187030

ΠΡΡΣφΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜ
ι: 10- 30όν ΑΚ ΦΥΛΛΟΥ 1396
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 3
■ ΜΜ^
ΠΟΛΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ8Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΆΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. Σ1ΝΑΝ1ΔΗΣ
ΓΙΓΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΗΑΝΟΙ
Ι
ΓΡΑΦΕΙΑ - ΊΥΠΟΓΡΔΦΕΙΔ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 — ΤΗΔΕΦ. 57-126
ΕΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ
ίί καΐ αύτό ϊν άκόμη δείγμα τ.,.
χατατττώσβως. Κατά τάς ημέρας των λ
ϊ>ν *«· «ανηγϋρεων, έκ' εύκαιρία των
ν τήί απελευθερώσεως τής ©εοσάλονί-
«ύ Ββριοηπειρωτικοΰ "Επ©ι>ς — πού
,_.«αν αφορμήν μωροφιλβδόξων ώτιδεί-
{4νβρωπων, οί όποϊβι ουδεμίαν έχουν σχέ-
μί τα έθνικά αύτά τρόπαια — δέν ηκού¬
ον ίϋτε εγράφησαν μερικαΐ έστω λέ£εις,
[7όν Α0ΑΝΑΤΟΝ Εθνικόν 'Ηγέτηνι, ό ό-
,ΐτηρξεν ό κυριώτερος Θεμελι-
: «ϋ έθνικβύ μεγαλείου, ό ή ρ α γ μ α¬
ί ελευβερωτής τής θρυλικης τής Μακε-
ηρωτευούσης.
τα παιδία τβΰ Δημοτΐικοΰ σχολείου ά-
νν&>ρίζοι>ν βτι ό Ελευθέριος Βενιζέλος
ί( τί»ν 23ην 'Οκτωβρίβυ τοΰ 1912, μέχρι
ν> νά απειλήση, διά τηλεγραΐφΐκης
ψε
5ίΐ«τ«Υπς.'Γόν τότε Διάδβιχβν (Κωνσταντί¬
νον απεμάκρινεν έκ της άρχηγί-
ά·,θ
Ι" μή
λ
Υΐ
ε ο.
· Ρ 7 § ρφαοί
2^ την ίκχταγΐτν τβι>, ώς Ύπβυργβϋ των
ϊ«ρ«τι«τω»«ν, πβρΐ ταχείο^ π.ροελάσεως πρός
©ειχαλονίκην — άντΐ τ«ΰ Μβναατη,οίου
όίΐοϊβν χατηυθύνβντο «Ι ύπ© τΐτν'άρ-
τού στρατιωτικαί δυνάμεις — διότι ή
βϋ Άγίου Δημήτρ ί ου ϋκινιδύνει>ε νά
υπό των ΒουΑγοφ.ων.
φγί καί επί εν μόνβν
'«*· κα£νστε.ρβΰσεν ό Έ
Βουλγαρική μεραρχία, επί κεφαλής τής
... ; ευρίσκετο ό στρατηγβς ©εβδωρώφ, θά
Β6λ»Βί«νε την πόλιν, ή όποία θά έχάνετ©
ηβπόί διά την Έλλάδα. "Αμεσβς δέ συ-
ιχ τής απωλείας τής θεσσαλονίκης θά ή-
ί ρ ι σ τ ι κ ό ς άποκλεισμβς μας άττό
Κίντρικήν καΐ την Ανατολικήν Μακεδο-
|«|αν, φυοικά δέ καΐ άπό την θράκην καΐ ή
ιβιργιχ Μεγάλης Βουλγαρίας, τής οποίας
ί ίά έφθανον μέχρι των πυλων της Βα-
τών Πόλεων.
«ί δμως ή παράλειψις ««τη άττοτελεί
Ιω μοναδικόν τεκμήριβν μικρβτητβς καί
δέος«[
',ύ <ου. βμοςιί γοντας:» )μίζ(ι μ :ΐς άιτό ίί |4γν4)μβίύντις, πβύ άποτελβΰν κ ύ ρ ι α χα- ρβττηΐκΐτικά τβΰ παλαιοκομματισμοΰ, τον ό- κοίον ί'κπρβσωπεί επαξίως ή αύτβκαλβυμένη «ι*; Παρα την σ υ ν ε χ η καί λ υ σ σ α λ έ- « ν αντίδρασιν των παλαιών κομμάτων, ό Έλα&ριος Βενιζέλος ηγωνίσθη σκληρώς επί πέντί όλβκλη,ρα έτη, άπό τβϋ 1915 μέχρι «υ 1920, χαΐ κατώρθωσε νά άνυψώση τβ "£. Κος ίίζ τόν κβλοφώνα τής δόξης καΐ τού μεγα- λείοι». Νά δημιουργήση την Μεγάλην "Ελλά¬ δι των πέντε οαλαοοών χαί των δύο ήπει¬ ρον, την οποίαν οί ν ά ν ο ι καί ά ν ά - 11 β ι άντίπαλοί τού κατέρριψαν είς ικιλία ί»| την δραματικόν περίοδον ς αυτής έηοποιΐας, ό βτρατος μας βγρα έ ν δ ν σβον μονον 1 περΐωιρίαβησαν τα τβοπαια των νά ήγησ«ν τ β ΙΤί »% βρι«μ*β«5 τής περιβδβυ 1917 1 Κ απβλ^ « τ«0 ^Γί αι ε15 την ©εοσαλβνίκην χ, ρ ττολλου, στΠθή άνδριαντκ τβΰ Βα¬ σιλέως Κωνσταντίνου καί τοΰ πρίγκηποδ Ν»κβ- Λο«*υ, τού Χαριλάου Τρικοώπη καί τβΰ ©εβδώ- ρβυ Δηληγιαννη. Ό φδβνβς ομω5 καΐ τβ α- β 6 ε σ τ β ν μϊοβς τής φ«υλβκρατίας εναν¬ Υ τίον τού ς μ5 ΐ τβ α μϊοβς τής φ«υλβκρατίας εναν ΥΠΕΡΑΝΟΡΩΠΟΥ Έβνικβΰ Γί- γαντβζ, 4 βπβΐβς ηβ,ρνέκλειεν είς τα στή&η τού την £λλιχδα — καί τβν βποίβν οί άντίηαλβί τού έΐτεχβίρησαν δίς νά δβλβφβνήοβυν _ δέν έίτέτρεψε, μέχρ» τής στιγμήν τούλαχιστβν, νά στηδή 6 άνάριάς τβΰ Έλευΰερίβυ Βενιζέλου είς την πρωτεύουσαν τοΰ Έλληνισ,μοϋ, β&τβ είς την ©εοααλβνίκην. Επί τή εύοιαιρία θεωρω σκοηιμβ.ν νά ηερι- λ*6ω κατωτέρω δΰβ σημεϊα τής έξιατορήσεως των γεγβνβτων, τα ©ποία επηκολούθησαν μετά τάς εκλογάς τού Νοε,μδρίου τοΰ 1920 ποΰ εί>-
ρέ&ιι, μετά τβν θάνατον τής διακεκριμένης
'Ελληνίδβξ Πηνελβπης Δέλτα, μεταξύ αλλων
χβιρογράφων της καΐ εδημοσιεύθη ποβοφάτως
είς τό κΒήμα».
Ή Πηνελβττη —έλτα είχον έπιοκεφβή, μετά
τοΰ συζΰγβυ της. τον Έλευθέριβν Βεννζέλβν
είς την 4«ί τής βδοΰ Πα.νεπιστημίου κατοικί¬
αν τβυ την 3ην Νοεμδρίβυ τβΰ 1920 καί είς
σχετικήν συνβμιλίαν, εξέφρασε την γνώμην
βτι β Έλληνικβς Λαός βά των έπανέφερε μετά
«ξ μήνας. Ιδού ηβία υπήρξεν ή «ροφητική «-
«άντησϊς τβα>:
«£' έξη μήνες, κυρία μου, θά έχβυν σα>ντε-
λεο©η τέτβιες καταυτρβφές,, πβυ καμμία ανθρω¬
πίνη δύναμις δέν θά μπβρέση πιά νά τέ$ συγ¬
κροτήση».
Καΐ α&ν έμτΐΛ'ευσμενβς, έ Βενιζέλβς ηρχιαε
νά προφητεύη:
«©ά ςρ-έρβυν πίσω τβν Κωνσταιντΐνβν. Καΐ 6
Κωνσταντίνος δέν θά έχη την φιλοπατρίαν νά
αρνηθή. 'Η ϊπιστροφή τοΰ Κωνσταντίνου θά
διαλύση τάς συμμαχίας μας. Ή συνθήκη τόϊν
£ε&ρων, ποΰ περιώρισε τό Τουρκικόν κράτβς
είς τβ Ίκβνιβν θά καταρρεύση».
Ή Ιστορία έπαναλαμδάνε-
τ α ι. Ό Ήροβτρατβς Παλαιοκομματισμός ευ¬
ρίσκεται πάλιν έν πλήρει δράσει. Ή Ελλάς
κατήντησε τό έξουθενωμα των εθνών.
Μ. ΚΑΛΟΣ
'Απότά ζωτικά έλληνικά προβλήματα
1ες,* Ν»
ίί·5
σΛάΐ
[Χούν 4»
|ΤΠ
V
>υ αό-
ιου.
Τού κ. ΧΑΡ. Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΓΊΟΥΛΟΥ, δικηνόρου, προέδρου
τής Πανελληνίου Όμοσπονδίας Θυμάτων τοϋ Ν. 18)44
■ •■•■ΐΜΜΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ·
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΝ ΕΙΣΤΗΝΕΖΕΣ
Κατά τάς άπβψεις των Ιθυ-
νβντων κύκλων τής Ε.Ζ.Ε.2.,
πβϋ υίοθετήθηοαν άπό όλας
τάς χώρας, αί οποίαι μετέ-
χβυν είς αύτην, ώς εξής δέον
νά καθβριοθβυν αί κατευθύν-
σεις πρβς τάς βπβίας θά πρβ-
πει να έξευρεθοΰν αί άναγ-
καίαι ρυθμίσεις, είς τρόπβν
ωατε νά καταοτη έφικτή ή α-
'7«Ρ0Μτηιτβς βυμμετοχή «Ις τβν
ϋπβ ίδρυσιν έργαν«ομβν των
ΰπβαναπτύκτων χωρων, όπως
Π "Ελλάς : 1) 'Η έξαοφάλιαις
αυγκεκριμένων ώφελειών τβϋ
πλαισιου τής υπό διαμβρςρωα«ν
Ε.Ζ.Ε.2. διά τάς έξαγωγάς
των χωρων τβΰτων, αί οποίαι
άπβτελβϋνται σχεδβν έξ ολο¬
κλήρου άπό γεωργικά πρβϊβν-
τ». 2) Ή άναγνώριοις έπα,ρ-
κβΰς χρβνικής περιόδβυ άνα-
στολής τής έψαρμογής των δα
αμβλβγικών μειώοεων καί των
«λλων ύπβχρεώοε-ων, αί οποί¬
αι θά ίσχύοουν έξ ύπαρχήςδιά
ϊάς λοιπάς εύρωπαϊκάί χώρας
εντβς τοΰ πλακΐίβυ τής Ε.Ζ.Ε.
£. 3) 'Εντός τβϋ βργοονωτικβύ
πλαιοίβυ τής ύπβ διΐαμβρφωαιν
Ε.Ζ.Ε.Ε., άνεγΐνωρίαθη, έπί-
<3Πί, ή άνάγκη έξασφαλίσεως των άναγκαίων χρηματβδοτι- κών μέσων πρβς εξασφάλισιν ταχυτέρβυ ρυθμβΰ οίκονομικής άνοτπτύξεως είς τάς χώρας αύ¬ τάς πρός τβν σκοπόν τής δημι- βυργίας των πρβϋπβθέβεων έ- κιείνων αί όπβϊαι θά καθιστβΰν δυνατήν την ανάληψιν των υ¬ ποχρεώσεων θά ίβχύσουν έξ ύπαρχής δι άτάς λοιπάς εύρω- πάικας χώρας. Φυσικά, ή Ελ¬ λάς έπρβτεινε καί άλλας «Ιδι¬ κάς ρυθμίσεις, αί οποίαι θ' άπο τελέσβυν αντικείμενον διοβπρα γματεύσεων κατά τβϋς πρβσε- χεϊς μήνας, έλπίζεται δέ, ότι κα'ι είς τας λειπτβμερείας των βύσιωδών ρυθμίσεων θά επιτευ¬ χθή τελικως συμψωνία, είς τρό πβν ώστε νά καταστή δυνατόν νά βίκοδομηθή επί ΰγιών 6ά- σεων τό οικονομικόν καί πολι¬ τικόν μέλλον τής Εύρώπης, μέ την συμμ&τοχήν καί των χω¬ ρων, όπως ή Ελλάς, των οποί¬ ων ή οίκβνβμία δέν είναι έπαρ κώς άνεπτυγμένη.. Η ΕΠΕΡΩΤΗΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ κ. ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ Ό 1}ουλευιτής Κοοδάίλας ιοαΐ τέ- λαιξίμου τι*ριονσίας». η ως ΰτΓθυιργός κ. Στ. Νικολαΐδης, τιική ό—όστοχτις έττί τής έπΐερω- οΓ έττερωτ-ίσεώς τού ύποβληιθεί- τήσε»ς δέν ήιμιπορβΐ ινα είναι αλλη σηις ήιδη βίς την Βουλήν, ζηττίϊ νά άπό την έ~ίσηιμον άνακοίν<ΜΓΐν· έξό ΰΊτοιφιγός τής Γεωργίας, ότι άιτηλείφβτισαν τα 6ρθρα, διά ί διατί «ίς τό Νομοθετικόν Διάτί» γμ« <ατ*ρί καταργησΐως τοΰ ιΥ- δ·ραυλι»<οΟ Τομε-ίον Βοιωτικού Κη- ψισσβΰ, ικλττ.», τταρενέβολεν όλό- κληρ-α αρβρα, διά των οποίων 6- νοπρ·έ)ΤΓοντοίΐ «1 6ι«—«σγοοΐ τοΰ ττρό τινος ψηφιοιθέντος Νομοθετικοΰ Διοττάγμοπος «ττερΐ τής ρίΐκττοττοΐΓ(σ««ς τή>ς άνταλ-
ΣΥΜΦΕΡΟΤΕΡΟΝ
Είς τόν άττοχαΐιρετισττνριον λό-
γ«ν τού αίς τό «Προπέλλερ
Κλάψττ» ό άποχωρών Άιμερικανός
τηρεσ&α/τής κ. Τζώρτζ έξεφράσ&η
μέ πιολληιν αγάπην πρός την χώ¬
ραν μας κ«ϊ τό ο—ουβαιότειροιν —
μέ είλικιρινή κατανόησιν καί συμ¬
πάθειαν τπρός τήιν Κι—ρικηκήν υ¬
πόθεσιν. Είναι ττροογματικός φίλος
τής "Ελλάδος ό "Αλλαν κ«ί τόιν τ«χ
,ρεξηΐγήιθ-οΐμεν δι.' δσα ή έττίση μας
Ιδιότης τού τοΰ έττέοαλλε — •κα¬
ρά την ενδόμυχον διάβασιν τού
— ν« λέγη καί νά —ράττη; "Ισως.
ΕΙνοι, πάντως, σι/μφειρώτερο» νά
τ όν εχοιμεν άνιδιοτελή φίλον έ-
κ£?, μάλιστα, ττοΰ 6α ευρίσκεται
ττιαρά αδιάφορον
ό—σίων έττιδιώκιε,τοι ή ματαί-
τής βτϊγάσίος των έΛτι 35
ύλάκληιρ-α είς ττ·σραττήγιματα δια¬
μενόντων ττσΐλιαιών προσφύγων,
δοθέντος δτι. δι' αυτόν ακριβώς
τόν σΊθοττάν θο διατεθή τό τπροϊ-
όν τής ρευο·τοτκ>ιήρ·«»ς τής άνο>
Φερομένης περιουσίας.
τα έμειοψήφισεν άττένσντι τώιν άν
τιττάλων τού δέν μάς ένδιαφέρει.
Άφθιρφ, φνκτικά, μόνον τους έξ
ώνρτολών γίίτονάς μβς καί την...
δημοκρατικήν των πορείαν. Ειδι¬
κώς —ροιαιΐιμένου διά την χώραν
μ-ας τό ττιρι<Γτ<χτιχ&ν μάλλον ώς δχι δυσάρεστον ττρέτηει νά κιτηιρΐιοτβιή, λαμδανομέιθυ υιτ' 6- ψιν, ότι ένώ τό έττικιροοτίΐσοτν κόμ μίί ζητεί μόνον μέρος τής έλλιηνι- κής Κύττρου διά τήιν Τουρκίαν τό «λαϊκόν)» τού Ίνονιοϋ διεκδικίί... ώλόκλη,ρον την νήοχ)ν! ΛΙιΑ ΜΙιΑΝ ΕΤΙ ΦΟΡΑΝ Είναι διάφορος, &ε6<χίως, ό τρό ΟΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ "Αρδρον τοϋ ιχ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ, πρώην διευθυντού 'Ασηναϊκών Εφημερίδων κα! τοϋ Ραδιοφωνικοϋ Στασμοϋ 'Ασηνών, άπό τριετΐας δέ εΐδικοϋ Σχολιασηο.ύ επί τού; Κυπριακοϋ Ή ανθρωπότης ολόκληρον έρχεται νά έττέμδη Ιμέσως ό Ο.Η.Ε. καΐ νά τελεαφορήσουν αί ενέργειαι τού ωστε νά άπο- τ,ραπη ί ίκίνύυνος έκρήίεως πολέμου είς την Μέσην "Ανα¬ τολήν, έστω καί τβτηκοΰ κατά τό πρώτον τού στάδιον. Β«- £>κίω$ ή Θέσις τής Ελλάδος 6-
χι μόνον είναι μακράν ενδε¬
χομένης στ>(>ί»ά$εως μεταξύ τϋς
Τουρκίαν καί τής Συρίας. Άλ¬
λά καΐ τΐνν άΐτεύχετοίΐ βοτθύτα-
τα. Τόσον ζωηρότερον μάλι-
ατα, τόσον περισσότερον, δοον
δέν δικαιολογείται. Καί καμ¬
μία οχετική δέομευοις — ©δ-
τε ήθική οϋτ« νομική — δέιν
μάς ύποχρεώνει καθόλου νά
βοηθήσωμεν την πρώτην έξ
χΰτών. Οΰτε την χώροιν μα§
«Οτε την Άτλαντικίτν Συμμα¬
χίαν, είς την ©ποίαν άντικουν
καΐ ή Ελλάς καί ή Τουρκίαν.
Είς τα ζητήματα των οχέαεών
της μέ τα γειτονικά χράχη —
καΐ Ιδίως τα Άρα6»κά, — ή
βημεριντ) κυβέρνησις τής Άγ¬
κυρας, καρά την άντίθετβν
γνώμην τοΰ μεγαλυτέρου κόμ-
ματος τής Αντιπολιτεύσεως,
ϊ Οό ό ώ
μς
τ«ΰ Λαϊκβϋ
πρόεδρον κ.
ά
Οηό τόν πρώην
Ίαμέτ, έτήρηοε
Π
||«< Διά τού άντισυντ?γμ«τΐικοΰ "όρον 2608)40 ί&εσμεύθηναν αί ««τ«βίσει<; τταρά τοίς ταμι«υτη- ρΐοις —ρ-ος έξντπ>ρέτη«ην των Τρα-
«ζώϊ, ακολούθως δέ δια τοΰ ά-
■V*
κα' άντισνντβγματικοΰ νο-
I*»
18)44 εδηλώθησαν «ί τηεριου-
·ί«ι ο6τ;ι πάλιν πρός συιντΐ)ρησιν
·«» Τρο—βζών, ένώ θά εδά νβεΤμε
τό ιΕλλ. Δηιμόσιον άττό τηις
έκιίινης είς την συγχτάνευ1-
«* τν Τροτττεζών ίνα ,μιί| αγνοηβη
οβ* ολοκληρίαν καί ή σνντήρηισις
ίν καταθετών.
Ό ν. 18)44 ίίναι άντισνντο-
διότι α) έδημοσιεύίη
νά κυρω&η ουδέ νά ΰττογρα-
τοϋ Βασιλέως (αρθρ. 36
ϋ ΰ Βασίως (ρΡ
«1 25 τού Συντάγμ—ος), «) έ-
*ί$ δ ί Ί
"·'
Ι*1
. δι' ώσκήσεως δίας
'* μβλών τής Κυβορνησΐως και
·■» τή>ν απειλήν ένόττλωιν τμη.μά-
*· των άνταρτών, αί όστοϊ: ι άιτό
Τ; έιτοχής έκ€Ϊνης έλάμδανον θέ-
*'? μάχτ^ς δια τό μετ' ολίγας ή-
**ί°ί ώκΡαγέν Δικειμιβριανόν κίνη-
(•ι ουνι·— ίφ χοΰ όποίου κατίλύ-
Γ ""Ι1 ή ψτιφΙσαοΌί τόν ν. 18 )44
Κυο£ρντ$σις, γ) διότι
«πά παράτασιν των αφ-
5*>ν 3, 17, 18, 82 καί 84 τού
Ικντογμοτος.
^Τήν ανωμαλίαν ταύτην ά—εκα-
1β*ν ή νομίμως ονστ^θεΐσα
1"ή δεσμεμμίνη υπό τού άττου-
•'οζοντος ανωτάτου άρχοντος
^**Ρνησις, ή όττοία διβ τοΰ &ρ-
™ 1 τού Α,Ν. 362)1945 *ΐχ*
Ι]^"·*1· δτι «ό υιτ' αριθ. 18
2»ς τί^ς 10 Νοεμβριού 1944
διαρρυθμιίοχ-
(, —ιτ*·<«ι» καί ε.|δΐ'κ»ς διά .* «βτοιβίο-ίΐς, ίΤχε ττροβλΐψει Λ*ν »4μος Θέλΐι ώρισει τόν τρό- "Ύ δν Θέλει ρυθμκτθτϊ τό ζή- *Οτώνιταρά Ταμΐίυτηρίοις μ<- *Γ" "βτοβέσεο/*. Είς έκτέλϊσιν «?*ί_ "^άξεος ταύτης έττηκολού- Τ^,ή ϊκδοο-ις τής Σ.Π. 76)46, 1ί7*'β ώρισε τόν τρόττον κα'· τό 0* τ»ν ίπτο ά—οδοσιν Κ3ταθ:- ^°ί ^αροχή κοτέστη ονγκεκρι- !^*η 'ρόβλεψις». "Εν σννεχ€ί«? ΙΤ^.ό ΑΝ. 1073)46, δστις ΐοο λΐΐ'^ '^ϊ'Ί*ωί τ°ϋ καλύμμα- * γΠμετύττισχ Μαί τό ώ Τ|Κ έ&ιφέσεως των , ν Μόν* διά τή», τ—ροχήν β- ·,1»ι ώϊΐΒί *'ϊ τσύ* κατόπιν «τχ«- τοΰ 'ΥτΓονργικοϋ ^λη.',^Λ 1<ς τούς ,^ Τ1 *·■*·» "«Ι «!<; τούς «οοπι- Ι"ού»ν ς «"Μ·19·"** τοιαύτσ, έβη- Ηΰ "!* μ'ον *ναΡΧ'αν και €'ς τ*'«ύτοί πιριό- Ι~νον λέξιν τό «ϊ- τι αί σ*οτί,ναί ΡυνβμΕΐς ιΊΚ* <>°
"Ο
1
δουλϊ,αν των την
ή Μετά τό
^ κατά Μάϊοιν
.?Π τταμψηψίί ή «-
1**" ΥΐΓΟΙ>ΡΥ|κού Ιυμ*°^
ΐ βΐΓοδοσιΐως των καταβέ-
μ
«ττις δμας δέν έ-
περ-αίωσεν εισέτι τό έργον της !
Ούτω, τάς προο—αθείος τής
Πολιτίίας τπρός επίλυσιν τοΰ προ-
βλήματος έματαίωναν συνεχώς οί
ανβρωπτοι οί όποϊοι γνωρίζουν νά
καλλιεργοΰν άντίθετα συμΦΐροντα
διά την επίτιευιξυν των έγκληιματι-
κών πιράξεών των. Πρός τουτο συ-
νετέλεσεν είς την ίξ/ϋπηρέτησίν
των, εκουσίως ή άκουισίως ή 1τΡ·ο-
6ολή 4 διοικ.η/τών των Τραπεζών
ώς Προέδρω-, Άντιτηροέ'δ'ρων των
Κ&ή !
μ Κι/&ερνήσ«ων
Έθτίσης υπό τό δόγμα τής «β€-
μιτής παρο:νομίας» καΐ τής μετα-
πηβήσεως τού Ύπουργοΰ των Οί-
κονομικών καί Ιΐδιςκτήτου μιάς έν-
διβψερομένης Τρο-Π^ης κ«ί Διοι-
κηιτοΰ ετέρας €ψ{»ρούση^ Τραττί-
ζης, δέν ήτο δυνατόν νά άναμένω-
μεικ την ρύθμισιν των συμΦερόν-
των των «αταββσχων. Καί τέλος,
υπό τόν ΐλβγχοιν τής Ν!ο·μ ισμάτ ι-
κής Πολιιτικής υπό των Ξένων μ£-
λών τής Νομισ,μαιτΐ'κής Έττιτροίπής
ήτοι ενός "Αγγλον, ενός Άμίρικα
νού κβί ενός Ίσιραηιλί'του, κ,αίδιΐαφό
ρων λογιστών (όρκωτών - χορευ-
τών κλπ.) οί ότποΐοι ετήρησαν τόν
δρκον των έκεΐ πού τόν είχον δώ-
σει...
Παρά τ:ύτα,
δ*
τό βέμα των κα-
ταθίσεων, δι* ί—ερανθρώπων τηρο-
ο-ττ«δειών, τταρέΊμβινε ζωντανόν καί
ό άείιμνησ-τος ΣΓτρατάρχης Παττά-
γος έΐδικαί&κτι τάς -ροστΓ.οΒε.ίας
των καταθιετώιν κπί διά τού Ν.
Δ. 3049)54 άτΓέ.®ωισιε τάς κατα-
θέο-εις των Τ«μι*υτη)ρί«ν.
Διά την κιοβ&υστέρησιν τής έκδο-
τών εκτελεστικόν Διαταγμά
είναι υ—εύθυινος, τό μέν ό
έκτελΐστών πιράιξεων, (ώς προπα-
ρασκεοαστΐ'κων ένεργειών Γνωμο-
ώ ότι κων Επιτροπών έκιθέσΐων τού
Γβν. Λογιστηρίου κλπ.) (Βλ.
Στασινοπ 'ΑΐΓτΐική Εώθυνη σελ.
15).
Εν ·προι«ειμί.νφ δέ ή άσκη¬
σις αυτή τής 6ηιμιοσίας έξοι»σίας
δέι1 άφιώμ'- έσωτ. φύσεως λίΐ-
το«ργί·ας», οϊτκνϊς είναι «γενικοΰ
σι/μΦέρο>ντος», άλλά παράτασιν
όιατάξιων τε&ειμένων υπέρ τοΰ
άτοιμικοΰ σνμφέροιντος (βλ. 611)
45 άπόΦ. Χ Ε. Στοοσ. σελ. 323
§ 5 καί 6).
'Επομένως, την έκ τής τοιαύτιης
6αρ·εί = ς άμ'ΰλείος τώιν όργάνων
τού προ.κίύψο!σαν ζημίαν όΦείλει ν'
αποκαταστήση! τό 'Ελλ. Δημόσιον
«αί ό 'Υπουργός τώ/ Οΐκονοιμικιων,
παρέχοντες ανάλογον άιποζημίωσιν
λόγω παραλΐίψεως νομίμον έ-
ί
'Εττί πλέον τούτων ό 'Υττουργός
των θίκιθινθιμικών καί τό 'Ελλ. Δη¬
μόσιον είναι ύπχύβννον διά 6αρα-
τάτηιν άμέλειαν διά την μή λή¬
ψιν των ά-οζη.μιώσε«ν καί των
λειών, τάς όττοίας λαμιβάνβυν οί
νικηταί, τούς όττοίοι/ς κατήντησαν
νά βύρίσκωντ«ι είς τήιν ανάγκην
τάς <ημί':?< πού ύπτέοτι>σαν ά— ό
τό μαρικόν νά τάς ζητοΰν μέ τή,ν
λύραν τής έτταιτ«ίας.
Ειδικώς δαά τα έν "ΕλλάΐΒι
6ποκαταστήιματ δέν είχεν άτηαγο,ρει>9ίί διά
νάμοι, ή σι/νένωσ.ς των κομιμόπων ',—-
της αντιπολιτειυσ'εως εις ενιαίον
συνασπισμόν, δέν θά ιοατβϊχ* πλέ-
■αν την εξουσίαν τό «δηιμοκροαι-
κόν» χόμ-μα, έφ' δσον αΐσθητότα-
ΚΙ3Ί
δέν έμΓΤΓθδί-
φι-
συ.μμαχικάς μ«ταξύ των
σχέσίΐς, όπως καί την επιδίωξιν
τού κοινοΰ σκοττοΰ τής ασφαλεί¬
ας καί τής ε.ϊιρήνη·ς. Αί έπ·ίφ«ί;
έττσμένως, ικατά καιρούς μβταξύ
των καί άναγικαΐαι καΐ ώφέλιμοι
«ΐνοοΐ' ώς αττοδεκκνώετοιι άττό τάς
ΎΒλειησίας σννομιλίας τού άντι-
ιπροέδιρου τής Γιοιογχοσλαβικής
ιΚιιβερνήοχΗις! κ. Καρντέλλι ,καί
τού "Ελληνος ττρΜθυττουιργοΰ κ.
Κθιραμιοΐνλή, διά των οποίων διεπι
στώθη, διά μίαν άκόμη φοράν, ή
καί ή είλικρίνεια των 6-
λονέν σνσφιγγομέινων δεσμών,
πού ένώ νούν τάς δύο όμόρους χώ¬
ρας.
τταραίτητος Π ϋττ<χρ)ςις έκτελέσχως τους δια να εχλεξη ούτος μεταξα Αιατάγματος, διότι ταύτ»ου58μίαν | αχ-των την μέλλουσαν βυζυγον τού * * _ . . ι 1_ Ι Μηι ·υπ·τ>η ■—π /ΤΓ/Ιι/« ίΛΙΙΤϊΛι" ΛΛΓτί Τ*η^
Τα·μΐ.ι«<<ήν ϋττέστησαν αγορ. άξίας Ύπουργός των θίικοινομικών, δσον κιοί τό 'Ελ'ληινικόν Δηιμόσιον, διό- αθτη ττροεκυψεν έκ τής _ ττα- Γ,.ί.π.τ των άογάν&ΐιν τής Γ. τι ραλείψ>:ως
Δ.Δ.Λ., τα
των άργάνων τήις
Ιποία δ«ν υπέβαλαν
της
κεφ-------- .
μενά είς τα έν τώ Εξ»τβρικφ
Κεντρικά καταστήματβ αΜτ»ν,
Φάλαιά τ»ν ευρίσκοντο ήσψ=λ,σ- ' ««ντησν —ι τον «δωο-ε, προτιμησε
7 . . , - .^ε___..„,-. ι γτι ί^εαήίηοΛ τοου -οοια εχοανπ πλέον
Είς τό περιθώριον της Βυζαντινήν Ιστορίας μας
11 ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟ! ΗΑΚΕΑΟΗΟΣ
Άπό πτωχό χωριατόπουλο, αύτοκράτωρ
τού ΒυζαντΙου. — Ή δρυλική άρχόντισσα
των Πατρών ΔανιηλΙς
Τοϋ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
στήν έποχή καττάι έφόδιά τού είχεν ?να δισ·<τάκι καί τό ραι6δί νόν. Κατόκοπος καΐ σκο- νισμένος δπως ήτο πήγε καί ξά- πλωσιε κάτω άπο τίς άψΐδες μιάς μοναιβττιρ«ίκ.ής έχκλησίας καΐ δέν βργηαε νά πέση σέ υΛνο 6αθύ. Σέ λίγες ώρες ό ήγονμενος τοΰ Ιμοναιοιτηςιοΰ πού εκοιμάτο σ* 8να κελλί αΙσθάνθηχ.ε νά τόν σΛρώχνη κΟΛθΐος γιά ·ιά ξυπνήση καί συγ¬ χρόνως άκοναΐ μέσα στόν 6πνο τού μιά φωνή πού τοΰ ελεγε: «Σήν.ο γρήγορα καί άνοιξε την πόρτα τής έκκλησίας γιά νά μπή ό αύτοκρά- ρΛμ (την ΟΛθιατν έ6ασίλευον είς Κων)λ<.ν ιό αύτοκράτωιρ Θεόφιλος μετά τής Θεοδώριας. Ό Θιόφιλο; είνοοι ε- κεϊνος τοΰ όποίου ή ιμήιτηρ είχεν όρ- γανώσει οτό παλάτΊ έ'να είδος καιλ- ίλ.ιο'τείθΛ', άπο τάς ώριαιωτέρας καΐ ιπιφαινεοιτέρας ·νεάντι6ας τού Ινρά- ύ ξύ καί καιτά τα όποΐα ούτος άντί τής ΚασβΜχνής, ή όποία τοϋ έφάνει. ύ- ιΐιειώσΐως τής αγορ. όνος "-»~—..ι»ι ·ι------- ·~- --τ-.-- - Βροοομής, καί τουτο, διότι τα «β το δέον θαρραλεα με την α- τή θεαδώρκχ πού τού εφάνη πλέον σεμνοπρεπή αίτηβεί'σαν εκβεσιν έκ μέρους τής Βουλής τ«7 μ«λών τής Νο,μ,ι- ΒουΛτΐς των μ»Λ γ, σματικής των μίλών τής Νθιμα "ΕτπτροτΓής, των άρμο- δή ετησίως δΐίΐχεττεύοντο τα Ενα δραδυδυ λοιπόν, κατα τό )σά ε-ίς σννάλλαγιμα ' ^τος 838, Ινας νεος, πτωχικα ένδε- λίρ3ς, όΦίίλουν δέ σματικής Επιτρής, μ δίων προκατόχων Ύπουργών επι των Οικονομικόν, καΐ των μίλων της Έπιτροπής Νομοβετικής * δουσιοδοτήσεως *<*'' τών'έν δουσιοδοτήσεως 2δ. σκοτίυνών παραγόντωιν (τ?δη έ) έ- .νει γν*>-
στών
νών παραγό (?
στών ένδιοβψειρομένων) ιοατβ των
δποΐων δύναιτα. καί προσωπικως
ά ινηι&ώσι μτ»νύσ€ΐς καί «Υ"*™
νά «ινηι&ώσι μτ»νύσ€ΐς καί
άποζηιμιώσ·«»ς δυνάμει τού
105 τοΰ Είσυγ. Νοιμου τού Α.
Κώδικος· . ,
Διά τής παιραλειψεως της εκ¬
δόσεως 'Εκτελ. Διαταγματ»ν ή
'Ειοτώλ. 'Εξουσία άνέοττειλε. τηιν
Νύ κατά ττα-
τού Συν)
ξ
τού Νύμου,
τού άρΟΡ- 35
χ», «ο*ν δ «οώδέτττοτε δύναται να
αναστείλη τήιν ενέργειαν το« Νο-
ίουΤό Βασ-Λεύς, οΐς τον αττοισν
ανήκε. ή έκτελεστική έξουσ>«., ή
ίττοία δέν δύναται νά έττεμδα.νη
είς τα τί>ς Ν«μ<^τ.κής έξοικτιας ά «:-σλτικώς, διά τοιούτων ητ«Ρ«- ^ΔιΤτήιν τ~ρΑλ€.ψ.ν τοώττ,ν τού νού των Οικονομ ι κ«ν άτχμο- δία εΤνα. Π ^ , διότι προϋπόθίσις έκιδόσεως '---------·, ^^ νυν σΐίμΦών»·: τοις όιρβρ. 17 τβύ Συν)τος, μέ τό αύτό νόμισμα ,« „__.,--κιν τάς ύττοχρεώσεις των, ήτοι είς λίρας (αΐτινες τοτε ώς στρατιωτικαί ϊσχυον λ«ς ττρός την δραχμήν. "Εξ άλλον, ή λίρα δέον νά θεωρη¬ θή ώς τό ττροσήικον μέτρον (αρθρ. 398 Α.Κ.) τής άορίστου τταροχής, ώς τούτο έγένβτο μέ την προσαρμα γήν τ«ν Ισολογισμών καί ά—οβε- ματτικών τ«ν Τροπτΐε<ών, καί είς ετέρας τοΕριτττώττεις (ν. 182)42, 305)45.1323)49) κοί Ισχύει του¬ το ώς εθιμ«ιν καΐ έττεβληιθηι υττό τής πι:γίας νομολογίας διά τάς τ«ιρ·- —τώσβις τής όπτοδόσεως των προ- πολειμιικών όψει'λών έκ κλη,ροδοτημά των κλπ·., κατά τΓαρίχλησιν έκ των διοπάξεων τοΰ ν. 18)1944. 'Ανΐξαρττντως τ«*ν άνωτβρω, τβ έν "Ελλάδι ΰποκιο:ταστηματ« τής Αγγλικήν Ίονικής Τραπέζης κατέστησαν άδιιοαιολογή(τ«ς ττλου- σιώτί,ρβ έκ των καταββσεων των •Ελλή)ν»ν καταβετών, δι" ών έκιν^- βη,σαν κιαΐ διωχέτ^ΐΛσαν ε-ίς το Κ€ντρικόν των Καταστηαα τ*- ράστια χιΕφάΑ«ι« είς λίρας στε^ %/____ „,„■ ίΓΓΛίΠΛΐ/τττίσαν αποβε.μιοί'τι» ,μ,ών ράστια χφ λίνας ι«ί έσχη,μάττισαν κά ακριβώς πρός τόν οπκο-ον της άντιμίτωπίσεως τ«ν έκτακτων ζη- ώ τα όπιοΐα μάλιστα_ κβι διίί «υ Α.Ν άνβητ^^ρμόσ^τ 505)45 τοΰ "Ελληνικόν Βασιλειου, 6-ις έν δρ«Ρ· 6 Ι 1 προίβλν ν διάπλασιν «αί φυσιογνωμίαν, εμβαι- νε στήν Κων) πόλιν άπό την χρυσή καστιράπαρτα. Ώς μόνα ΐ |6οαΜ<ν (ύπερηφα·νον ψεν όττ»ς τα όπτοθε,μιίτικά τα σ»- ναχΐθέντα τό βραδύτερον μέχρι τής 30.6-41 βά άινοογράΦουν μέ τό αν- τό ποσόν β(ς δραχμάς ευρισκόμε¬ νος δι* άναγωγής των άποθεμα- τικών κοτά τόν χρόνον τού κλεισί- ματος τοΰ (<ς δν τό πρώτον έιμΦαί- ινονται Ισολογισμοΰ, είς χρικτας λίρας Αγγλίας, καί τούτων είς νέας δραχμάς διά ττοίλλατΓλασιασ- ,μοΰ επί χίλια — δέον δττως συ¬ νεπεία τούτοις ώΐΓθκαταστήσωσιν είς τό πιροσήκον ιμέτρον πάν δ,τι έκ τς αίτίας τιούτης ώφελήθησαν κα- ταστάντα αδικαιολόγητος πλβυ- σιτερα. Μετά την κατάργησιν τοΰ ν. 18)44 καί την άναβίωσιν των κ#« ταθέσεων αϊτινίς ώς χρηματική πά ιρακαταθήκη ΰττάρχει ώς περιον- σί,α των ενδιαφερομένων Τραπε- ζών, ούδβμία άί( ( υί ζ μ ς κ υφίσταται, βάσει, τής όποίσις νά αίΐτιολογήται ή μή απόδοσις τού¬ των. κοττά τ' ανωτέρω δέον δπως ύ~ χρΐ'ν αί ένδΐιαφβρομεναι Τραττβζαι δπως καταδαλωοΊ ιίς όλόκληιρον τα όφίιλόμίνα ποσά έκ κατα6έσ<ων. στάσιν Κφρονα. Πραγματικάς ιτρ©κλητικην καΐ ««ικίνίυνβν, όπως άπ©6εακνύ6Τ«ι άπό τα τελευταία γεγονοτοτ, Συμμα- χήσασα Ιδιαιτέρως καΐ συν*ρ- γοιζομένη στενώτατα μέ τοΰς Τβρη^ες τοϋ Λονδίνον ήτο ά- ν«η(©φενκ.τον νά «ύβυγραμιμι- σθή μέ την ΙμττβριαλιστικΓτν καΐ άπβικιοκ,οατικην πολιτι¬ κήν έκείνων. Αύτη ή συμμα- χία μάλιστα πού εξεδηλώθη καί επισήμως μέ τό Σύμφωνον τής Ραγύάτηί ίέν «Ιχε »ι»>
ταστρείττικόν άντίκτνπον μό¬
νβν είς τας σχέσεις τής Τουρ
κίας μέ τα «ρώην ύπόδονλα
είς αυτήν ίβνη γενικώτερβν.
Δέν ενισχύση μονον τας ςρυ-
σικάς καΐ ίιικαιβλογημένας α¬
νησυχίας λαών οί όπβίβι μολις
άπό τό 1918 όκτηλιευθερώθη^ν
ό,οιοτικώς άηό τόν κατοιβλιπτι-
κ'όν ζυγόν της 'Οβωμαντκήί
αϋτβκρατορίας... Ή συνεργα-
σία τβΰ κυδβρνώντβς είς ττνν
"Αγκυραν ικόμματβς μέ τβύς
Βοεταννβύς ίυνάστας καΐ 4κ-
μεταλλευτάς των Άρα*ικων
εδαφών μετά τό 1918, άφ' ενός
κατέστησε τόν ΆραΛικόν κό¬
σμον περισσότερον καχύ«©«τβν
ώς πρός τβϋς βαθυτέρβυς άνη-
κειμενικοΰς σκβπβύς τής Άγ-
γλβτουρκικής συμμαχίας. Καΐ
άφ' ετέρου συνετελεσε τα με¬
γ ισ τα ώστε ό κ. Μπαγιάρ καΐ
ό κ. Μεντε,ρές νά χάσβυν ορι¬
στικώς τό αΐσΒημα της κτραγ-
ματικβτητβί καί νά Λΐστεύβυν
σο&α,ρώς βτι μέ την υποστήρι¬
ξιν των Τόρηίων ήμπβροΰααν
νά άποΦλέπουν είς ττρβσεχή ά-
νασϋστασιν τής 'Οβωμανικής
αύτοκρατορίας μέ προοδευτι¬
κήν ανάκτησιν των παλαιών
κτήοεών της, Ιδίως είς την Μ.
Ασίαν κα! την 'Αό.οα6ικτιν
Χερσβνηοβν.
Ή στάσις τής Άγκυρας έ¬
ναντι τής Αιγυπτου κατά την
ΐτερυσινήν διεβνή κρίσιν τοΰ
Σουέζ καί έν συνεχεία άπέ¬
ναντι των αλλων Άρα6ικών τέρβυ έγκοανίασιεν άπέναντι
χωρών ήτο λογικόν νά προκα¬
λέση άφ' ενός την άμυντικήν
συσσωμάτωσιν των άπειλουιμέ-
νων λαών. Καΐ άφ' ετέρου την
λήψιν μέτρων <ηρος άπόκρου- σιν παντός κίνδυνον έπτθέσε- ως άπό την πλευρόν τής Τουρ κίας, Ιδίως είς τα συνορεύον- τα πρός αυτήν κράτη καΐ πρό παντός την Συρίαν. Παρασυ- ρόμενοι άπό την άσυγχώρητβν καΐ τελείως άδικαιολογητβν ευνοιαν την όποιαν παρεϊχον είς αΰτούς μερικα! Δυτικαΐ Δυ¬ νάμεις κα'ι υπολογίζοντες «ίς την υποστήριξίν των, οί κ«- βερνήτοα τής Άγκυρας Ανβμι- σαν ότι έσήμανε πλέον ή ώρα διά νά άρχίσβυν την π,ραγμα- τοπβίηαιν των πλέον έξωφρε- νικών καΐ έγκληματιχων σχε- δίων των. "Αν δχι πρός κατά- κτησιν ολοκλήρων χωρων ά- νεξαρτήτων. Τουλάχιστον «ρβς άνακατάληφιν συνοριακών ε¬ δαφών, όπως έκαμαν πρό τί¬ νων έτών μέ την περιοχήν τής Άλεξ,ανδρέττας, την οποί¬ αν «ροσήρτησαν, μολονότι κα- τβικείται άπό 'Αρίχδικήν πλει¬ οψηφίαν. Καΐ δπως έποφβαλ- μιοΰν νά κράξουν τώρα είς την περιοχήν Χαλεκείου τής Συρια;. Προφάσΐΐς προ&άλλουν πρός τουτο πάρα πολλάς οί κυριοι Μπαγιάρ καΐ Μβντερές, άλλά καρμία δέν εύσταθεί. Απλώς ηθέλησαν νά έηωφεληβοΰν ά¬ πό την Εντασιν των σχέσεων καΐ τόν άνταγωνισμβν των Μεγάλων Δυνάμεων είς την Μέσην Ανατολήν διά νά επι¬ χείρησιν άπέναντι των 'Α- ρά&ων β,τι κάμνουν άπό τριε- τίκς είς τό Κυπριακόν άπέναν¬ τι των 'Ελλήνων. Έκμεταλ- λευόμενοι την Θέσιν των είς τα σΰνβρα τοΰ 'Ανατβλικβϋ Συνασπισμοΰ καΐ τάςάδυναμί- ας ή διαςρωνίας τοΰ Δυτικού κόσμβυ έκ&ιάζβυν άλλοτε την Αμερικήν καΐ άλλοτε την Αγγλίαν, ισυχνότατα δέ καΐ τάς δύο, διά νά έξασφαλίζουν την σκανδαλώδη πολιτικήν καΐ οικονομικήν των ευνοιαν καΐ υποστήριξιν. Λ Αυτάς τάς ημέρας μάλιστα ή πέραν τοΰ Αίγαίου χώρα, κατατρυχομένη άπό οξυτάτην οικονομικήν κρίσιν καΐ άφοΰ έξηφάνισε προβύευτικώς καί τα τελευταία σοβαρά ϊχνη «- σωτερικής ελευθερίας, επιβάλ¬ λουσα συν τω χρβνω μονοκομ- ματικόν έλοκληρωτικόν κρά- τος, έδωσεν άπτά δείγματα των άμέσων κινδύνων πβϋ δη- μιουγεί μέ την εσωτερικήν καΐ την εσωτερικήν της πολι¬ τικήν υπό την σημερινήν δι- κτατορικήν κυβέρνησιν, καθα¬ ρώς φασιβτιχήν καί έπεκτατι- τής Ελλάδος σαψως άπειλιτι- κην καί έκ&ιαστικήν πολιτι¬ κήν. ΟΙ τελευταίαι άλλειπάλ- ληλβι λόγοι των κυ&ερνητων της μέ σαψεϊς υπαινιγμούς ηε· οί χρησιμοποιήσεως βίας πρός λύσιν τού ιΚυπριακβΰ καΐ περί άπροκαλΰπτων κατακτητικήν βλέψεων τόσον είς τα Δωδεκά- ~σα όσον καί είς τάς άλλας ελληνικάς νησους τοΰ Αίγαί- ου δέν άφίνουν πλέον είς κα- νένα καμμίαν αμφιβολίαν ότι τό σημερινόν καθεστώς τής Τουρκίας αποτελεί σοβαρωτά¬ την καί άμεσον απειλήν διά την ειρήνην είς την καΐ Μέσην Ανατολήν. Τό νά ζητοΰν πράγματι ε¬ πισήμως ό πρόεδρβς της Μ«α- γιάρ καΐ ό πρωθυπουργός της Μεντερες νά έπιβάλουν βιαί¬ ως Ιδικάς των λΰσεις είς εν ϊήτημα ποΰ δέν ενδιαφέρη καβόλβυ την Τουρκίαν, άλλά ευρίσκεται αύτην την στιγμήν υπό την κρίσιν τβΰ ΟΗΕ, απο¬ τελεί ήδη χαρακτηριστικώτα- τα ίταμήν πρόκλησιν πρός την παγκόσμιον κβινβτητα των φι- λειρηνικών λαών. Τό νά άιπβ- τβλμβΰν βμως την ανακίνησιν διεκιδικήσεων τελείως άπαρα- δέκτων καΐ άΛρβαχηματίατως ίμπεριαλιστικων πρός κατά- κτηοιν εθνικών εδαφών πβν άνήκβυν είς γειτονικά κράτη — όπως είναι αί νήοοι τοΰ ά- νατβλικοΰ Αΐγαίβυ — συνιστά περισσότερον επικίνδυνον α¬ πειλήν διαταρά£εως της είρή- νης. Καΐ ή άπειλή αυτή δέν έπιτρέπετα» νά παρελθη άπα- ρατήρητος. Έν βψει έπβμένως βκτάκτβυ ενώπιον των Ήν. "Εθνών καί εΰρυτάτης συζητήσβως των τβ- λευταίων ένεργειών ττν; κυ¬ βερνήσεως τής Άγκυρας Α- πέναντι τήί Σρίχ ΐ πέναντι τήί λλήλ ρς καΐ πα¬ ήί ρς π ραλλήλως πρός αυτήν, επιβάλ- λεται νά εΛΐστηΘή ή σΰντβνος προαβχή τβϋ Παγκοσμίου 'Φρ- γανισμού καΐ τής Κ ΐ ή Άφ' ενός είς τα νοτιβδυτνκά της σύνορα αυνεχέντρωσε μέ¬ γαν όγκον στρατευμάτων διά νά έπνχειρήση πραξικόπημα κατά τής Συρίας, άρπάζουσα — δπως προπολεμνκώς ό Χί- τλερ καί ό Μουσολίνι — έδά- φιη των γειτβνικών της χω¬ ρων καΐ συγκεκριμένως την ιπερΐφέρειαν Χαλπείου. Άφ' έ- "Λχ προσιλαμ6άνη ύπηρέτας μέ υψηλόν καί άθληιτικον παοάστη- μα κιαί ώραϊο ηρόσιωπο. Τούς εντυ- νε μέ ώραϊες ατιολές καί γύριζε στίς πλατείες καί <~ίς άγορές ά- κολονθούμενος άπ' αύτούς γιά νά κάμνη τό κ ο μ μ ά τ ι τού στόν κ. ό σ μ· ο. (Ό κατ ιθείς μέ τό μεράκι τού). Β^ήκε τόν Βαο·ίλειο κατάλληλο γι' αύτό, καΐ τόν προο"έλα6εν ίπποκόμο τού. Συν (έπιεοΐε δέ μετ' ολίγον καιρόν νά ανατεθή υπό τού «ύτοκράτορος είς τόν θεοφιλίτστγν μία εκτακΓΓθς ά- ποσολή είς την Πελοπόννησον, κα¬ τά την δποίαιν τόν σννώδευσε καΐ ιό Βαχϊίλειος. "θταν Ιφθασαν είς ■τάς Πάτρας παιρέμειναΜ έκεί επί πολύ λόγφ ασθενείας τοΰ θεοφιλί- τση. Καττά τό διάοίττιμα δέ τουτο, 6 Βασίλειος μή Εχων τί νά κάμη Είς έΛ"αι συμπόσιον τό οποίον εδιδ*ν είς τό μέγαρον τού ό πατρίκιος Άντίγονος, οτίαιριευρΐσκοντο μεταξύ βλλων καί τα μελη μιάς έκτακτον Βουλγαρικής πριεσδείας. Σύμφωνοι &έ μέ τάς τότε συνηθείας, τό συμ¬ πόσιον κατέληξεν είς διάφορα θε- ατονκά καΐ άθλητ«ιά ν ο ύ μ ε- ,ρ α. ΟΙ Βούλγαοοι άνέφερον τό¬ τε δπ είχον είς την συνοοείαν των Ινα φημ*σιμένον παλοαστήν καί ε¬ ζήτησαν την ά'οειαν νά τόν κολέ- οθυν διά ν' άγων«(ΐθη μέ τούς 6υ- ζίαντννούς «αλαιστάς. 'Εκλήιθη πρά- γματι ούτος καί τούς κατέδαλεν δ- λονς. Τότβ ό θεοφιλίτσης ό οποίος παρευρίσκετο είς τό συμπόσιον εί¬ πεν δτι είχεν είς την υπηρεσίαν τού Ινα ίπποκόμον, Ίκ«!νιοιν νά άναμε- τρηθή μέ τόν ΒούλγΌρον. Έκλήτ θη καί ό Βασίλειος καί μετά οικλτν- έοΐεργιάνιζε σΐτούς δρόμους Ι βον άγάκνα άνε&εθχθη νικητήις καί στίς πλατεΐες, έπιδεικνύοναας πνδγμα τό οποίον ένεθουσίαοε τούς τωρ». ΣτρΜΟθηκε ό καιλόγτιρος καΐ , την λεβεντιά τού κοιί την πολυτ«λή ' έ·ν τφ συμποσ'ίφ "Ελληνιας. Ή φή- αμα εΐ&ε τόν πτωχό νέο πού έχον- ' Οτολή τον. 'Εκεί έγνωρίσθη μέ μη τού γεγσνότος Εφθοχίε μέχρι τοϋ χ μάτο, δέν Εδωσε οημιασία. «"θνει- ιρο ήτΜν», εΐπε^καί γύρκτε στό κρ^εβ 6άτι τον. Σέ λίγο, μόλις τόν πήρε ό δπνος, ξύπ·ιησε πάλιν μέ την Ιδία ιφωνή πού τοϋ ?λεγε τα ίδια λόγια. Πήγε γι,ά δεύτερη φορά καΐ Λμα βέν εΐδε κανένια άλλον, ξατναγύριοί πάνω στό κελλί τού καί άπρκοιμη- ίθη. Ξύπνησε δμως την φοιρά αύτη άπό μιά γερή κλωτ<τιά πού τοϋ ε¬ φάνη δτι ε*φαγε οτά πλευρά τού καί μέ την Ιδία φωνή πού τοΰ φώ- ναξεν έπιταΐκ,τιιικά: «Σήκω σοΰ λέω, αΰτός πού κοιμάται εξω άπό τήνΐ ΐτόατα, είναι ό αύτοκράτωρ !>.
Τρομαγμέ'νος ό κοολόγηρος
I-
οΐπευσε τώρα νά εκτελέση την έπι-
^πα/γήΙ τής μυστηριώδιους φα>ντίς.
Ξύπνησε τόν νέο καί τοϋ εΐπε νά
τόν ακολουθήση. Τόν ώδήγηαε, ϊκ-
πληκτον, οιτό κελλί τού καΐ τοϋ 8-
στρωσε νά κοι,μηθή.
Τό πρωΐ τόν ωδήγησε στό λου-
τρόδιά νά καθαριστή καί τοΰ Ιδωίτε
Κοιιθοορά φορέμαιτα. Καί άφοϋ τόν
έφίλεψε μέ ό,τι καλύτερο εΐχε
τόν ηρώτησε ποίος ήτο καΐ τί ηλ-
ιθε νά κάμη στήν Πόλη. Ό Βασί¬
λειος τοΰ απάντησιν δτι τ)το όρφα-
νός πατρός, δή εΐχε μητέρα καΐ
ΐάδελφάς καί ήλθεν ατήν Πόλη γιά
νά εργασθή. Ό ήγούμενος τότε
ο οποίος είχεν αδελφόν Ιατρόν,
τόν οη^νέστησενι είς αυτόν, καί αιΰ-
τός πάλιν είς έ'να πελάτην τον πλου
οιώτατον μιειγιστάνα των άνακΐτό-
ιρων. Ό ιμιγιστάν αΰτός, δ οποίος
ώνομάζ»το βεοφιλΐτσης, ε[χ« την
μία κυρία χηρα καΐ ώρίμου ήλικίας
τή-ν περίφημη Δανιηλίοα. Ή κυρία
αύτη ήτο ή πλουσιωτέρα κ«1 με-
γαλοπρεπεβτέρα άρχόντισισ·α δλης
της Πελοποννήσου. ΕΙχε
ά
ή χ γ
ώΐέραντα κτήματα, μεγάλα μ®τα-
ξουριγεϊα, πολυπληθεϊς ΰπηρέτας
καί δούλους καΐ παρέμενεν ίστορ*-
κή διά την βασιλική ζωή,,πού διήγε.
'Εταξίδενε δέ πάντοηε διά πολυτε-
(λοΰς φορείου καΐ μέ ηολυάριθμον
συνα&είαν.
Ή Δβ,νιηλίς είς την οποίαν Εκα¬
μεν εξαιρετικήν εντύπωσιν ό Βα-
Ισίλειος, τόν έικάλεοιεν είς τό μεγα¬
ρον της καί τόν έφιλοξένησε καθ*
δλο τό διάστηιμΛΐ της έν Πάτραις
παραμονης τού. Δέν εγνώσθη εάν
ή πρός αυτόν εδνοιά της ήτο μη-
τοική ή δλλης φύσεως. Πάντως
περί αΰτοΰ έκφράζω κρίσεις «Ις τό
τέλος. "Οπαν επρόκειτο νά ανα¬
χωρήση, τοϋ Βδωσεν ίίπειρα χρή-
|ια'τα «αί πλουσιώταιτα δώρα.
Τερμ/ατισιβιείσης της άποστολήζ
τοΰ |Θ|ειο<ριλίιτ<Γη επανήλθεν ούτος είς Κιον)πολινι μετά τοΰ Βασίλει¬ ον δστις καί παρέμεινεν επί μα¬ κρόν εισέτι εις την υπηρεσίαν τού. Καΐά τό διάστημα δέ τουτο άπιο- βανόντος τοϋ αΰτοκρόιτορος Θεοφί- λου, τόν οιεδέχθη ό άνήλικος υιός τού Μιχαήλ υπό την κηδεμονίαν αν τής μητρός τού καΐ τοθ θείον τού Βάριοα. Παρελθόν πολλά άκομη 6τη, δτ« τό άικόλουθθΛΐ πβρίΐστατικόν, κατέ- στησ« τόν Βασίλειον διάοημον. αύτοκράτορος Μιχαήλ, άνηλίκον η- 6ΐί, δοτπ,ς καΐ καλέοιας τόν Βασί- λιειονι τοΰ άνέθεσε νά δαμάση ?να αγριον ί—»ν τόν οποίον ουδείς εΐχιε κοοτορθώσιει νά δια,μάση. Άμα τό επέτυχε καΐ αύτό προσελήφθη είς τα άνάοοτορα ώς άιρχιϊπποκόμος τοΰ αΰτοκράτορος. Είναι γνωστη ή ιμιετέπειτα έν τοίς άνακτόροις σταδυθδρομία τοϋ Βασιλείου ήτις καΐ κατέληξεν είς τό νά γίνη όντος αντοκράτίθρ καί Ιδ,ρυτής αής Μακεδονικής δυνα- βτείας. "Αιμα άνήλθείν εί; τόν Θρό¬ νον ένεθυμήθη την εύεργέττδά τού Δαντηλί&α. Κιαί άφοΰ, καλέσας τόν υϊόν τηί τφ άπένιεΐιμε τυαητΛχδν όφφίκιον έν ταίς άΛΐακτόρο*ς, προ- <*εκάλ«τε καί την Ιδίαιν νά τόν έπι- η φϋ. Προσηιλθεν λοιπόν ή Δανιη λίς μέ όλην την μιεγαλοπρέπειάν της φέρουσα πολυτιμώτατα οωοα, 6α- τάπηπας άπό τα μετα- της καί πολλές είδικενμέ- νες τεχνίτριες δνά νά φιλοτεχντν σονν καί κεντήσουν τούς τάπητας μέ τοΰς όποίους θά έστρώνετο μία έκκλησία πού άνήγειρεν ό αύτακρά- τιοο. Ό Βασίλειος την ΰπεδέχθη μετά οαοχλτκών τιμόνν καΐ την έφ<- λοξένησεν επί πολύ είς τα ανάκτο- ιρα, άπονεΐμας «Ις αυτήν τόν τί¬ τλον της δαοηλομήιτοοος είς την ■Θέσιν τής άιτοθανούσης μητρός τού. Καΐ αύτό ιμ&λλον άβτομακούνεν την εκδοχήν δτι ή «ρός αυτόν έπιδει- ίν Πάτοαις βτοοιγή δέν ΐ Ισως Κβινής Γνωμης επί των τελευ- τκίων τουρκικών έκύηλώσεων καΐ είς τό Κυπριακόν. Όπως είς τα σύνορά της μέ τα 'Αρα- δικά κράτη, τοιουτοτρόπως καί είς τάς αχέσεις της μέ την Έλλάλα ή Τουρκία τού Μέν- τερές άπειλεί άμεσώτατα την εΐρήνην. Καΐ αί μέν Δυτικαΐ Δυνάμεις αί οποίαι παρέσχον είς αυτήν εως τώρα τόσον έκ- δύμως καΐ τόσον πλουσιοπαρό- χως την "ηθικήν, πολιτικήν καί οικονομικήν των συνδρομήν δύνανται νά άνοτμετρήοβυν τάς καταστρεπτικάς συνεπεί¬ ας τής πολιτικής των. Άλλά τα Ήν. "Εθνη έχουν υποχρέ¬ ωσιν, δχι μόνον νά λά&ουν δραστικά μετρα πρός αποτρο¬ πήν ουρράξεω; μεταξϋ της Τουρκίας καΐ των 'Αραβικών κρατών, τα όπβΐα απεύδουν «Ις βοήθειαν καΐ προάσπισιν τής έδαφικής άκεραιοτητβς καΐ τής εδνικής άνεξαρτησίας τήί Συρίας. Άλλά καΐ νά άντιμε- τωπίσβυν άιποςρασιστικώτερον τό δλβν θέμα τής προκλητικής στάσεως τοΰ Μεντερες άπέ¬ ναντι των γειτβνων τής Τβυρ- κίας καΐ συγκεκριμένως άπέ¬ ναντι των Έλλήνων καί εΐδι- κώτερον είς τό Κυπριακόν πρό&λήμα. Α Μέ τό πρόσχημα δτιείναιδήθεν προπύργιον κατά τβΰ κβμμου- νισμβΰ καΐ τής Σοδιετικής "Ε¬ νώσεως — ένώ δέν είναι κα· βόλου ύπ«λογΥι4<μος παράγων οθτε είς αυτόν τόν τβμέα, λό¬ γω τής βαθυτάτης έσωτε,ρικής κρίσεως, ηβλιτικής καΐ ©ίκο- νομιή£κ άπό την οποίαν κα· τατρύχεται, _ δέν έπιτρβπε- ται, δέν είναι πλέον ανεκτόν, ένα καθεστώς δικτατορικόν καΐ μισητόν εσωτερικώς καΐ διεθνώς, νά έκ&ιάζη καΐ νά ά- πειλή τβύς πάντας. Άκόμη δέ ολιγώτερον νά άκβλουθή τα Τ- χνη των αΐμοσταγών ΐμπ&ρια- λιστών δικτατόρων τοΰ προ- σφάτου παρελθόντος χαΐ νά ε- ποφθαλμια ξένα έδάφτ). ΙΚάττ χειρότερον μάλιστα: Νά έ· τοιμάζη έμφανώς κατακττιτι- κάς έξορμήσεις πρός άρπαγήν περιοχών πβύ άνήκον βεβαίως κάπβτε είς την Όθωμανικήν κύτβκρατορίαν, άλλά βύόέπβ- τε ήσαν ή άνεγνωρίσθτνσαν πβ- τέ ώς έθνικά έίάφη τής Τουρ- κίας. Παράγει γμα άψευδές εί¬ ναι ή στάσις τοΰ Μπαγιάρ καΐ τοΰ Μεντερες είς τό Κυπρια¬ κόν, είς τα νησιά τοΰ Αιγαί- καΐ είς την περιφέρειαν Χαλεπίου. Καΐ οί μέν "Ελληνες, δπως καί βΐ "Αρα&ες, είναι βέβαι¬ ον δτι θά άπαντήσβυν δπως έπιβάλλεται είς οιανδήποτε έ- πεκτατικήν εκδήλωσιν των ίμπεριαλιστών δικτατβρίσκων τής Άγκυρας. Είναι είς θέσιν νά επιβάλουν καΐ μόνοι των τόν σεβασμόν των έθνικών των εδαφών. Άλλά τό καθή¬ κον τοΰ ΟΗΕ καί Ιδίως των Δυτικών Δυνάμεων είναι ά¬ κόμη έπιτακτικώτερον. "Εχουν χρέος νά θέσουν οτμεσον τέρμα είς τούς θρασείς έκβΜεσμβϋς καί τάς άπροκοτλύπτους απει¬ λάς τής Τουρκίας. Αρκετόν κακόν έπροξένησε μέχρι τού¬ δε είς την ειρήνη ν ή άνοχή πβϋ έπιύεικνύεται κατά τα τε¬ λευταία χρόνια άπέναντι των ταραξιών τής 'Εγγύς καΐ Μέ- σης Άνατολής. ΔΗΜ. ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΖΜΟΧ
Τό νησί τής Μεγαλόχαρης
ΕΝΤΥΠίΙΣΕΙΣΑΠΗίΙΝ ΤΗΝΟ
'ΕττΙ τρ(α συναπτό: Ιτη μβτα-
βαΐνω οικογενειακάς διά. μίαν
ολιγοήμερον επίσκεψιν είς Τή-
νον, τόσον διά νά προσκυνή·
σωμεν την θοτυματουργόν εί-
κόνα τή Μεγαλόχαρης όσον
καΐ οι' άναψυχήν είς τό γοη
τευτικό αΰτό νησί των Κυκλά·
δών ττοθ σάν μυθολογική Νέ
ράϊδα πού σάν άρχοντοποθλα
παραδεισΐων δρυμών καΐ κοι-
λάδων επί αίΰνας τώρα λυκνί-
ζεται στά δροσερά γάλανά νέ
ρά τοθ ΈλληνικοΟ ΑΙγαΙου.
Τόση είναι ή γοητεία τής Τή
νού σ" εκείνον πού θά πατήση
τό πόδι τού στό χωμα της ποΰ
νοιώθει τό είναι τού νά οψώνε
ται οέ άνώτερες σφαϊρες, νοιώ
θει ν ά τόν πλημμυρΐζη μιά μυ
στηριακή αΐσιοδοξΐα, Μνας ά-
κρατος ένθουσιασμός πού πά
ρουσιάζει βλα γθρω τού ώ
ραϊα καΐ φωχόλουστα. ΜομΙζει
κανεΐς δτι βρΐσκεται στόν προ
θάλαμο τοθ πσραδίΐσου καΐ
εύχσριστεΐ τόν Πανάγαθο θεό
διότι τόν άξίωσε νά επισκεφθή
τό είδυλλιακό αύτό νησί μέ τα
άναρρΐθμητα θέλγητρα, τό κα-
μάρι αΰτό τρα τής ανάστα
σβως τοθ γένους άπό την μα·
κροχρόνιον δουλεΐαν καί μία
τρόπον τίνα εγγύησιν τής επι¬
τυχίας τοθ αγώνος τόν οπςΓον
υΐοθβτοθσε καί εύλόγησε ή Μβ·
γαλόχαρη μέ τή θαυματουργό
παντοβυμΐα της *Η Ιδία αυτή
δθνος. Εμείς πιστοΐ στόν Λρκο
μας νά έλευθερωθοθμε ή νά
πεθάνουμε στόν άνισον εκείνον
άγωνα έκάμαμε την άρχή καί
βλέπουμε σήμερα τό ά/ιο αύτό
νησί νά άναπνέη τόν άέρα τής
λευτεριάς. Άς οοκιμάσουν καί
άλλοι τώρα νά έλευθερωθοθν
μιά μέρο καί Λλλοι δικοί μας
τόποι πού Εμειναν δοΰλοι κάτω
άπό τόν ϊδιο τόν δυνάσιη».
ΔικαΙως δέ ή Τήνος θεωρεΐ
ται άπό τό Πανελλήνιον ώς ό
Ιερώτερος χόρος τής Ελλάδος
«(θείον κατοικητήρΐον» τής ζωο· Ι
δότου θαυματουργοΟ εΐκόνσς]
τής οποίας ή εθρεσις τό 1823 |
συνέπεσε μέ την έκ νεκρών ά
νάστασιν τοθ ύποδούλου ήμΛν
Γένους
»...Ότε ή Ελλάς κυμαινομέ
νη μεταζύ φόβου καί έλπΐδος
ήγωνΐζετο τόν ανισον καί Ε«
δοξον υπέρ ελευθερίας άγωνα
ανεκαλύφθη ώς έκ θαθματος
ύπερθεν τής πόλεως τής Τήνου
ή πρό άμνημονεύΐων χρόνων
Ο ΕΑΕΓΧΟΣ ΤΟΝ ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΟΝ ΣΤΡΑΤ. ΔΥΝΑΜΕΩΝ
ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗ! ΚΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ ΜΕΤΑΤΙΘΕΤΑΙ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΚΥΠΡΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΔΗΛΩΣΕΝ Ο ΑΓΓΛΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ-, Λ— Ή Αγ¬
γλία διά ατοματος τοΰ επί της
'ΡΑιιινή. Ά.....— - .'.----------------
Εϊοοδος »1ς χον Άΐρ'φημον Ιβ·
ρόν Ναόν τής Εΰαγγ»ΧιοχρΙας
τής Τήνου,
υπό την γήν κεκρυμμένη Ίερά
εΐκών τής ΕύαγγελιστρΙας ή-ις
ήρμηνεύθη ώς ττροάγγελος τής
έκ τοθ ζυγοΰ άπαλλαγής καί
άπολυτρώσεως ολου τοθ "Ε-
θ
ν
ΠροτοΟ έκθέσω τάς έντυττώ
σβις μου έκ τής προσφάτου έ
πισκέψεώς μου είς Τήνον Εκρι-
να σκόπιμον νά άναφέρω ό(
γα τινά έν είδει Ιστοριχής εί·
σαγωγής διά την προΐστορΐαν
καί την πρόσφατον τοιαύτην
τής πολυιταθοθς νήσου πού ύ
πέστη μυρίας όσας έπιορομάς
καί δηωσεις, άπό "Αραβας καΐ
Σαρακηνούς, κατακτηθεΐσα δέ
μετέττειτα άττό ΓενουησΙους,
Φράγκους καί Τούρκους.
Ή Ιήνος άτιοτελεΐ νήσον το0|
συμπλέγματος τΏν Κυκλάδων
κειμένη βορειοανατολικώς τής
Σύρου απέχουσα άτιό τοθ λιμέ¬
νος τοθ Πειραιώς περΐ τα 100
χιλιόμετρα. Ή νήΌος τέμνεται
υπό μακρδς καί άποτόμου όρο
σεΐρδς εκτεινομένης ΒΔ άτΐοτε
λουμένης έν μέρει άπό γρανΐτην
έν μέρει άπό σχ στόλιθον καί
μάρμαρον. Τό κυριώτερον των
δρέων της είναι ό Τσικνιδς 0
ψους 720 μέτρον.
Άπό τα πολλά της νήσου ά·
κρωτήρια τα κυριώτερα εΤναι
τό είς τό μεταξύ τής Άνδρου
καί τής Τήνου στενόν Άγκανι
στάδες, τό κάβο Πατάρος ΝΔ
τής νήσου τό Παχυακρωτήρι
καί τό £τι άνατολικώτερον τού
τού Όβρεόκαστρον. Λιμένας Ε
χει τόν φυσικόν λιμένα τοθ
Πανόρμου, τόν πρός δυσμάς
τής πόλεως Τήνου λιμένα Σταυ
ρόν ό.ομαζόμενον, τόν κύριον
λιμένα τής Τήνου άνακαινι
σθέντα καί προικιοθέντα μέ τα
τελειότερα σύγχρονα λιμενικά
Εργα μετά την απελευθέρωσιν
τής Ελλάδος άπό την Γερμα
νοΐταλικήν ^κατοχήν (1945; μέ
κυματοθραύστην καί μςντέρνες
προκυμαϊες άπό τάς καλλιτέ¬
ρας τής Ελλάδος.
'Η τήνος αποτελεί επαρχίαν
τοθ νομοθ Κυκλάδων διαιρου
μένην άλλοτε είς 4 δήμους:
Τήνου, ΣωσθενΙου, Πανόρμου
καί ΠεραΙας, νΟν δέ είς 11 κοι
νότητας των Δύο Χωρίων, Καρ·
διανής, Κελλιων,Κτικάδου, Κώ
μς ής
ς Αμύνης ύηουργοΰ της
κ. Ντάνχαΐν 23άντι>ς ανεκοί¬
νωσε ότι μετ«5έτει τον έλεγ¬
χον επί των είς την Μέσην
' Ανατολή ν «αί Άφρικήν στρα¬
τιωτικών της δυινάμεων έκ τής
Κύπρου «Ις τό Λονδίνον.
Ό κ. ϊάντυς, ομιλών είς την
Ββυλήΐν των Κοινοτήτων, είηε
τα έξή«· «Αί δρεταννικαί δυ¬
νάμεις είς την Άροο&ίαν κ«ί
την ανατολικήν 'Αψρικήν δύ-
ιναντοα ευκολώτερον νά έλέγ-
χωντοιι άπό τό Λονδίνον κα¬
ρά «πό την Κώττρβν καί κατά
συνέπειαν ΐτροέδημεν είς τή(ν
αϋοτχανν νέβυ άρχηγείβυ είς
"Α ντε ν διά τάς δρετοηνΐνηκάς
δυνάμεις, τάς βταθμευούαας είς
την άραβΐκήν χερσόνησον, των;
Περοικόν Κόλττον χ/χχ την
6ρετ«ννικίϊνι 2©μ«λί«ιν. Τό νέ
®ν άρχηγεϊβν θά λειτβυργήση
άπό ΐηί προσεχβΰς Άίτριλίου».
Ό δρεταννός ύπουργβς άνήγ
γειλεν έηίσης ότι ή «εριοχή
τής άνατολωτήξ Άφρικής ποώει
άνήκουσα είς τό άρχηγεϊον τήζ
Άνκτβλής. Μέρος τ"ν
ρηγοιών έφεδρειώιν των
βρεταννικών δονάμεωινι δα
σταθμεύη είς Κένυα καί ή χρη-
σιμοΓΕοίησις των στραεάω
Μ.
χρ
των στρατευμάτων
αυτών ©ά έλεγχεται άπβ το
Λονδίνον. Είς "Αντεν καί Σιγ
καπούρην θά οταθμεύουν 6«-
ρέα οπλα.
"Οσον άφορά την Κύπρον
— προσέθεσεν © ύπουργός —
έχομεν την Γτ,οόθεσιΐν νά έγκα-
ταστήσωμεν έκεί ήνωιμέινβν
χεροαΐον καί άεροιτοριχον γε-
νΐκών έίτιτελεΐον ύηβ ένιαίαν
διοίκησιν. Πάντως, ή είς την
νήγχώνει>βΐιν αυτήν. Αί είς Λι
6ύην δρεταννικαϊ δυνάμεις θά
,έξακβλουθήσονν νά έλεγχων-
ται έκ Κύπρου».
Περαιτέρω β κ. Χάντυς εϊ-
πεΛ'» δτι ή χώ?οι τού θά διατη¬
ρήση σημαντικήν ναυτικήν δύ
ναμιν ανατολικώς τοϋ ϊουέζ,
ή οηοία θά έχη ώς βάσιν την
£ ιγκαπούρηΐν. Δί
ότι ή παρουσία τοϋ στόλον αΰ-
τοϋ καθίσταται άναγκαία έκ
τοϋ ότι αί περιβχαί «είς τάς
οποίας είναι περισσότερον πι¬
θανόν νά σημειωθή τοπικός
ΐτολεμβς είναι ή "Απω Ανα¬
τολή καί & Περοικός Κόλπος».
Προσέθεσεΐνι, ότι μικράς άρι-
Θμός σκαφών Θά σταθμεύη έηί-
σης είς τον Περσικόν Κόληβν
καί ε,ΐς τό Χβγκ (Κόγκ καί ηε-
ραιτέρω ανέφερεν ότι είς τόν
Ατλαντικόν, την Μεσόγειον
και τα μητρ^πολιτικά ϋδατα τό
βρεταννικόν ναυτικόν Θά ίρά-
ση είς τό Λλαίοιον τής Άτλαν-
τικήί Χυμαχίας καί κατά συ¬
νέπειαν β κύριος άντικειμεινι-
κός σκοπός τού Θά είναι νά βοη¬
θήση όσον τό δυνατόν άιτοτε-
λεσματικώτερον τάς ναυτικάς
δυνάμεις τβϋ ΝΑΤΟ.
Ο «ΝΕΟ2 ΠΟΛΙΤΙΚΟ2»
Ό κ. Πώλ Τζόνσον^ συνεργά
της τβΰ «Νέου Πολιτικβΰ» το-
νίζει, ότι οί "Ελληνες καί οί
Κϋπριοι είναι διατεθειμένοι νά
άνοτψίεινουν τήιν όίνοδβν τοΰ
έργατικοϋ κόμματβς είς την
εξουσίαν. Ούτος έηαναλαμβά-
νει β π ή δήλωσις τής κ. Κάσλ
αποτελεί πραγματικήν δέσμευ-
σιν. Έξ άλλου έν σχέσει μέ
την δήλωσιν τοΰ κ. Ντόνελλυ,
ότι δήδεν κατόιτιν δηλώσεως
τής κ. Κάσλ οί τρβμοκράται θά
έπίοναρχίσουν την δράσιν των,
ό κ. Τζόνσον γράφει, «6τι άιν-
τιθέτως ή βία θά έπανήρχιζεν
εάν έίταΐνταληψθοΰν τβιαΰται ιπια
ραιπλανητικαί δηλώσεις ώς τοΰ
κ. Ντάνελλυ.
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΑΠΟΡΙΑΣ
Πώς άπεστομώθη Ιερεύ,-Ιεροκήρυξ άπό κλ
άγράμματο η°ι
Ον
ΌφεΙλώ άπό καιροθ νά δώ
σω δημοσία κάτιοια έζήγησι οέ
μερικςύ, φΐλους καί γνωστοθς
ώς και <-έ λιγους Ιερο,μένους —< ύ μ έρωιοθν: Π,βς συμβαΐνει τα άρθρα καί οημειώμωτα ττοο γρόφω άτό έτων στόν άγαπηΐό «Προσφ. Κόσμο» καί σ' άλλα φύλλα καί τελευταίως στό »Κόσμο» νά τα χαρακτηρΐζει πνεθμα πατταοΐ· στικο—·6πως μοθ λένε - έπειδή σ' ολα παρατάσσω έδάφια έκ τής Βιβλου συνήθως. Μ* ίρω Τοθ συνεργάτου μας κ. ΣΤ. Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΝ ΗΝ11ΗΕΝ1ΙΝΠ0ΛΙΤ£ΙίΚΝ».ΑΐΖΐ;ΝΧΑ0ΥΕΡ ΕΘΕΣΕΝΠΡΟΧΘΕΣ ΤΑΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΠΑΡΔ ΤΩ ΝΔΤΟ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΝ ΔΙ' ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ 6ΕΜΑΤΑ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ# :.— Ό ττρόε- δρος κ. Άιζενχάοι/ερ έθεσε χθές την έσττέροον τάς πρώτας βάσεις των άμίρικανικών προίτάσεων, αί οποίαι θά ύττοδληθοθν τόν Δεκέμ¬ βριον είς την Διάσκεψιν τοΰ Συμ¬ βουλιον τοΰ ΝΑΤΟ έν Παρισίοις, είς την οποίαν βά μετάσχουν οί άρχηγοί Κι/βερνήσεων τής Άτλαν- •ρικής Σμμμαχίας. 10 Πρόεδρος ττροσεπτάθησεν είς τόν λόγον τού νά καθησιιχάση την αμερικανικόν Κοινήν Γνώμην, κα¬ θώς καΐ την των σκμμάχων των Ήν. Πολιτειων. "Η ϊδέα τής «Κοινότητος Έγικε- φάλων», την όττοίαν έρριψε προ ε¬ νός καί πλέον έτους ό ύττουργός των Εξωτερικών τής Γαλλίας καί εττανελήφθη κατά τήιν τελευταίαν σι/νάνττισιν Άιζενχάοι/ερ - Μάκ Μίλλαν, είναι κατά τόν αρχηγόν τής άιμερικανικής Κυβερνήσεως άξία νά ληφθή ύττ' όψιν. Άλλ' ή ττλήρης έκδήΛωσίς της δέν είναι δι/νατόν νά γίνη άνευ τής συγκα- ταθέισεως τού Κογκρέσσου, τοΰ ό- ποίοι; ή προσεχής σύνοδος θ' αρ¬ χίση τόν Ίανοιχίριον. ΕΤναι έίΐτομέινως διηΌΤΟν δτι τόν Δεκέμβριον έν Παρισίοις ό Πρόε¬ δρος των Ήν. Πολιτειων θά κά- μι> μνείαν τής ίδεας αυτής και θά
σι/μ6αυλευθη τούς συμμάχους σχε¬
τικώς διά νά επιτύχη την ύποστή-
ρι,ξίν των. Ένισχυάμενος όντως ά¬
πό την ένότητα, ή όποία πιθανώ
τατα θά εκδηλωθή υπέρ τής Ιδέ-
ας, θά είναι ό Πρόεδρος καλύτε¬
ρον έξωττλισμένος δττως άντκμετω-
ττίση τό Κογικρέσσον επί των σχε-
δίων τού.
Ό άρχηγος τού Λευικοΰ Ο'κου,
ττροτοί) μεταβή είς Παρισίους, θά
προο 11 αθήσηι ό~ωσδηΓΤτοτε νά γνω-
ρίση τάς άντιδράσεις των άμερι-
κανικών κοινοβουλει/τυκών κύκλων
έπτί τού σχεδίου τοι/. Έττί ττλέον
θά πρέπει νά ζτγτησχχ άττό τό Κογ-
κρέσσον την τροπολογίαν τοθ νό-
μου Μοΐι Μάον, δννάμει τού ό-
ποίου αί Ήνωιμιέναι Πολιτειαι δέν
δύνανται νά δώσουν τα έπιστημονι-
κά μκστικά είς ξένας χώρας. ΑΊ
Ηνωμεναι Πολιτειαι έτηθυμοθν δ-
ττως έχουν τάς άντιλήψεις των συμ
μάχων των επί τοή θέματος αώ-
τοθ. εθπωσδήττοτε, ή άμορικανική
Κυβέρνησις φρονεΤ, δτι ή συνερ-
γιαισία είς τάς έτπστηιμονικάς ε¬
ρεύνας δέν δύναται νά γίνη, τταιρά
επί τή βάσει τής άμοιβαιότητος.
'Αττομένει νά γνωσθή, άν τό Κογ-
κρέσσον θά έγκρίνη την τοιαύτην
όοτοψιν τόν προσέχη Ιανουάριον.
Ό Άμερικσνός Πρόεδρος δέν
ανήγγειλε την ίδρυσιν άποθεμάτων
ττυρηνικών δπλων έττί των 6άσεων
αί όίττοΐαι εΰιρίσκονται είς τό εξω¬
τερικόν, βεβαιώσας μόνον ότι τα
σημερινά άποβέιματα των Ηνωμέ¬
νον Πολιτειων είναι έπαρκή διά
νά έπιτραττη διανομή είς στρατη-
γικά σημεΐα πρός άντΐιμετώτησιν
ενδεχομένης έπιθέσεως.
Τα άποθέιμαιτα ττυιρηνικών δπλον
θά είναι δΐΛΛατόν νά τεθοΰν ΰττό
τόν έλεγχον τοΰ ΝΑΤΟ ή νά ττα-
ροομείνοι/ν υπό τόν αμερικανικόν
έλεγχον καί νά τίθενται είς την
διάθεσιν τής συιμ'μ'αχίας είς περί¬
πτωσιν άναγκης, Αί διαπραγμα-
τεύσεις, τόσον αί έσωτερυκαί, δ-
σον καί αί έξωτερικαί των ττροισε-
χών έβδομάδων θά έπιτρέψουν, ϊ-
σως, νά δοθή απάντησις είς τό
σημαντικόν αΰτό έρώτημα.
Μέ ειλικρίνειάν, ό Πρόεδρος Ά-
ιζενχάουερ άνεγνώρισε τα σψάλ-
ματα τού τΓαρελθόντος καί έλαβεν
ήδη άτΓοφάσεις. ΑΙ έπιστηιμονικαί
έρει/ναι θά τεθοΰν ύττό την διεύ¬
θυνσιν ενός μόνον άνδρας, έξαρ-
τωμένου άπ' εΰθείας άττό τόν
Πρόεδρον.
?ίταν άΤλλωστε βαθειά ριζωμένη
μέσο στά μοχια τής συνειδήσε¬
ως τοθ λαοθ σύμπαντος κσΐ
των υπέρ πίστεως καί βωμων
καΐ εστιθν μαχομένων άγωνι-
στΟν. Υπήρξε μήνυμα λυτρώ-
σεως τοθ σκλαβωμένου βθνους
ή ιΰρεσιο τής θαυματουργοθ
βΐκόνος άπό τόν ζυγόν τοθ κα
τακτητοθ. Διά τόν λόγον δέ
αυτόν κατά τα τΐρωτα χρόνια
τή"ς άτΐβλευθερώσεως οί άγω
νισταΐ θεωροθσαν ϋψιστο κα
θήκον νά μετηβοθν στήν Τί)νο
κοΐ νά προσκυνήσουν τή Μβ-
γοτλόχαρη Μόλις ήλθε στήν
Έλλάδοι 6 βασιλεύς "Οθων ε¬
πεσκέφθη την Τηνο ιό 1833 καί
έ θ
μης, Πανόρμου, Στενής, Τήνου,
Τριαντάρου, 'Υστερνίων καί
Φαλατάδου. "Εκ των ώραιοτέ
ρων τής νήσου χωρίων είναι Β
Φαλατάϊος, ό Τζάδος, τα Δύο
Χωρία καί τα Λουτρά.
Ή Τήνος εκλήθη άπό τού
πρώτου αυτής οΐκιστοθ Τήνου,
κατ' αλλους δέ νεωτέρους
I-
στορικούς ή λέξις Τήνος προ
έρχεται άπό την Φοινικικήν λέ¬
ξιν «Ταννόθ» σημοίνουσαν βφιν
είτε διότι κατά τ<-ύς παλαιούς καιρούς τό νησί ΕΒριθεν άπό φεΐδια καί έρπετά, είτε διότι τό σχήμα τής νήσου είναι στε νόμακρον Ιχον τό σχήμα φεΐ διοθ. Ό φΐλοσοφος Άριστοτέ λης διά τόν λόγον αυτόν όνο μάζει την νήσον Όφιοθσαν, δ γραψε δέ καί τό πολύκροτον 8 ΠλΙ ΤΙ ΜΕΤΑ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟΝ ΚΑΙ Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΘΑ ΕΚΤΟΞΕΥΣΗ ΑΟΡΥΦΟΡΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΝ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΣΠΟΥΤΝΙΚ ΟΣΤΕ ΕΝΤΟΣ ΕΤΟΥΣ ΝΑ ΠΡΟΗΓΗΤΑΙ ΤΗΣ Σ. ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΒΛΗΜΑΤΩΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ί.— Ό κ. Πώλ 960 θ ύ καί νά περικλείη ποντι- ά δ Φοΰτ, ύ<ι>υττοι/ργός Αμύνης/ έπιφορ κούς, ίνδικά χοιρίδια, πιθήκους καί
τισμένος μέ τάς ερεύνας, εδήλωσεν
ότι αί Ήν. Πολιτειαι είχον καβυ-
στέρηο-ιν 4 ή 5 έττών έναντι τής
Ρωσίας είς τόν τομέα των βληρά-
των, άλλ' δτι τώρα ευρίσκονται ττο-
λύ πλησίον αυτών. Προσέθεσεν δτι,
«ατά την γνώμην τοιτ, έντός ενός
έτοας αι Ήν. Πολιτειαι θά ττροατο-
ρεύωνται των Ρώσων είς τόν τσμέα
γρψ
8ργον τού «ΠολιτεΙα η
πλήν τό σύγγραμμο τουτο ά
πωλέσθη
Ή Τήνος κατά την προχρι»
στιανικήκ εποχήν εΐχε μίαν μό
νόν μικρόν πόλιν κειμένην είς
τήνΐδανθέιιν δπου εύρισκε-
των ΐκατευθΐΛΌμενων βιληιμάτων έν·
γένει, "Οσον άφορά τόν άνταγωνι-
σιμόν των διαφόρων δπλων έττί τοΰ
θέ|ματος είττεν, δτι ούτος έττέφερε
πρόοδον είς τό πρόγραμμα βλη-
μάτ&>ν καΐ όχι καθυστέρησιν. «Δέν
νρμιζω, εΐίΓτεν, δτι πρέπει νά αΐ-
σ6ανώμε.θα εαυτούς ώς πλήρως νι-
κηθέντοτς».
Είς την Ρώμην ό στρατάρχης
Μοντγκόιμερ^ εδήλωσεν, ότι δέν πι-
στευει δτι αί ρωσικαί 4ττιστΓΐμονι-
καί πρόοδοι εδ«σαν είς την Ρω-
σίαν τό στρατιωΓΓΐικδν ττροβάδισμο:
επί τής Λύσεως.
Έν τφ ιμεταξύ, αί αιμερικανικαί
έφηιμερίδες «Βήμα τοΰ Σικάγου»
καί «Ήμβρησια Ηέχχ τής Νέας Υ¬
όρκης» άποκαΐλύτττουΡι/, ότι ό πρό¬
εδρος 'Αιζενχάοι/ερ έξετάζει σοβα¬
ρώς σχέδιον ττερί έκσ<}>ενδον!σε«ς
αμερικανικόν)
μεγαλυτέΐροι;
Σΰ
άλλαι ζώα.
Κατά την ιδίαν εφημερίδα, τό
ανωτέρω σχέδιον έτι/χε της ττροτι-
μήισεως τοϋ πρόεδρον, μεταξύ 12
άλλων ττερίπου, τα όποία υπέβα¬
λεν είς αυτόν τό Πεντάγωινον, διό¬
τι θεωρεΐται ώς δννάμενΌν νά ττρα-
γματοποιηθή) ευκολώτερον. Γράψει
έττίσης, ότι, κατά δήλωσιν επισή¬
μου προσωπιικότητος τού Πενταγώ-
νοΐί, καί δ:ν άνελαμβάνετο τΓροσττά-
θεια ττραγ,ματοποιήσεως δλων των
ϋτταρχόντων σχεδίων, ή συνολική
δατττάνη δέν θά ΰττερέβαινε τα 275
έκαττομ. δολλαρίων. Καττά τήιν ίδι¬
αν πηγήν, τό ποσόν αύτό, συμφώ¬
νως πρός ρεαλιστικωτέρους ύατολο-
γισμούς, άνέρχεται είς 100 οκατ.
δολλάρια.
ε Ο ρεποι/μπλικάνος γερουσια-
στής κ. Μττάτλερ εζήτησεν άττό
τόν πρόεδρον 'Αιζενχάουερ δττως
αναθέση είς τόν στρατηγόν Μάκ
"Αρθουρ τό ττρόγροομμα ττυραύλων,
διότι ή Ρωσία μέ τούς δορικ)>ό-
ρσι/ς έκέρδησε την πρώτην νίκην
ΑΠΟΣΤΟΑΙΚΗ ΔΙΔΚΟΝΙΑ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
, δορυφόρου,
ατττο τόν δεύτερον
ή βθί
τή θαυματουργό
ιυι λυτρώσασα τό ΈλλΠνικό
νένος Εΰαγγελίστρια. ΈτιΙσης
ό Μιαούλης επεσκέφθη γιά τόν
ϊόιο σκοττό πολλές φορές τή'
Τήνο καθώς καί ό Κανάρης,
Κολοκοτρώνις τό 1838, ό Νίκη
ταρδς τό 1848 ώς καί οί Ζαϊ
μιί>ες καί γενικώς δλοι δσοι Β
λαβαγ μέρος στόν άγωνα. ΑΙ
έτπσκέψεις αυταί στό Ιβρό νησί
τής Τήνου ήταν εκδήλωσις βχι
μόνον θρησκευτικότητος, αλλά
καί έθνικής εύγνωμοσόνης πρός
την μεγαλόχαρη. Κάποιος ση
μοίνων άγωνιστής βταν τΐήγε
στήν Τίΐνο καί τιροσκΰνησε την
θαυματουργό εΐκόνα εΤπβ : «Έ
άν σήμερα άναστήθηκε ή Έλ
λάδα Λ—* τή σκλαβιά άνήμρρα
τοθ ΕύογγεισμοΟ δταν ό Γβρ
μανός Πατρών εόλόγησε την
σημαίαν τουτο 6>ινε μέ τή βοή
θεια τής Μεγαλόχαρης ρεσί
τριας παρά 'φ τταντοδυνάμω
ΐ-!ω ιψ ΊτσοΟ Χριστφ δλων
ήμ"Λν των τιονεμένων σ κ λαβών
πού λΐγο άκόμα θά μδς ίοβηνε
ό κατακτητής άπό τοθ τιροσώ
που τής γής ώς φυλή καί ώς
ται ή σημερινή πρωτεύουσα.
Κατα την εποχήν εκείνην ήτο
περιώνυμος διά τόν έν αότρ
μεγαλοττρεπή Ναόν τοϋ Ποσει
6<2>νος καί τής Άμφιτρΐτης. '£
κεϊ έλατρεύετο ό Ποσειδών ώ
«μέγας ϊατρός» διότι κατά τίνα
παράδοσιν ίσττειλε είς τήνή
σον πλήθος πελαργθν οί όηοϊοι
την άτιήλλαξαν άπό τα άτειρα
φεΐδια ποΰ έλυμαίνοντο τόν
τόπον- Είς πολλά μέρη τής νή¬
σου σώζονται άρχαιότητες· είς
δέ την θέσιν Τριτΐόταμος εύ(,ΐ·
σκονται λείψανα τιροϊστορικοε
φρουρίου. Σχετικώς μέ τα. λβΐ-
ψανα ταθτα ό Α.
έ
ρ
«Σττοΰτνικ», τή βοηθεία μεγάλων
στρατιοοίτιικών ττνροούλων,
Τό «Βήμα τού Σικάγου» άναφέ-
ρει σχετικώς, δτί έχει -πληροφορί¬
αι; ό< κι/βερνητυκιών πηγών, καθ" άχ^ ό άμερικαΛκός δορυφάρος είναι πι¬ θανόν νά έντοξευθή μετά τετράμη- <""» καί θά δύναται νά περιστρέφε- γύρω ά—ό την Γήν είς ΰψος ται ψ α ΜροΒις έγραψεν άξιόλογον μελέτην είς χήν 'Εφημερίδα ιών Αθηνών «"Ελεύθερον Βήμα» τής 25 και 26 ΝοεμβρΙου 1929 μβ τίτλον; Ό ύό Κό μβρο «Ό ύττόγβιος νού». Κόσμος τής Ττ. 1. Β. (ΣονεχΙζεται) Δίχεται ί Ρ »ΑΡΣΕΑΑΟΧ 'βταλαρκγγολόγος έκαστην 6—8 ι*. 71 λ 6 —Δημοσιεύματα ΈταιρεΙας θρακικών Μελετων. "Εξεδόθησαν κ* εκυκλοφόρη¬ σαν καί δίδονται δωρεάν τα έ ξής νέα δημοσιεύματα της Έ- τα»ρε(ας θρακικών Μβλετών. Τα Βρεξούδια ύπ" αριθ. 59 λαογραφικόν έθιμον Δ Β, Οι¬ κονομίδου. Τα Κάσχρσ της θρά κςς καί "Εμμετροι ΛοϊκοΙ θρϋ- λ,οι κ. Πολ. Παπαχριστοδούλοΐί Ο-' αριθ 60. Κα' εκάστην Καραγεώρνη] τής ΣερβΙας 8 Στέγη Καλώ Ιεχνων καί Γραμμάτων- (Έκ τοΰ γραφείοις ΟΙΚΟΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑΣ ♦Α.?ϊό της ΙΚης τρέχοντος μηνός θ' τού νεόδμητον «Οΐ'κου τρβας» είς τόν περίβολον της Άγ£ας Βαιρβάρας Ααιφνέου. Γένονται δεκταί φοιτήτρι«ι Οεολογεκης, 4»(λοαοφικης κβ.1 των _χολών τικης, δλων των έτών. *ΙΙ καθημερινή μετάβαιβδς άηό τοΰ Ίδρύμα- •τος είς το Πανεηεστήμίον καί ή έπεστροφή θά γ δι' ίδιαιτέρων ΤΡΟΦΕΙΑ: —ραχ. 8ΟΟ μηνιαέως. Α.ΙΤΗΧΕΙΧ δεκταί μέχρί της 13ης τρέ¬ χοντος μηνός είς τα Γραφεία της 'Α^«οβτολεκης Λια,κονέα,ς (όδός Ιω. Γενναδίου 14, Ίερά Λΐονή Πετράκη), δποο καΐ παρέχεται παβα βυμ- τυχόν, πληροφορίαι. Έν Αθήναις τή 1η Νοεμβριού 1Ο64Τ (Έκ τί^ς Γεν- Αεευθύνβεως) διά τόν έλεγχον τού διαστήψιατος, έιτέττνχΐ;ν Αφάνταστον προτταγάν- δαν καί έφόβισε τάς καρδίας των έλευθέρων λαών. Έξ άλλου, κατά πληροφορίας έκ Λονδίνοι;, ό ύπουργός Αμύνης κ. Ντάνκαν Σάντνς, άναλύων τάς στραιτιωτικάς συνεττείας τής έκτο- ξεύσεως τοθ δευτέρου δορυφόρου·, εδήλωσεν, δτι τό μέγα βάρος τού δευτέρου «Σποΰτνικ» άττοδεικνύει δτι οί Ρώσοι έττέτισχον νά παρα- γάγουν την κινητήριον ενέργειαν την αηταιτουμένην διά διη(τΓειρωτι- κόν πύραυλον. Ό κ. Σάντυς ττροσ- έθεσεν, δτι οί «Σττοϋτνιιο ε/Γναι ύτΓθτΓροιόν τής μεγάλης προστται- θείας, την ό— οίαν ή ρωοΊκή Κι»- βέρνησις αφιέρωσεν είς τα 6λή- ματα μεγίστης άκτΐνος δράσεςος. Έξετάζων τέλος τάς συνεττείας των ιρωσικών αυτών επιτυχίαν δια: τούς δυτικούς, εδήλωσεν δτι αύται σι/ν-έβαιλον ασφαλώς είς την έττί- σττευσιν τής συνεργοοσίας μετά των Ήν. Πολιτειων. τοθν πήρες μαθήματα θεολο· γΐας ί) κατάγεσαι άπό πά πάδ:-ς ; Γ»αι ήδη τούς άπαντω δτι τέ τοιο πράγμα δένσυμβαΐνει Ά ιιλΛς βτρεχα στά ιηρύγματα τακτικά στή Σμύρνη μέχρι τού 1922 "Ηκουα δεινούς ρήτορας, Πατταγρηγοριάδην, Κατσινοβα- ^ην, ^μβράζην, Κουρκουλήν, Καβάσιλαν. Βασ. Παπαδόπου ον νυν ΦλωρΙνης κ &. 'Ιΐκτός αυτών ή<οοα συχνά τούς διδα σκάλους καί καθηγητάς μου, νέ , . το Μέγα κθρος τής Άγΐας Γραφής,βτιως καί οί ώς άιω Ιεροκήρυκες. ΔυστυχΏς πσρ' δλα τα λαμπρά αΰ(ά κη ρθγματα καί τας •προτροπάς εις τό νά πιάσω στά χέρια μου τό β βλίο αύΓό, τχαρέλειψα νά τό πράξω, μέχρι τοθ 1915. Πα¬ ραδόξως δέ τό 6τος αΰτό Ε/ινε άφορμή δνας άσηαος καί σχε δόν άγράμματος γκΐτονάς μου πού 6έν εΤχε τή Βυνατότητσ νά έτιηρεάοτι κα>·έναν μέ τό λεκτι
κό τού. νά τρέξω μέ προθυμίαν
στά βιβλιοπωλεΐα τί|ς Σμύρνης
γιά νά τό προμηθευθή».
"Ας άκοϋσουν οί καλοΐ μοο
φίλοι τό Ιστορικόν. Τό 1915 συ
ζητοθσαμε μέ τχέντε γείτονος
μου οτό σπΐτι μου στήν έξέχα
στη Σμύρνη, γιά την τρομοκρα¬
τίαν καί την τιεΐνα καί τεύς ά
γρΐους διωγμούς ττ^ύ εΤχε έφαρ
μόστι τότε ό Φόν Λίμαν Πασ
σβς,
Μεταξό των πέντε ήΊαν Εναί
φαρμακοποιός. Μναι; δάσκαλος
λέει: «Αύτά εΤναι
Ραμό9.α. Δέν
πριέ νά μιλήοη
βλοι μίνουμβ 6
ι ιό πρωτη φ
τοια ουζήτη,Γ.
ναά6
σό· Τή
Τ"ΧαΙως άτί' .,_ ν (
τής Μητροπόλεως
Παπαδότΐουλος νΟν
ΦλθίρΙνης.
Τρέχει δ παπδς κβΐτλ
μα^δ έμπρίς οΐήν ·,?£'«Τ»
αας τοϋ Αγ. ΝικΟλάου ληο1α
κο»ω?^0ϋ^
μαςδμολόςγηαε λ£οίηΡθζ ΚοΙ
πλάνην «υ καΐ ,ηνβ'£°Μν
τού διά των **«- ·__έννοιάν
κό παιδΐ
μας
ριοι τή φράσι
ραμόθια». Είναι
θαθμα
χΓυν αί
*«Ρΐ«
Άτιό τότε
νια καί δέν
πέρασαν 421
δφυγε αι,ή,Α
Των
οί
ι "λμοϋν
αλλων ηα
των, την αλήθειαν
οθιε αύ:οΙ οί ρη
δ,βκται τής Ββλού
ν *μ·φισβηΐήσουν
αυτών νρΑζουν καί
Αυτά για τάς άπ
προρρηθίντων φ(λων
ριν ούτον, Αλλά κα|
άλλον ε15ικόν πού
έξ έπσνγέλματος με ΐ0,
Φ6Γ. ίηλαβή θεολόνον Β κΐΕ
Υηΐήν ί) Μητροπολίτην ττού εί*
ναι δυνατόν νά μή ίθ
V
.: τό ίο
ον. δ; δόση μ,α
ό Ιερεύς ιής ένορίας μας, £νας : νά πάβι στό Μοσχαη
?μπορος κσΐ δ προρρηθεΐς ά ■ λευθερ(σς^ Κο'-μ-υνδούοοίι »α
γράμματος. | νά τοθ τό π{| αμέσω: £»
Ζητουσαμε κάποισ παρηγο-, ψάχνη, ό έπ,ζων, μέ ,Λ.,,,
ριά γιά τή μαύρη έκείνη κατά | τοθ θεοθ, δση ιος ν,κητήο
στασι πρό πάντων άπό τόν Ιε- ημέρας έκείνης «ηόοίϋξ ν0
Ρ"? μσς" · «, Α !σΤι0Π ό; βρβο'οζος χσΙ '
ΔυστυχΛο, μ όλας τού τάς
μάς ένεθάρρυνε.
χ
γνώσεις βεν μς ρρ
ΈτιΙσης καί οί δλλοι ποθ μΐ
λ κατόπιν.
Δόσαμε κατόπιν τόν λόγον
καί στόν περΐφρονημένον γεΐ
τονα. Αότός μας εΤπε νά μή
άνησυχοϋμε νά μή φοβοομεθα
)Ι τα γεγονότα αύτά είναι
γραμμένα στήν Άγία Γράφη
καθώς καί οί μελλοντικοΐ πό-
λεμοι πού θά έποκολουθήσουν
καί θά συνταράξουν τα 6θνη.
Στό σημεΓο αύτό έπενίβη ό
Ιερεύς καί τοθ λέγει:
—Σ0 εΤσαι 2νας άγράμματος
δνθραπος καί δέν ττρέπει νά
συζητδς τιερΐ ζητημάτων τής
Άγ(ας Γραφής, Τό προνόμιο
αΰτό τδχουμε εμείς.
Καί ό φτωχός τοθ άααντα
μέ παράττονο.
— ΠαιΙ δέσποτά μου μέ προ
σβάλεις ; ΆφοΟ ό θεός ?χει τή
δϋναμι νά δίδει ανθρωπίνη φω·
νή στό γάΐδαρο, είναι δυνατόν
ν ά οώοη καί οέ μενά ποθ εΤμαι
άναθρωτιος.
— ΤΙ λές τοθ λέει ό παπας
ιτρελλάθηκες ; Ποίος γάΐ5αρος
'μΐλησε ;
Τότε βγάζει άπ' τή τσέπιΐ
τού ενα βιβλΐο.
Αύτό Β&σποτά τού εΤναι ή
Άγία Γράφη. ΕΤναι τό Τδιο
ίκεΐνο τκ-ΰ μας κηρΰττεις κάθε
Κυριακή, καί Εχει μβταφρασθή
σέ χΐλιες γλώσσες. Τό άνοΐγει
μπροοτά μας. Καί οέ δυό 8ευ-
τερόλεπτα βρΐσκει τή σελΐδα
πού άναφέρεται τό θαθμα τής
βνου τοϋ Βαλαάμ. Διοβάζει
άπ* τό βιβλίο άριθμός κεφάλ
22ον τα λόγια ποΰ εΐιτε ήδνος
στό άφεντικό της τόν Βαλαάμ,
πού την χτυποθσε δδιπα.
«..ΤΙ σέ 6'ναμσ καί μέ εκτ.0·
ττησες τρίτην ταύτην φοράν;..
Δέν ιΐμαι έν ώ ή δνθς σου»
κτλ. πού περιγράφονται στό
ώς Λνω κεφάλαιον έκτενώς.
Είς απάντησιν ό Ιερεύς τοθ
γνώμη, βπ τί ν1
ΕΚΛΟΓΑΙ
Ή 35η έτησΐα Γενική Συνέ¬
λευσις τοθ Συλλό>ου των έν
•Ελλάδι Ίνεπολιτβν έν Ν. Ίω·
ν(α «Προσφυγική Κοινότης Ί
νεπόλεως» συνελθοθσα εξέλε¬
ξε τό νέον Δ. Συμβούλιον διά
την διετίαν 1957—1959 ώς εξής:
1) Πέτρος Κοπτερίδης Πρόε
δρος, 2) Μιλτΐάδης Τσουμηί)ς
Άντιπρόεδρος, 3) Ήρακλής Στια
νόπουλος ΤαμΙας, 4) Απόστο¬
λος Διαοάκος Γεν. Γραμματεύς,
5) Χαράλαμπος Φιλ'ππΙδης ΕΙδ.
Γραμματεύς. Σύμβουλοι ι 1)
Άναστασιος Ζουμτιουλίδης, 2)
Θέόφιλος Εύθυμιΰδης, 3) Κων)
νος Μσυρομμάτης, 4; Γεώργιος
Πσο'λόττυλο
λ
Έπο-πτικόν 'Ελβγκτ'ΚΟν Συμ¬
βούλιον εξελέγησαν οί κ.κ. Ά·
λέξανδρος Παπαδόττουλος, Λε¬
ωνίδας Μόρφης, καί Ιωάννης
Πανακ(δης.
η 8 ι.
Ρο5ζ6·λτ 71. τηλ. 25.166
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΡΩΝΙΤΗΣ
Άφροδΐσια—Δβρματικά
Δέχβται άτιό 8—9 τι. μ.
καί 5-8 μ μ.
Μπόταση ^ Τη, 28.457
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
7
ΧΑΡΑΛ. ΜΑΡΑΓΚΟΣ
ΤρΙπολις
Καφενειον «Κοσμικόν»
Αριθ. τηλ. 3.93
Ζητεί αύτοκίνηνον άνατρεπόιιε-
νον 3 1)2 Εως 5 τόννων
β—ΐ
β 1
-9 μ.μ. Τι,λ ΒΒ 38?
ΕΙΕΡυηΚΕΝ
75-76
Έχω τή
ΡρΙσκη £ άς μρρ
μέ τέτοια εθχέρε,α Ενα ρ,,^
μέσα σέ σαράντα χιλιάδες «ου
περιλαμβάνει ή Βίβλος, Ε(να,
δ α μ(κ20 θαϋγα. "Εχει κανεΐ'
άντ,ρρησιν ;
ΣΤΥΛ. ΚΑΣΙΜΛΤΗΙ
ΕΚΘΕΣΙΣ
καί Καλλιτεχνικόν 4ρναατι)ρκ»
ΓΟΥΝΑΡΙΚΩΝ
'*Η ,Κ Α_Τ0ΡΜ,,
Κ. ΧΑΙΡΟΟΟΙΙ
Όδός 2ας ΜβΙου Ϊ
(Κεντρ. ττλατ Ν Σ ό«ι
ΤΗΛ 969 493 Ν ΣΜΥΡΝΗ
Ή ηλουβΐΝίέρχββλλονΙΐ
ΓΟΥΝΑΡΙ5ΙΩΝ
ΕΡΓΑΣΙΑ ΗΓΓΪΗΜΕΝΗ
ΕΥΚΟΛΙΑΙ ΠΛΗΡΩΝΗ!
ΣΧΟλΗΧΟΡΟΥ
Κδίίί ΙΟΙΠΟΤΗ
Τηλ. 22.229
Μέ λΐγα μαθήματα μαθαΐ-
νετε δλους τςύς μοντέρνους
καί παλαιούς Εύρωπαϊκούς
χορούς στήν σοβαράν Σχο
λήν Κώστα Μπουσιώτη Διο
με[ας 4 (πάροδος 'ΕρμοΟ 18).
'ίςγγραφαΐ καί μαθήματα κά
θε μερά. Μαθήματα (διαΐτε
ρα καί όμαδικά. Είς Έπαρ
χιώτας μάθημα διά ταχείαν
έκμάθησιν δύο φοράς" την ή
μέραν. Διδάσκονται καί δλοι
οί Έλληνικοί. ΔιΒασκαλΙα ά
ρίστη, έκμάθησις ταχεία καί
τελεία. 'Η αΤθουσα παρα
γωρεΐτσι διά συνβλεόσεις
σωματείων κλπ.
Ό Ί α ι ο ό ς
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Μ. ΤΣλΚΙΡΟΓΑΟΙ
Μ·.«ιβυτή(}—Χβιροδργος-Γν
ναικολόγος ΜΕΤΩΚΗΣΕΝ
είς την οίον Φοαγκλίνο»
Ροδσββλτ (ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ 32
καί δέχβται 12—1 χαϊ 6-7
μ. μ. Τηλέφ. 610.005
Ο ΙΑΤΡΟΣ
ΕΙδικός αΙμορροΙΒων
καί κιρσών
μετέφερε τό Ιατρείον τ»
είς την οδόν Χρυσοσΐίμ15"
2 — Κυδαθηναίων 25
(Αέχεται 10-1 μ. μ. «χ1·™
συνεντεύξει 5-6 μ. μ
•Ι α τ ρ ο ς
Δρ Ν. ΖΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Διδότου 53 — Τηλ «5
Δέχεται κάθε *$
5.30'-7.^' πλήν τοΟ,Σ
τού, καί τό πρωΐ ίΐΙ
τεόξει.
ΣΕΡ.
Χ ΠΟΛΑΤΟΓΑ0
75
ΧΑΡΤΟΠΩΛΕΙΟΝ
Κ. Β02ΚΙ-ΗΣ - Γ. ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ: Κ Α ΤΑ 2 ΤΗ Μ Α' ,(
Κα»ιοβιοτοίου46 Αγ. Κονσταντίνου κ^
Τηέφβνα : Εργοστασιον 55-068 - Καΐαοτήματοί «·
Πλουσία Συλλογή Χαρτικών καί ·1δφν Γο«<»ι*ή? ΪΑη< ή ΠΩΛΗΣΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΣΤΗΗ ΕίΤΒΙΙΒ>
ΒΑΦΕΙΑΑΟί
ΣΟΝΙΑ
Καθηγήτρια Γαλλικής γλώσσης
Πσρσδόσεις είς Ίδιωτικά ΓυμνάσιακαΙ
Καί κατ' ΟΤκον
Πληροφορίαι είς τα ΓρσΦ. τοΟ«ΙΙροσ·