186976
Αριθμός τεύχους
1379
Χρονική Περίοδος
30ον
Ημερομηνία Έκδοσης
7/7/1957
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
■4.1Ο-
V
14
Π ΚΟΣ ΚΟ_ΛΟΧ
^ί'ΕΤθΣ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔ0ΜΑΔΙΑ1Α ΠΟΑΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΜ ΠΡΟΣΦΥΠΚ8Η ΣΥΜΦΕΙΙΙ
ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1379
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 7^ΟΥΛΙΟΥ 1957 { ζ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ — ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣϊΝΑΝΙΔΗΣ
ΠΡΟΣΟΔΟΙ ΤΟΥ ΕΘΜΟΥΣ!
ΤοΟ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΛΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
«β! -
τύραννος τής μρ
5 λή ίτοιμάζεται
ίΐάλιν τέ>ν· *Ρ*ΥΧ·ν τής άγχό-
^ ,ίν. λχΐμβν ί"β νεων ήρωων, τού Νι-
Ι^-,ψών καϊ τοΰ Μιχαήλ Ρωοσίδπ.
ά ν « τ Ρ » Ζ
ι α σ τ ι κά δαοανι-
ά ν τ ά ξ ι χ 6ρ-
Ιπλυίτρβίτεϊς Βρεταν-
καί αστυνομικαι καί οί πιοτοι
Εϋνΐ' των βΐ Τβϋρκβι άλήται. νπβδάλλβυν
^ %·η *ίτ«*5 ** οογκεκριμένης κατη-
'Γ- ΐυλλαμδχνομένβυς Κυττρίους πολί-
V*
Γ" έμβχιγμβν έν τούτοις της παγκοσμίου
Χΐ 1!ί· Γν'ώμης *«» τραγικήν εις βάρβς των
ν εΐρωνίαν, ό επί των 'Αποικιών Ύ-
τής Αυτής Βρεταννικής Μεγαλειβτη-
.!„«, »?/» 5ιτ«*Αίϊ την Λΐ'ν/Τ-τ/νΛΐι' Λ »« <-- ί ΗΣ •ΛΡΑ °χ*ΐβ. Ι 1ν ,,,Ι ■γν(λ.| 11 ' 14 Ι μθίί) ι «4 Ο«όρ 4»9θ |ΜΙΚ «ΜΙ ΟμΙΟ ί:«ί ψβ>
(Ο!*
Ι) Β
φ
ιοι«
«ί.
ϊίτοΐι νά δεχθή την σύστασιν ά μ ε-
I
κ τ ο υ έξ βΰδετέρων Έπιτρβπης, ή
% εξετάση τάς σχετικάς καταγγελίαι
Έθνάρχβυ καί ωρισμένων "Αγ-
δουλβυτών· Μέ άναιαχυντί-
^"χιλίων πιβήκων ϊσχυρίζεται, ότι β α-
ο ς ίήμιος των άβώων γυναικοΐτΛί-
1 ί,υνεργβί τού... σ«κβφαντοϋντ»η !·.
Οΐγακά τίίμοίρα κνδερνών-
{■ άλλαι την Μεγάλην 'Υπεροττλαντικην
0«τί«ν Ρεπουμηλικάνοι ηγέται· επι κε-
ϋ;'τδν έποίων ευρίσκεται ή μέχρι μυελοΰ
;·ί»ν φιλότουρκος τριανίρία Χά-
Ντίευϊ - Ντάλλες, ούδε λέξιν, τ υ-
,„„; έ δ τ ω, συμπαθείας εξεδήλωσαν,
τδν έν Κύπρω δυμάτων τής Άγγλβτουρ-
ίηριωδίας· Διά νά απομακρύνουν δέ
τροκχήν των έλεοδέρων λαών, άπό τα
ιχττέμενχ — τη συγκαταθέσει κα'ι τη ά-
των — α τ υ γ ε ρ ά έν Κύπρω Άγ-
' κακβυργήματχ· έπανέφεραν είς
£ίτιφάνει»ν τό πρό πολλοΰ έξοτντληθέν βέ-
ΐδν γενομένων είς την Ούγγαρίαν άμφο-
:ν ύμ«ήτων· κατά την διάρκειαν τβΰ
έμφυλίου κομμουνιστικοϋ πολέμου-
μάλιστα ειδικήν, περί τούτων,
,· έίδλβν, ένώ έξ άντιθέτου ύπέδει-
«; τον Αμερικανικόν Τύπβν, νά άγνοή-
τελείως τα μχρτύρια, είς τα όποΐα ύποβάλ-
; τώ; Έλληνας Κυπρίους αί Βρεταννικα'ι
αρχαί.
Ε»ι διά νά φδάαη είς τό ζεν'ιβ ή άνθελλπ-
ιιχιι των "Αμερικανών Ρεπβυμπλικάνων ά-
κχ»λ ί ν ω α ι ς· β ΐτροϊστάμενβς των
Μ«φΐίτικών Σχέσεων της Άμερικανικης "Υ-
ψ:α; Πληροφοριών είς την Τουρκίαν, "Αρ-
—«υ; Ιξών Τρέοσιντερ εξέδωκε, δαπάναις
■ί; Τονρχικής κυβερνήσεως — ό ©ε ό 5
(νκρίζεΐποσα εΐαέττρκξεν
«νΐαί-όη το ς αοτόςβυγγροτ-
{[ ν ρ ίιίλίβν, είς τό οποίον, οΰτε λίγβ. ου-
«Αί«»:τηρίζει ότι... β "©μπρός· Π _απ-
4 Σόλων, Στράδων, έ "Αγιβς Νικόλαος..·
ήσαν Τοϋρκοι !.· Ίαχυρίςεται έπίοης ό έν λβ
γω Αμερικανόν δημόσν λειτουργος, ότι έ Να
&ς τής Έφεσίας Άρτέμιδος, τό Μαυσωλεΐβν
τής Άλιχαρνασσβΰ καί ό Κβλβσσός τής Ρβδου
υπήρξαν Εργα... τής ίημιβυργικής διανοίας
των άγρίων Τουρανικων στιφων, τα έποΐοτ έ-
ξεκίνησαν άπό τάς στέππας τής Κασπίας καί
έ6ύδισαν είς τό αίμα. τό πένθος καΐ την κατα¬
στροφήν την κβιτίδα τής Φυλής μας, την α¬
λησμόνητον Ελληνικήν Ανατολήν !.
***
Οί ευρισκόμενοι επί κεφαλής τοΰ "Ε&νβυ;
εχουν, έν τω μεταξύ — διά τής μβιρολ«-
τ ρ ι κ ή 5 άνοχής καί τής άρχβμανίας των
— μεταδάλλει την Έλλάδα είς Ο ΙΚ Τ Ρ Ο Ν
όμβίωμα Κράτβυς. είς Κ Α Τ Ε β Η Υ Τ Ε-
ΛΙ ί ΜΕΝΟΚ φέβυδβν των Αμερικα¬
νών καΐ τοΰ ΝΑΤΟ· "Ο δέ ταλαίπωρβς 'Ελλη-
νικός Λαός, ο οποίος περιήλθεν είς κατάσταΗ
σιν ψυχικοΰ εύνουχισμβΰ, συνεπεία των δρ α-
κ ο ν τ ε ί ω ν άπαγβρευτικων, πάσης δημο¬
σίας εκδηλώσεως, μέτρων. αδυνατεί να διαδη-
λώση, ώς θά ή9ελ£, την οδύνην καί την αγα¬
νάκτησίν τού. διά τα συμδαίνοντα είς δάρβς
τή; έδνικήξ τιμής καί αξιοπρεπείας.
Κυοίως ύπεύθυνοι δια τό σημερινόν ά ξ ι-
βθρήνητον κατάντηηα τής Ελλάδος
είναι οί άντιπρόσωπβι τβΰ "Εδνβυί;. ά^ ν ε-
ξαρτήτως κομμ«ττκή? * π β;
χοώσεως, ©Ι όπβΐοι καί 8ά κληθβΰν να
λονβδβτήσβυν έν καιρώ, διότι ηαρέδησαν την
λαϊκήν εντολήν και ένδιαφέρβνται μόνον δια
την Θεραπείαν άτομικών συμφβρόντων.
Μία νέα^εγκυρος και σεβαστή γνώμη
ο»
ΑΑΑΑ "ΑΑΥΜΟΙ ΠΑΤΝΑΐΣ.,
...Τάς οποίας, ημέραν τινά, έγγύς ή
μακράν, Θ' άπελευθερώση και θ' άνα-
κτήση ασφαλώς τό παλαιόν διηνεκώς,
ώς άλλος Άνταΐος Ελληνικόν "Εθνος.
Τού τ. γερουσιαστοϋ, ίατροϋ κ. Π. Δ. Μπέμπη
Φίλε κ. Λιευβυντά,
Έκλεκτοί Λογογ,ράφοι καί Συ-
νεργότται τής εγκρίτου Εφημερί¬
δος Σος, άττορ-ρέοντίς έκ Πόντου
κ«χι Μικροτσίας, των όττοίων τα
δηιμοσΐίύμβτσ, ώς έβνικά, ίοτορι-
κώς έμι6ρι9ή και γλωσσικώς καλ-
λώτΓέοΓΓθΓτα, ευχαρίστως άνβτγι·-
γνώσκω, μελετώ καί βαθέως έκτι-
μώ, διερω-τών-ται, εάν αί ποττρίδες
τ»ν τγρ£—εί νά λέγωνται «χαμιέ-
νιες» η «άληιτμόνητες»· ! Καττά
την έμήν τοητεινήν γνώμην, είς
την ΤΓερίτΓτωσιν τοΰ χοορακτηιρι-
σμοΰ των θά ττροο-ηιχ.ε ττληρέο—ε-
ρον Μβί έμφανηΐικώτερον ό τίτλος
και ή έκφρασις «Αλύτρωτοι Πα-
τρίθες». Διότι ο&τος ύττοθηλοΐ
άδιοολείτττους και ττολικτχι-
■' " ' ,'""" ' _,' ' ~ ' ..' τοϋς Λδιολείτττους καί ττολυσχι-
Είναι ζήτη»α αν μεταξύ των τριακοσιων δ τού Βασ,λ,κοΰ κα
χτέοων τοϋ "Εβνους ύπάρχει μικρά μειονο- Αΐ^ΙΓ1Μ,-, ,,-„ .ρ>νΑν,.^ π^,,η
τη?, έχουσα
των την χώραν
Εδνους ύπάρχει μικρά μειογο-
αντίληψιν των έηαπειλβυν-
ΟΑΝΑΣΙΜ8Ν κιν-
Γένους,
Διογενοΰς των
πρός εκδίωξιν βαρβάρων η ήμιδαρ
βάρων έττιδρομέων, άττό χώρας είς
δύνων· Είναι ζήτημα αν μεταξύ των σημερι- Τ^ς όττοίσς έττί χιλιετηιρίδας γη-
νών μελών τής 'Εδνικής Άντιπροοωπείας ί)
πάρχουν έλάχιστοι άποφασιαμένοι — εάν ϋ-
4 ι ο τ α ουμφέροντα τοΰ "Εδνους τό έιτι-
βάλλουν — νά διακυοεύσουν τό δουλευτικόν
άξίωμα καΐ τα συ/μπαρομαρτοϋντα, πολλά καί
ποικίλα όφέλη.
Ή ίτλειονοτης των κυρίων έθνοπατέρων
ένώ είς τάς κατ' Ιδίαν συνομιλίας των άνοο-
γνωρίζουν ότι ή Ελλάς περιήλθεν είς κατά¬
στασιν αύτοχρημα δραματΐκήν
2χι μόνον δέν Εχουν τό 8άρρ©5 νά διακηρύ·
ξοιιν, άπό τοΰ κοινοβουλευτικόν δήματος, τάς
γνώμας των άλλά καί τρέμουν επί τή Ιδέα τής
απωλείας των άποδοχών καί των προνομίων
τοΰ βουλευτικοΰ άξιώματος.
'Η έδνική κακοδαιμονία καί ή έθνικη έ-
ξουβένωσΐς έςρείλεται συνεπως είς την λειφαν-
δρίαν άπό την οποίαν πάσχβι ή Ελλάς, είς
τάς σημερινάς κρισίμους περιστάσεις.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ5
ΓΥΡΩ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ
«(Ο
Η(ί»
γΙ*
£|<ι4 4 «4· ιΙΙΡ" 0 ιδού ΙΜλΝΑΑΕΣ Κ ΑΙ ΑΓΓΕΛΟΙ! ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Ξ. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥ η ■ ττού κ (Α" ιί τόν τελεϋταΐο καιρο ό καί 6 διεθνής τύττος Ι'« τίς «τιΐ[ν»5ίες τού Χάρντιγκ ϋϊττίον των ττοττρΐΜτΰν άγ»νι- η»'Τΐβ τή λειηεριά τθι/ς Κυττρί- », «ι γιά ις φΒΐκάΧώτητες έ- *>τιον τοΰ ττλτνθυσμοθ τής 'Ελλη-
■Ϊ! Μτγαλονήσου·
*»' μίλησον γιά €ΰ9ύν£ς καί
* ονιπαση νέ«ν διεθνών δικα¬
ίαν τύτΓοι; Νίυρεμδέργης, 6-
* »ά δικαο-τοΰν ό Χάρντιγκ καΐ
"«ΐΛνττεύθυινοί τού όπω δκά
τού, όπως δικά.
καΐ κοπαδικάστη<αν καί •ΊΓίχβνίστηκον οί ήγέτες τής χι- "Ψ«ίς Γερμονίας γι« τα έγκλή το τους κοττά τή διάρκεΐα τού ίρομ Πογκοσμίου Πολέμου. «ί έτητραττεΐ νβ νομίζουμε ττώς "«οί κάιτοια συγχύση, κάττοια ^νοηση, κόπτοια τταρεξήγηση. άττολύτιος σύγκριση οίηε ηλό έέ ""Ρολληλιο-μός έπιτρέ—;ται |ΙΪ!1 μ«τοξϋ των ϊξολλ»ν :»<; ήγε- νά ιν μές την οττόγνωσή :τιν£»ν στοιχείων τής Γερ- *'βζ κβ' τού Χάρντιγκ μέ δλη ι"4ΧΡίίβ καΐ έγκληματ ιχή κου- «« των σιιντη,ριντικών Κυβερ- Μεγάλης Βρεταννίας. μάλιστα τις οννθήκχς ττοΰ δη- τόν Αεύτΐ.ρο Παγκό- , δνέ θά δυσκολευτού- να κοταλήξουμε στό ότι ήθικοί ούτουιργο' έκείνου ήσαν κοί ττά- Σνντ Κυδερνήτες Βιρετοηινίας: "Ετπα- Ίώ' ?™σχτικά «ρνεα μετ ά τόν ι, ° Π<ΐγκόσμιο Πόλεμο, κ* ί- . »<» Καί —ϊς λίγ6ς ΟΠΓΟΙ- „■*" *Τχε ή Γερμανία, στέρη- ^«λοσσιαία γερμανική βιο "τό τίς άττοοοίτητεΰ (**ζ. κοτταδίκασβιν ϊνσν Ψ V»" ι) Λ* .**άσφυξ!α οίκονομι- 1 ^'τητα, γιά ν« &η- Τί>Ρε>η*ες «οί ττρο-
'ο*£ί»νί ίΡεης. ρ
ι» το- "' τη φυσική άντίδρα-
^ ^Ι0*1"0" λαού ττού <ί- ς νά ζήσει. Άφίνο- νινον°ϊ «ι1 "ιι'λ δημιοώργημο λ οΙ «Κβ' α τον μο·ρ<χ»ο ε- « « σ . κ ά δέν ΓιΡμονοί, τταρά οί Ιδίως κα'« ΐ Γάλλοι « ν * υ ρ ώ τγ ι», οι λιμώττουσα Γε.ρ- ^'ελιί τόν άμφαλό ς Κεντρικής Εώρώ- δ!λ "«ν* ·. ι "οι "Ήν ' ντ(αθοί Κ01' να έίλλες ΰν καΐ οί ήθικοί 'ά ξεβρωμή<τιι ώ τή λίττρα ιώκ συντη- ^Υγλίος κα> των ά-
Γάλλυν Σοσιάλ ι-
". ϊστονβν νά ττρο-
ί ττολέμομς μέ έκστρα-
νσ
μίσα λο<οΰς 6- τς Κύττροι; !ΧΟυλΙ|βνικό τής Ά>-
'νο
στή δια-
ά γιά
μας όπτοικιο.κ,ρατίας·
την
Μττορ·ςΐ νά τττίγοομε λιγάκι ,μ<χ- ι-,ρυά, δμως δέν ά-ομβκρυνθήκοτμε άττ' το θέμκ μας, ττου παί,ρνει ε¬ τσι τό δρόμο τού γιά ελλογη άνά- λυση: ΟΊ Γερμιοονοΐ στόν δεύτερο Παγ- κόσμιο Πόλεμο κάναν άγώνα ζω- ής καΐ θοτνάτοι;. Πολεμοΰσχον γι' αύτη την ϊδια την υπάρξη τους γιά την έτηβίωσή τους. Κινδύνευε νά ιΐεθάνει άπό άσφπξία , νά έκφυλιστεΐ ό Γερ- μανικός λαός. Κα!, μέ τη> έκμε-
τάλλευση μιάς ήλίθιας στροτιωτι-
ΚΠ? — μέσα στά ττλαίσιο: τής
στροτηγικής — μυωττίας των άντι
ττάλον τους, άδραξαν τα δττλα,
γιά νά βιεκδικήσουν τή _ιιοί'ρα
τους κάτω ό—■' τόν ήλιο. Πόλεμο
κάνανε. Κι' όταν κανεις πόλεμο,
κσι μάλιστα σέ τόση Εκτοχτη μέ
τό κοσμοθεωρητικό τού ίχττλωμα γε
νικότερ, εΐσαι· ίπτοχρεωιμένος κ' £-
χεις τό άντίστοιχο δικαίωμα νά
χρησιμοττοιεΐς δλο τα μέσα γιά νά
τόν κερδίσεις.
'Υττάρχοι/ν, νσί, διεθνεΐς
κ^ς, οί οποίες βάνουν φραγμούς
στά μέσα ττου χιρησιμοττοιοΰν οί
έμττόλεμοι. Οί Γερμανοι τίς ττα-
ραβίασαν! "Ηξίραν ττώς δν νικη-
θοϋν θά ττληρώο-ουν άκρι&ά την
τταραβίαση των συν6ηι<ών οΰτών Καΐ την ττλήρ»σαν έοορι&ά στή Νυρεμβέ,μγη καϊ άλλοϋ. Μ« ε'ί~ο- με ττώς ττολεμοϋσαν γιά την *'ί»ι« ττν ίίτταρξή τους- Κα' δέ,ν δώσει σέ κανένα ύττοσχέσεις. Κο>
μιά ύπόσχεση, καμιάς μορφής.
Άς ε,ρθομε τώρβ καί στούς —
Αλίμονο!—συμμάχους μας ^ τους
"Αγγλους. Άφίνομε δλες τίς γν«
στές -αχυλές υττοσχεσεις ττου
οποίων ,ρη,μάξαν* μέ τους'
δισμους καϊ τίς ιτολιτεΐες μας 6~
κόμα, τόν καιρό ιτοΰ μέ τή δυσεύ-
ρετη λαχανίιδα Αγωυιζόμασταν ε¬
ναντίον τοΰ κοινοΰ έχβροΰ, μέ έ-
κατόμβες θυσίες άττ' τα διαλεχτσ
τταληκάρια μας. Μηπτως κιν"δι»νΐύ&ι
ή 'Αγγλία σήμερα άττό κανένα έ-
ιΧ!&ρό ; Μήπως είναι έματόλεμρς μέ
κανίνα Κιράτος ίσχυ,ρο καί κινδυ-
ν«5ει ή υτταρξή της; Μή>Γως ίχει.
κη,ρύξει πόλεμο εναντίον των 'Ελ-
ινων της Κύττρου διότι άττεΐλςΐται
ά—ό τοΰς Κυττρίους ή έξάντωση
καΐ ό άφανισμός τού λαοΰ της ;
Τίττοτε άττ' αΰτά τα σοβαρά καϊ
τρομερά δέν συμδαίνει. Τότε ;
Τότε μόνο £νας σαδισμός τής
ττιό εκφυλης μορφής οίντρηλατεΐ
τόν άτΓθ-τιρότταιο καΐ κατάτττυστο
δήμιο Χάίρντιγκ νά έφαιρμόζει τα
γνωστά ό—άνθρςο, α μέτ,ρα γιά νά
δαμάσει—μάταια— την ψυχη τού
'Ελλνισμοΰ τής Κύηραν, ττού ά-
γωνίζεται γιά τή Λεντεριά τού.
Μόνο ττόρωση Φυχής των ττιό ττοτα
ττών κβιναν ά— αταιώνων καΐ έγ<λη ματιών έμττνέει τή στάση των Τόρ ρηΐδων ικνβίιρνητών της Μεγάλης Βρεταννίας. Ά—οτίλεΐ συνίττώς Βαρυτάτη βλασφημία, άκόμο κα' ή σύγκρι- ση τής ευθυνής των πρός την εώ- θύνη των μοιραίων θττμάτων τής Νυιρεμδέργης. "Αν ό Χάρτιγκ καΐ δλη ή -αλιοφάρα των "Αγγλων Συντηρητικών ήγετών χαρακτηρι- στοΰν ώς Σατανάδες, θηρία τής 'Α-οκαλύψεως, δαίμονες καΐ Ιωσ- ά βύ φόροι, ύψως, μ έ—ειδή δέ> ύττάΐρχει βαρύ-
ί
τερος χαρακτηρισμός
έ ής Νυρ«μ
— οί κρε-
τερος χαρακτηρμς
μασμένοι τής Νυρ«,μ«έιργη·ς μ—ο-
ροϋν νά διεκδικήσουν άναλογικά
την Ιδιότητα Άγγελον!...
Ξ. Κ. ΑΚΙΟΓΛΟΥΣ
ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ
θρ>α έγκρίτων ·.—-------,
σχέσει μέ την τγροοττόθειαν τής δη-
μιουργίας τής πόλεως των «Ν. Κυ-
δωνιών» είς την ττευκόφντον ττεριο-
χήν τοΰ Διονύσου Άττικής.
Άς μάς έ—ιτροπτή νά τονίσομειν
δλως ιδιαιτέρως τήιν σ€μνότηιτα
και τή,ν άττοφαο-ιστιχότητα, ττοΰ
έττιδεικ,νύουιν τα μέλη τού Οίκοδο-
μικοΰ σννεταιρισμοΰ «Ν. ΑΙολί-
δοςρ>, ατΓΐος' αύτοστβγασθώσιν,
ανευ ούδεμιάς κρατικής νισχύ—-
«ς,
Ή τοττοθεσία, ήν έξέλεξαν είναι
των
τ·>ς
των Κιιδω ,
σχετικώς ττληο-ίθ'ν τής θαλάσσης
τού Μαραθώνος καί παραττλεύρως
τοΰ συνοκισμοΰ ΡΕΑΣ ',Αττικής.
'Η δλη έκτασις ττθύ θά κοτταλάβτΐ
ή Ιδρι/θησομένη ττόλις ττυριββάλλί
ται άττό δάσος αρίστης άνατπύ-
ξεως κα> δλαστήισεως.
Είς τόν Διόνι/σον ίπτάρχει δή
μοτικόν σχολείον, αυτόματον τη
λέφωνον, ηλεκτρικόν φώς, ττλησίον
ί καΐ
μο
λέφωνον, ηλεκτρικόν φ
δέ τοΰ Διονύσου ευρίσκεται καΐ
ττρότυτΓος εγκατάστασις τής 'Ε-
θνικής Τραπέζης καΐ Αθηνών διά
τα τέκνα των ίπταλλήλων των, έ-
σταθμός,άρ
*■·
υτόν ή Κοινο
σι
νά
τες
νο: ^
μ"ίαν κατανόηο-.ν έκ
δί ττουργειο
κατά τρόττοιν ά—ο
ΐΐε εί-
γενώς εζησεν, {{νθισε καΐ έμεγοτ-
λούργησεν ή 'Ελληνιική Φυλή
σικορττίσασα την εκ—αγλον άκττι-
νοβολίαν ενός κσθαράς 'Ελληνικοΰ
καΐ Ιδιοτύπως ττεριλάμττροΐί ττολι-
τιο-μοθ άνά σύμτταντο! τόν κόσμον,
άττό των Αρχαιοτάτων κ«ΐ ττρο-
ϊστορικων χρόνον μιέΐχρι των ήμε
ρών μκς ! "Οχι λοιττόν «χαμίνες»
η· «άληο-μόνητες» Πατρίδΐς! Άλλ'
«άλύτρωττοι» —ατρίβΐες, τάς όττοί-
ας, ημέραν τΐινά έγγύς ή μακράν,
την οποίαν θά έττισημάνοι»ν τα ττε
ττρωμένα τής φνλής καί ή 'Εθνι¬
κη μιας Μοίρα, τό στρατευόμενον,
είς τό διιτνεκές ειτ^χην,,κο,, »ρ£_
θνος, τταλαιον, ώς άλλος Άνταΐ¬
ος, εναντίον ίπτούλων καΐ ψενγα-
λέων φίλων τής στιγμης καί άδυ-
σωττήτων ττροαιωνίων ή νέων εχ¬
θρόν, θ' άπελευθερώση καί θ' άνα
κτήο— ασφαλώς 1 Άς μή μάς δια-
φεύγη, οΰδ' έϊτί στιγμήν, αλλω-
στε, ή έκ θεοΰ έμττνευσμένη τοϋ Γέ
νους τΓροψητΐία : «Πάλαι μέ χρο-
νια μέ καιρους πάλαι δικά μας
θαναι» !.·.
Ώς Ήττειρώτης, ό ύττοφαινόμί-
νος, θά διέττραττα βαρείαν τταρά-
λειψιν εάν είς τάς «άλυτρώτους»
ττατρίδας δέν ττροσίθετα καί μίαν
άλλην, ττρός δυσμάς Αύτην, έθνι-
κώς τιμαλφεστάτην καί ττροσφιλε-
στάτην «άλύτρωτον» ττατρίδα την
μαρτυρικήν Βόρειον "Ηττειρον ήτις
ένεκα τού μισελληνισμοΰ καί των
πρός Άινατολας άνεφίκτων, εύτυ-
χώς, βλέψεων τής Ίταλικής τού
Άνοσίαυ Μουσολίνι στενάζει ίπτό
τό ττέλμα τής άρχεγόνου καί ήμι-
αγρίας φιιλής των... Σικιπβτάρων.
Άλλά πιστεύων είς την ζωτικότη-
τα καΐ τό άκιατάβλητον τής 'Ελ-
ληνικής Φυλής, φρονώ ακραδάν¬
τως, ότι θά έλθη ή Ιερά κα' —ερι-
ττόθητος στιγμή, καθ" ην ή Μήτηιρ
"Ελλάς θά περιλάβη είς τήιν στορ-
γικήν άγικάλην της κβί την άλύτρω
τον Βόρειον "ΗτΓειροιν, ότττό των ση¬
μερινον προσωρινών 'Ελληνοαλβα-
νι κων Συνόρων μέχρι των Άικροκε-
ραυνίων κα! της ήρωΐκής μας Χει-
μάρβς·
Πέτρος Δ. Μττέμιτης
Ίατρός
τ.1 Γειρουσιαο—ής
Ματιές στό εθνικόν μας παρελθόν
Η ΤΡΟΧΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΙ
ΚΑΙ ΤΑ ΣΦΑΑΜΑΤΑ ΜΑΣ
Τό: έσωτερικό: αΐτισ —ού ττροβκάλεσαν
τήνβαθμιαίαν καΐτήν τελικήν πτώσιν
της Βυζαντινης Αύτοκρατορίας.
ΤοΟ ουνεργάτου μας κ. ΑΧ. ΜΑΥΡ0ΜΜΑΤΗ
Φίλε κ. ΔιειΛυντά,
' Ο έκ των κυρΐ6»τέρων σι/νεργα-
τών σας, κ. Μιχ. Καλογερόττουλος
είς τό ΰττό τόν τίτλον «'Η τροχιά
τής ίστορίας» άρθρον τού τό δημο-
σιευθέν έν τώ ύττό ήμερομιηνίαν 16
Ίουνίου φύλλω τής άγατττΐΓτής ε¬
φημερίδος σας γράφει — ττολύ
άρθώς — &τι μεταξύ των διαφό*
ρων εσωτερικώς αϊτίων ττου ττροε-
κάλεσαν την δαθμιαίαν κατάρρευσιν
καΐ τελικΐήυ -πτώσιν τής Βυζαντΐ-
νής Αύτοκρατορίας μας πρωτίστην
θέσιν κατέχουσιν/ αί θρησκευτικαι
εριδες, ή μοιρολατρεία, ή θρησκο-
ληψία καΐ ήόμφαλοσκο-
ττ ί α.
Κ ο—ά την γνώμην μαν, τα αί-
τια αύτά τα όποΤα δεν ύττήρχον
αρχικώς άλλ' άνετττύχθησαν σιγά
ρ
σιγά, ώς άναπτύσεται μία
λος καΐ διαβρωτική νόσος, κατέ-
στρεψαν κάθε ύγειές κύτταρον τού
Κράτους καΐ όταν κατά τοΰς τε-
λευταίους αίώνας τής ζωής τού έ-
ττέδραμον οί διάφοροι κο?τοα<τητα1 αυτού, τό εΰςιον εξασθενή μένον δχι ιμόνον λόγω γήρατος άλλά, κυρίως, λόγω των ώς έρρέθη διαφόρων αί- τίων. "Οταν κηττά τους πρώτους κοΐ τους μέσους αίώνας τής Αύτοκρα¬ τορίας, έχθροΐ ττλήρεις άχμής και νεανικοϋ σφρίγους έπεδουλεύοντο την άκεραιάτηΐτά της καΐ φθάνον- τας μέχρι των τειχών τής βασιλί¬ δος των πόλεων προσεπάθουν να ιέκπορθήο-ουν τό προπύργιον αύτό τού Χριστιανισμόν καΐ τοΰ Έλλη νικοϋ πολιτισμοθ, τό "Εθνος όλό- κληρον εμπνεόμενον άπο την παρά δοσιν τής έλληνικής άνδρείας καΐ εχον^ώς όδηγόν καΐ συμπαραστά- τιδα την Ύπέρμαχον Στρατηγόν, τούς άττέκρο'/ε νικηφόρως. Συν τή ■τταράδω δμως των αίώνων ήρχισαν έμφανιζόμενοι οί ώς είρηται παρά- γοντες τής ΰποναμεύσεως καΐ της διαδρώσεως. Καΐ οί άπόγονοΐ των άλλοτε ήρωϊκών προμάχων της Πίστεως καΐ τής Πατρίδος, των συμπολεμιστών τοϋ Ηρακλείου, των Ίσαύρων, των Αύτσκρατόρων τής Μοκεδονικής δυναστείας καΐ των Κομνηινών, έπηρεαζάμενοι άπό διάφορα κηρύγματα βασιζόμενα επι της παρεξητνήσεως τού πνεύματος καΐ των άρχών τής θρησκείας ώς έχθρι,κώς διακειμένης πρός ττάσαν περΐ τα έγκόσμια άσχολίαν κατήν¬ τησαν νά θεωροϋν ώς τοιαύτηυ ά- ν ττ6ριοχή|ν τοθ Διονύσου Άττι¬ κής. Έν σχέσει μέ την δλην αύτην ττροσττάθειαν, δηλαδή τής ιδρύσε¬ ως των «Ν- Κυδωνιών» είς τόν Διό νυσον τής Άττικής, δέν μ—ο·ρο&- με ττοίρά νά συγχαροθμε την Διοί κησιν τού σιηιεταιρισμοϋ τής «Ν. Αίολίδος» καθώς καϊ τα μέλη τού Συνεταιρσμοϋ διά την υπομονήν *οαΐ ΪΓΤΠΐμονη> ήν έττιδεικνύουν.
Ας ίΐναι βεβαία ή διοίκησις τού
Συνεταιρισμόν, δτι τελικώς θά
νικήση καί θά Ιδρύθη ή πόλις
των «Ν. Κι/δωνιών».
Πρός τούτο δμως δέον νά βοη-
θησουν ατταντες οί —ρόσφυγες πό
λιτευόμιενοι καΐ νά ττράξουν τό
καθηκιον τους έν προκειμένφ, διότι
οί έχβροί τί»ν προ<χφύγ«ν 'ττάντο τε δροΰν 'κατό: τρόπον σοττανι- κόν. οτχολίαν καΐ την στρατιωτικήν ζω ήν, τοσούτω μάλλον καθ" όσον αύ τη συνεπήγετο κκχι κινδύυους. "Ο¬ σον άψορά την άμΐΛΌν τής Πατρί δος, γι' αυτήν, έσκέτττοντο, θά έ- φρόντιζεν ή Παναγ ία χωρΐς αύτοι νάκινήσουνχεΤρα ώς έκίνουν συν "Αθηνά οί άρχαΐοι ττρό γονοί μας καΐ ώς ένίκτκταν συν τή Ύττερμάχφ Στρατηγφ, έμττνεόμε- νοι άτΓΟ την πρός Αυτήν πίστιν οί, ώς είπον, παλαιοΐ ΰττερασπισταί τής Αύτοκρατίας καΐ τής βασιλί¬ δος των πόλεων! Τα άτΓοτελέο"ματα τής δλης αυτής διαστροφής ύττήρ- ξαν οίκτρά. 'Η Κωνσταντ ι νούττολ ι ς μέ τα ι)κ56ερά καΐ άττόρθητά της κάστρα δέν ηδυνήθη κατά τό 1204 νά άνθέξη οΰτε τρεΤς ημέρας είς την επίθεσιν ε'κοσι χιλιάδων Σταυ- ροφόρων. Ένώ κατά τό 1453 ή "δια πόλις μέ πληθυσμόν κατά ττο- λύ έλαττωμένον, άντέστη έτπ ττενήν τα ημέρας εναντίον φοδεροΰ έ- χθρικοΰ στρατοΰ, εκατόν έξήκοντα χιλιάδων διαθέτοντος τεραστία ττυ ροβόλα καΐ διάφορα πολιορκητικά μηχανήιματα Διότι τότε ιπτήρξεν ένας ήρω'ι'κός αΰτοκράτορ θίέλων νά ττολεμήση μέχρις εσχάτων διά νά έτπσφραγήση μέ τόν Ινδοξον θά νατόν τού τό τέλος μιάς περιλάμ- ττρου αΰτοκρατορίας ενδεκα αΐώ- νων Καΐ ό θρυλικός αϋτός ήγεμών, ιμόλις ηδυνήθη νά στρατολογήση πέντε ττερίττου χιλιάδας 'Ελλήνων, έκτός των δύο χιλιάδων ξένων, 'Ι- ταλών σχεδόν ολοκλήρου, οΐτινες, έττροθυμοτΓθΐήθησαν ινα ττολεμήσουν ώς άγωνισταΐ τής Χριστιανοσύνης. Καΐ δλοι αύτοι οί ήροϊκοΐ ττολε- μισταί, ή-μέτεροι καΐ ξένοι, σκεφθέν τες ώς πραγματικοΐ χριστιανοΐ ό¬ τι ή Ύπέρμαχος Στρατηγός ώς καΐ πάς ο-τρατηγός είχεν ανάγκην στρατιωτών δπως νικηση, προσέτα ξαν τα οτήθη των, καΐ έττεσαν, οί πλεΐστοι. Και ήσαη/ δλοι ομού μό- λις έτττά χιλιάδες. Ένώ δλοι οί άλλοι άμαχοι, χιλιάδες όλόκληροι, άντι νά ττεριμένουν τόν άγγελον ό όποΤος, σύμφωνα μέ ενα χρησμόν, θά έδιωχνε τούς Τούρκους ώς τήιν Κό.·<κινη μηλιά, δν άνέβαινον δλοι στά κάστρα, συν γυναιξΐ καϊ τέ¬ κνοις καΐ ερριχναν άττό τοΰ ύψους των άπό μιά πέτρα εναντίον τού σωροΰ των έχθρών, ασφαλώς θά έ- σώζετο ή Πόλις! Κατά την τρισχιλιετη περίοδον τής 'ίστορίας μας εχομεν επιδείξη ήρωϊσμούς, όμοίους των οποίων δέν άναφ'έρει ή Ιστορία ουδε¬ νός άλλου έθνους. 'Υπέστημεν δ¬ μως καί καταστροφάς όφειλομένας καΐ είς έξωτερικά α'ίτια, δηλ. έχ- θρικάς έπιδρομάς κ.λ., αλΧα καΐ είς ίδικά μας σφάλμιατα. Τα τε¬ λευταία αύτά, έκτός των σοβαράν "ιστορικόν των τταρελβονχτών γε>
νεών, πού έγραψαν τΓΟντοτε μέ
άντικεΐιμενικότητα, τινές έκ των
νεώτερον, κυρί«ς των έρασιτεχνι-
κώς άσχολουιμένων μέ την Ιστορί-
αιν, προοτταθοΰν νά τα άποκρύ-
ψοΐΛ». Κυρίως αύτό γίνεται είς τα
σχολικά βιβλία τής Ίστορίας.
Καί ετσι τα ττοτιδιά μας σχη'ματί-
ζουν τήιν γνώμην ότι ημείς είμεθα
πάντοτε άλάθτγτοι καΐ δτι δλαι αί
σΐίμφοραί μας εΤναι αποκλειστι¬
κώς εργα των έχθρών μας.
Λόγου χάριν, λέμε καί γράφου-
με, δτι ή Τετάρτη Σταυροφορία,
πού κ<—-έλαβε την Κ«ν)πολιν, έ- ΟΙ ΔΗΜΟΙΤΗΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΠΡΟΒΛΗΚΤΑΤΑΟΠΟΙΑ ΑΠΑΣΧΟ/3ΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΝΔΗΜ' ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ Τό δοττοιΐα καΐή υ και των τΐροσφύγων, ή 6- ο γκοινωνΐα Τοθ ΟΜΙΛΕΙ Ο Οί «πληγές» τής Αιγυπτου τοΰ Φαραώ (τφ καιρώ έκείνω...) ή- βαν, καθώς γνωρίζομεν δλοι μας, δέκα. "Αλλες τόσες ακριβώς είναι καί οί «πληγές» τοϋ Δήμου Κερα- τσινίου, τής πυκνοκατωκοιμένης αυ¬ τής περιοχης τοΰ έπινείου, ή όποία άπεσπάσθη κατά τό 1934 άπό τόν δήμο Πειραιώς καΐ άπετέλεσεν α¬ νεξάρτητον οργανισμόν αυτοδιοι¬ κήσεως. Σπεύδομεν νά άπαριθμήσωμε τίς πληγές αύτές τοΰ Κερατσινίου, προ κειμένου ν' άποφύγωμε τόν χαρα- κτηρισμό μας ώς αΰθαιρέτως καί άναποδείκτως όμιλούντων (ή ά- κριβέστερα δημοσιογραφούντων). Λοιπόν, οί πληγές αύτές είναι: ή ύπαρξις της προσφυγικής παράγ- κας. τό Σχιστό (δηλαδή ή τοπο- θεσία οπου ρίπτονται τα σκουπίδια υλων των δήμων τής περιοχης τοΰ Πειραιώς), ή έλλειψις καλώς δια- μορφωμένων δρόμων, ό πλημμελής φωτισμός καί ή υδρευσις, ή έλλει¬ ψις σχολικών κτιρίων, άθλητικών χώςων καί άποχετευτικοΰ δικτύου, ή ελειψις έπαρκών συγχρόνων μέ- σων έπικοινωνίας (τηλέφωνα κ.λ. π.) είς ώρισμένες συνοικίες τοΰ δή¬ μου κλπ. Καί τώρα, άφοΰ τα άπαριθμή- οαμε δλα αύτά τα προβλήματα — πληγές των οποίων ή δπαρξις κα- θιστά δχι καΐ τόσον εύχάριστη την κατάστασιν είς τό Κερατσίνι, δς άσχοληθοΰμεν ολίγον έκτενέστε- ρα μέ ενα έκαστον άπό αΰτά. ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ Ή δημιουργία τοΰ πρώτου προ- σφυγικοΰ συνοικισμοΰ καί τό κτί- βιμο των πρώτων παραγκών έγι¬ νεν είς τό Κερατσίνι, άπό τοϋ ε- τους 1919 ήδη, όπότε έφθασαν άπό την Ρωσίαν οί πρώτοι Πόντιοι πρό- σφυγες. Σήμερα είς την πεοιοχήν τοϋ έν λόγω δήμου, καί είς συνέχειαν μέ τόν προσφυγικόν συνοικισμόν της Δραπετσώνας, ΰπάρχουν περίπου 1000 παράγκες, δπου στεγάζονται ίσάριθμες προσφυγικές οίκογένειες, οί οποίες άποτελοΰνται σχεδόν δλες «πό Ποντίους. Ευρίσκονται δέ αύ¬ τοι οί μή άποκατεστημένοι πρόσφυ- γες, άπό 38τίας σχεδόν κάτω άπό την τενεκεδένια στέγη καί τούς πλινθοκτίστους τοίχους. παρά την ένορίαν Άναλτ'ιψεως καί περιμένουν πότε θά εύδοκήσουν οί άρμόδιοι γιά νά άσχοληθοΰν καί μέ την Ιδικήν των (δηλαδή των προσφύγων τοΰ Κερατσινίου) αποκατάστασιν. Όπωσδήποτε, καταβάλλονται προσπάθειες γιά ν' άπαλοτριωθη δ μοναδικός παρά την Άμφιάλην χώ ρος, δπου θά ήμπορέσουν νά στε- γασθοΰν ώρισμένες ο'ικογένειες. «Άλλά, πρίν άπ' δλα, πρέπει νά γίνη ή κτηματογράφησις τής περιο¬ χης, δπου διαμένουν τώρα οί πρόσ- φυγες Πόντιοι—λέγει δ δήμαρχος Κερατσινίου κ. Δημήτριος Μισαη- λίδης». «Καί ή δποία περιοχή άνήκει είς τόν δήμον» —συμπληρώνει ό πα- ριστάμενος κατά την συνέντευξιν μας μετά τοΰ κ. δημάρχου δημοτι- κός σύμβουλος καί άντιπρόεδρος της δημαρχιακής έπιτροπής κ. θεο- χάρης Κουτσομήτρος, ό οποίος ώς γνωστόν άπελύθη ήδη διά λόγους «δημοσίας τάξεως». "Άς ελπίσωμεν δτι σύντομα οί Πόντιοι πρόσφυγες τοΰ δήμου αύ- τοΰ θά άπαλλαγοΰν άπό τό αγχος της τρώγλης, τό οποίον χρόνια τώ¬ ρα ΰπομένουν. ΤΟ ΣΧΙΣΤΟΝ Τό Σχιστόν είναι μία τοποθεσία, εΰρισκομένη έντός των όρίων τοΰ Κερατσινίου, δπου συσσωρεύονται καί καίονται τα άπορρίμματα δλων των δήμων τής περιφερείας τοΰ πρώην δήμου Πειραιώς καΐ μάλι¬ στα, καθώς λέγει τό δημοτικόν Συμβούλιον είς τό ψήφισμά τού διαμαρτυρίας τής 8 Απριλίου 1957 «κατά τρόπον πρωτόγονον ά% νευ λήψεως ουδενός προφυλακτι- κοϋ μέτρον έκ μέρους των αρμοδί¬ ων ύγειονομικων ύπηρεσιών, μέ άποτέλεσμα την μόλυνσιν τής ά- τμοσφαϊρας έκ των προκαλουμένων πυκνών νεφων, δηλητηριώδους κα- πνοΰ καί έκ τής άναδιδομένης άνυ- ποφόρου δυσοσμίας». Εύλόγως λοιπόν δλοι οί κάτοικοι ^ ^ό τόν σκοπόν τής άντιμετω- ι τσίνι. πό ^ περιφρουρήσουν την ΟΑΟΠΟΙΤΑ χίος τής φοβεράς ής σΈος συνεστήθη «Σύνδεσμος» τό σύνολο των δρόμων τοΰ ρ τ δήμων τής τέως περιφερείας τσινίου είναι χωματόδρομοι. 'Απο ου Πειραιώς ό οποίος Θά κατέ- 143 χιλιόμετρα, είς τα δποΐα φθά- ό δδόν δίκτυον είναι άσφαλ- τ δήμων τής ς ου Πειραιώς, ό οποίος Θά 6 προσπαθεία καί γιά την. ά- νει ξιίησι τής τοποθεσίας τοΰ Σχι- τοστρωμένα Δλδή θά ατεσκεύαζε πρό χιλιόμετρα, είς τα δ φ τό δδικόν δίκτυον, είναι άσφαλ- έ μόνο 10 χιλιόμετρα ξιίησι τής τοποθεσίας τ χ σ. Δηλαδή θά κατεσκεύαζε πρό δρόμων. τ<£ώρου, δπου καίονται τα άπορ- «Βασικδς σκοπός τής σημερινάς Ε άλ ό οποίον «ά άή ίναι — μδς εΐ- ρατα, 'ίνα"-^. το Οποίον ^ ^Γ&^^^^β± ί τόν ρόλον ενός προστατεντι- | ^λίΐς- νά ««^^^£ τό κέντρον της «6Α.εως μ« "« βατούς καί άσφαλτοστρ_ωμέ- ε^ε τόν ρόλον ενός προστατευτι καείχους, θά προέδαινεν άκόμη ΐή δουργίαν ενός δρόμου χ εΐτήν δημιουργίαν ά ί ^ελάσεωςκαΐ τέλοί θά^ | £* ™£^**#*Λ πύσε καί αύτά ταυτα τα απορριμ- καί κέντρον Ο ΦΩΤΙΣΜΟΣ Είναι περίεργον, άλλά πάντως α- ληθές, δτι ένώ τό εργοστάσιον πά ραγωγής ήλεκτρικοΰ ρεύματος ευ¬ ρίσκεται είς τό Κερατσίνι, έν τού¬ τοις δ δήμος_ αντιμετωπίζη πρόβλη- αα φωτισμοΰ. , , Ό δήμος μας άντιμετωπιζει ε- ς δύσκολον πρόβλημαφωτιο-μου ^1&ς είπεν δ κ. δήμαρχος-- Δέν προ'κειται τόσον δια καθαρώς »£ πετάχυνε την ήδη αρξαμένην ά—ο- σΰνθεσιν τού Κράτους. Αύτό εί¬ ναι σωοτό. 'Αποφεύγουμε ρμως νά εΐποϋμε καί τό ποίος την εφερε στήν Πόλη καΐ την «έκάθησε στό σδέρκο μας». Ή σταυροφορία αυτή εΤχε προορισμό νά πλεύση άπό την Βενετία στους Άγίους τόπους. Την εκάλεσε νά έλθη στήν Πόλη ό υίός ενός έκθρονισθέντος ««αί τυφλωθέντος αύτοκράτορος διά νά αποκαταστήση τόν πατέ- ρα τού στόν θ «λαγούς ί λ η έ θρόνο. Τής εταξε μέ ττετρα- έ δ έέ ς μ ετρα χ ε ί λ ι α» καΐ έπειτα δταν έ—έ- τυχε τού σκοποϋ τού, δέν ήτο σέ θέση νά δώση οΰτε τούς μέν οΰτε τα δέ. Άττοτέλεσμα, νά ανοί¬ ξη ή δρεξη των Σταυροφόρων πού έβλεπον τέτοια Πόληι μέ τέτοιους θησαυρούς καΐ άπεφάσισαν νά την κυριεύσουν. ΣυιμιτΓέρσσμα. Όταν κανεις δέν παραδέχετσι τα σφάλ- ματά τού, δέν διορθώνεται ποτέ. ΑΧΙΛΛΕΥΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ Ο Δήμαρχος Κβρατσινίου κ. ΜΙΣΑΗΛ1ΔΗΣ νειονάπό τό Κράτος υπό τοΰ έν λόγ<ι Συνδέσμοο, διά τοϋ όποίοιι καΐ όνον είναι δυνατόν νά άντι- μετο:ισθή ή κατάστασις αύτη ποϋ επικίΐτεϊ είς την περιΟχή καΙ ή όποί< άπειλεΐ την υγείαν των κα- -οίκν. Τονά συνηγορήση κανεις υπέρ τής χ?ηγήσεως τού ζητηθέντος δα- νρίοικαί υπέρ τής ταχείας έκτβ- λέσες των προστατευτικών βρ- γων(·ά δποία αναφέρομεν ήδη, ά- ποτεϊ βεβαίως μεγάλην ΰποχρί- ωσιν Άλλ' δμως θά επρεπε τδ Κρός νά είχεν ήδη προλάβει ήτο πολΰ δαπανηρός, άλλά πρόκει- ται διά την κάλυψιν άνάγκης εγκα¬ ταστάσεως πλήρους δικτύου, δυνα¬ μένου νά επιτρέψη καί παροχήν I- διωτικοϋ φωτισμοΰ, είς μεγάλας περιοχάς τής πόλεως, στερουμένας παντελώς δικτύου, δπως είναι ό Κοκκινόθραχος, μεγάλα τμήματα τής περιοχης Άμφιαλης καΐ νέοι» Ικονίου, Άγίου Γεωργίου κλπ. τό οποίον στοιχίξει τέσσαρες φορές περισσότερον άπό τό άπλό δίκτυον δημοτικοϋ φωτισμοΰ. Χαρακτηριστικόν είναι ώς πρός τό θέμα τοΰ φωτισμοΰ, δτι ό δήμος έπεκτείνει τό δίκτυον, τό οποίον έν τούτοις γίνεται (αυτομάτως) Ιδιο- κησία τής έταιρίας ! Η ΑΠΟΧΕΤΕΤΣΙΣ Μία δλλη «πληγή» τοΰ ,λη «πληγή» τοΰ ^ΙΜν Κερατσινίου είναι καί ή τής άπο- χετεύσεως. Ή Ιλλειψις άποχετευ¬ τικοΰ δικτύου είναι καΐ ή αίτ£α των πλημμυρών, άπό τίς οποίες, εάν δκν Χπ...λ.,___λ-·* - -' ,ΓΓ.,ν~., υυιο τις οποίες, ~«-=------α" ί"ί προΛαοει τις εάν δέν δημιουργηθή τοιοΰτον δί- παρθΐες συνηγορίες καί νά εΐχε ^τυον, Ισως Θρηνήσωμεν ί *ύ Ισως Θρηνήσωμεν καΐ θύ- ματα άκόμη. Πρός άντιμετώπισι των πλημμν- ρών πρέπει νά συσχετισθη καΐ — πρός τό Κερατσίνι ή περιφερειακή Ζδάζοντας τα άνοπ-ρΐχιαστικά τάφρος τοθ ΑΙγάλεω, ή δποία έπε- βαβστήρια πού ΰφίστανται τ' ά- ίκτείνεται καΐ πρός τή Νίκαια καΐ δέφμας οί Κύπριοι άπό τούς πό χον Κορυδαλλόν. λιτκνους "Αγγλους, διερωτώμεθα Γίά τό θέμα αύτό δ κ. δήμαρχον δν σκόμαστε στήν έποχη τού ά- λέγει : τόμκαΐ τής ύδρογονικής βόμδας «Τό πρόβλημα τής άποχετεύσεως ή ^ σκοτεινό Μεσαίωνα!... Ά- τής πόλεως, είναι τεράστιον. Οΰ- παγισμός,^ βιασμός, έξαρθρώ- δέν στόμιον ΰπάρχει πρός την «ά- σειυττοσπάσεΐς γεννητικών όρ- λασσαν διά νά διευκολύνη την σύν- γά*α! κάθε τι πού έφευρίσχει δεσιν ανεξαρτήτως τοϋ γεγονότος ή έτψιατική μανία άφηνιασμένων ο'τι α[ δαπάναι θά ίσαν τ™ «.-»■-· σαδϊν, έφαρμόζωνται στήν Κύ- " προπό τούς... πολιτισιμένους συμους μας "Αγγλους στόν σοδα τοό .......^ ΛΜ Λογφ 2Οαίωνα. Αποδεικνυεται ετσι τής διαμορφώσως τού έδάφους, τ άκλ-η ή άληθεια πως ή προοδος ^ως ^ των ύψωματων κα{ των αν συμδαδίζει παράλληλα μέ διαφοοων χλίσεων αύτοΰ, άποκλεί- τονίρω-ισμο^ καταστρεφει άν- ει τί)ν έ|υΛηρ^τη(Ιιν τ^ς *■■'- τί >φελη, ςεθεμελιωνει άντι να ^,> λ.,α- « ·-*
__ .,««» τοιαύται,
νά μην είναι δυνατόν νά άν.
τιμετωπίζωνται άπό τα Ισχνά
I*-
> α 11 -<· * * ■ μωνε. Κανενας βεβαία ) έ|υΛηρ δι' ενός ή δύο - ι» άποχετευ- , ., _^» «^νι^ι»ων αποχετευ- _^ -&«-.α κοΛεμος τιχων δδηγων. Μελλοντικώς άσφα- δέντα, μέ ροδοτΓέταλα καϊ στην λώς #ά ίξυπηρετη^ ώ Κυγ,νετα. πολεμος, δσχετα μέ τό>νος δτι είναι ά
ηγ. Μελλοντικώς άσφα-
ταλα καϊ στην λώς #ά ίξυπηρετη^( ώς προς ώ.
Κυγ,νετα. πολεμος, δσχετα μέ οισμ^νας περιοχάς τής πόλεως- έκ
τό>νος δτι είναι άκατανοητος το0 κατασκευαζομένου υπό τοΟ'Τ-
«αι δε.χνε! τιποτε αλλο παρά πουργείου Δημοσίων "Ερ
-«ιοτηΓτα και την υποκρ,σ,α Ι
τηνιότηττα καΐ την ύποκρ,σία Ι π°υρνειου Δτΐμοσίων "Εργων κεν-
τωβεν συμιμάχων μας. 'Αλλά.' χ^ου^οχετεντικοϋ άγωγοδ, ό ό-
και«λεμος ίχζι ώρ,σμένες άρ- ι ποιοί *α ί«6άλη είς τόν Άχροχβ.'
χέςί κεΐνος ττού ξεφεύγει ' ' οααον τηίϊ--------------------
η ς τόν Άκ
- μ^ς αρ ραμ0ν τορ οννοικισμοΰ Εύγεν
χές, κε,νος που ξεφευγε. &γγ π& χό ό6λ το0το
αν*ι γ.α να δαμαση τον άν- σταται δλονέν δξύτεοον
τ,-ημεταχειρ,ζετεα, βαο-ανιστη ήν ·Α ^ ρ
ρια ά τους ωχρια Α ,ν _ '
6χ. πολίτ,σμένη, π? τ%
ωπο Τ
ρ^ασκ
άλΐκαί
λάΓή
μη,
ος εΤνα, άλ.
καϊ τα έγκλήματα πού
Κ
αι1
τού ίημου, δια
^δεδειγμέντ,ς
_,._..,^—.ν* ιιιλ> Τό Κερατσίνι εΐναχ μία πόλις ή
δια-ονται στήν Κύπρο είς 6ά ΟΛο£α ανεπτύχθη κυρίως κατά τα
ροώων παιδιών, σεβαστών τελευταία δτη, ΛριθμεΙ βέ σήμερα
κλι καί γερόντων, έγκύωνγυ- -ιερίπου 55 χιλιάδες κατοίκους,
I-
να^ά παροβμείνουν στήν παγ Χ" δέ εκτασι περίπου Ιξη τετρα-
κό-Ιστορία, μαθρες σελίδες γωνικά χιλιόμετρα. Είναι φυσιχό
άγος καί σαδισμοΰ. Ποία λοιπόν, υπό τίς σημερινές δυσμε-
είί Αύτοι πού παρακήθησαν νείς συνθηκες, οί οποίες έπικοα-
μέαλλοι/ς νικητάς τοΰ τελευ- τοΰν καΐ είο τούΐ: Λη«««ΐΛ··«Α- -=■-
_____11..-
ς, οποίες έπικ
είς τούς όργανισμούς
αυτοδιοικήσ ά ά
είς τούς όργανισμούς ττΤί
ταλόμου καΐ κατεδίκοχΓαν τοπικής αυτοδιοικήσεως, νά άντι-
τΛ-ιθΓπες πολέμου, ναζίδες μετωπίίει πολλά προβλήματα Ώ
τόφταίξιμο τού εΤναι' δτι,
τόά πιστέψη στίς άρχές τοΰ |
"-■5ου Χάρτου των Ήνωμέ-
(Συντχίζεται)
ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ;
ΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ·
ζηττήση την λευ- ΙΓ'ΑΙ "™Ι**ΙΛ ,
τβ, ένώ οί άλλοι σύμμαχοι τΗλθεν άθόρυβα ή γυναίκα,
τόται καϊ τα εύλογοΰν. ΑΤ- Φωτεινή Λαζάρου, διαπρ
σντή ή λέξι μόνο τούς ται- μανταρίστ ΰ Κ
. ή
διαπρεπτ)
ρ ή
ύλογοΰν. ΑΤ- Φωτεινή Λαζάρου, διαπρεπτι
νή ή λέξι μόνο τούς ται- μανταρίστρια τοΰ Κ.Κ.Ε., «{(συχα
ρΑ.ς μή ξεχνοΰν δμως δσο καί ώραϊα» ν' άναδιοργανώση τό
μκαί άν είναι δτι σ' αύτό κόμμα «μαντάροά
άό ή
ργανώση τό
μκαί άν είναι δτι σ αύτό κόμμα, «μαντάροντάς» το. Κακό
τ<ο άργό: ή γρήγορα άκο- είναι αύτό; Καί δμως την κυνηγή λιάθαρσις. Καί αύτη ή κά- σανε, την πιάσανε καΐ την Εβαλον θςν θά βραδύνη. καΐ είς τό φρέσκο. Μά είναι πρά- Σ. Μ. Κ. γματα αύτά;
V
14
Π ΚΟΣ ΚΟ_ΛΟΧ
^ί'ΕΤθΣ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔ0ΜΑΔΙΑ1Α ΠΟΑΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΜ ΠΡΟΣΦΥΠΚ8Η ΣΥΜΦΕΙΙΙ
ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1379
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 7^ΟΥΛΙΟΥ 1957 { ζ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ — ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣϊΝΑΝΙΔΗΣ
ΠΡΟΣΟΔΟΙ ΤΟΥ ΕΘΜΟΥΣ!
ΤοΟ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΛΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
«β! -
τύραννος τής μρ
5 λή ίτοιμάζεται
ίΐάλιν τέ>ν· *Ρ*ΥΧ·ν τής άγχό-
^ ,ίν. λχΐμβν ί"β νεων ήρωων, τού Νι-
Ι^-,ψών καϊ τοΰ Μιχαήλ Ρωοσίδπ.
ά ν « τ Ρ » Ζ
ι α σ τ ι κά δαοανι-
ά ν τ ά ξ ι χ 6ρ-
Ιπλυίτρβίτεϊς Βρεταν-
καί αστυνομικαι καί οί πιοτοι
Εϋνΐ' των βΐ Τβϋρκβι άλήται. νπβδάλλβυν
^ %·η *ίτ«*5 ** οογκεκριμένης κατη-
'Γ- ΐυλλαμδχνομένβυς Κυττρίους πολί-
V*
Γ" έμβχιγμβν έν τούτοις της παγκοσμίου
Χΐ 1!ί· Γν'ώμης *«» τραγικήν εις βάρβς των
ν εΐρωνίαν, ό επί των 'Αποικιών Ύ-
τής Αυτής Βρεταννικής Μεγαλειβτη-
.!„«, »?/» 5ιτ«*Αίϊ την Λΐ'ν/Τ-τ/νΛΐι' Λ »« <-- ί ΗΣ •ΛΡΑ °χ*ΐβ. Ι 1ν ,,,Ι ■γν(λ.| 11 ' 14 Ι μθίί) ι «4 Ο«όρ 4»9θ |ΜΙΚ «ΜΙ ΟμΙΟ ί:«ί ψβ>
(Ο!*
Ι) Β
φ
ιοι«
«ί.
ϊίτοΐι νά δεχθή την σύστασιν ά μ ε-
I
κ τ ο υ έξ βΰδετέρων Έπιτρβπης, ή
% εξετάση τάς σχετικάς καταγγελίαι
Έθνάρχβυ καί ωρισμένων "Αγ-
δουλβυτών· Μέ άναιαχυντί-
^"χιλίων πιβήκων ϊσχυρίζεται, ότι β α-
ο ς ίήμιος των άβώων γυναικοΐτΛί-
1 ί,υνεργβί τού... σ«κβφαντοϋντ»η !·.
Οΐγακά τίίμοίρα κνδερνών-
{■ άλλαι την Μεγάλην 'Υπεροττλαντικην
0«τί«ν Ρεπουμηλικάνοι ηγέται· επι κε-
ϋ;'τδν έποίων ευρίσκεται ή μέχρι μυελοΰ
;·ί»ν φιλότουρκος τριανίρία Χά-
Ντίευϊ - Ντάλλες, ούδε λέξιν, τ υ-
,„„; έ δ τ ω, συμπαθείας εξεδήλωσαν,
τδν έν Κύπρω δυμάτων τής Άγγλβτουρ-
ίηριωδίας· Διά νά απομακρύνουν δέ
τροκχήν των έλεοδέρων λαών, άπό τα
ιχττέμενχ — τη συγκαταθέσει κα'ι τη ά-
των — α τ υ γ ε ρ ά έν Κύπρω Άγ-
' κακβυργήματχ· έπανέφεραν είς
£ίτιφάνει»ν τό πρό πολλοΰ έξοτντληθέν βέ-
ΐδν γενομένων είς την Ούγγαρίαν άμφο-
:ν ύμ«ήτων· κατά την διάρκειαν τβΰ
έμφυλίου κομμουνιστικοϋ πολέμου-
μάλιστα ειδικήν, περί τούτων,
,· έίδλβν, ένώ έξ άντιθέτου ύπέδει-
«; τον Αμερικανικόν Τύπβν, νά άγνοή-
τελείως τα μχρτύρια, είς τα όποΐα ύποβάλ-
; τώ; Έλληνας Κυπρίους αί Βρεταννικα'ι
αρχαί.
Ε»ι διά νά φδάαη είς τό ζεν'ιβ ή άνθελλπ-
ιιχιι των "Αμερικανών Ρεπβυμπλικάνων ά-
κχ»λ ί ν ω α ι ς· β ΐτροϊστάμενβς των
Μ«φΐίτικών Σχέσεων της Άμερικανικης "Υ-
ψ:α; Πληροφοριών είς την Τουρκίαν, "Αρ-
—«υ; Ιξών Τρέοσιντερ εξέδωκε, δαπάναις
■ί; Τονρχικής κυβερνήσεως — ό ©ε ό 5
(νκρίζεΐποσα εΐαέττρκξεν
«νΐαί-όη το ς αοτόςβυγγροτ-
{[ ν ρ ίιίλίβν, είς τό οποίον, οΰτε λίγβ. ου-
«Αί«»:τηρίζει ότι... β "©μπρός· Π _απ-
4 Σόλων, Στράδων, έ "Αγιβς Νικόλαος..·
ήσαν Τοϋρκοι !.· Ίαχυρίςεται έπίοης ό έν λβ
γω Αμερικανόν δημόσν λειτουργος, ότι έ Να
&ς τής Έφεσίας Άρτέμιδος, τό Μαυσωλεΐβν
τής Άλιχαρνασσβΰ καί ό Κβλβσσός τής Ρβδου
υπήρξαν Εργα... τής ίημιβυργικής διανοίας
των άγρίων Τουρανικων στιφων, τα έποΐοτ έ-
ξεκίνησαν άπό τάς στέππας τής Κασπίας καί
έ6ύδισαν είς τό αίμα. τό πένθος καΐ την κατα¬
στροφήν την κβιτίδα τής Φυλής μας, την α¬
λησμόνητον Ελληνικήν Ανατολήν !.
***
Οί ευρισκόμενοι επί κεφαλής τοΰ "Ε&νβυ;
εχουν, έν τω μεταξύ — διά τής μβιρολ«-
τ ρ ι κ ή 5 άνοχής καί τής άρχβμανίας των
— μεταδάλλει την Έλλάδα είς Ο ΙΚ Τ Ρ Ο Ν
όμβίωμα Κράτβυς. είς Κ Α Τ Ε β Η Υ Τ Ε-
ΛΙ ί ΜΕΝΟΚ φέβυδβν των Αμερικα¬
νών καΐ τοΰ ΝΑΤΟ· "Ο δέ ταλαίπωρβς 'Ελλη-
νικός Λαός, ο οποίος περιήλθεν είς κατάσταΗ
σιν ψυχικοΰ εύνουχισμβΰ, συνεπεία των δρ α-
κ ο ν τ ε ί ω ν άπαγβρευτικων, πάσης δημο¬
σίας εκδηλώσεως, μέτρων. αδυνατεί να διαδη-
λώση, ώς θά ή9ελ£, την οδύνην καί την αγα¬
νάκτησίν τού. διά τα συμδαίνοντα είς δάρβς
τή; έδνικήξ τιμής καί αξιοπρεπείας.
Κυοίως ύπεύθυνοι δια τό σημερινόν ά ξ ι-
βθρήνητον κατάντηηα τής Ελλάδος
είναι οί άντιπρόσωπβι τβΰ "Εδνβυί;. ά^ ν ε-
ξαρτήτως κομμ«ττκή? * π β;
χοώσεως, ©Ι όπβΐοι καί 8ά κληθβΰν να
λονβδβτήσβυν έν καιρώ, διότι ηαρέδησαν την
λαϊκήν εντολήν και ένδιαφέρβνται μόνον δια
την Θεραπείαν άτομικών συμφβρόντων.
Μία νέα^εγκυρος και σεβαστή γνώμη
ο»
ΑΑΑΑ "ΑΑΥΜΟΙ ΠΑΤΝΑΐΣ.,
...Τάς οποίας, ημέραν τινά, έγγύς ή
μακράν, Θ' άπελευθερώση και θ' άνα-
κτήση ασφαλώς τό παλαιόν διηνεκώς,
ώς άλλος Άνταΐος Ελληνικόν "Εθνος.
Τού τ. γερουσιαστοϋ, ίατροϋ κ. Π. Δ. Μπέμπη
Φίλε κ. Λιευβυντά,
Έκλεκτοί Λογογ,ράφοι καί Συ-
νεργότται τής εγκρίτου Εφημερί¬
δος Σος, άττορ-ρέοντίς έκ Πόντου
κ«χι Μικροτσίας, των όττοίων τα
δηιμοσΐίύμβτσ, ώς έβνικά, ίοτορι-
κώς έμι6ρι9ή και γλωσσικώς καλ-
λώτΓέοΓΓθΓτα, ευχαρίστως άνβτγι·-
γνώσκω, μελετώ καί βαθέως έκτι-
μώ, διερω-τών-ται, εάν αί ποττρίδες
τ»ν τγρ£—εί νά λέγωνται «χαμιέ-
νιες» η «άληιτμόνητες»· ! Καττά
την έμήν τοητεινήν γνώμην, είς
την ΤΓερίτΓτωσιν τοΰ χοορακτηιρι-
σμοΰ των θά ττροο-ηιχ.ε ττληρέο—ε-
ρον Μβί έμφανηΐικώτερον ό τίτλος
και ή έκφρασις «Αλύτρωτοι Πα-
τρίθες». Διότι ο&τος ύττοθηλοΐ
άδιοολείτττους και ττολικτχι-
■' " ' ,'""" ' _,' ' ~ ' ..' τοϋς Λδιολείτττους καί ττολυσχι-
Είναι ζήτη»α αν μεταξύ των τριακοσιων δ τού Βασ,λ,κοΰ κα
χτέοων τοϋ "Εβνους ύπάρχει μικρά μειονο- Αΐ^ΙΓ1Μ,-, ,,-„ .ρ>νΑν,.^ π^,,η
τη?, έχουσα
των την χώραν
Εδνους ύπάρχει μικρά μειογο-
αντίληψιν των έηαπειλβυν-
ΟΑΝΑΣΙΜ8Ν κιν-
Γένους,
Διογενοΰς των
πρός εκδίωξιν βαρβάρων η ήμιδαρ
βάρων έττιδρομέων, άττό χώρας είς
δύνων· Είναι ζήτημα αν μεταξύ των σημερι- Τ^ς όττοίσς έττί χιλιετηιρίδας γη-
νών μελών τής 'Εδνικής Άντιπροοωπείας ί)
πάρχουν έλάχιστοι άποφασιαμένοι — εάν ϋ-
4 ι ο τ α ουμφέροντα τοΰ "Εδνους τό έιτι-
βάλλουν — νά διακυοεύσουν τό δουλευτικόν
άξίωμα καΐ τα συ/μπαρομαρτοϋντα, πολλά καί
ποικίλα όφέλη.
Ή ίτλειονοτης των κυρίων έθνοπατέρων
ένώ είς τάς κατ' Ιδίαν συνομιλίας των άνοο-
γνωρίζουν ότι ή Ελλάς περιήλθεν είς κατά¬
στασιν αύτοχρημα δραματΐκήν
2χι μόνον δέν Εχουν τό 8άρρ©5 νά διακηρύ·
ξοιιν, άπό τοΰ κοινοβουλευτικόν δήματος, τάς
γνώμας των άλλά καί τρέμουν επί τή Ιδέα τής
απωλείας των άποδοχών καί των προνομίων
τοΰ βουλευτικοΰ άξιώματος.
'Η έδνική κακοδαιμονία καί ή έθνικη έ-
ξουβένωσΐς έςρείλεται συνεπως είς την λειφαν-
δρίαν άπό την οποίαν πάσχβι ή Ελλάς, είς
τάς σημερινάς κρισίμους περιστάσεις.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ5
ΓΥΡΩ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ
«(Ο
Η(ί»
γΙ*
£|<ι4 4 «4· ιΙΙΡ" 0 ιδού ΙΜλΝΑΑΕΣ Κ ΑΙ ΑΓΓΕΛΟΙ! ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Ξ. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥ η ■ ττού κ (Α" ιί τόν τελεϋταΐο καιρο ό καί 6 διεθνής τύττος Ι'« τίς «τιΐ[ν»5ίες τού Χάρντιγκ ϋϊττίον των ττοττρΐΜτΰν άγ»νι- η»'Τΐβ τή λειηεριά τθι/ς Κυττρί- », «ι γιά ις φΒΐκάΧώτητες έ- *>τιον τοΰ ττλτνθυσμοθ τής 'Ελλη-
■Ϊ! Μτγαλονήσου·
*»' μίλησον γιά €ΰ9ύν£ς καί
* ονιπαση νέ«ν διεθνών δικα¬
ίαν τύτΓοι; Νίυρεμδέργης, 6-
* »ά δικαο-τοΰν ό Χάρντιγκ καΐ
"«ΐΛνττεύθυινοί τού όπω δκά
τού, όπως δικά.
καΐ κοπαδικάστη<αν καί •ΊΓίχβνίστηκον οί ήγέτες τής χι- "Ψ«ίς Γερμονίας γι« τα έγκλή το τους κοττά τή διάρκεΐα τού ίρομ Πογκοσμίου Πολέμου. «ί έτητραττεΐ νβ νομίζουμε ττώς "«οί κάιτοια συγχύση, κάττοια ^νοηση, κόπτοια τταρεξήγηση. άττολύτιος σύγκριση οίηε ηλό έέ ""Ρολληλιο-μός έπιτρέ—;ται |ΙΪ!1 μ«τοξϋ των ϊξολλ»ν :»<; ήγε- νά ιν μές την οττόγνωσή :τιν£»ν στοιχείων τής Γερ- *'βζ κβ' τού Χάρντιγκ μέ δλη ι"4ΧΡίίβ καΐ έγκληματ ιχή κου- «« των σιιντη,ριντικών Κυβερ- Μεγάλης Βρεταννίας. μάλιστα τις οννθήκχς ττοΰ δη- τόν Αεύτΐ.ρο Παγκό- , δνέ θά δυσκολευτού- να κοταλήξουμε στό ότι ήθικοί ούτουιργο' έκείνου ήσαν κοί ττά- Σνντ Κυδερνήτες Βιρετοηινίας: "Ετπα- Ίώ' ?™σχτικά «ρνεα μετ ά τόν ι, ° Π<ΐγκόσμιο Πόλεμο, κ* ί- . »<» Καί —ϊς λίγ6ς ΟΠΓΟΙ- „■*" *Τχε ή Γερμανία, στέρη- ^«λοσσιαία γερμανική βιο "τό τίς άττοοοίτητεΰ (**ζ. κοτταδίκασβιν ϊνσν Ψ V»" ι) Λ* .**άσφυξ!α οίκονομι- 1 ^'τητα, γιά ν« &η- Τί>Ρε>η*ες «οί ττρο-
'ο*£ί»νί ίΡεης. ρ
ι» το- "' τη φυσική άντίδρα-
^ ^Ι0*1"0" λαού ττού <ί- ς νά ζήσει. Άφίνο- νινον°ϊ «ι1 "ιι'λ δημιοώργημο λ οΙ «Κβ' α τον μο·ρ<χ»ο ε- « « σ . κ ά δέν ΓιΡμονοί, τταρά οί Ιδίως κα'« ΐ Γάλλοι « ν * υ ρ ώ τγ ι», οι λιμώττουσα Γε.ρ- ^'ελιί τόν άμφαλό ς Κεντρικής Εώρώ- δ!λ "«ν* ·. ι "οι "Ήν ' ντ(αθοί Κ01' να έίλλες ΰν καΐ οί ήθικοί 'ά ξεβρωμή<τιι ώ τή λίττρα ιώκ συντη- ^Υγλίος κα> των ά-
Γάλλυν Σοσιάλ ι-
". ϊστονβν νά ττρο-
ί ττολέμομς μέ έκστρα-
νσ
μίσα λο<οΰς 6- τς Κύττροι; !ΧΟυλΙ|βνικό τής Ά>-
'νο
στή δια-
ά γιά
μας όπτοικιο.κ,ρατίας·
την
Μττορ·ςΐ νά τττίγοομε λιγάκι ,μ<χ- ι-,ρυά, δμως δέν ά-ομβκρυνθήκοτμε άττ' το θέμκ μας, ττου παί,ρνει ε¬ τσι τό δρόμο τού γιά ελλογη άνά- λυση: ΟΊ Γερμιοονοΐ στόν δεύτερο Παγ- κόσμιο Πόλεμο κάναν άγώνα ζω- ής καΐ θοτνάτοι;. Πολεμοΰσχον γι' αύτη την ϊδια την υπάρξη τους γιά την έτηβίωσή τους. Κινδύνευε νά ιΐεθάνει άπό άσφπξία , νά έκφυλιστεΐ ό Γερ- μανικός λαός. Κα!, μέ τη> έκμε-
τάλλευση μιάς ήλίθιας στροτιωτι-
ΚΠ? — μέσα στά ττλαίσιο: τής
στροτηγικής — μυωττίας των άντι
ττάλον τους, άδραξαν τα δττλα,
γιά νά βιεκδικήσουν τή _ιιοί'ρα
τους κάτω ό—■' τόν ήλιο. Πόλεμο
κάνανε. Κι' όταν κανεις πόλεμο,
κσι μάλιστα σέ τόση Εκτοχτη μέ
τό κοσμοθεωρητικό τού ίχττλωμα γε
νικότερ, εΐσαι· ίπτοχρεωιμένος κ' £-
χεις τό άντίστοιχο δικαίωμα νά
χρησιμοττοιεΐς δλο τα μέσα γιά νά
τόν κερδίσεις.
'Υττάρχοι/ν, νσί, διεθνεΐς
κ^ς, οί οποίες βάνουν φραγμούς
στά μέσα ττου χιρησιμοττοιοΰν οί
έμττόλεμοι. Οί Γερμανοι τίς ττα-
ραβίασαν! "Ηξίραν ττώς δν νικη-
θοϋν θά ττληρώο-ουν άκρι&ά την
τταραβίαση των συν6ηι<ών οΰτών Καΐ την ττλήρ»σαν έοορι&ά στή Νυρεμβέ,μγη καϊ άλλοϋ. Μ« ε'ί~ο- με ττώς ττολεμοϋσαν γιά την *'ί»ι« ττν ίίτταρξή τους- Κα' δέ,ν δώσει σέ κανένα ύττοσχέσεις. Κο>
μιά ύπόσχεση, καμιάς μορφής.
Άς ε,ρθομε τώρβ καί στούς —
Αλίμονο!—συμμάχους μας ^ τους
"Αγγλους. Άφίνομε δλες τίς γν«
στές -αχυλές υττοσχεσεις ττου
οποίων ,ρη,μάξαν* μέ τους'
δισμους καϊ τίς ιτολιτεΐες μας 6~
κόμα, τόν καιρό ιτοΰ μέ τή δυσεύ-
ρετη λαχανίιδα Αγωυιζόμασταν ε¬
ναντίον τοΰ κοινοΰ έχβροΰ, μέ έ-
κατόμβες θυσίες άττ' τα διαλεχτσ
τταληκάρια μας. Μηπτως κιν"δι»νΐύ&ι
ή 'Αγγλία σήμερα άττό κανένα έ-
ιΧ!&ρό ; Μήπως είναι έματόλεμρς μέ
κανίνα Κιράτος ίσχυ,ρο καί κινδυ-
ν«5ει ή υτταρξή της; Μή>Γως ίχει.
κη,ρύξει πόλεμο εναντίον των 'Ελ-
ινων της Κύττρου διότι άττεΐλςΐται
ά—ό τοΰς Κυττρίους ή έξάντωση
καΐ ό άφανισμός τού λαοΰ της ;
Τίττοτε άττ' αΰτά τα σοβαρά καϊ
τρομερά δέν συμδαίνει. Τότε ;
Τότε μόνο £νας σαδισμός τής
ττιό εκφυλης μορφής οίντρηλατεΐ
τόν άτΓθ-τιρότταιο καΐ κατάτττυστο
δήμιο Χάίρντιγκ νά έφαιρμόζει τα
γνωστά ό—άνθρςο, α μέτ,ρα γιά νά
δαμάσει—μάταια— την ψυχη τού
'Ελλνισμοΰ τής Κύηραν, ττού ά-
γωνίζεται γιά τή Λεντεριά τού.
Μόνο ττόρωση Φυχής των ττιό ττοτα
ττών κβιναν ά— αταιώνων καΐ έγ<λη ματιών έμττνέει τή στάση των Τόρ ρηΐδων ικνβίιρνητών της Μεγάλης Βρεταννίας. Ά—οτίλεΐ συνίττώς Βαρυτάτη βλασφημία, άκόμο κα' ή σύγκρι- ση τής ευθυνής των πρός την εώ- θύνη των μοιραίων θττμάτων τής Νυιρεμδέργης. "Αν ό Χάρτιγκ καΐ δλη ή -αλιοφάρα των "Αγγλων Συντηρητικών ήγετών χαρακτηρι- στοΰν ώς Σατανάδες, θηρία τής 'Α-οκαλύψεως, δαίμονες καΐ Ιωσ- ά βύ φόροι, ύψως, μ έ—ειδή δέ> ύττάΐρχει βαρύ-
ί
τερος χαρακτηρισμός
έ ής Νυρ«μ
— οί κρε-
τερος χαρακτηρμς
μασμένοι τής Νυρ«,μ«έιργη·ς μ—ο-
ροϋν νά διεκδικήσουν άναλογικά
την Ιδιότητα Άγγελον!...
Ξ. Κ. ΑΚΙΟΓΛΟΥΣ
ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ
θρ>α έγκρίτων ·.—-------,
σχέσει μέ την τγροοττόθειαν τής δη-
μιουργίας τής πόλεως των «Ν. Κυ-
δωνιών» είς την ττευκόφντον ττεριο-
χήν τοΰ Διονύσου Άττικής.
Άς μάς έ—ιτροπτή νά τονίσομειν
δλως ιδιαιτέρως τήιν σ€μνότηιτα
και τή,ν άττοφαο-ιστιχότητα, ττοΰ
έττιδεικ,νύουιν τα μέλη τού Οίκοδο-
μικοΰ σννεταιρισμοΰ «Ν. ΑΙολί-
δοςρ>, ατΓΐος' αύτοστβγασθώσιν,
ανευ ούδεμιάς κρατικής νισχύ—-
«ς,
Ή τοττοθεσία, ήν έξέλεξαν είναι
των
τ·>ς
των Κιιδω ,
σχετικώς ττληο-ίθ'ν τής θαλάσσης
τού Μαραθώνος καί παραττλεύρως
τοΰ συνοκισμοΰ ΡΕΑΣ ',Αττικής.
'Η δλη έκτασις ττθύ θά κοτταλάβτΐ
ή Ιδρι/θησομένη ττόλις ττυριββάλλί
ται άττό δάσος αρίστης άνατπύ-
ξεως κα> δλαστήισεως.
Είς τόν Διόνι/σον ίπτάρχει δή
μοτικόν σχολείον, αυτόματον τη
λέφωνον, ηλεκτρικόν φώς, ττλησίον
ί καΐ
μο
λέφωνον, ηλεκτρικόν φ
δέ τοΰ Διονύσου ευρίσκεται καΐ
ττρότυτΓος εγκατάστασις τής 'Ε-
θνικής Τραπέζης καΐ Αθηνών διά
τα τέκνα των ίπταλλήλων των, έ-
σταθμός,άρ
*■·
υτόν ή Κοινο
σι
νά
τες
νο: ^
μ"ίαν κατανόηο-.ν έκ
δί ττουργειο
κατά τρόττοιν ά—ο
ΐΐε εί-
γενώς εζησεν, {{νθισε καΐ έμεγοτ-
λούργησεν ή 'Ελληνιική Φυλή
σικορττίσασα την εκ—αγλον άκττι-
νοβολίαν ενός κσθαράς 'Ελληνικοΰ
καΐ Ιδιοτύπως ττεριλάμττροΐί ττολι-
τιο-μοθ άνά σύμτταντο! τόν κόσμον,
άττό των Αρχαιοτάτων κ«ΐ ττρο-
ϊστορικων χρόνον μιέΐχρι των ήμε
ρών μκς ! "Οχι λοιττόν «χαμίνες»
η· «άληο-μόνητες» Πατρίδΐς! Άλλ'
«άλύτρωττοι» —ατρίβΐες, τάς όττοί-
ας, ημέραν τΐινά έγγύς ή μακράν,
την οποίαν θά έττισημάνοι»ν τα ττε
ττρωμένα τής φνλής καί ή 'Εθνι¬
κη μιας Μοίρα, τό στρατευόμενον,
είς τό διιτνεκές ειτ^χην,,κο,, »ρ£_
θνος, τταλαιον, ώς άλλος Άνταΐ¬
ος, εναντίον ίπτούλων καΐ ψενγα-
λέων φίλων τής στιγμης καί άδυ-
σωττήτων ττροαιωνίων ή νέων εχ¬
θρόν, θ' άπελευθερώση καί θ' άνα
κτήο— ασφαλώς 1 Άς μή μάς δια-
φεύγη, οΰδ' έϊτί στιγμήν, αλλω-
στε, ή έκ θεοΰ έμττνευσμένη τοϋ Γέ
νους τΓροψητΐία : «Πάλαι μέ χρο-
νια μέ καιρους πάλαι δικά μας
θαναι» !.·.
Ώς Ήττειρώτης, ό ύττοφαινόμί-
νος, θά διέττραττα βαρείαν τταρά-
λειψιν εάν είς τάς «άλυτρώτους»
ττατρίδας δέν ττροσίθετα καί μίαν
άλλην, ττρός δυσμάς Αύτην, έθνι-
κώς τιμαλφεστάτην καί ττροσφιλε-
στάτην «άλύτρωτον» ττατρίδα την
μαρτυρικήν Βόρειον "Ηττειρον ήτις
ένεκα τού μισελληνισμοΰ καί των
πρός Άινατολας άνεφίκτων, εύτυ-
χώς, βλέψεων τής Ίταλικής τού
Άνοσίαυ Μουσολίνι στενάζει ίπτό
τό ττέλμα τής άρχεγόνου καί ήμι-
αγρίας φιιλής των... Σικιπβτάρων.
Άλλά πιστεύων είς την ζωτικότη-
τα καΐ τό άκιατάβλητον τής 'Ελ-
ληνικής Φυλής, φρονώ ακραδάν¬
τως, ότι θά έλθη ή Ιερά κα' —ερι-
ττόθητος στιγμή, καθ" ην ή Μήτηιρ
"Ελλάς θά περιλάβη είς τήιν στορ-
γικήν άγικάλην της κβί την άλύτρω
τον Βόρειον "ΗτΓειροιν, ότττό των ση¬
μερινον προσωρινών 'Ελληνοαλβα-
νι κων Συνόρων μέχρι των Άικροκε-
ραυνίων κα! της ήρωΐκής μας Χει-
μάρβς·
Πέτρος Δ. Μττέμιτης
Ίατρός
τ.1 Γειρουσιαο—ής
Ματιές στό εθνικόν μας παρελθόν
Η ΤΡΟΧΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΙ
ΚΑΙ ΤΑ ΣΦΑΑΜΑΤΑ ΜΑΣ
Τό: έσωτερικό: αΐτισ —ού ττροβκάλεσαν
τήνβαθμιαίαν καΐτήν τελικήν πτώσιν
της Βυζαντινης Αύτοκρατορίας.
ΤοΟ ουνεργάτου μας κ. ΑΧ. ΜΑΥΡ0ΜΜΑΤΗ
Φίλε κ. ΔιειΛυντά,
' Ο έκ των κυρΐ6»τέρων σι/νεργα-
τών σας, κ. Μιχ. Καλογερόττουλος
είς τό ΰττό τόν τίτλον «'Η τροχιά
τής ίστορίας» άρθρον τού τό δημο-
σιευθέν έν τώ ύττό ήμερομιηνίαν 16
Ίουνίου φύλλω τής άγατττΐΓτής ε¬
φημερίδος σας γράφει — ττολύ
άρθώς — &τι μεταξύ των διαφό*
ρων εσωτερικώς αϊτίων ττου ττροε-
κάλεσαν την δαθμιαίαν κατάρρευσιν
καΐ τελικΐήυ -πτώσιν τής Βυζαντΐ-
νής Αύτοκρατορίας μας πρωτίστην
θέσιν κατέχουσιν/ αί θρησκευτικαι
εριδες, ή μοιρολατρεία, ή θρησκο-
ληψία καΐ ήόμφαλοσκο-
ττ ί α.
Κ ο—ά την γνώμην μαν, τα αί-
τια αύτά τα όποΤα δεν ύττήρχον
αρχικώς άλλ' άνετττύχθησαν σιγά
ρ
σιγά, ώς άναπτύσεται μία
λος καΐ διαβρωτική νόσος, κατέ-
στρεψαν κάθε ύγειές κύτταρον τού
Κράτους καΐ όταν κατά τοΰς τε-
λευταίους αίώνας τής ζωής τού έ-
ττέδραμον οί διάφοροι κο?τοα<τητα1 αυτού, τό εΰςιον εξασθενή μένον δχι ιμόνον λόγω γήρατος άλλά, κυρίως, λόγω των ώς έρρέθη διαφόρων αί- τίων. "Οταν κηττά τους πρώτους κοΐ τους μέσους αίώνας τής Αύτοκρα¬ τορίας, έχθροΐ ττλήρεις άχμής και νεανικοϋ σφρίγους έπεδουλεύοντο την άκεραιάτηΐτά της καΐ φθάνον- τας μέχρι των τειχών τής βασιλί¬ δος των πόλεων προσεπάθουν να ιέκπορθήο-ουν τό προπύργιον αύτό τού Χριστιανισμόν καΐ τοΰ Έλλη νικοϋ πολιτισμοθ, τό "Εθνος όλό- κληρον εμπνεόμενον άπο την παρά δοσιν τής έλληνικής άνδρείας καΐ εχον^ώς όδηγόν καΐ συμπαραστά- τιδα την Ύπέρμαχον Στρατηγόν, τούς άττέκρο'/ε νικηφόρως. Συν τή ■τταράδω δμως των αίώνων ήρχισαν έμφανιζόμενοι οί ώς είρηται παρά- γοντες τής ΰποναμεύσεως καΐ της διαδρώσεως. Καΐ οί άπόγονοΐ των άλλοτε ήρωϊκών προμάχων της Πίστεως καΐ τής Πατρίδος, των συμπολεμιστών τοϋ Ηρακλείου, των Ίσαύρων, των Αύτσκρατόρων τής Μοκεδονικής δυναστείας καΐ των Κομνηινών, έπηρεαζάμενοι άπό διάφορα κηρύγματα βασιζόμενα επι της παρεξητνήσεως τού πνεύματος καΐ των άρχών τής θρησκείας ώς έχθρι,κώς διακειμένης πρός ττάσαν περΐ τα έγκόσμια άσχολίαν κατήν¬ τησαν νά θεωροϋν ώς τοιαύτηυ ά- ν ττ6ριοχή|ν τοθ Διονύσου Άττι¬ κής. Έν σχέσει μέ την δλην αύτην ττροσττάθειαν, δηλαδή τής ιδρύσε¬ ως των «Ν- Κυδωνιών» είς τόν Διό νυσον τής Άττικής, δέν μ—ο·ρο&- με ττοίρά νά συγχαροθμε την Διοί κησιν τού σιηιεταιρισμοϋ τής «Ν. Αίολίδος» καθώς καϊ τα μέλη τού Συνεταιρσμοϋ διά την υπομονήν *οαΐ ΪΓΤΠΐμονη> ήν έττιδεικνύουν.
Ας ίΐναι βεβαία ή διοίκησις τού
Συνεταιρισμόν, δτι τελικώς θά
νικήση καί θά Ιδρύθη ή πόλις
των «Ν. Κι/δωνιών».
Πρός τούτο δμως δέον νά βοη-
θησουν ατταντες οί —ρόσφυγες πό
λιτευόμιενοι καΐ νά ττράξουν τό
καθηκιον τους έν προκειμένφ, διότι
οί έχβροί τί»ν προ<χφύγ«ν 'ττάντο τε δροΰν 'κατό: τρόπον σοττανι- κόν. οτχολίαν καΐ την στρατιωτικήν ζω ήν, τοσούτω μάλλον καθ" όσον αύ τη συνεπήγετο κκχι κινδύυους. "Ο¬ σον άψορά την άμΐΛΌν τής Πατρί δος, γι' αυτήν, έσκέτττοντο, θά έ- φρόντιζεν ή Παναγ ία χωρΐς αύτοι νάκινήσουνχεΤρα ώς έκίνουν συν "Αθηνά οί άρχαΐοι ττρό γονοί μας καΐ ώς ένίκτκταν συν τή Ύττερμάχφ Στρατηγφ, έμττνεόμε- νοι άτΓΟ την πρός Αυτήν πίστιν οί, ώς είπον, παλαιοΐ ΰττερασπισταί τής Αύτοκρατίας καΐ τής βασιλί¬ δος των πόλεων! Τα άτΓοτελέο"ματα τής δλης αυτής διαστροφής ύττήρ- ξαν οίκτρά. 'Η Κωνσταντ ι νούττολ ι ς μέ τα ι)κ56ερά καΐ άττόρθητά της κάστρα δέν ηδυνήθη κατά τό 1204 νά άνθέξη οΰτε τρεΤς ημέρας είς την επίθεσιν ε'κοσι χιλιάδων Σταυ- ροφόρων. Ένώ κατά τό 1453 ή "δια πόλις μέ πληθυσμόν κατά ττο- λύ έλαττωμένον, άντέστη έτπ ττενήν τα ημέρας εναντίον φοδεροΰ έ- χθρικοΰ στρατοΰ, εκατόν έξήκοντα χιλιάδων διαθέτοντος τεραστία ττυ ροβόλα καΐ διάφορα πολιορκητικά μηχανήιματα Διότι τότε ιπτήρξεν ένας ήρω'ι'κός αΰτοκράτορ θίέλων νά ττολεμήση μέχρις εσχάτων διά νά έτπσφραγήση μέ τόν Ινδοξον θά νατόν τού τό τέλος μιάς περιλάμ- ττρου αΰτοκρατορίας ενδεκα αΐώ- νων Καΐ ό θρυλικός αϋτός ήγεμών, ιμόλις ηδυνήθη νά στρατολογήση πέντε ττερίττου χιλιάδας 'Ελλήνων, έκτός των δύο χιλιάδων ξένων, 'Ι- ταλών σχεδόν ολοκλήρου, οΐτινες, έττροθυμοτΓθΐήθησαν ινα ττολεμήσουν ώς άγωνισταΐ τής Χριστιανοσύνης. Καΐ δλοι αύτοι οί ήροϊκοΐ ττολε- μισταί, ή-μέτεροι καΐ ξένοι, σκεφθέν τες ώς πραγματικοΐ χριστιανοΐ ό¬ τι ή Ύπέρμαχος Στρατηγός ώς καΐ πάς ο-τρατηγός είχεν ανάγκην στρατιωτών δπως νικηση, προσέτα ξαν τα οτήθη των, καΐ έττεσαν, οί πλεΐστοι. Και ήσαη/ δλοι ομού μό- λις έτττά χιλιάδες. Ένώ δλοι οί άλλοι άμαχοι, χιλιάδες όλόκληροι, άντι νά ττεριμένουν τόν άγγελον ό όποΤος, σύμφωνα μέ ενα χρησμόν, θά έδιωχνε τούς Τούρκους ώς τήιν Κό.·<κινη μηλιά, δν άνέβαινον δλοι στά κάστρα, συν γυναιξΐ καϊ τέ¬ κνοις καΐ ερριχναν άττό τοΰ ύψους των άπό μιά πέτρα εναντίον τού σωροΰ των έχθρών, ασφαλώς θά έ- σώζετο ή Πόλις! Κατά την τρισχιλιετη περίοδον τής 'ίστορίας μας εχομεν επιδείξη ήρωϊσμούς, όμοίους των οποίων δέν άναφ'έρει ή Ιστορία ουδε¬ νός άλλου έθνους. 'Υπέστημεν δ¬ μως καί καταστροφάς όφειλομένας καΐ είς έξωτερικά α'ίτια, δηλ. έχ- θρικάς έπιδρομάς κ.λ., αλΧα καΐ είς ίδικά μας σφάλμιατα. Τα τε¬ λευταία αύτά, έκτός των σοβαράν "ιστορικόν των τταρελβονχτών γε>
νεών, πού έγραψαν τΓΟντοτε μέ
άντικεΐιμενικότητα, τινές έκ των
νεώτερον, κυρί«ς των έρασιτεχνι-
κώς άσχολουιμένων μέ την Ιστορί-
αιν, προοτταθοΰν νά τα άποκρύ-
ψοΐΛ». Κυρίως αύτό γίνεται είς τα
σχολικά βιβλία τής Ίστορίας.
Καί ετσι τα ττοτιδιά μας σχη'ματί-
ζουν τήιν γνώμην ότι ημείς είμεθα
πάντοτε άλάθτγτοι καΐ δτι δλαι αί
σΐίμφοραί μας εΤναι αποκλειστι¬
κώς εργα των έχθρών μας.
Λόγου χάριν, λέμε καί γράφου-
με, δτι ή Τετάρτη Σταυροφορία,
πού κ<—-έλαβε την Κ«ν)πολιν, έ- ΟΙ ΔΗΜΟΙΤΗΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΠΡΟΒΛΗΚΤΑΤΑΟΠΟΙΑ ΑΠΑΣΧΟ/3ΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΝΔΗΜ' ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ Τό δοττοιΐα καΐή υ και των τΐροσφύγων, ή 6- ο γκοινωνΐα Τοθ ΟΜΙΛΕΙ Ο Οί «πληγές» τής Αιγυπτου τοΰ Φαραώ (τφ καιρώ έκείνω...) ή- βαν, καθώς γνωρίζομεν δλοι μας, δέκα. "Αλλες τόσες ακριβώς είναι καί οί «πληγές» τοϋ Δήμου Κερα- τσινίου, τής πυκνοκατωκοιμένης αυ¬ τής περιοχης τοΰ έπινείου, ή όποία άπεσπάσθη κατά τό 1934 άπό τόν δήμο Πειραιώς καΐ άπετέλεσεν α¬ νεξάρτητον οργανισμόν αυτοδιοι¬ κήσεως. Σπεύδομεν νά άπαριθμήσωμε τίς πληγές αύτές τοΰ Κερατσινίου, προ κειμένου ν' άποφύγωμε τόν χαρα- κτηρισμό μας ώς αΰθαιρέτως καί άναποδείκτως όμιλούντων (ή ά- κριβέστερα δημοσιογραφούντων). Λοιπόν, οί πληγές αύτές είναι: ή ύπαρξις της προσφυγικής παράγ- κας. τό Σχιστό (δηλαδή ή τοπο- θεσία οπου ρίπτονται τα σκουπίδια υλων των δήμων τής περιοχης τοΰ Πειραιώς), ή έλλειψις καλώς δια- μορφωμένων δρόμων, ό πλημμελής φωτισμός καί ή υδρευσις, ή έλλει¬ ψις σχολικών κτιρίων, άθλητικών χώςων καί άποχετευτικοΰ δικτύου, ή ελειψις έπαρκών συγχρόνων μέ- σων έπικοινωνίας (τηλέφωνα κ.λ. π.) είς ώρισμένες συνοικίες τοΰ δή¬ μου κλπ. Καί τώρα, άφοΰ τα άπαριθμή- οαμε δλα αύτά τα προβλήματα — πληγές των οποίων ή δπαρξις κα- θιστά δχι καΐ τόσον εύχάριστη την κατάστασιν είς τό Κερατσίνι, δς άσχοληθοΰμεν ολίγον έκτενέστε- ρα μέ ενα έκαστον άπό αΰτά. ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ Ή δημιουργία τοΰ πρώτου προ- σφυγικοΰ συνοικισμοΰ καί τό κτί- βιμο των πρώτων παραγκών έγι¬ νεν είς τό Κερατσίνι, άπό τοϋ ε- τους 1919 ήδη, όπότε έφθασαν άπό την Ρωσίαν οί πρώτοι Πόντιοι πρό- σφυγες. Σήμερα είς την πεοιοχήν τοϋ έν λόγω δήμου, καί είς συνέχειαν μέ τόν προσφυγικόν συνοικισμόν της Δραπετσώνας, ΰπάρχουν περίπου 1000 παράγκες, δπου στεγάζονται ίσάριθμες προσφυγικές οίκογένειες, οί οποίες άποτελοΰνται σχεδόν δλες «πό Ποντίους. Ευρίσκονται δέ αύ¬ τοι οί μή άποκατεστημένοι πρόσφυ- γες, άπό 38τίας σχεδόν κάτω άπό την τενεκεδένια στέγη καί τούς πλινθοκτίστους τοίχους. παρά την ένορίαν Άναλτ'ιψεως καί περιμένουν πότε θά εύδοκήσουν οί άρμόδιοι γιά νά άσχοληθοΰν καί μέ την Ιδικήν των (δηλαδή των προσφύγων τοΰ Κερατσινίου) αποκατάστασιν. Όπωσδήποτε, καταβάλλονται προσπάθειες γιά ν' άπαλοτριωθη δ μοναδικός παρά την Άμφιάλην χώ ρος, δπου θά ήμπορέσουν νά στε- γασθοΰν ώρισμένες ο'ικογένειες. «Άλλά, πρίν άπ' δλα, πρέπει νά γίνη ή κτηματογράφησις τής περιο¬ χης, δπου διαμένουν τώρα οί πρόσ- φυγες Πόντιοι—λέγει δ δήμαρχος Κερατσινίου κ. Δημήτριος Μισαη- λίδης». «Καί ή δποία περιοχή άνήκει είς τόν δήμον» —συμπληρώνει ό πα- ριστάμενος κατά την συνέντευξιν μας μετά τοΰ κ. δημάρχου δημοτι- κός σύμβουλος καί άντιπρόεδρος της δημαρχιακής έπιτροπής κ. θεο- χάρης Κουτσομήτρος, ό οποίος ώς γνωστόν άπελύθη ήδη διά λόγους «δημοσίας τάξεως». "Άς ελπίσωμεν δτι σύντομα οί Πόντιοι πρόσφυγες τοΰ δήμου αύ- τοΰ θά άπαλλαγοΰν άπό τό αγχος της τρώγλης, τό οποίον χρόνια τώ¬ ρα ΰπομένουν. ΤΟ ΣΧΙΣΤΟΝ Τό Σχιστόν είναι μία τοποθεσία, εΰρισκομένη έντός των όρίων τοΰ Κερατσινίου, δπου συσσωρεύονται καί καίονται τα άπορρίμματα δλων των δήμων τής περιφερείας τοΰ πρώην δήμου Πειραιώς καΐ μάλι¬ στα, καθώς λέγει τό δημοτικόν Συμβούλιον είς τό ψήφισμά τού διαμαρτυρίας τής 8 Απριλίου 1957 «κατά τρόπον πρωτόγονον ά% νευ λήψεως ουδενός προφυλακτι- κοϋ μέτρον έκ μέρους των αρμοδί¬ ων ύγειονομικων ύπηρεσιών, μέ άποτέλεσμα την μόλυνσιν τής ά- τμοσφαϊρας έκ των προκαλουμένων πυκνών νεφων, δηλητηριώδους κα- πνοΰ καί έκ τής άναδιδομένης άνυ- ποφόρου δυσοσμίας». Εύλόγως λοιπόν δλοι οί κάτοικοι ^ ^ό τόν σκοπόν τής άντιμετω- ι τσίνι. πό ^ περιφρουρήσουν την ΟΑΟΠΟΙΤΑ χίος τής φοβεράς ής σΈος συνεστήθη «Σύνδεσμος» τό σύνολο των δρόμων τοΰ ρ τ δήμων τής τέως περιφερείας τσινίου είναι χωματόδρομοι. 'Απο ου Πειραιώς ό οποίος Θά κατέ- 143 χιλιόμετρα, είς τα δποΐα φθά- ό δδόν δίκτυον είναι άσφαλ- τ δήμων τής ς ου Πειραιώς, ό οποίος Θά 6 προσπαθεία καί γιά την. ά- νει ξιίησι τής τοποθεσίας τοΰ Σχι- τοστρωμένα Δλδή θά ατεσκεύαζε πρό χιλιόμετρα, είς τα δ φ τό δδικόν δίκτυον, είναι άσφαλ- έ μόνο 10 χιλιόμετρα ξιίησι τής τοποθεσίας τ χ σ. Δηλαδή θά κατεσκεύαζε πρό δρόμων. τ<£ώρου, δπου καίονται τα άπορ- «Βασικδς σκοπός τής σημερινάς Ε άλ ό οποίον «ά άή ίναι — μδς εΐ- ρατα, 'ίνα"-^. το Οποίον ^ ^Γ&^^^^β± ί τόν ρόλον ενός προστατεντι- | ^λίΐς- νά ««^^^£ τό κέντρον της «6Α.εως μ« "« βατούς καί άσφαλτοστρ_ωμέ- ε^ε τόν ρόλον ενός προστατευτι καείχους, θά προέδαινεν άκόμη ΐή δουργίαν ενός δρόμου χ εΐτήν δημιουργίαν ά ί ^ελάσεωςκαΐ τέλοί θά^ | £* ™£^**#*Λ πύσε καί αύτά ταυτα τα απορριμ- καί κέντρον Ο ΦΩΤΙΣΜΟΣ Είναι περίεργον, άλλά πάντως α- ληθές, δτι ένώ τό εργοστάσιον πά ραγωγής ήλεκτρικοΰ ρεύματος ευ¬ ρίσκεται είς τό Κερατσίνι, έν τού¬ τοις δ δήμος_ αντιμετωπίζη πρόβλη- αα φωτισμοΰ. , , Ό δήμος μας άντιμετωπιζει ε- ς δύσκολον πρόβλημαφωτιο-μου ^1&ς είπεν δ κ. δήμαρχος-- Δέν προ'κειται τόσον δια καθαρώς »£ πετάχυνε την ήδη αρξαμένην ά—ο- σΰνθεσιν τού Κράτους. Αύτό εί¬ ναι σωοτό. 'Αποφεύγουμε ρμως νά εΐποϋμε καί τό ποίος την εφερε στήν Πόλη καΐ την «έκάθησε στό σδέρκο μας». Ή σταυροφορία αυτή εΤχε προορισμό νά πλεύση άπό την Βενετία στους Άγίους τόπους. Την εκάλεσε νά έλθη στήν Πόλη ό υίός ενός έκθρονισθέντος ««αί τυφλωθέντος αύτοκράτορος διά νά αποκαταστήση τόν πατέ- ρα τού στόν θ «λαγούς ί λ η έ θρόνο. Τής εταξε μέ ττετρα- έ δ έέ ς μ ετρα χ ε ί λ ι α» καΐ έπειτα δταν έ—έ- τυχε τού σκοποϋ τού, δέν ήτο σέ θέση νά δώση οΰτε τούς μέν οΰτε τα δέ. Άττοτέλεσμα, νά ανοί¬ ξη ή δρεξη των Σταυροφόρων πού έβλεπον τέτοια Πόληι μέ τέτοιους θησαυρούς καΐ άπεφάσισαν νά την κυριεύσουν. ΣυιμιτΓέρσσμα. Όταν κανεις δέν παραδέχετσι τα σφάλ- ματά τού, δέν διορθώνεται ποτέ. ΑΧΙΛΛΕΥΣ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ Ο Δήμαρχος Κβρατσινίου κ. ΜΙΣΑΗΛ1ΔΗΣ νειονάπό τό Κράτος υπό τοΰ έν λόγ<ι Συνδέσμοο, διά τοϋ όποίοιι καΐ όνον είναι δυνατόν νά άντι- μετο:ισθή ή κατάστασις αύτη ποϋ επικίΐτεϊ είς την περιΟχή καΙ ή όποί< άπειλεΐ την υγείαν των κα- -οίκν. Τονά συνηγορήση κανεις υπέρ τής χ?ηγήσεως τού ζητηθέντος δα- νρίοικαί υπέρ τής ταχείας έκτβ- λέσες των προστατευτικών βρ- γων(·ά δποία αναφέρομεν ήδη, ά- ποτεϊ βεβαίως μεγάλην ΰποχρί- ωσιν Άλλ' δμως θά επρεπε τδ Κρός νά είχεν ήδη προλάβει ήτο πολΰ δαπανηρός, άλλά πρόκει- ται διά την κάλυψιν άνάγκης εγκα¬ ταστάσεως πλήρους δικτύου, δυνα¬ μένου νά επιτρέψη καί παροχήν I- διωτικοϋ φωτισμοΰ, είς μεγάλας περιοχάς τής πόλεως, στερουμένας παντελώς δικτύου, δπως είναι ό Κοκκινόθραχος, μεγάλα τμήματα τής περιοχης Άμφιαλης καΐ νέοι» Ικονίου, Άγίου Γεωργίου κλπ. τό οποίον στοιχίξει τέσσαρες φορές περισσότερον άπό τό άπλό δίκτυον δημοτικοϋ φωτισμοΰ. Χαρακτηριστικόν είναι ώς πρός τό θέμα τοΰ φωτισμοΰ, δτι ό δήμος έπεκτείνει τό δίκτυον, τό οποίον έν τούτοις γίνεται (αυτομάτως) Ιδιο- κησία τής έταιρίας ! Η ΑΠΟΧΕΤΕΤΣΙΣ Μία δλλη «πληγή» τοΰ ,λη «πληγή» τοΰ ^ΙΜν Κερατσινίου είναι καί ή τής άπο- χετεύσεως. Ή Ιλλειψις άποχετευ¬ τικοΰ δικτύου είναι καΐ ή αίτ£α των πλημμυρών, άπό τίς οποίες, εάν δκν Χπ...λ.,___λ-·* - -' ,ΓΓ.,ν~., υυιο τις οποίες, ~«-=------α" ί"ί προΛαοει τις εάν δέν δημιουργηθή τοιοΰτον δί- παρθΐες συνηγορίες καί νά εΐχε ^τυον, Ισως Θρηνήσωμεν ί *ύ Ισως Θρηνήσωμεν καΐ θύ- ματα άκόμη. Πρός άντιμετώπισι των πλημμν- ρών πρέπει νά συσχετισθη καΐ — πρός τό Κερατσίνι ή περιφερειακή Ζδάζοντας τα άνοπ-ρΐχιαστικά τάφρος τοθ ΑΙγάλεω, ή δποία έπε- βαβστήρια πού ΰφίστανται τ' ά- ίκτείνεται καΐ πρός τή Νίκαια καΐ δέφμας οί Κύπριοι άπό τούς πό χον Κορυδαλλόν. λιτκνους "Αγγλους, διερωτώμεθα Γίά τό θέμα αύτό δ κ. δήμαρχον δν σκόμαστε στήν έποχη τού ά- λέγει : τόμκαΐ τής ύδρογονικής βόμδας «Τό πρόβλημα τής άποχετεύσεως ή ^ σκοτεινό Μεσαίωνα!... Ά- τής πόλεως, είναι τεράστιον. Οΰ- παγισμός,^ βιασμός, έξαρθρώ- δέν στόμιον ΰπάρχει πρός την «ά- σειυττοσπάσεΐς γεννητικών όρ- λασσαν διά νά διευκολύνη την σύν- γά*α! κάθε τι πού έφευρίσχει δεσιν ανεξαρτήτως τοϋ γεγονότος ή έτψιατική μανία άφηνιασμένων ο'τι α[ δαπάναι θά ίσαν τ™ «.-»■-· σαδϊν, έφαρμόζωνται στήν Κύ- " προπό τούς... πολιτισιμένους συμους μας "Αγγλους στόν σοδα τοό .......^ ΛΜ Λογφ 2Οαίωνα. Αποδεικνυεται ετσι τής διαμορφώσως τού έδάφους, τ άκλ-η ή άληθεια πως ή προοδος ^ως ^ των ύψωματων κα{ των αν συμδαδίζει παράλληλα μέ διαφοοων χλίσεων αύτοΰ, άποκλεί- τονίρω-ισμο^ καταστρεφει άν- ει τί)ν έ|υΛηρ^τη(Ιιν τ^ς *■■'- τί >φελη, ςεθεμελιωνει άντι να ^,> λ.,α- « ·-*
__ .,««» τοιαύται,
νά μην είναι δυνατόν νά άν.
τιμετωπίζωνται άπό τα Ισχνά
I*-
> α 11 -<· * * ■ μωνε. Κανενας βεβαία ) έ|υΛηρ δι' ενός ή δύο - ι» άποχετευ- , ., _^» «^νι^ι»ων αποχετευ- _^ -&«-.α κοΛεμος τιχων δδηγων. Μελλοντικώς άσφα- δέντα, μέ ροδοτΓέταλα καϊ στην λώς #ά ίξυπηρετη^ ώ Κυγ,νετα. πολεμος, δσχετα μέ τό>νος δτι είναι ά
ηγ. Μελλοντικώς άσφα-
ταλα καϊ στην λώς #ά ίξυπηρετη^( ώς προς ώ.
Κυγ,νετα. πολεμος, δσχετα μέ οισμ^νας περιοχάς τής πόλεως- έκ
τό>νος δτι είναι άκατανοητος το0 κατασκευαζομένου υπό τοΟ'Τ-
«αι δε.χνε! τιποτε αλλο παρά πουργείου Δημοσίων "Ερ
-«ιοτηΓτα και την υποκρ,σ,α Ι
τηνιότηττα καΐ την ύποκρ,σία Ι π°υρνειου Δτΐμοσίων "Εργων κεν-
τωβεν συμιμάχων μας. 'Αλλά.' χ^ου^οχετεντικοϋ άγωγοδ, ό ό-
και«λεμος ίχζι ώρ,σμένες άρ- ι ποιοί *α ί«6άλη είς τόν Άχροχβ.'
χέςί κεΐνος ττού ξεφεύγει ' ' οααον τηίϊ--------------------
η ς τόν Άκ
- μ^ς αρ ραμ0ν τορ οννοικισμοΰ Εύγεν
χές, κε,νος που ξεφευγε. &γγ π& χό ό6λ το0το
αν*ι γ.α να δαμαση τον άν- σταται δλονέν δξύτεοον
τ,-ημεταχειρ,ζετεα, βαο-ανιστη ήν ·Α ^ ρ
ρια ά τους ωχρια Α ,ν _ '
6χ. πολίτ,σμένη, π? τ%
ωπο Τ
ρ^ασκ
άλΐκαί
λάΓή
μη,
ος εΤνα, άλ.
καϊ τα έγκλήματα πού
Κ
αι1
τού ίημου, δια
^δεδειγμέντ,ς
_,._..,^—.ν* ιιιλ> Τό Κερατσίνι εΐναχ μία πόλις ή
δια-ονται στήν Κύπρο είς 6ά ΟΛο£α ανεπτύχθη κυρίως κατά τα
ροώων παιδιών, σεβαστών τελευταία δτη, ΛριθμεΙ βέ σήμερα
κλι καί γερόντων, έγκύωνγυ- -ιερίπου 55 χιλιάδες κατοίκους,
I-
να^ά παροβμείνουν στήν παγ Χ" δέ εκτασι περίπου Ιξη τετρα-
κό-Ιστορία, μαθρες σελίδες γωνικά χιλιόμετρα. Είναι φυσιχό
άγος καί σαδισμοΰ. Ποία λοιπόν, υπό τίς σημερινές δυσμε-
είί Αύτοι πού παρακήθησαν νείς συνθηκες, οί οποίες έπικοα-
μέαλλοι/ς νικητάς τοΰ τελευ- τοΰν καΐ είο τούΐ: Λη«««ΐΛ··«Α- -=■-
_____11..-
ς, οποίες έπικ
είς τούς όργανισμούς
αυτοδιοικήσ ά ά
είς τούς όργανισμούς ττΤί
ταλόμου καΐ κατεδίκοχΓαν τοπικής αυτοδιοικήσεως, νά άντι-
τΛ-ιθΓπες πολέμου, ναζίδες μετωπίίει πολλά προβλήματα Ώ
τόφταίξιμο τού εΤναι' δτι,
τόά πιστέψη στίς άρχές τοΰ |
"-■5ου Χάρτου των Ήνωμέ-
(Συντχίζεται)
ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ;
ΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ·
ζηττήση την λευ- ΙΓ'ΑΙ "™Ι**ΙΛ ,
τβ, ένώ οί άλλοι σύμμαχοι τΗλθεν άθόρυβα ή γυναίκα,
τόται καϊ τα εύλογοΰν. ΑΤ- Φωτεινή Λαζάρου, διαπρ
σντή ή λέξι μόνο τούς ται- μανταρίστ ΰ Κ
. ή
διαπρεπτ)
ρ ή
ύλογοΰν. ΑΤ- Φωτεινή Λαζάρου, διαπρεπτι
νή ή λέξι μόνο τούς ται- μανταρίστρια τοΰ Κ.Κ.Ε., «{(συχα
ρΑ.ς μή ξεχνοΰν δμως δσο καί ώραϊα» ν' άναδιοργανώση τό
μκαί άν είναι δτι σ' αύτό κόμμα «μαντάροά
άό ή
ργανώση τό
μκαί άν είναι δτι σ αύτό κόμμα, «μαντάροντάς» το. Κακό
τ<ο άργό: ή γρήγορα άκο- είναι αύτό; Καί δμως την κυνηγή λιάθαρσις. Καί αύτη ή κά- σανε, την πιάσανε καΐ την Εβαλον θςν θά βραδύνη. καΐ είς τό φρέσκο. Μά είναι πρά- Σ. Μ. Κ. γματα αύτά;
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΙΜΟΣ
ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΙΕΐ
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΪΪ
"βλβι ©Ι "Ελληνβς Γτιβτβύβυν
πάντβτε, μαζΐ μέ τβν άναχωρή
σαντα πρβχθες δι' "Αγκυραν
νέβν έκεΐ Πρεσβευτήν των κ.
Πεαμάζογλου, βτι τα συμφέρον
τα τής Ελλάδος καί τής Τβυρ-
κϊας έίτιδάλλβυν την μεταξΰ
των συνεργασίαν <5πως την εί- χαν βεμελιώςϊει ο μεγάλας πο¬ λιτικάς της Ελλάδος Ελευθέ¬ ριος Βενιζέλος καί ό άναμορ- ςρωτης τίίς Τουρκίας Κεμάλ "Α- τατβύρκ καί ίπως τίιν υΐοθέ- τησεν. © πολιτικάς μας κόσμος ©ά ήτ© κοιν©τ©ηί« νά διαπτ- βτώσωμεν διά μίαν άκόμη 9°" ράν. ότι η συνεργασία αυτή ε- Γταυσεν ύφταταμένη ©υσιαστι- κως άπ© διετίας καί ότι έκτο¬ τε αί μεταξύ των δύο χωρων σχέσεις έχβυν περιέλθει εί; «νεκρόν σημείον», διά νά μη ε&τωιμεν «εχθρικόν». "Όπως Θά ήτο ματαιοπονία άνωφελής ή προσπαθεία τής άνευρέσεως τής έν ίτροκειμένω ευθυνής καΐ τοΰ καταμερισμβΰ αυτής. Πάν¬ τως, δέν ηροδίδομεν, φαντα¬ ζόμεθα, κανένα «Απΐορρητον» εάν έντβιτίσωμεν την οοϊτίαν τβΰ «κοτκοδ» είς τ© Κυττριακόν. Πράγματι, τ© Κυπριακβν θέμα καί ή θέσις την οποίαν έλαβεν • ν—· ' Έλληνας διά την τύχ-ων τεσσάρων πέμπτων των ^-. κων τής Μεγαλ©νήσ©νΛί, συμβαίνει νά είναι νες άδελφοί μας, καί ©Ι κβι διά την τύχην πέμιττου των κατβΙ είναι Τοΰρκβι- Τα τέ^ Γτέμπτα των κατοίκων ζ$ν αύτά που ζητοΰν καί τάβίΚ 8ά τα επιτύχουν κάττβτβ — ο έν ττέμπτβν των κατοίκωχα} ©Ι ένδιαφε,ρόμενοι δΓ „& νά θέλουν νά ή Τουρκία άπέναντι αύτοϋ υ¬ πήρξεν ή άρχικί) αίτία. Έπη- κολούβη ώς μή ώφειλε, γε-
γβνότ(Χ καί έπεισώδια ά η
η ώς μή ώφειλε, γε-
γβνότ(Χ καί έπεισώδια, άπ© την
υπόμνησιν καί ανάλυσιν των
οποίων ίέν πρόκειται νά προ¬
κύψη ©ύδεμία ωφελεία, τα 0-
ποΐα, βεβαίως έπείείνωσαν
την κατάστασιν. Τβ Κυπρια-
κβν βμως διατί νά μάς χωρί-
ση; Ένδιαφερόμεθα ημείς οί
προσκόμματα είς την χή
ρωσιν των έν πρ©κεΐμένηο.
δών τής μεγίστης πλείον
των κατοίκων; Διά νά
χούν ένγυήσεΐς καί
σεις διά τα ίικαιώματά^ν;
Άλλά αύτάς θά τάς έχοι πε¬
ρισσότερον ηΰξημένας άητώ-
ρα καί κατωχυρωμένας & £>ι.
εθνών δεσμεύσεων. "Η
άιτβδλέίτβυν είς άλλας έίιώ
ξεις;.·. ,Αλλά εΐσερχόμε! μέ
την τελευταίαν έρώττ,οι εΐ^
άντιμαχίαν, έν ω δέν;ναί
ούτος ό σκθίτός μας. 'Εΐπά-
σει περιπτώσει θά έπανα<6ω- μεν καϊ ημείς τβν άφβρμον ποϋ επέφερεν ο κ. Πεοχζό- γλβυ «τι δηλχδη «εάν αί ιττι- λήψεις βτι τα συμφέροντας Ελλάδος καΐ τής Τβυρκίς έ- πιδάλλβυν την μεταξύ τ» ου νεργασίαν, έξακολουθοΰν νά έκπκρατοϋν και είς την Τουρ¬ κίαν, τβτε τα ζητήματα ιού μάς έχώρισαν ίτρβσωρινώί 3ά εύρουν μίαν δικαίαν λυσιτ ιά άίτοκατασταβοΰν αί έγκάρδιοι σχέσει; μας». Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ-ΓΕΝ. ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΠΕΚΑΛΕΣΕΝ ΤΟΪΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ" ΜΟΑΤΑΚΤΣΗίΕΣ „ ΕΝΤΟΝΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΘΕΣΙΝΙΚΗΣ Ύττό τής Κ.Ε.Π. άττ«στάλη τό κατΗΐτέΊρο» έγγραφον 'Ίτρός τόν 'Υττουργόινι—ιΓεν. Διοικητήν Βορείου 'ΕΞλλάδος- Ό Σώνδεομος κατοίκων £υ- νοικισμοϋ "Ανω Άγίας Φωτει¬ νής διά τή$ ύττ' άρ· πρωτ. 210 τή$ 28 τΐ.μ. άναφοράξ τού εγνώ¬ ρισε ν ημίν τα άκβλβυθα: Άντιηρβσωπεία τοϋ Δ·2ί· τοΰ δέ παρουσιάσθη ενώ¬ ί ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΑΙΤΟ-ΦΑΣΜΑ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΣΜΑΤΙΣ ■πά οάρων Δντικών Δυ- νάμεων εί; την Διάσκεψιν ά- ψβπλιβμοΰ' άλλά κα'ι όλλ ψ μ άλλά κα'ι όλοκλη ρος ή παγκόσμιον Κοινη Γνώ μη, ύπεδέχ8η<ΐαν μέ αΐαθημα άνακουφίιαεως ί ίή μ ημ φ καί ίκοίνοττοιή αεως την έκ μέρους της σοίιε άντΐίτροσω«εία$ άπβδβ τή; άνάγκη; έγκαταστά· ςρυλκκίων διά τόν έλεγ·. χον καΐ την έηισήμανβιν των πεΐραμάτικών έκρήξεων. γεν© μένης άποδεκτήζ καί της ρω- σικης προτάσεως θ9 ή α ζ ης ρ προτάσεως, καθ9 ήν τα φυλακια έπιθεωρήαεως θά «■ε» νά έβθ ε ρήαως θά ΐτρβ «■ε» νά έγκατασταβοθν επί των ε&Λψών της £ο&ιετικη$ Ενώ¬ σεως, των Ήν· Πολιτειών καί τοδ Ήνωμένου Βασιλείου, κα- θώς καί είς τάς ζώνας τοϋ ΕΙ- ρηνικοϋ. Ούτω, καθίοταται δυ- νατη πλέον ή άττοστβλη, είς τό έ{ή$. των ιτειραματικών έκρή- ξεων ΰΐτβ μορφήν με-ρικής αυμ ψωνίας, διά την πρώτην φάσιν τοϋ αφοπλισμόν. Φυαικά. ήπρο δοκιμών θ' άίτοτελέση άντιει μ ε νόν σαςροΰς συμφωνίας, β>ν
άφορά την διάρκειαάν της α"
Θώς καί την εγκατάστασιν »«"
λακίων έλεγχον, συσχετιζβε-
νης τής άναστολής των
μών μέ τούς λοιπβΰς _,. ,
τής συνθήκης τβΰ πρώτου β«-
δί©υ τοϋ άςροπλισ,μβΰ. Γεγοός,
πάντως, είναι «"τι επήλθε, *τ'
αρχήν, συμφωνία έη τοΰ *χ-
σικοΰ σημείβυ είς τρόπον ΰτε
νά δύναται, μετά 8ετικότη«ς,
νά προεξβφληθή δτι Θά διοκα-
νβνιυθοΰν όλαι αί λεπτομέ;ει-
αι καί θά ©λοκληρωθή π ·υψ
φωνία. Ημπορεί νά λεχθη α
νευ ύπερββλής δτι ή Άνθρβπό
της άναπνέει άπό χθές μέ :
ρισσβτέραν ηρεμίαν καί *ν
βλεηει το μέλλον <με μεγαλυ¬ τέραν αισιοδοξίαν, έφ' δαβν "" " τε» άΓτβμακρυνόμενβν τ© φάμα ενός παγκοσμίου αΐμα· τβκυλίσματος· πιον υμών καί παρεκάλσε νά τϋχουν τής ίτρβστασίας σας οί κάτοικοι τοΰ Σ)σμοΰ, διαμέ- νοντας έκεί άττβ μιάς 30ετίας περίηβυ, καθ" ©Όβν ώς έ«ληρ© φβρήθηοαν τ© Πανειτιστήμιβν κινεΐταιΐ πρός απομάκρυνσιν τού άπό τάς ίστίας, τάς οποίας Κοινωνιολογικαί σημειώσεις " ϊτβιΐιϊίίΡίΑΣ ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Θ. Κανδηλάητη-Κάνεως Ό σοφός Άβαμάντιος Κοραής, ό μέγας εύβργετης καϊ διδάσκα- σκαλος τοϋ Γένους, ό τόν δλο βί¬ ον τού θυσιάσας διά την πρόοδον αύτοϋ, ολίγα Ιτη πρίν ϊ| κλείση τούς οφθαλμούς τοΰ σώματος καί μεταβολή σχολείου είς πολιτκόν δργανον καί όλεθρία μόρφωσις τής νεολαίας.» Αί 6ύο αυται προφητικαΐ π»ορ- ρήσεις Ιλαβον σάρκα καΐ δστάέπΐ των ημερών μας. Καί άνατρέ;ον- ς ς, ς ίς οί δεύτερβι άνήγειραν, ίδίαις αυτών δαυτάναις- κα'ι επί άντα λαιξίμου οΐκοπέδου, μετά την έκρίζωοίν των άπό τάς »τατρί- δας των. ι Ό 2ύνδεσμος μ&ς άναφέρει διά τής Ιδίας άναφοράς τού, ότι ή απάντησις υμών είς τ© δικαιβτατον αΐτημά των ί»«ήΡ- ξε ή άκόλουβος: «Ζητάτε καϊ ρέστα! Είαθε αύθαίρετοι! Μα- ζευθήκατε ©λβι οί μίτατακτσή- δες έκεΐ. Τ© ε'ίίτοτμε ©Τί θά φύγετε άπό τβν Συνοικισμόν». Είς παράκλησιν των νά ουμ πτυχδβϋν, έν άνάγκη, είς τον πλεβ.νάζοντα χώρον, ή άπαν· τηαίς σας ύίτήρξεν: «Αδύνα¬ τον! "Οποίος δέν πάει έκεΐ ποΰ θά ύποδειχθή θά φύγη διά τή$ βίας, δηλαδή μέ τβ καμ- τσίκι». Κώριε Ύιηουργέ, Παρ' όλην την εμπιστοσύνην την οποίαν έχομεν πρβς τβΰς άπβτελβϋντας τβ Δ·Σ· τοϋ Συ>ν
δέβμβυ. διά την σοοαρότητα
κα'ι την σεμνότητά των, άδυνα
τώμεν νά πιστεύσωμεν ότι τ©ι
ούτοι λογβι έξέφυγβν τ&ν χει¬
λέων ύπβυργβΰ δημβκραιτικής
ίτ©λιτεί«ς καϊ μάλιστα υμών
τ6ν έπβίβν έττίσης γνωρίζομεν
καϊ τοΰ έττοίου ενθυμούμεθα
τβΰς λβγβυς, ©ταν την 25 Σε-
πτεμδρίβυ η.'έ. ένεφανίσθημεν
ώς έκτελεβτική 'Εττιτρβηττι τβΰ
7ου Παμπροσφυγικοϋ Σι>νε-
δρίβυ. *
«Δέν θά έίτιτρέψω, μάς εΐ-
Λ«τε τβτε, την μετακίνηβιν
βδτε μιάς οικογενείας εάν προ
ηγβυμένως δέν έχω είς την
τσέίτην μβυ τα κλειδιά των
σιτιτιων δλων των ©ίκογενει-
ών, σπιτιών /τβΰ θά είναι «νά
λβγα ητρβς αύτά τα ©ποία έχει
θά έξακολουθήαουν σήμερον
εκάστη καί ποΰ θά άνεγερθοΰν
επί ανάλογον πρβς τ© σημερι¬
νον βΐόδ
τού· οί έκπρβσωίτβι τβϋ Κρά-
τους ©φείλουν νά ψέρωνται
μετά ηρεμίας καί γλυκύτητος,
ίνα καϊ λόγοις έστω άνακου-
φίσβυν τβν πόνον τού, οσάκις
ή έργω άνακοΰφΐσις είναι έκ
των πραγμάτων άνέφικτος,
πρός τα θύματα τής μεγάληδ
©υσίας των σθρδη δλ 1 τωκτκ
έθνικής συμφοράς, έγγράψαν-
τα διά τβΰ αϊμιχτβς καϊ τής θυ¬
σίας των τίτλους άνεξιτήλβυς
επί τής εϋγνωμβσύνης τ©0
"Εθνους, η συμπεριφβρά των
έκηρβσώπων τβϋ Κράτβυς ηρέ
ιπει νά είναι άκόμη περισσότε
ρβν πρβσεκτική, ©ταν μάλιστα
τό δίκαιον των. ώς έν προκει-
μένω συμδαίνει, είναι ββυνό.
Α
Οί κάτβικβι τής εΑγίας Φω¬
τεινής δέν είναι ©δτε αύθαί-
ρετ©ι, ©ϋτε μπατακτσήδες, δ-
πως οί έχοντες ανομα συ.μφέ-
ρβντα θέλβυν νά έμφανί-
σβυν αύτούς. 'Εγκατεοτάθησαν
έκεΐ δπβυ έκτισαν τάς πενι-
χράς των οίκίας, έν «ρβτρβ-
—γ| καί τή έγκρίσει ημών. ©Ι
βίτβϊβι, τβτε, είχομεν, ώς αρ¬
μοδία μέλη τής Κυβερνήσεως,
την ευθύνην τής άντιμετωβτί-
σεως τοΰ τεραστίου ίτρβσφυγι-
κβΰ πρβδλήματβς καί άνεκβύ-
φισαν τβ Κράτος, διότι τό ά-
πήλλαξαν καί τής μερίμνης
καϊ τής δκπάνης. Σίυνεΐτως κά
λιστα ευρίσκονται, ©πβυ ευρί¬
σκονται.
"Ολόκληρον τό άδικον ευρί¬
σκεται «ρβς την πλευράν τοΰ
Πανεπιστημίου, τό οποίον, καί
τοι ύΐτάρχει χώρος έν συνε-
χεία ηρ^ς τ©ν καρ' αύτβΰ κα¬
τεχόμενον, διά τάς περαιτέρω
ανάγκας τβυ, η.οπασε την πρβσ
φυγικήν περιουσίαν, την «ε-
ριβυσίαν την άνήκβυσαν είς
το σύνολον των προσφύγων
καϊ άρα κα'ι είς αύτούς, τοΰς
βηοίους έπιδιώκει νά εκδιώξη.
Την ήρπασε καίτοι την 26λε-
ηε κατωκημένην, ώς οικογε¬
νειακήν καϊ επαγγελματικήν
στενήν, ΰιτερπεντακβσίων
©I-
κβγενειων, θυμάτων τής έθνι¬
κής συμφοράς·
Μεταχειριζόμεθα τόν β"ρβν 4ρ-
παγή. διότι αύτβς καί μόνον
ΐτρβσήκει είς την άχαρακτηρι-
στ©ν πράξιν ένβς πνευματικοΰ
ίδρύματος. Διότι ουδείς ανθρω
δί Κί ύ
τής διανοίας μέ την μεγίστην χά- τες είς την Ιστορίαν τοΰ Γένου ή-
ράν, δτι ήλευθερώθη ή "Ελλάς ά- μών, την συγγραφε'σαν υπό με-
πό τόν τετρακοβαετή οαρύν ζυγόν ρολήπτων καί όνομαστών Ίσΐρι-
τής δουλείας, άφηκεν είς ημάς κων βλέπομεν δή ή πρός ήμάςδι-
«αί 'δίως είς τούς νέους μίαν πά- ' -------Α "'"" "*"»·!'·«< «"-λ ικίκη). π ε ρ ι- έθνι- ρακαταθήκην : τ ή ν φρούοτίσ'ν τ Ά ζ χ.ή ς ημών Ελευθερί¬ α ς διά τούτων των λέξεων, άς έχομεν χρέος πάντες, καί παντα- ά άόθ Οί Κ αγωγή έ Αγγλων χοΰ νά άναμιμνησκόμεθα : «Οί ϊ- ως τής ώρας ταύτης άγώνες σας, ώ νέοι τής Ελλάδος ήταν λαμ- προί' τό έλευθερωθέν μέρος τής Έλάδος έγεύθη τούς έλπιζομένους γλυκείς καρπούς καί καυχάται ϊ| πατρίς σας είς την γέννησιν τοιού¬ των τέκνων, άλλά σάς μένουν &λ- 7.οι ασυγκρίτως ένδοξώτεροι τού¬ των άγώνες, ώ γενναϊα τέκνα της Ελλάδος. Διά των παρόντων ήλευ- θερώσατε την Έλλάδα, των δέ νέων άγώνων σκοπόν πρέπει νά προβάλλετο την φύλαξιν τής Ελευθερίας, φύ¬ λαξιν δύσκολον καί διά τουτο προ- σοχής αξίαν.» "Ηδη δτε καί τα λοιπά τέκνα μας, τα τέως έν διασπορςί είς ΰπό- δουλα μέρη στένοντα συνηθοοίσθη- σαν ώς νεοσσοί υπό τάς πτέρυγας τής γλυκυτάτης μητρός "Ελλάδος, χοέος εχομεν πάντες, ώς κόρην οφθαλμού νά περιέπωμεν την "Ε¬ λευθερίαν μας, την μετά τόσον *όπων καί θυσιών κΐτηθεΤσαν καί ην έποφθαλμιοϋν δλα τα περί η¬ μάς Ι'θνη. Καί ό λόγος τής άντιπα- θείας καί άπληστείας αυτών εί¬ ναι : πώς ή "Ελλάς ίίζησε καί ζή 3000 ?τη καί πλέον, είς την προγο¬ νικήν αυτής έστίαν μέ την γλυκεί¬ αν γλώσσαν τοΰ "Ομήρου καί τοθ θουκυδίδου, τα ήθη καί τα Βθιμα καί τα έθνικά Ιοεώοη. Κα'ι έξ δλων τούτων των εθνών οί πλειότερον έπικίνδυνοι εΙσίν οί "Αγγλοι καί οί Κομμουνισταί. Τί¬ νες εΙσίν οί πρώτοι καί τίνες οί δεύτεροι χαρακτηριστικώς, τουτο τό διετύπωσαν δύο δριστοι χειοι- σταί τοΰ ξίφους καί τής γραφΐδος, οίτινες δλον τόν βίον των έθυσία- βαν διά τό μεγαλείον τής Πατρί¬ δος καί ών γνώμας παραθέτω έν- ταΰθα. Πρώτος ό έθνικός Τίρως Μάρκος Μπόσταρης έν επιστολαί τού πρός τοΰς έν Κερκύρα περι- πλανωμένους καί έκπατρισθέντας υπό των "Αγγλων Παργίους έν τ τό 1821 Ιγραψε ταυτα : «.·. άπο- μακρυνθήτε της χώρας, ής δεσπό- ζουσιν οί έχθροί ημών. ΟΙ "Ελλη- νες είσί οοΰλοι, δπου κυματίζβι ή Βρεταννακή σημαία. ΟΙ "Αγγλοι ε'σίν φίλοι των βαρβάρων.» Δεΰτε- ρος 6 άείμνηστος καθηγητής τοθ 'Εθν. Πανεπιστημίου καί πρόεδρος της έταιρείας «'Ελληνισμός» Νεο- κλής Καζάζης λέγων περί των δβυ- τέρων : «Τί έστί Κομμουνισμός ; «Κατάπτωσις τής θρησκείας, έκ- μηδένισις πάσης ελευθέρας σκέψε- <ος, μίσος των κοινωνικήν τάξεων, τρομοκράτησις όλοκλήρων των πλη- θυσμών, είσαγωγή κατασκοπείας μέχρι καί αΰτΐίς της οικογενειακάς ίστίας, παράλυσις τής πατρικτις δυνάμεως, διάλυσις οΐκογενβάας, αγωγή των γγ πλέον έτών ήπήρξε προδοτικήεΐς εκάστην εθνικήν ημών κίνησιν είς τε την Πελοπόννησον, ^εσσαλαν, Μακεδονίαν, Κρήτην, Μ. Άίαν καί αλλαχού καί νυν τα έν Κΐρω τερατουργήματα αυτών, δπερου- τε υπό τοϋ Μογγόλου Τσκίς Χάν, Τιμουρλέγκ καί Άττίλαγέ- νοντο. Καί δλα προέρχονται, ότι τρέμουσιν Έλλάδα μεγαλοπσιαέ- νην καί τιθεμένην ώς φραγμόΐΐς τάς έν τή Άνατολΐί βλέψειςων καί έμπόδιον είς τάς κατακτηιάς καί οικονομικάς των τοιαύταςιαΐ άποβλεπούσας είς την διατρ«ήν όκτώ έκατομμυρίων πεινώντωίαΐ γυμνητευόντων κατοίκων τής >ω-
τρυούσης των.
Οί δέ Μπολσεβίκοι υπό τή^ε-
νόσπονδον 'δέαν τής έξαπλιδως
καί βιαδόσεως τοΰ Πανσλ«Γ<ού, είτε Λενισταί λέγονται, εϊτ τα- λινισταί, είτε Μαρξισταί κι ντι- σταλινικισταί δνειρον 6χ<ΐιτήν κατάκτησιν τής Ο1κουμένη<<1 υ¬ πό τάς κεχρυσωμένας αύτ? ύπο- σχέσεις : δτι άγωνίξονπίηθεν διά την περιφρούρησιν τίΕΙρή- νης καί την προαγωνήν · παγ¬ κοσμίου όμονοίας καί ήσΐς ρ(- ό δί ϊ πτουσι τό δίκτυον αυτών ϊς γραν θυμάτων τυφλώνονϊ αύτά διά χρυσών κερμάτων π(χομέ- νων έκ τοΰ Ιδρώτος τοΰ «όντος καί χαροπαλαίνοντος Ραβ ου καί των βιαίως ϋπ' αί τουμένων όμόρων εθνών. Καίτοι δέ πολλά ύπόσ^ιι μέ σα εύτυχίας καί εΰδαιμο^δι' έ- πιγείους παραδείσους, α-οσχέ- σεις των δέν συμφωνοΰσϊς τάς πράξεις των. "Ας άφίσο τα έν Ισπανία, "Ελλάδι καί άΐϋ ύπ' αυτών πρό έτών διενεργτα τε- ρατουργήματα καί δς ψ τα βλέμματα ημών πρδ^ Ταυτα μάς εΐίτατε τότε καϊ έπ' αυτών ©ύδεμία δύναται νά χωρέση άμφισοήτηοις. τΗσαν δέ καϊ ορδά καί δίκαια κα'ι άντάξια άληθοϋς έκπροσώπου τβϋ Κράτβυς. Κύριε * Υπουρ γέ. Οί έπκίκεφθέντες υμάς εΓ- ναι, κατά (πλείστον, θΰματα τής μεγάλης έθνικής συμςρβ- ράς τβΰ 1922 προσενεγκβντες είς τβν βω,μόν τής Πατρίδος α ςοθβνβν αίμα, των πατέρων. των μητέρων, των άδελςρων κ*ϊ των «αιδιών των άκομη, πλήν τής βλοκληρωτικής ©λι- κής καταατρβφήί των καί τής έκριζώοεώς των άττά τάς πρβ- αιωνίους έατίας των. Όλίγοι έξ αλλλου είναι γηγενεΐς ητω- χβί, αστεγβι, μικροί επαγγελ¬ ματιαι· Εάν «ρβς πάντα πβλίτην έμψανιζόμενβν σεμνοπρεπώς πρός διεκδίκησιν τοΰ δικαίου πος> δ|χνν©ία Κυρίου κινουμε
νβς, είναι δυνατόν νά δβχθίί
δτι αποτελεί αγοράν ή «ντί
τιμήματβς 3 ΤΡΙΩΝ!!! δραχ.
κατά μέτρον πρόσκτηοις παρ'
αύτοϋ τβΰ ανταλλαξίμου ©Ικβ-
πέδβυ τής Αγ. Φωτεινής.
Τ© ©ίκόηεδβν τής "Αγ. Φω¬
τεινής άνήκβι, δυνάμει τβΰ
εσχάτως μόλις ψηφισθέντος υ¬
πο τής Κυβερνήσεως Ν·Δ. είς
τβΰς κατέχοντας αύτό. Τό
ΠανεΐΓπστήμιον έξ αλλβυ, συμ-
φώνοίς πρός ίτρόσφατον από¬
φασιν τής έλλην, δικαιοσύνην
ουδέν εχει δικαίωμα νά έπικα
λείται την συνδρομήν τής δι©·
κητικής άρχής πρός έθωσινκαέ
μιάς έστω οικογενείας ανευ
προηγουμένης δικαστικής άπ©
φάσεως· κβθοριζουσης καί την»
καταβλητέαν άΐΓΤβζημίωσιν.
2υνεπώς- ώμεις κ. Ύπβυρ-
γέ, σεβέμενβς καί τβν νόμον
και τάς άποφάσεις τής δικαιο-
σύνης τής πατρίδος ουδέν δι¬
καίωμα άναμίξεως έχετε καί
βφείλετε νά ηταραπέμψητε τό
Πανεπιστήμιον, οσάκις αάς έ-
νβχλεΐ, είς τάς δικαστικάς αρ¬
χάς, μονάς αρμοδίας νά λύ-
σουν τό ζήτημα.
Κύριε Ύπβυργέ,
'Εντεταλμένοι ύπ© τβΰ προ-
βφυγικβϋ κόσμου καί διά τβΰ
πρόσφατον άκόμη Σ«νεΛρίΙ»υι
τού, είς δ καΐ ύμείς παρέστη-
τε. νά έπαγρυπνώμβν επί των
δικαίων κ«ϊ των ουμφερόντων
των, δέν έπιθυμοΰμεν πββδς
νά άντιδικώμεν πρβς τάς δη¬
μοσίας αρχάς. Σταθερά ημών
κατεύθυνσις ύιπήρξε πάντβτβ
νά συνεργαζώμεθα μέ αύτάς
πρός εξεύρεσιν δικαίας λύσε¬
ως των άνακυπτόντων ίκάβτ©
τε ζητημάτων, ίνα καί αύτάς
διευκολύνωμεν είς τό Ιργβν
των καϊ των ζητημάτων νά
προωθώμεν την λύσιν-
Καϊ ή συνεργασία ημών με¬
τά τής Κυβερνήσεως καί των
ενταύθα αρμοδίων κ.κ· συνα·»
δέλφων σας καϊ Αγαστη υπήρ¬
ξε καϊ πλείστα άπέδωσε.
Καϊ έν τή πρβκειμένη περι
πτώσει, Κύριε Ύπβυργέ, αι¬
σθανόμεθα τό καθήκον νά εί¬
πωμεν Λΐρβς υμάς δτι τό ζήτη-
μα τής Άγίας Φωτεινής δέν
είναι δυνατβν νά λυθή δ-«
τής βίας. ©ά λυθή μόνον δια
συνεννοήσεως, έξευρισκομένης
δικαίας βάοεως·
Πρός τβν βκ©πβν ούτον τι-
θέμεθα είς την διάθεσιν υμών,
πρόθυμοι νά σάς βοηθήσωμεν
Δέν δυνάμεθα δέ νά φαντα-
σθωμεν καϊ βτι ύ,μεΐς, είτε αλ-
λος τις. θά προτιμήσουν την
όδβν τής βίας. παρά τόν νό¬
μον καϊ τάς αποφάσει^ τής δι
καιοσύνης τής πατρίδος τ©ΰ6'
δπε,ρ θέλει μάς φέρει κατ' α¬
νάγκην άντιμετώπβυς, έν τή
έκπληρώσει τής έντολής τής
δοθείσης ημίν υπό τού προσφυ
γικοΰ κόσμου·
Δέξασθε κ. *Υίπ©υργέ την
διαβε&αίωοτν της εξαίρετον τι
μής καϊ υπολήψεως μεθ' ής
διατελούμεν
λ "Ο Προεδοος
ΜΙΧ. ΚΥΡΚβΣ!
Ό Γεν· Γραμματεύς
ΪΛΚΡ. ΣΙΝ ΑΝ ΙΔΗ Γ
©Ε2ΣΑΛΟΝΙΚΗ, 5 Ίουλί-
©υ (Τβΰ άντ)τοϋ μας).— Οί
κάτοικοι τβΰ £υν©ικισμ©ϋ Ά¬
γίας Φωτεινής, πληρβφβρηβέν
τες μετ1 άγαναχτήσεως άπόςρα
σιν των αρμοδίων Άρχών «ιε-
ρϊ κατεδαφίσεως τβϋ άπβ τρια-
κβνταπενταετίας ύφ·ισταμέν)βυ
συν)σμ©ϋ των, συνήλθον είς
γενικήν συνέλευσιν διαμαρτυ¬
ρίας, διά την εκδίωξιν* τωνε-
ξω τής πόλεως καί είς άπομε-
μακρυομένα σημεΐα αυτής.
Κατ' αυτήν παρίσταντο Βου-
λευταί, πβλιτευταί ώς καί τό
Προεδρείον τής "Εκτελεστικής
'Επιτρβπής τού 7ου Παμπροσφυ
γικοϋ Συνε-δρίου θεσσαλονί¬
κης, άναπτΰξαντες τάς άπόψεις
των επί τβΰ φλέγοντος ζητή-
ματος τοΰ Συνοικισμόν·
Μεβ" δ ενεκρίθη υπό τής ου
νελεύβεως τβ κάτωθι ψήφισμα:
Η-ΗΦΙ2ΜΑ
Έν Θεσσαλονίκη σήμερον
τη 30 Ίβυνίου 1057 καί ώραν
10.30 π.μ. ουνήλθομεν απαξά¬
παντες ©Ι κάτοικοι τοϋ Συν)
σμοΰ Αγ. Φωτεινής Θεσσαλο¬
νίκης έν τη Πλατεία τοΰ _υ-
νβικισμοΰ μας κατόπιν τής λη
φθείσης άπβφάσεως των Άρμο
δίων Άρχών περί κατεδαφί—
σεως των οίκίων μας καί έκ-
τβπίσεώς μας είς τόττβυ έξορί-
ας καί έκτός πόλεως.
Άκβύσαντες τ©υς όμιλητάς
έκφράζομεν πικρίαν. αγανά¬
κτησιν καϊ άπ©τρ©πιαομόν μας
διά τό μελετηθέν είς βάρος
ημών των ύπδλί
βεώς μας (καϊ δή επί Κυβερ¬
νήσεως ήτις προβαίνει είς συγ
χρβνισμένην στέγασιν καί &χι
άποστέγασιν), άπό τό μέρος ©-
πβυ πρό 35ετίας, ίδίαας δαπά-
ναις καί επί ανταλλαξίμων
©I-
κοπέδων, τη ύποδείξει καί άν©
χή των έκάστβτε Άρχών άνε-
γείραμεν κατά τό πλείστβν ν©
μβτυπως τάς κατβικίας μας·
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕ©Α
Μέ ©λην την δύναμιν τής
ψυχής μας ενώπιον βλβυ τβΰ
Πβλιτικοϋ Κόσμου τής χώρας
διά την άνιμβν καϊ πρωτάκβυ-
στον αδικίαν.
Την οριστικήν άνένδβτβν
Απόφασιν μας νά άγωνισθω-
μεν κατά τοΰ άπβφα'σισθέντβς
καθ1 ημών έγκλήματβς, ετ©ι-
μβι έν άνάγκη καί νά ταφω-
μεν, συν γυναιξϊ καί τέκνοις
υπό τα έρείπια των Βωμών
καϊ 'Εστιών μας παρά νά πρ©
σφυγβποιηθώμεν $ιά μίαν ά¬
κόμη φοράν.
Κα'ι αξιούμεν δπως λυθή τό
ζήτημά μας α«αξ διά παντός
νομοθετικώς, ενώπιον τής Έ¬
θνικής μας 'ΑντιπρβσωΐτεΙας,
δπως κα'ι των αλλων Συνβικι-
σμών της Πόλεώς μας. Καϊ
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ
Άναβέτομεν είς τό Διοικ.
Συμβούλιον τοΰ Συνδέσμου
την επίδοσιν τβΰ παρόντος ψη
φίσματός μας είς την Α. Μ.
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ_ΠΟ_1ΠΟΝ
Τοθ συνΒργάτου μας κ. Νΐκογ
26ον
Από τίς μεμονωμενες προ
σωπογραφΐες οημειώνομβ τού;
Εθαγγελιστάς, τόν Μωαννη
Πρόδρομο, τόν "Αγ, ΓΕώρ
γιο, τόν Άν. Δημήτριο, τοθς
Ιδρυτάς των πρώτων μοναστη
ριων τοθ "Ορους Αγ 'Αθανά
σιο τόν ΆθωνΙτη καΐ τόν "Αγ.
Παθλο τόν Ξηροποταμινό, κσ
θώς καί την πβρΐφημη ΕΙκόνα
δ Άναπεσών», πού παρυτά
ν£ΐ τδν ΊησοΟ πσιδΐ νά κοι
μβται.
Μέ συνοβεΐο τοθ Π. Ίωακεΐμ
Λπό τό Ίκόνιο τής Μ ΆοΙας,
άντιΐΌοσώτιου τής Μονήν ΣΙμω
νσς Πέτρας, ποϋ τ^ν έττισκεφ'ή
<σμβ στό κσνάκι τού, έτιήγσμε νά δοθμε τό μέγσρο τής Ίεράς Κοινότητος Άνεβήκαιιε τΐο ολιις, μιΚρ6ς φσρδιές μσρμάρινες σκολεςτου ξ'Ίλο, είναι κα· στήν οΐθουσα των συνεδρι καί ίργα Τόν Βασιλέα Την Κυβέρ μηέ είς ημών των ύπερδισχιλίων κα τβίκων Πρβσφύγων καί Γηγε νίν άνβσιβύργημα τϊίς έκτοηΐ νη«ιν, τβΰς Άρχηγβΰς των Κομμάτων, τάς 'Αρμοδίαις 'Αρ χάς Βουλευτάς θεσ) νίκης, την Εκτελεστικήν Επιτροπήν τβΰ 7©υ Παμπρβσφυγικβϋ Συ- νεδρίβυ καί την δημοσίευαίν τβυ είς τόν τύπον. ©ΕΟΔ. ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ Σχετικώς λαμβάνομεν την κατωτέρω επιστολήν παρά τοΰ Συνδέσμου 'Αγίας Φωτεινής θεσσαλονίκης : Κύριε Διευθυντά, Ό Σΰνδεσμβς μας., ό οποίος τυγχάνει απολύτως ΙκανβΜβιη* μένβς άπό τόν άγώνα, τόν ©- ποίον διεξάγει ή £γκριτος υ¬ μών εφημερίς διά τα Προσφυ- γικά ζητήματα, παρακαλεΐ ύ* μάς δπως συνδράμητε διά δη- μοαιεύβεων είς την έγκριτβν εφημερίδα είς τή εκδήλωσιν καϊ θεραπείαν καί τβΰ πόνβυ των δεινβπαθβύντων κατοίκων τβΰ Συνοικισμόν Αγ. Φωτεί νης θεσ) νίκης- Κατόπιν τής ψηφίσεως τοϋ Νομοσχεδίου πβ ρί ρευστβπβιήσεως της 'Ανταλ λαξίμβυ Περιουσίας, είς τό ο¬ ποίον δέν εδόθη «'ροσήκβυσα λύσις διά τα ©ίκόπεδα τβΰ Συ- νοικισμοΰ μας, μολονότι είχβ κατατεθή υπό εκπροσωπών της πρβσφυγικής Ήγεαίας τρβπβ- λβγία τακτβπβιοϋσα τό ζήτη- μά μας, ή ©ποία δμως, δυστυ· χδίς, δέν έγινε δεκτήέ ένεκα τβϋ λόγου τβύτβυ, ό Σύνδεβμβς μας, διεμαρτυρήθη είς τβύς άρ μβδίβυς κυβερνητικβύς παρα. γβντας- Έπειδή δέ απεφασίσθη ύιιτβ των 'Αρχων ή κατεδάφΐσις τβθ Συνβικισμβΰ μας, συνήλθον ©1 κάτοικοι είς έκτακτον Γεν. Συ νέλευσιν Διαμαρτυρίας κατά την οποίαν βυνετάγη ψήφισμα Διαμαρτυρίας τό οποίον έπεδό βτι είς τάς άρμοδίβυς "Αρχάς. Εύελπιστβΰντες, &τι θέλομεν τύχει τής σθεναράς ύπβστηρί- ξεως τής άξιβτίμου εφημερίδος σας. Ό Πρόεδρος Φ. ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ Ό Γεν. Γραμματεύς Ε ΜΟΥΜΤΖΗΪ ή ρ άσβων μ&ς ϊ-ίε ζαν μιά ΕΙκόνα τής Παναγίας μέ τώ θεϊο βρέ Φοο δεειά, ττού Βιασώ^ηκε «ι* αυτή άτιό την ό.ιγή τ ών ΓΙκο νομαχων. Στήν πινακοθήκη επι με περιφάνεια έφτά φρη ΕΙκόνες πού αποδίδον ται στΛν ΠανοέΛηνο : δ Χρι· στός, ή ΠσνσγΙ-, ό ΠοΟ»νος, ό Πέτρου, οί άρχάγγελοι Μιχαήλ «αί Γαβριήλ καί δ Μωά νη( ό Πρόδρομος. Οταν τελειώσαυε την έτιίσκίψή μαί, ττο^λοΐ ά"ό τοΰς άντιΐιροσώ'ούς μδ ύιιο δέχτηκαν στή βεράντα όΟ μβ γόρου, οπου μάι προσφέρθηκε κσφέο κσΐ νλυκό. Στΐς Κοτρυέ'. ή ΐ ό ίχει άκόυα νά Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΝ Η ΟΠΟΙΑ 0Α ΕΠΑΝΑΦΕΡΗ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΕΝ ΟΦΕΙ ΤΗΣΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΜΑΣ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 5.— Πληροφορού¬ μεθα, δτι όλοήμερος συζήτησις έ- ττί τού ΚυττριακιοΟ θά διεξαχθή είς την Βουλήν των Κοινοτητων, οριστικώς την μεταττροαεχή έ6δο- μάδα, καττ' <3πταίτησιν τοϋ Έργα- τικοΰ κόμμοοτος. Ή επιθεώρησις «Τρίμττιτχιν» δη- μο<τιεύει νέον άρθρον τής Έργα- τικής 6ουλευτρίκς κ. Τζέννυ Λή, τταρατηρούσης δτι ό "Αγγλος ύ- ό Άττοικιών κ. Μττόυντ ά- αίματοκυλισθείσαν Ούγ^ί. Α¬ ρίστη εΐκών διά τοίΐΕλοτυ- φλοΰντας ! Καί ένφ ύ»ται I- σοπολιτείαν καί αδελφ», καθ1 εκάστην βλέπομεν δτναμβά- νονται άπόστολοι άργυςο,, των κατασκοπεύοντες ρ δίδοντες τα δίκαια ήμ&τ[ πι. νακίου φακής. Αίτη λθ>Γναιή
έμπαίζουσα την α,'ότητα
φρουρός τής Είρ,ήνης Έηιατι.
κή Ρωσία καί οί διοι>ς αυ.
την. Τοιαΰτα έβουλεΰετΤο Χ£-
τλερ, Μουσουλίνης καί ^ αχ^>
δγνωστοι, δδοξοι, άδά' και
«ατάπτυστοι μένουσι -Ουδείς
γνωρίζει.
Λυποΰμαι δέ καί ^ημ
Θεωρώ, πώς εΰρίσκα» 'Ελ.
λάδι όμογενεΐς καί β)ς το
γλυκύ καί ?κλαπρον χ τ0^
"Εληνος, τυχόντες «ίτέρας
μορφώσεως έξυπηρβτο^ς ι.
Θνικήν ζημίαν, εϊτβ »χηγο1
κομμάτων, είτε ώς ά* σχο.
τείας βλέψεις τής ι του·
Βορρά·
Ταυτα πάντα ϊχονττ $ψιν
ς υ ά
πέφυγε τεχνηέντως νά αιτταντήση
είς τα έρωτήιματα των βουλευτών
«Ή δημιουργηθείσα έντύττωσις,
έττϊ τοθθέματος τ»ν6ασ·ανιο·τηιρ!»ν.
συνεχίζει, είναι δτι ό κ. Μττόϋντ
καλύ—τε ι καίτοι όν, άρνούμενος τάς
Αι/λ«λλΓλ·<·ι/· *Ι=Α.. Α » ίΙ~1 ··-.- 1— '■ ό κ. Μττόϋντ &ττΓ-1 στευεν δσα λέγει, τότε θά ήτο εύ-" κολον νά άττοδείξηι τό ψεύδος των κατοτνγελιών, διά τής διεξαγωγής Λδιαδλήτων έρευνών. Τό συμπέρα- σμα εΤναι, δτι αί στροίτιωτικσΐ αρχαί έν Κύττρω φοδοΰντσι την α¬ λήθειαν». Περαιτέρω, ή κ. Τζέννυ Λή, α¬ ναφερομένη είς τάς ττεριτττώσεις των Κυττρίων κρατουμένον είς τάς φυλακάς τοθ Γουόρμγ Σιςράμπς, χάριν τής ίεράς μνήμης τοθ σφο- δροτάτου πολεμίου τοΰ κομμουνι- στοΰ ΆμερικανοΟ Γερουσιαστοΰ Μάκ Κάρθυ, ώ νέοι τής "Ελλάδος, πέσωμεν καί προσκυνήσωμεν τό Ι¬ ερόν αυτής ?δαφος, στώμεν φρου- οοί άκοίμητοι τής "Ι ε ρ άς 'Εγ- λευθερίας τής "Ελ¬ λάδος, ήν οί πατέρες ημών διά τόσων άγώνων έκτήσαντο. Μην α¬ φίσωμεν τούς γονείς, άδελφούς καί συζύγους ημών έ'ομαια των τοιούτων καθαρμάτων καί τής πα¬ τρίδος όλετήρων, άφοΰ Εχομεν καί την επί τούτου εντολήν τοΰ ήρωος Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, είπόντος: "Ημείς οί άπαίδευτοι έφυτρυσαμρν ό δένδρον τής Ελευθερίας, σεΐς- ιί μορφωμένοι καλλιεργήσατε αύ- Γ.Θ.Κ.—«αύις τονίζει, δτι ό έττισκεφθεΐς αύτούς κυβερνήτηκός ίατρος δέν διέκρΐινεν ΐχνη κακώσεων, θέτει τόν ίατρόν είς δι/σχερή θέσιν, διότι «τα Τχνη των κακώσεων είναι τόσον βαθέα. ωστε διεκρίναμεν αϋτά Ιδίοις δμ- μασιν». Ή δήλωαις, έττσμενος, τοΰ κ. /ννττόϋντ, δτι ό Ιατρός δέν διέ- κρινε ταυτα, αποτελεί μομφήν κα- τά τοΰ ΙατροΟ αυτού. «Εάν, συνεχίζει, ψευδώμεθα η¬ μείς, εΤναι εθκολον νά άττοδείξη τούτο ό κ. Μττόθντ. Εάν δμως αί κατηγορίαι άττοδειχθοϋν άλη&είς, ό κ. Μπόθντ εΤναι ένοχος συγκα- λύψεως άγ'ριοτήιτων καί ώμοτήτΜν, ττού στιγΐματίζουν την τιμήν τής χώρας μας». Συνεχίζουσα ή κ. Λή, άναφέρβ- ται είς ωρισμένα στοιχεΤα των δή» λώχτεων τού ΆρχιεπισκάπΌΐ» Μο· καρίου, τον'ίζ€ΐ δέ ότι ΰηόρχρνν φο&ερώητραι καταγγελίαι των δ- σων έγνώσθηισαν. «Ό Χάρντιγκ, καταληγει, δέν δικαιούται να εΤνα δΐικαστής καί ένορκος είς την Ιδι¬ κήν τοι» ύττόθεσιν. Ό Χάρντιγκ 6- φείλει νά άττΌδείξη δσα λέγει καϊ μέχρις δτου ττράξη τοί/το δέν ττρέ- ττει να άφεθοθν οότε 6 Τδιος οθτε ή ΰττειραστΓίζουσα οώτόν Κυβέρνη¬ σις να ήσυχασουν». Ή «Τρίμτπουν» ττεριγράφει έττ{» 1ΙΙΓΙ» ΙΙΚ ΒΜΠΙΠΟΙΙ1ΙΙΙ Δυνάαει τίΐς ύττ' άριθμ. 8339 1957 αποφάσεως τοϋ Πρωτοθι κεΐου '>ιθην6.ν. ίνεκρΐθη τό κα
ταστατικόν ιής συσταθεΐσητ·
καί έν '<*θήναις έδρευούσης Ό μοσπονδίας ύττό την ίπωνυμ(αν 'Πανβλλήνιοί ΌμοσπονοΙα Ά στ^γων ΆστΛν Προσφύγων 1922» μέ κύριον σκοπόν 'ήν έ ποπτείσν επί των άπανταχοθ τής "Ελλάδος Όργανώσεων των Άστέγων Προσφύγων, τόν συν τονισμόν των ένεργβιθν ολςον τούτων δια την ταχυτέραν καί λυσιτβλεστέραν άττοκατάσΐοΐ σιν των εΐσέτι άστέγων Προσ φύγων καί την άποτελβσματι κήν συμβολήν εΙγ την διά τής νομοθβτικής ρυθμί έβ μβ νομοθβτικής λή ής έπιβο μής ρυμίσεως έπιβο λήν ορων επ' ώφβλεία: των προσφύγων διαχειρίσεως τής ανταλλαξίμου περιουσίας, ώς έπΐσης την επιδίωξιν θναγκα στικήξ βπλλώ βτταλλοτριώσβως άτια ραιτήτων διά την προσφυγικήν αποκατάστασιν έκτάσεων, δια τής άναλόγου κινήσεως τοϋ ΚοατικοΟ ένδισφέροντοί· Έν "Αθήναις τΜ 26 ΊουνΙου 1957 Ό Πληρεξοόσιος ΔΐκηγόροΓ Κ. ΜακρΙδης Έκεΐνοι πού φεύγουν ΑΒΊΒΤΡΙΟΣ ΓΑΤΚΕΑΓ ΤΛν ηιραομί*ην Τρίτην οί ποΐν πΧη&ίϊς φίλοι χαι οί άγααημίνο σνγγινβϊς οννώβιυααν αχήν τέλει» ταίαν τσν καιοικία ίνα Αχόμη μίΧος τής ΜιγάΧης Προαφνγιχής οΐχογι νείας, ιόν Αημήχριον ΓΧνχέαν. Γβννημα χαϊ ^ρίμμα τής Βιαι ΧΙδος τ&ν πόΐιων, δηον μίιρι τής πρισφνγής τον στήν Κοινήν Μητίρα ΈΧλάδα κατά ι ό 1937 διην&νν, μειά χ&ν άδιΧφ&ν τον άν&οΰο*·ν Ι πιχιΐρησιν τοιγκογροφκον, μκτέφιρι χαί Ιδά> την αύτην δρααιηριάχητα
χαί Ιδιοφνΐαν, ονμηήξας μετ* 5*
λ<ον ανμηαιρ ωτών τον τό »ν·)ήμας γνββόχόν ίν όδφ ΜιΧχιάδου Σνν$ρ νατιχόν ΤαιγχογραφιΤον, δπου χα'ι ηαρέμιν» ώς ίν έκ τό5ν χνρίων στ*· Ιβχών μίχρι τής αΐφνιδ άς άοθ* μ νιίας χον, μοιραίον, Λον μιχά ά *αΐ ίΧηξιν είς τό ήρ άδαμάνηνο(, ί μ τής Ιξαιριιιχής ίύφνϊας χαι άχατοβΧήιον ίργατιχβ τητος, ανεξάντλητον άγαφότηχα και χαΧοαούνην, ήγαπάχο γενικώς &»6 τούς σ«ν«ρ;άτας τον χαΐ άπά δΐονς τούς (.υψαΧΧαοαομίνους μετ* αύιοθ, >1 όποΐοι μεΐά εΐλιχρινοδς Φ1ιψ$α)ς
ιΐδον την Αδόχητβν άποίημίαν τον
Ις τάς αΐωνίονς μονάς.
Ή ΈφημιρΙς μας νηοβάΧΧιι τα
Φβρμάτιρά *ης ονΧΧνπητήρια ε/ς ιην
σύζυγον καί «ούς αδελφοισ τού δια
την μιγάλην άηώλιιαν.
σης τούς θνχνάτους των Νίκου Γε-
ωργίου καϊ 'Ανδρέου Παναί/ιώτ(3υ
έντός των στρατοττέδων, τονίζουσα
ότι ττυκνός ττέπτλος μυατηρίου κα-
λύπΎει τούς θανάτους αύτούς. Δη-
μοσιεύει τέλος κατάθεσιν τοθ Γα-
δριηλίδη, ό οποίος εΐττεν ότι είδεν
ο Τδιος τόν Πέτρον Στ·ίλιανο0,
κρατουμενον έν Λονδίνω είς αθλι-
εστάτην καταστασιν, μέ αΐμόψυρ-
τον τό ττ.ρόσο>πι6ν τού καί φέρον-
τα τΓθλλσ—λός κακώσεις.
ίΡϊίΙΡΕΙΙίΙ
ΙΙΙΐΙΜΤ ΓΤΕΓ Ί ΙΓΝΙΙΙ,
Κατά την Γεν. Συνέλευσι
τί|ς 23ης ΊουνΙου έ Ι. των με
λων της «ΠανιωνΙου Στέγη< Βύρωνοο τοθ άρχαιοτέρου κοι νωνικοθ Σωματβίου των ίν Έλ λάδι Προσφύγων έκ ΜικρασΙσ· — 6τοο Ιδρίσβως 1926 νων αρχαιρεσιών πρός ζιν νέου ΔιοικητικοΟ λίου, ίζελέγησοτν οί κ κ Ι Ά κριθάκης, Πρόεδρος. Στ 'Υψη *ντης αντιπρόεΛρος, Άχιλ Βσφβιάοης, Γενι. Γραμματεύς Γρη,γ. Σακαλήο Τσμ[ας, Μιχ Μαρκάκης Κοσμήτωρ, Παντ Παπαδάκης, Ρ(8ικός Γραμμα τεύς κα' Σύμβουλοι οί κ. κ Ίωακ Γεωργ άδης. Δημ. Πά παδομαρκάκης καί 'Ελειθ Τα βανλής ς ρ χ δή κανεΐς τό Σέρβικο Τυπικσ ριό καί λ'νο ΐίω άπ' αύ'ές τό Ρωσσικό ΣερόΙ Τό ΤυπικΛίριό είναι κε^λΐ. Λ# νεται 6ισι νιατΙ ΛχολουθεΙ Ι διαΐτερο τυπιχό πού είναι γραμ- μένο οέ μαρμουινη τλάκα ττά νω άπό τ^ χοΐυηλή εΤσο^ό τού Μδς ανοιξε ίναι Σέρβος γερος, τστ<ιομένθΓ «ι' άπ' τα χρόνια, πο>ύ ρ
ομως κοΐ συμπσθητικ^ς
σο9 δεΐχνουν σάν κυριώτερη
καί πολύ θουματουργή ί Ικονι»
την Παναγ1α τή Γαλακτοτοο
φοθσα, ττολύ παληά, ττού ή
λ?νε, άπό τα Ίβροσόλυμα
θοϋμα τώ οποίον καΐ &ιηγοΰν
ται.
Τό ΣξράΙ άρχικό ή
Τό 18«2 π υλήθηκε σ'
Ρωσ^ο «αλόγερο κοΐ ι ό
μεγάλωσε καί μετα'ράτιηκβ σέ
οκήτη, στ' βνομα τοθ Αγ Άν
δρ'ου τ^ΰ Πρωτοκλήτου. ή ό-
( τώρα ύπάγβται στή Μονή
τταιιδΙου Στό μεγάλο ττε
ριβολο μέσα άτό την εΤσοδό
τού ύψώνονται διόφορα τετρά
νωνα, μονοκόμματα καί μονό·
τονα χτίρια. Στή υεοη τής ά
πλωτής αύλής εΤναι τό και
νούργιο Κυριακό. ττοΓι δρχισβ
νά χΊζεται τό 1867 όπότε γιά
νά δοθβ μεγαλύτε,ρη σημσσΐα,
τό θεμελιο λίθο τόν κατέθεσε
ό μέγας δοοζ Άλεζιος Άλε
ζδβ Ί ώρα .Τναι χλει
βς ρ
στόκα! χρησΐμοποιεϊται ξα
ρετικβς μονάχα περιστάσεις
ΑότοΟ δγινε τελευταία:, ίξ αί
τΐας των άναστηλωτικών έργα
σιων στό Πρωτάτο, μ έ έξαιρε-
τική μεγαλοπρεπεία καΐ γιά
πρώτη φορά οτό "Οροο, ή χει
; ΧΡσα·|νιο -
Ρ»ζ· τον άπέραντο
Τέμπλο
λ
μπλο πολυίλα,οΓνΝ«
λια. θρόνοι, κουβοο;λ.ημ%
κονητάριά ΕΙκόνε β">;
κονητάριά,
Φ άπό
"ούς τοΐχοϋί ο.,ρίά
τα ώραϊα. σκαλιστά «,
ττοιου
Λττό
Γθπωοη
ύ
τής
μ ς,
πίρΐβλετττη
^ωση μ« ΐη
Χρ.στοΟ καί τόν
θή
ή
·
Αβροάμ,
^Η Τρα
μέ 160 ΚΗρ,Λ,
ά ό
στά _ .,...-», ιι υ ο
ώ ττάνω βλο τό Ίερ6
Έσταυρωμένο, δπως ε!
δικές μας
ναι ο
πλούτου
ϊΐ> κατ,ο,ί,
βνΛκΐορι,Λ
ρ.σσότερο τήν άντΐθ.οηΐ'1
-ίρν,, Τή φη. Σ
ομένοι οί δ,άφορα
οτήν Εκκληοΐα,
άσκούπιστοι. Ονισμ
στασΐδια, τιου)ημ|νΟι ο|
λσιοι Κσκουοιριά καί
•Ηξάό ·Ε
ό Δικαΐος. Στήν ' ·!·
σίβαομοθ μας νιάΐνοϊΐ,,
λημα. τό γβροντά,ι οί»
τα >έρια στό σιήθοςκαΙΙ
κλιθηκε. "Ετσι, μδς
άλλος. πρέπει να
ΜοναχοΙ.
ΧόΣεράΐ βΐχεαλλοτιίϋθ,,
λονέρους. Σήμερα, ο
τα τα αχανή κτ(^
λο τό ξίπβσμίνο
πλανωνται οί γβροντικέςο^Ι
18 μονάχα Ρώοσων ρασοα^
ρων.
Στή δβξιά πτέΡϋνο ΐΙ|ς«(
τσς, σ" Ινα μβγάλο κι' ^
κτΐριο, οτεγοΐζβται ή Άθβκ,
~ (ολή, γομνάσιο «~οντηροΰμ—
άτιό την Ίερά Κοινόΐ^α υί
στό όιτοΐο ή •οΐτΐ)-, «οσμιι1ι|
κοί Ιερομένων ιΓ»αι
(ΣυνεχΙζβτοι)
ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΑΙΜ
Την ττροπαρελθοΓ'οαν Κυρια
ήν 23 ΊουνΙου 19^7 καί ώραν
7 μ. μ. εγένετο είς την αΤθου
σαν τής "Ρνώσεως ΠυντΙων Νι
καΐαΐ «Φιλική Συνάντησις· δρ-
γανωθεΐοα Οττδ τής *Αδελφότη
τοτ: Κυρίων κοί Δεσποιν(δων ή
• ΆγΙα Φωτεινή» προσκεΐμένης
είς την »"Ρνωσιν ΣμυρναΙων
Πειραιώς— Νικαίας». Παρετάθη
ς
τταγωτόν καί παρ' όλην
στ ίύθ
η
ζε·
νί
γ αρ όλη τν ζε
στην ίχορεύθησαν εύρωτταΊνοί
καθώς καί ΣκυρναΐκοΙ λσΐχοΐ
Ι Π
ρναΐοΙ λσΐχοΐ
ρ Προσήλθον δ Δήμαρχος
Νικοίας κσί ή Κα Τουντουλί
δου καθώς καί τό Δημοτικόν
Συμβούλιον Έκ μέρους δέ τής
«/Ενώσεως Σμυρνσίων Πειραι¬
ώς Νικαίτς» προσήλθον δ Πρόβ-
5ρος ούτής κ. Ι. Χαβούτης καί
δ άντιπρΟΕδρος Λημ Άρχιγέ
νης Ιατρός, οί τέως Πρόε^ροι
κ. κ. Π. Φραγκόπ υ*ος και Ν.
Χοβούτης μετά των οΐκογε·
νβιων των καί ίπίλεκτα μέλη
της κοινωνΐας τής ΝικαΙας
•Επί τή εύκαιρίςτ, αναφέρομεν
δτι την 21 ΊουνΙου κατα την
είς ΝΙκαιαν μετάβασιν των
Α. Μ των Βασιλέων πρός δια
νομήν Β βλιορΐων προικοδοτή
σεως είς 250 δπορα βρέφη, έπη
κολούθησε δεξ'ωσις είς την
Στενήν των ΠοντΙων, δπου
ΕΤΧΑΡΙΣΤΒΡΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΑΗ
ΠΡΟΣ Ι9ΙΙ κ_ΣΩΙΙ. ΟΡΟΚΟΙΙΙΟΥ
Πρός τον κ Σωχράχην Προχο-
Μόν άηβατάΧη ααρά ι ής Ένώηβιος
Γ(5ν ίχ Μαννηο'ας, Χοράαχιοϊ χαι
Λβριχώρων χαιαγομίνων τό χά τω
χέρα) ίνγραφον ίν οχέοβι μ* το τι·
Χινιαϊον βιβλίον τον € Μ
τή Σμύρνην μας*.
Άξώ ιμι ΚνρΐΒ Προχοκίου
Ίό Αιοιχητιχόν Συμβουλήν »/}(
Μίίρας '^.ώσ α>( διά ηρώχην φ
προσεφέρθησαν άναψυκωΐΐ'
κεΐ δ άρχηγότ τής ΕΠΕΚ»
Σ ΠαπαπολΙτης πορουσΐαβι» Ι'.. "
είς τούς Βασιλείς «ν «ι*Ι. *
1
τβ
Μ. ή Β^σΙλιασα ίΜ'ΐΛΐΐ,.,!
β τι θά καταθέση τόν ~μ'^Ι*Τν
λΐθον των εηιοήμων ίγι,οιιΙίιρΡί -
των "Εργων της Γ
τής Μικρασιατικής Στεγης·· Ι
ς
δρον κ Ι. Χαβούτην
άντιπρδεδρον κ. Δημ- '*ρ#
ν ην Ιατρόν είς τοός ί«οΐοιΐ(|
* Μ ή Βλ #Ι
ΕΗ9ΣΙΙ
πηοικιΐιουΐΗ»
Την Κυριακήν 7ην ΊοιΛΙί
'. Ε. έν τ{| αΐθοόοη
ματοθεότρου ·Κρν
•'. Χαροκδηου άριβ 871
λιθεα) καί Ωραν 10.30 η.μ
νανούται ττορά ιίϊ<: "' Πρ σψύγων ΧαρρκοΐΌϋ τρωσις ίν τ() όηοΙ? ίχτεθή αί απόψεΐϊ *1·. „, κώς μέ την επίλυσιν ΐοδ»«1 νασπκοϋ τΐροβλήματοί Συν)σμΟ0 καί οΐκίνδονοΐ' ποίοι διατρέχουν την" τα στάσιν μας εκ ττΚΙ'Ι'1 σβω^ τής άιιαλλοτριΔν'»! περιοχάς Λ6* >ϋ ΣικελΙοί
Ή Διοίκησις ΐΜ
,υγική'^ •Ενώσίως'1
έπισκεφθίΐσα την ι
τσου (Ινέητυζβν ε'< δλον στβγσστιχόν *Ι ζήτημα />0'η Ί'Ο0*
ψβις τής ώς αν»
μβτα μενΕστου <ν£ ύπ^σχεθβΓσα την β ίνο) Τη; ρ συντόμως -ιστώ<ΊΙ Ή Γεν. Συνέλευσις ίζουσιο- 'τησβν τό νέον Διοικητικόν Σομβούλιον, βττως ιτροβπ ε(< την τροποποίησιν τοθ Κατα στατικοθ τοθ Σωματείοο, διο τίΐς άναττροσαρμογής των 5ια τάζίων αΰτοθ πρός τάς μετα¬ πολεμικάς δημιουργηθείσης κ°1 ανάγκας ίνα δυ ή Όργάνωσις νά έκπλη επί τό πληρέοτερον τόν οινωνικόν, μορφωτικόν καί <κ- ιτισπκόν σκοπόν αυτής. Ε* ώ ο ιος διά πρώτην φο στερι Τ οάν άπό την Κυριακήν τοϋ θαομά νάγκας αννελθόν ε(ς αννβίρίααιν αίιΛίνειαι 'πιιαχτιχήν νποχριωοιν να ενχαρι | ^ ΛθΥΑΓ' ο,ήοτ,ύμ&ς ι?. μώς β,ά τ ν α^ος Ι χ ργικσ καί Γ) »νγΐνή πρός ανχην προσφοραν Ηκα ΑΒ £« £οχωμο0 άνΐιτΰποον ΐοδ μισχοΰ άπό πηΧΧόμ» ' νόν πατι,ιωτΐ' μοϋ β βλίον οας «Ά- να(η>ό)νιας τή Σμύρνη μας»
Ή αυγχ νητ χη πιριγραφή ι &ν
ιόηων τής ίπισχίψεώς οας αυναρ
ηάζιι καί μιταροιώνα τόν άνα*νώ·
ατην ·'ς ύψηλούς ορίζοντος &ηββ ]
ηιης νοαιαΐγΐας πρός την γήν χ&ν Αίνεται κ«β' έκ*"τΤ*
Πατέρων. , 6Α8ό(. Ροδζ6·λτ 71. «Ι
Τό Αιοικητιχόν'Σνμβονλιον δράτ·
τιχαι τής ινχαιρΐας νά ουγχαρή ΰ ι α Τ ρ " '
μάί δλοψύχως, τόν άχάμοτον Βαρ Ι 7ΑΚθΠ0ΥΛ^
δόν τής σχΐοβωμένης Πατρίδος μας,
πού μέ ζηλινχόν χαι ανώτερον πά
ΐρκοτιομόν Ιργάζβται μί οπατάΧη
■4«
11 ε
?οΰ ίαυτοθ τού νά μ»ΐαλαμ«αδεΰο>7
η»ά παιδία μας την άγάπη και τον
Λόνο τοΰ Μιχρααιατιχοΰ ΈΧΧηνι
σμοΰ.
&ξιος τοΰ ίαντοΰ
Λέχ.τσ,
5.30·-7 3/
τού καί τ
«άς καί τής ίκΐιχτής οικογενείας
οας. Ένκγοάψατβ ί'χο&ηιην ινγνω-
μοαϋνης είς τάς καρδίας δ κων ημών
χ&ν ονμπατριαιιών σα;
Μ'τ* ίξηιρίχου ίχτιμήαια>;.
Ό Άντ ηράιδρος
ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ό Γιψ. ίραμμαιινς
ΚΩΝ. ΤΡ1ΓΑΑΤΖΒΣ
«?ι
ΣΛΚ- Χ χ|
μαη|ΑΜΙ
Ν,
ΣΕΡ-
ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΙΕΐ
ΑΙ ΣΧΕΣΕΙ! ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΪΪ
"βλβι ©Ι "Ελληνβς Γτιβτβύβυν
πάντβτε, μαζΐ μέ τβν άναχωρή
σαντα πρβχθες δι' "Αγκυραν
νέβν έκεΐ Πρεσβευτήν των κ.
Πεαμάζογλου, βτι τα συμφέρον
τα τής Ελλάδος καί τής Τβυρ-
κϊας έίτιδάλλβυν την μεταξΰ
των συνεργασίαν <5πως την εί- χαν βεμελιώςϊει ο μεγάλας πο¬ λιτικάς της Ελλάδος Ελευθέ¬ ριος Βενιζέλος καί ό άναμορ- ςρωτης τίίς Τουρκίας Κεμάλ "Α- τατβύρκ καί ίπως τίιν υΐοθέ- τησεν. © πολιτικάς μας κόσμος ©ά ήτ© κοιν©τ©ηί« νά διαπτ- βτώσωμεν διά μίαν άκόμη 9°" ράν. ότι η συνεργασία αυτή ε- Γταυσεν ύφταταμένη ©υσιαστι- κως άπ© διετίας καί ότι έκτο¬ τε αί μεταξύ των δύο χωρων σχέσεις έχβυν περιέλθει εί; «νεκρόν σημείον», διά νά μη ε&τωιμεν «εχθρικόν». "Όπως Θά ήτο ματαιοπονία άνωφελής ή προσπαθεία τής άνευρέσεως τής έν ίτροκειμένω ευθυνής καΐ τοΰ καταμερισμβΰ αυτής. Πάν¬ τως, δέν ηροδίδομεν, φαντα¬ ζόμεθα, κανένα «Απΐορρητον» εάν έντβιτίσωμεν την οοϊτίαν τβΰ «κοτκοδ» είς τ© Κυττριακόν. Πράγματι, τ© Κυπριακβν θέμα καί ή θέσις την οποίαν έλαβεν • ν—· ' Έλληνας διά την τύχ-ων τεσσάρων πέμπτων των ^-. κων τής Μεγαλ©νήσ©νΛί, συμβαίνει νά είναι νες άδελφοί μας, καί ©Ι κβι διά την τύχην πέμιττου των κατβΙ είναι Τοΰρκβι- Τα τέ^ Γτέμπτα των κατοίκων ζ$ν αύτά που ζητοΰν καί τάβίΚ 8ά τα επιτύχουν κάττβτβ — ο έν ττέμπτβν των κατοίκωχα} ©Ι ένδιαφε,ρόμενοι δΓ „& νά θέλουν νά ή Τουρκία άπέναντι αύτοϋ υ¬ πήρξεν ή άρχικί) αίτία. Έπη- κολούβη ώς μή ώφειλε, γε-
γβνότ(Χ καί έπεισώδια ά η
η ώς μή ώφειλε, γε-
γβνότ(Χ καί έπεισώδια, άπ© την
υπόμνησιν καί ανάλυσιν των
οποίων ίέν πρόκειται νά προ¬
κύψη ©ύδεμία ωφελεία, τα 0-
ποΐα, βεβαίως έπείείνωσαν
την κατάστασιν. Τβ Κυπρια-
κβν βμως διατί νά μάς χωρί-
ση; Ένδιαφερόμεθα ημείς οί
προσκόμματα είς την χή
ρωσιν των έν πρ©κεΐμένηο.
δών τής μεγίστης πλείον
των κατοίκων; Διά νά
χούν ένγυήσεΐς καί
σεις διά τα ίικαιώματά^ν;
Άλλά αύτάς θά τάς έχοι πε¬
ρισσότερον ηΰξημένας άητώ-
ρα καί κατωχυρωμένας & £>ι.
εθνών δεσμεύσεων. "Η
άιτβδλέίτβυν είς άλλας έίιώ
ξεις;.·. ,Αλλά εΐσερχόμε! μέ
την τελευταίαν έρώττ,οι εΐ^
άντιμαχίαν, έν ω δέν;ναί
ούτος ό σκθίτός μας. 'Εΐπά-
σει περιπτώσει θά έπανα<6ω- μεν καϊ ημείς τβν άφβρμον ποϋ επέφερεν ο κ. Πεοχζό- γλβυ «τι δηλχδη «εάν αί ιττι- λήψεις βτι τα συμφέροντας Ελλάδος καΐ τής Τβυρκίς έ- πιδάλλβυν την μεταξύ τ» ου νεργασίαν, έξακολουθοΰν νά έκπκρατοϋν και είς την Τουρ¬ κίαν, τβτε τα ζητήματα ιού μάς έχώρισαν ίτρβσωρινώί 3ά εύρουν μίαν δικαίαν λυσιτ ιά άίτοκατασταβοΰν αί έγκάρδιοι σχέσει; μας». Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ-ΓΕΝ. ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΠΕΚΑΛΕΣΕΝ ΤΟΪΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ" ΜΟΑΤΑΚΤΣΗίΕΣ „ ΕΝΤΟΝΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΘΕΣΙΝΙΚΗΣ Ύττό τής Κ.Ε.Π. άττ«στάλη τό κατΗΐτέΊρο» έγγραφον 'Ίτρός τόν 'Υττουργόινι—ιΓεν. Διοικητήν Βορείου 'ΕΞλλάδος- Ό Σώνδεομος κατοίκων £υ- νοικισμοϋ "Ανω Άγίας Φωτει¬ νής διά τή$ ύττ' άρ· πρωτ. 210 τή$ 28 τΐ.μ. άναφοράξ τού εγνώ¬ ρισε ν ημίν τα άκβλβυθα: Άντιηρβσωπεία τοϋ Δ·2ί· τοΰ δέ παρουσιάσθη ενώ¬ ί ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΑΙΤΟ-ΦΑΣΜΑ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΣΜΑΤΙΣ ■πά οάρων Δντικών Δυ- νάμεων εί; την Διάσκεψιν ά- ψβπλιβμοΰ' άλλά κα'ι όλλ ψ μ άλλά κα'ι όλοκλη ρος ή παγκόσμιον Κοινη Γνώ μη, ύπεδέχ8η<ΐαν μέ αΐαθημα άνακουφίιαεως ί ίή μ ημ φ καί ίκοίνοττοιή αεως την έκ μέρους της σοίιε άντΐίτροσω«εία$ άπβδβ τή; άνάγκη; έγκαταστά· ςρυλκκίων διά τόν έλεγ·. χον καΐ την έηισήμανβιν των πεΐραμάτικών έκρήξεων. γεν© μένης άποδεκτήζ καί της ρω- σικης προτάσεως θ9 ή α ζ ης ρ προτάσεως, καθ9 ήν τα φυλακια έπιθεωρήαεως θά «■ε» νά έβθ ε ρήαως θά ΐτρβ «■ε» νά έγκατασταβοθν επί των ε&Λψών της £ο&ιετικη$ Ενώ¬ σεως, των Ήν· Πολιτειών καί τοδ Ήνωμένου Βασιλείου, κα- θώς καί είς τάς ζώνας τοϋ ΕΙ- ρηνικοϋ. Ούτω, καθίοταται δυ- νατη πλέον ή άττοστβλη, είς τό έ{ή$. των ιτειραματικών έκρή- ξεων ΰΐτβ μορφήν με-ρικής αυμ ψωνίας, διά την πρώτην φάσιν τοϋ αφοπλισμόν. Φυαικά. ήπρο δοκιμών θ' άίτοτελέση άντιει μ ε νόν σαςροΰς συμφωνίας, β>ν
άφορά την διάρκειαάν της α"
Θώς καί την εγκατάστασιν »«"
λακίων έλεγχον, συσχετιζβε-
νης τής άναστολής των
μών μέ τούς λοιπβΰς _,. ,
τής συνθήκης τβΰ πρώτου β«-
δί©υ τοϋ άςροπλισ,μβΰ. Γεγοός,
πάντως, είναι «"τι επήλθε, *τ'
αρχήν, συμφωνία έη τοΰ *χ-
σικοΰ σημείβυ είς τρόπον ΰτε
νά δύναται, μετά 8ετικότη«ς,
νά προεξβφληθή δτι Θά διοκα-
νβνιυθοΰν όλαι αί λεπτομέ;ει-
αι καί θά ©λοκληρωθή π ·υψ
φωνία. Ημπορεί νά λεχθη α
νευ ύπερββλής δτι ή Άνθρβπό
της άναπνέει άπό χθές μέ :
ρισσβτέραν ηρεμίαν καί *ν
βλεηει το μέλλον <με μεγαλυ¬ τέραν αισιοδοξίαν, έφ' δαβν "" " τε» άΓτβμακρυνόμενβν τ© φάμα ενός παγκοσμίου αΐμα· τβκυλίσματος· πιον υμών καί παρεκάλσε νά τϋχουν τής ίτρβστασίας σας οί κάτοικοι τοΰ Σ)σμοΰ, διαμέ- νοντας έκεί άττβ μιάς 30ετίας περίηβυ, καθ" ©Όβν ώς έ«ληρ© φβρήθηοαν τ© Πανειτιστήμιβν κινεΐταιΐ πρός απομάκρυνσιν τού άπό τάς ίστίας, τάς οποίας Κοινωνιολογικαί σημειώσεις " ϊτβιΐιϊίίΡίΑΣ ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Θ. Κανδηλάητη-Κάνεως Ό σοφός Άβαμάντιος Κοραής, ό μέγας εύβργετης καϊ διδάσκα- σκαλος τοϋ Γένους, ό τόν δλο βί¬ ον τού θυσιάσας διά την πρόοδον αύτοϋ, ολίγα Ιτη πρίν ϊ| κλείση τούς οφθαλμούς τοΰ σώματος καί μεταβολή σχολείου είς πολιτκόν δργανον καί όλεθρία μόρφωσις τής νεολαίας.» Αί 6ύο αυται προφητικαΐ π»ορ- ρήσεις Ιλαβον σάρκα καΐ δστάέπΐ των ημερών μας. Καί άνατρέ;ον- ς ς, ς ίς οί δεύτερβι άνήγειραν, ίδίαις αυτών δαυτάναις- κα'ι επί άντα λαιξίμου οΐκοπέδου, μετά την έκρίζωοίν των άπό τάς »τατρί- δας των. ι Ό 2ύνδεσμος μ&ς άναφέρει διά τής Ιδίας άναφοράς τού, ότι ή απάντησις υμών είς τ© δικαιβτατον αΐτημά των ί»«ήΡ- ξε ή άκόλουβος: «Ζητάτε καϊ ρέστα! Είαθε αύθαίρετοι! Μα- ζευθήκατε ©λβι οί μίτατακτσή- δες έκεΐ. Τ© ε'ίίτοτμε ©Τί θά φύγετε άπό τβν Συνοικισμόν». Είς παράκλησιν των νά ουμ πτυχδβϋν, έν άνάγκη, είς τον πλεβ.νάζοντα χώρον, ή άπαν· τηαίς σας ύίτήρξεν: «Αδύνα¬ τον! "Οποίος δέν πάει έκεΐ ποΰ θά ύποδειχθή θά φύγη διά τή$ βίας, δηλαδή μέ τβ καμ- τσίκι». Κώριε Ύιηουργέ, Παρ' όλην την εμπιστοσύνην την οποίαν έχομεν πρβς τβΰς άπβτελβϋντας τβ Δ·Σ· τοϋ Συ>ν
δέβμβυ. διά την σοοαρότητα
κα'ι την σεμνότητά των, άδυνα
τώμεν νά πιστεύσωμεν ότι τ©ι
ούτοι λογβι έξέφυγβν τ&ν χει¬
λέων ύπβυργβΰ δημβκραιτικής
ίτ©λιτεί«ς καϊ μάλιστα υμών
τ6ν έπβίβν έττίσης γνωρίζομεν
καϊ τοΰ έττοίου ενθυμούμεθα
τβΰς λβγβυς, ©ταν την 25 Σε-
πτεμδρίβυ η.'έ. ένεφανίσθημεν
ώς έκτελεβτική 'Εττιτρβηττι τβΰ
7ου Παμπροσφυγικοϋ Σι>νε-
δρίβυ. *
«Δέν θά έίτιτρέψω, μάς εΐ-
Λ«τε τβτε, την μετακίνηβιν
βδτε μιάς οικογενείας εάν προ
ηγβυμένως δέν έχω είς την
τσέίτην μβυ τα κλειδιά των
σιτιτιων δλων των ©ίκογενει-
ών, σπιτιών /τβΰ θά είναι «νά
λβγα ητρβς αύτά τα ©ποία έχει
θά έξακολουθήαουν σήμερον
εκάστη καί ποΰ θά άνεγερθοΰν
επί ανάλογον πρβς τ© σημερι¬
νον βΐόδ
τού· οί έκπρβσωίτβι τβϋ Κρά-
τους ©φείλουν νά ψέρωνται
μετά ηρεμίας καί γλυκύτητος,
ίνα καϊ λόγοις έστω άνακου-
φίσβυν τβν πόνον τού, οσάκις
ή έργω άνακοΰφΐσις είναι έκ
των πραγμάτων άνέφικτος,
πρός τα θύματα τής μεγάληδ
©υσίας των σθρδη δλ 1 τωκτκ
έθνικής συμφοράς, έγγράψαν-
τα διά τβΰ αϊμιχτβς καϊ τής θυ¬
σίας των τίτλους άνεξιτήλβυς
επί τής εϋγνωμβσύνης τ©0
"Εθνους, η συμπεριφβρά των
έκηρβσώπων τβϋ Κράτβυς ηρέ
ιπει νά είναι άκόμη περισσότε
ρβν πρβσεκτική, ©ταν μάλιστα
τό δίκαιον των. ώς έν προκει-
μένω συμδαίνει, είναι ββυνό.
Α
Οί κάτβικβι τής εΑγίας Φω¬
τεινής δέν είναι ©δτε αύθαί-
ρετ©ι, ©ϋτε μπατακτσήδες, δ-
πως οί έχοντες ανομα συ.μφέ-
ρβντα θέλβυν νά έμφανί-
σβυν αύτούς. 'Εγκατεοτάθησαν
έκεΐ δπβυ έκτισαν τάς πενι-
χράς των οίκίας, έν «ρβτρβ-
—γ| καί τή έγκρίσει ημών. ©Ι
βίτβϊβι, τβτε, είχομεν, ώς αρ¬
μοδία μέλη τής Κυβερνήσεως,
την ευθύνην τής άντιμετωβτί-
σεως τοΰ τεραστίου ίτρβσφυγι-
κβΰ πρβδλήματβς καί άνεκβύ-
φισαν τβ Κράτος, διότι τό ά-
πήλλαξαν καί τής μερίμνης
καϊ τής δκπάνης. Σίυνεΐτως κά
λιστα ευρίσκονται, ©πβυ ευρί¬
σκονται.
"Ολόκληρον τό άδικον ευρί¬
σκεται «ρβς την πλευράν τοΰ
Πανεπιστημίου, τό οποίον, καί
τοι ύΐτάρχει χώρος έν συνε-
χεία ηρ^ς τ©ν καρ' αύτβΰ κα¬
τεχόμενον, διά τάς περαιτέρω
ανάγκας τβυ, η.οπασε την πρβσ
φυγικήν περιουσίαν, την «ε-
ριβυσίαν την άνήκβυσαν είς
το σύνολον των προσφύγων
καϊ άρα κα'ι είς αύτούς, τοΰς
βηοίους έπιδιώκει νά εκδιώξη.
Την ήρπασε καίτοι την 26λε-
ηε κατωκημένην, ώς οικογε¬
νειακήν καϊ επαγγελματικήν
στενήν, ΰιτερπεντακβσίων
©I-
κβγενειων, θυμάτων τής έθνι¬
κής συμφοράς·
Μεταχειριζόμεθα τόν β"ρβν 4ρ-
παγή. διότι αύτβς καί μόνον
ΐτρβσήκει είς την άχαρακτηρι-
στ©ν πράξιν ένβς πνευματικοΰ
ίδρύματος. Διότι ουδείς ανθρω
δί Κί ύ
τής διανοίας μέ την μεγίστην χά- τες είς την Ιστορίαν τοΰ Γένου ή-
ράν, δτι ήλευθερώθη ή "Ελλάς ά- μών, την συγγραφε'σαν υπό με-
πό τόν τετρακοβαετή οαρύν ζυγόν ρολήπτων καί όνομαστών Ίσΐρι-
τής δουλείας, άφηκεν είς ημάς κων βλέπομεν δή ή πρός ήμάςδι-
«αί 'δίως είς τούς νέους μίαν πά- ' -------Α "'"" "*"»·!'·«< «"-λ ικίκη). π ε ρ ι- έθνι- ρακαταθήκην : τ ή ν φρούοτίσ'ν τ Ά ζ χ.ή ς ημών Ελευθερί¬ α ς διά τούτων των λέξεων, άς έχομεν χρέος πάντες, καί παντα- ά άόθ Οί Κ αγωγή έ Αγγλων χοΰ νά άναμιμνησκόμεθα : «Οί ϊ- ως τής ώρας ταύτης άγώνες σας, ώ νέοι τής Ελλάδος ήταν λαμ- προί' τό έλευθερωθέν μέρος τής Έλάδος έγεύθη τούς έλπιζομένους γλυκείς καρπούς καί καυχάται ϊ| πατρίς σας είς την γέννησιν τοιού¬ των τέκνων, άλλά σάς μένουν &λ- 7.οι ασυγκρίτως ένδοξώτεροι τού¬ των άγώνες, ώ γενναϊα τέκνα της Ελλάδος. Διά των παρόντων ήλευ- θερώσατε την Έλλάδα, των δέ νέων άγώνων σκοπόν πρέπει νά προβάλλετο την φύλαξιν τής Ελευθερίας, φύ¬ λαξιν δύσκολον καί διά τουτο προ- σοχής αξίαν.» "Ηδη δτε καί τα λοιπά τέκνα μας, τα τέως έν διασπορςί είς ΰπό- δουλα μέρη στένοντα συνηθοοίσθη- σαν ώς νεοσσοί υπό τάς πτέρυγας τής γλυκυτάτης μητρός "Ελλάδος, χοέος εχομεν πάντες, ώς κόρην οφθαλμού νά περιέπωμεν την "Ε¬ λευθερίαν μας, την μετά τόσον *όπων καί θυσιών κΐτηθεΤσαν καί ην έποφθαλμιοϋν δλα τα περί η¬ μάς Ι'θνη. Καί ό λόγος τής άντιπα- θείας καί άπληστείας αυτών εί¬ ναι : πώς ή "Ελλάς ίίζησε καί ζή 3000 ?τη καί πλέον, είς την προγο¬ νικήν αυτής έστίαν μέ την γλυκεί¬ αν γλώσσαν τοΰ "Ομήρου καί τοθ θουκυδίδου, τα ήθη καί τα Βθιμα καί τα έθνικά Ιοεώοη. Κα'ι έξ δλων τούτων των εθνών οί πλειότερον έπικίνδυνοι εΙσίν οί "Αγγλοι καί οί Κομμουνισταί. Τί¬ νες εΙσίν οί πρώτοι καί τίνες οί δεύτεροι χαρακτηριστικώς, τουτο τό διετύπωσαν δύο δριστοι χειοι- σταί τοΰ ξίφους καί τής γραφΐδος, οίτινες δλον τόν βίον των έθυσία- βαν διά τό μεγαλείον τής Πατρί¬ δος καί ών γνώμας παραθέτω έν- ταΰθα. Πρώτος ό έθνικός Τίρως Μάρκος Μπόσταρης έν επιστολαί τού πρός τοΰς έν Κερκύρα περι- πλανωμένους καί έκπατρισθέντας υπό των "Αγγλων Παργίους έν τ τό 1821 Ιγραψε ταυτα : «.·. άπο- μακρυνθήτε της χώρας, ής δεσπό- ζουσιν οί έχθροί ημών. ΟΙ "Ελλη- νες είσί οοΰλοι, δπου κυματίζβι ή Βρεταννακή σημαία. ΟΙ "Αγγλοι ε'σίν φίλοι των βαρβάρων.» Δεΰτε- ρος 6 άείμνηστος καθηγητής τοθ 'Εθν. Πανεπιστημίου καί πρόεδρος της έταιρείας «'Ελληνισμός» Νεο- κλής Καζάζης λέγων περί των δβυ- τέρων : «Τί έστί Κομμουνισμός ; «Κατάπτωσις τής θρησκείας, έκ- μηδένισις πάσης ελευθέρας σκέψε- <ος, μίσος των κοινωνικήν τάξεων, τρομοκράτησις όλοκλήρων των πλη- θυσμών, είσαγωγή κατασκοπείας μέχρι καί αΰτΐίς της οικογενειακάς ίστίας, παράλυσις τής πατρικτις δυνάμεως, διάλυσις οΐκογενβάας, αγωγή των γγ πλέον έτών ήπήρξε προδοτικήεΐς εκάστην εθνικήν ημών κίνησιν είς τε την Πελοπόννησον, ^εσσαλαν, Μακεδονίαν, Κρήτην, Μ. Άίαν καί αλλαχού καί νυν τα έν Κΐρω τερατουργήματα αυτών, δπερου- τε υπό τοϋ Μογγόλου Τσκίς Χάν, Τιμουρλέγκ καί Άττίλαγέ- νοντο. Καί δλα προέρχονται, ότι τρέμουσιν Έλλάδα μεγαλοπσιαέ- νην καί τιθεμένην ώς φραγμόΐΐς τάς έν τή Άνατολΐί βλέψειςων καί έμπόδιον είς τάς κατακτηιάς καί οικονομικάς των τοιαύταςιαΐ άποβλεπούσας είς την διατρ«ήν όκτώ έκατομμυρίων πεινώντωίαΐ γυμνητευόντων κατοίκων τής >ω-
τρυούσης των.
Οί δέ Μπολσεβίκοι υπό τή^ε-
νόσπονδον 'δέαν τής έξαπλιδως
καί βιαδόσεως τοΰ Πανσλ«Γ<ού, είτε Λενισταί λέγονται, εϊτ τα- λινισταί, είτε Μαρξισταί κι ντι- σταλινικισταί δνειρον 6χ<ΐιτήν κατάκτησιν τής Ο1κουμένη<<1 υ¬ πό τάς κεχρυσωμένας αύτ? ύπο- σχέσεις : δτι άγωνίξονπίηθεν διά την περιφρούρησιν τίΕΙρή- νης καί την προαγωνήν · παγ¬ κοσμίου όμονοίας καί ήσΐς ρ(- ό δί ϊ πτουσι τό δίκτυον αυτών ϊς γραν θυμάτων τυφλώνονϊ αύτά διά χρυσών κερμάτων π(χομέ- νων έκ τοΰ Ιδρώτος τοΰ «όντος καί χαροπαλαίνοντος Ραβ ου καί των βιαίως ϋπ' αί τουμένων όμόρων εθνών. Καίτοι δέ πολλά ύπόσ^ιι μέ σα εύτυχίας καί εΰδαιμο^δι' έ- πιγείους παραδείσους, α-οσχέ- σεις των δέν συμφωνοΰσϊς τάς πράξεις των. "Ας άφίσο τα έν Ισπανία, "Ελλάδι καί άΐϋ ύπ' αυτών πρό έτών διενεργτα τε- ρατουργήματα καί δς ψ τα βλέμματα ημών πρδ^ Ταυτα μάς εΐίτατε τότε καϊ έπ' αυτών ©ύδεμία δύναται νά χωρέση άμφισοήτηοις. τΗσαν δέ καϊ ορδά καί δίκαια κα'ι άντάξια άληθοϋς έκπροσώπου τβϋ Κράτβυς. Κύριε * Υπουρ γέ. Οί έπκίκεφθέντες υμάς εΓ- ναι, κατά (πλείστον, θΰματα τής μεγάλης έθνικής συμςρβ- ράς τβΰ 1922 προσενεγκβντες είς τβν βω,μόν τής Πατρίδος α ςοθβνβν αίμα, των πατέρων. των μητέρων, των άδελςρων κ*ϊ των «αιδιών των άκομη, πλήν τής βλοκληρωτικής ©λι- κής καταατρβφήί των καί τής έκριζώοεώς των άττά τάς πρβ- αιωνίους έατίας των. Όλίγοι έξ αλλλου είναι γηγενεΐς ητω- χβί, αστεγβι, μικροί επαγγελ¬ ματιαι· Εάν «ρβς πάντα πβλίτην έμψανιζόμενβν σεμνοπρεπώς πρός διεκδίκησιν τοΰ δικαίου πος> δ|χνν©ία Κυρίου κινουμε
νβς, είναι δυνατόν νά δβχθίί
δτι αποτελεί αγοράν ή «ντί
τιμήματβς 3 ΤΡΙΩΝ!!! δραχ.
κατά μέτρον πρόσκτηοις παρ'
αύτοϋ τβΰ ανταλλαξίμου ©Ικβ-
πέδβυ τής Αγ. Φωτεινής.
Τ© ©ίκόηεδβν τής "Αγ. Φω¬
τεινής άνήκβι, δυνάμει τβΰ
εσχάτως μόλις ψηφισθέντος υ¬
πο τής Κυβερνήσεως Ν·Δ. είς
τβΰς κατέχοντας αύτό. Τό
ΠανεΐΓπστήμιον έξ αλλβυ, συμ-
φώνοίς πρός ίτρόσφατον από¬
φασιν τής έλλην, δικαιοσύνην
ουδέν εχει δικαίωμα νά έπικα
λείται την συνδρομήν τής δι©·
κητικής άρχής πρός έθωσινκαέ
μιάς έστω οικογενείας ανευ
προηγουμένης δικαστικής άπ©
φάσεως· κβθοριζουσης καί την»
καταβλητέαν άΐΓΤβζημίωσιν.
2υνεπώς- ώμεις κ. Ύπβυρ-
γέ, σεβέμενβς καί τβν νόμον
και τάς άποφάσεις τής δικαιο-
σύνης τής πατρίδος ουδέν δι¬
καίωμα άναμίξεως έχετε καί
βφείλετε νά ηταραπέμψητε τό
Πανεπιστήμιον, οσάκις αάς έ-
νβχλεΐ, είς τάς δικαστικάς αρ¬
χάς, μονάς αρμοδίας νά λύ-
σουν τό ζήτημα.
Κύριε Ύπβυργέ,
'Εντεταλμένοι ύπ© τβΰ προ-
βφυγικβϋ κόσμου καί διά τβΰ
πρόσφατον άκόμη Σ«νεΛρίΙ»υι
τού, είς δ καΐ ύμείς παρέστη-
τε. νά έπαγρυπνώμβν επί των
δικαίων κ«ϊ των ουμφερόντων
των, δέν έπιθυμοΰμεν πββδς
νά άντιδικώμεν πρβς τάς δη¬
μοσίας αρχάς. Σταθερά ημών
κατεύθυνσις ύιπήρξε πάντβτβ
νά συνεργαζώμεθα μέ αύτάς
πρός εξεύρεσιν δικαίας λύσε¬
ως των άνακυπτόντων ίκάβτ©
τε ζητημάτων, ίνα καί αύτάς
διευκολύνωμεν είς τό Ιργβν
των καϊ των ζητημάτων νά
προωθώμεν την λύσιν-
Καϊ ή συνεργασία ημών με¬
τά τής Κυβερνήσεως καί των
ενταύθα αρμοδίων κ.κ· συνα·»
δέλφων σας καϊ Αγαστη υπήρ¬
ξε καϊ πλείστα άπέδωσε.
Καϊ έν τή πρβκειμένη περι
πτώσει, Κύριε Ύπβυργέ, αι¬
σθανόμεθα τό καθήκον νά εί¬
πωμεν Λΐρβς υμάς δτι τό ζήτη-
μα τής Άγίας Φωτεινής δέν
είναι δυνατβν νά λυθή δ-«
τής βίας. ©ά λυθή μόνον δια
συνεννοήσεως, έξευρισκομένης
δικαίας βάοεως·
Πρός τβν βκ©πβν ούτον τι-
θέμεθα είς την διάθεσιν υμών,
πρόθυμοι νά σάς βοηθήσωμεν
Δέν δυνάμεθα δέ νά φαντα-
σθωμεν καϊ βτι ύ,μεΐς, είτε αλ-
λος τις. θά προτιμήσουν την
όδβν τής βίας. παρά τόν νό¬
μον καϊ τάς αποφάσει^ τής δι
καιοσύνης τής πατρίδος τ©ΰ6'
δπε,ρ θέλει μάς φέρει κατ' α¬
νάγκην άντιμετώπβυς, έν τή
έκπληρώσει τής έντολής τής
δοθείσης ημίν υπό τού προσφυ
γικοΰ κόσμου·
Δέξασθε κ. *Υίπ©υργέ την
διαβε&αίωοτν της εξαίρετον τι
μής καϊ υπολήψεως μεθ' ής
διατελούμεν
λ "Ο Προεδοος
ΜΙΧ. ΚΥΡΚβΣ!
Ό Γεν· Γραμματεύς
ΪΛΚΡ. ΣΙΝ ΑΝ ΙΔΗ Γ
©Ε2ΣΑΛΟΝΙΚΗ, 5 Ίουλί-
©υ (Τβΰ άντ)τοϋ μας).— Οί
κάτοικοι τβΰ £υν©ικισμ©ϋ Ά¬
γίας Φωτεινής, πληρβφβρηβέν
τες μετ1 άγαναχτήσεως άπόςρα
σιν των αρμοδίων Άρχών «ιε-
ρϊ κατεδαφίσεως τβϋ άπβ τρια-
κβνταπενταετίας ύφ·ισταμέν)βυ
συν)σμ©ϋ των, συνήλθον είς
γενικήν συνέλευσιν διαμαρτυ¬
ρίας, διά την εκδίωξιν* τωνε-
ξω τής πόλεως καί είς άπομε-
μακρυομένα σημεΐα αυτής.
Κατ' αυτήν παρίσταντο Βου-
λευταί, πβλιτευταί ώς καί τό
Προεδρείον τής "Εκτελεστικής
'Επιτρβπής τού 7ου Παμπροσφυ
γικοϋ Συνε-δρίου θεσσαλονί¬
κης, άναπτΰξαντες τάς άπόψεις
των επί τβΰ φλέγοντος ζητή-
ματος τοΰ Συνοικισμόν·
Μεβ" δ ενεκρίθη υπό τής ου
νελεύβεως τβ κάτωθι ψήφισμα:
Η-ΗΦΙ2ΜΑ
Έν Θεσσαλονίκη σήμερον
τη 30 Ίβυνίου 1057 καί ώραν
10.30 π.μ. ουνήλθομεν απαξά¬
παντες ©Ι κάτοικοι τοϋ Συν)
σμοΰ Αγ. Φωτεινής Θεσσαλο¬
νίκης έν τη Πλατεία τοΰ _υ-
νβικισμοΰ μας κατόπιν τής λη
φθείσης άπβφάσεως των Άρμο
δίων Άρχών περί κατεδαφί—
σεως των οίκίων μας καί έκ-
τβπίσεώς μας είς τόττβυ έξορί-
ας καί έκτός πόλεως.
Άκβύσαντες τ©υς όμιλητάς
έκφράζομεν πικρίαν. αγανά¬
κτησιν καϊ άπ©τρ©πιαομόν μας
διά τό μελετηθέν είς βάρος
ημών των ύπδλί
βεώς μας (καϊ δή επί Κυβερ¬
νήσεως ήτις προβαίνει είς συγ
χρβνισμένην στέγασιν καί &χι
άποστέγασιν), άπό τό μέρος ©-
πβυ πρό 35ετίας, ίδίαας δαπά-
ναις καί επί ανταλλαξίμων
©I-
κοπέδων, τη ύποδείξει καί άν©
χή των έκάστβτε Άρχών άνε-
γείραμεν κατά τό πλείστβν ν©
μβτυπως τάς κατβικίας μας·
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕ©Α
Μέ ©λην την δύναμιν τής
ψυχής μας ενώπιον βλβυ τβΰ
Πβλιτικοϋ Κόσμου τής χώρας
διά την άνιμβν καϊ πρωτάκβυ-
στον αδικίαν.
Την οριστικήν άνένδβτβν
Απόφασιν μας νά άγωνισθω-
μεν κατά τοΰ άπβφα'σισθέντβς
καθ1 ημών έγκλήματβς, ετ©ι-
μβι έν άνάγκη καί νά ταφω-
μεν, συν γυναιξϊ καί τέκνοις
υπό τα έρείπια των Βωμών
καϊ 'Εστιών μας παρά νά πρ©
σφυγβποιηθώμεν $ιά μίαν ά¬
κόμη φοράν.
Κα'ι αξιούμεν δπως λυθή τό
ζήτημά μας α«αξ διά παντός
νομοθετικώς, ενώπιον τής Έ¬
θνικής μας 'ΑντιπρβσωΐτεΙας,
δπως κα'ι των αλλων Συνβικι-
σμών της Πόλεώς μας. Καϊ
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ
Άναβέτομεν είς τό Διοικ.
Συμβούλιον τοΰ Συνδέσμου
την επίδοσιν τβΰ παρόντος ψη
φίσματός μας είς την Α. Μ.
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ_ΠΟ_1ΠΟΝ
Τοθ συνΒργάτου μας κ. Νΐκογ
26ον
Από τίς μεμονωμενες προ
σωπογραφΐες οημειώνομβ τού;
Εθαγγελιστάς, τόν Μωαννη
Πρόδρομο, τόν "Αγ, ΓΕώρ
γιο, τόν Άν. Δημήτριο, τοθς
Ιδρυτάς των πρώτων μοναστη
ριων τοθ "Ορους Αγ 'Αθανά
σιο τόν ΆθωνΙτη καΐ τόν "Αγ.
Παθλο τόν Ξηροποταμινό, κσ
θώς καί την πβρΐφημη ΕΙκόνα
δ Άναπεσών», πού παρυτά
ν£ΐ τδν ΊησοΟ πσιδΐ νά κοι
μβται.
Μέ συνοβεΐο τοθ Π. Ίωακεΐμ
Λπό τό Ίκόνιο τής Μ ΆοΙας,
άντιΐΌοσώτιου τής Μονήν ΣΙμω
νσς Πέτρας, ποϋ τ^ν έττισκεφ'ή
<σμβ στό κσνάκι τού, έτιήγσμε νά δοθμε τό μέγσρο τής Ίεράς Κοινότητος Άνεβήκαιιε τΐο ολιις, μιΚρ6ς φσρδιές μσρμάρινες σκολεςτου ξ'Ίλο, είναι κα· στήν οΐθουσα των συνεδρι καί ίργα Τόν Βασιλέα Την Κυβέρ μηέ είς ημών των ύπερδισχιλίων κα τβίκων Πρβσφύγων καί Γηγε νίν άνβσιβύργημα τϊίς έκτοηΐ νη«ιν, τβΰς Άρχηγβΰς των Κομμάτων, τάς 'Αρμοδίαις 'Αρ χάς Βουλευτάς θεσ) νίκης, την Εκτελεστικήν Επιτροπήν τβΰ 7©υ Παμπρβσφυγικβϋ Συ- νεδρίβυ καί την δημοσίευαίν τβυ είς τόν τύπον. ©ΕΟΔ. ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ Σχετικώς λαμβάνομεν την κατωτέρω επιστολήν παρά τοΰ Συνδέσμου 'Αγίας Φωτεινής θεσσαλονίκης : Κύριε Διευθυντά, Ό Σΰνδεσμβς μας., ό οποίος τυγχάνει απολύτως ΙκανβΜβιη* μένβς άπό τόν άγώνα, τόν ©- ποίον διεξάγει ή £γκριτος υ¬ μών εφημερίς διά τα Προσφυ- γικά ζητήματα, παρακαλεΐ ύ* μάς δπως συνδράμητε διά δη- μοαιεύβεων είς την έγκριτβν εφημερίδα είς τή εκδήλωσιν καϊ θεραπείαν καί τβΰ πόνβυ των δεινβπαθβύντων κατοίκων τβΰ Συνοικισμόν Αγ. Φωτεί νης θεσ) νίκης- Κατόπιν τής ψηφίσεως τοϋ Νομοσχεδίου πβ ρί ρευστβπβιήσεως της 'Ανταλ λαξίμβυ Περιουσίας, είς τό ο¬ ποίον δέν εδόθη «'ροσήκβυσα λύσις διά τα ©ίκόπεδα τβΰ Συ- νοικισμοΰ μας, μολονότι είχβ κατατεθή υπό εκπροσωπών της πρβσφυγικής Ήγεαίας τρβπβ- λβγία τακτβπβιοϋσα τό ζήτη- μά μας, ή ©ποία δμως, δυστυ· χδίς, δέν έγινε δεκτήέ ένεκα τβϋ λόγου τβύτβυ, ό Σύνδεβμβς μας, διεμαρτυρήθη είς τβύς άρ μβδίβυς κυβερνητικβύς παρα. γβντας- Έπειδή δέ απεφασίσθη ύιιτβ των 'Αρχων ή κατεδάφΐσις τβθ Συνβικισμβΰ μας, συνήλθον ©1 κάτοικοι είς έκτακτον Γεν. Συ νέλευσιν Διαμαρτυρίας κατά την οποίαν βυνετάγη ψήφισμα Διαμαρτυρίας τό οποίον έπεδό βτι είς τάς άρμοδίβυς "Αρχάς. Εύελπιστβΰντες, &τι θέλομεν τύχει τής σθεναράς ύπβστηρί- ξεως τής άξιβτίμου εφημερίδος σας. Ό Πρόεδρος Φ. ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ Ό Γεν. Γραμματεύς Ε ΜΟΥΜΤΖΗΪ ή ρ άσβων μ&ς ϊ-ίε ζαν μιά ΕΙκόνα τής Παναγίας μέ τώ θεϊο βρέ Φοο δεειά, ττού Βιασώ^ηκε «ι* αυτή άτιό την ό.ιγή τ ών ΓΙκο νομαχων. Στήν πινακοθήκη επι με περιφάνεια έφτά φρη ΕΙκόνες πού αποδίδον ται στΛν ΠανοέΛηνο : δ Χρι· στός, ή ΠσνσγΙ-, ό ΠοΟ»νος, ό Πέτρου, οί άρχάγγελοι Μιχαήλ «αί Γαβριήλ καί δ Μωά νη( ό Πρόδρομος. Οταν τελειώσαυε την έτιίσκίψή μαί, ττο^λοΐ ά"ό τοΰς άντιΐιροσώ'ούς μδ ύιιο δέχτηκαν στή βεράντα όΟ μβ γόρου, οπου μάι προσφέρθηκε κσφέο κσΐ νλυκό. Στΐς Κοτρυέ'. ή ΐ ό ίχει άκόυα νά Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΝ Η ΟΠΟΙΑ 0Α ΕΠΑΝΑΦΕΡΗ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΕΝ ΟΦΕΙ ΤΗΣΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΜΑΣ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 5.— Πληροφορού¬ μεθα, δτι όλοήμερος συζήτησις έ- ττί τού ΚυττριακιοΟ θά διεξαχθή είς την Βουλήν των Κοινοτητων, οριστικώς την μεταττροαεχή έ6δο- μάδα, καττ' <3πταίτησιν τοϋ Έργα- τικοΰ κόμμοοτος. Ή επιθεώρησις «Τρίμττιτχιν» δη- μο<τιεύει νέον άρθρον τής Έργα- τικής 6ουλευτρίκς κ. Τζέννυ Λή, τταρατηρούσης δτι ό "Αγγλος ύ- ό Άττοικιών κ. Μττόυντ ά- αίματοκυλισθείσαν Ούγ^ί. Α¬ ρίστη εΐκών διά τοίΐΕλοτυ- φλοΰντας ! Καί ένφ ύ»ται I- σοπολιτείαν καί αδελφ», καθ1 εκάστην βλέπομεν δτναμβά- νονται άπόστολοι άργυςο,, των κατασκοπεύοντες ρ δίδοντες τα δίκαια ήμ&τ[ πι. νακίου φακής. Αίτη λθ>Γναιή
έμπαίζουσα την α,'ότητα
φρουρός τής Είρ,ήνης Έηιατι.
κή Ρωσία καί οί διοι>ς αυ.
την. Τοιαΰτα έβουλεΰετΤο Χ£-
τλερ, Μουσουλίνης καί ^ αχ^>
δγνωστοι, δδοξοι, άδά' και
«ατάπτυστοι μένουσι -Ουδείς
γνωρίζει.
Λυποΰμαι δέ καί ^ημ
Θεωρώ, πώς εΰρίσκα» 'Ελ.
λάδι όμογενεΐς καί β)ς το
γλυκύ καί ?κλαπρον χ τ0^
"Εληνος, τυχόντες «ίτέρας
μορφώσεως έξυπηρβτο^ς ι.
Θνικήν ζημίαν, εϊτβ »χηγο1
κομμάτων, είτε ώς ά* σχο.
τείας βλέψεις τής ι του·
Βορρά·
Ταυτα πάντα ϊχονττ $ψιν
ς υ ά
πέφυγε τεχνηέντως νά αιτταντήση
είς τα έρωτήιματα των βουλευτών
«Ή δημιουργηθείσα έντύττωσις,
έττϊ τοθθέματος τ»ν6ασ·ανιο·τηιρ!»ν.
συνεχίζει, είναι δτι ό κ. Μττόϋντ
καλύ—τε ι καίτοι όν, άρνούμενος τάς
Αι/λ«λλΓλ·<·ι/· *Ι=Α.. Α » ίΙ~1 ··-.- 1— '■ ό κ. Μττόϋντ &ττΓ-1 στευεν δσα λέγει, τότε θά ήτο εύ-" κολον νά άττοδείξηι τό ψεύδος των κατοτνγελιών, διά τής διεξαγωγής Λδιαδλήτων έρευνών. Τό συμπέρα- σμα εΤναι, δτι αί στροίτιωτικσΐ αρχαί έν Κύττρω φοδοΰντσι την α¬ λήθειαν». Περαιτέρω, ή κ. Τζέννυ Λή, α¬ ναφερομένη είς τάς ττεριτττώσεις των Κυττρίων κρατουμένον είς τάς φυλακάς τοθ Γουόρμγ Σιςράμπς, χάριν τής ίεράς μνήμης τοθ σφο- δροτάτου πολεμίου τοΰ κομμουνι- στοΰ ΆμερικανοΟ Γερουσιαστοΰ Μάκ Κάρθυ, ώ νέοι τής "Ελλάδος, πέσωμεν καί προσκυνήσωμεν τό Ι¬ ερόν αυτής ?δαφος, στώμεν φρου- οοί άκοίμητοι τής "Ι ε ρ άς 'Εγ- λευθερίας τής "Ελ¬ λάδος, ήν οί πατέρες ημών διά τόσων άγώνων έκτήσαντο. Μην α¬ φίσωμεν τούς γονείς, άδελφούς καί συζύγους ημών έ'ομαια των τοιούτων καθαρμάτων καί τής πα¬ τρίδος όλετήρων, άφοΰ Εχομεν καί την επί τούτου εντολήν τοΰ ήρωος Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, είπόντος: "Ημείς οί άπαίδευτοι έφυτρυσαμρν ό δένδρον τής Ελευθερίας, σεΐς- ιί μορφωμένοι καλλιεργήσατε αύ- Γ.Θ.Κ.—«αύις τονίζει, δτι ό έττισκεφθεΐς αύτούς κυβερνήτηκός ίατρος δέν διέκρΐινεν ΐχνη κακώσεων, θέτει τόν ίατρόν είς δι/σχερή θέσιν, διότι «τα Τχνη των κακώσεων είναι τόσον βαθέα. ωστε διεκρίναμεν αϋτά Ιδίοις δμ- μασιν». Ή δήλωαις, έττσμενος, τοΰ κ. /ννττόϋντ, δτι ό Ιατρός δέν διέ- κρινε ταυτα, αποτελεί μομφήν κα- τά τοΰ ΙατροΟ αυτού. «Εάν, συνεχίζει, ψευδώμεθα η¬ μείς, εΤναι εθκολον νά άττοδείξη τούτο ό κ. Μττόθντ. Εάν δμως αί κατηγορίαι άττοδειχθοϋν άλη&είς, ό κ. Μπόθντ εΤναι ένοχος συγκα- λύψεως άγ'ριοτήιτων καί ώμοτήτΜν, ττού στιγΐματίζουν την τιμήν τής χώρας μας». Συνεχίζουσα ή κ. Λή, άναφέρβ- ται είς ωρισμένα στοιχεΤα των δή» λώχτεων τού ΆρχιεπισκάπΌΐ» Μο· καρίου, τον'ίζ€ΐ δέ ότι ΰηόρχρνν φο&ερώητραι καταγγελίαι των δ- σων έγνώσθηισαν. «Ό Χάρντιγκ, καταληγει, δέν δικαιούται να εΤνα δΐικαστής καί ένορκος είς την Ιδι¬ κήν τοι» ύττόθεσιν. Ό Χάρντιγκ 6- φείλει νά άττΌδείξη δσα λέγει καϊ μέχρις δτου ττράξη τοί/το δέν ττρέ- ττει να άφεθοθν οότε 6 Τδιος οθτε ή ΰττειραστΓίζουσα οώτόν Κυβέρνη¬ σις να ήσυχασουν». Ή «Τρίμτπουν» ττεριγράφει έττ{» 1ΙΙΓΙ» ΙΙΚ ΒΜΠΙΠΟΙΙ1ΙΙΙ Δυνάαει τίΐς ύττ' άριθμ. 8339 1957 αποφάσεως τοϋ Πρωτοθι κεΐου '>ιθην6.ν. ίνεκρΐθη τό κα
ταστατικόν ιής συσταθεΐσητ·
καί έν '<*θήναις έδρευούσης Ό μοσπονδίας ύττό την ίπωνυμ(αν 'Πανβλλήνιοί ΌμοσπονοΙα Ά στ^γων ΆστΛν Προσφύγων 1922» μέ κύριον σκοπόν 'ήν έ ποπτείσν επί των άπανταχοθ τής "Ελλάδος Όργανώσεων των Άστέγων Προσφύγων, τόν συν τονισμόν των ένεργβιθν ολςον τούτων δια την ταχυτέραν καί λυσιτβλεστέραν άττοκατάσΐοΐ σιν των εΐσέτι άστέγων Προσ φύγων καί την άποτελβσματι κήν συμβολήν εΙγ την διά τής νομοθβτικής ρυθμί έβ μβ νομοθβτικής λή ής έπιβο μής ρυμίσεως έπιβο λήν ορων επ' ώφβλεία: των προσφύγων διαχειρίσεως τής ανταλλαξίμου περιουσίας, ώς έπΐσης την επιδίωξιν θναγκα στικήξ βπλλώ βτταλλοτριώσβως άτια ραιτήτων διά την προσφυγικήν αποκατάστασιν έκτάσεων, δια τής άναλόγου κινήσεως τοϋ ΚοατικοΟ ένδισφέροντοί· Έν "Αθήναις τΜ 26 ΊουνΙου 1957 Ό Πληρεξοόσιος ΔΐκηγόροΓ Κ. ΜακρΙδης Έκεΐνοι πού φεύγουν ΑΒΊΒΤΡΙΟΣ ΓΑΤΚΕΑΓ ΤΛν ηιραομί*ην Τρίτην οί ποΐν πΧη&ίϊς φίλοι χαι οί άγααημίνο σνγγινβϊς οννώβιυααν αχήν τέλει» ταίαν τσν καιοικία ίνα Αχόμη μίΧος τής ΜιγάΧης Προαφνγιχής οΐχογι νείας, ιόν Αημήχριον ΓΧνχέαν. Γβννημα χαϊ ^ρίμμα τής Βιαι ΧΙδος τ&ν πόΐιων, δηον μίιρι τής πρισφνγής τον στήν Κοινήν Μητίρα ΈΧλάδα κατά ι ό 1937 διην&νν, μειά χ&ν άδιΧφ&ν τον άν&οΰο*·ν Ι πιχιΐρησιν τοιγκογροφκον, μκτέφιρι χαί Ιδά> την αύτην δρααιηριάχητα
χαί Ιδιοφνΐαν, ονμηήξας μετ* 5*
λ<ον ανμηαιρ ωτών τον τό »ν·)ήμας γνββόχόν ίν όδφ ΜιΧχιάδου Σνν$ρ νατιχόν ΤαιγχογραφιΤον, δπου χα'ι ηαρέμιν» ώς ίν έκ τό5ν χνρίων στ*· Ιβχών μίχρι τής αΐφνιδ άς άοθ* μ νιίας χον, μοιραίον, Λον μιχά ά *αΐ ίΧηξιν είς τό ήρ άδαμάνηνο(, ί μ τής Ιξαιριιιχής ίύφνϊας χαι άχατοβΧήιον ίργατιχβ τητος, ανεξάντλητον άγαφότηχα και χαΧοαούνην, ήγαπάχο γενικώς &»6 τούς σ«ν«ρ;άτας τον χαΐ άπά δΐονς τούς (.υψαΧΧαοαομίνους μετ* αύιοθ, >1 όποΐοι μεΐά εΐλιχρινοδς Φ1ιψ$α)ς
ιΐδον την Αδόχητβν άποίημίαν τον
Ις τάς αΐωνίονς μονάς.
Ή ΈφημιρΙς μας νηοβάΧΧιι τα
Φβρμάτιρά *ης ονΧΧνπητήρια ε/ς ιην
σύζυγον καί «ούς αδελφοισ τού δια
την μιγάλην άηώλιιαν.
σης τούς θνχνάτους των Νίκου Γε-
ωργίου καϊ 'Ανδρέου Παναί/ιώτ(3υ
έντός των στρατοττέδων, τονίζουσα
ότι ττυκνός ττέπτλος μυατηρίου κα-
λύπΎει τούς θανάτους αύτούς. Δη-
μοσιεύει τέλος κατάθεσιν τοθ Γα-
δριηλίδη, ό οποίος εΐττεν ότι είδεν
ο Τδιος τόν Πέτρον Στ·ίλιανο0,
κρατουμενον έν Λονδίνω είς αθλι-
εστάτην καταστασιν, μέ αΐμόψυρ-
τον τό ττ.ρόσο>πι6ν τού καί φέρον-
τα τΓθλλσ—λός κακώσεις.
ίΡϊίΙΡΕΙΙίΙ
ΙΙΙΐΙΜΤ ΓΤΕΓ Ί ΙΓΝΙΙΙ,
Κατά την Γεν. Συνέλευσι
τί|ς 23ης ΊουνΙου έ Ι. των με
λων της «ΠανιωνΙου Στέγη< Βύρωνοο τοθ άρχαιοτέρου κοι νωνικοθ Σωματβίου των ίν Έλ λάδι Προσφύγων έκ ΜικρασΙσ· — 6τοο Ιδρίσβως 1926 νων αρχαιρεσιών πρός ζιν νέου ΔιοικητικοΟ λίου, ίζελέγησοτν οί κ κ Ι Ά κριθάκης, Πρόεδρος. Στ 'Υψη *ντης αντιπρόεΛρος, Άχιλ Βσφβιάοης, Γενι. Γραμματεύς Γρη,γ. Σακαλήο Τσμ[ας, Μιχ Μαρκάκης Κοσμήτωρ, Παντ Παπαδάκης, Ρ(8ικός Γραμμα τεύς κα' Σύμβουλοι οί κ. κ Ίωακ Γεωργ άδης. Δημ. Πά παδομαρκάκης καί 'Ελειθ Τα βανλής ς ρ χ δή κανεΐς τό Σέρβικο Τυπικσ ριό καί λ'νο ΐίω άπ' αύ'ές τό Ρωσσικό ΣερόΙ Τό ΤυπικΛίριό είναι κε^λΐ. Λ# νεται 6ισι νιατΙ ΛχολουθεΙ Ι διαΐτερο τυπιχό πού είναι γραμ- μένο οέ μαρμουινη τλάκα ττά νω άπό τ^ χοΐυηλή εΤσο^ό τού Μδς ανοιξε ίναι Σέρβος γερος, τστ<ιομένθΓ «ι' άπ' τα χρόνια, πο>ύ ρ
ομως κοΐ συμπσθητικ^ς
σο9 δεΐχνουν σάν κυριώτερη
καί πολύ θουματουργή ί Ικονι»
την Παναγ1α τή Γαλακτοτοο
φοθσα, ττολύ παληά, ττού ή
λ?νε, άπό τα Ίβροσόλυμα
θοϋμα τώ οποίον καΐ &ιηγοΰν
ται.
Τό ΣξράΙ άρχικό ή
Τό 18«2 π υλήθηκε σ'
Ρωσ^ο «αλόγερο κοΐ ι ό
μεγάλωσε καί μετα'ράτιηκβ σέ
οκήτη, στ' βνομα τοθ Αγ Άν
δρ'ου τ^ΰ Πρωτοκλήτου. ή ό-
( τώρα ύπάγβται στή Μονή
τταιιδΙου Στό μεγάλο ττε
ριβολο μέσα άτό την εΤσοδό
τού ύψώνονται διόφορα τετρά
νωνα, μονοκόμματα καί μονό·
τονα χτίρια. Στή υεοη τής ά
πλωτής αύλής εΤναι τό και
νούργιο Κυριακό. ττοΓι δρχισβ
νά χΊζεται τό 1867 όπότε γιά
νά δοθβ μεγαλύτε,ρη σημσσΐα,
τό θεμελιο λίθο τόν κατέθεσε
ό μέγας δοοζ Άλεζιος Άλε
ζδβ Ί ώρα .Τναι χλει
βς ρ
στόκα! χρησΐμοποιεϊται ξα
ρετικβς μονάχα περιστάσεις
ΑότοΟ δγινε τελευταία:, ίξ αί
τΐας των άναστηλωτικών έργα
σιων στό Πρωτάτο, μ έ έξαιρε-
τική μεγαλοπρεπεία καΐ γιά
πρώτη φορά οτό "Οροο, ή χει
; ΧΡσα·|νιο -
Ρ»ζ· τον άπέραντο
Τέμπλο
λ
μπλο πολυίλα,οΓνΝ«
λια. θρόνοι, κουβοο;λ.ημ%
κονητάριά ΕΙκόνε β">;
κονητάριά,
Φ άπό
"ούς τοΐχοϋί ο.,ρίά
τα ώραϊα. σκαλιστά «,
ττοιου
Λττό
Γθπωοη
ύ
τής
μ ς,
πίρΐβλετττη
^ωση μ« ΐη
Χρ.στοΟ καί τόν
θή
ή
·
Αβροάμ,
^Η Τρα
μέ 160 ΚΗρ,Λ,
ά ό
στά _ .,...-», ιι υ ο
ώ ττάνω βλο τό Ίερ6
Έσταυρωμένο, δπως ε!
δικές μας
ναι ο
πλούτου
ϊΐ> κατ,ο,ί,
βνΛκΐορι,Λ
ρ.σσότερο τήν άντΐθ.οηΐ'1
-ίρν,, Τή φη. Σ
ομένοι οί δ,άφορα
οτήν Εκκληοΐα,
άσκούπιστοι. Ονισμ
στασΐδια, τιου)ημ|νΟι ο|
λσιοι Κσκουοιριά καί
•Ηξάό ·Ε
ό Δικαΐος. Στήν ' ·!·
σίβαομοθ μας νιάΐνοϊΐ,,
λημα. τό γβροντά,ι οί»
τα >έρια στό σιήθοςκαΙΙ
κλιθηκε. "Ετσι, μδς
άλλος. πρέπει να
ΜοναχοΙ.
ΧόΣεράΐ βΐχεαλλοτιίϋθ,,
λονέρους. Σήμερα, ο
τα τα αχανή κτ(^
λο τό ξίπβσμίνο
πλανωνται οί γβροντικέςο^Ι
18 μονάχα Ρώοσων ρασοα^
ρων.
Στή δβξιά πτέΡϋνο ΐΙ|ς«(
τσς, σ" Ινα μβγάλο κι' ^
κτΐριο, οτεγοΐζβται ή Άθβκ,
~ (ολή, γομνάσιο «~οντηροΰμ—
άτιό την Ίερά Κοινόΐ^α υί
στό όιτοΐο ή •οΐτΐ)-, «οσμιι1ι|
κοί Ιερομένων ιΓ»αι
(ΣυνεχΙζβτοι)
ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΑΙΜ
Την ττροπαρελθοΓ'οαν Κυρια
ήν 23 ΊουνΙου 19^7 καί ώραν
7 μ. μ. εγένετο είς την αΤθου
σαν τής "Ρνώσεως ΠυντΙων Νι
καΐαΐ «Φιλική Συνάντησις· δρ-
γανωθεΐοα Οττδ τής *Αδελφότη
τοτ: Κυρίων κοί Δεσποιν(δων ή
• ΆγΙα Φωτεινή» προσκεΐμένης
είς την »"Ρνωσιν ΣμυρναΙων
Πειραιώς— Νικαίας». Παρετάθη
ς
τταγωτόν καί παρ' όλην
στ ίύθ
η
ζε·
νί
γ αρ όλη τν ζε
στην ίχορεύθησαν εύρωτταΊνοί
καθώς καί ΣκυρναΐκοΙ λσΐχοΐ
Ι Π
ρναΐοΙ λσΐχοΐ
ρ Προσήλθον δ Δήμαρχος
Νικοίας κσί ή Κα Τουντουλί
δου καθώς καί τό Δημοτικόν
Συμβούλιον Έκ μέρους δέ τής
«/Ενώσεως Σμυρνσίων Πειραι¬
ώς Νικαίτς» προσήλθον δ Πρόβ-
5ρος ούτής κ. Ι. Χαβούτης καί
δ άντιπρΟΕδρος Λημ Άρχιγέ
νης Ιατρός, οί τέως Πρόε^ροι
κ. κ. Π. Φραγκόπ υ*ος και Ν.
Χοβούτης μετά των οΐκογε·
νβιων των καί ίπίλεκτα μέλη
της κοινωνΐας τής ΝικαΙας
•Επί τή εύκαιρίςτ, αναφέρομεν
δτι την 21 ΊουνΙου κατα την
είς ΝΙκαιαν μετάβασιν των
Α. Μ των Βασιλέων πρός δια
νομήν Β βλιορΐων προικοδοτή
σεως είς 250 δπορα βρέφη, έπη
κολούθησε δεξ'ωσις είς την
Στενήν των ΠοντΙων, δπου
ΕΤΧΑΡΙΣΤΒΡΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΑΗ
ΠΡΟΣ Ι9ΙΙ κ_ΣΩΙΙ. ΟΡΟΚΟΙΙΙΟΥ
Πρός τον κ Σωχράχην Προχο-
Μόν άηβατάΧη ααρά ι ής Ένώηβιος
Γ(5ν ίχ Μαννηο'ας, Χοράαχιοϊ χαι
Λβριχώρων χαιαγομίνων τό χά τω
χέρα) ίνγραφον ίν οχέοβι μ* το τι·
Χινιαϊον βιβλίον τον € Μ
τή Σμύρνην μας*.
Άξώ ιμι ΚνρΐΒ Προχοκίου
Ίό Αιοιχητιχόν Συμβουλήν »/}(
Μίίρας '^.ώσ α>( διά ηρώχην φ
προσεφέρθησαν άναψυκωΐΐ'
κεΐ δ άρχηγότ τής ΕΠΕΚ»
Σ ΠαπαπολΙτης πορουσΐαβι» Ι'.. "
είς τούς Βασιλείς «ν «ι*Ι. *
1
τβ
Μ. ή Β^σΙλιασα ίΜ'ΐΛΐΐ,.,!
β τι θά καταθέση τόν ~μ'^Ι*Τν
λΐθον των εηιοήμων ίγι,οιιΙίιρΡί -
των "Εργων της Γ
τής Μικρασιατικής Στεγης·· Ι
ς
δρον κ Ι. Χαβούτην
άντιπρδεδρον κ. Δημ- '*ρ#
ν ην Ιατρόν είς τοός ί«οΐοιΐ(|
* Μ ή Βλ #Ι
ΕΗ9ΣΙΙ
πηοικιΐιουΐΗ»
Την Κυριακήν 7ην ΊοιΛΙί
'. Ε. έν τ{| αΐθοόοη
ματοθεότρου ·Κρν
•'. Χαροκδηου άριβ 871
λιθεα) καί Ωραν 10.30 η.μ
νανούται ττορά ιίϊ<: "' Πρ σψύγων ΧαρρκοΐΌϋ τρωσις ίν τ() όηοΙ? ίχτεθή αί απόψεΐϊ *1·. „, κώς μέ την επίλυσιν ΐοδ»«1 νασπκοϋ τΐροβλήματοί Συν)σμΟ0 καί οΐκίνδονοΐ' ποίοι διατρέχουν την" τα στάσιν μας εκ ττΚΙ'Ι'1 σβω^ τής άιιαλλοτριΔν'»! περιοχάς Λ6* >ϋ ΣικελΙοί
Ή Διοίκησις ΐΜ
,υγική'^ •Ενώσίως'1
έπισκεφθίΐσα την ι
τσου (Ινέητυζβν ε'< δλον στβγσστιχόν *Ι ζήτημα />0'η Ί'Ο0*
ψβις τής ώς αν»
μβτα μενΕστου <ν£ ύπ^σχεθβΓσα την β ίνο) Τη; ρ συντόμως -ιστώ<ΊΙ Ή Γεν. Συνέλευσις ίζουσιο- 'τησβν τό νέον Διοικητικόν Σομβούλιον, βττως ιτροβπ ε(< την τροποποίησιν τοθ Κατα στατικοθ τοθ Σωματείοο, διο τίΐς άναττροσαρμογής των 5ια τάζίων αΰτοθ πρός τάς μετα¬ πολεμικάς δημιουργηθείσης κ°1 ανάγκας ίνα δυ ή Όργάνωσις νά έκπλη επί τό πληρέοτερον τόν οινωνικόν, μορφωτικόν καί <κ- ιτισπκόν σκοπόν αυτής. Ε* ώ ο ιος διά πρώτην φο στερι Τ οάν άπό την Κυριακήν τοϋ θαομά νάγκας αννελθόν ε(ς αννβίρίααιν αίιΛίνειαι 'πιιαχτιχήν νποχριωοιν να ενχαρι | ^ ΛθΥΑΓ' ο,ήοτ,ύμ&ς ι?. μώς β,ά τ ν α^ος Ι χ ργικσ καί Γ) »νγΐνή πρός ανχην προσφοραν Ηκα ΑΒ £« £οχωμο0 άνΐιτΰποον ΐοδ μισχοΰ άπό πηΧΧόμ» ' νόν πατι,ιωτΐ' μοϋ β βλίον οας «Ά- να(η>ό)νιας τή Σμύρνη μας»
Ή αυγχ νητ χη πιριγραφή ι &ν
ιόηων τής ίπισχίψεώς οας αυναρ
ηάζιι καί μιταροιώνα τόν άνα*νώ·
ατην ·'ς ύψηλούς ορίζοντος &ηββ ]
ηιης νοαιαΐγΐας πρός την γήν χ&ν Αίνεται κ«β' έκ*"τΤ*
Πατέρων. , 6Α8ό(. Ροδζ6·λτ 71. «Ι
Τό Αιοικητιχόν'Σνμβονλιον δράτ·
τιχαι τής ινχαιρΐας νά ουγχαρή ΰ ι α Τ ρ " '
μάί δλοψύχως, τόν άχάμοτον Βαρ Ι 7ΑΚθΠ0ΥΛ^
δόν τής σχΐοβωμένης Πατρίδος μας,
πού μέ ζηλινχόν χαι ανώτερον πά
ΐρκοτιομόν Ιργάζβται μί οπατάΧη
■4«
11 ε
?οΰ ίαυτοθ τού νά μ»ΐαλαμ«αδεΰο>7
η»ά παιδία μας την άγάπη και τον
Λόνο τοΰ Μιχρααιατιχοΰ ΈΧΧηνι
σμοΰ.
&ξιος τοΰ ίαντοΰ
Λέχ.τσ,
5.30·-7 3/
τού καί τ
«άς καί τής ίκΐιχτής οικογενείας
οας. Ένκγοάψατβ ί'χο&ηιην ινγνω-
μοαϋνης είς τάς καρδίας δ κων ημών
χ&ν ονμπατριαιιών σα;
Μ'τ* ίξηιρίχου ίχτιμήαια>;.
Ό Άντ ηράιδρος
ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ό Γιψ. ίραμμαιινς
ΚΩΝ. ΤΡ1ΓΑΑΤΖΒΣ
«?ι
ΣΛΚ- Χ χ|
μαη|ΑΜΙ
Ν,
ΣΕΡ-