187122

ΠΡΟΣα>ΥΠΚθΤ ΚΟΣ ΜΟΙ
ΕΤΟΣ 30όν ΑΚ ΦΥΛΛϋΥ 1427
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟ&,ΑΔΙΑΙΑ Π9ΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡ1ΑΚΗ 1 ΙΟΥΝΙΟΥ 1<58 ΚΑΙ Τ8Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΒΝ Ν ϊ 4» ( (II ΣΥπΠΕΡΑΣΜΑ Τοθ κ ΜΙΧ. ΚΛΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ — ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ Γ' (Τελευταίον) Εΐ$ τά δύο προηγούμενον όίρ- )ο« μβυ έςεδεθΛ έν σνντομ,α « «ίτια τής α υ ν τ ρ ι π τ ι'- »δ$ ήττης, την οποίαν ύττέ- ίΤΠ τβ Κόμμα των Φιλελευβέ- ρ«ν, κατά τάς προαφάτους ■--■■-- εκλογάς. >Γ*>-
Ιδς γς χω κατό
«ιν τούτου επιτακτικήν,
^ τή; κρισιμβτητβς των περι-
οταβεων, υποχρέωσιν νά ύιτ©-
{ιί& τά χκτά την γνώμην μ«υ
{,ιίαλλόμενα μέτρα, πρός δια.
ί4«ιν αυτού άιτ© τβν π λ ή-
ριΐ άρανιαμόν.
Ό{ λ ρ ώ τ ο ν κ«, α μ ε-
ιν μέτρον, χάριν τής σω-
Γ·ι*{ χ«« τής άναγεννήσεω^
Κβς. ένδείκνυται, κ«-
©μολογίαν, ή
ώ ί
μγ, ή κάρ
^ις τής «ώ υ α ρ χ ί α ζή είς
την ήγεσιοτν οβύτβϋ. Δικαίως ιι
ϋναξ — κατά την γνώμην β-
μίΐ; των πλείστων έκ των πα-
ί ά
άφοσιωμένων 1 δ ε ο-
1έ γ ω ν Φιλελευθέρων, <5ι- Ίΐάος — βλα τά κατά την τε- λευταίαν όκταετίαν αυξάν¬ η, είς το Κόμμα, δεινά, όφεί- Ιβνται είς την έλλειψιν ενός Μάμβνου δεδοκιμαβμε ν«« καί κβινβδβυλευτικώς άν (γνωριομένβυ Άρχηγβύ άηβ- λοιύίντος παινελληνιου καΐ ίΐίίνοΰς κύρους. Πβλλοι καί έκ των ττρβακει- μενυν άκόμη είς τόν κ. £ο- φοκλήν Βενιζέλον ά ν ι £ ι β τελων ομοϊδεατών μας, είς ατιγμάς έθνικπς άνανήψεω;, «ναγνωρίζουν ©τι ή ανάμιξις τβν εί; την διοίκησιν τού Κομ- μοττος — καί μάλιστα κατά τρό- «ν ήκιβτα ομαλόν — άναμςρι- Ιύλως έζημίωαε την παράταξιν μας χα'ι έκλόνισε την έμπιοτβ {ίινην τού Δημοκρατικόν Λαοΰ ιί< αύτην. ΆναμφιοΗ τη τ ί| ν ίτερ'ι τούτου απόδειξιν άηβτελεί'τό γεγονός,οτι.τό Κόμ μ» ήρχισε νά ανυψούται εί<; την συνείδησιν τού Λαοΰ, μετά κ βυνέέριον τού «Κεντρικοϋ» χχί τη,ν αποχώρησιν έκ τής άρ χηγίας τ©δ κ. Σ. Βενιζέλου, ΐίίλλοί ΦιλίλεύΘεροι ή δημο- χρατικοΐ απλώς πολίται, ανή¬ κοντες είς τ© Κέντρον, άπέ- ΰχβν των έκλογών, ή δέν βφή- φΐοαν τβΰς ύποψηφίους μ&ς, ίιέτι είχον οχηματίοει την άχράδαντβν πεποίθησιν, Ιη καί αν άκόμη εξήρχοντο νι- «Γκί, έκ τβΰ έκλογικβΰ αγώ¬ ν»!, οί Φιλελευβέροι, δέν θά **ν είς Θέσιν νά σχηματίσουν «ιώατμβν κυβέρνησιν, λό- ν>> τής διαυποστάτβυ ήγεσίας
των χοιι των έκ ταύτης επιζη¬
μίαν διά τό Κόμμα συνεττειων.
'°' ί-τιχίίρημα δέ με,τεχειρί-
ιτν ίκ τού ιπβηρελβόν-
Γ«ί ιτιχρ«ν βν προκειμένον πεί-
ρχν.
Άρ9ρ©ν πρώτον, λβι-
»βν: 'Απβμάκρυνσις έκ τής ή-
λάδα —5© των πυλών τη
Μ<5«5 των πόλεων «δ την π,ρβαιωνίαν τού *.λληνισμβΰ έατίοον, την αλη¬ σμόνητον Ανατολήν Μετ* τόν διακανβνισ»β η,ροεχοντοβ ζητιΐ.. έπιδάλλεται μρς ς ς τβΰ Κβμματβς, βνος κ ΐιιν ίύο άρχηγών κοτί κατά κβι ην _ επαναλαμ6άνω — άξί- «ιν τού κ. £βφοκλή Βενιςέ- έ οποίος &χ προσφέρη τβι- «ΐί«τρβπ«5 ύ ψ ί α τ η νβΐς την Έλύ υί Οδί & 5 ψ ς υπηρεσίαν. Ουδείς ^ ηΐοτεύει ότι ό αξιότιμος ^ΡΧΠΥβς των Φιλελευθέρων ^^' νά νίνη β ν ε κ ρβ- τβΰ ίστβρικβΰ Κόμ- 'βς τβΰ ενδόξου πατρός Γββπβΐβν έφερε την Έλ- $ ηγας, έπιδάλλετοτι τ«- χε«« «νακαίνιοΐς καί άνοβοιβρ- γανωσις τοΰ Κόμματος επί νέ- ων ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ βασεων. Τό Κόμμα των Φαε- λευβερων, είς την μ ε γ α λ ό- πνβον εθνικήν, πολιτικήν και κοινωνικήν δράσιν τβ,ΰ β- ποίβυ άττβκλειστικώς ό¬ ςρ είλονται όλαι αί κατά καιροΰς ίφαρμβσθεΐσαι έν Ελλάδι πίο στκτευτικαί, υπέρ τοΰ έργαζ'β- μενου λαου, μεταρρυθμίσεΐς __ εργατικχί, άγροτικαί, διβικητι- κ«ί, έκπαιδευτικαιϊ κλ__βφείλει νά συγχρονισθή απολύτως. Ν* έγκαινιάαη καί νά εφαρμό¬ ση κοινωνικήν πολιτικήν πραγ¬ ματικώς ΪΟ2ΙΑΛΙ2ΤΙ- ΚΗΝ. Όφείλει νά διακόψη απαραιτήτως κά8ε δεσμόν μέ την φαυλβκρατικήν Δεξιάν. Πρέπει νά καινβτβμήση. Νά άναλάδη είς τάς χείρας τού την χειρουργικήν μάχαιραν της έκκαβαρίσεως τοΰ έ π α- ρ ά τ β υ «μκινδαρινισμβΰ» καί τής ψυχοφβόρου «γραφειοκρα- τίας» άφ' ένβς καί άφ' ετέρου τό ευαγγέλιον τής ο τ β ρ γ ι· λ ή 5 ίτροοταβιας των συμφερόν- των τβϋ κβπιώντβς κα'ι πενβμένου μάρτνρος Έλληνικοΰ Λαοΰ, ή μόρφωσις καί ή διαπαιδαγώγη<3*$ τοΰ ό- π«ίου, επί έθνικών καί ήθικών ώάσεων, πρβπει νά άπβτελέση τβ ΚΥΡΙΟΝ των Φιλελευ- θέρων μέλημα. Ό γηραιός πρώην άρχηγβς των "Αγγλων Συντηρητικων Ούΐνατβν Τσώρτοιλ εΐπε κάπο- τε είς δημβσία,ν όμΐλίαν τού. «,Εαν θέλωμεν νά προφυλαχ&ώ μέν άπό τόν κομμουνισμόν, πρέπει νά έφαιρμόσωμεν πρώ- τοι ήμε'5 τά μέτρα τά ©ποία έπαγγέλλεται, διά την ανύψω¬ σιν τβΰ διοτικοΰ έπιπέδου των εργαζομένων τάξεων». Τα αύ- τά έπρέοδευε καϊ ό άείμνη- ατβ$ Ά>νέξαν&ρβς Παπαναστα-
ΰίβυ, τόν οποίον οί κομμβυνι-
στα.ί έΒεωρβϋσαν ώς τόν άσ-
πβνδότερον εχθρόν των,
διά τάς τολμηράς κοινω¬
νικάς μεταρρυθμίοεις τάς ©-
.τβίας έκρινεν έφ*ρμοστέας είς
την χώραν μας.
Μέ Λαόν βΐκονομ ι κώς
αύτάρκη, μορφωμένον
δ' επί πλέον καί ά ν ε π τ υ γ-
μ έ ν ο ν κοινωνικώς καί πολι-
τικώς, η "Ελλάς πρβώρισται νά
βαυματβυργήση. Τό Ελληνικόν
"Εδνβς Θά γνώρίση και πάλιν
ημέρας δόξης καΐ άκμής· Τό
δέ Κόμμα των Φιλελευβέρων
8ά έπανίΐλθη εϊς την γ ν ώ ρ ι-
μ β ν τής έθνικής άπβατολής
τού οδόν, έκ τής οποίας τό
άπεμάκρυναν ά α υ μ 6 ί 6 α-
α τ β ι πρός την έ ν δ ο § β ν
ίατορίαν τού μικρβτητες, καΐ ή
έλλειψις ένιαίας Ισχυ¬
ράς καί σταθεράς ήγε-
ίαί, άξίας των έθνικών μας
ιεπρωμίνων κα] των ά θ α ν ά-
τ ω ν τής ςρυλήζ μας παραδό-
σεων.
ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΪ
Διεκδικήσεις της έθνικης μας κληρονομίας
Η ΣΚΛΑΒΔ ΠΟΛΗ
Ν* βρουμε κάποιον τρόπον νά πάρουμε έκεΐνο πού
μας ανήκει Ι- θά πάμε στό σπίτι μας, έπειδή εμείς
είμεθα οί πραγματικοί ιδιοκτήται!
Ή 29η Μαΐου, μία άποφράς ήμέρα
ότεποί^Γ·
V06
Χ^Μ ^ ί λοντες νεκ0ώ<^« τροπάρια, νά νο- φαγαν τό χαστοΰκι καί ^νπ^Γ^ δτι *ά «^νκινηθοϋν οί Ι χώματα - ""Ετσ,ομω: Ι (■Λ ΓΡΛΦΕΙΔ -1ΥΠΟΓΡΔΦΕΙΔ 0Δ02 ΣΤΑΔΙΟΥ 65 — ΤΗΑΕΦ. 527-126 μας, στήν πανέμορφη ._,„„.__„-«. ^«.ι,, ιήν Πόλη, χωρίς νά φαντασθοΰν ναί οί ϊδιοι, ότι θά εμεναν επί τόσα χνύνια άνενόχλητοι! Γενεές όλό- κληρες πέρασαν μέ τό παράπονο £ττα χείλη καί μέ την κριχρή έλπί- δ α, δτι, κάποτε «μέ χρόνια, μέ και- ρούς», θά ξαναπάρουμε την Πόλη. "Ομως οί πόθοι μας δέν έκπληροϋν ται, έπειδή ,μδς Ι/Ιευΐαν οί ίκανοί ήε!τες. Καί ετσι οί Τοϋρκοι στρογ- γυλοκάθησαν στό σπίτι μας, ώσάν αύτοι νά τό εχτισαν! Καΐ δχι μόνον ιχτά. Τώρα λένε ότι καΐ ή ιΚνπρος είνε· δική τους! ΆίΛά «νέρντεν νερεγε!». "Οσοι δέν γνωρίζουν την τουρκικήν, δέν θά /έννοήσουν, 6έ- Τοΰρκοι! Δέν μπορώ νά ίννοήσω, πώ^ _ .. ύπάρχουν έπιτροπές Βορείου Ή- - κερδί- ^ονται οί άγωνες. Δέν είναι άγώ- νες, δταν τρυπάμε την πλατείαν ιοιιιρχουν €πιτροπες βορειου 'Η'' Όμονοίας, γιά νά περάσοιτν μερι- πείρου καί Κύπρου, οΰτε μία ύΛΟρ- κο], πεξοί, πρδγμα πού είναι Λου- Ιχει γιά τό Ι Γ>αια, τί σημαίνουν αΰτές οί λέξεις.
Τούς έξηγώ: Άπό ποϋ κι' ώς ποΰ;
Άπό ποΰ κι' ώς ποΰ, λοιπόν, οί
Τοΰρκοι εχουν δικαιώματα επί τής
Πόλης; Είναι έπιδρομείς, πού επρε-
πε νά έκδιωχθοϋν τό ταχύτερον.
Να πάνε άπ' ιέκεΐ πού ήρθαν. Είς
■•ό Τουρκιστάν! Φαντασθήτε τούς
"Ελληνας νά κατελάμβαναν τό Β«-
ςολϊνον, κατόπιν πολέμου! Καί τί
(,'έ αύτό! Δικό μας θά εγίνετο;
Κάποτε θά φεύγαμε είτε εκουσίως
είτε διά τής 6'ίας! Είναι λυπηρόν,
οίαν άλλοι λαοί διώχνονν τούς ξέ-
νους έπιδρομεΐς, εμείς μέ τίς συγ-
κεντρώσεις τής 29 Μαΐου, ψάλ-
Μέ πολλούς,
ό
ζ λούς,
πού ώμίλησα, οί περισσότεροι μοΰ
έ'λεγαν ότι «βεβαία κάτι πρέπει νά
γίνη1». Άλλά πότε; όταν περάσουν
2000 χ,ρόνια, όβα περίπου περίμε-
νΐν καΐ οί Εβραϊοι, γιά νά πάνε
σιίς έστίες των; Άλλά οί Εβραϊοι
δέν είχαν οΰτε Κράτος, οίίτε στρα¬
τόν, ουτε στόλον, οίίτε άεροπορίαν!
Ένώ εμείς εχουμε στρατηγούς καί
ναυάρχους καί πτεράρχους! Γιά
ποίον φυλάσσουμε τίς πολεμικές μας
δυάμεις;, "Ισως γιά κανένα Τσάν-
Κά'-Σέκ; "Ε! τότε δέν ξεύρουμε τί
μάς γίνεταιί
.*.
Όταν μετά τά γεγονότα τής 6
Σεπτεμβρίου, δλοι περιμέναμε τό
σάλπισμα τής £ξορμήσεως, γιά νά
Λΐΐμε νά ίπιβάλουμε την τάξιν είς
τι',ν ΙΙόλην, ενας ναυτικός συγγρα¬
φεύς εγραφε, ότι δυστυχώς ό στό-
'>ς μας δέν ήτο είς Θέσιν νά άν-
αμετωπίση τόν τουρκικόν! Αύτό δέν
ίθελα νά τό παραδεχθώ. 'Εκεϊνο πού
μάς ελειπε την στιγμήν εκείνην ίί-
τολ ενας νέος Κουντουριώτης! Οί
κΐ'βερνητες μας, δυστυχώς, ήθελαν
νά δείξουν ότι είνε σοφώτεροι. "Ε-
πράγμα πού είναι Λου-
λειά καί ενός άκόμη κοινοΰ Δήμαρ¬
χον! Οί κυί'ερνήτες Ιχουν μεγάλην
αποστολήν. Νά όδηγοΰν τούς λαούς
των είς τάς εύρείας λεωφόρου; καΐ
οχι μέσ' τά σοκάκια! "Αν οί ίδιες
σκε'ψεις έπικρατοΰσαν καί είς τόν
Δαυίδ, τότε ό Γολιάθ, γιά πολύ
καιρό θά Ιπινε τό αΐμα των εΕ-
βραίων.
Λ
Καΐ τώρα τί πρέπει νά γίνη;
Τά πράγματα άπλουστεύονται, ύ-
.ταρχούσης μιάς παγκοσμίας οργα¬
νώσεως, θά καταφύγουμε είς τόν
Ο.1Ι.Ε. θά ζητήσουμε νά φύγουν
ο' Τοΰρκοι άπό την Πόλη καί άπό
ίίλα τά γύρω ίδάφη μας. Είνε βέ¬
βαιον ότι οί Σύμμαχοί μας, δέν θά
μάς βοηθησουν. Τόσον τό χειροτέ¬
ραν γι' αύτούς! Φυσικά, δέν θά
οταυρώσουμε τά χέρια! ,Θά 6ροϋ-
με κάποιον τρόπον, νά πάρουμε έ-
κεΐνο πού μάς άνήκει! Δέν ζητδμε
ξε'να έδώφη, ώστε νά ξαφνκτθοδν
ΟΙ ΧΑΦΙΕΔΕΣ
Ο ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΡΗΔΕΙ
Άρθρον τοΰ παραιτηθέντος Είδικοδ Συμβούλου παρά
χυ] Προεδρία Κυβερνήσεως επί τρίβτίαν καί επισή¬
μου διπλωματικοΰ Ραδιοσχολιαστοΰ έπίτοθ Κυπρι-
ακοΰ μέχρι πρό τινος κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΓΡΝΑΡΑ
οί Σύμμαχοί μας!
ξαφντσθοθν
θά πάμε στό
σπίτι μας, έπειδή εμείς είμεθα οί
πραγματικοί Ιδ ιοκτήται!
Χ ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
Είς τό πλευρόν τού Λαου και τού Στρατοϋ .
ΓΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝΦΩΓ,,
Μία κυψέλη άθορύβου, άνιδιοτελους καιένθουσιώδους ερ¬
γασίας, πού τιμα δχι μόνον την ιδιωτικήν πρωτοβουλίαν,
άλλά γενικώτερον την ελληνικήν κοινωνίαν
Είδική ερευνα διά την εφημερίδα μας
;Υπό τοθ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
Έπιτίμου Δημάρχου, πρώην Υπουργοϋ
••νγκινεϊ, δαθέως, την 'Ελληνι- , Καί άρκεΐ νά ύπομνησθή, δτι άχό-
μη καϊ σημερον ή ναμοθεσία τού
αποτελεί την βάσιν, τό θεμέλιον
ς, η η
ή έπέτειος τής άλώσεως
ίδ Κΐ
ι
1
βασιλίδος. Καΐ στρέψεται, σή
ττρός τό μέγα γεγονός ή
Διότι αποτελεί, πάντοτε,
ότε καΐ άν παρέλθουν £τη
'όν ττελωρίας ση·μασίας,
διαμορφώσεις.
1 χίλια καϊ πλέον ετη τό Βυ-
ήτο κρηπΐς τοΰ Έλληνικοΰ
τού γνησιωτέρου έλ-
ι ττνεύματος. Άι/επτύχθη έ-
της συγχρόνου νομοθετικής οίκο-
δομής. Καΐ άκόμη, δ_τι όλόκλΓΐρος
ή Άναγέννησις, μέ τά έκττληκτικα
διά της έττιτεύγματα, εΤναι οϋο-ιαστι-
κως έργον τού έλληνικοΰ ττνεύμα-
τος τοΰ Βυζαντίου, που μετά την
πτώσιν τού, μετεστάθμευσεν είς
τα τότε γενόμενα Εύρωπαικά κέν-
τρα καΐ εδημιούργησεν έστίας πο-
Οκμασεν £νας άπό τούς'λιτισμοΰ.
¥1ΓΡοτέρους πολιτισμούς, ποΰ Ι Ή ιΚωνσταντινούπολις, άφοΰ έ-
"ί1* τήι/ σφραγΐδα των είς την κράτησε Θυέλλας καΐ καταιγίδας,
Κλτ)ρονόμος τής ρωμαϊκής ' άφοΰ έδόνησε καΐ έδονήθη, άφού
^Γορίας, έχρησιμοποίησεν 'άνέδη^εν δλην την κλίμακα τής
!& 4γνά έκττολιτιστικά της ' δόξης, έπέπρωτο τελικώς νά ύπο-
διά νά πλάση μέ αύτά ' κύψη είς τούς Τούρκους Ό νέος
' ν κόσμον δόξης, διά νά | κατακτητής είχεν ορμήν, δύναμιν
' καΐ όνειρα. Ή πόλις ήτο κουρα-
σμένη. Καΐ επεσςν. "Επεσεν δμως
μέ ίνα Οστατονμάθημα άρετής. Ό
Τό εθνος κοττευθύνεται άπό τάς κέντρον,
πνευματικάς όμάδας καΐ κοινότη- , στρατόν,
τας άττό τάς οποίας άττοτελεΤται.
Είναι αναμφισβήτητον δτι μία ό-
πό τάς πλέον σημαντικάς πνευμα¬
τικάς κοινότητος είς τό 'ΕΘνος
μας είναι ή Χριστιανική.
Ή Χριστιανική πληρονομία τοΰ
Βυιζαντ'ιου πολλάς φοράς έστήριξε
καΐ ένέπνευσεν τό νεοελληνικόν έ-
θνος είς τάς κρισίμους στιγμάς
τού: είς τούς χρόνους τής Τουρ-
κοκρατίας κατά τ ό 21, κατά τόν
'Ελληνοιταλικόν πόλεμον.
Συνεχίζοντες αύτην την τταράδο-
σιν, οί ύπεύθυνοι τής Χριστιανικής
οικογενείας είς την χώραν μας, α¬
πεφάσισαν κατά τό 1948 νά έπω-
μισθοΰν τό βάρος τής ττνευματικής
ένισχύσεως τοΰ άγωνιζομένου καί
τότε κατά των κομμουνισται "Ε-
θνους μας. Άνταπακρινόμενοι είς
Βααιλικήν έτπθι/μίαν ούτοι συνέττη-
ξαν τό ίδιωτικάν σωματείον «Ελ¬
ληνικόν Φώς», τό οποίον στεγάί,ε-
ται έκτοτε είς ένα παράρτημα των
Άνακτόρων.
Ι. ΕΙΣ ΤΟ ΠΛΕΥΡΟΝ ΤΟΥ ΛΑ¬
ΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΫ
Μεταξύ 1948 καΐ 1949 τό «'Ελ-
ληικόν Φώς» έρριψε τό κύριον βά¬
ρος τής προσπαθείας τού είς την
διαφώτισιν τού Λαού καΐ τού
Στρατοϋ διά τής προβολής τοϋ
κοήματος τοΰ διεξ,αγομένου τότε
αγώνος.
Πρός τούτο έκινητοττοιήθη πολ-
λαττλώς:
1) Ώργάνωσεν όμιλίας είς τό
μνουν 6ήμα πρός τά όττίσ« είς
θέματα Δικαιοσύνης, Καΐ είναι
άτρομοι καΐ άλύγιστοι, δταν κλη-
θί-ΰν άπό τό ττροσκλητήριον τής
Μοίρας νά ϋπερασπίσουν τά ά
για καΐ τά ίερά των: Την Ελευ¬
θερίαν καί την "Αλήθειαν "Αλλοί¬
μονον δέ είς τούς ένάχους, τού
ττροσττοιοΰνται δτι τό λησμονοϋν..
ΧΡΗΣΤΟΣ Γ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
τάς επαρχίας καΐ τόν
Έχρησιμοποίησεν συνο-
λικώς 5.000 όμιλητάς.
2) Συνειργάσθη στενώς μέ την
ηγεσιαν τοΰ στρατοΰ διά την διε-
ρεύνησιν των έθνικών ττροβλημάτων
είς τάς λεγομένας «"Εβδομάδος
Αξιωματικών».
3) ΈμερΙμνησε διά την οργά¬
νωσιν ραδιοφωνικών έκττομπών,
προβολήν μορφωτικών κινηματο-
γραφικών ταινιών, διανομήν διαφη-
μιστικών φυλλαδίων, ανάρτησιν
ττανώ καί σιτ/κρότησιν λαικων
συγκεντρώσεων ώς είναι καΐ ή δι-
οργανωθεΤσα, την 29ην Μαίου
1949, πανελλήνισς διαμαρτυρία
διά τό παιδομάζωμα.
•4) Πρός συμητλΓΐρωσιν τής κα-
τατοπίσεως τού άναγνώστοΐί έττϊ
τής δραστηριότητος τοΰ «Ελληνι¬
κόν Φωτός» κατά την περίοδον
αυτήν παραθέτομεν τούς τίτλους
μερικών έκ των έντύττων έκδόσεών
τού, τάς οποίας διένειμε δωρεάν.
1) "Ενα γράμμα σ-τόν "Ελληνα
στρατιώτη (είς 70.000 άντίτ.).
2) 'ΕλευΘερώατε τά -παιδία μας
άττο τό Παιδομάζωμα (είς 150.
ΟΟΟ άντίτ.).
3) δβνβ ΐΗε οΓΐϋεΐΓεπ οί
€β ίΓοπτι
4) Είς τόν Άγώνα τοΰ "Εθνους.
5) Ρ ίΗ ΐΙ οί τΗκ
ς γ
5) Ρβαπα ίΗε ς
Νβτϊοπ.
6) £.ιατ. αγωνιζόμεθα ("Ενα
γράμμα διά τόν "Ελληνα των με-
τόπισθεν).
7) Όμιλίαι 'Εθνικοΰ Πνευματι-
κοΰ Αγώνος,
8) "Ενα γράμμα πρός τόν Ά-
πόδημον "Ελληνα (είς 50 ΟΟΟ άν-
τίττττα).
9) ννΗν θΓββοβ ΐ5 δτίΙΙ ΡίΗί-
ΙΠ9,
10) Είς την Πνευματικήν Συμ-
παράστασιν τοΰ 'Εθνικοΰ Αγώνος.
1 1) Πά μιά καινούργια "Ελλά-
δα (είς 300 ΟΟΟ άντίτ ).
12) Κύκλοι 'Εθνικοΰ Πνευματι-
τοΰ Αγώνος.
13) Πρός τά αδέλφια μας τα
'ΕλληνότΓθυλα τοΰ χωρίου.
14) 1940—1950: Δέκα χρόνια
άγώνων καΐ ©υσιών.
15) 1940—1950: θΓεβθβ Ϊ5
Ρί9ΗΙίΠ9 ίοΓ αν'ύίζΆΐιοη.
ΕΠΙ ΚΟΙΝΟΝ ΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΞΕ-
ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΔΗ-
ΜΟΥΣ .ΕΛΛΗΝΑΣ
Παραλλήλως συνεκροτήθη γρα¬
φείον έτταφής μέ τό Εξωτερικόν.
ΑΰτΓ) έττιτυγχάνεται δι" άλλΓΐλο-
γραφίας, αττοστολών είς σι/νέδρια,
διανομής ξενογλώσσων έντύπων
καΐ έττικοινωνίας μετά των ξένων
ίττισκετττών τής χώρας.
II.
ΕΜΠΡΟΣ ΔΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙ-
ΣΩΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΙ¬
Ρ ΗΝΗΣ !
Ή ήγεσία των Ιμπιεριαλιστών
τοθ Λονδίνου διαπροπτει σήιμε-
ρον τό ,φοβειρον λάβος ιιού ωδή¬
γησε τόν Αρχηγόν τού φοοσι-
σμοΰ είς την τχχπεινωτικήν τού
ήττοθν τάν "Οκτώβριον τοθ 1940,
είς τα βουνά της Ηπείρου. Κοο-
τά τάς αρχάς τοθ μοιιροοίου
έκειναυ διά: τόν έπτιρμένον δι-
κτάΚτορα φθινοτκόρθ'υ ό Μου-
σαλίνι έτοίιμαζε την έκ.στρατεί-
σ?ν τού πρός ικοπακτηισιν τηις
Έλιλάδος. Τ« οτρατιωτυκιά τού
σιχέδια θεωιροθσαν τό έγχείρη-
μα ώς ένα ιτε,ρίτιατον μέχρις
Ά'θηινιώιν κ<κΙ θεσσοολονίχης. 'Αλ.λ' ύιιελείτθΞ)το ψ ιιο.λιτική κοοι ψυχολογική ιτλευρά: της δοοφοινιΐικήΐΓ, έχεινης έζορμήσε» ως. Πώς βά έώέιχοντο την επί¬ θεσιν ό Χίτλερ καί οί ΒοολΙχα- νικοΐ σύμμαχοί τής χώρας μας, ή Τουρικία ικιαί ή Γιοιυγκοοιλα>
6ία; ΓΤρο -πιαντος δμως ττώς θά
άντιμιετώπυζε την «έν«νδιροιν
έτιύβουλήν τί> Έ,λληινΐυκον ^θ.
νος; Είς το πρώτον έρώτηιμα
αί έμτΐιστ.ευτικιαΐ ιέκβέισεις των
τιρεοιβευτών τοΰ Ντοΰτσε ήσαν ^ΛνωΗνΐ|,ρυί ητϋυ ΕχΕΙ -ρΟκα.
άποιλ.ύτως ένθαριρυντΐικαΐ δια Ι λέσει τΐαγικόσιμιον βθελιυγιμίαν.
διεθνές ίγκληιμα ιτοθ £ρΐΛ
κοττα τρόττον ιοΛΐοΐφιθΐισιστΐικον
τήγν τύ|χηιν τοΰ Β' Παγκοσμίου
πολέμου. Είς Ινα ,λοϊθος ιτϋΰ
συνέτεινε μεγώλως ιεΐς τήιν
σωτηιρΐαν της έλβυ0ειρίαΐς των
λαων καΐ είς την συντρκβήν
τοΰ ΦασισιμοΟ ·κο9ΐ τοΰ Χιτλε-
ριοπμοθ.
Μίαν δΐΐκαοκταετίιαν μετά
την φασιστικήν εΐσιβολήν είς
την ' Ηπειρον τον 'Οκτώ,βριον
τοθ 1940, ή ήγεσία των Τόιρηι-
άων, οοΐχμαλωτος τώιν Ιιμ-πΐερΦα.
λιοτικών καΐ αιτοικιοκρατΐικων
κΐικλωιν τοθ Λονδίνου, δια—ράτ
τει τώ ίδιον λαθος. "Ενα -παρ¬
όμοιον ίίγΐκληιμα. Άοιεδεΐ »κχ-
τό· τόν στυγνότιεροιν τρόποΐν
ττρός την ίλιευβερίαν ενός τμή
ματος τοθ έλίληνυκοΰ ίθνους.
Προσπαθεΐ να τό ΐχιρατήση υπο
δουλον μέ τά τολέον βά
ΐ δόλ ΐ
μ έον ιβά]ρ6α;ρα
καΐ δόλι» μΐσα. Μέ ιμεθόδουΐΓ,
ττού έτνβομιζουιν τόν Μθ'υσολΙνι
κοοΐ τόν Χίτλερ. Άτΐιμόιζει την
Ιστορίαν της Αγγλίας μέ ένα
'ΚΐαικΌΰργη,μα τΐού Ιχε ρ
τόν φοίντ^ιότιληΐκτον κήιρυικα
τής «ιΜάρε Νόστρουιμ». Άτΐό
τάς συμιμαχους της 'Ειλλώδος
Βαλιχιθθνικας Δυνώμευς δέν βα
συναντοθσε καμμίαιν ιάντίΐδιραι-
σιν. Ή απειλή των χιτλε,ρικων
ττρατιΐών τάς εϊχε τΐα;ραλίύσ€ΐ.
Ή Βαίλκανιικη Συμμαχία θά
κιαιτέρρεε ιμέ τήιν ψαιστισικιήν
είσβολήιν είς τό ελληνικόν έδα-
φος. Τουτο όέλλωστε ικαΐ έγινε
την 28ην ΌκτωβρΙου. Είς τό
Βλάδ δερνοϋοιαν αν
Μέ αύτό τό σύνθτμα ύττεδέχθη
τό «Ελληνικόν Φώς» την νίκην τού
'Εθνικοΰ Στρατοϋ κατά τό 1949—
50. Καΐ διά νά επιτύχη τόν σκο¬
πόν αυτόν ανέλαβε δύο νέας προσ¬
παθείας, μίαν μέ κατεύθυνσιν κυ-
ρίως την ύλικήν βοηδειαν τοΰ λαοΰ
καϊ μίαν κατεύθυνσιν την πνευμα¬
τικήν καί μορφωτικήν ανύψωσιν
των 'Ελλήνων καΐ των Έλληνίδων.
Είς τό ττλαίσιον τής δραστηριότη¬
τος τού αυτής ττεριλαμβάνονται
καΐ τά κάτωθι.
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΟΙ-
ΝΩΝΙΚΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙ-
ΚΗΣ ΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗ¬
ΝΙΔΩΝ
Μέ τά δύο αύτά κέντρα έπιδιώ-
κεται ή έκπαίδευσις στελεχών έκ-
ττολιτιστικής εργασίας καΐ δι* αυ¬
τών ή έτπ μόρφωσις η καϊ ή βασι-
κή μόρφωσις τού λαοΰ.
Πρός εκπλήρωσιν των σκοτίων
τού τό Κέντρον Μορφώσεως τής
'Ελληνίδος έκδίδει πό τριετίας τό
.μηνιαίον περιοδικόν «Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔθΣϊ· μέ πλουσίαν
όλην καί μεγάλην κυκλοφορίαν (ττε
(Συνέχεια είς την " τν σελίδα)
η ηρ
Βελιγιράδι ικυδειρνοϋοιαν αν-
διρευκελλα τοϋ Χιτιλβρισμοϋ.
Ή Τουρκια έρωτοτροτΐοΰσε ιΐιέ
τόν αίμοσιταγτ| ικιαττακτηαην
της Εύρώπης, τοϋ ιόποίου αί
μηΐχανοκιιινηιτοι φάλαγγες εΐχαν
φ&03σ€ΐ τό ικολακοίφΐ τοϋ 1940
ίίως τά σύνθιρα της Ίστυανίας!,
άφοϋ ύτιιέταξαν διά πι>ρός καί
σιδήρου την Γαλλίαν, τό Βέλ-
νιον, την 'Οίλλονδίαν, την Νορ-
6ηγίαιν χαί την Δανίκχν, ιμετά
την Τσεχοσλο&ακίαν τό 1938
καί την Πολωνίαν τό 1939.
Είς τό δεύτερον έιρώτημα ώς
ιυρός τας ιδιαθεοιεις τού 'Ελ-
ληνυκοΰ ιβ&νους, ό Μουσολίνι
έτιληιροφορεΐτο ικατιευχαριστηι-
μένος ιδτι 6 ιύπεΐρήΊριανος λαός,
τοΰ όποιου ιέ-πεδουιλεύετο τήιν
ε>-ευβί;ρίαν ικαΐ ανειξια·ρτησίαν,
ήτο διηρηιμιένος καΐί δέν Θά
έπρόδοολλε τΐραγματικΐήν αντί¬
στασιν είς την ιφασιστιίΛΐήν εΐσ-
βολήΎ. ΊΑλλ' οί ■πλ.ηιραΦοριοδό-
ται τοΰ δικτά»το|ρος τόν ιέξηπτα-
τησαν. "Αλλοι μέν 'Κατά τρό¬
πον έτΐιθ3ΐσιχΐ)ντον, ιμέ κακοπί-
στους ψευι&ολογΐας, έν γνώσει
της ιάναληιθείας των είδήοκων
ηού μετέδιδον είς την Ρώιμην.
"Αλλοι δέ από ιέπΐττολαιότητα,
ΛθορασυρΘέντες αηό συνοιμι-
λίας ιμέ έλαΐχίστους βαυιμαστας
των ολθ'Κΐληιοωτικών ικαθεστώ-
των της έΐτοχής ιέκείνης τ| το
εεξη,γήσιαντες τάς Ιδεολογικάς
διαφοράς των 'Ελλήνων μετα¬
ξύ των. Όπωσ&ήιτοτε ό Μου¬
σολίνι έβασίσιθη είς τούς ψευ-
ϊολόγους ιιληιροφοριοδότας τού
λ.αί την 28ηιν ΌκτωιδρΙου 1940,
άφοΰ ττιΕθΐετοίιμασε τό ψυχοίλο-
γικον Ικιλιμια μέ τόν τορτιυλλι-
σμ5ν τής «"Ελΐληις» έξεκίνη»σιε
διά τόν ώξιομνη,μόνειυτον εκεί¬
νον... «περίτοαιτοι» είς την θρυλ,ι
κήν ικοίί α'ιματόδρεκτον Πίνδον
μας. Τό δυστύχηιμα δι" αυτόν
ήτο δτι είς τα ελληινικά σύνο-
/ρα δέν συνήΐντηισεν εΐκονΐικήν
ο-ντίσταο-ιν, ιδτίως τόν Ιέΐβαυικά-
λιζαν αί ύ—πριεσίαι τού νοατα-
σκοπιείας. ΌλόΙχληιρος ό λαός
μας, άδυακρίτως φρονηιματων,
σηικίώιθηικε σάν £νας άνθρωτιος
διά ινα φρόοξη τόν δρόμον είς
τόν αναν&ρον έπιδρομέα. Πέν-
τ€ μήνες ιτολέμαυ των Έλλη¬
ν ών εναντίον τοθ ψασισιμοΰ
ασφαλώς θά έπεισαν τόν Ιορι>
την ικαί αρχηγόν τού διι οί χα-
φιέΐίες τού τόν ιταρειΐλόινησαν.
Τόν παρέσυραν, χωιρΐς νά τό
βέλουν, οΐς μίαν θανασιμον
ΐΚ' αυτόν -τκχγίιδαι. ιΕΙς ένα
Αλλά: ϋποττίπτιει ταυτοχρόνως
καί είς τό λάθος ιΐού ανέτρε¬
ψε τους ύτΗ>λογισμούς τοϋ Φα-
σισμοϋ τό 1940. ΓΣτηΐρίιζετ«ι είς
τάς ψευδολογϊαις τοληιροφοριο-
δοτών, οί ότκ>ΐοι είτε ώπό έττι-
ττολιτχιότητα, βϊτε απώ τιαρειξή^
γησιν των έσωτεριικων ττολιτι-
κών ιμας ώντιθέσεων είς την
Έ.λλάιδα, φαντάιζονται δτι βό:
όποκόψωμ^ν είς τό ιΚυιτριαικόν.
Ότι ό λοοός τής Κύ-ροι> είναι
έτοιμος ίήθεΐν ινα: ικα»αβέση τά
δ-λα Ικαί νά '&εχθη τό ψεόδο-
σύνταγμα Ράντκλΐφ, έγικατιθ>
λείπων τό οΛ'τηιμα της αύτθ&ιοτ-
&έσεως. "Οτι τό Έλληινιικόν £θ-
νος θα τοαρασυρθη βΐς την άτι-
μίάν να παραιβλέψη τάς θιχτί-
ας τού πληΐθϊυισιμοΰ της ήρωϊκής
μεγαιλονήσου έιά τηϊν έλειυΐθιε-
ρίοον τού ικαί νά πείση ΘΟμα των
μηχανογροοφιών ικιαί τεχνασιμά-
των της ίμτίεριαλιστικής διτιλω
ματίας «βΐς τοις τηαραμανας
μιας νέτ»ς έθινικής μάχης ένώ-
ηιον τοϋ Ο.Η.Ε. Μά: συστήση
δηιλαδή είς τοΰς Κυιιρίους, ιτοΰ
μάχονται σκληιρά ικοιΐ πεθαί-
νουν μαρτυρίκια δ·ιά την αύτο-
διά&εσίν των, δτκος -ρο&ώσουν
τον οικοπόν της ιάίνίσιοιυ άιλλά;
τόσον θυκαίαος προσπαθείας
των. ιΝά λιιτοτακτήσουν αιιό
ΐόν Ιερόν αγώνα της οΛτοι5ΐΛ»·
θέσεως, καθ" ήν στιγμήν ροδί-
ζει ή αθγή τίϊς νίκης ΐκοΛ αυτή
ίι ■πλευοψήφία τοΰ Βρετταινικοΰ
ψ
"Εθνους
έ
ιρ
ττεισθη ιδτι δέν
λ ά ΐ
ΙΌτιι
νέα όρμητήρια διά πνευ
διά νά δημι-
ϊστορικφν, όμοιον
εΤχε γνωρίσει ή τότε
. Κ1^ βπως- ήτο έπόμβ;
τβΰ Κωνσταντίνου τοΰ
εγένετο στόχος τταντοίων
Είς τό νευραλγικόν
των πρός Ευρώπην
°'θν διαβάσεων, κατέστη,
^Ραγμάτων ή κρίσιμος ί-
1 τής οποίας ήτο ύττο-
νά ίσταται έν συνεχεϊ
:ΐ πολιτική έτοι-
Ρ,
-,-------- τό γβγονός,
6λην αύτην την περιπέτειαν
^ ή δίνη εΐχε δραματι-
** καΐ άκολουθεΤτο ά-
καΐ βαθείας ά-
^_ .. ή σηιμοία τού αγώνος
^ ύψηλά, ριπιζομένη άπό
ϊ·ς τό δίκαιον, είς τό
[ς τόν άγώνα Τό Βυ-
ϊ βΐώνσς ά—β&είχθη ό>
, «^μβχών, άττό τού όττοί-
η.Χ«το ττληβωρ,κή άχτινσβο-
Ώ '^Ί' δόξα. Δέν ήσαν δέ αί
°?Ρδάρων νίκαι μόνον ή
η" λάμψε«ς. 'Εκτός καΐ
' αυτάς υπήρχεν ή σύγ-
ττροτγματιΑιή δύναμις
ϊς, είς δλους τούς
τόν κοινωνικόν, είς
•Ις τον
ΙδΙωτ.κοϋ (,ίθυ. Τό
θέ ό
κανόνας
τόνον κσί τόν ρν-
Υραμμήν ι
μ μη
Αι/τοκράτωρ της, ό τελε,υταΐος Πα-
λαιολόγος, ό Κωνσταντίνος εύρε
τόν θάνατον ώς πραγματικάς στρα
τιώτης καΐ "Ελλην. Δέν παρεδόθη
είς τα άλαλάζοντα στίψη, πού εΤ-
χαν διαχκθη άπό την κερκόπορ-
ταν. "Εμεινεν δρθιος, κάθίτος, ά-
καμπτος μέχρι τής τελευταίας στι
γμης
Κα
.. .. άφοΰ έδίδαξε —ώς ζοΰν
οί "Ελληνες έδίδαξιαν κοοΐ πώς οτγο
θνήσκουν. Ό βόγγος τοϋ 'Ελληνι-
σμοϋ κσΐ ό Θρήνος τού ήπλώθη
παντοΰ ώς σάιδανον τής Βασι>ί-
δος, τής οποίας ή κορδιά Επαυσε
νά πάλλεται. Ή 29η ΑΛαίου 1453
έμεινεν είς τό χρονικόν τοΰ Έλ-
ληνισμοΰ ώς άποφράς. "Εκτοτε η¬
κολούθησαν σεισμικαί μετασχημα-
τισμοΐ. ΟΊ Τοΰρκοι δέν κατώρθω
σαν νά στερεώσουν αύτοι<ρατορί- αν. Καί έσαρώθησαν. Ό 'Ελληνι- σμός απέδειξεν, δτι δέν είναι έξ έκείνων, πού δουλώνονται. Καΐ ή απόδειξις έβεβαιώθη ούχι άπαξ "Όμως καΐ ό Τρθρκος άπέδειξε καί αττοδεικνύει άκόμη καΐ τώρα δτι έμεινεν δττως ήτο: 'Εττιθε,τιικος κληρονόμος τής Άσιατικής 6αρ6α ρ,,,.,.^, την οποίαν κανένας Κε¬ μάλ δέν Θά κατορθώση να άμδλυ- νη. Έν τούτοις, σήμερον, με την οικτράν Τ9*-»Φ ·»»ν' βΐς τό. Κυ- ττρ,ακόν κάμνει ίνα βασικον «ι πάλιν λάθος. Λησμονει, δτι οί _ Ελ ληνες δέν κάμπτοντα.; Δέν υπο- ρότητος, ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ Ή "Εφημερίς μας έν τή μερίμνη της νά συμβάλη, καΐ κα¬ τά τρόπον Θετικόν, είς την στέγασιν των σΛ^ΓνΛ^οστών τού, διά τής εξευρέσεως καΐ διαθέσεως είς αύτούς οίκοττέδων καταλλή- λοιν πρός τούτο, υπό έ|αιρετικώς εύνο'κούς δροι/ς, κατώρθω¬ σεν, ώς νγωστόν, νά καταστήση ιδιοκτήτας ττρονομιούχων, ττράγματι, οίκοπέδων ϊίς τούς υπό ίδρυσιν σι/νοικισμούς «Φοΐ- νιξ, «Αΰρα», «Σταμάτσ* καΐ άκτή «Μεγάλο Πίΰκον» ττολλους άττό τούς αναγνώστας τού, εύνοηθέντας ά—ό τόν κλτρον. "Η- 6π ευρίσκεται είς την ευχάριστον Θέσιν νά ■προαναγγείλη, δτι επέτυχε νά εξασφαλίση αποκλειστικώς, διά τούς αναγνώ¬ στας τού, αριθμόν οΓκοπέδων, κατ' επέκτασιν των οίκισμών Σταμάτας καΐ άκτής Μεγάλον Πεύκου. Τά οΐκόπεδα ταύτα συγκεντρώνουν μεγάλα πλεονεκτήματα καΐ θά διατεθο&ν υπό δρους λίαν συμφέροντας. ΘΑ ΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΔΙΑ ΚΛΗΡΟΫ Α') ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΤΑΜΑΤΑ κα! ε(ς τό κιεντρικώτερον ση¬ μείον τοΰ ώραίου προαστείου (επί τής Τΐσφάλτου, παρά την κεντρικήν πλατείαν είς την αφετηρίαν των λεωφορείον) περΐ τά 20 οΐκόπεδα των 600 ττερίποι; ττήχ. κατάλληλα διά κατοι¬ κίαν καΐ καταστήματα. Νερό δφθονο έντός των οίκοπέδων. Πρός δρχ. 20—30 κατά πήχυν. Τό V* της άξίας, προκαταβο- λή. Τά ύπόλοιπα είς 20 μηνιαίας δόσεις. Πρόκειται περΐ πρα- γματικής εύκαιρίας, διότι ή άξία των οίκοττέδων Θ' ανατιμη- Βή σνντόμως. Β') ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΕΥΚΟ, είς ελαχίστην ά-6στα- σιν άπό την άσφαλτοστρωμένην οδόν, περΐ τα 80 οίκόπεδα των 1200—1800 ττήχεων. Πρόσοψις έττί 450 μίτρων «Ις την δσντελωτήν καΐ δροσόλουστον άκτήν τού χαρωττοΟ Σαρωνι- κοό. "Αφθονο άρτεσιανό νερό έντός τοθ κτήματος καί διά μόνιμον εγκατάστασιν. Πρό^ς δρχ. 7 κατά πήχυν. Προκαταβο- Νή άττό 1000—1500 δρχ., αναλόγως τοϋ μεγέθους τού οΐκο- ιτ|δ9υ. Τά Οττόλοιττα «Ις 30 μηνιαίας, μικράς, άτόκους δόσεις. ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ & ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ ΤΟΥ "ΠΡΟΣφΥΓΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,, Ύποβολή αΐτήσεων μίχρι 15 Ίουνίου. Διά τ-ριο»τέρας ιτληροφορ.ίας απευθυντέον είς τά γρβφβϊα μας. Εθνους έχ η έ-ηιτρέπεται ττιλεον νά κροΐττ|- ται ή Κυτιρος, ειΐς τά ιάηιουκιο&, κα &εσμό: τηιςι. ιΝά ιάτταρνη|θοΰν τό Ι&'εωδες της Ελευθερίας, διά τό οποίον τόσοι ηγέται τα>ν
σσπτίζουν είς τάς φυλακάς καί
την έξορΙσΛΛ, τόσα -παιδία των
άπέθτχνσϊν ©Ις την άγχόνην τ)
μέ τό σπλον ανά χείρας. Κα'ι
νά ώρκεσ&οϋν είς τά ψιχία» είς
τό ιχόκκιαλο τής εΐκονικής αύτο
'κυΦεριίΊσεως Τθιΰ τούς πετά
Ίροσ*βλ.ητιικώς ό κ. Μακιμίλλαν
ή ό κ. Λένοξ Μτΐόϋντ.
"Οτΐως τό φθινότκοιρον τοΰ
1940 ό Μουσολίνι, Μτσιι καΐ τώ¬
ρα ό πρωθωπουργός των Συν-
τηΐρητυκών ιβαυικαιλίιζεται αέ
την άπαταίλήν έλτιίδα &τι «ά
νιικήση τούς "Ειλληνας, "Οτι
6 στριατός τού θά ικαιταΐδόιλη
τούς Κυπρίσυς. Αύτά τοΰ λέ-
γου·ν οί οίκτροι τΐληιροφοριοδό-
τιοοι τού. Αύτά τόν διαβεδαιώ-
νουν μερικοΐ όΐφελίεΐς ττοΰ -παρα
κθιλουθιοΰν έιτιιτολαίως τά έλ-
,ληνικά πράγ'ματα και τό άπε-
&ό ίη τής με
ριαλισταΐ
τόσον πα-
νοΰργοι, τόσον μηχα^ρραφαι,
τόσον δολοτΕλόκοι, ώστιε 6ι-
καίως ινα φοβήται ικανεΐς α·κό-
μη καί άπλήν συνο,μιλίιοιν μαζί
τους επί τοθ 'Κυπριακοϋ. Β&
6αίως μετενόησιοον ιδιότι ατυέ,ρ-
ριψι»ν την τελέυταίιαν ιτροσφο-
ραν τοθ Διγενή περί ιέκεχειρί-
ας. Άλλ' εΐναιι ιάργά πλέον διά
νά επανορβώσουν τό σΐφόιλμα
των. Δι" αυτώ κοαί αί ιέκικλήσεις
έργατιικιών ιβουλευτών τ) τοθ σερ
Χιού Φουτ ιδέτν ήτο δυνατόν να
έχουν οιανδήποτε αιτήιχηισυν.
'Εφ' δσον Λ Ιδία ή ιάγγλικη ικιι
βέρνησις δέν αναλαιμβανει δηι-
μοσία καί πανηγυριικώς χιατηι-
γορηιματικας ύποχρεώσ'εις ώς
πρός την ιόφαριμογή,ν τοΰ δι-
κ,οίΐώ ματος της αύτοδιαθιέσε-
ως ίντός μθκρόός προθεο-μίας
σαιφώς κοοβωρισμενηις, οί κε-
κηιρυγμέινοι υπέρ της διιεοθετή»
σεως τοθ Κυπριακοΰ ιβρετανοί
δέν έπιτρέττεται νά έλπίζουν
δτι θά ευρεθούν "Ε.λληινες διά
να παρασυιρθοΰιν είς νέαν άτΐοι-
/κισκρατικήν παγϊδα. "Εάν έπο-
ένδιαφέιρονται πραγμα-
μς φρ ΐραγικ&
τοκά δια νά ρυθμισθί) ταχέως
ή άγγ'λσελληνική διαφορά δέν
£χουν παρά νά στρ'αφοθν ττρός
την Κυΐβέρνησίιν των. Αυτήν τΐιρέ
ττει νά πείσουν ιδτι ιματαίως ά-
ναμ·ένει δτι δέν θά ύτΗ>δληιθη
νΐα έλληνική -ροσφυγή. "Η
δτι θά κατο—ιαύση ο άπελευθε-
ρωτικός αγών. Ματαίως τρέ-
φει φανταστυκάς έιλπΐδας δτι
θά καμφθη τιοτέ τό ηθικόν τοθ
'λαοΰ τής ιμεγαλονήσου. "Η
δτι θά τόν εγκαταλείψη) ιτοτέ
ή θερμή συ)μτοοράστ<θ3σις ολο¬ κλήρου τοΰ Έλληνΐ)Κοΰ"Εθνοι>ς.
"Εάν ιόηάρχουν ξέινοι μεσολα6τ|
ταί ή ττληροφθιριοδόται τού
Λονδίνου οί δποΐοι ιταιριέιχιουν άν
τιθέτους τίληιροφοιρίιας, είτε είΐς
τόν Μοοκμίΐλλαΐν ικαί |τοί»ς ύ-
τίουιργους τού,, ιείϊτε ειΐς τόν κυ-
δερνήτην της Κύπρου, άτΐίλως
πλαΐνωνται η ψεύδονταιΐ. Άι-
πατώνται ιέττίσηΐςι τ) άτνιακρι,ρολο
γοϋν εάν τΐιστειύουν κοοί θυα-
6ίδουν ιδτι είναι δυνατόν νά
έιτέλΐθη λύσις τοΰ Κυπρκχκοΰ
ί ικατοχύρωσιν τοοκιτής ιτρο
δά
ρ
Οπως ικαί
μόίλις οί
,ην ργμ
ιλευ&ε,ρωτικόν ικίνηιμα τήις μ
'μαλονήσου. «Λίγο ώκόμη 'καιΐ
θά ύιτοκύψουν στήν ΆΘήινα ικαί
—ήν Κύπρο.....», τόν τοληιροφο-
ροΰν οί ικατάσκοτποι κιαί οί ψει>-
δολόγθι σύιμιβουλοί τού. Κάτι
ιάνάίλογο τΐρός οσα ΐιμαθαινε
■προ δεκαοκιταετίας Λ ά,ρχηιγός
τοΰ Φασισμοΰ. Άλΐλά ή ιδιιαψευ
σις ©ά επέλθη γρήγορα. Συν-
τριτΐτϋκή. Τρομερά. "Οπως ικαί
διά τόν Μουσολίνι
λεγεώνες τού ιάντίικιρυσαν τις
βουνοκορφές της ΠΙνδου, ίνα
ό.ληισμόνητο ιτρω'ίνό τοΰ 1940. |
* * * ι
Ας άιτελπισθιοθν λοιτΐιόν οί
Τόρηι&ες ,μέ τούς χαφιέδες των.
Δέτνΐ τοός παρέχουν α>κρΐ|βεΐς
τιίληιροφορΐες. Τούς τταροιτίλα-
νοΰν, ιοπως καϊ τόν Μουσολίνι
Δέν ϋιιάιρχιει κιαιμ,μιά ά-ολύτωςι
τϋιι&αονότης να ευρεθούν αληΓ
θινοί, γνήσιοι, έκπρόσωττοι τοθ
λαοΰ της ιμεγν^λόνήσου Ικ«ρ
νο'ι νά δεχβοθν την ιέγκατάλει
ψιιν τοΰ αΐτήμοϋτος της αύτο-
δια&έσεως. Είς
ικ(ατιέ.υ
βλήθηι νέα -ροστΐαθειά διά νά
•ηεισβη ό άρχηγός της ,Ε.Ο.Κ,Α.
νά συγίκαιταιτε&η «Ις νεαν ώκε-
χεΐιρίαν ή ικαί νά ικαταιταόση
όριστΐικώνς τόν ίενοτΐλον ιάγώνα.
Έφ' όσον δέν ιέκδηΐλώινεται εί-
λικρινής διάθεσις της κυβερ¬
νήσεως των Συντηρητικών νά
ιμετα6'άλη ριζι/κώς την τκιίλ,ιτΧ-
κήν τηις δέν ©ά εώριεΐθη "Ελληιν
Ικανός νά συστήση ή νά τολ¬
μήση οττως παρασυριθτι ό ϊ5ιΐος
είς, συμ'6ιιΒιασιμόν ιμέ τούς δυ¬
νάστας της ιΚύπρου. Έτΐέδει-
ξαν τοσηιν δολιότηίτα, τόσηιν
άναιξιοττίίστίο?ν κατά τό ιταιριελ-
θόν, ΐίιοτε νά μην αποδίδιεται
οη^ασία οθτε είς μεσολαΐδηιτάς
ιιου ειργάσθησαν παλαιότειρον
διά την επίτευξιν συνεννοήσιε-
ως. "Εγινε πραγμαχιικιή; φωτία
τό —ρκ5ιβιλ.τ|ιμιος των διαπραγιμα-
τεύσεων μέ ιάνειλ,ιικρΐ'Κ'εΐς «αί
ψευδολόγοος συνομιλητας. Το
σον έπυκινδυνας, ώστιε νά κΐαίη
ό™>ιονδήτΐοτε την τΐροσεγγΐίζει
χωρΐς ττροφυλάξεις.. ΟΙ Ιμπε-
^ρς χρ
θίσμίιας διά τό ηιμοψήφιομα
τής αοτοδιαθέσεως κιαί χωιρΐς
εξασφάλισιν τιιλή,ρους αύτο-
κυδερινήσεωςι ιμέ άναλογικήν
έκιτροσώτΐηισιν τοθ τίληιθυσμοΰ
διά τό ,μεταί&ατυκόν στάδιον.
•Πάσα ίάντίθετος πληιροφορία
άττοτελεΐ εύσεβΐεΐς πόθους έκεί-
νων ττοώ την θέτουν «Ις κυικλο-
φορίαν, όιτοιοιδήποτε ικαί αν
εΐνιαι. ιΕΙς οΐανδήιποτε έθνυκό-
τητα ικαί αν ιάΐνήκουν. ΟΙονδή^
-ηοτε άξίωμια ικαί &ν κοοτέχουν.
* * *
Έθεωρήσαμεν ιάπαραίττ|τον
αυτήν τήιν έΐξήγησιν διότι πολύ
συνεισιχοτίσθηι ιΐροσφάτωις, ό
όρίζων είς την Λεοκωσίαν καΐ
τό Λονδίνον. Την ιέκιρίνο3με.ν
αναγαίαν 5ιότι φοβούμειθα δτι
'μιέ τα):} μηιχαινΌρραίφιίαΐς ικαί
δολοτολοικιίας των οί Ιμτΐερκχλι-
σταί €χουν την αϊσθηισιν της
τΐιραγματυκότητος. Διο^βλέτήχιν
έν όνείιρω δυκιαίωοτιν της ττολΐτ
τικής των ικαι ιέττιτυχίαν τοΰ
τερατώδουιςι χειρισμοΰ τής Κυ
πρΐιαικής τιραγωδίας ιάπό ιμέ-
ρους των. 'Ενω άτολώς θά &τιρε-
πε ά τούς εΐχε ττείσει άδια-
ψεύΐστως ή λήγοοσα διετία δτι
είναι άπαρασ'άίλευτος ή ήμμονή
της "Ελλάδος εις τό πλευρόν
των Κυπρίων. "Οτι, δττως τό
1954, τό 1955, τό 1956, τό 1957,
έτσι καί εφέτος τό 1958 διά
πέμπτην δηίλοΐδη φοράν, θά
άγωνισθη δι* Λλων των μέσωιν
διά να πείσηι την συ,ντριτττυκήν
ττλειο·4ηιιφίαν των Ήνωμΐνωιν
"Εθνών:
Πρώτον, δτι τ|το μέγα
λάθος, πραγματικιόν ιέγικιληιμα
τής Ιδιεθνοθς ΊΑιμιφικτυονίαις νά
μή δικαιώση ■παίντιιγυιρυκιώς ιάπό
τριετίας τ) τουλάχιστον ιάπό
τόέρυσι τό ιαΐτηιμα αύτοδιαθέ-
σεως των [Κθπιρίων. ι
Δεύτερον, δτι ή άγγίλι-
κή κυβέρνησις έχε.ιρίσθη τό
Κυ—>ια>κόν κατά τό διαριρεΰσα,ν
χρονΐικόν διάστηιμα ικατα τόν
πλέον απαράδεκτον τρόπον,
πού στιγιματίζιει την ώ
της ΰΐ ό ύ
μζ η χώρ
της κΰβΐ τόν σύγχρονον τιολιτι-
σμόν.
Τρίτον, δτι ή μεγίστη
•πλειοψηιφία, τα 5)6, τού λαοο
ττΐς Κύτΐρου δέΐν ζηιτεϊ άΛλχοις
αυτοκυιρΐρνησιν. ΑλΑ.' αύτο-
διάθεσιν πλήιρηι κχ»1 όλοκληιρω-
τικήν, άμέσως ή βΐς τό συιντο-
μώτερον χρονικόν διάστηιμα.
Τέταρτον, 'δτι ικιαΐ ά,ν
άκόμη υπήρχαν ικιράτη ικαί χυ-
Ιβερνήσεις τΐού ιέπίστ«υαν μεχρι
πρό τινος δτι έπρεπε νά ιά,ρκε-
σιθη ιή έλληινική μεγαλόνηισοκ;
είς μίαν οΐονδήττοτιε οούτοκυ-
Ιβίρνηισιν ιέντός της Βρετανι-
ικ,ης Κοινοτΐολιτείάς, σή,μιεΗρον
5έν ιέπιτρέτιειΧΓΐ νά δΊιοτηΐροΰν
τάς Ιδίας ιώντιλήΐψε!ΐς. Ή αγ¬
γλικη άττοιικιοικρατία ίβαρΰνε-
ται μέ τόσα κιαικουργή ματα, μέ
τόσα αϊσχηι, μέ τόσον ττατιοογώ-
δη χιρεωκοπίαν, ώο~ε νά μή
δικαιοΰται πλέον νά ι&ιαιτηρήιοτ|
ύττό την κατοχήν της την ήρί»ι-
κήν καΐ ιμάιρτυρα ιΚύπρον.
Π έ μ π τ ο ν, ότι ύ άπελευθε
ρωτικόιςι αγών της δέν θά ικωο-
τατκχόση, δτι ή 'Αλή
ιΜεσόγειος δέν θα Λρεμήση,
εάν ό Ιμιτΐεριαιλισμός 6ιατηρεϊ
διαρκώς άναμμένηιν αυτήν την
ιρωτιάν, αύττ|ν την έστίαιν 6ια-
ταράξιειως τής εΐρήΐντηις, είς τιεϊ-
σμα ολων των συσταοιεων, ότι
ή ιαδιοίλλοΐξΐα τού δηιμιουργεϊ
κινδύνους ιτολέμου. Ότι παρο>
βιαζει τόν Καταστατικόν Χαρ
την τοθ Ο^Η,ιΕ., -ροσιβάίλλίν

ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΙ ΚΟΣΜΟΣ
ΥΠΗΡΞΕΝ ΣΦΛΛΜΑ
'Εδιάδασα δλα σχεδον δσα ε¬
γράφησαν έξ άφορμής των άττοτε-
λεσμάτων των τελεχιταίων έκλογών
τής 11 Μαϊοι» 1958 καί ιδιαιτέρως
δσα εγράφησαν γιά την ψήφον
των προσφύγων συμπολίτην μας.
Βεβαίως ή άπτοκαρδίωσις ήτις
είχεν κοτταλάοτι τούς πρόσφυγας
έξ άφορμής της παραγνωρίσεως
των τόσον δικαίων αΐτη,μάτων των
λόγω τής άντπτροσφυγικής τακτι-
κής ήν "επέδειξαν πλεΐστοι δσοι έκ
των ύπουιργών τής τελευταίας πρό
των έκλογών Βυι&ερνήσεως τού κ.
Κων. Καραμανλή καϊ Ιδιαιτέρως
τού κ, Τρ. Τριανταιΐιυλλάκο1;, έν
μέρει Τσως δικαιολογεΐ τό άποτέ-
λεσμα τής ψηφοφορίας είς τα
προσφυγικά έκλογι'κά τμήματα.
Έν τούτοις δμως αϊσΒημα πι-
κρίας καταλαμοανεΙ ττάντα ύγιώς
σκετΓτόμενον "Έλληνα πρόσφυγα,
δταν δλέττει ότι ουδείς σχεδόν έκ
των προσφύγων ϋποψηφίων βουλευ
των, εισήλθεν είς την βουλήν γιά
ν' ακούεται ή φωνή τ ου προσφυ¬
γικόν πόνον.
"Ιδιαιτέρως δέ Θλιβάμεθα διότι
ό έγκρπος σΐΛίαρχιηγός τής Π.Α.
Δ.Ε. κ. Σά66ας Πατταπολίτης δέν
εΐσήλθεν είς την βουλήν, δττου θσ.
ττο άτταρα'ηηιτος ή παρουσ'ιατου
διά την προώθησιν καί ύττεράσττι-
σιν των προσφυγικόν ζητημάτων.
Απαραίτητον συνεττως τυγχάνει
νά συνελθη ή Κεντρική Επιτραπή
Προσφύγων καί νά εξετάση τα αΐ-
τια άτινα ωδήγησαν τόν
ήγη
γα ψηφοφόρον είς την τοιαύτην αυ¬
τού απόφασιν, συνεπεία τής^όττοί-
ας ό προσφυγικός κόσμος ο—ΐστε-
ρήθη των αξιών ττροστατών τού.
Συνιστώμεν δέ όπως μέλη της
Κ.Ε.Π. έπισκετττόμενα ττροσωπικο-
τητας ώς 6 κ. Σάδοας ΠαπαττοΛί-
της, διατυπώσουν την παράκλησιν
των έθνικώς σκετττομένων ττροσφύ-
γων, όπως εξακολουθήση τό ενδια¬
φέρον των προσφύγων πολιτευομέ¬
νων, καί Ιδιαιτέρως τού κ, Παπα-
πολίτη, υπέρ των προσφυγικήν
δικαίων, μέ την έλπίδα δτι ταχέως
θα έττανορθωθή τό διαττραχθέν
σφάλμα τής 11.5.58.
«ΠΑΛΑΙΟΣ ΠΡΟΣΦΥΞ»
ΤΟ "ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΦΩί,.
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος) ψυχαγωγικάς εύκοι,ρίας των «Φά-
ρίπου 7.ΟΟΟ συνδρομηταί.).
Τό Κέντρον Κοινωνικωσ Έργα-
τών, έφ' ετέρου, εξεπαίδευσε πλέ¬
ον των 1.000 άτόμων. Τάς συγκεν
τρώσεις τού έν λόγω Κέντρου, κα-
τά τα πρώτα τού 6ήματα έτίμα
διά τής παρουσΐας τού ή Α. Μ. 6
Βασιλεύς.
ΦΑΡΟΙ: ΣΥΝΟΙΚΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ
ΚΟΙΝΟΝ Ι ΚΗΣ ΜΟΡΦΩΣΕΩΣ
ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
Ή μορφωτική έργασία τού «'Ελ
ληνικοΰ Φωτός» έπεξετάθη είς τάς
φτω%ογειτΟνιάς των Αθηνών, κυρί-
ως, δττου είναι έγκατεστηιμένοι οί
τταλαιοί ττρόσφι/γες. Είς σχολεΐα
τής ώς άνω ττεριοχης λειτουργοθν
19 Φάροι οί όττοΐοι ττροσφέρουν
ψυχαγωγίαν καί έπιδιώκουν την ά-
γωγήν των κατοίκων ιμέ όμιλίας,
κινηματογραφικάς ττροδολάς, έκ-
δρομάς κ.λ.ττ. Ή μορφωτική έττί-
δρασις ύττοβοηθεΐται καί διά τής
προσφερομένης κοινωνικής καί ύλι-
κής συνδρομής πρός αύτούς.
"Ας σημειθή ενταύθα δτι τό έρ¬
γον τής προνοίας τοΰ «Έλληνικοΰ
Φωτός» είχεν άρχ!σε[ α—ό την έ-
ττοχήν τοΰ συμμοριτοττολέμου, ώς
βοηθεία κυρίως είς τόν μαχόμενον,
την οικογένειαν τού καί τοΰς άν-
ταρτοττλήκτους. Κατά την περίο¬
δον εκείνην συνειργάσθησαν μετά
τοΰ «Ελληνικόν Φωτός» 250 ϊα-
τρο) καί 150 δικηγόροι.
Μία άλλη εκδήλωσις τής «Προ¬
νοίας» τοΰ «'Ελληνικοΰ Φωτός» ή¬
το καΐ τό «Δέμα τού Έπαναπα-
τρισμοΰ». 'Εξορμήσεις παρόμοιαι
βΐς τοττικήν κιλίιμακα οργανουνται
συνεχώς.
Βάσις τής προνοίας είναι ή καλ
λιεργεια ψυχ,ικής έτταφης μέ τόν
πάσχοντα, ή ττνευματική συμπαρά¬
στασις πρός αυτόν καί ή ττροσφο-
ρα στοργής καί άγάττης, παραλ¬
λήλως πρός την ύλικήν ανακούφι¬
σιν τού.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΗΣ ΟΙ¬
ΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Άλλη ττρωΓτοβουλία τού «'Ελλη-
νικοΰ Φωτός» εΤναι ή έξορμησις διά
την ενίσχυσιν τής Αλληλεγγύης
'Ελληΐι/ικής Οικογενείας. Ή έξόρ-
μησις αυτή τελεΤ υπό την υψηλήν
■προστασίαν τής Α. Μ. τοϋ Βασι¬
λέως — ύττό την οποίαν ευρίσκε¬
ται αλλωστε και ολόκληρον τό
«Ελληνικόν Φώς».
(Η «Αλληλεγγύην άττεφασίσθη
δπως αποτελέση κατά την τριετίαν
1956—58 τό κύριον έργον τ οί
«'Ελληυικού Φωτός».
Ή «Άλληλεγγύη τής 'ΕΞλλη,νικήΐ
Οικογενείας» καλλιεργεΐ έμττρά-
κτως την αγάττην, μέ έργα δέ ά-
οελφοσύνης καί δικαιοσύνης άγωνί-
ζεται διά την ύλικήν καί ηθικήν
στήριξιν τής έλληνικής οικογε¬
νείας.
^ Ούτω, ό "Ελλην οίκογενειάρχηι
θά δύναται νά γνωρίζη ότι δέν εί¬
ναι^ μόνος είς τάς δυσκολίας τή
ζωής καί δτι ημπορεί νά στηρίζε
ται_ είς την βοήθειαν ΰγιών κοινω
νίκων σχηματισμόν, ένδιαφερομέ
νων διά την ευημερίαν τής έλλην!
κης οικογενείας.
Οί κοινωνικοί αύτοι σχηματι-
σμοί, μέσω των οποίων διεξάγετα
τό έργον τής αλληλεγγύης τής έλ-
ληνικής οικογενείας είναι αί Συνε-
ταιρικαί Όμάδες τής Άλληλεγγύ
ΐς τής 'Ελληνικής Οικογενείας.
ΤΙ ΠΑΡΕΧΕΙ Η ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΚΗ
ΟΜΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
ΕΙΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ
Τ μέλη τής «Συνεταιρικής Ό
μάδος», τα όττοΤα είναι αυτομάτως
καΐ εκτακτα μέλη τοΰ Φάρου τού
«Ελληνικόν Φωτός»1 τυγχάνουν:
1) Ίατροφαρμακευτικής ττερι
θάλψεως.
2) Νομικής ττροστασίας καί δια
Φόρων διευκολύνσεων.
3) 'ΕκτΓτώσεως είς ωρισμένα
καταστήματα κ«ί εύχερείας αγο¬
ραίς είδων διά δόσεων.
4) Συνδρομής ε|ς χρή,μα-ή εΐ-
δος διά την αντιμετώπισιν των ά-
ναγκών, ένδύσεως καϊ μορφώσεως
των τέκνων των μελών.
5) Εύκολιών διά την ττροικοδό-
τησιν των θυγστέρων των μελών.
ιΗ 0~ό τού Βασιλέως καθιέρωσ'ς
των Βι&λιαρίων Προικοδοτήσεως,
^τινα διανέμει προσωττικώς, ευρί¬
σκεται^ έντός των πλαισίων των ώς
ανω εύκολιών.
ρων», ιδία διά την διαφώτισιν των
γονέων είς τα προ&λήιματα τής ά-
νατροφής καί ύγιοθς άνατττύξεως
των παιδιών, έν συνεργασία μέ τό
«Ίνοτιτοΰτον Ίατρικής Ψυχολογί-
άς καί Ψυχικής 'Υγιεινής».
Η προσπαθεία τοΰ «'Ελληνικοΰ
Φωτός» καί λόγω των ττνευματικών
τού κατευθύνσεων και λόγω τού
χαρακτήρος τού ώς ίδιωτικοΰ Σω-
ματείου διεξάγεται μακράν πάσης
πολιτικής άναμίξεως.
Έν σχέσει μέ τα οίκονομικά αυ¬
τού θά πρέττει νά λεχθοΰν τα ε¬
ξής: Ή δαττάυη συντηρήσεως των
Ο ΕΘΗΑΡΧΗΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΚΒΤΑΒΑΑΛΕΙ ΚΑΘΕ
ΔΥΗΑΤΗΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ! Δι" ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ
ΤΗΣ ΕΗΟΤ8ΤΟΣΜΕΤΑ-Υ ΑΡΙΣΤΕΡΩΗ ΚΑΙ ΔΕΞΙΩΗ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ, 30. ·— Μέ αληθή τους άριστερούς καί Οστερα μέ τούς σιγκτον πρεσδευτής κ. Γ. Μελάς Ι ρεία τού κυπριακοΰ ζητήματος ά-
ΈπΙ τη θλφερςΐ έπειεΕω της 29ης Μαΐου 1453
ΕΚ
ανακούφισιν ήκούσθησαν είς την
Κύττρον αί χθεσιναί δηλώσεις τού
Έθνάρχου Μακαρίου, σΰμφωνα
μέ τάς οποίας ή άντίθεσις δε-
ξιάς καΐ άριστεράς είς την νήσον
όψείλεται είς μεμονωμένους παρά¬
γοντος καί δχι είς γενικωτέραν ί-
δεολογικήν δ'ιένεξιν. Μέ άκόμη μέγα
λυτέραν ανακούφισιν εσημειώθη 6ε-
βαίωσίς τού δτι θά πράξη πάν τό
δυνατόν ώστε νά τερμαισθή ή ύφι-
σταμένη δυσάρεστος κατάστασις, ή
6ποία άποδαίνει πρός δφελος των
Βρεταννών κατακτητών καΐ των
Τούρκων μνηστηρων τής νήσου.
Ή δήλωσις τοΰ Έθνάρχου ήλθεν
είς μίαν κατάλληλον ψυχολογικώς
στιγμήν, διότι πράκτορες των Βρε¬
ταννών, πρώην μέλη τοΰ ΑΚΕΛ καΐ
τής ΕΟΚΑ, προπαγανδίζουν την ΰ-
■ταρξιν πολέμου μεταξύ δεξιάς καΐ
άριστεράς καΐ διαδίδων την ι¬
δέαν ότι ή ΕΟιΚΑ πρέπει νά κανο¬
νίση πρώτα τούς λογαριασμοΰς μέ
ι ^ρεταννοθς. Έπιφανεΐς Κύπριοι
έκδηλώνουν την γνώμην δτι ή ΕΟ¬
ΚΑ, πρΐν προχωρήση είς την εκτέ¬
λεσιν άτόμων συνδεομένων μέ μί¬
αν παράταξιν, όφείλει νά είδοποιή
την παράταξιν αύτην επί τής δρά¬
σεώς των, διότι τό εναντίον δυνατόν
νά συντελέση είς την άνεξέλεγκτον
δράσιν στελεχών της μέ άποτέλε-
σμα νά εμφανισθή άκόμη περισσό¬
τερον διογκωμένη ή δράσις αυτή
μέ την ταυτόχρονον εγκληματικήν
δραστηριότητα των Βρεταννών α¬
στυνομικαί»/ καΐ των Τούρκων συν-
νωμένων Εθνών, προσθέτει ή κυ-
πριακή εφημερίς, έπικρατεΐ ή εν¬
τύπωσις δτι ή Ελλάς είναι ετοίμη
νά προσφύγη έκ νέου είς την Γενι¬
κήν Συνέλευσιν τοΰ ΟΗΕ δεδομέ-
νου δτι, έκτός άττροόπτου, εχουν '
κλείσει αί άλλαι θύραι. "Ηδη λέγε-
ται ότι ό μόνιμος άντιπρόσωττος
τής Ελλάδος είς τόν ΟΗΕ κ. Ξαν-
θόπουλος Παλαμάς καί ό είς Ούά-
θά κληθοΰν συντόμως είς Αθήνας
προκειμένου νά ένημερώσουν την '
ελληνικήν κυβέρνησιν επι των άπό-
ιΐιεων των Ήνωμένων Εθνών καΐ ι¬
διαιτέρως τής άμερικανικής κυβερ¬
νήσεως επί τού κυπριακοΰ ζητήμα¬
τος. Έπίσης θεωρεϊται βέβαιον
δτι ό Μακάριος θά μεταβή καΐ πά¬
λιν είς Αμερικήν εάν κατατεθή
εργατών των. Είναι γνωστόν δτι
Βρεταννοΐ πράκτορες έκτελοΰν ά-
ττοτελοΰν αντικείμενον ιδιαιτέρας
ποοσοχής, δεδομένου δτι έκφράζον-
ται φόδοι έπιδεινώσεως τής κατα¬
στάσεως. Είς τοΰς κύκλους των Ή-
έλλην κή προσφύγη Επί τή εΰκαι-
ρία τονίίεται δτι ή προσωπικότης
κσΐ τό γόητρον τοΰ Μακαρίου λαμ-
βάνουν νέαν έκτασιν είς τα όμμα¬
τα τής κοινής γνώμης. Ή μελετω-
μένη επίσκεψις τοΰ Έθνάρχου ε,ίς
ορεταννο πράκτορες εκτεΛουν «- . _ , , , ■, _■»„.-.
ρ . ./ ~ -ιε' Αΐγυτττον καΐ ή πρόσκλησις αυτού
ριστερους με μονον σκοπόν την έξε- ι/Λ1'ι/" ιυ" ' κ ,
γερσιν τής άριστεράς εναντίον τής
ΕΟΚΑ καΐ την έμπλοκήν των δύο
αυτών κλάδων τής έλληνικής κοινό¬
τητος είς εμφύλιον πόλεμον.
Κατά πληροφορίας τής κυπρια-
«ής έφημεοίδος «Ελευθερίας» έ'< των Ήνωμένων Εθνών, καίτοι τούς πολιτικούς κύκλους άπασχολοΰ^ σοβαρώς καί συνεχώς τα γεγονότα τής Γαλλίας καΐ Λιβάνου, έν τού¬ τοις ή εξέλιξις τής καταστάσεως είς την Κύπρον καί γενικώς ή ττο- είς τό συνέδριον τοΰ Λάμπεθ άπο- δειχνύουν διά μίαν άκόμη φοράν δτι ό Έθνάρχης τής Κύπρου είναι ό μοναδικός ήγέτης τού κυπριακοΰ λαοΰ, ένώ ταυτοχρόνως διά των τι- μών αυτών άναγνωρίζεται καΐ ό ρόλος τοΰ κυπριακοΰ λαοΰ είς το» άγώνα άντιστάσεως άλλά καΐ τής διαμορφώσεως τής μελλοντικής κα¬ ταστάσεως τής περιοχής. Άττό τα μεγάλα κοινωνικά ιτροβλήματα Η ΠΡΟΣΤΔΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΛ 1.650 μαθη- καθ' δλην την Πρεβεντόρια: υ' | Λειτουργοΰν καθ* άπασαν τήν ι ρλικής δυνάμεως Από τής ενάρξεως τής έψαρμο- χώραν 57 τοιούτοι Έθνικοΐ Παι-; τριών, ν™: τού έν λόγω προγράμματος έ- 'δικοϊ Σταθμοί, συνολικής δυνάμε-'3. Ή προστασΐα τής Μητέρας και ' α) Το έν Πεντέλη λ ύθπσαν 135 ΟΟΟ περίπου άπρο'ως 4.4ΟΟ παιδιών, άπαντες έγκα- τού Παιδιοΰ παρά των Όργα-^δυνάμεως 35Ο κλινών, στάτευτα παιδία, άνήκοντα ε Ι ε 75. ,τεστημένοι είς άστικά κέντρα. νισμών καΐ Μδρυμάτων Ίδιωτι- «^ τ~ ί,, ν^λο,ηνΛ κέν- ΟΟΟ οικογενείας. Διά τήν έν λόγω γ) 'Εβνικά Άγροτικά Νηπιοτρο- | κης Πρωτοβουλίας. χώραν τα εξής 8 τού ΠΙΚΠΑ, τρών σττουδων, εισφορών των «'Ελληνικού Φωτός». Τα διανεμό- μενα χρηματικά ποσά καί έφόδια διετίθενται καθ" υπόδειξιν τού δω¬ ρητού, όστις κατ' αυτόν τόν τρό¬ πον εΤναι καϊ ό διαχειριστάς των υπό τού «'Ελληνικοΰ Φωτός» πα- ρεχομένων υλικών αγαθών. Τό «'Ελ ληνικόν Φώς» ούδεμιάς κρατικής ε¬ πιχορηγήσεως τυγχάνει, Μέ τάς ολίγας αύτάς ττλτνοοφο- ρίας προσεπαθήσαμε - νά δώσωμε μίαν εϊκόνα τής εργασίας, πού σχε δόν άφανως διεξάγεται είς τούς κόλπους τής έλληνικής κοινωνίας, εργασίας ήτις συμοάλλει πολύ είς την κοινωνικήν, πνευματικήν καί η¬ θικήν -πρόοδον τού τόττου. καλύτΓτονται δι' έπιδότησιν διετέθησαν^ έγγιστα 'νδρομητών τοϋ ]άττό τοΰ μηνός Νοεμβριού^ 1 _950^με- χρις φεΐα. Μολονότι ή συντήρησις των έν Είς τα Έθνικά Άγροτικά Νηπιο τω Κράτει λειτουργούντων Βρεφο- 3ΟΟ.ΟΟ3 'τροφεΐα, παρέχεται ήμερησία περί- κομείων άνή<ει κατά κανόνα είς 000, έξ προϋπολογισμόν. Σήμερον ένισχύονται Ι. Την 21 Μαίου έ. 6. εκηδεύθη ό Γεώργιος Σταματιά&ης υίος τοθ αειμνήστου τταλαιμοχου έκ Μάκρης ττ^ς Μικράς 'ΛσΙας Βη μοσιογράφου καΐ έκδόκυ τής γνωστής ΣμυρναΙκής έφημερΐ 6ος «Πρόο&ος» καΐ άνώτερος ύπάλληλος τής Άγροτικής Τρα έζ 6) Πιστωτικής ένισχύσεως προ- κεΐ'μένου περί τταραγωγικών ττροσ- τταθειών μικροετταγγελματιών. 7) Των ττοικίλλων ΰττηιρεσιών τοΰ ίατροπαιδαγωγικοΰ σταθμοΰ τής «Αλληλεγγύης» τής έλληνικής οικογενείας. Έκτός τούτων, αί «Συνεταιρι- καί_ Όμάδες Αλληλεγγύης Έλλη¬ νικής Οικογενείας» παρέχουν είς τα μέλη των τάς μορφωτικάς καΐ τα στοιχειωιδίιστ^ρσ Ιανθΐρώτΐινα •διιικιαιωματο: ικ,αί άποτελιεΐ σπΐ- γιμο: διά τόν εορωτιιαϊκόν ιπολι.- τισιμόν. Ά-ειλή,ν θι' «λους θ ιλοοους πού έχθρεύοντσι ώξ τό/ν όλοκληρωττυσιμύν καΐ τόν «Χτϊθικισμον ικαί ιάνωνίζοντοχ διά τή νέλευβερίαΐν των ανθ<ρώ- ϊΐων καί τη κό ΕΙ ή ρίαΐν των ανθρώ- καί την παγκόσμιον ΕΙ- ρήνην. Κανείς "Ελλην δέν βέλει την τ·οο:άτασιν τού Κ··ττρκ»κο0 δρά ••,ϋθΐτος. Άίλλά ; 3:1 ικανεις ",Ειλ- ληιν 6έιν ©ά &εχΟ7 χήν έγικβττό}- λειψιν τοΰ αΐτήιμοοτος της α6- 1ο5ιαι3έσεως. ι -'.-.'νΐ. ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ ζπς Γνωστότατος δχι μόνον είς τόν προσφυγικόν κόσμον ι_δπ νος άπετέλβι έπΐλεκτον μέλος άλλά καΐ βΐς τόν πολυπληθή γηγενή τοιοθτον, ό Γ μας* ώφοθ οιέφυγε τόν πρό μηνβν την ζωήν τού άπειλή οαντα κίνδυνον έκ συμψορήσε ως τοθ ποδός τού, Εξαφνα ύτ«έ· στη καρδιακήν προσβολήν, ατιό την οποίαν, δυστυχώς, δέν μπό ρεσε νά άτταγκισΐρωθίί Μέ τό χομόγϊλο στά χεΐλη καΐ μέ τό διηνεκές σπινθηροβό λον άστεϊό τού, ξεψοχησε στάς άγκάλας τής άγαπημένης τού συντρόφου Νίτσας, είς τό ώ ΐ στιιτάκι τού έν Έλληνικφ ξθ έ ή ύ κρατικού θαλψις είς τέκνα τής έργαζομένης τούς Δήμους, τό "Υπουργείον Κοι- άττόρου άγρότιδος, ήλικίας 3—6 'νωνικής Προνοίας παφέχει οίκονομι κατά μή- έτών. Ειδικώτερον τταρέχεται, ώς]κήν συνδρομήν ττρός Ικανόν άρι- νϋ ιιι«« 30 ΟΟΟ άπροστάτευτα καί είς τούς Έθνικούς Παιδικούς θμόν Βρεψοκομείων. ™διΤ"άνήκοντα είς 18 ΟΟΟ οίκο Σταθμους, τροψή, ίματισμός, ψυ- , Τό Ύπουογεΐον Κοινωνικής Προ γενείας διατίθεται δέ ττρός τουτο χαγωγία, ΰγειονομική παρακολού- νοίας ωσαύτως συνειργάσθη στε- '-------------- ' ^--.....-"■·■ ■■" β·»λπ«- ·,·χττ νως 5ιά τήν σύστασιν των κάτωθι Ιδρυμάτων. α) Κέντρον βοηθείας 6ρεφών «Ή Μητέρα» καί β) "Ιδρυμα προστασίας άπροσ- αρμόστων παίδων «*Η ©εοτόκος» Καθ" άπασαν τήν χώραν λειτουρ γοΰν 13 Παιδικοι Σταθμοί ίδιωτι- κής πρωτοδουλίας, ένθα διημερεύ- ποσόν 2 500.000 νέων δραχμών μη Βησις κλπ. νιαίως. Τα έν λόγω -παιδία άνήκουν Λειτουργοΰ είς τάς εξής «ατηγοριας: α) Κατά 54% όρφανά πατρός β) Κατά 1% όρφανά έξ αμφοτέ¬ ρων των γονέων των. γ) Κατά 9,5% τέκνα στρατιω- τών. , 6) Κατά 12,'/2% τέκνα άνικανου πρός εργασίαν πατρός, λόγω σω- ματικής ή ψυχικής ασθενείας. ε) ,Κατά 6% έξώγαμα. στ) μενά. Κατά 8,5% έγκαταλελει- ζ)" Κατά 1,9% τέκνα διαζευγμέ- ρ ηφ οττου συνταξιοθχος τΐλέον ήλ· πιζε νά άτίολ.αύστι ανετον οί κογενειακήν ζωήν. Τό κενόν ποό άφίνει, μέ τό αΐφνιδιαστικό τού, ταξείδι με ταςύ ημών των ακραΐφνων φί· λων τού. είναι άτιϊστευτο. Ά γαπητέ Γωγο, μας εφυγες τιο λύ νωρίς, Τόσο νωρΐς τιοθ 48ο· ναχοθμε νά πιστέψωμε διι δέν θά οί ξαναδοθμε υλέον. Ή μνήμη σου θσ μδς ένθυμΐζει, *ν οσφ ζοθμε, την άτιό μαθηΐικης ήλικΐας φιλίαν μας καΐ ή πάρη γοριά μας θά εΙ>αι ή συχνή 4
τιΐσκεψις τής κατοι^Ιας σου, είς
την οποίαν όλομόναχη αφΐσες
την άφοσιωμένη καΐ άπαρηγό
ρητη σθντροφό σου, διά νά
ζοθμε μέ τάς άναμνήσεις των
εύτυχών καλών ημερών των α
λησμονήτων οΐκογενεΐακων μας
συγκεντρώσεων.
Αίωνία σου ή μνήμη, φΐλτατέ
(ΐοι Γωγο. καΐ έλαφρό άς εΤναι
τώ χώμα τιού τέ σκεπάπζβι.
ΘΕΟΔ. Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Όβοντίατρος
νων γονέων. _
η) Κατά 0,5% τέκνα ηθικως άνα
ξίων γονέων.
θ) Κατά 3% τέκνα καταδικων η
άγνοουμένων συμμοριτών.
ι) Κατά 2% τέκνα φυλακισμενοο
Κατά 2% είς θετάς οΐκογε-
νείας. „ ,
2 Ή προστασία τού Παιοιου εις
τα Έθνικά Ίδρΰματα:
Υττό την άμεσον έξάρτησιν τού
Υπουργείου Κοιν. Προνοίας λει¬
τουργοΰν άπό πολλών έτών, άνα-
συγκροτηθέντα μεταττολεμικώς, τεσ
σάρων τύπων Έθνικά Ίδρύματα
Παιδικής Προστασίας,^ νομικο Πρό
σωττα Δημοσίου Δικαίου.
" α) Τα Έθνικά Όρφανοτροφεια
και ΟΙκοτροφεΐα. (
β) Οί Έθνικοΐ Παιδικοι λτα-
6μοί. ,
γ) Τα Έθνικά Άγροτικα Νητιο-
τροφεΤα καί
δ) ΑΊ 'Αγροτικαΐ Μεταβατικαι
ΟΙκοκυρικαΐ Σχολαί.
Οί πόροι των ώς άνω Ίδρυμά¬
των προέρχονται σχεδόν έξ ολο¬
κλήρου έκ των έπιχορηγησεων τού
κρατικοΰ ττροϋπολογισμοθ. ^
α) Έθνικά Όρφανοτροφε'ίαναι Οί-
κοτροφεΐα:
Είς τα έν λόγφ Ίδρύματα, άτι¬
να εΤναι κλειστής -περιθάλψεως^ γ ι
νονται δεκτά άπορα, όρφανά ^ή ά¬
προστάτευτα παιδία, σχολικής ή-
λικίας μή συμπληρώσαντα τό 13ον
ετος τής ήλικίας των και έφ' όσον
κρίνεται έκ των είδικών συν?η<ων τής οΐκογενειακής ή άτομικής ζωη·; των δτι έχουν ανάγκην ΊδρυματικηΓ περιθάλψεως. Τα Έθνικά ΌρφανοτροφεΤα «αι Οίκοτροφεΐα διακρίνονται είς Σχο- λικά, Έτταγγελματικά ή* Βιοτεχν»- κά καί Άγροτικά. Καθ* άπασαν την χώραν λειτουο γεΐ άνά Εν ττερίττου "Ορφανοτρο¬ φείον είς έκαστον Νομόν. β) Έθνικοΐ Παιδικοι Σταθμοί: Είς τούς Έθνικοΰς Παιδικούς Σταθμους παρέχεται ήμερησία ττε- ρίθαλψις (ύγιεινο - διαιτητική ά- γωγή, ρουχισμός, ψϋχαγωγίσ κλπ.) είς τέκνα εργαζομένων κυ¬ ρίως γυναικών Λειτουργοΰν καθ" άπασαν την χώραν 33 τοιαΰτα Έθνικά Άγρο- τικά Νηπιοτροφεΐα, συνολικής δυ¬ νάμεως 2.3ΟΟ παιδιών προσχολι- κής ήλικίας. δ) Άγροτικαί Μεταβατικαί Οίκο- κυρικαΐ Σχολαί: Είς εάς έν λόγω Σχολάς φοι τοΰν τττωχαί μαθήτριαι, άττόφοιτοι Ιουν 1.350 τταδιά ττροσχολικής ήλι- τοΰ δημοτικοΰ σχολείου, είς ας τα- κίας καΐ 24 Όρφανοτροφεια, δ- ρέχονται έκτός τής γενικωτέρας κοι νωνικής ττροστσσίας καί περιθάλ¬ ψεως καΐ δασικαΐ γνώσεις οίκοκυ- ρικής καΐ άγροτικής Οίκιακής Οί- κονομίας. Το έν Χολαργώ «Παιδική Φωληά» δυνάμεως 60 κλινών. γ) Τό έν Μελισσίοις Σικιαρίδει- 'ον δυνάμεως 200 κλινών. δ) Τό έν Κηφισσία «Πρόνοια διά τό τταιδΐ» δυνάμεως 70 κλινών. ε) Τό έν Ρόδω «Άγιος Ανδρέ¬ ας» δυνάμεως 1 00 κλινών. ζ) Τό έν Κερκύρα τού ΠΙΚΠΛ, δυνάμεως 100 κλινών. η) Τό έν Θεσσαλονί'<η «"Αγιος Δημήτριος» δυνάμεως 50 κλινών. 4. Παιδικαΐ Έξοχαί: Τό "Υπουργείον Κοινωνικής Προ νοίας, άττοδλέπων είς την μεγίστην σπουδαιότητα τοΰ θεσμού των τται δικών έξοχών ώς έπιδρώντος λίαν έπωφελώς επί τής ψυχικής καΐ σω- ματιχής ύγείας τοΰ τταιδιοΰ, ανέ¬ πτυξε καΐ ώργάνωσε ταύτας """ Τοϋ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΐθΥ 'Υπάρχει ιμιά λαϊκή τταροιμία ' εμφανισθούν αί Σταύρον · ττοϋ λέγίει: Κανε,ΐς δ έν 'τόν Όρίζοντα τού Κόσμου 5 ιί* τταίρνει άττ ά ν ω τ ο υ τ ό ' λέαι τότε δημοκρατίαι τήο -ι""" σφάλμα τού, ας είναι σ.ς ήρχισαν νά Ιδρύουν "ΐΓ καΐσαμουρόγουνα Οταν ναυτιλιακά και χρημαι ττάθη ικοινεΐς ιμιά συμφορά, όφ;ι- ττρακτορεία έν μίσει Κ μένη καΐ είς δικά τού σφάλματα αρχής γενομένης άπό τής μη καΐ είς έξω·ηερι.κά αιτια, προσττα άβίΛ έ? όλλο 'εΓ νά τήιν μ α λ φ ί» πενήντα όλόκλι τής ττρώτης Ττο '«Ά. είς τα έξωτεριχά αΐτια. ΕΤναι σΛ>- ας ^^, μισ χωρσ _ού . .·
τό ενα εΐδος αύταρεσκείας καΐ στρατο, χωρΐς έμπόριο νω^ϊ Χίι
ύττερμέτρου έγωϊσμοΰ, έρχομένων τ,λία, προετοιμάζει τό' ?δβ* *
είς αντίθεσιν πρός τό «Γ / ώ θ ι έκμηδενίσεώς της. ^
σ α ύ τ ό ν» των άρχαίων ττρο- ι οί Σταυοοοιόπηι „„: -ι » .
σ α υ τ
γΟΜων
ό ν» των
μσς. Βειβαίώ»;
" ' ?' Σται>ροφόροι κα! οί Το,-
- δρηκαν χωράφι στταρμένο -
ι ύλ *°" ά
στταρμένο -
ήκ έ*°"
γ μς ; η χρφι στταρμένο
ποίθησις, συγκερασμένη έστω κσι Λύλακτο. Καΐ μττήκαν ϋέΠίγ.
,μέ τινά ,μικ.ράν δόσιν έ,γωίσ,μου, ι έθέρισαν κ.' έκαμαν κατογ*'°' Τ°
έν ότποτελεΤ έλάττωμα. Τουΐναι/τίο; δουλειά τους κάμανε αύτοί γτλ Τί|
μ μ
δέν ότποτελεΤ έλάττωμα
δίδει ά ζ
έλάττωμα. Ιουΐνο3/τιο^ δουλεια τους κάμανε αΰτο' π η
δίδει «"ρ,ρος είς την ζωή^ καΐ ένι- Ι-οΊκολόγοι ήσαν. *Η τετάοτη Τ
σχύε* πάσαν τάσιν ττ,ρός την ττρό- ροφορία πού κατέλαβε τΑυ ν0^
σχύα π ρς
οδόν. "Οτσιν άμως ύττβρβαίνη τταν
6
ιΚωι,).
μ
θεμιτόν κα! λογικασ δσιον,
λεΐ την ίδέαιν τού «ά
θεμιτόν κα! λογα , |ώς δά το
τηροκολεΐ την ίδέαιν τού «άλαθη- χ,ως κσ) α;
Αίστου* ι
βε τΑυ ν
^ολη στα 1204/ ττροοοίΪΓτη λ '"
6τςο/|κώς διά τούς Άγίους Τ6° Ρχ'·
Ι κώς διά τους Άγίους' Τ^
« , ■ '°"· Πήγε δυΐΙρ'Λ
τ ο υ» τού «ά κ α τ α γ ω ν ι σ τ ο υ* τ^ν εκάλεσε να ^η σχ- ^ *&·
τοΰ «ά μ έ μ π τ ο υ», τότε καταντα υ1ός έυός έκθρονισθέντος «ά' '
Ελάττωμα δυναμένου ττσλλθΓκις να φλωθέντος αύτοκράτορος διά '"'■'
κατοοστροφάς. Και ακ>ι- αποκαταστήση τόν ττατέοο τ^ **
Τ
V
ε ί
6ώς αυτήν την εκτροπήν σκοπει να αύτόν ε|ς τ0
ττειριορίση τό ώς εΤττον ρητόν _
Λί ττού σημαίΐΛι «,μ α
τους
<*» α θ ε ' καΐ τ ο τγ ο σ ο ττόσο δέν ττου νά μ ετρας ξ ί ζ ε ις καΐ ξ ί ζ ε ι ς». Καΐ αύτό ττού συμοαΐινει με άτομα, συμοα'ινε ικαΐ κοτ<' να λόγον ιμέ τα έθνη, ως λοΰ.τστ, φυσικά, τήιν όλότητα τ«^ άτόμων. Ήμείς_ ώς έ&νος, 'καοΐ λο- μετέχοντας λα ."Εταξεν -ενετούς *,- ετραχήλ ,α, «αί ομβ^ , καμε τη δουλεισ τού δέν ήΎΟ ., θέσιν νσ έκτΕλέση τΑ τ α Ε μ άττοτε- ίκαΐ λόγω εχο,μεν ύ θέσιν νά εκτελέση τα τ α τού μεταξύ των καί τόν Πάπα. γμους νά περιμένουν έλεγε οί κουτόφραγκοι αν ής ενδόξου '^^ι«ς ιρ £ χ έκαμα μέ τό ^ριτΓλεαν τό ^· ^ , «^ ό οος ' ^^ ' Καϊ «ού περιθάτττονται 3.5ΟΟ άρφανά καΐ άπορα τταιδιά. "Απαντα τα ώς άνω ίδρύματα έτπχορηγοϋνται υπό τοΰ Κράτους. Μεταξύ των ττροστατευτικών 1- Καθ' δλην την Έλλάδα λειτουρ- δρυμάτων διά την υγείαν τοΰ παΐ- γοΰν έν συνόλω 21 Άγροτικαί Με-(διοϋ ττεριλαμβάνονται καΐ τα Πρε ταβατικαΐ Οίκοκυρικαΐ Σχολαί, συν βεντόρια. Σήμερον λειτουργοΰν Ρη&ΙΟΦΟΝΛ - ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΝΑ Κ0ΤΙΙΙ1ΣΣ - ΦΤΓΕ1» - ΡίΠΤ0ΜΗΧϋ"ί1ΕΣ - ΣΙΔΠΡΟ- ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΙΣΪΣΚΕΥΕΣ ΕΚ ΓΕΝΕΙ Έκλεκτά — Έγγυημένα — Μέ δόσεις ΑΝΤΑΛΛ.ΑΚΤΙΚΑ ΡΑΔΙΟΦΛΝΩΝ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΕΡΓΑΓΤΜΡΙΟΝ ΡΑΔΙΟΦΛΝΩΝ ΚΑΙ ΗΛΒΕΤΡΙΚΩΝ £Υ£ΚΕΥϋΝ ΡΑΔΙΟΗΑΕΚΤΡΟΗΙΚΗ ΙΟΥΜΠ £ΠΚΟΙ - ΟΥΠΚΕΡΟΓΑΟΥ - ΔΕΑΕΦΕΙ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΥΤΣΗ 1 -- ΑΘΗΝΑΙ όλην την χώραν, μετά τού ΠΙΚΠΑ γανώσεων, αί έν συνεργασία καί άλλων οποίαι δύνανται δρ- νά συνεισφέρουν είς τόν τομέα τούτον τής κοινωνικής προνοίας. Είς τάς τταιδικάς έξοχά; τοΰ 'Υττουργείου (Κοινωνικής Προνοίας εξυπηρετούντο! καθ' εκάστην θερι νήν περίοδον 5Ο.ΟΟΟ τταιδιών. ιΗ τταραμονή είς τάς παιδικάς έξοχάς των μέν εργαζομένων παιδιών διαρ κεΤ 1 5 ημέρας (τόση είναι ή αδεία ήν δικαιοθνται κατά τού; έργατι- κούς νόμους), των δέ μή έογαζο- μένων φθάνει τάς 28 ήμέρσς. Τό Υπουργείον Κοινωνικής Π τι νοίας, έπίσης συνεργάζεται στενώς διά την προστασίαν των έογαζο- μίνων νέω«' και νεανίδων άφ' ενός μέ την «Αέσχην Έργαζομένου Κο- ριτσιοό» καΐ άφ' ετέρου μέ τό «Ε¬ θνικόν "Ιδρυμα Ποοστασίας Έρ¬ γαζομένου Παιδιοΰ» Τέλος διά την προστασίαν των εΐδος αύτό τού έγωϊσμοΰ, ό οποίος μάς κάμνει νά θεωρούμεν δτι^ ου&ς- -Γτοτε έτττσ!ρια|μ£ν ήεΊ^ζ °ί ο,τι κοκό/ ή εθνικήν σ<-»μφοράτν ττού .μας συ-έ6η καΐ δτι οί ξέινοι ττάντοτε εύθύνοντσι ε·τε έξ ολοκλήρου είτε κατά τό μεγαλύτε,ρον ττοσοστον. μ Κ οί οΐύτό μάς ικάμνει νά ιμή τιζόμθα καί νά μην άντλοθμε τταιρα- 5είγμ>ατα άπό τα τταθήματά μας.
Παιρο:δΐίγιμ°:τ« τής γνώμτνς μας αυ¬
τής ,μάς παρέχει ττλεϊστα &τα _ή
αιακρσίωνος Ιστορία μας αττό της
αρχαιότητος μέχρι των ήμε,ρων μας
Ρά ττερ.ορισθώμεν δμως νυν λογφ
έτηκαιρότητος τού ττερι την δλωσ.ν
τής Κων)πόλεως Θέμστος μας εις
τίνα σχετ.κά μέ αύτην κσι γενι¬
κώς την Βυζαντινήν μας ιστορίαν.
Ή μεγάλη αύτη ττβρίοδος τής Γε-
> κης Ιστορίας μας ττού όνομάζε-
ται άλλως καΐ Έλληινικός Μεσαίων,
-τεριλαμβάνων χρονικόν διάστημα
ίνδεκα αίώνων, δύναται νά διαι-
ρ:Θή είς τ<ρεΐς εποχάς. Ή ττρώτη ήτο ή έποχή των Ί οΐΛττΐνιοονών, των Οεοδοσίω·*/ τώ; Ήροκλείων κ.λ. καθ* δν έθραίοντ: τα κύματα των βαρβάρων έπιδρο- μέων ττρό των τειχών τής πρωτε- υοΰςτης. Έττοχή ίσχύος καΐ μεγα- λε'ιου. Ή δευτέρα ήτο ή ττερίοοος των σκληρών άγώνων εναντίον των Βουλγάρων καί άλλων Σλάδ^ν Ι, Εύρο.ττη καΐ τώ;^ Σελτζούικω^ κα: δΊαίφόρων άλλω/ Μουσοϋλμινικώ^ λαιών· έν 'Ασίοο. Άγώνιες κατά τούς, όποίαυς ττότε. άίκεδεικαυοιμ)Β3α: νι- ^ηταΐ και πότε ήττη,μένοι, κιυ?·!ως οττότοιν ήσοιν διιμέτωττοι κα! ένίοτε τριμέτωττοι. ΣϋΛΐέττιεια δέ δλων αυ¬ τώ"/ των άγώνων υπήρξεν ή ψυσική φθαρά τοθ Κράτους, ιμετά τού πε¬ ριορισμόν τής εκτάσεως τού δ ά τής άτπωλείοϊς των ,με,μαίρυσμένων τού έτταρχιών. Ή Τρίτη έττοχή ϋττηρξε ή τής ·π·ορσκμής *αΐ τής όλονεν ττροϊού- ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΣΤΑΔΙΟΥ 65 Όμόνοια — Τηλέφωνον 527.161 ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ [Διά ταυτότητες καί πιστοΐϊοιητικά — Μεγε- θύνσβις. — Άντιγραφές. — "Εγχρωμες φωτο· γρσφίες. — Εμφάνισις καΐ έκτύπωσις φίλμς.— Πώλησις φίλμς. — Νυμψικές καί έθνικές ένδυ- μσσίες. — Καλλιτεχνικές κορνΐζες, κ. λ. π.). ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙι ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΝ Παράδοσις παραγγελιων ταχυτατη κωφαλάλων και τυφλών ιταιδιών, σης τχιοιραλύσεως τού Κράτους ήτις τό "Υπουργείον Κοινωνικής Προ- κα κα-τέιλΕΐξαν είς την τελικήν κα- νοίας συνεργάζεται μέ τό Έθνι- (τοοστροφήν αυτού. Γράφσυμε στής κόν "Ιδρυμα Προστασίας Κωφαλά- ( ΐοτορ'ιες μιας καΐ δ.δάσκουμε στά λων δπου παρέχεται έκτταίδευσις " " · - -· - - = -<-----λ—- είς 100 ττερίττου κωφάλαλα τται- διά, μέ τόν Οίκον Τυφλών Καλλι- 6έας καΐ μέ την έν Θεσσαλονκη οργάνωσιν ττοοστασ'ιαε Τυφλών Βορείου Ελλάδος «Ό Ήλιος» δ¬ ττου έκτΓαιδεύονται καΐ καταρτίζον ται έτταγγελματικώς 200 παιδία, στ) Τό έν Πάτραις «Άγιο; Άνδοέας» δυνάμεως 120 κλινών. Αύτός είναι έν όλίγοις ό κρατι- λειά τους. Κατέλαβον την Κων)ιτο! λη κι' έκαμαν δικό τους 6ασίλει0 τό οποίον έπειτα κατήογηση, ό γενναΐος Έλλην στρατηγός Στρο- τηγόπουλος, έγκαταστ ήσας —0 θοόνο τόν Αύτοκράτορα Μιχαήλ τόν Παλαιολόγο. "(1261) "Εκτοτε καΐ μέχρι της τελικί· καταστροφής τού Κράτους ττορψ'. θον δύο ττερίπου αίώνες. Τό τί δέν έ γ έ ν ε τ ο κα¬ τά τό διάστημα τούτο ττρός Ο(0. τηρίαν τού, θά τό Ιδούμε είς τ} •προσεχές. ("Επεται τό τέλος) ΒΥΖΑΝΤΙ0Σ 811 ΤΙ ΑΠΟΗιΙΪ ΤΟΗ ίΓ>ν
,Ιίβ
) β
ί«ο»
0
Λ»'
μχΧί
■Μ
Ό ύφυττουργός Προνοίας «,
Ψαρρέας επεσκέφθη, τόν 6ποι;ργ4ν
των Οικονομικόν καΐ συνειργάΛι
μετ" αυτού διά τό θέμα της —.
γάσεως των άστών ττροσφγνωΐί.
Ό κ. Ψαρρέας έζήτηοτν {ττως
επιταχυνθή ή έκττοίησΐς ής ^
λαξίμου περιουσίας, ώοτΐ μ οτλ-
εχισθη τό καταρτισνεν τΐρόγριιμ·
μα αττοκαταστάθ"εο3ς ττροοΦύνΐΛ,
Δέον νά σημειωθή, ότι εΐοτιι
δέν εχει όλοκληρ^ τό προσψυγι
κόν στεγαστικόν πρόγρομμα ιοθ
1957, ύπολΕίττονται δέ 27 έχη,
δρχ. διά την αποπεράτωσιν ιΑ,
λών οίκιών. Διά τ6 1958 ττροδλέ-
πεται ή άνέγίρσις 3.200 οίκημα
των, έκ των όττοίων τα 200 είναι
ϊιαμερίσματα ΐΓθλυκοποικιύν
Τό ττρόγραμμα τού 1958 προ·
δλέπει δοατάνην 184 έκοτομμιψί·
ι δραχ,ιιών, άλλά λόγω τώ» ίκ-
λογών καΐ τής 6ραβύττ(τος τής ίκ·
ττοιήσεως τής ανταλλαξίμου περι¬
ουσίας, α'ι οίκονομκσΐ άπηρίσ'ιοι
δέν έχορήγησαν τάς άναγκαίαςΐΐι-
στώσεις, μέ άττοτέλεσμα ή ττροσ-
των
χη;
χίηύ
ν ι
Β»λ
Τί
ΒΤΚ
1«μί'
Αΐν
ν«ιο
νμ«ι
Μγ'
»ν ■
Κ Γ
ψΐ
«ά ι
Λβ '
?ία
Ελλ
την
«ιέρ
ά
ροι ισυντελεσταΐ τής
αυτής, ήσαν οί ξένοι έττιδρομ:ΐς,
οί Φράγκοι Σταιυροφόροι άρχχώ;
καΐ επειτα οί Τοΰρκοι Όσμονίδες
οΐτινες καΐ μάς ύττεδούλωσαν όριστι
κώς. Καΐ δμως, τα τηρωταρχικά
καΐ κυριώτερο: αΐτια τής συμφοράς
μας, όφε'ιλιθνται είς Λμάς. Πρώα
ό στρατός μας ό οποίος ήτο σ τούς
προηγουμένους χρόνους τό φό6η
κ6ς άπολογισμός τής τελευταίας τρον τών 6αρ6άρων, εΤχεν έλαττοϊ-
δεκαετίας είς τό κεφάλαιον τής ^ ε|ς βαθμόν άττίλπιστικόν. Διά
Προστασίας τοΰ Παιδιοΰ. 'Εκττρο- 71 πλεΐστοι δσοι στρατεύσιμοι άν-
σωπεΐ έογον άθόρυδον καΐ έν ττολ- δρες, προτιμοϋσαν, άντΐ τής 6α-
λοΐς άγνωστον, άλλά δυνόμενον νά ρειάς πανοπλίας τοΰ υπερασπιστού
ττσραβληθή επιτυχώς μέ τό έργον ιής Πατρίδος και τής Θρησκείας,
τό έλαφρό ράσο τού καλογήρου,
άνικανου νά υπερασπισθή οΰ-ε τήν
μέν, οΰτε την δέ. Βαρεία ή
καλογερική λέγει ό λα-
ός. Ουδέν ψευδέστερον τούτου. Βα¬
ρεία είναι ήστρατιωτική ζωή, μέ
τούς κόπους της, τάς στερήσεις
της, τούς κινδύνους της! Είναι βα¬
ρεία όπως κάθε ίερά αποστόλη
Καΐ εχει ώς ετταθλον την σωτηρία"
τής Πατρίδος. Τήν σωτηρίαν των
καΐ των 'Οσίων!
Άλλα αϊτια πού ττροητοίμασαν
τήν καταστροφήν ήσαν ή έγκατά-
λειψις τού έμπορίου καΐ τής ναυ-
τιλίας μας είς τους ξένους. Καί αύ-
τό ήρχισε νά γίνεται πρΐν άχόμη
τό οποίον έχουν νά τταρουσιάσουν
ττλέον άνεπτυγμέναι κοινωνικώς
Δημοκρατικαί ή Κομμουνιστικαί
χώραι.
Π ΠΡΟΤΟΜΗ ΤΟΤ ΜΙΧ ΑΡΓΤ
ΡΟΠΟΤΛΟΤ
Την Τετάρτη τό άπόγευμα στίς
7 μ.μ. στό Άλσος τής Νέας Σμΰρ
νι-)ε, θά γίνουν τα άποκαλυπ.τήρια
της προτομής τοΰ Μιχ. Άογυιροποβ-
λου.
Τήν συγκέντρωσιν όογιανώνει ή
Ληιιαρχία Ν. Σμύρνης. Καΐ τ>ά
οιιιλήση ό κ. 3£ρ. 2ολωμονίδης.
νη επικινδύνως. Τό γεγονος τουτο
ίχει πρσκαλέσει τήν δυσφορίαν τού
προσφυγικοϋ κόσμου.
Κατά τάς πληροφορίας ·μας, 4
κ. Ψαρρέας επέτυχε νά γίνουν 6ι·
κταΐ αί άπόψεις τού, λίαν δέ ο<* τόμως Θά χορηγηθοΰν αί βνσγκ»!· αι τπστώσεις, ώστε τό —ρόγραμ· μα νά συνεχισθή. Σχολιικαι βπιδειξεισ|| τησ σχολησ καλπακα Γίνιχς .Κ*Ι»>
Λοίαν
ίνδΓ
Ιίνων,
•ΤΙΧΧΤ»
Μ
!»■ τί
Ό Ι
Αεύτ
Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΗΛΗ
ΛΙΗΓΗΜΑ
Η ΣΑΡΑΗΤΑΠ01ΙΑΡ0ΥΙΑ
Ε*. (Τελευταίον)
Τού κ. Ξ. ΑΚΟΓΑΟΥ
Ι της ; Μήπως 6έν εΤμαι ό τοτός
Η σαρανταττοβαροοσαι, ξα 'πού τής άρέαει; Μήττως &ν τής
φνιοισμένη άτιό τώ θόρυβο, σία
Θπκε σάν καρφωμένη ίκεϊ στόν
τοΐχο καΐ μας κύταε λέ; μέ ά·
πορΐα κα' περιεργεια
Χωρΐς νά χάσω καιρό, Λρτιο
ξα μιά τΐσντούφλα ποο μοθ Ε
τόχε πρόχβιρη, άνεβηκα σέ μιό
καρέκλα καΐ τής κατάφβρα μέ
ηροσοχή ίνα χτύττημο. Δοστυ·
χως άστόχησα. Ή σαρανταπο-
δαρουσα τίσκασε δλοταχθς
αί χώθηκε μές στό ταβάνι.
Την ώρα κείνη τό πραμα 6έν
μοθ εΤχε κάμει ένιύπωση. Άτιε·
αντΐας μάλιστα γελάβαμε πο·
θ καΐ βολθήκαμβ Οστερα μέ
ήν άδελφή μου νά την πβιρα
;ομε, γιατΐ κάλι κάθε τόσο,
ζακολουθοθσε νά κοιτάει ψηλά
αί νά ρεμβάζει...
Όταν άηοτραβηχτήκαμε νά
οιμηθοθμε, μιΑ ανησυχΐα μέ
υρ εψε. Δέν μοθ κόλλαγε ϋπνος.
Μιά σκέψη, ταραγμένοι λογι·
μοΐ βρχισαν νά μέ τιιλατεόαυν :
Ι νά έοήμαινο,ν άραγε δλοι
κείνοι οί ρεμβασμοΐ ; Μήπως
χει δοσμένη άλλοθ την καιρ-
ιά της ; Μήπως δ,ίν μπορεΐ νά
εχάσει καμμιά χαμένη ογάπτ>
άνοΐξω την καρδιά μου Θ'άναγ
κασττΐ άπό φιλοτιμΐα, άπό ό
περευσθησΐα, άπό Ιλλε.ψη θΑρ
ρους νά δεχΐίϊ την πρότασή
μου, δίχως να τό θέλει μέ δλη
της τήν ψυχή ; Κι' άν την άτο-
ρΐψει ; Κ' οί γονιοΐ της ; Τι θά
ίλεγαν ; "Εχω βεβαία, ένΕεΙ-
ζεις πώ; δ πατέρας της μέ
κοιτάει μέ καλό μάτι Μά ή
μάνα της σά νά μοθ φιΐνεται
πώς Εχει άρ<ε ές έπιφυλάξεις καΐ πρό παντός στό ζήτημα τής ήλικίας. Δέν ξέρω πως καΐ γιατί, μά αδτές οί σκέψβις, δλοι ς ψ, αώτοΐ ρΐ εφΐάλτες, ήρθαν καΐ συμβυκνώθηκαγ καΐ προσωπο ποιήθηκαν σέ μιά σαρανταπο δαρούσα, πού δρες ιιολλ,Ις, παρά τό πηχτό σκοτάΒι τής σκηνής δπου εμενα. Ιφερνε γύ ρα πάνω στα μάτια μου καΐ' πότε μεγάλωνε μεγαλώνη κ αί πότε μ(κραινε·μΙκραινε πολύ. Πότε ίτρεχε σά σαΐτο νά φύ γβ', κσ:1 πότε κοντοστεκότσνε, γθριζβ τ^ κεφάλι λυγόντας τό κορμι τη; καΐ γέ κόταγε κάποχβ φβέ κι άλλοτε ράλι σά Ι νά μέ εΐρωνευότανε. Τό εΐρω· νικό της αθτό βλέμμα μέ άνα στάτωνε, μέ τΐέθαινε. Δάγκωνα τα χεΐλη μου άπό τό θυμό μου, Πήγαινα νά σκάσω άπό τό κα κό μου, πού £έ μπόρεσα νά τή σκοτώσω. Μοθρχεται νά νομίζω πώ; &ν τή σκότωνα τή σαραντατιοδα ρούσα, θά μτιοροθσα τοθλάχι- στο νά γελάσω τόν έαυτδ μου. μ' 6ναν αύθαίρε'θ Εστω, βικό αου συμβοΧισμό. τιώ , την άτιάλ λαξα την κοττέλαι άπ* Βλες τίς τυχόν τολαντεύσΜς καΐ τί<, άμ φβολΐε; τη;· πώς θά ζεχνοίσε για πάντα τΐι, τΐιθανές ιύχβς ύ τίς είχον κσΐοουσιαστεΓ ώς ίέ θά σκεφχότανε τιοθ μποροθσαν νά τώρα καΐ πιά εκεΐνες της πορουσιαστοΰν μέλλοντι κα· πώς θά μ' άναγνώριζε γιά τό σθντροφο ποο τής προόριζε ή μοίρα της. Μά τώρα πού δέν ΐ!ι κατάφερα ; Δέ μποοοθσα νά συγχωοήσω ιόν βαυτό μου γιά την ά ιεξ ότητά μου αυτή. — Μά στά σωστά πιστεύεις μα αοτό πού είναι άλλο κεφά- λαιο.... £έν ξέρω πόσες φίες τΐαλε ψα μέ τή οαρανταηοδσροιΐοα καΐ τίς κουραστικές αθτβς σκέ ψεις. "Οταν εόπνησα τό τιρα.1 ή βαρύ', Ώστόσο προσττ ά 5λα ζητήματσ. Τφερα τή ^^)· ζητήση κάνω στήν κοτάστιοη καΐ τή"ς εΐπα τιώς βλαβσ την ά πόφαση νά Φί'γω στή Μέση Ά ναΐολή, νά: ιτάω νά πολε-ιήσω δΐπλα σττύ; δλλους ελευθέ¬ ρους "-τλ>ηνΕς καΐ στοί>ς Συμ
θησα νά διατηρώ την εόθυμΐα μάχους τώ ναζ·σμό καΐ τό φσ
μου. Τήν κάποια φανερή κακο ,σισμό
κεφιά μευ τή δικαιολογήση μέ — Καλά' κ* ίκείνη ; Δέν εΐπε
την ύγραοία ττοθ εΐχβ ή σκηνή τΐκοτε ;
τή νοχτα £κεΙη.
Πήρσμε νωρίς τό προ Ινό μσς
καΐ βνήκαμε γιά τό ουνηθισμβ
νο μσς ^ερΐιιατο Άπόβροχσ,
οιαορομή ■ ές στό
σέ 'έτιες προνήψεις ; τοΰ
εΐρωνικί δ θ
εΤΐτβ
ρ μς
—Δέν τίς πιστεό-. Όμως δ(·
νω κάποια σημασΐα, χωρΐς καί
νά μπορέσω νά δώσω την έξη
γηση. Κ' 6π:ειτα, τί τα θέλεις.
Στά καλά καθούμενα δέν πι
στεύομε σέ τίποτε. "Οταν βμως
μφς σφΐγγουν καΐ μδς κιέζουν
οί περιστάσεις, βλέπβις καΐ τΐδ·
με νά πιρτέψομβ σ^ δλα καΐ
στίς τΐιό άπΐθανες άκόμα έξω
Φρενικότητες. Καΐ τρέχομβ σέ
καφΐτζοθδες, σέ μέντιουμ, σκο
τωνόμαστε μέ τίς πσσέντσιες
καΐ, μή συζητας ..
Μά άς τ" άφήσομβ τό ή
ρμ ς ή
σωστή μα^εισ. "Ενα μεθυστικδ
σρωμα σκόρποινε ολη <^ γύρω βΚάστηση Οί δροσοσταλί' εΓ, δ π οος τίς Ετταφ-αν οί ττρω νές άκτΐνες τού Βλιου, ίλσμτιαν σά διομάντια. Τα τΐεϋκα, σαν ά· νσμμένοι πολυέλαιοι οί πανη γυρκή τελετΑ. Κβΐ τα πβυνά κια, κρυαμένα μέσα 'στά κλο διά, Ιψ-.λναν ιέ χερουβική μ = · λωδΐα τόν έωθινο τους Ο Γλυ<ιά ή φωνούν™ της Γο0σε πώνω σ' δ η αύτη τή θ?1α μυ:»ταγωγΙα μ* Ενα χσρω ό δά — ΕΙν* άλήθεια ττώς λυπήθη »ε Μοθ σοστηοε μ' ΙνδιαΦέρον νά αή πραγματθΒθΐήσω τήν ά- πδφασή μου. γπτΐ θά εΐχα ά ά ό δύ Τ6 Εγινεο »·αΙ ' πό τραγουδά<ι. — Άπό άηίψε ποιητής ; τοΰ Ε^οψε Τόν' ό θΰμιος. — "Ασε, εΤπα, τίς ρ νά χαρεΐς, τοθ άπο*ρίθη^ε ό Στάθης μέ Οφος βντονο. Καΐ σάν εΤ5ε τιώ ό φ(ος τού είχε μετανοιώσει γιά την αστοχη διακοπή, εου'έχισε : Πήγαμε άπό νωρς οτήν τα βερνει^να μας· Περιττό, βίβαπ, νά σού πώ, "ώ; εί χά άλλάξει άπόφαση : Δέν εΐχα π^ά σκοπό νά ^ς ξανοι^τώ. ί^ιλήσαμε γιά φή μ γ χ περάση τόσους κινδύνους. Τ6 σα χρόνια κοέμησβς παντοθ, δπου ο^ κάΧεσε ή πατρΐδα "Α¬ σε νά τιά ε κ' ο|ί νΕώτεροι. Κ' ετιειτα, μτιορεΐ νά χρεισοτεϊτ κ" ίδβ, πρδστεσε. Κι' §ταν γ·) ρΐσαμε στΐίη, εϊτ6 τί^ς ά5ερφίς μου νά μέ προσέχουν μΐ τυχόν καΐ φό·>ω. Γιποτε 5λ.Κο...
£ήμερα ι ό πρωΐ πάλι, καθφς
ταξιδεθαμε γιά δΛ, τής λέ
«Έ, ήρθαμε. μβΐναμε μιώ
μάβα σ'αύ'ό' τέν τταράδεισο
καΐ τώρ τ φεύνομε. Μήιιως κι'
8η ή ζωή τοθ άνθρώπου Ε,ίν
Τ σάν ίνα ταζιδώ<ι ; Φτάνει μ νά μτιοοέσει κανβΐς. νά τό κάνει οσο νΐνβτσι πιό εόχάρι στο κι α εί αι καΐ τόσο ο6ν τομο *ΑλΑωστε τί είναι ή ζωή καΐ τοϋ Μαθουσάλα άκδμα μπροστά σ'Λν αΐωνιότητα ;» Φάνηχε τιώ 6έν Εοωκε οημα σία Γ'έ τί>σο φτηνή καΐ κοινό
τοπη φιλ σοφική στοψη νής
ζωίς. Π' αύτό κοϊ δέ μοθ απο
κρίθηκε· 'ϋπως ήταν άκουμττι-
σμένη στό άνοιχτό «αραθυμο
τοθ τραΐνου, πήρε τό γνώρ μο
έκεϊνο Ρφος καΐ εΤχε καρφώσει
μα τα Μ°τια της κατά τή
κορφή τής Πεντέλης. Έγώ κύ
'α>α τα τηλβγραφόξολα, τα
Βέ ΐ έξ
ηγρ,
καΐ τα κοντΐνά έξοχικ
οιι τά<ισ, τ,ού σάν άστρ3πή ςεθγαν άπό μπροσΐά μας κι β λο καΐ ζεφύτρωναν κι αλλα... Ό Στάβης εΤχε τελειώσει τή διήνηοή τςυ. "Ηπιε μιά γου^ιά κρασί ά"οψε τσιγάρο καΐ σή κωσε τό β^έμμα πρός τήν κλη ματοριά. "Αν Εριχνβ μιά μό,ο ματιό στό θύμιο ίέ θά δυσκο λευόταν νά διακρΐνει Ενα χά μ ό γελο εΙρωνι>·ό π<£) τΐτανβ ζω "Οττως κάθε χρόνον, ν καί ιίρέτος μετ τικής επιτυχίας αί Σ {■πιϊ,είξεις της γνωττής Σχο λής ιΚΑΛΠΑΚΑ είς τή Παγ- κοάτι. Τό ακροατήριον τού * ττετελείτο άττό γονεΐς καί κη; δεμόνας των μαθητήν καί μϊ θητριών καί άττό άλλ°ν 1λ κτόν κόσμον, μετά ® χαριστήσεοχ; ττοί^ μίαν εκάστην των τΐΓύ έφανέρωνε την σαν άττό τό φιλότιμον π κόν τής ΣχοΧης προσε καί έπιμελημένην έρ>
κσί έξέοπασεν είς
κτικήν
>ΐρρ.μ ^11
θερμώς τή,ν Διεύθυνσιννρ.ιΙ
λής δά τη σημειοψένη^
γ ΐ
γραφ σμένο σ ό πρόσ^πο
φΐλου τού.
—ΤΙ κοιτίς κατακεΐ, φΐλε μου,
τοθ ιΐ-Έ Μήπως ψάχνε ς νά
βρεϊς καμιά σορανταποδαροο
οα ; "Ασε τούς μελαγχολ)
κοΡς στογασμοίις κι* 4<ου ρ έ με Ί θά ςοϋ π ώ, τώ καλό τΐίύ. σοΰ θέλω: Δέ μ§; φ:α(ει καμι^ σαρανταποοαροόεα Κι' §ν ί^ες τοθ κήτμου τίς σαοαντατιοδσροοσες μπορού σαιιε νά τίς ξε*άνομε, πάλι τα Τδ,α θ<5χαμε-πάλι οί ΐδιοι θά" μασ αν κι δχι γιά τΐποτε άλ Κ< παρά γιατΐ μδς πήοαν ^ά χρόνια Δέν |χ«ι 5^ικο ό βίαν λίβιι Γιά μικρός μι^ρδς ψ γιά μικρός καλογερέψου. Κι άφοθ £μ«ΐς είχαμε την ά ττρονοησΐα νά υή κάνομε τό τΐρωτο. Εέν εϊχστμε κόν την πρόνο α οθτε τό θ*ροος νά «ά νομε έγκαιρδτερα τουλάχιστον τό οεύτερο , "Ομω^, βαριά καΐ ή καλογηρική .. Άθήνα. Ίούνιος 1941 Ξ. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥΣ λής διά την έκαστον £τος οδόν καΐ επίδοσιν, τ ι τί Κρο «ύμε ό ο •ΝΠΤΟ -Ά Καΐ 3ΕΧΟΑΗ ^ΣΣI ΜΟΡΙΑΝ0Β κάθεχρόνο. φέτο ή Σχολή ΚλασσικοΟ Μπσλέι σήιιου χορο^ράφου ,ΜβΒ τιαρουσιάζε1 χορβυτική της αΤθουσα τοθ ι Όρφεφς» στίς μερά Τετάρτη. Πλοόβιο γρσμμα σέ Βυό μ*ΡΠ. *^ α α Λί^οτπ οί* ' θ' άτιοτελεσει 141° ~"" ναρΐ0*1 τική κανδα σία κσΙ βα Χ Μ, μιό στιάνια νοη" β «το. „. κτό άθηναίκό "~"Α νον ' ρΐζει νά '.δι οποίες »»"ά τεχνι,.ς δημ.ουρ^Ιε, ;α εκτελέοίΐς, τ.ς χρόΜσ τώρσ- Ρΐώνυμη ίΧ< , ... Καΐ κάθε χρόνο καΐ *°» Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓ02 Α. ΓΡΗΓΟΡΙ»»..- Γίτιν ται η «ο« Κωνοτσντίνοτ 9 -1 -αί «-° μ·Ι»·