186961

Ι|
Π ΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣ ΜΟΙ
——^■_■———^^^Μ__________ΜνΜ____Β____Η-_________ΜΒ-___-_--_ε________εε__ε_____
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΑ0ΜΑΑΙΑ1Α ΠΟΛΠ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚ&Ν ΣΥϋΦΕΡΟΗΤΒΚΙ
£ΤϋΣ30όν ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1374
ΑΘΗΝΑΙ
,
ΔΙΕΥβΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
_ __________ -------------' "........ιιΙ_Ι1
ΡΟΣΤΡΑΤΟί
Ι
ΓΡΑΦΕΙΑ - 1ΥΠΟΓΡΑΦΕΙΔ
ΟΛΟΣ ΣΤΑΔΙΟΥ 65 — ΤΗΑΕΦ. 57-126
Κστά
ου
β—
(
την τελευταίαν συνεδρίασιν,
τοθ Νομοθετ,ικ-Ο Διατάγματος
ΙδρυθεΙσης Κεντρικάς Έπιτροπί|ς
ολεμήσεως τοθ ΆναλφαβητισμοΟ,
,σινόμενος καΐ τα λοιπά μ*λη αύιης
ομεν ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΟΙ, παρά των
δ[ϋν άνωτάτων λειτουργών τοθ 'Υ
ΈθνΐκήςΠαιδεΙας καΐ θρησκευ-
"δππολλοΐ βουλευταί, 6χι μόνον
ίθν παντός εΐδ^υς πιέσεις επί των
^ιοκών Επιτροπών, διά τήν άπαλ·
ι των, έκ τοθ νόμου προβλεπομένων
,'ίΐμων, των γονέων, οί όποΐοι δέν ά-
λλουν τα τέκνα των είς τάς κατά
νυκτερινάς σχολάς. άλλά καΐ κι-
ίήάντα λΐθον διά τήν κατάργησιν των
ρκών κυρώσεων, διά τί)ς νομοθετικής
είς τόν οποίον άποβλέπ<*υν αύτοΐ πατέρες τοθ νΕ· ;1Ινσι ασφαλώς διττός. 'Επιδιώκουν νά φανοθν άρεστοί είς τού, έκ έ<λογέων των γονεΐς άγραμμάτων «νοτΐσιδων, διά τής άπαλλαγής τον βν ν μίμων κυρώσεων, αί οποίαι έπι- Ιοντοι είς σύτούς λόγω της ΕΓΚΛΗ- ιΙα,βΪΑΤΐΚΗΣ άδιαφορΐας την οποίαν έπιδει διά τήν μόρφωσιν καΐ την διαπαι ίιγησιν των τέκνων των. "Εχουν άφ' ου ώς πρόγρσμμά των τήν έγκατάλει- (ΐβν παιδιών τοθ 'ΕληνικοΟ ΑαοΟ είς Ισκότος τής άμαθεΐας καΐ των, άτΐό έ- ; καΐκοινωνικής απόψεως, φ θ ο ρ ό¬ ν τί]ς άγραϋματωσύνη; συνεπειων. Μόνον διά τοθ τρόπουαύτοθ καΐορθ-.· υν—καί θά έπιτυγχάνουν καί είς τό μέλ- ιν, έψ' δσον διαρκεΐ ή Ιδία κατάστασις— Ιέμπ Ιζουν καί νά έξαπατοθν τόν Λαόν π ε ρ ί Φ Π α οί αύτοι άντιττρόσωττοΐ ιιι, έκμεταλλε.όμενοι τήν άμάθειαν καί την έκ ταύτης ψυχικήν πώρωσιν μεγάλης [ΐιερΐδ-ς τί)ς λαϊκής μάζ^ς. Διότι εάν τα ι τοθ μοχθο.ντος καί άγωνιζομένου ιχθημερόν, διά τόν έπιούσιον, Έλληνι- 4 £ΚκοΟ ΛσοΟ τύχουν τής άναγκαίας μορφω¬ θή καΐ έθνικής δισπαιδαγωγή-Έα-ς, θά ΐίύσουν νά άπο,τέλλουν είς το Κοινοβού¬ λιον, τούς ώς επί τό πλείστον ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ κσΐ ΑΚΑΤΑΛΛΗΑΟΥΣ, διά ΐΊίικρπροορΙζονται ΥΨΗΛΟΝ λειτούρ- γημα, έκπροσώπους των, οί όποΐοι εχουν ώς μονοδικόν αύΐών ίδανικόν την βουλευ- 'ΐκήναποζημίωσιν καΐ τάς λοιπάς πολλάς κα ενιιίΙ Λ 1 »| τί»» 1 λαυίς. υλικάς <**_- Αυτήν αλλωστε την έννοιαν εΤχβ καί ή σχβτικήπερικοπή τοθ λόγου, τόν οποίον εξεφώνησεν 6 Βασιλεύς είς την Άκαοη ικ.Ο Ίδρύ^ατ επί τη εύκαιρία ό Άνώτατος ήνεύθύη δά ή ^ ηρ ατος. Ετόνισεν ρχων δπ παρά ζηλευήν, τί}ς έθνικής-σ_6 ίας τασιν ύπέχ ι 6 Λαός, δ όπ. Ι-ς «κ λ>
ρ
κατάστασιν
έχ ι 6 Λαός, δ όπ. Ι-ς «κ
λέγει τούς άποστελ>ομ6> Ους είς την Βου-
λήν άντιπροσώπους τού.
Είναι λίαν πιθανόν ή ύτοθ Μβγσλειό
της, ΰταν έλεγα τ' ανωτέρω, είς τόν χώρον
τοθ ανωτάτου πνευματικοθ μας Ίδρύαα-
τος, νά είχεν ύπ' δψιν Του-πλήν αλλων
πσρεμψερών γεγονότων-καΐ την περί
πτήσιν των βουλευτών, πού άγωνΐζ ,νται
διά νά επιτύχουν τήν νομοθετικήν κατάρ¬
γησιν των επιβαλλομένας κυρώ'σεω είς
τούς γονεΐς οί όποΐοι-άντ Ι νά επιζή. Ον
— άποστέργουν την μόρφωσιν των τέ¬
κνων των.
Δυσανασχετοθμεν, κατόπιν τ ότου,
διά την έθ ικήν μας κακοδαιμονίαν καί
έκφράζ μέν τήν απορίαν μας διά τήν έ
θνικήν μσς κατάπτωσιν. Δέν Εχομεν δμως
τό θάρρ.ς νά άτενίσωμε , χωρίς παρωιί·
δσς, την ΣΤΥΓΝΗΝ πραγματικότητα, πού
συντελεί είς την βα.μιαΐαν ύπο^όαευσ.ν
τοθ κοινοβ υ^ευ ι«οΟ πολιτειΊματος καΐ
πσρέχει δπλα ι (ς τούς έχθρούς τοθ κοινω-
νικοθ μ _ς καθεστώτος.
Ή γενέτειρα των θεών. των Ήμΐθέων
κο Ι των Ήρώων έγέννησε, διά μέσου των
αίώνων, τίερισσοτέρους τοθ ενός Έφιάλ
τας, Παυσανίας καΐ θανασηβάγηδες. "Η
ρόστρατον δμως εΐχε μέχρι τοθδβ γεννή-
σει μόνον ε"νσ, τόν έμπρηστήν τοθ ΝαοΟ
της Εφεσίας Άρτέμιδος, ενός έκ των έπτά
θαυμάτων τής Αρχαιότητος. Είς τήν σύγ
χρόνον 'Ελλάδα οί 'ΗρόσΓρατοι έπληθύν-
θησαν ώς ή αμμος τη, θαλάσσης. ΕΤνσι .1
κατ' εύφημισ^όν πατέρες τοθ
Έθνους, π ύ κρατοθν τάς λαϊκάς τόξ ις
ττς χώρας βυθισμένας Είς τό Ιρεβος της
άγνοΐας κσΐ ιής διονοητικης ,ξουθενώσε·
ως, ΕΥΑΛΩΓΟΝ λείαν πρός επιτυχίαν ί·
δίων ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΩΝ σκοπών καΐ
ΜΩΡΟΦ ΛΟΔΟΞΩΝ έπιδιώξεων.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟ ΟΥΆΟΣ
βισ
Ί Κ
νθ'
ΑΡ·
«6-
1101*
ΟΙί
41
αί ",
,'Ι
(*
«Α*
τ/
ί4
8Ρ
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΖΩΗ
Παράδειγμα άξιον πρός μίμησιν
Μ(α πολύτιμος συλλογή άπό 124 με-
γάλους καί δεμένους τόμους γαλ¬
λικής νομολογίας Νταλόζ.
ΑΙ άνταλλαγεΐσαι επιστολαί
Ό πρώην ΰπουργός κ. Βασ. Κν-
Ρέλλος απηύθυνε —βς τ4ν Δήμαρχον
θηβαίων κ. "Αγγελον 'Λγγελί8ΐ)ν τήν
εξής επιστολήν: «ΦΙλτατε κ. Δήμαρχε.
Χαίρω ευρισκόμενος σήμ«ρα εις τήν
θέσιν νά σας αποστείλη τήν
βιβλιοθήκην ποΐι σάς εΤχα Ι/ποσχΛη νά
δ-ρήσω στόν υφ' υμάς Δήμον θηβαί¬
ων. "Οπως βλί—τε, άποτεΧεϊται Ι βι.
βλιοθήκη αυτή 4πτβ μεγάλους κα) καλο
6τμέναΐΛ; τόμους 124 Γαλλικής βι«α_
στικής «οί διοιχητιιιής νομολογΐβς έκβό
σε»ς Νταλίζ μέ ττλήρες εύρετ^ριον πον
καβιστδ τήν χρήσιν της ει)χερριιάιιμ>.
Κάθε τόμος της είναι μιά πηγή βιοι-
ψωτίσεως διά πό ντα νομικ4ν γνβφΐζον
τα την γαλλικήν γλώσσαν καΐ άπο-
βλέποντα είς ΐ&ρνμαθειαν. Εδτυχθς βέ
πολλοΐ ί» των (ν θήβαις 8ικηγ4ρ»ν κοτΛ
των ίκεΐ &—ροτούντων ΙκΑστβτ* (ικα-
στών βίν αγνοοΰν τήν γαλλικήν. Κ αί
όπιο £τους είς ίτος οί γαλαμ_9εϊς νο.
μ ι«οί γΐνονται — ρ»~4τερ-ΐ, βββσμί-
γαλλική γλώσσα ηαρ_ την
μβταηολεμικήν κάμψιν της,
νου, .π ή
ηλενταίαν
δίν ϊιταιΧΓΐ νά ετνο» Βιιβνής «αί άττα.
ραίτητη κρός πληρεστέραν
κ αί Ιπιτν——φόν στοβιοβρομΐα».
Ό (ικηγ&ρος ή & δικαστής ποΰ τόν
_ιτα<Γχολ*Ι ωρισμένον θίμα κσΐ ζητεί ν_ εξετάση τα (ν Γαλλία κρατοϋντα σχετικώς μί τ& θέμα οτώτΑ, β_ η)"<·ο. ρέση μελΐτών τάς σχετικάς σελίδας τής βιβλιοβήκης ταύτης νά αντλή— πολλά καΐ Δφέλιμα διά το ύψηΛό τού Ιρ- γον διδάγμοττα. θά διαπιστωθη ιτ.χ. μία σαφή βιοηύηυσιν τ&ν γαλλικώ» νί μα* ποΰ σύμψωνα μέ τ6 αρχαίον ελ¬ ληνικόν γνωμικον «σοφόν τ4 ναψές» κα- θιστά τήν ϊννοιαν καί τ*ν ΜΗΜΕ. ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ Τού συνεργάτου μας κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ ό τή χρήση οηότοθ τού δρου 'ΧΑΜΕΝΕΣ ηΑΤΡΙΛΕΣ» ττρόσε- (βττλ,Εΐηαίιος νο διοπυ—ώνουν με- Ρ»ί κάττοια έττιβύλαξη. Μττορεΐ δίκιο κΓ ο>τοι κβτ οΠ'ς ά-
"*£ΐζ των. Παρα ταθπα ττροβωττι-
"Τΐά μενά ό δρος ούτος έξακο-
1ο*ΐ νά παροομένει έχφραστικό-
!0ΓΤΟ-, ό ττιο κοττάλληλος στήν ττε-
Ρ'ττβση τού Αϊσβόνομαι νά ·—
. τού Αίσθάνομαι νά τκ-
κα'ι νά τονίζει τό 6αθύ μας
γιά δ,τι ζήσαμε κάπτβτε πέ-
έ«ΐ σέ χώρους καΐ κόσμους
'ροσψιλεστατονς καί άλησμόνη-
'0υί, γιά δσα εϊχοβμε καί δέν τα
«ομ* ιτιά σήμερα, γιά δσβ λαχτα-
"I")·»,
γιά 5σο λαχτορροΰμ. οχό-
I «βι ττάντα. "Ετ~ ιτα τό «χαμ£-
Λιτβτέ δέν είναι καί σέ καμμιά
'ϊπγτι—1 όριστικά χαμένο-
Η άνθρώ-ιν- ψυχη ττάντβ έλ-ί-
« και ττάντα τπο—ύει ττώς δ,τι
_»*«, δ,τιδιγττοτε κι' &ν είναι αύ-
9α τό ξαναβρίΐ πάλιν μιά μέ-
1λ*ΡΥ« ί ΥΡήίγορα. "Ετσι καϊ ή
^ βντες τίς <Ο0ο)μ£ντς Πατρίδες» «" ™τ)νισμοϋ της Ανατολή ς. II "« ξοναβρεΐ κα-οτ*. Τό αΐσ- ( καΐ σάν Μοίρα τής Φυλης 1 οαν άξίιοο- της Ίσ-τορίας μας. κ<"ο τήν άνέιλιξη των ϊ·»ΊΡη κ«1 ά—αραμείιοπη. 6ώ εΤνο'το χρέος Μς ί,μόν των ΤΓθΛαιοτέ- ύ Ιδέβ τών «χ-. , Π5|τρίδων> νά διαμορφωθεΐ
Γ Τ™βι>τί| ^6ιώμα δ_α
«β γόνιμο στίς γενεές των
μ ί έ έ
σεμνότητα ιτού λάμττει ττεριχτσάτβρο
άττό ικαβε άλλο φθαρτό άνβρώττινο
μεγολεΐο κέρδκτε την άγιωσύνηι,
έ'γινε τό σέμνωμα καί τό κέντρο
λατρείας τής έλλτ»νιικής χρκττιανι-
κής ΚαττπΓοδοκίας·
ΐ ϋψώνιεται —αλιν £
ό
θρύλο ττανε-βοϊκό, δττ»ς τόσο ττρο
σφυώς μός τό λέτει ό φί'λος κ.
Λάζαρος ΤοκοδότΓ-ΐ«λος· Τό Άγιο
Σχήν»μα τού, ύψηλό σέββισμα, φυ-
λάσσετσι <ττό Νέο Προκό-ι, <ττό 'Αχμετ-Άίγο: τής ΕΐΛοίας, δττου χι- λιάδες οί χιστιανοϊ πκττοι συρρέ- ουν άηττό διο»|)ορα μέρη τής "Ελλά¬ δος νά τό ττρο«Γκυντ»σουν καΐ να έ- τηκαλεβτοΰν τή βοηθεία κα' τή χα¬ ρή τού. Κόκτι» δέ άττό τή Ιερτ) μντ,μη τοΰ «Άγίου» τους, αττ»ς γίνΐται μέ τή λατρεϊα τ»ν 'ΕΙτΓτανηΙσίων στους δικούς των 'ΑΙγίους, ύψίσ-τα- ται κα' δρά τό Σ«ματεΐο των Προ- κο-ιέ»ν. Καϊ ούτό τό γ€γ-νός_ά- τ—τέλεσε και προχτίς τόν ττυρήνβ τού έττηιο-ίΌν έορτοοσμοθ των. θβν· μάχταιμε αλλη μιά φορά τή 9α)^>-
ττ—α της Κοπτ— σΒοκ ι »τς ψνχής,
πού τράΦηκε μέ τήν &ματη έλληνο-
χριστιανική παραδοση τού προγο-
νηττοΰ μας Βυζαντίου. έκϋ ,μοκρια
σέ μιά ττεριοχή μυβιική, μέχτα <ττο.ς λαξετηούς ναούς τ«ν παττριδων τοϋ Βοβσιλείου καϊ των Πρηιγορίίίν καΐ διοβτηρεΤται μί τήτ ϊδια ^>
μώδη φρεσκόίδα και ση|με.ρα *-«
κ,αϊ μεταδίδεται μέ την Τδια λαχ-
τάρσ στόν γλυκύτατο όροΐματιοημό
της μακρυνής κα' τρολυτΓΟβητηις
«Χαμένης Πατρίδος». Είναι
γόνιμο στίς γενεές των «Λυ»Η«.'·ι>, ·._..».·—»· ·· ·
μας ατίς γεννΐές των έ- κτηρκτπκό -ώς αΐσβάν-ται κανείς
ν 'Ελλήνων καί τέττοιο στους Κοτ—'Οδάιβς κα· στοίις πα-
ιτορά τίς συνβτγΜ,ς πού λιοθς καί οττσυς νεώτί.ρ-υς, α«την
,_,:_■ . . λ Λ. _.!«**- ,ψλΓι Ιίντανου ΤΓΟΓΟΙί»-
>!«ι
Κο1 *"' «>τό
στην
της.
αύ-
/τροσψιιγκών Σωματεί
!"· τέτοιο συναιστΗϊματα
1* την περασμένη Κυ
ΐ
) χς
Μιά στόν Πειραια μέ
μέ τή «θ?ο--
άνάλογη
'«» ΰ*6»"! «Πβντιακής 'Ε-
°υ'ής στόν ΠΕΐραιά, στή
ΓΓ"°' '.Αλλά. αύτί» δέ *°*
1 £*θιοίαι καΐ ό χρόνος νά
άπό κοντά
τήν ά—ήτηοη τοϋ ίντονου παττριω-
τικοϋ ττόβου.
Παρόμοια ή ατμόσφαιρα. νο-
σταλγίας καΐ άΛΌΐμνηισ'εων κοΐι στή
«©ρακιώτικη Βροίδυό» στήν 'ΕΙστΓα
Νεας Σμύρνης, μέ την ίΒλογη στην
περί—ωση οτύτή εύρύττντα, ·που
μ*ιύν*ι κατ' άνόργκιην τή ονναισβη-
ματική Ενταση καί τό βαβος μέ¬
χρις ενός όρίου· Ό όργοονίοττης
σνγκεντρσίί-ς κ«· €*<~ΙΎΤτ/Ι<; έκτελΒση τοΰ προγράν- Πραγματτιικά δέ καθώς ττροχοροθ- οπε η αναπτύξη τοΰ ττρογράμματος δλο κρ.1 τκριθΌτότερο οΗσβανόμα- στο» στόν πνενμοίτΐικόν έκίϊνο χ«- ρο, τήν παρονσία τοΰ Πατταιχιρι- στοίούλου, τοΰ άν-ρατου πού έκα- σκοττο κα' έ'ργο της ζωής τού όλόκλη,ρη τί) θράκη, πού δυστυχως ελΐ,ιψε ώπό την σι/γκέντρ<χτη ηαΐ ποροβδόξως δέν όίκοιχτα νά άναφνρ- 9εΤ τ ό δνομα τού- Ή «'Εστία Νέας Σιμύρνης» είναι κ«· πάλιιν άξιέ)τΓαινηι γιά τίς χρηι- σιιμάτατες πρ«το6οκλί«ς της- Οί Μνήμες τ»ν Χαμένων Παηρί6^>ν
κ«ΐ ή έξτ—ηρέτηιση των άττοτελεί
£να χρέος, τό ιτιστβύ» καΐ τό το-
νίζ» πάντα, τής γενεάς μας. "Ενα
χρέος δύσκολο άφοκντά. Φοβοΰμαι
ΐς γιατ' ,μάς ελλί.ιψε τό σύστητ
μα τό κονράιγιο κ«ΐ ή άτποψοΐσιστι-
κότης, ΐσ»ς γιατί μάς κόπηκε ή
«Ανόίσα» κ«τά τή|ν σκι*ταΙλο_ροιμία
αυτή των Ιβίωβών, δέ μπορέσοομε
νά έπιιτύχουμε οττό κεφάΐλοοιο αυτό,
μιά πλήΊρη σύνδ«— μέ την συναι-
σβηιμθ-ηκότητα κ«ί ττι ψ-χιικάτηιτα
των νεοοΓτέροίν μας. "Ας προ<τέξοι>·
μ£ ποΑύ τό ο-η)μ«ΐο αύτό, όν δέν
βέλουιμε δλα αώτά, γιά τα όπ οί α
μιλοΟμ€, δλα αύτά που πρ*5τττουμ«
καί λακταροΰΐμ-, νά καταστοΰν <ί £στ» νά βεωρηβοΰν ίνας άπλός ρωΐμαντικτμός κα' τίΊτοτε π*ρισισό- τερο· Πιστίύ» διτι τό ζτΓτηιμα ίχει κ«ι έβνΐκή καί ηβική σημοοατία. ΚΙιΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ σκοπόν τοθ νόμου καί βκνκολύνο τήν όρθήν Ιρμηνιίσν τού. θά διαπιστωθη £ιτίσης και £λλο ιτλΒονέκΐτημα ό4ιο||ίμη το, τήν λοαωνικότηττα τής γαλλικής οράσεως καί τάς μικράς τφοτάσεις α&- τής ποΰ διαβάζονται ανέτως καί κα- τανοοϋνται ευκόλως καΐ ί~ό τόν νο- μικών αναγνωστών. Άντιβίτΐ_ς αί μα κροσκελεΐς πρστάΒεις 6ιο4κ1ζοντ_ι 8υ. ονόλως κα! ικριπλέκονν τό νά—α καί σιηνχίζονν τήν ϊνοισν κατά τρ-ΐτβν Ιπι. ΤΓεποντα διαφόρους Ιριμηνείας. θά 6—ρέλαινΐ τα 8ρια μιάς έπκττο λής ή άναγραφή δλων τΔν τιλιονεκτινμά τον των άξιομιμιγτΜν, ποΰ θ_ σνοον- τήση Α νομι«Ας κατά τήν Ικάντοτε μ*λέτην των θΐμάτων πβύ τόν 1>διαψ«-
ρουν μίσα είς τάς χιλιάδας σιλίδας
τής Γαλλικής δικακττικής κα'ι δκχκητι-
κής νομολογΐας τής βιβλιαθήκης μβν αβ.
τής.
Ευθύς ίξ όρχής προώρισα τούτην
διά τόν Δήμον βέβαιον. Διότι ό Δήμος
θηβαίων εΤναι & ίγχέφσλος τής Επαρ¬
χίας μας κο* ή «αρβιά τής άγαπητής
μ ου γβννΕτειρας, άπό τήν όποιαν καν.
χώμσι στ ι πρ_ίρχαμαι.
Δέν θ_ ήτο πλήρης ή ιτρός υμάς πά.
ρονσίαοΊς τής βιβλιοβήκης μόν ταύτης,
<άν δέν προ-έθεια κΜ τό Ιστορικόν τής άποκτήσεώς της, τό οποίον είναι χαρακτηριστικόν κοΛ δξιον νά γνω¬ σθή δημοσία Την άγόρασα άπΐ κατο- χής Λτϋό τόν βιβλιοπώλην Αθηνών κ Βογιανόκην άντ! τιμήματος πληθωρι- κού μέν τάτε, άντΐ-τοιχονντος βέ τώρα μέ 200 χρ-σάς ίρα<^ Αγγλίας, τάς όποίοις Ιξαικονόμησα έκ τοθ τιμήμα- τος 1ν Αθήναις σττπιοθ μόν ποϋ β-Ρ» θην είς τήν σκληρόν ανάγκην, άντιμ<* τμπίσας τό <ράσμα τής πιίνης, νά π» λή-ω πρό Ιπιβίωσιν. Καί 5χι μόνον πρός έπιβίωσιν άλλώ κα! πρός Ιξό- φλησιν δβνείου μόν, πον εΤχα πάρη άπο την Κτη^μαιτικήν Τράπεζαν είς —χ ραμονάς βουλεντικων ίλκογών πρός κάλυψιν των έκλογικΔν μόν έξόδων είς λίρας χρυοϋις Άγλίας, πληρωτίας το- κοχριωλιτικώς είς δραχμάς μέν, άλ¬ λά ίσοβυνό^ονς πάντοτε ηρός την τρέχοικταν τιμήν τής χρυσή ς λίρας Αγγλίας Ή ΙπακοΧου&ήσασα άλμα- τώδης αϋξησις τής τΐ|ΐής τής χρντής λίρας Αγγλίας εΤχε άναβιβάσει τό χρέος μόν έχεΐνο είς τρία Ικατομρύ- «ια πεντακοσΐας χιλιάδας δραχμάς (3.500 000), α! οποίαι όλονέν οώξανό μεναι μέ τήν καθημερινήν ανύψωσιν τής τιμής τής λίρας, ΘΛ Ιδημιούργουν ψο. β«ρόν οικονομικόν ι_>ιεξοδον, εάν δέν
£οττευ6α ιμέ την πώλησιν τον στΐιτιοΰ
μόν νά ίξοφλήσω ταυτα.
Κ αί τώρα πον ΙγνωρΙσατε τήν βι.
βλιοθήκην μόν άπό πάσης απόψεως πά
ρανσιάζω ταύτην πρός Υμάς, κ. Διγμαρ-
χε, καί δι' Υμών είς τήν δηματτικήν
βιβλιοθήκην, πον έσυστήσατε καΐ ί«ε-
τύχοπε νά την στεγαη—ε καΐ μέ 1βι6.
κτιττον στεγην, άξιβποίνως χορηγηθεΐ-
σσν υπό φιλοπάτριδος σνμπολίτον μας,
τήν παραδίδω λέγω πρός χρήσιν τοϋ
κοινοθ.
Έννοείται, 8τι τί προβάβισμα είς
τή* χρή°'ιν τή*: βιβλιοθήκης ταύτης
βικαιονται κσΐ (φείλει νά Εχη ό βκη.
γο(Μ-&ς Σύλλογος θηβάν, καΐ τό διχα.
στικόν Ιν θήβαις σώμα. Τα μέλη των
οποίων μέ άφμονίαν αξιέπαινον συνεργο-
ζόμενα, ίπιτελονν (ργαν θεοΰ έπ-ί τής
Γής, απονέμοντα είς τόν Λαόν δικαιο¬
σύνην.
ΕΙμαι βαθύτατα ονγκικινημένος, δι6
τι δια τοιοθτον θείον πραγματι (Εργον
ήμπόρεσα νά εΐσφίρ» τόν μικρόν μου
αυτόν οβολόν.
Μέ ΙξαιρβΤΜήν τιμήν κοΑ Αγάπην
ΐΒΙΛιΣ. ΕΜΜ. ΚΥΡΕΛΛΟΣ
Η ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΗΙΛΛΡΧΟΥ
"Ο Δήμαρχος δέ θηβαίων κ. Άγ-
γΐλίδης απήντησε είς τόν δορητήν Β.
Κ νρέλλον ώς ακολούθως:
«Σεβαστέ καΐ αγΟΜτητε μόν φ λε κ.
Β ά. ο Κνρέλλο. Πρό ολίγον Ιλή>θη ή
δνρηθεϊσΐΐ βιβλιοθήκη σας κ αί έτοττο-
θετήθη είς τιμητκή» θέσιν τής δ«νμστι.
κης βιβλιοθήκης. ΕΤναι ττρβγματι πολύ.
τιμος, κσΐ ή πρώτη «Ις ξένην γλώσ¬
σαν κα'ι μάλιστα τήν γαλλικήν ττού
είναι ή περισσότερον προσιτή είς τούς
Έλληνας. Ή σννοδεύοιισα ταύτην Ιπι-
στολή σας βέν ό^ίνει καμμίαν αμφιβο¬
λίαν περί της χρηαημ&τητος καΐ Δφε-
λι,μότηηος την 124 μεγάλον τάμων της
πρβτίο-τως είς τοΰς νομικούς. Διά
τουτο τό πρσβαβισμα τής χρήσεως τής
βιβλιοθήκης ταύτης θβ Ιχουν, κατά την
όρθήν ϊπτόοειξίν σας, οί δικηγόροι «αί
οί δικαοτικοΐ.
'Εκ μέρους τοθ Δήμον θηβαίων οτάς
Ικφράζω 6—ιΐρους ε6χαριστίας διά
τήν δωρβάν ταϋτηκ'. Έδόσατε ίτσι μέ
αι'ιτήν ίττϊ πλέον απόδειξιν τής άγάιης
σος πρός τήν Ιδιαιτέρα ποπρ δα και
Η ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΔ
Άίΐέ έναν άμείλικτον κ«1 μακροχρόνιονι ρις είς τί> σύμφωνον αύτο ή ζωή καί αί ττεριβυ-
ίτβλ.μον μεταξύ τβδ δασιλέως τ?ί$ Γοτλλίας) σίαι των ξένων (των γκιθΜύρι.ων) δέν «6ρί-
Φραγκίβκου τού Α' καί τοΰ βασιλέως της 'Ι-
θίτανίας κα'ι Αύτοκράτορος της Γερμκνίας Κκ-
ρβλβυ τοΰ 5βυ (1520-1544) άηέρρευσε το χα-
βεστώς τής έτεροδικίας. Ιεηίκιιηβ ά.5 ι _ριίιι1_
Ιίοηε) μετά την ητό>σ»ν τοΰ __-ζαντί«η>.
Ό Γάλλβς κοοδολικές Μονάρχης, διά νά κκ-
τιαχύση τοΰ άντιηάλου τού ο.νεμάχησε μέ
τόν Σουλτάνον Σουλεΐμάν καί βάσει της συμ¬
μαχίας αυτής οί ύιτήκοοί τού (καί αργότερον
ολοι οί ξένοι) άηέκτησαν τό δικαίωμα της έ-
τεροόικίοτς είς τήν Τουρκίαν, σι>μπεριλαμδα-
νομένης καί της Αιγυπτου, άς τουρκικης έκαρ-
5
Τβ καθεστώς αύτβ διήρκησεν επι πέντε αί-
ώνας, ένώ δέ κατηργήθη είς τήν Τουρκίαν καΐ
τήν Αίγυπτον μετά τόν Α' καΐ Β' τταγκόσμι-
ον πόλεμον, άνεδίωο&ν, υπό ό(λλην μορφήν
κα'ι αΐτιβλογίαν, είς τας συναφβείσας συμ.ά-
σεις οίκβνομιχής καϊ στρατιωτικής βοηθείας
μεταξύ των Ήν. Πολιτειών κα'ι των κρατων
τϊίς περιοχής τού δβγματβς Τροΰμαν.
Ό φόΛ'ος ενός Κινέζου είς την Φορμόζαν
καί ενός Ίάπωνος είς τήν Ιαπωνίαν υπό δύο
αμερικανόν στρατιωτών εγένετο αςρορμή νά
έξεγερθβΰν τα πλήθη κατά των "Αμερικανόν
μέχρι τοιούτου οημείου ώστε νά διασαλευθή ή
δημοσία τάξις καί είς τάς δύο αύτάς χώρας.
Ό 'Αριστοτέλης είς τα «Πβλιτικά» τού
γράςρει ότι «Ι στάαεις .ίνονται «ού ιτερί μι-
κρών άλλ' ·έ κ μικρων», δηλαδή ότι προκα-
λοΰνται άπό μικρά κα'ι ταπεινά αΐτια (ώς ο
ςρόνβς τοΰ Κινέζβυ καί τοΰ Ίάπωνβς) άλλά
δέν ϊχουν πβτέ ταίτεινούς σκοπβύς (ώς ή κα
τάργηβις τής έτεροδικίας).
Ταιπεινά ήσαν τα αΐτια π©ί> ένέττνευσαν είς
τόν Φραγκίσκον τον Α' τήν Ιδέαν νά ώιτβγρά-
ψη, παρά τάς διαμαρτυρίας τοΰ Βατικανόν, τό
σύμφωνον φιλίας μέ τβν Τβΰρκβν κατακτητήν.
Σκοποΰς ομως ταπεινοΰς δέν εΐχε, άφοΰ χά-
σκβντβ επί «εντακβσια £τη είς την άιτόλυτον
εξουσίαν των «έρυ&ρών σουλτανων».
Οί "Ελληνες αίσβάνονται δαβυτάτην βλΐ-
ψιν δι' βσα άπάνθρωηα έγκλήματα διεπραχίη·
α α ν άπό τα έξηγριωμένα πλήθη είς δάρβς α-
8ώων πολιτών τής Μεγάλην *Αμερικα·νικΓν;
Δημοκρατίας, τής οποίας ή συμμετοχή καί ε{$
τούς δύο παγκοσμίους πολέμου. Αηέτρεψεν είς
τα άντιδραστικά καί άναρχικά στοιχεΐα νά 4γ-
καταστήοουν τήν Δικτατορίαν είς τήν Ευρώ¬
πην Είναι γνωστόν δμως δτι καΐ εί. την Χώ-
ραιν μας τα έπισοδεια τύΐτου Κινεζνκοΰ καί *Ια
πωνικοΰ δέν σπανίζουν. Παρά ταυτα, οί
νες δέν εσκέφθησαν «©τέ νά «υρπολήαβυν ά-
μερικκνικά μέγαρα καΐ νά κακοΛβιησουν ά-
μερικανβΰς πολίτας πρός τ6ν σκοπόν δττως προ-
καλέαουν την κατάργησιν τής έτεροδικίας
καίτοι τό καθεστώς αύτό θίγει τήν εθνικήν των
φιλοτιμίαν.
Αί Κυβερνήσεις τής Ούάβιγκτων κ«ί τ&ν
Αθηνών δέν πιστεύομεν δτι θά θεωρήσβυν τή γ
κινεζο - Ιαιτωνικήν ιτροειδοποίηβιν ώς μίαν νέ¬
αν ένδειξιν των διεθνών κομμουνιστικαί μη-
χανορραφΐών. Διότι τοιούτου εΐδους αύθαίρετβι
*ρμηνείαι άντιτίθενται ττρος τήν στοιχειώδη
λογικήν Αμερικανόν καί Έλλήνων, Ιδία δέ
είς τήν κρίσιμον αυτήν περίοδον των δΊαιφα-
γματεύσεων περ'ι άφοιτλιβμοΰ. Δέν πρέπει, αλτ
λωοτε, νά λησμονήται, δτι κατά το Διεθνές
Δίκαιον, τό δικαίωμα παρεμ&άβεως (καί ή έ-
τεροδικία είναι συνεπεία τοϋ δικαιώματος αυ-
τοΰ) είναι εξαίρεσις δικατολογημένη μονον
έν εσχάτη άνάγκη. Ήδέ εσχάτη
αυτή άνάγκη έξέλιΐτεν άφ' δτου Εληξαν οί έμ-
φύλιοι ττόλεμοι είς τάς χώρας τής ττεριοχή; τβϋ
δόγμκτος Τροΰμαν καί ήρχισεν ή ίφαρμβγή
τοΰ δόγματος Άϊξενχάουερ.
Ν. Γ. ΑΜΗΡΑΪ
ΑΑΛΗΑΟΕΠΙΑΡΑΣΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΑΑΗΝΙΣΜΟΥ
πρός προοδβυτικήν εξέλιξιν της.
Έπωφελοϋιμαι τής εύκαιρίας νά σάς
ειαβτβαιώσω, δτι δέν λησμονοϋμεν καΐ
πολλάς δλλος προηγονμχνας ίπτηρεσΐας
σας πρός τόν Ιστορικόν τόπον μας.
•Δέν ζεχνοθμεν τήν συιμΐταράστασίν
σας έτιΐ τής ύποχης τοθ Γεωργίου
Δαγλαρίδον βτε ανεκαλύφθησαν τα άρ-
χαΐα ύβροτγνγεϊα θηββν, Ικ τής
της
ΚΟΓΓΟΓ
•βυε
έ» «ν!^ Κ< αύτ°' δεχώ" , Ι)ν'κι στούς μακρΐΛ- ''° τού Μικρά- και μέ τ>ς
κατοίΐκων τού,
λ Ου» τού, τού 'Οσίοι; καΐ
τού των νιωπέρων χρόνων
ρώσσου 'Ηταν ϊνας
■Ό—ϊΐνός, ϊνας αίχ-
Ρωσσο-τουρκκών πο-
υ κροπη,σε δμως ο—τόΐ»-
·Μ*ιί τού άγνότητ
κα'
**οί· Καΐ μ' αυτή τη
κ&,_ τγ> έκτελεβτη ο ρ
ματος κ. Δτ,μ. Λ««ΐζος. Ενας καλ-
λΐ€ργημένος καΐ έξαιρίτικβ εϋαΐ-
,τβ-τος 6ντ)ρ_-ος, δπ»ς κα' σ
λίς τγ-Ριτγτώσεις τό προίτϊ
κ-αΐ τό σημ-.ώσαμε, έξι*τ^(>ι«««ν
6λλη μ.ά φθρά ^ο ν-σταλγ.κο τού
πάθος πού ή ϊξαρστ» τού τον ττσ-
Γ ώοαια πα-
ρέσ,ρε νά ύψώοτει ττ> ώρα·« ™'
τρίδα τού, τή Θρόκη των ττροαιω-
νΓ»ν ©ρύλων κσί παραδοσ«*ν στ*
άνώτερο δυν«τό έπίτΐιεδο τ»ν πθ-
θων κα' των όνβίρων τού- ΟΙ κ'
Σπίκ«
τέχνες δ·ς Σπίκα ΔημΐΓΡ,
τούς«βρακιιώτικ.ους σκοτττούς» με τ»
γούδκΓϋα τι*ν κα'
6 κ. Μ Τσίρκας, μέ τα βρακ^'-
κατΓ=ραμύ9ιακ=.τ,ςπ«ρ^αγεί,
τταραστατ ι«σταΐτα
ν« συντελέσαν* στήν
τού άποτ-λέισμ—ος ττοΰ
**·
ΘΕΣΙ ΣΤΑ ΓΕΡΑΜΑΤΑ
Στό γεμάτο τράμ, μττηκε ένας
ήλικιωμένος κύριος ιμέ πατριαρχική
γενειάβοτ. 'ΕβγσΛε τό εΓσιτηριό
τού -ρριξε μ'ά ματπά γύρω μή-
ττως άνακαλύψη κενό κάβισμο καί
προχώρησε πρό τάν όδηγό.
Νέοι ανθροχποι εΤχαν ξαπλώσει
την άρίδα τού, εΤδαν τόν σεβάσμιο
κύριο, άλλά κανένας δέν προσεφέρ
θη νά' τού παραχωρήση τή 9έ τ ι τού.
Άκόμα καΐ τα καβίοιμοτα ν·α
τούς γέροντας, γυναίκας Κ.Α.ΤΓ.,
εΤχαν κοτταληφθη «αί ή πάνωθέ τους
πιναικίδα, σάρκοοζε τήν άδισφορία
καΐ τπεριφρόνησι των νειάτον πρός
τα γεράματα.
Καί έκανα ένδόμι^χα τήν σκεψ'.
Πότε τέλος πάντων Θά σι>/έλβ»με
καΐ Θά δείξωμε τόν σεβασμώ μας
πρός τούς ανθρώατο,ς πού πέρασαν
τή ζωή τους καί τώρα βρίσκονται
στ> δύσι!...
Στΐε Σκανδιναυικεζ χώρες, ό κα-
έφαρμώζετα. -1------------'■"
είναι γνωιστόν πώς οί κατά και¬
ρόν ίσχυροί Πΐοπριάρχαι ένίσχυαταν
τό κράίτος, οσάκις ήθελε τούτο νά
αποκρούση] τούς ποικιλωτάτους έ-
σωτερικοΰς καί έξωτερικούς έχ-
θρούς. Κλοσσικάν παρόιδειγμα ό
τοθ ζ«ηροΟ πάντοτε {νβ.αφέροντ6ς σας ,Πατριαρχης Σεργιος δστις έ6οη-
θη|σεν άττοτελεισμοΓτικά είς την ά-
πόκρουσιν των Ά6άρ«ν καί τί[ν
σωτΓΜ>ίαν τής Κ«ν)ττάλεως (626
μ.χ.) «αί είχεν άπο.ή ή ψνχή τής
άντιστάισεως κοβτά τήν άποι>σίοι»{
τού αύτοκράτορος Ήρακλΐίου- Εί¬
ναι γνωστόν έπίοης πώς ουδείς
σύτοκ.ράττωρ δέν εθεωρείτο νομίμως
κατέχων την έξουσί-αν αν δέν ίστε-
ψετο δημοσία είς τόν Ί. Ναόν τής
Άγίας Σοφίας δημοσία υπό τοϋ
έικάστοτε Πθ-τοιάονου·
ΟΙ αύτθΊορόπορες πάλιν έκεϊνοι,
τό οποίον κοττά τίνα τρόπον θά
πρέητη Τσως καΐ νά έπισττειΛη.
"Αλλο έ-ελώς είναι τό
τής ιδρύσεως Προσφυγικόν Μοιλ-
σείου «αι έν Άβήναις. Τό ζήττηΐμα
τουτο έγεννηιθη έξ άφορμής συζη¬
τήσεως νομοσχιεδίου τρερί Ιδρύσε¬
ως ΠνευματιΙκοΰ Κένττροιι ενταύθα
είς τήν διοττεθειμίνην πρός τουτο
έκ μέρους τοΰ Κ,ράτοι/ς γνωστήν
εκτασιιν παρά την λεωψόρον Βασ.
Σοφίας. Εκρίθη σιοόπιμον έκ της
άψορμής τοώτης κ,αί χάρις είς τό
ένεργόν ένδιοβψέρον γνωστού πρό¬
σφυγος Βουιλευτικοΰ καί πνευματι-
κοΰ άνθρώπτου, ίνα είς τό επί τής
ρηΐθείσης εκτάσεως άνεγίρθησόμιε-
νον ανάλογον οίικοδόμηιμα παραχω-
ρηθη τμήμα, κατά ποσοστόν 20%,
και διά τόν ανωτέρω σκοπόν, πρός
Τδρυσιν δηλ. Προσφυγικοΰ Μοι>-
σβίου, τό όατοΐον νά περιλάβη τα
Κιοίτό: τούς βυζαντινχίυς χρόνβυς οί οττοΐοι εφρόντιζαν νά <ττερ-ώ- νίας των ν^ρών τόν όηο!«ν δέν σννε. πληρώθη μόνον ή ίίβρηισις τής πόλεώς μας, άλλά μετεβλήθησαν είς ποτιο-τι. κοΰς άγρονς οί ξηριχοί τοιοντοι τής «εριθχής θηβ&ν, κοΛ δτι ή τ6τε κοι- νότης ένοικιάζουσσ τήν χρήσιν των νε- ρών τούτων εξησφάλισεν πλουσΐονς πό- ρονς. Έπίσης δέν λη—ονούμιν, 8Τ, σεϊς πάλιν Ιφρσντίσατε ή κοινότης μας νά γίνη Δήμος διά προτάσεως νό·μου πού ϊιποο-τηρίξοττε άπό τον βήμοπος ής Βονλής καί Ιγινε νόιμος τοθ Κρά τονς. Δέν λησμονονμεν οκόιμη, ίγώ δέ προσωπικώς Βιαίτβτα, ποΰ ήλθα είς Αθήνας υπο τήν Ιδιότ-τά μόν ώς Δι) μάρκου διά νά ζητήσω άπό τό. αρμό¬ διον υπουργείον τονς νδροσωλήνας ποΐι (χρειαζ&μην πρός διοχίτενσΐν των νέ. ρών τοθ νδραγωγείον μας Άγιον, νης, δτι έξηντλήσοτε δλο τό «Ορος σας καΐ πλησίον τον ϊτπονργον καΐ πλησίον των αρμοδίων ύπηρεσιών διά νά μοθ χορηγηθοθν οί ύδροσωλήνες ο&τοι άμέ- σως κα! βωρεάν. Είναι καθήκον τιμής οί έξνπηρ«τού- ιιενοι νά όφείλονν χάριτας είς τούς I- ξιΛΐηΜΐτούντας τάς λαϊκάς ανάγκας. Άλλά δέν λησμονοΰμεν καΐ τήν &. στόλον καί λευκήν πολιτείαν σας κσΐ τήν κοινο^ελή σβς γενικά δράσιν. Κ α! διά τοθτο έπεβραβεΰσαμεν ταύτην άπ5 τού 1 -54 δι' ομόθυμον αποφάσεως τοθ δημοτικόν σνμβονλ'ον μας ανομάσαντες κεντρικήσ τής πόλεώς μας οδόν, άρχ.μέ νην άπό τήν οδόν Πελοπίδον καΐ πρός τήν πλατείαν τής Ιεράς Μητροπόλεως χωροϋσαν, μέ τό δ νομώ Σας. Έν τφ προσώπω σας πάντοτε βλέ¬ πομεν τόν 6νδρα πον ετίμησε τ_ νψη- λα άξιώματα, είς τα όποϊα άνήλθε, καί συνϊδεσε τό δνομά τον κατά τήν μα¬ κράν οταδιοδρομίαν τον μέ τάς προό¬ δους των συγχρόνων θηββν. Μετά τιμής Τ. Σ. ΛΓΓ. ΛΓΤΈΛΙΔΗΣ ν Δήμαρχος θηβαίΐΜ Τού συνεργάτου μας κ. ΛΑΖ. ΤΑΚίΔΟΠΟΥΑΟΥ ροακαλοϋσαν τους συγικαηο!κ«νς των χριστινοΰς νά λιτανιύσουν τό λείψανον τού διά νά κϊ τό κοακό !) νά σταιματτ|σ] ή ί ά δ έ σουν την ορθόδοξον θρησκείαν διά ττ)ς καταττνίξεως των αίρέχτεων και αύτοι ήσαν ττάλιν οί άττοΐοι ττλτ)ν τής διττλωιματίας καΐ των ήγε,μονι- κών δώρων διέδιδον καί την όρθοδο- ξ&οιν μίταξύ των γύρω βαρβάρων 6ρία τ) νά φνγ<χδευβί) ή έττιβημία. Μ' ούτον τόν τρόττο διετηρή|&τ) βκτβεστος καΐ ακιμαίος ό 'Ελληινο- λαών διά νά τοΰς κατασττ|σουν χριστιανισμός είς ολόκληρον την φίλους καί νά ματταιώσουν τάς φο- Ι τουρκικήν ττανίοτχιιρον άλλά και βέρας των έτπδρομάς <κ€~ά τού 6ν- βάρβαρον αϋτοκρατορίαν ιμέ την .αντινοΰ κράτους. αλλη|λβτΓίΙδρ«ΐσιν τοώτέστι θρηνκείας Οί διοισημότεροι Ιστορικοί ττού καί "Εθνους, όρβοδοξίας καί "Ελ- όΐσχολήθτικαν μέ την βυζαντινήν ληνισμοΰ. ιστορίαν μεγόΛας ευθύνας κατα- Ι "Ας μή ,ματαιοττονοΰν ο! Τούρκοι λογί'ζουν είς τοΰς αύτοκράτορισς 'καϊ οί έττ' εσχάτων «δκΓΤΓονδοί» έκείνους ττού δέν εφρόντισαν νά ιμας φίλοι έν δπτλοις νά ΰττοστηρ'ι- &ιο(δώ_ο.ν την όρβόδοξον Θρ<ησκεί- ξουν καί όπτσδείξουν ττώς οί 9ρη>
αν ιμεταξΰ των 6αρ6άρων τού Τουρ- σκειπιικοί μας άρχηιγΌί ούδίιμίαν ά-
κεστάν καί ετσι ττροϊσηλυτίσθησαν -νάμειξιν πρέττει νά £χουν είς βέ-
άττό την Μωαιμεθανικήν θρησκΐίαν ιματα ττολιτΐικά. Τα σνμττεράσ'ματα
διά νά φανοίτισθούν ικαί νά έκστρα- |τής Ίστορίας τής 'Ελλτννικίης μάς
τεύσοι/ν εττειτα κατά μάζας έναν- 6ρονττοφωνο0ν, &τι βχουν καί καλο-
τίον τού χριστισνικού Βυζανττίου ^τε καί αν είναι οί δνναχτται τ«*ν
διά νά τό ΪΓΤΓοτάξουν δττως καί ϊ- έχουν ώς ττού νά έτΓΐτ_υχβτ} ή άητο-
γινε μέ τοΰς Σουλτάνους Τούρκους λύτρωσις των ίπτοδούλων ώπτοιοιδήν
ττρώτα καί τοΰς Ό-ωμανούς Το6ρ- 'είτε τούρκοι λέγονται αύτοι Λχι
κους Βττειτα καί τελειωτικά.
'Αλλ' αύται αί σκέψεις θά μας
"Αγγλοι είτε Άλβοβνοί·
Διατί έξαφνα ό Πρωθιεράρχης
ωδηγοΰσαν ττολύ μακράν. 'Εττα- .τής Καντοιβρ-Υίας νά άναμειγνύ-
ί λ θέ ί ά
η μ ς
νερχόμενοι είς τό θέμα μας ίπτεν_ΐΛ- εται είς ττολιτικά θέματα καί νά
'ή έδ ά
μ ς μ μ
μίζομεν την ώρί'αν καί γόνιμον ',μή ένδιαφέρεται ό Μακάρΐος είς
δράσιν των άρχηιγών τής όρθοδο- την ευτυχή έκβασιν τού Κικττρια-
ξίας μετά την ίτττοταγί|ν «αί διάλι/- κου αγώνος σκο—ός τού οποίον
σιν τού Β-ζαντινού κράτους καί είναι νά χαρίση τα ϋψιοτα δώρα
τού θεοΰ πρός τάν άνθρωπον τή(ν
ελευθερίαν της σκέψεως καί την
άνεξαρττισίαν τής 6ουλή|σεώς των.
"Η μηττως οί θύλςμάδ-ς καΐ
Σοφπάδες κιαί Χοττζάδες καί Κα-
ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΗΟΥΓ-1011
Παρά τού έκλαβτοΰ συν«ργάτου ι ρυγα τοΰ κτιρίου τούτου πρός Τ¬
ς
δρυσιν καί προσφυγικοΰ Μουσείον
Ή ανταλλάξιμος αύτη Ικττοοσις,
σημαντική καί κεντρικΗττάττ) ποβρά
τόν Πανβττιστηιμιακόν χώρον, τταρε-
^5
,κώπο,ος ^«.«μένος κα.
γιά πρώτη ψορά που
ό τό βέαμα τβόμα-
'ασς
ος
ήλικιωμένους
νά σηκώνωνηαι δλο ι ποι-
Γτοδώση τή β&σ· τ_»" σε
_πι6άτη ττοθχε μπη στο
τ,σ. «αί <ιτβν ίτθ'Ι*^ ^ θ' πίσοαιμε. ριφροά; Άς ΖΩΗ ΚΟΣΜΟί' μας κ. ,Αρ. Κωνστσντινίδου δι«η- γόρου έλάβο·μ€ν καί δημοσΐίύ,μεν τί>ν κάτωθι έπιστολί|ν σχετικώς
πρός τό άπό τινος συζτντούμβνον
και διά τ»/ στηίλών μας θέμα τού ' χωρήθη δντως πρό τίνων έτών και
Προσφυγικοΰ Μουσΐίον, διά τό ό- | ή ρηθείσα ύττοχρέωσις τής Άρχ.
ποίον ό γράφων είναι είς θέσιν να <ΕΤ------'— ----------"^- —-' —'- ΪΧΠ £γ»ινροιν γνώμιηιν λόγω τής I- διότηττός τού ώς μίλονς τού Κΐιν- τρικοΰ Σιιμβουλίου Ανταλλαξίμων καί ώς γνώστου των πάσης φύ¬ σεως προσψυγιικων ζηττηΐματων, τα όποΐα ώς καί ττ|ν σχετικήν νομοθε σίαν των εΐδνκώς τταρακολοτΛεϊ άπό τοΰ 1922. Κύρκ Διτυθυντά, Είς τόν «τΠροσφνγ-ΐ'χόν Κόμσον» ενταύθα καί είς την έφημ*ρί-α «Μοοκβδ-νία> τής θεσ)νίιιης έδηιμο-
σιεύθησανγνόμαι έπτιίλέκτων τταρα-
γόντων διά τίτν Τδρυσιν τοΰ Προ-
σφυγι«οΟ Μουσείου ενταύθα ή είς
την Θεσσαλονίκην- ΑΙ γνωμαι αυ¬
ται άπηχοΰσινι όπτόψεις ά§>χς ττά-
σης προσοχής, άλλά βεωρτττηιοως
μόνον έκιφε.ρ-μένβς, διότι είς την
πραγμοηικιότηττα τό ζήτι,μα της
Ιδρύσεως Μουσείου ενταύθα Η έν

η έμφανίζκται μάλλον
κατά διάφορον τρόττον.
ΕΤναι άληθές δτι πρώτη ή &ισ-
σαλονίκη, ένβιιεφέρβη άττό έτών διά
την έκεΐ Ιδρικτιν προσφυγικοΰ Μου¬
σείου. Τό ενδιαφέρον δέ τούτο διά
νά τελεσφορηση εκρίθη σκόπΐιμον
νά σι/νδυαχτθη μέ αιτηβιΐσαν παρα·
χώρηθΊν ανταλλαξίμου εκτάσεως
έν Θΐσσαλονίχτι είς την έκΐϊ Άρ-
χοιιολογι«ην 'Εταιρίαν, η ίττοία δ¬
μως θά ανελάμβανε την υποχρέω¬
σιν ίνα, άνεγείρουσα επί ταύτης
ειδικόν κτίριον διά τάς ανάγκας
της, διαθέση μίαν ολόκληρον τττέ-
'Εταιρίας κατωχυρώθη «αί συμβα
τικως διά σχετικοϋ Συμ)κοΰ σι»μ-
βολαίο.. Έξ άφορμής δμως έ—ελ-
θόντως μεταγΐνεστίρως πβριορι-
<τμο0 της έκτάστως ταύτης, εγεν¬ νήθη ζητημα· εάν Ισχύτι -πλέον ή οχ' ή ώς είρηται συμβατικη υπο- χρέωσις· Ύττό τήν ίντύττωσιν δέ προφανώς τού ζητηματος τούτου ή ίσως καϊ λόγφ άγνοίας των ώς ανωτέρω γεγονότων, ετέθη εί®ικη διάταξις είς τό Ν.Δ. 2967)54 προβλέπουσαν συγκιεκριμέΛ'ως δα- ρ€αν παροΐχώρησιν ανταλλαξίμου οίκοπέδου έν ©_σ)'ννκη πρός ανέ¬ γερσιν κοτταλληίλου έν τή πόλει ταύττΐ οίκοδοιμής πρός στέγασιν των έθνικών κΐιιμηλίων κ.λ.π. της Μ. Άσίας, Πόντον καί ©ράκης. Τό θέμα δμως εξεκαθαρίσθη τελι- κώς διά γνωμοδοτησεως τού Μαμι- κοΰ Σκμδουλίο. τού Κράτους, τό οποίον απεφάνθη δτι Ισχύει πάν- τοτε ή ώς ανωτέρω συμβοττικη 6· ττοχρέωσις της 'Αρχ- 'Εταιρίας καί σννβπώς έποοράτησΒν ή γνώ- μη δτι δέν πρύχειται περίΗττςοΚης ανω νόμου διά νέαν παραχώρησιν έφαρμογης της διατάξεως τού ώς ανταλλαξίμου οίκοπβδου 8'ά τόν αυτόν σκοπόν. Ή θεσ)'ν'ίικη κβττά ταυτα θά ά- ποκτηση, ασφαλώς τό προσφυγι¬ κόν Μουσείον της, αδιάφορον εάν διασωθέντα δείγμ«τα των ττνευιμα- τικων έκδτιίλώσεων των άλησμονη- των Ποβτρίβων τού προσφιτρκοΰ κόσμον τής Μ· Άσίας, Πόντου καΐ ίλ ΜΝΗΜΟ πώς οί ΐπτοδοι/λωμένοι χριστιανοί διετήρηισαν ζωντανή την φλόγα την θρησκειιτιική καί δ ά ταύτης την έθνική) την πατριωτική, την Έλλην ική· "Βτσι καί είς τα βάθη τής Μι- δή)δες κ«ί ΜοΐΛεζϊναι Από τοίις μι¬ κράς Άσίας, δποι» έπτεκράτησαν , ναρέιδες δέν βοηθοΰσαν τους Κυ- μΐζικά οί Τοΰρκοι, γι' αύτό καΐ ^ρνιντας των κινρύττοντας τόν I- τήν άναφέρω ώς παράδειγΐμα, κα- ερόν πόλειμον κατά των γκιαούρη- τώρθωσαν νά διατηιρηβοΰν 'Ελλη- δών μέ την έπίνειισιν καί νορθόδοξοι κοινότηίτες ποΐι διατήί- τοΰ ίδίου τοΰ Σεϊχουλισλάμκ) (Πα- ρησαν ϋχι μόνον την βρηισκίίαν, τα τριάρχου) ό οποίος έξέδιδε μόΑ- ήθη κ·σϊ Κθιμα καθαρώς 'Ελληνικά, λιστα καί τή|ν ποΐιμαντοριιοίΐν τού άλλ' έν πολλοΤς καί την "Ελληνικήν εγκύκλιον διά την διενέργειαν θράκης υπο τόν τίτλον «ΜΝΙΗΜΟ- Ύ^σαν, ·'^ν §έ ευρέθησαν "Ελ- ' σφαγών των χριστιανών άν« όλό- ΣΥΝΗ», φροντίδι κα^ έπιιμελιει^ λ-ν,ες όρθόδοξοι πού ξέχασαν τήν κλήρον την τουρκικήν Έητικρα- 'ορυματος |£βνΐκτ>ν> γλώσσαν καΐ ωμίλησαν τα τειαν μέ την ί—όσχιεισΓν, δτι οί δβ-
φρ
είδικώς συνιστωμενου
Π Σύλλογον.
ό ώ 6
( γ μη μ ,
Τούρκικα, ούτοι κατά κοινήν όμο- λοφόνοι ιοσί σφαγεΐς θά τάχουν ε*-
; ' δώ ή άό α ώί
Σύλλογον ,Τούρκικα, ούτοι κατά κοινήν όμο- λοφόνοι ιοσί σφαγεΐς θά τάχουν ε*-
Τό ώς 6νω νομοσχεβιον έψηφι- λογ;αν καϊ δΐΓως ξέρουιμε κι' ημείς δικών ττερι-οιήσεων άητό τα «οώρί»
η ήδη κ;οΐ δημοσιευ-ΐαι ώς νο- 3λο| ^σαν φανατ,κώτεροι απείρως τού Μουκτουλμανικοΰ Παραδείσον!!
<τθη ήδΐ) καΐ δημοσιεύεται ώς νό- μος τοΰ Κράτους. 'Εφαρμοζομένου δέ τοΰ νόμου τούτου καί άνΐγει- λην"κά, γ.ατί τιί)τέ"δέν ραμένου ενταύθα τοΰ καταλληλοι; πρός τους σκοττούς τοΰ Πνευιματΐ- κοΰ Κέντρου οίικοδομήματος θά ά- ττοκίττισουν καΐ οί Πρόσφυγες τό ιδικόν των έν Αθήναις Κέντρον πρός τοπτοθέτηθΊν των διοοσωθέν- των τγροΐόντων τής πνβυματικής δραστηριότητος των είς τάς άττο- λίκτθείσας Ιδιαιτέρας πατρίδας των καϊ βιαιώνισιν τοθ διά τούτων έκδΐγλωθέντος πολιτισμοΰ των. Κατά συνέπειαν δέν ΐιπάρχει λό γος νά γεννώνται οίασδήποτε φύ¬ σεως άμφισβητττίσεις σχετικώς πρός τί>ν προτίιμησΐ'ν τής θεσσα¬
λονίκης Η των Αθηνών πρός Υδρυ-
ημς
3λο| ^σαν φανατ,κώτεροι απείρως τού Μουκτουλμανικοΰ Παραδείσον!!
έκείνο.ς πού μιλοΰσαν τα Έλ- | Καί ταύτα πάνττα άφ' δτου πώ-
τηισοτν τό πόβι των είς τό χριοτια-
πίεσιν καΐ κάτω άττό νικόν Β-ζαντινόν κράτος ττερνών-
σπαθί τοΰ Τούρ<ο. αλλαξαν τήν τας τόν Εύφρόπην ποταμόν μέχρι ,______ των. Μήπως δεν εκοφταν σήιμερον {}τοι ό—ό τάς αρχάς τού καΐ τίς γλώσσες δλων των 'Ελληορ- |ΐ3ου αιώνος μ.χ. μέχρι τής 16τ»ς θοδόξων χωρίων όλοκλήρων γιά νά Σεπτεμβρίο. τοΰ 1955 δηλοοδη των έπιβάλλουν την τουρκική γλώσ- διαρπαγών, λεηλασιών, βιασμών σα;;;!!! καϊ τυιμβορυχιών τής Κων)ττάλεως Τοΰτ' αΰτό εΤχ. γίνβι καί στό τάς οποίας κακώς τάς όναμάζουν Προκόπιον (θύργιούττ δπου ϊ- βανβαλισμοί/ς ένφ ίπρε-ί νά όνο- ζησεν ό εΐρτ>μ_νος "Οσιος Ιωάννης ' μάζωνται Τοιιρκισιμοί, διότι ο! ιμέν
ό Ρώσσος τα 20 τελίυταΐα χρόνια βάνδαλοι έκαμαν τους 6ο«νδαλι-
τής ζωης το. καΐ έξεδτίμησεν είς σμους των κατά τάς έπιδρομάς
Κύριον τήν 27ην ΜαΤο. 1730. |των έναντίων ξένων έχβρκκών λαων,
Των χριστιανών όρθοδόξων κ«χ- ΐνώ οί Τοΰρκοι δκαιμαν κιθβΐ κάμνουν
τοίχων έιχον άποκόψεπΐς γλώσσες [τοΰς τουρκισμούς των έ/αντί_>ν
ιοοΐι δλλαξαν την 'Ελληνικ.ήν των ,τών Ιδίων των ΰπηκόων πού ζοθν
σιν τού Προσφυγικοΰ Μοικτειου. διάλίκτον άλλά τήν Έλλη·νικό~- κάτω άπό τους Ιδικούς των νόιμους,
Είς τί|ν π.ραγμ«τικότητα Ικανοποι- τα των _. ^τέφίρο-, ,^. τ^'βλλά πού σιιμβαίνίΐ μόνον να ϊ-
_-^____^. _. __ε ^_. __:__. ■_ — - _Ε_.. _^ _. _■ _. _. _... _■ _ _.·τ . _ ι _. % _. #
ουνται αί άνοτγκαι ώμφοτερων των γ^,--^-. των ^ήν ψνχήν των την χούν διαφορετικήν θρησκείαν,
πόλεων ιοοττά τόν^προσφορον ώς καρ£,& Των/ τί> ετνβ, των. ' Κατά τούτο: αύτοι οί βανδαλι-
, . ι ■._,_.. . .....ϊ. "ετο.| «ν^δειξαν τόν &γιον των'σμοί είναι ίδιότυτττοι, Ιχουν
έτίμησαν, τόν άνύψωσαν τού £να εντελώς Ιδιότι—όν χαρακτ»(ρα
------ περίλαμπρον ναόν κιοοί που πρέτπει να αποοιδωνται τού
λοιποΰ μέ τόν δρον «Τουρκισμοί»·
Λ. ΤΑΚΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
ανωτέρω τρόπον. Καΐ τούτο χωρΐς
φυσιικά νά όπτοκλείίται καΐ ή συν
ώ χρόν(ρ διαφοροποίησις
Τθυ
σκοπου αμφοτέρων των ώς «νω _6ν ^^«χ^ 8χ, μ6νον ε, 6λά.
προσπαθειων, δι« να έμφαν,ζεται _χ τέν χρ(στ1βνιιΛΐΓ κ6σμον
οϋτω ένιαια δι' ολόκληρον τον ι. Κοπητο6<>κία<. ^^ κα1 ξύ πρόσφυτι^ον «δσμον ή ένέρηεια 1^^ _ών Μο^^μά^. πρός πλουτισμόν τού μέν ενταύθα „_ , , . Ίδρύμοττος δ.· ωρισμένων «ε.,μτΑΙ- ' Οταν *χοι<σσν θ1 "«Ι1-^·: ~<: ων, έν οίς καΐ τα φυλβ-σ6μ*να 'Β»κλησ,«ς τού Όσ.ου οί μέν χρι- _ * _■*_■ ■ _■■ ί ■ ί_ _4_Τ _Μ ■ ■ τ*___Ι__ ^_· _^__Β ___■_ ___ __^ __ _■ ^_ _ &.* ■ , ς φμ σήμερον έκκλησιοΐστικής «νρίως θ στιανοϊ δκαμναν τόν στανρόν των φύσεως το,αθτα είς τό ενταύθα |*ηο«β*Γθ- καΐ αν ευρίσκοντο. 6Λ- ύφ,στάμενον σήμερον Ταμείον Αν- |λ°.-' β' Τ^Ρ"' ϊ*»»™* τοΑλαξίμων Κοινοτικόν καΐ Κοι- νωφελών περιουσιών, τοθ δέ έν θεισσολονίικη δι' δλλης κοηηγο- ρίας κΐΐμηλίων, δοθέντος τού πλοΰτου των πάσης φύσεως προσ¬ φυγικόν τοιούτων- Τό μόνον ζήττη'μα τό όατοϊον θά άναχύψη Τσως μέλλοντιΐκώς θά εί¬ ναι ή εόγίνης αμιλλα πρός περι¬ συλλογήν δσον τό δυνατόν περισ¬ σοτέρων προσφυγικόν ενταύθα εμφάνισις έν Θεσ)νίκη ωστ£ ή τούτων νά πλουτίση ς κοττά τό δυνατόν περισσότερον τδν ενιαίον πνευματικόν θησαυρόν τής αίωνίας Ελλάδος. Άθτ>«ι 25.5.1957
Μετά τιιμής
ΊΙΙόΎ
θιοι καΐ έθΓτέκοντο είς στάσιν προ¬
σοχής·
Πολλά δέ έκ των άφιερωμάτων
πρός τόν "Οσιον προσήρχοντο άπό
νοσονντας Τούρκους τοϋ Προκοπίον
κσΐ τώ ν δλλων περιοχών.
Έγώ ό ϊδιος εΐμαι αύτόπτης
μάρτυς, δταν τό 1951 πρό 6 δηλα-
δή μόλις έτών «ΐχα πάγπ στό Προ¬
κόπιον καΐ έπισκεύθηκα τόν Σταύ-
λον δτπου έξΐιμέτρησε τό ζήν ό "Ο¬
σιος Ιωάννης παρέστην μάρτυς
τοθ σεβασμοΰ καΐ τής κατανύξεως
τής τουρκάλας έκιίνης. η όττοία
τρειμάμενα χέρια κρατώντας
την λνχνία μάς ωδήγησε στή θεο-
σκότεινη φάτνη, δπου έξέπνευσϊν
ό "Οσιος. Είς δέ τάς περιπτώσεις
λιιμών καί λοιμών οί Τοϋρκοι πά-
ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΝΟΙΚΙΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΧαροκΓτηρκΓΓΐκών γνώρισμα τοθ
δηΐμΐοισιευθέντιος Ενοικιοστασίου
εΤναι, δτι δι* αυτού διβυρύνονται,
των Γδιτοκτιτών, έν αντιθέσει πρός
κοίτά τό δυνατΓΟν, τα δικσιώματα
τα των ένοικιασών, τα 6-
ποΤα ττεριοριζονται. Θά £λε-
γε «ανείς, δτι γνώμονα εΐχιν
ό ναμοθέτης τού, κοαά την ρύβ·
μισίν τού, δτι τούτο θά άττοβή τό
τελβυταΤον είς την σειράν των ττβ-
ριοριστΐικών έττί τής Ιδιοκτησίας νο
μοθετημάτων. Ευχόμεθα καί ίλπίζο
ιμεν, δτι μέχρι τέλονς Σεπιτεμβρί-
ου 1959, &π·ότε λίγει ή Ισχύς τοΰ
νέον Ένοικιοσταισίου, θά έξελιχθοΰν
τοσούτω ειόνοϊκώς τα οΐκονομικά
τής χώρας, Γδΐά ώς πρός τούς μι-
σθοβιώτονς, ώστε ή δρσις τού, τό·
τε, νά εΤναι άνώδΐΛος είς τοίις ε¬
νοικιαστάς καί τεθή ούτω, τέρμα
είς μίαν ανωμαλίαν την διατήρησιν
της οποίας μόνον αί υφιστάμεναι
οικονομικαί καΐ κοινωνικαί συνθή¬
και δικαιολογοθν.

ΠΡΟΙΦΥΓΙΚΟΙ ΚΟΣΜΟΣ
ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΖ
ΔΙΑΤΙ ΕΠΕΒΑΛΛΕΤΟ ΤΟ ΔΙΔΒΗΜΑ
τΗσαν ασφαλώς έκ των ηρο'
τέρων γνωστά, δι* ©Ί3βυς ηταιρα-
κολουθοΰν τ« ηράγματα,τά ά«β
τελέσμκτα, τα όποΐα θά εΐχε
τό διάδημα τβΰ Έβνάρχου τής
Κύπρου πρός την δρεταννικήν
Κυβέρνησιν, όπως βυμμορφβυ-
ιμένη πρός την απόφασιν τής
Γεν. Συνελεύσεως Τ«ν 'Ην.
"Εθνών, αναλάβη την πρωτο¬
βουλίαν διά την έναρξιν συνβ-
μιλιων, διά την κατά την άπό
φασιν «δικαίαν δημοκρατικήν
κ«1 Ιερηνικην λύσιν τοΰ Κυ-
ττριακοΰ. "Έηρεηε δμως, ί
μάλλον επεβάλλετο τουτο νά
πραγματοποιηθή, διότι θ' ά «β.
δή ωφέλιμον, ανεξαρτήτως
τβΰ άποτελέσματός τού επί
της θυσίας τής υποθέσεως —
διά το οιτβΐβν καθιστααττολύτςς
δυσμενή την ττρβθΓϊΐκήν ή μέ-
χρι τοΰδε στάσις τής Κυδερ-
νήοεως τοΰ Ήνωμένου Βασ»
λείου — διά δύο, κυρίως, λέ-
γους ©ύσιώδεις, είς περίπτω¬
σιν έμμονής τής τελευταίας
είς την οοίβλβυθουμένην άδι
αλλαξίαν της. Πρώτον, διαττι
στο«μένη5 τής μη συμμορφώ-
σεως τής Μ. Βρεταννίας είς
την απόφασιν των Ήνωμέ-
νων "Εθνών, ή ύίτοοιτιβτης κ«ί
ή εΰθύνη διά την μή εκτέλε¬
σιν τής αποφάσεως θά είναι
δυνατόν νά καταλογϊσθή είς
βάρος της, άσκουμένης κ«ί έγ-
κλήσεως ενώπιον των μελών
τβϋ Όργκνισμοϋ. Κ«1 δεύτε¬
ρον, άποκλειομένης οΰτω, τής
τοοιτοποιήσεως τβΰ θέματβς
μέσα είς τα πλαίσια τής άνα-
φερομένης αποφάσεως, θά δι-
ανβιγη πλέον διάπλατα ή β-
δος διά νέαν προσφυγήν είς
την γενικήν συνέλευσιν τβϋ
ΟΗΕ, κκτά τβν ίτροσεχή — ε-
«τέ,μδριβν, την οποίαν θά εί¬
ναι δυνατόν νά υποστηρίξη
αυτήν την φοράν, αυτοπροσώ¬
πως 6 νόμιμος έκπρόσω»τος
των ΚυΐτρΕων Έδνάρχης των
Μακάριβς.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ε.ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑΤΟΝ
ΘΑ ΚΑΤΑΠ0ΛΕΜΗ6Η ΔΓ 0«Ωί1 ΤΩΝ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΝ ΜΕΓΩΠ
ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΑΙΑΡΠβΓΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΝ ΚΤΗΝΑΤΩΝ
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΟ ΑΓΙΟΝ
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΝΙΚθΥ
22
— Δέν εΤναι τΐττοτε, τοθλεγε
μέ συμττόνοια, ε/α γεροντάκι,
τΐνβυματικός άττό αλλο μονα·
στήρι, πού καθόντανε ιτλάί τού
€Δαιμόνιο είναι καΐ θά φύγη..
ΚαΙ πραγματικά «δαΐμόνιο»
φαΐνετσι πώς ήτανε κι' Εφυγε
Γόν έξέτασε τΐροσεχτικά δ φί-
λος μουύ γιατρός καΐ 6έν τοθ
ΐ Άό ά έή
ΚΑΡα
ΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΙΑΡΥΜΑ
ς Λρβκύιττει άίτο τβν
άττολογιστικβν λόγβν τϊίς Α.
Μ. τβΰ Βασιλέως, είς την Α¬
καδημίαν, τβ Σασ. Έδν. "ϊδ>υ
μα, «ττβ την σύστασιν τβΰ 6-
ττβΐβυ συνεπληρώθη δεκαετία,
άνταποκρίνεται
την εύρυτάτην
βασικώς είς
αποστολήν
τού, ή ©ποία — κ*τά τ© Ιδρυ-
ττκον τβυ κατοτστ«τικον —
συνΐσταται είς την ανύψωσιν
τβΰ ήβικβΰ, μορφωτικβΰ, κοι-
νωνικβΰ καί διβτικβΰ επιπέ-
δβυ τβΰ Έλληνκοΰ Λαβΰ. Εί¬
ναι άρκετά σημαντικά τα δσα
πρβσέφερεν, κατά
μα αύτό, είς τβν
τβ διάστη-
τόπον, διά
τής Σχολής των Άναδρύτων,
διτβυ έξπεαιδεύθη β Διάδβ-
χβς Κωνσταντίνος, διά των
πρακτικών καί τεχνικων σχβ-
λων. είς τάς οποίας φοιτοΰν
4 000 ττερΐητβυ Έλληνόπβυλα,
έιτΐσης καί των άγρβτβλε-
οχδ>ν, ίτβύ συμδάλλβυν άναμςρι
βολως είς την Λνβδβν τής
στάβμης τής ζωής των νέων,
Ιδίως είς την ύπαιθρον χώ¬
ραν, διά των σταδμων ίτρώτων
κοινωνικήν ββηβειων χαί τού
ανωτάτου Φρβντιστηρίβυ Κοι
νωνικής, Προνοίας, διά τβΰ
Ίατρβπαιδαγωγικοΰ Κέντρβυ
ττβύ φρβντΐζει διά τα διανοητι
κως άνάπηρα παιδία, διτως
καί διά τής 'Εττιτρ©»τής Δή-
μων καί Κβινβτήτων, ηού έ-
πιτελεΐ πβλυσχιδές έργον διά
την άξιβιτοίησιν άνθρωηίνων
καί φυσικων δυνατβτήτων καί
διά τής 'Εθνικής 'Εστίας, δττβυ
φιλβξενβΰνται κάθε δτβς ττε-
ρισσέτεροι άΐτβ τβΰς 1000 δι-
δασκάλοι, άστυνβμικοί στα-
θμάρχαι καί κβινβτικβί γραμ-
ματεΐς πρός διαπαιδαγώγησιν
τής προσωττικότητός των καί
ενίσχυσιν τής κβινωνικής δρα
στηριότητός των, Ιδίως είς τβν
κύκλον τβΰ ελληνικοΰ χω¬
ρίου. ΚαΙ αύτά μέν συνετελε-
σθησαν καί συντελβΰνται άπβ
τβ "Ιδρυμα, αναγνωρίσαντα
επαξίως Λ ύπεραξίως καί είς
ανώτατον έπίττεδβν, διά παντί
γυρικής συνεδριάσεως τής Ά-
κκδημίιχς καί άρθρβγραφίβες
κ«ί εΐδησεβγραφίας είς πΈρίβ"
ητβν Θέσιν τβΰ ήμερησίβυ τύπβυ
ΤΙ έχρειά^βντβ διιως αί ττολύ-
χρωμοι καί ττολυδάπανβι δια-
φημίσεις διά το έργον τβΰ *Ι-
δρύματβς ίτβί) κα-τακάλυφα·ν
τβύ ςτβιβύτβυς των ηβλεων, ώς
εάν έίτρόκειτβ περί Ιδιωτικής
κερβδβσκβπικής έττιχειρήσεως.
Την παρελθοθσαν Τετάρτην 29ην Μαΐου συνήλθεν
ή πεντηκονταμελής όργσνωτική Έπαροπή τοθ Πανελλα-
δικ:θ Π-'μπροσφυγικοΟ Συνεδρίου υπό την Πρόεδρον
τοθ Προέδρου τής Κ.Ε.Π. κ. Μ. Κύρκου κοι παρουσίσ τοθ
Γεν. Γρσμμστέως κ. Σ. Σι ανΐδη, πσριστσμένων καί'των
πρώην ΰπουργοθ Άπ. κ. "Ορφανίδη, δηυάρχων Ν. Σμύρ
νηο, ΚερατσινΙου καίΔραπετσώνας κ'κ Καρύλ>ου. Δ.Μι-
σαηλΐδη, Κοσκινβ, ι ών πρώην βουλευτών κ.κ. Ν. Μαν-
θοπούλου καί Σ. Χστζήμπεη τοθ νομικοΟΣι μβούλου μας
κ. Άρ. Κωνσταντινιδη, των πολιτρυτών κσί Προέδρων
Όργανώσεων κ.κ. ΆβραμΙδη, Χαρ. Βσρδαξόγλου θεο·
|φυλάκτου, ΊσσονΙδη, Άν. Νεοφύτου, Μιχ. Παύλου, Άν.
Πετρόγλου, Θ. Σαράντη, Ιωάν. ΤριαντοφυλλΙδη, Άντ.
Τζζή, Χαρ. Τζιρίδη, Ευστ. Χρυσή.
Έν άρχή τής συνεδριάσεως 6 Πρόεδρος κ. Κύρκος
προέβη είς μαράς άνακοινώσεις πΕρί τής παρούσης κα¬
ταστάσεως των προσφυγικόν ζητημάτων κι ρϊως έν σχέ¬
σει πρός τή υπό ψήφιοιν δύο νομοθετικά μέ·ρσ, τό περϊ
ρευστοποιήσεως τής ανταλλαξίμου περιθυςίσς κσί τής
κωδικοποιήσεως των περί άστικής στεγάσεως διαχάξεων.
Ό κ. Κι'ρκος ανέφίρε τα ι ών έταφών τάς οποίας
έσχεν ή άντιπροσωπ&Ια τής Κ.Ε.Π. μετά των αρμοδίων
ύπουργών καθώς καί τα άποτελέσματα αυτών, ι ών ο¬
ποίων την επιβεβαίωσιν θά έχωμενεύθύς ώς έκτυπωθοθν
καί κατατεθοθν είς την Νομοθετικήν Επιτροπήν τα Κίί
μενά των σχετικών νομοσχεδίων.
Είσερχόμενος ακολούθως είς τό θέμα των τροπολο-
γιών αΐτινες πσρεΐοήχθησαν είς τό νομοσχέδιον περί
ανταλλαξίμου τιεριουσίας υπό τής έτιιτροπής των ΟΙκο
νομικών, αΐτιν ες προεκάλεσαν την δικαιολογημένην όρ
γήν κα! αγανάκτησιν τοθ συνόλου τού προσφυγικοθ <ό- σμου, λόγω τής άνερυθριάσιου κακοηθείας των, ό κ. Κύρκος άνσφέρε· αι είς τελευταίαν συ άντησιν τής άντι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟΣ Είναι βαρικτημαντος διά την 1- ε-ράν ύ~6θεο·ιν της Κύπρου ή έζαγ γελθεΤσα δήλοχτις, δτι «ή ττολιτι- κή τοθ Έργ—ικοΰ Κδμματος ^της Μ. Βρεττανίσς τταρσμένει ή οτύτο- τοδιάθεσις, μέ τακτήν προθεσμίαν ττέντε έτων», Την ίττταδέχβται δέ ή έλληνιική Κοινή Γνώμη, μέ βαθι>
τάττην αγαλλίασιν. Διατί, δέν ττρέ
πει νά λησμον&μεν, δτι εχει ούσια
στικώς την πλειοψηφίαν τοθ Βρε-
ταννικοθ ΛαοΟ, δεδσμένου δτι δ-
ττερτερεΐ κατά δεκάδας χιλιάδας
ψήφων τοθ άντιττάλου τού Συντη
ρητικοθ Κόμματος, ύστεροΰν αΰ-
τοθ κατά ελαχίστας μονον ε"δρας.
Ουδόλως, λοιττόν, άποκλείεται νά
κερδίση ε(ς τάς ττροσεχεΤς εκλο¬
γάς κ«1 την τι/π-ιικήν—έδρας δηπ
λαδή — πλειοψηφίαν, όττοτε 6ά
τοθ άνοίτεθη ή διακυβέρνησις τού
Ήνωμένου Βασιλείου. ΑύτονόητΌς,
δρα, εΤναι ή σημασία της δηλώ
σεως, πού δεσμεύει τ(ην γνώμην
της πλειοψηφίας τού ΆγγλικοΟ
ΛαοΟ έττ1 τοθ Κυττριακοθ.
ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΔΙΚΟΝ
Τό Ελληνικόν Δημόσιον εχει ά-
ναλαδεΐ, ΐ5>ς γνωστόν, ν' άποζημιώ
τη τούς έκ Κ ών) πόλεως "Ελλη¬
νας τ& γέινος, άλλά ύηηικόους
Τούρκους, έγκαταλε'ψαντας την
Τουρκίαν, κατά την Μικρασιατικήν
καταστροφήν, η[ καί μετ* αυτήν, τΛν
όττοίον αί ττεριουσίαι Ιχουν τταραχω
ρηθη, δυνάμει, ττόν συμφονιών της
Άγκυρας είς τδ Τουρκικόν Κρά-
τος. Είς τούς δικαιούχους αύτοΰς
£χ«ι χορηγήση, κατά το 1935, μιά
μικρά προκαταδολή, μή υπερβαί¬
νουσα τό 7%, έναντι των έ— ιδικα-
σβεισων είς αύτούς άττοζηιμιώσεων.
"Εκτοτε δμως, τταρά την αναγνώ¬
ρισιν της έν ττροκειμένω ύττοχθίώ-
σεως άττό τάς εκάστοτε Κυδερνη
σεις καί άττό την σημερινήν, δι'
έγγράφου φέροντος ήμερομηνίαν
τόν Φεβρουάριον τού 1956, ούδε-
μία ενεργεια κατεδλήθη πρός τα-
κτοττοίησιν τοθ ζητηματος. ΟΙ ένδι
αφερόμενοι τταρ«μειλοΟν, κατ' ακο¬
λουθίαν δττως είς την ρύθμισιν των
προσφυγικών θεμάτων, ττου έττιδιώ
κεται τελευταίως, περιληψθη καΐ
τό Ιδικόν των. Νομίζομεν, δτι δέν
ίχουν άδικον.
ΔΙΑ... ΣΟΥΝΕΤΙΟΥ;
"Εχ€ΐ δαθειά δάλει εΤς την καρ-
βίαν τού 6 κ. Μεντερές τό ί)μισυ
— οθτε ολίγον οδτε ττολύ — της
Κύττρου νά την... Τουρκέψη. Άλλο
ττώς νά γίνη τό ττρότγμα, καί δια¬
τί; ΟΙ Τοθρκοι την κατεΤχαν την
νησον καί την έττώλησαν άδιάστως
είς τούς "Αγγλους, διότι ήτο καί
Η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ
Έττανηλθε έκ Μοντε-Κάρλο ό έ-
φοητλ—τής κ· Νικ. Κονιαλίδης γε-
νικός ττληρεξοώσιος τοθ κι. Ώνόοη
είς την Όλυμττιακτγν Ά«ρο—ορίαν
δστις εΐχιε .μεταβή είς συντάντη-
σιν τού κ. 'Ωνάση —ρο·<£ΐμένου νά διοΐκανονκΓθοί/ν τα τής ενάρξεως τής εξυπηρετήσεως των δρομολό¬ γιον τοΰ εξωτερικόν) μέ τα νέα τε- τρακινηιτήρια άεροπλάνα Σούττερ ΝΤ· Ο δΒ άττό τής 2ας ΊοιηΛίου Τό γϊΐγονός τούτο μσ)ρτι»ρεΐ την ζω- η,ρότητα μέ την όττοίοτν τταραικο- λουθεΐ ό κ. Ώνασης, καθώς κα' τό εκλεκτόν τού έττιτελεΐον την ττροώ- θηισιν των εργασιών της Όλυ'μτΓια- κής Άΐ,ρο-ορίας. "Ηδη δχβυν ττα- ραγγελθίί 4 Σοόττερ ΝΤ·—6Β ά- ξίας ο?νω των 6 000.000 δολλαρί- ων τταραδοτέα κατ' Αδγουο-τον τού 1958 κκι ΝΤ.—8 άξίας ανω των 10 000.000 δολλαρίον. Τα δύο ΝΤ__8 θά χρησΐμοττοιηιθοΰν είς την γραμμήν Αθηνών»—^Νέας "Υόρ¬ κης. Τό οτχετικόν συμβόλαιον τής παραγγελίας είς τό Εργοστάσιον Ντούγκλας ύττέγροψοτν ό Πρόεδρος καί άντπτρόεδρος τού Δ.Σ· τής 'Ο- λι/μττιακής Άεροττορίας κι.κ Γαρο- φοτλίβης καί Πατρονικόλο'ς. κατα- βοΑλόντες καΐ ττροκαταβολήνΐ -700 000 δολλσρίων- Ή προ—γάθεΐα αυτή τού κ- Ώνάση ή οττοΓα θά —ροσδώση καλύτερον ρυθμόν είς την πολιτικήν άεροττορίαν, άναμφι- σβητήιτως ττρειττε νά χ«ιρετι<ο·βη άττό δλους. Ν' ΑΠΟΒΟΥΝ ΛΥΣΙΤΕΛΗ Θέλει νά έλττίζη δ έργαζδμενος κόσμος, δτι τα λοίμβανόμενα ΰττό τής Κυβεονήσεως. μέτρα ποός οιζΐ κην αναδ ι οργάνωσιν της διοικήσε'- ως κα? τού έλεγχσυ είς τό Ι.Κ.Α., θά άποβοΰν λυσιτελη πρός τόν σκο ■π-Λνι Τνητ τδ άτνγησαν κοινωΦελές αυτό Τδουμα καταστή, επί τέλους. Ικανόν ν' άνταττοκριθη έτταρκώς είς την άττοστολην τού, την όποιαν __ '<ατά τα κοινως τταραδεδεγμένα — δέν έξεπληρου μέχρι τούδε Ικανο- -τηιητιΚίΓις. 0X1 ΥΠΟ ΑΠΕΙΛΗΝ ΑΠΕΡΠΑΣ Δέν νομίζομεν, δτι ή ρμ σα τταρελκυστικη τακτική έΐτΐ -ών εργατικόν αίτπμιάτων, —ού έττακο- Χο^θηιμσ εΤχε την πραγματοποίησιν των τμηματικών ττροειδοτΓθΐητιΐίών άττεργιών καθ" δλην την χώραν, ττι- θανόν δέ κα? της — ανεργατικής δι- αρκείας, είναι ή πλέον κατάλλη- λος^καΐ ή ένδεδειγμένη ν' άκολου- θηθή κα? έττ] των αΓτημάτων των λειτουργών της στοιχειώδους έκ- τταιδεύσεως, ττράγμο: Τ5 δττοΐον συ¬ νέπειαν θά εΤχε την ττραγματο-οί- εΐναι.... γκιαούρικη. Εάν έκατοι Ιν£ττειαυ °* εΤΧε -την ττραγματο-οί- κΐΤτο άττό Τούρκους, ουτε θά διε- 2σ'ν.7ης έ?<ΓνΎελλομένης, διά τήυ .^._.»----_.·_λ.. _λ .. _.,_. ν « Ι 3 ην Ιουνιου Α—ρηνί/τΛ τ»ι »α_. νοοθντο αυτήν την αΐσχράν συναλ- λαγήν. Πώς θά την κάμωμεν τώ- ρα Τουρκικήν; Διά... σουνετΓου; ΠΕΡΙ... ΣΙΒΑΣ Την ττόλιν είς την όττοίαν 6 κ. Μεντερές εζήτησε τόν... έκτουρκι- σ»μόν της Κυττρου, κατά το ήμισυ, ένεψάνισεΐν 6 έλληνικός Τύττος ώς «Σιβάς». Πρόκειται περί τουρκι- κης τταραφθοράς — την όττοίαν αί έλληυικαΐ έφημερίδες δέν έτΓρετΓε νά άναγνωρίσσυν — της Βυζαντι- ντ)ς Σεδαστείας, τταρά τόν "Λλι/ν ίδρας νομοΰ. τταρά την λίμνην τής όττοίας κοβθηγιάσθησαν οί Σαράν- τα μάρτυρες. ΣΥΣΧΕΤΙΣΙΣ 'Εττετεύχθη συμφωνία, κατά έ- ττισήμους πληροφορίας έκ Βούδα- πέστης, μετσξύ τής Σοβιετικης Ε¬ νώσεως καί της Ουγγαρίας, δττως τταραμείνουν είς αυτήν δέκα Σοβιε τικαί μερκρχίαι διά νά τήν...'π·ρο- —τ—εύσουν άττό την ένδεχομένην έττίθεσιν τής Λύσεως. Ή Κυβέρνη σις Καντάρ, έξ δλλου, εζήτησεν έ- ττιμονως την ιμβίωσιν τοϋ ττροσο τπκοθ της έν ΒοιιδατΓέστη Πρε- οβείας των ε|-(νο>μένων Πολιτειων,
διότι, προφανώς, ή παρουσία δύο
έττί ττλέον 'Αμερικανων διπλωμα¬
τικόν ύτταλλήλον, άττοτελεΐ έτπ-
βουλήν κατά της... άνεξαρτησίας
τ#ίς χώρας.
3ην Μουνίου, άττεργίας των. Αντι¬
θέτως, φρονούμεν, δτι δέον ή Κυ¬
βέρνησις νά επιλήφθη τό ταχύτερον,
δχι μόνον των αναφερόμενον αίτη-
ιμάτων, άλλά καί τού δλου ύττηρε-
τούντος δημοσιοθπαλληλινοθ καί
συνταξιουχικού θέματος, μέσα είς
τα ττλα'σια τοθ όποίου νά διαρρυ-
θαισθή «αί τό υερικόν αΤτημσ τηΰ
έκτταιδευτικοθ κοσμου, Φυσιχά, δ¬
χι ίττό έκβιαστική απειλήν ά—ερ-
γίας.
ΤΙ ΕΞΗΚΡΙΒΩΘΗ
Κ*©* & τηλεγραφούν άατό την
Λάρισαν, είς τό χωρίον Βούνινα,
κατά τί^ν διάρκειαν της θρησκευ-
τικής λειτουργίας τού πανηγυρί-
ζοντος έκεί ναού των τταλαιοημε-
ρολογΐντών, άττό Ινα δένδοον ευ-
ριο-κόμενον είς τόν περίβολον τί?ς
Έκκλησίας ίίρχισε ν' άναβλύζη Ε-
να ύγρόν έρυθροθ χρώματος πού
έσχηιμίτισε μικράν λίμνην είς την
βάσιν τού δένδρου. Άιγο τό κόκ-
κινο αυτό νερό έσττευσαν νά έφο-
5ιασ0οΰν έκοίΓονιτάδες κατοίκων
της περιοχης διά νά τό χρησιιμο-
ττοιήτουν διά βεροΐΓτευτικοίις σκο-
ττοίις- Δέν έβεβσιώθη μέν, δτι δσοι
...έκολύμττησαν είς την ίριΑρΙαν
λίμνην αττέκτηισαν, ώς διαδίβεται,
αθανασίαν, εξηκριβώθη δμως, κατά
τοόττον απόλυτον, δτι οί κιθίτέχον-
τες την έν λόγω Εκκλησίαν «κο-
&ονν μονεδο», άπό τους συρρέον-
τας πιστους·
προσωπείας τής Κ.Ε.Π μέ τόν Οφυτΐουργόν των Οίκονο
μ κων κ. Δ. 'Αλιμπράντην, καθ* ήν οθτος εδήλωσεν είς
την αντιπροσωπείαν δτι οί τροπολογΐαι οδται άπο-
κρούονται κατηγορηματικώς ύπ' αύτν.0 καί δτι ύπεβλή-
θησαν κατά το πλείστον πσρά βουλευτών τής αντιπολι¬
τεύσεως καί κι ρίωΛ τοθ Κόμματος των Φ λελευθέρων.
Κατά την έπακ- λουθήσασαν επί των άνσκοινώσρων
συζήτησιν, έλαβον τόν λόγον 11 κ.κ. Άπ. "Ορφανίδης,
Στ. Χατζήμπεης, Άρ. Κωσταντι Ιδής,Άντ. Τζ'ζής, Χρύ
σης, ΆβρσμΙδης, Σαράνιης, Πετρόγλου, Μανθόπουλος.
Μεθ' 8 ή Έπιτροπή ομοφώνως απεφάσισεν δπως άντι
προσωπεΐα έκ τοθ Προέδρου κ. Κύρκου καί των κ.κ.
"Ορφανίδη καΐ Χάιζήμπεη επισκεφθή τούς συναρχηγούς
των Φιλελεύθερον κ.κ. Γ. Παπανδρέου καΐ Σ. Βενιζέλον
καί τούς ένημερώση πλήρως περί τοθ θέματος καΐ τής
έπ' αύτοθ οτάσεο ς μερικων έκ των βουλευτών τοθ Κόμ¬
ματος διά νά λάβουν τα προσήκοντα μέτρα.
Έπίσης ή Έπιτροπή απεφάσισεν δπως ή (δία άντι-
προσωηε'α επισκεφθή καί τόν κ. Πρόεδρον τής Βουλήο,
καθώς καί ιους κ.κ. είσηγητάς, πλειοψηφίας καΐ μειο-
ψηψΐας, τοθ νομοσχεδΐου.
Ακολούθως ή συνέλευσ ς συνεζήτησεν επί είσηγή-
σεως τοθ κ. Προ'ορου περί έκλογής όλιγομελοθς έκ'ε-
λεστικής Επ τροπής ήτις νά μελετήση καΐ είσηγηθή είς
την όλολέλειαν δλα τα άναγκσΐα όργανωτικά καΐ αλλα
μέτρα, διά την επιτυχίαν τοθ Συνεδρίου.
Μετά μακράν ανταλλαγήν άπόψεων ανετέθη είς τόν
Πρόεδρον καί τόν Γε ·. Γραμματέα τής Κ.Ε.Π. ό καταρ
τ σμός έπτομελοθς 'ί:κτ. Έπιτροπής.
Ή ορισθείσα άντιπροσωπε'α διά την ένημέρωσιν
των κ.κ. Άρχηγών των Φιλελευθέρων θά συναντηβή σή¬
μερον την μεσημβρίαν μετά τοθ κ. Γ. Παπανδρέου.
Ο ΠΡΩΘΥΠΠΥΡΓΟΓ ΤΗΣ πΕΓΑΛί!Σ ΒΡΕΤΟΝΝΙΑΣ ΑΠΕΡΡΙΨΕ
ΤΠΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΝ ΤΟΥ ΕΘΝΑΡΧΠΥ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΑΡΙΟΥ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΗΣΟΝ
ταυτα είς ερωτηθείς, εξέφρασε
την λύπην τού, διότι ή αγγλι¬
κη στάσις καθιοτά άδύνατοντήν
συνέχισιν τής παρούσης προσ¬
παθείας τού, άλλ' εΐΐτεν, δτι
είναι ίυναήτ ή συνέχισις των
πρσοπαδειων επί νέας βάαεως.
Διηυκρίνησεν δτι αν καί εμ¬
μένει είς την αύτοδιάθεσιν,
διά νά δείξη την καλήν τού
θέλησιν ©ά ήτο διατεθειμένος
νά δεχθή μεταβατικήν κατά¬
στασιν διά σύντβμβν χρονικόν
διάστημα, καθεστωτβς, τό ο¬
ποίον ουτε είς τό Σύνταγμα
Ράντκλιφ, βδτε είς τβν άποι-
κισμόν Θά στηρίεζται. Τό κα-
βεστώς αύτό 8ά εδέχετο νά τε-
δή υπό την κηδεμβνίαν είτε
των 'Ηνωμένων Εθνών, είτε
κράτους — μέλβυς οριζομένου
άπό τόν ΟΗΕ.
"Οσον άφβρά τό ΝΑΤΟ εί¬
πεν, ©τι αν καΐ δέν άττοκρούει
την μεσολάβησίν ουδενός, 8εω-
καταδικασμένην είς άίτοτνχί-
αν, λέγω των άναφυουμένων
(έν «ύτω διαφωνιών. Ταυτο¬
χρόνως άποκρούει λύσιν συνυ-
φασμένην μέ τοΰς σκ«ίτ©ΰς τοΰ
ΝΑΤΟ, χωρΐξ νά ζητηθή προη
γουμένας ή γνώμη τβϋ Κυπρι-
ακοΰ λαβϋ.
Διά πάσαν διαπραγμάτευσιν
Ό 'Εθνάρχης Κύπρβυ ανε¬
κοίνωσε χβές, κατά την διάρ¬
κειαν γεύματος, τό όπβΐβν «α-
ρέβεσε ηρϊς τιμήν τβυ ή έν "Α¬
θήναις "Ενωσις των 3ένων
Άνταπβκριτών, δτι ή Βρεταν-
νικη Κυβέρνησις απερριψε την
πρόσκλησιν τβυ, βηως συμμβρ-
φουμένη πρός την απόφασιν
τής Γεν. Συνελεύσεως τβϋ
ΟΗΕ αποκαταστήση συνθήκας
εΐρήνης είς την Κύπρβν καί νά
αναλάβη την πρωτοβουλίαν
διμερών διαπραγματεύσεων
πρός αναζήτησιν δικαίας λύ¬
σεως, ή οποία είναι ή βασιζο-
ρεί την παρέμδασίν τβυ ώς μένη είς την αύτοδιάθεσιν.
'Ο "Αγγλοι Πρωθυπβυργός
ισχυρίζετο^ είς την απάντησιν
τού, βτι έκαμε σημαντικά βή-
ματα πρβς αποκατάστασιν τής
είρίνης έν Κύπρω, άποκρούει
δμως τάς διμερείς διαπραγμα-
τεύβες μέ τβ αΐτιολβγικβν, δτι
έκ τής βρεταννιχής άπαντπ·
σεως συνάγεται ή έμμονη τή< Κυβερνήσεως τοΰ Ηνωμένοι Βασιλείου είς την άδιαλλαξία καί δτι κατόπιν τούτου πρέπει νά θεωρήται βέβαιον, ότι ή μώνη άπομένβυοα ©δος πρός λος μ γρ βρήκε τΐτΐοτε. Άτιό κάτι ρή σεις τιγο τοθ 6<αμε κατάλαβε τιώς ή άρρώστειά τού ή φανταστικτι, καΐ προερχόντανε <4τιό κδποιο φ6βο.— «Δέν ίχετβ τΐποτε, τού λέει μέ τόνο. Πά σηκωθήτε τώρα άμέσως καΐ νο πβτε στό κελλΐ σας νά έργα οθήτε» Κι" βκεϊ πού δ Γέροντας πέθαινε, κΰτταξε τό γιατρό μέ γουρλωμένα μάτισ, Εμεινε λ γο άκόματ καΐ Οτερα πέταζε την κουβέρτα ποο ιόν σκέτιαζε, Ε· βαλε τα παπούτσια τού κι' ε φυγε χωρΐο νά ιτη λέζτ). Άργό- τβρα τον εΤδσμβ νά σφουγκαρΐ ζή καΐ νά καθαρΐζη τδ κελλΐ τού, στό πάρα ττάνω πάτωμα, βπου πρΐν λΐγους μηνες εμβνε 6νας ψυματικός ύποταχτικός τ ο ι». Μας εΐδοποίησαν πώς μβς περιμένβι στό Έτΐιτροττικο δ πρθτος ΈπΙτροπος Π. Εοθύ μιος Μας δέχτηκε με μεγάλες περιποιήσεις, μέ εύγένεια καΐ άγαθότητα άξέχαστη.Άλήθεια Ι Πόσο ο' έγγΐζουν στήν ψυχή καΐ τιδσο σοΰ μέν ^ν στή μνήνη μερικές τέτοιε; φυσιογνωμίες μεγάλης καλωσύνης καΐ ττραό τητας Ι ΚαΙ πόσες τίτοιες φυ σιογνωμΐες δέν συναντήσαμε στδ "Αγιον "Ορος ! Άποχαιρε τωντσς μας 6 Π. Εύθύμιος, ζή- τησε τή συνηγορΐα μας γιά την ένΐσχυση τοθ μοναχισμοΰ. γιά νά πυκνωθοϋνε οί τάξεις τού καΐ νβ μτΐορέση νά συνεχΐ ση τή θεΐα κα*1 Ιστορική τΐαρά- δοση τοθ άγιασμένου τούτου τόπου Η ΜΟΝΗ ΤΩΝ 1ΒΗΡΩΝ Τό μίγχλβπρβπίσ :ατβ Μΐνα- οτήρτ—Ή βαυματβυρνη ^α α γΐα η ιΐερτοΐ ισο*. — Ό έξκιεε ΤΙΜΟ$ Μοναχβί πχτήρ 'Αθχ νάΐΐος. Τδ έιτόμενο μοναστήρι στή σειρά τού τιρογράμματόΓ μας ήτσν των Ίβήρων μέ κατεύθυν ση πρός τα βορεινά. Άτιό τοθ Φιλοθέου με μέ μουλάρια σΐΐς 6 τ' γεμμα Ό δοόμος, γεροκαμω μένο καλντιρΐμι, οΚο άνεβοκα τεβάσματα άπδ λό^ο σέ λόφο, συνεχως δμως κάτω άπδ ττυκνή σκιά δέντρ'ον. Στήν άρχή συ· ναντοθμε μιά βρύση Τό τρέξι μο τοθ νεροθ της σιή σιωττή της έρημιθς τραγοϋδι γ>υκύ
τατο. Άφ'νομε δεζιά τόν άρ
ά τοθ ΦιλοΘέου, περνοθμε
τιλατειά ρεμμθτιά μέ νερό,
6 ώ βά έ ψ
κι οί σκ.ές Τβ
'Εκεΐ. σέ δμαλό κ^
άκρογιάλι,
λονέρων κ
ξ<"λα καΐ β ώρίζοντο. καμπυλωτή μαρμάρινες κε. . στε καΐ κάνομε τό μττροστά στήν λ Παναγίας, νης στδ οπέρθυρο σα βλων τδν Μονα λου τοθ γι' αύτό στήρια, πάνω όττΐό "τί θα δήτε τήνΕΙκόνατΓ Κάτω άπό τή σΤο6 6ου, ό Πορτάρης |χϊι νες τίς τοααμάτεΐίς Τ τάρια, βιβλιαράκια, κομττολόνιοτ, σταυροθΓ ρα εΤδη ζυλογλυπτικίο ι ζθστρες τής τιλΛτης κδ 0 ^ ϊΊζ «Ό* ύπάρχβϋν καί δλλβι ένδιαφε-' επιδίωξιν της επιλύσεως τβΰ ρόμενοι (έννβων προφανως τοΰς Τούρκους) καί λέγων, δ¬ τι διά τόν λόγον αυτόν απεδέ¬ χθη συμφιλιωτικήν μεσολάβη¬ σίν τβϋ γεν. γραμματέως τβυ ΝΑΤΟ μεταξύ των τριών με- ρών, διά διαπραγματεύσεων, βάσει τοϋ ϊυντάγματος Ράντ¬ κλιφ. 'Ο 'Εθνάρχης απαντών μετά θεωρεΐ χρήσιμον την επάνο¬ δον τβυ είς Κύπρβν, άλλά δέν άΐτόκειται είς αυτόν νά είπη είς τβν Διγενή νά εγκαταλεί¬ ψη την Κύπρβν, δπως ζητβΰν βί "Αγγλβι η νά παροτμείνη. Είς ωρισμένους κι>6ερνητι-
κβΰς κύκλβυς παρετηρείτο δτι
Κυπριακοΰ είναι καί πάλιν ή
έκ νέβυ προσφύγη είς τα Ή-
νωμένα "Εθνη κατά την προ¬
σέχη σύνοδον.
Κατ' άλλας, έξ αλλβυ πλη¬
ροφορίας ή Κυβέρνησις κατό¬
πιν τής βρεταννικής απαντή¬
σεως είς την πρωτοβουλίαν
τοΰ 'Εθνάρχβυ, καταλήγει είς
τό συμπέρασμα, δτι έξηντλή-
θησαν ήδη «Ι δυνατότητες αύ-
τοτελοϋς ενεργείας τοΰ 'Εθνάρ
χβυ καΐ δτι εφεξής έπιβάλλε-
ται δπως ή Κυβέρνησις άναλά
βη καί πάλιν τηνπλήρη πρω¬
τοβουλίαν είς την διαχείρν
σιν τοΰ Κυπριακοΰ.
ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΔΥΣΧΕΡΗΣ Η ΑΗΙΚΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΝ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΝ ΖΩΝΗΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ
ΘΑ ΖΗΤΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΑΙ ΑΠΟΦΕΙΣ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ
ή φιάλη, τίιό
δεξιά τό τετράγωνο
ριό καΐ άρΐστερά ι(
•Ενα γύρω τό πολι^— Ι(
Μονης μέ τα τιολλά ' ^
ψέλη, κελλιά τού τ Λ
κλήσια τού καΐ ΐούζ ( .
κοος ίξωστες τού.
Άνββαίνομε στ'
κι. μέ βοηθό καΐ
•Αρχοντάρη Πατέρι".,,
Εναν βόγενικώτατο καΓ'
ξυπηρετικδ /έο Μοναχό"[ΐ,Ί
τελής καΐ μεγάλη ή Β|[
στολισμένη μέ έλσιονι
σέ μβγάλο σχήμα τού |
Κωνσταντίνου, τΰν
βασιλέων μας καΐ τοόΤοΐ
Άλρξάνάρου Β'.
ΕΙκόνες αλλων Ρώσσον
κρατόρων,
των ήοώων τού Εΐκοόιίη
σημαινόντων
μέ 6' ώ^ικους βράχουι·, μέ ψη
λά πλατάνια καΐ πολλή οροσιά
καΐ προοπερνοθμε Λρ στερό τό
περίφημο άσνηταριό τοϋ Μυλο
πο-τσμου, σέ περ βλεπτη θέση,
5μςρφη, πάνω σ' Ενσ άκροτηρι.
ΛΙγα κελλιά μοζεμένα κοντά,
μέσα σέ μαντρωμένη τιεριοχή,
ϊνστ πυργος κσί μιΛ Έκκλησία
τοϋ ΆγΙου ΕΰσταθΙνυ 'Ο άνοι
χτός τριγθρω τού όρ(ζοταο. ό
πλησιασμός τού τρός τή θά
λασσα καΐ τό δροσερό άγέρι
κάνυν πολύ εύχΑρισση τή δια-
μο.ή στό Μυλοπόταμο Γιά τό
χνι
ρώνουν τή διακοσμη
θοθσης
Ό άρχοντάρης ρ
ριποιήθηκε μέ τοΰ; καό.
τα γλυκά, τα οδζα ΜΛ
Λ ά ά ε5
σερΛ νερά, μάς έ5βιξε ιίίΙ
μάτιή μας καΐ τό μέρος »:ϊ!ι[
■πλυθοΓμε.
Ή Μονή των Ί·,^. (|«
Ινόορυθμη καΐ γορφ οιι
15 Αύγοοστου,
μήσεως της θεΐτόΜβ1ιι«'Κ|
ή τρίτη κατά σειράν
τος στό "Ορος.
Μ ΚΑΡΑΝ
(ΣυνιχΙί,η*
ΙΩΑΝΝΗΣ Β. ΠΛΠΛΑΟΠΟΥΑΟΙ
Υπο την ττροεδρίαν τού ττρω-
θι/πουργοθ κ. Κ. Καιραμανλή συ-
νεκιροτήθη χθες σύσκεψις είς τό
δος κ. Ι, Π'.αματζόγλοι» Έπίσης. λευθέρας ζώνης. τόν τρόπον τής|ιέντΓος της ττροΐσεχοθς εβδομάδος,
μετέσχον οί -τρό":3.>:>ι -ών έττ τρο-1 —ράξιν αί χώραι αθται μή γνωρί-|'Εν τφ μεταξύ εγνώσθη, δτι ή είς
γεωργία-; καϊ Γ^1 >^ηχανίας διά
υπουργείον Συντονισμοΰ, διά την | τα θέματα τής ελευθέρας ζώνης κ.
λήψιν όριστικών άποφάσεων έτπ
τής συμμετοχης και τής Ελλάδος
είς την όρνανουμένην εύρω—αΐκ,ήν
ζώνην έλευθέρων συναλλαγών. Τής
κ. Άντ. Μττερνάρης, ύττοδιοι.'<η'Γής τής ΑΤΕ καί Χριστ. Κατσάμπας. Κατά την σύσκεψιν, ό κ. Πογπ-α- ληγούρας ανέπτυξε τό διοπυττωθέν συσκέψεως μετέσχον ό άντπτρόε-' ύττ' αυτού σχέδιον ύπομ/ημχτος θρος της Κι/δερνησεως κ. 'Απο- ττρός τόν ΟΕΟΣ, έττηκολούθησεν στολίδης, οί ύττουργοι Συντονι- εύρεΤα οτυζήτησΐς καί τό θέμα θά σμοθ, Οίκονομικών, Έμποοίου και. εξετασθή έκ νέοι» είς προσέχη σν- Βιομηχανίας κ.ικ. Δ. Χέλαης, Χρ. | νεδρίασιν της έξ ύττουργών έττι- ζουσαι σαφώς τάς ΰττοχρεώσεις καί τα ττλεονβκιτήματα έκ τής ε¬ λευθέρας ζώνης, τόν τρόπον της^ &/ισ^ύσεώς των είς τα ττλαίσια αυτής πρός ΰττο6οήθησιν της οΐκο- -ιτκής άνατττύζεώς των κλττ., δέν δύνανται καΐ να καθορίσουν ορι¬ στικώς την στάσιν των. Έκοίθη, πάντως δτι ττρσκειμένου —εοΐ τής Έλλάβίος, θά είναι αναγκα!<χ.Β25ε- ης ττροθεσμία, πρό τής οποίας Θηβαΐος καΐ Π. Παπαληγούρας, ό [ τροπής. Κατά σχετικάς ττληροφο- ! δέν θά είναι δυνατή ή ττλ'ήρης αρ- άνευ χαρτοφυλαικίσυ ύπουργός κ. ρίας, διοτπίσταχτις τής χθεσινής σ^ ' σις των δασμων, έπίσης 5έ ότι ή Κασιμάτης, 6 διο_ικητη.ς καΐ ό (σκέψεως ύττήρξεν, δτι τα σχέδια , ιύττοβοήθτκτις της οίκονομικής άνα- ύτΓθδιοικητής της Τροπτέζης της Ελλάδος κ.κ. Ξ. Ζολώτας καί Γα- λάνης, δ γεν. γραμματεύς τοθ ν- πΌυργείου Συντονισμοΰ κ. Λ,αμ- —ροθκος καΐ δ οίκονομ'κόο σνμ- βουλος τής Τραττέζ'ΐς τής ε ευρίσκονται είς τό στάδιον των , —τάξεως τής χώρας πρέττεί νά 6- χη συγκ8κ.ριμένην μορφήν καΐ νά είναι άτΓ0Τ£λεσμ«τική. Τό ελληνικόν ύττσμνημα θά όπο- και εχουν εντελώς ' ακαθόριστον μορφήν, Ιδία άττά της απόψεως της θέσεως των ίττανα- τττύκΐτων χωρών - μελων τοθ Ο Ε ΟΣ, έντός τής σχεδιαζομένης ί- &ληθη είς Παρισίους, τπθανώτατα ιέπίττβδον ύττουργών συζήτη<τις είς τόν ΟΕΟΣ διά την ελευθέραν ζώ¬ νην, ή δττοία επρόκειτο ^ά γίνη τάς αρχάς Ιουλίου, άναβάλλε- ται πιθανώς διά τόν Σεπτέυβριον, τουτο δέ έν ττολλο'Γς άττοδίδεταιεΐς την ανάγκην ττληρεστέρας διασα- φηνί<τε:ος τού δλου θέματος. Ώς ανεκοινώθη, καΓΓΟτη/ ένηο- λής τοθ κ. τΓροέδρου της Κυβερνή¬ σεως, δ κ. Χέλμης θά ζητήση άττό τα κόμματα της νά. ύττοδείξουν άντι—ροσώτΓου ιων, τούς όττοίους ή Κυβέρντνσις θά έ- νηιμερώση έττΐ των άττόψεώι; της. ΟΙ αύτοΐ άνιτΓοόσωττοι θά διαβι- βάσουν είς την Κυβέρνησιν τάς ά- πόψεις τής 'Αντι—ολιτεύσεως. Ένα άγγελτήριο κηδεΐας έ δημοσιύθη είς τάς εφημερίδας ι την τΐερας»μένη Παρασκευή 23 Μοΐου : «Τδν σεβαστόν μας διδάσκα· λον τοθ Γένους καΐ σοφόν Βυ ζσντινολόγον Ιωάννην Β. Πά τιαδόπουλον, δμόπμον καθηγη¬ τήν τοθ ΠανεηιστημΙου θεσσα¬ λονίκης, "Άρχοντα Μέγαν 'Υ· πομνηματογράφον τ?1ς Μεγάλης τοό ΧρισιοΟ ΈκκλησΙας κλπ. . κηδεόομεν σήμερον —ΟΙ μάθη τα( τού.— >
Ό "Ιωάννης Παπαδθπουλος,
δ Τζανής Πατιαδόπουλο^ δπως
τόν ?λεγαν οί Κωνσταντίνου
ττ-λΐται, συνταίςιοΓχος πλίον
είχεν άκοτραβηχθη είς την επί
τής δδοΰ Μογνησίας 6 οΐκΐαν
τού είς την Νέαν Σμύρνην κι'
ίκεϊ διίμενεν δλομδναχος χυ
δίύτερο πρόσωπο στδ σπΐτι
Ή άΡελφή τού, ή ολησμόνητη
λογοτέχνκ καΐ ΐΜηνηματογρά-
φος Αλεξάνδρα Ποπα5οτΐού-
λου εΤχε ττρδ πολλβν ίτθν ά
ποθάνει ε'ι νεαρωτάτην ηλικίαν.
"Ο Τ έ
Μ'ίΜ ΜΙΧ. ίΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
ί!Τ.ΣίΦΕΡΙΑΑΐυΐΙΙί.Ι«ΥΡΙΙΙΙ
Υπό «ΟΪ5 Δήμον
ΐ&
Σμύριης
χαιηρτΐσ&η πινταμιλής ίπαροπη £χ
χον Δήμαρχον Νίας Σμύρνης χ,
Ά&. Καρύ λου, τής ΛΌί Ιωάν-
νας Ταάίο ν, των χ χ. Χρ Σολο·
μωνΐδη, ΣιϊΙ Σπιράνχοα χαι Σι.
Κονχονιοάχη πρός υπόδειξιν τ&ν
χαχαλΙήΧοιν οημιιων διά την χοηο
ΰέιησιν ιΐι, Νέαν Σμύρνην τ&ν προ·
ίθμών χών ΣμυρναΙων Ποιηχων
Μιχ Άργνροπούλου χαι Σχέδιον
1 ΐψιριάδη χαι την οργάνωσιν πά
νηγνριχής τ Ιβτής των άποχαΧνπτη■
ρΐων αυτών. Ή χι»χή ανχη προ
βλέπιχαι δα ι?ά λάβιι χώραν ίντός
χοΰ μηνός Ιούνιον.
ΙΕΜΙΙΗΙΙ,."
ΟίΊϋΛΟΝΊΚΙ Οί ΙΔΡΥΣΗ
ΓΤΕΓΗΠ ΗΙΠ|!_ΙΙΙΗ1ΐηΤ
Τό Δ. Συμβούλιον .ής «ΕύξιΙ-
νόν Λέιχης» τ&ν Ποντίων τή; ββυ
οαλονΐχης άηιψάσισιν την ϊίρνσιν
ιΐς την πόλιν ταύιην, από το>> προ
αι χον ς Άχαδημαϊκοβ »τονς €%τ$
γης τοΰ ΠοντΙον Σηον^ασιοΰ» ιΐς
την όποιαν ι?ά ότε) άζωνιαΐ 9α>ριάν
άιοροι Πόνιιοι ατχουδ αται των ε
παρχιων τής Βοριίον ' Ελλάδος.
Πρός τόν σκοπόν τοΰτον βμ ο9α)σιν
χαι είς χιντριχωιάτην &ίσιν τής
Θ'οοαλονίχης ενρύχώρον χαι χαχάλ
ληλον διαμέρισμα.
4»
Ή λαμπρά αδελφότης των Προ- |Σ«ματ€ί«ν, τα όποΐα συνέπηξαν
κοπιεων ό «"θσιος Ιωάννης ό [την Πανελλήνιον 'Οιμοο-ΓΓονδίαν
Ρώσσος» ή εδρεύουσα έν Πειραιεί .των (ΠΟΚΣ) έκ μέρους τής οποίας
ττ>ν 26ηιν Μαΐου έτελεσε την θρη- ωμίλησεν ό Πρόεδρος ταύτης σΗ-
σκευτικτ}ν της εορτήν είς τόν Ί- ,δεο·· κ. Θεοδ. ©εοδορίδης.
Μλ« κι^λ., —λ «Α-.Γ-. α-------'.... : Μ6-Τ& τούτον είς τό 6τ>μα ανήλ¬
θεν δ κ. Λαζ· Ταχαδο—ουλος, όστις
συν τοίς άλλοις έκαμεν είκκληκπν
διά την θερμήν υποστήριξιν σνμ-
παντος τοθ Καππαδοκικοΰ έλληνορ
θοδόξου κόσμου πρός πλαισίωσιν
τΰν Σωματείων τ»ν ώς κοί της
"Οιμοο—ονβίας, δστε να βαδίσουν
στερρ»^ τ$ βήμ—τι είς την εκπλή¬
ρωσιν των ωραίαν και Ιερόν σκο-
■τΓ«ν των. "Επΐΐτα ώμίληίτεν δ κ.
Γεώργ. Δημόπουλος εξάρας τόν
χοροστατοθντος τοΰ Σεβασμ. Μη-
τροττολί'του 'Αργυροκάο-τρου κ.
Παντελεηιμονβς. Μετά ταΰτοο εγέ¬
νετο μίτά ττάσης σεμνοττρΐΤΓείας
καΐ είς ατμόσφαιραν έθνΐκοθρη-
σκευτιχής άνατόχτε«ς ή δεξίωσις
των ττανηγυριοτων είς την αίθου¬
σαν τού Κινηματοθεάτρου «Βαλ-
κάνιοτ»·
Έν άρχη ττροσεφώνηιθ-ε τους προ-
οτελθόντας δ ιτρόεδρος της 'Αδελ-
ργ Δημτουλος εξάρας τόν
φότητος ίίαΐ άκούράστος 'νέος κ. !*«ον τού Όσίου καΐ νεαμάρτυρος
Ίσσόχ Ε. Ίο-αοοκίβης έκ τής γν»· |Ιωάννου τοθ Ρώσσου ώς καΐ ό
στοτάτης άριστΌ(κρατικής οίκογε- Σίβασμ Μητροττολίτης 'Αργυρο-
νείας των Ίσ-αακιδών τοΰ Προκο- κάοτρου κ. Παντελεήμων υττό τό
τΓΐάδοι», δστις ιοαΐ άνέπ-τνξε τό- «ύτ* ττνεΰμα. "Ηκολούθησεν δ τέ-
σον την κοινοτικήν, ►ίοινωνικτΐν καΐ »ζ υττουργός κ. Δηιμ. Μαρσέλλος
μορφωτικήν δράσιν των έν Προκο- κ«> τέλος δ κ. Νικόλ- Μηλιώρης, β-
ττίω της Κοπττταιδο.κίσς Σωματείων <"'<; μέ ττερισσήν εύφά®« 1 όσον κα? την κατά τό διαρρεθσαν Ι δά Άδλό ηρης, ττερισσήν εύφρά®ει«ν κ«1 οτρΐωτικιον τταλμόν έξύμντγς— τί,ν δί δά η β η ρρθσα ρ αμόν έξύμντγς τί,ν Ιτος δράσιν της Άδβλφότητος Αφ' Καππταδοκίαν διά την ονμβολήν ής ανέλαβε την Προίδρίαν. , _.^._«^ .,,. ■ ,μν<.νρ>ιαν. ταύτης κατα την λαμπραν ττερίο-
Συγκινη,τική υπήρξεν ή παρου- δόν τοΰ ΒυζαντιοηκοΟ Έλληνισ'μοΟ
ίασ-ις 12 άγοριών καΐ κοριτσιών ώς καί την δφ' δλας τάς έκδηλώ-
.____._. «^ ,^«, ι.|. νψ ννΜΑΐ, τοις ΕκοηΛω-
έξ άπόρων οΐκογενειών των Προ- 'σεις λαμπραν εμφάνισιν των έν
κοπιέων, μέ δλοκαΓνουργια ένού- ι'Ελλάδι κατά την ανταλλαγήν Καπ
ματα καΐ υποδήιματα δαπάναι ς τού —-*' * " *
έν Άμερική έγκατεστηιμ£νου όμ·
γενοϋς συΐμπατριώτου των κ. 'Αν-
θοπούλου.
Είς τί,ν πανηγυριν έλαβον μέρος
ττλτν των λοιπήν επιοτ)μων κσί τα
ΠροεδρεΤα τδν 8 Κα—ταδ'οκικων
τταδόκων ευχηθεϊς τί(ν πρόοδον κΌίΙ
πρσκοπήν αυτών καΐ Ιδιαιτέρως τής
•Αδελφότητος των Προκο—ιέων, 1}-
τις έχάρισεν είς τούς παρευρεθέν¬
τας μίαν τόσον λαμπραν καΐ συμ-
πανηγυριν.
Λ. θ Ταχ.
Ι
ΤΗΣ ΖΧΟΛΗΙ ΗΑΑΠΑΚΑ
Την πσρελθοθσαν Κυριακήν
καΐ ώ,^αν 6 μ μ ετελέσθησαν
ίίς τό γήπεδον τοθ ΈθνικοΟ
ΓυμναστικοΟ Συλλδγου οί γυ¬
μναστικαί επιδεΐξεις τής Σχο
λής Καλτιάκα. Την τβλεττ,ν
παρη<ολοΟθησαν πλεΐστοι γο- νεϊς και κηδεμδνες των μάθη των τής Σχολής, ώς κοΐ τιλή- θος κόσμου. ΟΙ παριστάμενοι έχειροκρότησαν ζωηρώς ιάς ίπιτυχβϊ,ς έκτελέσεις παρά των μαθητών τοθ προγρόμματος τής εορτής. Ή Διεύθυνσις τής Σχο· λής είναι άξΐα θερμων συγχα· ρητηρίων διά τάς καταβληθεί¬ σας προσπαθείας, διά την άρ- τιωτάτην εμφάνισιν των μοθη- των όπως ουμβαίνει κάθε ίτος είς τος έπιδίίξεις τής Σχολής. Την έκφοράν τοΟ#»Λ νώδευσε μέχρι τού σωμον τό ίκκλησοίομο. «ίί δέ την επιστροφήν ουνί«ί«Μ θησαν είς τό σπίη τού ί«Η στενων φίλον τού κ. Ραυΐοΐβΐ λου πού τό διέθεσε »_ρ<# τα τα διά νλ δλοκληρωΠ ΐ('ι πικόν τή κη5είας μέ την πρ« Φοράν τοθ καθιερωμϊνοιΜί γιά νά μή νοιώσΓΙ' " κσί ιΐσράπονο ή ΨΓ καρΐτου. ΣπανΙως κηδείσ Εγι>£ Ρ*
σην άπλότητα κα1μέΤ'""ν"
τάνυξιν "Ελειπε άπό
ίπΐσημος καί ψυχρά ι
στάσις της ΠολιτεΙσί-ΐ^
βεβαία δέν είναι «Ρ'ί
της —Δέν Ελειψεν ομως
θυμος συμτιαΡσσ»110": ' Λ
θητών τευ, των φΐλων^ου^
αιύτΩν άκόμη
άνθρώπων τοθ
τιευσαν μέ την , .
ομένη άπό βγάπη νο
τόν τελευταίον χαφ81 ·,
τόν αγαπημένον ιβν^··
ΕΙΙ ΤΗΜ __1ΕΛι1 ΙιΊΙΙ
Κατόπιν }%ωμαχιύοιως τοθ Κιν-
τριχοΰ ΣνμβυνΙΙον Σ ιγάσιως τοΰ
Ύπονρ)βίον Προνοίας απεφασίσθη
νπό τοΰ ΎαονργιΙον κ υιού ή πά
ραχώρηοις έν Νι'α '/α>τ/ςι οΐχοηέ
8ον 1200 τ. πή χίω ν είς τόν Σύνδι
σμόν Προσχασίας ΆνηΧΙχιον διά
την ανέγερσιν Σχα&μοϋ 'ΑνηΙΙχων
εΐο τίΙν
νομεν είς σ^ς %
οους νά πρΓβάλοο;
V
ξάρουν έν καιρώ· ψ
μόνον έττιθυμοΓμεν να .
•Ο Τδιος δέν εσχημάτισε οΐκο- | Τό επιστημονικάς )ϊ
γέναιαν κι' 8τσι κανεΐς συγ μετοστάντος *"'" ' -
γενής τού δέν εύοΐσκετο κοντά'
τού σ'ίς Τ6λευ>·αϊεο ήμέρες ττΐς
ζωτΐς τού Δέν ήταν δμως μόνος.
ΕΤχε σοντροΐιά τα β βλία τού
καΐ δέν Επαυσε οθτε οτιγμή ν1
ασχολεΐτσι υέ τα προσφιλή τού ,
θέματα τή: Βυζαντ νής ΙστορΙας μέν. Ότι ό
καΐ νά γράφη πουλος άγαπήθη«ί'
Έδίχετο συχνότατα τοό; πα· δλλος
λοιοΰς μαθητάς τού άπό την μαθηταί τού.
Πόλη πού δέν τόν λησμονοθσαν
ποτέ κσί τούς φίλους τού των
γραμμάτων πού προσέτρεχαν
ν" οντλήσουν άπό τα νάματα
τ^)^ άνεξαντλήτου σοφίας τού
καΐ νά δροσΐσουν την δίψαν των
εΐο την Ιρευναν τής Ιστορικής
αληθείας.
Κάθε ξένος βυζαντινολόγος
πού θά ήρχετο είς την Έλλάδα
έθεωροθσε χρέος τού νά έπ·
σκεφθή τα" μεγάλον σοφόν καΐ
νά τοθ υποβάλη τα σέβη τού
Τό σπίτι τού Ιταν 6να Ιερ^ν
προσκύνημα των πιστών καΐ
των μκμυηυένων.
ΚαΙ δτσι δλομδναχος οπωο
ήτο. τόν βρήκαν ίνα πρωϊνδ οί
μαθηταί τοο, οί πιστοΐ πού τδν
ίφρδντιζαν πάντοτε. κοθ·σμένο,
άκΐνητο στήν πολυθρόνα μέ τΛ
κρφάλι νβρυέν ο. "Ήρεμα, άπαλά,
χωρΐς θόρυβο μβτέχτη πρόο την
αΐωνΐαν ζωήν. ΚαΙ οί μαθηταί
παρέλαβον τό θώμα καί έκήδβυ
αην αυτόν...
Ό να<ν τής Άγ(ας Παρα σκευή*ς Νέσς Σμθρνηο. οπου #- ψάλη ή νεκρώσιμος άκολουθίσ ρΤχε κατακλυσθή" άπό τούς πά λσιοος μαθητάς τού τής Με νάλης τοθ Γένους Σχολτΐς. τοΠ Ζωγρσφίου Γυμνασίου, τοθ "Ελ ληνογαλλικοθ Λυκείου κοί των δλλων Σχολων τήο Πόλης οπου ίπΐ σειράν έτών εδίδαξεν ό σβ β^στδς δάσκαλος ΚαΙ κοντό στούς μαθητάς κσί τούς φίλουο τού ίπιστήιαονσς συνωστίζοντο κσί οί άτΐλοί βνθρωιιοι τού λαοθ, γυυναϊκες κσί Λνδοες τής συνοικίας δποο Βιέμβνε. Ήρθσν καΐ αύτοΙ νά τψήσουν τόν Λ γαπημένον των γβΐτονσ, τόν < ξαιρβτικόν άνθρωπον καΙ τόν καλόν χριστιανόν.