187000
Αριθμός τεύχους
1387
Χρονική Περίοδος
30ον
Ημερομηνία Έκδοσης
1/9/1957
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
40-
ΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1387
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΑΑΙΑ1Α ΠΟΛΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΝ
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡ0ΝΤ8Ν
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
1957
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ — ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Ι
ΓΡΑΦΕΙΑ - ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 65 — ΤΗΔΕΦ. 57-126
ΑΟΜΑΚΑΙΓΟΜΟΡΡΑ
ΤοΟ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
,„,{, άτμβσβοαρ» έχ«, άπ' άκρου ι τυρδάζει χ«1 μονον μέ τό
.ι»-----------------«= Λ-ν _ .. -· τήί π ρ α γ μ α τ ι κ ή
ιβ(
ν
«ςι
·. ν
λ £
ά ν-
ίναοσμίαν άναθομιάσεων ή-
άνε-
χρονιικά ύγιβΰς Κβινω-
ά^λ ά ττ_ο τ ρ ©-
μεταξυ των οποίων
ΊΜ
"·
ΑΊ
Ιχ»ι
Καί ι
ή παντελοΰς ελλείψεως
,"4ν«τρβ»;ή5 *«ί κρατικης μερΐ-
''« , 0 τ ι κ ά έγκλήματα, πλή-
ίιά τ« έθνικά ζητήματα, διε-
Ιία, κβινωνική άπβσύνδεσις καί
Ιδού έν περιλήψει ή ση-
μας εμφάνισις,
αύτη περιγραφη μ»δ$ «νβυ
ρ «.μ χ τ ι χ ή ; κατα-
Γ|ϊ«β1«. έ*ν συνεχισθή, 8& φέρη τβ
1 Τ2, νείλβί τής άούσββυ — ηρβκα-
: χ*λής πίστεως συζητητήν νά μδς
«©τέλει ώ χ ρ ά ν τής στυ-
5 πραγματικότητος είκόνα.
τώρ« τί πράττβυν έν πρβκει-
ιΊράίνΐβ» *«« ««< άντιμετωπίζβυν τό Ιΐιδ 4 « $ «Ρβδλημχ τής ήθικήςκαί 1 ■ «νευ τής οποίας ή Ελ- κ«ί κοινωνικόν σύνολβν, Α«οτελέση Θλιβεράν τβΰ παρελ- εΐς χρόνον μή άπέχβντα ίίΐΙ Κοΐ—ί ίττ' τηςγΐΐι τδν βλοι όϊ 4ρκ6 ϊσν σμά;Ι > άβ«_Ι
ΧίΥβ!
μ άπό την Εκτελεστικήν Έ-
κατ' εξοχήν δυναμικήν τής Πβ-
κρ η όποία ίχει, υπέρ «άν-
χρβττιχον ποράνοντα. ύ ττ ε ρ τ ά-
ίχ ?&ν γρ«·ττών κ«ί των άνράφων
χβίΒθϊν,'
V*
φροντίζη διά την μόρ-
τήν διαπαιδανώγη,σιν τβΰ 'Ελληνι-
ίηί ίάβϊων; ήδικών κα'ι έθνΐκών.
ίλίοτικη 'Ες>υοί« κ«Ί ή εκάστοτε
Ι ρ ι β € είς αυτήν κατ' εύςρημι-
τδν 'Ελλήνων» άνοόν ήγόοασαν
ν χνρίως «νά εύλονβΰν τα γέ-
ίηας ηολΰ τοοσφυως λέγει ό Λα-
τον σκοπόν δέ τούτον άπβοοβφίΰν
κλϊντβίαν σταγονα τβΰ Ιδρώτος και
# των πεινώντων κ*1 νυμνητευόν-
Ι·»ν ραγιάδων, ηβΰ δέν «νήκβυν είς
ι ο μ ι β δ χ β ν τάξιν των χου-
τών ττρώην μαβυνιέρηδων κ«»
ιιτδν·
νά ίνίιαφερβ οΰν βΐ άοχηνβΐ
τβΰ "Ε8'βυς, διά ττιν ψυχικήν
μάζης έξυγίανσϊν κ«» έ^ύ4ΐ6>σιν, ή
Κ ΪΛΟϊΐτί νά . άοχίζη «πβ τβ στενβν
^ίς περιδάλλβν κ*ί νά «βάνΓΐ μέ¬
τρον τδν μαβτντΊκΰν έόωλίων :
ΐχτρ ά τ&ν διδακτηοίων της ύηαί-
»Ί «λλών πόλεων κατάστασις κοτί τβ
Ιομενον άναχρονιστικβν
2ιί«βχ»λίβ(ς απετέλουν άητάς ττερί
; καΐ έν πρβχειμένω κρατι-
«« άηβδείξεις.
■^ΓΕχχληοία, δυστυχως, ηβρΐ «βλλά
μέγα ζήτημα
, ..---"·. 5 χριστιανικήν δι-
απαιδαγωγήσεως τβΰ 'Ελληνικβΰ Λαοΰ, άπβ-
φευγει νά άοχοληθη· Διότι οί περισσότερβι έκ
των άνωτάτων λειτβυργών Αυτής _ διατί νά
τό αποκρύψωμεν ; — δέν εύρίσκβνται ατυ¬
χώς είς τό ΰψος της ύπερκβσμίβυ
αποστβλής των, ώς γνησίων άντιπροσώπων
τοΰ ©είβυ Ίδρυτοΰ της ©ρηοκείας μας, επί
τής Γης.
ΚαΙ έρχβυεθα τώοα είς την Δικαστικήν Ε¬
ξουσίαν καί Ιδίως είς την ΕΙσαγνελικήν Άο-
χήν, ή όποία άπβιτελεΐ τόν βφθαλμόν της Δι-
καιοσύνης. τόν δγβυπνον τβΰ ήβικβϋ
Νάπβυ αιύλακα. ©ΰτε αυτή. δυστυχως, εχει έξ-
αρθ* είς τό υψβς των κ ρ ι σ ι μ ω ν πε-
ριστάαεων. τάς οποίας διέοχεται τό "Εθν-ς
κ&ι Α Έλληνική Κβινωνία. Νομίζει δέ δτι
έΕαντλεΐ ολόκληρον τό περιθώριον των υπο¬
χρεώσεων της, οταν. κατά την εκτέλεσιν των
καθηκόντων της. πεοιοοίζβται είς την ϊηοάν
των κειρένων νόμων έφαιρμβνήν καί τόν κα¬
τά τό ένβν κολασμόν τοθ' έγκλήματβς.
Δέν είναι δμως αώτός ό μόνβς καί κύριος
τοββρισμός τής ύ ιΐι ίσ τ η ς έν τώ κόσ-ω
λέιτβυονίας, ϊτβύ λέγεται αληθής Λι¬
μ αιοβύνη.
Ποοκειμένβυ' δέ περί τβΰ 'Ελληνικβΰ Τύ-
τβυ, τβΰ καθβδηνητβΰ τής Κοινωνίας καί ά -
■κτοιμήτΛυ φρβυββΰ τβΰ έθνικηΰ συμαέ-
οβντβς, τη« έθνικής τιμης χαΐ &ςΊ©π.ρεπ«ίκς _
βΐβς πρέπει νά είναι ό οτξιος τής αποστολήν
τού Τύπος — θοδ, Κύριε, φυλακήν τώ στομα-
τί μβυ !
Κατά μεγάλην πλειβνότητα ό "Ελληνικός
Τύπβί. άντ! νά στιγματίζη, νά καυτηο'άΓη
γοά νά βρβντίΕρ δπως προλάμδάνωνται τα δι-
αποαττβρενα «οηΐκιαστινΐά έγκλή-
ματα, σπ^ύδετ νά τα εκμεταλλευθή πρός άνα-
γνοσαατβπβίησΐν καΐ δεκαρολβγίαν.
Τβιβυτβτρόπως νάοιί είς την εγκλη¬
ματικήν έγο>πί*ιθειαν. την άδιαοροοΐαν
καΊ την Λ&ικήν πώ'ωπιν των "'ύ'ίΐσκεαένων
επί κεα>αλη€ τη« 'Ελληνικης Κοινονίας. ή
νιβιτΐς τ£>ν φώτων χαι τβΰ πβλιτισαί-ΰ κινδυ-
νεύει νά ρβταβληβη είς νήν Σ;©δό"ων καί
Γβιιιιιόρων. Άντιγράαβμεν κ"»ί έν τούτω τ<"ί>ς
Μενάλουί μ^ε Συμμάχβυς κ~ί 'ίί'ΐί τβυς "Αν-
νλβυς, είς την χώραν των οποίων Α όμοςρυλβ-
Όΐλία αποτελεί θεσμόν κατιυχυρωιμένβν, διά
νόμου·
Κα ι οί ύψηλβι αύθένται μας «λλωστε, «Ι
'Ληίβικανοί. ^ίΉινουν δ.τι ήμπηρβΰν διά νά
*υθίσί·υν την Ελληνικήν νεολαίαν *ΐ£ ψ υ -
νβφθόρον ηθικόν βόοβορβν, Λιά των έν-
χ>π'τ«τικών κινηαατβγραςοικών τ»ινιί»ν, αί
ό«βΐ~ι — άνοκή τής ΕΙσαννελικής Άογή<: καί τής Άστυνομίας — προβάλλονται ν υ χ Θ η - η ε ρ ό ν εΐί τβύ« έλληνικούί κ'.νημο'τβγΐά- φους καί άπβτελβΰν τόν κη·β-έπττιν τής δια- φ3ορας καί τής έκλύσεως ήθών. π€ύ έπικρ"- τεί είς την πέραν τβΰ Άτλαντικβϋ Μεγάλην Όμοσπονδίαν· ΜΙΧΑΗΛ- ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣί ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΩΝ ΑΛΥΤΡΩΤΩΝ Η1ΚΡΑΙ1ΑΤΕΣ ΑΓΙΙΝΙΣΤΕΙ Τ. Τή, σειρά αυτή των σημεκομότων μου τ6>ν σχετικών μέ τούς Μικρα-
οιάτες καί άκριβέοτερα τονς Βουρ
λιωτες έθνικοί'ς άγοινκττίς. θά τα
κλείσω μ' Ενα μεταγενέστερο πε-
ριστατικά· δέν Λνάγεται πλίον αύ-
τό στοΰς χρόνους καί στά γεγονό-
τα τοΓ» Μεγάλου Άγωνο; τής 'Ε-
^ί τού 1821, άλλά άφορ&
άγώνα &λλης ΰφίίΐ μακρο¬
ν ρόνιο, κρίσιμον έπίσης. 5χι λιγώ-
τεοο σκληρό, ιιέ τοΰς ήρωες καί
ύ άέ
Ιοικ ί
δέν ι
Άπό την εθνικήν μας Ιστορίαν
ϋΨΥΧΟΡΡΙΙΓΕΙ Η Π τΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΜΑΙ
νεαρός Γάλλος ίππότης Ρστήν Κων]πολη. — Προ-
"ής και μυστικός άπεσταλμένος. — Έρωτόληπτος
Ιΰμνητής τής αύτοκρατείρας Μαρίας τής Κομνηνής.
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΑΧΙΛ. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ
στό £τος 1488. ΕΙ-
ι ϊτη πρό τής Άλώσε-
[ϊβνσταντινουπόλεως. Άπο
αΐώνων πρό τής υπό
δή)., άλώσεως, ήρ-
^Λοική καί προϊοΰσα κα-
τής Βυζαντ. αύτοκρα-
αΐτια. τα άνεπτύξαμεν
• 'Εξάντλησις λόγω τι-
πρός προάσπι-
' Χριστιανισμόν καί τού
«ρικπκή φθορά λόγφ
ι «°ί,^.*βι Των παντός, εΐδους
σπαραγμδν καί βιχο-
νέων ίσχυρών έχ-
τή».< Κ*1 • Μ'ίλον δμως τ ό κ α- ,ΐμά της, ήλάμψις της διετηρήθη Λκ- τήν κατάρρευσίν ούκ ολίγον είς τό 10 τ ισ ♦ η ή Λύσις. ■■■■οχή ποϋ διηγούμεθα, τό ... 1*ι'ϊϊως βυζαντινόν κράτος φ0φΛα.η χήν Κων) πόλιν με- περιχοιρων της, '" αΙ·^"".* 'ί0*·^ ~5 Σηλυβρίας 1Β» Τ|' ή δύο νήσους τοΰ ΑΙγα'- 4ν Ιδίως ή έξουσία τοΰ αύ- ίτο μάλλον συμβολική. ίλεύθερ»ς 'Ελληνισμός 'ος είς τίνα Δ Ι!» * Λ' ΪΊΐτ, >τ~»«νος εις τίνα Δ ε -
Μ ο έν Πελοποννήσφ
'}&, Χθί την αϋτοχοατο-
τήν αύτοκρατο-
ΟθΛίζοΰντος.
λοιπόν, κατέ-
ιν Ινας νεαρός
οΜπέρτραν
Ζ ο ν κ ι έ ρ. ΤΗ
καταγωγήν, ϊνας
έπίσης Άρτα-
1 τούς Λθλους περι-
ϊξ. Δουμβς.
άξιοματούχων τής
τού Καλοϋ· Λοτν
νΥουνδ(ος χον έκ των
^Ρΐουοαρχων τής Γαλ-
·*ας,
την Χρυβούπολιν ί| Σκούταρη επί
τής Άσιατικίίς δχθης τοΰ Βοσπό-
ρου, τό οποίον κατήχετο άπό τούς
Τούρκους. 'Επλήρωσαν σ' αύτούς
τό Ανάλογον χ α ρ ά τ σ ι έπε-
βιβάσθησαν δύο βυζαντινίδν πλοια-
ρίων καί διεπεραιώθησαν είς Γα¬
λατάν δπου καί έχωρίσθησαν.
Ό φίλος μας Μπερτραντόν αφήκε
τό £λογό τού πρός φύλαξιν είς τούς
"Ελληνας βοιρκάρηβες καί πήγε νά
συναντήση κάποιο Γενοβέζο 2μπο-
ρο πρός τόν οποίον ήτο κομιστής
έπιστολών. Οί βαρκάρηδες ώς την
στιγμή αύτη τόν ένόμιζον Τοΰρ-
κον διότι προφανώς διά λόγους α¬
σφαλείας κατά τό ταξείδι τού θα
ήτο ντυμένος ώς Τοϋρκος. Καί έ-
πειδή έφοβοΰντο τούς Τούρκους λό
ΥΦ τοΰ δτι έταξίδευον συνεχώς με-
ταξϋ τής Τουρκίκής κα'ι τής 'Ελ-
ληνικής δχθης τοΰ Βοσπόρου, τοΰ
είχον φερθή μέ την μεγαλυτέραν
άβρότητα. "Άμα δμως έκ διαφόρων
ένδείξεων έννόησαν δτι ήτο φράγ-
κος, ήλλαξαν τακτικήν, λόγφ τοΰ
Εναντι των λατίνων θρησκευτικόν
τότε μίσους. ΚαΙ δταν πήγε νά
παραλάβη τό όίλσγό τού ήρχισαν νά
τοΰ ζητοΰν περισσότερα χρήματα
διά τόν ναΰλον. Επηκολούθησαν
ο σχετικός κ α υ γ ά ς κατά τόν
οποίον ό φίλος μας (Ας γράφει ό
Τδιοε) θά τής Ετρωγε
ίπειδή ήτο ?νας Ιναντι Τνήο, βν
δέν είχε τό σπαθί τού. Στό τέλοϊ
ίπενέβη καί τούς χώρισβ κάποιοο
Γβνοβέ πού είχε τσαγγάρικο έκεϊ
πλησίον.
Λόγω τοδ δτι έπληοίαϊρν Λ χει-
αών, ό φίλος ι^ ηναγκάσθη νά
παραμείνη στήν Κων) πόλιν ιιέχρι
της άνοίξεωο όπότε καί θά αυ-
νέχιζε τό ταΕι'Λι τού. 'ΕίΡΐλεξενήθη
Λέ σέ μιά οΐκονένεια Καταλανων
(Ίσπανίόν) ίμπόοων τοΰς όποίους
γνωρίιτη κάποτε έν Γαλλία
/ δυ προφανώς
αινι «ώ «αλάσσης, Ιλαβεν
« δνειρον μιβς νέας
κατά των Τούρκων,
οέψη Οιά |ηοίίς εΙς
ον Κων) πόλεως οια-
°ϊ ΐΛΐό των Τούρκατν κα-
5 &ίν τϊ τ*Μικ-Ί.χής των 8,^ά-
-ιοιιοδ των, των πο-
Ικανοτήτων κΐπ.
>«»ς, άφοδ
α*
Τώρον τοΟ Χρκττου καί
;.1ϊ.ν4 των Άγίων Τόπ<ον. ΡΐΛπος την ~υοίαν καί Ασίαν, δπου είοε· καί ?"5 4ρίΐ«αν(οι>ς Γενι-
φορέμα-
α ρ Ι -
*■ β ο ΰ χ ι α στό
ιαμένους βαν άστα-
"τήν Προθσα, συ-
πρα-
μετέφερον
άρωμ—ιχων εί-
ν καί συνέχιοε
»ς. Μΐτ· ολίγας
κάαη
τιποτα «τδ
στους
Μίι ?χων 8έ νά
ο,άστΐμα αΛτό,
ι ε υ ε δλη την
δρόμους, τίς άγορέε καί
κλτκτίες τηο περ.φήμο" Μ.Α
να προιΐνό εύοισκόαενος έν Α
5Λ Φ&
ίαι στό ναό Λ
γ,,^, ή μητέοα τού.
κήοη τοΰ αύτοκρα-
νης ό Παλαιολόγος
ή ·γνναίχα τού '
τορος τής Το____,
άοελφόε τού δβσπότης τοΰ Μορίως
(Ισως ό Κωνσταντΐνοϊ). Ό ΐρίλος
μας, έθαμβώθη Από τό κάλλο^ τής
αΰτακρατείρασ. καί Λέν Λπέβυοβ
τό μΛτι τού Λπ' ηΰτήν. Μετά την
λειτουργίαν, ή «Λτοκράτϊΐρα μέ
Λΰο κυρίες ίκ τήί: άκολουθίης της
μετέβησαν ίΐς ίνα ίκεί πλησίον
αέγαρον δπου καί ίγευμάτισαν. Ό
Μπερτραντόν περιεφέρετο Ρξω
ίκεϊ νη<ΓΓΐκθς, πρριμένων νά τή δή ίκ νέον. ■Επί τέλους ίξηλθε ρου μβτά τόνν δύο κυρίων καί λοι- πής Λκολοιτθίας τριών αύλικών καί τριών εΰνοΰχων. Ό φίλος μας τότε την εΙδ? καί την π τ ρ ι - ίργάσθη έκ τοΰ πλησίον. ΤοΟ ίφάνη δέ τότβ περισσότεοον Αραία. Φοροΰσε — γράφει — ίνα φή τοΰ δποίου υπήρχον τρία μαλα- ματένια φτερά. 'Επίσης, φοροΰβε καί σκουλαρίκια πλατειά μέ πολΰ- τιμα πετράδια. Τό πρόσωπό τη; ήτο βαμμένο σά ζωγραφιά, μολο- νίτι λόγφ τοΰ κάλλους της έπερίτ- τευε τουτο. Τής ΙΊρεραν 2να αλογο μέ σέλ- λα πολυτελή καί ?να σκαμνί διά νά πατήση. Τότε Ινας άπό τούς αΰλικούς υψωσεν έμπρός της ίνα ίόφασμα διά νά άποκρύψη την θέαν των κ ά τ ω δκρων της την στιγμή πού θά ίππευε, άπό τάβλέα- ματα των περίεργον πού είχον συρ ρεύση. Κατά τόν ϊδιο τρόπον ίπ- πευσαν καί αί δΰο κυρίαι, πού ή¬ σαν έπίσης ώραϊαι καί ενδεδυμέναι καί στολισμέναι περίπου όπως ή 6α σίλισσα καί ή δλη συνοδεία πλαι- σιωμένη υπό των αύλικών έπορεύ- θη πρός τό παλάτι των Βλαχερ- νών. Ό φίλος μας Ιππότης εΤ,χε την τύχη νά Ιδή καί Θαυμάση δύο φο- ρές άκόμη την βασίλισσα. Την μία στήν Έκκλησία των Βλαχερνών καί την αλλη σέ κονταρομαχίες πού είχον οργανωθή έπ' εύκαιρίςι ενός πριγκηπικοΰ γάμου. Κατά την ανοίξη ανεχώρησεν ά¬ πό την Πόλη διά νά συνεχίση την άποοτοΚτ) τού, μέ την συντροφιά την φορά αύτη μέχρις Άδριανουπό- λεως ενός Μιλανέζου εύπατρ'δη όστις μέ την σιτνοδεία δέκα Ιππέ- ων μετέβαινε παρά τφ Σουλτάν© Μουράτ ώς άπεσταλμένος τοΰ δου¬ κός τοΰ Μιλάνου Φραγκίσκου Σφόρ τζα. ΤαξειδεύΌντας δέν ?παυε νά έκθειάζη είς τόν συνταξιϊιώτη τού, τα κάλλη τής Αύτοκράτειρας. "Εξωθεν τής Άδριανουπάλεωί, συνηντήθησαν μέ πολλά άαάξια έ- πΐ των οποίων έπέβαινον τα χαρέ- μια τοΰ 2ουλτάνου ουνοδευόμενα άπό εύνούχου^. Μετέβαινον νά τον συναντήσονν έπιστρέφοντα άπό μιά μακρυνή κυνηγητική έκδοομή. Άπ' έκεϊ καί πέρα. δ Μπερτραν¬ τόν συνέχισε μόνος τό ταξεΐδι τού. τοίις μάοτυρές τού Τόν άγωναν άν-ιστάσ?ο.ς, οπο); «πορονμε κάλλιστα νά τόν Λποκα- ΧεσοΐΜΐβ, μέ τόν όοον των ήιΐΒρίΰν 1< αι. τοΰ Μικρασιατικοΰ Έλληνι- σιιοϊ). ΤΛ Βουρλά, δποκ ννωοίϊοιιεν, »Ίπτ1ρ|αν ή πρώτη, η ή δρι'τερη ΰ- ■στερα άπό τή Σιιΰρνη Έλληνική πόλη τής Μικρδς Άσίας. Μονάχα ίτιλ. τό 'Αϊβσλί. αν δέν ίίοισν.οταν <ττήν ιδία σειρά ά.τό Λπόι|ΐΕ03ς π?η- θυσμοΰ πιθανόν νά τα ϊεπεονοΰσε, ππντίος σέ βαθμό σχεδον άνεπαί- οΛητο. Ή ιιεγάλη, τ καταπληκτική Θά μπορούσιιιε νά ποΰαε. αναπτύξη κατά τα νοόνια ττς τοΐ'οκ.!>κΕα-
τίας των 'Ελληνικων Βουολων αιο
οεϊ νά ίεηνηθη βασικά αέ τα «κό-
)η»θο δεδομένα:
1) Μέ τό συνεχές μεταναστευτι-
νό ρρΓιαα Έλλήνων άπό την κυ-
ρίως Έλλάδ™ (νησιωτική καί εύ-
ρο^ππϊκή) εΰνΓηθηκε τό ρρΰμα οϋ-
τό Γ<πό τή γεωγραφικη Θέση των Βουρλών στήν παραλία τοΰ ΑΙ- ναίου πελάγους καί κοντά στή Σμύρνη. 2) Μέ την ίντατική εκμεταλλευ¬ θή μιάς κατάλληλης καί 'ΐρκε'ά ίκτετοιιένη- γεωηνικής προιοχήί. πού τα προ'ιόντα ηταν ενκολο νά διοχετεποΓιν στ1^ άγορέ: τοΰ έξω- τερινοΰ· κι' σΰτο νάρις έπίσηι; στή γειτνίοση ·τζ θαλάσσας. 3ϊ Μέ τον τοόπο σναβιώσεω: 'Κλλιίνοιν καί Τούρκων στά Βουο- λ^ά ποίι Ρφτανε· κατά τί γ περιστά- σεις, όίλλοτε' σέ ιιιά σκόπιιιη καί ίπιτυντί πολιτικότητα συμπεριφο- οίϊς τί7)ν πρώτα>ν καί την κοινοτι-
κών άοχόντων καί τοΰ λαοΰ. πρό;
τούί δειτέροιΐί κα! άλλοτε σέ μ1 ά
ϊωηρή καί τολιιηρτι αντιδράση των
Χριστιανών καί πάλιν εναντίον των
διαφόοων είς βάρος τ(ον 6ιαιο-
Λοαγιών. Μέ αύτούς τοΰς τοόπους
εΐχαν κατορθώσει οί "Ελληνες
Βουρλιώτες νά έξασφαλίζουν μίαν
έπαρκη ό«ωσδήποτε ελευθερία άνα-
καί εργασίας στήν δΛαι-
θρο νύρο> άπό τα Βουρλά.
Μιά τέτοια πβρίπτωβη ακριβώς,
ϊϋ>ηοτς καί τολμηρής αντιδράσε¬
ως των Βουρλιωτων εναντίον των
τουρκικών βιαιοπραγιόΊν, αποτελεί
τό γεγονός πού θά μδς άπασχο-
λήση:
Οί "Ελληνες των Βουρλδν άπό
τα μέβα καί κατόπιν τοΰ περαβμέ-
νου αΐώνα πέρασαν μιά κοινούρ-
για πάλιν κρίση ήπιώτερη άπό τα
«φ ό 6 ι α» τοΰ 1821, καθώς φαί-
νεται, όπωσδήποτε δμως δ/ι καί
τόσον άσήμαντη. Τοΰρκοι άπό τα
Βουρλά καί τα γύρω τουρκοχώρια
δρχισαν νά δολοφονοΰν Χριστια-
"ούς στήν δπαιθρο, σποραδικά μέν.
άλλά μέ·σύ<τττ)μα πού μποροΰσε νά, τό άποδόΐτη κανένας σέ κάποια μυ- στική όρνάνωση' νπόθεση ή όποία δέν έπιβεβαιοΊθηκε Ιστορικά, δχι έν τούτοι: καί άστήρικτη. Τό άπο- τέλεσμα ήταν οί Βουρλιόίτες Χρι- στΐανοί ρεσπέρηδες δοχκταν ν^ τρομοκρατοΰνται σέ βαθμό άρκετά σοβαρό καί έπιζήμιο. Τα κτήματα μένανε «γκένικα» καί δν προχο*· ροΰσε ετσι ή κατάσταση ο[ Χριστια νοί θά άναγκάζονταν νά τα έγκα- ταλείψουν η νά τα πωλήσονν σέ έξευτελισμένες τιμές· αύτό ΐΐαίνε- ται έπεδίωκαν βασικά μέ την τρο- μοκρατία των σκοτωμών οί όργα- νωτές αυτής τής κινήσεως. Δέν δργτκΐε έν τούτοις νά εκδη¬ λωθή καί ή αντιδράση των Χρι¬ στιανών, μιά αντιδράση άνάλογη καί όυΐόλυτα δπως άποδείχτηκε ά- ποτελεσματική, Ιργο μιάτ όλιγάρι- θμης οργανώσεως παλληκαριών πού κέντρο της είχε έναν Βουρλιώ- τη Διάκο· τόν Χ ο τ ζ ή - Α ι ά- κ ο. Ό ίεροδιάκονος Ίωαννίκιος τοΰ Ίεροΰ Ναοΰ τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου —ιιά ό κόσμος Χατζή - Λιάκο τόν ήξαιρε καί μ' αύτό τό δνομα είχε διαιηρηθεϊ ή φήμη τού· ώς τίς μέρες μας— φαίνεται νά είχε κάτι στίς φλέβες τού καί στή ψνχή τού άπό έκεϊνο που εϊχαν οί ξακουσμένοι ίερωμένοι τοΰ 21· ό Άθανάσιος Διάκος, ό Παπαφλέβ- σας καί αλλοι. Έπεδίωξε καί κα¬ τώρθωσε νά οργανωθή τή διαθέση γιά ήοω'ική δμυνα μεγάλου μέρους των Βουρλιωτων ρεσπέρηδων. Ξε- /ο')ρησαν άνάμεσα σ' αύτούς οί πιό «ποφασιστικοί καί ριψοκίνδυνοι καί τέτοιοι ήσαν δπως τούς είχε διατη- ρησει ή προφορική παράδοση: ό Μανώλης δ Σ μ υ ρ ν ι ό ς ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΥ Ε, ΜΗΜΟΡΗ —ό «Κουραδ3ς> γνωστότερο; μέ
σύτό τό κακόφημο καί άντιφατικό
στήν τόλμη τού «παρατσοΰκλι»—
δΣτεφανής Χαρτιδς
(Χαλικάς), ό Δημήτρης
Μπιτζίνης, δ Δημη¬
τρός Τσεσμελΐίς, ό
Γιωργος Φουρούλης
—ό Ντελ?1ς - Γιωργο;— δ Ν ι -
κόλας ο Κεφαλδς η
Μπαξεβάνης καί μερικοί
αΐλοι.
Τό σύστημά τους δπως τό καθό-
ριβε άσφαλώ; δ Χατζή - Διάκος,
βτΊιρίχτηκε στό παλιό ίβραϊκό ρη-
τό, τΤί; διιεσης καί άνάλογη; άν-
ταποδόσεω;: «Όφθαλιιόν άντί δ-
φθαλμοΰ». Βριακόταν ?ξω στ1 άμ-
πέλια ?νας Χοιστιανός σκοττομέ-
νο;. σέ λίγες μέρες άπό δγνωστου;
δράστρς βρισκόταν σκοτωμένος κι'
?νσ; Τοΰρκος. Ή δμάδα δμως αΰ
ττι θέλησε νά τό χτυπτκτη τό κακό
καί στή οίία τού. Λυό Τοΰρκοι «έ-
φέδε;». δ ?νας γνοιβτός μέ τό δνο-
πα δ Στοαβό; δ Γοααματικός καί
δ δίλλο; δ Χατζή Όσμ,άν μπέης ^
κατ' δλλου; Μεαέτ Άνάς νπήρ-
γα οί πληροΐρορίε; δτι ίίσαν οί δρά
στες τοΰ φόνου των περισσοτέρων
Χριστιανών. Κάποια νΰχτα, τό γε-
γονό; αττδ «οέπει νά τό τοποθρτή-
Λο»ιιε γΰροι στά 1885 δ Μανοιλη;
ό Σ"υρνιός ΟΛρφάσισε νά σκοτώση
ι τό Στραβό μεσα στδ τουοκομαγα-
λήί έκρ? ποΰ κοιμόταν. Άλλά άπό
λαθεμένη πληροφορία σκότωσε κα-
ποιον δλλον Τοΰρκο έκεϊ μέσα στόν
τουρκομογαλά. Δέν τοΰ; άπογοή-
τρ»<τε, δέν τού; άποκαρδίωσε έν "ΐτοι; αΰττι ή μρρικίι άπο'υγία. "Ύστερα άπό λίγο ή διιάδα πολιόο- κησε κια (τκηνή, φυλάκιο τοΰ δρό- ηιι 2κάλα^ — Συυρνη- -'ΐά τα ιόδια κοντά στό λιιιάν-ΡενΙι ιιιά ιοαλιοΐ'ίι τοποθεσία ενα γιλιόιιρ- ρο προι'πον «νατολικά ττί; Σκά- λα^. ΕΤγον υάθρι οί έκεϊ ιιέσα ΧΟΡΙΣ ΦΟΒΟΝ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΑΘΟΣ άπ' ν Ι¬ τοΰ αεγά- λ ώραία. Φοροΰσε γρφ καπέλλο κοτνοειοοθς οχήματος κα¬ τά την τότε μ ό β α στίγν κοου- ό Στραβος μρ την πτ- ιιέα των έτΓέδοηιν τού. Μπήκρ μέ- σα στη σκηνή ό Μανώλης ό Σιινο- ώς πάλι, ιιονάγος τον καί γτύπησε ε τό πιστόλι Λιιό τρής φηρρσ σκό ί,ισε το Σ'οαβό, ΐσοκ κΓ/1 ν οποίον πλλπν Ρ.ναίνοντας καί καβ-ώ' άπ'»- οιροΰσε πλπνώθηκε καί αΰτό- δ- θιί κοτά λάθος είπαν άπό τοΰί ΐ- διου: τοϋί συντρόφους τού. Τόν νιητο">"νήσανε κουφά φυσικά· κηί
τελικά ΰστρρα άπό ?να μικρό διά-
σιηαα πέθανε· τόν θάψανε πάλιν
ηυοιά καί νιά ?ναν άλλον λόγον
ά διατηοηθη ή σωττ)ρία έπίδραση
τοΰ φόβον ττιν στοΰσ κύκλον; των
Τοΰοκίινν εφεδοων. Καί ποαγματι-
κά δστερα άπό τό ίπεισόδιο αυτό
τοΰ «Τσαντηοιο ΰ»—μ' αύ¬
τη την Εκφράση διατηρήθτικε στή
6ονολιο>τικη πιοάδοση— οί 6ιαια-
ποαγίες των Τούρκων στήν δπαι-
θοο στααατήβανε πλέον.
Ή δράση αύτη τής οιιάδας των
παλλΐτκαοι <όν πού κατηνθυνε κυρί- (ι>ε ό Xατι1^-Διάκο^. τόνωσε τό ή-
οωΐκό πνεΰμα στοΰς Βουολιιδτες
νενικά. Καί τό πνεϋμα αύτό διατη-
οιίθηκε ώς τα τελευταία χρόνια,
■ι? συννά κατά τίς περιστάσεις Φα-
νρηίΝιιπτα, πάν μιά ϊ?ρή καί πάντα
τρβασττι κληρονοιιική παοακατα-
^ιί-κη. "Οποκ δέ στήν κυοίως Έλ-
λάδα οί «κλέφτες» άλλοτε. ?τσι
καί στά Βουρλά, τό ήρωΐκό αύτό
πνεΰιια τό κρατήσανε πάντα ϊωη-
οό οί «κ ο υ τ ρ α μ π α τ ζ ή-
δ ρ ζι>, οί λαθρέμποοοι τοΰ καπνοΰ.
Μετά την κρίστι αύτη ή όποία κα-
λύπτει στήν μ,ργαλείτερη όξΰτητά
της μιά περίοδο άπό τό 1880—
1885, άκολοι'τθησε καί πάλιν μιά
ττρρίοδος ήσνσίας καί άνεσεως μέ
ίλετ'θερη την ποικίλη δράση των
Βονρλιαντόιν καί την έξελικτική
τονς πρόοδον. Κράτησε ώς τα 1897
ενα πρανματικά άπό τα κρισιιιώ-
τρρα χρόνια νιά τη Μοίρα όλον
τοΰ νεώτερον Ελληνισμόν. Άπό
τοτρ μπαίνομε στήν τε-λενταία πρ-
ρίοδο τής ίστορίας τοΰ Έλληνισαοΰ
των Βονολόνν.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΠΑΡΑΚΑΗΣΙΙ Α!Α ΤΟ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΙΣΜΟΥ
Κύριε Διεοθνντά,
Είς τμήμσ τού
Συνοΐ'ΊίΓ'μοΟ
Κολχίδο — Ίωα'ννίνων εγένετο
διανομή 15 οίκο<ττέδο»ν. ή άξίσ των 6ατοί»ν εχει κοαοιβληβη ύττό των δι καιούχων Έττειδή δυως τα οίκόιτε- δοτ οότά δέν ε&οίσκοντο έντόζ σνοεδίου ττόλιως, έδυσχερσίνΐτο ή &ν&γερ·0Ίς τ£»ν οίκίσχων. ΚοττότΓΐν έινίργειών τοΟ κοΐβ' ή- μδς Σύλλογον ττρός τόν Δήμον "Ι¬ ωαννίνων, εγένοντο οί δέοικται ε¬ νέργειαι κθ'ΐ δια τής ύπ' όιριθ· 136 άτοφάβ-ε.ως τοΰ Δη«οτικοϋ Σν/μ- βοιΑίου ένεκοίθη <5ττο»ς συιιττερι- λ«ψ9οί»ν τα ίπτ' δψιν οίκόττΐδσ είς τό σγέδιον ττόλεοϊΓ. Ή άττόφοκπς οτίίτη ενϊΐ ΰπτοβλρι°η είς τδ 'Υττουο- γϊΤον Ο!*<ι<τ>ιοΰ διά τίς ίπτ' άιοβ.
5552)20-6-57 άνσΦοράς τού Δί-
μόν Ίωβτννιτών ττρος έκδοσιν τοΟ
σχετικοθ διοτόιγμοίτοζ, ττλτιν μέ-
υοι το05ε κοΛνστεοΐΐ κοΐι οθτω ή
&νέγερο·ις των οΐκίσνων δέν κα-
θ!(—'-ΐται 8υναΐτόν νά αρχίση.
π0Γοαχ<ϊΧο0μί'ν δ^τως μεοιμνηιση- τγ δ,ά την "«ττά τό δυνατόν ταχύ- τέοαν άοιιοδίως θεροπτείοτν τού έν λόγω «Λτήυβιτοί. Ίωό:ννινα τή 25 Αύνούστου 1957 Διά τόν Σύλλογον Προσφύγων Ιωαννίνων Ό ΠοΟΓδο«Γ Κ ΠΑΤιΑΑΗΜΗΤΡΙΟΥ Ό Γ«ν. ΓοβιιμοΓτε»Γ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ ΣΗΜ. Δημοο-ιεύοντχς την κα¬ τωτέρω δικαίαν αΤτηκπν τού Χυλ- λόγοι» Ίωοτννντων έλττίζ&μεν δτι τό Ύ—ουργίΐον Οίκισμοΰ έγκσί- ρως θ£λϊι έκδόσει τό σχετικόν δι- άταγμβ. Τνα στεγασ9ωσιν κατά τό δυνατόν ταχύτερον ιτρόσφνγες Ρι- ο—αλβιχτταί, άρκετά μέχρι τούδε ταλαι—ο»ρηβ£ντες. Ο«ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» Τβ κατ' έξβχήν έθνικβν ζήτημα, ή Ι «- ρ ω τ ά τ η ύπβθεοις τίίς Κοπριακής "Ελευ¬ θερίας, ετάφη έπ' άόριστβν- ΟΙ & α « β ν - δ ο ι «φίλοι καί' σΰμμαχοί μας», πρωτοστα¬ τούσης τής πβυλημένης είς τού; Τβύρκβυς σπείρας Ντίβυϊ - Ντάλλες, τυφλά δργανα τής 6πβία; είναι οί άδίστακτοι τρβφι- μβι τβΰ Λευκβΰ Οίκβυ, τβΰ Σταίητ Ντηπάρ- τμεντ καί βΐ έν Ελλάδι άντάξιβΐ άντιπροσω- ηβί των, κατέδαλβν ί>»τερανθρώπβυς Λράγμα-
τι προσπαθείας, δια τον άπο πάσης απόψεως
έκφυλισμβν τβΰ άγωνβς, υπέρ τής ά.πβλυτρώ-
σεως τετρακβσίων τριάκβντα χιλιάδων ά -
κ ρ α ι φ ν & ν Έλλήνων έκ τοΰ ά λ α ι -
σ ι ω τ έ ρ ο υ τυραννικβΰ ζυγβΰ-
Αύτη είναι ώ μ ή ή άλήΒεΐα, ή σ τ υ -
γ ν ή περί τβ Κυπριακβν πραγματικότης,
την όπβίαν, ύπέο πάντα δλλβν, γνωρίζβυν οί
ευρισκόμενοι επί κεφαλής τοΰ Κράτβυς καί
γειριζόμενοι, μέ π ρ ω τ β φ α ν ή είς τα
Έλληνικά χρβνικά κ υ ν ι κ β ν μοστικι-
σμβν, τα έθνικά ζητήματα, ώς Ιδίας άηοκλβι-
στικώς ύπβθέοεις-
Την γνωρίζβυν έπίβης και βΐ Ιάπβτελβΰν-
τες το Συμδβύλιβν τής Κι>πριακής ΈθναρχΙ-
ας, Εστω καί αν δέν εχβυν τβ θάρρβς νά βμι-
λήσβυν, διά νά έκθέσβυν είς τβν άγωνιωντα
Ελληνικόν Λαόν — τον ελεύθερον, Τβν άλύ-
τρωτβν κα τον εύρισκομενβν έν τη ξένη —
την άπελπιστικην κατάστασιν
είς την βπβίαν, χάρις είς τάς φρβντίδας των
έν Ελλάδι δβύλων των Άμερικανων, περι¬
ήλθε τβ Κυπρΐακόν-
Οί Κύπριβι ηγέται έληαμίνησαν δυοτυ-
χως, ότι ή Ελευθερία δέν άπβκτάται μέ χλι-
αοοΰς λέγβυς. μέ κενά σημασίας καί πρακτι-
κβΰ άιπβτελέσματβς άνακβινωθέχ'τα και Χρ-
Θρα. δημβσιευόμενα είς τάς στήλας των εγχω¬
ρίων εφημερίδων Οί Οπερ τής Ελευθερίας ά-
γώνες κερδίζβντατ μέ θυσίας και πρβ παντβς
μέ αΐμα. Διά νά αχθή είς πέρας ο ό: γ ι ο ς
υπέρ τήί Κυπριακής Έλει>θερίας αγών. χρει-
άζεται έβνικβς παλμβς, έδνικη Φυχική άνάτα-
σις, έθνικά; συναγερμος, έθνικη σταυρβςρορία.
Χρειάζβντάι Μεββλόγγια, δαυλβί τβΰ Σαμου¬
ήλ, πυραβ'ι τβΰ Κανάρη. μαρτύρια Γρηγβρίων
καί Χρι>σβατόμων.
ΟΙ "Αγγλβι δέν είναι ήλίθιβι καί γνωρί-
αρίστα τί βέλβυν, τί άποφαοίζβυν καί τί
πράττβυν· Δέν εχβυν καμμίαν όμβιότητα μέ
τβΰς ίδικούς μας διπλωμάτας τβϋ γλυκβΰ νβ-
ρβϋ. Τβ Φόρεϊν "Οφφις δέν άπηλευβέρωοε τβν
Μακάριον διά λόγβυς άν&ρωπιομβϋ η διεθνβΰς
έντνπώοεως. Οί στυγερβί —υντηρη-
τικβί, πβύ κυδερνβΰν την Μεγάλην Βρεταν-
νίαν, ελυβαν τα δεαμά τβΰ Κυ«ρίβυ 'Εβνάρ-
χβυ καΐ των συνεξορίστων τβυ μέ τβν α α-
τ α ν ι κ β ν σκοπόν νά τβρηιλλίσβυν τβν
Κυπριακόν μαχητικόν άγδνα· ΚαΙ τό έπέτυ-
χαν, διότι ό ήρωϊκός Άρχιεπίσκβπβς
τής Κύπρου διέπραξε τό κεφαλαιω-
δ ε ς σφάλμα νά συστήση την παΰσιν τής πβ-
λε.μικής δράσεώς τής Ε.Ο.Κ.Α.
Οί "Αγγλοι εξεδίωξαν την έν Ελλάδι έγ·
κατάστασιν τβϋ Μακαρίβυ, διά νά τόν κατα-
στήσβυν δέσμιβν καί ύποχεΐριον των Άμερι-
κανών καί των ιΕλλήνων πρακτόοων των.
Καί τό έπέτοχαν, διότι #ι Αύτβυ Μακαοιότης
παοακβλβυδεΐ — ώς ό Πέτρβς 'έστώς καί βεο-
μαινόμενβς — μακρόβεν τόν Γβλνεβάν τής
ΚύπΓβυ, άνίκανβς νά αντιδράση· Ευρίσκεται
έν άδυναμία και νά ομιλήση άκόμη δημοσία,
περί των τεκταινβμένων είς ίιάρβς τής Κυ-
ποιακής ύπββέβεως, έκ φόδου μή παρεξηγη-
θή, τι μη ύΐτερδη τα «έσκαμμέναη.
Ό Μακαριώτατβς 'ΕΒνάρχης τής Κύπρου
καί βΐ συνεργάται τβυ όφείλβυν νά ένδυϊαη-
Θβΰν, δτι κανένα ίοιτόδβυλβν τμημα τβΰ "Ε-
δνους δέν απέκτησε την ελευθερίαν τβυ χω-
ρ'ις συνεχείς αίματηοβύς αγώνας καί ϊταν ά¬
κόμη τάς έθνικάς ύπββέσεις έχειρίίβντβ νί-
γαντες τής πβλιτικής καί τής διπλωματίαν
κα'ι ο*ι ό κ. Ευάγγελος Άδέρωψ καί ή πα·
ρέα τβυ.
"Οσβι παοακολβυθοΰν την «ερΐ τό Κυπρια-
κόν δημιβυργηδεϊσαν τραγικήν κα¬
τάστασιν, χωρΐς νά άντιδράσβυν, χωοίς ν«
ποάξουν εγκαίρως τό καβήκβν των, καβίσταν-
ται αυτομάτως συνένβχβι των νε-
κροθαπτων τής Κυποιακήξ 'ΕλευβερΙας·
Αυτή. έπαναλαμδάνομεν. είναι ώ μ ή ή
άλήδεια."Ολα τα αλλα, δσα λέγβνται καί γρά-
φβνται πρό; παοαπλάνησιν των άφελων καί
των εύπίστων, άπβτελβΰν απάτην, φενάκην
καί βύτβπίαν.
Μ· ΚΑΛΟΣ
ΑΠ0ΔΕΧΘΕ1ΙΡΗΤΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΝ
&ΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΙΝ Ε1&ΙΚ0Υ ΘΕΜΑΤΟΣ
Ο ι ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΝΟΙΚΟΑΟΜΗΙΕΓΙΙ
ΤΗΝ ΕΜΑΤΑ1ΠΣΕΝ ΟΛΟΣ 'ΑΝΑΙΤΙΟΙ!
Παρά τβυ Ποοέδρβυ τής Κ.
Ε·Π. κ· Μιχ. Κύρκβυ απεστά¬
λη πρός τόν 'Υφυπ^υργόν Α¬
νοικοδομήσεως κ. Τρ. Τριαν-
ταςρυλλάκβν ή κατωτέρω έπι-
στβλή :
Κύριε Ύφυπβυργέ,
Θά ένβυμεΐσδε. ύποβέτω, δ¬
τι κατά την "συνάντησιν μας
είς τό γραφείον τβΰ Γενικοΰ
Διευθυντού τβΰ Πβλιτικβϋ Γρα
ψείου είχομεν μείνει σύμφω-
νοι νά συναντηθωμεν, υετά
την έπιστοβφήν σας έκ ϊαν-
τβρίνης, δπβυ άνεχωοεΐτε την
πρωΐαν τής έποιιένης, καΐ νά
συίητήσωμεν, μετένβντβς καί
τβϋ Ποβεδρείου τβΰ Χυνεται-
ρισμβϋ Κ. ΑΙβλίδος. τό έκκοε-
μοΰν ίήτημα τΨίί ανεγέρσεως
τής πόλεως των Κ· Κυδωνιων
καί τής στεγαστικής άποκατα-
στάσεως των μελων τβΰ Συνε-
ταιρισμβΰ τβύτβυ, συνυφασμέ-
νβν πρός τό πρώτον.
τα την συνάντησιν μα£ αυτήν,
"Ελαβεν την ευκαιρίαν κα¬
τά την συνάντησιν μας αυτήν,
κύοιε Ύςρυπβυργέ, νά τονίσω
πρός υμάς, £τι αμφότεραι αί
©ψεις τβϋ ζητήματβς τβύτβυ
συνεκίνβυν δαδύτατα δγι μό¬
νον τα μέλη τβΰ Συνεταιοι-
σμβΰ καί τόν κόσμβν των ΑιΊτ-
λέων, άλλά τό σύνολον τβΰ
πρβσφυγικβΰ λαοΰ. Πράγματι,
ό κόσμος των Ποβσφύγων δι¬
αρκώς πβδεΐ νά Ιδή άνεγειρβ-
μένην, τό ταχύτερον, την δευ¬
τέραν Ιεράν πόλιν τβϋ μικοα-
σιατικβΰ 'Ελληνισμοΰ, τάς πε-
ξ Κί
Κυδωνίας, αί βπβΐαι.
πλήν τής μεγάλης εΐσςρβοάς
των είς την πνευματικήν ανα¬
γέννησιν τβϋ Γένβυς, δΐς ένέ-
νβντβ ολοκαύτωιια, χάριν τ£>ν
έθνικων Ιδανικών. Δικαίως. 8-
Θεν, άαχάλλει καΊ βργίζεται,
δταν. άντί θετικής κρατικης
συνδρβμής, άντί καί μόνης τής
ήδικής άρωγης τβΰ Κράτβυς,
βλέπει παοεμβαλλόμενα έμπό-
δια είς την ποανιιατοπβίησιν
ενός τΑσβν Ιεοβΰ έθνικβΰ σκβ-
πβΰ. 'Επίσης. ό κόσμβς των
Π'ϊ^ί'ίΒύνων δέν δύναται νά ιιή
βϊΐσθάνεται ζωηοτάτην την άλ-
ληλεγνύην τβυ ποός τβύς Α!β-
λεΐς. άνωνπζβμένβυς νά επιτύ¬
χουν την στεγαατικήν των α¬
ποκατάστασιν καί μάλιστα
I-
δίακ αυτών δαπάναις. δτανέ-
πείνουσα ήτβ καί άνεπίδεκτβι:
*νοτ&βλης ή ύποχοέωσις τβθ
Κοάτβυς νά πρανματβπβιήση
ταύτην έϊ Ιδίων τβυ.
Πβοσέδηκα. έν συνιπεοάσ'·α-
τι. κύριε "ΥςρυΛβυβγέ. δτι δέν
εδλεπβν τόν λόνβν διά τόν ό-
πβΐβν δα έδηιιιβυογβΰντ© τβι-
βύτβυ εΐ^βυς ζητηματα. τα δ-
πβΐα βεβαίως δέν συνετέλβυν
είς την έΣύόωσιν τβΰ κυβεονη-
τικβδ γβήτοβυ καί την στερέ¬
ωσιν τβΰ κύοβυς τής Κυβερνή¬
σεως μεταξύ τβΰ πρβσφυγικβΰ
πληδυ5Μβΰ καΐ ποβσέοερα την
υεσβλάβησιν τής Κεντρικής
Επιτροπείας Ποβσφύνων πβός
εξεύρεσιν λύσεως συμβιβα^βιΊ-
σης τάς ύπηοεσιακάς άντιλή-
φεκ ποός τόν έιτιδιωκάηενβν
κατ' έξβνήν υψηλόν έδνικόν
καί κοινωνικόν σκβπόν.
Μβί έξεβέσατε, τότε. τάς ά-
πόψεις δι' ών. καδ' ύα«;, έδι-
καιβλβγείτβ ή μή εκδβσις τβϋ
άναγκαίου πρός πρβώδησιν τβΰ
ερνου Β·Δ., προθύμως διιως ά-
πεδέχ&ητε την πρότασίν «ου
καί βυτως άπεφασίσΒη νά γίνη
ή ανωτέρω μνησδεΐσα συνάν-
τησΐς άντιπρβσωπεία; τής Κ.
Ρ.Π., τβΰ Δ. ΣυμββΜλίβυ τβϋ
Συνεταιρισμβΰ καί Ύμδν, α¬
μα τή έκ "αντβρίνης έπιστρβ-
φη σας.
Συμφώνως ποός ταυτα έξή-
τησα τόν πρβσδιβρισαόν της
συναντήσεως. Καίτοι δμως πα-
ρήλδε πλέβν τβΰ δεκαημέρβυ,
τό Ιδιαίτερον σας ΓραφεΤβν
δέν μάς εΐδβποίησε περί τού¬
του·
Κύβιε 'νφυπουρνέ,
ννωρΙ?"ετε. ή Κεν-
Επιτροπεία ΠίΜηΛφύνων
είναι τό ανώτατον ©ρνανον,
τό όίτ?·ΐ'»ν 4 πΡβσ^^υνιΜό^ κό-
τό όίΐ ^^
αμος άνέδειϊεν έν νενικω πυνβ
δρίω καί είς τό οποίον άνέθη-
κε την ποοβτασίαν καί την
πΡβάσπισιν των συμφεοόντων
τβυ. "ίϊς τοιαύτη κ«1 υβνβν
έδικαιβΰτβ πάσης προη«ντίς χαί
αεβασιιβΰ. Άλλ' ή Κ·Ε Π. πε-
οιλαμβάνει εΐί τβυς κό>πί·υ5
τη£ πάντας τβΰς μεοισθίντκς,
έντόί τήί τελευτ«ί«« 35τία;,
τ*« ευθύνας τή« άακήστως τίς
έϊβυσίας, έκ τβΰ ποβαφυνιχοΰ
κόσμβυ, καί δνι μόνον Λ»α τα
πββίΊηυνικά ΓητΑματ«· Λιά τόν
πρόσθρτβν αυτόν λόνβν, δι¬
καία ήτο ή άΗίωσις /ιιαε>ν *«ό
τβΰς κατά πολύ νρωτέοβυς
συναδέλββυς νά ποοπβλέπί-υν
πολί τβύς σν>νκοοτβΰντ«£ την
Κ.Ε.Π ιιετά τβΰ βλως ΙδιάΓβν-
τβς έκείνου σεβασμβΰ. τπ> ©.
φειλβμένβυ πρό: τους ύπηβε-
τήσανταί την Πατρίδα άπό
τήί ύφηλβτέοαί δυνατή'· σκβ-
πΐόΐς καί νά τηβοΰν τύ^βίβως
τάς έναντι αυτών άνειληιιμέ-
νας ύποχρεώαεις. Λυπ<"ν>υ.Ίη εΐ-
λικρινώί διότι πεοιήνθην είς
την άνάνκην νά πβββΓ) είς
τάς διαπιστώσεις αύτάς, αί β-
πβϊαι, ότείλω να τό τβνίσω,
διά ποώτην φβοάν έιιφανίζβν-
ται είς τάς σνέσεις τήί Κ.Ε-Π.
μετά των κυβεονητικών παοα-
νόντων ναΐ αί οποίαι βεβαί¬
ως δέν είναι ΙκαναΙ νά μειώ-
σβυν βΰτε την Κεντρικήν 'Ε-
πιτρβπείαν Προσφύγων, ©ΰτε
τβύς συγκοβτβΰντας καί έκφρά
ζβντας αυτήν·
Μετά πάσης τιαήί
ΜΙΧ. Κ. ΚΥΡΚΟΣ
Πρόεδρβς τής Κ.Ε.Π.
^υΐΙΙΒΒΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΊΐΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙ^
' Ο "ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Έν τή μερίμνη τού νά συμβάλη, καί κα¬
τά τρόττον θετικόν, είς την στέγασιν των ά-
>Όγν«στων τού, διά τής έξευρέσεο»ς καί δια-
θέσεος είς αύτούς οΐκοπέδων καταλλήλ«ν
ττρός τούτο, ύττό έξαιρετικώς εύνοΐκους δρους,
κατώρθ&χτεν, ^ γνωστόν, νά καταστήστ] Ιδι¬
οκτήτας προνομιούχον, πράγματι, οΐκοττέοων
είς τούς ύττό ΤδρυθΊν συνοικισμους «Φοΐνιξ>
Π
καί «ΑΟρα» πολλοΰς άττό τούς αναγνώστα*;
τού, εύνοηβέντας άττό τόν κλήρον. "Ηδη ευρί¬
σκεται είς την ευχάριστον θέσιν νά προαναγ¬
γείλη, δτι επέτυχε νά εξασφαλίση αποκλει¬
στικώς, διά τούς αναγνώστας τού, αριθμόν
τίνα οΐκοπέδων, κειμένων είς θέσεις σνγκεν-
τρούσας τεραστία πλεονεκτήματα καί υπό οΐ-
κονομικούς δρους, λίαν συμφέροντας.
ΘΑΔΙΑΤ£ΘΟΥΝΔΙΑΚΛΗΡΟΥ Ι
Α') ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΤΑΜΑΤΑ καί είς τό κεν¬
τρικώτερον σημείον τού ώραίου ττροαστείου
(έττί τής άσφάλτου, παρά την κεντρικήν ττλα-
τείαν είς την άφ€τηρίαν των λεωφορείων) ττε-
ρί τα 40 οΐκόττεδα των 500 ττερίττου ττήχ.
κατάλληλα διά κατοικίαν και καταστήιματα.
Ν€ρό αφθονο έντδς των οίκοττέδων. Πρός δρχ.
20—30 κατά πήχυν. Τό
V*
της άξίας, προ-
καταβολή. Τα ΰττόλοιπα είς 20 μηνιαίας δό-
σεις. Πρόκειται περί πραγματικη,ς εύκαιρίας,
διότι ή άξία των οΐκοπέδων θ' Λ,ατιμηβί)
συντόμοίς.
Β') ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΕΥΚΟ, «Ις έ-
λαχίιοτΓ|ν απόστασιν άπό την άσφαλτοστρω-
μένην οδόν, περι τα Τ 08 οΐκόττεδά των 1200
—Ί800 πήχεοον. Πρόσοψις έττί 450 μέτρων
είς την δαντελωτήν καί δροσόλουστην άκτήν
τοθ χαρωτΓοΟ ΧαρωνικοΟ. "Αφθονο άρτεσια-
νό νερό έντός τού κτήματος. Ίδεώδης τΟΉος
τταραθερισμοθ, κατάλληλος καϊ διά μόνιμον
εγκατάστασιν. Πρός δρχ. 7 κατά πήχυν. Προ-
κατοοβολτΊ ό—6 1000—1500 δρχ., αναλόγως
τοΟ μεγέθους τού οΐκοττέδου. Τα ύττολοιπα
είς 30 μηνιαίας, μικράς, άτδκους δόσεις.
ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ & ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ
ΤΟΥ "ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ιΗ ττροθεσμία διά την ίπτοβολτνν αΙτήσεων, κατο— ιν παρακλήσεως συν6ρομτγτων μας των
'Επαρχιών παρετάθη μέχρι τής 15ης Σετττεμ βρίου. Διά ττερισσοτέρας —ληροφορΐας άττευ-
θΐΛαέον είς τα γραφεΐα μας
η
'ιιι·ιΐΗΐιιιιιιιιιΐ··ιιιι·ιι«Ηΐιιιΐ9ΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΐΒΐιΐΐιιιΐιιιιΐΐΐιιιιιιιιιιιιΐΗΐιιιιιιΐιιιιΐΗΐιιιιιΐί ■■■■■■■ιιιιΐΗΐιιικ.υί
ΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1387
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΑΑΙΑ1Α ΠΟΛΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΝ
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡ0ΝΤ8Ν
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
1957
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ — ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Ι
ΓΡΑΦΕΙΑ - ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 65 — ΤΗΔΕΦ. 57-126
ΑΟΜΑΚΑΙΓΟΜΟΡΡΑ
ΤοΟ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
,„,{, άτμβσβοαρ» έχ«, άπ' άκρου ι τυρδάζει χ«1 μονον μέ τό
.ι»-----------------«= Λ-ν _ .. -· τήί π ρ α γ μ α τ ι κ ή
ιβ(
ν
«ςι
·. ν
λ £
ά ν-
ίναοσμίαν άναθομιάσεων ή-
άνε-
χρονιικά ύγιβΰς Κβινω-
ά^λ ά ττ_ο τ ρ ©-
μεταξυ των οποίων
ΊΜ
"·
ΑΊ
Ιχ»ι
Καί ι
ή παντελοΰς ελλείψεως
,"4ν«τρβ»;ή5 *«ί κρατικης μερΐ-
''« , 0 τ ι κ ά έγκλήματα, πλή-
ίιά τ« έθνικά ζητήματα, διε-
Ιία, κβινωνική άπβσύνδεσις καί
Ιδού έν περιλήψει ή ση-
μας εμφάνισις,
αύτη περιγραφη μ»δ$ «νβυ
ρ «.μ χ τ ι χ ή ; κατα-
Γ|ϊ«β1«. έ*ν συνεχισθή, 8& φέρη τβ
1 Τ2, νείλβί τής άούσββυ — ηρβκα-
: χ*λής πίστεως συζητητήν νά μδς
«©τέλει ώ χ ρ ά ν τής στυ-
5 πραγματικότητος είκόνα.
τώρ« τί πράττβυν έν πρβκει-
ιΊράίνΐβ» *«« ««< άντιμετωπίζβυν τό Ιΐιδ 4 « $ «Ρβδλημχ τής ήθικήςκαί 1 ■ «νευ τής οποίας ή Ελ- κ«ί κοινωνικόν σύνολβν, Α«οτελέση Θλιβεράν τβΰ παρελ- εΐς χρόνον μή άπέχβντα ίίΐΙ Κοΐ—ί ίττ' τηςγΐΐι τδν βλοι όϊ 4ρκ6 ϊσν σμά;Ι > άβ«_Ι
ΧίΥβ!
μ άπό την Εκτελεστικήν Έ-
κατ' εξοχήν δυναμικήν τής Πβ-
κρ η όποία ίχει, υπέρ «άν-
χρβττιχον ποράνοντα. ύ ττ ε ρ τ ά-
ίχ ?&ν γρ«·ττών κ«ί των άνράφων
χβίΒθϊν,'
V*
φροντίζη διά την μόρ-
τήν διαπαιδανώγη,σιν τβΰ 'Ελληνι-
ίηί ίάβϊων; ήδικών κα'ι έθνΐκών.
ίλίοτικη 'Ες>υοί« κ«Ί ή εκάστοτε
Ι ρ ι β € είς αυτήν κατ' εύςρημι-
τδν 'Ελλήνων» άνοόν ήγόοασαν
ν χνρίως «νά εύλονβΰν τα γέ-
ίηας ηολΰ τοοσφυως λέγει ό Λα-
τον σκοπόν δέ τούτον άπβοοβφίΰν
κλϊντβίαν σταγονα τβΰ Ιδρώτος και
# των πεινώντων κ*1 νυμνητευόν-
Ι·»ν ραγιάδων, ηβΰ δέν «νήκβυν είς
ι ο μ ι β δ χ β ν τάξιν των χου-
τών ττρώην μαβυνιέρηδων κ«»
ιιτδν·
νά ίνίιαφερβ οΰν βΐ άοχηνβΐ
τβΰ "Ε8'βυς, διά ττιν ψυχικήν
μάζης έξυγίανσϊν κ«» έ^ύ4ΐ6>σιν, ή
Κ ΪΛΟϊΐτί νά . άοχίζη «πβ τβ στενβν
^ίς περιδάλλβν κ*ί νά «βάνΓΐ μέ¬
τρον τδν μαβτντΊκΰν έόωλίων :
ΐχτρ ά τ&ν διδακτηοίων της ύηαί-
»Ί «λλών πόλεων κατάστασις κοτί τβ
Ιομενον άναχρονιστικβν
2ιί«βχ»λίβ(ς απετέλουν άητάς ττερί
; καΐ έν πρβχειμένω κρατι-
«« άηβδείξεις.
■^ΓΕχχληοία, δυστυχως, ηβρΐ «βλλά
μέγα ζήτημα
, ..---"·. 5 χριστιανικήν δι-
απαιδαγωγήσεως τβΰ 'Ελληνικβΰ Λαοΰ, άπβ-
φευγει νά άοχοληθη· Διότι οί περισσότερβι έκ
των άνωτάτων λειτβυργών Αυτής _ διατί νά
τό αποκρύψωμεν ; — δέν εύρίσκβνται ατυ¬
χώς είς τό ΰψος της ύπερκβσμίβυ
αποστβλής των, ώς γνησίων άντιπροσώπων
τοΰ ©είβυ Ίδρυτοΰ της ©ρηοκείας μας, επί
τής Γης.
ΚαΙ έρχβυεθα τώοα είς την Δικαστικήν Ε¬
ξουσίαν καί Ιδίως είς την ΕΙσαγνελικήν Άο-
χήν, ή όποία άπβιτελεΐ τόν βφθαλμόν της Δι-
καιοσύνης. τόν δγβυπνον τβΰ ήβικβϋ
Νάπβυ αιύλακα. ©ΰτε αυτή. δυστυχως, εχει έξ-
αρθ* είς τό υψβς των κ ρ ι σ ι μ ω ν πε-
ριστάαεων. τάς οποίας διέοχεται τό "Εθν-ς
κ&ι Α Έλληνική Κβινωνία. Νομίζει δέ δτι
έΕαντλεΐ ολόκληρον τό περιθώριον των υπο¬
χρεώσεων της, οταν. κατά την εκτέλεσιν των
καθηκόντων της. πεοιοοίζβται είς την ϊηοάν
των κειρένων νόμων έφαιρμβνήν καί τόν κα¬
τά τό ένβν κολασμόν τοθ' έγκλήματβς.
Δέν είναι δμως αώτός ό μόνβς καί κύριος
τοββρισμός τής ύ ιΐι ίσ τ η ς έν τώ κόσ-ω
λέιτβυονίας, ϊτβύ λέγεται αληθής Λι¬
μ αιοβύνη.
Ποοκειμένβυ' δέ περί τβΰ 'Ελληνικβΰ Τύ-
τβυ, τβΰ καθβδηνητβΰ τής Κοινωνίας καί ά -
■κτοιμήτΛυ φρβυββΰ τβΰ έθνικηΰ συμαέ-
οβντβς, τη« έθνικής τιμης χαΐ &ςΊ©π.ρεπ«ίκς _
βΐβς πρέπει νά είναι ό οτξιος τής αποστολήν
τού Τύπος — θοδ, Κύριε, φυλακήν τώ στομα-
τί μβυ !
Κατά μεγάλην πλειβνότητα ό "Ελληνικός
Τύπβί. άντ! νά στιγματίζη, νά καυτηο'άΓη
γοά νά βρβντίΕρ δπως προλάμδάνωνται τα δι-
αποαττβρενα «οηΐκιαστινΐά έγκλή-
ματα, σπ^ύδετ νά τα εκμεταλλευθή πρός άνα-
γνοσαατβπβίησΐν καΐ δεκαρολβγίαν.
Τβιβυτβτρόπως νάοιί είς την εγκλη¬
ματικήν έγο>πί*ιθειαν. την άδιαοροοΐαν
καΊ την Λ&ικήν πώ'ωπιν των "'ύ'ίΐσκεαένων
επί κεα>αλη€ τη« 'Ελληνικης Κοινονίας. ή
νιβιτΐς τ£>ν φώτων χαι τβΰ πβλιτισαί-ΰ κινδυ-
νεύει νά ρβταβληβη είς νήν Σ;©δό"ων καί
Γβιιιιιόρων. Άντιγράαβμεν κ"»ί έν τούτω τ<"ί>ς
Μενάλουί μ^ε Συμμάχβυς κ~ί 'ίί'ΐί τβυς "Αν-
νλβυς, είς την χώραν των οποίων Α όμοςρυλβ-
Όΐλία αποτελεί θεσμόν κατιυχυρωιμένβν, διά
νόμου·
Κα ι οί ύψηλβι αύθένται μας «λλωστε, «Ι
'Ληίβικανοί. ^ίΉινουν δ.τι ήμπηρβΰν διά νά
*υθίσί·υν την Ελληνικήν νεολαίαν *ΐ£ ψ υ -
νβφθόρον ηθικόν βόοβορβν, Λιά των έν-
χ>π'τ«τικών κινηαατβγραςοικών τ»ινιί»ν, αί
ό«βΐ~ι — άνοκή τής ΕΙσαννελικής Άογή<: καί τής Άστυνομίας — προβάλλονται ν υ χ Θ η - η ε ρ ό ν εΐί τβύ« έλληνικούί κ'.νημο'τβγΐά- φους καί άπβτελβΰν τόν κη·β-έπττιν τής δια- φ3ορας καί τής έκλύσεως ήθών. π€ύ έπικρ"- τεί είς την πέραν τβΰ Άτλαντικβϋ Μεγάλην Όμοσπονδίαν· ΜΙΧΑΗΛ- ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣί ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΩΝ ΑΛΥΤΡΩΤΩΝ Η1ΚΡΑΙ1ΑΤΕΣ ΑΓΙΙΝΙΣΤΕΙ Τ. Τή, σειρά αυτή των σημεκομότων μου τ6>ν σχετικών μέ τούς Μικρα-
οιάτες καί άκριβέοτερα τονς Βουρ
λιωτες έθνικοί'ς άγοινκττίς. θά τα
κλείσω μ' Ενα μεταγενέστερο πε-
ριστατικά· δέν Λνάγεται πλίον αύ-
τό στοΰς χρόνους καί στά γεγονό-
τα τοΓ» Μεγάλου Άγωνο; τής 'Ε-
^ί τού 1821, άλλά άφορ&
άγώνα &λλης ΰφίίΐ μακρο¬
ν ρόνιο, κρίσιμον έπίσης. 5χι λιγώ-
τεοο σκληρό, ιιέ τοΰς ήρωες καί
ύ άέ
Ιοικ ί
δέν ι
Άπό την εθνικήν μας Ιστορίαν
ϋΨΥΧΟΡΡΙΙΓΕΙ Η Π τΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΜΑΙ
νεαρός Γάλλος ίππότης Ρστήν Κων]πολη. — Προ-
"ής και μυστικός άπεσταλμένος. — Έρωτόληπτος
Ιΰμνητής τής αύτοκρατείρας Μαρίας τής Κομνηνής.
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΑΧΙΛ. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ
στό £τος 1488. ΕΙ-
ι ϊτη πρό τής Άλώσε-
[ϊβνσταντινουπόλεως. Άπο
αΐώνων πρό τής υπό
δή)., άλώσεως, ήρ-
^Λοική καί προϊοΰσα κα-
τής Βυζαντ. αύτοκρα-
αΐτια. τα άνεπτύξαμεν
• 'Εξάντλησις λόγω τι-
πρός προάσπι-
' Χριστιανισμόν καί τού
«ρικπκή φθορά λόγφ
ι «°ί,^.*βι Των παντός, εΐδους
σπαραγμδν καί βιχο-
νέων ίσχυρών έχ-
τή».< Κ*1 • Μ'ίλον δμως τ ό κ α- ,ΐμά της, ήλάμψις της διετηρήθη Λκ- τήν κατάρρευσίν ούκ ολίγον είς τό 10 τ ισ ♦ η ή Λύσις. ■■■■οχή ποϋ διηγούμεθα, τό ... 1*ι'ϊϊως βυζαντινόν κράτος φ0φΛα.η χήν Κων) πόλιν με- περιχοιρων της, '" αΙ·^"".* 'ί0*·^ ~5 Σηλυβρίας 1Β» Τ|' ή δύο νήσους τοΰ ΑΙγα'- 4ν Ιδίως ή έξουσία τοΰ αύ- ίτο μάλλον συμβολική. ίλεύθερ»ς 'Ελληνισμός 'ος είς τίνα Δ Ι!» * Λ' ΪΊΐτ, >τ~»«νος εις τίνα Δ ε -
Μ ο έν Πελοποννήσφ
'}&, Χθί την αϋτοχοατο-
τήν αύτοκρατο-
ΟθΛίζοΰντος.
λοιπόν, κατέ-
ιν Ινας νεαρός
οΜπέρτραν
Ζ ο ν κ ι έ ρ. ΤΗ
καταγωγήν, ϊνας
έπίσης Άρτα-
1 τούς Λθλους περι-
ϊξ. Δουμβς.
άξιοματούχων τής
τού Καλοϋ· Λοτν
νΥουνδ(ος χον έκ των
^Ρΐουοαρχων τής Γαλ-
·*ας,
την Χρυβούπολιν ί| Σκούταρη επί
τής Άσιατικίίς δχθης τοΰ Βοσπό-
ρου, τό οποίον κατήχετο άπό τούς
Τούρκους. 'Επλήρωσαν σ' αύτούς
τό Ανάλογον χ α ρ ά τ σ ι έπε-
βιβάσθησαν δύο βυζαντινίδν πλοια-
ρίων καί διεπεραιώθησαν είς Γα¬
λατάν δπου καί έχωρίσθησαν.
Ό φίλος μας Μπερτραντόν αφήκε
τό £λογό τού πρός φύλαξιν είς τούς
"Ελληνας βοιρκάρηβες καί πήγε νά
συναντήση κάποιο Γενοβέζο 2μπο-
ρο πρός τόν οποίον ήτο κομιστής
έπιστολών. Οί βαρκάρηδες ώς την
στιγμή αύτη τόν ένόμιζον Τοΰρ-
κον διότι προφανώς διά λόγους α¬
σφαλείας κατά τό ταξείδι τού θα
ήτο ντυμένος ώς Τοϋρκος. Καί έ-
πειδή έφοβοΰντο τούς Τούρκους λό
ΥΦ τοΰ δτι έταξίδευον συνεχώς με-
ταξϋ τής Τουρκίκής κα'ι τής 'Ελ-
ληνικής δχθης τοΰ Βοσπόρου, τοΰ
είχον φερθή μέ την μεγαλυτέραν
άβρότητα. "Άμα δμως έκ διαφόρων
ένδείξεων έννόησαν δτι ήτο φράγ-
κος, ήλλαξαν τακτικήν, λόγφ τοΰ
Εναντι των λατίνων θρησκευτικόν
τότε μίσους. ΚαΙ δταν πήγε νά
παραλάβη τό όίλσγό τού ήρχισαν νά
τοΰ ζητοΰν περισσότερα χρήματα
διά τόν ναΰλον. Επηκολούθησαν
ο σχετικός κ α υ γ ά ς κατά τόν
οποίον ό φίλος μας (Ας γράφει ό
Τδιοε) θά τής Ετρωγε
ίπειδή ήτο ?νας Ιναντι Τνήο, βν
δέν είχε τό σπαθί τού. Στό τέλοϊ
ίπενέβη καί τούς χώρισβ κάποιοο
Γβνοβέ πού είχε τσαγγάρικο έκεϊ
πλησίον.
Λόγω τοδ δτι έπληοίαϊρν Λ χει-
αών, ό φίλος ι^ ηναγκάσθη νά
παραμείνη στήν Κων) πόλιν ιιέχρι
της άνοίξεωο όπότε καί θά αυ-
νέχιζε τό ταΕι'Λι τού. 'ΕίΡΐλεξενήθη
Λέ σέ μιά οΐκονένεια Καταλανων
(Ίσπανίόν) ίμπόοων τοΰς όποίους
γνωρίιτη κάποτε έν Γαλλία
/ δυ προφανώς
αινι «ώ «αλάσσης, Ιλαβεν
« δνειρον μιβς νέας
κατά των Τούρκων,
οέψη Οιά |ηοίίς εΙς
ον Κων) πόλεως οια-
°ϊ ΐΛΐό των Τούρκατν κα-
5 &ίν τϊ τ*Μικ-Ί.χής των 8,^ά-
-ιοιιοδ των, των πο-
Ικανοτήτων κΐπ.
>«»ς, άφοδ
α*
Τώρον τοΟ Χρκττου καί
;.1ϊ.ν4 των Άγίων Τόπ<ον. ΡΐΛπος την ~υοίαν καί Ασίαν, δπου είοε· καί ?"5 4ρίΐ«αν(οι>ς Γενι-
φορέμα-
α ρ Ι -
*■ β ο ΰ χ ι α στό
ιαμένους βαν άστα-
"τήν Προθσα, συ-
πρα-
μετέφερον
άρωμ—ιχων εί-
ν καί συνέχιοε
»ς. Μΐτ· ολίγας
κάαη
τιποτα «τδ
στους
Μίι ?χων 8έ νά
ο,άστΐμα αΛτό,
ι ε υ ε δλη την
δρόμους, τίς άγορέε καί
κλτκτίες τηο περ.φήμο" Μ.Α
να προιΐνό εύοισκόαενος έν Α
5Λ Φ&
ίαι στό ναό Λ
γ,,^, ή μητέοα τού.
κήοη τοΰ αύτοκρα-
νης ό Παλαιολόγος
ή ·γνναίχα τού '
τορος τής Το____,
άοελφόε τού δβσπότης τοΰ Μορίως
(Ισως ό Κωνσταντΐνοϊ). Ό ΐρίλος
μας, έθαμβώθη Από τό κάλλο^ τής
αΰτακρατείρασ. καί Λέν Λπέβυοβ
τό μΛτι τού Λπ' ηΰτήν. Μετά την
λειτουργίαν, ή «Λτοκράτϊΐρα μέ
Λΰο κυρίες ίκ τήί: άκολουθίης της
μετέβησαν ίΐς ίνα ίκεί πλησίον
αέγαρον δπου καί ίγευμάτισαν. Ό
Μπερτραντόν περιεφέρετο Ρξω
ίκεϊ νη<ΓΓΐκθς, πρριμένων νά τή δή ίκ νέον. ■Επί τέλους ίξηλθε ρου μβτά τόνν δύο κυρίων καί λοι- πής Λκολοιτθίας τριών αύλικών καί τριών εΰνοΰχων. Ό φίλος μας τότε την εΙδ? καί την π τ ρ ι - ίργάσθη έκ τοΰ πλησίον. ΤοΟ ίφάνη δέ τότβ περισσότεοον Αραία. Φοροΰσε — γράφει — ίνα φή τοΰ δποίου υπήρχον τρία μαλα- ματένια φτερά. 'Επίσης, φοροΰβε καί σκουλαρίκια πλατειά μέ πολΰ- τιμα πετράδια. Τό πρόσωπό τη; ήτο βαμμένο σά ζωγραφιά, μολο- νίτι λόγφ τοΰ κάλλους της έπερίτ- τευε τουτο. Τής ΙΊρεραν 2να αλογο μέ σέλ- λα πολυτελή καί ?να σκαμνί διά νά πατήση. Τότε Ινας άπό τούς αΰλικούς υψωσεν έμπρός της ίνα ίόφασμα διά νά άποκρύψη την θέαν των κ ά τ ω δκρων της την στιγμή πού θά ίππευε, άπό τάβλέα- ματα των περίεργον πού είχον συρ ρεύση. Κατά τόν ϊδιο τρόπον ίπ- πευσαν καί αί δΰο κυρίαι, πού ή¬ σαν έπίσης ώραϊαι καί ενδεδυμέναι καί στολισμέναι περίπου όπως ή 6α σίλισσα καί ή δλη συνοδεία πλαι- σιωμένη υπό των αύλικών έπορεύ- θη πρός τό παλάτι των Βλαχερ- νών. Ό φίλος μας Ιππότης εΤ,χε την τύχη νά Ιδή καί Θαυμάση δύο φο- ρές άκόμη την βασίλισσα. Την μία στήν Έκκλησία των Βλαχερνών καί την αλλη σέ κονταρομαχίες πού είχον οργανωθή έπ' εύκαιρίςι ενός πριγκηπικοΰ γάμου. Κατά την ανοίξη ανεχώρησεν ά¬ πό την Πόλη διά νά συνεχίση την άποοτοΚτ) τού, μέ την συντροφιά την φορά αύτη μέχρις Άδριανουπό- λεως ενός Μιλανέζου εύπατρ'δη όστις μέ την σιτνοδεία δέκα Ιππέ- ων μετέβαινε παρά τφ Σουλτάν© Μουράτ ώς άπεσταλμένος τοΰ δου¬ κός τοΰ Μιλάνου Φραγκίσκου Σφόρ τζα. ΤαξειδεύΌντας δέν ?παυε νά έκθειάζη είς τόν συνταξιϊιώτη τού, τα κάλλη τής Αύτοκράτειρας. "Εξωθεν τής Άδριανουπάλεωί, συνηντήθησαν μέ πολλά άαάξια έ- πΐ των οποίων έπέβαινον τα χαρέ- μια τοΰ 2ουλτάνου ουνοδευόμενα άπό εύνούχου^. Μετέβαινον νά τον συναντήσονν έπιστρέφοντα άπό μιά μακρυνή κυνηγητική έκδοομή. Άπ' έκεϊ καί πέρα. δ Μπερτραν¬ τόν συνέχισε μόνος τό ταξεΐδι τού. τοίις μάοτυρές τού Τόν άγωναν άν-ιστάσ?ο.ς, οπο); «πορονμε κάλλιστα νά τόν Λποκα- ΧεσοΐΜΐβ, μέ τόν όοον των ήιΐΒρίΰν 1< αι. τοΰ Μικρασιατικοΰ Έλληνι- σιιοϊ). ΤΛ Βουρλά, δποκ ννωοίϊοιιεν, »Ίπτ1ρ|αν ή πρώτη, η ή δρι'τερη ΰ- ■στερα άπό τή Σιιΰρνη Έλληνική πόλη τής Μικρδς Άσίας. Μονάχα ίτιλ. τό 'Αϊβσλί. αν δέν ίίοισν.οταν <ττήν ιδία σειρά ά.τό Λπόι|ΐΕ03ς π?η- θυσμοΰ πιθανόν νά τα ϊεπεονοΰσε, ππντίος σέ βαθμό σχεδον άνεπαί- οΛητο. Ή ιιεγάλη, τ καταπληκτική Θά μπορούσιιιε νά ποΰαε. αναπτύξη κατά τα νοόνια ττς τοΐ'οκ.!>κΕα-
τίας των 'Ελληνικων Βουολων αιο
οεϊ νά ίεηνηθη βασικά αέ τα «κό-
)η»θο δεδομένα:
1) Μέ τό συνεχές μεταναστευτι-
νό ρρΓιαα Έλλήνων άπό την κυ-
ρίως Έλλάδ™ (νησιωτική καί εύ-
ρο^ππϊκή) εΰνΓηθηκε τό ρρΰμα οϋ-
τό Γ<πό τή γεωγραφικη Θέση των Βουρλών στήν παραλία τοΰ ΑΙ- ναίου πελάγους καί κοντά στή Σμύρνη. 2) Μέ την ίντατική εκμεταλλευ¬ θή μιάς κατάλληλης καί 'ΐρκε'ά ίκτετοιιένη- γεωηνικής προιοχήί. πού τα προ'ιόντα ηταν ενκολο νά διοχετεποΓιν στ1^ άγορέ: τοΰ έξω- τερινοΰ· κι' σΰτο νάρις έπίσηι; στή γειτνίοση ·τζ θαλάσσας. 3ϊ Μέ τον τοόπο σναβιώσεω: 'Κλλιίνοιν καί Τούρκων στά Βουο- λ^ά ποίι Ρφτανε· κατά τί γ περιστά- σεις, όίλλοτε' σέ ιιιά σκόπιιιη καί ίπιτυντί πολιτικότητα συμπεριφο- οίϊς τί7)ν πρώτα>ν καί την κοινοτι-
κών άοχόντων καί τοΰ λαοΰ. πρό;
τούί δειτέροιΐί κα! άλλοτε σέ μ1 ά
ϊωηρή καί τολιιηρτι αντιδράση των
Χριστιανών καί πάλιν εναντίον των
διαφόοων είς βάρος τ(ον 6ιαιο-
Λοαγιών. Μέ αύτούς τοΰς τοόπους
εΐχαν κατορθώσει οί "Ελληνες
Βουρλιώτες νά έξασφαλίζουν μίαν
έπαρκη ό«ωσδήποτε ελευθερία άνα-
καί εργασίας στήν δΛαι-
θρο νύρο> άπό τα Βουρλά.
Μιά τέτοια πβρίπτωβη ακριβώς,
ϊϋ>ηοτς καί τολμηρής αντιδράσε¬
ως των Βουρλιωτων εναντίον των
τουρκικών βιαιοπραγιόΊν, αποτελεί
τό γεγονός πού θά μδς άπασχο-
λήση:
Οί "Ελληνες των Βουρλδν άπό
τα μέβα καί κατόπιν τοΰ περαβμέ-
νου αΐώνα πέρασαν μιά κοινούρ-
για πάλιν κρίση ήπιώτερη άπό τα
«φ ό 6 ι α» τοΰ 1821, καθώς φαί-
νεται, όπωσδήποτε δμως δ/ι καί
τόσον άσήμαντη. Τοΰρκοι άπό τα
Βουρλά καί τα γύρω τουρκοχώρια
δρχισαν νά δολοφονοΰν Χριστια-
"ούς στήν δπαιθρο, σποραδικά μέν.
άλλά μέ·σύ<τττ)μα πού μποροΰσε νά, τό άποδόΐτη κανένας σέ κάποια μυ- στική όρνάνωση' νπόθεση ή όποία δέν έπιβεβαιοΊθηκε Ιστορικά, δχι έν τούτοι: καί άστήρικτη. Τό άπο- τέλεσμα ήταν οί Βουρλιόίτες Χρι- στΐανοί ρεσπέρηδες δοχκταν ν^ τρομοκρατοΰνται σέ βαθμό άρκετά σοβαρό καί έπιζήμιο. Τα κτήματα μένανε «γκένικα» καί δν προχο*· ροΰσε ετσι ή κατάσταση ο[ Χριστια νοί θά άναγκάζονταν νά τα έγκα- ταλείψουν η νά τα πωλήσονν σέ έξευτελισμένες τιμές· αύτό ΐΐαίνε- ται έπεδίωκαν βασικά μέ την τρο- μοκρατία των σκοτωμών οί όργα- νωτές αυτής τής κινήσεως. Δέν δργτκΐε έν τούτοις νά εκδη¬ λωθή καί ή αντιδράση των Χρι¬ στιανών, μιά αντιδράση άνάλογη καί όυΐόλυτα δπως άποδείχτηκε ά- ποτελεσματική, Ιργο μιάτ όλιγάρι- θμης οργανώσεως παλληκαριών πού κέντρο της είχε έναν Βουρλιώ- τη Διάκο· τόν Χ ο τ ζ ή - Α ι ά- κ ο. Ό ίεροδιάκονος Ίωαννίκιος τοΰ Ίεροΰ Ναοΰ τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου —ιιά ό κόσμος Χατζή - Λιάκο τόν ήξαιρε καί μ' αύτό τό δνομα είχε διαιηρηθεϊ ή φήμη τού· ώς τίς μέρες μας— φαίνεται νά είχε κάτι στίς φλέβες τού καί στή ψνχή τού άπό έκεϊνο που εϊχαν οί ξακουσμένοι ίερωμένοι τοΰ 21· ό Άθανάσιος Διάκος, ό Παπαφλέβ- σας καί αλλοι. Έπεδίωξε καί κα¬ τώρθωσε νά οργανωθή τή διαθέση γιά ήοω'ική δμυνα μεγάλου μέρους των Βουρλιωτων ρεσπέρηδων. Ξε- /ο')ρησαν άνάμεσα σ' αύτούς οί πιό «ποφασιστικοί καί ριψοκίνδυνοι καί τέτοιοι ήσαν δπως τούς είχε διατη- ρησει ή προφορική παράδοση: ό Μανώλης δ Σ μ υ ρ ν ι ό ς ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΥ Ε, ΜΗΜΟΡΗ —ό «Κουραδ3ς> γνωστότερο; μέ
σύτό τό κακόφημο καί άντιφατικό
στήν τόλμη τού «παρατσοΰκλι»—
δΣτεφανής Χαρτιδς
(Χαλικάς), ό Δημήτρης
Μπιτζίνης, δ Δημη¬
τρός Τσεσμελΐίς, ό
Γιωργος Φουρούλης
—ό Ντελ?1ς - Γιωργο;— δ Ν ι -
κόλας ο Κεφαλδς η
Μπαξεβάνης καί μερικοί
αΐλοι.
Τό σύστημά τους δπως τό καθό-
ριβε άσφαλώ; δ Χατζή - Διάκος,
βτΊιρίχτηκε στό παλιό ίβραϊκό ρη-
τό, τΤί; διιεσης καί άνάλογη; άν-
ταποδόσεω;: «Όφθαλιιόν άντί δ-
φθαλμοΰ». Βριακόταν ?ξω στ1 άμ-
πέλια ?νας Χοιστιανός σκοττομέ-
νο;. σέ λίγες μέρες άπό δγνωστου;
δράστρς βρισκόταν σκοτωμένος κι'
?νσ; Τοΰρκος. Ή δμάδα δμως αΰ
ττι θέλησε νά τό χτυπτκτη τό κακό
καί στή οίία τού. Λυό Τοΰρκοι «έ-
φέδε;». δ ?νας γνοιβτός μέ τό δνο-
πα δ Στοαβό; δ Γοααματικός καί
δ δίλλο; δ Χατζή Όσμ,άν μπέης ^
κατ' δλλου; Μεαέτ Άνάς νπήρ-
γα οί πληροΐρορίε; δτι ίίσαν οί δρά
στες τοΰ φόνου των περισσοτέρων
Χριστιανών. Κάποια νΰχτα, τό γε-
γονό; αττδ «οέπει νά τό τοποθρτή-
Λο»ιιε γΰροι στά 1885 δ Μανοιλη;
ό Σ"υρνιός ΟΛρφάσισε νά σκοτώση
ι τό Στραβό μεσα στδ τουοκομαγα-
λήί έκρ? ποΰ κοιμόταν. Άλλά άπό
λαθεμένη πληροφορία σκότωσε κα-
ποιον δλλον Τοΰρκο έκεϊ μέσα στόν
τουρκομογαλά. Δέν τοΰ; άπογοή-
τρ»<τε, δέν τού; άποκαρδίωσε έν "ΐτοι; αΰττι ή μρρικίι άπο'υγία. "Ύστερα άπό λίγο ή διιάδα πολιόο- κησε κια (τκηνή, φυλάκιο τοΰ δρό- ηιι 2κάλα^ — Συυρνη- -'ΐά τα ιόδια κοντά στό λιιιάν-ΡενΙι ιιιά ιοαλιοΐ'ίι τοποθεσία ενα γιλιόιιρ- ρο προι'πον «νατολικά ττί; Σκά- λα^. ΕΤγον υάθρι οί έκεϊ ιιέσα ΧΟΡΙΣ ΦΟΒΟΝ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΑΘΟΣ άπ' ν Ι¬ τοΰ αεγά- λ ώραία. Φοροΰσε γρφ καπέλλο κοτνοειοοθς οχήματος κα¬ τά την τότε μ ό β α στίγν κοου- ό Στραβος μρ την πτ- ιιέα των έτΓέδοηιν τού. Μπήκρ μέ- σα στη σκηνή ό Μανώλης ό Σιινο- ώς πάλι, ιιονάγος τον καί γτύπησε ε τό πιστόλι Λιιό τρής φηρρσ σκό ί,ισε το Σ'οαβό, ΐσοκ κΓ/1 ν οποίον πλλπν Ρ.ναίνοντας καί καβ-ώ' άπ'»- οιροΰσε πλπνώθηκε καί αΰτό- δ- θιί κοτά λάθος είπαν άπό τοΰί ΐ- διου: τοϋί συντρόφους τού. Τόν νιητο">"νήσανε κουφά φυσικά· κηί
τελικά ΰστρρα άπό ?να μικρό διά-
σιηαα πέθανε· τόν θάψανε πάλιν
ηυοιά καί νιά ?ναν άλλον λόγον
ά διατηοηθη ή σωττ)ρία έπίδραση
τοΰ φόβον ττιν στοΰσ κύκλον; των
Τοΰοκίινν εφεδοων. Καί ποαγματι-
κά δστερα άπό τό ίπεισόδιο αυτό
τοΰ «Τσαντηοιο ΰ»—μ' αύ¬
τη την Εκφράση διατηρήθτικε στή
6ονολιο>τικη πιοάδοση— οί 6ιαια-
ποαγίες των Τούρκων στήν δπαι-
θοο στααατήβανε πλέον.
Ή δράση αύτη τής οιιάδας των
παλλΐτκαοι <όν πού κατηνθυνε κυρί- (ι>ε ό Xατι1^-Διάκο^. τόνωσε τό ή-
οωΐκό πνεΰμα στοΰς Βουολιιδτες
νενικά. Καί τό πνεϋμα αύτό διατη-
οιίθηκε ώς τα τελευταία χρόνια,
■ι? συννά κατά τίς περιστάσεις Φα-
νρηίΝιιπτα, πάν μιά ϊ?ρή καί πάντα
τρβασττι κληρονοιιική παοακατα-
^ιί-κη. "Οποκ δέ στήν κυοίως Έλ-
λάδα οί «κλέφτες» άλλοτε. ?τσι
καί στά Βουρλά, τό ήρωΐκό αύτό
πνεΰιια τό κρατήσανε πάντα ϊωη-
οό οί «κ ο υ τ ρ α μ π α τ ζ ή-
δ ρ ζι>, οί λαθρέμποοοι τοΰ καπνοΰ.
Μετά την κρίστι αύτη ή όποία κα-
λύπτει στήν μ,ργαλείτερη όξΰτητά
της μιά περίοδο άπό τό 1880—
1885, άκολοι'τθησε καί πάλιν μιά
ττρρίοδος ήσνσίας καί άνεσεως μέ
ίλετ'θερη την ποικίλη δράση των
Βονρλιαντόιν καί την έξελικτική
τονς πρόοδον. Κράτησε ώς τα 1897
ενα πρανματικά άπό τα κρισιιιώ-
τρρα χρόνια νιά τη Μοίρα όλον
τοΰ νεώτερον Ελληνισμόν. Άπό
τοτρ μπαίνομε στήν τε-λενταία πρ-
ρίοδο τής ίστορίας τοΰ Έλληνισαοΰ
των Βονολόνν.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΠΑΡΑΚΑΗΣΙΙ Α!Α ΤΟ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΙΣΜΟΥ
Κύριε Διεοθνντά,
Είς τμήμσ τού
Συνοΐ'ΊίΓ'μοΟ
Κολχίδο — Ίωα'ννίνων εγένετο
διανομή 15 οίκο<ττέδο»ν. ή άξίσ των 6ατοί»ν εχει κοαοιβληβη ύττό των δι καιούχων Έττειδή δυως τα οίκόιτε- δοτ οότά δέν ε&οίσκοντο έντόζ σνοεδίου ττόλιως, έδυσχερσίνΐτο ή &ν&γερ·0Ίς τ£»ν οίκίσχων. ΚοττότΓΐν έινίργειών τοΟ κοΐβ' ή- μδς Σύλλογον ττρός τόν Δήμον "Ι¬ ωαννίνων, εγένοντο οί δέοικται ε¬ νέργειαι κθ'ΐ δια τής ύπ' όιριθ· 136 άτοφάβ-ε.ως τοΰ Δη«οτικοϋ Σν/μ- βοιΑίου ένεκοίθη <5ττο»ς συιιττερι- λ«ψ9οί»ν τα ίπτ' δψιν οίκόττΐδσ είς τό σγέδιον ττόλεοϊΓ. Ή άττόφοκπς οτίίτη ενϊΐ ΰπτοβλρι°η είς τδ 'Υττουο- γϊΤον Ο!*<ι<τ>ιοΰ διά τίς ίπτ' άιοβ.
5552)20-6-57 άνσΦοράς τού Δί-
μόν Ίωβτννιτών ττρος έκδοσιν τοΟ
σχετικοθ διοτόιγμοίτοζ, ττλτιν μέ-
υοι το05ε κοΛνστεοΐΐ κοΐι οθτω ή
&νέγερο·ις των οΐκίσνων δέν κα-
θ!(—'-ΐται 8υναΐτόν νά αρχίση.
π0Γοαχ<ϊΧο0μί'ν δ^τως μεοιμνηιση- τγ δ,ά την "«ττά τό δυνατόν ταχύ- τέοαν άοιιοδίως θεροπτείοτν τού έν λόγω «Λτήυβιτοί. Ίωό:ννινα τή 25 Αύνούστου 1957 Διά τόν Σύλλογον Προσφύγων Ιωαννίνων Ό ΠοΟΓδο«Γ Κ ΠΑΤιΑΑΗΜΗΤΡΙΟΥ Ό Γ«ν. ΓοβιιμοΓτε»Γ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ ΣΗΜ. Δημοο-ιεύοντχς την κα¬ τωτέρω δικαίαν αΤτηκπν τού Χυλ- λόγοι» Ίωοτννντων έλττίζ&μεν δτι τό Ύ—ουργίΐον Οίκισμοΰ έγκσί- ρως θ£λϊι έκδόσει τό σχετικόν δι- άταγμβ. Τνα στεγασ9ωσιν κατά τό δυνατόν ταχύτερον ιτρόσφνγες Ρι- ο—αλβιχτταί, άρκετά μέχρι τούδε ταλαι—ο»ρηβ£ντες. Ο«ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» Τβ κατ' έξβχήν έθνικβν ζήτημα, ή Ι «- ρ ω τ ά τ η ύπβθεοις τίίς Κοπριακής "Ελευ¬ θερίας, ετάφη έπ' άόριστβν- ΟΙ & α « β ν - δ ο ι «φίλοι καί' σΰμμαχοί μας», πρωτοστα¬ τούσης τής πβυλημένης είς τού; Τβύρκβυς σπείρας Ντίβυϊ - Ντάλλες, τυφλά δργανα τής 6πβία; είναι οί άδίστακτοι τρβφι- μβι τβΰ Λευκβΰ Οίκβυ, τβΰ Σταίητ Ντηπάρ- τμεντ καί βΐ έν Ελλάδι άντάξιβΐ άντιπροσω- ηβί των, κατέδαλβν ί>»τερανθρώπβυς Λράγμα-
τι προσπαθείας, δια τον άπο πάσης απόψεως
έκφυλισμβν τβΰ άγωνβς, υπέρ τής ά.πβλυτρώ-
σεως τετρακβσίων τριάκβντα χιλιάδων ά -
κ ρ α ι φ ν & ν Έλλήνων έκ τοΰ ά λ α ι -
σ ι ω τ έ ρ ο υ τυραννικβΰ ζυγβΰ-
Αύτη είναι ώ μ ή ή άλήΒεΐα, ή σ τ υ -
γ ν ή περί τβ Κυπριακβν πραγματικότης,
την όπβίαν, ύπέο πάντα δλλβν, γνωρίζβυν οί
ευρισκόμενοι επί κεφαλής τοΰ Κράτβυς καί
γειριζόμενοι, μέ π ρ ω τ β φ α ν ή είς τα
Έλληνικά χρβνικά κ υ ν ι κ β ν μοστικι-
σμβν, τα έθνικά ζητήματα, ώς Ιδίας άηοκλβι-
στικώς ύπβθέοεις-
Την γνωρίζβυν έπίβης και βΐ Ιάπβτελβΰν-
τες το Συμδβύλιβν τής Κι>πριακής ΈθναρχΙ-
ας, Εστω καί αν δέν εχβυν τβ θάρρβς νά βμι-
λήσβυν, διά νά έκθέσβυν είς τβν άγωνιωντα
Ελληνικόν Λαόν — τον ελεύθερον, Τβν άλύ-
τρωτβν κα τον εύρισκομενβν έν τη ξένη —
την άπελπιστικην κατάστασιν
είς την βπβίαν, χάρις είς τάς φρβντίδας των
έν Ελλάδι δβύλων των Άμερικανων, περι¬
ήλθε τβ Κυπρΐακόν-
Οί Κύπριβι ηγέται έληαμίνησαν δυοτυ-
χως, ότι ή Ελευθερία δέν άπβκτάται μέ χλι-
αοοΰς λέγβυς. μέ κενά σημασίας καί πρακτι-
κβΰ άιπβτελέσματβς άνακβινωθέχ'τα και Χρ-
Θρα. δημβσιευόμενα είς τάς στήλας των εγχω¬
ρίων εφημερίδων Οί Οπερ τής Ελευθερίας ά-
γώνες κερδίζβντατ μέ θυσίας και πρβ παντβς
μέ αΐμα. Διά νά αχθή είς πέρας ο ό: γ ι ο ς
υπέρ τήί Κυπριακής Έλει>θερίας αγών. χρει-
άζεται έβνικβς παλμβς, έδνικη Φυχική άνάτα-
σις, έθνικά; συναγερμος, έθνικη σταυρβςρορία.
Χρειάζβντάι Μεββλόγγια, δαυλβί τβΰ Σαμου¬
ήλ, πυραβ'ι τβΰ Κανάρη. μαρτύρια Γρηγβρίων
καί Χρι>σβατόμων.
ΟΙ "Αγγλβι δέν είναι ήλίθιβι καί γνωρί-
αρίστα τί βέλβυν, τί άποφαοίζβυν καί τί
πράττβυν· Δέν εχβυν καμμίαν όμβιότητα μέ
τβΰς ίδικούς μας διπλωμάτας τβϋ γλυκβΰ νβ-
ρβϋ. Τβ Φόρεϊν "Οφφις δέν άπηλευβέρωοε τβν
Μακάριον διά λόγβυς άν&ρωπιομβϋ η διεθνβΰς
έντνπώοεως. Οί στυγερβί —υντηρη-
τικβί, πβύ κυδερνβΰν την Μεγάλην Βρεταν-
νίαν, ελυβαν τα δεαμά τβΰ Κυ«ρίβυ 'Εβνάρ-
χβυ καΐ των συνεξορίστων τβυ μέ τβν α α-
τ α ν ι κ β ν σκοπόν νά τβρηιλλίσβυν τβν
Κυπριακόν μαχητικόν άγδνα· ΚαΙ τό έπέτυ-
χαν, διότι ό ήρωϊκός Άρχιεπίσκβπβς
τής Κύπρου διέπραξε τό κεφαλαιω-
δ ε ς σφάλμα νά συστήση την παΰσιν τής πβ-
λε.μικής δράσεώς τής Ε.Ο.Κ.Α.
Οί "Αγγλοι εξεδίωξαν την έν Ελλάδι έγ·
κατάστασιν τβϋ Μακαρίβυ, διά νά τόν κατα-
στήσβυν δέσμιβν καί ύποχεΐριον των Άμερι-
κανών καί των ιΕλλήνων πρακτόοων των.
Καί τό έπέτοχαν, διότι #ι Αύτβυ Μακαοιότης
παοακβλβυδεΐ — ώς ό Πέτρβς 'έστώς καί βεο-
μαινόμενβς — μακρόβεν τόν Γβλνεβάν τής
ΚύπΓβυ, άνίκανβς νά αντιδράση· Ευρίσκεται
έν άδυναμία και νά ομιλήση άκόμη δημοσία,
περί των τεκταινβμένων είς ίιάρβς τής Κυ-
ποιακής ύπββέβεως, έκ φόδου μή παρεξηγη-
θή, τι μη ύΐτερδη τα «έσκαμμέναη.
Ό Μακαριώτατβς 'ΕΒνάρχης τής Κύπρου
καί βΐ συνεργάται τβυ όφείλβυν νά ένδυϊαη-
Θβΰν, δτι κανένα ίοιτόδβυλβν τμημα τβΰ "Ε-
δνους δέν απέκτησε την ελευθερίαν τβυ χω-
ρ'ις συνεχείς αίματηοβύς αγώνας καί ϊταν ά¬
κόμη τάς έθνικάς ύπββέσεις έχειρίίβντβ νί-
γαντες τής πβλιτικής καί τής διπλωματίαν
κα'ι ο*ι ό κ. Ευάγγελος Άδέρωψ καί ή πα·
ρέα τβυ.
"Οσβι παοακολβυθοΰν την «ερΐ τό Κυπρια-
κόν δημιβυργηδεϊσαν τραγικήν κα¬
τάστασιν, χωρΐς νά άντιδράσβυν, χωοίς ν«
ποάξουν εγκαίρως τό καβήκβν των, καβίσταν-
ται αυτομάτως συνένβχβι των νε-
κροθαπτων τής Κυποιακήξ 'ΕλευβερΙας·
Αυτή. έπαναλαμδάνομεν. είναι ώ μ ή ή
άλήδεια."Ολα τα αλλα, δσα λέγβνται καί γρά-
φβνται πρό; παοαπλάνησιν των άφελων καί
των εύπίστων, άπβτελβΰν απάτην, φενάκην
καί βύτβπίαν.
Μ· ΚΑΛΟΣ
ΑΠ0ΔΕΧΘΕ1ΙΡΗΤΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΝ
&ΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΙΝ Ε1&ΙΚ0Υ ΘΕΜΑΤΟΣ
Ο ι ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΝΟΙΚΟΑΟΜΗΙΕΓΙΙ
ΤΗΝ ΕΜΑΤΑ1ΠΣΕΝ ΟΛΟΣ 'ΑΝΑΙΤΙΟΙ!
Παρά τβυ Ποοέδρβυ τής Κ.
Ε·Π. κ· Μιχ. Κύρκβυ απεστά¬
λη πρός τόν 'Υφυπ^υργόν Α¬
νοικοδομήσεως κ. Τρ. Τριαν-
ταςρυλλάκβν ή κατωτέρω έπι-
στβλή :
Κύριε Ύφυπβυργέ,
Θά ένβυμεΐσδε. ύποβέτω, δ¬
τι κατά την "συνάντησιν μας
είς τό γραφείον τβΰ Γενικοΰ
Διευθυντού τβΰ Πβλιτικβϋ Γρα
ψείου είχομεν μείνει σύμφω-
νοι νά συναντηθωμεν, υετά
την έπιστοβφήν σας έκ ϊαν-
τβρίνης, δπβυ άνεχωοεΐτε την
πρωΐαν τής έποιιένης, καΐ νά
συίητήσωμεν, μετένβντβς καί
τβϋ Ποβεδρείου τβΰ Χυνεται-
ρισμβϋ Κ. ΑΙβλίδος. τό έκκοε-
μοΰν ίήτημα τΨίί ανεγέρσεως
τής πόλεως των Κ· Κυδωνιων
καί τής στεγαστικής άποκατα-
στάσεως των μελων τβΰ Συνε-
ταιρισμβΰ τβύτβυ, συνυφασμέ-
νβν πρός τό πρώτον.
τα την συνάντησιν μα£ αυτήν,
"Ελαβεν την ευκαιρίαν κα¬
τά την συνάντησιν μας αυτήν,
κύοιε Ύςρυπβυργέ, νά τονίσω
πρός υμάς, £τι αμφότεραι αί
©ψεις τβϋ ζητήματβς τβύτβυ
συνεκίνβυν δαδύτατα δγι μό¬
νον τα μέλη τβΰ Συνεταιοι-
σμβΰ καί τόν κόσμβν των ΑιΊτ-
λέων, άλλά τό σύνολον τβΰ
πρβσφυγικβΰ λαοΰ. Πράγματι,
ό κόσμος των Ποβσφύγων δι¬
αρκώς πβδεΐ νά Ιδή άνεγειρβ-
μένην, τό ταχύτερον, την δευ¬
τέραν Ιεράν πόλιν τβϋ μικοα-
σιατικβΰ 'Ελληνισμοΰ, τάς πε-
ξ Κί
Κυδωνίας, αί βπβΐαι.
πλήν τής μεγάλης εΐσςρβοάς
των είς την πνευματικήν ανα¬
γέννησιν τβϋ Γένβυς, δΐς ένέ-
νβντβ ολοκαύτωιια, χάριν τ£>ν
έθνικων Ιδανικών. Δικαίως. 8-
Θεν, άαχάλλει καΊ βργίζεται,
δταν. άντί θετικής κρατικης
συνδρβμής, άντί καί μόνης τής
ήδικής άρωγης τβΰ Κράτβυς,
βλέπει παοεμβαλλόμενα έμπό-
δια είς την ποανιιατοπβίησιν
ενός τΑσβν Ιεοβΰ έθνικβΰ σκβ-
πβΰ. 'Επίσης. ό κόσμβς των
Π'ϊ^ί'ίΒύνων δέν δύναται νά ιιή
βϊΐσθάνεται ζωηοτάτην την άλ-
ληλεγνύην τβυ ποός τβύς Α!β-
λεΐς. άνωνπζβμένβυς νά επιτύ¬
χουν την στεγαατικήν των α¬
ποκατάστασιν καί μάλιστα
I-
δίακ αυτών δαπάναις. δτανέ-
πείνουσα ήτβ καί άνεπίδεκτβι:
*νοτ&βλης ή ύποχοέωσις τβθ
Κοάτβυς νά πρανματβπβιήση
ταύτην έϊ Ιδίων τβυ.
Πβοσέδηκα. έν συνιπεοάσ'·α-
τι. κύριε "ΥςρυΛβυβγέ. δτι δέν
εδλεπβν τόν λόνβν διά τόν ό-
πβΐβν δα έδηιιιβυογβΰντ© τβι-
βύτβυ εΐ^βυς ζητηματα. τα δ-
πβΐα βεβαίως δέν συνετέλβυν
είς την έΣύόωσιν τβΰ κυβεονη-
τικβδ γβήτοβυ καί την στερέ¬
ωσιν τβΰ κύοβυς τής Κυβερνή¬
σεως μεταξύ τβΰ πρβσφυγικβΰ
πληδυ5Μβΰ καΐ ποβσέοερα την
υεσβλάβησιν τής Κεντρικής
Επιτροπείας Ποβσφύνων πβός
εξεύρεσιν λύσεως συμβιβα^βιΊ-
σης τάς ύπηοεσιακάς άντιλή-
φεκ ποός τόν έιτιδιωκάηενβν
κατ' έξβνήν υψηλόν έδνικόν
καί κοινωνικόν σκβπόν.
Μβί έξεβέσατε, τότε. τάς ά-
πόψεις δι' ών. καδ' ύα«;, έδι-
καιβλβγείτβ ή μή εκδβσις τβϋ
άναγκαίου πρός πρβώδησιν τβΰ
ερνου Β·Δ., προθύμως διιως ά-
πεδέχ&ητε την πρότασίν «ου
καί βυτως άπεφασίσΒη νά γίνη
ή ανωτέρω μνησδεΐσα συνάν-
τησΐς άντιπρβσωπεία; τής Κ.
Ρ.Π., τβΰ Δ. ΣυμββΜλίβυ τβϋ
Συνεταιρισμβΰ καί Ύμδν, α¬
μα τή έκ "αντβρίνης έπιστρβ-
φη σας.
Συμφώνως ποός ταυτα έξή-
τησα τόν πρβσδιβρισαόν της
συναντήσεως. Καίτοι δμως πα-
ρήλδε πλέβν τβΰ δεκαημέρβυ,
τό Ιδιαίτερον σας ΓραφεΤβν
δέν μάς εΐδβποίησε περί τού¬
του·
Κύβιε 'νφυπουρνέ,
ννωρΙ?"ετε. ή Κεν-
Επιτροπεία ΠίΜηΛφύνων
είναι τό ανώτατον ©ρνανον,
τό όίτ?·ΐ'»ν 4 πΡβσ^^υνιΜό^ κό-
τό όίΐ ^^
αμος άνέδειϊεν έν νενικω πυνβ
δρίω καί είς τό οποίον άνέθη-
κε την ποοβτασίαν καί την
πΡβάσπισιν των συμφεοόντων
τβυ. "ίϊς τοιαύτη κ«1 υβνβν
έδικαιβΰτβ πάσης προη«ντίς χαί
αεβασιιβΰ. Άλλ' ή Κ·Ε Π. πε-
οιλαμβάνει εΐί τβυς κό>πί·υ5
τη£ πάντας τβΰς μεοισθίντκς,
έντόί τήί τελευτ«ί«« 35τία;,
τ*« ευθύνας τή« άακήστως τίς
έϊβυσίας, έκ τβΰ ποβαφυνιχοΰ
κόσμβυ, καί δνι μόνον Λ»α τα
πββίΊηυνικά ΓητΑματ«· Λιά τόν
πρόσθρτβν αυτόν λόνβν, δι¬
καία ήτο ή άΗίωσις /ιιαε>ν *«ό
τβΰς κατά πολύ νρωτέοβυς
συναδέλββυς νά ποοπβλέπί-υν
πολί τβύς σν>νκοοτβΰντ«£ την
Κ.Ε.Π ιιετά τβΰ βλως ΙδιάΓβν-
τβς έκείνου σεβασμβΰ. τπ> ©.
φειλβμένβυ πρό: τους ύπηβε-
τήσανταί την Πατρίδα άπό
τήί ύφηλβτέοαί δυνατή'· σκβ-
πΐόΐς καί νά τηβοΰν τύ^βίβως
τάς έναντι αυτών άνειληιιμέ-
νας ύποχρεώαεις. Λυπ<"ν>υ.Ίη εΐ-
λικρινώί διότι πεοιήνθην είς
την άνάνκην νά πβββΓ) είς
τάς διαπιστώσεις αύτάς, αί β-
πβϊαι, ότείλω να τό τβνίσω,
διά ποώτην φβοάν έιιφανίζβν-
ται είς τάς σνέσεις τήί Κ.Ε-Π.
μετά των κυβεονητικών παοα-
νόντων ναΐ αί οποίαι βεβαί¬
ως δέν είναι ΙκαναΙ νά μειώ-
σβυν βΰτε την Κεντρικήν 'Ε-
πιτρβπείαν Προσφύγων, ©ΰτε
τβύς συγκοβτβΰντας καί έκφρά
ζβντας αυτήν·
Μετά πάσης τιαήί
ΜΙΧ. Κ. ΚΥΡΚΟΣ
Πρόεδρβς τής Κ.Ε.Π.
^υΐΙΙΒΒΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΊΐΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙ^
' Ο "ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Έν τή μερίμνη τού νά συμβάλη, καί κα¬
τά τρόττον θετικόν, είς την στέγασιν των ά-
>Όγν«στων τού, διά τής έξευρέσεο»ς καί δια-
θέσεος είς αύτούς οΐκοπέδων καταλλήλ«ν
ττρός τούτο, ύττό έξαιρετικώς εύνοΐκους δρους,
κατώρθ&χτεν, ^ γνωστόν, νά καταστήστ] Ιδι¬
οκτήτας προνομιούχον, πράγματι, οΐκοττέοων
είς τούς ύττό ΤδρυθΊν συνοικισμους «Φοΐνιξ>
Π
καί «ΑΟρα» πολλοΰς άττό τούς αναγνώστα*;
τού, εύνοηβέντας άττό τόν κλήρον. "Ηδη ευρί¬
σκεται είς την ευχάριστον θέσιν νά προαναγ¬
γείλη, δτι επέτυχε νά εξασφαλίση αποκλει¬
στικώς, διά τούς αναγνώστας τού, αριθμόν
τίνα οΐκοπέδων, κειμένων είς θέσεις σνγκεν-
τρούσας τεραστία πλεονεκτήματα καί υπό οΐ-
κονομικούς δρους, λίαν συμφέροντας.
ΘΑΔΙΑΤ£ΘΟΥΝΔΙΑΚΛΗΡΟΥ Ι
Α') ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΤΑΜΑΤΑ καί είς τό κεν¬
τρικώτερον σημείον τού ώραίου ττροαστείου
(έττί τής άσφάλτου, παρά την κεντρικήν ττλα-
τείαν είς την άφ€τηρίαν των λεωφορείων) ττε-
ρί τα 40 οΐκόττεδα των 500 ττερίττου ττήχ.
κατάλληλα διά κατοικίαν και καταστήιματα.
Ν€ρό αφθονο έντδς των οίκοττέδων. Πρός δρχ.
20—30 κατά πήχυν. Τό
V*
της άξίας, προ-
καταβολή. Τα ΰττόλοιπα είς 20 μηνιαίας δό-
σεις. Πρόκειται περί πραγματικη,ς εύκαιρίας,
διότι ή άξία των οΐκοπέδων θ' Λ,ατιμηβί)
συντόμοίς.
Β') ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΕΥΚΟ, «Ις έ-
λαχίιοτΓ|ν απόστασιν άπό την άσφαλτοστρω-
μένην οδόν, περι τα Τ 08 οΐκόττεδά των 1200
—Ί800 πήχεοον. Πρόσοψις έττί 450 μέτρων
είς την δαντελωτήν καί δροσόλουστην άκτήν
τοθ χαρωτΓοΟ ΧαρωνικοΟ. "Αφθονο άρτεσια-
νό νερό έντός τού κτήματος. Ίδεώδης τΟΉος
τταραθερισμοθ, κατάλληλος καϊ διά μόνιμον
εγκατάστασιν. Πρός δρχ. 7 κατά πήχυν. Προ-
κατοοβολτΊ ό—6 1000—1500 δρχ., αναλόγως
τοΟ μεγέθους τού οΐκοττέδου. Τα ύττολοιπα
είς 30 μηνιαίας, μικράς, άτδκους δόσεις.
ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ & ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ
ΤΟΥ "ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ιΗ ττροθεσμία διά την ίπτοβολτνν αΙτήσεων, κατο— ιν παρακλήσεως συν6ρομτγτων μας των
'Επαρχιών παρετάθη μέχρι τής 15ης Σετττεμ βρίου. Διά ττερισσοτέρας —ληροφορΐας άττευ-
θΐΛαέον είς τα γραφεΐα μας
η
'ιιι·ιΐΗΐιιιιιιιιιΐ··ιιιι·ιι«Ηΐιιιΐ9ΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΐΒΐιΐΐιιιΐιιιιΐΐΐιιιιιιιιιιιιΐΗΐιιιιιιΐιιιιΐΗΐιιιιιΐί ■■■■■■■ιιιιΐΗΐιιικ.υί
ΠΡΟΙΦΥΠΚΟΙ ΚΟΣΜΟΣ
ΙΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΙ
ΔΕΝ ΑΠΕΧΕΙΑΠΟ ΒΑΝΑΥΣΟΝ ΧΥΑΑΙΟΤΗΤΑ
Ή δήλωσις τοΰ ϊταίπτ Ντπ
πάρτμεντ, δτι 6 'Εθά
Μά
ρμ, δτ 6 Εθνάρχης
Μακάριος <5έν 8ά γίνη δεκτός ύίτό τβΰ Πρβέίροο των Ήνω- μένων Πολιτειών χαΐ τοΰ Ύ- ίτβυργοΰ τού έ*! των Εξωτερι¬ κών, κβτι ώς τρόπος εκδηλώσε¬ ως καί ώς περιεχόμενον, δέν άπέχει ««β την βάναυσον χυ- ι5«ιβτπτα, είς την οποίαν ίέν μάς εΐχε συνηθίαει 'έος τώρα ή έπαγγελβμένη την ήγέτιδα τοΰ έλευβέρβυ κόσμον Δημο- κρατία. Διότι καί εάν υποτε¬ θή δτι υπήρχον λβγβι — πού δέν ύπάρχουν — μή επιτρέ¬ ποντες την συνάντησιν τβΰ έκ πρόσωπον τοΰ Κυΐτριακοΰ Λ«- ©ΰ μετά των !βι>νβντων την
εσωτερικήν πολιτικήν τής ύ-
ίτερατλαντικής χώρας, 8« ήτο
δυνατόν νά γνωστο«οΐηθίϊ
τουτο, διά των συνήβων μέ-
σων. έν ίσον ©Οτε ή Ελλάς,
οδτε «Ι Ήν. Πολιτειαι στε-
ρβΰνται
πλωματικαί
υ
ής δι¬
είς τάς πρωτεύ¬
έξ υ
μαί ίς τάς πρωτεύ¬
ουσαν εκατέρας έξ αυτών, καΐ
ώς, κατ' αρχήν, ση,μαίνουσα
βχι διά τβΰ Τύιτβυ· "Επειτα,
*«© ίτβτε ή συνάντησις" βΐων-
δήηβτε ηροσώιτων Βεωοεΐται
την ινπβστήριϊιν των άπόφεων
τβΰ ένβ§ έξ αυτών _
καί αν συνέβαινεν είς την
προκειμένην περίπτωσιν, θά
ήτο μονον πρ©ς τιμήν των
I-
βυνόντων τάς Ήν· Πολιτείας,
διότι 8ά ένεδείκνυεν βτι ύπΐ-
στηρίζβυν την υπόθεσιν τής
Ελευθερίας — κ«1 ©χι ανταλ¬
λαγήν γνωμων ; — δββέντΰς,
δτι δέν Θέλομεν νά σχβλιάσω-
μεν την διά «βλύ μικρά παι¬
δία προοριζομένην επίσημον
εξήγησιν. Τό γεγονος, πάν¬
τως, είναι, δτι τ© Ζταίητ Ντη ,
πάρτμεντ διά τής ΓτερΊίττόστευ' πΡδς τόν κ· 'Υφυ— ουργόν των 01-
ΕΓΤΡΑΦΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ Κ. Ε.ΠΡΟΣΦΥΓίΝΡ™™«ϋϋτϋηοΝ
ΠΡΟΣ ΤΟΗ κ. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΗ ΤΩΗ ΟΙΚΟΗΟΜΙΚΩΗ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΙΗΙΚΗΣ
ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΙΝ ΤΩΗ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ
δηλώσεώς τού επεζήτησεν ή-
Θελημένως νά εμφανισθή ώς
συνταοσόμενβν μετά τής Αγ¬
γλίας καί τής Τβνρκίας κατά
τής Ιεράς Κυπρτακής υποθέσε¬
ως, έττιδιωκβν, έκ τταραλληλιτυ
νά μειώση καί την διεθνή ά-
κτιν©6©λί«ν καί τό γόητρον
τβΰ 'Αρχηγοΰ τβΰ καταδυν»-
στευβμένβΐ) ΚυΛριακβΰ Λαβΰ.
"Ας γνωρίζη δμως. δτι κοατεϊ
σημείωσιν δι' αμφοτέρας τάς
εκδηλώσει; © Ελληνικάς Λα-
ος, & οποίος έκεΐν© «τού, επί
τβΰ παρόντος, έπιβυμεί νά
γνωσθή είναι, δτι αί ίτβταττέ-
τητες αυταί δβν Λμττβρεΐ νά
ςρβάαβυν είς τβ άνάστημα τβϋ
'Αγωνιστβΰ τής Ελευθερίας.
Επιστολαι πρός τάν «Κόσμον»
ΜΙΑ ΑΙΛΙΡΕΥΣΙΣ ι ΑΠΟΚΗΡΥΣΣΟΥΝ
Κύριε Διευθυντά,
Ή Όμοσπσνδία των παραπηγμα
τούνων καί Άστκ'νων Άστών προ¬
σφύγων 1922 είς απάντησιν 8ημο-
σιεύσεως καταχωοηθείσης είς τάς
βτήλαο τή"ς ίνκρίτου 'Τμων έ"φη-
Μίοίδος έ'κφράζει την απορίαν της,
διότι ίνω κατά την συνεδρίασιν
Ττίς Εκτελεστικήν 'ΕπιτροπήΓ τής
19-8-57 είς τ)ν μετέσχεν χγτ'ι ό το-
πικός Σύλλονος Κάτω Παλαιών
Σφανείων διά τοθ έ'κποοσώττου καί
Προέδρου τού, δαολογήσαντος μά-
λιστα τούτου τάς γενομένας <ϊδι- κ£ας, δσον άφορδ την κλήρωσιν των παραπηγματούχων τοΰ Συνοι¬ κισμόν τούτου ποοσ«αθ«ί διά τοθ βημοστεΰματό'ς τού νά δημιουργή¬ ση άλλοίας έντυπώσεΐΓ. Ταυτα διά την αποκατάστασιν τής αληθείας. Μετά τιμίας Ό Ποόεδρος ΑΒΡ. ΚΟΝΤΟΠΟΤ- ΛΟΣ, Ό Γεν. Γραματεύς ΚΩΝ. ΑΣΙΑΤΤΔΗΣ Κΰοιε Διευθυντά, ΑΙ άοικού'μεναι οΐκονένειαι έκ τής κληρώσεως τοϋ Συνοικισμοΰ Κάτω Παλαιών Σφαγείίον, έξ ά- φορμΐίς δημοσΐεύσεως είς ιήν ίΎ- «ριτον εφημερίδα βαζ παροκαλοΰν 8π^ί>^ πρδσ αποκατάστασιν τής α¬
ληθείας, δημοσιετ'σητε δτι ΰστεο'
άπό τόν έμπαιγυόν καί την έγκατά
λειιΐΜν υπό τοθ Συλλόγου των ήναν
«ίίσθησαν νά άπευτΗινθοΰν είς την
Όμοσπονδίαν των Παπαπηγματού-
χων ίνα ζητήσουν την (τυιυταρά-
στασίν της, καί ήτις ουδ,έν δλλο
πράττει, είμή νά συμβάλη είς την
άποκατάστα<τιν των είς βάρος μας γενοιιένων άδικιδν. Κατά συνέπει¬ αν ή ανακοίνωσις τοθ Συλλόγου στερεΐται σοβαρότητος. Μετά τιμης Διά τούς ήδικημένους πρόσφυγας Κάτω Παλαιών Σφαγείων Ή Έπιτροπή Ιω. Χητζηλουκάς, Γ. Άσλανίδης, Πλ. Σοϊλριιεζίδης. "Αννα Άσλα- νίδου, κονομικών ά—έστειλε τό κοττω- τέρω έγγραφον τό· ΠροεδρεΤον τής Κ ΕΠ έν σχέσει μέ την άτταί- τησιν τού Πσνετπστημίου Θεσ-ι σαλονίκης ττερΐ ποροτχωρήσεως είς αύτό ανταλλαξίμων έκτά- σεων. Κυριε εγψι— ουργέ, Τό Πανεπιστήμιον Θεσσαλονί¬ κης, δι' έγγράφου τού ττρός τό "Υ¬ πουργείον Παιδείας, ζητεί δττως τούτο είσηγηθή ττρός τό 'Υττουργι- κόν Συμβούλιον την έκδοσιν άττο- φάσεως περί παραχωρήσεως είς αύτό δύο ανταλλαξίμων οίκοπέδων, κειμέυων έττί τής όδοΰ εΑγίου Δη- μητρίου έν Θεσσαλονίκη. Τού έγ¬ γράφου τούτου έσωκλείομεν ύμΤν αντίγραφον. Έπειδή είς τόν τελευταίον νό¬ μον «περι έτπσττεύσεως ττ)ς έκττοι- ήσεως τής ανταλλαξίμου περιου¬ σίας», τόν όττοΐον ύμεΐς εΐσηγηθη- τε, ούδαμοθ άναφέρεται δτι διά πράξεως τού Ύπουργικοΰ Συμβου- λίου δύνανται νά τταραχωρούνται άνταλλάξιμα οίκόπεδα πρός οΐον- δήποτε, αντιθέτως δέ έν αρθρω 9 παρ. 4 όρίζεται δτι «Διά κρατικάς ανάγκας ή διά τάς ανάγκας δήμων καϊ ΚοινΌτήτων, όργανισμών, 1- ά ου ό ττροσφυγικός συνοικισμός "Α- δεμία κατεδάφισις οίκήματος είναι κατοίκων τού Σ)σμοΰ. Κατόττιν γιας Φωτεινής, άντι τιμήματος δρ. | δυνατή, ανευ δικαστ'ΐκης άττοφάσε- [ αυτής είναι φανερόν πλέον δτι, αν 3 κατά τ.μ. ήτοι συνολικοΰ τιμή- ως, καθοριζούσης την μιφ εκάστη ...... Άθ. Πουλάκη. 1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ δρυμάτων και Νομικών Προσώττων Δημοσίου Δικαίου διάθεσις ανταλ¬ λαξίμων άκινήτων ένεργεΐται εφε¬ ξής δι' αποφάσεως τού κ. Ύττοι/ρ- γοθ των ΟΙκονομικών, έττί τη ττρο- ηγουμένη έξ όλοκλήοου καταβολή πρός τό Ταμείον ΑΠΑΠ της άξίας τοϋ κτήματος, καθοριζομένης υπό τής οίκείας έπιτοοττής διαχειρίσε¬ ως τής ανταλλαξίμου περιουσίας εξαιρέσει των Δήμων και Κοινοτή· των, τταρ' ών τό τίμημα καταβάλ· λεται είς δέκα Τσας έτησίας δό σεις.» Καθίσταται φανερόν δτι τ, αίτουμένη πράξις θά είναι νομοθε- ματος δρ. 25ΟΟΟΟ ττερίττου, καθ1 δν χοόνον ή κτηματολογική άξίσ τοΰ οίκοττέδου τούτου άνήοχετο είς δρ. 45.ΟΟΟ.ΟΟΟ τοΰ 1926 ή δέ σημεοινή είναι απείρως μεγα- λυτέοα, έττιχειοεΐ σήμερον νέαν άρ- τταγήν, διά της μεθόδου της δι' α¬ ποφάσεως τού Ύττ. ΣυιιδΌυλίου παραχωοήσεως είς αύτό των αΐτου- μένων οίκοττέδων. Διότι εάν δέν ά- , των οίκογενειών τούτων καταβλη- τέαν αποζημίωσιν. Καί διότι άκ6- μη οί κάτοικοι τοΰ Σ)σμοΟ, έν Γε- ττέβλεττεν τούτο θά ηκολούθει ηθε την διαδικασίαν την οριζομένην έν άρθρω 9 τταρ. 4 τού νόμου. Κυοιε εγφυττουογέ, Καΐ κατά την ενώπιον τής Βοι;- λής άρχικήν συζήτησιν, και ακο¬ λούθως κατά την συνέχισιν αυτής ενώπιον τής Νομοθετικόν Έτπτρο- πής τού δρθρου 35 τοΰ Συντάγμα- τος και ποός υμάς Ιδιαιτέρως, κατά τάς μεταξύ μας συζητήσεις, ρητώς έτονίσατε δτι έτπο—εύδετε την ρευστοττοίησιν της ανταλλαξίμου περιουσίας, διά νά άντλήσητε εκεί¬ θεν τούς ττόρους, δι' ών θά ήμττο- ρέσετε νά έττιταχυνητε την στέγα- σιν των 35.000 άστέγων καί τρο- γλοδιαίτων οΐκογενειών άστών ττροσφύγων. Πώς δμως θά άντλή¬ ό ε ΕΟΡΤΑΙΜΟΙ ί«ί ΚΟΙΜΗΣΕΟΣ ΟΜΟΥ ΕΙΙΤΟΚΙΥΚΙΙΜΟΝΙΚΕΠΟΛΕΟΙ ϋ. ΙΙΑί Μέ θρησκευτικήν εόλάββιαν καί έπιβλητικότητα έορτάσθη μεγαλοπρεπώς την 15ην Αΰγού στου ή έορτή καί πανήγυριςίτοθ ΊεροΟ ΝαοΟ της Κοιμήσεως θεοτόκου Ίνβπόλβως. Πλτΐθος εΰσεβδν προσκυνη των τιμώντες την μνήμην τής 'ΥπεραγΕας θεοτόκου έ άό ργς όου συνέρ ρεον άπό πρωΐαο είς τόν Ι. Ναόν Ίνεπόλεως ϊνα προσκο- νήσουν την Σεπτήν εΐκόνα Της. Ό Ι Ναός καί ό Εξωθι σότοθ χβρος ήτο πλήρης προσκυνη των οΐτινες μέ κατανυκτικότη- τα παρηκολοοθουν την διά μι κροψώνου μεταδιδομένην άρχ) κήν θείαν λειτουογίαν ι(ς ήν έ θλέ ή ίν έχοροστάτει ο Πατάρων κ.κ. Κά ό έ γ ς ή θίοφιλέστατος λέ Κατά τό τέλος τής θείας λει· τουργΐας μβτά πάσης έπισημό- τητος καΐ μεγαλοπρβτιεΐας έγέ νετο ή περιφορά τής Αγ. ΕΙ· <<6νος άνά τάς όδούς τής Ένο- ρ'ας προπορευομένης τής Φι- λαρμονικής, των λοβάρων καί ίξαπτερΰγων Διά την τάξιν τόσον έντός τοθ ΊεροΟ ΝαοΟ δσον καΐ διά την περιφοράν τής "Αγ. Είκό νος διειέθη δύναμις χωρ)κων τής Διοιχ. ΠερισσοΟ μέ επί κε φαλής τόν Διοικητήν Μοΐραρ χον κ· Παρακευόπουλον. Ή τάξις, ή έπιβλητικότης καΐ ή μετά θρησκευτικάς εόλοβε'ας δουλείος έν τή πατρίδι μας τε λουμένον έορτων, τανηγύρεων, Ιδιαίτερον καί θρησκυτικδν καί πανηγυρικόν χαρακτί|ρα· ΣυνεγΙζων διά τάς ελλείψει τοθ ΙεροΟ ναοθ εΤπεν. Τό έκ- κλησιαστικόν συμβούλιον 8έν πβριορΐσθη μόνον είς τα τυπι· κά τού καθήκοντα, )?λλά καί διά των ένεργειων τού επέτυχε την δημιουργίαν κσΐ εθοεσι.ν πόρων τούζ δποΐους διέθεσε καί διά τόν κσλλοττισμόν καί διά την αποά τοθ Ιβ- παρακολουθήση των „—«Μ>~
Χριστιανών την θείαν λειτουρ
γίαν καΐ την περιφοράν τίμ
Άν ΕΙκόνος ήτο άπαράμιλλος.
Μετά την περιφοράν καί την
έπακολουθήσσσαν απόλυσιν τή^
θείας λειτουργΐας, έπηκολοό
θησε δεξίωσις είς την ευγενώς
προσψερθεΐσαν υπό τοθ Διοικ.
Συμβουλίου Ιδιόκτητον οϊθου
σαν τοθ Συλλόγου των άπαν
ταχοθ Ίνβπολιτων ή «Κοίμησις
ΤΓ}ς θεοτόκου.
Είς την δεξΐωσιν παρέστησαν
ό Πανσσιολογιώ τοτός κ κ. Μά·
ζιμος, ο( Αΐδ κ.κ. Φωτ. Κων
σταντινΐδης καΐ Άρσένιος, ό
ηρώην ύπουργός Άνοικοδομή
σεως άξ. κ. Δημ. Λόντος, ό Δή
μαρχος Ν. ΊωνΙας κ. Κυρ. Κιο
φτερτζής, ό Πρόεμρος τοθ Δή
μοτ. ΣυμβουλΙου καΐ βιομήχα
νοο κ. Χαρ. Μσβής μεθ' όλο·
κληρου τοθ Δημ. Συμβουλίου,
ό πολιτευτής Αθηνών κ. Δα
νιήλ Ρωμαίδης, ό πρώην γραμ
ματεύς τοθ ΰπουργ. Πσιδείας
κ. Δημοσθ ΊασονΙδπς, ό έκπαι
δευτικός άκόλουθος τοθ υπουρ
γεΐου Παιδείας κ. Ι. Πλαγισν·
νάκις, ό Δ)ντής ιής Έφημερί
δος Ι. Διαμαντάκης, 6 γεν.
γραμμ. τοθ Δήμου κ. Ν. ΜωΟ-
σόγλου, ό πρώην Δ)ντής τοθ
Συν)σμοΟ Έμπόρων Ραττ τ Ον" Α¬
θηνών Πειραιώς κ. Άκ. Γεωρ
γιάδης, τό Διοικ. Συμβούλιον
τοθ Συλλόγου «Κοιμ. τής θεο
τόκου», τα μέλη τοθ Φιλοπτώ
διά την αποπεράτωσιν
ροθ ναοθ. Τό έκκλ. σ-,.,. ».,..
όν εξεπλήρωσε πλήρως την ά
ποστολήν τού. ΕΓτα ύπβγράμ
μισεν ό κ. Γεωργιάδης την υε
γάλην δωρβάν τοθ παρισταμε"·
νού καΐ τιμήσαντος την εορτήν
άξ. κ. Δημ. Λόντου δστις ώτ
ύπουργός Ανοικοδομήσεως διί·
θεσβ υπέρ αποπερατώσεως τού
ΙεροΟ ναοθ μεγάλην ποσότητσ
τσιμένιων καΐ ξυλεΐας, έκ τΛ
οποίων αλλα μέν διετέθησαν
αλλα δέ παραμένουν.
Άπευθυνόμενος ό .Γ.
πρός τόν κ· Λόντον εΓπε τ' ά-
κόλουθα : Τό Έκκλ. Συμβού¬
λιον τ{) εΐσηγήσει τοθ Προέ
δρου αΰτοθ ΑΙδ. Φ Κων)νΙδη
καΐ τη όμοφώνω αποφάσει των
μελών αύτοθ, καθηκόντες άνε-
κήρυξεν ύμδς μέγαν
τικοΰ περιεχομένου καί θά απο¬
βλέπει είς ρύθμισιν αντιτιθέμενην
πρός τόν νόμον.
Ανεξαρτήτως τού γεγονότος δτι
ή Κυβέρνησις, κατά πρόσφατον
συζήτησιν είς την Βουλήν, ανεγνώ¬
ρισεν δτι ή εκδοσις ττράξεων τοϋ
'Υτγ- Συμβουλίου νομοθετικοΰ πε¬
ριεχομένου είναι άντισυνταγματική
καί δέν δικαιολογεΐται τταρά μό¬
νον έν εσχάτη άνάγκη καί έν ά-
ττουσία καϊ της Βουλής καϊ της νο-
μοθετικής Έττιτροπής τού άρθρου
35 τοΰ Συντάγματος, δττερ δέν
συμβαίνει έν τή ττροκειμένη περι-
τττώσει, διά τής αίτουμένης πρά¬
ξεως σκοττεϊται, έπϊ ττλέον, καί ή
παραδίασις τοθ ττροσφάτως μόλις
ψηφισθέντος νόμου, ρητώς έξαι-
ροΰντος και αύτάς άκόμη τάς διά
καθαρώς κρατικάς ανάγκας άνα-
λήψεις, δττως ρητώς άναγράφεται
είς την ανωτέρω παρατεθεΐσαν υ¬
μίν παρ. 4 τού δρθρου 9.
Τό Πανεττιστήμιον Θεσσαλονί¬
κης, Κύριε εγφυττουργέ, μή άρκού-
μενον είς την έν ετει 1948 γενομέ¬
νην παρ' αύτοΰ άρπαγήν ανταλλα¬
ξίμου οίκοπέδου 75.000 τ.μ. έφ'
σητε πόρους, εάν έπιβραβεύσητε
την άοπακτικήν μανίαν σήμερον
τού Πανεπιστημίου, άττοβλέποντος
έυ καταττλησούση άσυνειδησία. νά
τάς ανάγκας αυτού
6άρος τού έθνικοΰ καΐ κοινω- Ι
προδλήματος τής στεγάσεως
των άστών ττροσφύγων, καΐ αθοιον
δέν γνωρίζομεν τίνων δλλων ίδρυ-
μάτων, των οποίων δεδικαιολογη-
μένως θά διεγείρη τάς όρέξεις τό
πανεττιστημιακόν τρότταιον ;
Άλλά, πέραν τούτων, τό Πανε-
ττιστήμιον, έν γνώσει, ψευδώς ίσγ,υ-
νική Συνελεύσει διεκήρυξαν την ά-
μετάτρετττον άπόφασίν των νά μην
έγκαταλείψουν τάς νέας έστίας
των, άλλά νά τάς ττοοασττίσουν, έν
άνάγκη και διά τού αΤματός των,
κατά τής τΓανεττιστημιακής αυθαι¬
ρεσίας καϊ άνομίας.
Ούτως εχόντων των ττραγμάτων
αισθανόμεθα, Κύοιε 'Υφυττουργέ,
τό καθήκον νά μην αποκρύψωμεν
αττό υμάς δτι, είς την άττευκταίαν
ταύτην περίπτωσιν, ημείς, ώς Κεν-
τρικτι Έπιτοοπεια Ποοσφύγων, έκ-
τελοΰντες την ανατεθείσαν ήμΤν ύ¬
ττό τού συνόλου των ττροσφύγων,
συνελθόντων ττοό ?τους είς Παμ-
ττροσφυγικόν Συνέδριον έν Θεσσα-
λονίκη, εντολήν, ύττόχρεοι εΤμεθα
νά τταράσχωμεν ττρός τούς κατοί-
κους Άγίας Φωτεινής όλόκληοον
την συμτταοάστασίν μας, κινητο-
ττοιοΰντες άττάσας τάς είς την διά¬
θεσιν μας δυνάμεις·
Πρός τό Πανεττιστήυιιον Θεσσα¬
λονίκης καΐ διά δηυοσίων ημών δη¬
λώσεων άλλά καΐ δι' έγγοάφου
υας, κατεστήσαμεν γνωστόν δτι
ζήτημα ένδιαφέοον ίωτικώς ύττερ-
πεντακοσία^ οίκονενείας δέν λιόε-
ται, οδτε διά τής άνουίας, οί5τε διά
της αυθαιρεσίας, ττολυ δέ ολιγώτε¬
ρον διά τής άττειλης της βίας ή
και της γρήσεώς της άκόμη. Τοι¬
αύται μέθοδοι, άπαράδεκτοι διά
χώραν δημοκοατικώς κυβερνωμέ-
νην, δταν μάλιστα προέρχονται ά¬
πό Ανώτατον Πνευματικόν "Ιδρυ-
πα, ττοοκαλοΰν δεδικαιολογημένως
σοβαράς καΐ επικινδύνους Αντιφά-
τεις. Τα ίητήματα αύτά, είπομεν,
λύονται μόνον διά συνεννοήσεως,
έξευρισκομένης δικαίας βάσβως.
Καΐ προσεφέρθημεν νά μεσολαδή-
σωμεν ποός εξεύρεσιν λύσεως, Ικα¬
νοποιούσης τάς πραγματικάς α¬
νάγκας τοθ Πανεπιστημίου δσον
ρίζεται δτι ττρόκειται ττεοϊ 180
ττροσφυνικών οϊκογενειών- Πρόκει-
ται ττερϊ 400 οίκογενειών προσφύ¬
γων καϊ 100 οίκογενειών γηγενών,
ττρός τούς όποίους ό τταρ' υμών
ψηφισθείς νόμος, ημών χειροκρο-
-οιηχις ώωι Λ3ώΐσς5ΛΛ3Λρ 'ΛηΐΛηοι.
ιίατα πρός' τούς πρόσφυγας Έν-' *α·' τα δίκαια και τα νόμιμα συμ-
κοινομένης, τυχόν, της σημερινής Φέοοντα των ύττερπεντακοσίων ο(-
αΐτησεώς τού, θά έΎετε, μετ* ού κονενειΑν γη,γενών κ^ϊ ττοοσφύγων
πολύ νά άντιμετωτπσητε καϊ νέον τό Πανεπιστήμιον, δυστυχώς,
αύτοΰ αϊτηιια, δι' άλλας 4.ΟΟΟ τ. | δγι μόνον έκώφευσεν είς την τιυίαν
ταύτην ττοοσΦοοάν Αιιών, άλλ* δ¬
ττως καϊ έκ τοΰ έγγράφου τού άττο-
δεικνύεται, εμμένει είς την χαοα-
χθεΐσαν οδόν, καί ττρουιιαθεΐ ήδη
νά παρασύρη ττρός αύτην καϊ την
Κυβέρνησιν, ίνα αποκτήση νέον Ε-
ρεισμα είς τάς περαιτέρω αύθαι-
ρέτους έττιδιώξεις τού.
Πόσον είχομεν δίκαιον, συνι-
στώντρς είς τό Πανετπστήμιον νά
Μ ανταλλαξίμων οίκοττέδων, έφ' δ-
σου θά επετύγχανε, υμών έπικου-
ρούντων. την «έξώθησιν», ώς χα-
ρακτηοίζει την καταστροφήν των
νέων έστιών τάς οποίας αί οικο¬
γένειαι αυται άνήγειραν, ττρό τρΐ-
ακονταττενταετίας, μετά την έκοί-
ζωσίν των άττό την Μ Ασίαν, Πόν¬
τον καϊ Θράκην.
Άλλ' ή έξώθησις αύτη, Κύοιε
Υφυττουργέ, δέν είναι ποσώς εύ-
χεοής, παροι τό άλόγιστον πεΐσαα,
υφ' οθ κατένεται τό Πανεπιστήμι¬
ον. Διότι ή δικαιοσύνη της Πατρί¬
δος — έν προκειμένω τό Πρωτο-
δικεΐον Θεσσαλονίκης — δι' απο¬
φάσεως της, ή"ς έπίσης έπισννά-
τττομεν αντίγραφον, ώρισεν δτι ού-
ιιήν έξωθή την κατάστασιν είς τα
άκρα, καϊ μάλιστα ττοοκειυένου ττε-
ρι ζητήματος είς τό ότίΌϊον, διά
τοΰς προεκτεθέντας λόγους, όλό-
λόκληρον τό δδικον ευρίσκεται
πρός την πλευρόν τού, άττοδεικνύε-
ται άπό την απόφασιν την ληφθεί¬
σαν κατά την Γεν. Συνέλευσιν των
τό Πανετπστήμιον έττιχειρήση τή»/
«έξώθησιν», δττως την χαρακτηρί-
ζει, καΐ μιάς μόνον οικογενείας, θα,
προκληθή αΐματηρά σύρραξις, της
οποίας την ευθύνην θά ύττέχουν α¬
κεραίαν οί διοικοΰντες τό Πανετπ·
στή μ ι όν.
Πρό της τοιαύτης έκκρηκτικής
καταστάσεως, τής δημιουργηθείσης
άττό την ττείσμονα έμμονήν τοθ
Πανεπιστημίου είς την οδόν της
αυθαιρεσίας καΐ τής άνομίας, έθε-
ωρήσαμεν χρέος μας νά άττευθυν-
θώμεν, κατά ττρώτιστον λόγον, είς
τόν κ. Πρόεδρον της Κυβερνήσεως
και ένημεροΰντες λεπτομερώς αυ¬
τόν περί τής θυσίας τοΰ ζητήμα-
τος νά παρακαλέσωμεν δττως, τού¬
το μέν άττορρίψη τό αθθαδες τοθ
Πανεπιστημίου αΤτημα άσυζητητί,
τούτο δέ συστήση ττρός αύτό την
οδόν των συνεννοήσεων, ττρός έξεύ-
οεσιν της ένδεικνυομένης λύσεως.
Τού υττομνήματος ημών τούτου1 έ-
πισυνάπτομεν και ύμΤν αντίγραφον.
Άπευθυνόμεθα ήδη καΐ ττρος υ¬
μάς, Κύριε εγφν—ουργέ, δττως έν
τη Ιδιαιτέρα άρμοδιότητι καΐ εύ¬
θύνη υμών, τΓροστατεύσητε τόν νό¬
μον, τόν οποίον σεΐς εΐσηγήθητε,
καΐ ένισχύσητε και ημάς, άληθεΤς
υμών, έν ττοοκειμένω συμτταραστά-
τας, είς την προσπάθειαν νά κα-
τοχυρώσωμεν τό απαραβίαστον·
τής ανταλλαξίμου περιουσίας, χά¬
ριν της επιτυχίας τοΰ κοινοΰ σκο-
ποϋ της ταχείας όλοκληοώσεως
τής στεγάσεως των τρωγλοδιαίτων
καΐ άστέγων προσφύγων,
παρ' υμών τού (δίου διακηρυχθέν-
τος, ώς καθαρώς έθνικοΰ καΐ έττο-
μένως ύπερτέρου ττάσης αλλης έ-
πιδιώξεως, κρατικής ή κοινωνικής
ή άφορώσης Ιδρύματα, δττως ρη¬
τώς καί ό νόμος όρίζει-
Θέλομεν νά πιστεύομεν, Κύριε
Ύφυπουργέ, δτι έτπ των ανωτέρω
έκτεθέντων, θά εύρωμεν υμάς απο¬
λύτως σύμφωνον, χάοιν και τής
διαφυλάξεως τής ανταλλαξίμου πε¬
ριουσίας καΐ τής ττροωθήσεως τοΰ
στεγαστικού ττρογράμματος, άλλά
και χάριν τής προστασίας της γα-
λήνης τής χώρας. Είναι πλέον και-
ρός, Κύριε 'Υφυττουργέ, νά άντιλη-
Φθώσιν οί πάντες, καΐ τα πάσης
λογής Ίδούματα, δτι δέν δύνανται
νά θεραπεύσουν τάς ανάγκας των,
διώκοντα τους πρόσφυγας καΐ δι-
αρττάζοντα την "περιουσίαν των.
Πρόθυμοι νά εκθέσωμεν ύμΤν καί
ττροφοοικώς τό δλον ζήτημα καΐ
ταίς Ιδιαιτέραις τού λετττομερεί-
αις, καλοΰϋενοι τταο' υμών, τταρα-
ΤοΟ συνεργάτου
35Ον
.ΎΑ*ύχϊα-ϊ-*[ντ* (7 Ιουλίου)
σ ολο τό Αγιον "Ορος γινόν-
.?ν? °°?,ν1σ €β1ς ^Ι»·»» των
ΆγΙων Πατέρων των ίν "Αθω
Άθλησάντων», μά 8μβις 8^
βΤχαμε τή δύνσμη νά συμμβτά
σχωμβ Την ίπομένη τό πρωΐ
πήγομβ στή λβ τουργΐα καΐ β
ταν τίλειωσβ μας ρώτησαν δν
θέλομε νά φα« στήν κοινή
Ιράπβζα μαζύ μέ βλουςτούς
Μοναχούς. Δβχτήκσμε ευχαρί¬
στως. Ξεκινήσαμε άπό την Έκ
κλησΐα, μπροστά 6νας καλό/β
ρος κρατώντας άναμμένη λα
μπάδα. π(σω ό Ήγούμενος κι'
άκολουθοθσαν εί αλλοιμέ ψαλ
ομ ψα
μωδΐες φορώντσς τα ίπανωκα
Ι,λίμαχά τους. Εισί μτιήχομε
στήν οΤθουσα τοϋ φαγητοθ καΐ
ολοι πήραν τίς θεσεις τους στά
δυό παράλληλα στενώ μ κρα
τραπίζια. Στήν κ£φαλή τοθ έ
νός στάθηκε ό ΉγούμίνοΓ, δε·
ξιά τού 8νας κα^όγερος κι' ά
ριστερά τού εμείς "Εγινε προ
σευχή καΐ καθίσαμε. Τα φαγη
τα ήσαν σερβιρισμένα : Φασο
λάκια μέ χταπόδι, εληές καΐ
κρασΐ μπόλικο μπροστά στόν
κθέ Μετά τίς πρώτες μπου
κιές, ό Ήγούμβνοο Εβαλβ κρα-
σ στό ττοτήρι τού κι* ό πορά·
ετλευρά τού καλόγερο; χτύπη
σε ίνα μικρό σήμαντρο. Αύτό
ήταν τό σύνθημα τ ώς καΐ οί
Αλλοι μποροθσαν τότε νά βά
λουν στά ττο-ιήοια τους κρασΐ
καΐ νά πιοθνε "Ενσς αλλος
κσλόγερος. ό άνανΛώστηο, ά
νεβασμένος στόν αμβωνα διά
βοζε μεγσλόφωνα διαρι-ώς, ίύ
χέχ. την ΙστορΙα τοθ μοναστη
ρκθ, την ΙστορΙα τοθ ΆγΙου
Όρους κοϊ ττροφητιϊβς βσην
ώρα κρστοθσε τό φανητό. "Ο-
ταν ό "Ηγούμενος βΤδβ ττώς β
λοι εΐχαν άποΦάγει χΐύπηοε
τρείς βορές τό οήμαντρο. Τότρ
Ιποψε νά διαβάζη ό άνσγνω
στής Σηκώθηκσν δλοι ορθιοι
κι1 ίγινε πάλιν προσευχή. ΤΗρ
θε ό άναγνώσ'ης μ' Ενα κσλα
βάκι στόν Ήγουμενο. προσκό
ά έ
ησ«
Β
γ ρ
άπ' τό χέρι τι υ νιά
βή ί ά
καλοΰμεν, Κύριε 'Υφυττουργέ, νά
δεχθήτε την διαβεβαίωσιν της
ττρός υμάς έξαιρέτου τιμής καΐ υ¬
πολήψεως, μεθ' ών διατελούμεν.
Κεντρική Επιτροπεία Προσφύγων
Ό Πρόεδοος
ΜΙΧ. Κ. ΚΥΡΚΟΣ
Ό Γεν. Γραμματεύς
Σ· ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
η, ΐρ χρ ιά
συμΒολική άμειβή ίνα κομμάτι
ψωμΐ στό κσλσθάκι τού κι'ίπο
«ολοόθησε όρισμένη τβλβιή μέ
ψαλμ·. δίες. Στό τέλος, μέ τόν
•Ηγουμενο έπ'κεφπλής, έβγήκα
με βλοι ά«ό την οΤθουσα 2τή
βξοδο. στΐς δυό πλευρίς τη
πόρτσ·"· στβ*6ντουσαν σκυψτο
μέ ταπβίνωση, ό μάγειρας,
τραπβζιέρης κι' ό άώ
ζ
|ζω
μιο
τοςτΡ
κλησιθν κοϊ
σαιωνικό πύ
ί
ργ
σημιΐ°
όμμουδιά
ι λ
σσ
Ρ',
στήν
δεύουν 0>
Μερ-κοΙ
κιόσκι
θ
δρομοι γύρω
Στά πλάγια,
ε ΐνκ·ν
|Χουν ,ή
παμπάλαωυ Χρ6
παντοθ Κανε|.
στή μίση Όλθ,
ΠθΡ'άρη.
λΐ
άρ
μδς
ά
τού κι ϊπεοί ν4
κι' ούτος. Ξυπνσκ
μβς ζητβ
Στό
καθΐσσμβ,
σα, Ερχεται σέ
σκο στά χίρια.-
λέε , Εΐχο
τΐισκέπτβ-·
ϊν0
ζρη η
ζητωνταο υέ τη στάση τού
συγγνώμη &*> ιΐσρέλε ψαν τίπο
τβ καΐ Βέν ίύχορΐστησαν ιοθ
άδελφούς τω1. Πήγαμε πάλι
στήν 'Εκκλησΐα γιά τό «δι' εθ
Λν» κι' ϊν»χε ή απολύση.
Τό Καθολικό, μεγάλο, κομφ
καΐ φωτίΐνό είναι κατασκεύσ
σμα τοθ 1867 Τό Τέμπλο κι' ή
Ά/[α Τραπέζα εΐνσι άπό ώ
ροίο λει,κόφαιο όθενΐτΐκθ υάρ
μορο. ΕΙκόνες θουμασ ες ιΤ
τοθ Πρωτομάρτυρος Στεφάνου
καμένπ πρός τό κάτω μέρος
ποο ήρθε τό Κ8Ο άπό τα Ίε
ροσόλυμίτ καΐ τής Παναγίας
τής ΌδηνΊτριας, ιτού μβτεκο
μΐστηκε ίδω άπό τή Μονη Βλτ
χερνών τής Πόλης τό 1360 Τό
ΐβλ θ
καΐ ένέγραψε τό βνομα ύμ©ν
είς την έντοιχισμένην παρά τή
εΐσόδω τοθ ΊεροΟ
μαρΐνήν πλάκαν.
1ό 'Εκκλ· Συμβούλιον
προσωπεύων την όλότπτα
ένοριτων, ύποβάλλει πρός ^^λ
τάς ευχαριστίας τού καί εθχε
ΝαοΟ μαρ
άντι
Η ΑΓΓΛΙΑ ΜΛΤΑΙΟΠΟΝΕΙ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΠΑΟΟΥΙΔ
ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΙΝ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΠΙ ΔΛΛΗΤ
ΒΛΖΕΩΣ ΕΤΟΝΙΣΕΝ Ο ΕΟΝΔΡΧΗΙ ΜΔΚΔΡΙΟΣ
καΐ ανάπτυξιν
πνεύματος, δέν είναι
λιτικοΐ "Ηγέται
αύτοϋ τού
μεγάλον 6σθϋόν ό
άκολο^' « Χ°'ς
άκολουθους δηλώ-
, α μέλη τοθ Φιλοπτώ
χου ΤαμιΊου τής ΈνορΙας ΔΚ
Εύδοξίας ΔεληγιαννΙδου, ή κ
Σαμούκα φ. αΐτινες προσεφέ¬
ρον άναψυκτικά είς τούς παρι
στομένους κσΐ αλλα πολλά.
Είς τούς παρισταμένους ό έκ·
πρόσωπος τοθ ίκκλ.συμβουλίου
κ. Κων. Γεωργιάδης όστις έν
*ΡΧή ηοχαρίστησεν τοος παρι
σταμένους διότι έτίμησαν διά
τής παρουσίας των την ετησίαν
εορτήν καΐ πανήγυριν τής Ίνε
πόλεως.
Άναφερόμενος είς τό Ιστορι¬
κόν τής εορτής καί πανηγύρεως
τής ημέρας είπεν. Ή σημερινη
έορτή δι" ημάς τούς έξ Ίνεπό¬
λεως τοθ Πόντου καταγομένους
Ίνεπολΐτας, ένέχει διπλήν ση¬
μασίαν Πρώ θ
ας, ένέ
μασίαν. Πρώτον
καΐ δύ
ση
ή
χ ήν ση¬
μασίαν. Πρώτον θρησκευτικήν
καΐ δεύτερον διότι υπήρξε ή
τιολιοθχος τής πάλαι ποτέ πα¬
τρίδος ημών τής Ίνεπόλεως τοθ
Πόντου. Δι" αυτόν ακριβώς τόν
λόγον προσδίδομεν, είς άνά·
μνησιν^τώνΐκατά τα Ιτη τής
ται δπως ό Παναγ, θεός χαρΐ
ση είς υμάς μακροζωΐαν έπ' ώ
φελεΐα κοινοφελων καΐ άγαθο
έργων Εργων.
Ακολούθως ηΰχοτρΐστησε τόν
κ. Δήμαρχον εξάρας την δρα
στηριόιητά τού ήτις διχκρίνρ
αυτόν, χάρις είς την ότοίαν ε
χει νά παρουσιάση γόνιμα έ*ρ
γα. ώς καΐ την συμπλήρωσιν
των όδών τής ,ένορΐαο Ίνεπό
λεως έξ ασφαλτοστρώσεως κσ)
άπαλλαγής των κατοΐκων εί
των λασπων καΐ τής σκόνης.
Τελευτών ηύχαρίστησε τό δι
οικητικόν συμβούλιον τοθ Συλ·
λόγου τής Κοιμήσεως τής θεο¬
τόκου διότι .παρεχώρησεν την
αίθουσαν τοθ Συλλόγου διό
την τέλεσιν τής σημερινάς δε-
ξιώσεως. Τό τέλος τοθ λόγου
τοθ κ. Κ. Γεωργιάδη εκάλυψαν
αρατεταμένα χειροκροτήματα
•Απαντών ό κ. Λόντσς ηύχα
ρΐστησε διά θβρμων λόγων διά
την τιμήν ήτις τοθ εγένετο, νό
τόν καλέσουν, δπως παρευρέθη
είς την σημερινήν εορτήν τοθ
ΊεροΟ ΝαοΟ.
Συνεχάρη τό Έκκλ. Συμβού
λιον, τα μέλη τοθ όποΐου άπο
δεικόεται έκ των έργων των, ώς
τοθ καλοπισμοθ καΐ τής άπο
περατώσεως τοθ ΊεροΟ ΝαοΟ,
δ Π έμφοροθνται άπό θερμουρ
γόν καΐ δημιουργικήν πίστιν,
καΐ παρέχει την διαβεβαίωσιν,
δ τι θά θεωρή εαυτόν ευτυχή νά
εΰρη την ευκαιρίαν νά εκτελέ¬
ση παρόμοιον καθήκον. Καθή
κον οπέρτατον.
Μέ τό Ιδιον πνεθμα άπήντη
σβν καΐ ό κ. Δήμαρχος δστις
ηΰχαρΐστησε τό έκκλ. συμβού
λιον, Μέ παρατεταμένα χειρο·
κροτήματα Εληξεν ή δεξίωσις
των 'ίνετιολιτων Ν. ΊωνΙας.
προέβη
σεις :
«ΕΤμαι πολύ εύτυχής διότι ?χω
την ευκαιρίαν νά άττευθυνθώ ττρός
έκλεκτούς δημοσιογράφους προερ-
χομένους άπό πολλάς χώρας τού
Κόσμου· Νομίζω δτι ή σκέψις της
έλληνικης Κυβερνήσεως νά καλέ¬
ση έκλεκτάς προσωπ ικότητας άπό
διάφορα μέρη τού Κόσμου διά νά
γνωρίσουν την εΕλλάδα, Πατρίδα
ενός άρχαιοτάτου καί ύττερόχου
ΤΓθλιτισμού, ήτο πολύ έτπτυχής.
Άλλ' επί ττλέον, ή έτταφή καΐ γνω-
ριμία προσωττικοτήτων έκ διαφό¬
ρων χωρών ττροάγει τό πνεθμα της
άμοιβαίας κατανοήσεως και συνερ-
γασϊας μεταξύ των διαφόρων Λα-
ών, ττράγμα τό όττοΐον έττιδιώκει
διακαώς ή σημερινη Ανθρωπότης.
Έκεΐνοι δέ οί όποίοι διαθέτουν δύ- ^ννυμινν, χι^νικως οε μη ανπ
ναμιν και μέσα διά την καλλιέρ-τα είς έλεγχον Φοβουμαι ότι
πολύ
ι» καΐ
Γνώμην καΐ
έπομένως τεραστία είναι ή εύθύνη
τού Τύττου έναντι των τταρουσιαζο-
μένων διαφόρων ττροβλημάτων.
» Είς την συνάντησιν μας αύ¬
την θά έπεθύιιουν έπ' ολίγον νά
άναφερθώ είς εν ειδικόν ττρόβλημα,
τό οποίον έλαβε σήμερον διεθνεΐς
διαστάσεις και τουτο είναι τό Κυ-
πριακόν πρόβλημα. Ποία ή Φύσις
τού ττροβλήματος εΤναι είς δλους
γνωστή. ι0 Κυπριακός Λαός έπι-
θυυεΐ αύτοδιάθεσιν. Ζητεί δπως
τού δοθή τό δικαίωμα νά αποφασί¬
ση μόνος τού έττι τοΰ πολιτικοΰ
τού μέλλοντος. Τό διεθνώς άνεγνω-
ρισμένον τούτο δικαίωμα άρνεΐται
μακρυγορήσω αν άναφεοθώ είς τα | έ~ι&ιώκουσα λύσιν μή ειοχτΦαλί-
κατά καιρούς άγγλικά έττιχειοήμα-1 ζουσαν είς τούς Κυττρίους τό δι-
τα. Περιορίίουαι νά είπω δτι ή
βρεταννική Κυβέονησις, άντιληφθεΐ-
σα άπόλυτα δτι τα μέχρι τοΰδε ,
προβαλλόμενα έττιχειρήματα πρός ""*"*·
τοΰ άποικιακού καθε-
Κ ύττοου δέν δύνανται
, καίωμιοο της αύτοδιαθέσίως, είνε
μι:ταιο—σνία κα· εσφαλμένη πολι-
» Τό Κυ<ποιοικόν ζήττηιμσ ττεοιε- ττλά<η &<ευ λόγου ύττό τής βρε- μ ρεται είς τούς Κυττρίους ή βρεταννική Κβέ έί ρ Κυβέρνησις, έφευρίσκουσα καΐ προδάλλουσα έπιχειρήματα διά¬ φορα, ούχι σττανίως άλληλοσυγ- κρουόμενα, γενικώς δέ μή άντέχον- ■ " θά ΙΙ.ΡΙΕ1Α0! 'βτολαρογγολίγος ΛΙχεται καθ' εκάστην 6-8 μ. μ· 48ος Ροδζβελτ 71, τηλ. 26.166 ΑΝΤΩΝΙΟΣ Κ. ΑΙΠΝΗΤΗΣ Χειροθργος Όδοντίστρος Σορβόλου 1—Τηλ. 90 862 Αθήναι - Ή Κ.Ε.Π. Καθ στδ γνωστόν είς τόν προσφυγικόν κό σμόν καΐ βΐς τάς όργανώσεις τού, καθώ- καΐ είς πάντα έν διαφερόμβνον- διά τό ποοσφυγικόν ζήτημα δτι έξέδωσε τό· μόν 4πό 170 σελίδας υπό τόν τίτλον : 10 ΠΡΟΙΦίΓΙΚΟΝ ΖΝΤΠΝΑ [II ΤΠΝ ΠΑΡΟΥΣΑΝ ΦΑΣΙΝ ΤΟΥ "Ο τόμος, έκδιδόμενος μέ βκοαν έπιμέειαν, ττεριλσμ βάνει, πλήν μακράς εΐσαγωγής περΐ των εκκρεμ ύ^τ^ν προσψυγικων ζητημάτων τέσσαρα μέρη ; ΜΕΡΟΣ Α'. Πλήρη τΛ πρακχικά τοθ 7ου Πααπροσφι.- γικοθ Συνεδρίου θβσσαλο.ίκη- 1956. ΜΕΡΟΣ Β'. "Εκθεσις τής Άντιπροσωπεΐας τής Ε Ε τής Κ.γι.Π. καΐ τοθ Π Σ περ! των διαβημά- των αυτής παρά τη Κυβερνήσει καΐ τοίς ΛρχηγοΤς των πολιτικών Κομμάτων. ΜΕΡΟΣ Γ'. ΕΙσηγήσεις πρό; την Ε Ε τής Κ Ε Π. περί - - -■ * ί· . των νομοσχεδίων ανταλλαξίμου περιου¬ σίας καΐ άστικής στεγάσεως. ΜΕΡΟΣ Λ'. Τα πλήρη κείμενα δλων των εγγράφων, ύπομνημάτων σημειωμάτων, έκθέσεων κλπ ' '_ τα όποΓα ώπεβλήθησαν άπό την Κ Ε Π. πρός την Κυβέρνησιν καΐ τού πολιτικούς . ν ^ άρχηγούς. Ή Κ.Ε-Π. παραδΐδουσα τόν τόμον αυτόν είς την δή μοσιότητα αΐσθάνβται βαθυτάτην Ικανοποίησιν οιότι έξε πλήρωσε 6να καθήκον καΐ προσέφΐρβ μίαν υπηρεσίαν πρός τόν Λαόν καΐ τόν προσφυγικόν κόσμον. Ό τόμος διατΐθεται ίπό τα γραφείχ μας πρός δραχ. 10. Διά τάς ίπαρχΐας πλέον των ταχυδρομικων. στώτος της ,,„„„„„ ^, „„,„,,!», , «. , , • λ» ι - ' ταννιικης διττιλωιμβτίας. να ευσταθησουν, επικαλειται τωρα > - '
ώς κύριον κώλυμα διά την εφαρ¬
μογήν της αύτοδιαθέσεως επι της
νήσου την άντίθεσιν τής Τουρκίας.
Καΐ ούτω την λύσιν τού Κυττριακοΰ
ρ
ττροβλήιιατος έξαρτά άπό την θέ-
, -, ,_ -ν/ » Δισ τετάοτην ί{δη φοράν τ
λησ,ν της Τουοκιας. Επ.χειρε. νά Κι-ρ,οοχόν τίθεται ένώτηον ττί
-αρουσια— το Κι—ριακον ως μι- Γ£νικί)ς Συνβλε6«ω(. τών «Ην(^
μ
αν ελληνοτουρκικήν διαφοράν, λαμ-
βάνουσα έκείνη την θέσιν τοΰ δι-
αιτητοΰ Εντεύθεν καϊ ή γενομένη
τελευταίως πρός την ελληνικήν Κυ¬
βέρνησιν βολιδοσκοπήση διά νέαν
Τριμερή Διάσκεψιν. Όοθώς ή έλ-
ληνική Κυβέρνησις διετύπωσεν έτπ-
φυλάξεις διά μίαν τοιαύτην συνδι-
άσκεψιν».
»Διά μίαν άκόμη φοράν έπιθυ-
μώ να τονίσο» δτι τό Κνττριακόν
ζήτημ'θί δέν αιτοτεΐλίϊ οίίτε έίλληινο-
τονρκικήν διαφθιρ«ν. οθτε διαφο¬
ράν μεταξύ "Ελλάδος, 'Α/τγλίας
καί Τουρχίας. "Αποτελεί καθαρώς
άγγλοκυπριακην διαφοράν. Καί
διμί.ρεϊς έιπομένως — μίτσξύ β^ρε-
ταννικής Κιτ&ερνήσεως και κυττρι-
ακοΰ Λαοΰ — πρέπτει νά είνε α!
συνομιλίαι. ΟΙαιδήίττοτί σννο-
μΐλίαι καΐ διαφωνίαι έττι τού μέλ¬
λοντος της νήισου έρήμηιν τοθ κυ-
ττριιοκου Λαοΰ ουδόλος δεσμεύου-
στ τοΰτο·ν.
»*ΑΑλ' έττί ττΑέον, ή βρεταννική
Κυβέρνησις προο-τΓθθεΐ νά έμψα-
νίση ενώπιον τής δυεθνοΰς Κοιντγς
Γνώμης τήνι «διοΛλαξίαν μας είς
τό αΐτημα τί>ς ιούτοδιοίθέσεως, ώς
| άοΊαλλαξίαν. Αύτη δμως είνε ή
οώσία κοϊ ή βάσις τού ζητήματος.
Έν ττε— οιθησει, φρονώ ότι η ττρο-
σττάθεια τής βρεταννικής Κυ6ερ-
νή<—»ς να μεταθέο-η τό βίιμβ έήτι αλλης καί δίι άττοικιακής βάσεως, δυνόΐμίνον νά λυ°ή βά¬ σει των σαφών ποονοιόν τού Κβ- τειστατικοϋ Χάρτου των ν«ν 'Ββνών. » Διά τετάοτην <{δη φοράν τό τής Γενΐικής Συνελεύσεως των 'Εβνών. » Ποία --.Τνε ή όπτόφαισις τοΰ δι«- θνοΰς αύτοΰ Όιργανισ,μοΰ δόν γνωρίζομεν. Γνωρίζομεν δμως δτι άττόφασις τοθ κυτττριακοΰ Λαοΰ είΐν* νά άνοχτήσί) την έλει/θβρίσν τού. »Κ'θ(ταΙλήιγ»ν, προτττ>έτ« τούτο.
*Η αρντ»σις τής έλευ9ερίας είς τόν
κυττριακον Λαόν είνε άσυμβίβα-
στος μέ τήιν -π-ροσιτάθίΐαν δη,μι-
ουργίας σννβηικών «Ιρήνηις καί ευ-
σταβείος είς την νΐυραλγικήιν
ταύτην περιοχήν της Μ^σογείου,
5—ου δρίΐμστικά γί.γονότα έσχάε-
τ«ς ίξελίσσονται».
περΐβλημα τοθ κεφσλιοθ τής
ΕΙκόνος αυτής, κεντημένο μέ
μοργσριτάρια καΐ οί χρυσέ< κρεμασμένίς ά^υσΐδες της εί αι άφιερώματα ΡωσσΙδας Πριγ κηπβσοα1-. *^λλη θουματουρ γή ΕΙκόνα εΤναι ή ΠσΛαγΙα τ Άντιφωνπτρισ, πολύ παληά, 6ργο τοθ 9ου α(ωνσ. Όλες αύ τές οί ΕΙκόνες Εχουν κρβμα- σμένα επάνω τούς πολότψα ά· φΐερώματα, διάφορα παληό χοισά νομΐσματσ, μαργαρΐ'α ρένιο περι*3έρία κ. Λ. Η βιβλιοθήκη τοθ μοναστη ριοθ περιέχει 110 χειρόγραφοοο κώδικας, άπό τού" όποΐτυς οί 98 (14 σε περγαμηνή κοϊ 84 σέ χαρτί) περιεχουν ίκ^λησιοστι κή Ολη καΐ οί δώδεκα βυζαντι νή μουσική. Τό Λρχαιότερο χει ρόνρσφα εΤναι Εα Εύαγγέλιο τοθ 11ου ο Ι Ων α. "Βχει άκόμη καΐ ίιολλά, ώς 2000 Εντυτιο βι- βλ(α τιοικΐλης Ολης, καταγε γρσμμένα βλα σβ ξεχωριστού^ καταλόγους, «ραγμα πού βέν συμβαίνει σέ Ιλα τα μοναστή ρια. * Ή ώρα εΙνσιΊ2 1)2 κσί 4τοι ιιοζόμαστε γιά αναχωρήση Θά πδμε τώρα στΛ Μονή Δοχε>α
οΐου Ό Π. Μόδεστος ίπΐμέν»ι
νά φύγωμε καΤά τό βραδάκι μέ
δροσιά, μά ΙμΕΪς βιοζόμσστβ
"εριηγητικό κσρώΒι
στηκα» Ό θαι·μάσ,07|
άπό κυ?ώ- * μ ^ '
κρθο νερό
για ζωή. ι
κληρο τό υοναοτΒρ,
τό σταυρό μας. «ο ,
εύτυχτ^Γ, π|ροο, ,
«Πάτιρ ΒενιαμΙν, τοθίίι
>ις συνήλθαμι. Όϊ
τος ση«ώνει καΐ
τόν ώραΐο εκιΐνο Τιϋ
κι' «>ό γιατρί ;·_,
ράς σα<». μοθ άιτπνι θυμ(α κοϊ γίλιο 6 ηΜ υΛγ κι' βτρεςε νά ξαν( δΐσκο Τό μονσστ^ρι ρ(ου είναι Ι6ιόρρυθμο ι«!ϊ μόνο ί6 κσλογίρου,) 6έ Την ήμέρα τδνΆ)|βιί χαγγέλων (8 Νοιμίρ|«,|» στορΐα τού, οθντομο, ιΜ τη : Ό -ΑΟανΑιιος 6% της, σάν Ρ|Γαν Ενα μοθητή άποθηκάριο, κσ>η δικό τού το μοβ
κα1 φεύγοντας Αι
ή"ρθε κατά τούτη
ή η
τοθ Όροικ, κοντάοι(Ιι
κι τής Δΰψνητ
Μονύδριο στ* βνομα.
γΐου Νικολάου κώι μάζΐ«ιι!
Μά Μά
μποσους
δ έ
μ
. Μιά||
δμως επετεθησαν οί'
καΐ τό κα|τέστρΐψ3ν 01«
γβροι, μα(^6 κι' ό £ύβΟμιοζ,'«
τάφεραν
βάοη καΐ άρνότίρα
ξανάχτισάν τό μο""
Αλλη δμως θέση.
βρΐσκβται] τώρσ,
τόν Ήνοβϋΐνό τοικ, τί»
χει*ρη Εθ'ίόιιιθ, τοθ "
ό βνομα' «Μο»'< Δοχιιΐ Δοχειάρειου». Ό ""' χβ Εναν όνεψό εια ονομοζοβ ____ χ πλοθσια ο Νικόλαο, »ύ(.βουλο τοθ ίρ ..ά 'Ηρθε κΓ όντίς ·«*■ στήρι καλο/ίρι^ V* « μα Γΐεόφυτος, «Γ «Υ1** όν θεΐο τού, δ βεότββο Όύμενος τοθ μοναατν0 ικά τού δέ χρήμα-ια ή βοηθεία τοθ ούτθ«ρά" ό μεγάλωσε καΐ ϊθίΐ" εριουσΐα τού. Μιά απάντησις τοθ Πσρσρτή πό τα ρετάλια βοδ «*1 η ο ρή ματος Κ. Ε Προσφύγων Μα· γνηοΐας πρός τάς ΐνεργβ'ας Δ V ό Β των Δημοτικόν λ ου ς ργβς ρχόντων Βό· Ο ΑΦΡΟΑΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΑΗΣ Δέχβται Βηληοά 7 ηλατβΐα Ά ιίον Κωνοτπντίνοβ ί'Ομόνια) 9-1 καΐ 4-9 μ.μ. Τηλ 65.3^ ΜΙΧ. ΔΙΑΚΟΣΛΒΒΛΣ Χειρ. ΌδβντΐΛΤρβς Δεχβται είς τό άρτίως έζω πλισμένον μέ σόγχρονα μηχα νήματα έκ Γερμανΐας Ιατρείον τού Β. Παθλου 1 ίναντι Δή μαρχίας ΝικαΙιχς, καθ* εκά Τ012 ρχς 0—12 π μ. καΐ 4-8 μ.μ. ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΕΣ ΤΑΣ ΕΙΣΙΤΗΡ Ι ΟΥΣ ΕΞΕΤΑ- ΚΑΤΑ ΙΟΥΝΙΟΝ ΕΙΣ ΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣ Ι ΟΥ Δόνασθε νά 6—οστητε ίκ ^ Τ0Π>Πχς καχά .^^
Είς τό ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΜΝΑΣ Ι ΟΝ
ΠΑΊΩΝΝΟΥ (Κατοχ
τουργοθν καθημερινώς
έξετάσεις των ύποψηφίων τού.
ιον.
Κ. ΠΑ-
Πληροφορία, _ ·Εγ-γραφαι καθ' εκάστην 10 -μ
.μ. καΐ 7—9 μ.υ. τηλ λλ αολ ' μ"
μ μ. τηλ. 33.498
—2
Μέ άληθηνΛ κστάπληζι, κ. κ.
τοθ Δήμου Βόλου, ύπββέχθη
σ-ιν οί Πρόσφυγβς Βόλου την
ίξώδικο πρόσκλησι πού κάνατε
διά νά διΐκδικήοητε τα οΐκόπβ
βσ τοθ Όξυνόνου. Τό περΐερ-
γο Ββ είναι δα ίν προκειμένω
συμπΐπτουν αί ένέογβιαι το0
Δήμου μέ κβτι κινήσεις ενός
παρακβιμένου Β.ομηχάνου Είς
την έξώδικον πρόσκλησιν τού ό
Δημος Βόλου λέγει 6τι τό οί
κ6τ(«°ον τοθτο τό κατέχβι ό
Δήμος κατά απόλυτον κυριό·
τητα νομήν καΐ κατοχήν 1|Ι δ
Δήμος Βόλου, δτι εΤναι βνα·
παλλοτρΐωτος κοϊ 56ν συμμα·
ζεΰεται καΐ καταφέρεΐαι κατά
τοθ ύπουργεΐου ΔημοσΙων Έρ
νων καΐ τοθ Προΐσταμένου τοθ
ΠολεοδομικοΟ Γροφείοο κ. Πι·
τούλη. ΦαΙνβται δμως. βτι οί
ΔημοτικοΙ "Αρχοντες ίνα πρβ
άπό την τεραστίαν^
ταλΧάζιμον -«βρίου01
πλείστον τής 6«ο(α<:' ρούς άνηρπάγη "ΟΡ " καί πωλεί/αι σήμβρβ»! πεδα μ έ μοναδικόν "ν τής μόδας «δισνο'β* καλ{1 τ(| πίστει·, *' σμα καίτοι ιτσρη»"·" τό 1922 νά ύπάρΐί01" γ«ς μέσσ σέ τρδγΜ κατάστατοι, αστίγθΊ βάλουν οί Δημ.*ΡΧο] λου άς κάνουν " μέχρι τα έαΓ ΊωνΙας Τ( θέλοον νά «4 αύτοι νά άρπόζοιΐν ι τάΜα οότά : ΌΧ'τ λοθμεν δχι. Γά εΤ.σι Αρχοντες γμα δέν ξεύρουν η συμφέρει νά ζό ρ τοος ά0 δια κηςτής^ ποκλειστικως Ό γσς περ! Ό κ. ή ούτον πρ* ά γ ξρουν η ς συμφέρει νά ζεόρουν. Καΐ άφΟ0 κάμνουν τόν άνήζ»ρο τούς τό γνωρ(£ουμβ ημείς Τα οΐχόπε- δα αύτά βϊναι άνταλλάξιμα και ώς τοιαθτα άνήκουν είς πρόσφυγας είς (0ς καΐ διενεμή θη τό τρΐγωνον αύτό. Άνελή φθησαν ταθτα άπό τό υπουρ· γεΐον Κοινωνικής Προνοίας διά την αποκατάστασιν των άπό 35ετ(ας άστέγων Προσφύγων καΐ δέν άπηλλοτριώθη ώς κα κΛς 1σχυρ(ζιτα, ό Δήμος. Καΐ ΟΟτΛ τ* κομμάτι ίΤνσι Ρνα ά περ! ούτο ρ ν8Ιας ίπρεπε νά ίέ ά«° ψήφουί. . .Η1| Ψ θά τολμήσουν νά » ' Οστίρα άπό αότο β«« Άν βμως 1°ΜΟ%% γουν κακήν κακθς.01· νες άργοθν άλλά ί·» νοθν . . ΖΟΝΙΔ ΑΧί ΒΑΦΕΙΑΑΟΤ Καθηγήτρ α Γαλλικής γλώσσης Πσρσδόσεις εί-; Ίδιντικά Γυμνάσισ κσί Λι>"{1
Κσί κατ' Οίκον
Πληροφορίαι είς τα Γραφ. τοΟ«Προσ· Κ6σμ
ΙΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΙ
ΔΕΝ ΑΠΕΧΕΙΑΠΟ ΒΑΝΑΥΣΟΝ ΧΥΑΑΙΟΤΗΤΑ
Ή δήλωσις τοΰ ϊταίπτ Ντπ
πάρτμεντ, δτι 6 'Εθά
Μά
ρμ, δτ 6 Εθνάρχης
Μακάριος <5έν 8ά γίνη δεκτός ύίτό τβΰ Πρβέίροο των Ήνω- μένων Πολιτειών χαΐ τοΰ Ύ- ίτβυργοΰ τού έ*! των Εξωτερι¬ κών, κβτι ώς τρόπος εκδηλώσε¬ ως καί ώς περιεχόμενον, δέν άπέχει ««β την βάναυσον χυ- ι5«ιβτπτα, είς την οποίαν ίέν μάς εΐχε συνηθίαει 'έος τώρα ή έπαγγελβμένη την ήγέτιδα τοΰ έλευβέρβυ κόσμον Δημο- κρατία. Διότι καί εάν υποτε¬ θή δτι υπήρχον λβγβι — πού δέν ύπάρχουν — μή επιτρέ¬ ποντες την συνάντησιν τβΰ έκ πρόσωπον τοΰ Κυΐτριακοΰ Λ«- ©ΰ μετά των !βι>νβντων την
εσωτερικήν πολιτικήν τής ύ-
ίτερατλαντικής χώρας, 8« ήτο
δυνατόν νά γνωστο«οΐηθίϊ
τουτο, διά των συνήβων μέ-
σων. έν ίσον ©Οτε ή Ελλάς,
οδτε «Ι Ήν. Πολιτειαι στε-
ρβΰνται
πλωματικαί
υ
ής δι¬
είς τάς πρωτεύ¬
έξ υ
μαί ίς τάς πρωτεύ¬
ουσαν εκατέρας έξ αυτών, καΐ
ώς, κατ' αρχήν, ση,μαίνουσα
βχι διά τβΰ Τύιτβυ· "Επειτα,
*«© ίτβτε ή συνάντησις" βΐων-
δήηβτε ηροσώιτων Βεωοεΐται
την ινπβστήριϊιν των άπόφεων
τβΰ ένβ§ έξ αυτών _
καί αν συνέβαινεν είς την
προκειμένην περίπτωσιν, θά
ήτο μονον πρ©ς τιμήν των
I-
βυνόντων τάς Ήν· Πολιτείας,
διότι 8ά ένεδείκνυεν βτι ύπΐ-
στηρίζβυν την υπόθεσιν τής
Ελευθερίας — κ«1 ©χι ανταλ¬
λαγήν γνωμων ; — δββέντΰς,
δτι δέν Θέλομεν νά σχβλιάσω-
μεν την διά «βλύ μικρά παι¬
δία προοριζομένην επίσημον
εξήγησιν. Τό γεγονος, πάν¬
τως, είναι, δτι τ© Ζταίητ Ντη ,
πάρτμεντ διά τής ΓτερΊίττόστευ' πΡδς τόν κ· 'Υφυ— ουργόν των 01-
ΕΓΤΡΑΦΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ Κ. Ε.ΠΡΟΣΦΥΓίΝΡ™™«ϋϋτϋηοΝ
ΠΡΟΣ ΤΟΗ κ. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΗ ΤΩΗ ΟΙΚΟΗΟΜΙΚΩΗ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΙΗΙΚΗΣ
ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΙΝ ΤΩΗ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ
δηλώσεώς τού επεζήτησεν ή-
Θελημένως νά εμφανισθή ώς
συνταοσόμενβν μετά τής Αγ¬
γλίας καί τής Τβνρκίας κατά
τής Ιεράς Κυπρτακής υποθέσε¬
ως, έττιδιωκβν, έκ τταραλληλιτυ
νά μειώση καί την διεθνή ά-
κτιν©6©λί«ν καί τό γόητρον
τβΰ 'Αρχηγοΰ τβΰ καταδυν»-
στευβμένβΐ) ΚυΛριακβΰ Λαβΰ.
"Ας γνωρίζη δμως. δτι κοατεϊ
σημείωσιν δι' αμφοτέρας τάς
εκδηλώσει; © Ελληνικάς Λα-
ος, & οποίος έκεΐν© «τού, επί
τβΰ παρόντος, έπιβυμεί νά
γνωσθή είναι, δτι αί ίτβταττέ-
τητες αυταί δβν Λμττβρεΐ νά
ςρβάαβυν είς τβ άνάστημα τβϋ
'Αγωνιστβΰ τής Ελευθερίας.
Επιστολαι πρός τάν «Κόσμον»
ΜΙΑ ΑΙΛΙΡΕΥΣΙΣ ι ΑΠΟΚΗΡΥΣΣΟΥΝ
Κύριε Διευθυντά,
Ή Όμοσπσνδία των παραπηγμα
τούνων καί Άστκ'νων Άστών προ¬
σφύγων 1922 είς απάντησιν 8ημο-
σιεύσεως καταχωοηθείσης είς τάς
βτήλαο τή"ς ίνκρίτου 'Τμων έ"φη-
Μίοίδος έ'κφράζει την απορίαν της,
διότι ίνω κατά την συνεδρίασιν
Ττίς Εκτελεστικήν 'ΕπιτροπήΓ τής
19-8-57 είς τ)ν μετέσχεν χγτ'ι ό το-
πικός Σύλλονος Κάτω Παλαιών
Σφανείων διά τοθ έ'κποοσώττου καί
Προέδρου τού, δαολογήσαντος μά-
λιστα τούτου τάς γενομένας <ϊδι- κ£ας, δσον άφορδ την κλήρωσιν των παραπηγματούχων τοΰ Συνοι¬ κισμόν τούτου ποοσ«αθ«ί διά τοθ βημοστεΰματό'ς τού νά δημιουργή¬ ση άλλοίας έντυπώσεΐΓ. Ταυτα διά την αποκατάστασιν τής αληθείας. Μετά τιμίας Ό Ποόεδρος ΑΒΡ. ΚΟΝΤΟΠΟΤ- ΛΟΣ, Ό Γεν. Γραματεύς ΚΩΝ. ΑΣΙΑΤΤΔΗΣ Κΰοιε Διευθυντά, ΑΙ άοικού'μεναι οΐκονένειαι έκ τής κληρώσεως τοϋ Συνοικισμοΰ Κάτω Παλαιών Σφαγείίον, έξ ά- φορμΐίς δημοσΐεύσεως είς ιήν ίΎ- «ριτον εφημερίδα βαζ παροκαλοΰν 8π^ί>^ πρδσ αποκατάστασιν τής α¬
ληθείας, δημοσιετ'σητε δτι ΰστεο'
άπό τόν έμπαιγυόν καί την έγκατά
λειιΐΜν υπό τοθ Συλλόγου των ήναν
«ίίσθησαν νά άπευτΗινθοΰν είς την
Όμοσπονδίαν των Παπαπηγματού-
χων ίνα ζητήσουν την (τυιυταρά-
στασίν της, καί ήτις ουδ,έν δλλο
πράττει, είμή νά συμβάλη είς την
άποκατάστα<τιν των είς βάρος μας γενοιιένων άδικιδν. Κατά συνέπει¬ αν ή ανακοίνωσις τοθ Συλλόγου στερεΐται σοβαρότητος. Μετά τιμης Διά τούς ήδικημένους πρόσφυγας Κάτω Παλαιών Σφαγείων Ή Έπιτροπή Ιω. Χητζηλουκάς, Γ. Άσλανίδης, Πλ. Σοϊλριιεζίδης. "Αννα Άσλα- νίδου, κονομικών ά—έστειλε τό κοττω- τέρω έγγραφον τό· ΠροεδρεΤον τής Κ ΕΠ έν σχέσει μέ την άτταί- τησιν τού Πσνετπστημίου Θεσ-ι σαλονίκης ττερΐ ποροτχωρήσεως είς αύτό ανταλλαξίμων έκτά- σεων. Κυριε εγψι— ουργέ, Τό Πανεπιστήμιον Θεσσαλονί¬ κης, δι' έγγράφου τού ττρός τό "Υ¬ πουργείον Παιδείας, ζητεί δττως τούτο είσηγηθή ττρός τό 'Υττουργι- κόν Συμβούλιον την έκδοσιν άττο- φάσεως περί παραχωρήσεως είς αύτό δύο ανταλλαξίμων οίκοπέδων, κειμέυων έττί τής όδοΰ εΑγίου Δη- μητρίου έν Θεσσαλονίκη. Τού έγ¬ γράφου τούτου έσωκλείομεν ύμΤν αντίγραφον. Έπειδή είς τόν τελευταίον νό¬ μον «περι έτπσττεύσεως ττ)ς έκττοι- ήσεως τής ανταλλαξίμου περιου¬ σίας», τόν όττοΐον ύμεΐς εΐσηγηθη- τε, ούδαμοθ άναφέρεται δτι διά πράξεως τού Ύπουργικοΰ Συμβου- λίου δύνανται νά τταραχωρούνται άνταλλάξιμα οίκόπεδα πρός οΐον- δήποτε, αντιθέτως δέ έν αρθρω 9 παρ. 4 όρίζεται δτι «Διά κρατικάς ανάγκας ή διά τάς ανάγκας δήμων καϊ ΚοινΌτήτων, όργανισμών, 1- ά ου ό ττροσφυγικός συνοικισμός "Α- δεμία κατεδάφισις οίκήματος είναι κατοίκων τού Σ)σμοΰ. Κατόττιν γιας Φωτεινής, άντι τιμήματος δρ. | δυνατή, ανευ δικαστ'ΐκης άττοφάσε- [ αυτής είναι φανερόν πλέον δτι, αν 3 κατά τ.μ. ήτοι συνολικοΰ τιμή- ως, καθοριζούσης την μιφ εκάστη ...... Άθ. Πουλάκη. 1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ δρυμάτων και Νομικών Προσώττων Δημοσίου Δικαίου διάθεσις ανταλ¬ λαξίμων άκινήτων ένεργεΐται εφε¬ ξής δι' αποφάσεως τού κ. Ύττοι/ρ- γοθ των ΟΙκονομικών, έττί τη ττρο- ηγουμένη έξ όλοκλήοου καταβολή πρός τό Ταμείον ΑΠΑΠ της άξίας τοϋ κτήματος, καθοριζομένης υπό τής οίκείας έπιτοοττής διαχειρίσε¬ ως τής ανταλλαξίμου περιουσίας εξαιρέσει των Δήμων και Κοινοτή· των, τταρ' ών τό τίμημα καταβάλ· λεται είς δέκα Τσας έτησίας δό σεις.» Καθίσταται φανερόν δτι τ, αίτουμένη πράξις θά είναι νομοθε- ματος δρ. 25ΟΟΟΟ ττερίττου, καθ1 δν χοόνον ή κτηματολογική άξίσ τοΰ οίκοττέδου τούτου άνήοχετο είς δρ. 45.ΟΟΟ.ΟΟΟ τοΰ 1926 ή δέ σημεοινή είναι απείρως μεγα- λυτέοα, έττιχειοεΐ σήμερον νέαν άρ- τταγήν, διά της μεθόδου της δι' α¬ ποφάσεως τού Ύττ. ΣυιιδΌυλίου παραχωοήσεως είς αύτό των αΐτου- μένων οίκοττέδων. Διότι εάν δέν ά- , των οίκογενειών τούτων καταβλη- τέαν αποζημίωσιν. Καί διότι άκ6- μη οί κάτοικοι τοΰ Σ)σμοΟ, έν Γε- ττέβλεττεν τούτο θά ηκολούθει ηθε την διαδικασίαν την οριζομένην έν άρθρω 9 τταρ. 4 τού νόμου. Κυοιε εγφυττουογέ, Καΐ κατά την ενώπιον τής Βοι;- λής άρχικήν συζήτησιν, και ακο¬ λούθως κατά την συνέχισιν αυτής ενώπιον τής Νομοθετικόν Έτπτρο- πής τού δρθρου 35 τοΰ Συντάγμα- τος και ποός υμάς Ιδιαιτέρως, κατά τάς μεταξύ μας συζητήσεις, ρητώς έτονίσατε δτι έτπο—εύδετε την ρευστοττοίησιν της ανταλλαξίμου περιουσίας, διά νά άντλήσητε εκεί¬ θεν τούς ττόρους, δι' ών θά ήμττο- ρέσετε νά έττιταχυνητε την στέγα- σιν των 35.000 άστέγων καί τρο- γλοδιαίτων οΐκογενειών άστών ττροσφύγων. Πώς δμως θά άντλή¬ ό ε ΕΟΡΤΑΙΜΟΙ ί«ί ΚΟΙΜΗΣΕΟΣ ΟΜΟΥ ΕΙΙΤΟΚΙΥΚΙΙΜΟΝΙΚΕΠΟΛΕΟΙ ϋ. ΙΙΑί Μέ θρησκευτικήν εόλάββιαν καί έπιβλητικότητα έορτάσθη μεγαλοπρεπώς την 15ην Αΰγού στου ή έορτή καί πανήγυριςίτοθ ΊεροΟ ΝαοΟ της Κοιμήσεως θεοτόκου Ίνβπόλβως. Πλτΐθος εΰσεβδν προσκυνη των τιμώντες την μνήμην τής 'ΥπεραγΕας θεοτόκου έ άό ργς όου συνέρ ρεον άπό πρωΐαο είς τόν Ι. Ναόν Ίνεπόλεως ϊνα προσκο- νήσουν την Σεπτήν εΐκόνα Της. Ό Ι Ναός καί ό Εξωθι σότοθ χβρος ήτο πλήρης προσκυνη των οΐτινες μέ κατανυκτικότη- τα παρηκολοοθουν την διά μι κροψώνου μεταδιδομένην άρχ) κήν θείαν λειτουογίαν ι(ς ήν έ θλέ ή ίν έχοροστάτει ο Πατάρων κ.κ. Κά ό έ γ ς ή θίοφιλέστατος λέ Κατά τό τέλος τής θείας λει· τουργΐας μβτά πάσης έπισημό- τητος καΐ μεγαλοπρβτιεΐας έγέ νετο ή περιφορά τής Αγ. ΕΙ· <<6νος άνά τάς όδούς τής Ένο- ρ'ας προπορευομένης τής Φι- λαρμονικής, των λοβάρων καί ίξαπτερΰγων Διά την τάξιν τόσον έντός τοθ ΊεροΟ ΝαοΟ δσον καΐ διά την περιφοράν τής "Αγ. Είκό νος διειέθη δύναμις χωρ)κων τής Διοιχ. ΠερισσοΟ μέ επί κε φαλής τόν Διοικητήν Μοΐραρ χον κ· Παρακευόπουλον. Ή τάξις, ή έπιβλητικότης καΐ ή μετά θρησκευτικάς εόλοβε'ας δουλείος έν τή πατρίδι μας τε λουμένον έορτων, τανηγύρεων, Ιδιαίτερον καί θρησκυτικδν καί πανηγυρικόν χαρακτί|ρα· ΣυνεγΙζων διά τάς ελλείψει τοθ ΙεροΟ ναοθ εΤπεν. Τό έκ- κλησιαστικόν συμβούλιον 8έν πβριορΐσθη μόνον είς τα τυπι· κά τού καθήκοντα, )?λλά καί διά των ένεργειων τού επέτυχε την δημιουργίαν κσΐ εθοεσι.ν πόρων τούζ δποΐους διέθεσε καί διά τόν κσλλοττισμόν καί διά την αποά τοθ Ιβ- παρακολουθήση των „—«Μ>~
Χριστιανών την θείαν λειτουρ
γίαν καΐ την περιφοράν τίμ
Άν ΕΙκόνος ήτο άπαράμιλλος.
Μετά την περιφοράν καί την
έπακολουθήσσσαν απόλυσιν τή^
θείας λειτουργΐας, έπηκολοό
θησε δεξίωσις είς την ευγενώς
προσψερθεΐσαν υπό τοθ Διοικ.
Συμβουλίου Ιδιόκτητον οϊθου
σαν τοθ Συλλόγου των άπαν
ταχοθ Ίνβπολιτων ή «Κοίμησις
ΤΓ}ς θεοτόκου.
Είς την δεξΐωσιν παρέστησαν
ό Πανσσιολογιώ τοτός κ κ. Μά·
ζιμος, ο( Αΐδ κ.κ. Φωτ. Κων
σταντινΐδης καΐ Άρσένιος, ό
ηρώην ύπουργός Άνοικοδομή
σεως άξ. κ. Δημ. Λόντος, ό Δή
μαρχος Ν. ΊωνΙας κ. Κυρ. Κιο
φτερτζής, ό Πρόεμρος τοθ Δή
μοτ. ΣυμβουλΙου καΐ βιομήχα
νοο κ. Χαρ. Μσβής μεθ' όλο·
κληρου τοθ Δημ. Συμβουλίου,
ό πολιτευτής Αθηνών κ. Δα
νιήλ Ρωμαίδης, ό πρώην γραμ
ματεύς τοθ ΰπουργ. Πσιδείας
κ. Δημοσθ ΊασονΙδπς, ό έκπαι
δευτικός άκόλουθος τοθ υπουρ
γεΐου Παιδείας κ. Ι. Πλαγισν·
νάκις, ό Δ)ντής ιής Έφημερί
δος Ι. Διαμαντάκης, 6 γεν.
γραμμ. τοθ Δήμου κ. Ν. ΜωΟ-
σόγλου, ό πρώην Δ)ντής τοθ
Συν)σμοΟ Έμπόρων Ραττ τ Ον" Α¬
θηνών Πειραιώς κ. Άκ. Γεωρ
γιάδης, τό Διοικ. Συμβούλιον
τοθ Συλλόγου «Κοιμ. τής θεο
τόκου», τα μέλη τοθ Φιλοπτώ
διά την αποπεράτωσιν
ροθ ναοθ. Τό έκκλ. σ-,.,. ».,..
όν εξεπλήρωσε πλήρως την ά
ποστολήν τού. ΕΓτα ύπβγράμ
μισεν ό κ. Γεωργιάδης την υε
γάλην δωρβάν τοθ παρισταμε"·
νού καΐ τιμήσαντος την εορτήν
άξ. κ. Δημ. Λόντου δστις ώτ
ύπουργός Ανοικοδομήσεως διί·
θεσβ υπέρ αποπερατώσεως τού
ΙεροΟ ναοθ μεγάλην ποσότητσ
τσιμένιων καΐ ξυλεΐας, έκ τΛ
οποίων αλλα μέν διετέθησαν
αλλα δέ παραμένουν.
Άπευθυνόμενος ό .Γ.
πρός τόν κ· Λόντον εΓπε τ' ά-
κόλουθα : Τό Έκκλ. Συμβού¬
λιον τ{) εΐσηγήσει τοθ Προέ
δρου αΰτοθ ΑΙδ. Φ Κων)νΙδη
καΐ τη όμοφώνω αποφάσει των
μελών αύτοθ, καθηκόντες άνε-
κήρυξεν ύμδς μέγαν
τικοΰ περιεχομένου καί θά απο¬
βλέπει είς ρύθμισιν αντιτιθέμενην
πρός τόν νόμον.
Ανεξαρτήτως τού γεγονότος δτι
ή Κυβέρνησις, κατά πρόσφατον
συζήτησιν είς την Βουλήν, ανεγνώ¬
ρισεν δτι ή εκδοσις ττράξεων τοϋ
'Υτγ- Συμβουλίου νομοθετικοΰ πε¬
ριεχομένου είναι άντισυνταγματική
καί δέν δικαιολογεΐται τταρά μό¬
νον έν εσχάτη άνάγκη καί έν ά-
ττουσία καϊ της Βουλής καϊ της νο-
μοθετικής Έττιτροπής τού άρθρου
35 τοΰ Συντάγματος, δττερ δέν
συμβαίνει έν τή ττροκειμένη περι-
τττώσει, διά τής αίτουμένης πρά¬
ξεως σκοττεϊται, έπϊ ττλέον, καί ή
παραδίασις τοθ ττροσφάτως μόλις
ψηφισθέντος νόμου, ρητώς έξαι-
ροΰντος και αύτάς άκόμη τάς διά
καθαρώς κρατικάς ανάγκας άνα-
λήψεις, δττως ρητώς άναγράφεται
είς την ανωτέρω παρατεθεΐσαν υ¬
μίν παρ. 4 τού δρθρου 9.
Τό Πανεττιστήμιον Θεσσαλονί¬
κης, Κύριε εγφυττουργέ, μή άρκού-
μενον είς την έν ετει 1948 γενομέ¬
νην παρ' αύτοΰ άρπαγήν ανταλλα¬
ξίμου οίκοπέδου 75.000 τ.μ. έφ'
σητε πόρους, εάν έπιβραβεύσητε
την άοπακτικήν μανίαν σήμερον
τού Πανεπιστημίου, άττοβλέποντος
έυ καταττλησούση άσυνειδησία. νά
τάς ανάγκας αυτού
6άρος τού έθνικοΰ καΐ κοινω- Ι
προδλήματος τής στεγάσεως
των άστών ττροσφύγων, καΐ αθοιον
δέν γνωρίζομεν τίνων δλλων ίδρυ-
μάτων, των οποίων δεδικαιολογη-
μένως θά διεγείρη τάς όρέξεις τό
πανεττιστημιακόν τρότταιον ;
Άλλά, πέραν τούτων, τό Πανε-
ττιστήμιον, έν γνώσει, ψευδώς ίσγ,υ-
νική Συνελεύσει διεκήρυξαν την ά-
μετάτρετττον άπόφασίν των νά μην
έγκαταλείψουν τάς νέας έστίας
των, άλλά νά τάς ττοοασττίσουν, έν
άνάγκη και διά τού αΤματός των,
κατά τής τΓανεττιστημιακής αυθαι¬
ρεσίας καϊ άνομίας.
Ούτως εχόντων των ττραγμάτων
αισθανόμεθα, Κύοιε 'Υφυττουργέ,
τό καθήκον νά μην αποκρύψωμεν
αττό υμάς δτι, είς την άττευκταίαν
ταύτην περίπτωσιν, ημείς, ώς Κεν-
τρικτι Έπιτοοπεια Ποοσφύγων, έκ-
τελοΰντες την ανατεθείσαν ήμΤν ύ¬
ττό τού συνόλου των ττροσφύγων,
συνελθόντων ττοό ?τους είς Παμ-
ττροσφυγικόν Συνέδριον έν Θεσσα-
λονίκη, εντολήν, ύττόχρεοι εΤμεθα
νά τταράσχωμεν ττρός τούς κατοί-
κους Άγίας Φωτεινής όλόκληοον
την συμτταοάστασίν μας, κινητο-
ττοιοΰντες άττάσας τάς είς την διά¬
θεσιν μας δυνάμεις·
Πρός τό Πανεττιστήυιιον Θεσσα¬
λονίκης καΐ διά δηυοσίων ημών δη¬
λώσεων άλλά καΐ δι' έγγοάφου
υας, κατεστήσαμεν γνωστόν δτι
ζήτημα ένδιαφέοον ίωτικώς ύττερ-
πεντακοσία^ οίκονενείας δέν λιόε-
ται, οδτε διά τής άνουίας, οί5τε διά
της αυθαιρεσίας, ττολυ δέ ολιγώτε¬
ρον διά τής άττειλης της βίας ή
και της γρήσεώς της άκόμη. Τοι¬
αύται μέθοδοι, άπαράδεκτοι διά
χώραν δημοκοατικώς κυβερνωμέ-
νην, δταν μάλιστα προέρχονται ά¬
πό Ανώτατον Πνευματικόν "Ιδρυ-
πα, ττοοκαλοΰν δεδικαιολογημένως
σοβαράς καΐ επικινδύνους Αντιφά-
τεις. Τα ίητήματα αύτά, είπομεν,
λύονται μόνον διά συνεννοήσεως,
έξευρισκομένης δικαίας βάσβως.
Καΐ προσεφέρθημεν νά μεσολαδή-
σωμεν ποός εξεύρεσιν λύσεως, Ικα¬
νοποιούσης τάς πραγματικάς α¬
νάγκας τοθ Πανεπιστημίου δσον
ρίζεται δτι ττρόκειται ττεοϊ 180
ττροσφυνικών οϊκογενειών- Πρόκει-
ται ττερϊ 400 οίκογενειών προσφύ¬
γων καϊ 100 οίκογενειών γηγενών,
ττρός τούς όποίους ό τταρ' υμών
ψηφισθείς νόμος, ημών χειροκρο-
-οιηχις ώωι Λ3ώΐσς5ΛΛ3Λρ 'ΛηΐΛηοι.
ιίατα πρός' τούς πρόσφυγας Έν-' *α·' τα δίκαια και τα νόμιμα συμ-
κοινομένης, τυχόν, της σημερινής Φέοοντα των ύττερπεντακοσίων ο(-
αΐτησεώς τού, θά έΎετε, μετ* ού κονενειΑν γη,γενών κ^ϊ ττοοσφύγων
πολύ νά άντιμετωτπσητε καϊ νέον τό Πανεπιστήμιον, δυστυχώς,
αύτοΰ αϊτηιια, δι' άλλας 4.ΟΟΟ τ. | δγι μόνον έκώφευσεν είς την τιυίαν
ταύτην ττοοσΦοοάν Αιιών, άλλ* δ¬
ττως καϊ έκ τοΰ έγγράφου τού άττο-
δεικνύεται, εμμένει είς την χαοα-
χθεΐσαν οδόν, καί ττρουιιαθεΐ ήδη
νά παρασύρη ττρός αύτην καϊ την
Κυβέρνησιν, ίνα αποκτήση νέον Ε-
ρεισμα είς τάς περαιτέρω αύθαι-
ρέτους έττιδιώξεις τού.
Πόσον είχομεν δίκαιον, συνι-
στώντρς είς τό Πανετπστήμιον νά
Μ ανταλλαξίμων οίκοττέδων, έφ' δ-
σου θά επετύγχανε, υμών έπικου-
ρούντων. την «έξώθησιν», ώς χα-
ρακτηοίζει την καταστροφήν των
νέων έστιών τάς οποίας αί οικο¬
γένειαι αυται άνήγειραν, ττρό τρΐ-
ακονταττενταετίας, μετά την έκοί-
ζωσίν των άττό την Μ Ασίαν, Πόν¬
τον καϊ Θράκην.
Άλλ' ή έξώθησις αύτη, Κύοιε
Υφυττουργέ, δέν είναι ποσώς εύ-
χεοής, παροι τό άλόγιστον πεΐσαα,
υφ' οθ κατένεται τό Πανεπιστήμι¬
ον. Διότι ή δικαιοσύνη της Πατρί¬
δος — έν προκειμένω τό Πρωτο-
δικεΐον Θεσσαλονίκης — δι' απο¬
φάσεως της, ή"ς έπίσης έπισννά-
τττομεν αντίγραφον, ώρισεν δτι ού-
ιιήν έξωθή την κατάστασιν είς τα
άκρα, καϊ μάλιστα ττοοκειυένου ττε-
ρι ζητήματος είς τό ότίΌϊον, διά
τοΰς προεκτεθέντας λόγους, όλό-
λόκληρον τό δδικον ευρίσκεται
πρός την πλευρόν τού, άττοδεικνύε-
ται άπό την απόφασιν την ληφθεί¬
σαν κατά την Γεν. Συνέλευσιν των
τό Πανετπστήμιον έττιχειρήση τή»/
«έξώθησιν», δττως την χαρακτηρί-
ζει, καΐ μιάς μόνον οικογενείας, θα,
προκληθή αΐματηρά σύρραξις, της
οποίας την ευθύνην θά ύττέχουν α¬
κεραίαν οί διοικοΰντες τό Πανετπ·
στή μ ι όν.
Πρό της τοιαύτης έκκρηκτικής
καταστάσεως, τής δημιουργηθείσης
άττό την ττείσμονα έμμονήν τοθ
Πανεπιστημίου είς την οδόν της
αυθαιρεσίας καΐ τής άνομίας, έθε-
ωρήσαμεν χρέος μας νά άττευθυν-
θώμεν, κατά ττρώτιστον λόγον, είς
τόν κ. Πρόεδρον της Κυβερνήσεως
και ένημεροΰντες λεπτομερώς αυ¬
τόν περί τής θυσίας τοΰ ζητήμα-
τος νά παρακαλέσωμεν δττως, τού¬
το μέν άττορρίψη τό αθθαδες τοθ
Πανεπιστημίου αΤτημα άσυζητητί,
τούτο δέ συστήση ττρός αύτό την
οδόν των συνεννοήσεων, ττρός έξεύ-
οεσιν της ένδεικνυομένης λύσεως.
Τού υττομνήματος ημών τούτου1 έ-
πισυνάπτομεν και ύμΤν αντίγραφον.
Άπευθυνόμεθα ήδη καΐ ττρος υ¬
μάς, Κύριε εγφν—ουργέ, δττως έν
τη Ιδιαιτέρα άρμοδιότητι καΐ εύ¬
θύνη υμών, τΓροστατεύσητε τόν νό¬
μον, τόν οποίον σεΐς εΐσηγήθητε,
καΐ ένισχύσητε και ημάς, άληθεΤς
υμών, έν ττοοκειμένω συμτταραστά-
τας, είς την προσπάθειαν νά κα-
τοχυρώσωμεν τό απαραβίαστον·
τής ανταλλαξίμου περιουσίας, χά¬
ριν της επιτυχίας τοΰ κοινοΰ σκο-
ποϋ της ταχείας όλοκληοώσεως
τής στεγάσεως των τρωγλοδιαίτων
καΐ άστέγων προσφύγων,
παρ' υμών τού (δίου διακηρυχθέν-
τος, ώς καθαρώς έθνικοΰ καΐ έττο-
μένως ύπερτέρου ττάσης αλλης έ-
πιδιώξεως, κρατικής ή κοινωνικής
ή άφορώσης Ιδρύματα, δττως ρη¬
τώς καί ό νόμος όρίζει-
Θέλομεν νά πιστεύομεν, Κύριε
Ύφυπουργέ, δτι έτπ των ανωτέρω
έκτεθέντων, θά εύρωμεν υμάς απο¬
λύτως σύμφωνον, χάοιν και τής
διαφυλάξεως τής ανταλλαξίμου πε¬
ριουσίας καΐ τής ττροωθήσεως τοΰ
στεγαστικού ττρογράμματος, άλλά
και χάριν τής προστασίας της γα-
λήνης τής χώρας. Είναι πλέον και-
ρός, Κύριε 'Υφυττουργέ, νά άντιλη-
Φθώσιν οί πάντες, καΐ τα πάσης
λογής Ίδούματα, δτι δέν δύνανται
νά θεραπεύσουν τάς ανάγκας των,
διώκοντα τους πρόσφυγας καΐ δι-
αρττάζοντα την "περιουσίαν των.
Πρόθυμοι νά εκθέσωμεν ύμΤν καί
ττροφοοικώς τό δλον ζήτημα καΐ
ταίς Ιδιαιτέραις τού λετττομερεί-
αις, καλοΰϋενοι τταο' υμών, τταρα-
ΤοΟ συνεργάτου
35Ον
.ΎΑ*ύχϊα-ϊ-*[ντ* (7 Ιουλίου)
σ ολο τό Αγιον "Ορος γινόν-
.?ν? °°?,ν1σ €β1ς ^Ι»·»» των
ΆγΙων Πατέρων των ίν "Αθω
Άθλησάντων», μά 8μβις 8^
βΤχαμε τή δύνσμη νά συμμβτά
σχωμβ Την ίπομένη τό πρωΐ
πήγομβ στή λβ τουργΐα καΐ β
ταν τίλειωσβ μας ρώτησαν δν
θέλομε νά φα« στήν κοινή
Ιράπβζα μαζύ μέ βλουςτούς
Μοναχούς. Δβχτήκσμε ευχαρί¬
στως. Ξεκινήσαμε άπό την Έκ
κλησΐα, μπροστά 6νας καλό/β
ρος κρατώντας άναμμένη λα
μπάδα. π(σω ό Ήγούμενος κι'
άκολουθοθσαν εί αλλοιμέ ψαλ
ομ ψα
μωδΐες φορώντσς τα ίπανωκα
Ι,λίμαχά τους. Εισί μτιήχομε
στήν οΤθουσα τοϋ φαγητοθ καΐ
ολοι πήραν τίς θεσεις τους στά
δυό παράλληλα στενώ μ κρα
τραπίζια. Στήν κ£φαλή τοθ έ
νός στάθηκε ό ΉγούμίνοΓ, δε·
ξιά τού 8νας κα^όγερος κι' ά
ριστερά τού εμείς "Εγινε προ
σευχή καΐ καθίσαμε. Τα φαγη
τα ήσαν σερβιρισμένα : Φασο
λάκια μέ χταπόδι, εληές καΐ
κρασΐ μπόλικο μπροστά στόν
κθέ Μετά τίς πρώτες μπου
κιές, ό Ήγούμβνοο Εβαλβ κρα-
σ στό ττοτήρι τού κι* ό πορά·
ετλευρά τού καλόγερο; χτύπη
σε ίνα μικρό σήμαντρο. Αύτό
ήταν τό σύνθημα τ ώς καΐ οί
Αλλοι μποροθσαν τότε νά βά
λουν στά ττο-ιήοια τους κρασΐ
καΐ νά πιοθνε "Ενσς αλλος
κσλόγερος. ό άνανΛώστηο, ά
νεβασμένος στόν αμβωνα διά
βοζε μεγσλόφωνα διαρι-ώς, ίύ
χέχ. την ΙστορΙα τοθ μοναστη
ρκθ, την ΙστορΙα τοθ ΆγΙου
Όρους κοϊ ττροφητιϊβς βσην
ώρα κρστοθσε τό φανητό. "Ο-
ταν ό "Ηγούμενος βΤδβ ττώς β
λοι εΐχαν άποΦάγει χΐύπηοε
τρείς βορές τό οήμαντρο. Τότρ
Ιποψε νά διαβάζη ό άνσγνω
στής Σηκώθηκσν δλοι ορθιοι
κι1 ίγινε πάλιν προσευχή. ΤΗρ
θε ό άναγνώσ'ης μ' Ενα κσλα
βάκι στόν Ήγουμενο. προσκό
ά έ
ησ«
Β
γ ρ
άπ' τό χέρι τι υ νιά
βή ί ά
καλοΰμεν, Κύριε 'Υφυττουργέ, νά
δεχθήτε την διαβεβαίωσιν της
ττρός υμάς έξαιρέτου τιμής καΐ υ¬
πολήψεως, μεθ' ών διατελούμεν.
Κεντρική Επιτροπεία Προσφύγων
Ό Πρόεδοος
ΜΙΧ. Κ. ΚΥΡΚΟΣ
Ό Γεν. Γραμματεύς
Σ· ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
η, ΐρ χρ ιά
συμΒολική άμειβή ίνα κομμάτι
ψωμΐ στό κσλσθάκι τού κι'ίπο
«ολοόθησε όρισμένη τβλβιή μέ
ψαλμ·. δίες. Στό τέλος, μέ τόν
•Ηγουμενο έπ'κεφπλής, έβγήκα
με βλοι ά«ό την οΤθουσα 2τή
βξοδο. στΐς δυό πλευρίς τη
πόρτσ·"· στβ*6ντουσαν σκυψτο
μέ ταπβίνωση, ό μάγειρας,
τραπβζιέρης κι' ό άώ
ζ
|ζω
μιο
τοςτΡ
κλησιθν κοϊ
σαιωνικό πύ
ί
ργ
σημιΐ°
όμμουδιά
ι λ
σσ
Ρ',
στήν
δεύουν 0>
Μερ-κοΙ
κιόσκι
θ
δρομοι γύρω
Στά πλάγια,
ε ΐνκ·ν
|Χουν ,ή
παμπάλαωυ Χρ6
παντοθ Κανε|.
στή μίση Όλθ,
ΠθΡ'άρη.
λΐ
άρ
μδς
ά
τού κι ϊπεοί ν4
κι' ούτος. Ξυπνσκ
μβς ζητβ
Στό
καθΐσσμβ,
σα, Ερχεται σέ
σκο στά χίρια.-
λέε , Εΐχο
τΐισκέπτβ-·
ϊν0
ζρη η
ζητωνταο υέ τη στάση τού
συγγνώμη &*> ιΐσρέλε ψαν τίπο
τβ καΐ Βέν ίύχορΐστησαν ιοθ
άδελφούς τω1. Πήγαμε πάλι
στήν 'Εκκλησΐα γιά τό «δι' εθ
Λν» κι' ϊν»χε ή απολύση.
Τό Καθολικό, μεγάλο, κομφ
καΐ φωτίΐνό είναι κατασκεύσ
σμα τοθ 1867 Τό Τέμπλο κι' ή
Ά/[α Τραπέζα εΐνσι άπό ώ
ροίο λει,κόφαιο όθενΐτΐκθ υάρ
μορο. ΕΙκόνες θουμασ ες ιΤ
τοθ Πρωτομάρτυρος Στεφάνου
καμένπ πρός τό κάτω μέρος
ποο ήρθε τό Κ8Ο άπό τα Ίε
ροσόλυμίτ καΐ τής Παναγίας
τής ΌδηνΊτριας, ιτού μβτεκο
μΐστηκε ίδω άπό τή Μονη Βλτ
χερνών τής Πόλης τό 1360 Τό
ΐβλ θ
καΐ ένέγραψε τό βνομα ύμ©ν
είς την έντοιχισμένην παρά τή
εΐσόδω τοθ ΊεροΟ
μαρΐνήν πλάκαν.
1ό 'Εκκλ· Συμβούλιον
προσωπεύων την όλότπτα
ένοριτων, ύποβάλλει πρός ^^λ
τάς ευχαριστίας τού καί εθχε
ΝαοΟ μαρ
άντι
Η ΑΓΓΛΙΑ ΜΛΤΑΙΟΠΟΝΕΙ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΠΑΟΟΥΙΔ
ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΙΝ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΠΙ ΔΛΛΗΤ
ΒΛΖΕΩΣ ΕΤΟΝΙΣΕΝ Ο ΕΟΝΔΡΧΗΙ ΜΔΚΔΡΙΟΣ
καΐ ανάπτυξιν
πνεύματος, δέν είναι
λιτικοΐ "Ηγέται
αύτοϋ τού
μεγάλον 6σθϋόν ό
άκολο^' « Χ°'ς
άκολουθους δηλώ-
, α μέλη τοθ Φιλοπτώ
χου ΤαμιΊου τής ΈνορΙας ΔΚ
Εύδοξίας ΔεληγιαννΙδου, ή κ
Σαμούκα φ. αΐτινες προσεφέ¬
ρον άναψυκτικά είς τούς παρι
στομένους κσΐ αλλα πολλά.
Είς τούς παρισταμένους ό έκ·
πρόσωπος τοθ ίκκλ.συμβουλίου
κ. Κων. Γεωργιάδης όστις έν
*ΡΧή ηοχαρίστησεν τοος παρι
σταμένους διότι έτίμησαν διά
τής παρουσίας των την ετησίαν
εορτήν καΐ πανήγυριν τής Ίνε
πόλεως.
Άναφερόμενος είς τό Ιστορι¬
κόν τής εορτής καί πανηγύρεως
τής ημέρας είπεν. Ή σημερινη
έορτή δι" ημάς τούς έξ Ίνεπό¬
λεως τοθ Πόντου καταγομένους
Ίνεπολΐτας, ένέχει διπλήν ση¬
μασίαν Πρώ θ
ας, ένέ
μασίαν. Πρώτον
καΐ δύ
ση
ή
χ ήν ση¬
μασίαν. Πρώτον θρησκευτικήν
καΐ δεύτερον διότι υπήρξε ή
τιολιοθχος τής πάλαι ποτέ πα¬
τρίδος ημών τής Ίνεπόλεως τοθ
Πόντου. Δι" αυτόν ακριβώς τόν
λόγον προσδίδομεν, είς άνά·
μνησιν^τώνΐκατά τα Ιτη τής
ται δπως ό Παναγ, θεός χαρΐ
ση είς υμάς μακροζωΐαν έπ' ώ
φελεΐα κοινοφελων καΐ άγαθο
έργων Εργων.
Ακολούθως ηΰχοτρΐστησε τόν
κ. Δήμαρχον εξάρας την δρα
στηριόιητά τού ήτις διχκρίνρ
αυτόν, χάρις είς την ότοίαν ε
χει νά παρουσιάση γόνιμα έ*ρ
γα. ώς καΐ την συμπλήρωσιν
των όδών τής ,ένορΐαο Ίνεπό
λεως έξ ασφαλτοστρώσεως κσ)
άπαλλαγής των κατοΐκων εί
των λασπων καΐ τής σκόνης.
Τελευτών ηύχαρίστησε τό δι
οικητικόν συμβούλιον τοθ Συλ·
λόγου τής Κοιμήσεως τής θεο¬
τόκου διότι .παρεχώρησεν την
αίθουσαν τοθ Συλλόγου διό
την τέλεσιν τής σημερινάς δε-
ξιώσεως. Τό τέλος τοθ λόγου
τοθ κ. Κ. Γεωργιάδη εκάλυψαν
αρατεταμένα χειροκροτήματα
•Απαντών ό κ. Λόντσς ηύχα
ρΐστησε διά θβρμων λόγων διά
την τιμήν ήτις τοθ εγένετο, νό
τόν καλέσουν, δπως παρευρέθη
είς την σημερινήν εορτήν τοθ
ΊεροΟ ΝαοΟ.
Συνεχάρη τό Έκκλ. Συμβού
λιον, τα μέλη τοθ όποΐου άπο
δεικόεται έκ των έργων των, ώς
τοθ καλοπισμοθ καΐ τής άπο
περατώσεως τοθ ΊεροΟ ΝαοΟ,
δ Π έμφοροθνται άπό θερμουρ
γόν καΐ δημιουργικήν πίστιν,
καΐ παρέχει την διαβεβαίωσιν,
δ τι θά θεωρή εαυτόν ευτυχή νά
εΰρη την ευκαιρίαν νά εκτελέ¬
ση παρόμοιον καθήκον. Καθή
κον οπέρτατον.
Μέ τό Ιδιον πνεθμα άπήντη
σβν καΐ ό κ. Δήμαρχος δστις
ηΰχαρΐστησε τό έκκλ. συμβού
λιον, Μέ παρατεταμένα χειρο·
κροτήματα Εληξεν ή δεξίωσις
των 'ίνετιολιτων Ν. ΊωνΙας.
προέβη
σεις :
«ΕΤμαι πολύ εύτυχής διότι ?χω
την ευκαιρίαν νά άττευθυνθώ ττρός
έκλεκτούς δημοσιογράφους προερ-
χομένους άπό πολλάς χώρας τού
Κόσμου· Νομίζω δτι ή σκέψις της
έλληνικης Κυβερνήσεως νά καλέ¬
ση έκλεκτάς προσωπ ικότητας άπό
διάφορα μέρη τού Κόσμου διά νά
γνωρίσουν την εΕλλάδα, Πατρίδα
ενός άρχαιοτάτου καί ύττερόχου
ΤΓθλιτισμού, ήτο πολύ έτπτυχής.
Άλλ' επί ττλέον, ή έτταφή καΐ γνω-
ριμία προσωττικοτήτων έκ διαφό¬
ρων χωρών ττροάγει τό πνεθμα της
άμοιβαίας κατανοήσεως και συνερ-
γασϊας μεταξύ των διαφόρων Λα-
ών, ττράγμα τό όττοΐον έττιδιώκει
διακαώς ή σημερινη Ανθρωπότης.
Έκεΐνοι δέ οί όποίοι διαθέτουν δύ- ^ννυμινν, χι^νικως οε μη ανπ
ναμιν και μέσα διά την καλλιέρ-τα είς έλεγχον Φοβουμαι ότι
πολύ
ι» καΐ
Γνώμην καΐ
έπομένως τεραστία είναι ή εύθύνη
τού Τύττου έναντι των τταρουσιαζο-
μένων διαφόρων ττροβλημάτων.
» Είς την συνάντησιν μας αύ¬
την θά έπεθύιιουν έπ' ολίγον νά
άναφερθώ είς εν ειδικόν ττρόβλημα,
τό οποίον έλαβε σήμερον διεθνεΐς
διαστάσεις και τουτο είναι τό Κυ-
πριακόν πρόβλημα. Ποία ή Φύσις
τού ττροβλήματος εΤναι είς δλους
γνωστή. ι0 Κυπριακός Λαός έπι-
θυυεΐ αύτοδιάθεσιν. Ζητεί δπως
τού δοθή τό δικαίωμα νά αποφασί¬
ση μόνος τού έττι τοΰ πολιτικοΰ
τού μέλλοντος. Τό διεθνώς άνεγνω-
ρισμένον τούτο δικαίωμα άρνεΐται
μακρυγορήσω αν άναφεοθώ είς τα | έ~ι&ιώκουσα λύσιν μή ειοχτΦαλί-
κατά καιρούς άγγλικά έττιχειοήμα-1 ζουσαν είς τούς Κυττρίους τό δι-
τα. Περιορίίουαι νά είπω δτι ή
βρεταννική Κυβέονησις, άντιληφθεΐ-
σα άπόλυτα δτι τα μέχρι τοΰδε ,
προβαλλόμενα έττιχειρήματα πρός ""*"*·
τοΰ άποικιακού καθε-
Κ ύττοου δέν δύνανται
, καίωμιοο της αύτοδιαθέσίως, είνε
μι:ταιο—σνία κα· εσφαλμένη πολι-
» Τό Κυ<ποιοικόν ζήττηιμσ ττεοιε- ττλά<η &<ευ λόγου ύττό τής βρε- μ ρεται είς τούς Κυττρίους ή βρεταννική Κβέ έί ρ Κυβέρνησις, έφευρίσκουσα καΐ προδάλλουσα έπιχειρήματα διά¬ φορα, ούχι σττανίως άλληλοσυγ- κρουόμενα, γενικώς δέ μή άντέχον- ■ " θά ΙΙ.ΡΙΕ1Α0! 'βτολαρογγολίγος ΛΙχεται καθ' εκάστην 6-8 μ. μ· 48ος Ροδζβελτ 71, τηλ. 26.166 ΑΝΤΩΝΙΟΣ Κ. ΑΙΠΝΗΤΗΣ Χειροθργος Όδοντίστρος Σορβόλου 1—Τηλ. 90 862 Αθήναι - Ή Κ.Ε.Π. Καθ στδ γνωστόν είς τόν προσφυγικόν κό σμόν καΐ βΐς τάς όργανώσεις τού, καθώ- καΐ είς πάντα έν διαφερόμβνον- διά τό ποοσφυγικόν ζήτημα δτι έξέδωσε τό· μόν 4πό 170 σελίδας υπό τόν τίτλον : 10 ΠΡΟΙΦίΓΙΚΟΝ ΖΝΤΠΝΑ [II ΤΠΝ ΠΑΡΟΥΣΑΝ ΦΑΣΙΝ ΤΟΥ "Ο τόμος, έκδιδόμενος μέ βκοαν έπιμέειαν, ττεριλσμ βάνει, πλήν μακράς εΐσαγωγής περΐ των εκκρεμ ύ^τ^ν προσψυγικων ζητημάτων τέσσαρα μέρη ; ΜΕΡΟΣ Α'. Πλήρη τΛ πρακχικά τοθ 7ου Πααπροσφι.- γικοθ Συνεδρίου θβσσαλο.ίκη- 1956. ΜΕΡΟΣ Β'. "Εκθεσις τής Άντιπροσωπεΐας τής Ε Ε τής Κ.γι.Π. καΐ τοθ Π Σ περ! των διαβημά- των αυτής παρά τη Κυβερνήσει καΐ τοίς ΛρχηγοΤς των πολιτικών Κομμάτων. ΜΕΡΟΣ Γ'. ΕΙσηγήσεις πρό; την Ε Ε τής Κ Ε Π. περί - - -■ * ί· . των νομοσχεδίων ανταλλαξίμου περιου¬ σίας καΐ άστικής στεγάσεως. ΜΕΡΟΣ Λ'. Τα πλήρη κείμενα δλων των εγγράφων, ύπομνημάτων σημειωμάτων, έκθέσεων κλπ ' '_ τα όποΓα ώπεβλήθησαν άπό την Κ Ε Π. πρός την Κυβέρνησιν καΐ τού πολιτικούς . ν ^ άρχηγούς. Ή Κ.Ε-Π. παραδΐδουσα τόν τόμον αυτόν είς την δή μοσιότητα αΐσθάνβται βαθυτάτην Ικανοποίησιν οιότι έξε πλήρωσε 6να καθήκον καΐ προσέφΐρβ μίαν υπηρεσίαν πρός τόν Λαόν καΐ τόν προσφυγικόν κόσμον. Ό τόμος διατΐθεται ίπό τα γραφείχ μας πρός δραχ. 10. Διά τάς ίπαρχΐας πλέον των ταχυδρομικων. στώτος της ,,„„„„„ ^, „„,„,,!», , «. , , • λ» ι - ' ταννιικης διττιλωιμβτίας. να ευσταθησουν, επικαλειται τωρα > - '
ώς κύριον κώλυμα διά την εφαρ¬
μογήν της αύτοδιαθέσεως επι της
νήσου την άντίθεσιν τής Τουρκίας.
Καΐ ούτω την λύσιν τού Κυττριακοΰ
ρ
ττροβλήιιατος έξαρτά άπό την θέ-
, -, ,_ -ν/ » Δισ τετάοτην ί{δη φοράν τ
λησ,ν της Τουοκιας. Επ.χειρε. νά Κι-ρ,οοχόν τίθεται ένώτηον ττί
-αρουσια— το Κι—ριακον ως μι- Γ£νικί)ς Συνβλε6«ω(. τών «Ην(^
μ
αν ελληνοτουρκικήν διαφοράν, λαμ-
βάνουσα έκείνη την θέσιν τοΰ δι-
αιτητοΰ Εντεύθεν καϊ ή γενομένη
τελευταίως πρός την ελληνικήν Κυ¬
βέρνησιν βολιδοσκοπήση διά νέαν
Τριμερή Διάσκεψιν. Όοθώς ή έλ-
ληνική Κυβέρνησις διετύπωσεν έτπ-
φυλάξεις διά μίαν τοιαύτην συνδι-
άσκεψιν».
»Διά μίαν άκόμη φοράν έπιθυ-
μώ να τονίσο» δτι τό Κνττριακόν
ζήτημ'θί δέν αιτοτεΐλίϊ οίίτε έίλληινο-
τονρκικήν διαφθιρ«ν. οθτε διαφο¬
ράν μεταξύ "Ελλάδος, 'Α/τγλίας
καί Τουρχίας. "Αποτελεί καθαρώς
άγγλοκυπριακην διαφοράν. Καί
διμί.ρεϊς έιπομένως — μίτσξύ β^ρε-
ταννικής Κιτ&ερνήσεως και κυττρι-
ακοΰ Λαοΰ — πρέπτει νά είνε α!
συνομιλίαι. ΟΙαιδήίττοτί σννο-
μΐλίαι καΐ διαφωνίαι έττι τού μέλ¬
λοντος της νήισου έρήμηιν τοθ κυ-
ττριιοκου Λαοΰ ουδόλος δεσμεύου-
στ τοΰτο·ν.
»*ΑΑλ' έττί ττΑέον, ή βρεταννική
Κυβέρνησις προο-τΓθθεΐ νά έμψα-
νίση ενώπιον τής δυεθνοΰς Κοιντγς
Γνώμης τήνι «διοΛλαξίαν μας είς
τό αΐτημα τί>ς ιούτοδιοίθέσεως, ώς
| άοΊαλλαξίαν. Αύτη δμως είνε ή
οώσία κοϊ ή βάσις τού ζητήματος.
Έν ττε— οιθησει, φρονώ ότι η ττρο-
σττάθεια τής βρεταννικής Κυ6ερ-
νή<—»ς να μεταθέο-η τό βίιμβ έήτι αλλης καί δίι άττοικιακής βάσεως, δυνόΐμίνον νά λυ°ή βά¬ σει των σαφών ποονοιόν τού Κβ- τειστατικοϋ Χάρτου των ν«ν 'Ββνών. » Διά τετάοτην <{δη φοράν τό τής Γενΐικής Συνελεύσεως των 'Εβνών. » Ποία --.Τνε ή όπτόφαισις τοΰ δι«- θνοΰς αύτοΰ Όιργανισ,μοΰ δόν γνωρίζομεν. Γνωρίζομεν δμως δτι άττόφασις τοθ κυτττριακοΰ Λαοΰ είΐν* νά άνοχτήσί) την έλει/θβρίσν τού. »Κ'θ(ταΙλήιγ»ν, προτττ>έτ« τούτο.
*Η αρντ»σις τής έλευ9ερίας είς τόν
κυττριακον Λαόν είνε άσυμβίβα-
στος μέ τήιν -π-ροσιτάθίΐαν δη,μι-
ουργίας σννβηικών «Ιρήνηις καί ευ-
σταβείος είς την νΐυραλγικήιν
ταύτην περιοχήν της Μ^σογείου,
5—ου δρίΐμστικά γί.γονότα έσχάε-
τ«ς ίξελίσσονται».
περΐβλημα τοθ κεφσλιοθ τής
ΕΙκόνος αυτής, κεντημένο μέ
μοργσριτάρια καΐ οί χρυσέ< κρεμασμένίς ά^υσΐδες της εί αι άφιερώματα ΡωσσΙδας Πριγ κηπβσοα1-. *^λλη θουματουρ γή ΕΙκόνα εΤναι ή ΠσΛαγΙα τ Άντιφωνπτρισ, πολύ παληά, 6ργο τοθ 9ου α(ωνσ. Όλες αύ τές οί ΕΙκόνες Εχουν κρβμα- σμένα επάνω τούς πολότψα ά· φΐερώματα, διάφορα παληό χοισά νομΐσματσ, μαργαρΐ'α ρένιο περι*3έρία κ. Λ. Η βιβλιοθήκη τοθ μοναστη ριοθ περιέχει 110 χειρόγραφοοο κώδικας, άπό τού" όποΐτυς οί 98 (14 σε περγαμηνή κοϊ 84 σέ χαρτί) περιεχουν ίκ^λησιοστι κή Ολη καΐ οί δώδεκα βυζαντι νή μουσική. Τό Λρχαιότερο χει ρόνρσφα εΤναι Εα Εύαγγέλιο τοθ 11ου ο Ι Ων α. "Βχει άκόμη καΐ ίιολλά, ώς 2000 Εντυτιο βι- βλ(α τιοικΐλης Ολης, καταγε γρσμμένα βλα σβ ξεχωριστού^ καταλόγους, «ραγμα πού βέν συμβαίνει σέ Ιλα τα μοναστή ρια. * Ή ώρα εΙνσιΊ2 1)2 κσί 4τοι ιιοζόμαστε γιά αναχωρήση Θά πδμε τώρα στΛ Μονή Δοχε>α
οΐου Ό Π. Μόδεστος ίπΐμέν»ι
νά φύγωμε καΤά τό βραδάκι μέ
δροσιά, μά ΙμΕΪς βιοζόμσστβ
"εριηγητικό κσρώΒι
στηκα» Ό θαι·μάσ,07|
άπό κυ?ώ- * μ ^ '
κρθο νερό
για ζωή. ι
κληρο τό υοναοτΒρ,
τό σταυρό μας. «ο ,
εύτυχτ^Γ, π|ροο, ,
«Πάτιρ ΒενιαμΙν, τοθίίι
>ις συνήλθαμι. Όϊ
τος ση«ώνει καΐ
τόν ώραΐο εκιΐνο Τιϋ
κι' «>ό γιατρί ;·_,
ράς σα<». μοθ άιτπνι θυμ(α κοϊ γίλιο 6 ηΜ υΛγ κι' βτρεςε νά ξαν( δΐσκο Τό μονσστ^ρι ρ(ου είναι Ι6ιόρρυθμο ι«!ϊ μόνο ί6 κσλογίρου,) 6έ Την ήμέρα τδνΆ)|βιί χαγγέλων (8 Νοιμίρ|«,|» στορΐα τού, οθντομο, ιΜ τη : Ό -ΑΟανΑιιος 6% της, σάν Ρ|Γαν Ενα μοθητή άποθηκάριο, κσ>η δικό τού το μοβ
κα1 φεύγοντας Αι
ή"ρθε κατά τούτη
ή η
τοθ Όροικ, κοντάοι(Ιι
κι τής Δΰψνητ
Μονύδριο στ* βνομα.
γΐου Νικολάου κώι μάζΐ«ιι!
Μά Μά
μποσους
δ έ
μ
. Μιά||
δμως επετεθησαν οί'
καΐ τό κα|τέστρΐψ3ν 01«
γβροι, μα(^6 κι' ό £ύβΟμιοζ,'«
τάφεραν
βάοη καΐ άρνότίρα
ξανάχτισάν τό μο""
Αλλη δμως θέση.
βρΐσκβται] τώρσ,
τόν Ήνοβϋΐνό τοικ, τί»
χει*ρη Εθ'ίόιιιθ, τοθ "
ό βνομα' «Μο»'< Δοχιιΐ Δοχειάρειου». Ό ""' χβ Εναν όνεψό εια ονομοζοβ ____ χ πλοθσια ο Νικόλαο, »ύ(.βουλο τοθ ίρ ..ά 'Ηρθε κΓ όντίς ·«*■ στήρι καλο/ίρι^ V* « μα Γΐεόφυτος, «Γ «Υ1** όν θεΐο τού, δ βεότββο Όύμενος τοθ μοναατν0 ικά τού δέ χρήμα-ια ή βοηθεία τοθ ούτθ«ρά" ό μεγάλωσε καΐ ϊθίΐ" εριουσΐα τού. Μιά απάντησις τοθ Πσρσρτή πό τα ρετάλια βοδ «*1 η ο ρή ματος Κ. Ε Προσφύγων Μα· γνηοΐας πρός τάς ΐνεργβ'ας Δ V ό Β των Δημοτικόν λ ου ς ργβς ρχόντων Βό· Ο ΑΦΡΟΑΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΑΗΣ Δέχβται Βηληοά 7 ηλατβΐα Ά ιίον Κωνοτπντίνοβ ί'Ομόνια) 9-1 καΐ 4-9 μ.μ. Τηλ 65.3^ ΜΙΧ. ΔΙΑΚΟΣΛΒΒΛΣ Χειρ. ΌδβντΐΛΤρβς Δεχβται είς τό άρτίως έζω πλισμένον μέ σόγχρονα μηχα νήματα έκ Γερμανΐας Ιατρείον τού Β. Παθλου 1 ίναντι Δή μαρχίας ΝικαΙιχς, καθ* εκά Τ012 ρχς 0—12 π μ. καΐ 4-8 μ.μ. ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΕΣ ΤΑΣ ΕΙΣΙΤΗΡ Ι ΟΥΣ ΕΞΕΤΑ- ΚΑΤΑ ΙΟΥΝΙΟΝ ΕΙΣ ΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣ Ι ΟΥ Δόνασθε νά 6—οστητε ίκ ^ Τ0Π>Πχς καχά .^^
Είς τό ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΜΝΑΣ Ι ΟΝ
ΠΑΊΩΝΝΟΥ (Κατοχ
τουργοθν καθημερινώς
έξετάσεις των ύποψηφίων τού.
ιον.
Κ. ΠΑ-
Πληροφορία, _ ·Εγ-γραφαι καθ' εκάστην 10 -μ
.μ. καΐ 7—9 μ.υ. τηλ λλ αολ ' μ"
μ μ. τηλ. 33.498
—2
Μέ άληθηνΛ κστάπληζι, κ. κ.
τοθ Δήμου Βόλου, ύπββέχθη
σ-ιν οί Πρόσφυγβς Βόλου την
ίξώδικο πρόσκλησι πού κάνατε
διά νά διΐκδικήοητε τα οΐκόπβ
βσ τοθ Όξυνόνου. Τό περΐερ-
γο Ββ είναι δα ίν προκειμένω
συμπΐπτουν αί ένέογβιαι το0
Δήμου μέ κβτι κινήσεις ενός
παρακβιμένου Β.ομηχάνου Είς
την έξώδικον πρόσκλησιν τού ό
Δημος Βόλου λέγει 6τι τό οί
κ6τ(«°ον τοθτο τό κατέχβι ό
Δήμος κατά απόλυτον κυριό·
τητα νομήν καΐ κατοχήν 1|Ι δ
Δήμος Βόλου, δτι εΤναι βνα·
παλλοτρΐωτος κοϊ 56ν συμμα·
ζεΰεται καΐ καταφέρεΐαι κατά
τοθ ύπουργεΐου ΔημοσΙων Έρ
νων καΐ τοθ Προΐσταμένου τοθ
ΠολεοδομικοΟ Γροφείοο κ. Πι·
τούλη. ΦαΙνβται δμως. βτι οί
ΔημοτικοΙ "Αρχοντες ίνα πρβ
άπό την τεραστίαν^
ταλΧάζιμον -«βρίου01
πλείστον τής 6«ο(α<:' ρούς άνηρπάγη "ΟΡ " καί πωλεί/αι σήμβρβ»! πεδα μ έ μοναδικόν "ν τής μόδας «δισνο'β* καλ{1 τ(| πίστει·, *' σμα καίτοι ιτσρη»"·" τό 1922 νά ύπάρΐί01" γ«ς μέσσ σέ τρδγΜ κατάστατοι, αστίγθΊ βάλουν οί Δημ.*ΡΧο] λου άς κάνουν " μέχρι τα έαΓ ΊωνΙας Τ( θέλοον νά «4 αύτοι νά άρπόζοιΐν ι τάΜα οότά : ΌΧ'τ λοθμεν δχι. Γά εΤ.σι Αρχοντες γμα δέν ξεύρουν η συμφέρει νά ζό ρ τοος ά0 δια κηςτής^ ποκλειστικως Ό γσς περ! Ό κ. ή ούτον πρ* ά γ ξρουν η ς συμφέρει νά ζεόρουν. Καΐ άφΟ0 κάμνουν τόν άνήζ»ρο τούς τό γνωρ(£ουμβ ημείς Τα οΐχόπε- δα αύτά βϊναι άνταλλάξιμα και ώς τοιαθτα άνήκουν είς πρόσφυγας είς (0ς καΐ διενεμή θη τό τρΐγωνον αύτό. Άνελή φθησαν ταθτα άπό τό υπουρ· γεΐον Κοινωνικής Προνοίας διά την αποκατάστασιν των άπό 35ετ(ας άστέγων Προσφύγων καΐ δέν άπηλλοτριώθη ώς κα κΛς 1σχυρ(ζιτα, ό Δήμος. Καΐ ΟΟτΛ τ* κομμάτι ίΤνσι Ρνα ά περ! ούτο ρ ν8Ιας ίπρεπε νά ίέ ά«° ψήφουί. . .Η1| Ψ θά τολμήσουν νά » ' Οστίρα άπό αότο β«« Άν βμως 1°ΜΟ%% γουν κακήν κακθς.01· νες άργοθν άλλά ί·» νοθν . . ΖΟΝΙΔ ΑΧί ΒΑΦΕΙΑΑΟΤ Καθηγήτρ α Γαλλικής γλώσσης Πσρσδόσεις εί-; Ίδιντικά Γυμνάσισ κσί Λι>"{1
Κσί κατ' Οίκον
Πληροφορίαι είς τα Γραφ. τοΟ«Προσ· Κ6σμ