασχολή^εως είναι ή μόνιμος
άνεργια κχϊ ή τροπή «ρβς με-
τανάστευσιν, ώστε 35.000 νά ύ-
πολογίζωνται οί μεταναστεύ-
σαντες άπό τοϋ 1945 και εντέυ¬
θεν: 'ϋς πρός τό εμπόριον, ΐ»-
πεδειξεν ό Έθνάρχης» ©τι τ©
βριον των είσαγωγών προέρ
χεται από την Αγγλίαν, έν ώ
αύτη άπορροφά έλαχιστα πρβ-
ϊόντα τής Κύπρου, προσθέσας
ότι ή Κυβέρνησις άπβμυζά, κυ¬
ριολεκτικώς, την νήοβν, _διότι
εαιβαρύνει τα εΐσαγόμενα έξ
Αγγλίας έμπβρεύματα μέ βα-
"υτατους φβρους, προσφέρβυσα
τχύτοα είς υψηλοτέρας τιμάς ή
είς άλλας χώρας.
Ιδού, τα «πλεβνεκτήματα»
τής βρ&ταννικής διοικήσεως
είς την ελληνικήν Κύπρβν.
ΕΥΤΥΧΟΣ "Η ΔΥίΤΥΧΟΣ;
Λόγω των τελευταίων βρσχών
— άναγράφεται είς τάς εφημερίδας
— έξεχείλη,σεν ή λίμνη, τα δέ ΰδα-
τα; κατέκλυσαν τό τταρακείμενον
χωρίον, των κάτοικον έπικοινωνούν
των διά λέμβων. Άλλά μή φαντα-
σθήΥτε αύτό πού προφανώς διανο-
ήσθε: Δέν ττρόκειται, εύτυχώς—η
δΐΑΓτιιχώς; —. ττερΐ τής ιδικής μας
λίμνης τού Μαραθώνος, ή όποία
δέν μάς έσυνήθισε μέ τέτοιες...
ττροστνχιές καί πληθωρισμούς. Άν
τιθέτως, χωρίς καθόλου νά την έ-
πηρεάζη ή βροχή, πού έκνενριστι-
κά μονσκεύει επ! ημέρας, τώρο, την
πρωτηεύουσαν, εξηκολουθεί όλονέν
καί περισσότερον νά ...φιραίνη άπό
άδυναιμία, σάν τίς μοντέρνιες κυ-
ρίες ττού έφαρμόζοιν σχολαστικά
άττισχνονπκή δίαιτα. Ή λίμνη πού
...άψηνίασε κατά τόν άνακρερόμε-
■ νόν καταλκυσμικόν τρόττον είναι ή
γνωσιή διά την κακήν της ...άνα-
τροφή, — ιιαί ώς έκ τούτου καί...
έξαιρετέα, Κερκίνη.
"ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΑ,,
Ήτο μειοινεκτική ή θέσις των
συιμιμετασχόντων είς την εκστρα¬
τείαν τής Κορέας καί κατασάνων
ανάπηρον, οί όττοϊοι έστειροΰντο
μέχρι σήμερον των προνόμιον τα
οτΓθΐα ίσχύουν διά ούς λοιττούς ό-
μοιοτταθεϊς των. "Ηδη, δια τοΰ
κατατεθέντος είς τ|ήν Έτπτροττήν
'Εξοιχτιοδοτησ-εως νοιμοθΐετικΰ δια-
τάγματς αΐρεται ή αδικία. «Κάλ-
λιο άργά παρά ττοτέ.. »
ΤΟ 10ο)ο ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟΝ
Μέ Ικανοποίησιν ασφαλώς βά
ττληροφορηθη ή κοινή γνώμηι την
διαβεβαίωσιν τοΰ κ. Ύττουργοΰ
των Οΐκονομικών, &τι είναι ηδη έ¬
τοιμον τό νομοσχέδιον, διά τοΰ
όττοίου καθιερώνεται τό 10% άφο-
ρολόγητον έττί τοΰ είσοδτΐματος ύ-
ττέ,ρ των είλικρινών φορολογουμέ-
• ' · ( "ν; ~;
ΟΤΑΝ ΕΠΙΣΤΗ Η ΩΡΑ
Σάν ττολύ διάζεται ί> τύραννος
ττ)ς Κύττρου Χάρντιγκ, ό άιτοΐος,
έκτίλών οδηγίας τοΰ Άγγλου 6-
που,ργοΰ των Άποικιών, διέταξεν
— εάν είναι άληθεΐς αί πληρο¬
φορίαι της τουρκικής εφημερίδος,
τγοΟ δηιμοσιεύ&ι την πληροφορίαν
— τόν καταρτισμόν τπναικων γαι¬
ών καί «κινητών τής Κύπιρου, έ-
.ττί τη ττροόψει δΊχοτομήΊθΧΜς τής
Ι νήσου. Συνηβίζεται, βεβαία, είς
τόν τόττον τού «νά ττοι/λάν' το
το-μάρι της άρκούδας ποΰ δέν κι/νη
γήθηΐκεν ά<όμη», έδο αμως κ όστι αλλο συμβαίνει: Μάλλον ττρόκει- ται ττερί έκφοβισμού τής "Ελλά¬ δος διά νά δεχ&η την ττροτεινομέ- | νην «αύτοκυβέρνησιν» τής Κύ¬ πρου. 'Άς μή ττνευστιά διμως ά- ττό την βίαν τού καί άσχάλλη ό στρατάίρχης διά νά μή ττάβη τί- ττοτε ή ττολύτιμος ύγεία τού. Ά- ναλαμβάνομεν ημείς νά τόν είδο- ττοιήσωμεν σχετικώς, δταν έττΐιστή ή ώρα: Ραδιοτηλεγραφικώς. "Η μάλλον «θά τοΰ σφυρίξωμεν «λέ- φτικσ» — δττως σιτνηθίζει νά λέ¬ γη είς τοιαύτας ττεριτττώσεις ό θυιμόσοφος ελληνικάς Λαός. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ "Επί τή παρατάξει των εργα¬ σιών τής ούγγρικής Βουλής — μεταδίδεται έκ ΒουδατΓέστης — ό πρωθυπουργός κ. Γιάννος Κάνταρι αποτεινόμενος ττρός τούς 298 βου¬ λευτάς εϊπε: «Τί θά συνέβαινεν, αραγε, αν κάττοιος έ§ υμών ελε- γε: «Δέν συμφωνώ μέ τόν πρωθι; ττουργόν Καντάρ;»· Κανείς, φυσι¬ κά, αττήντηισε. Διότι, ενα ταξεΐδι, εστ» καί άδάπανον, έστω καί κοο- τά την άνοιξιν είς την.. Σιδηρί- αν, ή είς τό... 'Υπερ-έραν,· που &ά συνεττάγετο ή ά— άντησις, δέν είναι έτπθυμητή καί είς τούς.- ό- σιομάρτυρας άκόμη τής ούγγρικής τττέρυγος τοΰ Έρυθροΰ Παραδεί- σου. " * "*'ν · "ΔΙΕΦΥΓΕΝ ΕΚ ΚΥΠΡΟΥ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΓΡΙΒΑΣ,.; ΔΙΕΡΙ1ΤΑΤΑΙ ΑΓΩΝΙΩΔΩΣ ΕΙΣ ΕΚΤΕΝΕΣ ΑΡΘΡΟΝ Η ΑΓΓΑΟΦΠΝΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΣ "ΤΑΊΜΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ,, ΛΕΥΚΩ5ΙΑ, Μ7 Μαΐου (Ίδ. £>ππρ.)— Ή έδώ έκίιδομένη
άγγλόφωνος εφημερίς «Τάϊμς ι
τής Κύπρου», διερωτάται είς
έκτενές αρθρβν της, εάν άντα
πβκρίνωνται είς την αλήθειαν
αί πληρβφβρίαι, αΐτινες εκυ¬
κλοφόρησαν ενταύθα έν σχέ¬
σει πρός την διαφυγήν τβϋ άρ-
χηγβΰ τής Ε.Ο.Κ.Α. στρατη-
γβϋ Γρίδα είς κάποιαν ελλη¬
νικήν νήσβν.
Κατά τάς πληρβφβρίας αύ¬
τάς, αί βπβίαι δέν είναι δυνα¬
τόν νά έπι&εβαιωθβΰν ή νά δι-
αψευσθβΰν, ό Γρίβας έγκατέ-
λειψε την Κύπρον μετά τό Πά-
σχα.
Κατ' άλλας ομως πληρβφβ-ι
ρίας, ούτος ευρίσκεται άκόμη
κάίΐου είς την περιοχήν τής1
μονής Κύκκβυ, βπβυ τελευταί¬
ως διεξήχθησαν μεγάλης εκτά¬
σεως έρευναι υπό των έρεταν-
νικών δυνάμεων πρός ανακά¬
λυψιν τβϋ κρη<3φ·υγέτβυ τβυ. Ή εφημερίς συνεχίζει δτι, κατά κύκλβυς τινάς, ή στρατι- ωτική καί διβικητική ήγεσία τής Ε.Ο.Κ.Α. έχει ανατεθή ή¬ δη είς ένα εΐδβς «έπιτρβπήδ άρχηγών επιτελείων», ένώ τό πολιτικόν μέρβς τβΰ άπελευθε- ρωτικβΰ αγώνος ευρίσκεται είς χείρας τής Π.Ε.Κ.Α. Του¬ το, πρβστίθεται, συμβαίνει καθ* βσβν ό Γρίβας ευρίσκεται άκό¬ μη εΙ? την Κύπρβν. Είς τό Ιίρ&ρον άναφέρεται, έπίσης, δτι ή Κυπριακή Αστυ- νομία επέδειξε μεγάλο ενδια¬ φέρον διά την ανακάλυψιν τβϋ μέρβυς είς τό όπβϊβν κρύπτε¬ ται έ Γρίβας καί ©τι συγκεκρι¬ μένως εγένοντο έκ μέρβυς «- νωτάτων στελεχών της έπα- νειλημμέναι έπισκέψεις είς τάς κεντρικάς έδώ φυλακάς, ©π©υ άνεκρίθησαν ωρισμέναι κρα¬ τούμενοι, ©ί όπβϊβι θεωροϋνται ώς στενΓί συνεργάται τ©ΰ Γρί- 6α, ουλληφθέντες είς τό χωρί- βν "Ομβδβς. Λέγεται, μάλι- στα, δτι είς Ινα έ§ αυτών ηρβσ- εφέρθη σημ«ντικόν χρηματικόν πβσβν διά νά παράσχη «ληρβ- φβρίας περί τβϋ Γρίβα. Ή εφημερίς καταλήγβυσα ύ- πβγραμμίζει, δτι, άπό κυβερ- νηΓΓΐκής πλευράς, μέγα μέρβς τής εΐρηνεύσεως της νήσβ» καΐ έν τελευταία άναλύσεσι τήδ έπΐστρβφής τβϋ Μακαρίβυ είς Κύπρον καΐ τής ενάρξεως δι- απραγματεύσε«ν, έξαρταται άπό την «εξαφάνισιν)) τβΰ Γρί¬ βα. «Εάν, έπιλέγει ή εφημε¬ ρίς, άπβίειχθη, πράγματι, δτι ό Γρί&ας ανεχώρησεν έκ κυ" πρου, τβτε μία αλλη νέα κα- τάοταοις ©ά δημιουργηθή»· ΤΟ ΜΙΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΔΙΑ ΤΑ "ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ,, Ό Ρσβιοφωνικός Σταβμός των Έ- νόττλίίν Διινάμεον είς ηρόσφατον Ικπομ- τηίν τού άφιεροσΐ τ° τακτικόν Ραδιο- ,^ωνικόν τού ΔκίίΑεΐΓτον, τό συντασσό- μενον υπο των κ κ. Γιάννη Γκίκα καϊ Λουκά Σ ταθακοτιούλου, είς τόν τελεΐΛ- ταίως έκδοβέντα Εβδομον τόμον των βΛΙικρασιατικών Χρονικών» ώς άκολοΰ- θίος: ΤΟ ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ μέχρι σήμερο, £χει άφιερώσει ά(>κετές
έκ-π-αμπές για την λαογραφΐα των χαμε-
νων ποτρΐδων μιας σημαντικής μεριοος
τοθ ΈΧληνιο-μοϋ. Κι' αύτό, ■πρί-πα νσ
ληφθή σάν ίνα μικρο δεϊγμα άγάκης,
ιττοργής καϊ έν&ιοψεροντος των νεωτέ-
ρων που έπιβυμοϋν να μάθουν ιτώς ζοϋ-
σθ» οί "Ελληνες στις τΐεριοχές εκεϊνες
που εΊταψοον να είναι ΙιλΑηνικις κι' ο-
κομα ή εκδήλωσις δονμαίτμοΰ -πρός τους
ο,ν&ρωττθϋς εχεινοκς που 8εν ξ,έχαο-αν πο-
τέ ιην γενιθλια γί) άλλά καΐ σημερ«, ά-
τομικο; η 6ργαν»μενοι σε Σωμοητεια, εΐιι-
χειροϋν καί ττροο-ηαθοϋν νά περισώσουν
ο,ΐ' άκόμα σωζεται ο-ιή μνήμη -των «ο>·
λαιοτερων, ο,τι άφορο -τα ηθη καί τα
ύεσμιο,τόν τροπο ζωης, τις λαικες συ-
ιιηθειες, τίς παροδοσεις και τα τραγού-
οια και γβνικα τόν τοτ£ έιτΐΛρατοΰντα
λαικό πολιτισμό, των Ελληνικήν ι»Αη9»Λ-
υμών των χαμενων Ι Ιατριέων.
ί. τη θ'ΐμερινη μας έκηομτιή θά μιλη-
σονμε για τό εργο της Έΐνωσεως Ζ. μυρ-
ναιων, παιρνοντας άφσρμή απΐό την εκ-
δοση τοΰ εβδομου ι ομού των «Μικραο-ια-
τικων Χρ&νικων», ενός μνΓ(μειωδους ϊρ-
γου ττοώ οτίς σελίδες τού άποθησαυρι-
ζονται οί μίΑέτες τώ/ έκλεκτών συνερ-
γατών τού, γύρω άπό λαογραφικά ίστο-
ρικά κλπ. θέματα.
"Η "Ενωσις Σ μυρναιων Ιδρύθηκε ττρό
εΐκ,οο-αετιας στην Άθήνα άπό διακεκρι-
μενονς Σ. μυρναΐους καϊ καθ* όλον τ ό
διαχττημα τής υπάρξεώς της προοτταθβϊ,
εντός των πλσισιων των Σ μνρναικών
καΐ Μικρασιατικών ίν γένει παρ^δόσεων,
μέ διάφορες έκδηλώσεις, δττως βιαλεξεις,
έκδόσεις κλπ., νά κάνη εΰρντερα γνωστη
την δράσι της καΐ Ιδιαιτέρα την οράσι
τού τμήμο3τός της των Μικρασιατικήν
Μελετών. Σκοπός τοΰ Τμήματος αυτού,
τα οποίον καί αποτελεί την κυριώτερη
καΐ έθνικώς σποκδαιότερη άπό τίς ίπιδι-
ώξεις τής Ενώσεως Σμι/ρναίων, είναι ή
διάσωσις λαογραφΐκών καΐ παρόιλληλα
Ιστορικών κοινωνικήν, εκπαιδευτικήν κ αί
έκκλησιαστικών στοιχείων καΐ πληροφο¬
ριών γύρω άπό τό Μικρασιατικό πολι-
τισμό καΐ ή άττοθησοτνρισις αυτών οτό
περιοδικό σνγγραμα «Μικρασιατικα Χρο-
νικά».
Την άξιόλογη αύτη προο-πάθεια τοθ
Τμήματος Μικρασιατικήν Μελετών τής
' Ενώσεως Σ μυρναίων έβράβευσε καΐ ή
Άκαδτιμία Αθηνών τό 1954, Ικτιμών-
τας ϊτσι τή» άξία ίκός έργον εθνικώς
πολυτίμου, τοθ οττοίου ή συντελεσθεΐσα
μέχρι σήμερα έργασία μάς δίνει την εύ-
καιρ.α νά αντιληφβοϋμε τό μεγεβος τής
ιερης και έΰνικης προοττοοθειβς και της
ί,υουνης που άνεΛοβαν νά φερουν είς πέ¬
ρας γνωστοι Μικραισιατες λογοτεχνες
και έπιστημονες όπως οί κ.κ. Χρήστος
ί. ολωμοκιοηι,, ^.ΤίΛΐος 2. πϊ,αν ιί,αι,,
υασ ιατωιης, 'ΑΑ. Μηενακης κ. ο. με
ί,ηικεφαλης τον μητροποληη Μυιιληνης
Ιακωδο.
£.τυυς μέχρι σήμβρα έκδοθεντας Εξη
τομους των κΜικρασιατικων Χρονικώ»»
εχουν δΐνμοσιευβει σημαντικες λαογραφι-
κες μελετες για διάφορες περιοχες της
ιΛ. 'Λσιας και εχουν αποΙ>ησαυριστεϊ άρ-
ιιετα στοιχεια για τόν Ίωνικό πολιτι-
σμό.
■=.εφι>λλίζοντο.ς τον Ε5δομο τόμο των
«Μικρσ.σιατικώΐ' Χρονικών», στεκομαστε
σιην πρωτη λαογραφικη μελέτη ττοϋ ανα-
φερεται στην λαικη ελαιοκομια καΐ έ-
λαιΐΛΐργία τοΰ Άδραμι/τιου, ϊνα βε.μα
δοσμενο μέ άκρίδεκχ και ένημερόιητα
απο τόν κ. Δημ. Λουκάτο, τό όιοϊο παΐρ-
νει Ιδιαίτερη σημασία, γιατί έλάχιστες
είναι οί λαογραφικες περιγραφές γιά ττ|ν
έλαιοκομία καΐ έλαιουργια, παρ' δλον
δτι ή 'Ελλάδα είναι ή χώρα τής έληάς.
Γιατί όλόκλΐ)ρος ο χώρος τής Αΐγαιακής
Μ. "Ασίας, ή Κύπρος, ή Κρητη τα νητ
σιά τού Αίγαιου, Δ Μοριάς, ή 'Επττάνητ
σος, ή Στερεό, ή "Ητΐειρος, ή Δντ. Μα-
κεδονια και ώλλες περιοχες ζοΰν έντονα
κι' από αίώνες την σνγκομιδη τοϋ καρ-
ποϋ από τό δεντρον καΐ την μετατροπη
τού σε λαδι. Πλήθος θέματα μποροθν
νά ώπασχολησουν τόν λαο-γράφο Ιρωνη-
τη που να άφοροΰν όχι μοκχχα τα εθιμα,
τις δοξοχτίες καΐ τή φιλολογΐα γύρ» άπό
την ίληα καί τό λαδι, άλλα και την ιδία
την άγροτικη τεχνικη καί την λαΐκή ό-
ρολογια της. "Ετσι, τό μελέΓΓ^μα αύΐό
'χει ξεχωριστή σημασία, γιατί ηαρουσι-
άζει μέ καθε δννατη λεπτομέρετα την λαι>-
κη έλαιοκομία καΐ ελαιουργία ο-τό Άδρα-
μΰτι, που ήταν γνωστό σέ δλον τό κό-
σμο γιά την ευφορη γή τού, τα νερα τον
καΐ τα δαση τον καΐ τό έξαιρετικό τού
λαδι.
'Εινδιφέρον μεγάλο έχει καΐ μιά αλ¬
λη μελέτη, γιά τον τελευταΐο τΰπο τού
άστικοθ 'Ελληνικοϋ σπιτιοθ τής Σ μύρ-
νης, που άποτελοΰοχ τό πιό άντιπ.ροο"ω-
πειηικό Ισως γνώρισμα τής Ίωνικής
πρωτευούσης. Στήν μελέτη αυτή τοθ κ.
Φάλμττον δίνεται μέ λετΓτομέρκιες ό Ιδι-
όρρυΘμος 'αύτός τύπος τον σπιτιοθ, ΤΓθύ
τό ίίφος τού ήταν εντελώς σμυρναικό καΐ
ττου ή εΰφνΐα, τό πρακτικό ττνευμα καΐ
ή νοι κοκνροσύνη τοϋ Σ μυρνιοϋ τό συνέ-
λαβε, τό οννέθεσε, τό δηιμιοΰργηο-ε καΐ
τό τελειοττοίησε κοτΐ στό όποΐο άποτυ-
πώθηκε ή σφραγίδα τοϋ προκτικοϋ τού
νόν.
Ενδιαφέρον Ιδιαιτέρα, γιά την εκπο-
μπη μας, παιρουσιάζει ή δημοσιενμένη
μελέτη τοϋ κ. Ίτπτ. Μακρή μέ τόν τΐτλο
«Λαογραφικά Άρτάκης».
Στήν 'Αρτάκη άνέκοοθεν υφίσταντο ιτολ-
λά ώραϊα ϊθιμα, τα όποΐα δσα άκόμα σώ
ςονται στην μκιμη πο>.αιοτε,ρων, δΐιονται
στις σελιθες τον λαυγ^αφικοϋ αύιοΰ με-
λετοματος με εττιστημονικη καΐοηι,ξη κ^ι
η καταγ,Λφΐι τους μας οοποκαλντκτει τοσα
ίιλληνικα εοιμα, πον πολλες φορες μα-
λιοτα συγγενευουν μέ τα ττβ^αλληλα
σπμερινα 'ϊιλληνικα βεσμια.
ι α θεσμια τού άρραδώνος καί τον
γο,μου της 'Αρτακης είναι ίδιοτνπα καί
εχονν μεγάλο λαογραφικό ένδιοφέρον. Τα
γαμηλια τρσγούδια, έπισης, ή τα «γκώ-
μια» όπως το έλεγαΐν, δηλαδή τα Ιγκώ-
μια, εχουν μιά ξεχωριχτη χαρι καΐ στό
ο-τιχο και στιι τεχνικη τονς. Άκοϋστε μί
ρικα διστιχα πού έλεγον στή 'Αρτάκη,
σιους νιόνυμφονς:
__Νύφη μόν, μην πικραίνεσαι καΐ μη
ολά ή καρδιά σον μητ' άπ' τό σπιτι σον
ϊφυγες μητ' άπ' τή γειτονιά σον.
—'Γαμττρέ μόν σέ τταρακαλώ μιά χαρή
νά μοϋ κάμης Τή νύφη. ποΰ σον δώσαμε
νά μή τή χολοσκάνεις,
—Ό ήλιος είναι ό γαμτηρός κι' ή νύ¬
φη τό φεγγαρι Σή,μερα στεφανώνονται κι'
8λος ό κοσμος λάμπει.
— Σήκω, γαμπρέ, τό χέρι σον καί «χ-
νε τό στανρό σον καΐ παρακάλει τό βεό
νά ζή τό σ-τέφθθνό σου.
__!ΐΊά ζήσουν οί νεόνυμψοι, νά ζήσονν
νό γερασουν Σάν τα ψηλά μας τα βοννά
καΐ να άσπρομαλλιάσονν....
"Εν συνεχεία, ϊχονμε τα ΐθιμα τοΰ το-
κετοΰ, τής βαπτίσεως, τον θανατον καΐ
αλλα εθιμα καΐ τΤρολήψεις γιά διάφορες
λαικές γιορτές καΐ διασκεδάσεις κλπ.
Την Μεγαλη 'Εβδομάιδα οί ναντικοΐ θεω-
ροΰσαν άπαραίτητο νά καταπλεύσονν σχό
λιμάνι τής Άρττακης καί νά παρακολον-
Ιβήσουν τίς κατανκκτικές λ«ιτουργε!ες.
| Τα εθιμα τής Μεγάλης "Εβδομάδος τής
Ι Άρτάκης δέν διέφεραν καί κατά πολΰ
Ι των έθΐμων τής έ6δομάδος αυτής α>λων
■αεριοχών. Ιδιαίτερη γραφικότηττα ϊπαιρ-
νε τό λιμάνι τής Άρτάκης μέ τα πλοΐα
πον ήσαν άγκυροβολημένα μέ μεσίο-τιες
τίς σημαϊες καΐ στανρομένες τίς κεραϊες
τονς, σνμμετέχαντας κι' αύτά στό γενικό
πένθος τής εβδομάδος των Παθών.
Τα τραγονδια τού χοροϋ τής Άρτάκης
παρθνσιάζονν κι' αύτό: ξεχωριστό λαο-
γραφικό ενδιαφέρον καΐ πλούτον. Τα πε-
ρισσότερο» χορεκτικά τραγονδια λεγόν-
τονσαν στά πανηγνριο: καί στΐς διαο-κεδά-
σει καΐ τα χόρευοιν ο! Άριτακηνοί μέ τίς
Τδιάτνπτς γραφικές τοττικές τονς ενδν-
μαα-ίες.
Άκοϋστε Ινα ώραΐο δημοτικό τραγοΰ-
δι τής Άρτάκης ποΰ τα λόγια τον άτΐθ-
καλύπτονν τόν αγνωστο ττοιητή τής Ίω-
νίας σέ πρώτης τάξεως σμυλευτή τοϋ λαΐ-
κοΰ στ ί χον:
Μηλί μωρέ Μηλίτσα πού'σ/χι
στό γκ,ρεμό
Μηλίτσο τΓθύ'σαι στ6 γκρεμό σ
τώ μήλα φορτωμένη.
Τα μήλα σου λιμπίστικα μά τό
γκρεμό φοβάμαι
—^Κι' δν τόν φοβάσαι τόν γκρε
μο ΙΓλ' άττ* τό μονοττάτι
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ
ΒΥΖΑΠΤΙΗΗ ΗΟΤΣΙΚΗ ΕΠΙΟΕΙΞΙΣ
ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣΤ1ΚΗΣ ΣΧΟΑΗΣ ΚΟΡΙίΙΘΟΥ
Ό Βυζαντινό'ς χορό{ τφν μάθη·
των τής Εκκλησιαστικήν Σχολής
Κορίνθσυ §βωσβ κατά την περα-
αμένη Κοριακή 12 Μαΐου τό πρωΐ,
μιά τού πολΰ επιτύχη καΐ πάλιν
εκΐδειξι στήν αΐθουαα τής Άπο·
αΐολικής Διακονία^—Μονή Πβτρά-
κη—παρουοΓα τοδ Μακαριωτάτο»
Άρχιβπιβκόκου Αθηνών κ. Λωρο
θίοο καΐ άλλων ΆρχιερΙων, πολ·
λ (ι ν κληρικων, τοΰ Προέ&ροο τής
Άκαδημίας Αθηνών καΐ π. προ)
θυποοργοΰ κ. Π, Πουλίτοα κα(
πολλοϋ «αί Ικλβκτοϋ κ03;ι-.υ. Δια
τηροδμβ ζωηρή τ,ήν άνάμνησι καΐ
Λπ6 την προηγούμβ'νη παρόμοια έ
ΐτίϊειξι τής £χολής ΚορΙνθου πρΐν
δυό' χρίνια στον α&τό χώρο. Μί ιύ
ΐβιο αΐοθημα μι%ς βαθότερης αί-
οθητΐχής καί θρησκβατικής συγκι-
νήοβοος άποχωρήσαμε καΐ α&τή τί)
φορά.
Είναι γβγονός προφανίστατο δτι
στή 2χολή αδτή γίνβται στό κβφ«·
λαιο τής Βυζαντινής Μοοο κης μιλ
σοβαρή χσΐ γίνΐμη ίουλειά. Δέν
άμφιδάλλουμ» πώς καΐ οτά αλλα
κβφάλαια άγωγής τβν μικράδν τρο·
φίμων της σημβιώνονται ίξ ΐσου Ι-
κανοποιητικά άποτβλίσματα. Ό
Διευθυντής της 2χολής κ. Π»τρ.
Ξβνικακης εΓναι £νας νίος έκπαι·
δευτικός ένθουοιώδης καί πο(λί» *
νημ·ρ(ΐ>μένος στά θίμαΐα ττ.ς'εΐδι
κίτερης μάλιστα άποστολής τού,
όπως φάνηκε καΐ μΐ την εΐσήγησή
τοο κατά την πρόσφατη σϋγκίντριο
ση ποϋ μ£ς ώπασχολβϊ επρόκειτο
γιά μιά ούντ&μη, «λλάπολϋ περι»
κτΐκή παρά ταύτα, ανάλυση των
προδληματων τής διαμάχΐ)ς μβτα·
ξ!> τ»ν βύο αντιθέτων μερίδων πά·
νω στό θ?μα τής ίκ^λησιαστικήΐ;
μας μουσικήι, μέ μιά πΐΐστική
συμη.'ραστατική ίξήγηοη τίδν λό
γων γιά τοός όποίοος ή βυζαντινή
μοθίΐκή αηοτβλβΐ τό ένδβδειγμίΎο
δργανο για την αΐσθητική μοοσική
εκφράση τής δρθοδ4ξου χρ.σΐιανι-
κής λατρβίας.
Τό προγρτμμα φροντισμίνο Ιδι
αίτΒρα καΐ πάλιν1 ίξαιρβτικά δέ έ·
ξοπηρετική καΐ μέ π«λμ4 οκαις
πάντα, ή όμιλΐα τοδ φίλου μοο κ,
Δ. Δουΐζοο, έρμηνεοτΐχή καΐ κα
τατοπιυτιχή στλ ψαλλέντα ιροηΑ-
ρι« καΐ 4λλ« μέρη τοθ προγράμ
ματος.
Μέ μεγάλη δέ χα·ά ξανβκβόβα
με καΐ το δυζαντινο ορατόριο «'Λ.-
ηάατολος Παθλος» χοϋ καθηγητού
τής Σχολήε καΐ διβϋθυντοδ τής χο
ρωδίας κ. Δ Ι. Παναγιωτοπούλου
(Κούροο) καΐ τ4ν χειροκροτήσαμε
γιατί τσΰ αξιζβ καΐ γιά την δλη
ϊπιτοχή καΐ βμπνβυβμΐνη προοπά
θει« τοο, αλλα καΐ γιά τή Οαρρ»·
λέα πρωτοδουλία τού χατά τή συν
θέση τού έρατορίου αύΐοδ.
Ν. Ε. Μς
Τό μονοτίάτι μ' £&γαλε σέ μιά
ρημοκκλησούλα
ορίσκω 'να μνήμα νά βογγό: καί βασια-
ανστενάζει.
—.Τί έχεις μνήμα καΐ βογγάς και
6 αρ ι «νοκττενάζης ;
Μην εΐν'τό χώ,μα σον 6θ3ρύ κι'
ή πλάκα σον μεγάλη;
—Δέν εΓν' τό χώμα μόν βαρύ κι'
ή πλάκα μόν μεγάλη
Μόν" ήρθες καί μέ ττάτησες ειτάε·
νω ο-τό κεφάλι.
Δέν ήμονν τάχα κι' έγώ νιός δέν
ή'μονν παλληκάρι
καί νύχτες δέν ττερπάτησθ, μέ ήστρο μί
φεγγάρι;
Παλλά Άρτακηνά δημοτικά τραγονδια,
χορεντικά, καθιστι«ά, Ιστορικά, κλέψτι-
κα κλττ., παρατίθενται μέ την μουσική
τονς καί καθιστοϋν έ'τσι εΰχερέστερη την
έκμάθηο-ή τους άπό λαϊκά σνγκροτήμα-
τα. Ιδιαιτέρα κεφάλαια των «Λαογρα-
φικών τής Άρτάκης» είναι άφιερωμένα
στά αλλα λακά ϊθιμα, 8π»ς τον τρΰγον,
των τοπικών ένδνμασιών, παρατίθενται
έτπίσης: λεξιλόγιον τής Άρτακηνής δια-
λέκτον, διάφοροι ΙδιωματισμσΙ, εύχές,
ι παροιμίες καί αλλα χαροοϋτηιρκττικά γνο»-
I
ρίοιματα καί λα·|κές συνηβειες τής ζωης
των κοΐτοΐκων τής Άρτάκης.
Καί τα Άρτακηνά παραμύθια καΐ τα
τταραμύβια τού Κόλιντερε παρονσιάζον-
ται σέ &λλες σελίδες των «Μικροχτιατι-
κών Χρονικών» άητό τοΰς κ.κ. Λογοθετί-
δην καί Άκογλον, μάς φοτνερώνονν τόν
Άρτακηνό κάτοικο έπιδέξιο τεχνίτη των
τταιραμνθιών ττοΰ ή λαογραφικη τονς άξία
καϊ σάν θόμα καί σάν άφήγηση είναι
χρήσιμη καί ττολντιμηι γιά την ίρευνα.
Τό λαογραφικό ση,μείωμα τοθ κ. Σω»
κράτη Ρωνά γιά τό λαΓκό ιμηνολόγιο τής
Σ μύρνης, εΤναι σχετικό μέ τίς λα^κές
λατρεΐες τοΰς θανμοΐτο«ργονς Άγίονς,
τα πανηγνρια, άκόμα καΐ τα οτοιχεϊα τής
φύσεως, ΤΙον ασκησαν εττί&ροοση στήν φαν-
ηασία των Σ μυρνιών, ο! όττοϊοι τή» ό?-
γή καΐ την δραμοττική ττάλη των οτοιχεί-
ων έβλεπον μέ δέος θρηοκεντικό. "Οταν
τα βοννο: τα σικΐέτΓθοζε καταχνιά, πού κα-
τέβαινε ώς τόν Μέλη ποτομό, ττροκαλοΰ-
σαν την άκόλονθη νπίροχη ίντύττωσι:
Τα ονγνεφα στόν οδροβνό
κθΐτέβηκαν νά πιοθν νερό
Καί οί παροφίες των Βονρλών της
Μ Άσίας ποΰ τταρονθΊάζει ό κ. Νϊκος
Μηλιώρης στά «Μικρασιατικά Χρονικά»
τταΐρονο-ιάςοΐΛ' ίνδιαφέρον καΐ βοηθάνε
στήν άπόβειξη τής γεωγραφικής διαδό-
σεως των 'Ελληνικών παροιμιων.
ΚλεΙνοντας την σημερινή μας Ικπο-
μπή, δέν έχονμε ποιρά νά τονίσονμε κοΐ
πάλι 8τι τό εργο πού σνντελεϊται άττό
την "Ενωσι Σ μυρναίων καί τό Τμή^α αυ¬
τής Μικρ«ο-τικων Μελετών, προοιωνίζει
την καλλίτερη τοηοθέτηση των λαϊκών κει-
μηλίων τον λόγον καί τής τΐχνης καί την
πρ-οβολή τους στό Πανελλήνιον ωττε δλο
καΐ περισσότερο νά γίνεται συνε.βησις
ή διαιώνισις των παραδόσεων καί τής
I-
Κύριε Διευθυντά,
Ό άγο—ηττός συνάδελφος κοί
άνεκτί,μητός μου φίλος κ. Άντ.
Άθηνογένης, είς την έν τφ έγκρί-
τ» υμών φύλλω τής 12ης Μαΐου
1957 Ιέττιστολιίν τού, σχετικήν μέ
τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον^ δι¬
ετύπωσεν ευχήν νά έδημοσιεύοντο
άτΓοοπτάσματα πρακτικών τής Συν
δασκέψεως τής Λωζάνης έττί των
γενομένων τότε συζητήσεως έητ»
τοΰ θέματος τούτου, δταν ή Τουρκι
κή Αντιπροσωπείαι ττεισμόνως έ-
πέμενεν, έ—ί μηνα ολόκληρον, δ-
πως τό Οικουμενικόν Πατριαρχεί¬
ον όητομακρυνβη έκ τής α!«νο6ί-
ου αυτού εδρας.
Είναι ττράγματι επίκαιρον νά
γνωσθή είς τό αναγνωστικόν κοινόν
τής εφημερίδος υμών καί δι' αυ¬
τού είς την όλότητα των 'Ελλήνων
δτι την μετατότΓΐσιν τοΰ Πατρι-
αρχείου έκ Κ«ν)ττόλε«ς επολέμη¬
σαν σθενερώς εάς την Συνδιάσκε-
ψιν τής Λωζάνης τόσον δ Πρόε-
δρος αυτής Λόρδος Κώρζον δσον
καί οί άντιττρόσω—οι Άμερικής,
Ρουμανίας κοί Γιουγκοσλοϊβίας έ-
ξάροΐντες την διά μέσου των οί-
ώνων έκπΓθλιτιο-τικήν βράσιν τοΰ
Οικουμενικού Πατριαρχείον μέ
λόγους έμπτνευσμένους ττοτρ' ουδε¬
νός των συνέδριον δαμφισδητηθέν-
τας, ώς είς τα κατωτέρω άττο-
σττάσ·ματα των ττρακτικών άναφε-
ρονται:
ΛόρδοςΚώρζον: «Κατά
τόν ροϋν των τελευταίων 500 έ-
τών είναι γεγονός δτι & Πατριάρ-
χης κατέστη είς έκ των ττλέον σε-
βασμίων Πνει/μο~ικών Άρχηγών
τής Οίκουμενης».
Μ. Διαμαντή(Ρου-
μάνος άντ ι πρόσοττ ος):
«ΈτΓΐτραπ-ήτω μοί νά δηλώσω
είς την Τουρκικήν ΆντΐΊτροσωττεί
όν δτι εάν συνοιττικαΐ ενέργειαι
ή'θΐελον ληφθή κατά τοΰ θίκουμ.
Ποπ·ριο?ρχείου, τοΰ όττοίου ή Εδρα
άπτό αίώνων είναι έν Κων)ττόλει,
διά την άπτοιμάικρυνσίν τού, τουτο
θά ττροσέβαλε την Θρησκευτικόν
συνείδησιν τοΰ Ρουμανικοΰ Λαοΰ
και θά αφηνεν ϊχνη δυσχόλως ά-
παλεΐφόμενοτ»·
ΜΝΗΜΟΣΥΝΔ
ΤΕΑΕΤΗ ΕΙΣ ΝΝΗΝΗΙ1ΤΩΪ1 ΜΕΚΡΩίΙ ΑΪ1ΤΖΑΚ
Έπ' »νχαιρ(<} τής ημέρας των νιχρ&ν των πολέμων Αν- οτραλΐας χαΐ Νέα{ Ζηλανϋας Άνιζάχ ΝταΙν πρωτοβονλΐα τοϋ ΑύστραλοΜηνιχον Σννδέομου, ίλαββ χώραν τιλβιή, κατά την οποίαν χατέ&ιοαν οτιφάνονΐ $1ς τονς ονμβολιχοϋς τά· φους τοΰ βΐς τό Πεδίον τοΰ "Αρείας Μνημιίον των ίν Ελ¬ λάδι πιαόνιων Αΰοτραλων ϋρεττανών καΐ Νεοζηλανδΰν, δ Ιηιτιτραμμένος τής ΜιγάΙης Βρεττανίας, ό γενιχός ηρόξι νος τής Ανστραλιας. ό έν Ελλάδι εχπρόσωπος ΐής ./Υ. Ζη· λανδίας, ό ίχπρόοωπος τοΰ Δήμαρχον Άΰηναίων κ. Γρη- γοράχης χα'ι οί ίπΐτιμοι πρόεδροι τοθ Αΰστραλοελληνικοΰ «|ν»δ«σμου Κ. κ. Δ. ΜαροέλΧος, τέως νπονργός καί Ν. ""~~"7 *>-·- Τριχούπη( άντιστράτηγο$.
'Επ' βνκαιρ^α τοδ τβσοαρακον-
θημίροο μνημοσύνοο τ-'ς άειμνή
σχοΐ) Λ. Εδαγγελινίδοο, Ιδιο,τη
τρΓας τοδ Ί θ.ικοθ ΊΧκιΐαι5·ϋτη
ρίοο, ό άγαπημίνος μαθητής της
κ. Ν. Λαζαρΐδης μδς απέστειλε
τό επόμενον ϊπιμνημόουνον ση
μβίωμα, τό οποίον ευχαρίστως
δημοσΐίόομβν.
Σία σημερινό μνημόουνό οον, δ
λοΐ αύτοι που αί γνωρΐσανβ οτενά
χαΐ άπό κονΐά, οί συγγενεΐς σον,
παληο'ι χαι νέοι μάθη:αί σον, φί-
λοι χαι γνωοτοΐ, πλημμνριομένοι
άχό ϋ,'Λψίΐ άπίραντη χαΐ σββασιιό
βα&ύ, στρέφοννε τή &ύμησή τονς
οΐό πέρασμά σον πάνω σε τον,η τη
/ή. Γιννιες έΚληνιχις α* όλόχληρο
τόν πλανήχη, δπον χι' άν βρίαχον-
ιμ» σΐβλνονν σήμιρτ ενλαβιχά τη
οχέψη ι όν;, ν' άπο&ίση αιό νχπό
οον τάφο λο ν Χον δια μνραομένα με
τής ενγνωμοαύ>ης ιό ΰπίργειο μΰ
ρο. Πέρασαν αντίς, στό διάβα τοΰ
χρόνον, χάταο άπό τή διχή οον την
πλαατιχή δνναμη. ^ 'Ο δρόΆος τής
ίαΐής πού χάραξαν, είναι τής διπής
αον κα&οδήγηοης άΚάν&ααιη πό
ρεΐα
ΓιατΊ δϊν ήαονν μιά γνναΐχα σάν
τις α,Κλες Δεν ησονν Ινα; ήν&ροο
πος χιινός, μ ά νραρξη άοήμανχη,
χάποιος πού βιάλεξ» ενα ίπάγγβΧμα
σάν μίσον τής ζωής βιοποριπχιχό
"Ηαονν μιά ψνχή χαΐ μιά ζωή
πον τό πέρασμά της πάνω οί τον,η
τή γωιιά, πού λβγβται γωνιά Έλ
ληνιχή, άφηαε Ινΐονα τα Ιχνη μι&ς
προοωπιχότητας χι' άνεξΐτηλη τή
σφρα)1δα τού καλόν τοΰ άγαΦοΰ χαΐ
τοϋ ωραίον ΟΙ νπηρεαίες πού προ
οέφιρες, ίξήνια δΧόχληρα χρόνια,
στό ιιεγάλο χαΐ Ιερό Ιίανιχό τής
ΠαιδεΙας χαΐ πολύτιμις είναι καϊ
άαχίίμητες τ9ά μεΐνονν. Τιννημίνη
με την ενλογΐα τοΰ αόρατον Θεοΰ,
εΐχις τό σπέρμα τής δημιονργΐας
μέσχ στή φλογιαμένη σοο ψνχή Κι'
εταξες τόν ίαντό αον, άπό τα πρω
τα αον τα βή^ατα, φανατιχή Ιέ
ρεια, οτό παμμέγιαιο χι' ίλόψοοτο
ναό τής ΠαιδεΙας. Ό άΐνιροοτο*
ΈΧληνισμός τής Σμύρνης αε γνώρι-
ο» ίχε'ι νά αννεχΐζ^ς τίς παραδό-
αεις τής ΦυΙής χα1 νά λαξιύ^ς τόν
άχατέργαοτι λ'&ο τής άμα*ε!ας. Κι'
δταν ήρ&αν μερίς δνατνχβς κι' οί
άδηφάγ$; φΐόγις Ιχάλνψαν καί ν»
χρωααν την πατριχή τή γή, διν λύ
γιαες χαΐ δεν άπο&αρρύν&ηχες, Μί
μόνη άποαχενή την άχατάβλητη χι'
έχπϊηχτιχή αον δύναμη χαΐ δέληση
ξεχίνησες γιά τή μεγάλη μάνα χον
ΈΚιηνισμον καΐ στά&μενσι; δρι
οτιχά ατή γή τής Καλλι&έας. Κι*
ερρίχ&ηκις σάν χείμμαρος, μέ όρμή
στη οραση, άρχίζοντας από τό μη
δέν καΐ μέ το τίπατα Τό νόημα
ιής μιχάλης οου άποστοΧής τδνοιω
θ«ς «αλά χαι τδχες κάνει σχοπό
και βίωμτ σον. Τό φώς ΐοί7 νοθ
σο" ."α' ?^ς ν"^ί "όν ή καλωσύνη
χι' ή ίΰγένεια μειαλαμπαδεύιηχαν
σ« πλή&ος έλληνόπονΧα. Χιλιάδβς
μα&ηιαΐ πέρασαν άπά τα ΦρανΙα
οον χαΐ ρίχιηχαν οτήν τρικνμία τής
ίωής, ίΛοι ώπΚιομένοι μέ την πνευ
ματιχή χιύ ή$ιχή έκείνη δύναμη πού
εξνψώνβι Αιομα καΐ μορφοποιβϊ κο< νωνίες Μά τώρα δέν νπάρχεις πιά άνά· μβσά μας. Ή άπώλειά οον είναι μεγάλη, γιατί μιγάλι; ήιαν χι' ή προαφορά αον πάν» ο< τούτη τη γή "Ολοι £μ»ϊ{ πον αέ νοιώααμβ χαλά, οίΐχόμαοτβ σήμερα βονβοΐ οτό νωπό αον τάφο, ποτίζοντάς τον μέ τό ϋερμό δάχρν, πηγαιο οιαμάν τι μιάς άΌβεατης άνάμνηαης. ΝΙ& ΑΑΖΑΡΙΔΗΣ ΕΜΕΙΣ ΣΗΥΡΙΙΑΙΟΗ ΠΕΙΡΑΙ0Σ-ΗΙΚΑ1ΑΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Γήν Κυριακήν 19 τρέχοντος καί ώραν 9 π μ. θέλει τελεσθή Ιν τφ Ιερφ Ναφ Εόαγγελιστρίας Νεατιΐ λεως Νικαίας αρχιερβτική λει τουογία μετ" 4ρ·οκλκσ(ας επί τ ίτηα'α έορτή τής Άγίας Φβτίΐν^ προστάτιδος τής ήμ.τέρας Ένώαε ως Πχρακαλοδμεν όθεν ομάς % τίο εδαρβΐτούμενοι μας τιμήσητε διά τής ταρουσ£α{ βας. Τό Διοικητικόν Σομδούλιον Σογκοινιονία : Λεωφορεΐβ Νικαίας κ«1 Ν»αηόλ·ο)ς, ς «βα τρόττον 4τ Υούστου Κόη, ή ζώντος κοί νί( αυτής ταύτης τή' ΤϊΆΙΙ ν/νί —Λ.. Α. ' · ^«αμίον,·^ αυτής ταύτης τ^ Γ ^ ™* ««Λ των 1^3^ τρι» συνετέλεσαν είς , »·ν τής σημ£ρινη ^ Τοιούτον είναι τό <ν "% Π-Ρΐβρχεΐον τής Κ»ν)>
ρς
«ι μ*ροι,ς τής
ττηρξε ΤΓάντοτε ση
Βιπ αίωνας αίών«ν "
πηνθυνοντο ττρός
,ον έ
ραμνθίαν
. αρχάς
νόνσς τής 6.
κης διά τόν ..„,
εκλειψίς τοι) ^, ^
το μέγα κενόν, ώστΐ
ότι μέρος
___ι. Αί
ξαρτιγτως θρησι.^
ταράσσοντο «αί ής,
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ,
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ
Φίλε κ. ΣυνανίΙδη,
Παροιικαλώ άττό των στηλών τοΰ
«Κόσμον» τοΰ ΐεροΰ τούτου βήτ
μοσος νά άκουχτθη ή εΰχαριστήρι-
ος φωνη μου ττρός δλους οΐτινες
άπό δεκαετίας μέ βοηθοΰν είς τό
έργον της συιμπαραστάσεως καί
άγι&βοεργοΰς ττράξεως ήτοι τοΰ
Δήμον Μεγαρέων, τόν κ. Σωκρά¬
την Φο*στηρότΓθυλον, τούς κ.κ. Ά-
φους Πλαστούκα, τόν κ. Ιωάν. Ί-
ακωδίδην, τόν κ. Χαρ. Άκρίταν,
τόν κ. Γ. Κονδύλην, τόν κ. Ν. Θε-
χαράκην, τόν κ. Δημ. Σπυρίδην,
τόν κ. Σοφ.Φλέγκον, τούς κ.κ.
Σινιόσογλου, Σιμαιόνογλου, Κο-
γοκολίιδην, καί πλείστους αλλους
διά τάς δωρεάς των είς τρόφιμα,
ρουχισμόν, έκκλησιαο-τικά εϊδη,
I-
ερά αμφια, φάρμακα, καί, δτι αλ¬
λο χρήσιμον παρέχουν 6ιά την
τόνωσιν τού ήθκκοΰ των άκριτών
μας είς ττΐν άττέρθΓντον δυστυχία
των καί την διαβεβαίωσιν των δτι
δέν είναι μόνοι άλλά αντιθέτως
στοργή, άγάττη, ενδιαφέρον άδελ-
φικόν τούς τταραστέκ£ΐ.
"Ολως ιδιαιτέρως εύχαριστώ
τόν κ. Σωκράτην Φωστττρόττουλον
διά την δωρεάν ενός σημάντρου
διά την εκκλησίαν Κ. Πορροΐων
είς μνήμην τής αλησμονήτου α¬
δελφής τού Ελένης.
Εΰχαριστώ διά την φλοξενείαν.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΑΖΩΝΙΔΗΣ
"*
ς
ολων των κρατών
τουρκικόν Κράτ
θεσμόν,
νοβιον, έβρεύβηβ
πολυ προτέρον καΐ «
λιφατον καί% τού ό—
λιστ ιικον καί ήβ,κή
έργον ούδέ-οτε β
αυτους ετι τους 4ηβ·ε
νους χρόνους τής μι^
καΐ των θρησκευτικόν
ΊΗ δ,ο-ίοτ,οσ,ς οντη «
έττ ωφελεία τού Τ
τους, δττερ αξιοί
εισέλθη είς την
τερων Κρατών ««ί α|
ι
(ο
11»
θα έβράδυνον νά γίνι»,
Εύχαρυστώιν διβ τ^
διατελώ μετά τιμής
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΜΑΚΡ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΟ ΑΓΙΟΝ Οί!
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΝΙΚΟΥ ΚΛΡΛΑ
Κ'.
Ή βιβλιοθήκη βρΐσκεται μέσα
στόν πόργο τού μοναστΐριοΰ,
ίέ άρκετά εύρώχωρες οΤθου
(?ες Περιλσμβάνει τΐερΐ τοός
300 χειρόγραφους κώδικες 4κ·
κλησιαστ'κής ΰλης άτιό τοθ 9ου
μέχρι τοθ 19ου α(Δνα καΐ πολ-
λ.ά δνιυπα βιβλΐα Τα σπου.
εΐαι ?να χειρογραφο
αΙΛνσ μέ Εύαγγβλικές
περικοτιές σέ περγσμηνΛ μέ ώ
ραϊα κεφαλαΐσ γρΐμματο, ?να
ετρσβόγγελο τοϋ 11ου αΙΛνα
μέ χίυοα γράμματα καΐ θαυ-
μάσιες ΕΙκόνες των Εύγγελι-
σιθν καϊ ίνα εΐλητάοιο λει
τουργικό τοθ Χρυσοσιόμου τοθ
13ου αΐωνα, περικοττοί Ευαγγέ¬
λιον σέ μεγάλο σχήμσ τοΐ
1680 μέ χαραγμένα >επτότατα
πλΐ-Μσια καΐ ΕΙκόνες τθν Ρύαγ·
γελΤστδν, χβιρόγρσφες εύχές
Ιωάννου τοθ θηκαρα τοθ 16ου
αΐβνα σέ χαρτΐ μέ θαυμασία
πολόχρωμα κίφαλαία, χειρό
>ραφη λειτουργια τοθ 1636 σέ
χαρτΙ μέ καλλιτεχνικά στολΐ·
οματα κ. α
Στή βιβλιοθήκη φυλάγεται ή
περικεφαλαΐσ καΐ ή στιάθα τοθ
στρατηλάτη "Αγ. Μ^ρκουρίου,
πού μ* αυτήν ίσκότωοε τόν Ί-
ουνιανό τόν Πσραβάτη.
Βιβλιίθηκάριος είναι ό Πατήρ
(θεριος, Μον«2χός μέ ανώτερη
πνευματική κατάρτιση καΐ εκ-
δότης χρησιμωτάτων θρησκευ
τικών εργασιών σέ δυό β βλιά
ρια, άπό τα όποΐα τό £να (1955)
όφορ6 Πΐνα^ας των Κεφαλαίων
τής Κα'νής Διαθή^ης υπό 'τΐπι
σκόπου Τρίκκης Οίκονόμου, τοθ
10ου α ώνα καΐ τό αλλο εΤ^αι:
• α) Οΐκοι ΚΔ είς την Πονα
γ(αν Τριάδα, β) Λόγος είς την
Μεταμόρφωσιν τοθ ΚυρΙου υπό
τοθ οσιωτάτου 'ΕψραΙμ τού
Σόρου, γ) Κατανομή τ£>ν ψαλ
μών καθ* ϋλην καΐ δ) Εύχη είς
την "ΥπεραγΙσν θβοτόκον»
(1956.
Τό μοναστί;ρι διατηρεΐ γηρο
κομεΓο γιά τούς πολ,ύ γέρους
καί άνΐκανους πιά γιά ίργασΐα
Μοναχούς τευ, νοσοκομείο καΐ
Ενα καλό φαρμακείο.
Τό άπόγεμμα πρέπει νά φύ
γωμε. "Εως 8του μάς έτοιμά-
σουν τα μουλάρπ καθΐσαμε
στό άρχονταρήκι μέ τόν καλόν
Ήγοομενο καΐ συζητήσαμε πά
νω στά θέματα τοθ μονσχι
σμοθ Είναι φιλοπρόοβος δν
θρωπος καΐ έλττιζει πώς μ4 ώ
ρισμένη όρ>άνωση τού "Ορουα
ό μοναχισμός θά επιβληθή στίι
συνείδηση τοΓ κ6σμου.
Η ΓΛΟΜΗ ΦΙΛΟΘ ΟΥ
Τό ρεμανχ κώ ερο Μονβητπρι
— Ή βρύΐη των φλ>μ< υρινν Ή Μονή Φιλοθέου βρίσκετσι στό έσωτερικό τοθ >Όρου^, δυ
τικά τοθ Κσρακάλλου καΐ σέ
άπόσταση μιβς τιερΐπου ώρα<- άπ' αυτήν μέ τα ζωα Ή μικρή ■<Οτή, μέ άνηφορική διαδρομή είναι γεμάτη φυσικές όμορφιές, Η περιοχή βλη είναι ή πιό δα- 'ώδικη πλευρά τού Όρους. Πραγματικό δογ ο ή βάσιη'»η Φουντουκιίς, καστανιές', πού πί πού άνάμεσα, μ>ρικά έλατ
ι, κουμαριές καΐ πολλΛν εί
Ον αλλοι καταπράσινοι θά
^ι κσΐ φτέρες στολΐζοον τα
βουνά καΐ τόν δρόμο κσΐ ·>ά
ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Ν. ΣΜΥΡΗΗΣ
Ή «ΕΣΤΙΑ» Νέας Σμύρνης,
τέλει την ττροο-εχή Κυριακήν
19ην Μαΐου κοΐ ώραν 5.30' μ.μ¬
έν τή αιθούση τελετών αυτής, την
ετησίαν εορτήν της.
Κατά την έορτοστικήν ταύτην
συγκέντρωσιν μετ" εΐσήγησιν τού
Προέδρου τής ΕΣΤΙΑΣ κ. Πάνου
Κ. Χαλδέζου, θά άττευθύνωσιν
χαιρετισμόν ττρός τό έορτάζον
Πνευματικόν τούτο Ίδρυμα ό Δή¬
μαρχος Νέας Σμύρνης κ. Άβανά-
σιος Καρύλλος χαι οί έκπροσωττοι
τής Πόλης Μικρασίας, θράχης(
Πόντον, Βορείου Ηπείρου, και
τής Όμοοττονδίσς των έν Ά,μερι-
κή Μικρασιατικών καΐ θρακικών
Σωματείον. Την τελετήν θά κλεί¬
ση ό Μακαριώτατος Άρχιεττίσκο-
ττος καί Έθνάρχης Κύπρου κ. Μο>
κάριος διά καταλλήλου όμιλίας
τού έξ όνόματος τής σκληρώς ά-
γωνιζομένης διά την ελευθερίαν
της, έλλτ)νικής μεγαλονήσον.
τβϊ
χρ ρχ
Φικές κατάφυτες
δροσΐζεται άπο ά(ί«*
κρθα νερά, ιτού κακί»
ό ί λέ δρΐ
ση. παγωμένο καΐ
τατο νερό. Λέγετσι
φλαμουριων», γιατί ^"Μ
ζουν καΐ την ηροοΐο«υο»»
τόν ήσκιο 'ους *ολλί "
Λτταλόφυλλα «
6έντρα
Ό ήλ'ος τιήγσινι
ψΠ Μπρός στή Ρρύ'Π
Μνοι άντικρι,σΐο'
ρΐμεναν τοθς
σιωττηλούς, μ'
σκέττχες των. Ήρθα
— Γ —· τ-
ήμουν άκόμη ►,«-«γ- ^
ϊκσταση πού μ. <1<( πάρει, Ν |Ή συνέχίΐσ είς τ» 1 Α φΐξβις Άφ'κιτο 11 ΐταρηχολοόΒτΐαι τοός Ιγώνας ό Ιγχριτος τηί κ Δημ. Μ>Ρ'
υποοργός. Τό ταξ'ίι»»
6 μήνας Έ™,·181^,
ρήνεια τό «'....."
ποί> περνοδσε ._ ..,,,
•Εκτ)γεν είς τδ ·*"»>* „>
«ι
τό
ύν
νούν συναρπαστική τ*ν
βαση. Στοές άπό βίντρσ
μαγεία καΐ χαρά Τό μά,,
χορταΐνει νά θαυμάζη τίς ι
λοές αύτοθ τοθ βομνοθ ■
τή μιά πλευρά κι' όηίφ
λη ξεττεΜοΰνται 5ιάψορα,
λιά μέ τούς τροΰλλους τ&«
κλησ ών τους κι' Ινα ρ^,,
ό "Αγ. Νικόλαος, κομένο^
πέρυσι.
ΣτΙς 6.30____
ι.ΐσ, εζω άπό τό .„,
ΠρΙν άπ' αυτήν υΕράοαιϊ,ΊΙ
σιάζοντσΓ, μιά μακρυλιο*
ραϊα κληματαρ α 4,4 ^
γιανά κλήματα, ττοό
ψύλλσ τους κακάς
κά άπό τώ συνίιβ,.ρ...
κάνουν μαθρα σταοθλια ■
γεύση ψράουλας. '
τέτοια κλήματα ύΐί
λά σ' βλη
Τό μόν ο .„___ν.Γ.,,
σέ εύρύ άνοιχτό κβΓΐτΙΛ Ι11*»
ίΑΟ
(ΤΙ
νκ
ίιας
άπό τίς πλογιές _ ,
βγαΐνουν άπό κοντινίς ν.
Είναι τό ρομαντικώπρο |>
σΐήρι τοθ 'ΑγΙου Όρους.
Άριστερά άτιό την ιΐ
καΐ κατά μηκος τοί
νοϋ τοΐχου, άνάμεσα
καί τις Οασωμένις
μιά δΛΤαση σον χ ,
λιέργητο, χρησιμεύΕΐ >ιά
τερη πλατΕΪα- Μιά ου»
άττθ δΐ'ό κυπαρίοοια. ΙΙ|5^'
κα, μιά μενάλη «αρ*4" ,
μιά πανύψηλη μηλιάδ'νο"*« "
τόνο οέ τούτη την ί"*1^
ζώθυν αύλάκια 4«ί
γ6ρω άπό την όπο(α
πεις ψυτεμένει, καινούρν»
λιές. Στήν Λριστερή έ"άνι
νΐά τής πλατεΐα; τρίχβι
βυν< Γ κάλι νςμι ■ των {ιατ Την Β Κρός μκαΥ1** Ν II Μερβούρνην, διά Σίδνιυ Έχ·1 Ιξάδελφό* "» « πρΐν 50 χρόνι· ".•"'Τ1 *.ί«ν. Είνε τ* τού ι,εΙ{ πρβτον 8(αν, τί φ» στή Χαβάη. β« Νίβν 'Τόρχην ΈχιΙθιν Ιφβΐ· γιά την Βρισβίν, {,« ι! Ι)· νέ 8------ τόν ανίψιον «κ πτίϋΗϋΑ^Λ.·! 29. •Κ» •Αί »«, «Π, ρ '· ι «ύν Π ► ί Β