187024

ΓϋΙ
ΠΡΟΣφΥΓ ΙΚΟΣ ΚΟΣ Μ
ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΑΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΜ ΠΡΟΣΦΥΠΚΒΝ ΣΥΜΦΕΡ0ΝΤ8Ν
Λ,. Φ.ΛΛΟΪ 1395 } ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 27 θΚΤΩΒΡΙθΫ ,»"
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
^
ΙΡΟΦΑΣΕΙΣ ΕΝ ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ
Τού, κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
έβ
ί
ΓΡΑΦΕΙΔ - ΙΥΠΟΓΡΔΦΕΙΑ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 6Β — ΤΗΑΕΦ. 57-126
Ι Γίλλ
3ΉΊ Γίλλων, είς την
Λδ|Κ Εν*· «ό 4λ«ύ
*&ί1
πρόποσιν την οποίαν
ύθερος κ ό σ μ © ς»
Ιδεβλογικόν άγώνα σκλη-
άγώνα τής ελευθερίας κατά τής
«υφ'·
ιτί μεδερμηνευομενον, «έ λ ε ύ θ ε -
κ ί ο μ ο ς», κατά τόν Αμερικανόν
,ν, ίίναι ό συνασπισμός, είς τόν οποίον
«λίϊν των συμπατριωτών τβυ __ ©ί
' γιά ψύλλβυ πή£ημα τούς
/ παρέθεσε ι
"·ηδ Βρε- Ι δάζβυν καΐ κατεβάζουν
ετόνισε, Ι Βορειοαμερικανικά
Ρικό
ήν
μό
,0
νά!
τού
ών.
Τ
μρ« τράοτ ιτετρελαιοειδων, ή
«Γτβυναιτεντ Φρβώτ5» κ«ΐ αί παντβειύεΐς αλ-
λ«ι εταιρείαι ύκχ των οποίων ί Γά
εταιρείαι,
ζ
των οποίων ©ί
ρα, ύκχ των οποίων ©ί Γιάνκηίεε
απβμυζούν τόν ίώρώτα των λευκών καί των
μελαψων σκλοο&ων τού Νοτίου τμήματος ΰ
Δυτικβΰ ήμισ<ραιρί©υ *^^ ψ Δυτικβΰ Βάσει τ©ΰ Χθνΐ!|( κα δ τοϊβ Γάκια, ΚΧφΙκο εοημίρι* | ίίψσνα ΐι ε Τί ύο: τώ· ί κου, αί Ον'ί ;ή. άϊόΐίιι σημα (ί | ΐικα ε ο ι ! «Ι >τί|ςί.
καί άρνβΰνται να άναγνωρίσβυν είς
χειωδη άνθρώπινα δικαιώματα __
καΐ βί «λλοι άποικιοκράται, πού
το αίμα των ύποδβύλων λαών καί
ι»ν οάν τές μΰγες. Καθώς καΐ ©
λαό$ τβΰ κ. Ντάλλες, οί Γβϋρκβι
«ού έ'χουν έξολοθρεΰσει, διά πυρός
υ, έκατομμύρια 'Ελλήνων καΐ αλλων
τΙν τήί Άνατολής.
Γ{λίώ6ερ©ν κόσμ©ν άιπαρτίζβυν, μετα-
κχί ©ί Τούρκαι κανν^βαλοι, οί ό-
όιετίας άκόμη, διέπραξαν φ ρ ι-
ι /τ ι κ ά, είς βάρβς των εν Τουρκία
■νυν μας, δργια. Αύτοι πού κατέστρεψαν
μιινοΛθλησαν τά άκίνηιτα, τά καταστήμα-
; τβυ$ άνυηβλβγίστβυ άξίας ι
5 Βυζαντινούς ναούς, τα έκπαιοευ-
ι τά άλλα ίδρύματα των έν Κωνσταν-
α 'Ελλήνων. Αύτοι πβύ άνέσκαψαν
ίϊα καί έσύλησαν τάφους Πατριαρ-
['ΐϋαααν κτηνωδώς παρθένους καΐ
επί άνηλίκων, τή πρβτρβπη καί
ι ομμοβτα των άρχών τής Τουρκικήν Δπ-
τού Τζελάλ Μηαγιάρ, τ©ϋ Μεντε-
οϋ Ζβρλβύ.
'Αμίρκανβς Πρόεύρος θά έχη προσβλη-
ίάίίράπευτβν παχυδερμι-
άμνηαίαν, διά νά άπευθύνεται πρός την
; Βρεταννικήιν Μεγαλειότηιτα, έν όνόμα-
διαπράττονται αί δικαστικαΐ δο-
αι χαι τά άλλα σ τ υ γ ε ρ ά, έναντί-
,'Ελληνικβϋ πληθυσμβΰ τής Κύπρου, Άγ-
Ιίνχληματα καί νά ομιλή περί ελευθερίας,
(αποτελεί τό Ιδεολογικόν δήθεν βάθρβν
κυριώτερον, τβύ Δυτικοϋ κόσμον ΐδα-
Πρόϋρος 'Αϊζενχάουερ ωμίλησεν άκό-
Ί ΐΐερϊ τής «δ ι κ τ α τ © ρ ί α ς», έ-
ς οποίας άγωνίζεται ό ίδικός τού
κομος». Καί έννβοΰσε φυσΐικά τό
κεθεοτώς των χωρών, αί
ς σι>νεπώ$ λογικήν ©ί Ρε,ίτβνμπλι-
κανοι, ίτβυ κ»$ερν©ύν τάς Ηνωμένας Πβλι-
τειας _ ή κι>ριαρχιχη έπιρρβη των οποίων έ-
χει επεκταθη έφ' ©λβκλήρβυ της Άμερικανι-
κϊίδ ηπείρου καί μεγίστβυ τμήματβς τής λβι-
υύρογείβι* — έχ©υν τήΐν; άξίωαιν νά κατα-
ασβυιν την Ρωοίαν είς άσφυκτικόν
των έβνιικώιν της άρίων έγκλωδισμόν; '
Ρωσβι ίβύνβντες άίλλ
αι ιΜ·1
(ν
ι 4η«ρτί{©υν τόν Άνατολικόν συνασττι-
Ό Άνώτατβς βμως "Αρχων τής Μεγάλης
(τλαντικής Σ,υμπβλιτείας θά ευρίσκετο
ίύακολαν: θέσιν, εάν ήτο ύποχρεωμέ-
I
ν* έίηγηοη είς τούς συνύαιτημόνας τού,
τί ύιαφερει ή δικτατβρΌι τοΰ προλετα-
χπό τά πολιτειακά καθεστώτα των
τής Νοτίας Άμερικής, αί οποίαι εύρί-
ίιπό τό Βορεΐοαμερικανικόν πέλμα
1|«ίοί στρατιωτικβί, ώς επί τό πλείστον,
περνβΰν 4ν στόματι ρομφαίας τβύς
τ»ν, τούς όποίους διαδέχονται είς
Οί Ρώσβι Ιθύνοντες άλλωστε χρησιμοπβιοϋν
τας ιδίας μεθόδβυξ τάς όπβίας έθεσαν είς εφαρ¬
μογήν ©ί «ποικοι τής νέας ηπείρου καί βί
σημερινβι άπόγβνοί των, διά νά οίκειβποιηθβΰιν
τα έδάφη των ίθαγενών τβύς όπβίβυς έν τέ¬
λει έξωλόβρευσαν. Οί Ρώσβι άντιγραφβυν α¬
πλώς τά συστήματα, τά όπβΐα έφήρμοσαν ©ί
Αγγλοι καί οί αλλοι άποικιβκραται, διά νά
ύποτάξβυν υπό τόν ζυγόν των λαβύς άδυνά-
τβυς, πολλάκις βμως περισσότερβν πβλιτισμέ-
νβυς άπό τβύς δυνάστας των.
Ιδού τί γράφει, επί τή εΰκαιρία είς Ιχ,ρ&ρον
τού δημβσιευδέν πρβσφάτως είς πρωϊνην εφη¬
μερίδα, ό Άμερικανβς σχολιαστής Ούώλτερ
Λίππμαν:
«Ή πβλιτική μας ειις την Μέσην Ανα¬
τολήν βασίζεται επί τής έκπληκτι-
Μ! αντιλήψεως δτι ή Ρωσία, ή μεγαλυ-
τέρα χώρα πβύ συνβρεύε,ι μέ την έν λόγω
περιοχήν, δύναται καθώς ή Τσαρική 1'«-
αία έ«ΐ των ημερών τής Βρεταννικής κυ-
ριαρχίας, νά αποκλεισθή έξ αυτής. Λόγω τβΰ
σαθροϋ τής βάσεως ταύτης, βΰδεμία πολιτι-
κή μας είς την Μέσην Ανατολήν είναι δυ¬
νατόν νά καταλήξη είς επιτυχίαν. ιΔιότι ή
Ρωσία είναι αδύνατον νά αποκλεισθή. 'Ελϊ
πλέον δέ τά Άραβικά κράτη, τά όποϊα έπι-
θυμοΰν νά συνεργασθούν μέ αμφοτέρας τάς
παρατάξεις, άντιτίθενται είς τόν άποκλει-
σμόν της.»
Τ© εκδηλοΰμενον συνεπως υπό των 'Αμε-
ρικανών ενδιαφέρον, διά την ασφάλειαν καΐ
τήιν άκεραιότητα των κρατών τής Μέσης Α¬
νατολή;, τά όποϊα κινδυνεύβυν δήιθειν έκ τής
Ρωσικής διεισύύσεως, αποτελεί πρόφααιν πρός
β ι α ί α ν επέκτασιν τής Ιδίας αυτών έπιρ-
ρβής επί των χωρών τβύτων καΐ έκμετάλλευ-
οιν των πλουτβιπαραγωγικών των πόρων.
Είναι δέ άΛοφαστσμένβι ©ί ά δ ί σ τ α -
κ τ © ι Ρεηβυμιπλικάνοι ηγέται νά άνάψουν
Έντυπώσεις—Στοχασμοί
ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Τού ουνεργάτου μας κ. ΞΕΝ. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥ
ρ<ρια (Τελευταίον) άπό άγόνους δογματικούς μ μίαν νέαν παγκόσμιον πολεμικήν άπό την οποίαν 8ά καταστραφή β λ © ο χ έ¬ ρως ή εγφήλιος — διά νά έςασφαλίσβυιν την μβνβπωλιακήν εκμετάλλευσιν των 'Αραδικών πετρελαίων, υπό των Έβραιο- αμερκκανιώιν τβκογλύφων ©ί όπβίβι κρατοϋν είς τάς χείρας των τα νήματα τής υπάρξεως καί τής ύποστάσεως τβΰ κατ' βΰφημ»ομον «έ- λευβέρου κόσμον». ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΙΐΡΟϋΟΥΛΟΪ βαίΑ" ίβΚΙΚΗ ΑΜΥΝΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ "Αρθρον τοϋ κ. ΔΗΜ. ΠΛΟΥΜΗ, Ταξιάρχου έ. ά ("^α δχι μόνον ή παλαιά, ορισθή μόνον είς την ζώνην έπτιιχει Διά την αντιμετώπισιν των έ- Η«ρ»«ολ£.μική καί ή ιπροσψα- ρήσ«ων τού ΣτρατοΟ 'Εκστρβιτεί- χΐδΐριιιβων άεροτΓορικών 6ομ&αρδι- |4»ί6ιιξεν δτι τά σνμφωνα άς, ώς έγένιε.το μέχρι σήμβρον- άλ 'σμών είναι ή άΐιροτκ>ρία διώξεως
V
«υΐΗΚχχί-ί δέν ί,χονν καμ»- λά βά έιπβκτβιθή άμέΐτως άττό τής ' καί ή άντιαιρεποριική αμννα '«»·
|4(ίβν. Άττό&ειξιν τούτου άεροπορίας (βομδαροισμοί καί Χώροις.
της
ααΐια
[0
ΐΡμα«
ιι
«β
|·«Ρ»χίν ή στάσις έναντι προσοολαί δι' άλίΐξιηττωτι—ών κ.
σύμμαχον μας Τονρ- λ.π.) άπό τής μββορίον βίς δ-
τόν παρελθοντα 2ον λη^ν την ίκιηασιν τής προσβαλλο-
Τΐιον Πόλεμο.ν, ήδη δέ μάς μέντνς ή προσοαλλονστ*ς χώρας,
τοιβύτην τό ΒοΑκο^κόν Δηλοίδΐι όλόκληρος ή έκτασι.ς τής
Διά την άντιμετώπισιν ομως των
άλεξι.ττιτίοτκ—«ν κιαΐ των δι' άε-
οοπίλόΐινων μετοοφΐ,ρο'μένων έχβρι-
κών οτρο—Αΐμάτων και τμηιμιοαων
σι/μμοριτών. δέν θεωρούμεν έπαρ-
* (σνμμβχία μίτοοξ,ίι 'Ελ χώρας βά ,μ*ταβλη|θτί είς -—βίον *ή τα Σώματα Ασφαλείας κα'
Τ«υρκί<3ς Γιουγκοσλουΐας) μάχηί· Δ*ν θα ύττάρτχτι μ·α ΥΡ«μ τα ΤΒΑ, ώς ταυτα (τα ΤΕιΑ) εί- Κ»,.,.______>ν^'____________' ..Λ .·μ.«— <· 4—. ΐ —«·.«· ιι«Άΐ>νΛΙΛΙΙ Πλτ- κι/ν· *τήΐί.Γ.Γί{\/ ίΛΓ^Λί ΜΐιΛΛΙ £ ΙΩ.
μιοκργηθείσης κατοΐστά >μ-ή μάχης έττΐ τή<; μιεβορι τού Κι—ριακοΰ ζητήμα- λά όλάκΐληρος ό χώιρος τής ώ θά ά ί ολ¬ Χώ- ή "Ελλάς θά πρέ- ©σ<ς θά άττοτελέση τό ττεδίον τής προνοίας, έκτός μάχης. ικού Σχεδιον 'Εικιστρα | Διά την ασφάλειαν τού 'Εσω ναι σήμ*ρο·ν ώργανωιμενα, Ή οργάνωσις των ΤΕΑ έ—:- βληΐθη έκι τής ανάγκας κατά τή/ διάρκ£ΐον τού άντιονμιμοριαιιοοΰ α¬ γώνος. Ή αποστόλη των, λόγω •«ϊχη καταρ- τβρικον τής Χώρας άπομόνονν τα τού έλοβφρον όττλιοιμοΰ των καί 16«« ίδιον Σ χ έ- ! Σώματα Ασφαλείας (Χωροφνλα- (τής έκ-αιιδ«νσεώς των, ήτο τότε ««σ τ ρ <χ τ ι Ί α ς, τό κή καί 'Αστι>νομί« πόλ*ων,) τά ή άσφάλεια των χωρίων των και ή
* 6ύν—βι νβ βί—> άιιί- ΤΕ1Α κια! άλλαι τυχόν Μονάδ^ς ,'άντιμετώττισις μι«ρων όμάδων
φανατισμούς, βρήκε γενιχά στήν
■ψυχή καί σττ> οττνείδηση τού κοι-
νοΰ, στήν όλότητά τού, την ά-
μόθυμη άγαθη άπήχηση καί την τε¬
λεία ίστορυκή της δικαιώση.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Εύχάριστο είναι νά ταξειδεύεις
τή,ν ανοίξη καί Ιδίως τό Μάη, κι
άς είταν ό φετεινός τόσο κατσού-
φης: Οίίτε άπό κρύο ίχεις λ ά φυ-
λαχτεΐς κι ούδε άπό ζέστη νά ύ-
ποφέρεις. θ>ρασομανάει παντοΰ ή
βλάχηηση. 'Ανανεώνεται καί γονι-
μαποιεί ή Πλάση μές στά χαμόγελα
τής παπαρούνας καί τό ά6ρό μϋ-
ρο άπ' δλα τα λούλουδα. βά ήθε-
λες νά συνεχιστεϊ τό ταξίδι. Καί
μένουν τόσα άλλα άξιοθέατα μερη
άκρμα πού μπορεϊς νά έπισκεφτεϊ;
καί τόσους γνωστούς κα'ι πατριώ-
Τες νά Ιδεϊς άπό κοντά. "Ομως
έ'χεις καί λόγους νά «έπανακάμψης
είς την βάσιν σου»
Τό «ποΰλμαν» τής έταιρίας «"Ατ
τικα» πού μάς φέρνει άπ' τη θεσ-
σαλονίκη στήν Αθηνά, περνάει
στίς 9 περίπου τό πρωΐ όπ' την
Καστανιά. Συλλογισμένος ό καιρός.
Καί σύνεφα άπό όμίχλη, πού τα
φωτάει ό πολύχραιμ,ος προβολέας
ήλιος μέ. τό φευγαλέο μάτι τού,
κυλοΰν σάν τεραστία μπαλόνια 6ου
6α άπ' τίς ραχες καί άλλα είναι
κουρνιασμενα στίς ρεματιές.
Ίί δεσποινίοα ^εναγός, 6'λο δρο-
σια καί εύγενεια, μας δείχνει σέ
μιά καμπή τοΰ δρόμον νά προσέ-
ξαμε δεξιά καί ψηλά καί άρχίζει
νά μας μιλάει για τή θαυματουργή
είκόνα καί γιά την ίστορία τής
Παναγίας Σουμελά. Μέσα σ' έ'να
θόλο φωτεινό στραφτοκοπάει τό
σιΐμπαθητικό έκκλησάκι. «αλεγες
πώς «μετεωροποροϋσε» όλάκερο μέ
ίά φτερά της όμίχλης πού τό ζώ-
νει άπ' όλόγυρα καί μόλις ήρθε
καί κόνεψε στή νέα τού Θέση νεό-
κοπο, άχειραποιητο......
ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟ
Ό μπροστινός μου έπιβάτης, δια
κεχριμένος μεταλλειολόγος μηχανι¬
κάς κ. Ν. Ζαχαράκης, Καλαματια-
νος — όπως έμαθα κατόπιν—, γυ
ρίζει καί λέγει στόν δυτλανό τού με
τα την άγόρευση . . τής ξενα-
γοΰ: «Φοβεροί, φίλε μου, τοθτοι
οί ΙΙόντιοι. Καί στην πατριδα τους,
δπου μές στά 6άθη τής Άνατολής
αίώνες κράτηοαν ψηλα τόν εθνισ¬
μό, τή θρησκεία, τίς παραδόσεις
τους. Κ' εδώ τώρα, πού αξιοποίη-
σαν μέ την έργατικότηΐά τους τή
Μακεδονία, πού εόωκαν τή-ν πνοή
τοΰ πολιτισμόν σέ πόλεις καί χω¬
ρία και σταθτρςαν σωστοι άκρίτες
στά βορεινά μας σύνορα, όπως καί
στόν τόπο τους. Πολλά τούς χρω-
στάει ή 'Ελλάδα γι' αύτη τους την
προσφορά καί την άξιωσύνη. Καί
τό μεγάλο τουτο καί αξιοθαυμαστο
εργο μέ την ιδρύση τής Μονής τής
Ιΐαναγίας Σουμελά, πού εχει κιό-
λας ή φήμη της έπιδληθεϊ στήν
έκτίμηση καί στόν πανελλήνιο σε-
6ασμό, μάς δείχνει πόση εχουν
ζωτικότητα καί πόσα μπορεΐ ν ά έπι-
τύχει ό άνθρωπος σάν κοιναννική
άμάόα, δταν Εχει μέσα τοιι π^στη
φλογερή καί θελήση Οημιουργική,
καί δταν σέβεται καί τηρεϊ τίς
ύγιείς παραδόσεις των προγόνων
■ ■■■>. Αύτά περίΛου είτε ό κ. Ζα-
χαράκης, άρκετά εντονα, ώστε ν'
άκουστοϋν άπό τούς γύρω τού έπι-
6άτες. Καί, «ό άκηκοώς μεμαρτύ-
ρηκε».
ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΠΟΝΤΙΩΝ
Χρέος έχομε νά εύχαρκττήσομε
δλους τούς καλόπιστους εύγενικοϋς
σμνέλληνες, δσοι άναγνωρίζουν κα-
ποια σημαντΓΐκή δραστηριότητα καί
ξεχωριστό δυναμισμό στούς ίΐοντί1
ούς, κληρονομημένον άπ' τις άκρι-
ντιμετώττισις μ
συμμοιριτών. Δια την αντΐ'μΐ.τώττι-
δύνοτ«ι νά θίση άμέ- ΤΒΑ κια·
*ψθίρμογην, εάν, είς έν- τινές. ι .... .
Ι* ττερί—«αι,ν, ήθελεν εΰ-| —Ό έχβρός άπό τής πρωτης σιν δέ των μίγαΛων συ,μμοριακων
1Λ 'βΓ11 ώ? «"Ρί91» μ»νη κατά στιγμής τής κηιρύςβως ενός ποίλί- [τμη,μάτων βίς τά διάψο,ρα μέιρη τής
»4ΐσΤ~~ΐ941 καί έκ,τός ούτον 'μον θά έ-ιχιειρήση άσψαλώς την χώρας ήσαν αί Στρατιωτικαι Μο
καί έκτός ατοΰ μυ χρή)
άπό τοΰ κβοιροΰ τής βΐ- έξάρβρωσιν κιοτί διάλυσιν των μι-
μιλιτήστ· «χϊ όργανώ-' ιτό-ιβββν «χϊ τήιν —τώσιν τού η-
^ των Ββρείων συνό- βικον τού ττληιθυαμιοΰ τής Χώρας
ύ Νά ί βά ί άττό τήις ττρώτης
·ί*ΧΡΐ τοθ Νοτιοτάτον α- καί θά πρέπη,
διοιδοχικάς κα- στιγμήν νά
άττό τήις ττρώτης
Λ
Β
ρς διοβοχικάς χά στιγμης μ
τ<—οβεσίας άντιστάσε 'ροπΓθρικο» 6τ>μ6αρδισμοί των μ€-
* έ πόΛίΐμον τά-ισβεν («οόμβοι συγκοινωνιών,
^^^ηφο^ί,ίθώσιν'άε,ροδρόμχα, Σιδηρ. Στ«9μοι. Λι-
*Γ*βτ« ·« (ηήρχονν ά-'μέ«ς, Στραπΐοττιιοοί Στόχο. ττα-
Όράγο.ντις ση.ς φύσχως, ΆττοβηΙκοΐι κλατ.) και
βύρίσκίται σημερον συγχρόνως βά πρέττη νά γί'ντ» κ«ι
άν-τΐιμετώττισις κβθοβουι άλ&ξιτττ»
τής φλεγομέ-
^ Πολωνίαις
τι—ών κίαί στρβτ'ευματτων
δι" άεροτττλάνων
ϊ ω ό
—ς
διάφορα
. ττόλειμο-ς, νο |τής
5« Οά διεξαχθή δ- τπαρονσιάζετβι
1™^ί.------- πό(λ*μος. ικίνδυνος τής
δι ρ
σημεϊα των μί,τόττισβεν
· ■ Χώ ας
τμτνμάτων
ί τ σ ι
εί
τόπιν
χον δίν τον Π<χραπ*τοοσματος < έκ ' κ«~« τό 1949 έκ τον Β . . ._.....- . . / νά άνατρέ-'κοί Γ ράμ μ»» σνμμβρ.τώ» , 'Μ^^^^^^^^_ 1τ«λαιάν στρατ I»»- άντιστά Λε δια τ^ τοποβε «*' ι<ς έ—βιτι Διά τήΛ" Χώραν πτΐ πλέον δι' μας νάδες. Ή συμβολή των ΤΕΑ είς ττ>ν
συντριβήν τού σνμμοριτισμβΰ (έν
σΐΛ«ργασία ΤΓάντοτ€ ιμέ τόν Στρα
τόν) ύττήιρ·5ε μ«γάληι κιαί διά τοΰ
το δϋτίΐρήβησαν ταυτα ηαι με-
τά την ττιλ-ίρη κθ(ταστολήν τού συμ
ιμοριτισμφοΰ (καί μετά τό 1950)
Τα ΤΒΑ εΐν«ι ό άνέέξοδος Στρα
τος. Ε·νΟ1 τσ Τμήιμοπα χώρον.
Ή Γιουτγικοσλαι/Τα £χει δώσει ιμε-
γάλην σημασίαν βΐς τα τμήματι
ταύτα χώρον- τα Εχει άργανώσ»ι
λί & ί ί ύ
ταύτα χώρ χ
καί έξο—τλί'~ενι &ριστ« καί είς
τά κ ν Ρ · ω ς στηρίζει.
ασφάλειαν ■—ς έν —ιρι—ώσβι -πο¬
την
τήν< αμα τή κηρνξει τού ττολέ- 'μον, κατάληψιν των όρειινών ογ- κων τής Χωιρας, των κομβων συγ κοινωνίαν, γ<εφι>ρων> λιμένων, Νΐη
σων κια· λοιπών ενπιαϋών σημε>
ων τον έσωτ^ριικον τής Χώρας,
πρός αποφυγήν καταλήψεώς των
υπό συμμθιριτών καί έχβρικών τμΐ)
μάτων, μζταφερθη,σσμενων δι' άε-
ψεως κομμοννιστικών τίτνταρτικιών
των
είς
λέμον.
άπό άλεξιΤΓτωτιστών
τού Εχθρόν κλ—.
Διά νά ικαταστή δμως δννατόν
νά λβιτονργτση αυτομάτως, τα¬
χέως κια! αποτελεσματικώς «ίνα
τοιούτον σύστημα, άπαιτεΐται νπεύ
6ννος διοίικη,σις άπό τον καιρόν
τής ΕΙρήνης μέ ύττευ&ύνονς τοπι-
κονς στρατ ιωτικονς διοκητάς καί
μβγίσττ) καί λε—τοιμιειρής όργάν»
σις άπό τον καιρόν τής Εϊρήνηις.
Εύκταίος θά ήτο ό διορισμός ά-
τικές μας παραδόσεις, τίς παλιές
καί τίς πρόσφατες. "Ομως θ' άπο-
τελοΰσε οχράλμα μέγα καί έγωκεν-
τρισμό άπαράδεχτο νά τό πάρομε
επάνω μας καί νά θελήσομε νά
μονοπωλήσοιμε τίς έθνικές αύτές δ-
λων των 'Ελλήνων άρετές.
ΑΚΡΙΤΙΚΗ ΙΔΕΑ
Ό διάσημος Γαλλοβέλγος έλλη-
νιστής, σοφός βυζαντινολόγος καί
φιλέλληνας θερμός Γκρεγκουάρ,
σέ 6ι6λίο τού περισπούδαστο μέ τόν
τίτλο «Ό Διγενής Άκρίτας», τυπω-
μένο έλληνικά στή Νέα 'Τόρκη τό
1942 γράφει: «Τό άκριτικό επος
τής Εύφρατησίας, τα κλέφτικο τού
καρυοφυλλιοϋ, τδχουν συμπληρώ-
σει, τδχουν μεταμορφώσει σέ παγ-
«όσμιο μνημεϊο δοξαοτής Ιστορίας,
οί Άκρίτες τής "Ηπείρου···· Καί
οί ίστορικοί τοϋ μέλλοντος θά μάς
ποΰνε μιά μερά πώς οί τσολιάδες
τοΰ 1940—41 βρήκαν, στή 6υζαντι-
νή παράδοση τοΰ έπικιοΰ Βυζαν-
τίου, τή δύναμη νά σώσουν την
τιμή δχι μονάχα τού Γένους (τοΰ
'Ελληνικοΰ) άλλα καΐ ττίς Εύρώ-
πης μας>.
ΪΤΓΧΡΟΝΟ ΖΩΝΤΑΝΕΜΑ Α-
ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΙΔΕΑ2
Κ' επειτα, μήπως καί σι>μερα δέν
έχομε τίς έπιδιώσεις σ' έ'να μεγά¬
λο τ-μήμα τοϋ άλύτρωτου ΈΛληνισ-
μοΰ; Ιΐάνω άπό δυο χρόνια τώρα,
έ'να άστέρι παλύφωτο, 2ύμ6οΑο,
καταυγάζει μέ τό έκθαμβωτικό τού
σελάγισμα την θίκουμέντ) καί δια
λ«λεϊ πώς κερδίζεται ή Λευτεριά.
Ή Κυπρος μας είναι άπ' τις ονο-
μαστές και άναγνωριομένες κοιτί-
όες των άκριτικών μας τραγουδιών
και παραδόσειον. Καί εϊταν πολύ
φυσικό, στίς ήμέρες μας νά ξανα-
ζωντανέψει φλογερό τό πνεΰμα τό
ακριτικό στήν ήρωϊκή μας Μεγα-
λόνησο: μέ τόν αδάμαστο στή ψυ¬
χή Κυπριακό Λαό, μέ την άκατά-
6Λητη ΕΟΚΑ, μέ τόν άξιο καί γεν-
ναϊο αρχηγό τους Διγενη, μέ τό
σεμνό και φωτισμένο 'Κθναρχη καί
Άρχιεπίσκοπό τους Μακάριο.
Μυνάχοι τους έρχονται στή θύ-
μηση οί συμβολικοι στίχοι τοϋ έθη
νικοϋ μας ποιητή Κωστή ΙΙαλαμά,
πού κατά μιά ύπέροχη κρίση τοΰ
άκαδημαϊκοΰ Νίκιου Βέη «άναψαν,
άνάδουν καί Θ' άνάβουν λαχτάρες
καί καημούς στών 'Ελλήνων τα
οτήθη>.
«Ό Άκρίτας εΐμαι, Χάροντα,
Δέν περνώ μέ τα χρόνια'
Μ' άγγιξες καί δέ μ' ενοιωσες
Στά μαρμαρένια άλώνια;
ΕΙμ' έγω ή άκατάλυτη
Φυχή των Σαλαμίνων:
Στην 'Εφτάλοφην έ'ψερα
Τό σπαθί των 'Ελλήνων,
Δέ χάνομαι στα Τάρταρα,
Μοναχα ξαποσταίνω.
Στή ζωή ξαναςραίνομαι
Και λαός ανασταίνω».
Κι αύτός ό Χάρος άκόμα άπόκα-
με καί τό £ ν ο ι ω σ ε. Καί μόνο 1.1
άρτηριοσκληρωτικοί μέ τή διανοητι-
κη πλατυποδια Συντηρητικοί Κυ6ερ
νήτες τής Αγγλίας δέ θέλουν νά
τό νοιώσουν άκόμα. Όσο άρ-
γοΰν τόσο τό χειρότερο γι' αύ-
τούς......
"Ας μάς συγχωρηθεϊ ή κάποια
παρέκΰαση, άν τα θειορείτε ώς πα-
ρέκβαση αύτά, φίλοι αναγώστες.
"Ας μάς έπιτραπεϊ ώστόσο νά νο-
μίζομε πώς ουτε εξω άπ' τό Θέμα
είμαστε ο&τε καί κατάχρηση τοΰ
χώρου λαογραφικοΰ περιοόικοΰ κά-
νομε. Στόν άγώνα τό σκληρό πού
όιεξάγουν οί άδελφοί μας Κύπριοι
γιά τή, Λευτεριά τους, κάθε "Ελ-
ληνας φανερώνει μέ τόν τρόπο τού
τή συμπαράστασή τού. Καί εΐμαι
νά μέ συμπαθάτε, αν οί περιστά-
σεις δέν τό έπιτρέπονν — τουλά¬
χιστον γιά την ώρα — νά έκδηλώ-
σω τή συμπαράστασή μου ένεργό-
τερα, όπως Θ' άναλογοϋσε στήν
άλλοτε κύρια έπαγγελματΐίίή μου
ίδιότητα.
11ΟΝ1ΧΑΚΟ ΚΕΝΟΤΑΦΙΟ
Κλείνοντας τίς έντυπώσεις άπ'
τό ταξίδι, εδθετο νομίζομε νά θί-
ξομε καί κάποιο άλλο ζήτημα γενι-
κό:
Στό 10ο τεΰχος τοΰ περιοδικοϋ
«τό Ποντιακό» (Άπρίλιος — Μάϊ-
ος 1952) σελ. 258—259, ρίχτηκε ή
ίδέα νά ίδρυθεί στό Α' Νεκροτα-
φεϊο Αθηνών «Ποντιακό Κενοτά-
φιο». Κατά την έπίσκεψή μου στή
Μονή τής Παναγίας Σουμελά, μοΰ
ήρθε ή σκέψη πώς προτιμότερο θά
είταν νά Ιδρνβ'εί τό Κενοτάιφιο
στό χώρο τής Μ,ονης, ΕΙδε προχτές
στό κατάστημά τού τό φίλο καί
συμπατριώτη Χαρίλαο Λ. Ψωμιά-
δη, πού εΐχε την άρχική πατρότητα
τής Ιδέας γιά την ιδρύση τοθ «Πον-
τιακοΰ Κενοταφίου». Τοΰ είπα τή
ΟΚΕΡΙΜΑΓΑΣ
"Αρδρον τοϋ κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ. πρώην
διευθυντού 'Αδηναϊκών Εφημερίδων κα) τοϋ
Ραδιοφωνικοϋ Στα&μοϋ 'Αδηνών, άπό τριετΐας
δέ εΐδικοϋ Σχολιαστ^ο.ϋ επί τοϋ Κυπριακοϋ
_ φς αί έ|αλλοι ηροεχ-
λβγιχαϊ ίπλώσεις των κυρίων
Μά Μ
Αί συνεχείς άποτυχίαι των δέν
__ τβύς έσωνέτισαν κάθόλου καΐ
Μπαγιάρ καΐ Μεντε.ρέ/τίΓαΧ. Ηδη ενώπιον τής έκρύθμου κα¬
λών Τούρκων δέν πρόκειται ταστάσεως την οποίαν έδη-
νά έπηρεάσβυν είς τίπ'βτε την' μ»©ύργησαν μέ τάς έγκληματν-
στερράν θέλησιΐνι καΐ την άμε-' *άς μωρίας των καλβΰν είς 6βή
τάτρείΐτον απόφασιν των 'Ελ- Θε»«ν τόν Δυτικόν κόσμον καΐ
λήνων νά έπιδιώξβυν την τα-1 ιδίως τβύς Άμερικανβύς διά
χεϊαν απελευθέρωσιν τής Κύ-' Λ'Λ τβ^5 αώββην «πά νέαν νε-
ρ ής Κ
πρβυ άπό τόν ξέινΐον ζυγόν. Τό
Βέμα τής μεγαλονήσβυ, χάρις
είς την μωράν καί εγκληματι¬
κήν πολιτικήν τοΰ κ. ΤΗντεν
καί των ομοφρόνων τού, έγινε'είξ την Μικράν
τελευταίως ά,νπικείμενον άλ-
λοφρονος κομματικής δημο-
ί ί οξά ά
νεαν γε-
λοιοποίησιν. Άπό μίαν άκόμη
έξευτελιστικήν ταπείνωσιν.
Άλλά ή Ίντέλλιζενς £έρ-
βις δέν έκαμε Θαύματα μόνον
Παλαιατίνην καί
κοπίας καϊ οξυτάτης άνταγω-
νιστικής πλειοδοσίας είς την
γείτονα χώραν μεταξύ τό>ν
φατριών πβύ διεκδικοϋν την
εξουσίαν. Ή Ίντέλλιτζεΐνς
Σέρδις μπβρεί νά είναι ύπε-
ρήφανβς διά τό έργον της. Νά
κιαυ|χ|άται διά τήιν επιτυχίαν
της. Κατώρθωσε νά άναστα-
τώση τά πά ντα. Τόσον είς τό
Αίγαίβν.'Όσβν καί είς τά σύ-
νβρα Τβυρκίας καί ΣΙυρίας.'Ε-
δημιούργησε τόσον έκρυθμον
κατάστασιν μέ τάς σατανικαί
δβλοπλβκίας της είς την 'Εγ-
γϋς καί Μέσην Ανατολήν,
ώστε μόνον βί έχθρβΐ τής Εί-
ρήνη$ νά τρίβουν τά χέρια
των καΐ νά χαίρβυν μέ τό εν¬
δεχόμενον νέβυ μεγάλβυ πο¬
λέμου. 'Ενώ ή προσπαθεία ά-
πβτρβπής τής πυρκαϊάς την ο¬
ποίαν έπιχειρ«ί νά άνάψη ή
άποικιοκρατική προπαγάνδα
άφ' ενός στοιχίζει έκατομμύ¬
ρια πολλά είς χρήμα καί είς
παραγωγικά κεφάλαια πούσπα
ταλώΊντταιι, ώς και εΐ^ άλλας
Θυσίας των ενδιαφερομένων λα
ών. Άφ' ετέρου δέ άπβσχβλεί
τάς κυ&ερνήσεις μακράν άπό
χρησιμώτερα διά την ανάπτυ¬
ξιν των διαφόρων εθνών είρη-
ξ
νικά έργα.
Έκινήθη
λ
τόσον άπ:οδβτικά
ήη άποδβτικά
είς δολιότητα ή <5ιαιρετι*η καί άνατρετττική πολιτική των Τό- ρηώων, ώατε τό κόμμα πού κυδερνά αήμερον την πέραΐν τού Αίναίου χώραν νά ΐχη χασβι εντελώς τό αΐσβημα τής ηραγματικότητβς. Βεβαίως έ- να μέρος ά«ό τάς ύττερδολάς πβϋ έκτοξεύβνται άπό τοΰς άρχηγβΰς τού διά τό Κυπρια- κόν όφβίλεται είς τόν φόβον των μήπως δέιν έπιδείξουν α- Ιίό 1 δέ 'Ασίαν, την Άραδικην Χερσόνησον. "Εδρασεν άποτε- λεσματικώς καΐ είς τό Αίγαίον. Κατώρθωσε νά τυφλώση τόσον πολύ μερικοϋς Όθωμαν©ύς ώστε νά μην ενθυμούνται τόν 'Ελευ θέριον Βενιζέλον καί τόν Κε¬ μάλ Άτοττούρκ. Άλλά τόν £ε φκέτ πάσαΐνΊ καΐ τόν άλλβτε άρ χιχαμάλην τής Θεσσαλονίκης, τόν άείμνηστβν Κερίμ Άγάν. Τοϋτ© βεβαίως είναι Θλιβερόν διά την Τουρκίαν πβύ εχει την άτυχίαν νά άκούη λόγους άλη θηνής αλλοφρβσύνης, έστω καΐ είς περίοδον προεκλβγικήν. Άλλά ημείς ©ί "Ελληνας δέν πταίομεν καθόλβυ δι' αΰτό. Ά πό τριε.τία$, άφ' ότου δηλαδή αντελήφθημεν ποίας προσπα¬ θείας κατέβαλλεν ή ίμπεριαλι στική πρβπαγάνώα των Τόρη- δών, τούς είχαμε πρβειδοπβιή- σει σάν καλβΐ γείτβνες, πού είχαν συμφέρον πρωτίστως ©ί Τβϋρκβι νά μάς έχβυν πάντοτε καλούς φίλβυς. Τβύς εΐπαμε. Προσέχετε ! Οί άπβικιοκράται τβΰ Λονδίνον πρβοπαθοΰν νά σάς παρασυρθή εις τυχιδιωκτικάς καΐ έπικινδύ- νβυς περιπετείας. (Βέλβυν νά σάς κάμουν συμ^ιάχους καΐ συ- νενόχους είς ένα σκανδαλώ- δες έγχείρημά των. ΖητοΰΙν νά τούς βοηβησητε νά κρατήσουν την Κύπρον ύπόδβυλον. Οί Κύ- πριβι ©μως δέν άνεχβνται πλέ- βν τόν ξένοίνι ζυγόν. Διεκδικβϋν τό δΤκαΐωμα τής αΰτοδιαθέβε ως. Είς την μεγαλόνησον ζβϋν καΐ Μουσβυλμάνοι πού δέν εί¬ ναι ολοι Τοϋρκοι. "Ολοι μαζί μόλις άπβτελβΰν τό εν Εκτβν. μ μ ρ §©υν τόν κίνδινον νά ύπ-ε-ρκε- ρασθοΰν Λπό τούς άντΐττάλους τοΛν είς τάς «ρβσεχεϊς εκλο¬ γάς. "Αλλά όσον καί αν 9ελή- αωμεν νά άΐτοδώβωμεν ,μικρο- τέραν ευθύνην δι' οοα λέγβνται κα'ι άίςειίλβϋντΓΐκ*, ^λόγω των οί έ , ^γ συνδηκ&νν υπό τάς οποίας έκ- φωνοΰνται οί αουγχώρητοι λό- γοι «ού άναφέρονται κ·αί είς τό Κό "Ο ί έ$ ϋ· Ε¬ Τύττον ν έ8ηιμοσΐίώ9η είς τόν [τγο τού καΐιρον τής ΕΙρήνης ενός [ σκέψη μου καί ρώτησα νά μάθω είνε ριφθή ή {δέα ν« Άρτχιβ·τ,ρατήγον διά την άμνναν | τή γνώμη τού. "Έμεινε άμίλητος. ή .·&έα των ΤΕΑ 'Εσωηβρυκον- δστις Θά λάβη (Σχέδιον σεως κα· ενεργείας των Μονάδων ι 'κοί Γ ράμ μο» 7μμΓ?Μ0 'ίϊ1^ Γ™ τΓγ τΧευτααΓέ^ '^, τ* ΤΕΑ κλπ. διά νά μή ,Τ- ^(ντΓθλογί^ι ^«^'ίί^ΐξΐΚ ίΓδ,Γονς^αατάσεωΙ, να, δννατόν νά υποστή οίψνΐ.α- Γάϊπβριπον, αλΐλ« ο_ * (ε*,.«|Α ι , * χ *-ν ν£αν β,άτοΐξιν τοϋ 'Ελ σμόν ή χώρα έν περιπττώσε,ι πο- )ς αποοίβίντων τότ* "«β"*)· ^_.. |λ!"ν'*^ ?^^°"!,ν'^^τ^ διά Καί ό Άρχκττιράτηιγτος τού στρα πόλβμθν θά βΐνοα άπλονν καί πρέττει ., ,.- - . / λε—τομ*ρ«ια «πό ν τής Είρτνης κβ' δεν έν τον δτι τό ελάχιστον ό Ρίντιί «. ^ νά λη4«βονν δλα τα 6£ ό—οίαν τούς ρα βά -ρέπιει νού μάλιστ« ύπ' Οψιν πόλβμος θα δτι μ«λλος μάλλον οίφνι&ιαστικως. Διά την λύσιν τοθ προβλήιμα- ν τος τούτου, έχοντες ττάντοτε &ττ Έ '6>.ν την ττΕΪραν έκ τού
Ι^940—1941, έκ της
τής Κατοχής 1941-Τ944
τού ονμνο,ριτοττολφου 1946
Γ£ννάτσι δμως τό έρώτημα_ : Έν
π«ριτ-ώσ€ΐ πολέιμον- δτε ολοκλη
ρος ό Στ,ρατός 'ΕΙκστιρατείιας θα
—«.',—. ίττοόΰ αντΐ'μετώτΓΐσιν τοι»
άντι-άλου Στρατόν, τ« ΤΒΑ, ως
ώ*να κβι
τΛν δννα
βεβαίως
«Τνκχι
(έν σννεργοχτια
τά Σώμααβ
άς) νά άντιμ€^ωτΓ·<Γθ«ν την κύβο δόν άλβξι—ωτιστών κα' την καβο- 6 μ«^"ν' ·»«^ηιμ«των κ*. ·»'Γ««ν- είτε -ρός την Πατρ«6« *βτρώον εδά είς ττ> ύττό-,ζ.ν των
^ 4 λή ν άττ
λήψις των οποίων έναττο-
«|ς την πολιτικήν και
της
μος.
Ποτέ «εν
ι- σμονονν οί
ϊ ν
Ι
V».
νά
<ώ λη- ι - 6ον «^"ν ·, ^ημ ν, μεταφβρομενων δι ά ; Είς τό έρώτημα αώτο άτΓονμ οχι. Έ—ομενως -ττοορ.. στατα. άνάγ«η ιμελέιτης κοΐ όργ«- νώ«ως τού ζητήματος τούτου άτ» σμόν ή χήραι έν περιπττώσε.ι λϊμου. Καί ό Άρχιστιράτηιγος τού τού "Εκστρατείας θά πρέπη νά ο¬ ρισθή έπτίσηις άπό τού καιρόν τής Είιρήνη,ς ικαι δχι την τελευταίον στιγιμή!/. Ό Νόμος προβλέπτιει ό¬ πως ό Άρχιστιράτηγος όρίζεται έκ των έν ενεργεια καί έν άπο- στρατίία άντιστρατήγων. "Όσον άφορά διά την πλαισίω σιν των Μονάδων τού 'Εσωτερι- κον, των ΤΕΑ κλπ., δι' Ικανών αξιωματικών, ή πολιτεία έμερί- μνησε νά υπάρχη έκτός Στρατόν πιληιθΰς Ικανών μορφωμένω,ν*. κ«ϊ πολεμιστών αξιωματικών, τούς ό- τηοίονς δέν πρίττει νά αφήνη ή πο- λιτεία άχρησιμοπθιίττονς έφ' όσον πρόκΐΐτται διά την ασφάλειαν τής Χώρας. Κανένα ιμεσοιν καί τωρΌ: ©ά πιρέ— νά μελετην *τ«> τω
οργάνωσις, ό δπλισμος κα·
ρωσ.ς των Μονάδων '~*
των ττροθιριζομένων
)
Λσ«Λ«ι«ν τού
Χώρ<*ς. "β'· "δί ΤΕ3Α τ»ν διά Εσωτερικόν Τ.μ»|μο>
ς μ
μρ &τινα θά σνντελέσθνν
είς την όψεσον κο.1 άττοτελεσ-ματι-
κήν άμυναν τής Χώρας μας, δέν
—ρβττει νά τΓθοραμελη·θτΐ. Ή εύθύ-
νη, βά είναι βαρντάτη και 2ναντι
τής Χώρας και ίνβντι τής Ιστορί
άς διά ττ|ν νΠΊεΰΛίνον ττολιτικήν
καΐ ο—ρατΜίΤ'ΐκίΐν ήγβσίβν ττς Χώ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΛΟΥΜΗΣ
Γυάλισαν τα μάτκχ τού. Κάποια
χλωμάδα καί άατρ>χίλα Τόν συνε-
πήρε. Δέν μποροϋσε νά μιλήσει,
άπ, τή μεγάλη συγκινηθή.
Τί σοθ συμβαίνει; ρωτάω μέ
ανησνχια.
Άντί γιά δλλη απαντήση,
ά-
πλοκτε τό χέρι στόν τοϊχο, ξεκόλ-
λησε άπ' τό ήμερολόγιο τόν ήμε-
ροδείχτη καί μοϋ τόν πρότεινε, μο-
νολεκτικά:
— Διά&ασε Ι
— Διάδασα: «Σάδβατον 8 Ίου-
νίου 1957. Άνακ. λειψ. θεοδώρον
Στρατ. (ΨυχοΤάό6ατον)»!. . · ·
Άναθυμήθηκε — κι άναθυμή-
θηκα: Ψυχοσάδβατον είτανε καί
τότε, πού είχαμε κάμει γιά πρώτη
φορά λόγι γιά τό «Ποντιακό Κε-
νοτάφιο» 1
Τί ξαφνιάσματα παθαίνει ό όρθο
λογιστικός σκεπτικισμός σέ κάτι πα-
ρόμοιες άνεξήγητες περιπτώβεις;. .
ΞΕΝΟΦΩΝ Κ. ΑΚΟΓΛΟΤΣ
ΙιΔΕΩΔΗΣ ΛΥΣΙΣ
Δέν βλέπομεν καί ημείς τόν λό
γον διατί ή σκέψις τής Ιδρύσεως
άνωτέιρας έκκλησιαστικής οιχολής
είς την ΐΓρωτεύονσαν τής Βορεί-
ου "Ελλάδος νά μή οννδυιασβιίΐ μέ
την άναδιοιργάνωσιν τής Άθωνιά
ιδος τού Άγιον "Ορους, ή όποία
τέλει τ|βη έ!ς ό ί ί
μρμ είς
την οποίαν θα ήτο δυνατόν νά
ένταχθηι ^ ϊ—ό σύστασιν σχολή.
©" άπιετέλη 6 συνδνασμός αύτός
Κυπριοτκόν. "Οσον καΐ αν εξη¬
γήσωμεν την έμετρβέπειαν τής
γλώσβηδ μέ τόν σαντήθη συνα- |νΛνα ε}ς
μς
τβϋ συνολικοΰ μ
άν είς τό δημβψήισμα πβΰ ζη-
τοθν οί "Ελληνες κάτοικοι, ή
πλειοψηφία θελήση την Ενωσιν
μέ την 'ϋλλάώα — όπως είναι
βέβαιον —, οί Μουσουλμάινοι
ώς μειβνότης θά άπολαύουν
©λων των «ρβνομίων ηβϋ παρε
χωρησαμεν είς τβύς ©μοβρή-
σκβυς των τής Δ. ©ρακπξ καΐ
τής Ρόδβυ. Μην άνησυχεϊτε
καβόλου. Ή Κΰπρβς, ©ταν γίνη
έλληνική, θά είναι φυλάκιον
καΐ τής Ιδικής σας έθνικής α¬
σφαλείας, Μή πίπτετε λβιπβν
ή δλό Ι
γης μ ηΠ
γωνισμβν υποσχεσεων προεκλο
γικων, ή αληθινη ύστερία Λβυ
τής δβλιότητος των ίμ-
Μή γίνεσθε ©ρ-
τά
β-
λάσσει άπό ςροβεράς πράγματι
ευθύνας. "Οχι μόνον δ&νι έ£υ-
πηρε,τεί την Τουρκίαν ή ση¬
μειουμένη άλλόφρων άδιαλλα-
ξία. Άλλά καϊ, ΐταραβλάπτεΊ
τά άμεσα καί άπώτερα συμφ«-
ρβντά της. Τόσβν ή σκανδα-
λώΐδης καΐ αδικαιολόγητος α¬
νάμιξις τ«ν είς μίαν διαφοράν
καθαρώς καί αποκλειστικώς
τίπβτε ά«© την ελευθερίαν της
Μάλλον κατοχυρώνβνται καλύ
τε.ρα τά πρός δυσμάς σΰνορά
σας.
·*·
Άλλ' ό κ. Μτταγιάρ καΐ 6
κ. Μεντερές ο έν μάς ηκβυσαν.
'Βπρβτίμησαν νά παρααυρθοΰιν
άπό τή>ν καταρρέουσαν άπβι-
'Ελληνο-άγγλικήν, είς ενα ζή- 'κιοκρατίαν καί νά άπβββϋν ά-
τημα δηλαδή ξένον πρός τούς φελεϊς συνεργάται της είς μί-
Ί'ούρκους, έκτός μόνον διά την
προστασίαν τής μουσβυλμανι-
κής μειονότητβς. "Οσον καΐ ή
δημ>ουργία άτμβσφαίρας πολέ¬
μου μέ τούς γειτονικβύς Άρα-
βικούς λαούς, προκαλβΰν τόσβν
επικίνδυνον έντασιν σχέσεων
μέ τά γειτονικά κράτη. Τόσον
άσφυκτικηΐν άπομόνωσιν τής
χώρας τβϋ Μβυστα^ρα Κεμάλ,
ωατε νά διε-ρωτάται κανεΐς πώς
είναι δυνατόν βΐ κυβερνήται έ
νός έθνβυς διαβιβϋντβς υπό
τόσον ανωμάλους συνθήκας νά
άΛβ,τβλμοϋν ένιεργιείαν πού
δέν άπειλούν μόνον την Ιδίαν
τήιν) Τουρκίαν, την οποίαν Ισχυ
ρίζονται ©τι προστατεύουν. 'Αλ
λά καΐ την ειρήνην είς ολό¬
κληρον τής περιοχήν τής
ΊΕγγύς καί Μέσης Άνατολής.
•Αφίνομεν κατά μέρος τήιν
τυχοδιωκτικήν πολιτικήν ά-
πένα,ντι τοΰ 'Αραβικβϋ κόσμου
Είς την όποιαν παρέσυραν τβύς
κυρίβυς Μπαγιάρ καΐ Μεντε-
ρές οί άδιάλλακτβι Τόρηδες.
Τά έπακόλουθα αυτής τής ά-
πατηλής συνεργασίας τά πλη-
ρώνουιν ©Ι Άμερικανοΐ φβρο-
λβγοϋμενοι καΐ ή κυβέρνησις
των, ή όπβία προσπαθεΐ μέ θυ¬
σίας παντοειδείς νά περ»σωση
δ,τι είναι δυνατόν άττό τάς κα¬
ταστροφάς πβύ προεκάλεσαν
αί άλλεπάλληλβι καΐ διαρκώς
άπο,τυγχάνβυσαι συνωμοσίιαι
των νβσταλγών τής παλαιάς
Β.Ρ«ταννικής καί ΌΘωμανικής
αύτοκρατβρίας. Οί 'Αμερικανβί
και βλβι οί Δυτικοΐ λαβΐ άντι-
λαμβάνονται βτι μόνον μέ την
πλήρη ελευθερίαν των Άραέι-
κών εθνών καΐ την φιλίαν των
πρός την Δύσιν θά παύση ή
Μεση Ανατολή νά άποτελή
πυριτιδαπβθήκην πβύ ευρίσκε¬
ται διαρκώς είς τά πρόδυρα ά-
ιναφλέ§εως. Οί Τόρηδες έν
τβΰτοις, συμμαχήσαντες μέ με-
ρικβύς Τοΰρκους ύπερσωβινι-
στάς καΐ μέ βργανα ώς μεσά¬
ζοντος άνδρείκελα τής Ίνττέλ-
λιντζενς Χέρβις, ώς ό Κιου-
τσούκ, έπιΛιώκβυν τό αντίθε¬
τον ακριβώς. Άπό τριετίας κά¬
μνουν τό πάν διά νά π,ροκαλέ-
σβυν τό μΐσβς καΐ τάς δικαιολβ
γημβνας ανησυχίας τβϋ Άραβι-
κοΰ κόσμου, πρός υποδούλωσιν
τβΰ ©πβίβυ δέν άποκρΰπτουν
τάς προθέσεις των, ουδέ κα-
ταπαύβυν βυτε πρός στιγμήν
αν συνωμοσίαν πού ήτο κατα
διασμένη είς άπβτυχίαΐν έκ των
προτέρων. Τβ Κυπριακον δέν
είναι διαφορά Ελλάδος, Άγγλί
άς καΐ Τουρκίας. Άλλά μετα-
ξύ τβΰ λαβΰ τής νήσου καί τής
ςέινης Δναμεως πβύ την κατέ-
χει. Ή Κυβέρνησις τής Άγ¬
κυρας δέινι εχει κανέν δικαί¬
ωμα άναμί£εως καί κακώς πα-
ρενεβλήθη είς ενα ζήτημα σα-
φώς Άγγλβκυπριακόν, όπως
τό εχαρακτήρισαν καΐ τά Ή-
νωμένα "Εβνη τόν παρελθόν-
τα Φεβρβυάριβν. 'Αλλά δυσ-
έ έθ ί
τ© κα'ι μόνον ©Ι κύριοΐ Μλ«-
γιάρ καΐ Μεντερές. Δέν «ε-
ριορίσθησαν είς την άπρβοχη-
ματίστως εχθρικήν πράξιν τής
φανερας άντιθέσεώς των είς
τό διεθνώς κατωχυρωμένον δι-
καίωμα αυτοδιαθέσεως ενός
λαβΰ φιλικβϋ καΐ συμμάχου.
Άφηκαν τόσ©ν άσύδβτβν την
ύποδαύλισιν μεταξύ Τουρκτκβϋ
"Εθνβυς αίσθημάτων έχθρότη-
τος πρός την 'Ελλάδα μέ την
ϋπβκίινχισιν καΐ χρηματοδότη-
σιν τής άποικιοκρατικής πρβ-
παγάν^ας, ώστε καΐ πολλοί
σώφρον&ς Τβϋρκβι,
κβί καΐ άντιπολιτευόμεν©!,
νά άποδώσβυν είς την σήμερον
κυβερνώσαν ήγεσίαιν την ευθύ¬
νην δα τά φοβερά γεγονότα
τής (>ης Σειττεμβρίβυ ]955 βίς
την Κωνστ«ν)π©λιν καΐ την
Σμύρντιιν. Βεβαίως διά τάς
βάρους έκείνας σκηνάς κου
άτιμάζβυν την σημερινήν άν-
θρωπότηιτα ή 'Ελλάς Θά ήδύ-
νοττβ νά ζητήση την όίμβσον
επέμβασιν τβϋ Ο.Η.Ε., την λή¬
ψιν κυρώσεω,ν ενοοντίβν τής
Γβυρκίας καΐ τβν στιγματι-
σμόν των διαπραχθέντων απι¬
στεύτων καί άγρίων έκτρόπω(νι.
Καί ομως, μή Θέλουσα νά τα¬
πεινώση τό γειτονικόν Κρά-
τος καΐ ύπήκβυσα είς επέμβα¬
σιν τής 'Αμερικανικής κυβερ¬
νήσεως, δέν τ© έκαμε, χωρΐς φυ
σικά νά χάση τό δικαίωμα Ινα
προβή είς αυτήν την ενέργει¬
αν έστω καΐ μέ τόσην καθυ-
στέρησν, εάν παραστή άνάγκη.
Άλλά ©ί Τβϋρκοι ιθύνοντες
παρεξήγηβκν την στάσιν αυ¬
τήν της Ελλάδος. 'Ανιτΐ νά
τβύς χρησιμεύση ώς ύπόδ-ειγμα
καΐ μαθημα διά τήιν μελλοντ
τικήν των «©λιτικήν, Λά την
ιέγικριτάληιΨ'Ίν δηλαδή τήζ άτ
ίταραδέκτβυ άναμίξεώς των
είς ενα ζήτημα πβύ δέν τβύς
ένδιαφέρει παρά μόνον είς τό
Θέμα πρβστασίας τής Μβυσβυλ-
μανικής μειβνότηιτβς, έξβτρά-
πησαν έκτοτε είς νέας ενερ¬
γείας αί οποίαι ώέν Λρβύίοβυν
απλώς αγνβιαν τής «ραγμα-
τικότητβς, άλλά καΐ άληθινηίν
άλλοφρβσύνην» ©πως άη©δ«-
κνύουν αί πρβεκβγκαΐ όηλω-
σεις των κυρίων Μπαγι άρ καΐ
Μεντερές.
'ΕλεύΘερβι βεβαίως είναι ©Ι
δύβ ηγέται ν' άιπαρνβΰνται
τβν δημιβυργ©ν τής νέας
Τβυρκίας καί νά άκβλβυθη-
σβυν κατευβύνσεις άντιθέτβυς
πρός την γραμμήν πβύ εχά¬
ραξε πρό 28 έτών ό Κεμάλ
Άτατβύρκ. Άλλά είς την «^
ναβίωσιν τβΰ Σίιεφκέτ «ασα
καΐ τοΰ Κερίμ Άγά δέν «ρό-
κιεται νά τβύ; ηα,ρακ©λ©υβη-
σωμεν. "Εάν μελετήσβυν τί»ν
εθνικήν των Ιστορίαν θά δια-
πιστώσβυν ©τι είς μάτην οιε-
τύπωναν πρό ημίσεως α4ων©ς
τας γελ©ίας άτΐειλάς των ό
Σεφκέτ καΐ ό Κερίμ. Αί αν-
βελληνικαί των εκδηλώσει* ί-
πέφερον τό αντίθετον *π©τε-
λεσμα καΐ ©ί Τβϋρκβι με,τε-
νβησαν πιοτρά δι' αύτό.
"Ετσι καΐ αίμερ»- Είτε τό
δέλουν βί άδιάλλακτβι Τόρη-
δες καί β* ουνεινβχοί των,
είτε δχι, ή Κΰττρος θ' άπβτι-
νάξη γρήγβρα τόν ξένβν ζυ¬
γόν. Είναι λυπηρόν μόνον ©τι
βί Ιθύνοντες την πέραν τβϋ
Αίγαίβυ χώραν ύΐν Ιχβυν την
διορατικότητα νά τό άντιλιι-
φθοΰν, αύτην την στιγμήν μά-
λιστα πβύ έχουν τόσον μεγά¬
λην ανάγκην άπό φίλους καί
συμμάχβυς καΐ όχι άπό έχ-
Θρβύς ή γείτβνας «βύ άδνχφο-
ρβΰν διά τήιν τύχην τής Τβυρ-
κίας. Τουλάχιστον ©ί Δυτκοΐ
Σύμμαχοι καΐ πρό παντός ©Ι
'Αμερικανοί πβύ πληρώνβυν τά
σιπασμένα της σωβινιστικής
άλλοφροσύνης — δέν τό άντι-
Λαμβάνονται άραγε, έστω καί
την ώραν αυτήν, την τόσον
κρίσιμον διά το μέλλον των
ρρ
τυχώς δέν ηρκέσθησαν είς τβϋ
ρμ
γειτόνων μας;
Δ
μς
ΔΗΜ. ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ}
ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΚΑΤΗΣΧΥΜΕΝΟΣ...
«Άνακοΐινοϋται ότι ό στρα-
τάρχης σέρ Τζών Χάρντιγκ Θ'
άποχωρήση τής θέσεώς τού ώς
κυβερνήτης καί άρχιστράτη-
Είναι ή παγερώς άπέριττβς—
ϊσως δμως καΐ δχι «εριττή —
έπιγραφή, τήιν όποιαν έφιλβ-
τέχνηοε τό Βρεταννικόν ■Υ¬
πουργείον Άιπβικιών επί τής
πολιτικής — άλλά διατί δχι
καί στρατιωτικής ;... — έπιτα-
φίβυ πλακός τβϋ στυγνβϋ στρα-
ταρχίσκου τής πάλαι ποτέ
κραταιάς 'Αλβιόνος. Ζηλεϋαας
την Θλιβεράν δόξαν τοΰ... έ-
αυτοϋ τού, ώς νικηίΤβϋ των
Μάβυ - Μοτου, μετέβη είς την
πολυπαθή πατρίδα τής Κύπρι-
δος Αφροδίτης, ώς πολιτικος
κυβερντήης καί άρχιστράτη-
γβς τοϋ ίσχυροτάτου έκστρα-
τευτκκοΰ σώματβς έπιλέκτων
ποϋ ετέθη είς την διάθεσιν
τού, μέ την εντολήν, άλλά καΐ
την απόφασιν — ώς διεκήρυξε
κομηορημονών — νά καταστεί-
λ την εξέγερσιν τβϋ κυπρια-
ϋδεώδτΐι διιμθέτησιν τού ίπτό τάς *κάρπ©νς μηχανορραφίας.
κου λαβϋ, άποτβλμήσαντος νά
διΐεκδικήση την έλευθερΌΐνικαΙ
τά άνθρώπινα δικαιώματά τού.
Πράγματι, άφβϋ «έθυσε καΐ α¬
πώλεσε» εξαιπολύσας απείρους
«ιέπιθβτικάς» καΐ «εκκαθαρι-
ατικάς» έπιχειρήσεις, συγκβν-
τρώα&ς, είς χιτλερικά στρατό-
πεδα πολίτας καΐ άθώα γυναι-
κόπαιδα, άπαγχονίσας νεα-
ρούς πατριώτας, δηώσας καΐ
διαπεράσας «ύιά πυρός καί σι-
δήρου» την νήσβν, την έγκα-
ταλείιτει τώρα, μετά δύβ βλβ-
κλήρων έτώνι έπαίσχυντβν πο¬
λιτικην καΐ στρατιωτικόν «δρά
σι'νι»... Άλλά πώς; Μέ σκυφτό
τό κεφάλι. Κατησχυμένος:
Πολιτικάς χρεωκοπημένβς καΐ
νικημέινβς στρατιωτικώς. 'Εφ'
βσβν εξακολουθή νά κυματίζπ
υπερηφάνων ή σηραία τής α¬
πελευθερώσεως, μέ τόν θρυλι-
κ«ν Διγενή είς τάς έπάλξεις
τβΰ ίερβϋ αγώνος καΐ την ά-
δοΰλωτον ΕΟΚΑ μέ τόν δά-
κτυλον είς την σκανδάλην...
ΣΥΓΧΑΡΗΤΉΡΙΙΑ
Ή έττανΐΐκλογη —, δέν ένθυμον-
ιμεβα διά τΓοσοσττιν Φοράν — τον
Πρντάνεως τής 'Ελληνικής δημο-
σιογιραφίοος κ. Νικόλαον Κ χανιω¬
τάκη «ς ππροέΐδΐρου τής Ενώσεως
Σνντοικιτών ήμερησίων εφημερίδων
Αθηνών την όττοίαν εξχίει άνοογά-
γ€ΐ είς την σημερινήν υψηλήν της
ττειριωιττΐν·, δέν τιιμδ μόνον αυτόν
καί τοΰς συνεκλίγομένους έττιλέ-
κτους σννβργάτας τού είς τό Δ.
Συμβούλιον τής Ένώσΐνίς, άλλσ
ττΐρωτ'ίστως αύτά ταϋτ« τα μίλ«|
της-
Διότι διά τής ψήφον των ο—ο-
δβι»ο»ύουν ώριιμότηΓτα χιρίσεως κβί
ίκβνότητος τΓροσσττίοιεως των έ-
ΐΓαγγελματιικών· κ«ί ττνενμιατικών
σνμψερόντων των. των οτποίων α¬
ληθής κειρ6ε,ρος άνεδείχβη ό ά-
-αράμιλλος χειρισττΐς τού δημο-
σιογροβφιικον καλάμου, χωρίς, φν-
ο·ικά νά -αραμελοθν» καί την εκ¬
δήλωσιν των πρός ούτον α<σθΥ*μά- των καί σβ6<—μού. Τα Οψμβί ιμκ βνγχοφηττήοιβ,

ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΟΙ ΜΕΓΑΑΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Ν1ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
Πραγματικά στή ζωή των άν- 'Ελλήνων — θά σφραγίσει καί πά
θρώπιον είτε γιά άτομα πρόκειτα1,
είτε γιά σύνολα, γιά Ιθνη, γιά
(λαοΰς, έμκρανίζονται, ώρΊβμένες
στιγμές, οί μιεγάλες στιγμές τής
ζωής καί τής ίστορίας, πού γεν-
ναία, μπροστά στή μοϊρα τους, ύ-
περααπιστές άδίστακτοι τής τιμής
των, άψηφοΰντες κάθε κίνδυνον
καί κάθε θυσία μπροστά καί χά¬
ριν της ελευθερίας των, νφώνον-
ται σέ πρότυπα, πού χαρακτηρί-
ζουν ιεύρύτερα πλέον μιά έποχή,
ι περιοδο ή μιά κοινωνία. Είναι
μεγάλες στιγμές — πού είναι
^~ όυστυχώς μάλλον σπάνιιες — τού
|θριάμ6ου ΐής άρετής. Τής άρετής
πιύ μονάχα, σώζει τόν άνθρωπο
σάν μονάδα καί σάν εΐδος.
Μιά τέτοια στιγμτ, μεγάλη γιά
την ίστορία τοΰ Γένους μας, άλλά
καί πολύ πιό πέρα γι' αύτη τούτη
την νπόσταση τού Εύρωπαϊκοϋ
πολιτισμοϋ καί τό μέλλον τής
ανθρωπίνης ελευθερίας ΰπήρ|εν ή
28η Όκτωβρίου 19401.
"Ας τό ξέχασαν σήμερα μερι-
κοί καί κάποιοι Μεγάλοι.
"Αν σωθεΐ τελικά αύτό τό ύψητ
λό άγαθό τής ανθρωπίνης Ιδιο-
συστασίας, αύτό πού ξεχωρίζει
τόν άνθρωπο ώς όντότητα πνευιμα
τική καί ήθική από τα άγελαϊα
κτήνη, δν σωθεί τελικά ή Ελευ¬
θερία - οί κίνδυνοι πάντα θά ύ-
ικαίι ϊσωις σήμερα πάλι
περισσοτερο παρά ποτέ — οί ε¬
περχομένας γενεές των πολιτι-
σμένων άνθρώπων, Θά άναθνμοΰν
νται καί θά τυμοΰν χωρίς άλλο
τό μοναδικό έκεϊνο γεγονός, δταν
Ινα; όλιγάριθμος λαός σέ μιά
μαύρη περίοδο τής εύρωπαϊκής
ίστορίας ύψώθηκε άπτόητος έναν
τίον τώνι πανισχύρων τυράννων
της έποχής έκείνης καί στό πρό-
σταγμα τους νά προδώσει την τι-
μή τού, άπάντησε σύμφωνα μέ
μιά πανάρχαιη παράδοσι) τού «Ο
XI».
"Άς «Εχομε κυρίως τούτο ύπ1 δ-
ψι μας :
Τό «ΟΧΙ> τού, ό ελληνικάς λα¬
ός κατά την 28 "Οκτώβριον τοΰ
1940, τό εΐπε πρό πάντων εναντί¬
ον τής Χιτλερικής Γερμανίας πού
ήταν ή νικήτρια της Εϋρώπης τό¬
τε. Ήξαιρεν ό ελληνικάς λαός;
ποίος ΰπήρχε πίσα> άπό την ίτα-
μή πρόκληση τοΰ ύπερφιάλου μου
σολινικοΰ φασισμοϋ, ήξαιρε ποί¬
ος τόν έστήριζε τόν μοιραίον αυ¬
τόν ήγέτη τοΰ φασιοΊΐοΰ στίς τυ
χοδιωκτικές άποφάσεις τού, ήξαι
<>ε τή συνεχεια την άναπόφευκτη,
αυτήν πού ήλθε αλλωστε λίγο άρ-
γότερα, κατά την βην Απριλίου
1941. Τό ήξαιρε, τό περίμενε καί
παρά ταυτα δέν εδίστασε.
Τίποτε δέ Θά μπορέσει ν' άμαυ
λιν την ύφή τοϋ πολι-τισμοϋ μας
καί θα καθορισει την πορεία τού.
<2>α καθορίσει την πρός τα άνω
ή πρός τα κάτω πορεία τού.
"Αν πρόκειται νά μή δΐικαιω-
θεϊ ό αγώνας αύτός ό σκληρός των
αδελφ ών μας Κυπρίαη', εναντίον
τοϋ αμείληκτα άπανθρώπου — ό¬
πως έκοηλατνετα* — ΐμχεονθλισ-
{μοΰ των "Αγγλων Τόρηδαη, τό
κακόν δέν θά είναι μονάχα δτι,
οί άδελφοί μας έκείνοι θά έξα-
κολουθήσουν νά ζοΰν άκόμη κάτω
άπό τό ζυγό μιάς μισητης ΟουΑΐ-ΐ-
ας καί ότι στίς ψυχές ημών ολιον
των αλλων 'Ελλήνων, Θά κλονν-
στεϊ όλοκληρωτικά ή πίσττ) πρός
τή ΔικαΐΛσΰνη, πρός κάΦε τι πού
λεγεται καί έννοεΐται ώς Άνώτε-
,ρο Άνθρωπιστικό Ίδανικό. Τό
κακό θά είναι χωρίς άλλο, πολύ,
παρά πολύ, μεγα/ιείτερος. Θα άπ/.ω
νεται σ' όλόκληρη την άνθρωπό-
τητα. θά συγκλονίσει καί πάλιν
τα θεμέλια τής ήθικής της συγ-
κ-ροτήσεως. Θά ένσπείρει πραγμα
τικά την ά/μφιβολία γιά τό μέλ-
λον της.
"Η είναι άλήθεια αύτά πού δι-
)κ,κη|·ύττονγ οί πολιτισιιενοι λαοί
τοϋ| ι{όσ)Μ>υ, περί, «Ελευθερίας,
περί Άνθρωπισμοΰ καί περί Δικαι-
οσΰνης τ είναι κωνικά ψεύματα.
Αύτό ακριβώς θά καταδείξει ή
δικαιώση ή ή μή δικαιώση τοϋ άγώ-
να των Κυπρίων.
Ό αγώνας αύτός, ίνα; αγώνας
ώραΐος, «ελληνικάς» κι' αυτή τή.
φορά αποτελεί ϊτσι πραγματικά, ί¬
να καινούριο «ΟΧΙ» καί μέ την
ϊδια άναμφισ6ή.τητα σπουδαιότητα,
σάν τό «ΟΧΙ» τής 28ης Όκτωορί-
ου τοΰ 1940 έ'να καινούριο έλλη-
νιβώ «ΟΧΙ», εναντίον των άπαν-
θρώπων δυνάμεων τής 6ίας καί
τής άποκτηνώσεως, πού άλλοόμονο
παρά τα συμπεράσματα τα τοαγι-
κά καί τίς άνυπολόγιστες θυσίες
των δύο τελευταίων παγκόσμιον
πολέμων έξακολουθοΰν νά ϊπιζοϋν.
Δέν θά έπικρατήσουν δμως τε-
λειωτικα.
Είναι κι' αύτό μιά άσφαλέστα-
τη πεποίθηση αίσιοδοξίας, πού χ<χ- ^ακτηρίζει άπόλυτα καί σ' δλτι ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙΗ ΕΛΠΙΣ ΟΤΙ Ο ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ κ. ΦΟΥΤ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΛΛΑΓΗΝ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΚΗ! ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ ΧΑΡΝΤΙΓΚ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 215 "Οκτώβρι¬ ον. — ΑΙ αγγλικαί έπιθεωρή- σβις χαιρετίζουν σήμερον τον διορισμόν τοΰ κ. Φούτ ώς κυ- βερνήτου τής Κύπρου. Έξαίρε- τ«ι γενικώς ή προσωπικότης, ή Λίϊ,οα, ο φιλελευθεριομός ών. Δύναται τώρα νά δοθή 'έ- να εΐδβς άνεξα,ρτησίας είς την Κύπιρβν, έως ώτου ή "Ελλάς καί ή Τοι>ρκία άΐτοφααίσβυν περι
τβϋ ©ριστικβύ καβεστώτος τής
νήσου».
Ό «Νέος
Πβλιτικος» γρά-
ή πρββιδβυτιικότης τού κ. Φούτ. φεΐ: «Τό κυπριακόν δύναται
Έί άζ ή λί ά λθ ό
'Βίτίαης εκφράζεται ή ελπίς ό¬
τι β οιορισμος τβΰ κ. Φβύτ οη-
μΐχίνει αλλαγήν πολιτικάς ή
©τι ό κ. Φβύτ θά πείση την αγ¬
γλικήν Κυβέρνησιν νά μετα¬
βάλη πολιτικην είς τό κοπρια-
κον.
Ό «θεατης» φρονεί δτι ό
κ. Φούτ θά έλαβεν εγγύησιν
σχετικώς μέ τάς «ιροδέσεχς
άγγλικης Κυδερνή&σως,
είναι αμφίβολον, εάν
©ά εδέχετο την θέσιν αυτήν.
νά λυθή μόνον α) Διά τής α¬
νευ ©ρων άναγνωρίσεως τής
άιρχής τής αΰτοδιάθέσεως. β)
Διά της άναγνωιρίσεως μόνον
των ύπαρχόνιτων πραγμικτικών
εκπροσωπών τ©ϋ κυπιριακοΰ
θά χρειασθή βλη,ν τού την ίκ«-
νότηιτα πρός αντιμετώπισιν
τοΰ Κυ.πριακοϋ.
ΟΙ «Τάϊμς τής Ν. "Υόρκης»
είς άρθρον υπό τόν τίτλον :
«'Αλλαγη είς την Κύπρον»
γράφουν ότι: «Ό διορισμόν
τοϋ πεπειριχμένον ανώτερον «-
ποικιακοΰ ύττοιλληλου ύποίηλοϊ
πιθανώς ψυχολογικηιν χαλάρω¬
σιν τής Γτολιτικής άτμοσφαΐ-
ρας, ή οποία περιβάλλει την
άνήουχον νήσον. Ή σχετική
ήρε,μίοτ, πού έκυιριάρχησεν είς
λα©ϋ, μετά τοΰ ©ποίον, πρέπει την Κύπρον κατά τό παρελθόν
νά γίνουν αί <5ιαπρ«γματεύ- 'έπάμηνον άντιστοιχεΐ μέχρις σεις. Έξ (Χλλου, ύπάρχει κίν- ' ωρισμένου βοοθμοΰ πρός την δυνιος επαναλήψεως των τ*ρ#- χαλάρωσιν τής οξείας ηολιτι- ψς ρ χρ ς ξς χών καί τής βίας έν Κύπρω, κης κρίσεως, η όποί« προεκλή- άλλ' ή λί δήξ θ άό ό ό ϊ άλλ' ή τελευταία διακηρύξας τού έργατικοϋ κόμματος ισως θη άηο τό κυϊτρ-ιακόν αϊτημα τής ένώοεως. Τουτο δέν οη- χ ή ι ργ μμς ς ής ς «Πρόοδος, συνεχίζει, δύν«- έπιειισε τούς Κυπρίους ότι δύ- μ<Χίνει 2τι ή έντασις τοΰ αΐτή- ται νά πραγματοποιηθή νανιτατ νά άναμένουν άλλα- α,ρσεως των έκτάκτων μέ- γήν τής Κυβερνήσεως!». ΐ ή άά Τέλ ό Χό ς ρς μ γή ς ρ τρών καΐ τής άποκαταστάσεως Τέλος, ό «Χρόνος Πα- τών άγγλοκυττριακών σχέσε- λίιρρβιοον» τονίζει ότι ό κ. Φουτ ματος ήλλαξεν, δσον άφορά τούς Κυίτρίους, άλλ' αί έκτός τής νήσου ττολιτικαί συνθήκαι, πού έπηρεάζου,ν τα αΐτήματα ταυτα, κινοΰνται σχεδον άδιο- ράτως πρός κάποιο είδος δια- καινονισμοΰ. Χωρίς νά υπάρχη τι τό οΌΐψές διά νά ληφθή ώς βάσις, ένισχύεται ή γενικίΐ έν τύπωσις ότι αί Κυβερνήσεως Ελλάδος καί Μ. Βρεταννίας θά ηδύναντο νά επιτύχουν συμφωνίαν επι τής Κύπρου, ά- ττοδεκτην άπό τους Κυπρί- ©ι>ς, άλλά τό νά επιτευχθή
συμφωνία άττοδεικτη καί από
την τουρκικήν Κυβέρνησιν εί¬
ναι άλλο πράγμα. Πάντως, ό¬
λαι αί συζητησεις θά παραμεί-
νουιν κατ' άνάγκηιν έκκρεμείς
μέχρι των τουρκικών έκλο-
γών, δεδομένου δέ δτι τό τέ¬
λος τής ημερησίας διατάξεως
τοϋ Ο.Η.Ε., τουτο δέν Θά σύζη-
Θή πιθανώς είς τόν διεθνή ορ¬
γανισμόν επί τινος άκόμη *-
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΟ ΑΓΙΟΝ Ορ0
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΝΙΚ.ΟΥ
Δέν μπορέσαμε νά δοθμε κσ-
νέναν άπό τούς Έπιτρόπους
τοθ μοναστηριοθ. Μόνο Εναν
προϊστάμενο εΤδαμε,
είχαμε γνωρΐσει καί στΐς α
ρυές, τόν Πατέρα ΊώακβΙμ άπ*
τ· Αϊβαλή1 τής Μ. ΆσΙας. Γε·
ρός δντρας, ψηλός, μέ φωνή
σάν καμτιάνα. Σωβτός ·Α'φσ
λώ άλλδ ό
ΑΙ ΗΗΩΜΕΗΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΑΗΑΚΤΟΥΗ ΕΚ ΗΕΟΥ
ΤΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΗΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤ. ΕΝΩΣΕΩΣ
την
εκτασή τού καί τό
άγώνα, όπως
ρώσει, τή φωτεινή
της στιγμης έκείνης.
αεγαλακτύνη
ΤΗταν ή στιγμή της Ελλάδος
καί πάλιν τότε, δσο καί δν προσπα
θοΰν σήμερα νά μειώσουν τή ση-
μασία της, ταπεινοΐ καιροσκόποι,
ΰστερόβουλοι έκμεταλλευτές των
ίδανικων καί άρνητές τής Άρε¬
τής.
Καί σήμερα—ιμοϊρα τοΰ Γέ¬
νους μας κι' αύτό^— ζοϋμε μιά
μ.«γάλη στιγμή καί τής Ιστορίας
της δικής μας σάν "Εθνος καί
τής Ιστορίας τής ανθρωπότητος
γΐνικότερα. Δέν είναι διόλου ύ-
περβολή αύτό πού λέμε. μιά κου-
6έντα πού φαίνεται Ισως νά την
επιβάλλει ή Ήμέρα. "Ο,τι γίνε-
ται τώρα έκεϊ κάτω στή μαρτυρι^
κή 'Ελληνική Μεγαλόντισο, ό άγώ
νας τόϊν άδελφών μ>ας Κυπρίων,
ή άγωνία καί ή λαχτάρα τοϋ
"Εθνους μας ολοκλήρου, Λέν εί¬
ναι διόλου ενα γεγονός μέ χαρα-
κτήρα στενά περιορισμένο τοπι-
κά καί χρονικά. Ή σημασία τού
είναι πραγματικά πολύ μεγαλείτε
ί>η, κισμοϊστορική κυριολεκίτικά.
"Ισως νά μή τό αΐσθάνονται αύ¬
τό καί φαίνεται νά μή τό α'ισθά-
νονται δλοι οί δξω άπό την πα-
τρίδα μας. Θά δλθει ή στιγμή, πά
ρά ταυτα, πού θά τό κιαταλάβουν,
πώς ή δκβαση τοΰ άγώνα αΰτοΰ,
— τοϋ σημερινοϋ «ΟΧΙ> των
σημερινο
ελληνικόν άγώνα, όπως συνέβη
τό ίδιο καί σ' δλους τούς αλλους,
τούς άνάλογους προηγούμενους,
Εμείς θά νικήσουμε στό τέλος
καί αυτή τή φορά !
Οί φωτεινές δυνάμεις ποΰ έμ-
πνέουν, πού ένισχυουν καί τόν ά-
γώναν αυτόν, θά κατισχύσονν παρ'
δλες τίς άντιξοότητες. "Ας πιστεύ
ουμε πώς τό καλεϊ άληθινά καί
ή έλληνική έπέτειος των ημερών
αυτών ότι, ύπάρχει ίνα γενικότε-
ιρο άνθρώπινο πεπρωμένο. Τό πε
πρωμένο πρός τήίν έπΐΌΐωκομένηι
'ΗΦική Τελειόττϊτα. Μάς τό έιδί-
δαξαν οί σοφοί τής άρχαίας Έλ
λάδος, μάς τα εδίδαξεν ό Χρυστια
νισμός έστω καί άν τό νοθεύουν
αύτό τό πεπρωμένο καί αύτό τό
Ιδανικό, άνάξιοι, όρισμένοι άνάξι-
οι, πολιτικοί ήγέτες σήμερα. Θά
περάσουν κι' αύτοι, δπως οί φασί-
στες τοΰ Μουσολίνι καί οί ναζή-
δες τοΰ Χίτλερ. Ή μελανή κη-
λύδα των έγγλέζων Τόρηδων, πού
καταισχύνιει τό σύγχρονο πολιτισμό,
άργά ή γρήγορα θά σδύσει καί αύ
τή.
Οί Κύπριοι καί οί αλλοι "Ελ-
ληΐνες πράττουν καί πάλιν τό κα¬
θήκον των. Τό έπιτάσσει ή μα-
κραίοχνη Ίστορία των. Τό δίδαγμα
.τηις! 28ης 'Οκτωδρίου μάς σττν»1
ρίςει καί στή σημερινή δύσκολη
στιγμή.
Ή 'Ελλάδα δίνει κι' αυτή τή φο-
ρά τό παράδειγμα καί προβάλλει
ιστούς Ισχυρούς καΐ στούς μεγά-
ους τής Γής, τό δίκιο της, τό βί-
κιο τής Ελευθερίας των παιδιών.
της τής Κύπρου, σάν Ινα αϊτημα
καί πάλιν παναθρώπινης σπονδαιό
τηττας καί σάν Ινα μήνυμα, σάν
ία σύμβολο βασικής Ίστιρικής καί
ήθικής
αούς.
ΝΕΑ ΤΟΡΚΗ, 25.—Ή άνακοί
νωσις τής πραγματοποιήσεως μιάς
σειράς έπιτυχών έκτοξεύσεων πυ-
ραύλων καί κατευθυνομένων βλη-
μάτωηι υπό των Άμ*ερικανών έπι-
στημόνων έχαρακτηρίσθη ενταύθα
ώς Θέτουσα τέρμα είς τάς ολίγας
ημέρας €ταπεινώσεως» τάς οποίας
έδοκίμασε τό αμερικανικόν γόητρον
' έκ διαφόρων άποτυχιών των πυραύ
'λων των Ήν. Πολιτειώινι καί τής
συνεχιζομένης περί την Γήν δια-
δρομής τοϋ ρωσυκοϋ δορυφόρου.
Έξαίρεται τό γεγονός ότι ή Άμε
ρική απέκτησε πάλιν τό προβάδι-
σμα διότι ό έξαπολυθείς είς Ένι-
βετόκ πύραυλος ανήλθεν είς ΰψος
δπου δέτνι Ιφθασεν ουτε ό «Σποΰτ-
νικ» οΰτε άλλος ρωσικός πύραυλος
ή συσκευη κατασκευασθεϊσα άπό
άνθρωπον.
Αί έπίσημοι άνακοινώσεις προελ
Θοϋσαι άπό τό υπουργείον Αμύνης
των Ήν. Πολιτειάχν καί έΉσχυθεί
σαι άπό προκαταρκτικήν δήλωσιν
τοΰ προέδρου Άϊζενχάουερ άνέφ«-
ρον ότι ό άμερικανικός πύραυλος
έκτοξευθείς είς Ένιβετόκ τοϋ ΕΧ-
ρηνικοΰ άπό έξέδραν άεροστάτου
είς μέγα ΰψος» υπερέβη τα 1.000
μίλια έναός τοϋ Διαστήματος καί
ότι ό πύραυλος αύτός άποτελούμε-
νρςι άπό πολλούς όρόφους είναι
δυνατόν νά φθάση καί είς πεντα-
πλασίαν απόστασιν. Κατά τό διά-
στημοτ τής άνόδου τού ό πύραυλος
εξέπεμπε διάφορα σήματα έκ των
συσκευών μέ τάς οποίας ήτο έφιο-
διασμένος καί τώρα γίνονται περί
πλοκοι μαθημ·ατικοί
διά τόν καθορισμόν
ύπολογισμοί
τοϋ άκριβοϋς
ΰψους των 1.000 μιλίων έπιβεβαιω
θη τότε ή άμερικανική έπιτυχία
θεωρείται ώς θρίαιμβος. Δέν είναι
μόνον βέβαιον τί άπέγινε ή κεφαλή
τοΰ πυραύλου. Κατά μίαν εκδοχήν
ή τροχιά τού την έπανέφερεν είς
την ατμόσφαιραν τής Γής δπου καί
■διελύθη. Ή έκτόξευσις εγένετο υπό
των ϋπηρεσιών άεροπορίας καί αί
σχετικαί πληροφορίαι άναφέρουν
ότι ήκολούθηο'ε καί δευτέρα έπιτυ-
χής έκτόξευοΊς.
"Αλλη ανακοίνωσις ανήγγειλεν
ότι σήμερον την μεσημβρίαν έκ τού
άκρωτηρίου Κανάβεραλ τής Φλω-
ρίδος έγινεν έκτόξευσις τοϋ κατευ-
θννομένου βλήματος «Θόρ> καί δτι
τούτο έφθασεν επιτυχώς είς τάν
στόχον τού είς απόστασιν 1.500
μιλίων καί είς σημείον τού Άτλαν-
τικοΰ ευρισκόμενον μεταξύ Νοτίου
Άμερικής καί Άφρικής. Τό «Θόρ»
όύναται νά έκτοξευθή άπό ύποβρύ-
χια έν καταδύσει καί άπό πλοία
επιφανείας.
"Αλλη έπιτυχής έκτόξευσις βλή¬
ματος εγένετο έκ τής βάσεως Πά-
τρικ καί τό βλήμα άφοΰ ανήλθεν
είς ίίψος Ϊ0 περίπου χιλιοαέτρων
επέτυχε στόχον κινούμενον είς τόν
άι'ρα άπέχοντα πλεθΛΐ των 100 μι¬
λίων υπεράνω τοΰ Άτλαντικοΰ. Τό
βλήμα φέρει την όνομασίαν «Μπό-
μαρκ», έχον δέ ταχύτητα ύπερδι-
πλασίαν τοΰ ήχου έπέπεσε κατά άε-
ροπλάνου Β17 κινουμένου ανευ πλη
ρώματος καί τό κατέστρεψε, μολο¬
νότι δέν έφερεν έκρηκτικήν γόμω-
σιν. Τό «Μπόμαρκ» δύναται νά επι
τύχη στόχον είς απόστασιν 200 μι¬
λίων καί προορίζεται διά την κα¬
ταστροφήν βομβαρδιστικών άε,ρο-
πλάνων καί βλημάτων προτοΰ ταύ¬
τα φθάσουν είς τόν στόχον των.
Ό Πρόεδρος Άϊζενχάουερ άνα-
φερόμενος είς τάς έπιτυχεϊς αύτάς
δοκιμάς όπως καί είς την εκσφεν¬
δονίση τού «Βάγκαρντ», τοΰ πυ-
ραύλ.ου ό οποίος βα μεταφέρη είς τό
Διάστημα τόν αμερικανικόν τεχνη-
τόν δορυφόρον κατά την άνοιξιν
τοΰ 1958, εδήλωσε σήμερον ότι «ή
έπιτυχής έξαπόλυσις των πυραύλων
καί βλημάτων ομιλεί άφ' έαυτής>.
"Αλλη ανακοίνωσις τοΰ Λευκοΰ
Οΐκου διηυκρίνησεν ίίτι ή έκτόξευ-
σις τοϋ δορυφόρου θά γίνη υπό κλί
σιν ώστε οΰτος νά ακολουθήση τρο
χιάν γύρω άπό την Γήν, Γ·νώ αί
σημεριναί εκτοξεύσεις πυραύλων γί
νονται πρός τό Διάστημα καί μέ
ΰπολογισμόν τροχιας τοιούτον ώστε
οί πύραυλοι, παρά τήνι ταχύτητα
των, ή όποία ίσοφαρίζει καί πιθα¬
νόν νά ύπερβαίνη την ταχύιητα τοϋ
ρωσικοϋ δορυφόρου, νά έπαναπί-
πτουν είς την Γήν.
Απεκαλύφθη έξ όίλλου, δτι Ά·
μερικανοί ίπιστημονες οιεξαγουν
άπό ετους ερεύνας διά νά διαπι-
στώσουν πώς είναι δυνατόν νά έπα
νέλθη είς την Γήν άπό την ατμό¬
σφαιραν, δορυφόρος ό οποίος θά
φέρη άνθρώπους. Ή αποκάλυψις
περισσοτέρων πληροφοριών δέν έπε
τράπη διά λόγους ασφαλείας.
Η ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥ
ΕΠΙΜΕλΗΤΗΡΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ
Δημοσιεύομεν κατωτέρω την εί-
σήγησιν τοθ προέδρου τοΰ Έμ-
πορικοΰ καί Β ισμηχανι<κοϋ Έ;γγι- λυ Πειραιώς κ. Μττρού- διά τό θήμια των μετσιφο- επέκτασις καί καλυτέρβυ- ρών: «Ή γιά δλονς τούις ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Η ΑΠΕΡΓΙΑ Ή στάσις τετραώρου εργασίας θήνα, άλλά ατυχώς γιαυτούς προ- των λεωφορείων, γιά την όποία μίλησα σέ προηγούμενο /ζ,ονογρά- φημά μου καί πού Ιγινε πρό ημε¬ ρών, εχει καί κάποιαν άλλην πλευ¬ ρόν, δχι λιγώτερο σοβαρή κα «ξιοπρόσεκτη καί πού άφορί} τό κοινόν. Μ' αυτήν Θά άσχοληθώ σή¬ μερα. Είναι ννιοστό δτι σέ κάθε άπεργία ή στάσι εργασίας, έκεϊ- νος πού πληρώνει τα σπασμένα εί¬ ναι ό κοσμάκης. Σηκώνεται άπό τό χάραμα καί ξεροσταλιάζει περιμένοντας νά βρή κάποιο μεταφορικό μέσο νά πάην στή δουλειά τού. Δέν μποροΰμε νά παραβλέψωμε ότι ή Κυβέρνησις σέ τέτ,υιες περι- στάσεις, άπό τό έ'να μέρος έπι.τρέ- πει σέ φορτηγά, καί ταξί νά κά¬ νουν δρομολόγια καί άπό τό αλλο βιαθέτει στρατιωτικά αΰτοκίνητα γιά τή μεταφορά των πολιτών. "Ο¬ πως καί ν&χη δμως τό πράγμα, πάντοτε παρατηρεΐται άνα*μαλ£α καί μάλιστα σέ μακρυνά τέρματα, βπου κυριολεκτικά μαρτυροΰν οί άνθρωποι, όπως Ιγινε στήν τελευ¬ ταία στάσι εργασίας, πού μάταια περίμενε ό κόσμος στίς στάσεις νά φανή μεταφορικό μέσο. Θά άναφέρω συγκεκριιμένο γ«- γονός πού ύπήρξα μάρτυς καί πού ίέν έστερεΐτο τραγικότητος. Κατέ- βαινα ιμέ Ιδιωτικό αΰτοκίνητο άπό τή Βουλιαγμένη, ζδλζηα τόν κό- σμο μέ παρακλητικά βλέμματα νό μάς κυττάζη, μήπως φωτισθοΰ- με καί σταθοΰμε νά πάρωμε μερι- κούς καί θά τό κάναμε ασφαλώς, αν επρόκειτο νά άνεδοΰμε στήν Ά- ορισιμός μας ήτο ό Πειραιεύς. 2τή στάσι τής Βούλας δμως μιά ήλικιωμένη κυρία ήλθε κυριολεκτι- κά μπροστά στό αΰτοκίνητο καί. μάς παρα,κάλεσε νά την πάρουμε μαζί μας, γιατί στίς 9 θά έγχειριζότα- νε τό παιδί της. ΤΗταν τέτοιος ό «ϊπαραγμός της, πού άναγκασθή- ωαιμε νά συμμορφανθοΰαε μέ τήηι παράκληοι της, πήραμε τότε καί τϊλλους επιβάτας, καί τροποποιών- τας έξ άνάγκης τό σρομολόγνο, έγκαταλείψαμε τόν Πειραια καί ά- νεβήκαμε οτήν Άθήνα. Ασφαλώς δέν θάναι αύτη ή κυ¬ ρία ή μοναδική πού ανωτέρα δία την καλοΰσε στήν Άθήνα καί δ¬ μως ήταν καθηλωμένιη στή Βού- λα. Καλό είναι νά διεκδικοί5με τα δίκαια ιιας, άλλά πρέπει νά σκεπτώ μεθα καί τούς τϊλλους. "Οταν μά¬ λιστα πρόκειται περί έπιχειρήσεων κοιντίς ωφελείας δπως τα λεωφο- ρεϊα, οί Ιδιοκτήτες Θά πρέπει νά μπαίνουν καί στή στάσι τοϋ κόσμου πού νιά διαφόρους λόγους είναι ■ΰποχρεανμένος νά κυκλοφορή. Καί ΰν Λέν είναι διτνατόν κατ' άλλον τρόπο νά έκδηλώσουν τή βυσαρέ- σκειά τους οί λεωφορειοϋχοι παρά μόνο μέ στάσεις εργασίας καί ά- περγίες, τότε τό Κράτος πού ξέ- ρει πολύ πρίν, πότε πρόκειται, νά δς λαμβάνη τα μέτρα τού καί νά τροφοδοτή δλα γενικώς τα τέρματα μέ μεταφορικά μέσα γιά την ΰποτυπώδη ?στω μεταφορά τοϋ κοινοΰ. Σ. Μ. Κ. σις τοΰ όδικοΰ δικτύου, διά την οποίαν ίδιαίΐτερον άπέΐδειξεν έν<δι- αψέρον ή Κυδέρνηρις, έν σΐΛΰικχ- πρός την ,μείωσιν των έξό- ΧΑΡΤΟΠΩΛΕΙΟΝ "ΕίΕΡΗΑΝΤ,, Κ. ΒΟΣΚΙΑΗΣ - Γ. ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ: ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ: Καποδιστοίου4β "Αγ. Κωνσταντίνου 18 (Στοα) Τηέφαϊνα : Έργοστασίίυ 55 068- Καΐαστήματος 58-876 Πλουσία Συλλογή Χαοτικων καΐ βΐδών Γραφικής Ύλης ΠΩΛΗΣΙΣ : Χονίοική - Αιανική . -..-, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΣΤΗΗ ΚΑΤΑΠΑΑΩΣΙΙ δων μετταφοράς των δι' αώτοκινη- των μεταφερσμένων έμττΓορευμάτων όχι μόνον λόγω τής τεχνικής των αύτοικ.ινήτων τελειοποιήσιεως κσί δή άπό απόψεως καυσίμου ΰλης, άλλά καί έκ τής άττοφυγής των έξόδων άτττό πόρταν είς πόρααν, τόσον έξυττηρβτικής άττό ττάσης ά- ,ττόψεως, έσχεν ώς ττοτέλεσιμα την γένβσιν σήιμερον δύο προβληιμά- των. »Τώ ττρώπτον πρόδληιμια, είναι τό ττρόβλημα τοΰ σι>ντονισμοΰ ,μετα-
φοράς σΓδηροδρόμου κ,αϊ αυτοκίνη¬
τον καί τό δεύτερον ττράβληιμα εί¬
ναι ό καθορισιμός τής ευθυνής τοΰ
μεταφορέως τού αύτοκινήτου καί
τήις μετ' αυτής σννδεομένηις έξα-
σψαλίσεως τού κυρίου τοΰ έμ.πο-
ιρεύματος.
>Τήν αναζήτησιν τής εξευρέσεως
λύσεως των δύο τούτων ττροβλη-
ιμάτων άφείλρμεν νά έτηιζητήσωμεν,
δταν όμιλώμεν ττερι «μεταφορών».
Δοθέντος μάλιστα, δίτι προκειμέ-
νου περί οργανώσεως των μεταφό-
ρών, εώρισικόιμεβα ττρό ττροδλήμα-
τος, ή λύσις τοΰ όττοίοι; άντιμετω-
■τίζει όλας τάς ΤΓεριττττώσιεις, άλλά
ττρο καταστάσεως διαρκώς μετα-
βαλλομένηις την οποίαν έχομεν κα¬
θήκον νά παρακολουθώμεν καί νά
κατε:υθύνω>με.ν.
>'Ως πρός τό πρώτον πρόδληιμα
τού συντονισιμοΰ των μεταφορών
σιδηροδρόμου καί αυτοκίνητον, τοΰ
το είναι ττολύττλοκον καί πολι/ονν-
θετον καί συνδέεται τηρός γενικώ-
τερα σΜμφέροντα τής χώρας, τα
οποΤα ύτταγορεύουισι, όχι μόνον
την διατήρησιν τοΰ σιδη,ροδροιμι-
κοΰ δικτύοι;, άλλά την ικαλυτέιρευ-
σιν ικαί επέκτασιν αυτού, όσονδή-
ποτε και αν οί ύπολογισμοί των
σιδηροδρσμΐ'κών έττιχειρήσεων πα-
ροκσιάζονν έλλείιμματα, είς την ΰ-
πχχρξιν των οποίων δέν είναι ξέναι
τταρεμβάσεις, ΰττο ττοικίλας μορ-
καθιέίρωσιν ύποχρεώσΕως ιμεταφο-
οάς διά σιδηροδρόμου ή τής προσ.
π-αθείας καλύψεως τοΰ έλλείιμιμα-
τος δι* έπιβαρύνσεχος τού αύτοκι-
νήτου. Ή καλυτέ,ρεΑΛσις των οίκο-
νομικων των σιδηροδρομιιχών έτττι-
χεΐιρήσ€»ν θά υπάρξη διά τοΰ προ»
σανατολισμοΰ των έιττιχειρησεων
τούτων ττρος ττληρεστέραν Ικανο-
τΓοίη(σιν τοΰ κυρίου τού έμπορεύ-
ματος, τής παροχής είς αυτόν δ-
λων των εύκολιών, αΐτινες τταρέ-
χονται τταρά τού ιμιεταφορέως δι'
αΰτοκ,ινητου.
»Ώς ττρός τό έτερον ζήττηιμα τού
,μεταφορέως, αί σκέψεις μας ττεριο-
ρίζονται διά τάς μεταφοράς έν
έσωτερικφ, δοθέντος, ότι ή δι-
βθνής ιμετοίρορά δι' αύτοκινήτου έ-
υεύη καΓταρτισθέντος υπό την αί-
γίιδα τοΰ Όιργανισ'μοΰ Ήνωμένων
ΊΕΘνών σχεδίου τής 19 ης Μαΐου
1956.
^ΕΤναι είς ττάντας γνωστόν, δ¬
τι ή δυνατότηις τής μεταφοράς δι'
αϋτοκινήτου έδημιούργησιε πληθώ-
ραν ττα.ραγγελιοδοχΐικών έττιχειρή¬
σεων μεταφοράς. Χωρίς την ύπαρ¬
ξιν των άπαραιτήτων έκείνων προ-
υποθβσεον, αΐτινες έξασφαλίζουσι
την έκΓττλήιρωσιν των άναλαμβανο-
/μΐένων τταρά τινος έπιχειρήσεως ΰ-
τηοχρεώσ«ος, δημιουργούνται έπι-
χειρήο-εις ,μεταφοράς.
^ΆττΓθτέλεχΓμα τούτου, ή έξαφά-
νισις τής ιδιότητος τής φορτωτι-
κής τοΰ αύτοκινητου, ώς τίτλου
ττιστωτιικοΰ, ώς είναι ή ψορτωτική
τυχε ρυθμίσεως διά τοΰ έν Γε-τών σιδηροδράμων, των άτμοπλοί-
ΕΥΡΕΙΑΙ ΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΓΟΡΔΣ ΤΗΣ Α. ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ
»'ΕΞκεϊνο, το οποίον ήμεΐς είχο¬
μεν νά τονίσωμεν είναι, ότι δέον
νά αττακλεισθή παν μέτρον τό 6-
ττοΐον θά έτεινε είς την κα¬
τάργησιν τού άνταγωνισιμοΰ μετα¬
ξύ γιραιμμής καί δρόμου, ώς συ-
λεγεται, ώς καί είς την
Ό ΰψυπουργός Έμπορίου κ. Ν.
Μάρτης ά'Μεκοίνωσε χθές δσον ά¬
φορά τάς δυνατότητας τής είσαγω-
γής λαχανικών είς την Δυτικήν Γερ
μανίαν, δτι κατά τό 1930 ή χώρα
αυτή) είσήΐγαγε πρός εσωτερικήν
κατανάλωσιν 523 χιλιάδας τόννους
λαχανικών διαφόρων εΐδών, άξίας
225 έκατομμυρίων μάρκων.
Ούτω είσηγαγε 52 χιλιάδας τόν¬
νους κουνουπίδια, 23.000 τ. σπα-
νάκι καί αλλα σαλατικά, 34.200 τ.
μαρούλια, 53.000 τ. άγγούρια, 157.
000 τ. ντομάτες, 28.000 τόννους
καρότα, 6.700 τ. σπαράγγια, 6.000
τ. κολοκυθάκια, 6.300 τ. άγγινά-
ρες, σκόρδα καί μανιτάρια, 136.000
τ. κρεμμύδια καί 20.200 τ. άλλα
ιεΐδη διαφόρων λαχανιικών.
Οί ώς άνω άριθμοί είπεν δ κ.
Μάρτης, καταδεικνύουν · άψ' έαυ-
τών τάς υφισταμένας δυνατύτητας
έξαγωγής έλληνικών λαχανικών είς
την Γερμανίαν, ανεξαρτήτως τής
άπορροφητικής ίκανόιητος καί των
λοιπών χανρών, είς τάς οποίας (Ί-
νάλογοι ποσότητες δινατόν νά έξα-
χθοϋν. "Ηδη, είς την πρωτοβουλί¬
αν τά>ν παραγωγων των είθών το»·-
τα>ν έναπόκειται ή προσπαθεία τήί
κατακτησεως μεγάλων τομιέίϋν της
ώς άνω άγοράς διά τής παραγω-
γής καλής ποιότητος καί ιδιαιτέρως
πρωιμων πρός εξασφάλισιν καλν
τέρων τιμών.
Κατά την παρελθούσαν έ|αγα>-
γικήν περίοδον εξήχθησαν είς Δυτι
κτμι Γερμανίαν καί 100 τόννοι έλ¬
ληνικών πιπεριών μέ έξαιρετικωί*
ικανοποιητικάς τιμάς.
ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ
ΔΙΑ ΤΟ ΝΕΟΝ Ν.Δ. ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΟΔΟΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΝ
Τό Δημοτικόν Συμβούλιον Κε- Αυτοδιοικήσεως, δεδομένου δτι δχι
ρατσινίου, κατά την τελευταίαν μόνον δέν τταρέχει είς τούτους νέ-
του συνεδρίασιν σχετικώς μέ τα άς πηγάς έσόδων, άλλά άντιθέ-
ύπ' αριθ. 3777)57 Νομοθετικόν ] τως άποστερεΐ ένίους έξ αυτών καί
υφισταμένων πόρων διά
Διάταγμα «περί τροποποιήσεως
καί σνμτπλη,ρώσιεως διατάξ,βων τής
Νομοθείας «τπειρί των ττροσόβων
των Δήμων καί Κοινοτήτων κλπ>,
έχαρακτήρισεν τουτο ώς μή άν-
ταποκρινόμενον πρός τάς προσδο-
κίας των Όργανισμών Τοπικής
της πα-
ροχής παντελοΰς φορολογικής ά-
παλλαγής των Έταιρειών ΗΕΞΑΠ
καί ΟΥΛΕΝ, δηιμιουιργεΐ δέ καί
άπαράδεκτα προνόμια υπέρ ωρι¬
σμένων μεγάλων Δήμων, επί σκο¬
πώ διασπάσεο»ς τής ένότητος τού
των.
όν. Οϋτε ό φορτωτής βμττορος ε¬
χει ασφάλειαν, δτι διατηιρεΐ τα ε¬
πι τοΰ έμπορεύ,μιατός τού δικαιώ-
ματα, οΰτε τα πιστωτικά Ιδρύμα-
τα, τα παρεχοντα δάνεια επί ένε-
χύρω των τίτλων τούτων έχουσιν
εξασφάλισιν.
3>'Ο άνταγωνισμός μεταξΰ των
ττολυαρίιθΐμιων μεταφορικών επιχει-
ρήσεων, ωδήγει είς την παράδο¬
σιν τού άμτΓαρεύματος είς τόν πα-
ραλήτττην άνευ προσαγωγης τής
φορτωτικής άνευ τταροχής εγγυή¬
σεως, ώς γίνεται προκειμένον ττε-
ρΐ των θαλασσίωι/ μεταφορών. Τό
ότι ό μεταφορεϋς είναι ύττεύθυνος
δέν κέκτηται σημασίαν, έφ' όσον
ούτος δέν έχει οικονομικήν επιφά¬
νειαν δια ν' ανταποκριθή είς τάς
ύτΓθχρεώσεις τού.
»Είναι άμεσος άνάγικη έττεμδά-
σεως τού νομοθετου διά την θέσ¬
πισιν: Πρώτον τής εκτάσεως τής
εύ9ύνης τού μεταφορέως, έκκινοΰν-
τος έν ττροκ.ειμένω έξ άτπόψεως σκο
πιμότητος οίκονσμικ,ής «αί κοινω-
νικής. Δεύτερον, ότι έπιχειρήσεις
/μεταφοράς δικαιούμεναι νά έκδί-
δουν φορτωτικάς είναι όκεΐναι, αΐ¬
τινες έχουσι καταχωρηθή είς τό
ειδικόν μητρώον μεταφορικών επι-
χειρήσεων, τό τηιρούιμιενον τταρά
των Έτπ'μελητηρίων.
»Διά την έγγραφήν, ένβργουμέ-
νην μ·ετά ήτιολογημένην γνωμοδό-
τησιιν τής δι ο ικ,ητ ιική,ς Έίττιτροπής
τού ΈΞτπ-ιιμελητηρίου, δέον ν' άπαι-
τηβη ή προΰπαρξις ώρισ-μένων
ΤΓρουτΓοθέσ'εων, κοοθοριζοιμιένων έν
τώ νομώ. Μεταξΰ των ττρουΤΓσθε-
σεων είναι καί ή κατάθεσις εγγυ¬
ήσεως ανάλογον πρός τόν κύκλον
των ,μβταφορών, τάς ποίας πρόκει¬
ται νά ενεργήση ή επιχείρησις.
Μή λησιμονώμεν, δτι διά την 4πτι-
χείρησιν Γενικών Άποθηκών Ά-
σφαλίσιεως, ό νάμος αξιοί την κα-
τάθεσιν εγγυήσεως. Τέλος έν τώ
δέον νά προδλεφθώσι ποινι-
καϊ κυρώσεις καί άλλαι τοιαύται
ιμεταξύ των οποίων θά είναι καί
ή στόριησις αδείας εκδόσεως φορ-
τωτικών έν περιπτώσει διαμαρτυ¬
ρήσεως φορτωτικής.
^Ταύτας τάς ακίψεις τό ημέτε¬
ρον Έττϋΐμελιηιτήιριον έχφ.ράζ€ΐ καί
νομίζω, δτι ή άττοδοχη τούτων θά
ρυθμίση τα ζητήματτα, άτινα ταύ¬
την την στιγμήν έτΓείγοΐΛΠν νά
ρυθμισβώσιν, ώς ττρός τάς μετα¬
φοράς».
λιώτης πάλληκαρβς, μόνο πού
αντί σαλβάρια φορούσε ράσα
καί άντί γιά Κολοκοτρωνέΐκο
φέσι, φοροθσε καλυμαύχι.
Φοβόσουν νά τοθ μιλήσης μέ
θάρρος, γι' οοτό καί 8έν τόν
ρώτησα πως Ετυχε νά γίνη κα·
λόγερος.
Μόνος τού μδς βΐπε πώς είναι
άπ· τ' Άϊβαλή", σάν Λκουσε
πώς έγώ εΐμαι άπ* την Σμύρνη
Κι' Ετσι τέλειωσε, Οστερα ά
πό 20 μέρες τό προσκονημά μου
καί ή περιοδεΐσ μου στό Πβρ-
βόλι τής Παναγίας, δπως όνο-
μάζουν οί καλόγεροι τό Άγιον
"Ορος. Τα μουλάρια τοθ μο
ναστηριοθ, άπω Ινα πολύ κα
τηφορικό καλντιρΐμι, μδς κατέ
βασσν σιγά σιγά στόν άρσανδ
Άπό κεΐ μβς συντρόφίψε γιά
λίγο διάστημα. άπ' τα βεξιά ή
άκροθαλασσιά καί φτάσαμε
πάλι στή Δάφνη Στό κσφενεΐο
πού καθίσσμε περιμένοντας τή
βενζίνη νά μδς πάρη ττϊσω
στήν Ίερισσό, βρεθήκαμε στό
τραπέζι μέ λΐγους Μοναχούς
ποδχσν κατίβη γιά ύπηρεσίες.
—·ΚαΙ τώρα πού φεύγετε,
μ" έρωτδ δνας άττ' αΰτοός,
ποιές είναι οί έντυπώσεις σας ;»
Γύρω άπό την ττρόχειρη καί
σύντομη άττάναηση πού Εδωσα,
στρΐφογυρΐζουν στό μυαλό μου
πολλές σκέψεις Ποία εΤναι λοι
ή ούοΐα πού βοΐσκεται στό
βάθος δλων αυτών πού εΐοα,
πού ακουσα,πού άντελήφθηκα;
Γενικά, Ιφυγα άπό τό "Αγιον
Όρος μέ τίς κσλύτερες έντυ
πώσεις, καί κυρίως μέ άνα
βαιττισμένο τό θρησκευτικό μου
αΐσθημα. 'Υπάρχουν Λνθρι-οποι
—καί δέν είναι λίγοι—τιοΰ κά·
νοντας εθκολες κρίσεις, χωρίς
μάλιστα καλά: καλά νά ξέρουν
περί τΐνος πρόκειται, άποδΐνοον
στοΰς Μοναχοΰς, αλλοι Βιαθέ
σεις θκνηρΐας κι' δλλοι θέλη
ματικιά δρνηση ττ|ς ζωής στό
πιό ούσιαστικό της περιεχόμενο.
Π©ς δμως είναι δυνατόν νά
λέγωνται φυγόπονοι έκείνοι πού
ΰποβάλλουν
σέ νηατεϊες
τόν έαυτό
άτέλειωτες
τους
καί
ΙΕίΕΡϋΙΙΚΕίΐ
σέ μύριες δλλες στερήσεις,
πού σηκώνονται τή
μιάμιση τής νόχτας κι' άρχΐ-
ζοντας άπό τότε, άφιερώνουν
οχτώ περίπου ώρες κάθε μερά
στήν ΈκκλησΙα μέσα, οέ προ.
σευχές καί γονυκλισίες, στεύς
δρ-ρους, στίς λειτουργΐες,
στούς έσπερινούς, δλλοι πού
δχουνε ταχτικά ώρισμένες 8ου ·
λειές νά κάνουν στό μοναστήρι
μέσα, στούς κήπους, στ" άμπέ-
λια, στά δάση, στούς άρσανά-
δες ; "Αδικα δέν βγήκε ό λόγος
πώς βαρε<<5ί 'ναι ή καλογερική, Είναι άκόμα τάχα Λρνηση τής ζωής ό μοναχισμός; θά εΐχε άρκετή 86ση αυθαιρεσίας ή γνώμη πώς μέσα στόν πληθυ- σμό τή·ς Έλλάδας, άς ποθμε, Ενα άτομο στά 4000 δέν θάχε τό δικαΐωμα νά διαθέτη τή ζωή τού δπως αύτό νομίζει καλυτέ¬ ρα, φτάνει νά μή βλάφτη κα- νέναν Όλος ό κόσμος ζή μέ τόν 6ικό τού ό καθένας τρόπο. Ή ζωή δέν είναι μιά γιά ΰ- λους. Στή φύση μέσα τοό κά θε άνθρώπου είναι καί ή ζωή τού· —* δλλους άρέσουν τα τα ξίδια, τα νλέντια, οί διάφορες πνευματικάς άπολαύσεις καί σ' δλλους ή ήσυχη, ή μονότονη, ή σπιτικιά ζωή. 'Ετσι βλέπομε καί μιά κατηγορ(α άνθρώπων άπό τότε ποΰ ύπάρχει ό δνθρω πος τιάνω στή γή, έπηρεασμέ νων άπό μιά Εντονη θρησκευτι- κότητα πού θένε νά ζήσουν στήν άπόλυτη μοναξιά. ΕΤναι έκείνοι τι^ύ τούς άηδιάζει ή συμβατικόΐης μέσα σ' δλες τίς έκδηλώσεις τής κοσμικής ζωής Αΐσθάνονται άκόμη τή ματαιό τη τα των πάντων καί άποτρα- βιοθνται έκεϊ δπου μόνοι, μέαα σέ μιά πληρότητα άγνότητος, έρευνώντας άδιάκοπα τόν εσω· τερικό τους κόσμο, την κρυμέ- νη ζωή τους, προσπαθοθν ν* ά νεόρουν την μόνην άλήθεια καΐ νά πλησιασουν 6σο μπ,οροθν περισσοτερο την ύπέρτατη δό ναμη, ν" άντικρΰσουν αυτόν τόν Θεό. Τέτοιους άνθρώπους θά συναντήσετε στό "Αγιον "Ορος είτε* όργανωμένους σέ μικρές άδερφότητες, εϊτε μεμονωμέ μέ τή Βική τους τής ζωής, μέ την ττροσήλωσή τους στά βυζαντινά Εθιμα καί μέ κλόνηιη καί άπόλυτη πΐστη τους σέ θρησκευτικούς θρύους καί παραδόσεις πέραν τού νοη τοθ. Έξόν δμως άπ' αύτές άλ¬ λά καί μέ συνέπειες τούτων στό "Αγιον Όρος 6χει δημιουρ γηθή, άπό αίωνες τώρα, μιά Εν δοξη Έλληνορθόδοξη χριστια· νίκη Ιστορία. ΟΙ καλόγεροί τού άντεστάθη- καν μέ πεΐσμα στή λατινοποΐη ση τής, θρησκεΐας μας τόν 13ον αΐωνα καί άφθονο χόθηκε τό αΤμα τους γιά την υπερασπίση της. ΑύτοΙ Εφτιασαν, έφύλαξαν καί διέσωσαν δπειρα χειρόγρα Φα γραμμένα καί στολισμενα μέ άφάνταστη ύπομονή καί κα· λαισθησΐα. Τα καλλιτεχνήματα κσί τα κειμήλια πού ύπάρχουν καί φυ λάγονται έκεϊ, σάν σέ Ιερή κι βωτό, είναι άνεκτΐμητης άξίας. Τα άνια λείψανα των μαρτύ ρων τής πίστεως προξβνοθν ρΐ γη συγκινήσεως. ΟΙ ΜοναχοΙ αύΐοΙ, με τή ζωή τους καΐ μέ τή διπλωματικόν τα τους χά §σωσαν άπό έτιι δρομές πειρατων καί βαρβά- ρων καί Απω τούς διαφόρους κατά καιρούς κατακτητάς τής χώρας Τελευταία άκόμα, μέ την τρι- πλή κατοχή τής "Ελλάδος, οί άντιπρόσωποι δλων τΰ>ν μονα
στηριών τοθ "Αθωνα, συνα>μέ·
νοι στίς Καρυές, συνίτσξαν καί
"Αγιον Όρος";
Γερμανούς. σλλύ,
δλλους συμμάνους
λαβαΐνει κανεΐς τΓχ
γΐνότανε στοθς
γιον
καί
οημες Εννοιβς.
Στούς Ναοός μίσο
ται οί ΙιΙκόνες
αΐθουοες
ριθν, στα ξεχωρΓοτΓν;
στίς σκήτβς, «αντο0 Ο·«:
σεμνάκαΙαύστηράαύτΛ1,
αιτήματα των απέοϊτ*1*
ταπεινόν Μοναχθν^"
άναρτημένβς
Ιδιο βοθμό τα
βολά
σέ
μδς λ«1( τί έπρ6σφερα
ναστήρια στούς ■
τοθ "*
δλα
ρ
«τή βόοη ,,,ρβοχήςι{
μβ τΐώς οτό Όρος 8έν
κανεΐς καΐ ώρΐσμένίς
τιΐες. Κοινωνίαν
άνθρώ,
σαν
ίαυτό τουο
ποτελοθν καί οί Μ,
καμμιά φορά μεΡιΚ
^πΛ°ρεί .νά ^ «ι
ώκόμη νά λυτρώοοο»
' τουο άπό άνθρώ,,,
δυνσμ(ες. "Ας δοΟμί ,Γ
ρεση σάν καλόπιστοιδΰ
μέ συγκατάβασι. ^
ά; σταθοθμε μ*
άγάπη μπροοτά σ' 6λΟι'
τούς πού μέ τόοη "
άποτελοθν κοσμικίς
σεις, γιά ν' άναζητή.
άπόλυτη μοναξια καί9Ι^
νεχ" προοΕυχτΙ, τδν
θεό, νά τόν δοθνε
ι
ι
ί
ι
(Ι
%
ι λ
χ
?
ή
λ
χ·
κ
ΙΓ
ιΊ
ίΓ
Τ»
υ'1
ίι
καί μέ σφατο δέοςκα!»
νά μιλήσουν μαζύ τΟϋι ρ
Ό έπισκέπτης 8μΟς Ιο(|
γΐου Ορους φβύγοντας 4^
κεΐ δέν άποκομΐζίι ρο,4
ζωηρές έντυπώσεις άηό,ι,
νασΐήριο, άπό τούς βησηη!
πού κλεΐνουν καί ——Α τβΛ
των καλογέρων. Είναι ^
Φυσικές καλλονίς τοθ ^
ΒικοΟ αύτοθ τόπου ποί ιΐ_
Εχουνκαταγοητέψ.ι.ΒοΐΛ<«| Ρ" πασμένα μέ μιά ορνιώίΐ] πική βλάστηση, ταπράσινες —ού τραγουδιστα νερά, μεγάλη ποικιλία λουλουδιων κσί βρωμά τους σέ στό δρόμο σου, μϊώκά ι λαϊδΐοματα άηοονιίν, η/η λωτά άκρογιάλια, ά λά καί τ)μερσ, κ'ί χώδη κι' άπότομα · ζουν περΐγυρα την τα^Λ αυτή χερσόνησο, γραφικοΐ '>|
μοί μέτούς αρσαναδες και-ή!
τταμπάλαιους τιύργοιΐ! μι 11
ρεμμαηί;»!
τίς δΙ
.π
Τβι
λ£
έ»
Δ"
μ
λα αί1 τα, μαζύ μ
κελλιά, τίς καλύβες, νίί Ρ»
νές Έκκλησοθλες πού ίι
βάλλουν όλοΰθε 4νάμεσί4ι
τα δάση, άπθΐίλοθν ΐί
πού ποτέ δέν θά σρήσουν4ι
τή μνήμη τοθ εΰΓυχοΟζ*
πτη καί προσκηνητη ΐοθ ϊ
Όρους, τοθ θείου αύιοΟΙι
βολιοθττΐς ΠαναγΙας.τοΟ»ρ«
ματικοθ παραδείσου.
Τέλοί
Τέλοί
ΝΙΚΟΙ ΚΑΡΑΡΑί
Δι
Ννμο.
ιφν
κύρου
μόν 1
'ίαι ι
τώ» 7
βουλήν
πολιτεΐΌΐν.
βν&ύς, οΰϋχοΗ
ενώπιον ιω»
νώπιον «3» 1<>ν>6* *,
Ή ά>τό7ι>τος Ά έ»ιΙ«ί<', τα σπαπα ψνχικβ χ01, , το» χαρίσμαια χβ'1111..". την ανάγκην σχικχ&Ι ιΙ χικ&ν οΝογενκΐοχω' σίασε τή τ Μ** ^? ρ»ν των δΰο ί τού, *1τ την χαΐή* οποίαν άφ την ία.ήν. Ό αη μιγάίο *»" οΐχογινιΐας χον, ηοΐο, Μ,χρν σννώδευοαν είς χαχοικΐα*. Ή ίφημΐβ'ίμ1" μά Λ „, " ΕΞΕΔΟΟΗ ΝΙΚΟΥ Ε. * τα ««1, ·*» ν *» ΜΙΚΡΑΙ Μ&ΡΟΣ Α'. Ι Μ. "λ ΖΟΝ.Α ΛΧ. Κσθηγήτρ α Γαλλικής γλώσσης Παρσδόσεις εί; Ί6ι .-τικά Γυμνάσισκσ Κσί κατ' Οίκον Πληροφορίαι είς τα Γρσψ. τοΟ«Προσ·