187069

ΠΡΟΣΦΥΠ ΚΟΣ ΚΟΣ Μ
/ϋν ΑΚ >ΑΛυΥΪ409
0ΙΚ0Ν0ΜΙΚΗ ΚΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙϋΥ 1958 |
ΤΒΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΒΜ ΣΥΚΦΕΡ0ΝΤ2ΙΙ
ΔΙΕΥθΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
ΓΡΑΦΕ1Δ - 1ΥΠΟΓΡΔ·——
ΟΔΟΙ ΣΤΑΔΙΟΥ 6β - Ι_ΔΜ. ■?·!»
ΕΠΙ ΤΟΥ ΓΟΛΓ
• Ι Ο
Δ
;ον άχρ««<ν πρβμαχωνα τβΰ Έλληνικβϋ Νό- τ«λ έφήρμβ««ν και εξακολβυθβΰν νά έφαρμό- ;βυν μ«ΧΡ« κ«Ρ«»«5 τα έγκληματικά των σχέ- ίΜ· . , ,, Ήρχισαν την εκτέλεσιν τού μ α κ ι α - ΙιΠικβϊ των «ρβγράμματβς την 6ην ϊίπτβμβρίβυ 1955, είς την Κωνσταντινούπο- λιν χ«ί την ϊμύρνην, βπβυ, ή π ε ρ ι £ ό η· Τ β { διά την σατανικήν δράσιν λλ;εν "ερι εξή Τ β { ή δράσιν της 1ντ£λλ·ντ;ενς "ερβις εξήγειρε τα αγρια Τβΰ μ\χχ οτίφη τβΰ Μεντερές, εναντίον τού ©μβ- γ£ν«ύ; μ*ς στβιχείβυ, τό όπβΐβν υπέστη τότε τάοτβ« εκτάσε ά ύ ~τΓ ρς τού τβυς κατά της χώρας μας συνωμοτβϋνταί άναφανδβν Αννλβ- 3™υ.Ι%Τ,κρίνετΛι * -τύκη ήμίσεος έκατομ- μυριβυ ΙΟληνων, οί έηοΐβι καταδικάζβνται ν« εςακβλβυθησβυν παραμέν©ντες, έ π' α π β ι - ο ν ύπόδβυλβι των "Αγγλων άπβικιβκρα- ων, ερμαιβν είς την διάθεσιν των όρδών τού των, Κιοοταούκ. Έν τφ μετιχξύ, κατόπιν έπιταγής τβϋ Ιδίου καταχ&ονιβυ πρβΐσταμένβυ τβΰ Εταίητ Ντη- παρτμεντ, ©ι ευρισκόμενοι έπι κεφαλής τβΰ ^λληνικβΰ Κράτβυς έλ έ ρμι έπι κεφα Κράτβυς έκλειοαν έ ο μ τομα καί 5έ λΰ'"ΰ τ ι - Τα· τ ά σ τ 2 υ εκτάσεως κατασΓρ^Γύ: ?Λ* τό "^ "*1 ώεν ^λμοΰν οϋτε απλήν ί,τ* όμματα καί τή υποκινήσει των Τ^υοκΝ 1* ύ'*™ωσβυν διαμαρτυρίαν, διά τα είς 6*. ι» τα όμματα καί τή υποκινήσει των Τουρκι¬ αν άρχών. Ή κι*6ερνώσα την Μεγάλην Βρεταννίαν των συντηρητικών, άπογόνων των ίδρυτών τής Αύτβκρα πσε τό απαίσιον ρος τήί Πατρίδος μας τεκταινόμενα. «ν ι **ντ«°δήτε βτι κα'ι ό έκπρόσωπος άκόμη *ν Ι τβυ Πακιστάν, είς την διάσκεψιν τοϋ Σ,υμφώ- ων , ν«ι τή, η*·-^"" έχει τβ δικαίωμα νά άποφα τής δημιουργίας τεχνητής Τουρκικήί ■'■-- επί τοϋ τιμιωτέρβυ των διεθνβϋς ένΐδιαφέρβντβς, ζητημά- αιν,'τής άπαλλαγής 430.000 άκραιφνών Έλλήνων—μέ τρισχιλιετή ένδ©ξ©ν Ιστορίαν__ («τόν £υγόν άίιστάκτου τυράννου. Μίαν άπό τάς πβλλάς πτυχάς τβϋ Κυπρια- χβΰ ίράματβς άπβτελβΰν αί έγκοςινιασθεΐσαι 4ηβ διετίας καί έπαναλαμ&ανόμεναι καθ" ώρι- βμχ χρονικά διαστήματα, τρβμβκρατικαί δια ίπλωσ ε ι ς καί έπιδρβμαί των ληστρικών 'φ&,μανικών όρδών τής Κύπρου — ύποκινβυμέ ν»ν ά ν α μ φ ι 6 β λ ω ς υπό των "Αγγλων _ εναντίον των 'Ελλήνων της Μεγαλβνήσβυ. Άλλά χαί ©Ι μύδροι καί αί απειλαί τάς ο¬ ποίας έκτβξεύβυν, κατά καιρβϋς έναντίβν μας, «3 Μεντερές καί ό Ζορλβϋ, καθώς καί τό ϋβρε- ίλβγιβν τβΰ ϊελίμ Εάρπερ, είς τόν ΟΗΕ, κα- τ* της χώρας μας, όφείλβνται ά ν α μ φ· ι- ί ν π τ η τ ω ς είς ύπβκινησεις των "Αγ¬ γλων, ένισχυβμένων είς τό ά ν © α ι β ν ερ- |βν των, ύιτό τήί ές ω ν η μ έ ν η ς σπεί- μς των 'Αμερικανών Ρεπβυμπλικάνων, τύ- «βν Ντϊ«υϊ - Ντάλλες, πβϋ κυΰερνοϋν την Με >άλην 'Υιτερατλαντικην Συμπολιτειαν καί δι
105.1
Τίφ
ν Β»
ΤΟ»β 'ϊ
(ί,'ΙΙ
;ίΐ£:
«Λ
«Ι*
1
ΙΟΪ,
τάς τΰχα; τού << Ελεύθερον Κόβμου». Την βτιγμήν αύτην είς την Τουρκικήν «ρω τήβυααν, υπό τάς λάμψεις καΐ τοϋς κροτους των έκρηγνυομένων, πρό τής Άμερικανικής (ΐρεδίειας, £ομβών, ουνε^ριάζει τό συμβούλιον τδν παρανόμων. Υπο την άμφιλαφή σκέπην χαί μέ την συνεργασίαν τβΰ εγκληματίβυ έμ- ηρηοτοϋ τής παγκοσμίου είρήνης Άμερικανβϋ ?!» ψ *«» μονον οί Έθνικβΰ τούτου κυϋερνηται τής Ελλάδος έγιναν ίχθύων άφω- νότερβι, επί τοϋ κατ' **-··—·» '·-α.....-- —'---- ίητήματβς. Οί κακη τη μβίρβι διαχειριζόμενοι τάς εξω¬ τερικάς τβϋ κρατβυς ύπββέσεις — μεταςύ των οποίων και ϋ ψ ι σ τ α τού "Εβνβυς συμφέ- ρβντα — δέν ήμπβρβϋν επι τέλβυς να έννοή- σβυν, βτι ή τηοβυιιενη ύπ' αυτών ψ © φ ο - δ ε ή ς καί δβυλοπρεπής στάσις, λποθρασύνει τβύς έχθρούς καί τβύς οήθεν φι- λους μας; Δέν έννοούν ότιή άσυζητη- τ ί υποταγή μας είς τας διαταγάς τού Ντάλ¬ λες, τού παρεχει τό δικαίωμα νά μας θεωρή ώς λαόν κατωτέρου πβιοϋ, ά ν ά ξ ι β ν πρβσοχής πρβωρισμενον νά δέχεται άδιαμαρτυρήτως έξευτελισμούί, κβλάφους καί λοτκτίσματα; Δέν παροοδειγματιζονται τβύλάχιστβν άπό την τακτικήν πβύ έφαρμόζβυν ©ί Τβύρκβι ©ί όποΐβι έχβυν μετα&οτΛει τόν Αμερικανόν Υ¬ πουργόν των Εξωτερικών είί ε υ τ ε λ έ ς των όρεξεων καί των έπ>κθυμιών των νευρό-
σπαστβν!
"Οσβν δ' άφορα την στρατιάν των άπβτε-
λβύντων τό έν Αθήναις κλιμάκιον τής Κυ-
πριακής 'Εθναρχίας, «©βΰ, Κύριε, ψυλακήν τώ
στόματί μβυ». Θεώνται μακρόθεν τό μαρτύριον
τής 8 ρ υ λ ι κ ή ς γενετείρας των, εν μέ-
οω τής χλιδής καί των άπολαύσεων τού ίβστε
φβΰς τής Πχλλάδος "Αστεως, όπως ό Πέτρος
παρηκολούθει έξ αποστάσεως την κατοςόίκην
τοϋ ©είβυ Διδασκάλου, έστώς καί θερμαινό-
μενος.
Μ. ΚΑΛΟ2
ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ
ΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙιιιιιιιιπηιιι,ιι,,,,Ι,,,,
0ΑΡΣΕΙΝ ΧΡΗ, ΤΑΧ' ΑΥΡΙΟΝ ΕΣΕΤ' ΑΜΕΙΝΟΝ
Μέ ύπβκρβυοιν τάς έκρήξϊ»5
έομέών — ΐΐού θεωροΰνται, φχι
νεται ώς ή περιοοβττερον ευ-
γλωττβς συνηγβρία είς τό Τβυρ
τής άμερικανικής ©1κ©ν©μικής
κικβν αϊτημα διά την αύξησιν
βοηθείας — καί τάς άγγλοτουρ
κικάς συγκρβύαεις είς την ελ¬
ληνικήν μεγαλβντισβν — τάς ό
ποίας έσκηνβθέτηβεν ή διπλω-
ματική μεγαλβφυϊα των Μεντε
ρεββζβρλβύδων, _ ώς άκατα-
μάχητβν έπιχείρημα περ'ι τοϋ
άνεφίκτβυ δήθεν τής συμδιώοε-
ως των δύο πληθυομών ι;1ς
την Κύαρον, συνεχίζονται είς
την Τουρκικήν πρωτεύουσαν,
κατά τα διαλείμματα τής Δια¬
σκέψεως τοϋ ΐίυμφώνου τής
Βαγδάτης καί έρήμην των ά-
μέσως ενδιαφερομένων Κυηρί-
ων καί τής έντολοδόχβυ των
Έλληνικής Κυ&ερνήσεως αί
ουνομιλίαι των άντιπρβσωπει-
ών Μ. Βρεταννίοτς καί Τβυρκί
άς πρός διευθέτησιν τβΰ επιμά
χ«.υ θεματβς τής νήρβυ. Κ«ί
αί μέν έξ Άγκυρας πληρβφορί
αι φέρουν ώς μή εύοδουμένας
τάς διαπραγματεύσεις, διά τόν
λόγον ότι ή σοβινιστική βουλι
μιχ τοϋ Τούρκου Πρωθυπβυρ-
γβΰ, την οποίαν έξήψαν είς '»©
ά
πρίους όμως καί τούς συμπαρα
στάτας των άδελφούς "Ελληνας
δέν ένέχβυν σημασίαν τινά, εί
τε οί καταστρωνόμενβι δίχως
τόν ξενβδβχβν λογαριασμόν, εί
τε βί παρακρβυστικοί λήρβι π&
ρί διοτμελισμών.. . "Ας συζη-
τβϋν, άς συσκέπτωνται, άς άπ©
φοςσιζβυν μβνβι των. Αί συζη-
τήσεις, αί συσκέψεΐς καί αί τυ
χον απβφάσεις των, θά είναι
οιά τοϋς άμέσως ενδιαφερομέ¬
νους άνύηαρκτβι καί άνίσχυρβι,
έφ' όσον όέν ίκανοποι«ϋν τό
φυσικόν των δικαίωμα δι' αύ-
τοδιάθεσιν, είί την οποίαν εί¬
ναι άπβφασισμένοι νά έμμεί-
νβυν μέ μαχητικότητα ακλόνη
τβν μέχρι δικαιώσεώς τηί. Γνω
ριζβυν άλλως τε, ότι ό χρόνβς
έργάζεται υπέρ αυτών: Ό και
ρβί έχει γυρίσματα καϊ τβύς ά
ύιαλλοςκτβυς Τβρρηδες βά δια-
δεχθβύν — είναι μαθηματικώς
βέβαιον τβΰτβ — είς την δια¬
κυβέρνησιν της Κοινβπβλιτε;ί
άς, Ισως δέ πολύ ενωρίτερον
άπό ό,τι φανταζόμεθα, ©ί 'Ερ-
γατικβί, οί όπβιοι συνεπεΐς είς
τάί έπισήμους διακηρύξεΐί καί
ύηβσχέσεις των, θά πραγματβ-
πβιησβυν την αύτβδιάθεσιν τβϋ
Κυπριακβΰ Λαβΰ, είς πεΐσμα
Επί τη έορτη των Ελληνικόν γραμμάτων
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ
Ή έορτή των είς τόν άλύτρωτον Ελληνισμόν — Οί δι·
δασκάλοι καί οί εύεργέται.
έπακρον τα καρυκευματικα καί των Μακμίλλαν, Λόϋντ, Μπό-
διεγερτικά τεχνάσχατα των μα ΰντ, — ©ρλούδων καί Μεντβρε
γείρων τής δρεταννικής διπλω σέδων. "Ας αναμείνωμεν μέ ά
τίας καΐ τής Ίντέλιντζενς 2έρ καμπτβν μαχητικότητα την ή-
6ις, έξακβλβυθεϊ νά όρέγετ«ι μέραν εκείνην, πβύ δέν θά άρ-
τήν κατα&ρόχθισιν μεγάλου γήοη νά γλυκβχοτράξη... Οαρ
τμήματ©ς τήί χώρας τής ν.ύ σειν χρή, ταχ' οτϋριβν έσετ' ά·
πριδβί Αφροδίτης. Διά τβύς Κυ μεινβν.
ΕΦ'ΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ
_.
"Αρδρα τού κ. ΔΗΜΗΓΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ πρώην
διευθυντού Αθηναϊκον ΈφημερΙόων καί τού
Ραδιοφωνικοΰ_ Χτα&μού Αθηνών επί τριετΐαν
δέ είδικού σχολιαστού επί τού κυπριακού
ή δ&εταννικη κυ- ποϋ απεδίδοντο είς αυτόν πρός ζαν - ουμψώνως πρός τά5 δια-
λή^ Ι * Ιρυβμ«'ν τής διαφοραί μ*«ιμι,: τ©ϋ αο^ηνου τηί-
μΐά η
,ρ,η'
α μ£Υ*
ΐν""
., επί τβΰ κυπριακβυ κα
. μακράς καί αλλεπαλλή¬
λους αυακέψεις καΐ τα ύπουργι-
«( Λ>μ6©υλνα πβύ έγιναν με¬
τ» την επιστροφήν τβΰ κ. Φβυτ
εί{ τ© Λονδίνον την Πρωτοχρβ-
νκίν. Τ© ότι δέν άνεκ©ινώθη-
ικν (ίδη ή πρόκειται νά δοθούν
την επανάληψιν των εργασιών
της Ββυλής των Κβινβτήτων—
ήχ*ί βραδύτερον άκόμη, όφεί-
Ιίται προφανώς είς λόγβυς αγ,ο*
Ι "ΐμότητβί. Άφ' ενόί διά νά
| ιΐραταρασκενάση τ© έδαφβί ψυ-
χολβγικώί είί την Κύπρβν ό
νίβς Κυ&ερντίτηί μέ νέα θεα-
μ«ικά καί κατευναστικά μέ-
'Ρ« ώί λ.χ. την απόλυσιν με-
ριχών εισέτι φυλακισμένων ά-
«ο τβύς ΙλΙΟΟ «ερίπβυ πβϋ εύ-
Ρίοκβνται είς τα χέρια των
ρΑ^Μ αραιτωριανών τηί άποικιβκρα-
------τι«ς· Καί άφ' ετέρου διά νά 6>©-
Ιϋ «ώοκοπήση ή αγγλικη διπλω-
Ι" Α
ιιοΠΐ
|ϋ μ«ΐία τόν ελληνικόν καΐ τόν
'α^κικόν παράγοντα. "Ισως
τβν ίδιβν τόν έθνάρχην—άρχι-
•ιίοχβιΐβν, μέ πρβσεχή συνάν-
Γπσιν είς τάς Αθήνας, διά νά
"Ρβξίνηθή τοιουτοτρόπως με-
ϊ«λύτέρα εντύπωσις είς την έλ-
^««ην Κοινήν Γνώμην καί
^Ρΐβοθή ό άντίκτυπος άπ©
ί1ν ίΐπλην άρνησιν Τής Άγ-
*«?: 1) Νά επιτρέψη είς τόν
*ν«βν καί θρησκευτικόν ήγέ-
^τής μεγαλβνήσβυ νά έπα-
είς Λευκωσίαν. Καΐ 2)
...οη πραγματικαί δια«Ρ«
π>«τίούεΐί μαζί τβυ εΐί τ©
■«νίίνβν η βίί την Κυπριακην
ηΛ«ύβυοαν, όπως επεβάλλετο
?*ν£μένεΤβ νά γίνη, εάν ©Ι
^*λλοο(Τβ, έδέχβντ© την αρ-
Λ 'Πς ύπερορίαί των 4 εξορΐ-
" ί Ίνδικβύ 'Λκεανβΰ
επανάληψιν των 'Αγ-
ϊν συνομιλιών ηβυ
κατά τόν στυγνό-
τρόπβν είί τάς αρχάς
:τ'βυ 1056 άπό τόν Χάρν-
■«I
τον Λέννοξ Μπόϋντ.
Λ
ημέρας σιωπη
....,,^γβς των ϊυν-
καί τού Ιμπερΐαλι-
πρβ-
τής διαφοράς
Ίόσον ό ^ορλου ©σ©ν καί ό
Κιβυτσβύκ ςραινονται νά άνα-
μενβυν γαληνιβι— άν μή καί
βύχαριστημενοι—^τήν προσέχη
ανακοίνωσιν των πβριοματων
είς τα όπβΐα κατέληίΑν αί συ-
τ©υ
ς
έαν δέν εοίδετβ συντομω$ Ικα-
νοπβιητικη λυαις είς τ© £ητημα
τήί αυτοδιαθεσεωί.
Λ
'Από τάς πλε©ν πρβσφάτουί
οηλωσει;, τόσον τού εθναρχβυ
ί
ΑΣ ΓΡΗΓΟΡΟΥΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ!
Δέν είναι καθόλου τυχαΐον
τό ©τι είς τό Τρίκωμβν τήί *λ-
ληνική; μεγαλονήσου, την γεν
νέτειραν τού Δι γενή, βΐ άρ·-
στεροί κάτοικβί τού έκτελοΰν
τε$ πρβφανως είδικας έντολάς,
αίματοκύλισαν, προ ημερών τό
χωρίον, ©πως ίέν είναι καββ-
λβυ τυχαΐον, βτι είς τό ίδιον
χωρίον υπεγράφη προχβές
«σύμφωνον είρήνης» μεταξύ β-
θνικοφρόνων καί άριστερών έν
τος τής έκκλησίας, παρβυσία εκ
προσώπων των πλησί©ν χωρί¬
ων. Καί είναι μέν άληθες ότι
οί ηγέται των δύ© άντιπάλω'
παρατάξεων αντήλλαξαν χείρα
ψιαν καί ύπιεσχέθη<3«ν, ©τι «ου¬ δέποτε πλέον θά συγκρουσβουν ξύ λή υ ό μετοοξύ ωί γρ πλήν υμάς τό ί ό μξ ν ή μς ωραίον αύτό παροίδειγμα, όπως καί άλλαι έκδηλώσεις έθνικήί συναδελφώσεως δέν άρκοΰν διά νά διαλύσβυν την άτμάσφαι ραν τής άγωνίας ή όπβία άπλώ νεται επί τήί μαχομένηί νή- σβυ. Διότι συμέαίνει το εξής περίεργβν, αν βχι πλέον ή ««« ητ©ν: Μέχρι τινός ή συμμετβ- ή άώ άναγνω τής Κύ- χή 6ι των άριστερών κομμβυνιστών ί ό ά μμ πρβυ είς τόν άγώνα διά την ά&έί ί μέ τάς αρχάς τής κατβχής κ«Ί εναντίον των άγωνιζομένων πατριωτών. Τί, λβιπόν, συνέδη, έν τφ μεταξϋ, διά νά κόπτων ται, τώρα δια την «ένότητα τβΰ αγώνος», ένώ πρό ολίγων άκβ μη ημερών κατεφέροντβ καί άπε(Όκίμαζβν μέ όχλοκρατικάς έκδηλώσεις τόν στρωτιωτι- κβν ηγέτην τβΰ αγώνος καί τοϋς συνεργάτας τού, ώς... δια απαατάς τής «έθνικής ένβτη- τ©ς»; Συνέέη άπλούστατα, ότι έν τω μεταξύ νά έχουν λά&ει νέαν 'ΐγραμμήν» — εντολήν ά πό όν μακρυνόν Βορράν — τό επεισοδιον τής τιμωρίας μερι- κων πρβδβτών δέν άπετελει πά Ό έλληνικός ττολιτισμός κατά τόν αίώνα της μεγαλυτέρας άκμης αυτού, τόν αίώνα τού Περικλέους, έστησεν έττϊ τού Ιερού βράχοι/ τής Άκροπόλεως ένα μεγαλοπρεττές <καί περίλαμπτρον οΰμδολον : Τόν Ναόν της θεάς τής Σοφίας. Πολ- λούς αίώνας ώργότερα, δταν πλέ¬ ον τό ιέκχριστιανισθέν Βι/ζάντιον εγένετο ττρωτεύοι/σα τοθ 'έΞλληνι- σμού, ενας μεγάλος αύτοκράτωρ, ό Ίουστινιανός, έστησεν είς την δασιλίδα των πόλεων ένα άλλο σύμβολον, έπίσης μεγαλοπρεττές καΐ περίλαμπρον : Τόν Ναόν τής τού ©εοϋ Σοφίας. Δύο άριοτουρ- γήματα της έλληνικής τέχνης καϊ τού έλληνικού πνεύματος άνήκον- τα είς δύο έχθρικάς πρός άλλή- λοι/ς θρησκείας, άλλά, κατά τταρά- δοξον συγκυρ'ΟΛ', άφιερωμένα αμ¬ φότερα είς την αυτήν Ιδέαν. Την ιδέαν τής Σοφίας τού Δημιουργοΰ. Καϊ τα δύο αύτά μνηιμιεΐα ύττηρςαν δύο φάροι πού ήνωσαν τό φώς των είς μίαν άκτινοβολίαν, την άκτινο- οολίαν τοΰ έλληνοχριστιανικοΰ πο- λιτισμοΰ, ή όποία ελαμψε και έ- φώτισε μέγα μέρος τής οϊκουμέ- νης. Ι Πρόδρομοι δμως καί έκ των κυ¬ ριωτέρων συντελεστών τής ενώσε¬ ως των δύο αυτών πολιτισμών, τοΰ έλλη,νικοϋ καί τού χριστιανικοϋ, είς ένα, τόν ώς είπομεν έλληνοχριστι- ανικόν, ύττηρξαν οί τρείς Ίεράρ- χαι : Βασίλειος ό Μέγας, Γρηγό- ριος ό Θβολόγος κα'ι Ιωάννης ό Χρυσόοτομος. Ή 'ΕΞκκλησία, έκτός τού δτι έ- αρτάζει την μνήμην ενός εκάστου των έπιφανων αι/τών Ιεραρχών καΐ διδασικάλων, καθιέρωσεν εορτάσι- μον ημέραν διά τούς τρείς ομού, καϊ ως εθνικήν, ούτως ειπείν, εορ¬ τήν τής έλληνικής παιδείας, καΐ είς μνημάσΐΛΌν των διδασκάλων τού Γένους καΐ των όττωσδήιποτε εϋειργετηοαντων αι/τό, διά τής ίδρύ σεως και προικοδοτησεως σ,χολεί- ων και αΛΛων ε,ΰνικων καθιδρυμά¬ των. Καϊ ό νους παντός "Ελληνος φέ Τοϋ ουνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ρ&αι ττάντοτε μέν, ιδίως δμως την ιγνετο ή ώραία και σβμινή τπλντή. ήμέρο» αυτήν, ,μέ ονγκίντισιν καί | '|ί£κεϊ θά ηκούετο ό ττανηγυρικό»; εύγν»ωμοσυντ|ιν ττρός την μνήμην ά- | της ημέρας ύττό τού διβυθυντοΰ καΐ πάντων έκείνων, οίτινες εΤτβ διά της δειυθυντρίας των ίχπαιδίυτη- τών μόχθων των είτε διά των 6ω- ρεών των σι/νετέλεσαν, Ιδίως κατά τούς χρόνους τής δουλείας, ε($ την ανύψωσιν τού μορφωτικού έττιτΓέ- δου τού λαού. Τιμή κα! δόξα είς τόν άγώνα αυτόν τής Παιδείας καΐ τού Πολιτισμόν. Τιμή καΐ δόξα είς τους Μεγαλοοτχολίτες . —,-Λ·,. -.—. .-. -------——, — -.- καΐ τούς άλλους άττοφοίτους τώνΐμνουν ώς... προ—τάτην· τής Παιοεί- Γυμνασίων καΐ διδασκαλείων της Πολης, τής Σμύρνης, τής Τραπε- ζούντος, τής Καισαρείας κλττ., οΤ- ρίων, έκεΐ τό τροπάριον < Τ ο υ ς τρείς μ 4 γίστ ο υςΦ»· σ τ ή ρ α ς > κλπ. υπο των έκ-
κλησιαστικών χορών, έτκιτα οττό
χορωδιών μαβτγτων καί μαθητριώ·
οί διάφοροι ϋμνοι πρός τόν θεόν,
τούς Τρείς Ιεράρχας, τόν Πατρι-
καί τόν Σοαλτάνον, δν έξύ-
ας.
Προστάτης τής Παιδείας μας Δ
Σοκλτάνος ; σ Γιατί δχι; Μήτττ*;
ρά πρόσχημα
νά
ρ ρχημ η
σβυν έκ τβΰ παραθύρβυ, μέ συν
θημα την δήθεν «ένότητα», είί
τόν άπελευβερωτικόν /άγώνα,
— επί τώ σκοπώ ν<ά ύφαρπά- ξβυν την ήγεσίαν τού, οτφοϋ προηγουμένως — άλά Ε.Λ.Α. £. — έξβυδετερώσβυν τβύί ό- πωσδήπβτε άντιτιθεμένους είς τούτο. Ποσόν ή πραγματοποίη σι.ς τοϋ σχεδίου Οίύτου θά είναι ύυνατον ν άποέη όλεβρια διά την αγίαν ϋποθιεσιν τής έλλη νίκης νήσου, είναι όλως περιτ ό ' ά8ή "Α νομιλίαι τ©ϋ κ. Φουτ μέ τβύς «ρχιεπιοκόπβυ βσβν καί τού —ι- Βρεταννούς ύπβυργβύς. Αί ε- γενή, είναι γνωστόν ©τι ό Κυ- — εδόθησαν άπό πριακός λαός καί βί ηγέται -..->.---------""■*''τβυ έιμμενουν άνενδότως εις
την κατοχύρωσιν συντομου και
τακτής πρβοεσμιας τ©ϋ οημβψη-
φίσματβί τήί προσεχβΰί εΑευ-
τβν υπουργόν των Εξωτερικών
κ. Εέλγουι'ν Λόϋύ είί τ©ν
Ί'βΰρκβν πρεσβευτήν καί άπό
τβν "Αγγλβν πρεσβευτήν έν ψ _ . .
Αγκύρα «ρ©ί τόν ^©ρλβΰ κα- »&ριαί των υπο την
θησύχασαν άπολύτωί την κυ- κ«ί την αίγΐδα των Ήνωμενων
Θηχ
©ερνηοιν Μεντερέί- Ή πρβο-
ή έέψεωί εί} την
γ
. Εις αύτην την λογικήν
ριαθή αντίληψιν των
©ερνηοιν Μετρί ρ ς γ
εγγισΐί τήί έπισκέψεωί εί} την καί μετριοπαθή αντίληψιν των
τουρκικήν πρωτεύουσαν τού *· [ τούί ένισχυσαν κατά το τελευ-
τουρκικήν πρωτεύονοαν τού κ
Νταλλες και τβύ κ. £έλγον:ν
Λβϋδ διά την επικειμένης Διά¬
σκεψιν τού ϊυμφωνβν τής Β«-
γδάτης γεμιζει ίκανβπβιησιν
τβύς ίβύνβντας την πέρ«ν τού
Αίγαίβυ χώραν μέ την βε&αι-
©τητα ότι ή «5ή#εν %"
πβύ ουνε{
ταιον τριμηνβν τού λήξ«ντ©ί
έτουί δυο γεγονότα βαρυσημαν-
τα διά τ© εθνικον των ί>εμα.
Άφ' ενός ή ίστορική άπόφα;
σΐ{ τοϋ έτησίου σννεδρίου τβ«
ρρ
άτομα π'ρβέρχωνται είί ί
αιϋτβδικίαί κατά άλλων προσώ-
πων είί τπν άγωνιζβμένην ελ¬
ή λ ϋ
ί γζμ
ληνικήν μεγαλβνησβν, τβϋτβ,
ανεξαρτήτως των μεσων, πού
έχρηοΊμβποιήθηακν καΐ άσχέ-
τωί τβϋ άπβτελέσματβς πβύ έ-
πέφεραν, ίέν ήμπρεϊ νά σημαί-
νη κατ' ανάγκην, βτι όφείλεται
είς άποψάσεις ή καί αύ&αιρέ-
ψ____ ΐργατικβύ κόμματβς είς τό|τους, έστω, ένεργείθί τήί πα"
λύσις τοΰ Μπράϊτβν την 4ην Όκτωδρίου τριωτικήί όργανωστωί τήί Ε.
Κυπριακού πβύ συνεστήθη καί ' 1957. Κ«ϊ άφ' ετέρου ή ίια πλε»- ο.Κ.Α,,, έφ' όσον δέν ύφίσταν-
υίβθετηθη τελικώί άπό την κν-'βψηφιας απόφασις τήί Πβλιτι- 'ται άπβύείξεις η καί ενδείξεις
βεονησιν Μακμίλλαν δέν θά κης Επιτροπής τοΰ ΟΗ.Ε. την καν περί τούτου. Κατ' αρχήν,
άφΐσταται άπ© τάς άντιλήψεις Ιΐϊην Δεκεμβριού. Καί νά ή&ε- άντίθετ©ς σκέψις θά άντέκειτβ
"*'".',*'_. ? Τ ^^__^ έθναρχης άρχιεηίσκο- είς την κοινήν λ©γικην. Αλλ
τοΰ κΤβυτβοΰκ
ΠροΦανώς λ©ιπ©ν κ«τά τα πβς ή ό στροττιωτικός αρχηγβί έστω,. Ας υποθέσωμεν, ©τι αί
ύπβυονικά συμδβύλια καί τάς χς ΕΟΚΑ - πράγμα όλως ά- άντι^ικίαι διεπράχθησαν, κατ
αυσκεΦεΐί πβυ έγιναν μέ τόν ηίβανον — δέν «ά ημπορ«ύ<3«ν εντολήν καί απ© βργανα τη$ κυέερνήτην τήί Κύπρου κατ- νά ©ανούν ύπβχωρητικώτερ©» είς την πρωτοπορείαν τβϋ αγώ- ίσγυσαν τελικώς άπβφάσεις άπβ Τβύς ΐώίβ«ς τβύς Βρεταν- νβς διά την ελευθερίαν τηί Κυ- που θά ίκανοπβίησαν τόσβν τόν νούς άντιπολτειυομένβυί πβυ πρου μαχομενης θρυλικης όρ- Σώλσιιπαιρυ τόν Χαίηλσιαμ, 'βά άναλάδβυν αύριον την δια- Ι γ«νώσεως, όπότε δέν πρόκειται λαώίΐ πβλιτικής των ϊυντηρητι- πΟβ(5,αγρά9εται ήίη σαφώς ότι «ών είναι πρόδηλον πώς θ« ύ'έν ^ξ«σφαλίς©υν την αύτβδια- νίν©υν δεκταί άπό τόν Κυπρια- βεσιν χ(ύρις την Δαμόκλειβγ κόν λαόν καί την ήγεσίαν τβυ ^^ν τής άπειλής ηερι δια- η Σΐώλσμπαιρν — με ί Ί^βύρχων Τόρη^ων με ι ·*χι6ι>τ«ν. «νεδαφικήν καί
ν ΖΖ ία
νζν.
ι > "Τάϊμς,,·
ν«ν
εκδήλωσιν είς
Όσον καί τβΰ
ιαλλάκτων ύ-
*τ©φασιΐς πού ίλαβεν
ν·Κ^ Μ«κμίλλαν, πρίν
της άναχωρή-
* μοτκρυνόν τάξίδι τβυ.
!Υ »<*ί «Ι άλλεπάλληλβι 'Εξωτερικων" τής Τουρ- ?^*ί» πβύ εξεφράσβη μετ" <2ι« τάς άπ©ψεις . .Λ Λβνδί- τό Κυπριακόν, μετά ίυΧί«ς «ού διβτυπώ- τβΰ ταίιδίβυ χαί των πρβτάσεων ό ργ ρΐιδαις τβΰ λόρύου πουπρκ, πού βά έμαίνοντβ κυ- βαν έπληρβφ«Ρ«ΰντο βτι υπε- χώρηοε κατά τι ό κ. Μακμίλ¬ λαν. "Οσον καΐ τόν Ζορλου ίί τόν Κιουτσούκ πβύ θά άκβλβυ- τα ϊχνη των άδιαλλά- κυβέρνησιν τής χώρας των καί έχ©υν αύτοδεσμευβή πανηγυρι- κώς είς τό ;ήτημ« της αύτοδια- θέσεως. Δέν θά ηδύνατο, τουλά¬ χιστον χωρίς νά έρωτηθή σχε¬ τικώς ό ιδιος ό Κυπριακός λαβς. Καί αύτό φυσικά δέν ημπορεί νά γίνη χωρίί νά έπανέλθβυν πλήγματα επεβλήθησαν μέχρι τβϋΓ ινΚ«ν« καΤ Μ ά- εί{ την μεγ«λόνησ©ν ©ί * έξό- ,βϋδε άπό την Ε.Ο.ΚΛ. μόνβν ΰσαν θεβύί καί δαίμβναί. ριΟτ©ι των ϊεύχελλών. κατά καταπτυρτωίι- προδοτων πειλβΰβαν θεβύς καί δαίμβναί. ρ,στ©ι των ϊευχελλ, Λ Ι Μέ την έπικειμενην ίπομε- αύτής τής πραγμα- νω{ άνακ©ίνωσιν των άπβφάσε- :ή£ άονητικής 3η- Λ>ν τοΰ ίν©νδίνβυ — «ί όπβϊαι
άπελευθέρωσίντ ής συνίστατβ, τόν ν' ά"απτυχθή. "Ας γρηγβ
εις την έκ τβΰ άφανοΰς ή καί Ι ροϋν όμως οί Φυλοτκες! Καί έ
εμςρανβϋς... συνεργασίαν τωνΐδώ και είς την Κύηρον.
Λ-Ν ΔΥΝΑΤΑΙ ΑΛΛΩλ ΝΑ Β,ΓηΟπ
"Οταν ίτροσωπιδβφόρα ή μή άρχών κατβχής, πρέπει νά κα-
τχληξωμεν είς τό λβγικόν συμ
πέρασμα, ότι καί είς την περί¬
πτωσιν αυτήν δέν επρόκειτο
παρά δι' ατομα, τα όποια, δι'
ολίγα ή πολλά άργύρια εϊχαν
καταστή «ένεργούμενοο» τβϋ
έχθρβύ, — άτομα των" όπβίων
ή εξόντωσις έπι&άλλετο ώς προ
δοτών τήί Κυπριακήί Πατρίδ©ς
καί πρός παραδειγματισμόν.
ΤΉσαν εργάται τα «τομα αύ¬
τά — όπως ημπορεί νά άνήκαν
είί ©ίανδήποτε άλλην επαγ¬
γελματικήν ή κοινωνικήν ή
καί πολιτικήν τάξιν; Ουδεμίαν
τουτο θά ένεϊίχε σημασίαν, διά
τόν απλούστατον λόγβν, ότι αί
πράξεΐί των δέν πρέπει άνα-
γκαίωί νά συσχετίζωνται πρός
την επαγγελματικήν ή κβινω-
νικήν ή πβλιτικήν των ίδιότη-
■χχ, έκτός εάν, ςρυαικά, ύπηγβ-
ρεύ&ηΰΛν άπό τάς άντιστβίχβνς
όργανώσεις των. ©έλ©μεν, δη-
λαδή, νά ίσχυρισβώμεν, ότι ή
έπίδειξις αλληλεγγύης υπό τβΰ
γεν. γραμματέως τής «Παγκυ-
πριοτκήί 'Εργατικήί Όμβσπβν-
δίαί» σ. Άν<5ρ. 2ιαρτίδη, μέ όχλοκρατικάί έκδηλώσεις, πρ«$ τβιαΰτα καθάοματα, δέν δύνα¬ ται άλλως νά εξηγηθη ή νά αί- τιολβγηθή, ειμή ξτι ταυτα δια- πράττβντβς, ©σ« διέπραξαν εξε¬ τέλεσαν ρητάς διαταγάς τβυ. τίνες κατηύγαζον την Ρούμελη καΐ ή άνοχή των -τελευταίαν άττολυτοίρ- τήν Ανατολή μέ τα φωτα τής Παι¬ δείας. Τιμή καΐ δόξα είς τα σεμνά καΐ ήρωικά έκεΐνα κορίτσια τού Ζατπτείου, τού Ίωακειμείου, των Άρχιγενείων καί των άλλων διδα¬ σκαλείων τής Πολτις καΐ των έ- τταρχιών, τα όττοΤα ώς άλλαι Ιέ- ρειαι μετέφερον την λαμττάδα τοΰ πολιτισμοΰ μέχρι των έσχατιών τής 'Ανατολής μακράν της φιλτάτης των γενετείρας καΐ τής οϊκογενει- ακής των ττεριθαλψεως καΐ προστα σίας ! Άλλά τί λέγω ; Μή~ως δ- λο τό χωριό, δλη) ή έτταρχιακή ατό- λις δέν ήσαν γονεϊς των, προστά- ται των ; Καΐ ττοιός, καΐ ό χειρό- τερος άλήτης, χριστιανός ή άλλό- θρηοχος, δέν τταρεμέριζβ μέ σεβα¬ σμόν δταν διήιρχοντο οί κ υ - ρ ί ε ς ; Ποία οίκογένεια δέν θεωροΰσε τιμήν της νά τάς φιλο- ξενήση κατά τάς εορτάς, ποίος νέος δέν βεωρούσεν εύτύχημά τού νά καταστήση σύντροφον τού 6!ου τού, μίαν διδασκάλισ¬ σα ν ; Ή έορτή των Τριών Ί - ε ρ α ρ χ ώ ν έωρτάζετο μέ πε- ρισσήκ μεγαλοττρέττειαν είς τόν ά¬ λύτρωτον ΕΞλληνισμόν. Την ημέραν εκείνην μέ την αρχιερατικην είς τας πλείοτας έκκλησίας λεΐτονρ- γίαν θα μετέβαινον δλοι, ιμ<> τόν
ΚΛηρον επί κεφαλής, είς τα δαφνο-
στοΛΐσμενα σχολεια. 'Εκεϊ θά έ*
χικών Σουλτάνων πρός την
οχείαν, την Παιδείαν καΐ τήιν γλώσ¬
σαν των διαφόρων 1/ττό την κυριαρ¬
χίαν των λαών δεν ήτο καϊ αυτή
ενα εΤδος —ροστασίας; Κα'ι ή 6-
ττοία έστήριζε καί τό ΐδιο τό κρά-
τος; Ο! Νίότουρκοι, πού εκήρυ¬
ξαν τόν διωγμόν εναντίον πάσης
μή τουρκικήν έθνότητος, χριοτια-
νικής ή μουσουλμανικής, κ α τ ά-
€ ρ α ν είχον δέν είχον, νά 6ι-
αιμιελίσουν την Αύτοκρατορίαν.
Ή παιδε'ια μας, έχτός τής, ώς
είπομεν, έμμέσου αυτής < ττ ρ ·- σ τ α σ ί άς», εΐχε την τφαγμα τικήν τοιαύτην. £Τχε ττρώτα-^τρώ- τα τόν λαόν, ττού έδιδε ττροβύμως τόν οβολόν τού. ΕΤχε καΐ την χο- ρείαν των, ώς είπομεν, μβγάλων εύεργετών, είς την μνήμην των ό- ττοίων όφείλεται έττίσης πάσα τιμή καΐ εύγΛ^μοσύνη. Ζαρίφαι, Ζόπ· παι, Εώγενίδαι, Άρχιγέναι, ΑΑαυ- ρογορδατοι, Σινιόσογλου καΐ λοι¬ ποί άττειροι ευρίσκοντο ττάντοτ· ττρόθυμοι νά συνδράμουν γενναιο- δωρως κάθε εθνικόν έργον. Είχεν έπίσης καΐ τούς έμττνευστάς των έργων αυτών, τούς μεγάλους Πα- τριάρχας, ιμεταξύ των οποίων ττρο- έχει η μβγάλη φυσιογνωμία Ίωα- κεΐμ τοϋ Γ".. ΑΙωνία ή μνημη δλων των μβγά- λων καΐ μικρών εΜργετών τοΰ 'Ε- ανους 1 ΘΥΖΛΝΤ.ΟΧ "'Αλλα χρονιαρ άλλες συνήθειες ΔΙΑΤΙ ΕΚΛΑΙίΝ Ο ΓΕΡΟΣ... ΕΓΓΟΝΟΣ τ' Αρχιμανδρίτου Ν. ΒΑΦΕΙΔΟΥ καθηγητού περί αύτβδικιών, άλλά περί κυρώσεων, ή καί μέτρων στρατιωτικών, θεωρηθέντων ώς άπαραιτήτων διά την νικηφό¬ ρον έκδοσιν τής μάχης διά την Ελευθερίαν της νήσου. "Εάν δέ λο^ωμεν ύπ' όψιν, ότι τοιαΰτα τικότητος αί άνακβινώσεις τής άγγλικης | μελισμ©ΰ εάν ©ί Κυπριβι α ^,^^ηνήσεωί καΐ αί εντυπω- α(,α·χ0&>ν οριστικώς νά άπ< δια- άηβ- σκβπήσεις τού κ Διά Γξεγείρωνται ήδη οί *"» ά^ αί νά μή β"**^ ____Γ-, καίνάμη ρωνται ή ν* τ"1* την κυδέρνηβ»ν των τικών μέ *^ναα^_ σιν σημαίνει ότι επήλθε χα- πβιβί συγκερααμβς τω» αιβψε- ών των ηοΐ. άηβκλείει βπωοδη- ν ελευθερίαν της με- μέ εφαρμογήν καί τουρκικόν τμήμ«, *?*"*--£1 Ιι, »*** Αοεταννικόν τβμεα Διά νά ματαιωθη. φασίσουν οριστικώς νά άπβτι- νάξβυν την δβυλείαν των —τό έπιμαχβν πρόδλημα είσέρχεται είς μίοον κρίσιμον περίοδον. Οι- ©νδηιτοτε σχέδιον καί «ν ιχρβ- τείνει ή κυδερνηις Μακμίλλαν. έφ' όσον τυγχάνει τής έπιδβκι- μασίας των αδιάλλακτων ψι- λω,ν της, είναι «ρυσικβν να Ικα- ν©ίΐοιή μέν τόν Κιουτσβύκ καΐ τβύς μισθοφόρ©υς τήί άποικιο- κρατίας. Άλλ' βχι καί τ* ««ντε έκτα τβϋ πληθυσμβΰ. Τι θ« κά¬ μουν λβιιβν κατόπιν τούτου ή έθνική ήγεοία τού καί τό μαχη- τικβν τβυ τμήμ«. ή ΕΟΚΑ; Τί θά άίτοφ«<3ί°βυν; Π"ί ^ *" Έφ' ©β«ν είναι άκόμη και- ό άναλβγισθβϋν βΐ υ- ρόί, *5 πεύθυν©ι τβϋ πεύθυ κόμματος.'Ας τό άναλ©γισθ©ΰν καί ©Ι Ιθύνοντες την 'Αμερικα- νικήν Συμηβλιτείαν. Ίδιαιτέ- οωί ό κ. Ντάλλες, όταν μετ«- 4ή είς την "Αγκυραν. ΔΗΜ. ΠΟΥΡΝΑΡΑΧ καί μνίθάρνων πρακτόρων των ι ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΛΛΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕΡΟΝΤΑΣ Είναι εύχάριστβν — πλέβν ή ευχάριστον — ότι άηεκατε-ι στάθησαν αί σχέσεις μεταξύ των ^εξιών καί άριστερών Έλ λήνων είς την Κύπρον, άςροϋ προηγουμένως εδόθησαν ύπβ- σχέσεις μέ γβνυκλισίας έν έκ- κλησίαΐί καί όρκβυς, ότι ου¬ δέποτε είί τό μελλβν Οά έπα- Λΐαληφθοϋν τα παρατράγουδα, τα όποία εΙχ©ν λάδει χώραν, κατά τάς τελευταίας ημέρας. "Ετσι, άπ© την αγγλικην κ«ί τουρκικήν προπαγάνδαν Ί&ά άφαιρεβη τό νέον έπιχείρημα, τβ οποίον είχεν άρχίσει νά προ βάλλεται: "Οτι ό άλληλοσπα ραγμός των Κυπρίων €Ελλήνων άπβτελεϊ δυσμενεστάτην πρό· γνώσιν διά την τύχην της τουρκικαί μειονότητος, είς πε ρίΐττωσιν άποχωρήσεως από την νήσβν των Βρεταννών — περίπτωσιν κατά την οποίαν 6ά προέκυπτε καί ό κίνδυνος νά περιέλθη ή Κύπρος υπό κομμουνιστικήν επιρροήν ! Έ πι&άλλεται ©μως πρβσοχή, πε ρίοκεψις καί σύνεσις., Χθ&ς, άκόμη ό περιβόητβς Όρέστης, καπετάνιβς τής II Μεραρχίας τού ΕΛΑΣ, πού προωρίζετο διά την κατάληψιν τής πρω¬ τευούσης, άπεκάλυψεν άπό τάς στήλας απογευματινάς εφημε¬ ρίδος τόν σατανικόν τρόπον— μέ έκδηλώσεις φιλίας, έμΐτιστβ σύνης καί σεδασμβΰ — κοττβ- πιν είδικήί έντβλής τβΰ τότε γενικβϋ γραμματέως τβϋ Κ.Κ. Ε. £ιάντου — διά τοϋ βπβίβυ έξωντώθη ό συνταγματάρχηί Ψαρρός καί αφοπλίσθη ή ύπ' αυτόν δύναμις έθνικής άντιστά σεως, βϋτε όιλλως τε, είναι &- γνωστβι αί καταχθόνιβι μέθό- δοι, τάς όποίαί μετηλθεν ή κομιμβυνιστική ήγεσία καί ή ή γεσία τβΰ ΕΛΑ2 διά νά πα¬ ραμείνη μόνος «ύτός ενβίτλβς δύναμις είς τόν τόπον κατά την απελευθέρωσιν, διά τβύς γνωστβύς σκοπβύί, έπιτυχοΰσα, μάλιστα, νά εξουδετερώση όλας τάς έβνικάί όμάδας άντιστά- σεωί, πλήν τής τβϋ στρατηγβϋ Ζερβά. Μακρυά, λοιπόν, άπό «όργανωτικά σχήματα ένότη- τας» καί άπό κάθε έαμοειδές δόλωμα. Νά ςρο&ώμεβα τοϋς κβμμβυνιστάς, έστω καΐ «δώ- ρα» προσκομίζοντας. 'ΙΔίΜς τβ τε. Κάποιος εύρωπαΐος περιηιγη τής ε!]χε βρεθή, ιμοοκ,ρυά, στά 6<Λ.ϋη της Ανατολή ς, άπάνου σε κάτι άπρόσιτες δουνοκορ- ς;ές. Γυρνοϋσε, έδώ ικ' έκ,εΐ, τΐοτ,ε μέ κανενα άγωγιάτη, καί τιότε πεζοπορώντας μόνος. "Η- Θε.Λ£ νά δή αγνωστες χώρες καί πολ,ιτειες μέ τα ιμάτια τού. Καί νά γράψη, ϋστερα, γιά τα μυστικά τους καΐ τόν άγνωστο πολιτισμό τους. Κι' <χΐ£βαινε ροςχοαλες καί κα- τε(ίαινε κατηφοριες. Περνοϋ- σε τΐοτάμια και βεώρατα 6ά>
ση. Έυαυμαζε τή φίχτι καί
συναντουσε χωρία καΐ πολι-
τείες, πού ολ,α τοΰ κάιμνανε
μεγιχλτ) έντύπωσι.
Μιά μερά, άναδαίνοντας στή
ράχη ενός βουνοθ, είδε ένα
γερο, ιτού ικιατέ(βαινε, άπό πά-
νου. ΤΗτο εως 80 χρονών. ΕΙ-
χ* ιμακρυά άο—ρα γένεια, π'
ανβμίίζανε στά στήιθεια τού.
Μά ήτο ραδοκοκκινος ικαί γε-
ρός, καί ^ροχωροΰσε μέ 6ή-
μα σταθερο. Ή περιέργεια, 6-
μως, τοϋ περιηιγηΓΐοΰ τιιερΐσσί-
ψε, σάν παρατηρησε άπό κον-
τα, ότι ό καλ.ο|ίαστούμενος
γέρος έκλαιεΐ Τόν χαιρ-έτηισε,
λοιπόν, μέ σ^δασμό, καί τόν
ρώτησί:
— Γιατί, ποΓΓπτούλην ικλαϊς;
— ΚλαΙω, τοΰ εΐπε έκεΐνος,
διότι, /μέ μάλωσε ό πατέρας
μουΐ
— Μά εΐσαι τόσο ήλικιωμέ-
νος, καΐ έχεις πατέραΐ
— 'ΊΕχω. Καΐ είναι
ρός μέ τό δίκηο τοι>.
— Καί πού ιεϊναι τώρα ό
ιιατέρας σου. θά ήβελα νά τόν
ΙδώΙ
— Μά έκιεΐ, απάνω, κοντά
στήν χαλύ|βα μας, πού φαίνε-
ται.
Άπό την βκπληξί τού, ό ξε-
νος, βιάσττ|κε ν' άφήσ- τόν
γέρο, ιιού έκλαιε, άκρου τοθ
ζήτηαε συγγνώμη. Καί προχώ-
ρτσε πειό άπάνου, γιά ναιδή
τόν πατέρα τού. Καί, σέ λίιγο,
6ρηκε έναν <56λλο γέρο, πειό μεγάλο, ιμά χαί γερό, άκόμτ-, σάν τό γυιό τού, ΐεξω άτΐό μιά χωριάτικη καλύβα, διτου σικά- λ^ε κατι ζορζαβατικά καΐ φροθτα σ' ένα κηπο. Τόν χαυ- ρέτισιε κι' αύτόνα, μέ περισσό- τερο σεδοοσμό. Καί τοθ εΐπε: —Ν ά μέ σαμτιαβάς, πατ— ού- λη» μττορω νά σέ ρωτήσω, γι¬ ατί ,μάλωσες τόν γυιό σου, πού δέν είναι μυκρός, άλλά γέρος σαν χ' έσένα. Τόν εΐδα, προτήτε,ρα, νά κλαί'ο άπό φι- λοτιμο. Καΐ τόν λυπήθηιΐςα. Καΐ είναι τόσο ικαλός, άφοϋ μοϋ εΓ-ε, πώς εΐχες δίκηο. Δέν τόν εΐχα ,ρωτήισιει την αΐ- τία, γιά νά ιμην τόν στενοχω- ρήσω "ερισσότερο. Χαμογώλοοσε, κ,ά-ως σοβα¬ ρά, ό γέρος πατέρας τοΰ γέ- ρου γυιοΰ τού, πού τόν εΐχε μαλώοει, ικαί εΐπε: Τόν μάλω- οα, γιατί, σαν νά ήτανε £να μικρό -αιΰώκι, τΐαραμέληισε τό καθηχον τού. Ξέχασε να χαψετή~|, σή^ρα τό πρωΐ, τόν παππου του| — Τόν παΐΓΓτοϋ τουι| "Λστε εχεις χαί σύ τοοττίρα, ποοτηΐού- ληΙ Καΐ ζη Λκόμη,; Πόσο ήθε- Λ» νά, τόν Ιδωΐ Τόν πά—:οϋ τοϋ γοιοΰ σου Ι Καΐ ποθ είναι τώρα;.. /Λέν πράφθασε νά τελ*ιώση την όμιλία τού, καί κόπηικε, σχεΰόν, ή άνάσα τού, σαν ά- κουσε, ζαφνικά, ιμια γερή, παλληικαρισια, άκόμη, φωνή, μεσ' άπ' την καλόιβα: "ΕΙ παιδί ιμου, άκοΰΐω, νά μιλάς μ' ένα ξένο καΐ δχι μέ τόν γυιό σου, πού ιτηγε κάτοο στό χωριό γιά δουλΐΐές. Ποίος εί¬ ναι, λοιπόν; Καλώς μας ώρι- οε έδώ πέρα στό φπωχιικό μας. Πές τού να ελθχι ιμέσα, νά τόν Ιδω. Κ' έτοίιμασ£ τού λίγο γά- λα, νά πιπ, καΐ κρΰα φροΰτα, νά φάτ] καΐ νά δροσισθ^, γιατί θά είναι κοιφασμένος, πού ά- νέβηικε, έδώ, ύπόίνου, στά σύν- νεψαΐ Ό ξένος, όίλλο, ποί» δέν ή>
θι.λ€. "Ετρεξιε μέσα. Κοοί είδε
νά κάβεται άπάνου σέ χορτα-
ρενιο ιμαξιλάρι £νας αλλος
γίρος. Πειό γέρος άπ' τούς
άλλους, τόν γυιό τού ικαί τόν
έγγονό τού. θά εΐχε στη ράχη
τοο £ως 120 χροναχια. Διατην
ροϋσε, δμως, τίς σωματικάς
τού καί τίς πνευματυκές τού
δυνάμεις σέ πολύ καλή χατά-
στασι. ΤΗτο ροδοκιόκ'Κ.ινος, κι'
αύτός, σάν τούς άλλους, μέ
μάτια ζωηράι, καί σββάσμια
φυσιογνωιμία, σαν τούς Πατρι-
αρχάδες τής Παλαιάς Διαβή-
κης. Τρά|β|ώντας τό μακρύτου
κομπολόϊ, (καί χαμογελώντας
γλυκά στόν «μουσαφίρη» τού,
τόν ϋβαλε νά καθήση κοντά
τού, <3—άνοι> σ' ένα άλλο μα-
ξιλαρι. Τόν καλωσώρισε πα-
τρικά ικαί τόν ρώτψτε, ποίος
είναι, <καΙ άιιό ποΰ έρχεται, καί τί θέλει. Καΐ πιάσανε όμι- λΐα. Ό ξένος έπεφτε άπό @κπτληΓ ξι σέ έκιΐληιςι, δταν ιεΐδε καί £μαθε, δτι καί ό γέρος ο ηα»· πους ήτο πολύ καλά στήν υ- γ£ία τού καί δτι μερικά χρο- νια πρίν, εΐχε πεθανει, από γερατειά, ό οικός τού ό πατβ- ρας. "Οτι εΐχε νά κατέχη, κά¬ του στήν ποΛΐτεία πεντ|ντοι 6- λόκληρα χρόνια. Καί κο*ερ- νουσε, έκει, άπάνου, στίς άπό- μερες βουνοκορφές, τό μυκρό τού κτηιματάκι, καί τα πρόβα- τά τού. Καί δτι ζούσανε εϋτυ- χισμένα, καί οί τρείς οί γ6· ροι μαζί, ό παητττους, ό γνιός κτχί ό έιγγονός, ιιού ήσαν μο- νοι, μέ άγάπη, «αί στοργή, καί ιμέ μεγάλο σει&ασιμό καί ϋπακοή, πού τα μχχθαινοομβ, τώρα, στά παραμύβια, μόνοΐ "Οταν, σέ λίγο, σηικωβηικα ό περιηιγηιτής νά Φύγη, σηικώ- βΐ]ικΐ£ καί ο γέρος, ό πό—ΐτοθς. Καί τού εΐπε €&ρα καλή, κσί στήν εϋχή τοΰ μϊγαλθδύνβμβυ θεοΰ». Κατέιβαιν*, τώρα, ό φνος κάτου, στήν πολιτεία, ·υλλο>
γισμένος καί ιμ«νολον«νντ«ς,
«'Εγιώ, στήν ήλοκία ποϋ ί«*»,
εΐμαι έτνγονός, σχεδον, τοθ βγν
γονοθ τού. Καί, ένω τόν μαλώ-
νουν ίικεΐνον δχι γιατί θέλησ*
νά οείιξη άδιαφοΐρία, άλλά ξό-
χασε, ιμόνο, σέ κάπτοιχχ βιασό-
νη χαί παραζάλη^ νά χαιρκε-
τήση τόν παπποΰ τού, τί γΐνε-
ται σέ μάς, στήν πολιτισιμένη
κοινωνία ·μας| "Οβςι, μόνο, τα
παιδία στούς γονβις των, μά
καί τα έγγόνια , άκόμη, δεί>
χνουνε μεγάλη άδιαφορία
στούς ποπτποθδες τους. Καΐ
τούς προσιβάλλουνε, κάβε ώ-
ρα καί στιγιμή. Καΐ τούς έ-
ξευτελίζουνε μέ τόν ιυειό χ€ΐ-
ρότερο τροπο! "Αλλα χρόνια,
τώρα, δικ—υχώς, χαί αλλες
συνήθειες, πού είναι πολύ δύσι·
άρεστες χοοί απογοηΓτευτικές.
Φωτογραφήματα
ελεημοσυνη
Καβώμαοταν σέ μιά συνοικια-
κη ταβερνοΰλα καϊ ττίναμε ήσυχα
τό κρασάκι μας, δταν μπηκε ένας
τυφλός ζητιάνος μέ μιά πιό κα-
κοντνμένη κ ι" έλεηνή άπό τόν Τ-
διο, σννοδό, μιά κοτΓελίτσα καμ
μιά δεκαττενταριά χρονών.
Πολέο—λαχνε Άλλάχ! Σύ πού
έδημιούργησες τούς κόσμους δ -
λους κι' εττλασες μέ τα άγια χέ¬
ρια σου άπό τό σκουλικάκι της
ΥΠζ μέχρι κι' αυτόν τόν ανθρωττσ
ττού μιά <)>ορά μέ την άνι—σκοή
τού διώχ&ηκε άττό τόν Τζέννετ σου
καΐ τώρα κινδυνεύει νά διωχθη ά-
πό^ την πε,ρηφάνεια, τόν έγωϊσμό,
καϊ την άρτΓαχτικότητά τού κι'
άπό τή γη, ού πού έδωσες μυαλό
ΤΓεριοχτότερα ά—ό κάθε άλλο λαο
στόν περιούσιο λαό σου τούς 'Ελ
ληνες, σύ Άλλάχ πολυέλεε πού
τούς όδηγεΐς καί κάθε μερά δη¬
μ ιοιιργούν κι' αύτοΐ μέ την ττνοή
σου άττό £ν«ν όργανισμό γιά νά
προστατευθούν οί έςνπνότεροι ά¬
ττό αύτούς, σύ Άλλάχ πού άκοϋς
τίς δεήσεις δλου τού κόσμου ττού
σέ πιστεύει, ακουσε καΐ την παρά
αυτή καΐ φώτισε κανέναν
άπ' αύτούς τούς άφεντάοβς πού
λέγονται στήν ώραία μας γλώσ-
σα «άρμόδιο», γιά νά δημιουργή
σουν £να σωστό Τδρι/μα, γιατί νο-
μίζει ό δοΰλος σου πώς ύπάρχουν
ήδη δύο, γιά νά τΓεριμαζευθοΟν αύ
τοΐ οί αξιοί κάθε οΤκτου τυφλοΐ καΐ
νά μή ένοχλοθν τούς υττολοίπους
"Ελληνες, πού φαΐνεται είναι πιό
τυφλοί άκόμα κι' α—' αύτούς πού
δέν βλέπουν!
ε Ο φίλος μου, μόλις πλησΓασ»
τό ζευγάρι κι' έ-τοιμαζόμουνα νά
6άλω τό χέρι στήν τσέττη, ίκονι
μιά χειρσνομία πού τό άνάγκοχϊΐ
νά αλλάξη άμέσως κατεύθυνσΊ.
Άκουοχ. φίλε μου, μοθ «Τπε.
Μή νομίζης πώς δεν εχω μέσχΐ
μου άνεπτυγμένο τό συναίσθηιμα
της κοινωνικής αλληλεγγύης καΐ
της εύσ—λαχνίας. Άλλά ύπάρχουν,
φαίνεται, ωρισμένα πράγμθΓ—
στόν κόσμο ττού σύ τα άγνοιΐς.
Καΐ μοθ εΐπε ίνα σωρό Ιστορί-
ες, δπου οί τυφλοΐ ζητιάνοι έμφα-
νΐζονται δχι φτωχοΐ όπως τούς νο
μίζουμβ, δχι σάν καΐ σάς καΐ σάν
καΐ μενά, πού δοξάζτχ^ τόν "Υ-
ίχοντας μόλις τό «τθημπρ»*

ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΙ ΚΟΧΜΟΧ
Άπό την ζωήν τθν όξέχαστων ΠατρΙδων
ΜΒΚΑΡΙΟΙ ϋλΕΗΗΟΝΕ!
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. Γ. θ. Κανδπλάπτη-Κάνεως
Δέν πιστεύω δτι θά θεωρηθω 6-
γαν φιλόπατρις κσί δέν θά άκού-
σω τό: «Ό ζήλος τού οίκον μου
κατέφαγέ με», εάν διαμνημονεύσω
δτι είς την τταρτίδα μοί» την Άρ-
γυρούπολιν τοΰ Πόντου οί ττατέ-
ρες ημών έξ Ιεράς κληρονομίας,
καϊ έκ των γονέων των κινούμενον
κατά τάς μεγάλας εορτάς τοϋ Χρι
στιανισμοΰ έσττευδον νά βοηθήσω
σι τούς φιλοττόνους, τιμίους καί
καλούς οίκογενειάρχας· δπως κοοΐ
αύτοι εύφρανθώσι την χαράν των
μεγαλωννμων έορτών διά των άναγ
καίων και εΐθισμένων τροφίμων έν
τή τραπέζη. Και έβοήθουν τούς εί
δεεΐς ούχι πρός το θεαθήναι, άλλά
ίνα πληρωθη μιχ— ικώς ή γράφη:
«Μή γνώτω ή άριστερά τί ττοιε'ί
ή δεξιά». Και πάντα ταυτα, διότι
ό 6!ος αυτών, αντιστρόφως -πρός
τόν σημερινόν ύλι—Ίκόν ήτο ττνευ
ματικός κατά τάς διατάξεις τής ά-
μώμου ημών θρησκεΐίας. *Ητο ή
24η Δεκεμβ,ρίου τοΰ 1 890. *Ο Δή-
μαρχος τής πόλεως Άργυροπόλε-
ως Ιωάννης ή ,Αινασ. Πηλίδης άνέ
βαινεν έκ τής άγοράς είς τόν οίκον
τού έχων τταρακλεύρως αύτοΰ συμ
βαδίζοντα τόν γεΐτονά τού άχθοφό
ρον Νικόλαον Βοΐίδάν και συνδια-
λεγόμενοι. Μεταξύ άλλων τόν ήρώ
τησεν: «Γείτονα, τι κρατάς μέσα
είς τό μανδήλιόν σου;
—Γιάγκο έφενδη, εΐττεν 6 Νικό
λαος, σήμερον δι" εμέ ή ήμέρα ή
το ατυχος· όσον καί αν έτρεξα
έδώ και έκεΤ δέν ήμττόρερ-σ; νά
έξοικονομήσω τα δι' αύριον άναγ
καΤα έξοδσ καί ήγόρασα 10 αύγά
καί 50 δράμια οούτυρον διά νά
γελάσω αυριον είς την τράπεζαν
τα τέκνα μοιο.
Ό Δήμαρχος ησθάνθη την καρ
διον αυτού περεσασσαν καί έστρε
ψε πρός άλλην διεύθυνσιν τούς ο¬
φθαλμούς τού Ινα μή φανώσι τα
είς τούς οφθαλμούς τού έκδλύσαν
τα δάκρυα, καί είπεν: «Ή εύσττλα
χνία τού ΘεοΟ είναι μεγάλη» καί
άττεχωρίσθη μέ τό «καλή νύχτα».
'Αλλά μόλις έφθασεν είς την οί
κίαν τού εφώναξε πρός την ττροϋ
τταντήσασαν άνταξίαν αύτω καί ά
ξίαν τοΰ όνόματος σύζυγον τού
Μαργαρίτταν: «ΓυναΤκα ή καρδία
μου έρραγίσθη, εάν ημείς αυριον
έχομεν πάντα τα άγαθά είς την
τράπεζαν μας, ύττάρχουν καί άλ-
λοι άδελφοί Χριστιανοί ττού θά
στετρηθοΰν καί αυτόν τόν έτπού-
σιον. "Ενας τοιοθτος είναι καί ό
γείτων μας Ν. Βονδάς. Φέρε με τό
μαχαΐρι, εΤπε καί άφοθ τό έλα
6εν, έττλησίασιεν τό είς μίαν γω¬
νίαν τού μαγειρείου κρεμάμενον
πρόοατον καί κόψας δύο ττερίττου
οκάδας κρέας είπεν: «Αύτό είναι
τοΰ Βουδα. Τό 6ράδυ δταν σκο-
τεινιάση, ό Περικλής (ό μεγαλύ-
τερος των υίών τού) θά πηγαίνη
καί άττό τόν φεγγίτην (κουκούλ)
θά τό κρεμάση είς τό οττίτι τού.
άλλ' έπειδή ΐσως νά μή έχουσι καί
ψωμί μαζύ μέ τό κρέας θά κρεμά-
σ( καί τό μανδήλι αύτό μέ 20
γρόσια».
Πράγματι τό έσττέρας δταν ή με
λανοτττέρυξ νύξ κατεκάλυψε τό ττάν
δ Περιέλής έξεττλήρωσε κατά γράμ
μα την εντολήν τού πατρός τού, ά
φανώς, διότι κατά τούς εύλογημέ
νους έκείνους χρόνους δ λόγος τοθ
πατρός ήτο αν ούχι έξ άνωθεν ύττα
γορευομένη,άλλά διαταγήμή έπιδε
χομένη άντιρρήσεις. Ενταύθα άπαι
τεΐται μία τταρέκκλησις, μία έξή-
γησις. Ώς γνωστόν διά τό 6αρύ
ψθχος τοΰ κλίματος τής όρβινής
Χαλδίας αί οικίαι των κατοίκων
ήσαν χωματοσκεπεΤς καί είς τό μέ
σον εκάστου «δώματος» διά φω
τισμόν ύπήρχε μία τετράγωνος θυ
ρίς έν είδει φεγγίτον, κουκούλ λε
γομένου καί έξ ου είσήρχετο τό
φώς διά την άσφαλή κυκλοφορίαν
των έν τώ όσπιτίω, ώς ελέγετο το
κύριον διαμέρισμα τής οικίας καί
δπου έναττετίθεντο τα οίκιακά
σκύη, έτππλα καί τρόφιμα, καί δ¬
που εγίνοντο οί χαροί καί αί συγ
κεντρώσεις των οίκείων είς στι¬
γμάς άνιαράς. Καί ό φεγγίτης ή-
νοίγετο καί έκλείετο διά δύο α!ω
ρουμένων σχοινίων θετικοθ καί άν
τιθετικοΰ είς την κίνησιν της έκ
σανίδων καλύτττρας τοΰ φεγγίτου.
Καί την πρωΐαν έν τή κάτωθι
τής οικίας τού Δημάρχου οίκία τού
Βουδα ήκούοντο τα γέλοια καί ά-
σματα των μικράν τέκνων τού καί
ή χαρά διεζωγραφίσθη είς τό ττρό
σωπου τής συζύγοα τού τττωχοθ
άχθοφόρου Τσάφας, δτι έχσροττοί
ησε τα τέκνα της καί ουδόλως
εξεπλάγησαν διά την άνέλπιστον
εκείνην βοήθειαν, διότι εγνώριζον
δτι είς τάς άγίας έκείνας ημέρας
ή εύσπλαχνία τοΰ Θεανθρώπου θά
προφθάση διά χειρός άληθοΰς τι
νος Χριστιανοΰ είς την άνόρθωσιν
τής δυστυχίας. Άραγε θά έττανελ
θουν οί χρυσοΐ έκεΐνοι χρόνοι μετά
τούς δύο τούτους παγκοσμίους πό
λέμους, οΐτινες άρδην άνέτρεψαν
τάς κοινωνικάς ηθικάς αρχάς.
Γ. Θ. Κ. ΚΑΝΙΣ
ΤΟ
Τό Γερμανικόν Ίνστιτοθϊον
-Αθηνών «Γκαΐτε» ώργάνωσεν
κατά; τό περασμένον Σάββατον
25 ΊανουαρΙου κ αί ώραν 7 μ.μ.
είς την αίθουσαν διαλέζεων αύ·
τοθ, ειδικήν τιμητικήν συγκέν¬
τρωσιν άφιερωμένην είς τόν ά
καδημαϊκον καί Μικρασιάτην
λογοτέχνην κ. Ήλίαν Βενέζην.
Ή αΤθουσα κσί οί Βιάδρομοι
τοθ 5νω πατώματος τοθ κτι·
• ρΐου τοθ Ίνστιτοοτου-είχον ΰ-
περπληρωθεϊ. Παρέστησαν ηολ
λοΐ Γερμανοί μεταξύ των δποΐ
ών καί δ πρεσβευτής τής Γερ·
μα'νΐας κ. Φόν Σμόλερ. "ΕπΙοης
πλήν τοθ κ. Ββνέζη καί τής κυ-
ρίας τού παρέστησαν δ άκαδη
μαΐκός κ. Κουγέας, ό καθη ^η·
- τής τοθ Πανεπιστημίου κ. Βουρ
βέρης, ό κ. Πέτρος Χαρής μετά
τ,ή"ς κυρίας τού, ή ποιήτρια κ.
Διαλεχτή Γλέζου-Ζβυγώλη. ό
κ. Νικ. Μηλιώρης, ό κ. Γ. Μο·
λυβιάτης.
Μετά την εΐσήγησιν τοθ Διευ-
θυντοθ τοθ Ίνστιτοοτου Γκαϊιε
κ. Γκιοθντερ δστις έτιήνεσεν την
πρωτοβουλίαν τοθ Γερμανικόν
Ίνστιτοΰτου δπως στρέψει την
προσοχήν τού είς την μελέτην
των πνευματικήν έκδηλώσεων
τοθ λαοθ δ οποίος τούς φιλο-
ξενεϊ καί εξήρεν την αξίαν τοθ
λογοτεχνικοθ Ιργου τοθ κ Βε
νέζη ωμίλησεν έν συνεχεΐα καί
άρκετά διεξοΒικως δ Διεοθυν
τής τής Γερμανικής Σχολής
"Αθηνών κ Χέλμουτ Φλοθμε μέ
θέμα €'Η ποιητική προσωπικόν
της τοθ ΉλΙα Ββνέζη. Ιδιαιτέ¬
ρως ένδιέτριψεν είς τό ποιητι
κόν περιεχόμενον των τ1· ιω ν
Ιργων τής μικρασιατικήν τρι
λογΐας τοθ κ. Βενέζη «το Νοΰ-
μερο 31328», εΓαλήνη» κσί «ΑΙο-
λική Γή> άνακοινώσας έν τέ
λει καί την είς την γερμανικήν
μετάψρασιν τοϋ διηγήματος
τοϋ Τδιου συγγραφέως «Νύχτα
τοθ ΆσκληπιεΙου». §Η όμιλΐα
τοθ κ. Φλοθμε την οποίαν έχα-
ρσκτήρισε καί ψραστική καλ
λιέπβια, άλλά καί βάθος παρα·
τηρήσεων καί νοημάτων εγένετο
καί είς την γερμανικήν καί είς
την ελληνικήν γλώσσαν.
Μβτά την διάλεξιν δ μορφω·
τικός άκόλουθος τής Γερμανι·
κης Πρεσβείας δόκτωρ Ρούμάλκ
παρέθεσεν γεθμα πρός τιμήν
Της κ. καί τοθ κ Βενέζη είς
Κέντρον τής Γλυφάδας.
ΗΙΑ ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΤΟΥ ΙΩΜΑΤΕ10Υ ΤΩΜ ΣΙΗΑΣΙΤΟΙΙ
Την παρελθοθσον Κυριακήν
26ην Ίσνουαρίου είς τό Φουα-
γι* τοθ Δημοτ. θεάτρου Πβι-
ραιώς έγινεν ή υπό τοθ λαμ-
προθ ΣωματεΙου των Σινασιτων
προαγγβλθεϊσα καί δργανωθεϊ-
σα διάλεξις τοθ διαπρεποϋς
καί γνωστοτάτου νευρολόγου-
ψοχιάτρου έκ ΣινασοΟ κ. Νικ.
ΤεπβρΙδου, μέ τό ενδιαφέρον
θέμα «ή ψυχολογΐα τής ώρΐμου
κάΐ γεροντικής ήλικΐας».
Παρά τό έπικρατήσαν φοβε-
ρό κρθο καί τό χιόνι ή αιθουσα
νό μας, άλλά —ραγματικά ττλούσι
οί. μέ σττίτια: καλαεττιπλωιμένα
καί μέ... έπιχειρήσεις.
—ιΓι' αύτό νά άσκής μέ την εύ-
σττλαχνία καί την έλεημοσύνη άλ¬
λά έκεϊ ττού δέν βλέττεις τταλάμη
άνοιγμένη, ετσι ττού κάνει ή γρηά
μάννα μου.
Μιά οίκογένεια όλόκληρη, ττ. χ.
στήν γειτονιά μας, θά ττερνοϋσε
τα Χριστούγεννα μ" ίνα ψωμί δα-
νεικό άπό τόν φούρνο άν ή γρηά
μου δέν τό άτιλαμβανόταν εγκαί¬
ρως. Είχον σχεδόν δεκαπέντε μέ-
ρες νά δουλέψουν οί άνθρωποι. Με-
ροκαματιάρηθες, τί άπόθεμα νά
είχον. Ή μήπως μττοροΰσαν νά
εχουν βιβλιάριον καταθέσεων γιά
νά τταίρνουν αυτόν τόν διαρκώς
μειούμενο τόκο; Πήγε λοιπόν ή
γρηοΰλα μου την τταραμονή μ' £να
μττουτάκι άρνίσιο, μ' ένα μεγάλο
χρΐστόψωμο, καί μερικούς κουραμ
πΐΐιδες, κι' ώιτλισμένη μέ τό θάρ-
ρος τής γνωριμίας καί την τπεΐρα
τής ήλικίας της, τύλιξε την ττροσ-
φορά της σ' έ*ίνα ώραΐο συμβολικό
ψέμα γιά νά μή προσβάλη τή φι-
λοτιμία των άνθρωττων.
—Σάς έφερα, παιδία μου λί-
γους κουραμπιέδες. "Εκανε ή νύ-
φη μου £να δουνό δλόκληρο, καί
λίγο κρέας μ' ένα χριστόψωμο ττού
μοθ ττήρε ά γυιός μου τταρατττα-
νίσια. Τί θά φάμε μεΤς τρείς ψυ-
χές; Αύτοι οί νέοι είναι άνοικονό-
μητοι. Δέν έχουν μέτρο. Σάς τά-
φερα νωρίς - νωρίς, αν άκόμα δέν
- ψωνίσατε, μην άγοράσετε. Γειά σας
αταιδιά μου, καί νάχετε την εύλο-
γία τοϋ Κυρίου.
Αυτή εΤναι άγα—ητέ μου ή χρι-
στιανΐκή έλνεημοσύνη καί τπάνει τό
ττο. Κι' άκόμα θές ; Μέ άνάγκσχτε
καί δρήκα σέ λίγες μέρες δουλειά
γιά δυό μέλη τής αμοιρης οΐκογέ-
νειας. Τα άλλα είναι εκμετάλλευ¬
σις άττό την μιά μεριά κι' αττ6
την αλλη.
Τέλειωσε κι' αλλαξε ουζτττηοΊ.
.* Τα μεταφέρω γιά τούς άΛ«Γ/νωστες
"; ςώτης της στήλης καί ύπογράφω.
Φ. Ε. ΟΥΛΚΕΡ.
ήτο όπερπλήρης διά νά άκοο
σουν τόν βαθύν έπιστήμονα,
όστις μέ σπανΐαν εύγλωττΐαν,
πειστικότητα καί άδράν έπιχει·
ρηματολογίαν παρμένην από
την άρχαιοτάτην καί σύγχρο¬
νον κοινωνικήν ζωήν ανέπτυξε
μέ ανεσιν τό δύσκολον τουτο
θέμα
"Ηρχισεν, ώς ίτο φυσικόν,
άπδ τάς ψυχικάς καταστάσεις
τής παιδικής, έφηβικης καί άν
δρικής ήλικίας διά νά φθάοτ)
είς έκεΐνας της ώρΐμου καί γε·
ροντικής ήλικ[ας άπαριθμώντσ.ς
καί άναλύοντας τα πλεονεκτή
ματα καί τα μειονεκτήματα έ
κάστης, ούτως Λστβ νά συνα
νάγτ) τλούσια καί σαφή συμ
περάσματα.
Ιδιαιτέραν σημασίαν άττέδο-
κβ καί μετ* έπιμον(ς ετόνισεν
την βασικήν καί θεμελιώδη έ
πιρροήν ποθ άσκεΐ ή έναρξις,
διάρκβια καί λήξις τής κλιμα
κτηριακής περιόδου διά νά 4ξη
'γηθοθν πολλά φαινόμενα έμφα
νΐσεως, διομ-ιρψώσεως, δια-
σΐροφής καί νάμψεως των σω·
ματικών, πνευματικων κσί ψυ
χικών δυνάμεων τοϋ άνθρώπου
κατά τάς διαφόρους περιόδους
τής ζωή*ς τού τόσον διά τάς
γυναίκας, 8σον καί τούς δν
δρας πού διά τούς δευτέρου^
ήτο θέμα Αγνωστον διά τούς
πολλούς.
Ό χώρος δέν μβς έπιτρέπει
την περαιτέρΓθ ανάπτυξιν τοθ
πλουσίου καί ένδιαφέροντος θε
ματος τής δμιλΐας. άλλά δέον
νά τονισθή, 8τι τό πυκνόν α¬
κροατήριον εΤχε κατακτηθη
άπό τής άρχής μέχρι τέλους
καί απήλθεν μέ την απόκτησιν
πολύ ώφελίμων καί πρακτικών
γνώσεων.
Λ.ΤΑΚΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
1ΕΟΡΤΗ ΙΜΒΜΟΚίΒ
Σήμερον Κυριακήν 2 Φεβρ.
επί τ{ί έτησΐα έορτή τής Πά
νελληνΐου 'ΟμοστιονδΙας Καπ
παδοκΐκων ΣωματεΙων θά τελε
σθρ περΐ ώραν 9.30 π.μ. έν τφ
ίερφ ναώ τοθ Ιδρύματος των
€Τριων Ίεραρχών» όδός Με
νάνδρου 4-Ευριπίδου Πανιερα·
τική ΛειτουργΙα.
Έν συνεχεΐα καί ώραν 11 ην
ακριβώς 4ν τ{| αιθούση τβλετων
τοθ αύτοθ Ιδρύματος καί είς
πατριωτικήν συγκέντρωσιν θά
βκΦωνήστι χον πανηγυρικόν τής
ήμίρας δ εκ ΚαππαδοκΙας Γυ·
μνασιάρχης κ. Ιωάννης Τσου-
ρουκζής. · ■—· - — *. -■
ΗΑΓΓΑΙΑΠΡΕΠΕΐηΑΕΤΚΑΤΑΛΕΙΨΗΠαΣΑΗΙΔΕΑΙΙ
ΠΕΡΙΔΙΧΟΤΟΗΗΣΕΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΗ
ΤΗΝ ΛΥΣΙΝ ΤΟΥ ΕΤΟΝΙΣΕΝ Ο ΛΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΗΑΚΑΡ1ΟΣ
ΔΕΝ ΕΠ1ΒΕΒΑΙΟΥΝΤΑΙ ΟΥΤΕ ΔΙΑΨΕΥΔΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙ
ΣΤΑΟπΕΥΣΕϋΣΔΥΟ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΗΕΡΑΡΧΙΟΝ Ε1ΣΤΗΝ ΝΗΣΟΝ
Ό ΆρχιεπίσκοτΓος Κύπρου Μα
κάριος απαντών είς σχετικόν έρώ-
τημα τού άνταττοκριτοΰ τοΰ ττρα-
κτορείου «Γιουνάίτειντ Πρές» έττί
των προσφάτων πληροφοριών περί
λύσεως τού κυττριακοΰ διά τής ττα
ροχής αύτοκυβερνήσεως ή μελλον
τικώς διά τ ής διχοτομήσεως άπήν-
τησιεν ώς εξής:
«Δέν θά έπεθύμουν νά άναφερθώ
είς άνεπιβεοαιώτους πληροφορίας
καί νά ττροβώ είς σχόλια επί εί-
δήσεων, αίτινες ττιθανώς νά άπο-
δςιχθοΰν άναληθεΤς. Δύναμαι, εν
τούτοις, νά δηλώσω κατηγορηματι
κώς ότι ο ελληνικάς κυττ-ριακός λα
ός ουδεμίαν λύσιν θά δεχθή, ήτις
καθ" οιονδήποτε τρόττον θά ωδήγει
ΐ.ίς διχοτόμησιν. Ή νησον άττστε
λεΤ άδιάσπαστον οικονομικήν καί
γεωγραψικήν ένότητα, είς ουδεμίαν
δέ περιφέρειαν οί Τοΰρκοι άποτε-
λοΰν πλειοψηφίαν Θά ήτο τώ 6ν-
τι τραγικον καί αντίθετον πρός ττά
ααν δημοκρατικήν αντίληψιν εάν,
πραγματοτΓοιουμένης τής διχοτο-
μήσεως, είς ωρισμένην περιφέρειαν
τής νήσου ή μειονότης θά ήρχεν
έττί τής πλειονότητος. Ή διχοτό-
μησις δέν αποτελεί λύσιν, άλλ' δ-
λως αντιθέτως ττεριττλακήν τοΰ ζή
τήματος μέ έττακόλουθα άφαντά-
στως δυσάρεστα. Ή εΰθυνη τής
άγγλικής Κυβερνήο-εως, ήτις έν τη
ττροσπαθεία της νά ττεριπλέξη τό
ζήτημα καί νά διαιωνίση ούτω τό
αποικιακόν καθεστώς επί τής Κύ
ττρου, συνέλαβε καί έκαλλιέργησε
την ιδέαν ττερί διχοτομήσεως, εί¬
ναι βαρυτάτη. Ό θάνατος όκτώ
άθώων Τούρκων κατά τα πρόσφατα
έν Κύπρω έπεισόδια υπήρξεν ό τγι
κρός καρπός τού βρεταννικοΰ έγ-
κλήματος ττερί διχοτομήσεως. Ή
αγγλικη 'Κυβέρνησις, εάν ττράγμα
τι έπιθυμή λύσιν τού κυττριακοΰ
ζητήματος, ττρέττει ττρωτίστως ,νά
εγκαταλείψη οριστικώς καί άμετα
κλήτως την Ιδέαν ττερί διχοτομή¬
σεως τής Κύπρου».
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Ο1 — Ή ττληρο-
ψορία τής κυδερητικής εφημερίδος
«'Ημερήσιος Κή,ρυξ» καθ' ήν ή Άγ-
λία εδέχθη την δημιουργίαν τουρ-
κικής στρατιωτικής βάσεως έν Κύ
πρω, ή όποία θά έπανδρωθη διά
δύο τουρκικών μεραρχιών διεψεύ-
σθη άττό τόν έκπρόσωπον τοΰ Φό-
ρειν "Οφφις. Έν τούτοις, βραδύτε
ρον Ο υπουργός των 'Αττοικιών κ
Λέννοξ Μπόυντ, άτταντών είς σχε
τικήν ερώτησιν Έργατικοΰ δουλευ
τού κατά την συνεδρίασιν τής Βου-
λής, άττέφυγε νά διαψεύση, άλλά
και νά έπι6ε6αιώση την πληροφορ!
αν αυτήν. Ένω δέ συνεχίζονται αί
συνομιλίαι τοΰ Βρεταννοΰ ΰπουρ-
γοΰ των "Εξωτερικών είς "Αγκυ¬
ραν, εγνώσθη δτι θά καθυστερήση
άκομη ή δήλωσις τής Κυβερνήσε¬
ως πρός την Βουλήν των Κοινοτή-
των επί της νέας βρεταννικής πο-
λιτικής είς την Κύπρον.
Ο υπουργός των Άττοικιών κ.
Μπόυντ παρέσχε είς την Βουλήν
των Κοινοτήτων την διαβεβαίωσιν
δτι ή Κυβέρνησις θά εξακολουθή¬
ση νά προστατεύη τα συμφέροντα
των Τούρκων τής Κύπρου καθ' δν
χρόνον θά έξετάζη λύσιν τού προ
βλή ματος.
''/2 κ. Λένα Τζέγκερ, εργατικόν
μέλος τής Βουλής των Κοινοτήτων,
εδήλωσεν ότι ή έλλειψις ο'ιασδήπο-
τε κυβερνητικής δηλώσεως έττί τού
Κυττριακοΰ ττροκαλεΐ μεγάλην 2ντα
σιν είς την νήσον. «©ά ήδύνασθε
— προσέθεσε — τουλάχιστον νά
ττροχωρήσετε μέχρι τού νά διαψεύ-
σετε την πληροφορίαν την οποίαν
έδημοσίευσε σήμερον ό «Ήμερήσι
ος Κηρυξ», δτι δηλαδή ή Κυβέρνη¬
σις εδέχθη την στάθμευσιν τουρκι
κων στρατευμάτων είς την νήσον»;
Ό κ. Μπόυντ άττήντησεν: «Ή έν-
τασις ηυξήθη κατόττιν ωρισμένων
δηλώσεων, καί ιδία ής γενομένης
είς Μττράιτον», (ύπαινισσόμενος
την γνωστήν απόφασιν τού Έργα
τικοΰ Κόμματος).
Άτταντών είς άλλο έρώτημα ό
κ Μπόυντ είπεν δτι «οί Τοΰρκοι
άττοδίδουν δλως ιδιαιτέραν σημα¬
σίαν είς την στάσιν τής Κυβερνή
σεως, ή όποία έδεχομένως θά δια¬
δεχθή την παρούσαν Κυβέρνησιν έν
Αγγλία». Ό έκτΓρόσωττος τής έρ-
γατικής άτιπολιτεύσεως διά τα ά
ττοικιακά ζητήματα κ. Τζέημς Κάλ
λαγκαν έδήλοχτεν έν μέσω των
έττευψημιών των Έργατικών καί των
αποδοκιμασιών των Συντηρητικών:
«ΕΤναι δυνατόν νά σάς ζητήσω δ¬
πως χειρισβήτε τό ζήτημα τούτο
σοβαρώς καί παύσετε νά κάμνετε
ιέκεΐνο τό οποίον ττράττετε ττάντο-
ττε> νά προστταθήτε δηλαδή νά ά
ναμιγνύετε κομματικά θέματα είς
τό ζήτημα τουτο»; Ό κ. 'Κάλλαγ-
καν εζήτησεν άπό τόν υπουργόν
των Άποικιών νά είπη κατά πόσον
είναι αληθής ή ττληροφορία τοΰ
«Ήμερησιου Κήρυκος», και ποίον
ύποτίθεται δτι είναι τό κυβερνήτι
κόν σχέδιον.
Ό κ. Λ. Μπόυντ απήντησεν.
«Ουδείς οπεύθυνος ύττουργός δύνα
ται νά έτπβεβαιώση ή νά διαψεύ
ση δηλώσεις αί οποίαι δημοσιεύον
ται είς τόν Τύπον κατά την διάρ-
κε αν έξαιρετικώς περιττλόκων καί
άνατΓθφΐεύκτως μυστΚκών διαττρα-
γματεύσεων».
Ώς γνωστόν ό «'Ημερήσιος Κή
ρυξ» γράφει δτι τό καταρτισθέν
ύττό τής Κυβερνήσεως σχέδιον διά
την επίλυσιν τοΰ Κυπριακοΰ, τταρέ
χει είς την Τουρκίαν τό δικαίωμα
νά διατηρή έττί τής νήσου στρα-
τιωαικήν βάσιν μέ δύναμιν δύο
μεραρχιών καί έξασψαλίζει είς την
Κύπρον δεκαετη αύτοκυδέρνησιν
καί έν συνεχεία αύτοδιάθεσιν»
ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΣΚΑΙΥΓΕΙΑ
"Υπό τοϋ κ.Ε. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ δ)δυντοϋ Κοινωνικής
'ΑσφαλΙσεως παρά τω Υπουργείω τής Κοινων. Προνοίας
Β'
Καί ή -οτΙιοΙιλθ Ι
της δύναται άκόμη νά ελαττω¬
θή καί α! έντερολοιμώοεις (τυ-
φθίΐδής, δυσεντερία κλπ.) καί ή
φυματίωσις καί αί άλλαι ένδημι-
καί νόσοι μελιταΐος κλττ. ττού μάς
μαστίζουν δύνανται νά κατοπτολε-
μηβούν εάν έιντείνωμεν τάς ττροσττα
θείας μας διότι άπε6είχβηι πλέον,
δτι αί ττερισσότεραι των νόσων εί¬
ναι ΤΓρολητΓτταΙ. Ή πρόληψις δέ
είναι συμφερωτέρα τής θεραπίίας
καί ή δαττάντ» διά την υγείαν είναι
έπένδυσις χρηιμάτων. Ιδού ττ χ. τί
απέφβραν αί έντομοκτονίαι καί
τα έξυγιαντικά έργα διά την έλο-
νοα-ίαν, αί άσφαλεΐς ύδρεύσεις διά
τόν τυφοειδτν ττυρετόν, ό προψυλα-
κτικος έμβολιασμός διά τήιν εύλο-
γίαν καί την διφθερίτιδα, ή καλή
διατροφή τοΰ δρέφους διά την τται-
δικήν ιένιερίτιδα κλπ. Ή 'ΕΞλλάς
εύτυχώς διαθέτει ώργανωμένας Ύ-
γειονομικάς Ύττηρεσίας αίτινες έ-
—αγρνπνοΰν διά την ύγίίαν των
"Ελλιγνων. Έκτος τοΰ Κεντρικοϋ
έπιτελικοΰ συγκροτήματος τοϋ 'Υ-
τ.-ουργείου Κοινωνικής Προνοίας,
είς έκαστον Νόμον ΰττάρχει άνά
£ν Υγείαν. Κέντρον, σϋτινος ττροϊ-
σταται ό Νομίατρος δστις είναι
'Υνειονολόγος Ίατρός εΐβικώς έκ-
τταιδευθεΐς είς την 'Υγειον. Σχολήν
χαί έττιφορτισμένος μέ ττγν προ¬
στασίαν τής ΰγείας των κατοίκων
τοΰ Νομοΰ τού. Τό ττροσωτΓΐκόν
των Ύγειονομικών Κέντρων διαθέ-
τει έττίσης ΈτησκετΓτρίας αδελφάς,
αΐτινες σκοπόν εχουν την διενέργει¬
αν έπιοτκέψεως κατ' οίκον διά την
διατταιδαγώγησιν των μητέρων καί
την άνίχνευσιν των ύπότττων ττερι-
ατατικών νόσου, 'Υγειονομικούς
έτΓΟτττας έντεταλμένους μέ την έρ
γασίαν τής έξυγιάνσεως, Κοινωνι-
άς λειτουργούς καί άλλας είδικό-
τητας Δημοσίας και Κοινωνικής
ύγιεινης. 'Βΐτίσης διαθέτει τό 'Υ-
ττουργεΤαν Προνοίας, 'Υγειον. Έρ
γαστήρια, Γενικά καί Είδικά Νοσ)
μεΐα καί άλλα είδικά Ίδρύματα
"Υγιεινής καί Προνοίας διά τα ό-
•ποία δικαίως ύπερηφανευόμεθα καί
είμεθα ήσυχοι δτι βαδίζομεν τον
ευθύν δρόμον τής προστασίας τής
ύγείας τοΰ Έλληνικοΰ Λαοϋ.
Ό συνάδελφος κ. Οίχαλιώτης ά"
νέτταιξβ τα μέτρα τα όττοΐα ελή¬
φθησαν καί λαμβάνονται είς τόν το
μέα τής έξυγιάνσεως τοΰ ττεριβάλ-
λοντος. Θά άτΓητει μακρόν χρόνον
ή έξιστόρησις τής πολυσχιδοΰς δρά
σίως τού Υπουργείον Προνοίας
ττρός τούς άττεράντους τομεΐς τού
δ/ δ αρκούμεθα μόνον, τταραλείπον
τες την πρόνοιαν είς ήν ομοίως
έπετεύχθησΌν πολλά, παρ' δλα τα
δέ ινα της φυλής μας καί τάς άνα-·
ττηρίας έκ των πολέμων, νά θίξωμεν
σημεΐα τινά τής Γενικής Δ)νσεως
'Υγιεινής καί νά τονίσωμεν δτι έ-
φσρμόζονται συγχρονισμένα πρΌ-
νράμματα μελέτης των ένδημου-
σών έν Χώρα νόσων, καταπολεμή¬
σεως λοιμωδών νόσων, χρονίωιν
ν σωκ προστασίας τής τταιδικής ή¬
λικίας καί μητρότητος, ύγειονομι¬
κών έρευνών ικαΐ ύγειονομικής δια-
φωτίσεως. ©ά μάς δοθή Τσως άλλο
τε ή εϋκαιρία νά άναπτύξωμεν ά-
ναλυτικώτερον την καθ' έκαστα αύ
την εργασίαν. Άλλ' έκεΐνο δμως τό
οποίον τταρουσιάζει την μεγαλυτέ¬
ραν οτΓουδαιότητα καί άττοτελεΐ τό
κορύφωμα τοΰ δλου ϋγειονομικοϋ
έργου, ένέχει δέ άνυττολόγιστονσκο
π'μότηττα διά τό έργον τής Κοινο-
τικής άνατΓτύξεως είναι τό έφαρμο
ζομενον πρόγραμμα τής Κοινων.
Άσφαλίσεως των Άγροτών καί διά
τό όττοίον, άς μοΰ έττιτρο—η νά όν
διατρίψω τΓερισσότερον. Ή τταρου-
σα Κυοέρνησις αττεφάσισε ττρό δι-
ετίας νά θέση είς εφαρμογήν έν
μεγαλεττήδλοον σχέδιον όπερ εθεω¬
ρείτο δνειρον καί χίμαιρα άλλων
ταλα ι οτέρων Κυβερνήισεων, δηλαδή
τήιν Κοινωνικήν Άσφάλισιν των Ά-
γοοτών. Όταν δέ λέγωμεν άγρό
τας δέν εννοούμεν μόνον τούς ττε-
ρί την γήν άσχολουμένους, άλλά
συλλήβδην δλους τούς κατοίκους
δλους τούς κατοίκους τής ύτΓαί-
θρου ·Ιβυδτνιτβτ« έ~αγγ4λματος.
Είς τήιν· Κοινων. Άισφάλισιν των
Άγροτών συμττεριλαμβάνεται πλη-
θ·^σμός 4.5ΟΟ.ΟΟΟ περίττου κατοί¬
κων. Μετά την προκαταρκτικήν
μελέτην τού δλου Σχεδίου καί την
διά Νόμων καί Έγκυκλίων κατά-
στρωσιν τού Προγράμματος, ήρχι
σεν είς την ττράξιν άττό 114 έτους
ή παροχή Ιατροφαρμακευτικής πε¬
ριθάλψεως είς τόν πληθυσμόν τής
ϋπαίθρου. Ή άσφάλισις άψορά μο¬
νον την νόσον καί γενικώς την προ
στασίαν τής ΰγείας. "Εμειναν εξω
■Μ Πρωτεύουσαι καί αί μεγάλαι ττο
λεις καί ώργανώθη ή ΰπαιθρος, δια
τοϋ διαχωρισμοΰ δλων των διαμε-
ρισμάτων τής χώρας είς περιφερεί¬
ας Κοινοτικών καί Άγροτικών Ί-
■ατρείων. Είς εκάστην Κοινότητα
ή άθροισμα όμόρων Κοινοτήτων μέ
ττληίιυσμον άνω των 3.0000 κατοι
κων. Ιδρύθη εν Κοιινοτικόν Ίατρεΐ
όν, είς Κοινότητα δέ μέ πληθυ¬
σμόν κάτω των 3ΟΟΟ κατοίκων ι¬
δρύθη έν Άγροτικόν "Ιατρείον. Είς
έκαστον Κοινοτικόν ' Ι ατρεΐον ύπηρε
τεΐ είς ίατρός, μία μαΐα καί μία
έττ.σκέΐτΓτρια άδελφή ή νοσοκόμος.
Είς Ικαστον δέ Άγροτικόν Ίατρει
όν μόνον είς Ίατρός. Ή μαΐα καί
ή αδελφή ενός Κοινοτ. Ίατρείου
έςυττηρετοϋν καί τα πέριξ αύτοϋ
Άι'ροτικά Ίατρεΐα. Προεγραμμα-
τίσθησαν 1400 τοιαΰτα Κοινοτ.
καί "Αγροτικά Ίατρεΐα δι' δλην
•ιήν Έλλάδα, "Ηδη έπηνδρώθησαΐν
καί λειτουργοΰν κανονικώς τα 1 050
μέ ύτίηρετοΰντας 1Ο7Ο ίατρούς,
240 έπισκ. αδελφάς καί νοσοκό-
μους ικαί 240 μα'ιας. Έκτός τού¬
των λειτουργοΰν καί 85 Υγείαν.
Σιαθμοί είς Κωμοττόλεις καί Πρω-
τευούσας 'Επαρχιών, οίτινες διαθέ
τουν έκαστος 5—16 κλίνας καί
όϊτοτελοΰν τα προκεχωρημενα ού-
ττνς ειπείν Νοσοκομειακά Ίδρύμα¬
τα. Φραντίς ελήφθη κατ' αρχήν νά
λειτουργήσουν τα όρεινά καϊ άπο
Ι.εμονωμένα Ίατρεΐα καί συν τφ
χρόνφ τα έγγΰς των Κέντρων καί
τα Πεδινά.
Ούτως έττετεύχθηισαιν τα εξής
δύο: άφ' ενός μέν πλεΐστοι ίατροί
—ιδίως νέοι — νά έγκαταλείψουν
τάς πόλεις καϊ νά έγκατασταθοΰν
εις την ύπαιθρον, χωρία, δέ καί
Κοινότητες αί όττοΐαι έστεροΰντο
τρότερον τταντάπασι ίατροΰ ήδη
>ά έχουν τόν ιατρόν καί την μαίαν
τ.λησίον των καί ινα άπολαμβάνουν
των θείων δώρων τής Ύγείας.
Οί κάτοικοι τής ΐπταίθρου ήσθάν
θησαν σοβαρώς την ευεργετικήν αυ¬
τήν επίδρασιν τοΰ θεσμοϋ, άνα-
ρίθμτγτοι δέ καταφθάνουν καθ' η¬
μέραν αί έκδηλώσεΐς εΰγνωμοσύ-
νης πρός την σωτηρίαν Κυβέρνη¬
σιν.
Συμφώνως τφ Νομώ καϊ τή 6-
πογραφομένί) συμβάσει μεταξύ ια¬
τρών καί Νομάρχου οί ίατροί καί
τα λοιπόν προσωπικόν των Ίατρει-
ων όφείλουν νά τταρέχουν τάς ίατρι
κάς αυτών υπηρεσίας καθ' δλας
τας εργασίμους ώρας καί είς πε-1
ριτττώσεις κατεττειγούσης άναγκης
ή άτυχήματος είς πάσαν ώραν ημέ¬
ρας ή νυκτός είς άπαντας τους_ ή-
σ(ί·αλισμένους γρότας καί τα μέλη
των οΐκογενειών αυτών είς τα Ία-
τρεϊα ή κατ' οίκον. "Ομοίως ύττο-
χοεοΰνται νά μεταβαίνωσι κατά τα
κτάς ημέρας καί ώρας είς τούς
οΐ/ισμούς της ττεριφερείας τού Ά-
γροτικοΰ ή Κοινοτικοϋ Ίατρείου-
δ'ά την ιατρικήν περίθαλψιν των
κατοίκων αυτών, έκτάκτως δέ όσά-
κ,ς καλοΰνται διά κατεττειγούσας
ττεριΤΓτώσεις. Ό* έλεγχος άσκεϊται
υπό τού Νομάρχου διά τού Νομιά-
τρου, Γττροβλέπεται δέ καί ειδικόν
<τώμα ΈτΓΐθεωρητών. Κατά τό α' εξάμηνον τού 1957 ότε έλειτούργησαν 900 περίττου Ί¬ ατρεΐα παρεσιχέθη άνοικτή ίατρι- κή περίθαλψις είς 1.151.000 ά- σθενεΐς, μέ 192 265 έκτός έδρας έττισκέψεως, κατά δέ τό β' εξάμη¬ νον οί άριθμοί αύτοι συγκεντρού- μενοι όσονούπω τταρουσιάζο/ται κατά ττολύ έττηυξηιμένοι "Εκαστον Ιατρείον διαθέτει μι¬ κρόν αριθμόν έκ των άτταραιτήτων άνθρωποσωτηρίων φαρμάκων, προ¬ σεχώς δέ θέλει όλοκληιρωθή καί ή τταροχή πλήρους φαρμακευτικής περιθάλψεως καί όδοντιατρικής εισέτι τοιαύτης. "Άπαντες οί κάτοικοι τής ύπαί- θρου ύπάγονται είς την άσφάλισιν καί επί τοΰ παρόντος έξυπηρετοΰν ται δωρεάν. ΠροβλέτΓεται βραδύ¬ τερον συμμετοχή αυτών διά μι¬ κράς συνεισφοράς είς τό Κράτος ΟΊ ίατροί, αί μαΐαι καί άδελφαί μισθοδοτοϋνται υπό τοΰ Κράτους διά γενναίων -παροχών καί ύττοχρε οΰνται νά είναι έγκατεστημένοι καϊ νά διανυκτερεύουν έν τή έδρα των. Είδικοί Νόμθι καϊ Διαταγαί ρυθμίζουν την δλην εργασίαν καί κανονικήν λειτουργίαν των Ία- τρείων, διά νέου δέ συμττληρωμα- τικοΰ Νομοσχεδίου, τελοϋντος υπό ψήφισιν, έπιλύονται άλλα έκκρεμή Θέματα καί ρυθμίζεται ή νοσα<ο- μειακή ττερίθαλψις Τό πλέον αξιοσημείωτον δμως βήμα προόδου, δπερ έπιτυγχά^ε- ται διά τής έφαρμογής τού θεσμοΰ των Άγροτικών "Ασφαλίσεων, εί¬ ναι ή κατεύθυνσις καί ή στροφή την οποίαν δίδει τό "Υπουργείον πρός την πρόληψιν των νόσων. Ή σύγχρονος Ίατρική καί 'Υ- γιεινή κακίζει την θεραπείαν νό¬ σων ττροληπτών. "Αλλοίμονον είς ΡΑΔΙΟΦΟΝΑ - ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΝΑ ΚΟΐΖΙΗΕΣ · ΦΤΓΕΙΑ - ΡΑΠΤΟΗΗΧΑΝΕΣ - ΣΙΔΗΡΑ- ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ ΕΝ ΓΕΠΕΙ Έκλεκτά — Έγγυημένσ — Μί δόσεις ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΡΑΛΙΟΦΩΝΩΝ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΩΝ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡ1ΚΛΝ ΣΥΣΚΕΥΩΝ ΦΩΤΗΣ ΟΥΛΚΕΡΟΓΑΟΥ & Χ ΕΜΠΟΡΟΤΕΧΝΙΚΗ Ο. Ε. ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΪΤΣΗ 1 — ΑΘΗΝΑΙ ΙΑ ΧΑΡΤΟΤΤΩΛΕΙΟΝ Κ. ΒΟΣΚΙΔΗΣ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ: ΚαποδιστρΙου ^6 Τηλέφωνον: 'ΕργοστασΙου 55.068 Πλουσία Συλλογή Χαρτικών καί εΐδών Γραφικής "Υλης ΠΩΛΗΣΙΣ: Χον&ρική ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΠΑΑΟΣΙΙ ένα τόπον, δττου θεραττεύομεν τυ- ψοειδεΐς ττυρετούς, διότι δέν έξη- σφαλίσαμεν την καλήν ύδρευσιν, ή θεραπεύομεν έκλαμψίας, διότι δέν παρηκολουθήσαμεν την έγκυον γυ- ναΐκα κατά την -περίοδον τής κυ- ησεώς της, ή θεραττεΰομεν τταιδι- κάς έντερίτιδας, διότι δέν έττροσέ- ξαμεν την διαιτητικήν τού βρέφους κλπ. Αύτά άνήκουν είς άλλας ε¬ ποχάς καί άφοροΰν ύτΓανετττυγμέ- νας χώρας, θά ήρκει δέ ή διάθε¬ σις ολίγων Κινητών Συνεργείων 'ΥγειονομικοΟ Προσωπικού διά την αντιμετώπισιν αυτών των περιτττώ- σεων. Την σημερον ό Πολιτισμός καί ή 'Υγιεινή ενός τόττου βαθμολο- γεΐται έκ τής δυνατότητος τής ττρολήψεως καί άτταιτεΐ άλλα με- τρα καταπολεμήσεως των νόσων, οί ίατροϊ δέ των Κοινοτικών καϊ Άγροτικών Ίατρείων είναι ακρι¬ βώς οί φορεΐς των νέων αυτών αν¬ τιλήψεων καί μεθόδων, άφ' ού υ¬ ποχρεούνται κατά Νόμον είς την μέριμναν διά την Μητρότητα καί την Παιδικήν ηλικίαν, τόν γενικόν δαμαλισμάν και άναδαμαλισμόν, τούς προφυλακτΐκούς έμβολιασμούς κατά των έττιδημικών καί μολυσμα τικών νόσων, την έξυγίανσιν τού ττεριβάλλοντος διά τής καθολικής έφαρμογής των διατάξεων περί τής υγιεινής τής κατοικίας καϊ των κοινοχρήστων χώρων της Κοινό¬ τητος καί τού περιβάλλοντος, τής υδρεύσεως των κατοικιών καϊ της άποχετεύσεως των λυμάτων, ττερί τής σχολικής υγιεινής καί τής ύ- γιεινής τής εργασίας, ώς καί ττάν άλλο τΓρολητΓπκόν και προφιιλα- κτικόν μέτρον, προσφοραι/ διά την διαφύλαξιν τής ύγείας των κατο'ι- κων τής ΰτταίθρου». Βάσει των όδηγιών αυτών κατά τό α' εξάμηνον τού 1957 έγένον- Υο υπό των Κοινοτικών καί Άγρο τικών Ίατρείων τοκετοί 5 797, ύ- γειονομικαϊ έπΐ'θεωρήσεις 19 753, έργαστηιριακαί έξετάσεις 15.424, έμβολασμοί 116 521 καί έξυγιάν- σεςι 320, κατά δέ τό β' εξάμη¬ νον οί άριθμοϊ αύτοι ηυξήθησαν αρκούντως καί συμττεριλαμβάνουν καί όμιλίας ύγειονομικοΰ περΐεχο- μένου. Ιδού λοιπόν ή Κοινοτική άνά- πτυξις επί τού τομέως τής Ύγεί¬ ας των Άγροτών επιτελείται διά των ϋττερχιλίων ώς άνω Κοινοτικών καί Άγροτικών Ίατρείων. Έντός ενός και ήμίσεος ετους έττροχωρή- σαμ·εν ΐκανοποιητικώς. Μένουν τε¬ ραστία προβλήματα δυσεττίλυτα εισέτι, ώς είναι τό κτιριακόν, τό τοΰ έξοπλισμού των ίατρείων διά φαρμακευτικοΰ καί ύγειονομικοΰ ύλικοϋ, τό τής μεταφοράς των α¬ σθενών είς τα Κέντρα, τό τής με- τεκπαιδεύσεως τοΰ ττροσωτηκοΰ κ. τ.λ., άλλ' αίσιοδοξοΰμεν δτι μέ την μεγαλόπνοον συνδρομήν καί την πίστιν των Κυβερνητών μας καϊ μέ την ττλήρη άξιοττοίησιν τοΰ έμψύχου ύλικού μας θά έτητνχω- μεν, δσον ολίγα άλλα Κράτη. Ά¬ πό τής ττλευράς τής ήμετέρας Κοινοτικής άνατΓτύξεως άξίζει νά έλθωμεν άρωγοί καί νά έργασθώ- μεν μετά φανατισμοΰ παρά τό πλευρόν των άκραίων αυτών όρ- γάνων μας. "Οττου δέν ύττάρχουν τοιαύτα νά τα ύποκαταστήσωμεν, βάσει τού έφαρμοζομένου προγράμ ματος, δπου δέ ύπάρχουν νά τα ένιοτχύσωμεν είς τό δύσκολον έρ¬ γον των. Ύπάρχουν ττολύπλευρα θέματα καϊ προβλήματα εί τα μα- κρυνά, τα ττρωτόγονα και άπόλί- τιστα χωρία, ώς είναι τα τής ά- τομικής υγιεινής καί καθαριότητος, τής διατροφής καϊ έν γένει τής ύ¬ γειονομικής διαπαιδαγωγήσεως, καϊ διά τα όττοία ττολλά δυνάμεθα νά συνεισφέρωμεν, άλλά χρειάζον- ται δύο τινά : πρώτον νά διεγεί- ρωμ€ν τάς μάζας καί νά ττροκα- λέσωμεν τό ενδιαφέρον των κατοί¬ κων καί δεύτερον νά επιτύχωμεν την καθολικήν συμμετοχήν αυτών τούτων των ίδίων είς τό ύττέροχον αύτό έργον. Τόν τρόπον δμως τής συμμετο- χής μας καϊ τάς μεθόδους τής ερ¬ γασίας τής Έπιτοοττής Δήμων καί Κοινοτήτων έττιφυλάσσομαι νά έκ- θέσω διά νέας μου μελέτης είς άλλην Σ υνεδρίαν. ΈΜ. Γ. ΓΙΑΓ1ΑΕΜΜΑΝΟΥΗΑ ΑΙΙΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ όν νά παρεμποβΙζοντβ. , τοικοι είς την «ώληο* *«4- γρών η αμπέλων ---- - τ°ν * κατά τμήμοτα Επί τοθ σχεδΕου νόμου «περί τροποποιήσεως Και ρώσεως των περίσχεδίων των πόλεων κειμένω,ν Β Παρ'άρκετων Βουλευτων κα τετέθη είς την Βουλήν ή κάτω¬ θι τροπολογΐα τοθ κατατεθέν τος σχββΐου νόμου π·ρΙ Σχε· 81ων Πόλεων- Σκοπός τοθ νόμου κατά τάς Βηλώσεις τοθ κ. 'ΥφυπουργοΟ Συγκοινωνίαν είναι ή παρβμπό οισις τής εξαπλώσεως τής πό λεως είς βγγύς καί πέριξ αυτής άγροός, οϋς βιάφοροι έττιχειρη ματΐαι κατατέμνουν είς μικρά τμήματα καί πωλοθσιν κατά πήχυν βΐς άφελεΐς αγοραστάς ώς οΐκόπβδα- Πλήν διά τοθ υπό ψήφισιν Νομοσχεδίου πεοιλαμβάνονται ,(ς τάς αυστηράς απαγόρευ¬ σις «αί καθαρώς ά 'ροτΐκαι νοινότητες ώς οί Κοινόιητβς. Άνω Λι6σΙων, Μτιάφι καί Στα μάτας κλπ ών οί "άτοιχοι ά ποζωσιν έκ τής καλΜβρ βια<; των άγρων καί αμπέλων των γ Ις τάς περιοχάς των Κοινο τήτων τούτων δέν είναι δΐκαι ~ι«ν «ιμεμματος, πεΐαν των ανάγκην κως μάλιστα - ενώ δέν πε Κοινότητβς Μπονιάτ,,η^.ί Παλλήνης, εγγύτερον, εγγύτερον, πϊριλαμ ^οινότης Σταμάτα κε,υ απώτερον σημείον. μέν1 ΠροτεΙνομεν Οθε οττηλογΐα πρ0ς πεποίθησιν ότι «β ται ό σκοπόι τοθ Εκ τοθ δρθμυυ 4 νω σχεδΐου 7«.ΤβΤίίοι^Ι νραφωσιν αί Κ», ό Λ'θσΙων Μπ*?, κ 17 Όνι,ο, ρΐου 1958 ΟΙπροτιΙνοντεςΒου^^ Η ΤΕΑΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΕΠΔΥ1 ΕΟΐΓθΡφ~ποη ΟΑΡΑ ΤΗΣ ΕΒΒΙΕΟΣ ΡΟΠΤΐΟΗ " Την τισρελθοθσαν Κυριακην καί ώραν 11 π μ εγένετο «ν τοίς ΙΒιοκτήτοις Γραφείοις τής Ενώσεως Ποντίων Πειραιώς ή *οπή τής Πήττας καί ή έπένδυ- σις πεντήκοντα (50) ορψανων καί άπόρων παιδιων τής περι¬ φερείας Πειραιώς, προελεύσε ως (Ποντίων, Προσφύγων, Γη- γενων κ.λ,π.) | Είς την τβλετήν παρέστησαν υπέρ τα πβντακόσια ΙΜΟ) Λτο αα. Μεταξύ των παρευρεθέν· των διεκρΐνοντο Ο τέως βουλευ τής Πειραιώς καί ■πολιτευτης τοϋ Κόμματος των Φιλελβυθέ ρων κ Σταμάτιος Χατζήμτιεης, Οστις επί πλέον έξεπροοώπηοε καί την Κεντρικήν ΈπιτροπεΙαν Προσφύγων (Κ Ε Π.), δ πολι- τευτής κ. Ι Μπράβος, ό βουλευ της Πειραιώς κ. Ευάγγελος Σαββόπουλος, οί κ. κ. Σταθρος Φαρασόπουλος, Χρήστος Χον τροματΐοης Πόντιος ωσαύτως πολιτευτής, Άθανάοιος Άσια- τΐδης μετά τμήματος τής 2χο· λής τού ό κ Αλεξ. Βαρυτι μΐδης, δ Διοικητής τοθ θ' τμήματος κ. Χατζηλάου, δ -ηοικηιής τοθ Παραρτήματος Ασφαλείας θ' Τμήματος κ. Ηρετια*ος, δ Άστυνόμος κ. Ά θανάσιος Κωτσιας καί ( 1α- γματάρχης τής Χωροφυλακτΐς κ. Πέτρος Νικολαρακος, ττολλοΐ έκτιρόσωποι διαφόρων προσφυ γικων δργανώσβων, μιταζύ των οποίων διεκρΐνον^ο οί κ κ Παν- τβλάκης τοΰ Συλλόγου Προσφύ¬ γων Δροτιετσώνος, 6 κ Ίσα,άκ Έλευθεριαθηι, εκ μέρους τοθ ΟΙκο&ομικοΟΣυνεταιρ>σμοϋ «Νέ
ς Πόντο<> Περικλής Τριαντα
φυλλίοης των έκ Ρωσσίας τΐροσ
φύγων Πειραιώς καί Χρήοτος
Ψορότιουλος οΣ
νωσκ, οΐκιοτών ή
-Ις την αυγκ.ν?ρωο!?21
σαν δι* ολίγων οί κ ,Τ
Μανουσαρΐοης καί Χ ρ'
ϊ.ης, Πρόεδρος
τή·>, Ενώσεως
ραιως, ώς καί ή
ΦιλοπώΤ
Μβθ' "δ" τούς συγκενιΡ
- *? ηοχαρΐοτησι *· 6λ
ΠΡόε6ρος τής ΐ-α, '"
νεγέρσβως τής Πονχ
στΐας Πειραιώς κ
Π. ΧαρωνΙοης.
•^ηκολούθησε, |ν 01(|
πλήρει, πρόγραμμα ψυχβν(0,
των 6ρφανωνκαίαπορ«νίί
επηκολούθησε χορός
&ε.α τής Λθάνατης 'Πο,,1αΐ1
Λυρας, υπό τθν κ. Ν,« Πι·
βραμιβης £Ις τόν 6ηο[0ν,,,
Ελαβον μερος περί
τομα.
ΟΙ προσκεκλημίνοι μα!
οον ενίθυυσίαοθηοανκαι^,
κινήϋησαν άπο την οεμκ|»
φιλανθρωπον εορτήν, '
4κ. τούτων όλως αϋ^
καί άπροσκλητως, νί>οη
τα κάτωθι ποοα, πρθι, (»„
σιν τού Φιλοιιτώχου ι ο,,
καί τοθ Έργου της α,, "
σβως.
•Ιωάννης Μΐτράβος 6ααη
λΐας (ΙΟΟυ), Σταμάτιος ι,,
μπεη^ οραχ. 10ϋ, Λου«ί^
τζηνεωργιου δραχ ΐΜ,ν
θαϊος ΣεΙτανΙοη^ 5ρ0( ι
•Λθαν. "Λσιατΐοης ίρΐ|ϋι
Μαθητής ι Ιαπακω
δραχ. 50, Σταύρος
πουλος οραχ. 60.
Τόν "Υφυπουργόν Κοιν. Προ
νοΐας κ. Ψαρρεαν επεσκέφθη ό
Πρόεδρος τής ΌμοσπονδΙας
Παροπηγματούχων καί Άστε
γων Προσφύγων κ. *Αβρ. Κον
τόπουος μετά των έκπροσώ
πων των Συνοικισμόν Δροπε
τσώνας και Αΐγάλεω καί ίί,ήτη
σεν α) Νά γίνη ή κλήρωσις των
οιαμερισμάτων των πολυκατοι
κιων Δρατετσώνας προτιμωμέ
ν ών των επί των ρειθρων των
03ών ιΰρισκομενων παραπηγ
ματούχων, 2) Νά γίνη ή
ρΐι.σις των προ
ών τετραγώνων
ϊ Ν τ ρυΐ>μ σΒη ή
σις Οιαφθρων ζ^νών Δροπετυώ
άς ώ καί ή ικ 15ί) στρεμμο·
Των 1Π Ιίεριυχτ)». Λθκκινυβμά·
χου Αμφΐαλη... 4, Ν> γίνη πμύ
3σις π^ος άπα^λοτρΐωοιν την
ΐτβριοχής Αγ. Διονυσίου Πει
.οιως, 5) Νά γίνη, κλήρωσιν, τι 0
^π' αριθ. 59 τ&,τραγώνου τοθ
Συνοικιςμου ΑΙγαλεοί Άθηνώ
< α 6/ Να ψηφιοοί) παρα τήι Β υλη το καταμιισθέν εοχά τως Νο,-θσχέδιον π^-ρΐ άποκα τ στάοεα,ς προσφύγων ε^χμε μ Οντος παρα τβ εξ Υπουρ γ ν Οικονομικαί ιιπιτροπη Ο λ. ΚοντόπουΛ.οι. ηύχαρΐσ τησε τόν κ. *Υ·υπ^υρ,6- οΐι • ιν βπΐταξιν της πβ^>ι< χής Κυ ελλοπούλου, Σηάριηι, Α>.
Λιυνυι (00, ΔμαπεΤοώνας ου ε
εΐα τή>. Οποίας άπ&φε< χθη ό ά. βσος κΙ>Όυνος εξώσεως
-'φυγικων οΐκογενβιων,
ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΠΑ ΒΙΒΛΙΑ
εηαοΓη
οκιϊιου μεταμορφοιεΰγϊ
Ό ΙξαΙρετοΓ
Κογοτεχνης καί τιοιητής κ. Μιχ
Γ. ΠετρΙοηι, Οστερα άπό τίς
τόσες καί τόσο πολύτιμες προ
οφορές τού οέ βιβλΐα καί δλλα
οημοσιεύματα στόν τομέα τοθ
πεζοθ και τοθ εμμέτρου λόγου,
έξέδωσε τελευταία καί ίνα Λλ
λο βιβλΐο τού πού «εριλαμβά-
νει. σέ Εμμετρη μετάφρασι άπο·
πάοματα άηό τίς ιΜβταμορ
φώσεις» τοθ μεγάλου ΛατΙνου
ποιητή ΌβΙδιου.
Όμολογω πώς δέν εΐμαι σέ
ΘΙσι νά κατανοήσω καλά στ^
πρωτότυπο τα άθάνατα Εργα
ΐων λατίνων, άλλά μέ τίς με
'αφράσεις αύτές τοθ κ. Πετρί
?>τ. καταγοητεύθηκα.
ΓιατΙ ο κ Πετρίδης, μέ την
■ πίρανιη μόρψωσι, καί την
πάνια έμπειρια τού κατορθώ
νει νά μδς δώση Ινα κεΐμενο,
πού νομιζω πώς θά είναι Ισό
τιμο μέ τό πρωτότυπο.
Πραγματικά. δ κ. Πετριδη^ με
τόν καλλιτεχνικό καί καλαΐσθη
το στΐχο τού. την πλαστική τού
γΧώσσα, καί τίς ύτιοσημειώσεις,
ποθ δέν παραλεΐπει νά παρα
θέτη, δπου είναι άπαραΙτητεΊ
κάνβι κοινό κτήμσ ίνα σημσν·
τικό μέρος ενός άθάνατου μνη
μεΐου Τέχνης, κοΐ προσφίρει
μ* ούτό μίαν άούγκριτη γοη
^εΐα βχι μόνο στόν μίσον, άλλβ
καί στόν εΐβικό καί γβνικώ στόν
μορφ' μένον βνθρωκο __
ΔΗΜ. Γ.ΑΡΓ ΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
|(Τ, ΜΩΜΟΧ)
Τα μέλη τοθ Ιιύίρι
ναποκαταστάτων ^
γροίΐ
ρον εν τή αΐβοθοο »0 Β ΐ
μοτικοθ λχολεΐυΐι Αΐ>άι.ι:
ακοθσαντες τω» 6μιΜ|4α
Ν. Καλθή, προίδροϋ, [ Ι»
ρλΐθη Γ·ν. Ι ραμματέο(,
Γνον. ότιουλον
μοοπονοίας
καΐ Αστεγων
των κ. κ. Άν.
Παν. Κυριακα^η
ΨΗΦΙΖΟΥΝ
'ΕγκρΙνοον
Λα1 απαλλάσουν τΑ
ρούΛιον τής
1) μ
δ,α την μή εΐυ&" τιαραχ"ΡΓ3'
ϊΐν. τ^-ύι, ο,κυιουχ.οι 4',
Ρ οχ'κ τι ϋ ΰΐι αμιβ 55 ιίί]
γωνου παρα
ε* μερΐ-υ«, τού Κ
γαλεω
την εφεξής
εί», οιαφορουν
2, Διαμ ρι^,
μη «Ιθβτι ψ ΐφισιν τΛ Π*
σχεοΐ υ π6μΐ αιυ«αια ""]
4
των ανιιΐ'
ξειν ιυΑυο υη,
3. Την αμισ·
σ.ν ιω»
ρλη
4) ι .,ν
ο 0,
ι;»
Τού και τεσσαρΒ
εί. τη* πλατείαν
ιΟι> Δήμου Μ
έκ των λ. * ') ί ω
Χρ. Καμβ-λά, 3) Γ »
4, Ν. «αμναριπ ·;,,
Ι σαπου, 6/
Ήρακλή
Ηλ.
Ι οαουαη
η
τού «αρονιθ'. ^
την Λυβέρνησιν κσ
οΐους "Υτιουργοθς·
Ό Πρόε&ρος
•Ο Γεν. ΓΡ»1.,
γ ΐθΥΒ'·1ιΗί
— Μνημόσυνον
Τβλοθντες
κήν 2 β
9
ιέ
»
γ
40|θήμερ
μόσυνον
^3
ο
τι
ο
λ
Τ
Τί
ζ^
Ος
νώσητε