187072
Αριθμός τεύχους
1410
Χρονική Περίοδος
30ον
Ημερομηνία Έκδοσης
9/2/1958
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΡΣΦΥΠΚΟΙΚΟΣΜ
£ΤΟΙ 80όν ΑΚ ΦΥΛΛΟΥ 1410
ί
^ ΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΑΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚ9Ν ΙΥΙΦΕΡΜΤ|Ν
Κ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ 2ΟΚΡΑΤΉΖ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΗΙΔΗΣ 1
■«■ Ι
9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1958
ΓΡΑΦΕΙΑ - ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΔ
ΟΔΟΙ ΣΤΑΔΙΟΥ 60 - ΊΉΑΕΦ. 57-126
ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ
Ό ουνάίελφβς κ. Κωστ. Βα-
ίΐλειβι», είς σίΐράν όΐρβρων τού
ίημβοΐίυθέντων είς τ© «Βή-
μβοι, γράφει χ α τ α η λ η-
„ Τ ι χ * πράγματα, περϊ τής
άνθίλληνικής Λράσεως τού έν
Κβμβτινή Τβύρκου ξέ
ί όηοΜί ίχβ» τόσον ρα
βννδή άτβ την έ γ κ λ η μ α-
Τ, χ ήν καί ά ν τ ε β ν ι·
„ ή ν άνοχήν των πάσης
ώ ί
.. _ τοπιχών καί κεντρικήν
Έλληνικών άρχών, ώστε φ α-
ν» ρ ά καί ανευ προσχημά-
ΙΜν έργαζεται δραστηρίως κα-
« τήί ασφαλείας καί τής ά-
τβΰ Ελληνικβΰ
Ι
Ό φίλβς συνάδελςββς γράφει,
μίτα,ϋ αλλων, καΐ τα £ξής,
ι^Ι τής δράσεώς τοϋ π ρ ω-
ιο τ ύ π β ι> αύτοϋ άντΐπρβ-
είς
οί
βΐς την Δυτικήν
ίτροελάαουν
Θράκην ! »
«Πλήν τβϋ Τβύρκβυ πΟβ|έ-
γβ», συνεχίζει β κ. Βασίλειον,
ασκβυν αναφανίόν άνβελληνι-
η
της
φ βελληνι
«ρβτταγάνδαν *«1 ©ί ύττ©
Τθϋρχικης κυβερνήσεως
«ίτοστελλφεΛΌΐ ειΐς την Δυτι¬
κήν θράκην τοορκοδιδάσχα-
λβι, «φεδρβι άξιωμοαικοί, οί
©ιτβιβι ένσταλάζουν είς τάς
Ψυχάς των Μολί
των
χς Μουοβυλμανβπαί-
ώων το δηλητήριον ά δ ι α λ-
λ ά κ
θ α ν
φανατισμόν καί
σ ι μ © υ μίσους κα¬
τά τής Ελλάδος.»
Οί περί ών β λβγος τουρκο-
οιδασκαλβι έφθασαν μέχρι τοΰ
σημείου νά καταδιδάζουν τάς
Ελληνικάς σημαίας αί βίΐβΐαι
ανηρτώντο είς τα σχολεΐα
κατά τάς '- ' " - -
ς
6 οποίος, ειρήσθω έν
©ρά-
ρώφ, ϊ Ι ν α ι ά ξ ι ω μ «-
ίΐχός τβΰ Τουρκι¬
κόν ατρατοΰ :
«Ό τρόπβς κατά τβν οποίον
ί ϊ δ
χρζ ή μρ
φρ την οποίαν εττιύεικνύει
ί«τι των 'Ελληνίκων
Μβυσβυλμανοπαιδες ηρνούντο
νά κρατήσβυν Ελληνικάς ση-
μαίας είς τα χερια των ή, &ν
ήσαν χάρτιναι, ώς συνήθως,
τάς εσχιζαν.
. - , ^ '° κ· Βασιλείω, έκτός ττολ-
χ,νί.ται χχι δρα β Τουρκβς 'λών αλλων χαρακτηριστικών
ίρόμνβς Κομβτινης, τα μέσα | γεγονότων, τα ©ποία έν σννε-
Λ«) μεταχειριζεται, η συμπερι- χεία άναφέρει, σχετικώς
„«* την Λ^Λι*ν ί-^"»-- την άποβράόυναιν τ<~ κου προξένου καί την ά χ α- πβσταβμηί. Τβΰτβ &λ>Α>α-
τε Ιχε τβνιοθη είς βλβυς τβύς
ίιχβυς της διαπασών άπω τόν
υποφαινόμενον καΐ αλλους «Έλ-
?^5 αΡθΡ°νρ«φ ύ δ
ρχ
και ένα πλήβος άλλων οτοιχεί-
«ν, όίηγβΰν είς τό συμπέρα-
αμα επ είς την Τουρκίαν καλ¬
λιεργηταί έπιμβνως τβ όνει¬
ρον τής 'Οβωμαινικής Αύτοκρα-
τορίας καί τής επεκτάσεως της
αημίρινήί Τβυρκίας πρός ο-
λα< τας κατευϊθύνοεις. "Ο,τι γΐνϊται είναι μελετημένον καί ίφαρμοζεται μεθοδικώς. Δίΐχνει δέ δτι αποτελεί τμη- μα ηρογράμματος μακράς πνο- τς καλώς καταοτρωμένον άπβ έχων. «"Ηρχιαε προπαγάνδαν μί- οους κατά τήί Ελλάδος και ηαντός τβΰ "Ελληνικβΰ, μετα- ίν ιδίως τής Μβυσουλμανικής νίβλαίας καί τοΰ ιΜβυσβυλμα- νιχού χλιίρβν», ηρος τσ- σκο- κβν ίέ τούτον διέθεσε τ ε- ρ ά β τ ι α ποσά—προερχόμε- νβ φνοικά εί Άγκυρας— διά ;ήν ανέγεροιν μεγαλοπρεποϋς κτιριου, τβ οποίον έχει ειδικόν έντίυκτήριον, βηου γίνονται ίκί πχρουσία τους ομιλίαι καί ίλξ έ όβλλ ς μ μέ ότνβελληνικβν πε- ριιχομενβν !.. «Όμιληταί, δργανα τβΰ Τβόρκβ» ίτρβξενου, έκτοξεύουν απειλάς αύστηρων πβιινών, ποΰ 9» έΐτι6λΐ>θοΰν κατά των Μου-
λ οί βπβίοι άρνοΰν-
,· Γ-,ρ«γν^, πού δια-
ιχνη εβνικής φιλβτιμί-
οέν^ σιτίζονται μέ τα
βελανίίΐα τής χοδεο-
νητικης Κίρκης _ τά « ε ρΤ-
Φ «Ι μ α ύπερέσοδα τβϋ κρα-
τικβΰ ίτρβϋίτβλογιβμβΰ _ άπβ
τβυατερημα δηλαδη τβϋ π ε ι-
νωντ©ς καΐ γυμνη-
τ ε υ β ν τ β ς Ελληνικβΰ
Λαοι>!
Είναι ύυστυχώς «πίστις δέ-
δαιβν, ότι τβ ά α υ γ κ ό λ-
λ η τ β ν μωσαϊκβν, πβύ λέ-
γβται Αντιπολίτευσις, παρα-
παιει καί δέν είναι είς θέσιν
νά σταματήση τβ κατρακύλι-
σμα τού "Εθνβυς είς τβ βάρα-
βρον της β λ ο κ λ η ρ ω τ ι-
ν " ' έξβυβενώσεως, είς τβ 6-
ρ α γ δ α ί ω ς φέρβ-
Οί "Ελληνες δμως άξιωματι-
κοι των τριών έπλων καϊ κυ-
ρίως ή στρατιά των στρατηγών
ναυάρχων καΐ ΐττεράρχων, ©Ι 6
πβΐβι πλβυσιβπαρβ-
χ ω ς άμείβονται άπω τβν λαϊ
κβν ίδρώ
λών και
κης
πβΐβν
ται!
κότητα
ηκήν άρχών
Οράκης—αί βίτβΐαι, ώΐτιως γρά¬
φει λί την
ρακτηρΐστβν άνεκτι- |καΐ 5ονέαεων _ έν μέσω τής
κοτητα των Έλλην.™», *λ(*λ» αφάνταστον λαϊκάς κακοδαιμ©
νίας—τί πράττβυν; 'Εληομβνη-
σαν τόν δρκον των;
Δέν θίγβνται άιτ© τάς σι>νε-
χεϊς Ί'ουρκικας ΐτρβκλήσεις,
άίτβ τοΰς έξευτελισιμοΰς καί τάς
ταπεινώσεις είς τάς ©ποίας ύ-
ίτοοάλλβυν την Έλλάδα οί έ-
χδρβί μας;
Οί άξιωματικβί μας ελησμο-
νηβαν δοστνχώς δτι οί συνάδελ
ψοί των τοΰ 1909 εξεδήλωσαν
φεΐ, «κ λ ί νούν
σπβνδυλικήν
λην, ενώπιον
ε ι ξ ι ν
είς έν
ταγή ς»—-πρβσθετει ©τι ή εν
α τ ή¬
το υ,
ύ η ©-
γ ς
Κομβτινή
έ
ή
τβν>ρκό-
ή
μή μη βν>ρκό
φωνβς έςρ—μερίς «Άκίν», ήτις
ώς γνωστόν δημοοιεύει άνβελ-
ληνικά όίρθρα, έκτΛ>ίτοντ«ι είς
πιεβτηριβν
Προξενείου !
Αύτά, άντιστάσεως
τού
τ
Τβυρκικβυ
μη βυ-
σης, συμβαη^βυν είς την Ελ¬
ληνικήν ©ράκην, καθ" ην στι¬
γμήν ό μέν άρχηγος των Τούρ
κων ιΚι>ίτρίων γαυριά καί βρι-
αμδβλβγεί διά τό ό ρ ι α τ ι-
κ_ό ν βάψιμβν τής Κι>πρνα-
κης Έλευθερ-.ας, οί <5ε δασι'&ου ζοΰκοι όπαύβί τού Θυσιάζβυν δημοσία πρόβατα καΐ πινβυν τό αίμα των, υπο τα όμματα τβΰ — κατά τόν κυβερνητικόν Τύπον — φιλελεϋθέρου κ. Φούτ διά νά δ«ίξβτ>ν δτι άνυπβμο-
ά ύ Ελλ
ξ μ
νά χύσβυν Ελληνικόν
αΐμα!..
Καΐ είναι μέν γνωστόν ότι
ή Ελλάς δεν αποτελεί πλέον
κράτβς κυρίαρχον καΐ ανε¬
ξάρτητον, άλλά διεθνές «κ λ ω -
'« ν* γίνουν βργοονα τής άν- |τσοσκοΰφι» καί Άγγλβ-
ίιλληνικής τβι> δράσεώς, βταν Ι τβι>ρκοαμε,οικανιικ©Λ'' ίτρβτεκτβ-
τ* Τούρκικα στρατεύματα βάράτον τής έ σ χ ά τ η ς 6-
κατά της Ιστορίας μας
ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΔΛΣΟΣ
ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΓΕΩΡΠΟΥ
ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΚΑΙ
ΟΙΚΟΠΕΑΟΠΟΙΕΙΤΑΙ!
Μία έπιστολή τοθ Δημάρχου κ. Δ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ
τήν αγανάκτησίν των «5ιά τάς Ρα<ΤηρΙσε ^ ;:α------ _.λ . . * ως αναδασωτεον εκτοΐσιν. Παρά τού Δημάρχου τού Άγίου Γεωργίου Κερατ)σινίου κ. Δ. Ι. Μι- σαηλίδη, λαμβάνομεν την κατωτέ¬ ρω επιστολήν, έφ' ής εφιστώμεν την αμέριστον προσοχήν παντός άρμοδίου: Φίλε κ. ΔιευΘυντά, Πάνω άιτό τό λιμάνι τοΰ Άγίου Γεωργίου μεταξύ των Λεω- φόρων ΣαλαμΤνος καΐ Βασιλέως Γεωργίου κείται ό όμώνυμος λόφος με τό παληό έκκλησάκι τής Μονής τοΰ Άγίου Νικολάου δττου ό ·Κα- ραισκάκης τό 1827 έστησε τά Στρατηγείον τού, έτοιμάζων την έπίθεριν διά την απελευθέρωσιν των Αθηνών καϊ την λύσιν τής πο- λιορκίας τής Άκρσττόλεως. Πάνω στόν λόφο αυτόν, εΐχε στήσει καΐ ό ^έρξης τ όν θρόνο τού διά νά πα¬ ρακολουθήση άπό κεϊ την τύχη τής πολυτελοϋς καΐ υπερηφάνου άρμά- δας τού στήν ΣαλαμΤνα. . . Παρα¬ πλεύρως τοΰ Ναού τού Άγιου Νι¬ κολάου ανηγέρθη βραδύτερον ό Να- ός τοϋ Άγίου Γεωργίου. Τόν λόφον αυτόν, ό Δήμος Κε- ρατισινίου, διά τοϋς ανωτέρω ίστορικούς λόγους, έκήρυξε κοινό- χρηστον χώρον καί προέβη είς την φύτευ,σιν πλέον των 3 χιλιάδων ττεύ- κων, δαπανήσας σημαντικά ττοσά δια την συντήρησιν τού, "Υπουργείον Γεωργίας, δι* > άπό τού 1 942 έχα-
τοττοθεσίαν αυτήν
υβρείς τοΰς προπηλακιβμβΰς,
τάς απειλάς καΐ τάς προσβολάς
έν γένει, τάς οποίας ύφίατατο
Παρ' όλον δτι κατά τό 'ΥτΓθυρ-
γεΐον ΟΓκονομικών ή έκτασις αυτή
καί τότε ή χωρ» μας_κυδερ- άντγκει είς τό Δημόσιον, έν τούτοις,
νωμένη ύίτβ τής φαυλοκρατί- διάφοροι φερόμενοι ώς Ιδιοκτττται,
ας—άπ© ενα Τβΰρκβν άχβοφορο έ-έτυχον βάσει δόσεως δρκου ενός
τέν διαδόητβν Κερίμ Άγά τής ,έ^ αυτών/ αναγνώρισιν δικαιώμα-
©λί ί ύ ά !το(ϊ ^ « ζόεο ί η
η ρίμ Άγά τής , ρ μ
©εασαλονίκης καί τβύς άρνη- !το(ϊ ^ΜΠς ««' σ—,ρζόμενοι είς την
σιθρήσκβυς Τβυρκοεδραίβυς Κ« αναγνώρισιν αύτην, επέτυχον άκύ-
&ερνήτας τής ΌθωμαΛ"ΐκή$ Αν- Ρωσιν τοί' διατάγματος ττερΐ άνα-
&ερνήτας
τοκρατορίας.
Ή ΰίτομονή δμως τβΰ μ ά ρ-
τ υ ρ β ς Ελληνικβΰ Λαοΰ
έχει δρια. "Οταν δέ κάηβτε
έξαντληθή δέν θά μείνη δυσ-
δα)σώσεως τοΰ ύψώματος, έτΓετυχον
Σχεδίου κα! μετατροττήν τού άλσυ-
λίου είς οικονομικόν τετράγωνον.
Διά νά ττροβοϋν δμως είς οίκο-
βόμησιν έττρεττΐ: νά έκριζωθούν ή
νά ύλοτομηβοΰν τα πεύκα τού Δή-
μου καϊ κατά τα μεσάνυχτα τής
23ης πρός την 24ην λήξαντος μη-
νς, μέ άνθρώπους των, εκοψαν περϊ
τα 25 πεΰκα καί μόλις έγιναν άν-
τιληπτοΐ έτράττησαν είς φυγήν.
Δυστυχώς αύτά δλα γίνονται
διότι ό Δήμος δέν έχει την δυνα-
τότητα νά καταβάλη είς τοΰς άντι-
δίκοος την έπιδικοΐσθεΤσαν αποζη¬
μίωσιν.
Πρέπει δμως νά όμολογηθή δτι
ή κατοχύρωσις τής ΐερότητος τού
ΐστορικοΰ τούτου χωρου ήτο καθή¬
κον τοΰ Κράτους καί ό Δήμος ϊκα-
με ότι ήτο δυνατόν διά την διαφύ-
λαξίν τού. Ή ο—οζημίωσις δμως
των τυχόν ίδιοκτητών, έν συνεχεία
των δαττανών είς τάς οποίας υπε¬
βλήθη διά την δημιουργίαν τού
άλσους καί την έπϊ δύο δεχάδας
έτών σΐΛτήρησίν τού, ήτο πέραν
των δυνάμεών τού.
Σήμερον, εάν δέν έττέμβη τό
Κράτος, ό χώρος αύτός εΤναι χαμέ-
νος και αί εύθύναι δέν θά βαρύ¬
νουν τόν Δήμον.
Ό Δήμος Κερατσινίου προέβη
είς άπάρτας τάς ένδεδειγμένας ε¬
νεργείας ττρός τόν κ. Πρόεδρον τής
Κυβερνήσεως πρός την Βουλήν των
'Εϊλλήνων, ττρός τοΰς κ.κ. Ύπουρ-
γους Έσωτερικών καΐ Γεωργίας
των οποίων εκίνησε τό ενδιαφέρον
καΐ διά τής επεμβάσεως των ή
υπόθεσις παραμένει στάσιμος επί
τοΰ παρόντος, ό κίνδυνος δμως διά
νά αποσοβήθη ή πρέπει τό Δημό¬
σιον νά αναλάβη τό βάρος τής άττο-
4ημιώσεως ή νά ενισχύση τόν Δή¬
μον οικονομικάς έστω καΐ διά δα-
νείου, διά νά καταβάλη} αύτός έν
ά άά η
Πολύτιμον καί θαυματουργόν λείψανον
ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΙΟΝ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ
ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΑΠΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΤΟΥ ΕΞ ΕΦΕΣΟΥ
Διατί μετωνομάσθη άπό Παγκράτιος είς Πολύκαρττον
ό "Αγιος Ίεράρχης.—Μαθητής τού ΕυαγγελιστοΟ Μω-
άννου.—Πώς ανεδείχθη Ποιμενάρχης Σμύρνης. — Είς
τήνΡώμην.—■ Οίάμειλικτοι διωγμοί των Χριστιανών όπό
τώνΡωμαίων.—Πώς έμαρτύρησενέπίπυράς, καείςζών.
•Υπό τοΰ κ. ΔΗΜ. ΠΛΟΥΜΗ, Ταξιάρχου έ. ά
'Εκθύμως συνιστώμειν (είς θανάτου τού. Ό Άγιος Βουκόλος,
τους αναγνώστας μας—καί ί- αίσθανθείς τόν θάνατόν τού, έξε-
δίως είς έκείνους έξ αυτών, πού
την καταγωγήν των Ιλκουν ά-
ττο την αλησμόνητον Νύμφην
τής ' Ι ωνίας—την -παρακολού¬
θησιν τού κατωτέρω δημοσιευα
μένου άρθρου τοΰ έπιλέκτου μας
συνεργάτου κ. Δ. Πλούμη, τα-
ξιάρχου έ.ά., άναφερομένου είς
τόν βίον, τό έργον καΐ τό μαρ
τύριον τοΰ πρώτου 'ΕττιτκότΓου
καΐ πολιούχου Σμύρνης Άγίου
Πολυκάρπου. Επί τή εύκαιρία
θά έπεθυμούμεν νά υποδείξωμεν
ευλαβώς είς τόν Μακαριώτατον
"Αρχιεπίσκοπον Αθηνών καΐ ττά
σης Ελλάδος κ. Θεόκλητον την
ανάγκην όπως, εύαρεστούμενος,
μεριμνήση διά την αποστολήν
Ήγουμένου είς την Ιεράν Μονήν ι^^_*
μη
χς τίποτε όρθιον είς τόν
δΰομβιρβν αιΐτόν τόπβν,
ηβϋ ήταν έν τβύτβις &|ιβς κα-
λυτέρας τύχης, διά τβύς αγώ¬
νας καΐ τάς θυσίας τοΰ υπέρ ϋ
έλει>θερίας, υπέρ τής έΦ
τιμής καί αξιοπρεπείας.
Μ. ΚΑΛΟΣ
ΈθνΊΚθθρησκευτικά ζητήματα
Ο ΚΛΗΡΟΣ ΜΑΣ
Ήμωΐκός πρωτοπόρος είςτούς έθνικούς αγώνας καίκαθυ-
στερημένος είς τα τής θρησκείας. — Τα προβλήματα τού
.. εσχάτη άνάγκη την αποζημίωσιν
έν συνεχεία παρ άτήν άντίθεσιν τού διά λογαριασμόν τοΰ Πανελληνίου.
Δήμον άπό τό ΎτΓθυργεΐον Δημο- Ό Δήμαρχος
σίων Έργων τροποποίησιν τού Ι Δ. Ι. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
Βάσει των δικαιωμάτων τού πολίτου
Η ΑΡΧΗ ΤΗΧ ΙΙΟΓΗΤΟΙ
ΚΑΙ Η "ΝΕΑ ΑΙΟΛΙΧ..
Τού συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
)1«1>"
γΜί 1
οιο Ι
ο «4
V
τούς τταπαοες μας; ΛΛερΐκους
ν α ι, τούς περισσοτέρους δμως
δ χ ι.
Ως έξεθέσαμεν καϊ ανωτέρω ό
Κλήρος μας έζακολουθει και μέ¬
χρι σήμερον νά ευρίσκεται είς την μίαν σημερινήν τακτικήν μάχην,
πρώτην γραμμήν των 'Εθνικών ά-
γώνων,
ως στόχον διά τόν εχθρόν καΐ την αύτη προφυλάσσει τούς πολίτας ά
οπίσω άπό πέτρες καΐ δέντρα ά- | πό ένδεχομένας αυθαιρεσίας των
μυντικήν τακτικήν τού. Παρά την όργάνων της.
γενναιότητά τού, δλα αύτά θ' ά- ! Κατά την κρατήσασαν ήδη έν τή με τ0 θ£μα
ποβούν άρνητικοΐ παράγοντες διά έπιστήμη γνώμην, ήν άπό τίνων
ημρή ή μ
ραμμήν τν Προκειμένου λοιπόν περϊ τού ώς
γώνων. Δυστυχώς δέν δυνάμεθα εΤττον κληρικού τής σήμερον, ύπάρ-
να βεβαιώσωμεν τθ ίδιον καΐ περΐ χούν δημιουργηθέντες άπό πολλού,
των άγώνων των αφορώντων μό- διάφοροι άρνητικοΐ παράγοντες οΐ-
νον την Θρησκείαν, οΐτινες καΐ ά- τίνες τταρεμποδίζουν την ανύψωσιν
ττοτελοΰν την πρωτίστην άττοστο- τού είς την έμπρέττουσαν αότίρ
λήν τού. Βεβαίως 6 πρός τούτο ζή- θέσιν.
λος καΐ ή άγωνιστ.κή τού διάθεσις ' Διά νά διορισθή κανεις οημοδι-
παραμένουν τό αστό ώς ήσαν κα- δάσκαλος στό τελευταΐο χωριό εί¬
τα τό παρελθόν, δηλαδη «.ατα την ναι απαραίτητον νά έχη καποιο
έτών παγίως άκολουθεΐ ή νομολο-
γία των δικαοτηρίων, δ ι' α ύ-
τής άπαγ ο ρ ε ύ ε τ α ι
τόσον ή τυπική ο ν ι-
σότηςτοΰνόμουοΐα
ις οί
ματα καθιερωνει την αρχήν τής ί¬
σότητος, όρίζον έν άρθρφ 3, δτι
οί Ελληνες είναι Τσοί ενώπιον
τού νόμου.
κώς καΐ αί άλλαι διατάξεις αί ά-
Ή διάταξις αύτη δττως γενι-
ναφερόμεναι είς τάς ατομικάς έ-
λειυθερίας θέτει δριον έν τη άσ-
"Αττό τής έττοχής τής υποδουλώ- , ροΰμε νά προσαγορεύσουμε έτσι φέσι πού άττοτελούν πρώτης τάξε- ' κήσει τής κρατικής έξουσίας καΐ
οϊως τού "Ιιθνους μας άπο διαφό¬
ρους ξένους λαούς, και κυριως τους
Τούρκους, ό ροΛος όν επαιςεν ό
Κλήρος μας, υπήρξε διπλους. Θρη-
«ειττικός καί 'Εαθνικος. Μετά την
Τοιφκικήν κατακτησιν, οί παπα-
6ες μας αρχικώς είς τά Κ. ρ υ-
♦ α σ χ ο λ ε ι α είς τα όποϊα
1*τέ6αιναν τά παιδία μαι, νύκτωρ,
ΐ»έ τό φεγγαράκι τό
λ ο μ ττ ρ ό όπως τό λέγει τό
ϊχετικό ττοίημα, έδίδασκον είς αο-
Τ4 την ττίστην και την γλώσσαν
των τΓατέρων των. "Εττειτα δέ όταν
^ κοπακτητης έττέτρεψε την ΰτταρ-
ίιν φανερόν σχολείων, μαζύ μέ
■'ους κλιρικούς, έδιοασκον καί κο-
'μικοι διδάσκαλοι. Και οί δύο αύ-
'οϊ οί τα—ιινοι καΐ άφανεις έθνικοί
*Υ«νιστοί ο ττ α π α «, καϊ ό
6άσκαλος διετήρησαν την
τιστην καΐ τόν εθνισμό μας στά
•^ολα ίκεΐνα χρονια της δου-
*°ί· Καΐ δχι μόνον τότε άλλά
*β' μίχρι των ημερών μας άκόμη
*&«ίασαν πολλάκις την ζωήν τ«ν
Χ^ιν των Ιδανικών αυτών.
"Εγραψα καΐ άλλοτε, πλέον ή
""«ξ, ότι τό "Εθνος έχει Ιεράν ύ-
'οχρεωσιν νά άναγείρη άνα εν
είς τους άγνωστονς αύ-
. ώς εΤπον ίθνικούς αγων ισ τάς,
καί τόν δάσκαλο, δτΓως
είς τόν άγνωστον στρα-
Τί όρίζει σχετικώς τό Σύνταγμα
Τό σύνταγμα μας δττως άλλως κος, ϋφυπουργός ΟΙκισμοΰ. πρέ-
τε καΐ δλα τα σύγχρονα συντάγ- ! ττει την αρχήν ταύτην νά έχη ώς
(Κύριον γνώμονα των καθέκαιστα
ένεργειών τού.
Πλήρως θά εφαρμοσθή ή άρχή
αυτή τής ίσότητος ήτις άτΓθτελεΐ
σνγχρόνως καΐ άττοοοσιν δικαιο-
σύνης, εάν θελήση ένασκών κατά
τρόπον άκριβοδίκαιον την διακρι-
τικήν τού εξουσίαν, ήτις τού ανε¬
τέθη, εάν θελήση νά έξαρθη είς
τής Άμπελακιωτισσης (Κοζί-ι
τσης) τής Ναυττακτίας, είς την
οποίαν άπόκειται ή σεβασμία
φρασε την επιθυμίαν· δπως) τόν
Βια&εοίΙθή έττί τού ΊΕττια/κοπικοΰ
©ρόνου ό Πολύκαρττος, δττερ καϊ
εγένετο επί τής Αύτοκρατορίας
Άντωνίου τού Εύσεβοΰς (138—
161 μ. Χ ) τοΰ καΐ φιλοσόφου έπι-
ικληθέντος. Μετά ττάσης δέ συνέσε¬
ως, φρονήσεως ζήλου καίέπι.μελείας,
εξετέλεσε τα καθήκοντά τού ό Ί¬
εράρχης Πολύκαρπος, μανθάνομεν
καί έκ τής θείας Άττοκαλύψεως
τού Εύαγγελιοτοΰ Θεολόγου Ιω¬
άννου, είς την οποίαν ύπηρεπαινουν
ται τά Ιργα τού Ίερομάρτυρος Πο¬
λυκάρπου καί έκθειάζονται αί άρε-
ταί τον.
Κατά τό 198 μ.Χ. ό Ίερομάρτυς
Πολύκαρττος μετέβη είς Ρώμην μέ
διά τόν διακανο¬
νισμόν τής Άγίας τού Πάσχα εορ¬
τής ή όποία ετελεΤτο τότε κατά
τρόπον μέ τόν σήμερον
Έτπσχσττος τής Ρώ-
ό Άνίκητος, μεθ' ού ό
Πολύκαρπος συνεζήτησε
χείρ τοϋ Άγίου, καί ή όττοία
άπό καιροΰ στερεΐται πνευμα-
τικοΰ ΤΓροισταμένου, ώς καΐ διά ,
την οικονομικήν της ενίσχυσιν, Ι , , . ,,,,,. . ,
άτε σιερουμένης ττόρων. είς δέ !το θεμα τουτο (οί έξ Ιουδα,ων
τόν Νομάρχην Αίτωλοαχαρνανί- Χριστιονθ! έττανηΐγυρ^ιζον το Αγι-
ας καΐ Βουλευτάς Ναυττακτίας °ν Πάσχα, τρώγοντες άμνον είς
δπως ένδιαφερθώσ' διά την διά μνήμην τής Άναστάσεως τού Χρι-
νοιξιν μικροϋ τμήματος, τής ό- ' <*τού, άβιαφοροΰντες δέ έντβλώς δού μεταξύ των χωρίων Άμττε- ττερΐ τής ημέρας, ετέλουν τό Γΐά- λακιωτίσσης καΐ Περδικόβρυσης ' οτχα κατά την ημέραν καθ' ήν ήθε- Ναυπακτίας, ώστε νά είναι δυ-|λε συμττέσει ή 14 ή ή 16 ήμέρα νατή ή κίνησις αύτοτκτνητων |τοΰ μηνός Μαρτίου, ένώ οί λοιττοϊ πρός την Ί. Μονήν καί έκ Καρ ττενησίου καί έν γένει Ευρυτανί άς. Εύχής, έτπσης, έργον θά Χριοτιανοΐ—ήτοι απασαι αί έν τή Δύσει Χριο-τιανικαΐ Κοινότητες— 'έώιρταζον την ανάμνησιν τής Άνα- ήτο εάν ό Δήμαρχος τής Νέας Ι στάσεως τού Χριστοΰ, την άμέσως Σμύρνης, βαστάζων την βαρει επομένην μετά την πανσέληνον Κυ- αν κληρονομίαν τής όμωνύμου Ι ρ,ακήν, ήτις ήθελε σνμττέσει μετά ' Ι ωνικής πόλεως, νά διωργάνω- ι την [ο-μερίαν, δπως γίνεται καΐ νεν ειδικήν έκδρομήν συμττολι- οήμερον). "Επί τοΰ θέματος τού¬ των είς την Ιεράν Μονήν διά | .^ ^ κατωρθώθη «ά έ-ιτευχθή ττροσκύνημα εύλαβές τής σεβα- στής χειρός τού Πολιούχου τής Πόλεως Άγίου. Είς την Ιεράν Μονήν τής Άμ- ττελοχιωτίοΌτις (Κοζίτσης) τής Ναυπακιτίας φυλάσσεται ή σεβα- σμια χεΐρ τού Άγιον Πολυκάρττον Έπισχόττου Σμύρνης. Ό Έκκλησ ι αστικάς συγγραφεύς ονμφωνια. Ό Έττίσκοττος Ρώμης Άνίκητος ττολλάς ιτερπτοιήσεις έττεΐδαψίλευ- σεν είς τόν ττοιμενάρχην τής Σμύρ¬ νης Πολύκαρπον καΐ παρεχώρησεν αύ«ώ καΐ την ίδιαν τού Έικκλησίαν —έφ' ής σήμερον τό Βατικανόν ττι- θανώς—δττως τελεση ούτος έν αυ¬ τή τό τής Θείας Ευχαριστίας μυ- άγαθόν Κύριον μου Ίηθθΰν Χ<«- στόν, δστις ουδεμίαν λύπην μοί έ- ■προςένησεν είς τό τόσον διάστημα της ζωης μου, μάλιοτα δέ μοί έχάτ ρισε μυρίας ευεργεσίας, πώς λοι- ττόν ού θέλει; να ύβρίσω ίγώ τοθ- τον άγαθόν καΐ εύεργετικώτατον αύθέντην μόν, νά ΰβρίσω τόν Βα¬ σ ιλέα μου, τόν ρύοτην μου, τον Σωτήρα μου» ('£κκλησιαστική Ί- στορία Ευσεβίου). Ό ΆνθύτΓατος δυσηρεστήθη εκ της άτταντήσεως ταύτης καΐ εζή¬ τει έτπμόνως τταρά τού Σίβασμί- ου Έπισκόττου Πολυκάρττου νά. αρ¬ νηθή τόν Χριστόν όταν έλαβε την απάντησιν «Εάν ύττερηφανεύσκσ'αι διά τό άξίωμά σου καί διά τό αθιω μα τού αύθέντου σου ιΚαίσαρος κα! τρέμεις πρό αυτού καί ζητ«Τς κα3 έγω να ομόσω είς αυτόν, ττροσ- ττοιούμενος άγνοιαν ττερί τοθ τίς άκουσον ιμεΐττχ τταρρηρίαο καΐ ελευθέριος, ότι χριστιανός εί- μαι κατά τό σχήμα καϊ κατα τό πνεΰμα άν δέ θέλης νά μάθης κα¬ τά πλάτος τα τοΰ ΧριστιανισμοΟ, 6ος χρονικόν διάστημα καΐ άκου¬ σον». ('Εκκλησ. Ίστορία Εώο«64· ου). Ό Άνθύττατος τότε έδήλω— σαφώς καί κατηγοοηματικώς πρός τόν Ίεράρχην Πολύκαρττον, ότι 6έν ένδιαφέρεται περϊ θρησκευτικών πραγμάτων ούτε καί κατέχεται υ¬ πό τού πόβου νά γίνη μύστης τής Χριστιανικής θρησκείας, άλλ' 6α1- νο μόνον πού τόν έφόβιζεν ήτο 1 φανατική εξέγερσις τού δχλου (των είδολατρών) καΐ εΤττεν ττρός τον Άγιον Πολύκαρττον, δτι είναι ηρ&- θαμος νά τόν αφήση ελεύθερον, είς περίπτωσιν καθ' ήν θά ηδύνατο να καταπραΰνη τό μαινόμενον ιτλή- θος. Τότε ό "Αγιος Πολύκαρ—ος τώ όπτήντησεν: Ό 'Ϋττερένδοξος Κύ- Εύσέβιος ττεριωρίσθη είς την λε- , στήριον. Κατά την ημέραν ταύτην τττομερη περιγραφήν τού μαρτυ-' ο! δύο ούτοι Ίβράρχαι σννεκοινώ- ρίου, είς τό όττοϊον ύτΓεβλήθη ό 1ε- Ι νησαν των άχοάιντων μυστηρίων. ροαάρτυς Πολύκαρπος, χωρΐς νά Ό Ίεράρχης Πολύκαρπος, έπα- το υψος των κρισιμων περιστασετ ών ποϋ διέρχεται τό ττροσφυγικόν στοιχείον, καΐ κυρίως αναφορικώς κάμνη λόγον ττερί τής ιδιαιτέρας | νελθών είς την έν Σμύρνη έτπσκο- του Πατρίδος. "Αλλος άμως ονγ- ττήν τού καΐ βλεττ«ν τούς κατά γραφεύς, μάς δίδει στοιχεϊα διά τούς γονεις τού καΐ διά την αιτίαν μετονομασίας τού είς ΠοΛυκαρ- πον. ής προσφυγικής άττο- Ι Ό διαπρεπής ίεράρχης Πολύ- εποχήν τής Δουλείας. Οϊ καιροϊ δμως σιγά σιγά ήλλαξαν έκτοτε. Καΐ αί συνθήκκι υπό τάς οποίας £5ρ<χ τότε ό Κλήρος, μή προσαρ- μοσθεΊσαι βαθμηδόν μέ τούς νέους και ρούς, κατήντησαν σήμερον άρ- νητικαί και έττιζήμιοι διά την, ώς βιττον πρωτίστην Αποστολήν τού. Καΐ ύπεύθυνοι διά τό θλιβερόν αύ- τό κατάντημα ήμεθα δλοι, Έκκλη- σία, Κράτος, Κοινωνία, έκτός των βιοτταλαιστών καΐ φυτοζωούντων τταττάδων μας! Ό κληριχός της σήμερον δύνα¬ ται νά τταραβληθή επιτυχώς μέ έ¬ να ήρωικόν άγωνιοτήν τού είχοσι- ένα έττανελθόντα είς την ζωήν διά ύπάρχει όσάκ πολίται δέν τυγχά- νουν τής αυτής μ ε- ταχειρίσεως έκ μ έ- ρους των όργάνων τής διοικήσεως καΐ τής Δικαιοσύνης κα¬ τά την παρ' αυτών φαρμογήν των ν 6- πτυχίον. Διά νά χειροτον.τ- θη κληρικός αύτό θεωρεΤτα. μέν _ ^ _ ^ __ - . .. . . - καιλόν, άλλ' δχι καΐ απαραίτητον. Ι μ ω ν. Όσον καί ή οΰσιαστική Άρκει νάέχητάμέσασέ - - · ... κάττοιο Δεσπότη διά νά τδν χει- ροτονήση. "Ετσι τουλάχιστον εγέ¬ νετο μέχρι ττρό τινος. Καί φαντά- ζομαι νά έξακολουθεϊ έτσι. Κατά¬ στασις λυπηρά καΐ άττοκαρδιωτι- κή διά τόν κάθε "Ελληνα πού θέ¬ λει νά βλέπη τόν Κλήρον τγ ρ ο>
τ ο π ό ρ ο ν καΐ είς την θρη-
σκευτϊκήν, δηλαδη την ώς είπον
ττρωτίστην τού Αποστολήν. Καΐ
δύναται ή κατάστασις αυτή νά
διορθωθή άν θεσττισθή νόμος άττοι
των πτυχίον όρισ.μέ-
ττ ο υ δ ώ ν άττό τόν
ς
«Ις τούς γνωστούς μεγά-
ά ΐ Τ γά
1*τ>ι «Ις
ί**1 ϊιράρχας καΐ εΤς τινάς μεγά
Τ*> ^δασκάλους τού Γένους. Διά
Γ* "Λαθέτομεν καΐ είς αύτούς
141 τόν φόρον τιμίνς καί εύγνω-
χας καΐ εΤς τινάς μεγά-
ά ύ Γέ Διά
^ μας!
ΑΐΓό τής Ιδρύσεως σχεδόν τού
πνικού Βασίλειον, αί δύο αύ-
τάξεις των (θνιχών παραγόν-
^ορουσιάζουν ίνα σωρό προ-
ττα. Κκρίως ή των Κληρικών
Λ* καΐ μόνον οά
ά
Γ 3
ΐ μόνον οά τρ
^,νά ασχοληθώμεν, καθότι τα
Γ*λήματά των είναι και ττερισ-
ττολύπλοκα και
δύσ-
4
Ήορώντα τους δύο αύτούς
'οραγοντας ζητήμ—α ονζητούνται
"υο ίχ γ^, ^ 3^ τταραγόν-
£ ^ν δχι οί κυριώτεροι, είναι
ίνο<; ή άνε-αρκής μόρφωσις ένοριακών 1ε- Λ ; ►«ς καί δεύτερον ή άνετταρ- "'^οδότησις τού συνόλου των. ΤΠ<; Ιδρύσεως σχεδόν τού Έλ- *" Κρατους καΐ λύονται κα- *4 λτ^Ι,Ι^00*· *** ^Ι^Ρ01 Χ^,'ί *ν<ονται γενναΤαι άττοφα- όριστικήν καΐ άττοτιλε- ' λύσιν των. Καΐ ττροκει- *·_τοΰ ζ—ήματος τής μορ- ™ν λειτουργών τής θρΐ" .♦βίνΐΓται δτι οί άλλόθρη- Οϊ, °«0ι «, Ε*ε>αΐοι καί Τούρκοι, ττρο-
^«ν ήμΤν. Διότι οί μέν όνο-
τ<=ύς Ιβικούς των Ρ α 6- ' <: καΐ οί δέ, Χ ό τ ζ α- ^°ί ·»α 8υό σημαίνουν * * α λ ο ς. Ήμβϊς Ι σίαν και τας μεθοοους της εττοχης . ό &μεμιττον τού ήθους άνισότης τού νόμου, οΤα ύπάρχει οσάκις ο νομοθέτης, είτε τάς αύ¬ τάς καταστάσεις ρυθμιζει κατά διάφορον τρόπον ή κατά διάφορον μέτρον, είτε διαφόρους καταστά¬ σεις ρυθμιζει όμοιομόρφως. κ.αϊ έν τούτω ακριβώς έγκειται ή πρακτική σημασία τής άρχής, διότι άλλως ή ■πΓροστασία των δι¬ καιωμάτων των αδύνατον ή έν γέ¬ νει μειονοψηφιών θά έξηρτάτο άπό την άνεξέλεγκτον κρίσιν τού παν- τοδυνάμου νομοθέτου. Ή διάταξις συνεπώς, τοΰ άρ- θρου 3 τού συντάγματος δέν επι¬ βάλλει μόνον την Ισην εφαρμογήν των νόμων, άλλά καΐ την ίσότη- τα αυτού τού νόμου. Δέν άπευ- είς γιαταγάνι τού, τίς τη την άσττρη, έστω καί φουστανέλλα τού καί τό κοκκινο ΕΠΙΜΕΛΩΣ Έττεισόδια, ώς έκεΤνο, ττού ττρο- εκλήθη είς την Βουλήν έξ άφορμης τΓροσωπικού θέματος τού κα- ι^.-, , ■ - - - „ ■ -. ή έφαρμοστήν των νόμων, άλλά λερή ' ομενους τ»ν αρχιερέων -που δεν ^, ^ ^ οβ^ έπ,τασσό- τπνορουμένου βουλευτού και τέως διευθυντού τού Σ ισμανογλείου Σα- ■ 9 _ * ■■ Γιι 1*1 ^^ άσχέτως ΰτταιτιότητος είναι καθόλου έ- „ διά τό γόητρον «αί κύρος "τής 'Εθν.κής 'Αντιτΐροσ»- ττείας καί, γεν.κώτερον, τού Κοι- νοβοι/λευτικού μας ττολιτευματος. Καί τΓρέτΓει νά άποφευγοντα. επι¬ μελώς. ΠΕΡΙ ΜΙΑΝ ΝΙΚΗΝ φορτηγόν ρΐτ» ίτυνεκ.οοΐΛ'^Ο είς την λίτο» και Ισττανικόν άλιευτικόν «Άντζε- καίτό έβύθ.σεν Η κου ταζόμεθα, καθ' δλην την έπ,κράτειαν, δτττος * Ζαρ· δ,ά βτ. δεν είναι κάτ. την ! 1-ορ!αν «α. Τ τού ττολεμικου κα. έμττορικού οτόλα; της. ι ά, θά έχουν αύτά τά χ α ρ τ άς τούς κάμουν κ α ν τ η λ α¬ ν ά φ τ ε ς οί προστάται των. Μέ τό ζήτημο τής ϋηάρξενς μορφωμένου Κλήρου είναι στενώς συνδεδεμένον καί τό ζήτημα της άξιοπρεποΰς συντηρήσεως τού. Δέν -ΤΓρέττει νά υπάρχη απάντησις διά _ __......_ -------- -----_ τό ένα χωρίς νά έχη λυθή τό αλλο ι ρύχθη χ0 πρώτον ή άρχή τής ίσό- τταρ αυτού άσκησιν τής νομοθετικής λειτουρ- μή δημιουργή αυθαιρεσίας ϋ- ώρισμένων προσώπων ή τά- ,__, ή μή καθιστά μειονεκτικήν ^^ ένοτντι των άλλων την θέσιν ωρι¬ σμένων προσώπων ή τάξεων. 'Υτγ' αυτήν την έννοιαν διεκη- κατά τρόττον γεννα'ον καΐ οριστι¬ κόν. "Οχι μέ πενταροδε- κ ά ρ ε ς ώς εγένετο μέχρι τού¬ δε. Ρυθμιζομένου δέ τού ζητήμσ- τος τούτου κατά τρόπον οριστικόν καΐ άσφαλή θά προσέρχωνται είς τάς τάξεις τού Κλήρου, νέοι μορ- φωμένοι, θέλοντες, συν τψ πόθφ νά έξυπηρετήσουν κατά τόν_ τρό- ττον αυτόν την Κοινωνίαν, να λυ- σουν συγχρόνως καί τ* οίκονομ;- ,κόν των πρόβλημα. Και ετσι θά λυθή σιγά σιγά καΐ άφ έαυτου καΐ τό ζήτημα τής υπάρξεως μορ- Φωμένου κατά τό μεγαλύτερον πο- I ___λ,, κ-λήοου. διότι είναι ώμφι- Κλήρου, βολον αν ποτέ ψηφισθή κ°" ο «ς οϊέφερα σχετικός νόμος άφοΰ δέν (εψηφίσθη ώς τώρα. τό προσεχές, οικονομικήν ανορθώσεως ά π α γ- με- (Ε | ς τ τής ί τού Κλήρου καΐ της -,η-τρώσεως τού τητος διά τής διακηρύςεως των δικαιωμάτων τοΰ άνθρχόπου καί τού πολίτου τό 1789, καθ' ήν ό νόμος δέον νά είναι ό αύτός διά πάντας είτε προστατεύει είτε τι- μωρεΐ, ΰπ' αυτήν την έννοιαν δι- εκηρύχθη καΐ προσφάτως διά τής Οίκουμενικής διακηρύξεως τού 1948, καθ' ήν πάντες είναι ϊσοι έναντι τού νόμου καΐ δικαιοϋται άνευ διακρίσεως ϊσης ττροστασίας υπό τόν νομόν. Ύπ' αυτήν την έννοιαν, δπως ανωτέρω ■εσημειώθη, δέχεται αυ¬ τήν καί ή Έπιστήμη καΐ ή νομο- λογία των δικαστήριον. Ή άρχή τής ίσότητος άπορρέ- ουσα έκ τοΰ άρθρου 3 τού ίσχύ- οντος Συντάγματος, καΐ πλαισι- ωμένη άπό την σχετικήν θεωρίαν ήν έγκριτοι καθηγηταί τού Πανε¬ πιστημίου ώς ανωτέρω διετύπω- σαν, δέον νά έφαρμόζεται έν παν¬ τί και παντοτε. 'Ε,πομένως ό κ. Τριανταφυλλά- καταστάσεως, εγκρίνων κατά τόν .καρπος εγεννήθη είς την Εϊφεσσον ττανηγυ|ρι κώτερον τρόπον τό ρυ- κατά τό 72 μ.χ. Ό πατήρ τού ό- ττανηγυΐρι κωτερον τρόπον τό ρυ- μοτομικόν διάγραμμα τού Οίκο- δομικοΰ συνεταιρισμοΰ παλαιών άστέγων προσφύγων ή «Νέα Αίο- λίς», ίνα κατ' αυτόν τόν τρόπον άποκτήσουν ανευ οΰδεμιάς κρατι- κής έπιβαρύνσεως τα μέλη τοΰ Οί- χοδομικοΰ συνεταιρισμού «Νέας Αίολιδος* μίΐαν άν&ρώπινην οτέ- γην είς ένα υγιεινόν ττεριβάλλον, δττως τού Διονύσου Άττικής. Άς είναι βέβαιος ό κ. Τριαν- ταφυλλάκος, δτι, κατ' αυτόν τόν τρόπον, θέλει έτπτελέσει την ώ- ραιοτέραν πράξιν τής ύπουργείας νοματι μ·χ- Παγκράτιος καΐ ή μήτηρ τού ©εοδώρα ένεκλείσθηΐσαν είς τάς φυλακάς υπό τού Ρωμαίου Διοικη- τού 'Εφέσσου Μαρκ'ιονος, ώς μή ΰπακούσαντες είς διατοιγήν τού ν' άρνηθώσι τόν Χριστόν. 'Εκεΐ είς τάς φυλακάς (72 μ.χ.) εγεννήθη ό "Αγιος Πολύκαρττος κατά την ττρο- τεραίαν τοϋ θανάτου των γονεων τού, έκτελεσθεντων διά την υπέρ τού Χριστοΰ πίστιν των. Τό νεο- γνόν -παρεδόθη είς άτεκνον γυναΐκα τής 'Εφέσσου, παρά τής οποίας ε¬ δόθη αύτω τό δνομα τού πατρός υπουρ~ Ιτου «Παγκ.ράτιος». Ό παίς, άνα- ΚΓεν^ΓνΓεΛπίζωμεν δτ, ^Τ^' "ΐ^ * ^οτε*η α^ _λ..___~λ.. ~·~χ., £..„&!..„ 6ε θετη μητέ,ρα τού ενεπιστευθη γείφ τού Οίκισμοΰ. έ μ μ πρός τόν σκοπόν αυτόν αρμοδίως θέλει τόν διαφωτίση καΐ ή «Κεν- θεττή μητέ,ρα την πρός τά Ιερά έκπαίδευσίν τού θώς καΐ ό προστάτης των προσ¬ φύγων καΐ άρχηγός τής Ε.Π.Ε.Κ. κ. Σάββας Πατταπολίτης. Διότι είναι ό μόνος τρόπος νά παρασχεθή μία θετική εξυπηρέτη¬ σις είς τό χειμαζόμενον προσφυ¬ γικόν στοιχείον, πού τόσας ταλαι- ττωριας ϋττέστη άπό τής στιγμής που διεφυγαν την μάχαιραν τού σφαγιασμοΰ τού Κεμάλ Άτα- τούρκ. Καΐ παραμένει έκτοτε καθ' ωρισμένον -ποσοστόν άστεγον, δ¬ ττως οί δικαιούχοι παλαιοΐ πρόσ- φυγες τοΰ Οϊκοδομικοΰ σννεται- ρισμοΰ «Νέας Αίολίδος». «ΠΑΛΑΙ0Σ ΠΡΟΣΦΥΞ» Προσφυγικά πένθη ΨΗΛΟΠΑΤΗΪ κρατιος, εγένετο έφηβος, ένε- ώ φορειτο ΰττό βαθέων θρησκευτικών αίσθημάτων, ή θετή μητέρα τού τώ ένεπιστ.εύθη την γενικήν διεύθυν¬ σιν της κολοσιαίας ττεριουσίας της (μεγάλας αποθήκας έκ δημη- τριακών καρττών, ελαίου, οίνου κλπ.)* Ό Παγκράτιος δμως, φύσει ιέλεή'μων καΐ φιλεύσττλαχνος, διέ- νειμεν δλα τα είς τάς αποθήκας ευρισκόμενα είς τοΰς πτωχούς. Ή θετή μήτηρ, μόλις έττληροφορήθη ταύτα, τόν έπέττληξε. Ό Παγκρά- την εποχήν εκείνην διωγμούς των Χριστιανών υπό των είδωλολατρών, εΤττε τό άξιομνημόνευτον Έκεΐνο λόγιον: «Ώ βεέ μου είς τίνα και¬ ρόν μέ διετηρησας». 'Εττειδή οί Χριστιανοΐ τής ττόλε- ως Σμύρνης καΐ τής περιοχής τής Μικράς Άσίας τόν έλάτρευον καΐ τόν έσέδοντο ώς πατέρα τόν Ί¬ εράρχην των Πολύκαρπον, οί ε(- δωλολάτραι καΐ ο! ΊουδαΤοι, φέ¬ ροντες βαρέως την παρατηρουμέ¬ νην κατάστασιν τής είδωλολατρι- κής των θρησκείας, έλεγον: «Ούτος εστίν ό τής Άσίας διδάσκαλος, ό πατήρ των Χριστιανών, δεύτε ά- Γτοκτείνωμεν αυτόν». "Εκτοτε πλέ¬ ον εζήτουν ούτοι αφορμήν, ίνα διά σκευωριών άττοδώσωσι κατηγορίαν κατά τού Ποιμενάρχου τούτου, ή όοία νά συνεπάγεται την έξορίαν ή τόν θάνατον. Καΐ ή άφορμή δέν εβράδυνε νά τούς δοθή. Ό Άνθύπατος τής Μικράς Ά¬ σίας Στάτιος Κονάρτος, λαβών ά- *ορμήν ως έκ τής έγβρθείσης θρη- οκευτικής φιλονικείας των Χριστια- νώ καΐ των 'Εθνικών (των είδωλο¬ λατρών), ή μάλλον, κινούμενος έκ νού φανατικοΰ καΐ άοττόνδου μί- σους τού κατά τν Χριστιανών, ήρ¬ χισεν άμείλικτον διωγμόν κατ' αυ¬ τών καΐ υπό τό πρόσχημα δηθεν τοΰ ϋπεραστΓΐστοΰ των Νόμων, προ¬ σεπάθει δι" άττειλών καΐ δασάνων νά επιβληθή είς αύτούς νά άτΓαρνη- θωσι τόν Χριστόν. Τα μάλλον άτταν- θρωπότερα καΐ σκληρότερα δασα- νιστήρια, τα όποϊα δύναται τις νά την άτΓορίαν τού καΐ παρακάλεσε την θετήν μητέρα τού νά μεταβώ- σιν άμοΰ είς τάς αποθήκας διά νά βεβαιωθή δτι αυται ήσαν πλή¬ ρει ς. Καθ' οδόν έδέετο είς τόν Θε¬ όν, δττως αί αποθήκαι είναι πλήρει ς και δταν εισήλθον είς αυτάς διεπι¬ στώθη, δτι δέν είναι κεναί, άλλά ττλήρεις, την στιγμήν δέ αυτήν ή θετή μήτηρ τού σνγκινηθεΐσα τού Κατά την 27ην Ίανουαρ.ου έ. £ΤτΓ£ «τοϋ λοιττοΰ θά σέ όνομάζω ε. ά~€β!ωσενείς ηλικίαν 70 έτων Πολύκαρπον», δηλαδη ηττολύν καρ- τιος δμως εξέφρασε την λύπην καΐ <ραντασθή, εδοκίμασαν οί τής έ- ττοχης έκεινης χριστιανοΐ τταρά νίδας Άντ. Καλλιπολίτης ή Ψηλο- πάτης έκ Βουρλών τής Μικράς Ά¬ σίας. Υπήρξεν άπό τούς πρώτους ττου χρι τοΰ θανάτου τού. Ό Πολύ¬ καρπος είς ηλικίαν 20 έτών (92 μ.Χ.) ηκολούθησε τόν έν 'Εφεσω καΐ ©εολόγον ενθΐατρΐ Ευαγγέλιον τό Ιωάννην (τόν Εύαγγελιστήν), ούτινος ό Πο- αϊ έν- Ήργάσθη μετά σνστηματι- κότητος καΐ έν συνεργασία μετά τοΰ άειμνήοττου Στεφάνου Γρατΐσέα „ , _, , , . _, διά την δ,άδοσ.ν τής καλλ.εργείας «ερμος ό-οδός και τόν οποίον δεν τής σουλτανίνης καΐ Ιδίως είς τάς έγκατέλε.πεν η μόνον δταν ούτος περ,οχάς Μαλεβιζίου καΐ Μονοφα- (ο θεολόγος Ιωάννης) τω 96 μ.Χ. τσίου. 'Εττρόκειτο τκερί χαρακτη- έτΓ1 Δομιτιανου ωδηγήθη δέσμ.ος ρος έναρέτου καΐ φ.λανθρώττου, έ- ξ θ έτΓ1 ΑθΓ'σ<; ,_.„.,._, διά τομτο άγαττητοθ κα' έξιρισθη έκεϊθεν είς την νησον τόσον μεταξύ των προσφύγων δσον Πάτμον. Ό Ευαγγελιστής Ίωάν- καϊ των γηγενών τής περιοχής τού "Κ· αναχωρών είς την Ρώμην, ένε- Ήρακλείου Κρήτης, τούς όποίους χείριοχν είς τόν Πολύκαρπον έττι- καΐ έλύπησεν ή άπώλειά τού. —-«χλ» ™· —λ- τΑ», ,α., ·ι=_:. Είς την οικογένειαν Γτου καί Ι¬ διαιτέρως είς τόν ανεψιάν τού φί- ό οποίος έχειροτόνησεν άμέσ&χ; τόν λον κ. Αντώνιον ψηλοττάτην έκφρά Πολύκαρττον είς Διάκονον καί τόν ζομεν τά συλλνπητήριά μας, 6κράτητ~ τταρ' έαυτώ στολήν τού σκοτΓθν Σμύρνης τότε "Αγιον Βουκόλον, τοΰ ,τυράννου τούτου. "Αλλοι έτΊθεντο επί της τΓυράς, ιάλλοι ιέΊστρεβλοΰντο, άλλοι έσφά- ζοντο διά ιμαχαίρας, άλλων έσχί- ζοντο αί σάρκες καί άττέθνησκαν έκ τής άκατασχετου ανμοΡΡ<ϊγίος καΐ έν μέσω φρικτών πόνων κλπ. Ό Ιεράρχης Πολύχαρτίος συνε¬ λήφθη καί ωδηγήθη υπό στρατιω- τών ένώτΓΐον τοΰ Άνθυπάτου, δ- στις καταγοητευθεΐς έκ τοΰ σεβα- σμίου προσώπου τού, έκ τής γη- ραιάς καί συμπαθητΐικής μορφής τού καΐ έκ τής ήλικίας τού (95 έ¬ τών)1 έττΐ τοσούτον συνεκινήθη, ώ¬ στε έσπευσε νά τόν διαβεβαιώση δτι ήτο πρόθυμος νά τόν άττελευ- θερώση καΐ νά τόν άξιώση πολλών τιμών, είς περίπτωσιν καθ' ήν ήθε¬ λε ονγκοτΓεθη νά βλασφημηση ά¬ παξ καϊ μόνον τόν Χριστόν καΐ οθ- τως θά άττέφευγε τόν έπαπειλοϋν- τα αυτόν θάνατον. Είς απάντησιν των λόγων τούτων τού Άνθυπάτου ό Ιεράρχης Πολύκαρττος ήρκέσθη νά υψώση τούς όφθαλομούς τού πρός τόν Ουρανόν καϊ έν είδει μο- νολόγου νά εϊπη τάς εξής λέξε.ς, αί όττοΤαι κατέστησαν τόν Άνθύ- τΓατον ανίκανον να. έττανέλθη έττί της προτόχ—ώς τού: «Εΐμαι, εΤτττΛ/ ό Ιεράρχης Πολυκαρττος, 86 έτών, (1) κατα τα όιτοΐα νΐΓηρντΰ ττ>ν
ήη ρξς
ριός μας μάς διδάο-κει νά σχβώμο
θα καί ύττοληίΤιτώμβθα τάς άρ«άς
κα! τάς κοσμικάς έξουσίας, έν 6-
σω δέν βλαττττόμεθα είς την ττίστιν
καΐ είς την είς Χριστόν άγάηΓη>', δ¬
ταν δμως βλατττόμεθα μάς συιμβου-
λεύει νά μή ακούωμεν τάς άσεβείς
καί άττίοτους αρχάς καί καΐ έξου¬
σίας, ένεκα λοπτόν τής τοιαύτης
διδασκαλίας ήλθον είς συζήτησιν
μαζύ σου ίνα σού δείξω διά σαφών
όρισμών την αλήθειαν της τού Χρι»
στοϋ πίστεως καΐ πιστεύση—; αν
δέ άρνηθήτε εΐμαι άναγκασμενος
νά παύσω ττκσαν συζήτησιν. Πρός
τόν όχλον τούτον τόν αΐμοβόρον
καΐ άσειβή δέν κρίνω σκόττιμον νά·
έλθω είς λόγους, διότι έκ των προ¬
τέρων γνωρίζω την ασέβειαν καΐ
την άττιστίαν τού, συν—εία των ο¬
ποίον είναι ή έττιιμιονή τού νά ζη-
τή, δίκην λυσσβλέου λύκοο, τόν θά¬
νατόν μου» (Έκκλησ. . Ισορ'ια Εό-
σεοίου).
Μή δυνηθεΐς ό ΆνθύτΓατος να
πείση τόν "Αγιον Πολύκαρπον αίς
τό συγκινηθή ν' αρνηθή τόν Χρι¬
στόν, είτπεν είς αυτόν μβτ' όργής
καΐ άγανακτήσεως:
«"Εχω άγρια θηρία». Ρίξον με
νά μέ φάγωσιν», σ^ντησβν ό «"Α¬
γιος ΠολύκαρτΓθς».
«"Αν δέν φσβήισαι τα θηρία, τό¬
τε θά σέ ρίψω είς τό πΰρ 6ιά ν«
καής ζωντανός».
«Μέ ό—ΕΐλεΤς μέ τό —Ορ, «Τ-ττ«ρ ό
"Αγιος Πολύκαρπος', τώ ΐ
καίει μόνον ολίγον, άλλά δέν γνω-
ρίζεις δτι ύπάρχει καΐ αιώνιον πθρ,
τό όττοΤον θά καυση τούς έχθρούς
τής πίστεως τού Χριστοΰ: ΓΊραξον
ότι έττιθυμεΤς».
Ό Άνβυπατος, βλέττων την με¬
γάλην αυταπάρνησιν καί την ζώ-
σαν τγίστιν είς Χριστόν, διέταξ·
θάναττον τού Ιερομάρτυρος Πολυκάρ-
ττου καΐ συγχρόνως τταρήγγειλβ νά
κηρυχθή κατά τα κατ' εκείνην την
Εποχήν εΐθισμένα διά κηρυκος
τοίς έν μέσω τοθ Σταδίου «Πολύ-
καρτΓος ώμολογησεν έαχ/τόν Χρι¬
στιανισμόν είναι», διά τοθ κηρύγ-
ματος δέ τούτου έβεβαιώθη ττλέον
επισήμως ή είς θάνατον καταβΐκη
τού.
Ό κατάδικος πλέον Έττίσχοττος
Σμύρης, μ—ά τν είς θάνατον κα-
ταδίκην τον, ωδηγήθη άμεσος β|ς
τόν τόπον τού μαρτυρίου δττου ετβ-
θη έττί πυράς καΐ έκάη ζών.
«Πολύκαρττος ώλοκαυτωθη Λ6γε>
«Καρπόν ττολύν δούς έκ ττνρός
ξενότροπος Είκα δι έν Τριτάτη κα¬
τά ψλόξ Πολύκαρττον έχαυστν».
ΔΗΜ. ΠΛΟΥΜΗΣ
Ταξίσρχος έ.ά.
Σ η μ.: Λέγων 86 έτ&ν, ηννόει
τα ϊτη καθ' δ ΰ.τηρέττισεν τόν Χοι
οΊον έν πλήρει συνακτθήοτι τ&ν
χριστιανικών τού καθηκόγτω-ν, 1^-
τοι άπό τοθ 10 έ'τους τής ήλύιΧας
ΑΠΟ ΤΟ ΟΕΡΙΣΤΕΝ
Την 5 τρέχ. καί ώραν 1.30 ά—ο
γευματϋκήν έγέν—> ένύττιον ταθ
Συμβουλίου Α.Α.Π. (τού ύτΒουργβΙ-
ου Προνοίας, ή κλήρωσις 32 άκτχ-
λύτττων οΐκοττβδων τού Περιστβρί-
ου πρός ίσαρίθμους Παραγκου-
χους τΓαλαιους πρόσψυγ<ϊς. Βραδύτερον μετά τόν διακανο¬ νισμόν καί αλλων οΙκοττίθτΛν άττό τής Το—ογραφικής έπτηρεσίας τβ§ ύτΓουργείου Ποσνοΐσς Θά γίνη πά) ύα κλήρωσις. Λ
£ΤΟΙ 80όν ΑΚ ΦΥΛΛΟΥ 1410
ί
^ ΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΑΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚ9Ν ΙΥΙΦΕΡΜΤ|Ν
Κ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ 2ΟΚΡΑΤΉΖ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΗΙΔΗΣ 1
■«■ Ι
9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1958
ΓΡΑΦΕΙΑ - ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΔ
ΟΔΟΙ ΣΤΑΔΙΟΥ 60 - ΊΉΑΕΦ. 57-126
ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ
Ό ουνάίελφβς κ. Κωστ. Βα-
ίΐλειβι», είς σίΐράν όΐρβρων τού
ίημβοΐίυθέντων είς τ© «Βή-
μβοι, γράφει χ α τ α η λ η-
„ Τ ι χ * πράγματα, περϊ τής
άνθίλληνικής Λράσεως τού έν
Κβμβτινή Τβύρκου ξέ
ί όηοΜί ίχβ» τόσον ρα
βννδή άτβ την έ γ κ λ η μ α-
Τ, χ ήν καί ά ν τ ε β ν ι·
„ ή ν άνοχήν των πάσης
ώ ί
.. _ τοπιχών καί κεντρικήν
Έλληνικών άρχών, ώστε φ α-
ν» ρ ά καί ανευ προσχημά-
ΙΜν έργαζεται δραστηρίως κα-
« τήί ασφαλείας καί τής ά-
τβΰ Ελληνικβΰ
Ι
Ό φίλβς συνάδελςββς γράφει,
μίτα,ϋ αλλων, καΐ τα £ξής,
ι^Ι τής δράσεώς τοϋ π ρ ω-
ιο τ ύ π β ι> αύτοϋ άντΐπρβ-
είς
οί
βΐς την Δυτικήν
ίτροελάαουν
Θράκην ! »
«Πλήν τβϋ Τβύρκβυ πΟβ|έ-
γβ», συνεχίζει β κ. Βασίλειον,
ασκβυν αναφανίόν άνβελληνι-
η
της
φ βελληνι
«ρβτταγάνδαν *«1 ©ί ύττ©
Τθϋρχικης κυβερνήσεως
«ίτοστελλφεΛΌΐ ειΐς την Δυτι¬
κήν θράκην τοορκοδιδάσχα-
λβι, «φεδρβι άξιωμοαικοί, οί
©ιτβιβι ένσταλάζουν είς τάς
Ψυχάς των Μολί
των
χς Μουοβυλμανβπαί-
ώων το δηλητήριον ά δ ι α λ-
λ ά κ
θ α ν
φανατισμόν καί
σ ι μ © υ μίσους κα¬
τά τής Ελλάδος.»
Οί περί ών β λβγος τουρκο-
οιδασκαλβι έφθασαν μέχρι τοΰ
σημείου νά καταδιδάζουν τάς
Ελληνικάς σημαίας αί βίΐβΐαι
ανηρτώντο είς τα σχολεΐα
κατά τάς '- ' " - -
ς
6 οποίος, ειρήσθω έν
©ρά-
ρώφ, ϊ Ι ν α ι ά ξ ι ω μ «-
ίΐχός τβΰ Τουρκι¬
κόν ατρατοΰ :
«Ό τρόπβς κατά τβν οποίον
ί ϊ δ
χρζ ή μρ
φρ την οποίαν εττιύεικνύει
ί«τι των 'Ελληνίκων
Μβυσβυλμανοπαιδες ηρνούντο
νά κρατήσβυν Ελληνικάς ση-
μαίας είς τα χερια των ή, &ν
ήσαν χάρτιναι, ώς συνήθως,
τάς εσχιζαν.
. - , ^ '° κ· Βασιλείω, έκτός ττολ-
χ,νί.ται χχι δρα β Τουρκβς 'λών αλλων χαρακτηριστικών
ίρόμνβς Κομβτινης, τα μέσα | γεγονότων, τα ©ποία έν σννε-
Λ«) μεταχειριζεται, η συμπερι- χεία άναφέρει, σχετικώς
„«* την Λ^Λι*ν ί-^"»-- την άποβράόυναιν τ<~ κου προξένου καί την ά χ α- πβσταβμηί. Τβΰτβ &λ>Α>α-
τε Ιχε τβνιοθη είς βλβυς τβύς
ίιχβυς της διαπασών άπω τόν
υποφαινόμενον καΐ αλλους «Έλ-
?^5 αΡθΡ°νρ«φ ύ δ
ρχ
και ένα πλήβος άλλων οτοιχεί-
«ν, όίηγβΰν είς τό συμπέρα-
αμα επ είς την Τουρκίαν καλ¬
λιεργηταί έπιμβνως τβ όνει¬
ρον τής 'Οβωμαινικής Αύτοκρα-
τορίας καί τής επεκτάσεως της
αημίρινήί Τβυρκίας πρός ο-
λα< τας κατευϊθύνοεις. "Ο,τι γΐνϊται είναι μελετημένον καί ίφαρμοζεται μεθοδικώς. Δίΐχνει δέ δτι αποτελεί τμη- μα ηρογράμματος μακράς πνο- τς καλώς καταοτρωμένον άπβ έχων. «"Ηρχιαε προπαγάνδαν μί- οους κατά τήί Ελλάδος και ηαντός τβΰ "Ελληνικβΰ, μετα- ίν ιδίως τής Μβυσουλμανικής νίβλαίας καί τοΰ ιΜβυσβυλμα- νιχού χλιίρβν», ηρος τσ- σκο- κβν ίέ τούτον διέθεσε τ ε- ρ ά β τ ι α ποσά—προερχόμε- νβ φνοικά εί Άγκυρας— διά ;ήν ανέγεροιν μεγαλοπρεποϋς κτιριου, τβ οποίον έχει ειδικόν έντίυκτήριον, βηου γίνονται ίκί πχρουσία τους ομιλίαι καί ίλξ έ όβλλ ς μ μέ ότνβελληνικβν πε- ριιχομενβν !.. «Όμιληταί, δργανα τβΰ Τβόρκβ» ίτρβξενου, έκτοξεύουν απειλάς αύστηρων πβιινών, ποΰ 9» έΐτι6λΐ>θοΰν κατά των Μου-
λ οί βπβίοι άρνοΰν-
,· Γ-,ρ«γν^, πού δια-
ιχνη εβνικής φιλβτιμί-
οέν^ σιτίζονται μέ τα
βελανίίΐα τής χοδεο-
νητικης Κίρκης _ τά « ε ρΤ-
Φ «Ι μ α ύπερέσοδα τβϋ κρα-
τικβΰ ίτρβϋίτβλογιβμβΰ _ άπβ
τβυατερημα δηλαδη τβϋ π ε ι-
νωντ©ς καΐ γυμνη-
τ ε υ β ν τ β ς Ελληνικβΰ
Λαοι>!
Είναι ύυστυχώς «πίστις δέ-
δαιβν, ότι τβ ά α υ γ κ ό λ-
λ η τ β ν μωσαϊκβν, πβύ λέ-
γβται Αντιπολίτευσις, παρα-
παιει καί δέν είναι είς θέσιν
νά σταματήση τβ κατρακύλι-
σμα τού "Εθνβυς είς τβ βάρα-
βρον της β λ ο κ λ η ρ ω τ ι-
ν " ' έξβυβενώσεως, είς τβ 6-
ρ α γ δ α ί ω ς φέρβ-
Οί "Ελληνες δμως άξιωματι-
κοι των τριών έπλων καϊ κυ-
ρίως ή στρατιά των στρατηγών
ναυάρχων καΐ ΐττεράρχων, ©Ι 6
πβΐβι πλβυσιβπαρβ-
χ ω ς άμείβονται άπω τβν λαϊ
κβν ίδρώ
λών και
κης
πβΐβν
ται!
κότητα
ηκήν άρχών
Οράκης—αί βίτβΐαι, ώΐτιως γρά¬
φει λί την
ρακτηρΐστβν άνεκτι- |καΐ 5ονέαεων _ έν μέσω τής
κοτητα των Έλλην.™», *λ(*λ» αφάνταστον λαϊκάς κακοδαιμ©
νίας—τί πράττβυν; 'Εληομβνη-
σαν τόν δρκον των;
Δέν θίγβνται άιτ© τάς σι>νε-
χεϊς Ί'ουρκικας ΐτρβκλήσεις,
άίτβ τοΰς έξευτελισιμοΰς καί τάς
ταπεινώσεις είς τάς ©ποίας ύ-
ίτοοάλλβυν την Έλλάδα οί έ-
χδρβί μας;
Οί άξιωματικβί μας ελησμο-
νηβαν δοστνχώς δτι οί συνάδελ
ψοί των τοΰ 1909 εξεδήλωσαν
φεΐ, «κ λ ί νούν
σπβνδυλικήν
λην, ενώπιον
ε ι ξ ι ν
είς έν
ταγή ς»—-πρβσθετει ©τι ή εν
α τ ή¬
το υ,
ύ η ©-
γ ς
Κομβτινή
έ
ή
τβν>ρκό-
ή
μή μη βν>ρκό
φωνβς έςρ—μερίς «Άκίν», ήτις
ώς γνωστόν δημοοιεύει άνβελ-
ληνικά όίρθρα, έκτΛ>ίτοντ«ι είς
πιεβτηριβν
Προξενείου !
Αύτά, άντιστάσεως
τού
τ
Τβυρκικβυ
μη βυ-
σης, συμβαη^βυν είς την Ελ¬
ληνικήν ©ράκην, καθ" ην στι¬
γμήν ό μέν άρχηγος των Τούρ
κων ιΚι>ίτρίων γαυριά καί βρι-
αμδβλβγεί διά τό ό ρ ι α τ ι-
κ_ό ν βάψιμβν τής Κι>πρνα-
κης Έλευθερ-.ας, οί <5ε δασι'&ου ζοΰκοι όπαύβί τού Θυσιάζβυν δημοσία πρόβατα καΐ πινβυν τό αίμα των, υπο τα όμματα τβΰ — κατά τόν κυβερνητικόν Τύπον — φιλελεϋθέρου κ. Φούτ διά νά δ«ίξβτ>ν δτι άνυπβμο-
ά ύ Ελλ
ξ μ
νά χύσβυν Ελληνικόν
αΐμα!..
Καΐ είναι μέν γνωστόν ότι
ή Ελλάς δεν αποτελεί πλέον
κράτβς κυρίαρχον καΐ ανε¬
ξάρτητον, άλλά διεθνές «κ λ ω -
'« ν* γίνουν βργοονα τής άν- |τσοσκοΰφι» καί Άγγλβ-
ίιλληνικής τβι> δράσεώς, βταν Ι τβι>ρκοαμε,οικανιικ©Λ'' ίτρβτεκτβ-
τ* Τούρκικα στρατεύματα βάράτον τής έ σ χ ά τ η ς 6-
κατά της Ιστορίας μας
ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΔΛΣΟΣ
ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΓΕΩΡΠΟΥ
ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΚΑΙ
ΟΙΚΟΠΕΑΟΠΟΙΕΙΤΑΙ!
Μία έπιστολή τοθ Δημάρχου κ. Δ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗ
τήν αγανάκτησίν των «5ιά τάς Ρα<ΤηρΙσε ^ ;:α------ _.λ . . * ως αναδασωτεον εκτοΐσιν. Παρά τού Δημάρχου τού Άγίου Γεωργίου Κερατ)σινίου κ. Δ. Ι. Μι- σαηλίδη, λαμβάνομεν την κατωτέ¬ ρω επιστολήν, έφ' ής εφιστώμεν την αμέριστον προσοχήν παντός άρμοδίου: Φίλε κ. ΔιευΘυντά, Πάνω άιτό τό λιμάνι τοΰ Άγίου Γεωργίου μεταξύ των Λεω- φόρων ΣαλαμΤνος καΐ Βασιλέως Γεωργίου κείται ό όμώνυμος λόφος με τό παληό έκκλησάκι τής Μονής τοΰ Άγίου Νικολάου δττου ό ·Κα- ραισκάκης τό 1827 έστησε τά Στρατηγείον τού, έτοιμάζων την έπίθεριν διά την απελευθέρωσιν των Αθηνών καϊ την λύσιν τής πο- λιορκίας τής Άκρσττόλεως. Πάνω στόν λόφο αυτόν, εΐχε στήσει καΐ ό ^έρξης τ όν θρόνο τού διά νά πα¬ ρακολουθήση άπό κεϊ την τύχη τής πολυτελοϋς καΐ υπερηφάνου άρμά- δας τού στήν ΣαλαμΤνα. . . Παρα¬ πλεύρως τοΰ Ναού τού Άγιου Νι¬ κολάου ανηγέρθη βραδύτερον ό Να- ός τοϋ Άγίου Γεωργίου. Τόν λόφον αυτόν, ό Δήμος Κε- ρατισινίου, διά τοϋς ανωτέρω ίστορικούς λόγους, έκήρυξε κοινό- χρηστον χώρον καί προέβη είς την φύτευ,σιν πλέον των 3 χιλιάδων ττεύ- κων, δαπανήσας σημαντικά ττοσά δια την συντήρησιν τού, "Υπουργείον Γεωργίας, δι* > άπό τού 1 942 έχα-
τοττοθεσίαν αυτήν
υβρείς τοΰς προπηλακιβμβΰς,
τάς απειλάς καΐ τάς προσβολάς
έν γένει, τάς οποίας ύφίατατο
Παρ' όλον δτι κατά τό 'ΥτΓθυρ-
γεΐον ΟΓκονομικών ή έκτασις αυτή
καί τότε ή χωρ» μας_κυδερ- άντγκει είς τό Δημόσιον, έν τούτοις,
νωμένη ύίτβ τής φαυλοκρατί- διάφοροι φερόμενοι ώς Ιδιοκτττται,
ας—άπ© ενα Τβΰρκβν άχβοφορο έ-έτυχον βάσει δόσεως δρκου ενός
τέν διαδόητβν Κερίμ Άγά τής ,έ^ αυτών/ αναγνώρισιν δικαιώμα-
©λί ί ύ ά !το(ϊ ^ « ζόεο ί η
η ρίμ Άγά τής , ρ μ
©εασαλονίκης καί τβύς άρνη- !το(ϊ ^ΜΠς ««' σ—,ρζόμενοι είς την
σιθρήσκβυς Τβυρκοεδραίβυς Κ« αναγνώρισιν αύτην, επέτυχον άκύ-
&ερνήτας τής ΌθωμαΛ"ΐκή$ Αν- Ρωσιν τοί' διατάγματος ττερΐ άνα-
&ερνήτας
τοκρατορίας.
Ή ΰίτομονή δμως τβΰ μ ά ρ-
τ υ ρ β ς Ελληνικβΰ Λαοΰ
έχει δρια. "Οταν δέ κάηβτε
έξαντληθή δέν θά μείνη δυσ-
δα)σώσεως τοΰ ύψώματος, έτΓετυχον
Σχεδίου κα! μετατροττήν τού άλσυ-
λίου είς οικονομικόν τετράγωνον.
Διά νά ττροβοϋν δμως είς οίκο-
βόμησιν έττρεττΐ: νά έκριζωθούν ή
νά ύλοτομηβοΰν τα πεύκα τού Δή-
μου καϊ κατά τα μεσάνυχτα τής
23ης πρός την 24ην λήξαντος μη-
νς, μέ άνθρώπους των, εκοψαν περϊ
τα 25 πεΰκα καί μόλις έγιναν άν-
τιληπτοΐ έτράττησαν είς φυγήν.
Δυστυχώς αύτά δλα γίνονται
διότι ό Δήμος δέν έχει την δυνα-
τότητα νά καταβάλη είς τοΰς άντι-
δίκοος την έπιδικοΐσθεΤσαν αποζη¬
μίωσιν.
Πρέπει δμως νά όμολογηθή δτι
ή κατοχύρωσις τής ΐερότητος τού
ΐστορικοΰ τούτου χωρου ήτο καθή¬
κον τοΰ Κράτους καί ό Δήμος ϊκα-
με ότι ήτο δυνατόν διά την διαφύ-
λαξίν τού. Ή ο—οζημίωσις δμως
των τυχόν ίδιοκτητών, έν συνεχεία
των δαττανών είς τάς οποίας υπε¬
βλήθη διά την δημιουργίαν τού
άλσους καί την έπϊ δύο δεχάδας
έτών σΐΛτήρησίν τού, ήτο πέραν
των δυνάμεών τού.
Σήμερον, εάν δέν έττέμβη τό
Κράτος, ό χώρος αύτός εΤναι χαμέ-
νος και αί εύθύναι δέν θά βαρύ¬
νουν τόν Δήμον.
Ό Δήμος Κερατσινίου προέβη
είς άπάρτας τάς ένδεδειγμένας ε¬
νεργείας ττρός τόν κ. Πρόεδρον τής
Κυβερνήσεως πρός την Βουλήν των
'Εϊλλήνων, ττρός τοΰς κ.κ. Ύπουρ-
γους Έσωτερικών καΐ Γεωργίας
των οποίων εκίνησε τό ενδιαφέρον
καΐ διά τής επεμβάσεως των ή
υπόθεσις παραμένει στάσιμος επί
τοΰ παρόντος, ό κίνδυνος δμως διά
νά αποσοβήθη ή πρέπει τό Δημό¬
σιον νά αναλάβη τό βάρος τής άττο-
4ημιώσεως ή νά ενισχύση τόν Δή¬
μον οικονομικάς έστω καΐ διά δα-
νείου, διά νά καταβάλη} αύτός έν
ά άά η
Πολύτιμον καί θαυματουργόν λείψανον
ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΙΟΝ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ
ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΑΠΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΤΟΥ ΕΞ ΕΦΕΣΟΥ
Διατί μετωνομάσθη άπό Παγκράτιος είς Πολύκαρττον
ό "Αγιος Ίεράρχης.—Μαθητής τού ΕυαγγελιστοΟ Μω-
άννου.—Πώς ανεδείχθη Ποιμενάρχης Σμύρνης. — Είς
τήνΡώμην.—■ Οίάμειλικτοι διωγμοί των Χριστιανών όπό
τώνΡωμαίων.—Πώς έμαρτύρησενέπίπυράς, καείςζών.
•Υπό τοΰ κ. ΔΗΜ. ΠΛΟΥΜΗ, Ταξιάρχου έ. ά
'Εκθύμως συνιστώμειν (είς θανάτου τού. Ό Άγιος Βουκόλος,
τους αναγνώστας μας—καί ί- αίσθανθείς τόν θάνατόν τού, έξε-
δίως είς έκείνους έξ αυτών, πού
την καταγωγήν των Ιλκουν ά-
ττο την αλησμόνητον Νύμφην
τής ' Ι ωνίας—την -παρακολού¬
θησιν τού κατωτέρω δημοσιευα
μένου άρθρου τοΰ έπιλέκτου μας
συνεργάτου κ. Δ. Πλούμη, τα-
ξιάρχου έ.ά., άναφερομένου είς
τόν βίον, τό έργον καΐ τό μαρ
τύριον τοΰ πρώτου 'ΕττιτκότΓου
καΐ πολιούχου Σμύρνης Άγίου
Πολυκάρπου. Επί τή εύκαιρία
θά έπεθυμούμεν νά υποδείξωμεν
ευλαβώς είς τόν Μακαριώτατον
"Αρχιεπίσκοπον Αθηνών καΐ ττά
σης Ελλάδος κ. Θεόκλητον την
ανάγκην όπως, εύαρεστούμενος,
μεριμνήση διά την αποστολήν
Ήγουμένου είς την Ιεράν Μονήν ι^^_*
μη
χς τίποτε όρθιον είς τόν
δΰομβιρβν αιΐτόν τόπβν,
ηβϋ ήταν έν τβύτβις &|ιβς κα-
λυτέρας τύχης, διά τβύς αγώ¬
νας καΐ τάς θυσίας τοΰ υπέρ ϋ
έλει>θερίας, υπέρ τής έΦ
τιμής καί αξιοπρεπείας.
Μ. ΚΑΛΟΣ
ΈθνΊΚθθρησκευτικά ζητήματα
Ο ΚΛΗΡΟΣ ΜΑΣ
Ήμωΐκός πρωτοπόρος είςτούς έθνικούς αγώνας καίκαθυ-
στερημένος είς τα τής θρησκείας. — Τα προβλήματα τού
.. εσχάτη άνάγκη την αποζημίωσιν
έν συνεχεία παρ άτήν άντίθεσιν τού διά λογαριασμόν τοΰ Πανελληνίου.
Δήμον άπό τό ΎτΓθυργεΐον Δημο- Ό Δήμαρχος
σίων Έργων τροποποίησιν τού Ι Δ. Ι. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
Βάσει των δικαιωμάτων τού πολίτου
Η ΑΡΧΗ ΤΗΧ ΙΙΟΓΗΤΟΙ
ΚΑΙ Η "ΝΕΑ ΑΙΟΛΙΧ..
Τού συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
)1«1>"
γΜί 1
οιο Ι
ο «4
V
τούς τταπαοες μας; ΛΛερΐκους
ν α ι, τούς περισσοτέρους δμως
δ χ ι.
Ως έξεθέσαμεν καϊ ανωτέρω ό
Κλήρος μας έζακολουθει και μέ¬
χρι σήμερον νά ευρίσκεται είς την μίαν σημερινήν τακτικήν μάχην,
πρώτην γραμμήν των 'Εθνικών ά-
γώνων,
ως στόχον διά τόν εχθρόν καΐ την αύτη προφυλάσσει τούς πολίτας ά
οπίσω άπό πέτρες καΐ δέντρα ά- | πό ένδεχομένας αυθαιρεσίας των
μυντικήν τακτικήν τού. Παρά την όργάνων της.
γενναιότητά τού, δλα αύτά θ' ά- ! Κατά την κρατήσασαν ήδη έν τή με τ0 θ£μα
ποβούν άρνητικοΐ παράγοντες διά έπιστήμη γνώμην, ήν άπό τίνων
ημρή ή μ
ραμμήν τν Προκειμένου λοιπόν περϊ τού ώς
γώνων. Δυστυχώς δέν δυνάμεθα εΤττον κληρικού τής σήμερον, ύπάρ-
να βεβαιώσωμεν τθ ίδιον καΐ περΐ χούν δημιουργηθέντες άπό πολλού,
των άγώνων των αφορώντων μό- διάφοροι άρνητικοΐ παράγοντες οΐ-
νον την Θρησκείαν, οΐτινες καΐ ά- τίνες τταρεμποδίζουν την ανύψωσιν
ττοτελοΰν την πρωτίστην άττοστο- τού είς την έμπρέττουσαν αότίρ
λήν τού. Βεβαίως 6 πρός τούτο ζή- θέσιν.
λος καΐ ή άγωνιστ.κή τού διάθεσις ' Διά νά διορισθή κανεις οημοδι-
παραμένουν τό αστό ώς ήσαν κα- δάσκαλος στό τελευταΐο χωριό εί¬
τα τό παρελθόν, δηλαδη «.ατα την ναι απαραίτητον νά έχη καποιο
έτών παγίως άκολουθεΐ ή νομολο-
γία των δικαοτηρίων, δ ι' α ύ-
τής άπαγ ο ρ ε ύ ε τ α ι
τόσον ή τυπική ο ν ι-
σότηςτοΰνόμουοΐα
ις οί
ματα καθιερωνει την αρχήν τής ί¬
σότητος, όρίζον έν άρθρφ 3, δτι
οί Ελληνες είναι Τσοί ενώπιον
τού νόμου.
κώς καΐ αί άλλαι διατάξεις αί ά-
Ή διάταξις αύτη δττως γενι-
ναφερόμεναι είς τάς ατομικάς έ-
λειυθερίας θέτει δριον έν τη άσ-
"Αττό τής έττοχής τής υποδουλώ- , ροΰμε νά προσαγορεύσουμε έτσι φέσι πού άττοτελούν πρώτης τάξε- ' κήσει τής κρατικής έξουσίας καΐ
οϊως τού "Ιιθνους μας άπο διαφό¬
ρους ξένους λαούς, και κυριως τους
Τούρκους, ό ροΛος όν επαιςεν ό
Κλήρος μας, υπήρξε διπλους. Θρη-
«ειττικός καί 'Εαθνικος. Μετά την
Τοιφκικήν κατακτησιν, οί παπα-
6ες μας αρχικώς είς τά Κ. ρ υ-
♦ α σ χ ο λ ε ι α είς τα όποϊα
1*τέ6αιναν τά παιδία μαι, νύκτωρ,
ΐ»έ τό φεγγαράκι τό
λ ο μ ττ ρ ό όπως τό λέγει τό
ϊχετικό ττοίημα, έδίδασκον είς αο-
Τ4 την ττίστην και την γλώσσαν
των τΓατέρων των. "Εττειτα δέ όταν
^ κοπακτητης έττέτρεψε την ΰτταρ-
ίιν φανερόν σχολείων, μαζύ μέ
■'ους κλιρικούς, έδιοασκον καί κο-
'μικοι διδάσκαλοι. Και οί δύο αύ-
'οϊ οί τα—ιινοι καΐ άφανεις έθνικοί
*Υ«νιστοί ο ττ α π α «, καϊ ό
6άσκαλος διετήρησαν την
τιστην καΐ τόν εθνισμό μας στά
•^ολα ίκεΐνα χρονια της δου-
*°ί· Καΐ δχι μόνον τότε άλλά
*β' μίχρι των ημερών μας άκόμη
*&«ίασαν πολλάκις την ζωήν τ«ν
Χ^ιν των Ιδανικών αυτών.
"Εγραψα καΐ άλλοτε, πλέον ή
""«ξ, ότι τό "Εθνος έχει Ιεράν ύ-
'οχρεωσιν νά άναγείρη άνα εν
είς τους άγνωστονς αύ-
. ώς εΤπον ίθνικούς αγων ισ τάς,
καί τόν δάσκαλο, δτΓως
είς τόν άγνωστον στρα-
Τί όρίζει σχετικώς τό Σύνταγμα
Τό σύνταγμα μας δττως άλλως κος, ϋφυπουργός ΟΙκισμοΰ. πρέ-
τε καΐ δλα τα σύγχρονα συντάγ- ! ττει την αρχήν ταύτην νά έχη ώς
(Κύριον γνώμονα των καθέκαιστα
ένεργειών τού.
Πλήρως θά εφαρμοσθή ή άρχή
αυτή τής ίσότητος ήτις άτΓθτελεΐ
σνγχρόνως καΐ άττοοοσιν δικαιο-
σύνης, εάν θελήση ένασκών κατά
τρόπον άκριβοδίκαιον την διακρι-
τικήν τού εξουσίαν, ήτις τού ανε¬
τέθη, εάν θελήση νά έξαρθη είς
τής Άμπελακιωτισσης (Κοζί-ι
τσης) τής Ναυττακτίας, είς την
οποίαν άπόκειται ή σεβασμία
φρασε την επιθυμίαν· δπως) τόν
Βια&εοίΙθή έττί τού ΊΕττια/κοπικοΰ
©ρόνου ό Πολύκαρττος, δττερ καϊ
εγένετο επί τής Αύτοκρατορίας
Άντωνίου τού Εύσεβοΰς (138—
161 μ. Χ ) τοΰ καΐ φιλοσόφου έπι-
ικληθέντος. Μετά ττάσης δέ συνέσε¬
ως, φρονήσεως ζήλου καίέπι.μελείας,
εξετέλεσε τα καθήκοντά τού ό Ί¬
εράρχης Πολύκαρπος, μανθάνομεν
καί έκ τής θείας Άττοκαλύψεως
τού Εύαγγελιοτοΰ Θεολόγου Ιω¬
άννου, είς την οποίαν ύπηρεπαινουν
ται τά Ιργα τού Ίερομάρτυρος Πο¬
λυκάρπου καί έκθειάζονται αί άρε-
ταί τον.
Κατά τό 198 μ.Χ. ό Ίερομάρτυς
Πολύκαρττος μετέβη είς Ρώμην μέ
διά τόν διακανο¬
νισμόν τής Άγίας τού Πάσχα εορ¬
τής ή όποία ετελεΤτο τότε κατά
τρόπον μέ τόν σήμερον
Έτπσχσττος τής Ρώ-
ό Άνίκητος, μεθ' ού ό
Πολύκαρπος συνεζήτησε
χείρ τοϋ Άγίου, καί ή όττοία
άπό καιροΰ στερεΐται πνευμα-
τικοΰ ΤΓροισταμένου, ώς καΐ διά ,
την οικονομικήν της ενίσχυσιν, Ι , , . ,,,,,. . ,
άτε σιερουμένης ττόρων. είς δέ !το θεμα τουτο (οί έξ Ιουδα,ων
τόν Νομάρχην Αίτωλοαχαρνανί- Χριστιονθ! έττανηΐγυρ^ιζον το Αγι-
ας καΐ Βουλευτάς Ναυττακτίας °ν Πάσχα, τρώγοντες άμνον είς
δπως ένδιαφερθώσ' διά την διά μνήμην τής Άναστάσεως τού Χρι-
νοιξιν μικροϋ τμήματος, τής ό- ' <*τού, άβιαφοροΰντες δέ έντβλώς δού μεταξύ των χωρίων Άμττε- ττερΐ τής ημέρας, ετέλουν τό Γΐά- λακιωτίσσης καΐ Περδικόβρυσης ' οτχα κατά την ημέραν καθ' ήν ήθε- Ναυπακτίας, ώστε νά είναι δυ-|λε συμττέσει ή 14 ή ή 16 ήμέρα νατή ή κίνησις αύτοτκτνητων |τοΰ μηνός Μαρτίου, ένώ οί λοιττοϊ πρός την Ί. Μονήν καί έκ Καρ ττενησίου καί έν γένει Ευρυτανί άς. Εύχής, έτπσης, έργον θά Χριοτιανοΐ—ήτοι απασαι αί έν τή Δύσει Χριο-τιανικαΐ Κοινότητες— 'έώιρταζον την ανάμνησιν τής Άνα- ήτο εάν ό Δήμαρχος τής Νέας Ι στάσεως τού Χριστοΰ, την άμέσως Σμύρνης, βαστάζων την βαρει επομένην μετά την πανσέληνον Κυ- αν κληρονομίαν τής όμωνύμου Ι ρ,ακήν, ήτις ήθελε σνμττέσει μετά ' Ι ωνικής πόλεως, νά διωργάνω- ι την [ο-μερίαν, δπως γίνεται καΐ νεν ειδικήν έκδρομήν συμττολι- οήμερον). "Επί τοΰ θέματος τού¬ των είς την Ιεράν Μονήν διά | .^ ^ κατωρθώθη «ά έ-ιτευχθή ττροσκύνημα εύλαβές τής σεβα- στής χειρός τού Πολιούχου τής Πόλεως Άγίου. Είς την Ιεράν Μονήν τής Άμ- ττελοχιωτίοΌτις (Κοζίτσης) τής Ναυπακιτίας φυλάσσεται ή σεβα- σμια χεΐρ τού Άγιον Πολυκάρττον Έπισχόττου Σμύρνης. Ό Έκκλησ ι αστικάς συγγραφεύς ονμφωνια. Ό Έττίσκοττος Ρώμης Άνίκητος ττολλάς ιτερπτοιήσεις έττεΐδαψίλευ- σεν είς τόν ττοιμενάρχην τής Σμύρ¬ νης Πολύκαρπον καΐ παρεχώρησεν αύ«ώ καΐ την ίδιαν τού Έικκλησίαν —έφ' ής σήμερον τό Βατικανόν ττι- θανώς—δττως τελεση ούτος έν αυ¬ τή τό τής Θείας Ευχαριστίας μυ- άγαθόν Κύριον μου Ίηθθΰν Χ<«- στόν, δστις ουδεμίαν λύπην μοί έ- ■προςένησεν είς τό τόσον διάστημα της ζωης μου, μάλιοτα δέ μοί έχάτ ρισε μυρίας ευεργεσίας, πώς λοι- ττόν ού θέλει; να ύβρίσω ίγώ τοθ- τον άγαθόν καΐ εύεργετικώτατον αύθέντην μόν, νά ΰβρίσω τόν Βα¬ σ ιλέα μου, τόν ρύοτην μου, τον Σωτήρα μου» ('£κκλησιαστική Ί- στορία Ευσεβίου). Ό ΆνθύτΓατος δυσηρεστήθη εκ της άτταντήσεως ταύτης καΐ εζή¬ τει έτπμόνως τταρά τού Σίβασμί- ου Έπισκόττου Πολυκάρττου νά. αρ¬ νηθή τόν Χριστόν όταν έλαβε την απάντησιν «Εάν ύττερηφανεύσκσ'αι διά τό άξίωμά σου καί διά τό αθιω μα τού αύθέντου σου ιΚαίσαρος κα! τρέμεις πρό αυτού καί ζητ«Τς κα3 έγω να ομόσω είς αυτόν, ττροσ- ττοιούμενος άγνοιαν ττερί τοθ τίς άκουσον ιμεΐττχ τταρρηρίαο καΐ ελευθέριος, ότι χριστιανός εί- μαι κατά τό σχήμα καϊ κατα τό πνεΰμα άν δέ θέλης νά μάθης κα¬ τά πλάτος τα τοΰ ΧριστιανισμοΟ, 6ος χρονικόν διάστημα καΐ άκου¬ σον». ('Εκκλησ. Ίστορία Εώο«64· ου). Ό Άνθύττατος τότε έδήλω— σαφώς καί κατηγοοηματικώς πρός τόν Ίεράρχην Πολύκαρττον, ότι 6έν ένδιαφέρεται περϊ θρησκευτικών πραγμάτων ούτε καί κατέχεται υ¬ πό τού πόβου νά γίνη μύστης τής Χριστιανικής θρησκείας, άλλ' 6α1- νο μόνον πού τόν έφόβιζεν ήτο 1 φανατική εξέγερσις τού δχλου (των είδολατρών) καΐ εΤττεν ττρός τον Άγιον Πολύκαρττον, δτι είναι ηρ&- θαμος νά τόν αφήση ελεύθερον, είς περίπτωσιν καθ' ήν θά ηδύνατο να καταπραΰνη τό μαινόμενον ιτλή- θος. Τότε ό "Αγιος Πολύκαρ—ος τώ όπτήντησεν: Ό 'Ϋττερένδοξος Κύ- Εύσέβιος ττεριωρίσθη είς την λε- , στήριον. Κατά την ημέραν ταύτην τττομερη περιγραφήν τού μαρτυ-' ο! δύο ούτοι Ίβράρχαι σννεκοινώ- ρίου, είς τό όττοϊον ύτΓεβλήθη ό 1ε- Ι νησαν των άχοάιντων μυστηρίων. ροαάρτυς Πολύκαρπος, χωρΐς νά Ό Ίεράρχης Πολύκαρπος, έπα- το υψος των κρισιμων περιστασετ ών ποϋ διέρχεται τό ττροσφυγικόν στοιχείον, καΐ κυρίως αναφορικώς κάμνη λόγον ττερί τής ιδιαιτέρας | νελθών είς την έν Σμύρνη έτπσκο- του Πατρίδος. "Αλλος άμως ονγ- ττήν τού καΐ βλεττ«ν τούς κατά γραφεύς, μάς δίδει στοιχεϊα διά τούς γονεις τού καΐ διά την αιτίαν μετονομασίας τού είς ΠοΛυκαρ- πον. ής προσφυγικής άττο- Ι Ό διαπρεπής ίεράρχης Πολύ- εποχήν τής Δουλείας. Οϊ καιροϊ δμως σιγά σιγά ήλλαξαν έκτοτε. Καΐ αί συνθήκκι υπό τάς οποίας £5ρ<χ τότε ό Κλήρος, μή προσαρ- μοσθεΊσαι βαθμηδόν μέ τούς νέους και ρούς, κατήντησαν σήμερον άρ- νητικαί και έττιζήμιοι διά την, ώς βιττον πρωτίστην Αποστολήν τού. Καΐ ύπεύθυνοι διά τό θλιβερόν αύ- τό κατάντημα ήμεθα δλοι, Έκκλη- σία, Κράτος, Κοινωνία, έκτός των βιοτταλαιστών καΐ φυτοζωούντων τταττάδων μας! Ό κληριχός της σήμερον δύνα¬ ται νά τταραβληθή επιτυχώς μέ έ¬ να ήρωικόν άγωνιοτήν τού είχοσι- ένα έττανελθόντα είς την ζωήν διά ύπάρχει όσάκ πολίται δέν τυγχά- νουν τής αυτής μ ε- ταχειρίσεως έκ μ έ- ρους των όργάνων τής διοικήσεως καΐ τής Δικαιοσύνης κα¬ τά την παρ' αυτών φαρμογήν των ν 6- πτυχίον. Διά νά χειροτον.τ- θη κληρικός αύτό θεωρεΤτα. μέν _ ^ _ ^ __ - . .. . . - καιλόν, άλλ' δχι καΐ απαραίτητον. Ι μ ω ν. Όσον καί ή οΰσιαστική Άρκει νάέχητάμέσασέ - - · ... κάττοιο Δεσπότη διά νά τδν χει- ροτονήση. "Ετσι τουλάχιστον εγέ¬ νετο μέχρι ττρό τινος. Καί φαντά- ζομαι νά έξακολουθεϊ έτσι. Κατά¬ στασις λυπηρά καΐ άττοκαρδιωτι- κή διά τόν κάθε "Ελληνα πού θέ¬ λει νά βλέπη τόν Κλήρον τγ ρ ο>
τ ο π ό ρ ο ν καΐ είς την θρη-
σκευτϊκήν, δηλαδη την ώς είπον
ττρωτίστην τού Αποστολήν. Καΐ
δύναται ή κατάστασις αυτή νά
διορθωθή άν θεσττισθή νόμος άττοι
των πτυχίον όρισ.μέ-
ττ ο υ δ ώ ν άττό τόν
ς
«Ις τούς γνωστούς μεγά-
ά ΐ Τ γά
1*τ>ι «Ις
ί**1 ϊιράρχας καΐ εΤς τινάς μεγά
Τ*> ^δασκάλους τού Γένους. Διά
Γ* "Λαθέτομεν καΐ είς αύτούς
141 τόν φόρον τιμίνς καί εύγνω-
χας καΐ εΤς τινάς μεγά-
ά ύ Γέ Διά
^ μας!
ΑΐΓό τής Ιδρύσεως σχεδόν τού
πνικού Βασίλειον, αί δύο αύ-
τάξεις των (θνιχών παραγόν-
^ορουσιάζουν ίνα σωρό προ-
ττα. Κκρίως ή των Κληρικών
Λ* καΐ μόνον οά
ά
Γ 3
ΐ μόνον οά τρ
^,νά ασχοληθώμεν, καθότι τα
Γ*λήματά των είναι και ττερισ-
ττολύπλοκα και
δύσ-
4
Ήορώντα τους δύο αύτούς
'οραγοντας ζητήμ—α ονζητούνται
"υο ίχ γ^, ^ 3^ τταραγόν-
£ ^ν δχι οί κυριώτεροι, είναι
ίνο<; ή άνε-αρκής μόρφωσις ένοριακών 1ε- Λ ; ►«ς καί δεύτερον ή άνετταρ- "'^οδότησις τού συνόλου των. ΤΠ<; Ιδρύσεως σχεδόν τού Έλ- *" Κρατους καΐ λύονται κα- *4 λτ^Ι,Ι^00*· *** ^Ι^Ρ01 Χ^,'ί *ν<ονται γενναΤαι άττοφα- όριστικήν καΐ άττοτιλε- ' λύσιν των. Καΐ ττροκει- *·_τοΰ ζ—ήματος τής μορ- ™ν λειτουργών τής θρΐ" .♦βίνΐΓται δτι οί άλλόθρη- Οϊ, °«0ι «, Ε*ε>αΐοι καί Τούρκοι, ττρο-
^«ν ήμΤν. Διότι οί μέν όνο-
τ<=ύς Ιβικούς των Ρ α 6- ' <: καΐ οί δέ, Χ ό τ ζ α- ^°ί ·»α 8υό σημαίνουν * * α λ ο ς. Ήμβϊς Ι σίαν και τας μεθοοους της εττοχης . ό &μεμιττον τού ήθους άνισότης τού νόμου, οΤα ύπάρχει οσάκις ο νομοθέτης, είτε τάς αύ¬ τάς καταστάσεις ρυθμιζει κατά διάφορον τρόπον ή κατά διάφορον μέτρον, είτε διαφόρους καταστά¬ σεις ρυθμιζει όμοιομόρφως. κ.αϊ έν τούτω ακριβώς έγκειται ή πρακτική σημασία τής άρχής, διότι άλλως ή ■πΓροστασία των δι¬ καιωμάτων των αδύνατον ή έν γέ¬ νει μειονοψηφιών θά έξηρτάτο άπό την άνεξέλεγκτον κρίσιν τού παν- τοδυνάμου νομοθέτου. Ή διάταξις συνεπώς, τοΰ άρ- θρου 3 τού συντάγματος δέν επι¬ βάλλει μόνον την Ισην εφαρμογήν των νόμων, άλλά καΐ την ίσότη- τα αυτού τού νόμου. Δέν άπευ- είς γιαταγάνι τού, τίς τη την άσττρη, έστω καί φουστανέλλα τού καί τό κοκκινο ΕΠΙΜΕΛΩΣ Έττεισόδια, ώς έκεΤνο, ττού ττρο- εκλήθη είς την Βουλήν έξ άφορμης τΓροσωπικού θέματος τού κα- ι^.-, , ■ - - - „ ■ -. ή έφαρμοστήν των νόμων, άλλά λερή ' ομενους τ»ν αρχιερέων -που δεν ^, ^ ^ οβ^ έπ,τασσό- τπνορουμένου βουλευτού και τέως διευθυντού τού Σ ισμανογλείου Σα- ■ 9 _ * ■■ Γιι 1*1 ^^ άσχέτως ΰτταιτιότητος είναι καθόλου έ- „ διά τό γόητρον «αί κύρος "τής 'Εθν.κής 'Αντιτΐροσ»- ττείας καί, γεν.κώτερον, τού Κοι- νοβοι/λευτικού μας ττολιτευματος. Καί τΓρέτΓει νά άποφευγοντα. επι¬ μελώς. ΠΕΡΙ ΜΙΑΝ ΝΙΚΗΝ φορτηγόν ρΐτ» ίτυνεκ.οοΐΛ'^Ο είς την λίτο» και Ισττανικόν άλιευτικόν «Άντζε- καίτό έβύθ.σεν Η κου ταζόμεθα, καθ' δλην την έπ,κράτειαν, δτττος * Ζαρ· δ,ά βτ. δεν είναι κάτ. την ! 1-ορ!αν «α. Τ τού ττολεμικου κα. έμττορικού οτόλα; της. ι ά, θά έχουν αύτά τά χ α ρ τ άς τούς κάμουν κ α ν τ η λ α¬ ν ά φ τ ε ς οί προστάται των. Μέ τό ζήτημο τής ϋηάρξενς μορφωμένου Κλήρου είναι στενώς συνδεδεμένον καί τό ζήτημα της άξιοπρεποΰς συντηρήσεως τού. Δέν -ΤΓρέττει νά υπάρχη απάντησις διά _ __......_ -------- -----_ τό ένα χωρίς νά έχη λυθή τό αλλο ι ρύχθη χ0 πρώτον ή άρχή τής ίσό- τταρ αυτού άσκησιν τής νομοθετικής λειτουρ- μή δημιουργή αυθαιρεσίας ϋ- ώρισμένων προσώπων ή τά- ,__, ή μή καθιστά μειονεκτικήν ^^ ένοτντι των άλλων την θέσιν ωρι¬ σμένων προσώπων ή τάξεων. 'Υτγ' αυτήν την έννοιαν διεκη- κατά τρόττον γεννα'ον καΐ οριστι¬ κόν. "Οχι μέ πενταροδε- κ ά ρ ε ς ώς εγένετο μέχρι τού¬ δε. Ρυθμιζομένου δέ τού ζητήμσ- τος τούτου κατά τρόπον οριστικόν καΐ άσφαλή θά προσέρχωνται είς τάς τάξεις τού Κλήρου, νέοι μορ- φωμένοι, θέλοντες, συν τψ πόθφ νά έξυπηρετήσουν κατά τόν_ τρό- ττον αυτόν την Κοινωνίαν, να λυ- σουν συγχρόνως καί τ* οίκονομ;- ,κόν των πρόβλημα. Και ετσι θά λυθή σιγά σιγά καΐ άφ έαυτου καΐ τό ζήτημα τής υπάρξεως μορ- Φωμένου κατά τό μεγαλύτερον πο- I ___λ,, κ-λήοου. διότι είναι ώμφι- Κλήρου, βολον αν ποτέ ψηφισθή κ°" ο «ς οϊέφερα σχετικός νόμος άφοΰ δέν (εψηφίσθη ώς τώρα. τό προσεχές, οικονομικήν ανορθώσεως ά π α γ- με- (Ε | ς τ τής ί τού Κλήρου καΐ της -,η-τρώσεως τού τητος διά τής διακηρύςεως των δικαιωμάτων τοΰ άνθρχόπου καί τού πολίτου τό 1789, καθ' ήν ό νόμος δέον νά είναι ό αύτός διά πάντας είτε προστατεύει είτε τι- μωρεΐ, ΰπ' αυτήν την έννοιαν δι- εκηρύχθη καΐ προσφάτως διά τής Οίκουμενικής διακηρύξεως τού 1948, καθ' ήν πάντες είναι ϊσοι έναντι τού νόμου καΐ δικαιοϋται άνευ διακρίσεως ϊσης ττροστασίας υπό τόν νομόν. Ύπ' αυτήν την έννοιαν, δπως ανωτέρω ■εσημειώθη, δέχεται αυ¬ τήν καί ή Έπιστήμη καΐ ή νομο- λογία των δικαστήριον. Ή άρχή τής ίσότητος άπορρέ- ουσα έκ τοΰ άρθρου 3 τού ίσχύ- οντος Συντάγματος, καΐ πλαισι- ωμένη άπό την σχετικήν θεωρίαν ήν έγκριτοι καθηγηταί τού Πανε¬ πιστημίου ώς ανωτέρω διετύπω- σαν, δέον νά έφαρμόζεται έν παν¬ τί και παντοτε. 'Ε,πομένως ό κ. Τριανταφυλλά- καταστάσεως, εγκρίνων κατά τόν .καρπος εγεννήθη είς την Εϊφεσσον ττανηγυ|ρι κώτερον τρόπον τό ρυ- κατά τό 72 μ.χ. Ό πατήρ τού ό- ττανηγυΐρι κωτερον τρόπον τό ρυ- μοτομικόν διάγραμμα τού Οίκο- δομικοΰ συνεταιρισμοΰ παλαιών άστέγων προσφύγων ή «Νέα Αίο- λίς», ίνα κατ' αυτόν τόν τρόπον άποκτήσουν ανευ οΰδεμιάς κρατι- κής έπιβαρύνσεως τα μέλη τοΰ Οί- χοδομικοΰ συνεταιρισμού «Νέας Αίολιδος* μίΐαν άν&ρώπινην οτέ- γην είς ένα υγιεινόν ττεριβάλλον, δττως τού Διονύσου Άττικής. Άς είναι βέβαιος ό κ. Τριαν- ταφυλλάκος, δτι, κατ' αυτόν τόν τρόπον, θέλει έτπτελέσει την ώ- ραιοτέραν πράξιν τής ύπουργείας νοματι μ·χ- Παγκράτιος καΐ ή μήτηρ τού ©εοδώρα ένεκλείσθηΐσαν είς τάς φυλακάς υπό τού Ρωμαίου Διοικη- τού 'Εφέσσου Μαρκ'ιονος, ώς μή ΰπακούσαντες είς διατοιγήν τού ν' άρνηθώσι τόν Χριστόν. 'Εκεΐ είς τάς φυλακάς (72 μ.χ.) εγεννήθη ό "Αγιος Πολύκαρττος κατά την ττρο- τεραίαν τοϋ θανάτου των γονεων τού, έκτελεσθεντων διά την υπέρ τού Χριστοΰ πίστιν των. Τό νεο- γνόν -παρεδόθη είς άτεκνον γυναΐκα τής 'Εφέσσου, παρά τής οποίας ε¬ δόθη αύτω τό δνομα τού πατρός υπουρ~ Ιτου «Παγκ.ράτιος». Ό παίς, άνα- ΚΓεν^ΓνΓεΛπίζωμεν δτ, ^Τ^' "ΐ^ * ^οτε*η α^ _λ..___~λ.. ~·~χ., £..„&!..„ 6ε θετη μητέ,ρα τού ενεπιστευθη γείφ τού Οίκισμοΰ. έ μ μ πρός τόν σκοπόν αυτόν αρμοδίως θέλει τόν διαφωτίση καΐ ή «Κεν- θεττή μητέ,ρα την πρός τά Ιερά έκπαίδευσίν τού θώς καΐ ό προστάτης των προσ¬ φύγων καΐ άρχηγός τής Ε.Π.Ε.Κ. κ. Σάββας Πατταπολίτης. Διότι είναι ό μόνος τρόπος νά παρασχεθή μία θετική εξυπηρέτη¬ σις είς τό χειμαζόμενον προσφυ¬ γικόν στοιχείον, πού τόσας ταλαι- ττωριας ϋττέστη άπό τής στιγμής που διεφυγαν την μάχαιραν τού σφαγιασμοΰ τού Κεμάλ Άτα- τούρκ. Καΐ παραμένει έκτοτε καθ' ωρισμένον -ποσοστόν άστεγον, δ¬ ττως οί δικαιούχοι παλαιοΐ πρόσ- φυγες τοΰ Οϊκοδομικοΰ σννεται- ρισμοΰ «Νέας Αίολίδος». «ΠΑΛΑΙ0Σ ΠΡΟΣΦΥΞ» Προσφυγικά πένθη ΨΗΛΟΠΑΤΗΪ κρατιος, εγένετο έφηβος, ένε- ώ φορειτο ΰττό βαθέων θρησκευτικών αίσθημάτων, ή θετή μητέρα τού τώ ένεπιστ.εύθη την γενικήν διεύθυν¬ σιν της κολοσιαίας ττεριουσίας της (μεγάλας αποθήκας έκ δημη- τριακών καρττών, ελαίου, οίνου κλπ.)* Ό Παγκράτιος δμως, φύσει ιέλεή'μων καΐ φιλεύσττλαχνος, διέ- νειμεν δλα τα είς τάς αποθήκας ευρισκόμενα είς τοΰς πτωχούς. Ή θετή μήτηρ, μόλις έττληροφορήθη ταύτα, τόν έπέττληξε. Ό Παγκρά- την εποχήν εκείνην διωγμούς των Χριστιανών υπό των είδωλολατρών, εΤττε τό άξιομνημόνευτον Έκεΐνο λόγιον: «Ώ βεέ μου είς τίνα και¬ ρόν μέ διετηρησας». 'Εττειδή οί Χριστιανοΐ τής ττόλε- ως Σμύρνης καΐ τής περιοχής τής Μικράς Άσίας τόν έλάτρευον καΐ τόν έσέδοντο ώς πατέρα τόν Ί¬ εράρχην των Πολύκαρπον, οί ε(- δωλολάτραι καΐ ο! ΊουδαΤοι, φέ¬ ροντες βαρέως την παρατηρουμέ¬ νην κατάστασιν τής είδωλολατρι- κής των θρησκείας, έλεγον: «Ούτος εστίν ό τής Άσίας διδάσκαλος, ό πατήρ των Χριστιανών, δεύτε ά- Γτοκτείνωμεν αυτόν». "Εκτοτε πλέ¬ ον εζήτουν ούτοι αφορμήν, ίνα διά σκευωριών άττοδώσωσι κατηγορίαν κατά τού Ποιμενάρχου τούτου, ή όοία νά συνεπάγεται την έξορίαν ή τόν θάνατον. Καΐ ή άφορμή δέν εβράδυνε νά τούς δοθή. Ό Άνθύπατος τής Μικράς Ά¬ σίας Στάτιος Κονάρτος, λαβών ά- *ορμήν ως έκ τής έγβρθείσης θρη- οκευτικής φιλονικείας των Χριστια- νώ καΐ των 'Εθνικών (των είδωλο¬ λατρών), ή μάλλον, κινούμενος έκ νού φανατικοΰ καΐ άοττόνδου μί- σους τού κατά τν Χριστιανών, ήρ¬ χισεν άμείλικτον διωγμόν κατ' αυ¬ τών καΐ υπό τό πρόσχημα δηθεν τοΰ ϋπεραστΓΐστοΰ των Νόμων, προ¬ σεπάθει δι" άττειλών καΐ δασάνων νά επιβληθή είς αύτούς νά άτΓαρνη- θωσι τόν Χριστόν. Τα μάλλον άτταν- θρωπότερα καΐ σκληρότερα δασα- νιστήρια, τα όποϊα δύναται τις νά την άτΓορίαν τού καΐ παρακάλεσε την θετήν μητέρα τού νά μεταβώ- σιν άμοΰ είς τάς αποθήκας διά νά βεβαιωθή δτι αυται ήσαν πλή¬ ρει ς. Καθ' οδόν έδέετο είς τόν Θε¬ όν, δττως αί αποθήκαι είναι πλήρει ς και δταν εισήλθον είς αυτάς διεπι¬ στώθη, δτι δέν είναι κεναί, άλλά ττλήρεις, την στιγμήν δέ αυτήν ή θετή μήτηρ τού σνγκινηθεΐσα τού Κατά την 27ην Ίανουαρ.ου έ. £ΤτΓ£ «τοϋ λοιττοΰ θά σέ όνομάζω ε. ά~€β!ωσενείς ηλικίαν 70 έτων Πολύκαρπον», δηλαδη ηττολύν καρ- τιος δμως εξέφρασε την λύπην καΐ <ραντασθή, εδοκίμασαν οί τής έ- ττοχης έκεινης χριστιανοΐ τταρά νίδας Άντ. Καλλιπολίτης ή Ψηλο- πάτης έκ Βουρλών τής Μικράς Ά¬ σίας. Υπήρξεν άπό τούς πρώτους ττου χρι τοΰ θανάτου τού. Ό Πολύ¬ καρπος είς ηλικίαν 20 έτών (92 μ.Χ.) ηκολούθησε τόν έν 'Εφεσω καΐ ©εολόγον ενθΐατρΐ Ευαγγέλιον τό Ιωάννην (τόν Εύαγγελιστήν), ούτινος ό Πο- αϊ έν- Ήργάσθη μετά σνστηματι- κότητος καΐ έν συνεργασία μετά τοΰ άειμνήοττου Στεφάνου Γρατΐσέα „ , _, , , . _, διά την δ,άδοσ.ν τής καλλ.εργείας «ερμος ό-οδός και τόν οποίον δεν τής σουλτανίνης καΐ Ιδίως είς τάς έγκατέλε.πεν η μόνον δταν ούτος περ,οχάς Μαλεβιζίου καΐ Μονοφα- (ο θεολόγος Ιωάννης) τω 96 μ.Χ. τσίου. 'Εττρόκειτο τκερί χαρακτη- έτΓ1 Δομιτιανου ωδηγήθη δέσμ.ος ρος έναρέτου καΐ φ.λανθρώττου, έ- ξ θ έτΓ1 ΑθΓ'σ<; ,_.„.,._, διά τομτο άγαττητοθ κα' έξιρισθη έκεϊθεν είς την νησον τόσον μεταξύ των προσφύγων δσον Πάτμον. Ό Ευαγγελιστής Ίωάν- καϊ των γηγενών τής περιοχής τού "Κ· αναχωρών είς την Ρώμην, ένε- Ήρακλείου Κρήτης, τούς όποίους χείριοχν είς τόν Πολύκαρπον έττι- καΐ έλύπησεν ή άπώλειά τού. —-«χλ» ™· —λ- τΑ», ,α., ·ι=_:. Είς την οικογένειαν Γτου καί Ι¬ διαιτέρως είς τόν ανεψιάν τού φί- ό οποίος έχειροτόνησεν άμέσ&χ; τόν λον κ. Αντώνιον ψηλοττάτην έκφρά Πολύκαρττον είς Διάκονον καί τόν ζομεν τά συλλνπητήριά μας, 6κράτητ~ τταρ' έαυτώ στολήν τού σκοτΓθν Σμύρνης τότε "Αγιον Βουκόλον, τοΰ ,τυράννου τούτου. "Αλλοι έτΊθεντο επί της τΓυράς, ιάλλοι ιέΊστρεβλοΰντο, άλλοι έσφά- ζοντο διά ιμαχαίρας, άλλων έσχί- ζοντο αί σάρκες καί άττέθνησκαν έκ τής άκατασχετου ανμοΡΡ<ϊγίος καΐ έν μέσω φρικτών πόνων κλπ. Ό Ιεράρχης Πολύχαρτίος συνε¬ λήφθη καί ωδηγήθη υπό στρατιω- τών ένώτΓΐον τοΰ Άνθυπάτου, δ- στις καταγοητευθεΐς έκ τοΰ σεβα- σμίου προσώπου τού, έκ τής γη- ραιάς καί συμπαθητΐικής μορφής τού καΐ έκ τής ήλικίας τού (95 έ¬ τών)1 έττΐ τοσούτον συνεκινήθη, ώ¬ στε έσπευσε νά τόν διαβεβαιώση δτι ήτο πρόθυμος νά τόν άττελευ- θερώση καΐ νά τόν άξιώση πολλών τιμών, είς περίπτωσιν καθ' ήν ήθε¬ λε ονγκοτΓεθη νά βλασφημηση ά¬ παξ καϊ μόνον τόν Χριστόν καΐ οθ- τως θά άττέφευγε τόν έπαπειλοϋν- τα αυτόν θάνατον. Είς απάντησιν των λόγων τούτων τού Άνθυπάτου ό Ιεράρχης Πολύκαρττος ήρκέσθη νά υψώση τούς όφθαλομούς τού πρός τόν Ουρανόν καϊ έν είδει μο- νολόγου νά εϊπη τάς εξής λέξε.ς, αί όττοΤαι κατέστησαν τόν Άνθύ- τΓατον ανίκανον να. έττανέλθη έττί της προτόχ—ώς τού: «Εΐμαι, εΤτττΛ/ ό Ιεράρχης Πολυκαρττος, 86 έτών, (1) κατα τα όιτοΐα νΐΓηρντΰ ττ>ν
ήη ρξς
ριός μας μάς διδάο-κει νά σχβώμο
θα καί ύττοληίΤιτώμβθα τάς άρ«άς
κα! τάς κοσμικάς έξουσίας, έν 6-
σω δέν βλαττττόμεθα είς την ττίστιν
καΐ είς την είς Χριστόν άγάηΓη>', δ¬
ταν δμως βλατττόμεθα μάς συιμβου-
λεύει νά μή ακούωμεν τάς άσεβείς
καί άττίοτους αρχάς καί καΐ έξου¬
σίας, ένεκα λοπτόν τής τοιαύτης
διδασκαλίας ήλθον είς συζήτησιν
μαζύ σου ίνα σού δείξω διά σαφών
όρισμών την αλήθειαν της τού Χρι»
στοϋ πίστεως καΐ πιστεύση—; αν
δέ άρνηθήτε εΐμαι άναγκασμενος
νά παύσω ττκσαν συζήτησιν. Πρός
τόν όχλον τούτον τόν αΐμοβόρον
καΐ άσειβή δέν κρίνω σκόττιμον νά·
έλθω είς λόγους, διότι έκ των προ¬
τέρων γνωρίζω την ασέβειαν καΐ
την άττιστίαν τού, συν—εία των ο¬
ποίον είναι ή έττιιμιονή τού νά ζη-
τή, δίκην λυσσβλέου λύκοο, τόν θά¬
νατόν μου» (Έκκλησ. . Ισορ'ια Εό-
σεοίου).
Μή δυνηθεΐς ό ΆνθύτΓατος να
πείση τόν "Αγιον Πολύκαρπον αίς
τό συγκινηθή ν' αρνηθή τόν Χρι¬
στόν, είτπεν είς αυτόν μβτ' όργής
καΐ άγανακτήσεως:
«"Εχω άγρια θηρία». Ρίξον με
νά μέ φάγωσιν», σ^ντησβν ό «"Α¬
γιος ΠολύκαρτΓθς».
«"Αν δέν φσβήισαι τα θηρία, τό¬
τε θά σέ ρίψω είς τό πΰρ 6ιά ν«
καής ζωντανός».
«Μέ ό—ΕΐλεΤς μέ τό —Ορ, «Τ-ττ«ρ ό
"Αγιος Πολύκαρπος', τώ ΐ
καίει μόνον ολίγον, άλλά δέν γνω-
ρίζεις δτι ύπάρχει καΐ αιώνιον πθρ,
τό όττοΤον θά καυση τούς έχθρούς
τής πίστεως τού Χριστοΰ: ΓΊραξον
ότι έττιθυμεΤς».
Ό Άνβυπατος, βλέττων την με¬
γάλην αυταπάρνησιν καί την ζώ-
σαν τγίστιν είς Χριστόν, διέταξ·
θάναττον τού Ιερομάρτυρος Πολυκάρ-
ττου καΐ συγχρόνως τταρήγγειλβ νά
κηρυχθή κατά τα κατ' εκείνην την
Εποχήν εΐθισμένα διά κηρυκος
τοίς έν μέσω τοθ Σταδίου «Πολύ-
καρτΓος ώμολογησεν έαχ/τόν Χρι¬
στιανισμόν είναι», διά τοθ κηρύγ-
ματος δέ τούτου έβεβαιώθη ττλέον
επισήμως ή είς θάνατον καταβΐκη
τού.
Ό κατάδικος πλέον Έττίσχοττος
Σμύρης, μ—ά τν είς θάνατον κα-
ταδίκην τον, ωδηγήθη άμεσος β|ς
τόν τόπον τού μαρτυρίου δττου ετβ-
θη έττί πυράς καΐ έκάη ζών.
«Πολύκαρττος ώλοκαυτωθη Λ6γε>
«Καρπόν ττολύν δούς έκ ττνρός
ξενότροπος Είκα δι έν Τριτάτη κα¬
τά ψλόξ Πολύκαρττον έχαυστν».
ΔΗΜ. ΠΛΟΥΜΗΣ
Ταξίσρχος έ.ά.
Σ η μ.: Λέγων 86 έτ&ν, ηννόει
τα ϊτη καθ' δ ΰ.τηρέττισεν τόν Χοι
οΊον έν πλήρει συνακτθήοτι τ&ν
χριστιανικών τού καθηκόγτω-ν, 1^-
τοι άπό τοθ 10 έ'τους τής ήλύιΧας
ΑΠΟ ΤΟ ΟΕΡΙΣΤΕΝ
Την 5 τρέχ. καί ώραν 1.30 ά—ο
γευματϋκήν έγέν—> ένύττιον ταθ
Συμβουλίου Α.Α.Π. (τού ύτΒουργβΙ-
ου Προνοίας, ή κλήρωσις 32 άκτχ-
λύτττων οΐκοττβδων τού Περιστβρί-
ου πρός ίσαρίθμους Παραγκου-
χους τΓαλαιους πρόσψυγ<ϊς. Βραδύτερον μετά τόν διακανο¬ νισμόν καί αλλων οΙκοττίθτΛν άττό τής Το—ογραφικής έπτηρεσίας τβ§ ύτΓουργείου Ποσνοΐσς Θά γίνη πά) ύα κλήρωσις. Λ
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΙ ΚΟΣΜΟΣ
Ή ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΓΗ,,
Ιλ Ί .»ί.«ΐι '1! , _«___—_———
Τοθ πρώην 'ΥπουργοΟ κ. ΒΑΣ. ΚΥΡΕΛΛΟΥ
•Η ίκλβκτή των θηβών κόρη άρχοντικοθ» ποό τό «βριγρβφει
ύποδειγματική ήδη των Ά
θηνων οΐκοδέσποινα πού συνε-
χΐζει την πατριαρχικήν Ελλη¬
νικήν παράδοσιν κ. Ρεβέκκα Σ,
Μαυρομιχάλη άπέδειξε στό τέ¬
λος τοϋ 1957, δτι 6χει προικισ
θή άπό την φύσιν καΐ μέ τιοιη
τικόν ταλέντο αξιοσημείωτον.
Π'- ξέδωσε σέ καλλιτεχνικό
τεθχος μέ έξώφυλλον φιλοτεχ
νηθέν άπό τον ζωγράφον κ
Παρθένην, συλλογήν τιοιημά
των της μέ τόν ύτιοβλητικόν
τίτλον «ΠορεΙα στή γήν
Ή «Πορεία στή γή» Ετυχεν
ήδη εύμενοθς κριτικτίς άπό μέ-
ρους δημοσιογραφίαν καΐ λογο·
τεχνων τής πρωτευούσης. ΚαΙ
θά ήτο παράλβιψις καθήκοντος,
εάν βεν ένημερώνετο σχετικώς
καΐ ό έγχώριος των θηβών κα'
τής Βοιωτίας τύπος. Άλλά κσι
ί ό* προσφυγικός κόσμος ποΟ έν
δΐαφέτεται πάντοτε καΐ διά
την πνευματικήν τοθ τΰποο κΐ
νησιν.
Πράγματι δέ ή σβιρά αυτή των
ποιημάτων τής άπογόνοο τοθ
Πινβάρου καΐ τής ΚορΙννας κα
θιερώνει αυτήν είς τόν νεοελ
ληνικόν Παρνασσόν. ΟΙ στΐχοι
της σΰντομοι, άβίαστοι, πηγαι
οί λυρικοί, διαβάζονται εύχα
ρΐστως καΐ άφήνουν μίαν ξε
χωριστήν εντύπωσιν.
θά ίχρειάζετο πολύς χωρος
ίάν επρόκειτο νά τονίσωμεν την
κυρίαν γραμμήν ενός εκάστου
έκ των ποιημάτων τούτων, τό
δποϊσ εΤναι έξ Υσου καλά και
δυσκολεύεται κανένας νά εΐπί,
πο>ό είναι τό καλήτερο.
Πάντως ή άγάπη της πρός
δ,τι άγαθόν, ηθικόν καΐ ώραϊο
καΐ ή άνωτερότης καί λεπτότης
των συναιβθημάτων της είναι
διάχυτος.
Άλλ' άς σημειώσωμεν μερι-
κά στήν κυρίαν γραμμή των.
«Τόν ί|λ.ιο» με τό χαιρετισμόν
τοθ όποΐου άρχΐζει.
«Στή σκάλα τοθ έρειπωμένοο'
μέ τόσην ρομαντικήν μελσγ
χολΐαν.
«ΔελφοΙ» τό χθμα των όποΐ-
ων έπροσκύνησε τρέμουσα νά
τό τιατήοΓ).
Τό «Μπόρα στή κοιλάδα»
είναι μιά ζωντανή εΐκόνα ττ(
ελληνικάς ύπαΐθρου.
Τό ποΐημά της «Στόν πατέ
ρα μου» συγκλονΐστικόν, ώΓ
είναι, άξΐζει νά άντιγραφθ 4πΙ
λέξει :
"Εφυγα κι' &9βια ξμβινι Ι*«ϊ
ή θέσι σον στό αηίιι τό μιγάλο
ή λνγβρή χορμοοταοιά οον χά&ηχβ,
στό αηήιι τό μ$γάλο καΐ τ'άηλόχωρο.
Και ή φοοτιά στό τζάχι σβνστηχβ
ηϊ ή φλόγα της χανίναψ ϋ θερ
/μαίνσι,
μαΰρει αχΛς τό δωμα γίμισν.
στό σκίτι τό μιγάΧο χαϊ τ* άπΧύχωρο
Τό γίΧιο κι' οί φωνίς
σον χαί δ
[Φόρυβος,
τοΐχσι δλημιρΐί τ* άντιλα
[λοΰααν,
σιοοπήσαν χαΐ βονβά&ηχ» άναπάν·
|/
πσύ οί
|/χ
τό σπήτι τό μβγάλο χαι τ'άπλόχωρο,
Τέλος ό ϋμνος της ττρός την
μαννο γί| τό χωμα τής οποίας
είναι ώς λέγει, «μ* σπέρματα
ζωή"ς γεματοΓ, άλλά πνοή μπο·
ρεϊ νά πάρημόνον άπ' τό θεό,
άτΐοδεικνΰει καί την θεοσέβειαν
τής ποιητρίας.
Ειδικώτερον έμπνέεται καί
άπό τίς δμορφιες τής ύπσΐθρου
καί τίς ζωγραφΐζει.
Έξ άλλου δ υιός τής Αφρο¬
δίτης ποθΐχει κατσδυναστεθση
δλους τούς ποιήσας δέν την ά·
πασχολεϊ. ΑΙ ποιητικαΐ δέ κοΐ
νοτοπΐαι τ?|ς είναι άγνωστοι.
Ή άγάπη πρός τόν άνδρα
της την έμπνέει σταθερώς. Καί
στόν δνδρα της άφιερώνει την
ωραίαν αυτήν ποιητικην της α¬
πόδοσιν.
ΒΑΣ. ΚΥΡΕΛΛΟΣ
ΕΙΚΟΣ Ι ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΓΓΛΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΙ
ΚΑΙ ΟΛΟΝ ΤΟΣΩ Μ Α ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΊΑΣ
ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΣΥΝΔΓΕΡΜΩ ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΔΡΑΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΕΟΚΑ-ΟΔΟΦΡΔΓΜΔΤΑ ΕΙΣ ΠΟΛΛΔ ΣΗΜΕΙΑ
ΛΕΥΚΛΣΙΑ, 7. — Κατ' επι-
σήμους πληροφορίας όλβκληρβς
ή δύναμις των έν Κύπρω 6ρε-
ταννικών στρατευμάτων, κοι-
θώς καί των σωμάτων ασφαλεί¬
ας διατελοΰν άπό τής χ&έζ έν
συναγερμω κατόπιν των απει¬
λών περί επαναλήψεως υπό τής
ΕΟΚΑ τοΰ ένόηλβυ αγώνος διά
την άιτελευθέρωσιν τής νήσου
έκ τοΰ βπιαχθοΰς δρεταννικοϋ
ζυγόν*.
Είς
σχετικάς πρβκηρύξεις
διανεμηθείσας ,χ&ές είς την Κύ-
πρβν ή ΠΕΚΑ, πολιτικάς κλά-
δ€ζ τής θρυλικής ΠΕΚΑ, τονί-
ζει ότι ό χρονος τόν οποίον ε¬
ζήτησεν ό κυδερνήτης διά νά
έξαγγείλη την λύσιν τοΰ Κυ-
πριακβΰ διέρρευσεν κα'ι «ή υπο
μονή μας έξαντλείται».
Κατόπιν τής κυκλοφορίας
των προκηρύξεων αυτών ε'ίκοσι
ττέντε χιλιάδες τοϋ 6ρετ«ν'νι-
κβΰ στροιτβΰ οΐτινες άπό μηνών
έντατικώς έκπαιδεύβνται είς
τον «άντιτρομοκρατικον» άγώ-
να έν όψει τής άναλήψεως ώΛ
έόλ
ψ ς ψς
τής ΕΟΚΑ των ένόηλων έπι-
χειρήσεων διά την Ικανβποίη-
οίαν τού κυπριοοιοΰ λαοϋ, διε-1 άδιαλλαξίας. Κι>6ερνήτα Φβύτ,αωπβς της 6ρβτ«ννικης χν&ερ-
?£^ΛπΤτ^χά7να εύ- βλέπομεν οτ. ένώ ζητείξ άπό νήαεως εδηλωοεν ότι ό ™&ερ-
ρΚνται έν «ύστΐοά έπιφυ- ήμ*ς νά τηρήαωμεν την είρή- ■νητικος μηχανισμός είς την έ-
ριακωνται «ν «υ τη?« ψ ' νην χαί νά έπιδείξωμεν υπο- παρχίαν αύτην ηαρελικΐε τε-
Κοινωνιολογικά Θέματα
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΪΤΑ ΚΑΑΑΗΤΑ
Τοθ συνεργάτου μας κ. Γ. θ. Κα
λχκτ).
Οώτω ή
αν
στάσεως
.νην καί νά έΐτιδείξωμεν υπο- πχρχιαν
5Ϊ- ! μονήν, "ίνα καταστή δυαατή ή λείως.
' - ' έξεύοεσις λύσεως, τα «**»***>- Πα£
ηχμς ς
αύτην ηαρελικΐε τε-
_
έ»ϊ της
^Γου- Ζ^Ταου οηείρ^ν7όν τ7^ νητικης πλευρας έκτοξεύοντα.
νενχ1^ιΤπΤ^κ^«; έ^εκά- ΚΓτ<£ ^νηΛ* ^ΙΖ^^ίνΖ ϊ& .-^ον 'ινα δοδή διά μίαν άκό- καί καδιστοϋν αδύνατον τόν ι την εκδήλωσιν, ετόνισε χόες φϊράν είςτοϋς Βρΐταννοΰς τερματτσμόν τού .«διέξοδον». ** ^*^ΕΖ^™£ Ύ.γ.. ..'.-·.. ■--.·.:.__£„ ..λ. Άαχ,ή περαιτέοω αναςρερε- σω-ηος, επαναλήψεως της «τρο- μοκρατίας» τα βρετανικα οτρ« τεύματα 8» εξάσκησιν τό μά- ξιμβυψι της πιέσεώς των διά να άποικιοκράτας ή ευκαιρια να ΓΓ,ρο6οΰν είς την Ικανοποιητι¬ κόν ρύθμισιν τού Κυριακού, φαίνεται ήδη τερματιζομένη. Διά τών προκηρύξεών της η ΠΕΚΑ προβαίνει είς απάντη¬ σιν είς την άπέ> ραδιοφώνου
προειδοποίηοιν τοΰ σέρ Χιοΰ
Φούτ τονίσαντος ότι ή ΕΟΚΑ
οχεδιάζει νά προδή «είς νέας
τρομακτικάς ενεργείας καί δ-
τιδέν θά ύιατάαη νά λάβη «*ν
αναγκαίαν μέτρον διά νά. . .
επανέλθη ή νήαβς το ταχύτε¬
ρον υπό είρηνικάς συνθήκας
«Τώρα, τονίζβυν «ί ιίΐροκη-
ρύξεις, πρέττει νά συνεχισθή ό
αγών διατί δέν ύπάρχει <κλλος τρόπβς σναιδι&ασμβΰ, κατόπιν μμ Άςρβΰ περαιτέρω άναφέρε- ται δτι π/αρεσχέβη είς τόν κυ- βερνήτην ή εύκαιρία ηβύ εζή¬ τησεν, άντί νά παρουσιάση βδ- τβς ΰχέδιβν ίκανβΐτοιβυν τόν κυΐτριακόν λαόν, «εϊδβ,μεν την άγγλβτβυρκικήν αυμπαιγνίαν ή όποία ήγαγεν είς πλήρε$ ά- διέξβδον της καταστάσεως». Δέον νά σημειωθή «τι κατό¬ πιν τήί άδιαλλάκτου ηβλιτικής την όποιαν άκολουβοΰν οί Βρε- ταννβί κα'ι των άηειλβϋμένων νέων βΐαιβτήτων έκ μέρους των έν Κύπ,ρω δρεταννικων στρατευιμάτων κατοχής. είς έν¬ δειξιν διαμαρτυρίας 67 "Ελλη- νες δήμριρχβ» τής περιοχής της Άμμοχώβτου υπέβαλον τάς «α ραιτήοεις των. ειρησεων οιχ την ικανοπβιη- ιρνπ«ς ««^νινΐΛ-ρ^»*, ,.»..-..^. ,— ..., - , σιν τού πόδβυ διά την έλευβε-τής εκδηλωθείσης βρεταννικης Ομιλών σχετικώς ό ξμμ ζ συντρίψβυν τούς «τρβμοκρά- τας». Ή δήλωσις αυτή σημαί- νει ότι όλοι οί βαρδαρισμβΐ της έποχήξ τβΰ Χάρντιγκ θά άρχί- σβυν έτταναλαμβαΐνώμενβι διά νά καταρρίψβυν διά μίαν άκό- μη ςρβράν τό προσω«είον τβϋ φιλελευθερισμοΰ τβΰ κ. Φούτ, ό οποίος απεδείχθη ότι είναι τυςρλόν όργανον των άπβικιο- κρατών πατρώνων τβυ. "Ηδη Βρεταννβί στρατιώται έγκαθιστβΰν βδοφράγματα είς ίτολλά οημεΐα της νήσου και προβαίνβυ-ν εϊςδιαφόρβυς όίλλας έοπιει>σμένας έκςροδιατικάς ε¬
ρ ς
έοπιει>σμένας έκςροδιατικάς
νεργείας.
ς
ε¬
ΛΙΑΒΠΝΑΤΑ ΤΗΣ ϋΙΜΟΜΙΑΣ ΟΑΡΑΙΓΝΑΙΟΥϋ
ΠΑΡΑ ΤΟ ΙΠΟΥΓΊη ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΙΟΙΙΟΥ ΣΠΓΑΣΤΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΪ
ΜΙΚΡΑΣ1ΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΧΡ. Σ. ΣΟΠΟΜβΝΙΔΗ: "ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ,,
«Χαμένες ΠαιρΙδες» ή «Ά
λησμόνητες» γ] «Άξέχαστες» ή
«Σκλσβωμένες Πατρίδες» ή δ·
πως άλλιώς νομΐζομε δτι, πρέ
πει νά τίς άποκαλοθμε, εμείς
πρό πάντων οί δεμένοι όπως·
δήποτε γερά μαζύ τους, £να
σ' αυτή τή φραστική διαμάχη,
είναι τό οη^ντιχό κσΐ τό ού
σιαστικά ύπολογήσιμο : Πώς
δέν Θα χσθεί ή δέν θά άδυνα-
τΐσει Εστω ή μνήμη τους άπό
τίς έπερχόμενες γενεές των
Έλλή,ων, πί>ς θά διατηρηθεϊ
ζα.ηρή κσΐ τιλούσια ή παρουσΐα
τού , στή συνεχιζομένη Έλλη
νίκη ΊστορΙα. Αύιό, σς τό κα
ταλόβοιμ=, όξιζει πάνω άπ'
δλα, δτως κι' ά%λοτε τό ίτό
νισα : ο' ούΐό Εχομε χρέος νά
άποβλίψ:υμε. οαιο μας καΐει ό
καηαός των χομ*νων έκεΐνων
κόσμων της τιρώτης ζωής μας,
κοιιί^ων πινάρναιων τής έλλη
νίκης ΦΐΛή-, έ> εί πέρα στΐς ά
νοτολικές άηές τοθ ΑΙγαΙου
καί τΐιθ μέσα σ' δλόκληρη τή
μικρΐσιατι-χή γή
•Ανάμεσα τευς πρωτεόουσα
στό χώρο ούτό καί ώς χωρο
γεωγροψ κό καί ώς χωρο ιστο
ρικό ή Σ-ύονη.
Λοιπον δς εύχαριστήσουμβ
τό θβό' βρέθηκε άληθινά ό δν
θρωπος πού τιΐστευσε κσ.τ' έξο
χήν στό χρέος αΰτό, πού τό 6
κανε εργο τής ζωής τού καί
Ιτσι ή Σμύρνη πέραν καί πάνω
άπό τίς φλόγες των τελευταΐων
έκεΐνων τραγικών ημερών τοθ
Αόγοόστου τοθ 1922, θά μεΐνει
σάν μιά έπιβλητική όντως πά
ρουσία μέοα στήν Ίστορΐα τοθ
ΈλληνισμοΟ, ΊστορΙα δόξας
καί Ίστορία μαρτυρΐων.
Ή Σμύρνη άναστημένη1 νά τί
έπιδιώκει ό κ. Χρ. ΣολομοϋνΙ
δης· νά γιατΐ μοχθεϊ χρόνια
τώρα Τό τελευταΐο αύτό άς τό
πάρουμε στήν κυριολεξία τού.
Μέ τό δικαίωμα μιδς άρκετής
έμπειρΐας πάνω στό θέμα, μπο
ρω νά ΰποσημειώσω καί νά έκ-
"Τιμήσω σ' δλη την ίκτασή των,
τούς άνωνες καί τίς δυσχέρειες
τίς πολύπλευρες πού Εχει νά
άντιμετωπΐσει δποιος καταπιά-
νεται μέ έργασίες άναφερόμβ
νες στήν ΙστορΙα καί τή λ,αο·
γραφΐα των καταστραφέντων
ελληνικών μικρων ή μεγάλων
κέντρων τής Άνατολί|ς. ΚαΙ
μόνο γι' αύτό, γιατΐ απεφάσισε
νά τίς άντιμετωπΐσει τίς δυο
χέρειες αύτές ό φίλτατος Χρή-
οτος Σολομωνίδης, τίς άνυπέρ
βλητες δυστυχώς καί χωρΐς ό
περβολή σέ πολλές, Τσως στΐς
περισσότβρες περιπτώσεκ;, Ιχο·
με καθήκον νά τόν συγχαροθμε.
Τό τελευχαίο β βλΐο τού, πού
κυκλοφόρησε κατά τα τέλη τοϋ
λήξαντος 1957. σελ 270, εΐκό
νες 104, 6κτο τής σειράς αυτής,
Εχει τόν τίτλο «Τής Σμύρνης»
καί άναλυτικό ύπότιτλο : «Συ
νο.κίΐις— Δρόμοι— ΠερΕπατοι-
Άποκριές— Λέσχες — Χοροΐ —
Μέλης—Πάσχα— Άθληπσμός —
—Ζωγράψοι— Προσκοπισμός —
Γλοσσόριο κ.5. >
Βεβαία ή περιοχή των σμυρ
ναΙ<ων μελεΐων, είναι πολύ π>ατειά, έξαιρετικως μάλιστα
πλατειά : μιά έλληνική κοινω-
νΐα τιολυαριθμότατη, 8να κέν
τρο πολύ μεγάλο, μέ ζωή ποι·
κιλόμορφη καί σφόζουσα, μιά
«ολιτεΐα βλληνική παλαιοτάτη,
άπό τα χρόνια έκεΐνα άκόμη.
τα ιτρΐν χιλιάδες χρόνια, πού
φτάνουνε ακριβώς ως τίς πρώ
τες ρΐζες τής ΙστορΙας των Έλ
λ,ήνων καί Οστερα. άπό τότε
ώς τό τραγικό 1922, μιά άνέλι,
ξη πολυκομαντη' μαρτύρια καί
κατορθώματα σέ διάφορα πε
δία· λάμψεις καί σκοτάδια* καί
πάντα σ" δλες αύτές τίς χιλιε
τηρΐδες δ Έλληνισμός τής
Σμύρνης σχι μονάχα νά κρα
τιέται, άλλά καί νώ πλουτΐζε
ται. νά αύξάνει καί νά ίξακτι
νώνεται καί νά άκτινοβολεϊ κα>
πρός τό έσωτβρικό τής Άνατο
λτ)ς καί πρός τίς αλλες άκτές
τοΰ ΑΙγαΙου,
Ό Χρ ΣολομωνΙδης μέ δλη
τή μέχρι σήμβρα έρνασΐα τού,
μέ μδχθο καί ζήλο ανοιξβ αύ
τος κυρΐως στό χώρο τής Σμύρ¬
νης δρόμους, έφώτισε τόπουι
καί εβαλε, πιστεύω, άρκετά σΐ-
γουρα τα θεμέλια γιά περαιτέ
ρω έργασΐες. Έργασίες δικές
τού καθώς καί Λλλων πού θό
Βρτουν συν τω χρόνω. Ή επι
στήμη ή 'ίϊλληνΐκη, φυσικότατο
κατά πρώτιστο λόγο, άλλά καί
ή ξένη χωρΐς άλλο, δέν μπορε'ι
παρά δσο πβρνοθνε τα χρόνια.
νά σκύβει δλο καί μέ περισσό
τερη προσοχή καί έπιμέλειο
καί πληρότητα, στήν δρευνα κα'
στή μελέτη τής μακραίωνης καί
πολυτάραχης ΙστορΙας καί τής
ποικιλόμορφης, μέ Αφθονα έν
διαφέροντα, ζω'ΐς τοϋ Έλλη^ι
σμοθ τής ΆνατοΧής.
Γιά τή Σμύρνη δ Χρ. Σολο
μωνίδης καί αύτό τό διαπιστώ
νουμε μέ ίδιαίτερη καί ειόνόητη
δλλωστε Ικανοποΐηση, θά άπο
τελέσει την κυριώΐερη φυσικά
άλλά καί μιά πολύτ-μη τιηγή.
'Ά; μας έπιτραπεί δμως νά
τιροσθέσουαε καί κάτι σΛλο :
έσημειώσαμε πιό πάνω καί τέ
ζήλο σάν χαρακτηοιστικό των
σμυρναϊκου εργασιών τοθ Χρ
ΣολομωνΙδη. Ή λέξη ύποψιά
ζομαι δέν αποδίδει πλήρως τό
πράγμα στή συγκεκριμένη αυτή
περΐπτωση. Δέν εΤναι ζήλος ά
πλως· εΤναι Μνας "Ερωτας. "Ε
τσι τόν αΐσθάνομαι, μέ την ύ
ψηλή έκεΐνη ίννοια τής όλοκλη
ρωτικής άφιερώσεως ο' Ενα Ί
δανικό, τέτοιος, όπως μδς τόν
δίδει στόν άνώτερο άναβαθμό
μέ τή Διοτΐμα καί τό Σωκρά
τη, ό Πλάτων στό Συμπόσιό
τού. Αύτός ό "Ερωτας πρα
γματικά διαχέεται καί άπό τό
πρόσφατο σμυρναΐκό 6ργο τοθ
Χρ. Σολομωνιδη καί μυρώνει
τα πάντα καί τίς λαχτάρες τού
καί τίς νοσταλγίες τού καί τούς
μόχθους τού καΐ τή βική μας
συγκινημένη συμπάθεια
ΜΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ~"
— Έκλεκτι-Ι γάμοι
Την ΤΓοτρελθοΟσαν έδδομάδα ε¬
τελέσθησαν έν Χοτλανδρίω οί γά¬
μοι τοΰ γνωστοί) έμπορορράτττου
της όδοΰ Εύαγγελΐστρίας κ. Κων¬
σταντίνου Μαλλιαρίδη μετά τής
δίδος Κορνηλίας ΠραμματικοΟ. Ή
εφημερίς μας τους εΰχεται πάσαν
ευτυχίαν «ίς τό ζεθγος των νεο-
νύμψων. ". ^Γί
Την παρελθούσαν έτπσης Κυρια¬
κήν ετελέσθησαν είς την Ν. Έρυ-
θραίαν ο ΐγάμοι τοΰ κ. Ιωάννου
Ν. Τελατωνάρη μετά τής δίδος
Τασούλας Μαξούρη. 'Η εφημερίς
μας συγχαίρει τούς εύτυχεΐς γο-
νεΐς, εϋχεται είς τό ζεθγος χαράν
καί ευτυχίαν.
Την παρελθούσαν Πέμπτην 30
[ ,Ιανουαρίου έ.ε. κατόπιν ίδιαιτέ-
ιρας άκροάσεως έτΐΈσικέφθη|σαν τού
Ι Άξ. 'Υφυπουργον της Προνοίας κ.
ι Ιω. Ψαρρέα μέλη τής Ε.Ε. της
, Π.Ο.Α.Α.Π. 1922 έκ των κ.κ. Μιχ.
Ι Τσιγδέμογλο1» Πρσέδρου αυτής,
Ι Νικ. Άνδρονίδη προέδροιο τοθ Σιολ-
λόγου Προσ-φύγων Σταθμοΰ Λαρί-
σης και περιφερείας Πειραιώς Γ.
Καρασάββα Πρόεδρον τοΰ Συλλό-
γου Βομ6οττλή«των Δροτπετσώνος,
Ήλία ΖαχαροΊτούλου Προέδρου τού
Σ υλλόγου άστέγων προσφύγων
καί άκτημόνων ή «ΛΑεταμόρφωσις
τοϋ Σωτήρος» Μακτχάτου, Περικλέ-
ους Κοπτερίδου Προέδρου τοΰ Σω-
ματείου άστέγων ττροσφύγων Προ¬
φήτου Ήλιοΰ καί των πέριξ Πει¬
ραιώς, Ζαφείρη Τελώνη καί Σάδ-
6α Μάντικα τοθ Τόπ ι κου Σ υλλό¬
γου Δήμου ΚερατοΊνίοιι ή «Πρό-
οδος», Γεωργίου Πουλαντζακίδη
τής Ενώσεως Προ/σφύγων Πι»ροπα-
θών Συνοικισμοΰ 'Ανω Παλαιών
Σφαγείων, Εμμανουήλ Χατζηεμ-
μανουήλ τοΰ Σ υλλόγου κοττοίκων
Νέας καί Παλαιάς Κοκκινιάς ό "Α-
γιος Χρυσόσ'τομος, ΕύαγγέΊλου
Παττακωνσταντίνου τού Συλλόγου
Άναποκαταστάτων Ανταλλαξίμων
προσφύγων Παροπτηΐγίματούχωιν ή
Μεταμόρφωσις τοΰ Σωτήρος, Άν-
δρέου Δαλμάρα τοΰ Συνοικιΐτμοΰ
■προσφύγων περιφερείας Μύλων
Μτταινέση, τού Συνδέσ·μου Αμύ¬
νης Δικαιωμάτων άΌτέγων ττροσφύ-
γων 'ΕλευσΤνος έκπροσωπουμένου
ύττό τού Προέδρου τής Όμοσττον-
δίας.
Ό κ. Μ. Τΐσιγδεμόγλοιο άνέψε-
ρε είς τόν κ. Ύφυττουργόν δτι ή
Π.Ο.Α.Α.Π. εζήτησε ακρόασιν πα¬
ρά τού έξοχωτάτου κ. Πρωθιπτουρ-
γοΰ διά νά ζητήση τκχρ' αώτοΰ
την προσωπικήν τού έττέμ6«σιν διά
την ττροώθησιν των 6ασικών προσ-
φυγικων ζητημάτων τής Οτεγάσε-
ως. Διά νά μή δημιουργηθοϋν δέ
ο'ιαιδήποτε παρανοήσεις είς την ε¬
νέργειαν της αύτην έθεώρησε υπο¬
χρέωσιν της δπως εκθέσει προκα-
τα&ολικώς είς αυτόν άφ' ενός τα
θέματα καί άφ' ετέρου τάς γνώ¬
μας τής όμοο-πονδίας επί των θε-
μάτων τούτων.
Ή Ε.Ε. περιώρισε τα συζητη-
τέα θέματα είς τα τρία 6ασικώτα-
τα κατ' αύτην τοιαϋτα ήτοι:
α) Την κατάθεΐσιν είς την Βου¬
λήν τοΰ Σχεδίου Κώδικος «Περ'ι
άστικής άποκαταστάσεως των
προσφύγων τοΰ 1922.
β) Την δτταλλοτρίωσιν των α¬
παιτουμένων έκτάσεων καί την δι¬
άθεσιν τοιούτων τού Δημοσίου διά
την στέγαΐσιν των τταλαιών προσ¬
φύγων καί
γ) Την έκ τού προθπολογισμοΰ
αντιμετώπισιν τής στεγάσεως ά¬
νευ ουδενός συσχετισμοΰ των δια-
τεθησομένων ττιΐστώσεων μέ την α¬
πόδοσιν τής ανταλλαξίμου περιου¬
σίας.
Έκ των ανωτέρω διά τό πρώτον
θέμα ό κ. Τσιγδεμόγλου διετύ¬
πωσε είς τόν Άξ. κ. Ύφι/πουργόν
την θερμήν παράκλησιν δπως ού¬
τος έξαντλήσει δλην αύτοΰ την
έτπρροήν καί κατατεΐθεΐ επι τέλους
είς την Βουλήν, επειτα άπό τεσ-
ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΝΗ
ΣΤΑΔΙΟΥ 65 Όμόνοια — Τηλέφωνον 57.161
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ
{Διά ταυτότητες καί πιστοτΐοιητικά — Μεγε-
θύνσέΐς. — Άντιγραφές. — Έγχρωμες φωτο-
γραφΐες. — "Εμφάνισις καί έκτύττωσις ψίλμς.—
Πώλησις φίλμς. — Νυμψικές καί έθνικές ένδυ-
μσσίες. — Καλλιτεχνικές κορνίζες, κ. λ. π.].
ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΝ
, > ,.ν<- »η*ί*Τ Παράδοσις παραγγελιών ταχυτάτη αύτάς είχε, επανειλημμένας εΐδι- κάς σΐ/νεργασίας μετά τοΰ συνα- δέλφου τού επί των οικονομ ικών άποδλεπούσιας είς την άμεσον μέν διαθε)σιν πρός τό Υπουργείον Προ νοίας έκτάσεων τοΰ Δημοσίου οΐα ή έκτασις τοΰ Κοκκινοβράχου ώς καί την διάθεσιν των απαιτουμέ¬ νων πιστώσεων διά την άτταλλοτρί- ωσιν έτέρων ίδιωτικων άκαλύτττων χώρων. Εττί τή εύκαιρία ή Ε.Ε. ηύ- χήθη δπως ττραγματοποιηθή τό τα¬ χύτερον ή μεγαλειώδης απόφασις τού της άτταλλοτριώΐσεως δύο χιλι¬ άδων καί πλέον στ,ρεμμάτων έκ¬ τάσεων είς την περιφέρειαν Περι- στερίου οΰτως ώστε διά των δύο αυτών έκτάσεων νά ρυθμισθή κα- τά τό μέγιστον μέρος ή στέγασις των ά|στέγων άστών προσφύγων των Αθηνών καί τού Πειραιώς. Είς τό σημείον τούτο τής σι/νεν- τ£υξεως ή Ε.Ε. παρεκάλεσεν δλως ιδιαιτέρως τόν Άξ. κ. Ύφυποκρ- γόν νά έγκρίνη την άττοΐλλοτρίωσιν μικράς ισχετικης εκτάσεως είς την περιφέρειαν τού Προφήτου Ήλιοΰ Πειραιώς κατεχομένην άπό τεσσα- ρακονταετίας άπό ττροσφυγικά πα- ραττήγματα. 'Εττί τής παρακλή|σε- ως αυτής ό κ. ύφυττουργός ϋττεσχΐ- θη νά διατάξη την άμεσον σύντα¬ ξιν τοΰ σχετικοΰ έγγράφου τηςά- παλλοτρ ιώσεως. 11 ΓίΑΚΗ ΒΡλΔΥΑ [III ΤΟ ΕΙΠΑΣΝΙ ΤΟΣ ΙΛΙΥΣίΊί ΙΗ2 ΒΟΝΙΙΑΚΙΙΣ Τό παρελθόν Σάββατον 1 Φε- | πόν των. Πρός ά—■οφυγήν δέ βρουαρίου είς τάς αιθούσας τοΰ ' κάθε συγχύσεως καί ένδεχομένων 'Εστιαττορίου «ΑΒΕΡΩΦ» έωρτά- ] παρεξηγησεων, διακηρύσσομεν έκ σθη ή ϊδρυ)σις τής Παμποντιακής Ενώσεως μέ Ποντιοκή Βραδυά άπό τής 10 μ.μ. μέχρι ττρωΐας. Την Ποντιακή Βραδυά έτίμησεν ό 'Υπουργος Έσωτερικών κύριος Δ. Μακρής μετά τής άξιοτίμου κυρί- ας Μακοή. Ή συρροή τοΰ κόσμου υπήρξεν πρωτοφανής. Οί Πόντιοι Αθηνών, Πειραιώς καί ττροαστείων είχον τΌλλά χρόνια νά συναντη- θοΰν είς τοιαύτην ττολυπληθή συγ¬ κέντρωσιν, την οποίαν ττλήν τών Ποντίων έτιμησαν κα! πολλαί φιλο- ττόνΤιοΐ!, δήμαρχοι, τηρόίδροι όργανώσεων, Οτνώτειροι λεΐΓτσυργοΐ τοΰ Κράτους, επιστήμονας καί ότι εκλεκτόν εχει νά επιδείξη ό έκ Πόντου καταγό- μενος Έλληνισμός. Την έναρξιν τοΰ έορτασμοΰ εκή¬ ρυξεν ό Πρόεδρος τής Πανποντια- κής Ενώσεως καί ττρώην βουλευτής Αθηνών κ. Έλ. Παυλίιδης, άττοτεί- νας δι" ολίγον χαιρετισμόν ττρός την συγκέντρωσιν κοο! είττών τα εξής περίπου. «Έορτάζομεν (σήμερον πανη- γυρικώς την Ιδρυσιν τής Παμπον¬ τιακής Ενώσεως, μιάς οργανώσεως ή όποία αν καί ύττήρξεν τό όνει¬ ρον τών Ποντίων, κρίμασιν οΐς οίδε Κύριος, μέχρι τοΰ 1957 δέν εΤχεν πραγματοποιηθή. Άλλά κάλλιον ιάργά παρά ττοτέ. Ή Παμττοντιακή "Ενωσις είναι οργάνωσις δλων τών άτταινταχοΰ Ποντίων μέ έδραν τάς Αθήνας κα! ιδρύθη, ώς γνωστόν, πρό ολίγων μόλις μηνών μέ ισο- βαρώτατον προγροτματησιμόν, τόιν όττοΐον πανελληνίως δέν εττωμίσθη έ'ως σήμερον ούδεμία άλλη Πον- [Γΐακή οργάνωσις, καϊ μέ την κεν- ■ηρι,κήν γραμμήν, την διαφύλα)Ε,ιν μοΰ καί την μεταλαμπάδευσιν τών τού ΙδιοτύτΓθυ Ποντιακοΰ ττολιτισ- άγνών έλληνοχριστιανικών ήθών κα! έθίμων είς τάς επερχομένας γενεάς. Ή Παμποντιακή "Ενωσις δέν £χει καμμίαν σύγκρισιν ττρός ττερι'σσοϋ καίκατά τόν έορτασμόν τής Ιδρύσεως, ώς έττ,ράξαμεν καΐ κατά ίτάς ίδρυαικάς Συνελεύσεις &τι ή Παμττοντιοοκή "Ενωσις δέν εί¬ ναι Προσφυγικόν Σωματείον, έγ- γράψασα είς τό καταστατικόν της άρθρον δυνάμει τού όποίσυ δύναν¬ ται νά εγγραφώσι μέλη έκτός Γτών 'Ελλήνων Ποντιακής καταγωγής Επι τοΰ τελευταίου θέματος τής έκ τοϋ Προυττολογισμοΰ άντι- μετωπισεως τής στεγάσεως ό κ Τ}σιγδέμογλου εδήλωσεν είς τόν κ. 'Υφυπουργόν δτι ή όμοσττσνδία διά τηλεγραφικής αίτήσεώς της πρός τόν κ. Πρωθυπουργόν εζήτησε παρ' αύτοθ την ττροσωτΓΐκήν τού έττέμ- δασιν τταρά τφ ΰφυπουργίι των Οικονομ ικών δπως οθτος θέσει είς την διάθεσιν τού Ύπουργείου Προ¬ νοίας αρκετάς τπστώσεις διά τό άρξάμενον νέον έτος 1958 διά νά μή επαναληφθή τό φαινόμενον τοθ λήξαντος έτους καθ" ό τό υπουρ¬ γείον των Οίκοινομικώι εθφχ είς την διάθεσιν τού 'Υττουργείου Προ¬ νοίας την ήμίσεκχν μόνον πίστω¬ σιν έκείνης την οποίαν έττηγγέλθη ό κ. 'Υφυττουργός τής Προοίας διά τό έτος 1957. χωρίς νά συσχετι- σθή ή πίστωσις αύτη μέ την από¬ δοσιν τής Ανταλλαξίμου περιου¬ σίας. Αναφορικώς των εισφορών των έργατών οίκοδόμων ττροσφυγικών κατοικιών πρός τό Ι.Κ.Α. 6 κ. Ύ¬ φυττουργός εδήλωσεν δτι< αυται ω¬ ρίσθησαν διά Νόμου είς τό ]Α των τακτικών τοιούτων. "Ακολούθως ο ίκ. Πρόεδροι των μελών Σωματείων τής Όμοσττον- διας όννέτΓτυξαν έν όλίγοις τα αφο¬ ρώντα τούς Συνοικισμοΰς των έπεί- γοντα ζητήματτα. Ιδιαιτέρως οί έκπράσωτΓθι Δραττετσώνος κ.κ. Άν- δρονίδης και Κα;ρασά66ας, εξέφρα¬ σαν την ευγνωμοσύνην των προσ¬ φύγων Δραπετσώνος διά την ττρα- γματοποιουμένην άπαλλοτρίωσιν τής περιφερείας Μουσαλή έκ 1 3 «Άποφεύγετε έκείνους «ού άποστ ίχί' *
**/»*/ νΑ'·*^"»νΑ 1^ *—»Ι
VI
ΙΝΙ Ι Ι Ι ί\Λ Α· νΙΑ'ννΐ^ ----- · · · ' ι
λια των αδελφόν Καπαδοκικών Σω Ύάλψ έτΓΐστημονιχήν αξίαν, ττρΧ
ματείων κα! πολλο! φίλοι τού Συν- δέ συμπληροί πολλα κενσ ος τ«ί
δέσμου. γνώσεις τών τε Καρβαλιωτι* «'
'Η άττό τής ττρωϊας πίτΓΤοικτα
χιών, έκτός τής άττλότητος κα! σε-
μνότητος τής εορτής, άτινα έχσ-
ιρακτήριζαν ταύτην, προσέδωσεν είς
τΓθλλων
Κσ«5ο»
τε καί μη, θά δημοσιευθή ώ™
, , , , κωνσταντίνου ανέπτυξε τό ζήτημα αύτην κα! μίαν ί6ιάζουσαν γροτφι-
θαρροςεις την τεραστίαν προσττα- των ττληττωμένων ύττά τοΰ μεγάλου κότηττα, ήτις ένεθύμ.ζε τάς εορτάς
θείαν οττως θεμελιωσωμεν σταθε- · -- - - ...
ρώς καΐ άδιασείστως την οργάνω¬
σιν μας, πρός πλήρη επιτυχίαν Το3
σκοποϋ υπέρ τοΰ Ποντιακοΰ Έλλη-
νισμοϋ καί τής Μητρός μας Πατρί-
δος Ελλάδος».
Τόν χαιρετισμόν
τού Προέδρου
του
άττό της ερχομένης
κης 16.2.58*
1
Π
άτΓοχετευτικοϋ άγωγού Αθηνών — τοΰ Άγίου Γ,ρηγορίου έν τη πο>
Πειραιώς διά τό έποΤον έπίσης ό λαιφ Καρβάλη τής Κατταδοκίας. _ ,η^ηί1ίτη^ηι
κ. Ύφυπουργός επέδειξε πλήοηκα- Ι Ή ναοά καί Α εώνβοί—-ιτ,γ Λτ^ ΧΟΡΟΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧ™
κ. Ύφι—-ουργός επέδειξε πλήρη
τανόησιν ^ ττράς άμεσον άττοκατά-
σταριν των ΤΓληττωμένων έκ των δι
καιούχων στεγάσεως προσφύγων.
Τλ ό κ. Τσ.γδέμογλου έξέ-
ω
καλυψαν τταρατεταμενο: χειροκρο- ψρασε ^ς €ύΧσ.ρΐστίας τών κατοί-
κων τού Συνοικισμοΰ Χαροκόττου
τήματα καί εδόθη τό σύνθημα τού
Ή χαρα καί ή εόιχαρίοτησις ήταν
ζωγιραφισμέναι είς τα πρόσωπα δ-
λων καί ιδίως των γεροντοτέρων,
οί όποΐοι έχουν άκόμη ζωντανήν χθές είς'τό ξενεδοχείον
την είκόνα των έορτών τής παλα,- Γεώργιος» ό χορος τής
άς Καρβάλης 'Ελλήνων Δι-λωματούχ
ΒΕΛΓΙΟΥ
Μέ μεγάλην έπηυχίσν ίδ*
γ ι Ιγ τΑ Ρρντδογείον «ΒαοτΑΜ
γλεντιου με ποικιλλον —ογραμμα Καλλ,θέας διά την ττρογραμματ.-
σθειΐσαν δια το 1958 άτταλλοτρίω-
σιν τού λόφου Σικελίας υπέρ αύ-
καταστάσεως των προσφύγων. Ά- ττληροΰν τόν καταστατικόν
νέφερεν είς αυτόν δτι καθ' άς εχει ·«>»———»—_—__
έξωδίκους πληροφορίας τό
Νομοσχέδιον τουτο έμτη/ίεται άττο
άττόλυτον φιλοπροσφυγικόν πνεΰμα
δι" δ καί εξέφρασε προκαταβολι-
κώς είς αυτόν τάς είλικρινεΐς ευ¬
χαριστίας της Ε.Ε. της Όμοσττον¬
δίας. Διετύπωσε δμως καί ττάγ
λιν τό παράτΓθνον δτι δέν εζητή¬
θη καί Ισυνεπώς δέν ηκούσθη ή φω-
νή των έκτπροσώττων των ενδιαφε¬
ρομένων άστέγων προσφύγων, κα¬
τά την διατύττωσιν τού Νομοσχε-
δίου τούτου .
Επί τής παρατηρήσεως αυτής
τοΰ κ. Προέδρου τής Όμοσπσνδί-
ας ό κ. Ύφυπουργός εδήλωσε κα-
τηγορηματικώς ότι θά δεχθή εύχα-
ρίστωςο'ιανδήττοτε έξυπηρετικήντών
άττοκαθ ισταμένων ττροσφύγων υπό¬
δειξιν την οποίαν θά συμπεριλά-
6η ώς τροπολογίαν είς τό Νομο¬
σχέδιον κατά την ψήφισιν αύτοΰ έν
τή Βουλή.
Προσέθεσε δέ τελικώς δτι κα-
ταβάλει κάθε ενδεδειγμένην προσ-
ττάθειαν διά νά καττατεθη τό ταχύ¬
τερον πρός ψήφισιν είς την Βουλήν.
Επί τοϋ δευτέρου ζωτικωτάτου
έπί|σης θέματος τής απαλλοτριώ¬
σεως των άναγκεουσών έκτάσεων
έν Αθήναις, έν Πειραιεί καί είς
τάς Έτταρχίας ώς καί της διαθέ
σεως υπό τοΰ Δημοσίου έκτάσ·εωυ
ανηκόντων είς αύτό ττρός τό Υ¬
πουργείον Προνοίας διά την στέ-
γασιν των ττροσφύγων, ώς τυγ¬
χάνει ή εις την τοττοθεΐσίαν Κοκκι-
νόβραχος τού Πειραιώς έκτασις
έκ 200 περίπου στρεμμάτων, ό κ.
Ύφυπουργός έκαμε την κατηγο*
ρηματικήν έπίσης δήλωσιν δτι κατ'
σκο-
Έττηκολούθησαν Γτραγούδια χοροϊ
Ποντιαικοί, εύρωτταϊκοί1, έλληνικο!
μ έ κέφι άδιάτΓτωτον μ'ίχρι ττρωΐας
ΟΊ συνδαιτημόνες άνερχόμενοι είς
ττολλάς εκατοντάδας έώρτασαν καϊ
έγλέντησαν μέ εξαιρετικήν διάθε¬
σιν, συγχαίροντες την Διοίκησιν
τής ΠαμττονΓτιακής καί ιδιαιτέρως
την διοργανωτικήν 'Ετητροττήν.
ΠΟΝΤΙΟΣ
ΠΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑΝ ΑΥΡΙΟΝ
Τό σήμα τού Έλληνοαμερικανικοΰ 'ΕπιμορφωτικοΟ
Ίνστιτούτου μέ τα 150 Σχολικά Κέντρο τού
άνά την Έλλάδα εΤναι
Τό μοναδικόν σήμα τής Έλλη-
νοαμερικανικής συνεργασ.ας
Είς τα Κέντρα τού άττοκτοΰν καθημερινώς την γνώσιν τοΰ
πλέον χρησίμου, συγχρόνου έτταγγελματικού δττλου δεκάδες χι¬
λιάδων σττουδαστών.
Εφέτος οί εγγεγραμμένοι είς τα μητρωα τοΰ Ίνστιτούτου
υττερέβησαν τάς 1 6 000.
'Καθε πόλις τής Έλληνικής Επαρχίας άναμένει την έγ¬
κρισιν τοϋ Ύπουργείου Παιδείας διά νά ττροσθέση καΐ τό δνο-
μά της είς τόν κατάλογον των Κέντρων διδασκαλίας τοΰ Έλ¬
ληνοαμερικανικοΰ Έπιμορφωτικοΰ Ίστιτούτου.
Μέ τό Νέον "Ετος χιλιάδες νέων θά γίνουν δεκτοί είς τα νεο-
δημιουργούμενα Κέντρα διά νά βελτιώσουν τάς συνθήκας τής
ζωής των καί νά έξαισφαλίοουν μιά καλυτέρα αυριον.
Πληροφορίαι — Εγγραφαί είς τάκατά τόττους συνοικιακά
καί έτταρχιακά Κέντρα καί είς τα Κεντρικά κτίρια.
Άκαδημίας 54.................. Τηλ. 612.675
Άκαδημίας 88............ 1........Τηλ. 33.382
Ομήρου 19....................Τηλ. σ 13.224
Στουρνάρα 26 — Πατησίων .*£..„.„ ...... Τηλ. 55.073
Γιάν Σμάτς 1δ............
V]
.......Τηλ. 25.000
Νίκπς 36 ·.......................Τηλ. 26.138
Τό Πρότυπον Κέντρον Έτταγγελματικών μαθημάτων Λογι-
στών, Στενογραφίας, Άλληλογράφων, Δακτυλογράφων Έλλη¬
νικής και Αγγλ ικής τού «Έπιμορφωτικοΰ Ίνστιτούτου» λει-
τουργεΐ είς τό κτίριον Νίκης 36 Τηλ. 26.138.
Τό μοναδικόν Σχολικόν Κέντρον είς ολόκληρον την Έλλά¬
δα πού δημιουργεί άτιοφοίτους μέ ειδικήν επαγγελματικήν μόρ¬
φωσιν, οί όποίοι άπορροψώνται άμέσως καί έξασφαλίζουν άνε-
τον σταδιοδρομιαν μέ τούς εύνοικωτέρους δρους εργασίας.
των.
Έττίσης ό κ. Ύφυττουργός ενέ¬
κρινε την αναθεώρησιν των
λων των άποκλεισθέντων
τακτοποίησιν τοΰ Συνοικκτμοΰ Μύ-
λων Μτταινέση ολίγων οίκογενειών.
II
ΜΙ11ΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤΗΙ
ΠΑΠΕΑΛΗΗΙΟΥ ΕΜΠΙ00ΙΙ1Ι1Ι
ΙίηΚ1ΙΙί1ίΚΙΚϊηί8»1ΙΕ!1!Ι
^ Την Κυριακήν 2 Φεδρουαρίου
είς τόν Ί. Ναόν των Τριών Ίεραρ-
χών (Μενάνδρου 4 — Ευριπίδου)
καϊ ακολούθως είς την Αίθουσαν
τελετών αύτοΰ έγένεττο ή συγκέν¬
τρωσις των έκ ΚατττΓαδοκίας κατα-
γομένων, δπου ό ττρώην γυμνο(σι-
άρχης έξ Άνδρανικιίου τής Κατπτα-
' Ι ωάννης Τσουρουξής
τόν Πανηγυρικσν τής
άς Καρβάλης.
Τούς τταρισταμένους προσεφώνη
σε κατά πρώτον ό Πρόεθρος τού
Ελλήνων Δι-λωματούχων
Βελγίου»
Συνδέσμου κ. Τρ. Τσολακίδης, δσ- ^^^
τις έν συνεχεία έσκιαγράφησε, έν """"""""
ίας είς τόν Έλληνοχρ,στια- Παρευρέθησαν ό
ι Βελγίου κα! ή Κο Ρ
γαθάγγελος κα! Ίωαννίκιος, οϊτι- Διοικητής τής
νες έδωκαν μίαν εξαιρετικήν ώθη-
σιν είς τα Έλληνικά γράμματα.
ΈτΓι τοΰ δήματος άνήλθον -πλήν
τοΰ Προςδρου τής ΌμοστΓθνοίας
και οί έκ .των τΓροσελθόντων κ.κ.
. ττρώην ύπουργοί Γιαβάσογλου καί
Μανοΰσος, ώς κα! οί κ.κ. Γεωργ.
Ίσαακίδης κα! Αάζ. Τσχαδόττου-
λος. Τέλος ό γεν. γραμματεύς κ. ι
Χρ. ,Α6ραμιί6ης άνέγνωσε τηλε-' Κοπ)οχκλειδου, ο κ
γράφημα τού άρχηγοΰ τής ΕΠΕΚ ι
κ. ΠαττατΓολίτου Σά66α, όστις έ-
χαΐ'ρετηισε τ^/ ΌμοσπΙονδίαν μέ
ζτ>ς καΐ ή Κα Ν
ό κ. καί ή «α 2. ΖερΚ'
ξενος τοΰ Βελγίου, 6 * "?
Ζουμπούλη, ό Νοπχ"νοί·"
Δ. Ζέττου, ό κ. κα! ι1
ό κ. κα! ή Κα καΐ
ι Χατζηανέστη,
δοκίας κ.
εξεφώνησε
ημέρας.
Ή συγκέντρωσις δέν υπήρξε τό-
ηι ^ μμ
θερμάς φράσεις καί εξέφρασε την
λύπην τού διά τό αδύνατον [τής
συμμετοχής τού. Έπίσης ό Σινα-
σιτης Άρχιτέκτων κ. Νικολ. Ζου-
μπουλίδης ττροσεφέρθη νά έκττονή-
ση δωρεαν τα σχέδια διά την μελ¬
λοντικήν ίδρυσιν μιάς Κατπταδοκι-
κής Έστίας πού ^Ιναι κα! μία των
έττιδιώξεων (τής Πανελληνίου Όμο-
σον ττολυπληθής ώς ανεμένετο αν ! σττονδίας τών ΚσΛττραδοκικών Σο
καί αφεώρα ολόκληρον την Καττττα- ματείων.
δοκίαν, άλλ' οί ττροσελθόντες έμει¬
ναν Ίκανοττοιημένοι, καθ' δσον ό
Ιάμιλητής έχειρίσθη τόθέμα δχι μό¬
νον άπό απόψεως έθνικής καί θρη^
σκευτικής δραστηριότητος των τρι¬
ών Μεγάλων Ίεραρχών άλλά εδό¬
θη ή εύκαιρία νά έττεκτείνη [την ό-
μιλιαν τού καί έτπ τής ττνευματι-
κής κα! έκπαιδευτ<κής καταστά¬ σεως τής ΚατίΤΓαδοκίας κατά τόν τταρελθόντα αίώνα καί τάς αρχάς σού παρόντος, εξάρας την συμ- &ολήν τής Κατά ΚαισάρειθΛ/ Με- γάλης Σχολής τού Ζιντζή—Δερε κα! τού λεγομένου Κεντρικοΰ Παρ- θεναγωγείου. Περιέγραψε μέ ιδιαι¬ τέραν μάλιστα λεπτομέρειαν την φωτεινην δράσιν των νεοχτέρων τρι¬ ών Ίεραρχών οίοι ήσαν οί Μητρο- ττολΐτσι Καισαρείας Παΐσιος, Ά- και ρίδου ό κ. Κ-; ·. - υ | ρίδου, ό κ. κβ. ή.Κ«ΝΛ ό κ. κα! ή Κα Χ. καί ή Κα Ζαφέτ, */ Πάνου, ό κ· Ι- Άρεταίου κ.ά. Μίαν ωραίαν τελοΰσαν αί Δίδες· νάκη, Μαριάννα κότση, Άντρέ ιά ά (ΐμέν (α οικον» Ό "ΠΤΕ "Ν, ν- κ, ΪΙΤ£ "'Ίν ΧΑΡΤΟΠΩΛΕΌΝ Κ. ΒΟΣΚΙΔΗΣ Ε ΡΓΟΣ1 ΑΙ ΙΟΝ : Κατ.ο5ιστρίου ^ Τηλέφωνον: ΈρνοστασΙου 55.068 ΠλουσΙα Συλλογή ΧαρπκώνιιαΙεΙββνΓρβίι* _% -. -. . ΠΩΛΗΣΙΣ: Χονδρ^Ί ΑΠΟ ΤΗΗ ΠΗΓΗ ΣΤΗΜ ΚΑΤΛΙΙΛΛβί" Υλης
Ή ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΓΗ,,
Ιλ Ί .»ί.«ΐι '1! , _«___—_———
Τοθ πρώην 'ΥπουργοΟ κ. ΒΑΣ. ΚΥΡΕΛΛΟΥ
•Η ίκλβκτή των θηβών κόρη άρχοντικοθ» ποό τό «βριγρβφει
ύποδειγματική ήδη των Ά
θηνων οΐκοδέσποινα πού συνε-
χΐζει την πατριαρχικήν Ελλη¬
νικήν παράδοσιν κ. Ρεβέκκα Σ,
Μαυρομιχάλη άπέδειξε στό τέ¬
λος τοϋ 1957, δτι 6χει προικισ
θή άπό την φύσιν καΐ μέ τιοιη
τικόν ταλέντο αξιοσημείωτον.
Π'- ξέδωσε σέ καλλιτεχνικό
τεθχος μέ έξώφυλλον φιλοτεχ
νηθέν άπό τον ζωγράφον κ
Παρθένην, συλλογήν τιοιημά
των της μέ τόν ύτιοβλητικόν
τίτλον «ΠορεΙα στή γήν
Ή «Πορεία στή γή» Ετυχεν
ήδη εύμενοθς κριτικτίς άπό μέ-
ρους δημοσιογραφίαν καΐ λογο·
τεχνων τής πρωτευούσης. ΚαΙ
θά ήτο παράλβιψις καθήκοντος,
εάν βεν ένημερώνετο σχετικώς
καΐ ό έγχώριος των θηβών κα'
τής Βοιωτίας τύπος. Άλλά κσι
ί ό* προσφυγικός κόσμος ποΟ έν
δΐαφέτεται πάντοτε καΐ διά
την πνευματικήν τοθ τΰποο κΐ
νησιν.
Πράγματι δέ ή σβιρά αυτή των
ποιημάτων τής άπογόνοο τοθ
Πινβάρου καΐ τής ΚορΙννας κα
θιερώνει αυτήν είς τόν νεοελ
ληνικόν Παρνασσόν. ΟΙ στΐχοι
της σΰντομοι, άβίαστοι, πηγαι
οί λυρικοί, διαβάζονται εύχα
ρΐστως καΐ άφήνουν μίαν ξε
χωριστήν εντύπωσιν.
θά ίχρειάζετο πολύς χωρος
ίάν επρόκειτο νά τονίσωμεν την
κυρίαν γραμμήν ενός εκάστου
έκ των ποιημάτων τούτων, τό
δποϊσ εΤναι έξ Υσου καλά και
δυσκολεύεται κανένας νά εΐπί,
πο>ό είναι τό καλήτερο.
Πάντως ή άγάπη της πρός
δ,τι άγαθόν, ηθικόν καΐ ώραϊο
καΐ ή άνωτερότης καί λεπτότης
των συναιβθημάτων της είναι
διάχυτος.
Άλλ' άς σημειώσωμεν μερι-
κά στήν κυρίαν γραμμή των.
«Τόν ί|λ.ιο» με τό χαιρετισμόν
τοθ όποΐου άρχΐζει.
«Στή σκάλα τοθ έρειπωμένοο'
μέ τόσην ρομαντικήν μελσγ
χολΐαν.
«ΔελφοΙ» τό χθμα των όποΐ-
ων έπροσκύνησε τρέμουσα νά
τό τιατήοΓ).
Τό «Μπόρα στή κοιλάδα»
είναι μιά ζωντανή εΐκόνα ττ(
ελληνικάς ύπαΐθρου.
Τό ποΐημά της «Στόν πατέ
ρα μου» συγκλονΐστικόν, ώΓ
είναι, άξΐζει νά άντιγραφθ 4πΙ
λέξει :
"Εφυγα κι' &9βια ξμβινι Ι*«ϊ
ή θέσι σον στό αηίιι τό μιγάλο
ή λνγβρή χορμοοταοιά οον χά&ηχβ,
στό αηήιι τό μ$γάλο καΐ τ'άηλόχωρο.
Και ή φοοτιά στό τζάχι σβνστηχβ
ηϊ ή φλόγα της χανίναψ ϋ θερ
/μαίνσι,
μαΰρει αχΛς τό δωμα γίμισν.
στό σκίτι τό μιγάΧο χαϊ τ* άπΧύχωρο
Τό γίΧιο κι' οί φωνίς
σον χαί δ
[Φόρυβος,
τοΐχσι δλημιρΐί τ* άντιλα
[λοΰααν,
σιοοπήσαν χαΐ βονβά&ηχ» άναπάν·
|/
πσύ οί
|/χ
τό σπήτι τό μβγάλο χαι τ'άπλόχωρο,
Τέλος ό ϋμνος της ττρός την
μαννο γί| τό χωμα τής οποίας
είναι ώς λέγει, «μ* σπέρματα
ζωή"ς γεματοΓ, άλλά πνοή μπο·
ρεϊ νά πάρημόνον άπ' τό θεό,
άτΐοδεικνΰει καί την θεοσέβειαν
τής ποιητρίας.
Ειδικώτερον έμπνέεται καί
άπό τίς δμορφιες τής ύπσΐθρου
καί τίς ζωγραφΐζει.
Έξ άλλου δ υιός τής Αφρο¬
δίτης ποθΐχει κατσδυναστεθση
δλους τούς ποιήσας δέν την ά·
πασχολεϊ. ΑΙ ποιητικαΐ δέ κοΐ
νοτοπΐαι τ?|ς είναι άγνωστοι.
Ή άγάπη πρός τόν άνδρα
της την έμπνέει σταθερώς. Καί
στόν δνδρα της άφιερώνει την
ωραίαν αυτήν ποιητικην της α¬
πόδοσιν.
ΒΑΣ. ΚΥΡΕΛΛΟΣ
ΕΙΚΟΣ Ι ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΓΓΛΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΙ
ΚΑΙ ΟΛΟΝ ΤΟΣΩ Μ Α ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΊΑΣ
ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΣΥΝΔΓΕΡΜΩ ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΔΡΑΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΕΟΚΑ-ΟΔΟΦΡΔΓΜΔΤΑ ΕΙΣ ΠΟΛΛΔ ΣΗΜΕΙΑ
ΛΕΥΚΛΣΙΑ, 7. — Κατ' επι-
σήμους πληροφορίας όλβκληρβς
ή δύναμις των έν Κύπρω 6ρε-
ταννικών στρατευμάτων, κοι-
θώς καί των σωμάτων ασφαλεί¬
ας διατελοΰν άπό τής χ&έζ έν
συναγερμω κατόπιν των απει¬
λών περί επαναλήψεως υπό τής
ΕΟΚΑ τοΰ ένόηλβυ αγώνος διά
την άιτελευθέρωσιν τής νήσου
έκ τοΰ βπιαχθοΰς δρεταννικοϋ
ζυγόν*.
Είς
σχετικάς πρβκηρύξεις
διανεμηθείσας ,χ&ές είς την Κύ-
πρβν ή ΠΕΚΑ, πολιτικάς κλά-
δ€ζ τής θρυλικής ΠΕΚΑ, τονί-
ζει ότι ό χρονος τόν οποίον ε¬
ζήτησεν ό κυδερνήτης διά νά
έξαγγείλη την λύσιν τοΰ Κυ-
πριακβΰ διέρρευσεν κα'ι «ή υπο
μονή μας έξαντλείται».
Κατόπιν τής κυκλοφορίας
των προκηρύξεων αυτών ε'ίκοσι
ττέντε χιλιάδες τοϋ 6ρετ«ν'νι-
κβΰ στροιτβΰ οΐτινες άπό μηνών
έντατικώς έκπαιδεύβνται είς
τον «άντιτρομοκρατικον» άγώ-
να έν όψει τής άναλήψεως ώΛ
έόλ
ψ ς ψς
τής ΕΟΚΑ των ένόηλων έπι-
χειρήσεων διά την Ικανβποίη-
οίαν τού κυπριοοιοΰ λαοϋ, διε-1 άδιαλλαξίας. Κι>6ερνήτα Φβύτ,αωπβς της 6ρβτ«ννικης χν&ερ-
?£^ΛπΤτ^χά7να εύ- βλέπομεν οτ. ένώ ζητείξ άπό νήαεως εδηλωοεν ότι ό ™&ερ-
ρΚνται έν «ύστΐοά έπιφυ- ήμ*ς νά τηρήαωμεν την είρή- ■νητικος μηχανισμός είς την έ-
ριακωνται «ν «υ τη?« ψ ' νην χαί νά έπιδείξωμεν υπο- παρχίαν αύτην ηαρελικΐε τε-
Κοινωνιολογικά Θέματα
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΪΤΑ ΚΑΑΑΗΤΑ
Τοθ συνεργάτου μας κ. Γ. θ. Κα
λχκτ).
Οώτω ή
αν
στάσεως
.νην καί νά έΐτιδείξωμεν υπο- πχρχιαν
5Ϊ- ! μονήν, "ίνα καταστή δυαατή ή λείως.
' - ' έξεύοεσις λύσεως, τα «**»***>- Πα£
ηχμς ς
αύτην ηαρελικΐε τε-
_
έ»ϊ της
^Γου- Ζ^Ταου οηείρ^ν7όν τ7^ νητικης πλευρας έκτοξεύοντα.
νενχ1^ιΤπΤ^κ^«; έ^εκά- ΚΓτ<£ ^νηΛ* ^ΙΖ^^ίνΖ ϊ& .-^ον 'ινα δοδή διά μίαν άκό- καί καδιστοϋν αδύνατον τόν ι την εκδήλωσιν, ετόνισε χόες φϊράν είςτοϋς Βρΐταννοΰς τερματτσμόν τού .«διέξοδον». ** ^*^ΕΖ^™£ Ύ.γ.. ..'.-·.. ■--.·.:.__£„ ..λ. Άαχ,ή περαιτέοω αναςρερε- σω-ηος, επαναλήψεως της «τρο- μοκρατίας» τα βρετανικα οτρ« τεύματα 8» εξάσκησιν τό μά- ξιμβυψι της πιέσεώς των διά να άποικιοκράτας ή ευκαιρια να ΓΓ,ρο6οΰν είς την Ικανοποιητι¬ κόν ρύθμισιν τού Κυριακού, φαίνεται ήδη τερματιζομένη. Διά τών προκηρύξεών της η ΠΕΚΑ προβαίνει είς απάντη¬ σιν είς την άπέ> ραδιοφώνου
προειδοποίηοιν τοΰ σέρ Χιοΰ
Φούτ τονίσαντος ότι ή ΕΟΚΑ
οχεδιάζει νά προδή «είς νέας
τρομακτικάς ενεργείας καί δ-
τιδέν θά ύιατάαη νά λάβη «*ν
αναγκαίαν μέτρον διά νά. . .
επανέλθη ή νήαβς το ταχύτε¬
ρον υπό είρηνικάς συνθήκας
«Τώρα, τονίζβυν «ί ιίΐροκη-
ρύξεις, πρέττει νά συνεχισθή ό
αγών διατί δέν ύπάρχει <κλλος τρόπβς σναιδι&ασμβΰ, κατόπιν μμ Άςρβΰ περαιτέρω άναφέρε- ται δτι π/αρεσχέβη είς τόν κυ- βερνήτην ή εύκαιρία ηβύ εζή¬ τησεν, άντί νά παρουσιάση βδ- τβς ΰχέδιβν ίκανβΐτοιβυν τόν κυΐτριακόν λαόν, «εϊδβ,μεν την άγγλβτβυρκικήν αυμπαιγνίαν ή όποία ήγαγεν είς πλήρε$ ά- διέξβδον της καταστάσεως». Δέον νά σημειωθή «τι κατό¬ πιν τήί άδιαλλάκτου ηβλιτικής την όποιαν άκολουβοΰν οί Βρε- ταννβί κα'ι των άηειλβϋμένων νέων βΐαιβτήτων έκ μέρους των έν Κύπ,ρω δρεταννικων στρατευιμάτων κατοχής. είς έν¬ δειξιν διαμαρτυρίας 67 "Ελλη- νες δήμριρχβ» τής περιοχής της Άμμοχώβτου υπέβαλον τάς «α ραιτήοεις των. ειρησεων οιχ την ικανοπβιη- ιρνπ«ς ««^νινΐΛ-ρ^»*, ,.»..-..^. ,— ..., - , σιν τού πόδβυ διά την έλευβε-τής εκδηλωθείσης βρεταννικης Ομιλών σχετικώς ό ξμμ ζ συντρίψβυν τούς «τρβμοκρά- τας». Ή δήλωσις αυτή σημαί- νει ότι όλοι οί βαρδαρισμβΐ της έποχήξ τβΰ Χάρντιγκ θά άρχί- σβυν έτταναλαμβαΐνώμενβι διά νά καταρρίψβυν διά μίαν άκό- μη ςρβράν τό προσω«είον τβϋ φιλελευθερισμοΰ τβΰ κ. Φούτ, ό οποίος απεδείχθη ότι είναι τυςρλόν όργανον των άπβικιο- κρατών πατρώνων τβυ. "Ηδη Βρεταννβί στρατιώται έγκαθιστβΰν βδοφράγματα είς ίτολλά οημεΐα της νήσου και προβαίνβυ-ν εϊςδιαφόρβυς όίλλας έοπιει>σμένας έκςροδιατικάς ε¬
ρ ς
έοπιει>σμένας έκςροδιατικάς
νεργείας.
ς
ε¬
ΛΙΑΒΠΝΑΤΑ ΤΗΣ ϋΙΜΟΜΙΑΣ ΟΑΡΑΙΓΝΑΙΟΥϋ
ΠΑΡΑ ΤΟ ΙΠΟΥΓΊη ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΙΟΙΙΟΥ ΣΠΓΑΣΤΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΪ
ΜΙΚΡΑΣ1ΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΧΡ. Σ. ΣΟΠΟΜβΝΙΔΗ: "ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ,,
«Χαμένες ΠαιρΙδες» ή «Ά
λησμόνητες» γ] «Άξέχαστες» ή
«Σκλσβωμένες Πατρίδες» ή δ·
πως άλλιώς νομΐζομε δτι, πρέ
πει νά τίς άποκαλοθμε, εμείς
πρό πάντων οί δεμένοι όπως·
δήποτε γερά μαζύ τους, £να
σ' αυτή τή φραστική διαμάχη,
είναι τό οη^ντιχό κσΐ τό ού
σιαστικά ύπολογήσιμο : Πώς
δέν Θα χσθεί ή δέν θά άδυνα-
τΐσει Εστω ή μνήμη τους άπό
τίς έπερχόμενες γενεές των
Έλλή,ων, πί>ς θά διατηρηθεϊ
ζα.ηρή κσΐ τιλούσια ή παρουσΐα
τού , στή συνεχιζομένη Έλλη
νίκη ΊστορΙα. Αύιό, σς τό κα
ταλόβοιμ=, όξιζει πάνω άπ'
δλα, δτως κι' ά%λοτε τό ίτό
νισα : ο' ούΐό Εχομε χρέος νά
άποβλίψ:υμε. οαιο μας καΐει ό
καηαός των χομ*νων έκεΐνων
κόσμων της τιρώτης ζωής μας,
κοιιί^ων πινάρναιων τής έλλη
νίκης ΦΐΛή-, έ> εί πέρα στΐς ά
νοτολικές άηές τοθ ΑΙγαΙου
καί τΐιθ μέσα σ' δλόκληρη τή
μικρΐσιατι-χή γή
•Ανάμεσα τευς πρωτεόουσα
στό χώρο ούτό καί ώς χωρο
γεωγροψ κό καί ώς χωρο ιστο
ρικό ή Σ-ύονη.
Λοιπον δς εύχαριστήσουμβ
τό θβό' βρέθηκε άληθινά ό δν
θρωπος πού τιΐστευσε κσ.τ' έξο
χήν στό χρέος αΰτό, πού τό 6
κανε εργο τής ζωής τού καί
Ιτσι ή Σμύρνη πέραν καί πάνω
άπό τίς φλόγες των τελευταΐων
έκεΐνων τραγικών ημερών τοθ
Αόγοόστου τοθ 1922, θά μεΐνει
σάν μιά έπιβλητική όντως πά
ρουσία μέοα στήν Ίστορΐα τοθ
ΈλληνισμοΟ, ΊστορΙα δόξας
καί Ίστορία μαρτυρΐων.
Ή Σμύρνη άναστημένη1 νά τί
έπιδιώκει ό κ. Χρ. ΣολομοϋνΙ
δης· νά γιατΐ μοχθεϊ χρόνια
τώρα Τό τελευταΐο αύτό άς τό
πάρουμε στήν κυριολεξία τού.
Μέ τό δικαίωμα μιδς άρκετής
έμπειρΐας πάνω στό θέμα, μπο
ρω νά ΰποσημειώσω καί νά έκ-
"Τιμήσω σ' δλη την ίκτασή των,
τούς άνωνες καί τίς δυσχέρειες
τίς πολύπλευρες πού Εχει νά
άντιμετωπΐσει δποιος καταπιά-
νεται μέ έργασίες άναφερόμβ
νες στήν ΙστορΙα καί τή λ,αο·
γραφΐα των καταστραφέντων
ελληνικών μικρων ή μεγάλων
κέντρων τής Άνατολί|ς. ΚαΙ
μόνο γι' αύτό, γιατΐ απεφάσισε
νά τίς άντιμετωπΐσει τίς δυο
χέρειες αύτές ό φίλτατος Χρή-
οτος Σολομωνίδης, τίς άνυπέρ
βλητες δυστυχώς καί χωρΐς ό
περβολή σέ πολλές, Τσως στΐς
περισσότβρες περιπτώσεκ;, Ιχο·
με καθήκον νά τόν συγχαροθμε.
Τό τελευχαίο β βλΐο τού, πού
κυκλοφόρησε κατά τα τέλη τοϋ
λήξαντος 1957. σελ 270, εΐκό
νες 104, 6κτο τής σειράς αυτής,
Εχει τόν τίτλο «Τής Σμύρνης»
καί άναλυτικό ύπότιτλο : «Συ
νο.κίΐις— Δρόμοι— ΠερΕπατοι-
Άποκριές— Λέσχες — Χοροΐ —
Μέλης—Πάσχα— Άθληπσμός —
—Ζωγράψοι— Προσκοπισμός —
Γλοσσόριο κ.5. >
Βεβαία ή περιοχή των σμυρ
ναΙ<ων μελεΐων, είναι πολύ π>ατειά, έξαιρετικως μάλιστα
πλατειά : μιά έλληνική κοινω-
νΐα τιολυαριθμότατη, 8να κέν
τρο πολύ μεγάλο, μέ ζωή ποι·
κιλόμορφη καί σφόζουσα, μιά
«ολιτεΐα βλληνική παλαιοτάτη,
άπό τα χρόνια έκεΐνα άκόμη.
τα ιτρΐν χιλιάδες χρόνια, πού
φτάνουνε ακριβώς ως τίς πρώ
τες ρΐζες τής ΙστορΙας των Έλ
λ,ήνων καί Οστερα. άπό τότε
ώς τό τραγικό 1922, μιά άνέλι,
ξη πολυκομαντη' μαρτύρια καί
κατορθώματα σέ διάφορα πε
δία· λάμψεις καί σκοτάδια* καί
πάντα σ" δλες αύτές τίς χιλιε
τηρΐδες δ Έλληνισμός τής
Σμύρνης σχι μονάχα νά κρα
τιέται, άλλά καί νώ πλουτΐζε
ται. νά αύξάνει καί νά ίξακτι
νώνεται καί νά άκτινοβολεϊ κα>
πρός τό έσωτβρικό τής Άνατο
λτ)ς καί πρός τίς αλλες άκτές
τοΰ ΑΙγαΙου,
Ό Χρ ΣολομωνΙδης μέ δλη
τή μέχρι σήμβρα έρνασΐα τού,
μέ μδχθο καί ζήλο ανοιξβ αύ
τος κυρΐως στό χώρο τής Σμύρ¬
νης δρόμους, έφώτισε τόπουι
καί εβαλε, πιστεύω, άρκετά σΐ-
γουρα τα θεμέλια γιά περαιτέ
ρω έργασΐες. Έργασίες δικές
τού καθώς καί Λλλων πού θό
Βρτουν συν τω χρόνω. Ή επι
στήμη ή 'ίϊλληνΐκη, φυσικότατο
κατά πρώτιστο λόγο, άλλά καί
ή ξένη χωρΐς άλλο, δέν μπορε'ι
παρά δσο πβρνοθνε τα χρόνια.
νά σκύβει δλο καί μέ περισσό
τερη προσοχή καί έπιμέλειο
καί πληρότητα, στήν δρευνα κα'
στή μελέτη τής μακραίωνης καί
πολυτάραχης ΙστορΙας καί τής
ποικιλόμορφης, μέ Αφθονα έν
διαφέροντα, ζω'ΐς τοϋ Έλλη^ι
σμοθ τής ΆνατοΧής.
Γιά τή Σμύρνη δ Χρ. Σολο
μωνίδης καί αύτό τό διαπιστώ
νουμε μέ ίδιαίτερη καί ειόνόητη
δλλωστε Ικανοποΐηση, θά άπο
τελέσει την κυριώΐερη φυσικά
άλλά καί μιά πολύτ-μη τιηγή.
'Ά; μας έπιτραπεί δμως νά
τιροσθέσουαε καί κάτι σΛλο :
έσημειώσαμε πιό πάνω καί τέ
ζήλο σάν χαρακτηοιστικό των
σμυρναϊκου εργασιών τοθ Χρ
ΣολομωνΙδη. Ή λέξη ύποψιά
ζομαι δέν αποδίδει πλήρως τό
πράγμα στή συγκεκριμένη αυτή
περΐπτωση. Δέν εΤναι ζήλος ά
πλως· εΤναι Μνας "Ερωτας. "Ε
τσι τόν αΐσθάνομαι, μέ την ύ
ψηλή έκεΐνη ίννοια τής όλοκλη
ρωτικής άφιερώσεως ο' Ενα Ί
δανικό, τέτοιος, όπως μδς τόν
δίδει στόν άνώτερο άναβαθμό
μέ τή Διοτΐμα καί τό Σωκρά
τη, ό Πλάτων στό Συμπόσιό
τού. Αύτός ό "Ερωτας πρα
γματικά διαχέεται καί άπό τό
πρόσφατο σμυρναΐκό 6ργο τοθ
Χρ. Σολομωνιδη καί μυρώνει
τα πάντα καί τίς λαχτάρες τού
καί τίς νοσταλγίες τού καί τούς
μόχθους τού καΐ τή βική μας
συγκινημένη συμπάθεια
ΜΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ~"
— Έκλεκτι-Ι γάμοι
Την ΤΓοτρελθοΟσαν έδδομάδα ε¬
τελέσθησαν έν Χοτλανδρίω οί γά¬
μοι τοΰ γνωστοί) έμπορορράτττου
της όδοΰ Εύαγγελΐστρίας κ. Κων¬
σταντίνου Μαλλιαρίδη μετά τής
δίδος Κορνηλίας ΠραμματικοΟ. Ή
εφημερίς μας τους εΰχεται πάσαν
ευτυχίαν «ίς τό ζεθγος των νεο-
νύμψων. ". ^Γί
Την παρελθούσαν έτπσης Κυρια¬
κήν ετελέσθησαν είς την Ν. Έρυ-
θραίαν ο ΐγάμοι τοΰ κ. Ιωάννου
Ν. Τελατωνάρη μετά τής δίδος
Τασούλας Μαξούρη. 'Η εφημερίς
μας συγχαίρει τούς εύτυχεΐς γο-
νεΐς, εϋχεται είς τό ζεθγος χαράν
καί ευτυχίαν.
Την παρελθούσαν Πέμπτην 30
[ ,Ιανουαρίου έ.ε. κατόπιν ίδιαιτέ-
ιρας άκροάσεως έτΐΈσικέφθη|σαν τού
Ι Άξ. 'Υφυπουργον της Προνοίας κ.
ι Ιω. Ψαρρέα μέλη τής Ε.Ε. της
, Π.Ο.Α.Α.Π. 1922 έκ των κ.κ. Μιχ.
Ι Τσιγδέμογλο1» Πρσέδρου αυτής,
Ι Νικ. Άνδρονίδη προέδροιο τοθ Σιολ-
λόγου Προσ-φύγων Σταθμοΰ Λαρί-
σης και περιφερείας Πειραιώς Γ.
Καρασάββα Πρόεδρον τοΰ Συλλό-
γου Βομ6οττλή«των Δροτπετσώνος,
Ήλία ΖαχαροΊτούλου Προέδρου τού
Σ υλλόγου άστέγων προσφύγων
καί άκτημόνων ή «ΛΑεταμόρφωσις
τοϋ Σωτήρος» Μακτχάτου, Περικλέ-
ους Κοπτερίδου Προέδρου τοΰ Σω-
ματείου άστέγων ττροσφύγων Προ¬
φήτου Ήλιοΰ καί των πέριξ Πει¬
ραιώς, Ζαφείρη Τελώνη καί Σάδ-
6α Μάντικα τοθ Τόπ ι κου Σ υλλό¬
γου Δήμου ΚερατοΊνίοιι ή «Πρό-
οδος», Γεωργίου Πουλαντζακίδη
τής Ενώσεως Προ/σφύγων Πι»ροπα-
θών Συνοικισμοΰ 'Ανω Παλαιών
Σφαγείων, Εμμανουήλ Χατζηεμ-
μανουήλ τοΰ Σ υλλόγου κοττοίκων
Νέας καί Παλαιάς Κοκκινιάς ό "Α-
γιος Χρυσόσ'τομος, ΕύαγγέΊλου
Παττακωνσταντίνου τού Συλλόγου
Άναποκαταστάτων Ανταλλαξίμων
προσφύγων Παροπτηΐγίματούχωιν ή
Μεταμόρφωσις τοΰ Σωτήρος, Άν-
δρέου Δαλμάρα τοΰ Συνοικιΐτμοΰ
■προσφύγων περιφερείας Μύλων
Μτταινέση, τού Συνδέσ·μου Αμύ¬
νης Δικαιωμάτων άΌτέγων ττροσφύ-
γων 'ΕλευσΤνος έκπροσωπουμένου
ύττό τού Προέδρου τής Όμοσττον-
δίας.
Ό κ. Μ. Τΐσιγδεμόγλοιο άνέψε-
ρε είς τόν κ. Ύφυττουργόν δτι ή
Π.Ο.Α.Α.Π. εζήτησε ακρόασιν πα¬
ρά τού έξοχωτάτου κ. Πρωθιπτουρ-
γοΰ διά νά ζητήση τκχρ' αώτοΰ
την προσωπικήν τού έττέμ6«σιν διά
την ττροώθησιν των 6ασικών προσ-
φυγικων ζητημάτων τής Οτεγάσε-
ως. Διά νά μή δημιουργηθοϋν δέ
ο'ιαιδήποτε παρανοήσεις είς την ε¬
νέργειαν της αύτην έθεώρησε υπο¬
χρέωσιν της δπως εκθέσει προκα-
τα&ολικώς είς αυτόν άφ' ενός τα
θέματα καί άφ' ετέρου τάς γνώ¬
μας τής όμοο-πονδίας επί των θε-
μάτων τούτων.
Ή Ε.Ε. περιώρισε τα συζητη-
τέα θέματα είς τα τρία 6ασικώτα-
τα κατ' αύτην τοιαϋτα ήτοι:
α) Την κατάθεΐσιν είς την Βου¬
λήν τοΰ Σχεδίου Κώδικος «Περ'ι
άστικής άποκαταστάσεως των
προσφύγων τοΰ 1922.
β) Την δτταλλοτρίωσιν των α¬
παιτουμένων έκτάσεων καί την δι¬
άθεσιν τοιούτων τού Δημοσίου διά
την στέγαΐσιν των τταλαιών προσ¬
φύγων καί
γ) Την έκ τού προθπολογισμοΰ
αντιμετώπισιν τής στεγάσεως ά¬
νευ ουδενός συσχετισμοΰ των δια-
τεθησομένων ττιΐστώσεων μέ την α¬
πόδοσιν τής ανταλλαξίμου περιου¬
σίας.
Έκ των ανωτέρω διά τό πρώτον
θέμα ό κ. Τσιγδεμόγλου διετύ¬
πωσε είς τόν Άξ. κ. Ύφι/πουργόν
την θερμήν παράκλησιν δπως ού¬
τος έξαντλήσει δλην αύτοΰ την
έτπρροήν καί κατατεΐθεΐ επι τέλους
είς την Βουλήν, επειτα άπό τεσ-
ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΝΗ
ΣΤΑΔΙΟΥ 65 Όμόνοια — Τηλέφωνον 57.161
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ
{Διά ταυτότητες καί πιστοτΐοιητικά — Μεγε-
θύνσέΐς. — Άντιγραφές. — Έγχρωμες φωτο-
γραφΐες. — "Εμφάνισις καί έκτύττωσις ψίλμς.—
Πώλησις φίλμς. — Νυμψικές καί έθνικές ένδυ-
μσσίες. — Καλλιτεχνικές κορνίζες, κ. λ. π.].
ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΝ
, > ,.ν<- »η*ί*Τ Παράδοσις παραγγελιών ταχυτάτη αύτάς είχε, επανειλημμένας εΐδι- κάς σΐ/νεργασίας μετά τοΰ συνα- δέλφου τού επί των οικονομ ικών άποδλεπούσιας είς την άμεσον μέν διαθε)σιν πρός τό Υπουργείον Προ νοίας έκτάσεων τοΰ Δημοσίου οΐα ή έκτασις τοΰ Κοκκινοβράχου ώς καί την διάθεσιν των απαιτουμέ¬ νων πιστώσεων διά την άτταλλοτρί- ωσιν έτέρων ίδιωτικων άκαλύτττων χώρων. Εττί τή εύκαιρία ή Ε.Ε. ηύ- χήθη δπως ττραγματοποιηθή τό τα¬ χύτερον ή μεγαλειώδης απόφασις τού της άτταλλοτριώΐσεως δύο χιλι¬ άδων καί πλέον στ,ρεμμάτων έκ¬ τάσεων είς την περιφέρειαν Περι- στερίου οΰτως ώστε διά των δύο αυτών έκτάσεων νά ρυθμισθή κα- τά τό μέγιστον μέρος ή στέγασις των ά|στέγων άστών προσφύγων των Αθηνών καί τού Πειραιώς. Είς τό σημείον τούτο τής σι/νεν- τ£υξεως ή Ε.Ε. παρεκάλεσεν δλως ιδιαιτέρως τόν Άξ. κ. Ύφυποκρ- γόν νά έγκρίνη την άττοΐλλοτρίωσιν μικράς ισχετικης εκτάσεως είς την περιφέρειαν τού Προφήτου Ήλιοΰ Πειραιώς κατεχομένην άπό τεσσα- ρακονταετίας άπό ττροσφυγικά πα- ραττήγματα. 'Εττί τής παρακλή|σε- ως αυτής ό κ. ύφυττουργός ϋττεσχΐ- θη νά διατάξη την άμεσον σύντα¬ ξιν τοΰ σχετικοΰ έγγράφου τηςά- παλλοτρ ιώσεως. 11 ΓίΑΚΗ ΒΡλΔΥΑ [III ΤΟ ΕΙΠΑΣΝΙ ΤΟΣ ΙΛΙΥΣίΊί ΙΗ2 ΒΟΝΙΙΑΚΙΙΣ Τό παρελθόν Σάββατον 1 Φε- | πόν των. Πρός ά—■οφυγήν δέ βρουαρίου είς τάς αιθούσας τοΰ ' κάθε συγχύσεως καί ένδεχομένων 'Εστιαττορίου «ΑΒΕΡΩΦ» έωρτά- ] παρεξηγησεων, διακηρύσσομεν έκ σθη ή ϊδρυ)σις τής Παμποντιακής Ενώσεως μέ Ποντιοκή Βραδυά άπό τής 10 μ.μ. μέχρι ττρωΐας. Την Ποντιακή Βραδυά έτίμησεν ό 'Υπουργος Έσωτερικών κύριος Δ. Μακρής μετά τής άξιοτίμου κυρί- ας Μακοή. Ή συρροή τοΰ κόσμου υπήρξεν πρωτοφανής. Οί Πόντιοι Αθηνών, Πειραιώς καί ττροαστείων είχον τΌλλά χρόνια νά συναντη- θοΰν είς τοιαύτην ττολυπληθή συγ¬ κέντρωσιν, την οποίαν ττλήν τών Ποντίων έτιμησαν κα! πολλαί φιλο- ττόνΤιοΐ!, δήμαρχοι, τηρόίδροι όργανώσεων, Οτνώτειροι λεΐΓτσυργοΐ τοΰ Κράτους, επιστήμονας καί ότι εκλεκτόν εχει νά επιδείξη ό έκ Πόντου καταγό- μενος Έλληνισμός. Την έναρξιν τοΰ έορτασμοΰ εκή¬ ρυξεν ό Πρόεδρος τής Πανποντια- κής Ενώσεως καί ττρώην βουλευτής Αθηνών κ. Έλ. Παυλίιδης, άττοτεί- νας δι" ολίγον χαιρετισμόν ττρός την συγκέντρωσιν κοο! είττών τα εξής περίπου. «Έορτάζομεν (σήμερον πανη- γυρικώς την Ιδρυσιν τής Παμπον¬ τιακής Ενώσεως, μιάς οργανώσεως ή όποία αν καί ύττήρξεν τό όνει¬ ρον τών Ποντίων, κρίμασιν οΐς οίδε Κύριος, μέχρι τοΰ 1957 δέν εΤχεν πραγματοποιηθή. Άλλά κάλλιον ιάργά παρά ττοτέ. Ή Παμττοντιακή "Ενωσις είναι οργάνωσις δλων τών άτταινταχοΰ Ποντίων μέ έδραν τάς Αθήνας κα! ιδρύθη, ώς γνωστόν, πρό ολίγων μόλις μηνών μέ ισο- βαρώτατον προγροτματησιμόν, τόιν όττοΐον πανελληνίως δέν εττωμίσθη έ'ως σήμερον ούδεμία άλλη Πον- [Γΐακή οργάνωσις, καϊ μέ την κεν- ■ηρι,κήν γραμμήν, την διαφύλα)Ε,ιν μοΰ καί την μεταλαμπάδευσιν τών τού ΙδιοτύτΓθυ Ποντιακοΰ ττολιτισ- άγνών έλληνοχριστιανικών ήθών κα! έθίμων είς τάς επερχομένας γενεάς. Ή Παμποντιακή "Ενωσις δέν £χει καμμίαν σύγκρισιν ττρός ττερι'σσοϋ καίκατά τόν έορτασμόν τής Ιδρύσεως, ώς έττ,ράξαμεν καΐ κατά ίτάς ίδρυαικάς Συνελεύσεις &τι ή Παμττοντιοοκή "Ενωσις δέν εί¬ ναι Προσφυγικόν Σωματείον, έγ- γράψασα είς τό καταστατικόν της άρθρον δυνάμει τού όποίσυ δύναν¬ ται νά εγγραφώσι μέλη έκτός Γτών 'Ελλήνων Ποντιακής καταγωγής Επι τοΰ τελευταίου θέματος τής έκ τοϋ Προυττολογισμοΰ άντι- μετωπισεως τής στεγάσεως ό κ Τ}σιγδέμογλου εδήλωσεν είς τόν κ. 'Υφυπουργόν δτι ή όμοσττσνδία διά τηλεγραφικής αίτήσεώς της πρός τόν κ. Πρωθυπουργόν εζήτησε παρ' αύτοθ την ττροσωτΓΐκήν τού έττέμ- δασιν τταρά τφ ΰφυπουργίι των Οικονομ ικών δπως οθτος θέσει είς την διάθεσιν τού Ύπουργείου Προ¬ νοίας αρκετάς τπστώσεις διά τό άρξάμενον νέον έτος 1958 διά νά μή επαναληφθή τό φαινόμενον τοθ λήξαντος έτους καθ" ό τό υπουρ¬ γείον των Οίκοινομικώι εθφχ είς την διάθεσιν τού 'Υττουργείου Προ¬ νοίας την ήμίσεκχν μόνον πίστω¬ σιν έκείνης την οποίαν έττηγγέλθη ό κ. 'Υφυττουργός τής Προοίας διά τό έτος 1957. χωρίς νά συσχετι- σθή ή πίστωσις αύτη μέ την από¬ δοσιν τής Ανταλλαξίμου περιου¬ σίας. Αναφορικώς των εισφορών των έργατών οίκοδόμων ττροσφυγικών κατοικιών πρός τό Ι.Κ.Α. 6 κ. Ύ¬ φυττουργός εδήλωσεν δτι< αυται ω¬ ρίσθησαν διά Νόμου είς τό ]Α των τακτικών τοιούτων. "Ακολούθως ο ίκ. Πρόεδροι των μελών Σωματείων τής Όμοσττον- διας όννέτΓτυξαν έν όλίγοις τα αφο¬ ρώντα τούς Συνοικισμοΰς των έπεί- γοντα ζητήματτα. Ιδιαιτέρως οί έκπράσωτΓθι Δραττετσώνος κ.κ. Άν- δρονίδης και Κα;ρασά66ας, εξέφρα¬ σαν την ευγνωμοσύνην των προσ¬ φύγων Δραπετσώνος διά την ττρα- γματοποιουμένην άπαλλοτρίωσιν τής περιφερείας Μουσαλή έκ 1 3 «Άποφεύγετε έκείνους «ού άποστ ίχί' *
**/»*/ νΑ'·*^"»νΑ 1^ *—»Ι
VI
ΙΝΙ Ι Ι Ι ί\Λ Α· νΙΑ'ννΐ^ ----- · · · ' ι
λια των αδελφόν Καπαδοκικών Σω Ύάλψ έτΓΐστημονιχήν αξίαν, ττρΧ
ματείων κα! πολλο! φίλοι τού Συν- δέ συμπληροί πολλα κενσ ος τ«ί
δέσμου. γνώσεις τών τε Καρβαλιωτι* «'
'Η άττό τής ττρωϊας πίτΓΤοικτα
χιών, έκτός τής άττλότητος κα! σε-
μνότητος τής εορτής, άτινα έχσ-
ιρακτήριζαν ταύτην, προσέδωσεν είς
τΓθλλων
Κσ«5ο»
τε καί μη, θά δημοσιευθή ώ™
, , , , κωνσταντίνου ανέπτυξε τό ζήτημα αύτην κα! μίαν ί6ιάζουσαν γροτφι-
θαρροςεις την τεραστίαν προσττα- των ττληττωμένων ύττά τοΰ μεγάλου κότηττα, ήτις ένεθύμ.ζε τάς εορτάς
θείαν οττως θεμελιωσωμεν σταθε- · -- - - ...
ρώς καΐ άδιασείστως την οργάνω¬
σιν μας, πρός πλήρη επιτυχίαν Το3
σκοποϋ υπέρ τοΰ Ποντιακοΰ Έλλη-
νισμοϋ καί τής Μητρός μας Πατρί-
δος Ελλάδος».
Τόν χαιρετισμόν
τού Προέδρου
του
άττό της ερχομένης
κης 16.2.58*
1
Π
άτΓοχετευτικοϋ άγωγού Αθηνών — τοΰ Άγίου Γ,ρηγορίου έν τη πο>
Πειραιώς διά τό έποΤον έπίσης ό λαιφ Καρβάλη τής Κατταδοκίας. _ ,η^ηί1ίτη^ηι
κ. Ύφυπουργός επέδειξε πλήοηκα- Ι Ή ναοά καί Α εώνβοί—-ιτ,γ Λτ^ ΧΟΡΟΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧ™
κ. Ύφι—-ουργός επέδειξε πλήρη
τανόησιν ^ ττράς άμεσον άττοκατά-
σταριν των ΤΓληττωμένων έκ των δι
καιούχων στεγάσεως προσφύγων.
Τλ ό κ. Τσ.γδέμογλου έξέ-
ω
καλυψαν τταρατεταμενο: χειροκρο- ψρασε ^ς €ύΧσ.ρΐστίας τών κατοί-
κων τού Συνοικισμοΰ Χαροκόττου
τήματα καί εδόθη τό σύνθημα τού
Ή χαρα καί ή εόιχαρίοτησις ήταν
ζωγιραφισμέναι είς τα πρόσωπα δ-
λων καί ιδίως των γεροντοτέρων,
οί όποΐοι έχουν άκόμη ζωντανήν χθές είς'τό ξενεδοχείον
την είκόνα των έορτών τής παλα,- Γεώργιος» ό χορος τής
άς Καρβάλης 'Ελλήνων Δι-λωματούχ
ΒΕΛΓΙΟΥ
Μέ μεγάλην έπηυχίσν ίδ*
γ ι Ιγ τΑ Ρρντδογείον «ΒαοτΑΜ
γλεντιου με ποικιλλον —ογραμμα Καλλ,θέας διά την ττρογραμματ.-
σθειΐσαν δια το 1958 άτταλλοτρίω-
σιν τού λόφου Σικελίας υπέρ αύ-
καταστάσεως των προσφύγων. Ά- ττληροΰν τόν καταστατικόν
νέφερεν είς αυτόν δτι καθ' άς εχει ·«>»———»—_—__
έξωδίκους πληροφορίας τό
Νομοσχέδιον τουτο έμτη/ίεται άττο
άττόλυτον φιλοπροσφυγικόν πνεΰμα
δι" δ καί εξέφρασε προκαταβολι-
κώς είς αυτόν τάς είλικρινεΐς ευ¬
χαριστίας της Ε.Ε. της Όμοσττον¬
δίας. Διετύπωσε δμως καί ττάγ
λιν τό παράτΓθνον δτι δέν εζητή¬
θη καί Ισυνεπώς δέν ηκούσθη ή φω-
νή των έκτπροσώττων των ενδιαφε¬
ρομένων άστέγων προσφύγων, κα¬
τά την διατύττωσιν τού Νομοσχε-
δίου τούτου .
Επί τής παρατηρήσεως αυτής
τοΰ κ. Προέδρου τής Όμοσπσνδί-
ας ό κ. Ύφυπουργός εδήλωσε κα-
τηγορηματικώς ότι θά δεχθή εύχα-
ρίστωςο'ιανδήττοτε έξυπηρετικήντών
άττοκαθ ισταμένων ττροσφύγων υπό¬
δειξιν την οποίαν θά συμπεριλά-
6η ώς τροπολογίαν είς τό Νομο¬
σχέδιον κατά την ψήφισιν αύτοΰ έν
τή Βουλή.
Προσέθεσε δέ τελικώς δτι κα-
ταβάλει κάθε ενδεδειγμένην προσ-
ττάθειαν διά νά καττατεθη τό ταχύ¬
τερον πρός ψήφισιν είς την Βουλήν.
Επί τοϋ δευτέρου ζωτικωτάτου
έπί|σης θέματος τής απαλλοτριώ¬
σεως των άναγκεουσών έκτάσεων
έν Αθήναις, έν Πειραιεί καί είς
τάς Έτταρχίας ώς καί της διαθέ
σεως υπό τοΰ Δημοσίου έκτάσ·εωυ
ανηκόντων είς αύτό ττρός τό Υ¬
πουργείον Προνοίας διά την στέ-
γασιν των ττροσφύγων, ώς τυγ¬
χάνει ή εις την τοττοθεΐσίαν Κοκκι-
νόβραχος τού Πειραιώς έκτασις
έκ 200 περίπου στρεμμάτων, ό κ.
Ύφυπουργός έκαμε την κατηγο*
ρηματικήν έπίσης δήλωσιν δτι κατ'
σκο-
Έττηκολούθησαν Γτραγούδια χοροϊ
Ποντιαικοί, εύρωτταϊκοί1, έλληνικο!
μ έ κέφι άδιάτΓτωτον μ'ίχρι ττρωΐας
ΟΊ συνδαιτημόνες άνερχόμενοι είς
ττολλάς εκατοντάδας έώρτασαν καϊ
έγλέντησαν μέ εξαιρετικήν διάθε¬
σιν, συγχαίροντες την Διοίκησιν
τής ΠαμττονΓτιακής καί ιδιαιτέρως
την διοργανωτικήν 'Ετητροττήν.
ΠΟΝΤΙΟΣ
ΠΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑΝ ΑΥΡΙΟΝ
Τό σήμα τού Έλληνοαμερικανικοΰ 'ΕπιμορφωτικοΟ
Ίνστιτούτου μέ τα 150 Σχολικά Κέντρο τού
άνά την Έλλάδα εΤναι
Τό μοναδικόν σήμα τής Έλλη-
νοαμερικανικής συνεργασ.ας
Είς τα Κέντρα τού άττοκτοΰν καθημερινώς την γνώσιν τοΰ
πλέον χρησίμου, συγχρόνου έτταγγελματικού δττλου δεκάδες χι¬
λιάδων σττουδαστών.
Εφέτος οί εγγεγραμμένοι είς τα μητρωα τοΰ Ίνστιτούτου
υττερέβησαν τάς 1 6 000.
'Καθε πόλις τής Έλληνικής Επαρχίας άναμένει την έγ¬
κρισιν τοϋ Ύπουργείου Παιδείας διά νά ττροσθέση καΐ τό δνο-
μά της είς τόν κατάλογον των Κέντρων διδασκαλίας τοΰ Έλ¬
ληνοαμερικανικοΰ Έπιμορφωτικοΰ Ίστιτούτου.
Μέ τό Νέον "Ετος χιλιάδες νέων θά γίνουν δεκτοί είς τα νεο-
δημιουργούμενα Κέντρα διά νά βελτιώσουν τάς συνθήκας τής
ζωής των καί νά έξαισφαλίοουν μιά καλυτέρα αυριον.
Πληροφορίαι — Εγγραφαί είς τάκατά τόττους συνοικιακά
καί έτταρχιακά Κέντρα καί είς τα Κεντρικά κτίρια.
Άκαδημίας 54.................. Τηλ. 612.675
Άκαδημίας 88............ 1........Τηλ. 33.382
Ομήρου 19....................Τηλ. σ 13.224
Στουρνάρα 26 — Πατησίων .*£..„.„ ...... Τηλ. 55.073
Γιάν Σμάτς 1δ............
V]
.......Τηλ. 25.000
Νίκπς 36 ·.......................Τηλ. 26.138
Τό Πρότυπον Κέντρον Έτταγγελματικών μαθημάτων Λογι-
στών, Στενογραφίας, Άλληλογράφων, Δακτυλογράφων Έλλη¬
νικής και Αγγλ ικής τού «Έπιμορφωτικοΰ Ίνστιτούτου» λει-
τουργεΐ είς τό κτίριον Νίκης 36 Τηλ. 26.138.
Τό μοναδικόν Σχολικόν Κέντρον είς ολόκληρον την Έλλά¬
δα πού δημιουργεί άτιοφοίτους μέ ειδικήν επαγγελματικήν μόρ¬
φωσιν, οί όποίοι άπορροψώνται άμέσως καί έξασφαλίζουν άνε-
τον σταδιοδρομιαν μέ τούς εύνοικωτέρους δρους εργασίας.
των.
Έττίσης ό κ. Ύφυττουργός ενέ¬
κρινε την αναθεώρησιν των
λων των άποκλεισθέντων
τακτοποίησιν τοΰ Συνοικκτμοΰ Μύ-
λων Μτταινέση ολίγων οίκογενειών.
II
ΜΙ11ΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤΗΙ
ΠΑΠΕΑΛΗΗΙΟΥ ΕΜΠΙ00ΙΙ1Ι1Ι
ΙίηΚ1ΙΙί1ίΚΙΚϊηί8»1ΙΕ!1!Ι
^ Την Κυριακήν 2 Φεδρουαρίου
είς τόν Ί. Ναόν των Τριών Ίεραρ-
χών (Μενάνδρου 4 — Ευριπίδου)
καϊ ακολούθως είς την Αίθουσαν
τελετών αύτοΰ έγένεττο ή συγκέν¬
τρωσις των έκ ΚατττΓαδοκίας κατα-
γομένων, δπου ό ττρώην γυμνο(σι-
άρχης έξ Άνδρανικιίου τής Κατπτα-
' Ι ωάννης Τσουρουξής
τόν Πανηγυρικσν τής
άς Καρβάλης.
Τούς τταρισταμένους προσεφώνη
σε κατά πρώτον ό Πρόεθρος τού
Ελλήνων Δι-λωματούχων
Βελγίου»
Συνδέσμου κ. Τρ. Τσολακίδης, δσ- ^^^
τις έν συνεχεία έσκιαγράφησε, έν """"""""
ίας είς τόν Έλληνοχρ,στια- Παρευρέθησαν ό
ι Βελγίου κα! ή Κο Ρ
γαθάγγελος κα! Ίωαννίκιος, οϊτι- Διοικητής τής
νες έδωκαν μίαν εξαιρετικήν ώθη-
σιν είς τα Έλληνικά γράμματα.
ΈτΓι τοΰ δήματος άνήλθον -πλήν
τοΰ Προςδρου τής ΌμοστΓθνοίας
και οί έκ .των τΓροσελθόντων κ.κ.
. ττρώην ύπουργοί Γιαβάσογλου καί
Μανοΰσος, ώς κα! οί κ.κ. Γεωργ.
Ίσαακίδης κα! Αάζ. Τσχαδόττου-
λος. Τέλος ό γεν. γραμματεύς κ. ι
Χρ. ,Α6ραμιί6ης άνέγνωσε τηλε-' Κοπ)οχκλειδου, ο κ
γράφημα τού άρχηγοΰ τής ΕΠΕΚ ι
κ. ΠαττατΓολίτου Σά66α, όστις έ-
χαΐ'ρετηισε τ^/ ΌμοσπΙονδίαν μέ
ζτ>ς καΐ ή Κα Ν
ό κ. καί ή «α 2. ΖερΚ'
ξενος τοΰ Βελγίου, 6 * "?
Ζουμπούλη, ό Νοπχ"νοί·"
Δ. Ζέττου, ό κ. κα! ι1
ό κ. κα! ή Κα καΐ
ι Χατζηανέστη,
δοκίας κ.
εξεφώνησε
ημέρας.
Ή συγκέντρωσις δέν υπήρξε τό-
ηι ^ μμ
θερμάς φράσεις καί εξέφρασε την
λύπην τού διά τό αδύνατον [τής
συμμετοχής τού. Έπίσης ό Σινα-
σιτης Άρχιτέκτων κ. Νικολ. Ζου-
μπουλίδης ττροσεφέρθη νά έκττονή-
ση δωρεαν τα σχέδια διά την μελ¬
λοντικήν ίδρυσιν μιάς Κατπταδοκι-
κής Έστίας πού ^Ιναι κα! μία των
έττιδιώξεων (τής Πανελληνίου Όμο-
σον ττολυπληθής ώς ανεμένετο αν ! σττονδίας τών ΚσΛττραδοκικών Σο
καί αφεώρα ολόκληρον την Καττττα- ματείων.
δοκίαν, άλλ' οί ττροσελθόντες έμει¬
ναν Ίκανοττοιημένοι, καθ' δσον ό
Ιάμιλητής έχειρίσθη τόθέμα δχι μό¬
νον άπό απόψεως έθνικής καί θρη^
σκευτικής δραστηριότητος των τρι¬
ών Μεγάλων Ίεραρχών άλλά εδό¬
θη ή εύκαιρία νά έττεκτείνη [την ό-
μιλιαν τού καί έτπ τής ττνευματι-
κής κα! έκπαιδευτ<κής καταστά¬ σεως τής ΚατίΤΓαδοκίας κατά τόν τταρελθόντα αίώνα καί τάς αρχάς σού παρόντος, εξάρας την συμ- &ολήν τής Κατά ΚαισάρειθΛ/ Με- γάλης Σχολής τού Ζιντζή—Δερε κα! τού λεγομένου Κεντρικοΰ Παρ- θεναγωγείου. Περιέγραψε μέ ιδιαι¬ τέραν μάλιστα λεπτομέρειαν την φωτεινην δράσιν των νεοχτέρων τρι¬ ών Ίεραρχών οίοι ήσαν οί Μητρο- ττολΐτσι Καισαρείας Παΐσιος, Ά- και ρίδου ό κ. Κ-; ·. - υ | ρίδου, ό κ. κβ. ή.Κ«ΝΛ ό κ. κα! ή Κα Χ. καί ή Κα Ζαφέτ, */ Πάνου, ό κ· Ι- Άρεταίου κ.ά. Μίαν ωραίαν τελοΰσαν αί Δίδες· νάκη, Μαριάννα κότση, Άντρέ ιά ά (ΐμέν (α οικον» Ό "ΠΤΕ "Ν, ν- κ, ΪΙΤ£ "'Ίν ΧΑΡΤΟΠΩΛΕΌΝ Κ. ΒΟΣΚΙΔΗΣ Ε ΡΓΟΣ1 ΑΙ ΙΟΝ : Κατ.ο5ιστρίου ^ Τηλέφωνον: ΈρνοστασΙου 55.068 ΠλουσΙα Συλλογή ΧαρπκώνιιαΙεΙββνΓρβίι* _% -. -. . ΠΩΛΗΣΙΣ: Χονδρ^Ί ΑΠΟ ΤΗΗ ΠΗΓΗ ΣΤΗΜ ΚΑΤΛΙΙΛΛβί" Υλης