187060

άι5
5νί
ΦΥΓΙΚΟΣΚΟΣΗ
ι: ι υ- 8Οόν α*-. Φ ϊ ΛΛϋΥ 1406
_*ΜΕ·ΑΡΤΗΤ02 ΕΒ-Ο»ΙΑΑΙΑΙΑ ΠΟΑΠΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τβΐτ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗΝ ΖΥΜΦΕΡ0ΝΤ9Ν
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡ1ΑΚΗ 12 ΐΑΝΟΥΑΡΙυΥ 19^8 ί Δι_ΥβΥΓΠΉ- — 1Δ1ΌΚΤΗΤΗ2 2ΩΚΡΑΤΗ2 ΧΑΡ. 2ΙΝΑΜ1ΔΗΣ
ί
ΓΡΔΦΕ1Α - 1ΥΠΟΓΡΔΦΒ1Α
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 - ΤΉΔΕΦ. 57-126
ΟίΙΕΙΡΛ 8ΕΡΙΗΗΣ ΝΥΚΤΟΣ
Τοθ κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟηΟΥΛΟΥ
Άπό τά περοαμένα...
Είς άρθρον τού, ίημοσιευβέν εσχάτως είς
,ο>έ*ρνητικην εφημερίδα, άνώτατος έν απο-
οτρατεία «$Ίωματικ©ς, ο ©ποίος ©εωρεϊτοα ώς
^ντία είς τά στρατιωτικά ζητήματα,, γρά-
ατρ«τό§ μ*5 ώοτερει τού Τουρκικόν
ς
«β ατρ«τό§ μ*5
ϊ άβ
γρ
τού Τουρκικόν
φα & ρ§ μ5 ρ ού Τουρκικόν
οτρατβΰ εϊς άριβμβν χαί ύλικόνι». Άπβφαίνε-
τα1 ακολούθως άποςρ&εγματικώς,
βη «η Τβνρκία Θά β>μπολεμήαη μετά της
<5ιά τής έ«ι6ληθείοπ{ είς 6αρο$ των ί π - μ ε ι» τ ι κ η $ φ©ρβλ©γίβτ5, τού περιφήμου Ανεξαρτήτως ©μως τούτου, ο περί ου έλο- γος αυνβργάτης τής κυβερνητικήν εφημερίδος, β βηβιβς θεωρειτβη ώς οιακεκριμενος στρατιω¬ τικόν κριτιχός, ©ά βπρβπβ — προτοΰ φέρη είς Ελλάδος, βί'αιίήιτοτε κοιι αν Οφίστανται μΒτα- το *****τίι5 δημοαιότητος την ανωτέρω α - των πολιτικαί διαφοραί» (!) Προαδέτει ν συνεχεία, βτι «δέν έπιτρέπεται νά άναμέ- ννμεν ότι ή Τουρκία 8ά παραταθή ισχυράς ίυνάμεις επί τού Βαλκανικοϋ βδάφουν, λόγω {ωτικών άναγκών αυτής είς την Μικράν Ά- ΕΙν«ι πράγματι &ξκ>ν απορίαν τβ γεγβνός,
(τι, ανώτατον επιτελικόν αξιωματικόν, έχων
-·· αξίωσιν νά λαμδάνωνται σοδαρών ύπ' ο-
φθεγματικπν κρίσιν τού — νά
την ίατορίαν, την πρόσφατον καί
έρ«ν <£>ά έλ ό
φη ρ
την παλαιβτέρ«ν. <£>ά
τότε, β-
τι οί Τοΰρκοι, &χι μονον ίέ,ν εύρέβησαν ηοτέ
ίταρά το πλευρόν μας, άλλά πάντβτβ _ οτλο
«ίώνων, άφ' ής ένεφοινίσβτιααν είς τήιν μ α ρ -
τ ν ρ ι κ ί» ν Αλή ύΠξ Λ)
α η β ν ο ο ι
.-, ί . β - ..- ,κ«Ρε·δ σφαγείς καί έ§βλ©θρει>τ«ί δβκχ-
|ιν αί κριοεΐί τού, έττι ββματω,ν υ ψ ι α τ η ς,' οων εκατβμμωρίων έμβεβνών μ«5, ά κ β ρ ε-
φ ς ή μ
Ανατολήν _ ύπΠρξχγ Λ)
εχβ,.οιμ..^, λ Ι μ ο ■
έβνικήξ απόψεως, σημασίαν, ύίτβίτίπτει
ίΙ{ τόοον κεφΧλαιΰδες σφόίλμα.
ο τ ο ι
«ρπαγες τής πατρικής μας κλη,ρονβ-
δώ
«ί τ""," Λ ' ν' * « « . « ο ε 5 σφανιμα, μίαν, «ουβώπητοι καταβτροφεϊς τών
ώοτε ν« πρβεξοφλη από τονδ* τας διαβεσειν άθανάτων, τής προγονικήν μόν δβςης
Χ«ί τάί άηβφαοβιν την Τουρκιαν, £ν_περιπτώ-( *αι τοϋ έθνικβϋ μχς μεγοαείβυ μνημείων.
·Ο.τιοη«βτ«
καί «ν
βίαν-
γς μςρ
χαί των έκάοτοτί ύφ.οταμένων σϋνβηκων —
μ«ςΰ μ«5,
και αν άκομη εύρεββϋν
ώ ί ί
πολιτικην.
μη ρ
ουμπτωματικώς είς την Ιδίαν με η¬
ά άξ ά ί
:■' ίϋίΐ ""δΓ*^:££ ™. ϊ£Λ° ϋ*ί * ^ «*> *<^ Έφέντη. ΒΕΟΦΑΗΕΙΑ ΠΟ ΗΑΡίΙΑΡΑ ...κι1 άξέχαστα "Εχουν περάσει άπό τότε, ήσαν τά 'ΕΞκκλησιαστικά λάβαρσ, φθά- τά τελευταία Θεοφάνεια πούκανα Ι νούν στήν τταραλία τού Μαρμαρά, στό Μαρμαρά, σαράντα πάνω κά- , δπου ή φο^ρτουνιασμένη θάλασσα ΩΔΙΗΕΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΚΕ ΜΥΝ τω χρόνια καΐ μού μένουν άξέχα¬ στα στό νοΰ, δπως θά μοθ μείνη αξέχαστη καΐ ή τελευταία Πασχα- λιά τού 1915. Ξημερώματα ©εοφανείων στό Ταξιαρχη, είναι ή ώρα πού ξεχι- ν& ή μεγαλόπρεττη πομπή, μέ έττι- κεψαλής τούς άζέχαστοι/ς ΙβρεΤς Πατταλευτέρη καί Παπαπρόδρομο γιά νά ρίξοΐΛ/ τα σται/ρό στη θά¬ λασσα. Άττό τις τέσσαρες έκκλησίες τού Μαρμαρά, τόν Ταξιάρχή', τόν "Αι Γιάννη, την 'Παναγιά καΐ τόν "Αι Σίδερο ("Αγιος Ίσίδωρος), ή καλυτέρα, ή κεντρικωτερα, ή ττλουσιωτέρα καΐ ή μεγαλοπρεπε¬ στέρα ήτο ό Ταξιάρχης — ή Έκ- κλησία των Παμμεγίστων Ταξιαρ- χών — ή όποία ήτο καϊ Μητρόπο¬ λις τής Εκκλησιαστικήν Επαρχί¬ ας Προκοννήσοΐί. Σήμερα χρησιμοττοιβΓται άττό τούς πολιτισμένΌΐις «σι/μμάχους» μας, τούς Ύούμ<.ους, ώς ελαιοτρι¬ βείον καΐ ώς σταθλος ζώων, άνή- κ«ν είς την ατομικήν περιουσίαν ύ Χύζ Έ ουδετεροτητα καΐ κατωρθωοαν να α- γνωατήν, ε1$ χον 'Ανατολικβν α ν α ν- <πρός τάς π α ραοπονδίαν. Λβκβμιοουν β η μ α ν τ ι χ « χμ από ταν τρβπαράδβτον εφεσίν των ποόν ««- ίύβ εμπολεμους παρατάξει όφελη, ' 'Λτέναντι δέ την Έλλάδβν η στάσιν τής Τβνρχί*ς — κατόπιν Ιδίων την Βουλγαρικήν ιΐς τβ ίδβτφθν μ«ν «Ιο^ολήν — υπήρξεν αύτό- η Τά κόκκαλα τοθ Έττικοΰ ττοιη- τού Άριστέα, όστις άνήκεν είς έ- πιψανές γένος τής Προκοννήσ^ καΐ επεσκέφθη ττερΐ τόν 6ον π. χ. αΐώνα τάς χώρας άπό τής Μαύ- ρης θαλάσσηις μέχρι τής Βαλτικής, ττεριγίκχψας τούς 'Αριμασπηνούς, Αύτη είναι ή μεταξύ ημών καί των Τούρ- τούς Κιμμερίους, τούς Σκύθας καΐ κων ύφισταμένη ώ μ ή «ραγματικβτηί, η αλλους λαούς, καΐ έπλούτισε την οπβία 6ασί£εται είς άκλόνητα ίστβρι- φς μς ρξ « ρ β δ β π κ η_ και ε χ β ρ ι κ Π| κά κοι1 τοπικά δβδομενα, μή δυνάμενα δυστυ- Κ«*ίρνηβις ·Ινβνου «χι μονον ήθέτη- ώ νά μεταδληδοΰΓάπβ ήιμέροις ε15 ημέραν. τάΗαλλα ΛηβΤβλβΰν ονειρα θεριντί5 νυ- ίιότι ή Κυβέρνησις Ίνονοΰ, &χι μονον „—...,- „ κ τό έν πλήρει Ισχύϊ ΰφΐστάμενον τότε Έλ-Ι ν ληνοτοορκικον σύμφωνον φτλίας καί άμβιδαί- «{ 6οηβεία$, άλλά καί, επωφ6λβι>μέ.νη τής πο·
μχς περιπέτειαν, ετόλμησε νά διεκδι- κριτικοϋ, ό
κτός, οΰτοττίας άσυμβιδάστουί πρός
την οο&αρότητα έ γ κ ΰ ρ ο υ ατρατιωτικαϋ
'ΕΞλληνικήν μυθολογιαν διά νέών
μύθων, ώς τά «Άριμάο—εια 'Εττη»
θά τρίζοΐΛί άττό αγανάκτησιν.
Τά τταπαδότταιδα μέ έττΐ κεφα-
.ης τό σταιιρό, τά έξατττέρυγο καΐ
«ρβσεφερεν είς το παρελ-
4ν
μας
ΜΙΧΑΗΛ
Πρός γνώσιν προσφύγων και γηγενων
Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ
Είς τι αποβλέπει ό νόμος 3487. — Άνόσιος άπόπειρα
διά τόν τορπιλλισμόντήςπροσφυγικής στεγάσεως.—
Τά άντιπροσφυγικά νομοθετικά σκαλαθύρματα. —·Πώς,
εύλογίαις Φικιώτη, έμονιμοποιήθησαν ταχυδακτυ-
λουργικώς «ήμέτεροι» έκτακτοι χωρις προσόντα καί
δίχως ύπηρεσιακήν κρίσιν.
Τού συνεργάτου μας κ. Θ. ΚΑΣαΠΗ
ί!
'Ολί'να τινά χαρακτηριστικά ση
μία ανεφέραμεν έκ τού Νόμου
&ί7 άλλ' έξ αυτών δύναται πάς
τις νά συλλάβη τήν σημασίαν καί
Λιουδαιότητα αυτού άλλά καί τήν
Ιΐίγάλην προπαρασκευαστικήν ορ¬
ιστικήν εργασίαν τήν οποίαν
ιτρουποθέτει άλλά καί συνεπάγεται
1 άττ' άκρου είς άκρον τής 'Ελλά
δθς έφαρμογή τού. Καί οφείλομεν
ίνταύθα ν' άπονείμωμεν φόρον τι-
καί πρός τόν καταρτίσαντα
τόν νόμον πρώην ύφυπουργόν κ. Γ.
Καισαφάδον τόν καί ϋπογράφοντα
τούτον άλλά καΐ πρός τήν νυν υ¬
πουργόν Αξιότιμον κυρίαν Λ.
τ<Όλδάρη καί πρός τόν ύφνπουρ- γόν κ. Ι. ψαρρέαν πραγματοποιή «ΐντας καΐ έφαρμόσαντας τούτον ΟΛλά καΐ πρός τή όεωζΰ «θι παρασχσντας ούτω άπτάς άπο δΐιξεις περϊ τού ζωηρού ενδιαφέρον το^ τής Κυβερνήσεως πρός ανά¬ κρισιν των εύρεων λαικών στρω- μοτων. Ή Ιδρυσις )Ο5Ο Κοινοτι- κ<* καΐ Άγροτικών Ίατρείων καΐ δΐορισμός 1080 Ιατρών, 250 μαΐων *»ί κταρίθμων νοσοκάμων άποτε- λιϊ τόν άχρις ώρας άπολογισμόν ίκ τής έφαρμογής τού Ν6μου ή ο- *&ια βαίνει ιμέ αύξανόμενον καΐ επι τ"Χννόμενον ρυθμόν. Ή ίατρική καΐ ♦ορμακευτική περίθαλψις δέν θά εί ""ι πλέον αποκλειστικόν προνόμιον ι άοτικοΰ πληθυσμού άλλά ονμ- τοΰ ίθνους καΐ ό άγροτης ϋν θά είναι ΰποχρβωιμένος «οιττορη επί ημέρας 6|ά την ηίαν αυτού Β της γυναικός η !* τάνων τού διότι πλέον ή πο- «ηία ίφρόντισε νά τού έ|ασ/<|«ιλί- ' ι κατ' οίκον Ιατρικήν ττερί- διά τομ νάμρυ τούτου^ »β| ταύτα πάντα όν^αρ^^^ γενικωτέρων μέτρ«ν τής ώς άποσκοπούντων «'ς μέ *1ς την Βουλήν ύττουργού. Ή μ'ια περικοττή, λοιττόν, περιλαμ- βανει τά έθής : «ή κρατική μέρι- μν& διά την βελτιωσιν των στε- γαστικών άναγκών τοθ Έλληνικοΰ λαοΰ δέον νά στηρίζηται είς στα- θερά άντικειμενικά κριτήρια καί νά Οποσχεται ίσην μεταχειρησιν είς πάντας τούς δεομένους προστασι άς "(Ελληνας ττολιτας. ΟΙ πρόσφυ- γες τής Μικρασιατικήν καταστρο- φής ώς "Ελληνες πολίται δέον νά τύχωσι τής αυτής μεταχειρήσεως διά την Ικανοποίησιν των στεγα- στικών των άναγκών έφ' όσον... δύνανται νά θεωρηθώσι δτι έχουσιν αι/άγκην στεγάσεως καΐ στεροθνται των μέσ»ν πρός απόκτησιν ιδίας ρ μισθίου στέγης Έπομενως ή ύ- παγωγή της κατηγοριας ταύτης των ΊΞλλήνων πολιτών υπο την γε¬ νικήν αντίληψιν τού κράτοι/ς, την έ<τεινθιμένην έφ' ^ ων άπόρων "ΕΕ τών άπορων ς ι &·η^ΐ(-»-' ■ |- —χ - -- ^ ταζεων τού "ΕΞλληνικου λαου, οεν έππρέπει τήν διατήρησιν ιδίας υ¬ πηρεσίας παρά τού Ύπουργειου Κοινωνικής Προνοίας, ήτις δέον ό¬ πως διατηρηθή ,μόνον διά την εκ- κες>άρισιν των έκκρειμών σχέσεων
δισρρυβμιζο,μένης καταλλήλως» Ή
δέ άλλη περιλαμβάνε. τά άκολου-
θα · «ιδιαιτέρας προσοχής πρεπει
νά τύχη ή διάταξις της παρ. 3
τού άρθρου 5 τού σχεδίου. Λι αυ¬
τής παρέχεται τό διικαίωιμα εΓς
ττάντα Ιδιοκτήτην άστ.κού ακινή¬
του κατεχομένη υπό μ(σθωτου
προστατενΛ,μένου υπό τοιθ ενοικι¬
οστασίου Λ υπό πρόσωπον έγκα-
τασταθέντος δι' έτρτάξεω<; να α(- τησηται τήν υπό τού Δημοσίου ά- ξεσπά σέ άγρια κυματα. Χιονίζει. Μά τα μαρμαρινά δελ- φίνια, ό Γιάννης ό Παπαδάκης, ύ Δημητρός ό Κυριακίδης, ό Πασχά- ό 'ΕΞλισσαϊος, καί αλλοι, πού τωρα δέν θυμούμαι τά όνόματάτους περιμένουν γυμνοί νά ριχτούν στη θάλασσα γιά νά πιάσουν τό σταυ- Ρό. Κι' ό παπά Λευτέρης σάν νά- νιωθε πώς ήταν τά τελευταία ©ε- οφάνεια πούκανε στό Μαρμαρα, γιατΐ σέ λίγους μήνες θά ςεριζω- ναν όλόκληρο τόν 'ΕΞλληνικο πλη- Ουσμο καΐ θά τόν έρριχναν στά έν δοτερα τής Μικρασιας — στην Κερ,μαοτή — οί κτηνάνθρωποι τού Μεντερές, έβαλε 6λη τοι» τή δυ- ναμι γιά νά τόν ρίξη οσο μπορού- σε πιό μοχρυά. "Εγραψα και άλλοτε ©τι «1$ την «ρωτεύ- ουααν τού Έλληνιαμοΰ, τήιν πόλιν τοϋ Φωτός και τής Δόξης, έχβυν βτηβη άνδριάντες κ«ι προ τβμαί τού έΰνομάρτυρος Πατριάρχου Γρηγορι- ου τού £' τοϋ Ρηγα Φεραιου, τού Ά<5αμαντι- ου Κοραη, τού «ε'εούώρου Κολβκότρώνη, τόϋ Ιωάννου ιΚαπούιοτριου, τού ΧαρΐΑαου Τρι- έ ρ ρ ρ κοι>ηη, τού ϋ)ε«ύορ«υ Δηλιγιαννη, τού Βασιλέ
ως Κωναταντινου, τού Βυρωνος, τού Γλαύοτω-
λ©5, τ©ΰΛα'ΐγγος και πολλων ϋλλων, όικαίως
π <κώικ«ι©λβγητ&>5 τιμηθεντωνι ύπβ τού "Εθ-
νβυς ή τής Πολιτειαι. Μονον είς τον μεγα¬
λειτέρον "Ελληνος, πβΰ είύαν πβτε οί
βτΙών£{, οί οΰγχροντοι Ρωμηοι, τούς όποίους έ-
κεινος άνεβιοααεν, άτιό τής μοιρβλατρικής ά-
φανειας είς το άπόγαιον τοϋ εθνικοΰ μεγαλεί¬
ον, <$έν άπεφάοισαν άκομη—■εϊκοσι <5ύο ολόκλη ρ» χρανιχ μετά τόν θάνατον Τού—νά άποδώ- οοι>ν ελάχιστον φόρον τιμής καί ύ
νπδ-
Αντιθέτως μάλιατα, πρό τεβσοοράκβντα
έτών, ό μαινόμβνος Άδπναϊκός όχλος., ύπ
νούμενος υπό τής φαυλοκρατικπί
ση€ΐρο(ς των γραικύλων τής μικράς καΐ
έ ν τ ί μ ο υ Ελλάδος καΐ έύηγούμενβς
υπό τού ά ν α § ι ο υ τού όνόματός τού ίλ-
του κατεύαφΐβθκντος παλαίον κτιρίου τοΰ Ύ·
πουργειου των Στρατιωτικών, παρά την δια-
των ό^ών Αχχύτμ<χς καί Βοτοιλίο ιμαρα Μαιρμαρά ώς τή Καύταλι γιά νά περασουν την ώρα τους ττέσανε στή θάλασσα μ έ τή λαχτάρα ποί¬ ος άπ' δλουςθά πιάση τό σταυρό, άψηφοΰντες τήν Γενναριάτικη πα- γωνιά καΐ τά άγρια κύματα τής θαλάσσας τού Μαρμαρα, Καί σάν έπαθλο τού πεσίματος τού σταυρού, τούς παρεχωρήθη τό δκιαίωμα της περιφορας καΐ τού προσικυνήματος αυτού άπό κατοίκους ττ]ς πόλεως καί ή συλ- λογη χρημάτων υπέρ τών ένοριτών. Έτσι λειτουργοΰσαν καΐ έτσι Ιζησαν επί 3.000 χρόνια οί Μι- κρασιατικές πατρίδες καΐ μ" αύ- τες τίς παραδόσεις γαλουχήθηκαν γενιές επι γενιών. ΕΡΩΤ. ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ Επί τη έορτη τού Ο ΑΠΟ! ΙΟΑΐΙΓθ ΟΡΟΑΡΟΝΟ2 Τά έν ζωη και μετά θάνατον βάσανά τού Τοϋ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ Ό "Αγιος Ιωάννης ό Πρόδρο- δηλαδη νά γίνη βουλευτής Ίουδαΐ μος είναι ένας οπτό τούς πλέον δή- ' ος ή τουλάχιστον δήμαρχος τού λευοεριου Βενιζέλου είς τού "Αρεω$ ! Κατά τό ύιαρρεϋσαν άπό τού θανάτβυ Τού, μέχρι σημερον χρονικόν ύιοοατημα, εσημειώ¬ θησαν, άπό καιρβυ είς καιρόν, μερικαΐ απαομω- δικαΐ έκοηλώο-εις καί άτονοι προοηάθειαι, πρός έκτλήρωοιν τοϋ ίερωτάτοι> ββνιικοΰ
καθηκοντος, τής ανεγέρσεως — έστω καΐ τόοβν
καθυστερημενως — ά-νΐώριάντος τού ά β α ν ά
τού Έβνάρχου, είς τό Ιοστβψές τής Παλλά-
ώβ{ "Αστυ.
Πρός τόν σκοπόν αυτόν συνεστήβησαν επι-
τροπαΐ καΐ έγιναν κατ' επανάληψιν συσκέψει^
και ύιοτ^ούλια, χωρΐς ομως νά ληφθούν συγχε-
κριμέναι έν πρβκειμένω άποφάσβι; καΐ κ«
προκύψουν Θετικά άιποτελ£σμα.τα.
Ό Ήρόστρατο; ΐταλαιοκομματισμος, ό οποί¬
ος κατώρθωσε νά έπιπλεύση καΐ πάλιν ίιά νά
συνεχίση την εγκληματικήν, κα-
τά τού "Εΰνους, δράσιν τοι>, δέν έννοεΐ νά συγ¬
χωρήση είς τό,ν ύπεράνθρωπον Δη-
μιβνργόν τής Μειγάλης Ελλάδος των πέντε
βαλασσών καΐ των δύο ήπείρων, ότι άνέκοψε
τό φθβροποιβν έργον τού. Δι' ό καΐ
<προσπαθεϊ πάντΓβτε, διά των σατανικήν Δέν ί,υρε&η δηλοτδή, είς ολόκληρον ττ«ν πό¬ λιν, «λλοςκατοτλληλοτερον χώρβς, διά την τβ· ποβετηοι,ν τοΰ μνημειου — οιοτι μνημεΐον πρεπει νά οτηβη καί όχι απλούς άνδριχς — τού ένδοξοτέρου τεκνου ττς ΈΛλά- όοί, άπό την στενήν εκείνην λωρίδχ βύ«φο«<. Σημειωτέον, ότι είς τό έάθον τοΰ περι βδ ό λογο; οίκοπεύου, προέαλλει τό ή μ ι * ρ β ι- π ω μ έ ν ο ν κτίριον, ώπβυ <3Τεγά{εται το φαρμακείον την φρουράν Αθηνών, είς β£ωτβ- ρικον ώπόστεγον τοϋ οποίον εύρίοκονται «τά- κτως έρριμμενα καυοοςυλα και παντός βιώους αχρηστβν υλικόν. ι ην ο 1 κ τ ρ ά ν τής όλην εμφανίοβων την εκλεγείσης τοποθεοίας, «ικόνα ουμπληρώ- νει ύπαίφιον γκαραζ των αυτοκι>νητων τοϋ
Υπουργείον τών '^ωτερικών, τά όπβια αταβ-
μεϋουν είς τό έοωτ&ρικόν τμήμα τού οϋΐοπέ-
ώου.
Ί'οιουτοτρόπων, τό μντημβίβν τού Έλενθερί-
ου Β&νιζελου — «άν ϊπικρατήαη μέχρι τβλβυν
ή γνώμη των άιαοτελοϋντων την οημβ,ρινην
επιτροπήν — θά έχη ών φόντο, πλη,ν των κοιυ-
σοξϋλων καί τών αχρήοτων υλικών τοϋ έν λό¬
γω ατρατιωτικοϋ κτιρίβυ, τα αώτοκινητα,. κα-
βως και τα παραιθυρα την αριστεράν πλε»ρ*ς τοΰ
Λΐεγβορου την λεωψορβυ Οαοιλιαοτις Χαφιχς,
όπου, ών γνωστόν, έχει βτήοει τόν θρόνον ττΐί
ή οϋγχρονον 'ϋλληνική οοφία !
Ή οκέψις αύτη ώθηοε πιΰανών τά μέλη την
νά ιπιροτιμήοουν την &εον εκείνην,
την τοποθέτησιν τού μνημείου_τό οποίον
πρόκειται ινα αποθανατιοη την φ ω τ £ ι ν β-
τέραν Ελληνικήν διάνοιαν — άπό την
ειοοοον τοϋ Ζ«ππε·ίου, την Πλατείαι ν τοϋ £υν
ταγματος, τόν λόφον τοΰ Άρδηττοϋ, η οιαν¬
δήποτε άλλην καταλλη λον τών Αθηνών τβ·
ποΰεοιαν!
Α
Έν τώ μεταξύ, είς τάς οημερινάν κριοίμβυν
ατιγμάν, τάί οποίαν 6-ερχε.ται ή 'ϋλλάν, *1ς
ημέραν έθνΐκών οοκιμαοιών χαί πανθομβλο-
έθνικής καταπτώσεως, ένέσκηΨ* προ
ραγδαία δροχή παραοημων και αλλων
παρασκηνιακών
ύ τό ζητημα.
Κατόπιν, έν
έπεμέάσεών τοι>, νά παρελ
πάση πε>ριπτώβει, πολυετβϋί
δυστοκία^ «ώδινεν όρος καΐ έ τ ε¬
κ ε μ ϋ ν». .Η αρμοδία επί τή; ανεγέρσεως
τού άνδριάντος έπιτροπή απεφάσισεν, είς πρόσ
φατβν σι>νεδ·ρίασίν της, όιτωί τό μνπμειον τού
Ελευθερίου Βί"ΐ£έλου στηοή είς τό οικόπεδον
μορφήν. Καί πρώτον μέν ,μετήλθον
τό ψεύδος καΐ την σΐίκοφαντίο'ν καί
τάς λοιπάς ττροσφιλεΐς είς αϋτούς
κλασικας φαυΛοκρατικας μεϋό6ο^ς
διά νά έτητύχουν νέαν σύνθεσιν είς
την Διύθυνσιν Άποκαταστάσεως
Άοτών Προσφύγων έπτιφυλάσσον-
τες βεβαίως είς εαυτούς τάς ανω¬
τέρας καΐ καιρίας θέσεις αυτής,
εις σνγγενείς δέ εξ αίματος καΐ
άγχιστειας καΐ λοιπούς ύποτακτι-
κους καΐ φίλους τάς δεντερ-ωούσας
τοιαύτας. Καΐ ταύτα μέν έπιτυχόν
τες έττεδίωξαν περαηέρω επί προ-
διαγεγραιμμένου προγράμματος 6α-
δίζοντες 6ιττόν σκοπόν συνιστάμε-
νον είς την κατατυράννησιν τού
προσφυγικού κόσμου καΐ είς την
εξασφάλισιν εις τάς θέσεις των,
των σνγγενών, φίλων καΐ ύποτακ-
τικών των συνδυάζοντες ούτω τό
τερπνόν μετά τού ώίελίιμου. Καί
ταύτα πάντα επέτυχον διά τής νο-
μοθετικής όδού υπό τάς κομματι-
κάς εΰλργίας τού τότε ύπουργού
κ. Ζαΐιμη. Δεν πρόκειται νυν ν" ά-
σχοΛηθώμεν ,μέ τά ναμοθετικά αύ-
~-ων σκαλαθύρματα φεροντα την
σφραγίδα τής άγραμματοσύνης καί
έμπαθείας των οΰτε δέ νά ομιλή¬
σωμεν περί τού περιέργου τρόπου
τής καταρτίσεώς των. δα σηιμειώ-
σωμεν ,μόνον τόν περιορισμόν της
έννοίας τοΰ πρόσφυγος διά τής
αυξήσεως των προσόντων αϊιτού,
τήν σκανδαλώδη άναβίωσιν τών δι-
αγραΦέντων διό; τού Ν· 18)1944
προσφυγικών χρεών, την κατάργη¬
σιν των διοοθηκών των προσφύγων
κα' τών αίτία θανατον; δωρεών, τόν
μοφιλεϊς άγιους τής Χριστιανωσύ
νης. Πρώτον διότι υπήρξεν ό ϋα-
πτιστής τού Χριστού καΐ δβύτερον
ό πρώτος πρό τής Σταμρώσεως
μάρτυς τής Ήθικής. Διότι θέλων
να έπαναφέρη είς τόν δρόμον αυ¬
τής ενα παραλυμένον
6αοΊλέα· ευρέθη άντιμέτωπος μιάς
κακούργου γυναικός τής Ήρωδιά
. . . Τέλ Ά6ι6. Καί τότε, άντΐ νά
τρωγη άκριδες, θά εγένετο ό Γδιος
άκριδα καί άντϊ νά τρωγη μέλι 6-
γριο, θά έτρωγε μέ τά δυό τού χέ
ρια τό μέλι πού παρέχει πάσα έ-
ξουσία. Πήγε δμως ν ά τ ά
βάλη μέ την τρομερώτερη γυ-
ναίκα τής έποχής τού. Ποίος τόλ-
μησε νά
δος. " Ι σως δέ καΐ διά τόν πρός την Ι γυναϊκες
τού κληρονομ.κου
^ορφαθώ
τάξεως
§1* ·1ΤΙ"
Έν «λ-
^ οί τήν
των'τοντων ύττό των
"Ζ:
παράλειψιν θά διε-
ίάν 6έν διελαμβάνομεν
/«* ττερΐ τού θέματος τής
ά—ρχαταστάσεως των
»ν τού 1922 τό οποίον
είς την άρμθδιότητα τού
■ίου τούτου.
γνωστόν είς τούς παροι-
δτι με-
τών
. ·-. .„ 1952 κυ6ερντ>σεων
4,1-4 διάφοοα κάμματο άπό
■ ^"έροεον αύται ίΛ"'»η"
"λίιοτόν
Τθς
?Ταηάσίωί των θυιματων ττν;
^ -νμφοράς τού 1922 άνε-
των προσφυγικών
αΐτινες εύθύναις -
ΗΟ τού νυμφώνος τής ά-
καΐ ανεξαρτήτως
κοινωνικού κινδύνου
'ν πιριίκλειε εν έαυτη ή
ί ίσαεΐ τής καταοστάσί-
ν τοώγλαις διαδιώσεως
Ο^ογενειών. Πλήρης καί
απόδειξις τούτου
.,, .. „ "οί υπό κατατεθέντος
Ι»5ο τΒθιΛπν άπό 15 Ίουνίου
διου Νόμου έπερΐ τής
οιν""? Μίρίμνης ττρώς άνοικοδό-
«ο- , ***" κ—οικιών» υπογρα-
31^,^° τού τοτε ύπουργρύ τής
Προνοΐσς *&
ΙΛσει .
τηρικοττάς
τού εΐο-γον
τού ·Υπονργιίου
λλ
να
νοιας εί απαλλοτριώσεως έκτάσεις
οιατεθώσιν πρός, στέγασ.ν τι-
ν . των στεγαζόμενον άλλά προ-
„ ,ατευομένων υπό τού ενοικιοστα¬
σίου ένοικιαστών καί τουτο πρός
τό ονμΦέρον των ίδιοκτητωνκα.
τού πτωχού «αί άναξιοπαθοι/ν-
τος λαού. Βεβαίως τό σχεδιον του¬
το Νόμου δέν έλαβε σάρκα κα, ό-
πμρό τής καθολΜ,ης *Υ*Ρ~:
στα
τό
ττροσφυγική άποκα-
οσύνθεσίν των ήγνόησαν και
υπόθεσις
σις ύψ^υ ^
ΰ ττεριεχαμένου- ά-
ηθικήν ^'
ων συμοατ|Κ"ν
διεθνών άκόμή,
ών μέ την διάθεσιν
έκ
ύπ·
καΐ
«αί
οποτυχόντίς οί κύριοι
τούτων
πό
κατα
,.^ΐον παρέχει πλήρη απόδειξιν ττε-
ρί των επικρατησασών φανλοκρα-
τικών ,μεθόδων κατά την περίοδον
ταύτην. Ιδού, λοιπόν τούτο : «οί
κατά την δημοσίειχτιν τού παρόν¬
τος υπηρετούντες κατ' άπόσπασιν
γ, μή
ς
Δ)νσει Άποκ)σεως
ήθ
γ, μή, παρα τή Δ)
Άστών προσφύγων ή,μερομισθιοι
Β ίκτακτο. ή επί συμβάσει διοικη-
ο. ύπάλληλοι μονΐιμοποιουνται
αυτοδικαίως καΐ άνευ άλλης διοι-
κητικής πράξεως είς τόν δν έκα¬
στος έχει βαθμόν ή άντιστοιχιαν
βαθμοΰ, ή έν περιπτώσει ιμή «^«Ρ"
ξ«ος άντιστοιχίας βαθμοΰ είς τόν
βαθμόν γράφη; α' τάξεως». Η-
γουν, δηλαδή, άφοϋ συνεθεσαν το
ττροσωπικόν τής Διευθύνσεως Α-
τη-καταστάσεως Προσφύγων δι ά-
π-σπάσεων κα! λοιπών φαυλοκρα-
τικών μεθόδων προέβησαν καΐ είς
τήν μονιιμοποίησίν τοι/ άνευ κρισε¬
ως των αρμοδίων συμβουλίων πε-
ρϊ ττκ ποιότητος αυτού «αί ττερι
τής ΙκανότηΓτος ενός εκάστου -
ττρόυττόθεσιν απαραίτητον διά τοι¬
αύτας μονιιμοποιήσεις κατα τάς
αρχάς τού διοικητικόν δικαιου, αλ,-
λά καί τής όττλής λογικής — το¬
σούτω μάλλν καθόσον κοίτα έκα-
τσντάοας ήριθμοΰντο οί εκτακτο.
ύπάλληλο. τού "Ϋπουργί
δ
οί εκτακτο.
ΐου
ύπάλληλοι
ττολλοΐ δ' έξ αυτών με
πλέον προυπηρεσιαν άλλ ες αυ¬
τών ή τνφλή τύχη «αθοδη(γουμενη
■■-Α τού τότε Διευθυντού τής Ά-
μνήμην τού Ιδιαίτερον σεβασμόν
τού Χριστιανικόν κόσμου, κυρίως
τού 'Εϊλληνικού, τό δναμα Γιάν¬
νης κατήντησε τταρ' ημίν ταυ¬
τόσημον περίττου τού Ρ ω μ η-
ο ς όπως τό ώνομα Τζών, πού ση
μαίνει έπίσης Γιάννης, ταυτόση¬
μον τοϋ Άγγλος ή Άμερικανός,
ιο όνομα Μεμέτης, ταυτόσημον τού
Γουρκος, κλπ. Αυτάς δέ ποϋ έφευ-
ρε την γνωστήν έξισωσιν τού
μ υ α λ ο ύ σαρανταπέντε Γιάν-
νηοων με τό μυαλο ενός κοκκόρου,
οεν θά έννοούσε αποκλειστικώς σα-
ρανταπέντε Γιαννηδες, άλλ" ίσαρί-
σμους Ρωμηούς, οεδομένου όντος
ότι με τό νά έχης τό όνομα ενός
σοφού, ανδρος, δέν σημαίνει δτι
εΐσαι σοφώτερος από Ινα ο'ιονδή-
Γτοτε Γ ιάννη.
Ό "Αγιος Ιωάννης υπήρξεν £
μας πολυ διιστυχισμένος άγιος. Οί
αλλοι άγιοι έξησψαλισαν τόν Πα-
ράδεισον ύποοταντες ταλαιπωρίας,
βασανιστηρια, σκληρόν θάνατον.
Ό "Αγιος "Ιωάννης τον εΤχεν ήδη
εξησφαλισμένην ώς βατττιστής τού
Χριστού καΐ ώς Πρόδρομος τής
κοσμοσωτηρίου διδασκαλίας τού,
χωρις νά ήτο άνάγκη νά χάση πρό
ωρα την ζωή τού. "Αν ζούσε στόν
αιώνα μας μέ τό πρακτικό πνεϋ-
μα μιά πού όπωσδήττοτε εΤχε στήν
τσέπη τού τό είσιτηριο τοϋ Παρα
ϋεισου· θά έφροντιζε νά άξιοποιή
ση έπωφελώς καΐ διά την παρού¬
σαν ζωήν τίς τόσες κ ο υ μ π α-
ρ ι ε ς πού έκαμε, βατττίσας χι¬
λιάδας άνθρώπων. ©α μπορούσε
ηύνόησεν τήιν 15 "Απριλίου 1952
εκεινους μόνον έξ αυτών, οί όποίοι
αποοττασθέντες κατά τό πλείστον
τρείς ημέρας πρό τής δηιμοσιεύσε-
κ}ς τού Νόμου άποτελούν, κατά
μέγα μέρος τό παθητικόν όκ τού
ύπαλληλικού προσωπικού τής διευ¬
θύνσεως ταύτης. Θά έπρεπεν ίσως
νά παραθέσωιμεν μερικά τίνα όνό-
ματα διά νά άνακαγχάση τό πολύ
ιτρίχτφυγΐικόν κοινόν τό οποίον κα-
>ώς τούς γνωρίζει, άλλά προτι-
μωμεν νά σιωπήσωμεν, ελπίζοντες
ότι θά ληφθούν τα δέοντα .μέτρα
^α-!ί ούτοι νά καταστούν τουλάχι¬
στον άβλαβεΐς καί άκίνδυνοι.
'Αλλ' ή επικρατήσασα τοιαύτη
κατάστασις έν τή Διευθύνσει Άπο-
καταστάσεως Άστών Προσφύγων
δέν αποτελεί καΐ τήν τηρονομιακήν
εξαίρεσιν διότι δυστυχώς τό Ύ-
τιουργεΤον τούτο Ίδρυθέν είς άνώ-
μαλον περίοδον επηνδρώθη κατ' ά-
νωμαλον τρόπον άποκλείοντα τήν
έφοτριμογήν των περί προσόντων
νομων καί έπομενως καί την έπ^-
λογήν τού προσωπικού καί ούτω
παρεσχέβη ή εύκαιρία κατά τ^ ά-
νώμαλον τταρελθόν είς έ~ιτηδε;ιους
ανευ προσόντων ού μόνον νά είσ-
•πηδήσουν είς την διοίκηο[ΐν κα| νά
καταλάβουν άττ' εύθείας άξιολόγους
θέσεις άλλά καί ν' άναρριχηθώσιν
ρουσφετολογικώς^ καΐ είς τάς ανω¬
τέρας τής Τεραρχίας βαθΐμίδας ένώ
ούτοι έστεροϋντο τών προσόντων
διορισμού των καΐ ?(ς τήν θέσιν τοθ
άκολομθου άκόιμη,
Άλλά τό τοιούτον τραγβλαφ·ικον
καθεστώς δέν ήτο δυνατόν νά διαρ¬
κέση έπ' άπειρον διότι ή διεύρυν-
τ ά βάλη ποτέ μέ
καϊ ολιγώτερον άκόμη
τρομερες καΐ δυναμικές, κα! δέν
βρήκε τόν μττελα τού;
Αύτάς δμως δέν λογάριαζε τίπο-
τε. Μόνο τήν Ήθική.
Πηγαινε λοιπόν κάθε τόσο στό
τταλάτι, όπου λόγψ τού σεβασμού
δν απήλαυε, είχεν ελευθέραν τήν
είσοδον, καί συνεβουλευε τόν Ή¬
ψς ργ ρχη ρμ
τιμητικων ώιακρίοεων επί έικαίου; και άώί-
κους. Έπαναλαμ6άνεται ή ίστβρία τοϋ Αν κα-
ταπτώοει "£Θνοι>ς. Νομί{£ΐ κανεΐς ότι ευρί¬
σκεται είς τοις παραμονάς τής. όλοαχεοοϋ$ κα-
ταρρεύαε«5 τοϋ Βυζαντίου, οποτβ οί τιτλο»
καϊ χΐ παντός εϊδους τιμητικαί κροοωννμίαι
ϋροχηοβν υπό των κρα-
ύ ΐ λλήλ Τό ύ
μ ρχη ρ
τούντων, εί; εαυτούς καΐ αλλήλους. Τότε πού
ό άρχιβυνουχος τοϋ γυνατκωνίτου τοϋ ΊβροΟ
Παλατίου ΐτιτλοφορείτο «ΐτ α ν υ π £ ρ ι>
ψηλοβνδο{ότατο(«!
Μ. ΚΑΛΟ2
ΜΔΧΗΤΙΚΟΤΗΤΔ
"Αρδρον τού κ. ΔΗΜΗΓΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ πρώην
διευθυντού 'Α&ηναϊκών Εφημερίδων καί τοϋ
Ραδιοφωνικοΰ Σταθμοϋ Αθηνών, άτό τριετΐας
δέ εΐδικοϋ Σχολιαστοϋ επί τοϋ Κυπριακοϋ
Δέν έ'χει άδικον ό κ. Φούτ δταν . χρεωκοπίαν καΐ 6 διάδοχος τού
αναχωρών άπό τήν Λευκωσίαν διά Χάρντιγκ, πρός βέβαιον άποτυχί-
τό Λονδίνον, συνιστά είς τούς Κυ- ' αν — διαφορετικήν βεβαίως άπό
πτρίους νά είναι έπιφυλακτικοΐ καί εκείνην πού ύτπέστη ό προσφιλής
νά μην άναμένουν ότι μέ τό ταξίδι
τού Θά έπιτελεσθή έ'να άπό ιμηχα-
νής θαΰμα. Τούς γνωρίζει καλά
ρώδη διά νά διώξη την Ήρωδιάδα τούς ττροισταμένους τού ό νέος κυ-
με τήν οποίαν εΤχε παρανόμους σχέ βερνήτης τής μεγαλονήσου καΐ ξεύ-
σε'9· ' ρει τί σκέπτονται οί άποικιοκρά-
Αύτός πάλιν ό άλητήριος, μιά ται τής "Αγγλίας, μαζΐ μέ τούς
Γτοϋ δεν εΤχε σκοπό νά τό κάμη, άλλοεθνεΤς συνενόχονς των. Τί βυσ-
δεν τού εκοβε τουλάχιστον τόν 6η σοδομούν καΐ τί απεργάζονται διά
χά άπο την πρωτη οτιγμή, λέγον- κα έμποδίσουν την αύτοδιάθεσιν
τας τού: «Σύρε αγιέ μου στόν Ίορ τού ήρωικοϋ έλληνικού πληθυσμοϋ.
όανη σου, βαπτι^ε καϊ μύρωνε δ-
σους θέλεις, καί μην άνακατεύε-
σαι σέ ξένες δουλειές, νά μή ΐ5ρής
στο τέλος και τόν μπέλλα σου*.
Αντ! όμως νά είπη αύτά, καθαρά
και ξαστερα< τον κορόιδευε μέ τό σήμερα καΐ τό αιίριο. Ώς ότου, αυτά τα σοΰρτα καί φ έ ρ τ α έκίνησσΛ' την περιέρ- γεια τής Ήρωδ,ιάδος και άπ' έδώ είχε, απ' έκεΐ ε,Τχε έπληροφορήθη τον λογο. Καΐ τοτε έγινε πϋρ καΐ μανια ή τρομερά γυνή. «Αύτό λοι- ΐτον τόν λογο, είπεν ώφρίζουσα έκ Λυσσης, έχουν αύτά τα π ά ν ε κ ι" ε λ α αυτού τού «Πάτερ Ί- ωάννη» στο Παλατιί ©ελει νά μέ χωριση από τον Ήρωδη μου. Ό αντροχωριστής! Που είναι πετσί και κοκκαλο άπ· την κακια τού. Πού τρωγει, λένε, κ ατ σ α ρ ί- ό ε ς καί μέλι άγριο! Άλλά θά τόν κανονισω όπως τού πρέττει, γιά να μάθη ν' άνακατεύεται στα οίκογενειακά μου. Καί τόν έκανόνισε κατά τόν φρικτώτειρο τρόπο, ή κακούργαΙ Τα δασανα όμως τού "Αγιου δέν έξώφΛησαν μέ τόν σκληρά θανατό τού. Τόν ηκολούθησαν καί πέραν τού ταφου. Μόλις γλυτωσεν άπό την Ήρωδιάδα, τόν παρέλαβε κά ποία άλλη γυναίκα. Όχι πραγμτι κή αύτη τή φορά, άλλά σ υ μ - δ ο λ ι κ ή. Όχι τρομερά, άλ¬ λά ίδιότροπη. Ή ά γ ι ο γ ρ α- φ ί α. Αυτή ποϋ ζωγραφίζει δ- λους τούς άγίους βάσει ίδιαιτέ- ρων τύπων τούς όποίους έχει καθο ρίση ή ιδία κα! δέν έννοεΐ νά τούς άλλάξη, έστω καί προσκρούουσα ένίοτε στή λογική άκόμη καί στό ττνεύμο: τής ©ρησκείας. Πού ζω- γραφίζει λ.χ. τόν Άγιον Γεώργιον ώς ήρωα τής Μυθολογίας, δηλ. ττ,ε- ρίπου ώς Βελλεροφόντην, τόν "Αχι- ον Δημήτρ ι όν ώς έ κ τ ε λ ο ϋ ν ένα ^ίνθρωττ,ο παρβΐστάνοντα ξλέ Ποίον κακόν είναι αξιοί νά προξε- νήσουν δχι μόνον είς τήν άνθρωπό- τητα, άλλά καί είς την ιδίαν την ττατριδα των, διά νά έξι/ττηρετήσουν τά έγωιστικά των ονμφέροντα. Διά νά μή χάσονν τήν Κύττρον ώς ίμ- ττεριαλιστικόν προγεφύρωμα, ώς ληστοπειρατικόν ορμητήριον, πρός ανάκτησιν των πολιτικών, οίκονο- μικών καί στρατηγικών θέσεων πού ίχαχταν κατά τά τελευταία χρόνια ίίς την Μέσην "Ανατολήν. Διά νά ύποδουλώσουν καΐ πάλιν τούς λα- είς τούς _ίμπεριαλστάς στρατάρ- χης, — έαν δεν επιμείνη, είς την ταχείαν ρύθμισιν τού επιμάχου Φουτ φρονεί δτι πρεπει νά χορηγη- ττροβλήματος. "Εστω καΐ αν ό κ. θή αΰτοδιάθεσις είς ωρισμένην προ θεσ μίαν καΐ νά διεξαχθούν συνομι- λίαι μέ τάν ΆρχιεπίσκοτΓον Κύ¬ πρου, όπως βεβαιώνει ένας σννερ- γάτης τής εφημερίδος των Έργο- τικών «Νταίηλυ Χέραλντ», ΕΞύχόμεθα νά εΤναι άκριβεϊς αί πληροφορίαι τού όργάνου τής άντι ττολιτεύσεως, τό οποίον βεβαιώνει ότι ό Βρεταννός πρωθυπουργός ά- χ ηοχ ^>ΐ3ΐ|>9ϋκ9 ί>κ?χ ^>οαϋ. ι3λι^οαι
Φούτ καί διαφωνεΤ πρός τους άντι-
φρονούντας άδιαλλάκτους ύττονρ-
γούς των Άττοικιών καΐ των "Εξω¬
τερικών Λέννοξ Μπόυντ καΐ Σέλ-
γουιν Αόυδ. Άλλά καΐ άν ττράγμα-
τι ό διάδοχος τού Χάρντιγκ προτεί
νη είς τό Λονδίνον την εφαρμογήν
της αύτοδιαθέσεως έντός ωρισμένου
ούς της νευραλγικής αυτής περιο- χρονικού διαστήματος καΐ τήν άπο
χής Διά νά κατασκευάσουν νέας οεχιίη ό κ. ΛΛακμίλλαν θεωρητικώς,
άττοικιακας αυτοκρατορίας ή διά
νά άναοτήσοΐΛ/ παλαιά άμαρτωλά
μωσα'κά περασμένων μεγαλείων
καί άπ&ράντων κατακτήσεων βαρ-
δάρων φυλών πού επωφελήθησαν
άλλοτε άπό τάς άδυναμίας, τάς
άθλιότητας καί τάς διενέξεις Εύ-
ρωπαίων ήγεμόνων διά νά ρίψουν
τάς χώρας τής Βαλκανικής, τής
Μ Άί ή Άβί
ή ής
Μικράς Άσίας, τής Άραβίας, καΐ
χωρις νά την επιβάλη ώς πρόε&ρος
της ύπευθύνου σήμερον κυβερνή¬
σεως των Συντηρητικών, ούτε ό κ.
Μακμίλλαν θά εΊ'ναι άξιος συγχα-
ρητηρίων. 'Αλλ' ουτε καί ό κυβερ¬
νήτη ς τής Κύπρου θά έπιτελέση
πλήρως τά καθήκον τού, εάν δέν
επιμείνη είς τήν υΐοθέτησιν τών αν¬
τιλήψεων τού καί εάν, είς περίπτω
σιν τελικής άπορρίψεών των άπό
ίσίος τον Λι,ια'ίον,
ξα—λ«μέ-
ς ,
νο καΐ περ.ιμϊνοντα τόν ξάνατο!
Αυτή λοιπόν ή . . . κυρία ζ«γραφί-
ζει τον "Αγια Γιάννη με πτ«ρά
κρι. . δύο κεφάλια. Τό δνο: στή
θέση τού κ«ΐ τό άλλο τό κιρατεϊ
ό Τδιος επί π ί ν α κ ι ! Τί
χρεωστεί λοιπόν αΰτός ό σεμνός
αγιος, ό Πρόδρομος τοΰ Χριστοΰ
καί ΰπέρμαχος τής Ήθικής νά παρι
στάνεται ώς... δικέφαλος αετός;
Πότε θά μπούν σέ τάξη μερικά
πράγματα πού ζημιώνουν την ©ρη
σκεία;
ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
ρίοδον άφαντάστου μαρασμοΰ καί
όπισθοδρομ ικότητος.
Είναι ένήιμερος τών διαθέσεων
ιτού έπικρατοΰν μεταξύ τών αδιάλ¬
λακτων Τόρηδων ό κ. Φούτ καί άμ-
φιδάλλει δτι ό κ. Μακμίλλαν — ί-
^τω καί άν τό θέλη, πράγμα απί¬
θανον — θά έχη τό σθίένος νά αν¬
τιταχθή είς την άρνητικήν τακτικήν
τών διαφόρων Χάρντιγκ τής "Αγγλί¬
ας. Ήδη τά μαντρόσκυλα τής ά-
Γτοικιοκρατίας άρχισαν νά ύλακτοΰν
καί πάλιν. Τά μεγάφωνά της έπα-
νέλαβαν τάς απειλάς τών έχθρών,
τής Κυπριακής ελευθερίας καί ιδί¬
ως των ιβουλευτών τής λεγομένης
«Όμάδος τού ξουέζ» δτι δέν θά
άφίσουν τήν κυβέρνησιν των Συν-
τηρητικών νά δεχθή αύτοδιάθεσιν
είς τακτήν προθεσμίαν. Άλλ' ού
τε νά επιτρέψη είς τόν ίθνάρχην αρ¬
χιεπίσκοπον νά επανέλθη είς Λευ-
κωσίαν. Αί «φημερίδες τού Μττήδερ-
μπουρκ μαίνονται. Τόσον τό «Σάν-
τευ Εξπρές», όσον καί τό Νταίη-
λυ "Εξπρές». Έπωφελοΰνται άπό
τήν έφεκτικότητα, την άναποφασι-
στικότητα καΐ ήν έλλειψιν μαχηικό
ητος τών κομμάτων τής αντιπολι¬
τεύσεως, διά νά έκβιάσουν έκ νέου
τήν κατάστασιν ώστε νά χρεωκοπή-
ση μέ τήν σειράν τού καί ό κ. Φούτ
καΐ παραμείνη έκκρεμές τό Κυπρι-
ακόν ή" ματαιωθή ή έπανάληψις δι-
απραγματεύσεων επί τού ζητή,μα-
τος τής αύτοδιαθέσεως, λόγω ά-
διαλλαξίας των ύπουργών τού κ.
Μακμίλλαν.
Λ
Διότι ασφαλώς
?~7&ήγεϊϊη'^
ματος, δέν φέρη τάς προτάσεις ι
τού είς τήν δημοσιότητα καί δέν Ι
ζητήση τήν άνεπιφύλακτον υποστή
ριξιν τού Βρετανικού "Εθνους καί
των κο,μμάτων τής αντιπολιτεύσε¬
ως, τά όποΓα έχουν κηρυχθή υπέρ
τής Κυπριακής ελευθερίας.
,Εάν άληθώς ό κ. Φούτ £χει κα-
ταλήξει είς τά συμπΒράσματα ττού
τού αποδίδει τό «Νταίτιλυ Χέραλντ»,
τόσον τό Εργατικόν κόμιμα δσον
καί τό Φλελεύθερον έχουν την υπο¬
χρέωσιν νά δώσουν πολιτικήν μά¬
χην επί τού Κνπριακού, δπως και
πέρυσι διά την τυχοδιωκτικήν πε¬
ριπέτειαν τού άγγλογαλλικού πρα¬
ξικοπήματος εναντίον τής διώρυγος
τοΰ Σουεζ. ,
Αί νίκαι είς τό πολτικόν, διπλω¬
ματικόν καί ηθικόν πεδίον — δπως
άλλωστε καΐ είς τόν στρατιωτικόν
τομέα — δέν εξασφαλίζονται μέ
άδράνειαν καί έίλλειψιν άποφασιστι
κότητος η μαχητικότητος. Άλλά
μέ ένεργόν δράσιν, τόλμην, συνο-
χήν καΐ έπιθετικότητα. "Ιδίως δταν
καΐ οί ίδιοι οί άντίπαλοι είναι διη-
ρη,μένοι.
VI
V
Είναι γεγονός δτι οί Συντηρητι-
κοί διαφωνοΰν μεταξύ των είς τό
ζήτημα τής ιμεγαλονήσοιι. ΟΙ άδι-
άλλακτοι είναι ολίγοι, άλλά διαθέ-
τουν εφημερίδας καί δύναμιν πα-
ρασκηνιακήν. Πολλοί κυβερνητικοΐ
έν τούτοις ίχουν άττηυδήσει μέ τό
Κιπτριακόν καΐ βλέπουν τό άδιέξο-
δον είς τό οποίον ωδήγησαν τό
κόμμα των «χί την κυβέρνησιν των
τό τηΐσμα καί ή άνβτποφααι
ΤΙΚ τής ήγεσίας τού κατά τά τε-
λευαΐα τέσσαρα χρόνια. "Εάν οί
'Εργατικοί καί οί Φιλελεύθεροι ά-
ξιώσουν τήν απελευθέρωσιν τής
ελληνικής νήσου έντάς τακτής τηρο-
θεσμίας, ή Βρεταννκή ΚοΤνη Γνώ¬
μη — άκόμη καϊ πάμττολλοι Σινν-
τηρητικοί — θά είναι ανεπιφυλά¬
κτως είς τό —λει/ρόν, των. Αφ' έ-
ΐτός ή ττλειοψηψία τών Ηνωμένον
'Ε5θνών εχει υίοθετήοιει τήν εφαρ¬
μογήν τής αύτοδιαθέσεως. 'λφ' ε¬
τέρου, εάν δέν δοθή ταχέως Ικανο-
ττοιητική λύσις είς τήν διαφοράν,
συμφώνως πρός τούς πόθους τοό
Κυπριακού Λαού καΐ πρός τάς κα
τοίστατικάς αρχάς τού. Παγκοσμί¬
ου Όργανισμού, ή αΐματοχυσία
είναι αναπόφευκτον δτι θά επανα¬
ληφθή είς την μεγαλόνησον. Ή Ε-
ΟΚΑ, διερμηνεύουσα την θέλησιν
τού πληθυσμού, εδήλωσε κατ' ε¬
πανάληψιν ότι δέν θά ανεχθή τον
συνεχή έμπαιγμόν τού άπό τους
Γόρτϊδες.
Ενώπιον έπομενως τού ένόεχο-
μένου νέας σνγκρούσεως μέ άπρο-
βλέπτους οννεπείας, είναι χρέος
τοΰ_πολιτικού κόσιμου τής "Αγγλί¬
ας άλλά καϊ των Συμμαχων κυ-
ββρνήσεων νά ένσχυσουν οΐανδήπθ'
τε κίνησιν, ή όποία αποβλέπει είς,
τήν ειρηνικήν ρύθμισιν τού επιμά¬
χου προβλήματος. 'Η ΕΟιΚΑ ινπτν-
κουσα είς την σύστασιν καί την-
Γταράκλησιν τού κ. Φούτ κα! τού-
Έργατικού ιΚόμματος οννεχίίίΐ
την μονόπλευρον άνακωχήν της. Δι-
ατηρεΐ τήν εσωτερικήν ειρήνην τής.
νήσου, δπως τής ζητεί ό νέος κυ-
δερνήτης. Άλλά δέν είναι δυνατόν»
ι/ά παραμένη έκκρεμές τό ζήτημα·
μέ διαφόρους προφασεις. Ή νέα·
προβολή τών αδιάλλακτων Τόρη¬
δων Οτι άπειλοΰν κυββρνητικην κρί¬
σιν, εάν ό κ. Μακμΐίλλαν επιμείνη ί}
δηθεν μαζΐ μέ τόν κ. Φούτ είς τήν
διεξαγωγήν οννομιλιών μέ τον έ-
άρχιεπίσκοπον μέ βάσιν
την εφαρμογήν αύτοδιαθέσεως είς
ώρισ^ιένην προθεσμίαν, ό^οάζει πά
πρός τέχνασμα, τό όττοΐον
είναι γνωστόν πό ί ούς ύπότ— ούς
σκοπούς έξυπηρετεΐ.
Χαρακτηιριστικόν επί τού ττρο-
κειμένόυ είναι τό γεγονος δτι την
μέν παρελθούσαν Κυριακήν 46δο-
μαδιαΓαι έφημερίδες σοδαρώταται,
όπως ό «Όμττσιέροερ» καΐ ο! Σάν
τευ Τάϊμς», άνήγγελλον πθΛαιγνρι-
κώς σχεδόν άποφαοχ—ικήν στροφήν
τής αγγλικη^ κυββρνήσεως. Την
δέ επομένην Δευτέραν, άλλαι έφη¬
μερίδες ήμΐρίσισι — μτταξύ των
6ποίων και οί ημιετίσηψιοι «Τάϊμς»
— την διέψευδον, καθ" ύποδβξιν
τΓροΦανώς τού Φόρεΐν "Οφφις.
"Όπως άντιλαμβάνωινται κα! οί
ιδιοι οί Άγγλοι, τό Κνπριοχόν Ι-
Φθασε είς μίαν καμττήν, κατά την
οποίαν ή κΐίοερνησις τοΰ Λονδίνου
δέν είναι δυνατόν νά αναβάλη την
λήψιν ο—ουδαιοτάτων άποφάσε»ν,
τάς οποίας καθιστά Λ-------—-'--
ς ς ά σΛΌποφϊύχτους
ή δίθεσις τού κ. Φούτ. "Ελπίζομεν
δτι ή βρεταννική άντιπολίτευσκ
να αρβη είς τό υψος των περκ—ο>
ν καί δέν θά ειττρέιιιη νέας υ-
ΔΗΜ. ηθΥΡΝΑρΑΣ

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΙ ΚΟΣΜΟΣ
ΣΧΟΛΙΔ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ
ΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΐηΤΗΊΐΙΗΙΙΗΗΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ........ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
ΑΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Άττό την διεξαχθεΐσαν άπό των
στηλών τοΰ Τύπου(!) συζήτησιν
μεταξύ τού ύπουργοΰ τού Συντο-
νισμοΰ κ. Χέλμη καί τού Κόμμα-
τος των Φιλελει/θέρων, προέκυψαν
καί αί εξής, μεταξύ άλλων, δια-
ττιστώσεις: Απεπειράθη ή Κυβέρ¬
νησις ν' άττοκρύψη, αρχικώς, την
ύπαρξιν ύπεραποδόσεως των φ6-
ρων, έξαναγκασθεΐσα νά παραδε¬
χθή αύτην σταδιακώς καί κατά...
δόσεις, ώς άνερχομένην €ίς 1.550
έκατ. δραχ. Δέν δύναται νά διε¬
ξαχθή συζήτησις ώς πρός προβλε¬
πόμενα είς τόν νέον ττιροϋπολογε-
σμόν τού 1958 έσοδα έξ έλλη-
νικών πηγών, έφ' όσον ή Κυβέρ¬
νησις δεν διει/κρινίζει ιόπευθύνως
βάσει ποίου Οψοους είσαγωγών ί
γινεν ό ύττολογισμός των έσόδων.
Δέν ύφ Ίσταται μΐείωσιις είς τάς
στρατιωτικάς δαπάνας, άλλά, του¬
ναντίον, αύξησις. Ή πρόβλεψις
εκδόσεως έντόκων γραμματίων διά
την κάλυψιν τού κονδυλίου των έ-
πενδύσεων, ένδεικνύει δτι ή άμε-
ρικανική βοηθεία περικόπτεται
κατά μέγα ποσοστόν (πλέον των
500 έκ. δραχμών). Τό σημερινόν
πρόγραμμα έπενδύσεων τείνει....
νά φθάση είς τό ΰψος τοϋ προ-
γράμματος τοϋ 1952. Δέν ύπάρ-
χει ριζική άναδιάρθρωσις τοϋ συ-
στήματος τής διοικήσεως, είς την
όττοίαν ή Κυβέρνησις αποδίδει
την «ίκανοττοιη-τικήν» εκτέλεσιν
τού προγράμματος των έτττενδύσεων.
ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
«Γνωστότατος συμπολίτης μας
κατέπεσε χθές την νύκτα έντός
τεραστίου λάκκου, πλήρους ϋδα-
τος είς την πλατείαν Όμονοίας,
άκολουθήσας την τύχην τοΰ προ-
πορευομένου ΰττηρέτου τού, όστις,
κρατώυ φανον άνά χείρας, ττροσε-
πάθει νά διαλύση τό γύρωθεν σκό-
τος». Ή είδησις εδημοσιεύθη είς
τάς Αθηνά'κάς εφημερίδας, πρό...
έξηκονταετίας. Ήμποορεΐ δμως
ώραιότατα νά πραγματοποιηθή καϊ
τώρα, μέ τα συνεχιζόμενα μέ ρυ¬
θμόν... χελώνης —καί μή άποπε-
ρατούμενα— έργα είς την κεντρι¬
κωτέραν των ττλατειών τής ττρω-
τευούσης.
ΑΕΝ ΕΠΑΡΚΕΙ
Δέν σημαίνει ασφαλώς τό φω-
ραθέν κροϋσμα αποπείρας έκβιά-
σεως έμπόρου ύττό έφοριακοϋ ΰ-
τταλλήλου, ότι τό σύνολον των δη-
μοσίων λειτουργών τού κλάδου
αύτοΰ είναι διεφθαρμένον ή ρέπει
ττρός δωροληψίαν. 'Αττοδεικνύει δ¬
μως δτι ενα ποσοστόν, έστω καί
μικρόν, ξ αυτών, δέν κέκτηται
ή έχει άπολέσει την άτταιτουμέ-
νην δύναμιν άντιστάσεως είς πει-
ρασμούς, έν διαζεύξει τελούντας
ττρός την αποστολήν καί τάς ΰπο-
χρεώσεις των. Δέν έπαρκεΐ διά
την εξουδετέρωσιν τού αίτίου
καί την ματαίωσιν τής επαναλή¬
ψεως τοΰ κρούσματος μόνον ή
ττάταξις αύτοΰ, κατά τόν σκληρό-
τερον τρόπον. Έττιοάλλεται καί
ή δημιουργία των οίκονομικών έ-
κείνων ττρουποθέσεων· ττού θά κα-
ταστήσουν άνεκτούς τοϋς δρους
τής διαβιώσεως είς τούς κρατι-
κοούς ύπαλλήλους καΐ μάλιστα έ-
κείνους, είς τούς όποίους είναι έμ-
πιστευμένη ή διαχείρισις τής κρα-
τικής περιουσίας καί των κρατι-
κών συμφερόντων. Άλλως, μα-
ταιοπονούμεν.
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΑ...
Ό παρεπιδημών είς την πόλιν
μας φίλος τής Ελλάδος στρατη-
γός κ. Β άν Φλήτ —ττού άπό και-
ροΰ τέλει είς άττοστρατείαν— διέ¬
θεσεν άπό την σύνταξιν τού τό
ποσόν των 5.000 δολλαρίων διά
τάς ανάγκας τοϋ νοσηλευτικοΰ
Ί&ρυματος «Άγιος Παΰλος». Δεν
ένεποιησεν έκπληξιν —οχι φυσικα
η ευγενης χειρονομια— είς τους
ημετερους στρατιωτικούς συντα-
ζιουχους ή Ουνατοτης να δωριί,ρ,
συναοεΛψός των ενα τοιούτον πο¬
σόν, οια φιλανθρωτπκους λογους.
1;φ όσον αύτοι —ενας αντιστρα-
τηγος έ.α. ψερ' ειπείν— ημπορουν
να διαθε-τουν καί ώΟ.ΟΟΟ... ακο-
μη λετττα, δια τοιούτον σκοπόν,
μονον ογπό το οώρον των Χριστου-
γεννω, και να τους μένη ακε-
ραία καί ή σύνταξις των 6ιά την
αςιοπρεπή συντήρησιν των.
ΚΑΙΑΝΙΗΜΑ...
&Το>ν λύκο σ&ν γεράση, κοροϊ-
δει/οι/ν κα' -τα τΐαληάσκικλΐχ» —λέ-
γ*.ι ,μιά παροιμια. Κ,άπως διαφο-
ρετικά σΜμι6αιιν£.ι μέ τό γίιρυισιμε.-
νο βρεταννικο λεοντάρι. Τό κορα-
ιδ;:ι»οι>ν όχι τπα τα σκυλια. μά
και οί «Μπ{ρέ — Μττιρέ&ες. ΟΊ ψω-
ρισσ,μένοι 'ιΑΐλι&ανοι τοι» Χότζα.
Αιηο, τουλάχιστον· δειχνο-ι/ν το
προ μηνών συμβάν έττεισο&ιον τής
ώνατιναΙξ,εΜς δυο )ΐρ&το«>ννικων άιν-
τηορττιιλλιικών εις ίλλυρικας α¬
κτάς, μέ έξη ντα βύ,μαται άπο τα
ττλη,ρώιματα των» 6~ο»ς καΐ τό
πρόσφατον, τής βιαίας ττροσγει-
«σ€»ς άγγιλιικοϋ άεροττλάνου τύ¬
πον «Σκιαιμοντειρ», "τταρά την Αύ-
λώνα. Κατάντηιμ«...
ΤΙΤΛΟΙ ΚΑΙ ΙΙΡαΙΜΑΙΑ
Δέν βχιει άδικον ή «Ντ«ίηλυ "Ε§-
ττρίςς» νά &ιοιμαρτύρετ<χι· διότι εις τον άρχιθηιμιον Χαιρντιγκ άπε- νώμ-γθη ό τιτλος μόνον τού βαιρω- νου καί οχι τού κο,μηττος η ϋττοικό- μητος. τΗτ«ν ττοΰ ^ταν βοφ - όνος. 6ττρβττε 'νά τόν ττριοαγαγουν, του¬ λάχιστον, είς... Ιτπγο - κόιμητα... ΟΛΟΓΟΣ ΠΕΡ1 "ΣΕΡ,, Ηκούσθη ό φίλος μοις Άγκώπ νά Λέγη, ©τ αν ειμαθεν. ότι είς την θέσιν τοΰ ο-έρ Τζών Χάρντιγκ. όι- ωρίσθη ώς κυδερνήτης τής Κύ- τηρου ό σέρ Χιοΰ Φούτ; «Αμάν Για6ρούμ, ήσώθηκαν στό Ίγ- οί αντρωποι καί ίστέλ- νοιιν στή,ν Κύπΐρο όλο «σβρ - σέρ- ήί Καθόλου γιάκ^μι τγι«... Άγγλι«;... Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ (Σννέχεια έκ της α' σελίδος) σις τής κοινωνικής προνοίας καί ή επέκτασις αυτής διά καθολικής καθ" άπαν τό κράτος οργανώσεως τφθϋττοθετει την ϋτταρξΐν κατηρτι- σμένου επιτελικοΰ προσωπικού Ι¬ δία είς την Κεντρικήν Υπηρεσίαν. Άλλά πώς ήτο δυνατόν νά υπάρξη τοιοϋτο ττροσωττικόν έφ' δσον θέ- σεις διευθυντών κατείχοντο υπό προσώπων ανευ προσόντων τα ό- ποΐα έκτός τής είς βάρος τής διοι¬ κήσεως βλάβης άτπετέλουν τό άνυ πέρ&λητον έμπόδιον τής προαγω- γής των χρηστών καϊ κατηρτισμέ- νων ΰπαλλήλων ; Είναι φανερόν δτι έΐτρεπε νά ληφβη γενναϊον τι μέ¬ τρον καί είναι άξία πολλοΰ έπαί- νου ή Κυβέρνησις διότι εγκαίρως προέβη διά τού Ν. 2500 είς τόν όπτοκαθαρμόν. Άλλ' ό Ν. 2500 άττετέλεισε διά την έξυιγίανσιν των ύττηρεσιών τού Ύπουργείου Κοιν. Προνοίας τον πρώτον μόνον σταθμόν διότι ναί μέν ή αττοκάθαρσις ύττηρξεν έπω- φελής διά την διοίκησιν καί εύερ- γετική διά τ^ον λαόν άλλ' αυτή] δέν θ' άττέδιδε εί μή πτωχούς τούς καρττούς εάν δέν έλαμβάνετο συγ¬ χρόνως ή πρόνοια δττως ή διαρρυθι μισθεΐσα δι' αΰτοϋ ύπαλληλική τά¬ ξις απαλλαγή άφ' ενός των έκ τοϋ τταρελθόντος φαυλοκρατικοΰ καθε- στώτος άδικιών τονωθοϋν δέ αί υπηρεσίαι τού ΰττουργε'ιου είτε διά δημιουργίας νέων θέσεων είτε διά ττροαγωγής ύτταΛλήλων ττρός εφαρ¬ μογήν ενός εύρέως π,ρογράμιματος άνυι)ιώσεως τού βιωτικοΰ έττιττέδου τού 'ΕΞλληνικοΰ λαοΰ. Είς τουτο άτίέβλεψε καί την ανάγκην ταύτην έξυττηρέτησεν ό εσχάτως ψηφισθείς Ν. 3796. ΦΛΥΑΡΙΕΣ ΚυρΕες καΐ Κύριοι, Ό σόλλογός μας λογΐζεται εότυχής διότι το βήμα τού ό έκλεκτός συμττατριώτης μας κύ ριος Γιωργος Ίασωνίδης, θά τι¬ μήση Είναι τόσο πολυσχιδήζ ή έρ- γασία τού είς δλους τούς το- μΐϊς τοθ πνεύματος, φοβούμε νος μήπως ττροσκρούσω είς την έγνωσμένη μβτριορροσθνη τού, εάν θά άποτολμοθσα κάποιαν ανάλυσιν τοθ βργου τού, πα- ρακαλώ άμέοίος τόν κ Ίασω νίδην νά καταλάβη τό βήμα. Άκροατήρ.ό μου, δ κ Πρόε· δρος μ'6φαγε στό καντάρι διά νά μή τψοσκροόση είς την έ- γνωσμενη μετ,ριοφροσύνη μου. Μήπως την έξέλαβε ώς ύποβρύ χια νάρκη στήν όποιαν προσ κροόων θα τιναζόνταν στόν άέ ρα. Πώς Ενας όμηλητής σεβόμε νος εαυτόν μέ μετριοφρωσύνη προικισμένος θά άποτολμοόσε νά σας αντιμετωπίση; Ό ίατρός άπό τό βήμα διότι ?χει ακροατήριον Ιατροος, ό δι κηγόρος νομικοθς, ό θεολόγος εολαβες έκκλησΐασμα, μιλοϋν ελευθέρα διότι όμηλητής καΐ ακροατήριον σχεδόν γνωρΐζον ται επιστημονικώς οί μέν, διά τής εύλΓ,βίας οί δέ. Πως δμως 6νας μετριόψρων όμιλητής νά αντιμετωπίση 6να άνομοιογενές άκροαιήριον; Νά σδς ΐό πΩ, προτοϋ άρχίσω τίς φλυαρίες μου: μόνον μέ τό θρα σος. Εάν έχωμε σήμερσ πρόο δόν ή τυφλαμάρα, πολιτικούς είς την κυβέρνησιν ή στήν άν τιπολΐτευσιν. τό χρωστάμε στό θράσσος. ΟΙ στρηλατουμενοι άπό τό θράσος έπιστήμονες γράφοον οΐ^ονομολογικές με λέτες, έκπροσωτιοθν τό κράτος σέ συνέδρια κα'.....στό 'Υ τΐουργεΐον Γΐαιδείας. 'Υπάρ χούν καί μερικοΐ προσποιούμε νοι τόν μκτριόφρωνα, αύτοΐ εί¬ ναι οί περισσότερον βπικθνδι νοι, διότι Εχουν μίαν ΟϊησΙν πθθ οδηγή πάντοτε ασφαλώς εΓς την καταστροφήν, πολλά ώπό τα κακά καί τα στραβά ποΟ μαστίζουν τόν τόπον μας αϊτιοι είναι αύτοι. Άλλά νομΐζω έσεϊς τ)λθατε κάτι νά άκοόσετε καί οχι φλυα- ρΐες μέ τίς οποίες, μιμοόμενος τόν κ. Πρόεδρον σας τρώγω στό καντάρι. Άς άρχΐσουμε άπό τίς εύχές: άλλά γιά στάσου, γράφουν πολ λοΐ εύχές θερμές έγκάρδιες εί· λικρινεϊς, Λστε ύτιάρχουν καΐ ψεύτικες εύχές; όπως τό καφές καΐ καφεδάκι; εδω πάλι βασι λεθει τό θράσος, γιατΐ 6νας με τριόφρων δέν εθχεται, μέ την σκέψι δτι δέν 6χει πίστωσιν τΐαρά Κυρίω ιω θεώ, ένώ ό θρασύς εθχεται Χρόνια τιολλά, ευτυχή, χαρούμενα, ττολλά κέρδη καΐ ταχείαν την στέψην Εθχεται μέ τό άζημίωτον. τρώ γει μέ δέκα μασσέλες, κάνει τόν σπουδαίον οτό χωριό, τόν καγκιόζη στά τραπέζια των πλουσΐων δημιοι-ργεϊ τχεζο&ρό μιον μέ ζήτω καΐ κάτω ο( προ ί>6τες καΐ. είς ανταμοιβήν των
πολλαπλων αυτών ΰπηρεσιών,
τού πρός την Ι ΙατρΙοα καΐ τό
"Εθνος, άντ'.προσωπεοει την
χώραν είς συνέορια θτ<έρ των δικαιωμάτων τοθ άνθρώπου, τής αύτοδιαθέσεως των λαων καΐ ταυτα πάνια άγωγγύστωτ, χάριν τής φιλτάτης ΠατρΙδοι, διά νά άνατήλει ή ελευθερία καΐ νά βάλουν μυαλά οί φλύα ροι. ΓΕΩΡΓ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ ΠΡΟΕΚΑΛΕΙ Ε ΜΕΓΑΛΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΝΕΙΣ ΤΟΝ ΤΥΠΟΝ ΤΗΣ ΚΟΝ)Μ.(!Ί ΤΟ ΦΕΡΟΜΕΝΟΝ ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΠΕΡΙΔΙΑΡΡΥΘΜ1ΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 10.— 'Εκπρόσω- ττος τού Φόρειν Όψφις έχαρακτή ρισε ώς «καθαρώς θεωρητικήν» την δημοσιευθείσαν πληροφορίαν περί διεξαγομένων διοπτραγμοα-εύσεων έ πί τού μέλλοντος τής Κύπρου. Ό έκπρόσωπος τού Φόρειν "Οφφις έδή λωσε: «Πάντα τα άναγραφόμενα είς τάς εφημερίδας ττερί συνομιλι ών επί τού κυπριακοϋ είναι καθα- ραί θεωρίαι». Ό ούτος έκπρόσω πος ερωτηθείς επί τής πληροφορί άς δτι ή Βρεταννία έξετάζει τό ένδε χομενον διεξαγωγής άπ' εύθείας συνομιλιών μετά τού Άρχιεπισκό που Μακαρ'ιου, είπεν δτι είς ούδε μίαν δήλωσιν δύναται νά προβή κα τα την παρούσαν στιγμήν. Έξ άλλου ό ύπουργός Άποικι ών κ. Λέννοξ Μπόϋντ. απαντών είς δύο έργατικούς βουλευτάς ετόνισεν δτι δεν θά προβή είς δηλώσεις επί τού κυπριακοϋ, πρό τής έτταναλή ψεων των εργασιών τοϋ βρεταννικοϋ Κοινοβουλίου. Τό νέον σχέδιον πρός διευθέτηι σιν τοϋ κυπριακοϋ τα οποίον διά φοροι πληροφορίαι εΐδησεογραφι- κών ττρακτορείων άναφέρουν δτι προτίθεται νά υιοθετήση ή βρεταν νίκη Κυβέρνησις, ττροεκάλεσε ζωη ράν αντίδρασιν μεταξύ των εφημε¬ ρίδων τής Κωνσταντινουπόλεως. Ή κυβερνητική «Χαβαντίς» γρά φεΐ υπό μεγάλους τίτλους: «Ή Αγ γλία ύποκλίνεται ενώπιον τοϋ Ι¬ εράρχου, λαμβάνει τταραδόξους ά- ποφασεις, τάς οποίας δέν θά δυνηι θή νά εφαρμόση». Ή «Άξάμ» γράφει: «Ή Αγγλία κτυττά την θύραν τού Μακαρίου>.
Ό άρθρογράφος, έξ άλλου, της
μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδος
«Τζουμχουριέρ» γράφει: «Ή Αγ¬
γλία δεικνύει διά μίαν άκόμη φο¬
ράν δτι δέν γνωριζει παρά μόνον
την γλώσσαν της βίας. Ουδεμίαν
σημασίαν δίδει είς την άποψιν τής
Τουρκίας, ή όποία επεθύμει νά ίδη
έπιλυόμενον τό ττρόβλημα διά τής
διττλωματικής καί φιλικής όδοΰ. Κ α
ταβάλλει ττάσαν προσττάθειαν διά
νά μάς αναγκάση νά άλλάξωμεν
γλώσσαν. Θά είναι προτιμότερον
όπως αι συνομιλίαι σχετικώς μέ
τόν διαμελισμόν τής νήσου άρχί
σουν πρίν αρχίσωμεν καί ημείς νά
όμιλώμεν άλλην γλώσσαν».
Ό ραδιοσταθμός τής Άγκυρας
άφιέρωσε μέγα μέρος τής έκπο-
μττής τού είς τό κυπριακόν ζήτη-
μα. Ετόνισεν ότι ίστορικοί καί γεω
γραφικοί λόγοι δικαιολογοϋν τάς ά
ξιώσεις τής Τουρκίας επί τής Κύ
πρου. Ή κατάστασις την όποιαν
εδημιούργησεν ό «Παπάς» Μακά
ριος, καΐ ό Γρίβας, τόν οποίον έ-
στειλεν είς την Κύπρον ή 'Ελλη
νίκη Κυβέρνησις, ττρέπει νά τερ¬
ματισθή μέ την λύσιν τής διχοτο-
μήσεως.
Ό Άρχιεπίσκοπος και 'Εθνάρ
χης Κύπρου Μακάριος επεσκέφθη
χθές αλληλοδιαδόχως τόν συναρχη
γόν τού Κ. Φ. κ. Σοφ. Βενιζέλον/
τόν αρχηγόν τής ΕΠΕΚ κ. Σάβ.
Πατταπολίτην καί τόν αρχηγόν τού
Λαίκοΰ κόμματος κ. Κ. Τσαλδάρην,
μετά των οποίων εΐχε μακράς συνο
μιλίας επί τού κυττριακοϋ.
Σήμερον την 1 1.30 ττ.μ. έττεσκέ
φθη τόν κ. Γ. Παττανδρέου καί την
5ην μ.μ. τόν κ. Σπ. Μαρκεζίνην.
Ό ϋττουργός Προεδρίας τής Κυ
βερνήσεως κ. Κ. Τσάτσος, ό όποΐ
ος άνοητληροΐ τόν υπουργόν Έξ»
τερικών, επεσκέφθη χθές την 2αν
μ.μ. τόν Έθνάρχην Κύπρου είς τό
ξενοδοχείον τού καΐ ώς εγνώσθη,
λέκτων καί άξίων συνεργατών του< τόν ένημέρωσεν έττί διαφόρων επι σήμων τηλεγραφημάτων έκ Λονδί νού, άναφερομένων είς τό κυπρια- κόν. __ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΙ ΜΟΧΘΟΙ ΚΑΙ ΙΔΡΩΤΕΣ ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ Αξιότιμε κ. Διευθυντά, Καθ ήν ώραν έν τώ Κτιρίφ τής ΛαΙκής Άντιτΐροσωτιεΐας, είς την Βουλήν, συζητεϊται το περιμαχητον βέμα της παραμο νης ί) απομακρύνσεως τού αε ροορομΐου Έλληνικου είς άλλην κατάλληλον τοποθεσιαν, επι- τρέψατε μοί νά άναλυσω διά των στηλών τής εφημερίδος σας την όλην υπόθεσιν ιής περ,,ο- χης άερο&ρομΐου, μέ την τιε ποΐθησιν καΐ τόν φόβον 6τι υ- πογραφων τό Αρθρον μου, ου οόλως άμψιβάλλω Οτι θα χά ρακτηρισϋώ «ακρος άριστερθς», επει&η ίοώ είς την χώραν μας, την γενέτειραν της λαΐκής δη¬ μοκρατίας κάθε κίνησις άπο· βλέπουσα τιρός διαφώτισιν ή οιεκοΐκησιν τής 6ικαιοσύνης, χαρακιηρΐζεται ώς ττρδί,ις πά ρανομθΓ,, αντιβαίνουσα είς την νοοτροπίαν των ΟΛΐγων, αν καΐ ουνάθουοα είς τούς κανόνας καΐ νόμους τής παντοτε α6ι- κουμένης θέμιθος, ίιθχυχώς οι' εμέ, τοοον τό παρελθόν μου όσον καΐ τό παρόν μου, είναι Ικανόν νά υποστηρίζη και νά οιαλυσΐ), πδσαν τυχόν τοιαύ¬ την κατηγορίαν. Και τιρός επΐρ ρωσιν των Ισχυρισμών μου τούς παραπέμπω &1ς χον έν τφ 'Υπουργειφ των Εξωτερικών φάνβλλόν μου, οπ' αριθ. ^0^2 — θ]9—6]8]36, τιερΐ τταρασημο φοριας μου &ιά την εθνικήν μου ϋραοιν- Παρακολουθήσας αύτοπρο οώπως ίν ι{) Βουλί) την επι τού αεροορομΐου ουζηιησιν, αντε¬ λήφθην ότι οί ϋποοΐηρίξαντες την απομάκρυνσιν καΐ άκαταλ ληλότητα τοθ άεροδρομΐου 'ΐιλληνικοϋ Βουλευται εκτός τοΰ Οτι μετεχειρΐοθησαν Ισχυ ρισμούς βασιζομενους, τούς περισοοτέρους επί άμφιβολων και άγνώστων θβ,μάτων· τεχνι λών ώς επί το πλ£ΐσον, ούοό- λως ή όγίγοι άνεφερϋηοαν επι τής κυρΐας θυσίας τού θέματοι,. ταύτηι, οθσης άτιοκλειστικώς της έκτοιχισεως, της σωματικήν εύεξιας καΐ ϋγιεΐας, της τιερι φρονητικης συμπε,ρ>φορας τού
Γρατυυς πρός τοθς πολίτας
τούς έλληνας φορολογουμένι-υς
καΐ κυριως πμοοφυγας της Μι
κρυσιατικής καταστροφηι,. οϋ>,
αενναως ζητεϊ να μη άπθλε
σουν την τιμοσφυγικήν των Ι&ιο
ιητα, καΐ να ΐούι, έχη, ώς τιε
μιπλανωμένους "ιουοαιο^ς.
Και αωρα &>, αρχίσωμεν την
Ιστορίαν ιου αεμυυρομιου τού
ΈλληνικοΟ, 6ια την οποίαν ό
κ. Ύπουργός των Συγκοινω
νιών ίΐΐιεν, ιδτι ό ναυαρχος
κ. Τουμπας τί|ν εξιστομησ&
«κολοβΐι/μενην» κα' την όποιαν
Ιυτορΐαν ϋελων να την ουμπλη-
ρώοη καΐ ό Ιοιος ϊην άφη/ηθη
«πλέον κολοβωμένην».
Και ή Ίστυρια αύτοι) ιοθ άε·
ροορομΐου οέν Εχει ώς αρχήν
το ά&|^οθμόμιον 11 Ή αρχη άρ
χεται απο την Μικραοιατικην
καταστροφήν...
ΐΝ.υ.τατμε>μενοι, ένδεεΐς, μέ
τό όυαμα τού τούρκου βαοι
βουζούκου οιώκτου των,
Λ(σαντβς τα πάντα,
ψαντες προοφ^λ&Ι·,
ιων υπό το γιαταγάνι των το&-
τηοων τού 1&μαλ, έκβμαοα&ν-
τε>, ΟΙκην ζώων 6ΐς την ν-ην τη1.
Μήτρος Ιίατριοοί., χης Οποίας
ια αύιοχοονα τέκνα εμΐσανια
αναμ&ταξο των τούς κυτηντη
συν Πρόσφυγας, ώψοΰ βιιί Ιχη
ό έ
μ ρηη
κατοικ.ουντες οί πλ&ΐυτοι εί.
αύιων εις δημόοια κτιρια και
οί ελάχισται &ΐς ά.ηλια και ϋ-
γρα οπθγεια μβ βαρ«:α ένοΐκια,
επί τελουι, κ&ηοια μερά το
ώ τούς ί>κ«τέστηοεν ως
, ποραπλε6ρως της γε
νέιειρας τού Ιστορικου θ«υ^υ·
οΐοου, του χωρίου Άλιμ°υς τή.
άρχαΐας Άττικης, είς τό οκά
τούτον, μεχρι έκε1νης τής έ-
ιτοΧης μέρος τοθ κτήμοιτος τό
Χασανι. Φαίνεται δτι ή εγκα¬
τάστασις των διακοσίων περΐ-
που προσφυγικών οΐκογενειων,
τό πλείστον Πονιίων, 6έν ή:ο
ουμτιτωματική. 'ΐιγκατασταυεν·
τες ώς πρόσφυγες, £μελον νο
πρσφυγοτιοιηεΐωσι καί πάλιν,
σαν τόν οουκυθΐοη, όστις γβ-ν
νηθεϊς έν '/Λλΐμ», ούοίτιοτε
ΠΛεον έττέσιρεψε &1ς την γενε
τειράν τού, καθότι ατιεβανε,
κατα μέν τόν Πλούταρχον είς
την ^.καπτην "Υλην τής Πϊλο
ποννησου κατά 64 τόν Ιΐαυσα
νΐαν οολοφονΐ|θεις καυ' όοον.
Μετα μορΐα<, στίρήοεις. επι πόνους μθχθους, προοωπικήι, εργασίας οί πρόυφυγβς κατοι κοι τοϋ Χασανιου, την χερσον καί έγκαταλελειμμενην γήν, με χατρέττουν είς σφριγωοαν πό λιτείαν. και πρασινον τιροα στειον τής πρωτευούσης. Και καθ* ήν στιγμήν, μετα την σπο ράν ήθελον να άπολαύσουγ τα άγαβα τής συγκομιθής καί των μόχοων των, ή Ααμόκλ&ιος σπάοη, της αντιπροοφυγικη», τιολιτικής του Ιωάννου Μ&ταξα έγκοθιθΐα είς τα χώμαια των, υτρατιωτιινόν αεροομθμιον, πρός εκπαιθ^υσιν αεροηυμων Καΐ αργότερον έπωφελουνχα τούτου οί Γ&ρμανο Ιταλοί κα τακτηται έγκαταστήσαντες αύ τόθι την βάσιν των, οια την κατακτησιν τής Κρήτης καΐ την έξορμησιν χων πρός την Αίγυ¬ πτον καΐ τό £ουεζ. Ου ιω καθ" 6λην την εποχήν τής κατοχης, οί πρώην προοφυ γες κατοικοι τού Χαοανιου, ιιροσφυγοποιοΰνται. χάρις είς την... Πατριωτικήν^.;) και 'ι-Θ»ί- ν πολιτικην τού οικιατορυς Λί »ρΐζαι δμως τοϋ μικμυυ στρατιωτικοΰ άεροδρομίου τού Λασανιου, επρόκειτο να περι- τυλΐξουν συν τφ χρόνφ με το·., ηλοκαμους των όΛόκ^ηρον τη» περιοχήν τοΰ γειΐοτικου μέγα Λοπρεποΰς καΐ μοναθικου &Κ χαμαςιν, κτιρια, κηΐτους και μ προασΐ^ΐου τού "Ιιλλη ν.κοθ, της ώμαιοτ<.ρας ΤΐαμαΜ άς τού /Ια,ρωνικου μεχρι Βου λας. Τα κατσάβραχα, πού παρε χωμηθησαν βΚ τυύν, τΐρόσφυ /άς καιοικους τού Ε ιΰ23, ένιώς οεκαετΐας μειατμυ.πη είς κηπουι,, με μεγαλοπρ^πη κτιρια καΐ εκΛΚιντον κόσμον. τομμυμια Οραχμων ααν υπό των κατοικων των, καθότι ή τΐεριοχηι οΰιε συγκοι¬ νωνίαν, <.ϋΐε νεμθ, οϋιΕ φοθΐ, &Ι^εν. ϋΐς θιασιημα ιιενταεχΐα1, ( ιοινόιης 'Ας.λλΐ|νικου, οιεοε οί ι Ιθιύκτητα λι-ωφυρεϊα, τα ύποια έζυηηρέτουν μ6 βΐσιΐήρια Οχι μόνον τού ιοικυυς τού προάστειον, Λαΐ των γ6ΐτο»ι.κων τοιούτων, -ουρμενων, λασανΐου και Βο οαομου. οικόπεδον, εΤχε καί το πηγαοι τού, βαθους, μενον άτιο Β— οί μ^τμα. φ νος κηπουμι^ή εργασιαι, εοιοΐ; (Ο ΕΚ ευακιϋμους οΐκονενειας προσφύγων μλΙ εντοπίων ιηκο<^ κων. Ή άγομα Αθηνών, θια πμώτην φομαν άπΰ τη^ κτιοεωι, την, τιθ/6ω<, τη·, γΛα,υκωπιοος ΛΒηνάι,, ε γνωμιοεν παρα νω νην εύοσμωιαΤων ανθέων μων φμουτων καΐ οί τΐμοοο&υΐικοι ■Ε-λΛ,ηνΐΛθυ οια της φΐΑ,υιιονιυι, ιναι ταυ πμοοθΒθΤικοο των χα- μακτηρο<«, είχον οιαψεύυει ιον θ Έλ 11, ιοι», όμιΛων περί ι: Η Ατιικη. οβσα μος... κτλ.*. Ι ά οΐκθπβθα τόσον τοϋ ληνικου, δοον και των ή περιζήιητα Ή μή υια της μ μη, £υυ Χνοιζετο υπο χΐΛΐαοων κατοΐι κων τΠζ τψωΐίιι,ουσης και των πέρις. · 'ό μέλλθν ζ λαμπρόν Ή σνγκοινωνΐα οια τής όθου -ουΜαγμίνης &(χε συνχάμει χήν ώποσταθιν απο την πρωτεύουσαν κατα 5 δλο κληρα χιλιυμετρα. Τα λεωφο ρεΐα τής Κοινότητος Έλληνι- κοθ, έντθς9 λεπτων μετέφερον ιους κατοικουι, της εΐι, τα«, Α- ϋήνας. 1 α εΐοικα ορομολόγια των, Εδιδον την ευκαιρίαν Είς αϋιυυς να παμακοΛουουυν τα νυκ.τβρινά, θεαματα των Άοη νών. ν_»1 κάιοικοι τοθ τβ 'τ^λΛη νικοθ καΐ των πβρις, είχαν Λη σμονήοει Κτ,ι βΛαοηντο μακράν τής πρωτευουση»,. ι ήν τιμωτβυ- υυσαν την εΐχαν φερβι οια πό οια των, χάρις &ις την φιλο¬ πρόοδον νοοτροπίαν των. ιαΐ εν<$> ή προοοος αυτή ήτο τφ
δντι αλματική καΐ ύςιοΰαύμα
οτος, τό άεροορΰμιον της οί
κτατορΐας οιο λασανι, Οπως
τούτο, ειυι εγένετο
αΐτΐα και της καταοτροφης
θ
η
Κατά την κατοχήν τό 'Ελλη
νικον σχ&οόν εγκαιελεΐφθη υπο
των κατοικων τού, των κατα
ιντητών εγιναταοταθεντων εις
τα καλλιμαρμαρα κτΐρια του,
οιά νά ευρίσκωνται πλησίον
ιοϋ άερο&ρυμΐου των. Κατόπιν
Ομως των κινοθνων πού παρου
σιαζε ή γβιτνιασις των προ*, το
ιΛ3μοθρθμιθν, οΰτοι ολίγον κατ'
ολιγον βγκατελαΐψαν την έηι
κίνδυνον καΐ εντελώς έπισφαΛη
ιαύχην περιοχήν, ίίχιι, μεχρι
ΐελους του ποΛ^μου, πλείστα
κις έβυμβαροΐοθη ώνηΑεως καΐ
β άνευ θ&τικου σκοπου
υπο των συμμαχων μας 'Λγ
γλο-Άμερικανων. Γριακοντα ^ς
α ήααν το
Ενός βομραροισμοϋ μιας
καιρινης (ν,υριακης υπό 'Λμερι-
κανικων βομβαρθιοτικων απαν¬
τών 'ΙΐΛληνων, χωρις να υπο
πολογισωμκν και τα δλλα ού
ματα αλλων βυιρεων βομβαρθι
σμων. Τα τΐΛεΐσια των οΐκιων
τού ΈλΛηνικοΟ, μβτα τον πό¬
λεμον, είχον καταντησει έρεΐ-
ηια άκατυΐκητα.
Και πολλαί των ένατιομεινα.
σων βοεχοηυαν την χαριοχικην
βολήν των άηθ συμμαχους, ή
μους της 'Αεροποριας και
τού κΐοελάσαντυι, πρός ϋήω
σιν των έγκαταλελειμμ&νων κα
τοικιων τΐλιατσ«ιολθγου πλη
οους, υπό τα δμμαια των ανι
οχύμων τθΐί Άρχων και των
α-ιΐαφυρουνχων "/-νγγλων οτρα
τιωτων των καταΛαβόνΐων το
τό άεμοομθμιθν. 'ι_ν τυυ
τοις με Ολαι, αύτάς τάς κατα-
σχμοφας, οηωσϊκ; καί άρπα
γα·,, οί φΐλοπρθοδοι κατοικοι
τού 'ΐ-λληνικου, επαν»:κτιοαν οί
πλεΐστοι τος υικιας των, οια
οανεΐων χομηγηΰέντων
ΐτηματικΐ|ι, Ιραιιεζης
οχευιου ΓΊαρσαΛ, με
ΤθΝθν, 1^ — 13 ο)ο.
■ως, βνω το Κμαχο1,
/ αηοζημιωιν οιά
α^, υπευιησαν οί
πολεμικων ίπιχεΐμηα&ων,
ιοϋνανχιυν, χρημα, το οποίον
ιαμ&»χίοη οια τού οχευιου
Μαμσαλ εις ΐο "ε.Λληνΐκθν Λρα
α»αθιορ^ανωσιν τυυ.
με την κατηγθμημα.ικην ούατα-
οιν της πΐλμοχί|>» τού είς ιουι,
ιου ποΛβμ^υ υποσιαντας ζή
μίαν,, το αν&καθεν έΛΛηνΐκθν α
γον κματος, ευμηκί το με
υον να τό οιυχ&ι&υ^Γ·; ώ ι, οςχ
ν»ιυν εί, αυττκ μ»^σφ τη*. Κιη
, μέ τ^ν α,νω β^ρυιαιυν
με αοφα/.ιοιν τού κτη
μαιος των εί», την Ιοική* την,
Αοφαλιυτικην '^ταψΐαν την
Εθνικήν κτλ.
Ι ο ιΗ' ψιιφισμα, οδτι>ος Ε-
χα^,μ^ν επι χινα χρόνον <-1 £ποι νακτισανΐ^ς ται; οικίας των ρυμβθΠΛ.ηΜΟΙ κατοικοι Τυυ 'ίλ εο&ιχΰη τεραστία ικη ώκαιη. καθότι Ο^ι μο νόν επ&βαμυνθί|θαν απθ του ιΜ94 μέ επιραρυνοΐις μ πληκτων Ίυνΐων νησων και Βό¬ λου, &Λ.λα και με ι^ιμαεχη φ ρθΛυνΐαν ύπίμ ιής -Γς.ιαιμιας 'Υοαΐων ΓιυθΛ6ν οια νερό, υύο&ποτΕ υα παραχωρηοη »[ί, ιο Ίς-Λληνικό. Καϋοιι ενχος ο λΐγου μέ την παραμονήν κα υπο ττΐ1, εκ τού βαρύια Κανυνΐ τά«, ζΐ| καιυικοι τοϋ κΐαι Έλληνικιωτων, πρόκειται να προσφϊρθοϋν είς την άοη φαγον Λϋμναΐαν "Υομαν τού αεροορομιου. Δΐκαιωματικώς οί κατοικοι χου ΈλληνΐκοΟ, των οποίων τα οίκημα ι υ. άπαλλοιριώΒησαν ή οη, ή πρό·νειχαι να άπαΛλυ· ψιωουυν, όυοιοηλαθή ίπλήρω σαν Οια το ανύπαρκτον ν*ρυ ιης Οδλεν και πλημώνουν άκθ μη, Οικϋΐουνχαι να ζητήσωσι την έπισ-ροφην ή νά παυσουν να πλημω.ουν χο χοράτσι αύ ιό, τηι, Κρατικής επινοησβως. Άς φανή ι0 Κράτοι,, οια μίαν φοράν, οΐκαιον, σωφρον και πά ιρικόν, μέ την αναθεώρησιν τής άοΐκου έπιβολής φορολυγι- άς, πρός πολεμυπαοεΐς "Ις.λλη { νας πολίτας. Μ&χρι σήμερον καταφανής βϊναι ή άστορνΐα τοϋ Κράχους, πρός την μάζαν αυτήν τώ» 'ΕΛλήνων τής περιο χης άεροορομΐου 'ΐζλληνικου. ου τού*, άπεκοψε οχεοόν την επικοινωνίαν μέ την παρα¬ λίαν των άπο "ΛΛΐμου μεχρι τοΰ Κολλεγΐου, αφίνον μόνον μίαν βιεξοοον πρός την θάλασ¬ σαν, τώρα μέ την προέκτασιν τού άεροδρομΐου κατα 850 ά κόμη μετρα τιρος την Γλυφά θα, υΐ κατοικοθντες Ολην την ιεριοχήν τοϋ άεροορομΐου κα τοικοι άπό Άργυρουιτόλεως, Σουρμένων, Τερψιθέας, Βοσπθ- ρου καί Έλληνικοϋ οια να με ιαρΌύν είς Πειραια και Φάλη ρα, θοι εΙ»Όΐ υπυχρεωμένοι ή ά μεταβαίνουν μεοψ Ι λυφα- Οα<, ή μεσφ Άθηνων, πλημω- &(, περΐττα βισιχήρια έκ των πτωχων Ραλαντι^ν των Όσον άφορφ οε οιά λουχ<α θαλάσσης κατα τό θέρος, έγφ θαλαοσα ευρίσκεται στα πο- δια των, Βά είναι υποχεεωμέ νοι νά μεταβαίνουν είς Γλυφά· δα ή πέραν αυτής. Τα ανωτέρω εγράφησαν πρό (ήζ λήξεως τηι, συζητήσεως τού θεματοι, τού άεροομομΐου εν τίΐ 3ΐ;λπ. Και τάρα πού καθωρίσθη ό- πλέον ή παραμονη ιου άεροδμομΐου £ν ή εύρισκε ι αι θέσιν μέ προέκχααιν πρός χθ ουουλΛ.ιον της Γλυφάοα»,, τού προ τής έκκλησιας ιυυ 'Λ νΐου (ιων^χινου, (οη,ώσεις τοϋ κ. 1. ΡάλΛη εν τί] Βουλή), υΐ κγι των θιγομένων έκ της πμοειντασεως τού οεροδσυμίου η&ριοχων, μέ αγωνίαν στην ψυ χήν των, αναμένουν την σΛβτια νην Χίύ' μυσ ιικών σχεδιον τού ιουμν-ειου 2.υ>/κοινωνιών...
Κατά τας άπθ τυθ ρΊιματος ι
της Βουλης κυβερνητικαί, οηλώ-
σεις χου κ. 1. Ι-'αΛλη, οί άπαλ- ι
λοτριωθηοομενοι χωροι, θα ά
πλουοιοπαροχω;
ί υΐ έναπομένοντες δμωι,
την περιοχήν τοΰ αεροδρο
μιου και μη εμιιιπτονχες ε,ΐς την
απαλΛοΐρΐ—οιν, αλλα παραμέ
νονχες ώ^ μέλλοντες μάμΐυρες
ιου θυρυβου, των
ύιιο των
ιινιγηρών άβμιων, χών ουσχε
ίν πού θα πρρουσιασθοΰν
την μετά την προεκταυιν
μελλοντικήν έν τ|) π^ριοχη πα¬
ραμονήν των κατοικοι τού 'Ιε./,·
—ικηγορι
ΓΛυφαοας
κτλ. ό μ ι ο χ ι κ ώ ς πρέπ&ι νά
αοπαοθοϋν τας άιιθψ&ις χοΰ κ.
θ. Ισαισυυ, ιαι. Οποίας εΰκρι-
νώ κ<*ΐ θαρραλέως ό έν λογφ βοΐ/λευτη>. αποτεινόμενος τΐμόι,
ιον κ. Γ. Ρα^λην, ίπεσήμανΐν
ώς συνια ^μοιιικον Οικαιωμα τού
"έλληνος πολιιου. Δηλαδηι
Ιην καταβολήν άποζημ·ώσε·
ω·, υπο ιου ΐλρατουτ; λο>ω υπο
τιμησεως τη> αςιας τήι. περι¬
ουσίας των έλΛηνων πολιτων,
ε£, υπαιΐιθιηΐθι, αύιου.
Και επβιοη ή αηοψις αυτή,
Οχι μονον θικαια και ί,ϋλογος
καΐ νομικώς εύ
πρεπει 6λοι οί θιγόμε
νοι να διίκοΐΛήοουν το οΐκ,αιόν
ιων &ηο χό Κραχος, πο« Οπι
Η1ΚΡΑΣ1ΛΤΙΚΕΣ ΠΑΤΡΙΣ
Τελευταίως εκυκλοφόρησαν
δλλα δυό βιβλΐα σχετικά μέ
τίς σκλοβωμένες Μικρασιατικές
πατρΐδες. Μεγώλος ό καϋμός
καΐ ίπΐμονο τό πικρό έρώτημα :
Γιατί ; ΠΛς μπόρεσε νά γΐντι
αΰτό τό τόσο σκληρό καΐ άπάν-
θρωπο κακό στά σημβρινά χρό
νια κάτω άπό τα μάτια και μέ
ιήν συγκατάνευση δλου τοθ
πολιτισμένου κόσμου, αώτό ιό
μακελιό, αύτό τό ξεγύμνωμσ,
αύτο τό ξερ( Ιζωμα, αύτΰ τό
μ ενός λαου έκατομμυ.
ριων άνθρώττων Εζω άπό τα
σπΐτια τού, Εξω άπό τή γη των
πατβρων του, τή γή πού στά
θηκε πατρίδα κι' άγάπη των
προγόνων του άπο χιλιάοες
πρ ν χρόνια ; Μδς παραπήρε
ομως ό πόνος δ άγιάτρευιος
ΛαΙ λησμονήσαμε τα δυό βι·
βλΐα τιοθνιναν αΐτΐα ν" άνοΐ-
(;ου ε καΐ πάλιν οί πληγές μας
«Τής Σμύρνην» ίπιγράφεται τό
6*α κι' είναι γραμμένο άπό τόν
Χμήστο ΣολομωνΙδη. €Ια Βουρ
ΔΥΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ
ΒΙΒΛ1Α
την ΙδιαΙτερη παχρΐδα το.,
φημισμένα γιά την Τλ '
τητα καΐ την τκχλλΤ1
Βουρλά. Μέ χό
πού ίζέδωκβ ολοκλη^ν
άφορβ τό Ισχορικό υΥ0'
θίματός τού. γ7' αΰτο ^
παρουσιάζη ώς «Μέρος Α'!?
στορικά» Τουτο οημαιν,ϊ,'
θά ε-πβκολουβήοι, κα. ϊί^
τομοπύθά
των Β.
«?5
των Βουμλων
τ( Π
0>
υμλων0>
.τα» καΐ τ(, «Παροι»Λ
Βουολων». των οποίων {να >ώον
μα οιαβασα !^
μα οιαβάσαμε
χόμο χων
νίκων.
Ό τιρόλογος τοθ
είναι Εό κ
γουοο, ποΟ
πρώτη
10
ΑΡο
ην
.ου
ιήν
ή ή σΤ00νή ^
μήστο Σολομωνΐοη. «Ια Βουρ 1 συγγμαφέα πρθι, την νινίτ, ?
ή· είναι ό τιτλος τοθ άλλου Ι τού, οτοργη πού θα χην β β»
ι Λρι>,,ηπΛίηρ τοιι Α Νΐκορ ι άναγνώσχήΐ, νά ξετΐηηή Ρ
Ανιπλ,Λ,η Μ.. »/ .|ϋβ κα1
V
ρ
χιι. οΐοβ,
αεμοορομΐου, Ι τΐμηοε την περιουσίαν των λό
άκόμη κατοι·' γ»> παραμονήν, καΐ επεκτάσεως
καί συγνραφέας τού δ Νΐκος
Κι' οί δυό διακβκρι-1
Λογ ,τεχνες καΐ γνωσταί
άπθ τού, άγωνες των γιώ τή
διατηρήση τής μνήμης των
τουρκεμένων πατρΐδων μας.
ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Είναι τό ε"κτο (χτυπω ξόλο
νά μή τόν βασκάνω) β.βλΐο πού
βγραψε ό ^.οομωνΙοης για την
νενετειρα τού, τή Σμύρνη, την
πανέμορφη Μύμφη τής ΐωνΐας,
καΐ δπως ακούεται, δέν §παψε
ν' ασχολεΐται μ' αυτήν. Έ,χοι
μάζει κι' αλλο, και αλλα Τσως
ακθμη βιβΛΐαγιά χαρή χης Μα
βεβαία. Μια μεναλη πυλιχεΐα
σαν τή Σμύρνη, μέ την πανάμ-
χαια Ιστορΐα της, μέ τ ς τόσε>.
περιτιέιειες πού πέραοε και μέ
τίς τοσες έκοη<<ώοεις τού Έλ ληνικου πληθυσμου της στού<. οιοφορους τομεκ τής δμαοτη ριότητός τού, δέν μποροϋσε νά χωρέση οε μ1* μονώχα μονο χραφια. τΗιαν ώναγκη να χω· ■ ιστ[) σέ τμήματα. Καΐ ο Σολο μωνΐοης, πι,ύ μέ τόσο θαρρον καΐ θέΑηση καταπιάστηκε μ' αύ τη την έθνική καί Ιερή ύπόθεση, παίρνει τούς τομεΐς καΐ μέ την ύπομονή καΐ φιλεργΐα τού μέρμηγκα, γράφει γιά τόν καθέ- να καΐ ενα βιβλιο. Άγιάτρευ τος, εΤπαμε ό πόνος κι" άστε- ρευχη ή πηγή των δακρύων. Έ κε( είναι πάντα στραμένος ώ νοθς τοθ άγαπητοθ συγγραφέα. Την χαμένη πατρίδα τού άσΐα μάτητα σκέφχεται καΐ, σάν καλλιεργημένος ανθρωπος, τί* σκέψέΐν. τού, τίς άναδιφήσεΐς χου, χά αΐσθήματά τού, τώ ρΐ χνει Ενχεχνα πάνω στο χαρχι ηαΐ τα κάνει βιβλία ξ,αναζω τανεόοντας 6τσι την πατρΐδο γιά νά τή νοιώσουν καί νά την άγαπήσουν καΐ νά την ποθή σουν καΐ οί άπόγονοι των ση μερινών της παιδιών, γιά νά γίνη κττνα τής ΙσχορΙας ή πε ρασμένη έλληνική της ζωή. €*Α, τα σοκκάκΐα τής Σμύρ νης Ι» "Ετσι άρχΐζει το β,βλΐο χου τό καινούργΐο Καΐ παρε λαύνουν χά παράξενα ό.όματα χών δρόμων της, των «τσικμά δών» των «ντουρσεκιθν» χών «μαχαλάδων», όνόματα δοαμέ να βχι άπό τό έπΐσημο κράτος, άλλά άπό τοθ 'Ε,λληνικοΰ λαοι την κρΐση την άλάθευτη, γιό νά δεΐχνουν κδποιο χορακτη ριστικο γνώρισμα τοϋ κάθε δρόμου ή τής κάθε συνοικίας Άνατρέχει στΐς όνομασΐες τώ διαφόρων τοποθεοιών της Σμύρ νης κατά τή Βυζαντινή έποχή, περιγράφει τούς περιπάτους, τίς λεσχες, τίς χορευτικές έορ τές πςΰ δινονταν στΐς λέσχεν καί στά πανηγύρια των γύρω άπό τή Σμύρνη χωρίων. Περι γράφει άκόμα πως έωρχάζον- ταν τό Πάσχα, πώς γεννήοηκε καΐ προόοεψε έκεϊ ό άθλητι σμός, ποιοΐ ήσαν οί ζωγράφο τή·. Σμύρνης, μιλα γιά τόν ό λιγόζωο προσκοπιομό της κοι γιά οιαψορες άλλες εκδηλώσει τής ζωής «τής Σμύρνη», στολιζοντσς τό βιβλΐο μέ τη πολυχελή τού έμφάνιση καΐ μι 104 άναμνηστικέι, καΐ διάφορε αλλες έν&ιαφερουσες εΐκόνες Ό κ. Χρ Σολ^μωνιδη', εΤνα ή Φιλόπονοο μέλισσα πού μα άπό- τιανχοΟ, άπό τού άρχαΐους καΐ νεωτέρους συ>-
γραφείς, άπό β,βλία ξένων τιε
ριη>ητών, άπό έφημερ16ες πο·
καΐ σύγχρονες, ο τι σχε
τικό μέ τή Σμύρνη Εχει γραφ ή
επάνω στά θεματα πού τόν
άπασχολοθν, καΐ τα όποϊα μέ
τόσο ένθουσιασμό καΐ ποιητι
κότητα εξαίρει, καΐ χό ρΐχνει
στό βφλΐο τού δημιουρ
γώντας εισί μιά κιβωτό μέσο
σχήν όποία Βχει συγκενχρωθη
κάθετι πού ύπήμξε καΐ πού ο-
μαζύ άποτελουσαν την ζωή
της Σμύρνης.
ΟΙ ί-αυρναίοι δφεΐλουμε με·
γάλη εύγνωμοσύνη στόν ά κου
ραστον αύιόν πατριδολάτρηι,
Χάρ^ς στόν οποίον οί μβλΑ,ου
οες γενιές, πού θά θελήσουν
νά πληροφομηθοθν γιά την πρό
τού Είκοσιούο Σμύρνη, θά
βροθν στα βιβλία τού Σολομω
νιοη 5,τι τούς χρειάζεται·
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ
Ό Νϊκος Μηλιώρης, μαζύ μέ
τό γλαφυρό ϋφο^,, την πη/αΐα
αΐσθηματ^ότηχα καΐ την σε
μνότηΐα πού τόν χαρακτηρΐ
ζουν. εΤχε οημοσιεύσβι ώς τώ
ρα διάφορα αρθρα σχετικά μέ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
ΜΑΥΡΟΜΙΧΛΛΗ 7. ΤΗΛ 613.646, ΑΘΗΝΑΙ
Διδακτικόν προς/ωπικόν μακράς πεϊρας έκ Πανεπιστημιακών καΐ δή
Άνθρωπολογία-ΒιολογΙα: ΧΡΥΣΑΦΙΔΗΣ (θά διδάξη προσωπικώς είς
δλα άνεξαιρέτως τα τμήματα, άποδεσμευθεΐς οριστικώς έξ οΐασδήποτε
συμφων(α^ μετά παντός τρΐτου. "Εκθεσις [δεων : ΝΑΣΚΟΣ. Φυσική :
ΚΑΡΑΚΑΛΟΣ - ΠΑΠΛΔΗΜΗΤΡΙΟΥ — ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. ΧημεΙα :
ΝΑΝΝΟΣ. Γενικώς, διδαοκαλία έποπτική δι" έκμαγεΐων, πραγματικων όστων
άνθρώπου, κινηματογραφικών προβολών, πειραμάτων Φυσικής, Χημείας καΐ
άτομικής έν τω Φροντιστηρίω άοκήσεως χ&ν μαβητών μας. ΟΙ επιθυμούντες
έκ τούτων μελεχωσιν είς τό άναγνωστήριον των Φροντιστηρίων μας.
ιατρου ΟΟΩΝΟΣ ΧΡΥΣΑΦΙΛΗ
τ. ΕΠΙΜΕΛ. ΕΝ ΤΩ ΕΘΝ. ΠΑΝΕ.Π1ΣΙ ΗΜΙΩ
Ή άποδοτικότης των Φροντιστηρίων ΧΡιίΣΑΦΙΔΗ, απεδείχθη διά
χών άποτελεσμάτων τοΰ παρελθόντος 6τους· έπΐσης απεδείχθη 8χι είς
αύτά ΰπάρχει σύστημα συνιιοηχής εργασίας, άπαράμιλλος απόδοσις των
οιδασκόντων ΚαθηγητςΤιν, πραγματικόν ενδιαφέρον διά την αρτίαν κατάρ
τισιν των σπουδασχων, μέ θετικόν άποτέλεσμα την ίιΠΐΓΥΧΐΑΝ. Καχω
τέρω παραθέτομεν τα όνόματα των 53 έυιτυχονχων μαθητήν μας και χήν βαθ-
μολογίαν των οβτοι περιλαμβάνονται είς χο Μαθηχολόγιον των Φροντιστη
ρίων μας τοϋ Ιτους 1957 μόνον καΐ ούχι προηγουμένων έχων, ώς περιλαμβά·
νουσι τινά έκ των λοιπών Φροντιστηρίων.
ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΕΣ ΜΑΘΗΤΑΙ ΜΑΣ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΠΚΆΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ : ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
λον Βαθμολογία 31,5). 2) Τσαγκούλης Κ. (31). 3) Άμπατζής Γ (30,5) 4) Κοντογιάννη Ζ. (29). 5) Κουχσουδάκη Ε. (29). 6)
Νικολόπουλος Κ. (28,5). 8) Άρκουδέας Κ. (28). 9) Μωρέτης Κ. (28). 10) Χατζής Κ. (28). 11) Καραλής " ------ "
: Ι) ΜακρΙδης Μ (Σύνο
Μπεληγιάννη Μ ^29) 7>
.π** ,* -- ■ · -------------■· ■· ν--'· -' ·-—'κ»··ι«. — .-~" '"' "«".■!«. ■»· ν-"»· -ί ·'«η-"η«. Δ. (27,5). 12) Μερκούρη Α. (27,5). 13) Μουςάφη^
(27,5). 14) Τσούτσου Ε. (27). 15) Τσαρπάλη Ε. (27). 16) Κοθκος Σ. (26,5) 17) Περισάκη
II
(26'. 18) Άκουμιανάκη Χ. (25,5). 19) Κουρούνης Χ.
(26,5). 20) Μάγειρος Γ. (25,5). 21) Ρόβη Σ. (25,5) 22) Βαλιράκη Σ. (25). 23) Γιατρβ Α. (25;. 24) Μαράκης Γ. (25). 25) Νικητοπούλου Γ. 26) Στασινό-
πσυλός Γ. (25). 27) Αλεβιζάκης Ε. 28) Παπουτσάκης Γ. 29) Μσ-------^ — ------------- -,^ ^ , - — _. - - -
Σ.
Γίασοποόλου Ε. (ΰπεράρ.). 30) -Φλώκου Ν_. 31) ΕύσταθΙου Ι. 32) Κωστοθρος Δ.
.... .,_.,.-.,_____.«.,„,.—,...„.,.-..------«..,-,,. „, Σγουρϊχας Χ. (24) ΥΠΟΙΡΟΦ1ΑΝ ΤΩΝ ΦΡΟΝΤΙΣ! ΗΡ1ΩΝ
ό μαθητής μας ΜαρκΙδης Μ. Άρκετοΐ έκ των ανωτέρω έπεράτωσαν χό Γυμνάσιον 2 περίπου μήνας πρό των εΐσαγωγικών
κης, ώς π.χ ό ΜαρκΙδης, ό Άλμπατζης, ή Τούτσου. ή Νικητοπούλου κ. Λ.
ΕΝΑΡΞΙΣ ΝΕΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ Ε1ΣΑΓΩΓΙΚΩΝ την 8ην καί 15ην ΊανουαρΙου 1958
μας
Ίατρι
έξετάσεων
ΔΑ ΙΑΤΡΙΚΗΝ, ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗΝ, ΣΤΡΑΤ. ΙΑΤΡΙΚΗΝ.
τοθ άεροδρομίου έν 'Ελληνικώ
Προβαίνοντβς είς τήν^ ώς α
ν·> ενέργειαν, εκτός πού πράτ
τουν καΐ διεκδικ Ον δικαίαν ύ
πόθεσιν, θά ιΤναι παράδειγμα
διά τό μέλ,λον, ώς καθιστωντες
τό Κράτος προσεκτικώτερον
πρός πληοέστερον θερισμόν
των δικαιωμάτων τοθ "Ελλη
νος πολΐτου.
ΘΕΟΔ. Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Όδοντίατρος
τι»,
χ ου
ς
αθτοΟβ.β«ου
καθαρα Κα1 ό Τ.
πίστεως καΐ άγαπής»!
Ό Μηλιώρη, Ε1.αι ν-
Ιναθρεμα των Βν,υρλών. ,.Η11ί,
μένος μέ τον λαο τής ,α,μ*
41(0
θας χου. ξέρει χό ..^
Λαοΰ αύτ^Ο άπό τις
ιου, όπό χΐς οκέψεις τοϋ"
τίς συνήθεις τού Ή Ιδκ
τού αύιή καΐ ή πνευματικήν
Λατάρτιση βά τον όοη,ηοου»
στήν άνΐχνευοη των σχοιχι(ω,
πού τού χρειάςονχαι και „„ .
ιΐϊθοδική χους κατάταξη ·£,„
έχομε μπροσιά μας 6>α {ρ
ώμτιο άπθ καθε πλευρο, ίΡγ.
μοχ«3Ου, ποΟ ■ ά, δεΐχνει κο4
Η!
0
"ι
ίΐν
, , δΐχ
ή γίννεση τού
υ ή
ή
η αΡ
χωρίου, ποιΰ ή ίξέλιςή,«,
πό.οί οί κοτοικοΐ τού, ΐϊυιίζί'
χαν οί άσχολιε· τους, πως ώ'
,αώθησαν κοινοτικά, πώς κρ,
ώθεψαν καΐ πώς μπόμεοαν ά
κόμα καΐ νά εύημβρήοουν,
Άπό βιβλία σαν «Τα
Μ
<<ρν Ά «ν' ββ Τα Βοιιρ. «ν του Μηλιώρη, καταλαβοΐ κρι< νει κανεΐς γενικθχερΒ π«ς} ' μιουργήθηκε ό νεώχερι,ςΊ· νικός πολιχισμθς τής ^ιιιρί ΑσΙας, πώς άνεπτΟχΒηΗ, »,«« ι τί άγώνες καΐ ττοιές θυσιι;|.|ιΐο- ""* ■■'■-' τρ ιμην στάθηκε, μέ τί έηιμονή και θειά φρόνηση καΐ μέ ποιό.« νεχή προσπάθί.ιο δι|ΐήρΐ|Μ χά θρησκευΐικσ. καΐ έθνικα ι^ ι νικά χου· των όηοΐων «^ Ι „ υπήρξε καΐ τό όλοκληροτι»; Ε' θυμα. ■' Ό Νΐκοζ Μηλιώρης κΐναι α ξιος πολλών συγχαρηιιρ^ για την έξαιρεχική τού (ΐιί0 ση σχόν εύγενικθ άγώνα »ρ(( Οιατήρησιν τής μνήμης ^Ιι ληνικήι, ζωής στή Μικρά Άβίι μιδ(. ζωής πού κόπηκι 6«{γ μα, μέσα στθ γλυκόΐιρο ί« τό της, καΐ Εσρησε γιά ΝΙΚΟΣ -· ΙΗ Π ΕΙ1 ΤοΠ ΗΕΑΙΙ Την ημέραν χής τιρωχοχρο νιδς έχελέσθη είς φθκοϊιο! Λησιν Χωροφυλακήν Μέας': ρυθραΐας χό κόψ.μο της &ι; Κ1 λ,όπηΐσς ιοΰ Προβορου τής Κοινότητος Ν. 'Ερυθραΐας κ. "Ιιμ. Μο«!4 Λ,η καΐ τοθ ΚοινοτικοΟ ΣυμΗ λου κ. Βαρϊαςή Είς την «Μ την παρέστησαν ό ΔιοιΜ|'(( ιήι. Δ οικησεος Κηφισσΐας ο»· .συνταγματάρχης κ Νι«ολ6 πουλος, ό ταγμαχόρχΐ)ζ κ μ· μαγκοθνης ό μοΐραρχος *«»· ητής ιής ΤροχαΙαι, * Δ||"Κ1 τής την, ΎποθιοιΐνήθΕΊΚ, '^Ρ0 κ. Λαμπρύιιης, ( ρβιας κ. Λμρης, ητής τού τμηματος «■ Βθ)ΐιι ιοα*ης, ό Προεορος ιης λιμ νοτηχος κ. 'γ. μ ΜουοτΛ«1ίκα| οί κοινοτικοΐ ->Ομρου*>οι κ«
Γ*:ροντακης. Βαρδάκης »αιΜί
(ΐας. Γήν πΐτταν ϊκεψ=ν ί «α
ιηρ "ΑθανάσΌί ΤσουμίΡΊί'»
οέ δυο χρυσδ νομΐομαΐ»
ΰ οηοαν
χ
ήμ.σεια-, λΐρες
αυοσιτιον των άν
ματος. καΐ τον
της υπηρεσίας.
— Της Ενώσεως
ων Πειραιώς
Την Κυριακήν 12
<α! ώραν 10 30 π. μ. τής Ποντιοκπ^ μμ ηΰ οηοαν » Διά τι ί}αρμ 2500 ιι των' Κοιν, α κλς ιτικη ί καθ Κίβύτ ίΐίυ 1 Ιοι/δια »5το κώθη ΙΟζ Τ0 Λιση Ν 1£ ϋΕίρχε των 'Ργείε * έ. Νικαΐα ή ών, Γΐε*Ηα.βς-Μι~»ς (εΛέοη ιήν εορτήν τοβ τος της 1^1».. Συγκοι Κσιας |«ζ κα »θλ, Κ '<αι Ν τι Όθμί 1θ6~ο Ίΐ5ομς ΛτερλΙνας. —-Έκδόσεις νσμένως εν "ΑΛίξ^πό» μών κ. Γεώργιοι. π ιης Κάνΐς ίξίοω*·» ιτρόν Ισιορικ°ν ·ί νάλοι ΚομνηνοΙ» " .Οντος ι ■Κΐθς ΧΑΡΤΟΠΩΛΕΙΟΝ "Ε ί Ε Ρ Η Α Ν Τ Κ. ΒΟΣΚΙΔΗΣ - Γ. ΚΑΒΑΑΑΡ0 « Ρ Γ Ο ϊ Τ Α ϊ Ι Ο Η: Πλουσία ΣυλλΌ'γή Χαρτικών «αί εί**» ΠΩΛΗΣΙΣ: Χ ο ν 5 β » « ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΣΤΗΜ » 1 έ «Τ, ί>ίθ