186967
Αριθμός τεύχους
1376
Χρονική Περίοδος
30ον
Ημερομηνία Έκδοσης
16/6/1957
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΠΡΟΣ
*·-"- -
_
ΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜ ΟΙ
ΕΤΟΣ 30όν ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1376
ΑΝΕ5ΑΡΤΗΤ0Σ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΜ ΠΡΟΣΦΥΓΗΝ* ΣΥϋΦΕΡΟΙΙΤίΐτ
*~~·λ··*~· · · · ■*·*"· · «ν*. ~τ» » υ υ -ϋ-υ υ Μ ι., υνιααπ
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ 1957
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ — ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
- - Γ
Ι
ΓΡΑΦΕΙΑ -ΙΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
ΟΔΟ2 ΣΤΑΔΙΟΥ 6Β — ΤΉΑΕΦ. 57-126
ΤΕΡΟΔΙΚΙΑ & ΜΠΙΖΝΕΣ
Τού κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
την πραγματικήν των όψιν _ $έν
ποχΐ ν* φαντασίω δτι ίά έφθάνα-
■', Τβιβϋτρν έ&νικον κατάντη,μα. ώοτε
Γί*-£λδμεν τ υ φ λ ω ς τας επιθυμίας
1 Λ' έιτιταγβις τής συμμορίας των ληστών
ιΐβένων, πού κυδερνοΰν την ΤουρχΙ-
'^ Χί μ«ς ύπαγορεύβυν διά των Ά¬
ν ΝΑΤΟ. Πρ4? απόδειξιν δέ άνέ-
«ά-
Β5- Ρ
) Λέρβι*
τή; ΠΛΗΡΟΥΣ
ι
$ ΐ
κατέτιν άίταιτήσεως τϊίς κυδερνή-
"ίΐί'τ* ίίιβν *&Ρ°ν ϊ100 £λενα δτι< έκτ&? ιων νενικής φύσεως λόγων, διά τούς επεβάλλετο ή έκ μέρους τής Έλλά- άηόρριψις τίίς σχετικής Ι Τ Α¬ ί τουρκικής «ξιώσεως. ύπήρχε καί ή των έκδηλουμένων ί,πβ _ "επισήμων καί άνεπισήμων— τ ι κ ώ ν βλέψεων, επί ήμε- ΑνΙίκφν καί κυρίως επί των Έλληνι- 2ν νήν«ν τβΰ 'Ανατβλικοΰ ΑΙγαϊου. 4ΐν ε!χεν άκόμη ξτΐρανθή ή μελάνη τοΰ «οί ίύ έ λόγβς άρδρογραςρικοϋ μου σημειώ- βκ; κ*ί ή πμιεηίσημβς εφημερίς τής Κων- «Τζουμχουριέτ» ηάνβίΐλος είς τόν στίβον τή; τδν Μεντεροζβρλούδων διευθονομένης ϊ ϊ Ω Δ Ο Υ — άνδελληνικής έκ- :ζ τ«ΰ Τουρκικόν Τύπου. διά τής 3η- ιεως κυρίβυ &ρδρ©υ· είς τό ©ποίον I- ■, βτι «η Τβυοκία δέν εϊπε την τελευ- Υφχ λέξιν έηί τβΰ Γητήματος τής επί τής ου κοριαρχίας !!» Προσέθετε δέ έ- Ιίίΐ: «Διατηρούμεν άκέραια τα δικαιώ- ΐά (!) μ«ς επί τβΰ Δωδεκανησιακβΰ νησιω- <ά συιιττλέγματβς, διότι δέν υπεγράψαμεν την συνβήκην διά τγκ οποίας παρεχωοηθή τοΰ- «ΐΐί την Έλλάδα Η» Ύίβ τό «ύτβ «νεΰμα νράφει καί ή 2 ξ α λ- 1«£ χιτρίνη εφημερίς «Χ ο υ ρ ι έ τ». #ι ό- κία Εκχναλαμδάνει στερεβτύπως, δτι «αί —* την Μικρασιατικήν άκτήν Έλληνικαί νήββι ποέΐτει νά περιέλθβυν είς την Τβυρκί- α ν .««ρκικου περιπβλικβΰ, παβ* τάς" έκδβλλί τβΰ ίτβταμβΰ "Εδρου καΐ επί Εν ολόκληρον ο¬ κτάμηνον έσήηοντβ είς τάς φυλακάς τίς Αί- νβυ Άντιβέτω;, τα Έλληνικά π&ριπολικα καί ·<·* κρατικά πλοϊα δχι μόνον β ύ δ β μ ί- παρέχβυν προστασίαν είς τβύς υφιστα¬ μένας τόν άμείλικτον Τουρκικόν διωγμόν "Ελληνας άλιεϊς, άλλά κκί διατίββν- τοτι δι" άλλβτρίβυς πρός τόν προορισμόν των σκβηβΰς καί κυρίως δι" επιδεικτικώς περιβδείθίς άνωτάτων κρατικήν λειτβυργων. Τοιαύτη λ·χ. είναι ή περίπτωσις τβΰ κρατικοΰ πλοίβυ διώξεως τοΰ λαδρεμηορίου «© ό α ς»· τό «ποίον χρησιμοπβιεΐται, ως επί τό ττλεΐ- στβν, διά τ*ξίδια άναψυχής τβΰ Νομάρχου Αωδεκανήσου. © ΰ δ ε μ ί α ν δέ ουδέ¬ ποτε παρέσχε βοήθειαν καί συνδρομήν, είς τεΰ$ συλλαμδανβμένβυς έντός των χωρικόν μας υδάτων — πολλάκις δέ καί έντός των λιμένων μας — —ωδεκανησίβυς άλιεΐς- Όμιλοΰν δέ καί γράςρβυν κατά κόρβν περί α¬ ναθεωρήσεως τής συνθήκης τής Λωζάννης, ©Ι άπόγβνβι των ά γ ρ ί ω ν τουρανικων 4ρ· δών ττβύ — διά τάς άμαρτίας τής ανθρωπότη¬ τος — έξεκίνησαν πρό έξοτκοσίων έτων άπό τάς στέππας τήί Κοααη'κχς, ένω έχβυν καταρρα- κώσει τάς διατάξεις της, αί οποίαι άφορβΰν τα δικαιώματα των έν Τουρκία βμβγενων καί τβΰ ΟΙκβυμενικβΰ Πατριαρχείβυ. ι Έκτός τής Δ Ε Ι Ν Η 2 θέσεως είς την βίτβίοον περιήγαγβν τό Πνευματικόν Κέν¬ τρον τής Όρθοδβξίας καί την εν Κωνσταντι- νβυίτβλει όμβγένειαν, οί Τοΰρκβι κατεηάτη- σαν ασυστόλως καί τό αρβρον τής συνβήκης, τό οποίον «ροδλέπει την η λ η- ρ η τβττικήν «ύτβδιοίκησιν των νήσων "Ιμ- δοου καί Τενέδβυ, αΐτινες υττήχθηβαν, ώς γνωστόν, υπό τόν Τουρκικόν ζυγόν μετά την "Ενα περιστατικο ησυ δέν το βεβαιοί ή Ιστορία ι Τ Π ΤΙ ΙΝΓΑ Ι)Ο ΙΣΣ Ο ΆΝ ΑΣΙΑΝ "Ας μοί έητντρέξη 6 της σβς κ. Λοτζ- Τβκαδόπουλος νβ δ είς Ενα σηιμεΐον τοΰ μ σκων των διά νά μή 6μιλο&ν Τονρ- κΐικό; Τό αύτό κιαί μέ τοΰς Τούρ¬ ά ί Έ συνέχειαν τβΰ Τβορκΐ- κ.. ίιέτι άΐτοτελβΰν ιή έίάςρβυς!!» ΒοΒει δέ τβϋ καταοτρωθέντβς ύττ' βώτων «Ι»νρ«μμΛτ©5 — έν συνεργασΐα μετ* των &· ί ρ έ τ α τ α άιιει6ομένων Άμεοικανων ρκρίίων των Ντίουΐ καΐ Ντόίλλες — βΐ Τοΰρ- » βυνεχίίβυν τάς κατά τής Ελλάδος ιτρβ- κλήβεις χχί απειλάς των. Έχτος τής συχνότατα επαναλαμβάνομε¬ ν^ ίιι' αυτών άττβιλήξ. ηερί άναδεωοήσεως τδν ίιατάίίων τής <η>νθήκη< τής Λωζάννης, «14ιΐοΪ3ΐι άφβρβΰν την Δυτικήν θράκην, την ΊΜηνιχην ίν Τί «ι»·»1 ίιι» ρ ίν Τουοκία μειονβτητα καί τ* ν Πατριαρχείβν, βύ Τβΰρκοι σι>νε-
"Λ' τελείως άνενόχλητβ»
Α ληοτοίτίΐρατικοις έτηδοομάς των είς
'Ελ).ηνικα χωρικά δδοττα. ουλλαμβάνουν
Αί μας σκάφη, κακοττβιοΰν κ«ί φυ-
« τα ττληρώματά των καί δημεΰβυν τα
Ύίϊα χαΐ το «λίευμά των-
Μόν ίχ των πολλών άττβδείξεων. ίτι οί
'"*»« άντιβτάσεως μή οδσηί, ίταρ«6ιοτίβυν
«Μΐ& βΡΑΣΥΤΑΤΑ την 'Ελ-
««IV
χυριαχίαν. αποτελεί το άττβκαλυφβέν
γεγονβς δτι καί αύτβ άκόιιη τό
ηρ,ον τής Άδριανβυίτβλεως ηδώωσε
Ρβ ημερών « « ν η γ υ ρ ι χ δ 5· τα «λη
Έλληνικων «λιευτικών «λβίων,
άηασχολεΐ
Ά -
ν ί» ΐτ β φέ ρ ε ι». Διότι,
απλούστατον τρό-
Μικρασιατικήν καταστροφήν.
Έν τζ» μετκξύ ημάς £δω
τό ζήτημα τής κατοχυρώσεως
Σ Υ Δ Ο Τ Ο Υ- έκ μέρβυς των «ν Ελλά¬
δι Άμερικανών, άττβστβλής είς τόν ότλλον Κό¬
σμον δσβν τό δυνατόν περισσοτέρων Ρωμηων
ραγιάδων. των έ»τβΙ«ν δμως — δΐτως ίγροιφα
καί όίλλβτε — «βσκληρός τράχηλος
ζ υ γ ό ν δ έ
κατ' «ιντόν τόν
ίτβν. λύεται καί τό δηιμβγραφικόν πρό&λημα
τής Ελλάδος ! ' ~" »—•^ΐ'-
ΟΙ Άμερικανοί. 4λέίτετε, δέν έχουν έμ-
ΐτιστβσύνην είς την άκεραιότητα καί την άμε-
ρβλη^ίαν τής "Ελληνικήν Δικαιοσύνης, διό¬
τι... δέν ίσταται είς τό ΰψβς τής Ιδικής των
Δικαιοβύνης Ι.· "Η Άμερικανικη Οέμις — δ¬
πως την έμφανίζουν οί ΐδιοι βΐ 'Αιιερικοονοί
είς τάς γκακστερικάς τβιινΐας «©« μάς «ιρομη-
βεϋβυν, κρός διοΜταιδαγώγησιν των τέκνων
μκς —· κάμνει καί αυτή «μ η ί ζ ν ε ς» μέ
τβύς κακοΓΤβιβύς. Μ π ι ί ν ε ς κάμνουν 4-
πίσης Π 'Αμερικανικη 'Αστυνομία καί άλ¬
λαι έν 'Αμερική κρατικαί αρχαί καί «ξουσίαι.
"Ορα κ«1 τβύς κ.κ. Ντιβύϊ καί Ντάλλες, βξέ-
χβντα, ςας γνωστόν, στελέχη τβΰ κυδερνων-
τος την Αμερικην Ρεπβυμπλικανικοΰ κόμ-
ματβς, οί βΛθΐβι άρμέγουν τακτικώς κ«1 ανελ¬
λιπώς τόν Τβυρκικόν κορδανάν, διά τάς «α-
ρεχομένας ΰη' αυτών· ίίς τβύς κακοπβιους
«βύ κυδερνβΰν την Τβυρκίαν, « β λ υ τ ί-
"μ β υ ς υπηρεσίας !.·
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ5
Άττάντησις είς τόν κ. Τακσδόπου-
λον.^-Τόπερφάλλον είναι έκεΐνο
πού έττιδρα επί τής άλλαγής τής
γλώσσης.—Δένπρέπει νά νοθεύε-
ται ή ίστορία μέ θρύλλους.
Τυυ ουνίργάτου μας κ. ΑΧ ΜΥΡΟΜΜΑΤΗ
δέ δλοι αύτοι ά—όγονοι τόσον
των στρατΐί—«ν ττου κατέλαβον
«ύτά τα μέρη κιαί δλλων Τούρκων
κατα τα βλλα άξιολόγου κα> Ι- -ου έτκατε—άβασαν είς αύτά, δ-
στορικΐί—ότου δρθρου τού, τού φέ- σον καΐ τ»ν ο-ό διαφόρους σνν-
ροντος τόν τίτλον «Ά Χ λ η λ ο- θηΐκοις, Ιβίως διά τής βίας, έξι-
εττίδρασις Έ κ κ λ η σ ί- σλαμισθέντων 'Βλλήνων. "Εκοψαν
καί Έλληνΐσμοδ» λοιττόν ο) κοπτακτηβέντςε "ΕλληΓ
τής 2-6-57 Πρόκειται γιά τ* ,ήν γλώβναν τΑν κβτβΒ{ΤΙ(Τ&ν
«κοψ,μο των γλ«σο·ων> κ«ί των έζ.σλ«μ,σθ£ντ»ν
Μ*, τους Τούρκους είμεθα έττί
«I-
ώνας έχΐβροί. Πρό τίνων έτών δ¬
μως δύο μεγαλοι κυβερνηιται —ου
εβλετταν — ολύ μακρυό:, ό 'ΒλευΘέ-
ρΐος Β«νιζ£λος κ«ί ό Κεμάλ Ά.
τατοϋρκι ά— εφάσισαν νά Θέσουν
τέρμα είς τόν «νταβάν» αυτόν (εί Ι
ναι ή ίκφρο—ις τού Ιδίου τού Βε¬
νιζέλου), διότι τό ά~ή>τουν τα ττο-
λιτιχά καί οΐκονοιμικο σι/μφίρον-
τα των δύο εθνών· Καί ήρχισαν
άναπτυισο-ομένίϊ μία 'Ελληινοτουρ-
κική φιλ[α η &ΐΓθί« ενστυχ&ς τώ-
ρα ιτνέει τα λοίσθια, άχι βεδαίως
έξ ύτταιτιάτητός μας.
Καί μία των συνβττε.ιών αυτού
τοΰ καταντήματβς τ^ μοΛλον Ιν
των κυριωτέρων αΐτιον αυτού, εί¬
ναι τα διάφοιρα συκοφαντικά καί
ϋδριστικά αρθρα τού Τουρκικού
Τύττου εναντίον τταντός εΒλΧηνικοΰ
ττού γέμουν συνήθως άνακριβειών
δσον άφορά την €Ιστορίαν καί ττ^ν
σημερινήν ΐΓραγματικι>τη!τα. Είς
αύτά άττταντοϋν αι δικαί μας εφη¬
μερίδι ς μέ μίγάΐλην, αί ττερισσδ-
τε,ραι, μετριο—ά0ειαν· Καί ίτσι
ττρέττει. Κυρίως ΐΓρ&ΐτει ν' άπτο-
φεύγωμε.ν ττόκταν άνακρίδειαν ττού
μττορεΐ νά δώση λαβην νά κατη-
γορηβω,μίν είς την —ερίτττωσιν αυ¬
τήν ώς Αμαθεϊς ττερΐ την Ιστορί¬
αν καί τερατολόγοι.
Είς βάρος των Τούρκων άπτό
τής έττοχήις τής έττ' αυτών ΰτττο-
δουλώσεώς μας Κχομεν νά καταλο-
γίΐσίοΐμεν —ολλά. Άδιάφευστα γε-
γονάτα. 'Υττέστηιμεν τταιρ' αύτ&ν
τα ΐΓΟΥνβεινα· Γιατί λοιττόν νά
ττροσβέϊτωμεν είς αύτό καί το&ς
θρύλους -οί» άκούγαμε άττό τίς
γιαγιάδες μας κα· νά τους άνας
φέρουμε δχι ττλέον ώς βρύλους, έ-
ξυ—ηρετοΰντας κόίττοιαν σκοττιμό-
τιντα, άΜλ' ώς Ιστορικιά γεγονότα.
"Βνας λοι-όν θρΰλος, λίβν ά-
τι^οής δμως, είναι δτι οί Τοΰρκοι
£κοψαν τίς γΛώσσες των Μικιρα-
σιατών 'ΕλλήΙλω'ν γιά νά τταύσουν
νά μιλοΰν εΕλληνικά. Δέν γνωρί-
Η ΓΕΝΟΜΕΝΗ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΙΑ. ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ
ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΑΙΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΝ
ΕΛΛΑΔΙ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓ. ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
Β'
Δ. θεοχαρΐδης. Κύριοι ον-
νάβ(λφθΐ, ΑφοΟ ή Κυβέρνησις ΙτΗ
IV
Ειος καί ττλίον, άφ' 5του ευρίσκεται
είς την Εξουσίαν, βφηοτ νά κινη{ϋ ή
θΜοοκτία τοθ Ν.Λ. 2967)34 χαΐ να
ρΐνστσηοι ιγθοϋν χιλιόο&ες στρ&μμάτων
&οσκοτόττων, οί όττβϊοι έπωλιχβησαν αν¬
τ! -πινοκίαυ φοκτνς είς μιγαλοκτηνοΓρό-
φοιις, άγοράσοητας Ι^οσιιοτΑπους 20 «αί
30 χιλιόβων στχμμάτων ίΐς ίάροί ιΑ-
σον της ιτροο»φνγικής άποκαταστάσιως
ίσον ««Α των ανάγκην των Γ ι αφορών
Κο:νοιήιων, Βποιι οί Ροοκέτσττοι, καί
τ^ν άνβίγκΔν τ&ν μυκρών κτηνοπρόφον
»ΚαΙ ήβτλα νά γνωρίζίττΐ, κύριι Ύ-
-ιτουργΐ, μέ ποσόν Ιλαψρών την κοιρ6(-
βν άφίνετε ν4 ψώγουν οί ^οσχοτοτο»
είς βάρος τΔν προσφύγων κοΑ τϋν κοι-
μ
ζω δν αύτό τό
ό ή ί
κανεϊς σο-
δ
ΗΤΡΟΧΙΑΤΗΣΙΣΤΟΡΙΑΣ
Οτ«ν τβ Βυζάντιον εΐχε ςρδάσει είς τβν
νδνα τού μεγαλί ί ξ
κβ-
χ ςρά ς τβ κβ
«νδνα τού μεγαλείβυ καί τής δόξης τού καί
?£τεινετβ επί τβϋ μεγαλειτέρου τμήματβς τής
τ«τε γνωστής Οίκβυμένης, · «μ ά γ ι α τ ρ β ς»
?'«««{ /.ατειχε τβ άνώτατβν έν τή κρατική
χατεϊχε τβ ανώτατον έν'τίί κρατική
«Ρ«Ρχι« άξίωμ*, έτιτλβφβρείτβ «ύ ψ η λ ό ς».
^ε την πάροδον δμως τβϋ χρόνβυ ©Ι τίτλβι τβΰ
μ«γιοτρςυ ηδξανβν καί έΐτληθύνβντο. ένφ άντι-
*ΐωί ή άιτέραντβς Βυζαντινη Αύτβκρατβρία,
«βιστ-,ί-----... - τ_ν έσωτερικων δι.
♦*'
«1 α'
τών
ρΡ
έπιδρβμών. έχα-
κα'ι
• βιουτοτρόπως ό μάγιστρβς άπό «ύ ψ η λ ό ς»
Υΐνεν «(,ψηλότατβ ς», βραδύτερον
"*νυηβρυψηλόταΤβ ςη Έπ1 χΆς
111 ν
V
* ε Ρ » Φ η λ ό τ α τ © ς». "Επί τής
Β,.· , -'*ί τών 'Αγγέλων εφερε τόν άστρβνβ-
τίτλον τβΰ «ηρωτβπανυπερτιμβϋΐτερτά-
Τοιμι ·τ-' , . --
δέ τής πτώσεως της Κων-
Κβν έττί πλέβν ά«βνεμηθή
ανώτατον Βυζαντινόν
^τιχόν λειτβυργόν' κα'ι βί πρβσβετβι τίτλβι
«μ ε γ ί σ τ ο υ» καΐ τβϋ «σ ε 6 α σ τ β-
ρρ*Τ«Ρο5.».
ν~7*1 έηίαης γνωστόν, δτι, ένω η Μεγάλη
ν7«ΐϋνική μας Αύτβκρατορία εφέρετο ρ α-
«ν* ' " ? "Ρ®5 τίΐν «Τωσιν κα1 Τβν ΑΦ*νι'
^~ διότι κατέτρωγε τα σπλάγχνα της, ό
^**ί των βρησκευτικών έρίδων καΐ τοΰ
/'β Ρ β κ ο ι ο ϋ έσωτερικβΰ διχασμοΰ —
ίΖ*1**^ κ*ϊ ή άκολασία των δημβσίων άν-
Βα κ*ί των Ιδιωτών είς τό Βυζάντιβν, εΐχε
μ^»ηδβν φθ«σει εις τβ χατακόρυφον. "Οχι
Μϊιϊ ίέ Τβΰτβ· αλλα κα1 *Ρκβντε? κα'ι ά?χ.<έ" Φ»ε, ?Φν άν«Υ«γη είς δόγμα πίστεως την μΐοιν "1ν «ύτβεηίδειξιν καΐ την αύτβδιαφη- ^ ' ηΡβς παρηγβρίαν έαυτων καί αλλήλων Χ* ίϊ^^λάνηοιν των θρησκβμανών Ε.Τ6>ν άφελών ίτβλιτών τής Βασιλευβύσης·
ν*1 γνωστόν έκ τής ίστβρίας δτι· πλήν,,
των Θρησκολήπτων καλογήρων _
οί βπβΐοι, κατά τάς δραματικάς ημε-
ρκς τής υπο τβΰ κατακτητοΰ πβλιβρκίοος τής
Κωνσταντινβυπόλεως, άνέμενβν, άπβ την ©μ-
φαλοσκοπίαν, την σωτηρίαν τής Πόλεως —
καί αι άλλαι ήγέτιδες τβΰ Βυζαντίου τάξεις
ηεριωρίζοντο είς λόγβυς καί έθνοκαπηλικάς
έκδηλώεεις-
Καί επήλθεν ούτω τό αναπόφευ¬
κτον μοιραΐβν» παράτην πανθομολογουμε-
νην γενναιότητα. την άνυπέρ δλητον
άνδρείαν καί την αυτοθυσίαν τοΰ αειμνήστου
τελευταίβυ ημών Αύτβκράτορος καί τήΐς δρ«-
κος των ύττερανθρώπων συμπολε-
μιστών τού.
Επανήλθομεν καί πάλιν είς την αύτην. Ιστο¬
ρικήν τροχιάν. Αί εποχαί άντιγράφουν αλλή¬
λας, Καί σήμερον ή Ελλάς έχει πλημμυρίσει
άπο τίτλβυς, παράσημον, μετάλλια, άπβνεμβ-
μενα, υπό τβΰ Κράτβυς καί των ποικιλωνυμων
ίδρυμάτων καί βργανισμών. πρός ημετέρους
καί ξένβυς. Βροχη παντός εϊδβυς ματοτιοδό-
ξων τιμητικών διακρίαεων, επί δικαίους καί
άδίκβυς, κατακλΰζει τό Πανελλήνιον! Ι
"υναγελαζόμεθα, έκτβς τούτου, μετά των
δημίων τής Κυπριακής ελευθερίας· ϊυνανα-
στρεφβμεθα τβΰς έκπροσώπβυς των δολοφόνων
καί των βααανιστών των Κυπρίων πατριωτών,
οί όπβίβι διεξάγβυν τβν τ ί μι β ν υπέρ βω-
έστιών άγώνα! Ακριβώς 6πως μερι-
ών πρβκρίτων τβΰ έν καταπτώσει Βυ-
ή ί
μών
κοί έ κ
ώ αεταξύ ή Χώρα μ«5 κατήντησε τό έ-
©ϋντβ μέ
Πόλεων.
δΊαρκής
καί περιφρβνήσεως
ζω δν αύτό ό ΐνρβψ ς
βαρός τ μή ίστορικός. Πάντως, δν
τό εγραψε, θά τό είχεν ακούση
κοτ" «ύτός άττό τή γιοτγιά: τού καί
τδ πίστνμ. χωρίς νά λάβη τόν κ6-
ττο νά εξετάση τάς συνθήκας υ¬
πό τάς οποίας καί αλλοι >αοί ά-
ττέβοΛον την «ητρικήν των γίλ&σ-
Μ· ΚΑΛΟΣί
σαν·
ΟΙ Το&ρκοι της Κρήττης καί
αλλων έλλην ι κων νήσων, τής Η¬
πείρου, μέρος τής Μαχε&ονίας καΐ
αύτοι ττοίι είχον φύγει έκ ποΛαι«ς
'Βλλάοος μετά την ε— αν6στασιν
τού Τ1, εΤχον, καί εχουν Τσως τι¬
νές έξ αυτών ώς μητρικην των
γλώσσαν, την ειτχχηΐ,,,κήν *Ησαν
ΔΟΣΙΝ ΕβΝιΙιΚΗΝ ΤΟΥ ΑΛΥ-
ΤΡΩΤΟΥ ΕΛΛΗίΝΙΙΣΜΟΥ γιατΐ
βεωροΰνται ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ αί
χαμΐναι Πατρίδες καί ή λοςΰτάρα
αύτη τής δηιμιουργουμένηις τταρα-
δόσεως «ττάλι ιμέ χρόνια μέ και-
ρούς» θά έμψυχώνη καΐ θά κρατή
αΐώνια την ίστορική έξέΐλιξι είς
τάς μελλούσας γενεάς.
Δέν λαχταροΰμε ττερισσότερο
δ,τι χάσαμε όριστικά καί διά τταν-
τός, άλλά λαχταροϋιμε γιά δ,τι·. έ-
χάσομε μέν ττροσωρινόι, άλλά
θεωροΰμε άλησμόνητο, διότι έ-
τΓΐθυμοΟμε νά τα άνακτήσω-
με. Τό άληβ-μόνητο είναι μέν
τό ττ ροσωρινά χαμένο ούδέττο-
τε δμως άριστικά· Συιμφων» άττό·
λυτα, δτι ή &νθρώπτινη, ψυίχίι ττάντο
τε έλττ'ίΐζει κα· —άντοτε —ιστεύει,
ττώς δτι εχασε — ροσωρινά θά τό
άτΓοκτήΙση, άλλά δταν δέν τό λη·
σμανη μττορεΐ νά τό ά— οκτήση.
ΑΙ νέαι γενεαί ττρέττει νά μάθουν
νά μή ληρ-μονοϋν τίς άλησμάνητες
Πθτρίδες. *Η λέξις «χοβμέινη» οη-
μαίνει καΐ κάτι 6λλο μεταφορικώς
καί γι' αύτό άκάμη δέν θά εττρε-
ττε νά δοθή ούτος ό χθτρακΐτηρι-
σμός.
'Ετπδάλίλεται λοιττόν νά λένω-
μ«ν κα ΐττρός τβΰς έττερχομέινους
μας «ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ ΠΑΤΡΙ¬
ΔΕΣ» καΐ &χι «ΧΑΜΕΝΕΣ».
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ
κους τάς Βοσνίας,
νους, ιΜαυροβοννίους κλ. ττοΰ ό-
μιλοθν δλοι Σερβικά. "Ολοι αύ¬
τοι είναι άττόγονοι τί»ν Τούρκων
κατακτηΓτών, των μετέττειτα έγκα-
τοΜτταθέντων καΐ των έξισλαμι-
σθέιντων Σερδον- Άκόμη κιαί οί
όπτόγονοι Εύρωαταίων, Φραγκολε-
βαντίνοι της Πόλις, τής Σμύρνης
καΐ βλλων μερών τής 'Λνατολής
ΐχονν ώς μητρικήν των γλώσσαν
την Ελληνικήν. Μήττως τοίις κό-
ψανε τί) γ-λωσσα;
"Εάν ή άλλαγή της θρηβχείας
γίνετβι κυρίος ύ—ό την τγίεσιν
της βίας, ή άλλαγή της γλώσσης
γίνεται δνευ αυτής καί μόνον σχρ-
δόν ύττό την έττίδρασιν τού ττε-
ριδάλΐλοντος.
ΟΙ ΧριστιανοΊ τής Μικράς *Α-
σίας, κυρίως ο! τού έσωτερικοΰ
αυτής, "Βλληνες καί Αρμένιοι,
δβν ύ—ήρξαν ώς οί τής Ελλάδος
έττί 365—450 ττερΓ'ΤΓου ?τη
δοιΛοι των Τοόμκων άλλ' επί 800
—900 ετη, άρχΐης γενομένης ά—ό
των Σΐλτζούκων. Καϊ είς μέν τό
εσωτερικόν {—εστηισαν ■περισσότε¬
ρον την έττίδρασιν τού ττεριδάλ-
λοντος καί ε!χασαν την γλώσσαν
των είς δέ τάς παραλίους έτ^αρχί-
ας ολιγώτερον, καϊ την διετηρηΓ
σαν εγττή,ρξον μ&λιστα καί «ό ά-
σ ε ι ς» 'Ελληνοφώνων έν τώ κέν¬
τρω τής Μικράς Άισίας. Λ.χ. ή
ΣυνΙασός, Σύλλα, Μαλακοττή, 'Ατ
νακοίις κ.δ 'Υττήρχον μάλιστα καΐ
κωμοττόλεις καί χωρία —εριδοΑλό-
μενα 6—ό 'Αρμενικών τοιούτων
είς τα όττοΐα οί "Βλληνες 6μιλοΟ-
σαν την 'Αρμενικήν. Έκτός των
λεγομένων «Χ αΐχορούμη-
δ ω ν» ττού ί}σαν 'θρθόδοξοι Άρ-
μενιικής καταγωγής κα· νού, φυ-
σικά, δι«τήρηο-αν την γλώσσαν
των.
'Εγώ, ώς τταλαιός Κωνσταντι-
νουττολίτης, καί άρκετά μεγάλης
ήλικίβς, γνωρίζω δτι μέχρι ττρο
έκατό «αί Τσως ττλέον έτών, εΤς
τινάς σννοΐικιίας τής Κ)ττόλεως,
κυρίως είς τό 'Υφωιμαθεΐα, ττου —ε-
ριεβάλλοντο &ττό Τουρκικών καΐ
Άρμενικών σννοικιών. ϊ ήσαν μι-
κταί, οί αύτδθι "Ελληνες, Ιδί^ίς
των κατωτέρων λαΐκών τάξίων,,
»Κύριοι οννόβελφοι, νομΐζω 8τι άρ«£-
τά σάς ίκούρθσα. θά ίιτικαλιηθώ την
Ιδικήν <κ»ς πίασιν πρβς την Κυβ^τνηιτιν 6ιά νά εξασφαλισθή ωρισμένον κεφά¬ λαιον £κ τοθ κροιτικοθ προΟττολο'γισΊΐ-0 Ιάν θέλωμεν να πραγματοποιηθή ό I- πι6ιωκ&μα>ος διά τοϋ ύπ6 κρίσιν νομο-
τάς
Ιδίαν
βετηματος σηπός. "Οσον
παραπηρήοτις μόν &π των κατ'
διαιάξΐων ύ—φυλασσομαι νά κάμω ταύ¬
τας είς ττ|ν κατ' βρθοον συζήτησιν».
Μετά τόν κ. θεοχΌςρίδην ό
μιλεΐ ο κ. Β. ΐΠαπ<χ6ασιλβ(ου καΐ ακολούθως λαμβάνει τόν λόγον ό κ. Λ. Λυμπέρης, 6 ο¬ ποίος ύπογραμμΐζει δτι ή αν¬ ταλλάξιμος περιουσΐα £&ει νά είχεν ήδη άπό πολλοϋ ιέίκκα- θαρισθή καί ρευστοητοιηθη 8νι μόνον δι* οθς λόγους άναφφει ή είσηγητυκη έκθεσις, άίλλά προσέτι καΐ διότι, ή ιτ&ριου- σία αβτη ήμέρα τη ήμέΐρα &ια σπαθίζεται καί έξα^ανΐζεται | είτε διά ττΐς κατειρειπώοτεοχ; 1 οίονεΐ χαριστΐικ>ων πράξεων,
είτε διά της κατειρριπώσεως,
των οϊκηιμάτων ικαί της Ινεκα
ταύτης μετατροιτης οίκιων είς
ο'υκοπεδα.
»Τό ζή,τηιμα της ανταλλαξί¬
μου περιουσίας δέον πως έ-
ξετασθίΐ διττως.
1) Ή μ(α πλευρά τού ζηΐτή(·
ματος, είναι ή άποκοοτάστασις
των μήπω ιμέγρι σήμερον άττο-
6μιλο0σαν
Τούρκικα τ
ώς έπτί τό πλείστον
«ψωμαθεια-
«Ι ΊΑΝΒΟ. 11ΑΙ "ΑΑΗΣΝ1ΗΤΕΣΙΑΤΠΑΒ.
ς
ο!
Διευβυντά,
^0^ λογογράφος
τταρα-
ε ζ»ν-
το
ΐΓ^0 Υ>« τί
ό των στηλών τοθ «.Προ-
Κόσμον» της 2)6)57
ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΩΝ
ιν»ι Ινα σύντομο
αυτού τού
Πατρίδες». 'Ανα-
πρόσεξε
4
,."'<*? νά δι—ι—ώνουν μερικοί ^, °Ό έττιφύλαξη. Μεταξύ των έ- ·» έττΐφνλάξεις είναι καί ό &■ ;. Γ.1 αύτό θά (ίθελσ ♦ίλον κ. Μηλιώρην . μ ε δημοσία τόν δρον διότι τό ζιίτημο; ·Τναι σητ ΤΟΥ ΤΕΩΣ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ κ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΠΑΥΛΙΔΗ μαντικβιν καΐ άναμφιβόλως 9α ττρέτΓει δλοι οί διανοοώμενοι ττρο- σφυγες καί δλλοι δσοι έττ,θι,μουν, νά λάδουν μέρος είς *πν ουζη*·!. σιν αύτην, καί νά άκουσθουν δλα. αί άττόψεις· •Όταν κανεί ςχαρακτηριζε· με τή·ν λέξιν «χαμένο» κάτ. «".*'£ βϊ γ,ά-άντα β*ν μ-ρ«. »«» ττίζη νά τό άνακτήση, β·*π « θεωρεί άρ.στ.κά χαμένο. Ενω >
ταν χαρακτηρίζη τό Χ<ν£*£ «άλ,ίμόν,ντο», 6οΒ(ηίΡ^ -*«« ζε, τόν ττόνο τού καί χωρ.ς ν«^°>
«ΟΙ
ΔΕΣ».
•Η λέξις
" τγ6-
νος τοί> χαμοΰ ύπάΐρχει, άλλά αν-
νυττάριχΐΐ καί ή λαχτάρα τής 4να>·
κττήσεως. Ό φίλτατος κ. Μιηλιώ-
ρης θά εΐχε ΐσως έν μέρει δίκαιο,
έάιν δέν έττρόκειτο τουλάχιστον
γιά τοίις ά—«ρχοιμένους μόνον -πρό¬
σφυγας, έκβίνους δηλαδτ), ττου €■
ζηισαν καί ίννοιωσαν τόν χβομόν
καί την θλίψιν καί βαβύτ&ροτ. τόν
ττόνον τού χαμοΰ των Πατρίδων.
"Εχει δμως άττό τδτε ττεράσει
όλόκλη.ρη γενεά καί ή μέλλοικτα
δέν μττορί-Τ φυσιολογικά νά αΐσθά-
νεται τόν ϊβιο ττόνο καί την ϊδια
λαχτάρα, μέ την λέξι «χαιμένχς».
Μέ την λέξιν διμως «ΑΛΗΣΜιΟιΝΗ-
ΤΕΣ» θά Εχει ττάντα τή)ν ττεριέρ-
η σννεχιζομέντ) βεβαία
ό
γεια, μέ την _. _.....
κατάλληλΐ διοπταιδαγώγηο-η) υπό
των διαφόρων όργανώσεών μας,
^^^ αχ Αηιιιουσνήσονν «ΠΑΡΑ-
ν ά» δηλα&ή Ινα 'δίωιμα άνακα-
τευμένο άπτό ιΕλλη>νικά καϊ Τουρ-
κΐικά· "Αικουα, δταν {(μουν τταιδί,
τοιις γβροντοτέρους Ιξ αυτών νά
διμιλοΰν ετσι: Εγνώριζον, οί πε-
ρισσότεροι, καΐ την 'Αρμενικήν,
δττως εγνώριζον καί την *Ισττανι-
κήν των 'Εδραίων οί "Ελληνες των
σννοικιών είς τάς ό—οίας έτΓτε-
κρόΐτει τό Έβραΐκόν στοιχετον.
Τό τΠιριδάΛλον λοιττόν είναι έ-
Μεϊνθ1 τΓθΰ ίπτιδρά έ—ι τής άλλα-
ΥΠς τήζ γλώσσης. Αύτό δυστνχώς
{{ρχίισε νά παρατηρήται είς τα
παιδία καΐ τα έγγόνια των "Ελ-
λήνων τού εξωτερικόν, Ιδίως τής
Άμερικής.
"Ο'πως εί—α στήν άρχή, η Ιστο-
ρία γράφει τα κβκά ττου μάς Εκα¬
μαν οί Τοθρκοι έ—ι αΐώνας. Δέν
πέρττεί νά την νοθεύσωμεν καϊ μέ
θρύλλους δ ν εν ούδεμιάς σκοττιμό-
τητος, κ«ΐ σοβαρότητος.
ΑΧΙΛΛΕΥΣ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ
ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ΠΛΗΡΦΜΑΤΩΝ
Άνβκοινώθη έν τοθ 'Υττουργείου
'ΕΞΙμπορικής Κ4αυτιλίοβς, δτι είς τα
Προξενικά Λιμβναρχεκχ Νέοος Υ¬
όρκης «αί Λτόνδίνου, (οττεγραφησαν
συμδάσεις άοτφαλίιοιεως ττληρομά-
τωι> των καττωδι 'Ελληινικης ττλοιο-
.,___, φορτηγών σκοοφόν:
«Άνδρος Λαίδη» κ.ο.χ. 7257 Ι¬
σχύουσαι αττδ 15.5.57, «Φάρμο-
οταιρ» κ ο.χ. ΤΟ.983 'σχύουσα άττό
1 .5.57, «Μοορσέλ Μ Η.» κ.ο.χ.
7.251 Ισχύουσαι άτΛ 15.5.57,
«Γβρτίρούδη Τερέζα» κ.ο.χ. 7.205
Ιοιχύουσα άττό 15,5.57, «Γεώργιος
ΆντωΛΊόίδτνς» κ.ο.χ. 1.449 ίσχύου-
1 σα αττό 22.5.57.
μή μγρ
κατασταθέντων ρφν
2) Ή άλλη πλευρά τοθ ζή
τήμχχτος, είναι ή διοτχεΕ,ρισις
καί ή τοτνΐΐα ρευστοποίησις
τής περιουσίας ταύτης.
>Γνοκττόν είναι 6τι οί ττρό-
σφυγες ΐέγκατσλιείψαντες την
ποτϋρωαν γήν υπό τάς ν'ω
στάς συνθήκας τοθ 1922
23, γήν, την οποίαν ά—ό γι-
λιετηρίδων κατώκουν οΐί ιτρό-
γονοΐ τωιν, έγκατέλειψαν έκεΐ
δπασαν την άκΐνηίτον — εριου-
σίαν των ήτις είς αξίαν ήτο
διπλασίαν της υπό των Τούρ¬
κων έγικαταληΐφθείσης ενταύθα
ιμετά την συινθΓ'.κην τη<; άνταλ λοίγής των πληθυσμών. Διά των σονθηκων της Λωζάνης ικαί ΊΑτ/κύρας. τό Κράτος άνέ λαβε την ύπονρέοσιν τής ά- ποκαταστάσεως τόν ττροσφύ- γων. "Οτε οέ, τό 2τος 1924 ό Ελευθέριος Βενιζέλος γάριν των γενυκωτέρων συμφερόντων τοθ 'ΊΕθνους ιέγόΐοι^εν εΐις1 τούς Τούρκους 100 έκατομμύ- ρια γρυσάς λϊιρας. έιτβκρΐβη 6ρυιυ.{τατα άπό βλαο τάς έν τή Βουλίϊ τότε παραπ:άξεις, έξ δν τταρατάξεων τΐροέργονται καί τα σήμερον έν τη Βουλή Κόιμματα. "Οιλοι τότε άνεγνώ- ρισαν την νομιικήν ύττογρέΐωσιν τού Κιράτους, δάτως αποκατα¬ στήση τούς πρόσφυγας. Καί ααως, Εκτοτε παρίίλθεν 3Βε- τία όλόκληρος καί ή άποκοπα στάσις των προσφύγων δέν ώ- ται δπως τό πρόβλημα τής στε γάσερς των μήπω άποκατα- σταθεντον ττροσφ6γΛ>ν άντιμε1
τωπισθή άλλοκς, καί δή διά της
διαθέσεος ικονδυλίου έκ τοθ
Κρατικοΰ προϋπολογισμου.
»ΕΤναι άνάγκη δθεν, δττως τό
Κράτος ονμβάλη διά τού προυπο¬
λογισμόν τον πρός όπτοκατάστα-
σιν των προσφύγων. Ή λύσις ήν
προτείνουν αί ττροσφνγιικο:! 6ρ-·γα-
νώσεις, δηλαδή έγγιραΦή κατ' ί-
τος καί £ιτί ,μίβν πενταετίαν ενός
κονδύλιον έκ 300 έκοπ. δραχμών
κατ' ϊτος είς τόν προθπολογισιμόν
διά την αποκατάστασιν των προ¬
σφύγων είναι ή πλέον λυσιτελής
κα· πλέον πρακτική, δι' δ κ«οΐ την
υΐοβετούμεν απολύτως.
»'Εάν γίνη τούτο, τότε οί πρό-
σφνγες ούδε>μίαν αξίωσιν θέλουσι
πιροδάλλει έ—ί της ανταλλαξίμου
π*ριουσας ήν τό Κράτος δικαιοθ-
ται νά διαθέση, «οατά τό δοκοΰν·
"Αλλως ή πβριουσία αθτη άνήκϊι
είς τούς πιρόσφνγας καί δωρεαι ή
χαριστικαί πράξίΐς έ< τής περι¬ ουσίας ταύτης δέν θά γίνουν·άνε- κταί. »"Ηδη, δς ,'ξετάσωΐμίιν την μέ- χρι τούδε διαχείρισιν τής περιου¬ σίας ταύτης υπό τής ΥΔΑΜΚ. *Η ΥΔΑΜΚ διαχειρΐοβη την ττεριου- σίαν αύτην ούχι κβτά τόν καλύ¬ τερον δυνατόν τίρσττον. Τα βιάφο- ρα Γραφ*Τα Δ.Α Π., άφ' ενός μέν, προβαίνονν είς αύτόιχιρτ>μα χαρι-
στικάς έκττοιήσίΐς, άφ' ετέρου
δέ, καταπιέζουν τττωχούς πιρόσ¬
φνγας κατόχους, διά διαφόρων
προφάσεων καΐ τνπων, έν πολλοΐς
οί δέ ύπάλληλοι αυτών αύθαιρε-
τοθν κατά τρόπον σκανδαλώδη
καί έπιδεικτικ-όν, μή ένδιαφερό-
μενβι τγοίντάττασιν όντε διά την κα
λήν διατήρησιν καΐ συντήρηο-ιν
των κτημάτων, ουτε διά την άξιο-
ποίηθΊν τούτων κατά τρόπον, ώσ-
τε ν' άττοφ ιροι/ν εΐσόδηΐμα ανάλο¬
γον τής άξίας των.
»Δεν θέλω. κΰρι« Ύ-πουργί, νά
υπΕισέλθω είς λεττταμε,ρείας επί
τοθ θιγουμένον θέματος. Καθημε¬
ρινώς, δμως μοί καταγγέλονται
έκ μέρονς ένδιαφειρο<μέ.ν«·ν προσφύ¬ γων ίνιαι τταραβάσεις καΐ αύθαι- ρΐσίαι των κατά τόπβνς ύπταλλή- λ«ν τής Δ.ΑΠ., οΐτινες η είση- γοθνται τί|ν διάθεσιν κτημάτων «Ις μεγαλοσχήιμους Ισχνροίις σχε- δόν δωρεάν ή καταττιέζονν πτω¬ χούς μή διαθέτοντος τα μέσα Τνα ίδτνιυν τό δίκιαιόν των. Είς την Χρικτούπολιν τής Καβάλας εγένε¬ το |κποίησις ενός κτ^ματος άντί 60.000 δρχ. κ«ϊ τό ήγορασε |νχχς μεγαλοσχήμων, ό όποΤος τό μβτέ- τρεψεν είς οΐκόπιδα καϊ τό έ—ώ- ληισε πρός 500 δρχ. τό μέτρον καΐ εΙισέπραξΕν άττό δλον τό κτήμα ! Αώΐ γέ, δέν» Θέλω νά εΤπω δτι ϊΐμαι έ* δένα γίνεται. Λ· Λ υ μ ττ έ φ η ς. Μ* «6. ναντίον οΐανδήτιτοτε τροττοΐλογίας. •Αντιθέτως σάς -βοροβοαλω δττως δεχθή— τροπολογίας συντεινουοχχς ■είς την Βελτίωσιν τού Να,μο*χιε- δίου καί έττανορθούσας άβικίας αΐτινες η πιροοχγένοντο ή -ροβτ. γίνονται είς πτωχούς Αγρότας ή ά—ούς πρόσφνγαις. » Μέ καλί|ν π(·στην εκατέρωθεν είναι δυνατόν τροτοολογίαι ονζη>
τοήμεναι είς την κατ' Αρθρον συ¬
ζήτησιν νά ^ϊλτιώσονν κατά τό
δυνατόν τον σχεδιον Κ. Δ. κβί νά
παρονσιάσωμεν
ό
ίνα:
λοκληρώθην
καί σηιαερον
ΕξακοΙλουθοΟν
τα θύματα της
Έθνικης ικαταστροφης,
νά
σταυλΐζωνται είς ^ρειττωμένας
τταράγκας αΐτινες στιγματί
ζουν τόν πολιτισμόν ιμας. 35
νιλιάδες οικογένειαι προσφύ¬
γων άναμένουν άπό τό Κράτος
την ιέικπλήιρωσιν τής υποχρεώ¬
σεως Υν άνέλαβεν. Άλλά καί
άν άικόιμη, δέν ύτιηρνε νομική
Οπογρέοσις, ύπάργει κοινωινι-
κή ανότγΐκη. νά λείψη μιά ωρα
άργίτερα τό αΐσγος πού λίΐγον
ται παράγκες καί τό οποίον
ιμας στιγματΐζει κα ώς 6θνος
ικαί ώς ττολιτισμένους ανθρώ-
ττους.
»'Υπό την Ιννοιαν ταύτην δέν
είναι δυνατόν νά συνδυασθή
ρ
2 ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. π«.ρ!που.
ί ή Δ
ήμ
Αώταΐ
κατά τό δυνατόν δρτιον.
ι> 'Ολίγα τινά τινά θέλω νά —ρο
σθέσω άκόμη, Ιδίως δσον άφορά
τό Ταμείον Α-Π.Α.Π.
» "Εχω την γνώμηιν, κύριε Ύ»
πουργέ, δτι είς την άρμοδιό—|Τα
τού Τ.Α.Π.Α.Π- ττρέΛτει νά ττβρι-
έλβη ή διαΜείρισις καί άξιο—οίη-
σΐς των μιεγάΑττς άξίας άντοΛλβ-
ξίμων κΐτηιμάτων, οίον, άλυκαί,
μετταλλεΐα, δάση, ΙχθυοτροφεΤα
κλττ.
» Τα κτήματα ταύτα, κύριοι ον-
νάδβλφοι, είναι δυνατόν ν' άιτο-
δώσονν διά τής καλής διαχειρί¬
σεως ιτολυ ιτερισσότερα, έντός
τρενταετίας άπτ όδσα θ' όπτέδιδεν
ή έκττοίησις τούτων έντός τοθ οΑ-
τοθ χιρονιικον διαοτήιμβτος·
Δ. Ά λ ι ττ ρ ά ν ι
Οικον.) Τό θέμα των *
αύτην οργάνωσιν τό ΤΑΠΑΠ βιά
νά άντο—©κριθή είς τόν σκο—όν
αυτόν-
Σ. Νικολαΐδης
Εχετχ μεγοΛντέιραν έμ—ΐ€Γΐο<Γύντ|ν είς τούς ΰ—αλλήλους τού Ύττουρ- τ η Κα' γβίου ; Δ. Ά λ ι "π· Οίκον.). Τό θέμα των ης ('Υφ· Άλοκων ά- διά 2 ΟΟΟ.ΟΟΟ ρχ ρ εΤνοοι αί νττβρβασίαι τής ΔΑΠ, τάς οποίας καταγγέλω. »'Εάν θέλε,τε. δθεν, κύρκε *Υ- ττουιργέ, ν' άποδόση τό νομοθέτηιμά σας, έττιβάλλεται ή άμεσος άντι- κατάσταο-ις τούλόιχιστον των προ- ϊσταμένων των διαφόρων γραφεί¬ ων Δ.Α.Π., κοί ή μετάθεσις ω¬ ρισμένων ίπταλλήίλων είς τρόπον, ωοτε τνχόν υφιστάμεναι δεσμεύ- σεις των {—-αλλήλων τούτων πιοός Ισχυρους νά διαλνθώσιν αύτοιμά- τως· Ός πιροΐστάμενος δέ των κν- ριοτέρων γραφείων Δ.Α.Π. ν' ά—>-
στ*ίλετε έκ τής Κεντρικής υπηρε¬
σίας Δ.Π. άνωτέρονς ύπαλλήλους
έγνωσμένης τιμιότηιτος κια· ά<αι- ρεότηιτος- »Μόνον κατ' αυτόν τόν τρόπον θά είναι δννατόν νά έκποιηθοΰν τα κτήιματα είς την προΐ/Ιματικήν των αξίαν καί νά αποδώση τό νο¬ μοσχέδιον σας. Δ. ΑΜΠΡΑΙΝΓΓΉΣ (Ύφ. ΟΙκ.) Πρόθεσί^ μας είναι νά γίνη πλή¬ ρη ς άναδιοργάνωσις των Ύπηρε- σιών αυτών διά νά επιτευχθή ό υπό τού νοιμασχεδΐον έτπδιωκόμε- νος σκοπός καΐ δι' αώτό θά προ- τείνω διάταξιν διά τής οποίας θα είναι δυνατή ή έπάνδιρωσις των έπαρχιακών γραφείων Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Καί Ερχομαι ήδη είς την εξέτασιν τού νττό ψή¬ φισιν σχεδιον νομοθετικόν διατά- γμβτος. 'Υπό την προϋπόθεσιν κύ- ριί εγπουργέ, δτι ή αποκατάστα¬ σις των μήπω άποικατασταθέ»—ών προσφύγων δέν θά εξαρτηθή άττό την εκποίησιν τής ανταλλαξίμου ττασχΌλιεΤ τ,ό *Ύιτ<οιυργε9ον την καλύτερον άναδιοιργάνωβΊ,ν αυ¬ τών ώς —ρός τό ιμονοπτώλιον. Λ. Λυμττέρης. 'Ε—ίο*ης ή ΥΔΑΜΚ είναι ττροτΐιμδτεροιν να σνγχωνε,υθή μέ τό ΤΑΠΑΙΠ καΐ βί άρμοδιότηττες ταύτης νά —ιριέλ- θουν είς τό ΤΑΠΑΠ δο-τε νά μην εχΜμεν ττοίλι)δαίδαλον μηιχανισιμόν, άλλά ν' όπτλουστεύσωμεν τοΰτβν κβτά τό δυνατόν. » "Ε—ίσης, κύριε εγττουργέ, θά προετίιμουν δ—ως αί ά—οφάσεις τής ΕΔΑΠ άντί ινα ύ~6κεινται είς άναθεώρηισιν ενώπιον της έ—ιτρβ- τής τού αρθρον 3 τταράγρ- 2 τοθ νομοσχεδιον, λνσιτελέστε,ρον καΐ δικοοιότερον θά 'ντο δττως ύπδκιειν- ται είς άναθεώρηισιν ένώ—ιον τού Ποοέδρου Πρωτθδικών τού Πρω- τοδικΐίου τής δδρας τού ακινήτου. Ή μέχρι σήμερον έκ&ίκαοΊς άνα- θεωρήσεων άττοφάσ'εων τκερΐ ί—ιβο- λής άττοζηιμιώσεως χρήισεως {—ό τού Πρόεδρον Ποωτοβικών μάς πείθει δτι καί είς τα νέα καθη- κοντα ο) Πρόεδροι Πρωτοδικών θ' άποιδώσουν ττολύ περισσότερον ά¬ ττό τάς πολνδαιδάλους καΐ ττολν- ττιροσώττους Ιίπιτρο—άς. Είναι τηρός τιμήν των κι.κ. Προέδρων Πρωτο¬ δικών δτι μέχρι στίιμβρον άντιιμβ- τώ—ίσον κατά ·ηρόνιτον όητολύτως έπτιτυχή άττάσας τάς ττεριπττώσεις είς άς οί νόμοι έδιδον αυτοίς δι- καίωμο λύσεως οΐβσδη—ότε διο>
καί εξαρτηθή ή όλακΐλήροσις -^,οιονσίας, άλλά θά άντΐιμετωπι-
το χαραιιϋιν γιΰμα πρός τιμήν τοθ μ. Δημ. ΜαραίλΙου :
Έξ άριαιιρ&ν ή Κα Κο**1*η τοθ Γεν.«οί Προξένου τή( Χι·
λτ);, δ πρώην νπονργοι κ. Δημ. Μαρνέλλος, ή Κα ΒληοΙίον ού-
ζυγοζ ιο0 ΜαϋηγηιοΟ κ ΒΙηοίδη, ό Γεν. Πρόξ$νος τής Χάής
χ. ΚθΜκΙψης, ή ν. Λ/αχρή, ή κ. Φωιιάδου, δ Η. Φωχιάδης Ιαχρός.
ής άπακατοχ—όκτεος των μή-
-ω ΟΓποκοΓταοταθέντων -ροσφύ
Υ ών άπό την εκποίησιν της
ανταλλαξίμου περιουσίας. Διά
τι, ιέάν εξαρτηθή ή αποκατά¬
στασις άπό την ρευστοποίηοιν
τής περιουσίας αυτής, τότε
6έν θά έπαρκέσουν οθτε 20 2-
τη πρός όλοκλήρωσιν τηΊς ά¬
πο καταστάσεως ικαί αν άκόμη
δεχθώμεν δτι τό άντίτιμον έκ
τής έκποιήσεΐώς θέλει έπαρκέ-
σει διά την άτκΚκοοτάστασιν.
(Καί έξηγοθμαι διατί: Ασφα¬
λώς ή έκιτοΐηισις της περιουσί
άς ταύτης, δσον ταγύν ρυθμόν
κα' άν προσλάβηι, θέλει διαρ
κέσει επί 5 τούλάγιστον £τη.
λαμδανομένου ύπ* δψιν, δτι τό
τίμηιμα των έκποιουμένων κα¬
ταβάλλεται ιέΐντός δεκαετίας,
άπαιτουνται τούλάγιστον 15
ϊτη υπό τάς πλέον α-ΙσΙους
συνθήκας Τνα εΐ—ραχθή τό τκ>
σόν τής έ'κττοιτ',σειως. Ή Βιάθε
σις δέ τούτου πρός άνοικοδό-
μησιν οίκιων διά την αποκα¬
τάστασιν των -προσφύγων, α¬
σφαλώς θά διαρκέση άλλα 5
*=τη έττί πλέον. Κατά συνέπει¬
αν, καλώς εχόντων των ιτραγ-
μάτων μόνον έντός μιδς εΐκο-
σαετίας είναι δυνατόν ν* απο
κατασταθοθν οί ποόσφυγες,
έφ' δσον θά οτηιριγθη ή άποκα
τάστασις είς την εκποίησιν της
ανταλλαξίμου —εριουσΐας ικαί
είς τό ιτροϊόν τής έικιτοιήσεωις
τοούτης. Ιδού διατί ιέπιδάλλε-
,ρ&ς
» 'Εφ' δσον 6έ ή Πολιτεία ένε-
πιοπεύθηι αυτοίς τόν καθορισμόν
τιμής μονάδος είς τάς παντός εί
δονς άναγκαστικάς άτταλλοτριώ-
σεις καί άνοτγκαστικάς προο-κυ-
ρώσεΐς άκινήττων, διατί νά μή έν-
πιστευθώμεν είς τούτους κ«ί την
άρΊΐο5ισττ|τα τής " " - —"
έτΓΐτροτττης τοϋ
. ρθρον 3 —αράγρ. 2 τον —αοόν-
τος σχεδιον νομοθετικόν διατά-
γΐματος ;
Γ. Τρουλλινός
ναθεώρτμτις
Ή ά-
ένώπιον
σθή άλλως, τό σχέδιον Ν.Δ. κα¬
λώς συνεττάγη κα ΐεΤναι ειί'τό έ-
νειογητικόν σας τό γεγο,νός δτι
έφ£ρατε πρός ψήφισιν τοιούτον
νομοο-χέδιον. Βει&αίως τουτο Εχει
τάς ατελείας τον, άλλά ιμε-τά τάς
τροποποιπσεις &ς επέφερεν ή Κ.
Ε Προσφύγων καΐ τάς οποίας έ-
δέχθητε, δύναται τις νά εϊ—η δτι
ττληιροΤ έν πολλοΐς τάς έττειγού-
σας ανάγκας·
Δ. 'Αλιττράντης ('Υπ.
ΟΙκοιν). *Πς γνωστόν, τό νοιμοσχέ-
διον αύτό τό έπεξειργάσθηι ή Κοι-
νοβονλεντική 'ΕΙπιτιροιτΓή τού Υ¬
πουργείον Οικονομικόν, ή δττοία
καΐ ττροέτεινε διαφόρους τρο—ολο-
γίας έκ των οποίων άλλας μέν
άπεδέχθην καΐ δι' άλλας έ—;ψυ-
λάχθην <νά έκφέρω τάς άττόψεις ενώπιον τής Βονλής. Λ. Λ ν μ π έ ρ η ς· Δέν δύ¬ ναμαι δμως, κύριε 'Υττουργέ, νά δεχθω τάς —ράγματι έν πολλοΐς σκανδαλώδεις τροποποιήΐσεις τής Κοινο<6ουλεντικήις 'Επιτροπη ς'Υ- πουργβίον ΟίκονοΙμικών, (Ιδίως δέ τάς πε.ριλαιμ&ανοιμένας είς τό αρ¬ θρον 20 τον σχεδίαν Η· Δ. αΐτι- νες δωρίζονν μέγα τμήιμα τί^ άν- ταλλαξίιμου περιουσίας είς διαφό¬ ρους έπτΊτηιδονς. Τάς τιροποΐλογίας ταύτας εάν τάς εδέχθη—, κύριε 'Υπουργέ, έπιφνλάσσομαι νά κ«- ταττοΐλίΐμήισω μίαν πρός μία είς την κατά αρθρον συζήτησιν. Δ. Ά λ ι ττ ρ ά ν τ τ» ς. ("Υφ. Οίκον.). Ούδβμία δωροά πρός ού- ΕτΓηροττής προεδρ£υιομέντ>ς ύιπό
τού Πρόεδρον των Πρωτοδικιών.
Λ Αν μ π έ ρ τι ς. "Οχι ε¬
νώπιον 'Επιτροπήις διότι τα μ«έ-
λη τής 'Επιτροπής είναι δυνατόν
κατόπιν πιέσ^ων νά μειώνονν καί
αυτήν την απόφασιν τον Πρόεδρον
των Πρωτοδικών.
» Μέ αύτάς τάς γενικάς παρα-
τηρτιθΐεις επί τοΰ σχεδιον νομοθε¬
τικόν διατάγματος, κοπέρχρμαι
τού Βήιματος. έπιφνλοχτσόμενος
είς ττ»ν κατ' δρθρσν συζήτησιν νά
ύττοβάλλω τροπολογίας αΐτινες
κατά την γνώμην μου δίλτιονν τό
νομοσχέδιον.
ιΚατά την —ροο-εΐχή συνεδρίασιν
ττΐς Κοινοβουλβικτικηις 'Ε— ιτοοττής
Έξουσιοδοιτήισεως, ή όποία θά
■πραγματοποιηθή την Τρίτην, θά
συνεχισθή ή συζήτησις έ—ί τού
Ν Δ. περί ρευΧττοποιήσεως τής άν
ταλλαξί,μου ειουσίας Διά τοΰ
έν λόγω Μ·
τρόπος έκποιτκτεως της έν λόγω
περιουσίας, είς τρόπον ωστε τα
σνγικΕνπροόμενα κεφάλαια νά διο-
χετενθοθν διά την ό— οναιτάοταθΊν
των προσφύγων.
Μετά την έγκρισιν τοΰ προανα-
φερθέντος Ν.Δ., θά σνζητηθή τό
Νομοθετικόν Διάταγμα τκρί άν«-
πήρων.
περιουσίας. Διά τοΰ
Δ. άπλοποιεϊται 6
ΑΝΑΑΟΓΙΑ ΟΧΓΣΥΜΜΕΤΡΟΣ
Έντός των 5 πρώτων μηνών
τού 1957 ό ΟΧΟιΑ ενέκρινε σννο-
λικώς 22 δάνεια, Οψους 2380.
091 δολλαρίων ή δρ. 71 402.730
διά τάς ανάγκας βιοαηχ«νικών
καί τουριστικών έττιχίΐιρήσχων. Πέ¬
ραν των ανωτέρω ττοσών ό Ο Χ-
Ο·Α. διέθεσεν έντός τού αυτόν δι-
αο-τήμοπος. μέσφ τής 'Αγοοτικής
Τραπέιζης 20 έκατ. δρχ. διά ττγν ι
χορή-^ησιν μεσοπιροθέσμων δανεΐ-
ων είς όργανώσεις άγροτών διά'
την εκτέλεσιν ιμικρων παραγωγι-
κών ϊργων. την αγοράν μηιχανημά-
των καί ύργαλείων καΐ διά την
ενίσχυσιν τής κττηνοτροφί'ας, τττη-
νοτροφίας, μελισσοκομίας καί ό>
λιείας· 'Η αναλογία δέν μδς φαί-
τα που υ-οττττΐρίζω, κύρι* υττουρ- νεται κα' πολυ... συμμ«·»ρος.
*·-"- -
_
ΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜ ΟΙ
ΕΤΟΣ 30όν ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1376
ΑΝΕ5ΑΡΤΗΤ0Σ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΜ ΠΡΟΣΦΥΓΗΝ* ΣΥϋΦΕΡΟΙΙΤίΐτ
*~~·λ··*~· · · · ■*·*"· · «ν*. ~τ» » υ υ -ϋ-υ υ Μ ι., υνιααπ
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ 1957
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ — ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
- - Γ
Ι
ΓΡΑΦΕΙΑ -ΙΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
ΟΔΟ2 ΣΤΑΔΙΟΥ 6Β — ΤΉΑΕΦ. 57-126
ΤΕΡΟΔΙΚΙΑ & ΜΠΙΖΝΕΣ
Τού κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
την πραγματικήν των όψιν _ $έν
ποχΐ ν* φαντασίω δτι ίά έφθάνα-
■', Τβιβϋτρν έ&νικον κατάντη,μα. ώοτε
Γί*-£λδμεν τ υ φ λ ω ς τας επιθυμίας
1 Λ' έιτιταγβις τής συμμορίας των ληστών
ιΐβένων, πού κυδερνοΰν την ΤουρχΙ-
'^ Χί μ«ς ύπαγορεύβυν διά των Ά¬
ν ΝΑΤΟ. Πρ4? απόδειξιν δέ άνέ-
«ά-
Β5- Ρ
) Λέρβι*
τή; ΠΛΗΡΟΥΣ
ι
$ ΐ
κατέτιν άίταιτήσεως τϊίς κυδερνή-
"ίΐί'τ* ίίιβν *&Ρ°ν ϊ100 £λενα δτι< έκτ&? ιων νενικής φύσεως λόγων, διά τούς επεβάλλετο ή έκ μέρους τής Έλλά- άηόρριψις τίίς σχετικής Ι Τ Α¬ ί τουρκικής «ξιώσεως. ύπήρχε καί ή των έκδηλουμένων ί,πβ _ "επισήμων καί άνεπισήμων— τ ι κ ώ ν βλέψεων, επί ήμε- ΑνΙίκφν καί κυρίως επί των Έλληνι- 2ν νήν«ν τβΰ 'Ανατβλικοΰ ΑΙγαϊου. 4ΐν ε!χεν άκόμη ξτΐρανθή ή μελάνη τοΰ «οί ίύ έ λόγβς άρδρογραςρικοϋ μου σημειώ- βκ; κ*ί ή πμιεηίσημβς εφημερίς τής Κων- «Τζουμχουριέτ» ηάνβίΐλος είς τόν στίβον τή; τδν Μεντεροζβρλούδων διευθονομένης ϊ ϊ Ω Δ Ο Υ — άνδελληνικής έκ- :ζ τ«ΰ Τουρκικόν Τύπου. διά τής 3η- ιεως κυρίβυ &ρδρ©υ· είς τό ©ποίον I- ■, βτι «η Τβυοκία δέν εϊπε την τελευ- Υφχ λέξιν έηί τβΰ Γητήματος τής επί τής ου κοριαρχίας !!» Προσέθετε δέ έ- Ιίίΐ: «Διατηρούμεν άκέραια τα δικαιώ- ΐά (!) μ«ς επί τβΰ Δωδεκανησιακβΰ νησιω- <ά συιιττλέγματβς, διότι δέν υπεγράψαμεν την συνβήκην διά τγκ οποίας παρεχωοηθή τοΰ- «ΐΐί την Έλλάδα Η» Ύίβ τό «ύτβ «νεΰμα νράφει καί ή 2 ξ α λ- 1«£ χιτρίνη εφημερίς «Χ ο υ ρ ι έ τ». #ι ό- κία Εκχναλαμδάνει στερεβτύπως, δτι «αί —* την Μικρασιατικήν άκτήν Έλληνικαί νήββι ποέΐτει νά περιέλθβυν είς την Τβυρκί- α ν .««ρκικου περιπβλικβΰ, παβ* τάς" έκδβλλί τβΰ ίτβταμβΰ "Εδρου καΐ επί Εν ολόκληρον ο¬ κτάμηνον έσήηοντβ είς τάς φυλακάς τίς Αί- νβυ Άντιβέτω;, τα Έλληνικά π&ριπολικα καί ·<·* κρατικά πλοϊα δχι μόνον β ύ δ β μ ί- παρέχβυν προστασίαν είς τβύς υφιστα¬ μένας τόν άμείλικτον Τουρκικόν διωγμόν "Ελληνας άλιεϊς, άλλά κκί διατίββν- τοτι δι" άλλβτρίβυς πρός τόν προορισμόν των σκβηβΰς καί κυρίως δι" επιδεικτικώς περιβδείθίς άνωτάτων κρατικήν λειτβυργων. Τοιαύτη λ·χ. είναι ή περίπτωσις τβΰ κρατικοΰ πλοίβυ διώξεως τοΰ λαδρεμηορίου «© ό α ς»· τό «ποίον χρησιμοπβιεΐται, ως επί τό ττλεΐ- στβν, διά τ*ξίδια άναψυχής τβΰ Νομάρχου Αωδεκανήσου. © ΰ δ ε μ ί α ν δέ ουδέ¬ ποτε παρέσχε βοήθειαν καί συνδρομήν, είς τεΰ$ συλλαμδανβμένβυς έντός των χωρικόν μας υδάτων — πολλάκις δέ καί έντός των λιμένων μας — —ωδεκανησίβυς άλιεΐς- Όμιλοΰν δέ καί γράςρβυν κατά κόρβν περί α¬ ναθεωρήσεως τής συνθήκης τής Λωζάννης, ©Ι άπόγβνβι των ά γ ρ ί ω ν τουρανικων 4ρ· δών ττβύ — διά τάς άμαρτίας τής ανθρωπότη¬ τος — έξεκίνησαν πρό έξοτκοσίων έτων άπό τάς στέππας τήί Κοααη'κχς, ένω έχβυν καταρρα- κώσει τάς διατάξεις της, αί οποίαι άφορβΰν τα δικαιώματα των έν Τουρκία βμβγενων καί τβΰ ΟΙκβυμενικβΰ Πατριαρχείβυ. ι Έκτός τής Δ Ε Ι Ν Η 2 θέσεως είς την βίτβίοον περιήγαγβν τό Πνευματικόν Κέν¬ τρον τής Όρθοδβξίας καί την εν Κωνσταντι- νβυίτβλει όμβγένειαν, οί Τοΰρκβι κατεηάτη- σαν ασυστόλως καί τό αρβρον τής συνβήκης, τό οποίον «ροδλέπει την η λ η- ρ η τβττικήν «ύτβδιοίκησιν των νήσων "Ιμ- δοου καί Τενέδβυ, αΐτινες υττήχθηβαν, ώς γνωστόν, υπό τόν Τουρκικόν ζυγόν μετά την "Ενα περιστατικο ησυ δέν το βεβαιοί ή Ιστορία ι Τ Π ΤΙ ΙΝΓΑ Ι)Ο ΙΣΣ Ο ΆΝ ΑΣΙΑΝ "Ας μοί έητντρέξη 6 της σβς κ. Λοτζ- Τβκαδόπουλος νβ δ είς Ενα σηιμεΐον τοΰ μ σκων των διά νά μή 6μιλο&ν Τονρ- κΐικό; Τό αύτό κιαί μέ τοΰς Τούρ¬ ά ί Έ συνέχειαν τβΰ Τβορκΐ- κ.. ίιέτι άΐτοτελβΰν ιή έίάςρβυς!!» ΒοΒει δέ τβϋ καταοτρωθέντβς ύττ' βώτων «Ι»νρ«μμΛτ©5 — έν συνεργασΐα μετ* των &· ί ρ έ τ α τ α άιιει6ομένων Άμεοικανων ρκρίίων των Ντίουΐ καΐ Ντόίλλες — βΐ Τοΰρ- » βυνεχίίβυν τάς κατά τής Ελλάδος ιτρβ- κλήβεις χχί απειλάς των. Έχτος τής συχνότατα επαναλαμβάνομε¬ ν^ ίιι' αυτών άττβιλήξ. ηερί άναδεωοήσεως τδν ίιατάίίων τής <η>νθήκη< τής Λωζάννης, «14ιΐοΪ3ΐι άφβρβΰν την Δυτικήν θράκην, την ΊΜηνιχην ίν Τί «ι»·»1 ίιι» ρ ίν Τουοκία μειονβτητα καί τ* ν Πατριαρχείβν, βύ Τβΰρκοι σι>νε-
"Λ' τελείως άνενόχλητβ»
Α ληοτοίτίΐρατικοις έτηδοομάς των είς
'Ελ).ηνικα χωρικά δδοττα. ουλλαμβάνουν
Αί μας σκάφη, κακοττβιοΰν κ«ί φυ-
« τα ττληρώματά των καί δημεΰβυν τα
Ύίϊα χαΐ το «λίευμά των-
Μόν ίχ των πολλών άττβδείξεων. ίτι οί
'"*»« άντιβτάσεως μή οδσηί, ίταρ«6ιοτίβυν
«Μΐ& βΡΑΣΥΤΑΤΑ την 'Ελ-
««IV
χυριαχίαν. αποτελεί το άττβκαλυφβέν
γεγονβς δτι καί αύτβ άκόιιη τό
ηρ,ον τής Άδριανβυίτβλεως ηδώωσε
Ρβ ημερών « « ν η γ υ ρ ι χ δ 5· τα «λη
Έλληνικων «λιευτικών «λβίων,
άηασχολεΐ
Ά -
ν ί» ΐτ β φέ ρ ε ι». Διότι,
απλούστατον τρό-
Μικρασιατικήν καταστροφήν.
Έν τζ» μετκξύ ημάς £δω
τό ζήτημα τής κατοχυρώσεως
Σ Υ Δ Ο Τ Ο Υ- έκ μέρβυς των «ν Ελλά¬
δι Άμερικανών, άττβστβλής είς τόν ότλλον Κό¬
σμον δσβν τό δυνατόν περισσοτέρων Ρωμηων
ραγιάδων. των έ»τβΙ«ν δμως — δΐτως ίγροιφα
καί όίλλβτε — «βσκληρός τράχηλος
ζ υ γ ό ν δ έ
κατ' «ιντόν τόν
ίτβν. λύεται καί τό δηιμβγραφικόν πρό&λημα
τής Ελλάδος ! ' ~" »—•^ΐ'-
ΟΙ Άμερικανοί. 4λέίτετε, δέν έχουν έμ-
ΐτιστβσύνην είς την άκεραιότητα καί την άμε-
ρβλη^ίαν τής "Ελληνικήν Δικαιοσύνης, διό¬
τι... δέν ίσταται είς τό ΰψβς τής Ιδικής των
Δικαιοβύνης Ι.· "Η Άμερικανικη Οέμις — δ¬
πως την έμφανίζουν οί ΐδιοι βΐ 'Αιιερικοονοί
είς τάς γκακστερικάς τβιινΐας «©« μάς «ιρομη-
βεϋβυν, κρός διοΜταιδαγώγησιν των τέκνων
μκς —· κάμνει καί αυτή «μ η ί ζ ν ε ς» μέ
τβύς κακοΓΤβιβύς. Μ π ι ί ν ε ς κάμνουν 4-
πίσης Π 'Αμερικανικη 'Αστυνομία καί άλ¬
λαι έν 'Αμερική κρατικαί αρχαί καί «ξουσίαι.
"Ορα κ«1 τβύς κ.κ. Ντιβύϊ καί Ντάλλες, βξέ-
χβντα, ςας γνωστόν, στελέχη τβΰ κυδερνων-
τος την Αμερικην Ρεπβυμπλικανικοΰ κόμ-
ματβς, οί βΛθΐβι άρμέγουν τακτικώς κ«1 ανελ¬
λιπώς τόν Τβυρκικόν κορδανάν, διά τάς «α-
ρεχομένας ΰη' αυτών· ίίς τβύς κακοπβιους
«βύ κυδερνβΰν την Τβυρκίαν, « β λ υ τ ί-
"μ β υ ς υπηρεσίας !.·
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ5
Άττάντησις είς τόν κ. Τακσδόπου-
λον.^-Τόπερφάλλον είναι έκεΐνο
πού έττιδρα επί τής άλλαγής τής
γλώσσης.—Δένπρέπει νά νοθεύε-
ται ή ίστορία μέ θρύλλους.
Τυυ ουνίργάτου μας κ. ΑΧ ΜΥΡΟΜΜΑΤΗ
δέ δλοι αύτοι ά—όγονοι τόσον
των στρατΐί—«ν ττου κατέλαβον
«ύτά τα μέρη κιαί δλλων Τούρκων
κατα τα βλλα άξιολόγου κα> Ι- -ου έτκατε—άβασαν είς αύτά, δ-
στορικΐί—ότου δρθρου τού, τού φέ- σον καΐ τ»ν ο-ό διαφόρους σνν-
ροντος τόν τίτλον «Ά Χ λ η λ ο- θηΐκοις, Ιβίως διά τής βίας, έξι-
εττίδρασις Έ κ κ λ η σ ί- σλαμισθέντων 'Βλλήνων. "Εκοψαν
καί Έλληνΐσμοδ» λοιττόν ο) κοπτακτηβέντςε "ΕλληΓ
τής 2-6-57 Πρόκειται γιά τ* ,ήν γλώβναν τΑν κβτβΒ{ΤΙ(Τ&ν
«κοψ,μο των γλ«σο·ων> κ«ί των έζ.σλ«μ,σθ£ντ»ν
Μ*, τους Τούρκους είμεθα έττί
«I-
ώνας έχΐβροί. Πρό τίνων έτών δ¬
μως δύο μεγαλοι κυβερνηιται —ου
εβλετταν — ολύ μακρυό:, ό 'ΒλευΘέ-
ρΐος Β«νιζ£λος κ«ί ό Κεμάλ Ά.
τατοϋρκι ά— εφάσισαν νά Θέσουν
τέρμα είς τόν «νταβάν» αυτόν (εί Ι
ναι ή ίκφρο—ις τού Ιδίου τού Βε¬
νιζέλου), διότι τό ά~ή>τουν τα ττο-
λιτιχά καί οΐκονοιμικο σι/μφίρον-
τα των δύο εθνών· Καί ήρχισαν
άναπτυισο-ομένίϊ μία 'Ελληινοτουρ-
κική φιλ[α η &ΐΓθί« ενστυχ&ς τώ-
ρα ιτνέει τα λοίσθια, άχι βεδαίως
έξ ύτταιτιάτητός μας.
Καί μία των συνβττε.ιών αυτού
τοΰ καταντήματβς τ^ μοΛλον Ιν
των κυριωτέρων αΐτιον αυτού, εί¬
ναι τα διάφοιρα συκοφαντικά καί
ϋδριστικά αρθρα τού Τουρκικού
Τύττου εναντίον τταντός εΒλΧηνικοΰ
ττού γέμουν συνήθως άνακριβειών
δσον άφορά την €Ιστορίαν καί ττ^ν
σημερινήν ΐΓραγματικι>τη!τα. Είς
αύτά άττταντοϋν αι δικαί μας εφη¬
μερίδι ς μέ μίγάΐλην, αί ττερισσδ-
τε,ραι, μετριο—ά0ειαν· Καί ίτσι
ττρέττει. Κυρίως ΐΓρ&ΐτει ν' άπτο-
φεύγωμε.ν ττόκταν άνακρίδειαν ττού
μττορεΐ νά δώση λαβην νά κατη-
γορηβω,μίν είς την —ερίτττωσιν αυ¬
τήν ώς Αμαθεϊς ττερΐ την Ιστορί¬
αν καί τερατολόγοι.
Είς βάρος των Τούρκων άπτό
τής έττοχήις τής έττ' αυτών ΰτττο-
δουλώσεώς μας Κχομεν νά καταλο-
γίΐσίοΐμεν —ολλά. Άδιάφευστα γε-
γονάτα. 'Υττέστηιμεν τταιρ' αύτ&ν
τα ΐΓΟΥνβεινα· Γιατί λοιττόν νά
ττροσβέϊτωμεν είς αύτό καί το&ς
θρύλους -οί» άκούγαμε άττό τίς
γιαγιάδες μας κα· νά τους άνας
φέρουμε δχι ττλέον ώς βρύλους, έ-
ξυ—ηρετοΰντας κόίττοιαν σκοττιμό-
τιντα, άΜλ' ώς Ιστορικιά γεγονότα.
"Βνας λοι-όν θρΰλος, λίβν ά-
τι^οής δμως, είναι δτι οί Τοΰρκοι
£κοψαν τίς γΛώσσες των Μικιρα-
σιατών 'ΕλλήΙλω'ν γιά νά τταύσουν
νά μιλοΰν εΕλληνικά. Δέν γνωρί-
Η ΓΕΝΟΜΕΝΗ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΙΑ. ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ
ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΑΙΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΝ
ΕΛΛΑΔΙ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓ. ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
Β'
Δ. θεοχαρΐδης. Κύριοι ον-
νάβ(λφθΐ, ΑφοΟ ή Κυβέρνησις ΙτΗ
IV
Ειος καί ττλίον, άφ' 5του ευρίσκεται
είς την Εξουσίαν, βφηοτ νά κινη{ϋ ή
θΜοοκτία τοθ Ν.Λ. 2967)34 χαΐ να
ρΐνστσηοι ιγθοϋν χιλιόο&ες στρ&μμάτων
&οσκοτόττων, οί όττβϊοι έπωλιχβησαν αν¬
τ! -πινοκίαυ φοκτνς είς μιγαλοκτηνοΓρό-
φοιις, άγοράσοητας Ι^οσιιοτΑπους 20 «αί
30 χιλιόβων στχμμάτων ίΐς ίάροί ιΑ-
σον της ιτροο»φνγικής άποκαταστάσιως
ίσον ««Α των ανάγκην των Γ ι αφορών
Κο:νοιήιων, Βποιι οί Ροοκέτσττοι, καί
τ^ν άνβίγκΔν τ&ν μυκρών κτηνοπρόφον
»ΚαΙ ήβτλα νά γνωρίζίττΐ, κύριι Ύ-
-ιτουργΐ, μέ ποσόν Ιλαψρών την κοιρ6(-
βν άφίνετε ν4 ψώγουν οί ^οσχοτοτο»
είς βάρος τΔν προσφύγων κοΑ τϋν κοι-
μ
ζω δν αύτό τό
ό ή ί
κανεϊς σο-
δ
ΗΤΡΟΧΙΑΤΗΣΙΣΤΟΡΙΑΣ
Οτ«ν τβ Βυζάντιον εΐχε ςρδάσει είς τβν
νδνα τού μεγαλί ί ξ
κβ-
χ ςρά ς τβ κβ
«νδνα τού μεγαλείβυ καί τής δόξης τού καί
?£τεινετβ επί τβϋ μεγαλειτέρου τμήματβς τής
τ«τε γνωστής Οίκβυμένης, · «μ ά γ ι α τ ρ β ς»
?'«««{ /.ατειχε τβ άνώτατβν έν τή κρατική
χατεϊχε τβ ανώτατον έν'τίί κρατική
«Ρ«Ρχι« άξίωμ*, έτιτλβφβρείτβ «ύ ψ η λ ό ς».
^ε την πάροδον δμως τβϋ χρόνβυ ©Ι τίτλβι τβΰ
μ«γιοτρςυ ηδξανβν καί έΐτληθύνβντο. ένφ άντι-
*ΐωί ή άιτέραντβς Βυζαντινη Αύτβκρατβρία,
«βιστ-,ί-----... - τ_ν έσωτερικων δι.
♦*'
«1 α'
τών
ρΡ
έπιδρβμών. έχα-
κα'ι
• βιουτοτρόπως ό μάγιστρβς άπό «ύ ψ η λ ό ς»
Υΐνεν «(,ψηλότατβ ς», βραδύτερον
"*νυηβρυψηλόταΤβ ςη Έπ1 χΆς
111 ν
V
* ε Ρ » Φ η λ ό τ α τ © ς». "Επί τής
Β,.· , -'*ί τών 'Αγγέλων εφερε τόν άστρβνβ-
τίτλον τβΰ «ηρωτβπανυπερτιμβϋΐτερτά-
Τοιμι ·τ-' , . --
δέ τής πτώσεως της Κων-
Κβν έττί πλέβν ά«βνεμηθή
ανώτατον Βυζαντινόν
^τιχόν λειτβυργόν' κα'ι βί πρβσβετβι τίτλβι
«μ ε γ ί σ τ ο υ» καΐ τβϋ «σ ε 6 α σ τ β-
ρρ*Τ«Ρο5.».
ν~7*1 έηίαης γνωστόν, δτι, ένω η Μεγάλη
ν7«ΐϋνική μας Αύτβκρατορία εφέρετο ρ α-
«ν* ' " ? "Ρ®5 τίΐν «Τωσιν κα1 Τβν ΑΦ*νι'
^~ διότι κατέτρωγε τα σπλάγχνα της, ό
^**ί των βρησκευτικών έρίδων καΐ τοΰ
/'β Ρ β κ ο ι ο ϋ έσωτερικβΰ διχασμοΰ —
ίΖ*1**^ κ*ϊ ή άκολασία των δημβσίων άν-
Βα κ*ί των Ιδιωτών είς τό Βυζάντιβν, εΐχε
μ^»ηδβν φθ«σει εις τβ χατακόρυφον. "Οχι
Μϊιϊ ίέ Τβΰτβ· αλλα κα1 *Ρκβντε? κα'ι ά?χ.<έ" Φ»ε, ?Φν άν«Υ«γη είς δόγμα πίστεως την μΐοιν "1ν «ύτβεηίδειξιν καΐ την αύτβδιαφη- ^ ' ηΡβς παρηγβρίαν έαυτων καί αλλήλων Χ* ίϊ^^λάνηοιν των θρησκβμανών Ε.Τ6>ν άφελών ίτβλιτών τής Βασιλευβύσης·
ν*1 γνωστόν έκ τής ίστβρίας δτι· πλήν,,
των Θρησκολήπτων καλογήρων _
οί βπβΐοι, κατά τάς δραματικάς ημε-
ρκς τής υπο τβΰ κατακτητοΰ πβλιβρκίοος τής
Κωνσταντινβυπόλεως, άνέμενβν, άπβ την ©μ-
φαλοσκοπίαν, την σωτηρίαν τής Πόλεως —
καί αι άλλαι ήγέτιδες τβΰ Βυζαντίου τάξεις
ηεριωρίζοντο είς λόγβυς καί έθνοκαπηλικάς
έκδηλώεεις-
Καί επήλθεν ούτω τό αναπόφευ¬
κτον μοιραΐβν» παράτην πανθομολογουμε-
νην γενναιότητα. την άνυπέρ δλητον
άνδρείαν καί την αυτοθυσίαν τοΰ αειμνήστου
τελευταίβυ ημών Αύτβκράτορος καί τήΐς δρ«-
κος των ύττερανθρώπων συμπολε-
μιστών τού.
Επανήλθομεν καί πάλιν είς την αύτην. Ιστο¬
ρικήν τροχιάν. Αί εποχαί άντιγράφουν αλλή¬
λας, Καί σήμερον ή Ελλάς έχει πλημμυρίσει
άπο τίτλβυς, παράσημον, μετάλλια, άπβνεμβ-
μενα, υπό τβΰ Κράτβυς καί των ποικιλωνυμων
ίδρυμάτων καί βργανισμών. πρός ημετέρους
καί ξένβυς. Βροχη παντός εϊδβυς ματοτιοδό-
ξων τιμητικών διακρίαεων, επί δικαίους καί
άδίκβυς, κατακλΰζει τό Πανελλήνιον! Ι
"υναγελαζόμεθα, έκτβς τούτου, μετά των
δημίων τής Κυπριακής ελευθερίας· ϊυνανα-
στρεφβμεθα τβΰς έκπροσώπβυς των δολοφόνων
καί των βααανιστών των Κυπρίων πατριωτών,
οί όπβίβι διεξάγβυν τβν τ ί μι β ν υπέρ βω-
έστιών άγώνα! Ακριβώς 6πως μερι-
ών πρβκρίτων τβΰ έν καταπτώσει Βυ-
ή ί
μών
κοί έ κ
ώ αεταξύ ή Χώρα μ«5 κατήντησε τό έ-
©ϋντβ μέ
Πόλεων.
δΊαρκής
καί περιφρβνήσεως
ζω δν αύτό ό ΐνρβψ ς
βαρός τ μή ίστορικός. Πάντως, δν
τό εγραψε, θά τό είχεν ακούση
κοτ" «ύτός άττό τή γιοτγιά: τού καί
τδ πίστνμ. χωρίς νά λάβη τόν κ6-
ττο νά εξετάση τάς συνθήκας υ¬
πό τάς οποίας καί αλλοι >αοί ά-
ττέβοΛον την «ητρικήν των γίλ&σ-
Μ· ΚΑΛΟΣί
σαν·
ΟΙ Το&ρκοι της Κρήττης καί
αλλων έλλην ι κων νήσων, τής Η¬
πείρου, μέρος τής Μαχε&ονίας καΐ
αύτοι ττοίι είχον φύγει έκ ποΛαι«ς
'Βλλάοος μετά την ε— αν6στασιν
τού Τ1, εΤχον, καί εχουν Τσως τι¬
νές έξ αυτών ώς μητρικην των
γλώσσαν, την ειτχχηΐ,,,κήν *Ησαν
ΔΟΣΙΝ ΕβΝιΙιΚΗΝ ΤΟΥ ΑΛΥ-
ΤΡΩΤΟΥ ΕΛΛΗίΝΙΙΣΜΟΥ γιατΐ
βεωροΰνται ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ αί
χαμΐναι Πατρίδες καί ή λοςΰτάρα
αύτη τής δηιμιουργουμένηις τταρα-
δόσεως «ττάλι ιμέ χρόνια μέ και-
ρούς» θά έμψυχώνη καΐ θά κρατή
αΐώνια την ίστορική έξέΐλιξι είς
τάς μελλούσας γενεάς.
Δέν λαχταροΰμε ττερισσότερο
δ,τι χάσαμε όριστικά καί διά τταν-
τός, άλλά λαχταροϋιμε γιά δ,τι·. έ-
χάσομε μέν ττροσωρινόι, άλλά
θεωροΰμε άλησμόνητο, διότι έ-
τΓΐθυμοΟμε νά τα άνακτήσω-
με. Τό άληβ-μόνητο είναι μέν
τό ττ ροσωρινά χαμένο ούδέττο-
τε δμως άριστικά· Συιμφων» άττό·
λυτα, δτι ή &νθρώπτινη, ψυίχίι ττάντο
τε έλττ'ίΐζει κα· —άντοτε —ιστεύει,
ττώς δτι εχασε — ροσωρινά θά τό
άτΓοκτήΙση, άλλά δταν δέν τό λη·
σμανη μττορεΐ νά τό ά— οκτήση.
ΑΙ νέαι γενεαί ττρέττει νά μάθουν
νά μή ληρ-μονοϋν τίς άλησμάνητες
Πθτρίδες. *Η λέξις «χοβμέινη» οη-
μαίνει καΐ κάτι 6λλο μεταφορικώς
καί γι' αύτό άκάμη δέν θά εττρε-
ττε νά δοθή ούτος ό χθτρακΐτηρι-
σμός.
'Ετπδάλίλεται λοιττόν νά λένω-
μ«ν κα ΐττρός τβΰς έττερχομέινους
μας «ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ ΠΑΤΡΙ¬
ΔΕΣ» καΐ &χι «ΧΑΜΕΝΕΣ».
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ
κους τάς Βοσνίας,
νους, ιΜαυροβοννίους κλ. ττοΰ ό-
μιλοθν δλοι Σερβικά. "Ολοι αύ¬
τοι είναι άττόγονοι τί»ν Τούρκων
κατακτηΓτών, των μετέττειτα έγκα-
τοΜτταθέντων καΐ των έξισλαμι-
σθέιντων Σερδον- Άκόμη κιαί οί
όπτόγονοι Εύρωαταίων, Φραγκολε-
βαντίνοι της Πόλις, τής Σμύρνης
καΐ βλλων μερών τής 'Λνατολής
ΐχονν ώς μητρικήν των γλώσσαν
την Ελληνικήν. Μήττως τοίις κό-
ψανε τί) γ-λωσσα;
"Εάν ή άλλαγή της θρηβχείας
γίνετβι κυρίος ύ—ό την τγίεσιν
της βίας, ή άλλαγή της γλώσσης
γίνεται δνευ αυτής καί μόνον σχρ-
δόν ύττό την έττίδρασιν τού ττε-
ριδάλΐλοντος.
ΟΙ ΧριστιανοΊ τής Μικράς *Α-
σίας, κυρίως ο! τού έσωτερικοΰ
αυτής, "Βλληνες καί Αρμένιοι,
δβν ύ—ήρξαν ώς οί τής Ελλάδος
έττί 365—450 ττερΓ'ΤΓου ?τη
δοιΛοι των Τοόμκων άλλ' επί 800
—900 ετη, άρχΐης γενομένης ά—ό
των Σΐλτζούκων. Καϊ είς μέν τό
εσωτερικόν {—εστηισαν ■περισσότε¬
ρον την έττίδρασιν τού ττεριδάλ-
λοντος καί ε!χασαν την γλώσσαν
των είς δέ τάς παραλίους έτ^αρχί-
ας ολιγώτερον, καϊ την διετηρηΓ
σαν εγττή,ρξον μ&λιστα καί «ό ά-
σ ε ι ς» 'Ελληνοφώνων έν τώ κέν¬
τρω τής Μικράς Άισίας. Λ.χ. ή
ΣυνΙασός, Σύλλα, Μαλακοττή, 'Ατ
νακοίις κ.δ 'Υττήρχον μάλιστα καΐ
κωμοττόλεις καί χωρία —εριδοΑλό-
μενα 6—ό 'Αρμενικών τοιούτων
είς τα όττοΐα οί "Βλληνες 6μιλοΟ-
σαν την 'Αρμενικήν. Έκτός των
λεγομένων «Χ αΐχορούμη-
δ ω ν» ττού ί}σαν 'θρθόδοξοι Άρ-
μενιικής καταγωγής κα· νού, φυ-
σικά, δι«τήρηο-αν την γλώσσαν
των.
'Εγώ, ώς τταλαιός Κωνσταντι-
νουττολίτης, καί άρκετά μεγάλης
ήλικίβς, γνωρίζω δτι μέχρι ττρο
έκατό «αί Τσως ττλέον έτών, εΤς
τινάς σννοΐικιίας τής Κ)ττόλεως,
κυρίως είς τό 'Υφωιμαθεΐα, ττου —ε-
ριεβάλλοντο &ττό Τουρκικών καΐ
Άρμενικών σννοικιών. ϊ ήσαν μι-
κταί, οί αύτδθι "Ελληνες, Ιδί^ίς
των κατωτέρων λαΐκών τάξίων,,
»Κύριοι οννόβελφοι, νομΐζω 8τι άρ«£-
τά σάς ίκούρθσα. θά ίιτικαλιηθώ την
Ιδικήν <κ»ς πίασιν πρβς την Κυβ^τνηιτιν 6ιά νά εξασφαλισθή ωρισμένον κεφά¬ λαιον £κ τοθ κροιτικοθ προΟττολο'γισΊΐ-0 Ιάν θέλωμεν να πραγματοποιηθή ό I- πι6ιωκ&μα>ος διά τοϋ ύπ6 κρίσιν νομο-
τάς
Ιδίαν
βετηματος σηπός. "Οσον
παραπηρήοτις μόν &π των κατ'
διαιάξΐων ύ—φυλασσομαι νά κάμω ταύ¬
τας είς ττ|ν κατ' βρθοον συζήτησιν».
Μετά τόν κ. θεοχΌςρίδην ό
μιλεΐ ο κ. Β. ΐΠαπ<χ6ασιλβ(ου καΐ ακολούθως λαμβάνει τόν λόγον ό κ. Λ. Λυμπέρης, 6 ο¬ ποίος ύπογραμμΐζει δτι ή αν¬ ταλλάξιμος περιουσΐα £&ει νά είχεν ήδη άπό πολλοϋ ιέίκκα- θαρισθή καί ρευστοητοιηθη 8νι μόνον δι* οθς λόγους άναφφει ή είσηγητυκη έκθεσις, άίλλά προσέτι καΐ διότι, ή ιτ&ριου- σία αβτη ήμέρα τη ήμέΐρα &ια σπαθίζεται καί έξα^ανΐζεται | είτε διά ττΐς κατειρειπώοτεοχ; 1 οίονεΐ χαριστΐικ>ων πράξεων,
είτε διά της κατειρριπώσεως,
των οϊκηιμάτων ικαί της Ινεκα
ταύτης μετατροιτης οίκιων είς
ο'υκοπεδα.
»Τό ζή,τηιμα της ανταλλαξί¬
μου περιουσίας δέον πως έ-
ξετασθίΐ διττως.
1) Ή μ(α πλευρά τού ζηΐτή(·
ματος, είναι ή άποκοοτάστασις
των μήπω ιμέγρι σήμερον άττο-
6μιλο0σαν
Τούρκικα τ
ώς έπτί τό πλείστον
«ψωμαθεια-
«Ι ΊΑΝΒΟ. 11ΑΙ "ΑΑΗΣΝ1ΗΤΕΣΙΑΤΠΑΒ.
ς
ο!
Διευβυντά,
^0^ λογογράφος
τταρα-
ε ζ»ν-
το
ΐΓ^0 Υ>« τί
ό των στηλών τοθ «.Προ-
Κόσμον» της 2)6)57
ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΩΝ
ιν»ι Ινα σύντομο
αυτού τού
Πατρίδες». 'Ανα-
πρόσεξε
4
,."'<*? νά δι—ι—ώνουν μερικοί ^, °Ό έττιφύλαξη. Μεταξύ των έ- ·» έττΐφνλάξεις είναι καί ό &■ ;. Γ.1 αύτό θά (ίθελσ ♦ίλον κ. Μηλιώρην . μ ε δημοσία τόν δρον διότι τό ζιίτημο; ·Τναι σητ ΤΟΥ ΤΕΩΣ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ κ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΠΑΥΛΙΔΗ μαντικβιν καΐ άναμφιβόλως 9α ττρέτΓει δλοι οί διανοοώμενοι ττρο- σφυγες καί δλλοι δσοι έττ,θι,μουν, νά λάδουν μέρος είς *πν ουζη*·!. σιν αύτην, καί νά άκουσθουν δλα. αί άττόψεις· •Όταν κανεί ςχαρακτηριζε· με τή·ν λέξιν «χαμένο» κάτ. «".*'£ βϊ γ,ά-άντα β*ν μ-ρ«. »«» ττίζη νά τό άνακτήση, β·*π « θεωρεί άρ.στ.κά χαμένο. Ενω >
ταν χαρακτηρίζη τό Χ<ν£*£ «άλ,ίμόν,ντο», 6οΒ(ηίΡ^ -*«« ζε, τόν ττόνο τού καί χωρ.ς ν«^°>
«ΟΙ
ΔΕΣ».
•Η λέξις
" τγ6-
νος τοί> χαμοΰ ύπάΐρχει, άλλά αν-
νυττάριχΐΐ καί ή λαχτάρα τής 4να>·
κττήσεως. Ό φίλτατος κ. Μιηλιώ-
ρης θά εΐχε ΐσως έν μέρει δίκαιο,
έάιν δέν έττρόκειτο τουλάχιστον
γιά τοίις ά—«ρχοιμένους μόνον -πρό¬
σφυγας, έκβίνους δηλαδτ), ττου €■
ζηισαν καί ίννοιωσαν τόν χβομόν
καί την θλίψιν καί βαβύτ&ροτ. τόν
ττόνον τού χαμοΰ των Πατρίδων.
"Εχει δμως άττό τδτε ττεράσει
όλόκλη.ρη γενεά καί ή μέλλοικτα
δέν μττορί-Τ φυσιολογικά νά αΐσθά-
νεται τόν ϊβιο ττόνο καί την ϊδια
λαχτάρα, μέ την λέξι «χαιμένχς».
Μέ την λέξιν διμως «ΑΛΗΣΜιΟιΝΗ-
ΤΕΣ» θά Εχει ττάντα τή)ν ττεριέρ-
η σννεχιζομέντ) βεβαία
ό
γεια, μέ την _. _.....
κατάλληλΐ διοπταιδαγώγηο-η) υπό
των διαφόρων όργανώσεών μας,
^^^ αχ Αηιιιουσνήσονν «ΠΑΡΑ-
ν ά» δηλα&ή Ινα 'δίωιμα άνακα-
τευμένο άπτό ιΕλλη>νικά καϊ Τουρ-
κΐικά· "Αικουα, δταν {(μουν τταιδί,
τοιις γβροντοτέρους Ιξ αυτών νά
διμιλοΰν ετσι: Εγνώριζον, οί πε-
ρισσότεροι, καΐ την 'Αρμενικήν,
δττως εγνώριζον καί την *Ισττανι-
κήν των 'Εδραίων οί "Ελληνες των
σννοικιών είς τάς ό—οίας έτΓτε-
κρόΐτει τό Έβραΐκόν στοιχετον.
Τό τΠιριδάΛλον λοιττόν είναι έ-
Μεϊνθ1 τΓθΰ ίπτιδρά έ—ι τής άλλα-
ΥΠς τήζ γλώσσης. Αύτό δυστνχώς
{{ρχίισε νά παρατηρήται είς τα
παιδία καΐ τα έγγόνια των "Ελ-
λήνων τού εξωτερικόν, Ιδίως τής
Άμερικής.
"Ο'πως εί—α στήν άρχή, η Ιστο-
ρία γράφει τα κβκά ττου μάς Εκα¬
μαν οί Τοθρκοι έ—ι αΐώνας. Δέν
πέρττεί νά την νοθεύσωμεν καϊ μέ
θρύλλους δ ν εν ούδεμιάς σκοττιμό-
τητος, κ«ΐ σοβαρότητος.
ΑΧΙΛΛΕΥΣ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ
ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ΠΛΗΡΦΜΑΤΩΝ
Άνβκοινώθη έν τοθ 'Υττουργείου
'ΕΞΙμπορικής Κ4αυτιλίοβς, δτι είς τα
Προξενικά Λιμβναρχεκχ Νέοος Υ¬
όρκης «αί Λτόνδίνου, (οττεγραφησαν
συμδάσεις άοτφαλίιοιεως ττληρομά-
τωι> των καττωδι 'Ελληινικης ττλοιο-
.,___, φορτηγών σκοοφόν:
«Άνδρος Λαίδη» κ.ο.χ. 7257 Ι¬
σχύουσαι αττδ 15.5.57, «Φάρμο-
οταιρ» κ ο.χ. ΤΟ.983 'σχύουσα άττό
1 .5.57, «Μοορσέλ Μ Η.» κ.ο.χ.
7.251 Ισχύουσαι άτΛ 15.5.57,
«Γβρτίρούδη Τερέζα» κ.ο.χ. 7.205
Ιοιχύουσα άττό 15,5.57, «Γεώργιος
ΆντωΛΊόίδτνς» κ.ο.χ. 1.449 ίσχύου-
1 σα αττό 22.5.57.
μή μγρ
κατασταθέντων ρφν
2) Ή άλλη πλευρά τοθ ζή
τήμχχτος, είναι ή διοτχεΕ,ρισις
καί ή τοτνΐΐα ρευστοποίησις
τής περιουσίας ταύτης.
>Γνοκττόν είναι 6τι οί ττρό-
σφυγες ΐέγκατσλιείψαντες την
ποτϋρωαν γήν υπό τάς ν'ω
στάς συνθήκας τοθ 1922
23, γήν, την οποίαν ά—ό γι-
λιετηρίδων κατώκουν οΐί ιτρό-
γονοΐ τωιν, έγκατέλειψαν έκεΐ
δπασαν την άκΐνηίτον — εριου-
σίαν των ήτις είς αξίαν ήτο
διπλασίαν της υπό των Τούρ¬
κων έγικαταληΐφθείσης ενταύθα
ιμετά την συινθΓ'.κην τη<; άνταλ λοίγής των πληθυσμών. Διά των σονθηκων της Λωζάνης ικαί ΊΑτ/κύρας. τό Κράτος άνέ λαβε την ύπονρέοσιν τής ά- ποκαταστάσεως τόν ττροσφύ- γων. "Οτε οέ, τό 2τος 1924 ό Ελευθέριος Βενιζέλος γάριν των γενυκωτέρων συμφερόντων τοθ 'ΊΕθνους ιέγόΐοι^εν εΐις1 τούς Τούρκους 100 έκατομμύ- ρια γρυσάς λϊιρας. έιτβκρΐβη 6ρυιυ.{τατα άπό βλαο τάς έν τή Βουλίϊ τότε παραπ:άξεις, έξ δν τταρατάξεων τΐροέργονται καί τα σήμερον έν τη Βουλή Κόιμματα. "Οιλοι τότε άνεγνώ- ρισαν την νομιικήν ύττογρέΐωσιν τού Κιράτους, δάτως αποκατα¬ στήση τούς πρόσφυγας. Καί ααως, Εκτοτε παρίίλθεν 3Βε- τία όλόκληρος καί ή άποκοπα στάσις των προσφύγων δέν ώ- ται δπως τό πρόβλημα τής στε γάσερς των μήπω άποκατα- σταθεντον ττροσφ6γΛ>ν άντιμε1
τωπισθή άλλοκς, καί δή διά της
διαθέσεος ικονδυλίου έκ τοθ
Κρατικοΰ προϋπολογισμου.
»ΕΤναι άνάγκη δθεν, δττως τό
Κράτος ονμβάλη διά τού προυπο¬
λογισμόν τον πρός όπτοκατάστα-
σιν των προσφύγων. Ή λύσις ήν
προτείνουν αί ττροσφνγιικο:! 6ρ-·γα-
νώσεις, δηλαδή έγγιραΦή κατ' ί-
τος καί £ιτί ,μίβν πενταετίαν ενός
κονδύλιον έκ 300 έκοπ. δραχμών
κατ' ϊτος είς τόν προθπολογισιμόν
διά την αποκατάστασιν των προ¬
σφύγων είναι ή πλέον λυσιτελής
κα· πλέον πρακτική, δι' δ κ«οΐ την
υΐοβετούμεν απολύτως.
»'Εάν γίνη τούτο, τότε οί πρό-
σφνγες ούδε>μίαν αξίωσιν θέλουσι
πιροδάλλει έ—ί της ανταλλαξίμου
π*ριουσας ήν τό Κράτος δικαιοθ-
ται νά διαθέση, «οατά τό δοκοΰν·
"Αλλως ή πβριουσία αθτη άνήκϊι
είς τούς πιρόσφνγας καί δωρεαι ή
χαριστικαί πράξίΐς έ< τής περι¬ ουσίας ταύτης δέν θά γίνουν·άνε- κταί. »"Ηδη, δς ,'ξετάσωΐμίιν την μέ- χρι τούδε διαχείρισιν τής περιου¬ σίας ταύτης υπό τής ΥΔΑΜΚ. *Η ΥΔΑΜΚ διαχειρΐοβη την ττεριου- σίαν αύτην ούχι κβτά τόν καλύ¬ τερον δυνατόν τίρσττον. Τα βιάφο- ρα Γραφ*Τα Δ.Α Π., άφ' ενός μέν, προβαίνονν είς αύτόιχιρτ>μα χαρι-
στικάς έκττοιήσίΐς, άφ' ετέρου
δέ, καταπιέζουν τττωχούς πιρόσ¬
φνγας κατόχους, διά διαφόρων
προφάσεων καΐ τνπων, έν πολλοΐς
οί δέ ύπάλληλοι αυτών αύθαιρε-
τοθν κατά τρόπον σκανδαλώδη
καί έπιδεικτικ-όν, μή ένδιαφερό-
μενβι τγοίντάττασιν όντε διά την κα
λήν διατήρησιν καΐ συντήρηο-ιν
των κτημάτων, ουτε διά την άξιο-
ποίηθΊν τούτων κατά τρόπον, ώσ-
τε ν' άττοφ ιροι/ν εΐσόδηΐμα ανάλο¬
γον τής άξίας των.
»Δεν θέλω. κΰρι« Ύ-πουργί, νά
υπΕισέλθω είς λεττταμε,ρείας επί
τοθ θιγουμένον θέματος. Καθημε¬
ρινώς, δμως μοί καταγγέλονται
έκ μέρονς ένδιαφειρο<μέ.ν«·ν προσφύ¬ γων ίνιαι τταραβάσεις καΐ αύθαι- ρΐσίαι των κατά τόπβνς ύπταλλή- λ«ν τής Δ.ΑΠ., οΐτινες η είση- γοθνται τί|ν διάθεσιν κτημάτων «Ις μεγαλοσχήιμους Ισχνροίις σχε- δόν δωρεάν ή καταττιέζονν πτω¬ χούς μή διαθέτοντος τα μέσα Τνα ίδτνιυν τό δίκιαιόν των. Είς την Χρικτούπολιν τής Καβάλας εγένε¬ το |κποίησις ενός κτ^ματος άντί 60.000 δρχ. κ«ϊ τό ήγορασε |νχχς μεγαλοσχήμων, ό όποΤος τό μβτέ- τρεψεν είς οΐκόπιδα καϊ τό έ—ώ- ληισε πρός 500 δρχ. τό μέτρον καΐ εΙισέπραξΕν άττό δλον τό κτήμα ! Αώΐ γέ, δέν» Θέλω νά εΤπω δτι ϊΐμαι έ* δένα γίνεται. Λ· Λ υ μ ττ έ φ η ς. Μ* «6. ναντίον οΐανδήτιτοτε τροττοΐλογίας. •Αντιθέτως σάς -βοροβοαλω δττως δεχθή— τροπολογίας συντεινουοχχς ■είς την Βελτίωσιν τού Να,μο*χιε- δίου καί έττανορθούσας άβικίας αΐτινες η πιροοχγένοντο ή -ροβτ. γίνονται είς πτωχούς Αγρότας ή ά—ούς πρόσφνγαις. » Μέ καλί|ν π(·στην εκατέρωθεν είναι δυνατόν τροτοολογίαι ονζη>
τοήμεναι είς την κατ' Αρθρον συ¬
ζήτησιν νά ^ϊλτιώσονν κατά τό
δυνατόν τον σχεδιον Κ. Δ. κβί νά
παρονσιάσωμεν
ό
ίνα:
λοκληρώθην
καί σηιαερον
ΕξακοΙλουθοΟν
τα θύματα της
Έθνικης ικαταστροφης,
νά
σταυλΐζωνται είς ^ρειττωμένας
τταράγκας αΐτινες στιγματί
ζουν τόν πολιτισμόν ιμας. 35
νιλιάδες οικογένειαι προσφύ¬
γων άναμένουν άπό τό Κράτος
την ιέικπλήιρωσιν τής υποχρεώ¬
σεως Υν άνέλαβεν. Άλλά καί
άν άικόιμη, δέν ύτιηρνε νομική
Οπογρέοσις, ύπάργει κοινωινι-
κή ανότγΐκη. νά λείψη μιά ωρα
άργίτερα τό αΐσγος πού λίΐγον
ται παράγκες καί τό οποίον
ιμας στιγματΐζει κα ώς 6θνος
ικαί ώς ττολιτισμένους ανθρώ-
ττους.
»'Υπό την Ιννοιαν ταύτην δέν
είναι δυνατόν νά συνδυασθή
ρ
2 ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. π«.ρ!που.
ί ή Δ
ήμ
Αώταΐ
κατά τό δυνατόν δρτιον.
ι> 'Ολίγα τινά τινά θέλω νά —ρο
σθέσω άκόμη, Ιδίως δσον άφορά
τό Ταμείον Α-Π.Α.Π.
» "Εχω την γνώμηιν, κύριε Ύ»
πουργέ, δτι είς την άρμοδιό—|Τα
τού Τ.Α.Π.Α.Π- ττρέΛτει νά ττβρι-
έλβη ή διαΜείρισις καί άξιο—οίη-
σΐς των μιεγάΑττς άξίας άντοΛλβ-
ξίμων κΐτηιμάτων, οίον, άλυκαί,
μετταλλεΐα, δάση, ΙχθυοτροφεΤα
κλττ.
» Τα κτήματα ταύτα, κύριοι ον-
νάδβλφοι, είναι δυνατόν ν' άιτο-
δώσονν διά τής καλής διαχειρί¬
σεως ιτολυ ιτερισσότερα, έντός
τρενταετίας άπτ όδσα θ' όπτέδιδεν
ή έκττοίησις τούτων έντός τοθ οΑ-
τοθ χιρονιικον διαοτήιμβτος·
Δ. Ά λ ι ττ ρ ά ν ι
Οικον.) Τό θέμα των *
αύτην οργάνωσιν τό ΤΑΠΑΠ βιά
νά άντο—©κριθή είς τόν σκο—όν
αυτόν-
Σ. Νικολαΐδης
Εχετχ μεγοΛντέιραν έμ—ΐ€Γΐο<Γύντ|ν είς τούς ΰ—αλλήλους τού Ύττουρ- τ η Κα' γβίου ; Δ. Ά λ ι "π· Οίκον.). Τό θέμα των ης ('Υφ· Άλοκων ά- διά 2 ΟΟΟ.ΟΟΟ ρχ ρ εΤνοοι αί νττβρβασίαι τής ΔΑΠ, τάς οποίας καταγγέλω. »'Εάν θέλε,τε. δθεν, κύρκε *Υ- ττουιργέ, ν' άποδόση τό νομοθέτηιμά σας, έττιβάλλεται ή άμεσος άντι- κατάσταο-ις τούλόιχιστον των προ- ϊσταμένων των διαφόρων γραφεί¬ ων Δ.Α.Π., κοί ή μετάθεσις ω¬ ρισμένων ίπταλλήίλων είς τρόπον, ωοτε τνχόν υφιστάμεναι δεσμεύ- σεις των {—-αλλήλων τούτων πιοός Ισχυρους νά διαλνθώσιν αύτοιμά- τως· Ός πιροΐστάμενος δέ των κν- ριοτέρων γραφείων Δ.Α.Π. ν' ά—>-
στ*ίλετε έκ τής Κεντρικής υπηρε¬
σίας Δ.Π. άνωτέρονς ύπαλλήλους
έγνωσμένης τιμιότηιτος κια· ά<αι- ρεότηιτος- »Μόνον κατ' αυτόν τόν τρόπον θά είναι δννατόν νά έκποιηθοΰν τα κτήιματα είς την προΐ/Ιματικήν των αξίαν καί νά αποδώση τό νο¬ μοσχέδιον σας. Δ. ΑΜΠΡΑΙΝΓΓΉΣ (Ύφ. ΟΙκ.) Πρόθεσί^ μας είναι νά γίνη πλή¬ ρη ς άναδιοργάνωσις των Ύπηρε- σιών αυτών διά νά επιτευχθή ό υπό τού νοιμασχεδΐον έτπδιωκόμε- νος σκοπός καΐ δι' αώτό θά προ- τείνω διάταξιν διά τής οποίας θα είναι δυνατή ή έπάνδιρωσις των έπαρχιακών γραφείων Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Καί Ερχομαι ήδη είς την εξέτασιν τού νττό ψή¬ φισιν σχεδιον νομοθετικόν διατά- γμβτος. 'Υπό την προϋπόθεσιν κύ- ριί εγπουργέ, δτι ή αποκατάστα¬ σις των μήπω άποικατασταθέ»—ών προσφύγων δέν θά εξαρτηθή άττό την εκποίησιν τής ανταλλαξίμου ττασχΌλιεΤ τ,ό *Ύιτ<οιυργε9ον την καλύτερον άναδιοιργάνωβΊ,ν αυ¬ τών ώς —ρός τό ιμονοπτώλιον. Λ. Λυμττέρης. 'Ε—ίο*ης ή ΥΔΑΜΚ είναι ττροτΐιμδτεροιν να σνγχωνε,υθή μέ τό ΤΑΠΑΙΠ καΐ βί άρμοδιότηττες ταύτης νά —ιριέλ- θουν είς τό ΤΑΠΑΠ δο-τε νά μην εχΜμεν ττοίλι)δαίδαλον μηιχανισιμόν, άλλά ν' όπτλουστεύσωμεν τοΰτβν κβτά τό δυνατόν. » "Ε—ίσης, κύριε εγττουργέ, θά προετίιμουν δ—ως αί ά—οφάσεις τής ΕΔΑΠ άντί ινα ύ~6κεινται είς άναθεώρηισιν ενώπιον της έ—ιτρβ- τής τού αρθρον 3 τταράγρ- 2 τοθ νομοσχεδιον, λνσιτελέστε,ρον καΐ δικοοιότερον θά 'ντο δττως ύπδκιειν- ται είς άναθεώρηισιν ένώ—ιον τού Ποοέδρου Πρωτθδικών τού Πρω- τοδικΐίου τής δδρας τού ακινήτου. Ή μέχρι σήμερον έκ&ίκαοΊς άνα- θεωρήσεων άττοφάσ'εων τκερΐ ί—ιβο- λής άττοζηιμιώσεως χρήισεως {—ό τού Πρόεδρον Ποωτοβικών μάς πείθει δτι καί είς τα νέα καθη- κοντα ο) Πρόεδροι Πρωτοδικών θ' άποιδώσουν ττολύ περισσότερον ά¬ ττό τάς πολνδαιδάλους καΐ ττολν- ττιροσώττους Ιίπιτρο—άς. Είναι τηρός τιμήν των κι.κ. Προέδρων Πρωτο¬ δικών δτι μέχρι στίιμβρον άντιιμβ- τώ—ίσον κατά ·ηρόνιτον όητολύτως έπτιτυχή άττάσας τάς ττεριπττώσεις είς άς οί νόμοι έδιδον αυτοίς δι- καίωμο λύσεως οΐβσδη—ότε διο>
καί εξαρτηθή ή όλακΐλήροσις -^,οιονσίας, άλλά θά άντΐιμετωπι-
το χαραιιϋιν γιΰμα πρός τιμήν τοθ μ. Δημ. ΜαραίλΙου :
Έξ άριαιιρ&ν ή Κα Κο**1*η τοθ Γεν.«οί Προξένου τή( Χι·
λτ);, δ πρώην νπονργοι κ. Δημ. Μαρνέλλος, ή Κα ΒληοΙίον ού-
ζυγοζ ιο0 ΜαϋηγηιοΟ κ ΒΙηοίδη, ό Γεν. Πρόξ$νος τής Χάής
χ. ΚθΜκΙψης, ή ν. Λ/αχρή, ή κ. Φωιιάδου, δ Η. Φωχιάδης Ιαχρός.
ής άπακατοχ—όκτεος των μή-
-ω ΟΓποκοΓταοταθέντων -ροσφύ
Υ ών άπό την εκποίησιν της
ανταλλαξίμου περιουσίας. Διά
τι, ιέάν εξαρτηθή ή αποκατά¬
στασις άπό την ρευστοποίηοιν
τής περιουσίας αυτής, τότε
6έν θά έπαρκέσουν οθτε 20 2-
τη πρός όλοκλήρωσιν τηΊς ά¬
πο καταστάσεως ικαί αν άκόμη
δεχθώμεν δτι τό άντίτιμον έκ
τής έκποιήσεΐώς θέλει έπαρκέ-
σει διά την άτκΚκοοτάστασιν.
(Καί έξηγοθμαι διατί: Ασφα¬
λώς ή έκιτοΐηισις της περιουσί
άς ταύτης, δσον ταγύν ρυθμόν
κα' άν προσλάβηι, θέλει διαρ
κέσει επί 5 τούλάγιστον £τη.
λαμδανομένου ύπ* δψιν, δτι τό
τίμηιμα των έκποιουμένων κα¬
ταβάλλεται ιέΐντός δεκαετίας,
άπαιτουνται τούλάγιστον 15
ϊτη υπό τάς πλέον α-ΙσΙους
συνθήκας Τνα εΐ—ραχθή τό τκ>
σόν τής έ'κττοιτ',σειως. Ή Βιάθε
σις δέ τούτου πρός άνοικοδό-
μησιν οίκιων διά την αποκα¬
τάστασιν των -προσφύγων, α¬
σφαλώς θά διαρκέση άλλα 5
*=τη έττί πλέον. Κατά συνέπει¬
αν, καλώς εχόντων των ιτραγ-
μάτων μόνον έντός μιδς εΐκο-
σαετίας είναι δυνατόν ν* απο
κατασταθοθν οί ποόσφυγες,
έφ' δσον θά οτηιριγθη ή άποκα
τάστασις είς την εκποίησιν της
ανταλλαξίμου —εριουσΐας ικαί
είς τό ιτροϊόν τής έικιτοιήσεωις
τοούτης. Ιδού διατί ιέπιδάλλε-
,ρ&ς
» 'Εφ' δσον 6έ ή Πολιτεία ένε-
πιοπεύθηι αυτοίς τόν καθορισμόν
τιμής μονάδος είς τάς παντός εί
δονς άναγκαστικάς άτταλλοτριώ-
σεις καί άνοτγκαστικάς προο-κυ-
ρώσεΐς άκινήττων, διατί νά μή έν-
πιστευθώμεν είς τούτους κ«ί την
άρΊΐο5ισττ|τα τής " " - —"
έτΓΐτροτττης τοϋ
. ρθρον 3 —αράγρ. 2 τον —αοόν-
τος σχεδιον νομοθετικόν διατά-
γΐματος ;
Γ. Τρουλλινός
ναθεώρτμτις
Ή ά-
ένώπιον
σθή άλλως, τό σχέδιον Ν.Δ. κα¬
λώς συνεττάγη κα ΐεΤναι ειί'τό έ-
νειογητικόν σας τό γεγο,νός δτι
έφ£ρατε πρός ψήφισιν τοιούτον
νομοο-χέδιον. Βει&αίως τουτο Εχει
τάς ατελείας τον, άλλά ιμε-τά τάς
τροποποιπσεις &ς επέφερεν ή Κ.
Ε Προσφύγων καΐ τάς οποίας έ-
δέχθητε, δύναται τις νά εϊ—η δτι
ττληιροΤ έν πολλοΐς τάς έττειγού-
σας ανάγκας·
Δ. 'Αλιττράντης ('Υπ.
ΟΙκοιν). *Πς γνωστόν, τό νοιμοσχέ-
διον αύτό τό έπεξειργάσθηι ή Κοι-
νοβονλεντική 'ΕΙπιτιροιτΓή τού Υ¬
πουργείον Οικονομικόν, ή δττοία
καΐ ττροέτεινε διαφόρους τρο—ολο-
γίας έκ των οποίων άλλας μέν
άπεδέχθην καΐ δι' άλλας έ—;ψυ-
λάχθην <νά έκφέρω τάς άττόψεις ενώπιον τής Βονλής. Λ. Λ ν μ π έ ρ η ς· Δέν δύ¬ ναμαι δμως, κύριε 'Υττουργέ, νά δεχθω τάς —ράγματι έν πολλοΐς σκανδαλώδεις τροποποιήΐσεις τής Κοινο<6ουλεντικήις 'Επιτροπη ς'Υ- πουργβίον ΟίκονοΙμικών, (Ιδίως δέ τάς πε.ριλαιμ&ανοιμένας είς τό αρ¬ θρον 20 τον σχεδίαν Η· Δ. αΐτι- νες δωρίζονν μέγα τμήιμα τί^ άν- ταλλαξίιμου περιουσίας είς διαφό¬ ρους έπτΊτηιδονς. Τάς τιροποΐλογίας ταύτας εάν τάς εδέχθη—, κύριε 'Υπουργέ, έπιφνλάσσομαι νά κ«- ταττοΐλίΐμήισω μίαν πρός μία είς την κατά αρθρον συζήτησιν. Δ. Ά λ ι ττ ρ ά ν τ τ» ς. ("Υφ. Οίκον.). Ούδβμία δωροά πρός ού- ΕτΓηροττής προεδρ£υιομέντ>ς ύιπό
τού Πρόεδρον των Πρωτοδικιών.
Λ Αν μ π έ ρ τι ς. "Οχι ε¬
νώπιον 'Επιτροπήις διότι τα μ«έ-
λη τής 'Επιτροπής είναι δυνατόν
κατόπιν πιέσ^ων νά μειώνονν καί
αυτήν την απόφασιν τον Πρόεδρον
των Πρωτοδικών.
» Μέ αύτάς τάς γενικάς παρα-
τηρτιθΐεις επί τοΰ σχεδιον νομοθε¬
τικόν διατάγματος, κοπέρχρμαι
τού Βήιματος. έπιφνλοχτσόμενος
είς ττ»ν κατ' δρθρσν συζήτησιν νά
ύττοβάλλω τροπολογίας αΐτινες
κατά την γνώμην μου δίλτιονν τό
νομοσχέδιον.
ιΚατά την —ροο-εΐχή συνεδρίασιν
ττΐς Κοινοβουλβικτικηις 'Ε— ιτοοττής
Έξουσιοδοιτήισεως, ή όποία θά
■πραγματοποιηθή την Τρίτην, θά
συνεχισθή ή συζήτησις έ—ί τού
Ν Δ. περί ρευΧττοποιήσεως τής άν
ταλλαξί,μου ειουσίας Διά τοΰ
έν λόγω Μ·
τρόπος έκποιτκτεως της έν λόγω
περιουσίας, είς τρόπον ωστε τα
σνγικΕνπροόμενα κεφάλαια νά διο-
χετενθοθν διά την ό— οναιτάοταθΊν
των προσφύγων.
Μετά την έγκρισιν τοΰ προανα-
φερθέντος Ν.Δ., θά σνζητηθή τό
Νομοθετικόν Διάταγμα τκρί άν«-
πήρων.
περιουσίας. Διά τοΰ
Δ. άπλοποιεϊται 6
ΑΝΑΑΟΓΙΑ ΟΧΓΣΥΜΜΕΤΡΟΣ
Έντός των 5 πρώτων μηνών
τού 1957 ό ΟΧΟιΑ ενέκρινε σννο-
λικώς 22 δάνεια, Οψους 2380.
091 δολλαρίων ή δρ. 71 402.730
διά τάς ανάγκας βιοαηχ«νικών
καί τουριστικών έττιχίΐιρήσχων. Πέ¬
ραν των ανωτέρω ττοσών ό Ο Χ-
Ο·Α. διέθεσεν έντός τού αυτόν δι-
αο-τήμοπος. μέσφ τής 'Αγοοτικής
Τραπέιζης 20 έκατ. δρχ. διά ττγν ι
χορή-^ησιν μεσοπιροθέσμων δανεΐ-
ων είς όργανώσεις άγροτών διά'
την εκτέλεσιν ιμικρων παραγωγι-
κών ϊργων. την αγοράν μηιχανημά-
των καί ύργαλείων καΐ διά την
ενίσχυσιν τής κττηνοτροφί'ας, τττη-
νοτροφίας, μελισσοκομίας καί ό>
λιείας· 'Η αναλογία δέν μδς φαί-
τα που υ-οττττΐρίζω, κύρι* υττουρ- νεται κα' πολυ... συμμ«·»ρος.
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΡΑ
25
Κατα τα τέλη τοθ 10ου αΐώ
να ή Φήυη τοθ Άγίοϋ "Ορους,
σάν ανεξαρτήτου θρησκβυτικοθ
ήσυχαστηρΐου εΤχε φθάσει ώς
ό Κύ ΐ δρχισε
ηρ χ
Καύκσσο κσΐ
τρσβα πολλούς χρ
άπο τή Γεωργία τΐου άλλοιως
λεγότανε καΐ Ίβηρΐα. "Ετσι
στά 979 βρέθηκαν στό "Ορος
μερικοί καλόγεροι Ίβηρϊτες μέ
ύ δ ή
μρ γρ
σα οτούς δποιους
Ι
μ
£νας
Τ
πρώην στρστηγός Ιωάννης Τόρ
νικος Σ' αυτόν ό Ιδρυτής τής
Λαύρας Άθανάσιος παρεχώρη
σε ίνα μ;κρό μοναστηράκΐ, π-υ
σιγα σιγά τό μεγάλωναν, ωσπου
μέ τή βοηθεία τοθ ΒασιλβΙου Β'
τοθ Βουλγαρσκτό^ου καΐ τής
μητέρας τού Αύγουστος θεο
φανώς, Εγινεάνεζσρτητο μονο
στήρι, πολθ πλούσιο, μέ πολ
λες τταρσχωρήσεις καΐ αλλων
αύτοκρατόρων καΐ μέ πλήθος
καινούργιων κσλο γέρων
Ίβ ί όϊ
νος στολισμένος μέ
κι' έλεφαντόδονιο.
μεγάλες ΕΙκόνες τοθ τίμττλου
καΐ στά ΕΙκονοστάσια 6χουν
έπενούματα μέ έττιχρυσωμένο
άσήμι, στελμένα άπό τή Μό
σ<α. Μέσα στό Ίερό βλα τά σκβύη : θυμιατά, σταυροΐ. έζα τΐτέρυγα, Εύαγγέλια, βλα λάμ τιουν άττό χρυσάφι καΐ άσήμι. .., , .. ___Ι ΠαντοΟ πλοθτος καί πολυτέ την ΊβηρΙα, οί όττοϊοι δμως μέ λεια, άλλά καΐ τά πάντα κα· τόν καιρό, έξελληνΐστηκαν. Μέ μωμένα καΐ βαλμένα μέ καλαί- σα στά ττολλά κτήματά τού ή" σθησία- Ύπάρχει κι' έδώ έ"να κης ΟΙ θόλοι τού, ό φωτισμόν τού, τό δάπϊδό τού, οί τοιχο- γοαφΐες τού, δλα σέ θσμτιώ νούν μόλις μτΐής μέσα καΐ δέν ξερεις τί νά πρωτοθαυμάσης. Ή στέγη τού βχει τέσσερις τροόλλους, ό δέ ττρΛτος νάρθη κάς το<- οτηρΐζει την πρόσοψή τού σέ δώδεκα μαρμσρινες κο- λωνες. θαθμα όμορφιδς τό τέμτιλο, ξυλύγλυπτο και χρυ- σοστόλιστο, μέ τόν Έσταυρω- μένο σέ ποΚΟ μβγάλο, κι' έδώ. μέγεθος Ό ήγουγενικός θρό· "* " συντέφ.α Όλες οί Η ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΤΟΥ Ν.Δ.ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΥ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΙ ΕΙΑΚΥΣΕ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥ ΜΑΣ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ Η ΚΕΠ ΘΑ ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙΣΗΜΩΣΤΑΣ ΑΠΟΦΕΙΣ ΤΗΣ ταν καΐ τό Μετόχι τοθ 'ΑγΙου Νικολάου στή Μόσχα, βπου σή μερά ή πλ^ιτεία Λένιν, ποΰ τό δώρησε στή Μονή τό 1669 ό ού ιοκρώτορας 'Αλεξιος Μιχαή· λοβις Μετά τόν Ίωάννη, δεθ τερος ήνούμενος 6γινε ό άνε ψιός τού Εύθύμιοι,, ό οποίος μετέφρασε τή Β βλο καΐ τιολλά αλλα θρησκευτικά Εργα στή Γεωργιανή γλωσσα *Ολα τα χειρόγραφα οό ά έσώζοντο ώς τό 1913, όπότε οί καλόγεροι ί,ε χβιλισμένοι άπό άντισλαβισμό κατάκαψαν τά περισσόΐερα· Τό 1251» Καταλδνοι πειρατές Εκαναν στό μοναστήρι μεγάλη καταστροΦή. ΟΙ καλόγεροΐ τού σκορπΐστηκατ στά βουνά για νά σωθοΰν καΐ ϋστερα άπό τι ο λύν καιρώ γΰρισαν καΐ ξσνα συγκροτήθηκαν. "Αλλη κατα στροψή, άπό πυρκαϊά οθτή τή φορά, Εγινε στά 1865, άπό την δποΐα γλύτωσαν τό Καθολικό, ή βιβλιοθήκη καί τό ταμεϊο. ά νακαινίστηκαν δμως παλι ου ό χρόνια άργότερα Τό μοναστήρι των Ίβήρων ή τανε πάντα φιλοπρόοδο καΐ ε- δειξε μεγάλη άγάπη στήν Έλ· ληνική παιδεία. Άπόδειξη τού¬ του είναι οί τοιχογραφΐες σέ μεγάλο σχήμα πού ύπάρχουν ίκεϊ άρχοίων φιλοσόφων καί συγγραφέων δττως ό Πλάτων, ό Άριστοτέλης, ό Σοφοκλής, δ θουκιδΐδης, ό Πλούταρχος καΐ ό Χείλων. "Αλλη άπόδειξη τοθ πνεύματος φρο νματος πού έπικρατοϋσε καί εττικρατεϊ πάντα στο μοναστήριτουτο εί ναΐ ή αποστόλη τροφΐμων τού γιά σπουδές στά μεγάλα σχο λειά τού ΈλληνισμοΟ. "Ετσι βρΐσκομε μέσα στ* αλλα, νάεκ ■παιδεθη στή σχολή των Κυοω νιών τό 1ί)16 «τόν έκ Σμύρνης διάκονον Γενάδιον Ίβηριτην., τό δέ 1839 άναφέρεται ότι ύ πάρχει μέσα στό μοναστήρι σχολείο δικό νού μέ δάσκαλο τόν διάκονο Νεόφυτο. Καί τώ ρα άκόμη πολλοΐ νέοι στιουδά· ζουν μέ έζοδά τού στή θεσσα· λονίκη καί τάς "Αθήνας Τό 1735 6 Προηγουμένας Να θαναήλ άπό τή Σμύρνη, κατε σκεύασε μέ Εξοδά τού, τή βρύ ση ίξω άπό τό μοναστήρι. Την ϊδια έτΐοχή Οπάρχει έκεϊ αλλος Σμυρναϊος Μοναχός.ό ·κορ Ίω· ακεΐμ, σπουδαΐος είς τα Έλλη· νικα καί τώ μουσΐχά» Τό 1802 «Ύ άρχιμανδρ(της ό Ναθσ των Βουρλών τής ρχ έδ ν πολο μεγάλο σέ δγκο καί σχή μα Εΰαγγέλιο μέ χοντρό χουσό κάλυμμα, πού ζυγίζει, 8πως μάς εϊπανε, 24 ό,.δοεΓ, δθρο τοθ Μεγάλου Πέτρου τής Ρωσ οίας. Άπό τίς κινητές εΐκόνες τοθ ΚαθολικοΟ ξεχωρΐζουν δύο με γάλου σχήματος : ή Παναγία μέ τοΰς Άγγέλους καί ό Χρι· στός ίπΐσης μέ τούς Άγγέλους ποΰ άνήκαν στήν "Λ.για Σόφια διασώθηκαν καί τίς Εφεοαν στό μονασττ)ρι μετά την πτώση τής Πόλης. 'Εντύπωση κάνει κι' έδω ή μεγάλη τάζη καί ή αόΐτηρόχη πού ίπικρατοθν ΟΙ σαρανταδυό καλόγεροι τοθ μονσστηριοθ εΤ ναι σχεδόν δλοι μορφωμένοι. (Ή συνέχβισ είς τό επόμενον) Άποφεύγουν νά σταθοθν καί νά σδς μιλήαουν Λές κι' εχουν συναίσθηση τής κάποιας άνω- τερότητάς των. 'Υπάρχβι καί κανονισμός άναρτημένος στοθς τοίχους ; «Μή έηισκέπτεσθε ύ Μ ί ρχ νοηλ. «εκ Σμύρνης» Τ Κ μρης Τό Καθολικό τθν Ίβήρων εί ναι άπό τα κομψότερα τοθ "Ορους. ΕΤνα τοό 11ου αΐώνα καί είναι πραγματικό άριστοορ- γημα βυζαντικής άρχαεκτονι Μοναχούς είς τά διαμερΐ σματά των, βΐμή μόνον εάν εί¬ ναι συγγενεϊς σας καΐ κατόπιν οχετικής αδείας». "Εναν δμως Μοναχό ποό έγνωρΐσαμε, έκ- τος άπό τόν άρχοντάρη, άξίζει ν ά τόν άναφέρωμβ σάν παρά δειγμα πραγματικάς μόρφωσης, ψυχικάς άνωτερότητας, άλλα καί μετριοφροσύνης πού φτά νει την ταπεινώση. Αύστηρός στό Οφος καΐ μετρημένος στά λόγια τού, χωρΐς καθόλου ν· άποψεύγπ την όμιλία. μιά όμι λιά δμως σοβαρή καΐ μέ σεμνό τητα διδακτική. Σέ καποιο αλ λο προηγούαενο μοναστήρι μδς εΤχαν τιρ τιώ; στΛν Ίβήρων θά βροθμε £ναν έζσιρετικό δνθρω- ποι τόν Πατέρα 'Αθανάσιο "Ο ταν ό Βιβλιοφύλαζ μας άνέβϊ σε στή β βλιοθήκη μεσα στόν Πύργο κι' άρχισε νά μδς ίξηγη τό 'να καΐ τ* δλλο, τόση έντΰ πωση μοθ εκαναν τά λόγια τού ώστε θυμήθηκα την τιροειδο ποΐηση κα· σέ μιά στιγμή τόν ρωτω ! «Μήσως εΤστε σεΐς ό Π. Άθανάσιος γιά τόν οποίον Εχομε άκούσει τοσα κστλά λό για ; »—«Δέν ζερω Είναι κι' αλλος Άθανάσιος έδθ «μοθ ά πάντησε. "Οταν τελειώσαμε το διαμέρισμα των παληΛν χειρο κράφων κωδίκων, μδς ωδήγησε σέ δλλην αϊθουσα τής βιβλιο θήκης δπου τά δντυπα βιβλΐα. Έκεΐ καθΐσαμε καΐ οί τρείς και επί δύο σχβδόν ώρ^ς συζητού- σαμε πάνω σέ διάφορα πνευ· ματικά θέματσ. Συνεχίζεται) Ν. ΚΑΡΑΡΑΣ Ή σι>ζήτησί5 τοϋ Νομοσχε-1 γραμμα της Κ.Ε Π. καί τοΰ 7©υ
ίίβι> περί τής ανταλλαξίμου* Παμπροοψυγικοϋ Συνεδριον,
περιβυβία οί ίίρε ά| πρβτ λή ΐ διι
περιουσίας, ή 6ηο« ήρχισε ά-
πο την π. Δευτέραν ενώπιον
τής Έπΐτροπίίς τοϋ Λρθρβυ 35
τβΰ Συντάγματος και εσυνεχί¬
σθη ολόκληρον την έ6<3©μάδα, εϊλκυσε την προσοχήν καΐ τό ενδιαφέρον Ολοκλήρου τοϋ προσφυγικοϋ κόσμου καΐ Ιδιαι¬ τέρως της Κεντρικάς Επιτρο¬ πείας Προσφύγων. Έκείνο τό έίτοϊον προύκαλε- σεν ιδιαιτέρως δυσμενη εντύ¬ πωσιν υπήρξεν ή απόρριψις άπό μέρους της πλειοψηφίας της Έπιτ,οβπης τής προτάσεως τοΰ Βουλευτού Καβάλας κ. ϊτ· Νικολαΐδη ηερι έγγραφής ετησίως επί μίαν πενταετίαν είς τον προϋπολογισμόν δρχ. 200 έκ πρός οριστικήν λύσιν τού προδλήμκτος τής στεγάσε- ως των πα,οαπηγματβύχων καί νβιπών άστέγων προσςρύγων· *Η πρότασις τού κ. Στ· Νι¬ κολαΐδη > άνταποκρινομέΊνη
πρός τάς αρχάς και τό πρό-
πρβτασις λογική καΐ δικαία,
συγχρόνως δέ καΐ ρεαλιστικη,
ύπεστηρίχβη έκθύμως καϊ άπο
πολλβύς βτλλονς βουλευτάς. ά-
κόμη καί κυδερνητικούς· διό¬
τι αποτελεί την μόνηΐν ίυ-
νατήν λύσιν τοϋ ζητήματος τής
στεγάαεως. Το γγεονός ότι
συνεκέντρωσε 27 ψήφβυς υπέρ
αυτής καί απερρίφθη μέ δια¬
φοράν μόνον 5 ψήφων, απετέ¬
λεσε ηθικήν νίκην λίαν ση¬
μαντικήν· Διότι ουτε ή κυβέρ¬
νησις είναι δυνατόν νά την πά
ραβλέψη άλλά καί τά κόμμα-
τα πβύ την εψήφισαν ανέλα¬
βον ήδικήν δέσμευσιν.
Δυνάμεθα συνεπώς νά είπω¬
μεν δτι ή Κ.Ε.Π. κατήγαγε
την πρώτην σημ«ντικίιν ήβι-
κήν νίκην είς το μέγα εθνικόν
Θέμα της όλοκληρώσεως τής
άοτικης στεγάσεως, μολονότι,
πρός τό παρόν, δέν ηδυνήθη
νά επιβάλλη έξ ολοκλήρου τό
πρόγραμμά της·
Ψηφιζβμένβυ τβϋ σνννόλβι»
τβϋ νομβαχεδίβυ καΐ δημοσιευο
μέ-νου τβϋ τελικοϋ κειμένου
ό
χβυ Ν. Σμύρνης κ. 'ΑΘ. Καρύλ
λου επεσκέφθησαν την μεσημ¬
βρίαν τής Παρασκευής 14· τρ.
ό ύό Π
τού νόμβυ. ή Κ.Ε.Π· θά δια- τόν ύφυιτβυργόν τής Προνοίας
μ
τυπώση τάς περ'ι αύτοϋ έπιοή
μβυς άπόψεις έως την προσέ¬
χη έβδομάδα.
Έν τφ μεταθΰ αυνεχίζεται
δραστηρίως ή προεργαβία διά
την οργάνωσιν τβΰ Πανελλα-
δικβϋ ΠαμιτροσφυΎΐκβϋ Συνε-
δρίβυ έν Αθήναις, τό βπβΐον
καΐ Θά κατοφτίση πλήρες πρό-
γροιμμα άντιμετωπίοεως καΐ
επιλύσεως βλων των εκκρε¬
μούντων πρβσφι>γικών ζητημά-
1 ·
των. ι ' ■ 1 ε·"
"Οπως καΐ είς τό προηγού¬
μενον φύλλον μας άνηιγγείλα-
μεν ή Ε.Ε. τής μεγάλης Ο·Ε·
τοΰ Συνεδριον συνήλθε την
Παρασκευήν 14 τρέχ. καΐ έλα¬
βε τα πρώτα όργκνωτικά μέ-
τρα, τα βπβΐα θά άναγγείλω-
μεν λεπτομερώς είς τβ πρβ-
"εχέΐς φύλλον μας·
Ό Πρόεδρβς τής ΚΕΠ κ.
Μιχ. Κύρκος μετά τοϋ Δημάρ-
φργ ς ρς
κ· Ί. Ψαρρέαν καί συνεζήτη¬
σαν μετ' αΰτβϋ ζητήματα αφο¬
ρώντα τόν δήμον Ν. Σμύρνης
καθώς καΐ γενικώτερα τβιαϋ-
τα.
'Η κίνησις τής συγκεντρώ¬
σεως τοϋ προσφυγικόν κόσμβυ
γύρω άπό την Κ.Ε.Π· συνεχί-
ζεται. "Ηδη πλήν των αόλλων
δηλώσεων οί πρόσφυγες Αγρι¬
νίου δν' έπιστβλής των πρός
τό Πρβεδρείβν έκφράζβυν τΐ>ν
πίστιν καΐ την άφοσίωσή των
είς την ΚΕ.Π. καΐ καθιστοϋν
γνωστόν βτι κατήρτισαν περι-
φεριακήν "Επιτροπήν έκ των
κ κ· Πολ. Πετροπούλου' Πρβέ-
δρβυ Κωνστ. Μαλογρίδβυ, άν-
τιπρβέδρβυ Κ. Πβσοτίδη Γραμ-
ματέως Κ. Ποτσκαλίδη Ταμίβυ,
Π Ταμπάκη 'Εφόρβυ καΐ Ίω-
ακ· Σαπκίδην καΐ Καν. Κα-
νελλίδη μελών·
Β
Ή ,ΔιεβΙνής Όμοσττ'ονδία Δη-
αοσιονοάίκον αττέσ-Γειλε ποάς τΑν
Ένωσιν Συντακτών Ήμερησίων
Εφημερίδων "Αθηνών τό κείμενον
τοΰ τηλεγραφηματος, τό όποΤον
ή Έκτελεστική 'Επιτροττή αυτής
άττηύθυνβ πρός τόν Χάρντιγκ, κα¬
τόπιν τής έντό^ρυ τηλεγραφικης
διαμαρτυρίας τής Ε .Σ Η.Ε.Α.
διά την θανατικήν καταδίκην τού
Κιπτρίοι/ δη,μοο-ιογράφον Νικόλα¬
ον Σαμψών.
«Ή 'Ε«τελεστική 'Ε— ιτίροττή τής
θθ εθθί
Διεθυοθς
Δη,μοσιο-
Η ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
Η ΑΓΟΡΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ ΚΑΒΑΛΛΑΣ κ. ΣΤΑΥΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ
γράφων έπληροφορήθη δτι ό Κό-
πριος δημοσιογράφος Νικόλαος
Σαμψών κατεδικάσθη είς θάνατον,
στέγασιν, χορηγήσεως πιστώσεωιν,
ως όρίζϊΐ τό σχέδιον Ν.Δ.
»Χαίρω διότι ό κ· εγφττμ,ουιργός
των Οίκονομικών εδέχθη τάς εν¬
τέυθεν τροπολογίας, διά των ο¬
ποίων έπιχορηγοθνται πνευματι-
κά ίδρύματα σκοπόν ίχοντα την
σΐ/Ύκέντρωοπν ίστορικοθ λαογρα-
φικ.οθ καΐ καλλιτεχνικον ΰλι <οΰ τοθ έκριζωθέντος έκ Τοι/ρκίας 'Βλ λιινισμοθ. 'Επίσης εδέχθη την χρρή γησιν κρατικήν ύποτροφιών είς ττροσφιιγόπαιδα άτινα πρός την κατεύθννσιν ταύτην πρόκειται 'να έπιδο&οο-ιν. »'Επ τού θέματος τής όλοκλ»ν- ρωτικής άττο<αταστάσεως προο-φυ- γων δίδεται μία μεγάλη ώβηβ-ις πρός αποκατάστασιν των άκτη- μόνων καλλιεργητών, των κττηνο- τρόφων των κληρούχων και τ&ν άγοραστών έξ άνωμάλων διιοαΐο- πραξιών. »Διά τού νομοσχεδιον, δ κ. Ύ- πουργός, «Ισηγεΐται δπως τό έκ τής ρευστοποιήισεως τής ανταλλα¬ ξίμου περιουσίας εΐσπραχθηκτόμε- νον ττοσόν, διατεθή πρός αποκατά¬ στασιν τ£>ν άστών προσφύγων. Αυ
τή είναι μία νέα Θέσις, άντίθε-
τος τής μεχ,ρι σήμερον τηρηθε.!-
σης. Είς τό παρελθόν και πότντο-
τε, είς πάσαν -—ρίπτωσιν θεο-
ρ
ι—οχρεωμένος νά
κς έξηγήσιις.
»Τό «ικαίωμβ 7
των 9ειμ€λιο&ται
βαλο-ν τίμημβ κ«1 •
μέν διά ν-,οβετ,^
*ν«γν«ρ,«τθή τό δ
δέν ϊχ,ουν σχέσιν
ξεν ό σι,νδελ,ος
·)|Π,
I.
)
κύριε
ριοτατικά
μειν «αί
ς Λίσβου,
ΐΓερί~τΗσιν ^((/
λεως των Σερρών, ί[τις'
καταστραφή. Τό *&
τράφη δταν ίγίνοηβ
ΐ κ«5 τής
κ—
πόλεμον 191δ
λήβη έξ ολοκλήρου κβΐ
σθησαν οί «άτοικοί της.
έρειπίων οί ένο—ομι,'
ραϊοι ήρχισαν τί^ι ό^ΐΜτμγ,
σιν και υπό τάς —εριστοήι
τάς αποτελεί ζήτττΜΐα τι^
η Πλί
«β»
ις ο»
ζήΜΐ
την Πολιτβίαν νά αν
βγνι^ΐ-
ά
αώττούς τό δικαίωμσ άνβγν^
ως των ανωμάλον βικ«ιο-ρβ{,4,
Υπό ττ)ν Γίνιιτή μή
Υπό ττ)ν
ο ηλιαι καηι
Ό Ήλίος Βενέζης μετά την έκ-
γήίν τοι/ ώς άκαδηιμαικοΰ τταρηΓ
τήθη έκ τής θέσεώς τοιτ είς τήιν
Τράπεζαν τής Ελλάδος. Είς τή|ν
Εγγραφον ττοροίτηισ-ίν τού γράφε/
μεταξύ άλλαν : «,Ε-ττΐ 33 £τη είρ-
γόοο-θην ώς ύττάίλληλος τής ΈΟνι-
κής Τροπτέζης πρώτον κ«· ετττειτοΐ
τής Τραπέζης τής Ελλάδος, χάρις
νά δ-εχδύ ττοτέ, δ,τι μέ λετΓτότπτο,
μοί) ττρ<οο-έ<(>εραν ολοΐ οί κοττά
ρούς Διοικήται της : νά
λύ
λούμαι ολιγώτερον είς τή νΤράίττε
ζαν διά νά εχ« την 6νεσιν ν(ι
γράφω τα βιβλία μόν. Δι' αύτό Λ-
ζήτησα νά ύπηρετώ καί ύπηρέίτηση
σιτνεχώς τα 32 έτη, είς συναλλ^
κτΐικά τιμήματα, σκμμεριζόιμενος
τάν μόχθον κα· -τψ ευθύνην τώ»
συναδεΊλφων μοί/... "Ηδη είς τι^ν
Ακαδημίαν θά εχ« έργαισίαν πολ-
λήν. Έπείγοιμαι έπτίση,ς νά συμ¬
πληρώση τό λογοτεχνικόν μου έρ¬
γον. Καϊ έπειδή δέν είναι δυνατόν
καί είς την Τράπεζαν νά έργάζο
μαι, δπως, θέλω, κανονικώς, καί
δλα τά αλλα καθήΊκοντά ιμον νά
ττρολάβω, προσήλθον είς την από¬
φασιν νά παραιτηθή άπό την Τρά-
πεζοτν.»
Άξιοπρόσεκτος και έξαιρετικώς
ένδιαφέρουισα είναι καΐ ή απάντη¬
σις τοθ ΔιοιχητοΟ τής Τραπέζης
τής Ελλάδος κ. ΞΕΝ1. ΖΟλώτα. «Η
παραίτηισίς σας μάς έλύπηκτε πο-
λύ, διότι και ή Τράδεζαι στερεϊται
των ύπηρεσιών ενός δι«κ€κριμέ-
νου ύπαλλιίλοι; αυτής καί ή Διο·&-
κηισις στερεϊται των ύπηρεσιών έ
νός στενοΰ σι/νεργάτου της, δστις
επί πλέον, έτι/χε τής εξαίρετον τι·
μης εκλεγείς μέλος τής Άκαδηκ
μίας Αθηνών. Εϊμεβα βεβαιοί, δ-
τι βίς τόν τομέα των γραμμάίτων,
είς τόν όποΓοιν σάς παρέχεται ί$δη
ή εύκαιρία νά άφιερ&ίθηττε όλοικΛη-
ρωτικώς θά προο-φερη/τε «νβκτΓμτν
τον σι/μβουλήν, έπ' άγαθώ τής
ΠατρίΙδος. Γνωρί<οίμβν επίσης χΐαρίιστως ημίν, δτι επί τή άποχω- ρήσι σας έκ τής υπηρεσίας, τό Γενικόν Συμβούλιον τής Τραπέζης κ«τά την σι/νεδρίαο-ιν αυτού τί ΜΙ«Ρί!Ι1Ι£ί ΒΙ. αθΑΙΤΕΙΑΙ ΒΜΕΡΙΚΗΣ Μεταξύ των ττροσ»ττικοτήίτ»ν των 'ΕλΛήνων τής Άΐμερικής ττοθ 'έχονν διοκ,ριθη είς διαφόρους κλάτ δους τής ζιοής των Ήνωμέν«»ν Πο- λιτειών καΐ έ^ουν έίττιβληδή γενι- κώτερον ύ~άρχουν καΐ άρκετοί Μι- κρασιάτες, &πα>ς ό κ. Γ. ΜιχαήλΊ·
δης άττό τις Παλαιές Φώκιες ττρύ-
τανις είς την ©εολογικήν Σχολή.ν
τοΰ «Κάλετζι» Ομττερλίν Ο Χαιο
κα' ή λο.γοτέχνης Θεανώ Παττάζο-
γλον Μάργορη δκχμένουσα «ίς τό
Σ ικοογον.
Αυτή >έγενντ)θη είς τα Βάπικα
τής Τροία·ς κα' έμεγάλίοσε είς τό
Πασα-λιμάνι τής Κ«ν«στοηιτΐ|νοι;-
όλ Μά
τής
τού τής
16 Απριλίου 1957, ττροήγοίγειν υ¬
μάς, άπτό τής έξόδοι; σας, είς τόν
βαθμόν τοΰ 'Υττοδιευθι/ντοΰ, τιμής
ένεκεν, κατόττιν τής έκλογής σας
ώς μέλους τής 'ΑκαδηιμίΙας Αθη¬
νών
νών...»
Σχετική πρός τό θέμα τοιηο εΤ-
νοτι καί ή τελευταία έττιφ>ι>λ,λϊς τού
συγγραφεύς τής «Αίολικής Γής»
είς τό «Βημα» (4.6.57) ΰττό τόν
τίτλον «ΆτΓτοχαιρίτισμός».
πόλεως. Μετά την Μικρασιατικήν
Καταστροφήν 17έττις μετέβη είς
την Αμερικήν. Κατά τό 1939 ε¬
κυκλοφόρησαν τα διηιγηιματά της
μ<έ τόν τίτλον «Εΰτυχιία». Συνερ- γάζβται επιτυχώς είς τα σοβαρο¬ τέρα λογοτεχνικά περιοδικά «Νέα 'Εστία» Αθηνών, «ιΠυρσός» Κωιν- σταντινοιΛτόλεως καί «Βή'μα» Ν. Υόρκης. Τά διηιγήιματά της άρέ- σοι/ν τΓθλύ είς πολλους άναποτισμέ νο μ<έ τόν ιμικροασιατπκόν συναι- σθηιματισμόν και τό "Ελληνικόν, πνεΰιμ<χ. ΗΙΡίΙΟΙΪΡΡΐΙΠΥΤΕΡΟί Την περασμένη Κυριακήν 9 ηρέχον. εορτήν τής ΠειντηΊκοστής ε¬ γένετο είς τόν καθεδρΐικόν Ί. Ναόν των Άγίων Άναργάρων Νέας Ί¬ ωνίας ή χειροτονία είς ττρεχτβύτε- ρον τού Ιεροδιοχόνου, μσναιχοΰ καΐ θεοΛόγου Φμγποιτ Νιικολαΐδη, ι/ίοϋ τοΰ έκλεχτοΰ Άΐδαλιώτη <ατΓοί«οιΐ τής Νέας ΦιλαδελΦεείας Εύαγγέλου Νικολαΐδη. Τό Ιερόν μυ ■ττήριοιν έτελέχτθη υπό τοθ θεοφι- Χ«Γτότου Έπισκόπου Άγιον Πα- τάρων κ, Μελετίου, ά οποίος απηύθυνε είς τόν χειροτονηθέντα ,ιίαν έιμπευσμένην άληθώς πατρικήν τηρσσλαλίαν, διαγράψας τα καθή- ^ηττι^ ι^·~ϊ —^· ·—-----—" ' Εσυνεχίσθη και χθές ή συζήτη¬ σις επί των άρθρων τού σχεδίου Ν.Δ. ανταλλαξίμου περιουσίας. Γίνεται δεκτόν τό δρθρον 11 μέ τροπολογίαν, καττιά την οποίαν ε¬ πί ένα ετος άπό της (σχύος τοθ Ν.Δ. έτΓΐτρέπεται ή ανευ δηιμοπρα σίας πώληοΊς καΐ έκιμίσθωο-ις των άνταλλαξίιμων κτηιμάτων πρός τούς μέχρι τής 31ης Δεκεμβριού 1955 καττόχους αυτών, έφ' δσον οθτοι τά χρησιμοποιοθν καΐ κατά την έναρξιν τής Ισχύος τοΰ παρ&ντος Ν.Δ. δι' οικογενειακήν ή έπαγγελ- ματικΐήν στέγασΊν. Προτάισει βουλευτών ττροστίθϊτ τόπ 21 όν αρθρον, διά τού όποΐου όρίζεται, δτι έθνικά άγροτικά κτή ματτα εκτάσεως μικροτέιρας των 25 στρεμμάτων, κατεχόμενα παρ' άγροτών άπό ΙΟεαίας, παραχ«- ροθνται είς αύτούς κατά πλήρη κυριότηιτα και νσμήν, μέ μειωιμέ- νην τιμήν. Ακολούθως τό σχέδιον Ν.Δ. γί- νεται δβκτόν κατ' αρθρον, άνσ&αϊλ λομένης τής έπιψηΦίθΈως τοθ ον- νόλου, καΐ λύεται ή συνεορίαοΊς περί ώραν 12.45' .ΐΐηά μεσονύ¬ κτιον διά την Τρίτην. Ό δουλεντής Καδάλας κ. ΣταΟ ρος Νΐ'κολαΐδηις κατέθεσε, κατά: τ)ην προχθεσινήν συνεδρίασιν τής είδικής έπιτροπής της Βουλής διά την ανταλλάξιμον περιουσίαν, την ακόλουθον δήλωσιν : «Είς τά έπίση·μα Πρακίτικά τής Είβικής 'Επιτροπης τού αρθρου 35 τού Συντάγματος και κατά την συνεδρίαν της 4 Ιούνιον, ό είση- γητής τής πλειοψηφίαις επι τού σχεδίου Ν.Δ. «περί ιμέτηρων αφο¬ ρόντων είς την έπιτάχυνσιν τής ρευστοποιήσεως τής Ανταλλαξί¬ μου Περιουσίας και την όλοκλή- ρωσιν τής άποκαταστάσεως των προσφύγων», άξιότιμος βουλευτάς Καστορίας κ. Γυιόκαις, μεΤτά σύν- τομον άγόρειισιιν, φέρεται καταθέ- σχχς την γρατττίην μακροσκελή εί- σήγησίν Γτου, ήτις κατΐεχωρήθη είς ταυτα. 'Επειδη έκ της είσηγή- σεως αυτής, πεπλανημένης έν πολ- λοΤς, σννάγονται συιμπειράσματα τΓεπΓλανημένα καΐ αδ'χα είς βά,ρος των δικαιούχων ανταλλαξίμων, θε- ωριώ καθήκον μου επιβεβλημένον νά ικαταθέσω την κάτωθι δήλωσιν, ήν κα? παίρσκιαλω την "Επιτροπήν δπως αποφασίση νά καταχωρηθη1 ωσαύτως είς τά Ποακτιικά αυτής, έπίισημα καΐ έστενογραφημένα : > 1. "Οντος διά τής έν Άγκύ
είς Ακέραιον τό καθήκον της πρός
αποκατάστασιν καΐ μικράν απο¬
ζημίωσιν τωι, καΐ άναμένοΐΛ' σή¬
μερον τουλάχιστον τίιν στέγασΙν
των άπό 35ετΙας άστ£γων άδελ-
φών των.
■» 2. Όντως έπίσης ή έν Ελ¬
λάδι έγκαταλειφθεΐσα υπό των
Μουσουλμάνων άκίνητος ττεριουσία
άνήιρχετο, δχι μόνον είς 10.738.
289.939 δραχμάς προπολεμικάς,
δπως εσφαλμένως άναγράΦβται βίς
την τόσον πεπλανηιμένην καϊ άδι-
κον Γνωμάτευσίν τοθ ΝομικοΟ Συμ
βουλίου τοθ Κράτους, άλλ' είς 16.
738.289.939 δραχμάς, δπως πα-
ρακατιών όμολογεί καΐ ό άςιότι-
μος συνάδελφος κ. Γυιοκας.
» Δεδομένου δέ δτι οί 'Ελληνες
άνταιλλάξιμοι ανήρχοντο είς 1.500.
000 ψυχών, ένω οί Μουσουλμάνοι
ανταλλάξιμοι δέν ΰπερέοαινον τάς
3ΟΟ.ΟΟΟ ψνχών, καί δεδαμένου ο5)-
σαύτως, δτι οί "Ελληνες δέν είχον
άναλογΐικώς περιουσίαν μικροτέραν
τής των Μοτχτοι-ννμάΐνωιν, έπεται,
δτι ή άκίνητος ανταλλάξιμος πε-
ρ,ιουσ'ί'α τι»ν 'ΙΞλλήνωΙν, 5πλασί-
^ ή,
ων των Τούρκων, θά άνήρτθβτο του¬
λάχιστον είς τό πενταπλάσιον, ά-
σχέττως των
<ίδ έ γενομένων 26) ΆΛΌΥνωστΟΤΓθυλος Γεώργιος, ·η-οιήσεως τής <4ιν>ταλλαξίμοι/ ΐΜριοΐΛΤΪος
ί 2) Μ Κ Ι ^ άλλά θά ω
καί 27) Μαρής Κων.
Κά
άλλάτο-ει. θά είναι
Κατά τής προτάσεως εψήφισαν όλιτώτεοο^ό^έπιηρ^σμός 6.ά τά^ μεγά-
οί όκόλουθοι 32:
1) Πλατής Γ., 2) Βύζας Βασ.,
όριστιχή
Δι' οο>τό θά ττρέ-
_·-„■■ .- ; ,-■ |ΐνϊ· ν« <»— πυτη η άρμοβιότης είς τό 3) Βουρδουμπας Δ., 4) Αλεξα- Ικεντρικβν Συμβούλιον. τος Βοχγ., 8) Άλιπράνηης Ευστρ. ' 6) Άηοονάς Άπ., 7) ,Αιναο-τασα- τος Βασ., 8) Άλιπράνης Ευστρ., 9) Ανδρεάδης Γεώργ, 10) Καλ- λίας Κων., 11) Μεταξάς Γερ., 12) Κονίτσας Θομ., 13) Καλαντζής Εύαγ., 14) Κρίκος Βασ., 15) Λαμ~ρ6πουλος Ανδρ., 16) Λύ- ( »Διά να εΐνοβι δννοοτη ή πραγματοποί- σις τοΰ σκσποΰ τόν όποΤον έ^ΙΓΐδιώκει ό υπό κρίσιν σχέδιον θά πρεπει α! δύο ίπτηρεσίαι ήτοι ή ΥΔΛΜΚ «αί έκεί- νη, την 6π·ο!ον πρσβλέπει τό νο)ΐοσχέ6ιον, τό ΤΑΠΑΠ νά συγχωνοΛοΟν είς μίοον 6- '. Άν£ν τής σνγχωνεύσεως οΰτης ύπηροο-ιών είς μίαν, 9ά <(,9ά<τε- γνωρίζη το "Υ- Λαμπρόπουλος Ανδρ. 16) Λυ- „ €-ς χάος κ<χϊ ζτι /νος Γερ., 17) ΜητοβΚΊθης Αθαν., 'ηουνΎ€·ιον οΐκσνομικών τί ονμΛα νει είς 18) Λύρ«ς Ιωάν., 19) Μακιρό- '^,ς Επαρχίας, λ Σ 0) ρς , ) ρ ^,ς Επαρχίας. πσυλος Σΐτ., 20) Παπαδ6ποι/λος | «Περαιτέρω, τα ϊητύ κρίσιν σχέδιον Κων., 21) Πιτούλης Φωτ., 22) Πά ,ΝομοβπΊκοΰ ιΔβτάγ-ματτος ■προβλέπει πθ^θνάθ-ς Άλ., 23) Σχΐνάς Α., 'ώρισμένους «ονόνας διακηιρύξεως τής Δ 25) Τλ αλλξί ς , ) Σχάς Α., ρμς «όνας δια 24) Στίΐφάνου Δημ., 25) Ταλΐα- ανταλλαξίμου τ—>ιουσί—.
δθΰρος Άθ , 26) Βρανοπουλος Δ., Ι »Έβίγησαν ύττ6 σννο.
27) Λιάκος Άριστ., 28) Νικολί-
τσας ,Ιωάν., 29) Γυιάκας Παναγ.,
30) Μιχαηλίδης Τρ.,
Κ.α-
σννα&έλψωιν ώο·ισμέ-
να θέμοΐτο καΐ {προτάθησβν ωρισμέναι
■προΓττολογ ίαι. Έιγ' αυτών θά έπανέλ-
βΐς την κοοτ' αρθρον συζήτησιν, θέ-
__, .Τ..Λ-.ρ..«.|ΐ>> ■ε'·» ·"' ,1^"" ,λω δμως νά βηλώσω γενικώς έκ μερους
τσιάμττθβς Φωτ. και 32) Ζτ>σιάδΐ>ς '^ο κό,μματ«ς των Φιλελεύθερον 8τι 6έν
Έξ βλλου, 6 κ. Νικολαΐδης, κατβ τή» ^,νίιΓεται ^ δια—σβισ6·ή ή «νταΧλά
σιν ίτάνι<τ*ιί βτι ς, ή |ιΤΡΌηγουμένην σννεδρίοοσιν ετόνισεν ότι Ι ήδ ξιμος — ςιμος ιτεριουσΐα Ιχε ήδη διαπνπώσει τας περισσοτέρας δικβ,ώμοΐτα Διότι Γών απόψεών τού ΙπΙ τού σχεδιον Ν.Δ., '„,,,„!!,.*„ κ______ χ , ο-τε κοοτά την σννΐδρΐασιν Ικείνην βίί ττροίρχοντοΜ έκ.τιιμηθέντων1 έκατόρωθεν, . .„„.. είς 83.691.449.695 ( : 16.738.1 «Τό Κόμ*ι« των Φιλελενβέρων, ιΐς το 298.939 επί 5) δραχμάς προπθ- ΑττοΓον ϊχ» την τι,μήν *ά άνήκω, κατά λβμΐκάς, Ι 1^° ιταριιλθον «αί μέχρι τοθ ϊτοιλ; 1940, » 3 Εάν υποθέσωμεν τΚρός ΟΤΙ-1 ουδέποτε «Τχε ονσχετΐσει την οτέγασ-ιν γμήν άκιριβή τόν αριθμόν 44.235.' Ι^."0^*0™* μέ τί^- «"««"ο™011"»1* τής 480.244 δραχμών, είς τόν όποΐ- όν άναβιβάζε. τό -Ελληνικόν Δή- ( βιοτ, ,__,,__, ή μόσ,ον τάς υπέρ των προσφύγων ^ίησις τών ίσό&>ν ^ ^^.^
δαπάνας αντου, και πάλιν τουτο ^.ουσίας διά την έ?Λ—ιρέτησ.ν των ό-
όφείλει είς τούς ανταλλαξίμους ,μολσνιών. θδσια— ικδς ή εδθύνη τής
πρόσφυγας τό σεβαστόν καΐ άνοομ κ^θοστΐρΐίσιως τής ρενστοποιήσεως <4ρχί- φισβήνηγτον ποσόν "των 39.455. <ε· αττο .-«Λ ϊτοι/ς 1950. Είχε γί*« τό- ιτεριουσία δι' ωρισμένα δήθεν προκειμένον η«ρΐ ό>
δικαιοπραξιών έκ των οποίων
αϋ-
οΙ
τά δήθεν δι
νά
ης
>Απί> ηβ0
&ι6γι
Δ· Άλιπράντης (Ύφ.
Οίκον.). Δέν πρόκειται, κ. ο-υνά-
δελφε πεοΐ τροπολογίοτς είδικής
... ---------ϊ.κ*». ^.αν προκει- ι σας ^χ^ ^ρ» διατάξεως τού
Τα. δια α,ς ανταλλάξιμον —ρ,ΜΚας «χ νομβ(τχί6ίου «Η ΚϋβέρνηΚΤΐς άντε-
πλουτίο-ωμεν μβρικοιις εοκατοχττβίτβυΓ Ι , , „ . .
μεΐτωιτισε το αιτηιμα των κληρού¬
χων ΛέσβοΐΛ κα' εθρσε σχετικήν
διάταξιν είς τό νομοσχέδιον.
_ .... --.------ —----------- .·~^ ι^^ν. 1-1ΧΙ γΐνβΙ Τθ-
969.451 προπολεμικήν δραχμών. |ι« δΒκτόν, ότι τό ιτροιόν ίκ τής ρευ—ο-
'Εάν δέ τό Δηιμόσιον, κατά τό κυ- "Ο'ήσεως 94 διετίβετο διά την στέγα-
ριαρχικόν δι.καίωμα πού εΤχεν, έξε- ™· 'ΕΧέχβΐΐ «τ. τό Κράτος σ«νε,< · χώρησε τό ποσόν τουτο είς την _^°_ ^·~~!?. *"* Τά «". Τουρκίαν, ώς εΤδσς πολεμιικής ά- ποζη'μιώσεως πρός αύτην, ή έχά- ο! πρός τό Κρα- «αΐ πό Κ ούτος Των σν- ς ης Αγκύ¬ ρα καΐ κατά την 10.6 1930 ύπο- γραφείσης .μεταξύ Ελλάδος καΐ Τουρκίας Συμφωνίας, κυρωθείσης διά τοθ Ν." 4993)1930, ή μέν κι- νηιτή καΐ άκίνητος περιουσία, ή έγ καταλειφθεΤσα υπό των 'Ελλήνων έν Τουρκία, περιήλθε κατά πλήρη κυ- ριότητα είς την Τουρκικήν Κυβέρ¬ νησιν, ή δέ άνΜστοιχος κινητή και άΐκίνη,τος περιουσία, ή έγκαταλει- ιρθεΤσα 6πό των ανταλλαξίμων μου σουλμάνων έν Ελλάδι, περιήλθε κατά πλήρη ωσαύτως κκριότητο: είς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν (δρ θιρα 1 καΐ 2). Άλλ' έκ παρσλλή- * λου άναγράφεται είς την αύτην Συμφωνίαν, βτι «είς τάς δύο Κυ¬ βερνήσει ς άνήικει ό άπ' εύθείας με¬ τά των Ιδίων αυτών ύπηκόων δια- κανονισμός τοΰ ζητηματος των ά- ποζημιώσεων των όφειλομένων δυ¬ νάμει τοΰ δρθρου 3 της αποφάσε¬ ως 28 τής Μΐ'Κΐτης 'Επιτιροπης» (αρθρ. 18). Είναι δέ γνωστόν,δ- %·ι ή ώς ανω απόφασις προβλέπει την ά—οζημίωσιν των εκατέρωθεν ρίζει δ,τι δέν δύναται νά πάρη», τουτο δέν σημαίνει, δτι παρεγρά- φη ή οφείλη τού, άνερχομένη είς ι τό ποσόν αΰτό, πρός την Άνταλ- ' λάξιμον Όλοτητα, άλλ' δτι έξα- κολουρεΐ ύπάρχουσα άνχχμφισβηιτή τως κατά κρίσιν διικαίου άνδρός. » 4. "Εκ των άνωτέΊρο σσυνάγε- ■ηαι ή συμβατικ,ή ύποχρεωθΊς τοθ Δημοσίου >νά άποκαΐτσιστήση τού-
'νει σέψερον πολϊτ πφιονότερα ύπίρ τον
'Δημσσίου «χά τής Έ6νικής, οΐκονομΐας.
Δι' αύτό νομίζομεν, ότι ό ίσχυρισιμσς
- ίο-χυρισιμός
δέν εχει καμμίαν θέσιν. Κ α! οί
τό Κρητός έκαμαν τό
καθήκον των.
λάχιιστον και τάχιστα τούς άνα-
ποκιατοχΓτάΓΓους πρόο-φυγας, δεδο¬
μένου μάλιστα, δτι και ο! άπο-
κατασταθέντες ικαί οί άποκαΓτα-
στα&ησόμενοι έχρεώθησαν κα! θά
χρεωθοΰν διά την δαπάνην τής ά¬
ποκαταστάσεως των, και κατέβα¬
λον καΐ θά καταβάλουν τάς σχε¬
τικάς δόσεις αυτής. Ζητοΰν μόνον
Τσην μβταχείρισΊν άπό τό Δτιμόσΐ1-
σν καΐ δή άπό τί» "Υπουργείον
Κρατικης Προνοίας διά τής δια-
γραφής τών πρό τοΰ Α.Νι. 18)44
καθωρΐ'σμένων όφειλών των. Ζη¬
τοΰν άκόμη την ταχίστην στέγα·
σιν των ύπολοίτκον 35.ΟΟΟ ο&κο-
γενειών.
δέν
»'Ώς ττρ5ς τή.ν βιαχείρισιν, σνμφωνοθ-
Ιμ» δτι υπήρξεν «ν—ι.τιίχής ή £ΐιαχείρι-
<ης τής ανταλλαξίμου περιουσίας. "Ηδη διά Τοΰ υπό κιρίσιν σχε&Ιου Ν. Δ., έττι- ' ζΐίτείτιαι νά βελτιωθή1 ή κατάστασις. Ό ( Ύπουργός βχει τ ώ ό" ή ή κατάστασις Ύπουργός βχει την γνώμην, ό"τι ι ή δέ χ η μην, ιμέχρι σήμερον δέν ίπέτνχεν ή ■ποΐησις αύτό όφεΐλεται ε,ς την συγκέν¬ τρωσιν των ζητηιμόΐτον είς τό Κέντρον. »Κ6ρΐ£ Ύπουργε, '£χα την γνώμην βτι εάν —/στο- συγκέν¬ διχαιούμενοι .,,____ -------. Δικαστήριον καΐ νά τακτοΐτοιηβοθν αί άνώμοΑοι αύται δικαιοπραξίαι. »'Η πτωχοτέρα τάξις είναι ή Λνοπτο- κσβτάστατοι ανταλλάξιμοι. Εάν πρόκει¬ ται διά πής ανταλλάξιμοι/ περιουσίας να πλοντίο-ωιμεν μβρικούς εΰκατοχττώτους δέν θά είναι έργον δίκαιον. »Δέν είναι δυνατόν νά ίξαρτήσωμεν την αποκατάστασιν των 35.000 οΐκογε- νειών προσφύγων Λπ» τάς εΐσπιράξεις τής ανταλλαξίμου περιουσίας «αι τών κρατικόν οΐκηιμάτων, διότι τότε 6α εί¬ ναι δυνατόν νά γίνη, ή αποκατάστασις αυτών εντός λογικοΰ χρόνον. Δι* αΰτό θά πρίπει ό ιφοπικός ιτροϋπολογιοιμός νά όίνάΚόΛη τό βάρος αύτάς. »Λέγετο»ι ότι ύπάρχει δυνατότης νά χορηγηθοθν δάνεια, άΧΑ' ώς γνοσ-τόν αύ¬ τό ελέγετο καΐ πρΐν καΐ ουδέποτε £χθ- ρηγήθησαν δάνεια. :άν πραγματικώς βελωμον την άπο- τασιν τών προσφύγων μία λύσις ύπάρχει. Ν ά έγγράφωνται «ς τόν κρα¬ τικόν προϋπολογισμόν 200 ΟΟΌ.ΟΟΟ δρ. ετησίως τα όποία θά διατεθοθν διά την αποκατάστασιν τών προσφύγη πέραν εκείνων τα όποϊα θά εΐσπιραχθοθν άττό Τήΐί άνταλιλάξιμον ττεριοωσίαν «αί τικά οΐκήματα Καί , φίσ-ω έττομένως την Λΐατ«(ιν α μηνίας, έβεωρήθη δτι ή Πολιτεία την. "Εάν δμ»ς αυτή γ[ν, V! Ενει υποχρέωσιν άποκαταο-τάσει»ς | διά την μίμονωμένην ' των έ< ταύτης ττληγέντωιν. ιΗ θεο- μηνία τής Μ 'Ασίας ή*το ή με- γαλιττέρα 'Εβνικήι ΘΕομηνία, την οποίαν υποχρέωσιν έΎιει ή Πολι- τεία νά αντιμετωπίση διά τοθ κρα>-
τικοΰ προϋπολογισμόν.
Δ· Άλιπράντης (Ύφ.
Οΐκ.)· Κύριε συνάδελφε, ή άστικί)
άποκοτάστασις δέν £ξαρτάται άπό
τό Ταμ·εΐοιν άνταίλλαιξίμου περιον
σίας. Θά γίνη διά δανεισμοθ τόν
οποίον ©ά συνάψη τό Ταμείον με¬
τά τού Κιράτους.
Ν. Μαλλιάκας Χαίοω πο¬
λύ, κ· 'Υπουργέ διά την δήλωσιν
σας τοούτην. Δέν νομίζω ,δτι εΐ-
ναι δυνατόν νά συνεχίσωμεν συζην
τοΰντες άκόμη διά την αποκατά¬
στασιν άστών προσφύγων. Πρ£-
πει ή άτΓθχατάστασΐς νά τελειώ¬
ση.
»"Ερ·χομαι τώρα είς ίνα αλλο
θέμα. Είς τον τύπον τελευταίως
εγένετο θόρυβος δι' ωρισμένας τρο
ττολογίας τάς ό-π-οίας άπβδόχίθη ό
κ. 'Υφυποι/ργός των ΟΙκονομι ί«ν
είς την ΚοινοβοιΑευτικήν 'Επιτρο
πήν. 'Επ' αυτών 9ά μοί επιτραπή
νά ε'Γπω τινά, τουλάχιστον επι τώ*
τρο-ττολογιών. τάς οποίας έγώ
ϊΐσηιγήιίΐήν. Ή μία τροπολογΓ« μου
άφά τούς κλη,ρΌύχους Λέσβου.
Άλά
τής Λεσβου, είναι
νά διοΐμαρτυρηβ», 5ιότ1"
Βουλήν δημιουργοθνται
ανωμαλίαι·
Ν. Μαλλιάκας. Δ,1^
είπον, έπιθυμώ νά &ι·ααιολ»γι|η
ττιν τροπολογίβν μου ίχι ^ ^
ραγνωρίσω τό δίκαιον —ρό^
σας. Ή άνταλλάξι μος — ρ^, Ι
σκοπόν δέν £χει μόνον τή>ν ^ Ι
σιν των προσφύγων. Τ4 »οιιιι,
καθεστώς τής περιουσίβζ ^,
έρρυβμίσθη διά τών σνΑφά^
ζάνης, 'Εξηιντάρη — Ρουοβή %
θηινιών και Άγκυρας τ«0 '**'
τίνες προβλέιτουν ότι
αυτή θέλει διατεθή $■«
ζη<μίωθΊν τών βιχαιονχΐΜ. ταλλάξιμος —ριοινία, ~φ σμόν 8χίΐ νά άποτελί— ιί ίτ κρυσμα τής ό-οζΐίμιώσκΐζτ»,!, ριζωθέντων έκ Τονρκίβς καΐ 'Ελλήνων 65 και 66 της ζάνης καθώρισαν 5τι «β/ »/ '& ληνες και οί ΤβίεΜ» Μροι ά χον τό δικαίωρσ "Εά κατάοτοκτι δεχθήτε, θρον. τα κρα τό πρέττει νά την αποκέν- τών ύποβέσεων, νά φθάσωμεν καΐ ΐϊς την διάλυσιν τής υπηρεσίας α£- κ. Ύπουιργέ, ώς πρώτον 6ρ- »Έάν δέν γίνη αύτό, τότε ημείς οί πρόσφυγος 6αυλει/ταΙ θά είμεθα άντί- θετθι πρός πάσαν τροττολογίαν καΐ διά¬ ταξιν διά τών ότϋοίων θά εύνοοΰνται οί τής > ϋς γνωστόν, πολιτεύομθθι σννεχώς
■2ς την ίπαρχίαν καΐ ίττομένως ή άΐτο-
κέντρωσις είναι ονμφε^κττ^ρα δι' 4μέ, όλ-
ά άπό απόψεως σνμ<(κρωτέρας βηκηο- «Αναμένομεν άπό τόν κ. Ύφνπουιργό/ν κα! την Κ
νήσεως τοΰ «Άξιος», θε,ρμόταται
καΐ όμόθι/μοι τνούσθησαν α! σχε¬
τικαί πρός την περίστασιν εκδη¬
λώσει ς τοθ πολι/π&ηθεστάτου έκ-
κλησιάσ-μαος μετταξύ τών οποίων
<αΐ οί Δή,μαρχοιι Ν. Ίωνίας καΐ Νέας Φιλαδελφείας κ .κ. Κ. Κοφτερ -ζής και Νικ. Τριπιάς καΐ ό'λλοίΐ ■ροσωπικότητες. "Οφείλομεν δέ νά 'Αινταλλαξίμων διά τό σύνολον της εγκαταληφθείσης περιουσίας. »ΚσΙ ή ύποχρέαχτις αθτη τοθ 'ΕλληνικοΟ Δημοσίου κεΤται καΐ δέν παρεγράΦη, οθτε είναι δυνα¬ τόν νά παραγραφή, άσχέττως δν οί ανταλλάξιμοι προσΦυγες, άγό- μενοι άπό άνωτέοου έθνικοθ ττνευ- ματος αλληλεγγύης καΐ έκτιμών- τες τάς οΐκονομικάτς καί πολιτικάς περιπετείας τής Χώρας, δέν ηθέ¬ λησαν ν* ασκήσουν τά σιψιβοπικά αυτών δικαιώματα, διότι άναγνω- ρίζουν επί πλέον, δτι ή 'Ελληνι- κή Πατρίς έπραξε .μέχρι τοΰ 1933 άναγνωρισσυιμεν· δτι ύπήρξοτν καθ" 3λα δίκαιαι αί έκδηλώσεις αύται, διότι ό νέος αύτός κληρικός υπη¬ ρετήσας επί μίαν τ—οκτίοον ώς διάκονος είς τόν Μ Ναόν τών Ά/· γίων Άναργύρων Νέας Ίωνίας, ε¬ δημιούργησεν, χωρίς ύπερβολήν, ά ρίστας έντν—ώσεις διά τό ήθος καΐ την δλην συμπεριφοιράν τού ώς καΐ διά τό ζήλον τού ώς πιστοϋ καϊ άφοσιωμένου λειτουργοΰ τής -κληχτίας» Ν. Ε. Μς » Παροβκαλώ λοιπόν νά γίνη σν- νείδησις τού Πανελληνίοι/, δτι «δέν εξεπλήρωσε τό "Ελληνικόν Δημό¬ σιον είς τό τιετραπλάσιον τάς έ¬ ναντι των προσφύγων ΰποχρεώ- σεις τού», δπως (σχυρίσθη άβα- σανίστως ό συνάδελφος κ. Γυιό¬ κας, παραπλανηβεΐς άπό τους α- ριθμούς τοΰ Νομ. Συμβουλίου τού Κράτους, άλλ' αν θέλωμεν νά εί¬ μεθα δίκαιοι, όφείλομεν νά διαδη- λωσωμεν οί πάντες, δτι τό Ελ¬ ληνικόν Δηιμόσιον έξακολουθεϊ νά είναι όψειλέτης είς τούς πρόσφυ¬ γας διά 39.455.969.451 δραχ». Επι της δηλώσεως αυτής τού κ. Νικολαΐδη, διεξήιχθη ψηφοφορίβ, τα άπ·ατιελέισιμαΓΓα της οποίΐας 6- χουν ώς εξής : Εψηφισαν έν συνόλω 59, Υ¬ πέρ της προτάσεως ο! άκόλουθοι 27 : 1) Χαβίνης Θεόδορος, 2) Μο λαμίδας Ευστ., 3) Αύγερινός Α., 4) Μπακατσέλος Γεώργιος, 5) Ν ι κολαΐδης Στ., 6) Χούτας Στ., 7) Κρασαδάκης Νικ., 8) Μτιησοτά- κης Κων., 9) Πολυχρονίδης Πολ., 10) Άνωγειανάκης Άνπ·., 11) Κο θρής Έμ, 12) Μαλλιάκας Ν., 13) Τούμπας Ί., 14) Παπαβασιλείου 3., 15) Παλλάσκας Γεώργ., 16) Μπριλλάκης Α., 17) Πετροπουιλά- κης Πιέρρος, 18) Μποκλατζής 'Ε., 19) Πετρόπουλος Κων., 20) Κα- ραγκιώζης Γεώργ., 21)Πανούσης Βασ., 22) Γαρουφαλιάς Πέτ., 23) Τζαννετοκης Παναγ., 24) Γρηγο-. ρίου Γεώργ., 25) Τσιγάρας Κων.,1 Έν συνεχιείφ των άγορ«ύσε«*ν των βουΑιευτών τής Λντιπολιτίύσε- σεως διά τό Νομοθετικόν Διάτα- γμα «ττερΐ μέττρων άφορώντων είς τήι* έπτιτάχυνισιν τής ρευχττοποιή- σεως τής άνταΐλλαξίιμον περιουσί¬ ας και την όλοκλήρωσιν της άπο- κατασταβηεως των προσψύγ«|ν», ό έ< τ«ν ΒΙσηγητων τής μειοψηφίας κ. Ν. Μαλλιάϋίας είπεν τα εξής: «Κύριοι συνάΐδεΐλφοι, όφεϋλ» άτττό τής θέσΐως ταύτης νά άναγνωρί- σω την κάλι)ν πίο-τιν και άποφαοΊ <—ι*οτητα την όποί«ν έπέιοειξεν 6 άξιοτιμος κ. Ύφχπουργός των 01- κονομικ^ν κατά την κατάθεσιν καί συζή(τη<πν τού υπο «ρίαιν σχε δ'^ου Ν.Δ. ' Ιδία όφε,ίλω ν« έπαινέ- σ» τούτο·ν διά την σννβχη τταρακο λούβηισιν των έργ«σιών τής Κοι¬ νοβουλευτικήν, 'επ-ιτροττης των Οικονομικόν ή όποί« έπβξ€ΐργά- σ9ηι τό προκειμένον σχέδιον. »Τό υπό κρίβ-ιν <τχ|£Ιδιοιν Ν. Δ· κύριοι ο*υνά£ελφοι, %ει δύο σκέ- λη. Τό πρώτον σκέλος άφορά την έπιτάχυνσιν της έκποιήσεως της άνταλλαξίιμου περιουσίας. Τό 6εύ τερον άναφέρεται είς την όλο- χλήρωσιν τής άποκαταο-τάσεως των προο·φύγ»ν. Έττί τοθ πρώτου σικελαυς όφείλω νά τονί<τ» δτι ίπτηρξε μέχρι τοί56€ μία κββυστέτ ρηισις αδικαιολόγητος. Ώς γνκ*- —-όν «οί φίλοι μας Τοΰρκοι» έζε- —οίηο<αν τίιν τπεριουσίαν τ«ν έ- κεί όμογενόϊν μας έντός 6 έτ«ν καΐ ήτο και ρός κβί ημείς νά ρυβμί εν επί τέλαυς τό θέμα αύτό. ' »Το νομοσχέδιον, κύριοι συνά- δελφοι, ΐΤναι άποφασιοτικόν. Δι' οτύτοθ έφαρμόζεται ή άτκ>< ς μοσχέθιον. Μαλλιάκας. Χαί,ρ» πά- ύ, <. 'Υπουργέ. διότι συμψω ροι πολυ, _^,_«.ν·» ν^^ψΐΛ νοθμεν καΐ έπ' αύτοΰ· Μέ άπολ- λάσσεται τοιουτοτρόπως τής υπο¬ χρεώσεως ;νά άναπτύξω περαιτέρω τό θέμα των κληρούχων. έφ' δσον αί άπόψεις μας σνμπίπτουν *Η τροπολογία μου .ευρίσκεται πλέον είς τό σώμα τού νοιμοθετήματος. »Είς τό ό:ρθοί)ν 10, κύριοι συ- νάδε,λφοι, προβλέπεται ή χορήγη- σις όριστικών ττΕΐραχω,ρητηρίων είς τοίις αγοραστάς ά/ταιλλαξίμων κτηιμάτων έξ άνωμάλων δικαιοπρα- ξιών. Ποία δμως είναι ή1 περ'τττω- σις αυτών των άγορσστών; Ή Μυ τΐΑΓ||νΠ;, κύριοι συνάδελφον, υπέστη δύο διωγ"ούς, ώς καΐ άλλοτε άνέ- πτυξα, μίαν τό 1914 και μίαν τό 1922- Έξ* αλλου τό θέ,μο: των ά- γοοαστών έξ άνωμάλων δικαι- οπραξιών Λέο-βου διά τού νό- μου 4.399 τοθ ετους 1929 ά- νεγνωρίσ9η ώς άνώμαλον αύτό κα- &εο~τώς καί προεβλέφβη ή σύστα¬ σις επιτροπών. Ενώπιον -"■" ' ώτηον των επι αυτών ο! άγορασταΐ ή5*- ναντ0 να κομίσουν ύ ί 1 λάβουν εντρω- σις περιοριζομένον των άρμοδιο- τήτων τής Υ.Δ.ΑΠ. είς την ιιελίτ της όλοκληρωτικής καταβολής βουν τον όρ,στ,κόν τίτλον. "ΑΛ- λ«ς, δν δέν δ.επ.στοί>το ή &λ0-
κλτ,ρωτινη καταβολή τοθ τ μημο>
τος τουτο ωφείλετο ττλέον είς ^
Δημοα,ον ώς διαχειρι<_ο0 Ανταλλαξ,μο, Περιου(τί<χ ,^ 9εν δμως ό νόμος ]8 το0 ,944 είς τάς έχττίας τω»«ώώίατΛα· βουν την διαχείρισιν η^ς κτ*» σίας των. Και πργάτιβτι ήΜ»(ί "Πούρκοι είς σκοπόν τούτον. Εύρ&φν πρό καταο-τάσεως μτ έττιτροκι>
σης την ανάληψιν της πιριβιυισί
των διότι τό —λεϊστον τβνηκ ΐ'·
χε διατεθή πρός
άκττημόνων
αλλων φιλανθρΗΐττικύν ομν) κ1
ή Ελλάς ενρεβεϊσβ τί? ά6τ«»»'
έΦαρμογής ττς
προήΐλθεν είς
τίνες κατέλί(ξαν είς τή»
αν τής 'Αΐγνύρσς, δια τής Ι
έκατέρα τών χ«ρ«ν σνίΜ
υποχρέωσιν νά ά—οζεΜΐιώστ] κ*1
ίδίους αυτής ι>—ηονς,
»Είς έ<τ€λεσιν της ταύτης έψη^ίσβηισαν ποΐοι εδωσαν . μ ί ώσιν είς τούς δικατουκουί ληνας ύπηκόονς και έν ό Νόμος 6355 διά τοθ ρύθμισις τού θέματος ό*1*!/ έκτιμητικάς τής περιουσίας Έτΐ.·,- .. καί έξέδιδον τάς οριστικάς 4>
φάσεις των είς λίρβς
δραχμάς. Έπομένως
χ.,,_. μέτόν νόμον 18*
γραψε μόνον τάς άιταΜΠ0*!
δραχμάς. Άνά ττββΌ* ""
"Ελληνες δικαιούχ»! ί»
την γνώμην μας, τβ
συνεπεία των άνυτίρω, <* σουν την πλΐϊρωμήν τού Γ σβέντος αυτοίς τιμήμβτ'ί κτημ—ά το»ν, βεβομίνον ί μόνον τό 20% δέ νά εχετε υττ' δψι νσ« ότι αί άποΦάστ.ις β*"1 ' σαν βάσει τίτλ»ν λημμένων άπό τό Κωνσταντ ι 7^ τικής πίβτεως, νά τονς είς την μελέ¬ την ικα εξέτασιν τών άνακυτττ των εκάστοτε ζητημάτων καΐ υ-- νιστώνται κατά τόποιις πρωτοβά&- μ,ι«ι κα1 βευτεροβάβμιαι έπιτροπαι πρός έκδίκβοσιν των σχετικώιν αι¬ τήσεων. Τάς άττψεις μου επί τής συνθεσεως των επιτροπών αυτών θά τάς άναπτύξω κατά -Λ άρθρον συζήτησιν, διότι ότι πρεπει νά μέλη. κατ νο,μίζω ά -ρο-1 ___π-* μϊ,ΐϋτοιοοίςονται είς τόν Νομάρχην ό οποίος 9ά εί¬ ναι δυνατόν νά υπογραφή κ«1 νά δίδη τά όριοτικά παραχ&>ρτντη>-
ρια. Διά τοΰ νομοσχεδιον έπίσης
έφαρμόζίται ή αύτοδιοίκησις, διά
τής Ιδρύσεως Ταμείου Άνταλλοτξί
μου Περιουσίας τό οποίον άποτβ-
λεΐ ίδιον Νσμΐικόν Πρόσωπον Δη¬
μοσίου Αικαίου. Είς τό Ταμείον
περιέρχεται πάσα πρόσοδος έξ έ-
νοικιάΊσεως ^ πωλι>σεως άνταλλαξί
μου κιτήμοττος τ) αί πληρωνόμ«ναι
είς εξόφλησιν τΐμήμοπος έκ παρα-
χωρήσεως προσΦνγικών οΐκιών, δό
σεις. Τό Ταμείον Ιίχει Αρμοδιότη-
τα νά "<αταθέτη πδιν εΐσπραττό'με- νον ποσόν βίς τό πρόγραμ.μα άπο- κατοιο-τόκΓεως προσφύγων τού όποί ου την εκτέλεσιν ίχει έπωμισθη τό Υπουργείον Προνοίας· "Εχει άρ- μοθιότητα οννάψεως δανβΐου πρός νοέη οτύτά. Καΐ διά νά ι αν το «55, γίνουν ι των κτη,μάτωιν ο! άγο· ων οποίω έώβ ό ημάτωιν ο! άγο· ραστα. των οποίων έπ.στώβη τό τ.μ»>μ? κα δέν τό είχον ολοκλη-
ρωτ,κως έξα,φολίσε, έπ,βάλλετα
να ριΑμ.,τκ; θ& 6ά
Το
τ-
ποοτε,νομεινης τροττολογίας μου·
Και αν άκομη, έπαναλαμβάνω δέν
εΤχον δ,αγραφη τά χρ^ Β(&' ^
νομόν 18, ίΤναι ό άγροτ,κός νομος
ό οποίος τά διέγραψε· Δέ
κείται
ν προ-
προινομιακής είδκής
μεταχε,ρ,σεοος δ.ότ, τό αύτό έγέ
νετο κα. είς &λας χ4ς —-ριφβ^,.
»ς κα ή ψτϊφισίς τοι/ αποτελεί τπρά
ξινδικαιοσύνης καΐ Ισότητος.
» Η τρίτπ τροπολογία μου άφο-
Ρα 20 — 30 δ.καιούχους ο! όποί
οι^ κατα τ»ν διάρκειαν τής λειτουρ
Υ ι άς των έπιτροττώ,ν αυτών ύπΑρ
ξαν όρφανά άνή.λ,κα. άσθενείς καΐ
αποντες ^ ττοόο-ωπα τελοΰντα υπό
κηδεμονίαν ^ δΜαστικήν αντίλη¬
ψιν.
Ν Μ α λ ι ά κ α ς. Τά δσα εί¬
πεν ό κ. συνάδελφος ίρχιονται είς
έπιρρωτιν τών δσων ύττεστήριξα
"Οτι Λ«1^!ίΛ Λ [β,^«
η ιοική μόν τρο-
περιωρισμένης έκ-
Ότι
ττολογία
τάσεως καί αφεώρα 20 _. 30
δικαιούχοι/ς κοποίκους Λέσβοιι, εί
χε δέ ώς εξής. (Άναγ.νώσκει)
Επειδί, κακώς, έξ Αγνοίας επί
τής τροτΓολογίας μου ταύτης έδη-
μιουργιίθη κά-οιος βόρυβος είς τού
» Νομίζω έπονεωνς *·»
ήθική ύποχρέωσις ·"* '"*■■
άλλά καΐ
ώση. Α!
ταλλαξίμων
—6 δραχμάς έκάσττ).
ν«ομαστικτ) τ»ν ό)ξίσ,
δραχμών, «αί τ«ν
κόων 2—3 δρχοψα
δ,ραχμών.
» Διά τούτο
δτι ή ανταλλάξιμος
πρεπει νά υπάρχη, * •"Γ
ησει, διά νάό-οτελβσΠ ", ,
κυρσμο των άν«τ<£. «^ ^ να άνακτήσοιη' ταντβ, άρχιικιης των άξίβί καταβολήν άιιο^ι«*~_ ^ μερ,κής, ^ κόων οΤτινβς δεν αυτώ" στικιης ται, κύριοι χει ύποχράίσις έ>' δσον ύπάρχβνν αστ«Τβ'
•ν*.
γισμοϋ δια την
των ΠρέτΜΐ δέ νά
δια
Τάς έττϊ
την
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΡΑ
25
Κατα τα τέλη τοθ 10ου αΐώ
να ή Φήυη τοθ Άγίοϋ "Ορους,
σάν ανεξαρτήτου θρησκβυτικοθ
ήσυχαστηρΐου εΤχε φθάσει ώς
ό Κύ ΐ δρχισε
ηρ χ
Καύκσσο κσΐ
τρσβα πολλούς χρ
άπο τή Γεωργία τΐου άλλοιως
λεγότανε καΐ Ίβηρΐα. "Ετσι
στά 979 βρέθηκαν στό "Ορος
μερικοί καλόγεροι Ίβηρϊτες μέ
ύ δ ή
μρ γρ
σα οτούς δποιους
Ι
μ
£νας
Τ
πρώην στρστηγός Ιωάννης Τόρ
νικος Σ' αυτόν ό Ιδρυτής τής
Λαύρας Άθανάσιος παρεχώρη
σε ίνα μ;κρό μοναστηράκΐ, π-υ
σιγα σιγά τό μεγάλωναν, ωσπου
μέ τή βοηθεία τοθ ΒασιλβΙου Β'
τοθ Βουλγαρσκτό^ου καΐ τής
μητέρας τού Αύγουστος θεο
φανώς, Εγινεάνεζσρτητο μονο
στήρι, πολθ πλούσιο, μέ πολ
λες τταρσχωρήσεις καΐ αλλων
αύτοκρατόρων καΐ μέ πλήθος
καινούργιων κσλο γέρων
Ίβ ί όϊ
νος στολισμένος μέ
κι' έλεφαντόδονιο.
μεγάλες ΕΙκόνες τοθ τίμττλου
καΐ στά ΕΙκονοστάσια 6χουν
έπενούματα μέ έττιχρυσωμένο
άσήμι, στελμένα άπό τή Μό
σ<α. Μέσα στό Ίερό βλα τά σκβύη : θυμιατά, σταυροΐ. έζα τΐτέρυγα, Εύαγγέλια, βλα λάμ τιουν άττό χρυσάφι καΐ άσήμι. .., , .. ___Ι ΠαντοΟ πλοθτος καί πολυτέ την ΊβηρΙα, οί όττοϊοι δμως μέ λεια, άλλά καΐ τά πάντα κα· τόν καιρό, έξελληνΐστηκαν. Μέ μωμένα καΐ βαλμένα μέ καλαί- σα στά ττολλά κτήματά τού ή" σθησία- Ύπάρχει κι' έδώ έ"να κης ΟΙ θόλοι τού, ό φωτισμόν τού, τό δάπϊδό τού, οί τοιχο- γοαφΐες τού, δλα σέ θσμτιώ νούν μόλις μτΐής μέσα καΐ δέν ξερεις τί νά πρωτοθαυμάσης. Ή στέγη τού βχει τέσσερις τροόλλους, ό δέ ττρΛτος νάρθη κάς το<- οτηρΐζει την πρόσοψή τού σέ δώδεκα μαρμσρινες κο- λωνες. θαθμα όμορφιδς τό τέμτιλο, ξυλύγλυπτο και χρυ- σοστόλιστο, μέ τόν Έσταυρω- μένο σέ ποΚΟ μβγάλο, κι' έδώ. μέγεθος Ό ήγουγενικός θρό· "* " συντέφ.α Όλες οί Η ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΤΟΥ Ν.Δ.ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΥ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΙ ΕΙΑΚΥΣΕ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥ ΜΑΣ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ Η ΚΕΠ ΘΑ ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙΣΗΜΩΣΤΑΣ ΑΠΟΦΕΙΣ ΤΗΣ ταν καΐ τό Μετόχι τοθ 'ΑγΙου Νικολάου στή Μόσχα, βπου σή μερά ή πλ^ιτεία Λένιν, ποΰ τό δώρησε στή Μονή τό 1669 ό ού ιοκρώτορας 'Αλεξιος Μιχαή· λοβις Μετά τόν Ίωάννη, δεθ τερος ήνούμενος 6γινε ό άνε ψιός τού Εύθύμιοι,, ό οποίος μετέφρασε τή Β βλο καΐ τιολλά αλλα θρησκευτικά Εργα στή Γεωργιανή γλωσσα *Ολα τα χειρόγραφα οό ά έσώζοντο ώς τό 1913, όπότε οί καλόγεροι ί,ε χβιλισμένοι άπό άντισλαβισμό κατάκαψαν τά περισσόΐερα· Τό 1251» Καταλδνοι πειρατές Εκαναν στό μοναστήρι μεγάλη καταστροΦή. ΟΙ καλόγεροΐ τού σκορπΐστηκατ στά βουνά για νά σωθοΰν καΐ ϋστερα άπό τι ο λύν καιρώ γΰρισαν καΐ ξσνα συγκροτήθηκαν. "Αλλη κατα στροψή, άπό πυρκαϊά οθτή τή φορά, Εγινε στά 1865, άπό την δποΐα γλύτωσαν τό Καθολικό, ή βιβλιοθήκη καί τό ταμεϊο. ά νακαινίστηκαν δμως παλι ου ό χρόνια άργότερα Τό μοναστήρι των Ίβήρων ή τανε πάντα φιλοπρόοδο καΐ ε- δειξε μεγάλη άγάπη στήν Έλ· ληνική παιδεία. Άπόδειξη τού¬ του είναι οί τοιχογραφΐες σέ μεγάλο σχήμα πού ύπάρχουν ίκεϊ άρχοίων φιλοσόφων καί συγγραφέων δττως ό Πλάτων, ό Άριστοτέλης, ό Σοφοκλής, δ θουκιδΐδης, ό Πλούταρχος καΐ ό Χείλων. "Αλλη άπόδειξη τοθ πνεύματος φρο νματος πού έπικρατοϋσε καί εττικρατεϊ πάντα στο μοναστήριτουτο εί ναΐ ή αποστόλη τροφΐμων τού γιά σπουδές στά μεγάλα σχο λειά τού ΈλληνισμοΟ. "Ετσι βρΐσκομε μέσα στ* αλλα, νάεκ ■παιδεθη στή σχολή των Κυοω νιών τό 1ί)16 «τόν έκ Σμύρνης διάκονον Γενάδιον Ίβηριτην., τό δέ 1839 άναφέρεται ότι ύ πάρχει μέσα στό μοναστήρι σχολείο δικό νού μέ δάσκαλο τόν διάκονο Νεόφυτο. Καί τώ ρα άκόμη πολλοΐ νέοι στιουδά· ζουν μέ έζοδά τού στή θεσσα· λονίκη καί τάς "Αθήνας Τό 1735 6 Προηγουμένας Να θαναήλ άπό τή Σμύρνη, κατε σκεύασε μέ Εξοδά τού, τή βρύ ση ίξω άπό τό μοναστήρι. Την ϊδια έτΐοχή Οπάρχει έκεϊ αλλος Σμυρναϊος Μοναχός.ό ·κορ Ίω· ακεΐμ, σπουδαΐος είς τα Έλλη· νικα καί τώ μουσΐχά» Τό 1802 «Ύ άρχιμανδρ(της ό Ναθσ των Βουρλών τής ρχ έδ ν πολο μεγάλο σέ δγκο καί σχή μα Εΰαγγέλιο μέ χοντρό χουσό κάλυμμα, πού ζυγίζει, 8πως μάς εϊπανε, 24 ό,.δοεΓ, δθρο τοθ Μεγάλου Πέτρου τής Ρωσ οίας. Άπό τίς κινητές εΐκόνες τοθ ΚαθολικοΟ ξεχωρΐζουν δύο με γάλου σχήματος : ή Παναγία μέ τοΰς Άγγέλους καί ό Χρι· στός ίπΐσης μέ τούς Άγγέλους ποΰ άνήκαν στήν "Λ.για Σόφια διασώθηκαν καί τίς Εφεοαν στό μονασττ)ρι μετά την πτώση τής Πόλης. 'Εντύπωση κάνει κι' έδω ή μεγάλη τάζη καί ή αόΐτηρόχη πού ίπικρατοθν ΟΙ σαρανταδυό καλόγεροι τοθ μονσστηριοθ εΤ ναι σχεδόν δλοι μορφωμένοι. (Ή συνέχβισ είς τό επόμενον) Άποφεύγουν νά σταθοθν καί νά σδς μιλήαουν Λές κι' εχουν συναίσθηση τής κάποιας άνω- τερότητάς των. 'Υπάρχβι καί κανονισμός άναρτημένος στοθς τοίχους ; «Μή έηισκέπτεσθε ύ Μ ί ρχ νοηλ. «εκ Σμύρνης» Τ Κ μρης Τό Καθολικό τθν Ίβήρων εί ναι άπό τα κομψότερα τοθ "Ορους. ΕΤνα τοό 11ου αΐώνα καί είναι πραγματικό άριστοορ- γημα βυζαντικής άρχαεκτονι Μοναχούς είς τά διαμερΐ σματά των, βΐμή μόνον εάν εί¬ ναι συγγενεϊς σας καΐ κατόπιν οχετικής αδείας». "Εναν δμως Μοναχό ποό έγνωρΐσαμε, έκ- τος άπό τόν άρχοντάρη, άξίζει ν ά τόν άναφέρωμβ σάν παρά δειγμα πραγματικάς μόρφωσης, ψυχικάς άνωτερότητας, άλλα καί μετριοφροσύνης πού φτά νει την ταπεινώση. Αύστηρός στό Οφος καΐ μετρημένος στά λόγια τού, χωρΐς καθόλου ν· άποψεύγπ την όμιλία. μιά όμι λιά δμως σοβαρή καΐ μέ σεμνό τητα διδακτική. Σέ καποιο αλ λο προηγούαενο μοναστήρι μδς εΤχαν τιρ τιώ; στΛν Ίβήρων θά βροθμε £ναν έζσιρετικό δνθρω- ποι τόν Πατέρα 'Αθανάσιο "Ο ταν ό Βιβλιοφύλαζ μας άνέβϊ σε στή β βλιοθήκη μεσα στόν Πύργο κι' άρχισε νά μδς ίξηγη τό 'να καΐ τ* δλλο, τόση έντΰ πωση μοθ εκαναν τά λόγια τού ώστε θυμήθηκα την τιροειδο ποΐηση κα· σέ μιά στιγμή τόν ρωτω ! «Μήσως εΤστε σεΐς ό Π. Άθανάσιος γιά τόν οποίον Εχομε άκούσει τοσα κστλά λό για ; »—«Δέν ζερω Είναι κι' αλλος Άθανάσιος έδθ «μοθ ά πάντησε. "Οταν τελειώσαμε το διαμέρισμα των παληΛν χειρο κράφων κωδίκων, μδς ωδήγησε σέ δλλην αϊθουσα τής βιβλιο θήκης δπου τά δντυπα βιβλΐα. Έκεΐ καθΐσαμε καΐ οί τρείς και επί δύο σχβδόν ώρ^ς συζητού- σαμε πάνω σέ διάφορα πνευ· ματικά θέματσ. Συνεχίζεται) Ν. ΚΑΡΑΡΑΣ Ή σι>ζήτησί5 τοϋ Νομοσχε-1 γραμμα της Κ.Ε Π. καί τοΰ 7©υ
ίίβι> περί τής ανταλλαξίμου* Παμπροοψυγικοϋ Συνεδριον,
περιβυβία οί ίίρε ά| πρβτ λή ΐ διι
περιουσίας, ή 6ηο« ήρχισε ά-
πο την π. Δευτέραν ενώπιον
τής Έπΐτροπίίς τοϋ Λρθρβυ 35
τβΰ Συντάγματος και εσυνεχί¬
σθη ολόκληρον την έ6<3©μάδα, εϊλκυσε την προσοχήν καΐ τό ενδιαφέρον Ολοκλήρου τοϋ προσφυγικοϋ κόσμου καΐ Ιδιαι¬ τέρως της Κεντρικάς Επιτρο¬ πείας Προσφύγων. Έκείνο τό έίτοϊον προύκαλε- σεν ιδιαιτέρως δυσμενη εντύ¬ πωσιν υπήρξεν ή απόρριψις άπό μέρους της πλειοψηφίας της Έπιτ,οβπης τής προτάσεως τοΰ Βουλευτού Καβάλας κ. ϊτ· Νικολαΐδη ηερι έγγραφής ετησίως επί μίαν πενταετίαν είς τον προϋπολογισμόν δρχ. 200 έκ πρός οριστικήν λύσιν τού προδλήμκτος τής στεγάσε- ως των πα,οαπηγματβύχων καί νβιπών άστέγων προσςρύγων· *Η πρότασις τού κ. Στ· Νι¬ κολαΐδη > άνταποκρινομέΊνη
πρός τάς αρχάς και τό πρό-
πρβτασις λογική καΐ δικαία,
συγχρόνως δέ καΐ ρεαλιστικη,
ύπεστηρίχβη έκθύμως καϊ άπο
πολλβύς βτλλονς βουλευτάς. ά-
κόμη καί κυδερνητικούς· διό¬
τι αποτελεί την μόνηΐν ίυ-
νατήν λύσιν τοϋ ζητήματος τής
στεγάαεως. Το γγεονός ότι
συνεκέντρωσε 27 ψήφβυς υπέρ
αυτής καί απερρίφθη μέ δια¬
φοράν μόνον 5 ψήφων, απετέ¬
λεσε ηθικήν νίκην λίαν ση¬
μαντικήν· Διότι ουτε ή κυβέρ¬
νησις είναι δυνατόν νά την πά
ραβλέψη άλλά καί τά κόμμα-
τα πβύ την εψήφισαν ανέλα¬
βον ήδικήν δέσμευσιν.
Δυνάμεθα συνεπώς νά είπω¬
μεν δτι ή Κ.Ε.Π. κατήγαγε
την πρώτην σημ«ντικίιν ήβι-
κήν νίκην είς το μέγα εθνικόν
Θέμα της όλοκληρώσεως τής
άοτικης στεγάσεως, μολονότι,
πρός τό παρόν, δέν ηδυνήθη
νά επιβάλλη έξ ολοκλήρου τό
πρόγραμμά της·
Ψηφιζβμένβυ τβϋ σνννόλβι»
τβϋ νομβαχεδίβυ καΐ δημοσιευο
μέ-νου τβϋ τελικοϋ κειμένου
ό
χβυ Ν. Σμύρνης κ. 'ΑΘ. Καρύλ
λου επεσκέφθησαν την μεσημ¬
βρίαν τής Παρασκευής 14· τρ.
ό ύό Π
τού νόμβυ. ή Κ.Ε.Π· θά δια- τόν ύφυιτβυργόν τής Προνοίας
μ
τυπώση τάς περ'ι αύτοϋ έπιοή
μβυς άπόψεις έως την προσέ¬
χη έβδομάδα.
Έν τφ μεταθΰ αυνεχίζεται
δραστηρίως ή προεργαβία διά
την οργάνωσιν τβΰ Πανελλα-
δικβϋ ΠαμιτροσφυΎΐκβϋ Συνε-
δρίβυ έν Αθήναις, τό βπβΐον
καΐ Θά κατοφτίση πλήρες πρό-
γροιμμα άντιμετωπίοεως καΐ
επιλύσεως βλων των εκκρε¬
μούντων πρβσφι>γικών ζητημά-
1 ·
των. ι ' ■ 1 ε·"
"Οπως καΐ είς τό προηγού¬
μενον φύλλον μας άνηιγγείλα-
μεν ή Ε.Ε. τής μεγάλης Ο·Ε·
τοΰ Συνεδριον συνήλθε την
Παρασκευήν 14 τρέχ. καΐ έλα¬
βε τα πρώτα όργκνωτικά μέ-
τρα, τα βπβΐα θά άναγγείλω-
μεν λεπτομερώς είς τβ πρβ-
"εχέΐς φύλλον μας·
Ό Πρόεδρβς τής ΚΕΠ κ.
Μιχ. Κύρκος μετά τοϋ Δημάρ-
φργ ς ρς
κ· Ί. Ψαρρέαν καί συνεζήτη¬
σαν μετ' αΰτβϋ ζητήματα αφο¬
ρώντα τόν δήμον Ν. Σμύρνης
καθώς καΐ γενικώτερα τβιαϋ-
τα.
'Η κίνησις τής συγκεντρώ¬
σεως τοϋ προσφυγικόν κόσμβυ
γύρω άπό την Κ.Ε.Π· συνεχί-
ζεται. "Ηδη πλήν των αόλλων
δηλώσεων οί πρόσφυγες Αγρι¬
νίου δν' έπιστβλής των πρός
τό Πρβεδρείβν έκφράζβυν τΐ>ν
πίστιν καΐ την άφοσίωσή των
είς την ΚΕ.Π. καΐ καθιστοϋν
γνωστόν βτι κατήρτισαν περι-
φεριακήν "Επιτροπήν έκ των
κ κ· Πολ. Πετροπούλου' Πρβέ-
δρβυ Κωνστ. Μαλογρίδβυ, άν-
τιπρβέδρβυ Κ. Πβσοτίδη Γραμ-
ματέως Κ. Ποτσκαλίδη Ταμίβυ,
Π Ταμπάκη 'Εφόρβυ καΐ Ίω-
ακ· Σαπκίδην καΐ Καν. Κα-
νελλίδη μελών·
Β
Ή ,ΔιεβΙνής Όμοσττ'ονδία Δη-
αοσιονοάίκον αττέσ-Γειλε ποάς τΑν
Ένωσιν Συντακτών Ήμερησίων
Εφημερίδων "Αθηνών τό κείμενον
τοΰ τηλεγραφηματος, τό όποΤον
ή Έκτελεστική 'Επιτροττή αυτής
άττηύθυνβ πρός τόν Χάρντιγκ, κα¬
τόπιν τής έντό^ρυ τηλεγραφικης
διαμαρτυρίας τής Ε .Σ Η.Ε.Α.
διά την θανατικήν καταδίκην τού
Κιπτρίοι/ δη,μοο-ιογράφον Νικόλα¬
ον Σαμψών.
«Ή 'Ε«τελεστική 'Ε— ιτίροττή τής
θθ εθθί
Διεθυοθς
Δη,μοσιο-
Η ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
Η ΑΓΟΡΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ ΚΑΒΑΛΛΑΣ κ. ΣΤΑΥΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ
γράφων έπληροφορήθη δτι ό Κό-
πριος δημοσιογράφος Νικόλαος
Σαμψών κατεδικάσθη είς θάνατον,
στέγασιν, χορηγήσεως πιστώσεωιν,
ως όρίζϊΐ τό σχέδιον Ν.Δ.
»Χαίρω διότι ό κ· εγφττμ,ουιργός
των Οίκονομικών εδέχθη τάς εν¬
τέυθεν τροπολογίας, διά των ο¬
ποίων έπιχορηγοθνται πνευματι-
κά ίδρύματα σκοπόν ίχοντα την
σΐ/Ύκέντρωοπν ίστορικοθ λαογρα-
φικ.οθ καΐ καλλιτεχνικον ΰλι <οΰ τοθ έκριζωθέντος έκ Τοι/ρκίας 'Βλ λιινισμοθ. 'Επίσης εδέχθη την χρρή γησιν κρατικήν ύποτροφιών είς ττροσφιιγόπαιδα άτινα πρός την κατεύθννσιν ταύτην πρόκειται 'να έπιδο&οο-ιν. »'Επ τού θέματος τής όλοκλ»ν- ρωτικής άττο<αταστάσεως προο-φυ- γων δίδεται μία μεγάλη ώβηβ-ις πρός αποκατάστασιν των άκτη- μόνων καλλιεργητών, των κττηνο- τρόφων των κληρούχων και τ&ν άγοραστών έξ άνωμάλων διιοαΐο- πραξιών. »Διά τού νομοσχεδιον, δ κ. Ύ- πουργός, «Ισηγεΐται δπως τό έκ τής ρευστοποιήισεως τής ανταλλα¬ ξίμου περιουσίας εΐσπραχθηκτόμε- νον ττοσόν, διατεθή πρός αποκατά¬ στασιν τ£>ν άστών προσφύγων. Αυ
τή είναι μία νέα Θέσις, άντίθε-
τος τής μεχ,ρι σήμερον τηρηθε.!-
σης. Είς τό παρελθόν και πότντο-
τε, είς πάσαν -—ρίπτωσιν θεο-
ρ
ι—οχρεωμένος νά
κς έξηγήσιις.
»Τό «ικαίωμβ 7
των 9ειμ€λιο&ται
βαλο-ν τίμημβ κ«1 •
μέν διά ν-,οβετ,^
*ν«γν«ρ,«τθή τό δ
δέν ϊχ,ουν σχέσιν
ξεν ό σι,νδελ,ος
·)|Π,
I.
)
κύριε
ριοτατικά
μειν «αί
ς Λίσβου,
ΐΓερί~τΗσιν ^((/
λεως των Σερρών, ί[τις'
καταστραφή. Τό *&
τράφη δταν ίγίνοηβ
ΐ κ«5 τής
κ—
πόλεμον 191δ
λήβη έξ ολοκλήρου κβΐ
σθησαν οί «άτοικοί της.
έρειπίων οί ένο—ομι,'
ραϊοι ήρχισαν τί^ι ό^ΐΜτμγ,
σιν και υπό τάς —εριστοήι
τάς αποτελεί ζήτττΜΐα τι^
η Πλί
«β»
ις ο»
ζήΜΐ
την Πολιτβίαν νά αν
βγνι^ΐ-
ά
αώττούς τό δικαίωμσ άνβγν^
ως των ανωμάλον βικ«ιο-ρβ{,4,
Υπό ττ)ν Γίνιιτή μή
Υπό ττ)ν
ο ηλιαι καηι
Ό Ήλίος Βενέζης μετά την έκ-
γήίν τοι/ ώς άκαδηιμαικοΰ τταρηΓ
τήθη έκ τής θέσεώς τοιτ είς τήιν
Τράπεζαν τής Ελλάδος. Είς τή|ν
Εγγραφον ττοροίτηισ-ίν τού γράφε/
μεταξύ άλλαν : «,Ε-ττΐ 33 £τη είρ-
γόοο-θην ώς ύττάίλληλος τής ΈΟνι-
κής Τροπτέζης πρώτον κ«· ετττειτοΐ
τής Τραπέζης τής Ελλάδος, χάρις
νά δ-εχδύ ττοτέ, δ,τι μέ λετΓτότπτο,
μοί) ττρ<οο-έ<(>εραν ολοΐ οί κοττά
ρούς Διοικήται της : νά
λύ
λούμαι ολιγώτερον είς τή νΤράίττε
ζαν διά νά εχ« την 6νεσιν ν(ι
γράφω τα βιβλία μόν. Δι' αύτό Λ-
ζήτησα νά ύπηρετώ καί ύπηρέίτηση
σιτνεχώς τα 32 έτη, είς συναλλ^
κτΐικά τιμήματα, σκμμεριζόιμενος
τάν μόχθον κα· -τψ ευθύνην τώ»
συναδεΊλφων μοί/... "Ηδη είς τι^ν
Ακαδημίαν θά εχ« έργαισίαν πολ-
λήν. Έπείγοιμαι έπτίση,ς νά συμ¬
πληρώση τό λογοτεχνικόν μου έρ¬
γον. Καϊ έπειδή δέν είναι δυνατόν
καί είς την Τράπεζαν νά έργάζο
μαι, δπως, θέλω, κανονικώς, καί
δλα τά αλλα καθήΊκοντά ιμον νά
ττρολάβω, προσήλθον είς την από¬
φασιν νά παραιτηθή άπό την Τρά-
πεζοτν.»
Άξιοπρόσεκτος και έξαιρετικώς
ένδιαφέρουισα είναι καΐ ή απάντη¬
σις τοθ ΔιοιχητοΟ τής Τραπέζης
τής Ελλάδος κ. ΞΕΝ1. ΖΟλώτα. «Η
παραίτηισίς σας μάς έλύπηκτε πο-
λύ, διότι και ή Τράδεζαι στερεϊται
των ύπηρεσιών ενός δι«κ€κριμέ-
νου ύπαλλιίλοι; αυτής καί ή Διο·&-
κηισις στερεϊται των ύπηρεσιών έ
νός στενοΰ σι/νεργάτου της, δστις
επί πλέον, έτι/χε τής εξαίρετον τι·
μης εκλεγείς μέλος τής Άκαδηκ
μίας Αθηνών. Εϊμεβα βεβαιοί, δ-
τι βίς τόν τομέα των γραμμάίτων,
είς τόν όποΓοιν σάς παρέχεται ί$δη
ή εύκαιρία νά άφιερ&ίθηττε όλοικΛη-
ρωτικώς θά προο-φερη/τε «νβκτΓμτν
τον σι/μβουλήν, έπ' άγαθώ τής
ΠατρίΙδος. Γνωρί<οίμβν επίσης χΐαρίιστως ημίν, δτι επί τή άποχω- ρήσι σας έκ τής υπηρεσίας, τό Γενικόν Συμβούλιον τής Τραπέζης κ«τά την σι/νεδρίαο-ιν αυτού τί ΜΙ«Ρί!Ι1Ι£ί ΒΙ. αθΑΙΤΕΙΑΙ ΒΜΕΡΙΚΗΣ Μεταξύ των ττροσ»ττικοτήίτ»ν των 'ΕλΛήνων τής Άΐμερικής ττοθ 'έχονν διοκ,ριθη είς διαφόρους κλάτ δους τής ζιοής των Ήνωμέν«»ν Πο- λιτειών καΐ έ^ουν έίττιβληδή γενι- κώτερον ύ~άρχουν καΐ άρκετοί Μι- κρασιάτες, &πα>ς ό κ. Γ. ΜιχαήλΊ·
δης άττό τις Παλαιές Φώκιες ττρύ-
τανις είς την ©εολογικήν Σχολή.ν
τοΰ «Κάλετζι» Ομττερλίν Ο Χαιο
κα' ή λο.γοτέχνης Θεανώ Παττάζο-
γλον Μάργορη δκχμένουσα «ίς τό
Σ ικοογον.
Αυτή >έγενντ)θη είς τα Βάπικα
τής Τροία·ς κα' έμεγάλίοσε είς τό
Πασα-λιμάνι τής Κ«ν«στοηιτΐ|νοι;-
όλ Μά
τής
τού τής
16 Απριλίου 1957, ττροήγοίγειν υ¬
μάς, άπτό τής έξόδοι; σας, είς τόν
βαθμόν τοΰ 'Υττοδιευθι/ντοΰ, τιμής
ένεκεν, κατόττιν τής έκλογής σας
ώς μέλους τής 'ΑκαδηιμίΙας Αθη¬
νών
νών...»
Σχετική πρός τό θέμα τοιηο εΤ-
νοτι καί ή τελευταία έττιφ>ι>λ,λϊς τού
συγγραφεύς τής «Αίολικής Γής»
είς τό «Βημα» (4.6.57) ΰττό τόν
τίτλον «ΆτΓτοχαιρίτισμός».
πόλεως. Μετά την Μικρασιατικήν
Καταστροφήν 17έττις μετέβη είς
την Αμερικήν. Κατά τό 1939 ε¬
κυκλοφόρησαν τα διηιγηιματά της
μ<έ τόν τίτλον «Εΰτυχιία». Συνερ- γάζβται επιτυχώς είς τα σοβαρο¬ τέρα λογοτεχνικά περιοδικά «Νέα 'Εστία» Αθηνών, «ιΠυρσός» Κωιν- σταντινοιΛτόλεως καί «Βή'μα» Ν. Υόρκης. Τά διηιγήιματά της άρέ- σοι/ν τΓθλύ είς πολλους άναποτισμέ νο μ<έ τόν ιμικροασιατπκόν συναι- σθηιματισμόν και τό "Ελληνικόν, πνεΰιμ<χ. ΗΙΡίΙΟΙΪΡΡΐΙΠΥΤΕΡΟί Την περασμένη Κυριακήν 9 ηρέχον. εορτήν τής ΠειντηΊκοστής ε¬ γένετο είς τόν καθεδρΐικόν Ί. Ναόν των Άγίων Άναργάρων Νέας Ί¬ ωνίας ή χειροτονία είς ττρεχτβύτε- ρον τού Ιεροδιοχόνου, μσναιχοΰ καΐ θεοΛόγου Φμγποιτ Νιικολαΐδη, ι/ίοϋ τοΰ έκλεχτοΰ Άΐδαλιώτη <ατΓοί«οιΐ τής Νέας ΦιλαδελΦεείας Εύαγγέλου Νικολαΐδη. Τό Ιερόν μυ ■ττήριοιν έτελέχτθη υπό τοθ θεοφι- Χ«Γτότου Έπισκόπου Άγιον Πα- τάρων κ, Μελετίου, ά οποίος απηύθυνε είς τόν χειροτονηθέντα ,ιίαν έιμπευσμένην άληθώς πατρικήν τηρσσλαλίαν, διαγράψας τα καθή- ^ηττι^ ι^·~ϊ —^· ·—-----—" ' Εσυνεχίσθη και χθές ή συζήτη¬ σις επί των άρθρων τού σχεδίου Ν.Δ. ανταλλαξίμου περιουσίας. Γίνεται δεκτόν τό δρθρον 11 μέ τροπολογίαν, καττιά την οποίαν ε¬ πί ένα ετος άπό της (σχύος τοθ Ν.Δ. έτΓΐτρέπεται ή ανευ δηιμοπρα σίας πώληοΊς καΐ έκιμίσθωο-ις των άνταλλαξίιμων κτηιμάτων πρός τούς μέχρι τής 31ης Δεκεμβριού 1955 καττόχους αυτών, έφ' δσον οθτοι τά χρησιμοποιοθν καΐ κατά την έναρξιν τής Ισχύος τοΰ παρ&ντος Ν.Δ. δι' οικογενειακήν ή έπαγγελ- ματικΐήν στέγασΊν. Προτάισει βουλευτών ττροστίθϊτ τόπ 21 όν αρθρον, διά τού όποΐου όρίζεται, δτι έθνικά άγροτικά κτή ματτα εκτάσεως μικροτέιρας των 25 στρεμμάτων, κατεχόμενα παρ' άγροτών άπό ΙΟεαίας, παραχ«- ροθνται είς αύτούς κατά πλήρη κυριότηιτα και νσμήν, μέ μειωιμέ- νην τιμήν. Ακολούθως τό σχέδιον Ν.Δ. γί- νεται δβκτόν κατ' αρθρον, άνσ&αϊλ λομένης τής έπιψηΦίθΈως τοθ ον- νόλου, καΐ λύεται ή συνεορίαοΊς περί ώραν 12.45' .ΐΐηά μεσονύ¬ κτιον διά την Τρίτην. Ό δουλεντής Καδάλας κ. ΣταΟ ρος Νΐ'κολαΐδηις κατέθεσε, κατά: τ)ην προχθεσινήν συνεδρίασιν τής είδικής έπιτροπής της Βουλής διά την ανταλλάξιμον περιουσίαν, την ακόλουθον δήλωσιν : «Είς τά έπίση·μα Πρακίτικά τής Είβικής 'Επιτροπης τού αρθρου 35 τού Συντάγματος και κατά την συνεδρίαν της 4 Ιούνιον, ό είση- γητής τής πλειοψηφίαις επι τού σχεδίου Ν.Δ. «περί ιμέτηρων αφο¬ ρόντων είς την έπιτάχυνσιν τής ρευστοποιήσεως τής Ανταλλαξί¬ μου Περιουσίας και την όλοκλή- ρωσιν τής άποκαταστάσεως των προσφύγων», άξιότιμος βουλευτάς Καστορίας κ. Γυιόκαις, μεΤτά σύν- τομον άγόρειισιιν, φέρεται καταθέ- σχχς την γρατττίην μακροσκελή εί- σήγησίν Γτου, ήτις κατΐεχωρήθη είς ταυτα. 'Επειδη έκ της είσηγή- σεως αυτής, πεπλανημένης έν πολ- λοΤς, σννάγονται συιμπειράσματα τΓεπΓλανημένα καΐ αδ'χα είς βά,ρος των δικαιούχων ανταλλαξίμων, θε- ωριώ καθήκον μου επιβεβλημένον νά ικαταθέσω την κάτωθι δήλωσιν, ήν κα? παίρσκιαλω την "Επιτροπήν δπως αποφασίση νά καταχωρηθη1 ωσαύτως είς τά Ποακτιικά αυτής, έπίισημα καΐ έστενογραφημένα : > 1. "Οντος διά τής έν Άγκύ
είς Ακέραιον τό καθήκον της πρός
αποκατάστασιν καΐ μικράν απο¬
ζημίωσιν τωι, καΐ άναμένοΐΛ' σή¬
μερον τουλάχιστον τίιν στέγασΙν
των άπό 35ετΙας άστ£γων άδελ-
φών των.
■» 2. Όντως έπίσης ή έν Ελ¬
λάδι έγκαταλειφθεΐσα υπό των
Μουσουλμάνων άκίνητος ττεριουσία
άνήιρχετο, δχι μόνον είς 10.738.
289.939 δραχμάς προπολεμικάς,
δπως εσφαλμένως άναγράΦβται βίς
την τόσον πεπλανηιμένην καϊ άδι-
κον Γνωμάτευσίν τοθ ΝομικοΟ Συμ
βουλίου τοθ Κράτους, άλλ' είς 16.
738.289.939 δραχμάς, δπως πα-
ρακατιών όμολογεί καΐ ό άςιότι-
μος συνάδελφος κ. Γυιοκας.
» Δεδομένου δέ δτι οί 'Ελληνες
άνταιλλάξιμοι ανήρχοντο είς 1.500.
000 ψυχών, ένω οί Μουσουλμάνοι
ανταλλάξιμοι δέν ΰπερέοαινον τάς
3ΟΟ.ΟΟΟ ψνχών, καί δεδαμένου ο5)-
σαύτως, δτι οί "Ελληνες δέν είχον
άναλογΐικώς περιουσίαν μικροτέραν
τής των Μοτχτοι-ννμάΐνωιν, έπεται,
δτι ή άκίνητος ανταλλάξιμος πε-
ρ,ιουσ'ί'α τι»ν 'ΙΞλλήνωΙν, 5πλασί-
^ ή,
ων των Τούρκων, θά άνήρτθβτο του¬
λάχιστον είς τό πενταπλάσιον, ά-
σχέττως των
<ίδ έ γενομένων 26) ΆΛΌΥνωστΟΤΓθυλος Γεώργιος, ·η-οιήσεως τής <4ιν>ταλλαξίμοι/ ΐΜριοΐΛΤΪος
ί 2) Μ Κ Ι ^ άλλά θά ω
καί 27) Μαρής Κων.
Κά
άλλάτο-ει. θά είναι
Κατά τής προτάσεως εψήφισαν όλιτώτεοο^ό^έπιηρ^σμός 6.ά τά^ μεγά-
οί όκόλουθοι 32:
1) Πλατής Γ., 2) Βύζας Βασ.,
όριστιχή
Δι' οο>τό θά ττρέ-
_·-„■■ .- ; ,-■ |ΐνϊ· ν« <»— πυτη η άρμοβιότης είς τό 3) Βουρδουμπας Δ., 4) Αλεξα- Ικεντρικβν Συμβούλιον. τος Βοχγ., 8) Άλιπράνηης Ευστρ. ' 6) Άηοονάς Άπ., 7) ,Αιναο-τασα- τος Βασ., 8) Άλιπράνης Ευστρ., 9) Ανδρεάδης Γεώργ, 10) Καλ- λίας Κων., 11) Μεταξάς Γερ., 12) Κονίτσας Θομ., 13) Καλαντζής Εύαγ., 14) Κρίκος Βασ., 15) Λαμ~ρ6πουλος Ανδρ., 16) Λύ- ( »Διά να εΐνοβι δννοοτη ή πραγματοποί- σις τοΰ σκσποΰ τόν όποΤον έ^ΙΓΐδιώκει ό υπό κρίσιν σχέδιον θά πρεπει α! δύο ίπτηρεσίαι ήτοι ή ΥΔΛΜΚ «αί έκεί- νη, την 6π·ο!ον πρσβλέπει τό νο)ΐοσχέ6ιον, τό ΤΑΠΑΠ νά συγχωνοΛοΟν είς μίοον 6- '. Άν£ν τής σνγχωνεύσεως οΰτης ύπηροο-ιών είς μίαν, 9ά <(,9ά<τε- γνωρίζη το "Υ- Λαμπρόπουλος Ανδρ. 16) Λυ- „ €-ς χάος κ<χϊ ζτι /νος Γερ., 17) ΜητοβΚΊθης Αθαν., 'ηουνΎ€·ιον οΐκσνομικών τί ονμΛα νει είς 18) Λύρ«ς Ιωάν., 19) Μακιρό- '^,ς Επαρχίας, λ Σ 0) ρς , ) ρ ^,ς Επαρχίας. πσυλος Σΐτ., 20) Παπαδ6ποι/λος | «Περαιτέρω, τα ϊητύ κρίσιν σχέδιον Κων., 21) Πιτούλης Φωτ., 22) Πά ,ΝομοβπΊκοΰ ιΔβτάγ-ματτος ■προβλέπει πθ^θνάθ-ς Άλ., 23) Σχΐνάς Α., 'ώρισμένους «ονόνας διακηιρύξεως τής Δ 25) Τλ αλλξί ς , ) Σχάς Α., ρμς «όνας δια 24) Στίΐφάνου Δημ., 25) Ταλΐα- ανταλλαξίμου τ—>ιουσί—.
δθΰρος Άθ , 26) Βρανοπουλος Δ., Ι »Έβίγησαν ύττ6 σννο.
27) Λιάκος Άριστ., 28) Νικολί-
τσας ,Ιωάν., 29) Γυιάκας Παναγ.,
30) Μιχαηλίδης Τρ.,
Κ.α-
σννα&έλψωιν ώο·ισμέ-
να θέμοΐτο καΐ {προτάθησβν ωρισμέναι
■προΓττολογ ίαι. Έιγ' αυτών θά έπανέλ-
βΐς την κοοτ' αρθρον συζήτησιν, θέ-
__, .Τ..Λ-.ρ..«.|ΐ>> ■ε'·» ·"' ,1^"" ,λω δμως νά βηλώσω γενικώς έκ μερους
τσιάμττθβς Φωτ. και 32) Ζτ>σιάδΐ>ς '^ο κό,μματ«ς των Φιλελεύθερον 8τι 6έν
Έξ βλλου, 6 κ. Νικολαΐδης, κατβ τή» ^,νίιΓεται ^ δια—σβισ6·ή ή «νταΧλά
σιν ίτάνι<τ*ιί βτι ς, ή |ιΤΡΌηγουμένην σννεδρίοοσιν ετόνισεν ότι Ι ήδ ξιμος — ςιμος ιτεριουσΐα Ιχε ήδη διαπνπώσει τας περισσοτέρας δικβ,ώμοΐτα Διότι Γών απόψεών τού ΙπΙ τού σχεδιον Ν.Δ., '„,,,„!!,.*„ κ______ χ , ο-τε κοοτά την σννΐδρΐασιν Ικείνην βίί ττροίρχοντοΜ έκ.τιιμηθέντων1 έκατόρωθεν, . .„„.. είς 83.691.449.695 ( : 16.738.1 «Τό Κόμ*ι« των Φιλελενβέρων, ιΐς το 298.939 επί 5) δραχμάς προπθ- ΑττοΓον ϊχ» την τι,μήν *ά άνήκω, κατά λβμΐκάς, Ι 1^° ιταριιλθον «αί μέχρι τοθ ϊτοιλ; 1940, » 3 Εάν υποθέσωμεν τΚρός ΟΤΙ-1 ουδέποτε «Τχε ονσχετΐσει την οτέγασ-ιν γμήν άκιριβή τόν αριθμόν 44.235.' Ι^."0^*0™* μέ τί^- «"««"ο™011"»1* τής 480.244 δραχμών, είς τόν όποΐ- όν άναβιβάζε. τό -Ελληνικόν Δή- ( βιοτ, ,__,,__, ή μόσ,ον τάς υπέρ των προσφύγων ^ίησις τών ίσό&>ν ^ ^^.^
δαπάνας αντου, και πάλιν τουτο ^.ουσίας διά την έ?Λ—ιρέτησ.ν των ό-
όφείλει είς τούς ανταλλαξίμους ,μολσνιών. θδσια— ικδς ή εδθύνη τής
πρόσφυγας τό σεβαστόν καΐ άνοομ κ^θοστΐρΐίσιως τής ρενστοποιήσεως <4ρχί- φισβήνηγτον ποσόν "των 39.455. <ε· αττο .-«Λ ϊτοι/ς 1950. Είχε γί*« τό- ιτεριουσία δι' ωρισμένα δήθεν προκειμένον η«ρΐ ό>
δικαιοπραξιών έκ των οποίων
αϋ-
οΙ
τά δήθεν δι
νά
ης
>Απί> ηβ0
&ι6γι
Δ· Άλιπράντης (Ύφ.
Οίκον.). Δέν πρόκειται, κ. ο-υνά-
δελφε πεοΐ τροπολογίοτς είδικής
... ---------ϊ.κ*». ^.αν προκει- ι σας ^χ^ ^ρ» διατάξεως τού
Τα. δια α,ς ανταλλάξιμον —ρ,ΜΚας «χ νομβ(τχί6ίου «Η ΚϋβέρνηΚΤΐς άντε-
πλουτίο-ωμεν μβρικοιις εοκατοχττβίτβυΓ Ι , , „ . .
μεΐτωιτισε το αιτηιμα των κληρού¬
χων ΛέσβοΐΛ κα' εθρσε σχετικήν
διάταξιν είς τό νομοσχέδιον.
_ .... --.------ —----------- .·~^ ι^^ν. 1-1ΧΙ γΐνβΙ Τθ-
969.451 προπολεμικήν δραχμών. |ι« δΒκτόν, ότι τό ιτροιόν ίκ τής ρευ—ο-
'Εάν δέ τό Δηιμόσιον, κατά τό κυ- "Ο'ήσεως 94 διετίβετο διά την στέγα-
ριαρχικόν δι.καίωμα πού εΤχεν, έξε- ™· 'ΕΧέχβΐΐ «τ. τό Κράτος σ«νε,< · χώρησε τό ποσόν τουτο είς την _^°_ ^·~~!?. *"* Τά «". Τουρκίαν, ώς εΤδσς πολεμιικής ά- ποζη'μιώσεως πρός αύτην, ή έχά- ο! πρός τό Κρα- «αΐ πό Κ ούτος Των σν- ς ης Αγκύ¬ ρα καΐ κατά την 10.6 1930 ύπο- γραφείσης .μεταξύ Ελλάδος καΐ Τουρκίας Συμφωνίας, κυρωθείσης διά τοθ Ν." 4993)1930, ή μέν κι- νηιτή καΐ άκίνητος περιουσία, ή έγ καταλειφθεΤσα υπό των 'Ελλήνων έν Τουρκία, περιήλθε κατά πλήρη κυ- ριότητα είς την Τουρκικήν Κυβέρ¬ νησιν, ή δέ άνΜστοιχος κινητή και άΐκίνη,τος περιουσία, ή έγκαταλει- ιρθεΤσα 6πό των ανταλλαξίμων μου σουλμάνων έν Ελλάδι, περιήλθε κατά πλήρη ωσαύτως κκριότητο: είς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν (δρ θιρα 1 καΐ 2). Άλλ' έκ παρσλλή- * λου άναγράφεται είς την αύτην Συμφωνίαν, βτι «είς τάς δύο Κυ¬ βερνήσει ς άνήικει ό άπ' εύθείας με¬ τά των Ιδίων αυτών ύπηκόων δια- κανονισμός τοΰ ζητηματος των ά- ποζημιώσεων των όφειλομένων δυ¬ νάμει τοΰ δρθρου 3 της αποφάσε¬ ως 28 τής Μΐ'Κΐτης 'Επιτιροπης» (αρθρ. 18). Είναι δέ γνωστόν,δ- %·ι ή ώς ανω απόφασις προβλέπει την ά—οζημίωσιν των εκατέρωθεν ρίζει δ,τι δέν δύναται νά πάρη», τουτο δέν σημαίνει, δτι παρεγρά- φη ή οφείλη τού, άνερχομένη είς ι τό ποσόν αΰτό, πρός την Άνταλ- ' λάξιμον Όλοτητα, άλλ' δτι έξα- κολουρεΐ ύπάρχουσα άνχχμφισβηιτή τως κατά κρίσιν διικαίου άνδρός. » 4. "Εκ των άνωτέΊρο σσυνάγε- ■ηαι ή συμβατικ,ή ύποχρεωθΊς τοθ Δημοσίου >νά άποκαΐτσιστήση τού-
'νει σέψερον πολϊτ πφιονότερα ύπίρ τον
'Δημσσίου «χά τής Έ6νικής, οΐκονομΐας.
Δι' αύτό νομίζομεν, ότι ό ίσχυρισιμσς
- ίο-χυρισιμός
δέν εχει καμμίαν θέσιν. Κ α! οί
τό Κρητός έκαμαν τό
καθήκον των.
λάχιιστον και τάχιστα τούς άνα-
ποκιατοχΓτάΓΓους πρόο-φυγας, δεδο¬
μένου μάλιστα, δτι και ο! άπο-
κατασταθέντες ικαί οί άποκαΓτα-
στα&ησόμενοι έχρεώθησαν κα! θά
χρεωθοΰν διά την δαπάνην τής ά¬
ποκαταστάσεως των, και κατέβα¬
λον καΐ θά καταβάλουν τάς σχε¬
τικάς δόσεις αυτής. Ζητοΰν μόνον
Τσην μβταχείρισΊν άπό τό Δτιμόσΐ1-
σν καΐ δή άπό τί» "Υπουργείον
Κρατικης Προνοίας διά τής δια-
γραφής τών πρό τοΰ Α.Νι. 18)44
καθωρΐ'σμένων όφειλών των. Ζη¬
τοΰν άκόμη την ταχίστην στέγα·
σιν των ύπολοίτκον 35.ΟΟΟ ο&κο-
γενειών.
δέν
»'Ώς ττρ5ς τή.ν βιαχείρισιν, σνμφωνοθ-
Ιμ» δτι υπήρξεν «ν—ι.τιίχής ή £ΐιαχείρι-
<ης τής ανταλλαξίμου περιουσίας. "Ηδη διά Τοΰ υπό κιρίσιν σχε&Ιου Ν. Δ., έττι- ' ζΐίτείτιαι νά βελτιωθή1 ή κατάστασις. Ό ( Ύπουργός βχει τ ώ ό" ή ή κατάστασις Ύπουργός βχει την γνώμην, ό"τι ι ή δέ χ η μην, ιμέχρι σήμερον δέν ίπέτνχεν ή ■ποΐησις αύτό όφεΐλεται ε,ς την συγκέν¬ τρωσιν των ζητηιμόΐτον είς τό Κέντρον. »Κ6ρΐ£ Ύπουργε, '£χα την γνώμην βτι εάν —/στο- συγκέν¬ διχαιούμενοι .,,____ -------. Δικαστήριον καΐ νά τακτοΐτοιηβοθν αί άνώμοΑοι αύται δικαιοπραξίαι. »'Η πτωχοτέρα τάξις είναι ή Λνοπτο- κσβτάστατοι ανταλλάξιμοι. Εάν πρόκει¬ ται διά πής ανταλλάξιμοι/ περιουσίας να πλοντίο-ωιμεν μβρικούς εΰκατοχττώτους δέν θά είναι έργον δίκαιον. »Δέν είναι δυνατόν νά ίξαρτήσωμεν την αποκατάστασιν των 35.000 οΐκογε- νειών προσφύγων Λπ» τάς εΐσπιράξεις τής ανταλλαξίμου περιουσίας «αι τών κρατικόν οΐκηιμάτων, διότι τότε 6α εί¬ ναι δυνατόν νά γίνη, ή αποκατάστασις αυτών εντός λογικοΰ χρόνον. Δι* αΰτό θά πρίπει ό ιφοπικός ιτροϋπολογιοιμός νά όίνάΚόΛη τό βάρος αύτάς. »Λέγετο»ι ότι ύπάρχει δυνατότης νά χορηγηθοθν δάνεια, άΧΑ' ώς γνοσ-τόν αύ¬ τό ελέγετο καΐ πρΐν καΐ ουδέποτε £χθ- ρηγήθησαν δάνεια. :άν πραγματικώς βελωμον την άπο- τασιν τών προσφύγων μία λύσις ύπάρχει. Ν ά έγγράφωνται «ς τόν κρα¬ τικόν προϋπολογισμόν 200 ΟΟΌ.ΟΟΟ δρ. ετησίως τα όποία θά διατεθοθν διά την αποκατάστασιν τών προσφύγη πέραν εκείνων τα όποϊα θά εΐσπιραχθοθν άττό Τήΐί άνταλιλάξιμον ττεριοωσίαν «αί τικά οΐκήματα Καί , φίσ-ω έττομένως την Λΐατ«(ιν α μηνίας, έβεωρήθη δτι ή Πολιτεία την. "Εάν δμ»ς αυτή γ[ν, V! Ενει υποχρέωσιν άποκαταο-τάσει»ς | διά την μίμονωμένην ' των έ< ταύτης ττληγέντωιν. ιΗ θεο- μηνία τής Μ 'Ασίας ή*το ή με- γαλιττέρα 'Εβνικήι ΘΕομηνία, την οποίαν υποχρέωσιν έΎιει ή Πολι- τεία νά αντιμετωπίση διά τοθ κρα>-
τικοΰ προϋπολογισμόν.
Δ· Άλιπράντης (Ύφ.
Οΐκ.)· Κύριε συνάδελφε, ή άστικί)
άποκοτάστασις δέν £ξαρτάται άπό
τό Ταμ·εΐοιν άνταίλλαιξίμου περιον
σίας. Θά γίνη διά δανεισμοθ τόν
οποίον ©ά συνάψη τό Ταμείον με¬
τά τού Κιράτους.
Ν. Μαλλιάκας Χαίοω πο¬
λύ, κ· 'Υπουργέ διά την δήλωσιν
σας τοούτην. Δέν νομίζω ,δτι εΐ-
ναι δυνατόν νά συνεχίσωμεν συζην
τοΰντες άκόμη διά την αποκατά¬
στασιν άστών προσφύγων. Πρ£-
πει ή άτΓθχατάστασΐς νά τελειώ¬
ση.
»"Ερ·χομαι τώρα είς ίνα αλλο
θέμα. Είς τον τύπον τελευταίως
εγένετο θόρυβος δι' ωρισμένας τρο
ττολογίας τάς ό-π-οίας άπβδόχίθη ό
κ. 'Υφυποι/ργός των ΟΙκονομι ί«ν
είς την ΚοινοβοιΑευτικήν 'Επιτρο
πήν. 'Επ' αυτών 9ά μοί επιτραπή
νά ε'Γπω τινά, τουλάχιστον επι τώ*
τρο-ττολογιών. τάς οποίας έγώ
ϊΐσηιγήιίΐήν. Ή μία τροπολογΓ« μου
άφά τούς κλη,ρΌύχους Λέσβου.
Άλά
τής Λεσβου, είναι
νά διοΐμαρτυρηβ», 5ιότ1"
Βουλήν δημιουργοθνται
ανωμαλίαι·
Ν. Μαλλιάκας. Δ,1^
είπον, έπιθυμώ νά &ι·ααιολ»γι|η
ττιν τροπολογίβν μου ίχι ^ ^
ραγνωρίσω τό δίκαιον —ρό^
σας. Ή άνταλλάξι μος — ρ^, Ι
σκοπόν δέν £χει μόνον τή>ν ^ Ι
σιν των προσφύγων. Τ4 »οιιιι,
καθεστώς τής περιουσίβζ ^,
έρρυβμίσθη διά τών σνΑφά^
ζάνης, 'Εξηιντάρη — Ρουοβή %
θηινιών και Άγκυρας τ«0 '**'
τίνες προβλέιτουν ότι
αυτή θέλει διατεθή $■«
ζη<μίωθΊν τών βιχαιονχΐΜ. ταλλάξιμος —ριοινία, ~φ σμόν 8χίΐ νά άποτελί— ιί ίτ κρυσμα τής ό-οζΐίμιώσκΐζτ»,!, ριζωθέντων έκ Τονρκίβς καΐ 'Ελλήνων 65 και 66 της ζάνης καθώρισαν 5τι «β/ »/ '& ληνες και οί ΤβίεΜ» Μροι ά χον τό δικαίωρσ "Εά κατάοτοκτι δεχθήτε, θρον. τα κρα τό πρέττει νά την αποκέν- τών ύποβέσεων, νά φθάσωμεν καΐ ΐϊς την διάλυσιν τής υπηρεσίας α£- κ. Ύπουιργέ, ώς πρώτον 6ρ- »Έάν δέν γίνη αύτό, τότε ημείς οί πρόσφυγος 6αυλει/ταΙ θά είμεθα άντί- θετθι πρός πάσαν τροττολογίαν καΐ διά¬ ταξιν διά τών ότϋοίων θά εύνοοΰνται οί τής > ϋς γνωστόν, πολιτεύομθθι σννεχώς
■2ς την ίπαρχίαν καΐ ίττομένως ή άΐτο-
κέντρωσις είναι ονμφε^κττ^ρα δι' 4μέ, όλ-
ά άπό απόψεως σνμ<(κρωτέρας βηκηο- «Αναμένομεν άπό τόν κ. Ύφνπουιργό/ν κα! την Κ
νήσεως τοΰ «Άξιος», θε,ρμόταται
καΐ όμόθι/μοι τνούσθησαν α! σχε¬
τικαί πρός την περίστασιν εκδη¬
λώσει ς τοθ πολι/π&ηθεστάτου έκ-
κλησιάσ-μαος μετταξύ τών οποίων
<αΐ οί Δή,μαρχοιι Ν. Ίωνίας καΐ Νέας Φιλαδελφείας κ .κ. Κ. Κοφτερ -ζής και Νικ. Τριπιάς καΐ ό'λλοίΐ ■ροσωπικότητες. "Οφείλομεν δέ νά 'Αινταλλαξίμων διά τό σύνολον της εγκαταληφθείσης περιουσίας. »ΚσΙ ή ύποχρέαχτις αθτη τοθ 'ΕλληνικοΟ Δημοσίου κεΤται καΐ δέν παρεγράΦη, οθτε είναι δυνα¬ τόν νά παραγραφή, άσχέττως δν οί ανταλλάξιμοι προσΦυγες, άγό- μενοι άπό άνωτέοου έθνικοθ ττνευ- ματος αλληλεγγύης καΐ έκτιμών- τες τάς οΐκονομικάτς καί πολιτικάς περιπετείας τής Χώρας, δέν ηθέ¬ λησαν ν* ασκήσουν τά σιψιβοπικά αυτών δικαιώματα, διότι άναγνω- ρίζουν επί πλέον, δτι ή 'Ελληνι- κή Πατρίς έπραξε .μέχρι τοΰ 1933 άναγνωρισσυιμεν· δτι ύπήρξοτν καθ" 3λα δίκαιαι αί έκδηλώσεις αύται, διότι ό νέος αύτός κληρικός υπη¬ ρετήσας επί μίαν τ—οκτίοον ώς διάκονος είς τόν Μ Ναόν τών Ά/· γίων Άναργύρων Νέας Ίωνίας, ε¬ δημιούργησεν, χωρίς ύπερβολήν, ά ρίστας έντν—ώσεις διά τό ήθος καΐ την δλην συμπεριφοιράν τού ώς καΐ διά τό ζήλον τού ώς πιστοϋ καϊ άφοσιωμένου λειτουργοΰ τής -κληχτίας» Ν. Ε. Μς » Παροβκαλώ λοιπόν νά γίνη σν- νείδησις τού Πανελληνίοι/, δτι «δέν εξεπλήρωσε τό "Ελληνικόν Δημό¬ σιον είς τό τιετραπλάσιον τάς έ¬ ναντι των προσφύγων ΰποχρεώ- σεις τού», δπως (σχυρίσθη άβα- σανίστως ό συνάδελφος κ. Γυιό¬ κας, παραπλανηβεΐς άπό τους α- ριθμούς τοΰ Νομ. Συμβουλίου τού Κράτους, άλλ' αν θέλωμεν νά εί¬ μεθα δίκαιοι, όφείλομεν νά διαδη- λωσωμεν οί πάντες, δτι τό Ελ¬ ληνικόν Δηιμόσιον έξακολουθεϊ νά είναι όψειλέτης είς τούς πρόσφυ¬ γας διά 39.455.969.451 δραχ». Επι της δηλώσεως αυτής τού κ. Νικολαΐδη, διεξήιχθη ψηφοφορίβ, τα άπ·ατιελέισιμαΓΓα της οποίΐας 6- χουν ώς εξής : Εψηφισαν έν συνόλω 59, Υ¬ πέρ της προτάσεως ο! άκόλουθοι 27 : 1) Χαβίνης Θεόδορος, 2) Μο λαμίδας Ευστ., 3) Αύγερινός Α., 4) Μπακατσέλος Γεώργιος, 5) Ν ι κολαΐδης Στ., 6) Χούτας Στ., 7) Κρασαδάκης Νικ., 8) Μτιησοτά- κης Κων., 9) Πολυχρονίδης Πολ., 10) Άνωγειανάκης Άνπ·., 11) Κο θρής Έμ, 12) Μαλλιάκας Ν., 13) Τούμπας Ί., 14) Παπαβασιλείου 3., 15) Παλλάσκας Γεώργ., 16) Μπριλλάκης Α., 17) Πετροπουιλά- κης Πιέρρος, 18) Μποκλατζής 'Ε., 19) Πετρόπουλος Κων., 20) Κα- ραγκιώζης Γεώργ., 21)Πανούσης Βασ., 22) Γαρουφαλιάς Πέτ., 23) Τζαννετοκης Παναγ., 24) Γρηγο-. ρίου Γεώργ., 25) Τσιγάρας Κων.,1 Έν συνεχιείφ των άγορ«ύσε«*ν των βουΑιευτών τής Λντιπολιτίύσε- σεως διά τό Νομοθετικόν Διάτα- γμα «ττερΐ μέττρων άφορώντων είς τήι* έπτιτάχυνισιν τής ρευχττοποιή- σεως τής άνταΐλλαξίιμον περιουσί¬ ας και την όλοκλήρωσιν της άπο- κατασταβηεως των προσψύγ«|ν», ό έ< τ«ν ΒΙσηγητων τής μειοψηφίας κ. Ν. Μαλλιάϋίας είπεν τα εξής: «Κύριοι συνάΐδεΐλφοι, όφεϋλ» άτττό τής θέσΐως ταύτης νά άναγνωρί- σω την κάλι)ν πίο-τιν και άποφαοΊ <—ι*οτητα την όποί«ν έπέιοειξεν 6 άξιοτιμος κ. Ύφχπουργός των 01- κονομικ^ν κατά την κατάθεσιν καί συζή(τη<πν τού υπο «ρίαιν σχε δ'^ου Ν.Δ. ' Ιδία όφε,ίλω ν« έπαινέ- σ» τούτο·ν διά την σννβχη τταρακο λούβηισιν των έργ«σιών τής Κοι¬ νοβουλευτικήν, 'επ-ιτροττης των Οικονομικόν ή όποί« έπβξ€ΐργά- σ9ηι τό προκειμένον σχέδιον. »Τό υπό κρίβ-ιν <τχ|£Ιδιοιν Ν. Δ· κύριοι ο*υνά£ελφοι, %ει δύο σκέ- λη. Τό πρώτον σκέλος άφορά την έπιτάχυνσιν της έκποιήσεως της άνταλλαξίιμου περιουσίας. Τό 6εύ τερον άναφέρεται είς την όλο- χλήρωσιν τής άποκαταο-τάσεως των προο·φύγ»ν. Έττί τοθ πρώτου σικελαυς όφείλω νά τονί<τ» δτι ίπτηρξε μέχρι τοί56€ μία κββυστέτ ρηισις αδικαιολόγητος. Ώς γνκ*- —-όν «οί φίλοι μας Τοΰρκοι» έζε- —οίηο<αν τίιν τπεριουσίαν τ«ν έ- κεί όμογενόϊν μας έντός 6 έτ«ν καΐ ήτο και ρός κβί ημείς νά ρυβμί εν επί τέλαυς τό θέμα αύτό. ' »Το νομοσχέδιον, κύριοι συνά- δελφοι, ΐΤναι άποφασιοτικόν. Δι' οτύτοθ έφαρμόζεται ή άτκ>< ς μοσχέθιον. Μαλλιάκας. Χαί,ρ» πά- ύ, <. 'Υπουργέ. διότι συμψω ροι πολυ, _^,_«.ν·» ν^^ψΐΛ νοθμεν καΐ έπ' αύτοΰ· Μέ άπολ- λάσσεται τοιουτοτρόπως τής υπο¬ χρεώσεως ;νά άναπτύξω περαιτέρω τό θέμα των κληρούχων. έφ' δσον αί άπόψεις μας σνμπίπτουν *Η τροπολογία μου .ευρίσκεται πλέον είς τό σώμα τού νοιμοθετήματος. »Είς τό ό:ρθοί)ν 10, κύριοι συ- νάδε,λφοι, προβλέπεται ή χορήγη- σις όριστικών ττΕΐραχω,ρητηρίων είς τοίις αγοραστάς ά/ταιλλαξίμων κτηιμάτων έξ άνωμάλων δικαιοπρα- ξιών. Ποία δμως είναι ή1 περ'τττω- σις αυτών των άγορσστών; Ή Μυ τΐΑΓ||νΠ;, κύριοι συνάδελφον, υπέστη δύο διωγ"ούς, ώς καΐ άλλοτε άνέ- πτυξα, μίαν τό 1914 και μίαν τό 1922- Έξ* αλλου τό θέ,μο: των ά- γοοαστών έξ άνωμάλων δικαι- οπραξιών Λέο-βου διά τού νό- μου 4.399 τοθ ετους 1929 ά- νεγνωρίσ9η ώς άνώμαλον αύτό κα- &εο~τώς καί προεβλέφβη ή σύστα¬ σις επιτροπών. Ενώπιον -"■" ' ώτηον των επι αυτών ο! άγορασταΐ ή5*- ναντ0 να κομίσουν ύ ί 1 λάβουν εντρω- σις περιοριζομένον των άρμοδιο- τήτων τής Υ.Δ.ΑΠ. είς την ιιελίτ της όλοκληρωτικής καταβολής βουν τον όρ,στ,κόν τίτλον. "ΑΛ- λ«ς, δν δέν δ.επ.στοί>το ή &λ0-
κλτ,ρωτινη καταβολή τοθ τ μημο>
τος τουτο ωφείλετο ττλέον είς ^
Δημοα,ον ώς διαχειρι<_ο0 Ανταλλαξ,μο, Περιου(τί<χ ,^ 9εν δμως ό νόμος ]8 το0 ,944 είς τάς έχττίας τω»«ώώίατΛα· βουν την διαχείρισιν η^ς κτ*» σίας των. Και πργάτιβτι ήΜ»(ί "Πούρκοι είς σκοπόν τούτον. Εύρ&φν πρό καταο-τάσεως μτ έττιτροκι>
σης την ανάληψιν της πιριβιυισί
των διότι τό —λεϊστον τβνηκ ΐ'·
χε διατεθή πρός
άκττημόνων
αλλων φιλανθρΗΐττικύν ομν) κ1
ή Ελλάς ενρεβεϊσβ τί? ά6τ«»»'
έΦαρμογής ττς
προήΐλθεν είς
τίνες κατέλί(ξαν είς τή»
αν τής 'Αΐγνύρσς, δια τής Ι
έκατέρα τών χ«ρ«ν σνίΜ
υποχρέωσιν νά ά—οζεΜΐιώστ] κ*1
ίδίους αυτής ι>—ηονς,
»Είς έ<τ€λεσιν της ταύτης έψη^ίσβηισαν ποΐοι εδωσαν . μ ί ώσιν είς τούς δικατουκουί ληνας ύπηκόονς και έν ό Νόμος 6355 διά τοθ ρύθμισις τού θέματος ό*1*!/ έκτιμητικάς τής περιουσίας Έτΐ.·,- .. καί έξέδιδον τάς οριστικάς 4>
φάσεις των είς λίρβς
δραχμάς. Έπομένως
χ.,,_. μέτόν νόμον 18*
γραψε μόνον τάς άιταΜΠ0*!
δραχμάς. Άνά ττββΌ* ""
"Ελληνες δικαιούχ»! ί»
την γνώμην μας, τβ
συνεπεία των άνυτίρω, <* σουν την πλΐϊρωμήν τού Γ σβέντος αυτοίς τιμήμβτ'ί κτημ—ά το»ν, βεβομίνον ί μόνον τό 20% δέ νά εχετε υττ' δψι νσ« ότι αί άποΦάστ.ις β*"1 ' σαν βάσει τίτλ»ν λημμένων άπό τό Κωνσταντ ι 7^ τικής πίβτεως, νά τονς είς την μελέ¬ την ικα εξέτασιν τών άνακυτττ των εκάστοτε ζητημάτων καΐ υ-- νιστώνται κατά τόποιις πρωτοβά&- μ,ι«ι κα1 βευτεροβάβμιαι έπιτροπαι πρός έκδίκβοσιν των σχετικώιν αι¬ τήσεων. Τάς άττψεις μου επί τής συνθεσεως των επιτροπών αυτών θά τάς άναπτύξω κατά -Λ άρθρον συζήτησιν, διότι ότι πρεπει νά μέλη. κατ νο,μίζω ά -ρο-1 ___π-* μϊ,ΐϋτοιοοίςονται είς τόν Νομάρχην ό οποίος 9ά εί¬ ναι δυνατόν νά υπογραφή κ«1 νά δίδη τά όριοτικά παραχ&>ρτντη>-
ρια. Διά τοΰ νομοσχεδιον έπίσης
έφαρμόζίται ή αύτοδιοίκησις, διά
τής Ιδρύσεως Ταμείου Άνταλλοτξί
μου Περιουσίας τό οποίον άποτβ-
λεΐ ίδιον Νσμΐικόν Πρόσωπον Δη¬
μοσίου Αικαίου. Είς τό Ταμείον
περιέρχεται πάσα πρόσοδος έξ έ-
νοικιάΊσεως ^ πωλι>σεως άνταλλαξί
μου κιτήμοττος τ) αί πληρωνόμ«ναι
είς εξόφλησιν τΐμήμοπος έκ παρα-
χωρήσεως προσΦνγικών οΐκιών, δό
σεις. Τό Ταμείον Ιίχει Αρμοδιότη-
τα νά "<αταθέτη πδιν εΐσπραττό'με- νον ποσόν βίς τό πρόγραμ.μα άπο- κατοιο-τόκΓεως προσφύγων τού όποί ου την εκτέλεσιν ίχει έπωμισθη τό Υπουργείον Προνοίας· "Εχει άρ- μοθιότητα οννάψεως δανβΐου πρός νοέη οτύτά. Καΐ διά νά ι αν το «55, γίνουν ι των κτη,μάτωιν ο! άγο· ων οποίω έώβ ό ημάτωιν ο! άγο· ραστα. των οποίων έπ.στώβη τό τ.μ»>μ? κα δέν τό είχον ολοκλη-
ρωτ,κως έξα,φολίσε, έπ,βάλλετα
να ριΑμ.,τκ; θ& 6ά
Το
τ-
ποοτε,νομεινης τροττολογίας μου·
Και αν άκομη, έπαναλαμβάνω δέν
εΤχον δ,αγραφη τά χρ^ Β(&' ^
νομόν 18, ίΤναι ό άγροτ,κός νομος
ό οποίος τά διέγραψε· Δέ
κείται
ν προ-
προινομιακής είδκής
μεταχε,ρ,σεοος δ.ότ, τό αύτό έγέ
νετο κα. είς &λας χ4ς —-ριφβ^,.
»ς κα ή ψτϊφισίς τοι/ αποτελεί τπρά
ξινδικαιοσύνης καΐ Ισότητος.
» Η τρίτπ τροπολογία μου άφο-
Ρα 20 — 30 δ.καιούχους ο! όποί
οι^ κατα τ»ν διάρκειαν τής λειτουρ
Υ ι άς των έπιτροττώ,ν αυτών ύπΑρ
ξαν όρφανά άνή.λ,κα. άσθενείς καΐ
αποντες ^ ττοόο-ωπα τελοΰντα υπό
κηδεμονίαν ^ δΜαστικήν αντίλη¬
ψιν.
Ν Μ α λ ι ά κ α ς. Τά δσα εί¬
πεν ό κ. συνάδελφος ίρχιονται είς
έπιρρωτιν τών δσων ύττεστήριξα
"Οτι Λ«1^!ίΛ Λ [β,^«
η ιοική μόν τρο-
περιωρισμένης έκ-
Ότι
ττολογία
τάσεως καί αφεώρα 20 _. 30
δικαιούχοι/ς κοποίκους Λέσβοιι, εί
χε δέ ώς εξής. (Άναγ.νώσκει)
Επειδί, κακώς, έξ Αγνοίας επί
τής τροτΓολογίας μου ταύτης έδη-
μιουργιίθη κά-οιος βόρυβος είς τού
» Νομίζω έπονεωνς *·»
ήθική ύποχρέωσις ·"* '"*■■
άλλά καΐ
ώση. Α!
ταλλαξίμων
—6 δραχμάς έκάσττ).
ν«ομαστικτ) τ»ν ό)ξίσ,
δραχμών, «αί τ«ν
κόων 2—3 δρχοψα
δ,ραχμών.
» Διά τούτο
δτι ή ανταλλάξιμος
πρεπει νά υπάρχη, * •"Γ
ησει, διά νάό-οτελβσΠ ", ,
κυρσμο των άν«τ<£. «^ ^ να άνακτήσοιη' ταντβ, άρχιικιης των άξίβί καταβολήν άιιο^ι«*~_ ^ μερ,κής, ^ κόων οΤτινβς δεν αυτώ" στικιης ται, κύριοι χει ύποχράίσις έ>' δσον ύπάρχβνν αστ«Τβ'
•ν*.
γισμοϋ δια την
των ΠρέτΜΐ δέ νά
δια
Τάς έττϊ
την