187045
Αριθμός τεύχους
1401
Χρονική Περίοδος
30ον
Ημερομηνία Έκδοσης
8/12/1957
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
>ο|
«αί
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜ
3Οόν λτ. ΦιΛΛΟΥ 1401
^ΒΑΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΑΠΙΙίΗ ΕΦΗΜΕΡΙ1. ΦΙΑΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ1Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΖΥΜΦΕΡΟΝΤ1Ν
ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΔΕΚΡΜΒΡ,,,ν 1967 ( ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ _ ΙΔ10ΚΤΗΤΗ2 ίΩΚΡΑ^^ί^Γ^^Γ
ΓΡΔΦϋΐΔ — 1ΥΠΟΓΡΔΦΕ1Δ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 — ΤΗΔΕΦ. 57-126
» "" «Λ1
ΐπιΊΗΐηΐΗΐηιΊπηΐΐΐΐιηιΐιΐ
ΤοΟ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Η ίιε?χχ»εΐοα έν τη Β©υλή συζήτησις, επί έ ί β ν ι> ν ι - . "" """~'"
ίΛίρ«τήα6Μ5 διά τβ ζήτημα τοΰ άεροδρ©- δέν άηεδείνθτΛΙ,* Π· 5 αν**ΡίθΕ"ί, «Χ» μόνον
ίί0 ■Ελλην.κου,_απετελεοε_νέαν, ο,ά τΐύς σαν &%1£^3^%»™ηβ?« αφιχθη-
ν .... -γ- · - - Γ - ... ^ » ΐΛη*<ψ«οιν νως, ακυ ΛήΓην ^ ; -----------·ιψ*τ~- ,^κκτχπν,γεταιουοτηματικώς ή φωνή λβύντων τά πατί,ωΐ'χΙ ^ Τδίν ^ηλω- Ελληνιχβυ Λαβυ, την όποίαντρέμουνι £ι& τών. ^Ρ'ωτικα των φρονήματα πβλι- κβΰ Λβδ, ην όποιαν τρέμουν ύιά Τών Οφ«λμάτων χοά των ©λισβημά- ^...-,...... όργανα, έκτελοΰντα διαταγάς ^«ιαταμένων των, έπέηεσαν, .πρ© τοΰ πε¬ ιά, τού Ββυλευτηρίβυ, δίκην βανύά- εαντι©ν φιλησύχωιν πολιτών _ συνβ- .....'.^«_^" ^ΐμάρχων κ«ί των κοινο- , των πέριξ τού -.^,^,,^ ου,νο»κι- . τού; οποιβυς εκακοποίησαν κατάτόν ά- ' <■ ■··. « β τ ε ρ © ν τρόπον καί τβΰ5 ΰιέ. : μη φθάση ή διαμαρτυρία των, διά 1--,, .. . - - '« Υ Χ λ π μ «- ,,,Κ αδικίαν, μεχρι τών πατέρων τβΰ "Ε- ·*. ·< . «οιρμοδιβι εν πρβκειμ&νω, Ύπβυργός τών &ρβινωνιων και Ύφυπβυργός τών 'Έσωτερι- }τ έχ^ιίΐμβποίησαν, άπό τβΰ κ©ιν©6©υλευτι- Μν*ζ°ί> ώιά ν« <5ικαι©λ©γήσ©υν τβΰς 6 α ν- Ιϊλιομούς τών βργάνων τής τάξεως, νε- 1— * να λ η θ ή Ίσχυρίσθηραν δηλοοδή, ©π : δπβεν ρήξις μεταξύ άντιφρ©νβύντων καί ήπειλεϊτβ, έκ τβύτβυ, διατάοαΣις ._^4ΐς. Ή έπαναληφβεϊσα δέ πάλιν' υπό ί'ΑίΓΛ'βμικ&ίν Άρχών γνωστή επωδός, ττε- ρ υρ^ελίτημενης παρουοίας κβμμουνιστών Ι την εν λόγω λαϊκήν συγκέντρωσιν, ©χι μβ- >.«πρ;εν ά ν α κ ρ ι 6 ή 5 κ«ί έ ξ ε ζ γ, τ η
■ίνπ,αλλατελε ιωςατταράδεκτ©;
μ£ν ιίναι δυνατόν οϋτε ανεκτόν όπως
π,χυρωμένον ύπ© τβΰ αρθρβυ 10 τβΰ Συν
,Γ.ικ; δικαίωμα τών 'Ελλήνων πβλιτών, νά
«(»χ»ντ*ι ελευθέρως καΐ ά ν ε μ π ©-
|Ι«τ«;— πρός έκδήΛωσιν των φρονημάτων
(ίχ»ι :ών παραπόνων των κατά των Άρχών
μτ,»νν«λι;εται ασυστόλως;, υπό τοΰ
ην» έχοντος άστυνβμικβΰ ©ργάνβυ, μέ την
καί α ν α π ό δ ε ι κ τ© ν δικαιβλβγί-
.115 ίη«ν παρβυσίας άναρχικών στβιχείων
;ολ»; ανεξαιρέτως τάς λαϊκάς συγκεντρώ-
Πρ:; δικαιολογίαν των άχαρακτηρί
Ι»ν να,^ραγιών της, είς δάρβς τβΰ Άθηναϊ-
Μλκυ. κχτά τά περυσινόν, υπέρ τβΰ Κυπρια
ι>*ν«ν«ί. συλλαλητήριβν _ όταν τά βργανα
1 εφβν ευσαν καί ενα ά ν ύ η © π τ β'νι πβ-
Καί οί μέν κρατβΰντες λαμβάνουν εγκαίρως
τά μέτρα των καί προετοιμάζβυν τά βργάνά
των, διά τήν αντιμετώπισιν ένδεχβμένω'ν έ κ-
ρ η κ τ ι κ ώ ν λαΐκών έκδηλώσεων, έν πε¬
ριπτώσει—ό μ ή γ έ ν β ι τ β—όριστικβΰ έντα
φιασμβϋ τοϋ Κυτριακοΰ ζητήματβς, κατα&αρα-
8ρώαεως άλλων έθνικών προβλημάτων, ή' ύιτε-
ρεκχειλίσεως τβΰ ι-.οτηρίβυ τής ΰπβμονή; τβΰ
Έλλη' ιικβΰ Λαοΰ, λόγω τής δυστυχίας καί τής
άνεχειας είς τήν όποιαν έχει βυθισθή ούτος.
Η Μ Α Κ Α Ρ Ι Α ομως Αντιπολίτευσις
— κβινοβουλευτική καί έξωκοινοβουλευτική —
τί πράττει; Πώς άνέχεται τήν άσύστβλβν
καί άνευ πρβσχήματος καταπάτη¬
σιν θεμελιωδών διατάξεων τβϋ Καταστα
τικβΰ Χάρτου τής χώρας;
Διατί βί αποτελούντες την Άντΐιπιολίτευσιν
έπιτρέπβυν τήν έν συνεχεία άδίοτακτον
παραβίασιν τοϋ κοινοέβυλευτικβΰ μας πολιτεύ-
ματβς, υπό τών ΑΝΩΤΑΤΩΝ τή; Πβλι-
τείας όργάνων, τά ©ποία έχβυν, αντιθέτως, ώς
ΚΥΡΙΑΝ αυτών αποστολήν την περιφρού¬
ρησιν >ιαί την π ι σ τ ή Ιν τήρησιν τβΰ Συντά-
γματος,. πού αποτελεί τό θεμίλιβν τής Βασιλευο
μένης Δηιμοκρατίας;
"Εγραψα καί άλλοτε — κατ' επανάληψιν
μάλιοτα — ειταναλαμοάνω καί σήμερον, ©τι ή
Αντιπολίτευσις πλανάται εάν νομίζη ©τι έκ-
πληρβΐ είς ακέραιον τό καθήκον τηξ, άηέναντι
τβΰΧΕΙΜΑΖΟΜΕΝΟΥ Έθν©υς, μέ
λόγους και δηλώσει; άπό τβΰ κβινοβουλευτικβΰ
βή,ματοΐ καί τών ατηλ£ίν τλγ» τ·>Ίη·Λ,ν -*.·. ~—--
Ό αγών τών Κυπρίων είς την Αμερικήν
ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΚ
Ι!Ν [|Σ ΙΟΑ
! ΕΑΑΑ1Ο!
ΤοΟ έν Ν. 'Υόρκη συνεργάτου μας κ. Δ, Καλλιμάχου
Ν. ΤΟΡΚΗ, — Τό δείπνον πρός μοσπονδιακός βουλευτής τής Πεν-
τιμήν τοϋ 'Εθνάρχου Μακαρίου έ- ' συλ6αιίας Τζαίημς ΦοΰλτοΛ·. Έ-
σηιμείο>σε μεγάλην έπιτιΐχίαν, ώ; 6ροντοφο>νησε τά εξής: «Άπαιτεϊ-
Δείπνο οχι τών Άμερικανών, ά).-
λά τών Έλλήνων τής παροικίας
μας. Τό Δεϊπνο τό ώργάνωσαν έλ-
Η ΕΚΚΛΗΣΙΣ
"Αρθρον τού κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ, πρώην
διευ&υντοϋ Άδηναϊκών Εφημερίδων καί τού
Ραδιοφωνικοΰ Στα&μοϋ 'Αδηνών, ά*τό τριετίας
δέ είδικοϋ^ Σχολιαστο.ϋ ,έπί^τοϋ Κυπριακοϋ
δηώσεις άπό &ουλυτικου
βήματο; καί των ατηλών τοΰ Τΰπβυ, πβΰ «πο-
τελοΰν έως τώρα τουλάχιστον την μ ο ν α δ ι-
κ η ν τής δράσεώς της εκδήλωσιν, πρός ε¬
παναφοραν τών έκτρβχιααδέντων κρατικών εκ¬
προσωπών, εϊςτήν ευθείαν τής κοινοβου¬
λευτικήν όρθοδοξίας οδόν καί αποτροπήν θανα
δίμων έννικών κινδύνων.
Οί άπαρτίζβντες την Άντιπβλίτευσιν κβι-
νβοουλευτικβί άνδρες — οί έντός καί έκτός τβΰ
Κοινοδουλιου εύρίσκόμεΌΐ —εχουν ύπβχρέωσιν
νά άνατρέξβυν είς την ιστορίαν τοΰ "Εθνβυς,
διά να άνεύρβυν Δ Ρ Α £ Τ Ι Κ Α μέτρα βε
διά να άνεύρουν Λ Ρ Α £ Τ Ι Κ Α μέτρα βε-
ραπειας τβΰ κακ©ΰ, χρ.η<ςπμ©π©ιηθέντα κατά τ© ►»ν.ν».*» Λ*ι βν« (* ν υ π β π τ © αι πβ- παρελθόν είς παρεμφερείς περιπτώσεις. Έν έ- ΐν · ή Άοτυνβμία επεκαλέσθη κα'ι τότε την ναντία περιπτώσει άντλβΰνείς π ί β ο ιν ιν π/ςςυσίαν μεταξύ τών διαιδηλωτών, τα- Δ α ν α ΐ <5 ω ν καί έπωμιζβνται όσημέραι ά- ιηι /βμμουνιστών. Έκ τής διεξαχθείσης «ν νυπολογίστβυς ίστορικας ευθύνας. («5 ^ό τών άρΜβδίων Δικαστιχων Άηνώ' ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ2 Ι0ΑΛΜΟΝ ΑΝΤΙ ΟΦΘΑΛΜΟΥ! Διευθυντά, Βςτο υπό ήμερομηνίαν 28 Νο- **« έ έ φύλλον τής έφημερί- «Φρουρός τής Δωδεκανήσου», ■«ΐα έιτΜτολήυ συμπολίτου ί^Ί των βανδαλισμών ττού τά πληρώματα τών είς τόν λιμένα τής ικανικώι/ ττολεμικών £'ζ δαρος δχι μόνον φι- τολιτών, άλλά καί αυτών ' όργάνων τής τάξεως, ^τό Γδιον φύλλον δημοσιεύε- περϊ νέων έν σιονεχείρ: αθλων τών ά ν θ ρ ω - φ ω ν αυτών κτηνών, πού ,ίρο^ται σαν δορυκτήτο- *ο! κυρίαρχοι αύθένται μας. Ί^ει νά ομολογήσωμεν έν τού ■"ι δέν ττταίουν οί Άμερικα- »! δσα διαπράττουν εναντίον ίοίπΌΪ καΐ οί άλλοι κατ' εύφη- '»σύμμ<ΐχοί μας. Τό σφάλμα ιδικόν μας, διότι εξακολου¬ θούμεν νά εχωμεν μέσα μας τό ττλέγμα τού ραγιαδισμοθ. Νά κύ- τττωμεν δηλαδή μοιρολατρικώς τόν αύχένα ενώπιον τού πρώτου τυχόν ιος ξένου άλήτου. Οί άγαττητοί Ρόδιοι δμως εί¬ ναι καιρός νά 6γάλοι/ν άπό την ψυ¬ χήν των τόν έφιάλτην τής ξενικής δουλείας Πρέττει νά δώσοΐΛ/ ενο) γερό μάθτ>μα είς τοΰς μ ε τ η μ -
<φ ιεσμένους γκάγκστερς, πού στέλλει είς τόν τόπον μας, ή [πέραν τού Άτλαντικοΰ μεγάλη— μόνον είς έκτασιν—Συμττολιτεΐα., υπό μορφήν διαφόρων έκττροσώ- ττων της. Οί συμττατριώται μας άς ττά- ρουν τταράδειγμα άττό τούς ίδίους Άμερικανοιός, πού είναι καΐ οί πρώτοι διδάξαντες τήν σ τ υ γ ν ή ν αύτοδικίαν. "Ας έ'χουν ϋπ' όψιν ότι ττροκειμένου περί των ά φ η ν ι - α σ ά ν τ ω ν πολιτών τής Ύπερατ- λαντικής Δημοκρατίας, δέν έχει ε¬ φαρμογήν ή έντολή τού Θεανθρώ- I -που: «εάν τις σέ ραπίση έττΐ την ' ■δεξιάν, στρέψον αύτω καΐ τήν άλ¬ λην». Είς την σνγκεκριμέινην περί¬ πτωσιν ττρέπει νά έφαρμόζεται μάλλον ό Μωσαικός Νόμος: «ό- φβαλμόν άντ! οφθαλμού καΐ όδοντα άντ! όδόντος!». "Ας έφαρμόζουν, λοιπόν, οχι φι/σικά τόν νόμον τοΰ Λΰντς, άλ¬ λά παρεμφερή δραστικά μέ- τρα, εναντίον έκείνων έκ τών Άμε¬ ρικανών, τών οποίων ή άναισχυ»- τία καΐ ή κτηνωδία ύπερ6αίνουν κάθε ανεκτόν όριον. Νά τούς δέρ- νουν δηλαδή μέχρις ά ν α ι - σ θ η σ ί α ς καΐ νά τούς στέλ- νουν επί συστάσει είς τούς άξιωματικούς πού τούς διοικοϋν, ιάψ' οθ αύτοι δέν είναι είς θέσιν να τούς φέρουν είς την ευθείαν οδόν. Φιλικώτατα ύμέτερος ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ληνικά α ληνικαί συσσωματώσεις, τά Άχε- πικά τμήαατα τής πόλεώς μας. Έ- πι'σης ί) Όμ,οσΛονδία τών 'Ελλη- νοαμερικανικών Σωαατείων μας, καθώς καί ή Όμοσπονδία τών Κι>-
πρια·κώι Σωματείαιν. 'Τπερχίλιοι
"Ελληνε; συμμετέσχον είς τήν ω¬
ραίαν έιστίασιν μέσα είς την με¬
γάλην αϊθουσα τοΰ χοροϋ τοϋ πο-
λυτελεστέρου καί μεγαλυτέρου ξε-
νοδοχείου τή; Άμερική; καί ϊσως
καί τοΰ κόσμου. 'Επλήρα>σε ό καθέ-
νας άμογενη'ι; μας μέ εύχαρίστη-
σι 15 δολλ. διά νά χαιρ€τίστ) τόν
θρυλικό Έθνάοχη τής Κύπρου καί
νά ακούση τήν λαλιάν του. Ή Έ-
πιτοοπί( τοϋ Δ'είιτνον, ή άξία συγ-
χαρητηρίων διά τό κατόρθωμά της,
είχε την εμπνευσι καί εξησφάλισε
τ)ν παρουσία εϊκοσι .-τέντε περίπου
έποσή,μων Άιμιερικανών. Προσε-
κ.αί δέκα πέντε περίπου
Ελλάδος καΐ τή; Έ-
θναρχίας.
Κατά τήν ωραίαν αύτην συγ¬
κέντρωσιν ωμίλησαν έπτά "Ελλη¬
νε ς καί πέντε Άμερικανοί. Κατά
τήν εναρ.ξι καί κατά τό τέλος τοΰ
ΔεΐΛνου άπήγγειλαν τάς ευχάς δύο
"Ελληνες κληρικοί, έσφράγισε δέ
μέ την εΰλογία τού ό τιμώμενος ή-
ρωίκος πρ<οθιεράρχης. Πάντες οί ρήτορες, οί έπτά "Ελ¬ ληνες, πού ελαδαν τόν λόγο, καθώς καί οί πέντε Άμερικαινι&ί διιιληταί, τά είπαν εξοχα, Διεκηρύχθη πρός τήν συγκέντρω¬ σιν των όιιογενών τό Ίερό δικαίω¬ μα πού εχει ε-'νας μεγάλος λαός, ό Κιντρτακός λαός, νά κανονίση ελευ¬ θέρα τα ζητήματα τοϋ σβτιτιοΰ τού Ό λαός αντός χΰνει τό τίμιο αίμά του γιά νά αποκτήση τήν ελευθε¬ ρία του. "Εχει καλώς. "Εχει κάλ- λιστα ότι (οργανωθή ενα άξιο- πρεπέστατο Δεϊπνο είς τό πελιτε- λέστατο ξιεναδοχεϊον καί εσημείω¬ σε λαμπρά έπιτυχία. "Εχει κα¬ λώς διότι οί όαογενεΐς μας, 99% "Αλλοτε δέν ντΐηιριχιον νικ«ί φιλοι5οι|ίαι 'Ελλή>Ηΐν ρη,-
τόρ«ν. Κα! πηγ'θίνομιε κιαίλλί-
τε,ρ«. 'ιΑκιούσιαμιε τούς ΆμβΡ··-
κανούς νά όμιλοϋν γιά τά δί¬
καια τής Ελλάδος. "Ημείς δί
οί "Ελληνες βοι>Θούσο:μ€ τούς
ψιλε'λληνας, χωιρίς νά ψοΐΐ'νό-
μαστβ. Δι<" αυτόν δέ τόν λό¬ γον έλύσντο λογτ' ευχήν οί διεκ5ικΐ)σ£.ις. ΓΥΡΩ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΑΩ Σ! ΙΟΝΟ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ,, [Από τίς σρχές τής Πολεμικης Τέχνης] Τού συνεργάτου μας κ. Ξ. ΑΚΟΓΛΟΥ «Ραϊον άγώνα τού 'Ελλιϊ- Υΐά την αύτοδιάθεση. τής μοιραΤο είναι νά ύττάρ- '[ μερικοί, έλάχιστοι εύτυ- ι1°, τόν τελευταίο καιρό πέ- %ατα των ϋττοσχέσεων δή- ^ καί Συμμάχων καΐ εύ- ^'ς νόθες, λύσεις έξαμ- / λύσεις πού κύριοοτκο ^ ,"0 εύνουχίσουν τόν Ιερόν Ήί" '^ι~Ρ'ων αδελφόν μας, 'ι^^"νίσοΛΛ/ την κατακρά- ϊΐί^τ°ύς άποικιοκράτες τής 'ό, ^? ΜίγαλονήθΌΐι. Γι' αύ- Ι"11* ν*!? ^^άλ1*"! των παρα- Ούο θέμα. "Ας τήν "Ρβν'υΛ^' μέ<ΛΪ σττ1 σπμερ'- *-<£ ■"?Τιι<ότητα/ όπως διαμορ- *50ι καιρό: / 'Η κ· Μπάρμπσ- μ'λος τοΰ Άγγλικοΰ ^ Συν- Πς 'Εκτελε— ικ,ης 'ΕργατικοΟ Κόα ράβδο τή χρησιμοττοιεΤ τώρα γιά νά διώχνει τίς μυΐγες άττ' τό γραφεΤο τού.·. Ι Δηλαδή : Διττλή περιφανή νίκη έχομε ώς τώρα. Πολιτική νίκη ή πρώτη. Στρατιωτική νίκη ή οεύτε- ρη. "Ομως ό τελΐικός ά ν- |τικειιμενικό; σκο- ττ ό ς δέν έχει άικάμα έπιτεΐΑχθεΐ Ι Καΐ τουτο, διότι οί νίκες μας εΐ- ! ναι στά πλαίσια τής τ α κ τ ι - κ ή ς. Μάς λείπει ή όριστική, ή στρατηγική νίκη. Ι Πώς θά τήν έπιτύχομβ; ' **ί Δύο είδον άγώνες, παράλληλα καΐ όμοούσιοι, έπιδάλλεται νά 6ι- εξαχθοθν μέ άδιάστταστη ουν£- χεια καΐ συνεπεία άκαιμτττα, άνέν- δοτα, άλύγιστα, άποφασιστκά. Στρατιωτικός είναι ό ττρώτος. Πολιτικός-δι- πλωματ κάς, άν οέλετε - ό δεύτερος. "Ας τοΰς έςετάσομε χωριστά : Α'. Αγώνας Στρα¬ τιωτικάς· Πανθομολα^ού- μενο είναι δτι ό Τζών Χάονπγ.< τόσο ώς Κυβερνήτης — ττολιτικός — δσο καΐ ώς Στρατάρχης στρατιωτικός —, άττέτυχε στήν α¬ ποσταλή τοιο. Νικήθηχε ό,ττό τούς εφηβους «αί άττό τίς μαΒήΊτριες των σχολείων τής ΜεγαΑθ^ήσου. Μαζύ τού νικήθηικαν και οί πά- τρθνές ΤΟΙ», θ! ΣΐΛνΤΓρΓ|ΠΚθί .ΠΤΟΙ- κιοκιράτες, οί «κακή τή μοίρα» ση- μερινοΐ Κι/δερνήτες τής Μεγάλας Βρεταννίας. Ή στρατιωτική ν^ώασα δέν οη- κώνει ττολυλογίες. Νικήθηκε. ό έχ- θρός ; Έπιβα-λλετσι ή ά μ ε σ η έκμετάλλευση τής επιτυχίας άπό τόν νικητή. Έπ.δάλλίται ή καταδίω- ξ η τού νικημένου, ώς την τελική διαλύση καϊ την έξοαθένωσή τού· "Ετσι καί μονο έττιτυγχάνεται ή σ τ ρ α τ η γ ι κ η νίκη καΐ ό τελικός άντικειμενικος σκοττός Στό ττροκείμενο εχ€ΐ, βεβαία, τό λόγο ό Διγενής, ιμέ τήν ΕΟΚΑ καΐ μέ δλες τίς μοτχητικές δυνά¬ μεις τών 'Ελλήνων τής Κύπρου. Β'. Αγώνας π ο λ ι - τικός-διττλωματι- κ ό ς . "Ολη ή έττίσημη διπλωματία τής Ελλάδος καΐ τής Έθναρχίας τής Κύπρου έπιβάλλεται 6μόθυμα καΐ μέ σύμΓΤτνοια νά έντείνουν τόν διπλωματικόν άγώνα μέ κάθε μέ- σο καΐ ιμέ κάθε τρόττο, γιά νά 6ο- ηθήσουν κα! νά ένιοτχύσουν τόν σικληρόν άγώνα τοΰ Διγενή καΐ τών ιμαχητών τού. Νέες μορφές καΐ νέα όρολογία διττλωιματικών άγώ- νων έγκαινιάστηικαν στά τελευταία χρόνια : Πόλβμος νεύρων, ψυχιρός ττόλεμος, έπίθεση εϊρήνης κ.λ.ττ· Πολύπλοκοι, πολύμορφοι καΐ ττολύ- τροττοι διττλωματικοΐ έλιγιμοΐ καϊ μηχανισμοΐ μπαίνουν σέ ενεργεια, δταν έττιδιώκεται ή έπιτυχία ενός σκοττοθ. "Ας χρησιμοποιηθοΰν δ- λοι οί τρόπτοι καΐ δλα τά μέσα μέ σύνεση, μέ πρόγραμμα, μέ ένθου- σιασμό, μέ άποφασιστικότητα καΐ ιμέ τόλμη, ίσάξια πρός τήν τόλ- μη των μαχητών. Τό Δ ί κ α ι ο είναι μέ τό μέρος ·μας. Καΐ δταν έκεΐνοι πού εχουν τό Ά δ ι κ ο μεταχειρί- ζονται τα ττιό ταπεινά καΐ άττάν- θρωττα μέσα γιά νά έξοκολοι/θοΰν νά άδικοΰν, μάς παρέχεται τό δι¬ καίωμα άηό κάθε θεΐο κσ'ι άνθρώ ττινο νόμο νά προασττίσσμε κ' ε¬ μείς τό άνατταλλοτρί- ωτο δ ίκσ ι ό ιμας,μέ κάθε τρόττο. „ *** Στΐς δι/ό κεφαλσιώδεις αύτές μορφές τοΰ άγώνα, των ιττρατευ- μένων μαχητών τής ΕΟΙΚΑ καΐ τής Λητλωμοαίας, θερμός σνμπταρα- στάτης έ,ττιδάλλίΐται νά 6ρίσκεται άγριητνος, σύσσωμος ό άτταντα- χοΰ τής Γής Έλληνιοιμός·. ψΐέ μο- νολιθιική την άπόφαιση, δ.ίχος τα- λαντεύσεις καΐ έ«η.ρεασμθύς άττό τυχόν άντιξοότητες παροδικές στήν πορεία τοΰ «ιύττέρ πάντων αγώ¬ νος»· . Στώμεν καλώς! Διγενής, ΕΟΚΑ, Λιττλωματία, δικοί μας; ίΐφϋκΐιωιιένοι είς τήν Ιε¬ ράν υπόθεσιν, είχαιν τό εύτύχημα νά άντικρύσουν την αγγελική μορ- φή τού Έθνάρχη καί νά άκούσουν την βαθι>ρτόχαστη λαλιά του. Έ-
χειροκρότ?)σαν δέ ένθουσαοδώς καί
| τόν Κύπριο καλλιτέχΛΐη; κ. Μοδινό
Ι νά τραγουδά τόν Γέρω Δήμο.
Άλλά, παρ' όλα ταυτα δέν πρέ¬
πει νά χάνωμε τό αίσθηιια τής
πραγματικότητος. Μέ τι'τοια δεϊ-
πνα Έλλήναχν, όσον ώραΐα καί (ίν
είναι — δεΐπνα έλληνικής οικογε¬
νείας, δέν παοάγεται ό αγών τής
διαφωτίσεως τοΰ άμερικανικοϋ κό-
σμου. Δέν προάγεται ή σοβαρά
προπαγάνδα υπέρ τών έλληνικών
όικαίων.
Μετά τό ξεφάντωμα ημείς μόνχιν
οί "Ελληνες θά ενθυμούμεθα συγ-
κίνησι τά όσα ελέχθησαν καί ή-
κούσθησαν είς τό Ούώλντορφ - Ά-
στόρια, άλλά ό άμερικανικός κό-
σμο; δέν επήρε εΐδησι διά τήν έλ-
ληνική αύτη μυσταγωγία. Δυύ ά-
μερικανικές έφηιμιερίδες τής Νέας
'Τόρκης έ'γραψαν κάτι διά τήν έ-
στίασιν τών 'Ελλήνων πρός τι¬
μήν τοΰ ήρωϊκοϋ των Ίεράρχη.
ΟΡτε βεβαίως διά μίαν συγκέντρω¬
σιν, πού ώργάνωσαν τά φιλότιιια
έλληνικά Σωματεία τής Νέας 'Τόρ¬
κης είνιαι δυνατόν νά άσχοληθοΰν
τά δημοσιογραφικά, παγκοσμίου
κύρους,'- άμιερικανικά προΛίΤορεϊα
τό «Άσβοσιέ'ιτεντ Πρέ-;ς» καί τό
«Γιουνάιτεντ Πρέςς», διά νά με-
ταβιδάσουν τά λεχθέντα καθ' όλην
τήν Άιιερικήν καί είς όλον τόν
κόσμο. .'Εφ' όσον ή συγκένιτρωσις
ή όργανωθεΐσα άπό έλληνικά Σω-
ματεϊα είχε χαρακτήρα γραικικόν
ται οργάνωσις καί συνοχή όλων
μας είς την επιτυχίαν τού αγώ¬
νος καί τήν εύόδωσιν τοϋ σκοποΰ,
τοΰ θαυμαστοΰ αΰτοΰ άνθρώπου τοΰ
Μακαρίου, είς τήν χώραν μας».
Μή άπατώαεθα. Αυτή, είναι βά¬
σις. «Άπαιτεϊται οργάνωσις καί σι·-
νοχή όλων μας». Άπαιτεϊται νά όρ-
γανιυθοϋν αί φιλελληνικαί δυνάμεις
των Άιμερικανών καθ' όλην τήν
Συμπολιτείαν. Νά όργανκοθοΰν καί
νά επι στ ρατ ευθοϋν οί παναμερικα-
νικής ολκής καί φήμης Άμερικα-
νοί φιλέλληνες. Νά κάιινουν αύ¬
τοι τόν άγώνα υπέρ τών έλληνι¬
κών δικαίω?. Αύτοι είς την πρωτο-
πορεία καί οχι ημείς. Ημείς είς
τήν έφεδρία, βοηβΌΰντες τήν οργά¬
νωσιν τάη' φιλελλήνων. Αντό δέ ποϋ
έβροντοφώνησε ό βον·?;ει·τής Φονλ-
τον τό έπιτύχαμε ήαρϊς οί μετανά-
σται είς τήν Άμερική σέ προηγοΰ-
μεια χρόνια. Καί οί άγώνες υπέρ
τών έλληνικών δικαίων — όπως
■είναι τώρα ό αγώνας τής Κύπρου
— έπέφεραν καρποφορίαν πλοι-
σίαν. Συνετρίβη τότε ή όργιά-
ζουσα — άνθελληνική προπαγάνδα.
Καί έΰριαη6εύσαμεν. Έκερδίσαμί
τότε όλην τήν ελληνικήν Θράκην
εως τά τείχη τή; Πόλης. Καΐ ε¬
πήραμε καί τήν δυτική, τήν έλλη-
νικΐ( Μ. Άσία.
Είς τά χρόνια έκεΐνα — πού εύ-
τυχώς, δέν υπήρχον αρκεταί "Ελ¬
ληνες ρήτορες μέ εύγενεϊς φιλο-
δοξίας νά ευρίσκωνται είς τό προ-
σκήνιο επισήμων — συνεπήχβη
ή ίστορική οργάνωσις «Άμερικα-
νοελληλ'ΐκή "Ενωσις». Ήτο ή ί-
σχυρά σι>σσωμάτωσις τών άνά τήν
χώραν Άαερικανών Φιλελλήνων.
Κατόπιν νοηιιόνων ένρργειών τήν
«ρχηγία τοΰ μιεγ^οπράγμονος κι-
νήαατος τήν ανέλαβε ενας πανα-
μερικανικής ολκής καί φήιιης κο-
λοσσός. ΤΗτο ό Νίκολας ΜοΰριΟ
Μποΰλτερ, πρύτανις τοΰ πανεπι¬
στημίου Κολούμπια. Αϋτός έσήκω-
σε τήιν σημαία. Αύτός είχε συνα-
γείρει τα στρατεΰματα τών φιλελ-
λήνων' καθ' όλην τήν χώραν.
Τό κέντρο τής μεγάλης φιλνελλη-
νικής Όογανώσρως συνεπήχβη είς
την Νέα 'Τόρκη. Ώργανώθη ενα
σοίίαρό Γραφεϊο. Διά την διεΰθι>ν
σι τοΰ Γραίρείου ώρίσ>βη δχι "Ελ¬
ληνας, άλλά ό φιλελλην καθηγητής
Κάρολος Μπράουν, ό όποϊο; συνέ-
ταξε κα'ι τό άγγλοελληνικό λεξικό
τοΰ «Έθνικοϋ ^ήρΐ'κος». Καί αρχι-
σαν άνθιρίθμητοι αί. έκδόσει;
υπέρ των έλληνικών δικαίων. Καί
«'ίρχισαν τά μεγάλα &εϊπινια, τά ό-
ποϊα (όργάν(ι>σαν δχι οί "Ελληνες,
«λλά οί Άιμρρικ«νοί καί εφερνκν
ώς (ΤκνδαιτκιιόνΛς τά στρατεύιιυ.-
τα τών Άμερικανών, Κα'ι ήρχισαν
τά συλλαλητήρια μέ ρήτορας δχι
"Ελληνας φιλοΐδόξους, (Ιλλά Άμε-
ρικανιούς φιλέλληνας.
Είς τό Κεντρικο Συαβοΰλιο τών
φιλελληνΐον μπήκαν κολοσσοί Αμε¬
ρικανόν. Αντοί κιοΰσαν τή μηχα-
νή. 'Ελ.άδαμε μέρος καί μερικοί
"Ελληνε; γιά νά βοηθοϋμε τοΰς
Άιανΐρικανούς. Αύτο·ί, οί ανιευ φιλο-
δοξίας "Ελληνες δέν έφαίνοντο. Κι-
νοΰσαμε δμως όσο μποροΰσαιιε τή
μηχανή άθορύβως. ΙΙρονοία τοΰ πρυ
τάνεως Μποΰλτερ Ί6ρΰίτησαν καί
τιιήαατα. Τό τμήμα Βοστωνης συ-
νεκέντρωσε τούς φιλέλληνας τής
Νέας Αγγλίας. Ιδρύθη αλλ.ο τμή¬
μα καί είς την Ούάσιγκτων μέ τή
συμμετοχί) κορικραίων Άμερικανών
φιλελλήνων. Κατόπιν ίδρύθησαν
πΐ'ρήνες είς τά σπουδαιότερα παΛ^ε-
πιστημΐα τής Άμερικής. Έδημι-
οΐ'ργή^θι^σαν όλόκληρε; ςριλελλη-
νικές μεραρχίες καθ' όλην τήν Συμ-
πολιτεία. Άιμα πατοΰσε &ια κουμπί
ό πρύτανις τής Κολούμπια, ό κολοσ-
σός, άπαντοΰσαν τά φιλελ>.ηι-
κά στρατεύματα άπό τόν Άτλαντι-
κό ε-'ως τύν Ε'ιρηνικό. Τά στρα-
τεύματα τά συγκροτοΰσαν πρυτά-
νεις, καθηγηταί, δημοσιογράφοι,
σι^γαρφιείς δικασταί, τραπεζικοί,
βιομήχανοι, γερουσιασταί. "θλοι
οί δυναμικοί Άμερικανοί. Επι πλέ¬
ον δέ καί διάσημοι Άμερικανο'ι
κληρικοί διαφόρων δογμάτων. Πα-
νίσχυροι κληρικοί. Είς τά Αεϊπνα
τής Όργανο')οιεως αύτοι οί Άαε-
ρικανοί μεγάλ.ης ολκής κληρικοί,
ελ.εγαν είς τήν άρχή καί είς^τό τέ¬
λος τάς ευχάς. Επρόκειτο δχι πε-
λς ; χ;
ρί Όρθοδόξου, άλλά παν-χριστια-
νική; Όργανιόσεω;. Περί παναμε-
διά νά τιμηθή ενας Μεγάλ.ος Ί- |
εράρχης "Ελλην, τόν οποίον έξύ- μ
------------- _1 .',.. _,τ,.. ·, ι
VI
1 Λ, ,λ,, Α.ιι_
ρικανικοΰ φιλελληινηκοΰ συναγερ-
ανησαν πλήν τών 7 'Ελλήων όμι-
λητών καί πέντε Άμερικανοί φίλοι
των 'Ελλήνων, δέν μάς είναι ε¬
πιτετραμμένον νά παραπονούμεθα
διατί, έκτός άπό τά δύο άιιερι-
κανικά φύλλα τής Νέα; 'Τόρκης,
πού εγραψαν κάτι ώς είδησιν, δια¬
τί δέν άσχολήθηκαν καί άλλες έ-
Γρημερίδες άπό τί; 10.000, τα με-
γαλύτερα δτ(μοσι«γραφικά δργανα
των Ήν. Πολιτειών.
Ήγνόησαν τήν έλληιΜΐκήν οίκο-
γενειαικήν υπόθεσιν καί οί κολοσοι-
αϊοι είδησεολογικοί Όργανισμοί,
όπως είναι τό «Άσσοσιέιτεντ
Πρές;» καί τό «Γιουνάιτεντ
Πρέςς».
Τί πρέπει, λοιπόν, να γίνη για
νά προαχθή είς τήν^ Αμερικήν ή
διαφωτιστική προπαγάνδα υπέρ τής
έλει<θερ«ας τοΰ Κυπριακ.οϋ λαόν, ποΰ μάχεται ένόπλως διά τό δικαίω¬ μα πού εχει νά κανονίση τά ζητήαα- τα τοΰ σπιτιοϋ του; Τό τί πρέπει νιά γίνη πρός δια- (τώτισι τοΰ αμερικανικόν λαοΰ καί πρός εξουδετέρωσιν τών όρ- γίων τής τουρκικής καί βρεταννι- κής προπαγάνδας τό εΐπε ενας άπό τοΰς Άιμερικανούς ρήτορας, πού ώαίληβε είς τό Δεϊπνο. ΤΗτο ό ό- 'Ελληνισμός σύσσωμος, μέ τόν Τ- διο πόθο, μέ την ίδια σκέψη, μέ τόν ΐδιο παλμό, ιμέ άδιάσπαστη ένότητα καί όιιόγνωμη άττόφαση θά έξασφαλίσουν καΐ θά έπισττεύ- οόιλ/ την περίλαμπρη τελική νίκη Ξ. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥ Σ Οταν εγίνοντο Δείπνα είς τήν Νέα 'Τόρκη των φιλελλ.ήνων, ή- ιιεΐς οί "Ελληνες πηγαίναμε άθόρυ- 6α διά νά μή χρωματισθοΰν ώς «γραικικά». Είς τά Δεΐπνια προή- δρευε ό κολοσσός ό πρύτανις. Και όμιληταί ήσαν διάσηιιοι Άαερικα- νοί ρήτορες. Φιλοδοξίες Γραικών τότε δέν υπήρχον. Δέν ζητοΰσαν νά κάυ.οΐ'ν δνομα διαφημιζόμενοι ώς «φωστήρες». Μόνον ενας "Ελληνας μίλησί, προσκεκλημένος άπό τόν πρύτανι τοΰ Κολούμπια δτά νά ανα¬ πτύξη τά έθνικά δίκαια τής Ελ¬ λάδος καί νά διαφωτίση τήν όαήπ γυρι. Αύτός δέ δ "Ελληνας ήτο δ κ. πρεσδευτής. 'Άν ΰπηρχε το')ρα ή "Οργάνωσις ό μόνος "Ελληι πού θά μιλοΰσβ πρός διαφώτισι τοΰ άαΓρικανικοΰ κόσ^ιου Θά ήτο ό Μακάριος, ό Έ- θνάρχης, ό παγκόσμιος κηρυξ τών ίδεωδών τής ελευθερίας, Τότε είς τάς ημέρας έκείνας πού ελειπαν αί φΛοδοξίαι τών 'Ελ¬ λήνων διά νά φανοΰν, άσχολεϊτο ευρύτατα ό άμερικανικός Τύπος καί αί μεγάλαι είδησεολογικαί όρ- γανώσεις. "Ας ελθο>με είς τό συμπέρασμα.
Ό βουλευτής Φοΰλτον 6ιετύπο>-
σε είς τό Δεϊπνο τοΰ Ούώλντορφ -
'Λστόρια. Κα'ι έβροτοφοινησε: «Ά¬
παιτεϊται Όργάνοκτις κα'ι συνοχή
ολίον μα; διά τήν έπιτυχία τοϋ α¬
γώνος καί την εύόδωσι τοΰ σκο¬
ποΰ τοΰ θαυμαστοΰ αυτού άνθρώπου
Δέν άμφι6άλλ<:μεν δια τας ίτρβδέσεις τβϋ Έργοοτικβϋ χόμ- ματος είς τβ Κι>πριακόν. Τό
ετήσιον συνέδριον -τβυ καθώ¬
ρισε κυριοφχικώς
ί ό
πβλιτι-
ρ ρφχς τ
κιτν τού είς τό ζήτημ» τής ««-
δβέ μέ την Ίατβρικϊιν
άπέφ«οιν ποϋ έ'λκ&ε την 4ην
πίΐρελβοντο; Όκτωβρίου. Ποι-
κιλχι έρμηνεΐαι εδόθησαν έκ¬
τοτε είς τό ψήφιαμχ τουτο ά¬
πω διαφόρους έχ&ροϋξ και φί-
λ τοΰ κόμματος. Άλλά ή
ϊ πρβ τριμήν©υ άπβ-
ψχαις δέν έπιδέχεται καμμίαν
ερμηνείαν άνιτίθετβν πρός τήν
ταχείαν έντβς ωρισμένης «ρβ-
&ί εφαρμογήν τής αϋτβ-
όιχΐέαζαζ. Είναι οαφής καϊ χκ
τηγβρηματική. Δέν Οπόκειται
δέ είς «χιρεριμηνείας άπό όίτβ-
δή ΰψ
μα,
ς
ΰψηλα
&ν
ίστανται. Ι-ϊτε είς τήν πολιτι¬
κήν ζωη'ι τής Αγγλίας. Είτε
είς την ίεραρχίοαν τοΰ Έργα-
τικοΰ κόμμαΓΤβς. Είτε άνήκβυ'ν
είς τάς τά§εις τού, όπως λ..χ.
6 κ. Πέϊτζετ. Είτε είναι 2υν-
τηρητικοί, όπως «.χ. ο Γοι>ντ-
χάουζ - Κρίς, πβϋ απεπειράθη
νά μειώση και δι«στρε&λώση
την «ημοΐβίαν της, κατ' εντο¬
λήν κχί πρός χάριν τών ΐθα-
νόντων τβΰ Λονδίνβυ. Τβ ψή-
γικήν τβυ συνέίτειαν. Διά τόσις τών ϊυντηρητικών καμμί-
τί θά κάμη οταν θά επανέλθη
είς την εξουσίαν,. Πιστεΐ>βυν ό¬
τι, εάν έΐηρτάτβ άπό τό 2β-
οιαλιοτικόν κβμμα και μόνον,
τό ιΚυπριοεκόν θά έλύετβ τα¬
χέως καί ίκοςνοιιτοιητικώς, τό¬
σον διά την μεγαλβνηοον, ό¬
σον κ»Ί διά τήιν Αγγλίαν.'Ελ-
πίζουν οαβίμως, ότι τβ κό,μμκ
υπό τήν οημ^ρινήν τβυ ήγεοί-
*ν δέν θά έποςναλάδη μερικά
άπό τά οψάλματα, είς τά β-
πβΐα ύπέπεαε κατά τήν έξαε-
τίαν 1945 - 1951. Συγκεκριμέ-
«ν δήλοχϊΐν ότι δέχετοτι νά ε¬
φαρμόση την αύτοδιάθεσιν είς
ωριομ&πην πρβθεσιμίθνν ; "Οχι.
Διέταξε την «ρσιν τών έκτά-
κτων μέτρων έίας καί τρόμου
πβύ ίαχύβυν άπό ύιετίας ; "Ο¬
χι. Αντιθέτως μάλιοτα. "Οταν
προ ημερών διεδήλωσαν εΐρη-
νικά οί Κύιτριοι τά αϊαθήμ*τά
τ»ν διά την τελείως άδικαιο-
λβγητον πλέον παράτασιν τής
ίσχυος των, αί αρχαί κατβχής
έ'δειξαν διά μίαν ο^βράν άκό-
όϊ τό χιτλερικόν καθεστώς
φισμα ενεκρίθη άπό τό κυρί- ! Γκρίφφιβς ή "β κ. Κάλλαγκαν
ικρχον σώμα^τού ώργα,νωμένβυ Οϋτε ή κ. Μπαρμπαρα Κάρλ,
νως δέ είς τό Κι/πριοοιόν. Μο- Ι Χάρντιγικ δέν &αιαυθ'ε νά ύφί-
λονότι είς τβ πχρελβόν πολλοί σταται είς την μεγαλόνησβν,,
άπό τά ήγετικά στελέχη τβΰ έστω καΐ χω,ο'ις τβν Χάρντιγκ.
Έργατικοϋ κόμματβς δέν βιτέ- Έδβδη άρκγε ή αδεία έπιστρβ-
ύειξαν την έπιέαΛλβμένην οτχ-
αν είς τό αϊτημα ποϋ διετύ-
πωααν βΐ Κύηριοι πρό δεκοοε-
τίας πρός την Κυέέρνηβιν "Ατ-
τλυ περ'ι παρβχης τής ελευθε¬
ρίας καί είς την μεγχλόνησβιν,
βπως έγινε τότε διά τάς Ίν-
ύίχ,ζ, την Βιρμανίαν καί την
Κεϋλάνην.
Λ
Άλλά δυατυχώς δέν ευρί¬
σκονται είς τίΐν εξουσίαν οϋτε
& κ. Γκέητσκελ ή ό κ. Ηηέ-
6α'. Οϋτε ό κ. Ντράϊμττεργκ
η ό κ. ΚροβμαΛ'. Οϋτε β κ.
πβλιτικώς Βριεταννι,κοΰ £οσι-
αλισμοΰ κα'ι αποτελεί τήν ά)>
οτλλβίωτον γραμμήν του είς τό
Κυπρικκόν, πρός την <&π©ίαν βφείλβυν νά συμμορφώνωνται τά στελέχη τβυ. Αύτό έκαμε, τήν 27ην Νο¬ έμβριον, ή 'Εκ,τελεστική Έπι- τροπή τοΰ 'Εργατικβΰ κόμμα¬ τος, ή όποία άφοΰ έποβνέλα&εν βτι εμμένει είς τήν αρχήν τής αΰτβδιαθέσεως έκάλεοε τήν Κυβέρνησιν Μάκ Μίλλαν νά έπαιναλάδη τάς Άγγλοκυττρι- «κάς συνβμιλίας. Μέ την άνα- κβίΐνιωσιν τής πρβπαρελθβΰσης Τετάρτης ή σοσιχλιστική ήγε- σία άπέρριψεν όλας τάς ιιτα- ρερμηνείας πβύ εδόθησαν είς -Γήν απόφασιν τοϋ συνεδρίβυ τβϋ Μπράϊτβν επί 55 ολοκλή¬ ρους ημέρας και διεκήρυξε τήν έμμβνήν της είς τό γράμ- μα καί τβ πνεΰμα τβΰ εγκρι¬ θέντος τότε ψηφίσματβξ. Καϊ ή πίστις τήιν βπβίαν διεδήλω¬ σε πρός τήν βρθήν κατεύθυν¬ σιν επιλύσεως τιμά βλβυς έκεί- νβυς πβύ έττρωτοστάτησαν είς την λήψιν τής πρώτης επισή¬ μου αποφάσεως τβΰ κόμματος μετά τό συνέδριον τοϋ 'Οκ,τω- δρίβυ πρό ένΚ1έα έδδομάδων. Τούς τιμά μάλιστα ^ιαιτέρως, διότι παράγοντες τών Συντη- ρητνκών ήσχης/αν πίεσιν επί τών Σοσιαλιοτών, διά νά με- τριάαουν την σαφήΐνιειαν καί κιατηγορηματικότητα τβΰ ψη- .ςρίομακβ τβΰ Μπράϊτβιν. Ά- πβτέλεβμα τών πάρασκηνια- κών τούτων ποοσπα&ειών ήσαν μερικαι περίεργοι εκδηλώσει; δύο - τριών Έργαχικών 6ου- λευτών, πβύ έπέμενιον νά έγ- καθιδρυδή καθεστώς αύτβκυ- βερνήσεως, χωρίς νά καθορι- σθίί ττροθεσμία διά την (Χσκη- σιν τοΰ δικαιώμοττβς τής οώτβ- διαθέσεω;. "Ηδη ή άνακβίνω- σι; τής Έκτελεστικής 'Επι- τρϋπϊζ τβΰ κόμματβς φέρει εί; γνώσιν τοΰ κ. Μάκ Μίλ¬ λαν καί τών συΐνιεργατών τβυ κατά τβν έγκυρότερβν τρόπ©ν βτι δέν ήμποροϋν νά εύρουν εί; τήν στάσιν τή£ αντιπολι¬ τεύσεως έ-ιί τοϋ ΚυπριθΒκοΰ καμ μια.ν δικαιβλβγίΜν, καμμίαν πτρόφασιν, διά τήν παρέλκυσιν τής έπιβχλλομένης λύσεως.Ό- φ·είλουιν νά ττροδβΰν εί; την επανάληψιν τών συνβμιλιώαι μέ τβύς έκπροσώπβυς τβΰ Κυ- πριακβΰ λαοΰ μ έ διπλβϋν σκο¬ πόν. "Οχι μόνον διά την ά- μεσβν λειτουργίαν καθεστώ- τ©$ πραγματικής αύτβκυοερ- ή μέ τήν κυριώτερον έ β'ι 'Εργατικοί. Τό Κυπριακόν. μ ρρ ευθύνην τή; τοπικής έξουσία; εί; χείρας τή; έλληνική; πλει- οψΓ>φίας τβϋ πληθυσμβύ. Άλ¬
λά και διά την επίτευξιν συμ-
φωνίία/; πρό; εφαρμογήν τή;
χύτοδιαδέσεω; έντός ωρισμέ¬
νης πρβθεσμία;.
Λ
'Η ήγεαία δμως τβΰ Έργα-
τικού κόμματβ;, εί; τήν άνα-
κοίνωσκν τή; 'Εκτελεστική;
του 'Επιτρβπή;, δέν ήρκέσθη
εί; τουτο καί μόνον. Κάμνει
έκκλησιν και πρό; τόν λαόν
τή; μεγαλβνήσβυ νά συμ&άλη
εί; την πραγματοποίησιν τοΰ
διττβϋ σ&τβπβϋ των οποίον ,πρβ-
διεγραψε. Συγκεκριμένως εξ¬
έφρασε «την έλπίδα, βτι τάς
Γ(ΐθαΛ'βτητας νέων Άγγλβκυ-
πιρι»·κών συνβμιλιών δέν θά
τάς ιταρεμπεδίσουν οίαιδήποτε
νέαι &ίαιαι εκδηλώσει;» εί;
την μεγαόντισβ^'· Ζητεί δηλα¬
δή άπό τού; Κυπρίους νά δι-
ευκβλύνουν τόν νέον κυδερνή-
ν Φύ ί έ
κ. Φούτ είς τό έργβν του,
ώστε νά επιτύχουν αί συινΐβμι-
λίαι τάς οποίαι; συνιστά ή 6ρε-
ταννική άντπτολίτευσι;.
Επαναλαμβάνομεν : Οί Κύ-
πριβι έχβυν εμπιστοσύνην εί;
τό Εργατικήν κόμμα, ιδίως
μετά την απόφασιν τβΰ Μπρά-
ϊτον. Δέν άμφιέάλλουν διά τά;
πρβ&έσει; τβυ. Διά την ίδεολβ-
—τοΰ Μακαρίου— είς την χώραν
Είναι δυνατόν νά αναστηθή ί| ί-
στιιρική Όργάνωσις των ΐ|-ιλελλ.ή-
νων; Γιά νά ΐργασθώιιεν στά σο-
6αρ<ί; Είναι. 'Αρκεϊ νά μετρια· σθοΰν οί εΰγενεΐς φιλοδοξίε ς τών ρη τόρων μας. Ποωθ. Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ πού 8ά μΐίνη εί; την ιστορίαν ότι εισηγηθή εί; τό συνέδριβιν τβϋ Μπράϊτον τό ψήφισμα πε¬ ρί Κύπρου. Τό Εργατικόν κόμ μα δέν εϊνιαι είς την Κυβέρ¬ νησιν. Άλλά είς την Άντιπο- λίτευσιν. "Οσον καί αν δια- δρχμχτίζη σημαντικόν ρόλον είς την πολιτικήν ζωήν τής χώρας τού, δέν κυβερνά. Κά- 8ε άλλο μάλιστα. Οί Συντηρη- τικβί πού κατέχουν σήμερον τήν εξουσίαν κυβερινβΰν κατά τρόπον αντίθετον πρός τάς άν- τιλήψεις τών Σοσιαλιστών. Ά- κβλουθοΰν είς πλείστα βσα ζη- τήματα, έσωτερικά καί έξωτε- ρικά, πολιτικήν τήν όποιαν ά- ποδοκιμάζουν Παράδειγμα Τό πραξικόπημα κατά τής δι- ώρυγβς τοΰ Σουέζ. Ό χειρι- αμός τών σχέσεων Άνιατβλής καί Δύσεως. Καί αλλα πβλλά. Εάν β» Σοσιαλισταί ευρί¬ σκοντο σήμερον είς τήν αρχήν μέ έπαρκή πλειβψηφίκν κοινο¬ βουλευτικήν, όπως άιτβ τβ 1945 εως τβ 1950, οί Κύπριβι £ά εΐ- χαν έμτΐιιστβσύνηιν είς την Κυ¬ βέρνησιν των, πεπεισμένοι ίέ- τι συντόμως Θά έλύοντβ αί δι¬ αφοραί πού χωρίζβυν την με- γαλόνησβν καί την Αγγλίαν. Καί βτι είς μικρόν χρονικόν διάστημα θά έπρβκηρύσσετβ δ'ηιμοψήφισμα διά τόν οριστι¬ κόν καθορισμόν τή; τύχης τοΰ λχοϋ της είς τό μέλλβν. Άλλά σήμερα την Κυβέρ¬ νησιν κατέχουν είς τό Λονδί¬ νον οί Συντηρητικβί. μεταξύ τών όπβίων έπικρατοΰ,ν εως τωρα β'ι άδιάλλακτβι, έπιβάλ- λοντες έκβιαστικώ; την πολι¬ τικήν των. Μέ,χρι τβϋδε, β κ Μάκ Μίλλαν δέν έδειξε κα- θόλου ότι έπιθυμεϊ πράγματι η ότι είναι εί; θέσιν νά εφαρμό¬ ση τήν αύτοδιάθεσΐιν. Αλλα¬ γήν τακτική; έκαμε. Καί μά¬ λιστα έιιτηδείω;. Άλλά δέν μετέβαλε καθόλου βασικήν γραμμήν Είτε τό θέλει ό ϊδιο; είτε οχι, εμμένει οΰσιαιστικώ; εί; τά; γενικά; κατευϊΰνσει; τοΰ πρβκατόχβυ τβυ, μβλβνότι όφθαλμεφανώ; έχρεωκόπησε, κατέρρευσε κυριολεκτικώς, ή δυναμική πολιτική ΤΗντεν τής άδιαλλαξίας είς τό ζήτηιματής α ύτοδ ιαθέ σ ε ω ; "Εκαμε μήπως ή Κυβέρχιΐ- φής είς τόν Έθνάρχην Αρχι¬ επίσκοπον κ«ί τβϋς τρείς συν- ειξορίστβυ; τβυ ; "Οχι. Άΐτε- ^ρυλακίσθησοον μήπως αί έκα- τοντάδες 'Ελλήνων πού κρα- τβΰινται άπό καιρό είς τά στρα τόπεδα συγκεντρώσεως απλώς ώς ϋποπτοι ; "Οχι. Κάθε αλ- λο. Συλλαμβάνβνται όλονέν καί άλλοι. Τί έκαμαν οί Συν- τηρητικβ'ι άφ' ότου πρό έννέα μηνων τοϋς εκάλεσε σαφώς ό Ο.Η.Ε. ,ιά ρυθμίσβυν τό πρβ- βλημα μέ συνομιλίας Άγγλβ- κυπριακά§ ; 'ϊΐίττβτε. Άντιθέ- ίως. 'Επεδίωξαν νά τό περι- πλέξβυν. Καί τώρα πβύ πληοι- ά,ει ή έκ νέου συζήτησις είς την Συνέλευσιν τής Νέας Υ¬ όρκης κάμνουν τό πάν διά ινα την ματαιώσβυν. Λ Πώ; λοιπόν ήμποροϋν νά τρέφβυν έστω καί την έλαχί- ;την έμπιστοσύνηιν» ιπιρός τό Λονδίνον οί Κύπριοι ; Ποίος έγγυάται ότι βί Τόρηδε; δέν θά προσπαθήσουν νά έπωφελη- &;ΰν άπό την στάσιν τών Ά¬ μερικανών καί τήν έκκλησιν τή; Έκτελεστικής 'Επιτρβπής τοϋ 'Εργατικβΰ κόμματος, διά νά επιτύχουν τούς άνομολβγη- τβυ; άλλά τόσβν διαφανεϊς έγ- κληματικβύς σ*ιοπβύς των : Νά συνεχίσβυν την άδιοτλλα- ξίαν ; Νά άρνοΰνται έπ' ά¬ πειρον τήν ελευθερίαν τής με γαλβνήσου, ιπβορα τήν μεσολά- έησιν των 'Εργατικών ; Παρά τήν έκκλησίν των. Παρά τήν ανακοίνωσιν των. Άντί λοΐπόν νά γίνεται έκ¬ κλησις πρός τβύς Κυπρίβυς, πρέπει νά άσκηθή πίεσις είς τήν Κυβέρνησιν Μάκ Μίλλαν, ώστε β κ. Φβύτ νά μή πατήση τό πόδι τβυ είς τήν Λευκωσί- αν μέ άδειανά τά χέρια, όπως φαίνεται ότι επήγε. Τί περι¬ μένη έ Λολυδασανισμενβς καί ήρωϊκός λαός πού θά 5ιοικήαη, τό ξεύρει πβλύ καλά ό κ. Φούτ καί έκεΐνβι πβΰ τβν στέλ νβυν έκεί κάτω. "Ας μή γίνη έπομένως συνεργός μιάς νέας φενάκη; τών Τόρηδων. Μιόϊ; χβνδροειδοϋ; άπάτη;· ©ά εί¬ ναι θλιβερόν. Καΐ δι" αυτόν. Καί διά την πατρίύα του. Τό εϊηαμε καί τό ξαναλβ- με : Οί Κύπριοι δέν άμφιβάλ- λβυν καθόλβυ διά την πίστιν τών 'Εργατικών είς β,τι ίια- κηρύσσβυν. Οΰτε διά τάς προ¬ σωπικάς διαδέσεις τοΰ κ. Φβύτ. Εί; την Αγγλίαν βμως δέν κυβερνά ό κ. Γκέητσκελ η © κ. Μπέβαν. Άλλά ό κ. Μάκ Μίλλαν Κ»ί αΰτοΰ τάς δια¬ ταγάς δα εκτελέση ό κ. Φβΰτ. "Οσον κα'ι άν δέν τάς έγκρίνίΐ πλήοως, η ©ά τάς άποδβκιμά- ζη ό νέος κυβερνήτη; τής (Κύ¬ πρου. 'Επβμένω; πρέπει νά πεισθη κα'ι νά μεταβάλη ιπβλι- τικήν ο κ. Μάκ Μίλλαν. Ό ύπεύ&υνιΐ; ττρωιθυπβυογό; τής Βασιλίσσης Έλισάβετ. ΔΗΜ. ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ ΟΕΜ αΤΑ ΑΠγΙΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΑΠΟ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΑΑΟΥ Δέν είναι «γνωστες, είς τβύς παρβικοΰντας είς Ίερου- σαλήμ, οί έφημεριδες, αί οποί¬ αι άρέσκονται είς τό σερβίρι- σμα μυθιστορημάτων είς τ©ΰς ά ναγνώσταςτων καί νά. .. μυθβ ΓΓβιοϋν κάβε άξιοπερίεργονημή γεγονός. Αύτο ϊοως ν'άποτελη <'δικαιωμα» προσαρμοζόμενον είς την «γροιμμήν» πβύ άκολου θίϋν, παραχωρεΐ, έν τβσβύτω, εν άντίστβιχον δικαίωμα κρί σεως είς εκείνβυς πβϋ δύνανται ι. α συγκρατήαβυν τβν κάλαμβν δια νά κρίνβυν. ΌπωσδήΛΰτε ίμως, έκεϊνο τό ©ποίον είναι εκτό; τών «δικχιωμάτωΛ'», εί¬ ναι τό γεγβνό;, βτι ΰφιστανται ωρισμέναι ιδέαι είς την Κοι¬ νωνίαν, αί οποίαι βυτε κρίνβν ται, άλλ' βϋτε μυθοπβιβΰνται. Ή υψίστη άξία είς την οποίαν πιστεύει ό 'Ελληνικό; Λαό; εί ναι ή λριοτιανική Ορηοκεία και έπειδή άκριβώ; αποτελεί την αλήθειαν, είναι άσυμβίβα- στον νά γίνεται άντικείμενοιν , . μυθιστβρήματος, μέ τόν τρόηβν πβΰ γνωρίζβων οί Άντι κειμενοι, διά ό ι αφορών τεχνα σιμάτων καί ύπιοβιολών. Τό β¬ τι ενας λειτβυργβς της Πίαττε- ως περιέπεσεν είς 'ένχ άσυγ- χώρητον διά την θέοιν του «■ δίκημα, είναι περίεργον άκρι- ιΐώς, διότι <3έν αυμδαινει τούτο συχνά. Άλλά τό βτι είναι άαύ- ι'ηδες, δέν αΐτιβλβγεϊ την τοι¬ αύτην μήνιν τών οκανδαλοθη- ρών κατα τβΰ Ίερού Κλήρον, πρός τβν βπβϊον ρίπτοντες τον λί&ον τοΰ άναθέματος, έρρτψαν συγχρόνως μέγα βάρος καί είς τόν ςυγόν τής Πίστεως, τβν ο¬ ποίον έκλόνιααν διά τοΰς άαθε νεΐς Εάν είναι άπηγορευρένη ή μυδβπλθνθία είς δύματα Κρα- τικής Άοφαλείας — διά λβγβυς ασφαλείας των. . . γραφβντων — είς θέματα τής πίστεως τών ΊιρΛΐιεζών — διά διαφόρους άλλβυς λόγους — τά Θέματα τήδ Πίστεως τοΰ Λκού είναι ά- πιηγορε^μένα ιάπβ αυτόν καί υπό αυτού τοϋ Λχού. ΕΑΠΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΗ ΚΑΠΟΤΕ ΕΤν>:ιι ττολιι γνωστόν τό άνέικ&ο-
&ν τπειρ» τοΰ ΰττοψηφίου βθιυλευ-
"θΰ, ό οποίος Θηρτύων ψή%φΌιΐ/ς ότττό
κατοΓκιους όρεινοθ χωρίου, τοΰς ύ-
ιτόΐχιεΐτο. ότι είς ττιειρίτττωΌ-ιν έττι-
τνχίας τού, θά τοί»ς «εψτιανε.1»,
ττΌιλ"λών σλλων, καΐ
Καΐ δτοον τού
δένι έ'χοιιν ΐτοτάμια (ώστε νά
μ ί·, τούς χρειοοζοντο τά γΐφύρι:),
τους ίίταξε νά τοϋς «φτιάση» κ«ί...
ττοτάμια, Τό 'Υττου'ργεΐον Δημ.
' Εργων 6έν ιμάς είχ«, βέ&ακχ, ύ-
-τοσχιειΒή ΐΓθΐρόιμοια βργα είς αηνΐ
πρωτεύουσαν- Μόλα ταύτι» κΛτά·1
φ&ρε νά ξεπεράση τόν ύποψήφιον
τού άνεΚί&ότου, οχι πλέον είς ύ-
τ·οσχέο-εις, άλλά είς... βργα. Διό¬
τι κια ι γεφύριια. κιοί ~οιτάμι<α καί λίμνας, <κτοοΐ φΐιρόγγια, καί βά- ρα?ιρα καί λόφους καί βοννά «αί όρυχεία άκόμη, έν σι/νεχεΐ μάς «εφτιαξε» — άς εΤνιαι είς μι- κιρογροο<))ίι3ινι — είς την.., Όμόνθι- αν. Πλατείαν μόνον δέν ιμάς ε'φτι- αξεν άκβμη. Έλπίζεται δμ«ς δτι ά θά την ττραγματαηοιήο-,1 κοί .«(*»»·—·*·"■ ■ *>·"Λ
«αί
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜ
3Οόν λτ. ΦιΛΛΟΥ 1401
^ΒΑΟΜΑΑΙΑΙΑ ΠΟΑΠΙΙίΗ ΕΦΗΜΕΡΙ1. ΦΙΑΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ1Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉΝ ΖΥΜΦΕΡΟΝΤ1Ν
ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΔΕΚΡΜΒΡ,,,ν 1967 ( ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ _ ΙΔ10ΚΤΗΤΗ2 ίΩΚΡΑ^^ί^Γ^^Γ
ΓΡΔΦϋΐΔ — 1ΥΠΟΓΡΔΦΕ1Δ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 — ΤΗΔΕΦ. 57-126
» "" «Λ1
ΐπιΊΗΐηΐΗΐηιΊπηΐΐΐΐιηιΐιΐ
ΤοΟ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Η ίιε?χχ»εΐοα έν τη Β©υλή συζήτησις, επί έ ί β ν ι> ν ι - . "" """~'"
ίΛίρ«τήα6Μ5 διά τβ ζήτημα τοΰ άεροδρ©- δέν άηεδείνθτΛΙ,* Π· 5 αν**ΡίθΕ"ί, «Χ» μόνον
ίί0 ■Ελλην.κου,_απετελεοε_νέαν, ο,ά τΐύς σαν &%1£^3^%»™ηβ?« αφιχθη-
ν .... -γ- · - - Γ - ... ^ » ΐΛη*<ψ«οιν νως, ακυ ΛήΓην ^ ; -----------·ιψ*τ~- ,^κκτχπν,γεταιουοτηματικώς ή φωνή λβύντων τά πατί,ωΐ'χΙ ^ Τδίν ^ηλω- Ελληνιχβυ Λαβυ, την όποίαντρέμουνι £ι& τών. ^Ρ'ωτικα των φρονήματα πβλι- κβΰ Λβδ, ην όποιαν τρέμουν ύιά Τών Οφ«λμάτων χοά των ©λισβημά- ^...-,...... όργανα, έκτελοΰντα διαταγάς ^«ιαταμένων των, έπέηεσαν, .πρ© τοΰ πε¬ ιά, τού Ββυλευτηρίβυ, δίκην βανύά- εαντι©ν φιλησύχωιν πολιτών _ συνβ- .....'.^«_^" ^ΐμάρχων κ«ί των κοινο- , των πέριξ τού -.^,^,,^ ου,νο»κι- . τού; οποιβυς εκακοποίησαν κατάτόν ά- ' <■ ■··. « β τ ε ρ © ν τρόπον καί τβΰ5 ΰιέ. : μη φθάση ή διαμαρτυρία των, διά 1--,, .. . - - '« Υ Χ λ π μ «- ,,,Κ αδικίαν, μεχρι τών πατέρων τβΰ "Ε- ·*. ·< . «οιρμοδιβι εν πρβκειμ&νω, Ύπβυργός τών &ρβινωνιων και Ύφυπβυργός τών 'Έσωτερι- }τ έχ^ιίΐμβποίησαν, άπό τβΰ κ©ιν©6©υλευτι- Μν*ζ°ί> ώιά ν« <5ικαι©λ©γήσ©υν τβΰς 6 α ν- Ιϊλιομούς τών βργάνων τής τάξεως, νε- 1— * να λ η θ ή Ίσχυρίσθηραν δηλοοδή, ©π : δπβεν ρήξις μεταξύ άντιφρ©νβύντων καί ήπειλεϊτβ, έκ τβύτβυ, διατάοαΣις ._^4ΐς. Ή έπαναληφβεϊσα δέ πάλιν' υπό ί'ΑίΓΛ'βμικ&ίν Άρχών γνωστή επωδός, ττε- ρ υρ^ελίτημενης παρουοίας κβμμουνιστών Ι την εν λόγω λαϊκήν συγκέντρωσιν, ©χι μβ- >.«πρ;εν ά ν α κ ρ ι 6 ή 5 κ«ί έ ξ ε ζ γ, τ η
■ίνπ,αλλατελε ιωςατταράδεκτ©;
μ£ν ιίναι δυνατόν οϋτε ανεκτόν όπως
π,χυρωμένον ύπ© τβΰ αρθρβυ 10 τβΰ Συν
,Γ.ικ; δικαίωμα τών 'Ελλήνων πβλιτών, νά
«(»χ»ντ*ι ελευθέρως καΐ ά ν ε μ π ©-
|Ι«τ«;— πρός έκδήΛωσιν των φρονημάτων
(ίχ»ι :ών παραπόνων των κατά των Άρχών
μτ,»νν«λι;εται ασυστόλως;, υπό τοΰ
ην» έχοντος άστυνβμικβΰ ©ργάνβυ, μέ την
καί α ν α π ό δ ε ι κ τ© ν δικαιβλβγί-
.115 ίη«ν παρβυσίας άναρχικών στβιχείων
;ολ»; ανεξαιρέτως τάς λαϊκάς συγκεντρώ-
Πρ:; δικαιολογίαν των άχαρακτηρί
Ι»ν να,^ραγιών της, είς δάρβς τβΰ Άθηναϊ-
Μλκυ. κχτά τά περυσινόν, υπέρ τβΰ Κυπρια
ι>*ν«ν«ί. συλλαλητήριβν _ όταν τά βργανα
1 εφβν ευσαν καί ενα ά ν ύ η © π τ β'νι πβ-
Καί οί μέν κρατβΰντες λαμβάνουν εγκαίρως
τά μέτρα των καί προετοιμάζβυν τά βργάνά
των, διά τήν αντιμετώπισιν ένδεχβμένω'ν έ κ-
ρ η κ τ ι κ ώ ν λαΐκών έκδηλώσεων, έν πε¬
ριπτώσει—ό μ ή γ έ ν β ι τ β—όριστικβΰ έντα
φιασμβϋ τοϋ Κυτριακοΰ ζητήματβς, κατα&αρα-
8ρώαεως άλλων έθνικών προβλημάτων, ή' ύιτε-
ρεκχειλίσεως τβΰ ι-.οτηρίβυ τής ΰπβμονή; τβΰ
Έλλη' ιικβΰ Λαοΰ, λόγω τής δυστυχίας καί τής
άνεχειας είς τήν όποιαν έχει βυθισθή ούτος.
Η Μ Α Κ Α Ρ Ι Α ομως Αντιπολίτευσις
— κβινοβουλευτική καί έξωκοινοβουλευτική —
τί πράττει; Πώς άνέχεται τήν άσύστβλβν
καί άνευ πρβσχήματος καταπάτη¬
σιν θεμελιωδών διατάξεων τβϋ Καταστα
τικβΰ Χάρτου τής χώρας;
Διατί βί αποτελούντες την Άντΐιπιολίτευσιν
έπιτρέπβυν τήν έν συνεχεία άδίοτακτον
παραβίασιν τοϋ κοινοέβυλευτικβΰ μας πολιτεύ-
ματβς, υπό τών ΑΝΩΤΑΤΩΝ τή; Πβλι-
τείας όργάνων, τά ©ποία έχβυν, αντιθέτως, ώς
ΚΥΡΙΑΝ αυτών αποστολήν την περιφρού¬
ρησιν >ιαί την π ι σ τ ή Ιν τήρησιν τβΰ Συντά-
γματος,. πού αποτελεί τό θεμίλιβν τής Βασιλευο
μένης Δηιμοκρατίας;
"Εγραψα καί άλλοτε — κατ' επανάληψιν
μάλιοτα — ειταναλαμοάνω καί σήμερον, ©τι ή
Αντιπολίτευσις πλανάται εάν νομίζη ©τι έκ-
πληρβΐ είς ακέραιον τό καθήκον τηξ, άηέναντι
τβΰΧΕΙΜΑΖΟΜΕΝΟΥ Έθν©υς, μέ
λόγους και δηλώσει; άπό τβΰ κβινοβουλευτικβΰ
βή,ματοΐ καί τών ατηλ£ίν τλγ» τ·>Ίη·Λ,ν -*.·. ~—--
Ό αγών τών Κυπρίων είς την Αμερικήν
ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΚ
Ι!Ν [|Σ ΙΟΑ
! ΕΑΑΑ1Ο!
ΤοΟ έν Ν. 'Υόρκη συνεργάτου μας κ. Δ, Καλλιμάχου
Ν. ΤΟΡΚΗ, — Τό δείπνον πρός μοσπονδιακός βουλευτής τής Πεν-
τιμήν τοϋ 'Εθνάρχου Μακαρίου έ- ' συλ6αιίας Τζαίημς ΦοΰλτοΛ·. Έ-
σηιμείο>σε μεγάλην έπιτιΐχίαν, ώ; 6ροντοφο>νησε τά εξής: «Άπαιτεϊ-
Δείπνο οχι τών Άμερικανών, ά).-
λά τών Έλλήνων τής παροικίας
μας. Τό Δεϊπνο τό ώργάνωσαν έλ-
Η ΕΚΚΛΗΣΙΣ
"Αρθρον τού κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ, πρώην
διευ&υντοϋ Άδηναϊκών Εφημερίδων καί τού
Ραδιοφωνικοΰ Στα&μοϋ 'Αδηνών, ά*τό τριετίας
δέ είδικοϋ^ Σχολιαστο.ϋ ,έπί^τοϋ Κυπριακοϋ
δηώσεις άπό &ουλυτικου
βήματο; καί των ατηλών τοΰ Τΰπβυ, πβΰ «πο-
τελοΰν έως τώρα τουλάχιστον την μ ο ν α δ ι-
κ η ν τής δράσεώς της εκδήλωσιν, πρός ε¬
παναφοραν τών έκτρβχιααδέντων κρατικών εκ¬
προσωπών, εϊςτήν ευθείαν τής κοινοβου¬
λευτικήν όρθοδοξίας οδόν καί αποτροπήν θανα
δίμων έννικών κινδύνων.
Οί άπαρτίζβντες την Άντιπβλίτευσιν κβι-
νβοουλευτικβί άνδρες — οί έντός καί έκτός τβΰ
Κοινοδουλιου εύρίσκόμεΌΐ —εχουν ύπβχρέωσιν
νά άνατρέξβυν είς την ιστορίαν τοΰ "Εθνβυς,
διά να άνεύρβυν Δ Ρ Α £ Τ Ι Κ Α μέτρα βε
διά να άνεύρουν Λ Ρ Α £ Τ Ι Κ Α μέτρα βε-
ραπειας τβΰ κακ©ΰ, χρ.η<ςπμ©π©ιηθέντα κατά τ© ►»ν.ν».*» Λ*ι βν« (* ν υ π β π τ © αι πβ- παρελθόν είς παρεμφερείς περιπτώσεις. Έν έ- ΐν · ή Άοτυνβμία επεκαλέσθη κα'ι τότε την ναντία περιπτώσει άντλβΰνείς π ί β ο ιν ιν π/ςςυσίαν μεταξύ τών διαιδηλωτών, τα- Δ α ν α ΐ <5 ω ν καί έπωμιζβνται όσημέραι ά- ιηι /βμμουνιστών. Έκ τής διεξαχθείσης «ν νυπολογίστβυς ίστορικας ευθύνας. («5 ^ό τών άρΜβδίων Δικαστιχων Άηνώ' ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ2 Ι0ΑΛΜΟΝ ΑΝΤΙ ΟΦΘΑΛΜΟΥ! Διευθυντά, Βςτο υπό ήμερομηνίαν 28 Νο- **« έ έ φύλλον τής έφημερί- «Φρουρός τής Δωδεκανήσου», ■«ΐα έιτΜτολήυ συμπολίτου ί^Ί των βανδαλισμών ττού τά πληρώματα τών είς τόν λιμένα τής ικανικώι/ ττολεμικών £'ζ δαρος δχι μόνον φι- τολιτών, άλλά καί αυτών ' όργάνων τής τάξεως, ^τό Γδιον φύλλον δημοσιεύε- περϊ νέων έν σιονεχείρ: αθλων τών ά ν θ ρ ω - φ ω ν αυτών κτηνών, πού ,ίρο^ται σαν δορυκτήτο- *ο! κυρίαρχοι αύθένται μας. Ί^ει νά ομολογήσωμεν έν τού ■"ι δέν ττταίουν οί Άμερικα- »! δσα διαπράττουν εναντίον ίοίπΌΪ καΐ οί άλλοι κατ' εύφη- '»σύμμ<ΐχοί μας. Τό σφάλμα ιδικόν μας, διότι εξακολου¬ θούμεν νά εχωμεν μέσα μας τό ττλέγμα τού ραγιαδισμοθ. Νά κύ- τττωμεν δηλαδή μοιρολατρικώς τόν αύχένα ενώπιον τού πρώτου τυχόν ιος ξένου άλήτου. Οί άγαττητοί Ρόδιοι δμως εί¬ ναι καιρός νά 6γάλοι/ν άπό την ψυ¬ χήν των τόν έφιάλτην τής ξενικής δουλείας Πρέττει νά δώσοΐΛ/ ενο) γερό μάθτ>μα είς τοΰς μ ε τ η μ -
<φ ιεσμένους γκάγκστερς, πού στέλλει είς τόν τόπον μας, ή [πέραν τού Άτλαντικοΰ μεγάλη— μόνον είς έκτασιν—Συμττολιτεΐα., υπό μορφήν διαφόρων έκττροσώ- ττων της. Οί συμττατριώται μας άς ττά- ρουν τταράδειγμα άττό τούς ίδίους Άμερικανοιός, πού είναι καΐ οί πρώτοι διδάξαντες τήν σ τ υ γ ν ή ν αύτοδικίαν. "Ας έ'χουν ϋπ' όψιν ότι ττροκειμένου περί των ά φ η ν ι - α σ ά ν τ ω ν πολιτών τής Ύπερατ- λαντικής Δημοκρατίας, δέν έχει ε¬ φαρμογήν ή έντολή τού Θεανθρώ- I -που: «εάν τις σέ ραπίση έττΐ την ' ■δεξιάν, στρέψον αύτω καΐ τήν άλ¬ λην». Είς την σνγκεκριμέινην περί¬ πτωσιν ττρέπει νά έφαρμόζεται μάλλον ό Μωσαικός Νόμος: «ό- φβαλμόν άντ! οφθαλμού καΐ όδοντα άντ! όδόντος!». "Ας έφαρμόζουν, λοιπόν, οχι φι/σικά τόν νόμον τοΰ Λΰντς, άλ¬ λά παρεμφερή δραστικά μέ- τρα, εναντίον έκείνων έκ τών Άμε¬ ρικανών, τών οποίων ή άναισχυ»- τία καΐ ή κτηνωδία ύπερ6αίνουν κάθε ανεκτόν όριον. Νά τούς δέρ- νουν δηλαδή μέχρις ά ν α ι - σ θ η σ ί α ς καΐ νά τούς στέλ- νουν επί συστάσει είς τούς άξιωματικούς πού τούς διοικοϋν, ιάψ' οθ αύτοι δέν είναι είς θέσιν να τούς φέρουν είς την ευθείαν οδόν. Φιλικώτατα ύμέτερος ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ληνικά α ληνικαί συσσωματώσεις, τά Άχε- πικά τμήαατα τής πόλεώς μας. Έ- πι'σης ί) Όμ,οσΛονδία τών 'Ελλη- νοαμερικανικών Σωαατείων μας, καθώς καί ή Όμοσπονδία τών Κι>-
πρια·κώι Σωματείαιν. 'Τπερχίλιοι
"Ελληνε; συμμετέσχον είς τήν ω¬
ραίαν έιστίασιν μέσα είς την με¬
γάλην αϊθουσα τοΰ χοροϋ τοϋ πο-
λυτελεστέρου καί μεγαλυτέρου ξε-
νοδοχείου τή; Άμερική; καί ϊσως
καί τοΰ κόσμου. 'Επλήρα>σε ό καθέ-
νας άμογενη'ι; μας μέ εύχαρίστη-
σι 15 δολλ. διά νά χαιρ€τίστ) τόν
θρυλικό Έθνάοχη τής Κύπρου καί
νά ακούση τήν λαλιάν του. Ή Έ-
πιτοοπί( τοϋ Δ'είιτνον, ή άξία συγ-
χαρητηρίων διά τό κατόρθωμά της,
είχε την εμπνευσι καί εξησφάλισε
τ)ν παρουσία εϊκοσι .-τέντε περίπου
έποσή,μων Άιμιερικανών. Προσε-
κ.αί δέκα πέντε περίπου
Ελλάδος καΐ τή; Έ-
θναρχίας.
Κατά τήν ωραίαν αύτην συγ¬
κέντρωσιν ωμίλησαν έπτά "Ελλη¬
νε ς καί πέντε Άμερικανοί. Κατά
τήν εναρ.ξι καί κατά τό τέλος τοΰ
ΔεΐΛνου άπήγγειλαν τάς ευχάς δύο
"Ελληνες κληρικοί, έσφράγισε δέ
μέ την εΰλογία τού ό τιμώμενος ή-
ρωίκος πρ<οθιεράρχης. Πάντες οί ρήτορες, οί έπτά "Ελ¬ ληνες, πού ελαδαν τόν λόγο, καθώς καί οί πέντε Άμερικαινι&ί διιιληταί, τά είπαν εξοχα, Διεκηρύχθη πρός τήν συγκέντρω¬ σιν των όιιογενών τό Ίερό δικαίω¬ μα πού εχει ε-'νας μεγάλος λαός, ό Κιντρτακός λαός, νά κανονίση ελευ¬ θέρα τα ζητήματα τοϋ σβτιτιοΰ τού Ό λαός αντός χΰνει τό τίμιο αίμά του γιά νά αποκτήση τήν ελευθε¬ ρία του. "Εχει καλώς. "Εχει κάλ- λιστα ότι (οργανωθή ενα άξιο- πρεπέστατο Δεϊπνο είς τό πελιτε- λέστατο ξιεναδοχεϊον καί εσημείω¬ σε λαμπρά έπιτυχία. "Εχει κα¬ λώς διότι οί όαογενεΐς μας, 99% "Αλλοτε δέν ντΐηιριχιον νικ«ί φιλοι5οι|ίαι 'Ελλή>Ηΐν ρη,-
τόρ«ν. Κα! πηγ'θίνομιε κιαίλλί-
τε,ρ«. 'ιΑκιούσιαμιε τούς ΆμβΡ··-
κανούς νά όμιλοϋν γιά τά δί¬
καια τής Ελλάδος. "Ημείς δί
οί "Ελληνες βοι>Θούσο:μ€ τούς
ψιλε'λληνας, χωιρίς νά ψοΐΐ'νό-
μαστβ. Δι<" αυτόν δέ τόν λό¬ γον έλύσντο λογτ' ευχήν οί διεκ5ικΐ)σ£.ις. ΓΥΡΩ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΑΩ Σ! ΙΟΝΟ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ,, [Από τίς σρχές τής Πολεμικης Τέχνης] Τού συνεργάτου μας κ. Ξ. ΑΚΟΓΛΟΥ «Ραϊον άγώνα τού 'Ελλιϊ- Υΐά την αύτοδιάθεση. τής μοιραΤο είναι νά ύττάρ- '[ μερικοί, έλάχιστοι εύτυ- ι1°, τόν τελευταίο καιρό πέ- %ατα των ϋττοσχέσεων δή- ^ καί Συμμάχων καΐ εύ- ^'ς νόθες, λύσεις έξαμ- / λύσεις πού κύριοοτκο ^ ,"0 εύνουχίσουν τόν Ιερόν Ήί" '^ι~Ρ'ων αδελφόν μας, 'ι^^"νίσοΛΛ/ την κατακρά- ϊΐί^τ°ύς άποικιοκράτες τής 'ό, ^? ΜίγαλονήθΌΐι. Γι' αύ- Ι"11* ν*!? ^^άλ1*"! των παρα- Ούο θέμα. "Ας τήν "Ρβν'υΛ^' μέ<ΛΪ σττ1 σπμερ'- *-<£ ■"?Τιι<ότητα/ όπως διαμορ- *50ι καιρό: / 'Η κ· Μπάρμπσ- μ'λος τοΰ Άγγλικοΰ ^ Συν- Πς 'Εκτελε— ικ,ης 'ΕργατικοΟ Κόα ράβδο τή χρησιμοττοιεΤ τώρα γιά νά διώχνει τίς μυΐγες άττ' τό γραφεΤο τού.·. Ι Δηλαδή : Διττλή περιφανή νίκη έχομε ώς τώρα. Πολιτική νίκη ή πρώτη. Στρατιωτική νίκη ή οεύτε- ρη. "Ομως ό τελΐικός ά ν- |τικειιμενικό; σκο- ττ ό ς δέν έχει άικάμα έπιτεΐΑχθεΐ Ι Καΐ τουτο, διότι οί νίκες μας εΐ- ! ναι στά πλαίσια τής τ α κ τ ι - κ ή ς. Μάς λείπει ή όριστική, ή στρατηγική νίκη. Ι Πώς θά τήν έπιτύχομβ; ' **ί Δύο είδον άγώνες, παράλληλα καΐ όμοούσιοι, έπιδάλλεται νά 6ι- εξαχθοθν μέ άδιάστταστη ουν£- χεια καΐ συνεπεία άκαιμτττα, άνέν- δοτα, άλύγιστα, άποφασιστκά. Στρατιωτικός είναι ό ττρώτος. Πολιτικός-δι- πλωματ κάς, άν οέλετε - ό δεύτερος. "Ας τοΰς έςετάσομε χωριστά : Α'. Αγώνας Στρα¬ τιωτικάς· Πανθομολα^ού- μενο είναι δτι ό Τζών Χάονπγ.< τόσο ώς Κυβερνήτης — ττολιτικός — δσο καΐ ώς Στρατάρχης στρατιωτικός —, άττέτυχε στήν α¬ ποσταλή τοιο. Νικήθηχε ό,ττό τούς εφηβους «αί άττό τίς μαΒήΊτριες των σχολείων τής ΜεγαΑθ^ήσου. Μαζύ τού νικήθηικαν και οί πά- τρθνές ΤΟΙ», θ! ΣΐΛνΤΓρΓ|ΠΚθί .ΠΤΟΙ- κιοκιράτες, οί «κακή τή μοίρα» ση- μερινοΐ Κι/δερνήτες τής Μεγάλας Βρεταννίας. Ή στρατιωτική ν^ώασα δέν οη- κώνει ττολυλογίες. Νικήθηκε. ό έχ- θρός ; Έπιβα-λλετσι ή ά μ ε σ η έκμετάλλευση τής επιτυχίας άπό τόν νικητή. Έπ.δάλλίται ή καταδίω- ξ η τού νικημένου, ώς την τελική διαλύση καϊ την έξοαθένωσή τού· "Ετσι καί μονο έττιτυγχάνεται ή σ τ ρ α τ η γ ι κ η νίκη καΐ ό τελικός άντικειμενικος σκοττός Στό ττροκείμενο εχ€ΐ, βεβαία, τό λόγο ό Διγενής, ιμέ τήν ΕΟΚΑ καΐ μέ δλες τίς μοτχητικές δυνά¬ μεις τών 'Ελλήνων τής Κύπρου. Β'. Αγώνας π ο λ ι - τικός-διττλωματι- κ ό ς . "Ολη ή έττίσημη διπλωματία τής Ελλάδος καΐ τής Έθναρχίας τής Κύπρου έπιβάλλεται 6μόθυμα καΐ μέ σύμΓΤτνοια νά έντείνουν τόν διπλωματικόν άγώνα μέ κάθε μέ- σο καΐ ιμέ κάθε τρόττο, γιά νά 6ο- ηθήσουν κα! νά ένιοτχύσουν τόν σικληρόν άγώνα τοΰ Διγενή καΐ τών ιμαχητών τού. Νέες μορφές καΐ νέα όρολογία διττλωιματικών άγώ- νων έγκαινιάστηικαν στά τελευταία χρόνια : Πόλβμος νεύρων, ψυχιρός ττόλεμος, έπίθεση εϊρήνης κ.λ.ττ· Πολύπλοκοι, πολύμορφοι καΐ ττολύ- τροττοι διττλωματικοΐ έλιγιμοΐ καϊ μηχανισμοΐ μπαίνουν σέ ενεργεια, δταν έττιδιώκεται ή έπιτυχία ενός σκοττοθ. "Ας χρησιμοποιηθοΰν δ- λοι οί τρόπτοι καΐ δλα τά μέσα μέ σύνεση, μέ πρόγραμμα, μέ ένθου- σιασμό, μέ άποφασιστικότητα καΐ ιμέ τόλμη, ίσάξια πρός τήν τόλ- μη των μαχητών. Τό Δ ί κ α ι ο είναι μέ τό μέρος ·μας. Καΐ δταν έκεΐνοι πού εχουν τό Ά δ ι κ ο μεταχειρί- ζονται τα ττιό ταπεινά καΐ άττάν- θρωττα μέσα γιά νά έξοκολοι/θοΰν νά άδικοΰν, μάς παρέχεται τό δι¬ καίωμα άηό κάθε θεΐο κσ'ι άνθρώ ττινο νόμο νά προασττίσσμε κ' ε¬ μείς τό άνατταλλοτρί- ωτο δ ίκσ ι ό ιμας,μέ κάθε τρόττο. „ *** Στΐς δι/ό κεφαλσιώδεις αύτές μορφές τοΰ άγώνα, των ιττρατευ- μένων μαχητών τής ΕΟΙΚΑ καΐ τής Λητλωμοαίας, θερμός σνμπταρα- στάτης έ,ττιδάλλίΐται νά 6ρίσκεται άγριητνος, σύσσωμος ό άτταντα- χοΰ τής Γής Έλληνιοιμός·. ψΐέ μο- νολιθιική την άπόφαιση, δ.ίχος τα- λαντεύσεις καΐ έ«η.ρεασμθύς άττό τυχόν άντιξοότητες παροδικές στήν πορεία τοΰ «ιύττέρ πάντων αγώ¬ νος»· . Στώμεν καλώς! Διγενής, ΕΟΚΑ, Λιττλωματία, δικοί μας; ίΐφϋκΐιωιιένοι είς τήν Ιε¬ ράν υπόθεσιν, είχαιν τό εύτύχημα νά άντικρύσουν την αγγελική μορ- φή τού Έθνάρχη καί νά άκούσουν την βαθι>ρτόχαστη λαλιά του. Έ-
χειροκρότ?)σαν δέ ένθουσαοδώς καί
| τόν Κύπριο καλλιτέχΛΐη; κ. Μοδινό
Ι νά τραγουδά τόν Γέρω Δήμο.
Άλλά, παρ' όλα ταυτα δέν πρέ¬
πει νά χάνωμε τό αίσθηιια τής
πραγματικότητος. Μέ τι'τοια δεϊ-
πνα Έλλήναχν, όσον ώραΐα καί (ίν
είναι — δεΐπνα έλληνικής οικογε¬
νείας, δέν παοάγεται ό αγών τής
διαφωτίσεως τοΰ άμερικανικοϋ κό-
σμου. Δέν προάγεται ή σοβαρά
προπαγάνδα υπέρ τών έλληνικών
όικαίων.
Μετά τό ξεφάντωμα ημείς μόνχιν
οί "Ελληνες θά ενθυμούμεθα συγ-
κίνησι τά όσα ελέχθησαν καί ή-
κούσθησαν είς τό Ούώλντορφ - Ά-
στόρια, άλλά ό άμερικανικός κό-
σμο; δέν επήρε εΐδησι διά τήν έλ-
ληνική αύτη μυσταγωγία. Δυύ ά-
μερικανικές έφηιμιερίδες τής Νέας
'Τόρκης έ'γραψαν κάτι διά τήν έ-
στίασιν τών 'Ελλήνων πρός τι¬
μήν τοΰ ήρωϊκοϋ των Ίεράρχη.
ΟΡτε βεβαίως διά μίαν συγκέντρω¬
σιν, πού ώργάνωσαν τά φιλότιιια
έλληνικά Σωματεία τής Νέας 'Τόρ¬
κης είνιαι δυνατόν νά άσχοληθοΰν
τά δημοσιογραφικά, παγκοσμίου
κύρους,'- άμιερικανικά προΛίΤορεϊα
τό «Άσβοσιέ'ιτεντ Πρέ-;ς» καί τό
«Γιουνάιτεντ Πρέςς», διά νά με-
ταβιδάσουν τά λεχθέντα καθ' όλην
τήν Άιιερικήν καί είς όλον τόν
κόσμο. .'Εφ' όσον ή συγκένιτρωσις
ή όργανωθεΐσα άπό έλληνικά Σω-
ματεϊα είχε χαρακτήρα γραικικόν
ται οργάνωσις καί συνοχή όλων
μας είς την επιτυχίαν τού αγώ¬
νος καί τήν εύόδωσιν τοϋ σκοποΰ,
τοΰ θαυμαστοΰ αΰτοΰ άνθρώπου τοΰ
Μακαρίου, είς τήν χώραν μας».
Μή άπατώαεθα. Αυτή, είναι βά¬
σις. «Άπαιτεϊται οργάνωσις καί σι·-
νοχή όλων μας». Άπαιτεϊται νά όρ-
γανιυθοϋν αί φιλελληνικαί δυνάμεις
των Άιμερικανών καθ' όλην τήν
Συμπολιτείαν. Νά όργανκοθοΰν καί
νά επι στ ρατ ευθοϋν οί παναμερικα-
νικής ολκής καί φήμης Άμερικα-
νοί φιλέλληνες. Νά κάιινουν αύ¬
τοι τόν άγώνα υπέρ τών έλληνι¬
κών δικαίω?. Αύτοι είς την πρωτο-
πορεία καί οχι ημείς. Ημείς είς
τήν έφεδρία, βοηβΌΰντες τήν οργά¬
νωσιν τάη' φιλελλήνων. Αντό δέ ποϋ
έβροντοφώνησε ό βον·?;ει·τής Φονλ-
τον τό έπιτύχαμε ήαρϊς οί μετανά-
σται είς τήν Άμερική σέ προηγοΰ-
μεια χρόνια. Καί οί άγώνες υπέρ
τών έλληνικών δικαίων — όπως
■είναι τώρα ό αγώνας τής Κύπρου
— έπέφεραν καρποφορίαν πλοι-
σίαν. Συνετρίβη τότε ή όργιά-
ζουσα — άνθελληνική προπαγάνδα.
Καί έΰριαη6εύσαμεν. Έκερδίσαμί
τότε όλην τήν ελληνικήν Θράκην
εως τά τείχη τή; Πόλης. Καΐ ε¬
πήραμε καί τήν δυτική, τήν έλλη-
νικΐ( Μ. Άσία.
Είς τά χρόνια έκεΐνα — πού εύ-
τυχώς, δέν υπήρχον αρκεταί "Ελ¬
ληνες ρήτορες μέ εύγενεϊς φιλο-
δοξίας νά ευρίσκωνται είς τό προ-
σκήνιο επισήμων — συνεπήχβη
ή ίστορική οργάνωσις «Άμερικα-
νοελληλ'ΐκή "Ενωσις». Ήτο ή ί-
σχυρά σι>σσωμάτωσις τών άνά τήν
χώραν Άαερικανών Φιλελλήνων.
Κατόπιν νοηιιόνων ένρργειών τήν
«ρχηγία τοΰ μιεγ^οπράγμονος κι-
νήαατος τήν ανέλαβε ενας πανα-
μερικανικής ολκής καί φήιιης κο-
λοσσός. ΤΗτο ό Νίκολας ΜοΰριΟ
Μποΰλτερ, πρύτανις τοΰ πανεπι¬
στημίου Κολούμπια. Αϋτός έσήκω-
σε τήιν σημαία. Αύτός είχε συνα-
γείρει τα στρατεΰματα τών φιλελ-
λήνων' καθ' όλην τήν χώραν.
Τό κέντρο τής μεγάλης φιλνελλη-
νικής Όογανώσρως συνεπήχβη είς
την Νέα 'Τόρκη. Ώργανώθη ενα
σοίίαρό Γραφεϊο. Διά την διεΰθι>ν
σι τοΰ Γραίρείου ώρίσ>βη δχι "Ελ¬
ληνας, άλλά ό φιλελλην καθηγητής
Κάρολος Μπράουν, ό όποϊο; συνέ-
ταξε κα'ι τό άγγλοελληνικό λεξικό
τοΰ «Έθνικοϋ ^ήρΐ'κος». Καί αρχι-
σαν άνθιρίθμητοι αί. έκδόσει;
υπέρ των έλληνικών δικαίων. Καί
«'ίρχισαν τά μεγάλα &εϊπινια, τά ό-
ποϊα (όργάν(ι>σαν δχι οί "Ελληνες,
«λλά οί Άιμρρικ«νοί καί εφερνκν
ώς (ΤκνδαιτκιιόνΛς τά στρατεύιιυ.-
τα τών Άμερικανών, Κα'ι ήρχισαν
τά συλλαλητήρια μέ ρήτορας δχι
"Ελληνας φιλοΐδόξους, (Ιλλά Άμε-
ρικανιούς φιλέλληνας.
Είς τό Κεντρικο Συαβοΰλιο τών
φιλελληνΐον μπήκαν κολοσσοί Αμε¬
ρικανόν. Αντοί κιοΰσαν τή μηχα-
νή. 'Ελ.άδαμε μέρος καί μερικοί
"Ελληνε; γιά νά βοηθοϋμε τοΰς
Άιανΐρικανούς. Αύτο·ί, οί ανιευ φιλο-
δοξίας "Ελληνες δέν έφαίνοντο. Κι-
νοΰσαμε δμως όσο μποροΰσαιιε τή
μηχανή άθορύβως. ΙΙρονοία τοΰ πρυ
τάνεως Μποΰλτερ Ί6ρΰίτησαν καί
τιιήαατα. Τό τμήμα Βοστωνης συ-
νεκέντρωσε τούς φιλέλληνας τής
Νέας Αγγλίας. Ιδρύθη αλλ.ο τμή¬
μα καί είς την Ούάσιγκτων μέ τή
συμμετοχί) κορικραίων Άμερικανών
φιλελλήνων. Κατόπιν ίδρύθησαν
πΐ'ρήνες είς τά σπουδαιότερα παΛ^ε-
πιστημΐα τής Άμερικής. Έδημι-
οΐ'ργή^θι^σαν όλόκληρε; ςριλελλη-
νικές μεραρχίες καθ' όλην τήν Συμ-
πολιτεία. Άιμα πατοΰσε &ια κουμπί
ό πρύτανις τής Κολούμπια, ό κολοσ-
σός, άπαντοΰσαν τά φιλελ>.ηι-
κά στρατεύματα άπό τόν Άτλαντι-
κό ε-'ως τύν Ε'ιρηνικό. Τά στρα-
τεύματα τά συγκροτοΰσαν πρυτά-
νεις, καθηγηταί, δημοσιογράφοι,
σι^γαρφιείς δικασταί, τραπεζικοί,
βιομήχανοι, γερουσιασταί. "θλοι
οί δυναμικοί Άμερικανοί. Επι πλέ¬
ον δέ καί διάσημοι Άμερικανο'ι
κληρικοί διαφόρων δογμάτων. Πα-
νίσχυροι κληρικοί. Είς τά Αεϊπνα
τής Όργανο')οιεως αύτοι οί Άαε-
ρικανοί μεγάλ.ης ολκής κληρικοί,
ελ.εγαν είς τήν άρχή καί είς^τό τέ¬
λος τάς ευχάς. Επρόκειτο δχι πε-
λς ; χ;
ρί Όρθοδόξου, άλλά παν-χριστια-
νική; Όργανιόσεω;. Περί παναμε-
διά νά τιμηθή ενας Μεγάλ.ος Ί- |
εράρχης "Ελλην, τόν οποίον έξύ- μ
------------- _1 .',.. _,τ,.. ·, ι
VI
1 Λ, ,λ,, Α.ιι_
ρικανικοΰ φιλελληινηκοΰ συναγερ-
ανησαν πλήν τών 7 'Ελλήων όμι-
λητών καί πέντε Άμερικανοί φίλοι
των 'Ελλήνων, δέν μάς είναι ε¬
πιτετραμμένον νά παραπονούμεθα
διατί, έκτός άπό τά δύο άιιερι-
κανικά φύλλα τής Νέα; 'Τόρκης,
πού εγραψαν κάτι ώς είδησιν, δια¬
τί δέν άσχολήθηκαν καί άλλες έ-
Γρημερίδες άπό τί; 10.000, τα με-
γαλύτερα δτ(μοσι«γραφικά δργανα
των Ήν. Πολιτειών.
Ήγνόησαν τήν έλληιΜΐκήν οίκο-
γενειαικήν υπόθεσιν καί οί κολοσοι-
αϊοι είδησεολογικοί Όργανισμοί,
όπως είναι τό «Άσσοσιέιτεντ
Πρές;» καί τό «Γιουνάιτεντ
Πρέςς».
Τί πρέπει, λοιπόν, να γίνη για
νά προαχθή είς τήν^ Αμερικήν ή
διαφωτιστική προπαγάνδα υπέρ τής
έλει<θερ«ας τοΰ Κυπριακ.οϋ λαόν, ποΰ μάχεται ένόπλως διά τό δικαίω¬ μα πού εχει νά κανονίση τά ζητήαα- τα τοΰ σπιτιοϋ του; Τό τί πρέπει νιά γίνη πρός δια- (τώτισι τοΰ αμερικανικόν λαοΰ καί πρός εξουδετέρωσιν τών όρ- γίων τής τουρκικής καί βρεταννι- κής προπαγάνδας τό εΐπε ενας άπό τοΰς Άιμερικανούς ρήτορας, πού ώαίληβε είς τό Δεϊπνο. ΤΗτο ό ό- 'Ελληνισμός σύσσωμος, μέ τόν Τ- διο πόθο, μέ την ίδια σκέψη, μέ τόν ΐδιο παλμό, ιμέ άδιάσπαστη ένότητα καί όιιόγνωμη άττόφαση θά έξασφαλίσουν καΐ θά έπισττεύ- οόιλ/ την περίλαμπρη τελική νίκη Ξ. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥ Σ Οταν εγίνοντο Δείπνα είς τήν Νέα 'Τόρκη των φιλελλ.ήνων, ή- ιιεΐς οί "Ελληνες πηγαίναμε άθόρυ- 6α διά νά μή χρωματισθοΰν ώς «γραικικά». Είς τά Δεΐπνια προή- δρευε ό κολοσσός ό πρύτανις. Και όμιληταί ήσαν διάσηιιοι Άαερικα- νοί ρήτορες. Φιλοδοξίες Γραικών τότε δέν υπήρχον. Δέν ζητοΰσαν νά κάυ.οΐ'ν δνομα διαφημιζόμενοι ώς «φωστήρες». Μόνον ενας "Ελληνας μίλησί, προσκεκλημένος άπό τόν πρύτανι τοΰ Κολούμπια δτά νά ανα¬ πτύξη τά έθνικά δίκαια τής Ελ¬ λάδος καί νά διαφωτίση τήν όαήπ γυρι. Αύτός δέ δ "Ελληνας ήτο δ κ. πρεσδευτής. 'Άν ΰπηρχε το')ρα ή "Οργάνωσις ό μόνος "Ελληι πού θά μιλοΰσβ πρός διαφώτισι τοΰ άαΓρικανικοΰ κόσ^ιου Θά ήτο ό Μακάριος, ό Έ- θνάρχης, ό παγκόσμιος κηρυξ τών ίδεωδών τής ελευθερίας, Τότε είς τάς ημέρας έκείνας πού ελειπαν αί φΛοδοξίαι τών 'Ελ¬ λήνων διά νά φανοΰν, άσχολεϊτο ευρύτατα ό άμερικανικός Τύπος καί αί μεγάλαι είδησεολογικαί όρ- γανώσεις. "Ας ελθο>με είς τό συμπέρασμα.
Ό βουλευτής Φοΰλτον 6ιετύπο>-
σε είς τό Δεϊπνο τοΰ Ούώλντορφ -
'Λστόρια. Κα'ι έβροτοφοινησε: «Ά¬
παιτεϊται Όργάνοκτις κα'ι συνοχή
ολίον μα; διά τήν έπιτυχία τοϋ α¬
γώνος καί την εύόδωσι τοΰ σκο¬
ποΰ τοΰ θαυμαστοΰ αυτού άνθρώπου
Δέν άμφι6άλλ<:μεν δια τας ίτρβδέσεις τβϋ Έργοοτικβϋ χόμ- ματος είς τβ Κι>πριακόν. Τό
ετήσιον συνέδριον -τβυ καθώ¬
ρισε κυριοφχικώς
ί ό
πβλιτι-
ρ ρφχς τ
κιτν τού είς τό ζήτημ» τής ««-
δβέ μέ την Ίατβρικϊιν
άπέφ«οιν ποϋ έ'λκ&ε την 4ην
πίΐρελβοντο; Όκτωβρίου. Ποι-
κιλχι έρμηνεΐαι εδόθησαν έκ¬
τοτε είς τό ψήφιαμχ τουτο ά¬
πω διαφόρους έχ&ροϋξ και φί-
λ τοΰ κόμματος. Άλλά ή
ϊ πρβ τριμήν©υ άπβ-
ψχαις δέν έπιδέχεται καμμίαν
ερμηνείαν άνιτίθετβν πρός τήν
ταχείαν έντβς ωρισμένης «ρβ-
&ί εφαρμογήν τής αϋτβ-
όιχΐέαζαζ. Είναι οαφής καϊ χκ
τηγβρηματική. Δέν Οπόκειται
δέ είς «χιρεριμηνείας άπό όίτβ-
δή ΰψ
μα,
ς
ΰψηλα
&ν
ίστανται. Ι-ϊτε είς τήν πολιτι¬
κήν ζωη'ι τής Αγγλίας. Είτε
είς την ίεραρχίοαν τοΰ Έργα-
τικοΰ κόμμαΓΤβς. Είτε άνήκβυ'ν
είς τάς τά§εις τού, όπως λ..χ.
6 κ. Πέϊτζετ. Είτε είναι 2υν-
τηρητικοί, όπως «.χ. ο Γοι>ντ-
χάουζ - Κρίς, πβϋ απεπειράθη
νά μειώση και δι«στρε&λώση
την «ημοΐβίαν της, κατ' εντο¬
λήν κχί πρός χάριν τών ΐθα-
νόντων τβΰ Λονδίνβυ. Τβ ψή-
γικήν τβυ συνέίτειαν. Διά τόσις τών ϊυντηρητικών καμμί-
τί θά κάμη οταν θά επανέλθη
είς την εξουσίαν,. Πιστεΐ>βυν ό¬
τι, εάν έΐηρτάτβ άπό τό 2β-
οιαλιοτικόν κβμμα και μόνον,
τό ιΚυπριοεκόν θά έλύετβ τα¬
χέως καί ίκοςνοιιτοιητικώς, τό¬
σον διά την μεγαλβνηοον, ό¬
σον κ»Ί διά τήιν Αγγλίαν.'Ελ-
πίζουν οαβίμως, ότι τβ κό,μμκ
υπό τήν οημ^ρινήν τβυ ήγεοί-
*ν δέν θά έποςναλάδη μερικά
άπό τά οψάλματα, είς τά β-
πβΐα ύπέπεαε κατά τήν έξαε-
τίαν 1945 - 1951. Συγκεκριμέ-
«ν δήλοχϊΐν ότι δέχετοτι νά ε¬
φαρμόση την αύτοδιάθεσιν είς
ωριομ&πην πρβθεσιμίθνν ; "Οχι.
Διέταξε την «ρσιν τών έκτά-
κτων μέτρων έίας καί τρόμου
πβύ ίαχύβυν άπό ύιετίας ; "Ο¬
χι. Αντιθέτως μάλιοτα. "Οταν
προ ημερών διεδήλωσαν εΐρη-
νικά οί Κύιτριοι τά αϊαθήμ*τά
τ»ν διά την τελείως άδικαιο-
λβγητον πλέον παράτασιν τής
ίσχυος των, αί αρχαί κατβχής
έ'δειξαν διά μίαν ο^βράν άκό-
όϊ τό χιτλερικόν καθεστώς
φισμα ενεκρίθη άπό τό κυρί- ! Γκρίφφιβς ή "β κ. Κάλλαγκαν
ικρχον σώμα^τού ώργα,νωμένβυ Οϋτε ή κ. Μπαρμπαρα Κάρλ,
νως δέ είς τό Κι/πριοοιόν. Μο- Ι Χάρντιγικ δέν &αιαυθ'ε νά ύφί-
λονότι είς τβ πχρελβόν πολλοί σταται είς την μεγαλόνησβν,,
άπό τά ήγετικά στελέχη τβΰ έστω καΐ χω,ο'ις τβν Χάρντιγκ.
Έργατικοϋ κόμματβς δέν βιτέ- Έδβδη άρκγε ή αδεία έπιστρβ-
ύειξαν την έπιέαΛλβμένην οτχ-
αν είς τό αϊτημα ποϋ διετύ-
πωααν βΐ Κύηριοι πρό δεκοοε-
τίας πρός την Κυέέρνηβιν "Ατ-
τλυ περ'ι παρβχης τής ελευθε¬
ρίας καί είς την μεγχλόνησβιν,
βπως έγινε τότε διά τάς Ίν-
ύίχ,ζ, την Βιρμανίαν καί την
Κεϋλάνην.
Λ
Άλλά δυατυχώς δέν ευρί¬
σκονται είς τίΐν εξουσίαν οϋτε
& κ. Γκέητσκελ ή ό κ. Ηηέ-
6α'. Οϋτε ό κ. Ντράϊμττεργκ
η ό κ. ΚροβμαΛ'. Οϋτε β κ.
πβλιτικώς Βριεταννι,κοΰ £οσι-
αλισμοΰ κα'ι αποτελεί τήν ά)>
οτλλβίωτον γραμμήν του είς τό
Κυπρικκόν, πρός την <&π©ίαν βφείλβυν νά συμμορφώνωνται τά στελέχη τβυ. Αύτό έκαμε, τήν 27ην Νο¬ έμβριον, ή 'Εκ,τελεστική Έπι- τροπή τοΰ 'Εργατικβΰ κόμμα¬ τος, ή όποία άφοΰ έποβνέλα&εν βτι εμμένει είς τήν αρχήν τής αΰτβδιαθέσεως έκάλεοε τήν Κυβέρνησιν Μάκ Μίλλαν νά έπαιναλάδη τάς Άγγλοκυττρι- «κάς συνβμιλίας. Μέ την άνα- κβίΐνιωσιν τής πρβπαρελθβΰσης Τετάρτης ή σοσιχλιστική ήγε- σία άπέρριψεν όλας τάς ιιτα- ρερμηνείας πβύ εδόθησαν είς -Γήν απόφασιν τοϋ συνεδρίβυ τβϋ Μπράϊτβν επί 55 ολοκλή¬ ρους ημέρας και διεκήρυξε τήν έμμβνήν της είς τό γράμ- μα καί τβ πνεΰμα τβΰ εγκρι¬ θέντος τότε ψηφίσματβξ. Καϊ ή πίστις τήιν βπβίαν διεδήλω¬ σε πρός τήν βρθήν κατεύθυν¬ σιν επιλύσεως τιμά βλβυς έκεί- νβυς πβύ έττρωτοστάτησαν είς την λήψιν τής πρώτης επισή¬ μου αποφάσεως τβΰ κόμματος μετά τό συνέδριον τοϋ 'Οκ,τω- δρίβυ πρό ένΚ1έα έδδομάδων. Τούς τιμά μάλιστα ^ιαιτέρως, διότι παράγοντες τών Συντη- ρητνκών ήσχης/αν πίεσιν επί τών Σοσιαλιοτών, διά νά με- τριάαουν την σαφήΐνιειαν καί κιατηγορηματικότητα τβΰ ψη- .ςρίομακβ τβΰ Μπράϊτβιν. Ά- πβτέλεβμα τών πάρασκηνια- κών τούτων ποοσπα&ειών ήσαν μερικαι περίεργοι εκδηλώσει; δύο - τριών Έργαχικών 6ου- λευτών, πβύ έπέμενιον νά έγ- καθιδρυδή καθεστώς αύτβκυ- βερνήσεως, χωρίς νά καθορι- σθίί ττροθεσμία διά την (Χσκη- σιν τοΰ δικαιώμοττβς τής οώτβ- διαθέσεω;. "Ηδη ή άνακβίνω- σι; τής Έκτελεστικής 'Επι- τρϋπϊζ τβΰ κόμματβς φέρει εί; γνώσιν τοΰ κ. Μάκ Μίλ¬ λαν καί τών συΐνιεργατών τβυ κατά τβν έγκυρότερβν τρόπ©ν βτι δέν ήμποροϋν νά εύρουν εί; τήν στάσιν τή£ αντιπολι¬ τεύσεως έ-ιί τοϋ ΚυπριθΒκοΰ καμ μια.ν δικαιβλβγίΜν, καμμίαν πτρόφασιν, διά τήν παρέλκυσιν τής έπιβχλλομένης λύσεως.Ό- φ·είλουιν νά ττροδβΰν εί; την επανάληψιν τών συνβμιλιώαι μέ τβύς έκπροσώπβυς τβΰ Κυ- πριακβΰ λαοΰ μ έ διπλβϋν σκο¬ πόν. "Οχι μόνον διά την ά- μεσβν λειτουργίαν καθεστώ- τ©$ πραγματικής αύτβκυοερ- ή μέ τήν κυριώτερον έ β'ι 'Εργατικοί. Τό Κυπριακόν. μ ρρ ευθύνην τή; τοπικής έξουσία; εί; χείρας τή; έλληνική; πλει- οψΓ>φίας τβϋ πληθυσμβύ. Άλ¬
λά και διά την επίτευξιν συμ-
φωνίία/; πρό; εφαρμογήν τή;
χύτοδιαδέσεω; έντός ωρισμέ¬
νης πρβθεσμία;.
Λ
'Η ήγεαία δμως τβΰ Έργα-
τικού κόμματβ;, εί; τήν άνα-
κοίνωσκν τή; 'Εκτελεστική;
του 'Επιτρβπή;, δέν ήρκέσθη
εί; τουτο καί μόνον. Κάμνει
έκκλησιν και πρό; τόν λαόν
τή; μεγαλβνήσβυ νά συμ&άλη
εί; την πραγματοποίησιν τοΰ
διττβϋ σ&τβπβϋ των οποίον ,πρβ-
διεγραψε. Συγκεκριμένως εξ¬
έφρασε «την έλπίδα, βτι τάς
Γ(ΐθαΛ'βτητας νέων Άγγλβκυ-
πιρι»·κών συνβμιλιών δέν θά
τάς ιταρεμπεδίσουν οίαιδήποτε
νέαι &ίαιαι εκδηλώσει;» εί;
την μεγαόντισβ^'· Ζητεί δηλα¬
δή άπό τού; Κυπρίους νά δι-
ευκβλύνουν τόν νέον κυδερνή-
ν Φύ ί έ
κ. Φούτ είς τό έργβν του,
ώστε νά επιτύχουν αί συινΐβμι-
λίαι τάς οποίαι; συνιστά ή 6ρε-
ταννική άντπτολίτευσι;.
Επαναλαμβάνομεν : Οί Κύ-
πριβι έχβυν εμπιστοσύνην εί;
τό Εργατικήν κόμμα, ιδίως
μετά την απόφασιν τβΰ Μπρά-
ϊτον. Δέν άμφιέάλλουν διά τά;
πρβ&έσει; τβυ. Διά την ίδεολβ-
—τοΰ Μακαρίου— είς την χώραν
Είναι δυνατόν νά αναστηθή ί| ί-
στιιρική Όργάνωσις των ΐ|-ιλελλ.ή-
νων; Γιά νά ΐργασθώιιεν στά σο-
6αρ<ί; Είναι. 'Αρκεϊ νά μετρια· σθοΰν οί εΰγενεΐς φιλοδοξίε ς τών ρη τόρων μας. Ποωθ. Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ πού 8ά μΐίνη εί; την ιστορίαν ότι εισηγηθή εί; τό συνέδριβιν τβϋ Μπράϊτον τό ψήφισμα πε¬ ρί Κύπρου. Τό Εργατικόν κόμ μα δέν εϊνιαι είς την Κυβέρ¬ νησιν. Άλλά είς την Άντιπο- λίτευσιν. "Οσον καί αν δια- δρχμχτίζη σημαντικόν ρόλον είς την πολιτικήν ζωήν τής χώρας τού, δέν κυβερνά. Κά- 8ε άλλο μάλιστα. Οί Συντηρη- τικβί πού κατέχουν σήμερον τήν εξουσίαν κυβερινβΰν κατά τρόπον αντίθετον πρός τάς άν- τιλήψεις τών Σοσιαλιστών. Ά- κβλουθοΰν είς πλείστα βσα ζη- τήματα, έσωτερικά καί έξωτε- ρικά, πολιτικήν τήν όποιαν ά- ποδοκιμάζουν Παράδειγμα Τό πραξικόπημα κατά τής δι- ώρυγβς τοΰ Σουέζ. Ό χειρι- αμός τών σχέσεων Άνιατβλής καί Δύσεως. Καί αλλα πβλλά. Εάν β» Σοσιαλισταί ευρί¬ σκοντο σήμερον είς τήν αρχήν μέ έπαρκή πλειβψηφίκν κοινο¬ βουλευτικήν, όπως άιτβ τβ 1945 εως τβ 1950, οί Κύπριβι £ά εΐ- χαν έμτΐιιστβσύνηιν είς την Κυ¬ βέρνησιν των, πεπεισμένοι ίέ- τι συντόμως Θά έλύοντβ αί δι¬ αφοραί πού χωρίζβυν την με- γαλόνησβν καί την Αγγλίαν. Καί βτι είς μικρόν χρονικόν διάστημα θά έπρβκηρύσσετβ δ'ηιμοψήφισμα διά τόν οριστι¬ κόν καθορισμόν τή; τύχης τοΰ λχοϋ της είς τό μέλλβν. Άλλά σήμερα την Κυβέρ¬ νησιν κατέχουν είς τό Λονδί¬ νον οί Συντηρητικβί. μεταξύ τών όπβίων έπικρατοΰ,ν εως τωρα β'ι άδιάλλακτβι, έπιβάλ- λοντες έκβιαστικώ; την πολι¬ τικήν των. Μέ,χρι τβϋδε, β κ Μάκ Μίλλαν δέν έδειξε κα- θόλου ότι έπιθυμεϊ πράγματι η ότι είναι εί; θέσιν νά εφαρμό¬ ση τήν αύτοδιάθεσΐιν. Αλλα¬ γήν τακτική; έκαμε. Καί μά¬ λιστα έιιτηδείω;. Άλλά δέν μετέβαλε καθόλου βασικήν γραμμήν Είτε τό θέλει ό ϊδιο; είτε οχι, εμμένει οΰσιαιστικώ; εί; τά; γενικά; κατευϊΰνσει; τοΰ πρβκατόχβυ τβυ, μβλβνότι όφθαλμεφανώ; έχρεωκόπησε, κατέρρευσε κυριολεκτικώς, ή δυναμική πολιτική ΤΗντεν τής άδιαλλαξίας είς τό ζήτηιματής α ύτοδ ιαθέ σ ε ω ; "Εκαμε μήπως ή Κυβέρχιΐ- φής είς τόν Έθνάρχην Αρχι¬ επίσκοπον κ«ί τβϋς τρείς συν- ειξορίστβυ; τβυ ; "Οχι. Άΐτε- ^ρυλακίσθησοον μήπως αί έκα- τοντάδες 'Ελλήνων πού κρα- τβΰινται άπό καιρό είς τά στρα τόπεδα συγκεντρώσεως απλώς ώς ϋποπτοι ; "Οχι. Κάθε αλ- λο. Συλλαμβάνβνται όλονέν καί άλλοι. Τί έκαμαν οί Συν- τηρητικβ'ι άφ' ότου πρό έννέα μηνων τοϋς εκάλεσε σαφώς ό Ο.Η.Ε. ,ιά ρυθμίσβυν τό πρβ- βλημα μέ συνομιλίας Άγγλβ- κυπριακά§ ; 'ϊΐίττβτε. Άντιθέ- ίως. 'Επεδίωξαν νά τό περι- πλέξβυν. Καί τώρα πβύ πληοι- ά,ει ή έκ νέου συζήτησις είς την Συνέλευσιν τής Νέας Υ¬ όρκης κάμνουν τό πάν διά ινα την ματαιώσβυν. Λ Πώ; λοιπόν ήμποροϋν νά τρέφβυν έστω καί την έλαχί- ;την έμπιστοσύνηιν» ιπιρός τό Λονδίνον οί Κύπριοι ; Ποίος έγγυάται ότι βί Τόρηδε; δέν θά προσπαθήσουν νά έπωφελη- &;ΰν άπό την στάσιν τών Ά¬ μερικανών καί τήν έκκλησιν τή; Έκτελεστικής 'Επιτρβπής τοϋ 'Εργατικβΰ κόμματος, διά νά επιτύχουν τούς άνομολβγη- τβυ; άλλά τόσβν διαφανεϊς έγ- κληματικβύς σ*ιοπβύς των : Νά συνεχίσβυν την άδιοτλλα- ξίαν ; Νά άρνοΰνται έπ' ά¬ πειρον τήν ελευθερίαν τής με γαλβνήσου, ιπβορα τήν μεσολά- έησιν των 'Εργατικών ; Παρά τήν έκκλησίν των. Παρά τήν ανακοίνωσιν των. Άντί λοΐπόν νά γίνεται έκ¬ κλησις πρός τβύς Κυπρίβυς, πρέπει νά άσκηθή πίεσις είς τήν Κυβέρνησιν Μάκ Μίλλαν, ώστε β κ. Φβύτ νά μή πατήση τό πόδι τβυ είς τήν Λευκωσί- αν μέ άδειανά τά χέρια, όπως φαίνεται ότι επήγε. Τί περι¬ μένη έ Λολυδασανισμενβς καί ήρωϊκός λαός πού θά 5ιοικήαη, τό ξεύρει πβλύ καλά ό κ. Φούτ καί έκεΐνβι πβΰ τβν στέλ νβυν έκεί κάτω. "Ας μή γίνη έπομένως συνεργός μιάς νέας φενάκη; τών Τόρηδων. Μιόϊ; χβνδροειδοϋ; άπάτη;· ©ά εί¬ ναι θλιβερόν. Καΐ δι" αυτόν. Καί διά την πατρίύα του. Τό εϊηαμε καί τό ξαναλβ- με : Οί Κύπριοι δέν άμφιβάλ- λβυν καθόλβυ διά την πίστιν τών 'Εργατικών είς β,τι ίια- κηρύσσβυν. Οΰτε διά τάς προ¬ σωπικάς διαδέσεις τοΰ κ. Φβύτ. Εί; την Αγγλίαν βμως δέν κυβερνά ό κ. Γκέητσκελ η © κ. Μπέβαν. Άλλά ό κ. Μάκ Μίλλαν Κ»ί αΰτοΰ τάς δια¬ ταγάς δα εκτελέση ό κ. Φβΰτ. "Οσον κα'ι άν δέν τάς έγκρίνίΐ πλήοως, η ©ά τάς άποδβκιμά- ζη ό νέος κυβερνήτη; τής (Κύ¬ πρου. 'Επβμένω; πρέπει νά πεισθη κα'ι νά μεταβάλη ιπβλι- τικήν ο κ. Μάκ Μίλλαν. Ό ύπεύ&υνιΐ; ττρωιθυπβυογό; τής Βασιλίσσης Έλισάβετ. ΔΗΜ. ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ ΟΕΜ αΤΑ ΑΠγΙΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΑΠΟ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΑΑΟΥ Δέν είναι «γνωστες, είς τβύς παρβικοΰντας είς Ίερου- σαλήμ, οί έφημεριδες, αί οποί¬ αι άρέσκονται είς τό σερβίρι- σμα μυθιστορημάτων είς τ©ΰς ά ναγνώσταςτων καί νά. .. μυθβ ΓΓβιοϋν κάβε άξιοπερίεργονημή γεγονός. Αύτο ϊοως ν'άποτελη <'δικαιωμα» προσαρμοζόμενον είς την «γροιμμήν» πβύ άκολου θίϋν, παραχωρεΐ, έν τβσβύτω, εν άντίστβιχον δικαίωμα κρί σεως είς εκείνβυς πβϋ δύνανται ι. α συγκρατήαβυν τβν κάλαμβν δια νά κρίνβυν. ΌπωσδήΛΰτε ίμως, έκεϊνο τό ©ποίον είναι εκτό; τών «δικχιωμάτωΛ'», εί¬ ναι τό γεγβνό;, βτι ΰφιστανται ωρισμέναι ιδέαι είς την Κοι¬ νωνίαν, αί οποίαι βυτε κρίνβν ται, άλλ' βϋτε μυθοπβιβΰνται. Ή υψίστη άξία είς την οποίαν πιστεύει ό 'Ελληνικό; Λαό; εί ναι ή λριοτιανική Ορηοκεία και έπειδή άκριβώ; αποτελεί την αλήθειαν, είναι άσυμβίβα- στον νά γίνεται άντικείμενοιν , . μυθιστβρήματος, μέ τόν τρόηβν πβΰ γνωρίζβων οί Άντι κειμενοι, διά ό ι αφορών τεχνα σιμάτων καί ύπιοβιολών. Τό β¬ τι ενας λειτβυργβς της Πίαττε- ως περιέπεσεν είς 'ένχ άσυγ- χώρητον διά την θέοιν του «■ δίκημα, είναι περίεργον άκρι- ιΐώς, διότι <3έν αυμδαινει τούτο συχνά. Άλλά τό βτι είναι άαύ- ι'ηδες, δέν αΐτιβλβγεϊ την τοι¬ αύτην μήνιν τών οκανδαλοθη- ρών κατα τβΰ Ίερού Κλήρον, πρός τβν βπβϊον ρίπτοντες τον λί&ον τοΰ άναθέματος, έρρτψαν συγχρόνως μέγα βάρος καί είς τόν ςυγόν τής Πίστεως, τβν ο¬ ποίον έκλόνιααν διά τοΰς άαθε νεΐς Εάν είναι άπηγορευρένη ή μυδβπλθνθία είς δύματα Κρα- τικής Άοφαλείας — διά λβγβυς ασφαλείας των. . . γραφβντων — είς θέματα τής πίστεως τών ΊιρΛΐιεζών — διά διαφόρους άλλβυς λόγους — τά Θέματα τήδ Πίστεως τοΰ Λκού είναι ά- πιηγορε^μένα ιάπβ αυτόν καί υπό αυτού τοϋ Λχού. ΕΑΠΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΗ ΚΑΠΟΤΕ ΕΤν>:ιι ττολιι γνωστόν τό άνέικ&ο-
&ν τπειρ» τοΰ ΰττοψηφίου βθιυλευ-
"θΰ, ό οποίος Θηρτύων ψή%φΌιΐ/ς ότττό
κατοΓκιους όρεινοθ χωρίου, τοΰς ύ-
ιτόΐχιεΐτο. ότι είς ττιειρίτττωΌ-ιν έττι-
τνχίας τού, θά τοί»ς «εψτιανε.1»,
ττΌιλ"λών σλλων, καΐ
Καΐ δτοον τού
δένι έ'χοιιν ΐτοτάμια (ώστε νά
μ ί·, τούς χρειοοζοντο τά γΐφύρι:),
τους ίίταξε νά τοϋς «φτιάση» κ«ί...
ττοτάμια, Τό 'Υττου'ργεΐον Δημ.
' Εργων 6έν ιμάς είχ«, βέ&ακχ, ύ-
-τοσχιειΒή ΐΓθΐρόιμοια βργα είς αηνΐ
πρωτεύουσαν- Μόλα ταύτι» κΛτά·1
φ&ρε νά ξεπεράση τόν ύποψήφιον
τού άνεΚί&ότου, οχι πλέον είς ύ-
τ·οσχέο-εις, άλλά είς... βργα. Διό¬
τι κια ι γεφύριια. κιοί ~οιτάμι<α καί λίμνας, <κτοοΐ φΐιρόγγια, καί βά- ρα?ιρα καί λόφους καί βοννά «αί όρυχεία άκόμη, έν σι/νεχεΐ μάς «εφτιαξε» — άς εΤνιαι είς μι- κιρογροο<))ίι3ινι — είς την.., Όμόνθι- αν. Πλατείαν μόνον δέν ιμάς ε'φτι- αξεν άκβμη. Έλπίζεται δμ«ς δτι ά θά την ττραγματαηοιήο-,1 κοί .«(*»»·—·*·"■ ■ *>·"Λ
ΠΑΛΙΑ ΣΜΥΡΝΗ
ΟΙ ΐηΠΟΔΡΟΜΙΕΣ
Άτιό τό νέο βιβλΐοτοΰ συνερ
γάτου μας κ Χρήστου Σολο
μωνίδη γιά τή Σμύρνη, ποθ κυ
κλοφόρησε κατ' αύτάς δημοσι
εύομε τό κίφάλα ο γιά τίς Ιττ-
ποδρομίες στην άλησμόνητη
Ιωνική πρωτεύουσα.
Ίστορΐινό βεβαιωμένο είναι,
•πώς στήν πανάρχαια Έλλάδα
δέν υπήρχαν ϊτΐτιοι. Τα πρώτα
άλογα μετεΦέρθη*αν άπθ τή
οίον ΣαυΧχάνον Μειζίιη, νά ζή
Ό Σουλτδνος, άφοϋ έπισκέ
φθη*ε την περΐφημη «Γεφυρα
τοθ Μέλητος» καί τα χαρτο
ποιεΤα τοθ Χαλκά Μττουνάρ,
μετέβη στό Μπουρνύβα, δπου
κατέλυσκ στήν δτταυλη τοθ "Ο
βανές Παπσζιαν. Το άπόγευμο
τήί, Ιδίας ημέρας έπεβιβάσθη ε
άπό τή «>κάλα τοθ Μττουρνό
Λιβθη στήν Κρήτη κατά τόν βα* στπν θαλαμηγό τού «Ταΐρ-,
16ο π. Χ. αΐώνα. άκολούθησε δπου δέχθηκε τούς θρησκευτι·
δέ ή εΐσαγωγή τους στίς Μυκή"· κούς <*ΡΧηΥ°ύ. τής Σμύρνης, ή ή ς ή νες κι' άργότερα σ" δΑη την Έλλάδα. Είναι γνωστό, Τϊώς οί άρχαϊοι "Έλληνες διωργάνω- ναν άρματοδρομΐείι τόσο σέ καιρό πολέμου, οσο καί εΐρή· νης, τιρός τιμήν των θεΟν των. Ό "Ο^ηρος στήν «ΊλιάΒα» δι νει ζωηρέ>, εΐκόνες άρματοορο·
μιων, Οέν κάνει δμως μνεία γιό
λευτσία στραφή
κατερχόταν άτιό
η
ό άναβά ής
τή ρσχη τοθ
ζώου καί Ετρεχε μαζί καΐ πά
ράλληλα με αύτό Ό Παυσα·
νΐας δΐνει πλεϊστες 8σες πλη·
ροφορΐες γιά ΙτιτΐοδρομΙες καί
άρματοορομίες και αποδίδει την
καθιέρωοή τους στόν Ήρακλή
Τούς ίαπικούς ά,γώνες ουστη-
ματοποίησαν οί Ρ^μαΓοι, άρ
γότερα 66 τούς τελειθΓτοΙηοαν
εί Βυζαντινοί. Μεγαλοτΐρεπείς
ήσαν οί άγωνες, πού Βιεξάγον
ταν στόν περΐψημο Ιττπόδρομο
τοΰ ΒυζαντΙου, οί όποϊοι συχνσ.
Επαιρναν καί πολιτική χροια
(Στάσις Νίκα). Κατά την Έλ
λη^ική Έπανάσταση άρματο.
λοΐ χαΐ κλέφτες ώργάνωναν
σία ζέφ->τα ίππικούς άγωνες.
έξ άφορμής πολεμικήν γεγο-
νότων (νίκηο, θανάτου παλλη-
καριοθ κλπ,).
Στοος νεώΐερους χρόνους οί
Ιπποδρομίας στην Άθήνα κα
θιερώθηκαν συστηματικά στά
1925 άπό ΣμυρναΙους φΐλ'π
πους. ΊππικοΙ άγώνες μέ έ>χώ
ριους Υππους εΤχαν γΐνει κα|
πρωτοΐερα στήν Άθήνα, στούς
τοτΓΐκούς {όλυμπιακούς άγ£>ει
τοθ 1859, απέτυχαν δμως, γιατΐ
ήσαν τελείως άνοργάνωτοι καί
οικξήχθησαν στήν περιωρισμένη
λ ϊ θ Λδβί (Τ
ΙτΐποδρομΙες, μολονότι άποκα· °τ*
λβϊ τόν Νέσιορα €"Ιτΐπότην»ι
δηλ γνώστη της Ιππευτικής
τεχνης, τθν δέ Διο ήδη «Ίηπό·
δομον», δηλ. Ιπποδαμαστή. ΟΙ
πρωτες Ιππ» δρομΐες δγιναν τό
Ιτος 648 π Χ. στήν Όλυμτΐία.
Ήσαν κυρΐως άγώ> ες «κελή
των». Άργότερα θεσπΐοτηκαν
καΐ 4λλα άγωνΐοματα, δπα.'ς οί
άγωνες «πώνων καΐ κελήτων»
και άγώνες «κάλπης» Στό ά
γώνισμα αθτό ίπαιρναν μέρος
μόνο ψορά6ες, καιά δέ την τε
τούς προξένους, καθώς
τούς προηρΐτους τής Ίωνικής
πρωτευοΰσηο.
Ό Άβδοθλ Μετζίτ πληροφο
ρήθηκε κατά τήν όιχόωρο πά
οαμονή τού στή Σμύρνη, πώ,
βρισ*όταν έκεΐ ό Λαμαρτίνου
καΐ Ειωκε διαταγη νά τοθ δω
ρηθεϊ μενάλο ΰποσχατικό κοντΰ
Θεΐρσ (Μιαϊ»τήμι), στή
Βουργάζ Όβάς (τής άρ
η ργζ βς (ής
χαΐας Λυδΐας). Τό κτήμα αύτό,
τΐί-ύ δ ίβρεχε ό ποταμός ΚάΙ
στρος, πίρΐλάμβανβ έφτά χω
ριά, άγρούς, όμπέλια, λειβΛΟια
κα( εΐχε αφθονες πηγές και
καταρράκες. Ή τοποθεσΐα ήταν
γραφική ό δέ Λαμαρτϊνος μ'
ένθουσιασμό μιλοΰσε γιά τό
άγρόκτημά τού, τιοΰ τό θεώ
ρ ·>ϋσε ά ώτερο άπό πολλά τή>
Έλβετ άς Ακριβώς στό κτημα
αύτό ό ποιητής τοθ «Ζοσελέν»
Εφερε δλογα άπό τή Γαλλία
και τα έγύμνασβ. Τό Υοιο ίιος
ό'Αγγλος εύπατρΐδης Γουΐττελ
όργανωσε στήν κοιλάδα τού
Μπουτζα, τή γνωστή μέ την ό
νομασΐα «Παραδεΐσο», τίς πρω
τες Ιττποδρομ ες, καιά τίς ό
ποϊες συνσγωνΐστηκαν τα δλο
γα τού Λαμαρτίνου μέ τα δ
λογα τοθ Άγγλου προξένου
τής Σμύρνης. Τό επόμενον Ιτος,
μέ την εύκαιρ(α των εγκαινΕων
τής σιδηροδρομ.κής γραμμής
*ΑΙ5ιν(ου, ώργανώθηκαν καί πά
λι Ιππικοΐ άνωνες στην Παρά
δεισο, στΐς οποίες έΆ,αβαν μέ¬
ρος πέντε Αροβικά καί τρία
άγγλικά δλ,ογα. Τότβ Ιδρόεται
ή Σύ ό Κ
ΠΡΟΖΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
^^~εΒί»»*~εΠ—εεε——ε^ε—»ε-ε-|ε^ε-ε-^-^ε-ε-ε^
ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ ΔΙΑΤΔΓΜΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ
ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΥ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟΚΑΤΑΖΤΑΣΕΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
Δημοσιεύομεν κατωτέρω τόν νό¬
μον ττερί διοικήσεως, διαχειρίσεως
και λειτουργίας τοϋ Ταιμείου Αν¬
ταλλαξίμου Περιουσίας :
«Έττωνυμία. Άρθρον 1.— 1.
Τό δυνάμει τού άρθρου 5 τοϋ Ν.
Δ· 3713)57 «ττερί ιμέτρων άφο-
ρώντων είς τήν έτπτάχυνθΊν της
ρειχΓτοποιήοτεως τής ανταλλαξίμου
περιουσίας καί την όλοκλήρωσιν
τής άποζημιώσ^ως των προσφύ¬
γων». Ιδρυθέν Ταμείον Ανταλλα¬
ξίμου Περιουσίας καί 'Αποκατα-
στάσίως Προσφύγων (Ταμείον Α.
Π.Α·Π.), αποτελεί Νομικόν Πρό¬
σωπον Δημοσίου Δικαίου, τελοθν
υπό την άμεσον εποπτείαν καί
τόν έλεγχον τού 'ΥτΓθυργοΰ των
ΟΙκονομικων. ένασκούμενον διά
τής Γενικής Διευθύνσεως Δημοσί¬
ου Λογιστικόν (Υ.Δ·Α.Μ.Κ·)·
2' "Οττου τοΰ παρόντος άναφέ-
ρεται Ταμείον ή Τ.Α-Π.Α.Π-) νο-
εΐται τό Ταμείον Ανταλλαξίμου
Περιουσίας καί Άττοκαταστάσεως
Προσφύγων.
Διοίκησις. Άρθρον 2— ΤόΤ.
Α.Π-Α.Π. διοικήται υπό πενταμε-
λοθς Διοικητικόν Συμ6ουλίου, ό-
ριζομένων μετά των άναπληρωτών
αύτοθ επί βιετεΐ θητεία διά κοινής
αποφάσεως των Ύπουργών ΟΙκο¬
νομικων καί Κοινωνικής Προνοίας-
Διά τής αυτής ώς άνω κοινής ά-
τΓοφάσεως των 'Υποιφγών, όρίζε-
ται ό Πρόεδρος και ό Άντπτρόε-
δρος τοϋ Διοικητικόν Συμβουλιον
δστις αναπληροί τόν Πρόεδρον ά¬
παντα ή κωλυόμενον·
Έκ των όριζοιμένων μελών. δύο
κατ' ανώτατον δριον λαμδάνονται
"Ως Γραμματεύς τοΰ Συμβουλί-
ου ορίζεται διά τής αυτής αποφά¬
σεως ιμετά τοϋ άναπληρωτοϋ τού
ύπάλληλος τής Γενικής Διευθυνσε-
ως Δημοσίου Λογιστΐικοϋ ή τοϋ
Ταμείου.
2' Τό Διοικητικόν συμ6ούλιον
συνεδριάζει τακτικώς δίς τοϋ μη>
νός καί είς ημέραν, ώραν καί τό¬
πον όριζόμενον δι' αποφάσεως αυ¬
τού- Μέχρι τής προτεραίας έκά-
στης συνεδριάσεως έπιδίδεται» μ«-
ρίμνη τοϋ Πρόεδρον, πρόσκλησις
πρός άπαντα τα ιμέλη τού Συμ-
δουλίου έν ή άναγράφονται τα
πρός συζήτησιν θέματα τής ημε¬
ρησίας διατάξεως.
Ό Πρόεδρος τοϋ Διοικητικόν
Συμβουλιον οσάκις συντρέχουσι
λόγοι πρός τούτο σοδαροί, δύνα¬
ται νά ττροσκαλή εκτάκτως ττρός
συνεδρίασιν τό Διοικητικόν Συμ¬
βούλιον διά προσκλήσεως τού έ-
πιδιδομένης πρός άπαντα τα μέλη
τούτου, έν ή άναγράφεται ό χρό-
νος τής συνεδριάσεως καί τα πρός
συζήτησιν θέματα.
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον δύ¬
ναται νά άποφασίζη την άναγρα-
φήν θέματός τινος είς τήν ημερη¬
σίαν διάταξιν τής επομένης συνε¬
δριάσεως·
Ωσαύτως δι' όμοφώνου αποφά¬
σεως τού Διοικητικόν Συμβουλι¬
ον θύναται νά συζητηθή Θέμα μή
άναγεγραμιμένον είς τήν ημερησί¬
αν διάταξιν.
3· Των συνεδριάσεων τού Διοι¬
κητικόν Σνμβονλίου μετέχονσιν ά¬
νευ ψήφον δμως, ώς είσηγηται ε¬
πί θεμάτων τής ημερησίας διατά-
ή κωλναμένου τούτου, οί άρμόδιοι υπό τού Υπουργείον Κοινωνικής
έττί των θεμό—ων τής ημερησίας · Προνοίας, ο-τεγασθέντων καί στε-
διατάξεως Προίιΐστάιμενοι Τμημά- γοβσθησομένων προσφύγων καί
πάντων έν γένει των υπό των κει-
μένων διατάξεων όριζομένων ύττέρ
τής στεγάσεως και άτΓθκατακ—ά-
σεως των προσφύγων" ττόρων.
β) Καταρτίζει τόν -προϋπολογι¬
σμόν των έσόδων καί έξόδων τού
Τα)μ£ίου δν ύττοβάλλει πρός έγκρι
σιν είς τήν έτΓοτΓτεύουσαν τού Τα-
μείου Άρ%ήν (Γ.Δ-Δ.Λ. — Υ—·
Α.ΑΛ-Κ.).
γ) 'Εγκρίνει τόν άττολογισμόν
και ισολογισμόν τού Ταμείου.
δ) Έγκρίνει πάσας τάς δαπά¬
νας τοϋ Ταμείου, καί εντέλλεται
τήν έκδοσιν ένταλμάτων, πλήν των
καταιβαλλομένων παγίων δαπανων
διά μισθοδοσίαν τού ττροσωτηκοϋ,
των τού Τ.Α.Π.ΑΠ. Δι' άττοφάσε-
ων τού Συμβουλίου καθορίζονται
εκάστοτε αί ττεριτ—ώσεις καθ" άς
αί είοτγγήσεις τοϋ Διευθυντοϋ τοϋ
Τ.Α-Π.Α-Π. θά είναι έγγραφοι..
4 Παρά τοϋ Γραμματέως τού
Δ.Σ. τηρεΐται βιβλίον πρακτικών
σννεδριάοιεων, έν οΤς καταχωροΰν-
ται κατ' αΰξοντα αριθμόν αί λαμ
βανάμεναι άττοφάσεις επί των θε-
μάτων τής ημερησίας διατάξεως.
5· Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
τοϋ ΤΑΠΑΠ ευρίσκεται έν άτταρ-
τία τΓαρόντων τεσσάρων μελων
αυτόν. 'Αττοφασίζει κατ' άττάλυ-
τον τΓλειψηφίαν των τταρόντων, έν
ίσοψηφία έττικρατεΐ ή γνώμη τού
Προόδρου' καταχωρουμένης πάντως
τής γνωμης τής μειοψηφίας.
6. Τα ττρακτικά των σννεδριά-
σεων νπογράφονται υπό τοϋ Προέ
δρον, των ιμελών καί τού Γραιμμα-
τέως. 'Αντίγραφα ή άττοσπάσμα-
τα των πρακτικών" συνεδριάσεων
κυροννται δι' νττογραφής τοΰ
Γραμιματέως καΐ διά τής σφραγΐ-
δος τοϋ Ταμείον-
Κα&ήκσντα καί άρμοδιότητες
τοϋ ΔιοικηαΊκοϋ Συμ€ουλίου. Άρ¬
θρον 3.— Τό Διοικητικόν Συμβου¬
λιον διοικεΐ τό Ταμείον και δια-
χειρίζεται την περιουσίαν αυτού,
ειδικώτερον δέ :
α) ΈπιμελεΤται τής συγκεντρώ
σεως ττάντων των έκ τής διαχειρί¬
σεως καΐ ρενστοποιτνσεως τής αν¬
ταλλάξιμον έν γένει περιουσίας,
πραγματοποιονμένων πάσης φύσε-
τών παγίων έξόδων καθαριότητος
γραφικής ύλης, θερμάνσεως καΐ
ένοικίων των γραφείων καΐ πάσης
άλλης παγίας δατΓάνη.ς, ήτις ήθε¬
λεν αποφασισθή ί—ό τοϋ Διοικητι¬
κόν Συμιβουλίου καΐ εγκριθή πα¬
σά τού Ύττουργοΰ των Οί'κονομι-
κών.
ε) Εθθύνεται ώς πρός τήν σκο-
πιμότητα των δαπανων διά των
εκάστοτε λαμβανομένων άττοφάσε-
ών τού.
στ) ΆτΓθφασίζει ττερι των ττά-
σης φύσεως άνακντ—όντων ζητηιμά
των, κατά τήν κρίσιν τον,
πρός -περιφρούρησιν των συμφε-
ρόντων τού Ταμείου.
ζ) Είσηγεΐται είς τήν έττοτττεύ-
ονσαν "Αρχήν την λήψιν τταντός
κατά την κρίσιν τον μέτρον διά
τήν ενρνθμον λειτουργίαν τοΰ Τα-
έκ τής τάξεως των προσφύγων, ξεως, ό Διευθυντής, έν άπονσία δέ ως έσόδων ώς καΐ των δόσεων των μείον-
γ
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΝ "ΧΑΜΕΝΟΝ ΠΑΤΡΙΔΟΝ» ΕΙΣ ΤΗΝ "ΕΣΤΙ ΑΝ,, Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
γ
στή Σμύρνη τό
Ο1αο>,
ξήχη
τιλ τεϊα τοθ
χυδρομεΐου).
Ε
ή ρρμη
Λουδοβίκου (Τα-
Τότε έγιναν δθο
ί ξ
χρμ γ
αγωνΕσματα: ίνα 'μεταξύ «φΐ
λάθλων Ιιτιέων, δηλ άτόμων
διατηρούντων πρός διασκέδα
οιν ϊπττους», καί αλλο μεταζυ
«μετερχομένων τό εμπόριον ίπ¬
πων, άμαξηλατων, αγωγιάτην
κλιι.». Νικητής των μέν πρώ
τον ανεδείχθη δ Έμμ, Άργυ
ρόπουλος κι'Ελαβε ώς Επαθλον
«ζεθγος πιστολΐων», των δέ
Βευτέρων «άμσζεύς τις» (δΐθ,
ονόματι Βοΰλγαρης, ατόν όποΐο
δόθηκσν ώς βραβεϊο 300 Βραχ·
μές. ΈπΙσης ΙηπικοΙ άγωνες 6
•νΐναν την φορά αυτή στόν με
ταζύ των μνημεΐων Καραΐσ-ά
κη καί Φαβιίρου χωρο, καί
στοος δεύτερους τοττικούς ό·
λυμπιακοος τοθ 1870.
Ή Σμύρνη εΤχε προηγηθεΐ
κατά πολύ σήν οργανωθή ου
στηματικών Ιπποδρομιών. Δή
μιουργός των Ιπποδρομιών στήν
Ιωνική πρωτεύουσσ. υπήρξε ό
Λαμαρτΐνος, κατά τό δεύτερο
εκεϊ ταξίδι τού, πού ίχινε στά
1850. Τό πρωτο τού ταξίδι ό
ΓάΚλ ποιητής έτιεχεΐρησε τό
πάνω στό κατασΐατικό τού
^ο^1^^γ Οΐαΐο τοθ Λονδίνου.
Ι όν 'ΑπρΙλη τοΰ 1863 έπισκέ-
Τάς άμιλιίας είς την
ιτρός μνηιμην των «Χ«μ«ν«ν καί
Σκλοοδωμένων Πατιρίδων», την 10
ηψ Νΐθ£ΐμι6ρ>ίου είς την «'Εστίαν
Ν. Σμύρνης», έττεσφράγισε ό άν-
τιττρόεδιρος τής έθναιρχίας Κύττρου·
καί άγάττης απέραντον.
ιΝά λησιμονησωμεν την Πατρί&Λ
μας· Νά λησ-μονησχΛμεν την Κων-
οτταντινούτΓθλιν, την Σμύρνην, την
ΤιρβοτΓεζοΰντα, τό 'Αργυιρόικαστρον,
τήινι Μικιράν Ασίαν, την θράκην,
Σεβασμιιώτατος Μητιρο-ολίϊτηις Κυ- | τόν Πόντον την Βόρειον Ή—ειρον,
οηινιείας Κυιττιριανός 6ιά τβν κ«-
πτεται τή Σμύρνη ο Σουλτδνος τωτέ,ρω μνηιμίΐιώ&ους λόγου ιου,
'"βδ' Οόλ "Λζιζ Φιλοξβνεϊται διακη,ρώΐξας καί την αξίωσιν τω
καί μάς δΐνει έν
περιγραφές γιά τή
1833, όπότε
θουσιώδεις
Σμύρνη «τή ΜασσαλΙα αυτή
τής ΜικρασιατικίΙς Λκτής», δ
πως την άποκαλεΐ, καΐ βπου
στίς δχθες τοθ ποταμοθ Μέλη
γεννήθηκβ ό «Μωυσίΐς τής ποιή
σεωο»· Κατά τό οεΰτερό τού
ταξίδι στήν Ιωνική πολιτεΐα 6
Λαμαρτϊνος συνωδεΰοταν άπό
τήν πλουσιωτάτη ΆγγλΙδα σύ·
ζυγό τού Μαριάννα Μπίρτ.
"Ελληνες καΐ Τοθρκοι τής Σμύρ¬
νης έπεφύλαξαν στόν ίνδοξο
Γάλλο πό ητή θερμοτάτη υπο-
δοχή. "Ο σμυρναϊκός τύποι,
άπευθόνει ένθουσιώδη χαιρετι-
σμό στήν «ώραιοτάτη ψυχή καΐ
μεγάλη καρδιά τής ΓαλλΙας».
'Λλλά καΐ ό ποιητής τής «Λ[
μνης» ένθουσιάζεται και πάλι
άπό τό «γλυκύτατο τής ΊωνΙας
κλϊμα», άπό την παροιμιώδη
•σμυρναΤκή φιλοζενΐα» κα( άπό
την «πνευματικά, καλλιεργημένη
κοινωνΐα τής Σμύρνης», Τα αί
σθήματά τού αύτά τοθ δίνειαι
εόκαιρΐα νά τα εκδηλώσει κατά
την άπονομή βροτβεΐων,στούς ά
ποφοίτους τής Σχολίίς Λαζαρι
στών, όπότε πλέκει τό έγκώ
μιο πρός την πόλη, «δπου άνέ·
λαμψαν τώ φί·τα κα πού τα
βάνβισε άργότερα στήν έσπε
ρία (- ύρώπη>.
Ό Λαμαρτίνος έκτός των δλ
λων επισήμων ίπισ<έψεών τού έπΐσκέπτεται «κατ' οΓκ,ον» τό Σμυρναϊο δημοσιογράφο και λό γιο Ίσΐβωρο ΣκυλΙσση, ό όττοΐ ος ένθουσιάζεται γιά τήν τιμή πού τοθ γΐνεται καΐ δημοσιεύει πολύστιχο ποίημα πρός τόν |ν- βοξο Γάλλο ποιητή, άπ' τό β ποΐο άποσποθμε τούς άκόλου στΐχους : Σ' Ιχομιν Χοιηόν, ώ χύχνι τής τώ /Γαλλιχ,ν ΚααχαΧίας ΑλΙ' άν ρόδα δίν προάξη ή πά [ροΰσα [ροΰσα ίποχή »(( ΐό Ιδαφος τής γραίας καΐ άτό [νού ΊοοανΙας, μύρορ σπινδιι ν άναδώθβ πάαα διά οί ψνχή Π&ς αί ήΙ&, νά ζητήοης %ής ά&λία [ύ ή [χαύτηι λύρας ΐ ά βάΰρον ί%ην καΐ νο Εν ααραβυοτφ ί%ην ίΐίοΜΐφΦης αν δ χρνοοΧ»φαντΙνης ίφαπχόμινος ι , , /κινΰρας, «ί αρμονιχας μιΧέιας δταν ύλ Ιχής; Την ιδία έποχή διέρχεται άπό τή Σμύρνη ό Σουλτανος Άβδ1 Ούλ Μετζ(τ. Ό σμυρναΐΓόι, λαός προετοιμάζει θριαμβευτι- κή δποδοχή σΐ^ν πρωτο Σουλ τδνο, πού ίπισκέπτεται την πό¬ λη τού. «Ώς νθμφη ένδεδυμ4νη προσδοκώσα την άφιξιν ίνδό ξου νυμφίου Ιστατο ή Σμύρνη μετέωρος (βίο) αναμένουσα την βφΐξιν τοθ Σουλτάνου», γράφ£ι οΊαυρνοϊκή εφημερίς, Σμυρναϊος δέ σπχουργός δημοσιεύει ποΐη μα, πού κατίληγε · -, , ., ·ι>
Φωναί πάσαι ύφώνουν μαζι
ηρός χον ΠΧαοχην άάώα( δ.ή
πλείστα ϊχη, Θεέ, νά χαρίοης
οτήν £παυλη τοθ Τσάλτον
ΓοΟΙττελ στό Μπουρνόβα καΐ
στοθ όμογενοθς Δημοσθένουν
ΜπαΚτατζή. στό Μττουτζα Πά
ρίσταται σέ ΙπποδρομΙες, πού
ώργανώθηκαν πρός τιμήν τού
στήν Παραδεϊσο, καΐ άθλ~θβ
τ«ϊ έτήσιο βραβεϊο 50 χρυσων
λιρών γιά τό άγώνισμα άτιο
στάσεως 1 καΐ 3;4 μιλΐου. Τό
βραβεϊο αύτό αύξήθηκε άργό·
τερα οέ 200 χρυσές λΐρες καΐ
δινόταν τακτικά ως στά 1915
ήταν δέ γνωστό ώς οδπαθλο
τοθ Σουλτάνου» (δαΐϊαη 8 Οηρ).
ΈπΙσης ό Άβα' Οΰλ 'Αζ.ζ &ώ-
ρησε τότε στό Ιπποδρόμιο τής
ΠαραδεΙσου 300 χρυσές λΐρες.
■Αλλά καΐ ό μβτέττειτα Σουλ¬
τανος Άβδ' οΰλ Χαμήτ ίνδια
φέρθηκε πολύ γιά τίς Ιπποδρο
μΐες τής Σμύρνης, διαιηροθσε
οέ Μως σΐήν εκθρόνισή τού Ιπ·
ποφορβεΐο στό Ιουρμπαλή. Έ
πΐσης ό 'Αντιβασιλεύς τής ΑΙ
γύπτου εΤχε καθιερώσει εϊδικό
έπαθλο.
ΟΙ Ιπποδρομίες καθιερώθηκαν
μέ αύτοκρατορικό διάταγμα
καΐ γΐνονταν πάντοτε στό στά-
διο τής ΠαραδεΙσου δυό φίρές
τό χρόνο. Μιά την τρίιη μερά
τοθ Πάσχα των Όρθοοόξων,
πού ήταν οί έπίσημες καΐ μιό
τό φθινόπωρο. *Η τοποθεσία
τής ΠαραδεΙσου ήταν προνομι
οθχος καΐ μαγευτική κα( δι
καιολογεΐ την όνομασία της.
Εύρύς δρΐζονιας, κατάφυτα γύ
ρω βουνά καΐ δλοπράσινες κοι
λά&ες. Στό στάδιο τής Παρα-
δεΐσου συγκεντρώνονταν τήν
τρΐτη μερά τοθ Πάσχα ή καλό
τβρη διεθνής κοινωνΐα τής
Σμύρνης καΐ άπειρα πλήθη κό
σμου. "Όλα τα καταστήματι
καΐ τα γραφεϊα στή Σμύρνη 1}
σαν κλεισια καΐ ή πόλη παρου
σίαζε βψη έρημώσεως. Μέ βλο
τα μέσα μεχαΦορδς ώ&ευαν
χιλιάοες κόσμου πρός τό στά
διο. ΕΙβΐκές άμαζοστοιχΐβς, πού
ξεκινοθσαν οέ πυκνά χρονικά
διαστήματα άπό τό σι&ηροδρο-
μικό σταθμό τής Πούντας, με
τέφεραν χιλιάδες θεατων. Ή
κοσμοσυρροή στό στάδιο, στήν
«πβλούζ» καΐ στΐς γύρω κοι
λάδες ί]ταν άφάνταστη Τό μβ
γάλο στεγασμένο ττερΐπτερο ή
ταν λαμπρά διακοσμηαένο και
στούς Ιστούς τού κυμάτιζαν έλ·
ληνικές, τουρκικές, άγγλικές καΐ
γαλλικές σημαΐε-;. ΟΙ Ιπποδρο
μΐες αρχιζαν στίς 17 1)2 τό
προ-ΐ καΐ βιαρκοθσαν Εως τίς
5 τό άπόγεμα μ* ένδιάμεσο
δΐωρο διάλειμμα, κατά τό 6
ποΓο ό κόσμος προγευμάτιζε
στά πλουσιώτατα βκεΐ κυλικεΐα,
Ή όρχήστρα τοθ Γκΐουζάττάκη
κατά τα διαλειμματα ίπαιζε
"μβατήρια καΐ αλλα μουσικό
τεμάχια Τίς Ιπποδρομίας παρα
κοΑουθοΟσαν οί Τοθρκοι επί
σημοι. 6 ΜητροπολΙτης Σμύρ
νης, ολοι οί Πρόξενοι κ. Λ. Τή
μερά αυτή Εκαναν έτιίδειξη οί
κυρΐες καΐ δεσποινΙδεΓ των 6σ
ρινών φορεμάτων τους. Τα
στοιχήματα περιωρ,ζονταν σέ
ώρισμένο κύκλο θεατων. ΟΙ
λαϊκές τάξεις σπανΐως οτοιγη
μάτζαν. ·Ιδιοκτηΐ6ς των συνο!·
γωνιζομένων Τππων ήσαν Κυρ1
ως "Αγγλοι. Γάλλοι κι' ·Έλλη
νέ. Ένδιαφέρουσες ήσαν οί δ
νομασίς πού εΤχαν δοθεΐ στά
δλογα. Κατά κανόνα ήσαν έλ
ληνικές : «"Ιων», «Σ(Πυλ0ΓΜ«Τη
λέμαχος», «Μέντωρ», «Βουηέ
φαλος», «Άστραπή» «Κόρη των
Αθηνών» €·Ακρίτας>, εΧελι
δών», «Άετός,. Άκόμη καΐ
«Μπότσαρης» καΐ «Ξάνθος»
Οί τελευταΐες ΙπποδρομΙες
στή Σμύρνη έγιναν στίς 5 Ά.
πριλίου 1922. Παρέστησαν δλες
οί ελληνικές στρατιωτικές καΐ
πολιτικές Άρχές καΐ πλήθη
κόσμου Ή έλληνική στρατιω
τική μουσική, καθώς καΐ ή τής
αγγλικής ναυαρχΐδος, εζ
«βή ΐ λλ
Κνττρί»*ν 6ιά τήν ανευ 6ρον αυ-
τοδιάθεσίν των :
Έττΐοιίν«ιν ττολλών άΐξία είναι ήι
«'ΕοττίΙο Νέας Σμύρ-νης» Βι« τήν
καβιέρωσιν τής «Ήΐμέρας των
Σ'κλοοβωμένων Πατρίδων». Έττειδήι
τοιΐαύτη είναι έκ των εϋγί'νβθΓΓέρων,
τας ότποίας ηδύνατο ό ανΐθΐριωτΓος
νά έορτάΐτη. Διότι, μετά τόν Θε¬
όν, τί τΐιμιιώτερον και ύττεροχώτε-
ροιν τής ΠΰΓΤΐρίδ'ος ίπτάρχ£ΐ βϊις τόν
-αρόντα κόσμον; ΟΙ έναργώς δι-
δάξαντες εώσιεβίΐς κβί έ'ν&οΐξοι ή-
ΐμών τπρόγονοι δΐΐκτίροξαι/ διά στ*
ίρξ
ματος τού άνδρών απάντων σ
φωτάτου Σωκιράτιονς τό άβάνατον
έκ£ΐνο, τό όττοΐοιν' άττετέλιεσϊν τήν
βάσιν κ<χί τήν ούο-ίαν τού άννττερ· βλή Έλλ Έλληνικβϋ Πόλιΐτιοιμού : «Μητρός τε κοί πατρός καί άλ¬ λαν τηρογόνων ό—«ντ»ν τιμιώτε- ροιν εστίν ή ττατιρίς κο'ι σεμνότε- ρονΐ καί άγιώτβρον», "Εάν δέ λη.- φβηι ύττ' όψιν, ότι ή 'Ελληνιχή. Πατρίς σι/νΪΕί&έβη άρρήκτως κ«ί έ- ζυμώΒη μίτά τής άγιωτάτης ©ρη- σκίίιο:ς τού Κυρίον Ίηοοΰ, είναι φθίνε,ρόν, βτι ή άγιάπη -ρος την Πατρίδα αυτήν κιαΐ ή άνάμινηο-ίς Γτη.ς πιρέτηει νά συν έχη την καρδίαν τταντός "Ελληνος καΐ νά άνάτττη, έν αυτή ττθρ άσβεστον σεβαοιμοΰ Ρήζ. Άκόμη άγωνες «Ίπκοδρο- μικοθ Συνδίσμου» <Σιβηροδρό. μων 'Αϊδινίου» καΐ «Παρηγο· ρίας». την Κύττιρβιν, ττώς είναι δννατόν είς τοΰς φΊΑοπάτρΐιδας καί εΰσε- 6εϊς "Ελληινιοΐς ; Εάν κάίβε δλλος ακ8|ρ«~ο^ ©ά Ηδύνατο νά έτταν«- λαμβάνη; τό τοΰ ψαλμω&οθ «εάν έ- ττΐιλάθωιμαί σου, Ίΐ,ρουσαλιτιμ', έττι- λησβείη ή δεξιά μου- κολληβείη ή γλώσισο) μου τφ λάρυγγί μόν, εάν μή σου μινησιθώ, εάν μή τρροανα- άξ την Ίερουσαλήιμ ώς έν εΰφροσύνης μόν», πολύ —ρεισσότιερον θά άναπολή καΐ θά ψάλλη τούτο κιαί θά συγκινήται καί θά κλαίιη κ«ί θά άγΜΐνίζε,ται καί θά ττίτττη ή υπέρ Πάτρης ό "Ελ λην. Ποίαν σημα>σί«ν εχει εάν ά—αί-
σιοι άττοικιθΛράται καί βάρ6αιροΊ
κβοτακττίτ«ί τής έττοχής ,μας, ά-
φοώ 6ιά συνωμοσιών κατώρθωσαν
ινα έκιρκζώσιο,υν ά/πό ιιέρηι "Ελλην.-
κώτατυ του>ς "Ελληνας,ζηίτούντώρα
νά διοβδιρώσονν τό τταηριωτικό/
αϊσβημα των 'Ελλτινων τής Κύ-
ττρου; "Ας έξβδΐεύουν άφθονον τό
χρυσίον —ρος οέλιεασιμόν μικροψύ-
χωινΐ. "Αίς ατΓΟΓγοιρεύουν τήν διδα-
σικαλίαν τής έν τώ κόσμω μονοτ
διικής είς ίίψος «αί ττολΐ'τ σμό/
Ίΐστοιρί-ς, τής 'Ελληνίκης. "Ας
κινητθΓΓβοεοΰινι στίφη σιιδηιροφράκτων
άγρίωιε «τπρατιιωτών. "Ας ίδρνουν
χιτλε,ρΐι,κά στιοατάττεδά σκγικεντρώ-
σεως, "Λς κλείουν είς φλεγόιμενα
κατά ·τό θόρθις κ.ρατητήιριοΐκαί πα-
γ«·μό»« ς ««τα τον χε,ιιμώνα φι/λοτ
κάς την νεότητα. "Αν άνακτκάπτού ν
οικίας άγωνιστών τής
υς. "Ας καίουν δαση. "Ας
6ε&ε)λ«,Ί.νοΜνι νοοούς κιαί κοιιμηττιρια.
'ΊΑς ντιχ>ι6«λλουν είς έξευτϊλισμοϋς
γηραιούς λευίτ«ς· "Ας βασιαινί-
ζονν φιρικοδώς νεάνι&ας. "Ας κα-
ταδικάζουν δι' άποκλεκτμοθ είς
—ί)ϊν«ν καί δίψαν χωρία όλοκληιρα,
"Ας έξορίζονν ΆΪρχι«ρεΐς κι»ί Ί-
ς "Ας στήνοιυν άτπΌτροττιαστι¬
κάς άγχόΐνκκς. Οιΐ Κνπ)ριοι δέν θά
ττττοηιθοΰν, οντβ θά ττροδώσουν. Ου-
τε θά έμττέσουν είς τάς —λεκτά-
νας τής άτίθΐκιοκρατίας·
'Αττό τοΰ Έβνόςρχον Μακαρίου
καΐ των σννειργχχτών τού καί τού
βΐρυιλιικοϋ ΔΐΓγενή καΐ των συμπολε
μιστών τού ΐμέχιρι των μητιίιρων καί
των σύζυγον των άτταγχοινισθέν-
των κα! ττεισότων ήρώων μας καί
τν άνηλίκων άκόμη, 6λοι μέ μίαν
ψκΐχήν, φλΐεγοιμένηιν α—ό τό ττΰρ
τής φιλοιπιατιρίΐας κ-αί τήν φλόγ·«
τής ΐΗΐίστα»ς ~ρός τον θεόν, δέν
εΐτίθιμεν όπτλώς νά ξηιρανθη ή
γλώσσα μ<χς, εάν ληο-μονθσωμεν τήν ττατρίΐδια, άλλ' ώρχίσθημ^ν όρ- κον δαιρών «ιαΐ ά,μίτάκλΐητοιν 6ρ- κον Ελληνικόν, νά ά—οθάν«|μιεν, εάν δέν έττιτύχωμεν τό ύττέρτοιτον άγαθον την 'Ελϊχιβερίαν, τήν Αώ- τοδιάδεσιν — "Ενιωσιιν τής Κύ- ιτροι/ μ«τά τής Μητρός Ελλάδος. "Άς μή άτΓατώνται οί όπτθΐκι· οκ,ροααι καί οί δορυφόροι των. Είς την μάχην, ή οποίαι ή'ναψεν έκιεΐ είς τήινι Κώπιρσν, μικιρόψνχνΐ δέν ύττάιρχο·υν. Ύττάριχουιν μόνον φλογΐροί καί άλύγιστοι ττατριώ- τπ<ι, οιί όττοΐθιΐ συνεχίζουν καί θά συινεχίΐσουν τόν άγώνα μέόορι τής τελικήις νίΐκη^· Μέσα €ί·ς την ττνρ- κα'άν αυτήν θά κβοΰν οιί άτταί- σιοι δη,μιοι, καί βοελυροί δασανι σταί κ«χΐ κάθε σύψβολον τού μι- άσμιοΐτος τής βτΓ0Ί<κιιοκ,ρατίας. Ή εκιφσσις τής φΐλοπτατρίας καί τοΰ ήρωΐσιμοΰ των Κυτπρίων κατά τόν ατταράμιιλλοιν οητιελιευθερ«»τι'κον ά¬ γώνα των ««ι τα φριικιαιστιικά 6α- οιανιστήιρΐ«, είς τα όττοΐα ϋττοβάλ- λοντ·αι ν>τΓΟ των —ολιτισμΐινιων "Αγ¬
γλων, .ο—<Β6η<Γαν φαρός τηλαυγης, τιοϋ ότηοίον αί άκτΐνιες έψώτισαν καΐ άφυττνησ«ν τάς συνειδήισχις των άνβρώττων, "Ελιλη,νβς άβελφοί· Νυν ύττέρ ττάντων ο άγώνι· Σύνθηιμ« τοΰ α¬ γώνος τής Κύτπρου είναι τό γνώ- ριιμον είς τόν "Ελληινο) «ΕΛΕΥ¬ ΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝ1ΑΤΟΣ». ΣυμΛιβα- σμοί διΐά συντάγΐμΐατα κ«ί αϋτο- κυι6ερνή>ειις, συγικιυιρια,ρχίβς καί
ιάνε§οιρτοτΓοιήσεΐις, μεταδατικά στα
δί κ'αί ΐΐδΐεμονίας &έν ΰπσ;ρχου<ν δία; διά τοίις &έν ΰπσ;,ρχου<ν Κυττρίους! Ή και ς των μι&5ΐ «αί ιμο,να&ιική θά ΓΤΓαιροψίίνηι : "Ανιευ δρων Αώτθ- διά8·εσ·ις — "Ενωσις. ΣΐίμτταραΓ στάτας «.ίς τΐ> αγίαν αώτήιν αξί¬
ωσιν ιμας θέΐλοιμεν 6λους τοΰς
"Ελληνας· Καί μεταξύ των τηρώ-
των σάς τοΐις "Ελλη,νος τής Μι¬
κράς 'ιΑισίας, τοϋ Πόιντουι κβ' τής
©ιράκης. Σάς τούς ξε.ρρΊ'ζω|μιένοι>ς
'Ελληινας τώιν Σικλαβωμέν»ν Πα-
τρίδων,
Άδελφοί μου· "Αΐκ,αμπτοι ί
άτττόηαοι οί Πανέλληνες, άς
δίσω,μβν είς μίαν στρατιάν
τήν ανάικτηισιν τώρ» τής έλ
ρία-ς τής Κύπίριου. Κ«ί μο· φο-
6ήσθε οι'ι νοο-ταλγοί των σκλαβο-
μένων Ποοτρίδωιν. Βοηθόν Ιίχθ'μεν
τόν Κώιριο,ν καί Στρατηιγόν ν—έρ-
μαιχον τήν Πανηγία Μητ£ρι?Ί Τού.
Καί είς τήτν οεινοτέραν δοκΐ'μασί-
αν τού τό "ΕβΙ>ιος ττιρος αυτήν έ-
στιραφη, διά νά 6*6αιώση ·μετ' έλ-
ττίδος άσαλεύτου : αΠαλιιν μέ χρό-
νιΐοι ιμέ καιρούς ττάλιιν δικά μας
καί
6α-
διά
Ζήτω τό άθάινιατβν "Βθνος των
'Ελλήνων.
Ζήτω ή "Ενωσις·
ΑΑΧΕΙΟΗ ΣΥΗΤΑΚΤΟΗ
ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΤΕ Σ ΕΜΕ
ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΣΛΣ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ
ΤΩΝ ΠΑΙΛΙΩΝ ΣΑΣ
γής αρχΐδος, εηαιζαν
«μβατήρια καΐ αλλα μουσικά
τεμάχια. Όκτώ άγωνες Τππων
βγιναν τή μερά αυτή Αγών μέ
άραβικούς καΐ έγχωρϊους ί'π.
πους, άπόσταση 1400 μέτρον
βπαθλα 50 λψδν ή ό Ν
ΕΓΚΑΙΡΟΙ ΤΑ ΓΡΑ1ΑΤΙΑ ΣΑΣ
βπαθλα 50
μρ
νικητής ό Ν
ώ δ
ψ, ητής ό Ν
Αρναούτογλου. Αγών σιδηρο
δρόμου Κασαμπδ μέ ϊππους
;έν0υς, άπόσταση 1600 μέτρα,
Επαθλο 200 λΐρες, νικητής Πυ
ρο«άκος, Αγών προκυμαίαν
Σμύρνης μέ ϊΐτπους έγχωρίους.
άπόσταση 1800 μέτρων, ?παθλο
200 λίρβς, νικητής Ν. ΤσΐντσΙ-
ης. Άνών Στρστιάς Μικρασί-
άς, μέ ϊππους έγχωρίους καΐ
άραβικούς άπόσταση 2400 αέ·
ρων βραβεΐο 500 λίρες νίκη τής
ΑΑΧΕΙΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
(Δημοσιεύετσι μόνον δυνάμει είδικής έν-
τολης της Ενώσεως Συντακτων Η.Ε.Α.)
II
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙ0ΓΡΑφΐΑ
ΤΑ ΒΟΥΡΛΗίΐ
Κρίσεις διά τό βιβλίον τοθ κ. Ν
Μέγα μέρος έκπομπής τού ό
«Κόσμος τοθ Πνεύματος καΐ
τής Γέχνης» Εις Το Εθνικόν
Πρόγραμμα τοθ ΡαδιοφωνικοΟ
ΣταθμοΟ Αθηνών τής 6)10)57,
ό γνωστότατος κριτικός κα(
λογοτέχνης κ. Ανδρέας Κα-
ραντώνης άφ έρωσεν είς τό τβ·
λευταΐως έκοο9έν βιβλίον τού
κ. Νικ. Μηλιώρη «Τα Βουρλά
τής Μ, ΆσΙας».
Μβταξύ σλλων είπεν καΐ τα
άκόλουθα :
€'Υπάρχουνμερικά βιβλία πού
θά Ελεγε κανείς πώς τυπώνον
ται γιά νά παΐξουν ρόλο σω·
σιβίων έν μέσφ ναυαγίων. Ά·
ποσκοποθν να διασώσουν μιά
αξΐα, μιά κατάσταοη, μιά μορ-
φή ζωής, μιά ά'άμνηση, κάτι
πού υπήρξε μ" £ναν δμορφο
τρόπο καΐ τού άξιζει νά δια
τηρηθβΐ ή μνήμη τού στούς με·
ταγενεστίρους. Ίστορΐσμός καΐ
ρωμαντισμός θά λέγαμε πώς
είναι τα κΐνητρα των βιβλΐων
αυτών, Ιστορισμός σέ 6,τι ά*ο·
ρςΐ τή συ/κέντρωση στοιχεΐων,
την κατάταζη τους καί τόν
τρόπο τής άττεικονίσεως τους
—ρωμαντισμός, άν ύπάρχει Εν-
τονο προσωπικό συναΐσθημα,
βαθύ ύποκειμενικό κΐνητρο πού
δκαΐιε έναν άνθρωπο νά γΐνει
Ιστορικός. Καί τώρα άναΦέ
ρουμε δυώ τέτοια «5ιασω
ϋτικά β.βλΐα» παρά τή διαφορά
πού Εχουν μβταξύ τους. Εΐν«ι
ό τόμος τοθ Κώστα Δημητριά
6η ·2.την Άθήνα τήν Παληά·
καΐ τα εΒουρλά τής Μικράς
ΆσΙας» τοθ ΝΙκου Μηλιώρη ..
». . "Αλλος χαμένος κόσμος.
αύτός χαμένος μέ τραγικόιη
τα, μέσα σέ φλόγες καΐ σέ
σφαγές, ό Ελληνισμός τής Μι·
κράς ΆσΙας μδς παρουσιάζε·
ται φαντασματικά μέσα σ' 6να
Ιατορικό σύγγραμμα, σέ μιά
πλοϋσ.α μονογραφΐα μέ τόν
τιτλο ·Γά Βουρλά της Μ κρας
ΆσΙας». Τό πρώτο μέρος τής,
εργασίας τού μάς δίνει ό κ.
Νΐκος Μηλιώρης, ό συγγραφεύς
ιΐ ό Ιστοριτής. Βγήκε κι' αύ
τος άπό βαθείαν άγάπη γιά την
πατρΐοα, γιά μιά πατρίδα ο
μ ως πού δέν μπορεΓ πιά νά πά
τήσει τα χώματά της ό συγ
γραφεύς, καΐ πού γι' αύΐό ή
νοσταλγΐα τού παίρνει μιά τρα
γικότηια, την τραγικότητα τοο
4νεπανάληπτου. Τα Βουρλά,
μιά άπό τις τιιό άνθηρές πό
λεις τοθ ΜικρασιατικοΟ 'ί λλη
νισμοΰ, είναι τώρα άντικείμενο
λεπτομεροθς Ιστορικής άπεικο
νΐσεως. άπό τίς πιό Εγκυρες
τοθ εΐδους αύτοΟ.
Γό σύγγραμμα τού κ Μη
λ<ώρη, άκραΐφνώς κΓ αύιό «διασωστικό*. εξ άνάγκης εί ναι σύνθετο καΐ έξαιρετικα τιυ κνό άπό ύλικό Είναι καΐ ά )6σωτη ΙστορΙα καΐ επιστή μη καΐ λαογραφία καΐ άνάμνη ση καί στατ στική καΐ κατάκο- γος ττροσώπων Προσπαθεϊ ά οιασώσει κάθε τι πού άφορά έλληνΐσμό, ΐ την ΙστορΙα, τήν τεια των Βοορλθν Ζ0/ Χώρος 6Ρδμοι, κι'ίνα πλ τασμάτων πού Γ
!
1
Ε
ί!Σ
Π 0 Λ ί
: ι
-
Ι
Ι*
Α
Ι ΕΙ
Ι ΟΛΑ
τ
Α
< Α τας; Τ Η Μ Α Τ Α ι ί ι ΡΧ. 1 60 0 1 ί Μ Ε ΚΟΛΙ Γ Ι Α Ηϊ »α μ η Σ ι τ Ε Ι Ε 1 * υ κ χ Ε Ν ΝΟΒΙ Ε ΡΟΚ Ι *ϊ 1 !.- Γ Ε ΡΜ Α Ν Ι Α Σ τους., .... νιιινΐΝυ 1ΠΕΓ1ΙΙ III!» ψ0 Οδός Σοψοκλέουζ <'' ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ •Αθηνών - Πει?0ιος ν'κης καΐ των Έτΐ( Ή Πανελλήνιος 61α Άστέγων ·Αστδ νων 1922 αποσκοπούσα επΐσπευοιν τοθ ρυΒ.,ηη ποκαταστάσεως τηγορΐας άοΐέγων'πρίι', την άραίωσιν τβν {ί συστβγαζομένων καθώΓ, υπό τού Ύπουργ810υ " Οικονομικήν ενίσχυσιν τόχων οΐκοπίδων Ο {», νων είς οΐκοδομικούς ρισμοθς 6ικαιοϋχων στάσεως Προσφύγων Κ α λ ε ϊ Τα έν "Αθήναις, τ*, τήν θεσσαλονίκην κΟ| Επαρχίας ΠροοφυΓΛ τεϊα τα ένδιαφερόμ τήν άποκατάσιαοιν γων έκ των μελβν αί^" τιως σπεύσωσι νά σωοι μετα τοΰ Συμβουλΐου τοθ νά ενταχθώσιν είς αυτής καΐ να μετά. την εκλογήν τοθ όρ £ϊα,,| η ,(( λει ττραγμα ιοποιγ|65 ί(ί πρώτον 15θήμερον η'η χοθς μηνός "Ιανουα(»κ θεωροθμβν νΐσωμεν την φ κην τοθ συντονισμοϋΐί παθειών άά ρομένων 6ια λοκλήρωσις ΐοί τούτου ρ τος έντός θεσμΐας. 'ίινΐολπ τοθ ιροοο|>ιί
Διοικητιχοθ Σομϊι.Γ.
Ό Πρόεδρος
Μιχ. Κ. Ισιγδίμογλα
Ό Γεν Γρμ^
Εύαγ. Παπα«Β»οι«*
ΕΟΡΤΒ1111
ΟΙ έν Αθήναις «ο
Σινασίται έορτάζοκν
οίαν Σωματείον *αίβ|
τικήν αυτών τΐανήγυριν
λιούχου της ίν Καΐ1
ΣινασοΟ ΆγΙου ΝικοΙ
ιω Ιερφ ΝαφτοΟΆγΙο»
τ·.Ίου Πέου Φαλήροο,"'
ριακήν 8 Δεκεμβριού '■
επακολουθήση δεξΐωοΐί
ό άρχαέκτων κ· Ν
ΖουμττουλΙθΓ|ζ βά
έντυπώσεις τού βκ τίς
νης πρό μηνδν «ηιοιιίί.
έν ΚαπτιαδοκΙο Μ Λ*
τε
ΐ|σαι
οίτοδκ
χά
■ϊζ κ
1 ουτι
είνι
Ι είναι
ι τ
σι
άνά
Εκ τίΐς
-τού
πό
"ι .τού
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΪ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙ
νίοο Κ(Μ0.ανι1τΜ Ιίβ^νετ
6-1 «αί 4-9
Α.
ι Τ,
Χειρβυργικά κ*Ι'
§9 ΣολωμοΟ
(II1
Π ΐ|2-2 Μ
ΒΒΙ1ΙΗΙ
ΙΩΑΝΝΟΥ
^
?ϊ
ΟΙ ΐηΠΟΔΡΟΜΙΕΣ
Άτιό τό νέο βιβλΐοτοΰ συνερ
γάτου μας κ Χρήστου Σολο
μωνίδη γιά τή Σμύρνη, ποθ κυ
κλοφόρησε κατ' αύτάς δημοσι
εύομε τό κίφάλα ο γιά τίς Ιττ-
ποδρομίες στην άλησμόνητη
Ιωνική πρωτεύουσα.
Ίστορΐινό βεβαιωμένο είναι,
•πώς στήν πανάρχαια Έλλάδα
δέν υπήρχαν ϊτΐτιοι. Τα πρώτα
άλογα μετεΦέρθη*αν άπθ τή
οίον ΣαυΧχάνον Μειζίιη, νά ζή
Ό Σουλτδνος, άφοϋ έπισκέ
φθη*ε την περΐφημη «Γεφυρα
τοθ Μέλητος» καί τα χαρτο
ποιεΤα τοθ Χαλκά Μττουνάρ,
μετέβη στό Μπουρνύβα, δπου
κατέλυσκ στήν δτταυλη τοθ "Ο
βανές Παπσζιαν. Το άπόγευμο
τήί, Ιδίας ημέρας έπεβιβάσθη ε
άπό τή «>κάλα τοθ Μττουρνό
Λιβθη στήν Κρήτη κατά τόν βα* στπν θαλαμηγό τού «Ταΐρ-,
16ο π. Χ. αΐώνα. άκολούθησε δπου δέχθηκε τούς θρησκευτι·
δέ ή εΐσαγωγή τους στίς Μυκή"· κούς <*ΡΧηΥ°ύ. τής Σμύρνης, ή ή ς ή νες κι' άργότερα σ" δΑη την Έλλάδα. Είναι γνωστό, Τϊώς οί άρχαϊοι "Έλληνες διωργάνω- ναν άρματοδρομΐείι τόσο σέ καιρό πολέμου, οσο καί εΐρή· νης, τιρός τιμήν των θεΟν των. Ό "Ο^ηρος στήν «ΊλιάΒα» δι νει ζωηρέ>, εΐκόνες άρματοορο·
μιων, Οέν κάνει δμως μνεία γιό
λευτσία στραφή
κατερχόταν άτιό
η
ό άναβά ής
τή ρσχη τοθ
ζώου καί Ετρεχε μαζί καΐ πά
ράλληλα με αύτό Ό Παυσα·
νΐας δΐνει πλεϊστες 8σες πλη·
ροφορΐες γιά ΙτιτΐοδρομΙες καί
άρματοορομίες και αποδίδει την
καθιέρωοή τους στόν Ήρακλή
Τούς ίαπικούς ά,γώνες ουστη-
ματοποίησαν οί Ρ^μαΓοι, άρ
γότερα 66 τούς τελειθΓτοΙηοαν
εί Βυζαντινοί. Μεγαλοτΐρεπείς
ήσαν οί άγωνες, πού Βιεξάγον
ταν στόν περΐψημο Ιττπόδρομο
τοΰ ΒυζαντΙου, οί όποϊοι συχνσ.
Επαιρναν καί πολιτική χροια
(Στάσις Νίκα). Κατά την Έλ
λη^ική Έπανάσταση άρματο.
λοΐ χαΐ κλέφτες ώργάνωναν
σία ζέφ->τα ίππικούς άγωνες.
έξ άφορμής πολεμικήν γεγο-
νότων (νίκηο, θανάτου παλλη-
καριοθ κλπ,).
Στοος νεώΐερους χρόνους οί
Ιπποδρομίας στην Άθήνα κα
θιερώθηκαν συστηματικά στά
1925 άπό ΣμυρναΙους φΐλ'π
πους. ΊππικοΙ άγώνες μέ έ>χώ
ριους Υππους εΤχαν γΐνει κα|
πρωτοΐερα στήν Άθήνα, στούς
τοτΓΐκούς {όλυμπιακούς άγ£>ει
τοθ 1859, απέτυχαν δμως, γιατΐ
ήσαν τελείως άνοργάνωτοι καί
οικξήχθησαν στήν περιωρισμένη
λ ϊ θ Λδβί (Τ
ΙτΐποδρομΙες, μολονότι άποκα· °τ*
λβϊ τόν Νέσιορα €"Ιτΐπότην»ι
δηλ γνώστη της Ιππευτικής
τεχνης, τθν δέ Διο ήδη «Ίηπό·
δομον», δηλ. Ιπποδαμαστή. ΟΙ
πρωτες Ιππ» δρομΐες δγιναν τό
Ιτος 648 π Χ. στήν Όλυμτΐία.
Ήσαν κυρΐως άγώ> ες «κελή
των». Άργότερα θεσπΐοτηκαν
καΐ 4λλα άγωνΐοματα, δπα.'ς οί
άγωνες «πώνων καΐ κελήτων»
και άγώνες «κάλπης» Στό ά
γώνισμα αθτό ίπαιρναν μέρος
μόνο ψορά6ες, καιά δέ την τε
τούς προξένους, καθώς
τούς προηρΐτους τής Ίωνικής
πρωτευοΰσηο.
Ό Άβδοθλ Μετζίτ πληροφο
ρήθηκε κατά τήν όιχόωρο πά
οαμονή τού στή Σμύρνη, πώ,
βρισ*όταν έκεΐ ό Λαμαρτίνου
καΐ Ειωκε διαταγη νά τοθ δω
ρηθεϊ μενάλο ΰποσχατικό κοντΰ
Θεΐρσ (Μιαϊ»τήμι), στή
Βουργάζ Όβάς (τής άρ
η ργζ βς (ής
χαΐας Λυδΐας). Τό κτήμα αύτό,
τΐί-ύ δ ίβρεχε ό ποταμός ΚάΙ
στρος, πίρΐλάμβανβ έφτά χω
ριά, άγρούς, όμπέλια, λειβΛΟια
κα( εΐχε αφθονες πηγές και
καταρράκες. Ή τοποθεσΐα ήταν
γραφική ό δέ Λαμαρτϊνος μ'
ένθουσιασμό μιλοΰσε γιά τό
άγρόκτημά τού, τιοΰ τό θεώ
ρ ·>ϋσε ά ώτερο άπό πολλά τή>
Έλβετ άς Ακριβώς στό κτημα
αύτό ό ποιητής τοθ «Ζοσελέν»
Εφερε δλογα άπό τή Γαλλία
και τα έγύμνασβ. Τό Υοιο ίιος
ό'Αγγλος εύπατρΐδης Γουΐττελ
όργανωσε στήν κοιλάδα τού
Μπουτζα, τή γνωστή μέ την ό
νομασΐα «Παραδεΐσο», τίς πρω
τες Ιττποδρομ ες, καιά τίς ό
ποϊες συνσγωνΐστηκαν τα δλο
γα τού Λαμαρτίνου μέ τα δ
λογα τοθ Άγγλου προξένου
τής Σμύρνης. Τό επόμενον Ιτος,
μέ την εύκαιρ(α των εγκαινΕων
τής σιδηροδρομ.κής γραμμής
*ΑΙ5ιν(ου, ώργανώθηκαν καί πά
λι Ιππικοΐ άνωνες στην Παρά
δεισο, στΐς οποίες έΆ,αβαν μέ¬
ρος πέντε Αροβικά καί τρία
άγγλικά δλ,ογα. Τότβ Ιδρόεται
ή Σύ ό Κ
ΠΡΟΖΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
^^~εΒί»»*~εΠ—εεε——ε^ε—»ε-ε-|ε^ε-ε-^-^ε-ε-ε^
ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ ΔΙΑΤΔΓΜΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ
ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΥ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟΚΑΤΑΖΤΑΣΕΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
Δημοσιεύομεν κατωτέρω τόν νό¬
μον ττερί διοικήσεως, διαχειρίσεως
και λειτουργίας τοϋ Ταιμείου Αν¬
ταλλαξίμου Περιουσίας :
«Έττωνυμία. Άρθρον 1.— 1.
Τό δυνάμει τού άρθρου 5 τοϋ Ν.
Δ· 3713)57 «ττερί ιμέτρων άφο-
ρώντων είς τήν έτπτάχυνθΊν της
ρειχΓτοποιήοτεως τής ανταλλαξίμου
περιουσίας καί την όλοκλήρωσιν
τής άποζημιώσ^ως των προσφύ¬
γων». Ιδρυθέν Ταμείον Ανταλλα¬
ξίμου Περιουσίας καί 'Αποκατα-
στάσίως Προσφύγων (Ταμείον Α.
Π.Α·Π.), αποτελεί Νομικόν Πρό¬
σωπον Δημοσίου Δικαίου, τελοθν
υπό την άμεσον εποπτείαν καί
τόν έλεγχον τού 'ΥτΓθυργοΰ των
ΟΙκονομικων. ένασκούμενον διά
τής Γενικής Διευθύνσεως Δημοσί¬
ου Λογιστικόν (Υ.Δ·Α.Μ.Κ·)·
2' "Οττου τοΰ παρόντος άναφέ-
ρεται Ταμείον ή Τ.Α-Π.Α.Π-) νο-
εΐται τό Ταμείον Ανταλλαξίμου
Περιουσίας καί Άττοκαταστάσεως
Προσφύγων.
Διοίκησις. Άρθρον 2— ΤόΤ.
Α.Π-Α.Π. διοικήται υπό πενταμε-
λοθς Διοικητικόν Συμ6ουλίου, ό-
ριζομένων μετά των άναπληρωτών
αύτοθ επί βιετεΐ θητεία διά κοινής
αποφάσεως των Ύπουργών ΟΙκο¬
νομικων καί Κοινωνικής Προνοίας-
Διά τής αυτής ώς άνω κοινής ά-
τΓοφάσεως των 'Υποιφγών, όρίζε-
ται ό Πρόεδρος και ό Άντπτρόε-
δρος τοϋ Διοικητικόν Συμβουλιον
δστις αναπληροί τόν Πρόεδρον ά¬
παντα ή κωλυόμενον·
Έκ των όριζοιμένων μελών. δύο
κατ' ανώτατον δριον λαμδάνονται
"Ως Γραμματεύς τοΰ Συμβουλί-
ου ορίζεται διά τής αυτής αποφά¬
σεως ιμετά τοϋ άναπληρωτοϋ τού
ύπάλληλος τής Γενικής Διευθυνσε-
ως Δημοσίου Λογιστΐικοϋ ή τοϋ
Ταμείου.
2' Τό Διοικητικόν συμ6ούλιον
συνεδριάζει τακτικώς δίς τοϋ μη>
νός καί είς ημέραν, ώραν καί τό¬
πον όριζόμενον δι' αποφάσεως αυ¬
τού- Μέχρι τής προτεραίας έκά-
στης συνεδριάσεως έπιδίδεται» μ«-
ρίμνη τοϋ Πρόεδρον, πρόσκλησις
πρός άπαντα τα ιμέλη τού Συμ-
δουλίου έν ή άναγράφονται τα
πρός συζήτησιν θέματα τής ημε¬
ρησίας διατάξεως.
Ό Πρόεδρος τοϋ Διοικητικόν
Συμβουλιον οσάκις συντρέχουσι
λόγοι πρός τούτο σοδαροί, δύνα¬
ται νά ττροσκαλή εκτάκτως ττρός
συνεδρίασιν τό Διοικητικόν Συμ¬
βούλιον διά προσκλήσεως τού έ-
πιδιδομένης πρός άπαντα τα μέλη
τούτου, έν ή άναγράφεται ό χρό-
νος τής συνεδριάσεως καί τα πρός
συζήτησιν θέματα.
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον δύ¬
ναται νά άποφασίζη την άναγρα-
φήν θέματός τινος είς τήν ημερη¬
σίαν διάταξιν τής επομένης συνε¬
δριάσεως·
Ωσαύτως δι' όμοφώνου αποφά¬
σεως τού Διοικητικόν Συμβουλι¬
ον θύναται νά συζητηθή Θέμα μή
άναγεγραμιμένον είς τήν ημερησί¬
αν διάταξιν.
3· Των συνεδριάσεων τού Διοι¬
κητικόν Σνμβονλίου μετέχονσιν ά¬
νευ ψήφον δμως, ώς είσηγηται ε¬
πί θεμάτων τής ημερησίας διατά-
ή κωλναμένου τούτου, οί άρμόδιοι υπό τού Υπουργείον Κοινωνικής
έττί των θεμό—ων τής ημερησίας · Προνοίας, ο-τεγασθέντων καί στε-
διατάξεως Προίιΐστάιμενοι Τμημά- γοβσθησομένων προσφύγων καί
πάντων έν γένει των υπό των κει-
μένων διατάξεων όριζομένων ύττέρ
τής στεγάσεως και άτΓθκατακ—ά-
σεως των προσφύγων" ττόρων.
β) Καταρτίζει τόν -προϋπολογι¬
σμόν των έσόδων καί έξόδων τού
Τα)μ£ίου δν ύττοβάλλει πρός έγκρι
σιν είς τήν έτΓοτΓτεύουσαν τού Τα-
μείου Άρ%ήν (Γ.Δ-Δ.Λ. — Υ—·
Α.ΑΛ-Κ.).
γ) 'Εγκρίνει τόν άττολογισμόν
και ισολογισμόν τού Ταμείου.
δ) Έγκρίνει πάσας τάς δαπά¬
νας τοϋ Ταμείου, καί εντέλλεται
τήν έκδοσιν ένταλμάτων, πλήν των
καταιβαλλομένων παγίων δαπανων
διά μισθοδοσίαν τού ττροσωτηκοϋ,
των τού Τ.Α.Π.ΑΠ. Δι' άττοφάσε-
ων τού Συμβουλίου καθορίζονται
εκάστοτε αί ττεριτ—ώσεις καθ" άς
αί είοτγγήσεις τοϋ Διευθυντοϋ τοϋ
Τ.Α-Π.Α-Π. θά είναι έγγραφοι..
4 Παρά τοϋ Γραμματέως τού
Δ.Σ. τηρεΐται βιβλίον πρακτικών
σννεδριάοιεων, έν οΤς καταχωροΰν-
ται κατ' αΰξοντα αριθμόν αί λαμ
βανάμεναι άττοφάσεις επί των θε-
μάτων τής ημερησίας διατάξεως.
5· Τό Διοικητικόν Συμβούλιον
τοϋ ΤΑΠΑΠ ευρίσκεται έν άτταρ-
τία τΓαρόντων τεσσάρων μελων
αυτόν. 'Αττοφασίζει κατ' άττάλυ-
τον τΓλειψηφίαν των τταρόντων, έν
ίσοψηφία έττικρατεΐ ή γνώμη τού
Προόδρου' καταχωρουμένης πάντως
τής γνωμης τής μειοψηφίας.
6. Τα ττρακτικά των σννεδριά-
σεων νπογράφονται υπό τοϋ Προέ
δρον, των ιμελών καί τού Γραιμμα-
τέως. 'Αντίγραφα ή άττοσπάσμα-
τα των πρακτικών" συνεδριάσεων
κυροννται δι' νττογραφής τοΰ
Γραμιματέως καΐ διά τής σφραγΐ-
δος τοϋ Ταμείον-
Κα&ήκσντα καί άρμοδιότητες
τοϋ ΔιοικηαΊκοϋ Συμ€ουλίου. Άρ¬
θρον 3.— Τό Διοικητικόν Συμβου¬
λιον διοικεΐ τό Ταμείον και δια-
χειρίζεται την περιουσίαν αυτού,
ειδικώτερον δέ :
α) ΈπιμελεΤται τής συγκεντρώ
σεως ττάντων των έκ τής διαχειρί¬
σεως καΐ ρενστοποιτνσεως τής αν¬
ταλλάξιμον έν γένει περιουσίας,
πραγματοποιονμένων πάσης φύσε-
τών παγίων έξόδων καθαριότητος
γραφικής ύλης, θερμάνσεως καΐ
ένοικίων των γραφείων καΐ πάσης
άλλης παγίας δατΓάνη.ς, ήτις ήθε¬
λεν αποφασισθή ί—ό τοϋ Διοικητι¬
κόν Συμιβουλίου καΐ εγκριθή πα¬
σά τού Ύττουργοΰ των Οί'κονομι-
κών.
ε) Εθθύνεται ώς πρός τήν σκο-
πιμότητα των δαπανων διά των
εκάστοτε λαμβανομένων άττοφάσε-
ών τού.
στ) ΆτΓθφασίζει ττερι των ττά-
σης φύσεως άνακντ—όντων ζητηιμά
των, κατά τήν κρίσιν τον,
πρός -περιφρούρησιν των συμφε-
ρόντων τού Ταμείου.
ζ) Είσηγεΐται είς τήν έττοτττεύ-
ονσαν "Αρχήν την λήψιν τταντός
κατά την κρίσιν τον μέτρον διά
τήν ενρνθμον λειτουργίαν τοΰ Τα-
έκ τής τάξεως των προσφύγων, ξεως, ό Διευθυντής, έν άπονσία δέ ως έσόδων ώς καΐ των δόσεων των μείον-
γ
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΝ "ΧΑΜΕΝΟΝ ΠΑΤΡΙΔΟΝ» ΕΙΣ ΤΗΝ "ΕΣΤΙ ΑΝ,, Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
γ
στή Σμύρνη τό
Ο1αο>,
ξήχη
τιλ τεϊα τοθ
χυδρομεΐου).
Ε
ή ρρμη
Λουδοβίκου (Τα-
Τότε έγιναν δθο
ί ξ
χρμ γ
αγωνΕσματα: ίνα 'μεταξύ «φΐ
λάθλων Ιιτιέων, δηλ άτόμων
διατηρούντων πρός διασκέδα
οιν ϊπττους», καί αλλο μεταζυ
«μετερχομένων τό εμπόριον ίπ¬
πων, άμαξηλατων, αγωγιάτην
κλιι.». Νικητής των μέν πρώ
τον ανεδείχθη δ Έμμ, Άργυ
ρόπουλος κι'Ελαβε ώς Επαθλον
«ζεθγος πιστολΐων», των δέ
Βευτέρων «άμσζεύς τις» (δΐθ,
ονόματι Βοΰλγαρης, ατόν όποΐο
δόθηκσν ώς βραβεϊο 300 Βραχ·
μές. ΈπΙσης ΙηπικοΙ άγωνες 6
•νΐναν την φορά αυτή στόν με
ταζύ των μνημεΐων Καραΐσ-ά
κη καί Φαβιίρου χωρο, καί
στοος δεύτερους τοττικούς ό·
λυμπιακοος τοθ 1870.
Ή Σμύρνη εΤχε προηγηθεΐ
κατά πολύ σήν οργανωθή ου
στηματικών Ιπποδρομιών. Δή
μιουργός των Ιπποδρομιών στήν
Ιωνική πρωτεύουσσ. υπήρξε ό
Λαμαρτΐνος, κατά τό δεύτερο
εκεϊ ταξίδι τού, πού ίχινε στά
1850. Τό πρωτο τού ταξίδι ό
ΓάΚλ ποιητής έτιεχεΐρησε τό
πάνω στό κατασΐατικό τού
^ο^1^^γ Οΐαΐο τοθ Λονδίνου.
Ι όν 'ΑπρΙλη τοΰ 1863 έπισκέ-
Τάς άμιλιίας είς την
ιτρός μνηιμην των «Χ«μ«ν«ν καί
Σκλοοδωμένων Πατιρίδων», την 10
ηψ Νΐθ£ΐμι6ρ>ίου είς την «'Εστίαν
Ν. Σμύρνης», έττεσφράγισε ό άν-
τιττρόεδιρος τής έθναιρχίας Κύττρου·
καί άγάττης απέραντον.
ιΝά λησιμονησωμεν την Πατρί&Λ
μας· Νά λησ-μονησχΛμεν την Κων-
οτταντινούτΓθλιν, την Σμύρνην, την
ΤιρβοτΓεζοΰντα, τό 'Αργυιρόικαστρον,
τήινι Μικιράν Ασίαν, την θράκην,
Σεβασμιιώτατος Μητιρο-ολίϊτηις Κυ- | τόν Πόντον την Βόρειον Ή—ειρον,
οηινιείας Κυιττιριανός 6ιά τβν κ«-
πτεται τή Σμύρνη ο Σουλτδνος τωτέ,ρω μνηιμίΐιώ&ους λόγου ιου,
'"βδ' Οόλ "Λζιζ Φιλοξβνεϊται διακη,ρώΐξας καί την αξίωσιν τω
καί μάς δΐνει έν
περιγραφές γιά τή
1833, όπότε
θουσιώδεις
Σμύρνη «τή ΜασσαλΙα αυτή
τής ΜικρασιατικίΙς Λκτής», δ
πως την άποκαλεΐ, καΐ βπου
στίς δχθες τοθ ποταμοθ Μέλη
γεννήθηκβ ό «Μωυσίΐς τής ποιή
σεωο»· Κατά τό οεΰτερό τού
ταξίδι στήν Ιωνική πολιτεΐα 6
Λαμαρτϊνος συνωδεΰοταν άπό
τήν πλουσιωτάτη ΆγγλΙδα σύ·
ζυγό τού Μαριάννα Μπίρτ.
"Ελληνες καΐ Τοθρκοι τής Σμύρ¬
νης έπεφύλαξαν στόν ίνδοξο
Γάλλο πό ητή θερμοτάτη υπο-
δοχή. "Ο σμυρναϊκός τύποι,
άπευθόνει ένθουσιώδη χαιρετι-
σμό στήν «ώραιοτάτη ψυχή καΐ
μεγάλη καρδιά τής ΓαλλΙας».
'Λλλά καΐ ό ποιητής τής «Λ[
μνης» ένθουσιάζεται και πάλι
άπό τό «γλυκύτατο τής ΊωνΙας
κλϊμα», άπό την παροιμιώδη
•σμυρναΤκή φιλοζενΐα» κα( άπό
την «πνευματικά, καλλιεργημένη
κοινωνΐα τής Σμύρνης», Τα αί
σθήματά τού αύτά τοθ δίνειαι
εόκαιρΐα νά τα εκδηλώσει κατά
την άπονομή βροτβεΐων,στούς ά
ποφοίτους τής Σχολίίς Λαζαρι
στών, όπότε πλέκει τό έγκώ
μιο πρός την πόλη, «δπου άνέ·
λαμψαν τώ φί·τα κα πού τα
βάνβισε άργότερα στήν έσπε
ρία (- ύρώπη>.
Ό Λαμαρτίνος έκτός των δλ
λων επισήμων ίπισ<έψεών τού έπΐσκέπτεται «κατ' οΓκ,ον» τό Σμυρναϊο δημοσιογράφο και λό γιο Ίσΐβωρο ΣκυλΙσση, ό όττοΐ ος ένθουσιάζεται γιά τήν τιμή πού τοθ γΐνεται καΐ δημοσιεύει πολύστιχο ποίημα πρός τόν |ν- βοξο Γάλλο ποιητή, άπ' τό β ποΐο άποσποθμε τούς άκόλου στΐχους : Σ' Ιχομιν Χοιηόν, ώ χύχνι τής τώ /Γαλλιχ,ν ΚααχαΧίας ΑλΙ' άν ρόδα δίν προάξη ή πά [ροΰσα [ροΰσα ίποχή »(( ΐό Ιδαφος τής γραίας καΐ άτό [νού ΊοοανΙας, μύρορ σπινδιι ν άναδώθβ πάαα διά οί ψνχή Π&ς αί ήΙ&, νά ζητήοης %ής ά&λία [ύ ή [χαύτηι λύρας ΐ ά βάΰρον ί%ην καΐ νο Εν ααραβυοτφ ί%ην ίΐίοΜΐφΦης αν δ χρνοοΧ»φαντΙνης ίφαπχόμινος ι , , /κινΰρας, «ί αρμονιχας μιΧέιας δταν ύλ Ιχής; Την ιδία έποχή διέρχεται άπό τή Σμύρνη ό Σουλτανος Άβδ1 Ούλ Μετζ(τ. Ό σμυρναΐΓόι, λαός προετοιμάζει θριαμβευτι- κή δποδοχή σΐ^ν πρωτο Σουλ τδνο, πού ίπισκέπτεται την πό¬ λη τού. «Ώς νθμφη ένδεδυμ4νη προσδοκώσα την άφιξιν ίνδό ξου νυμφίου Ιστατο ή Σμύρνη μετέωρος (βίο) αναμένουσα την βφΐξιν τοθ Σουλτάνου», γράφ£ι οΊαυρνοϊκή εφημερίς, Σμυρναϊος δέ σπχουργός δημοσιεύει ποΐη μα, πού κατίληγε · -, , ., ·ι>
Φωναί πάσαι ύφώνουν μαζι
ηρός χον ΠΧαοχην άάώα( δ.ή
πλείστα ϊχη, Θεέ, νά χαρίοης
οτήν £παυλη τοθ Τσάλτον
ΓοΟΙττελ στό Μπουρνόβα καΐ
στοθ όμογενοθς Δημοσθένουν
ΜπαΚτατζή. στό Μττουτζα Πά
ρίσταται σέ ΙπποδρομΙες, πού
ώργανώθηκαν πρός τιμήν τού
στήν Παραδεϊσο, καΐ άθλ~θβ
τ«ϊ έτήσιο βραβεϊο 50 χρυσων
λιρών γιά τό άγώνισμα άτιο
στάσεως 1 καΐ 3;4 μιλΐου. Τό
βραβεϊο αύτό αύξήθηκε άργό·
τερα οέ 200 χρυσές λΐρες καΐ
δινόταν τακτικά ως στά 1915
ήταν δέ γνωστό ώς οδπαθλο
τοθ Σουλτάνου» (δαΐϊαη 8 Οηρ).
ΈπΙσης ό Άβα' Οΰλ 'Αζ.ζ &ώ-
ρησε τότε στό Ιπποδρόμιο τής
ΠαραδεΙσου 300 χρυσές λΐρες.
■Αλλά καΐ ό μβτέττειτα Σουλ¬
τανος Άβδ' οΰλ Χαμήτ ίνδια
φέρθηκε πολύ γιά τίς Ιπποδρο
μΐες τής Σμύρνης, διαιηροθσε
οέ Μως σΐήν εκθρόνισή τού Ιπ·
ποφορβεΐο στό Ιουρμπαλή. Έ
πΐσης ό 'Αντιβασιλεύς τής ΑΙ
γύπτου εΤχε καθιερώσει εϊδικό
έπαθλο.
ΟΙ Ιπποδρομίες καθιερώθηκαν
μέ αύτοκρατορικό διάταγμα
καΐ γΐνονταν πάντοτε στό στά-
διο τής ΠαραδεΙσου δυό φίρές
τό χρόνο. Μιά την τρίιη μερά
τοθ Πάσχα των Όρθοοόξων,
πού ήταν οί έπίσημες καΐ μιό
τό φθινόπωρο. *Η τοποθεσία
τής ΠαραδεΙσου ήταν προνομι
οθχος καΐ μαγευτική κα( δι
καιολογεΐ την όνομασία της.
Εύρύς δρΐζονιας, κατάφυτα γύ
ρω βουνά καΐ δλοπράσινες κοι
λά&ες. Στό στάδιο τής Παρα-
δεΐσου συγκεντρώνονταν τήν
τρΐτη μερά τοθ Πάσχα ή καλό
τβρη διεθνής κοινωνΐα τής
Σμύρνης καΐ άπειρα πλήθη κό
σμου. "Όλα τα καταστήματι
καΐ τα γραφεϊα στή Σμύρνη 1}
σαν κλεισια καΐ ή πόλη παρου
σίαζε βψη έρημώσεως. Μέ βλο
τα μέσα μεχαΦορδς ώ&ευαν
χιλιάοες κόσμου πρός τό στά
διο. ΕΙβΐκές άμαζοστοιχΐβς, πού
ξεκινοθσαν οέ πυκνά χρονικά
διαστήματα άπό τό σι&ηροδρο-
μικό σταθμό τής Πούντας, με
τέφεραν χιλιάδες θεατων. Ή
κοσμοσυρροή στό στάδιο, στήν
«πβλούζ» καΐ στΐς γύρω κοι
λάδες ί]ταν άφάνταστη Τό μβ
γάλο στεγασμένο ττερΐπτερο ή
ταν λαμπρά διακοσμηαένο και
στούς Ιστούς τού κυμάτιζαν έλ·
ληνικές, τουρκικές, άγγλικές καΐ
γαλλικές σημαΐε-;. ΟΙ Ιπποδρο
μΐες αρχιζαν στίς 17 1)2 τό
προ-ΐ καΐ βιαρκοθσαν Εως τίς
5 τό άπόγεμα μ* ένδιάμεσο
δΐωρο διάλειμμα, κατά τό 6
ποΓο ό κόσμος προγευμάτιζε
στά πλουσιώτατα βκεΐ κυλικεΐα,
Ή όρχήστρα τοθ Γκΐουζάττάκη
κατά τα διαλειμματα ίπαιζε
"μβατήρια καΐ αλλα μουσικό
τεμάχια Τίς Ιπποδρομίας παρα
κοΑουθοΟσαν οί Τοθρκοι επί
σημοι. 6 ΜητροπολΙτης Σμύρ
νης, ολοι οί Πρόξενοι κ. Λ. Τή
μερά αυτή Εκαναν έτιίδειξη οί
κυρΐες καΐ δεσποινΙδεΓ των 6σ
ρινών φορεμάτων τους. Τα
στοιχήματα περιωρ,ζονταν σέ
ώρισμένο κύκλο θεατων. ΟΙ
λαϊκές τάξεις σπανΐως οτοιγη
μάτζαν. ·Ιδιοκτηΐ6ς των συνο!·
γωνιζομένων Τππων ήσαν Κυρ1
ως "Αγγλοι. Γάλλοι κι' ·Έλλη
νέ. Ένδιαφέρουσες ήσαν οί δ
νομασίς πού εΤχαν δοθεΐ στά
δλογα. Κατά κανόνα ήσαν έλ
ληνικές : «"Ιων», «Σ(Πυλ0ΓΜ«Τη
λέμαχος», «Μέντωρ», «Βουηέ
φαλος», «Άστραπή» «Κόρη των
Αθηνών» €·Ακρίτας>, εΧελι
δών», «Άετός,. Άκόμη καΐ
«Μπότσαρης» καΐ «Ξάνθος»
Οί τελευταΐες ΙπποδρομΙες
στή Σμύρνη έγιναν στίς 5 Ά.
πριλίου 1922. Παρέστησαν δλες
οί ελληνικές στρατιωτικές καΐ
πολιτικές Άρχές καΐ πλήθη
κόσμου Ή έλληνική στρατιω
τική μουσική, καθώς καΐ ή τής
αγγλικής ναυαρχΐδος, εζ
«βή ΐ λλ
Κνττρί»*ν 6ιά τήν ανευ 6ρον αυ-
τοδιάθεσίν των :
Έττΐοιίν«ιν ττολλών άΐξία είναι ήι
«'ΕοττίΙο Νέας Σμύρ-νης» Βι« τήν
καβιέρωσιν τής «Ήΐμέρας των
Σ'κλοοβωμένων Πατρίδων». Έττειδήι
τοιΐαύτη είναι έκ των εϋγί'νβθΓΓέρων,
τας ότποίας ηδύνατο ό ανΐθΐριωτΓος
νά έορτάΐτη. Διότι, μετά τόν Θε¬
όν, τί τΐιμιιώτερον και ύττεροχώτε-
ροιν τής ΠΰΓΤΐρίδ'ος ίπτάρχ£ΐ βϊις τόν
-αρόντα κόσμον; ΟΙ έναργώς δι-
δάξαντες εώσιεβίΐς κβί έ'ν&οΐξοι ή-
ΐμών τπρόγονοι δΐΐκτίροξαι/ διά στ*
ίρξ
ματος τού άνδρών απάντων σ
φωτάτου Σωκιράτιονς τό άβάνατον
έκ£ΐνο, τό όττοΐοιν' άττετέλιεσϊν τήν
βάσιν κ<χί τήν ούο-ίαν τού άννττερ· βλή Έλλ Έλληνικβϋ Πόλιΐτιοιμού : «Μητρός τε κοί πατρός καί άλ¬ λαν τηρογόνων ό—«ντ»ν τιμιώτε- ροιν εστίν ή ττατιρίς κο'ι σεμνότε- ρονΐ καί άγιώτβρον», "Εάν δέ λη.- φβηι ύττ' όψιν, ότι ή 'Ελληνιχή. Πατρίς σι/νΪΕί&έβη άρρήκτως κ«ί έ- ζυμώΒη μίτά τής άγιωτάτης ©ρη- σκίίιο:ς τού Κυρίον Ίηοοΰ, είναι φθίνε,ρόν, βτι ή άγιάπη -ρος την Πατρίδα αυτήν κιαΐ ή άνάμινηο-ίς Γτη.ς πιρέτηει νά συν έχη την καρδίαν τταντός "Ελληνος καΐ νά άνάτττη, έν αυτή ττθρ άσβεστον σεβαοιμοΰ Ρήζ. Άκόμη άγωνες «Ίπκοδρο- μικοθ Συνδίσμου» <Σιβηροδρό. μων 'Αϊδινίου» καΐ «Παρηγο· ρίας». την Κύττιρβιν, ττώς είναι δννατόν είς τοΰς φΊΑοπάτρΐιδας καί εΰσε- 6εϊς "Ελληινιοΐς ; Εάν κάίβε δλλος ακ8|ρ«~ο^ ©ά Ηδύνατο νά έτταν«- λαμβάνη; τό τοΰ ψαλμω&οθ «εάν έ- ττΐιλάθωιμαί σου, Ίΐ,ρουσαλιτιμ', έττι- λησβείη ή δεξιά μου- κολληβείη ή γλώσισο) μου τφ λάρυγγί μόν, εάν μή σου μινησιθώ, εάν μή τρροανα- άξ την Ίερουσαλήιμ ώς έν εΰφροσύνης μόν», πολύ —ρεισσότιερον θά άναπολή καΐ θά ψάλλη τούτο κιαί θά συγκινήται καί θά κλαίιη κ«ί θά άγΜΐνίζε,ται καί θά ττίτττη ή υπέρ Πάτρης ό "Ελ λην. Ποίαν σημα>σί«ν εχει εάν ά—αί-
σιοι άττοικιθΛράται καί βάρ6αιροΊ
κβοτακττίτ«ί τής έττοχής ,μας, ά-
φοώ 6ιά συνωμοσιών κατώρθωσαν
ινα έκιρκζώσιο,υν ά/πό ιιέρηι "Ελλην.-
κώτατυ του>ς "Ελληνας,ζηίτούντώρα
νά διοβδιρώσονν τό τταηριωτικό/
αϊσβημα των 'Ελλτινων τής Κύ-
ττρου; "Ας έξβδΐεύουν άφθονον τό
χρυσίον —ρος οέλιεασιμόν μικροψύ-
χωινΐ. "Αίς ατΓΟΓγοιρεύουν τήν διδα-
σικαλίαν τής έν τώ κόσμω μονοτ
διικής είς ίίψος «αί ττολΐ'τ σμό/
Ίΐστοιρί-ς, τής 'Ελληνίκης. "Ας
κινητθΓΓβοεοΰινι στίφη σιιδηιροφράκτων
άγρίωιε «τπρατιιωτών. "Ας ίδρνουν
χιτλε,ρΐι,κά στιοατάττεδά σκγικεντρώ-
σεως, "Λς κλείουν είς φλεγόιμενα
κατά ·τό θόρθις κ.ρατητήιριοΐκαί πα-
γ«·μό»« ς ««τα τον χε,ιιμώνα φι/λοτ
κάς την νεότητα. "Αν άνακτκάπτού ν
οικίας άγωνιστών τής
υς. "Ας καίουν δαση. "Ας
6ε&ε)λ«,Ί.νοΜνι νοοούς κιαί κοιιμηττιρια.
'ΊΑς ντιχ>ι6«λλουν είς έξευτϊλισμοϋς
γηραιούς λευίτ«ς· "Ας βασιαινί-
ζονν φιρικοδώς νεάνι&ας. "Ας κα-
ταδικάζουν δι' άποκλεκτμοθ είς
—ί)ϊν«ν καί δίψαν χωρία όλοκληιρα,
"Ας έξορίζονν ΆΪρχι«ρεΐς κι»ί Ί-
ς "Ας στήνοιυν άτπΌτροττιαστι¬
κάς άγχόΐνκκς. Οιΐ Κνπ)ριοι δέν θά
ττττοηιθοΰν, οντβ θά ττροδώσουν. Ου-
τε θά έμττέσουν είς τάς —λεκτά-
νας τής άτίθΐκιοκρατίας·
'Αττό τοΰ Έβνόςρχον Μακαρίου
καΐ των σννειργχχτών τού καί τού
βΐρυιλιικοϋ ΔΐΓγενή καΐ των συμπολε
μιστών τού ΐμέχιρι των μητιίιρων καί
των σύζυγον των άτταγχοινισθέν-
των κα! ττεισότων ήρώων μας καί
τν άνηλίκων άκόμη, 6λοι μέ μίαν
ψκΐχήν, φλΐεγοιμένηιν α—ό τό ττΰρ
τής φιλοιπιατιρίΐας κ-αί τήν φλόγ·«
τής ΐΗΐίστα»ς ~ρός τον θεόν, δέν
εΐτίθιμεν όπτλώς νά ξηιρανθη ή
γλώσσα μ<χς, εάν ληο-μονθσωμεν τήν ττατρίΐδια, άλλ' ώρχίσθημ^ν όρ- κον δαιρών «ιαΐ ά,μίτάκλΐητοιν 6ρ- κον Ελληνικόν, νά ά—οθάν«|μιεν, εάν δέν έττιτύχωμεν τό ύττέρτοιτον άγαθον την 'Ελϊχιβερίαν, τήν Αώ- τοδιάδεσιν — "Ενιωσιιν τής Κύ- ιτροι/ μ«τά τής Μητρός Ελλάδος. "Άς μή άτΓατώνται οί όπτθΐκι· οκ,ροααι καί οί δορυφόροι των. Είς την μάχην, ή οποίαι ή'ναψεν έκιεΐ είς τήινι Κώπιρσν, μικιρόψνχνΐ δέν ύττάιρχο·υν. Ύττάριχουιν μόνον φλογΐροί καί άλύγιστοι ττατριώ- τπ<ι, οιί όττοΐθιΐ συνεχίζουν καί θά συινεχίΐσουν τόν άγώνα μέόορι τής τελικήις νίΐκη^· Μέσα €ί·ς την ττνρ- κα'άν αυτήν θά κβοΰν οιί άτταί- σιοι δη,μιοι, καί βοελυροί δασανι σταί κ«χΐ κάθε σύψβολον τού μι- άσμιοΐτος τής βτΓ0Ί<κιιοκ,ρατίας. Ή εκιφσσις τής φΐλοπτατρίας καί τοΰ ήρωΐσιμοΰ των Κυτπρίων κατά τόν ατταράμιιλλοιν οητιελιευθερ«»τι'κον ά¬ γώνα των ««ι τα φριικιαιστιικά 6α- οιανιστήιρΐ«, είς τα όττοΐα ϋττοβάλ- λοντ·αι ν>τΓΟ των —ολιτισμΐινιων "Αγ¬
γλων, .ο—<Β6η<Γαν φαρός τηλαυγης, τιοϋ ότηοίον αί άκτΐνιες έψώτισαν καΐ άφυττνησ«ν τάς συνειδήισχις των άνβρώττων, "Ελιλη,νβς άβελφοί· Νυν ύττέρ ττάντων ο άγώνι· Σύνθηιμ« τοΰ α¬ γώνος τής Κύτπρου είναι τό γνώ- ριιμον είς τόν "Ελληινο) «ΕΛΕΥ¬ ΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝ1ΑΤΟΣ». ΣυμΛιβα- σμοί διΐά συντάγΐμΐατα κ«ί αϋτο- κυι6ερνή>ειις, συγικιυιρια,ρχίβς καί
ιάνε§οιρτοτΓοιήσεΐις, μεταδατικά στα
δί κ'αί ΐΐδΐεμονίας &έν ΰπσ;ρχου<ν δία; διά τοίις &έν ΰπσ;,ρχου<ν Κυττρίους! Ή και ς των μι&5ΐ «αί ιμο,να&ιική θά ΓΤΓαιροψίίνηι : "Ανιευ δρων Αώτθ- διά8·εσ·ις — "Ενωσις. ΣΐίμτταραΓ στάτας «.ίς τΐ> αγίαν αώτήιν αξί¬
ωσιν ιμας θέΐλοιμεν 6λους τοΰς
"Ελληνας· Καί μεταξύ των τηρώ-
των σάς τοΐις "Ελλη,νος τής Μι¬
κράς 'ιΑισίας, τοϋ Πόιντουι κβ' τής
©ιράκης. Σάς τούς ξε.ρρΊ'ζω|μιένοι>ς
'Ελληινας τώιν Σικλαβωμέν»ν Πα-
τρίδων,
Άδελφοί μου· "Αΐκ,αμπτοι ί
άτττόηαοι οί Πανέλληνες, άς
δίσω,μβν είς μίαν στρατιάν
τήν ανάικτηισιν τώρ» τής έλ
ρία-ς τής Κύπίριου. Κ«ί μο· φο-
6ήσθε οι'ι νοο-ταλγοί των σκλαβο-
μένων Ποοτρίδωιν. Βοηθόν Ιίχθ'μεν
τόν Κώιριο,ν καί Στρατηιγόν ν—έρ-
μαιχον τήν Πανηγία Μητ£ρι?Ί Τού.
Καί είς τήτν οεινοτέραν δοκΐ'μασί-
αν τού τό "ΕβΙ>ιος ττιρος αυτήν έ-
στιραφη, διά νά 6*6αιώση ·μετ' έλ-
ττίδος άσαλεύτου : αΠαλιιν μέ χρό-
νιΐοι ιμέ καιρούς ττάλιιν δικά μας
καί
6α-
διά
Ζήτω τό άθάινιατβν "Βθνος των
'Ελλήνων.
Ζήτω ή "Ενωσις·
ΑΑΧΕΙΟΗ ΣΥΗΤΑΚΤΟΗ
ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΤΕ Σ ΕΜΕ
ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΣΛΣ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ
ΤΩΝ ΠΑΙΛΙΩΝ ΣΑΣ
γής αρχΐδος, εηαιζαν
«μβατήρια καΐ αλλα μουσικά
τεμάχια. Όκτώ άγωνες Τππων
βγιναν τή μερά αυτή Αγών μέ
άραβικούς καΐ έγχωρϊους ί'π.
πους, άπόσταση 1400 μέτρον
βπαθλα 50 λψδν ή ό Ν
ΕΓΚΑΙΡΟΙ ΤΑ ΓΡΑ1ΑΤΙΑ ΣΑΣ
βπαθλα 50
μρ
νικητής ό Ν
ώ δ
ψ, ητής ό Ν
Αρναούτογλου. Αγών σιδηρο
δρόμου Κασαμπδ μέ ϊππους
;έν0υς, άπόσταση 1600 μέτρα,
Επαθλο 200 λΐρες, νικητής Πυ
ρο«άκος, Αγών προκυμαίαν
Σμύρνης μέ ϊΐτπους έγχωρίους.
άπόσταση 1800 μέτρων, ?παθλο
200 λίρβς, νικητής Ν. ΤσΐντσΙ-
ης. Άνών Στρστιάς Μικρασί-
άς, μέ ϊππους έγχωρίους καΐ
άραβικούς άπόσταση 2400 αέ·
ρων βραβεΐο 500 λίρες νίκη τής
ΑΑΧΕΙΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
(Δημοσιεύετσι μόνον δυνάμει είδικής έν-
τολης της Ενώσεως Συντακτων Η.Ε.Α.)
II
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙ0ΓΡΑφΐΑ
ΤΑ ΒΟΥΡΛΗίΐ
Κρίσεις διά τό βιβλίον τοθ κ. Ν
Μέγα μέρος έκπομπής τού ό
«Κόσμος τοθ Πνεύματος καΐ
τής Γέχνης» Εις Το Εθνικόν
Πρόγραμμα τοθ ΡαδιοφωνικοΟ
ΣταθμοΟ Αθηνών τής 6)10)57,
ό γνωστότατος κριτικός κα(
λογοτέχνης κ. Ανδρέας Κα-
ραντώνης άφ έρωσεν είς τό τβ·
λευταΐως έκοο9έν βιβλίον τού
κ. Νικ. Μηλιώρη «Τα Βουρλά
τής Μ, ΆσΙας».
Μβταξύ σλλων είπεν καΐ τα
άκόλουθα :
€'Υπάρχουνμερικά βιβλία πού
θά Ελεγε κανείς πώς τυπώνον
ται γιά νά παΐξουν ρόλο σω·
σιβίων έν μέσφ ναυαγίων. Ά·
ποσκοποθν να διασώσουν μιά
αξΐα, μιά κατάσταοη, μιά μορ-
φή ζωής, μιά ά'άμνηση, κάτι
πού υπήρξε μ" £ναν δμορφο
τρόπο καΐ τού άξιζει νά δια
τηρηθβΐ ή μνήμη τού στούς με·
ταγενεστίρους. Ίστορΐσμός καΐ
ρωμαντισμός θά λέγαμε πώς
είναι τα κΐνητρα των βιβλΐων
αυτών, Ιστορισμός σέ 6,τι ά*ο·
ρςΐ τή συ/κέντρωση στοιχεΐων,
την κατάταζη τους καί τόν
τρόπο τής άττεικονίσεως τους
—ρωμαντισμός, άν ύπάρχει Εν-
τονο προσωπικό συναΐσθημα,
βαθύ ύποκειμενικό κΐνητρο πού
δκαΐιε έναν άνθρωπο νά γΐνει
Ιστορικός. Καί τώρα άναΦέ
ρουμε δυώ τέτοια «5ιασω
ϋτικά β.βλΐα» παρά τή διαφορά
πού Εχουν μβταξύ τους. Εΐν«ι
ό τόμος τοθ Κώστα Δημητριά
6η ·2.την Άθήνα τήν Παληά·
καΐ τα εΒουρλά τής Μικράς
ΆσΙας» τοθ ΝΙκου Μηλιώρη ..
». . "Αλλος χαμένος κόσμος.
αύτός χαμένος μέ τραγικόιη
τα, μέσα σέ φλόγες καΐ σέ
σφαγές, ό Ελληνισμός τής Μι·
κράς ΆσΙας μδς παρουσιάζε·
ται φαντασματικά μέσα σ' 6να
Ιατορικό σύγγραμμα, σέ μιά
πλοϋσ.α μονογραφΐα μέ τόν
τιτλο ·Γά Βουρλά της Μ κρας
ΆσΙας». Τό πρώτο μέρος τής,
εργασίας τού μάς δίνει ό κ.
Νΐκος Μηλιώρης, ό συγγραφεύς
ιΐ ό Ιστοριτής. Βγήκε κι' αύ
τος άπό βαθείαν άγάπη γιά την
πατρΐοα, γιά μιά πατρίδα ο
μ ως πού δέν μπορεΓ πιά νά πά
τήσει τα χώματά της ό συγ
γραφεύς, καΐ πού γι' αύΐό ή
νοσταλγΐα τού παίρνει μιά τρα
γικότηια, την τραγικότητα τοο
4νεπανάληπτου. Τα Βουρλά,
μιά άπό τις τιιό άνθηρές πό
λεις τοθ ΜικρασιατικοΟ 'ί λλη
νισμοΰ, είναι τώρα άντικείμενο
λεπτομεροθς Ιστορικής άπεικο
νΐσεως. άπό τίς πιό Εγκυρες
τοθ εΐδους αύτοΟ.
Γό σύγγραμμα τού κ Μη
λ<ώρη, άκραΐφνώς κΓ αύιό «διασωστικό*. εξ άνάγκης εί ναι σύνθετο καΐ έξαιρετικα τιυ κνό άπό ύλικό Είναι καΐ ά )6σωτη ΙστορΙα καΐ επιστή μη καΐ λαογραφία καΐ άνάμνη ση καί στατ στική καΐ κατάκο- γος ττροσώπων Προσπαθεϊ ά οιασώσει κάθε τι πού άφορά έλληνΐσμό, ΐ την ΙστορΙα, τήν τεια των Βοορλθν Ζ0/ Χώρος 6Ρδμοι, κι'ίνα πλ τασμάτων πού Γ
!
1
Ε
ί!Σ
Π 0 Λ ί
: ι
-
Ι
Ι*
Α
Ι ΕΙ
Ι ΟΛΑ
τ
Α
< Α τας; Τ Η Μ Α Τ Α ι ί ι ΡΧ. 1 60 0 1 ί Μ Ε ΚΟΛΙ Γ Ι Α Ηϊ »α μ η Σ ι τ Ε Ι Ε 1 * υ κ χ Ε Ν ΝΟΒΙ Ε ΡΟΚ Ι *ϊ 1 !.- Γ Ε ΡΜ Α Ν Ι Α Σ τους., .... νιιινΐΝυ 1ΠΕΓ1ΙΙ III!» ψ0 Οδός Σοψοκλέουζ <'' ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ •Αθηνών - Πει?0ιος ν'κης καΐ των Έτΐ( Ή Πανελλήνιος 61α Άστέγων ·Αστδ νων 1922 αποσκοπούσα επΐσπευοιν τοθ ρυΒ.,ηη ποκαταστάσεως τηγορΐας άοΐέγων'πρίι', την άραίωσιν τβν {ί συστβγαζομένων καθώΓ, υπό τού Ύπουργ810υ " Οικονομικήν ενίσχυσιν τόχων οΐκοπίδων Ο {», νων είς οΐκοδομικούς ρισμοθς 6ικαιοϋχων στάσεως Προσφύγων Κ α λ ε ϊ Τα έν "Αθήναις, τ*, τήν θεσσαλονίκην κΟ| Επαρχίας ΠροοφυΓΛ τεϊα τα ένδιαφερόμ τήν άποκατάσιαοιν γων έκ των μελβν αί^" τιως σπεύσωσι νά σωοι μετα τοΰ Συμβουλΐου τοθ νά ενταχθώσιν είς αυτής καΐ να μετά. την εκλογήν τοθ όρ £ϊα,,| η ,(( λει ττραγμα ιοποιγ|65 ί(ί πρώτον 15θήμερον η'η χοθς μηνός "Ιανουα(»κ θεωροθμβν νΐσωμεν την φ κην τοθ συντονισμοϋΐί παθειών άά ρομένων 6ια λοκλήρωσις ΐοί τούτου ρ τος έντός θεσμΐας. 'ίινΐολπ τοθ ιροοο|>ιί
Διοικητιχοθ Σομϊι.Γ.
Ό Πρόεδρος
Μιχ. Κ. Ισιγδίμογλα
Ό Γεν Γρμ^
Εύαγ. Παπα«Β»οι«*
ΕΟΡΤΒ1111
ΟΙ έν Αθήναις «ο
Σινασίται έορτάζοκν
οίαν Σωματείον *αίβ|
τικήν αυτών τΐανήγυριν
λιούχου της ίν Καΐ1
ΣινασοΟ ΆγΙου ΝικοΙ
ιω Ιερφ ΝαφτοΟΆγΙο»
τ·.Ίου Πέου Φαλήροο,"'
ριακήν 8 Δεκεμβριού '■
επακολουθήση δεξΐωοΐί
ό άρχαέκτων κ· Ν
ΖουμττουλΙθΓ|ζ βά
έντυπώσεις τού βκ τίς
νης πρό μηνδν «ηιοιιίί.
έν ΚαπτιαδοκΙο Μ Λ*
τε
ΐ|σαι
οίτοδκ
χά
■ϊζ κ
1 ουτι
είνι
Ι είναι
ι τ
σι
άνά
Εκ τίΐς
-τού
πό
"ι .τού
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΪ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙ
νίοο Κ(Μ0.ανι1τΜ Ιίβ^νετ
6-1 «αί 4-9
Α.
ι Τ,
Χειρβυργικά κ*Ι'
§9 ΣολωμοΟ
(II1
Π ΐ|2-2 Μ
ΒΒΙ1ΙΗΙ
ΙΩΑΝΝΟΥ
^
?ϊ