187036
Αριθμός τεύχους
1398
Χρονική Περίοδος
30ον
Ημερομηνία Έκδοσης
17/11/1957
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ιηιι
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣ Μ
ΑΝΕιΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΠΙΚΗ ΕΦΚΝΙΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΑΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΗΦΕΡϋΝΪΗΗ
£ίυ_ 30όν ΑΙ'. ΦΐΛΛϋΥ 1398
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡ1ΑΚΗ Π ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
1957
Ι
*
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - 1ΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΏΚΡΑΤΗ2 ΧΑΡ. ΣΙΜΑΜΙΔΗ-
1
0Δ02 2ΤΑΔΙ0Υ 60 — ΤΒΑΕΦ. 57-126
ΑΓΡΟΝ ΗΓΟΡΑΣΑΝ!
Τού κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ο τακτικός καθηγητής τής Γβνικης 'Εκ-
,λπαιχίτικής Ίστορίας, τής "Ιστορίας τής &/,
Ί^λ?δι Έκκληαίας και τού Κανονικβΰ Δικαί-
η ιν τή θεβλβγική ίχολή τβϋ 'Εθνικοϋ Πα-
νίηι-'τημίβυ κ. Γερασιμος Κβνιδάρης, είς έπι-
ίΐίλπν τού, δημοσιευθείσαν είς πρωϊνην Ά-
5ΐΐν3ΐι/ήν' εφημερίδα, έπ' εΰκαιρία τού θοονά-
.«ι κ» Έΐτισκβπβυ των Ούνιτών Γεωργίβυ Χα-
ί»&*ίΠ> γράφει τα έ$ήις :
«ι ϋ άπβδιώ3ας εγκατεστάθη τφ 1922, μετά
ΐί,ν Μικρασιατικήν καταστροφήν, έν Αθήναις
μ, ένεκα τής άνεκτικότητβς τβΰ Ελληνικόν
Κρατους, δεχβμένβυ τάς άναρμόστβυς έπεμ-
ί#!£ΐ$ των ςενων, παρ·εμεινεν ενταύθα ώς άρ-
ρΐγδ» τής πρβπαγάνώας τής Ρωμαϊκής Έκ-
χληοι«ί- Π ©ποία διά τής Ούνίας προσπαθεΐ
«ι εξαπατήση τούς άφελεις καί νά έκμετνχλ-
λενδξΐ τους ένδεεις όρθοδόςους.
»'Ο είρημενος έέαρυνετ© παλαιοτερβν καί
μ ανβΕλληνικήν δρασιν έν τφ έςωτε,ρικφ. Τβ
Κράκί έχε» υποχρέωσιν εθνικήν /1ά μή «--
τρίψη την εγκατάστασιν διαδόχου τού καί είς
Τνύτ« τιοτευω ©τι θά είναι σύμφωνος ό Μακα·
ρι&ιτχτος Άρχιεπίσκοπος καί ή Ίερά 2ίύνβ-
6οί τής 'Εκκλησίας τής Ελλάδος».
Οϊ αναγνώσται τής εφημερίδος αυτής καί
«λλων ελληνικήν εφημερίδων καί περιοδι¬
κόν, δα ενθυμούνται ασφαλώς 6τι καί 6 ύπο-
ραινέμενβς έχει άπβ έτών _ ώς καί π,ρβσφά-
τ»*ϊ - ύψωοει, κατ' επανάληψιν, φωνηιν καί
ιτρβίε.τάθηαε /νά έφελκύστι την προσοχήν των
«ρμβύιων κρατικών και έκκλησιαστικών πα-
ρβγοντων, επί τβΰ κεφαλαιώδβυς
ίίνι/βΰ τούτου ζητήματβς.
Ή φωνή μου ομως υπήρξε φ ω νή 6 ό¬
ν ν τ ο ς έν τή ΐρήμφ, διότι βί
μέν ίύριοκόμενβι επι κεφαλής τής Ελλη,νικής
ΠβλιΤΕΐας αγρόν ήγβρασαν, οί ο' έκκλησια-
οτικβι ήγήτορες περι πβλλά τυρδάζβυν καί
μονον με την ύπονομευτικην δρά-
οιν τής έν Ελλάδι θΜνίας, είς 6άρβς τβϋ "Ε-
(νβυς καί τής Έκκλησίας, δέν ευρίσκουν τβν
χηρβν νά άαχβληθβΰν.
"Εφδαοα μαλιστα πέρυοι μέχρι τβϋ αημεί-
οΐ), να ουστησω είς την ΊεραΙν ϊύνοδον νά
μιμηίή το παράδειγμα τβϋ Οικουμενικού Πα-
τριοφχβυ Διονυσίου τβϋ Ε' καί νά κηρύξη την
Ι^χλικιαν έν διωγμω, εάν ή Πολιτεία' δεν
Πβελε ,ταράσχει είς αύτην την εκ τοΰ Συινι-
τκγματος και των κειμένων νόμων έπιδαλλβ-
μένην συνδρομήν της, διά την εξουδετέρωσιν
'Πί φδορβπβιοϋ δράσεώς τής Ούνίας
χ*ί των αλλων ςενων θρησκευτικόν προπια-
γ«νόύι είς την χώραν μας.
'βμίλησα ο μ ω ς καί πάλιν
ί Ι { ώ τ α μή άκβυόντων, ©ταν,
οαεί
ων και επίοημ* έγγρ«φα.
Ίβιουτοτρόΐιω;, άντιοτάσβως ιι
«^διωσοτς άρχηγί,ς τής Ούνί*| £
των
ύ Κκθβλικιομ«υ πρβπαγοίινΛκν. 'ϋπΐ μίαν 6-
λβκληρον τρκχκβνταπενταετΐΛν «νέίττνέεν οδ-
2Ι&£ 1τ^ ^
ν Αρχιερέα, προ5 παραΓλάνησ,ν των
ανιύεων καί των εύηίστνν.
Κατά παράβασιν ,μάλιστοο τβΰ ^κδοθέντοο
επι υπουργ,αχ; Τ©ϋ ινΰν συΛΌρχηγβΰ των φίΐ
λελευθερων κ. Γ. Πχη^νύρέ^^ ύπ-^ργβυ
της Π*ι6εια5 κοη των ©ρηοκευμάτων, έν ετει
«υτβν κ/ηρικοι ένεφαν,ςβντο δηΐώοία είς λ"-
τββΛΐει«ς κ<χί είς «λλα« ίβροτελεοτίοιτ; | την οςμφίεαιν καί τα ίερά &μφ£. κληρικών, ϋπβ τα φμ«τ« των 5 κοίνον σκάνδαλον. Περί τήζ δ ή 8 € ν φιλβκνθρωπιικίίς 5 τ«ΰ Γεωργίου Χ«Αα«α{ί| _ 6 θπο^ς χρηοΐιμβποιων τα άποστελλφενα είς ούτον μ υ β ω «5 η ίΐοσά, έκ τού «Δηναρ,ου τού Ά- γι©υ Πέτρου», ϊδρυσε νοσβκβμεια, άρφκνιοτρ©- φει*. πτωχβκβμεΐΛ, ίεροσιπουδιοτστήρια, έατιας τ<ρυ εργαςομενβυ κοριτοιοϋ, τυπ©γρ«φεϊα 45«« τηιν, εκώβοιν Γτροποογανδιοτιοιώιν εντυπων κτλ εγραψα ήδη έπαινειληιμμένωί, ώστε θεω,οώ περιττον νά έποονέλθω. Κρινω π<χρά ταυτα σκβ- ηιμβν ν« το,ντιαω κ«. αύθις, ότι προ τής Μι- κραβιατικήί καταστρβφής δέν υπήρχεν εις την ^Λλαδχ οΰτε ένα$ Οώνιτηί γιά δεί- ΥμΓ' ι Γυν έν τβύΤβ1δ δημιουργηθή «ήμερβν «βλώΓτληβεις, κ»τα τβ ^ιοτλλον, και ήττον ού- ητικχΐ κβινοτητες είς τάς Αθήνας κ«ί είς την «βρειαν ΕλΛκδκ, έκ πρβσηλυτιοθε,ντων αφο¬ ρών ττ,ρΰσφΰγων, την δυστυχίαν τώΐνι οποίων είε,με,ταλλεύθη κΛτοτλλήλως ή Ούνίος. "Ας έλπίαωμεν βν τούτοις, ότι β ευρισκό¬ μενος οιιμερον επί κεφαλής τής Ελληνικήν Έκκλησις διακεκριμένον Ι1ρωθιεράρχη5, τβϋ όποίου τηιν δρασιν, ώς Μητροπολιτου Αίγια- λείας καί Καλαβρύτων, μ©ΰ παρεοχέθη ή εΰ- καιρια να έκτιμήοω υπό την Ιδιοτητά μου ώς Νομάρχου 'Αχαϊοος καί "Ηλιδος, θά λάδξΐ ε γ - κ α ι ρ ω ς τα ενδεικνυόμενα μέτρχ, ηρος περι&τολήν τοΰ κακοΰ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ2 ΓίΡΩ ΖΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΛΗΜΙΟ ΤΖΩΝ ΧΑΡΝΤΙΓΚ ΤΕΩΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΝ ΚΥΠΡΟΥ ΘΕΜΑ : Άτΐολογισμός δικτατορίας δύο έτών καί περί τού «τί χρή δραν»... 'Αρχιδήμκε Χάρντιγκ, Αυτος καΐ μόν© ό τίτλ©$ σβΰ «ιριάζει. Τόν τίμιβ τίτλο τβϋ ϊάρχη τβν εμόλυνες, τον στή λάαπη>, τβν δύθκΐες
άτίμωση. Ό τίτλος τβϋ
ϊτρατάρχη ©ΰσιαστικά οβϋ £-
χε» κψαιρεθή άπβ τή συνείδη-
ίΠ τής παμψηφίας των στρατι¬
ωτικών καί των λαων βλων
τού πλανήτη μα$, άκόμα καί
τβΰ εύγενικβΰ λαβΰ τή$ Μεγ.
Βρ£ταννί«5. Διότι τβ εργβ σβυ
"πν Κύπρβ εϊταν καθαρώς ερ-
;,β κα,τάπτυβτβυ δβλβφόνβυ καί
«ρχιδηΐΐιβυ καΐ ή πολιτεία σβυ
Υϊνικα διαμετρικά άντίθετη
Κ*| άίΐβλύτως άσυμδίδαστη
^Ρβί την ΐΓτποτικη Ιύιότητα τβΰ
*5Ή»*τικβΰ καΐ μάλιστα τού
*τρ«τ«
Τού συνεργάτου μας κ. Ξ. ΑΚΟΓΛΟΥ
-εκινηοες μέ τυμπα'βκρβυ-
°'ε{ πρίν άπβ δυό χρόνια, μέ
ΊΡβγρ νά εξοντωθή^ τβ
τ^ν ϋοκΑ, νά λυ-
την ψυχη τβΰ Έθνάρχη
ϋ ■Ελληνικβΰ λαβΰ τής
καί νά καταττνίξεις κά-
*8 τ«νή τβυς γιά Δικαιβσύ-
•Π κ», γ1α Λευτεριά! Ή άχά-
^ΤΠ νύ &ίλά
**«
φη μαί χχ &αοίλιο
^ ^λισάδετ, μέ τβν "Ελλην»
'^νβ της και μέ τίς εΰλογίες
'?" Αρχιε-,^χόπβυ τής Άγ-
>λΛ{, οε ίτεριέ&αλαν μέ δικαι-
τ« όικτατβρικά γιά τήιν έ-
τβϋ ϊατανάρεστβυ σκο-
ί Νβμισες καί ού καί ©ί
£5 οβυ, «ώς μέ την πβΐ-
«ού εΙχε5 άττβκτήοΐι στη
« των Μαβυ - Μάβυ, θά
» να ώαμάοεΐί την ψυ-
Λύ Κυπριακοϋ Λαβϋ. Δε-
,"*« χιλιάδες σιδερβφρακτβυς
<·'«λί»,τβυ5 οτρατιώτεί μ« , μέ «υρββόλα, μέ αύτβ- ό^τλα, μέ κάθε λβγής ηβ- μηχανηματα, μβ άερο- μέ έλικόπτερα, μέ πβ- πλβία >—> »»* ε1ί-|κα α"
οκυλιά
. Νβμβυς
ε« Νβμβυς
^· άηόΛ'θρ&Μτβυς Κατάρ-
?'>« «»τ«-
δυε&εση λαών, γιά ώικαοσύνη,
γιά έλευθεριες, γιά άνθρωΓπα.
Μ άς έπαιινβΰΰατε τότε και
πλέκατε διθυράμδβυδ γιά τα
κατορθώματά μα$, για την *-
φθαοτη αύταΛάρνηαη καί την
αΰτο&υσία μοί· Μέ τη λαχανί-
6α ώς μβνοιδική τρβφή, μέ τα
καρυ€ψυλια καί μέ την άδάμα-
τη ψυχή πβλεμή<3«με τβΰς Να ςήδες καί τβϋς φαοίστε$. Καί στά δβυνά μ«5, καί οτς «ολι- τεϊες μας μέ τίς άπεργίε^, με τα σαμποτάζ και μέ τίί μ«χπ- τικες δΐΛδηλώσεΐί· Καί με τβν έδνικό μας ϋμνβ οτά χειλη »τε- φτονμε. κάτω ά»τ' τίς ρυηές των λδόών τβυς ατά διάφβρα £τβ Χ«»δ«Ρ>
ι,ν
4«οίλεια τβΰ
ασφαλώς τβ "πρώτβ
ιέ μεγάλη διαφορά
τίς βρδές τοΰ Άτ-
ν £επΤ£μ6ρι*νών Ζε-
τού Ιίαλλβυ Μεντε-
τβ
·η μ
μ«ρικδν λιρών η κρα
κι ημερών, εάν ^*
Τι« «ννονεί. Κβιί νά δβ-
στή-ν Καισαριανή, στα Καλα-
6ουτ«, στό —ίστβμβ, στήν Κα-
τέρινη, στή ©εσσαλονίκη, π«ν
τβΰ.
Εϊματαν ι'ίρωες τότε. Εΐμα-
σταν βί άθάνατοι, οί αίώνιοτ
Έλληνες τότε. Εϊμασταιν ό πε-
ριβύσιβς λαός τβτε. Καί εϊταν
«άξιβς ό μιοθός μας» τότε. Εϊ-
ταινε καλβπρόσδεχτη τότε ή
ηολύτιμη πρβσφορά μας για
την ΙΊανανΘρώπιντ, Λευτερια.
Γιά λεγε μχς τώρα, «ρχνδη-
μιε άπβτρόπαιε. Γιά άπβλβγή-
αου. Πώς γίνεται τώρα βί ση-
μερινβί Πατριώτες τής Κύπρου
νχ όνχμάζβνται «τρβμοκρά-
τες»; Δέ λαχταρβϋν γιά την
κύτβδιάβεσή τους, πβύ έσεΐς μέ
τόσες ύπβσχέσεις κ«ιί μβ ««>-
σημβυς διεθνείς καταστατοτβυς
νάρτ4 τούς «ναγνωρίσατε,
Δέν άγωνίζβνται γιά τη λευ-
τεριά τους, βπως άγωνίστηκαν
μέ βλβ τόν έλληνισμό τής Οί-
ϊβυμένης στό «****««££
γιά τή δική α«5 τη λΒυΤβΡια
που τόσο σοβαρά κινθυνευε,
•Ο έξουθενωμενος ήδη «ρω-
' Λ1 £_ΙΤ£ΐλ£ ΟΤεΤν
Λτίι τί—ίΐκλπ τώ*ν ιΚ,οιν©τπτ&»ν
Κυπρβ, β "Αντβνυ τΗντεν,
- λόγβ τβυ ~ετα τό
των μαθητών, ή άναστάτωση
τβΰ τόπου, ή καταστρβφή τώ'
δασών, τό ξερίζωμα των πβρ-
τβκαλεών, ή καταχβόνια συνερ-
γασία μέ τόν δόκτβρα Κιβυ-
ταβύκ καί τβύς άπλοϊκβύς Τβύρ
κβυς τής Κύπρου, ή πυρπόλη-
ση μέσω αυτών καΐ μέ την ιιτρο-
οταβία των Βρετανΐνιών 'Ελλη
νίκων συνβικιών, βί αΰθαίρετες
έξβρίες τών εκπροσωπών τβϋ
Κυπρακοϋ Λαοϋ στίς έσχαπές
τβΰ Ίνδικοϋ Ώκεανβϋ;...
£υμπέρασμα ώς έδώ: τΗττα
δεινή καΐ έπαίσχυιντη των ά-
συνείδητων πατρών&ν σβυ. Ί
διαιτέρως ήττα ήθική
σοϋ τοϋ Ιδίβυ, πβύ
έγινες ταπεινό ρβμπβτ, άγγείο
αίαχρό καΐ βργανο φαϋλο μιάς
κλΑκας κακοπβιών τόρρηδων,
πβύ άδίσταχτβι μέ τβύς άκατβ-
νόμαστους ψυχικοΰς πριαητι-
σμβύς των, όδηγησαιν καί αλ-
λβυς ϊτρατάρχας της φάρ<χς σβυ καίθυσίασαν τα παιδία τού Άγγλικβϋ καί τοΰ Γαλλικβϋ Λαβΰ στην ξετσίπωτη,, στήν έ- ξωφρενική περιπβτ&ια τής εκ¬ στρατείας τβΰ Σ5βυέζ. Μιά τέ- τβια ήττα ήθική, μοι¬ ραίως άμαυρώνει θανάσι,μα καΐ δικαιωματικά σ ο ΰ ά φ α ι- ρ β ί τόν τ ί τ λ β τβΰ ϊτρατάρχη- ,,„,, "Ομως ύπάρχβι και ή αλλη βψη,: Ή καθαρώς στρατιωτικαι. ϊάν Κυδερνήτης της Κύ¬ πρου, συγκέντρωαες τόσες έ- ξουσίες, έξασφάλισες απ τπνΐ " ■νησή σβυ τόσες άσυδβ- πβύ δέν τίς «Ιχε ποτέ *Κν»νας ώς τώρα δικτάτβρας, φεουδάρχηξ, πειρατής, ή λη- ^ταρχος, άκόμα καΐ στΐς πιό σκβτεινές περιόδβυς τής ανθρω¬ πίνης ίστορίας. Ουτε τόσα μέσα 3έ άνθρώπινβ κ»ί σέ άψυχβ πβ- λβμικό ύλικό, έπίγειβ, θαλασ- σιβ, άμφίδιο καΐ έναέριβ. Καί ,τβιός είταν ό αντίπαλός σβυ; Μιά φβύχτα "Ελληνες Πατ.ο-ι- ωτες, άποφασισμένοι να πεθα- νβυν γ»ά τή λεφτεριά τβυς, μέ τή συμπαράσταση τής οαυγι- ύΤης ψτ,χής βλων των αοπλων Έλλήνων τής Κύπρου. Καί πβιό εΐταν τό αποτέλε- σμα τώΛ» πρβσπαθβιών ««^Ν* δβλοφβνήσεις καμπβσβυς Ελ¬ ληνες Πατραώτε& νά^ 6άψεΐις καί ήθικβς αύτβυργός μαζύ στό άβώβ αΐμα έκατοντάδων παι- ώ,ών τοΰ Άγγλικβϋ Λαβΰ καί αετά δύβ έτών άγκ©μ«χπτά, μέ οπατάλες τεράστιες κ«ΐ μβ μ»« κόλαση πβύ^ ίημ^Ρνη^, να καί ντρβπιααμενβς, ά- έ, νικημενβς, με βΤ,αμδευτέί στβν ώρα.ον^«γω- να τβυ$ τόν Διγενη, τίτν ΕΟ Κκβ Λαό κ« ΕΥΡΥΤΕΡΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ Η ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΣ ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Ν1ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Παρ' αλους τούς «Ζττοντνικ» ττιοθ ττλανών-τβιι οτό διβττΑοητη,τι- κό διάο-ττ,μβ, εστο «ΙϊιΙ ήν καττως μας νχρυν ίνΓτιπτωσιόοσί.1, τό γε- γονός ίΐναι ότι άπαιο-χοληιμένοι μ* τ«ς ώτοιμιικε,ς μας υττοοΐεισεις, οπτοιρροφηιμι&νοι άϊττό τίς μερψνες τ»ν ιΐοιαιτε,ρων μας ειτ« «3ιιτγο Ανΐιμβλιά, είτε αττο τινιριο, η ά-ιτο> νοηπικιη κί^ί ψιτχική
κοιπωση, να οκίφτονμι κ«ί πανω
στο γενιώτ(ίρο ατροβΑηιμιο τής μοι-
ρος ιμας σαν ά«οΐρωττ«ιν σοτν Ιδι-
αιιτειροι/ ζωικού ειοους, ττόϊνω στον
πιλανηταν «υτό. Κοϊ όμως είναι
ιοαι<>ος νβ τό κόιμινοιμιε, κι' αύτό
σ"ι μεγαλειτίρη μοΐλκΓτα δυνατή
ευρυτίΐτα,. Μας τ© επιβάλλει δχι
μια ο—Αή υ^ωριντική 6εο·ν-τολογ ι α,
ά
ή ρνή οογ ι ,
άλλά ,μ,ια ώνβ,γκη ά|μ«σον έ~ιτα-
κιτιικοτηιτος.
<οαί μας μίαν έ—οχη τόσο σοβοορή ί ύ 4ον καπως ή η το*ν ττραγ μάττων — αν ξιεφύγει όηλοιδή αττο τη σημ&ρινή ττοτγικοσμια ήγεσια — ιμιπορεΐ κ^ιί νά έξαψανκττεϊ τα εί'&ος ιμ«ς, τό άνΚϋρωττινο γένος καί τό μεγαλείτβρ© μέρος τής £»ης άττό ττιν ΐ,ττιφανει τής γής. £ΐναι άλτιβεια ττώς τό άκοιιμΐε συ- χν« αύτό κκχι έμιεΐς οί ϊδιοι έττί- ση.ς σνχνά τό λεμ*· έν τούτοις δέν τό έχομε νιώσει στήν -ληιρότΓη,τά τού σ' αύτην την ττρωτοψανως τρα γικιή ττληρατηττα. Μττορεϊ νά γίνε- §ο«σφαλί«Γε» 6 σύγχρονσς ττολκτι- στμός μοας, την «ανφώπΓίντμ» Καί δέν τό κατο)λα6αίνουν επί τέλονς αύτό ο! Τοΰρ- κο· γιατί ή παιθ€υτι«ή τηροϊστο- ρια τους είναι καπως τ((ε.ριθΐ>ισμί
νη μά 6ε τό κατοαλα&αινοι/ν «αι
ενας αΑλος λαός, ττοΐι υέΛει να έ-
τταιρεται γιά τον —ολιτισμό τβυ,
για την αγωγ-ί τού, γιά την πα-
ραοΐοστ) τον, γιά τα ττνχιψατικά
τού έττιτιεύγιμιατυ.. Σαατιζιι κα-
ντις «υρι«λ*κΐτι«ά με τις ένέργειες
των "Αγγλων.
Μά αν χαθεΐ αύτό, οντό ακρι¬
βώς ττου τόσο αγιρια, τόσο όπτο-
τροίτταΐα άρνοΰνται οηονς Κυιπιρί-
ους, τό δικαιυιμα στήν εΛεΛ^ερία,
τό δι^αίωιμα να τοϋς «Ιναι σί&α-
στή ή ανφώπινη, άξιοπρβικιά
τους, τότε τί βά μείνίΐ γιά νά
σωσΐΐ την άνβρωπότητα άπτό τόν
κινώυνο τής ττλήιρους έξβνθενώσι-
»ς τπού την άττειλεΐ;
Ή εύίυνΐι τής Αγγλίας *ΐναι
μ«γί<ττη κα> τουτο «Ιναι τό κβτα-
τγληκιτικό γιά όττοιονοτΓθτε άπό
μας τούς κοινονς άνφώττονς :
πώς δέν τήιν κοοτανοεϊ «λύτή τη,ς
την εύ9ύν«ιν ή άγγλικτι ποΑιτική
κ,αί ττνεΜματιική ήγβσία;
Ή εύ&κνη είναι ,μιεγιο—ι δχι μο-
νάχα γ'ΐβΤΜ άρνοί/νται την έλευ-
βορια τού σ' £να λαό τρού ε_χ«ι
κα&ε δικαίωμα γι' αυτή και άπό
την Ιτσορία τού ιοαί άπό τόν
ττοιλιτιοιμό τον κα·ί τόν τταλαιό—-
ΠΡΟΜΗΝΥΜΑΤΑ
"Αρδρον τοϋ κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ, πρώην
διευθυντού Ά&ηναϊκών Εφημερίδων κα! τοΟ
Ραδιοφωνικοΰ Στα&μοϋ 'Αδηνών, άπό τριετΐας
δέ εΐδικοϋ^ Σ χ ο*λ ι α σ Τ;θ.ϋ επί τοϋ Κυπριακοϋ
ται αύτό ικαϊ όπτό εν« εΐδος διανο- | ρο κιιί τό σημερινό, άλλά καϊ
ητικής ό,ργανιιχής άνετΐυρκ,είας κά ι γιβ κατι αλιλο, ΤΓθλύ ττλ—ύτ(βο!
τι σαν κι' αύτό ττοθ λέιμε ττώς
δέν εϋμ«χο-η. σέ βόση νά σνλλάοου-
μί την εννοια τού άττείρον.
"Αν τόν «ιχαμ« σννειοητοττοιτ
σει, αυτόν τον «ιίνδκνο —ού γιά
ττρώτη φΌρά οττήν Ιστορία μι^ς οια
λ ΰ
μς
ολοι ιμΌζΰ οί ανιθΐριο-οι, λο
γΐικ© ικαί ε-ομβνο θά ίταν διαφο-
ρβτιικά >ά τΓθλΐίτευόμαστε διαφο-
,ρετιχά σάν άτο-μ,χ καί σάν λαοί
νά (Ηίήμίζου,μιε τις ,μί,ταςύ μας σχέ
σεις. Δκχμορφώνβται μιά ριζι«ή
άλλαγή στό κ«ΐ·ϊΐστώς αυτών τών
σχέοτεων &ύτή «(ναι ή οάκ— όλον
τοι* τηροβλήματος, Και ότταν λίιμε
«ριζΐικιη», ττρ-Βτρει νά ττάρουιμε τό
τπραΐγμα, στήν όπτόιλι/τη κνριολεξία
τον, δσο σέ κοιμιμιά έβλλη, ανάλογη
ί
©ΐίμοϋνται ιτιστίΐ/» άρκετοί, 'έ-
νΐΛ 6ι6λίο τπού δγήικί μολις κατά
τό τέλος τού Γτΐίλιευτ«οιοινι ιττιολίΓ
μον. Γράφτηικΐί γιά την άκρί£|.ια
κατά τη οιάρκιεια τοϋ πολέμου ού¬
τον. Πιρ«τοοημ·οο-ΐΐντηικ£ στή Ηεα
'Υόρκη τόν Ίουνιο τον 1943. Πο¬
λύς λόγ'ος εγινε τότε στις έφη-
μειρίοες άργοτειρα μετοφροοστηικε
κβοί στή γλωσσα μας: Τό 6ι6λίο
τού "£(μίρυ Ηήβς «Ή Ά ν α -
τομιία τής Ειρήνη ς»
'Ειηεΐ λοιΐτΓΟιν γινβται λόγος άκρι-
6«ς γιά ιμιάν έπι·&:λλορ*νη «κο-
ττερνίκειο» άντίληφη τον σημερι¬
νον «Λκτμιου, τής σνγχρονης Ιστορ-
ριας μας. Όιττως οηΑ. γιά αίώνες
έττιικιρατονσε. ή «τ~ολε.μαιηή» αντί-
Δηλχδή: Κ λ α α α ι κ η
οτρατιωτικη ήττ*.
γ ι ότι ή Αγγλία μέ την έ—α'σχνν-
τη σν,μπιεριφορά της κλονίζει αν-
τό τό τ>α)βύ κα> έξαιρετικα σηιμαν-
τικό σήμερα, τό «ήβικό» τον άν¬
θρωπον στή γτνική τον Ιίννοΐια,
τό ήθ.ιχό στόν άγώνα τον τόν τι»-
ρινό, τόν κρίσιιμο γιά την τελική
τον ιμοϊρα, τόν ίδιότυιτο γιατί εί¬
ναι αγώνας εναντίον τρομακτι¬
κόν κίνδυνον πού προίρχιται άπό
τόν ίδιον τόν έαντό τον.
θά τό κατολάοει δμ«»ς αύτό,
νά ιεΐμαστε σίγονροι, ή αγγλικη
ήγεσία άργά ή γρήγορα. Εύχόιμα-
στε φνσιικά δσο τό δννατό γρη-
γΌιρώτβρα, Τό «στρο,ττάτσο» τοϋ
Σουέζ, οί ττεριφερόμενθν «Σιτού-
τνικ», ©ά τούς ϋδ«*σαν νβ κατα-
λάβονν δτι, οί καιροί άλλάςανϊ.
Δέ βιρισικόιμαστε όντε στό Ιβο οθ
τε στόν 19ον αίώσα στούς χρόνονς
των Ισπι:νικώιν ττολέμων, τών ναπο
λεοντ«ί«*ν, τού κιρημοο'ΛθΟ. Κάτι
σηιμαίνει πάν» σ' αντό ή τελευ-
τοία άπιόφαση γιά τό Κυπρια-
κό τής Γβνικής Συνελευοηε»ς τοΰ
Άιγγλικοϋ 'Ειργατιικον Κ6|μ(μοηος
στό Μπιράϊτον.
Είναι έξοοιιρετικά ώξιοτπρόσχ-
κτα ο^τή γιενικότατη πλέον αττοψη
τοΰ θέιμιατος ήτου μάς άπασχο-
λεΐ, τής ροίρας δηλ. τού άνθρω¬
πον —άν« στόν πλανήτ—ν αύτό,
έχιείνο πον τελΐευταίως ένας "Αγ-
γίλος μάιλ'ΐστιχ σοφός, ό Α*—Ερτραν
Ράσελ εΐττε :
«Δέν «ΐμαι ύπίρ τή^ καταργή-
τον ούρανιου σήμιτταντος —ί σε«ς τής ύορογονιικής οομβας, δ¬
ή γή τό κέινίτρο κι^' ώ ηΛιος χαί τα πβς τόσο οτ/χνά μοΰ απεδόθη».
αστρα νά γηρίζουν γύρω της — άλ
λα πειρασαν καποτε οί άνβιρωητοι
στή σωιχτή γνώ|μ.η, την «κοπιρνί-
κιειο», πού ή γη ιμκχς δεν είναι πιά
τό κέντιρο τον Ζιψιττα^ος, άλΐλά
ενας κι^ϊ αυτή πιλανηττ|ς τού ή-
λιοκον σνστηιματος και ενα μόριο
τΐλικά άττλό μέσ σ' όλόκλη·ρο τό
Σνμτταν. Αντο τό ϊδιο πρέττε.1 νά
παρ<-οεχτοΰιμε τώρα πιά καί διά τα έπ« γής: καμμιά χώρα κα- νενας λαός κ<χνίνχ κιρατος δεν μπο ρεϊ νά άποτρλιεΐ τό κΕ,ντρο τής οΐ- κοιφιένης. "ϋλοι οί Ααοι ζοθμε σή- μιερα σε μίαν άμεση καί στενότα- τη ώλληλοεςάρτη,ο-η καί κινονμεβα οί πάνιτίς κατω άπτό την 'ίδια μοϊ- ρα, πρός τή ο-ωτηρίια καί την εν- ηιμιερία ή τον όλοκλη,ρίοττιικάν δλε- ορο. Άν τό σν.|ϊΐΟητΓθΐΓθΐοίκΓαίμ£ αντό πάσα ττράγμοοτιι δέν Θά αλ- λάζα/ε; "Αν τό νιώβοψ« δμως πέ- ρα γιά ττόρ.χ όλοκλιηιρ»τικά άνκπι- λακτΐ. Ιδού μερικά παραδειγμα άπλά χαί έν τούτοις τόσο 6ο- χ· κατά σνμπτωση δέ άμ<σότε- τερα σχειτιζομενο ,μέ μάς. Οί Τονρκοι, οί καλοί μας ψί¬ λοι καί ς φωνάζουν, ά- φζ γρΐΐύονν, 6ρι·ζονν, ασχηιμιονονν καί 6ιο ιοπραγονν κατό τον μάλλον £· ττο·ν«.ίδιιστο γιά την έποχή μας τρό τγο·. Κα· γιατί αύτό; Γιατΐ £νας λαός, διόλον όλιγάριβμος, κοντά μιιισό έκατοιμιμύριο, άξιώνει νά ζή- σει κι' αύτάς έλενθερος' νά ά ς ρς ζή χωρ'ς νά τού ιπροσοάιλει κανείς καί νά τοϋ μιειώνει τό μοναδικό ήβΐικό άγΐ:βό πού £χει χρέος καί Ε¬ χει και τή δννατότητα νά τοΰ έ- "Ολαι αί πληρββρφίαι άτό την Κύπρβν πεί- ββυν δτι τό έαωτερικόν της ήφαίστειβν &ρά- ζει κυριολεκτικώς, βπως «έρυσι τόν Μάρτιβν, βτοον άττβτφΜς ύιεκβττησαν βρνατικώς αί δια- πραγματεϋβ«ι$ μεταςυ της επισήμβυ Αγγλίας καί τής Έβναρχίας. Μετα|ΰ τβΰ Χάρντιγκ καί τβΰ άρχιεΛΐοκβπβυ, β όπβΐβς άπηχθη είς τάς £εΰχελλας μαζί με τούς τρείς ουνεξβρίατβυς τβυ. Γενική είναι έκεΐ κάτω ή αγανάκτησις διά τήιν άνένδβτβν στάσιιν τής Κυβερνήσεως τβΰ Λβν^ίνβυ. "Οχι μόνον είς τό ζητημα τής αύτβύια&έαεως. Διά τό «ετσμα της δηλαύή να αρνήται την μβνην ©ετικήν ρύθμιοιν της δια- φβράς. Νά μή βλέπη τα ίτρβμηνυματα τή^ β- περχομένης θυέλλης. Νά μή άκβΰη έκ ε ι νού; πβύ της συνιστβΰν νά πρβσέ^η, ώιβτι μέ την τύφλωοιν της άναζωβγονΐί έπικίνδυνβν έστί- αν άναταραχής καί δημιβυργεϊ ολβνέν κέ<χς σ©6αράς απειλάς. Τβοβν κατά τής εΐρήνης είς την Έγγϋς καί Μέσην Ανατολήν. "Οσον καΐ ένοΛΐπβν τής άοο^αλειας καιΐ τής δυνάμει τβΰ Δυτικβΰ κβσμβυ είς αυτήν την εΰψλεκτβν και νευραλγικήν ατρατηγικώς περιοχήν. Άλλά καί πρβκαλβΰν βμβ&υμβν την οργήν καί ζωηροτάτην τήιν αηδίαν καΐ την περιφρό¬ νησιν αί προσπάθειαι ποΰ καταβάλλονται άπό τα βργανα τής άπβικιβκρατίας. Άφ' ενός διά νά ευρβυν επί τέλους έστω καΐ έλαχίστους "Ελ¬ ληνας διατεθειμένβυς νά μή άπβκροΰσβυν τάς είκοΛΊΐκάς λΰβεις ποΰ πρβτείνβνται άπό τό £υντηρητικόν κβμμα. Καΐ άφ' ετέρου νά χρη- οιμοποιοϋν αί αρχαί κατβχής, εξ ολοκλήρου οχεδον, ελεεινά καΐ άννπβληπτα ώπβκεΐμενα, τα όποΐα κινητβπβνε'ι ή Ίντελλιτζενς Σέρδις μέ την έλπίδα νά διαοπάοη την ένβτητα τοΰ λαβΰ της μεγαλονήσβυ καΐ νά κλβνιίοη τό ά- κμαιβν τβυ ηθικόν καΐ την όόφθαστβν μαχητι- κβτητά τβυ. Ή τακτική αυτή, πβΰ την άνή- γαγ&ν είς σύβτημα διακυ&ερνήσεως κυρίως τό σατραπικόν κα&εστώς τβΰ Χάρντιγκ, έιΊ5ι>μίζει
τόσον πβλϋ τάς πβλεμικάς περιόδους κατοχής
χωρών ελευθέραν καί άνεςαρτήτων άπό στρα-
τεύματα καΐ μιβββφβρβυς Ιμηεριαλιστικών καΐ
δτκτατβρικών καθεώτωτων. Ό χαφιεδιβμβς, αί
άλησμονητβι — καΐ τόσον έπαΐβχυίντβι καΐ άν-
ωφελεις — μέθοδοι τής άπαιαίας Γκεβτάπβ καί
τών γκαγκστε.ρικώ'ν κακούργον τών "Ες - "Ες,
ή διαφέορά συνειύήαεων δι' έξαγορας η δτά
τβΰ τρβμβυ είναι τβσβν άπεχθεΐς. "ίϊστε τό μί-
σβς και ή ψυχική εξέγερσις ποΰ δοκιμάζβυν ο¬
λοι οί Κΰπριβι άπένοβντι των άνβρώπων ποϋ
τίθενται είς την υπηρεσίαν τβΰ δυνάατου νά
είναι αΐσβήματα κα&ολιικά. Παγκύπιρια.
Α
"Οπως τόν καιρόν τβΰ Β' Παγκβαμίβυ ιπο-
λέμβυ όλοι οί πληβυσμοΐ τών κατεχομένων ε¬
δαφών ευρίσκοντο διαρκώς έν άναμβνή καΐ
είς τα ίτρββυρα γενικής έβνικής €$εγέρσιεως
πρός έξβυθενωσιν τβϋ κατακτητβϋ καΐ άποτί-
νότ|ιν τοΰ ξυγοϋ τού, τοιουτοτρόπως καΐ σήμε¬
ρον είς την μεγαλβνησον μετά κόπβυ καΐ μό¬
νον μέ σιδηράν) αϋτοπειθαρχίαν άνέχβντα» την
παρουσίαν των πραιτωριανών τής άποικιοκρα-
τίας.
Ή συστηματική καταδίωξις τής έλληνικής
εκιταιδεύσεως καΐ τό βυσιαστικόν κλε{ίοιμονι
πολλών σχολείων μέ την σκαιάν άρνησιν των
άρχών νά έπιτρέψουν την έπάνώρωσίν των μέ
προσωπικόν άπό "Ελληνας καθηγητάς καΐ δι¬
δασκάλους. Ή έπι&ολή συνεχών τιμωριών είς
τοΰς φυλακισμενους., ή άνθυγιεινή δια6Ϊ4>αις
των κρατβυμένων είς τα στρατβπεδα, ή στ«-
πηρά καΐ άνευ ββρύββυ, έν πάση μυοτικβτητι,
συνέχισις τών ώμβτήτων, τών έκφββιστικών
μεθοώων καί τών δαααινιοτηρίων. Ή πρβκλητι-
κότης τών εμπίστΜν ύπηρεσιών τοΰ Χάρντιγκ,
τών μπρά&ων τβΰ Κιβυτσβΰκ κα» τής άγγλο-
τουρκικής τρβμβκρατικής οργανώσεως «Βολ-
κάν» υπό τόν Μπαϊακτάρ. Ό φυσικβς φβδβς
καταδβσεως είς την λαβμίβητον «£πέσιαλ
Μπραντς» παντός Κυπιριβυ, πάσης ήλικίας,
τάσεως ή έπαγγέλματος ά?τό τα μίσθαρνα άν-
δρεικελλά της, τοϋς χχφχέ&ες καΐ κβυκουλο-
ςρβρβυς. Μία σειρά όλοκλη,ρβς άπό τελευταίας
Ικ&ιαστικάς καΐ τρβμοκρατικάς ενεργείας τών
έμπιστων συνεργατών τοϋ Χάρντιγκ καΐ τοΰ
κακβϋ τβυ δαίμονος, τοΰ Διοικητικόν Γραμμα-
τέως Ρένταγουαίη. Ή δαθυτάτη καΐ γενικη ά-
πογβήτευσις, ή άσυγκράτητος αγανάκτησις την
οποίαν πρβζενβΰν αί άρινιητικαΐ καΐ άδΊΟλλα-
κτοι εκδηλωσεις των £υντη>ρητικών ύπβυργών
καΐ τβΰ άγγλικβϋ Τύπου. ΑΙ μηχανβρραφίαι
πβυ δυβσβδόμβΰνται είς τό Λονδινον, τήινι Λευ-
κ&»σίαν, την "Αγκυραν, την έδραν τοΰ Ο.Η.Ε.
καΐ άλλαχοϋ άπό τούς Βρεταννβϋς Ιμπεριαλι-
στάς κα» τβυς σωνε,ταίρβυς ίϊ συνενβχβυς των.
Αί άντιφατικαί, ΰηβπτβι ή άνησυχτντικαΐ πλη¬
ροφορίαι πβύ μεταδίδονται άπό την προπα¬
γάνδαν τών Τόρηδων διά τήιν προσέχη δ»ά-
Ή έπιεικέστερπ π©ιντ) ΐτβΰ έ¬
χει νά σβΰ έπιδάλει ένα Στρα-
τβδικεΐβ άμερβληπτβ είναι*:
Νά σέ καδαΐρέσει
ΔΙ£ ά π' τ ό ά ξ ί ω μ α
τβϋ ϊτρατάρχη.
Άρχιδήμΐΐ Χάρντιγκ,
£έ ΐτρβγενέατερη έπιοτβλή
μβυ, ύησβσιευμενη στόν «Κό-
αμβ» τής 28-3-57 Τβΰ έγραφαΐ:
«... Την κβλαομένη ζωή σας
δέν πρβκβιται ινα τή χαρεΐτε...
Δέ γλυτώνετε πβΰ νάχετβ τβΰ
δράκβυ ρίζα... Καϊ βτόν ΰΐτνβ
αα·$ καί οτόν ξώΐτνβ οας θά οάς
κυνηγβΰν βί έρινύεις τής ΕΟ-
ΚΑ...».
Τώρα, μέ την ΐταταγώδη δι-
πλή άπβτυχία ββυ, με την
ταιβχυνη μιάς διπλής
ϋ άέ
χ μς ί τό
μβνβ πβϋ οβϋ άπβμένει νά κά-
νεις είναι ν' ά φ α τ ρ έ -
α ε ι ς β ι δ ι β ς τή ζ&>ή
οβυ. Διότι ήθικϋς καί ηβλ-
λαπλώς εχεις ηδη πρό πβλλβϋ
αϋτβκτβνήο&ι. Είσαι ένα πτώ-
ΐμα ή3ικβ. "Ια&»ς ό αύτβχειρια-
ο,μός σβυ νά έξιλεώαει κάπως
τήιν η&ική αύτβκτβνία αβυ,
δάνβντας γνώαη καΐ
στόν δ ι ά δ β χ ό σβυ,
γιά τό κ α λ ό τβΰ
εΰγβνΐκβΰ Λ α β δ
Αγγλίας.
β. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥ £
να ποήμε πώς δεν £-
χ«ι καί τόσο αδικο ό αβρ«0ΠΓος.
Τό ζττηιμια δέν ώψίλεϊ, δταν έντο-
ιτίζεται απλώς στήν άπαγόρΐενση
των άτοιμιικών δπν«ν κιΐί στήν κα-
τάργηιι— τών πνρηνικών πειροψά-
τ»ν, δττως καλοττροαίρετα ασφα¬
λώς, οί πίρισσότιροι τουλάχιστον
των διανοοι/μ-ένων σέ διάφορα ση-
μεΐα τού κόσμον ζη/τονν. Σημοτ
σι'σ εοοει νά άλλάξονιμε πιά, στό
σηιμιεΐο πον φτάσανε τα πράγιματα,
νοοτρΌ~ία όλοι μας καΐ λαοι καί
ήγέτις. Τό έπιοαλλΐι, δς τό ξα-
ναττοΰιμε, γιοΐτί £τσι μπορεΐ νά
γίνίει επι τέλονς κοινή σννείδηση,
τό έττιβάλλει άνάγχη άδήριτη. Πό-
λεμοι δέ μπαροΰν νά γίνουν πιά.
Καί άν γΓνουν άπό μίαν έξωφρΐ-
νικότητα τών ήγη,τόρων καί των
κνδερνητών βά Φβρονν παγκό-
σιμια καταστροφή,
ΊΑς φροντίσουιμιε λοιπόν ©Ι αν-
δρχοπτοι απαξάπαντες νά συνβννο-
τ)6ΐοϋ|μιε νά βροΰμε τόν τρόπο νά-
σνζήσονμε μέ άμοιβοία άνΧχή αι
κατανόηιση' στήν άρχή, μέ ιτλήρες
πνίύμοο αλληλεγγύης καΐ άγάτιης
σνν τώ χρόνιφ. Αντό €Ϊναι τό κλει
δι τής έττοχης μας.
—Ό φόι6ος ΐϊναιι, προσθέτει
στά δσα είδοομε ό Υδιος φιλόσο-
φος Μτττέιρτρανδ Ράσελ, μιά μί"
γάλΐ) Κ)3| άποτΐλΐσματΐική ίΰνα-
μΐς είς την άν.βρωττίνηιν φύσιν. Ή
δόμδα ίιδρογόνον εΤαι ενα πραγ¬
ματικόν άνοοσχίτικον κατά τρείς
τρόπονς, τούς αποίονς δέν κβπϋ-
»εν ουδένα ολο τα προηγοήμενα ; οθε ^,ς τα παιδία, Τνΐα' αί ψνχ«ϊ αυ¬
τών πληρωνται άνοίας καΐ διαφθο
σκεψιν τών πρωβυπβυργών τοΰ ΝΑΤΟ είς τό
Παρίσι, διά την στάσιν τής ΆμερικανικήΊς ιΚυ-
6ερνήβε»ς είς την έπικειμένην διάσκεψιν τβδ
Κυπριακοϋ είς την Συνέλευσιν των Ηνωμέ¬
νον Εθνών καΐ την μελλοντικήν τύχην «ού
έπιφυλάασεται είς την μάρτυρα ελληνικήν νή-
σβν. Ό κίνδυνβς τέλος μήπως κάπβιβ τετελε¬
σμένον γ&γβνός η κάπβια βεαματική άλλαγή
διβικητική η στρατιωτική, επιβάλη παράτασιν
τής δβυλείας, εινα νέον καΐ μονιμώτερον κα-
βεστώς ξένου ζυγβΰ. Υπό οιανδήποτε επιφα¬
νειακήν μορφήν καΐ αν παρουσιασθή τουτο.
'Οσονδήποτε φιλελεύθερον μανδύαν καΐ αν
περιδληθή κατ' αρχάς πρός εςαπάτησκν τών
'Ελλήνων καΐ τής παγκοσμίου Κβινής Γνώ-
μπ«·
Α
"Ολα αύτά — έν στενζί συσχετιαμώ Λρός
την θολήν διεθνή κατάστασιν — προκαλοΰν
άινΊεκδήλβυς άκβμη άλλά σβ&αρωτάτας ανησυ¬
χίας είς ολόκληρον τόν πληθυσμόν τής Κύ¬
πρου. Ή σκανδοτλώδης εϋνοια πού παρέχεται
είς τοΰς σημερινοΰς κυ6ερνήτας τής Τβυρκίας
άπό την Δύσιν καΐ Ιδίως άπό τόν £-ρεταννικβν
ϊμπεριαλισμόν μέ δβλ»μα έπεκτατικάς δλέψεις
καΐ πολιτικοστρατιωτικήν υποστήριξιν, ένι-
σχύει αναμφισβητήτως κάθε φβδβν διά την θέ¬
σιν τής μεγαλβνήσβυ είς τόν άνταγωνισμόΐν
τών Δυνάμεων. Τοιουτοτρόπως αϋξάνβυν καΐ
γενικεύβνται βσημέραι περισσβτεροίνι αί ά,νη-
συχίαι, μέ αναπόφευκτον άποτέλεσμα νά δη-
μιβυργήται άτμόαφαιρα, βχι έκφο&ισμοΰ καΐ
ύποχωρησεων, βπιως φαντάζεται καΐ ελπίζ« ή
Ίντέλλιτζενς £έρβνς. Άλλά έθνικόιν κλίμα
ίταγκυπρίβυ άπβφχσιστικβτητβς καΐ μαχητικβ-
τητος. Άτμόοφαιρα, οχι ραγιαδισμοΰ καΐ ά-
δρανειας ή άιναμονής τβΰ άπευκταίβυ μέ σταυ-
ρ«μέν* τα χέρια. Άλλά σταθεράς καΐ άμετα-
τρεπτου θελήσεως πρός έγκαιρβν αντιμετώπι¬
σεν παντός ένδεχομε.νου.
Χωρΐς νά τό θέλουν ΐσως πβλλβΐ Ιθύνοντες
καΐ σύμμαχοι, άλλά μέ βαφή πρβθεσιΐν νά πρβ-
καλέσβυν νέαν άνάφλεξιν μερικβΐ άδιάλλακτοτ
Τορηδες, μεταξύ των οποίων καΐ ό απομακρυν¬
θείς στρατάρχης, έ'χβυν συσσωρεύσει τόσοτς ύ·
ποψίας μεταξΰ τβΰ άμέσως έινδιαφερομένου λα¬
βΰ τής Κύπρου, ώς πρός την στάσιιν τβϋ Ο.Η.Ε.
καΐ τβΰ ΝΑΤΟ, τής "Αγγλίας, τής Άμε,ρικής
καΐ τής Τβυρκίας, ώστε νά είναι βλοφάνερα
πλέβν τα προμηνύματα τής θυέλλης πβύ βπέρ-
χεται. Πβύ άρχίζει νά διακρίνεται είς τβν όρί-
ζβντ*.
Α
"Οταν &να όλόκληροιν δεκάμηνον ττλησιά-
ζη νά συμπληρωθή άφ' δτβυ ελήφθη ή γνωστή
απόφασις τής προηγουμένης £υνελεύαεως των
"Ηνωμένων Εθνών καΐ κατόπιν αυτής ήρχισεν
ή δευτέρα άνακωχή τής ΕΟΚΑ, είναι αναπό¬
φευκτον νά έΐπκρατή μεταξύ τών ΙΚυπρίων δυσ-
πιστία καϊ φβδβς, βτι θά παρέλ&η καΐ τό Ιτβς
1957 χωρΐί νά άπβφασίση τό £υντηρητικόν κόμ-
μα νά συμμορφωθή πρός την απόφασιν τβΰ παγ-
κβσμίβυ 'Οργανισμβϋ καΐ νά υποκύψη είς την
πραγματικότητος, δεχόμενον την εφαρμογήν
τής αύτβδιαθέσεως είς σύντομθν προθεσμίαν,
ασφώς καθωρισμένην έκ τών προτέρων. Τάς
τρομεράς συνεπείας παρομοίας παραφροαύνηις
τών Τόηδων — βπως την εχαρακτήρισαν δη¬
μοσία βί άιντίπαλοί των, 'Εργατικοΐ καΐ Φιλε-
λεύθερβι — τάς πρβανηγγείλαμβν καΐ τάς «-
τβνίσαμεν έπανειληρμένως. Δέν είναι κάτι α-
γνωστόν καΐ άπρόβλεπτβν. ΟΙ Ιθύνοντες τβδ
Λβνδίνβυ καΐ βί Άτλαντικβΐ £ύμμαχβι τάς
ξεύρβυν πβλύ καλά. "Εχβυν προειδοποιηθή ότλ-
λωστε τόν τελευταίον καιρόν κατά τρόπον
σαφέστατον καΐ άπό ποικίλας πλευράς. ΟΙΚύ-
πριβι δέν άνέχβνται διαρκιεϊς εξαπατήσεις καΐ
παρελκύσεις. Αί πληιροφβρίαι διά την στάσιν
πολλών Δυνάμεων είς τον Ο.Η.Ε. καΐ είς τόν
ΝΑΤΟ δέν τβυς έμπνέβυν καμμίαν εμπιστο¬
σύνην.. Φοββΰνται — καί δκκαιβλβγημένως —
παγίδας, μηχαινιορραφίας καΐ τετελεσμένα γε-
γβνότα. Καΐ δέν είναι διατεθειμένβι καθόλου
νά τό άνεχθβΰν. ΑΊ έφημε.οίδες καΐ βί ίμιπι-
στβι (τβλιτικβ'ι τής άπβικιβκρατίας βνισχύβυν
την δυςπιστίαν καΐ τί,ν γενικήν ανησυχίαν
διά τή αΰριβν. Διά τάς άποφάσεις τών 'Α-
τλαντικών £υμμάχων πρό πάντων. ΚαΙ δέν
θέλουίν νά παραμείνβυν «σαεΐ δβΰλβι τοϋ Ίμ-
περιαλισμβΰ. Π,ρόβατα επι σφαγήν.
' Οί Τορηδες άναλαμβάνβυν καΐ πάλιν Ιστο-
ρικάς ευθύνας, μέ τάς πλεκτάνας των καΐ την
άδιαλλαξίαν των. Δημιουργοϋΐνι ατμόσφαιραν
πβύ θά καταλήξη τελικώς είς ©άρος των. Καί
τα προμηνύματα τών συνεηιειών τής παραφρβ-
σύνης των ηρχ»ο«"ν νά διαφαίινιωνται. £αφη
καΐ άιτειλητικά. Άνέμβυς έσπειραν. Θυέλλας
θά θεριοουν.
Ρ ΔΗΜ. ΠΟΥΡΚΑΡΑ£
Κάτι πού δέν πρέιτει νά παραμελώμεν
ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΗ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΤΩΝ ΟΜΙΛΙΑΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Γ. Θ. ΚΑΝΔΗΛΑΠΤΗ-ΚΑΝΕΩΣ
«Μή τούς τιαόντας μύθους δνηγεί έ$ ήμώινι ντνωρίσωοι, πώς εγεννήθη τρίδα μου, τόν Πόντον, αί μαίαι
. Πορέχει ΐσην δύνο5μιν είς
έκόίστην πίλενράν, ΟΙ ηγέται δέ»
είναι άσφαλέστΐιρ,οι άττό τόν υιτό-
λοιατον ττληθυισμον. ΚαΙ ή κατα-
στιροφη θά ήτο είς τόσον μεγά¬
λην κλίιμακα, ί*—ε νά καταστή-
σίι ο1ι:ΐνΐδήττοτ£ νίκην ττροβληιμθΓ
τΐικ,ιγν».
Πολν Φοβοήμιαι ότι, οί διάφο-
ροι σοφοΐ τον κόσμον πού δέν
στρέφονν ακριβώς πρός τή βετιχή
λύση τοΰ προβλήιματος τήιν προ-
σοχή των -Γτάντων καί άρχοντων
καί άρχαμένων — καί ή βετική
λόση είναι ή παγκόοιμια συνεννο¬
ήθη καί ό καθορισμός ιμιάς κοινης
ής ενός τρσΐΓου σν,μβιώ-
καΐ των λαών, &π«»ς £
, ς ρη
κε κα> γιά τα ατομα, δταν ζόφν-
γε ό ανβρωπτος άπό τή ζωή καί
τό νόμο τής ζούγκλας καί ύφώ-
βηικ« στόν κανόνα τον κοινωνικοθ
σΜμβολοίον — πολύ φοβοΰιμαι
ττράγιμοττι δτι οί σοφοί μας αύ¬
τοι πϊιριοριζήμιενοι όπως ιΐττα-
με, σέ μίαν ήρνηση απλώς, την
άτΓαγόρευοτί δηίλ. δλο και δλο, τών
—αρηνιιοών δοκιμών, δέν ορίσκον-
ται στό σωστό δρόμο.
Τα ττράγίμ<—α νά τα δοθμε κ&- τάμιατα, ήρωΐκοί καί φρόνιιμοι· νά διδαχτοϋιμβ άπό αύτά νά 6γάλουμε τα συμτπΐιράσ'ματά μας ιοαί νά προ χ»ρ··ίσουιμ« στή λύση, τί|ν όριστι- κιή κιοτί σίγοιχρη, τή μόνιη τ% σ*»- τηιρίας ιμ«ς. τό ®έλθΐι|&ν ίΤτε δχι, I- ττροσφάτως και 6 δικός ράς>.
Πλάτων
'Η}*είς οί γονείς, κηδβιμόνιβς και
ά λλέ
γ
δέον μβτά λελογνσμέ-
νης ποοσοχής καΐ διΑοχτκαλίιας ν'
άναβττύξωιμιετν καϊ διανοίξαψιεν τούς
όφθαλροϋς της διανοίας τό>ν υΐών
καί θυγατέραν ημών είς δλα ά
κοινωηηκά καΐ Ιδίως είς τα γαμιχά
καΐ σεξοιχβ?ακά ζητ.ματα. 'Εβκεμ-
μένως κλΙ έπιχαρνηος δέον νά ει¬
σαγάγωμεν τα τέχνα μαις είς τα
ζτίτήμΛϊτα, Ινα
σβν ««Ι πώς Θά γεννώσί,ν, ϋνα μήι
πάθωβιν ώς οί λύκιοι, οϊτννες είς τήιν
Λρώτην συνάντησίν των μετ1 αλλων
ά,Μωτέιρων αυτών ώς πρός τήιν δύ-
ναμιν θηρίωιν κιαταο'παιραχθώσι.ν.
Τούτο δέ πράποντβς διά τής φωτνής
τής άλτϊβκίας θά προλάδίομ-εν μετα-
|ύ πολλών κακών καΐ τα αΐσχρώς
καί έΛ« παιρβιβύοττφ ίν τοίς άγιροΐς,
κήποις έρήμοις τόοηοις καΐ άκουνω-
νίττοις μέρεισι. υελούμιε,Μα δργια.
Οί γο|ΕΪς εχομεν τήιν όλΐθνί«.ν συ
■νήθιειαν νά άπο,τοΰμεν τα παιδία
διά μύθων είς δ, τι άφοιρ$ την γέν-
νησιν. 'ΕνθυμοΰμοΜ. δτι είς την πα-
μας κΛ&ηγ"ής κ. "Αγγίλος Άγ-
γΐλόπονλος, τό ατοτμον — τό ά¬
τομον τής ϋλης δηλ, προώρισται
νιά ένώσει τόν κόσιμον. θά τό
κάμνει είτε μέ ειρήνην, είτε μ έ
ττόΊλβμον. Ή έκλογή άπόκειται είς
τόν ανθρΗπον. "Ολον τ ό
μ έ λ λ ο ν της ανθρω¬
πότητος κ ρ έ μ |ι τ ο < άπό την Ικανότητά μας 6 π » ς κ α τ α ν ο - ήσωμιντήν σημα¬ σίαν τού άτο,μικοϋ αΐώνος. 'εκεϊνοιι τώρα οί αΊλλοι, ΐ- ξοίλΐλοι φαατινικαί δημοσιογράφοι καί οί αμναλοι πολιτιικοΐ πού μ*- ταχβιρίζονται τρόπονς όλότελοο πλέον ξ—«ρασμύνονς, δταν "ν πρόχειται γιά ύτηκίνοννα ύ—ο*χ( ΐμενβι καΐ δνσττνχώς «Τναΐι τέτοιοι συχνά, άποτίλονν θλι€|ειρά άπομη- ά εό άάίλ ά περιγιελοΰοαιι τα μιικοά παο&ία κο>
τα τα παροομοΛΐάς γεννήσεως μι-
κροτέροοιν άδΐΐλφών νά λεγωσνν είς
αύτά, δτι ύ αγγιελος αυτήν την νύ-
κπχ* θά κατ«6ή άπό τόν σύραινόν
καΐ θά φέρχι έντός σβηειρίου ίνα ά-
οελφάχι, ή δτι είς τόν κήπανι θά
φυτρώση τό ά&εΑ.φάκι τού αυτή την
νύκτα, ή δή. ή τσιγγάνα ί^ ή μά-
γισσα τα μεσάνυχτα άπό τό παρά-
θυιρον τής οικίας θά μας πετώξη
έ'να όμορφο παι-δάκι καί τα παρό-
μοια καί άιλλαι μυθεύματα, χάριν
τής αΐδημοσύνης δήιθιεν καί άπο»
κρύψεως ττ)ς προελεύσιεως τοϋ τε-
χθησομέίνου. Τουτο αρίστα διβτύ-
ό Γάλλος Άικαδημαΐκός Ζάν
Ι Ε ό Γ
χ, |
νάρια ενός άν*ττοονάίλη[ΤΓτον
σΐδηποτε παρίλθοντος, κινούμενοι
μάλλον άσυναίσθηιτα μέ τή «φορά
άδρβινιείας» τον παρελθόντος αν-
τον. Βέ&αια ιμάς σνμΦέρει δχι μο
νάχα νά άποφύγοινμε νά παρασνρ-
θούιμιε οττόν κθΓτήφορό τονς τόν
άνοητο·, άλλά ειχριμί καί ύπτοχιρέω-
ση, δσο ττερνά άπό τό χέρι μας,
ό καθένας μας στόν κνχλο τον,
διατηιροΰντ&ς νηφαλιότηίτο:, νά προ
στταθθΜμί νά δηιμιονργοΟμ|-. καί
σ' αύτούς τό αΐσθη,μα τής υγ-
χρονης, τής νέας, τής έ—ανοοστα-
τικής νέας ττραν'μτικότητος καί
νά τοϋς προσανατολίζοιμΐϊ πρός
την όρθόιτ*ρη πιά σήμΐρα κατεύ-
βννση. "Βτσι δλα μαζύ θά μ—ού-
μ< καπτοττ στό σοστό δρό,μο, στό |*όνο σοοκττό κο). σ»τηριο δροιμο. ΜΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΙ ς Κοκαώ «Ις Εν πειρι,σταΐτΐικόν. Γονείς τίνες είχον έν θυγάτρΊθν ήλιχΐας πένπιε έτών, δτ,ε ή ϊγκυος μήττκί τού ήτο είς τάς παραμονάς τού το κ.εταΰ της καί έδει νά προετχχφΐα,σοΐ) σι τήιν κόρην των είς ττνν ί>*υκην
τοΰ τεχθηισοιμέκ>υ καΐ μεά μυρίων
προφυλάξιειων εδήλωσαν αΰτφ δτι
άατο τα λ,άχανα τοϋ κήπον θά ήρχε
το τό νεογνόν, Ή μιΐκρά κόρη δέν ι
έδ-ήλωοιεν οθτε χαράν, οϋτιε θλί¬
ψιν, άλλά μίαν πικρόν σκέψιν κ«1 .
ψυχράΐΥ σιωπην. 'Εκ φόδου ή κοί
φθόνου, δτι θάγειννηθϊί καΐ αλλη
κόρη καΐ θά στιενηθή τής θεραπΐ
I-
ας των γονέίΰν της νύκτα τινά, καθ"
ήν εκοιμώντο οί γονεϊς Ελαβε μίαν
μεγάλην βελΛντητν κιαΐ καταδάσα Λ-
νε,υ δέους είς τόν κτμτον ττν; οΐκΐ·
άς θι^νύπησε μέχον καρδίας δλα
τα λαχανικά, έβτχχνοπαυομένη ότι δνβ
ώ καΐ την καοδίαν ττ|ς μελ-
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣ Μ
ΑΝΕιΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΠΙΚΗ ΕΦΚΝΙΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΑΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΗΦΕΡϋΝΪΗΗ
£ίυ_ 30όν ΑΙ'. ΦΐΛΛϋΥ 1398
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡ1ΑΚΗ Π ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
1957
Ι
*
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - 1ΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΏΚΡΑΤΗ2 ΧΑΡ. ΣΙΜΑΜΙΔΗ-
1
0Δ02 2ΤΑΔΙ0Υ 60 — ΤΒΑΕΦ. 57-126
ΑΓΡΟΝ ΗΓΟΡΑΣΑΝ!
Τού κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ο τακτικός καθηγητής τής Γβνικης 'Εκ-
,λπαιχίτικής Ίστορίας, τής "Ιστορίας τής &/,
Ί^λ?δι Έκκληαίας και τού Κανονικβΰ Δικαί-
η ιν τή θεβλβγική ίχολή τβϋ 'Εθνικοϋ Πα-
νίηι-'τημίβυ κ. Γερασιμος Κβνιδάρης, είς έπι-
ίΐίλπν τού, δημοσιευθείσαν είς πρωϊνην Ά-
5ΐΐν3ΐι/ήν' εφημερίδα, έπ' εΰκαιρία τού θοονά-
.«ι κ» Έΐτισκβπβυ των Ούνιτών Γεωργίβυ Χα-
ί»&*ίΠ> γράφει τα έ$ήις :
«ι ϋ άπβδιώ3ας εγκατεστάθη τφ 1922, μετά
ΐί,ν Μικρασιατικήν καταστροφήν, έν Αθήναις
μ, ένεκα τής άνεκτικότητβς τβΰ Ελληνικόν
Κρατους, δεχβμένβυ τάς άναρμόστβυς έπεμ-
ί#!£ΐ$ των ςενων, παρ·εμεινεν ενταύθα ώς άρ-
ρΐγδ» τής πρβπαγάνώας τής Ρωμαϊκής Έκ-
χληοι«ί- Π ©ποία διά τής Ούνίας προσπαθεΐ
«ι εξαπατήση τούς άφελεις καί νά έκμετνχλ-
λενδξΐ τους ένδεεις όρθοδόςους.
»'Ο είρημενος έέαρυνετ© παλαιοτερβν καί
μ ανβΕλληνικήν δρασιν έν τφ έςωτε,ρικφ. Τβ
Κράκί έχε» υποχρέωσιν εθνικήν /1ά μή «--
τρίψη την εγκατάστασιν διαδόχου τού καί είς
Τνύτ« τιοτευω ©τι θά είναι σύμφωνος ό Μακα·
ρι&ιτχτος Άρχιεπίσκοπος καί ή Ίερά 2ίύνβ-
6οί τής 'Εκκλησίας τής Ελλάδος».
Οϊ αναγνώσται τής εφημερίδος αυτής καί
«λλων ελληνικήν εφημερίδων καί περιοδι¬
κόν, δα ενθυμούνται ασφαλώς 6τι καί 6 ύπο-
ραινέμενβς έχει άπβ έτών _ ώς καί π,ρβσφά-
τ»*ϊ - ύψωοει, κατ' επανάληψιν, φωνηιν καί
ιτρβίε.τάθηαε /νά έφελκύστι την προσοχήν των
«ρμβύιων κρατικών και έκκλησιαστικών πα-
ρβγοντων, επί τβΰ κεφαλαιώδβυς
ίίνι/βΰ τούτου ζητήματβς.
Ή φωνή μου ομως υπήρξε φ ω νή 6 ό¬
ν ν τ ο ς έν τή ΐρήμφ, διότι βί
μέν ίύριοκόμενβι επι κεφαλής τής Ελλη,νικής
ΠβλιΤΕΐας αγρόν ήγβρασαν, οί ο' έκκλησια-
οτικβι ήγήτορες περι πβλλά τυρδάζβυν καί
μονον με την ύπονομευτικην δρά-
οιν τής έν Ελλάδι θΜνίας, είς 6άρβς τβϋ "Ε-
(νβυς καί τής Έκκλησίας, δέν ευρίσκουν τβν
χηρβν νά άαχβληθβΰν.
"Εφδαοα μαλιστα πέρυοι μέχρι τβϋ αημεί-
οΐ), να ουστησω είς την ΊεραΙν ϊύνοδον νά
μιμηίή το παράδειγμα τβϋ Οικουμενικού Πα-
τριοφχβυ Διονυσίου τβϋ Ε' καί νά κηρύξη την
Ι^χλικιαν έν διωγμω, εάν ή Πολιτεία' δεν
Πβελε ,ταράσχει είς αύτην την εκ τοΰ Συινι-
τκγματος και των κειμένων νόμων έπιδαλλβ-
μένην συνδρομήν της, διά την εξουδετέρωσιν
'Πί φδορβπβιοϋ δράσεώς τής Ούνίας
χ*ί των αλλων ςενων θρησκευτικόν προπια-
γ«νόύι είς την χώραν μας.
'βμίλησα ο μ ω ς καί πάλιν
ί Ι { ώ τ α μή άκβυόντων, ©ταν,
οαεί
ων και επίοημ* έγγρ«φα.
Ίβιουτοτρόΐιω;, άντιοτάσβως ιι
«^διωσοτς άρχηγί,ς τής Ούνί*| £
των
ύ Κκθβλικιομ«υ πρβπαγοίινΛκν. 'ϋπΐ μίαν 6-
λβκληρον τρκχκβνταπενταετΐΛν «νέίττνέεν οδ-
2Ι&£ 1τ^ ^
ν Αρχιερέα, προ5 παραΓλάνησ,ν των
ανιύεων καί των εύηίστνν.
Κατά παράβασιν ,μάλιστοο τβΰ ^κδοθέντοο
επι υπουργ,αχ; Τ©ϋ ινΰν συΛΌρχηγβΰ των φίΐ
λελευθερων κ. Γ. Πχη^νύρέ^^ ύπ-^ργβυ
της Π*ι6εια5 κοη των ©ρηοκευμάτων, έν ετει
«υτβν κ/ηρικοι ένεφαν,ςβντο δηΐώοία είς λ"-
τββΛΐει«ς κ<χί είς «λλα« ίβροτελεοτίοιτ; | την οςμφίεαιν καί τα ίερά &μφ£. κληρικών, ϋπβ τα φμ«τ« των 5 κοίνον σκάνδαλον. Περί τήζ δ ή 8 € ν φιλβκνθρωπιικίίς 5 τ«ΰ Γεωργίου Χ«Αα«α{ί| _ 6 θπο^ς χρηοΐιμβποιων τα άποστελλφενα είς ούτον μ υ β ω «5 η ίΐοσά, έκ τού «Δηναρ,ου τού Ά- γι©υ Πέτρου», ϊδρυσε νοσβκβμεια, άρφκνιοτρ©- φει*. πτωχβκβμεΐΛ, ίεροσιπουδιοτστήρια, έατιας τ<ρυ εργαςομενβυ κοριτοιοϋ, τυπ©γρ«φεϊα 45«« τηιν, εκώβοιν Γτροποογανδιοτιοιώιν εντυπων κτλ εγραψα ήδη έπαινειληιμμένωί, ώστε θεω,οώ περιττον νά έποονέλθω. Κρινω π<χρά ταυτα σκβ- ηιμβν ν« το,ντιαω κ«. αύθις, ότι προ τής Μι- κραβιατικήί καταστρβφής δέν υπήρχεν εις την ^Λλαδχ οΰτε ένα$ Οώνιτηί γιά δεί- ΥμΓ' ι Γυν έν τβύΤβ1δ δημιουργηθή «ήμερβν «βλώΓτληβεις, κ»τα τβ ^ιοτλλον, και ήττον ού- ητικχΐ κβινοτητες είς τάς Αθήνας κ«ί είς την «βρειαν ΕλΛκδκ, έκ πρβσηλυτιοθε,ντων αφο¬ ρών ττ,ρΰσφΰγων, την δυστυχίαν τώΐνι οποίων είε,με,ταλλεύθη κΛτοτλλήλως ή Ούνίος. "Ας έλπίαωμεν βν τούτοις, ότι β ευρισκό¬ μενος οιιμερον επί κεφαλής τής Ελληνικήν Έκκλησις διακεκριμένον Ι1ρωθιεράρχη5, τβϋ όποίου τηιν δρασιν, ώς Μητροπολιτου Αίγια- λείας καί Καλαβρύτων, μ©ΰ παρεοχέθη ή εΰ- καιρια να έκτιμήοω υπό την Ιδιοτητά μου ώς Νομάρχου 'Αχαϊοος καί "Ηλιδος, θά λάδξΐ ε γ - κ α ι ρ ω ς τα ενδεικνυόμενα μέτρχ, ηρος περι&τολήν τοΰ κακοΰ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ2 ΓίΡΩ ΖΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΛΗΜΙΟ ΤΖΩΝ ΧΑΡΝΤΙΓΚ ΤΕΩΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΝ ΚΥΠΡΟΥ ΘΕΜΑ : Άτΐολογισμός δικτατορίας δύο έτών καί περί τού «τί χρή δραν»... 'Αρχιδήμκε Χάρντιγκ, Αυτος καΐ μόν© ό τίτλ©$ σβΰ «ιριάζει. Τόν τίμιβ τίτλο τβϋ ϊάρχη τβν εμόλυνες, τον στή λάαπη>, τβν δύθκΐες
άτίμωση. Ό τίτλος τβϋ
ϊτρατάρχη ©ΰσιαστικά οβϋ £-
χε» κψαιρεθή άπβ τή συνείδη-
ίΠ τής παμψηφίας των στρατι¬
ωτικών καί των λαων βλων
τού πλανήτη μα$, άκόμα καί
τβΰ εύγενικβΰ λαβΰ τή$ Μεγ.
Βρ£ταννί«5. Διότι τβ εργβ σβυ
"πν Κύπρβ εϊταν καθαρώς ερ-
;,β κα,τάπτυβτβυ δβλβφόνβυ καί
«ρχιδηΐΐιβυ καΐ ή πολιτεία σβυ
Υϊνικα διαμετρικά άντίθετη
Κ*| άίΐβλύτως άσυμδίδαστη
^Ρβί την ΐΓτποτικη Ιύιότητα τβΰ
*5Ή»*τικβΰ καΐ μάλιστα τού
*τρ«τ«
Τού συνεργάτου μας κ. Ξ. ΑΚΟΓΛΟΥ
-εκινηοες μέ τυμπα'βκρβυ-
°'ε{ πρίν άπβ δυό χρόνια, μέ
ΊΡβγρ νά εξοντωθή^ τβ
τ^ν ϋοκΑ, νά λυ-
την ψυχη τβΰ Έθνάρχη
ϋ ■Ελληνικβΰ λαβΰ τής
καί νά καταττνίξεις κά-
*8 τ«νή τβυς γιά Δικαιβσύ-
•Π κ», γ1α Λευτεριά! Ή άχά-
^ΤΠ νύ &ίλά
**«
φη μαί χχ &αοίλιο
^ ^λισάδετ, μέ τβν "Ελλην»
'^νβ της και μέ τίς εΰλογίες
'?" Αρχιε-,^χόπβυ τής Άγ-
>λΛ{, οε ίτεριέ&αλαν μέ δικαι-
τ« όικτατβρικά γιά τήιν έ-
τβϋ ϊατανάρεστβυ σκο-
ί Νβμισες καί ού καί ©ί
£5 οβυ, «ώς μέ την πβΐ-
«ού εΙχε5 άττβκτήοΐι στη
« των Μαβυ - Μάβυ, θά
» να ώαμάοεΐί την ψυ-
Λύ Κυπριακοϋ Λαβϋ. Δε-
,"*« χιλιάδες σιδερβφρακτβυς
<·'«λί»,τβυ5 οτρατιώτεί μ« , μέ «υρββόλα, μέ αύτβ- ό^τλα, μέ κάθε λβγής ηβ- μηχανηματα, μβ άερο- μέ έλικόπτερα, μέ πβ- πλβία >—> »»* ε1ί-|κα α"
οκυλιά
. Νβμβυς
ε« Νβμβυς
^· άηόΛ'θρ&Μτβυς Κατάρ-
?'>« «»τ«-
δυε&εση λαών, γιά ώικαοσύνη,
γιά έλευθεριες, γιά άνθρωΓπα.
Μ άς έπαιινβΰΰατε τότε και
πλέκατε διθυράμδβυδ γιά τα
κατορθώματά μα$, για την *-
φθαοτη αύταΛάρνηαη καί την
αΰτο&υσία μοί· Μέ τη λαχανί-
6α ώς μβνοιδική τρβφή, μέ τα
καρυ€ψυλια καί μέ την άδάμα-
τη ψυχή πβλεμή<3«με τβΰς Να ςήδες καί τβϋς φαοίστε$. Καί στά δβυνά μ«5, καί οτς «ολι- τεϊες μας μέ τίς άπεργίε^, με τα σαμποτάζ και μέ τίί μ«χπ- τικες δΐΛδηλώσεΐί· Καί με τβν έδνικό μας ϋμνβ οτά χειλη »τε- φτονμε. κάτω ά»τ' τίς ρυηές των λδόών τβυς ατά διάφβρα £τβ Χ«»δ«Ρ>
ι,ν
4«οίλεια τβΰ
ασφαλώς τβ "πρώτβ
ιέ μεγάλη διαφορά
τίς βρδές τοΰ Άτ-
ν £επΤ£μ6ρι*νών Ζε-
τού Ιίαλλβυ Μεντε-
τβ
·η μ
μ«ρικδν λιρών η κρα
κι ημερών, εάν ^*
Τι« «ννονεί. Κβιί νά δβ-
στή-ν Καισαριανή, στα Καλα-
6ουτ«, στό —ίστβμβ, στήν Κα-
τέρινη, στή ©εσσαλονίκη, π«ν
τβΰ.
Εϊματαν ι'ίρωες τότε. Εΐμα-
σταν βί άθάνατοι, οί αίώνιοτ
Έλληνες τότε. Εϊμασταιν ό πε-
ριβύσιβς λαός τβτε. Καί εϊταν
«άξιβς ό μιοθός μας» τότε. Εϊ-
ταινε καλβπρόσδεχτη τότε ή
ηολύτιμη πρβσφορά μας για
την ΙΊανανΘρώπιντ, Λευτερια.
Γιά λεγε μχς τώρα, «ρχνδη-
μιε άπβτρόπαιε. Γιά άπβλβγή-
αου. Πώς γίνεται τώρα βί ση-
μερινβί Πατριώτες τής Κύπρου
νχ όνχμάζβνται «τρβμοκρά-
τες»; Δέ λαχταρβϋν γιά την
κύτβδιάβεσή τους, πβύ έσεΐς μέ
τόσες ύπβσχέσεις κ«ιί μβ ««>-
σημβυς διεθνείς καταστατοτβυς
νάρτ4 τούς «ναγνωρίσατε,
Δέν άγωνίζβνται γιά τη λευ-
τεριά τους, βπως άγωνίστηκαν
μέ βλβ τόν έλληνισμό τής Οί-
ϊβυμένης στό «****««££
γιά τή δική α«5 τη λΒυΤβΡια
που τόσο σοβαρά κινθυνευε,
•Ο έξουθενωμενος ήδη «ρω-
' Λ1 £_ΙΤ£ΐλ£ ΟΤεΤν
Λτίι τί—ίΐκλπ τώ*ν ιΚ,οιν©τπτ&»ν
Κυπρβ, β "Αντβνυ τΗντεν,
- λόγβ τβυ ~ετα τό
των μαθητών, ή άναστάτωση
τβΰ τόπου, ή καταστρβφή τώ'
δασών, τό ξερίζωμα των πβρ-
τβκαλεών, ή καταχβόνια συνερ-
γασία μέ τόν δόκτβρα Κιβυ-
ταβύκ καί τβύς άπλοϊκβύς Τβύρ
κβυς τής Κύπρου, ή πυρπόλη-
ση μέσω αυτών καΐ μέ την ιιτρο-
οταβία των Βρετανΐνιών 'Ελλη
νίκων συνβικιών, βί αΰθαίρετες
έξβρίες τών εκπροσωπών τβϋ
Κυπρακοϋ Λαοϋ στίς έσχαπές
τβΰ Ίνδικοϋ Ώκεανβϋ;...
£υμπέρασμα ώς έδώ: τΗττα
δεινή καΐ έπαίσχυιντη των ά-
συνείδητων πατρών&ν σβυ. Ί
διαιτέρως ήττα ήθική
σοϋ τοϋ Ιδίβυ, πβύ
έγινες ταπεινό ρβμπβτ, άγγείο
αίαχρό καΐ βργανο φαϋλο μιάς
κλΑκας κακοπβιών τόρρηδων,
πβύ άδίσταχτβι μέ τβύς άκατβ-
νόμαστους ψυχικοΰς πριαητι-
σμβύς των, όδηγησαιν καί αλ-
λβυς ϊτρατάρχας της φάρ<χς σβυ καίθυσίασαν τα παιδία τού Άγγλικβϋ καί τοΰ Γαλλικβϋ Λαβΰ στην ξετσίπωτη,, στήν έ- ξωφρενική περιπβτ&ια τής εκ¬ στρατείας τβΰ Σ5βυέζ. Μιά τέ- τβια ήττα ήθική, μοι¬ ραίως άμαυρώνει θανάσι,μα καΐ δικαιωματικά σ ο ΰ ά φ α ι- ρ β ί τόν τ ί τ λ β τβΰ ϊτρατάρχη- ,,„,, "Ομως ύπάρχβι και ή αλλη βψη,: Ή καθαρώς στρατιωτικαι. ϊάν Κυδερνήτης της Κύ¬ πρου, συγκέντρωαες τόσες έ- ξουσίες, έξασφάλισες απ τπνΐ " ■νησή σβυ τόσες άσυδβ- πβύ δέν τίς «Ιχε ποτέ *Κν»νας ώς τώρα δικτάτβρας, φεουδάρχηξ, πειρατής, ή λη- ^ταρχος, άκόμα καΐ στΐς πιό σκβτεινές περιόδβυς τής ανθρω¬ πίνης ίστορίας. Ουτε τόσα μέσα 3έ άνθρώπινβ κ»ί σέ άψυχβ πβ- λβμικό ύλικό, έπίγειβ, θαλασ- σιβ, άμφίδιο καΐ έναέριβ. Καί ,τβιός είταν ό αντίπαλός σβυ; Μιά φβύχτα "Ελληνες Πατ.ο-ι- ωτες, άποφασισμένοι να πεθα- νβυν γ»ά τή λεφτεριά τβυς, μέ τή συμπαράσταση τής οαυγι- ύΤης ψτ,χής βλων των αοπλων Έλλήνων τής Κύπρου. Καί πβιό εΐταν τό αποτέλε- σμα τώΛ» πρβσπαθβιών ««^Ν* δβλοφβνήσεις καμπβσβυς Ελ¬ ληνες Πατραώτε& νά^ 6άψεΐις καί ήθικβς αύτβυργός μαζύ στό άβώβ αΐμα έκατοντάδων παι- ώ,ών τοΰ Άγγλικβϋ Λαβΰ καί αετά δύβ έτών άγκ©μ«χπτά, μέ οπατάλες τεράστιες κ«ΐ μβ μ»« κόλαση πβύ^ ίημ^Ρνη^, να καί ντρβπιααμενβς, ά- έ, νικημενβς, με βΤ,αμδευτέί στβν ώρα.ον^«γω- να τβυ$ τόν Διγενη, τίτν ΕΟ Κκβ Λαό κ« ΕΥΡΥΤΕΡΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ Η ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΣ ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Ν1ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Παρ' αλους τούς «Ζττοντνικ» ττιοθ ττλανών-τβιι οτό διβττΑοητη,τι- κό διάο-ττ,μβ, εστο «ΙϊιΙ ήν καττως μας νχρυν ίνΓτιπτωσιόοσί.1, τό γε- γονός ίΐναι ότι άπαιο-χοληιμένοι μ* τ«ς ώτοιμιικε,ς μας υττοοΐεισεις, οπτοιρροφηιμι&νοι άϊττό τίς μερψνες τ»ν ιΐοιαιτε,ρων μας ειτ« «3ιιτγο Ανΐιμβλιά, είτε αττο τινιριο, η ά-ιτο> νοηπικιη κί^ί ψιτχική
κοιπωση, να οκίφτονμι κ«ί πανω
στο γενιώτ(ίρο ατροβΑηιμιο τής μοι-
ρος ιμας σαν ά«οΐρωττ«ιν σοτν Ιδι-
αιιτειροι/ ζωικού ειοους, ττόϊνω στον
πιλανηταν «υτό. Κοϊ όμως είναι
ιοαι<>ος νβ τό κόιμινοιμιε, κι' αύτό
σ"ι μεγαλειτίρη μοΐλκΓτα δυνατή
ευρυτίΐτα,. Μας τ© επιβάλλει δχι
μια ο—Αή υ^ωριντική 6εο·ν-τολογ ι α,
ά
ή ρνή οογ ι ,
άλλά ,μ,ια ώνβ,γκη ά|μ«σον έ~ιτα-
κιτιικοτηιτος.
<οαί μας μίαν έ—οχη τόσο σοβοορή ί ύ 4ον καπως ή η το*ν ττραγ μάττων — αν ξιεφύγει όηλοιδή αττο τη σημ&ρινή ττοτγικοσμια ήγεσια — ιμιπορεΐ κ^ιί νά έξαψανκττεϊ τα εί'&ος ιμ«ς, τό άνΚϋρωττινο γένος καί τό μεγαλείτβρ© μέρος τής £»ης άττό ττιν ΐ,ττιφανει τής γής. £ΐναι άλτιβεια ττώς τό άκοιιμΐε συ- χν« αύτό κκχι έμιεΐς οί ϊδιοι έττί- ση.ς σνχνά τό λεμ*· έν τούτοις δέν τό έχομε νιώσει στήν -ληιρότΓη,τά τού σ' αύτην την ττρωτοψανως τρα γικιή ττληρατηττα. Μττορεϊ νά γίνε- §ο«σφαλί«Γε» 6 σύγχρονσς ττολκτι- στμός μοας, την «ανφώπΓίντμ» Καί δέν τό κατο)λα6αίνουν επί τέλονς αύτό ο! Τοΰρ- κο· γιατί ή παιθ€υτι«ή τηροϊστο- ρια τους είναι καπως τ((ε.ριθΐ>ισμί
νη μά 6ε τό κατοαλα&αινοι/ν «αι
ενας αΑλος λαός, ττοΐι υέΛει να έ-
τταιρεται γιά τον —ολιτισμό τβυ,
για την αγωγ-ί τού, γιά την πα-
ραοΐοστ) τον, γιά τα ττνχιψατικά
τού έττιτιεύγιμιατυ.. Σαατιζιι κα-
ντις «υρι«λ*κΐτι«ά με τις ένέργειες
των "Αγγλων.
Μά αν χαθεΐ αύτό, οντό ακρι¬
βώς ττου τόσο αγιρια, τόσο όπτο-
τροίτταΐα άρνοΰνται οηονς Κυιπιρί-
ους, τό δικαιυιμα στήν εΛεΛ^ερία,
τό δι^αίωιμα να τοϋς «Ιναι σί&α-
στή ή ανφώπινη, άξιοπρβικιά
τους, τότε τί βά μείνίΐ γιά νά
σωσΐΐ την άνβρωπότητα άπτό τόν
κινώυνο τής ττλήιρους έξβνθενώσι-
»ς τπού την άττειλεΐ;
Ή εύίυνΐι τής Αγγλίας *ΐναι
μ«γί<ττη κα> τουτο «Ιναι τό κβτα-
τγληκιτικό γιά όττοιονοτΓθτε άπό
μας τούς κοινονς άνφώττονς :
πώς δέν τήιν κοοτανοεϊ «λύτή τη,ς
την εύ9ύν«ιν ή άγγλικτι ποΑιτική
κ,αί ττνεΜματιική ήγβσία;
Ή εύ&κνη είναι ,μιεγιο—ι δχι μο-
νάχα γ'ΐβΤΜ άρνοί/νται την έλευ-
βορια τού σ' £να λαό τρού ε_χ«ι
κα&ε δικαίωμα γι' αυτή και άπό
την Ιτσορία τού ιοαί άπό τόν
ττοιλιτιοιμό τον κα·ί τόν τταλαιό—-
ΠΡΟΜΗΝΥΜΑΤΑ
"Αρδρον τοϋ κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ, πρώην
διευθυντού Ά&ηναϊκών Εφημερίδων κα! τοΟ
Ραδιοφωνικοΰ Στα&μοϋ 'Αδηνών, άπό τριετΐας
δέ εΐδικοϋ^ Σ χ ο*λ ι α σ Τ;θ.ϋ επί τοϋ Κυπριακοϋ
ται αύτό ικαϊ όπτό εν« εΐδος διανο- | ρο κιιί τό σημερινό, άλλά καϊ
ητικής ό,ργανιιχής άνετΐυρκ,είας κά ι γιβ κατι αλιλο, ΤΓθλύ ττλ—ύτ(βο!
τι σαν κι' αύτό ττοθ λέιμε ττώς
δέν εϋμ«χο-η. σέ βόση νά σνλλάοου-
μί την εννοια τού άττείρον.
"Αν τόν «ιχαμ« σννειοητοττοιτ
σει, αυτόν τον «ιίνδκνο —ού γιά
ττρώτη φΌρά οττήν Ιστορία μι^ς οια
λ ΰ
μς
ολοι ιμΌζΰ οί ανιθΐριο-οι, λο
γΐικ© ικαί ε-ομβνο θά ίταν διαφο-
ρβτιικά >ά τΓθλΐίτευόμαστε διαφο-
,ρετιχά σάν άτο-μ,χ καί σάν λαοί
νά (Ηίήμίζου,μιε τις ,μί,ταςύ μας σχέ
σεις. Δκχμορφώνβται μιά ριζι«ή
άλλαγή στό κ«ΐ·ϊΐστώς αυτών τών
σχέοτεων &ύτή «(ναι ή οάκ— όλον
τοι* τηροβλήματος, Και ότταν λίιμε
«ριζΐικιη», ττρ-Βτρει νά ττάρουιμε τό
τπραΐγμα, στήν όπτόιλι/τη κνριολεξία
τον, δσο σέ κοιμιμιά έβλλη, ανάλογη
ί
©ΐίμοϋνται ιτιστίΐ/» άρκετοί, 'έ-
νΐΛ 6ι6λίο τπού δγήικί μολις κατά
τό τέλος τού Γτΐίλιευτ«οιοινι ιττιολίΓ
μον. Γράφτηικΐί γιά την άκρί£|.ια
κατά τη οιάρκιεια τοϋ πολέμου ού¬
τον. Πιρ«τοοημ·οο-ΐΐντηικ£ στή Ηεα
'Υόρκη τόν Ίουνιο τον 1943. Πο¬
λύς λόγ'ος εγινε τότε στις έφη-
μειρίοες άργοτειρα μετοφροοστηικε
κβοί στή γλωσσα μας: Τό 6ι6λίο
τού "£(μίρυ Ηήβς «Ή Ά ν α -
τομιία τής Ειρήνη ς»
'Ειηεΐ λοιΐτΓΟιν γινβται λόγος άκρι-
6«ς γιά ιμιάν έπι·&:λλορ*νη «κο-
ττερνίκειο» άντίληφη τον σημερι¬
νον «Λκτμιου, τής σνγχρονης Ιστορ-
ριας μας. Όιττως οηΑ. γιά αίώνες
έττιικιρατονσε. ή «τ~ολε.μαιηή» αντί-
Δηλχδή: Κ λ α α α ι κ η
οτρατιωτικη ήττ*.
γ ι ότι ή Αγγλία μέ την έ—α'σχνν-
τη σν,μπιεριφορά της κλονίζει αν-
τό τό τ>α)βύ κα> έξαιρετικα σηιμαν-
τικό σήμερα, τό «ήβικό» τον άν¬
θρωπον στή γτνική τον Ιίννοΐια,
τό ήθ.ιχό στόν άγώνα τον τόν τι»-
ρινό, τόν κρίσιιμο γιά την τελική
τον ιμοϊρα, τόν ίδιότυιτο γιατί εί¬
ναι αγώνας εναντίον τρομακτι¬
κόν κίνδυνον πού προίρχιται άπό
τόν ίδιον τόν έαντό τον.
θά τό κατολάοει δμ«»ς αύτό,
νά ιεΐμαστε σίγονροι, ή αγγλικη
ήγεσία άργά ή γρήγορα. Εύχόιμα-
στε φνσιικά δσο τό δννατό γρη-
γΌιρώτβρα, Τό «στρο,ττάτσο» τοϋ
Σουέζ, οί ττεριφερόμενθν «Σιτού-
τνικ», ©ά τούς ϋδ«*σαν νβ κατα-
λάβονν δτι, οί καιροί άλλάςανϊ.
Δέ βιρισικόιμαστε όντε στό Ιβο οθ
τε στόν 19ον αίώσα στούς χρόνονς
των Ισπι:νικώιν ττολέμων, τών ναπο
λεοντ«ί«*ν, τού κιρημοο'ΛθΟ. Κάτι
σηιμαίνει πάν» σ' αντό ή τελευ-
τοία άπιόφαση γιά τό Κυπρια-
κό τής Γβνικής Συνελευοηε»ς τοΰ
Άιγγλικοϋ 'Ειργατιικον Κ6|μ(μοηος
στό Μπιράϊτον.
Είναι έξοοιιρετικά ώξιοτπρόσχ-
κτα ο^τή γιενικότατη πλέον αττοψη
τοΰ θέιμιατος ήτου μάς άπασχο-
λεΐ, τής ροίρας δηλ. τού άνθρω¬
πον —άν« στόν πλανήτ—ν αύτό,
έχιείνο πον τελΐευταίως ένας "Αγ-
γίλος μάιλ'ΐστιχ σοφός, ό Α*—Ερτραν
Ράσελ εΐττε :
«Δέν «ΐμαι ύπίρ τή^ καταργή-
τον ούρανιου σήμιτταντος —ί σε«ς τής ύορογονιικής οομβας, δ¬
ή γή τό κέινίτρο κι^' ώ ηΛιος χαί τα πβς τόσο οτ/χνά μοΰ απεδόθη».
αστρα νά γηρίζουν γύρω της — άλ
λα πειρασαν καποτε οί άνβιρωητοι
στή σωιχτή γνώ|μ.η, την «κοπιρνί-
κιειο», πού ή γη ιμκχς δεν είναι πιά
τό κέντιρο τον Ζιψιττα^ος, άλΐλά
ενας κι^ϊ αυτή πιλανηττ|ς τού ή-
λιοκον σνστηιματος και ενα μόριο
τΐλικά άττλό μέσ σ' όλόκλη·ρο τό
Σνμτταν. Αντο τό ϊδιο πρέττε.1 νά
παρ<-οεχτοΰιμε τώρα πιά καί διά τα έπ« γής: καμμιά χώρα κα- νενας λαός κ<χνίνχ κιρατος δεν μπο ρεϊ νά άποτρλιεΐ τό κΕ,ντρο τής οΐ- κοιφιένης. "ϋλοι οί Ααοι ζοθμε σή- μιερα σε μίαν άμεση καί στενότα- τη ώλληλοεςάρτη,ο-η καί κινονμεβα οί πάνιτίς κατω άπτό την 'ίδια μοϊ- ρα, πρός τή ο-ωτηρίια καί την εν- ηιμιερία ή τον όλοκλη,ρίοττιικάν δλε- ορο. Άν τό σν.|ϊΐΟητΓθΐΓθΐοίκΓαίμ£ αντό πάσα ττράγμοοτιι δέν Θά αλ- λάζα/ε; "Αν τό νιώβοψ« δμως πέ- ρα γιά ττόρ.χ όλοκλιηιρ»τικά άνκπι- λακτΐ. Ιδού μερικά παραδειγμα άπλά χαί έν τούτοις τόσο 6ο- χ· κατά σνμπτωση δέ άμ<σότε- τερα σχειτιζομενο ,μέ μάς. Οί Τονρκοι, οί καλοί μας ψί¬ λοι καί ς φωνάζουν, ά- φζ γρΐΐύονν, 6ρι·ζονν, ασχηιμιονονν καί 6ιο ιοπραγονν κατό τον μάλλον £· ττο·ν«.ίδιιστο γιά την έποχή μας τρό τγο·. Κα· γιατί αύτό; Γιατΐ £νας λαός, διόλον όλιγάριβμος, κοντά μιιισό έκατοιμιμύριο, άξιώνει νά ζή- σει κι' αύτάς έλενθερος' νά ά ς ρς ζή χωρ'ς νά τού ιπροσοάιλει κανείς καί νά τοϋ μιειώνει τό μοναδικό ήβΐικό άγΐ:βό πού £χει χρέος καί Ε¬ χει και τή δννατότητα νά τοΰ έ- "Ολαι αί πληρββρφίαι άτό την Κύπρβν πεί- ββυν δτι τό έαωτερικόν της ήφαίστειβν &ρά- ζει κυριολεκτικώς, βπως «έρυσι τόν Μάρτιβν, βτοον άττβτφΜς ύιεκβττησαν βρνατικώς αί δια- πραγματεϋβ«ι$ μεταςυ της επισήμβυ Αγγλίας καί τής Έβναρχίας. Μετα|ΰ τβΰ Χάρντιγκ καί τβΰ άρχιεΛΐοκβπβυ, β όπβΐβς άπηχθη είς τάς £εΰχελλας μαζί με τούς τρείς ουνεξβρίατβυς τβυ. Γενική είναι έκεΐ κάτω ή αγανάκτησις διά τήιν άνένδβτβν στάσιιν τής Κυβερνήσεως τβΰ Λβν^ίνβυ. "Οχι μόνον είς τό ζητημα τής αύτβύια&έαεως. Διά τό «ετσμα της δηλαύή να αρνήται την μβνην ©ετικήν ρύθμιοιν της δια- φβράς. Νά μή βλέπη τα ίτρβμηνυματα τή^ β- περχομένης θυέλλης. Νά μή άκβΰη έκ ε ι νού; πβύ της συνιστβΰν νά πρβσέ^η, ώιβτι μέ την τύφλωοιν της άναζωβγονΐί έπικίνδυνβν έστί- αν άναταραχής καί δημιβυργεϊ ολβνέν κέ<χς σ©6αράς απειλάς. Τβοβν κατά τής εΐρήνης είς την Έγγϋς καί Μέσην Ανατολήν. "Οσον καΐ ένοΛΐπβν τής άοο^αλειας καιΐ τής δυνάμει τβΰ Δυτικβΰ κβσμβυ είς αυτήν την εΰψλεκτβν και νευραλγικήν ατρατηγικώς περιοχήν. Άλλά καί πρβκαλβΰν βμβ&υμβν την οργήν καί ζωηροτάτην τήιν αηδίαν καΐ την περιφρό¬ νησιν αί προσπάθειαι ποΰ καταβάλλονται άπό τα βργανα τής άπβικιβκρατίας. Άφ' ενός διά νά ευρβυν επί τέλους έστω καΐ έλαχίστους "Ελ¬ ληνας διατεθειμένβυς νά μή άπβκροΰσβυν τάς είκοΛΊΐκάς λΰβεις ποΰ πρβτείνβνται άπό τό £υντηρητικόν κβμμα. Καΐ άφ' ετέρου νά χρη- οιμοποιοϋν αί αρχαί κατβχής, εξ ολοκλήρου οχεδον, ελεεινά καΐ άννπβληπτα ώπβκεΐμενα, τα όποΐα κινητβπβνε'ι ή Ίντελλιτζενς Σέρδις μέ την έλπίδα νά διαοπάοη την ένβτητα τοΰ λαβΰ της μεγαλονήσβυ καΐ νά κλβνιίοη τό ά- κμαιβν τβυ ηθικόν καΐ την όόφθαστβν μαχητι- κβτητά τβυ. Ή τακτική αυτή, πβΰ την άνή- γαγ&ν είς σύβτημα διακυ&ερνήσεως κυρίως τό σατραπικόν κα&εστώς τβΰ Χάρντιγκ, έιΊ5ι>μίζει
τόσον πβλϋ τάς πβλεμικάς περιόδους κατοχής
χωρών ελευθέραν καί άνεςαρτήτων άπό στρα-
τεύματα καΐ μιβββφβρβυς Ιμηεριαλιστικών καΐ
δτκτατβρικών καθεώτωτων. Ό χαφιεδιβμβς, αί
άλησμονητβι — καΐ τόσον έπαΐβχυίντβι καΐ άν-
ωφελεις — μέθοδοι τής άπαιαίας Γκεβτάπβ καί
τών γκαγκστε.ρικώ'ν κακούργον τών "Ες - "Ες,
ή διαφέορά συνειύήαεων δι' έξαγορας η δτά
τβΰ τρβμβυ είναι τβσβν άπεχθεΐς. "ίϊστε τό μί-
σβς και ή ψυχική εξέγερσις ποΰ δοκιμάζβυν ο¬
λοι οί Κΰπριβι άπένοβντι των άνβρώπων ποϋ
τίθενται είς την υπηρεσίαν τβΰ δυνάατου νά
είναι αΐσβήματα κα&ολιικά. Παγκύπιρια.
Α
"Οπως τόν καιρόν τβΰ Β' Παγκβαμίβυ ιπο-
λέμβυ όλοι οί πληβυσμοΐ τών κατεχομένων ε¬
δαφών ευρίσκοντο διαρκώς έν άναμβνή καΐ
είς τα ίτρββυρα γενικής έβνικής €$εγέρσιεως
πρός έξβυθενωσιν τβϋ κατακτητβϋ καΐ άποτί-
νότ|ιν τοΰ ξυγοϋ τού, τοιουτοτρόπως καΐ σήμε¬
ρον είς την μεγαλβνησον μετά κόπβυ καΐ μό¬
νον μέ σιδηράν) αϋτοπειθαρχίαν άνέχβντα» την
παρουσίαν των πραιτωριανών τής άποικιοκρα-
τίας.
Ή συστηματική καταδίωξις τής έλληνικής
εκιταιδεύσεως καΐ τό βυσιαστικόν κλε{ίοιμονι
πολλών σχολείων μέ την σκαιάν άρνησιν των
άρχών νά έπιτρέψουν την έπάνώρωσίν των μέ
προσωπικόν άπό "Ελληνας καθηγητάς καΐ δι¬
δασκάλους. Ή έπι&ολή συνεχών τιμωριών είς
τοΰς φυλακισμενους., ή άνθυγιεινή δια6Ϊ4>αις
των κρατβυμένων είς τα στρατβπεδα, ή στ«-
πηρά καΐ άνευ ββρύββυ, έν πάση μυοτικβτητι,
συνέχισις τών ώμβτήτων, τών έκφββιστικών
μεθοώων καί τών δαααινιοτηρίων. Ή πρβκλητι-
κότης τών εμπίστΜν ύπηρεσιών τοΰ Χάρντιγκ,
τών μπρά&ων τβΰ Κιβυτσβΰκ κα» τής άγγλο-
τουρκικής τρβμβκρατικής οργανώσεως «Βολ-
κάν» υπό τόν Μπαϊακτάρ. Ό φυσικβς φβδβς
καταδβσεως είς την λαβμίβητον «£πέσιαλ
Μπραντς» παντός Κυπιριβυ, πάσης ήλικίας,
τάσεως ή έπαγγέλματος ά?τό τα μίσθαρνα άν-
δρεικελλά της, τοϋς χχφχέ&ες καΐ κβυκουλο-
ςρβρβυς. Μία σειρά όλοκλη,ρβς άπό τελευταίας
Ικ&ιαστικάς καΐ τρβμοκρατικάς ενεργείας τών
έμπιστων συνεργατών τοϋ Χάρντιγκ καΐ τοΰ
κακβϋ τβυ δαίμονος, τοΰ Διοικητικόν Γραμμα-
τέως Ρένταγουαίη. Ή δαθυτάτη καΐ γενικη ά-
πογβήτευσις, ή άσυγκράτητος αγανάκτησις την
οποίαν πρβζενβΰν αί άρινιητικαΐ καΐ άδΊΟλλα-
κτοι εκδηλωσεις των £υντη>ρητικών ύπβυργών
καΐ τβΰ άγγλικβϋ Τύπου. ΑΙ μηχανβρραφίαι
πβυ δυβσβδόμβΰνται είς τό Λονδινον, τήινι Λευ-
κ&»σίαν, την "Αγκυραν, την έδραν τοΰ Ο.Η.Ε.
καΐ άλλαχοϋ άπό τούς Βρεταννβϋς Ιμπεριαλι-
στάς κα» τβυς σωνε,ταίρβυς ίϊ συνενβχβυς των.
Αί άντιφατικαί, ΰηβπτβι ή άνησυχτντικαΐ πλη¬
ροφορίαι πβύ μεταδίδονται άπό την προπα¬
γάνδαν τών Τόρηδων διά τήιν προσέχη δ»ά-
Ή έπιεικέστερπ π©ιντ) ΐτβΰ έ¬
χει νά σβΰ έπιδάλει ένα Στρα-
τβδικεΐβ άμερβληπτβ είναι*:
Νά σέ καδαΐρέσει
ΔΙ£ ά π' τ ό ά ξ ί ω μ α
τβϋ ϊτρατάρχη.
Άρχιδήμΐΐ Χάρντιγκ,
£έ ΐτρβγενέατερη έπιοτβλή
μβυ, ύησβσιευμενη στόν «Κό-
αμβ» τής 28-3-57 Τβΰ έγραφαΐ:
«... Την κβλαομένη ζωή σας
δέν πρβκβιται ινα τή χαρεΐτε...
Δέ γλυτώνετε πβΰ νάχετβ τβΰ
δράκβυ ρίζα... Καϊ βτόν ΰΐτνβ
αα·$ καί οτόν ξώΐτνβ οας θά οάς
κυνηγβΰν βί έρινύεις τής ΕΟ-
ΚΑ...».
Τώρα, μέ την ΐταταγώδη δι-
πλή άπβτυχία ββυ, με την
ταιβχυνη μιάς διπλής
ϋ άέ
χ μς ί τό
μβνβ πβϋ οβϋ άπβμένει νά κά-
νεις είναι ν' ά φ α τ ρ έ -
α ε ι ς β ι δ ι β ς τή ζ&>ή
οβυ. Διότι ήθικϋς καί ηβλ-
λαπλώς εχεις ηδη πρό πβλλβϋ
αϋτβκτβνήο&ι. Είσαι ένα πτώ-
ΐμα ή3ικβ. "Ια&»ς ό αύτβχειρια-
ο,μός σβυ νά έξιλεώαει κάπως
τήιν η&ική αύτβκτβνία αβυ,
δάνβντας γνώαη καΐ
στόν δ ι ά δ β χ ό σβυ,
γιά τό κ α λ ό τβΰ
εΰγβνΐκβΰ Λ α β δ
Αγγλίας.
β. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥ £
να ποήμε πώς δεν £-
χ«ι καί τόσο αδικο ό αβρ«0ΠΓος.
Τό ζττηιμια δέν ώψίλεϊ, δταν έντο-
ιτίζεται απλώς στήν άπαγόρΐενση
των άτοιμιικών δπν«ν κιΐί στήν κα-
τάργηιι— τών πνρηνικών πειροψά-
τ»ν, δττως καλοττροαίρετα ασφα¬
λώς, οί πίρισσότιροι τουλάχιστον
των διανοοι/μ-ένων σέ διάφορα ση-
μεΐα τού κόσμον ζη/τονν. Σημοτ
σι'σ εοοει νά άλλάξονιμε πιά, στό
σηιμιεΐο πον φτάσανε τα πράγιματα,
νοοτρΌ~ία όλοι μας καΐ λαοι καί
ήγέτις. Τό έπιοαλλΐι, δς τό ξα-
ναττοΰιμε, γιοΐτί £τσι μπορεΐ νά
γίνίει επι τέλονς κοινή σννείδηση,
τό έττιβάλλει άνάγχη άδήριτη. Πό-
λεμοι δέ μπαροΰν νά γίνουν πιά.
Καί άν γΓνουν άπό μίαν έξωφρΐ-
νικότητα τών ήγη,τόρων καί των
κνδερνητών βά Φβρονν παγκό-
σιμια καταστροφή,
ΊΑς φροντίσουιμιε λοιπόν ©Ι αν-
δρχοπτοι απαξάπαντες νά συνβννο-
τ)6ΐοϋ|μιε νά βροΰμε τόν τρόπο νά-
σνζήσονμε μέ άμοιβοία άνΧχή αι
κατανόηιση' στήν άρχή, μέ ιτλήρες
πνίύμοο αλληλεγγύης καΐ άγάτιης
σνν τώ χρόνιφ. Αντό €Ϊναι τό κλει
δι τής έττοχης μας.
—Ό φόι6ος ΐϊναιι, προσθέτει
στά δσα είδοομε ό Υδιος φιλόσο-
φος Μτττέιρτρανδ Ράσελ, μιά μί"
γάλΐ) Κ)3| άποτΐλΐσματΐική ίΰνα-
μΐς είς την άν.βρωττίνηιν φύσιν. Ή
δόμδα ίιδρογόνον εΤαι ενα πραγ¬
ματικόν άνοοσχίτικον κατά τρείς
τρόπονς, τούς αποίονς δέν κβπϋ-
»εν ουδένα ολο τα προηγοήμενα ; οθε ^,ς τα παιδία, Τνΐα' αί ψνχ«ϊ αυ¬
τών πληρωνται άνοίας καΐ διαφθο
σκεψιν τών πρωβυπβυργών τοΰ ΝΑΤΟ είς τό
Παρίσι, διά την στάσιν τής ΆμερικανικήΊς ιΚυ-
6ερνήβε»ς είς την έπικειμένην διάσκεψιν τβδ
Κυπριακοϋ είς την Συνέλευσιν των Ηνωμέ¬
νον Εθνών καΐ την μελλοντικήν τύχην «ού
έπιφυλάασεται είς την μάρτυρα ελληνικήν νή-
σβν. Ό κίνδυνβς τέλος μήπως κάπβιβ τετελε¬
σμένον γ&γβνός η κάπβια βεαματική άλλαγή
διβικητική η στρατιωτική, επιβάλη παράτασιν
τής δβυλείας, εινα νέον καΐ μονιμώτερον κα-
βεστώς ξένου ζυγβΰ. Υπό οιανδήποτε επιφα¬
νειακήν μορφήν καΐ αν παρουσιασθή τουτο.
'Οσονδήποτε φιλελεύθερον μανδύαν καΐ αν
περιδληθή κατ' αρχάς πρός εςαπάτησκν τών
'Ελλήνων καΐ τής παγκοσμίου Κβινής Γνώ-
μπ«·
Α
"Ολα αύτά — έν στενζί συσχετιαμώ Λρός
την θολήν διεθνή κατάστασιν — προκαλοΰν
άινΊεκδήλβυς άκβμη άλλά σβ&αρωτάτας ανησυ¬
χίας είς ολόκληρον τόν πληθυσμόν τής Κύ¬
πρου. Ή σκανδοτλώδης εϋνοια πού παρέχεται
είς τοΰς σημερινοΰς κυ6ερνήτας τής Τβυρκίας
άπό την Δύσιν καΐ Ιδίως άπό τόν £-ρεταννικβν
ϊμπεριαλισμόν μέ δβλ»μα έπεκτατικάς δλέψεις
καΐ πολιτικοστρατιωτικήν υποστήριξιν, ένι-
σχύει αναμφισβητήτως κάθε φβδβν διά την θέ¬
σιν τής μεγαλβνήσβυ είς τόν άνταγωνισμόΐν
τών Δυνάμεων. Τοιουτοτρόπως αϋξάνβυν καΐ
γενικεύβνται βσημέραι περισσβτεροίνι αί ά,νη-
συχίαι, μέ αναπόφευκτον άποτέλεσμα νά δη-
μιβυργήται άτμόαφαιρα, βχι έκφο&ισμοΰ καΐ
ύποχωρησεων, βπιως φαντάζεται καΐ ελπίζ« ή
Ίντέλλιτζενς £έρβνς. Άλλά έθνικόιν κλίμα
ίταγκυπρίβυ άπβφχσιστικβτητβς καΐ μαχητικβ-
τητος. Άτμόοφαιρα, οχι ραγιαδισμοΰ καΐ ά-
δρανειας ή άιναμονής τβΰ άπευκταίβυ μέ σταυ-
ρ«μέν* τα χέρια. Άλλά σταθεράς καΐ άμετα-
τρεπτου θελήσεως πρός έγκαιρβν αντιμετώπι¬
σεν παντός ένδεχομε.νου.
Χωρΐς νά τό θέλουν ΐσως πβλλβΐ Ιθύνοντες
καΐ σύμμαχοι, άλλά μέ βαφή πρβθεσιΐν νά πρβ-
καλέσβυν νέαν άνάφλεξιν μερικβΐ άδιάλλακτοτ
Τορηδες, μεταξύ των οποίων καΐ ό απομακρυν¬
θείς στρατάρχης, έ'χβυν συσσωρεύσει τόσοτς ύ·
ποψίας μεταξΰ τβΰ άμέσως έινδιαφερομένου λα¬
βΰ τής Κύπρου, ώς πρός την στάσιιν τβϋ Ο.Η.Ε.
καΐ τβΰ ΝΑΤΟ, τής "Αγγλίας, τής Άμε,ρικής
καΐ τής Τβυρκίας, ώστε νά είναι βλοφάνερα
πλέβν τα προμηνύματα τής θυέλλης πβύ βπέρ-
χεται. Πβύ άρχίζει νά διακρίνεται είς τβν όρί-
ζβντ*.
Α
"Οταν &να όλόκληροιν δεκάμηνον ττλησιά-
ζη νά συμπληρωθή άφ' δτβυ ελήφθη ή γνωστή
απόφασις τής προηγουμένης £υνελεύαεως των
"Ηνωμένων Εθνών καΐ κατόπιν αυτής ήρχισεν
ή δευτέρα άνακωχή τής ΕΟΚΑ, είναι αναπό¬
φευκτον νά έΐπκρατή μεταξύ τών ΙΚυπρίων δυσ-
πιστία καϊ φβδβς, βτι θά παρέλ&η καΐ τό Ιτβς
1957 χωρΐί νά άπβφασίση τό £υντηρητικόν κόμ-
μα νά συμμορφωθή πρός την απόφασιν τβΰ παγ-
κβσμίβυ 'Οργανισμβϋ καΐ νά υποκύψη είς την
πραγματικότητος, δεχόμενον την εφαρμογήν
τής αύτβδιαθέσεως είς σύντομθν προθεσμίαν,
ασφώς καθωρισμένην έκ τών προτέρων. Τάς
τρομεράς συνεπείας παρομοίας παραφροαύνηις
τών Τόηδων — βπως την εχαρακτήρισαν δη¬
μοσία βί άιντίπαλοί των, 'Εργατικοΐ καΐ Φιλε-
λεύθερβι — τάς πρβανηγγείλαμβν καΐ τάς «-
τβνίσαμεν έπανειληρμένως. Δέν είναι κάτι α-
γνωστόν καΐ άπρόβλεπτβν. ΟΙ Ιθύνοντες τβδ
Λβνδίνβυ καΐ βί Άτλαντικβΐ £ύμμαχβι τάς
ξεύρβυν πβλύ καλά. "Εχβυν προειδοποιηθή ότλ-
λωστε τόν τελευταίον καιρόν κατά τρόπον
σαφέστατον καΐ άπό ποικίλας πλευράς. ΟΙΚύ-
πριβι δέν άνέχβνται διαρκιεϊς εξαπατήσεις καΐ
παρελκύσεις. Αί πληιροφβρίαι διά την στάσιν
πολλών Δυνάμεων είς τον Ο.Η.Ε. καΐ είς τόν
ΝΑΤΟ δέν τβυς έμπνέβυν καμμίαν εμπιστο¬
σύνην.. Φοββΰνται — καί δκκαιβλβγημένως —
παγίδας, μηχαινιορραφίας καΐ τετελεσμένα γε-
γβνότα. Καΐ δέν είναι διατεθειμένβι καθόλου
νά τό άνεχθβΰν. ΑΊ έφημε.οίδες καΐ βί ίμιπι-
στβι (τβλιτικβ'ι τής άπβικιβκρατίας βνισχύβυν
την δυςπιστίαν καΐ τί,ν γενικήν ανησυχίαν
διά τή αΰριβν. Διά τάς άποφάσεις τών 'Α-
τλαντικών £υμμάχων πρό πάντων. ΚαΙ δέν
θέλουίν νά παραμείνβυν «σαεΐ δβΰλβι τοϋ Ίμ-
περιαλισμβΰ. Π,ρόβατα επι σφαγήν.
' Οί Τορηδες άναλαμβάνβυν καΐ πάλιν Ιστο-
ρικάς ευθύνας, μέ τάς πλεκτάνας των καΐ την
άδιαλλαξίαν των. Δημιουργοϋΐνι ατμόσφαιραν
πβύ θά καταλήξη τελικώς είς ©άρος των. Καί
τα προμηνύματα τών συνεηιειών τής παραφρβ-
σύνης των ηρχ»ο«"ν νά διαφαίινιωνται. £αφη
καΐ άιτειλητικά. Άνέμβυς έσπειραν. Θυέλλας
θά θεριοουν.
Ρ ΔΗΜ. ΠΟΥΡΚΑΡΑ£
Κάτι πού δέν πρέιτει νά παραμελώμεν
ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΗ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΤΩΝ ΟΜΙΛΙΑΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Γ. Θ. ΚΑΝΔΗΛΑΠΤΗ-ΚΑΝΕΩΣ
«Μή τούς τιαόντας μύθους δνηγεί έ$ ήμώινι ντνωρίσωοι, πώς εγεννήθη τρίδα μου, τόν Πόντον, αί μαίαι
. Πορέχει ΐσην δύνο5μιν είς
έκόίστην πίλενράν, ΟΙ ηγέται δέ»
είναι άσφαλέστΐιρ,οι άττό τόν υιτό-
λοιατον ττληθυισμον. ΚαΙ ή κατα-
στιροφη θά ήτο είς τόσον μεγά¬
λην κλίιμακα, ί*—ε νά καταστή-
σίι ο1ι:ΐνΐδήττοτ£ νίκην ττροβληιμθΓ
τΐικ,ιγν».
Πολν Φοβοήμιαι ότι, οί διάφο-
ροι σοφοΐ τον κόσμον πού δέν
στρέφονν ακριβώς πρός τή βετιχή
λύση τοΰ προβλήιματος τήιν προ-
σοχή των -Γτάντων καί άρχοντων
καί άρχαμένων — καί ή βετική
λόση είναι ή παγκόοιμια συνεννο¬
ήθη καί ό καθορισμός ιμιάς κοινης
ής ενός τρσΐΓου σν,μβιώ-
καΐ των λαών, &π«»ς £
, ς ρη
κε κα> γιά τα ατομα, δταν ζόφν-
γε ό ανβρωπτος άπό τή ζωή καί
τό νόμο τής ζούγκλας καί ύφώ-
βηικ« στόν κανόνα τον κοινωνικοθ
σΜμβολοίον — πολύ φοβοΰιμαι
ττράγιμοττι δτι οί σοφοί μας αύ¬
τοι πϊιριοριζήμιενοι όπως ιΐττα-
με, σέ μίαν ήρνηση απλώς, την
άτΓαγόρευοτί δηίλ. δλο και δλο, τών
—αρηνιιοών δοκιμών, δέν ορίσκον-
ται στό σωστό δρόμο.
Τα ττράγίμ<—α νά τα δοθμε κ&- τάμιατα, ήρωΐκοί καί φρόνιιμοι· νά διδαχτοϋιμβ άπό αύτά νά 6γάλουμε τα συμτπΐιράσ'ματά μας ιοαί νά προ χ»ρ··ίσουιμ« στή λύση, τί|ν όριστι- κιή κιοτί σίγοιχρη, τή μόνιη τ% σ*»- τηιρίας ιμ«ς. τό ®έλθΐι|&ν ίΤτε δχι, I- ττροσφάτως και 6 δικός ράς>.
Πλάτων
'Η}*είς οί γονείς, κηδβιμόνιβς και
ά λλέ
γ
δέον μβτά λελογνσμέ-
νης ποοσοχής καΐ διΑοχτκαλίιας ν'
άναβττύξωιμιετν καϊ διανοίξαψιεν τούς
όφθαλροϋς της διανοίας τό>ν υΐών
καί θυγατέραν ημών είς δλα ά
κοινωηηκά καΐ Ιδίως είς τα γαμιχά
καΐ σεξοιχβ?ακά ζητ.ματα. 'Εβκεμ-
μένως κλΙ έπιχαρνηος δέον νά ει¬
σαγάγωμεν τα τέχνα μαις είς τα
ζτίτήμΛϊτα, Ινα
σβν ««Ι πώς Θά γεννώσί,ν, ϋνα μήι
πάθωβιν ώς οί λύκιοι, οϊτννες είς τήιν
Λρώτην συνάντησίν των μετ1 αλλων
ά,Μωτέιρων αυτών ώς πρός τήιν δύ-
ναμιν θηρίωιν κιαταο'παιραχθώσι.ν.
Τούτο δέ πράποντβς διά τής φωτνής
τής άλτϊβκίας θά προλάδίομ-εν μετα-
|ύ πολλών κακών καΐ τα αΐσχρώς
καί έΛ« παιρβιβύοττφ ίν τοίς άγιροΐς,
κήποις έρήμοις τόοηοις καΐ άκουνω-
νίττοις μέρεισι. υελούμιε,Μα δργια.
Οί γο|ΕΪς εχομεν τήιν όλΐθνί«.ν συ
■νήθιειαν νά άπο,τοΰμεν τα παιδία
διά μύθων είς δ, τι άφοιρ$ την γέν-
νησιν. 'ΕνθυμοΰμοΜ. δτι είς την πα-
μας κΛ&ηγ"ής κ. "Αγγίλος Άγ-
γΐλόπονλος, τό ατοτμον — τό ά¬
τομον τής ϋλης δηλ, προώρισται
νιά ένώσει τόν κόσιμον. θά τό
κάμνει είτε μέ ειρήνην, είτε μ έ
ττόΊλβμον. Ή έκλογή άπόκειται είς
τόν ανθρΗπον. "Ολον τ ό
μ έ λ λ ο ν της ανθρω¬
πότητος κ ρ έ μ |ι τ ο < άπό την Ικανότητά μας 6 π » ς κ α τ α ν ο - ήσωμιντήν σημα¬ σίαν τού άτο,μικοϋ αΐώνος. 'εκεϊνοιι τώρα οί αΊλλοι, ΐ- ξοίλΐλοι φαατινικαί δημοσιογράφοι καί οί αμναλοι πολιτιικοΐ πού μ*- ταχβιρίζονται τρόπονς όλότελοο πλέον ξ—«ρασμύνονς, δταν "ν πρόχειται γιά ύτηκίνοννα ύ—ο*χ( ΐμενβι καΐ δνσττνχώς «Τναΐι τέτοιοι συχνά, άποτίλονν θλι€|ειρά άπομη- ά εό άάίλ ά περιγιελοΰοαιι τα μιικοά παο&ία κο>
τα τα παροομοΛΐάς γεννήσεως μι-
κροτέροοιν άδΐΐλφών νά λεγωσνν είς
αύτά, δτι ύ αγγιελος αυτήν την νύ-
κπχ* θά κατ«6ή άπό τόν σύραινόν
καΐ θά φέρχι έντός σβηειρίου ίνα ά-
οελφάχι, ή δτι είς τόν κήπανι θά
φυτρώση τό ά&εΑ.φάκι τού αυτή την
νύκτα, ή δή. ή τσιγγάνα ί^ ή μά-
γισσα τα μεσάνυχτα άπό τό παρά-
θυιρον τής οικίας θά μας πετώξη
έ'να όμορφο παι-δάκι καί τα παρό-
μοια καί άιλλαι μυθεύματα, χάριν
τής αΐδημοσύνης δήιθιεν καί άπο»
κρύψεως ττ)ς προελεύσιεως τοϋ τε-
χθησομέίνου. Τουτο αρίστα διβτύ-
ό Γάλλος Άικαδημαΐκός Ζάν
Ι Ε ό Γ
χ, |
νάρια ενός άν*ττοονάίλη[ΤΓτον
σΐδηποτε παρίλθοντος, κινούμενοι
μάλλον άσυναίσθηιτα μέ τή «φορά
άδρβινιείας» τον παρελθόντος αν-
τον. Βέ&αια ιμάς σνμΦέρει δχι μο
νάχα νά άποφύγοινμε νά παρασνρ-
θούιμιε οττόν κθΓτήφορό τονς τόν
άνοητο·, άλλά ειχριμί καί ύπτοχιρέω-
ση, δσο ττερνά άπό τό χέρι μας,
ό καθένας μας στόν κνχλο τον,
διατηιροΰντ&ς νηφαλιότηίτο:, νά προ
στταθθΜμί νά δηιμιονργοΟμ|-. καί
σ' αύτούς τό αΐσθη,μα τής υγ-
χρονης, τής νέας, τής έ—ανοοστα-
τικής νέας ττραν'μτικότητος καί
νά τοϋς προσανατολίζοιμΐϊ πρός
την όρθόιτ*ρη πιά σήμΐρα κατεύ-
βννση. "Βτσι δλα μαζύ θά μ—ού-
μ< καπτοττ στό σοστό δρό,μο, στό |*όνο σοοκττό κο). σ»τηριο δροιμο. ΜΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΙ ς Κοκαώ «Ις Εν πειρι,σταΐτΐικόν. Γονείς τίνες είχον έν θυγάτρΊθν ήλιχΐας πένπιε έτών, δτ,ε ή ϊγκυος μήττκί τού ήτο είς τάς παραμονάς τού το κ.εταΰ της καί έδει νά προετχχφΐα,σοΐ) σι τήιν κόρην των είς ττνν ί>*υκην
τοΰ τεχθηισοιμέκ>υ καΐ μεά μυρίων
προφυλάξιειων εδήλωσαν αΰτφ δτι
άατο τα λ,άχανα τοϋ κήπον θά ήρχε
το τό νεογνόν, Ή μιΐκρά κόρη δέν ι
έδ-ήλωοιεν οθτε χαράν, οϋτιε θλί¬
ψιν, άλλά μίαν πικρόν σκέψιν κ«1 .
ψυχράΐΥ σιωπην. 'Εκ φόδου ή κοί
φθόνου, δτι θάγειννηθϊί καΐ αλλη
κόρη καΐ θά στιενηθή τής θεραπΐ
I-
ας των γονέίΰν της νύκτα τινά, καθ"
ήν εκοιμώντο οί γονεϊς Ελαβε μίαν
μεγάλην βελΛντητν κιαΐ καταδάσα Λ-
νε,υ δέους είς τόν κτμτον ττν; οΐκΐ·
άς θι^νύπησε μέχον καρδίας δλα
τα λαχανικά, έβτχχνοπαυομένη ότι δνβ
ώ καΐ την καοδίαν ττ|ς μελ-
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Φωτογραφήματα
ΤΟ Π ΑΙΔΙ
Ήρβιε σΐτό γραφείο μ' έ'να υ- καί λ«τ, κι' ήθελε νά βεβαιωθή άκόμα
ύφέθηκε κυοιολεικιτκκά νά πεση πά- ή &τα μέ την ποιΐοική πονηρία τού,
νω σέ μ«.ά κιαρώΛα. — τα παι*δ03αα έχουν τίς πονηρα:-
—Νυκ,ήθηκια! εΙ«ε, κι-' άνασιτένατ δες τους — ζητοϋσε νά απαλλαγή
ξε. Ι άπό τίς συνέπεψες τής επισκέψεως
Καμμιά μανοιμαιχία, τόν
σα άκττεΐιευάμενος ή καμμιά παρτί-
χρ;
—Μή εΐρωνεύβσαι, εΙ~ε σοιβαρά.
Νικήιθηκα άπό το παιιδί μου. Παι-
δί (Λάλις τριών χιρονών
Μέχριΐ τα έφτά τού Θά οτιμιβνο-
Χ?
Τό βέβακο είναι πώς τό εΐχαιμ*
πληγώσει τό παιδί. Κάπως άλλοι-
ώς θά Βποιεπε νά χειρΜΤτ>οΰμι€ τό
πράγμοι.
|,ν
Βεβαία κατχΐφειρα έκείνη τή στιγ
' μή νά τό νοιώοχο καί νά μή πα-
γηση τόν χαριθΒατηοα τού, κι' Ιχου ΐρΜτείνω, την άγωνία τού
με κιαιτιαιλάβεΑ τόσο ή μητέοα οιι , τ>ερο, λ^γιοντάς τού πώς .. .
δσο κι' έγώ πώς δέν ΐϊμαχ~* κα- | «των γιατρό καί πώς ήταν πολύ κα
θόλου ίίροοτοιραισκ.ευαισιμένοι γι' αύ- λά.
τό τό μεγαλο δογο. "Ετσι φοβώ- | ΓΛκ*Λ στά λέω; Μά άπλοΰστα-
μαστε πώς, μ' δλη μας τίιν καλή τω. Γοάψε τα, άγΌπηέ μου! Κά-
βέλησι, δέν θά κ-αταφέρωμ* πολ- ποίος ιμΒτοοΐί νά τ' ακούση·· Τό
πράγμαιτια. Βεβαία μοοψωμένοι παιΛΙ ατό σχολειό θά μάθη γοάμ-
δπως ξέρεα>ς, ϊϊμακιπ* κι' μ«τ« καί ϊσως βάλει, λίγο λοΰβτοο
οί. Λυό κ,αιί μολις νοιώσαμε αυτή <*τή(ν «ι^ενκροοά τού. Σττ*ν κοι- μας την Ελλειψι, απευσαιμιε νιά βροϋ ,νωνία θά παλαίψη καί θά γνωοί- με βιβλία σχεικά γιά την ποοσχο- ση> 8λιε£ **Α τίς πλ'ευοές τής ζω
ήιλιυκύα τόσο δικά μας, πού *)?> Χα^
δή
ΜΕ ΝΕΑΝ ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΝ Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΕΙ ΟΤΙ
Η ΛΥΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΤΕΥΧΟΗ
ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΙΚΟΠΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ
ΛΕΥΚΩΧΙΑ, 15. _ Ό άρ-
χηγ*5 τής Ε.θ,ιΚ.Α. Διγενης,
τόσο ___
ΐΐναι λιγοκττά, δσο καί ξένα. Μά
κατ«ιλιαι6αιίνεις «ώς αύτά είναι μπα-
Κώμαιτΐα. Κάθε φορά μά> παρουστ
άζει »' ίνα ποόβλημα κι' είμαστε
ύποχρ,εωμένοι νά τό λύσωμε μέ τα
δικά μιας δεδοιμ<ένα χωρίς νά ξέ¬ ρωμε πού θά όδττγήση ή λύσις πού £νίνοημε. Νά πρό ημερών, π.χ. τό Ιδαμι; καλές καΐ τίς καικές. θά δή πώς κυρΜχρχεΐ πε<χοισιότε- ρο το κιοΐκό άπό τό κάλό... Ό χαρακτττ^ραις τοϋ παιοιοϋ, τό βάθος τού, ή ψυχήι τού κοΧ τα αί- σθήιματά τού, οί π*3τονθτισ«ις τού, τα δοκηκά στοιχεϊα γΰρω άπό τα όποία θά ποοόίκολληθοΰν ρα. ?να σωοό 1 Ιέ άργότβ- γνώσ>ετς
ΐ
άδυνατιάμ^νο ϋ' άνκ4ρ'εχτο. Ε&κχ- να ημ
με νά τό πάμ.ε στόν γιβιτρό. θέλη τά, τού,
σαια λό ά ό ί
ρ μΎι; γώς
κ«1 Ι&έες γιά νά τα ένισχύσιοιυιν καΐ
λοαπόν νά τό πφθΛαρβισκευ- , σηώα,
άσιουμιε. Κι' άρχίσαιμ* την κυοβέν-
τια μαζί τού, Στή,ν άρχή ήταν ίτοι-
μο νά
Μάς ρώτησε άν θά τοδ ?κ«νΕ
^ν©σι δ γιατχ?<5ς. ΕΓχ·ε πρό ημε¬ ρών, κάνεΊ ιμ«ριοίές έι^ώτβις· μέ Την γρ'ππη. Τό δ^ πώς δέν θά τοϋ Μάς ρώτησβ 8ν θά τοΰ ?6αζε τό τηλιεφανναοίΐι (άκουστικ«) καΐ τό θεοιιόμιετρο. Τού εΐπαιμ* «ώς ναί, καί πώς αύτά δέν τα φο- 6αται. Τοΰ εΙπααΕ πόσο καλός βΐ- ναι ό γΜχηρός καί πόσο τόν αγτχ- πάεχ. Πώς θά τοθ δώ<— κοασύα (σιρόπι) πού τοθ άρίίσιει τόσο πο¬ λύ. "Οίαν κοΐιαήθηκε άργότΒθα καί ξύπνηισε μοθ εΐπε : —Μπαιμπά, πήγαμβ στόν γνα- τρό, δέν είναη.; ΚατιαλιαδαίΪΊεις τ£ έττήααινε αύτό. "Η δτι στόν θΛνο τού εΐ&ε δνειρο λούσης ά&ελφής ή άδελφών καί έ- πειθη το γενντ^ιν ήτο «εκρόν ένό μιοεν ότι αυιη ήτο αύτουργος τοϋ τ>α/νατου και ιντ«ςι»ψεν εις νευοικην
Ί?αραιχην, ήτις ισο6ιως κατΓβταροιξεν
αυτήν κ·(ά ε&ασανιζε κχχί τους γο-
<ιεις της. Χοντ' αύτό υπό άλλην μορφήν συν*6η κω εις έμ*. "Ημητν ήλυοκχς ΰ έχων τό 1887, δτε ένθυμοϋμαι ότι ενρεθη,ν εις κύκλον 7—8 ανω¬ τέρων μου κα,τα την ηλικίαν, μα- Θηΐων τοϋ φροντιΰτηριου, έν αίς και ό μεγαλυχερος κατα τέσοερα ετη άοελφος μου Ιωάννης, δτε ό γετΐτοοινι ήμ.ών μαθηπής τοϋ (ραονη- ιστηριιου Άΰγννοίτώλβως Σ. Σουμε- δης, ανεψιός τον γεροντος Μηττρο πολίτο Χλδ Γ& τήιν μέσα στό άπό τόχε πού θά γεννηθή πού νά πάη στό σκολειό. ΚαΙ γι,' αυτόν τολί βαοιχό ράλο, εί* μακ*Γ6, άγαιπηΓτέ μόν δλσι άΥίξαί- ρβτα άνέτοιμχη. εΈν»α απσυ&αϊο μάθτΒΑα κ«1 γιά άγόοια καί νιά ηοοΐναια. στίς τβ- λειιταίες- τάξεως τοΰ νυμναισίον θά τΥραν κι' αύτό πού θά ΛοαγιμΛΐτίυ- ότ«ν την πβρΐίτοίηΛ κ«1 την άνα- τοοφή των μνκο&ν πΌΐδιων. Τό κάνουν είς τάς Ευρώπας χαί τάς Άρειθίβοάς; Δέν μέ ρς; μ δκχςρέ^ει καθόλου. Κάποτε πρέπΐε». νά πάψω- μ« νά ιμαιΐμουΑίζουμε οοαιΐ σάν "Ε- θνος μέ μεγάλη Ιστορία πρέπει νά οήμερον είς Λευκώ σιοςν, πρ©ειδ©π«ιεϊ, ©τι «ή Ε. Ο.Κ.Α. συντόμως θά άηοδείξτι εις την βρετοανναιηιν — υντη- ρίΐτικην Κι>βέρνηαιν, ότι σή¬
μερον είναι Ιαχυροτέρα άπβ
κκθε άλλην φοράν».
Είς τάς πρβκηιρΰξέΐς; αύτάς
διακη,ούοοεται, ότι «ο λαόζ της
Κύπρου πρέπει νά είναι προ-
τ εξουδετε¬
ς
ρώση όλας τάς ηαγίύας ποϋ
ένίε.χομέ.νως £ά στηαη ο νέ-
ος κι>ϋερνητη$ οερ Χι«ϋ Φοϋτ».
Περαιτέρω, ο Διγενης
{εί την μΛχητικην Ιοχυν %
οργανώσεως τού, ή όποία δύ¬
ναται άνα ιτασαιν οτιγμην να
ύικκοψιΐ την έκεχειριαν, και
καταληγ&ι ότι ή λύσις τοΰ Κυ-
π-ριακοΰ δύναται να επιτευ¬
χθή μόνον μέοω τοϋ Άρχιε-
πιακΰπβυ Ναχαρίου και της
άναγνωρΐσΐως τβϋ δικαιώμα»
τος τής αύτοοια&£θ<εως. «Είμεθα εις βεαιν — λέγει 4 Διγενης — νά συνεχίσωμεν την έκεχειρίαν μας, έφ' &3βν χρόνον δα είναι άρεστέν τ©δ- το είς ημάς, χωρις νικ άπολέ· σωμεν οιονδήποτε ποσοστόν της ,μαχητικης ίσχύος μχς. ΕΙ; τίκν' ίτραγματικότητα θά συμδβ τό άντιθτεον». Ό στρατώνος Γρίδας θεωρεΐ ώς γελοίας τάς ματαίας προσ¬ παθείας ποΰ κατταδάλλει ή 6ρβ ταννική Κυβέρνησις, δπως ά- φοπλίαη ψυχολογικώς τόν λ«- ον τος (Κύπρου, προικιειιμένου ούτος νά καταγγείλη την Ε. Ο.Κ.Α., καΐ δηλβί δτι β κυίτρ»- οακός λ<κός ζητεί : «δλα ϋ τΐ- ηοτε, τώρα, η <τβτέ». «'Βνώ, σωνεχίζεχ ή Μακαρίου καί διά τής παραχωρήσεως τοΰ δικαιώμ-»- τες της «ύτοδιοιθέσεως είς τους Κυπρϊους. ΑΙ ΑΠΟΨΕΙ2 ΤΟΥ κ. ΜΠΕΒΑΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 15.— Ό κ. άρχηγος τής άριστε- πτέρυγος τοΰ δρεταννικβΰ Εγατικβΰ Κόμματος, ανεχώ¬ ρησεν έπιβτρέφωιν είς Λονδί¬ νον. Ούτος ηρνήθη νά προβή είς δηλώσεις επι των εξωτερι¬ κών δεμάτων, τα ©ποία, ώς εί¬ πεν, ιόΐτευθύνως χειρίζεται η αγγλικη Κυβέρνησις. Εγνώσθη ομω; βασίμως, δτι κατά τή,ν ίυνβμιλίαν, «τού εΐχε μέ άνω ρυξις, ή αγγλικη 2υνττηρητική ! τατον εργατικόν στέλβχβς της Κυβέρνησις έπιθυμεϊ νά κερ- 5ήοι.ι καιρόν, θά διαψεύσωμεν διά μίαιν εισέτι φοράν τάς ελ¬ πίδας της καη θά συνεχίσωμεν μοςχόμενοι, μέχρις ότου έκδιώ- ίι>μεν τους Βρεταννους «πό
τιτιν νήαον ιμοι,ξ».
Ό Διγενης 6ε6αιβϊ, έν κα-
τχκλεϊδι, δτι ή Αγγλία θά δυ¬
νηθή νά έπιλύση τδ Κυπρια-
κον' μόνον μέσω τοϋ Άρχι&ηι-
μρς κα'ι μέ ελληνικήν
προσωπικότητ*, διε&ε&αίωσεν,
δτι τό Εργατικόν Κόμμα ερ¬
χόμενον είς την έξβυσίοον θ*
εφαρμόση την αρχήν τής αύ-
τοδιαδέσεως είς την Κύπροιν,
ιτα,ρετήρησεν δμως, δτι είναι
άναγκρ νά ιτρβηγηθη είρήνευ-
σις και εηικράτησις τώ»ν δημο-
κρατικών συνθηκών. Έπίσης*
δέον νά επιτευχθή ή επάνοδος
τοΰ Αρχιεπίσκοπον Μακαρίο»
είς την Κΰπρον, β οποίος θά
σι>μδ«λη είς την προώθησιν
λύσεως διά κκθηουχάαεως των
π'νιευμάτων καΐ διά δι«.πρα-
γματεύσβων. Έν τω μεταξύ,
έγκυροι πληροφορίαι έξ Ούα-
σιγκτώνος άναφέρουν, δτι η *-
μερικανικη Κυβέρνησις θά ά-
σκηοΐι την επιρροήν της πρός
διευθέτησιν, ή όποία ττνστεύε-
ται δτι θά τταγματοπβιηβή δι*
άμοι&αίων νποχωρήσεωινι. Τό
2ταίητ Ντηίτάρτμεντ προσδο-
κ?ι, δτι ή Ελλάς καί ή Τουρ-
κία θά έπιδειξουν κατανόηοιν
άχι θά βυμ&οιλουν είς την επι¬
τυχίαν τϊνς διασκέψεως των
Παρισίων. Τ© £ταίητ Ντηττοορ
τμεντ έμμεινιει είς την άποψιν
δτι ή συζήτησις τοΰ Κυττριακοϋ
είς τόν ΟΗΕ δχι μόνον δέν
λΰει, άλλά θά ιπαραβλάψη την
προώθηαιν τοΰ Κυηριακοΰ καΐ
την ένβτητα της άτλαντικής
συμμαχίας, δεδομενου δτι ττρο-
δλέίτεται δτι 6 αγών τής "Ελ¬
λάδος θά έπεκταθη καί είς θέ-
ματκ χαρακτηριζέμενα ώς ή-
θικά πλήγματα της συμμαχίας.
Τό νησί τής
ΕΙΙΤΥΠΟΙΕΙί ΑΠΟ ΤΗΗ ΤΒΗβ
Σέέ τοθποουμέ) ω
τ«ς
°'*»ί
«"Ι
(Συνέχειαέκ τοθπροηγουμίνου) των αΐώνων
Ό πληθυσμός τής Τήνου στισνωσύνην
χατά τό πρώτον άπβθελέσθη ματος. Όο
άπό Ίωνας έτιοΐκους δπως καί μοναχή
ό πληθυσμόν των Αλλων Κυ κατά συνινεια
κλάδων. Πλήν βμως άτιό άρ- τινο της την (
χαΐα όπερμεγέθη άγγεϊα, θραθ , παρσγγέλτ, νά .
σματα άγαλμάτων. καί λθιτχά προυχόντας τοθ
λΐθινσ άρχαιολογικά εύρήματα ψουν στό νωοάο>, τ η
άνβυρεθέντα «Ις τό Οπίοαψος «που Κα1 ίν ιίλρ, 1° ~-ν
τής νήσου καί νΟν έκτεθβιμένα θαυματουονό «ιΙ?νΐϋΡ*βη
είς τό μουσείον τοθ ΊβροΟ βπως λίγ,ι λ ττ3ομο
ΝαοΟ τής Εΰγ/βλιστρΙας - *& ϊ» ά«6 χ* 5ίν«Ρ*?°
προελεύ
προκόπτει ότι πρό των
Ίώ>ων ΦοΙνικες είχον κατοι
κήσει επί μακρούς αΐώ άς
είς την Τήνον έκτοπισθέντβς
μβτέπειτο υπό των Ίώνων.
'Ε,τιΙ χον Μηδικθν χρόνων < Τήνο^ οπβτάγη υπό των Περ· σ^ν. ιΜβτο τούς Πβρσικούς ηο λέμους (478 π. Χρ.) ή ΤήΎος ό τιήχθη είς την ΆθηναΓκήν ή γεμονΐαν. Μ^τά την έν Χα.ρω | ,,α^ άπΕΐ,θθνει 8ν ΓΗΝ ΠΑΡΕΛΘΟΥΣΑΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΕΙΣ ΤΗΝ "ΕΣΤΙΑΝ ΤΗΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ,, αιΊΝίΝΟίΤΗΙΙΟΣ ΙζΟΡΤαΣΜΟΣ ΤΩΝ "ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΟΝ ΠαΤΡΙΔΩΝ,, βιί μα κοθ καμτιανοριοΰ ΝαοΟ τής - πελώριο στήν το° '«!οο «καλώς την και καταν νοερως: « καί θα ημς άφοσιώοεως όΣέ Μνα ΣΟ εΤαα, ή ιί ηαρά ; οου, ού ημών «ν. Έντός ολίγων πλοίο ττροσοράζε, λεπ,β ν υ θειισαν μας προαγγελ- άπο ττιν &λωση τής Πο-λης καί 6ω- ίΧι»υ" ! Οί και γνωρα,υμμΈ. τις Βοιρειοηπειρώτες την άγάττη μας κα' την συμ/Γταιρ6οσταο·ίί μας β!ς ί χα>ν,
ΧαλδΊας Γερ&ασπου Σαμε-
λιιόου (1864—191)5) άναίϊτύσσων
τα της Δευτέρας Παρονσίας τοϋ
Κυιρίου άπό θρησ»ευτυ»ής άπόψεω;
έξ ών άναγνώς ?μαθεν έκ τοΰ κ·ει
μένου της Άμαρτωλών
Σωτηρίας Ι) καί οσα ήκονσεν
έκ τοϋ πεοΊβάλλοντος αυτόν οίχα-
γενειακοΰ κιληρικοΰ κύκλον, διητγίΐ-
το δτι κατά τή,ν Δευτέραν Παρου-
ίίίαν ό ούρανός θά πενυτυλι.χθη ώς
«νλιν&ρας χάρτου, ό ηλιος καί ή
σελήιη Θά συσκοτισθώσί.ν, οί άστέ
ρες θά πέσωοιν είς την γήν, ή Θά
λασσα, οί ποταμοΐ καί αί πηγαι θά
στειρεύσουτν, οί δνθρωίΐοι θά άπ»
θνήσικουΎ δπου τύχωσιν, τα π®τ€ΐ-
νά τοΰ οϋρανοΰ θά καταφάγουν
τάς σάρικας των άνθρώπων, δφεις
καί &οάκοντεις θά έξ&λ-θακτΐΛ" άπό
τάς ξηρΌ,νθεώτας λίμνας, σκώληκες
θά ϋριπουν έβτί τής γής καί θά άπο
μυζώΛν τάς σάρκας των έναπομει
νάιντων άνθ(η·ν οί βρά
χοι, φυτά καί δ·ένδοα καί έν ΐέλει
θά δλθη ό
στά χέχχα μας την
ποΰ δακκΐμΐ οτοΰς Αλλους.
Κι' δς μΛς μψ»οϋνται οί άλλοι!> Αΰ
τά εΐπιε κι' Ιφνγιε. ΓΕροσθέτω μόνο
τήιν ύπογοαφή μόν.
Φ. Σ. ΟΤΛΚΕΡ.
λοι μοναχοί έν τφ όχκτρφ της ά-
χαλινωτχη) |ν τή μωναιξν» και αφγια,
φαντοκτια των συγγιρθιφονοιν —
να επμτστα>ν τι^κνων μας,
εάν Θέλωμεν τό καλόν καί την
μιελλονα^ήν αυτών εύδαΐ/μονόα/ν,
α τ;ε λέγει κα* ό Ισιτορικος βου-
κυ&ι6ης: Ό φόβος ταροκκτει τη,ν
μνήμην, ή 5« ενΗβιτιτιμη άνβυ τής
*υψυχι.ας ουδέν οχρεΛίϊ».
ΙΙαρηΑθβν ήόη ή ένηοχη των τοο-
μακτιχωιν έ·κιειν*>ν περιοτάσεαΐιν;
6ι' ών τό Ιερο,τιϊον μας εκράτει
ΰιά τώ|ι μέσων τουτωγ είς παρω-
χημένας έίτοχάς τό εΰσεβες πλήό-
ρωμα είς τηιν θβοοΐβειαν.
Ή διόασκαΛία χοϋ γλυκυττώτου
μας Ίησοΰ καί θΐοϋ ημών καί των
Άγία/ν ττ>ς 'ϋκκλησίιας ό βίος καί
ή πολιτιεια καί τα θαύματα δέν
ήσαν ιμέσα τρομαχπκά καί σαγη-
νιτυτικά πρός στερέωσιν της π«ττ&-
ως ήμώινι, άλλά φώς καί άλήιθβια,
αίτι.νιες οέον πανταχοΰ νά εισχω-
ώς εΕ-
ναυαρχος
πολλάχν
υμιΛια.ς
ιυνυ
Εγι¬
ναν την
τη,ν
ιουτιμ» ιω
νων ΐλα,τ^υων»;.
Μ ΟιμΐΑια τ«υ κ.
Πολ. Ποατα-
σι>γκι>νηιτΐΛ<<χτ&ρο>
άττ ο,υ,ο ττου εκτΐΜΐσσετ^ι
την ι»ρα «ντη, στηιν σιοουυα της
Ε/<ττιας Ζι^υρνης. "ενας λι.ος οπτ οΛες τις φΐΛΛες τού σμοΰ, σιθΊκΐντ,ρςοι^^νος εοω, μίαν αναιμνιιση, μκχ (.ΟιΊικη Ιερο- τβΑίο-τια πρός τΐνν πατριοα τού. Και την τ«Λ&ι οχι για να ν αι, άλΑ« για να υμνηι^η, τις πα- •τιριοες μας, ττου τις στερ-|οΊικ« ρι-ια οιποΌΐΜχμεινος καϊ κιτνη/νη- μι-νος. Κβιι στη-ν τ^λεττιι αυιη οί ττατρι^ες μας σΐίμτταριστανιαι. Ή Μττίΐρος, ή Μικροκηα, ό Ι Ιον- της οοΐΜης «,ωΐις των ■ιλίο τ-ονς τνυς κοο<οΊΐκ£ς των τ«ν ε.σνοφιων, ιτου τους και ;- τούς άτΐλευτΐίτους άγώνβς των διά την έλεμιβίρίον. Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ «. Γ. ΑΓΤΈΛΙΔΗ 'Σ άμιλία τοΰ κ. Γ. Άγγελίδη, πεν σαν χι πύρινος ποτα- μ ό ς καί θά σνιμπαιρασύοη είς «ήν γέιεννιαινι τοΰ πυρός πάν τό προ- ρτχιχόν καί ξών στοιχείον. "Ηκουσον αΰτά έγώ, ό είπλαστον έχων τόν νοϋν καί τήιν, καοιδίαν χαλ μετά φρίκης τα έπίσιτιευον καί &- χοις ώρας ίναυλια ήχοϋσιν είς τα ώτα μου. 'Επί πλ^ον δέ καί μ«τά τιν«ις ημέρας σι>νέτυχ«ν ό ά&ελ-
φός μου νά προσκομίση έκ τής
βιβλιοθήκης τοΰ ιμ. ναού Εν βιβλίον
Τό Προ<*κυνητάρΛον τοΰ Παναγίου Τάφον, έν ώ δπτΐρχε καιί εικών παιθΜττώσα πΰρι- ρΗ.νον ποτεχιμόν μέ σωρείαν άνθιρώ- πων σΐ'μπαιςκυσχνομένϋ>ν καί ήν ό
Λονηρός ιμέ έίτεδείκινυε δίκην μορ-
μολυκειίου, οσάκις δέν έμοιραξόμην
μ&τ' ούτον τα γιλυκύμ
ς μρ
μ&τ' ούτον τα γιλυκύσμιατα,
οί γονεΐς μου, ώς Βει«Λ,αίν,
οικογενε μου μοί έδιδον,
ήθ
&τερ
της
__________ Καί
οΰτως έγιεννήθη έν έμοί ή πεποίθη
οις ότι δλα ήσαν άληιθ4.νά »αί δτι
πολύ πλησίον επί των ημερών μας
Οά εγίνοντο πάινττα ταυτα, διά τό
πλήθος των άμαρτιών μας.
ν_τεσα λοιπον είς μίαν άθυμίαν
Μοί ψυχυκήτν ταιραχήν, έγκατέλειψα
τά πάντα, μετά βιας ήγγιζον την
τροφήν, έυιελαγχόλουν καί 6εν ήθε¬
λον τά παίγνια καί την σννανα
στροφήν των ομιλητών μου καί τή·»
νύκτα ίδλεπον τ,ρο}Κ)ΐκτΐίΗί
κλΙ
κ«1 ό
καί συγγνοΰντες τό τοϋ
Σαμουήλ Σιμάικς: «ΆπΜκτώ πρός
τα ΐίδωλ^α καί τα πνιεύμαιτα έν τή
θώμη τοϋ σώμ>αιτος καί τφ Οά
τος
ς,οσινκΜΐμος ούτος δύο έκα-
άν«νΐρ<οττων, ό βιβιοαα- και σκΑη,ροτοοτος, «ίναι άπο τα γίγ&νότα ιπού άφΐινοκν ττικρες ά ά/οιχτες και τπΑηγες, κ«ι χαροςσσονται οςη λα οττη μνηιμΐ) των άνοιρωατων. Ε1- ναΐι άττο τα Ιστο-ρικα γεγονοτσ ττοϋ δέν «πταναλι.ιμοανοντβι συ- χνα στήκ παρούο των αϊώνς*ν, ώλλά κ«ι κοταγρ<χφο<νται στίς όέ<λ- τους αης Ιστοριας άνιειξιτη,λοτ. Ό έορταοτμος ,οιύτο.ς, πού εχ«ι κ«βιε- -ρωοη τηλεον κοοοΐ χρονια σέ τακτη ήμερα, ιμοθ ένινυμιζει την τβικ,τη τελΐ)ση των ιμε,γαλΜν Χρκττιΐοινικών εαρτων ιμας, ττοϋ ή ΐπα/αιληψ,ς των διαοοχικά τον την ανοι§ΐί οιν«ι χεΐιμ«να κ'Λΐ καί έιντοοση ζη ογτο τ>ρΐ>οικ£ΐ»τικό αισοηιμα των
λ Χ
τρομνακΐτικά &νε«.ρα
καί έ<ρι«λτικά καί πολλάκις ήγιειρό- μην την νύκτα έινι τί] κλίνη μου ιτά φωνών καί δακρύων. ΟΙ γονεΐς μου άνησύχηο·αν διά την υγείαν μου κου, μόλις καϊ με¬ τά βίας έμαθον τούς έκ τοϊ>ς μωοο
λογΊών έκίίνων φόβους μου καί ή*ρ
Ιαντο διά συμβουλών καΑ παοαδ«ι-
γμάτων καί λειλογιοτμένηις διδα-
σκαλίας νά διαισκεδάσωσι τούς έν
τίΐ ψνχ.Τ μχ*ν τεθ&μελιωθέντας φαν-
ταστικούς έκιείνους μύθους. Ό πα-
τήρ μου μάλΐΐττα διά νά μέ στεοί-
ώοχ έν τχί πίστει τής άληθίίας δι-
έρρηξε καϊ τόν έν τφ «Προσκυντ)-
ταιρίφ» έξίογραφιο'μί'νον Πύρινο:ν
Ποταμόν καί τότε συνήιλ.θον καΐ
I-
παΛ'ηλθον είς τήιν κανονικήν τρο¬
χιάν τοΰ βίου μου χχιΐ τοΰ βεβαίου
έκ μαρασμοΰ θ«Λ'άτου.
Συνεπώς εΐμαι τής άρχής, όπως
μήτε έν τοίς ναοΐς νά ζωγραφί-
σωσι την εΐκόνα τί>ς; Δευτέρας πα-
οονσίας μετά διαβόλο/ν καί δρα-
κόντων, ουτε καί τάς δήιθεν έπκττο
λάς τοΰ Χριστοΰ νά έ'μφανίσακπ
έ^
λάς
Χριστο μφανίσακπ
καί έπιτρ^Λουσι την κυκλοφορίαν
των άγίο> ι θρηισι>οευαικων καί άοκη-
τικδχν βιβλίωτν, — απ«ιρ άργόσχο»
μ
τοϋ σώμ>αιτος καί τφ ρ
Γΐής ψυχίίς κείται ή πίκττις καί ή
ελπίς μόν».
Γ.Θ.Κ.—ΚΆΝΙ2
ίΙ'ί!:ΕΙί
ΤΟΥ ΙΪΗΑίΙΜΟΥ Μ)ΜΜ
Ό Σύνδεσμος Κωνσταντίνου·
πολιτων Μ Φ λο&βλφΒΐος δΐοει.
τΐν 17ην τρέχοντος μηνό^ κα&
ώραν 11.30 π μ. *>(ς την οΤθ υ
ααν τού την πρώ'ην διθ λέξιν
τής βφετεινής ττεριόθου μέ ό μ
^ητήν τθν κ· Δημ. Κ. Λ^υϊζον
καί μέ θέμσ 5 '*γ» Ιερά όμνογμα-
ψια είς τον Όρθρον» Βυζα*τ-
νος χορός, όπό τι^ν διεύθυ·>οιν
τοθ κ ΓεωργΙουΜαργαριτοβοΰ·
λου, θά έκηλεοη κατανυ.*τΐκΑ
ρ παριβ, ώς το σχετικών προ ■
-μαμμα.
—Διάλεξις τοθ κ. Ν. Κων-
σταντοπούλου
Μέ μ«>άλη^ επιτυχίαν εδόθη
ες την μοχαλην οΐίονσσν τού
'ΠαρνασσυΟ» ή τιροανγελθεϊσα
ιάλεξις τοθ κ. Ν
ιν>ε χαροιτοιηο-ε τώρα τελευταΐοι
ιμΊα ι».ινια πμνσΛοονΐεια απο ιον
ιχ.ΛθΛααΐ' ΛΛηΐΛΐίΜρτι, για την Ιϊττο-
ρια τΜν Βί/Κ^ιΛ^», ττου αν-στη-
Αιλ>ι«£ι όπως οί αρχαιοι κιον^ες, ττου
οί αριμοι τους Λι/οηκαν και κατέ-
ττεσαν όπως των στμΑωιν τού "Ο¬
λυμπίου Διός, άναστηιΑωνε,ι, λβγ»,
τη, ακ.οριΐτια ττ-ιτρι©α τού. "ΟΐΛβ α^'
τα σι/ντ£ιΑου,μ€να είναι ή ανβστη-
των ιτατριοων. Δεν γνωρι-
τι εχει γραψ.ι ή μοΐρα μας
Αν ειμ^ις οεν αςΐΜΒΌωμε την πα-
λιναροωση τής ελευθερίας στ α προ-
γο-νικα μας εβάφη, η της ίπιστρο-
φής των τταιθι«»ν μας, δμως τα
ττ.ιιόιά των παιδιων ιμ«ς ημπο¬
ρεί να φέροι/ν κα—ότε τό μήνυιμα,
ιτοΰ όλοι λθίχ,ταροΜμί, στίς οχθ«.ς
της Προποντιοος τοΰ Βοοττορου
της Μαυρης θαλάσσας καί στίς
κοιρυφές τοΰ μεγαλοττρε,ΤΓθΰς καί
έλληνικοΰ Αΐμον. Διότι δεν άφί-
νοι/μβ νά ληιτημονηιθοΰν τα ττρογο-
νι>κά ιμο'ς έδάφη, οί τρισχτλιετίϊς
άγώνες μας ιμιάς ζωης λαμττροτά-
της ιμέ ττσιραδόσίΐς έθνικές καί
θέσμια Ιερά, ττού είναι αυτούσια
κ 2ΐι ζωντανά θ"έσμια ττανάρΐχαια
των ττρ&γόνων μας Θιρακών, μέσα
στήν ελληνικήν Χ&ρσόνησο, τή ση¬
μερον ή Β αλκ οον ικη.
Μέ άνυττέρβιλητη χοΐιρά παρακο-
υδώ να κοάλλΐιεργοΰν τούτη την
πιροσ—άβποο καί οί Μικιρασιάτες
καί οί Πόντιοι και οί Ήττειρώτες
αί νά: ττεριο-ώζουν τίίν ττνουιματτι-
ή τους ζ«ή ιμέ ύπτΒρηφάινεια: κ<χι νά μ«ς ίιπτ·ενβυιμ ίζουν την Ιστορία ούς, ττιν γλώιτσοι τους, τα πνθη κι' εδιιμά τους «αί νά ζητοΰν μέ ώκατά—αυστους την έ- λιευβερίοο τους, Καί γεμίζει ή ψι;- χή μου άγοολλίοχΓη} άλλά κ«ί έλ— ί- 5μ δττι δέν ιμοτταιοτΓονοΟμΐ, ότι τό >γο ποΰ συντελεΐται δέν πάίΐ χα-
μβνο.
ιΑύτή λοιπόν ή άνάμνηση των
ττβρ«σιμέν«ι/ διαδαχικά κά6ε χρο-
Χριο-τιοονών. Ή
εοριτη όναμνηση, των , ,_____
αυτών άττοτίΛίϊ άνανέ»στι των πα¬
θών ιμος, καί των δεινών τής φιι-
λής μβς, ιΐΓθυ δέν ττρεπτει να ρί-
ΐττ«νται «ίς την ληΐβη. Ό έορτο
Ρΐμός βΜΤος έντειινομίνος, γίνεταΐ . .. - - -------?— ------ λι--
έ β ύ ι κ π π οί λ ι γ γ ε νέ- νιά σάν βνοιξίΐτ «αι χδΐμώνα είναι
σ ί α. ΟΙ ττατρίδίς μας, ττού τό- εν* κο(9ηικον κα9ιερ«μένον καί άττσ-
«το τις νοο—αλγοήμβ ολοι, γίνον- ράιδοττον, ττου ττρέπει νά τελήτοι
ται τα ττλέον αγαηιιτά καί ποβηττά άδιόΛιειτττα καί νά έτταναλαμβάνε-
^.κ^κ- τής γής υ,^,ζ Κι' ή σκεψτ ται' £*(ΓΓ6 να άνανεώνίτοΐι αυτή
ατρέφεται σ' οιύτές νοσταλ- ή -ροοτήλωσις ή θρηοτκευτική ττρός
γικά καί γίνοντται τίς ήμέρ-ες αυ- Τΐζ παιτ©ίβες μας, πρός τό παρελ-
τ«ς ττοβος τοϋ γνμκημού, λαχτάρα ®>ν μας, -ρός την ίστοιρία μας,
τής έ-ι<Γτροφής... ««ι ή Ψνχή ΐΗσ? ν« άνα·6α—-ίζε- 2.— 'Εικεΐ όττου ο-νΐβκτε ό έλλη.- «κ Υ'ά ιμιά ίξόριμηο-η ττού&γνίο- ινιισμός έπιί χιλιετη,ρί&ες σήμερςχ «"^ ^«τ* ** Υίνην άλλά κα· δν βασιλιύϊΐι σκοτάδι, ττοϋ διαδεχθή- &>°Ιδύνη, τπ>£~:, νά γίνη.
•α τό Φώς τό λ:<μτφό τοΰ έλλη- Σι/γχαίρ» την Έστία Ν. Σμύρ- νικοΰ ττοΑΐίτκί,μοΟ. ΆΑλ' ό έλληνι- νΊζ Υ'« τΠν άργάνωση και κα9ι- «ός λβός «αί έδώ ττοΰ 6ρί<τκε.ται ί^η τής εορτής αυτής κ:, ιύ- σκορτ-ϋΐτμένος συναποκομίζοντας Υνωμονώ έκ μέρους τής Έταιρείας τής ζωής τού, &ΠΓειρε ™υ Τ»ν εκάλεσε καί αυτήν νά 6λ»ν ρμ τα ράχΐ) ό ) ής ζ*ής τού, &πτ«ιρ£ » έκαΑεσί καί αύτηιν νά -όκους ικαί καηιμούς καί τούς έ- μετάσχη- μέ την Ιδι·ίή> μου φ»νψ
ττότισ* ,μ« δάκρυα, κα>ί τώρα &ε- σ« τούτη την ίβροτελεστία.
ρίζει ττν ανοίξη τής φυλής. Λύο Ι -ύχ<"μαι αύτό ττοί. πιστεύονμε έκατομμύρΐα άν&ρύπη»ν χτίζογτας να τΓβ·ανιμ:ΐτο-οιηιθτΐ, ώο-τε σέ μιά νέκς ττολιτ*ϊες, νέες -ατηρίδίς, ύ- έξόρμηση εϊτιε «Ιρηνική είτε ττολε- ψώνοντας νέα βρχα καί θ:ΐυιμα~ά, μ>«ή τοΰ έλληνισμοΰ, ν&ναι τα
δίίχνει δτΐι είναι Ετοιιμος νά έττα- (ττόΐντα ίττοιιμα μίλετηιμένα καί συ-
νοιρβώση τό Εγκληιμα ττού συνετί- "'·'*—~
λέσβ ό 1922
ρη ό Εγκληιμα ττού συνετί-
λέσβη, τό 1922 μέ την ευλογίαν
'τών ισχυρόν της γης.
; Έμίϊς οί θοαχίς έπιτελοΰντες
----------ν» »*»— >»- ·ι*γ% ηωνϋΐαν* >■-
τοπούλου, πρώην οττοοργοθ αέ Γ
ιμέ τους αλλους τό χρέος
τούτο, κ:(9ι«ρώααιμί ττνειιιμα-
τΐικας έστιάοχις καί διοΑιέξεις, κα>
Θιβρώσαμε την — ροοιτάβεια τής
σωττηιρίας των ττολκτίιμων έθίιμων
καί βεσιμ ί<·»ν μας, ~ου εΐνϊΐι έξο- χια καί ττολύτιιμΛχ. Τά ίϊιμα είτα- νςίλοιμδΐχνάμίνο: £ηιμι«υργοΰν την παράίδοσηι κι' ή ιταράιδοο-η νειδητά. Μ' αύτην ττν ττίστη έργαζάμε- ναι ποιλλα &α έττηελεσοιτμε κα>
πολλα βα έττιτύχοιιμϊ
μ^ταιθιοοινιτας στονς
μειοτγ£ΐν«στε-
Ή ττιραγιμθΓτοιποιηιση των πόθ«*ν
άτταιτβϊ την συγκεντρώση μας
γγη,
των Κωνσταντ ινουπο-
Ιιτών
"Άς είναι καλά ή λαμπρή καί
θερμή αύτη «'Εστία», ποΰ δέν
§εχνά, καί νάμαστε πώλ ι μεζεμέ-
νχ>ι νά μνη,μονεψουμε έν χορφ τίς
Λαιτρι&ες, νά τελεσοτ«με έν εκ,κλη-
σ^ τύ μνηιμόσυνο πού, τριανταίτεν-
τε χοόνια τώρα, τό τελοϋμε, κάθε
στιγιμη περΐισυλλογής καί στοχα-
σμο·ϋ, ό καθένας μεσα στήν καρ-
Οιά τού. Τριανταπεντε χρόνια, τρι-
ανταΛεντε άπαιιωτές τοοφόπιλακ·ες
αΐοάνου σ' θΥίΐρα, άπάνου σέ πρα-
γαατοίτοίηισιες, άπάνου στήν Ίδέα...
Γματιζανε τα πεπρωμενα
τοϋ θεόσιοστου γένους... Καί τρι-
ανταπέΛ'τε χρόνια, πού ήριταιμε νά
6αραίνουιμε μέ τό 6άρος τοϋ πλή-
θους μας αύτη την πετρινη γωνιά,
πού κιόλας την πατουσανε καρα¬
πάνου άπ' δσους χα>ροΰσ€.
'Ερχόντας δέν εϊτανιε νά κουβα-
νήσουμε, δπως οτήν άλλη την £ξο- ^
δο, πρίν άπό πέντ<ε αίώνες, τυλι- δ καί 6ι6λία, σέ χ.ρυσες καί ελεςρά/ντινιες, πλουσια στολισμενες, σάμΛως θαυματουργβς εί- κονες, σάμπως βαρειές ΰοριες, γνο- μάτΐς μέ τή στάχτη των προγόνων μέ τίς οποίες, τότε, εϊχοιμε Θρέψει τό χλιαρό άκόμα &εν6ρυλλιο τής Α··αγενώ,ιιιενης ϋκέψης. Αύτη τή φορά, σ' αύτη την έξοδο, ήρταμε στον τόπΌ, πού, ί»μοια μέ μάς, εί- τανε θεματοφύλακας τής Ιδίας ά- θόλωτης πηγής, τοΰ ϊδ*ου άσυννέ'- φυαστου οΰρανοϋ, τοΰ άθάνατου ούρανοϋ. Μετριόρφονοι Α'ινείες, ίί- να μικρό ψήγιαα μαί.αματένιο κου- δ μαζι μας νά κάπιο τρόπο κον6αΛ·τ|σαιμε έκείνη τή σύν- τό τρ-ίπιτυχο έκεϊνο γιά τό όποίο κι' άλλη φορά Ικανα λόγο, τοϋ Πνεήματος, τής Δ.ράσης καί " Εΰ κου&ανήσ«,με μαζί νά ξαναιοά·ψ*ι τό μεγαλεϊο τοΰ γέ- νους, κι' έχβϊνοι οί ταπεινοΐ ©αγνα- δες, κατορθώσανί, κατω άπ' τό μα ντύα, κάτω απ' τό «τπαθί τοϋ κυ- οιάρχη, νά πλίξουνε δνα άπέοαν- το δύχτυ σοφίας καί έξουσίας καί δύναιμτνς, μέ τό μεγάλο πνευματικό ροαί λαικό Κέντιρο καί μέ τόν όςρθαλ μό τού, έκεϊνο τόν κόκχινο Φαρο τοΰ πέμπτοι» λόφου, πού κρατήοα- νιε τή σόφια κι' έιδόσανε τό φώς καί τή θαλπωρή πού κλώίτστισε τόν 'άναγεννηιμό τοϋ γένους. Καί τώρα., παλι Ινας παπάς, ποιμένας ποιΊμνιου άκόμα πιό άΌ~ημ<ου, ζύιιης δαα>ς πού μπορεϊνά ζυμωσει τό φύ
ραιμα δλον, αλευρον πάτα τρία,
τό κατάλοιπο τοϋ γένους, πού μάς
έπιτρέπη νά νιόθονμε πώς δέ
χάθηκε άκόμα καί γιά πάντα ή
ίδ
έκεΐνο τό κατάλοιπο ποΰ
μέ παραφορά καί λύσσα κρατιέ-
ται γαντζίομένο απάνω βτό χώ-
μα τής πατρίδος, άκόμα κι-' δταν
κι' ή γής άνοίχτηκε καί τίναξβ
I-
ξω τα όστά των νεκημένης
τάμβστα
1
κ*
ΙΥΑΑΟΓΟΥ Μ ΙΙΗΑΙΙΟΥ
εα&ρύτερου
δ
μας την αίοιτηση τού
χώρου, πού δειν είτανε δυντό νά
την εΐχε αποκτήση, άδιάπλαστος
άκόμα ό σττε.ός δράχος τής έλευ-
ΐερωμέν'ης γωνιας της μεγάλην
πατρι-δας, στό χώρο τόν έλλαδικό,
κου6αλ·ήισσιμε κάπια πλατύτερτι ίν-
νοια έλληνισμοΰ. Καί μεγάλος μας
ό Ιπαιινος άν άξιωθήκαμε νά κά-
νοιιμε τοπικό θεό, αύτό τό μικρό
λάρητΕα τόν έφέσ ό θ ό
, μικ
, τόν έφέστιο μας τό θε ό.
Τί φοδερή δμως συμφωνία κλεί-
ιμε τόν ίδιο και.ρό μέ τή μοίρα
τής ρωμκκτύνης ! Τί 6αρ«ιές
πού δεχτήκαμε άπόνου μας τίς έλ-
πίδες τοϋ ίστορικοΰ χρέους, τοϋ χρέ
ούς πού Εκδηλώση τού είναι κι' ή
Τοΰ
σνναξη!.
χρέους μέσα
στιούς 6ο-
γ
τ ό α ύ τ ό
ΐμε τα ιοια
ρη τοργοθ αέ
■' «-«ιβολλομίνη στροψή
της Ελλην κης Έκπσιοεόοεω<· την Τή γλώσΌχτ, τή τούς τρό-ους τής έσ τίς δεισι. ποεω< Ι^ ς, ς δεισι ς η πραγματικήν οθσιαν |σα'ιμβνιες καί τίς ττρολήψεις, -<»ο ΐθθ Έλληνορθοοόξου χριστια- δλα ά-οτελο&ν τα ττολύτιιμα στοι- ικ;0 ποΑΐτισμοΟ» Γ|τις Βω Χε> της ζ«ης μο1 ό ύ
ανώθη
«■Ε.κτια
αίισ&ηματα, μέ τήιν ΐδιοι ττίστη, μέ
την Ιδία αίσιοδοξία.
Ή Θρόκη δεν θά υοτερησΐϊ και
σ' αύτό τό καθήκον. Ό Κβιρ^ής
δταν ττραγιμα-τοτΓθιούσε τό αύτό
ττνίυιματικό χρ'έος πρός την ττατρί-
δα, ττού έιττιτελοΰιμε κοιί μεϊς, έ-
δί'δασκε διτι ττρέττει τπρώτα νά δι-
δασώβ
ιμο1ς/
μ |ις Βιωρ > ης ζης ιμο1ς/ τ
Οπό τής ΊΐταιρίΙας των έκοηΐλώσεώιτ μας ώρ
ιτιΐί Α »α____λ.....Γ_ * 1 >ΐ—___ . * .'
σ,ς
ΕΞδτ,μιουΡγή<-,μ€ τ διώξεώντης εΤναι καί Λ ΐορυ- σις ΛαΐκοΟ ΠανΜΐστηΙο Μί σις ΛαΐκοΟ Πανβιιιστημίου. Μί Γήν περιουσίαν 6ΐ τής Ιδίας Εταιρεΐας καί μ* τό κληοοδό ημα τοθ άειμνήσοτυ Πάνχου , ώς γνωστόν, ή Πάντειος ,αντινά την ΈΙλλάοα. , Μ* τό Ά ρ χ ε Τ ο ν τ » IX <> ό ν« ν Ιστο
ιΤετονότων
τόν
τά
■~Ρ«ρέ-
Ίδρύσ
α-
ρικών
««. τταροτρύ-
νους
ιμΐβα ποιούς «ΐχαμ* ττρογό-
__ νι' βήτλ /Ρί*..*- —-'--
Υ"
____ _,ν^.«^ τοϋς
αρχαίοις σι/γγιραφ«Ις — ·πόιο τό
μβγολίίο τους, τγοιοί είμεθα ε¬
μείς κατά τό παιρόν, καί τί ττρέ-
ττει νά ζητοΰιμε διά τό μέλλο ν
μας. Αύτό -πιροιθ-ΤΓαθοΰιμε κα' ή-
μΐϊς καί αυτή τ^ν τπρο<ΓΓΓαβεια 9α τήδν συινβχίσουιμε ώς τό τέλος της ττνοής μο'ς. ΤίλεΐΛτώνττας χαιρετίζω έκ μέ¬ ρους των ©ρβκών τόν π-αραχβ0ηιμί:- ναν άνόιμεσά μας σεβασμιώτατον '^ >°* νά γράφη δγ,ον Κυρηνεί«ς τόν &ξΖ
3α Τών ήμερών το" '™Ρ^»-<*ν των Κυ—Ρί»ν Αύό άνέλύσε μέ την γνω- τήν γλαφυρότηΐα τού ττοϋ τόν 6ιακρ·νει τό πιστη.-ιονικόν θέμα, ομιλήσας •πΐ 1 ^)2 ώραν βνευ χειρογρά- <ου. Τό έκλεκ'όν ακροατήριον — ανκλημμενως ίχειρσκρότησβ ωηρας τδν κ» Κωνσταντίπου όν. ί«»Γ χ γΙγ_ν°3α Τ"ν ήμερών τον '™Ρ«<»-<*ν των Κυ—Ρί«ν Αύτόε &Ε Γ1**" μν,μΧΛΓσ' *«>? στή Γαδώση ττρός Α, Κίπρ^1
ί|ν ννω- μν1'μη τού: Τά τταροιμιίβιά τού, λαόιν τάνΙ βαυΐμαΚΓαόν ιιογ -«Α^
'ώλ6Λνου τΧ^ίϊ τ-ν'τίς κοιίβέντ£ς ™*! τά δξια «ρτ«ϊ3Γ?ς Ε2β~;
ιΐλήαας Λ, *«*τ* είς τό •Αρχαίον θράκης; χυτε- «-Χ^η^οΓσ^οΓ
ιρογρα- «τι μεχ,Μ τώρα σέ δ^οα,εύμ^ί κης αΐτβς έλληνΓής'γη^ £%£
...... , Π!ΛΤ.:??' Μ^ώ»· 61 'ΕαυαΛβ- ;9α έ-ίσης την ΛΧ5?°^
δωρεάν. Πβρισώζουμε ι νοι
τους κωδκκάς ,μας καϊ
ττρός ταν σΐβασμιώτατον &-
'Αό
ρεινους καί δυαικούς άνέιμους,
νά διατη,ρήισουμε αναμένη τή φλό-
γα, ζωντανή τήιν πα^ακα/ταθήκη
των μνηιμών, Λα μπολιάσοιτ,ιιε τή
6αρ«ιά παράδοση στό νεανικό κορ-
μό αύτοΰ τοΰ τόπου, νά την κά-
νουιμε ίκανή νά —-τάξει πάλε 6λα-
στούς, νά καρπιίσει καινούργιου;
καρπούς λεφτεριάς, δπως άπ' τ6
πρώτο μας τό σταμνί, τό 6αρύ, τό
γιομάτο μέ τή στάχτη των ποο-
νό«*ν, θραφηκ,ε ό βλαστός τής
λεφτεριάς κι' αύτοΰ έβώ τοϋ ορά-
χου. Καί μέ τέτιο μάτι νά μπο-
ρέσουνε οί πανέλληνες νά διοΰν«έ,
μέ τέτιο πνέμα νά νοήσοντνε τό
αϊτημα τής λεφτεριάς κά-.ω(ν άκό¬
μα βουνών, κάπια>ν άκόμα
' δ ώ άλό
Τό έκλεγέν νέον Διοικητικόν
Συμβούλ όν κατά τάς Βιβξα
χ1 ε σας ορχαιρεσ(ας την 3 11
1957 τοθ ΙωματεΙου ή ."Ιεα Σι
ναοσός κατηρτίσθη βΐς σ&μα
ώ^ ακολούθως :
ΠρόεΒροο Χρίϊστος ΜαυρΙδης,
Αντιτιροεδροο Μβρκούρης ΙΛερ
κουρής Γεν. Γρσμματεόν Στρα
τούλα Ίορδανίδου, ΤαμΙας "Ιζ
Λένη ΚρυσταλΜβου, Εΐδ Γρσμ
ματεύς Εϋλσμπία ΚυττριανΙοου,
/νέλη Δημήτριος ΚωνσταντινΙ
ιης, Γ^ώργ. Καλτσάκας, Κων¬
σταντίνος Ιβχας, θίθλόγθς
Κορωνιάδης.
Διά την έξελεγκτικήν Έττι·
τροπήν οί κ. κ. 'Λλ. θ. Σωφρο·
νιά&ης, Χριστ. Χρ Χατζηΐω
σήφ, Σάββας Α. Αθανασιάδης.
Εκ τής Γρσμματβίας
ΠΡΟΣ ΑΠΛΗΤΙΠΟΪί ΟΟΙΙΙΟΥΙ
άπαρτ'ας την
ρσλθ
Μή γενομένης
10 τρέχοντος, ρ
ίκ δευιίρου τώ Μελη. ώς κα
δλοι ΰσοι έττιθυμοθν νά εγγρα
φθσιν είς την πώτη ή
υμ ά εγγρα
φ είς την πρώτην τακτικήν
Γενικήν Συνέλευσιν τής Παμ
πονχιακής Ενώσεως, την <;4ην Ν^μβρίου 1957 ημέραν Κυρια¬ κήν και &ραν ΙΟην π. μ. έν τβ οίθοόση τοθ ΦιλολογικοΟ 2υλ 'όγου «Παρνασσός» Καρύτση τιλατεΐα μ , ια>ν άκόμα Λΐηοιών,
κι' δχι ώς άπιλό αϊτηιαα διεύρυνσης
τοΰ χώρου τοΰ έλλαδικοΰ.
Μά, καί τί 6άρος απάνω στούς
πονεμένους ωμους έκεινών πού
έμειναν, έκείνων των άκριτών πού
θιιιιίζουνε πώς ζεί πάντα ή ύλική
αίστηιση της πατρίδας, έκείνης τής
ψλογίτσας τοϋ καντηλιοΰ πού ε¬
μέ ινε άκόμα άναμμένη, νά τρεμο-
παίζει μέσα <~ά έ'ρείπια τής πατοί- δας κάιτω ολ' τίς θύελλες των και οών. Ξαναγυρνβ ή ίστορ.ία —ά πα- τηιαατα της. Τότε, στήν πρώτη ?!«- δο, οί δισλεχτοί, δσοι ζήσανε μέ τα (Γΐλττά-δια καί τα 6ι6λίσ, φαυ- γάτοι, άπ' τόν κοατήρα, καί ιθλ-αχος Ρνας παπάς, πΟ:ιμέ- νας ι άσηαιου καί τρομαγμένου ποιμενας αστ[αου κ,αί τροααγμενου ποίιμνιου, ινα ψηλαφεϊ μ^ς <ηό σκο- θέματα:" Ημερησίας Διατάξεως 1 'Λνακοινώσεις τής Πρόσω ρινής Δ'-οικούσης 'ΕηιτροπΙΙς. 2) Έκλογή τυθ Γβνι«οϋ Συμ βουλΐου συμφώνως τφ κατα οτατιεω 25 κσί 10 άναττληρω ματ,ικών μελων διά μίαν τριβ τΐαν. 3) Έκλογή 'Εζελεγκτικίίς 'ι ΐϊΐτροτΐΓ,ς διά τό βτος 1957|58 4) Έί;ουσιοδότη{»ις πρθι, τό Γενικόν Συμβούλιον διά την α¬ πόκτησιν Ιδίας θΓίγης τής Γΐαμποντιακή'ς Ενώσεως, άνα όγως των οΙκονομικΟν μέσω ιύ όποία θά έττιτίυχθοθν. Όσσδήποτε μέλη κοί Αν τια ρουσισσθοθν, ή Συνέλευσις θά θεωρηθή έν άπαρτΐο: συμφώνως τφ καταστατικφ καί ώς έκ τούτυ ή παρουσία σας θεωρεΐ ιαι άπαραΐτητοο. Ή προσωρινή θ Έπιτροτιή ν, " αοητΐΑκη εστια,, Μηνιαίον Φΐλθ4ν νΑΗ. Αθηνών ,&ΡΛ°Λ0Ρηρε τό διπλούν ε«·χος Αυγούστου—Σβτττβιι «Ρΐ'υ 02)93). άφιερωμίν'ον"Α όν έορτ,σμόν τής ι!βν«γιβ, '-β«μ.>« κα1 μ#οι1ι|ληνβ
νην ίστορικοθ, λσογραφ,κοθ
■^αΐ γλωσσολογικοθ περΐίχο
στη μεγάλας κατασροφάς
τούς Σαροκηνοθς καί "Αροβας
πειρατΛς οί όποΐοι κατέσφα
ξαν καί βζηνδρατιόδιοαν σημαν
τικόν μέρος των κατοΐκων της
κατέστρεψαν δέ καί τόν Ναών
τοθ ΆγΙου Ίσιδώρου κάτω σπό
τά έρβίττια τοϋ όποίου κατβ
χώοθη ή νΟν θαυματουργός ε'
-ών τής Μεγαλόχσρης τής Τή
νού. Μέρος τοθ τεΐχους τοθ
ΝαοΟ τοθ ΆγΙου ΊσιΒώρου εί)
ρΐσκεται ανέπαφον κάτω άπό
τόν Ναόν τής ΙιύαγγελιοτρΙας
ή όποία καί έκτΐσθη είς Ίό'
Τβιον χώρον τοθ ΝαοΟ τούτου.
Ό χριστιανισμός διεδόθη έ
ρίτατα είς την Τηνον καί πιθα¬
νώς πρό των ΒιωγμΛν, τοΟτο
δ* προκύψει έκ των έκεϊ εΰρβ
θεντων αρχαιοτάτων χριστιανι¬
κήν τάφων κα! μνημβιων ουμ-
βόλων των πρώτων χριστιανι
κων χρόνων. Τό 1207 ήιοι 3
Ετη μετώ την κατάληψιν ττϊς
Κωνσταντινουτιόλεως υπό τθν
Σταυροφόρων ή νήσος κατελή
φθη υπό των Φράγκων, ΰπόιε
Λατΐνος Ιεράρχης άνήλθε είς
τόν έπισκοπικον θρόνον μέχρι
τοθ 1715 κατσργηθεΐσης τής
όρθοδόξου έπισκοπής. Άτιό τό
1715 χάρις είς τος παρά τοίς
Σουλτανοις ενεργείας τθν
πανιοχι ρων ΦαναριωτΛν οϊτι
νες καί έκοβέρνων έκ των πά
ρασκηνΐων την Τουρκικήν Αύ
τοκρατορίαν επετράπη είς τθ
Οικουμενικόν Πατριαρχείον ή
άνασύστασις τής έπ| 508 ειη
καιηργημενης όρθοδόξου επι
σκοπης Τήνου τθ δέ 1ο)0 ώ:
όρθόδοξος, άρχιετιΐσκοπος αύ
τής διωρίσθη ο ΜητροποΜτης
Γαβριήλ διθικήσας την άρν,ιε
πισκοπήν Τήνου μέχρι τοθ 1833.
Κατά τόν υπέρ τής ελευθε¬
ρίας άγθνα τοθ 1821 πλεΐστοι
Τήνιοι όμθόδοξοι μετέσχον ένερ-
ώς βΐς αότόν πολλοΐ δέ συλ
ληφθέν τες κατόπιν ύπονοκϊν
των Τούρκων όπέστησαν φρικ;ό
βασανιστήρια καί τελικως έθα
νατώ*5ησαν άπαγχονισθέντες.
Μετΰ την Ιδρυσιν τού" Έλληνι
κοθ Κράτουτ, ή Τήνος ή νθλού
θησε την τύχην τΛν αλλων Κυ
κλάδων ένσωματαθεϊσα είς την
"Ελληνικήν ίπικράτειαν.
Μειθ: ίζάωρον εόχάριστη
διαδρομή μέ τό πλοϊο ποθ έκ
τ λβϊ άπ' εύθείας τή γρσμμή
Πειραιώς · Τήνου βρισκόμαστε
οέ άπόστασι μιδ, ώρας άπό
τό λιμάνι τής Τήνου ιιού μέ
κάποια νοσταλγΐα καί ζωηρο
πόθο λαχταροθμε νά άντικρό
σουμβ καΐ πά* ι. Λυ^οόμεθα
πού άφήσαμε πΐσω μας τή γα
ληνΐαία καθ1 δλΐ) τή < ιάρκεκϊ τοθ ταξειδίου μας άκύμσντη θάλασα, το άτ^λεΐωτο ίκβΐνο άσημοκέντητο μέ τίς θβρΐνές άκτϊνες τοθ ήλ(ου άτλάζ·, έπά νω στό όποΐο επί Εξη ωρες ά μέριμνοι γλυστρούσαμε άκούον τας τό ά«αλό κελάρισμα τοθ νεροθ πού οάν νανοθρισμα ε χάΐοευε άδιά·νοιια τά πλευρό τοθ καρσβιοθ μας Ήδη τιλησιόξει ή ώρα τοθ μέ τίς κόκκινες *να λαμπές ποΰ σκορπάΐι 6 6ΰ->ν
ήλιος μέσα στήν χρυσοπόρφυρη
Ρραδυνή τουαλέττα τού. Το
τΐλοΙΌ μας προχωριΐ όλοένα
γοργά γιά τό λιμάνι, οπου β
λοι οί συνταζιδιωται μας άνυ
πομονοθν νά άποβιβαοθοθν τό
γρηγορθτερο καί νά άτενΐσουν
την «γήν αότήν τής έπαγγελΐας»
την πεντάμορφη Τήνο. Όσο
πλησιάζει τό ιιλοΐο τΐ(-ός τό
νησί τόσο καί πρεβάλλβι ζωη·
ρότερη ή σιλαυέττα των βου
ν^ν τοθ νησιοθ.
Βρισκόμαστε ήδη σέ Από
στασι μιοής ώρας άπό τό λι·
μάνι καί τό άνυπόμονο βλέμμα
ιας διακρΐνει κάτι σάν λεική
ηλΐδα στήν ράχη Ινός Οψη
λοθ βτυνοθ, εΤναι τό ΚεροβοΟ
νι. Ή λευκή αθιή κηλΐδα είναι
τό πιρΐφι-ιμο μοναστηρι των γυ
να κ£ν π^ύ οόν Άκρόπολι οε
σπόζει σ' ολο τό νήσΐ οέ μιό
τοττι θεσια. Έκβϊ μονά·
ζουν άπορνηθιίσαι τόν κόσμο
ατό πί(.(τιου μοναχαΐ 'Εέϊ
Ιζησε καί ά-πίθανβ κοί ετάφη ή
μυναχή ΠελαγΙα (άπω κόσμοιο
ΛουκΙα Νίγριπόνχη) ποθ σ' αύ
την Ελαχε ή τιμή νβ ΐοη τό
ύπίρψυέ' οραμα τής Παναγίας
τιού συνετίλεσε νά ιθρΐθή ή
θαυματουργός «Ικών τής Μ«
γαλόχαρης πού ϋμν«Ιται καί θά
λατρεοεται μίχρι συντελιΐας
ρατβταμενης Καί
μαζί μ! τούς _„„
: ίτΐιο-βτιτοΛ ποο
μιά τεραστία άοηφάγο
χάνονται μέσα οέ ίνα
άνάμικτο πάσης κοινωνικΒΓ1
ςεως πού ουνέρριυσι ,„'>
πάσης γωνίαν τ«ς '£>>,:
στόν όμφαλό ού,ό τή; 'θΐ
οοξΐας γ,α νά πονη,υρίοη^'
Λόν-ουστιάτικη έπίτειο Τ(,
/κη έπίιβιο
γαλόχαρης τής Ιήνου.
Πρώγματι κόσμος πολύς !»>
κατακλθσει βλα τα κίντρα,οι)
παρουσ,άζουν μΐον
βορταστική κίνησι Παραλληλί
ζουμβ τόν έορταστικό αύτο Οιι
ναγερμό μέ κάτι Φαντοομο>0
ρικίς έορτές ποΟ ζήσαμβ »ά,0
τε στή χαμένη γενέτι,ρί „„.
στήν Πόλη στά παιδικά ^
χρόνια κατά τή* £-£τειο τί)<;4 ναρρήσεως οίον θρόνο χοθΧΐ μήτ κάθε 19η^ /> ό νούοιου. Μ
ναπολοϋμβ αδελά μσς τό ψ
σευτυχισμένο ολησμόνητο ι«Ι
όνειρωόες τιαρελθθν και μη.
χολοθμε. Μδ, *?ρχετ<ζι οτγ} μνι) μη τό τετράστιχο το0ί4«ι; «Ν05311— ηι&8£ίοΓ άοΐοπ ηοι) τόσον άριστ^ίργημαΐιΐί^ φρασβ ό Κωνστιινηνβ«ο»ι^ ποιητής μας Παναγ Σ ^»ν φΐρα ΛΙΙοψ ΰριμνΐιρον »1ς ιήψ ψ^ παρ' β οον ή άνάμνηοι; ιΛη [όαιμίιαι φαι είς δνοτνχΐας 1*οχή*. ΠολλοΙ κάθονται στά ώρσία τταραθαλάσσια κέντρα >ι1*ά
άναπνεύσουν την βρσίυνήβα
λάσσια 6ροσ>ά, αύιό τό Μ*
στο γιά ^δι, τοΰς χερσαίους
τής άσψοχλτοπήκτοΐ) Αθήνας.
"Αλλοι κάμνουν τόν ΡροΝ
συνήθη περιπατόν τους, ίλ>«
πηναινοέρχονται άπό την μ4
β τής κοσμοβριθοθς τφο
ώς την αλλη «ρ^
κάποιοο γνωστοΰ
προσωπου ή πρόι, έξασψίΛοι
&
μ ρ
κτίρευσιν, ποι) τόσο» βύγενικσ
προσΦέρουν αί νοι«ο»υρα! ιίί
Ιήνου μέ την παροιμιώοη>ΐ|
θιώτικη καλοκαγοθΐσν καΙ(*
γνή περιποιητικόιη'ά τω»· '^
νας κόσμος άμίριμ^ος, Φ
σμένος Εάττό χαρά παραληρω»
άτιό άγαλλΐασι μεσα στόν ί
ουνήθη ίκείνο βοπβο μι«(:««
νηγυρικής κοσμοσυρρεΐς ίΠ ·*
ανσπιέΕΐ Την άτμοσίαΐρο «°
θεοφροθρηιοο νηκιοό, κοί»
άπό την ττροσταΤ5ΐιτι«ή ο"ί
τοθ εύ,ογημένου αότοθ *α§
κιιηρΐου ι{|>, Μεγα^όχσρΐζ ν
α πρός στιγμήν ►ηομθν*»1
μέσα ο ι όν Ιλιγγο Ενός «ι»
νού όνεΐρου Λνβκφράστοο Ρ
καριότηιος. .
Την παρελθοθσαν
έν τήαΐθοθοπ των
ραρνων έτελίοθπ ή
μΐίηΐορτη τοθ Σ
Μλ
της εορτής ό «Ρ^^
Συλλόγου κ. Μιλανβρίί „
τιτυξεν το£»ς σκοποθς, β"'< , συνεχεια ωμίλησαν ο κ " ,£ ΜΙχας Λ,ι ή Ήώ Λ«η-"* πΐσης ή κυρΐα Μανιατ νος Δού<α άκήγ μέ την εορτήν τι κινήσασα μέχρι χος παδόπουλοςΙΠαποΟΟ,ί* , —Έκδόσίΐς Ό ΐόλλογος σαντος 0X0*· Ιί»»1"" 4.4 κα< , τι1 ϊ
Φωτογραφήματα
ΤΟ Π ΑΙΔΙ
Ήρβιε σΐτό γραφείο μ' έ'να υ- καί λ«τ, κι' ήθελε νά βεβαιωθή άκόμα
ύφέθηκε κυοιολεικιτκκά νά πεση πά- ή &τα μέ την ποιΐοική πονηρία τού,
νω σέ μ«.ά κιαρώΛα. — τα παι*δ03αα έχουν τίς πονηρα:-
—Νυκ,ήθηκια! εΙ«ε, κι-' άνασιτένατ δες τους — ζητοϋσε νά απαλλαγή
ξε. Ι άπό τίς συνέπεψες τής επισκέψεως
Καμμιά μανοιμαιχία, τόν
σα άκττεΐιευάμενος ή καμμιά παρτί-
χρ;
—Μή εΐρωνεύβσαι, εΙ~ε σοιβαρά.
Νικήιθηκα άπό το παιιδί μου. Παι-
δί (Λάλις τριών χιρονών
Μέχριΐ τα έφτά τού Θά οτιμιβνο-
Χ?
Τό βέβακο είναι πώς τό εΐχαιμ*
πληγώσει τό παιδί. Κάπως άλλοι-
ώς θά Βποιεπε νά χειρΜΤτ>οΰμι€ τό
πράγμοι.
|,ν
Βεβαία κατχΐφειρα έκείνη τή στιγ
' μή νά τό νοιώοχο καί νά μή πα-
γηση τόν χαριθΒατηοα τού, κι' Ιχου ΐρΜτείνω, την άγωνία τού
με κιαιτιαιλάβεΑ τόσο ή μητέοα οιι , τ>ερο, λ^γιοντάς τού πώς .. .
δσο κι' έγώ πώς δέν ΐϊμαχ~* κα- | «των γιατρό καί πώς ήταν πολύ κα
θόλου ίίροοτοιραισκ.ευαισιμένοι γι' αύ- λά.
τό τό μεγαλο δογο. "Ετσι φοβώ- | ΓΛκ*Λ στά λέω; Μά άπλοΰστα-
μαστε πώς, μ' δλη μας τίιν καλή τω. Γοάψε τα, άγΌπηέ μου! Κά-
βέλησι, δέν θά κ-αταφέρωμ* πολ- ποίος ιμΒτοοΐί νά τ' ακούση·· Τό
πράγμαιτια. Βεβαία μοοψωμένοι παιΛΙ ατό σχολειό θά μάθη γοάμ-
δπως ξέρεα>ς, ϊϊμακιπ* κι' μ«τ« καί ϊσως βάλει, λίγο λοΰβτοο
οί. Λυό κ,αιί μολις νοιώσαμε αυτή <*τή(ν «ι^ενκροοά τού. Σττ*ν κοι- μας την Ελλειψι, απευσαιμιε νιά βροϋ ,νωνία θά παλαίψη καί θά γνωοί- με βιβλία σχεικά γιά την ποοσχο- ση> 8λιε£ **Α τίς πλ'ευοές τής ζω
ήιλιυκύα τόσο δικά μας, πού *)?> Χα^
δή
ΜΕ ΝΕΑΝ ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΝ Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΕΙ ΟΤΙ
Η ΛΥΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΤΕΥΧΟΗ
ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΙΚΟΠΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ
ΛΕΥΚΩΧΙΑ, 15. _ Ό άρ-
χηγ*5 τής Ε.θ,ιΚ.Α. Διγενης,
τόσο ___
ΐΐναι λιγοκττά, δσο καί ξένα. Μά
κατ«ιλιαι6αιίνεις «ώς αύτά είναι μπα-
Κώμαιτΐα. Κάθε φορά μά> παρουστ
άζει »' ίνα ποόβλημα κι' είμαστε
ύποχρ,εωμένοι νά τό λύσωμε μέ τα
δικά μιας δεδοιμ<ένα χωρίς νά ξέ¬ ρωμε πού θά όδττγήση ή λύσις πού £νίνοημε. Νά πρό ημερών, π.χ. τό Ιδαμι; καλές καΐ τίς καικές. θά δή πώς κυρΜχρχεΐ πε<χοισιότε- ρο το κιοΐκό άπό τό κάλό... Ό χαρακτττ^ραις τοϋ παιοιοϋ, τό βάθος τού, ή ψυχήι τού κοΧ τα αί- σθήιματά τού, οί π*3τονθτισ«ις τού, τα δοκηκά στοιχεϊα γΰρω άπό τα όποία θά ποοόίκολληθοΰν ρα. ?να σωοό 1 Ιέ άργότβ- γνώσ>ετς
ΐ
άδυνατιάμ^νο ϋ' άνκ4ρ'εχτο. Ε&κχ- να ημ
με νά τό πάμ.ε στόν γιβιτρό. θέλη τά, τού,
σαια λό ά ό ί
ρ μΎι; γώς
κ«1 Ι&έες γιά νά τα ένισχύσιοιυιν καΐ
λοαπόν νά τό πφθΛαρβισκευ- , σηώα,
άσιουμιε. Κι' άρχίσαιμ* την κυοβέν-
τια μαζί τού, Στή,ν άρχή ήταν ίτοι-
μο νά
Μάς ρώτησε άν θά τοδ ?κ«νΕ
^ν©σι δ γιατχ?<5ς. ΕΓχ·ε πρό ημε¬ ρών, κάνεΊ ιμ«ριοίές έι^ώτβις· μέ Την γρ'ππη. Τό δ^ πώς δέν θά τοϋ Μάς ρώτησβ 8ν θά τοΰ ?6αζε τό τηλιεφανναοίΐι (άκουστικ«) καΐ τό θεοιιόμιετρο. Τού εΐπαιμ* «ώς ναί, καί πώς αύτά δέν τα φο- 6αται. Τοΰ εΙπααΕ πόσο καλός βΐ- ναι ό γΜχηρός καί πόσο τόν αγτχ- πάεχ. Πώς θά τοθ δώ<— κοασύα (σιρόπι) πού τοθ άρίίσιει τόσο πο¬ λύ. "Οίαν κοΐιαήθηκε άργότΒθα καί ξύπνηισε μοθ εΐπε : —Μπαιμπά, πήγαμβ στόν γνα- τρό, δέν είναη.; ΚατιαλιαδαίΪΊεις τ£ έττήααινε αύτό. "Η δτι στόν θΛνο τού εΐ&ε δνειρο λούσης ά&ελφής ή άδελφών καί έ- πειθη το γενντ^ιν ήτο «εκρόν ένό μιοεν ότι αυιη ήτο αύτουργος τοϋ τ>α/νατου και ιντ«ςι»ψεν εις νευοικην
Ί?αραιχην, ήτις ισο6ιως κατΓβταροιξεν
αυτήν κ·(ά ε&ασανιζε κχχί τους γο-
<ιεις της. Χοντ' αύτό υπό άλλην μορφήν συν*6η κω εις έμ*. "Ημητν ήλυοκχς ΰ έχων τό 1887, δτε ένθυμοϋμαι ότι ενρεθη,ν εις κύκλον 7—8 ανω¬ τέρων μου κα,τα την ηλικίαν, μα- Θηΐων τοϋ φροντιΰτηριου, έν αίς και ό μεγαλυχερος κατα τέσοερα ετη άοελφος μου Ιωάννης, δτε ό γετΐτοοινι ήμ.ών μαθηπής τοϋ (ραονη- ιστηριιου Άΰγννοίτώλβως Σ. Σουμε- δης, ανεψιός τον γεροντος Μηττρο πολίτο Χλδ Γ& τήιν μέσα στό άπό τόχε πού θά γεννηθή πού νά πάη στό σκολειό. ΚαΙ γι,' αυτόν τολί βαοιχό ράλο, εί* μακ*Γ6, άγαιπηΓτέ μόν δλσι άΥίξαί- ρβτα άνέτοιμχη. εΈν»α απσυ&αϊο μάθτΒΑα κ«1 γιά άγόοια καί νιά ηοοΐναια. στίς τβ- λειιταίες- τάξεως τοΰ νυμναισίον θά τΥραν κι' αύτό πού θά ΛοαγιμΛΐτίυ- ότ«ν την πβρΐίτοίηΛ κ«1 την άνα- τοοφή των μνκο&ν πΌΐδιων. Τό κάνουν είς τάς Ευρώπας χαί τάς Άρειθίβοάς; Δέν μέ ρς; μ δκχςρέ^ει καθόλου. Κάποτε πρέπΐε». νά πάψω- μ« νά ιμαιΐμουΑίζουμε οοαιΐ σάν "Ε- θνος μέ μεγάλη Ιστορία πρέπει νά οήμερον είς Λευκώ σιοςν, πρ©ειδ©π«ιεϊ, ©τι «ή Ε. Ο.Κ.Α. συντόμως θά άηοδείξτι εις την βρετοανναιηιν — υντη- ρίΐτικην Κι>βέρνηαιν, ότι σή¬
μερον είναι Ιαχυροτέρα άπβ
κκθε άλλην φοράν».
Είς τάς πρβκηιρΰξέΐς; αύτάς
διακη,ούοοεται, ότι «ο λαόζ της
Κύπρου πρέπει νά είναι προ-
τ εξουδετε¬
ς
ρώση όλας τάς ηαγίύας ποϋ
ένίε.χομέ.νως £ά στηαη ο νέ-
ος κι>ϋερνητη$ οερ Χι«ϋ Φοϋτ».
Περαιτέρω, ο Διγενης
{εί την μΛχητικην Ιοχυν %
οργανώσεως τού, ή όποία δύ¬
ναται άνα ιτασαιν οτιγμην να
ύικκοψιΐ την έκεχειριαν, και
καταληγ&ι ότι ή λύσις τοΰ Κυ-
π-ριακοΰ δύναται να επιτευ¬
χθή μόνον μέοω τοϋ Άρχιε-
πιακΰπβυ Ναχαρίου και της
άναγνωρΐσΐως τβϋ δικαιώμα»
τος τής αύτοοια&£θ<εως. «Είμεθα εις βεαιν — λέγει 4 Διγενης — νά συνεχίσωμεν την έκεχειρίαν μας, έφ' &3βν χρόνον δα είναι άρεστέν τ©δ- το είς ημάς, χωρις νικ άπολέ· σωμεν οιονδήποτε ποσοστόν της ,μαχητικης ίσχύος μχς. ΕΙ; τίκν' ίτραγματικότητα θά συμδβ τό άντιθτεον». Ό στρατώνος Γρίδας θεωρεΐ ώς γελοίας τάς ματαίας προσ¬ παθείας ποΰ κατταδάλλει ή 6ρβ ταννική Κυβέρνησις, δπως ά- φοπλίαη ψυχολογικώς τόν λ«- ον τος (Κύπρου, προικιειιμένου ούτος νά καταγγείλη την Ε. Ο.Κ.Α., καΐ δηλβί δτι β κυίτρ»- οακός λ<κός ζητεί : «δλα ϋ τΐ- ηοτε, τώρα, η <τβτέ». «'Βνώ, σωνεχίζεχ ή Μακαρίου καί διά τής παραχωρήσεως τοΰ δικαιώμ-»- τες της «ύτοδιοιθέσεως είς τους Κυπρϊους. ΑΙ ΑΠΟΨΕΙ2 ΤΟΥ κ. ΜΠΕΒΑΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 15.— Ό κ. άρχηγος τής άριστε- πτέρυγος τοΰ δρεταννικβΰ Εγατικβΰ Κόμματος, ανεχώ¬ ρησεν έπιβτρέφωιν είς Λονδί¬ νον. Ούτος ηρνήθη νά προβή είς δηλώσεις επι των εξωτερι¬ κών δεμάτων, τα ©ποία, ώς εί¬ πεν, ιόΐτευθύνως χειρίζεται η αγγλικη Κυβέρνησις. Εγνώσθη ομω; βασίμως, δτι κατά τή,ν ίυνβμιλίαν, «τού εΐχε μέ άνω ρυξις, ή αγγλικη 2υνττηρητική ! τατον εργατικόν στέλβχβς της Κυβέρνησις έπιθυμεϊ νά κερ- 5ήοι.ι καιρόν, θά διαψεύσωμεν διά μίαιν εισέτι φοράν τάς ελ¬ πίδας της καη θά συνεχίσωμεν μοςχόμενοι, μέχρις ότου έκδιώ- ίι>μεν τους Βρεταννους «πό
τιτιν νήαον ιμοι,ξ».
Ό Διγενης 6ε6αιβϊ, έν κα-
τχκλεϊδι, δτι ή Αγγλία θά δυ¬
νηθή νά έπιλύση τδ Κυπρια-
κον' μόνον μέσω τοϋ Άρχι&ηι-
μρς κα'ι μέ ελληνικήν
προσωπικότητ*, διε&ε&αίωσεν,
δτι τό Εργατικόν Κόμμα ερ¬
χόμενον είς την έξβυσίοον θ*
εφαρμόση την αρχήν τής αύ-
τοδιαδέσεως είς την Κύπροιν,
ιτα,ρετήρησεν δμως, δτι είναι
άναγκρ νά ιτρβηγηθη είρήνευ-
σις και εηικράτησις τώ»ν δημο-
κρατικών συνθηκών. Έπίσης*
δέον νά επιτευχθή ή επάνοδος
τοΰ Αρχιεπίσκοπον Μακαρίο»
είς την Κΰπρον, β οποίος θά
σι>μδ«λη είς την προώθησιν
λύσεως διά κκθηουχάαεως των
π'νιευμάτων καΐ διά δι«.πρα-
γματεύσβων. Έν τω μεταξύ,
έγκυροι πληροφορίαι έξ Ούα-
σιγκτώνος άναφέρουν, δτι η *-
μερικανικη Κυβέρνησις θά ά-
σκηοΐι την επιρροήν της πρός
διευθέτησιν, ή όποία ττνστεύε-
ται δτι θά τταγματοπβιηβή δι*
άμοι&αίων νποχωρήσεωινι. Τό
2ταίητ Ντηίτάρτμεντ προσδο-
κ?ι, δτι ή Ελλάς καί ή Τουρ-
κία θά έπιδειξουν κατανόηοιν
άχι θά βυμ&οιλουν είς την επι¬
τυχίαν τϊνς διασκέψεως των
Παρισίων. Τ© £ταίητ Ντηττοορ
τμεντ έμμεινιει είς την άποψιν
δτι ή συζήτησις τοΰ Κυττριακοϋ
είς τόν ΟΗΕ δχι μόνον δέν
λΰει, άλλά θά ιπαραβλάψη την
προώθηαιν τοΰ Κυηριακοΰ καΐ
την ένβτητα της άτλαντικής
συμμαχίας, δεδομενου δτι ττρο-
δλέίτεται δτι 6 αγών τής "Ελ¬
λάδος θά έπεκταθη καί είς θέ-
ματκ χαρακτηριζέμενα ώς ή-
θικά πλήγματα της συμμαχίας.
Τό νησί τής
ΕΙΙΤΥΠΟΙΕΙί ΑΠΟ ΤΗΗ ΤΒΗβ
Σέέ τοθποουμέ) ω
τ«ς
°'*»ί
«"Ι
(Συνέχειαέκ τοθπροηγουμίνου) των αΐώνων
Ό πληθυσμός τής Τήνου στισνωσύνην
χατά τό πρώτον άπβθελέσθη ματος. Όο
άπό Ίωνας έτιοΐκους δπως καί μοναχή
ό πληθυσμόν των Αλλων Κυ κατά συνινεια
κλάδων. Πλήν βμως άτιό άρ- τινο της την (
χαΐα όπερμεγέθη άγγεϊα, θραθ , παρσγγέλτ, νά .
σματα άγαλμάτων. καί λθιτχά προυχόντας τοθ
λΐθινσ άρχαιολογικά εύρήματα ψουν στό νωοάο>, τ η
άνβυρεθέντα «Ις τό Οπίοαψος «που Κα1 ίν ιίλρ, 1° ~-ν
τής νήσου καί νΟν έκτεθβιμένα θαυματουονό «ιΙ?νΐϋΡ*βη
είς τό μουσείον τοθ ΊβροΟ βπως λίγ,ι λ ττ3ομο
ΝαοΟ τής Εΰγ/βλιστρΙας - *& ϊ» ά«6 χ* 5ίν«Ρ*?°
προελεύ
προκόπτει ότι πρό των
Ίώ>ων ΦοΙνικες είχον κατοι
κήσει επί μακρούς αΐώ άς
είς την Τήνον έκτοπισθέντβς
μβτέπειτο υπό των Ίώνων.
'Ε,τιΙ χον Μηδικθν χρόνων < Τήνο^ οπβτάγη υπό των Περ· σ^ν. ιΜβτο τούς Πβρσικούς ηο λέμους (478 π. Χρ.) ή ΤήΎος ό τιήχθη είς την ΆθηναΓκήν ή γεμονΐαν. Μ^τά την έν Χα.ρω | ,,α^ άπΕΐ,θθνει 8ν ΓΗΝ ΠΑΡΕΛΘΟΥΣΑΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΕΙΣ ΤΗΝ "ΕΣΤΙΑΝ ΤΗΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ,, αιΊΝίΝΟίΤΗΙΙΟΣ ΙζΟΡΤαΣΜΟΣ ΤΩΝ "ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΟΝ ΠαΤΡΙΔΩΝ,, βιί μα κοθ καμτιανοριοΰ ΝαοΟ τής - πελώριο στήν το° '«!οο «καλώς την και καταν νοερως: « καί θα ημς άφοσιώοεως όΣέ Μνα ΣΟ εΤαα, ή ιί ηαρά ; οου, ού ημών «ν. Έντός ολίγων πλοίο ττροσοράζε, λεπ,β ν υ θειισαν μας προαγγελ- άπο ττιν &λωση τής Πο-λης καί 6ω- ίΧι»υ" ! Οί και γνωρα,υμμΈ. τις Βοιρειοηπειρώτες την άγάττη μας κα' την συμ/Γταιρ6οσταο·ίί μας β!ς ί χα>ν,
ΧαλδΊας Γερ&ασπου Σαμε-
λιιόου (1864—191)5) άναίϊτύσσων
τα της Δευτέρας Παρονσίας τοϋ
Κυιρίου άπό θρησ»ευτυ»ής άπόψεω;
έξ ών άναγνώς ?μαθεν έκ τοΰ κ·ει
μένου της Άμαρτωλών
Σωτηρίας Ι) καί οσα ήκονσεν
έκ τοϋ πεοΊβάλλοντος αυτόν οίχα-
γενειακοΰ κιληρικοΰ κύκλον, διητγίΐ-
το δτι κατά τή,ν Δευτέραν Παρου-
ίίίαν ό ούρανός θά πενυτυλι.χθη ώς
«νλιν&ρας χάρτου, ό ηλιος καί ή
σελήιη Θά συσκοτισθώσί.ν, οί άστέ
ρες θά πέσωοιν είς την γήν, ή Θά
λασσα, οί ποταμοΐ καί αί πηγαι θά
στειρεύσουτν, οί δνθρωίΐοι θά άπ»
θνήσικουΎ δπου τύχωσιν, τα π®τ€ΐ-
νά τοΰ οϋρανοΰ θά καταφάγουν
τάς σάρικας των άνθρώπων, δφεις
καί &οάκοντεις θά έξ&λ-θακτΐΛ" άπό
τάς ξηρΌ,νθεώτας λίμνας, σκώληκες
θά ϋριπουν έβτί τής γής καί θά άπο
μυζώΛν τάς σάρκας των έναπομει
νάιντων άνθ(η·ν οί βρά
χοι, φυτά καί δ·ένδοα καί έν ΐέλει
θά δλθη ό
στά χέχχα μας την
ποΰ δακκΐμΐ οτοΰς Αλλους.
Κι' δς μΛς μψ»οϋνται οί άλλοι!> Αΰ
τά εΐπιε κι' Ιφνγιε. ΓΕροσθέτω μόνο
τήιν ύπογοαφή μόν.
Φ. Σ. ΟΤΛΚΕΡ.
λοι μοναχοί έν τφ όχκτρφ της ά-
χαλινωτχη) |ν τή μωναιξν» και αφγια,
φαντοκτια των συγγιρθιφονοιν —
να επμτστα>ν τι^κνων μας,
εάν Θέλωμεν τό καλόν καί την
μιελλονα^ήν αυτών εύδαΐ/μονόα/ν,
α τ;ε λέγει κα* ό Ισιτορικος βου-
κυ&ι6ης: Ό φόβος ταροκκτει τη,ν
μνήμην, ή 5« ενΗβιτιτιμη άνβυ τής
*υψυχι.ας ουδέν οχρεΛίϊ».
ΙΙαρηΑθβν ήόη ή ένηοχη των τοο-
μακτιχωιν έ·κιειν*>ν περιοτάσεαΐιν;
6ι' ών τό Ιερο,τιϊον μας εκράτει
ΰιά τώ|ι μέσων τουτωγ είς παρω-
χημένας έίτοχάς τό εΰσεβες πλήό-
ρωμα είς τηιν θβοοΐβειαν.
Ή διόασκαΛία χοϋ γλυκυττώτου
μας Ίησοΰ καί θΐοϋ ημών καί των
Άγία/ν ττ>ς 'ϋκκλησίιας ό βίος καί
ή πολιτιεια καί τα θαύματα δέν
ήσαν ιμέσα τρομαχπκά καί σαγη-
νιτυτικά πρός στερέωσιν της π«ττ&-
ως ήμώινι, άλλά φώς καί άλήιθβια,
αίτι.νιες οέον πανταχοΰ νά εισχω-
ώς εΕ-
ναυαρχος
πολλάχν
υμιΛια.ς
ιυνυ
Εγι¬
ναν την
τη,ν
ιουτιμ» ιω
νων ΐλα,τ^υων»;.
Μ ΟιμΐΑια τ«υ κ.
Πολ. Ποατα-
σι>γκι>νηιτΐΛ<<χτ&ρο>
άττ ο,υ,ο ττου εκτΐΜΐσσετ^ι
την ι»ρα «ντη, στηιν σιοουυα της
Ε/<ττιας Ζι^υρνης. "ενας λι.ος οπτ οΛες τις φΐΛΛες τού σμοΰ, σιθΊκΐντ,ρςοι^^νος εοω, μίαν αναιμνιιση, μκχ (.ΟιΊικη Ιερο- τβΑίο-τια πρός τΐνν πατριοα τού. Και την τ«Λ&ι οχι για να ν αι, άλΑ« για να υμνηι^η, τις πα- •τιριοες μας, ττου τις στερ-|οΊικ« ρι-ια οιποΌΐΜχμεινος καϊ κιτνη/νη- μι-νος. Κβιι στη-ν τ^λεττιι αυιη οί ττατρι^ες μας σΐίμτταριστανιαι. Ή Μττίΐρος, ή Μικροκηα, ό Ι Ιον- της οοΐΜης «,ωΐις των ■ιλίο τ-ονς τνυς κοο<οΊΐκ£ς των τ«ν ε.σνοφιων, ιτου τους και ;- τούς άτΐλευτΐίτους άγώνβς των διά την έλεμιβίρίον. Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ «. Γ. ΑΓΤΈΛΙΔΗ 'Σ άμιλία τοΰ κ. Γ. Άγγελίδη, πεν σαν χι πύρινος ποτα- μ ό ς καί θά σνιμπαιρασύοη είς «ήν γέιεννιαινι τοΰ πυρός πάν τό προ- ρτχιχόν καί ξών στοιχείον. "Ηκουσον αΰτά έγώ, ό είπλαστον έχων τόν νοϋν καί τήιν, καοιδίαν χαλ μετά φρίκης τα έπίσιτιευον καί &- χοις ώρας ίναυλια ήχοϋσιν είς τα ώτα μου. 'Επί πλ^ον δέ καί μ«τά τιν«ις ημέρας σι>νέτυχ«ν ό ά&ελ-
φός μου νά προσκομίση έκ τής
βιβλιοθήκης τοΰ ιμ. ναού Εν βιβλίον
Τό Προ<*κυνητάρΛον τοΰ Παναγίου Τάφον, έν ώ δπτΐρχε καιί εικών παιθΜττώσα πΰρι- ρΗ.νον ποτεχιμόν μέ σωρείαν άνθιρώ- πων σΐ'μπαιςκυσχνομένϋ>ν καί ήν ό
Λονηρός ιμέ έίτεδείκινυε δίκην μορ-
μολυκειίου, οσάκις δέν έμοιραξόμην
μ&τ' ούτον τα γιλυκύμ
ς μρ
μ&τ' ούτον τα γιλυκύσμιατα,
οί γονεΐς μου, ώς Βει«Λ,αίν,
οικογενε μου μοί έδιδον,
ήθ
&τερ
της
__________ Καί
οΰτως έγιεννήθη έν έμοί ή πεποίθη
οις ότι δλα ήσαν άληιθ4.νά »αί δτι
πολύ πλησίον επί των ημερών μας
Οά εγίνοντο πάινττα ταυτα, διά τό
πλήθος των άμαρτιών μας.
ν_τεσα λοιπον είς μίαν άθυμίαν
Μοί ψυχυκήτν ταιραχήν, έγκατέλειψα
τά πάντα, μετά βιας ήγγιζον την
τροφήν, έυιελαγχόλουν καί 6εν ήθε¬
λον τά παίγνια καί την σννανα
στροφήν των ομιλητών μου καί τή·»
νύκτα ίδλεπον τ,ρο}Κ)ΐκτΐίΗί
κλΙ
κ«1 ό
καί συγγνοΰντες τό τοϋ
Σαμουήλ Σιμάικς: «ΆπΜκτώ πρός
τα ΐίδωλ^α καί τα πνιεύμαιτα έν τή
θώμη τοϋ σώμ>αιτος καί τφ Οά
τος
ς,οσινκΜΐμος ούτος δύο έκα-
άν«νΐρ<οττων, ό βιβιοαα- και σκΑη,ροτοοτος, «ίναι άπο τα γίγ&νότα ιπού άφΐινοκν ττικρες ά ά/οιχτες και τπΑηγες, κ«ι χαροςσσονται οςη λα οττη μνηιμΐ) των άνοιρωατων. Ε1- ναΐι άττο τα Ιστο-ρικα γεγονοτσ ττοϋ δέν «πταναλι.ιμοανοντβι συ- χνα στήκ παρούο των αϊώνς*ν, ώλλά κ«ι κοταγρ<χφο<νται στίς όέ<λ- τους αης Ιστοριας άνιειξιτη,λοτ. Ό έορταοτμος ,οιύτο.ς, πού εχ«ι κ«βιε- -ρωοη τηλεον κοοοΐ χρονια σέ τακτη ήμερα, ιμοθ ένινυμιζει την τβικ,τη τελΐ)ση των ιμε,γαλΜν Χρκττιΐοινικών εαρτων ιμας, ττοϋ ή ΐπα/αιληψ,ς των διαοοχικά τον την ανοι§ΐί οιν«ι χεΐιμ«να κ'Λΐ καί έιντοοση ζη ογτο τ>ρΐ>οικ£ΐ»τικό αισοηιμα των
λ Χ
τρομνακΐτικά &νε«.ρα
καί έ<ρι«λτικά καί πολλάκις ήγιειρό- μην την νύκτα έινι τί] κλίνη μου ιτά φωνών καί δακρύων. ΟΙ γονεΐς μου άνησύχηο·αν διά την υγείαν μου κου, μόλις καϊ με¬ τά βίας έμαθον τούς έκ τοϊ>ς μωοο
λογΊών έκίίνων φόβους μου καί ή*ρ
Ιαντο διά συμβουλών καΑ παοαδ«ι-
γμάτων καί λειλογιοτμένηις διδα-
σκαλίας νά διαισκεδάσωσι τούς έν
τίΐ ψνχ.Τ μχ*ν τεθ&μελιωθέντας φαν-
ταστικούς έκιείνους μύθους. Ό πα-
τήρ μου μάλΐΐττα διά νά μέ στεοί-
ώοχ έν τχί πίστει τής άληθίίας δι-
έρρηξε καϊ τόν έν τφ «Προσκυντ)-
ταιρίφ» έξίογραφιο'μί'νον Πύρινο:ν
Ποταμόν καί τότε συνήιλ.θον καΐ
I-
παΛ'ηλθον είς τήιν κανονικήν τρο¬
χιάν τοΰ βίου μου χχιΐ τοΰ βεβαίου
έκ μαρασμοΰ θ«Λ'άτου.
Συνεπώς εΐμαι τής άρχής, όπως
μήτε έν τοίς ναοΐς νά ζωγραφί-
σωσι την εΐκόνα τί>ς; Δευτέρας πα-
οονσίας μετά διαβόλο/ν καί δρα-
κόντων, ουτε καί τάς δήιθεν έπκττο
λάς τοΰ Χριστοΰ νά έ'μφανίσακπ
έ^
λάς
Χριστο μφανίσακπ
καί έπιτρ^Λουσι την κυκλοφορίαν
των άγίο> ι θρηισι>οευαικων καί άοκη-
τικδχν βιβλίωτν, — απ«ιρ άργόσχο»
μ
τοϋ σώμ>αιτος καί τφ ρ
Γΐής ψυχίίς κείται ή πίκττις καί ή
ελπίς μόν».
Γ.Θ.Κ.—ΚΆΝΙ2
ίΙ'ί!:ΕΙί
ΤΟΥ ΙΪΗΑίΙΜΟΥ Μ)ΜΜ
Ό Σύνδεσμος Κωνσταντίνου·
πολιτων Μ Φ λο&βλφΒΐος δΐοει.
τΐν 17ην τρέχοντος μηνό^ κα&
ώραν 11.30 π μ. *>(ς την οΤθ υ
ααν τού την πρώ'ην διθ λέξιν
τής βφετεινής ττεριόθου μέ ό μ
^ητήν τθν κ· Δημ. Κ. Λ^υϊζον
καί μέ θέμσ 5 '*γ» Ιερά όμνογμα-
ψια είς τον Όρθρον» Βυζα*τ-
νος χορός, όπό τι^ν διεύθυ·>οιν
τοθ κ ΓεωργΙουΜαργαριτοβοΰ·
λου, θά έκηλεοη κατανυ.*τΐκΑ
ρ παριβ, ώς το σχετικών προ ■
-μαμμα.
—Διάλεξις τοθ κ. Ν. Κων-
σταντοπούλου
Μέ μ«>άλη^ επιτυχίαν εδόθη
ες την μοχαλην οΐίονσσν τού
'ΠαρνασσυΟ» ή τιροανγελθεϊσα
ιάλεξις τοθ κ. Ν
ιν>ε χαροιτοιηο-ε τώρα τελευταΐοι
ιμΊα ι».ινια πμνσΛοονΐεια απο ιον
ιχ.ΛθΛααΐ' ΛΛηΐΛΐίΜρτι, για την Ιϊττο-
ρια τΜν Βί/Κ^ιΛ^», ττου αν-στη-
Αιλ>ι«£ι όπως οί αρχαιοι κιον^ες, ττου
οί αριμοι τους Λι/οηκαν και κατέ-
ττεσαν όπως των στμΑωιν τού "Ο¬
λυμπίου Διός, άναστηιΑωνε,ι, λβγ»,
τη, ακ.οριΐτια ττ-ιτρι©α τού. "ΟΐΛβ α^'
τα σι/ντ£ιΑου,μ€να είναι ή ανβστη-
των ιτατριοων. Δεν γνωρι-
τι εχει γραψ.ι ή μοΐρα μας
Αν ειμ^ις οεν αςΐΜΒΌωμε την πα-
λιναροωση τής ελευθερίας στ α προ-
γο-νικα μας εβάφη, η της ίπιστρο-
φής των τταιθι«»ν μας, δμως τα
ττ.ιιόιά των παιδιων ιμ«ς ημπο¬
ρεί να φέροι/ν κα—ότε τό μήνυιμα,
ιτοΰ όλοι λθίχ,ταροΜμί, στίς οχθ«.ς
της Προποντιοος τοΰ Βοοττορου
της Μαυρης θαλάσσας καί στίς
κοιρυφές τοΰ μεγαλοττρε,ΤΓθΰς καί
έλληνικοΰ Αΐμον. Διότι δεν άφί-
νοι/μβ νά ληιτημονηιθοΰν τα ττρογο-
νι>κά ιμο'ς έδάφη, οί τρισχτλιετίϊς
άγώνες μας ιμιάς ζωης λαμττροτά-
της ιμέ ττσιραδόσίΐς έθνικές καί
θέσμια Ιερά, ττού είναι αυτούσια
κ 2ΐι ζωντανά θ"έσμια ττανάρΐχαια
των ττρ&γόνων μας Θιρακών, μέσα
στήν ελληνικήν Χ&ρσόνησο, τή ση¬
μερον ή Β αλκ οον ικη.
Μέ άνυττέρβιλητη χοΐιρά παρακο-
υδώ να κοάλλΐιεργοΰν τούτη την
πιροσ—άβποο καί οί Μικιρασιάτες
καί οί Πόντιοι και οί Ήττειρώτες
αί νά: ττεριο-ώζουν τίίν ττνουιματτι-
ή τους ζ«ή ιμέ ύπτΒρηφάινεια: κ<χι νά μ«ς ίιπτ·ενβυιμ ίζουν την Ιστορία ούς, ττιν γλώιτσοι τους, τα πνθη κι' εδιιμά τους «αί νά ζητοΰν μέ ώκατά—αυστους την έ- λιευβερίοο τους, Καί γεμίζει ή ψι;- χή μου άγοολλίοχΓη} άλλά κ«ί έλ— ί- 5μ δττι δέν ιμοτταιοτΓονοΟμΐ, ότι τό >γο ποΰ συντελεΐται δέν πάίΐ χα-
μβνο.
ιΑύτή λοιπόν ή άνάμνηση των
ττβρ«σιμέν«ι/ διαδαχικά κά6ε χρο-
Χριο-τιοονών. Ή
εοριτη όναμνηση, των , ,_____
αυτών άττοτίΛίϊ άνανέ»στι των πα¬
θών ιμος, καί των δεινών τής φιι-
λής μβς, ιΐΓθυ δέν ττρεπτει να ρί-
ΐττ«νται «ίς την ληΐβη. Ό έορτο
Ρΐμός βΜΤος έντειινομίνος, γίνεταΐ . .. - - -------?— ------ λι--
έ β ύ ι κ π π οί λ ι γ γ ε νέ- νιά σάν βνοιξίΐτ «αι χδΐμώνα είναι
σ ί α. ΟΙ ττατρίδίς μας, ττού τό- εν* κο(9ηικον κα9ιερ«μένον καί άττσ-
«το τις νοο—αλγοήμβ ολοι, γίνον- ράιδοττον, ττου ττρέπει νά τελήτοι
ται τα ττλέον αγαηιιτά καί ποβηττά άδιόΛιειτττα καί νά έτταναλαμβάνε-
^.κ^κ- τής γής υ,^,ζ Κι' ή σκεψτ ται' £*(ΓΓ6 να άνανεώνίτοΐι αυτή
ατρέφεται σ' οιύτές νοσταλ- ή -ροοτήλωσις ή θρηοτκευτική ττρός
γικά καί γίνοντται τίς ήμέρ-ες αυ- Τΐζ παιτ©ίβες μας, πρός τό παρελ-
τ«ς ττοβος τοϋ γνμκημού, λαχτάρα ®>ν μας, -ρός την ίστοιρία μας,
τής έ-ι<Γτροφής... ««ι ή Ψνχή ΐΗσ? ν« άνα·6α—-ίζε- 2.— 'Εικεΐ όττου ο-νΐβκτε ό έλλη.- «κ Υ'ά ιμιά ίξόριμηο-η ττού&γνίο- ινιισμός έπιί χιλιετη,ρί&ες σήμερςχ «"^ ^«τ* ** Υίνην άλλά κα· δν βασιλιύϊΐι σκοτάδι, ττοϋ διαδεχθή- &>°Ιδύνη, τπ>£~:, νά γίνη.
•α τό Φώς τό λ:<μτφό τοΰ έλλη- Σι/γχαίρ» την Έστία Ν. Σμύρ- νικοΰ ττοΑΐίτκί,μοΟ. ΆΑλ' ό έλληνι- νΊζ Υ'« τΠν άργάνωση και κα9ι- «ός λβός «αί έδώ ττοΰ 6ρί<τκε.ται ί^η τής εορτής αυτής κ:, ιύ- σκορτ-ϋΐτμένος συναποκομίζοντας Υνωμονώ έκ μέρους τής Έταιρείας τής ζωής τού, &ΠΓειρε ™υ Τ»ν εκάλεσε καί αυτήν νά 6λ»ν ρμ τα ράχΐ) ό ) ής ζ*ής τού, &πτ«ιρ£ » έκαΑεσί καί αύτηιν νά -όκους ικαί καηιμούς καί τούς έ- μετάσχη- μέ την Ιδι·ίή> μου φ»νψ
ττότισ* ,μ« δάκρυα, κα>ί τώρα &ε- σ« τούτη την ίβροτελεστία.
ρίζει ττν ανοίξη τής φυλής. Λύο Ι -ύχ<"μαι αύτό ττοί. πιστεύονμε έκατομμύρΐα άν&ρύπη»ν χτίζογτας να τΓβ·ανιμ:ΐτο-οιηιθτΐ, ώο-τε σέ μιά νέκς ττολιτ*ϊες, νέες -ατηρίδίς, ύ- έξόρμηση εϊτιε «Ιρηνική είτε ττολε- ψώνοντας νέα βρχα καί θ:ΐυιμα~ά, μ>«ή τοΰ έλληνισμοΰ, ν&ναι τα
δίίχνει δτΐι είναι Ετοιιμος νά έττα- (ττόΐντα ίττοιιμα μίλετηιμένα καί συ-
νοιρβώση τό Εγκληιμα ττού συνετί- "'·'*—~
λέσβ ό 1922
ρη ό Εγκληιμα ττού συνετί-
λέσβη, τό 1922 μέ την ευλογίαν
'τών ισχυρόν της γης.
; Έμίϊς οί θοαχίς έπιτελοΰντες
----------ν» »*»— >»- ·ι*γ% ηωνϋΐαν* >■-
τοπούλου, πρώην οττοοργοθ αέ Γ
ιμέ τους αλλους τό χρέος
τούτο, κ:(9ι«ρώααιμί ττνειιιμα-
τΐικας έστιάοχις καί διοΑιέξεις, κα>
Θιβρώσαμε την — ροοιτάβεια τής
σωττηιρίας των ττολκτίιμων έθίιμων
καί βεσιμ ί<·»ν μας, ~ου εΐνϊΐι έξο- χια καί ττολύτιιμΛχ. Τά ίϊιμα είτα- νςίλοιμδΐχνάμίνο: £ηιμι«υργοΰν την παράίδοσηι κι' ή ιταράιδοο-η νειδητά. Μ' αύτην ττν ττίστη έργαζάμε- ναι ποιλλα &α έττηελεσοιτμε κα>
πολλα βα έττιτύχοιιμϊ
μ^ταιθιοοινιτας στονς
μειοτγ£ΐν«στε-
Ή ττιραγιμθΓτοιποιηιση των πόθ«*ν
άτταιτβϊ την συγκεντρώση μας
γγη,
των Κωνσταντ ινουπο-
Ιιτών
"Άς είναι καλά ή λαμπρή καί
θερμή αύτη «'Εστία», ποΰ δέν
§εχνά, καί νάμαστε πώλ ι μεζεμέ-
νχ>ι νά μνη,μονεψουμε έν χορφ τίς
Λαιτρι&ες, νά τελεσοτ«με έν εκ,κλη-
σ^ τύ μνηιμόσυνο πού, τριανταίτεν-
τε χοόνια τώρα, τό τελοϋμε, κάθε
στιγιμη περΐισυλλογής καί στοχα-
σμο·ϋ, ό καθένας μεσα στήν καρ-
Οιά τού. Τριανταπεντε χρόνια, τρι-
ανταΛεντε άπαιιωτές τοοφόπιλακ·ες
αΐοάνου σ' θΥίΐρα, άπάνου σέ πρα-
γαατοίτοίηισιες, άπάνου στήν Ίδέα...
Γματιζανε τα πεπρωμενα
τοϋ θεόσιοστου γένους... Καί τρι-
ανταπέΛ'τε χρόνια, πού ήριταιμε νά
6αραίνουιμε μέ τό 6άρος τοϋ πλή-
θους μας αύτη την πετρινη γωνιά,
πού κιόλας την πατουσανε καρα¬
πάνου άπ' δσους χα>ροΰσ€.
'Ερχόντας δέν εϊτανιε νά κουβα-
νήσουμε, δπως οτήν άλλη την £ξο- ^
δο, πρίν άπό πέντ<ε αίώνες, τυλι- δ καί 6ι6λία, σέ χ.ρυσες καί ελεςρά/ντινιες, πλουσια στολισμενες, σάμΛως θαυματουργβς εί- κονες, σάμπως βαρειές ΰοριες, γνο- μάτΐς μέ τή στάχτη των προγόνων μέ τίς οποίες, τότε, εϊχοιμε Θρέψει τό χλιαρό άκόμα &εν6ρυλλιο τής Α··αγενώ,ιιιενης ϋκέψης. Αύτη τή φορά, σ' αύτη την έξοδο, ήρταμε στον τόπΌ, πού, ί»μοια μέ μάς, εί- τανε θεματοφύλακας τής Ιδίας ά- θόλωτης πηγής, τοΰ ϊδ*ου άσυννέ'- φυαστου οΰρανοϋ, τοΰ άθάνατου ούρανοϋ. Μετριόρφονοι Α'ινείες, ίί- να μικρό ψήγιαα μαί.αματένιο κου- δ μαζι μας νά κάπιο τρόπο κον6αΛ·τ|σαιμε έκείνη τή σύν- τό τρ-ίπιτυχο έκεϊνο γιά τό όποίο κι' άλλη φορά Ικανα λόγο, τοϋ Πνεήματος, τής Δ.ράσης καί " Εΰ κου&ανήσ«,με μαζί νά ξαναιοά·ψ*ι τό μεγαλεϊο τοΰ γέ- νους, κι' έχβϊνοι οί ταπεινοΐ ©αγνα- δες, κατορθώσανί, κατω άπ' τό μα ντύα, κάτω απ' τό «τπαθί τοϋ κυ- οιάρχη, νά πλίξουνε δνα άπέοαν- το δύχτυ σοφίας καί έξουσίας καί δύναιμτνς, μέ τό μεγάλο πνευματικό ροαί λαικό Κέντιρο καί μέ τόν όςρθαλ μό τού, έκεϊνο τόν κόκχινο Φαρο τοΰ πέμπτοι» λόφου, πού κρατήοα- νιε τή σόφια κι' έιδόσανε τό φώς καί τή θαλπωρή πού κλώίτστισε τόν 'άναγεννηιμό τοϋ γένους. Καί τώρα., παλι Ινας παπάς, ποιμένας ποιΊμνιου άκόμα πιό άΌ~ημ<ου, ζύιιης δαα>ς πού μπορεϊνά ζυμωσει τό φύ
ραιμα δλον, αλευρον πάτα τρία,
τό κατάλοιπο τοϋ γένους, πού μάς
έπιτρέπη νά νιόθονμε πώς δέ
χάθηκε άκόμα καί γιά πάντα ή
ίδ
έκεΐνο τό κατάλοιπο ποΰ
μέ παραφορά καί λύσσα κρατιέ-
ται γαντζίομένο απάνω βτό χώ-
μα τής πατρίδος, άκόμα κι-' δταν
κι' ή γής άνοίχτηκε καί τίναξβ
I-
ξω τα όστά των νεκημένης
τάμβστα
1
κ*
ΙΥΑΑΟΓΟΥ Μ ΙΙΗΑΙΙΟΥ
εα&ρύτερου
δ
μας την αίοιτηση τού
χώρου, πού δειν είτανε δυντό νά
την εΐχε αποκτήση, άδιάπλαστος
άκόμα ό σττε.ός δράχος τής έλευ-
ΐερωμέν'ης γωνιας της μεγάλην
πατρι-δας, στό χώρο τόν έλλαδικό,
κου6αλ·ήισσιμε κάπια πλατύτερτι ίν-
νοια έλληνισμοΰ. Καί μεγάλος μας
ό Ιπαιινος άν άξιωθήκαμε νά κά-
νοιιμε τοπικό θεό, αύτό τό μικρό
λάρητΕα τόν έφέσ ό θ ό
, μικ
, τόν έφέστιο μας τό θε ό.
Τί φοδερή δμως συμφωνία κλεί-
ιμε τόν ίδιο και.ρό μέ τή μοίρα
τής ρωμκκτύνης ! Τί 6αρ«ιές
πού δεχτήκαμε άπόνου μας τίς έλ-
πίδες τοϋ ίστορικοΰ χρέους, τοϋ χρέ
ούς πού Εκδηλώση τού είναι κι' ή
Τοΰ
σνναξη!.
χρέους μέσα
στιούς 6ο-
γ
τ ό α ύ τ ό
ΐμε τα ιοια
ρη τοργοθ αέ
■' «-«ιβολλομίνη στροψή
της Ελλην κης Έκπσιοεόοεω<· την Τή γλώσΌχτ, τή τούς τρό-ους τής έσ τίς δεισι. ποεω< Ι^ ς, ς δεισι ς η πραγματικήν οθσιαν |σα'ιμβνιες καί τίς ττρολήψεις, -<»ο ΐθθ Έλληνορθοοόξου χριστια- δλα ά-οτελο&ν τα ττολύτιιμα στοι- ικ;0 ποΑΐτισμοΟ» Γ|τις Βω Χε> της ζ«ης μο1 ό ύ
ανώθη
«■Ε.κτια
αίισ&ηματα, μέ τήιν ΐδιοι ττίστη, μέ
την Ιδία αίσιοδοξία.
Ή Θρόκη δεν θά υοτερησΐϊ και
σ' αύτό τό καθήκον. Ό Κβιρ^ής
δταν ττραγιμα-τοτΓθιούσε τό αύτό
ττνίυιματικό χρ'έος πρός την ττατρί-
δα, ττού έιττιτελοΰιμε κοιί μεϊς, έ-
δί'δασκε διτι ττρέττει τπρώτα νά δι-
δασώβ
ιμο1ς/
μ |ις Βιωρ > ης ζης ιμο1ς/ τ
Οπό τής ΊΐταιρίΙας των έκοηΐλώσεώιτ μας ώρ
ιτιΐί Α »α____λ.....Γ_ * 1 >ΐ—___ . * .'
σ,ς
ΕΞδτ,μιουΡγή<-,μ€ τ διώξεώντης εΤναι καί Λ ΐορυ- σις ΛαΐκοΟ ΠανΜΐστηΙο Μί σις ΛαΐκοΟ Πανβιιιστημίου. Μί Γήν περιουσίαν 6ΐ τής Ιδίας Εταιρεΐας καί μ* τό κληοοδό ημα τοθ άειμνήσοτυ Πάνχου , ώς γνωστόν, ή Πάντειος ,αντινά την ΈΙλλάοα. , Μ* τό Ά ρ χ ε Τ ο ν τ » IX <> ό ν« ν Ιστο
ιΤετονότων
τόν
τά
■~Ρ«ρέ-
Ίδρύσ
α-
ρικών
««. τταροτρύ-
νους
ιμΐβα ποιούς «ΐχαμ* ττρογό-
__ νι' βήτλ /Ρί*..*- —-'--
Υ"
____ _,ν^.«^ τοϋς
αρχαίοις σι/γγιραφ«Ις — ·πόιο τό
μβγολίίο τους, τγοιοί είμεθα ε¬
μείς κατά τό παιρόν, καί τί ττρέ-
ττει νά ζητοΰιμε διά τό μέλλο ν
μας. Αύτό -πιροιθ-ΤΓαθοΰιμε κα' ή-
μΐϊς καί αυτή τ^ν τπρο<ΓΓΓαβεια 9α τήδν συινβχίσουιμε ώς τό τέλος της ττνοής μο'ς. ΤίλεΐΛτώνττας χαιρετίζω έκ μέ¬ ρους των ©ρβκών τόν π-αραχβ0ηιμί:- ναν άνόιμεσά μας σεβασμιώτατον '^ >°* νά γράφη δγ,ον Κυρηνεί«ς τόν &ξΖ
3α Τών ήμερών το" '™Ρ^»-<*ν των Κυ—Ρί»ν Αύό άνέλύσε μέ την γνω- τήν γλαφυρότηΐα τού ττοϋ τόν 6ιακρ·νει τό πιστη.-ιονικόν θέμα, ομιλήσας •πΐ 1 ^)2 ώραν βνευ χειρογρά- <ου. Τό έκλεκ'όν ακροατήριον — ανκλημμενως ίχειρσκρότησβ ωηρας τδν κ» Κωνσταντίπου όν. ί«»Γ χ γΙγ_ν°3α Τ"ν ήμερών τον '™Ρ«<»-<*ν των Κυ—Ρί«ν Αύτόε &Ε Γ1**" μν,μΧΛΓσ' *«>? στή Γαδώση ττρός Α, Κίπρ^1
ί|ν ννω- μν1'μη τού: Τά τταροιμιίβιά τού, λαόιν τάνΙ βαυΐμαΚΓαόν ιιογ -«Α^
'ώλ6Λνου τΧ^ίϊ τ-ν'τίς κοιίβέντ£ς ™*! τά δξια «ρτ«ϊ3Γ?ς Ε2β~;
ιΐλήαας Λ, *«*τ* είς τό •Αρχαίον θράκης; χυτε- «-Χ^η^οΓσ^οΓ
ιρογρα- «τι μεχ,Μ τώρα σέ δ^οα,εύμ^ί κης αΐτβς έλληνΓής'γη^ £%£
...... , Π!ΛΤ.:??' Μ^ώ»· 61 'ΕαυαΛβ- ;9α έ-ίσης την ΛΧ5?°^
δωρεάν. Πβρισώζουμε ι νοι
τους κωδκκάς ,μας καϊ
ττρός ταν σΐβασμιώτατον &-
'Αό
ρεινους καί δυαικούς άνέιμους,
νά διατη,ρήισουμε αναμένη τή φλό-
γα, ζωντανή τήιν πα^ακα/ταθήκη
των μνηιμών, Λα μπολιάσοιτ,ιιε τή
6αρ«ιά παράδοση στό νεανικό κορ-
μό αύτοΰ τοΰ τόπου, νά την κά-
νουιμε ίκανή νά —-τάξει πάλε 6λα-
στούς, νά καρπιίσει καινούργιου;
καρπούς λεφτεριάς, δπως άπ' τ6
πρώτο μας τό σταμνί, τό 6αρύ, τό
γιομάτο μέ τή στάχτη των ποο-
νό«*ν, θραφηκ,ε ό βλαστός τής
λεφτεριάς κι' αύτοΰ έβώ τοϋ ορά-
χου. Καί μέ τέτιο μάτι νά μπο-
ρέσουνε οί πανέλληνες νά διοΰν«έ,
μέ τέτιο πνέμα νά νοήσοντνε τό
αϊτημα τής λεφτεριάς κά-.ω(ν άκό¬
μα βουνών, κάπια>ν άκόμα
' δ ώ άλό
Τό έκλεγέν νέον Διοικητικόν
Συμβούλ όν κατά τάς Βιβξα
χ1 ε σας ορχαιρεσ(ας την 3 11
1957 τοθ ΙωματεΙου ή ."Ιεα Σι
ναοσός κατηρτίσθη βΐς σ&μα
ώ^ ακολούθως :
ΠρόεΒροο Χρίϊστος ΜαυρΙδης,
Αντιτιροεδροο Μβρκούρης ΙΛερ
κουρής Γεν. Γρσμματεόν Στρα
τούλα Ίορδανίδου, ΤαμΙας "Ιζ
Λένη ΚρυσταλΜβου, Εΐδ Γρσμ
ματεύς Εϋλσμπία ΚυττριανΙοου,
/νέλη Δημήτριος ΚωνσταντινΙ
ιης, Γ^ώργ. Καλτσάκας, Κων¬
σταντίνος Ιβχας, θίθλόγθς
Κορωνιάδης.
Διά την έξελεγκτικήν Έττι·
τροπήν οί κ. κ. 'Λλ. θ. Σωφρο·
νιά&ης, Χριστ. Χρ Χατζηΐω
σήφ, Σάββας Α. Αθανασιάδης.
Εκ τής Γρσμματβίας
ΠΡΟΣ ΑΠΛΗΤΙΠΟΪί ΟΟΙΙΙΟΥΙ
άπαρτ'ας την
ρσλθ
Μή γενομένης
10 τρέχοντος, ρ
ίκ δευιίρου τώ Μελη. ώς κα
δλοι ΰσοι έττιθυμοθν νά εγγρα
φθσιν είς την πώτη ή
υμ ά εγγρα
φ είς την πρώτην τακτικήν
Γενικήν Συνέλευσιν τής Παμ
πονχιακής Ενώσεως, την <;4ην Ν^μβρίου 1957 ημέραν Κυρια¬ κήν και &ραν ΙΟην π. μ. έν τβ οίθοόση τοθ ΦιλολογικοΟ 2υλ 'όγου «Παρνασσός» Καρύτση τιλατεΐα μ , ια>ν άκόμα Λΐηοιών,
κι' δχι ώς άπιλό αϊτηιαα διεύρυνσης
τοΰ χώρου τοΰ έλλαδικοΰ.
Μά, καί τί 6άρος απάνω στούς
πονεμένους ωμους έκεινών πού
έμειναν, έκείνων των άκριτών πού
θιιιιίζουνε πώς ζεί πάντα ή ύλική
αίστηιση της πατρίδας, έκείνης τής
ψλογίτσας τοϋ καντηλιοΰ πού ε¬
μέ ινε άκόμα άναμμένη, νά τρεμο-
παίζει μέσα <~ά έ'ρείπια τής πατοί- δας κάιτω ολ' τίς θύελλες των και οών. Ξαναγυρνβ ή ίστορ.ία —ά πα- τηιαατα της. Τότε, στήν πρώτη ?!«- δο, οί δισλεχτοί, δσοι ζήσανε μέ τα (Γΐλττά-δια καί τα 6ι6λίσ, φαυ- γάτοι, άπ' τόν κοατήρα, καί ιθλ-αχος Ρνας παπάς, πΟ:ιμέ- νας ι άσηαιου καί τρομαγμένου ποιμενας αστ[αου κ,αί τροααγμενου ποίιμνιου, ινα ψηλαφεϊ μ^ς <ηό σκο- θέματα:" Ημερησίας Διατάξεως 1 'Λνακοινώσεις τής Πρόσω ρινής Δ'-οικούσης 'ΕηιτροπΙΙς. 2) Έκλογή τυθ Γβνι«οϋ Συμ βουλΐου συμφώνως τφ κατα οτατιεω 25 κσί 10 άναττληρω ματ,ικών μελων διά μίαν τριβ τΐαν. 3) Έκλογή 'Εζελεγκτικίίς 'ι ΐϊΐτροτΐΓ,ς διά τό βτος 1957|58 4) Έί;ουσιοδότη{»ις πρθι, τό Γενικόν Συμβούλιον διά την α¬ πόκτησιν Ιδίας θΓίγης τής Γΐαμποντιακή'ς Ενώσεως, άνα όγως των οΙκονομικΟν μέσω ιύ όποία θά έττιτίυχθοθν. Όσσδήποτε μέλη κοί Αν τια ρουσισσθοθν, ή Συνέλευσις θά θεωρηθή έν άπαρτΐο: συμφώνως τφ καταστατικφ καί ώς έκ τούτυ ή παρουσία σας θεωρεΐ ιαι άπαραΐτητοο. Ή προσωρινή θ Έπιτροτιή ν, " αοητΐΑκη εστια,, Μηνιαίον Φΐλθ4ν νΑΗ. Αθηνών ,&ΡΛ°Λ0Ρηρε τό διπλούν ε«·χος Αυγούστου—Σβτττβιι «Ρΐ'υ 02)93). άφιερωμίν'ον"Α όν έορτ,σμόν τής ι!βν«γιβ, '-β«μ.>« κα1 μ#οι1ι|ληνβ
νην ίστορικοθ, λσογραφ,κοθ
■^αΐ γλωσσολογικοθ περΐίχο
στη μεγάλας κατασροφάς
τούς Σαροκηνοθς καί "Αροβας
πειρατΛς οί όποΐοι κατέσφα
ξαν καί βζηνδρατιόδιοαν σημαν
τικόν μέρος των κατοΐκων της
κατέστρεψαν δέ καί τόν Ναών
τοθ ΆγΙου Ίσιδώρου κάτω σπό
τά έρβίττια τοϋ όποίου κατβ
χώοθη ή νΟν θαυματουργός ε'
-ών τής Μεγαλόχσρης τής Τή
νού. Μέρος τοθ τεΐχους τοθ
ΝαοΟ τοθ ΆγΙου ΊσιΒώρου εί)
ρΐσκεται ανέπαφον κάτω άπό
τόν Ναόν τής ΙιύαγγελιοτρΙας
ή όποία καί έκτΐσθη είς Ίό'
Τβιον χώρον τοθ ΝαοΟ τούτου.
Ό χριστιανισμός διεδόθη έ
ρίτατα είς την Τηνον καί πιθα¬
νώς πρό των ΒιωγμΛν, τοΟτο
δ* προκύψει έκ των έκεϊ εΰρβ
θεντων αρχαιοτάτων χριστιανι¬
κήν τάφων κα! μνημβιων ουμ-
βόλων των πρώτων χριστιανι
κων χρόνων. Τό 1207 ήιοι 3
Ετη μετώ την κατάληψιν ττϊς
Κωνσταντινουτιόλεως υπό τθν
Σταυροφόρων ή νήσος κατελή
φθη υπό των Φράγκων, ΰπόιε
Λατΐνος Ιεράρχης άνήλθε είς
τόν έπισκοπικον θρόνον μέχρι
τοθ 1715 κατσργηθεΐσης τής
όρθοδόξου έπισκοπής. Άτιό τό
1715 χάρις είς τος παρά τοίς
Σουλτανοις ενεργείας τθν
πανιοχι ρων ΦαναριωτΛν οϊτι
νες καί έκοβέρνων έκ των πά
ρασκηνΐων την Τουρκικήν Αύ
τοκρατορίαν επετράπη είς τθ
Οικουμενικόν Πατριαρχείον ή
άνασύστασις τής έπ| 508 ειη
καιηργημενης όρθοδόξου επι
σκοπης Τήνου τθ δέ 1ο)0 ώ:
όρθόδοξος, άρχιετιΐσκοπος αύ
τής διωρίσθη ο ΜητροποΜτης
Γαβριήλ διθικήσας την άρν,ιε
πισκοπήν Τήνου μέχρι τοθ 1833.
Κατά τόν υπέρ τής ελευθε¬
ρίας άγθνα τοθ 1821 πλεΐστοι
Τήνιοι όμθόδοξοι μετέσχον ένερ-
ώς βΐς αότόν πολλοΐ δέ συλ
ληφθέν τες κατόπιν ύπονοκϊν
των Τούρκων όπέστησαν φρικ;ό
βασανιστήρια καί τελικως έθα
νατώ*5ησαν άπαγχονισθέντες.
Μετΰ την Ιδρυσιν τού" Έλληνι
κοθ Κράτουτ, ή Τήνος ή νθλού
θησε την τύχην τΛν αλλων Κυ
κλάδων ένσωματαθεϊσα είς την
"Ελληνικήν ίπικράτειαν.
Μειθ: ίζάωρον εόχάριστη
διαδρομή μέ τό πλοϊο ποθ έκ
τ λβϊ άπ' εύθείας τή γρσμμή
Πειραιώς · Τήνου βρισκόμαστε
οέ άπόστασι μιδ, ώρας άπό
τό λιμάνι τής Τήνου ιιού μέ
κάποια νοσταλγΐα καί ζωηρο
πόθο λαχταροθμε νά άντικρό
σουμβ καΐ πά* ι. Λυ^οόμεθα
πού άφήσαμε πΐσω μας τή γα
ληνΐαία καθ1 δλΐ) τή < ιάρκεκϊ τοθ ταξειδίου μας άκύμσντη θάλασα, το άτ^λεΐωτο ίκβΐνο άσημοκέντητο μέ τίς θβρΐνές άκτϊνες τοθ ήλ(ου άτλάζ·, έπά νω στό όποΐο επί Εξη ωρες ά μέριμνοι γλυστρούσαμε άκούον τας τό ά«αλό κελάρισμα τοθ νεροθ πού οάν νανοθρισμα ε χάΐοευε άδιά·νοιια τά πλευρό τοθ καρσβιοθ μας Ήδη τιλησιόξει ή ώρα τοθ μέ τίς κόκκινες *να λαμπές ποΰ σκορπάΐι 6 6ΰ->ν
ήλιος μέσα στήν χρυσοπόρφυρη
Ρραδυνή τουαλέττα τού. Το
τΐλοΙΌ μας προχωριΐ όλοένα
γοργά γιά τό λιμάνι, οπου β
λοι οί συνταζιδιωται μας άνυ
πομονοθν νά άποβιβαοθοθν τό
γρηγορθτερο καί νά άτενΐσουν
την «γήν αότήν τής έπαγγελΐας»
την πεντάμορφη Τήνο. Όσο
πλησιάζει τό ιιλοΐο τΐ(-ός τό
νησί τόσο καί πρεβάλλβι ζωη·
ρότερη ή σιλαυέττα των βου
ν^ν τοθ νησιοθ.
Βρισκόμαστε ήδη σέ Από
στασι μιοής ώρας άπό τό λι·
μάνι καί τό άνυπόμονο βλέμμα
ιας διακρΐνει κάτι σάν λεική
ηλΐδα στήν ράχη Ινός Οψη
λοθ βτυνοθ, εΤναι τό ΚεροβοΟ
νι. Ή λευκή αθιή κηλΐδα είναι
τό πιρΐφι-ιμο μοναστηρι των γυ
να κ£ν π^ύ οόν Άκρόπολι οε
σπόζει σ' ολο τό νήσΐ οέ μιό
τοττι θεσια. Έκβϊ μονά·
ζουν άπορνηθιίσαι τόν κόσμο
ατό πί(.(τιου μοναχαΐ 'Εέϊ
Ιζησε καί ά-πίθανβ κοί ετάφη ή
μυναχή ΠελαγΙα (άπω κόσμοιο
ΛουκΙα Νίγριπόνχη) ποθ σ' αύ
την Ελαχε ή τιμή νβ ΐοη τό
ύπίρψυέ' οραμα τής Παναγίας
τιού συνετίλεσε νά ιθρΐθή ή
θαυματουργός «Ικών τής Μ«
γαλόχαρης πού ϋμν«Ιται καί θά
λατρεοεται μίχρι συντελιΐας
ρατβταμενης Καί
μαζί μ! τούς _„„
: ίτΐιο-βτιτοΛ ποο
μιά τεραστία άοηφάγο
χάνονται μέσα οέ ίνα
άνάμικτο πάσης κοινωνικΒΓ1
ςεως πού ουνέρριυσι ,„'>
πάσης γωνίαν τ«ς '£>>,:
στόν όμφαλό ού,ό τή; 'θΐ
οοξΐας γ,α νά πονη,υρίοη^'
Λόν-ουστιάτικη έπίτειο Τ(,
/κη έπίιβιο
γαλόχαρης τής Ιήνου.
Πρώγματι κόσμος πολύς !»>
κατακλθσει βλα τα κίντρα,οι)
παρουσ,άζουν μΐον
βορταστική κίνησι Παραλληλί
ζουμβ τόν έορταστικό αύτο Οιι
ναγερμό μέ κάτι Φαντοομο>0
ρικίς έορτές ποΟ ζήσαμβ »ά,0
τε στή χαμένη γενέτι,ρί „„.
στήν Πόλη στά παιδικά ^
χρόνια κατά τή* £-£τειο τί)<;4 ναρρήσεως οίον θρόνο χοθΧΐ μήτ κάθε 19η^ /> ό νούοιου. Μ
ναπολοϋμβ αδελά μσς τό ψ
σευτυχισμένο ολησμόνητο ι«Ι
όνειρωόες τιαρελθθν και μη.
χολοθμε. Μδ, *?ρχετ<ζι οτγ} μνι) μη τό τετράστιχο το0ί4«ι; «Ν05311— ηι&8£ίοΓ άοΐοπ ηοι) τόσον άριστ^ίργημαΐιΐί^ φρασβ ό Κωνστιινηνβ«ο»ι^ ποιητής μας Παναγ Σ ^»ν φΐρα ΛΙΙοψ ΰριμνΐιρον »1ς ιήψ ψ^ παρ' β οον ή άνάμνηοι; ιΛη [όαιμίιαι φαι είς δνοτνχΐας 1*οχή*. ΠολλοΙ κάθονται στά ώρσία τταραθαλάσσια κέντρα >ι1*ά
άναπνεύσουν την βρσίυνήβα
λάσσια 6ροσ>ά, αύιό τό Μ*
στο γιά ^δι, τοΰς χερσαίους
τής άσψοχλτοπήκτοΐ) Αθήνας.
"Αλλοι κάμνουν τόν ΡροΝ
συνήθη περιπατόν τους, ίλ>«
πηναινοέρχονται άπό την μ4
β τής κοσμοβριθοθς τφο
ώς την αλλη «ρ^
κάποιοο γνωστοΰ
προσωπου ή πρόι, έξασψίΛοι
&
μ ρ
κτίρευσιν, ποι) τόσο» βύγενικσ
προσΦέρουν αί νοι«ο»υρα! ιίί
Ιήνου μέ την παροιμιώοη>ΐ|
θιώτικη καλοκαγοθΐσν καΙ(*
γνή περιποιητικόιη'ά τω»· '^
νας κόσμος άμίριμ^ος, Φ
σμένος Εάττό χαρά παραληρω»
άτιό άγαλλΐασι μεσα στόν ί
ουνήθη ίκείνο βοπβο μι«(:««
νηγυρικής κοσμοσυρρεΐς ίΠ ·*
ανσπιέΕΐ Την άτμοσίαΐρο «°
θεοφροθρηιοο νηκιοό, κοί»
άπό την ττροσταΤ5ΐιτι«ή ο"ί
τοθ εύ,ογημένου αότοθ *α§
κιιηρΐου ι{|>, Μεγα^όχσρΐζ ν
α πρός στιγμήν ►ηομθν*»1
μέσα ο ι όν Ιλιγγο Ενός «ι»
νού όνεΐρου Λνβκφράστοο Ρ
καριότηιος. .
Την παρελθοθσαν
έν τήαΐθοθοπ των
ραρνων έτελίοθπ ή
μΐίηΐορτη τοθ Σ
Μλ
της εορτής ό «Ρ^^
Συλλόγου κ. Μιλανβρίί „
τιτυξεν το£»ς σκοποθς, β"'< , συνεχεια ωμίλησαν ο κ " ,£ ΜΙχας Λ,ι ή Ήώ Λ«η-"* πΐσης ή κυρΐα Μανιατ νος Δού<α άκήγ μέ την εορτήν τι κινήσασα μέχρι χος παδόπουλοςΙΠαποΟΟ,ί* , —Έκδόσίΐς Ό ΐόλλογος σαντος 0X0*· Ιί»»1"" 4.4 κα< , τι1 ϊ