187051

Γ3ΙΙ
«ί)
ΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
λ^
' 0ΙΚ0Ν0"ΙΚΗ
ΠΡβΣΦΥΓΙΚΒΙΙ ΙΥΜΦΕΡΟΝΤΒΝ
* 30όν αγ. ΦϊΛΛυΥ 1403
ΑΘΜΜΑΙ ΚΥΡ1ΑΚΗ 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 19*7
ΔΙΕΥβΥΜΓΗΣ —· 1Δ1ΟΚΤΗΤΗΣ
ΓΡΔΦϋΙΔ — 1ΥΠΟΓΡΑΦΚΙΔ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 — ΤΗΔΕΦ. 57-126
ΙΥΛηΚΕΙΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ!
Τθϋ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
· , . ,.,-*' -*».—' ε·*«Λ'^»(-ννν εϊλ-
χνοεν αυτήν και επαισε τόν τβϋ Άρχιερέως
ίβϋλβν καί άπέκβψεν αΰτβΰ τ© ώτίον τ© δε-
((Ίότε ήρξατο καταναδίεματίζειν■ καί όμνύ-
£ιν βτι βύκ βίδα τόν άνθρωπον καί εύθέως ά-
λίκτωρ έφώνησε. Καί έμνήσβη ό Πέτρβί τού
ρπματος Ιησοϋ, είρηκότβς αΰτφ ©τι πρίν άλέ-
/κρα φωνηααι, τρϊς άπαρνηοη με».
Εκ των προτέρων αναγνωρίζομεν, ότι α¬
ποτελεί αδικίαν άπέναντι της μνημης τβα κ^-
ρυφαίου αποστόλου — ό όπβιβς εκλαυοε πι-
κρώς διά την έπιδειχβεϊσαν έκ μέρβυς τβυ δει¬
λίαν, κατά τάς κρισίμους τού Διδασκάλου στι¬
γμάς καί ετερ.μκτιοε μαρτυρικως τόν 6>ίβν διά
την επικράτησιν τής διδασκαλίαν τβΰ Οεαν-
&ρωπ©υ εις τον κόσμον — ή παρα&ίλή πρός
αυτόν τού έκ Μετοο*α> έμπειρικβυ
ίιπλωματου. Δέν ήτο βμως δυνατόν νά μή
,,μβς έπηρεαση είς τάς έν προκειμένω σκέψεις
^μΛί τβ γεγβνβς, ©τι ό κ. "Αβέρωφ- Τβσίτσας,
Χβψβΰ, κ«Τ« τήιΐι.συζήτησιν τής προαφυγης επι
τα* ϋυπριακού είς τόν, Ο.Η.Β., ηστραα,ε καί
"------------ άναγκαστικώς____δι-
λ ο ν τ ε ς συνενώο ώί
μα την τουρκικήν^
§ ί α ν.» («Βήμα»'ΐ9)ΐ2.)
Πε,ρί των πΛηρβφοριών καί
αρδρβγραφιας τβΰ διευθυνβμένου
1 υπου καί των έν προκειμένω «επισή¬
μων» ανακβινώσεων, ύεν εί,νιαι δυνατόν νά
γίνη συζήτησις, διότι λόγοι " "
σχετικής
^ ύ
.---.,— τους ενδιαφερομένους νά άπβκου-
ιττευν απβ τόν ϋλληνικόν Λαόν τήινι άλήβεια
μεχρι της οτιγμής πβύ βα έκσπάση η καταιγιί
και ©α αποοπαση την λεοντήν άπβ την ράχην
τού ελληνοφωνου Μεττερνιχβυ τού ν λ υ -
κούνερβΰ! ν
Διά να δικαιλβγήση βμως ό κ. Αβέρωφ την
ΐταλιιΐ'ωδιαν τού, την ταχείαν επάνοδον τβυ είς
την κατάπτυστβν πολιτικήν τής
ί λ η ρ β υ -ς υποτελειας κοά των τεμεναδων,
ενώπιον οιουδήποτε ςένβυ μιβέλληινιβς — Ντάλ-
'Λζ, Χ,πάχΑγ. γ αγνωοτβν τινος άΑΑϋυ__έπεκα-
■Λέσβη καί αύθις, άπό &υμφων».υ μετά των 'Άγ-
γΛων, την τουρκικήν άδιαλλαξίαν»
«ν καί την επιρροήν τοΰ Έδνάρχβυ
ριβι», αμα εφβαοειν/ είς την Γαλλικήν πρωτεύ-
β^αν, λησμονησας εαυτόν και τβυς προοφά-
τβυς λΐονταριαμούς τβυ, ήρχισε νά κάμνη ά-
ίαριες είς τό 6 α α ι κ ό ν τής προσφυγής
Βίμα, τγ*' άνευ όρων αναγνώρισιν τού οικαι-
ωματος τής αύτοοιαβέσεως τ©ϋ ΚυπριθΑβΰ
Μόλις πράγματι έπάχηοβ τον πόδα είς
χώς Παρισίβνς, © κακή τη μοίρα δκχχειριζβ-
μί-νβς τα έ;ωτερικά τβϋ ιΚράτβυί ιπρ«.<»λιιμα- τ« _ μεταςυ των οποίων καί την αγίαν της Κυπριακήί Ελευθερίας ύπόβεοιν — ηρχι- μ νκ άναζητή, π έ ρ μ ά ρ ε πέρ τ έ ρ ρ α, μεαίτας και μεσολα&ητάς μετα- {ϋ των μελων τής £υνδιαοκέψεως τού Ν.Α. Τ.Ο., διά νά κλβίοη όπωβδηπβτε τβ κατ' εξοχήν εθνικον ζήτημα τής άπαλλαγηί Αμίσεοί έκατομμυρίου άκραιφνων 'ΐνλλήνωιν, άπ© των βΓτονείδιατον Βρβταννικόν {υγον. Ίδοϋ τί δκχλαμβάνουν αί σχετικαί έκ Πα- ρνήων πληροφορίαι των έκεϊ άπβσταλμένων τθν 'Αιθηναικων έφτιμερίδων : «Ό κ. Αβέρωφ, εις δηλώσεις τον πρός "Ελ¬ ληνας δημοαιογράφους;, ύπεύειςεν ©τι ή αύτο- χν6€0Λ~σΐ{ άττοτελεϊ τήνι μό¬ νην δυνατήν λύσιν τοϋ Κι>πριακ«ΰ
χαί ότι ή έμμονή είς την αύτοδιάδεοιν, δυνιχ-
τ*ν νά έχη αβδαρωτάτας αυνεΛείας, λόγω τής
■ «όιαλλαξιας των Τούρκω-ν. Προ3έ8εαεν, 6 α
έρμόόιος νά άποφο&σίοη είναι ό Μβ(κάρι©$.»
Ι ι-φημ. «Μολευθερια» 19)12).
«Οί Βρεταννοί, χωρ ι; νά προ&αίνουν είς
την παρβμΐκράν ύ,-τοχώρπσιν, άνα-
μίνβυν ιπάντοτε νά ίδουν περαιτέρω
ε ν * « ί { π ι { ν ί ω ν έ λ λ η ν ι-
χ ώ ν ύποχωρήοεων, προ§άλ-
μον§ κηρυ,οον ©ί ι βυρ*ι©ι τβν «©Λεμβν ; ' Η
κ».τ«λα£ιουίη την Κύπρον ;
Αλλ' έν τοιαύτη «εριπνωαει ποίος είναι β
ξ τβΰ ΟΗΕ κκί τβ-ϋ ΝΑΊ Ο καί νίνα σκο¬
πόν εκπληροι ή ύπαρξις των ίΐβικιλωνύμων δι-
ε&νων ©ργανΐΰμώιν, ©ι όποιβι έ.χουν ως άπβ-
ατβΛήν τι^ν έμπεώωαιν της ειρήνης καί τής ά-
ί-ιψ^Λίϋθ.ς εις νόν Ατομον ,
Καί εάν ή τουρ,κική μηλόφα τής άδιαλλά-
κτβυ πολιτικής είς τό Κυπριακβν έχη «έραοιν
κ*ί έπηρεαζη τάς άιτ©φααεΐ{ των ιοχυρων της
1ης, διατί να μην είμεθα κβί ημείς αδιάλλα-
κτβι, όταν μάλιστα έχωμεν τ6 δίκαιον καί την
ηθικήν μέ τ© μερβς μας καί άγωνιζωμεθα διά
τήινΐ ελευθερίαν των δούλων άμβεβνων μα$ ;
"Ολα βψιως αϋτά άηοτελβυν ηρβφάοεις έν
άμαρτίαΐξ, διότι αιπλβύσταίτα ό κ. 'Αδερωφ
Ίοαίτοας καί οί συν «υτω άνέλαέαν, εΐιθυς εξ
«Ρχϋς, την ύπβχρβωσιν νά βάψουν τβ Κυπρια-
κ©ν μέ ©λας τας τιμάς ! Πρβσπαββΰν μ©ν^ν να
εύρουν τρόπον αυγκαλύψεως των πραγματικών
προθεοεων καί των ακοπών των, ϋπ© τβν πέ-
ΐτΛβν της άινιωτεραί 6ίας, τής άύηρίτου άναγ-
κης καί των υφισταμένων δηοεν εονικων κιν-
.-.., λι.,./ ..,, ^Γ.μ^ν>ιΛ μ^ εις τβ αιτημα
τής αΰτβδιαδέαεως τοΰ Κυπριακοΰ Λ.αοϋ.
"Ας άφίαβυν ΰυνεπώς τά{ ά κ α ί ρ β υ ί
©ριαμ6©λ©για5, μερικοί έκ των ευρισκομένων
επι κεφαλής τοϋ Κυπριακοΰ Αγώνος — μετα-
ςύ των οποίων καί ο οεέαοτός μου φΐΛβς κ. <να- νιτης — καί άς λάδβυν τάχιατα τα μέτρα των, διότι, όπως φαίνεται, τ© Ιΐχρίοι θα χρησιμεΰ- οη ώ; τόπος οριστικόν ένταφΐασμοϋ τού ίε- ρ ω τ έ ρ ο υ των έθνικών ζητηματων, εάν © 'Ελληινικβί καί ό Κυη,οιακός Λαος δέν άντι- 6ροτοουν εγκαίρως, εντόνως καί άποτελ«βμα- τικω;. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛ02 Ο ΤΡίΤΟΣ ΓΥΡΟΣ "Οπως ανεμένετο Π ολβμέ- π« τής Γενϋ,ήις Συνελεώσε «{ των Ήνωμένωιν Εθνών δέν ενεκρινε τελικώς την επί τού Κυπριαχοϋ Ελληνικήν Λρότα- 3ΐν «βϋ εψηφίσθη ΰπ© τής πβ- λιτικης Έπιτρβπής δύ© ημέρας προηγουμένως μολονότι αυινε- κέντρωσε καί είς την Όλομέ- λιιαν την σχετικήν πλειοψη¬ φίαν. "Ητοι τάς περισσοτέρας ψήφους: 31 υπέρ αυτή; μέ 24 οτποχας καί 23 «ναντίοιν. Ή ψη φιοόίΐοα δηλοιδή την 12ην Δε- κεμίιριου πρότασις δέν εγινε την 14ην Δεκεμβριού όριστική απόφασις τής Συνελεύσεως, χάρις είς τό επι&ληβέν άπό τάς Μεγάλας Δυνάμεις σύοτημα να «παιτήται ή έγκρισις άπό τα ίύο τρίτα τού ουνόλου των ψη ?·£όντων κρατών διά νά όρι- οτικβποιήται «λο την Όλομέ- λειαν ενα σχέδιον; ψηφίσιμα- τ°(ι τού έγκρΐνεΓαι κατ' αρ¬ χήν άπο την Πβλιτι,κήν Επι¬ τροπήν τής Συνελεύσεως μέ οχίτικήν πλειοψηφίαν, 'ίΐς ννωοτβν, είς την Πολιτικήν 'Ε «ιτρβπήιν 33 έθνη εψήφισαν ύ- ι«ρ ιης Έλληνικής πρβτάσε- «ί· Την κατεψήφισαν 18 καί «πέοχβν 27 κράτη. 'Εκεϊ κατέληξεν τ© ιπ-αρελ- **ν ϊάβίατον ή άνιβος καί λυο<3ώδηί διεβνής πβλιτική μά ΧΊ την ©πβίαν έδωκε πρός την ?λν«σ©δεμένην Κύ/τρ©ν — μέ **« τ« μβσα, ©εμιτά κ«1 άπα Ρ*4εκτα — ή πανίσχυρβί Απβι- *·«<Ρ«τία. Ή Ιδία ή κραταιά ^{*τ«ννικη «ύτοκρατβρία βνν- ηθιτιομίνη μέ ίνα ολόκληρον ^"τημα χοινβπβλιτειακών «χέ *«4»ν> ουμμαχιών, πιέσεων, ε-
•^ντήοιων βίκονομικβπβλιτι-
*Η «αραπλανητικώιν δικδε-
**>!«ίων, δολβποκιών _κ«ί *-
Ρβίΐίών άποικιοκρατικων συμ
^ντων. Μέ άναπεπταμένη
!2ν οημαίαν της λευβερίας, άλ
* ! μέ σαφώς μετριβπαβείς
ς, έπβλεμησε καί «*$ τ©
μιβν διπλωματικόν «ρο-
0>"ΐνιβν ή ϋπόδβυλος με-γαλο-
ν"^« Τιαντατρία έβνη είς τόν
^τον νύρον τής Πέμπτης καί
°' ι'ί τόν δεύτερον γύρον τού
4*46 — δύβ έλιποψύχη-
μία<>ν τβυ ίρόμβυ εν
εύρέθηΛ«ν °τα"
τοΰ
τι-
*9«ίλεται είς τούς λαβύς
*ν *«ΐ τάς κυδερνήσεις των,
"ΐερήοπισαν τό είρόιν δι-
τής αύτβδιαθέσεως. Ή
: καί ©Ι -Έλληνβς δεν βά
τα γενναϊα «#νη
ν υπέρ τής άπε-
450.000 τεκνων
,..-—"».·»ώθ Γένους.
Αλλά 9» ενθυμούνται έπίσης
«ι τ« 24 κράτη «ού δέν έπιδβ
*-*»ν την πολιτικήν των
ΐΡπτιχύν — τό ϊδει{αν
κ, δημοσία, είς δύο κρι-
Φηφβφβρίας — άλλά αί
~ εκριναν
μης
'. ΑΙ μέν, δι©τι
ήν
εΛευ»εριας των λ _§
τών αι πε,ρισσότεραι άνηκουν
εις την 'Ατλαντικηιν Συμμχχι
αν καί μεταξύ των άπ© τας
πρώτας είναι η ευρω.ται'κη χω
ό ή Μεχλη 'ϋ
ς
ρ<χ, της όπβι«5 ή γ πανάατασις πρ© 168 ετω έ ξύ λέ την κατετα^ε μετα£ύ των πλέον φι λελευβερων τβυ κβσμβυ, -μέ ε- δνικον της έμβλημα τάς τρείς λέςες: ΈΛευθερία. Ισότης. Ά δεΛφότης. 1οις τα 23 αύτά κράτη, έκ των οποίων τα ένδεκα είναι εΰρω παικά και άλλα έννβα συνε- κροτηβησκν άπό ενός αιώνος περιπου άπό Εύρωπαίους κα¬ τά τό ιπλεΐστον άποικους ή ά- πβγβνβυς των, β ίλαβί των εί- ,ναι βεβαίως κεκηρυγμένβι κα- τά πλειοψηφίαν κατά τής ά¬ πβ ικιβκρατικής δβυλειας κ«ί ε·ίς τό Κυπριακόν ασφαλώς υ¬ πέρ τής αρχής τής αύτβώιαόέ οεως. Άλλά αί κυ&ερνήσεις των έκ,ριναν ότι δέν έπρεπε να έγκαταλειφθή πλέον καμμιά ά πβικιακή κατάκτησις της Εύ- ρώπης. Παρετηρήθη μάλιστα τό με πβσας πλεκτανας, εκδια- ιαοοώβίβιν να συμφωνήσβυν σμούς η ανταλλαγματα Αλλα τα7*ντιλήψεις τού Μακ- ί 6 Μντ.ρ.β «χι καί τβΰ Μεντερές .. ,,_.>,. κυέερνήσ,εΐις ιδικτατορι
και ι'ί άπβλυταρχικαί, όπως ή Ι
σπανια ή Πορτβγαλλία, ή Πε,ρ
αια και άλλαι, αλλά καί μερά
καί πού διευδύνβνται έν όλω η
εν μέρει άπό πβλιτικά κομμα
τα,, τα ©πβί« είς τάς χώρας
των εμφανιζονται ώς σβσιαλι
στικά καί άντιαποικιβκρατικα.
Και ©χι μ©ν«ν είς την Γαλλίαν
την Ολλανδίαν ή τό Βέλγιον
πβύ έχβυν άπβικίας. Άλλά και
είς την Δα,νίαν, την Νορέηγι
αν καί την ϊουηδίαν, αί ό-
Λβίαι δέν εχβ»ν άποικίας, αλ¬
λά εψήφισαν κατά τής ΈλλΠ
νίκης προτάσεως — παρα την
γνώμην των- λαών των — «πβ
τυφλήν αλληλεγγύην πρός τβ
Λονδινον και ώιότι ισως η πον
τοπορος Έλληνική ναυτιλια αν
ταγωινίζεται επιτυχώς την
ψήφων
"Αρδρον τού κ. ΔΗΜΗΓΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ
λιν - χώραν* "Αλλαι δέ, διότι πεγνωαμέναι ενέργειαι δεν έ
ϊχβυν την γινώμην ότι έπρεπε πετυχον νά άλλβιώσουν σημ*ν
να έπέλθιι συμΐβιΰασμβς των ε¬
κατέρωθεν άπβψεων. Είτε άι/ΐβ
άγνοιαν τού δασικού προδλή-
ματβς. Είτε άπό έμπιστβσύνηιι*
πρός την κυβερνησιν τού Λβν
δινβυ ότι δεχεται δήύεν την
αύτοδιάθεσιν είς τό προσεχές
μελλον, άλλά δεν είναι δ»να
τβν νά εφαρμοσθή τό δικαιωμα
τούτο είς καθωρισμένην από
τούδε χρονολβγιαν.
Ινΐκββιτρεΐς κυώερνήσεις ε¬
θεώρησαν υποχρέωσιν των νά
κηρυχ©βύν {ρανερα κατά τήι$
των λαών. """
......, τ© «πβτεΛεβμα ιπβό έπε
τεύχώη είς την Πολιτικην Ε¬
πιτροπήν. Ι,ΐζ τον πρώτον γύ
ρβν ύηλαδή, όπου ή άπβικιβ-
κρατια υπέστη αληθή ταπείνω
σιν, άφβυ επί 62 Ήνωμένων Έ
θ,νών εξησφάλισε την συνενβ-
χην μονον 1δ κυέερνησεων,
αλλ' όχι καί των λαών των.
Έαν μελετήσωμεν με ψυχραι
μίαν τους άριθμους της πρωτης
και τής &ευτΐρ<κς ψηφβφοριας, δα διαπΐστώσωμεν 6εέ>αιως με
,-.βσβν πει&μα ήγω·νίσθη ή κυ¬
βέρνησις ΜακμΐΛλαν δια νά έ
πιτυχη την ανατροπήν τού σχε
διου ψηφΐσματβς πού είχεν ε γ
κρινεΐ η Ιΐβλιτική Έπιτροπη
εις τον πρώτβιν γύρον τής μα
χη§. "Η διά νά εςοδελισθή τε
Λειως ή εγκριθείσα έλληνική
πρότασις πβύ συνιστβύσε την
εφαρμογήν τής αύτοδιαθέσεως.
Η δια νά ψηφισθή μία αλλη
τελείως διαφορετική, όπως ή
εγκριθείσα τόν παρελθβντα Φε
(6ρουάριβν ή και χειρβτέρα έ-
/.εινης.
Άλλά δέν επέτυχε τελικώς
βύτε τό έν ουτε τό άλλβ. Καί
β δεύτερος γύρος άιπέέη είς έ>ά
ρβς της. 'Αναμφι&όλως ηύςήθη
κατά τι ό άριθμός των άνα|ιων
η λιπβψύχων ή έξηρτημενων
η Λπβικιβκρατικών κυδερνήσε-
ων πβύ συνεμαχησαν μέ τόν
Ηντεν, τβν Μακμίλλαν καί
τόν Χάρντιγκ — αιώνιον αΐ-
σχβς πρό πάντων διά τά-σβ-
σιαλιστικά κόμματα μερικωιν»
χωρών τής Εΰρωπης!... — Ά ^
πβ Ιδ έγιναν 41, ποίος 5εύρ*ι
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
« Οτε δέ ήλθε τό πλήρο>μα τοϋ
ίΚρόνου, έξαπεστειλεν ό θεός τόν
Τίόν αύΓ(ή)...>
Τό πλήροϊμα τοΰ χρόνου! Ό
μεγαλΰτερος σταθιμος της Ίστο-
ρίας όλοκλτνρου τής άΐΜθρωπότη-
τος! τΗτο ή έηοχή κατα ή {
-^ »■ .^ ^ ν ε ■ ■
τβ γεγονός ότι άπβ τα 82 Ήνω
κοιΐνδ
•Η «ύ{εμει«σ·ί
έξ άλλου κατά τής Φηςρβφρ;
άς της 12ης καί 14ης Δεκεμέρι
ου, τ^ον *ί5 τάς τάέεις των υ
ά τής ελευθερίας- ©ο©ν
τ«ρ» ^ν *&ρ ?
κκθώς καί «Ις τα κράτη που
άπέσχβν, μαρτυρεί ποίας ««Ρ«
ά προσπαθείας κατε
ρεοΜρεπράς τας ψς της—
καί αύτά έρήμην των λαών
των ή παρά την αντίθετον γινώ
μην των — αποτελεί ασφαλώς
ήτταν της άπβικιοκρατιας καί
τβυ ίμπεριαλισμβΰ. "Ενα σκλη
ρον μαθημα καί προειδοποίη¬
σιν πρός την ήγεσίαιν των 2υν
τηρητικών.
ιΜπβρεί νά μή συνεκεντρω-
σε τελικώς τόν απαιτούμενον
άριδμόν των δού τρίτων τβυ
συνόΛβυ των ψηφζόντων ή έλ¬
ληνική ιπρότασις περί έφαρμβ
γήί τής αύτοδιαθέσεως. ("Ε¬
πρεπε νά εξασφαλίση τάς ψή
φβυς άνω των 52 κρατών). Άλ
λά ή ψηφοφβρία τόσον είς την
Πολιτικήν Επιτροπήν, όσον
καί είς την Όλομέλειαν — άν
καί δέν υπήρξεν ίκανοπβιητι-
κή, διότι επεβάλλετο νά συγ¬
κεντρώση πβλύ περσσβτέρας
ψήφβυς, τόσον είς τβν πρώτον,
όσον καί είς τόν δεύτερον γΰ-
ρβν — υπήρξεν βμβλβγβυμέ,νως
ήθικός κόλαφβς καί βαφής άπβ
δοκΐμαοία «Ρ^5 τ<*ν Κυπριακην πολιτικήν τοΰ Λονδινβυ. "Ο¬ ταν 59 κράτη — παρά τάς πιέ αεις, τάς ύπβσχέσεις, τάς πά ροχάς, τάς φιλικάς σχέσβις καί τάς άλληλεξαρτήσεις — διαδη λούν δημββία ©τι δέν βγκρι- νβων τα 24 καί την καταδικα- £«ι>ν Αν*ηιφ«λά34Τ«< τα «λλα παίαν ό λαμποόπρος έκ των τό- τε πολιτΐΛΐμών ό οποίος πρό τί¬ νων αίώνων ε[χε φθάσει ηδη ε.ίς την ιΐιεγαλαττέιραν τού άκιμήν καί (6αμ6ώνει άκόμη καί σήμερον την ΟίκοιιμέΛ"ην, δεν εΐχε κατορθώσει νά φθάση τό τέλειον. ΓΙαρέμεινε Ιμονοπιλευρος. Ήγνοηοΐε τόν άν- υιρ<ι)ΐπισ^ιό)ν. ΆνήγειρίΕ' ΙΐΓϋρθεΛ'ώ- ναις, θέατρα, άθλητικά σιτάδια. Ού 6αιμοΰ Νοσοκοιμεϊα, Γηρΐικιαμεϊα, Όρφανοτοοφεϊα, φιλανθρω.τικά τ^ λ&ς Ιδρ.ΰματα. 'Τπήρχον μόνον τα Πφκτανεΐα είς τα όποϊα έσιτίζοντο δο>ριεάν κατά τό γήρας των μόνο,νι
έκεϊνοι οί όποϊοι είχον προσφέρη
μεγάλ^ας {«πηρΐΕσίας είς την Πατρί-
6α. Κανείς άλλος. ΤΗβαν ούτως
ειπείν ενα είδος συντάξεως άπονε-
μομβνης είς τού; δικ.αιούχους ΐξ
ύποχιρ,εώσεως τού Δημοσιίου πιρός
αύταύς. "Οχι ΐικ φιλανθρωίτίας.
Έξ αλλου καί ή ζωή των δού-
λοιν &έν εΐχε μιεγαιλι»τέρα.ν αξίαν
άπύ την των κιΐηνών. Καί πολλά¬
κις μ/ΐκροτβραν. Ή δέ ζωή των
αίχ,μαλώτων πολέμου ειύρίσκεται
πάντοτ·ε είς την οιάθεσΛινί των νικη-
τών.
Είς την κοσιμοκράτεΐιραν δέ Ρώ-
μην, ή όποία είχεν άντι.γρά·ψει τόν
Ελληνικόν πολιτισμόν ή ζωή των
Ιδοΰλων καί των αΐχμαλώτων ή-
,ταν άκόμη αποΜσιωτέρια. Είς βαθ¬
μόν Λροκαλοΰντα την φρίκην είς
αίώνα τόν άπαντα. "Αλλοι ήνβΐγ-
κάζοντο ν« μονομαχοϋν άναιαετα-
ξύ των καί νά' φονβύονται πρός
τέρψιν τοΰ ΡωμΛΕΪκοΰ λαοΰ, αλλοι
|ιρ.ρίπτονιτο είς τα θηρία καί άλολοι
έκαίοιντο άλΐΐμμένοι με εϋφ/ιέκτους
(ίίλιαις, διά νά φωτίζουν τούς κή-
πους των Καισάρων! Τήνι θέσιν δέ
των τελευταίως αυτών την ΐτήραν
επειτα οί Χρκστιαινοά, ιϊγιοι μάρ-
τυρες!
Καί ήλθεν επί τέλους ΕΚΕΙ-
ΝΟΣ. Ό Μεοσίας καί λυτρακτής.
31, αΰτό σημαίνει διεθνή κατα
δικαστικήν απόφασιν είς &ά-
ιρβ|ί ;τήις 2υντηρητικής Άγ-
γλιας. "Εστω καί αν δέν δε-
σμεύουν την κυβέρνησιν της
αί ψηφοφορίαι τής 12ης καί τής
14ης Δεκεμβριού. "Εστω και
άν ό ύφυπβυργός της κ. Νβ-
ουμ,-ΐλ, β άρχηγβς τή^ ίίντΐΛρβ
σωπείας της, έκφράζει την Ι¬
κανοποίησιν τού διότι δέν ε¬
λήφθη τελικώς καμμιά απόφα¬
σις πρβσπβιβύμενβξ τόν εύχαρι
οτημένβν!. ..
'Αναμφιδόλως τό σύνβλβν
σχεδόν των Ήνωμένων Ε¬
θνών — ϋστε,ρα άπβ την δεκά
μηνβν απάτην καί τάς τελευ
ταίας παρελκύσεις άπό τόν Φε
6ρβυαρΐ8ν έως σήμερον — ώ¬
φειλε νά ζητήση την εφαρμο¬
γήν τής αύτοδιαθέσεως είς την
Κύπ,ρβν ,έντός μικράς ιπροθε-
αμιας σαφως καθωριαμένης καί
την προκήρυξιν δημβψηφισμα
τος υπό τηιν αίγίδα τβΰ Παγκβ
ομιου Όργανισμού, άφοϋ έν τώ
μεταξύ επιβληθή καθεστώς πλή
ρους αΰτοκυ£ερνήσεως κατά
τό ένδιάμεσβν διάστημα. Αύ-
τβ ήτβ τβ χρέβς των διαφόρων
κρατών τού κοσμου. Καί είναι
κρϊμα ©τι μόνον τα δύβ πέμ-
πτα των 82 Ήνωμένων "Εθνών
τό άντελήφδησαν σαφώς καί έ
σωσαν την τιμήιν τής Άμφι-
κτυβνίας. Τβ έν τρίτβν των με
λών της εδίστασε νά λάέη τήιν
ένδεικνυβιμένην θέσιν. Δέν η¬
θέλησε νά ψηφίση την μετριβ
πάθη και συμ»ι£>αστικήν έλλη
νίκην πρόταοιν πβύ βνεκρίθη
άιπ© την Πολιτικήν Επιτροπήν,
ώστε νά υποχρεωθή ή συντη
ρητική κυβέρνησις νά 3έση τα
χέως τέρμα εί; την δβυλείαν
τής μεγαλονήσου. Άλλά και
μέ την άπβχήιν τού ©μως — έ¬
στω καί άρνητικώς — διε^ήλω
σε την δυσφορίαν τού διότι
παρήλθον ακαρπβι <5έκα μήνες είς παραπλανητικάς ύπβσχε- σες καί είς καμμίαν εΐλικρινή ή θετικήν ένέργειοον τής Άγ- γλίας, καρά. τάς διαέεφαιώσεις πβύ παρέσχε τόν παρελθοντα Φεβρουάριον. Ό 'πρώτος καί ό δεύτερος γΰ ρΐς τής διεννβϋς δι.τλωμαα,κης μαχης διά τ© Κυπριακόν έ>π-
5αν. 'Αλλά 6 αγών τής μεγα-
λονήσου διά την ελευθερίαν
της δεν εκρίθη μέ τάς δύο ψη
φοφορίοις πβύ έγιναν είς την
Νέαν Υόρκην. Τρίτβς γύρβς
άρχιζει μέ τόν τερματισμόν
τής συζητήσεως είς τα Ήνωμέ-
,να 'ΕΘνη. Καί είς τόν τρίτ©ν
αυτόν γύρον άντιμέτωποι εί¬
ναι καί πάλιν άφ' ενός ό λαός
τής μεγοτλονήσου, καί άφ' έτε
ρβυ ή κυβέρνησις τβΰ Λ,βνδί-
νβυ. Τι θά κάμουν; Πώς θά
κρίνουν αραγε τό άπβτέλεσμα
των δύβ πρώτων γύρων και ποι
αν συνέχειαν θά ύώσβυν είς
την δραματικήν των κατάλη¬
ξιν; Συμφέρον τής Αγγλίας
ήτο νά συστήση ό ΟΗΕ την ε¬
φαρμογήν της αΰτοδιαθέσεως
καί την επανάληψιν των δια
πραγματεύσεων άπ' εύθείοτς μέ
την εθνικήν ήγεσίαν των 'Ελ-
λήνων τής Κύπρου. Ό κ. Μακ¬
μίλλαν δέν τό ηθέλησε. Άντέ
δρασε μέ πεϊσμα, όπως πάλαι©
τερβν ό ΤΗντεν, πρβφανώς διά
νά κερδίση καιρόν. "Εχκμε λά
8βς.
Τώρα έναπβκειται «Ις τόν
Κυπριακόν λαόν να είπη την
γνώμην τού καί νά αποφασί¬
ση. Τόν λόγον έχει ή έθντκή
καί ιΐτρατιωτκκή τβυ ήγεσΐα.
"Ετσι τό ηθέλησαν ©Ι άδιάλ-
λακτβι. Καί ©ί Κυπριβι δέν εί¬
παν άκόμη την τελευταίαν
των λέξιν.
Δ. ΠΟΥΡΝΑΡΑΧ
Τόν ΟΛοϊον γεναιαί γεναιιών ανέμε¬
νον. Καί έ&οοντοφώνηαε μεταξύ
άλλων: «Δέν ύπάρχε* Ίουοαϊος
καί "Ελλην δέν ύπάρχει δοΰλος
Καί έλεύθερος! "Ολοι είμεθα τέκνα
ενός τοΰ δίαυ Πατρός. Είμεθα ό¬
λαι ά&έλφια! Διά τής ιμεταξύ των
άνθρώπων άγάπης καί αλληλεγ¬
γύης θά σωθή καί Θά ευημερήση
ό Κόσμος. Άγάπη δέ καί άλΛη-
λ*γγύη θά είπη νά κάμνης τό κα-
λό στόν κάθε άνθιρωπο πού Θά 6ρε-
^Π στό όρόμο σου καί εχει την ά-
νάγκη ότου. Καί όταν επικρατήση
ή άγάπη στόν Κόσμο, θά λειψοιτν
αί κακίαι κα'ι οί πάλεμοι.»
Αϋτά έιδίδαξεν ό >ιεγας Διδά-
σχαιλος. Καί παρουσίασεν1 ενα πα-
(ραοε*.γμα άινΐθρώπου σώζοντος ε¬
να άγνωστον συνάνθρωπον τού.
Γόν καλόν 2αιμαρι6ίτΐ|ν. 'ϋκοπία-
σε «αί Βδαπάνησε χρήμ<ατα γνά νά Λώση τόν πληγωμεΛθ. Καϊ επί πλέον έθίΐνδιύνιειυαιε, χασορερώντας (ετσι, νά πιάσονν κιι' αυτόν οί λη- ορταί. Αύτός είναι ό «π λ η α ίτ ο ν» τού πληγωμένου είπΐιν ό Χρι ιστός. Αύτός είναι τό μ ο ν τ έ λ- Λ ο τοϋ Χριστιανόν τοΰ μέλλον- τος! ι _, Λαί δταν, κάποΊΐε, εφεραν στό λ'αό μιά άμαιρτωλή γιη«αϊκα να την λιθοδολήσουν, ώρθϋκτε τό ά- νάσιτηιμά τού και είπιε: Ό πειο ά- ιναμάρτηιτος άπό σάς, άς ρί§η την πρώτη πετ,ρια. Ληλαοή πρίν κατα- /Οϋοάσετιε τόνι αλιλον, νά έζετάσετε ρ«αί τόν εαυτόν σας άν είναι κα- ιίαρός. Αύτά καί άλλα πολλά έδύ&αξεν ρ Χριστός Λεριιοτΐβ·εφόμ«να δλα γύοω άπό τήιν αγάπην, την αυ¬ ταπάρνησιν, την συγγνώμην Καί παρέσχεν εαυτόν] παρά&ει>μα υ¬
ψίστης αύΐαπαοι>σιεοας άφ' ενός
καλ σνγ7νώμ.ης άφ' ετέρου με τό
φρικτόν τού βπί τού Σταυροΰ μαιρ
'ΐυριΐον καί μέ την πρός τους σταυ-
ρωτάς τού συγχώρηοιν.
Καί άπό τήΐΜ διδαοκαλίαν τού ά
νέλαμψε μία Νέα Θρηισικιεϊα. Πού
6ασιζεται είς τα εξής δύο παραγ
γέλματα: «Άγουτηοτιΐις Κιρ.ον τόν
ϋ«όν σου καί τόν πλησίον σου ώς
σεαυτάν.» Δηλαοή τόν κάθε σν-
νάνθιρωπό σου σάν τόν έαυτό σου.
Καί ότι τα δύο αϋτά παραγγέλ-
ματα εΐνιαι άδιαχώριστα τό ενια ά¬
πό τό αλλο. Άγάπη τοθ Ηιεοΰ
χωρίς άγάπη τοΰ π/.ηοίον δέν 8-
χει νόημα. Είναι αύταπάτη. Είναι
ανακρελής.
Καί την διδασκαλίαν αυτήν τήιν
,/θατάλαοον τότ<ε 5λοι.. Ανϋρωποι εγγοοιμιματοι καί άνθοωΐοοι άγράμ- μαΊοι. ψ«ιράδε.ς, χϋ*ρί.άτες, γι^- ιναικοΰλε'ς το λαοΰ. 'ϋτο τόσον άπλτ] τόσον άπε|ριιττη.' Δεν ΐϊχε ινυατε ΐό ακατάληπτον. Καί την ηκολούθουν πιστώς κατά τούς πρω- τοα>ς αίώνας δλοι οί Χριστιανοι.
Καί ύπέφεραΐΜ φρικτούς 6ιωγιμους
καί φρικιτά μαιριτυρια χάριν αυτής.
'Η.σαν αύτοι οί πρώται μάρτυρες,
οί πρώτοι άγιοι τής Χριοτιανωου-
νης ποϋ την έθειμε/αωοαν καί την
ένισιχυσιαν μέ τό τίμιον α((μα των.
Καί κάπαια αγια ήμ«ρα εθριαμ-
βευσεν ή Πίστις. Ό Αυτοκιρατωρ
της Ρώμης εγύνιετο Χριστιανος.
Καί ή Ρωμη ή άμαρτωλιι, οπου ε-
,6α/θ5ανίοιθτ|σιαΐν καί εθανατώοηισιαν
απει«οι άγιοι μαρτυρες εγένετο
μια των μητροατόλεων τής Χρι-
οΐΜχινωο'ύντις. καί τό Βι»ζαντιον ο-
που μιετεφβρε την εθρα τού ό νιεο-
φώτιβτος κα'ι άγ«>ς Αύτ«ικ.ράτα)ρ, ή
μλλη.
Δνστυχώς όμωίζ' τα βάσανα τής
(9ιρησκείας δέν είχον τελειώσει.
^νιο/α.ς έξεί.ωτον οέ έξωτερικοι τοι¬
ούτοι. Οί παράγοντες τΐ)ς διχο-
νοΐαι» καί ·χτϊ>ς; διαιιοέσιεως. Αί ύιά
ι^οροι Θεωρία», οογμ-ατΐΛτμοί, παρε-
ΐ-ηγήοιεις ».λ.π. δχι επί τής Δΐτ
όαο'καλίας τής Θρησκ*ία:ς αλλ' ε¬
πί τού χ«ιρακ.ηκ>.θιμοϋ των ι&ιοτη-
των τώ/ν προσώπων τής λατρείας.
Καί όλα αύτά συνετέλεσαν >οοτε ι)
θρτνσικ,εία τοϋ Χριστοΰ ή τόσον ά-
πλή την οποίαν έχίΛτν κατανιχήση,
πλήρως οί άπλοίκοί ΧριοΊΐανοι
των πρώτων αΑώνων έμπλακεισα
είς αυτόν τόν λ«6ύριι|0ον μ«τα εις
ίΐόν όπχ>ίον &«οκο/.ευετ« κανεις να
εξαπριδώση ποία είναι ή οναίο. καί
ποϊοι εΐνια*. οί τύποι, αλλοι σχβτι-
«οί μέ αυτήν καί αλλοι τελείως
άσχε-ΚΗ, κα,τάντΐΐσιε νά γινβται δυ-
όχι πΛέο* άπό τής γυναι-
τοΰ λαοϋ καί τους ψαραδες
ώλλά καΐ άπό Λθλλούς μορφωμε-
•νους άνβιρώπους.
Καί το χειροτ^ρον αί διάίροροι
έρμηνεϊαι πυιι ίννύονται είς δλα αύ¬
τά, συνετέλεσαν εις τό νά είβχω-
τό μίσος μεταξύ των οιαφό
χρ>ατιανι.κών λαώ>νι, άντί τΐις
Αγάπης, ην έπηγγελθη ό βεάν-
ΣΑΣ ΓΜΩΡΙΣΔΜΕ!
«Την στιγμήν καβ' ήν άρχί;©μ«ν τάς υζη
τησεις είς τό ΝΑΤΟ, ή σκέψις μβυ βίΐρέφεται
πρός τό Γαλλικόν έμβλημα «Έ λ ε υ θ ε ρ ί α.
Ισότης Αδελφότης»/ τό οποίον έ
χει καί σήμερον την σημασίαν των «ρωτων η¬
μερών τής Δημοκρατίας. Αί τρείς αυταί λέ-
ξεις έφαρμόζονται απολύτως είς τ© ΝΑΤΟ, δι©
τι οί αποτεΛβϋντες τόν συμμαχικόν αυτόν συν
ασπισμό,ν ώρκίσθηααν νά υπεραπσίσβυν την έ
λευθερίαν τβϋ κοσμου!...».
Εις την επισημον αυτήν δήλωσιν προέβη ό
Προεδρος των Ήνωμένων Πολιτειών τής Ά-
μερικ»^, μόλι$ έπατησε τό Γαλλικόν έδαφος.
^ΧΡηβ^μοπβιησε δηλαδή, τάς υψίστης
σημασια; ηθικάς αυτάς έννοιας, πού ιπεριλαμ-
βανει τ© εμβΑημα της Γαλλικής Δημοκρατίας,
τα άθάνατα αυμβολα της ΓθΛΛΐκής 'Ε-
παναστασεως, πβύ άπετεΛεσαιν το συνθημα τής
τ ι τ α ν ε ι ο υ πθΛης υπέρ της ελευθερίας,
διά νά παραπλανήση διά μίαν ακομη φοράν,
τβύς άδυνατ©υς λαους, τα α. Ι ώ ν ι α θυμα-
τα των κατ' εύφημισμόν «Μεγάλωιν».
Πώς είναι πραγματι δυνατόν νά ύώσουν πί
στιν είς τάς α ν ε ι λ ι κ ρ ι ν ε ι $ αυτάς
δηλωσεις τβύ Άμερικαινοΰ Πρβέδρου — είς τάς
βπβιας ηναγκάσΰη να ιπροβη ούτος λόγω τής
δύσκολον θέσεως είς ήν περιήλθεν ή χω
ρα τού, κατόπιν των πρββδων τη; £οβιετικής
ενώσεως είς τα διηπειρωτικά βληματα — οί υ
φισταμενοι τα πάνθεΐινα υπό τό πεΛμα ά νά ν
Ο ρ β υ τυράννου άδελφοί μας Κυπριοι; Εί¬
ναι δυνατόν να θεωρησουν ώς σοβαράς τάς
ύΐαβεβαιωσει; τού κ. Άιζενχαουερ, οί σηπό-
με,νοι είς τας φυλακάς και τα στρατόπεδα συγ
/ΐεντρωσεως, χωρις κατηγβρίαν, νεοι καί νεά-
νιώες τής ιΐ^ύΐΛρου, όταν προχθές άκόμη τα ά-
παρτιζοντα τό ΝΑΊ Ο κρατη, πΑήν της Ίσλαν
ύΐας, εψηφισαν εις τβν ΟΗΕ υπέρ της έ π'
άπειρον, παρατάσεως τής δουλείας των;
Κατά πβιαν λογικήν θά πιστεύσβυν τούς όρ
κους τού Αμερικανου Πρβέδρβυ, οί 'Αλγερινοί
Ιΐατριώται, πού άγωνιζονται σκληρώς
Οιά τηιν απελευθέρωσιν των άπό τόν ζυγόν τού
αίμοχαροϋς δυνάστου — ό άπβΐος καυ¬
χάται δια την έν ψυχρώ δολοφονιαν άμάχων
πληθυσμών—οταν οί σκληροτράχη-
λ β ι εταιροι τοϋ ΝΑΤΟ ηρνήθησαν και είς
αυτούς τό δικαίωμα ινα ζήσ©υν έλεύθερ©ι;
Είναι εναυλοι ακόμη εις τα ώτα των άδυνά
των και των ύποδουΛων λαών, οί λόγ©ι των
α τ υ γ ν ώ ν άποικιοκρατών, οί όποΐοι, μέ
επί κεφαλής τόν Αμερικανόν άντιπροοωπον ά
πεύειςαν θια τής στάσεως των, έν πληθούση
συνεδριάσει των Ηνωμένων 'Εθνών, ότι τα {υ
μωμενα με τό αίμα και τόν Ιδρώτα των λευ¬
κώ ν καί των έγχρώμων δούλων, ά θ έ μ ι τ α
συμφεροντά των, αποτελοϋν τό δόγμα ιπίστεως
της ουμμορίας τού ΝΑΊ Ο.
'Ανεςαρτητως ομως τής νέας άπάτης, την ο¬
ποίαν οί 'Αμερικανοι και οί ά ν τ α ξ ι ο ι
συνεταιροι των, έπιχειρού,ν νά διαπραςβυν—
την επομένην τής άπβρριψεως τοϋ Ι ε ρ ο ΰ
αιτήματος περί απελευθερώσεως τής μ α ρ τ υ
ρ ι κ ή ί 'Ελληνικής Μεγαλονήσου — ή χρη
σιμοπ©ιησις των συμβόλων τής Γαλλικής Ε-
παναστασεως, υπό τού κατ' έςοχήιν προστάτου
τής άποικιοκρατιας, αποτελεί τ© ολιγώτερον ά
σεβ&ιαν, πρός την μνήμην των ύ π ε ρ α ν-
Θ ρ ώ π ω ν ήρώων, οί άγώινες των οποίων
είχον ώς μοναδικόν ίμδλημα την κα-
τάλυαιν των δεσμών τήί δουλείας είς όλόκλη
ρον. τόν κόσμον.
Ή ίατορία έπαναλαμβάνεται. ΟΙ α ύ τ ό-
κ λ η τ © ι ηγέται τού. έλευθέρου κόσμον
κάθονταικαί πάλιν στά κ ά ρ
6 © υ ν αί .Αύτός είναι ό λόγβς πβύ τβύς ά-
ναγκάζει νά κανοναρ,χβΰν τό τροπάριον τής
ελευθερίας των λαών. Ό φόβ©ς πού τούς εμ-
πνέει ό μέχρις οδόντων βξοπλισμός τού αντι-
παλου, τούς πρβξενεί ρίγη θ α ν α σ ί μ β υ
άγωνιας. Ίούί ύπβχρεώνει νά βκορπβϋν καί ·
πάλιν ά φ ε; ι δ ώ ς ©ρκςυς καί έπαγγελίας,
πρός όλας τάς κατευθύνσει; καί ιδίως «Ρός
τούς, μωρους καί τούς άόιορβωτως
ευπιστο-θί — ©τω$ καλη ώρ» τον λόγον μας—'
αί πληγαί των οποίων, άπό τούς προηγβυμέ-
νους, υπέρ τής ελευθερίας αγώνας, παραμέ-
νουν άκόμη άνεπούλωτβι.
Πλανώνται ©μω$ πλάνην οικτράν οί
έξ έπαγγέλματος εκμεταλλευταί τού αϊματος'
καί τού ιδρώτος των άνυατερασπί-
σ τ ω ν λαών, οί διεθνεΐς Φαρισαϊοι, πού διεκ
δικοϋν την ήγεσιαν τβΰ έλενθερου κοσμου, διά
να έπιτυγχάνουν εύκολωτερα τούς ά ν ο μ ο
λογήτους σκοπους των. Αυτήν την φο¬
ράν ϋέν θά ευρεθούν ηνάθιοι οί . ©ττοιβι θά
χύσουν τό αίμα των, παρασυρόμενοι άπό ά¬
π α τ η λ ά ς ϋποσχέσεις καί κ ί £ δ η λ α
συνθηματα.
Τβ ι,τροσωπεϊβν των δ ι εθνών λυμεώνων πού '
παριστανουν τούς στυλοοάτας' τής ελευθερίας '
και ένώιαφέρονται μόνον διά τα ιδία
συμφέρβντα — χάριν των οποίων ποδβπατβύν
και τα στοιχειωδέστβρα άκομη
των άν&ρωπίινων δικαιωμάτων — έπεσε πρό
πολλού καί απεκαλύφθη α τ ν γ ν ή ή ηρ«
γματικοτης.
Ό Όργανιαμός των Ήνωμένων "Εθνών α¬
πετέλεσε την λυύίαν λίθον, επί τή; οποίας έ-
^οκιμασθησαν οί μεγαλόσχημοι κοσμοσωτηρες,
που άπεδειχθησαν άδιστακτοι εκμε¬
ταλλευταί και κάπηλοι των ύ ψ η λ © τ έ-
ρ ω ν άνθρωπίνων ίδ&ωδών, βτ>ρός επιτυχίαν
των ά ν ο σ ί ω ν αυτών έπιδιώςεων.
Μίαν επί πλέον, περί τούτου, απόδειξιν, α¬
ποτελεί τό γεγονός ότι οί έμφανιζομενοι ώ;
άκοιμητοι καί άδέκαστοι φρουροί της ελευθε¬
ρίας, της δικαιοσυνης και της ηθικής, ύιεδνε,ς
μεγαλοκαρχαρίαι, ένεκολπώβησαν καί περιε-
πτυχθησαν τους αίμββόρους Τούρκους
σφαγεις έκατομιμυριων Χριστιανών καί αλ-
λων άθωωιν λαων, τούς τυμβωρύχβυς, τβύς ά-
π ε χ Θ ε ι ς έγκληματίας, ©ι ©ποιοι έπρεπε
νά ειχαν πρό πολλού άποοΛηθή άπό τούς κόλ-
πονς τής δ>«θνοΰς κοινωνίας, διά τα ά μ έ-
τ ρ η τ α έγκληματά των, καί πρό παντό{
δια την πατροπαράδοτον άπιστίαν των.
Είς την περίπτωσιν αυτήν έρχεται είς τόν
νβΰν μας, τό άθανατον πρ©γβνικ©ν ρητόν αβ-
μβι©ί όμοίω άεί πελάζει». Οί Βρεταννοί Τόρ
ρηώες και οί άργυρώνητβι Άμερι-
κανβι Ρεπουμπλικανοι τοΰ ^ωμά Ντίουι καί
τού Τίων Φοστερ Ντάλλες, άνεκάλυψαν ε-ίς
τα αίμβσταγή ληστρικά στιφη τού
Μεντερές καί τού Ζ-βρλβϋ, τβύς συντρβφους
πβύ τβύς ταιριάζουν.
ΜΙΧΑΗΛ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ2
'Ας εύχηθοϋμιε νά ξανάλθη ό
Χριστός στόν Κοοιμο, όχι μέ την
αγιαστούρα αύτη τή φ<Η?<ι, «Αλα μέ τό φραγγέλιον, δηλαδή τόν οούδουλα κα ίνα κάμη μια γενική κάθαρση είς την Θρησκείαν Τι>«>.
ΒΤΖΑΝΤΙΟΣ
ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
Γενομένων αρχαιρεσιών είς
την 'Λοελφότητα ^.εβοικιωτων
δ "Αγιος «Ιωάννης δ Θεολο
γος» ΜικαΙας τΐρός εκλογήν
Πεου Διο.κ. ΣυμβουλΙου έξελέ
νησαν οί κάτωθι : Νικ· Κυρίαι
ζής πρόεορος, Άγγ. Παποηο
πυυλος γεν. γραμματεθ,, Ιω
Ξοθιβς Λ' Λντιπρόεδρος, Ιω.
λακελλαρΐ&ης Ταμιας. Σύμβου
λοι: Γεώργ ΚυριακοΟ, 2-τυλ.
Άπίργης, Άλβανορ. Καριχκά
ση Έζελεγκτική ■Ετιιτροπή:
Νικ. Χιώτογλου, Μιχ, Δαρόά
. ίΐικ, ίκανδάλη.
'Ύστερα άττό τριάντα πέντε όλάκερα χρόνια...
Η ΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
1ΙΟΝ ΑΗΜΟ ΚΕΡΑΤΙΙΗΙΟΥ
Πόσοι πρόσφυγες έστεγάσϋησαν καί πόσοι άπομέ-
νουν γιά στέναση. — Ιΐοια ή^τόχη των ένοίκων των
2.000 .ιταραπηγμάτων ιτου κατεθαφισαν οί γερμανοϊ-
ταλοί. — ιΗ άνοσια σκέψη δια την καταργήση τής
προσΦυγικής αποκαταστασεως. — Στά «Ιΐειραματι-
κα». — Τί λέγει ό κ. Ί ελώνης —>1ά στεγαοτικά Οανεια
'ΪΙ
Είπαμ* ότι σύμφαχνα μέ τόν ύπη-
οεσιακό πίναχα τοΰ κ. Άθανασιάδη
τοΰ 1928, ιτύ Κεοατοίνι βΙχ« 6.123
παραγ«ούχονς. Άπ' αύτούς στεγά-
σθηκαν μέ μόντμα αΐκτιματα τοϋ 'Τ
πουργείου Κοινωνικάς ΙΙρονοίας
1457 καΐ έμειναν γιά στέγαση
4.666. Φαίνεται ό'μως δτι άπ' αύ¬
τούς στεγάσθησαν καί σ' άλλους
συνοικιομούς ή καΐ μόνοι τού; 1
μετακινήθηκαν άλλοϋ γιατί όπως
μάς βεβαίυκτε ό Πρόεδρος τοϋ το-
πικοΰ προσφυγικοϋ σύλλογον <Ή Πρόοδος» κ. Ζαφείρης Ι'ρλώντ,ζ, στήν άρχή τοϋ πολέμου υπήρχαν στό Κεοατσίνι 2.000 παράγκες. Την πληροφορία αύτη μάς την έ- πεβεδαίακίε καί ό Δήμαρχος κ. Μι- σαηλάδης καί διάφορες ύπηρεοίες τού 'Τπουργείου Προνοίας. Δυστυ- χώς ή άπογραφή τοϋ 1937 δέν λύει τό ζήτημα γιατί όπως πληοοφοση οέν τούς
ού συνεργάτου μας κ. Θ. ΚΑΙαΠΗ
ι έπέτρεψαν οί άριμόδιες άρχές νά δτι άν δέν ίϊίργανωνόντανε κι' δν
, Ιανακάιμουν τό καλυβάκι τους.
| Μετά τή,ν άπ€λευθέρίι>ση χρέος
Ι είχον τα διάφορα κόμματα ν' άπο-
I
ολέιψουν μέ στονγή στάν προσφυ-
| γικό κόσμο καί νά ποογραμματί-
σουν την άποκατάσταση τού. Του¬
το δμως δέν Ιγινε γιατί νόμισαν
ότι θά μΛθροϋσαν νά παραγράψονν
τό ζήτημα καί ν' άφήοονν τα τραγι
κά θύματα μιάς έθνικής συμφοράς
πού ίτοοκάλεσαν οί διχασμοί τους
στό Ιλεος ιτοΰ θεοΰ. Καί ώς ίνα
σημ/εΐο τό πέτυχαιν άλλά ή αποπει-
ρά τους νά καταργήσουν την πρυο--
φυγική άποκατάσταση σάν κρατι-
κή ΰπηρεσία προκάλι^σε την έξεγερ
σΐ) τοΰ προσφυγικοΰ κόσμον καί
την ματαία>ση τοΰ άνιχήοιι σχεδίον
ίτού ι^μει,νβ γιά τόν .προο'φτ/τγικό
κόομο μιά τρανή άπόδειξη των ένδο
μύχα>ν σκέψεων καί αΐσθημάτων ά-
πέναντί τού εκείνον πού στήριζβ
στήν άρχή γιά δεκαετηρίδες όλό-
κληρες. Άλλά τό θέμα τούτο εί¬
ναι γεΛ«ικό καί ,μετά την παρέκοαση
αύτη άς |αναγυρίβοιΐμε βτή 6άαη,
κι' α; δοϋμε τί άπέγινε μέ τίς 2000
οΐκογέ-νειες πού εΐπαμε πάρα πάνω.
"Οταν κανείς κατέδη άπ' τό τραι
κάκι τοΰ Περάματος στό Κερατσίνι
καΐ πάρει τό φαρδύ δράμο πού
6γάζει στήν Παιδική χαιρά θά δή
πρός τα άρισττερά τού όλόκλ.ηςα
άπό όιώροφες πολυ
Είναι οί πολυκατοικΐες
πού Ιχτισε κατά τό 1948 τό ΰπουρ-
γεϊο Άνοικοδομήοεως καί πού
ό κόσμος στό Κερατσίνι τάς λέγει
«τα ·τεΐιραιμαιτιικά» γιατί όπως μδς
είπαν, Θέλησαν νά πειραματισμόν
(μ' ίνα. τραγελαφικό τύπο σπιτιών.
ΟΊ Λολυκατοικ'ίες αύτές είναι διώ-
ροφες καί Ιχονν στήν πρόσοψη πρα
σιές πού οί κάτοικον τίς
σιές ς
ται κ«1 είναι καπάφυτες καί δίναυν
Ιμι,ά δψη χαράς στό πειρι.βάλλογ.
Μβσα όμως τα σπίτια καθώς μας
λέγοιτν οί ενοικοι είναι άθλια, μι¬
κρά, πληκτικά, άνθι>γι«.νά
μένα πάντο σέ καικό σχέδιο κα'ι κα-
κοχτισιμένα. Σ' αύτές τίς ιτολνκα-
τοικίες στεγάσθηκαν 480 παληές
προσφυγικές οίκογένειες άπ' τίς
2000 πού εΐπαιμε. ΟΙ πολυκατοικίες
ριύτές τώρα μόλις
Ο
στή,ν άριμοθΛΟτητ.α τοΰ 'Τπουογβίου
Κοιν. Προνοίας καί οί ενοικοι μέ-
νουν μέοα ξεκάρφωτοι χωρίς νά
πάρουν ακόμα τα πιαοαχωοητήοια
τους.
Μέ τή στέγαιση των 480 οΐκογβ-
νειών στά €πειραμ,αιτΐκά> άπόμεναν
ώκόμη 1410 οίκογένειες γιά στέγα-
οη, (Μ έ&^ ά
, Ι
ί
|δέν Ιτρεχαν μόνοι οΐους έδώ κ' έκεϊ
δέν θά λνόταγ τό ξήτημα τής οικί»
γενειακής <ττέγης ταυς πού τή χρω στά τό κράτος άπ' τα 1^22. Άπ' τα κόμματβ καί τούς πολι.τικάνη&ε{ πού τούς ξεγελοΰοαν τόσα χρόνια /μιονάχα για τίς ψήφονς εΐχαν μέ τό δικ-ηο τους άπβλπι>σθη καί ετ-σι
Ιδρυσιαν τόν τοπικό πιροοΗρυγικό
σύλλογο μέ ττήν έαττονυμιίαν «Ή
Πρόοδος» κατά τό 1962. Πρόεδοος
τού συλλόγου άναοείχθηκε ό κ. Ζ.
Τελώνης, Γεν. Γραμματεύς ό κ.
Σπ. Χατζηοντύρογλοΐ), ΐαιμίας ό κ.
^α%. Άγαθά,κης, Άντιηροεδροι οί
Κ.κ. Άο. Μουρατιά5ης κα'ι Λάζ.
Κουμαράς καί Σύμοουλοι οί κ.κ.
2ά6. Μάντικας, Λαζ. Παπαδόπου-
λος καί Γ. Κακηης. Μέ την άνά-
&ειξη της διοίκηοης αυτής τοΰ σνλ
ιλόγου άρχίζβι κι' ό αγώνας γιά
την άποκατάσταση. Ό κ. Τελώνης
ΐμάς έξκπορβϊ τα τρεξίίιατά τού
»<αΙ μάς λέγει ότι δοήκε μεγάλη ιχιαίτανόηση άπό μέρους τοΰ 'Τφυ- πουργοΰ τής Ποονοίας κ. Ψαρρέα γ/αΐ τού Διευθυντοϋ τής Προσφνγι- κής Άποκαταστάοιεως κ. Ρηγάδη κοβί Ετσι καΐτάφερε τελιχά νά στ-ε- κάση μέ τό σνστημα τής αύτοστβ- γάσεως 236 παληές προσψυγικές οίχογένε<.ες κατά ηο 1956 στά οΐ- ι — *ια της όοοΰ Καισαρβίας κοντά έ·κκλησιά τοΰ Αγ. Γεωογάου. Ό κ. Χελώνης εΐχβ τήιν καλω- σΰνη νά ιμάς όδηγήισηι Ιέπί |τό- Λθυ κου εΐδαμ* μιά πραγιμαΐτική κοαμογονία. Σπίτια, ή άλήθειια μι¬ κρά, άλλά καλοχτιομένα καί νοικα κνρειμένα. Βλ£π«ι κανβΐς ™ήν προ- σπάθίΐα γιά την καλύτερη έμφάνν ση άπό κάθε- άποψιν· Είναι 6έ6αια τα σπίτια, τά,ίίεριοΌΟτενα τούλάχι- ;, σιον, μ*σΐί»ι«μϋ>μέα άλλά τί θά σοϋ ( ·
κάμοιον αύτοι οί χριοτιατνοί, έογόΛΐς ''
ά'νθρωιποι μι6ρ/οκ»|ψατιάρηδε.ς μέ τίς . ρ.
20-25.000 δραχμές που τούς δίνει ;
ΐί) 'ΤποΜργεϋο γι-ά δάνεια αύτοστϊ- · ι %
γάσεως ; Τί νά π*ίι>τ,οκάμονν μ' αύ
τα τα λεφτά; Θεμίλια θ' άνοίξονν; '
Ντουοάοια θά χτίσονν ; Πόριτ,ες καί ;
παράθιν* θά δάλυνν; βόθρο θά σκά
ψουν; Τί θά κάινονν; ΕΙνα,ι φανερό >
6'τι αν τα πράγματα ιμείνουν Ιτσι
ό'τ* Ιγινβ ώς τώρα θά κατα«~,ραφή
καί τα λβπτά θά πάν? χαμένα καί
είναι φανεοό, δτι τό 'Τπουργεϊο
πρέπη χωρίς άναβολή νά χορηγή- ''.
ση γβνναϊα <ηιμπλτκκοματ»ίνά δάινβια οτούς Λιχαΐνύχους γιά ν' ά—·τ«λϊιι ■ ώσουν τα καίβ1ματα τους πού κιν ■' >
οννεύονν νά χαλάσουν. Είναι γινι-
κή ή άξίωοη τον κόσμον αύτοϋ νά

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΙ ΚΟΧΜΟΧ
ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ Σ1ΝΑΣΓΓΩΝ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
Θά μπαροϋσε στό (Τημείωμα αΰτό
νά μπεΐ άκόμη δ ΰπότιτλος «π ώ ς
ιαΐσιθάνονται ο Ι λ α ο ί»:
πώς αΙσ&άΜονται οί λαοί, δταν μέ-
νουν άδΐσιμευτο' άπό την έπίδρασηι
των πολιτικών ή όρισμένων πολιτι¬
κών των καί τής δποιασδηποτε ϋπο-
βολημιαίας καί ΰστερόβουλης γιά
χιλίους καί δυό λόγους πνευματι-
κής των καθοδηγησεως.
Ό Νικόλαος Ζουμπουλίδης είναι
πραγματικά μιά χαρακτηςκ·στική
καί έξαιρετικά ένδιαφέρουσα φυσιο-
γΐνιο,μία τού τόπον μας καί Ιδιαιτέ¬
ρα άνάμεσα στούς πρασφυγικούς κύ
&ολους· «ν τ ε ν τ έ» τόν απεκάλε¬
σαν τα τονρκάκια τής Σινασοϋ, α¬
κριβώς γιά την ψυχική τού άγαθό-
τητια, «ού μέ μίαν ΰπΐρ&ολική—δέν
είνα ιπολύ &ν τό ποΰμε—άκτννοδο-
λία, λάμπει στό πρόσωπό τού. Ψυ-
|χή άγαθή άλλά καί ΐτΝεΰμα καλλιεφ-
γηΐμένο. Ασφαλώς δέ καί ή καθ'
Ιαύτό έπαγγΐλματιο'.ή τού άπασχό-
ληση και έπίδαση —ποόκβιται περί
άρχιτέκτονος— συντελεί μέ τίς καλ-
λιτεχνικές αξιώσεις πού δημιουρ-
γεϊ γιά τχχύς έργάτες της, στην ψυ-
(τ>κή καί πνιε>υματική τού έ«λέπτι>ν-
ση. Συνοϋβίτης μ' Ινα παθος κι'
αύτός ζεστό καί πολύ «ύγβνωίό γιά
την πιατιρώα γή.
Οί <ΛίμΛαιτρι,ώτες τού Σιναισΐτες, Ικάθε χρόνο, γύρω στή γιορτή τού Άγίου Νικόλαον, γυορτάζαυν μέ πα- νηγνρικάτητα, άλλά καί μέ μίαν εύ- Ιρύτατη σνμμετοχή την έπίσημη έ- μερά τού άξιόλογου Σωμα¬ άά ί εό τείον των, είς άνάμνηση καί ενός (μεγάλον, πανκαππαδοκιικοϋ, πανη- γυριοΰ, τότε, τα καλά καί άξεχα- στα έγεινα χρόνια, στήν πολνφίλη- τη «χαμένη» πατρίδα τους. "Εφέτος νοΊε,ρα άπό τί,ν αρχιερα- τική λειτουργία Μοί τήιν άρτοκΛα- σία στόν Άη-Δημητρη τού Νέον Φαλήρου, όταν σνγκεντρϋ>βήκαν€
«αί γέμισαν άσφνκτικά —άς πα-
ραοΒΐγματΐνστοϋμε κι' εμείς οί αλ-
αίθουσα τοΰ κϋνι)<ρου είχαν την ώριαιοτατη "σπου&αία όμολογουμένως είμ- ι>ση, νά βάλουν τόν Ζσνμπονλί-
_.„ Μά μάς εκθέσει τίς εντύπωσις
ΓΡοϋ άπό Ινα πρόσφατο ταξίδι τον,
μόλις τόν πειρααιμένο Ίονλιο, στην
Σινασό.
Λουτόν καθώς τόν άκουα, ^ μ*
μιά σοφή καί καλοζυγισμενη άπλό-
τητια, καΦαρό φανερωμα τής έβω-
■περικης τού ίδιιοσυστασιας, ν α μάς
μιΑα γιά δσα εΐ&ε και όσα δοκιμα-
οε σ' αύτό τού τό ταξιδι στήν ά-
γαπημενη τού γενετειρα, στήν πόλη
τής πρώτης ςωής τού και τώ* τά-
ΐφα>ν τώιν προγόνων τού, 6έν ήσαν
ίυίγα δσα τράβηξαν καπως περισ-
σότ.ερο έπίιμονα την προσοχή μόν,
Ιβαί έψειραν τό λογισμό μου πρός κα-
ποια άπώτιερα, άν οχι σαφή συμπε-
οάσματα, πάντως γενικότερα έρω-
•τήματα, «ού δβν, είναι ισως αστχ-ο-
π» νά άπασχολήσουν τούς
Ιΐόνεσ^, ως το
Ματαρρευσεως, στο αντικρυσμα τον
χώρον) τού πατ.ριο<ιοΰ τού σπιτιοϋ καί χαρηκε πάλιν οταν εΙδε τα δεναιρα. τοϋ κτηματός τού, τα ίόια όπως τα εΐχε αφησει, νά τα βχουν α&. και να τα εχονν οάν να τό ξαιρανβ άπό πριν, ποσο τημα τουτο καί ή άξίωσή τους αύ τή είναι απόλυτα δικαιοΛογημενη. Με τη στεγαση των 2ί6 οικογέ¬ νειαι άπομενουν ακομα άστεγες 1174 οικογεν&ιες απ' τις αρχικες 2.000 Ό κ. Τελώνης μάς λέγει ότι απ' αντες τίς οικογ*ν&ιες άλΛε-ς §ι>
κληρησαν τελείως, αλλες εχτισαν
μύνες τους και δεν μενοσν παρα
2£.υ ακομα οικογενείας πον ταλαι-
πωρουνχαι στα νοικια, συμφωνα με
στατιστικη που εχε,ι κάνη ό σιιλ-
λυνος. &ιναι φανιερό ότι οί οικο-
γε-νε,ιε,ς αυτες εχυιτν προχ&ραιοτητα
για στεγαση αφου είναι παληες πά
ραπηγμαι&ικες οικογενείας και έ¬
γιναν και όυο φορες πρόσφυγες.
Άλλα μάς πληροφαρεϊ ο κ. Γ«Λω-
ντ,ς, ότι αλλα οικοπεοα στο Κερα-
χσινι οεμ νπαρχουν κιαί γι' ανχο
ν α γίνη τό γρηγορωτε,ρο η άπαλ-
Λΐτριωση ατον Κοκκίνουραχο πανω
απ' την ΆμφιαΛη πραγμα που ί-
πιθΐωκεα και θιΛ.ει το Ίπουιργε-ίο
ής Ιΐρονοιας αλΛ' άντιόρά το ' Γ
πυυργειο "Ανοικοδομήσεως με διά-
<ρορες προφασεις. Δεν προκ*ιπαι ,μονο για τη στεγαση των 200 οι- «ογενειών ποϋ άπομενουν άλλα μάς λέγει ό κ. Τελώνης μπορεϊ με την άπαΛλοτριωση αύτη να λυϋη καί τό ζητημα των υπεραριθμων τής Δρα πετσωνας. Λοιπον, άς καμφθοϋν οί άντιιρρησεις τοϋ 'ϊπονργειου τής Ανοικοδομήσεως γιατί προκ-ειταΑ, γι« τή στ&γαση χιλιάδίβν άινθρώπων και τβιτοια ζητηματα Οβν έπιδεχυν ται άναποόιες καί ΰπαλληλικες κο>
λοσιεργίες.,
Στο Κερατσίνι Ιχουν στεγασθή
μέ τό συστημα τής αύτιοιοΐεγασΐως
καί 161 οικογενείας άπ' τη Δραπε
τσώνα επί τής ΰπουργίας τοΰ ση¬
μερινον ύπουργοΰ τής Γεωργίας κ.
Άδαμοπονλου, άλλά καί ατην προ
(ιϋλή τοΰ ζητηματος καί στόν άγώ '
να καί τα τρεξιματα τοΰ τότε δή¬
μαρχον τής Δραπετσώνας καί σή-
μερα Κερασινίου κ. Μισαηλιδη πού
κατήρτισε καί τόν κατάλογον έκεί-
νων πού στεγάσθηκαν.
Δυοτυχώς δέν μπορέσαμε να
βι>οϋμε στοιχεία γιά τα δαπανηθέν
τα ποσά άπ' τό 'Τπουργεΐο Ανοι¬
κοδομήσεως γιά τό χτίσιιμο τών
«πειραματικών». Τό ύπουργείο Προ
νοια; διεθεσε άπό τό 1952—1956
γιά δάνεια αύτοστεγάσεως στό Κε
Οατσίνι 6.000.000 δραχμές καί χχί
σθηκαν μέ τάν τρόπο αντό 397 κα
τοικίες καί ΰπολείπονται άκόμα άλ
λες 250 στό νοίκι άπ' τίς παληές
παραπηγματικές οίκογένειες
'Εκτός ομως άπ' αύτές τίς 250
οίκογένειες ϋπάρχοΐ'ν άλλες 1.000
παραπηγιματικές στήν άνω Δραπε-
τσώνα δηλ. στήν Άνάληψη. Γνω-
ρίζουιμε δτι γιά τή Δραπετσώνα έν
διαφέρθηκαν προσωπικά καί ό ΰ-
φυπουργός κ. ψαρρέας καί ό διευ
ιβυντής τής ΟΛοκατ«στάσεως κ.
Ρηγάδης καί δτι μέ τίς φροντίδες
αυτών κατωρθώθηκε νά γίνη ή κτη
ΐιιατογράφηση τής Δραπετσώνας.
Άλλά γιατί νά σταματήση ή δου-
Αειά ώς έκεΐ καί νά μην έπεκταθή
«αί στήν ανα> Δραπετσώνα; Τό
μεγάλο αύτό έρωτηματικό άπευθύ-
νει ό ένδιαφερόμενος λαός στό 'Τ¬
πουργεΐο Προνοίας.
Άλλά μόνο μέ την άνέγερση με-
ρικών έκατοντάδων σπιτιών δέν τε-
λειώνει^ ή άποκαττάσταση. 'Τπάρ-
άκάμα χίλια δυό ζητηματα
τα Ενιαχ&β πολύτιμα γι' αυτόν άν-
τικείμενα' τα χάρηκε σάν ίνα «ομ-
μάτι τής ψυχής τού, Ινα κομιμάτι
τής παληδς τού ζωής.
ΕΙδε τθύς ντοΛΐους Τούρκους νά
δρίσικωνταιι άκόμη σ* ιμιάν Ιντονηι
&ιάστα<ΐη μέ τούς Λρόσφυγιες· κάτι πού αν κάποτε, τα πρώτα χρόνια μετά τή μικ,ραισΊατική καταστροφή παραίτηρ/ήθηκε καί <τέ μας, σήμερα Λΐά είναιι όλότελα |εΛεραοιμ4νο δια- φορά καλλιεργείας καί ψυχικης έ- Θνιικής ένότητας. Έσηιμιειίιοσα καί θυμήθηκια την άγοίΐητή μου "Οιλγα Βατίδη μέ τό πολύτιψ» 6ι&λίο της «ή χριστια νικ-ότητα των Τούρ¬ κων καί οί "Ελληνες τής Μικράς Ά σ ί α ς», πό- σο άκόμη δυατηροΰνε οί Τοΰρκοι στή Συνα»σό, έ'να αϊσθηιμα λατρείας πρός τα χρΜΤτιανιικά Θρησ«ιευτικά σε βάσιματοί. Σ' ενα σ^ίτι άπ' έξω υ- πήρχε άκόίμη ό σταύρος άνάμεοα σέ δυό παγώνια κ.αί ό ένοικος τοϋ σπιτΐϋοΰ συμφώνηοιε γιά την προσ- τασΐα πού τοϋ παιρ«ίχε αύτο τό ιε- ρό εμιβλημα τής Χρισ'τιανοσύνης. Καί έκ.εϊ εξω άπό τή Σιναισό, στο τρημισιμένο μο|»στηρι τοϋ ΐτολιου- χσυ της πόλεως, ΐτάνε οί Τοΰρκοι καί σημειρα καί οένουνε κουρελά κΐια (ϊτοΰς γύρω θάμνους καί στα δεΛΤρα, χάιματά των, την ώρα μ*.άς των άνάγκης, ενός κινδύνου στόν Ά ζ ί ζ - Ν ι κ ό λ α. Καί δς 6ρί>οι>με καί στό πιό σο-
6αρό άπό δσα άκουσ'α, αυτό ποΰ
πολύ σωοτά, σέ μακράς καί μέ' δια
φορα περιστατικά έτόνΐϋσεν ό ό
τής· τί]ν ύΛο&οχ,ή πού τοϋ κάναγε
οί συιμΛΐατιριώτίες τού οί Τοΰροιοι:
αύθάριαητη, θερ|.ιή. δσχ) δέν (υΐιοροϋ-
σβ νά φανΐαιστεΐ καί μάλυστα μετά
τα γεγονότα τοϋ 2εΛτειμ6ρίοαΐ τοϋ
1955 καί παιρά τή σιτνεχιζομένη
Καλλιέργεια άν#ε?ιλτ)νικοΰ φανατι-
σιμοϋ μερικών τουρκ,ιικών έφημΈρί-
καί πολλών τΌυρκων πιοΛιτικών.
Τόν θΊΐνό&ευε ό όμχ>γενης 6ου-
λευτής Κωνσταντινουπόλεως Χα-
τζόπσυλος. Μιά στιγιμή στάθηκαν
αί ό ΖουμΛουλίδης κατι ρώτησβ
μια γρηά τουρκάλα, κάτι πού άφο-
αυτήν την Ιδία.
—Παιός εΐοαι έσύ; τόν ρώτησιε
κι' έκείνη.
—'ίνας γκι,αούρης άπό 6 ώ.
—Καί ποιβς γκΜ*ούρτ}ς είίταΐ;
—Ειμαι ό τάοε τής ταιδε ό γιό,.
Μολις τ' ακουσε τα βνυιιβιτα ή
γρη ι τουρικάλα, σηκώθιικε «αί ρι-
κυριολεκτικα άπιάνοΌ τού καί
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΗ ΗΠίΗΕΗΩΗ ΠΟΑΙΤΕΙΩΗ ΕΙΝΑΙ
ΠΕΠΕΙΣΗΕΗΟΣ ΟΤΙΘΑ ΚΑΤΑΣΤΗ ΠΛΕΟΝ ΙΣΧΥΡΑ
ΚΑΙ ΑΡΡΑΓΗΣ Η ΣΥπΜΑΧΙΑ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ-ΗΕΑΩΝ
ΤΟΥ ΑΤΑΑΝΤ1ΚΟΥ ΑΗΥΝΤ1Κ0Υ 0ΡΓΑΙ1ΙΣΜ0Υ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, 20,— Ή επι άνω- χείρα». Είς ερώτησιν δημοσιογρά-
τάτου έπιπέδου διάσκεψις των κρα |<)>ου αν έπλανάτα υπεράνω τής δι¬
έ ή ά ω Σϋ
τον αγκάλιασε και τόν φι/νθϋσί. καί
τον χαϊδολογοΰσε, σέ σημεϊο που ό
Χατζϋιπουλος παρενέδη έκπληκτυς.
—Μά συγγενής σον είναι αύιη
ή γρηά;
Άλ·άλογα γίνηκαν καί α' άλλα
τουρκοσπιτα, δπου τούς φιλ<·νσανϊ την ιδία πανττον θερμή διαχυτι- κόχητα. - Μάς φύγατε· γιατί δέν ιιάς έ'ρ- χεοτε; μάς φνγατε, τοϋ λέγανε πολλοι καί διάφοροι, καί εφυγε χό «μπερικέτι» άπό τόν τόπο μας. Διοργάνωισα|γ| εϊδικά γλΐνΐια άπο- χοιρετισμοΰ, οπου λ.αΐΛΐοί τροβαβού ροι τοϋς τραγούδησαν παθητικά τρα γούδια άποχωριομοϋ, τραγουδια πο- νεμένα πού 6γαίνανε πραγματικά «πό την ψυχή τους. —Νά μάς ερχεσθε! νά αάς στεί- λετε καί αλλους! ήταν ή ύστερνή, μιά έπί- ισνη, παράκληση κατά τό ξεπρο- Τί σν,μ&αίνει λοιπόν στά θα τής ψυχής τοϋ λαοϋ χΰτοϋ; σία >ατά6αθα κ·αί τών δύο λαων άση{α
λώς;
Πέντε αΐώνβς συμ&ιώσεως, άνα-
κάτ&μμα αίμάτων καί έθίμων, έ'νας
έντονος ψυχικός καί ήθικό; άλλη-
λοεπηρεασμός, εδημιούργησαν μη-
πως κ/αταστάσιεις πού είναι δύσκο-
λα νά τίς άλλοιώσουν καί νά τίς
μετατρέψουν όριστικά τα διάφορα
γεγονότα καί τα πολαιότερα καί
νά νεώτερα;
Δυό μεγάλοι πολιτικοί, οί μεγα-
^ίτεροι τών χρόνωινι μας καί τών
δύο λαών, ό "Ελευθέριος Βενιζε-
λος κα'ι ό Κεμάλ Άχατουρκ, μετά
την τραγική έκείνη λύση τοΰ έλ-
ληνοτουρκικοΰ δράματος κατά τό
φθινόπωρο τοΰ 1922, ε-Ιδαν άραγε
καί με μίαν Ισως καί διαισθητωϊή
ιμεσα στην προοπτι-
κή τής μελλοντικής ιστοριίας τών
δυο λαώ^ι κ-αί προσπάθησαν αιργό-
όταιν μπόριε.σαν, νά έδραιώ-
τών τής άτλαντικής κοινότητος έ-
τερματΐσθη, χθές περί ώραν 12.55
Γκρήνουιτς, άφοΰ ενεκρίθη τσ κεί¬
μενον τού ανακοινωθέντος καί ό
πρόεδρος Άιζεινχάουερ ηύχήθη δ-
πως τάς αποφάσει ς αυτής έγκολ-
πωθοϋν οί λαοι τού ΝΑΤΟ καί #-
κάλεσε τούς συναδέλφους τού νά
τηρήσουν ενός λετττοθ σιγήν ττρος
έπικλησιν τής εύλογίας τοΰ Κυ-
ρίου, ώστε τα άττοτελέσματα τής
διασκέψεως νά άττοοοθν πρός τό
συμφέρον τής είρήνης. Τ6 ανακοι¬
νωθέν θά αποτελέση τόν καταστα¬
τικόν χάρτην τής αμύνης των κρα-
τών τής άτλαντικής κοινότητος,
κατά την ατομικήν εποχήν.
Ό ύπουργός Εξωτερικών τοΰ
Καναδά συνώψισεν ώς εξής την
στάσιν τοΰ ΝΑΤΟ έναντι τής Ρω-
σίας : «Άς διατηρήσωμεν την τη;-
ρίτιδα ξηράν καΐ δς τείνωμεν την
ή
ασκέψεως ή σκιά των «Σποϋτνικ»,
απήντησεν άρνητικώς
Ό πρόεδρος Άιζενχάοιοε,ρ ανε¬
χώρησε την 17ην Γκ,ρήνουΊτς, προ
ττεμφθεϊς υπό τού Γάλλου ττροέ-
δρου καί μεγάλου άριθμοϋ προσω-
πικοτήτ&ϊν. Πρίν έττιβιβασθη τού
άεροπλάνοκ, ό κ. Άιζενχάοιηρ ε¬
δήλωσε τα εξής : «Κατέχομαι ά¬
πό άνάμικτα αίσθήματα χαρας και
λύπη. Λιπτοΰμαι διότι δέν ηδυνή¬
θην νά παραμείνω περισσότερον είς
την χώραν αύτην των προσφιλεστέ-
ρων άναμνήσεών μου, άλλ' είμαι
εύτυχής διότι τό έργον μας επε¬
ρατώθη μέ φιλίαν καί £ίλικρινή συν¬
εργασίαν. 'Η ένότης είς την προσ¬
πάθειαν μας εχει ενισχυθή. Όφεί-
λαμεν τώρα νά θέσωμεν είς εφαρ¬
μογήν τάς άττοφάσεις μας. Έτπ-
στρέφω είς τάς Ήν. Πολιτείας ττλή
ρως ττεπΈΐσμένος δτι ό άμερικανΐ-
κός λαός, καθώς καί οί λαοΐ τώντικήν κοινότητα, Οπεγράμμκΐε την
άλλων χωρών τοΰ ΝΑΤΟ, θά ύττο- σττουδσιόττιτα τής διασκέψεως, την
στηρίξουν τάς άττοφάχτεις, αί ο¬
ποίαι ελήφθησαν ύττέρ μιάς περισ¬
σότερον ισχυράς βορειοατλαντικής
συμμαχίας». Τον Αμερικανόν ττρό-
εδρον προσεφώνησεν ό κ Κοτύ, ό
οποίος εξέφρασε την χαράν δλων
διότι έπανειδον τόν πρόεδρον ΰγι-
αίνοντα καί διότι ή τταροιχπα τού
είς τσν ΝΑΤΟ εδωσε νέαν ζωήν
καί ψυχήν είς τόν οργανισμόν. Ό
Άμερικανός πρόεδρος έττεβιοάσθη
τοΰ άεροσκάψους, άφοΰ άττεχαιρέ-
τησε δι' αμφοτέρων των χειρών τ ό
σνγκεντρωμένον πλήθος. Ό πρόε¬
δρος Άιζενχάουερ έφθασεν είς Ρέ-
υκγιάβικ τής Ίσλανδίας την 23ην
ώραν Λονδίνου.
Ό κ. Ντάλλες, ό όττοΐος θά α¬
ναχωρήση σήμερον είς Μαδρίτην,
ομιλών κατά την διάρκειαν γεύμα¬
τος τταρατεθέντος έκ μέρους τοΰ
γαλλικοθ συνδέσμου διά την άτλαν
οποίαν έχαρακτήρισεν ώς ΐστορι
κήν Περαιτέρω απηύθυνεν έκκλησιν
αλληλεγγύης ττρος τα μέλη της ά¬
τλαντικής κοινότητος, είς την οποί¬
αν αλληλεγγύην έγκειται, ώς εί¬
πεν, ή στρατηγική τής νίκης και
διά τής οποίας θά επιτευχθή ή ά
ή άλή
ά-
ής ς χή
ποτροτΓή τής ρωσικής άπειλής. ,Ε-
τόνισεν, δτι ό κομμουνιστικάς κό-
σμος στηρίζεται έττΐ τής έκμβταλ-
λεΰσεως ενός δισεκατομμιυρίου άν-
θρωττίνων ύττάρξεων, αί άποΐαι δέν
διαΦερουν άπό κατοικ'ιδια ζώα. Ή
άδυναμία τοΰ κομμουνιστικοΰ κα-
θεστώτος, κοττά τόν κ. Ντάλλες,
έγκειται είς την προσπάθειαν κατα-
τπέσεως τού άκαταπιέστου, ήτοι
τοΰ πόθου ττρος την ελευθερίαν,
την οποίαν εχει κάθε άνθρωττος.
Λύο άλλοι παράγοντες τής άδυνα-
μίας είναι ό διαμελισμός της Γερ-
μανίας καϊ ή καταττίεσις των λαών
τής άνατολιχής Εϋρώττης.
ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ ΔΙαΤΑΓΜΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ
ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΥ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟΚΑΤΑΙΤΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
Ι '.
3ον Τμήιια Εντελλομένων 'Εξό-
)6ων.— "Αρθρον 11.— Ό Ιΐραι-
στάμενος τοϋ Τμήματος Εντελλο¬
μένων Έξόδων είναι ύπευθυνος διά
χον έλεγχον καϊ την εκκαθάρισιν
τών πάσης φύσεως δαπανών τοΰ
Ταμείου Α.Ι1.Α.1Ι., την έκδοσιν
των, χρηματικών ένταλμάτων, την
τήρησιν τών βΐδικών 6ι6λίων καί
γενικά διά πάσαν εργασίαν σχετι-
ζομένην μέ τάς δαπάνας τον Τα¬
μείον.
Τό Τμήμα τούτο διαυρείται είς
τα εξής γραφεΐα:
α) 'Ελέγχου καί Εκκαθαρίσεως
6απανώ και
β) Γραφείον Λογιστικόνι 'Εντελ-
λοιμένων Έξόδων. 6
Α) Γραφείον 'Ελέγχου καί Εκ¬
καθαρίσεως δαπανώ'ν.
Τό Γραφείον τουτο:
1) Έλέγχει καί έκκαθαρίζει τα
δικαιολογητικά δθϋτανών.
2) Έκδίδει τα πάσης φύσεως χρη
ματικά έντάλματα.
3) Καταρτίζει ε'ισηγησεις πρός
τό Δ. Σ. διά την χορήγησιν πιστώ
σεωΜ είς τόν Προν,ιολογισμόν, α¬
ναπλήρωσιν τούτων, έγκρισιν δαιπα-
νών κλπ.
4) Διενεργεϊ την σχετικήν μέ την
κκαθάρισιν τών έξόδων άλληλογρα
ιρίατΛ.
Β) Γραφείον Λογιστικόν Έντελ-
λομένοϊν Έξόδων.
Τό Γραφείον τουτο:
1) Καταρτίζει τόν προυπολογι¬
σμόν καί άπολογισμόν έξόδων.
2) Τηρεί Καν&ολικόν και Ήμερο-'
ΐλάγιον εκδόσεως χρηματικών έν-
ταλμάταχϊ.
3) Βιβλίον ύπολόγων έξ ένταλμά
α*ν προπληρωμής.
4) Βιβλίον παγίων προκαταβο-
«ν, ώς καί παντός άναγκαίου 6οη
βιβλίον.
κοστου κατ' άρθρον, άναγραφομέ-
ν>υ κονιδυλίου έσόδων καί έξόδων
ώς και αίτιλογική εκθε<Λς. Έν περυιιτώσεις καθυοτερήσεως έγ/ρίσεως τοϋ Προυπολογισμόν ι- πιτςιείΐεται, κατόπιν άποφάσιειος τοΰ Διοικητικόν Συμ&ουλυου τοϋ Ταμεί¬ ου καί σχειτικής αποφάσεως ιίοΰ 'Τ- πουργοϋ των ΟΙκονομικών, ή διοί¬ κησις των Έσόόων καί Έξόδων δι* Ικαστον μηνα βάσει των 12 μορί- ων των έγκρννοιμένων «ιονδυλίων τοϋ προυπολογισιμένου οίκον, έτους. δ) Διαρκοϋντοί τοϋ οΐκονι. ε'τους, δύναται τό Δ.Σ. τοϋ Ταμείου να ίΛποποιχί τα κονδύλυα τΐοϋ έγκεκρι- ιιενου Ιΐρονπολιογισιμοϋ, αναλόγως των π^αγματοποιουμένων έσόδων και των παρου<Λ,αζομ4νων άναγκών. Έπισης έπιτιρέπεται δ«ιαρκοϋντος τοΰ οίκαν. ετιους ή χορήγησιις άνα- πλΐιρωμαιτΊκών ή έκτάκτων πΐΛτώ- ωΛ, των οποίων τα ποσά ΐ) άν- τλουνττΜ, τιοΰ υπό ίδιον κεφ. και άρ¬ θρον άναγιραφοιμενου είς τόν Προ¬ ϋπολογισμόν των έξόδων άποθίμα- τικοϋ η δι' άντι-στοίχου αύξήσε-ως των προβλεβτομένων έσόδων ή μει- ώσιως άντιοιτοίχων πωττώοιεωΐΛ 6) Είς τόν προυπολογισμόν τοϋ Ταμείου έίϊΐσυνάπτετα». πίναξ τών ι&ε,κτικών εκδόσεως ένταλμάτων πιστωοι&ων. 7) Δι τροποποποιήσεις τοΰ πολογισμοΰ ίσχυονν, μόνονι μετά την Ιγκ,ρισιν τοΰ 'ϊπουργοΰ των σονν μίαν καινουργια 6άση στήν έ- ξέλιξη γίνΐΛά τής Ιστορίας τών δύο λαών; Καί τα κατοπθνιά γεγονότα; τα πράσφατα καί τα σημερινά; απο,δει- κνύαυΛΐ ίσιος έβφα)ϋμένη τη οάση αυτή; Ιδού έρωττιματα πού π&ριμένουν πάντα απαντήση καί π&ρισΌΟτΐροι μάλιστα τώρα έν όψει τής διαμορ- νέας πραγματικότητος μοϊρα τοΰ άΐΜθρώπιινου είδους. πού Θά μας άπασχολήσουν στό προ οϊχές ^ Τα έιρωτήματα αύτά διαρκώς άνατ Ιδεύονταν μέσα μου καθώς |λιο|ι.|8ιαΰσαι ιμε όλϋθνέ-ν, προσοχή καί εύνοητ&ς συναιοθημα- τικές άντιόιράσεις τήιν έ| ΐδιαφέρου- οα όμιλία τοΰ συμπαθιεστάτθ'υ όμι- λητή τής εορτής τών Σιναοιτών. 1Η άπάνηση κάτω άπό την έπί- Ι&ροχΐίη καί τών γεγονότων πον ζοΰ- με αύτη τή στιγμή μάλ.λον Ιμενε μετέωρη. Παρά ταυτα ύπάρχει κάποιο συμ- πέρασμα: Ή Ίστορία δαδίζει μ' έναν γορ- γότατο καί τρομε·ρά σννταρακτικό ρυθιμό στίς ήμέρες ιμας. Θά ήταν τό όλΛγότερο άφροσύνη δν δέν άκούα- μιε τα βηματ,α τής Ίστοριας καί αν δέν πιροσπαθούσαιμε πάντοτε Μ,αχ σέ κάθε στιγιμή «αί παρά πάσαν προκατάληίψη έκ τοΰ παρελθόντος, νά 6ρκΓκόμαστε έναρμονισαένοι με "Αρθρον 14. 1. Ό άπολογισμός έκαστον οΐ- κονομικοΰ Ιτους συντάσσεται έντός τρίμηνον άπό τής λήξεως τοΰ οίκ. έ'τους καί ύποβάλλεται μεθ' απάν¬ των τών σχετικών στοιχείων είς τό Διοικητικόν Συμ&ούλιον πρός 4ον Δικαστικόν Γραφείο-νι.— "Αρ- κυρο>σιν, ακολούθως δέ είς τό 'Ε-
ιθρον 12.— Τοΰ Γραφειον τούτου |λ&γκτικόν Συνεδριον διά την ά-
«αραλλήλως πρός
δαπανών.
"Αρθρον 17.
1. Αί πληρωμαί των έξόδων τοϋ
Τ.Α.Π.Α.Π. ένεργοϋνταιΐ ε'ς βά-
ρος τοϋ παρά τω Ταμείφ Ηαρα-
κο.ιαθηκών καί Δανειων λογαρια-
σιιοϋ τοΰ Τ.Α.ΙΙ.Α.Π.
2. 'Η εκτέλεσις τοΰ Π^ουπολογι-
ΰ Έξόδων τοΰ Τ.Α.Π.Α.Π. ή-
έλεγχος- έγκρισις καί έκκα-
των πάσης φύσεως δαπα¬
"Αρθρον 19.
Α) Έκκαθάρισις καί Πληοίοιμή
Δαπανών.
1. ΊΗ μισθο,δοσια τοΰ πάσης φύ-
σιως προοιωίΐικοΰ τής ΤΔΑΜΚ ώς
καί τοϋ Ταιμειίου Α.Π.Α.Π. ένεργεί
Φωτογραφήμ ατα
ΥΠΗΡΕΓΡΙΕΣ
Με*εόρτια. Στό χανΛωμένο σαλό-
νι τοΰ φιλικόν ζευγαιριοΰ λιγοστοΐ
έπϋσικίπτες. Πέιρασε ή φούρια τής
γιορτής μέ τούς φίλους καί συγγε-
νείς πον Ιρχονται μ' ?ναν ρυθμό
γρήγορον, μηχανικο θά μΐτοροΰσΕ
^ανένας νά πή, παφαδίδουν τό
σχετικό τυπικό κουτί μέ τα γλυκά
Γ| τα λουλονδια τους, παίσνουγ τή
βέσι άλί.ων, πού σηικώνονται 6ι«-
στικά γιά νά άδειάση λίγο ό τό-
πος, πίνουν αιαστικά Ινα λικέρ γιά
νά εΰχηθούν τίς καθίερωιιένΡ!; εύ-
■χές καί χωρίς καλά - κολά νά
πτηκοννηνται νά (("ύγουν γ.ά νά πα-
οαχο>ρήσιι>ι»ν τή θέ<τι τοιις σ' αλ- ί.οΐ'ς πού κατα<ϊθάνουν δ·ρο>ααϊθ4,,
γιά νά προλά&ουν Ισο>ς νά πάνε
σέ καμμιά ι άλλη γιορτήι..
Τό -τράγιμια κατάντησιε σχεδόν
οάν «κινέζικη εΰγένε·ια»! "Ας ξα
ναρθονμε στό ήρεμο σαλονάκι μας.
Έπισικέπτες λιγη^ττοί καί όχι «κι-
νέζοι». Τα λοινΛαύδια στά βάζα
|εχο>υν άρχί<τει νά γέιρνοιτν τα κεφά- λια τοι<ς κονραισμένα άπό τήιι ά- ν"ία. *Η πιρο'ντη συζήτηοχ, άπό τούς κυ,ρίους γιά τίς μίίρκες τών αύ- τοκινήτων εΐχε πιά ξεθυμάνΐΐ δτανι (ωΐήικιε μιά μιεσόκιοπη σιιμυΛςεμέλη >ίΐυρόα νά μαζεψη τα στακιτοδοχεΐα.
ΤΗταν ή παίραδοιυλεύτρα τον σπι-
τιοΰ κι' 8δοσ·ε άφοιρμήγιά νά ά-
νά·ψη νέα συζητήση,, αυτή τή φο-
|ρά άπό τίς κυρίες μέ θέμα τις
ίκτηρέτριες.
Ή κυρία τοΰ σπιτιοΰ, μιά ποα-
γματικά εΰγε»ννκή κυρία, μάς πε-
ένθουσιασμένη την πα¬
τής. Καλόδολη γιν
ναίκα, τίμια, ποόθυμη, άνθρουυος
πον ποτέ δέν ■κΐυττάζιει τό ώρολόγι,
{<αθαρή, γνωρίζ4βι τί ν« άντιλαμβάνιετιαι κά- τί Θέλει δέν βάλλει ποτέ άπαιιτή>σεις.
__ Τής λέω πΜ^ς φορές νά
καί δέν φεύγιει πρίν νά 6ε-
ί ή θέ
δαιωθή πώς δλα είναι στή Θέσι
ται υπό τού Δημοσίου Ταμείου υπό Ι ταυς, προσθ,εσε η κυρια μας. Λ.ι
τοι
πραΐσταται, παραλλήλως πρός τα
κυρια καθήκοντα τού παρα τ^ Κεν-
τρικΐι Τ.Δ.Α.Μ.Κ. ό επι συμβάσει
ύπηρετών παρ' αύτη δικηγόρος.
1ό Γραιφεϊον τουτο Ιχει τάς εξής
άρμοδιάτητας.(>
έ.ιεξεργάζεταιι πάν σχέδιον συμβάσε¬
ως ή άλλης πράξεως έξ ής γεννών-
ο) Κατόπιν αποφάσεως τοϋ Δ.Σ.
ται δικαιώματα ή ϋποχρεώσεις τοΰ
Ταμείου έναντι τρίτων καί έκφέρει
εγγράφως τήιν γνώμην τού περί
τούτων.
6) Παρηκολούθει την αφορώσαν
τό Ταμείον Ναμοθεσίαν, τοϋς Κα-
νίνισμούς αύτοϋ ώς καί την σχετι¬
κήν Νομολιογίανι καί γνωμιο,δοτεϊ εγ¬
γράφως επί παντός νομικοΰ ζητήμα
τος άφοραιντοις τό Ταμείον έφ' όσον
ϊΐχΐελε ζητηθη ή γνωμη αύτοΰ, δυνά-
ά
ισκησιν τοΰ καταστατικόν έΛε-γχου
κ(/ι έκοοσ4.ν τής σχετικής άποφά-
τό
τους.
ΝΙΚΟΣ Ε
ΜΗΛΙΩΡΙ1Σ
Α, ΓΡΗΓ0ΡΙ1.&ΗΣ
Δέχβται Βηλΐίρά 7 πλατβΐα ';
νου Κοανσταντίνοο ΓΟμθν.>ι< ; 6-1 *α. 4-9 μ.μ. Τηλ 55.3! 7 ΜΙΧ. ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ Χειρ. ΌΔ£ντΐ«τ>ο$
Δέχεται είς τό άρτΐως έξω
ττλισμένον μβ σόγχρονα μηχα
ήματσ ίκ Γερμανίας Ιατρε-ϊον
οί Β Παόλο'-» 1 βνανπ Δή
μαρχίας ΝικαΐΜ';, καθ' εκάστην
°—12 ττ. μ. και 4—8 μ.μ.
μι,νος κιαί έξ ιδίας πρωτοδουλίιας νά
έφιστά την προσοχήν τής Διευθύν¬
σεως επί ζητηματων ένδιαφ&ρόνπΓων
τό Ίαμείον.
γ) Κατόπιν αποφάσεως τιοΰ Δ.Σ.
διε,ξάγει απάσας τας &ικαστηκάς ΰ-
τοΰ Ταμείου,καί ιταιρίστα-
ένώπιον τών πάσης φύσεως Δΐτ
καοχηρίων ώς πληρεξούσνβς διικηγό-
ρυς τοΰ Ταμείου.
5; Παρίσταται ωσαύτως έινιώπιον
πάοης 'Αρχής, έφ' δσον τυγχάνει
άπαραίτητος ή διά δικηγόρον έκ-
ίθθώπησις τοΰ Ταμείου.
ε) Έπεξεργάςεχαι άπό νομικής
Λλευράς τάϊ τροποποιήσεις τής Νο-
μοΌεσίας »αί τόν Κανονισμόν τού
Ταμείου.
στ) Τηρεΐ ειδικόν πρωτόκολλον
καί άρχείον είς δ διαφυλάσσονιαι
κυ'ι τακτοποιοΰνται οί φάκ.ελλο«, τών
Αντίγραφον τοΰ Άπολογισμσϋ ΰ-
ποοάλλεπαι ε'ς τό 'Τπουργείον ΟΊ-
«ωνομικών (1Δ.Δ.Λ. ΤΔΑΜΚ).
2. Ό Άπολογισμός παρουσιά¬
ζη κατά Κεφάλαιον καί "Άρθρον
άπαντα τα κατά ιήν διάρκειαν τοϋ
'έτους βεβαιωθέντα καί εισπραχθεν-
τα έσοδα καί πληρωθέντα εξοιδα,
ώ; καί τα είσπρακτεα υπόλοιπα.
Ίσολογισμός.
"Αρθρον 1δ.
1. Άμέσως μετά την λήξιν τοΰ
οί», έτους τό Λογιστήριον ΐοΰ
1'αα.είου πιροβαινει είς την σύν¬
ταξιν τοΰ Ισολογισμόν.
2. Αντίγραφον τοΰ Ισολογισμόν
ώς καί Άναλυσις τής μερίδος ά-
ποτεΛεσμάτων χρήσεως ύποβάλλον-
ται έντός 2 μηνων άπό τής λήξε-
«>ς τοΰ ο^·>«)ΐν. ετους βτρός τό Διοι¬
κητικόν Συμβούλιον τοϋ Ταμείον
πρός ε'γκρκκ.γ καί υποβολήν είς τό
'Τπουργείον Οίκονχχμικών Γεν. Δ)
νσι Δημοσίιου Δογιστιΐίκοϋ (Τ.Δ.Α.
των άντιγιραφων καί
τών γνωμοδοτησεών των.
ζ) Έκόίδει άναιγραφα τών χρη-
σιμων πρός υπεράσπισιν τοΰ Ταμεί¬
ου εγγράφων καί.τηρεϊ βιβλίον Δι-
καοτικών ύποθέσεων.
ΙΙρούπολογισμός
"Αρθρον 18.
1; Ή Διοίκησις τών έσόδων καί
έζοδωνι τοΰ Ταμείου έν&ργεϊται 6ά-
οει έτησιου προυπολογιοιμοΰ.
ίί) Τό οικονομικόν ετος άρχεται
άπό 1ης Ίανοναριου καί λήγει την
21 ην Δεκεμβριού εκάστου έτους.
3) Δυο μήνας προ τοΰ τέλους ε¬
κάστου ο'ικονμικοΰ έτους ό Διευθυν-
τής τοΰ Ταμείου έν συνεργασία με¬
τά τών Προιστιαμένανν τών λοιπών
'Τπηρεοιιών τοΰ Ταμείου καταρτί-
ζιι τόν Προυπολογισμόν Έσόδων
καί Έξάδων είς ϊδια Κεφάλαιια καί
Λρθρα τοΰ έποιμένου οίκονομικοϋ
ετους, είσηγούμενος τοΰτον είς τό
Δ. Σ. τοΰ Ταμείου Α.Π.Α.Π. βντός
τοΰ τρίτον Ιθημέρου τοΰ πρστελευ-
ταίου μηνός.
Ό Προϋπολογισμός μετά την κύ-
βωσίν τού υπό τοΰ Διοικητικοΰ Συμ-
ύποβάλλεται είς τό 'Τπουρ-
γρΐον Οίκονομικών Γενικίιν Δ)νσιν
Δτμι. Λογ)κοϋ (Τ.Δ.Α.Μ.Κ.) πρός
έγκρισιν1 μετά την οποίαν καθίστα-
ται έχτελεσιτός. Τόν προυπολογϊ,σμόν
ουνοδεύβι λεπτομερής ανάλυσις 4-
ΕΙσπράξεις έσόδων.
"Αρθνον 16.
1. Τα εαοδα τοΰ Ταιμείου Α.Π.
Α.Π. διακρίνονται ε'ς τάς εξής
κα,'ΐηγορίας:
Α) Τα Λροερχόμενα έκ τής έν
γένει διαχειρίσεως καί ρευστοποι-
ήσεως τής Ανταλλαξίμου περιου¬
σίας;.
Β) Τα ΐτροερχόμενα έ» «αραχω-
ρηθεντων καί παραχωρουμέναχν
οίκοπέδαχν ώ; χαί έκ
νών τούτου, έκ τής διοικήσεως καί
διαχειρίσεως τής Ανταλλαξίμου
περιουσίας ένκργεΐται κ-ατά τάς ε¬
πομένας διατάξεις.
ΑΙ δαπάναι βαρν*οναι τάς οΊκβί-
ας πιστώσειΐις τοΰ πρ^ιυπολογισμοΰ
τοΰ οίκ. έτους καθ' δ εντέλλεται:
"Αρθρον 18.
Διά%ρισις δαπανών.
ΑΊ δαπάναι αι βαρυνιονσαι τό Τ.
.Π.Α.Π. δυακρίνονται είς δαιπά-
ας καταβαλλομένας διά καταστά-
'ΐων καί δια χρηματικώνι ένταλμά-
αιαστάσ£ίι>ς είναι:
τοχν.
'. Δαπάναι καταβαλλομεναι διά
α) Τα εξοβα κινήσεως κατ' άπο-
κοπήν.
Ρ) Αί παγίως καθοριζόμεναι ώς
ιιεταβλητέαι κατά μήνα ί έψ' α-
ιαξ ήτοι τα πάγια έξοδα καθαριό-
|ΐος, γραφικής ΰλης καί θερμάν-
σεως τοϋ Τ.Α.Π Α.Π. καί τών πε-
ραψερβιακών Γραφείων Δ.Α.Π., τα
έναικια τούτων) καί
γ) πάσα άλλη δαπάνη ήτις ή¬
θελεν ορισθή δι' αποφάσεως τοΰ 'Τ-
τουργιϋ των Οίκονομΐικών ΓΔΔΛ~
(ΤΔΑΜΚ) μετά πρότασιν τοΰ Δι¬
οικητικοΰ Συμβουλιον τοΰ Ταμείον.
2. Αί ώς άνω δαπάναι δέν ΰπό-
κεινται είς τον προλη—ικόν έλεγ¬
χον τοΰ Έλεγ·κ.τικοΰ Συιεδρίου Ν.
6254)1934 άρθρον 15.
Β'. Δαπάναι κατα6αλλόμ*ναι τή
έκδόσει χρηματικών ένταλμάτων εί-,
ναι πάσαι αί λοιπαί δαπάναι:
χρηματικόν λογαριασμόν βάσει μι-
σϋοδοτικών καταστάσϊων συΛτασσο-
μένων υπό τοΰ άρμαδίου έκκαθαρι-
στοΰ τοΰ Δημοσίου, ήτοι τοΰ μέν
πςοσωπιχιΰ Κεντρικής "Υπηρεσίας
τής ΤΔΑΜΚ καί ΤΑΠΑΠ υπό τοΰ
Προισταιμένον τής Δκυθύνσιεως Δι¬
οικητικοΰ τής ΓΔΔΛ τοΰ δέ προσω¬
πικού Πβριφερειακών 'Τπηρεσιών
τής ΤΔΑΜΚ υπό των Προϊσταμέ-
νων τών Γραφείων Δ.Α.Π.
Τό ποσόν τούτο άποδίδετα», είς
το Δημόσιον Ταμείον διά τής έκδό-
σιως υπό τοΰ Τ.Α.Π.Α.Π. βάσει
σχετικών καταστάσεων τών Δημοσί-
ων Ταμιείων, χρηματικοΰ έντάλμα-
τΓ,ς πληρωμής έξοφλουμένου υπό
τυΰ Ταμειίου Παρακαταθηκώνι καί
Δανείων είς βάρος τοΰ παρ' αύτω
Λογιαριασμοΰ τοΰ Ταμείον.
2. Αί λοιπαί διά καταστάσεων
δαπάναι ήτοι: κατ' άποκοπήν έ*ξο-
θα χινήισε.α)ς, πάγια Ιξοδα καθαρι-
όιητος, γραφικής υλης, θ&ρμάνσε-
ως, ένοΪΜΐα Τ.Α.Π.Α.ΙΙ. καί τής
Ινιντριικής Περκρ&ρειακής 'Τπηρε-
σιας ΤΔΑΜΚ έκκαθαρίζοντ'αι, είς
μέν τό Κέντιρον υπό τοΰ Διευθυντού
οο ΤΑΠΑΙΙ είς δέ τάς Περιφϊ.-
ρ&ιακάς 'Τπηρεσίας Δ.Α.Π. υπό
των Ποοισταμένων αυτών καί κα-
χσβάλΛονται υπό τής "Υπηρεσίας
Παρακαταθηκιών τής εδρας τής έκ-
διδοΰσης την κατάστασιν Άρχή;
είς βάρος τοΰ Λογαρ/ΐιασμοΰ Τ.Α.
Π.Α.Π.
3. Είς την αύτην κατάστασιν δέν
έπιτρίπεται νά π&ριλαμβάνωνται δα¬
πάναι βαρύνονσαι διάφορα Κεφά-
ο,ια κιαί άιριθρα τοΰ Προνπολαγι-
σμοΰ.
κάη έκΐτακτο
νά την
^ Καί
«νέβασε
νό μιά
νιιια.
,— "Αν δέν την
Υίο
—^
οταν περσία
,ρ
ιρα6ο>ν*ασο,μ8
ς θά
καί
««εΐο^ *λ«έε» οταΛΓ
πώς θά μάς άφή-^
Κι' ό νού; μ0υ ^
·>νοτητα τί Γ
·>νοτητα
νά
των
των
ΟΙΟΜ
«α
Υΐά χίλΐίς
ΛΙ
>ι
' )ι|
«ι
» οχι δοΰλοι,
χήν πώς αύτάς ^
Κοντά μα; εΐνου.
Γι'
αύτό
μέ
τούς
η φ^
νη) είναι καλές,
πω; οί άνθρο»^ ^^
μίνοι καί ΐτολι,τισιμ^ Α^
οοη μπογιά «ύγένβιο,ς »· ι }
(ροικπαζουν οί αλλ ^ *
οί αλλοι
^ λιγάκι Μ δήτε
τω η θα υπάρχη ό
ο έγωιστής, ό
ην,
ό νευρικός η άνόητο;, 4 ^
πος. Καί στό σαλονάΜ 6
ηταν τής πρώτης ΧΜτηγοίΜΐ
*· - ΟΤΛΚΕρ
ΓΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΕΠΕΚ ΥΠΕΒΑΛΕ ΕΙΣΤΗΝΒΟΥΐ
ΠΡΟΤΑΣΙΝ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΥ "ΠΟΘΕΝ ΕΙΙ
Ή Ε.Π.Ε.Κ. κατέθε-σβν ρλ-ς την
Βουλήν πρότ«ση.ν νόμον «περί, τού
πόθεν ίίσχες χαί περί ερεύνης καί
έλέγχου τοϋ δημΛοσίου 6ίου τών έν
Ελλάδι λε*τουρνώιν>. Είς την
«I-
ρηγητικήν Ικθεσιν άναφέρεται δτι
διά τής προτάσεως νόμον έΛνδιώκε-
ται άφ' ενός ή κατοχύρωσνς των η
μίοχν καί βΰσυνιειδήτων πολιτικών
άν6ς καί άφ' ετέρου ό ήθικός πο-
λιτικός καθαρμός καί ή έξυγίανσις
(ίλων των ύπηρεσιόιν τοΰ κράτους,
διά τοΰ κολασμιοΰ τών τυχόν άσυ-
νειδήτων κιαί άνιαξίων.
Διά τής προτάσεως αυτής σιονι-
στώνται δύο έατιτροοταιί, μία πρωτο
βάθμιος είς την Εδραν εκάστου νο-
μοϋ καί αλλη δευτεροβάθμιος είς
την έδραν εκάστου έφετ«ίοι>.
Ταύτας άπαρτίζουν δικιαισταί
κατά πλΐ.ιοψηφίαν κ«ί "Ελλη¬
νες πολίται καί αί καταδικαστι¬
καί άποφάσβις των ιιελοΰν* υπό κύ-
ρο>οιν ή άκύρο*Λν άνωτάτης έβη-
τροπής έκ μελών τού Άιρείου Πά-
γου.
Εις τάς έπιτροπάς, π.ενΐ&ε6λημέ-
νας ιμέ άνακριτικας ν,αχ δι-καστιικάς
άρμοδιότητας, άνατίθεται ή αϋτε-
πάγγΐλτ»ς ή τή αίτήσει παντός πο-
λίτου Ιρευνα καί ό ϋλεγχος τοΰ δή
μοσίου 6ίου δλων τών είς την περι
φέρειάν των κ^τοικοΰντων ή δια¬
μενόντων τΜΛΧνχΜη
σίατν ύπαλλήλων καί
ί'παλλήλων Ν.ΓΧΔ.Δ.
έξαρτωμένων έκ τοϋ
λεγχομένων ύπ' αύτ^
τής άπελευβιερώοιεως (< &ρίον 1944) κηί εφεξής ί. των καί των άΛωύντιαν ώ^ Βημόσχον λΐΐτσύργημο, » γων των, των ά τόντα>ν*)κκ».
των σνγγενών των καί τβο^
γίον βαθμοϋ. ΑΙ
λουν είς τούς τυχόν έ^
νχίς, στβρήσενς των
^ιακαμάτωιν των καί
περιουσίας των ίϋτέο τών ^ |
πικών ίδρυμάτων τή; ,
"Αν έν τή έβϊννΐι ι
ήθελον προκύψίΐ χά ι
νίκης ευθυνής τβδ «εγχν~|
έ.-ατροπή
άρμόδιαν
σην ποννικής άγωγίί
Ό
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Μ,
Μαιεντήο.-
ναιχολόγος ΜΕΤΟΚΕΓώ
βΐς την ό£έν
Ροβσββλτ
«αί βέχβται
μ. μ. Τηλίφ.
ύ
λ
Ρ
τι
Κ
τ.
6
Χ:
α
μ*
ΤΓ
η',
ά
-τρ
ν»
«λ
Η
την
Ιπρχΐι
Μχρ
τοτε
μην»
ΛΑΧΕΙΟΝ ΣΥΗΤΑΚΤΟΗ
«τε
;ιν τ
3
τ
Ό
μην
πάσης ετέρας αίτίας διά την στέ-
γασιν των προσφύγων.
Γ) Τα προερχόμενα έχ τού εΐσ-
πραττομένου υπό τοΰ Δημοσίου πο-
οστά επί τών άμοιβαίων σιτοιχημά-
τα>ν τών ίπποδρομιών των δΐϊνερ-
γοιμέ^ων έν τφ 'Ιπποδρόμφ Φα-
λήρου.
Δ) Τα προερχόμεΐνα έκ δανβίων
καί προκαταβολών συμφώνως τφ
(άρθρον 5 Ν. Δ 3713)57) κατά
δ7.
2. Ή βεβαίωτΗ,ς των έσόδων έ-
νεργεΐται κατά τάς κ,ει,μένια*^ δια-
τόξεις.
3. Ή εϊσΛραξι,ς τών έν γένει
έσόδων τοΰ Τ.Α.ΙΙ.Α.Π.
ται παρά τών Δημοσίων Ταμείων
(αρθρον 5 ΝΝ.Δ. 3713)57) κατά
τάς διατάξεις το Νόμου «περί εισ-
Δημοσίων
χρηματιστικόν
Εσόδων υπό
I-
λογαο,ιασμόν
τή; Δημοσίας ληψο&ασίας κατά τα
ειδικώτερον δι' άποςράσεςον τοΰ 'Τ-
πουργοϋ τίδν Οίκο»«μικών όριζόμε-
να, αί δέ πραγματοποιούμεναι είσ-
πράξεις άποδίιδονται ε'ς τό Ταμεί¬
ον Παρακαθηκών καί Δανείων πα¬
ς τφ οποίω τηρεϊται ό λογαρια-
σμός τοΰ Ταμείου Α.Π.Α.Π.
4 "Εδ
μ .Π.Α.Π.
"Εσοδα παρελθάντων οίκ.
δέ
ε-
- ρων οίκ. ε
τών οσα δέν έδεβαιώθησαν κατά
τίιν διάρκειαν τοϋ οίκ ?τους έν¬
τός τοΰ οποίον ε*δει νά βε&αιωθώ-
<ΐιν, άποτελιοΰσιιν ?σοδα τοΰ εκάστο¬ τε τρέχοντος οί*. ΕΜΠΣΙΤΕΥΟΗΤΕ Σ ΕΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΑΙΩΝΣΑΣ Ι »ετο<ι «5. Όϊ «1 ϊϊ όν ΙΙίΙΙίίΙίΙΙΕ [ΙΙΙΙΝΙ II [ΜΙΙ1ΙΙΙ III ΛΑΧΕΙΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΗΝ ιΐν Εν, (Δημοσιεύετσι μόνον δυνάμει είδικϊ|ς έν- τολης της Ενώσεως Συντάκτην Η.Ε.Λ.)