187119
Αριθμός τεύχους
1426
Χρονική Περίοδος
30ον
Ημερομηνία Έκδοσης
25/5/1958
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ν-οι,ν
,λλο-
___ · θηκτκ ' ν ι^*ης4
ΟΣΦΥΓΙΚΟΣΚΟΣΜ
Γ.Τ ,;Χ 30όν Α*3. ΦΥΛΛΟΥ 1426
ΑΘΗΝΑΙ
ΚΑΙ ΤΒΜ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤδΝ
ΚΥΡ1ΑΚΗ 25 ΜΑΙΟΥ 1958 | ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
|
^^
ΤΙΣ ΠΤ ΑΙ ΕΙ;
ΓΡΑΦΕΙΔ -1ΥΠΟΓΡΑΦΕ1Δ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 — ΤΒΑΕΦ. 527-126
Τού κ. ΜΙΧ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
εχ'νβήσεις κ«ί συνειργάαδη με¬
τ» της Ακρας Λεξιάς. Μετέ-
σχε μαλιστα τής συγκεντρώοε-
4*5 των αδιάλλακτων
Εί; προηγούμενον
μίυ έγραφα δτι β κ. 2©φο-
Χλπ$ Βενιζέλος κατέφερε, διά
των άλλεααλλήλων παλινωδι-
ί>ν τβ», καίριον ^ λ ή-
ν μ α, κατά τβΰ Ιατορικοΰ
Κβμματβ;, τβ οποίον ίδρυσεν
έ Μέγας πατήρ τβυ. Είμάι κα-
κηιν τβύτβυ, ύπβχρεωμένβς
η βερ», μέ πβλλήν μβυ λύ-
-Π» είς τβ φώς τής δημββιό-
τπτβξ γνωοτά κα'ι «γνωστα
άπβδεικτικά των β -
Ό αγών διά την Κύιτρον είς Αμερικήν
ΠΩΣ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΩΜΕΝ ΟΛΟΙ
ΤΟΝ ΕΘΝΑΡΧΗΝ ΜΑΚΑΡΙΟΝ
ΤοΟ είς Ν. Υόρκην συν€ργάτου μας κ. Δ. Καλλψαχου
Η ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΙΣ
Άρθρον τοϋ παραιτηθέντος Είδικοΰ^Συμβούλου παρά
τη Προεδρία Κυβερνήσεως επί τριετίαν καί επισή¬
μου διπλωματικόν Ραδιοσχολιαστοΰ έπίτοΰ Κυπρι-
ακοΰ μέχρι πρό τινος κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΪΡΝΑΡΑ
Ό ϊμττεριαλισμός ούδε—ότε έ- μέλλον τής νήσου. Θά έπίστευαν ναι μερίδες των Συντηρητικών. Τό-
, Καλώς τον τον "Αλκη. Χαίρω Κύπρου
χ 5 η
«πβηειραθέντα &
θβλοςρβνήση τβν πα-
Τ'Ρ* τβυ, Ιωάννην
χειλη
!έκρΐ>μν.'ζε „* Εξέγερσις καΐ ή κατα- Γω,κοΰ
' δί
Ι ε 8 ρ ί ω ν άπβτελεομάτων Π β λ υ ν α β' ν
•τηβ τχκτικής την βπβίαν εύ- "Ιόευσε &/·η/ύτ*^ "-"έ* ν
■ τα τβν Θάνατβν τβΰ "Ι- των ^ΒενΚ,χΙν **» ^"Τ*
,_. τβΰ Κόμμ*το5, ήτο, άπβ ρων,, £?τήνΤγ,σΧν'£?·*
» ετβυς 19% μεχρι σημερον Τ.-τεδίωξε παρά τ«ΰτ« ™ί ··
{-ομβσεν έν ,τροκειμενω ό ' πέτυαε αετά τιν*νΛ~ ~
ίΝτερβτβκβς υιός τβυ. | συνϊϊνε&Γ"Λ?Γ5!^?
λοοί.
— ΤΙ άλλο λένε, Άλκη;
— Πολλοΐ λένε ότι
οί έν Ελλάδι ύττεύθυνοι
Κυπριακό Άκο
λουθοΰν γραμμή άψυχολόγητη Δ
«ριβεν ώς διάδοχον τβυ, εις
την ήγεσίαν τβΰ Κβμματος,
τόν άειμνηστβν ©εμιοτβκλήν
Σοφούλη ν, έηϊ τής κεφαλής
«5 έιτοίβυ έτβποβέτησε μάλι-
οτχ τότε έ π ι δ ε ι κ τ ι-
χ ώ 5 τβν μαύρον μετάξινον
οκβΰφον τβυ.
Μετά την άίτβτυχίαν τβΰ
χινήματβς τβΰ 1935 καΐ την έξ
Έλλάύος απομάκρυνσιν τβυ,
ί Μεγαλβυργβς Έβνάρχης ά-
νεγνώρισε πρώτβς οτύτβς ώς
έ ρ ι ο τ ι κ β ν ήγέτην των
Φιλελενδέρων τβν Σάμιβν Έ-
δνικον άγωνιατήν, δι' έπ«νει-
λημμένων Ι δ ι β χ ε ί ρ ω ν
ίτιοτολών τβυ, τινές των 6-
«ίων ευρίσκονται είς χείρας
μβυ, λόγω τής τότε θέσεώς
μου ώ; Γενικοΰ Διευβυντβΰ
κϋ Πολιτικβϋ Γραφείβυ νβϋ
Άρχπγβΰ τβϋ Κόμματβς.
όμως οχι πβλλβΰ χρβνικοΰ δι-
«στήματος —Ββη6ούμενβς ύπ©
τβΰ Πέτρου Λεδαντή καΐ μερι-
κών όΈλλων, έκ των προσχω-
ρηβάντων βραδύτερον είς τβν
αυναγερμβν, Φιλελευθέρων ά-
ποοτατών — κατήργησεν α ύ-
Θ α ι ρ έ τ ω ς τβν ©. £©-
ςρούλην έκ τής ήγεαίας τβϋ
(Κόμματβς καί ■αΰτΛχινεκηρύχΒη
είς αρχηγόν.
Τβ πραξικόπημ-
τ;ΰ κ. Σ. Βενιζέλου έ/τίκρανεν
είς έ»βμόν άφάνταατον
τβν έξ ιδιοσυγκρασίαν ά λ ύ-
V
ι ί τ β ν καΐ ψ ύ χ ρ α ι-
μ ο ν £ άμιβν ήγέτην καΐ έ-
πετάχυνε τβν βάνατόν τβυ.
Τα δάκρυα ήσαν τελείως ά-
γνωστα είς τβν ή ρ ω ι κ ό ν
0. Σβφί-ύλην. ό βποΐβς είχεν
ώς γνωστόν, κατεδικάσθη είς
εάνατβν ύπβ των Τούρκων,
διά τβΰς αγώνας τβυ πρβς
ίχ
τβϋ
τ β ν οώτβ γεγβνβς άπβ&ει-
τής δημβαιευομέ-
φωτβτυπίας έπι-
φακέλλου ιδιβχείρου
τού. Ό ©εμιοτβ-
£βφβΰλης αλλωοτε άνε-
ώς Άρχηγβς των Φι-
ό μ β φ ώ ν ως,
"ιο τής προελββΰσης έκ
6α»λί:υτικών έκλβγών
Μ*ρτιβυ 1936
*Π$ «μάδβς τοΰ Κβμματβς καΐ
τής παμψηφίας τβ ΰΦιλελευ-
ίερου λα«·ΰ.
Ό κ. £οφοκλής Βενιζέλος.
ίλδε παρά ταΰτοι είς την Έλ-
λά<5«, μετά την εκλογήν τβϋ Ο. Σοφούλη ώς άρχηγβΰ των Φι- λελευβέρων καΐ Προέδρβυ τής καί εζήτησε νά άνα- είς την Διβίκηαιν τβΰ Ό μεγάθυμβς καΐ ; Σάμιος ήγέτης— ύπβπτευβμενος τα έλατή- τβΰ αΐτήματβς τβΰ κ. £βφ. βενιζέλβυ — εδέχθη τότε την ί>·ο6ληβεϊααν, ΰπβ τύπβν πρβ-
άξίωοίν τβυ, καΐ τβν
ώς συνεργάτην
»ί$ την ήγεβίαν τβΰ Κομμα-
Τ*ί· Τή είαηγήοει δέ τβΰ ύπβ-
ίχινβμ'ένβυ, προσέλαβεν ώς
ί.νϊργάτην επίοης καΐ τόν ά-
«μνηοτβν Κωνσταντίνβν Γκό
τ»ην, έντιμότατβν καΐ ίιακε-
χριμένον πβλιτευτήν, μετά
«υ έπβίβυ βτενοΐ μέ συνέδεον
5ΐ3μ«ί, λόγω τής μακράς ΰπη-
Ρίαιας μβυ ώς Νβμάρχβυ 'Α-
Χ«"ι*,
Μετά τβν θάνατβν τβΰ τό-
Τί Πρω&υπβυργβΰ Κωνσταντι-
♦«» Δεμερτζή καΐ την άνάλη-
*',ν τή πρβεύρίας τής Κυ6ε?-
νΠο«ως ί,ηβ τοΰ Ιωάννου Με-
!"?«, ό ν., ϊοφβκλής Βενιζέ-
% εύρίοκετο είς ουνεννβή-
!.£1ί μετ" αύτβϋ, διά την κηρν-
>1ν νΐκρατβρίας, μέ τβ πρό-
τής παρβυαίας κβμμβυ-
£βυλευτών είς τβ Κβι-
καΐ τής διατβφάξε-
τάξεως είς την
" ύπβ στβιχείων
Άριοτερά^.
ι εκηρύχθη Ι^εν ή ί«κτ«·;
! την 4ην Αύγβύστβν τβ1*
έ Ιωάννης Μεταξάς β·
πβέτησε την πρβς τβν κ.
ν βενιζέλον δοθείσαν
την κυβέρνηοιν, γεγο-
» ηνάγκασε τβΰτβν να
έξ Ελλάδος.
9* » 2. 4ν Ελλάδι κατοχηί, «
ύ>*ι Ι, «^«λής Βενιζέλβς παρέ-
>Ί Κ ν'ν «>ί τ6 4ξωτβρΐκόν. Λ^ν
V
Ι^οτη συνβπ&ί τάς ταλαιηω-
(ι 1 5 Χα' τβί»ς κινδύνβυς. τβϋς
* «"οΐους διέτρβξαν ό ©εμιστβ-
πς ϊβφούλης καΐ οί αλλβ»
άρχηγβί, πβύ παρέ-
""· Έκ τβύτων μάλι-
ι., ί!,τβυ' ύη« τβ
^ *?ενον νήοβν
Έκ τ
,έ άείμνηστος
ακόλς άπε«ίωοε, ου
« των κχκουχιών τας ο-
ί»ηέοτη, κατά την έκτβ-
ύ τβΰ δικτάτορβς,
τού Αΐγαιβ^·
την άπελευθέρωαΐΛ
* Βενιζέλος
την Έλλάδα
ώς
τβδ Κόμματβς των
διότι είς την
ϊβφβύλη τβΰ 1945
μεριχβί
μη ύ
, απελευθέρωσιν τή; γενετειρας
ι τβυ. "Αμα δμως έπληρβφορήθιι
την υπό τού κ. Σ Βενιζέλου
πραξικοπηματικήν
υφαρπαγην τής «ρχηγίας τβϋ
Ι Κβμματβς, έ&εαδη άπομάβσων
τα δάκρυα αβϋ έγέμιααν τβύς
*φ3αλμίύ; τβυ. «Καΐ ό «ω,ρα-
κως μεμαρτύρηκε καΐ άληθινη
εστίν ή μαρτυρί« οίΰτβϋ».
Τ Ηλθεν επ<ειτα η σειρά τβϋ στοατηγβϋ Νικβλάβυ Πλαοτή- ρα, πβϋ τβΰ έ ψ η α ε τ β Ψ ά ρι α τ ά χ ε ί λ η» κα¬ τά την χαρακτηριστικήν φρά¬ σιν την βπβίαν μετεχειρίσθη β άείμνηστβς Άρχηγβς, βταν, είς τβν εξώστην τής έν Κηφι- αία κατβικίας τβυ κ. Άρδανι- τάκη, μβύ διηγήθη τα ψυχικά μαρτύρια πβΰ υπέστη, άπβ τάς παλινωδίας τβΰ σημε- ρινβύ αυναρχηγβΰ των Φιλε- λευβέρων. "Οσα βραδύτερον ύπέστησαν --καΐ έν συνεχεια ύφίστανται μέχρι σήμερβν τβ κόμμα των Φιλελευϊέρων κα'ι ό κ. Γεώρ- γιβ; Παπανδρέου, άπβ τάς πα- λΐμέβυλΐας τβϋ κ. Σοφοκλί} Βενιζέλβυ καΐ τάς έκάστβτε έρωτβτρβ-ίας τού μέ την "Α- κραν Δεξιάν καΐ την Ευνβιο- κρατίαν, είνκι τόσον πρόαφα- τα καΐ πααίγνωοτα, ώστε θεω¬ ρ ώ περιττόν νά τα άναφέρω εν λεπτβμερείβ(. Άρκβΰμαι μόνον νά ύπενθυ- μίοω είς τού; "Ελληνας, πβύ μβύ κάμνουν την τιμήν νά δι- α&αζβυν τα ^ρ£ρα μβυ, βτι 6 κ Σ. Βενιζέλβς επειοε, κατό¬ πιν έ π ι μ β ν β ν π*ρ«κλή- ίεώς τβυ, τβν κ. Γ. Π%παν&ρέ- ί.υ νά εισέλθη, μέ την κβινο- ββυλευτικήν τβυ όμά§α, ώς ίυναρχηγβς είς τβ Κόμμα των Φιλελευβέρων. Ενεφανίσθη κατόπιν υτρό τβΰ αυνελθβντος είς το διέατρον «Κεντρικόν» Συνεδρίβυ τβϋ ιΚβμματβς κ«ΐ έν μέσω γενικής συγκινησεως, ΐδήλωσεν βτι άποχωρεΐ τή{ πβλιτικής και άφίνει την ά?- χηγίαν είς τόν κ. Παπανδρε- βυ. ^~ Έπανήλβεν έν τβύτβις μετ όλίγβν εΊς την Έλλάδοτ και χωρΐς κκμμί«ν άπβλύτως «Ιτίαν, ηρβοεταιρίοβη μερικβύς Φιλελε·υ£έιρβυς δβυλβυτάς κ«ι Ίδουαε τβ Κόμμα «τής Φιλε¬ λευθέρας Δημοκρατικής Ενώ¬ σεως». Μετά παρέλευσιν όμως περίπβυ έτβυς β κ. £βφβκλή$ Βενιζέλβς ήνωσεν έκ νέβυ την όμάδα τβυ μέ τβ Κόμμα των Φιλελευθέρων, τβΰ βπβιβυ «- νεκηρύχβη πάλιν συναρχηγβς. χάοΐς είς την εύπιστιαν τού κ 'Γεωργίβυ Παπανδρέου, εις τον όποϊβν τα παθήματα δεν έγιναν μαΒήμοττα. Κατέστη τοι¬ ουτοτρόπως ό κ Παπανδρέου >ΐχμάλωτβς τβύ κ. Σβφβκλη
Βενιζέλου καΐ ευρέθη πολλάκις
έν άδυναμία νά άκβλβυθήση
την κατά την γνώμην τβυ εν¬
δεδειγμένην αθβναράν
τακτικήν, επί α β 6 α ρ ώ ν
,έίνικων ζητημάτων έσωτερι-
/ής καί ίξωτ&ρικής φύσεως,
λόγω άσυμφωνίας τβΰ βν τη
ήγεσία τβύ Κόμματβς ουνα-
ώέλφβυ τού.
Ή άλλβπρόσαλλβς.
τακτικη *ήν όπβίαν ό κ. Σβ-
φβκλής Βενιζέλβς έςρτιρμβ^εν
εί; την πολιτικήν τού σταδιβ-
δεβμίαν, άπΐτελεσβ, κ α τ «
κ β ι νήν βμβλβγίαν,
την χ ν ρ Ι μ τ έ ρ « ν *Ι-
Θά μειδιάσουν τα
τού ήρωικού Έθνάρχη μας;
■— Έκεΐνο ττού μέ εύχαριστεΐ
ιδιαιτέρα είναι τούτο: Παρακολου-
θοΰν δλοι αύτην την νέα, την τόσο
έπίκαιρη, την διαφωτιστική δημο-
σιογραφική έξόρμησι. ΕΤναι πολύ
ένδιαφέροντα τα ζητήματα Καΐ γί-
νονται ζωηρές συζητήσεις. Άκούεις
δλων των λογιών τίς γνώμες Μερι-
κοΐ λένε δτι δέν θά γίνη, πάλιν τί-
ποτε είς τόν Όργανισμό των Η¬
νωμένον Εθνών γιά τό Κυπριακό,
έφ' όσον δέν έχομε μαζί μας την
Άμερική Μερικοΐ καταφέρονται ε¬
ναντίον τοΰ Σταίητ Ντηπάρτμεντ,
τ-ού φιλοτουρκίζει μέχρι σκανδά-
λου. "Οτι πίσω άπό τό Ύπουργεΐο
είναι ό θλιδερός ό Ντούη, ό οποίος
κυβερνά Άρεσε ττολύ έκεΐνο ττού
έγράψατε δτι γίνεται άγοραπωλη-
σία «διά την τιμήν τού τετιμημέ-
νου» καί, ώς έκ τούτου, σταυρώνε-
ται ή Κΰττρος Σταυρώνεται καΐ ή
Έλλάδα, καθ" δν τρόττον έσταυρώ-
θη άπό τούς τταρανόμους ό Δίκαι-
ος. Ό Λυτρωτής τού κόσμου "Οτι 'φιλοτούρκων
και πάλιν έν είκοστζ) αίώνι καΐ μέ-
ση Άμερική (πού λησμονεΐ τάς θε- τρόπολη τού Νέου Κόσμου
μελιώδεις αρχάς καΐ τα ίδανικά τής Ι-α ϊ..~ζ------·. _ .
κραυγή τής δημοσίας γνώμης τού αύτά ύττέρ των δικαίων τής Μεγα-
Άμερικανικοϋ ΛαοΟ. Στίς Δημο- λονήσου, Έλληνικής άπό καταβο-
κρατίες δέ Κυβερνήται είναι οί λής κόσμου, είναι — σοΐ τό ξανσ ι^
'*°™"σον· ό οποίος παρακάθηται νήσεωςΓ^
οτιιΐΓοον γιγ την ΑΚΛ Βουλή Λγ Ιι Λ
τουλάχιστον μέσα είς
κυ6ερνούο-αν πάν- σια τής Κοινοττολιτείας, υπό μίαν
είζ την "Ανω Βουλην, ώς Τοτε οί άποικιοκ,ραται μαζΐ μέ τα 'οΙανδιγτΓθτε μορφήν Άλλσ τα λάβη
όουλυτον, ήτο ίσως ή μό- 'ν,ίσθαρνο: άλλοεθνή όργανά των | άδλλξΐ ύ Ήτε καί
Ιτονίζω — τυπωμένα είς την Λευ-
κοοσία άττό την Έθναρχία. 'ΚαΙ είς 5
φταΐνε καϊ την Άθήνα άπό την Έλληνική Κυ- Ι
όϊ έν ε^λΛάδι ύττεύθυνοι ττού δέν δέρνησι. Ή διαφορά αυτή είναι ση-
γνωρίζουν νά κάμνουν νοήμονα ττρο- μαντική διά τόν νοήμονα Άμερικα-
τταγάνδα διά τό Κυπριακό Άκο- νικό κόσιιο.
5ίς Τ°
Κόουλυτον, ήτο ίσως ή μό- Ίμ,ίσθαρνα άλλοεβνή όργανά των.
ινής απάντησις ττού """
Άλλ' ό γκαγκοτερικός έκ6ια-
σμός δεν «επιασε», Δέν άττέδοσε
Βρεταννόν συντηρητικό·ν
μεγαλονησου.
νικό κόσμο.
Ι
—- Λοιπόν, "Αλκη, ττονεμένε άς .ση τίιν έπιτυΧίαν τΐς, Νά κάμη τό
ί ά ί έδ παν διά νά μί) ικαν0ΤΓ0ΙΠθΠ ό προ
Εκτοτε κάθε ενεργεια τής Κυβερ- 'τά άττΌτελέσματα 'ττού επερίμεναν
■' -— τού Λονδίνου άπέδλεττε νά ]ο| σύγΧΡονοι γκάγκστερς τής αί-
σχράς διττλωματίας. ΟΊ μικροΐ Μα¬
κ ια6έλη6ες καϊ οί άττοτυχημένοι
Μεττερνΐχοι τής συνωμοσίας τού ά-
τήν κίνησιν των Κυττρί-
ων πρός αΰτοδιάθεσιν, Νά ΐματαιώ-
γμμή ψχγητη Δι | Λοιπόν, Αλκη, ττονεμένε άς . ΐς, μη ______^..λ_, ..^_____.____^ _____
συτο δέ καί είναι άκαρττη ή ττροσ- συνεχίσωμε γιά τίς έκδόσεις των ιπαν διά νά μί) ικαν0ΤΓ0ΙΠθΠ ό προ- 1-ο,κ,ακ.ού ίμττεριαλισμοΰ καί τού
παθειά τους νά δημιουργήσουν εύ- Αμερικανών φιλελλήνων ΕΤναι επί- ,αιών'°ζ πόθο<; ένί>ζ λαού να ^^ παντουρανικού έπεκτατισμοθ έ'μει-
νοική κοινή γνώμη στήν Άμερική καιρες. Οί άντίπαλοι τότε τής 'Ελ-,ΊΥ·""1/^ έλευβερ·αν_τού. Ή 6ρε- |ναν «στά κρύα τού λοντροΟ»._ Δέν
με έκδόσεις προπαγανδιστικας φυλ- λάδος ήσαν οί Άγαρηνοί, ττοΰ έπε-
?αδιων τυπωμένων στήν Αθηνά δίωκαν την ττλήρη έξόντωση τού
Ιο «ίςενο αυτο ττροπαγανδιστικο Έλληνικού ττολιτισμού τής χώρας,
έμττορευμα» πηγαίνει χαμένο, καί- Ήσαν καΐ οί ΰαινες, οί Βούλγαροι
τοι το έμπόρευμα αύτό εΤναι ττρώ- ΟΊ Άγαρηνοί καϊ πρό ττάντων οί
της τάξεως. Εϋσυνείδητο. Άντιθέ- α'ιμοβόροι οί Βούλγαροι__πού άμ-
τως, οί Άγαρηνοί, πού έμερίμνη- φότεροι είναι γεννήματα τής ιδίας
σαν και τό 1949 συνεστήθη ή Ά- Μογγολικής Φυλής — *■■-■
μερικανο — Τουρκική Έταιρεία
εκαμναν
προπαγάνδα στήν' ΆμερικΓ^αΐ
τού
ττροπαγανδίζουν καί δ.αφωτίζουν ττροσπαθοΰσαν νά φανοΰν ώς άκα- χως «λονι<ομενης θέσεως της εις την κοινή γνώμη τής Συμπολιτεία κα πρόβατα, είς δάρος των Έλλή- Την, Μέση'ν ΑνατολΐΤΛ τ~·"----- ΰττό την αίγίδα των Αμερικανών νων —Λ.τ.™ - -ί—-------" φίλων των. "Ολες οί έκδόσεις των ' Λοιπόν "Αλκη, γιά δές αυτή την ΦΐλθΤθύθΚων τιπτΛιι/μ,τγυι Χ... -ί- ίνΚηπι τΛ.. Λ««,~,.....ί___ ΑΛ.\.. παντουρανικού έπεκτατισμού έμει¬ ναν «στά κρύα τού λουτροθ». Δέν ταννικη άττοικιοκρατία, άττοφασι- 'ί—|κν—ον. >η έλληνική -Γτροειδοποί
σμένη νά μή υποχωρήση είς την 1—^—-,— πρί,ς τούς διαφόρους Ζορλού
ττίεσιν των 'Ελλήνων, ΰπερησττίζε- ■
το 6ήμα πρός 6ήμα τα άνομολό-
γητα Ιμττεριαλιστικά συμφέροντα.
Δέν ήτο έττπθετική. Άκολουθοϋσε
τακτικήν ώμυντικήν, Ζητοΰσε νά
κερδίση χρόνον, Νά όργανώση κα-
καί Κιουτσοΰκ. ότι τα γεγονότα
τής Κωνσταντινουπόλεως θά ώδη-
γοΰσαν είς άττομόνωσιν καί κατα-
[στροφήν διά την Τουρκίαν, εάν δέν
μετέδαλλεν αυτή ττολιτικήν καί
δέν έσταματούσαν άμέσως αί ττρο-
κλήσεις, ή σταθερά στάσις μας ά-
πέναντί της, ήιρκεσαν νά αντιληφθή
ή Αγκύρα ότι 6έν ευρισκόμεθα είς
τής άδιαλλαξίας τοϋ κ. Ήντεν και
ή προφανής άτΓθτυχία της κατά τό
παρελθόν τούς έπεισαν: Πρώτον,
είναι δυνατόν νά συνεχισθή
έττί μακρόν ή τυψλά δυναμική ττο-
λιτική, την οποίαν ιέκπροσωττεΐ είς
την Λευκωσίαν ό σατράπης τής ά.
ποικιοκρατίας, Τό Ιέγχε'ιρημα τού
'στραγγαλισμοΰ τής Κυττριακής ε¬
λευθερίας απεδείχθη πολυδάττανον
είς θυσίας αϊματος καϊ χρήματος.
Όσον καϊ αν πληρώνουν τεραστία
ποσά οί "Ελληνες της έπαναστα-
τημένης νήσου διά την αντιμετώπι¬
σιν των ύττερόγκων δαττανών τού
τριετούς ήδη άττοικιακοΰ πολέμου,
τόν οποίον τούς έττέοαλαν οί ίμ-
ττεριαλιστα. "Οσον καΐ αν άπο-
στραγγίζωνται άπό τόν πόλεμον.
"Οσον καΐ αν έχουν συνεχώς ΘΟ-
ματα κατά τόν άττελευθερωτικόν
των αγώνα. Πληρώνουν έν τούτοις
φιλοτουρκων τυττώνονται όχι είς εκδοσι των ώργανωμένων Φιλελλή-
την "Αγκύρα, άλλά έδώ είς την Μη-' νων. Διάδασε τόν τίτλο: «Έκθέ-
τρόπολη τού Νέου Κόσμου "Ετσι σεις τού Αμερικανικοΰ Έουθοοΰ
πολιτικο - οίκονομικοϋ τούτου πο-
λβμ,ικοϋ της μετώττου ήτο ή διαρ- Ι,ϊνέρνειαϊ της
κης κατοχή τής Κύπρου. Το κυρι- ίου κσ1 τοΰ έλληνικού πληθυ.
πολιτικόν μάλλον προπύρ- σ ^ τή
_πο- 'ά τέλ το0 1922. Ότι έχθρ.καί Ι
διαρ- Ιένέογειαί της «χτα τού Γκχτρισρ-
καΐ οί Βρεταννοΐ τταροατολύ άχρι-
Π .__ .- π-εΐσμα και τή; απίστευτον
ι κχτριαρ-, έλλειψιν κατανοήσρως ... άλλα κα;
η η
πρώην ττρωτευούσης Θά
ϋ ά
ιελιωοεις αρχάς κα. τα ,οανικα της Τ0 εμπόρευμά τους δείχνει ότι δέν ' Σταυοοϋ. Άναφορα! διά τάς ένερ- 'πθν ΤΙνσ. ^ΡθΥ^Ρωμα. ^ ε[*ε
Ελευθερίας κα. τοιο Ανθρωττ,σμου) ΕΪνα, «ξένο» Άλλά «ντόττ,ο» έμπό- Ιγείας των είς την Μακεδονίαν θρά- |·»φθορισμον_να Ιπηρεαζη τους λα-
κδιεαεοίσαντο τα ιαατια της 'Κυ- Όγ,,,,γ, „„·, ^;,,ΓΤ«, _______-..!„„,, ο«..___;_.. .■- _2.. .... ούς γυρω άπο την Ανατολικήν Με-
γ.όν της. "Ενα ψυχολογικόν τρό- έστθ1χιζαν άκρ,^ά είς τους άπαρ-
«διεμερίσαντο τα ίμάτια τής 'Κύ- ' ρευμα:
ττρου καϊ επί τόν ΐματισμόν αυτής
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ |
Άττό τής 3.5 58 ό άριθμός ι
τού τηλεφώνου τής εφημερίδος ·
μας είναι 527-126 άντ! 57-126 !
ώς ήτο. ·
τ'βαλον κλήρον» Δολλαριακόν «κλή¬
ρον» ! Καί χορεύουν οί άσυνείδητοι
«σντί πινακίων φακής»! Δέν κοκκι-
νίζουν δέ διότι έξέστησαν αυτών οί
Φρένες καΐ είναι άνερυθρίαστοι!
"Αλλοι λίνε έκεΐνο ποΰ έτονίσατε
καΐ σεΐς ότι, εάν ύπήρχε είς την
ζωή έκείνη ή άξιοθαΰμαστη "Οργά¬
νωσις των σπουδαίων Αμερικανών
ψιλελλήνων, δέν θά τολμοΰσε κανεΐς
αττό αύτοϋς τούς παζαρεΰοντας
«την τιμήν τοΰ τετιμημένου» καί
«διαμοιραζομένους τα ίμάτια» τής
τίαν τής δ ρ α
μ α τ ι κ ή
καταπτώοεως τβϋ Κόμματος,
τβ όιοίβν άνεδί&ασε την Έλ¬
λάδα είς τβν κβλβφώνα τβΰ
μεγαλείβυ καΐ τής δόξης καϊ
έπραγματβπβίησε τα τ β λ-
ιιηοότερα όνειρα τής
Φυλής »ΛΐΛν,.
Έπαναλαμ&άνω βτι, μέ ψυ¬
χικήν συντρι&ήν καΐ λύπην
άπερίγραπτβν έ-
γραψα βοα ανωτέρω εξέθεσα,
ώΐότι έπάλαισα καΐ έγώ καΐ ή-
γωνίσθην καθ" ολβν μβυ τόν
όίβν, κατά " ν"
καί γίνεται πιστευτό ώς
γνήσιο, ένφ εΤναι κάλττικο.
— Τί άλλο άκούεις, πονεμένε
μου Βορειοηπειρώτη;
κην, Βουλγαρίαν, είς τάς νήσους ι
τού Αίγαίου καί είς την Έ^
δθΐ
νητάς
των
ς η
δημοσιευθεΐσαι τη αδεία τοΰ Άμε-
[ρικανικοΰ 'Ερυθροΰ Σταυροΰ, διά
συγκρατή διά 1^^
τού Ιέκφοδισμοϋ παρά νά τούς τρο-
γικη
Το άμυντ,κον τουτο σταδ.ον της σ ^
αντιμετωπισεως τού Κυττριακου ά- . >>|<α; ΤΓ^% τμιγ Τι ηιτηηηι ι^-ι ι~ ίι^ΛΤ/νί ' ΰ |π? Τθύς. Συντηρητικούς έκράτησε "—ι Άκούω καΐ Θλιβερά σχόλια λογαριασμόν τής Έλληνο — Άμε- δτι οί έδώ έπίσημοι τής Ελλάδος 'ρικανικής Έταιρείας. Πανεπιστή- — πού άλλάζουν κάθε τόσο — μιον τής Κολομδίας, Ν "Υόρκης, . δέν έττήραν πρέφα. "Οτι δηλαδή, έ- μπό τού Τμήματος Αμερικανικοΰ | νω, οί Άγαρηνοί έμερίμνησαν καΐ |Τύπου τοΰ Πανεπιστημίου τής Όξ- ' συνεσσωματώθησαν οί Άμερικανο! φόρδης». φίλοι των, είς δέ την Άμερικανο—- | Είς αύτη την έπίση.μη έ"κθεσι τοϋ Τουρκικήν Εταιρείαν συμετέχουν ι Αμερικανικοΰ Έρυθροΰ Σταυρού, καί έττίσημοι έκπρόσωποι τής Αγ- ένώ τταρουσιάζεται ό πατοοπαρά- κύρας — αύτο! οί ίδικοί μας, καί- δοτος άνθρωπισμός τού Έλληνοχρι- τοι ττροσοντοΰχοι, καίτοι νοήμονες, στιανικοΰ κόσμου, έκτΙ9ενται καΐ οί όξιοττρεπεϊς καϊ εύορκοι, δμως άνατριχιαστικές στή Μακεδονία θη- φαίνεται δτι δέν εφρόντισαν νά δια- [ριωδίες των Βουλγάρων ττού διεφη- κρίνουν μερικά «σημεΐα των και- ' μίζοντο τότε ότι ήσαν οί ττανίσχυ- ρών» ττοός άνασυγκρότησιν των Ρ°' «Πρώσσοι τής Άνατολής» Λεγεώνων των Φιλελλήνων, ποΰ άττο- Ι Βλέττεις, λοιπόν, Άλκη, ττόση ι» Ε , -, , Γ τελούν_τήν άφρόκρεμα τού Άμερι- [σπουδα,ότητα εΐχε γ,ά τό Άμερ.- !^^?.?^?ί^-^^^^ϊ^^: ΙίΤΓΛΠΙ^ηΓ, ι^Λ/^ιιλ.ι ΛΛ._^.. _ΐ Οί. ^^....^Α ^.αι..Λ Ά — , Λΐ Α.Χ*λ«... τής τΓολιτικής τού Άτα- |τοϋρκ, Ότι τό μόνον άπτστέλεσμά θά ήτο ή όλοσχερής εκδίωξις την Ευρώπην, ενός κράτους απεδείχθη άνάξιον τού εύρω- παικοΰ έττιχρ'ισματος ττολιτισμοϋ. Καΐ τό κυριώτερον : ή διεθνοποίη. σις τής Κωνσταντινουπόλεως. μέν Τοϋρκοι κυδερνήται τόν κίνδυνον ττού ? . ΰ[ΜΆσοά^ησαν τον κίνδυνον ττοϋ !.εχρι Τ?!> «νοιζεως τού τρέχοντος δ,£τρεχ0:ν ,3—0 τόν αφρονα έναγ-
καλισμόν τού ίμττεριαλισμοϋ των
Τόρρηδων. Δέν άντελήφθησαν πλή-
ετους. Είς την περίοδον αυτήν ά·
νήκουν ή ίβιόμορφος άττόκρουσιι
>ών 'δύο έλλην,κών προσφύγων είς ι το ^ρ^^ πο0
Τ°ον«0Η^Κ<ϊΤα -Τλ 1954,κσ' το ττροσθέν των. Άλλ' ή έττελθούσα 1955, καθως και ή συνεχ,ης 6ρε- έ^ ταξύ ^5—σμόνωσίς των έν ταννική προσπαθεία να διαφαινεται κάποια θύρα άνοικτή διά την ικα¬ νοποίησιν τού αίτήματος των Κυ- πρίων —■■--■ ριλαμοάνεται μέσω κρατών σαφώς έχθρικών ή μή Τσ,ν τού α.τηματος των *„. ,φιλικών τθύς ^στηαε -ερισσό- . Είς την ίδιαν τακτικήν πε- 'Ιερθν Τ^^Γ1^/, Απ,° κτους " κα, ή θεωρητ,κη ά- κανικοϋ κόσμου Λοιπόν, τί δέον γενέσθαι; Άγαττητέ μου ττονεμένε Βο- ρειοηττειρώτη, άς άφίσωμε σήμερα την σποι/δαία αυτή ύπόθεσι Πρέ- πει νά την έξετάσουμε, κατόπιν ΐ- σως είς είδικά κεφάλαια αυτής μας τής ΐερής Έθναποστολικής έξορμή- σεως. — "Εχει καλώς, έττΐ τού τταρόν- τος. "Ομως πρέπει νά έπιχυθή φώς απλετο! — ΤΙ αλλο, "Αλκη; — Είς τα δύο προηγούμενα κε- φάλαια μοΰ εχετε άναλύσει τό πε- Ιτών 'Ελληνικών δικαίων ό κανικό κοινό δτι οί φιλέλληνες πα- ρουσίαζαν, διά τού Αμερικανικοΰ Έρυθροΰ Σταυοοΰ τα άκατονόματα αΤσχη τής Βουλγαρικής θηριωδίας Αύτά δέ τα αΤσχη, άποκαλυτττόμε- να άπό τούς ώργανωμένους Φιλέλ- ληνας, άποτελοΰσαν την ττειό νοή¬ μονα ττροτταγάνδο: Προτταγάνδα Άμερικανική. Όχι ττροπαγάλ'δσ «γραικική» ή ΰπέο τής Κύπρου ίδι- κή μας προταγάνδα, καίτοι οί γρά¬ φοντες τής Λευκωσίας καΐ των Α¬ θηνών, έκθέτουν τίμια, μέ συντρι- ,τττικά έττιχειρήματα την ίερότητα ήδη νά διασττά πού τοΰς περι- σφίγγει θανασίμως, Κα'ι ασφαλώς έττείσθησαν, δτι ή ττερίτΓτυξις ^ η ^ έτΓε1σθησαν) δτ, ή ,ρίϋξις ΤΓΟ{>0Κ1ε'ασ'α, τ°υ «ουδέποτε» μαζι - αλώττεκος τού Λονδίνου δέν εΤ-
με την ταυτοχρονον προδολην των 1^ ^ ή
, μ
με την ταυτοχρονον προδολην των
η
ΤΓαντουραν«<ων βλεψεων της Αγκυ; ακολουθήσουν δ,εθνώς διά ττού θά έπακολουθοΰσαν, ____ - - , ι »_, „ « .*.,--,, των άγρίων καννιβαλισμών τής Κων , Ρ!2°ϋενίΖ^^10^^!™ σ"ΎΎΡ°μ >.~~Λ1ΐ*? ^.α^?^ "" ?~ σταντ,νουπόλεως «αί τής Σμύρ. λων
κυκλο; ^'^ε"δ0σ'ς Τ"1Α^ερ1Κσνων Φ'"
ρας. Ή Τριμε,ρής Δ.ασκεψις τού
Λονδίνου, όττου ό Μακμίλλαν ύπε-
κίνησε καϊ ττροώθησε τόν αλησμό¬
νητον εκείνον Ζορλού είς τό ττρο-
σκήνιον, ήτο ένδεικτική των διαθέ-
σεων τού Λονδίνου. Άποτελοϋσε
ττροειδοττοίησιν πρός τούς "Ελλη¬
νας. Ήτο Τφοαναγγελία τού νέου ι . ,. λ . λ- - α -
Ε, , . . - . , 'νον οί έχθροι της θά χαρουν. Διο-
σταδιου, ε ς το όττοιον είσηρχετο ' „. . . " - ? ^ ,
. . ·, . , . Λ- τι θά την εύρουν ευκολον λειαν.
ή ιμπεριαλιστικη παλιτικη. Ενα, ,Αι· Ι ΐ^· < λ. . • - . Αλλ η έμμονή και θερμη συμ- προανακρουσμα των γεγονοτων Ι ,__ ^ « ,,-·., , κκι, ρ, ν ^ ε· ιί ι παράστασις των Ελληνων είς τό ι όσον „.----------. _.,__6ιαθέσεως ^^^ της > ιΐΜθ. ·-: —Γ-Τ-;/ *"' να συνετίση
άπό τού 1955, καί μετέπειτα. Ή
είκοσιοκταετία άπό τό Σύμφωνον
Ελευθερίου Βενιζέλου - Κεμάλ Ά-
τατούρκ άττέδειξε μεταξύ όλλων δ-
έξυττηρετοΰσε σττουδαιότατα την
ασφάλειαν τής νέας Τουρκίας. Καΐ
όταν αύτό εκλείψη οριστικώς, μό-
οΐ Ιέχθροί της θά ;
άονών τού φορουσε στο Αμερικανικο κοινό ή Ηλληνων είς τι άναψερεται;
^Λ __- ! 'ΠΛνΑ,,ν,,Γ ,Λ,. Α.^%^___ £ Ι 'Λ^„^ —«,,,,.ί.., ..Α. Α
ς ής μ
νης. Όσον καΐ εκείνον πού έμελ-
τουναντίον τους
άποφασι-
ον άρχ«ν τ^ιι,-κ-κ------ -- '.^ε— ν.™ ^.νο -ι -......Τ» '", .. ^^,^^, λ ^ συμβούν είς την Κύττρον. ■ ""^"^ να «.,^Λσουν αττοφασι-
ίκβμΐατος **1·°?^^^™^._^Λ.ΙΪ^;™^ ™6^ Πρίν είσελ^είς ν^-ν Ρτής Ζ'^^^Ζ ΤυΪρ^υ
άντετΓΐθέσεως, ο Τορρηδες ττροει- ' Γ·,. Ε. - 1_λ -■
Ε - Χ ,Λ , χ προοληματος. Εις την έτπθετικην
δοποιουσαν. _ Προεοαινον είς Ινα ^Τ^ ^ ,Α,Λ_.Λ μ^.._.ϋ_
Συμπολιτείας. ΠαντοΤα συγγραμ- , διάδασε: «Έλληνική Λευκή Βί
συμττληοωματικά διττλω-
Ελευνε.ρΐβυ ϊπβίβυ' μέ έ-'ματα, διαφωτιστικά περί των Έλ-,6Λος — συμπληοωματικά διπλω
Γό πλευρβν.™υ.οχχν έμεγάλω -ληνικών δικαίων, γραμμένα άττό ματικά εγγραφα» (1913 — 1 91 7)
Γαξεν η μβρ < _^_.. π»^.η,. 'φιλΓλληναο ΓρουοτνοιθΓ ΓΛλληι^ Τό εονο άναώέηί-τπι κιιπΪγλγ πγτΙι ελαμαρυνε δα. υπήρχεν βμως αλλη διάσωσις τού Κόμ- Ή σωτηρια της ιίπβία άπειλείται Ο Α Ν Α Σ Ι Μ ουνβν τής «τ λ η άπΟ τβν Ο Ν κίν- ρ β υ ς έ φιλέλληνας Γερμανούς, Γάλλους, Τό έρνο άναφέρεται κυριως στίς μερικους Άγγλους Παντοια έ'ργα, θηριωδίες των Βουλγάρων είς την γραμμένα καϊ άττό Άμερικανούς. Μακεδονία, δταν μαζί μέ Καΐ άπό "Ελληνας Όλα δέ αϋτό μσνούς κατέλαβον έκείνη τα ώραΐα τυπωμένα στήν Άμρρική εργα, τα υίο9ετοΰσαν οί σττουδαΐοι φιλέλληνες τής χώρας έφ' όσον τα έξέδιδεν ή Άμέρικαν Χελλένικ Σο ικον ς έκοια- ή ΔιότΛύτό εσήμα,νε πραγυατεύσεων * ,άγώνα τής Κύττρου έλεγαν ούσιδ- ;τ^α( «'μ»- ■^ν°"ίκ>1.1!^,, ^^ 1±: Ιρίου 1956.
Ιαθέτομεν Εϊδατε
Κωνσταντ ι νούπολ,
σσϊετυ, ή όττοία ϊκαμνε τότε σεισμό , νοι Φιλέλληνες έτυπώθηκε δαπάναις
μεταξύ τοΰ Άμερικανικού κόσμου δύο φιλοτίμων πρωτοττόρων. Τού
Άνάλογο σεισμό κάμνουν τώρα, μέ- Γεωργίου Νικολάου καϊ Π ©εοφι-
μ ;^ομ^^ον ^^ ^ ρ 56. Ή άπόρρ,ψ,ς των με.
τοττοτ,σι,ένη Ελλην,κη χωρσ της ' ^ Κιουτςσο£ £% £ τρ,οτταθών ττροτάσεων τού έθνάο-
Βορε,ου Ελλάδος Ι Χ^ ορχ.επι-6-ου άπό όσρ
σέ^τήν Άμε Ζ
τί έγ,νε στήν
Άλλά δέν εί-
- ορχ.επι-6-ου άπό τόνστρα-
σο των Άμεο,κανών φίλον των ο!
Κ°!
^οττούλου
Ό
ΕΤχαν τότε έν9ουσ,ασθη' %*
έ
ακό, Έν τώ μεταξύ δέν επέρασεν
μ
έττακολουθήσασα, την 9ην
ί
δνικής έξβυθενώσεως, συνεπεία
τής άνερματίστου
πελιτικήξ τής Δφά5 καί τής
ίημιβυργηθείοης. έκ ταύτης,
πιτλιτικης πβλώσεως, έπι&άλ-
λει καί είς εμέ νά ύπβδείξω
την γνώμην μου
τα κατά
έπι&αλλβμενα μέ·
3χ, διά την
Κόμματβς των
;Ί$ τό υψηλόν
π<τύ τό είχεν άναδιδάαη ό Ά- δάνατος Ίδρυτής τβυ. ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ επαναφοράν τβΰ Φιλελευίέρων έπίπεδβν Άγαρηνοί, έπειδή εΤναι ώργανωμέ- οί ώργανωμένοι Φιλέλληνες ότι τό |νοι, είς βάρος ημών, άναπαυομέ- 'τίμιο εργο τους υπέρ τής Ελλάδος 'νων μέ σταυοωμένα τα χέρια ©ά Ι τώ δοηθοϋσαν καΐ οίκονομικώς οί ό- έττιθυμοΰσα νά μοΰ άναλύσετε τό μογενεΐς τής τταροικίας μας περιεχόμενο καΐ των άλλων φιλελ- Ι — "Εξοχα. ΕΤναι συγκινητική ληνικών συγγραμμάτων, πού έξέ- ,αύτή ή ώραία χειρονομία. Κα! αύτό διδε καΐ διέδιδε ή Άμέρικαν Χελλέ- έδώ τό άλλο βιβλίο, πού τό έτύπω- νικ Σοσάιετυ στή χρυσή έκείνη έ- ^σν καί τό διέδιδαν οί Άμερκανοϊ ποχή. .Φιλέλληνες; Περι τινος διαπραγμα- — Λοιττόν, "Άλκη. Δές αΰτό τό τεύεται; Κιδώτιο. ΕΤναι γεμάτο άπό έκδό- ' — "Αλκη, διάδασε Νά τί λέγει σεις των Φιλελλήνων τής Άμερι- ό τίτλος: «Απάντησις τής Έλληνι¬ κής Χάιδεψέτα. ΤΙ ώραΐα πού εί- κης Άντιπροσωπείας, ΰποδληθεΐσα ναι Στό Κιδώτιο αύτό — ώς 6>έ- είς την Διάσκεψιν τής Είρήνης κα-
πεις — είναι άποθησαυρισμένες 'τσ των αίτιάσεων τής Βουλγαρικής
καΐ οί άξισθαύμαστε έκδόσεις πρός , Άντιπροσωπείας» Τό εργο αύτό
δφελος των πρώην φίλων μας, των |τό μετέφοασε άπό την Γαλλιχή
Άγαρηνών. Αύτές οί έκδόσεις των στήν Αγγλικη ό φιλέλλην καθηγη-
-^ „.„ άφ' ότου έξετυλί- ,**0*"·0"· συλλη.ψ,ς
τα γεγονότα τής Κωνσταν- 17°" Μακαριου κατά
τ.νουττόλεως καϊ έγκαιν,άίετο τό ,^—ριαλιστων συνομ
δεύτερον μέρος τού έκδ,ασμού. Ό ,?{™ Λεν^ Μπ6υντ ■ ■ .-
στρατάρχης Χάρντιγκ, πού έστέλ- | Α™τελ°υσαν και τα δύο δραμα-
λετο έπίτηδες είς την Λευκωσίαν 'τίκα, έκειν?, Υ«Υ°νότα την έναρξιν
ώς κυοερνήτης, μόλις έφθασεν είς Λ1^ ^εγ'βεσεως τού Λονδίνου κά¬
την μεγαλόνησον την 3ην Όκτω-1™ ττϋ ρλαδος καΐ των Έλλή-
- · ------ — - ■ ■ ■"■·Η' ^Α όσον δεν ^δεχόμεθα νά
6ρίου 1955, όλος ιμειδιάματα καΐ
μέ τάς καλυτέρας των έττιφανεια-
κών διαθέσεων, συνηντάτο μέ τόν
|άρχιεττ!σκοττον Μακάριον. Ή ττρώ-
τη δηλαδή ενεργεια τού ήτο νά ά-
ξιοττοιήση την Τριμερή Διάσκεψιν
τού Λονδίνου καΐ τάς άγρίας σκη¬
νάς τής Κωνσταντινουπόλεως. Οί
ίμπεριαλισταΐ ένόμιζαν ότι οί "Ελ¬
ληνες περίτρομοι θά ύπτέκυπτον, Θά
εδειχναν ϋποχωρητικότητα Θά έ-
εΤναι τυπωμένες άχι στήν "Αγκύρα, 'τής Κάοολος Μπράουν. Τό ο-ττου- 6έχοντο τάς ύποκριτικάς διαδεβαι-
άλλά στή Νέα Ύόρκη. Καΐ κάμνουν Ι (Συνεχεια είς την - τν σελίδα) ώσεις τού έκπροσώπου των διά τό
ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ
Ή "Εφημερίς μας έν τη μερίμνη της νά ονμβαλη, και κα- ι
τα τρόπον θετικόν, είς την στέγασιν των αναγνωστών τού διά |
τής εξευρέσεως καΐ δ.αθέσεως είς αύτούς οίκοπεδων καταλλη- |
λον πρός τούτο, υπό έξα,ρετικώς εύνο'κούς δρους, κατώρθω¬
σεν ώς νγωστόν, νά καταστήση ιδιοκτήτας προνομ.ουχων,
ττράγματ., οίκοπέδων είς τούς υπό 'ίδρυσ.ν συνοικ.σμους «Φο'-
νιξ «Αΰρα», «Σταμάτσ* καΐ άκτή «Μεγάλο Πευκον» πολλους
ΘΑ ΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΔΙΑ ΚΛΗΡΟΥ
άπό τούς αναγνώστας τού, εύνοηθέντας άπό τόν κλήρον. "Η-
Βγ ευρίσκεται είς την ευχάριστον θέσιν νά προαναγγείλη, δτι
επέτυχε νά εξασφαλίση αποκλειστικώς, διά τούς αναγνώ¬
στας τού, αριθμόν οίκοπέδων, κατ' επέκτασιν των οΐκισμών
Σταμάτας καΐ άκτής Μεγάλου Πεύκου. Τα οίκόπεδα ταυτα
συγκεντρώνουν μεγάλα πλεονεκτήματα καΐ θά διατεθοϋν υπό
δρους λίαν συμφέροντας.
Α') ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΤΑΜΑΤΑ καΐ *1ς τό κεντρικώτερον οτγ·
τοΰ ώραίου πρςκτστείου (έττι τής άσφάλτου, παρά την
αεϊον τοϋ ώραίου πρςκτστείου ( ης φ
κεντρικήν πλατείαν είς την αφετηρίαν των λεωφορείον) περ.
τγτ 20 οίκόπεδα των 600 περίττου ττήχ. καταλληλα διά κατοι¬
κίαν καί καταστήματα. Νερό δφθονο έντός των οΐκοττεδων.
Ποόο δρχ 20—30 κατά πήχυν. Τό Υλ της άξ.σς, ττροκαταβο-
λή Τα ΰπόλο.πα είς 20 μην.αίας δόσεις. Πρόκειτσι περι ττρα-
γΐατ.κης εύκα,ρίας, διότι ή άξία των οίκοπέδων θ άνατ.μη-
Βή συντόμως.
Β') ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΕΥΚΟ, είς ελαχίστην ό-όστα-
σιν άττό την άσφαλτοστρωμένην οδόν, ττερΐ τα 80 οίκόπεδα
των 1200—1800 ττηχεων. Πρόσοψις έττι 450 μέτρων είς την
Βσντελωτήν καϊ δροσόλουστον άκτήν τοΰ χαρωττοϋ Σαρωνι-
"Αφθονο άρτεσιανό νερό έντός τοϋ κτήματος καΐ διά
κου.
μόνιμον εγκατάστασιν. Πρός δρχ. 7 κατά πήχυν. Προκατσδο-
Νή άπό 1000-—1500 δρχ., αναλόγως τοΰ μεγέθους τοΰ οΐκο-
αέδβυ. Τα ΰπόλοιπα είς 30 μηνιαίας, μικράς, άτόκους δόσεις.
ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ & ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ
ΤΟΥ "ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,,
'Υττοοολή αΙτήσεων μέχ,ρι 15 Ίουνίου. Διά ττερισστέρας ιτληροφορίας ό—ευθυντέον είς τα γραφεΐα μας.
νων.
ύποκύψωμεν είς τόν εκβιασμόν, οί
Τορρηδες ήρχιζαν ανοικτόν πόλε¬
μον. Άττέβαλλθν τό ττροσωπείον.
"Εδειχναν τάς ττραγματικάς των
διαθέσεις. Νά παρασύρουν την "Αγ
|*υραν είς ενεργείας ττερισσότερον
τταρακεκινδυνευμένας δέν τό κατώρ-
|θωσαν. Ή σττάθη τοΰ Δαμοκλέους
αττειλοΰσε τούς Παντουρανιστάς
Διέτρεχαν τόν κίνδυνον διαμελι-
σμοΰ. Δέν άττέμενε ττλέον είς την
δολίαν Άλβιόνα, παρά νά εμφανι¬
σθή ή ιδία είς τό ττροσκήνιον. Νά
ΐ'αττοκαλύψη τό άληθινόν της ττρό-
σωττον. Νά δείξη τα χαρτιά της.
Νά άφίςτη τούς κομπάρσους είς τό
ήΐμιίφως Νά ιδούμε, ημείς οί "Ελ¬
ληνες, άλλά καΐ ή ανθρωπότης ό-
λόκληρος, ότι ό ίμπεριαλισμός εί¬
ναι απιστεύτως άδίστακτος. Ίκα-
νός δι' 6λα. Διά ττάσαν δολοπλο-
κίαν. Διά πάσαν σκευωρίαν
*
**
Βεβαίως, ό αγών έκόπασε πρός
στιγμήν είς την αΊματάορεκτον με¬
γαλόνησον Άλλά δέν κατέπαυσε
τελείως, Συνεχίζεται είς την 6ρε-
ταννικήν ττρωτεύουσαν. "Υπό άλλην
βεβαίως μορφήν. Καΐ δχι μεταξύ
'Ελλήνων καΐ ίμττεριαλιστών,τοθ ό-
λοκληρωτικοΰ άποικιακοΰ πνεύμα-
τος Διεξάγεται τώρα μεταξύ με-
τριοπαθών καΐ αδιάλλακτων Συντη-
ρητικών. Μεταξύ άφ' ενός έκείνων
οί όποΐοι — όπως ό Χάρντιγκ —
όνειροβατούν καΐ φαντάζονται δτι
θά συντρίψουν τελικά τό ενοττλον
άπελευθερωτικόν κίνημα καΐ θά
κλείσουν διά τής 6ίας των δπλων
τό Κυττριακόν ζήτημα. Καΐ άφ' ε¬
τέρου μεγάλης μερίδος τού κυδερ-
νώντος κόμματος, ή όποία εΤναι
ττερισσότερον κοντά είς την πρα-
γματικότητα. Βλέπει μέ τρόμον
είς ποίον άδιέξοδον εφερε την Αγ¬
γλίαν καΐ πού άπειλεΐ νά την οδη¬
γήση είς τό προσεχές μέλλον ό
άδιάλλακτος, ό ακριτος ίμπεριαλι¬
σμός των Τόρρηδων τής Έπιτρο-
ττής τοΰ Σουέζ. Δέν διαφωνοϋν α¬
σφαλώς είς τα βασικά σημεΐα των
αϋτοκρατορικών έπιδιώξεων τής
πατρίδος των αί δύο άντιμαχόμβ-1
στοιχειώδους αντιλήψεως — πού
έδειξαν αί ττροηγούμε/.τιι Κι/βερνή.
σεις των Συντηρητικών εις τό Κυ-
ττριακον θέμα.
Ύποδάλλονται είς οικονομικάς
θυσίας. Άλλά καΐ ςίς θιχτίας αΐ-
ματος, αί όττοΐαι ϋΐτολ3γίζονται
είς πολλάς εκατοντάδας νεκρών
καΐ άναπήρων άπό τα τραύματά
των. ΟΊ ψευδεΐς άριθ;ΐοΐ πού 6δι-
δεν ό στρατάρχης τού ίμπεριαλι.
σμοϋ διά τάς απωλείας των όμο-
εθνών τού δέν ήιμτοροΰν νά άττο-
κρύψουν τό δράμα πολλών — ό-
λονέν περισσοτέρων — οίκογενει-
ών είς την Αγγλίαν, πού χάνουν
τούς ίδικούς των ?ΐς τόν άδικον
πόλεμον κατά τής ελευθερίας των
Κυπρίων. Άλλά τό ζήτημα τό νρ-
νουν καί άττό τής διεθνοΰς τού
ττλευιράς δσοι άπό τούς Συντηρη-
τικούς λογικεύονται. Διατί ιστώνουν
6τι ή έμμονή των Κυβερνήσεώντων
νά άγνοοΰν την κατάστασιν ποΰ
έχει δημιουργηθή είς ττίν Άνατ.
Μεσόγειον — καΐ «ίδικώς μέ την
Κυτφΐακήν έμπλοκήν — ττροεκάλε-
σε τεραστίας ζημίας είς την χΪΛ.
ρσν των. Πραγματικάς καταστρο¬
φάς. Ή άδιαλλαξία, ή τύΦλωσις
είς την προάστπσιν τού γοήτρου
τής αΰτοκρατορίας καΐ μερΐκών έ-
γωιστικών οίκονομικών συμφ€ρόν-
των, έστοίχισε πολύ άκριδά. Δυσ-
ανάλογα ττρός τό κέρδος πού θά
άπεκσμ'ίζετο τυχόν άττό ένδεχομέ-
^ην έττι κράτησιν των αντιλήψεων
τού Χάρντιγκ ή τής Κοινοβουλει».
τικής ομάδος τοΰ Σουέζ. "Αλλωσ-
τε -τταρομοία έτπτυχία τού στρα-
τάρχου καΐ των ολοκληρωτικήν με-
θόδων τού θεωρεϊται και άττό αύ-
τούς τους Βρεταννούς — έκτός
φυσικά μεταξύ των αδιάλλακτων
Τόρρηδων — ώς τελείως ττροολη-
,ματική. Δέν διακρίνετο) κάν είς
τόν όρίζοντα. Ή άττοφασιστικότης
των Κυττρίων καΐ ολοκλήρου τού
Έλληνικού κόσμου είς τό ζήτημα
τής αύτοδιαθέσεως δεν άμφισβη-
τεΐται οϋτε μεταξύ των μετρ'οττα-
θών κυοερνητικών είς τό Λονδίνον.
Παρά τάς περΐ τοΰ άντιθέτου δια¬
δόσεις καΐ διαιβεβαιώσεις τής ά-
ποικιοκρατικής προπαγάνδας. Κα-
νεΐς άφανάτιστος Βρεταννός δέν
πιστεύει ότι θά καμφθή ποτέ ή
μαχητική διάθεσις τής ΕΟΚΑ. *Η
ότι θά τής λείφουν ττοτέ τα ύλικά
μέσα καΐ οί άγωνισταΐ διά νά συν¬
εχίση τό άττελευθερωτικον κίνηιμα
είς περίπτωσιν ττού δέν θά επέλ¬
θη τελικώς συμφωνία διά τό Κυ-
πριακόν. Άπό την πικρόν πείραν
τής γειτονικής Μρλανδίας καΐ τής
Παλαιστίνης, άπό τόν πρόσφατον
καΐ τόν παλαιόν άνταρτοττόλεϋθν
των άττελευθερωτικών κινημάτων
είς όλον τόν κόσμον, άττεκόμισαν
την βεδαιότητα, δτι ή κατοχή ξε-
νων εδαφών άττό ίμττεριαλιστικάς
Δυνάμεις ΰπονομεύεται ττάντοτε
καΐ είς τό τέλος καταρρέει. Ό ττό-
θος τής ελευθερίας των ύττοδούλων
λαών καΐ ή άκατάπαυστος φθορο-
ποιός άντίστασίς των είς τόν ά-
ποικιοκρατικον ζυγόν έττενεργοΰν
σάν άκατανίκητο σαράκι.
Α
Αυτήν την διαρκή εξάντλησιν
των δυνάμεων τής Αγγλίας είς άν-
θρωπίνας ύπάρξεις καΐ είς χρήμα,
είς γόητρον καΐ είς ψίλους — αυ¬
τήν την πολύττλευρον αίμορραγίαν
τής πατρίδος των — θέλουν νότ
την σταματήσουν είς την Κύπρον
οί μετριοπαβεΐς άπό τούς Συντη-
ρητικούς. Βλέττουν τό συνεχές φυλ
λορρύη(μα των ψηφοφορων τού κόμ¬
ματος είς όλας τάς επαναληπτικόν
εκλογάς δουλευτών — πρό πάν¬
των τάς τελευταίας — καΐ τρέ-
μουν κυριολεκτικώς διά τό πολιτι¬
κόν των μέλλον. Τό ονηλεές σφυ-
ροκόπημα ττού τους κάμνουν οί
σοσιαλισταί άντίτταλοί των τούς
έμβάλλει είς ανησυχίας, Ή άχρή-
στευσις τής νοτιοανατολικ,ής πτέ-
ρυγος τού ΝΑΤΟ καί τής Βαλ-
κανικής Συμμαχίας μέ την εκτρά¬
χυνσιν των σχέσεων μεταξύ "Ελ¬
λάδος καΐ Αγγλίας - Τουρκίας
δημιουργεΐ διά την Συντηρητικήν
Κυβέρνησιν τεράστιον μειον6<τημα έναντι των αλλων Δυτικών Σι/μμά- χων. Καΐ κυρίως των Ήνωμ. Πολι- τειών. Παρ' δλους τούς συνεχεΐς ττανηγυρισμούς τού Λονδίνου διά τα άττοτελέσματα των άγγλοαμε- ρικ-ανικών συνεννοήσβων διά τήκ ΑΛέσην Ανατολήν, ή πραγματικό¬ της δέν ά—οκρύπτεται. Ό κ. Μακ¬ μίλλαν προσεπάθησε νά καθησυ- χάση τόν πρόεδρον Άιζενχάουερ διά τό Κυττριακόν καΐ διά τόν Λί- δανον ή την Συρίαν γενικώτερα. Ασφαλώς δέν έλαβε καμμίαν έ- ξθυσιοδότησιν έν λευκώ. Ή ττιρι. οχή τή<; Άνατ, Μεσόγειον 64ν ί-
,λλο-
___ · θηκτκ ' ν ι^*ης4
ΟΣΦΥΓΙΚΟΣΚΟΣΜ
Γ.Τ ,;Χ 30όν Α*3. ΦΥΛΛΟΥ 1426
ΑΘΗΝΑΙ
ΚΑΙ ΤΒΜ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤδΝ
ΚΥΡ1ΑΚΗ 25 ΜΑΙΟΥ 1958 | ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
|
^^
ΤΙΣ ΠΤ ΑΙ ΕΙ;
ΓΡΑΦΕΙΔ -1ΥΠΟΓΡΑΦΕ1Δ
0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 60 — ΤΒΑΕΦ. 527-126
Τού κ. ΜΙΧ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
εχ'νβήσεις κ«ί συνειργάαδη με¬
τ» της Ακρας Λεξιάς. Μετέ-
σχε μαλιστα τής συγκεντρώοε-
4*5 των αδιάλλακτων
Εί; προηγούμενον
μίυ έγραφα δτι β κ. 2©φο-
Χλπ$ Βενιζέλος κατέφερε, διά
των άλλεααλλήλων παλινωδι-
ί>ν τβ», καίριον ^ λ ή-
ν μ α, κατά τβΰ Ιατορικοΰ
Κβμματβ;, τβ οποίον ίδρυσεν
έ Μέγας πατήρ τβυ. Είμάι κα-
κηιν τβύτβυ, ύπβχρεωμένβς
η βερ», μέ πβλλήν μβυ λύ-
-Π» είς τβ φώς τής δημββιό-
τπτβξ γνωοτά κα'ι «γνωστα
άπβδεικτικά των β -
Ό αγών διά την Κύιτρον είς Αμερικήν
ΠΩΣ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΩΜΕΝ ΟΛΟΙ
ΤΟΝ ΕΘΝΑΡΧΗΝ ΜΑΚΑΡΙΟΝ
ΤοΟ είς Ν. Υόρκην συν€ργάτου μας κ. Δ. Καλλψαχου
Η ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΙΣ
Άρθρον τοϋ παραιτηθέντος Είδικοΰ^Συμβούλου παρά
τη Προεδρία Κυβερνήσεως επί τριετίαν καί επισή¬
μου διπλωματικόν Ραδιοσχολιαστοΰ έπίτοΰ Κυπρι-
ακοΰ μέχρι πρό τινος κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΪΡΝΑΡΑ
Ό ϊμττεριαλισμός ούδε—ότε έ- μέλλον τής νήσου. Θά έπίστευαν ναι μερίδες των Συντηρητικών. Τό-
, Καλώς τον τον "Αλκη. Χαίρω Κύπρου
χ 5 η
«πβηειραθέντα &
θβλοςρβνήση τβν πα-
Τ'Ρ* τβυ, Ιωάννην
χειλη
!έκρΐ>μν.'ζε „* Εξέγερσις καΐ ή κατα- Γω,κοΰ
' δί
Ι ε 8 ρ ί ω ν άπβτελεομάτων Π β λ υ ν α β' ν
•τηβ τχκτικής την βπβίαν εύ- "Ιόευσε &/·η/ύτ*^ "-"έ* ν
■ τα τβν Θάνατβν τβΰ "Ι- των ^ΒενΚ,χΙν **» ^"Τ*
,_. τβΰ Κόμμ*το5, ήτο, άπβ ρων,, £?τήνΤγ,σΧν'£?·*
» ετβυς 19% μεχρι σημερον Τ.-τεδίωξε παρά τ«ΰτ« ™ί ··
{-ομβσεν έν ,τροκειμενω ό ' πέτυαε αετά τιν*νΛ~ ~
ίΝτερβτβκβς υιός τβυ. | συνϊϊνε&Γ"Λ?Γ5!^?
λοοί.
— ΤΙ άλλο λένε, Άλκη;
— Πολλοΐ λένε ότι
οί έν Ελλάδι ύττεύθυνοι
Κυπριακό Άκο
λουθοΰν γραμμή άψυχολόγητη Δ
«ριβεν ώς διάδοχον τβυ, εις
την ήγεσίαν τβΰ Κβμματος,
τόν άειμνηστβν ©εμιοτβκλήν
Σοφούλη ν, έηϊ τής κεφαλής
«5 έιτοίβυ έτβποβέτησε μάλι-
οτχ τότε έ π ι δ ε ι κ τ ι-
χ ώ 5 τβν μαύρον μετάξινον
οκβΰφον τβυ.
Μετά την άίτβτυχίαν τβΰ
χινήματβς τβΰ 1935 καΐ την έξ
Έλλάύος απομάκρυνσιν τβυ,
ί Μεγαλβυργβς Έβνάρχης ά-
νεγνώρισε πρώτβς οτύτβς ώς
έ ρ ι ο τ ι κ β ν ήγέτην των
Φιλελενδέρων τβν Σάμιβν Έ-
δνικον άγωνιατήν, δι' έπ«νει-
λημμένων Ι δ ι β χ ε ί ρ ω ν
ίτιοτολών τβυ, τινές των 6-
«ίων ευρίσκονται είς χείρας
μβυ, λόγω τής τότε θέσεώς
μου ώ; Γενικοΰ Διευβυντβΰ
κϋ Πολιτικβϋ Γραφείβυ νβϋ
Άρχπγβΰ τβϋ Κόμματβς.
όμως οχι πβλλβΰ χρβνικοΰ δι-
«στήματος —Ββη6ούμενβς ύπ©
τβΰ Πέτρου Λεδαντή καΐ μερι-
κών όΈλλων, έκ των προσχω-
ρηβάντων βραδύτερον είς τβν
αυναγερμβν, Φιλελευθέρων ά-
ποοτατών — κατήργησεν α ύ-
Θ α ι ρ έ τ ω ς τβν ©. £©-
ςρούλην έκ τής ήγεαίας τβϋ
(Κόμματβς καί ■αΰτΛχινεκηρύχΒη
είς αρχηγόν.
Τβ πραξικόπημ-
τ;ΰ κ. Σ. Βενιζέλου έ/τίκρανεν
είς έ»βμόν άφάνταατον
τβν έξ ιδιοσυγκρασίαν ά λ ύ-
V
ι ί τ β ν καΐ ψ ύ χ ρ α ι-
μ ο ν £ άμιβν ήγέτην καΐ έ-
πετάχυνε τβν βάνατόν τβυ.
Τα δάκρυα ήσαν τελείως ά-
γνωστα είς τβν ή ρ ω ι κ ό ν
0. Σβφί-ύλην. ό βποΐβς είχεν
ώς γνωστόν, κατεδικάσθη είς
εάνατβν ύπβ των Τούρκων,
διά τβΰς αγώνας τβυ πρβς
ίχ
τβϋ
τ β ν οώτβ γεγβνβς άπβ&ει-
τής δημβαιευομέ-
φωτβτυπίας έπι-
φακέλλου ιδιβχείρου
τού. Ό ©εμιοτβ-
£βφβΰλης αλλωοτε άνε-
ώς Άρχηγβς των Φι-
ό μ β φ ώ ν ως,
"ιο τής προελββΰσης έκ
6α»λί:υτικών έκλβγών
Μ*ρτιβυ 1936
*Π$ «μάδβς τοΰ Κβμματβς καΐ
τής παμψηφίας τβ ΰΦιλελευ-
ίερου λα«·ΰ.
Ό κ. £οφοκλής Βενιζέλος.
ίλδε παρά ταΰτοι είς την Έλ-
λά<5«, μετά την εκλογήν τβϋ Ο. Σοφούλη ώς άρχηγβΰ των Φι- λελευβέρων καΐ Προέδρβυ τής καί εζήτησε νά άνα- είς την Διβίκηαιν τβΰ Ό μεγάθυμβς καΐ ; Σάμιος ήγέτης— ύπβπτευβμενος τα έλατή- τβΰ αΐτήματβς τβΰ κ. £βφ. βενιζέλβυ — εδέχθη τότε την ί>·ο6ληβεϊααν, ΰπβ τύπβν πρβ-
άξίωοίν τβυ, καΐ τβν
ώς συνεργάτην
»ί$ την ήγεβίαν τβΰ Κομμα-
Τ*ί· Τή είαηγήοει δέ τβΰ ύπβ-
ίχινβμ'ένβυ, προσέλαβεν ώς
ί.νϊργάτην επίοης καΐ τόν ά-
«μνηοτβν Κωνσταντίνβν Γκό
τ»ην, έντιμότατβν καΐ ίιακε-
χριμένον πβλιτευτήν, μετά
«υ έπβίβυ βτενοΐ μέ συνέδεον
5ΐ3μ«ί, λόγω τής μακράς ΰπη-
Ρίαιας μβυ ώς Νβμάρχβυ 'Α-
Χ«"ι*,
Μετά τβν θάνατβν τβΰ τό-
Τί Πρω&υπβυργβΰ Κωνσταντι-
♦«» Δεμερτζή καΐ την άνάλη-
*',ν τή πρβεύρίας τής Κυ6ε?-
νΠο«ως ί,ηβ τοΰ Ιωάννου Με-
!"?«, ό ν., ϊοφβκλής Βενιζέ-
% εύρίοκετο είς ουνεννβή-
!.£1ί μετ" αύτβϋ, διά την κηρν-
>1ν νΐκρατβρίας, μέ τβ πρό-
τής παρβυαίας κβμμβυ-
£βυλευτών είς τβ Κβι-
καΐ τής διατβφάξε-
τάξεως είς την
" ύπβ στβιχείων
Άριοτερά^.
ι εκηρύχθη Ι^εν ή ί«κτ«·;
! την 4ην Αύγβύστβν τβ1*
έ Ιωάννης Μεταξάς β·
πβέτησε την πρβς τβν κ.
ν βενιζέλον δοθείσαν
την κυβέρνηοιν, γεγο-
» ηνάγκασε τβΰτβν να
έξ Ελλάδος.
9* » 2. 4ν Ελλάδι κατοχηί, «
ύ>*ι Ι, «^«λής Βενιζέλβς παρέ-
>Ί Κ ν'ν «>ί τ6 4ξωτβρΐκόν. Λ^ν
V
Ι^οτη συνβπ&ί τάς ταλαιηω-
(ι 1 5 Χα' τβί»ς κινδύνβυς. τβϋς
* «"οΐους διέτρβξαν ό ©εμιστβ-
πς ϊβφούλης καΐ οί αλλβ»
άρχηγβί, πβύ παρέ-
""· Έκ τβύτων μάλι-
ι., ί!,τβυ' ύη« τβ
^ *?ενον νήοβν
Έκ τ
,έ άείμνηστος
ακόλς άπε«ίωοε, ου
« των κχκουχιών τας ο-
ί»ηέοτη, κατά την έκτβ-
ύ τβΰ δικτάτορβς,
τού Αΐγαιβ^·
την άπελευθέρωαΐΛ
* Βενιζέλος
την Έλλάδα
ώς
τβδ Κόμματβς των
διότι είς την
ϊβφβύλη τβΰ 1945
μεριχβί
μη ύ
, απελευθέρωσιν τή; γενετειρας
ι τβυ. "Αμα δμως έπληρβφορήθιι
την υπό τού κ. Σ Βενιζέλου
πραξικοπηματικήν
υφαρπαγην τής «ρχηγίας τβϋ
Ι Κβμματβς, έ&εαδη άπομάβσων
τα δάκρυα αβϋ έγέμιααν τβύς
*φ3αλμίύ; τβυ. «Καΐ ό «ω,ρα-
κως μεμαρτύρηκε καΐ άληθινη
εστίν ή μαρτυρί« οίΰτβϋ».
Τ Ηλθεν επ<ειτα η σειρά τβϋ στοατηγβϋ Νικβλάβυ Πλαοτή- ρα, πβϋ τβΰ έ ψ η α ε τ β Ψ ά ρι α τ ά χ ε ί λ η» κα¬ τά την χαρακτηριστικήν φρά¬ σιν την βπβίαν μετεχειρίσθη β άείμνηστβς Άρχηγβς, βταν, είς τβν εξώστην τής έν Κηφι- αία κατβικίας τβυ κ. Άρδανι- τάκη, μβύ διηγήθη τα ψυχικά μαρτύρια πβΰ υπέστη, άπβ τάς παλινωδίας τβΰ σημε- ρινβύ αυναρχηγβΰ των Φιλε- λευβέρων. "Οσα βραδύτερον ύπέστησαν --καΐ έν συνεχεια ύφίστανται μέχρι σήμερβν τβ κόμμα των Φιλελευϊέρων κα'ι ό κ. Γεώρ- γιβ; Παπανδρέου, άπβ τάς πα- λΐμέβυλΐας τβϋ κ. Σοφοκλί} Βενιζέλβυ καΐ τάς έκάστβτε έρωτβτρβ-ίας τού μέ την "Α- κραν Δεξιάν καΐ την Ευνβιο- κρατίαν, είνκι τόσον πρόαφα- τα καΐ πααίγνωοτα, ώστε θεω¬ ρ ώ περιττόν νά τα άναφέρω εν λεπτβμερείβ(. Άρκβΰμαι μόνον νά ύπενθυ- μίοω είς τού; "Ελληνας, πβύ μβύ κάμνουν την τιμήν νά δι- α&αζβυν τα ^ρ£ρα μβυ, βτι 6 κ Σ. Βενιζέλβς επειοε, κατό¬ πιν έ π ι μ β ν β ν π*ρ«κλή- ίεώς τβυ, τβν κ. Γ. Π%παν&ρέ- ί.υ νά εισέλθη, μέ την κβινο- ββυλευτικήν τβυ όμά§α, ώς ίυναρχηγβς είς τβ Κόμμα των Φιλελευβέρων. Ενεφανίσθη κατόπιν υτρό τβΰ αυνελθβντος είς το διέατρον «Κεντρικόν» Συνεδρίβυ τβϋ ιΚβμματβς κ«ΐ έν μέσω γενικής συγκινησεως, ΐδήλωσεν βτι άποχωρεΐ τή{ πβλιτικής και άφίνει την ά?- χηγίαν είς τόν κ. Παπανδρε- βυ. ^~ Έπανήλβεν έν τβύτβις μετ όλίγβν εΊς την Έλλάδοτ και χωρΐς κκμμί«ν άπβλύτως «Ιτίαν, ηρβοεταιρίοβη μερικβύς Φιλελε·υ£έιρβυς δβυλβυτάς κ«ι Ίδουαε τβ Κόμμα «τής Φιλε¬ λευθέρας Δημοκρατικής Ενώ¬ σεως». Μετά παρέλευσιν όμως περίπβυ έτβυς β κ. £βφβκλή$ Βενιζέλβς ήνωσεν έκ νέβυ την όμάδα τβυ μέ τβ Κόμμα των Φιλελευθέρων, τβΰ βπβιβυ «- νεκηρύχβη πάλιν συναρχηγβς. χάοΐς είς την εύπιστιαν τού κ 'Γεωργίβυ Παπανδρέου, εις τον όποϊβν τα παθήματα δεν έγιναν μαΒήμοττα. Κατέστη τοι¬ ουτοτρόπως ό κ Παπανδρέου >ΐχμάλωτβς τβύ κ. Σβφβκλη
Βενιζέλου καΐ ευρέθη πολλάκις
έν άδυναμία νά άκβλβυθήση
την κατά την γνώμην τβυ εν¬
δεδειγμένην αθβναράν
τακτικήν, επί α β 6 α ρ ώ ν
,έίνικων ζητημάτων έσωτερι-
/ής καί ίξωτ&ρικής φύσεως,
λόγω άσυμφωνίας τβΰ βν τη
ήγεσία τβύ Κόμματβς ουνα-
ώέλφβυ τού.
Ή άλλβπρόσαλλβς.
τακτικη *ήν όπβίαν ό κ. Σβ-
φβκλής Βενιζέλβς έςρτιρμβ^εν
εί; την πολιτικήν τού σταδιβ-
δεβμίαν, άπΐτελεσβ, κ α τ «
κ β ι νήν βμβλβγίαν,
την χ ν ρ Ι μ τ έ ρ « ν *Ι-
Θά μειδιάσουν τα
τού ήρωικού Έθνάρχη μας;
■— Έκεΐνο ττού μέ εύχαριστεΐ
ιδιαιτέρα είναι τούτο: Παρακολου-
θοΰν δλοι αύτην την νέα, την τόσο
έπίκαιρη, την διαφωτιστική δημο-
σιογραφική έξόρμησι. ΕΤναι πολύ
ένδιαφέροντα τα ζητήματα Καΐ γί-
νονται ζωηρές συζητήσεις. Άκούεις
δλων των λογιών τίς γνώμες Μερι-
κοΐ λένε δτι δέν θά γίνη, πάλιν τί-
ποτε είς τόν Όργανισμό των Η¬
νωμένον Εθνών γιά τό Κυπριακό,
έφ' όσον δέν έχομε μαζί μας την
Άμερική Μερικοΐ καταφέρονται ε¬
ναντίον τοΰ Σταίητ Ντηπάρτμεντ,
τ-ού φιλοτουρκίζει μέχρι σκανδά-
λου. "Οτι πίσω άπό τό Ύπουργεΐο
είναι ό θλιδερός ό Ντούη, ό οποίος
κυβερνά Άρεσε ττολύ έκεΐνο ττού
έγράψατε δτι γίνεται άγοραπωλη-
σία «διά την τιμήν τού τετιμημέ-
νου» καί, ώς έκ τούτου, σταυρώνε-
ται ή Κΰττρος Σταυρώνεται καΐ ή
Έλλάδα, καθ" δν τρόττον έσταυρώ-
θη άπό τούς τταρανόμους ό Δίκαι-
ος. Ό Λυτρωτής τού κόσμου "Οτι 'φιλοτούρκων
και πάλιν έν είκοστζ) αίώνι καΐ μέ-
ση Άμερική (πού λησμονεΐ τάς θε- τρόπολη τού Νέου Κόσμου
μελιώδεις αρχάς καΐ τα ίδανικά τής Ι-α ϊ..~ζ------·. _ .
κραυγή τής δημοσίας γνώμης τού αύτά ύττέρ των δικαίων τής Μεγα-
Άμερικανικοϋ ΛαοΟ. Στίς Δημο- λονήσου, Έλληνικής άπό καταβο-
κρατίες δέ Κυβερνήται είναι οί λής κόσμου, είναι — σοΐ τό ξανσ ι^
'*°™"σον· ό οποίος παρακάθηται νήσεωςΓ^
οτιιΐΓοον γιγ την ΑΚΛ Βουλή Λγ Ιι Λ
τουλάχιστον μέσα είς
κυ6ερνούο-αν πάν- σια τής Κοινοττολιτείας, υπό μίαν
είζ την "Ανω Βουλην, ώς Τοτε οί άποικιοκ,ραται μαζΐ μέ τα 'οΙανδιγτΓθτε μορφήν Άλλσ τα λάβη
όουλυτον, ήτο ίσως ή μό- 'ν,ίσθαρνο: άλλοεθνή όργανά των | άδλλξΐ ύ Ήτε καί
Ιτονίζω — τυπωμένα είς την Λευ-
κοοσία άττό την Έθναρχία. 'ΚαΙ είς 5
φταΐνε καϊ την Άθήνα άπό την Έλληνική Κυ- Ι
όϊ έν ε^λΛάδι ύττεύθυνοι ττού δέν δέρνησι. Ή διαφορά αυτή είναι ση-
γνωρίζουν νά κάμνουν νοήμονα ττρο- μαντική διά τόν νοήμονα Άμερικα-
τταγάνδα διά τό Κυπριακό Άκο- νικό κόσιιο.
5ίς Τ°
Κόουλυτον, ήτο ίσως ή μό- Ίμ,ίσθαρνα άλλοεβνή όργανά των.
ινής απάντησις ττού """
Άλλ' ό γκαγκοτερικός έκ6ια-
σμός δεν «επιασε», Δέν άττέδοσε
Βρεταννόν συντηρητικό·ν
μεγαλονησου.
νικό κόσμο.
Ι
—- Λοιπόν, "Αλκη, ττονεμένε άς .ση τίιν έπιτυΧίαν τΐς, Νά κάμη τό
ί ά ί έδ παν διά νά μί) ικαν0ΤΓ0ΙΠθΠ ό προ
Εκτοτε κάθε ενεργεια τής Κυβερ- 'τά άττΌτελέσματα 'ττού επερίμεναν
■' -— τού Λονδίνου άπέδλεττε νά ]ο| σύγΧΡονοι γκάγκστερς τής αί-
σχράς διττλωματίας. ΟΊ μικροΐ Μα¬
κ ια6έλη6ες καϊ οί άττοτυχημένοι
Μεττερνΐχοι τής συνωμοσίας τού ά-
τήν κίνησιν των Κυττρί-
ων πρός αΰτοδιάθεσιν, Νά ΐματαιώ-
γμμή ψχγητη Δι | Λοιπόν, Αλκη, ττονεμένε άς . ΐς, μη ______^..λ_, ..^_____.____^ _____
συτο δέ καί είναι άκαρττη ή ττροσ- συνεχίσωμε γιά τίς έκδόσεις των ιπαν διά νά μί) ικαν0ΤΓ0ΙΠθΠ ό προ- 1-ο,κ,ακ.ού ίμττεριαλισμοΰ καί τού
παθειά τους νά δημιουργήσουν εύ- Αμερικανών φιλελλήνων ΕΤναι επί- ,αιών'°ζ πόθο<; ένί>ζ λαού να ^^ παντουρανικού έπεκτατισμοθ έ'μει-
νοική κοινή γνώμη στήν Άμερική καιρες. Οί άντίπαλοι τότε τής 'Ελ-,ΊΥ·""1/^ έλευβερ·αν_τού. Ή 6ρε- |ναν «στά κρύα τού λοντροΟ»._ Δέν
με έκδόσεις προπαγανδιστικας φυλ- λάδος ήσαν οί Άγαρηνοί, ττοΰ έπε-
?αδιων τυπωμένων στήν Αθηνά δίωκαν την ττλήρη έξόντωση τού
Ιο «ίςενο αυτο ττροπαγανδιστικο Έλληνικού ττολιτισμού τής χώρας,
έμττορευμα» πηγαίνει χαμένο, καί- Ήσαν καΐ οί ΰαινες, οί Βούλγαροι
τοι το έμπόρευμα αύτό εΤναι ττρώ- ΟΊ Άγαρηνοί καϊ πρό ττάντων οί
της τάξεως. Εϋσυνείδητο. Άντιθέ- α'ιμοβόροι οί Βούλγαροι__πού άμ-
τως, οί Άγαρηνοί, πού έμερίμνη- φότεροι είναι γεννήματα τής ιδίας
σαν και τό 1949 συνεστήθη ή Ά- Μογγολικής Φυλής — *■■-■
μερικανο — Τουρκική Έταιρεία
εκαμναν
προπαγάνδα στήν' ΆμερικΓ^αΐ
τού
ττροπαγανδίζουν καί δ.αφωτίζουν ττροσπαθοΰσαν νά φανοΰν ώς άκα- χως «λονι<ομενης θέσεως της εις την κοινή γνώμη τής Συμπολιτεία κα πρόβατα, είς δάρος των Έλλή- Την, Μέση'ν ΑνατολΐΤΛ τ~·"----- ΰττό την αίγίδα των Αμερικανών νων —Λ.τ.™ - -ί—-------" φίλων των. "Ολες οί έκδόσεις των ' Λοιπόν "Αλκη, γιά δές αυτή την ΦΐλθΤθύθΚων τιπτΛιι/μ,τγυι Χ... -ί- ίνΚηπι τΛ.. Λ««,~,.....ί___ ΑΛ.\.. παντουρανικού έπεκτατισμού έμει¬ ναν «στά κρύα τού λουτροθ». Δέν ταννικη άττοικιοκρατία, άττοφασι- 'ί—|κν—ον. >η έλληνική -Γτροειδοποί
σμένη νά μή υποχωρήση είς την 1—^—-,— πρί,ς τούς διαφόρους Ζορλού
ττίεσιν των 'Ελλήνων, ΰπερησττίζε- ■
το 6ήμα πρός 6ήμα τα άνομολό-
γητα Ιμττεριαλιστικά συμφέροντα.
Δέν ήτο έττπθετική. Άκολουθοϋσε
τακτικήν ώμυντικήν, Ζητοΰσε νά
κερδίση χρόνον, Νά όργανώση κα-
καί Κιουτσοΰκ. ότι τα γεγονότα
τής Κωνσταντινουπόλεως θά ώδη-
γοΰσαν είς άττομόνωσιν καί κατα-
[στροφήν διά την Τουρκίαν, εάν δέν
μετέδαλλεν αυτή ττολιτικήν καί
δέν έσταματούσαν άμέσως αί ττρο-
κλήσεις, ή σταθερά στάσις μας ά-
πέναντί της, ήιρκεσαν νά αντιληφθή
ή Αγκύρα ότι 6έν ευρισκόμεθα είς
τής άδιαλλαξίας τοϋ κ. Ήντεν και
ή προφανής άτΓθτυχία της κατά τό
παρελθόν τούς έπεισαν: Πρώτον,
είναι δυνατόν νά συνεχισθή
έττί μακρόν ή τυψλά δυναμική ττο-
λιτική, την οποίαν ιέκπροσωττεΐ είς
την Λευκωσίαν ό σατράπης τής ά.
ποικιοκρατίας, Τό Ιέγχε'ιρημα τού
'στραγγαλισμοΰ τής Κυττριακής ε¬
λευθερίας απεδείχθη πολυδάττανον
είς θυσίας αϊματος καϊ χρήματος.
Όσον καϊ αν πληρώνουν τεραστία
ποσά οί "Ελληνες της έπαναστα-
τημένης νήσου διά την αντιμετώπι¬
σιν των ύττερόγκων δαττανών τού
τριετούς ήδη άττοικιακοΰ πολέμου,
τόν οποίον τούς έττέοαλαν οί ίμ-
ττεριαλιστα. "Οσον καΐ αν άπο-
στραγγίζωνται άπό τόν πόλεμον.
"Οσον καΐ αν έχουν συνεχώς ΘΟ-
ματα κατά τόν άττελευθερωτικόν
των αγώνα. Πληρώνουν έν τούτοις
φιλοτουρκων τυττώνονται όχι είς εκδοσι των ώργανωμένων Φιλελλή-
την "Αγκύρα, άλλά έδώ είς την Μη-' νων. Διάδασε τόν τίτλο: «Έκθέ-
τρόπολη τού Νέου Κόσμου "Ετσι σεις τού Αμερικανικοΰ Έουθοοΰ
πολιτικο - οίκονομικοϋ τούτου πο-
λβμ,ικοϋ της μετώττου ήτο ή διαρ- Ι,ϊνέρνειαϊ της
κης κατοχή τής Κύπρου. Το κυρι- ίου κσ1 τοΰ έλληνικού πληθυ.
πολιτικόν μάλλον προπύρ- σ ^ τή
_πο- 'ά τέλ το0 1922. Ότι έχθρ.καί Ι
διαρ- Ιένέογειαί της «χτα τού Γκχτρισρ-
καΐ οί Βρεταννοΐ τταροατολύ άχρι-
Π .__ .- π-εΐσμα και τή; απίστευτον
ι κχτριαρ-, έλλειψιν κατανοήσρως ... άλλα κα;
η η
πρώην ττρωτευούσης Θά
ϋ ά
ιελιωοεις αρχάς κα. τα ,οανικα της Τ0 εμπόρευμά τους δείχνει ότι δέν ' Σταυοοϋ. Άναφορα! διά τάς ένερ- 'πθν ΤΙνσ. ^ΡθΥ^Ρωμα. ^ ε[*ε
Ελευθερίας κα. τοιο Ανθρωττ,σμου) ΕΪνα, «ξένο» Άλλά «ντόττ,ο» έμπό- Ιγείας των είς την Μακεδονίαν θρά- |·»φθορισμον_να Ιπηρεαζη τους λα-
κδιεαεοίσαντο τα ιαατια της 'Κυ- Όγ,,,,γ, „„·, ^;,,ΓΤ«, _______-..!„„,, ο«..___;_.. .■- _2.. .... ούς γυρω άπο την Ανατολικήν Με-
γ.όν της. "Ενα ψυχολογικόν τρό- έστθ1χιζαν άκρ,^ά είς τους άπαρ-
«διεμερίσαντο τα ίμάτια τής 'Κύ- ' ρευμα:
ττρου καϊ επί τόν ΐματισμόν αυτής
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ |
Άττό τής 3.5 58 ό άριθμός ι
τού τηλεφώνου τής εφημερίδος ·
μας είναι 527-126 άντ! 57-126 !
ώς ήτο. ·
τ'βαλον κλήρον» Δολλαριακόν «κλή¬
ρον» ! Καί χορεύουν οί άσυνείδητοι
«σντί πινακίων φακής»! Δέν κοκκι-
νίζουν δέ διότι έξέστησαν αυτών οί
Φρένες καΐ είναι άνερυθρίαστοι!
"Αλλοι λίνε έκεΐνο ποΰ έτονίσατε
καΐ σεΐς ότι, εάν ύπήρχε είς την
ζωή έκείνη ή άξιοθαΰμαστη "Οργά¬
νωσις των σπουδαίων Αμερικανών
ψιλελλήνων, δέν θά τολμοΰσε κανεΐς
αττό αύτοϋς τούς παζαρεΰοντας
«την τιμήν τοΰ τετιμημένου» καί
«διαμοιραζομένους τα ίμάτια» τής
τίαν τής δ ρ α
μ α τ ι κ ή
καταπτώοεως τβϋ Κόμματος,
τβ όιοίβν άνεδί&ασε την Έλ¬
λάδα είς τβν κβλβφώνα τβΰ
μεγαλείβυ καΐ τής δόξης καϊ
έπραγματβπβίησε τα τ β λ-
ιιηοότερα όνειρα τής
Φυλής »ΛΐΛν,.
Έπαναλαμ&άνω βτι, μέ ψυ¬
χικήν συντρι&ήν καΐ λύπην
άπερίγραπτβν έ-
γραψα βοα ανωτέρω εξέθεσα,
ώΐότι έπάλαισα καΐ έγώ καΐ ή-
γωνίσθην καθ" ολβν μβυ τόν
όίβν, κατά " ν"
καί γίνεται πιστευτό ώς
γνήσιο, ένφ εΤναι κάλττικο.
— Τί άλλο άκούεις, πονεμένε
μου Βορειοηπειρώτη;
κην, Βουλγαρίαν, είς τάς νήσους ι
τού Αίγαίου καί είς την Έ^
δθΐ
νητάς
των
ς η
δημοσιευθεΐσαι τη αδεία τοΰ Άμε-
[ρικανικοΰ 'Ερυθροΰ Σταυροΰ, διά
συγκρατή διά 1^^
τού Ιέκφοδισμοϋ παρά νά τούς τρο-
γικη
Το άμυντ,κον τουτο σταδ.ον της σ ^
αντιμετωπισεως τού Κυττριακου ά- . >>|<α; ΤΓ^% τμιγ Τι ηιτηηηι ι^-ι ι~ ίι^ΛΤ/νί ' ΰ |π? Τθύς. Συντηρητικούς έκράτησε "—ι Άκούω καΐ Θλιβερά σχόλια λογαριασμόν τής Έλληνο — Άμε- δτι οί έδώ έπίσημοι τής Ελλάδος 'ρικανικής Έταιρείας. Πανεπιστή- — πού άλλάζουν κάθε τόσο — μιον τής Κολομδίας, Ν "Υόρκης, . δέν έττήραν πρέφα. "Οτι δηλαδή, έ- μπό τού Τμήματος Αμερικανικοΰ | νω, οί Άγαρηνοί έμερίμνησαν καΐ |Τύπου τοΰ Πανεπιστημίου τής Όξ- ' συνεσσωματώθησαν οί Άμερικανο! φόρδης». φίλοι των, είς δέ την Άμερικανο—- | Είς αύτη την έπίση.μη έ"κθεσι τοϋ Τουρκικήν Εταιρείαν συμετέχουν ι Αμερικανικοΰ Έρυθροΰ Σταυρού, καί έττίσημοι έκπρόσωποι τής Αγ- ένώ τταρουσιάζεται ό πατοοπαρά- κύρας — αύτο! οί ίδικοί μας, καί- δοτος άνθρωπισμός τού Έλληνοχρι- τοι ττροσοντοΰχοι, καίτοι νοήμονες, στιανικοΰ κόσμου, έκτΙ9ενται καΐ οί όξιοττρεπεϊς καϊ εύορκοι, δμως άνατριχιαστικές στή Μακεδονία θη- φαίνεται δτι δέν εφρόντισαν νά δια- [ριωδίες των Βουλγάρων ττού διεφη- κρίνουν μερικά «σημεΐα των και- ' μίζοντο τότε ότι ήσαν οί ττανίσχυ- ρών» ττοός άνασυγκρότησιν των Ρ°' «Πρώσσοι τής Άνατολής» Λεγεώνων των Φιλελλήνων, ποΰ άττο- Ι Βλέττεις, λοιπόν, Άλκη, ττόση ι» Ε , -, , Γ τελούν_τήν άφρόκρεμα τού Άμερι- [σπουδα,ότητα εΐχε γ,ά τό Άμερ.- !^^?.?^?ί^-^^^^ϊ^^: ΙίΤΓΛΠΙ^ηΓ, ι^Λ/^ιιλ.ι ΛΛ._^.. _ΐ Οί. ^^....^Α ^.αι..Λ Ά — , Λΐ Α.Χ*λ«... τής τΓολιτικής τού Άτα- |τοϋρκ, Ότι τό μόνον άπτστέλεσμά θά ήτο ή όλοσχερής εκδίωξις την Ευρώπην, ενός κράτους απεδείχθη άνάξιον τού εύρω- παικοΰ έττιχρ'ισματος ττολιτισμοϋ. Καΐ τό κυριώτερον : ή διεθνοποίη. σις τής Κωνσταντινουπόλεως. μέν Τοϋρκοι κυδερνήται τόν κίνδυνον ττού ? . ΰ[ΜΆσοά^ησαν τον κίνδυνον ττοϋ !.εχρι Τ?!> «νοιζεως τού τρέχοντος δ,£τρεχ0:ν ,3—0 τόν αφρονα έναγ-
καλισμόν τού ίμττεριαλισμοϋ των
Τόρρηδων. Δέν άντελήφθησαν πλή-
ετους. Είς την περίοδον αυτήν ά·
νήκουν ή ίβιόμορφος άττόκρουσιι
>ών 'δύο έλλην,κών προσφύγων είς ι το ^ρ^^ πο0
Τ°ον«0Η^Κ<ϊΤα -Τλ 1954,κσ' το ττροσθέν των. Άλλ' ή έττελθούσα 1955, καθως και ή συνεχ,ης 6ρε- έ^ ταξύ ^5—σμόνωσίς των έν ταννική προσπαθεία να διαφαινεται κάποια θύρα άνοικτή διά την ικα¬ νοποίησιν τού αίτήματος των Κυ- πρίων —■■--■ ριλαμοάνεται μέσω κρατών σαφώς έχθρικών ή μή Τσ,ν τού α.τηματος των *„. ,φιλικών τθύς ^στηαε -ερισσό- . Είς την ίδιαν τακτικήν πε- 'Ιερθν Τ^^Γ1^/, Απ,° κτους " κα, ή θεωρητ,κη ά- κανικοϋ κόσμου Λοιπόν, τί δέον γενέσθαι; Άγαττητέ μου ττονεμένε Βο- ρειοηττειρώτη, άς άφίσωμε σήμερα την σποι/δαία αυτή ύπόθεσι Πρέ- πει νά την έξετάσουμε, κατόπιν ΐ- σως είς είδικά κεφάλαια αυτής μας τής ΐερής Έθναποστολικής έξορμή- σεως. — "Εχει καλώς, έττΐ τού τταρόν- τος. "Ομως πρέπει νά έπιχυθή φώς απλετο! — ΤΙ αλλο, "Αλκη; — Είς τα δύο προηγούμενα κε- φάλαια μοΰ εχετε άναλύσει τό πε- Ιτών 'Ελληνικών δικαίων ό κανικό κοινό δτι οί φιλέλληνες πα- ρουσίαζαν, διά τού Αμερικανικοΰ Έρυθροΰ Σταυοοΰ τα άκατονόματα αΤσχη τής Βουλγαρικής θηριωδίας Αύτά δέ τα αΤσχη, άποκαλυτττόμε- να άπό τούς ώργανωμένους Φιλέλ- ληνας, άποτελοΰσαν την ττειό νοή¬ μονα ττροτταγάνδο: Προτταγάνδα Άμερικανική. Όχι ττροπαγάλ'δσ «γραικική» ή ΰπέο τής Κύπρου ίδι- κή μας προταγάνδα, καίτοι οί γρά¬ φοντες τής Λευκωσίας καΐ των Α¬ θηνών, έκθέτουν τίμια, μέ συντρι- ,τττικά έττιχειρήματα την ίερότητα ήδη νά διασττά πού τοΰς περι- σφίγγει θανασίμως, Κα'ι ασφαλώς έττείσθησαν, δτι ή ττερίτΓτυξις ^ η ^ έτΓε1σθησαν) δτ, ή ,ρίϋξις ΤΓΟ{>0Κ1ε'ασ'α, τ°υ «ουδέποτε» μαζι - αλώττεκος τού Λονδίνου δέν εΤ-
με την ταυτοχρονον προδολην των 1^ ^ ή
, μ
με την ταυτοχρονον προδολην των
η
ΤΓαντουραν«<ων βλεψεων της Αγκυ; ακολουθήσουν δ,εθνώς διά ττού θά έπακολουθοΰσαν, ____ - - , ι »_, „ « .*.,--,, των άγρίων καννιβαλισμών τής Κων , Ρ!2°ϋενίΖ^^10^^!™ σ"ΎΎΡ°μ >.~~Λ1ΐ*? ^.α^?^ "" ?~ σταντ,νουπόλεως «αί τής Σμύρ. λων
κυκλο; ^'^ε"δ0σ'ς Τ"1Α^ερ1Κσνων Φ'"
ρας. Ή Τριμε,ρής Δ.ασκεψις τού
Λονδίνου, όττου ό Μακμίλλαν ύπε-
κίνησε καϊ ττροώθησε τόν αλησμό¬
νητον εκείνον Ζορλού είς τό ττρο-
σκήνιον, ήτο ένδεικτική των διαθέ-
σεων τού Λονδίνου. Άποτελοϋσε
ττροειδοττοίησιν πρός τούς "Ελλη¬
νας. Ήτο Τφοαναγγελία τού νέου ι . ,. λ . λ- - α -
Ε, , . . - . , 'νον οί έχθροι της θά χαρουν. Διο-
σταδιου, ε ς το όττοιον είσηρχετο ' „. . . " - ? ^ ,
. . ·, . , . Λ- τι θά την εύρουν ευκολον λειαν.
ή ιμπεριαλιστικη παλιτικη. Ενα, ,Αι· Ι ΐ^· < λ. . • - . Αλλ η έμμονή και θερμη συμ- προανακρουσμα των γεγονοτων Ι ,__ ^ « ,,-·., , κκι, ρ, ν ^ ε· ιί ι παράστασις των Ελληνων είς τό ι όσον „.----------. _.,__6ιαθέσεως ^^^ της > ιΐΜθ. ·-: —Γ-Τ-;/ *"' να συνετίση
άπό τού 1955, καί μετέπειτα. Ή
είκοσιοκταετία άπό τό Σύμφωνον
Ελευθερίου Βενιζέλου - Κεμάλ Ά-
τατούρκ άττέδειξε μεταξύ όλλων δ-
έξυττηρετοΰσε σττουδαιότατα την
ασφάλειαν τής νέας Τουρκίας. Καΐ
όταν αύτό εκλείψη οριστικώς, μό-
οΐ Ιέχθροί της θά ;
άονών τού φορουσε στο Αμερικανικο κοινό ή Ηλληνων είς τι άναψερεται;
^Λ __- ! 'ΠΛνΑ,,ν,,Γ ,Λ,. Α.^%^___ £ Ι 'Λ^„^ —«,,,,.ί.., ..Α. Α
ς ής μ
νης. Όσον καΐ εκείνον πού έμελ-
τουναντίον τους
άποφασι-
ον άρχ«ν τ^ιι,-κ-κ------ -- '.^ε— ν.™ ^.νο -ι -......Τ» '", .. ^^,^^, λ ^ συμβούν είς την Κύττρον. ■ ""^"^ να «.,^Λσουν αττοφασι-
ίκβμΐατος **1·°?^^^™^._^Λ.ΙΪ^;™^ ™6^ Πρίν είσελ^είς ν^-ν Ρτής Ζ'^^^Ζ ΤυΪρ^υ
άντετΓΐθέσεως, ο Τορρηδες ττροει- ' Γ·,. Ε. - 1_λ -■
Ε - Χ ,Λ , χ προοληματος. Εις την έτπθετικην
δοποιουσαν. _ Προεοαινον είς Ινα ^Τ^ ^ ,Α,Λ_.Λ μ^.._.ϋ_
Συμπολιτείας. ΠαντοΤα συγγραμ- , διάδασε: «Έλληνική Λευκή Βί
συμττληοωματικά διττλω-
Ελευνε.ρΐβυ ϊπβίβυ' μέ έ-'ματα, διαφωτιστικά περί των Έλ-,6Λος — συμπληοωματικά διπλω
Γό πλευρβν.™υ.οχχν έμεγάλω -ληνικών δικαίων, γραμμένα άττό ματικά εγγραφα» (1913 — 1 91 7)
Γαξεν η μβρ < _^_.. π»^.η,. 'φιλΓλληναο ΓρουοτνοιθΓ ΓΛλληι^ Τό εονο άναώέηί-τπι κιιπΪγλγ πγτΙι ελαμαρυνε δα. υπήρχεν βμως αλλη διάσωσις τού Κόμ- Ή σωτηρια της ιίπβία άπειλείται Ο Α Ν Α Σ Ι Μ ουνβν τής «τ λ η άπΟ τβν Ο Ν κίν- ρ β υ ς έ φιλέλληνας Γερμανούς, Γάλλους, Τό έρνο άναφέρεται κυριως στίς μερικους Άγγλους Παντοια έ'ργα, θηριωδίες των Βουλγάρων είς την γραμμένα καϊ άττό Άμερικανούς. Μακεδονία, δταν μαζί μέ Καΐ άπό "Ελληνας Όλα δέ αϋτό μσνούς κατέλαβον έκείνη τα ώραΐα τυπωμένα στήν Άμρρική εργα, τα υίο9ετοΰσαν οί σττουδαΐοι φιλέλληνες τής χώρας έφ' όσον τα έξέδιδεν ή Άμέρικαν Χελλένικ Σο ικον ς έκοια- ή ΔιότΛύτό εσήμα,νε πραγυατεύσεων * ,άγώνα τής Κύττρου έλεγαν ούσιδ- ;τ^α( «'μ»- ■^ν°"ίκ>1.1!^,, ^^ 1±: Ιρίου 1956.
Ιαθέτομεν Εϊδατε
Κωνσταντ ι νούπολ,
σσϊετυ, ή όττοία ϊκαμνε τότε σεισμό , νοι Φιλέλληνες έτυπώθηκε δαπάναις
μεταξύ τοΰ Άμερικανικού κόσμου δύο φιλοτίμων πρωτοττόρων. Τού
Άνάλογο σεισμό κάμνουν τώρα, μέ- Γεωργίου Νικολάου καϊ Π ©εοφι-
μ ;^ομ^^ον ^^ ^ ρ 56. Ή άπόρρ,ψ,ς των με.
τοττοτ,σι,ένη Ελλην,κη χωρσ της ' ^ Κιουτςσο£ £% £ τρ,οτταθών ττροτάσεων τού έθνάο-
Βορε,ου Ελλάδος Ι Χ^ ορχ.επι-6-ου άπό όσρ
σέ^τήν Άμε Ζ
τί έγ,νε στήν
Άλλά δέν εί-
- ορχ.επι-6-ου άπό τόνστρα-
σο των Άμεο,κανών φίλον των ο!
Κ°!
^οττούλου
Ό
ΕΤχαν τότε έν9ουσ,ασθη' %*
έ
ακό, Έν τώ μεταξύ δέν επέρασεν
μ
έττακολουθήσασα, την 9ην
ί
δνικής έξβυθενώσεως, συνεπεία
τής άνερματίστου
πελιτικήξ τής Δφά5 καί τής
ίημιβυργηθείοης. έκ ταύτης,
πιτλιτικης πβλώσεως, έπι&άλ-
λει καί είς εμέ νά ύπβδείξω
την γνώμην μου
τα κατά
έπι&αλλβμενα μέ·
3χ, διά την
Κόμματβς των
;Ί$ τό υψηλόν
π<τύ τό είχεν άναδιδάαη ό Ά- δάνατος Ίδρυτής τβυ. ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ επαναφοράν τβΰ Φιλελευίέρων έπίπεδβν Άγαρηνοί, έπειδή εΤναι ώργανωμέ- οί ώργανωμένοι Φιλέλληνες ότι τό |νοι, είς βάρος ημών, άναπαυομέ- 'τίμιο εργο τους υπέρ τής Ελλάδος 'νων μέ σταυοωμένα τα χέρια ©ά Ι τώ δοηθοϋσαν καΐ οίκονομικώς οί ό- έττιθυμοΰσα νά μοΰ άναλύσετε τό μογενεΐς τής τταροικίας μας περιεχόμενο καΐ των άλλων φιλελ- Ι — "Εξοχα. ΕΤναι συγκινητική ληνικών συγγραμμάτων, πού έξέ- ,αύτή ή ώραία χειρονομία. Κα! αύτό διδε καΐ διέδιδε ή Άμέρικαν Χελλέ- έδώ τό άλλο βιβλίο, πού τό έτύπω- νικ Σοσάιετυ στή χρυσή έκείνη έ- ^σν καί τό διέδιδαν οί Άμερκανοϊ ποχή. .Φιλέλληνες; Περι τινος διαπραγμα- — Λοιττόν, "Άλκη. Δές αΰτό τό τεύεται; Κιδώτιο. ΕΤναι γεμάτο άπό έκδό- ' — "Αλκη, διάδασε Νά τί λέγει σεις των Φιλελλήνων τής Άμερι- ό τίτλος: «Απάντησις τής Έλληνι¬ κής Χάιδεψέτα. ΤΙ ώραΐα πού εί- κης Άντιπροσωπείας, ΰποδληθεΐσα ναι Στό Κιδώτιο αύτό — ώς 6>έ- είς την Διάσκεψιν τής Είρήνης κα-
πεις — είναι άποθησαυρισμένες 'τσ των αίτιάσεων τής Βουλγαρικής
καΐ οί άξισθαύμαστε έκδόσεις πρός , Άντιπροσωπείας» Τό εργο αύτό
δφελος των πρώην φίλων μας, των |τό μετέφοασε άπό την Γαλλιχή
Άγαρηνών. Αύτές οί έκδόσεις των στήν Αγγλικη ό φιλέλλην καθηγη-
-^ „.„ άφ' ότου έξετυλί- ,**0*"·0"· συλλη.ψ,ς
τα γεγονότα τής Κωνσταν- 17°" Μακαριου κατά
τ.νουττόλεως καϊ έγκαιν,άίετο τό ,^—ριαλιστων συνομ
δεύτερον μέρος τού έκδ,ασμού. Ό ,?{™ Λεν^ Μπ6υντ ■ ■ .-
στρατάρχης Χάρντιγκ, πού έστέλ- | Α™τελ°υσαν και τα δύο δραμα-
λετο έπίτηδες είς την Λευκωσίαν 'τίκα, έκειν?, Υ«Υ°νότα την έναρξιν
ώς κυοερνήτης, μόλις έφθασεν είς Λ1^ ^εγ'βεσεως τού Λονδίνου κά¬
την μεγαλόνησον την 3ην Όκτω-1™ ττϋ ρλαδος καΐ των Έλλή-
- · ------ — - ■ ■ ■"■·Η' ^Α όσον δεν ^δεχόμεθα νά
6ρίου 1955, όλος ιμειδιάματα καΐ
μέ τάς καλυτέρας των έττιφανεια-
κών διαθέσεων, συνηντάτο μέ τόν
|άρχιεττ!σκοττον Μακάριον. Ή ττρώ-
τη δηλαδή ενεργεια τού ήτο νά ά-
ξιοττοιήση την Τριμερή Διάσκεψιν
τού Λονδίνου καΐ τάς άγρίας σκη¬
νάς τής Κωνσταντινουπόλεως. Οί
ίμπεριαλισταΐ ένόμιζαν ότι οί "Ελ¬
ληνες περίτρομοι θά ύπτέκυπτον, Θά
εδειχναν ϋποχωρητικότητα Θά έ-
εΤναι τυπωμένες άχι στήν "Αγκύρα, 'τής Κάοολος Μπράουν. Τό ο-ττου- 6έχοντο τάς ύποκριτικάς διαδεβαι-
άλλά στή Νέα Ύόρκη. Καΐ κάμνουν Ι (Συνεχεια είς την - τν σελίδα) ώσεις τού έκπροσώπου των διά τό
ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ
Ή "Εφημερίς μας έν τη μερίμνη της νά ονμβαλη, και κα- ι
τα τρόπον θετικόν, είς την στέγασιν των αναγνωστών τού διά |
τής εξευρέσεως καΐ δ.αθέσεως είς αύτούς οίκοπεδων καταλλη- |
λον πρός τούτο, υπό έξα,ρετικώς εύνο'κούς δρους, κατώρθω¬
σεν ώς νγωστόν, νά καταστήση ιδιοκτήτας προνομ.ουχων,
ττράγματ., οίκοπέδων είς τούς υπό 'ίδρυσ.ν συνοικ.σμους «Φο'-
νιξ «Αΰρα», «Σταμάτσ* καΐ άκτή «Μεγάλο Πευκον» πολλους
ΘΑ ΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΔΙΑ ΚΛΗΡΟΥ
άπό τούς αναγνώστας τού, εύνοηθέντας άπό τόν κλήρον. "Η-
Βγ ευρίσκεται είς την ευχάριστον θέσιν νά προαναγγείλη, δτι
επέτυχε νά εξασφαλίση αποκλειστικώς, διά τούς αναγνώ¬
στας τού, αριθμόν οίκοπέδων, κατ' επέκτασιν των οΐκισμών
Σταμάτας καΐ άκτής Μεγάλου Πεύκου. Τα οίκόπεδα ταυτα
συγκεντρώνουν μεγάλα πλεονεκτήματα καΐ θά διατεθοϋν υπό
δρους λίαν συμφέροντας.
Α') ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΤΑΜΑΤΑ καΐ *1ς τό κεντρικώτερον οτγ·
τοΰ ώραίου πρςκτστείου (έττι τής άσφάλτου, παρά την
αεϊον τοϋ ώραίου πρςκτστείου ( ης φ
κεντρικήν πλατείαν είς την αφετηρίαν των λεωφορείον) περ.
τγτ 20 οίκόπεδα των 600 περίττου ττήχ. καταλληλα διά κατοι¬
κίαν καί καταστήματα. Νερό δφθονο έντός των οΐκοττεδων.
Ποόο δρχ 20—30 κατά πήχυν. Τό Υλ της άξ.σς, ττροκαταβο-
λή Τα ΰπόλο.πα είς 20 μην.αίας δόσεις. Πρόκειτσι περι ττρα-
γΐατ.κης εύκα,ρίας, διότι ή άξία των οίκοπέδων θ άνατ.μη-
Βή συντόμως.
Β') ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΕΥΚΟ, είς ελαχίστην ό-όστα-
σιν άττό την άσφαλτοστρωμένην οδόν, ττερΐ τα 80 οίκόπεδα
των 1200—1800 ττηχεων. Πρόσοψις έττι 450 μέτρων είς την
Βσντελωτήν καϊ δροσόλουστον άκτήν τοΰ χαρωττοϋ Σαρωνι-
"Αφθονο άρτεσιανό νερό έντός τοϋ κτήματος καΐ διά
κου.
μόνιμον εγκατάστασιν. Πρός δρχ. 7 κατά πήχυν. Προκατσδο-
Νή άπό 1000-—1500 δρχ., αναλόγως τοΰ μεγέθους τοΰ οΐκο-
αέδβυ. Τα ΰπόλοιπα είς 30 μηνιαίας, μικράς, άτόκους δόσεις.
ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ & ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ
ΤΟΥ "ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,,
'Υττοοολή αΙτήσεων μέχ,ρι 15 Ίουνίου. Διά ττερισστέρας ιτληροφορίας ό—ευθυντέον είς τα γραφεΐα μας.
νων.
ύποκύψωμεν είς τόν εκβιασμόν, οί
Τορρηδες ήρχιζαν ανοικτόν πόλε¬
μον. Άττέβαλλθν τό ττροσωπείον.
"Εδειχναν τάς ττραγματικάς των
διαθέσεις. Νά παρασύρουν την "Αγ
|*υραν είς ενεργείας ττερισσότερον
τταρακεκινδυνευμένας δέν τό κατώρ-
|θωσαν. Ή σττάθη τοΰ Δαμοκλέους
αττειλοΰσε τούς Παντουρανιστάς
Διέτρεχαν τόν κίνδυνον διαμελι-
σμοΰ. Δέν άττέμενε ττλέον είς την
δολίαν Άλβιόνα, παρά νά εμφανι¬
σθή ή ιδία είς τό ττροσκήνιον. Νά
ΐ'αττοκαλύψη τό άληθινόν της ττρό-
σωττον. Νά δείξη τα χαρτιά της.
Νά άφίςτη τούς κομπάρσους είς τό
ήΐμιίφως Νά ιδούμε, ημείς οί "Ελ¬
ληνες, άλλά καΐ ή ανθρωπότης ό-
λόκληρος, ότι ό ίμπεριαλισμός εί¬
ναι απιστεύτως άδίστακτος. Ίκα-
νός δι' 6λα. Διά ττάσαν δολοπλο-
κίαν. Διά πάσαν σκευωρίαν
*
**
Βεβαίως, ό αγών έκόπασε πρός
στιγμήν είς την αΊματάορεκτον με¬
γαλόνησον Άλλά δέν κατέπαυσε
τελείως, Συνεχίζεται είς την 6ρε-
ταννικήν ττρωτεύουσαν. "Υπό άλλην
βεβαίως μορφήν. Καΐ δχι μεταξύ
'Ελλήνων καΐ ίμττεριαλιστών,τοθ ό-
λοκληρωτικοΰ άποικιακοΰ πνεύμα-
τος Διεξάγεται τώρα μεταξύ με-
τριοπαθών καΐ αδιάλλακτων Συντη-
ρητικών. Μεταξύ άφ' ενός έκείνων
οί όποΐοι — όπως ό Χάρντιγκ —
όνειροβατούν καΐ φαντάζονται δτι
θά συντρίψουν τελικά τό ενοττλον
άπελευθερωτικόν κίνημα καΐ θά
κλείσουν διά τής 6ίας των δπλων
τό Κυττριακόν ζήτημα. Καΐ άφ' ε¬
τέρου μεγάλης μερίδος τού κυδερ-
νώντος κόμματος, ή όποία εΤναι
ττερισσότερον κοντά είς την πρα-
γματικότητα. Βλέπει μέ τρόμον
είς ποίον άδιέξοδον εφερε την Αγ¬
γλίαν καΐ πού άπειλεΐ νά την οδη¬
γήση είς τό προσεχές μέλλον ό
άδιάλλακτος, ό ακριτος ίμπεριαλι¬
σμός των Τόρρηδων τής Έπιτρο-
ττής τοΰ Σουέζ. Δέν διαφωνοϋν α¬
σφαλώς είς τα βασικά σημεΐα των
αϋτοκρατορικών έπιδιώξεων τής
πατρίδος των αί δύο άντιμαχόμβ-1
στοιχειώδους αντιλήψεως — πού
έδειξαν αί ττροηγούμε/.τιι Κι/βερνή.
σεις των Συντηρητικών εις τό Κυ-
ττριακον θέμα.
Ύποδάλλονται είς οικονομικάς
θυσίας. Άλλά καΐ ςίς θιχτίας αΐ-
ματος, αί όττοΐαι ϋΐτολ3γίζονται
είς πολλάς εκατοντάδας νεκρών
καΐ άναπήρων άπό τα τραύματά
των. ΟΊ ψευδεΐς άριθ;ΐοΐ πού 6δι-
δεν ό στρατάρχης τού ίμπεριαλι.
σμοϋ διά τάς απωλείας των όμο-
εθνών τού δέν ήιμτοροΰν νά άττο-
κρύψουν τό δράμα πολλών — ό-
λονέν περισσοτέρων — οίκογενει-
ών είς την Αγγλίαν, πού χάνουν
τούς ίδικούς των ?ΐς τόν άδικον
πόλεμον κατά τής ελευθερίας των
Κυπρίων. Άλλά τό ζήτημα τό νρ-
νουν καί άττό τής διεθνοΰς τού
ττλευιράς δσοι άπό τούς Συντηρη-
τικούς λογικεύονται. Διατί ιστώνουν
6τι ή έμμονή των Κυβερνήσεώντων
νά άγνοοΰν την κατάστασιν ποΰ
έχει δημιουργηθή είς ττίν Άνατ.
Μεσόγειον — καΐ «ίδικώς μέ την
Κυτφΐακήν έμπλοκήν — ττροεκάλε-
σε τεραστίας ζημίας είς την χΪΛ.
ρσν των. Πραγματικάς καταστρο¬
φάς. Ή άδιαλλαξία, ή τύΦλωσις
είς την προάστπσιν τού γοήτρου
τής αΰτοκρατορίας καΐ μερΐκών έ-
γωιστικών οίκονομικών συμφ€ρόν-
των, έστοίχισε πολύ άκριδά. Δυσ-
ανάλογα ττρός τό κέρδος πού θά
άπεκσμ'ίζετο τυχόν άττό ένδεχομέ-
^ην έττι κράτησιν των αντιλήψεων
τού Χάρντιγκ ή τής Κοινοβουλει».
τικής ομάδος τοΰ Σουέζ. "Αλλωσ-
τε -τταρομοία έτπτυχία τού στρα-
τάρχου καΐ των ολοκληρωτικήν με-
θόδων τού θεωρεϊται και άττό αύ-
τούς τους Βρεταννούς — έκτός
φυσικά μεταξύ των αδιάλλακτων
Τόρρηδων — ώς τελείως ττροολη-
,ματική. Δέν διακρίνετο) κάν είς
τόν όρίζοντα. Ή άττοφασιστικότης
των Κυττρίων καΐ ολοκλήρου τού
Έλληνικού κόσμου είς τό ζήτημα
τής αύτοδιαθέσεως δεν άμφισβη-
τεΐται οϋτε μεταξύ των μετρ'οττα-
θών κυοερνητικών είς τό Λονδίνον.
Παρά τάς περΐ τοΰ άντιθέτου δια¬
δόσεις καΐ διαιβεβαιώσεις τής ά-
ποικιοκρατικής προπαγάνδας. Κα-
νεΐς άφανάτιστος Βρεταννός δέν
πιστεύει ότι θά καμφθή ποτέ ή
μαχητική διάθεσις τής ΕΟΚΑ. *Η
ότι θά τής λείφουν ττοτέ τα ύλικά
μέσα καΐ οί άγωνισταΐ διά νά συν¬
εχίση τό άττελευθερωτικον κίνηιμα
είς περίπτωσιν ττού δέν θά επέλ¬
θη τελικώς συμφωνία διά τό Κυ-
πριακόν. Άπό την πικρόν πείραν
τής γειτονικής Μρλανδίας καΐ τής
Παλαιστίνης, άπό τόν πρόσφατον
καΐ τόν παλαιόν άνταρτοττόλεϋθν
των άττελευθερωτικών κινημάτων
είς όλον τόν κόσμον, άττεκόμισαν
την βεδαιότητα, δτι ή κατοχή ξε-
νων εδαφών άττό ίμττεριαλιστικάς
Δυνάμεις ΰπονομεύεται ττάντοτε
καΐ είς τό τέλος καταρρέει. Ό ττό-
θος τής ελευθερίας των ύττοδούλων
λαών καΐ ή άκατάπαυστος φθορο-
ποιός άντίστασίς των είς τόν ά-
ποικιοκρατικον ζυγόν έττενεργοΰν
σάν άκατανίκητο σαράκι.
Α
Αυτήν την διαρκή εξάντλησιν
των δυνάμεων τής Αγγλίας είς άν-
θρωπίνας ύπάρξεις καΐ είς χρήμα,
είς γόητρον καΐ είς ψίλους — αυ¬
τήν την πολύττλευρον αίμορραγίαν
τής πατρίδος των — θέλουν νότ
την σταματήσουν είς την Κύπρον
οί μετριοπαβεΐς άπό τούς Συντη-
ρητικούς. Βλέττουν τό συνεχές φυλ
λορρύη(μα των ψηφοφορων τού κόμ¬
ματος είς όλας τάς επαναληπτικόν
εκλογάς δουλευτών — πρό πάν¬
των τάς τελευταίας — καΐ τρέ-
μουν κυριολεκτικώς διά τό πολιτι¬
κόν των μέλλον. Τό ονηλεές σφυ-
ροκόπημα ττού τους κάμνουν οί
σοσιαλισταί άντίτταλοί των τούς
έμβάλλει είς ανησυχίας, Ή άχρή-
στευσις τής νοτιοανατολικ,ής πτέ-
ρυγος τού ΝΑΤΟ καί τής Βαλ-
κανικής Συμμαχίας μέ την εκτρά¬
χυνσιν των σχέσεων μεταξύ "Ελ¬
λάδος καΐ Αγγλίας - Τουρκίας
δημιουργεΐ διά την Συντηρητικήν
Κυβέρνησιν τεράστιον μειον6<τημα έναντι των αλλων Δυτικών Σι/μμά- χων. Καΐ κυρίως των Ήνωμ. Πολι- τειών. Παρ' δλους τούς συνεχεΐς ττανηγυρισμούς τού Λονδίνου διά τα άττοτελέσματα των άγγλοαμε- ρικ-ανικών συνεννοήσβων διά τήκ ΑΛέσην Ανατολήν, ή πραγματικό¬ της δέν ά—οκρύπτεται. Ό κ. Μακ¬ μίλλαν προσεπάθησε νά καθησυ- χάση τόν πρόεδρον Άιζενχάουερ διά τό Κυττριακόν καΐ διά τόν Λί- δανον ή την Συρίαν γενικώτερα. Ασφαλώς δέν έλαβε καμμίαν έ- ξθυσιοδότησιν έν λευκώ. Ή ττιρι. οχή τή<; Άνατ, Μεσόγειον 64ν ί-
ΠΡΟΧΦΥΠΚΟΣ ΚΟΖΜΟΖ
'ΕιτΙ τ{ προχθεσινη έορτβ τού
Ο ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Ό μέγας Κωνσταντίνος βέν «-
πήρξε μόνον ίίνας νυκτιτής καί τρο-
παιονχος αϋτοκράτωρ. Δεν ύπήοξε
μόνον, μαζύ μέ τήγ Μτρέοα τού
Έλένην, άγιος, υπήρξεν ό μεγαλύ
τερος στυλοδάτης τού Χριστιανι¬
σμόν, τον οποίον άπδ διωκόμενον
καΐ σκληρώς οασανιζάμενον, νπό
των Λρσκατοχων τού, κατέστησε
κυρίαρχον μεγάλον μέρους τού τ-ό-
τε γΛΊοκττοΟ κόσμου.
«Δύο ΙφεοΕ μΛχθοΰσα γίγαντας
της γής ή σφαίρα», κατά τόν ποΐτ
ητήν μας Π. Σοϋτσον. Άλλά τό
πέρασιμά των δέν Βσχε τα άποτε-
λέσματα παΰ Ισχε,ν είς τόν κόσμον,
τό πέρτκτμα τού Κωνσταντίνου. Ό
πρώτος, ό Άλέ|ανδρος, ό κατά
τον Ιδιον ποιηττνν : «Την δόξαν των
'Ελλήνων, πέραν τού Ίνδοΰ καί
Γάγγου καί τοϋ Τροπνκοϋ έκτεί-
νων, άπΐβίωσε ιαονάρχτις> χλβτ.
"Ελ,αιμψ.ε δηλ. ώς ίνα φωτεινόν
μετέωσον επί τε — δραχυ δυστυ-
χώς — διάστημα καί Ιπειτα ϊσ&υ-
σε, 'άφήισαν τούς δορυφόρους τού,
αίτινες συν τώ χοόνω %σ6Μΐ<χν «αί αί τοί! Ό οεύτερος, ό Ναπολέων, πε- ρασε τροπαιοΰχος καί καταικ-τητής την Ευρώπην πέρα ώς πέρα, &ρε- με τάς νικτιφόρους στρατιάς τού μεχρι των πυραμίδων τής Αίγυ¬ πτον, 'άιπό τοΰ ΰψους των οποίων σαράντα αΐώνες τάς ήτένιζον κα- ■Ά την Ιδίαν τον έκφρασιν, καί επί τέλους, «Την γήν παίξας την γήν χάισα», ώς λέγει πάλιν ό Σοντ τσος, απέθανεν Ιρημος καί α*χμα- λωτος είς Ινα μακρυνό νησί, την Αγίαν Έλένην. Ήλθον ιδηλ. ομχϊ άπήλθον ο* δύο αύτοι γίγαντες, ηλλοοξαν επί έα χρσντκό διάστημα, μικρο ή με ·άλο, την φάσιν τοΰ κόσιμου καί ίπειτα, ή έξηφανίσθτϊ(ταν τελείως αί συνέπειαι τον περάσιματός των ή &ν έμειναν τίνες δέν Ιοχον ίΐρω- ταςχικήν "επίδρασιν επι των τυχών τής Ανθρωπότητος. Το Ιδιον δμως δέν συνέιδη μέ τόν Μέγαν Κωνσταντίνον. Δέν υ¬ πήρξε ιμέγας κατακτητής χωρών καί ' Εθνών ώς έΐκεΐνοι. ΑΙ κατα- κτήσεις κ,αϊ οί θρίαμβοί τού ή«ταν διαφοράν φύσεως καί απετέλεσαν σταθμόν είς την παγκόσμιον ι- τορίαν. ] Δνό κυρίως πράξεις τού ήλλαζαν τόν ρυθιμόν τοΰ Κόσμον. Ή πρώ- τη ήτο ό έκ%ριστιανκ*μός τής κ-υ- οιάρχου τότε Ρωμαϊκής Αύτοκρα- τορίας. Ή θρησκιεία τοΰ Χριστοϋ ή όποία ώς τότε έδιώκετο άκεινως άπό τό Κράτος καί έκρύπτετο με σα είς κατακόμτ>ας καί απηλαί»,
ένεθρονίσ'θη ντικητρια κιαΐ τροπαιοϋ
χος ιμεΊσα, «Ις τα παλάτια των Και
σάρων καί εγένετο ή Ιϊΐίσημος θρη
ΤοΟ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
σνεία τής Αύτοκρατο^ίας, μέ την
φιοικήν συνέπειαν νά άσίτασθοϋν
αυτήν δλοι οί υπό τό (Τκτρττρον της
λαοί. Ή ίνεντέρα ήτο ή μεταχρορά
τής πρωτευούσης τού είς τό Βυ-
ζάντιογ χαί ή ίδρυσις αύτόθι τής
Άνατολυκής Ρωμαϊκής Αύτοκρατο
ρίας, ήτις 6!αθμτ|δόν υπό την επί¬
δρασιν τοΰ Έλλη'νικοϋ περιδάλλον
τος καί τού Έλληνικοΰ πολιτι-
τμοΰ, κατέστη 'Ελλτγνική Αΰτοκρα-
τορία. Ποίας συνεπείας έσχεν ή
πράξις τού αυτή διά την Άνθρω-
πότητα, είναι, παγκοίνοος γνωστόν.
Ό έλληνικός πολιτισιμός ό οποίος
έφντοζώει τότε είς τινάς γωνίας της
Ελλάδος., τής Άνατολής καί τής
Αίγυπτον άνέλαιμψεν, έγκαταστα-
θε'ις κυρίο,ρχος παρά τόν
ρον. ΚαΙ επειτα, καθ* &λον τόν σκο
τεινόν Μεσβίωνα, ή Κωνσταντίνου
πόλις, ποαγματική βασιλίς των
πόλεων, έχουσα την λάμψιν των
άρχαίων Αθηνών καί τοΰ σημβρι-
νον Παρισιοϋ, εξέπεμπε τα φ&τα
τοΰ Ελληνικόν υτνεΰμοιτος μ«ζν μέ
τάς αληθείας τον Χριστιανισμόν,
**χριστιανίζουχτα κ-αί Ιέκ5«>λι.τϋζου-
οα 6αρ*βάρους λαούς. 'ΕΜε άλλον
ή 'ΕλληΓνκή Αΰτοκρατορία κατέ¬
στη ό προμαχών τής Εύρώπης. 'Ε-
κεί άνεχαιτίζοντο ικαί Ιθραύοντο ε¬
πί αίώνας τα κΰματα των 6αρ6άρων
ίπιδροιμέων. Τί θά εγίνετο ή Εύ-
ρωπη άνεν τοΰ προμαχώνο<; αυτόν κνρίως καΐά τάς πρώτας έκατον- ταετηρίδας τοΰ Μεσαίωνος, όπό- τε τα κρατη της ήσαν άκάμηι ·νήιπια καί άσύντακτα; "Ισως - Ισος ?να απέραντον άραβικόν ή &λλο Άσια- τικόν κράτος! 'Εκράτησε λοιπόν ή Αύτοκρατο- ρία μοις καί άνεχαίτισε τους χει- μάρρους των έΐαδρσμέων. "Εΐσφι- ξε ιδηλαδή τα δόντια της μέιχρις δτον άνδρώθηισαν τα κραττ) αύτά καί ήσαν πλέον είς θέσιν νά ΰπερα σ.τίσουν έα,-υτά. Καί τότε πλέον, κα- ταΐ'εβλημένη Ίκ τον γήρατος καί άλλων διατρόρων αίτίων, επεσε. Άλ λά καί μέ την πτώσιν της, ωφέ¬ λησε κατά ενα τρόπον την Ευρώ¬ πην. Διότι τής εστειλε πρόσφυγας τοϋς σοφούς της, διά νά συμβάλουν είς την αναγέννησιν τίδν γραμμά των καί των τεχνάιν. Είς την επι ξενων εδαφών, άναγϊννησιν τοδ 'Ελληνικοΰ πολιτισμοΰ. Ό Αύτοκράτωρ Κωνσταντίνος υπήρξεν ό μεγαλείτερος συντελε- σιης τοΰ θ
μαχοϋσαν, ώργανωμένες οί στρα-
μετωττ!<ουν άπό ημερών έσωτερι-|τιέζ ^ν Αμερικανόν Φιλελλήνων κώς, θέλουν νά άπαλλαγοθν άπόιύπέΡ τών Έλληνικών δικαίων είναι ίνα διεθνές καρκίνωμα, 6πως ά. Ι κατανοοτό διατί ύττηρέαζαν κα! ττέβη [επικίνδυνον διά την Άγγλί- ι ττ1ν ττολιτική τού Σταίητ Ντηπάρ- αν τό θέμα τής μεγαλονήσο·/. Έ- τμεντ. "Αν υποτεθή δτι είχαμε σή, άν Ιέ-ικρατήσουν αί άπόψεις των, »ΡΥ°ς των Εξωτερικών, κανέ-
μεγαλόντκτον. Καθ* ήν στιγμήν, έν νσ(= Ντούης δέν θά μττοροθσε νά
τούτοις, τό κύριον θέατρον τής μά.,σταθ^ έμπρός είς την λαίκή κα-
χης διά την ιΚύττρον εχει μεταφερ- τακραυγή. 'Έτσι θά ήσαν διάτηλα-
θη είς τό Λονδίνον, καλόν είναι νά τε^ οΙ θύΡ€^ σ> αύτόυ τόν Μεγάλο
6χουν ύττ-' 6ψιν των οί «μ-ιτεριαλι- ' "«ΡαΡΧη, τον ττονεμενο Εθνάρχη
σται δτι δέν είναι δΐΛατή όριστική ^ιαπλατες καΐ στόν ύττοιοργό τών
άναστολή των έχθροττραξιών : Ιον,
εάν δέν αττελευθερωθή τελείως ό
άρχιεπίσκοπος Μακάριος, ώστε νά
(επιστρέψη καί είς Κύπρον. 2ον, ε¬
άν δέν κατατταύσουν έξ ολοκλήρου
αί στρατιωτικαί έπιχειρήσεις κατά
τοΰ άπελευθερωτικοΰ κινήματος__
τόσον .επισήμως δσον καί οΰσια-
στικώς. — 3ον, ιέάν δέν ττρόκειται
νά διεξαχθοΰν συνομιλίσ,ι μεταξύ
Μακαρίου καί έκττροσώττων τή(;
βρεταννικής Κυβερνήσεως, δχι δ-
ττως επί τού Χάρντιγκ — τόν χει-
μώνα τοθ 1955 καί 1956 — έφ'
δσον α—εδείχθη έττανειλημμένως ό¬
τι αί δασεις που είχε θέσει ό στρα.
τάιρχης δχι μόνον δέν όδηγοθν είς
την εΐρήνευσιν, άλλά καί θά συν-
τελίσοι/ν ασφαλώς είς την άποτυ-
χίαν των διαπραγματεύσεον. 4ον,
εάν δέν δοθή κατηγορημ—<κή 6ια- βεβαίωσις δτι θά άττοφυλακισθοθν άμέσοας οσοι Κύττριοι σι»νελήφθη>
σαν καί κρατοϋνται ττρολη,τττικώς.
ΑΑόνον 6τγο τούς δρους τούτους εΤ-
ναι δυνατόν νά άνασταλοΰν αί έχ-
θροττροτξίαι κσΐ άρχΐσουν σννομι-
λίαι πρός οριστικήν διευθέτησιν
τού ττρθβλήματος, ιμ4 τελικόν σκο-
ττον πάντοτε — καί σοφώς κθθω-
ρισμένον —. τήν αύτοδιάθέσιν τοΰ
λαοΰ τής έτΓαναστατημένης μεγα¬
λονήσου.
ΔΗΜ» ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ
Εξωτερικών, τόν
ρωφ - Τοσίτσα
Εύάγγελο Αβέ¬
Διάττλατες καί
στόν ττρεσβευτή τής Ελλάδος καί
στούς δλλους έττισήμους. Νενόη-
κας, Άλκη;
— Νενόηκα. Άλλά ήθελα νά
ποθμε καί μερικά άλλα σττουδαΐα.
-—Δυστυχώς, ττονεμένε συμττα-
τριώτη "Αλκη, πέρασεν ή ώρα
"Ελα νά μέ ξαναδής διά νά συνε-
χίστχ/με την τόσο ένδιαφέρουσα
σννομιλία μας. Λοιπόν, είς τό έ-
πανιδεΐν
Πρωθιερευς Δ. ΚαΛΛΙΜΑΧΟΣ
Νέα Ύόρκη
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α, ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχ·τ«ι Βηλαοά 7 ειλαηΐα *Δ·
*(ο« Κονατατΐ(το« (Όμόνοια)
9-1 «αί 4-6 ιι.ιι. Τηλ. ΒΒ.887
Ό ·Ι α « ο 6 ς
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Μ. ΤΣλΚΙΡΟΓΑΟΥ
Μαιητήρ— Χειροβογος— Γυ-
ΜΕΤΟΚΗΣΕΝ
«ήν ό?όν Φοαγκλίνο»
(ΑΚΑΔΗΜΙΑ2 Μ)
Μαί δίχβται 12—1 καϊ Β—7
μ. μ. Τηλεφ. 610.006
Τό τπρόβλη,μα τής ττροσ-τσχπας
τού ΤΓαιοιοΰ, άττό τοΰ τηρώτου παγ¬
κοσμίου ττολέιμου καΐ ττρό παντός
ιμετά τον ·ηελευτΓαΐον τταγκόσ·μι«ον
πόλεμον, ετέθη είς την Έλλάδ« ώς
πράβλημα έξαιρετικής οξύτητος
Πρόκειται τ—ιρΐ σοβοορωτάου έ3νι-
κοΰ καί κοινωνικον ττροδλτνματος,
έχοντος σχέσιν ιμέ αυτήν ταύτην
την ζωήν τής Ελλάδος, ύτΓοστά-
σης βαρείαν αΐμιορροογίαν άττό τοθ
έντουις 1914 μέχιρι τού 1949, έξ
ής εδημιουργήθη έκτετοομένη όρφα-
νία Ικαιΐ έλλειψις οΐίκογΐενειακήις
φροντίδος δι" έν ίμέγα ποσοστόν
'ΕΞλληινοττσίδωιν
ΑΊ στατιστικαί τταΐρεΐχον ενδεί¬
ξεις άνηιονχαιστικάς διά τόν ττατ-
δικόν ττληθυσιμόν της Ελλάδος,
κατά το ετος 1948 Είς 350 ΟΟΟ
καί πλέον ΰττελογίζοντο τά όρφανά
Έλληνό~ουλοο ήλικίας μέχρι
έτών, άριθμός άντιτΓροσωττεύων τό
1) 8 τού παιδικοθ της πληθυ-
ιθ-μοϋ Καί είς τόν αριθμόν αν-
τόν έττρετΓε νά ττροστεθοθν πολυ-
άριθμοι —ειριτΓτώσϊεις ιταιδιών άττρο-
οτατεύτων, ένδεών, άττροσα!ρμό-
στων, στερουμένου ο'ίκογιενευακής
μερίμνης, έγκαταλελειμένων έξω-
γάμων, άναττήρ»ν ή ψνχικώς ιμειο-
ι^κτούντων.
Εύτνχώς, διά τό μεγαλύτερον μέ¬
ρος των ούτω ττληγέντων τταιδιών,
οικογένειαι συγγενικαί, θεταϊ ή
όττωσδηΓΓΓοτε φιλικαί, έξη,σφάλισαν
είς σύτά δλως έθελουσίως την
έλλείττουισαν οίκαγενβιακήιν
καί προστασίαν.
Έν τούτοις, ά—έμεινεν έν
τηοσοστόν έκ τών έν λόγω τταιδιών
τό όττοΐον ευρίσκετο είς κατάστα¬
σιν τπροδληματικήν άττό απόψεως οί
κονομικής ή ήθικής *«' γενικώς
έπαρκοθς οίκογενειακής έπιμελείας
Ύττελογίσθησ-ν είς άνω τ«ν
125.000 τά βίς τοιαύτην τπροβλη
Ιμΐοίηικιην Ματηάστοιοΐιν βΰριΐσκάμειυα;
■παιδία της Έλλάδ-ς κατά τήιν
δυσχερή περίοδον το% έτών 1946
__48, έχοντα ανάγκην άμεσον και
χ—ηιμαΤικής 6οη8αας
Πρός άντιμετώ~ισιν τοθ έττε,ί-
γοντος καί σοδοοροϋ τπροδλήματτος
τού Παιδιοΰ ή &ροοστηι=ιότης των
Κοινωνικών 'Υττηιοεσιών — Δη,μο-
σίων ή Ίδιωτικών — τού Έλλη-
νικοθ Κράτουις ύττήιρξεν αιμεσιος καί
άττοφοισιστική. Έξ άλλσυ, ή φύσις
τοθ προβλήματος κοιί ή επ διρασις
τών νέων ίδεών κοοί μέθοδον κοι¬
νωνικάς προσταισίοις τ μ τταιδιού,
συνετέλεσαν ε.ίς την άνάτττ^ξ ιν καί
εφαρμογήν ττρογρ<χμμάτ^ο^ βασι- ζομένων έττΐ εττιστηιμονικώ^ άρχών κ,αΐ ττροσηρμοσμένων τκρός τάς έγχωρίους συνθήκας τής έλληνικής ζωής Ούτως έφηρμόσθη έν Ελλάδι ά- ττό τοθ έ?τους 1948 καί έντχΰΒεν, ίν γενικόν τπρόγραμιμα τταιδικής Γφοστασίας, κατ' αρχήν μέν έττεί- γοντος χαρακτήρος, άλλά ταυτο¬ χρόνως «αί τηρόγραμμα μόνιμον, σικοττοθν βίς την άργΟΜωσιιν ενός διαρκοθς μηιχανισιμοΰ τταροχτν; σται- θεράς κβοί συσττΐίμοα·<κής κοινωνικής προσταίτίαις διά τά τταιδιά. Ή έφαρμογή τοθ ώς 6νω ττρο- γράμιματτος άνελήφθηι κατά κύριον λόγον ύττό τοθ 'Υτρουργείου Κοιν. Προνοίας κοοί τοθ ΠΙΚΠΑ, δ~ερ άποτελεΤ τό κυριώτερον έκτελβστι- κόν όργανον Τοι> είς τόν το,μέα τής
τταιδικής τπροσταισίας.
Παραλλήλως δμως πρός τό
"Υπουργείον Κοινωνικής Προνοίας
καί έτερα ΎτΓθυργεϊα άνέτττυξαν
κοινωνικον χαροκτήρος είδικά ττρο-
^ράμίματκχ ττκχιδιΐκήις ττροστασίας,
Ούτως, υπό τοθ εγ—ουργείου Δ -
κιαιοσύνης άνελήφθτνσαν ττρογράμ-
μοττα ττεριστολής *ιαί ττρολήψ:ως
τής έγκληματικότητος των άνηλίκων
(Εταιρείαι Άνηλίκων, Άναιμορφω-
τικά Κέντρα, Παιδικά Δικαστήιρια Ι νωνικός Επεδιώχθη δηλαδή άφ' έ-
καί Παιδκοαιί Φυλακαί).
"Υπό τού 'Υττουργείου Εργα¬
σίας συνεκροτήθησαν καί έφηρμό-
σΐθησαν ττρογράμματα κοινωνικής
καί έπαγγελματικής βοηθείας των
εργαζομένων νέων (ψυχαγωγία, έ-
παγγελματικός προσανατολισμός,
μαθητεία, συμττληρωματική τρο-
φή κλπ )
Ύττό τοϋ 'Υπουργείου Παιδείας
ετέθησαν είς εφαρμογήν προγράμ-
ματα σχολικής ΰγιε«νής, μαθητι-
κών κατασκηνώσεων, μαθητκών
συσσιτίων, κρατικών ύττοτροφιών
κλπ.
Ύττό τοΰ Ύπουργείου Γεωργίας
έφηομόσθησαν προγράμματα δια-
φωτίσεως καί άνυψώσεως τοΰ 6ιο-
τικοΰ καϊ μορφωτικοϋ έττιπέδου των
άγροτοπαίδων καί ιδία των νεα-
νίδων
Υπό τών Υπουργείων Έβνικής
Αμύνης καί Οίκονομικών κατηρτί-
σθησαν επιτύχη προγράμματα προ
στασίας των θυμάτων πολέμου καί
των οίκογενειών των στρατευμένων.
Είς τό παρόν άρθρον θά εξετα¬
σθή ειδικώτερον ή δραστηριότης
τοΰ Ύπουργείου Κοινωνικής Προ¬
νοίας επί τοΰ θέματος τής Προ-
στασίας τοΰ τταιδιοΰ
1. Ή προστασία τοΰ Παιδιοΰ τταρ'
οικογένειαι:
ΐΚατευβυντήριος άρχή τοΰ ώς ά-
νω ττρογράμματος είναι ή αντίλη¬
ψις ότι άπό απόψεως ψυχικής ΰγεί-
ας είναι ζωτικής σημασίας διά τό
μέλλον τοΰ παιδιοΰ και διά την δ-
λην φυσιολογικήν ανάπτυξιν τής
προσωπικότητός τού, ή εξασφάλι¬
σις τής παροχής υπό των γονέων
τού καί κατά πρώτον λόγον υπό
τής μητρός τού των κατάλληλον
ψροντίδων.
Διά των ληφθέντων μέτρων, εξε¬
διώχθησαν δύο συγκεκριμένοι σκο-
ποί. ΕΤς οικονομικάς καί είς κοι-
νός ή εξασφάλισις ενός έλαχίστου
όρίου συντηρήσεως των οίκογενειών
τών άπροστατεύτων παιδιών, διά
συμπληρώσεως τοΰ οίκογενειακοΰ
| γ) Είς τάς Επαρχίας, αί Τοπι¬
καί Έπιτροπαί Παιδικής Προστα-
σίας, υπό την Προεδρίαν τού Ει¬
σαγγελέως Πρωτοδικών τού Νομοΰ
Αί Τοπικαί 'Ετητροπαί άττοφασί
είσοδήματος καί άφ' ετέρου ή βελ- ζουν επί τοΰ προγραμματισμοΰ
τίωσις έν γένει τοΰ οίκογενειακοΰ βοηθείας έκάστης περιπτώσεως
ττεριβαλλοντος, πρός εξασφάλισιν παιδιοΰ, «ατ' είσήγησιν τού Κοινω
τής απαραιτήτου οίκογενειακής νικοΰ Λειτουργοΰ δστις εχει προη
θαλπωρής, διά την ομαλήν σώματι- γουμένως ένεργήσει λεΐττομερή έ-
κήν καϊ ψυχικήν άνάτττυξιν τού παι- ξακρίβωσιν τής οίκογενειακής καί
διοΰ. Είς τό τελευταίον τούτο άττέ- οίκονομικής καταστάσεως των. Αι
βλεψεν ή "Οργάνωσις Κοινωνικών ',πληρωμαί των οίκογενειακών επι-
ΜικρασιατικαΙ άναμνήσεις
Ο ΙΠΟΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΥ
ΓΕΟΡΓΙΟΥ ΕΝ ΑΤΤΑΛΕΙΑ Μ.
Ύπηρεσιών διά την ανάπτυξιν ύ- δομάτων ένεργοϋνται παρά των Τα-
ττέρ των παιδιών τής απαραιτήτου ι χυδρομικών Ύπηρεσιών καί τών ά-
„„,.„«„„£,- ι~,,~~ι—-----> .!«.„.».- Ιγροτικών ταχυδρομικών διανομέων
κοινωνικής εργασίας, παρ' ειδικώς Ι
«ατηρτισμένων Κοινωνικών Λειτουρ
γών, πρός επίλυσιν των υπό τών
οίκογενειών των άντιμετωπιζομένων
πάσης φύσεως ττροβλημάτων των.
Παραλλήλως προωθήθη ό θεσμός
τών παρά θεταΤς οικογενείας τοπο-
μέχρι καί τοΰ πλέον όπτομεμακρυ
σμένου χωρίου, ώστε νά άποφεύγε-
ται ή ταλαιπωρία τών δικαιούχων
Άπό τής ενάρξεως τής έφαομο-
γής τού έν λόγω προγράμματος έ-
νισχύθησαν 135 000 περίπου άπρο
θετήσεων καί έθεσττίσθη τό έπίδο- στάτευτα παιδία, άνήκοντα εία 75
μα θβτών οίκογενειών. Ιδιαιτέρως
ττροεβλέφθη ή έπιδότησις τ»ν έξω- | η ς γγ
γάμων, έκθέτων ή έγκαταλελειμμέ- τ5πτό τοθ μηνός Νοεμβριού 1950 μέ-
νων τταιδιών. ^ |χρ,ς Ιουλίου π έ. δραχμαΐ 300 003
Κΰριοι φορεΐς έφαρμογής τοΰ ώς 000, έξ ολοκλήρου έχ τού κρατικοΰ
β οικογενείας. Διά την έν λόγω
|έτπδότησιν διετέθησαν ώς έγγιστα
άνω προγράμματος είναι:
α) Ή Κεντρική Έπιτροπή Παι¬
δικής Προστασίας καί Κοινωνικής
Εργασίας,
β) Ή Βασιλική Πρόνοια καί
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
Κ.
ΝΟΣΤΑΛΠΚΟΣ ΠΟΘΟΣ
Βαθειά μέο' την καρδιά αΐσθά-
[νομαι ε'να πόθο
Ιόθο πού Βέν ήμττορεσβ ό χρό·
[ιος πιά νά οβύση,
Νά ταξειδεοσω μιά φορά σ' β-
[κεΐνα τ' άκρογιάλια
Στά χώματα «00 ιΐίοασα εύτυ
[χισμένα χρόνια.
Νά ξαναϊβθ λαχταριστά τόν
[τότΐο πού γεννήθηκα
Τόν τότιο τιού μεγάλωσα μοζΐ
[μέ τούς γνωστοΰς μου
ΚαΙ νά θρηνήσω νοβρά την βά
[σκανη την ώρα
Που χάθηκαν άδόκητα σέ μιά
[τής εΐμαρμένης μπόρα.
χή μου άθεράπευτη
Ποίος θάνατος θά σ' εθρη.
Έν ΆλεξανδρεΙα,
τη 8 ΜοΓου, 1958
Κ. Ξ ΖΑΝΝΗΣ
Σιή νεκρά μητέρα μου
Μαρία Κ. Βιρεάκου
"ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ ΣΟΥ,,
Λύση θλιμμένη έφΐλησε
τα ώχρά τα μάγόυλά σου
την ώρα έκεΐνη τή στερνή
στό ψυχομάχημά σου
ΚαΙ τώρα δ Ισκιος τΛν δβντριβν
τά δροσερά λουλούδια
τά πιό γ>οκόλαλα ττουλιά
μέ τ" άπαλά τραγοοδια
Κι* οί πεταλοθδες πού ξεσκοθν
τοθ μπάτι τ" δϋλο κθμα
νλυκαΐνουνε τόν ϋπνο σου
στό κρθο σου μνήμα.
Περιστέρι Ν. Κ. ΒΟΡΕΑΚΟΣ
Με εΐλικρινή* συνκΐνηση χ
ριοτΩ δλες καί ολους πού μέ
ίτΐμησαν μέ την ΙδιαΙτερη προ
τΐμηση τους κατά τίς πρόσΦα
τες βουλευτΐκές έκλογές. "Λ
μάλιστα ληφθή ύτι' όψιν ή εί
δική άτμόσψαιρα πού διαμορ
φώθηκε ίόιως κατά την τβ/εο
ταία ψάση τή*ς Τϊροεκλογικη
περιόδου -αί τά Ισχυρά ρεύ
ματα πού τελικά διαμορφωθή
κανε, είναι εύβξήνητο γιατι
τόσο τιολύ μέ συγκϊνησε ούτί»
ή βκΒήλωση άγάτιης καΐ ίκτιμή
σεως πρότ έμένα ενός άξ 6λ<>
γου μάλιστα όπωαδήτΐοτε αριθ
μοθ ψηφοφόρων.
Επί πλέον θέλω νά παραδε "
χτθ δτι στήν εκδηλώση σύτήν
υπήρξεν καί μιά κατανοήση,
μιά επικρατήση τής γοαμμή'ς
την οποίαν έτήρησα σ' δλες
τίς προεκλογι<ές ένίργ^ιές μου. ΈιτΙστευσσ άπό κσιρό βη είναι άτιόλυτος Ανά/κη ή ίημιουονΐα καί στόν τόπο μας μιδς ύγε Ος προοδευτικής καί ττραγματικά δημοκρατικής πολιτικής παρα τάξεας. Γιά τό λόγον αΰ'ό καί μόνο έβΕχτηκα νά πολιτευθθ. ΚαΙ τοθτο ο& κήθε ππρΐτιτωση διεκήρυττα. Τά αττοτελέσματσ των έκλο· γών ήν,θαν νά δικαιώσρυν έξ άντικειιιένου καί ίμένα στό οη μεϊο ούτό. Ή ΒημιουργΙα καί ή όργάνωση αυτής ττς προο δευτικής δημοκρατικής παρατά ίεως προβίιλλει ώς έθνική ά- νάγκη σήμερον ^ιιτακτικότερα. ύπέο «ότε καί άλλοτε. ΓΑς εύ χηθοθμε δτι 8λοι βσοι εχουν την εύθθνη Υ'ά την ποαγμάτωση τοΰ σκοποθ αύτοθ, θά ιιαοαμε ρΐσουν κάθε δλλη σκέψη ότιου· δήποτε ΙΒραζομένη καΐ θά στα· θοθν στό ΰψος αυτών τθν κρι σΐμων περιστάσεων πού ιΊφί· στανται γιά πολλούς λόγους, σήμερον στήν «ατρΐδα μας. ΆζΙζει δλλως τε κάθε προσ πάθεια καί κάθε θυσία άπό μέ ρους δλων μας, γιά την εύημε ρΐα τοθ τόπου αώτοθ, γιά την πρόοδο τοθ λαοθ μαο, γιά τώ μέλλον αυτών τούτων τδν παι διών μας σέ δστάτη καταλήξη. ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛ1ΩΡΗΣ ττρουττολογισμοΰ Σήμερον ένισχύονται, κατά μή¬ να περίπου, 30 000 άπροστάτευτα τταιδιά, άνήκοντα είς 18 000 οίκο γενείας, διατίθεται δέ ττρός τουτο ττοσόν 2 500 000 νέων δραχμών μη νιαίως. Τά έν λόγφ τταιδιά άνήκουν είς τάς εξής «ατηγορίας: α) Κατά 54% όρφανά πατρός β) Κατά 1% άρφανά έξ αμφοτέ¬ ρων τών γονέων των. γ) Κατά 9,5% τέκι/α στρατιω- τών δ) Κατά 7.?/ι% τέκνα άνικάνου πρός εργασίαν πατρός, λόγφ σω- ματικής ί) ψυχικής ασθενείας ε) ιΚατά 6% ίξώγαμα. στ) Κατά 8,5% έγκαταλελει- μένα. ζ) Κατά 1,9% τέχνα διαζευγμέ- υων γονέων η) Κατά 0,5% τέκνα ήθικώς άνα ξίων γονέων θ) Κατά 3% τέκνα καταδίκω; ή άγνοουμένων συμμοριτών. Ο Κατά 2% τέκνα φυλακισμένο., ττατρός. α) Κατά 2% είς θετάς οίκογε- νεΐας .___—=, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑ ΝΗΓΥΡΙΣ ΤΟΥ ΟΣιΟΥ ΙΩ»Ν ΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ Φέρομεν είς γνώσιν των Φιλ εόρτων χριστιανών, όπως κάθε χρόνο καί εφέτος θέλη τελε σθή έν τφ Ιερφ Μαφ τής θεΐαι 'Αναλήψεως Πειραιώς την 27η τρ μη>ός ημέραν Τρίτην Εθσ
ύπάρχει καλλιτεχνική εΐκών τοί
Όσΐου, λ'.ιτευργΐα μετ* άρτο·
χλασίας Ιεοουργοϋντος Άρχι
μσνδρίτου Σινασίτου καί κάλι
φώνϋν βυζαντινών Ιεροψαλτΰν
"Οθεν ιιαρακαλοθνται ςΐ φιλ
έορτοι χριστιανοί καί δλοι οί
κατταΒόκες, 6πως τιμήσωσιν τή
εορτήν τής Πολυοΰχομ τής Κα
ΐ
ς
Έττ»τροι»ή Σινασιτβν
Ηλίας Βλασ.άδης, Άχιλ. Άλ.
Έλευθεριάδης, Σταθρ. Φαρασσό
πουλος, Πρ. Δημητρακόπουλος
ΛΛΕΞΑΐΙΔΡΟΣ 11ΡΕΕ1ΑΟΙ
Ότολαρνγγολόγος
χεται καθ* εκάστην 6—8 μ.
68βί ΡοΟζβΒλτ 71, τηλ.
μ
166
—δκρμ ατικ α
ΑΦΡ0ΔΙΣΙ0Λ0Γ02
1ΑΤΡΟΣ
Κ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΟΥ
«άγ·ρ 13α (Πλανεΐα Βάθης—«β Ι
οά ι^τ Όμάνοιαν) 9-19, 5—8
Τηλέφωνον 58.708
Άξίζιει τφ δντι τόν κόπον
αναιμιμνησκόιμενοι τών μεγά-
λων κοπορβωμάτων καί ύπη-
ρεσιών τοΰ Άγίου Γεω(ργίου
τοϋ Τροπαισφόρου τιρός την
Χριστιανικήν θρησκείαν, νά
νά έξιστορήσωμεν την πρώτην
αύτοϋ εκκιλησίαν <έν Άττα- λεία στεγασθεΐσαν ι ατά τάς χαλειτάς τοϋ Χριστιανισμοϋ ημέρας, έν εΐδωλολατρικω τ κ ισμάτ ι τών ένδόξων τής ,κατατροπώσεως τών Περσών ύτΐό τών Άθηναίων €ν τη Ι¬ δία αύτω χώρα ττ)ς Μικράς Άσίας 477 ττ.χ. Ή ήγεμονία τοΰ συμμαχιικοΰ στόλου τών 'Ελ- λήνων μετέΐδη άττό της Στιάρ- της βίς τάη Αθήνας. ΟΙ Πε- λοπονήσιοι ττθιραιτοΰνται ΐντε- λώς τής έξακολουθήσεως τοϋ •ποιλέμου κατά τών Περσών. "Ολίγον κατ' ολίγον αιΐ συμ- μαχικαΐ πόλεις ύποτάσσονται εΐο τούς Αθηνά ίους, καί ή σύ¬ νοδον τής Δήλου βαθμηιδόν διαλύεται. 'Ειιειδή δέ ό πρώ- τιστος τής συμμαχίας σικοπός ί)το ή έξωσις τών Περσών έφ' δλων τών Έλληνικών χω- ρών, οί Άθηναΐοι &μα άνα- λαβσντες την ήγεσίαν τοΰ στόλου, ιμετά την τιμωρίαν των ιΝαξίων, οΐτινες τιρώτοι δΐέιρρηξαν την συμμαχίαν (46β ιτ.χ) ικατά τά έτη 466 ή 465 έπεχείρησαν, διά τών απομεινάντων πιστών συμμάχων των, μεγάλην εκ¬ στρατείαν είς τά δυτιικομε- σηιμιβιρινά ικαί μεσημβρ ινα παράλια της Μΐικιράς Άσίαι^ Πρωταγωνιστής τών έσωτε- ρικων ιτραγμάτων τών Ά©η^ νών ήτο ώ Περικλής. Τών ε¬ ξωτερικών δέ, ό έν τή αλλο- δαπη στρατηΓγών, Ικανώτατος Κ ίιμων. Άττοστέλλεται λοιτιόν ό Κί- μων, αγων 200 τριήιρεις Ά- ιθηναίων κιαΐ 100 σομμαχι- κάς είς Καρίαν ικαί Αακίαν. 'Εκιβάλλει τούς φρουροος τών Περσών από διάφορα έκεΐσε έλληνικά Ί:ρ·«Ι|ματα καί κορι- εΰει έτπΐ πλέον την άξιάλογον έμτιορικήν πόλιν, την Φάσικηλιν (Τεκίρ — ό|ί>ά).
Κατ' αύτό τό διαστηιμα
τών μακροχρονίων έιτιχειρή-
σιεων οί Πέρσαι συγκεντρώ-
νουν ισχυράν δύναμιν, τΐεζι-
κήν καί ναυτικήν, υπό τοος
ΣτρατηΓνΌύς Τΐιθοαύστην κ.αί
Φερενδάτην, αμφοτέρους συγ-
γιενεΐς τού Περσικοϋ βασιλικοϋ
οΐκου, τιερΊ τάς ιέικ,βολάς τοϋ
έν Παμφυλία Εύρυιμέδοντος
ποτα,μοθ, ύκ 200 πλοίων, άνα-
μένοντες έτερια 80 φοινιΐίΐκά
πλοΐα, διά νά έπιτεθοθν κατά
τού ΚίμωνοΓρ
Πρό της Λφίξεως δμως των
Φοινικικών πλοίων, ό Κίμων
ιϊσττευσε νά επιτεθή. "Ετρεψεν
αϋτοθς είς φυγήν, ικαΐ τούς
έρριψεν είς την ξηράν. Ά-πο-
δφάζει τούς ανδρες τού και
έφορμά επί τήιςι πεζυκης ιΕυ-
νάμιεως τών Περσών, ήτις ήτο
παρατεταγμένη; έ-Ι της ιΐα-
ραλίας, ώς έπΐχουρος τοθ
Περσιικοΰ στόλου Κατατρο-
πώνει τοος ποίλεμΐουις τούζς
διαλύει κυριολεκτΐ'κώιΓ ικαί
γίνεται κύριος πολλϋν αΐχμα-
λώτων, ύττερόγκου λείος κ αί
άρκετοθ στόλου,
Άσφαλίσας την νίικην καί
τούς αΐχιμαλώτους, σπ εύδει
πρός συνάντησιν των 80 φοι¬
νικικών πλοίων. Προσβάλλει
αύτά καί καταστρέφει άπαν¬
τα, αν ικαί τά ττλεΐστα των
πληιρωμάτων των, κατώρθω¬
σαν, ώς φαίνεται, νά διασω-
θοΰν είς τά παράλια της Κύ¬
πρου.
Ή τριπλή αυτή νίκη τοΰ Κί-
μωνος, την αυτήν ημέραν υπό
τοΰ αύτοΰ στόλου γενομένη,
εθεωρήθη εύλόγως ώς τό λαμ
ηρότατον τών ήιρωϊκών Ιργων
τής Ελλάδος κατά τών Περ¬
σών.
Είς ιάνά,μνησιν δέ τής τΐερι-
φαναΐς αύτηις Έλληνικής κα-
ιά ι[1αρ'$άιρων νίκης τού ό Κί¬
μων σταθμεύσας έιτ' άιρκετόν
είς Παμφυλίοτν, έκτισεν είς τό
άριστερόν μέρος τοθ κυρίως
λιμένος της Άτταλείας, ωραί¬
ον πόργον, σωζόμενον μέχρι
σήμερον, ί5ψους 14 μέτρων, έκ
τεραστίων λαξευμένων λίθων,
γνωστόν είς τούς Άτταλεΐς
υπό τό θνομα «Χιντιρλικ Κου-
λεσί» (πυργος τοΰ Χιντιρλίικ),
καί συγικείμενον έικ δΐο τμη-
μάτων. ΤοΟ, κάτω είς σχήμα
τετράγωνον καί τοθ άνω κυ-
κλυκόν. Είς; τό μέσον τοΰ ά"νω
τμήματος ύπάρχει βυσιαστή-
ριον, επί τοθ όποίου ό ΚΙμων
έθυσε τούς θεους διά την νί¬
κην τού είς τόν Εόρυμέδοντα
τιοταμόν.
Ε|ίς τό κάτω τμήμα, ικατά
τάς χαλεπάς τοΰ Χριστιανι-
σμοθ ημέρας, ήκκληισιάζοντο
οί Χριστιανοί, μετατρέψαντες,
τό τρόπαιον τού Κίμωνος, βίς
Έκ)κλτ[σίαν τοΰ Άγίου Γεωρ¬
γ Ιου, γνωστόν κκχΐ είς τούς
ϋιο, ΤούρΙκοικ;, υπό τό
δνομα «ΧιντΙρ Έλλές».
Είς τούς ιέσωτερικούς τοί-
οΰ πύργου, επί τών ή-
μ,ειρωγ μας, ιέΦαίνοντ§ καθα-
ρά, ελαιογραφίαι
οποίας, ούδεμία
φιβολία, ότι οί
τάς έξήλειψαν, άφόθ
αν σχεδόν -----
δοξον
θίαν.
, 'κ« τη
Αττάλειαν
τάτό1954, μάς
νά έπισκεφθώμε
«όν της Έ^κλη
αί δύο εϊσοδοι α^η,;
κλεισταί, διά κτίσματοο
τελως άκαλαισβήτου
ΟΙ Τοθρ,κοι αρνοθντα
Ελληνικότητα τοθ Π
παραδεχόμενοι τούτον
γον Ρωμαϊκόν, είς τΐιν
ρίαν της Άττ^λείας^
Δέν τούς άιδικώ Ι |
"Οταν ή Άττάλϊΐο:
λεξ,ου τού Κομνη^ο
μ Χ.) παρεχορή»,,, ε|
Ενετουο, μαζύ ^ ^5
λεις (Χίον, Φώκαιο^
Άδανα κτλ.) διότι τόν
θησαν €ίς τόν «χτά τόν
μαδων πόλεμον τού, οί 5
τοί, είς τό άνω μέρος το0 ,,
κλυκοϋ πατώματος τοβ η/'
γου τοθ ΚΙμωνος, προσέθ^
είς τα τέσσαρα «τημεΐοί^
ζοντός τού, Τέσσαρα
V
«^
τό αρχικόν γράμμα τοθ' β^'
τία, δια νά οΐκειοποιηβοΰν.-
ΟΤΙ
,10
ίεί
6λι
}0
Τ*
αι
θόντες είς Άττάλειαν τή
ώνδιετέλεσα τότΓ ?
νευς, επισκεφθείς με
διά πρώτην τότε
τά έρείπια της «^
γης μετά τοΰ ώρ«ιοτα?0
άτρου σταδίου Χαΐ
στρο;ς της.
Ηρώτησα έκ
κινουμ,νος, ιμεριύς^ϊ
τού ΤουρκικοΟ λι>κείου ·ΑττΓ
λείας, τό 1954, τί ή 2
ηος τού ΚΙ,μωνος
τόν Ικλεισαν. Μοθ
ότι ό καθηγητής τ
δοορόσας, .„,.„,
σογείου, έκτισε τόν
αυτόν, δτΐου δκρυτπϊ ι
σαυρούς τού Δια τό ^εΐ1
μόν των εΐσόδων τ0υ : {„
^επικίνδυνον διά τά -,«1
πού άνέιβαινον έιτάνω
Τούς οπήντησα δτι Βΐ0 „;.
σμα πολύ άρχαιότερον των
Βαοδαρόσσα, οϊττινες (ί|σαν
δύο άδελφοί ικιρ—οί ·&„
ρινχ>1) ήκμασαν τό 1518-1545
Μάλλον φαίνΐται νά ίΐναι ρω.
(.-αικής έτιοχης, ώς <, ^ μος ΠΟλη τοθ Άδριαγοί έν Άτταλείςί. Είς έκ τών 10 μαβητών τοθ Τουρκικοΰ λυκείου δλως ποχχί ξ'ενα ιμοθ λέγει: Άιτοκλεΐί· ται νά είναι «αί Γιουναν (& ληνικό) ; Παντοΰ ιιέριξ της Άτταλείας «Ις την Τερμ,ησ. σόν (Κιουλλουχ) σι6 Σίλλο- όν (Γιανκιοι), Πέργην (Πέρ- γχε), "Ασπενδον (Μπελκίζ), Σίδην (ΈσικΙ-'Αντάλια) καί τόσα αλ,λα μέρη δλ« Είναι Γι- ουνάν μέ γράμιμοηα Γιουνά- νηκα Ι Ι —ΚαΙ σύ τοθ λέγω κως τα ξέρεις αύτά ; —Μοΰ τά εΐπε ό ικπέρσς μοί;, πού είναι άπ' την Καστο ριά της Έλλάδας καί ή μίτέ· ρα μου τα διάβασε γιατί ήτα. νέ Έλληνί!α χριστιανή —Πές, τού εΐτΐα, ιιολλά χοι· ρετίσματα στόν πατέιρα σου Και Ιδιαιτέρα στήν μητέρα σου γιά νά σοΰ μάθη καί νί¬ να: Γιουνανλήλικα» νά βιαία- "— γιά νά ιμά&ης την αλή- νχ, λβν νβ 0 μέν φβΧ Τ£· «νβ τη «πό- ψ>
την
ύ< χχί χίΐγ Π< χβνι {χον <ρ)99 Ιιβτ % 4» <ιώ V» των Οί ρχν. "Αι ήν: Η ΑΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΗΑΗ ΔΙΗΓΗΜΛ Η ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΔΑΡΟΥΣΑ -Δέν εΐμαστε δα καί μβγά- λοι χοθ άποκρΐθηκε μέ ίθθυμη βιάβεση ό Στάθης. Κ* βπειτα μήκως κι' δλη ή ζωή μας δέν είναι Ενα παιγνΙΒι ; Τό ζήτημα, άγαπητέ μου, 8£ν είναι καί τό σο απλό. Μπορεϊ νβχει. βεβαία τή χαρή τού Ετσι όπως ξετυ λΐγεται. Μά ύκάρχουν καί μβ· ρικά σημεϊ* πού —ρέπκι νά προσεχ ΐοϋν. θέλουν ζεδιώ —ΤΙ θέλεΐς νά -Ρ,ς πάλι —Νά Ι Παρατήρησα, λογου χαρή, πώς ώρες ώρες ετεφΐβ Τού κ. Ξ. ΑΚΟΓΛΟΥ αέ μιά συλογή. Άουμποθσε τό κεφαλάκ' στήν άπαλώμη της καί κοΐΐσ* ψηλά μ* Ενα (3λέμ· μα έπΐμονο, σά νά ίψαχνε νά βρή" κάτι. Ρέμ(1αιζε άρκβτήν ώ ρα, πρό παντός βταν τελεΐωνε καμιά συζήιηση μ' ενδιαφέρον. Προσπαθοθσα νά μαντέψω την αΐτία, μά δέν τά καχάφερνα. Τόλμησα μάλιστα κάποια φορά νά τή ρωτήσω. ΚαΙ βέλοντας νά την πειράξω τής εΐτχα πώς θδν' ίρωτευμένη .. "Οσο φωτί στηκε·, έσθ, φωτίστηκα κ' έγώ» ο τό ρημε·ο αύιό ο^ μέ άνησυχοθοε καί σοβαρά. Ξε γβλοθσα ΑΚλωστε τόν έαυτό μου μέ την Ιδία τιώ; μπορεΐ, ετσι, νά θέλει νά στοχάζεται καί νά μιλετα καλυτέρα τα 8 σα συζητήσαμε. Όμως προχτές τό βράδυ εγινε κάτι πού μοθ τά χάλασε 6λα τά σχέδια. —Γιά λέγε, Εκανε ό θύμιος μέ περιέργεια, πληαιάζοντας καί κολλόντ3ς πβρισσόιερο τό κάθισμά τού σΐό τραπέζι. Ό Στάθη 4νσψϊ τσ γάοο, Ε ριξβ μιά έρϊυνητική ματιά όλό γυρα καί συνέχισε μέ σιγανφ τερη φω ή : —ΕΤχααε γυρΐσει άτό τό σο νηθισμένο μα,ς περΐπατο νωρΐς τό άπόγβμα, γιατί ό καιοός θ βή θ μ προμηνοθσε βρχή ρ κ' Ενα μπουκάι κρασί άτιό την ταβέρνα γιώ τό βρα^υνό Φ^νη τό. Ή μερά μςχς είχε πιρώσει κητλότερα άττό κάθβ αλλη φο· μά. ΕΙχα παρμένη πιά την ά- ί νά τής τό σκάσω τό μυστικό κατά τόν πβρΐπατό μας τής βλλης ημέρας—χτ*' 6ηλαδή. Κατά τό βραδάκι Βπιασε μιά ί γβρή βροχή, μπόρα καλοκαιριά τικη μ' άστραπόβροντα. ΠρΙν νυχτώσει καλά - καλά, ή βρο χή εΐχε σταματήσβι καί βγήκα α ε ν' άτιολάψ^με τά λουσμένα τά πεϋκα, μέ τό ζοοηρεμένο πράσινο χρώμα τους. καί τή γοητεΐα πού χαριζβ άττόβροχα ή έςΌχή. Δέ λέγεται ό ενθου σιαομός της μέ τ* ώραΐο θέα μα, πού έκδηλωνότανβ μέ μιά χά3Τ. κ3^ σέ μεθοΰοε. Καθώς εΙ<; ύγρασία Εξω, μτιήΐαμε στό έξ οχιχό σττιτάκι τής άϋβρφή'ς (|ου γιά νά δεί πνή^ομβ. Ό γχμπρό; μου 6$^ εΤχβ άνέββι άπό την θ Εϊμασταν οί τρείς μαο. 6ύογητό. Τό κρασί μδς Λναψϊ την εύθομίσ. Μιλήσαμε γιά βλα, κοτσομπολέψαμβ, γελάσαμβ, τραγουδήσαμε. Γ>ά μιά στιγμή σώπασε καί
στύλωσε τα μάτια ψηλά οχό
ταβάνι, γερμένη ιτΐσω στήν κα
οέκλα της. Έ>ώ διηγόμουνα
στήν ά&βρφή μου την έπίσκεψη
τιού κάμαμε καί την ήμέρα κβΐνη
στό γεροτσέλιγκα καί τίς έντυ
πώαεις μου γι* τή θβρμή οπο
δοχή ποΰ μας εχαμε, ΈκεΙνη Ε
βειχνε σά νά μή τιρόσεχε στή
διήγηγή μου. Φαινότανβ σάν Λ
τιοξεχασαένη καί άφωσιωμένη
στούς ρεμβασμοός της.
Ξαφνικά τιετάχτηκε άπό την
κσρέκλα ής, κ' Εξαλλη ϊμπηζε
τίς ψωνές, δε'χνονιας μέ τό χί·
ρ ψηλά στοΐχο Ι
— ίαρ ανχαποεαρουία. σα
ρανταιιοδα ρούσα · Πόσο τίς Φθ
φάμαΐ τ>ς συχαμίνες !
•Η άδερφή μου κ' 6γώ βάνα-
με τά γέλ.σ,
(Σννβχίζεται)
"Εχει γοθστο ό φίλος ικβΐ
σΰμμαχός μας, Μεντερές, νσ
διατάξη μιά μερά την εξόν¬
τωσιν όλον των έκ Καστορι-
άς προσφύγων ττ)>ς ΆτιώΕι-
άς, όμιλούντων δλων <)Λα'- στως την "Ελληνικήν Πάντως δέν θά εΐμαι έγώ 6 αΐτιος Πλεΐστοι έξ αυτόν μάς ώμο· λόγησαν δτι κάποια μερά β* φαγωθοϋν μέ τούς εντοπίους Τούρκους συμπατριώτοοΓ μ<κ;ΐ Άλλ' άς έττανέλθωμίν ατό θέμα μας, έπειδή τά εσωτερι¬ κώ της γείτονος μας δσον β- φορά την οίχιακήν κουζίναν των, δέν είναι τής άρμοδιότη· τος ,μας. „ Έγκαταλειφιθείσης της ^ κλησίας τοϋ Αγ. ^?^ τοΰ Χιντιρλί,κ, δττου ονχνα ο' Χριστιανοί Άτταλεΐς μετ^ νόν διά νά άνάψουν^ "" 3υφό ικε,ράκι πρό ι«ν ,ρα_$ιών τών ήμισβνΗ άγίων, οί φιλοτιρόοδοι σε6 είς κάτοικοι τής άς δκτισαν τό 1867-, έικκλησίαν τοΰ "Αγ σωζομένην μέχρι της επισκέψεως μο κλειστην δμως καί τούς έτΐισιχιέπτας. τΑρ νέαν έ-ίσκεψίν μ«ς θά στόκεται όρθία " λάΐδει αήν τύχην λων ξοοκουστών 6 Άτταλείας μας ; Είναι βέβαιον κοι έσέβοντο Ιδι "Αγιον Γιεώργιον . λές). "Ισως αυτή νά οοΐτία τής μέχρι της ψεώς μας διατηρήσεως Διερχόμενοι ™ρο " σίβος αυτής τόγ τοϋ 1954, άφβ6 βηιμεν ών ί νην - ΜΙΙ' Ιω, ί | Ελλά |«τβς «>, τ
..
/
φ
ς ττο-άξη
τδν άλλόπιστο ^
νοίξτϊ τάς ΐκλειστάς
λί
τέ-
:σν£^
,μ«'
νά είσέλθωμεν, έν
,κατανθξει, έν αθτϋ.
λεσιν έπΐ(βληίΓΐΐκτ)ς ·
διακοττείσης 4ιΑ τοσοάτον ^
/κρόν χρόνον ουχί
αιώνιον.
Τροπαιοφόρε
ρομφαία σου ή
τοΰ ΧριστοΟ
Συγ
"Ι»ψυ
Τί Β< ίθον, η "«Λμι ζ μι Ε— "ι Κ( "μιτρ ι Κχτ
'ΕιτΙ τ{ προχθεσινη έορτβ τού
Ο ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Ό μέγας Κωνσταντίνος βέν «-
πήρξε μόνον ίίνας νυκτιτής καί τρο-
παιονχος αϋτοκράτωρ. Δεν ύπήοξε
μόνον, μαζύ μέ τήγ Μτρέοα τού
Έλένην, άγιος, υπήρξεν ό μεγαλύ
τερος στυλοδάτης τού Χριστιανι¬
σμόν, τον οποίον άπδ διωκόμενον
καΐ σκληρώς οασανιζάμενον, νπό
των Λρσκατοχων τού, κατέστησε
κυρίαρχον μεγάλον μέρους τού τ-ό-
τε γΛΊοκττοΟ κόσμου.
«Δύο ΙφεοΕ μΛχθοΰσα γίγαντας
της γής ή σφαίρα», κατά τόν ποΐτ
ητήν μας Π. Σοϋτσον. Άλλά τό
πέρασιμά των δέν Βσχε τα άποτε-
λέσματα παΰ Ισχε,ν είς τόν κόσμον,
τό πέρτκτμα τού Κωνσταντίνου. Ό
πρώτος, ό Άλέ|ανδρος, ό κατά
τον Ιδιον ποιηττνν : «Την δόξαν των
'Ελλήνων, πέραν τού Ίνδοΰ καί
Γάγγου καί τοϋ Τροπνκοϋ έκτεί-
νων, άπΐβίωσε ιαονάρχτις> χλβτ.
"Ελ,αιμψ.ε δηλ. ώς ίνα φωτεινόν
μετέωσον επί τε — δραχυ δυστυ-
χώς — διάστημα καί Ιπειτα ϊσ&υ-
σε, 'άφήισαν τούς δορυφόρους τού,
αίτινες συν τώ χοόνω %σ6Μΐ<χν «αί αί τοί! Ό οεύτερος, ό Ναπολέων, πε- ρασε τροπαιοΰχος καί καταικ-τητής την Ευρώπην πέρα ώς πέρα, &ρε- με τάς νικτιφόρους στρατιάς τού μεχρι των πυραμίδων τής Αίγυ¬ πτον, 'άιπό τοΰ ΰψους των οποίων σαράντα αΐώνες τάς ήτένιζον κα- ■Ά την Ιδίαν τον έκφρασιν, καί επί τέλους, «Την γήν παίξας την γήν χάισα», ώς λέγει πάλιν ό Σοντ τσος, απέθανεν Ιρημος καί α*χμα- λωτος είς Ινα μακρυνό νησί, την Αγίαν Έλένην. Ήλθον ιδηλ. ομχϊ άπήλθον ο* δύο αύτοι γίγαντες, ηλλοοξαν επί έα χρσντκό διάστημα, μικρο ή με ·άλο, την φάσιν τοΰ κόσιμου καί ίπειτα, ή έξηφανίσθτϊ(ταν τελείως αί συνέπειαι τον περάσιματός των ή &ν έμειναν τίνες δέν Ιοχον ίΐρω- ταςχικήν "επίδρασιν επι των τυχών τής Ανθρωπότητος. Το Ιδιον δμως δέν συνέιδη μέ τόν Μέγαν Κωνσταντίνον. Δέν υ¬ πήρξε ιμέγας κατακτητής χωρών καί ' Εθνών ώς έΐκεΐνοι. ΑΙ κατα- κτήσεις κ,αϊ οί θρίαμβοί τού ή«ταν διαφοράν φύσεως καί απετέλεσαν σταθμόν είς την παγκόσμιον ι- τορίαν. ] Δνό κυρίως πράξεις τού ήλλαζαν τόν ρυθιμόν τοΰ Κόσμον. Ή πρώ- τη ήτο ό έκ%ριστιανκ*μός τής κ-υ- οιάρχου τότε Ρωμαϊκής Αύτοκρα- τορίας. Ή θρησκιεία τοΰ Χριστοϋ ή όποία ώς τότε έδιώκετο άκεινως άπό τό Κράτος καί έκρύπτετο με σα είς κατακόμτ>ας καί απηλαί»,
ένεθρονίσ'θη ντικητρια κιαΐ τροπαιοϋ
χος ιμεΊσα, «Ις τα παλάτια των Και
σάρων καί εγένετο ή Ιϊΐίσημος θρη
ΤοΟ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
σνεία τής Αύτοκρατο^ίας, μέ την
φιοικήν συνέπειαν νά άσίτασθοϋν
αυτήν δλοι οί υπό τό (Τκτρττρον της
λαοί. Ή ίνεντέρα ήτο ή μεταχρορά
τής πρωτευούσης τού είς τό Βυ-
ζάντιογ χαί ή ίδρυσις αύτόθι τής
Άνατολυκής Ρωμαϊκής Αύτοκρατο
ρίας, ήτις 6!αθμτ|δόν υπό την επί¬
δρασιν τοΰ Έλλη'νικοϋ περιδάλλον
τος καί τού Έλληνικοΰ πολιτι-
τμοΰ, κατέστη 'Ελλτγνική Αΰτοκρα-
τορία. Ποίας συνεπείας έσχεν ή
πράξις τού αυτή διά την Άνθρω-
πότητα, είναι, παγκοίνοος γνωστόν.
Ό έλληνικός πολιτισιμός ό οποίος
έφντοζώει τότε είς τινάς γωνίας της
Ελλάδος., τής Άνατολής καί τής
Αίγυπτον άνέλαιμψεν, έγκαταστα-
θε'ις κυρίο,ρχος παρά τόν
ρον. ΚαΙ επειτα, καθ* &λον τόν σκο
τεινόν Μεσβίωνα, ή Κωνσταντίνου
πόλις, ποαγματική βασιλίς των
πόλεων, έχουσα την λάμψιν των
άρχαίων Αθηνών καί τοΰ σημβρι-
νον Παρισιοϋ, εξέπεμπε τα φ&τα
τοΰ Ελληνικόν υτνεΰμοιτος μ«ζν μέ
τάς αληθείας τον Χριστιανισμόν,
**χριστιανίζουχτα κ-αί Ιέκ5«>λι.τϋζου-
οα 6αρ*βάρους λαούς. 'ΕΜε άλλον
ή 'ΕλληΓνκή Αΰτοκρατορία κατέ¬
στη ό προμαχών τής Εύρώπης. 'Ε-
κεί άνεχαιτίζοντο ικαί Ιθραύοντο ε¬
πί αίώνας τα κΰματα των 6αρ6άρων
ίπιδροιμέων. Τί θά εγίνετο ή Εύ-
ρωπη άνεν τοΰ προμαχώνο<; αυτόν κνρίως καΐά τάς πρώτας έκατον- ταετηρίδας τοΰ Μεσαίωνος, όπό- τε τα κρατη της ήσαν άκάμηι ·νήιπια καί άσύντακτα; "Ισως - Ισος ?να απέραντον άραβικόν ή &λλο Άσια- τικόν κράτος! 'Εκράτησε λοιπόν ή Αύτοκρατο- ρία μοις καί άνεχαίτισε τους χει- μάρρους των έΐαδρσμέων. "Εΐσφι- ξε ιδηλαδή τα δόντια της μέιχρις δτον άνδρώθηισαν τα κραττ) αύτά καί ήσαν πλέον είς θέσιν νά ΰπερα σ.τίσουν έα,-υτά. Καί τότε πλέον, κα- ταΐ'εβλημένη Ίκ τον γήρατος καί άλλων διατρόρων αίτίων, επεσε. Άλ λά καί μέ την πτώσιν της, ωφέ¬ λησε κατά ενα τρόπον την Ευρώ¬ πην. Διότι τής εστειλε πρόσφυγας τοϋς σοφούς της, διά νά συμβάλουν είς την αναγέννησιν τίδν γραμμά των καί των τεχνάιν. Είς την επι ξενων εδαφών, άναγϊννησιν τοδ 'Ελληνικοΰ πολιτισμοΰ. Ό Αύτοκράτωρ Κωνσταντίνος υπήρξεν ό μεγαλείτερος συντελε- σιης τοΰ θ
μαχοϋσαν, ώργανωμένες οί στρα-
μετωττ!<ουν άπό ημερών έσωτερι-|τιέζ ^ν Αμερικανόν Φιλελλήνων κώς, θέλουν νά άπαλλαγοθν άπόιύπέΡ τών Έλληνικών δικαίων είναι ίνα διεθνές καρκίνωμα, 6πως ά. Ι κατανοοτό διατί ύττηρέαζαν κα! ττέβη [επικίνδυνον διά την Άγγλί- ι ττ1ν ττολιτική τού Σταίητ Ντηπάρ- αν τό θέμα τής μεγαλονήσο·/. Έ- τμεντ. "Αν υποτεθή δτι είχαμε σή, άν Ιέ-ικρατήσουν αί άπόψεις των, »ΡΥ°ς των Εξωτερικών, κανέ-
μεγαλόντκτον. Καθ* ήν στιγμήν, έν νσ(= Ντούης δέν θά μττοροθσε νά
τούτοις, τό κύριον θέατρον τής μά.,σταθ^ έμπρός είς την λαίκή κα-
χης διά την ιΚύττρον εχει μεταφερ- τακραυγή. 'Έτσι θά ήσαν διάτηλα-
θη είς τό Λονδίνον, καλόν είναι νά τε^ οΙ θύΡ€^ σ> αύτόυ τόν Μεγάλο
6χουν ύττ-' 6ψιν των οί «μ-ιτεριαλι- ' "«ΡαΡΧη, τον ττονεμενο Εθνάρχη
σται δτι δέν είναι δΐΛατή όριστική ^ιαπλατες καΐ στόν ύττοιοργό τών
άναστολή των έχθροττραξιών : Ιον,
εάν δέν αττελευθερωθή τελείως ό
άρχιεπίσκοπος Μακάριος, ώστε νά
(επιστρέψη καί είς Κύπρον. 2ον, ε¬
άν δέν κατατταύσουν έξ ολοκλήρου
αί στρατιωτικαί έπιχειρήσεις κατά
τοΰ άπελευθερωτικοΰ κινήματος__
τόσον .επισήμως δσον καί οΰσια-
στικώς. — 3ον, ιέάν δέν ττρόκειται
νά διεξαχθοΰν συνομιλίσ,ι μεταξύ
Μακαρίου καί έκττροσώττων τή(;
βρεταννικής Κυβερνήσεως, δχι δ-
ττως επί τού Χάρντιγκ — τόν χει-
μώνα τοθ 1955 καί 1956 — έφ'
δσον α—εδείχθη έττανειλημμένως ό¬
τι αί δασεις που είχε θέσει ό στρα.
τάιρχης δχι μόνον δέν όδηγοθν είς
την εΐρήνευσιν, άλλά καί θά συν-
τελίσοι/ν ασφαλώς είς την άποτυ-
χίαν των διαπραγματεύσεον. 4ον,
εάν δέν δοθή κατηγορημ—<κή 6ια- βεβαίωσις δτι θά άττοφυλακισθοθν άμέσοας οσοι Κύττριοι σι»νελήφθη>
σαν καί κρατοϋνται ττρολη,τττικώς.
ΑΑόνον 6τγο τούς δρους τούτους εΤ-
ναι δυνατόν νά άνασταλοΰν αί έχ-
θροττροτξίαι κσΐ άρχΐσουν σννομι-
λίαι πρός οριστικήν διευθέτησιν
τού ττρθβλήματος, ιμ4 τελικόν σκο-
ττον πάντοτε — καί σοφώς κθθω-
ρισμένον —. τήν αύτοδιάθέσιν τοΰ
λαοΰ τής έτΓαναστατημένης μεγα¬
λονήσου.
ΔΗΜ» ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ
Εξωτερικών, τόν
ρωφ - Τοσίτσα
Εύάγγελο Αβέ¬
Διάττλατες καί
στόν ττρεσβευτή τής Ελλάδος καί
στούς δλλους έττισήμους. Νενόη-
κας, Άλκη;
— Νενόηκα. Άλλά ήθελα νά
ποθμε καί μερικά άλλα σττουδαΐα.
-—Δυστυχώς, ττονεμένε συμττα-
τριώτη "Αλκη, πέρασεν ή ώρα
"Ελα νά μέ ξαναδής διά νά συνε-
χίστχ/με την τόσο ένδιαφέρουσα
σννομιλία μας. Λοιπόν, είς τό έ-
πανιδεΐν
Πρωθιερευς Δ. ΚαΛΛΙΜΑΧΟΣ
Νέα Ύόρκη
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α, ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχ·τ«ι Βηλαοά 7 ειλαηΐα *Δ·
*(ο« Κονατατΐ(το« (Όμόνοια)
9-1 «αί 4-6 ιι.ιι. Τηλ. ΒΒ.887
Ό ·Ι α « ο 6 ς
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Μ. ΤΣλΚΙΡΟΓΑΟΥ
Μαιητήρ— Χειροβογος— Γυ-
ΜΕΤΟΚΗΣΕΝ
«ήν ό?όν Φοαγκλίνο»
(ΑΚΑΔΗΜΙΑ2 Μ)
Μαί δίχβται 12—1 καϊ Β—7
μ. μ. Τηλεφ. 610.006
Τό τπρόβλη,μα τής ττροσ-τσχπας
τού ΤΓαιοιοΰ, άττό τοΰ τηρώτου παγ¬
κοσμίου ττολέιμου καΐ ττρό παντός
ιμετά τον ·ηελευτΓαΐον τταγκόσ·μι«ον
πόλεμον, ετέθη είς την Έλλάδ« ώς
πράβλημα έξαιρετικής οξύτητος
Πρόκειται τ—ιρΐ σοβοορωτάου έ3νι-
κοΰ καί κοινωνικον ττροδλτνματος,
έχοντος σχέσιν ιμέ αυτήν ταύτην
την ζωήν τής Ελλάδος, ύτΓοστά-
σης βαρείαν αΐμιορροογίαν άττό τοθ
έντουις 1914 μέχιρι τού 1949, έξ
ής εδημιουργήθη έκτετοομένη όρφα-
νία Ικαιΐ έλλειψις οΐίκογΐενειακήις
φροντίδος δι" έν ίμέγα ποσοστόν
'ΕΞλληινοττσίδωιν
ΑΊ στατιστικαί τταΐρεΐχον ενδεί¬
ξεις άνηιονχαιστικάς διά τόν ττατ-
δικόν ττληθυσιμόν της Ελλάδος,
κατά το ετος 1948 Είς 350 ΟΟΟ
καί πλέον ΰττελογίζοντο τά όρφανά
Έλληνό~ουλοο ήλικίας μέχρι
έτών, άριθμός άντιτΓροσωττεύων τό
1) 8 τού παιδικοθ της πληθυ-
ιθ-μοϋ Καί είς τόν αριθμόν αν-
τόν έττρετΓε νά ττροστεθοθν πολυ-
άριθμοι —ειριτΓτώσϊεις ιταιδιών άττρο-
οτατεύτων, ένδεών, άττροσα!ρμό-
στων, στερουμένου ο'ίκογιενευακής
μερίμνης, έγκαταλελειμένων έξω-
γάμων, άναττήρ»ν ή ψνχικώς ιμειο-
ι^κτούντων.
Εύτνχώς, διά τό μεγαλύτερον μέ¬
ρος των ούτω ττληγέντων τταιδιών,
οικογένειαι συγγενικαί, θεταϊ ή
όττωσδηΓΓΓοτε φιλικαί, έξη,σφάλισαν
είς σύτά δλως έθελουσίως την
έλλείττουισαν οίκαγενβιακήιν
καί προστασίαν.
Έν τούτοις, ά—έμεινεν έν
τηοσοστόν έκ τών έν λόγω τταιδιών
τό όττοΐον ευρίσκετο είς κατάστα¬
σιν τπροδληματικήν άττό απόψεως οί
κονομικής ή ήθικής *«' γενικώς
έπαρκοθς οίκογενειακής έπιμελείας
Ύττελογίσθησ-ν είς άνω τ«ν
125.000 τά βίς τοιαύτην τπροβλη
Ιμΐοίηικιην Ματηάστοιοΐιν βΰριΐσκάμειυα;
■παιδία της Έλλάδ-ς κατά τήιν
δυσχερή περίοδον το% έτών 1946
__48, έχοντα ανάγκην άμεσον και
χ—ηιμαΤικής 6οη8αας
Πρός άντιμετώ~ισιν τοθ έττε,ί-
γοντος καί σοδοοροϋ τπροδλήματτος
τού Παιδιοΰ ή &ροοστηι=ιότης των
Κοινωνικών 'Υττηιοεσιών — Δη,μο-
σίων ή Ίδιωτικών — τού Έλλη-
νικοθ Κράτουις ύττήιρξεν αιμεσιος καί
άττοφοισιστική. Έξ άλλσυ, ή φύσις
τοθ προβλήματος κοιί ή επ διρασις
τών νέων ίδεών κοοί μέθοδον κοι¬
νωνικάς προσταισίοις τ μ τταιδιού,
συνετέλεσαν ε.ίς την άνάτττ^ξ ιν καί
εφαρμογήν ττρογρ<χμμάτ^ο^ βασι- ζομένων έττΐ εττιστηιμονικώ^ άρχών κ,αΐ ττροσηρμοσμένων τκρός τάς έγχωρίους συνθήκας τής έλληνικής ζωής Ούτως έφηρμόσθη έν Ελλάδι ά- ττό τοθ έ?τους 1948 καί έντχΰΒεν, ίν γενικόν τπρόγραμιμα τταιδικής Γφοστασίας, κατ' αρχήν μέν έττεί- γοντος χαρακτήρος, άλλά ταυτο¬ χρόνως «αί τηρόγραμμα μόνιμον, σικοττοθν βίς την άργΟΜωσιιν ενός διαρκοθς μηιχανισιμοΰ τταροχτν; σται- θεράς κβοί συσττΐίμοα·<κής κοινωνικής προσταίτίαις διά τά τταιδιά. Ή έφαρμογή τοθ ώς 6νω ττρο- γράμιματτος άνελήφθηι κατά κύριον λόγον ύττό τοθ 'Υτρουργείου Κοιν. Προνοίας κοοί τοθ ΠΙΚΠΑ, δ~ερ άποτελεΤ τό κυριώτερον έκτελβστι- κόν όργανον Τοι> είς τόν το,μέα τής
τταιδικής τπροσταισίας.
Παραλλήλως δμως πρός τό
"Υπουργείον Κοινωνικής Προνοίας
καί έτερα ΎτΓθυργεϊα άνέτττυξαν
κοινωνικον χαροκτήρος είδικά ττρο-
^ράμίματκχ ττκχιδιΐκήις ττροστασίας,
Ούτως, υπό τοθ εγ—ουργείου Δ -
κιαιοσύνης άνελήφθτνσαν ττρογράμ-
μοττα ττεριστολής *ιαί ττρολήψ:ως
τής έγκληματικότητος των άνηλίκων
(Εταιρείαι Άνηλίκων, Άναιμορφω-
τικά Κέντρα, Παιδικά Δικαστήιρια Ι νωνικός Επεδιώχθη δηλαδή άφ' έ-
καί Παιδκοαιί Φυλακαί).
"Υπό τού 'Υττουργείου Εργα¬
σίας συνεκροτήθησαν καί έφηρμό-
σΐθησαν ττρογράμματα κοινωνικής
καί έπαγγελματικής βοηθείας των
εργαζομένων νέων (ψυχαγωγία, έ-
παγγελματικός προσανατολισμός,
μαθητεία, συμττληρωματική τρο-
φή κλπ )
Ύττό τοϋ 'Υπουργείου Παιδείας
ετέθησαν είς εφαρμογήν προγράμ-
ματα σχολικής ΰγιε«νής, μαθητι-
κών κατασκηνώσεων, μαθητκών
συσσιτίων, κρατικών ύττοτροφιών
κλπ.
Ύττό τοΰ Ύπουργείου Γεωργίας
έφηομόσθησαν προγράμματα δια-
φωτίσεως καί άνυψώσεως τοΰ 6ιο-
τικοΰ καϊ μορφωτικοϋ έττιπέδου των
άγροτοπαίδων καί ιδία των νεα-
νίδων
Υπό τών Υπουργείων Έβνικής
Αμύνης καί Οίκονομικών κατηρτί-
σθησαν επιτύχη προγράμματα προ
στασίας των θυμάτων πολέμου καί
των οίκογενειών των στρατευμένων.
Είς τό παρόν άρθρον θά εξετα¬
σθή ειδικώτερον ή δραστηριότης
τοΰ Ύπουργείου Κοινωνικής Προ¬
νοίας επί τοΰ θέματος τής Προ-
στασίας τοΰ τταιδιοΰ
1. Ή προστασία τοΰ Παιδιοΰ τταρ'
οικογένειαι:
ΐΚατευβυντήριος άρχή τοΰ ώς ά-
νω ττρογράμματος είναι ή αντίλη¬
ψις ότι άπό απόψεως ψυχικής ΰγεί-
ας είναι ζωτικής σημασίας διά τό
μέλλον τοΰ παιδιοΰ και διά την δ-
λην φυσιολογικήν ανάπτυξιν τής
προσωπικότητός τού, ή εξασφάλι¬
σις τής παροχής υπό των γονέων
τού καί κατά πρώτον λόγον υπό
τής μητρός τού των κατάλληλον
ψροντίδων.
Διά των ληφθέντων μέτρων, εξε¬
διώχθησαν δύο συγκεκριμένοι σκο-
ποί. ΕΤς οικονομικάς καί είς κοι-
νός ή εξασφάλισις ενός έλαχίστου
όρίου συντηρήσεως των οίκογενειών
τών άπροστατεύτων παιδιών, διά
συμπληρώσεως τοΰ οίκογενειακοΰ
| γ) Είς τάς Επαρχίας, αί Τοπι¬
καί Έπιτροπαί Παιδικής Προστα-
σίας, υπό την Προεδρίαν τού Ει¬
σαγγελέως Πρωτοδικών τού Νομοΰ
Αί Τοπικαί 'Ετητροπαί άττοφασί
είσοδήματος καί άφ' ετέρου ή βελ- ζουν επί τοΰ προγραμματισμοΰ
τίωσις έν γένει τοΰ οίκογενειακοΰ βοηθείας έκάστης περιπτώσεως
ττεριβαλλοντος, πρός εξασφάλισιν παιδιοΰ, «ατ' είσήγησιν τού Κοινω
τής απαραιτήτου οίκογενειακής νικοΰ Λειτουργοΰ δστις εχει προη
θαλπωρής, διά την ομαλήν σώματι- γουμένως ένεργήσει λεΐττομερή έ-
κήν καϊ ψυχικήν άνάτττυξιν τού παι- ξακρίβωσιν τής οίκογενειακής καί
διοΰ. Είς τό τελευταίον τούτο άττέ- οίκονομικής καταστάσεως των. Αι
βλεψεν ή "Οργάνωσις Κοινωνικών ',πληρωμαί των οίκογενειακών επι-
ΜικρασιατικαΙ άναμνήσεις
Ο ΙΠΟΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΥ
ΓΕΟΡΓΙΟΥ ΕΝ ΑΤΤΑΛΕΙΑ Μ.
Ύπηρεσιών διά την ανάπτυξιν ύ- δομάτων ένεργοϋνται παρά των Τα-
ττέρ των παιδιών τής απαραιτήτου ι χυδρομικών Ύπηρεσιών καί τών ά-
„„,.„«„„£,- ι~,,~~ι—-----> .!«.„.».- Ιγροτικών ταχυδρομικών διανομέων
κοινωνικής εργασίας, παρ' ειδικώς Ι
«ατηρτισμένων Κοινωνικών Λειτουρ
γών, πρός επίλυσιν των υπό τών
οίκογενειών των άντιμετωπιζομένων
πάσης φύσεως ττροβλημάτων των.
Παραλλήλως προωθήθη ό θεσμός
τών παρά θεταΤς οικογενείας τοπο-
μέχρι καί τοΰ πλέον όπτομεμακρυ
σμένου χωρίου, ώστε νά άποφεύγε-
ται ή ταλαιπωρία τών δικαιούχων
Άπό τής ενάρξεως τής έφαομο-
γής τού έν λόγω προγράμματος έ-
νισχύθησαν 135 000 περίπου άπρο
θετήσεων καί έθεσττίσθη τό έπίδο- στάτευτα παιδία, άνήκοντα εία 75
μα θβτών οίκογενειών. Ιδιαιτέρως
ττροεβλέφθη ή έπιδότησις τ»ν έξω- | η ς γγ
γάμων, έκθέτων ή έγκαταλελειμμέ- τ5πτό τοθ μηνός Νοεμβριού 1950 μέ-
νων τταιδιών. ^ |χρ,ς Ιουλίου π έ. δραχμαΐ 300 003
Κΰριοι φορεΐς έφαρμογής τοΰ ώς 000, έξ ολοκλήρου έχ τού κρατικοΰ
β οικογενείας. Διά την έν λόγω
|έτπδότησιν διετέθησαν ώς έγγιστα
άνω προγράμματος είναι:
α) Ή Κεντρική Έπιτροπή Παι¬
δικής Προστασίας καί Κοινωνικής
Εργασίας,
β) Ή Βασιλική Πρόνοια καί
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
Κ.
ΝΟΣΤΑΛΠΚΟΣ ΠΟΘΟΣ
Βαθειά μέο' την καρδιά αΐσθά-
[νομαι ε'να πόθο
Ιόθο πού Βέν ήμττορεσβ ό χρό·
[ιος πιά νά οβύση,
Νά ταξειδεοσω μιά φορά σ' β-
[κεΐνα τ' άκρογιάλια
Στά χώματα «00 ιΐίοασα εύτυ
[χισμένα χρόνια.
Νά ξαναϊβθ λαχταριστά τόν
[τότΐο πού γεννήθηκα
Τόν τότιο τιού μεγάλωσα μοζΐ
[μέ τούς γνωστοΰς μου
ΚαΙ νά θρηνήσω νοβρά την βά
[σκανη την ώρα
Που χάθηκαν άδόκητα σέ μιά
[τής εΐμαρμένης μπόρα.
χή μου άθεράπευτη
Ποίος θάνατος θά σ' εθρη.
Έν ΆλεξανδρεΙα,
τη 8 ΜοΓου, 1958
Κ. Ξ ΖΑΝΝΗΣ
Σιή νεκρά μητέρα μου
Μαρία Κ. Βιρεάκου
"ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ ΣΟΥ,,
Λύση θλιμμένη έφΐλησε
τα ώχρά τα μάγόυλά σου
την ώρα έκεΐνη τή στερνή
στό ψυχομάχημά σου
ΚαΙ τώρα δ Ισκιος τΛν δβντριβν
τά δροσερά λουλούδια
τά πιό γ>οκόλαλα ττουλιά
μέ τ" άπαλά τραγοοδια
Κι* οί πεταλοθδες πού ξεσκοθν
τοθ μπάτι τ" δϋλο κθμα
νλυκαΐνουνε τόν ϋπνο σου
στό κρθο σου μνήμα.
Περιστέρι Ν. Κ. ΒΟΡΕΑΚΟΣ
Με εΐλικρινή* συνκΐνηση χ
ριοτΩ δλες καί ολους πού μέ
ίτΐμησαν μέ την ΙδιαΙτερη προ
τΐμηση τους κατά τίς πρόσΦα
τες βουλευτΐκές έκλογές. "Λ
μάλιστα ληφθή ύτι' όψιν ή εί
δική άτμόσψαιρα πού διαμορ
φώθηκε ίόιως κατά την τβ/εο
ταία ψάση τή*ς Τϊροεκλογικη
περιόδου -αί τά Ισχυρά ρεύ
ματα πού τελικά διαμορφωθή
κανε, είναι εύβξήνητο γιατι
τόσο τιολύ μέ συγκϊνησε ούτί»
ή βκΒήλωση άγάτιης καΐ ίκτιμή
σεως πρότ έμένα ενός άξ 6λ<>
γου μάλιστα όπωαδήτΐοτε αριθ
μοθ ψηφοφόρων.
Επί πλέον θέλω νά παραδε "
χτθ δτι στήν εκδηλώση σύτήν
υπήρξεν καί μιά κατανοήση,
μιά επικρατήση τής γοαμμή'ς
την οποίαν έτήρησα σ' δλες
τίς προεκλογι<ές ένίργ^ιές μου. ΈιτΙστευσσ άπό κσιρό βη είναι άτιόλυτος Ανά/κη ή ίημιουονΐα καί στόν τόπο μας μιδς ύγε Ος προοδευτικής καί ττραγματικά δημοκρατικής πολιτικής παρα τάξεας. Γιά τό λόγον αΰ'ό καί μόνο έβΕχτηκα νά πολιτευθθ. ΚαΙ τοθτο ο& κήθε ππρΐτιτωση διεκήρυττα. Τά αττοτελέσματσ των έκλο· γών ήν,θαν νά δικαιώσρυν έξ άντικειιιένου καί ίμένα στό οη μεϊο ούτό. Ή ΒημιουργΙα καί ή όργάνωση αυτής ττς προο δευτικής δημοκρατικής παρατά ίεως προβίιλλει ώς έθνική ά- νάγκη σήμερον ^ιιτακτικότερα. ύπέο «ότε καί άλλοτε. ΓΑς εύ χηθοθμε δτι 8λοι βσοι εχουν την εύθθνη Υ'ά την ποαγμάτωση τοΰ σκοποθ αύτοθ, θά ιιαοαμε ρΐσουν κάθε δλλη σκέψη ότιου· δήποτε ΙΒραζομένη καΐ θά στα· θοθν στό ΰψος αυτών τθν κρι σΐμων περιστάσεων πού ιΊφί· στανται γιά πολλούς λόγους, σήμερον στήν «ατρΐδα μας. ΆζΙζει δλλως τε κάθε προσ πάθεια καί κάθε θυσία άπό μέ ρους δλων μας, γιά την εύημε ρΐα τοθ τόπου αώτοθ, γιά την πρόοδο τοθ λαοθ μαο, γιά τώ μέλλον αυτών τούτων τδν παι διών μας σέ δστάτη καταλήξη. ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛ1ΩΡΗΣ ττρουττολογισμοΰ Σήμερον ένισχύονται, κατά μή¬ να περίπου, 30 000 άπροστάτευτα τταιδιά, άνήκοντα είς 18 000 οίκο γενείας, διατίθεται δέ ττρός τουτο ττοσόν 2 500 000 νέων δραχμών μη νιαίως. Τά έν λόγφ τταιδιά άνήκουν είς τάς εξής «ατηγορίας: α) Κατά 54% όρφανά πατρός β) Κατά 1% άρφανά έξ αμφοτέ¬ ρων τών γονέων των. γ) Κατά 9,5% τέκι/α στρατιω- τών δ) Κατά 7.?/ι% τέκνα άνικάνου πρός εργασίαν πατρός, λόγφ σω- ματικής ί) ψυχικής ασθενείας ε) ιΚατά 6% ίξώγαμα. στ) Κατά 8,5% έγκαταλελει- μένα. ζ) Κατά 1,9% τέχνα διαζευγμέ- υων γονέων η) Κατά 0,5% τέκνα ήθικώς άνα ξίων γονέων θ) Κατά 3% τέκνα καταδίκω; ή άγνοουμένων συμμοριτών. Ο Κατά 2% τέκνα φυλακισμένο., ττατρός. α) Κατά 2% είς θετάς οίκογε- νεΐας .___—=, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑ ΝΗΓΥΡΙΣ ΤΟΥ ΟΣιΟΥ ΙΩ»Ν ΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ Φέρομεν είς γνώσιν των Φιλ εόρτων χριστιανών, όπως κάθε χρόνο καί εφέτος θέλη τελε σθή έν τφ Ιερφ Μαφ τής θεΐαι 'Αναλήψεως Πειραιώς την 27η τρ μη>ός ημέραν Τρίτην Εθσ
ύπάρχει καλλιτεχνική εΐκών τοί
Όσΐου, λ'.ιτευργΐα μετ* άρτο·
χλασίας Ιεοουργοϋντος Άρχι
μσνδρίτου Σινασίτου καί κάλι
φώνϋν βυζαντινών Ιεροψαλτΰν
"Οθεν ιιαρακαλοθνται ςΐ φιλ
έορτοι χριστιανοί καί δλοι οί
κατταΒόκες, 6πως τιμήσωσιν τή
εορτήν τής Πολυοΰχομ τής Κα
ΐ
ς
Έττ»τροι»ή Σινασιτβν
Ηλίας Βλασ.άδης, Άχιλ. Άλ.
Έλευθεριάδης, Σταθρ. Φαρασσό
πουλος, Πρ. Δημητρακόπουλος
ΛΛΕΞΑΐΙΔΡΟΣ 11ΡΕΕ1ΑΟΙ
Ότολαρνγγολόγος
χεται καθ* εκάστην 6—8 μ.
68βί ΡοΟζβΒλτ 71, τηλ.
μ
166
—δκρμ ατικ α
ΑΦΡ0ΔΙΣΙ0Λ0Γ02
1ΑΤΡΟΣ
Κ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΟΥ
«άγ·ρ 13α (Πλανεΐα Βάθης—«β Ι
οά ι^τ Όμάνοιαν) 9-19, 5—8
Τηλέφωνον 58.708
Άξίζιει τφ δντι τόν κόπον
αναιμιμνησκόιμενοι τών μεγά-
λων κοπορβωμάτων καί ύπη-
ρεσιών τοΰ Άγίου Γεω(ργίου
τοϋ Τροπαισφόρου τιρός την
Χριστιανικήν θρησκείαν, νά
νά έξιστορήσωμεν την πρώτην
αύτοϋ εκκιλησίαν <έν Άττα- λεία στεγασθεΐσαν ι ατά τάς χαλειτάς τοϋ Χριστιανισμοϋ ημέρας, έν εΐδωλολατρικω τ κ ισμάτ ι τών ένδόξων τής ,κατατροπώσεως τών Περσών ύτΐό τών Άθηναίων €ν τη Ι¬ δία αύτω χώρα ττ)ς Μικράς Άσίας 477 ττ.χ. Ή ήγεμονία τοΰ συμμαχιικοΰ στόλου τών 'Ελ- λήνων μετέΐδη άττό της Στιάρ- της βίς τάη Αθήνας. ΟΙ Πε- λοπονήσιοι ττθιραιτοΰνται ΐντε- λώς τής έξακολουθήσεως τοϋ •ποιλέμου κατά τών Περσών. "Ολίγον κατ' ολίγον αιΐ συμ- μαχικαΐ πόλεις ύποτάσσονται εΐο τούς Αθηνά ίους, καί ή σύ¬ νοδον τής Δήλου βαθμηιδόν διαλύεται. 'Ειιειδή δέ ό πρώ- τιστος τής συμμαχίας σικοπός ί)το ή έξωσις τών Περσών έφ' δλων τών Έλληνικών χω- ρών, οί Άθηναΐοι &μα άνα- λαβσντες την ήγεσίαν τοΰ στόλου, ιμετά την τιμωρίαν των ιΝαξίων, οΐτινες τιρώτοι δΐέιρρηξαν την συμμαχίαν (46β ιτ.χ) ικατά τά έτη 466 ή 465 έπεχείρησαν, διά τών απομεινάντων πιστών συμμάχων των, μεγάλην εκ¬ στρατείαν είς τά δυτιικομε- σηιμιβιρινά ικαί μεσημβρ ινα παράλια της Μΐικιράς Άσίαι^ Πρωταγωνιστής τών έσωτε- ρικων ιτραγμάτων τών Ά©η^ νών ήτο ώ Περικλής. Τών ε¬ ξωτερικών δέ, ό έν τή αλλο- δαπη στρατηΓγών, Ικανώτατος Κ ίιμων. Άττοστέλλεται λοιτιόν ό Κί- μων, αγων 200 τριήιρεις Ά- ιθηναίων κιαΐ 100 σομμαχι- κάς είς Καρίαν ικαί Αακίαν. 'Εκιβάλλει τούς φρουροος τών Περσών από διάφορα έκεΐσε έλληνικά Ί:ρ·«Ι|ματα καί κορι- εΰει έτπΐ πλέον την άξιάλογον έμτιορικήν πόλιν, την Φάσικηλιν (Τεκίρ — ό|ί>ά).
Κατ' αύτό τό διαστηιμα
τών μακροχρονίων έιτιχειρή-
σιεων οί Πέρσαι συγκεντρώ-
νουν ισχυράν δύναμιν, τΐεζι-
κήν καί ναυτικήν, υπό τοος
ΣτρατηΓνΌύς Τΐιθοαύστην κ.αί
Φερενδάτην, αμφοτέρους συγ-
γιενεΐς τού Περσικοϋ βασιλικοϋ
οΐκου, τιερΊ τάς ιέικ,βολάς τοϋ
έν Παμφυλία Εύρυιμέδοντος
ποτα,μοθ, ύκ 200 πλοίων, άνα-
μένοντες έτερια 80 φοινιΐίΐκά
πλοΐα, διά νά έπιτεθοθν κατά
τού ΚίμωνοΓρ
Πρό της Λφίξεως δμως των
Φοινικικών πλοίων, ό Κίμων
ιϊσττευσε νά επιτεθή. "Ετρεψεν
αϋτοθς είς φυγήν, ικαΐ τούς
έρριψεν είς την ξηράν. Ά-πο-
δφάζει τούς ανδρες τού και
έφορμά επί τήιςι πεζυκης ιΕυ-
νάμιεως τών Περσών, ήτις ήτο
παρατεταγμένη; έ-Ι της ιΐα-
ραλίας, ώς έπΐχουρος τοθ
Περσιικοΰ στόλου Κατατρο-
πώνει τοος ποίλεμΐουις τούζς
διαλύει κυριολεκτΐ'κώιΓ ικαί
γίνεται κύριος πολλϋν αΐχμα-
λώτων, ύττερόγκου λείος κ αί
άρκετοθ στόλου,
Άσφαλίσας την νίικην καί
τούς αΐχιμαλώτους, σπ εύδει
πρός συνάντησιν των 80 φοι¬
νικικών πλοίων. Προσβάλλει
αύτά καί καταστρέφει άπαν¬
τα, αν ικαί τά ττλεΐστα των
πληιρωμάτων των, κατώρθω¬
σαν, ώς φαίνεται, νά διασω-
θοΰν είς τά παράλια της Κύ¬
πρου.
Ή τριπλή αυτή νίκη τοΰ Κί-
μωνος, την αυτήν ημέραν υπό
τοΰ αύτοΰ στόλου γενομένη,
εθεωρήθη εύλόγως ώς τό λαμ
ηρότατον τών ήιρωϊκών Ιργων
τής Ελλάδος κατά τών Περ¬
σών.
Είς ιάνά,μνησιν δέ τής τΐερι-
φαναΐς αύτηις Έλληνικής κα-
ιά ι[1αρ'$άιρων νίκης τού ό Κί¬
μων σταθμεύσας έιτ' άιρκετόν
είς Παμφυλίοτν, έκτισεν είς τό
άριστερόν μέρος τοθ κυρίως
λιμένος της Άτταλείας, ωραί¬
ον πόργον, σωζόμενον μέχρι
σήμερον, ί5ψους 14 μέτρων, έκ
τεραστίων λαξευμένων λίθων,
γνωστόν είς τούς Άτταλεΐς
υπό τό θνομα «Χιντιρλικ Κου-
λεσί» (πυργος τοΰ Χιντιρλίικ),
καί συγικείμενον έικ δΐο τμη-
μάτων. ΤοΟ, κάτω είς σχήμα
τετράγωνον καί τοθ άνω κυ-
κλυκόν. Είς; τό μέσον τοΰ ά"νω
τμήματος ύπάρχει βυσιαστή-
ριον, επί τοθ όποίου ό ΚΙμων
έθυσε τούς θεους διά την νί¬
κην τού είς τόν Εόρυμέδοντα
τιοταμόν.
Ε|ίς τό κάτω τμήμα, ικατά
τάς χαλεπάς τοΰ Χριστιανι-
σμοθ ημέρας, ήκκληισιάζοντο
οί Χριστιανοί, μετατρέψαντες,
τό τρόπαιον τού Κίμωνος, βίς
Έκ)κλτ[σίαν τοΰ Άγίου Γεωρ¬
γ Ιου, γνωστόν κκχΐ είς τούς
ϋιο, ΤούρΙκοικ;, υπό τό
δνομα «ΧιντΙρ Έλλές».
Είς τούς ιέσωτερικούς τοί-
οΰ πύργου, επί τών ή-
μ,ειρωγ μας, ιέΦαίνοντ§ καθα-
ρά, ελαιογραφίαι
οποίας, ούδεμία
φιβολία, ότι οί
τάς έξήλειψαν, άφόθ
αν σχεδόν -----
δοξον
θίαν.
, 'κ« τη
Αττάλειαν
τάτό1954, μάς
νά έπισκεφθώμε
«όν της Έ^κλη
αί δύο εϊσοδοι α^η,;
κλεισταί, διά κτίσματοο
τελως άκαλαισβήτου
ΟΙ Τοθρ,κοι αρνοθντα
Ελληνικότητα τοθ Π
παραδεχόμενοι τούτον
γον Ρωμαϊκόν, είς τΐιν
ρίαν της Άττ^λείας^
Δέν τούς άιδικώ Ι |
"Οταν ή Άττάλϊΐο:
λεξ,ου τού Κομνη^ο
μ Χ.) παρεχορή»,,, ε|
Ενετουο, μαζύ ^ ^5
λεις (Χίον, Φώκαιο^
Άδανα κτλ.) διότι τόν
θησαν €ίς τόν «χτά τόν
μαδων πόλεμον τού, οί 5
τοί, είς τό άνω μέρος το0 ,,
κλυκοϋ πατώματος τοβ η/'
γου τοθ ΚΙμωνος, προσέθ^
είς τα τέσσαρα «τημεΐοί^
ζοντός τού, Τέσσαρα
V
«^
τό αρχικόν γράμμα τοθ' β^'
τία, δια νά οΐκειοποιηβοΰν.-
ΟΤΙ
,10
ίεί
6λι
}0
Τ*
αι
θόντες είς Άττάλειαν τή
ώνδιετέλεσα τότΓ ?
νευς, επισκεφθείς με
διά πρώτην τότε
τά έρείπια της «^
γης μετά τοΰ ώρ«ιοτα?0
άτρου σταδίου Χαΐ
στρο;ς της.
Ηρώτησα έκ
κινουμ,νος, ιμεριύς^ϊ
τού ΤουρκικοΟ λι>κείου ·ΑττΓ
λείας, τό 1954, τί ή 2
ηος τού ΚΙ,μωνος
τόν Ικλεισαν. Μοθ
ότι ό καθηγητής τ
δοορόσας, .„,.„,
σογείου, έκτισε τόν
αυτόν, δτΐου δκρυτπϊ ι
σαυρούς τού Δια τό ^εΐ1
μόν των εΐσόδων τ0υ : {„
^επικίνδυνον διά τά -,«1
πού άνέιβαινον έιτάνω
Τούς οπήντησα δτι Βΐ0 „;.
σμα πολύ άρχαιότερον των
Βαοδαρόσσα, οϊττινες (ί|σαν
δύο άδελφοί ικιρ—οί ·&„
ρινχ>1) ήκμασαν τό 1518-1545
Μάλλον φαίνΐται νά ίΐναι ρω.
(.-αικής έτιοχης, ώς <, ^ μος ΠΟλη τοθ Άδριαγοί έν Άτταλείςί. Είς έκ τών 10 μαβητών τοθ Τουρκικοΰ λυκείου δλως ποχχί ξ'ενα ιμοθ λέγει: Άιτοκλεΐί· ται νά είναι «αί Γιουναν (& ληνικό) ; Παντοΰ ιιέριξ της Άτταλείας «Ις την Τερμ,ησ. σόν (Κιουλλουχ) σι6 Σίλλο- όν (Γιανκιοι), Πέργην (Πέρ- γχε), "Ασπενδον (Μπελκίζ), Σίδην (ΈσικΙ-'Αντάλια) καί τόσα αλ,λα μέρη δλ« Είναι Γι- ουνάν μέ γράμιμοηα Γιουνά- νηκα Ι Ι —ΚαΙ σύ τοθ λέγω κως τα ξέρεις αύτά ; —Μοΰ τά εΐπε ό ικπέρσς μοί;, πού είναι άπ' την Καστο ριά της Έλλάδας καί ή μίτέ· ρα μου τα διάβασε γιατί ήτα. νέ Έλληνί!α χριστιανή —Πές, τού εΐτΐα, ιιολλά χοι· ρετίσματα στόν πατέιρα σου Και Ιδιαιτέρα στήν μητέρα σου γιά νά σοΰ μάθη καί νί¬ να: Γιουνανλήλικα» νά βιαία- "— γιά νά ιμά&ης την αλή- νχ, λβν νβ 0 μέν φβΧ Τ£· «νβ τη «πό- ψ>
την
ύ< χχί χίΐγ Π< χβνι {χον <ρ)99 Ιιβτ % 4» <ιώ V» των Οί ρχν. "Αι ήν: Η ΑΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΗΑΗ ΔΙΗΓΗΜΛ Η ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΔΑΡΟΥΣΑ -Δέν εΐμαστε δα καί μβγά- λοι χοθ άποκρΐθηκε μέ ίθθυμη βιάβεση ό Στάθης. Κ* βπειτα μήκως κι' δλη ή ζωή μας δέν είναι Ενα παιγνΙΒι ; Τό ζήτημα, άγαπητέ μου, 8£ν είναι καί τό σο απλό. Μπορεϊ νβχει. βεβαία τή χαρή τού Ετσι όπως ξετυ λΐγεται. Μά ύκάρχουν καί μβ· ρικά σημεϊ* πού —ρέπκι νά προσεχ ΐοϋν. θέλουν ζεδιώ —ΤΙ θέλεΐς νά -Ρ,ς πάλι —Νά Ι Παρατήρησα, λογου χαρή, πώς ώρες ώρες ετεφΐβ Τού κ. Ξ. ΑΚΟΓΛΟΥ αέ μιά συλογή. Άουμποθσε τό κεφαλάκ' στήν άπαλώμη της καί κοΐΐσ* ψηλά μ* Ενα (3λέμ· μα έπΐμονο, σά νά ίψαχνε νά βρή" κάτι. Ρέμ(1αιζε άρκβτήν ώ ρα, πρό παντός βταν τελεΐωνε καμιά συζήιηση μ' ενδιαφέρον. Προσπαθοθσα νά μαντέψω την αΐτία, μά δέν τά καχάφερνα. Τόλμησα μάλιστα κάποια φορά νά τή ρωτήσω. ΚαΙ βέλοντας νά την πειράξω τής εΐτχα πώς θδν' ίρωτευμένη .. "Οσο φωτί στηκε·, έσθ, φωτίστηκα κ' έγώ» ο τό ρημε·ο αύιό ο^ μέ άνησυχοθοε καί σοβαρά. Ξε γβλοθσα ΑΚλωστε τόν έαυτό μου μέ την Ιδία τιώ; μπορεΐ, ετσι, νά θέλει νά στοχάζεται καί νά μιλετα καλυτέρα τα 8 σα συζητήσαμε. Όμως προχτές τό βράδυ εγινε κάτι πού μοθ τά χάλασε 6λα τά σχέδια. —Γιά λέγε, Εκανε ό θύμιος μέ περιέργεια, πληαιάζοντας καί κολλόντ3ς πβρισσόιερο τό κάθισμά τού σΐό τραπέζι. Ό Στάθη 4νσψϊ τσ γάοο, Ε ριξβ μιά έρϊυνητική ματιά όλό γυρα καί συνέχισε μέ σιγανφ τερη φω ή : —ΕΤχααε γυρΐσει άτό τό σο νηθισμένο μα,ς περΐπατο νωρΐς τό άπόγβμα, γιατί ό καιοός θ βή θ μ προμηνοθσε βρχή ρ κ' Ενα μπουκάι κρασί άτιό την ταβέρνα γιώ τό βρα^υνό Φ^νη τό. Ή μερά μςχς είχε πιρώσει κητλότερα άττό κάθβ αλλη φο· μά. ΕΙχα παρμένη πιά την ά- ί νά τής τό σκάσω τό μυστικό κατά τόν πβρΐπατό μας τής βλλης ημέρας—χτ*' 6ηλαδή. Κατά τό βραδάκι Βπιασε μιά ί γβρή βροχή, μπόρα καλοκαιριά τικη μ' άστραπόβροντα. ΠρΙν νυχτώσει καλά - καλά, ή βρο χή εΐχε σταματήσβι καί βγήκα α ε ν' άτιολάψ^με τά λουσμένα τά πεϋκα, μέ τό ζοοηρεμένο πράσινο χρώμα τους. καί τή γοητεΐα πού χαριζβ άττόβροχα ή έςΌχή. Δέ λέγεται ό ενθου σιαομός της μέ τ* ώραΐο θέα μα, πού έκδηλωνότανβ μέ μιά χά3Τ. κ3^ σέ μεθοΰοε. Καθώς εΙ<; ύγρασία Εξω, μτιήΐαμε στό έξ οχιχό σττιτάκι τής άϋβρφή'ς (|ου γιά νά δεί πνή^ομβ. Ό γχμπρό; μου 6$^ εΤχβ άνέββι άπό την θ Εϊμασταν οί τρείς μαο. 6ύογητό. Τό κρασί μδς Λναψϊ την εύθομίσ. Μιλήσαμε γιά βλα, κοτσομπολέψαμβ, γελάσαμβ, τραγουδήσαμε. Γ>ά μιά στιγμή σώπασε καί
στύλωσε τα μάτια ψηλά οχό
ταβάνι, γερμένη ιτΐσω στήν κα
οέκλα της. Έ>ώ διηγόμουνα
στήν ά&βρφή μου την έπίσκεψη
τιού κάμαμε καί την ήμέρα κβΐνη
στό γεροτσέλιγκα καί τίς έντυ
πώαεις μου γι* τή θβρμή οπο
δοχή ποΰ μας εχαμε, ΈκεΙνη Ε
βειχνε σά νά μή τιρόσεχε στή
διήγηγή μου. Φαινότανβ σάν Λ
τιοξεχασαένη καί άφωσιωμένη
στούς ρεμβασμοός της.
Ξαφνικά τιετάχτηκε άπό την
κσρέκλα ής, κ' Εξαλλη ϊμπηζε
τίς ψωνές, δε'χνονιας μέ τό χί·
ρ ψηλά στοΐχο Ι
— ίαρ ανχαποεαρουία. σα
ρανταιιοδα ρούσα · Πόσο τίς Φθ
φάμαΐ τ>ς συχαμίνες !
•Η άδερφή μου κ' 6γώ βάνα-
με τά γέλ.σ,
(Σννβχίζεται)
"Εχει γοθστο ό φίλος ικβΐ
σΰμμαχός μας, Μεντερές, νσ
διατάξη μιά μερά την εξόν¬
τωσιν όλον των έκ Καστορι-
άς προσφύγων ττ)>ς ΆτιώΕι-
άς, όμιλούντων δλων <)Λα'- στως την "Ελληνικήν Πάντως δέν θά εΐμαι έγώ 6 αΐτιος Πλεΐστοι έξ αυτόν μάς ώμο· λόγησαν δτι κάποια μερά β* φαγωθοϋν μέ τούς εντοπίους Τούρκους συμπατριώτοοΓ μ<κ;ΐ Άλλ' άς έττανέλθωμίν ατό θέμα μας, έπειδή τά εσωτερι¬ κώ της γείτονος μας δσον β- φορά την οίχιακήν κουζίναν των, δέν είναι τής άρμοδιότη· τος ,μας. „ Έγκαταλειφιθείσης της ^ κλησίας τοϋ Αγ. ^?^ τοΰ Χιντιρλί,κ, δττου ονχνα ο' Χριστιανοί Άτταλεΐς μετ^ νόν διά νά άνάψουν^ "" 3υφό ικε,ράκι πρό ι«ν ,ρα_$ιών τών ήμισβνΗ άγίων, οί φιλοτιρόοδοι σε6 είς κάτοικοι τής άς δκτισαν τό 1867-, έικκλησίαν τοΰ "Αγ σωζομένην μέχρι της επισκέψεως μο κλειστην δμως καί τούς έτΐισιχιέπτας. τΑρ νέαν έ-ίσκεψίν μ«ς θά στόκεται όρθία " λάΐδει αήν τύχην λων ξοοκουστών 6 Άτταλείας μας ; Είναι βέβαιον κοι έσέβοντο Ιδι "Αγιον Γιεώργιον . λές). "Ισως αυτή νά οοΐτία τής μέχρι της ψεώς μας διατηρήσεως Διερχόμενοι ™ρο " σίβος αυτής τόγ τοϋ 1954, άφβ6 βηιμεν ών ί νην - ΜΙΙ' Ιω, ί | Ελλά |«τβς «>, τ
..
/
φ
ς ττο-άξη
τδν άλλόπιστο ^
νοίξτϊ τάς ΐκλειστάς
λί
τέ-
:σν£^
,μ«'
νά είσέλθωμεν, έν
,κατανθξει, έν αθτϋ.
λεσιν έπΐ(βληίΓΐΐκτ)ς ·
διακοττείσης 4ιΑ τοσοάτον ^
/κρόν χρόνον ουχί
αιώνιον.
Τροπαιοφόρε
ρομφαία σου ή
τοΰ ΧριστοΟ
Συγ
"Ι»ψυ
Τί Β< ίθον, η "«Λμι ζ μι Ε— "ι Κ( "μιτρ ι Κχτ