186994

ννι ν ν
ιον Κρηαης 14
ΠΚΟΣΚΟΣΜ
ΑΜΕ5ΑΡΤΗΤ0Σ ΕΒΑΟΙΙΙΑΑΙΑΙΑ ΠΟΛΠΙΚΗ ΕΦΗΚΙΕΡΙ1, ΦΙΛΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗΝ* ΣΥΜΦΕΡΟΜΤΒΙΙ
ΕΤΟΣΒΟόν ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1385 ξ ΑΘΗΝΑΙ ΚνΡΤΑΚ» ,ο',νη............»" " "~*"~™*""""*.......' "-■■.........ιι.......■.......■........".".................»........
, «ΗΠΑ1 ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1957 ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ — ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΊΥΠΟΓΡΔΦΕΙΑ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 65 — ΤΗΑΕΦ. 57-126
ΪΠΕΡΑΝΟ ΟΛΩΚ ΤΑ ΠΕΤΡΕΑΑΙΑ
«εικών των Ήνωμένων Πολιτειών τή; Ά-
ίίΐχήί · ™? Μεγάλΐί Ύτερατλαντικης _η-
ΙβρίΐΤΊ*;· π βποία «αχυρίζεται δτι φιλούοξϊΐ
, {νοίοκεται επι κεφαλής τού Ελευβέρου
ωμβ». ί'* λόγους ανωτέρας (!) διεδνβΰς ή-
ι& ' κρβέβη εσχάτως είς την ακόλουθον
" νίκην ομολογίαν- Ό κ. Τζών Φόστερ
νχλλίί εδήλωσεν άπαδέστατα 5η-
ίίΐκ, εϊί ΰυμπατριώτας τού καί ξένους £>η-
Ι^.ιΐίνΡ«Τβ"5. ότι σκοιτός τοΰ Σταίητ Ντι-
•τ δέν είναι νά κάμνη φίλου;, άλλά
..■τί'-η 5ιά την προαγωγήν, -«· ■ ~
τ ρ ό π ο υ,
τβυ.
,ν τ έ ς
ίδ
ϊ«'. ϊσβι μέν έκ των κατβικούντων είς την
Τού κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
τωρα δέ προσφάτως καί τό Όμάν.
Κατ' αυτόν δέ τον τρόπον, χάρις είς την
ΐν/ληνικην πολιτικην τών ο υ ν ε ν ώ ν
τεμενάδων χχ Τβ διπλωματικόν δαιμόνιον
τβυ εκ Μεταοδου νεωτέρβυ Τ«λλεϋράνδβι> κ
Ηυκγγελου Αβέρωφ Τοσίτοα, οί Αμερικανόν
επιτυγχάνων μ' ε ν α α μ η ά ρ ο δ υ ό
τ ρ υ γ ώ ν ι α», όπως λέγει έ λαός. Κλεί-
νιτυν έστω καί προσκαίρως, τό στόμα τών
κρεταννων, κολακεύουν συγχρόνως καί
την φιλοτιμίαν τών Τούρκων φίλων τβΰ
περιφήμου Πενταγώνου, ©Ί ο¬
ποίαι, τό κάτω κάτω τή5 γραφής,
πληρωνουν οί ανβρωπβι έκατβντάδες χι-
ι ά
των συμφερόντων
ί ν ? 5 Φρς ρ
χς, άνθεί καί ή μωρία, ρ έπιπ©λ«ι©τη;
ή εώπιστία - έχουν στβιχειώύη νβΰν, ήσαν,
τούτο. απολύτως βεβαιοί κ«Ί ουδέποτε
' είς ψει>δ*ισ5ησεις καΐ εύκόλβυς
( ««β άπατηλάς Άμερι-
ι»ηχάί έ>ίηλώσεις καί ενεργείας, αί οποίαι
>«ί>ε"«"ν ε'? Τ*>ν τρβάθΓΐιαιν των ύ ψ ί-
. τ μ ν άνβρωηίνων ΐδεωδων. χάριν των
έχίβηο*ν πβταμοί αίμάτων μέχρι σή-
Ιρ
'Οίβι βμως έπηρεάζιϊνται άπβ
£ι·π«ώ<;εΐ5 καί δέν έμβαθύνουν είς τα πρά- ψχι _ όπως λβγου χάριν οί διευθύνοντες την έξι»τερικήν μας πολιτικην -- πίπτουν είς α; ηαγίί«$ πβϋ μάς στήνβυν, κατά καιρού.', μ χκίίρνώντες την Αμερικήν Ρεπουμπλικά- ΐίΐ χχ'ι οί οϋμμχχοί των, είς τάς οποίας πα- ρ»«*Μ>ν δι>3τυχώς εκάστοτε την Ελλάδι-
Ό ηίριίόητος λοιπόν κ. Τζών Φόστερ Ντάλ-
ίι£ί, δια νά εξυπηρετήση τα συμφέροντας τής
ρο^ί «υ, τα βπβϊ« έπιδάλλβυν νά ηεριέλ-
ίβιιν £ϊ; 'Αμερικχνικάς χείρας όλαι αί πετρε-
/υΐίΛπγαι τής Μέοης Ανατολάς, έχει κχτχο
τιβει πρόγραμμχ βαθμιαίας έκτοπίσεως έκεΐ-
!»· τίν "Αγγλων, διά διαφόρων τρόπων καί
, τάς οποίας βέτει συν τω χρόνω είς
Διά νά παύση «τιμως νά μεμψι-
μ«Π έ ψωραλέβς Βρεταννικός λέων,
οί ίΐίυδύνοντες τό Σταίητ Ντιπάρτμεντ τ^ϋ
χ?ινουν. άπό καιροΰ είς καιρόν, κανένα ξέ-
Αΐαδων δβλλαρίων ετησίως, ώς μ π α -
Ι ί σ ι. είς τβύς κβρυφαίβυς ΆμεριχΛνβύ;
Ρεπβ-αμπλικάνβυς Ντιουϊ —Ντάλλες, αδελφόν
τβΰ ύτβνργβΰ τών Εξωτερικών.
Ουδεμίαν δέ ε,χβυν σημασίαν, ύιά τους η¬
γέτας τοΰ Λευκβΰ Οϊκου καί τοϋ Σταίητ Ντι-
πάρτμεντ, τό δρά,μα τής δβυλείας τοΰ Κι>πρια-
κοΰ Λαβΰ, «Ί άγχβναι, τα βαβανιατήρια, τα
ατρατόηεδα συγκεντρώσεως καΐ αί άλλαι έ γ-
κ λ η μ « τ ι κ α ί μέθοδοι, τάς ©ποίας χρη-
αι,αοποιοΰν οί "Αγγλοι, διά νά κρατοΰν υπό
τόν οτυγνόν ζυγόν των την μ α ρ τ υ ρ ι-
κ ή ν Ελληνικήν Μεγαλόνησον.
Συμφώνως πρός την έμολογίαν τβϋ κ.
Χτάίλες, υπεράνω όλω ν —τής ηθικάς, τής δι¬
καιοσύνην κ«Ί τής ελευθερίας λαών, περισσό¬
τερον πολιτισμένων άπό τβΰς Ά,μερικανβϋς
— τϊ8ενται τα πετρέλαια καί τα όίλλα Άμε-
ρικανικά αυμφέροντα!··
Τού; κατοοστατικοΰς χάρτας τών Ήνωμέ¬
νων Εθνών καί τών άλλων διεβνών βργανι-
σμών, καθως κα'ι τάς επανειλημμένας διακη-
ρύξεις, περί προσταοίας τών δικαιωμάτων
τβΰ άνδρώηβυ, αί οποίαι φβρουν την Αμερι¬
κανικόν ύτΐογραφήν ο κ. Ντάλλες τάς γρά-
φει είς τα παλαιά τ β ι> υπο¬
δήματα Έκεί δηλαιδη τΐβύ γράφει καί
τού; πολιτικβΰς ηγέτας τών λαών, οί όπβίβι
έξακβλβι^βίΰν, παρ' ολα ταυτα, νά είναι άκό¬
μη Λ λ ι 9 ί ω ς προσδεδεμένβι είς τό 'Α-
μεοιχανικόν άρμα.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
Άπό την πολιτιστικήν δρασιν
των προσώυγικών όργανώσεων
τΤΙΤΟΝΟ! ΑΠ0Π!Ρ11Τ(ίΥΤΗΐ Η ΑΝΕΓΕΡΣΙΣ
αΐΕΙΡΑΙλ ΤΗΤ "ΠΟΗΤΙηΚΗΣ ΕΠΙ ΑΙ,,
Έναιδρυμα πού μέ την Οίκοκορικήν και Παιδαγωγικήν
Σχολήν τού Θά εξυπηρετήση ολόκληρον την περιφέρει¬
αν τού Πειραιώς.
θερμή έκκλησις τής Ενώσεως Ποντίων και Έπι-
τροπής άν€γέρσ€ως διά την ενίσχυσιν τού εργου
τ°0 κτιρίοιι.
Πλήθος συμττατριωτών.
θ συμπολιτών.
ώ
ώς καΐ
δωρην
ένισχυτών καί συνόρομητών
^ζ, τών οποίων έν καιρώ Θά γνω-
^τοποιηθοθν καί άποθανατισθοθν,
« Ιδιαιτέρφ βιβλίω, τα όνοματε-
υμά των, έσπευσαν καΐ ένίσχυ-
αύθορμήτως καΐ γενναιοφρό-
δι' υλικών καί χρημάτων τάν
' σκοττόν τής ανεγέρσεως της
Ίακής 'Εστίας Πειραιώς, δι-
^ έννοιοχταν καΐ πίστεψαν βαθειά
011 τ6 ύττό Αποπεράτωσιν Κτίρι-
Οϊ· ττράκειται νά καλύψη, μέγα κε-
* εν δλη τή περιφερεία τού Πει-
"•"«ς καί ν' αποτελέση, ένα πρώ¬
τον Οίκοκυρικ,ής καί Παιδαγωγι-
Σχολής, ίν τή ό-ο!α θά διδά-
Διά νά ά-οτελειοοθή δμως μίαν
ί ύό
Ή νέα Διοίκησις τής Ενώσεως , ή Παιδεία, κατά τό άρχαικόν ρη-1 ποιήσεως δτι καΐ αύτοί συνετέλε-
Γ^τίων Πειραιώς, ήτις εχε. προ- τόν «Πα.δεία άριστον κτή,μοο. _ σαν είς τό ωραιο δη,μ,ουργτ>μα_τού
ελθει έκ των αρχαιρεσιών τής 23.
'57, μαζΐ μέ την "Επιτροπήν 'Α-
ΐγέρσεως, εχριναν σκόττιμον νά
4ΐΓευθυνθούν ττρός ολους τούς
Ποντίους διά νά ζητήσουν την ή-
8«ήν καί ύλικήν ενίσχυσιν καΐ σνμ-
νπράστασίν των προκειμένου έν-
Τ6ς όλίγου νά αρχίση καΐ νά άττο-
Τίροττοίθή τό δλον €ργον τής ΠΟΝ¬
ΤΙΑΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΓ/Χ.
"Ηδη, μέχρι τής στΐγμής αυτής
«ελϊίωσε τό γκρό- ■μττετόν τής
Στέγης, εκτάσεως 25 κ. μ. συν-
ΐομώτατα δέ θά έχη συντελεσθό
οί όλοκληρωθή δλη ή τοιχοποιΐα
Καί πάλιν διά την «Ν. Αίολίδσ»
ΑΑΙΚΑΙΟΑΟΓΗΤΑ ΤΑ ΕΜΠΟΑΙΑ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΓΕΡΣΙΝ ΤΗ! ΠΟΑΕΟΣ
ΤΟΝ ΑΙΟΑΕΟΝ^ΕΑΙ ΚΥ1ΟΝΙΑΙ,,
Δέν είναι περαιτέρω άνεκτή ή διαιώ-
νισις τής αύτοστεγάσεως δύο χιλιά¬
δων προσφυγικών οίκογενειών.
Μία έπιστολή τοϋ κ. Μ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΛΗ
ΑΟΓΜΛΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΟΠΙΣΜΟΣ
Άιξιότιμε Κύριε Διευθυντά,
^ Είναι ττ<χγκοίνως γνωστόν 6τι είς την Ιεράν γήν τής Μήτρος Ελλά¬ δος, χιλιάδες χιλιάδων προσφύγων τταραμένουν άκόμη άτακτοποίητοι και σΐΛ>εχίζουν να ζοϋν είς λασπο
κτίστους τρώγλας και τενεϊ<εδοσκε- πάστουι; παρόγκας εις άς αλλαιχοΰ οίδε καί «ύτά άκόμη τα Ίετράπο- δα κτήνη των, δέν θα επέτρεπον τα στεγάζωνται. ΟΙ ανθρω—οί αύτοί ττού πρό και ροθ πολλοΰ δέν θά έττρεττε νά λέ- γωνται πρόσψυγες διότι εΤναι "Ελ ληνες είς την ψυχήν καΐ τό σώμα- ώς '<αι οί άλλοι γηγενεΐς άβί ίζ δ θά γηγς φ μας· νομίζω δτι θά επρεπε νά τύ- χουν περισσοτέρας προο-οχής άττό τάς εκάστοτε Κυδερνήσεις, και τό έν γένει δι' δλους στεγαστικόν θέμα, θά έ&ει νά τακτοττοΐηβη ού¬ χι δι" ήιμιμέτρων άλλά διά τής τε- λικής καί ανθρωπίνης στεγάσεώς των. Μία μερίς έκ των ανωτέρω πο- λι/παθων προσφύγων, προδλέττου- σα ότι ή Κρατική μέριμνα διά την ολοκληρωτικήν ανθρωπίνην στέγα σίν των, θ' απήτει πολλάς ΐσως δεκαετηρίβας, άττε<ΐ>άσισε τή έγκιρί
σει πάντοτε των αρμοδίων άρχών-
τΓερικστττουσα άττάι τόν έτπούσιον
νά αύτοστεγασθή. Πρός
τόν σκοπόν τούτον ίδρυσεν τόν 6-
ττό την έττωνυμί<ΐν«ΝΐΕΑ ΑΙΟΛΙΣ» Οίκοδομικόν Συνεταιρισμόν, δστις άριθμεΤ 2000 οικογένειαι ώς δι- καιοΰχα τακτικά μέλη τού. 'Α-ίτδ πενταετίας τα ώς ότνω μέ¬ λη δι' αΐματηρων οίκονομιών (πάν¬ τοτε τή έγκρίσει τού Κράτους) ττροέδησαν είς την αγοράν έκτάσε ως 3000 οτρεμμάτων έν Διονύσφ Άττικης, ή έκτασις αι/τηι έρυμοτο- μήθηι. καί τό σχέδιον τής υπό αν¬ έγερσιν πόλεως, υποβληθέν είς τάς αρμοδίας ύτττϋρεσίας ενεκρίθη έν τφσι/νόλω τού, δέν άπέμενε δέ τίττοτε άλλο, παρα μόνον ή βκδο- σις τού Βασ. Διατάγματος, διά τήιν έναρξιν τής οϊκοδομήσεως των οδκιών των σι/νεταίρων, οΐτινες άν- έρχονται είς 15 000 περίττου α- τομα. Άλλ' ή κακή μοΐρα των άνθρώ- πων τούτων, οΐτινες καΐ σήιμερον άκόμη λέγονται προσφυγες· δέν ή¬ το μόνον ή έκκρίζωσίς των- άπό την γενέτεΐιραν δττοι; εκρότουν επί αίώνας ύψηλά την Εθνικήν λαμπά δα· ή κακή αυτή μοΐρα τούς κατα διώκει και έδω είς την πάτριον γήιν άκάμη' είς τόν έν Διονύσω ι¬ διόκτητον χώρον έπίσης, καΐ του¬ το, διότι τό τελευταίον τέταρτον δηιμιοΐΛργοΰνται τίς οίδε άττό ποί¬ ας σκοτεινάς δυνάμεις προσκώμ- μάτα τελείως αδικαιολόγτγτα και ούτω ή ένοτρξις τής οϊκοδομήσεως διαιωνίζεται, οί δέ ταλαίπωροι αύ τοί άνθρωποι συνεχίζουν νά κατα- δάλλουν άττό τό αίμα των, τα δισ- βόκττακτα άντίτι,μα των ένοικίων των, η νά άφαιροθν ημέρας, μήνας και έτη αττό την ζωήν των συνεχί¬ ζοντες νά κατοικοΰν είς τάς αίσ- χρας τρώγλας είς δς τό ττρώτον τούς εγκατεστήσαν κατ' ανάγκην. Και έως έδώ. τό Ιστορικόν τής 'Ο- δυσσείας μας. Άλλ' έτητρέψατέ μοί Κύ,ριε Δι¬ ευθυντά, νά διατί—ώσω καί ττικρόν τΓαράτΓονον, είς τούς ύττευθύνους άντιπροσώποι/ς μας, είς τούς έν- τός και έκτός τής Βουλής, ανε¬ ξαρτήτως τής κομματικής των το ποθετήσεως. Έππτρέψατέ μοί νά ύψώσω τνή ταπεινήν μου φωνήν δι- αμαρτυρίας> φωνήν ή όποία ακρα¬
δάντως πιστεύω νά εΤναι ή φωνή
100 χιλιάδων άκόμη άστέγων
προσφύγων.
Δέν είναι περαιτέρω άνεκτή ή
άδιαφορία καΐ άδράνειά των, δέν
είναι δικαιολογημένη ή διαιώνισις
τής άλοκληιρωτικης στεγαστικής
μας ύττοθέσεως. Είς ύποθέσεις αί
όττοΐαι λαμδάνουν τροττην χρονι-
σμοϋ, καΐ έφ' όσον πιστεύοι/ν είς
τό δίκαιον των, εχουν ιερόν καθή¬
κον οί κύριοι, ιδίως οί κοινοβοιε·
λευτικοι ίκπρόσωττοί μας, τό έπτα-
ναλαμδάνω ανεξαρτήτως καμιματι-
κής των τοποθετήσεως, δλοι ώς
εΤς άνθρωποςν νά έτπδϊώκουν την
έττίσπευσιν καί την οριστικήν λύ¬
σιν των.
Εύελτπστών δτι ή παροΰσα θέ¬
λει φιλοξενηθή άπό τάς στήλας
τής εγκρίτου· εφημερίδος σας· καί
έλπίζων ότι οί πβρΐ ών έκ—ρόσο-
ττοί μας θέλουσι την λάβη σοβα¬
ρώς ύττ' δψει.
Διατελώ μεθ' άπείρων εύχαριστιών
ΜΙΧ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ
'Αφ' ής βτιγμής διεκόπησαν, όλως απροσδο¬
κήτως, αί ουζητήβεις επί τοΰ άφοπλιαμοΰ ή δέ
Οΰάσιγκτων δέν έπ&δεχβει τάς προτάοεις τής
Μβσχας περί μιάς νέας Διασκέψεως τ·ϊς Γε-
νβύης, 6 κ. Νικήτα ιΚροΰστοεφ πλλαϊε τον
τόνβν τής φωνής έναντι των δυτικών άντιπά-
λων τού καΐ ειδικώτερον των Αμερικανόν.
Έηωφελούμενος τάς περιοδείας τού είς την
Α· Γερμανίαν β Γεν. Γραμματεύς τβΰ Κ.Κ-Ρ.
πρββιδβηοίηοε «ρώτβν, τ* κράτη τοϋ ΝΑΤΟ
ίτι ένδεχομένη άναδολή επί τβΰ άφβπλισμοΰ
καί άναδίωσΐξ τοϋ μιλιταριβοϋ είς την Δ. Γερ¬
μανίαν (μέλβυς τοϋ ΝΑΤΟ) δυνατόν νά έχη
ώς άποτέλεσμα την μεταβολήν τής Δ- Εύρώ-
πης είς οωρον έρειπίων. (Ό άηοχωρων της
αοοεδρείας τοϋ κοινοΰ Άφερικανικοΰ έπιτελεί-
βυ ναύαρχος Ράντφβρντ έέε6αίό>σεν δμως τα
κράτη τής Λύσεως δτι εί; παρομοίαν περίπτω-
οιν αί Ήν. Πολιτειαι θά οιακήαβυν σκληρά καΐ
όόμεοα άντίπβινα)- Καί δεύτερον, ότι ή Σο6.
"Ενωσις δέν θα επιτρέψη είς τόν «δυτικόν Ιμ-
περιαλισμόν» νά έττβμβαίνη είς τάς εσωτερικάς
ύΐτοθέαεις των λαών ποΰ μάχβνται διά την α¬
νεξαρτησίαν των (Κυττρίων, Άφρικ«ν«ν, Ά-
ρά&ων κ.ά) βάσει της άναγνωρισθείσης υπό
τής Ρωσίας άρχής τής «μή έίΐεμδάβεως». (Κα¬
τά την γνώμην των σχολιαατών της Λύσεως
την αρχήν αύτην παρεβίασε ή £. "Ενωσις κα¬
τά τα αΐματηρά έπειαοδια της Ουγγαρίας, ένώ,
αντιθέτως, την έβε&οτβθησαν ευλαβώς οί Σύμ-
μαχοι κατά τα αΐματηρά έπεισόδια της Κ)λεως,
της Σμύρνης καί τής Κύττρου).
Καθόσον άφβρά τόν δεξαγόμενβν Ιδεολογι-
κόν πόλεμον ό κ. Κροΰστσεφ ύπεγράμμισεν είς
τοΰς λόγους τού, ότι «ό κομμουνισμός θά επι¬
τύχη εΐρηνικώς «Ις πάσαν μορφτιν συναγωνι-
σμβΰ μέ τόν καπιταλιστικόν κόσμον κα'ι εκάλε¬
σεν έν συνεχεία τοΰς λαοΰς ποΰ άγωνίζονται
διά την ελευθερίαν καί την ευδαιμονίαν των
νά άσπασθοΰν τόν κομμουνισμόν»·
Α
Αί δηλώβεις αύται τοϋ Γεν. Γραμματέως τοΰ
Κ. Κ. Ρ. δέν Αιΐιπόδισαν έν τούτοις τόν μέν
Αρχηγόν τοϋ Σταίητ Ντηηάρτμεντ νά μετα¬
βή πρός ανάπαυσιν είς την εξοχήν, τόν δέ έκ-
πρόσωπον τοΰ Φόρεϊν "Οςρφις νά δηλώση ότι
δέν ΰπάρχει τίποτε τό νεώτερον άπό τό Άνα-
τολικόν Μέτωπον.
Καί διά μέν τόν κ. Ντάλλες τό «ράγμα εί¬
ναι πβλύ φυσικόν, άφβΰ κατά τό τηλεγράφημα
τής «Άσσβσιέητεντ» τής Ι9ης τρέχοντος, είς
κάποιαν συζήτησιν μέ 'Αμερικανοΰς βουλευτάς
ό κ. Ντάλλες άπεκάλυψεν είς τοΰς άμεοικα-
νούς φ©ρβλογβ«μέν©υς δτι «σκοπό; τοΰ Σταί¬
ητ Ντηπάρτμεντ είναι νά μεριμνα διά τα συμ-
φέρβντα των Ήν. Πβλιτειών καί δέν ένδια-
φέρεται εάν κάμνη φίλους ή έ/θροΰς είς τάς
ξένας χώρας». (ΪΙερί τούτου· οί "Ελληνες άπό
την ημέραν τβΰ Ιστορτκβΰ «πβτέ» τβΰ κ. ΤΗντεν
δέν είχον ουδεμίαν αμφιβολίαν).
Διά τόν Υπουργόν δμως των Εξωτερικών
τής Αγγλίας δέν είναι φυσικόν νά προσποιεΐ-
ται τόν αδιάφορον μετά την άπβτυχίαν τής ά-
ποικιοκρατικης ηβλιτικης τβϋ Συντηρητικοϋ
Κόμματβς, είς την Κύπρον, τό Σβυέζ καί τελευ¬
ταίως τό Όμάν, δπβυ, παρά την εμφάνισιν αγ¬
γλικών άεροπλάνων καί τάνκς, ©Ι "Αραδες
ΝΑ ΚΥΡΩΘΗ
ώρα ένορίτερα τό ωραίον^ αύτλ
έργον, πού θά άττοτελή Καύχημα,
των Πειραιωτων· Ποντίων, Προσφύ-
Κτήιμα, καΐ Έντευχτήρι^ον δλων
των, Γηγενών κ λ.π , πρέπει ^ νά
τύχη τής καθολικής ήθικής καΐ ύ-
λΐκής ένισχύσεως καΐ συμτταραστά-
σεως δλων, διότι μόνον με την
ΕΝΟΤΗΤΑ την ΑΓΑΠΗΝ καΐ την
ΟΜΟΝΟΙΑΝ θεμελειώνονται καΐ
προωθοθνται παρόμοια άθάνατα
καΐ παυανθρώπιυα "Εργα.
Δι" αύτό, ή "Ενωσις καΐ η Ε-
ττιτροττή άπευθόνουν έκκλησιν:
Πρώτον: Πρός ίλους τους
Π°ντ
συμπατριώτας Ποντίους καί τούς
καλοθν νά δωσουν χείρα βοηθείας
καί νά σταθοΓ/υ δίττλα στήν Διοικη-
σι καΐ στήν Έπιτροττή Ανεγέρ¬
σεως, προκειμένου έντός όλίγου νά
αρχίση ή γενική έξόρμησις δ_ιά την
ά-οττεράτωσιν της Ποντιακης Ε-
στίας. ττΐς οποίας έλτπδοφορον τε-
λος προδικάζετα. ήδη άπό δλους.
Δεύτερον: Πρός δλους
τούς δωρτγτάς, ένκτχιττάς. συνδρο¬
μητάς, εύεργέτας καΐ μεγάλους ευ-
εργέτας τής Ενώσεως και τους
προσκαλοθν είς ιμίσν ύττερτοιτην
ττροσττάθειαν καί θνχτίαν δια^την
άτΓοττεράτωσιν τοϋ κτιρίου, διά νά
μττορούν οί ϊδιοι καΐ τα παιδία
τους νά αΐσθανβοθν την μεγαλεΐω-
νού- συμπατριώτας καΐ σνμ-ολ(-
τας'καΐ σΐΛ/ανθρώττους και τους
καλοθν νά ένισχύσουν ύλικως την
ττροσττάθειαν τής Ενώσεως, διότι
ή χΤΕΓΗ, διά νά άποπερατωθτά
καΐ θαυματουργήση, χρειάζεται
και ηερίσευμα των ττλουσίων και
τό μονόλετπ-ο τής χήρας.
Έ π ί τή ε Ο κ α ι ρ ί «·
θερμώς εύχαριστοθν δλους τους μί-
χρι σήμερον δωρΐγτάς,
μεγάλους εύεργέτας.
^"Γδίκο^ΛΤΓΑ^^ δη-εύχαρίσττ,σ,ν τής ήθ,κής ίκανο- καΐ ^^ ^^^.,
ν,.,........,,™,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,.........................,........".........»»--»»»'»'"1Τ·1. Ι
Πειραιώς. την θεμελίωσιν, ίδρυσιν
καί αποπεράτωσιν τής Ποντιακης
Έστίας Πειραιώς.
Τρίτον: Καλοθν δλους είς
Ίερήν σταυροφορίαν, διά την ττρα-
γματοποίησιν τού όνείροι» δλων
των Πειραιωτών, Ποντίων, Προσφύ¬
γων, Γηγενών καί λοιπών νά παρα.
δώσοΐΛ/ είς τα παιδία των καΐ είς
τούς άττογόνους
παρακαταθήικην καΐ
μίαν Ιερήν
•παράδοσιν,
πού θά συμβολίζη τα Ιερά Ιδανικά
τής 'Ελληνικής Φυλής: Πίσττ» —-
Πατρίδα — Οικογένειαν — Ε¬
λευθερίαν — Πολιτισμόν — Μόρ¬
φωσιν,
Άττευθυνονται τέ-
λ ο ς< είς δλους τούς οίκουντας έν τή 'Ελληνική "Είπικρατεία καΐ ή ·Αλλοδα-η, πλουσίους καί πτω- λ( τή εύεργέτας ένισχυτάς Ο "ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ,, Είς αλλΐγν μας σελίδα, δηιμοσιεύ θμεν τό ψήφιοιμο: τής γενικής συ νελεύσίως των μβλών τοΰ οΐκοδο- μικοΰ σι/νετταιριοιμοΰ «Ν. ΑΙολΐς», τής 4 8.57, ττού άτΓΓθτβλίΐ, ττράγμα τι «κρκχιτγάζουισοιν» διαμαρτυρίοίν, δι' αύτό τό άκΐχτανόητον — όσον οπτράττετοα βϊς βόρος των. Τί ζηΓ καΐ απίστευτον — οίδικον, ττου δι- νν, έττί τέλους ; Αύτοστέγασιν, ζητοθν χωρΐς νά έττι βαρύνουν κα- θάλοι; τό Κράιτος- Καΐ τό Κρά- τος, ττοΰ ύτττοχιρ·έωΌ"ΐν εχΐΐ καΐ συ'μ- φέρον — νά τούς στεγάση μέ δι- κάς τού δαπ>άΐνας, ίίχι μόνον δΐν
τοίις διιευκοΐλύνη διά την επίτευξιν
τού αγίοι» σκοιτοΰ των, άλλά και...
έά ί
άρφ Μέ τό ύστέρηιμά των οί
ανθρωττοι άγό.ρβσαν μίαν τερ«στ!-
αν έχτοοσιν επί τοΰ Διονυσίου, καΐ
-ροέβησαν είς
ταρκτΐικάς καί
δλσς τάς ττροκα-
ττροπαρασ οευαστι-
έ
«Μέας Κι>ιδ»νίος», ττοίι θά στεγά-
σοι/ν π£ρί τούς δέκα ττέ'ντϊ χιλιά¬
δας Αΐολεΐς, ττοολαιούς ττρόσ-φυγας
Τό ύφνττου'ργΕΪον δμως Οίκισμοΰ
άρνεΐται ιτΐΐσιμόνως νά έγκρίνηι τ ό
ρυΐμοτομιικόν 6ιάιγροΐμμα τής ττόλε-
«ς, μέ την άο-ύο-τοπον δικαιολογί¬
αν τής ττρΌΐίττσσίας τοθ «ττρασί-
νου». ΆΙλίλά (ίοσχέτως μέ ότι τό
«ττρόισινον» εφρόντισαν νά έξαλεί-
ψοι/ν ο! Ιταλοί κατά την κατο¬
χήν, άττο τόν Διό>ννοΓον, ούτό τοθ
το τό άο<μά&ιον, έν ιτροκειμένω, 'ΥπουργιεΤον Γ€*»ρ·γίας, εγγράφως &ε6αιώνίΐ, δτι ουδέν υφίσταται άττό τής τίίλευοάς ούτης κώλυ,μμα, όίλλά καΐ οί μέλλοντες κάιτοικοι τού 6οννοί) τού ΘΙεοΰ τής όνμττελου άναλοιμβάνοι/ν την ΐπτοχρ,έτοισιιν νά φΐροντίσουν αύτοι διά την έκίΐ άνά τττυζιν (ηοΰ «ττρσισίνοι/» "Λοττε, να μή ίπτάιοχη άττολύτως χ«νέν έπτιχεί ρηιμα δικαιολογοθν, την μή Ιγκ'Ρ1 σιν τοθ σχβδίου, τό ότΓθκ>ν και —ρέ
ττει όττωο-διγιτοτε νά όικυρωθη.
έπαναστονται συνεχίζβυν τόν άνταρτβπόλεμβν,
συνεχώς ένισχυμένβι άπό τβύς γειτβνικβύς 4-
μοφύλβυς των καί τβύς Αίγυπτίους, αν μή καί
υπό ρώσσων ((έθελοντών». ΟΙ καιροί ήλλαξαν
διά τβύς "Αγγλους, άφ' ότου την Αγγλικην
λίραν συναγωνίζονται τό αμερικανικόν δολλά-
ριον καϊ τό ρωσσικόν ρού&λιον·
Ά
Άπό την συντομωτάτην αύτην άνβσκόπησιν
των τελευταίων διεβνών έξελίξεων των οποί¬
ων ό άντίκτυΐιτος είναι λίαν αΐσθητός είς την
χώραν μας, συνάγεται τό εξής φιλοσβφικόν αυμ-
πέρασμα δι' δσβυς πιστευβυν είς τό φιλβσβφι-
κόν ρητόν ότι «τό κυβερναν έστί ηρβδλέπειν»:
"Οτι δόγματα οίασδήηβτε φύσεως καί συνθέσε-
ως πβϋ δέν στηρίζβνται είς τάς αρχάς τβΰ άν-
θρωπισμοΰ ημπορεί νά είναι άνεκτά διά τβΰς
ολίγους (τβΰς μεταπβλεμικβύς διεβνεί; φε-
ουδάρχας) ό'χι ©μως καΐ διά τβύς π ο λ -
λ β ύ ς πβΰ έχυσαν τό αίμα των διά ν' άπαλ-
λαγβϋν—βΉως έλεγεν ό Μεγάλβς Ρβΰσδελτ—
άπό τόν φόβον τής πενίας και τής άνασφα-
λείας, δηλ. τόν άπάνθρωπον χιτλερισμόν καί
τόν έξ ϊσβυ άπάνβρωπον σταλινισμόν τόν ο¬
ποίον άιπεκήρυξεν η συλλογική ηγεσία τής
Σοδ. Ενώσεως, δεδομένου ότι δέν εδίστασε
νά άπομακρύνη άπό τβΰς κόλπβυς της καΐ αύ¬
την είσέτι την υπό τόν Μβλότωφ, όμάδα των
αδιάλλακτων.
Ή ά/ΐολύτρωσις βμως αύτη δέν θά συντελε¬
σθή (ώς έγοάψαμεν είς τό προηγούμενον άρ¬
θρον μας βάσει των τότε δηλώσεων τβΰ Ιϊροέ-
δρβυ Άϊζενχάβυερ. περί τής έντιμότητβς καί
τής εΐλικρινείας τβΰ Στατάρχβυ Ζβύκωφ), εάν
τα κρυπτόμενα είς τα πβλιτικά παρασκήνια
όργανα τής διεθνβΰς φεβυδαρχίας έξακβλου-
Θβΰν νά παρεμβάλλβυν προσκόμματα, υπό διά-
φβρα έμπρηστικά συνΒήματα είς την σύγκλη-
σιν μιάς Τετραμερβΰς Διασκέψεως ιπρός επί¬
λυσιν, συμφώνως πρός τάς αρχάς τβΰ άνβρω-
πισμβΰ καί δχι τβΰ δβγματισμβΰ, των παγκβ-
σμίων πρβδλημάτων·
♦**
Ή ύφισταμένη διάστασις δασικών άπόψεων
κβινωνικών καί βίκονομικών μεταξύ άρχόντων
καί άρχομένων ωρισμένων κρατών της Δύσεως
δέν προάγει την υπόθεσιν τής είρήνης περί
τής οποίας τόσβς γίνεται λόγβς είς τα διεθνή
συνέδρια Ικαβώς καί είς τόν διεβνή τύπβν·
Τβύναντίβν! Ή ύφισταμένη αύτη διάστασις
μεταδάλλει, κάθε ελευθέραν Κβινωνίαν, είς
μεσαιωνικόν φέβυδβν, όπου αί περί άνθρωπι-
σμβΰ θεωρίαι τβΰ τότε πνευματικβΰ κόσμου, έ-
χαρακτηρίζβντο υπό των κυδερνώντων, ώς
πολιτικαί <ί θρησκευτικαί αίρέσεις. Παρόμβιαι ίέμως αίρέσεις είς εποχήν καθ' ήν η έλευθερβ- τυπία κατήργησε είς την βύσίαν την μυστι- κήν διπλωματίαν, πρβκαλβΰν την θυμηδίαν καί αυτών άκόμη των μαθητών τβΰ δημβτικβϋ σ^ολείου ποΰ διαβάζουν εφημερίδας. Καί οί "Ελληνες Ιδίως, δέν δα ήσαν άντάξιβι τής βο- δβλβγιστικής σοφίας των προγόνων των εάν δέν ήξευραν νά διαδάζβυν εφημερίδας, τώρα μάλι- στα δτε έπεσεν πλέον ή μάσκα των δήθεν συ- νηγόρων των δημβκρατικδν θεσμών. Ν. Γ. ΑΜΗΡΑ- Διά νά στεγασθοϋν οί άστεγοι προσφυγες ΠΩΣ ΘΑ ΡΕΥΣΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΤΑ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΑ ΑΚΙΝΗΤΑ Αί άρμοδιότητες τής ΥΔΑΜΚ καί των ΕΔΑΠ. — Διά ποίον σκοπόν ίδρύετσι τό Ταμείον 'Ανταλλαξ,ίμων.— Περί έκποιήσεως γαιόον καί κτισμάτων.—Ποία κτήμα- ""'τα διατίθενται πρός αποκατάστασιν άκτημόνων καλ· λιεργητών καί κτηνοτρόφων, ώς καί διά την στέγασιν 'άστών προσφύγων. — Ή χορήγησις παραχωρητηρίων. Τόπλπρες κείμενον τού Ισχύοντοςήδη σχετκοϋ Νομοθετικοΰ Διατάγματος κάς εργασίας, ιμέ την ττροέγκρι- σιν των αρμοδίων κρατικόν ύττη- ρεσιών, διά ν' άνεγΐίρουν τάς ^^^^■^.^- — -—-" Φωτογραφήματα ΠΑΛΗΕΙ ΛΡΧΕΣ Κάττοιος σοψός ψίλος μου λέει τα ήθικά διδάγιμοτα πού κρύβουν Λγ «Α καβένας ιιας κού&ει κι' κάτι τέτοια τταιραμυ6ιάΙ<να ττού μάς Έν τη μερίμνη τού νά συμβάλη, καΐ κα- ·»ά τρόττον θετικόν, είς την στέγασιν των ά- '^νωστών τού, διά τής εξευρέσεως καΐ δια- θέσεως ε|ς αύτούς οΐκοττέδων καταλλήλων ■"Ρός τουτο, υπό έξαιρετικώς εύνοϊκούς δρους, κ^ώρθωσεν, ώς γνωστόν, νά καταστήση ιδι¬ οκτήτας προνομιούχον, πραγματι, οίκοττέδων ί|ϊ τοθς ί—ό Ιδρυσιν συνοικισμούς «Φοΐνιξ» καί «Αΰρα» πολλούς άττό τούς αναγνώστας ΖεύνοΓθε-ς^^^Ρον.^^,- σκετα. είς την ευχάριστον θέσιν να γείλη, δτι έττέτυχε νά εξασφαλίση στ.κώς, διά τούς άνοτγνώστας τού, ™α οΐκοττέδον, κείμενον είς θέσε.ς συγκεν- τρούσας τεραστία πλεονεκτήματα καΐ υττό οί- κΐμ.κούς δρους, λίσν συμφέροντας. "■"» τους οτγο ιορυσιν σιτνοΐΜ«Η""·> " — - ΐε··ΔΡ·4%#
ΘΑΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΔΙ Α Κ^ΗΡΟΥ
ΑΜ ιτιτ τυιι τ-τΑλΛΑΤΑ καΐ είς τό κεν* ^ ' ,ι ί-τητΓ,ν, Λ—ό την άσφαλτοστρω-
Λ ) ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΤ ΑΛΛΑΙ λ και ί.ι>, ·« λαχίστην απόστασιν οπτο ι Α__εΓ7 τών 1200
Α') ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΤΑΜΑΤΑ καΐ είς τό κεν-
τΡ'κώτερσν σημείον τού ώραίου ττροαστειου
<*■"■! τής άσφάλτου, τταρά την κεντρικήν ττλα- τείαν γΙ^ ,α.. Α^-τηΓ,',,η των λεωΦορειων -, την αφετηρίαν των Λεω<ρορ«..«ν, ττε τα 40 οικοττεδα τών 500 περ.ττοι» ττηχ. τάλληλα διά κατοικίαν καΐ κσταστηιματο:. η «Φθονο έντός των οΐκοπέδων Πρός &ΡΧ- 20-30 κατά πήχυν. Τό 14 τής άξ.ας προ- ««Όβολή. Τα ύττόλο,πα είς 20 ,μην.οπα ; δό σε·ς. Πρόκειται περί ττραγμαπικηις ευκαιριας, διότι ή 4ξ|α τών οίκοπέδων θ' * ο είς την νό νε τταραθερ.σμοι; άρτεσια- 0 η 7 αΐ διά μόνιμον ^) κατά ττήχνν. Προ- ίθΟ-Ϊ50Ο δρχ., αναλόγως θ οίκοττεδου. Τα υτΓΟλο,πα 66αε.ς. ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ & ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ ΤΟΥ "ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥ ΜΟΥ Αΐτήσεις δέον περισσοτέρας ιτώς «ο καβόνας μας κρύββ Μνα τταιιδί μέσα τού»· Συνομιλού- σαμε μέ 2να τετοιο τταιδάκι ικ- ρίττουΐ έξηντο—έΐντε χρονών. Φυ- σικά γιατί βέλ*τε νά συζητοΰν 6υό ττΌΙιΐδάκια,· &ν οχι γιά .. μύβοΐΛς Ο μικράς μου ψίλος ήταν ίξαλ- λος· κορόί6<εψ3)νι, ιεΤτρε, ο-τ;ο σχολε,ιό Άρχίζω, εύτυχώς άρκε- τά εγκαίρως νά έξετάζω όσα μάς μάβανί στά σχολειά 'Άς ττιάσουμε έκίϊνο τόν μΰβο ττού ιμάς δμαβε έδώ κα· έξοοκόσιες έξήντα μήνες έκεΐνος ό συχ«ο·ίμένος ό δάσ<ισλός μας στό δημοτικό. Γιά τίς δυο κοησίκες -ού ήθελον να -εράσουν ! ·ορΐο-->..... Ι1,Ι1ΙΙΙ1ΙΙ1Ι,,ΗΙΙΙ..Ι"Ι«"««««"1......."'""""'—
^"''ΉΗΙ.....,,,,,,,,,,,,,,,,,,,.,ΙΙΗΙΙΗΙΙΙΙ.ΗΙΗΙΙΙΗΙΗΗΜΙΙΙΙ......■■■■■■■■«■■«■■■
κοπσς ή
άπό άντίθεαε-ς τηλεΐΛρές ενα
γεψιΐ'ράκι καί μτ» ίπτοχωρώντας ή
ιμιά στήν αλληι, αοχισαν τίς κου-
ΛΛςΙ ώοπτου ^οι>τρου6άιλη·σαιν
οί δυο κόοτω οτό ττοτάμι καΐ
ττνίγιικαν. φ
ΠρώτΌ - ττοώπα είναι τοσθ' ατπ-
βοονο- νά βοίθτίκανε δυό κατσίκες
ο-τή μέση ενός γ·εφυ,ριο0 μτνν&ς
Ποΰ ήσαν οί τσομττάνηι&ες ιτου τις
όδηγούσαν; "Υστεροτ ήσαν κ' οί
δυά της "δια όΐκοιβώς δυινάμεω:;
Έβ« κάθε μερά 6λ£ττοιίμε ττώς σε
«ώτι τέτοιες σιτγκιρούοτεις δ "τ'θ
άδύνατος ρ ΰττο.γί»ο-εΐ μόνος τού η
ττιέζετοΐι νά άδειάση τόν τόττο
"Εττιτα γιστί τάχα ττρέττει ττέ-
φτοντας κιαϊ οί δΐίό νά σκοτωθοΰν.
Μπορεϊ κόλλιστα ιί νά 6ρ·αχήικον:
η νατοον ξϊροιτοταμιά καΐ σκησθ·ί-
κανε μέ λίγα γραντζουνίσμστα ή
«ίιλαφρώς ιιόΛωστοτ» δπως θά έ^εγ'^
μιά Ιοίτροδικαο-τκη Βκ'9εσις, κα'
νά τπίρανε ή Κβ$ε μιά τό δρόμο της
γιά τόν ότνήιφορο
Δέν ίΤναι 6£6αια αύτέ^ οί άνα-
κρίδειεο ιτού μέ κάινοι/ν Εξω Φρε-
νώιν 'ΕΞΙξακόσιονς έξ/ήντα μή^
τώρα ττού μέ τις αρχές αΰτές κΌτι
εμαβαν. Τώρ'σ δέ μέ τόν εΐδικό κλά-
δο τής Ιατρικής τη·ν «γερο'ντολο-
γία» ττού ττασχίζίΐ νά άνεβάβ-η τή
ζωή των τγαιδιών σέ χιλίους όκτο:-
κόσιους μΛνες β« ζοϋσα έβλλη μαα-
μισι; ζωή αν δέν ξυττνοΰσα νά 6«
τί μοθ γίνίτοι.
Αί ι λοιττον ξέρεις τί εττοθα ττιρο-
χβές; Περίμενα τό λεωφορεΐο στή
στάιτι τΗτο(ν κι' £να ·π·αλλη«<αρόι]κι 'ίσο!με εΐκοσι χρονών "Εκταο-ε τό λεωφορεϊο Τρ':βιίχβηικα λίγο γιά νά ττειρθΗτη ό νέος, έπτ'ειδή άττοφεύ- γω νά δημιοι/ονώ εΰκαιρία νά έ- κδηλώνεται αύβώδίΐα Φτχίνεται δ¬ μως ττώς έξοκολουθοϋν κα' στά οτ/νχρονα σχολειά έκεΐνα τα —α- ληά καΐ σκοι/ογιατμένα διδάγιμα- τΐη Ά·ττοτρα!6ήχβΐηικί κΐ ό νεαιρός γιά νά ττίράσί* έγώ Πιεράοτε' ^Παροκαλώ ττεράο-τε! Ή έττοχίι ϋας δαως άγαττητέ μοί/, δέν σηικώνΐΐ σύτά Τό λίωΦο- οεΐο, βιοηστικό, έίκλεισε την τταρτο τοι/.. κι' Εφυγί. Κο! ττληρώσαμε κί οί δυό μας την εύγένειά μας μ' ένα τέταρτο «οίβυΌ-τέρηση! ΈΐΓΐμύθιον: Δέν μττορούμε νά ζο&με μέ άρχές ττού γενή$ηικαν δ- ταν άττό την Αθηνά χωριό τότε, ττΐγγαινΐΐν στην Κόρινθο σέ ττέντε μέρες, την στιγαη ττου μαβαίνουμε στήν Έλλάδα τ· εΤττε 6 Τσοΰ - Εν- Λάι' στην ταίνα μέσα σέ μίαν ί»- ρσ...» Ό ώίλος μου σάν νβχε δίικηο. Πήγ'3· άμέο-«ς κι' άγόρασα τούς μύ9ους τοθ Αίσεώττου, γιά νά κα- τοΛάβω πώς ίϊ ττρέ—εί νά άγοιρά- σω μίαν άλόκληρη βΊ6Ιλιο#Γκη ή . νά ξβναγεννηθώ. Φ Σ Ούλλκέρ ■ Κατά τών άττοφά—«ν της 'Ε- τπτροΐΓτής τοΰ 6ρβΙρου 2 έηΊνρεττει- ται είς τόν ένδιαφβρόμενον δατοη- σις τού ένδίκου μέσου τής έφεσε- ως ένώττιον τής 'ΙΒττιτιροιτης τού άρθρον 3 το& τταρό'ντος έντός πιρο θεοιμίας 30 ή.μ·ερών ό—ό τής έιτι- δόισεως τί.ς αιτοφάσεως ΑΙ κιιρ«©ησόιμεναι άνώμαλοι διικ,αιο-ραιξίαι δέν δύνανται νά ά- φο,ρώσι άγθιρόον έκτάσεων ύττερ- βαινουσών την έκτασιν ττλήρους διωσίμου γεωιργικοθ κλήρου τού άγο,ραστού « των κληιρονόμων α"- τοθ οϊλλως ττεριθιρίζεται ή κύρωσις διά τάς έκτάκτεις ,μόνον ιμέχρι τού ττοσοθ αυτού των στρεμμάτων, ώς 6ρίζεται ύπτό των οίκείον Διενβύν- σεων Γ€**ργιι'°'ζ· 5. Τίιμηιμα καθορισθέν τταιρά τού Προέδροι; τοθ οΐκβίου Πρωτοδικεί- βν» ττρό τής Ισχύος τού Νόμου 18)1944 -ροελθο-ν έκ ττροσκυιρώ- σεως Λνταλλαξίμων κτηιΐιάτων είς Ιδιοκτησίας και κατατεθεν είς τό ΤοτμΕΪον ΠαρΙοιιοοιταθηκών «αί Δα- Ι νείων *ατά τόν αυτόν ώς άν» νοό- νον, θεωρεϊται έγκύοως καταβληι- 9έν, άσχέτΐΛς εάν δέν εδημοσιεύ¬ θη ή ττερ· της καταθέσεως εϊδοιτοί- τισις είς την 'Εφημί.'ρδα τής Κυ- δερνήοιεως, κοί τα ΐΓιροσκυρ6»θ|ειν- τα κτ-ίματα διαγραΦονται των κτηματολογίον της ανταλλαξίμου ιτειριουισίας. 6. ΟΙχό-εδα άνταλλάξι,μα ττα- ραχωρηβέντα κατά -λήρη κυιριό- τητΐα, δυνάμει τίτλων Ιδιοκτησίας νομίμως ιμεταγιραψ£ντ6»ν τταρά τής 'Εττιτρο—ής τού &ρβρου 2 Μ.^ 5077 ττρΟΓ στέγασΐ'ν τΓθλβμοτταβών έκ- ττοιοΰνται άττ' εύθείας καί ανευ δημοττοοοσίας ττρός τοΰς άρχικούς δικαιοΰχους η τοίις κΐσθολικοίις τ) είδικούς διάδοχον αυτών έ—ι *α- ταβολη τής τρεχούσης άξίος εκά¬ στου οΐκοττέδου ύττό τούς δρους καΐ ττροϋττοθέισεις τού δοθρου 13 τού τΓαοόντος Νό,μου. Μισθώματα Α ό—οζηιμιώσεις νοΐϊσεως είσττοοτχθέντα τταοά τών ανω άγοιοαστών 6ττό τής ΥΔΑΜΚ δέν άτΓοδίδονται, τιτχόν δμως 6ε- βαιωβέντα βΐς τό Δηυόσιον Τα¬ μείον καΐ μη εΙοπΓριχχθέντα «έχρι τής δηιιοσιεΰοιεως τού ιταρόντος ΜόΊΐοΐτ· διαγράφ»ντΌ·| Ουδείς κάτοχος ανταλλαξίμων κτηιμάττον δύναται νά ύττοχιρΐωβη είς καταβολήν ιμισθωμάτων ^ ά- ττοζριαιώσεως χρήσεως διά χρονι¬ κόν διάστηιαα ττοογΐνέστερον τής ΤΙ Νοεμβριού 1944. Τυχόν κατα- βληιβεντα τοισθτα δέν έτπστρέφον- ται. "Αρθρον 11.—1. Ώς κάτβχος άνταλλαξίμαιι άστΐικοθ κτήιμο—ος, θεωρεΐται υόνον ό αυτοπροσώπως διά κατοικίαν τ έτταγγελιμοτικήν στέγην χρηισιιμοποιών κιοί μό^'θν καθ' δ μέρος είναι άτταιραίτητον τουτο διά τοιαύτας οτεγοοστικάς τού άνόβγτκας, κατά την άνέλεγκτον ττερί τούτοα κιρίσιν τής οίκείας 'Εττιτροατής διαχειρίσεως άντ,ολλαι ξίμοιτ ττεριοΐΛτίβς. 2 Πρός τοιαύτην κατοχήν έξο- μοιούται καϊ ή περίπτωσις τής ύ- ττό τής ί—ηιρβσίας ανταλλαξίμων κτη,μάτων έκιμισθώσεως Β παραχω¬ ρήσεως τής χρήσεως τοθ ακινήτου διά κΐοτοικίαν ή ασκηισι.ν έποΐγγέλ- ματος. 3. Έφ' ών ττεριπτώσεων καθί- σταται άνέφικτος έκ1 τών πραγμά- των ό περιορισιμός τοΰ κατέχον- τος είς τόν άναγκαιοϋντα χώρον ή ή αφαίρεσις τοΰ μή αναγκαιούν¬ τος τοιούτοι;, έπιτρέττεται ή άπ' εύθείας πώλησις καϊ τού μή ανα¬ γκαιούντος χώρου. 4. 'ΕπΊ Εν ετος άπό της ενάρ¬ ξεως τής Ισχύος τού παρόντος έ- πιτρεπεται τ «νευ βηιμοπρασίας πώλησις κ'σί έ<ιμ!σθωσις, των άν- ταλλοΐξίμων κτηιμάτων τών δνω κατηγορίαν πρός τοΰς μέχρι τής 31 Λεικΐ.μ6ο!ου 1955 κατόχους αυτών, έφ' όσον ούτοι χοηισιμοποι- ώσι ταυτα και κατά την Εναρξιν τής ίσγύος τοθ παρόντος δι' οί- γενειΙ:κήν η έπαγγ·ϊλματικήν των στέγασιν ή προκειμένον περί ά- γοοτι·<ών κατά τάς διατάξεως τού Άστικοΰ Δικβίου κτ^μάτων καλλι- εργοΰσιν αυτοπροσώπως τ« «τή- ματα ταυτα στεροϋντοΐι δέ έτε¬ ρος άγροτικής Ιδιοκτησίας ιιείζο- τοθ 6'ωσίμοΐί άγροτικοΰ κλ-ίρου τήρ —εριΛεοείας. ΣΐΛντοείχιΟντος σι>νιδιοκτήτου
καΐ "πτόχου ττοοτιΐί&τηι είς την
Α—' εύίιία·· έξαγοράν 6 "ττά τδ
Κΐνιιτυ τΙίΰλάιχΊστο'ν νητνιΙΓ|'ίίκτήι-
τηο «·Ττ- άστικών είτε άγροτ'κών
κτηαάτων.
Ή προθεσμία ίσχύος τής παρού-
σΐς παρογράφ°υ δύναται νά παρα¬
ταθή δι' ά^οψάσεων τοΰ 'Υπουρ-
γοΰ τών Οίκονομικών έττΐ Ιν ετος.
5 'Επιτρέπεται ή άπ' εΰθ*ία<; καΐ ανευ δηιμοπρασϊας πώλησις ανταλλαξίμων Μουσουλμανικών γαιών κειμένων έντός τής πόλε¬ ως ©εσσ-ολονίκης καλλιεργουμέ- νων είτε διά λαχαν'κών είΓτε δι' αλλων γεωργικών ™ροιόντων, είς τοΰς νυν κατόχους αυτών, έφ' δσον ο&τοι εθοηνται έν τή κατοχή αυ¬ τών τουλάχιστον επί μαν συνεχή 25ετ!αν, δέν ύπερβαίνουσι τήιν έκ¬ τασιν των πίντε στ<»εμάτωιν, κο-λ- λιεργ°ΰσι ταύτας αυτοπροσώπως, δέν έτυχον μέχρι τούδε βλλης γ«»ργικής ά—οκαταστάσεως καΐ στεροΰνται οολλης άστ'κής ή άγρο- τικής ίδιοκτησίας—ίπτ· τιμή ΐσυ πρός τό ήμισυ τής σημερινάς ά¬ ξίας των, κατοβλτντέας είς 10 Τσας έτηισίας δόσεις καί έττί τοκίω 6% και ιμετά ττρ°Τ|γουμένιηη; εκτίμη¬ σιν κα' εκπτωσισ άττό τής τιμής ταύτης τής άξίας των ανταλλαξί¬ μων τούτων γαιών, έπτενεχβεισώιν διοφόρων 6ε>τ'ώσεων.
Διά τόν καθορισμόν τόσον τής
τιμής τώιν άνταλλαξίιμων τούτων
γαιών δσον καΐ τής άξίας των υ¬
φισταμένων σήμερον έ11! τούτον
διαφόρων 6ελτιώσεων άρμόδιαι
τυγχάνου.σιν αί υπό τοθ ιταρόντβς
Ν. Δ ΐΓρο6λ€.ττόμ·ενοι Έττιτροτταί.
6 Κάτοχοι άντοΐλλαξίιμων άστι
κων "τηιμάτων, τΓρόσφι/γες τ) γηγε-
νεϊς η Γεωργικοι Συνεταιρισμοί ό>
ναγκασθέντες συνε'Τεία τών —ολε-
μικών γΐγοινότων ή τής Βονλγα-
ρικής Κατοχής τής Άνατολικής
ΝΑακεδονίας—Θράικης νά έγκατα-
λείφονν ταύτα, είτε διότι τα οί- :
κηιματα κατεδαφίσθησαν ΐπτό των
άρθών Κατοχής, είτε διότι οί "ά- ■
τοχοι έξεβιώχθηισοιν ύπο< τ<>ύτ»ν,
δικα'οΰνται είς ά—' εύθείας άγορβν
των οίικοττέδων τούτων είναι άκτή
μερον ώς κάτοχοι, έψ' δσον οί δι-
καιοΰχοι τής άπτ' εύθείας έξαγορβς
των οίκοττέιδων τούτων είναι άκτή.
μονες καΐ ύιτοβάλωσι Τρός τηιν ΥΔ
ΑΜΚ ααΐτπσιν ττερΐ έξογοράς των
έντός τριμήν01* άνατρειπτικής προ-
&εσιμίας άττό τής Ισχύος τού ~α
ρόντοο
7. ΓΙροκεΊμένου1 ττερί ™ωίλήισεως
άγροτικών κτηιμάτων είς άκτη,αο-
νας, κατά τάς δ'ατάξεις τού αρ-
Θρου, ύττολογίζεται είς τό ϊν τρί¬
τον τό τίμηΐμα μόνον διά τό άντ ι
στοιχο&ν είς τόν άγροτικόν κλή¬
ρον αυτών τιμήμθ!· τού κτήιυατος,
τού τΐιμήματος τής έπτί πλέον Ικ^
τάσεως καταβαλιλοιμένου είς τό α¬
κέραιον . .
8 Ή ΰττό τής Κοινότητος Άβ-
τομπιλίτσης ύητοβληβεΐσα ποό της
δϋιμοσιεύσεως το παρόντος Ν Δ-
αίτησις ττρός την Υ Δ Α.Μ Κ τη·
ρί άττ' εύ&είας έξαγοοάς τής ττοτρ'
αυτής κατΣχοιιένΊς άνταλλαξίμοι
δοοσοβοσκής θέλει κρι©η βάσει τώ*
ίσχΐίθυσών κατά τόν χρόνον τής 6·
ιτοβοΐλής της αίτ-^σεώς της δ'ατάι
ξΓω>ν τής Νιοαοβ'σίσς ττερ·ΐ διαχει
ρίσεως άταλλαξίιμων.
9 Κατά τόν κοΕ^ορισιμόν τή,
άξίας τών κατεχομένων κττ>μάτω
διά οικογενειακήν στέγασιν άνα
1Ό'κατοστάτ6»ν ποσΦύγων τό τίιμή
μα όοίζεται, «Ις τό 60% τής κτη
ματολογικής αυτού άξίπς τα δ
καταβληβέτα άπό τού 1945 αέιχρ
ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 2α Σελ."

ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΡΑ
33ον
Κατά τίς 10 μδς ειδοποίησεν
πώς τα μουλάρια τοθ μθναστη
ριοϋ ήσαν ετοιμαι κατά διατα
γήν δέ των Επιτροπών ό Άρ
χοντάρης μδς ίφοδΐσσε καΐ μέ
Ινα δέμα μέ &υο φρεσκοψημέ
να ψωμάκια, μέ τυρίι τό γευ
σηκώτατο έκεΐνο ασπρο τυρί
πού ϊχουν, καΐ αύγά «γιά τό
δρόμο». Δέν μπορεϊ παρά καΐ
τώρα άκόμη ό νοθς μου νά
στρέφβται πρός τούς καλοος
καί σεβάσμιους σοτούς Μονα
χ«ύς πού μδς περιέβαλαν μέ
τόση άγάπη
Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΜΟΝΗ ΤΟΥ
ΖΩΓΡΑΦΟΥ
θά τιηγαΐναμε τώρα γιά τό
Βουλγάρικο μονσστήρι τοθ Ζω
γράφου. μά πρΐν ξεκινήσωμε
στεκόμοστε λίνο κσί βλέπομε
στήν κορφή τοϋ λόφου άνατο·
λικά Της Μονή<;, τα έρεΐπια τίς Άθωνιάδίς Ακαδημίαν, πού Ι δρίθη<8 στά 1743 άπό τή Μονή ΒατοηαιδΙου, στήν οποίαν έδ[ δαξαν πολλαί σοφοΐ δι δασκά¬ λοι καΐ την οποίαν διηοθυνε άπό τό 1753 ώς τό 1759 ό Εο- γενιοο Βούλγαρι*;· Ή άκαδημία αυτή ήκμασε επί δεκαοχτώ χρό νια, διαλύθηκε ομως τό (1761) γιατΐ άνεκατεότηκε οέ δογμα· τικές ίοιδβς. Συνεστήθηκε ξα- νά, τό 1842 στίο Καρυές, δπου καΐ λειτουργεΐ ώς σήμβρα Τώ ρα σκέφτονται πάλι νά τή μβ· τσφέρουν σέ Λλλο σημεϊο τοθ Όρους, Τσως στά μενάλα καΐ ερημα κτίρια τοθ Ρώσσικου "Αγ. Παντελεήμονος. ΔιασχΕζομβ τό "Ορος νοτιοα νατολικά, ΛνηφορΙζοντας πρός τό έσωτερικό Άιιόνα ψηλό ση· μβϊο γυρνδμε τό κεφάλι πρόο τα οπίσω καΐ κσμαρώνομε τό Βατοπαϊδι, πού άναπαοετσι,μέ τό σιωπηλό μεγαλεΐο τού, πλάί στή θάλασσα. Γύρω οί λόφοι καΐ οί χαρά- δρες είναι κατάφυτοι ό πό δέν· τρα, μά ό δρόμος δέν Εχει κα· βόλου σκιά, κι* οταν σέ λΐγο μβς έγκατέλειψ3 ή θαλασσινή αΰρα ή ίέστη τοθ μεσημε ριάτιχου ή<ου βρχισε νά μδς γΐνετσι άρκετά αίσθητό. Κι' ά πό νερό. σταλιά σ* βλο τό δρό- μο- Γι" αύτό, σάν φτάσαμε, πε ρσσμένο μεσημέρι, στήν πλα- τβΐα μέ τίς- πέλώριες καρυδιίο, μπροστά στό μονσστη'ρι καΐ εΐ· δαμι, δίπλα, τή σκβπαστή βρύ· ση νά βγάζη άνοιχτόκρουνα τό αφθονο νερό, ζεπεζέψαμε άμέ σως καΐ καταδιψσσμένοι δπως εΤμαστε καΐ πεινασμένοι, τρέ ζαμε νά δροσιστοθμε καΐ νά τιμήσωμε τό περιεχόμενο τοΰ πακέτου πού μδς ίδωσαν στό Βατοπαίδι : τό φρέσκο ψωμί, τό ώραΐο ασπρο τυρί καΐ τ' αδγά. Τό μοναστήρι τοθ Ζων-ράφου, πολύ μενάλο κι' σύτό, καΐ ψη¬ λό μέ ίξη πατώματα, είναι χτι σμένο άπότομα στό πλάί μιάς βσθειδς ρεμματιδς, πού κατε βαΐνεΐ μιά ώρα στή θάλασσα Στά πλευρά τής ρεμματιάς εί ται οί κήποι γιά τα λαχανικά καΐ τα καρποφδρα δέντρα πού ττοτΐζονται άπό τρεχάμενο νί· ρό. Τό ιιοναστίΐρι κάνει μέγα- λη έζαγωγή άπό ζυλε'α καΐ ζη· ρούς κσρπούς. Μονάχα μιά ά πό τίς πίλώριες έκεΐνες καρυ διές τής πλατεΐας πού εϊοαμε, μάς εΤπαν πώς 66ωσε πέρυσι 6κΓακόσιες οκάδες καρΰδια. Ψηλή ή πώλη τής ε'σόβου κα' θολωτή μέ μεγάλη τοιχονρα φ(α τής £ίκόνας τοθ Άν. Γεωρ γΐου οτό ΰπίρθυρο. Τό μονα στήρι είναι κοινόβιο, μέ 25 μο νάχα καλογέρους. θλιβερό κα τάντημα δλων αοτθν των τε ράστιων κτιρΐων πού άποτε- λοθν τό κάθε μοναστήρι. Τώ ρα. άδε ανΛ. ζοθνε μελπγχολι κά μέσα στΐς παληές άναμνή σεις τουζ "Ολσι καλόγεροι εί ναι παληοΐ Βτώλγαροι, σχεδόν δλοι γίροι καΐ μιλοθν πολύ λΙ· γα έλληνικά, έξόν άπό τόν Ή γοόαενο, Πατέρα Προκόπιο, ποδνσι 56 χρονών καί ίέρει τα έλληνικά άρκετά κσλά, μέ σλαυΚή πάντα προφ<·ρά. Τό μοναστήρι τιμδται στ* β νομα τοθ Αγ. ΓεωργΙου κσί γιορτάζει στΐς 23 Απριλίου. Ή τιαράδοση Κέβι τώ; ήρχισε νά χτίζεται τό 883 κα! τέλειωσε τό 909, άπό τρείς άριστοκριτι κης οικογενείας ά"5ελφοιν, τόν Μωθση. τόν Άαρών καΐ τόν Μωάννη βπό τήν ΆχρΙδα τής δυτικής Μακεδονίας. Έρημώθη· κε κι' αύτό, καΐ άτιό πειρατάς καΐ άπό τή θεομηνΐα των ένω τικων τοϋ Πατριαρχη Ιωάννου Β' τοθ έπιλβγομέΛου Βέ<κου εναντίον των οποίων είχεν αν¬ τιταχθή μέ πβϊσμα καΐ γενναιό τητα. Ξαναχτίστηκε καΐ μεγάλωσε μέ τή συνδράμη τΏν Βυζαντι νων Αύτοκρατόρων Άνδρονί κου Β' καΐ ΆνδρονΙκου Γ' κα θώς καΐ βασιλέων καΐ Ήγεμό νων τής ΣερβΙας καΐ τής Βλα χΐας, πού τό έπλοότισαν μέ με· γάλες δωρβές. ΉτελευτσΙα άνα καΐνισίς τού δγινε τέλη τοθ 18ου άρχές τοθ 19ου α'Ονα κοί τότε χτΐστηκε τό ώραιότατο Καθολικό τού. ΟΙ τοιχονραφΐ- ες τού εΤναι ίργα τού 1817. Τόν περασμένον α'ωνα εΐχαν μαζευτ^ έκεΐ πολλοΐ βουλγαρό φωνοι τής Μακεδονίας καΐ τό τε ή Βουλγαρία βρήκε τήν εύ- καιρΐα καΐ τό ίκανε Βουλγά ρικο. Σάν περάσαμε στήν αύλή άφοθ δεΐξαμε τα διαμονητήριά μαο στόν Πορτάρη. μδς πιρέ λοβεδνας "Ελληνας κοσμικός, ττού κάνει χρέη άρχοντάρη άπί ελλειψη καλογέρικου προσωπι κοθ. Είναι άπό τήν 'Κρισσό κοί τ' ονομά τού Βελέντζας. Μδς άνέβασε επάνω καί μας ώδήγη σε κατ' εύθεΐσν σ' 2να δωμά τιο ϋπνου γιά λίγη άνάπαυση άφοό δέν επρόκειτο νά μεΐνωμ· καί την νθχτα #κεΐ Στό δωμά τιο αύτό, μέ την πολύ Φΐωχι κά βψη καί τή μυρουδιά τίΐ μούχλας, ό κ. Βελίντζαο, όπω<: δήποτε μέ πρεθυμΐα κοί εύγε νεια, 6σπευσε στήν ίκτέλεστ τοθ πρώτου δρθρου τοθ μονσ στηριακοθ πρωτοκόλλου τή1 φιλοΕβνεΙας κοί μας ίφεοβ κα Φΐ, Ο<5ζο, λουκούμια κοί νερό Μδς εΤπε τιώς 6έ« εΤχε τίποττ Ετοιμο γιά φαγητό, άλλά θο μδς Εκανε λίγα αύγα τηνανιτό μέ σαλάτα καί κρασί 'Εμεί(. δέν θέλαμε τΐποτε, άλλ' αύτό( έπέαενε καί δεχτήκαμε. Στ£ τοαπέζι πού στοώθηκε σ' Ενο δλλο δωμάτιο ήρθε νά μδς κά νη σοντροφιά ό Ήγούμενος Φαινόντανε £νας πολύ δζυπνοτ ανθρωττος. Δέν Επαψε δλη την ώρα νά μδς μιλα γιά μοναστή ρι, γιά τήν ΙστορΙα τού, τίς πά παραδόσεως τού, τα θαϋματο των 'ΑγΙων τού καί γιά τή με γαλεϊο τής Όρθόδοξης θρη σκεΐας. Την ηρώτησα πότε τ^3 θε στό μοναστήρι καί άπό ποί καί μ,οθ άπάντησε πώς κατάνε ται ίπό τή Μακεδονία καί ήρ θε πρίν λίγα χρόνια άπό τή1 Άμερική. ΕΤπαμε νά πλαγιάσωμε καμ μιά ώρα καί ϋ.7τερα νά επι σκεφτοθμε τα πιό άξιοθέατο τοθ μοναστηριοθ. Ή φτώχειο τοθ δωματΐου μοΰ πιέζει τί οτήθος, μά, κουροσμένος 8πω< ήμουνε, γρήγορα παραδόθηκο οίον ΰτΐνο. Δέν πέρασε πολί καί μέ τάραξαν οί φωνές τοί γ ατροθ : μ .σηκωθήτε, σηκωθή τε». Πετάχτηκα. δέν ήξερα τί συμβα(νει. - «Μδς φάγανε οί κοριοι- Δήτε ϊναν στό σεντόνι σας», λέγει δξαλλος ό γ Φαίνεται πώς τό μοναστήρι ?χει συχν^ έπισκέψβ ς καί ή £ πίβλεψη των δωματίων τού *Ι νσι τταραμίλημένη Προσθέσετί καί την ίλλειψη χεριών. Την έγκαιάλειψη την βλεπει κανεκ παντοθ. ΚλεΐσοΓρα καί μοθ· χλα. Κι' ΰμως μιά πι^ακίδα στο διάδρομο >έει : «Άγαπδιε τή»
καθαριότητα διότι :
ή καθαριότης είναι ή
καλλίστη των στολων
κ.ιΐ κατά τηο ασθενείας
εΤν'ό μέγας προμαχών»
Ό άρχοντάρηρ ακούση, Φ1"!
νεται, κδποιον θάρ> βο κσΐ ήοθε
στό δωμάτιο νά δή τ( σμβ^ΐνει
—«Γιατί σηκωθή«ατε Ετσι γρή
γορα ;» ρωτ,άει 6τI^πτο^
— ΐΒιαζόμαστε νά δο^με τώ μο
νασΐήρι καί νΛ ςύν^μί μέ τήΝ
ώρα μ^ς» Μάς τιήρε νά [ΐ?χ<; σεργιανΐοη καί μας άνέβοσ στό 6κτο πάτωμα στό συνοδι κό. Άπέραντη οΐθουσα, πο>υ·
τελέστατη καΐ φορτωμένη μέ
εΐκόνες Σλσύων "Ηγεμόνων,
κτιτόρων καί εύεργετών τοΟ
μοναστηριοθ, άνάμεσα βμως σέ
δλες κσΐ σέ τιμητική θέση, εί
βασιλείς μας. ΒγαΙνομε στόν
έζώστη πού τριγυρ'ζει ό^όκλη-
ρη τρΰτη την πτέρυγα
Τό τοπεΐο εΓναι γραφΐκώτατο.
Βουνά δασωμένα, μέ πολλά
κυττσρΐσσια καί κάμποσα ελατ
τα, άνάμεσα στήν ποικιλία των
δλλων δέντρων, ζώνουν τό μο
ναστήρι καί κάτω βαθειά, ή
κβταπράσινη ρεμματιά.
Κατεβαΐνομε γιά τό Κ'αθολι·
κό. Πρίν μποθμε μέσα περΐίρ
γαζόμεθα την αύλή. Άρΐστίρά
τής πύλης είναι στημένο Ινα
μαρμαρένιο μνημεΐο, στή θέση
πού ήτανε άλλοτε ό Πυργος
τοθ μοναστηοιοΰ μέσα στόν ό
ποίον τό 1276 έκάησαν ζωντα
νοΐ "26 καλόγεροι άπό τιύ;
λατινόφρονας τοθ Βέκκου, γιατί
δέν ήθελαν νά προσχωρήσουν
στόν παπισμδ.
Πρός τιμήν καί είς μνήμην
των 26 αυτών μαρτύρων έστή
θηκε τό μνημεΐο. Μ^σα στό
κουβούκλιο ύπάρχει ή εΙ<όνσ των, μπροιτά στήν δποΐα καΐει άσβηστο ?να καντήλι. ίΤΡΟΙΦΥΓΟΝ ΚίΤΟ Π. Ή Όμοσπον&Ια Πσραηηγμα τούχων καί Άστέχων Προσφύ γων 1922 κατόπιν των δημιοι.ρ γηθεισών άνωμαλιων, ότξ καί παρατοπιδν κατά την ρωσ<ν των οΐκοττέδων τοθ Συ^οι κισμοθ Κάτω Παλαιών ΣφαγεΙ ών, παρακαλεϊ τοός κ κ 'Υπτυρ γόν κοιΐ Ύφυπουργόν Προνοίας Οπως άναστείλωσι τήν Ιναρζιν των έργτσιων αύτοσιεγάίίως ϊνα άρθρωσιν αί άδικ(αι γενό μεναι είς βάρος προσφύγων μι κρασ ατικής καταστροφήν έν αναμοντ} μάλιστα τοθ ππρΐσμα τος τγ|ι> διαταχθίίσης Διοικπτι
κης ερεύνης.
"Ο
ρ
ΑΒΡ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ό Γεν. Γρϊμμ
Κ. ΑΣΙΑΤΙΔΗΣ
ΣΟΝΙΑ ΔΧί ΒΔΦΕΙΔΔΟΥ
Κσθηγήτρ α Γαλλικής γλώσσης
Πσραδόσεις είς Ίδιωτικά Γυμνάσια καί Λύκεια
Καί καΓ' Οίκον
Πληροφορίαι είς τα Γραφ. τοθβ^ροσ. Κόσμου>
Η Κ.Ε.Π. ΥΠΕΒΑΛΕ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ
ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑΝ
ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣ1ΝΙΚΗΣ
Πρός τόν κ. Πρόεδρον τής Κυ¬
βερνήσεως ύπειβλή&η τό κατωτέ¬
ρω έγγραφον έν σχέσει μέ την αί
τησιν τού Ποονεπτΐιθ-τηιμίοι/ ©οσ)
νίκης, ττερί παραχορήσεος είς
αΑτό άντοίλλαξίιμων οίκοττέΐδκιν.
Κΰρι<£ Προειδρε, Τό ΠανετΓΐστήριον ©«τσαλονί- κης διά τού ύττ' άριβ 12-574 καί χρονολογίαν 29 ττ.ιμ. έγγρ-άφοι; τού πρός τόν κ ΐ»ττοιτργόν τής Παιδείας, ούτινος έσκκλ·είθ(μεν ύ- μίίν αντίγραφον, αΐτεΐται τήν ε<δο σιν πράξεως τού 'Υττ. ΣΐίμβοιΑί- ου διά την παραχώρησιν βΐς εό_ τό &ι/3 άντολλοιξίμΜ'ν οίικοπέδ«ν κειμένου έν Θεσΐσλονίκ,η καί ε¬ πί της άδοθ Άγίου Δημηιτρίου, σΐΛ.ολ «ής έ^τάσ-εως 2 107 τ. μ. έκθετον 8|μα καί τοίις λ^γους 6ι' οϋς αίτεΐτοι τουτο. Έττί τοΰ διά τοΰ έγγρ-άφοιτ τού τού τοΰ Π:Ιν€πιο·τημίοι/ έγ·£ΐρομέ νού νέου ζηιτήματος ή ΚΕΠ λσιμ- δάνίΐ την τιμιτν νά δέση ύπ' δψ ν ίϋμών τα κάτΐοΰι : Α' Ή πράξις τού 'Υττ Συμ- &ούλίου της οποίας αΐτεΐται την έ'χδοσιν τό Πσ.νιεττιστήμιον 0ά εί¬ ναι λοτ' ά.άγκην νομαδετικοθ ττε- ρΐί.χομ'ΐνευ. Διότι οώδαμοΰ τού υ¬ πό τής κΐίδδρνιίσεως υμών ιτρο- σφάτω'ς ιάωόίμη ψηφι.ισθεντος Ν Δ «περί έπισπΐύσεως τής έ<τται- ήσεως τίς άνιτολλαξίιμου ιτΐριου- σί:ς» άναφίρζται δτΓ είναι δυνα- τή ή διά ττρόιξεως τού 'Υττ Σι/μ- 6οι.ιλίου πταραχώρησις Κτημάτων τής περιουσίας ταύτης ποός οι¬ ονδήποτε. Άντιι&έτως τό μέ/ αρ¬ θρον 12 ττοιρ. 1 άρίζει ότι · «Πά¬ σαι αί πκιλίσε-ις κινητών καΐ ό)κι- /ήιτων, αισ8ώ7ε«ς καί έπιο-κειτσι άντα(λλ:ξίμ[ον κτημάτων ένΕργοΰκ ται διά δηιμοττροισίας». Τό δέ αρ¬ θρον 9 παρ. 4, ποοβλέπων έξΌίΐ- ^ετίΐκάς ττεριπτώσεις, όρίίει το; εξής : «Ή διά «ρατικάς ανάγ¬ κας η διά τάς άνάγ'κας δήιμων καΐ κοινοτήιτων, όργςΐνισμώιί, ίδρυμά- ργμ, ρμ τ«ν καΐ Νοιμικύν Πριθσώπων Δη- μοσίοι/ Δίκαιον διάθεσις σντοΐλλα ξίμων άχινήτωιί έν:ργΕΪται εφεξής διά άττοφάσεως τού ύποι/ργού των οίκονοιμικών, επί τή ττροηγου'μέ- νη έξ όΐλο λΓΐοου καταβάλη ττρος γο Ταμείον ΑιΠιΑΠ τής άξίας τού κτή,ματος, κτ.βοριζοιαένης υπό τής ϊϊικείας έττιτοΌττής διαχειρίσεοκν, άνιτοολλαξίμου πεοιουισίας, εξαιρέ¬ σει των δίμκν καϊ κοινοτιήιτω^, παρ' &ν τίμηΐμα κιΓ'ταβάίλλίτοα είς δΐχα (10) ϊσας έτησίος δς»σ·εις· Σσφώς έκ των άνωιτέοω ττιροκύ- τττε· ότι Α πράξις τοθ 'Υπ. Συμ- βςαλίοιτ, ής την έκδοσιν ίίσηγίΐ τα. τό Πανεπιστήμιον, θά ε?ναι νομοθχτι ιοί> περιςχομένοι/. Άλλά
περΐ των τοιούτων ττράξεκ'ν, αΐτι
νες ούσκίστΐιΐοώς άποτ:λοΰν ασχη-
σιν της νοιμο£ΐετικής έξουσίας άττά
μέρους τής κιτβιερνή/σεως, ή κυβέρ¬
νησις υμών δΐιεκιίρυξΐ, κατά τήν
πρόσφατον είς την βουλην συζή'τη
σιν ότι είναι άντισΐί,ταγματιχαί,
έττικαΐλϊισβεΐσσι ώς μόνον δ'.καιο-
λογηιτι<όν λόγον τό άξίωμο «ή σ«- τηρία τοΰ λαοθ ό ύπέρτατος νό- μος», μή συντρέΐχουσα ττοσώς είς τί>ν τπροκίΐμάνην ττερίτρτωσι.ν, κοθ'
δσ»ν τταρίσταται καΐ λειτοτΛργεΐ
ή Έττιτροττή τού αρθρον 35 τού
Συντάγματος.
Άλλ' ή είισήίγη'σις τοΰ Π-νϊττι-
στημίου προ&αίνίΐ ετι περ-εταίρ».
Ζητεΐται δι' αυτής ή παραβίασις,
διά τής ττράξϊΜς τοΰ 'Υττ Συμ-
6οϋλίου, τοΰ ττροσφάΐτ»ς τή είση-
γήισει τής κυβειρνττσίως ψιφισβέν-
τος νόμον, δι' οίί έσκθιπίΐή ή ττερι-
φρούρηςτις τής άντσλλαξίΐμου πε.ρ:-
ουσίας κ:ί έ?νο3ντι αΰτοί) τοΰ κρά-
τους καί κατά μείζονα λόγ'ο·ν φυ-
σικά των Ίδρυμάτωιν ώς είναι τό
ΙΙανεττιστήιμιον, ώς τοΰ μόνου μέ
σου διά την ττροώδηισιν τής στε-
γάσττος των άστέγκιν καί είς ττα-
νά'&λια τταρ:ΤΓΐ}γματα επί 35 ετ^
διαμβνόντων προσφύγων Συνεπώς
αί άπό τής απόψεως τής άντι-
σι/νταγματικότητος ι: ι αΐττό τής ά-
πόψϊτος τής μή ·παραβιάισεί»ς
τού μόλις προσ-φάτως ψηφι¬
σθέντος νόιμου δέν έπτιτρέττε-
ται νά γίνη Ββχτή καί νά ιιί-
οθεττηιθή ή €ΐίσΐ}γηισις τοθ Πανε,ττι-
στη,μίου
Β' Τό Πανΐ,πιστήμιον είσηγή-
ται τήν έκδοσιν τής αίτουμένης
ττράξεως «επί τ^> σκοττφ όπως ά-
νεγερθώσιν έττειγόντως είς ταύτα
πολυικατο χίαι διά την έγκατάστϊ
σιν των έξοοι9ιιιμέ>Η<ν νομίμως έ<α- τόιν όγδυή) οντα (180) ■ηερί'που οί κογίινιειών προσφύγων αΰβαιρέττως καΐ ανευ νθ'μίμευ διχαιώμοττος, έγκ:το.στοΓ&έντων έττί γηιπέδοκ τής ίδιοκτησίας μας). Τό Πο^νεττιστίμιον, ταυτα, ίσχυ ριζόιμενον, ττοτραΐΓθΐεΤ, έν γνώσει, την αληθειαν, ϊνΐΠτοοροοπλανήιση την κι,βέρνηισιν και επιτύχη τή'ν Εκδο¬ σιν της άντισυνταγματΐικής <αΐ ιτα ρανόΐμοΐί ττριάξεως. Ταυτα δι διό¬ τι α) Νομίμως δέν δύνανται νά «έ- ξω3ιήΐση» δχι 180 όΑλ' ουδεμίαν οι¬ κογένειαν. Διά τήν τοιαύτην «έξώ θησιν» συμφώνως ττοός «πόψασιν τοΰ ΠρΜΐτοδικείου1 ©εισσοίλονίκης, τό σχετικόν αττόσττασμα τής οποί¬ ας έσωιχλείήμεν ά—αιτεΐτοι διΐκαστι κή άττόφαισις καθορίζουισα και την καιτοίβΑητέαν άποζημίωΐσιν. Τϊ|^ Ο- παρξιν τής άττοφάσεως τϊύτης τό Ποονεπισιτή,μιον σκοπίμτος ότπ-οχρυ- πτει άττό την κυ6έρινη|σΐ'ν β) Ί- έ σχι/ριίζεται δτι έττί τοΰ ίδιοκτησίας τού» έγκατΒστημένα» οίικογέ,νειαι είναι μόνον 180 ττα- ραπο.οΰ/ κ:ί έν τούτω την αλή¬ θειαν έ/ γνώσει, διότι αί ττροσφυ- γικαί οικογένειαι είναι ύπέο τάς τετρακοσίας (400), ττέιραν δέ α&- γ τττωχιών γηιγιενών 6 οττα- λαιστών, ττοιός τάς άπαίας ό προ- σφάτίος ψηφιιίθΐεις νόιμος, όρ&όττ- τα κα' δΊκ'α ότατα, άνεγνώρισΐν Τ- σ: π·ρός τούς ττοάσφυγας δικαιώ- ματα γ) Τό Παινοττιιστιίμιον, έν γνώσει κπ· πάλιν, ίσχυοίζεται ψϊΐι δώς δτι αί οίκογένιειαι, ττερί ών πριόκειιται, «έγκατεστάιθηιταν Γϋθαι ρέτιος καί ανευ νομίμου δικαιώμα τος έττί γηπ-έδου ίδιο «τησίαο -τοι/ «Είναι ψ,ΐΰδος δτι αί οί;ογένίΐοι :0ται έγ^αιτεστάβηισα'ν αύβαιρέ- τως Τό άίληι&ές είναι — κΰϊ τό Πθ'νεπιστήΐ'ϋθιν τό γνωρίζει, διό¬ τι τοθ τό κατέστήσαμεν γνυ·- στόν — ότι αί οικογένειαι αυ¬ ται έγκατεστάεηισςιν έκϊΐ ττοό 35 όιλοχλήιοων έτών, τή προτροττή τώ^ τότε ΰπευ9ύ»ως δ ι οίχΐϊ ι ο ι ζο μ£ν**ν τα ττριοσφυγικά ίητή,αατο: και ττρο- σεφερο™ διπ'λήν ττρός τό Κοάτις ύτΓΠρησίαν, τίρώτον δ'ότι τό άπήλ- λαξαν τής ττΕιρί «ώτών φροντίδος καί δεύτερον διότι τό άττήλλαξαν τής σχ'ϊτιικής διά την στεγασίν των δαπά'νης, έψ' ότον έστεγάισθη- σαιν ίδίαις αυτών δαττάνοις. Σηιμει ωτέον ότι την εποχήν εκείνην τό οικόπεδον αύτό ήτο έρημικόν καί ουδενός πρ·οσείλκυ<ε τα άδηιφάγσ βλέιμματα δ) Ψίΰδος έτπίσης ε'ί- ναι δτι αί οικογένειαι αυταί έγ- κατΒστά9ησαν &νιυ νοιμίμου δικαι- ώματος. ΕΤχο·ν νομιμώτατον δι«αί- ωμο: διότι τό οικόπεδον ήτο άν- ταιλλάξιΐμσν, άνήικεν είς τήν ττροσφυ γική'ν όλίτητα κ:ί έπομένως καί είς αύτάς, ώς τιμήμα τής όλότηιτος ΤάΠΌίνεττιστή'μ.ον τό «ήγόρασε» μό λις τό 1948. Ψει>5ής έπομίνως καΐ
ό ίσχκρισιμός αύτοΰ δτι έγκατεστά
θηισοον επί οΐκοπέιδοιτ τής ΐδιοκτη
σίας τού. Τό πολιι βά ηδύνατο τό
Π:ΐν£.τπστ-ίμιον νά ίσχι/ρισθιη ότι
αί οικογένειαι αυται είίρηνΐτο!! έγ
κατεστημέναι επί οίιοπέδου τής
ίδιοκτησίας τού
Έξ δλκιν Ί&γ παραΤίιθέντων Γ.ΰ
σιαστικών ττλεον λόγων άνινδοιά-
στως ττιροικύπτει, Κύριε Ποόεδρί,
ότι, κι:ΐ αν θκίιμη δέν συνίτρεχον
οί λάγοι άντισυινίτοϊγματικότηιτος
καί οί λόγοι τής τταραδιάσεως τοθ
νόμου, καί ττάλιν θά εττρεττε νά ά-
πο^ριφ&ή άσι»ζη(τΐ ή εισήγησις
τοΰ Πανεπιστημίου·, διότι οί οώσι-
αστικοί λόγοι, τούς όποίοι/ς έπί-
καλεΐται τουτο είναι ψ:ιυ(5·ΐς κ:ι ά-
νύπαρκτοι.
Άλλά πέραν καί τούτων δλ»/1,
Κύριε ΓΓοόεδθ'ε, τό τγρ.οκ·είιμενθ'.'
ζήιτημα Εχει γενΐικωτέιραν σημασί¬
αν Τό ΠανεττιστΓΐμιον τύποις μό-
νο ήγόροσε τό π£ρΐ οθ ττρόικιειτοη
οΰκόπίΐδον, σι/νολικίϊς εκτάσεως 75
000 τ. <μ. καΐ άν» έν ετει 1948 Ούσιαστικώς τό ηρίπασεν άιτό την άνιταιλλάξιμον περιουσίαν, διότι τό τίιμημα άγορας ήτο μόινον τριεΐς δραχμα! (3) κατά τ μ.! ! ! "Ινα δέ βντιληφδήτί —οίαν αξίαν τό "διον τό ΠανετπστΓ.'μιον άττ'οδίδΐΐ είς τό οικόπεδον αύτό σάς ττληροφο- ροΰμεν δτι ζη,τίϊ τταιρά μιας έκά- στης των οίικογίνειών των έγκα- τειστημένων £π-' αυτού δο· 1 000 ώς μίσθΐοΐμα έτη/σίως, ήτοι επί ττεν ταικΌΐσίων οίικογ&νιειών τό Πανεττι- στιίμιον ^Γτεΐ ώς μίσθωμα έτήισιον δρ. 500.000 ίν«Μ ι τοΰ τταρ' αύτοΰ καταβλη- &έντος συνολικοΰ τιμήματος έξαγο- ρ ά ς βρ 3ΟΟ.ΟΟΟΜ! Πρόκε:- ται λοιπόν ττροφανώς περί καμά¬ ρας άρπαγής τής ά'νταλλαξίμοΐί τγϊ ριουισίας, σι/ντελΓσ&είσης έν ετει 1948 δι' ην ύπάρχοΐίν σαφεΐς κϋΐ άστικαί άλλά κα' ττοινικαΐ εύ>9·ΰ-
ναι καί £ή είς βαθμόν Κ'ακοΐίργί-
μο,τος Τό γεγονός ότι ή άρττ:γή
διβπρ·άΐ)ίθηι υπό τού Πανεπιστημίου
δέν ο'ίριει ποσώς τάς ποινικάς συ¬
νεπείας τής πράξεως.
Δέν ΑθϊλήισαμΣν νά ττροσφύγΜ-
μεν ίΐίς ιτήν δικοτιοσύ^ηιν, διότι ε¬
πρόκειτο περί τοΰ Ανωτάτου
πνευμο.τικοΰ Ίδούαατος καΐ έπρο-
τείναΐμιϊν είς τό Πανεπιστήμιον νά
έγκατοίλείψη την οδόν τής 6ίας Κ3ι
τής παραίνομίας κα' νά άναζηιτήρ-ω
μέν άπό κοινοΰ λύσιν δικαίαν, ή¬
τις καΐ τάς ττρογματικάς άινάγκβς
αύτοΰ 6>ά έξησφάλιζΐν, άλλά κοτί
τα δικαιώματα καΐ τα σωμφέιρον-
τα των 500 ο!«ογενε.ώ·ν θά περι-
εφρούρει Τό Πανεπιστήμιον ίκώ-
φευσ« καί εμμένει είς την ιδίαν
οδόν, ώς έμφ3 ίνεται καί έκ τού
έγγράψου τού κα· έκ των εξωδί¬
κως ττροσκλήισεων, δς ήρξατο κοινο
ΤΓοιοΰν πρός τούς έκιεΐ έγκατεστη-
μένους.
Έξαντλοΰνττες τό χρέος μας ά-
πεκβυνοιμεθα πρός ίτμάς)· Κύριε
Πράεδρε, καϊ ζητοΰιμβν τταρ' υμών
τούτο μέν νά άΐπορρίψητε εύβέως
τήν γεινο'μενηιν εισήγησις, τούτο δέ
νά συστήισητε ττρός αύτό την συμ-
μοιρφωσίν τού πρός τήν ττοιρ' η¬
μών γενομένην ττρότοοσιν. Όφείλο
μέν νά μην αποκρύψωμεν ομγο υ¬
μάς ότι οί κιάτοικοι Άγίας Φωτει¬
νής, πρό τής τοιαύτης ίίταμής καί
αΰΐάβους στάσεως τοΰ Πανεπιστη¬
μίου, έν γε>νική Συνιειλεύσει, διε-
δη|λ»σαν την άμετάτρετττον αττό'·
φασιν των νά προστατεύσουν καί
διά τού αϊίμοπός των άκόμη, τάς
νέας έστίας των, Αμεΐς δέ έξαν-
τλήι?αντες πάν μέσον, διά νά έττα-
ναφέρκΐμεν τό Π:νεπιστηιμιον είς
τήν όίόιν τής νοιμιμότητος είμεθα
άσκοΰντες την έντο
ΤΟ ΦΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΟΔθΜΐ^
ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜ^ΝΕΑΑΙΟΑ,Ϊ
ΟΙ ΑΙολεΐς.μελη τοθ Οΐκο
δομικοθ συνεταιρισμοθ παλαι¬
ών άστέγων προσφύγων ή «Νεα
ΑΙολΙς» συνελθόντες σήμερον
την 4ην Αύγούστου 1957 ήμέ
ραν Κυριακήν καΐ ώραν 11 π.μ.
έν τι π αΐθοθση τοθ έν Αθήναις
Κινηματογράφου «Ίρις» είς τήν
Πέμπτην τακτικήν Γενικήν συ¬
νέλευσιν.
Καΐ άκούσαντες μέ εδλογον
Αγανάκτησιν καΐ όδονηράν κα
τώπληξιν τή ν εΐσπνητικήν ?κ
Ι θέσιν τοθ Προέδρου της Γενι-
'κής Συνελεύσεως καΐ τούς Αμι-
λητάς οί οποΐοι εκαυτηρίασαν
την παρελκυστικήν τακτικήν
τού 'ΥφυπουργοΟ ΟίκισμοΟ χ.
Τριανταφυλλάκου, άρνουμένου
άδικαιολογήτως νά εκδώση τό
Β. Διάιαγμα διά τοθ όποίου θά
εγκριθή τό ρυμοτομικόν σχέδι
όν τής νέας πόλεως των Κυδω.
νιΛν καί καθυστεροθντος λόγω
τής αρνήσεως τού ταύτης, τήν
όλοκλήρωσιν τοϋ σκοποθ τής
αύτοστεγά ΐεως χιλιάδων με-
λών τής Νέας ΑΙολίδος δεινώς
δοκιμσζοι:ένων άπό τής ίποχης
της Μικρασιατικής ^Κατσστρο-
λήιν ήτις μάς εδόθη ύττό τού 7ου
Πο|μπιροσφυγικοΰ ΣυνοδρΓου, νά
συιμπαρασταθώιμεν ττρός αώτούς·
Τήν εύβύνηιν των συιμδησοιμίνων θά
έχη ακεραίαν τό Πανιειπιστήιμιον.
Συγχρόν&>ς θά ποοσφύγ«μεν καί
ενώπιον τής ποιν κης δικαιοσύνην
τής Πατρίδος, έν ή ττεριτττώσει τό
έ λ
ή
Πανιεπιστήιιιον δέν ήδΐελε συμμορ¬
φωθή καΐ ττρός τάς ύ,ιετέρας συ-
στάσεις, διά τήιν κοΐνοττοίησιν των
Οποίων ττρός ο;ύτό ποσώς δέν αμ¬
φιβαλλομεν-
Κύριε Πρόίΐδρε,
Δΐΐικηιρύξατε δτι Λ ρευστοποίη-
σις τής ανταλλαξίμου περιουσίας
εΤν:ι ά—ολύτως άνοτγκαία, ϊνα έκ
τώιν πιροσόδων της, λι/Φη τό δράμα
των 40.000 παραπηγματούχωΐν κ«ί
άστέγων ττροσφυγικών οίκογενει-
ών. Ό νόιμος τόν όποιαν ή κυιβέρ
νησίς σας, πρόσφατος μάλις, έψή-
φισ·) διέγοαφε τους δρους της ρΐυ
στοποιήσεως. Δβν είναι δυνατόν νά
γίνη άινβκτή, πηεραιτέο» δ: ςρτταγή
αύ'τής, έφ' όσον μάλιστα τό Κρά
τος έ'θίσ® φοαγμούς προκειμένου
καΐ περί των ίιδίων τού άκόμη ά-
ναγκών Δέν &ά άνεχθΐώμεν έπίση,ς
άπό τό Πανειτιστριιΐιον νά τταρα-
βιάζη δικοίστικάζ άητοφάσεις, διά
νά έ,ττιδάιλη είς βάρος των δι/στυ-
χών ττοοσφύγων τάς άνόμους ©ε-
λήισεις τού.
Άΐπίυΐ9υνόμε)νοι ττοός υμάς, εϊ-
μεβα 6έ6:ιοι δτι 9ά έκδώσητε τάς
άναγκαίας διαταγάς πρός πΌΟλη-
ψ ν Ρλιβϊρωτάτκ'ν ττεοιστατικ'2'ν
τα όποΤα δι/ττυιχώς θά προ ιίψουν
καΐ ποόα λύο-ιν τοΰ δλου ζητήιμα-
τος διά τής άδοΰ των ένιτίιμων συ-
νενινοή,σεων, διά τό εύτυχές των ό-
•ποίωι; πέρας εϊίμίΐθςτ δΐατε8ΐεΐ(μένοι
νά καταβάλωμεν ττ<χσαν ττροσττά- θειαν. Έττί τούτοις παρακαλούμεν, Κύ ρ:ε Πρόιεδιρί, δττως εύαριεστοώμενο; δεχ9ή.τε την διαβεβα'ωσιν τής ττρός υμάς βαΐθυτάτης άψοσιώσεώς μας. Κιειντριική Επιτροπεία Προσφύγων Ό Πιρόεδρος ΜΙΧ. Κ ΚΥΡΚΟΣ Ό Γεν Γροομμτχτευς ΣΩΚΡ. ΣΙΝΐΑΝ/ΙΔΗΣ προστασίαν Κα1 σκοποθ η, Ρ . ζ την θβΕ ξοχήν Διότι μ θρωπίνων 6ά>
Έ
ηήνβνϊ
δυστυχίαν Κα1 βτή
ή*ποΙα πλ
Ψηφίζομεν
Διαμαρτυρόμεθα εντόνως διά
την συστηματικήν αντίδρασιν
τοϋ κ 'ΥφυπουργοΟ ΟίκισμοΟ
είς τό ?ρον τής αύτοστεγάσε-
ώς μας καΐ διά την κατάφωρον
είς βάρος μας αδικίαν, σκλη
ρότητα καΐ άστοργΐαν αύτοθ
Εναντι τοΰ στεγαστικοθ δράμα
τος καΐ τής δεινής έκ τούτου
δοκιμσσίας μας.
Καταγγέλομεν επί όλιγωρΕα,
άδιαφορία καί παραλεΐψει κα-
θήμοντος τόν Ύφυπουργόν ΟΙ-
κισμοθ καΐ πάντα άλλον άρμό
διον καΐ υπαίτιον τής ταλσι·
πωρίας καΐ δυσπραγΐας χιλιά-
δών Έλλήνων ποΛΐτβν, θυμά-
των τής Έθνικής συμφοράς
τοθ 1922. Τάς άβαοΐμους καΐ
άδικαιολογήτους άντιρρήσεις
των εΐρημένων Κυβερνητικόν
παραγόντων θεωρούμεν ώς έμ
παιγμόν καΐ έσχάτην περΐφρό
νησιν πρός τα κεκτημένα δι-
καιώματά μας, τα στηριζόμενα
είς έγκριτικάς άποφάσεις των
Υπουργείων Συγκοινωνιων κοΐ
Γεωργίας, δυνάμει των οποίων
ήγοράοθη καΐ άξιοπο.ήθη ή ά
ναγκαιοΰσα Εκτασις διά τήν
αύτοστέγασΐν μας μέ δαπάνην
μέχρι τοΰδε 3Ο.ΟΟΟ καΐ πλ'ον
τόν
άλλά καΐ Τόν
καΐ την άνανα
τος υπαιτίου
1ά
Τόν ? ο
αν"?
ι^
μμ
νίκην ταύτην
λεΐς άν
Ν,1 πλ1°,ν χ^
Νέας ΑΙολίοος,
έκπρόσωποι όλο
* 1 'Ε
7 1ς .
Έξωτβρικόν β
λι-οθ Κ6αμ0υ
^ ά
παρΛκλησιν
' «αί τώ μέλτ
σεως, πρός τόν
ΡΧης^
κομμάτων καΐ προς
τούς Βουλευτά(;ι μ6°ζ
προσωπικάς Των ,Ζ
λέ ^
εκδόσεως τοθ σχΓίΤκοΐ
τάγματος.
Διακηρόσσομεν δΤ[.
εκδηλώσεως τοθ ώς λ
Φ«ροντος τής ΚυβΕρνή
·■ "- καΐ τοθ ΠοΧι
ομοο ης Χώρβς.κβ1
όλοκληρώσϊως τδν
τιών μας τ,θέμεθα
κη οταθΐροΙ κα| Λ
την Ικανοπο(ησιν
ά ό
η Τβν
μ παρά τό πλευρόν
κήσεώς μα
ξ ό
ής μς
Έξ όνόματος καΐ
Γ
Ό ΠροΕδρο'
-, Ν ΚΟΜΜΗΓ,ΟΣ
Αντισ)ρχης ί.).
μανΐκών Κτημάτων *αταργ>ςΐιται.
Οί ύττηρ·ετούντες μ6νιμοι ύττάλ.
ληλοι καί ύπηρεται τής 'Υπι>ρεσίας
είς την Κεντρι«ήν "Υπηρεσίαν τής
Γενικής Διευθύνσεως Δηιμοσίου
Λογιστικοΰ επι τώ δν έκαστος κέ-
κηται βαβμώ καταλοομβάνιουν !-
σοδάβμους κενας θέοχις άντιστοί-
χου κατηγορίας Έν άνυτταρξία
κενών θέσίων, οί όργαν"ίαί θέσεις
τής Κεντρικής Ύ~ηρεσίας τής Γε
νίκης Δι«υι9ύνσε«ς Δηιμοσίου Λογι¬
στικοΰ προσαυξάνονται αναλόγως.
2. Οί υπηρετούντες είς τα αύτο-
τ;λήι, η παρ' Οίΐκον. 'Εφορίαις Γρα-
φεΐ διαχειρίσεως ανταλλαξίμου
περιουσΐος μόνιμοι ύττάλληλοι ή
ύπηρεται μετατάσσοντα' είς την
Ταμια<ήιν Ύπΐρίσίαν τού Κράτους κατά τόν αυτόν ώς έν τή -ροηγου- [ σταΤαι διά τής φράνως α·/Τ εξής: Δι" άττοφάσεΒζ τοϋ ^ γοΰ των ΟΑκονομικών, μΕτα μην τής οίκείας ΕΔΑΠ ,» τα ι αί τταρά Κοινοτήτ ναι, μέχρι τής δ π-αροντος, λ άστικών πρόσφυγας ή γητ~νιΐς, ^ οί -ιοίλτ)σεις έγένοιηο «ηίι,' μο-ρασιών, } ΧΟ91 οΐα—6—— | τίρον τρόττον, οί 5ε όττοραστ: νήγε'ρον δοητανος των φ ΰπ' οώτών χρικηιμοΌιθν|ΐίΐί την οΐικογενίΐακίιν ή κήν των στέγασιν Είς τό διντιροιιι^ιον ν/;Μ ραγράφου 11 θ^ Δ 2967) 1954 ή τής σηιμεριντκ; μ τιχί των νόν ΠΩΣΘΑΡΕΥΣΤΟΠΟΙΗΘΟΥΗ ΑΗΤΑΛΛΑΞΙΝΑ ΚΤΗΝΑΤΑ ΧΑΡΤΟΠΩΛΕΙΟΝ "Ε ^ Ε Ρ Η Α Ν Τ,, Κ. ΒΟΣΚΙΔΗΣ - Γ. ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ: Κ Α ΤΑ Σ Τ Η Μ Α : Καποδιστοίου 46 Αγ. Κωνσταντίνου 18 (Στοα) Τηέφανα : Έργοσιασί.υ 55 068— Κατασιήαατος 56-876 Πλονοία Συλλογή Χαρτιχών καί β19<«ν Γραφιχής "Υλης ΠΩΛΗΣΙΣ : Χονδοική-Αιανιχή ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΣΤΗΗ ΚΑΤΑΗΑΠΩΣΗ (Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.) τής ΰτΓογραφής μισβώιμοτα η αί ά- ζηιίΐώσ:ις χοήσεως συιμψηφίζαντα· μέ τό τίμηιμα τοΰ «κ'νήτου Τ Ο. Όφϊΐλαί σι»μμοριοττλή7<των έξ άποζηιμιώσ^ως χρήσεως !ϊ μι- σθκιμά'ων προερχόμεναι έκ της χρήσεως οί<οττεδΐκών ανταλλαξί¬ μων έχτάσεω·ν άσκε^ών 5ι μή κει- μένων είς τήιν πόλιν Τρικάλοοι/, τάς άποίας χρηισιμοποιοΰν δι' οίκογε- ν·;ιακήν (ι έττ^γγελματικήν στέγα- σιν, διαγράφονται διά τό άπό τής ένάοξεως τοΰ σι/μμοριτοτταλευου μέχρι τής δημοσιεύσεως τεΰ Ν Δ. 2967)54 χοονικόν διόίστημα, διά δέ τό εφεξής καΐ μέχρι της 30 Α¬ πριλίου 1957 χρονικόν διάστηιμα μειοϋντοιι είς τό ήμισυ. Άρδρον 12— 1. Πάσαι εί πωλήσεις κινητών «.α'ι άκινήιτων, μισβώσεις κοΐ έπισκε,υα! άνταλλα- ξϊμον κτθμάτων ένεργοΰνται διά δΗΜοπρασίας προκηουσσοψένης ύττό της αρμοδίας 'Εττιτροπής ΔΑΠ, έκτός δν άλλως όριζεται έν τώ παρ6ντι. 2 Ή ΥΔΑΜΚ ΰποχρεοΰται νά πωλήση άπ' εύ^Είας καϊ αν·ζυ δη- μοπρασί:ς είς τούς κατέχοντας μή γνωστά τφ Δημοσίω άνταλλά- ξιμα κτήματα καΐ δηλοΰνι,ος ταύ¬ τα αυθορμήτως τή ΥΔΑΜΚ έντός ετ«υς άπό τής ίσχύος τοϋ παρόν¬ τος. 3. Οί μέχρι τής δηιμοσιεύχεως τοΰ ττ:ρόντος Νόμου ύποδίίξα^τες την κατάληψ'ν άνταλλαξίμιο-ν κτη- αϋτοΰ καί εφεξής ΰττοδεικνυοντες μάτων ώς καί οί άπό τής ίσχύος την κατάληψιν ανταλλαξίμων τη- μάτων, άγνώστων τοΰ ΔΓιμοσίου, 6ικαιοΰντ:ι άμοιβής μέχοι 5% έπί τής άξίας αυτών, καθοριζομένης δι' άττοφάσεκν τ€ΰ 'Υττουογοΰ των θίκονοιυικ-ών μετά γνώμην τού ΓνΜ'ΐοδοτικοΰ Συμβουλίου τής Υ Δ Α Μ Κ. καί έφ' όσον τα ΰποδει χθέντα ή πρός κατάληψιν έτί μέν Αττ κων ΰττεοβαίνουσι την εκτοτ- σιν ενός άρτίου οΐκοττέΐδου, επί δέ άγροτ'ικών την έκτασιν ενός βιω- σίμου κλήοου Ή άιμοιβή τθτη κα- ταβάλλ·;ται είς τόν δικαιοΰχον έφ' δσον δέν δηλωιβ»σιν έμ^ροθέίΓμως είς τ^ιν Υ Α Α Μ Κ. τα κοττα χά έν α-εοω 3 τοΰ Β Δ. 24 10 40 ('ττίρΐ Γω5ι οποιήτςως κλπ» 6ά οί η δι«δ κΐίαεκ επί τϋτ ΰπο- δς·χΡιε!σρ^ ιτεοΐϋυσίας Ή ξΑλωσις τοιούτων άξιώτε'-αν άναστέλλεΐ την κ5-τ-6·"λήν τήτ άΜθΐβίΐς υέχοΐί 6- θ'.στικής εκκαθαρίσεως τώ'ν άξιώ- σεων 4 Άντσλλόξιμα άγροτι-κά ·<τή· μοτσ έκτα7Στος μέχοις ενός άγρο- ·»■ "ςθ λή"θΐι κογτϊυγι'-να κσλή ■'ή ττ'ττγι έτί ιιΐαν τουλάχιστον 30 -τίον κοίί ύπ^δεχβ'έντα ττοός κατά- λ·ψ ν υέχρ' τής δημοσΐεύσεως τού ττ-οοχτογ Νόμου τταρά τοίτ«·ν, ττω- λαΰντοιι άπ' εύ5ι?ίας είς τούς κοτ- τόχους των {ι τούς κληρονόμους των δι' άποφάισεων των 'Επιτρο- έτηισίως, διά τάν χρόνον ά— ό τής τρίτον ύποβάλλεται :ίς την Γεν. ττών ΔΑΠ καί αίτ-ίσει των "ατό- Ι τΥιιέοαο τΛγ τΓοο.Γ?οΛλΛηΐτίΛΓ ιιήΐΛΐ ι λ.γ.'.ο.,,,^,,, λη,..»:... α—.—«..-. ττών ΔΑΠ καί αίτ-γσει των κατό· χων, ύποβαλλομένη έντός άνατρε- πτικής προθεσιμίας εξ μηνών άττό τής Οημοσΐΐύσετος τοΰ παρόντος κοί επί τή καταδολή τοΰ 1)3 τής τρεχούσης άξίας των, επί έττιτο- κίω 3% Άρθρον 13.— 1. Τό τίμημα των ναιβ' οιονδήποτε τρόπτον έκιτοιού- μένον ο'ιασδήποτε φύσεως ότνταίλ- λαξίιμων κτηιμάτων «αΘορίζεται είς μεταλλικάς δοσχμάς. Είς μετολ- λικάς, ωσαύτως, δοαχμάς καθο- ζετα: τό καταβλητέον τίμΐμα ύπό των είς άγροτικά άνταλλάξ'ιμτ κτήματα καί βοσχοτόττους υπό τοθ Ύπουργείου Γεωργίας έγκατεστη- μένων άαηιμόνων. Ό καθορισμός τού τιμήματος τούτου έν·:ογεΐται υπό τής οίκείας 'Επιτροπής διαχειρίσεως άνταλ- λοτξίμου περιουσίας, καταογουμέ- νη ττάσης άντιβέτευ διατάξεως. 2. Τό τίμημα των μέν έκττοιου μένων έν δηιμοπρασία άστικών αν¬ ταλλαξίμων κτηιυάτων καταβάλ¬ λεται είς πέντε ϊσας έτησίας δό- σεις, των δέ ά—* εύβείας έ^πο'ου- ΐιένων κατα&άλλεται είς δέκο "σας ετησίσς δόσεις τής ττρώτης κα- ταβαλλομένης πρό τής ύπογρα- φής τού παραχωρητηρίου. 3 Έφ' ών Τ;ριτΓτώα·εων διά τό έ ττοιούμενον άκίνΐτον όφείλοντθΊ μισδώιματα ηάποζημιώσεις χρή¬ σεως, τα είς ταυτα άντιστοιχοΰν- τα ττοσά ττροστίθονται είς τό κα¬ τά τα τΓρο:ναφεοό«ιιενα έξοφλού- μενον τίιμηιμ~, άποτελοΰντα μετά τούτου ένιαίαν οφειλήν. 4. Τό έκ τής έκττοΐτίσειος άστι¬ κών άιΚΓνήτων όφ·ςιλόιμενον τίμηιμα ωςέπιβαούιετοτι μέ τόκον 6% ετη¬ σίως Έν ύττερΓμερία καταιλογίζε- ται Λ εκάστοτε έττί χρεών ττρός τό Δημότιον κοταλογιζπμένη ττροσαύ- ?ησις καί ;ι£χρι τοΰ επί των π'ρ'- ■πτόα'Μν τούτων Ισχηοντος όρίου- 5. Ό <ατ>ορισμός των δόσεων
γίνετσι κοπά τό σύστηιμα τής συν-
ρ-τρυ χριεοιλυυίας "Επί κα?υστ<Γ- ρήτςως μ·άς τοκοχρεωλι/τΐικης δό- σζως πίοσν τού ετους, καβίο-τατθΊ ληξιπρό'Ρίσιυον καΐ άτταιτητόν όΛό- κληραν τό άνεξόφλητον χρέος 6 Εκ τούς έξοφλοθντας ό.λό- κλΐρον την έκ τού τΐιΐιήματος οφει¬ λήν των ποοέχεται ε«π·τ«ισις 20% επί τής έν λόγω όφςιλής. Τής αυτής έκτττώσεως κ*· έττι τοΰ ύπολοίπου τιμήματος δικσι- αΰνται καί οί μέχρι τής δημοσι- εύσεως τού παοόντος Ν. Δ άγορα- σται άντ'.λλαξίμων κτη.νιάτων, έφ' δσον έντός τριμήνου άττό τής ΐσχύ- οο τοΰ παοόντος ίξοψλήσοίσιν ο¬ λόκληρον την υπόλοιπον οφειλήν των· 7 Ό<ι»ειλέτ:ι τιμΓΐμστος ττρο- καταβάιλλοντες απάσας τάς μή λη- ξιπρο8έσμους τοκοχρεωλυτικάς δό- ή·μέρας τής προεξοφλήσεως μέχρι τής Αμέρσς τής λήξεως τής προθε- σμίας καταβολτϊς ι ής δόσε»ς 20% έφ' όσον τυγχάνωσι σςισμόττλη. κτοι. 8 Επί τοΰ μετ:6ιβαζουέ ου 'άκινγτου έγγράφεται ιτοώτη ύπο- βήκη διά ποσόν ϊσον πρός τό α?- ροισμα των τοκοχρεκλυτικών δό- σ·ε»ν. 9. Αί λεπτομέρειαι της έφαρ- μογής τοΰ παρόντος αρβρου κανο- νίζονται δι' αποφάσεως τοΰ 'Υ- πουργοΰ Οίκοινομικών "Αρβοον 14— 1. Προκειμένου περί άντολλαξίμων άγροτικών <τημάτων καΐ 6οσκοτόπω'ν, τό 6?- ρΰνον τούς άγοοαστάς τούτον τί¬ μηιμα, πρός οίίς έξομοιοΰνται καί οί υπό τοΰ 'Υ^υργΐίου Γεωργίας επί τοιούτων κτηιμάτων εγκατεστη- μένοι πρό η μετο: τ°ί' Ν. 18+44 άκτήιμονες, ηύξηιμέ'νον κατά τα τυ¬ χόν άφειλόιμενα υισβώμστα καί ά- ττίζΐμιώσεις χοήσεως, καταδάλλε.- ται εντοκον πρός 3% έτητίως ·ς!ς 15 Τσας (συν&έτου χοετολυσίας) ένιαυσίους δίσεις ών Α ττοώτη εί¬ ναι κατα6λ>|τέα πρό τής ύπ-ογρϋ-
φής τοΰ "αραχωρηιτηρίου.
Πρός άσΛάλειαν τού πωλητοΰ
έγγράφεταΐ, δνευ οίασδήνποτ: έτπ-
βαούνσεως, είτε τού άγοοίστοΰ
είτε τοΰ πωλητο0, ττρώτη επι τού
πωλουμενου κτήμ:τος ύπο·9ιίι η, διά
πΐσόν Τσον ποός τό α3ροισμα των
το οχοεωλυτικών δόσεων.
Αί διά το-ΰ αρ&ρου 13 όοιζόιΐΐε-
ναι συ>νέπειαι έν καβυστεοήσει το-
κοχρτωλυτικών δότεων άγροτικών
κτπκάτων καί βοσκοτό'πων
2 Δ'ά των αυτών δόσεων '<αί τό ούτό έπιτόκιον έξοφλεϊτα: κ^ΐ τό ύπόλοιττον τοΰ τιμήματος των ιμέ,χρι τηο δημοσιεύσεως τού πα¬ ρόντος Ν. Δ έ^οιηιδ'έντων άγρο- τικών έν γένει κτημάτων. "Αρθρον 15— 1. "Αμα τή έκ- δόσει τής όριστικής άποφάχτοως τής άοιιιοδίας Έ'Τιτροττής, π·ερί ττα. ραχ»ρη|σε*αις ά?»(ταλΙλαξίμου κτή- ματος, έκδίοετα' ό οίκ'εΐος τΐτλος κυριότΠτος (τταροχΐΛρητήιριον) Ό τίτλος οΰτος ττεριλαμβάνων λετττομερώς την εκ&εσιν, τα δρια την έκτασιν, τό τίμημα καϊ τό ά¬ νεξόφλητον τμήμα αύτοϋ δι' δ ή έν αρΒοω 1 3 § 8 ΰποθήικη, συντάσ- σετΐι ·;ίς τοιπλοϋν, έφ' άττλοΰ χάρτου Δι' άπτφάσίως τού 'Υπουρ γοΰ των θίκονομικών δημοσιευ- μένης είς την Εφημερίδα τής Κυ¬ βερνήσεως χαθο-οίζονται λεπτομε¬ ρέστατον τα τού παρεχομένου καί τοΰ τύπου τοΰ τταραχωρητηοίου. Τό £ν έκ των τριών άντιτύττΜν, είς δ συντάσσεται ό τίτλος κυριό- τητος (τταραχωρηττήριον), ττσρα- μένει είς τό οΐχεΐον Γραφείον Δ Α. Π τό Ετερον ταροτδίδεται ώς άνο- σεις, δ'καιοΰται έκπτώσεως 10%Ιτέρ» είς τόν αγοραστήν, τό δέ Λογιστι*οΰ. 2 Ή εκδοσις των τίτλ«ν κυιρ'ό- τητος (παραχωρητηρίων) επί έκ- ποιουιμένων τΐ -τταρ:ΐχ«ροι;μένων άνταλλαξίιμων κτημάτ»ν, άνατίθε- το:ι δυνάμει τού παρόντος Νόμου είς τα κατά τόττους άρ·μόδια Γρα- φεΐα διαχειρίσίως άντ:λλαξίμου περιουσίας, ή ΰτογραφή δέ τούτ»ν είς τόν οικείον Νομάρχην. 3. Ή μεταγραφή τοΰ κτηιματος καϊ ή έττ' αύτοΰ έγγραφή τής ΰττο- θήικηις ένεργοΰνται ΰττό τοΰ φύλο-- κος μεταγραφών, δνευ ο[ασδήττο- τε έπιδαρύνσεοος, έπ' ονόματι τού" άγοραστοΰ, συντασσοιμένης σχετι- κής πεοΐ τούτου πράξ«ος έ-τΐ τού σώματος τοΰ τταραχωρητη,ρίου, με¬ τά μνείΐς τής κατά τα άνωτέρ» δαρυνούσης τό άκίνητον ϋποθήχης, έγγραφομένηις έπΐιμελείοτ τοΰ φύ- λοβκος μιεταγραφών, άιιέσως μ·;τά τή μεταγραφήιν τοΰ κτήματος· 4. Ή μΐρ'κή τί όλική έξάλε.ψις ί τής προΒναφερομένΐς ώττοθήι<ης, έ- I ττί τή έξοφλήσΐΐ τΐκοχρΐυλντικών Ι δόσΐων, ένεργουαένη ότνευ οίοσδή- ι ττοτε έ^ιδσρύνσεως καί κατόπιν έγκρσ·:ως τοΰ πωληιτοΰ, δύναται να σηιμςιτοΙ9ή, αίτήσει τοΰ άγοραστοΰ έπ' τοΰ σώματος τεθ ττοτοαχωρη τηρίου. 5 Αί λ&πτοιμέρ'ε;αι έ^ορρμογηκ των ανωτέρω κανονισ"9ιήσονται δι' άποφάσεων τοΰ 'Υττουργοΰ των Οί- κονοιμΊκών. "Αΐθρον 16 —1 Τό έν Ισχύϊ ένοι κιοστάσιον 6οσκών αΤοεται δσον άφορα τοΰς ανταλλαξίμους 6οσκο- τόττους άπό τής ίσχύος τοΰ τταρόνι- τοό Ν Δΐατάγιματος 2 Μετά παρέλευσιν τρ·μιίνου άττό τής υτΓογρ^φτΐς τού μεταβι- βαστ: <οΰ τίτλου των πωλουμένων είτε άττ' ·;ύ2ιείας «Υτε διά δηΐμο- πρασίας άνταιλλαξίιμων άστ'κών κτημάτ»ν α'Γρεται τό τυχόν έττ' αυτών ύφιστάνη'ΐεον ενοικιοστάσι¬ ον "Α?6'ρον 17 — Ύττοβίσεις έττί' των οποίων καδίστανται διά τοΰ παρόντος Νόμο άριμόοιςτ τα πε- ριφερειακά ΓραφεΤα ανταλλαξίμου περιουσίας, αί 'Εττ^ροπσι ΔΑΠ καί αί 'Επιτροτταί άναβεωρή·σ^- »ν κ.λ.π., ιμεταβιβάζονται είς τάς 'Υττηρεσίας καί τάς Έπιτροττάς ταύτ:ς υπό των αχαι τούδε άριμο- δίων 'Υπηρεσιών, Επιτροπών καΐ Σΐίμβουιλίθίν καί συΧΐϊχίζονται ύπ' αυτών άφ' ου σημείου έκ ρεαοΰσιν αυται ένώπιον των καταργευμέ· νων "Αρθρον 18.— 1. Μετά την λή¬ ξιν τής ρευστοττοιήσςως τη,ς αν¬ ταλλαξίμου περιουσίας βεβσιου- μένην δι' αποφάσεως τοΰ Ύττουρ- γοΰ των Οίικονοιμικών δηιμοσιευιμέ- νης διά τής Εφημερίδος τής Κι»- δερνήσεως, ή 'Υπΐρεσία Διαχει¬ ρίσεως "Ανταλλαξίμων Μουσουλ- μένη παραγρόοφω τρόττον "Αρθρον 19. Καταργοΰνται, αψ' ής ϊσχυ^σαν αι διατάίξεις τοΰ δευ¬ τέρου καίτρίτου έδαφίου τής ιταρ· 1 1 τοΰ αρθρου 7 τοΰ Ν. Δ. 2967) 1954, τό δέ χρεωθέν ύπτό τής Έ- θνικής Τραττέζης τίμηιμα είς βά¬ ρος των κληρούχων Λέσδου θεω- ρεϊτοι άπΌσβεσθεν 6άσ·;ι τοΰ ό«ρ- βρου 5 τοΰ Νόμου 18)1944. Τυ¬ χόν κατίβληιβεΐσαι δάσιεις δέν έπι- στρέφονται "Αρθρον 20. — 1. ΆίΤτοφάσεις τοΰ 'Υττουργοΰ των Οικονομ κων έκδοθϊΐσα1 μέχρι τής δημοσιευσε- ως τού Α. Νόμου 1909)1939, δι" ών ενεκρίθη ή άπ' εύθείας πώλησις κτηιμάτων είς Κοινότητος, έττί τή βάσει των διατάξεων «ιπερί Διοι- κήισ·ε»ς Δηιμοσίων Κτημάττων», δ- τινα έχουσι καταχωρισθή είς τό Κτηιματολόγιον τής Ε Τ.Ε. ώς ά- ττοτελοΰντα ανταλλάξιμον "ίεριο«<»- σίαν, βΐωροΰνταΐ έξ ΰτταρχής ετγκυ- ρο1 καί έκτελοΰνται ίπτό των αρ¬ μοδίων Ε.Δ.Λ.Π έχδιδουσών τούς άριστικους υπέρ των Κοινοτήτων τούτων τίτλους "υριότΠτος (π-αρο>
χωρητήρια)·
Αί υττολοιπόμειναι είς δρχχιμάς
δόσεις τιμήματος εΐσττράτοντο ι
ί
τής ση>μερινής άξίας»
5 Είς τό τίλ&ς
δαφίου της παρογρ
18 τού Β. Δ τής 24)1Ρ«;
ρί Κ«δ'*οπτοιήθϊΐ»ς λϊ
τάς λ έξεις «ύ^έρ ο|οιίή»'ΐι'
ποΰ» προστίβετοι ί»^!1
6πέρ τοΰ Δημοσίου
6 ·ΑντολλτΓξινο οίώ
είς πέντε έτησίας δ»σεις είς ση¬
μερινάς δραχμάς καβοριζομένας
είς τό διττλάσιθιν των είς &ς έκφρά-
ζεται ή όφε,λή δραχμών. Είς τάς
αύτάς Κοινότΐντοις τταρο'χωροθνται
καΐ αί έντός των Ιδίων άγροικτηιμά-
τ«ν περιλαμδανόμεναι 6οσχ->σιμοι
καί λοιπαί έκτάσεις, έφ' δσον ά-
νηικουσιν είς την κατηγορίαν των
άφημέινωιν είς κοινήν χρήσιν των
κατοίκων (ΜΕΤΡΟΥΚΕ) δ'ιαγραφό
μενά1 έκ τού κτηιμοττολογίου δι* ά-
ττοφάσεων των οίκείων Ε ΔΑ Π
έγκρίσει τού Νομάρχου.
2 Η αληθής έννοια των διατά-
ξ-ων τού αρθρου 1 παρ 3 *αί4
τοΰ Ν. Δ. 3)4 Σεπτεμβρίου 1924
«ττερί άπαγορεύσεως δικαιοττραξι-
ών έττί άκινήτων», τοΰ κυρωθέντος
διά τού Ν- 3250 τού 1924 είναι δ.
τι αί έν αυταΐς άτταγόρευσις έ-
βεσπίσβησαν μόνον ύττέρ τού Δη-
σιου η των -παρά τούτου έλκόντων
βάισεως τούτων άκυρότης δύνατ:ι
να ττροτοτθη μόνον παρά τού Δημο¬
σίου ή των παρά τούτου έλκόντων
τα δικαιώματα των, ουχί δέ καί
παρά τοΰ πωλητοΰ ΐί δ'αδόχων αΰ
τοΰ αλλων ττλήν τού Δηιμοσίου.
3. Έκτάσεις έφ' ών εγένετο
μέχρι τής 28ης Όκτωβρίου 1940
έφ:ρμογή τίτλων παρά τοΰ Χννΐ,ρ-
γείου ερεύνης ΓΙολαΓας ανταλλαξί¬
μων κτηιιιάτων τοΰ Συνοικισιμοΰ
Χαριλάου, έκ τής οποίας δέν ττρο-
εκυψε δικαίωιμα τοΰ Δηιμοσίου έ"1
αυτών ώς ανηκουσών είς άνταλλά-
ξιμον {ΐ ΒούλγΌρον ^ιετανάστην,
θεωροΰνται ώς νομίμως π·ςριελθοΰ-
σαΐ είς τοΰς επί δεκαε.τίαν τουλά¬
χιστον νεμαμέ-νους άπτό τής άρχι-
κής κατοχής των κα· εφεξής κατό-
χους των, συνυπολογιζομένου καί
τοΰ χοόνου καί των δ><ισιοτταρό- χ»ν των, τοΰ Δημοσίου μή διστη- ροΰντος πλέον δικαίωμα έπ' αυ¬ τών. Τυχόν γενόμεναι μέχρι σή¬ μερον καταλήψεις παρά τής υπη¬ ρεσίας ανταλλαξίμων κτημάτων (ΥΔΑΜΚ) καί τοΰ ΚτΊιιατι1ίοΰ Γραφείου Θεσσαλονίκης, αΐοονται αυτοδικαίως ά*' ής εγένοντο, τα δέ κτιίιματοτ αίτήσΐΐ των κατόιχων διαγράφονται έκ τού <τηιματολογί- ου 4 Τό πρώτον έδάφιον τής ττα- ραγράφου II τοΰ αρθρον 13 τού Ν. Δ. 2967)54 άντικαθίο-ατα' ώς 6 ξ χρις εκτάσεως 10001 χόμίνα π«οα ττροσίύγ τασταθέντων 6οιο—ικώς_βί γικόν κλήρον βττοτελοί»! τοΰ γεωργ ικοά ούτού Λ-ιρβιι ρούμενα δτι ^ρΐχυοι**1" αύτούς παρά τής ΕΑΠ χρόνου τής &ριο-τι*ης χων είς τόν γεωργΊκόν ρον, ισχνούσης έν ρ^ διοτάξίως των αρβρ"» 211 - Κώδικοί 283 Αγροτικοϋ διαγραφίνς . τταιτουμενης έτέοσς _ τής οΐκείας Έττιτρ^ τριώοχτος διά την ν>"»
-σραχωρήσεωζ- τής «ι«
οαχωοησεως «»' ?".'
συντελεσβείσης δ'ά τη
τής οΐκείσς Έιτιτοοι
τριώσεως, δι* ίί &?
γι·<ός αυτών κλττρος «νατι τεχόμενο Μ. μ μίαν 20ετίσν γηγενών ύπεο & τως δέ εάν έχη τικη, ά-όφβσιςτ παλλοτριώσε»ί οως κατελήφβηί" διογράφοντσιτή^^,.,- χων Β των χΜΡ°ν.%Κ '** κτηματολογίου του .αμο^51 καί βεδαιβοβεΐσοι « .«ιΙ κατόχων αν «Ι»», ΕΚβΟΤΕΟΣ Π«Ρ»· [II Τ0¥ϊ Ι» έκ ο κατ των Προνοί(χς. Ιί1^ σιν των τού δέον νά «- κα,ούχων διά την Βέχεται Γβρανίου 49 Ι 7—1 κ°ι '