187078
Αριθμός τεύχους
1412
Χρονική Περίοδος
30ον
Ημερομηνία Έκδοσης
23/2/1958
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
'-* —
;»-
ΠΚΟΣΚΟΣΜ
ΕΓΟ. 306^ λκ. ΦΥΛΑΟϊ 1412 <, ΑθΗΝΑ1 κγρΐΑΚΗ ΦΙΑΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤδΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΙΝ —"ΐΔ,ΟΚΤΗΤΗΣ ΕΟΝΙΚΟΗΑΝΟΣΙΟΥΡΓΗΗΑ ΓΡΑΦΚ1Δ -1ΤΠΟΓΡΔΦΕΙΑ 0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ ββ — ΤΗΔΕ4). 57-126 Βά ττο- είς ί μία *ν**««ίν«ν δυνατοτή- «ν,ΣΙί <ά «««ράμιλλα όμη- 6ΐχ« £«π — *««*> έξαίρεται
ή έλληνικη άινδρεϊ,α
χύτοθυοία — καί οί άλλοι
,νίοματικβί μας θρσαυρβί, «ού
,(ριχλίίουν την ύπέολαμ
„ ρ β ν σταδιβδρβμίαν τής φυ-
]$ μας διά μέσου των αϊώ-
ν«ν, βχ διέπραττε τό εθνικόν
ϊνχλπμα. την βεβηλωαιν καΐ
,ην ίερβίυλίαν, νά ουγκρίντι
,δν κ. Αβέρωφ — Τ©οίτσ«ν
μ τβν Γψίθίον Λεωνιδαν των
■»■ ίιρμοττυλών. Νά παραδάλη
*♦■ »ν ίλιίερόν νεκροβάπτην τής
Ι |(«ριακής ελευθερίας _ τόν
^ίυτελίοαντα την Ελλά¬
δι την τριαχιλιετή έ ν -
}, ο ν Ιστορίαν της μέ τάς
β«4α,ο«ωδ«ΐ5 μωρίας τβυ καί
τΗϊάχαρακτήρισ χον
ίκΐναντι οιουδήποτε ξίν©υ κΐαϊ
ίΠ των Τούρκων, δουλικότη-
ή τβυ — μέ τόν ήρωα των ή-
ρώαν τβν άθάνατβιν
Έλληνα μαχητήν, ή αύτοβυαία
Γνϋ έ;οίου καί ή ά ν υ π έ ρ·
■λ η τ β ς γενναιότης Τού, Θα
*(τβ«λοΰν έοαίί παγκόσμια
ίύμίβλα ήβικής άνωτερότητος
χαί ύιτερκοβμΐας εύ-
ψνχίκς, έξερχομέΛ—ς τής οφαί
ίς την γενέ-
τειραιν οτρατιάς ολόκληρον»
έ ξ ο χ ω ν άνδρών, οί ©ποΐοι
έτίμηβαν την Ιδιαιτέραν αύ-
Γών πατρίδα ί έξύψ
πρός όλας τάς κατευθύναεις, μ«
κύριον σκοπόν την σωτη¬
ρίαν τής Πατρίδος.
Ό Τύπβς πβύ έχει ληβμβνή-
αει την εθνικήν τού αποστολήν
κα'ι γράψεται «ατά παραγγε¬
λίαν, αποτελεί θ
μ β .ν"
α ν ά α ι-
%^^μ^μϊ>β:ψ^
ληνικέπ1
Ρ ι κ η ν
και
' ί α τ β-
ε
V
α λ ώ-
ν υ μ β ν Ροδον. Τ© πε.ρϊ ού
ά λογος έντυπον κυκλοψορεί
ατυχώς είς την ζυμωμένην μέ
ποταμούς ιαίμάτων ήρώων και
μαρτύρων Δωδεκανηοιακην
Γήν, ή έπΐφάνεια καί τα σΐτλάγ
<να τής έπβί/ας 6»ηγ©ΰνΓ«ι την δόξαν καί τό μεγαλείον τής α ϊ ω ν ί α ς Ελλάδος. Άτοτελεΐ καί αύτβ δείγμα τής έθνικής κατατττώοεως, τοΰ «ν«υ προηγούμενον β Ι κ - τ ρ ο ΰ καταντήματος μερί¬ δος τοΰ "Ελληνικόν Τύπον/, β έίΐβϊβς ε,χει, άντΐ ηινακίβυ φ«- κής, άπεμπβλήσει τα ηαρβχό- μενα είς αυτόν υπό τοΰ Συντα ϋ Χά ΰ Συντα γμχ-ικοϋ Χάρτου τής Χώρας, άπαράγρα δ άπαράγραπτα ωματα,, πρός πρβατασίαιν ψ ί α τ ω ν έθνικών συ^τ- ρένιτων. "ιΕχεΊ καταπροδώσει τό σπουδαιότερον των καδηκβντων τού, πρός τη*" Πο- λιτείαν καί την Κοινωνίαν, την διακήρυιξιν τής αληθείας χωρίς φόβον καί χωρίς πάθβς— χ ς τής εκδόσεως τού προορισμόν την συγκάλυψιν τής τ ο α - γ ι κ η $ πρχγματικότητος, την άπόκρυψιν των τεκταινβ- μένων έ ρψ ν τκτα μένων, — έν τω σκότει — ά ή έ είς ί μ, τω σκότει — είς βάρος τής έθνικής τιμής, καί τής ύποστοτοεώς μας ώς κράτους ανεξαρτήτου και κυριάρχβυ. Ό Τύπος, β ©πβϊο; καϊ κατά την άποφράδα μετοονοεμδρια- νην περίοδον τβϋ 1920, έθετεν υπεράνω των έβνικών, τα "ιδία αύτοΰ ουμφέρβντα, κατείχετβ καί τότε — όπως κα'ι τώρα — άπβ ψυχβφθόρον έ-μ- πάδειαν, εκδηλουμένην είς ά- κοττάβχετοινι κομματι- κό' παρλή Αύό ύ παραλήρημα. Αύτός ___τ ξεν β κυριώτερος συντελεστης τήςΜικρααιατικήςκαταοτρβφής. '- έγκληματίας δράβτης τή" ' Φώς είς τα πσρασκήνια τοΰ Κυπριακού ΔΙΑΤΙ ΠΑΡΗΤΗΘΗΝ τελεσίγραφον των κ. κ. Μακμίλλαν, Μεντερές καί Ντάλλες πρός την 'Ελλάδα διά νά προδώσΓ) την Κύπρον. Αρθρον ιοθ παραιτηθέντος ΕΐδικοΟ Συμβοόλου καί καθπμερινοθ ΡαδιοφωνικοΟ οχολιαοτοθ επ) τού ΚυπριακοΟ (όηό 1-4-55 υεχρι 14-1-58) Κου ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ έν Τβυρκία νοσταλγβϊ τής Ό- Βωμανικής ΐκΰτοκρατβρίας 'β- - ριζώσεως τβΰ 'Ελληνισμοΰάπό ύ- τάς προαιωνίους έστίας τβυ. .«- Ι "ι*·) Π-,', —λ^ —,',-,Ι.. ι.,-. _- . διά της συ- ατηματικής διαβτρεβλώσεως των γεγονβτων, κ*' τώρα νέ*ς Β' Τβΰτ© ήτο απαραίτητον, ε¬ πιβεβλημένον,, διά νά άποδει- χδή άνάγλυφον τό μέγεββς τής σκοπίμου παραπλανήσεως ή β- πβία έπιχειρεϊται συστηματι- κώς άπό 28 μηνών είς δάρος τβΰ Κυπριακβϋ λ|αβϋ καί ολο¬ κλήρου τοΰ 'Ελληνιικοϋ "Ε- βνους, ιδίως άπό τόν Ιούνιον τού 1956. Άρχίζβμεν άπό την διάπραξιν τοΰ εθνικον έγκλιι- ματος τής συνθηκολογήΰεως είς τούς ξένους ίμπεριαλ,ιατάς, διά νά προχωρήσωμεν κρός τα βπίοω άν ατρέχβντες ημέραν μέ την ημέραν είς την πρβϊΌτορί- αν τής πράξεως. Πχρακολβυ- Θοΰμεν τβύς δύο δράοτας ύ- πουργούς επί ένάμισυ έτβς 6ή- ,,»__ί.. λ=..- *«ι —-- =.-!------- Γ μ προετοΐμοβζει μα πρές £ήμα. Μέ τα έηιΟιγμχ κείμενα Αν» χείρας. Άν«η*χ- ριστώμεν β,τι έσκέςρθησαν κ<κί "Εθνους, συμφοράς. Μ. καλοε '^'τι ίρησαν νά κάμουν ά έ ί 0 ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ χρη κάμο καί τί έπέτυχαν νά φέρβυν είς πέρ/ας. Φέρομεν είς φως μόνον δσα είναι δυνατόν (μόνον ©σα νομίζομεν ότι έπιτρέπεται) σήμερον νά περιέλθουν είς την δημ<Μΐότητα. "Οχι βλα τα άπβ- δεδειγμένα στοι,χείά πβ ύέχβ- ΤθΟ συνεργάτου μας Κ. Θ. ΚΑΣΑΠΗ Μβν^είς την διάθεσιν μας._Αύ- ίγα;συμΛαθϊο·τατι.ς ανίίρωπος, καω 20.10.1&34, Σκοπός τού 'Τπουργεί- τα σττίτια σας κάθι ιΐιέ έξηνταρΐά χρονώ, ιμέτριος στό οιι ήταν τότε νά κτισθοΰν πολυκα- κάθε διάβημα θά «νίοτημα κάί μαυρειδερό; στό πρό ΐοικιες άλλά τα πολιτικά γεγονό- ' "Έχιεις δίκαιο. υά ι " ~ τό βά νίνη βραδύτερον. Πολύ Ό χ. Φαίδων Παρασ*ει·δς είναι 2 καί ή πράξ( Ιχει άριθμό 60938) κι' αν δέν ένδιαφερθήτε γιά γρηγβρα ϊσως. "Οταν παραοτή ίνα;συμ.'ταθ£<ττατι.ς άνθρωπος, καω 20.10.1&34, Σκοπός τοΰ 'Τπουργεί- τα σττίτια σας κάθε βοηθεία καΐ χνάγκη. Πρός τό συμφέρον τοϋ ιιοτρ ν» ντιιτΛ·ί>Γ>%ί ,τ<%λ,η/,.- **&*■ κ.χβ------ θο; παει Χαμένο. "Εδνβυς πάντοτε. .-.-■- ——, ---------, μ«ς λέγει ό κ. ' Ώς γνωοτβν, τόν πρωΐ τής χοί μΐτρόθιιμος στήν όμιλια.- τα έμπόδισαν την πραγματοποιηθή Φαίδων κι' άν όπως μάς λές ύ- 1% ■- ■------ - Είναι ίπωςΐμάς εΐπε μικρασιάτης — ·" —*■'— '*------------ ' ' " χ»ί Εγινε ΐι,ν Μίςκτίνο ρ ς ,η5 Ίανουαρίου 1958 άπεχώ- έμπιοτευτική αποστόλη, ναντίον τοΰ 'Ελληνικοΰ " Ρα¬ δ ιοφώνού καί εναντίον μου προ αωπικώς άπό τριετίας, διότι εί¬ χαμεν τό θάρρος άλλά καϊ την . . .άφέλειΐαν νά ατηλιτεύωμεν τα κακοϋργα οχέδικ τωιν. Καί όμως ό επί τής έθνικής μας προ «γάνδας ύίτουργός ήρνή- δη εις τόν Ραδιοφωνικόν Στα¬ θμόν Αθηνών τό δικαίωμα νά την μεταδώση είς την καθη¬ μερινήν έκπομπήν «Ή Κύπρος μας» (ώρ<χ 8.30 μ.μ.), την ο¬ ποίων καθιέρωσα μεταξύ αλ- λων, δταν άνέλ(5ΐ6α τα καθή- χοντά μου είς τό υπουργείον Τύπου όδός Ζαλοκώατα 3, εΐαη- γήσει τοϋ τότε άντιπροέδρου τής Κυβερνήσεως καί ύπουρ- γοΰ των Εξωτερικών κ Στ 5ύλ Έθνικοθρησκευτικά ζητήματα 20 575 Ο ΚΛΗΡΟΣ Μ ΑΣ Περί προσαρμογής τού είς τό πνεθμα τού αιώνος μας.— Έγγαμοι καί μορφωμένοι κληρικοι είναι οί πολυτι- μώτεροι ΊΤ,αράγοντες πρός ανύψωσιν της θρησκείας. ξρ Στεφ. 5τεφαινβπούλου κα'ι των συνα- δέλςρων τού επί τής Προεδρίας σεως, τού Τύ7ΤουΓκ|α*ί ν, άλλά πλήρη νκό τισιν τής Κοινής Γνώμηξ, διά νά μή πληροφορεϊτατ αυτή τί α¬ κριβώς τεκταίνεται είς τα π)α- ραακήνια Τί ουοσοδομεϊται με- ταζϋ Αθηνών, Λευκωοίας, Λβν δίνβυ, Ούάσιγκτβν καϊ Άγκύ- ρΐχς ΜΛθυγιών σννθηκολόγησαν μέ τόν Κιμόλ χι' αφήκαν τούς χριστιανούς γπ'ι διατεθή των τούρκων καί βτήν κοχή 'τους τύχη. Τή δεύτε- ίη φορά ί^υγε άπ' τή Σμύρνη μί τα γίγονότα τού Σεπτεμβρίου 1*22 χι άπό τότε βρίσκεται δύσκολη ή ύττόθεσή μας. Εϊμαστε δεν εΤμαστε καμμιά μ οίκογένειες. τοιση τής Νέας Καππαδακίας, άλ- ' ά ό πόλΐΐμος ματαίωσε τό Ιίργο. νΐετά την άπελει»θέρωση δέν ένδια <4·ΐρθηκε κανείς γι' αύτη την πε- 4>ισχή καί ό ίδιος ό κ. Φαίδων αί-
σθάνεται κουρασμένος καί δέν μπο
Ο'ί νά τρέξη. Είναι βέ6αι<α καί ή ηψ Λαράγκα τού, στόν "Αγ. Δι- β οπάλη στή μέση κι' αύτές οί δηι>
«νσιο. Ή «ριοχή αύτη μά; λ έ- λειές θένε τρεξίματα καί τρρξ'αα
ΐιι Λιοιρήται σέ δύο τμήματα ποΰ Τα μιά ^ορά. Προπολεμικά, μά;
>«1 τα οι<ό εΐνα άπαλλοτριανμένα. λέγει ό κ. Χαίδων, ?τρτ|α γιά τίς Λ Ινα τμήμα περιλαμδάνεται με- όΐιαλλοτριώσεις καί γιά τό χτίσ αο τφ τδν ΟδίΛ' Θερμοπυλών — ϊ( ρ συνοικιαμοΰ, εΊρερα καί την Ού Γν»*)Λς — Παπαστράτου καΐ γραμ ).εν. χα φρόντισα νά χτιστοϋν κα'ι Ι>% τί»» ΪΕΚ καί άπαλλοτριώθη- τ(;, κοινόχρηστα άπαχωρητήο α το'ι-
« βάν νά άνήκε σέ κάποιαν Πά- ίΐα δμω; δέν μπορώ. Πρέπει δυ,οις
Μί'ίοο. Γϊ ίϋ.λ-ο τμήαα αποτελεί- ■ <;,„-, ά,-ταντώ κάτι νά γίντι. ί*ά βροΓ> Ι γιατΐ εγινε τούτο,
τι» ώτό ίΟΟΟ τ.μ. καί άπαλλοτρ ώθη μί (ϊνθροντους πού θά μά; βοηθή-
*"" (Ις βάρος τιόν άδελφων Άν- σ(11.ν
*Ο βουλεντής σας, κ Πετρο-
ττονλάκος εΤμαι βέιβοιος πώς θά
ενδιαφερθή αν άττοτανθοΰμε σ' αϋ-
ις. ιζιμαστε ποιχ ήρχ^ε την Ιην "Απριλίου
^^Ρ'01 τού 1955, ταυτοχρόνως μέ την
• . ,^" ενοπλον ίράαιν τής ΕΟΚΑ.
και νομιζω Την ιδίαν ήιιίοη,ΐη *.«,'*>,*,
Λ
Ή όμιλία μου ήτο άποκΌλυ-
πτική. Σχεδόΐ' προφητική· Καί
αύτβ τόν ένοχλοΰσε. Δέν έξυ-
πηρετβΰσε τα αχέδια τής ουν-
θηκβλογήΰεως. Δέν διηυκόλυ¬
νε τό κλείσιμον τής διαφοράς
μέ πάν μέσον, διά ν'ά είμεθα
ση γιά την προσφυγικήν άττοκο-
τάστασηι καί καβώς μιλάμε γιά
διάφορα πράγματα έρχεται ό λό-
γος καί στά δηιμοτικά.
-■- Λ αυτή "
Λς την άγγλο - τουρκβ - άμερικα-
άντηβλιτεύαεως, 'ΐδια'ιτέ- νικήιν συνωμβσίαν πρός έντ>χ-
τόν κ. Βενιζέλον, κατόπιν φκχαμον τοϋ Κυπριακβϋ. Νά γί
εννβήοεως μετά τ<ίΰ νη άχρβυς καί αβομος. Νά μή Ι όπβίβυ" έδέχδην τόν Μάρτιβν λέγη τίπβτε καί νά έπαναλαμ- ρ άδλφ Χα1 'Αλρξ. Γιαννουλάτον. μά μάς λέγει ό κ. Φαί- , ίίχα ίδρύσει Ινα Λροσφυγικό τΓ βά καί κιτνήγησα αύτές τις τόν κι' ύστερα καϊ 6 'Υφυπουργός ες. 'Επέτυχα τίς άπαλλοτρι.- κ. ψαρρέας είναι ανθρωττος 'ψυχό- καλά στό Δήμο θά άποτελοϋσε κεντρικώτερα τμ,ήματά της κα'ι γι' αϋτό τό λόγο ή μέριμνα καί ςρωτίσεως επί τβΰ Κυπριακβϋ νμίιτ* χιλιοειπωμένα πβύ άπβ- μβϋ έπρβτεινε τότε ή κυ- κοιμίζβυν τβν Ελληνικάς λαόν ~' καί τόν έξαπατβΰν ώς πρός τό τής π'αραιτή- τί παραοκευάζεται ίεροκρυςρί- ως καί άντί νά δώββυν πρός ως μεταξύ Άβηνών, Λβνδίνβυ δημοσίευοΐ'ν την έπιατβλήν μβυ >Ίκι Ούάσιγκτβν. Άλλά άπ'έρ-
πρ&ς τβν κ. Πρωθυπβυργόν, ό Ρ'Ψ» άουζητητί τί»»" τερατώδη
ύπουργός των Εξωτερικών κ. | αύτην αξίωσιν νά παραπλανώ
Τ. Άέέρωφ, ό συνάδελφός τβυ τούς άκροατάς τοϋ Ραδιοφώ-
" ' τής Προεδρίας τής Κυβερ- νού μέ ψευδη, άοριστίΐχς καί
Είς τό προηγούμενον άρθρον έ-
ξέψρασα μίαν γνώμην ττερί τού ττως
δύναται νά λυθή κατά τρόπον άπο-
τελεσματικόν καΐ ϊκανοποιητικάν,
τό οίκονομιχον πρόβληιμα τού έ-
νοριακοθ Κλήρου μας καί δτι του¬
το θά σνντελέση είς τό νά προσέρ¬
χωνται παλλο'ι νέοι μέ αρτίαν μόρ-
4>ωσιν είς τάς τάξεις τής Ίερωσν-
νης.
Ή διευθέτησις δμως των δύο αυ¬
τών ζητηιμάτων δέν αττοτελεΐ καΐ
την οριστικήν λύσιν τοΰ προβλήμα-
τος τό οποίον άφορά τό θεμα μας.
Δηλαδή της πλήρους άνυψώσεως
τού Κλή,ρου ώς βρησκευτικοϋ ττα-
ράγοντος είς δ επίπεδον δέν έπαυ¬
σε νά ευρίσκεται καί ώς έθνικός
τοιούτος. Βελτιώνει μόνον αίσθη-
τώς την κατάστασιν καί αποτελεί
τό βάβρον επί τοϋ όποίου θά άνΐΛ-
ψωθή τό δλον οίκοδόμημα έξουδε-
τερουμένων καί άλλον άρνητικών
τταραγόντων παρακωλυόντων την
ανύψωσιν αυτήν, καί χ ω ρ ι ί ς ή
έξουδετέρωσις αύτη
νά θ ί γ Γ| οΰτε κατά
κ ε ρ α ί α ν τα υπό τής Όρθο-
δόξου ημών Πίστεο>ς παραδεδεγμε¬
νά, ι
"Αλλοτε κατά τούς μακρυνούς
χρόνους τό έργον τού Ιερέως εις
τόν θρησκευτικόν τού τομέα περιω-
ρίζετο κατά τό πλείστον είς τα
τής λατρείας. Πολύττλοκα κοινωνι-
ι<ά ττροδλήματα δέν ύττήρχον τάσα ττολλα ώς διεμορφώθηισαν άττό τί¬ νων δεκαετηρίδων, καθότι ή ζωή Ιρρεεν όμαλώτερον. Σήμερον ομ&χ; δ^ κατά πλειοψηφίαν, Ιδίως είς τάς στολήν πρώτης γραμμής άττορρέου- σαν ττάντως άττό τα παραγγέλμα- τα τής θρησκείας και ήν, μετά την διευθέτησιν τοθ οΐκονομικού καί τοθ μορφωτικοθ τού προβλήμοττος, θά δυνηθή νά όλοκληρώση. Καΐ αύ- τό θά επιτευχθή κατά τρόπον ά- συγκρίτω τφ λόγορ άποτελεσματι- κώτερον δταν ευρίσκεται καί ό Τ- διος έντός τωΛ' κόλπον τής Κοινω- νίας, χωρΐς, λόγω τού άγάμου 6ίου όν κοπά πλειοψηφίαν, ιδίως είς τάς πόλεις, διάγει, νά ζή κατά ένα τρό ττον, έν άτΓομονώο-ει. Ό Ιερεύς ττρέ- ττει νά θεωρεΤται οϋτως είττείν έν επίτιμον ήγετικόν^μέλος έκάστης οικογενείας τής ένορίας τοι>. Νά
τής ήναι σύμβοκλος καί συμπαρα-
στάτης είς τάς δνχτκολίας καί τάς
συμφοράς της. Ν& την βοηθη άκό-
μη καί χρηματικώς είς έκτάκτους
ττεριστάσεις, ένεργών Οττό ττάσαν έ-
χεμύθειαν κτχποιον έρανον μεταξύ
των ένοριτών, τταρ' οΤς ένας τοιού¬
τος ιερεύς, θά τυγχάνει ασφαλώς
■πλήρους έκτιμ,ήσεως καί έμτπστο-
σΰνης. Νά γίνεται άικόμη, καΐ διαι-
Τοϋ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
τί.5 Προνοίας ό Μακοόπουλος. Μάς Τ6 χ£ρι τού
Τί'ρνει μάλιστα καί τό σχετικό φύλ νπ-ηρεσίες τού
'ο τής Έ(<:ημερίδος τη; Κιδερνη- 'ΐως καί διαβάζουμε όλόκληρη την ίτοΐνγική ποάξη τής άπαλλοτριώ «Ι». ™< ΐ)ΐΑΐιτίοΛ3τΙιι Λΐα 3τχηοΛ0)ΐ3τΛι— •όν άριθμό τοΰ φύλλ,ου καί τής πρά άζεται '"- Τό φύλλο είναι τό ί<π' αριθ βήτε σήμερα 'Υπουργείου εχουν ύ μοΐρα. Τώρα μιά ώραία συνοικία τοΰ Πει- έρχό- νηαεως κ. Κ. Τσάτσος καί ό α £|- /._^ ..ι*. ζ____ι.. —__ γ,__ λ. 5 τβν ς τού Γεν. Δι- νηρεσς τ ργ χ επί κεφαλής παληοΰς καί καλούς ραιά καΐ είναι τταραμελτ>μένη άφοϋ
Λ 'ΛΛ1 5 ά ίδ άά θ
ι- ευδυντής τβΰ*ΛΕΪΡ κ Φρειδ
ϋ ^ί έξέδ άώ
ΰτταλλήλους καΐ στήν 'ΑΘήνα καΐ
στόν Πειραια ττοΰ πονοΰν τόν προ-
σφνγικό κόσμο καΐ άττέδειξαν
ττώς Θένε νά τόν βοηθήσουν. Χρει-
μονάχα νά ένδιαφερ-
κα! σεΤς γιατί βεβαία
ς
έξέδωκαιΐ- άνακβΐνώσεΐι:
ύλ ψυδ ώ ό
μμη φ ^μίτ έξέδωκαιΐ άνακβΐνώσεΐι:
σκουπίδ,α άκάμα τ-ρνοθν μ^άούστολα ψευδη ώς πρός
ά ά έδάδ την τριετή εργασίαν μβυ είς
μονάχα μιά φορά την έβδομάδα
Τό ζήτημα βεβαία έξαρτάται καΐ
αττό τή θέλησηι τοΰ ττληθυσμοϋ
καί σ' αυτόν άνήκει αν τό κρίνει
άλλα άντίθετα πρός την πρα-
γματικότητα, χωρίς νά λέγω
την αλήθειαν όπως την ήξευ¬
ρα Χωρίς νά έ'ξωτερι,ιεύω
τβύς φόδους μβυ καί την δυσπι¬
στίαν μβυ πρός τάς αυνεμιλίας
τής 6 Μαρτίου 1β34 Τεΰχην- άν δεν Θά τρέξετε καΐ σεΤς ενλογο να το επιδιώξη.
Ή -Ενοσις Συντακτών Ήμερη- Πλέον τούτων Θεωρούμεν ύποχρέ-
»ίι* Εφημερίδων "Αθηνών άπηυ- ωσίν μας νά τονίσωμεν δτι είς
*>νε την ακόλουθον διαμαρτυρίαν, την Τουρκίαν ουδέ οκιώδη
ιτρός τόν ΟΗΕ, την Διεθνή Όμο- θεροτυπία ινφίσταται. Την ε*
«ονδίαν Δημοσιογράφων καΐ τόν των "Εφημερίδων διέπει ό ττερΐ
Ίβνκοο'μ.ιον Τύπον, διά τάς άττε- Τνττου νόμος, ψτ>φισθεΐς ττρό δΐ€-
%" - " - -'— καθ1 δν χρόνον έψηφίζετο
τού οποίον άπα-
γορενονται αί δημόσιαι συγκεντρώ-
ρτγγοϋν διαφηΐμίσεις κλπ. κατά
προτίμησιν είς τάς ιδικάς των έ-
διά
υπουργείον "Πρβεδρίας Κυ- | τού κ. Φβύτ είς την Αγγλίαν,
βερνήσεως καί την Ραδιβφω- | 'Επρβτιμβΰσα νάμή μεταδβ-
νίαν. 8ή καθόλου παρά νά άλλοιωθή
Οί διερωτηθοΰν ϊαως οί ά- ή 'ν»ςχ πεοΐκοπή ή όμιλία είς τρό
ναγνώβται καί οί άκρβαταί πον ωατε νά μή κατατβπίζη
μςιυ είς τό ΡΜδιόφωνιβν πώς έ- τβύς Έλληνας είς μίαν κρί-
πήλδεν ή όριστική ρήξις κα» σιμον στιγμήν τβΰ έθνικβΰ των
ά,-ΐβχώρη^ίς μβυ άπό τό υπουρ- βίβυ.
γ£Ϊ;ν Πρ£ε5ριας Κυβερνήσεως. Τοιουτοτρόπως έκεΐνί τό
Ιδού μερικαί άπβκαλυιττικαι δράδυ τής 9ης Ίανουαρίου βί
λεπτομέρειαι : άκρεαταί τβΰ 'Εδνικβύ Π.οο-
~~ τβΰ νέβυ ε- γράμματβς τής Ραδιβφωνίας, τό
1958, 'σβν είς τό έοωτεοικόν
μ ,
υπό τής Τουρκικήν Κυβερ- ! τίος, καθ1 δν χ
των εν Κωνσταντινοι—όλει χαί ό νόμος, διά
'*..
ς
^οτττοκριτών τού 'Ελληνικού Τύ-
ττου.
«Ή Ένωσις Συντάκτην Ήμε-
ΡΊθίιον 'Εφτ)μερ!δ«ν Άθηνό*1ν, ά-
"ΙΧούσσ τάς γνώμας ολοκλήρου
'Λ 'Ελλπνικοΰ δημοσιογραφικού
*Ίκ>υ, διαμαρτύρετοι καΐ καταγ-
^λΧ εΚ; την παγκόσμιον κοι-
ζέ
γ
γνώμην, την εφαρμοζομένην
τής Κυβερνήσεως τής 'λγκύ-
σεις.
Συ.μφώνως πρός τόν ττερΐ Τύττου
"» - Λ. . Ο. λ.
τού τρόπου τούτου, τον αν-τιττοΐΛΐ- „ Λ
, -γ. Κυβερνήσεως
τευομενον Τυττον Ι Τσάτσβς, ένεργών κατόπιν συ^
Λ,αν δνακρτκ έξ αλλου ε,να, νεννβήβεω5 κος1 μέ τβν <ηνΑ_ ή θέσις των έν Τονρκια άνταπο- ,5ελφβν τού επί των 'Εξωτερι- κριτών τού ξένου Τύπου καΐ των κων κ. Εύάγγελον Αβέρωφ ■ ξένων τηλεγραφικών πρακτορείων. Τοαίτσαν, έζήτηοε νά ίδη καί Δέν παρέχονται είς αντονς έκ κυ- λογβκρίνη την όμιλίαν μβυ βερνητικών ή άλλων πηγών πληρο- τής ημέρας έκείνης, όπως έου- -?... .._; ^.^. ..λ ..;, ,',τ,^η,ο,-η, νήθιΓε νά κάιχνη κα&ηιιε£ΐνώι νόμον, τιμω,ροΰνται φνλαχίσεως καΐ πρόστιμον φυλαχίσεως και προστιμου αί εφη ( ·1ΛΓνκασϋένο μερίδες, άν ήθελον δημοσιεΰσει άς. είναι πναγ „„,„ ή οχόλ,α, τα οττοία θά δ.δουν είς το εξωτερικ Χ Λώ ' δημοσ,ευομενας μον έκρίνοντο υπό την Τουρκίαν ώς θίγοντα την Με- Κυβερνώντων ' δη;μοσιενομένας μόνον είς τόν τουρ- *ττπ την ΑΛε- κικόν Τύπον. Τα δέ τηλεγραφήμα¬ χαι είς τό εξωτερικόν — πρό πάντων β'ι άδελφοι ^χς τής Κύ πρβυ, τής Κωνβταντινβυπόλε- ως, τής Αιγυπτου κλπ. — πβύ την παρακολβυοΌϋσαν επί χρ'ιν. χρόνια πιερίπβυ μέ άγωνιώδη άνκμονην καί μέ εθνικήν, μέ Θρησκευτικήν σχεδβν κατάνυ- ξιν, δέν ήκουσαν την όμιλΐοαν ϋποστοΰν νήβιζε νά κάμνη καθημερινώς ' πβύ ηρχιζε καθημερινώς την δή ~~ ..... " ' των έκπομπήν μετά τό γΛΐώ- αιοαν νά συστηματβπβιήοβυν ' ριμον έενικόχ1 σύνδημά τη$, τό ςαυσκοτίσεως, τής ' μουσικβν της οημχ πβύ την ε- νά άναγνωρίζεται άμέ- —<ληοτ_ διά ' φορίαι καί διά νά μή ϋποστοϋν νηοιι,ε νοτ κάμνη κβκ—μερινωί πευ πρχ'ί,ε ηχαημι Γίιΐου^ΐέφη- δυσαρέστους δι' αύτοΰς συνετΓεί- ά^β τόν "Ιβύνιβν τοΰ 1956, ο- ' φβφΐλεστέραν τ< ^",Ζγ. 'ας. είναι ήναγκασμένο, νά μετα- ^1.βι ^ ^.ίίΙ^Ι^.Τ^:. ' ""..^Ί^^5" . ^.α τηΛεγραφημα- χς,χφγ^αενς είς τό Κυπριακβν σως άτβ βλους, μεγάλβυς καί μι γάλην Εθνοσυνέλευσιν, τόν πρω- ' τα των —ών ή μεταοιοασις ττολ- ςήτηιμα. Κατ' αρχάς ήβέληαα κρβύς. Ή ίκπομπή δέιν περιεί- λλ. - χ. ^,,κ·,·, ι θυττουργόν, τοΰς ύπονργοϋς καί λάκις καθυστερειται σκοττιμως — να οωαω είς την όμιλίαν μβυ χ& τβ δραδυνόν σχβλιον πβύ * έξασκούντων τδ δημοσιο- - όν λειτούργημα έτταγγελμα- "* ονντοκτών καΐ ξένων άνταπο- "■ βάνανσον τακτικήν, ή ό-' στο. Τοΰρκο, Οτ,μοο,ογραψ- -~- κσ) ^ ^ ν τώ, άντοατοκρ, ^. τελείως ο^μ^βαστος,δ,άσθ^ _ τητής βίς τάς μετοξύ των μελών της δκχφορας. Διά νά ανταποκριθή δμως ένας Ι Ιερεύς πλήρως καί αποτελεσματι¬ κώς είς την άττοστολήν αυτήν, ττρέ- ττει ατταραιτήτοχ; νά είναι έ'γγα- μος. Άφ' ενός διά νά άντιλαιμβά- νεται έιξ ολοκλήρου καί έξ ιδίας πεϊρας τα κοΐ'νωνικά καΐ οίκογε- νειακά ττροβλήματα καΐ άφ' ετέ¬ ρου διά νά έχη την δυνατότητα νά είσέρχεται είς 6λα τα σπίτια καί ώς ιερεύς καΐ ώς οικογενειακάς φί- λος, χωρΐς τόν φόβον κακοήθων πα- ρεξηγτσεων Ιέκ μέρους παντός κα- κοβούλου, ανεξαρτήτως τού άν εί¬ ναι, ώς άφείλει άλλώστε, βράχος ή- θικής. ΕΤς τινάς μάλιστα περιτττώ- σεις δύναται νά συμβαλη είς τό έργον τού καΐ ή σύζυγός τού, Ι¬ δίως ττροκειμιένου ττερί μεταξύ άν- δρογύνων διενέξίων μή δυναμένων ν' άνακοινωθοϋν άττ' εύθείας είς έναν ανδρα. Σήμερον, σπανίως έγγαμος ά- νήρ, ττροικισμένος μέ αρτίαν μόρ¬ φωσιν, άττοφασίζει νά περιδληθή τό ράσον τοΰ ΐερέως έν γνώσει τού δτι παραμένων αναγκαστικώς διά 6ίου άττλοΰς έφημέριος ιένορίας, καταδι- κάζει εαυτόν καί την οικογένειαν τού είς διαρκή ττενίαν. ΟΙ μορφ«- | μένοι καί άγαμοι ένοριακοΐ ίερεΐς, θεωρούν εαυτούς ττροσορινούς είς 1 τόν βαθμόν αυτόν, τρεφόμενοι μέ ' τό όνειρον κάποιοι; άμψΐ'βόλου έ- τησκοτΓΐκού θρόνου χάριν τού όποί- ουκαΐ έστερήθησαν τής θαλπωρήν μιάς οίκογενειακής έστίας καί κα- τεδίκασαν είς τ ό ρ ά φ ι κάττοια κοττέλλα ττού θά εγίνετο σύζυγός τού καί μ—έρα των τται- διών των! Θυσία σκληρή άλλ' ά- ναπόφευκτος δι" ένα άνθρώττον, πο- θούντα νά θίέσηι τα ττνευματικά τού ϊφοδια είς την υπηρεσίαν τής 'Εκ- κλησίας. Μέ την ώς άνάφερα δμο>5
είς τό προηγούμενον άρθρον ή άλ-
λέως ττώς, Ικανοττοιητικήν λύσιν
τοΰ οικονομ ι κου ττροβλήμ—ος τοΰ
Κλή,ροι;, θά λυθή καΐ τό π,ρόβλημα
τής υπάρξεως μορφομένων καΐ έγ-
γάμων έφημερίων δχι μόνον είς τα
άοτικά κέντρα άλλά καΐ είς πλεί¬
στα χωρία. Καΐ τοιούτοι Ιερεΐς,
ζώντες έξ ολοκλήρου έντό$ τής
Κοινωνίας καΐ ένήμεροι των θρη-
σκευτΐίοών αντιλήψεοιν τού λαοΰ, θά
χρησιυεύσουν ώς ττρωτοττοροι είς
τιγν, ούτοχ; είττεΐν ά ττ β γ Υ ί-
σ τ ρ ω σ ι ν τής Έκκλησίας
μας άπό τό ττνεΰμα τού Μβααίωνος
τό οποίον έν ττολλοΐς έτηκρστει
τταρ' αυτή. Καΐ ή κατάστασις αύτη
ττολύ ολίγον όφείλεται είς τή.ν έλ-
λειττή μόρφωσιν τού κατωτέρου
■Κλήρου μας άφοΰ τταρατηρεΐται
αύτη έν τινι, σοβαρά μέτρφ καΐ είς
τόν ανωτέρας μορφώσεως Καθολι-
κόν τοιούτον. Ίσως διότι τα αΤτια
τα ΤΓροκαλούντα αυτήν καΐ όττινα,
δσον άφορά τόν ημέτερον Κλήρον
θά ττροστταθησω νά (3κθέσ«, είναι
έν ττολλοΤς κοινά.
Στά παλτνά χρόνια, βλοι οί Χρι-
στιανοί, καλοΐ ή κακοί, άκόμτ> καΐ
οί κακούργοι, ήσαν θρησκόλτνπτοι,
άφοΰ καΐ ο) λησταί, όναβαν κεριά
καί λαμττάδες στά μοναστήριβ. Τό¬
τε ή θρησκοληψία μέ όσας, ττολ-
λάκις άσχέτους, καί ένίοτε άντιβέ-
τους πρός τό ττνεύμα τού Χριστια¬
νισμόν έκδηλώσεκ; εΐχε, έστήριζε
κατά ένα τροττον τό θρησκευτικόν
αΤσθη,μα τού λαοΰ, μή δυναμένου,
λόγω τής άμαθείας τού, να έμβα-
θύνη είς τόν πραγματικόν σκοπόν
τής Θρήσκείας. Καΐ ή ,Εκκλησία,
μαζύ μέ την ττροσπάθειάν τηκ; πρός
κατάλληλον διαφώτισιν τού, ένί-
σχυε καΐ τάς θρησκολήτττους τά-
σεις τού ώς βοηθούσας τό Έργον
της. Σήμερον όμως, τα ττραγματα
είναι ττολΰ διάφορα. ΟΙ ίχθροί της
Θρησκείας δέν εΤνσι οί άλλοτε άλ-
λόθρησκοι «αί βάρβαροι πού την
πολεμιούσαν μέ την δύναμιν τής
βίας. Οί σημερινοΐ έχθρο! της, την
ττολεμούν διά τής ΤΓειθούς. Μήι δά-
νάμενοι νά άντικρούσουν τάς ύ-
περόχους αρχάς τού Χριστιανισμόν
άντλοϋν τα έττιχειρήματά των άττό
τινάς ΙεΊξωτερικούς τύττους της λα¬
τρείας μή έχοντος ουδεμίαν σχέ¬
σιν μέ αύτάς.
Δυστυχώς ή Έκκλησία καΐ σή¬
μερον άκόμη εχει την αρχήν δτι
ίνισχύουσα την θρησκοληψίαν, ένι-
σχύει τό θρησκευτικόν αΤσθημα
τού λαού. ΟΊ ήγέτες τους, ζώντες
έν σχετικη αττομονώσει αττό την
Κοινωνίαν δέν δύνανται νά έμβα-
θύνουν πλήρως είς την ψυχήν τού
λαού καΐ νά άντιληφθοΰν ότι σνν-
τελοΰνται όση,μέραι έν αυτή μετα¬
βολαί _ αΐτινες άπό θρησκευτικής
ττλευρβς τηροσεγγίζουν ττερισσότε-
ρον ·η άλλοτε —ρός την θυσίαν τού
Χριστιανισμοΰ.
Δέν πρέττει λ.χ.'σήμίρον ό Ιε¬
ρεύς, 6 οποίος έν μέν τώ. Ίερώ έξυ-
μνεΤ τόν Θεόν ώς Παναγαβον, νά
τόν τταρουσιάζει έττειτα άττό τού
άμβονος ώς κακόν καΐ άδικον, τι-
μωροΰντα διά των σεισμων αβώ-
ους καΐ ώμαρτωλούς. Οντε κα) ι«ά
θεωρεϊται ό Άρχάγγελος Γαβριήλ
Ιώς ΤΓροστατης τής . . βομιβαρδιστι-
κής αεροττορίας, ώς εάν έ—ρόκειτο
ττερί κανενός άρχοντος τού κακόν,
κα! τού ολέθρου!
Συμττέρασμια.— ΕΤναι άνάγκη
νά άλλάξη ό Κλήρος μερικά συστη
ματα διδασκαλίας άρχής γενομέ¬
νας άττό της Ήγεσίας τού.
ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
1ΕΪ1ΕΗ ΕΙί
Είς την γενετείραν μου Άττά-
λειαν αί παλαιστικαΐ συναντήσεις
άφιναν ττάντοτε έττοχήν. ΟΊ τταλαι-
σταΐ έν Τουρκία ήσαν καΐ είναι ττρό-
σωττα χαίροντα σεβασμοθ, τιμής
καί έκτιαήσεος. Ή διάκρισίς των
δέ άπό τοϋς κοινοΰς πολίτας εγί¬
νετο διά τής προσωνυμίας «Πεχλι-
6άν», ήτ ι ς τούς σννώδευε καΐ μέχρι
τοϋ τάφου των καΐ αν κομη ό πα-
λαιστής είχεν άποσνρθή ττρό ττολ-
λοΰ τού εύγενούς στίδου.
Κανένα Βαϊράμι (Πάσχα Μου¬
σουλμάνων) δέν περνούσε χωρίς
νά δοθούν κατά την τριήμερον αύ-
τοΰ διάρκειαν ττρωτίοτως τταλαι-
στικαΐ σνναντήσεΐι;. ΟΙ ττρωτοττα-
λαισταΐ μετά την νίκην των, προη¬
γουμένης τής μουοικής καί των
κερδηθέντων έπάθλον, ττεριεφέροντο
άνά τάς κεντρΐίοωτ,έρας όδους τής
ττόλεως, έπευφημούμιενοι καί χειρο-
κ.ροτόΰμενοι άπό τονς θαυμαστάς
των. Έν τέλει δέ ιέψιλοξενοΰντο είς
τό μέγαρον κανενός ττλουσίου Τούρ
κου, τού τελευταίου τούτου τυγχά-
νοντος πλειστάκις κςτί διοργανωτοΰ
των παλαιστικών σνναντήσεων «τι-
μής ένεκεν».
Ή 'έτπστιμοτέρα Αμως ήμέρα δ-
Φωτογραφήματα
Η ΔΟΚΙΜΗ
αύτάς άπβχρωματιβ-μένας,
ενδιαφέρον, χωρίς
Ή ννωριμία τους εΐχε περάσει
άπό καιρώ τα δρια μιάς άττλής
εκτιμήσεως. Τής έδειχνε φανερά
την προτίμησί τού μέσα στή σνν-
τροφιά. Ήταν πάντα κοντά της
σέ κάθε εύκαιρία. Δέν άφηνε ττερί-
σασι νά την βοηθήση κατά κά-
ποιον τρόττο εΤτε ύλικά είτε ήθιχά
καί προ—ταθοΰσε ττάντα νά διεισ-
δύη μέσα στΐς έσώτερες σκέψεις
της. Καΐ τα δρια τής συμπαθείας
εΤχαν άκόμα μείνει πίσω τους.'Η-
ταν φανερό πώς στήν ψυχή τού
Ή φιλή, μου 2μ£ΐνε άναυδη γιά
μιά στιγμή. Έκλεισε τα μάτια
της. Ό κόσμος έκανε γρήγορες
στροφές γύρω της. Συνήλθτ δμως
Χάρτον των
καϊ τού Χάρτου τού
ττίρΐ άνθρωττίνων δι-
,,4"* των άναχρονιστίκών μίτρων,
* *"οια ή Τονρκική Κνβέρντ)σις
,Τ^Κιι, ττρός στραγγαλισμόν
/5 *λ«Λερ!ας τού ττροφορικοΰ
' τού γρατττοθ λόγον, άνο-ρέ-
■ ' ά°δην, αί ρεσττισβεΐσαι είς
•«χιρούς σννελθόντα διε-
ιογραψι κά συνέδρ ι α,
Αρχαί, —ερι τταριχής
τέως είς τονς έ-
δημοσιογραφους,
-■·: <*"ροσκοτττον εκτέλεσιν ■""θκοντον Ύων χο^ ^ ο^υ- " ^^«Υήν ττληροφοριών είς 1"™ * δη,μοκρατικάς σμόν τοΰ τονρκικον κοινοβοολίου, άτταγορενεται αυστηρώς ή δημοσί- εΤναι υποχμ€Λ*Λρονχ«. ._ δημιοσιευ- ουν μόνον σύντομον περίληψιν των πρακτικών αυτής, συντασσομένην ' κατ' αυθαίρετον κρίσιν υπό τής Κυβερνήσεως καΐ διοτβΐδαζομένην πρός αύτάς Οττό τοΰ «Πρακτορείου τής 'Α·"·^>^™:».
άηόδειξ,ν των καταγγελ-
, ^ "Ενωσις Συντακτών
ν 'Εψημιρίβων ·Α9ηνών,
ον νά αναφερτ) δτι
Κ1^*ιΡνηο''ς απήλασεν
ιτί«ςκα! αδ.καιολογήτως
τόν Ινα κατότΓΐν τοο 4λ-
-(ύνστσνίνοι/6
τοΰ 'Ελλτννικού Τύ-
β'^τνπώβη συγκε-
«·« βάρος ουδενός έξ αύ-
'Μβν κοΓ— γορίαν.
1 "
•μκ 'Μβν κ
γρ
Ελλην άντατΓοκρι-
ελληνικήν ,______
τουρκικής ίθαγενείας, αί οποίαι
ευρίσκονται συνεχώς ύττό την οττά-
θην τού Δαμοκλέονς των Τουρκι¬
κών Άρχών καΐ των καταδοτών
(χαφιέδων) των οποίων ΰφίσταν-
ται τούς παντοειδεϊς έκβιασμούς.
ΑΙ έν λόγψ έφημερίδες έξαναγκά-
ονται, πλήν αλλων, νά δη'μοσιεν-
ι ,ονν άττοδεδειγμένως ψενδεΤς καί
φανταστικάς εϋδήσεις περΐ δήθεν
έτπ ττλέον ύττό την
ψη, άνευ νομίμον αίτιολογαίς, την
τΓοροχήν χάρτου είς τάς εφημερί¬
δας έκ τού κρατικοΰ έν ΝικομηΙδεία
(Ίτζμΐτ) χαρτοποιείου. Τούτο
οννέβη κατ' ιεττανάλειψιν προκει¬
μένον ττερί άντιττολιτευομένων εφη¬
μερίδων.
"Ετερον τρόπον τπέσεως τού
Τύττον άτΓοτελεί ή ίδρυσις κρατι-
κού ττρακτορείου δισφημίσεων, μέ-
σω τού οποίον —καΐ μόνον δι' αυ¬
τού— χορηγούνται αί πάσης φύ¬
σεως διαφημίσεις, αγγελίαι, ττρο-
κρρνξεις κλπ. Ιδιωτικαί καί δηιμό-
σιαι, σνμττεριλαμιβανομέ·νων καΐ
των νεκρωσίμων άγγελτη,ρίων.
Οί κυ6ιρντ)ται τής Τονρκίας χο-
σχολίων άναφερομενων είς τό Κυ-
ττριακόν ζήτημσ.
Είς τήν ·Ελλά·δα, αντιθέτως,
ιΰν πολλοΐ Τοΰρκοι δη-
Γοκριταΐ τουρκι¬
κών έφΓ>μεριοων, », όττοΤοι, δχι μό¬
νον έκτελοΰν ελευθερία κα! αι<ω- λύτως την έν τή χώρα μας δη¬ μοσιογραφικήν αυτών αποστολήν, ■ άλλά καΐ μεταδίοουν πολλάκις 'ψενδεΐς εΐδήσεις, στρεφομένας ε¬ ναντίον τού Έλληνικού Κράτους». <0 Πρόεδρος τής Ενώσεως Συντακτών Ημερησίαν Εφημερίδων Αθηνών ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗί βΐαλα τόν τίτλον μόνος μβυ την | τελευταία νατιγμήν καί έχι- ιτλβφόρηβα τελικώς την όμιλί. !αν μου : «Ή παρέλκυοις». Τό κείμενον της, όπως απεδείχθη μετ1 ολίγα είκβσιτετράωρα ά- I πό τάς πληροφορίας των αγ¬ γλικών καί των έλληνικών έ Φημερίδων, δέν ήτο βύτε έ-πα- ναατατικόν, βΰτβ βίαιον, βδ- τε έμπρηοτικόν, όπως συνήθως μέ κατηγορβΰβαν έσκεμμένως επί τριετίαν οί διπλωμάτΐχι τοΰ Φόρεϊν "Οφφΐς καί ο ίάπαν ταιχβΰ πράκτορες τής Ίντέλλιν τζενς Σέρβις έπιδιώκοντες1 την αιωπήν τής Φωνής τής "Ελ λάδος. Περιεϊχε μίαν ψύχραι- μβν έπισκό.τησιν τής καταατά- αεως καί κρίοεις επ" αυτής, ό¬ πως διεγράφετβ μετά την απο¬ καλύψιν τής πλήρους συμφωνί¬ ας ή ύπβταγής τβϋ κ. Φβύτ είς τόν1 Λέννοξ Μπόϋντ. "Οπως άντιλαμβάνεται κάβε έντιμος άνθρωπβς, "Ελλην ή ξένος — έκτός άπό τα άσυνεί- δητα ή άργυρώνητα άνδρείκε- λα τής άπβικιβκρατίας—, ή έν λόγω όμιλία μου δέν περιεϊχε τίπβτε τό μή μεταδόσιμβν. Τί¬ ποτε απολύτως. Τίπβτε, ©ΰτε κάν άπό όσα καταμαρτυροΰν οί ίμπερ^αλιοταί τοΰ Λονδίνου τβδ βρεταννικβΰ ύπουργικοΰ £υμ- ββυλίβυ. 'Ενώ α ίέφημερίδες τό πρωΐ κα| τό άπόγευμα τής άπό πληρβφορίες, άπό τηλεγρα- φήματα, «πό άγγλικάς Λροει- δοπβΊήσεις ή όμολογίας. <('Ο κό σμβς τόχε τούμπανο.....». Ό κ. ύπουργβς τής 'Εθνικής Λια- έδίοτοταεν επί ώρ)ας πολλάς_ άλλά είς τό τέλος τό ε¬ πήρε άπόφαοι. Διέταξε νά μή μεταδοθή ή όμιλία μου, έφ' ο¬ ίον δέν 8ά διεοτρέβλωνε την άλή£ειαν. 'Εφ' όσον δέ,ν θά άπε φάβιζα καί έγώ νά π]αραπλα- νήσω τό Ελληνικόν "Εθνος. 'Εφ' όσον δέν έδεχόμβων νά γί- Δέν ήτβ ή π.ρώτη φβρά πβύ τό έκαμνε αύτό ό κ. ύπουογός. Άπό τόν Ιούνιον τβΰ 1956 συ- νέβη πολλάκις, καί μάλιοτα κατά τάς πλέον κρισίμους ημέ- ρχς τοϋ Κυπριακοΰ, πρός μεγά¬ λην κατάπληξιν των άκροατών τ©ϋ Ραδιοφώνου, ποΰ διηρωτών τβ τί έμεαολάβησε. "Ημουν αρ- ρωστος; Βαρέθηκα νά γράψω; ' Η άπέφυγα τίς κακοτβπιές; Τίπβτε άπβ $λα Ιαιΰτά δέν ου- νέβαινε. Έγώ βγραφα πάντβ- τε, ανελλιπώς, την καθημερι¬ νήν μου όμιλίθΛ'. Άλλά δέν - ' - ;(ς την 2~ £*(·■) θύτερο, κάθε λεπτομέρεια ήταν φανερή μά δέν εΤχε διατυπωθή σέ ξεκσθαρι- σμένες φράσεις. Άλλά μήπως 'ί- χουν καμμιά σημασία τα λόγισ, δταν ττίσω τους δέν βρίσκεται μιά πραγματικότητα ; Καί Ιέδώ ύπήρ·- χε ή ττραγματικότητα αυτή χειρο- ττιαστή. 'Εκείνη έπίσης άπό μέρους της εΤχε άφεθή στό ώραίο αϋτό λί- κνισμα ττού τής γέμιΐζε την άρκε- τά βασανισμένη της ύπαρξι μέ ώ- ραΤα ρόδινα όνειρα. "Οπου ήλθε μιά μερά μιβτ άνα- ττάντεχη σκοτεινιά. Την κύτταζε βαθειά στά μάτια καί τή ρώτηοε : —ιΜπορώ νά σοα έμττιστευθώ κάτι ; Ή καρδιά της σκίρτησε. —ιΚαί βεβαίως. Δέν είμαστε. . φίλοι ; —Μέ 'έκτιμάς, δέν εΤναι έτσι ; Δέν θά μοΰ κρύψης την άλήθεια ! —Μά νομίζω πώς σοΰ εχω δώ- σει άρκετά δείγματα τής εϊλικρί- νειάς μόν καϊ τής... εκτιμήσεως μου. —Μέ γνωρίζεις άρκετά καλά. Γνωρίζεις Τσως καλλίτερα άττό με¬ νά τή φίλη σου τή Νίκη. Τ! θά ί- λεγτς, θά ταιριάζαμτ ; Σκέπτο¬ μαι νά την ττάρω γυναίκα μου και εΤμαι διατεθειμένος ττολύ σύντομα νά τής τό ττροτείνω. Άττό τή γνώ- μη σου κρέμ«ται ή ευτυχία μου !. γρηγορα. —Αϋτό ίίθελα, έξακολονθησε έ- κεΐνος. Νά κλείσης μιά στιγμή τα μάτια σου κι' ΰστερα νά μόν ά- παντησης. Άλλά μή βιασθής. Μοΰ | δίνεις τήν ατπάντησι αΰριο. Σκέ- ψου το καλά. Κ ιι' έφνγε. Ή φίλη μόν τα εΤχε χάσει. Ρώ- τησε φίλους της κσΐ φίλες της. Τί εννοια μττοροΰσε νά εΐχε ή στάσις αυτή καί τί εττρ—τε νά απαντήση; "Οσοι φίλοι τόσες γνώμες ! Την ττήρα καί πτίγαμε στόν σο- φό γέρο φίλο μου. —Ό νέος, κόρτ) ιμου, τής εΐττε Ιέκεΐνος, είναι ττερισο'«>ΐ«;ρο ιίξντΓνος
άπό ττολλούς τής ήλικίας τού. Σέ
δοκιμάζει. Ξέρεις .τοιός δρόμος
είναι ττιό κοντινός ; Ό ΐσιος !
ιΕΐναι κοτλή ή φίλτ) σο υ ή Νίκη ; Εί¬
ναι ! 'Οραΐα. ©ά ταίρισίζαν οί δυό
τους ; ©ά ταίριαζαν. Α^ή σκέφτε-
σαι πιότερο. Αΰτά τα! ξέρει ήδη
κι' εκεΐνος. Ξέρεις τ! τιθεριμένει ά-
πά σένα ; Τήν άλήθεια <καΐ τή θυ- σ'ια χωρϊς ττεριστροφές. Νά έκθει- άσης τή φίλη σου δσο τής άιξίζει καί νά ευχηθής μ' δλι| σου τήν ψυχή νά εύτυχήσουν. Προχώρησε ττιό ττέρα άκόμα. Πρότε τν£ τού νά λων των παλαιιστικών συν«ντήσεων έν Άτταλείο: ήτο ή ^μί-ΐα τής Κα- θσράς Δεντέρας. Καθ' έκαστον έτος λοιττόν, την ήμΐ,ραν τής Καθαράς Δεντέρας, Έλληνες, Τονρκοι, "Αρμένιοι καΐ Ισραηλιται, συν γυναιξί καΐ τέ¬ κνοις εξέδραμον έξωθι τή{ πόλεως είς τό λεγόμενον μέρος «Γιαλή» (,Α κτή), 1 5 λετττά άττέχον έκ τού κέν- τρου τής πόλεως, δττον ευρίσκετο τό περίφημον όκτώ (8) σχτνματιζόμε- μενον ιέκ τού χορισμοΰ καί σνμβο- λής τοΰ είς την θάλασσαν χυνομέ- νον άρμητικοϋ ρενματος, καΐ όηταρι- τίζοντος τό ψηφίον 8. Είς τα δύο άκρα τού ψηφίον, νψοϋντο δύο μεγαλοπρεττεΤς ττλάτανοι, αίωνόδι- οι, είς την ρίζαν των όττοίων ανέ¬ τως ηδύναντο νά καθήσουν 15—20 άτομα. ''Β<εΓ πλησίον ύττάρχει έχττταμέ- νος χώρος άκαλλιέργητος, εκτάσε¬ ως πολλών στρεμιμάτων, άνήκων ίίς τό Δημόσιον, έχων άττό την μιίαν πλευρόν δενδροφύτους λαχανοκή- ττους καΐ άπό την άλλην καταλή¬ γων είς βραχώδη άκτήν νψονς 90 100 έ ΐ άθ γ ς 100 μέτρων, καΐ κάτωθεν τής ο¬ ποίας ΐκτείνεται ό άττίραντος. ά- ρ μ ρ τόν βοηθΐήσης νά φτάση ^ττόν σκο- ττό πού, δττως' εΤπε, έχεΐι νά έπι- τελέση. Άλλοιώς τόν έχ;ασες μιά γιά πάντα. Αυτή ή συμβουλή ταί ριαζε βε¬ βαία καΐ μέ την άνωτερότητα καί με τή μόρφωσι · καί μέ τ ην ψυχο- σύνθεσι τής νέας. Θά την άκολου- θοΰσε. Ποίος δμ»ς ξέρει την όν- θρώ,πινη καρδιά καΐ ποίος μπαρεϊ νά μπή στόν λαβύρινθο τοί'· νού, γιά νά ττή τ' α— ατελέσμα·.Γα ; Πάν τως «τσι, άν δχι τίποτ' αλλοΛ ττρσ φνλαγόταν ή νέ» άπό τό νά >*ει-
ωθή άπέναντί το»ι. Τα ττρρατΓίρα
ά
Άτταλείας.
πόν 'Καθαράν Δευ¬
τέραν δλος σχίδόν ό ττληθυσμός
τής ττολεως συγκεντρωμένος άττό
πρωΐας είς τό έξοχικόν αύτό μέ-
ρος καΐ τα πέριξ, μέ τα φαγοττό-
τια τού, τάς μονσικάς τον, την ά-
δολον καί τήν όντως συναδελφω-
μένην χαράν τον, ξεφάντωνϊν εύτν-
χισμένος, άπολαμβάνων τήν εύμορ-
φιάν τής φύσεως καΐ τό μεγαλείον
τής Εορτής.
Καθότι ή έορτή τής Καθαράς
Δεντέρας τουλάχιστον έν Άττα-
λεία, ήτο γνωστή, ανεξαρτήτως
θρησκεΰματος καΐ φολής, μέ τό 6-
νομα Γιαλή Ντερνεκΐ (Δευτέρα τού
Γιαλή).
Διαρκθύντος λοιπόν τού όλοη-
μερου έορτασμοΰ έλαμΐβανον χώ¬
ραν τταλαιστικαί συναντήσεις μετα-
έντοπίων παλαιοτών Τούρκων
καΐ 'Ελλήνων, άπό τάς όττοίας
συναντήσεις, πλειστάκις νικηται ε¬
ξήρχοντο τα τταλληκάρια μας τού
Ρούμ - Κούς καΐ των ^4ερομυλιών
ηιτών νυν κατοίκων των Συνοικι-
σμών Άσυρματου, Πετραλώνων, Ν.
Σφαγείων καί ΑΙγάλεω).
Συχνότατα, εΤτε λόγφ άν/τιζη-
λιών φυλετικήςμορφής, είτε λόγψ
επιδράσεως τού άφθόνως κατ' ε¬
κείνην την ημέραν καταναλισκομέ-
νου ποτού (Ρακής), έλάμβανον χώ¬
ραν μεταξΰ των παλαιστικών όμά-
δων ρήξεις ένίοτε αιματηραί/ άλλά
ττάντοτε τό τέλος της αλησμονή¬
του αυτής έοοτσσίμου
άφοροϋν αυτόν
μόνο.
Φ. Ε. ,ΌΥΛΚΐΐΡ
έχαρακτήριζεν ή εϋβυμία καΐ τ,
συναδέλφωσις των Τούρκων καΐ 'Ελ
λήνων κατοίΐίων τής ωραίας αβς
Άτταλιϊας.
ν θά λησμονήσ» ~>τί την Κα·
;»-
ΠΚΟΣΚΟΣΜ
ΕΓΟ. 306^ λκ. ΦΥΛΑΟϊ 1412 <, ΑθΗΝΑ1 κγρΐΑΚΗ ΦΙΑΟΑΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤδΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΙΝ —"ΐΔ,ΟΚΤΗΤΗΣ ΕΟΝΙΚΟΗΑΝΟΣΙΟΥΡΓΗΗΑ ΓΡΑΦΚ1Δ -1ΤΠΟΓΡΔΦΕΙΑ 0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ ββ — ΤΗΔΕ4). 57-126 Βά ττο- είς ί μία *ν**««ίν«ν δυνατοτή- «ν,ΣΙί <ά «««ράμιλλα όμη- 6ΐχ« £«π — *««*> έξαίρεται
ή έλληνικη άινδρεϊ,α
χύτοθυοία — καί οί άλλοι
,νίοματικβί μας θρσαυρβί, «ού
,(ριχλίίουν την ύπέολαμ
„ ρ β ν σταδιβδρβμίαν τής φυ-
]$ μας διά μέσου των αϊώ-
ν«ν, βχ διέπραττε τό εθνικόν
ϊνχλπμα. την βεβηλωαιν καΐ
,ην ίερβίυλίαν, νά ουγκρίντι
,δν κ. Αβέρωφ — Τ©οίτσ«ν
μ τβν Γψίθίον Λεωνιδαν των
■»■ ίιρμοττυλών. Νά παραδάλη
*♦■ »ν ίλιίερόν νεκροβάπτην τής
Ι |(«ριακής ελευθερίας _ τόν
^ίυτελίοαντα την Ελλά¬
δι την τριαχιλιετή έ ν -
}, ο ν Ιστορίαν της μέ τάς
β«4α,ο«ωδ«ΐ5 μωρίας τβυ καί
τΗϊάχαρακτήρισ χον
ίκΐναντι οιουδήποτε ξίν©υ κΐαϊ
ίΠ των Τούρκων, δουλικότη-
ή τβυ — μέ τόν ήρωα των ή-
ρώαν τβν άθάνατβιν
Έλληνα μαχητήν, ή αύτοβυαία
Γνϋ έ;οίου καί ή ά ν υ π έ ρ·
■λ η τ β ς γενναιότης Τού, Θα
*(τβ«λοΰν έοαίί παγκόσμια
ίύμίβλα ήβικής άνωτερότητος
χαί ύιτερκοβμΐας εύ-
ψνχίκς, έξερχομέΛ—ς τής οφαί
ίς την γενέ-
τειραιν οτρατιάς ολόκληρον»
έ ξ ο χ ω ν άνδρών, οί ©ποΐοι
έτίμηβαν την Ιδιαιτέραν αύ-
Γών πατρίδα ί έξύψ
πρός όλας τάς κατευθύναεις, μ«
κύριον σκοπόν την σωτη¬
ρίαν τής Πατρίδος.
Ό Τύπβς πβύ έχει ληβμβνή-
αει την εθνικήν τού αποστολήν
κα'ι γράψεται «ατά παραγγε¬
λίαν, αποτελεί θ
μ β .ν"
α ν ά α ι-
%^^μ^μϊ>β:ψ^
ληνικέπ1
Ρ ι κ η ν
και
' ί α τ β-
ε
V
α λ ώ-
ν υ μ β ν Ροδον. Τ© πε.ρϊ ού
ά λογος έντυπον κυκλοψορεί
ατυχώς είς την ζυμωμένην μέ
ποταμούς ιαίμάτων ήρώων και
μαρτύρων Δωδεκανηοιακην
Γήν, ή έπΐφάνεια καί τα σΐτλάγ
<να τής έπβί/ας 6»ηγ©ΰνΓ«ι την δόξαν καί τό μεγαλείον τής α ϊ ω ν ί α ς Ελλάδος. Άτοτελεΐ καί αύτβ δείγμα τής έθνικής κατατττώοεως, τοΰ «ν«υ προηγούμενον β Ι κ - τ ρ ο ΰ καταντήματος μερί¬ δος τοΰ "Ελληνικόν Τύπον/, β έίΐβϊβς ε,χει, άντΐ ηινακίβυ φ«- κής, άπεμπβλήσει τα ηαρβχό- μενα είς αυτόν υπό τοΰ Συντα ϋ Χά ΰ Συντα γμχ-ικοϋ Χάρτου τής Χώρας, άπαράγρα δ άπαράγραπτα ωματα,, πρός πρβατασίαιν ψ ί α τ ω ν έθνικών συ^τ- ρένιτων. "ιΕχεΊ καταπροδώσει τό σπουδαιότερον των καδηκβντων τού, πρός τη*" Πο- λιτείαν καί την Κοινωνίαν, την διακήρυιξιν τής αληθείας χωρίς φόβον καί χωρίς πάθβς— χ ς τής εκδόσεως τού προορισμόν την συγκάλυψιν τής τ ο α - γ ι κ η $ πρχγματικότητος, την άπόκρυψιν των τεκταινβ- μένων έ ρψ ν τκτα μένων, — έν τω σκότει — ά ή έ είς ί μ, τω σκότει — είς βάρος τής έθνικής τιμής, καί τής ύποστοτοεώς μας ώς κράτους ανεξαρτήτου και κυριάρχβυ. Ό Τύπος, β ©πβϊο; καϊ κατά την άποφράδα μετοονοεμδρια- νην περίοδον τβϋ 1920, έθετεν υπεράνω των έβνικών, τα "ιδία αύτοΰ ουμφέρβντα, κατείχετβ καί τότε — όπως κα'ι τώρα — άπβ ψυχβφθόρον έ-μ- πάδειαν, εκδηλουμένην είς ά- κοττάβχετοινι κομματι- κό' παρλή Αύό ύ παραλήρημα. Αύτός ___τ ξεν β κυριώτερος συντελεστης τήςΜικρααιατικήςκαταοτρβφής. '- έγκληματίας δράβτης τή" ' Φώς είς τα πσρασκήνια τοΰ Κυπριακού ΔΙΑΤΙ ΠΑΡΗΤΗΘΗΝ τελεσίγραφον των κ. κ. Μακμίλλαν, Μεντερές καί Ντάλλες πρός την 'Ελλάδα διά νά προδώσΓ) την Κύπρον. Αρθρον ιοθ παραιτηθέντος ΕΐδικοΟ Συμβοόλου καί καθπμερινοθ ΡαδιοφωνικοΟ οχολιαοτοθ επ) τού ΚυπριακοΟ (όηό 1-4-55 υεχρι 14-1-58) Κου ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ έν Τβυρκία νοσταλγβϊ τής Ό- Βωμανικής ΐκΰτοκρατβρίας 'β- - ριζώσεως τβΰ 'Ελληνισμοΰάπό ύ- τάς προαιωνίους έστίας τβυ. .«- Ι "ι*·) Π-,', —λ^ —,',-,Ι.. ι.,-. _- . διά της συ- ατηματικής διαβτρεβλώσεως των γεγονβτων, κ*' τώρα νέ*ς Β' Τβΰτ© ήτο απαραίτητον, ε¬ πιβεβλημένον,, διά νά άποδει- χδή άνάγλυφον τό μέγεββς τής σκοπίμου παραπλανήσεως ή β- πβία έπιχειρεϊται συστηματι- κώς άπό 28 μηνών είς δάρος τβΰ Κυπριακβϋ λ|αβϋ καί ολο¬ κλήρου τοΰ 'Ελληνιικοϋ "Ε- βνους, ιδίως άπό τόν Ιούνιον τού 1956. Άρχίζβμεν άπό την διάπραξιν τοΰ εθνικον έγκλιι- ματος τής συνθηκολογήΰεως είς τούς ξένους ίμπεριαλ,ιατάς, διά νά προχωρήσωμεν κρός τα βπίοω άν ατρέχβντες ημέραν μέ την ημέραν είς την πρβϊΌτορί- αν τής πράξεως. Πχρακολβυ- Θοΰμεν τβύς δύο δράοτας ύ- πουργούς επί ένάμισυ έτβς 6ή- ,,»__ί.. λ=..- *«ι —-- =.-!------- Γ μ προετοΐμοβζει μα πρές £ήμα. Μέ τα έηιΟιγμχ κείμενα Αν» χείρας. Άν«η*χ- ριστώμεν β,τι έσκέςρθησαν κ<κί "Εθνους, συμφοράς. Μ. καλοε '^'τι ίρησαν νά κάμουν ά έ ί 0 ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ χρη κάμο καί τί έπέτυχαν νά φέρβυν είς πέρ/ας. Φέρομεν είς φως μόνον δσα είναι δυνατόν (μόνον ©σα νομίζομεν ότι έπιτρέπεται) σήμερον νά περιέλθουν είς την δημ<Μΐότητα. "Οχι βλα τα άπβ- δεδειγμένα στοι,χείά πβ ύέχβ- ΤθΟ συνεργάτου μας Κ. Θ. ΚΑΣΑΠΗ Μβν^είς την διάθεσιν μας._Αύ- ίγα;συμΛαθϊο·τατι.ς ανίίρωπος, καω 20.10.1&34, Σκοπός τού 'Τπουργεί- τα σττίτια σας κάθι ιΐιέ έξηνταρΐά χρονώ, ιμέτριος στό οιι ήταν τότε νά κτισθοΰν πολυκα- κάθε διάβημα θά «νίοτημα κάί μαυρειδερό; στό πρό ΐοικιες άλλά τα πολιτικά γεγονό- ' "Έχιεις δίκαιο. υά ι " ~ τό βά νίνη βραδύτερον. Πολύ Ό χ. Φαίδων Παρασ*ει·δς είναι 2 καί ή πράξ( Ιχει άριθμό 60938) κι' αν δέν ένδιαφερθήτε γιά γρηγβρα ϊσως. "Οταν παραοτή ίνα;συμ.'ταθ£<ττατι.ς άνθρωπος, καω 20.10.1&34, Σκοπός τοΰ 'Τπουργεί- τα σττίτια σας κάθε βοηθεία καΐ χνάγκη. Πρός τό συμφέρον τοϋ ιιοτρ ν» ντιιτΛ·ί>Γ>%ί ,τ<%λ,η/,.- **&*■ κ.χβ------ θο; παει Χαμένο. "Εδνβυς πάντοτε. .-.-■- ——, ---------, μ«ς λέγει ό κ. ' Ώς γνωοτβν, τόν πρωΐ τής χοί μΐτρόθιιμος στήν όμιλια.- τα έμπόδισαν την πραγματοποιηθή Φαίδων κι' άν όπως μάς λές ύ- 1% ■- ■------ - Είναι ίπωςΐμάς εΐπε μικρασιάτης — ·" —*■'— '*------------ ' ' " χ»ί Εγινε ΐι,ν Μίςκτίνο ρ ς ,η5 Ίανουαρίου 1958 άπεχώ- έμπιοτευτική αποστόλη, ναντίον τοΰ 'Ελληνικοΰ " Ρα¬ δ ιοφώνού καί εναντίον μου προ αωπικώς άπό τριετίας, διότι εί¬ χαμεν τό θάρρος άλλά καϊ την . . .άφέλειΐαν νά ατηλιτεύωμεν τα κακοϋργα οχέδικ τωιν. Καί όμως ό επί τής έθνικής μας προ «γάνδας ύίτουργός ήρνή- δη εις τόν Ραδιοφωνικόν Στα¬ θμόν Αθηνών τό δικαίωμα νά την μεταδώση είς την καθη¬ μερινήν έκπομπήν «Ή Κύπρος μας» (ώρ<χ 8.30 μ.μ.), την ο¬ ποίων καθιέρωσα μεταξύ αλ- λων, δταν άνέλ(5ΐ6α τα καθή- χοντά μου είς τό υπουργείον Τύπου όδός Ζαλοκώατα 3, εΐαη- γήσει τοϋ τότε άντιπροέδρου τής Κυβερνήσεως καί ύπουρ- γοΰ των Εξωτερικών κ Στ 5ύλ Έθνικοθρησκευτικά ζητήματα 20 575 Ο ΚΛΗΡΟΣ Μ ΑΣ Περί προσαρμογής τού είς τό πνεθμα τού αιώνος μας.— Έγγαμοι καί μορφωμένοι κληρικοι είναι οί πολυτι- μώτεροι ΊΤ,αράγοντες πρός ανύψωσιν της θρησκείας. ξρ Στεφ. 5τεφαινβπούλου κα'ι των συνα- δέλςρων τού επί τής Προεδρίας σεως, τού Τύ7ΤουΓκ|α*ί ν, άλλά πλήρη νκό τισιν τής Κοινής Γνώμηξ, διά νά μή πληροφορεϊτατ αυτή τί α¬ κριβώς τεκταίνεται είς τα π)α- ραακήνια Τί ουοσοδομεϊται με- ταζϋ Αθηνών, Λευκωοίας, Λβν δίνβυ, Ούάσιγκτβν καϊ Άγκύ- ρΐχς ΜΛθυγιών σννθηκολόγησαν μέ τόν Κιμόλ χι' αφήκαν τούς χριστιανούς γπ'ι διατεθή των τούρκων καί βτήν κοχή 'τους τύχη. Τή δεύτε- ίη φορά ί^υγε άπ' τή Σμύρνη μί τα γίγονότα τού Σεπτεμβρίου 1*22 χι άπό τότε βρίσκεται δύσκολη ή ύττόθεσή μας. Εϊμαστε δεν εΤμαστε καμμιά μ οίκογένειες. τοιση τής Νέας Καππαδακίας, άλ- ' ά ό πόλΐΐμος ματαίωσε τό Ιίργο. νΐετά την άπελει»θέρωση δέν ένδια <4·ΐρθηκε κανείς γι' αύτη την πε- 4>ισχή καί ό ίδιος ό κ. Φαίδων αί-
σθάνεται κουρασμένος καί δέν μπο
Ο'ί νά τρέξη. Είναι βέ6αι<α καί ή ηψ Λαράγκα τού, στόν "Αγ. Δι- β οπάλη στή μέση κι' αύτές οί δηι>
«νσιο. Ή «ριοχή αύτη μά; λ έ- λειές θένε τρεξίματα καί τρρξ'αα
ΐιι Λιοιρήται σέ δύο τμήματα ποΰ Τα μιά ^ορά. Προπολεμικά, μά;
>«1 τα οι<ό εΐνα άπαλλοτριανμένα. λέγει ό κ. Χαίδων, ?τρτ|α γιά τίς Λ Ινα τμήμα περιλαμδάνεται με- όΐιαλλοτριώσεις καί γιά τό χτίσ αο τφ τδν ΟδίΛ' Θερμοπυλών — ϊ( ρ συνοικιαμοΰ, εΊρερα καί την Ού Γν»*)Λς — Παπαστράτου καΐ γραμ ).εν. χα φρόντισα νά χτιστοϋν κα'ι Ι>% τί»» ΪΕΚ καί άπαλλοτριώθη- τ(;, κοινόχρηστα άπαχωρητήο α το'ι-
« βάν νά άνήκε σέ κάποιαν Πά- ίΐα δμω; δέν μπορώ. Πρέπει δυ,οις
Μί'ίοο. Γϊ ίϋ.λ-ο τμήαα αποτελεί- ■ <;,„-, ά,-ταντώ κάτι νά γίντι. ί*ά βροΓ> Ι γιατΐ εγινε τούτο,
τι» ώτό ίΟΟΟ τ.μ. καί άπαλλοτρ ώθη μί (ϊνθροντους πού θά μά; βοηθή-
*"" (Ις βάρος τιόν άδελφων Άν- σ(11.ν
*Ο βουλεντής σας, κ Πετρο-
ττονλάκος εΤμαι βέιβοιος πώς θά
ενδιαφερθή αν άττοτανθοΰμε σ' αϋ-
ις. ιζιμαστε ποιχ ήρχ^ε την Ιην "Απριλίου
^^Ρ'01 τού 1955, ταυτοχρόνως μέ την
• . ,^" ενοπλον ίράαιν τής ΕΟΚΑ.
και νομιζω Την ιδίαν ήιιίοη,ΐη *.«,'*>,*,
Λ
Ή όμιλία μου ήτο άποκΌλυ-
πτική. Σχεδόΐ' προφητική· Καί
αύτβ τόν ένοχλοΰσε. Δέν έξυ-
πηρετβΰσε τα αχέδια τής ουν-
θηκβλογήΰεως. Δέν διηυκόλυ¬
νε τό κλείσιμον τής διαφοράς
μέ πάν μέσον, διά ν'ά είμεθα
ση γιά την προσφυγικήν άττοκο-
τάστασηι καί καβώς μιλάμε γιά
διάφορα πράγματα έρχεται ό λό-
γος καί στά δηιμοτικά.
-■- Λ αυτή "
Λς την άγγλο - τουρκβ - άμερικα-
άντηβλιτεύαεως, 'ΐδια'ιτέ- νικήιν συνωμβσίαν πρός έντ>χ-
τόν κ. Βενιζέλον, κατόπιν φκχαμον τοϋ Κυπριακβϋ. Νά γί
εννβήοεως μετά τ<ίΰ νη άχρβυς καί αβομος. Νά μή Ι όπβίβυ" έδέχδην τόν Μάρτιβν λέγη τίπβτε καί νά έπαναλαμ- ρ άδλφ Χα1 'Αλρξ. Γιαννουλάτον. μά μάς λέγει ό κ. Φαί- , ίίχα ίδρύσει Ινα Λροσφυγικό τΓ βά καί κιτνήγησα αύτές τις τόν κι' ύστερα καϊ 6 'Υφυπουργός ες. 'Επέτυχα τίς άπαλλοτρι.- κ. ψαρρέας είναι ανθρωττος 'ψυχό- καλά στό Δήμο θά άποτελοϋσε κεντρικώτερα τμ,ήματά της κα'ι γι' αϋτό τό λόγο ή μέριμνα καί ςρωτίσεως επί τβΰ Κυπριακβϋ νμίιτ* χιλιοειπωμένα πβύ άπβ- μβϋ έπρβτεινε τότε ή κυ- κοιμίζβυν τβν Ελληνικάς λαόν ~' καί τόν έξαπατβΰν ώς πρός τό τής π'αραιτή- τί παραοκευάζεται ίεροκρυςρί- ως καί άντί νά δώββυν πρός ως μεταξύ Άβηνών, Λβνδίνβυ δημοσίευοΐ'ν την έπιατβλήν μβυ >Ίκι Ούάσιγκτβν. Άλλά άπ'έρ-
πρ&ς τβν κ. Πρωθυπβυργόν, ό Ρ'Ψ» άουζητητί τί»»" τερατώδη
ύπουργός των Εξωτερικών κ. | αύτην αξίωσιν νά παραπλανώ
Τ. Άέέρωφ, ό συνάδελφός τβυ τούς άκροατάς τοϋ Ραδιοφώ-
" ' τής Προεδρίας τής Κυβερ- νού μέ ψευδη, άοριστίΐχς καί
Είς τό προηγούμενον άρθρον έ-
ξέψρασα μίαν γνώμην ττερί τού ττως
δύναται νά λυθή κατά τρόπον άπο-
τελεσματικόν καΐ ϊκανοποιητικάν,
τό οίκονομιχον πρόβληιμα τού έ-
νοριακοθ Κλήρου μας καί δτι του¬
το θά σνντελέση είς τό νά προσέρ¬
χωνται παλλο'ι νέοι μέ αρτίαν μόρ-
4>ωσιν είς τάς τάξεις τής Ίερωσν-
νης.
Ή διευθέτησις δμως των δύο αυ¬
τών ζητηιμάτων δέν αττοτελεΐ καΐ
την οριστικήν λύσιν τοΰ προβλήμα-
τος τό οποίον άφορά τό θεμα μας.
Δηλαδή της πλήρους άνυψώσεως
τού Κλή,ρου ώς βρησκευτικοϋ ττα-
ράγοντος είς δ επίπεδον δέν έπαυ¬
σε νά ευρίσκεται καί ώς έθνικός
τοιούτος. Βελτιώνει μόνον αίσθη-
τώς την κατάστασιν καί αποτελεί
τό βάβρον επί τοϋ όποίου θά άνΐΛ-
ψωθή τό δλον οίκοδόμημα έξουδε-
τερουμένων καί άλλον άρνητικών
τταραγόντων παρακωλυόντων την
ανύψωσιν αυτήν, καί χ ω ρ ι ί ς ή
έξουδετέρωσις αύτη
νά θ ί γ Γ| οΰτε κατά
κ ε ρ α ί α ν τα υπό τής Όρθο-
δόξου ημών Πίστεο>ς παραδεδεγμε¬
νά, ι
"Αλλοτε κατά τούς μακρυνούς
χρόνους τό έργον τού Ιερέως εις
τόν θρησκευτικόν τού τομέα περιω-
ρίζετο κατά τό πλείστον είς τα
τής λατρείας. Πολύττλοκα κοινωνι-
ι<ά ττροδλήματα δέν ύττήρχον τάσα ττολλα ώς διεμορφώθηισαν άττό τί¬ νων δεκαετηρίδων, καθότι ή ζωή Ιρρεεν όμαλώτερον. Σήμερον ομ&χ; δ^ κατά πλειοψηφίαν, Ιδίως είς τάς στολήν πρώτης γραμμής άττορρέου- σαν ττάντως άττό τα παραγγέλμα- τα τής θρησκείας και ήν, μετά την διευθέτησιν τοθ οΐκονομικού καί τοθ μορφωτικοθ τού προβλήμοττος, θά δυνηθή νά όλοκληρώση. Καΐ αύ- τό θά επιτευχθή κατά τρόπον ά- συγκρίτω τφ λόγορ άποτελεσματι- κώτερον δταν ευρίσκεται καί ό Τ- διος έντός τωΛ' κόλπον τής Κοινω- νίας, χωρΐς, λόγω τού άγάμου 6ίου όν κοπά πλειοψηφίαν, ιδίως είς τάς πόλεις, διάγει, νά ζή κατά ένα τρό ττον, έν άτΓομονώο-ει. Ό Ιερεύς ττρέ- ττει νά θεωρεΤται οϋτως είττείν έν επίτιμον ήγετικόν^μέλος έκάστης οικογενείας τής ένορίας τοι>. Νά
τής ήναι σύμβοκλος καί συμπαρα-
στάτης είς τάς δνχτκολίας καί τάς
συμφοράς της. Ν& την βοηθη άκό-
μη καί χρηματικώς είς έκτάκτους
ττεριστάσεις, ένεργών Οττό ττάσαν έ-
χεμύθειαν κτχποιον έρανον μεταξύ
των ένοριτών, τταρ' οΤς ένας τοιού¬
τος ιερεύς, θά τυγχάνει ασφαλώς
■πλήρους έκτιμ,ήσεως καί έμτπστο-
σΰνης. Νά γίνεται άικόμη, καΐ διαι-
Τοϋ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
τί.5 Προνοίας ό Μακοόπουλος. Μάς Τ6 χ£ρι τού
Τί'ρνει μάλιστα καί τό σχετικό φύλ νπ-ηρεσίες τού
'ο τής Έ(<:ημερίδος τη; Κιδερνη- 'ΐως καί διαβάζουμε όλόκληρη την ίτοΐνγική ποάξη τής άπαλλοτριώ «Ι». ™< ΐ)ΐΑΐιτίοΛ3τΙιι Λΐα 3τχηοΛ0)ΐ3τΛι— •όν άριθμό τοΰ φύλλ,ου καί τής πρά άζεται '"- Τό φύλλο είναι τό ί<π' αριθ βήτε σήμερα 'Υπουργείου εχουν ύ μοΐρα. Τώρα μιά ώραία συνοικία τοΰ Πει- έρχό- νηαεως κ. Κ. Τσάτσος καί ό α £|- /._^ ..ι*. ζ____ι.. —__ γ,__ λ. 5 τβν ς τού Γεν. Δι- νηρεσς τ ργ χ επί κεφαλής παληοΰς καί καλούς ραιά καΐ είναι τταραμελτ>μένη άφοϋ
Λ 'ΛΛ1 5 ά ίδ άά θ
ι- ευδυντής τβΰ*ΛΕΪΡ κ Φρειδ
ϋ ^ί έξέδ άώ
ΰτταλλήλους καΐ στήν 'ΑΘήνα καΐ
στόν Πειραια ττοΰ πονοΰν τόν προ-
σφνγικό κόσμο καΐ άττέδειξαν
ττώς Θένε νά τόν βοηθήσουν. Χρει-
μονάχα νά ένδιαφερ-
κα! σεΤς γιατί βεβαία
ς
έξέδωκαιΐ- άνακβΐνώσεΐι:
ύλ ψυδ ώ ό
μμη φ ^μίτ έξέδωκαιΐ άνακβΐνώσεΐι:
σκουπίδ,α άκάμα τ-ρνοθν μ^άούστολα ψευδη ώς πρός
ά ά έδάδ την τριετή εργασίαν μβυ είς
μονάχα μιά φορά την έβδομάδα
Τό ζήτημα βεβαία έξαρτάται καΐ
αττό τή θέλησηι τοΰ ττληθυσμοϋ
καί σ' αυτόν άνήκει αν τό κρίνει
άλλα άντίθετα πρός την πρα-
γματικότητα, χωρίς νά λέγω
την αλήθειαν όπως την ήξευ¬
ρα Χωρίς νά έ'ξωτερι,ιεύω
τβύς φόδους μβυ καί την δυσπι¬
στίαν μβυ πρός τάς αυνεμιλίας
τής 6 Μαρτίου 1β34 Τεΰχην- άν δεν Θά τρέξετε καΐ σεΤς ενλογο να το επιδιώξη.
Ή -Ενοσις Συντακτών Ήμερη- Πλέον τούτων Θεωρούμεν ύποχρέ-
»ίι* Εφημερίδων "Αθηνών άπηυ- ωσίν μας νά τονίσωμεν δτι είς
*>νε την ακόλουθον διαμαρτυρίαν, την Τουρκίαν ουδέ οκιώδη
ιτρός τόν ΟΗΕ, την Διεθνή Όμο- θεροτυπία ινφίσταται. Την ε*
«ονδίαν Δημοσιογράφων καΐ τόν των "Εφημερίδων διέπει ό ττερΐ
Ίβνκοο'μ.ιον Τύπον, διά τάς άττε- Τνττου νόμος, ψτ>φισθεΐς ττρό δΐ€-
%" - " - -'— καθ1 δν χρόνον έψηφίζετο
τού οποίον άπα-
γορενονται αί δημόσιαι συγκεντρώ-
ρτγγοϋν διαφηΐμίσεις κλπ. κατά
προτίμησιν είς τάς ιδικάς των έ-
διά
υπουργείον "Πρβεδρίας Κυ- | τού κ. Φβύτ είς την Αγγλίαν,
βερνήσεως καί την Ραδιβφω- | 'Επρβτιμβΰσα νάμή μεταδβ-
νίαν. 8ή καθόλου παρά νά άλλοιωθή
Οί διερωτηθοΰν ϊαως οί ά- ή 'ν»ςχ πεοΐκοπή ή όμιλία είς τρό
ναγνώβται καί οί άκρβαταί πον ωατε νά μή κατατβπίζη
μςιυ είς τό ΡΜδιόφωνιβν πώς έ- τβύς Έλληνας είς μίαν κρί-
πήλδεν ή όριστική ρήξις κα» σιμον στιγμήν τβΰ έθνικβΰ των
ά,-ΐβχώρη^ίς μβυ άπό τό υπουρ- βίβυ.
γ£Ϊ;ν Πρ£ε5ριας Κυβερνήσεως. Τοιουτοτρόπως έκεΐνί τό
Ιδού μερικαί άπβκαλυιττικαι δράδυ τής 9ης Ίανουαρίου βί
λεπτομέρειαι : άκρεαταί τβΰ 'Εδνικβύ Π.οο-
~~ τβΰ νέβυ ε- γράμματβς τής Ραδιβφωνίας, τό
1958, 'σβν είς τό έοωτεοικόν
μ ,
υπό τής Τουρκικήν Κυβερ- ! τίος, καθ1 δν χ
των εν Κωνσταντινοι—όλει χαί ό νόμος, διά
'*..
ς
^οτττοκριτών τού 'Ελληνικού Τύ-
ττου.
«Ή Ένωσις Συντάκτην Ήμε-
ΡΊθίιον 'Εφτ)μερ!δ«ν Άθηνό*1ν, ά-
"ΙΧούσσ τάς γνώμας ολοκλήρου
'Λ 'Ελλπνικοΰ δημοσιογραφικού
*Ίκ>υ, διαμαρτύρετοι καΐ καταγ-
^λΧ εΚ; την παγκόσμιον κοι-
ζέ
γ
γνώμην, την εφαρμοζομένην
τής Κυβερνήσεως τής 'λγκύ-
σεις.
Συ.μφώνως πρός τόν ττερΐ Τύττου
"» - Λ. . Ο. λ.
τού τρόπου τούτου, τον αν-τιττοΐΛΐ- „ Λ
, -γ. Κυβερνήσεως
τευομενον Τυττον Ι Τσάτσβς, ένεργών κατόπιν συ^
Λ,αν δνακρτκ έξ αλλου ε,να, νεννβήβεω5 κος1 μέ τβν <ηνΑ_ ή θέσις των έν Τονρκια άνταπο- ,5ελφβν τού επί των 'Εξωτερι- κριτών τού ξένου Τύπου καΐ των κων κ. Εύάγγελον Αβέρωφ ■ ξένων τηλεγραφικών πρακτορείων. Τοαίτσαν, έζήτηοε νά ίδη καί Δέν παρέχονται είς αντονς έκ κυ- λογβκρίνη την όμιλίαν μβυ βερνητικών ή άλλων πηγών πληρο- τής ημέρας έκείνης, όπως έου- -?... .._; ^.^. ..λ ..;, ,',τ,^η,ο,-η, νήθιΓε νά κάιχνη κα&ηιιε£ΐνώι νόμον, τιμω,ροΰνται φνλαχίσεως καΐ πρόστιμον φυλαχίσεως και προστιμου αί εφη ( ·1ΛΓνκασϋένο μερίδες, άν ήθελον δημοσιεΰσει άς. είναι πναγ „„,„ ή οχόλ,α, τα οττοία θά δ.δουν είς το εξωτερικ Χ Λώ ' δημοσ,ευομενας μον έκρίνοντο υπό την Τουρκίαν ώς θίγοντα την Με- Κυβερνώντων ' δη;μοσιενομένας μόνον είς τόν τουρ- *ττπ την ΑΛε- κικόν Τύπον. Τα δέ τηλεγραφήμα¬ χαι είς τό εξωτερικόν — πρό πάντων β'ι άδελφοι ^χς τής Κύ πρβυ, τής Κωνβταντινβυπόλε- ως, τής Αιγυπτου κλπ. — πβύ την παρακολβυοΌϋσαν επί χρ'ιν. χρόνια πιερίπβυ μέ άγωνιώδη άνκμονην καί μέ εθνικήν, μέ Θρησκευτικήν σχεδβν κατάνυ- ξιν, δέν ήκουσαν την όμιλΐοαν ϋποστοΰν νήβιζε νά κάμνη καθημερινώς ' πβύ ηρχιζε καθημερινώς την δή ~~ ..... " ' των έκπομπήν μετά τό γΛΐώ- αιοαν νά συστηματβπβιήοβυν ' ριμον έενικόχ1 σύνδημά τη$, τό ςαυσκοτίσεως, τής ' μουσικβν της οημχ πβύ την ε- νά άναγνωρίζεται άμέ- —<ληοτ_ διά ' φορίαι καί διά νά μή ϋποστοϋν νηοιι,ε νοτ κάμνη κβκ—μερινωί πευ πρχ'ί,ε ηχαημι Γίιΐου^ΐέφη- δυσαρέστους δι' αύτοΰς συνετΓεί- ά^β τόν "Ιβύνιβν τοΰ 1956, ο- ' φβφΐλεστέραν τ< ^",Ζγ. 'ας. είναι ήναγκασμένο, νά μετα- ^1.βι ^ ^.ίίΙ^Ι^.Τ^:. ' ""..^Ί^^5" . ^.α τηΛεγραφημα- χς,χφγ^αενς είς τό Κυπριακβν σως άτβ βλους, μεγάλβυς καί μι γάλην Εθνοσυνέλευσιν, τόν πρω- ' τα των —ών ή μεταοιοασις ττολ- ςήτηιμα. Κατ' αρχάς ήβέληαα κρβύς. Ή ίκπομπή δέιν περιεί- λλ. - χ. ^,,κ·,·, ι θυττουργόν, τοΰς ύπονργοϋς καί λάκις καθυστερειται σκοττιμως — να οωαω είς την όμιλίαν μβυ χ& τβ δραδυνόν σχβλιον πβύ * έξασκούντων τδ δημοσιο- - όν λειτούργημα έτταγγελμα- "* ονντοκτών καΐ ξένων άνταπο- "■ βάνανσον τακτικήν, ή ό-' στο. Τοΰρκο, Οτ,μοο,ογραψ- -~- κσ) ^ ^ ν τώ, άντοατοκρ, ^. τελείως ο^μ^βαστος,δ,άσθ^ _ τητής βίς τάς μετοξύ των μελών της δκχφορας. Διά νά ανταποκριθή δμως ένας Ι Ιερεύς πλήρως καί αποτελεσματι¬ κώς είς την άττοστολήν αυτήν, ττρέ- ττει ατταραιτήτοχ; νά είναι έ'γγα- μος. Άφ' ενός διά νά άντιλαιμβά- νεται έιξ ολοκλήρου καί έξ ιδίας πεϊρας τα κοΐ'νωνικά καΐ οίκογε- νειακά ττροβλήματα καΐ άφ' ετέ¬ ρου διά νά έχη την δυνατότητα νά είσέρχεται είς 6λα τα σπίτια καί ώς ιερεύς καΐ ώς οικογενειακάς φί- λος, χωρΐς τόν φόβον κακοήθων πα- ρεξηγτσεων Ιέκ μέρους παντός κα- κοβούλου, ανεξαρτήτως τού άν εί¬ ναι, ώς άφείλει άλλώστε, βράχος ή- θικής. ΕΤς τινάς μάλιστα περιτττώ- σεις δύναται νά συμβαλη είς τό έργον τού καΐ ή σύζυγός τού, Ι¬ δίως ττροκειμιένου ττερί μεταξύ άν- δρογύνων διενέξίων μή δυναμένων ν' άνακοινωθοϋν άττ' εύθείας είς έναν ανδρα. Σήμερον, σπανίως έγγαμος ά- νήρ, ττροικισμένος μέ αρτίαν μόρ¬ φωσιν, άττοφασίζει νά περιδληθή τό ράσον τοΰ ΐερέως έν γνώσει τού δτι παραμένων αναγκαστικώς διά 6ίου άττλοΰς έφημέριος ιένορίας, καταδι- κάζει εαυτόν καί την οικογένειαν τού είς διαρκή ττενίαν. ΟΙ μορφ«- | μένοι καί άγαμοι ένοριακοΐ ίερεΐς, θεωρούν εαυτούς ττροσορινούς είς 1 τόν βαθμόν αυτόν, τρεφόμενοι μέ ' τό όνειρον κάποιοι; άμψΐ'βόλου έ- τησκοτΓΐκού θρόνου χάριν τού όποί- ουκαΐ έστερήθησαν τής θαλπωρήν μιάς οίκογενειακής έστίας καί κα- τεδίκασαν είς τ ό ρ ά φ ι κάττοια κοττέλλα ττού θά εγίνετο σύζυγός τού καί μ—έρα των τται- διών των! Θυσία σκληρή άλλ' ά- ναπόφευκτος δι" ένα άνθρώττον, πο- θούντα νά θίέσηι τα ττνευματικά τού ϊφοδια είς την υπηρεσίαν τής 'Εκ- κλησίας. Μέ την ώς άνάφερα δμο>5
είς τό προηγούμενον άρθρον ή άλ-
λέως ττώς, Ικανοττοιητικήν λύσιν
τοΰ οικονομ ι κου ττροβλήμ—ος τοΰ
Κλή,ροι;, θά λυθή καΐ τό π,ρόβλημα
τής υπάρξεως μορφομένων καΐ έγ-
γάμων έφημερίων δχι μόνον είς τα
άοτικά κέντρα άλλά καΐ είς πλεί¬
στα χωρία. Καΐ τοιούτοι Ιερεΐς,
ζώντες έξ ολοκλήρου έντό$ τής
Κοινωνίας καΐ ένήμεροι των θρη-
σκευτΐίοών αντιλήψεοιν τού λαοΰ, θά
χρησιυεύσουν ώς ττρωτοττοροι είς
τιγν, ούτοχ; είττεΐν ά ττ β γ Υ ί-
σ τ ρ ω σ ι ν τής Έκκλησίας
μας άπό τό ττνεΰμα τού Μβααίωνος
τό οποίον έν ττολλοΐς έτηκρστει
τταρ' αυτή. Καΐ ή κατάστασις αύτη
ττολύ ολίγον όφείλεται είς τή.ν έλ-
λειττή μόρφωσιν τού κατωτέρου
■Κλήρου μας άφοΰ τταρατηρεΐται
αύτη έν τινι, σοβαρά μέτρφ καΐ είς
τόν ανωτέρας μορφώσεως Καθολι-
κόν τοιούτον. Ίσως διότι τα αΤτια
τα ΤΓροκαλούντα αυτήν καΐ όττινα,
δσον άφορά τόν ημέτερον Κλήρον
θά ττροστταθησω νά (3κθέσ«, είναι
έν ττολλοΤς κοινά.
Στά παλτνά χρόνια, βλοι οί Χρι-
στιανοί, καλοΐ ή κακοί, άκόμτ> καΐ
οί κακούργοι, ήσαν θρησκόλτνπτοι,
άφοΰ καΐ ο) λησταί, όναβαν κεριά
καί λαμττάδες στά μοναστήριβ. Τό¬
τε ή θρησκοληψία μέ όσας, ττολ-
λάκις άσχέτους, καί ένίοτε άντιβέ-
τους πρός τό ττνεύμα τού Χριστια¬
νισμόν έκδηλώσεκ; εΐχε, έστήριζε
κατά ένα τροττον τό θρησκευτικόν
αΤσθη,μα τού λαοΰ, μή δυναμένου,
λόγω τής άμαθείας τού, να έμβα-
θύνη είς τόν πραγματικόν σκοπόν
τής Θρήσκείας. Καΐ ή ,Εκκλησία,
μαζύ μέ την ττροσπάθειάν τηκ; πρός
κατάλληλον διαφώτισιν τού, ένί-
σχυε καΐ τάς θρησκολήτττους τά-
σεις τού ώς βοηθούσας τό Έργον
της. Σήμερον όμως, τα ττραγματα
είναι ττολΰ διάφορα. ΟΙ ίχθροί της
Θρησκείας δέν εΤνσι οί άλλοτε άλ-
λόθρησκοι «αί βάρβαροι πού την
πολεμιούσαν μέ την δύναμιν τής
βίας. Οί σημερινοΐ έχθρο! της, την
ττολεμούν διά τής ΤΓειθούς. Μήι δά-
νάμενοι νά άντικρούσουν τάς ύ-
περόχους αρχάς τού Χριστιανισμόν
άντλοϋν τα έττιχειρήματά των άττό
τινάς ΙεΊξωτερικούς τύττους της λα¬
τρείας μή έχοντος ουδεμίαν σχέ¬
σιν μέ αύτάς.
Δυστυχώς ή Έκκλησία καΐ σή¬
μερον άκόμη εχει την αρχήν δτι
ίνισχύουσα την θρησκοληψίαν, ένι-
σχύει τό θρησκευτικόν αΤσθημα
τού λαού. ΟΊ ήγέτες τους, ζώντες
έν σχετικη αττομονώσει αττό την
Κοινωνίαν δέν δύνανται νά έμβα-
θύνουν πλήρως είς την ψυχήν τού
λαού καΐ νά άντιληφθοΰν ότι σνν-
τελοΰνται όση,μέραι έν αυτή μετα¬
βολαί _ αΐτινες άπό θρησκευτικής
ττλευρβς τηροσεγγίζουν ττερισσότε-
ρον ·η άλλοτε —ρός την θυσίαν τού
Χριστιανισμοΰ.
Δέν πρέττει λ.χ.'σήμίρον ό Ιε¬
ρεύς, 6 οποίος έν μέν τώ. Ίερώ έξυ-
μνεΤ τόν Θεόν ώς Παναγαβον, νά
τόν τταρουσιάζει έττειτα άττό τού
άμβονος ώς κακόν καΐ άδικον, τι-
μωροΰντα διά των σεισμων αβώ-
ους καΐ ώμαρτωλούς. Οντε κα) ι«ά
θεωρεϊται ό Άρχάγγελος Γαβριήλ
Ιώς ΤΓροστατης τής . . βομιβαρδιστι-
κής αεροττορίας, ώς εάν έ—ρόκειτο
ττερί κανενός άρχοντος τού κακόν,
κα! τού ολέθρου!
Συμττέρασμια.— ΕΤναι άνάγκη
νά άλλάξη ό Κλήρος μερικά συστη
ματα διδασκαλίας άρχής γενομέ¬
νας άττό της Ήγεσίας τού.
ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
1ΕΪ1ΕΗ ΕΙί
Είς την γενετείραν μου Άττά-
λειαν αί παλαιστικαΐ συναντήσεις
άφιναν ττάντοτε έττοχήν. ΟΊ τταλαι-
σταΐ έν Τουρκία ήσαν καΐ είναι ττρό-
σωττα χαίροντα σεβασμοθ, τιμής
καί έκτιαήσεος. Ή διάκρισίς των
δέ άπό τοϋς κοινοΰς πολίτας εγί¬
νετο διά τής προσωνυμίας «Πεχλι-
6άν», ήτ ι ς τούς σννώδευε καΐ μέχρι
τοϋ τάφου των καΐ αν κομη ό πα-
λαιστής είχεν άποσνρθή ττρό ττολ-
λοΰ τού εύγενούς στίδου.
Κανένα Βαϊράμι (Πάσχα Μου¬
σουλμάνων) δέν περνούσε χωρίς
νά δοθούν κατά την τριήμερον αύ-
τοΰ διάρκειαν ττρωτίοτως τταλαι-
στικαΐ σνναντήσεΐι;. ΟΙ ττρωτοττα-
λαισταΐ μετά την νίκην των, προη¬
γουμένης τής μουοικής καί των
κερδηθέντων έπάθλον, ττεριεφέροντο
άνά τάς κεντρΐίοωτ,έρας όδους τής
ττόλεως, έπευφημούμιενοι καί χειρο-
κ.ροτόΰμενοι άπό τονς θαυμαστάς
των. Έν τέλει δέ ιέψιλοξενοΰντο είς
τό μέγαρον κανενός ττλουσίου Τούρ
κου, τού τελευταίου τούτου τυγχά-
νοντος πλειστάκις κςτί διοργανωτοΰ
των παλαιστικών σνναντήσεων «τι-
μής ένεκεν».
Ή 'έτπστιμοτέρα Αμως ήμέρα δ-
Φωτογραφήματα
Η ΔΟΚΙΜΗ
αύτάς άπβχρωματιβ-μένας,
ενδιαφέρον, χωρίς
Ή ννωριμία τους εΐχε περάσει
άπό καιρώ τα δρια μιάς άττλής
εκτιμήσεως. Τής έδειχνε φανερά
την προτίμησί τού μέσα στή σνν-
τροφιά. Ήταν πάντα κοντά της
σέ κάθε εύκαιρία. Δέν άφηνε ττερί-
σασι νά την βοηθήση κατά κά-
ποιον τρόττο εΤτε ύλικά είτε ήθιχά
καί προ—ταθοΰσε ττάντα νά διεισ-
δύη μέσα στΐς έσώτερες σκέψεις
της. Καΐ τα δρια τής συμπαθείας
εΤχαν άκόμα μείνει πίσω τους.'Η-
ταν φανερό πώς στήν ψυχή τού
Ή φιλή, μου 2μ£ΐνε άναυδη γιά
μιά στιγμή. Έκλεισε τα μάτια
της. Ό κόσμος έκανε γρήγορες
στροφές γύρω της. Συνήλθτ δμως
Χάρτον των
καϊ τού Χάρτου τού
ττίρΐ άνθρωττίνων δι-
,,4"* των άναχρονιστίκών μίτρων,
* *"οια ή Τονρκική Κνβέρντ)σις
,Τ^Κιι, ττρός στραγγαλισμόν
/5 *λ«Λερ!ας τού ττροφορικοΰ
' τού γρατττοθ λόγον, άνο-ρέ-
■ ' ά°δην, αί ρεσττισβεΐσαι είς
•«χιρούς σννελθόντα διε-
ιογραψι κά συνέδρ ι α,
Αρχαί, —ερι τταριχής
τέως είς τονς έ-
δημοσιογραφους,
-■·: <*"ροσκοτττον εκτέλεσιν ■""θκοντον Ύων χο^ ^ ο^υ- " ^^«Υήν ττληροφοριών είς 1"™ * δη,μοκρατικάς σμόν τοΰ τονρκικον κοινοβοολίου, άτταγορενεται αυστηρώς ή δημοσί- εΤναι υποχμ€Λ*Λρονχ«. ._ δημιοσιευ- ουν μόνον σύντομον περίληψιν των πρακτικών αυτής, συντασσομένην ' κατ' αυθαίρετον κρίσιν υπό τής Κυβερνήσεως καΐ διοτβΐδαζομένην πρός αύτάς Οττό τοΰ «Πρακτορείου τής 'Α·"·^>^™:».
άηόδειξ,ν των καταγγελ-
, ^ "Ενωσις Συντακτών
ν 'Εψημιρίβων ·Α9ηνών,
ον νά αναφερτ) δτι
Κ1^*ιΡνηο''ς απήλασεν
ιτί«ςκα! αδ.καιολογήτως
τόν Ινα κατότΓΐν τοο 4λ-
-(ύνστσνίνοι/6
τοΰ 'Ελλτννικού Τύ-
β'^τνπώβη συγκε-
«·« βάρος ουδενός έξ αύ-
'Μβν κοΓ— γορίαν.
1 "
•μκ 'Μβν κ
γρ
Ελλην άντατΓοκρι-
ελληνικήν ,______
τουρκικής ίθαγενείας, αί οποίαι
ευρίσκονται συνεχώς ύττό την οττά-
θην τού Δαμοκλέονς των Τουρκι¬
κών Άρχών καΐ των καταδοτών
(χαφιέδων) των οποίων ΰφίσταν-
ται τούς παντοειδεϊς έκβιασμούς.
ΑΙ έν λόγψ έφημερίδες έξαναγκά-
ονται, πλήν αλλων, νά δη'μοσιεν-
ι ,ονν άττοδεδειγμένως ψενδεΤς καί
φανταστικάς εϋδήσεις περΐ δήθεν
έτπ ττλέον ύττό την
ψη, άνευ νομίμον αίτιολογαίς, την
τΓοροχήν χάρτου είς τάς εφημερί¬
δας έκ τού κρατικοΰ έν ΝικομηΙδεία
(Ίτζμΐτ) χαρτοποιείου. Τούτο
οννέβη κατ' ιεττανάλειψιν προκει¬
μένον ττερί άντιττολιτευομένων εφη¬
μερίδων.
"Ετερον τρόπον τπέσεως τού
Τύττον άτΓοτελεί ή ίδρυσις κρατι-
κού ττρακτορείου δισφημίσεων, μέ-
σω τού οποίον —καΐ μόνον δι' αυ¬
τού— χορηγούνται αί πάσης φύ¬
σεως διαφημίσεις, αγγελίαι, ττρο-
κρρνξεις κλπ. Ιδιωτικαί καί δηιμό-
σιαι, σνμττεριλαμιβανομέ·νων καΐ
των νεκρωσίμων άγγελτη,ρίων.
Οί κυ6ιρντ)ται τής Τονρκίας χο-
σχολίων άναφερομενων είς τό Κυ-
ττριακόν ζήτημσ.
Είς τήν ·Ελλά·δα, αντιθέτως,
ιΰν πολλοΐ Τοΰρκοι δη-
Γοκριταΐ τουρκι¬
κών έφΓ>μεριοων, », όττοΤοι, δχι μό¬
νον έκτελοΰν ελευθερία κα! αι<ω- λύτως την έν τή χώρα μας δη¬ μοσιογραφικήν αυτών αποστολήν, ■ άλλά καΐ μεταδίοουν πολλάκις 'ψενδεΐς εΐδήσεις, στρεφομένας ε¬ ναντίον τού Έλληνικού Κράτους». <0 Πρόεδρος τής Ενώσεως Συντακτών Ημερησίαν Εφημερίδων Αθηνών ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗί βΐαλα τόν τίτλον μόνος μβυ την | τελευταία νατιγμήν καί έχι- ιτλβφόρηβα τελικώς την όμιλί. !αν μου : «Ή παρέλκυοις». Τό κείμενον της, όπως απεδείχθη μετ1 ολίγα είκβσιτετράωρα ά- I πό τάς πληροφορίας των αγ¬ γλικών καί των έλληνικών έ Φημερίδων, δέν ήτο βύτε έ-πα- ναατατικόν, βΰτβ βίαιον, βδ- τε έμπρηοτικόν, όπως συνήθως μέ κατηγορβΰβαν έσκεμμένως επί τριετίαν οί διπλωμάτΐχι τοΰ Φόρεϊν "Οφφΐς καί ο ίάπαν ταιχβΰ πράκτορες τής Ίντέλλιν τζενς Σέρβις έπιδιώκοντες1 την αιωπήν τής Φωνής τής "Ελ λάδος. Περιεϊχε μίαν ψύχραι- μβν έπισκό.τησιν τής καταατά- αεως καί κρίοεις επ" αυτής, ό¬ πως διεγράφετβ μετά την απο¬ καλύψιν τής πλήρους συμφωνί¬ ας ή ύπβταγής τβϋ κ. Φβύτ είς τόν1 Λέννοξ Μπόϋντ. "Οπως άντιλαμβάνεται κάβε έντιμος άνθρωπβς, "Ελλην ή ξένος — έκτός άπό τα άσυνεί- δητα ή άργυρώνητα άνδρείκε- λα τής άπβικιβκρατίας—, ή έν λόγω όμιλία μου δέν περιεϊχε τίπβτε τό μή μεταδόσιμβν. Τί¬ ποτε απολύτως. Τίπβτε, ©ΰτε κάν άπό όσα καταμαρτυροΰν οί ίμπερ^αλιοταί τοΰ Λονδίνου τβδ βρεταννικβΰ ύπουργικοΰ £υμ- ββυλίβυ. 'Ενώ α ίέφημερίδες τό πρωΐ κα| τό άπόγευμα τής άπό πληρβφορίες, άπό τηλεγρα- φήματα, «πό άγγλικάς Λροει- δοπβΊήσεις ή όμολογίας. <('Ο κό σμβς τόχε τούμπανο.....». Ό κ. ύπουργβς τής 'Εθνικής Λια- έδίοτοταεν επί ώρ)ας πολλάς_ άλλά είς τό τέλος τό ε¬ πήρε άπόφαοι. Διέταξε νά μή μεταδοθή ή όμιλία μου, έφ' ο¬ ίον δέν 8ά διεοτρέβλωνε την άλή£ειαν. 'Εφ' όσον δέ,ν θά άπε φάβιζα καί έγώ νά π]αραπλα- νήσω τό Ελληνικόν "Εθνος. 'Εφ' όσον δέν έδεχόμβων νά γί- Δέν ήτβ ή π.ρώτη φβρά πβύ τό έκαμνε αύτό ό κ. ύπουογός. Άπό τόν Ιούνιον τβΰ 1956 συ- νέβη πολλάκις, καί μάλιοτα κατά τάς πλέον κρισίμους ημέ- ρχς τοϋ Κυπριακοΰ, πρός μεγά¬ λην κατάπληξιν των άκροατών τ©ϋ Ραδιοφώνου, ποΰ διηρωτών τβ τί έμεαολάβησε. "Ημουν αρ- ρωστος; Βαρέθηκα νά γράψω; ' Η άπέφυγα τίς κακοτβπιές; Τίπβτε άπβ $λα Ιαιΰτά δέν ου- νέβαινε. Έγώ βγραφα πάντβ- τε, ανελλιπώς, την καθημερι¬ νήν μου όμιλίθΛ'. Άλλά δέν - ' - ;(ς την 2~ £*(·■) θύτερο, κάθε λεπτομέρεια ήταν φανερή μά δέν εΤχε διατυπωθή σέ ξεκσθαρι- σμένες φράσεις. Άλλά μήπως 'ί- χουν καμμιά σημασία τα λόγισ, δταν ττίσω τους δέν βρίσκεται μιά πραγματικότητα ; Καί Ιέδώ ύπήρ·- χε ή ττραγματικότητα αυτή χειρο- ττιαστή. 'Εκείνη έπίσης άπό μέρους της εΤχε άφεθή στό ώραίο αϋτό λί- κνισμα ττού τής γέμιΐζε την άρκε- τά βασανισμένη της ύπαρξι μέ ώ- ραΤα ρόδινα όνειρα. "Οπου ήλθε μιά μερά μιβτ άνα- ττάντεχη σκοτεινιά. Την κύτταζε βαθειά στά μάτια καί τή ρώτηοε : —ιΜπορώ νά σοα έμττιστευθώ κάτι ; Ή καρδιά της σκίρτησε. —ιΚαί βεβαίως. Δέν είμαστε. . φίλοι ; —Μέ 'έκτιμάς, δέν εΤναι έτσι ; Δέν θά μοΰ κρύψης την άλήθεια ! —Μά νομίζω πώς σοΰ εχω δώ- σει άρκετά δείγματα τής εϊλικρί- νειάς μόν καϊ τής... εκτιμήσεως μου. —Μέ γνωρίζεις άρκετά καλά. Γνωρίζεις Τσως καλλίτερα άττό με¬ νά τή φίλη σου τή Νίκη. Τ! θά ί- λεγτς, θά ταιριάζαμτ ; Σκέπτο¬ μαι νά την ττάρω γυναίκα μου και εΤμαι διατεθειμένος ττολύ σύντομα νά τής τό ττροτείνω. Άττό τή γνώ- μη σου κρέμ«ται ή ευτυχία μου !. γρηγορα. —Αϋτό ίίθελα, έξακολονθησε έ- κεΐνος. Νά κλείσης μιά στιγμή τα μάτια σου κι' ΰστερα νά μόν ά- παντησης. Άλλά μή βιασθής. Μοΰ | δίνεις τήν ατπάντησι αΰριο. Σκέ- ψου το καλά. Κ ιι' έφνγε. Ή φίλη μόν τα εΤχε χάσει. Ρώ- τησε φίλους της κσΐ φίλες της. Τί εννοια μττοροΰσε νά εΐχε ή στάσις αυτή καί τί εττρ—τε νά απαντήση; "Οσοι φίλοι τόσες γνώμες ! Την ττήρα καί πτίγαμε στόν σο- φό γέρο φίλο μου. —Ό νέος, κόρτ) ιμου, τής εΐττε Ιέκεΐνος, είναι ττερισο'«>ΐ«;ρο ιίξντΓνος
άπό ττολλούς τής ήλικίας τού. Σέ
δοκιμάζει. Ξέρεις .τοιός δρόμος
είναι ττιό κοντινός ; Ό ΐσιος !
ιΕΐναι κοτλή ή φίλτ) σο υ ή Νίκη ; Εί¬
ναι ! 'Οραΐα. ©ά ταίρισίζαν οί δυό
τους ; ©ά ταίριαζαν. Α^ή σκέφτε-
σαι πιότερο. Αΰτά τα! ξέρει ήδη
κι' εκεΐνος. Ξέρεις τ! τιθεριμένει ά-
πά σένα ; Τήν άλήθεια <καΐ τή θυ- σ'ια χωρϊς ττεριστροφές. Νά έκθει- άσης τή φίλη σου δσο τής άιξίζει καί νά ευχηθής μ' δλι| σου τήν ψυχή νά εύτυχήσουν. Προχώρησε ττιό ττέρα άκόμα. Πρότε τν£ τού νά λων των παλαιιστικών συν«ντήσεων έν Άτταλείο: ήτο ή ^μί-ΐα τής Κα- θσράς Δεντέρας. Καθ' έκαστον έτος λοιττόν, την ήμΐ,ραν τής Καθαράς Δεντέρας, Έλληνες, Τονρκοι, "Αρμένιοι καΐ Ισραηλιται, συν γυναιξί καΐ τέ¬ κνοις εξέδραμον έξωθι τή{ πόλεως είς τό λεγόμενον μέρος «Γιαλή» (,Α κτή), 1 5 λετττά άττέχον έκ τού κέν- τρου τής πόλεως, δττον ευρίσκετο τό περίφημον όκτώ (8) σχτνματιζόμε- μενον ιέκ τού χορισμοΰ καί σνμβο- λής τοΰ είς την θάλασσαν χυνομέ- νον άρμητικοϋ ρενματος, καΐ όηταρι- τίζοντος τό ψηφίον 8. Είς τα δύο άκρα τού ψηφίον, νψοϋντο δύο μεγαλοπρεττεΤς ττλάτανοι, αίωνόδι- οι, είς την ρίζαν των όττοίων ανέ¬ τως ηδύναντο νά καθήσουν 15—20 άτομα. ''Β<εΓ πλησίον ύττάρχει έχττταμέ- νος χώρος άκαλλιέργητος, εκτάσε¬ ως πολλών στρεμιμάτων, άνήκων ίίς τό Δημόσιον, έχων άττό την μιίαν πλευρόν δενδροφύτους λαχανοκή- ττους καΐ άπό την άλλην καταλή¬ γων είς βραχώδη άκτήν νψονς 90 100 έ ΐ άθ γ ς 100 μέτρων, καΐ κάτωθεν τής ο¬ ποίας ΐκτείνεται ό άττίραντος. ά- ρ μ ρ τόν βοηθΐήσης νά φτάση ^ττόν σκο- ττό πού, δττως' εΤπε, έχεΐι νά έπι- τελέση. Άλλοιώς τόν έχ;ασες μιά γιά πάντα. Αυτή ή συμβουλή ταί ριαζε βε¬ βαία καΐ μέ την άνωτερότητα καί με τή μόρφωσι · καί μέ τ ην ψυχο- σύνθεσι τής νέας. Θά την άκολου- θοΰσε. Ποίος δμ»ς ξέρει την όν- θρώ,πινη καρδιά καΐ ποίος μπαρεϊ νά μπή στόν λαβύρινθο τοί'· νού, γιά νά ττή τ' α— ατελέσμα·.Γα ; Πάν τως «τσι, άν δχι τίποτ' αλλοΛ ττρσ φνλαγόταν ή νέ» άπό τό νά >*ει-
ωθή άπέναντί το»ι. Τα ττρρατΓίρα
ά
Άτταλείας.
πόν 'Καθαράν Δευ¬
τέραν δλος σχίδόν ό ττληθυσμός
τής ττολεως συγκεντρωμένος άττό
πρωΐας είς τό έξοχικόν αύτό μέ-
ρος καΐ τα πέριξ, μέ τα φαγοττό-
τια τού, τάς μονσικάς τον, την ά-
δολον καί τήν όντως συναδελφω-
μένην χαράν τον, ξεφάντωνϊν εύτν-
χισμένος, άπολαμβάνων τήν εύμορ-
φιάν τής φύσεως καΐ τό μεγαλείον
τής Εορτής.
Καθότι ή έορτή τής Καθαράς
Δεντέρας τουλάχιστον έν Άττα-
λεία, ήτο γνωστή, ανεξαρτήτως
θρησκεΰματος καΐ φολής, μέ τό 6-
νομα Γιαλή Ντερνεκΐ (Δευτέρα τού
Γιαλή).
Διαρκθύντος λοιπόν τού όλοη-
μερου έορτασμοΰ έλαμΐβανον χώ¬
ραν τταλαιστικαί συναντήσεις μετα-
έντοπίων παλαιοτών Τούρκων
καΐ 'Ελλήνων, άπό τάς όττοίας
συναντήσεις, πλειστάκις νικηται ε¬
ξήρχοντο τα τταλληκάρια μας τού
Ρούμ - Κούς καΐ των ^4ερομυλιών
ηιτών νυν κατοίκων των Συνοικι-
σμών Άσυρματου, Πετραλώνων, Ν.
Σφαγείων καί ΑΙγάλεω).
Συχνότατα, εΤτε λόγφ άν/τιζη-
λιών φυλετικήςμορφής, είτε λόγψ
επιδράσεως τού άφθόνως κατ' ε¬
κείνην την ημέραν καταναλισκομέ-
νου ποτού (Ρακής), έλάμβανον χώ¬
ραν μεταξΰ των παλαιστικών όμά-
δων ρήξεις ένίοτε αιματηραί/ άλλά
ττάντοτε τό τέλος της αλησμονή¬
του αυτής έοοτσσίμου
άφοροϋν αυτόν
μόνο.
Φ. Ε. ,ΌΥΛΚΐΐΡ
έχαρακτήριζεν ή εϋβυμία καΐ τ,
συναδέλφωσις των Τούρκων καΐ 'Ελ
λήνων κατοίΐίων τής ωραίας αβς
Άτταλιϊας.
ν θά λησμονήσ» ~>τί την Κα·
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΖ ΚΟΙΜΟΣ
ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐΠΙΙΙΙΙΙΙΗΙΗΙΙΗΙΗΗΐΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι........ιιι......ι
ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
Τό Συμβούλιον Στεγόχτεως
άττοτελούμενον όπτο χρησίμους
καί μέ έκττροσώπους τής Διοική¬
σεως καΐ τοΰ -ροσφυγικοΰ κό¬
σμον, έχει σπουδαίον καΐ ττολλα-
ττλήν αποστολήν διότι έν αύτω λαμ
Ιβάνουν ονγκεκριμένην μορφολογι-
κην υπόστασιν οί επί τού θέματος
τής προσφυγικής άποκαταστάσεως
ττολιτικοί σκοποί της Κυβερνήσεως
έφ' όσον έν αύτω καταρ'τίζονται
οί έττϊ τοθ . θέματος γενικοί προ-
γραμματισμοΐ αυτών καί έν σανε-
χεία διότι έν αύτω τίθενται είς ε¬
φαρμογήν οί έττί μέρους κανόνες
ορισμοί των σχετικών περί άπο¬
καταστάσεως των ττροσφύγων νό¬
μον είς εκάστην συγκεκριιμένην
περίπτωσιν.
Πάς τις έπομένως ευκόλως άντι-
λαμβάνεται την σττουδαιότητα τής
άττοστολής τού Συμβουλιον τούτου
χαί τάς 6αρείας ευθύνας τάς ο¬
ποίας διά τής ψήφον τού άναλαμ-
βάνει. Καί ακριβώς έκ τού λόγου
τούτου ή θετική ή άρνητική ψή-
φος των μελών αϋτοΰ όφείλει νά
είναι άτΓΟρροΐα ηρέμου καί εύσυ-
νειδητου σκέψεως κοΐ αντικειμενι-
κότηγτος καί άμερολήτΓΤθυ των
ττραγμάτων έξετάσεως καί εκτι¬
μήσεως. Καί υπο τάς αυστηράς
'καί α—αρεγκλήτους ταύτας
ποθέσεις καί αρχάς ή ψηφος όφει-
λει νά είναι απολύτως ελευθέρα.
ΐΚαθ' άς δμως εχομεν θετικάς πλη¬
ροφορίας £νώ ή μεγάλη ττλειοψηφία
των μελών τού Συμβουλιον τούτου
άκολουθεΐ την όρθτ>ν ταύτην τα¬
κτικήν ύττάρχουν δυστυο<ώς έν αύ¬ τω καί τίνα ζιζάνια τα ό-οΐαόχυ- ρούμενα όπισθεν των άρχών τής I- λευ9ΐ,ρας τής συνειδήσεως, δια- φωνοϋν ά—ό σκοποί) καί συστήμα- τσς καί κατά κανόνα, ττρός την πλειοψηφίαν έκφέρσντες γνώμην αν μή αντίθετον καί άρνητικήν είς ε¬ κάστην συγκβκριμενην περίπτωσιν. Τουτο δμως αποτελεί πλήρη από¬ δειξιν περί υπάρξεως καί έφαρμο- γής σατανικοΰ σχεδιον άντιστρα- τενσεως τής επί τού προσφνγικοΰ ζητήματος πολιτικάς τής Κυβερνή¬ σεως καί δολιοφθοράς τής ττροσψυ- γικης ατΓθκαταοτάσεως. Δέν γνωρίζομεν, αν ή δολία αυτή τακτική δύναται νά στοιχειοθετήση καϊ Ίτοινικόν άδίκημα ττάντως δμως στοιχειοθετεΐ κολάσιμον πειθαρχι- κόν τοιοΰτο καί άνήκει είς την ττρω- τοβουλίαν τοΰ κ. ύφυπουργοΰ τής Κοιν. Προνοίας άλλά καί των λοι- πών αρμοδίων τού 'Υπουργείου τούτου ή λήψις των ενδεδειγμένην μέτρων. ΗΡΧΙΣΕΝ ΕΦΟΡΜΟΖΟΙΙΕΗίΙ ΕΙΣ Μ. ΒΡΕΤΑΗΗΙΑΗ Η ΣΥΣΚΟΤ1ΣΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΗΟΗΟΝ ΕΙΑΗΣΕΙΣ ΑΙΤΙΝΕΣ 8Α ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ ΤΗΣ ΚΐΒΕΡΝΗτΕΙΙ βΑ ΒΚΗΟΐΊΕΥΙΙΗΤΑΙ ΜΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΙΝ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΝ Ή εφημερίς αύτη αίσθάνεται δι¬ καίαν κσΐ βαθεΤαν Ικανοποίησιν έκ των υπο τού ύφυπουργοΰ των Οί- κονομικών κ. Δημ. Άλιμπράντη άνακοινωθείσης άτΐ-αλλοτριώσεως εκτάσεως έν Δραπετσώνα καί Κόκ- κινο βράχω διά την ά—οκατάστασιν των αύτόιθι προσφύγων. Ή άνάγκη των άναγγελβεισών άπαλ- λοτριώσεων έττανειληιμμένως έτονί- σθη άττό των στηλών τούτων ή δέ εύόδωσις τοΰ Οπερ αυτών αναλη- φθέντος αγώνος ττλτιροΐ ημάς ^ δι¬ καίας ύπβρηφανείας. Άλλ' επί τή ενκαιρία ταύτη οφείλομεν έτταξί- ως νά εξάρωμεν τό υπέρ τοΰ προσ¬ φυγικοϋ κόσμου έπιδειχθέν ζωη¬ ρόν ενδιαφέρον τοΰ άρμσδίου ύφυ¬ πουργοΰ κ. Άλι μαραντη, πρός δν εύλόγως στρέφονται εύγνώμΌνα τα βλέμματα! τοΰ λαοΰ της Δραττε- τσώνας. ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ ΠΕΡΙ ΣΧΕΑΙΟΥ ΠΟΛΕΩΝ Κατά την συνεδρίασιν τής Πέμ- πτπς 13 τρ. μηνός ήρχισε συζητού¬ μεν^ είς την Βουλήν τό περιλάλη- τον σχέδιον νόμου περί συμπληρώ- σεως καί τροποποιήσεως των περί σχεδιον πόλεων διατάξεων, πού κα¬ τέθεσεν είς την Βουλήν ό ΰφυπουρ- γός Οίκισμοΰ κ. Τρύφων Τρι,αν- ταφυλλάκος. Έν άρχή τής συνεδριάσεως I- λαβεν τόν λόγον ό βουλευτής Α¬ θηνών κ. Δ. Βρανόπουλος κατα- φερθείς δριμύτατα κατά τίδν δια¬ τάξεων των συζητουμένων σχεδί- ων νόμον «περί τροποποιήσεως των περί σχεδίων πόλεων διατά- ξίων» καί ζητήσας την παραδο¬ χήν έκ μέρους των αρμοδίων ΰφυ- πουργοΰ διαφόρων τροΛθλογιών, άς εχει αρμοδίως καταθέση. Άκολούθωις) έλαβεν τον λόγον ό βουλευτής καί τέως ΰπουργός κ. Χαδίνης, καταφερθείς, ωσαύτως, κατά των «σχεδιον νόμον πτρΐ τοο ποποιήσεως κλπ.», διότι «βόκβιται •νά ταλαΛαιπωρήοη ανευ ουδενός <ίιτοχρώντος λόγου δεκάδας χιλιά¬ δων νοικοκυραίων, πού ήγόρασαν ί?να τεμάχιον γής γιά νά τό χ,ρη^ σ',ιιοποιήσουν γιά τα παιδία τους. Ακολούθως ανήλθεν είς τό 6ή- ,μα ό πρώην ΰπουργό'ς βουλευτής "Αιν σχε-
δΐου νόιιου. Ιδιαιτέρως δέ έτονί-
ΌγΤο ή άστοο^ία τοΰ κράτους Ιναν-
τι των παλαιών άστέγων προσφύ¬
γων τορ5 Ο'ιικθδομίικοΰ Σιη'εταιρι-
σμοΰ «Μ. Αίολίδος», οίτινες πλήσ-
σΓτται διά τής παραμβληθείσης
δτντάξεως τοΰ δρθρου 8 καί Ρ
έξυπη'
Γέτέρου, λόγφ των λαμπρών νίκων
τοΰ 'Ελληνικοΰ Στρατοΰ καί Στό-
λου.
Παρ' δλα ταυτα, απεφασίσθη νά
λάβηι χώραν 6 έορτασμός τής Κσ-
θαράς Δευτέρας, ώς τοπικής εορ¬
τής, χωρίς (έκδηίλώσεις ύπόπτοι/ς
καί παρανόμους.
ΑΙ είδήσεις τοΰ «,Πρακτορείου
Άνατολής» έκδιδάμβναι υπό τού
Νεοτουρκικιθϋ Κομιτάτου είς τό τυ-
ττογραφεΐον τοΰ μακ. Νικ. Μέλη
(καί τό μιόνον τυττογ,ραφεΤον ήτο
καί τουτο Ελληνικόν), γριψώδεις
ι««ί αΐνιγματικαί οταν επρόκειτο
ττερί επιτυχούς άντιστάσεως των
Αυτοκρατορικών στρατευμάτων, ά-
νεμένοντο μετ1 άγωνίας νά κατα-
φθάσουν.
Άπό δύο ημερών ήδη, τα δελ-
τία τού Πρακτορείον άνέγραφον
σχεδόν τό στερεότυπον τοΰ Εύ-
ρωπαίκοΰ πολέμου τοΰ 1914, «ου¬
δέν νεώτερον 'έκ τού Δυτικοΰ Με-
τώπου».
"Ολοι αναμένομεν, ύποψιαζόμε-
θα, κάτι τό έκτακτον, κατι τό θλι¬
βερόν καί απαρηγόρητον διά τούς
μέν καί κατι τό χ«ρμόσυνον καΐ
τταρήγορον διά τους δέ.
Ή σιγή δέν μΐποροΰσε νά βα¬
στάξη πλέον. Τό όριον είχεν έξαν-
τλιηθή. ΟΙ έπίσημοι κάποιο μυστι¬
κόν εγνώριζον. Βεβαίως, «ουδέν
κρυτττόν δ μή φανερόν γενήσηται».
'Από στόμβ σέ στόμα κάτι έψιθυ-
ρίζετο.
ΟΙ Τουρκοι έφαίνοντο ττολύ.συνε
σταλμένοι. Ή όρεξις των εΐχε κο¬
πή. ΟΙ χαιρετισμοί καί τό φέρσιμό
Των ήσαν έσπευσμένοι, φευγαλέοι
καί νευρικοί.
ΟΙ "Ελληνες αύτό τό κάτι τό
ύποψιάζοντο, τό έμάντευαν, τό εΐ-
χαν καταλάβει.
Ή στάσις των Τούρκων τούς τό
άΛεκάλυτΓτεν όλοφάνερα. Άλλ' ή-
Θελαν την έττίσημον όμολογίαν άπό
τό «Πρακτορείον Άνατολής»· τ),
τουλάχιστον την άφιξιν των έλλη-
νικών ίφ.ημ-ερίδίον διά τοΰ μόνον την
γραμμήν Σμύρνης - Άτταλείας έκ-
τελοΰντος, άνά οκταήμερον, υπό
"Αμερικανικόν σημαίαν άτμοττλοίου
τής έταιρίας Άρτσιττέλαγκο Άμέ-
ρικαν, ς)ς Κο (ττ,ρώην Χατζή
Δαούτ) καί των οποίων ατμοττλοί-
ων τα πληρώματα άνεξαιρέτως δλα
ήσαν "ΈΞλληινικά.
Καί τό ατμόττλοιον ττου θά εφε-
ρε τό χαρμόσυνον τού νέου Μαρα-
θο>νοδρόμουι άγγελμα «Νενικήκα-
• μεν» δέν θά κατεύθανε τταρά μόνον
την Παρασκευήν.
"Υπό αύτάς λοιιτόν τάς συνθή¬
κας μετέβημεν δλοι είς τό Γιαλη
πρός έορτασμόν τής Καβαράς Δευ-
τερας. Ουδείς των τταλαιστών εΤχεν
όρεξιν διά παλαιστικήν συνάντησιν
Τό γλέντι ελάμβανε χώραν χωρίς
όρεξιν, των μέν Τούρκων άττοφευ-
γόντων νά γλεντήσουν δπως άλλο¬
τε, των δέ Έλλήνων μή δυναμένων
νά γλεντήσοι,ίν χωρίς νά έξωτερι-
κεύσουν την 'χαράν των.
Καί ετσι κατά τάς 3 μ.μ. ά-
ναγκαστικώο ό κόσμος ήρχισεν νά
διαλύεταΐ, παρά τό ήλιόλουστον
τής ημέρας. Ή ττάλη: ε7.ησμονήθη.
"Η μάλλον, άλλοΰ εΐχε λάβει χώ¬
ραν. Μή δυναμένου τοΰ νικητοΰ νά
φωνάξη «νενικήκαμεν», ό ήττη,μένος
Γτροέβαινεν είς την επίσημον όμο-
λογίαν τής ήττης τού.
Τό Δελ-ΓΪον τοΰ Πρακτορείου
φθάσαν τήΐ' πρωΐαν, έξετυπώθη υπό
τού Κομιτάτου τό άττόγευμα. Καί
κατά την οραν τής έπιστροφής μας
άπό τό Για λή, ό πωλητής τοΰ Δελ-
τίου διελάλει τό έμπόρευμά τού
άντ! άντπΓίμου ενός μεταλλικοΰ
(10 παράι'5ων) μέ την ξηράν φρά¬
σιν «Άνατόλ Άζανσή» (Πρακτο¬
ρείον Άνατολής).
'- · χ α ν πέσε ι τα Ί-
ω ά ν ν ι, ν α' (21)2)13).
Έγυρίζαμεν νικηταί άπό τό Γι-
αλή χω,ρίς παλαιστικήν συνάντησιν,
μέ μόνη,ν την ένυπόγραφον όμολο-
γίαν τοΰ ηττημένοις
Νά γιατΐ ή Καθαρά Δευτέρα
, τού έτους 19ί3, ή τελευταία
ι δια κάθε ΆτταλίΓάτην, είναι ήμέ-
ρα^ ίστορική καί άΛησμόνητος.
Ή χαρά ήτο μεγάλη, Έθνική.
Διότι ό 'ΕΞλληνισμίΧ τής Μητρός
Ελλάδος καί ό έξω 'Ελληνισμός
ήσαν ηνωμένοι.
.. Τό σαράκι τής διχονοίας έλει-
ττεν. Το θαθμα δέν μποροΰσε νή μή
γίνη.
ΘΕΟΔ. Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
'Οδοντίατρος
διατΠταρητηοη'ν *
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ ττΊς 1ης σελίδας)
μετείίίετο. Ό κ. Τσάτσος ϋ 6
κ. Αδέίρωφ ΰιοαρωνοϋσκν. "Η-
3ελ/5ίν ί» την άλλοιώσουν. Νά
την κάμουν νά λέγη «τι ή νύ-
χτα είναι ήμέρα...! Καΐ φυ-
σικο« ήξευραν δτι αύτ© δέν ©α
τό ανΐίχόμουν ττοτέ. Καΐ τότε,
η, υηοχωροϋσαν η' έμΐχταίωναν
την (όμιλίοιν. ©« τό Ιδωμεν
καθχρά, δσον άνατρέχομεν
ηράδ τα οπίσω. Πρός τίς δρα-
ματικΐς συγκρβύσεις πβύ £Ϊχα-
με έ πί 18 μήνας ολοκλήρους.
ίυνίΐχεις οχεδβν. 'ΑκβττάΛαυ-
ατες, "Ετσι έπ&ρασε τό δράδυ
τής Πέμπτην, 9ης Ίανβυαρίου.
Είς τόν ίτόλεμον των ϊμπερι|α-
λιστών καΐ των συνθηκολόγων
κ»τ·χ της Κύπρου, β κ. ώπβυρ-
γός εκέρδισε ένα γϋρβν: Κα-
τώρθωοε νά μην ένημερωβΐ, το
Κοκνόν δια τα τεκταχνόμενα.
ε.^λλά την επομένην, καθά$
1 την 13ΐΐιν Ιανουάριον ουνέ-
πολύ χειρβτερα. Αί δια-
φωιίαι καϊ αι>γκρβύσεΐς μβυ μέ
τοΰς δύο ύπουργοΰς έφθασαν
είς τό άπρβχώρητον. Την 14ην
"Ιρίουι βριστικβττοιών την
παράίτησίν μου, απεχώρουν
τοΰ ύπ©υργ,είου Πρβεδρίας Κυ¬
βερνήσεως.
-4 ι--
ΛΟΝΔΙΝΟΝ,, 21. _ Πυκνος
ιτέπλος οιωηης άρχίζει νά κα-
λαλύπτη το Κυτιιριΐακόν.
Βε©αι*ΰται θετικώς, δτι
πρόκειται περί της έφαρμογής
τής άποφασισδείατις άπό όκτα-
ημέρου πολιτικής τήξ μεγάλην
Βρετανίας, είς την οποίαν έ-
δέχδησαν νά συνεργήαβυν καί
ώριομένοι πκράγοντες των Α¬
θηνών.
ΑΙ αγγλικαί έφημερίδες, τα
περιοδικά καί τό Ραδιόφωνον
άποφεύγουν νά κάμουιν οίανδή
ποτε μνείαν πιερί Κύπρου. Επί
σης τό Ρώυτερ καί τα Άμερικα
νικά Προικτβρεΐα Είίήσεων προ
τίθενται νά άκολβυθησουν την
ιδίαν τακτικήν καί νά παρ«με
ρίσβυν τ© ιΚυπριακόν. Πρόκει¬
ται περί τακτικης την ©πβίαν
έπικρρτβϋν ©ί Βρετανβί άρμ©-
διοι, Ισχυριζόμενβι ότι τό Λον
δΐνον έπιδιώκει νά άΓτβαιωπή-
ση τ© θέμα, δείβιμένβυ ©τι καί
ή ά«λή μνεία τβύτβυ ισοδυνά¬
μει μέ έξώθησιν των Κυπιρίων
είς «Ιμχτβχυσίαν.
Συμπληρω,ματικως
ροϋμαΐ, «τι είς την «ρΐαγματι
κβτητα πρόκειται περί προπα-
γανδιστικβΰ έλιγμβΰ, οκ©πβ|
τ©0 ©πβίβυ είναι νά ιπιρβκληθή
κάματβς των Έλλήνων, σχετι
κώς μέ τ© ΚιΜτριακόν. Βάσιν
τβΰ βρετανικοΰ σχεδίου «ττρτε-
λεί ή <κρχη «τι αί αφορώσαι είς την Κύπρον είδήσεις ΛΡέ" πει νά δημβοιεύωνταιι μόνον οσάκις έξυπηρετβΰν την κυρίαν επιδίωξιν τβΰ Λβνδίνου — έφ* δσον τβυτέατιν σκβηοϋν είς τ©ν βκθμιαί©ν έκφυλιομδν τβΰ Θέ- ματβς. Τβιαΰτίαι είδήσεις καί ττληρβφβρίαι είναι αί «ρβωββύ- μενάι ακβπίμως διά νά δημι- βυργή<3βυν ψευδαίσβησιν προό- δ©υ είς μυστικάς συνβμιλίας, αί αφορώσαι τάς ένδοελληνι- κάς προοτριδάς, καί τέλος, αί σχετικαί μέ την ύπογράμμισιν τβΰ τβυρκικβΰ ίηαράγοντος καί τής ά:τειλής τής Τβυρκίας «δ¬ πως επιτεθή εναντίον τής άοθε νοΰς Ελλάδος, εάν «ϋτη άτα- κτήση»! Άγγλικήδ προελεύσεως πλη¬ ροφορίαι βεβαιούν δτι καιτά Ι την διάρκειαν τής παραμβνης έν Αθήναις τβΰ Βρεταννβΰ ΰ- πβυγοΰ των Εξωτερικών κ. Σέλγουϊν Λόυντ, αημαίνβντες έλληνικοί παράγβντες έδέχθη- !σαν, έρήμην τβΰ κ. Καραμαν- λη, νά ύίτβδβηθήοουν την Μεγ. |Βρεταννίαν δπως ττεριβάλη τ© Κι>πριακ6ν μέ τεΐχος αιωιΐνής.
Κατά τάς ιδίας πληροφορίας,
1 οί "Ελληνες ανέλαβον την υπο¬
χρέωσιν δπως σεβασθοΰν την
μυστικότητα των άρχομένων
τριμερών αυνομιλιών.
Οί ένΐαΰθα δΐιτλωματικοί πα¬
ρατηρήται σημειοΰν δτι ή άπε-
γνωσμένη προσπαθεία άπβαιω-
πήαεως τβΰ Κι>Γβριακοΰ σι>μη:ί-
πτει μέ την άναληφθείσαν ύπδ
τώνΆγγλβα,μερικανών πρβοπά
θείαν δηως διαδραματτίσβυν ρό¬
λον μεββλαβητβΰ είς την διέ-
νεξιν μεταξύ Γοτλλίας καΐ Τυ-
νησίας, μέ ακοπβν νά ύποχρεώ-
σβι>ν βαθμιαίως την Κυβέρνη^
οιν των Παρισίων διτως «ροβή
είς μεγάλας πρδς τοΰς έθνικι-
στάς τής Άλγερίας τιιαραχωρή-
σεις.
Οί -υτικοΐ, ήτοι οί Άγγλβ-
Ιαμερικανοί,, θεωρβΰν τβΰτ© άπα
ραίτητβν διά την ίιαφύλαξιντων
βίκβνομικών καί ίτβλιτικών
συμφερόνιτων της Δίχαεως είς
την περιοχήν τής Μέοης Άνα-
τβλής. Άπ© τής ότλλης Γτλευράς
©ί Γάλλβι, «κρως ήρ^θισμένοι,
καταδικάζβυν δριμύτατα τάς
τβιαύτίας πρβθέαεις τής Μεγά-
λης Βρεταννίας καί άναζητβΰν
έηιχει'ρήματα διά νά ττλήξβυν
!τβ Λβν<5ίνβν, μη διατάζοντες ι νά χρησιμοπβιήσουν ττρ«5 τοΰ- 1 το άκόμη καί τ© Κυπριΐακόν. "Οθεν ζωτικήν ανάγκην α¬ ι ,-.ιβτελεΐ διά τοΰς Άγγλοαμε- ρικανβύς © ίταρ«ιμερι<3μβ$ τβϋ Κυπριιακβΰ, διά νά καταστή άίτβδβτικη ή αακηβις πΐέσεως ' επί των Γάλλων. Υπό τό πρό- οχημα τής διευκολύνοεως των [τριμερών συνομιλιών καί τής ι δήθεν πρβσπαθείας πρός «πβ- ' τρβπην της αίματβχυαίας, τ© Λβνδΐνβν πιβτεύει δτι έξυπη- I ρετεϊ αώτην την πολιτικην. II [ΝΙΙΠΟΣΙΙΣ ΚΑΙ ΣΙΗΑΣΗΛΙλ ΑΠΟ ΤΑ ΣΐΙΣΗΟΠΑΗΙΓΑ ΝΗΣΙΑ Είναι γνιοστό πώς «Ό Κόσμος», δπως άναγράφεται καί στήν προ- μετωπίδα τοΰ φύλλου, είναι δργανο τοϋ Άλυτρώτου Έλληνιομοΰ καί καί γενικά των προσφύγων. Θάλεγε κονείς πώς οί έντυπώσεις πού άπο- κομίσαμε άπό Ινα καλότυχο ταξί- δι στά σεισμόπληικτα ΊόΜΐα Νησιά &έν εχουν έδώ τή θέση τους. Πα- ρομοια σκέιψτι δέν είναι σωστή. Πρώτα πρώτα γιατί καί αί Άλύ- τρωτοι "Ελληνες καί οί, πρόσφυγες αίσθάνθηκαν βαθύτατα τή συμφορά καί συμμερίστηκαν τόν πόνο των άδελφών 'Ελλήνων των Νησιών, πού τόσο σκληρά δοκιμάστηκαν τ»ν Αύ'γουστο τοΰ 1953 άπό τίς άνεξι- χνίαστες ίδιοροπίες τοΰ άτεγκτου καί άδυσώπητου 'Εγκέλαδου. Κάτι ξαίρουν καί οί πρόσφυγες καί οί Ά- λύτρωτοι άπό τούς κατατρεγμούς τής μοίρας καί των άσπονδων συν- ανθρώπων. Γιατί ϊχουν δοκιμάσει κ' έκΐϊνοι καί δοκυμάζουν όλοένα σπσμούς μέ οίλλες μ,ορφές, στήν προσπαθεία καί στόν άγωνιστ,ικό μόχθο τους τόν τραχύ, γιά τή λευ- τεριά τους καί γιά την άνασυγκρό- τησή τους ΰστερα άπ' τον όλέθριο 'Λρμαγεδόνα τοΰ 1922. Γι' αύτό θά χαροΰν είλικρινά, μαθαίνοντας την πρύοδο πού σημείωσαν οί σεισμόπλη- «ιοι στά Ίόνια Νησιά, γιά τή στε- γαστική τους άποκατάσταση καί την ο'ικονομική τους άνασυγκρότηση. Κ' επειτα, θά Ιδούμε στό τέλος πώς τό θέμα έ'χει κάποια σχέση σοδαρή καί μέ τούς άγωνες τοΰ «Κόσμου» καί τοΰ άμφιθαλσΰς ά- δελφοΰ τού «Προσφυγικοϋ Κόσμου», γιά τή στεγαστική άποκατάσταση τώνΠροσφύγανν τής Μικρασιατικής Συμφοράς. "Ας προχο>ρή<τομε λοιπόν στά εργο μας καί οποίος Θέλει άς μάς παρακολουθήσει »αί (χς μάς συντρο- <ρι;ψει στό ταξίδι μας. λΕΙΜΩιΝΙΑ'ΙΊΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ "Εχουν καί τα χειμερινά ταξίδια τή χαρή καί τίς τέρψεις τους. Φτά- νει νά σσΰ τύχουν καλά συγκοινωνι- ακά μέσα, καλοί καιροί, συνίτροφιά καλή, νά σοϋ λεΐΛουν οί έ'γνοιες, οχι δμως καί τα., φωνήεντα. Τα ταξίδια στήν Έλλάδα τό χει- μώνα, δταν δέν πέφτεις .-τάνιο σέ κανένα σφοδρό καί άχοικονόμητο (Ίντικυκλωνικό σύστημα, είναι σάν τα ταξίδια στή βορεινή Εΰρώπη τί,ν έποχή τοΰ καλοκαιριοΰ ή τό πο- λύ τοϋ φθινοπώρου. Κι' δταν εχει γλυκοΰρες καί μπουνάτσες ό και- ρος στήν Έλλάδα, είναι σάν νά κά- νιις ταξίδια άνοιξιάτικα. Δέ λέγω φίΚνοπωρινά, γιατί έκεϊ πού άνύ- ποπτος σεριανάς τίς φυσικές καλλο- νές τής Κεφαλονιάς λόγου χαρή, δοκιμάζης ξαφνικά την εύχάριστ,η τκπληξη άπ' τή σεμνί) κ' εύγενική ίταρουσία τής άνθισμένης ά,μυγδα λιας, πού σοΰ άνοίγει την καρδιά— δπως ολα τα πάντα την ανοίξη. Καί ·ν|ά δείχνη, τό ήμερολόγιο, 19 τοΰ Γενάρη. ΕΕΚΙΝΑΜΕ " , Άπόγειμα, ώρα πέντε. Ό και- ρός, κάπως συλλογισμένος, πάει νά καίΛσυνέψΐ). Τό «Άγγέλικα», κα- μσρωτό καί περήφανο, σάν καλο- >αμιομένη μεστωμένη καί καλοστο-
λισμένη Άνατολίτισσα, άφίνει τα
ήρεμο λιμάνι τοΰ Πειραια. Άντι-
κ.ρύζοντας το πέλαγο, σάν νά αί-
σθανεται μίαν ήδονική φρικίαση καί
λικνίζεται, μέ νωχέλεια πάνω στό
έλα.φρό κϋ,μα, θωπεύοντας άπαλά
μέ τή μουσούδα τού τό γαλανό ΰ-
γρό στοιχεϊο. Σινάμενη, κουνάμενη,
8λο σκέρτσο κι' δί.ο νάζι μεθυστικό,
αύλακώνει τό μαγ«μένο Σαρωνικο
ίι γοητευτική μας χανούμ, έπιτα-
χύνοντας τό 6ημα, σάν νά την κυ-
νηγοϋν οί Ζεϊμπέκοι καί οί Γιου-
ροΰκοι τοΰ Μεντερές καί τοΰ Ζορ-
λοΰ, καί τραβάει μές στό σκοτάδι
«λάθευτα τό δρόμο της. Ή Θαλ-
ποαρή μέσα στίς ανετες αΐθουσές
τγ; μέ τόν απλετο φωτισμιό τους,
τό κυλικ-είο, τό έλκυστικό έστια-
τόριο μέ τα έκλεκτά έδέσματά τού,
σοΰ δημιουργοΰν ποικίλα συναισθή-
ματα εΰφρόσυνα καί τερπνά. Σοϋ
γεννιέται μιά ψυχική εύφορία, πού
όδηγεϊ σέ άνάταση. Καί λές: Γιατί
νά μή τα δοκιμάζονν αύτά δλοι οί
συνάνθρωπον Καί μήπως είναι καί
δύσκολο; Φτάνει μονάχα νά άνθρω-
πίψουν οί άνθραχποι: Νά θεμελιώ-
σουν άσάλευτη την είρήνη στόν πλα-
νήτη μας, ποΰ τόσο δα μικρός κα-
τάντησε. Καί τα δσα ξόδεψαν καί
ξυδεύουν γιά νά άλληλοσκοτώνον-
ται έπιστημονικότερα, νά χρησιμο-
ποιηθοϋν γιά νά χαροϋν τή ζωή.
"Ας είναι!...
Περνάμ,ε τόν Ίσθ^ϊδ. "Ενα κρα-
ιια άπό ίκανοποίηση εΰχάριστηις πε¬
ριεργείας μέ κρυφό δέος σοΰ προ-
καλεΐ ή διάπλευσή τού. Τό Θέαμα
σέ δλη τού τή διαδρομή μέ τα φα>-
τα, μέ τή γέφυρα, μέ τίς κάθετες
σιλονέτες τάχνι πλευρών τοδ κομ-
μεΛ,Όυ λόφου μές στό σκοτάδι, <τέ σι·νεπαίρνει. Θέλεις καί νά συνεχί- ζεται τό τ>έαμα, ομως νά φύγι<| καΐ ό έφιάλτης. Μπαίνουμε στόν Κορινθιακό. Λά- δι πάλι ή θάλασσα, δπως καί μές στον Ίσθμό. Σεριάνι άπ' τή γέφυ¬ ρα μέ την καλή συντροφιά. Βοη- θοΰν άρκετά καί τα κιάλια. Δεξιά /αί άριστερά διακρίνεις τα φώτα άπ' τίς πυκνές πολιτεϊες τοΰ Μωριά μέ τή γνώση, καί τίς άραιές, στό βάθος, τής Ρούμελης μέ τή λεβεν- τια. 2ΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΜΑΣ Μέ τα χαράματα τό «Άγγέλικα» φθάνει στή Σάμο. Καί κατά τίς 8 30' τό πρωΐ βγαίνουμε στή Ίθά- •/η. Άποδώ θά έπισκεφθοΰμε την Κεφαλληνία καί τή Ζάκυνθο. Κι' ΐπειτα, πίσω, στή 6ίση μας. Θά τα ΐ^αρομε μέ τή σειρά τους. "Ας ση- μίΐωθεϊ μόνο άπό τώρα πώς οί έν- τι·πώσεις μας αύτές, άρπαγμένες στά πεταχτά, δέν άποτελοΰν ούτϊ δημοσιογραφική ερευνα, οΰτε καί ταξιδιώτικες έντυπώσεις σέ «υψη¬ λόν 'έπίπειδον». Γράφτηκαν απλώς γιά νά μή δοθή τόπος στήν πλήξη κατά τό ταξίδι, γιά άνάμνησι καί γιά τέρψη άτομική. Εΰξύνες γιά τέρψη άλλων δέν παίρνι» απάνω μου. ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ "Όσοι εχουν διαβάσει τα έ'πη τοΰ "Ομήρου καί δέν Ιχουν έπισκε- φτ,εί τό Θιάκι—δπως όνομάζουν οί νΐόπιοι τό νησί τους—^θά έ'χουν α¬ σφαλώς τή,ν περιέργεια νά τό δοΰν <ΐπό κοντά. Οί φωτογραφίες καί οί περιγραφές δέν ίκανοποιοΰν τή δίψα. Άπό ,μαθιιτής κ' ίγώ στή ιμακρυνή μου γενετειρα την είχα την άνικανοποίηΐτη αύτη περιέργεια. Καί δταν την άντίκρυσα τή συμπα- τική Ίθάκη τό πρωϊνό τής 15 τοΰ Γενάρη, γοητευμένος άπό τίς γρα- φικότατες όμορφιές της, ?κανα τή σκέψη: Είχε δίκαιο ό «Πολΰμυτις» Όδυσσέας, νά εΰχεται νά Ιδή κιιχ- πνόν άναθρώσκοντα άπ' τό σπίτι τού κ' Ιπειτα νά πεθάνη... Την εΐ- πα τή σκέψη μου αύτη στόν πολυ- ταξιδειμενο νέο μου φίλο Θιακό Κιαπιτάν Γεράσι,μο Κολαίτη. Κι' ό πολυδιαδασμένος Καπετάνιος, μέ τίς άνησυχίες γιά μελέτες καί πό λυμό,θεια, θυμήθηκε νά μοΰ πεϊ τού¬ τον τόν νοσταλγικό ίσπανικό στοχα- αμό: «Χαρά σ' ηχνε πού δέν άπό τα μάτια τού τό καμπαναριό χωρίου του>. Πόσο μοιάζει καί πό-
σο θά ήθελα ό στοχασμός αύτάς
νάταν ελληνικάς!... "Ομως άρκετά
έχομε εμείς καί δέν κάνει νά τα
θε'λομε δλα δικά μας. "Ας άφίσομε
ν.άτι καί γιά τούς άλλους τούς 6οϊ-
δόγλωσσους, δπως άποκαλεί τοΰς
Δυτικούς Σκμμάχους μας ό έφευρε-
τικότατος Καπταν-Γεράσ*μος Κο-
λιατης.
Συμπαθητικό καί άσφαλέστατο
τό λιμάνι τής Ίθάκης μέ τό νησά-
κι στή μέστ), δπου ήσαν άλλοτε οί
ένετικές φυλ^ακές Λαζαρέτο. Γκρε-
μίστηκαν τώρα μέ τούς σεισμούς
καί ό Δη,μος ξανάστησε μόνο την
έκκλησίτσα των φυλακώ>ν καί τό
φρόντισε μέ δενδροφυτεϊες καί μέ
ίίλλα έξωραϊστικά έ'ργα. Μέ τή συμ¬
πληρώση τους θά γίνη ενα σπου-
δαϊο κέντρο άναψυχής, μέ πλάζ γιά
θαλάσσια μπάνια κλπ.
Α
Σκληρά δοκιμάστηκε ή Ίθάκη μέ
τούς σεισμούς τοϋ Αύγούστου 1953.
Τόσο τα Βαθύ, δπως είναι γνωστή
ή πρωτεύουσα τοΰ Νησιοϋ, δσο καί
τα χωρία δλα. Κάλαση σωστή δη-
μιούργησαν οί σεισμικές δσνήσεις
μέ τα ιέπακόλουθά τους. Βδομάδες
ουνεχίστηκαν οί θυμοί τοΰ ύποχθό-
νιου θεοΰ. Καί οί κάτοικοι, έκεΐ πού
έπρεπε νά φροντίζουν νά περισώ-
σοι»ν δ,τι μποροΰσαν άπ' τα έρείπια,
δέν είχαν ήσυχία. Όλόρθοι καθώς
ήσαν, έπεφταν χάμω άπ' τίς δονή-
σεις, σοΰ λένε.
Σήμερα, υστερα άπό πέντε χρό
νια περίπου, ή Ίθάκη είναι καλύ-
τερη κι' άπό πρίν. "Εχουν άνοικο-
δομηθτί, μέ άντισεισμική κατα-
σκευή, πιό εύπρόσωπα καί στέρεα,
ο'λα τα χαλασμένα σπίτια καί μα-
γαζιά. Δημοσία κτίρια καί κοινω-
φελή Ιδρύματα εύπρεπέστατα στο-
λιίζουν σήμερα τό θιάκι. Διοικητή-
ριο. Τελωνεϊο καί Λιμεναρχεϊο, ΕΊ
ρτινοδκείο, Άστυνομΐκό κτίριο, Κα-
λοχτισιμένα καί ανετα δλα. 'Εξαιρε-
τικί) έντύπωση κάνουν τό ΰπέροχο
ι Ι'ι μνάσιο, χτισμένο μέ άρο>γή Έλ-
6ε"ών, τοΰ Κράτους καί των θια-
κί·>ν, ώς Ναντική Σχολή 'Εαπορο-
πλ.αιάρχων, τό Μορφωτικό Κέντρο,
ή Βιβλιοθήκη μέ τό Άναγνωστή-
ριο καί τούς 'όΥζ χιλ. τόμους της, ή
,00 καθίσματα, ή Αΐθουσα τοΰ Κι-
Αΐθουοΐα θεάτρου »αί Δίΐαλέξεων μέ
νη,ματογράορου μέ 250 Θέσεις, δω-
ρεές τοϋ γεναιόδωρου τέκνου τής
Ίθάκης έφοπλιστή Άναβτ. Καιλ-
λίνικου, πού ξόδεψε κοντά 10 χιλ.
χςυσές λίρες.
'Επίσης άνοικοδομήθηκαν καί τα
όιό Δημοτικά Σχολεΐα τής Ίθάκης.
Τό πρώτο Δημοτικό Σχολειό, άλ¬
λοτε Ναυτική Σχολή, 'Εμποροπλοι-
άρχων άπό δωρεά τοΰ "Οθ. Στα-
Θάτου, άνοικοδομήθηκε τώρα μέ
1 δωρεά τοΰ ίφοπλιστοΰ Γ. Δρακούλη
1 "Ε6γαλε στόν καιρό τού πολλά όίρι-
σια στελέχη τής έμπορικής μας ναυ
τιλίας.
Μπήκαν έπίσης τα θεμέλια καί
γιά δημαρχεϊο, πού προσωρινά
οιεγάζεται σέ ξύλινο σπίτι, δωρεά
τοΰ αειμνήστου Ίπποκρά,τη Καρα-
6ια, Προέδρου άλλοτε επί δεκαε-
τίας τοΰ ΦιλολογικοΟ Συλλόγου
«Παρνασός», πού χάρισε καί πολ¬
λά 6ι6λία στή Βιδλιοθήκη τής Πα¬
τσίδας τού. Ό ρέστης Δήιμαρχος
τής Ίθάκης κ. Ν. Κολυβάς πασκί-
ζει νά φτιάση καί Μουσεϊο, μέ άρ-
κετά άρχαΐα άγγεΐα διαφόρων έπο-
χών, άπ' τα πιό παλιά χρόνια, πού
τα περιμάζεψε άπ' τα έρείπια καί
τα φυιλάει μ' έπιμέ?ι.εια σ' ενα δω-
,ματιο τοΰ Δημαρχείου. Πιστεύει
πώς μέ νέες άνασκαφές θ' άποκα-
λυφθοΰν καί άλλα άρχαιολογικά εύ-
ρυματα.
Ήμιτελές είναι, καΐ τό Διαγνω·
οΐτ».κό Κέντρο, πού τα πολύτιμα έ-
πιστη,μονικά τού δργανα, άπβ δωρΐ-
ές τοΰ θι.α»οΰ έφοπλ σ>τοΰ Γράτσου
καΐ άλλων άπόδηαων μένουν άχρη-
στα άπό ελΛειψη καΐ είδικευμένου
Ή "Ενωσις Μικρασιατών τής
ττεριφερείας Κρήνης (Τσεσμέ) εώρ¬
τασε ττροχθές Κυριακήν είς τόν "Ιε¬
ρόν Ναόν τού Άγιον Χαραλάμ-
ττους τού Πεδίον τού Άρεως, την
(έττέπειον φερώννμον εορτήν τον Πο-
λιοΰχον τής ίστορικής Κρήνης
(Τσεσμέ). Ώς γνωστόν ό Άγιος
ΧσράλαμτΓος τού Τσεσμέ υπήρξεν
ή μεγαλυτέρα μετά την Άγία Σό¬
φια Έκκλησία της 'Ανατολκής
Εκκλησίας, μέ 6αρύτιμον διάκο¬
σμον άπό έλαιογραφίες τού Σιτα-
Ρά κ. λ. Έλλήνων καλλιτέχνην, μέ
τούς ττελωρίονς 24 κίονες άπό ρόζ
μάρμαρο έκλεκτής ττοιότητος τού
έντοττ!ον μαρμάρον τού Κορακάρι.
Ή Εύαγγελίστρια έπίσης μέ τό
περίφημον τέμττλον, έργον τού
Γιαννονλη Χαλεπά, καΐ με τό Κω¬
δωνοστάσιον της, τό νψηλότερον
πασών των έλλη»Όθροδόξων 'Εκ-
κλησιών καθ" δλον Τόν κόσμον.
"Οπως ανέφερεν είς τόν >όγο» τού
ό Πρόεδρος τής Ενώσεως κ. Δημ.
Χατζηλίας ΣΐΛταγματάρχης έ ά.,
ένας ετΗλεκτος καΐ ήρω'ικός άξιω-
ματικός τραυματίας των ττολέμων
Μικρασιατικοΰ καΐ Άλβανικοΰ, άρ-
χιτέκτων καΐ εκτελεστής τού μνη-
μειώδονς αυτού Κωδωνοστασίου
ώς καί τού τοιούτου τής Παναγίας
τής Τήνου, υπήρξεν 6 Κουφουδάκης
^ ' ό Τσεσμελής μιαρμαράς καΐ ά-
γράμματος άρχιμάστορας. Ούτος
διετέλεσε μαθητής τού Γιαννονλη
Χαλεττά όστις εθαύμασε, την τέ¬
χνην, καΐ τή» ίδιοφυίαν τού Κου-
φουδάκη κατά την ανέγερσιν τού
Κωδωνοστασίου τής Εναγγελιστρί-
ας. ΟΊ Τοΰρκοι τό κατεδάφησαν
τελείως μέ δαρυ πνροβολικόν κατά
την Μικρασιατικήν καταστροφήν
καΐ μετέφερον τά μάρμαρα στήν
"Αγκύρα.
Είς την ανωτέρω είκόνα τό Κω¬
δωνοστάσιον τούτο έμφανίζεται
είς τό δεξιό" μερος τού τοιχργρα-
φημένον χάρτου της 'Ερυθραίας,
(έργον τού καλλιτέχνου κ. Ι. Ψν-
χάκη, ζωγράφον καΐ φωτωγράφον
μέλοκς τού Δ. Σνμβονλίον τού
Τσεσμέ).
ιΚατά την ©είαν λειτουργίαν
μέ βαθείαν κατάνυξιν καΐ άκρον
συγκίνησιν Ιέμνημονεύθησαν οί πε-
σόντες κατά τούς Πολέμους καΐ οί
σφαγέντες υπό των Τούρκων, κά-
τοικοι της Έρνθραίοις ώς και οί
ζώντες Κρηναΐοι «αί Έρυθραΐο:, είς
την ελευθέραν Πατρίδος καί πάντες
οί έν διασπορή καθ" δλον τόν κό¬
σμον διορθούντες.
Μετά τή" άρτοκλασίαν, (δώρον
κατ' έτος τού Άρτοβιομηχάνου
κ. Στεφάνου Κεφάλα) οί έορταοταΐ
συνεκεντρώθησαν είς τό κέντρον
«Άλσος», όπου έν άρχή ό κ. Χα¬
τζηλίας εκάλεσε τή* συγκέντρωσιν
νά τηρήση 1 λεπτού σιγήν υπέρ
των άθανάτων ττολεμικών ,μος νε-
κρών καΐ των Ιεσχάτως άποθανόν-
των σνμττολιτών Σαρόντη Σκλά-
6ου καΐ Ν. Καρδιόλακα. Έκαμε
Ικαμε £κα σνντομον άπολογισμόν
τού έργον τού Δ. Συμβουλιον <α ανεκοίνωσεν είς την συγκέντρωσιν την ιέπένδνσιν ύττό τής Ενώσεως ττληρώσουν τ στέλλοντες τήν 2^ ι, τησ,αν συνδρομήν τ«»Τ§** ί- μηνα) είς τόν Γεν. ΐ^^ Ενώσεως κ. Χρ. Μ δικηγόρον γραφεΤον τό Μετά 6 λης) δημοσιογράψος συγγραφεύς καΐ ττοκριτής. Ό μντιμκώδης Υος τού κ. Καψή τούς πατριώτας, οΤτι είς σνγκινητικάς τόν ρή,τορα. μ λόγον ΜΕΓΑ Ι • ι ΑΕΜίΐΗ.. ί.. Μέ πλουσίαν, εκλεκτήν καΐ ίπΐκαιον, ώς πάνιοτε, Ολην, ί κυκλοφώρησε τό νέον τεΰχ°ς ι279) τής ΐΒιομηχανικής Ί:πι Θεωρήσεως». Άξΐα δμως Ιδιαι τέρας έξάρσεως ιΐ^αι ή παράλ ληλος πρός αυτήν εκόοσις τού «Μεγάλου ΈλληνικοΟ Βιογρα φικοθ ΛεξικοΟ» τθν «Δημιουρ- γών καΐ Συντελεστήν τής "V πάρξεως καΐ τής Προόδου τοθ "Εθνους», τό πρώτον 64σέλ>δον
φυλλάδιον τοϋ όποιου εΤνςιι
τιροσηρτημένον είς τό κυκλο¬
φορήσαν τεθχος της.
Έκτυπωμένον μέ Ιδιαιτέραν
καλλιτβχνικήν φροντΐδα, επί πό
Κυτελοθς χάρτου, περιλαμβα
νει : τό «Εισαγωγικόν Σημειω
αα», τάς «'Ε,τΐΕξηγήσεις πρός
τοθς Αναγνώστας» καΐ τάς εξ
πρώτας έκτενεΐς βιογραφΐας,
ΐηλαδή τοθ πρώτου Κυβερνή
τού τή Έλλάοοι Ιωάννου Κα
ποδιστρΐου. τοθ πρώτου Διοι
κητοθ τής 'ϋθνικήι, Τραπέζης
1 εα^ργΐου Σταύρου, τοθ Ίωύιν
νού Έθνάρδου, τοϋ δευτέρου
ΔιοικητοΟ τής Έθνική"ς Τρατιέ
ζης Μάρ<ου Ρενιέρη, καΐ ίκ των συγχρόνων, τοθ πρυτώνεως των Έλλήνων Βιομηχάνων κ Άνδρέου Χατζηκοριακου κσΐ γοΟ, ίκ των παλαιοτέρων Κρσ τικων λειτουργων, κ. Χαραλάμ τΐ( υς θεοΒωροττούλου Τα έπόμενα φυλλάδια τού Λε ζικοθ, θά ίκδΐδωνται—ώς άνα νράφετσι είς την «Βιομηχανι¬ κήν Επιθεώρησιν —μέ τόν αΰ τόν ρυθμόν των 64 σελΐδων κα ά μήνα καΐ θά άποστέ*.λων τσι μαζή μέ τό περιοδικόν, α ν?υ αλλης έτιιβσρύνσεως των συνδρομητήν. Έπομένως, οί συνδρομηταί τής «Βομηχανική"ς ,· μέ ετησίαν Ι πΐβαρυνσιν 209 δραχμβν, άπ->
κτοϋν τόν τόμον Κ1—' 1958 τή^
«Βιομηχανικώς Έτΐιθεωρήοβωςιι
(έκ 1000 ττερΐπου σελΐοων) κα
θώς καΐ τόν πρΛον τόμον τγΟ
«Μεγάλου Έλληνικοϋ Βιογρα
φικοθ» ΛεξικοΟ» (έξ 768 σβ> Ι
δών).
Ί κ τί)ς μβλέτης τοθ πρώτοί
φυλλαδίου τοθ ΛεξικοΟ, βεβσι
οθται 6 άναγνώστης δτι θό
πρόκειται ττΐρΐ πολυτίμου κοι
6/κώδους ίρνου, απαραιτήτου
είς πάντα πνευματικόν 4<·θρω πον. ΓοΟγο, άλλωστε, έγνυδτα ή, ύττό την 6ιεύθυι<σ>ν τοθ ου
ναοελφου κ. Σπυρου Αντ. Β>
βολΐνη. λαμκρα 24ετής στα
οιοδρομΐα τής «Βιομηχανικήν
Επιθεωρήσεως», ή όποΐα μάλι
στυ έτ μήθη υπο τής ΆκαΡη
μΐας Αθηνών, δι" έπαΐνου, ώ
«•νάλλιστθν περιοδικόν σ6γ
γραμμα», κατά την ηανηγυρι
κήν συνεδρίασιν της της 28
π,αρελθύντος Δεκεμβριού
1ό «Μέγα Ελληνικόν Βιο
γραφικόν Λεξικόν», Οιεοθύνει ό
ουνάοελφος καΐ Ιστορΐκθς συγ¬
γραφεύς κ Κωνστ Άντ Βοβο
λΐνη , άλλοτε βουλ,ευτή', ΓεΜ·
κός Γραμυατεύι. τής Βουλή"
καΐ τού Δήμου Πειραιώς.
Συνδρομηταί έγγράφονται είς
τα Γραφεία τής ·Βομηχανικη>
'Ειτιθβωρήσεως>—6που παρέχε
ται και πάσα σχετική π^η^ο
φορΐα— όιό^ Ήρώοου ΆττικοΟ,
Αθήναι. (Τηλ φωνικα' γραμ
ααΐ · 71.109, 72 390, 74 875) Το
τεύχη (,έ πωλοθνται είς τα Βι
βλιοπωλεΐα των ' αθηνών, «'/ε
τό'«ΓιάνΣμάτς 6β, «Βασιλείου»
Σταδίου 4ϋ, «Ίκαρος Βουλήι
«4, Κολλαρος κα Σία»Σταδίου
38, Παπαζήση Ροθζβελτ 76,
«Προμηθεύ» Σταδίου 41 καΐ Σι
6έρΓ Σταδίου 52α.
Δΰο ΰδραγωγεϊα, τό παληό καΐ
τό νέο μετασεισμικό έΐασχραλίζουν
την έπάρκεια τοΰ καλοΰ νεροΰ στούς
κστοίκους. Καί οί έφοπλιστές άδελ
φοί Γράτσου μέ δωρεές τους συμ
πλήρωσαν τόν ήλεκτρωφωτισμό τής
Ίβάκης, δπου ό έφοπλιστής κ. Γ.
Δρακούλης προσεισμικά εΐχε δω-
ρίσει έργοστάσιο ήλεκτροφωτισμοΰ.
'Εξάλλου δευθετήθηκαν τα λιμε-
νικά ε"ργα καί ό φαρδύς άσφαλτο-
| στρωμένος ήδη παραλιακός δρό-
| μος, πού δίνουν στόν τόπο, ααζί μ
■ ί'Λα τα λοιπά δημοσία ?ργα μίαν
αψη συγχρόνου πολιτισμοϋ. Πλού-
σιο έπίσης είναι τό όδικό δίκτυο τής
'ΓΟάκης άπό άλλοτε μέ δωρεές των
ΐ'οΓοπλιστών Κ. Δρακούλη καί τής
Μονής Καθαρών καί διευθετημέ-
«;ο τώρα ένώνει μέ αΰτοκινητόδρομο
ίίλο τα χωρία τοΰ Νησιοΰ.
Καί τί νο,μ'ζετε πώς εφταιξε;
Τό ταχυδρομεϊο, πού στριμώχτηκε
σ' ενα άντίνομο πρός τα λοιπά δη¬
μοσία καταστήματα μικρό κτίσμα,
συφοριασμένο μπροστά στό Λιμε-
ναρχείο. Κι' άκόμα οί βεσπαστανές,
πτίσω άπ' τό Λΐ4χεναρχείο μέ τή στε
νότητα τοΰ χώρου καί την έξώφθαλ-
μη άνεπάρκειά τ»υσ νά ίκανοποιή·
σιιυν τίς άνάγκες των ξεπορτισαέ-
-.■ωΛΐ άπ' τα σπίτια τους κατοίκοιν
κοί των παραθεριστών πού πλημμυ-
ςιζουν τό καλοκαίρι τό δμορφο θΐί·
ακι. Μέσα σ' αύτές τίς κυριότερες
έΛλ.είψεις σημειώναμε καί την εϊσο-
δο καί τόν περίβολο τοΰ νεοχτισμέ-
ν ,υ 1ου Δημοτικοϋ Σχολείου, πού
χρηάξεται απαραιτήτως μάντρωμα
καί διευθέτηση τοΰ ίκανοϋ χώρου
γιά γν.«μναστική καί άθλοπαιδιές. Τό
ππαιτεϊ καΐ ή έμφάνι.ση τοΰ χώρου,
δπου δίπλα είναι καί τό μνημεΐο τίόν
πισόντων μέ τόν περίβολό τού.
"Αγονο είναι τό ντ,σί καί άνυδοο.
'Ορεινό, μέ πετρώμητα καί άσή-
μαντες πεδινές έκταο*εις. Τό μεγ«-
λντε.ρό τού 6ουνό Ιχϊΐ (τψος 629 μ.
στό τή θάλασοια.. Λάδι καί
ί ή ή Π
τού κ.
οοτος
Θά αναφέρωμεν
ταύθα
πανσστασειος
ό άί
εΤνο'
της, ε|ς τ6ν
ένα δωμάτιον /
(Κωνοταντ,νσύ-ολιο
σεό ^ττ—ο Σ
σεό
Πλαστήρας μετά
Αλαστοτων καΐ
ντουψΛ,ίς -α «Μ^,
Μ|«μο-α τού Τ-σμέ
Σταμ. Χατζή
έ
έττετυχε
ρ
είς την
κρασιατ,κην
άρκετά τόν Πλα
Αθήναις καταστ
τέδωσε
«αί τοθ κ
καΐ
ρη Σιντ
η όδύνη, άυπνο
^ς ό
της Φιλαδελψεί
- ί
καί Λ
Άνατολ,,ή
γ τού στρστοθ
αωσουν την
Πλ
ό Πλαστήρας. Αυτή ή
ταν ή Έπανάστι
Ι9
η ής ς
14 Ορφανών καταγομένων έκ τή§
Έτταρχίας Κρήνης (Τσεσμέ). "Α¬
νέφερεν ΐέτΓίσης δτι είς τόν Πει¬
ραια Ιδρύθη —αράρτημα τής Ε¬
νώσεως άττοτελεσθέν άτττό τόν Δη·μ.
Πουλάκην ώς Προέδρου τόν κ. Κ.
βαμδούρην ώς είδικο" Γραμματέα
μέ μέλη τούς κ.κ. Π. Λεοντην, Εύ-
άγγ. Γιάκαλον, Έμμ. Έξαδάκτυ-
λον, Ήρ. Καρδιόλακ<χν| Ξενοφών Χαμάρτον. Ό κ. Χατζηλίας - κατέληξε ττλη- ροφορήσας την συγκέντρωσιν —ερ'ι τού Ιέτησίου χορού της Ενώσεως καΐ των άττοτελεσμάτων τού. Χά¬ ρις «!ς τάς άόκνους ·π·ροστταβείας των νέων μελών τού Δ. Συμιβουλίου τής κ. Ίάσ·μης Κηλο~6ώνη κ. Χρι. στοδούιλοι; και των κ.κ. Χρ. Κουρ-' ■πά, Κ. Τσελεπιδάκη, τοΰ όδσντο - άτρου Παρ. ΜσΓτοτγού τού ζωγρά- φοι/ κ. Ι. Ψυχάκη, τού δικηγόρου Ψσλτάκη τοΰ Πάη. Τσίχλα καΐ Κ Καραμττουρνιώτη καΐ εκάλεσε τόν Ταμία τής Ενώσεως κ. Ι. Ψυχάκην είς τό δήμα. Ούτος άνεφέρθη είς Ρ>ί
στήΧ,ο,
Ό κ· Καψής
δταν έτερματισε
τοΰ Παντελή Χόρν.
*Χρονια με τταίδείες
«Πότε θά ττάμε Λάν Τοι
Την ώραία Μικρασιατικη
ΐκλεισε ό 90τοΟτης Μ^
ρκπαιδευτικός Συμβεώνίρο^ί
διευθυντής τότε τφι Σχο)4Κ»>
νης, μέ μίαν ύττέ<*χη ττροβΜ τού πρός την σνγκένταΜ» κ διαιτέρως ττρος τούς γθ μαθητάς τού. Ευχαριστών, ιτ^ καΐ ττρος την Μικρασιατι»;*. τητα καΐ την ίάλ, πάντα δτι ή Έλληνική '\ δημιούργησε την Δημαφατιι: ^ Αθηνών, καΐ αύτη &ιγ—οΜκ εσωζε εκάστοτε τας Μι/φακ κάς Έλλην! δας Λ/ α~ ι Άσ ιατ ι κάς ^όρδας. ' Ο συνεργατης τού Κόσμου συνεττερονεν Ίΐι ώ μνηστικαΐ αύτοι έχδτίΔθΐχ «Ι Μικρασιατικού Έλληνισμα κ- θουν δτι αί Μικρασκπικοι Ίτ*· δες μας, δέν είναι ς>ϋτε ξεχασμένες Τ
όλοζώντανες και άξέχοβιο, <(«»■ μένες μέσα οτά στηθια τβηΝ» ρίων ζωντανών ' Ελλήνων έζορΛτ* νοσταλγών. Καί θερμέν(«ι> ώ
ώς ττοΰ νά ρβη ή ώρσ ιήί ^"*
δραστης τταλίρροιας τού «*»
τού γσλανοθ κύμστος τού αγ»
ττρός τή γνώριμή τού άκτη
ί
λαι
ότκ
τμί
ς ή γρμή
Κατά την ώραν καί
την Μικρσοκπικήν εορτήν
Κεντρικήν Έττιτρο—ίοτν Προβν
(Κ.Ε.Π.) άντιπροσώτοβί ί
τά οίκονομικά τού Σωματείου καΐ οοκλευτής Πειραιώς «·
προέτρεψε τοϋς συμττολίτας νά έκ- τζημπεης.
ίΜ ΧΟΡΒΕΙΟΕΡίΣ 1ΰ> ΠιΙΔΕΙΙΙΙ
ΙΨ ϋΧΒΑΙΝΒ ΕΚΜΗΙΕΡ0Ι0ΑΥ1Η
διά των πολυτελ. α)π «ΚορινθΙα»—«Α1ολ1α», τόννων 8000
2—19 Απριλίου Τής εφετεινήν έκδρομής θά ήγηθή ό Σεβ.
Μητρ. Εδέσσης καΐ Πέλλης κ. Διονύσιος. Καΐ ή τρΐτη θε
σις διαθέτει κλΐνσς. Εύκιηρία νά επισκεφθήτε καΐ την Αί¬
γυπτον. Ζητήσατε πρόγοαμμα. Έγγραφί|τβ άμέσως. Πρακτο¬
ρείον ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ. Σταδίου 43. ΓωνΙα Γβωρ
γΐου Σταθρου. Τηλίφωνα 24-297 καΐ 23 431
ή ρ
ιίναι ή παραγωγή του.Παλιότερα «Ι
χ ε καί άμύγ&αλα κι' Ικανε καί έξα-
γωγή, καθώς λένε. Μέ τόν καιρό
τίς παράτησαν τίς άμυγδαλιες, πού
εί/αν κι' Ιχοιτν περιθώρια νά εΰδο-
κιιιήοοι*ν καί ν' άποτελέσουν σημαν-
τικό Ισοδο γιά τούς καΐτοίκους. Μά
τό ενδιαφέρον των θιαχών Ιχει
στΓαφεί, άλλοΰ, στή ναυτηλία καί
στή μεταΛ<άστει>ση. Τό αΐμα τοΰ
πολΰπλαγκτου καί πολυταΐιδεμένου
Όδυσσέα σφύζει μές στίς φλέτ>ες
τους. Γι' αύτό καί ο πληθυσμός όλοέ
ν α λιγοστεύε»..
Προσεισμικά ή Ίθάκη εΐχε περί¬
που 7 500 ψνχές. Στήν πρωτεύου-
(Τα ^ύ τή λένε Βαθύ, περίπου 3
500. Σή,ιιερα Ιχει λιγότερους. Φύ-
γαν κάμποσοι μέ τούς σεισμούς
Παλιότερα τό νησί είχε φτάσει τίς
15.000 ψυχές. Καΐ μετά την "Ενο>-
ορ τής 'Επτανήβου (1863) ά,ρχισε
νά λιγοστεύει ό πληθυσμός. Πολ-
λοί μετανάστευσαν στήν Άφρική
κα ίστήν Αύσίτραλία κυρίως, μά καΐ
σττ Β. καί Ν. Άμερική καί στήν
Ζηλανδΐα, Ίοοτωνία, Κίνα καί άλτ
λοΰ Παροικίες Ίθακησίων ύπάρ-
χουνε στά λι,μάνια τοΰ Λονδίνον,
ιής Μασαλίας, τοΰ Άμδούργου, τής
Άμβέρσας, τοΰ 'Άμστεοντάιμ κλπ.
Μα καί ναυττιλλόμενοι πολλοί
I-
χονν έπανδρώσει τα έμΛθρικά πλοΐα
ιών θιακώγ καϊ άλλων έφοπ;λισ·τών.
ΞΕΝ. ΑΙΟΟΓΛΟΥ
(ΣυνεχΙζετσι)
Την 8ην τρέχοντος μ-.ινό; ήμέ-
ραμ|ίοΐς καΐ ψνχαγογήοτε-
ως ^ των παρευρεθεντων δσον καΐ
άτπό άττόψεως είσπράξεων καΐ δω-
ρων. Ή ξενιασιά καϊ τό αύθόρ-
μηαο κέφι των θιασκεδάσεων τής
Παληας Καρβάιλης βρηκαν ττρό-
σφορο έδοφος και φιλόξενο κατα-
φύγιο, στή γροφιικη άκτή τού Σο-
ρονικοΰ καΐ ξαναέγτ,ΐναν γιά μΐά
δραδιά^ άκόμη, γιά νά γ'ωρίσουν
είς τούς νέονς μέ τό αΰβόρμητο
κέφι καί την πραγματικήν χαρά
καί είς τούς τταλαιοτέρους γιά νά
θνμήσονν τίς γλνκιές καΐ νοσταλ-
κές άναμινήσεις των παλαιώ» κα-
λων καιρών.
Ή αΤθονσα τού χοροΰ είχε κα¬
ταλλήλως διακοσμηθη άττότάς ανω
τέρω κνρίας, γιά νά ύποδεχθή τά
μέλη καιΐ τούς φίλονς τού Σννδέ-
σμον μ·έ ίδιαίτερη χαρά.
Την έναρξιν τού χοροΰ έκήρνξε,
ττβρΐ ώραν Η μ.μ. Λ Πρόεδρος τού
Συνδέσμον κ. Τρ. Τσολακίδης, τόν
δέ τγρώτον χορόν εχόρευσαν μετά
τής κυρίας τον, ό έττίτιμος πρό-
εθρος κ. Πρ. Κοπτλανίδης.
Τόν χορόν τού Σννδέσμου έτί-
μιησαν διά τής τταρονσίας τω», 6
Πρόεδρος τού Σωματείον των 'Ανα-
κιωτών κ. Στ. Ίσαακίδης, ή Γεν.
Γραμματεύς τού Σωματείον Σινα-
σιτών δίς Σταυρούλα Ίορδανίδου
ώς κοΐ ττΌλοΐ έκλεκτοΐ φίλοι τού Σνν
δέσμον.
'Εκτός των έλληνικών καΐ εύρω-
τταικώ" χορών, έχορεύθηισαν κοΐ το-
πικοΐ χοροΐ τής
υπό τα ζωηρά .. .
παρισταμένων, είς τάς
κρίθησαν ή δΐς Άλεξάνδρσ'1
λον καί ό κ. Γρ. ΛουκιδΠί·
Ίδιαίτερη χαρά κα! ανγ
έπροξένησε «Ις όλους «<" τοϋς παλα ιωτέροικ; τά τό τέλος τοΰχβ) δών μελών τού κάς γραψικάς ι' άς ΐΚσρβάλης. Ή χσρά καί Ό ος β Μ31 αυτήν δέν είναι γραψή. Τό ττλουσιώτα ρα, ή δέ καθ7* όλτιν την διάΐ»*1*. ού, δλονς τούς ιτρ^ σκορπτίζοντας τό Υ**0* καΐ την ξενισο-ιά, , τοϋ κ. Προέδρου δΛ» των άριστενσάντί*' δημοτικόν Σχολειό)" ουγκινητικοτέρα δέ ή* φιλοπροόδων μίλών * Συνδέσμου. Οντέν προσεφέρον Πρ Κοητλσ'ίδης 500 Λχτττίδτς 200,3)·* 300, 4) Μαρία /»^, Γ. Μαΐογλον 200, ο, δηρόττονλος 300/;) στρατιάδης 250, 10 λου2ΟΟ, Π)Χαρ.^ καΐ 12) Λορ. Σι& Χοροεσττερΐς ΟΦ ττρω.νην. ,«« Δ*ν«τσ. τό ιρ_12 τι μ. 1'ικ.ι τεχνίται ι πητουργίσς ίνα διορισθώσιν ώζ τουργΐας είς την επαρχίαν. Πληροφορίαι: Γρσφεΐα Ε.Τ.Ιλ (πρώην Βουκουρεστίου) 4 κ. Π. Σ.0 Γιβ
ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐΠΙΙΙΙΙΙΙΗΙΗΙΙΗΙΗΗΐΐιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι........ιιι......ι
ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
Τό Συμβούλιον Στεγόχτεως
άττοτελούμενον όπτο χρησίμους
καί μέ έκττροσώπους τής Διοική¬
σεως καΐ τοΰ -ροσφυγικοΰ κό¬
σμον, έχει σπουδαίον καΐ ττολλα-
ττλήν αποστολήν διότι έν αύτω λαμ
Ιβάνουν ονγκεκριμένην μορφολογι-
κην υπόστασιν οί επί τού θέματος
τής προσφυγικής άποκαταστάσεως
ττολιτικοί σκοποί της Κυβερνήσεως
έφ' όσον έν αύτω καταρ'τίζονται
οί έττϊ τοθ . θέματος γενικοί προ-
γραμματισμοΐ αυτών καί έν σανε-
χεία διότι έν αύτω τίθενται είς ε¬
φαρμογήν οί έττί μέρους κανόνες
ορισμοί των σχετικών περί άπο¬
καταστάσεως των ττροσφύγων νό¬
μον είς εκάστην συγκεκριιμένην
περίπτωσιν.
Πάς τις έπομένως ευκόλως άντι-
λαμβάνεται την σττουδαιότητα τής
άττοστολής τού Συμβουλιον τούτου
χαί τάς 6αρείας ευθύνας τάς ο¬
ποίας διά τής ψήφον τού άναλαμ-
βάνει. Καί ακριβώς έκ τού λόγου
τούτου ή θετική ή άρνητική ψή-
φος των μελών αϋτοΰ όφείλει νά
είναι άτΓΟρροΐα ηρέμου καί εύσυ-
νειδητου σκέψεως κοΐ αντικειμενι-
κότηγτος καί άμερολήτΓΤθυ των
ττραγμάτων έξετάσεως καί εκτι¬
μήσεως. Καί υπο τάς αυστηράς
'καί α—αρεγκλήτους ταύτας
ποθέσεις καί αρχάς ή ψηφος όφει-
λει νά είναι απολύτως ελευθέρα.
ΐΚαθ' άς δμως εχομεν θετικάς πλη¬
ροφορίας £νώ ή μεγάλη ττλειοψηφία
των μελών τού Συμβουλιον τούτου
άκολουθεΐ την όρθτ>ν ταύτην τα¬
κτικήν ύττάρχουν δυστυο<ώς έν αύ¬ τω καί τίνα ζιζάνια τα ό-οΐαόχυ- ρούμενα όπισθεν των άρχών τής I- λευ9ΐ,ρας τής συνειδήσεως, δια- φωνοϋν ά—ό σκοποί) καί συστήμα- τσς καί κατά κανόνα, ττρός την πλειοψηφίαν έκφέρσντες γνώμην αν μή αντίθετον καί άρνητικήν είς ε¬ κάστην συγκβκριμενην περίπτωσιν. Τουτο δμως αποτελεί πλήρη από¬ δειξιν περί υπάρξεως καί έφαρμο- γής σατανικοΰ σχεδιον άντιστρα- τενσεως τής επί τού προσφνγικοΰ ζητήματος πολιτικάς τής Κυβερνή¬ σεως καί δολιοφθοράς τής ττροσψυ- γικης ατΓθκαταοτάσεως. Δέν γνωρίζομεν, αν ή δολία αυτή τακτική δύναται νά στοιχειοθετήση καϊ Ίτοινικόν άδίκημα ττάντως δμως στοιχειοθετεΐ κολάσιμον πειθαρχι- κόν τοιοΰτο καί άνήκει είς την ττρω- τοβουλίαν τοΰ κ. ύφυπουργοΰ τής Κοιν. Προνοίας άλλά καί των λοι- πών αρμοδίων τού 'Υπουργείου τούτου ή λήψις των ενδεδειγμένην μέτρων. ΗΡΧΙΣΕΝ ΕΦΟΡΜΟΖΟΙΙΕΗίΙ ΕΙΣ Μ. ΒΡΕΤΑΗΗΙΑΗ Η ΣΥΣΚΟΤ1ΣΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΗΟΗΟΝ ΕΙΑΗΣΕΙΣ ΑΙΤΙΝΕΣ 8Α ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ ΤΗΣ ΚΐΒΕΡΝΗτΕΙΙ βΑ ΒΚΗΟΐΊΕΥΙΙΗΤΑΙ ΜΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΙΝ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΝ Ή εφημερίς αύτη αίσθάνεται δι¬ καίαν κσΐ βαθεΤαν Ικανοποίησιν έκ των υπο τού ύφυπουργοΰ των Οί- κονομικών κ. Δημ. Άλιμπράντη άνακοινωθείσης άτΐ-αλλοτριώσεως εκτάσεως έν Δραπετσώνα καί Κόκ- κινο βράχω διά την ά—οκατάστασιν των αύτόιθι προσφύγων. Ή άνάγκη των άναγγελβεισών άπαλ- λοτριώσεων έττανειληιμμένως έτονί- σθη άττό των στηλών τούτων ή δέ εύόδωσις τοΰ Οπερ αυτών αναλη- φθέντος αγώνος ττλτιροΐ ημάς ^ δι¬ καίας ύπβρηφανείας. Άλλ' επί τή ενκαιρία ταύτη οφείλομεν έτταξί- ως νά εξάρωμεν τό υπέρ τοΰ προσ¬ φυγικοϋ κόσμου έπιδειχθέν ζωη¬ ρόν ενδιαφέρον τοΰ άρμσδίου ύφυ¬ πουργοΰ κ. Άλι μαραντη, πρός δν εύλόγως στρέφονται εύγνώμΌνα τα βλέμματα! τοΰ λαοΰ της Δραττε- τσώνας. ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ ΠΕΡΙ ΣΧΕΑΙΟΥ ΠΟΛΕΩΝ Κατά την συνεδρίασιν τής Πέμ- πτπς 13 τρ. μηνός ήρχισε συζητού¬ μεν^ είς την Βουλήν τό περιλάλη- τον σχέδιον νόμου περί συμπληρώ- σεως καί τροποποιήσεως των περί σχεδιον πόλεων διατάξεων, πού κα¬ τέθεσεν είς την Βουλήν ό ΰφυπουρ- γός Οίκισμοΰ κ. Τρύφων Τρι,αν- ταφυλλάκος. Έν άρχή τής συνεδριάσεως I- λαβεν τόν λόγον ό βουλευτής Α¬ θηνών κ. Δ. Βρανόπουλος κατα- φερθείς δριμύτατα κατά τίδν δια¬ τάξεων των συζητουμένων σχεδί- ων νόμον «περί τροποποιήσεως των περί σχεδίων πόλεων διατά- ξίων» καί ζητήσας την παραδο¬ χήν έκ μέρους των αρμοδίων ΰφυ- πουργοΰ διαφόρων τροΛθλογιών, άς εχει αρμοδίως καταθέση. Άκολούθωις) έλαβεν τον λόγον ό βουλευτής καί τέως ΰπουργός κ. Χαδίνης, καταφερθείς, ωσαύτως, κατά των «σχεδιον νόμον πτρΐ τοο ποποιήσεως κλπ.», διότι «βόκβιται •νά ταλαΛαιπωρήοη ανευ ουδενός <ίιτοχρώντος λόγου δεκάδας χιλιά¬ δων νοικοκυραίων, πού ήγόρασαν ί?να τεμάχιον γής γιά νά τό χ,ρη^ σ',ιιοποιήσουν γιά τα παιδία τους. Ακολούθως ανήλθεν είς τό 6ή- ,μα ό πρώην ΰπουργό'ς βουλευτής "Αιν σχε-
δΐου νόιιου. Ιδιαιτέρως δέ έτονί-
ΌγΤο ή άστοο^ία τοΰ κράτους Ιναν-
τι των παλαιών άστέγων προσφύ¬
γων τορ5 Ο'ιικθδομίικοΰ Σιη'εταιρι-
σμοΰ «Μ. Αίολίδος», οίτινες πλήσ-
σΓτται διά τής παραμβληθείσης
δτντάξεως τοΰ δρθρου 8 καί Ρ
έξυπη'
Γέτέρου, λόγφ των λαμπρών νίκων
τοΰ 'Ελληνικοΰ Στρατοΰ καί Στό-
λου.
Παρ' δλα ταυτα, απεφασίσθη νά
λάβηι χώραν 6 έορτασμός τής Κσ-
θαράς Δευτέρας, ώς τοπικής εορ¬
τής, χωρίς (έκδηίλώσεις ύπόπτοι/ς
καί παρανόμους.
ΑΙ είδήσεις τοΰ «,Πρακτορείου
Άνατολής» έκδιδάμβναι υπό τού
Νεοτουρκικιθϋ Κομιτάτου είς τό τυ-
ττογραφεΐον τοΰ μακ. Νικ. Μέλη
(καί τό μιόνον τυττογ,ραφεΤον ήτο
καί τουτο Ελληνικόν), γριψώδεις
ι««ί αΐνιγματικαί οταν επρόκειτο
ττερί επιτυχούς άντιστάσεως των
Αυτοκρατορικών στρατευμάτων, ά-
νεμένοντο μετ1 άγωνίας νά κατα-
φθάσουν.
Άπό δύο ημερών ήδη, τα δελ-
τία τού Πρακτορείον άνέγραφον
σχεδόν τό στερεότυπον τοΰ Εύ-
ρωπαίκοΰ πολέμου τοΰ 1914, «ου¬
δέν νεώτερον 'έκ τού Δυτικοΰ Με-
τώπου».
"Ολοι αναμένομεν, ύποψιαζόμε-
θα, κάτι τό έκτακτον, κατι τό θλι¬
βερόν καί απαρηγόρητον διά τούς
μέν καί κατι τό χ«ρμόσυνον καΐ
τταρήγορον διά τους δέ.
Ή σιγή δέν μΐποροΰσε νά βα¬
στάξη πλέον. Τό όριον είχεν έξαν-
τλιηθή. ΟΙ έπίσημοι κάποιο μυστι¬
κόν εγνώριζον. Βεβαίως, «ουδέν
κρυτττόν δ μή φανερόν γενήσηται».
'Από στόμβ σέ στόμα κάτι έψιθυ-
ρίζετο.
ΟΙ Τουρκοι έφαίνοντο ττολύ.συνε
σταλμένοι. Ή όρεξις των εΐχε κο¬
πή. ΟΙ χαιρετισμοί καί τό φέρσιμό
Των ήσαν έσπευσμένοι, φευγαλέοι
καί νευρικοί.
ΟΙ "Ελληνες αύτό τό κάτι τό
ύποψιάζοντο, τό έμάντευαν, τό εΐ-
χαν καταλάβει.
Ή στάσις των Τούρκων τούς τό
άΛεκάλυτΓτεν όλοφάνερα. Άλλ' ή-
Θελαν την έττίσημον όμολογίαν άπό
τό «Πρακτορείον Άνατολής»· τ),
τουλάχιστον την άφιξιν των έλλη-
νικών ίφ.ημ-ερίδίον διά τοΰ μόνον την
γραμμήν Σμύρνης - Άτταλείας έκ-
τελοΰντος, άνά οκταήμερον, υπό
"Αμερικανικόν σημαίαν άτμοττλοίου
τής έταιρίας Άρτσιττέλαγκο Άμέ-
ρικαν, ς)ς Κο (ττ,ρώην Χατζή
Δαούτ) καί των οποίων ατμοττλοί-
ων τα πληρώματα άνεξαιρέτως δλα
ήσαν "ΈΞλληινικά.
Καί τό ατμόττλοιον ττου θά εφε-
ρε τό χαρμόσυνον τού νέου Μαρα-
θο>νοδρόμουι άγγελμα «Νενικήκα-
• μεν» δέν θά κατεύθανε τταρά μόνον
την Παρασκευήν.
"Υπό αύτάς λοιιτόν τάς συνθή¬
κας μετέβημεν δλοι είς τό Γιαλη
πρός έορτασμόν τής Καβαράς Δευ-
τερας. Ουδείς των τταλαιστών εΤχεν
όρεξιν διά παλαιστικήν συνάντησιν
Τό γλέντι ελάμβανε χώραν χωρίς
όρεξιν, των μέν Τούρκων άττοφευ-
γόντων νά γλεντήσουν δπως άλλο¬
τε, των δέ Έλλήνων μή δυναμένων
νά γλεντήσοι,ίν χωρίς νά έξωτερι-
κεύσουν την 'χαράν των.
Καί ετσι κατά τάς 3 μ.μ. ά-
ναγκαστικώο ό κόσμος ήρχισεν νά
διαλύεταΐ, παρά τό ήλιόλουστον
τής ημέρας. Ή ττάλη: ε7.ησμονήθη.
"Η μάλλον, άλλοΰ εΐχε λάβει χώ¬
ραν. Μή δυναμένου τοΰ νικητοΰ νά
φωνάξη «νενικήκαμεν», ό ήττη,μένος
Γτροέβαινεν είς την επίσημον όμο-
λογίαν τής ήττης τού.
Τό Δελ-ΓΪον τοΰ Πρακτορείου
φθάσαν τήΐ' πρωΐαν, έξετυπώθη υπό
τού Κομιτάτου τό άττόγευμα. Καί
κατά την οραν τής έπιστροφής μας
άπό τό Για λή, ό πωλητής τοΰ Δελ-
τίου διελάλει τό έμπόρευμά τού
άντ! άντπΓίμου ενός μεταλλικοΰ
(10 παράι'5ων) μέ την ξηράν φρά¬
σιν «Άνατόλ Άζανσή» (Πρακτο¬
ρείον Άνατολής).
'- · χ α ν πέσε ι τα Ί-
ω ά ν ν ι, ν α' (21)2)13).
Έγυρίζαμεν νικηταί άπό τό Γι-
αλή χω,ρίς παλαιστικήν συνάντησιν,
μέ μόνη,ν την ένυπόγραφον όμολο-
γίαν τοΰ ηττημένοις
Νά γιατΐ ή Καθαρά Δευτέρα
, τού έτους 19ί3, ή τελευταία
ι δια κάθε ΆτταλίΓάτην, είναι ήμέ-
ρα^ ίστορική καί άΛησμόνητος.
Ή χαρά ήτο μεγάλη, Έθνική.
Διότι ό 'ΕΞλληνισμίΧ τής Μητρός
Ελλάδος καί ό έξω 'Ελληνισμός
ήσαν ηνωμένοι.
.. Τό σαράκι τής διχονοίας έλει-
ττεν. Το θαθμα δέν μποροΰσε νή μή
γίνη.
ΘΕΟΔ. Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
'Οδοντίατρος
διατΠταρητηοη'ν *
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ ττΊς 1ης σελίδας)
μετείίίετο. Ό κ. Τσάτσος ϋ 6
κ. Αδέίρωφ ΰιοαρωνοϋσκν. "Η-
3ελ/5ίν ί» την άλλοιώσουν. Νά
την κάμουν νά λέγη «τι ή νύ-
χτα είναι ήμέρα...! Καΐ φυ-
σικο« ήξευραν δτι αύτ© δέν ©α
τό ανΐίχόμουν ττοτέ. Καΐ τότε,
η, υηοχωροϋσαν η' έμΐχταίωναν
την (όμιλίοιν. ©« τό Ιδωμεν
καθχρά, δσον άνατρέχομεν
ηράδ τα οπίσω. Πρός τίς δρα-
ματικΐς συγκρβύσεις πβύ £Ϊχα-
με έ πί 18 μήνας ολοκλήρους.
ίυνίΐχεις οχεδβν. 'ΑκβττάΛαυ-
ατες, "Ετσι έπ&ρασε τό δράδυ
τής Πέμπτην, 9ης Ίανβυαρίου.
Είς τόν ίτόλεμον των ϊμπερι|α-
λιστών καΐ των συνθηκολόγων
κ»τ·χ της Κύπρου, β κ. ώπβυρ-
γός εκέρδισε ένα γϋρβν: Κα-
τώρθωοε νά μην ένημερωβΐ, το
Κοκνόν δια τα τεκταχνόμενα.
ε.^λλά την επομένην, καθά$
1 την 13ΐΐιν Ιανουάριον ουνέ-
πολύ χειρβτερα. Αί δια-
φωιίαι καϊ αι>γκρβύσεΐς μβυ μέ
τοΰς δύο ύπουργοΰς έφθασαν
είς τό άπρβχώρητον. Την 14ην
"Ιρίουι βριστικβττοιών την
παράίτησίν μου, απεχώρουν
τοΰ ύπ©υργ,είου Πρβεδρίας Κυ¬
βερνήσεως.
-4 ι--
ΛΟΝΔΙΝΟΝ,, 21. _ Πυκνος
ιτέπλος οιωηης άρχίζει νά κα-
λαλύπτη το Κυτιιριΐακόν.
Βε©αι*ΰται θετικώς, δτι
πρόκειται περί της έφαρμογής
τής άποφασισδείατις άπό όκτα-
ημέρου πολιτικής τήξ μεγάλην
Βρετανίας, είς την οποίαν έ-
δέχδησαν νά συνεργήαβυν καί
ώριομένοι πκράγοντες των Α¬
θηνών.
ΑΙ αγγλικαί έφημερίδες, τα
περιοδικά καί τό Ραδιόφωνον
άποφεύγουν νά κάμουιν οίανδή
ποτε μνείαν πιερί Κύπρου. Επί
σης τό Ρώυτερ καί τα Άμερικα
νικά Προικτβρεΐα Είίήσεων προ
τίθενται νά άκολβυθησουν την
ιδίαν τακτικήν καί νά παρ«με
ρίσβυν τ© ιΚυπριακόν. Πρόκει¬
ται περί τακτικης την ©πβίαν
έπικρρτβϋν ©ί Βρετανβί άρμ©-
διοι, Ισχυριζόμενβι ότι τό Λον
δΐνον έπιδιώκει νά άΓτβαιωπή-
ση τ© θέμα, δείβιμένβυ ©τι καί
ή ά«λή μνεία τβύτβυ ισοδυνά¬
μει μέ έξώθησιν των Κυπιρίων
είς «Ιμχτβχυσίαν.
Συμπληρω,ματικως
ροϋμαΐ, «τι είς την «ρΐαγματι
κβτητα πρόκειται περί προπα-
γανδιστικβΰ έλιγμβΰ, οκ©πβ|
τ©0 ©πβίβυ είναι νά ιπιρβκληθή
κάματβς των Έλλήνων, σχετι
κώς μέ τ© ΚιΜτριακόν. Βάσιν
τβΰ βρετανικοΰ σχεδίου «ττρτε-
λεί ή <κρχη «τι αί αφορώσαι είς την Κύπρον είδήσεις ΛΡέ" πει νά δημβοιεύωνταιι μόνον οσάκις έξυπηρετβΰν την κυρίαν επιδίωξιν τβΰ Λβνδίνου — έφ* δσον τβυτέατιν σκβηοϋν είς τ©ν βκθμιαί©ν έκφυλιομδν τβΰ Θέ- ματβς. Τβιαΰτίαι είδήσεις καί ττληρβφβρίαι είναι αί «ρβωββύ- μενάι ακβπίμως διά νά δημι- βυργή<3βυν ψευδαίσβησιν προό- δ©υ είς μυστικάς συνβμιλίας, αί αφορώσαι τάς ένδοελληνι- κάς προοτριδάς, καί τέλος, αί σχετικαί μέ την ύπογράμμισιν τβΰ τβυρκικβΰ ίηαράγοντος καί τής ά:τειλής τής Τβυρκίας «δ¬ πως επιτεθή εναντίον τής άοθε νοΰς Ελλάδος, εάν «ϋτη άτα- κτήση»! Άγγλικήδ προελεύσεως πλη¬ ροφορίαι βεβαιούν δτι καιτά Ι την διάρκειαν τής παραμβνης έν Αθήναις τβΰ Βρεταννβΰ ΰ- πβυγοΰ των Εξωτερικών κ. Σέλγουϊν Λόυντ, αημαίνβντες έλληνικοί παράγβντες έδέχθη- !σαν, έρήμην τβΰ κ. Καραμαν- λη, νά ύίτβδβηθήοουν την Μεγ. |Βρεταννίαν δπως ττεριβάλη τ© Κι>πριακ6ν μέ τεΐχος αιωιΐνής.
Κατά τάς ιδίας πληροφορίας,
1 οί "Ελληνες ανέλαβον την υπο¬
χρέωσιν δπως σεβασθοΰν την
μυστικότητα των άρχομένων
τριμερών αυνομιλιών.
Οί ένΐαΰθα δΐιτλωματικοί πα¬
ρατηρήται σημειοΰν δτι ή άπε-
γνωσμένη προσπαθεία άπβαιω-
πήαεως τβΰ Κι>Γβριακοΰ σι>μη:ί-
πτει μέ την άναληφθείσαν ύπδ
τώνΆγγλβα,μερικανών πρβοπά
θείαν δηως διαδραματτίσβυν ρό¬
λον μεββλαβητβΰ είς την διέ-
νεξιν μεταξύ Γοτλλίας καΐ Τυ-
νησίας, μέ ακοπβν νά ύποχρεώ-
σβι>ν βαθμιαίως την Κυβέρνη^
οιν των Παρισίων διτως «ροβή
είς μεγάλας πρδς τοΰς έθνικι-
στάς τής Άλγερίας τιιαραχωρή-
σεις.
Οί -υτικοΐ, ήτοι οί Άγγλβ-
Ιαμερικανοί,, θεωρβΰν τβΰτ© άπα
ραίτητβν διά την ίιαφύλαξιντων
βίκβνομικών καί ίτβλιτικών
συμφερόνιτων της Δίχαεως είς
την περιοχήν τής Μέοης Άνα-
τβλής. Άπ© τής ότλλης Γτλευράς
©ί Γάλλβι, «κρως ήρ^θισμένοι,
καταδικάζβυν δριμύτατα τάς
τβιαύτίας πρβθέαεις τής Μεγά-
λης Βρεταννίας καί άναζητβΰν
έηιχει'ρήματα διά νά ττλήξβυν
!τβ Λβν<5ίνβν, μη διατάζοντες ι νά χρησιμοπβιήσουν ττρ«5 τοΰ- 1 το άκόμη καί τ© Κυπριΐακόν. "Οθεν ζωτικήν ανάγκην α¬ ι ,-.ιβτελεΐ διά τοΰς Άγγλοαμε- ρικανβύς © ίταρ«ιμερι<3μβ$ τβϋ Κυπριιακβΰ, διά νά καταστή άίτβδβτικη ή αακηβις πΐέσεως ' επί των Γάλλων. Υπό τό πρό- οχημα τής διευκολύνοεως των [τριμερών συνομιλιών καί τής ι δήθεν πρβσπαθείας πρός «πβ- ' τρβπην της αίματβχυαίας, τ© Λβνδΐνβν πιβτεύει δτι έξυπη- I ρετεϊ αώτην την πολιτικην. II [ΝΙΙΠΟΣΙΙΣ ΚΑΙ ΣΙΗΑΣΗΛΙλ ΑΠΟ ΤΑ ΣΐΙΣΗΟΠΑΗΙΓΑ ΝΗΣΙΑ Είναι γνιοστό πώς «Ό Κόσμος», δπως άναγράφεται καί στήν προ- μετωπίδα τοΰ φύλλου, είναι δργανο τοϋ Άλυτρώτου Έλληνιομοΰ καί καί γενικά των προσφύγων. Θάλεγε κονείς πώς οί έντυπώσεις πού άπο- κομίσαμε άπό Ινα καλότυχο ταξί- δι στά σεισμόπληικτα ΊόΜΐα Νησιά &έν εχουν έδώ τή θέση τους. Πα- ρομοια σκέιψτι δέν είναι σωστή. Πρώτα πρώτα γιατί καί αί Άλύ- τρωτοι "Ελληνες καί οί, πρόσφυγες αίσθάνθηκαν βαθύτατα τή συμφορά καί συμμερίστηκαν τόν πόνο των άδελφών 'Ελλήνων των Νησιών, πού τόσο σκληρά δοκιμάστηκαν τ»ν Αύ'γουστο τοΰ 1953 άπό τίς άνεξι- χνίαστες ίδιοροπίες τοΰ άτεγκτου καί άδυσώπητου 'Εγκέλαδου. Κάτι ξαίρουν καί οί πρόσφυγες καί οί Ά- λύτρωτοι άπό τούς κατατρεγμούς τής μοίρας καί των άσπονδων συν- ανθρώπων. Γιατί ϊχουν δοκιμάσει κ' έκΐϊνοι καί δοκυμάζουν όλοένα σπσμούς μέ οίλλες μ,ορφές, στήν προσπαθεία καί στόν άγωνιστ,ικό μόχθο τους τόν τραχύ, γιά τή λευ- τεριά τους καί γιά την άνασυγκρό- τησή τους ΰστερα άπ' τον όλέθριο 'Λρμαγεδόνα τοΰ 1922. Γι' αύτό θά χαροΰν είλικρινά, μαθαίνοντας την πρύοδο πού σημείωσαν οί σεισμόπλη- «ιοι στά Ίόνια Νησιά, γιά τή στε- γαστική τους άποκατάσταση καί την ο'ικονομική τους άνασυγκρότηση. Κ' επειτα, θά Ιδούμε στό τέλος πώς τό θέμα έ'χει κάποια σχέση σοδαρή καί μέ τούς άγωνες τοΰ «Κόσμου» καί τοΰ άμφιθαλσΰς ά- δελφοΰ τού «Προσφυγικοϋ Κόσμου», γιά τή στεγαστική άποκατάσταση τώνΠροσφύγανν τής Μικρασιατικής Συμφοράς. "Ας προχο>ρή<τομε λοιπόν στά εργο μας καί οποίος Θέλει άς μάς παρακολουθήσει »αί (χς μάς συντρο- <ρι;ψει στό ταξίδι μας. λΕΙΜΩιΝΙΑ'ΙΊΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ "Εχουν καί τα χειμερινά ταξίδια τή χαρή καί τίς τέρψεις τους. Φτά- νει νά σσΰ τύχουν καλά συγκοινωνι- ακά μέσα, καλοί καιροί, συνίτροφιά καλή, νά σοϋ λεΐΛουν οί έ'γνοιες, οχι δμως καί τα., φωνήεντα. Τα ταξίδια στήν Έλλάδα τό χει- μώνα, δταν δέν πέφτεις .-τάνιο σέ κανένα σφοδρό καί άχοικονόμητο (Ίντικυκλωνικό σύστημα, είναι σάν τα ταξίδια στή βορεινή Εΰρώπη τί,ν έποχή τοΰ καλοκαιριοΰ ή τό πο- λύ τοϋ φθινοπώρου. Κι' δταν εχει γλυκοΰρες καί μπουνάτσες ό και- ρος στήν Έλλάδα, είναι σάν νά κά- νιις ταξίδια άνοιξιάτικα. Δέ λέγω φίΚνοπωρινά, γιατί έκεϊ πού άνύ- ποπτος σεριανάς τίς φυσικές καλλο- νές τής Κεφαλονιάς λόγου χαρή, δοκιμάζης ξαφνικά την εύχάριστ,η τκπληξη άπ' τή σεμνί) κ' εύγενική ίταρουσία τής άνθισμένης ά,μυγδα λιας, πού σοΰ άνοίγει την καρδιά— δπως ολα τα πάντα την ανοίξη. Καί ·ν|ά δείχνη, τό ήμερολόγιο, 19 τοΰ Γενάρη. ΕΕΚΙΝΑΜΕ " , Άπόγειμα, ώρα πέντε. Ό και- ρός, κάπως συλλογισμένος, πάει νά καίΛσυνέψΐ). Τό «Άγγέλικα», κα- μσρωτό καί περήφανο, σάν καλο- >αμιομένη μεστωμένη καί καλοστο-
λισμένη Άνατολίτισσα, άφίνει τα
ήρεμο λιμάνι τοΰ Πειραια. Άντι-
κ.ρύζοντας το πέλαγο, σάν νά αί-
σθανεται μίαν ήδονική φρικίαση καί
λικνίζεται, μέ νωχέλεια πάνω στό
έλα.φρό κϋ,μα, θωπεύοντας άπαλά
μέ τή μουσούδα τού τό γαλανό ΰ-
γρό στοιχεϊο. Σινάμενη, κουνάμενη,
8λο σκέρτσο κι' δί.ο νάζι μεθυστικό,
αύλακώνει τό μαγ«μένο Σαρωνικο
ίι γοητευτική μας χανούμ, έπιτα-
χύνοντας τό 6ημα, σάν νά την κυ-
νηγοϋν οί Ζεϊμπέκοι καί οί Γιου-
ροΰκοι τοΰ Μεντερές καί τοΰ Ζορ-
λοΰ, καί τραβάει μές στό σκοτάδι
«λάθευτα τό δρόμο της. Ή Θαλ-
ποαρή μέσα στίς ανετες αΐθουσές
τγ; μέ τόν απλετο φωτισμιό τους,
τό κυλικ-είο, τό έλκυστικό έστια-
τόριο μέ τα έκλεκτά έδέσματά τού,
σοΰ δημιουργοΰν ποικίλα συναισθή-
ματα εΰφρόσυνα καί τερπνά. Σοϋ
γεννιέται μιά ψυχική εύφορία, πού
όδηγεϊ σέ άνάταση. Καί λές: Γιατί
νά μή τα δοκιμάζονν αύτά δλοι οί
συνάνθρωπον Καί μήπως είναι καί
δύσκολο; Φτάνει μονάχα νά άνθρω-
πίψουν οί άνθραχποι: Νά θεμελιώ-
σουν άσάλευτη την είρήνη στόν πλα-
νήτη μας, ποΰ τόσο δα μικρός κα-
τάντησε. Καί τα δσα ξόδεψαν καί
ξυδεύουν γιά νά άλληλοσκοτώνον-
ται έπιστημονικότερα, νά χρησιμο-
ποιηθοϋν γιά νά χαροϋν τή ζωή.
"Ας είναι!...
Περνάμ,ε τόν Ίσθ^ϊδ. "Ενα κρα-
ιια άπό ίκανοποίηση εΰχάριστηις πε¬
ριεργείας μέ κρυφό δέος σοΰ προ-
καλεΐ ή διάπλευσή τού. Τό Θέαμα
σέ δλη τού τή διαδρομή μέ τα φα>-
τα, μέ τή γέφυρα, μέ τίς κάθετες
σιλονέτες τάχνι πλευρών τοδ κομ-
μεΛ,Όυ λόφου μές στό σκοτάδι, <τέ σι·νεπαίρνει. Θέλεις καί νά συνεχί- ζεται τό τ>έαμα, ομως νά φύγι<| καΐ ό έφιάλτης. Μπαίνουμε στόν Κορινθιακό. Λά- δι πάλι ή θάλασσα, δπως καί μές στον Ίσθμό. Σεριάνι άπ' τή γέφυ¬ ρα μέ την καλή συντροφιά. Βοη- θοΰν άρκετά καί τα κιάλια. Δεξιά /αί άριστερά διακρίνεις τα φώτα άπ' τίς πυκνές πολιτεϊες τοΰ Μωριά μέ τή γνώση, καί τίς άραιές, στό βάθος, τής Ρούμελης μέ τή λεβεν- τια. 2ΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΜΑΣ Μέ τα χαράματα τό «Άγγέλικα» φθάνει στή Σάμο. Καί κατά τίς 8 30' τό πρωΐ βγαίνουμε στή Ίθά- •/η. Άποδώ θά έπισκεφθοΰμε την Κεφαλληνία καί τή Ζάκυνθο. Κι' ΐπειτα, πίσω, στή 6ίση μας. Θά τα ΐ^αρομε μέ τή σειρά τους. "Ας ση- μίΐωθεϊ μόνο άπό τώρα πώς οί έν- τι·πώσεις μας αύτές, άρπαγμένες στά πεταχτά, δέν άποτελοΰν ούτϊ δημοσιογραφική ερευνα, οΰτε καί ταξιδιώτικες έντυπώσεις σέ «υψη¬ λόν 'έπίπειδον». Γράφτηκαν απλώς γιά νά μή δοθή τόπος στήν πλήξη κατά τό ταξίδι, γιά άνάμνησι καί γιά τέρψη άτομική. Εΰξύνες γιά τέρψη άλλων δέν παίρνι» απάνω μου. ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ "Όσοι εχουν διαβάσει τα έ'πη τοΰ "Ομήρου καί δέν Ιχουν έπισκε- φτ,εί τό Θιάκι—δπως όνομάζουν οί νΐόπιοι τό νησί τους—^θά έ'χουν α¬ σφαλώς τή,ν περιέργεια νά τό δοΰν <ΐπό κοντά. Οί φωτογραφίες καί οί περιγραφές δέν ίκανοποιοΰν τή δίψα. Άπό ,μαθιιτής κ' ίγώ στή ιμακρυνή μου γενετειρα την είχα την άνικανοποίηΐτη αύτη περιέργεια. Καί δταν την άντίκρυσα τή συμπα- τική Ίθάκη τό πρωϊνό τής 15 τοΰ Γενάρη, γοητευμένος άπό τίς γρα- φικότατες όμορφιές της, ?κανα τή σκέψη: Είχε δίκαιο ό «Πολΰμυτις» Όδυσσέας, νά εΰχεται νά Ιδή κιιχ- πνόν άναθρώσκοντα άπ' τό σπίτι τού κ' Ιπειτα νά πεθάνη... Την εΐ- πα τή σκέψη μου αύτη στόν πολυ- ταξιδειμενο νέο μου φίλο Θιακό Κιαπιτάν Γεράσι,μο Κολαίτη. Κι' ό πολυδιαδασμένος Καπετάνιος, μέ τίς άνησυχίες γιά μελέτες καί πό λυμό,θεια, θυμήθηκε νά μοΰ πεϊ τού¬ τον τόν νοσταλγικό ίσπανικό στοχα- αμό: «Χαρά σ' ηχνε πού δέν άπό τα μάτια τού τό καμπαναριό χωρίου του>. Πόσο μοιάζει καί πό-
σο θά ήθελα ό στοχασμός αύτάς
νάταν ελληνικάς!... "Ομως άρκετά
έχομε εμείς καί δέν κάνει νά τα
θε'λομε δλα δικά μας. "Ας άφίσομε
ν.άτι καί γιά τούς άλλους τούς 6οϊ-
δόγλωσσους, δπως άποκαλεί τοΰς
Δυτικούς Σκμμάχους μας ό έφευρε-
τικότατος Καπταν-Γεράσ*μος Κο-
λιατης.
Συμπαθητικό καί άσφαλέστατο
τό λιμάνι τής Ίθάκης μέ τό νησά-
κι στή μέστ), δπου ήσαν άλλοτε οί
ένετικές φυλ^ακές Λαζαρέτο. Γκρε-
μίστηκαν τώρα μέ τούς σεισμούς
καί ό Δη,μος ξανάστησε μόνο την
έκκλησίτσα των φυλακώ>ν καί τό
φρόντισε μέ δενδροφυτεϊες καί μέ
ίίλλα έξωραϊστικά έ'ργα. Μέ τή συμ¬
πληρώση τους θά γίνη ενα σπου-
δαϊο κέντρο άναψυχής, μέ πλάζ γιά
θαλάσσια μπάνια κλπ.
Α
Σκληρά δοκιμάστηκε ή Ίθάκη μέ
τούς σεισμούς τοϋ Αύγούστου 1953.
Τόσο τα Βαθύ, δπως είναι γνωστή
ή πρωτεύουσα τοΰ Νησιοϋ, δσο καί
τα χωρία δλα. Κάλαση σωστή δη-
μιούργησαν οί σεισμικές δσνήσεις
μέ τα ιέπακόλουθά τους. Βδομάδες
ουνεχίστηκαν οί θυμοί τοΰ ύποχθό-
νιου θεοΰ. Καί οί κάτοικοι, έκεΐ πού
έπρεπε νά φροντίζουν νά περισώ-
σοι»ν δ,τι μποροΰσαν άπ' τα έρείπια,
δέν είχαν ήσυχία. Όλόρθοι καθώς
ήσαν, έπεφταν χάμω άπ' τίς δονή-
σεις, σοΰ λένε.
Σήμερα, υστερα άπό πέντε χρό
νια περίπου, ή Ίθάκη είναι καλύ-
τερη κι' άπό πρίν. "Εχουν άνοικο-
δομηθτί, μέ άντισεισμική κατα-
σκευή, πιό εύπρόσωπα καί στέρεα,
ο'λα τα χαλασμένα σπίτια καί μα-
γαζιά. Δημοσία κτίρια καί κοινω-
φελή Ιδρύματα εύπρεπέστατα στο-
λιίζουν σήμερα τό θιάκι. Διοικητή-
ριο. Τελωνεϊο καί Λιμεναρχεϊο, ΕΊ
ρτινοδκείο, Άστυνομΐκό κτίριο, Κα-
λοχτισιμένα καί ανετα δλα. 'Εξαιρε-
τικί) έντύπωση κάνουν τό ΰπέροχο
ι Ι'ι μνάσιο, χτισμένο μέ άρο>γή Έλ-
6ε"ών, τοΰ Κράτους καί των θια-
κί·>ν, ώς Ναντική Σχολή 'Εαπορο-
πλ.αιάρχων, τό Μορφωτικό Κέντρο,
ή Βιβλιοθήκη μέ τό Άναγνωστή-
ριο καί τούς 'όΥζ χιλ. τόμους της, ή
,00 καθίσματα, ή Αΐθουσα τοΰ Κι-
Αΐθουοΐα θεάτρου »αί Δίΐαλέξεων μέ
νη,ματογράορου μέ 250 Θέσεις, δω-
ρεές τοϋ γεναιόδωρου τέκνου τής
Ίθάκης έφοπλιστή Άναβτ. Καιλ-
λίνικου, πού ξόδεψε κοντά 10 χιλ.
χςυσές λίρες.
'Επίσης άνοικοδομήθηκαν καί τα
όιό Δημοτικά Σχολεΐα τής Ίθάκης.
Τό πρώτο Δημοτικό Σχολειό, άλ¬
λοτε Ναυτική Σχολή, 'Εμποροπλοι-
άρχων άπό δωρεά τοΰ "Οθ. Στα-
Θάτου, άνοικοδομήθηκε τώρα μέ
1 δωρεά τοΰ ίφοπλιστοΰ Γ. Δρακούλη
1 "Ε6γαλε στόν καιρό τού πολλά όίρι-
σια στελέχη τής έμπορικής μας ναυ
τιλίας.
Μπήκαν έπίσης τα θεμέλια καί
γιά δημαρχεϊο, πού προσωρινά
οιεγάζεται σέ ξύλινο σπίτι, δωρεά
τοΰ αειμνήστου Ίπποκρά,τη Καρα-
6ια, Προέδρου άλλοτε επί δεκαε-
τίας τοΰ ΦιλολογικοΟ Συλλόγου
«Παρνασός», πού χάρισε καί πολ¬
λά 6ι6λία στή Βιδλιοθήκη τής Πα¬
τσίδας τού. Ό ρέστης Δήιμαρχος
τής Ίθάκης κ. Ν. Κολυβάς πασκί-
ζει νά φτιάση καί Μουσεϊο, μέ άρ-
κετά άρχαΐα άγγεΐα διαφόρων έπο-
χών, άπ' τα πιό παλιά χρόνια, πού
τα περιμάζεψε άπ' τα έρείπια καί
τα φυιλάει μ' έπιμέ?ι.εια σ' ενα δω-
,ματιο τοΰ Δημαρχείου. Πιστεύει
πώς μέ νέες άνασκαφές θ' άποκα-
λυφθοΰν καί άλλα άρχαιολογικά εύ-
ρυματα.
Ήμιτελές είναι, καΐ τό Διαγνω·
οΐτ».κό Κέντρο, πού τα πολύτιμα έ-
πιστη,μονικά τού δργανα, άπβ δωρΐ-
ές τοΰ θι.α»οΰ έφοπλ σ>τοΰ Γράτσου
καΐ άλλων άπόδηαων μένουν άχρη-
στα άπό ελΛειψη καΐ είδικευμένου
Ή "Ενωσις Μικρασιατών τής
ττεριφερείας Κρήνης (Τσεσμέ) εώρ¬
τασε ττροχθές Κυριακήν είς τόν "Ιε¬
ρόν Ναόν τού Άγιον Χαραλάμ-
ττους τού Πεδίον τού Άρεως, την
(έττέπειον φερώννμον εορτήν τον Πο-
λιοΰχον τής ίστορικής Κρήνης
(Τσεσμέ). Ώς γνωστόν ό Άγιος
ΧσράλαμτΓος τού Τσεσμέ υπήρξεν
ή μεγαλυτέρα μετά την Άγία Σό¬
φια Έκκλησία της 'Ανατολκής
Εκκλησίας, μέ 6αρύτιμον διάκο¬
σμον άπό έλαιογραφίες τού Σιτα-
Ρά κ. λ. Έλλήνων καλλιτέχνην, μέ
τούς ττελωρίονς 24 κίονες άπό ρόζ
μάρμαρο έκλεκτής ττοιότητος τού
έντοττ!ον μαρμάρον τού Κορακάρι.
Ή Εύαγγελίστρια έπίσης μέ τό
περίφημον τέμττλον, έργον τού
Γιαννονλη Χαλεπά, καΐ με τό Κω¬
δωνοστάσιον της, τό νψηλότερον
πασών των έλλη»Όθροδόξων 'Εκ-
κλησιών καθ" δλον Τόν κόσμον.
"Οπως ανέφερεν είς τόν >όγο» τού
ό Πρόεδρος τής Ενώσεως κ. Δημ.
Χατζηλίας ΣΐΛταγματάρχης έ ά.,
ένας ετΗλεκτος καΐ ήρω'ικός άξιω-
ματικός τραυματίας των ττολέμων
Μικρασιατικοΰ καΐ Άλβανικοΰ, άρ-
χιτέκτων καΐ εκτελεστής τού μνη-
μειώδονς αυτού Κωδωνοστασίου
ώς καί τού τοιούτου τής Παναγίας
τής Τήνου, υπήρξεν 6 Κουφουδάκης
^ ' ό Τσεσμελής μιαρμαράς καΐ ά-
γράμματος άρχιμάστορας. Ούτος
διετέλεσε μαθητής τού Γιαννονλη
Χαλεττά όστις εθαύμασε, την τέ¬
χνην, καΐ τή» ίδιοφυίαν τού Κου-
φουδάκη κατά την ανέγερσιν τού
Κωδωνοστασίου τής Εναγγελιστρί-
ας. ΟΊ Τοΰρκοι τό κατεδάφησαν
τελείως μέ δαρυ πνροβολικόν κατά
την Μικρασιατικήν καταστροφήν
καΐ μετέφερον τά μάρμαρα στήν
"Αγκύρα.
Είς την ανωτέρω είκόνα τό Κω¬
δωνοστάσιον τούτο έμφανίζεται
είς τό δεξιό" μερος τού τοιχργρα-
φημένον χάρτου της 'Ερυθραίας,
(έργον τού καλλιτέχνου κ. Ι. Ψν-
χάκη, ζωγράφον καΐ φωτωγράφον
μέλοκς τού Δ. Σνμβονλίον τού
Τσεσμέ).
ιΚατά την ©είαν λειτουργίαν
μέ βαθείαν κατάνυξιν καΐ άκρον
συγκίνησιν Ιέμνημονεύθησαν οί πε-
σόντες κατά τούς Πολέμους καΐ οί
σφαγέντες υπό των Τούρκων, κά-
τοικοι της Έρνθραίοις ώς και οί
ζώντες Κρηναΐοι «αί Έρυθραΐο:, είς
την ελευθέραν Πατρίδος καί πάντες
οί έν διασπορή καθ" δλον τόν κό¬
σμον διορθούντες.
Μετά τή" άρτοκλασίαν, (δώρον
κατ' έτος τού Άρτοβιομηχάνου
κ. Στεφάνου Κεφάλα) οί έορταοταΐ
συνεκεντρώθησαν είς τό κέντρον
«Άλσος», όπου έν άρχή ό κ. Χα¬
τζηλίας εκάλεσε τή* συγκέντρωσιν
νά τηρήση 1 λεπτού σιγήν υπέρ
των άθανάτων ττολεμικών ,μος νε-
κρών καΐ των Ιεσχάτως άποθανόν-
των σνμττολιτών Σαρόντη Σκλά-
6ου καΐ Ν. Καρδιόλακα. Έκαμε
Ικαμε £κα σνντομον άπολογισμόν
τού έργον τού Δ. Συμβουλιον <α ανεκοίνωσεν είς την συγκέντρωσιν την ιέπένδνσιν ύττό τής Ενώσεως ττληρώσουν τ στέλλοντες τήν 2^ ι, τησ,αν συνδρομήν τ«»Τ§** ί- μηνα) είς τόν Γεν. ΐ^^ Ενώσεως κ. Χρ. Μ δικηγόρον γραφεΤον τό Μετά 6 λης) δημοσιογράψος συγγραφεύς καΐ ττοκριτής. Ό μντιμκώδης Υος τού κ. Καψή τούς πατριώτας, οΤτι είς σνγκινητικάς τόν ρή,τορα. μ λόγον ΜΕΓΑ Ι • ι ΑΕΜίΐΗ.. ί.. Μέ πλουσίαν, εκλεκτήν καΐ ίπΐκαιον, ώς πάνιοτε, Ολην, ί κυκλοφώρησε τό νέον τεΰχ°ς ι279) τής ΐΒιομηχανικής Ί:πι Θεωρήσεως». Άξΐα δμως Ιδιαι τέρας έξάρσεως ιΐ^αι ή παράλ ληλος πρός αυτήν εκόοσις τού «Μεγάλου ΈλληνικοΟ Βιογρα φικοθ ΛεξικοΟ» τθν «Δημιουρ- γών καΐ Συντελεστήν τής "V πάρξεως καΐ τής Προόδου τοθ "Εθνους», τό πρώτον 64σέλ>δον
φυλλάδιον τοϋ όποιου εΤνςιι
τιροσηρτημένον είς τό κυκλο¬
φορήσαν τεθχος της.
Έκτυπωμένον μέ Ιδιαιτέραν
καλλιτβχνικήν φροντΐδα, επί πό
Κυτελοθς χάρτου, περιλαμβα
νει : τό «Εισαγωγικόν Σημειω
αα», τάς «'Ε,τΐΕξηγήσεις πρός
τοθς Αναγνώστας» καΐ τάς εξ
πρώτας έκτενεΐς βιογραφΐας,
ΐηλαδή τοθ πρώτου Κυβερνή
τού τή Έλλάοοι Ιωάννου Κα
ποδιστρΐου. τοθ πρώτου Διοι
κητοθ τής 'ϋθνικήι, Τραπέζης
1 εα^ργΐου Σταύρου, τοθ Ίωύιν
νού Έθνάρδου, τοϋ δευτέρου
ΔιοικητοΟ τής Έθνική"ς Τρατιέ
ζης Μάρ<ου Ρενιέρη, καΐ ίκ των συγχρόνων, τοθ πρυτώνεως των Έλλήνων Βιομηχάνων κ Άνδρέου Χατζηκοριακου κσΐ γοΟ, ίκ των παλαιοτέρων Κρσ τικων λειτουργων, κ. Χαραλάμ τΐ( υς θεοΒωροττούλου Τα έπόμενα φυλλάδια τού Λε ζικοθ, θά ίκδΐδωνται—ώς άνα νράφετσι είς την «Βιομηχανι¬ κήν Επιθεώρησιν —μέ τόν αΰ τόν ρυθμόν των 64 σελΐδων κα ά μήνα καΐ θά άποστέ*.λων τσι μαζή μέ τό περιοδικόν, α ν?υ αλλης έτιιβσρύνσεως των συνδρομητήν. Έπομένως, οί συνδρομηταί τής «Βομηχανική"ς ,· μέ ετησίαν Ι πΐβαρυνσιν 209 δραχμβν, άπ->
κτοϋν τόν τόμον Κ1—' 1958 τή^
«Βιομηχανικώς Έτΐιθεωρήοβωςιι
(έκ 1000 ττερΐπου σελΐοων) κα
θώς καΐ τόν πρΛον τόμον τγΟ
«Μεγάλου Έλληνικοϋ Βιογρα
φικοθ» ΛεξικοΟ» (έξ 768 σβ> Ι
δών).
Ί κ τί)ς μβλέτης τοθ πρώτοί
φυλλαδίου τοθ ΛεξικοΟ, βεβσι
οθται 6 άναγνώστης δτι θό
πρόκειται ττΐρΐ πολυτίμου κοι
6/κώδους ίρνου, απαραιτήτου
είς πάντα πνευματικόν 4<·θρω πον. ΓοΟγο, άλλωστε, έγνυδτα ή, ύττό την 6ιεύθυι<σ>ν τοθ ου
ναοελφου κ. Σπυρου Αντ. Β>
βολΐνη. λαμκρα 24ετής στα
οιοδρομΐα τής «Βιομηχανικήν
Επιθεωρήσεως», ή όποΐα μάλι
στυ έτ μήθη υπο τής ΆκαΡη
μΐας Αθηνών, δι" έπαΐνου, ώ
«•νάλλιστθν περιοδικόν σ6γ
γραμμα», κατά την ηανηγυρι
κήν συνεδρίασιν της της 28
π,αρελθύντος Δεκεμβριού
1ό «Μέγα Ελληνικόν Βιο
γραφικόν Λεξικόν», Οιεοθύνει ό
ουνάοελφος καΐ Ιστορΐκθς συγ¬
γραφεύς κ Κωνστ Άντ Βοβο
λΐνη , άλλοτε βουλ,ευτή', ΓεΜ·
κός Γραμυατεύι. τής Βουλή"
καΐ τού Δήμου Πειραιώς.
Συνδρομηταί έγγράφονται είς
τα Γραφεία τής ·Βομηχανικη>
'Ειτιθβωρήσεως>—6που παρέχε
ται και πάσα σχετική π^η^ο
φορΐα— όιό^ Ήρώοου ΆττικοΟ,
Αθήναι. (Τηλ φωνικα' γραμ
ααΐ · 71.109, 72 390, 74 875) Το
τεύχη (,έ πωλοθνται είς τα Βι
βλιοπωλεΐα των ' αθηνών, «'/ε
τό'«ΓιάνΣμάτς 6β, «Βασιλείου»
Σταδίου 4ϋ, «Ίκαρος Βουλήι
«4, Κολλαρος κα Σία»Σταδίου
38, Παπαζήση Ροθζβελτ 76,
«Προμηθεύ» Σταδίου 41 καΐ Σι
6έρΓ Σταδίου 52α.
Δΰο ΰδραγωγεϊα, τό παληό καΐ
τό νέο μετασεισμικό έΐασχραλίζουν
την έπάρκεια τοΰ καλοΰ νεροΰ στούς
κστοίκους. Καί οί έφοπλιστές άδελ
φοί Γράτσου μέ δωρεές τους συμ
πλήρωσαν τόν ήλεκτρωφωτισμό τής
Ίβάκης, δπου ό έφοπλιστής κ. Γ.
Δρακούλης προσεισμικά εΐχε δω-
ρίσει έργοστάσιο ήλεκτροφωτισμοΰ.
'Εξάλλου δευθετήθηκαν τα λιμε-
νικά ε"ργα καί ό φαρδύς άσφαλτο-
| στρωμένος ήδη παραλιακός δρό-
| μος, πού δίνουν στόν τόπο, ααζί μ
■ ί'Λα τα λοιπά δημοσία ?ργα μίαν
αψη συγχρόνου πολιτισμοϋ. Πλού-
σιο έπίσης είναι τό όδικό δίκτυο τής
'ΓΟάκης άπό άλλοτε μέ δωρεές των
ΐ'οΓοπλιστών Κ. Δρακούλη καί τής
Μονής Καθαρών καί διευθετημέ-
«;ο τώρα ένώνει μέ αΰτοκινητόδρομο
ίίλο τα χωρία τοΰ Νησιοΰ.
Καί τί νο,μ'ζετε πώς εφταιξε;
Τό ταχυδρομεϊο, πού στριμώχτηκε
σ' ενα άντίνομο πρός τα λοιπά δη¬
μοσία καταστήματα μικρό κτίσμα,
συφοριασμένο μπροστά στό Λιμε-
ναρχείο. Κι' άκόμα οί βεσπαστανές,
πτίσω άπ' τό Λΐ4χεναρχείο μέ τή στε
νότητα τοΰ χώρου καί την έξώφθαλ-
μη άνεπάρκειά τ»υσ νά ίκανοποιή·
σιιυν τίς άνάγκες των ξεπορτισαέ-
-.■ωΛΐ άπ' τα σπίτια τους κατοίκοιν
κοί των παραθεριστών πού πλημμυ-
ςιζουν τό καλοκαίρι τό δμορφο θΐί·
ακι. Μέσα σ' αύτές τίς κυριότερες
έΛλ.είψεις σημειώναμε καί την εϊσο-
δο καί τόν περίβολο τοΰ νεοχτισμέ-
ν ,υ 1ου Δημοτικοϋ Σχολείου, πού
χρηάξεται απαραιτήτως μάντρωμα
καί διευθέτηση τοΰ ίκανοϋ χώρου
γιά γν.«μναστική καί άθλοπαιδιές. Τό
ππαιτεϊ καΐ ή έμφάνι.ση τοΰ χώρου,
δπου δίπλα είναι καί τό μνημεΐο τίόν
πισόντων μέ τόν περίβολό τού.
"Αγονο είναι τό ντ,σί καί άνυδοο.
'Ορεινό, μέ πετρώμητα καί άσή-
μαντες πεδινές έκταο*εις. Τό μεγ«-
λντε.ρό τού 6ουνό Ιχϊΐ (τψος 629 μ.
στό τή θάλασοια.. Λάδι καί
ί ή ή Π
τού κ.
οοτος
Θά αναφέρωμεν
ταύθα
πανσστασειος
ό άί
εΤνο'
της, ε|ς τ6ν
ένα δωμάτιον /
(Κωνοταντ,νσύ-ολιο
σεό ^ττ—ο Σ
σεό
Πλαστήρας μετά
Αλαστοτων καΐ
ντουψΛ,ίς -α «Μ^,
Μ|«μο-α τού Τ-σμέ
Σταμ. Χατζή
έ
έττετυχε
ρ
είς την
κρασιατ,κην
άρκετά τόν Πλα
Αθήναις καταστ
τέδωσε
«αί τοθ κ
καΐ
ρη Σιντ
η όδύνη, άυπνο
^ς ό
της Φιλαδελψεί
- ί
καί Λ
Άνατολ,,ή
γ τού στρστοθ
αωσουν την
Πλ
ό Πλαστήρας. Αυτή ή
ταν ή Έπανάστι
Ι9
η ής ς
14 Ορφανών καταγομένων έκ τή§
Έτταρχίας Κρήνης (Τσεσμέ). "Α¬
νέφερεν ΐέτΓίσης δτι είς τόν Πει¬
ραια Ιδρύθη —αράρτημα τής Ε¬
νώσεως άττοτελεσθέν άτττό τόν Δη·μ.
Πουλάκην ώς Προέδρου τόν κ. Κ.
βαμδούρην ώς είδικο" Γραμματέα
μέ μέλη τούς κ.κ. Π. Λεοντην, Εύ-
άγγ. Γιάκαλον, Έμμ. Έξαδάκτυ-
λον, Ήρ. Καρδιόλακ<χν| Ξενοφών Χαμάρτον. Ό κ. Χατζηλίας - κατέληξε ττλη- ροφορήσας την συγκέντρωσιν —ερ'ι τού Ιέτησίου χορού της Ενώσεως καΐ των άττοτελεσμάτων τού. Χά¬ ρις «!ς τάς άόκνους ·π·ροστταβείας των νέων μελών τού Δ. Συμιβουλίου τής κ. Ίάσ·μης Κηλο~6ώνη κ. Χρι. στοδούιλοι; και των κ.κ. Χρ. Κουρ-' ■πά, Κ. Τσελεπιδάκη, τοΰ όδσντο - άτρου Παρ. ΜσΓτοτγού τού ζωγρά- φοι/ κ. Ι. Ψυχάκη, τού δικηγόρου Ψσλτάκη τοΰ Πάη. Τσίχλα καΐ Κ Καραμττουρνιώτη καΐ εκάλεσε τόν Ταμία τής Ενώσεως κ. Ι. Ψυχάκην είς τό δήμα. Ούτος άνεφέρθη είς Ρ>ί
στήΧ,ο,
Ό κ· Καψής
δταν έτερματισε
τοΰ Παντελή Χόρν.
*Χρονια με τταίδείες
«Πότε θά ττάμε Λάν Τοι
Την ώραία Μικρασιατικη
ΐκλεισε ό 90τοΟτης Μ^
ρκπαιδευτικός Συμβεώνίρο^ί
διευθυντής τότε τφι Σχο)4Κ»>
νης, μέ μίαν ύττέ<*χη ττροβΜ τού πρός την σνγκένταΜ» κ διαιτέρως ττρος τούς γθ μαθητάς τού. Ευχαριστών, ιτ^ καΐ ττρος την Μικρασιατι»;*. τητα καΐ την ίάλ, πάντα δτι ή Έλληνική '\ δημιούργησε την Δημαφατιι: ^ Αθηνών, καΐ αύτη &ιγ—οΜκ εσωζε εκάστοτε τας Μι/φακ κάς Έλλην! δας Λ/ α~ ι Άσ ιατ ι κάς ^όρδας. ' Ο συνεργατης τού Κόσμου συνεττερονεν Ίΐι ώ μνηστικαΐ αύτοι έχδτίΔθΐχ «Ι Μικρασιατικού Έλληνισμα κ- θουν δτι αί Μικρασκπικοι Ίτ*· δες μας, δέν είναι ς>ϋτε ξεχασμένες Τ
όλοζώντανες και άξέχοβιο, <(«»■ μένες μέσα οτά στηθια τβηΝ» ρίων ζωντανών ' Ελλήνων έζορΛτ* νοσταλγών. Καί θερμέν(«ι> ώ
ώς ττοΰ νά ρβη ή ώρσ ιήί ^"*
δραστης τταλίρροιας τού «*»
τού γσλανοθ κύμστος τού αγ»
ττρός τή γνώριμή τού άκτη
ί
λαι
ότκ
τμί
ς ή γρμή
Κατά την ώραν καί
την Μικρσοκπικήν εορτήν
Κεντρικήν Έττιτρο—ίοτν Προβν
(Κ.Ε.Π.) άντιπροσώτοβί ί
τά οίκονομικά τού Σωματείου καΐ οοκλευτής Πειραιώς «·
προέτρεψε τοϋς συμττολίτας νά έκ- τζημπεης.
ίΜ ΧΟΡΒΕΙΟΕΡίΣ 1ΰ> ΠιΙΔΕΙΙΙΙ
ΙΨ ϋΧΒΑΙΝΒ ΕΚΜΗΙΕΡ0Ι0ΑΥ1Η
διά των πολυτελ. α)π «ΚορινθΙα»—«Α1ολ1α», τόννων 8000
2—19 Απριλίου Τής εφετεινήν έκδρομής θά ήγηθή ό Σεβ.
Μητρ. Εδέσσης καΐ Πέλλης κ. Διονύσιος. Καΐ ή τρΐτη θε
σις διαθέτει κλΐνσς. Εύκιηρία νά επισκεφθήτε καΐ την Αί¬
γυπτον. Ζητήσατε πρόγοαμμα. Έγγραφί|τβ άμέσως. Πρακτο¬
ρείον ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ. Σταδίου 43. ΓωνΙα Γβωρ
γΐου Σταθρου. Τηλίφωνα 24-297 καΐ 23 431
ή ρ
ιίναι ή παραγωγή του.Παλιότερα «Ι
χ ε καί άμύγ&αλα κι' Ικανε καί έξα-
γωγή, καθώς λένε. Μέ τόν καιρό
τίς παράτησαν τίς άμυγδαλιες, πού
εί/αν κι' Ιχοιτν περιθώρια νά εΰδο-
κιιιήοοι*ν καί ν' άποτελέσουν σημαν-
τικό Ισοδο γιά τούς καΐτοίκους. Μά
τό ενδιαφέρον των θιαχών Ιχει
στΓαφεί, άλλοΰ, στή ναυτηλία καί
στή μεταΛ<άστει>ση. Τό αΐμα τοΰ
πολΰπλαγκτου καί πολυταΐιδεμένου
Όδυσσέα σφύζει μές στίς φλέτ>ες
τους. Γι' αύτό καί ο πληθυσμός όλοέ
ν α λιγοστεύε»..
Προσεισμικά ή Ίθάκη εΐχε περί¬
που 7 500 ψνχές. Στήν πρωτεύου-
(Τα ^ύ τή λένε Βαθύ, περίπου 3
500. Σή,ιιερα Ιχει λιγότερους. Φύ-
γαν κάμποσοι μέ τούς σεισμούς
Παλιότερα τό νησί είχε φτάσει τίς
15.000 ψυχές. Καΐ μετά την "Ενο>-
ορ τής 'Επτανήβου (1863) ά,ρχισε
νά λιγοστεύει ό πληθυσμός. Πολ-
λοί μετανάστευσαν στήν Άφρική
κα ίστήν Αύσίτραλία κυρίως, μά καΐ
σττ Β. καί Ν. Άμερική καί στήν
Ζηλανδΐα, Ίοοτωνία, Κίνα καί άλτ
λοΰ Παροικίες Ίθακησίων ύπάρ-
χουνε στά λι,μάνια τοΰ Λονδίνον,
ιής Μασαλίας, τοΰ Άμδούργου, τής
Άμβέρσας, τοΰ 'Άμστεοντάιμ κλπ.
Μα καί ναυττιλλόμενοι πολλοί
I-
χονν έπανδρώσει τα έμΛθρικά πλοΐα
ιών θιακώγ καϊ άλλων έφοπ;λισ·τών.
ΞΕΝ. ΑΙΟΟΓΛΟΥ
(ΣυνεχΙζετσι)
Την 8ην τρέχοντος μ-.ινό; ήμέ-
ραμ|ίοΐς καΐ ψνχαγογήοτε-
ως ^ των παρευρεθεντων δσον καΐ
άτπό άττόψεως είσπράξεων καΐ δω-
ρων. Ή ξενιασιά καϊ τό αύθόρ-
μηαο κέφι των θιασκεδάσεων τής
Παληας Καρβάιλης βρηκαν ττρό-
σφορο έδοφος και φιλόξενο κατα-
φύγιο, στή γροφιικη άκτή τού Σο-
ρονικοΰ καΐ ξαναέγτ,ΐναν γιά μΐά
δραδιά^ άκόμη, γιά νά γ'ωρίσουν
είς τούς νέονς μέ τό αΰβόρμητο
κέφι καί την πραγματικήν χαρά
καί είς τούς τταλαιοτέρους γιά νά
θνμήσονν τίς γλνκιές καΐ νοσταλ-
κές άναμινήσεις των παλαιώ» κα-
λων καιρών.
Ή αΤθονσα τού χοροΰ είχε κα¬
ταλλήλως διακοσμηθη άττότάς ανω
τέρω κνρίας, γιά νά ύποδεχθή τά
μέλη καιΐ τούς φίλονς τού Σννδέ-
σμον μ·έ ίδιαίτερη χαρά.
Την έναρξιν τού χοροΰ έκήρνξε,
ττβρΐ ώραν Η μ.μ. Λ Πρόεδρος τού
Συνδέσμον κ. Τρ. Τσολακίδης, τόν
δέ τγρώτον χορόν εχόρευσαν μετά
τής κυρίας τον, ό έττίτιμος πρό-
εθρος κ. Πρ. Κοπτλανίδης.
Τόν χορόν τού Σννδέσμου έτί-
μιησαν διά τής τταρονσίας τω», 6
Πρόεδρος τού Σωματείον των 'Ανα-
κιωτών κ. Στ. Ίσαακίδης, ή Γεν.
Γραμματεύς τού Σωματείον Σινα-
σιτών δίς Σταυρούλα Ίορδανίδου
ώς κοΐ ττΌλοΐ έκλεκτοΐ φίλοι τού Σνν
δέσμον.
'Εκτός των έλληνικών καΐ εύρω-
τταικώ" χορών, έχορεύθηισαν κοΐ το-
πικοΐ χοροΐ τής
υπό τα ζωηρά .. .
παρισταμένων, είς τάς
κρίθησαν ή δΐς Άλεξάνδρσ'1
λον καί ό κ. Γρ. ΛουκιδΠί·
Ίδιαίτερη χαρά κα! ανγ
έπροξένησε «Ις όλους «<" τοϋς παλα ιωτέροικ; τά τό τέλος τοΰχβ) δών μελών τού κάς γραψικάς ι' άς ΐΚσρβάλης. Ή χσρά καί Ό ος β Μ31 αυτήν δέν είναι γραψή. Τό ττλουσιώτα ρα, ή δέ καθ7* όλτιν την διάΐ»*1*. ού, δλονς τούς ιτρ^ σκορπτίζοντας τό Υ**0* καΐ την ξενισο-ιά, , τοϋ κ. Προέδρου δΛ» των άριστενσάντί*' δημοτικόν Σχολειό)" ουγκινητικοτέρα δέ ή* φιλοπροόδων μίλών * Συνδέσμου. Οντέν προσεφέρον Πρ Κοητλσ'ίδης 500 Λχτττίδτς 200,3)·* 300, 4) Μαρία /»^, Γ. Μαΐογλον 200, ο, δηρόττονλος 300/;) στρατιάδης 250, 10 λου2ΟΟ, Π)Χαρ.^ καΐ 12) Λορ. Σι& Χοροεσττερΐς ΟΦ ττρω.νην. ,«« Δ*ν«τσ. τό ιρ_12 τι μ. 1'ικ.ι τεχνίται ι πητουργίσς ίνα διορισθώσιν ώζ τουργΐας είς την επαρχίαν. Πληροφορίαι: Γρσφεΐα Ε.Τ.Ιλ (πρώην Βουκουρεστίου) 4 κ. Π. Σ.0 Γιβ