186982

Ν
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣΚΟΣΜ
ΕΤΟΣ 80όν ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1881
ΠΗ Ι
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΛΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ϋΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡ0ΝΤ8Ν
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 1957
Ι
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ — ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΜΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ - ΙΥΠΟΓΡΔΦΕΙΔ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 — ΤΗΔΕΦ. 57-126
ΥΛΑΚΕΣ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ!
Τού κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΙσΊΙιο<ι πολυήμερον — χαΐ πβλυώ- «'ί'ν *«»>« φαίνετα» — κυβφβρίαν είδεν
υί τό φώς τής δημβσιότητβς ή άφορώ-
χβταίεαιν νέας επί τβΰ Κυπριακβΰ
ϋ$, είς τόν ΟΗΕ, απόφασις των αρ-
' κυβερνητικαί ν παρ«γόντων.
ελέχθησαν καί πολλά εγράφησαν,
τής σημειωθείσης, περΐ την έκπλή
ι'ν τβδ Ι β ρ ω τ έ ρ © υ των εθνικω ν καθη-
6ραΛ>«©ρί«5· Μεταξύ αλλων έ γράφη
ά τάς επανειλημμένας συσκέψεις καΐ
^ΐις τού Μακαριώτατου Άρ,χιεπιακό-
κκ>, μετά των διαχειριζομένων τάς
>ίκά5 τοΰ ιΚράτβυς ύπβδβσεις, προέκυψαν
Ί διβφωνίαι, ©σβν άφβρα τόν τύπον, την
καί τό περιβχόμενβν τής προσφυγής.
τδν περισσβτέρων εφημερίδων, άνεξαρ
χομματικής τοπββετήσεως, εδημοσιεύθη
ή ,ΐληροφβρία καθ* ήν ή μέν Κυβέρνησις
ριζεν ε$ άρχής ©τι. διά τής νέας πρβσ-
ϊποεπε νά κληθή ή Γενικη Συνέλευσις
ν,1ΐ νά έρμηνεύση σαφώς καί αύθεντικως
,,ρβγβνεατέραν «ύτής απόφασιν. Ό δέ Κύ-
ί "»Ι~((''Εβνιχρχης έπέμενεν ακλονήτως επί
"■^ 11} ΐΤ1μειον ότι ή προσφύγη έπρεπε άφ* ενός
■ώ ν* άναφέρεται ρ η τ ώ ς καί ά π ε ρ ι φ ρ ά
Ιιϊβί εΐί Τβ ύικαίωμα τού Κυπριακοΰ Λαοϋ,
ίοαοίοη πρί τής τύχης τβυ. νά περ«-
δέ άφ* ετέρου αίτησιν περΐ διενερ-
; έλίγχου υπό άμερ©λήπτου διεθνοϋς βπι-
!){, πρός διαπίστωσιν των βααανιστηρίων
ί των δλλων ωμβτήτων, τάς ©ποίας έφαρμό-
ι βί Βρεταννβί είς την Κύπρον.
({^Ανεξαρτήτως δμως εάν «Ι έκδηλωθείσαι _
™ ά τό δτίόιβν τής πρβηγηδείσης τής άπβφά-
15, ίιά την προσφυγήν, πρβεργασίας — δια-
άντιλήψεων, μεταξύ τοΰ Μακαρίου καΐ
Αν χυίερνητικών παραγόντων, ύπήρξ·αν σ©-
ί ή βχι. ένα είναι βέβαιον καί ά ν α μ-
Ιιιαίήτητον "Οτι επεκράτησαν άττβλύ-
ΚΑΡΜ
ρω 171
γσρι«ο|
»<Ό1«Ο,( ίουΐΐοι όλυτα κ «Ι ©ΚΛΗΣΙΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΟΥ· Τάς ακέψεις αύτάς διετύπωσεν αρμοδίως ό έπιφανής ήγέτης τοΰ αγώνος, β Μ«κάριος, μετά τού έπβίβυ, ώς εικός, εύρέβημεν α π έ λ υ τ α σύμφ&Λ'βι οί ένταΰβα έθναρχικβί συμβουλαί, κα- τά την πρό τίνων ημερών υπο την προεδρίαν τού συνεδρίασιν». ΚαΛ τό άπβτέλεσμα αύτβ. τής 'πλήρβυς δηλο¬ νότι επικρατήσεως των άπόψεων τής Κυπρια- κής Έίναρχίας επετεύχθη παρά την Λ Υ 2- Σ Α Λ Ε Α Ν έν προκειμένω αντίδρασιν τβΰ ΑΡΧΙΔΟΛΙΟΦβΟΡΕΩ Σ} — έπανα- λαμ6άνω τβν χαρακτηρισμόν — ΐτρβοδει/τοΰ των Ήνωμένων Πολιτειών κ. "Αλλεν, β 6- ιτβΐος ούδ' επί στιγμήν έπαυοβ τάς παρασκη- νιακάς ένεργβίας χαί τάς άφ©ρήτ©υς πιέσεις τού, έΛΪτών αρμοδίων Έλληνικων ««ραγάντων είς έκτέλεοιν φυοΐκά των έντολων τβθ μ ι ο έ λ λ η ν β ς προΐσταμένου τού Άμερικανοΰ 'Υηονρ γοΰ των Εξωτερικών κ· Τζών Φοοτερ Ντάλ- λβς Ο&τε δέ πράκειται νά οτ,Λβγοητβύση τβν κ. " Αλλεν καΐ τβΰς λοιηούς τροφΐμβυς τοΰ Λευ- κοϋ Οίκευ και ιβΰ ΖτοάηΓΤ Ντη«άρτμεντ ή έιπικράτησΐς αντιθέτων, πρός τάς συμβουλάς των, ά.π6ψεων. κ«τά την κοττάθεσιν τής πρβα- ςρυγής διά τβ Κυιτριακόν. ΕΙνΐαι άπβλύτω^ 6 έ 6 α ι β ν ότι Θά συνεχίσβυν Α Ν Ε Ν Δ Ο- Τ Ω Σ την ψ*νεράν καί την παρασκηνιακήν βκστραΤΒίαν των, τάί μέχρι φορτικότητβς πιέ σεις των, επί παντός δυναμένου νά έχη γνώ¬ μην επί τβΰ Κυπριακβΰ, διά νά επιτύχουν δύβ τινά, ή την ©ύσιαστικήν τής πρβσςρυγής εγκατάλειψιν, τ ά α θ ε ν ή και χ λ ι α ρ ά ν ύ ποοτήριξιν αυτής, έκ μέρβυς τής 'Ελ άντιπροοωπείας, έν καιρώ τω δέοντι "Ετέθη ήδη. ώς πρβανάκρβυβμα, είς κυκλοφο¬ ρίαν καί εδημοσιεύθη είς τάς εφημερίδας ή -ληροφβρία. βτι ή Κυβέρνησις Άΐζενχάβυερ έπιμένει είς την αντίληψίν της, δττως ή 'Ελ- ού;, IV! 1 ΟΤίΒΐΙ σχαΐΜΐ ΚαΜ σ.ΐι ΤΙΟΤΕΡΟ1 Ι0Ι)(ι 1 :Ι ΙβΙΙ ουνομιλίαν μεθ' ενός έκ των ιέντΜνδιαχίΐριστΟν τ«ΰ Κυπριακοΰ ζητήματβς - έλλά γ.αϊ έκ τβΰ δημοσιευθέντος είς «τ ό Βήμ»» της 13ης Ιούλιον β· έ- αρθρον τοΰ ιιλαιμάχβυ καί άκατ«δ>λήτ©υ
Κυττρίου άγωνιοτοΰ κ. Νικολάβυ Λανίτη. είς
τι 6ηοίον έ σεδαστός πρ-εσδύτης άναφέρΐΐ επί
λέξίΐ -πά ίκόλβυβα:
«Είμεθα ϋηοχρεωμένοι νά διαπιστώσωμεν
την Οίκρξιν σοβαρωτάτων έθνικών κιν-
ίύνων έν περιπτώαει δισταγμων, άμφιδολιών.
Ι««χ«ρητικότητβ$. Είναι κυρίως έ κίνδυνος
»«(ίαοπάθίως. Διαβιπάοεως μεταξΰ «τής Κύ-
'ίο τυνεχιζούοης άμειλίκτως καί άν-
τβν ήρ»» κ β ν της
Ί τής Μητρός Πατρίδος τυχόν καιμπτ©
συμ&ι&αατική πρότασις καί
υργή
ιθοο,ι*
βΙ*5ΐ)Λβ« πχρέχχλισις τής έφκρμογής τής άρ-
Χ% τή{ «ύτοδιαθέσεως θά άπετέλει εγκατάλει¬
ψιν τβδ αγώνος, βά άιτετέλει «ιύτβχρημα άπώ-
γ
λε»«ν ί ι ά
ΑΝ
τής Κύπρ«ι>. ΑΠΛΛΕΙ-
ώ ί έβ
ΑΝ τού ήρωϊκβΰ προμαχώνβς των νβτίων ββ-
"Χδν μας σονόρων·
ΈΙμαι ύποχρεωμένβς νά τα ίιακηρύξω αύτά.
ια τ5ί*|εΒ4 τάς ώρας αύτάς τάς τόσον κ ρ ι β ί μ β « $.
ατομικήν, αλλ* ώς γνώμην
Ι,ρΙίνηρβκειμένωπόψεις τής Αώτβΰ Μα-' **« εγκαταλείψη τό βέμα των έν Κύπρω έφαρ-
«ρ,βτητβς τβΰ Κυτρίου Έ&νάρχου. 6άσ«ι των μβζβμβνων, υπό των Βρεταννών, «ασανιστη-
»ί«ν καί ουνετάχβη τό κείμενον τού κατατε ^ν και **»«δν έγκληματικών μεβόδων
: ίΐ; τόν ΟΗΕ σχετικβΰ έγγράφου.
ι έξάγεται καί έξ αλλων μέν α ύ © ε ν τ ι
«ϊν οτοιχείων — ό υποφαινόμενος βΐχε καί
διότι κατά την περίοδον των συνεδριάβεων τής
Γενικής Συνελεύσεως τού ΟΗΕ, θά ευρίσκε¬
ται είς την Αμερικήν ή Βασίλισοα τής Με-
Θά δοθο απάντησις είς τοίις καιροσκόπους
[«ΟΙΕΙ ΤΗΣ ΙΓΣϊΝΕίίΥΣΕΙί
ΤΟΝ ΙΑΟΝ ΤΠΓ'ΙΙ. ΑΙΟΑΙ1ΟΣ.,
Ποτοι οί πραγματικοΐ υπαίτιοι τής Μικρασι-
ατικής καταστροφής.-Αί άντιδράσεις κατά
τής Ν. ΑΙολίδος 9ά παρακαμφδοΰν καί δα
έξουδετερωδοϋν αί σκοτειναί δυνάμεις.
Τοϋ κ. Ι. Ν ΚΟΜΝΗΝΟΥ, προέδρου Αίολικών όργανώσεων
Μετ« δύο μήινας ο-ό σήμε,ρον
συμττληιρώνονται τριάντα ττέντί ό-
λόχληρα οορόνια ττού ό Μικρασια-
τικός 'Ελληινισμός μέ τριών χι
λιάδων έ-τών ιστορίαν ττίσω τον
ζειρριζώθηικε όπτό την Πάτριον Γήν
ϋττό συνθηικες των οποίων ή τρ«-
γικότητα ξεττςρνά τα δριβ κάθε
ττιριγραψής.
"Αν ύττενθκμίζοι/με <χΰτό τό ώθινοτ κβ' κατωτχύιρωσε δλας τάς νομίμους ττροϋποθέστις διά την επιτυχίαν τού 'μ>εγάλου οοΰτοΰ σκο-
ττοθ καί οί Αίολεΐς δέν θα τταύ-
ΟΌυν νά τόν ΐύγνωμονοΰν. Ή τελεν
ταίσ δμως δεχάμηνος παρέλκυσις
τής λύσεως τού ζηΓτήμ'θηός των
έκ μέροιτς τοΰ άρμοδίου ΰφυπουιρ
γοΰ &έν ούρίσκΐ.1 δικαίωσιν είς
τος ψυχάς των, τάς όττοίας άντι-
ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ...
ΟΙ Τοΰρκοι δημοβιογράφοι,
βτηριζόμενοι είς την αμέρι¬
στον προοταοίαν καί υπο¬
στήριξιν· την όποιαν ηαρέχβυν
οί Άγγλοαμερικανοί είς τίνν
χώραν των καί είς τβ γβγο-
νός ότι ή 'Ελλάς 2χει κατα-
ντήσιι τβ έξβυθένωμοι
των "Εθνών, χάρις είς την πο¬
λιτικήν τής ύποτελείας καί
τής δόυλοφροαύνης, πβΰ έφαρ
μόζεται άπβ τριετίαζ καί πλέ¬
ον είς τβν τόπον μας, παρι-
στάνβυν τβΰς παλληκαράδες·
Μάς ποοκαλβΰν δ ι ιμ ρ κ ω $
καί μάς άπειλβΰν.
Τώρα δέ τελευταίως έθε-
σαν είς εφαρμογήν — κατόπιν
γο·νός τό κάμνομεν δχι γιά νά ά- ι Θέτως γ*μίςει μέ θλίψιν καί άγα
»Λΐ/ΊννΐΜ>Λΐι« — _. ιη/ί*—_______1 .-!- ___ ' .-.-?_______
γάλης Βρεταννίας. μετά τβϋ άρνησιπάτριδος
καί άρνησι&ρήσκβυ Βασιλικβΰ συζύγου·
Κ3Ητά την αντίληψιν συνεπως των Άμερικα-
νών _ οί όπβϊοι έμφανίζβνται ώς ηγέται τοϋ
Έλευθέρου Κόσμου — έπιτρέπεται νά διαπράτ
τωνται, ύτό την σκέπην καί έη' ονόματι τής
Αυτής Βρεταννικής Μεγαλειότητος φ ρ ι κ αι-
λ έ α «ΐσχη καί ©ργια, είς την Ελληνικήν Με
γαλόνησβν! Άρκεΐ μόνον νά μην έρχωνται είς
τό άπλετον φώς τής δημοσιότητος, διά νά
μή τα.ραχθβΰν τα βασιλικά νεύρα!. . ·
Τα παβήματα τβΰ παρελβόντος πρεπει συνε¬
πως νά μας γίνουν μαβήματα.Ή τύχη τής προη
γουμένης προσφυγής, αί ίραματικαΐ συνέ
πειαι τής έμπλοκής μας είς την παγίδα τής
προτάσεως Κρίσνα Μ έ νόν, πρεπει νά κατα-
στήσουν <πολύ πρ©σεκτικ©ύ ς τούς κύ- κλους Ιδίως τής Κυπριακής 'ΕΘναρχίας. Ό Μα- καριώτατος Κύπριος Ήγέτης κα1 ©Ι συν αυτώ όφείλουν νά λάδβυν εγκαίρως τα ενδει¬ κνυόμενα μέτρα, διά την ά η © τ ε λ ε- σ μ α τ ι κ ή ν εξουδετέρωσιν τής σ «ι τ α ν ι- κ ή ς δράσεώς των πβλλων καΐ πβικίλων δβ- λιοφδβρέων τής Άγιωτάτης Κυπριακής υ¬ ποθέσεως- Φ ύ λ α κ ε ς γρηγβρεί τ ε!.. ΜΙΧΑΉΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ" "Αλλη μίαγνώμη ,γκυρος και σεβαστή |Ι ΙΕΠΑ ΜΑΙ ΚΑΙ II ΙΥΧΙΙΝΑΣ ΠΠΡΙΠΖΟΪΝ ΙίΜϊίΙΑ 1ΠΣ ΑΑΗΣΜΪίΣ ΒΑΤΡΙΑίΣ ΚΑΣ.. Οϋτε οί νεκροί δέν έπιτρέπεται νά Θεωρουντοι «χα- μένοι», άψου θά υπάρξη ασφαλώς Ανάστασις, καί πο- λύ περισσότερον αι Πατρίδες μας. Τού συνεργάτου μας κ. Σ. ΚΑΣΙΜΑΤΗ ,.· ·-■, στήλας τού άγο—ήτου υ^ο» Κόοιμου> καί τοΰ «Κό-
δ'ίξύχθη κΐοίτά καιροΰς σν-
; μβτ&ξΰ γνωο-τών δια<ε- *»»» άρβογράφων γιά τό βέ- ιτρικιψειλών γενίτείρον ιτοΐραδόξΜς «αί άνεξιχντ- Ινοτγκάσθιιμβν νά ' «βΚΓ|ν Ι μερικοΐ έξ αυτών δίδουν «Χαμ«νεις Πα- - ·»ι αλλοι «Άληο-μόνητες» /Αλύτρ<-€ς» έπιθυμώ νά μου μέ πολτόν ά- ^μαι λοιπόν μόνον τρώτονς γιά νά τους 1 έλάχιστοο μόνο σημεΐα Ποβσμίβυ Ιστορίας οτχε- βέμα. μ!ζ« άκόμη την Ποίτρ'ίδα τοΰ '1<τ^ ραήλ ττ)ν Παλαιοτίνιγν. Τό 606 ττ.χ. ε~εσε ό τελευταίας Βοκπλιάς των Σΐδεκίας. Καί επί 2'Λ χιλιό- δτς χρόνια υποδουλωθή καί κατϊ- τήθη άττό δκχφόρους- Τελειτταίως άθ νά την ίγιοοττβλιείψη ή !»9?" ~* ττοΰ ούτοι καί ή πατρί- 'Λ|ηΐιδ°ιΑώθησο!ν 4πΐ έκοττόν '"■ χρόνιβ κάτω βττο δυνά- καί βαναννιον. Ό- βαν- 1 ΤΜν· άνέχτΐ(οχτν την έ- τού ** τ«ρά- ύ το*ν ού&έ. γ ή | «χαμέ-ν». ___Τό Ί<ΠΓΙ««>ί. ο» Πορτβγά-
ί· ο| Τυνίαιοι,
Ί
τ
<4ν οΐ όττό τό ιτίλ- τών Γάλλων κβΐ ίΐΓ' ς ""·»*·««»· Τό Τδιο ΐ/*" ^ λ ι«0 ι Ον • « ~Τ^τΐ|ς ®° ε*" 1 °*τν την έγκληματι αδιαφορίαν πού Δύναμις κόσμου διά των όμσιμο- τ«ν. Τούς ο«-ι«υ- ηναγκάσθη νά η γ τγρό δεκο»τίας ή κατέχονοχχ συτήιν Αγγλία ττου την εΐχβ ώς ττροτε- κτοράτο, άλλά κοττοττιν σκληρών ογώνων τοΰ Ίσραήλ, ττου σ' δλβ αύτά τα χρόνια την τραγθυδοθσε μοί) τηιν *£φαλλ« ώς «Άλησμόνη- τη» ώς «'Αλύτρτοτη» Ούδέττοτ* ώς «Χαμένην». "Αλλο τταράδειγμ-α ττού ύαρορά ττάλιν τόν Ίοιροτ|λ καί δέν είναι βεβαία δμοιο μέ τήιν —ερίτττωτιν τού τρβγιχοϋ τροττον ττοίΐ έγκοιτα- λείψσμον εμείς τας διχάς μαις Γνοττρίδας. Τό άν<χφέρω δμως γιά δ ά δύς «γρ Γνοττρίδας ρ ν* ά—οδιιχβη ττβιά δύναμις ευθυνει καί κ-ανονίζει έκάσ-τοτε «τό ττλήρ«μ« τοθ χρόνου» και δί- τήιν τΐλικήν έκβασιν. Τό 1615 ττ.χ. ττοιός 1{λ-ιζ€ ίτι θά έ^*υΛρών—ο ττοτέ τό ϊ- διοιν αύτό ίθνος ττβύ ετττΐ τετΑ σα χρόνια εΰρ!σιχ€το ίπτό τήιν ροτέραν δονλείαν των Φαραώ της ΑΙγύτττου; Ποία δύναμις έττενέβη είς τό νά δοκιμόκτονν οί — ανίσχυ- ροι δυνάοτται τοΰ Εθνους αότοθ τέττοια ψοβεΐρά ττ|3ΐν»λεθρία μέσχϊ θ θάλ άφοθ έκ τής ο-τήν ερυθρά ρ άφοθ έκ τής λέ ο-τήν ερυθρά θάλΌΧΓ φ Στρστιάς των δέν έο-ώθη — λέγει ή Βίβλος — ο0τ« 8ν«ς, οθτε δ- μαξα οθτε Ττ—ος»; Τώρα δσοιν άψορά τάς ·Αληο·ιμβ- και 'Αλυτρώτονς Πατρίδας 1 ί νήττους μΐσς ποίι τό τΓνεΰμα κβί ή φνχί μβς 0ά πτερυγίζουν μέροννύχτοι σ* Αύ- τές, παρά την βάρβαρον και Απο- λίτιο-τον Απ«γόρ<υοΊ<ν των ονμιμά- χ»ν μ«ς (;) τούρκ«ιν είς τό νά μή πΌΓττίστι τό πόδΐ μας τα Ιβρά Ιχιιν<χ χώματα των πΐσττέρων μας οΐ5τ€ γιά νά τό τιιρο<ηουΓννσ«μβν, τούς λέμ€: "Οτι αύτά τα έγκ«- ταλείφαιιβν &χι Αττό δειλίαν άλλά άπό μιά Α~λπιοτι«τ Απεργία τού οτροττοθ μοις που τήν λιίργτ(θΗοιν ηαταλλήλος τό- οΐ Τβιοι οί ονμιμοιχοί μας. Καΐ τό γνωρίζονν αντό καλά οί "Ηδη τταρ' δλοβς τας θΐΗ>ι»οΊας,
αΐφχράς έτηεμβάσιεκ; την καί έ-
ξεντελισμούς είς βάρος μας, θά
ηύχόμεθα ν' νΐοινήψουν, νά συνετι
σθα,ΰν, νά ττολιτΐυθοΰν ώς σύμ<μια- χοι μέ κάττοια οτοΐχειώδη άττ«- ναντί μας εύττρέττεια γιά νά ζι>-
σωμον εΐριηνικά. Θά ηυχόμΐθα νά
βρεθή τρόιτος γιά νά καλυφθή ή
αβυσνβς ττού χωρίζει σήιμερα την
είλικρίνίΐΐον των σχέαΐών μας-
"Αλλως, Θ° αναμένομεν ιοαί μ είς
μέ ψι/χραιμίαν «τό ττλήρωμα τού
χρόνον»1 δεΰτ>μ·ένου δτι ττιστεύο,μεν
οπτήιν άόρατην Δ6ν«μιν ττού κατευ-
θύνει τα τπάντα. «Ποΐι τοπτεινώνει
ταν Θρίαμιβον των νο,μιζομένων σήν
μερά τρομερών κΐσιϊ αλαζόνων».
«ΓΤου ματαιώνει τάς ττρο<ρρήο-εις τούς οηοφους «αί καθιστά —αρά- φρονας τούς τΐάντεις» Ήο^χΤας 44.25. —Βλέπτε τί>ν τταραφρθσύ-
νη·ν των ο-τήν φρενίτιδα ττου τους
«—έχει γιά τάς Πυρινικάς δοκι¬
μάς...
ΟΙ άξιόλογοι —ροαναφερθίντες
άρθογράφοΊ ό τελ«ντακ>ς των ο¬
ποίων ε.Τναι ό Ιατρός κ. Π· Δ.
Μπέμττης τέως Γβρουοιιαο-τής κ*»1
ττληο-ιάζει μιετά τθϋ κ. "Αίόογλθυ
την αλήθειαν, γνωρίζουν καλά έκ
Ιστορίας, —όοποι —ανίσχνροι
ό ό
)ίμε τα οίτια καΐ νά κα-
τανΐίμοι/μί ευθύνας, οϋτε γιά νά
θρηνήσωμε γιά ττολλοο-τή φορά
τάς μυριάδας των άτάφων νεκρών
μας, ή τέλος νά διατυπώσοι/με
την βαθΐΛτάτηιν ττικρίαν μας γιά
τόν έξανεμισμόν των περιουο-ιών
ημών που διεσώβημεν άπό την φκ
τιά καί την σφΌίγή των Τουρκικών
όρδών.
Τό «άμνομεν μόνον γιά νά στι-
γματίσουμε άκόμη μιά φορά την
άβυσσαλέαν ΰποκρκτίαν των λε¬
γομένων πολιτισιμιένων μεγάλων
Κρατών, τότε μάλιστα Συμμάχων
μας, στόν βωμόν των σι/μφερόν-
των των όποίτ»ν ήμΐΐς ΰπήρξβμεν
τα άδώα θύματα, πρός αιωνίαν κα
ταισχύνην τής Ιστορίας των κα!
τοΰ πολιτισμόν των.
Καΐ θεωροΰμβν απαραίτητον νά
δι:κη,ρύ£ωμεν καί νά ύττογραμ^ιί-
σωμεν την πεποίθτ|ισ!ν ιμας δτι οί
βαθύτεροι κα· πραγματικοί ύπεύ-
θΐίνοι τοΰ δράματός μας υπήρξαν
αύτοι οί Μεγάλοι, οί τόσον άναι-
σχύντως διακηιρύσχτοντες δτι δήθεν
προμαχοΰν ύττέρ των ,μεγάλων ίδε-
ωδών.
Έκ τής διοκηρύξεως μας αυ¬
τής προκύπτει φυχτιολογικά καΐ
άβίαστα ίίνα μιεγάλο δίδαγμα τό
ιόποΐον έπιθυμοΰμεν νά ένσταλάιξω
μέν, είς τάς ψυχάς των άδελφων
μας προσφύγων καί δλων των αλ
λων 'Ελλήινιων, ότι είς τήιν πορεί¬
αν τής Ιστορίας ,μόνον ή ένωσις
δλων μας κόι ή έμπιστοσύνη είς
τάς (ιδίας ιμας δυνάμεις, καθώς
καΐ ή άποβολη κάθε ψει/5ορωμαν-
τισμοΰ μας θά μδς καταστίισουιν
Ικανοΰς νά πιροστατίύσωμεν απο¬
τελεσματικώς τα ότΓΓθΐράγραπτα δί
και ά μας.
Μετά δύο ακριβώς ιμήνας σνμ-
πληρώνονται ττέντί όλόκληρα χρό¬
νια άφ* δτον κα· οί "ιΑστεγοι Α1-
ολίΐς κατά την Πρώτην Γενικήν
Συνέλευσιν των Κλαβοιν την άμε-
τάκΑηττον απόφασιν διά την αώ-
τοστέγοσίν των.
Ή άπόψασις τής αύτοστεγάσί
ως ελήφθη, διτι εχουν ττεισθή ο!
Αίολεΐς δτι διά τοΰ δημόσιον προ-
ϋττολογισμοΰ η. τής ανταλλαξίμου
πε,ριονσΐας, δέν πρό<ειται γιά πολ λές άκόμη δεκάδες χιράνια, νά τερματισθή ή αθλιότης τής τρώ- γλης καΐ τής ξύλινης παράγκας. "Ηλπισαν οί Αίολεΐς βτι ή προ τοβουλία των αύτη θά έξετιμάτο προσηιχόντως καΐ θά ϊΰρ·ισκε την ά νάλογον κατανόησιν τόσον άπό τάς αρμοδίας υπηρεσίας δσον καΐ Ιδιαιτέρως άπό τούς άρμοδ'- ους Ύπονργούς καΐ θά έπεσπεύδε το ή σχετική διαδικασία διά τή/ πραγματοποίησιν ενός τόσον 'Ε- θνικοΰ καΐ κοινωνικοθ σκοπόν, διά την καθικΓτειρησιν τοθ όποίου εύ- θύνονται κατά τό Ενα ποσοστόν 6- λαι αί άπό τού 1922 Κυβερνήσεις Αέν παροίγνωρΐζομεν βεβαίως δ¬ τι ό Πιρόβδρος τής ση,μερινης Κν- βεΐρνησεως είναι έκεΐνος ττού προ- νάκτησιν. Ή Διοίκησις τής «Μέας Αάο- λίδος» άναγνωρίζει βεβαίως τάς δυσκολίας καΐ άντιξοότητας πού άντιμετωττίσθησαν κθτά τοΰς τε λει/ταίονς αυτού ς μήνας άπό τόν Πρόεδρον τής Κυβερνήσεως καΐ τόν "Υπουργόν Σνγχοινωνιών καί Διημοσίων "Εργων κ. Γ. Ράλλην. Άλλά ανέμενε καΐ άναμένει δ¬ τι αί άντι&ράσεις αί 'μή στηιριζό- μεναι επι ουδενός ήθικοΰ έρείσμα- τος, θά τγ:ραχα,μφβοΰν καΐ δτι θά £ξούιδετερωϋοΰν δλαι αί σ-χοτειναΐ ενέργειαι των προδοτικώς καί άντεθνικώς δρώντων ξένων άποικι οκρατών, πού μέ τόσην άσυδοσί- αν κατορθώνουν νά δροΰν μέσα είς την χώραν μας. Την φάσιν αύ την τού αγώνος μ'ας την αναμένο¬ μεν καί ή Διοίκησις τής «Νέας Αίολί&ος την εΤχε προβλέψει μέ ,μαβήματικην άκρίβοιαν, κα€ώς Ε- χ«ι προβλέψει κα· τόν τρόττοιν τής άντιμετώπίσεώς της. Ταυτα πάντα θά άνακοινωθο&ν είς την Γενικήν Συνέλευσιν τής προσεχούς Κυριακής κΌ)ί εΤμεθα βεβαιοί δτι παρά την έντονον &ρ° σιν των δυνάμεων τού σκότονς, Α- ΛΥΠΣΤΟΙ ΟΙ Αίολεΐς θά δώ- σουν την πρέπουσαν Απάντησιν. 'Απάντηισιν άποστομωτικην γιά £- κείνους ποΰ καιροσκοττοΰν, άναμέ νοντϊς Τσως την κάμψιν των άγω- νιζομένων Αίολέων. Άπάντηο-ιν διακηρύσσουσαν άπαξ διά παντός τν ΑΚΛΟΝΗΤΟΝ απόφασιν των ■νά μείνοι/ν προσηλωμένοι κτοαΐ ε3ε- μετακ'ίνητοι είς τόν (Ιερόν σκοπόν, τόν οποίον καθώρισε ν ή Πρώτη Γενική Συνέλευσις τοΰ 1952. Σ. Ν. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΖΠΙΊΠΗΣ ΠΒΠΒΛΟΠΟΥΑΟΙ ΠοΧΙά τα τέκνα τής Ισήμον, παρά, τής ίχούοης τόν Άνίρα "ΕβΧιπα την σχορή, τον πΑνο, την ανγχΐνηαι τ&ν μαύηι&ν τού άπό την ΠόΙι, ΜιγαΙοσχοΜτις, Ζωγοα ψίτις γνρω ατη αορί τον χα'ι ψισν ριζα : 77ολλά χά τέκνα τής έρημον παρά τή; Ιχούαηα τόν ίνδρα Ό κ. ΡαπτόπονΧθ(, ή άδιλφή τον Κα Μαυρομμάιη, δ κ Αιβιριά3η(. δ κ. Λοϊζος Λοοιξαν την καρδιά τονς, τα σηΐχια τονς χι' Ι&ίρμιναν την μοναξιά τοθ Δ δααχάΧον Ό 9όνανό( τον, τονς ΧφιθΒ μβγάΐο χε νό, τόίΐο ποΧύ χον άγάτχηαιν οί μα &ηαΙ τον, τό ίργο τον, έργον Ιπι ατημονιχήί μιΐίιης τής Βυζαντινήν ΊατορΙας, 9ά μνηαονινιιαι, θά φω τΐζη κα', ι?ά ίγχωμίάζιι χον Στοα χιώτην τής ΈκχΧηοΙας καΐ τοθ "Ε &νονς, τόν χοαρις Ράαο» Δ'οηό.ην Όχ ΡαπτΛηονΧος ώς αΊΙοςιύΌχήμαν Ίωοήφ ίχή&ινοι μΐ ηαραατάτας τούζ ιια&ητάς τον τόν Διδάσχαλον καΐ ή Άτΐιχή Τή, την τελευταίαν χαχοι χίαν πρός αΐωνΐαν ανάπαυσιν προαί φ$ρι. ΤΕΩΡΙΊΟΣ 1ΑΣΟΝΙΑΗΣ ςρυσικά 6δηγιΰν> ότνωθεν —καί
νέον σύστπμα άνθελληνικής
προπαγάνδας Άμφΐσδητοΰν
τίιν σνμββλην μοις είς τβΰς ύ-
ττ&ρ της ελευθερίας αγώνας
καί Ιδίως είς τόν δεύτερον
παγκόσμιον πόλεμον·
Ποίοι; ΟΙ γν&κηοί διά την
ηατρβπαράδβτβν α-| ν { α ς ;».
πιστίαν των Το&ρκβ»! ΟΙ
Τβΰρκο», ©Ι θΓΤθίβι κατά μέν
τόν πρώτον παγκόσμιον ηόλε,
μβν σι>νετάχθηβ«ν μέ ύ
δ ρ ο ι σφαν«'5 α ν υ π ε-
ρασπίστων άμάχων γυ¬
ναικόπαιδων, οί οποΐοι έχυ-
αχν διά μέοου των αΐώνων,
ποταμοΰς ά θ ώ ο υ χριατια-
νικοΰ αίματος.
"Ολα δέ αώτά — επαναλαμ¬
βάνομεν — διότι έχοον συμ-
μάχους προστάτας καΐ άντιλή-
ίττορας τους 'Αμερικαν©ί>ς ρε-
πβυμπλικάνους καί τβύς "Αγ-
γλβυς συντηρητικούς, άνθρώ-
πβυς τβΰ αύτβΰ φυράματβς, τής
Ιδίας φυχββννθέσεως καί υπο·
στάθμηξ·
Μή«ως πρβχβές ακόμη δέν
ηκούσθη · ύπβ τούς θόλους τοΰ
Βρεταννικβϋ Κυνοδβυλίβυ, ή
ύλακή τοΰ Άγγλοε&ραίου
ύφοπβυργβΰ των Άπβικιων
έχβρούς τβΰ 'Ελευβέρου Κό-
σμου. κατά δέ τβν δεύτε.οον,
παρε&ίασαν ούμςρωνα καί συν
δήκας — τάς βπβίας εΐχαν ου-
νάψει μκζί μας — περί αμοι¬
βείας φΐλίας καί βοηθείας καί
ποφέμειναν ούδέτεροι, διά νά
εκμεταλλευθούν ύλικως, κα¬
τά τβν αΐαχρότερ©ν
τρόπον· οΐμφοτέρας τάς έμπβ-
λέμους παρατάξεις.ΟΙ Τβΰοκοι
οί α κ α γτ ν β ι καί ά π ό-
λ ε μ β ι, οί όποΐοι, άτπό τοΰ
1922 μέχρι σήμερον, δέν Εχβον
μετάσχει βΰτε είς ψενδομάτ
3τας. πολύ δέ περισσότερον είς
άληθινβύς πολέμβυς, κρίνβυν
καί έπικρίνβυν τβύς άλλονκ;.
ΐτβύ έχυοαν τβ αΐμα των εΐζ
τβύς αγώνας υπέρ των ύ ψ ί -
σ τ ω ν άνθρωπίνων Ιδεω-
δών·
Μας έμπαίζβυν καΐ αμφτσδη
τβΰν τβύς αγώνας μας καΐ τάς
δυσίας μας. υπέρ τής κοινης
των Έλευβέρων Λοθων ύπβθε-
αεως· οί έχθρβί της Ελευθε¬
ρίας, ©Ι άπόγβνβι των «νθρω-
ίτβμόρφων τουρανικων κ τ η¬
ν ω ν. πού έξεκίνηβαν άπβ
τα δάθη τίί; Άσίας, ©Ι α ν α ν-
Προφΐβόμβ' χαρακτηρίααΛ'τος
την δβυτηγμένη,ν είς τβ αΐμα
Τβυρκ^ιν τβΰ Μεντερές ώς
«μεγάλην καί πι¬
στήν σύμμαχον τ ϊ| ς
Μεγάληξ Βρεταν-
Είς την ημιεπίσημον Τουρ¬
κικήν κυβερνητικήν εφημερίδα
«Τζβυμχουιριέτ» εδημοσιεύθη
πρβσςράτως αρθρον κάποιβυ Ό-
μέο Σαμή Τζοσάρ, β βΛβίβς
μάς εΐρωνεύεται Ίσχυρίζεται
δέ έν συνεχεία βτι διαστρέφο-
μεν τ« γεγονβτα, δταν προ-
δάλλωμεν την συμ£ολην μας
είς τβν δεύτερβν παγκόσμιον
πόλεμον καΐ γενικώς είς τούς
αγώνας υπέρ των ανθρωπίνον
δικαιωμάτων.
Λησμβνβΰν ομως ©Ι κ τ η-
νάνθρωπβι — π©ί> μαζί
μέ τούς άνταξΐβυς βν>ν-
τρόφβυς των τβύς "Αγγλους
άπβτελοΰν στίγμα της πολιτι-
σμέ.νη< ανθρωπότητος — δτι τώ 1821 μία δραξ Έλλήνων ή- ρώων &ντεμετώπισε, μ ό ν η καί άδβήθητβς, την απέραντον καΐ κ ο α- τ α ι α ν Όβωμανικήν Αύτο- κρατβρίαν, ΰπενόμβυσε τα Θε- ιαέλιά της καΐ επέφερε την δαθμιαίαν άποσύνθεσίν της. Λησμονβΰν δτι τό5 1912 αί Τουρκικαί στρατιωτικαί φά- λαγγες έφευναν π ρ β τ ρ ©- π ά δ η ν «ρβ τβΰ ν ι κ η τ ο ΰ Έλληνικβΰ "τρατβδ·, 4 δέ Τβυρκικβς Σίτόλος, ή π ε - ρ ί φη μ © ς άρμάδα, Επαδε κα¬ ταστροφήν άνβπανόρ- θ ω τ ο ν άπό τα τηλε6όλα τβΰ θρυλικοΰ α'Α&έ- ρωφ». Μόλις δέ εσώθη άπ© την πανωλεθρίαν καταφυγβΰσα αυν τετριμμένη ύπ© την πρβστασί- αν των ΐτυρβδβλείων τβϋ Τσατ νάκαλε, είς τόν Ναγαραν. Λησμβνοϋν δτι μέχρι της 1η$ Νοεμβριού τοΰ 1920 © 'Ελ- ληνικβς Στρατβς εΐχε φθάσει νικηφόρος πρό των ηυλων τής Βααιλίδβς των Πόλεων καί είς τβ εσωτερικόν τής Μικράς Ά- σίας. "Εάν δέ κατόπιν εγκατέ- λειψε τάς θέσεις τού κιχΐ πα¬ ρέσχεν ε υ κ © λ © ν. ά μ α- χ η τ ί, νίκην είς τβν συρ- φετόν τοΰ Κεμαλικοΰ Στ,ροι τβϋ· τβΰτ© υπήρξεν άποτέλε- σμα τοΰ έαωτερικοΰ μας διχα- «μοϋ, τής ηττοπαθείας των μ«- ταν©εμ6ριανών κυ&ερνητών τής Έλλάδβς καί τής ένισχύ- σεως τοΰ Κεμάλ, υπό των "Αγγλων, των Γάλλων καΐ των Ίταλών, ©Ι όη©ίβι τβΰ ιέπρβμήθευαν φ « ν ε ρ ά πο¬ λεμικόν υλικόν καί παντός εΐδβυς έςρόδιια. Εεχνβΰν δτι τφ 1940 άντε- τάχθημεν είς τβύς σιδηρβφρά- κτβυς λεγεώνας τβΰ Μβυοολί- νι, τβύς ©πβίβυς έτρέψαμεν πανικβδλήτβυς είς έπονείδιστβν φυγήν. Καί σήμερον δέ άκόμη, εάν οί ευρισκόμενοι επί κεφαλής τοΰ "Εθνβυς εΐχαν τό άναγ- καϊβν σθένος καί την δέβυσαν εύψυχίαν καΐ άιπεφάσιζαν νά τρίξβυντά δόντια είς τούς Μεντερεζβρλβΰδες — άντί νά ύπΐακβύβυν τ υ φ λ ω ς είς τάς έντβλάς των Άμβρικα- νών — ©Ι Τοΰρκβτ θά ε"6αζαν την ουράν υπό τα σκέλη. ©ά Επαυαν. ώς διά μαγείας, να μάς πρβκαλοΰν, να μάς άπει- λοϋν καΐ νά μας εξευτελίζουν. ©ά τβύς ότφοηρβύσαμεν την λ ε © ν τ ή ν καΐ Θα άπβκα- λύπτετ© ή γυμνότης καΐ ή ά- νανδρία των, υπό τάς σημερι¬ νάς μάλιστα συνθήκας τής έθνι- κης των χρεωκβπίας, «βύ Εχει μεταδάλει την Τουρκίαν, είς ψυχβρραγβΰντα κρατικόν όργα νισμόν. διατηρβυμενβν είς την ζωήν διά των συνεχών ένέσε- ων Άμερικανικών «ϊβλλα^ΐων ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ2 ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΩΝ ΑΛΥΤΡΩΤΩΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΑΙ Τοϋ συνεργάτου μας κ. Ν'ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Σ' ίνα προηγούμενο σχετικό ση- μείωμά μου, μίλησα γιά τό ζωη- ρό, τόν ίντονο καΐ πολύμορφο άν¬ τ ίκτυττο τοΰ ΜεγόΑου Ξεσηκωμοΰ τοΰ "ΕΘνοι/ς μας κατά τό 1821 κα'ι στη Μικράν Ασίαν. 'Ανέφερα δέ καΐ Ωρισμένα τι>εριτατικά που
δείχνανε τό Ράρβοΐρο τρόπο
μέ τόν δττοΐον έπιδιώξανε αλλη
μιά φορά νά τρομοκρατήσουν οί
Τοΰρκοι τούς πο'λυάριβμους "Ελ-
ληνες των Βουρλών, φΌνέρωιια
Μ α ν ώ λ ι> Μ α κ ρ ο ιμ ά λ-
λ α ήταν Μωραΐτικη, βπως μω-
ραΐτικη ζαίρομε υπήρξεν ή κατα-
γωγή πολλδν «5—ό τίς παλαιότε-
ο«ς βουρλιώτικες οΐκογένειες-
Κατά την έποχή τοθ 1821 ό Κό-
ιτετάν Μανώλης, νέο παλληκαρι
τόχε, βρισκόταν μέ τόν άδελφό
τού Νικολή στό Ζΐγκονρλΐ μιά
τοποθεσία τρία — τέσσερα χι-
λιίμετρα Α. των Βουρλων. "Ενας
τοΰρκος πληγωσε βαρεία τό γέ-
πρό πάντων καί ενός πάθους Αν-1 ρο πατέ(>α τού, κάπου κβτά έκεΐ.
την
της
της Ιστορίας, ό χρ
τύραννοι, ττόσοι άλαζόνες «α] ό-
πίρόττται δυνάσται άνβτραπησαν
κσ'ι £ξηή>ανίο9ηοχον, καί ιτόσοι ό>
πεδείχθησαν ΤΓ«ράφρ&νε^ μέ την
έψ«ρμοσ<ίΙείο-οιν ΤΓθλιτικηιν των, — Γνωρίζουν άχόμη δτι «ή ώπΐιρηφά- ,νε,ιια ιοαί η 6π«ρσις ττροηγοθνται πάντοτ£ τού όλεθρον» Παροιμία 16 18 Αυτή ή ετταρσις εΐνΌιι —οίι κάνει τούς Τούρκονς καϊ τους τ«- τυφλω,μένους καΐ έρωτευμένονς ά των νά τταίρνβνν ΰψηλά τόν άμοτνέ τ«*ν... "Ας ίχουν, τέλος, όπ' δψιν -τα* τ^ις δτι τό τ^λυτιμάττρον βι- βΧίον των Αΐώνων ττου είναι άονγ- δ?δάσ«. «τί ««Ι*» βΙ? *^Τ «Τί ,^οΐν^ροϊδ^έπ,τρέ-τσινά βεωροΰντο» «χ^μέινο·» «Ψ«υ θά υ¬ πάρξη ΑσψοΑώς «ΑνΑ-οχΓΐς. Πο- ττεοισχΓθτβρβν «ι Πατρίδες μας. ΓΤΥΛ· ΚΑΣΙεΜΙΉΧ .,ΚΥΠΡΟΣ" Καύώί τό πάλαι δ φ&ονΐρός ξιμοαραμΐνος ΔΙας έδέσμευβε τόν Προμη&έα, ο:όν Κανχάαον την χορφή, ϊτσι χαι σένα σήμεραν δ χοομοχράτωρ ΒΙας νι* διιαδοΐ τον οί άρειμάνιοι ψβνιοοοφοΐ, ίχρέμαααν επάνω στόν Ίαμό τής Δι &οοΰς μαφΐας. Και 8ηα>( τόιε, ατονς ίρχαΐονς θρυλικούς αΙ&ν*ς
ΐνίηνιναβν ή Νίμβαις, Ιλάστορα τόκ ΉραχΙή
ατην ποψηρη ιια; Ιηοχη αί δόλας *ΑΧβι&ν»ς
&ά διδαχ&οΰν, τί ανμφορίς δ μαΰρος σάχχος χΧ»Χ
σαν άντιχρνσοννε βαρβαρομάχων λεγεώνες
Καδώς τό πάλαι, οί τνφΧο'ι ίίυϊιαι τοθ Μωϋοή
βΰρήχαν τόν ΜβοοΙαν δίιον θανατον
ίται ίδΐχαοαν, ώ χνανάΧινχο Νηα'ι
οί φαριοαΤοι, χαϊ οί νομιχοΐ τοΰ ΝΛΎΟΥ
νά οχανρω&ής οίον ΓοΧγοϋα χαΐ Σύ,
Και δπως τότ* άνίτιιΧΧ* τό Πάαχα χής χαρΛ{
χαϊ μιά γιά πάντα ενίκησεν δ Χριοτός χον "Αδη
ϊχαι χαϊ τώρα, &ριαμβιχά, άπ' τής οχΧαβΑς
χό χαταχϋάνιο, χρντρό οχοτάδι
θ' άναστη&ής καί Σν α χον ονρανό τής ΛιντιρΛς.
Σνήν άμμο χτΐζουνβ οΐχχροΐ οί τνραννοΐ οον
ατρητ(Ά'ίς, τείχη, πνργονς, χαι παΧάτι' άχύρινα
ώ Κνπρος, είν' άδάμααχη ή ψνχή οον
χά φΐάμ^ονρί Σον ήυωιχ,ά κα'ι φα,χιινά
ηανώρηος δ αγώνας οον καΐ δ θεός μαζύ σον
ΝΚΜΟΣ
τεκδικήσεως, ίνδς μίσους Φυλετι-
κοθ ποΰ κράτησε οίΐωνες στα μέτ
ρη έκεΐνα.
'ιΑλλα, δπως ϊλίγα κα' τότε,
καΐ εναντίον των ττειριστατικών
αυτών άρκετά ?ντονη καΐ άνάλογα
δραστική υπήρξεν ή αντιδράση
των Βοπρλιωτών.
Πολλοΐ άπό ίκείνους ποίι νπο-
χρεωθήκανε νά φύγουνε γιά λό¬
γοις σχετικοίις μέ την κατάστα-
ση αύτη έπη,ρεαμένοι καΐ Από
τδ γενικό πνεθμια τής 'Βθνικής
'Εξεγέοσεως καταταχτήκανε κα'
πολεαήσανε στά διάψ»ρα σώματα
τής έπαναστατημέινης Ελλάδος·
Άρκετές δέ εΐνισι οί οιχβτικές ιμαρ-
τυρίες. "Αλλοι καταΦνγανε στή
Σάμο καΐ ΙκϊΤ £Ϊτε όργανώσανχ
δικές τους άνταρτικές δμάδες εΤ-
τϊ ττίρανε μέρος οτΐς σαμιώτι-
νες. Κι' άπό ίκεΐ ξερμπαρκάρα-
νε συχνά στΐς άπέναντι ακτές τής
Έρυβρτίας Χερσόνησον — Κόλ-
πος Σιγατζικοΰ, Κόρακας κ.λ.ττ,
— ιχαι προβαίνανε σ* άντίποινα
γιά βσα ώποφέρανε τότε ο! σνμ-
πατριώτ«ς τονς άπό τοίις Τούρ-
χους. Μερικές άπό τίς άνταρτικές
αύτές σνμμορίες μείνιοΐνβ βιάση-
μες στή Βουρλιώτικη παράδοση
ώς τίς μέρες μας: τοθ Κ α π β-
τάν Μανώλη τον Μα-
κρομάλλα, τοθ Χατ-
ζηγλυμάκη που άπόγο-
νοί τού ήΌταν ή οΐκογένεια των
Βοντσάδων στά Βουρλά, τοθ
Τ ά γ κ λ η καί τού Β λ ά χ ο ν
άπό τό Γκιΰλμπαξε.
Ή κοταγωγή τού Κ α π « τ ά ν
Μόλις τό ίμαθε, ?τρεξε σκδτωσε
τόν το&ρκο, μάζεψε τα ττρδβατά
"Όν και πηγε στή Σάμο, 'Ειοεί
όογάνωσε ιιιά όκτσμελη' άνταρτι-
κή σνμμορία καΐ μ* αύτη ξί,μπαρ-
κάριζε σνχνά έκοΊκητη,ς στΐς Α-
πένοντι παραλίες. «Πατησ*» τό
Κουσουλάρι. τό Σαραπταλάρι κα·
αλλα τουρκοχώρια γύρω αττό τα
ΒοΐΛολά Προχωροΰσε καΐ ββθύτε-
οα στό έσωτερικό τς Άνατολής.
Σκοτώθηκε σέ μιά σνμπλοκή στό
Τατάρι στά μισά περίπου τοθ
δρδμου Τσεσμέ — Βονρλών. "Η
συμμορία τον συνέχισε τή δράση
της μέ άοχηγό κάποιον Γιιοιουλ
μπατιώτη Τ σ α ρ ν ά κ α·
Ό Καπετάν Χατζη
ν λ υ μ ά ικη ς. κατά την παρά¬
δοση έπίστις, ξεκίνησε Αντάρτη^
άττο το Σιβοισάρι έικδικητής κι'
βύτδς τού φανού τού πατ£ρα τον.
Κύοισε στήν άρνη καΐ ίκαυσε ιοσι
κρέμασε τό φονιά. "Εκτοτε Κβγαι-
μ
νε τονιτικά
κεφοίλης σνμυορί-
ά βά
φης ρ
ας, μέ σημαντική πάντα βράση,
Κάποτε πνίγηκί μέ τό καΤκι τού
σέ ιμιάν τέτοια τού ίξδρμηση.
Άιντάαα άπδγονδς τού φάνηκϊ η
Βοπολιώτιοησα Φώτω Βουτσδ κδ-
ρη τού έγγονοΰ τού ΣτρΒου»τσα
Κατά τό κοΛοκαΐρι τοθ 1914
έποχη, καθώς θυμούιιαστε των
πρώτων δΐωγμόν, αλλη τραγι«ί|
άνάμνηση κι" αυτή των Αναρΐθμη
των ιιαοτυριών τοθ Μικρασιοπι
κου 'ΕλληνΐσμοΟ, Τοθρκοι στο
κτήμα τους, στό Μκγάλο Βοννδ
στήν υτπΐΊθρο των Βουρλων, σκο
τώσανε μέσα στον «κούΊλα» των
τόν Ιναν Από τοϋς δύο άδελφου
της, μέ σκοπό νά σκοτώσουν καΐ
τόν άλλον ικβΐ την Τδια, —οίι ήσαν
κι' αύτοι ΙκεΤ. Στάθηκαν μέ τα
τουφέκια τα δυδ άδέλφια κοΊ ά-
ττομάκρυναν τοΰς Τούρκβυς καΐ
κατδπιν ϊμεινε μδνη της, στήν έρη-
ιμιά τοθ Μεγάλον ΒοννοΟ, φυλά-
γοντας μέ τό τουψέκι στο χέρ.ι
τ ό νενρό τού άδελφοΰ της, ένώ 6
αλλος Εφυγε νά εΐδοποιησει τοδς
δικούς των στά Βονρλά.
Καΐ δ Τ ά γ κ λ ής καΐ δ
Β λ ά χ ο ς Αναγκαστηκανε κι*
αύτοι νά φύγουνε οικογενειακώς,
μσζΰ μέ δλους σγεδόν τοΰς ΓκοτΑ-
μπαξιώτες στή Σάμο, Βστίρα Α¬
πό μιά συμπλοκή ποΰ γίνηκε κον-
τα στό γωριδ τους μέ το «ϋτταρ-
γιάκα», δπως λέγανε τδτε τα σώ-
ιιατα των τούρκων άτάκτων ττου
περνοθσαν Από έικεΐ πηγαίνοντβς
πρός τή Χΐο ίγοντο'ς μτίΌθστά
δ'άφορα ττοικιλδχρωυα λάβαρα-
'Εκεΐ στή Σάμο δ Τάγκιλης και
δ Βλάχος, δργανώσανε και αθτοΐ
άνταρτικές σνμμορΓες μαζύ ιμέ
&λλους συγχωοιανους τους «β1·
Βουρλιώτίς φυγάδες καΐ βγαίνα-
νε τακτικά γιά δράση στά Απέ>
ιναντι μικρασιατικά παράλια.
Ό φδβος δέ των Ανταρτών α&-
τών δπηρξε "ΐτραγνιοτι σημαντι-
κός καΐ άρκετα ΑποτΛεσματικος
γιά τοΰς χριστιανοίις γεωργοδς
κατά την ίποιχτνν εκείνην, την Α-
γτονιώδη γι' αύτοΰς Από πολλές
Απδφεις. ΟΙ τονρκοι της υτταίθρβυ
πρό πάντων, ξαίρανε πώς δν σκδ-
λή έ
,
τωναν ί αν λήστευαν
χριστΐ'ϊΐνό θοι βρίσκαντ ιυάλλον
γρήτ/ορα την Ανάλογη έκδίκηο-η
καΐ τιμωρία γι* αυτή τους την
πράξη Από τους Σαμιωτες Αν-
τάρτες Χορβκτηοιστική α'ηής
της «αταστάσίως 1ταν μια φράση
έθ ΰ ή
φμ, ποΰ τή χρησιμοποι-
οΰσσν ώς τα ττολΰ πολδ κατοπινΑ
χρδνια οί τουρκάλϊς γιά νά έ-
πιβληθοΰν στά παιδία τους.
«Σουμσαμλΐ γκελιλρ» ( Το>
μιώτης ϊονεται).
Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
Άάο την δο&εΐοαν δβξίωοιν πρός τιμήν τοΰ χ Δημ ΜαραίΧ-
Ιον, πρώην ναονργοΰ, είς Αχμέτ Άγά Είς χήν φωτογραφίαν
διχχρίνονχαι : βχ δι^ιών πρός τα άριοτιρά). 'Η Η. ΚούΧα Κα-
ΧοχαιρινοΡ, ή Κα Ξενάχη (άνεψιά τον χ. ΜαροέΧΧον), δ Χ. Δ.
ΜαρσέΧλος, ή Κα Μόοχαν ΆΙιξιον, δ κ. χαι ή Κα ΧαΧδΙζον,
Πρόεδρον ΈαιΙαί Ν. Σμύρνης.
£ΜΙΙΙΗΙΙΗΒΗΙΙΒΙΗΙΙΙΙΐΊΐΙΙΙΒΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΒΙΙΙΗΙΙΙΙΗΙΙΙΙΗΗΒΗΗΗΗΙΙΙΙΙΙΙΙΒΙΙΙΙΗΙΗΙΗΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΗΙΗΗΙίΙΙΙΗΙΙΙΙΗΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙί
Ο "ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.. '
Έν τή μερίμνη τού νά σνμβάλη, καΐ κα¬
τά τρόπον θετικόν, είς την στέγασιν των ά-
^κxγνωστών τού, διά της εξευρέσεως και δια-
βέσεως είς αύτούς οίικοπέδων καταλλήλων
ίπρός τουτο, ύττό έξαιρετικώς εύνοΐκούς δρους,
Κατώρθωσεν, ώς γνωστδν, νά καταστήση Ιδι¬
οκτήτας πιρονομιούχων, ΤΓράγματι, οΐκοπέδων
Είς τούς ύττό Τδρι/σιν συνοικισ'μοϋς «ΦοΤνιξ»
καΐ «Α0ρα> ττολλοος άττδ τοίτς όςν«τγνώστας
τού, εύνοηθέντας άττ6 τόν κλήρον. "Ηδη ευρί¬
σκεται είς την ευχάριστον θέσιν νά προαναγ¬
γείλη., δτι επέτυχε νά έξασφαλίσΐ] ά—οχλει-
στικώς, διά τους ό^ντχγνώστας τού, αριθμόν
τίνα οΐκοπέδων, κειμένων είς θέσεις σνγκεν-
τρούχτας τεραστία ττλεονεκτήμο—α καΐ υπο. οί-
κΐονομικούς δρους, λίαν συμφέροντας.
ΕΙΣ ΠΡΟΣΕΧΗ ΦΥΛΛΑ ΜΑΣ
θά γνωρίσ«μ€ν λεπτομερώς, ττώς θ& είναι δννστον ν' 4ΐτΌΚϊιΓ|θ·ουν οί έ"θτψοθντίς άπο
τοϋς Λνχχγνώστας τα νέα οΐκοπεδα τοθ
"ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,,
^ΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΗΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐυΐΙΙΙΗΙΙΙΗΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ

Ί
ΠΡΟΙΦΥΓΙΚΟΙ ΚΟΙΜΟΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΟΡΓΑΝΰΣΕΟΝ
ΟΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣΞΕπΊΙΝ ΣΤΗΝ
ΝΕΑΝ ΚΙΟΠΟΥ ΑΡΓΟΥΣ
Τού συνεράτου μας κ. ΑαΖ. ΤΑΚ4ΔΟΠΟΥΛΟΥ
"Ενας Σύλλογος -ού λένχται
«ΊΑιναγέννησις», μία γεναιόδωρη
«Ισφορα τοθ έφο·π·λιοτού κ. Π*ζ«
κ«ί κυρίως ή ττροσωπικΐι εργασίαι
των κατοίκων τοθ Προσφυγ. Συν-
οικισμοθ «Νέα Κιός» τού "Αργους
«Ις φώς έ"να τφαγματικό
έ
βαΰμα δηλ. ένα Τουριστικο ξενώ-
ναι τρου στην ·π·ρ«γματικοτητα και
'κατά κυριολεξίαν είναι Ενα σνγ-
χρονο τουριστικο κατάλνμα, έ*να
χωριάτικο ξενοδαχιείο ,μέ την άκό-
λονθο σύνθεσηι : Τρία διττλά υττνο-
βο*μόΥπα, ένα μικρό κο,μψο καϊ
τρ&ριποιημένο σολονάκι, μιά κουζί¬
ναν μιά πολιτισμένη, τουαλίττα,
δύο τεράστιες ββράντες πού κατα-
ιληγουν σέ λονλουδένιους κήΊτονς.
Ή έσωτερΐκή έτπττλωσις καί δια-
κόσμησις ; ,μιά δμορφηι καντίνα,
(θαυμασία τζάκιοι, χω,ριάτπκα £-
τΓΐττλα, χαριτωμένες κουρτίνες, α-
νατταυτικά καθίσματ» ττού δλα
,μαζί προσθέ,τουν ϊνα εΰθνμο, χα-
ιρούμενο καί γβλαστό τάνο στό
ιέξαιρετικό ντεκόρ.
Τώρα δς £ρθονμε στόν τρόττο
λβιτουργίας : Κάθε ξένος ττοίι θα
επισκεφθή την Νέα Κίο και θά
μείνη σ' αύτό τό ξενοδοχεϊο θά
μιτοιρή νά τρώη ένα φαγητό στπ-
τικό, κΌβαρό, ττΐριττοιημένο. Κάθε
βωμάτιο τό εχει άναλάβει μία
κοττέλλα τοϋ χωρίου, —ού είναι
μέλος τού Συιλλόγου «ή 'Αναγεν-
νησις» κα' ή όττοία θά π«,ρι—οι-
ήται τους ξένους δχι σάν γκαρ-
σόνι ή σάν καμαριερόν άλλά σάν
νοικοκυρά μεσο: στό σττίτι της.
Ή χιωριάτικηι ττατροπαράδοτη έλ-
ληΐνική φιλοξενία θ* άττλωθη στά
κομψά δι αμ·ερ ισμάτ» τοΰ ξενώνος
τού Προσφυγικόν Συνοικισμόν
της Νέας Κίου καΐ ό ξένος θά
φύγη ασφαλώς καταγοηττενμένος
ά—' τό γραφιχό χω,ριό τοθ 'Αιργο-
λικοθ.
Αύτά τα τταροπτάνω διάβασα
στό έβδομ:βιαΐο «ΕΜΠΡΟΣ» αυ¬
τής τής εβδομάδος μέ τις εΐκόνες
τού ξενοδοχείου καί σέ μ'ΐά φαί-
νεται 6 έφοττλισττις κ1. Πεζάς νά
κόβη την τοιινία τής κεντρικάς θύ
ιρας τού στά έγκαίνια καί ή κ.
Πο~αληίγχ>ύρα νά ξεκλειδώνη την
έξωττορ-Γθΐ διά νά εΙσέΤλθουν οί
τγροσκεκλημ'ένο ι.
Αύτά 6μως δέν είναι τίττοτε
κοντά σ' αύτά τα τταρακάτω καϊ
τα όττοΐα τα μεταφέρω είς τάς
στήλας τοθ αγαπητόν μας «ΚΟΣ-
ΜΟΥ» διά νά χρησιμεύσουν ώς
ΐΓαράδειγμα ττρός μίμησιν άιτο-
σττώντοις τα άττό την ττροσφώνηση
τής κ. Δελή, συζύγου τού Πρόεδρον
τής Κοινότητος.
1) δτι μέσα σ' ίνα μηνα καττε-
δαφίστηκε ένα τταλαιό κτίριο τής
χωροφυλακής κα' χτίστηκε τό^ ξε-
νοδοχεΐο στήν θέση τού, γιατϊ τό
{{θελαν στΐς 30 Ιούνιον, των 12
Άττοστόλων, την μεγσλυτέιρα γιορ
τη των Κιοτών 2) δτι τα μέλτ)
τού Σύλλογον, δσα δούλευαν στά
χωράφια τους τ οτά έργοστάσια
την ήμέρα, γυρίζοντας στις 6 κα-
τάκοττα εττιαναν μέ ένθουσιασμό
τις τσάττες, τα φτυάρια, τίς 6βΰρ
τσες, τα μυστριά, γ-ιά νά έργο-
σθοΰν ώς τις 12 τα μεσάινυχτα
επι Ινα ,μήνα καϊ 3) δτι δούλευαν
άκόμα καί τα παιδάκια τού Σχο-
λείου στά διαλείμματά τους μέ
έ-ϊ κεφαλής τοΰς δοισκάλους καί
δ«σ'<άλες τους "Εξ άλλον διά τόν όττλισμόν τού ξενοδοχείον προσέφειραν δωρε- «ν αλλος τό ψυγείον, αλλος τό ραδιόφωνο, αλλος τίς κοορέκλες και ττολυθρόνες, ϋίλλος τα εΤδη όγιεινήις όίλλος εΐ"η ρουχιισμοϋ κτλ. Δέν σάς φαίνεται, άγαττηιτοί α¬ ναγνώσται, ττώς διαβάζετε κβτνένα τταραμύθι γιατϊ ,μόνο σ' αύτό συμ¬ βαίνη νά ξεφυτ,ρώνη κρνστάλλινο ΤΓαλάτι μέσα σέ μιά νύχτα μέ δλα τα κομφο,ρ. Μάς φοιίνονται άπίστευτα αύτά τα καταττληιΐοτικά θαύματα, άλλά έμάς τούς καταγομένους άττό τάς χώρας τοΰ τέως άλντρώτου 'Ελλη- νισμοΰ δέν μάς ξενίζονν καθόλου, γιατϊ γνωρίσαμβ άττό κοντά τί θά ττή γενναιαδορία προκειμένον διά τήιν ίδρυσιν κοινοτικόν καϊ κοινω- φΓλών Ιδρνμάτων δηλαδή έθνική γαλαντομία (άς την ποΰιμε Ετσι) καί τί θα ττη δεύτερον πιροσωττική έργασία των κατοίκων 'Ακούσαμβ άττό τους τγογπτγοθ- δές μας καί ξέρουμε καϊ μεϊς οί ωριμοι στήν ήλικία —ρόσφυγες οί καταγόμενοι άττό τα πέραν τού "Εβρον καϊ τοΰ Αϊγαίοι/ ^ύλογη- ,μιένα μέρη ττώς στά: χρόνια τής άδνσώττητης δοι/λείας, στά χρόνια τα ττρό τού «Χάτ -ι- Χουμογιούν» (1856) ττού δέν έττετρέπίετο ή &- νέγερσις 'Εκκλησιών κοιϊ Σχολεί¬ ων ταύτα φύτιρωναν σάν ψιανιτά- ρια έντός μιας νυκτός διά της ττροσωπικής καϊ δή ννκτερινης έρ γασίας τού σύνολον των κατοί- κ»ν μ~δέ των γραιών κα' γερόν- των έξοιΐιρουμένων έν άγνοία των Τουρκικών ΊΑρχών τ τη συμττε- φωνηιμενη άγνοία κοπό-ιν ήγεμο νίκων «ζμτΓαχσησίων». Κάθε τταληά 'Ειοιολησια! χ Σχο- λβΐο στά τονρκοκρατούμενα μέ¬ ρη έχει καί μιά τέτοια συγκινη- τι,κή τταράΐδοση ένδεικτική τοΰ ζ-^λου τον ένθ£θν τοθ θρη—ΐεντι- κοΰ καϊ έθνικοΰ τον Ικανοΰ «δρη μ·εθιστάιναι». Δέν ξέρω τί γινοτονε στήν ττα λ«ιά ήττειρ«τική 'Ελλάδα την εν¬ τεύθεν τού Όλύμπον κατά την του,ρκοκρατία, άλλά δέν μττορώ νά μή αΐσθάνωμαι ίίνα —ραγ,ματι- κό ττόνο και μιά 'Εθνικη. ντροτττ, δταν διοιβάζω ττώς στό τάΐδε χω- ριο τής Θεσσαλίας οί κάτοικοι ίνρίσκονται έν άττογνώσει διότι ή μοναδικήι γέφνρά των ίχει α- χρ·ηο-τευθη τταρασυρθέντος τον κ«:ν τρικον τόξον ώττό τής ττλημμύρας καϊ μή δννοίμένων των χωρικών νά έττικοινοονοΰν }| δτι στήν Πελο- ττόννησο στό τάδε χω,ριό δν δέν «ποξηρανθή ίν« Ελος ουδέποτε θά έξυγιοινθη ό τόπος έφ' δσον υποιρ χβΐ ή νοσογόνος έστ ία 1) δτι στό τάδε χ»ριό τής Ρούμελης τό σκο¬ λειό είναι έτοιμόρρο-ο καϊ αν δέν έττΐμβη ό νομομηχανικός ή ό Έττι βεωρητής των Σιχολείων ή βλλος τις (πάντως κρατικός έκ-ρόσω- ττος) άρμόδιος ύττάρχει κΐνδυνος κτλ. Μά γιά δνομα τού θεοΰ τί κά¬ μνουν οί κάτοικοι; Πρέττει νά κά- βοννται μοιρολατρικώς καϊ νά πε- " ' 7ί" έδ *·»"« 1 την έξ Ά ' βοήθειαν; ΤΑ " " τα άναφέρω ένδεικτικώς μίν, άλ¬ λά άττό ττιν καίονσαν τραγματι- χότητα. Ό κάθε άναγνώστης άλ¬ λως τε έχει νά μάς πή καί άττόένα τέτοιο άττό δσν άκούει κα> δια-
6άζ«ι, Τα ττρογν»στικά είναι θλι-
β«ρά διά μάς τούς νεοέλληνας καϊ
τό τταροιδειγμα των προσφύγων
τής Νιέας Κίον άς ,μ«ς σννετίση
καϊ ανοίξη τόν όρθό δρόμο διά
μιά 'Αναγβννηση σάν έκείνη τον
Σύλλογον των Κιωτών ποιι χαρα
κτηιριστικά καί στά σωστά τιτλο-
φθιρεΐται «ή Άνογέννησις». "Ενα
μεγάλο εθγε είς τοίις Νΐεο<ιώ- τας άδελφους μας που τους άξί- ζει κάβε έτταινος, ό άττοίος άρχε¬ ται νά προστβ&ή είς την καλήν φήμην ττού άττέκττ)σαν μεταξυ των προσφύγων άπό τα χρόνια τής Ε. Α.Π. ('Επιτροπή. Άττοκαταστάσε- ως Προσφύγων), άττό τό 1923— 24, διότι ττηραν ά—' την 'Ετητρο- ττή οιύττι Μ'« έλώδη γωνία τής Αργολική,ς τταραλίας παρά τό Ναύπλιον γε,μάτη μυϊγίς καί κον- νούττια καί σέ λίγα χρόνια την μετέβαλαν σέ λοιχανόκτ>πους κα·
κέντρο σηροτροφίας, ώστ« σήμερα
•νά θεωροΰνται οί ττιό ττλούσιοι
των ττροσφύγων διά νά δικαιολο-
γήσονν τόν ττολιτισμόν των άττό-
τοκον της άκάμτττον φΐλοττονίας
των τόν άρχαιότοτον ττού χάνεται
στούς χιρόνονς τής 'Αργοναυτικής
έκστρατείοις, γιατϊ ή Κιός ή ττα-
λαιά τής Βιθννίας τής Μ. Ασί-
ας, ή μητρόπολις δς ττονμε τής
Ν. Κίον τον 'Αργολικον τής Π«-
λοττοννή,σου άνάγιει τό χτίσιμό
της κα· την κιαταγωγη της στήιν
Άργοναντική έκστρατεία *ατά
τάς ,μοίρτυρίοης τής Μνθολογίας
μας καϊ έσηιμεωσεν έξαΐιρετΐκήν αν
θηση στά μετέττειτα χρόνια τής
Έλληινικής Άλεξανβρινής, Ρωμα-
ΐκής καί Βνζαντινής έττοχής μέ-
χρι τής έπαράτου Τονρκοκιρατίο^ς
καϊ μετέττειτα της κατηραμένης Ά
ναγκαστικής Άνταλλαγής των
πληθυσμών, δττον σ6·ύν«ι μέν ή
I-
στορία της είς τόν Κ ι α ν ό ν
κόλιτον τής Προττοντίδος, διά νά
ιάνογεννηι&ή δέ βραδύτερον ώς ό
μνθολογικός ΦοΤνιξ είς τόν Άργο
λικόν κόλττον μέ τήιν Τ5ια σνν£^
χεια κιο-ιΐ σννέττεια, μέ τό Τδιο εύ-
λογημένο άττό τόν ©εό ττεϊσμα γιά
έργασία κα' ττρόοδο, ,μέ τό Τδιο
κέφι.
Δάσος Χαϊδαρίον
Όδός Σατωβριάνδον — Βασ.
Αλεξάνδρου
Λ. ΤΑιΚΑΔιΟΠιΟΥΛΟΣ
Καθηγητής
ΔΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ Α. ΕΡΓΟΝ
ΙΙΑΤΓθΓΕΠίΊ
ΗΑ ΑΝΕΓΕΡβΗ
Π 'ΙΑ_ΑΙΟΑΙΣ,,
... κ. ΓΕΩΡΓΙΟΝ ΔΗΜ. ΡΑΛΛΗΝ
'Εττϊ τού σττουδ'αίου θέματος
τής ανευ ούδεμι«ς έττιβαρύνσίως
τού Κιρατιικοΰ ττροϋτΓθλιογισμοΰ, ά-
ποκαταστάσβως ο—ό στεγαστικής
άττόψεως 3ΟΌΟ ττβρίπον Αίολικής
καταγωγής ττροσφυγικών οΐκογε-
νειών, ττού άττοτελοθν τον οίκοδο-
μικον σννεταΐ'ρισμόν «Ν. Αιίολίς»
δς ιμ«ς έτΓΤιραττή' νά έττανέλθωμβν.
θιΐ έιχθροΐ τού Ιν λόγρ θίκοδο-
μικοΰ συινετο"ι,ρ.ισμοΰ καταβάλουν
ττόίσαν ττροο—άθειαν διά νά δνσ-
χεράνου'ν τό ΐ>ργ<)>ν τής ιδρύσεως
των Ν. ΚυΙδωνιών είς τόν Διόννσο
τής ΊΑττικής, άλλοτε ίσχνριζόμε-
νοι δτι τδχα παραβλάτττετοοι ή
Έθνική Οικονομ ία, διότι θά τταρ-
€μτΓθδισβτ) ή έξαγωγίι μαιρ·μάρων
είς τόν Διάννσον Άιττικής, ένώ
τονναντίον σι/μ&σίνει διότι διά
τής έγκαταστάοτος των ώς ανω
ττροσφνγικών οίκογενειών θά ν-
ττάρξου'ν πολνάιριθμοι έργατικαϊ
χΐϊρες καϊ σννιεττώς οί ΑίολεΓς
ττρόσφνγες δύνανται ν' άναλάβονν
τό έργον τής λατομιικής δρ«στη-
ριότητος είς την ττεριοχήιν Διονύ-
σον μέ άγ«Ιθά διά την 'Εθνικτΐνι
θίκονομίαν άττοτελέσμαιτα.
'Ε~ί τον θέματος δέ τούτον ό
θιίκοδομικός σννεταιριο-μός Πα¬
λαιών άστεγων πιροσφύγων ή ΝΙ.
ΑίΙοΑίς, εχει έττιτύνοει εύνοϊάς
γνωματεύσει ς — «ττοφάσεις 1)
τής εθλομελείας τοΰ Νομικοΰ σι/μ-
βονλίου κα· 2) τού συμβονλίοι/
ΈττΐΛρατε'α'ς,
Τώρα τελευταίως οί έχθροϊ τής
Ν. ΑίθλίδθΟ αηνοιυϊΐΊΐΜΤΓί·· !ί»»-»...
Αίολίδος μηχανενσνται έτερον
ΤΓΗροτέχνημα δτι τόίχια διά τής
ίδ,ρύσεως των Ν. Κυδωνιών είς
την τρεριοχήν Διονύσου, ττρόκ€ΐται
νά κβιταστριαφη τό δάοτος Διονύ-
σον.
ΠράγμΌττι δμως τό δάσος Λιο-
νύσου Ματεστράφτ) υττό των άρχών
κατοχής κατά την διάρκεια τον
τελευταίον Πολέμου, υφίσταται
δέ ττειρί τούτου καί σχετιχή βεβαί-
ωσις τής αρμοδίας Δ)νσ«ως Λα-
σ-ών 'ΥτΓον,ργιεΙον Γεωργίας.
Διά τής Ιδρύσεως δέ των
Κυδωνιών είς την ττειριοχήν τον
Αιονύσου, άναμφιβόλως θά δημι-
ονργη,θή βάσος καϊ θά -ροστατεΐΛ·
θή τό τπράσΐ'νον, διότι των μέλλον-
των οΐκιστών των Ν. Κυβωνιών τό
συμφέρον αντό άτταιτεϊ.
Κοντά στό Διάνυσο ύφίσταταιΐ'
ό Έά
ΥΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ
ΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΩΜΟΤΗΤΩΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΠΝ
ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟΝ ΕΖΗΤΗΣΕ ΑΝΑΒΟΛΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΣ
ΑΠΟΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
Οί έν Αθήναις διπλωματικοί κύ
κλοι ύπογραμμίζουν σήμερον, δτι ή
Κυβέρνησις τού Λονδίνου, προκειμέ
νού νά επιτύχη τοΰ σκοποϋ ΐί|ς
επί τοΰ Κυπριακοΰ δέν διστάζει νά
μεταχειρισθϊί οιονδήποτε μέσον, άρ
κεΐ τουτο νά την έξυπηρετή είς την
εφαρμογήν τής πολιτικάς τής δια¬
τηρήσεως τής Κύπρου ώς άποικί-
ας. Είς την επιδίωξιν ταύτην πρέ-
πει νά άναζητηθοίτν τα αϊτια τής
συνθέσεως νέας δυσφημηστικής ΐ-
π:ιθέσεως τοΰ Λονδίνου εναντίον
τής Ελλάδος.
Ούτω μερικά έκ των περιστατι-
κών, τα όποϊα ή Κυβέρνησις ιοΰ
Λονδίνου διά των όργανον της με-
ΐαχειρίζεται διά την Βυσφήμησιν
τής "Ελλάδος, έπιτυγχάνουν τό αν¬
τίθετον άποτέλεσμα. Τουτο συμβαί
νει καί μέ την επίθεσιν τής άγγλι-
κής εφημερίδος «Νταίηλυ Μαίηλ»
ή όποία δημοσιεύει δρθρον τοϋ Νό¬
ελ Μόνκ, ό οποίος, άφοΰ έπιχειρε.ί
νά στηρίξη ανύπαρκτον «ατηγορίσν
εναντίον τής Ελλάδος διά τό νε¬
κροταφείον τής Κω, προσθέτει δτι
«τό γεγονός δτι μερικοί "Ελληνες
στρατιώται άπέδωσαν τιμάς κατά
τόν έπανενταφιασμόν των νεκρών
δέν άποκλείει την τερατώδη ασέ¬
βειαν κατά των νεκρών μας άπό
τέως συμμμάχους, οί όποϊοι 1>ά
εμεναν ΐπί μίαν χιλίετηρίδα ώς ί-
παρχία τοΰ χιτλερικοϋ Ράϊχ δν δέν
τούς άπηλευθερώναμεν».
Παρεμφερεΐς ΰπαινιγμοί ?χουν
τα άντίθετα άποτελέσματα διότι,
ώς παρατηροΰν οί διπλωματικοί «ύ-
κυοι των Αθηνών, οί αναγνώσται
τοΰ επισήμου δργάνου των Συντη-
ριΐτικών δέν εχουν παρά νά άνοί-
ξουν τούς τόμους τής προσφιλοΰς
εφημερίδος των διά νά διαβάσοι·ν
ακριβώς τα άντίθετα «πό δσα δ κ.
Κόελ Μόνκ πειρδται νά υποστηρί¬
ξη σήμερον. Τό «Νταίηλυ Μαίηλ»
ώς παρατηροΰν οί διπλωματικαί κι'-
κλοι των Αθηνών, ΰπεστήριζεν οίλ
λοτε, όπως καί οί σημερινοί ηγέ¬
ται των Συντηρητικών, δτι χάρις
είς την 'Ελλάδα έκερδήθη ό πό-
λεμος καί δτι δέν ΰπάρχει παράδει-
γμα πιστοΐέρου σινμμάχου άπό την
'Ελλάδα, ή όποία εχάρισε τάς πρώ¬
τας νίκας είς τό δυτικόν στρατό¬
πεδόν.
Πληροφορίαι προερχόμεναι άπό
πσφαλείς πηγάς άναφέρουν, δτι
τό Λονδίνον, τό οποίον διαρκώς
όλισθαίνει περισσότερον, δέν πρό-
κειται νά συγκρατηθή, άλλά θά συ¬
νεχίση τάς ύπερβολάς, αί οποίαι,
ομως, άποβαίνουν είς βάρος τού.
Εγνώσθη δτι, είς τούς διπλωμα-
τικούς κύκλους των Αθηνών προε-
κάλεσεν άλγεινήν εντύπωσιν τό πε¬
ριεχόμενον προσφάτου συνομιλίας
τοϋ κ. Ρότζερ Άλλεν μετά ξένων
διπλωιιατών. Κατά την διάρκειαν
τής έν λόγφ συνομιλίας, ό Άγγλος
πρέσβυς, θέλων νά επιδείξη πνεΰμα
είς όάρος τοΰ Κυπριακοΰ λαοΰ καί
άναφερόμενος είς τάς προθέσεις
τής Κυ6ερνήσεο')ς τού, διά τυχόν ί-
κανοποιητικήν λύσιν, παρετήρηστεν,
δτι «ώδινεν όρος καί δτεκε μΰν».
Ό είρωνικός τρόπος μέ τόν 6-
Γτοΐον 6 "Αγγλος διπλωμάτης έχρη-
σιμοποίησε τό ελληνικόν άπόφθε.-
γμα μαρτυρεΐ έλλειψιν διπλωματι-
■κότητος καί τάκ έναντι μιάς χώρας
είς την οποίαν ΰποτίθεται δτι έ-
στάλη διά την καλλιέργειαν καλών
σχέσεων.
Οΰδέτεροι διπλωματικοί παρατη¬
ρήται των Αθηνών, άναφερόμενοι
είς τα γραφέντα υπό τοΰ "Αγγλου
Συνττιρητικοΰ βουλευτού κ. Πάτρικ
Μαίτλαντ, καθ" δν ή Ελλάς είδο-
ποίησε δτι τυχόν διαμελισμός τής
Κύπρου θά ωδήγει είς ελληνοτουρ¬
κικήν ρήξιν, ώς καί είς την δήλω¬
σιν τοΰ ΰπουργοΰ των "Εξωτερι¬
κών κ. Αβέρωφ, διά τής οποίας
ούτος περιωρίσθη νά είπη δτι «πάν¬
τως δέν υπήρξε τοιαύτη προειδοποί-
ησις», παρετήρουν σήμερον δτι οΐίτε
ή έπιφυλακτικότης τοϋ κ. Αβέρωφ
οΰτε τα ϋποστηριζόμενα άπό τοΰ κ.
Μαίτλαντ είναι δυνατόν νά μετα-
βάλουν κατάστασιν, ή όποία Εχει δή
μιουργηθη είς τόν κυπριακόν καί
τόν ελληνικόν Λαόν. Πράγματι,
οί ούδέτεροι διπλωαατικοί κύκλοι
διαπιστιόνουν μΧαν ?κρυθμον κατά¬
στασιν, ή δποία είναι δυνατόν νά
θέση έν κινδύνω την είρήνην ολο¬
κλήρου τοΰ Κόσμον, εάν ή Κυβέρ¬
νησις τοϋ Λονδίνου δέν προσγειωθή'
είς την πραγματικότητα καί δέν
παύση νά ΰποδαυλίζη τόν τουρκικόν
παράγοντα πρός εξυπηρέτησιν των
συμφερόντων της.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΗ ΤΟΥ ΑΐΖΕΗΧΑΟΥΕΡ
ΟΙ ΠΕΡΛΙΤΕΡΟ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ΠΡΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΝ
ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΑΜΥΝΗΣ Σ. ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΗΠΑ
ΑΦΕΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΑΣ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ
ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΗ, 19. Τό θέμα
μιάς έτταφής μεταξν των ύπονρ-
γών Αμύνης Άμε.ρι<ής καί Ρω- σί'θς, τό οττοΐον ετέθη τόν Ιού¬ νιον τοΰ 1956 άττό τόν πρόεδρον Ά'ιζενχάουερ κα· έπανεφέρθη έκ νέον είς τό >μιέσον χθές άττό τόν
ίδιον, 6'εωρείταΐ ίνταύ^α ώς £ν <πγ μαντικόν στοιχεΤον διά την επι¬ τύχη εξέλιξιν των τΓροοτταθειών -πρός μείωσιν τής διεθνοΰς έντάσε ως καί επίτευξιν συμφωνίας ά- φοττλισμοθ. Έν τούτοις, αί Ή- νωμ. Πολιτειαι, άφηκαν άπό χθές είς την απόλυτον ρωσικήν ττρωτο- δονλίον την έττομένην κίνησιν διά την ττροτΓαρασκενήιν μιας έττισκεψε ως τού Ρώσου νποκργοΰ Αμύνης κ. Γκεόργκι Ζούκωφ είς την θνα- σιγκτώνα. Ό άντι—ρόσωπος τού Σταίητ Ντητράρτμεντ, κ. Λίνκολν Οώάϊτ, εδήλωσεν δτι δέν γνωρίζει αν Ε¬ γινεν άΐμε,ρικανική ενεργεια 6ολι- δοσκοτττσεως τής ρωσικής Κυδβρ- ινήοτεως δι* επίσκεψιν }} την άττο- στολήν ττροσκλήσεως. Επίσης, ό κ. Ουάϊτ «ΐττεν δτι δέν {{χονσε τηερϊ ρωσικής άιντιδράσεως., ή ό- ττοία Ιέγνωστσποιηθηι είς τόν έν Μόσχα Αμερικανόν ττριεσβίυτήιν κ. Λιούελυν Θόμψον, οΰτ·ϊ γνωρίζει νά έδόβησαν άδηγΙθΊ βίς τόν κ. Θόμψον, δττως δώση συνέχειαν είς τα λεχθέντα 6ττό τού κ. Άϊζενχά- ουερ κατά την συνομιλίαν τον, χθες, ,μιετά των άντι—ροσώπων τοθ Τύττου. Τέλος, ό άντιπρόσωττος τού Σταίηιτ Ντηπάρτμεντ είπεν δ¬ τι δέν γνωρίζει νά ύιτάρτχουν σχ£- δια διερεννήσεως τής ρωσικής στά σεως έτττί ,μιάς σνναντήσιεως θύ- ΐλσον — Ζούκωφ. "Οταν δέ ήρω- τήΐθη, αν τό Στ-αίητ Ντηπτάρτ μεντ έχη «θέα-ιν» τινά έττϊ μιας έττισκέ'- ψεως τοΰ κ. Ζού<ωφ> άττήντησεν
δτι δέν γνωρίζει νά υπάρχη καμ-
μία.
Έξ όολλον, ό έκττρόσωτΓος τής έν
Ήν. Πολιτείαις ρωσικής πρεσδεί
άς, κ. Άνατόλι Γκορσένωφ, έρω
τηθείς δν ό κ. Κρονττσεφ ή ό κ.
Ζούκωφ θά ήΊρχοντο είς τάς "Ην.
Πολιτείΐς, έΐδήλωσεν δτι «ή Ρω-
σία εχει ταχ'θή υπέρ των άνταλ-
λαγών έττισκέψεων μετσξύ των
χωρών», πε,ριλαιμΰανομένων <<α>
των Ήν. Πολιτειών. Πιροσέβΐεσε
δέ δτι δέν ήΒύνατο νά όιμιλήση
διά λογαριασμόν των δύο Ρώσων
επισήμων ειδικώς, δν καϊ δσθ" λέ¬
γει άναφέρονται είς τί»ν γιενικω-
τίραν ρωσικήιν ττολιτικήν.
Τα ρωσικά αύτά σχίόλια θεω-
ροννται ώς εννοϊκά διά την συνάν
τησιν, —αραλλήλως δέ άρκετοϊ
Άμΐ.ρικιανοϊ γερουσιαστπι έξεφρά-
σθησΐτν ττβρϊ τής συναντήσεως ώς
«μιας καλής ίδέας».
Οί παρατηρήται τής θύασιγχτώ
νος σημειώνουν δτι ο! έττίσηιμοι
άμίρικανικο' κύκλοι φρονούν δτι
ή απάντησις την οποίαν ίδωσε
χ9ές ό κ. Άϊζενχάουερ είς
σιν δηιμοσιογράφου, δέν ττρέττει νά
έρ>μηνει>9ή ώς έττίσημος τγοόσκλη-
σις ττρός άιντ ι πρόσωπον τής ρω¬
σικής Κυβερνήσεως, όπως σνναν-
τηΐθή οθτος μέ μέληι τής άμβρικατ-
νίκης. Ή οννατότης τής συναν¬
τήσεως θά έξ:ρτη(θή, κυρίως, έ< των ττ'Ζιραιτέρω επισήμων έκδη'λώ- σεων τής Μόσχας. Ή ιά·μ<ερικανικη έπιφυλακτικότης έξηγΐΤται ττσ,ρά τίνων καί έκ τού φόβον μήπτως δέν εχει τταρέλθει άκόμη κάθε «ίνδυνος δττως γίντι ,μία σύν&σιε τοΰ όνόματος τού Ρώσου στρατάοχου μέ την ούγγρι κήν τραγωδίον. "Ηδη ωρισμέναι άμερικανικαϊ έφηιμιειοίδες άνέγρα- ψαν δτι τα λεχθέντα χθές ύττό τού κ. Άιζενχάουερ διά τόν κ. Ζούκωφ ύπ-οβηλονν δτι είς τλν Ού ασιγκτώνα δέν λαμβάνηται ττλέον 6—' όψιν 6 ρόλος τόν οτΓθϊον ό Ρώσος ίπτουργός Αμύνης δΐεδρα- μάτισε τό φθινόπωρον τού 1956 είς τήιν καταστολήν τής ούγγρι- κής εξεγέρσεως. Ώς γνωστόν τόν Ιούνιον τού 1956 ό κ. Άϊζ&νϊχάουερ εΐχε δη- λώσει δτι, είς —ερίτττωσιν καθ* ήν ή Σοβιετική "Ενωσις θά ττροσε- κάλΐΐ τόν κ Ούΐλσον είς Μόσχαν, οδτος θά άνταιτέδιδε τήιν χιειρο- νομίαν, ττοοσκαλών ίίς Ούασιγκτώ να τόν Σοβιετικόν ύπουογόν "Α¬ μύνης στρατάοχην Ζούκωφ. ΊΑ,κοι- βώς την έττοχήιν έ'είνηιν μετέβη είς την σοβι-ετικήν πρωτεύουσαν, ό άρχηγός τού άμε,ρικανικθΰ έττι- τελείου τής άεροττορίας στ'ρατη- γός Νάθαν Τουάϊνιγκ, ό όττοίος κα· έπέδωσε πρός τόν Σο6ι·ςτι- κόν υπουργόν τής 'Αμύνηις ττροσω- ττικόν μήινυμα τού ττροέιδρου Άιζεν- χάαυζρ. Έν τούτοις, τα έττοοκολονίτισαν τα γεγο-νότα είς την Οΰγγαρίοιν τό παρελθόν φθΐινόττωρβ'ν διηώου- νσν έκ νεον τό χάσμ'θ1, τό όττοΐον δ Άμερικανός ττρόεδρος έττεζιίτει νά γεφνρώση. Ό ρόλος τόν οποίον 6ιειδρα·;άτισεν ό στρατάρχης Ζού νωφ κιαΐ ό έρνθρός στ,ρατός κατ τα την ουγγρικήν έττανάστασιν ύδέ μέχιρι σήμε,ρον άττεκ(χλύ- Συμφώνως δμωο ττρός τάς ττε ριελθούσας ε·ίς τάς δυτικάς ττρο- τευούσας ττληροφορί'θ-ς, δ Σοβΐϊτι κός ύττουργός ευρίσκετο είς Β?ν- δοητέστην την 4ην Ν,οεμβρίου. ή- μτ,ραν τήςβ έεο—ολύσεως τής σο- βιετικής έττ'θέσεως εναντίον των θί/γγιρων έτταναστατών. ΑΙ σηιμειω&:ΐσαι διιως Εκτοτε είς Μόσχαιν ττολιτικαϊ έξελίξεις έφερον τόν στρατάρχην Ζούκωφ τίς θέσιν, άττοτίλοΰσαν, κβτά την αντίληψιν των όι«ιερικο:νικών έγκύ- ρων κύκλων, εγγύησιν τής διατη¬ ρήσεως τον σνσττϊματος σνλλογι¬ κής ήγεσίας καϊ άτΓΟφασιστικόν έμττόδιον είς οίανδττττοτε άττόττει- ραν άτομικής δικτατορίος. Ο ΠΟΛΡΜΟΣ ΘΑ ΑΠΟΤΡΑΠΗ ΑΝ ΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΝ ΧΟΡΟΝ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΕΙΝΑΙ ΙΣΧΥΡΟΤξΡΑΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΙΚΟΝ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΜΠΛΟΚ ΕΔΗΛΩΣΕΝ ΧΘΕΓΟ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΤΗΣ Ν. Α. ΕΥΡΟΠΗΣ Ό εύριοκάμ€νος είς 'Ελλάδα νέος διοικητής τής 6ηΐς άεροπο- ρικης διοικήσεως Άμερικανός ίι- ποτττάραρχος Μτορούκ Ε. Άλλεν, έττεσκιέφθη χβές είς Λάρισαν άδ θ 28 ς ρ τοθ 28οι> άρχηγείου τα-
κτικής άεροττορίας ταξίαρχον Σττ,
Διαμαντό~ουλον καί έσχε μετ'
αΰτοΰ καί των έτττιτελών τού μα¬
κράς συνομιλίας,
"Αμα τη έπανόδΜ τού είς τόν
άερολιμένα τού 'ΕΞλληνΐΐκσΰ, δ Ά-
μερΐικανός ύτΓοτΓτέραιρχος εδέχθη
τούς άντιπροσώττους τοΰ Άθηναϊ-
κοθ Τύτΐτου, ττρος τούς όποίους
προέβη είς ένδιαφερούσας άνοικοι-
νώισεις επί των σκοτρών καί των
έττιδιώξεων τοθ Ν.Α.Τ.Ο., ύττο-
γραιμμίσας παραλλήλως την άμυν-
τον
υσο ύφίσταταιΐ
ό συνοικιο-μός Έκάλης, άντιγιρα-
φήιν ταύτης φιλοβοξοΰν νά Βηιμι-
ουιργήσουν οί Αίολεϊς τΓρόσφυγες
στόν Αιοννσο διά τής ιδρύσεως
των Ν. Κνδωνιών.
"Ό ύφυττουιργός θίκισ,μοί) κ.
Τριονταιφνλλάκος δεικνύει, ττιροφα-
νώς έκ "ίτλάνηις, άσνμφωνίσν είς
την ΐ€ράν -ροσττάθε,ιβν τής άττο-
«ατταστάσεως των ΑΙολέων ττροσ-
φύγιων, Τώρα τβλευταίως αΛτέστει-
λβν σχβτικόν ϊγγιραφον είς τό 6-
τΓου,ργϊίον Γεωργίας Δ)νσιν Δα-
σών, έρωτών εάν διά τής Ιδρύσε¬
ως των Ν. Κυβωνιών τρρόκειται νά
φαλκιδευβή τό ττράσιινον, καί ή
Δ)νσις Δασων οττονργείου Γίββρ-
γί'0"ς όίττΐί^τηισβν ότι εχορήγησεν
τήιν αδκιαν ττ»ς Ιδρύσεως των Ν.
Κυδωνιών καί δτι τπστεύει δτι
ο! ΑΙολεΤς τΐιρόσφυγες θά <—6«- σβοΰν τό ττροκπνιον, (δττ«Ις καί ττίράγματι ϊτσι βά σνμτ^ή) διότι τό σνμΦέρον των ΑΙολέων έττανα- λαμβάνο,μιν άττοιιτεϊ να τό ύττάρχον ττράο-ινοιν είς τόν Διό- νΤΛθΌν. 'Ειπκσλούμεβα την &ρθην καί δικαίαν κρίσιν τον αξιότιμον κ. Γεωργοτ; Ράλλη, έν τή ττροσπαβεία δπ**ς τερματισθή ή σοβοΰσα άντι- δικίοι μ€ταξΰ Αίολέων ιτροσφύγ»ν καϊ κ. ύφυπτ-ουιργοθ θίκισμοΰ δ- ττως θελήση νά διαιΕ>έση 2 ώρας
ιαττό τόν ττολντιμον χρόνον τού,
κόιϊ διενεργηση, μίαν αύτοψίαν
στόν Διόννσο Άττικής δττον άν«μ^
φιβόλως θά πβισβή.
1) "Οτι τό δάσος τοϋ Διοννσον
κατεστράφη έιτί κατοχηις
2) 'Απτδ τα <{δη (,μετακαττοχι- κά) άναβλαστάνοντα μικρά ττεν- κάκια ττλέον των χιλίων (1000) κατίστράΐφησαν αττό τοίις έχθρους τής Αίολδος, ύττάρχϊΐ δέ κα· σχε- τική άνοτφθιρά — κιατότπν αήτο»· ψί«ς τον Δασάρχιου 'Ατττικής 6- στις εΐσηγήΐθη τί|ν ποινικήν δίωξιν των εχθρόν της Αίολδος διά την ττρωτοφανΐίΐ, ενέργειαν των ταύτην, 3) εΌτι τό λατομείον μοορμκχρων ίίπτέ,χει ττλ£ον των 500 μέτρον ά- ττό τό τέρμα της ττεριοχης τον ΟίκοδομικοΟ σννεταιρισ,μοθ Παλ. Προσφύγων Ν. ΑΐΙολίδος, και συν- εττώς ουδόλως τταρΌ!βλά~τοντ«ι α! εργασίαι των έκ τής Αίολικής ττροστΓαθείας. Καί τέλος δς ερωτήση σχετι¬ κώς τονς Βουλευτάς κ.κ. ΔηιμήΥ τΐριον Βουιρδουμττάν καϊ Δ. Βρα- νο-ονλον, ττού ξέρονν λετττομίρώς τί έττιδιώκουν οί έχ^θΐροι τής ΝΙ Αίολίδος διά τής σνστηιματικής αντιδράσεως τού %ργον τής Λττο- Γθΐστα—«ς των Παλαιών Αστέ- γων ΠροισΦνγων. , τιχήν σημασίαν τής Ελλάδος — ώς μέλους τοΰ νοτιοατλαντικοΰ σι/μφώνου — διά την άττοτροττήν μελλοντικοΰ πολέμοι;, Μεταξύ των αλλων, ό Άμερι¬ κανός ύτΓοπτέραιρχος ετόνισεν, δ- τι άττεκόμισιεν ΐκανοττοιητιικά σι»μ- ττεράσματοι έκ των συζηιτήσεων, τάς όιτοίας εΓχε μετά τοΰ ύττουο γοΰ Αμύνης καϊ των άρχηγών Γ. ΕΞ.Ε.Θ.Α. καί Γ.Ε.Α, «αί δτι εΤναι ττεπεισμάνος δτι τό 6ον συμιμαχι- κόν Α.Τ.Α. τοΰ Ν.Α.Τ.Ο, θά εκ¬ τελέση ττλήρως την άτττοστολήν τού είς ενδεχόμενον πόλεμον. 'Υττε- γράμμισεν, δτι ή "Ελλάς κστέχει σήμερον στρατηιγικήν καϊ ζωτικ,ήν θέσιν είς την δίλιχτον ελευθερίας τοΰ ΝΑΤΟ, ότι 6 έλληνιικός λαός απέδειξεν έπανειλημιμένιως δτι δύ¬ ναται νά αντισταθή και θά αντι¬ σταθή είς ττασαν εισβολήν ή τόν περιορισμόν των ελευθεριών τού καϊ προσέθεσεν: «Ούθεμίαν εχω αμφιβολίαν ττερϊ τής Ικανάτητός μας δπως ύττεραιστπσωιμεν εαυ¬ τούς. Ένδιοοφέρομαι δέ δπτως έξ- ασφαλίσω δτι αί μελλοντικαϊ δυ¬ νάμεις μας θά τταραμείνουν 1« ναϊ νά προασττίσουν την ελευθε¬ ρίαν των χωρών - μελώυ τοθ Ν. Α.Τ.Ο.». Άνεφέρθη ακολούθως διά μα¬ κρών είς την συμβολήν τού Τύττου διά την ανάπτυξιν τής ίσχύος τού ΝΑΤΟ, διότι, ώς είπεν, οί λαοϊ ι άττοδέχονται ευχαρίστως νά ΰττο- βληθοθν είς θυσίας μόνον δταν γνωρίζοον τί άτταιτεΐται καϊ διά ττοΐον λόγον στταιτεΤται «αι την γνώσιν αύτην θά τούς την δώση ό Τύττος. Ι Εβεβαίωσε περαιτέρω, δτι δ ΝΑΤΟ αποτελεί την μόνην διαθέ- σιμον εγγύησιν 5χι θά υπάρχη πάντοτε έλευθέρο: κσϊ άνεξάρτη- τος Ελλάς καϊ προσέθεσε : «Τό Ι σηιμαντικώτερον έργον, τό οττοΐον άντιμετκιπτίζουν σήμερον αί χώροτι τοΰ ΝΑΤΟ, δεν είναι ή νίικη κοττά τόν πόλεμον. Έκεΐνο τό δττοΤον μάς ένδιαψέοει ούσιωδώς είναι ή πρόληψις, ή τταρεμττόδισις τού ττο ; λέμου. Καί έκ τής Ιστορίας των τελευταίαν έτών καί μηνών δι ο— ι- στοΰται, δτι ό ττόλεμος θά ώπο- φει^θη μόνον εάν ό ΝΑΤΟ διαθέ- τη Ισχυρότερον δύναμιν άπτό τούς ττιθανούς άντιττάλους τού». ΆφοΟ ύπεγιράμμισεν δτι δχι μό νόν ή άεροπαρία, άλλά και τό ναΐΛΐκόν καί ό στραττός ξηράςτοθ ά ί έξ σφαλισθή ή ττρόλρψις τού τρίτου παγκοσμίου ττολέ'μοΐΛ Ό συνδυα- σμος οθτος των δυνάμεων τοΰ Ν Α Τ.Ο είναι ή εγγύησις διά την πρόληψιν τοϋ ττρλεμοΐΛ ΕΤμαι σχε δόν βέβαιος, δτι οί λαοί των χω¬ ρών ιμας θά συνεχίσ'οΐΛ' νά τταρέ· χούν πλήρη υποστήριξιν είς τάς δυνάμεις τοΰ ΝιΑΤΟ, καθ" ?ο*ον οθτος είναι ό καλύτερος και δ ο¬ λιγώτερον δαποτνηιαός τρόττος διά νά διατηρηθή ή ειρήνη». Ό Άμερικανός τΓτέ,ραρτχος ανε¬ χώρησε χθές την Ιην υ μ, διά την έν Σμύρνη έδραν τοΰ στρατηγείου τού, συνοδευόμενος ύττό τοΰ τα- ξιάρχου Γ. Άντωνάικου, άντιττρο- σώττου τής ΕΒΑ είς τό ώς ανω στροττηγιεΤον. ΚΕΙΐΤΡΟΥ ΚΟΙΙΙΤΐίΐΊΑΊΙΙΙΙ1 ΆπΑ την εορτήν των Ιξεταοε· οον Α—Ι τή λήξβι των μβθημά των τοδ ίδιωτικον Αημοηκοδ Σχολείοϋ Δίοποίνης Βυρβίρη - Κωνσταντινίδου είς Παγκράτι Άπό τής ο στάσεώς τού τ.· λαμπρό αύτό Σωμα'ίΐο μέ τη «Δεν ύτΓάιρχει σχυρά, κατέληιξε άμφιδολία, δτι πρέττει *>* «ι«ΐη-
ρώμίΐν ισχυράς δυνάμεις άντε—ιθέ-
σεως καί αμύνης, μετά τής απα¬
ραιτήτου άτομΊκής ιόττοστηιρίξεος,
ή όττοία θά άτταιτηθη διά νά έξα-
ΤΟ ΗΕ11Ι0ΙΚ. ΙΥΜΒΟΥΛΙΟ»
ΈΜ ΜΜ ΟίΊΡΑΙΟ!
Κατόπιν των αρχαιρεσιών
τής Ενώσεως ΠονιΙων— Πειρσι
<ΰς τό Διοικητικόν Συμβοόλιον αυτής κατηρτίσθη ώς εξής: 1) Αθανασιάδης θεμιστοκλής Εργολάβος ΟΙκοδ. Πρόεδρος, 2) Μαινουο·τρ(ί!«ης Ίορδάνης Λημ. ύπάλληλος Άντιπρόεδρο^ 3) ΤιλκερΙδη: Γεώργιος Έργο στασιάρχης Άντιπρόεδρος 4 ΤσιρΙδης Χαράλσμπος Δικηγό ρος Γίν. Γραμματεύς 5) 'Υψαν 'ίδης Χρήστος Λογιστής ΤαμΙ αο, 6) ΆτιοστολΙδης Χαράλαμ πος Ίδιωτ ύπάλληλος Σύμβου λος, 7) Διακονας θεόφιλος Εργάτης Σύμβουλος, 8) Κυζυ- ρίδης Σάββας Έργάτης Συμ Ρουλος, 9) ΜιχαηλΙδης Δημή τριος 'ί-ργοστασιάρχη. 4) ρς ργοστασιάρχη; ϋθμ- βουλος, 10) ΠολυμαΐΙδης Ιωάν νης Έτιαγγελματΐσς Σύμβου νης λος. καί των δικαια'μάτων της <ν Κων)πό· λει "Ελλην κης Μειονότητο' — ©ν άπορρεότων έκ τής Συν θήκης τής Λαζανη;- ένιό, το^ ττλι->·~(^·. -λ.. » 'μων οχέ
ΤουοκΙαι.
των
σεων -Ελλάδος καί
λ και.
διοργανώνει κατ' Ετος δ£Ϊπ«ον
είς τό έν Π. Φαλήρω ΚένχρΓν
«Τροκαντερό» είς τό όποϊο
ποτρακάθηνται οί έν "Αθήνακ
καί Πειραιεί Κο>ν)πολΓτσι υέ
σκοπόν την τόνωσιν ΐΓ|ς μ
το,ν γνσριμΐας καί φιλΐας
•Εφέτος τή 25ην Ιουλίου ί.6
ημέραν Πέμπτην καί ώραν 9 μ.μ.
εί· τό ούτό Κέντρον προσκα
λτθνται καί πάλιν οί Κων)^ο-
'ΐται νά συμμετάοχωσι τοθ
δεΐπνου (ντάμηλ-ντοτ 65 δραχ
κατ' άτομον) μέ καλλιτεχνικόν
πρόγγραμμα Οϊκονομίδη Πανα
γοιτούλου ΤρΙ Καντσόνε ΜαΙρη
Μόν Λά<~υρα Σ|βα·Πίτρί"βα καί άλλων, ανευ άλλης έπιβαρόν σεως. ΟΙ έπιθυμοθντες νά σΐ'μμίτά σχωσι ά; τηλεφωνήσουν είς τα Γραφεϊα 29.317 νά πρ^μηθευ θοθν προσκληθείς καί νά ου νεννοηθοθν διά τραπέζι. ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ_ΠΟ_1ΓΙ0Ν ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΝΐΚΟγ ΤΟ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ 'Η μαγευτΐχώτερη διβδρβμή- Τβ πιό κροοδευτΐκβ Μβν«· ατίίρι ΕΤχαμβ κανονίσει, έπβιβή δίν υβς ίπαιρναν οί μέρες, να βγά λωμε άιό τό πρόγραμμα τής περιοδεΐας μας μερικά μονα στήρια : τοθ Σταυρονικήτα καί τοθ Παντοκράτορος στήν παοα Χιακή γραμμή μετά τβν Ίβή οων, καθώς καί τα μακρινότε- ρα τοθ Έσφινμένου καί τοθ Χι· λανδαρίου. Δ4ν Επρβπε βμως, νιά κανίνα λόγο, ν" άφΐσωμβ, άπό την Τδια πλευρά, τ* ονο· ιιαστό Βοτοπαίδι, άπό βπου θά παΐρναμε τό δρόμο γιά τό νότο. Τήνέπομένη τό πρωΓ στΐς 7, μέ μουλάρια νοικισσμένα τώρα άπό μδς καί μέ τα κα τευόδια των καλογέΐων τοθ κελλιοθ πού μβς Φιλοεένησε. ζεκινΐ,σαμβ από τίς Καρυβς γιά τό Βατοπαίδι. Πηγαΐναμε νσ 3ο0με £να Από τα πιό ενδισφέ οοντα, τα πιό βμορφα κα( τό ΐχιό πλούσια μοναστήρια πού, ιαΓύ μέ τή Λαόρα κρατβ τα •ϊκτΐπτρα <τττΊ μοναχική έπικρά 'εια τοθ "Αθωνσ. Κσϊ ή προσ ^οκΐα μσς αυτή φούντωνε στό 5ρόμο μας καί όμόοφαινε πιό ^ερο άπό τα στολΐδια καί τίς ώμορφιέο ττού μδς συνώδβυαν. θαυυάσαΐ'« κι' βσημειώσαμβ ώο τώρα βΧες τίς φυσικέ" καλ· λονές πού συναντήσαμβ ή δια· δρημή δμωο αότή άπό τίς Κα· ουές «5>ς τό ΒττοτταΙδι δέν συγ
'ρΐνετσι μέ καμμιά Πηγαΐναιιε
■<άτω άπό καταποάσινες στοίς Περνοόσαμε όλόδροσες ρεαα 'ΐες ιαέ πλατάνια κα1 βρθσεο γ^τιστές καί τρβχοό^βνα νερά Καστανιέο, κσρυδιές. φουντου κιές κι* δλλα λογιω λογιώ δέν 'ρα κσρποφόρτ καί δνοια σέ ζώνουν στό βοόυο. Άπό «α • ένα ξέφωτο βλέπεις ποθ καί ποθ Ελαττα καί μεμονωμένα κβλλιά. Φτάσαμε σιό ψηλότερο ση "εΓο. Άπο κεΐ ππρουσιάζετα1 Ενα'· γητριτωμένΓς ορμοΓ υέ μιΛ κατταγάλανη καί ί|οεμη θάλασ· τα καί αμμουδερή άκρονιαλιά. ντό μυχΛ τού. αέσα στόν ήΧιο. <αμοτρωτ6. πασίχαρο. περήφα νο μέ τΛ κά"»τρα τού. τούς πορ- νους τού, τούς τρούλλους των Έκκλησιων τού καί τόν ίκτετα- ιένο 6γι<ο των κτιρΐων τού, σάν αιά αικρή όχυρωμένη πολιτεία, προβάλλβι, ποίημσ όμρρφιδς -ττό σό»ολό του, τό ΒοττοπαΙδι, καί πΐσω άπ' αΰτό, σέ όααλή τλαν ά τοΰ βουνοι1, ή σκήτη τού Αγ. Δημητο(ου Τώρα πού ό δρόμος άρχίζβι Ίτ κατεβαίντ) τό τοπίο άλλάζει δψη Τα εύγενικά δίντρα τ4 άν -ικαθιστοϋν οί σκληοές άργιες Γά πρινάρια καί οί ββ>ανιδιέτ.
Μας ένκατσλβίττΕΐ καί τό δοο
τβρό όϊΡάκι καί μδς χτυπβ δ
μΧιοο, τδσττου φτΛνομε σέ
κλειστή
νω από
στ« καί άπολαμΒΐ
κοντά τό μαγευτ"κΡ0
τό κθμα άκοό.χβι
χαμηλά ο
νάοκη- σέ
κλείαης τα ,.„
περιβάλλης μΐ χ?
λαμπρό τοθτο 55σι1
Δυόπβλώριοιτ,^
>ι, δ ίνας κοντά ,
001) ι
'
άπό ρΓ ί
σ.μοποιθντας δ,τ
ταν : τ6ξα, 4χ6
νβρό, πίτρες, 5«
την κοουφή τους
τροθλλοι 006 α.-ΐΧ*··,
σιων ποο 3Ζ ^ν Ε 5
ρω άπό τόν πβοΚΐΛ βΓ
ναστηο,οθ Λ,Γ^ °
δια, κήποι, *μηίΧ
νες. Στή μι«Οή ίκ
αοναστήρ, ώς τή
πάΡχοονκάμ^σ
χάμ^σα
θητικά τού κτίρ,α.
Κατεβαίνομί κάνο
κυκλική στροφή α-.
Ρά γιά νά θοεθοθίε
ήθλ
Ινα
1ΝΤΙ.ΙΙ ΙΒΙΚΙΤΙΪΡΓΙΙ
Δια τοΰ Ληό ύθ·5 57 Βασ. Δια-
χάγματος, άπβνκμήόη Λ γονσοΰς
Σταύρος τοΰ ΒααιΧιχοΰ Τάνιιαχος
• ηθ Γβωργίον τοϋ Α' ιΐς τονς κ. κ
Λ/ιναήλ Παίχόηουλο*, Σηνρ δοβνα
Καζάχον καί Άνδρίαν Παναγιωτό
ηονΧον, ηάρι8ρα μέΧη τοΰ ΑΣΛΥ
ώς χά) κϊς τόν κ Αημήτριον Πχπα
Λήμαν, ΓιηχΑν Λ)ντην των γρα
φβΐων τοΰ ΑΣ Δ Υ Τημικοτίον ότι
είς ΐόν χ. Μιχ ΠαογόπονΧ»* εΓχεν
άηον/μη&η τό ετος 1960 ώς Δ)ψτοΰ
τ&τ» τής άνοχαιαστάσιως τοΰ Υ¬
πουργείον Κοιν Προνοίας ά τον
σο0ς Σταύρος τοΰ ΒασιΙικοΰ Ίάγ
μαχος ΦοΙνιχσς
ι
ΣΑΟΟΗΟΠΟΙΕΙΟΗ
ΧΑΝΙΑ
ηάγ<ους, σ πεο,σσδτερ, μονασ κρόζει τή θάλασσο Ανοψυχή στΓύο την βοβ τής άνα, Εν© περνοθμι Μ ζόααστ* β πρώ'η φορά ΟτΑ ν« χτυπάη τ.ς προειδοποιηθή Βροθμε τα τφαμ^ δ.αΦορετκ βΤ[· άλΧβΟ πλοκόστρωτη αΰλή σου γάνβτσι ίήί άχαοίθυητους ιςββτ.ς ■ τταράθορα ·ΑνΕβ| »* ρορα ΑνΕβΒ|νβΒΜ λα άρ.στεοσ καί βΛβ»6 σ· Ε,α φαρδύ θαρότατο ι ος, άι>6 την
ΡωμυΧα, θ ο^
καί μδς όδηγί1 στ· άρϊ ™
κι. βττ,υ σϋναντοθμι ,οομ;
πολυτελεια πρωτοφανί) ^.ι
Μοναχική έπικρά'ειατοϋ'ί,
Ορους. ΧαΧιά στρωμίνϋ»
φόντο γαλάζιο κι' «~άνω κ
ιιονόνραμμα τϋο Μονής.Καν9
πέδβς καί πΆυΘρόνΕθ ντυμΐν
μέ ύ
αέση οννϋΧό τρη(
παληοθ στόλ, μί ιιιά 4ραιο·ί
τη λάμπα κρεμσστή ^
δροφή. Στόν τοϊγο &οώύ
κουαρέλλες κοΙ ίιάΦορκιΙ,ι
νες μέ τοΰς βασιλείς μα(«ί
μέση καί στή νωνιά τ)|ς οίίομ.
σαο ή Ιδιότυπη χτιστΓ), ιο<1 βυζαντινοθ ρυθμοθ μ έ κολωνει, φηΜ{, την βλέπομε σ' "Λα σχκβόν υοναστήρια. Όλα, ράθυρσ, διάδοοιιοι, που ττβτ;! κ·' λάμττουν·. κοΙ μοσκμι»^ άπό καθαριότητα. Άΐ!*( νοιν,τές πόοτες των Ιι·** ματίων. πσο είναι γιά κ» II· . βΧέπομβ λεΐ)«σ,ϊΐιίΐ« Ιχο ωαν «λιίρο ρββ ματιστές κοοβίρ«(, μ( *« παν ώ πλσΐ στόν τοΐΐο,μί λιά στό δάπίδο καί «αΜί' ΣονιχΙζίται ΑΦΡ0ΔΙΣΤΑ-4ΕΡΜΠΙΕΑ Ο ΑΦΡΟ4ΙΣΙΟΛ0Γ0Σ Α. Δέχβτηι Βπληςά 7 ηλαηΐα'ί 9-1 καί 4-9 μ*. ν ο ΰ «ν ' χ κίχυ ιτιας ίμενου Αίήνα Ιιχρ ι« λ έ » ά Μϊτ μέρ ΑΛΛΑΓΉ ΤΉΑΕΦΟΝΟΥ Τό νέον ττ)λε>Μ»β»'
κίας τοθ ΙατροΟ «· 'Ατ·,»;|· "_ροί
είναι 662.920. ΤοΟ ΙοτειΙβ» '
ραμίνει τό ίδιον 53251,
τονς 73α.
(ήν τδ
»· ■ βί
ιΙ*" }
, Ι* ιν,
00
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ
ΠΣ ΤΟΥΣ ΛΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΧ
ΜΕΣΩ ΑΙΒΑΝΟΥ - ΣΥΡΙΑΣ - ΙΟΡΑΑΝΙΑΙ
Ό Σεβασμιώτατος ΜητροπολΙτης ΧΙου τ.
μεων κ. Παντελεήμων ΦοστΙνης πραγματοποιβν „
την δΐτοΐαν εδωοαν τα έλληνικά στρατεοματα Μίσ1ςλ.Ι,->
λης ένώΐτιον τοθ φρικτοΰ Γολγοθδ είς Ίεροσόλυμα »" .
άε(μνηστον Βασιλέα Γεώργιον κατά την κατοχήν, βά «
ΠανελληνΙου Ποοσκυνήματος ε(ς τούν. Άγίους Τ
γούΐτου—3 ΣεπτεμβρΙου.
«Α,ΓΆΛΙΕΙΙΙΛίηΜ» —
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ —ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΕΓΓΡΑΦΑ'
1ΙΙ»ΑΚ ΓΟΡΕΙΟΛί Α_ΡΐΑί
Όμόνοια, ΆγΙου Κωνσ'αντ(νου 4 Τηλέ·· "
ηΓΓΛΙΚΛΒΜΕΡΙΚΡΗΗί»
ΙΑΣ
ΦΕΙΔΙΟΥΙδί
ΟΕΡΙΝΑ ΤΜΗΜΑΤΑ
'ΐιν
η
Νιΐι
ΖΤΟ
τί
ν0
θε
,ττ,
ΧΟΝΙΑ ΑΧΓ
Καθηγήτρ α Γαλλικής γλώσσης ^
Παραδοσις εί. Ίδι οπκά Γυμνάσισ και Αι**
Καί και' Οίκον
• τ π
Πληροφορίαι είς ιά Γραφ. τοΟ«ιΐροσ·