187182
Αριθμός τεύχους
1447
Χρονική Περίοδος
32ον
Ημερομηνία Έκδοσης
19/10/1958
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΚΟΣΜ
1 "ΓΟ- Ε» Μ>»1ΑΛ, ,ΙΑ -- --------------------------- ----------------------------
^^^^^^"^*™"Μ3!· ΦΙΛ«ΑΟ«ΚΗ, ΟΙΚΟΝ ΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟ_Φ
V,
,ΚίΙ
V
.νΜΦΕΡΟΝΤΑΐν
19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1958
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ
Διευθυντής — Ίδιοκτήτης : ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑ4»ΕΙΑ0Δ0Σ ΣΤΑΔΙΟΥ 65 — ΤΗΛ. 527-12*
ΙΝΑΓΚΗ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑΣ
ΤοΟ * ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
«Ό πίλιτικβς άνήρ
4-
νά λέγη νην κ-
«οός τα άνω
*ι ηιρβς τ« κάτω<>.
( Κλευί. Βενιζελος)
λευτιαμβΰ
Ό κ
τ ,
'Απί
4νΡ?φ. β«.ρ*ν
,^ντο,, ε,5
εφημερίδας, εις τα βποΐα
τι π εις τοιβυτβν δρ»
ευρίσκετο
μετά τβΰ
«ξ«, πρό τής κηρι>
— ■-.-,.- - «. -;ί·> τής δ»κτ«τορί«ί
/{ιιία ότι π εις τβιβυτον δρ» ρ©ν άν βί>τβς — α
μ»τικβν σημείον έκλβγι-
χη πτώίΐς τβΰ έν ί ό ξ
τό οποίον ι&ρυοεν ο
π β ν ώ β ς,
γνΜοτόχι, εχθράς καΐ ύ&ρι-
στης τ<ϊΰ Πχτρός τ«υ — ήδέτη- Μεγάλης Έλ- πεντε 6χλ*σσών χιι των δύο ηπείρων, ©φείλ.- «ι £Ϊ; τβν έπιζώ.'τα υίβν τού. Είναι πρχγμχτι ά ν α μ- ες - 1πμΐίΐ»ργ«ς ίΐναηό 3ίΐραν γεγονότων καΐ ινίεντιχών οτοιχειων, ότι β / Ιε^κλής Βενιζελος έκίιιη- 6 γήν κοιι ουρανόν, μετεχει- :ι;6π «Κν μεοβν, διά νά άπο- ,^ΐίίη τό κβΐμμα των Φιλε- /.ϋΐ8ε;ων, μαζύ δέ μ' αύτβ καί την Δημοκρατίαν. Διότι β δευ- ρς βυ ηδέτπ σε τάς .δοθείσας πρβς αυτόν ύ- εχει ψι>χΓΛ ά ν τ ι-
{ημβχρατικήν καί ή-
ά έ
' Οί »*?χ'-φνεις Φιλ&λεύβερ&ι
χ» Ιδίως έκεινοι ποΰ ήκολοι>-
6ΐ)ίαν τβν Μ ε γ α λ β υ ρ-
γ β ν Γιατερα τον είς τας έ ν-
ί(5« τ £ ρ λ 5 έν.-ικάς τού
χτηοεις. αίσδάνονται
ί > ί ΐι τ ά τ η ν ά
^ν χ»ι ά π ε ρ ι γ ο α π τ ο ν
ψνχιχτμ συντριδην, ίι« το βν
(ΐβχκρδιωτιχόν Θέα-
μα χοινοέοι.ίλευτικοα άνδρός,
το ονΐίμχ «Β ε ν ι -
, καί έχοντος ώς μβ-
ν » ο ι χ * τής πολιτικης ττρ^-
0Ηΐηκ«ητΰς τού ποοσόντα τη ν
ικΛινωδιαν κ*ί την σύγχυαιν.
Ήλπισαν έν τούτοις οί γνιι-
ί«ι ϊδεολόγοι Φιλελεύί-.:χι, 'ύ-
τιτέ χ-.βτελεαμχ των τελευταί
ών 6ουλει>τικών έκλογών—κχ-
κ«ιν μάλιοτα τής ά 8 ρ ό α ς
α £ ί ι ί ε ι χ τ ι κ ή ; ά-
κροήίεωί τού πλήβίυς των
«ροατών τού προέκλογικοϋ
Γ«υ λογοι> τής ττλατείας Κλαυ-
{μώνος — 6ά έπει&ε τβν κ. Σ.
Βενιζέλον ν« &ΐΰη τέρμα είς
την Κ Α Τ Α ~ Τ Ρ Ο Φ
I-
Κ Η Ν, κατά τού κομματος
των Φιλίλευθερωι1 καί της —Π-
μίχ&ατίχς, μανίαν τού.
ότι έλπίδε^ των ά-
κόμ-
έ ν-
τής
οποίων τού
ρηοί, ηοί> εγραψε τάς
Ιβ ξ € τ έ ο α ς σελίδας
δ; έχ των πραγμάτων διαπι-
««««έχ. Ϊ. Βενιζέλος έχει
ί>5 τ^γρσβμμά τού όχι μόνον
:"1 ϋ λ η ρ π
«ι Γίΐιίαν
«} χομματβ; των Φιλελευδε-
Ρ-ν# «λλα και την κα6κρ«δ?ω-
αύ Έλληνικβΰ
καί δέν τόν πρβ-σέ-
»ς συνεργάτην τβυ. Έ-
νηγκκλίαεη έπίοης τον δολβ-
ςρβνον τεϋ Πατρός τβι> Ί«άν-
νι,ν Πολυχρονόηοΰλον, είς τόν
Ποαΐχεηναικβν τω 194*.
Άντί συνεπώς, μετά τό άπο-
τέλεε,μα των έκλβγών, νά ά-
— ώς όίφηνε νά έννβ-
τί,ς πιολιτικης, η του¬
λάχιστον νά σταματήση τηα π-
ροστρατικήν τού δραστηριότη-
χχ, μετέβη πρό μηνών είς τό
εξωτερικόν κα'ι 6ι>σσ©δ<ίμεί έ- κειδεν, κοατά τ«ΰ έν άρχηγία τοϋ κομματος των Φιλελει>9έ-
;.ων ουνα&έλφου τού καί ολβ-
κλήρβυ τοΰ Δημοκρατικαί» ηο-
λιτικβϋ κόο,μου, πβύ θά επεθύ¬
μει ϊοως νά εΐχε μίοτν μόνον
κεφαλήν, διά νά τού την κόψη
ώς «λλβς Νέρων, ευκολώτε¬
ρον !
Αϋτός άλλωστε είναι ό λό-
γβς διά τόν οποίον οί ςρ α ν α¬
ν ι κ ώ τ ε ρ β ι κυδερνητικοί
παράγβντες χαρακτηρίζβυΊΐτβν
κ. Σ. Βενιζέλον ώς τόν π ι-
στότερβν σύμμαχον τής
ί^ΡΙί. Λιότι διά τής έφαρμβζβ-
μένης ύπ' αύτβΰ ά λ λ β η ρ β-
α ά λ λ β υ τακτικής *αί τής
ύΓ.βνβμεύσεως των καταδαλλβ-
μένων, πρός σύμπηξιν τοΰ Δη¬
μοκρατικόν Κέντρου, ηροσπχ-
Οειών, ομμδάλλει σ η μ « ^
τ ι κ ώ ς είς την δημιουργίαν
/.ετνοδβυλευτιικής, πβλώσεως,
γεγβνός όπερ εύνβεί τα μέγι-
ατ« την όίκραν δεξιάν. Παρέχει
είς αύτην τό δικαίωμα νά ύπο-
ς
στηρίζη οτ &έν ιρχ
πλήν αυτής — άλλη κ.ατάλλη-
λβς έδνικβφρωα' παράτασις , ή
βπβία νά διαδειχ&ή την κυδ£ρ-
νώοαν πολιτικήν ιμερίδα, έν
περιπτώαει έ&νικής άνάγκης-
Ή σημερινή Ιδίως οτάσις
τοΰ κ. Σ. Βενιζέλου είναι άκβ-
μη περισσότερον ά ξ ι ό μ ε μ
η τ ο $. Δ»ότ« ,ένώ τό "Εδνος
όιέρχεται άγωνιώδειί
στιγμάς, χαβ' άς διακυδεύονται
φέρβντα, ούτος ποιείται τας
όιατρι&άς τού είς την Έα-περί-
κλ', άντί νά ευρίσκεται επι των
έ&νικών έτάλίεων, διά νά ά-
ποτρέψη, μετά των «λΛων 6η-
μβκρατικών άνδρών, τούς έπα-
πειλοϋντας την χώραν 8 α ν α-
3 ί μ ο υ $ κινδύνβυς.
ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
■■•■■••ιιιιιιιιημιιιηιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ,
ΓΥΡΩ 1ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ
*¥¥¥¥***^^^^
Άνάγκη νά περισωθουν τό ταχύτερον
ΤΑ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ Π0ΑΙΤ1ΣΜ0Υ
ΓΠΪ1 ΧΑΗΕΗΩΜ ΜΓΚηκθΜΐ^ϊιΠΓΐ ΠΑΤΡΐηΠΜ,
Ή γνώμη τού τέως Υπουρ. Παιδείας κ. Κ. ΚΑΛΛΙΑ
Έξ άφοριμής τώ/ Οττό τοθ άκαδη- αλλτ^ν) διά νά εύρυνη την δράσιν
ικϊκ κ. Α&α»αΟ",άδηι — Νόβα ά- τ^υ έν στενη αι/νεργασια ιαέ το 'Υ-
___ΛΙ. - ·
Τό
οίκονομ,κώνττόρων τοΟ Πρΐν
κλείσω το ,κ^άλα,ον
οθ ύΛ,Κο0
4>ικόν άρχείθν θεωρούμεν σ<όπιιμο./ ι,α 6 ιμοοιεύσωμ:ν κατωτέρω μ^ρος ΐ-ίδικής μελειτης τού ιμβτ' έξαιρετι- κής έπιτυχία χειριισθεντος επί σει- -ά.Ίέ·ώι/τα ζηΐηματο τής παιόειας, .ιπουργού κ Κ. |ι<αλλία, διατυπω- ίείσης είς έ<λιεκτήν έκδοσιν ΰττό τόν ιτΛο/ < ι ό εκπα 5-στικόν ττρόβλη- μα». Ο υττ:ΐίργός κ Κ· Καλλίας όατις ττρ.-: ίσταται ήδη τού Οττουργεί ου τής Δικαιοσύνης, είς την έν λό- γφ μιελέτην τοι; μεταξύ των άλ?ων ^εμάτω^ τής παΰειας, τα όπο,α άναλύ;ι κατά τρόττοι/ ττλέον ή σαφΐ αί ύττοδεικνύει τάς καθ" εκοΐστον ύσΐις απτεται ειδικώς μέ την δ.α- ηνέ;υσα.^ αυτόν συναισϋηματκότη- α τΐι-ός τον ιέκ,ριζωθέντα έξ Άνα- ρολώ^ ΕλΛ-νισ,μόν, και των στη- χείων τού ττολιτιαμιού των «Χαμε- ι.κ^ν> ή Σκλαβωμέ.ων Πατρίδων» γε
γονός ιό όττοΐον έ έχει μεγαλμ έρα^
αΓμασίαν διά τόν προσφυγικόν έν
γένει στοιχειςυ.
«'Ό^αι, άλλωστε, αί χώραι μετ"
εξαιριετκής ι^ττιμεΛειας ττερ.συΑλ:-
γοΐΛ/ «αι ο.αψι/λάττοΐΛ' τό^ λαογρα-
φ κάν ττλ^Οτόν των.
Οί έικτΓαι'Ιευτικοΐ, κα! ιδίως οί
δηιμ-διδάσκαλοι, οί σκορτπσιμένοι
είς ολα τα οηιμε-α τής χώρας, 6οη-
θούμενοΐ καΐ άττό τούς μαθητάς
τω,, είναι «αί ττρίττει νά είιαι οί
ΐτολιπ·ιιμοτεροι συλλέκται και άποθη
σαυριο"τα;; τοΰ λααγραψκοϋ ύλικίϋ,
τό 6εξΐ χέρι το3 Λαιογραφ κου Άρ-
χείον τής Άκια&ηιμίας Ά£ηνών
Λαϋγραφ κου Άρχειου τού
υ ©εοοοΛονίκης.
ΟΊ δηιμοδ ι δασκάλοι κα£ώς καΐ οί
καθηγηταί των Νέων 'Εΐλληνκών,
τής Γυμναστικής, τής Μοΐίσικής,
των Τεχν κων «αι. της Οίκα<ι»ρ.ικής είναι τετ«γμένοι 'έπισης νά άξιο- ττοιοθν διό· τούς; ιμιαβητας τοϋς λα.-- γραφ,κούς θησαι/ρούς. Ε|ς τι λι/τΐ'κά δέ ττρο' μίσης οαον «αί τήζ διότι ακρ.ον θά είναι Ί- άργά, αί λαογραιρι ^ά «λττ. οτοιχεϊα τού των «ΧαΙμένων» ή Σκλα Πατρίδων». Όμιλώ δια τα «άγια λείψανα» έ.ός τταναρλαί;υ ΈλληνΐικοΟ παλι- τ.σμοΰ όοκμάσοντος καΐ διισαντος είς τάς αλησμονήτους Πατρίδας, -ήν Άνατολ κήν ©ράκη.ν, τόν οποί¬ ον τιμώιμεν άλλά καΐ άγαπώμεν ό- σ;ι/ «α", εκεΐ.οι ττςύ έγΜντ8·ραυ καΐ εζηιυαν είς τούς τόπους έκβί- νους (1). Έττΐ τή εύχσιρία θερμώς και ΚΑΚΟΗΟΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΤίΙ λα «ού ττολιτισμοθ, είς τό δημοτικό τιραγ:05ι ώς ικείιμενοιν «αί ώς μουσικήν, είς τα έ&ιψια, τάς πα- ροιμίας κ,αΐ τάς ποοραδόσεις, είς τόν λα·κόν χορόν, ιτήν λαϊκήν χει- οτεχνίιαν κλττ. Θά ήτο παράλειψις εάν δέν έμνη μόνιευα ίδώ την εξαίρετον δρασιν τοΰ Α'^κείου Έλληινίδίον, ττροσφέ- ^.ροντος απο τού έιους 191 Ο πολυ¬ τίμους ύττηιρεσίας, ιδίως διά τής .»ρασεως ιω/ τ μ ,μά ών έθ.ικών ττα- έ8νικών χορών, Ίματιο- έ.'δυμααιων, έργα- κών έ.ουμαοιών καΐ -■κοτ-χνίας Τού άξιζει ή πλήρης αναγνωριθις διά την άληθώς έ&ν;»- ήΐι/ υπηρεσίαν την άν"^" 1 °^τ κη .{ΐ?υΡΦ^ν3ΚΪΪ η ·τεχν κή, αν ξ^Ιωςχρβιάζεται την ,μίαν ή την αί* Οί" ϊ>
άτταίτηση και χο
ίοια άπειλή προ6άλλει ή ιέφημερι-
ίοτοθ Λον<ο'ιν<;υ «Σάντευ Έξ,ττρές* ινοντιον τολ βασιλέων ιμας. Γράψει (ΐηλαδη : «"Εάν ό Βασιλεύς Π<~- «ος καί ή Βασίλισσα Φρειδερικπ. «ν άρίσκί^νται είς τό δ,τι συμ- εις την Κύπρον, εάν δυοα- «θχ.τοθν διά την δικαολογημ-- 1» οχληράν άντιορασιν των δρετ- «ϊκκών —ραΐτευιμώτων, θά τι Ό γνωρίζουν ότι μια μονον ί< μέρους αυτών θά ί»δύνατο βεοη τέρμα είς δλα αύτά τηνοέ' "«υριον. ιΚαϊ εάν αυτή ή λέξ ^ιουσθή, είναι σαφές ότι θά ■Ί νχ στερη&ούν δλων των δρεττα •«ών τιμων και να Λεχβη ε,ς σ-υ- δ ι ουδέποτε πλέον θά ττρέ »ίι_«α άναμένουν εύττροοήΥ00^ " , είς την χώραν σχ/τηΛ τόσον ττοίλύ έ6οήθτ(0·εν άΐμ· κατα τον τεΛει/ταιον πι Ενδιαφέρει νά σχολιαστε « άνΐοτλυ&ί,ι ή ίταμή αυτή ") καΐ ώττειλή εναντίον των Βασιλέων της 6α Έλλην ι κης "■?· -_ Α Ε. ΑΚΟΓΛΟ1 στερηθοθν τι,μών» ·— τ >' ο ν Έ ν ώ σ ε ω ; Κ υ δ ώ¬
ν ι α τ ώ ν».
στ) Έν θεσσαλιη'ίκ.η έκιδίδεται
4πο τοΰ ετους 1945 ή
«II
ο ν τ ι α
-λ ή Έ σ τ ί α»,
ζ^ Ίδιαιτέρακ; έπιθι<μώ νά αη- τήν άξ.οθαύ(ΐαστον ϋ'χ·)- ιαν τής Κάς Μ έ /.- λ (ο ς Μ ε ρ λ ι έ, ή οπι>ία έν εΐε.
1ί»30 ϊδρυσε τό «Κ ε ν τ ρ ο Μ ι-
κ ρ α ο ια τ ι κ ώ ν Σ π ο ν δ ώ ν»
και τό «Μ ο υ σ ι κ ό Λ α ο γ ρ α-
ςρ ι κ ό Ά ρ χ ε ϊ ο». Ή κ. Μερ-
λιέ. έκτοτε διεΐ'θύνρι,χαί τα δύο ιιέ
πίστιν φανατικοϋ Ιδεολόγου καί μί
σύσττ|·μα εύσυνειδήτοΐ' έτιστήαονος.
Τό «Κ έ ν τ ρ ο» Ιδρύθη μέ σκο¬
πόν νά διασώση τόν τελευταίον αο
λιιισμόν των 'Ελλήιων τής Μικρά-
οίας. Ή ερευνα ήρχισεν ά,τό τόν
Ό ΰττουργός Δικαιοσύνης καΐ τέως
Παιδιείας κ. Κ Καλλίας
συγχαίρω τούς μέχχρι σήιμερον έπι-
&ο&_νιας με ενβουο ·αομο<> καΐ ά-
κούραστεν ύττομοι.ήν εις την άλη-
Βοος έοΚΊκήν ττροσπάδειαν της ττερι-
συΛΛογής καΐ της μ^της όλων των
λαεγραφικών «αι των αλλων εκδη¬
λώσεως φοΟ ττολιτισμοθ τούτου (2)
οΑως δέ ιδιαιτέρως οφείλω νά ιέιξά-
ρω τό έργον τής Κάς Μέλπως Μερ-
λιέ.
ττι,ν σιτρανητική-ν επι¬
στολήν τοΟ έκλεκτου ΙΙοντίου πι»Λΐ-
τικαυ, άλλα και πνειιματικοϋ άνθρώ-
λομ ικ. Στ. Νικολαΐδη («Βή-
■^α» τής 10-4-1Ρ57).
-. Ίο λαογραφικόν ύ'ακόν τυϋ
/αταφυιγόντος εις την έ/ευιτ>έραν
παχριόα ϋπ^δουλου 'Ελληνισμυυ.
καθ' ο μίτρον δέν ίχΐι ήδη ιερι-
σιιλλεγή , κινδυνεύει νά άπολεσιιή,
οιότι θι, παλαιοί ώΐοΐΤνήσκουν συν
τψ χρόνψ καΐ ή νέα γενεά άφαμ,οι-
οΰται μέ τό περι.βά'λον, έντός τοΰ
ότΓοώυ διαβΛΪ. ΊΗ διάσοκτις μέ κα¬
ί) ε, τρό.-πον τής πολυτίμου κληρονο¬
μίας ιάποτελεϊ Εθνικόν κοίβηκον, ή
τοΰ ό,τοίου προσφέρει
ίκιανϋαΐ.οί.η,σ^ν, ή δέ νοσταλ
γική άναδρομή είς τό άαεσωβ^^ !
^ϊίτκ^ΓποΧ' αί όογανώ-
σίΐς μετά την Μικροισιατικήν κατα-
στςιοφην άπελήψθη,σθαγ τής «Γυγ-
κεχ-τρώσεως τοΰ λαογραφιικοΰ θη-
τού |ερ;ριζο)ιμένο« 'Ε
ργρμ
ίδρΰιιατος είναι νά ;περιλά6η ολό¬
κληρον· την Μικρασίαν.
Το βασικόν τμήμα τοΰ Κέντρου,
ιίι'αι τό τής προφορι.κής παραδό-
οιως, το οποίον μέχρι τής 1-6-1Γ."}7χ
εΓχε συλλέξει υλικόν ίίπό τό στόμα
των προσφύγων σελ. 43>' 69·7, χρη-
σ.μρίΐθιΤίΓίαν 1975 πληροφορητάς.
Γό υλικόν άφοΰ έλεγχθή δι' έπανει
Ρημιιένων διασταυρο'ισεων τυγχάνει
ϊπιστηιυονικής έπεξερ-γασίας.
Τό Κέντρον μελετά ίπίση; καίτά
Ίστορικά Κειμήλια, τούς Κώδικας,
χι) ΦιριιαΛ"ία καί τα 8γγιρα<ρα καΐ "ρ'-βαίνει είς άξ'θ'όγους έκιδάσεις. εχει δέ «χχηαατίσει καί «Φωτογ^α- ίΓθθ>',«.Τ)ν» έκ 2761 φα>τογρ·αφιών.
Τό «Μουσνκό Λαογραφιικό Άρ-
χεϊο» Ιδρύθη διά νά γίνη κέντρον έ-
οε-υνών 'Ελληνικήζ Μουσικής, δηλ.
ιοΓ) δη'θιθτικοΰ τραγουιδιοΰ καί τής
Πιιζαντινης μουσικής. "Εχει μρχυι
πήιιερ'η· ήχογραφήσει είς δίσκους
^έ' 652 τραγού!δια καί σκοπούς καί
06 μελη Βυζαντινά, είς ταινίας δέ
400 τραγούδια καί σκοποΰς. 'Εκ
τοιν πρώτω-ν ϊχουν κΛΐταγραφή είς
τό π·εντάγρ.αμ{ΐον 292
■(αί σκοπιη·ί.
Τ^ν δαπάνην τή|ς
<ί«ι των ύοο ιορκμχιτων εχιι γ^ν- νο.ιοφρόως άναΑαο^ι το έν Ά ϊ η- ι αι ; 1 αΛλιχον'Ινστν ι ο Ο ι ο ι·αι όμως άναγκαιον νά <4(λΙ παιγια κρατικη ενίσχυσις δια νι» όλ»κληρωι>ή ή δημιονργικη προΐΐπα
ιτ|ν οπωι,αν με. πόνον καιιιγα-
απο τριών περυυυ
ή κ. Αιερ/αε και ι>ι
ικΑΒκτοι σιινεργαται της.
'Κκτός των ε,ςαιροτων πρου.τα-
ίααηι, τά,ς όη»<ας 1εμνη>ΐ(3νευσα.
πΛηρΐΛρο^'ουμαι ότι έπω<.ειιαι η ο.- ναγνωριισι.ς υπό τού "ϊποιΐ'ιργ^οΐ) ΙΙαιδενας 'ίδρυματος άπΐ)σ«<>πϋύν-
τος εις την μεΛε,την τής Ίστορίας.
της Λαογραφιας καί όΛων των ε:.-
ί)ΐ>/.ο>σεων εν γβνει τού ξερριζωαέ-
νι-ιι 'ΚΛληνιομαυ υπό τό όνομα ♦'Κ-
0··νικήΜνημο σ ύ
ΙΙι ιΐιιιιΐ ιμιι ''
10 τού ν. 3700
Άπό την Συλλογικήν προσφυγικήν δράσιν
ΤΙ ΕΠΕΤΥΧΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ
Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ <ΙΝΑΖΙΑΝΖΟΣΙ, Τό πρώτον συνεστήθη έν Κων)πόλει τ€> 1884. — Πώς ί-
δρύει Κοινοτικήν Βιβλιοθήκην είς Ν. Καρβάλην.—Με-
ρικαι δωρεαι.—Ή μέριμνα διά" Καππαδοκικά σχολεΐα.
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΣΑΒ. ΚΟΥΠΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ
Ό ενταύθα λειτοι>ργών φιλεκ-
τταιδβ^τικός καΐ φιλανθρωτπκός,
Σιλδεσμος Ν. Καρδαλης «ΝΑ-
ΖΙΑΝΖΟ1», τό πρώτον Ίδρυθέν τώ
1884 έν Κων)ττόλει κατά τα χρό-
νια τής μαύρης δουλείας, Έλλη¬
ν Μόν Σ^>^ο^·εΤον, τό όττοϊοτ/, έκτο¬
τε, μεγάλας υπηρεσίας ττροσέ<ΐ)Ί- ρεν είς τό* τότε ΰπόδΐυλον 'ΕΞλ- λην ισμόν τής Καρ6άλης Καττττα- δυκίας, τάς όττοίας συνεχίζει κα'ι σημεοον δι' 'Εθνω<ΐ>«λών καΐ κοι-
νοτικών έργων ϊδρυοΐ καττά την
έπ' εύχαιρία: των 'Εορτών τοΰ
Άγιον Πάσχα, τοΰ τρέχ. έτους,
πραγματοποιηθείοαν έκδρομήν των
υ./νών τού είς Ν. Καρδάλην Κα-
6σΛας, Κο.νΐ'ικήν βιβλιοθήκην.
Τα έγκα·ίνια τής βιβλιοθήκης
Ι-ταύτης έτελέσθησοΐν μέ πάσαν σε-
μιότητα, τιαροιχτία τοϋ έξ Ά&η-
ν<1·ν μεταβάντος έττί τούτου Προέ- δρευ τού Συνδεσμου κ Τρ Τσο- λακίδη, -.ών Τοττΐ'κών Άρχών, τού Διδακτικοΰ Προίωττικοΰ τού Συο- λείου τής Κοινότητος, μετά των 'ααθητύν και μαθητριών καΐ δλων των κατοίΐκων τής Κοινότητος, την 14ηι/ ττχαρελβόντθ'ς μη,νός έπ' εώκαι ρ.'α τής εορτής τού τρισνποστά- τοι; Ι. Νοκη/ τού χωρίου, "Αγ. Γρτ>-
γορίου Θίθλόγου τού ΝαζιοτνζΐΟ,
τού Τιμίου Σταυρΐύ καΐ τού Αγ.
Παν'ΐελεή μονος.
Έν άρχή έτελέοθη Άγιασμός,
χρροστατοΰντος /τού Πατρός Μ:λε-
τίου καΐ έν συνεσισ προσεφώνηρ
σαΐ/ τόν Πρόεδρίν τού Συνδέσμου
ό κ. Ι. Καττανται'δάικης, Δ)ντής
τοΰ Σχολίίου, καΐ ό κ. Άλ. Ίω-
σηφίδης, Πρόεδρος τής Σχολκής
Έψορίας, έξάρανττιες ,μετ' ένθουσια-
ομαΰ την έν γένει φιλοττρόοδον
την όττοίαν έπιδει-
Έν συνεχϊία έπηολού&τισεν ή ι βούλια^.
διανομή χρηματικών δραδείων, ά- ι 1) "Ομοφώνως έγκρίνει την ττρό
■πό 50 - 200 6ρχ είς 41
σσντας μαθητάς καϊ μαθη.τρίας
νού Δη,μ. Σχολείου, έκ μέ.ρους τού
Τό ττοοόν 6πειρ διέθεσε
πρός
τόν
σκοπόν τούτον ό Σύνΐδεσμος,
αικί^,&εν είς 3 500 δραχ. καΐ ·
ττροήρ
χετο
■ έξ Ιεκτάκτων είσψορών των
κάτωθι μ;λών:
Ι,ι
Πρ Κα—·λανίδη δρχ.
500
2)
Ά. Σ ιδηιρότΓουλου »
300
3)
Π. Γκίκα »
300
4)
Β. Εύστιρατιάοη »
250
5)
Χαο. ΑΛέτοιγλον »
250
6)
Σΐεψ. ΑετΓτίβη »
200
7)
Φιλ Αετττίδη »
200
8)
Μαρίας Λεηττίδη »
200
9)
Γ. Μαιόγλου »
200
10)
' Ι ορ. Σ ιδβρίδη »
200
Π)
Κ. Μέρτογλου »
200
12)
Τρ. ΤσολθΜίδη, »
200
13)
Άλ Ίωσηφίθη. »
150
14)
Έ< τού Ταμ. τού Συνδέσμου >
350
κνύει ό Σύνδοσμος διά την εξύψω¬
σιν τού ττνευματΐ'κοΰ έτπττεόου των
κοποίκων καΐ εξέφρασαν τάς
μός ί·,Ίνη«^.^—:^------- -·-----'Λ
Σύνολον » 3.500
Διά την ίδρυσιν τής ανωτέρω
διολιοθήκης, ήτοι διά την έπίπλω-
σιν κα'ι ττλοι/τιΐσμόν αυτής διά βι¬
βλίον, προσεφέρον τα κάτωθι μέ-
λη, τού Ιυυ&έσιμου:
1) ΟΙ Άφοΐ Τρ. κα'ι Γ. Τσολα-
κ'ϊδης, ολόκληρον τό £κ 18 τόμων
ττανόσετον Έγκυκλοτταιδικόν Λεξ,ι-
κόν τοΟ «Ηλίου». 2) Σά66ας Πα-
ΓΓθ)οόττουλος δ,ρχ 1.000 3) Πρ.
Λίτττίδης 6ρχ 1000. 4) Στ. Λε-
πτίδτις δοχ. 1000 5) Φιλ. Α:—τί-
δής δρχ. 500. 6) Γ. Μαϊόγλου
δρχ 500. 7) Σά66ας Κουγιονμ-
τζόγλου 40 καΐ ττλέον 6ι6λία καί
ίντυττα νεωργικοΰ ^^^
ιαοιν τού Οροέβρον περΐ Ιδρύσε¬
ως Κοινοτικής βιδλιο&ήκης έν Κ.
Καρδάλη καΐ διά την στιέγασΐΛ'
τής όποίο·ς παραχωρεΐ μίαν αί¬
θουσαν τής ττιροσφάτως έττισκευα-
ο-θεισης κοινοτικής άτΓθθήκης.
2) Έκφράζει τάς θερμάς ευχα¬
ριστίας τού πρός τόν Φιλεκτταιδευ
τ ι κόν Σύνΰεοιμοκ Ν. Καρδάλης
«ΝΑΖΙΑΝΖΟΣ» καΐ
3) Έίουσιοδοτεϊ τόν Πρόϊδρον
όπως άντίγραφα τής παρούσης υ¬
ποβάλη τή σεβασθή Ναμαρχία
,<α6άλας ττρός έγκρισιν καΐ ττρός τόν Πρόεδρον τού Συνδέσμου κ. Γρ. Τσυλακίδην, Βενιζέλου 18 Πει ραιώ έττΐ τής διοικήσεως τού όττοί | ου έλή>9τ( ή εύγενής Ιδεα τής 1-
| δρύσεως τής βιολιοθήικης είς τήιν
Κοινότητά μας».
Δέον νά τονισθή ενταύθα δτι
κατά τό παρελθόν έκτός των άλ-
λων <|>ιλανθρωΓΠΊκώιν κλττ. έθνωψε-
λών έργων ό ανωτέρω Σύνδΐσμος
ένβδυοτε ττλέον των 50 άΛτόρων μα-
θητών τής έν λόγφ Κοινότητος,
ε6ρά6ευοϊ τοΰς άριστεΐς μαθη,τάς
ικαΐ μαθηΐτρίας τού Δημ. Σχολείου
καΐ έπλούτισε τό Σχολείον τούτο,
μέ Ί καινόν αριθμόν Έποτττικών καΐ
λοιττών ιμφων ,διδασκαλίας, 6ιά
τα όττοΐα διέθεσεν σηιμαντιικόν ιτο·
σόν έκ τού Ταμείου τού καί έκτά-
κτων εισφορών των μελών τού, ά-
ποσττάσας τα πλέον θερμά συγχα-
ρητήρια τής ΈττιΘεωρήσεως Δημο-
τικής Έκπαιδεύσεως τής Περιφε¬
ρείας Καδάλας καΐ των
τοττικών άρχών, ώχ_-»—>-^ν ευγνω
μένου
6 6λίον
τό
υν&έοιμου επιτε-
Ό ,ΠρΙίγ5ρΐος τΚ.0 ΣΐΛ>5έσ,μου
κ. Τρ. Τσολακιίδης κατασυγκεκιντϊ-
μί.αι, ί.Ν τής έν γένΐι θειρμής ύπο-
δοχής τής οποίας έΤυχ:ν ό Σύν-
&ί.σμος είς τό πρόσωπον τού, έ< μΐ,ρους των σνγΐίεντρωβΐΐντωιν, καΐ έν μέσω γενι,κού ^-θουσιασιμού, ιτυχαριστησεν ιέν π-ρώτοις τούς προ'σφωνήσαντας αυτόν καΐ τούς λοιπούς τταρισταμένους, διεδίβασε τοάς ττατριωτιικοΐ.ίξ .χαιρετισ|μούς μελών τοΰ Σι/νδέοιμου πρός 5- ικατοίκους καΐ Γ βκδλιοθηκης τού έκδ. Τκοο «Άτλαντίς». Τό Κοιν. Συμβούλιον διά τού χατοτέρω ττραΐκτικοΰ τού, #·ιί»Λ·- ν€ ιΐς σύστασιν τής ανωτέρω 6ι- 6λι<9ή«ης καί έκφράζει τα Χύ»εσμονΓ ΓΡΛΚΤΙΚΟΝ ΣΝΕΔΡΙΑΣΗ- γλτ ΚΟΙΝ ΣΥΜΒΟΥΑΙΟΥ Ν. * " ΚΑΒΑΛΑΣ. 11ης λΊαιοι.» 1957 έχοντος ώς άθησόμε·ν<χ *- της ως Τού κ μας δτι άλλοιώς «€ά ολων των δρεταννικών Χαρά σιό ττράμα! ϋσ^ για την την χώραν» των «ευπροσήγορο ι/ττοοοχην εις την Αγγλία την χρ — που ύά στ&ρηθοθν, λύ τή Κι ιτου θειαν Αττοι ά,ττειΛη τούτη νομ'ζει πολύ ^οοερα στά αταχτα παι'διαι . «δέ1 Λ σού φέρω καραιμέλες». αν Οιςομε και την «6οήθ: έκαμαν οΐους βασιλείς μα^, τον τε-τνεοταιον πολειμον» εί ι ν α-πνρήση, κανεις με τη δια- ροφικη έκί,ητηση, των ταπεινων αι>ων τής μαστρωττού
,ιακραιιας και με τη ζυγαριά,
χρησιμο··τοιούν για ν" οτοΑ>αι·
ιο οα,ρος και για ν
ς «οοήϋειες». Γΐιρώτοι οί ΐθιοι ο
~· μαζύ τους δλος ό κο
την άττροσμι.
άζΊα τη.
ττου εοα,καν οί οασιλει'
μας ιμοζυ με συσσωμο τον ελ>η
,ικό Λαο στήν ύποΒ'εση τού
καιΐ της Ι=λεν&ερια<, την έποχη έχεινη αί,μια, γιστΐ διεκδικούν τή Αευτ:- 3'ά τους, αύτοι ττού άγωνίστηκαν .ατά τόν ϊδιο -ηρόπο μέ μαβήμα- τα καί ΰποδ-είξεις δικές σας καΐ /ιά τή δΐκ.ή σας λευτεριά : Κ' ερ- χεστε ττόρα καΐ ζητάτε καΐ οε -'τα, έκεϊ ττού εΤστε χρεωμένοι — λ> θέλετ; νά εΤστε αξιόχρεοι καϊ
^χι μτταταξήιδες και μο.σ<αρ3.δες — κ' έσεΐς καΐ δλες σας οί μελ- νούμενες γενεές! ΥΨΙΣΤΗ είναι ή αποσταλή τού τύπου, δταν διακονει άντικειμ.νι- τό Δίκαιο καΐ την Άλήβεια. εχ£ΐ συναίσθηιση τής εύθύ- ιοΰ καθήκοντος, δίχως δι ('.θνών, λαών, φυλών κα! Καΐ είναι ν" άττορεΐ στή δη·μοκρατκότα.ρ με τή λοομΓΓτρα τταραδο- υυ.ιν^ — .,.., , , 'Ελληη- πμοΰ κ.αί τής ίκδόσεως αύτοΰ. Νο- μζω χρήσιμον νά μνήμηνεύσο> ό¬
σας γνωρίζω. Είναι αύται :
α) Ή «'Ε πιτροπήΠον-
τιακώνΜελετώ ν>, ή ό-
ποία άπό τοί ετους 1928 ίκιδίδει τό
«Ά ρχεΐονΠόντοιι»
β) Τό^ςθρακικόνΚέν-
τ ρ ο ν», τό οποίον ίκδίδει άπό τοΰ
Ιΐους 1929 τα «Θ ρ α κ ι κ ά».
γ) Ή «'Ε πιτροπήθ(
ώ ν», ή όποία έκδίδει άπό τοΰ 8-
ς
Αγγλοι και
^μος όμολογηαα»
ρητ,ι, ττ']ν αν_κτιμη.η
ώαν
,ά
Οταν
ης καί
.κρίαεις
χιρωμάτων
<ανεΐς Αγγλία, κ ω τοις 1934 τό «Ά ρ χ ε Ι ο ν τ ο Ο ακικοΰΛαο-γραφι- Γλωσσικοϋβη- Θ 0 κου κ α. ί σ α υ ρ ο ΰ». Ή «"Ε ν ω σιςΣμυρ- άό ϋ ν, Ή «Ε νως ν α ί ω ν», ή όποία Ικδίδει άπό τοϋ Μ σ α ; ι- α σ ι α ; ι- δημιουργήισει ή δη- έφημερι- το ΤΟι. μ ΆνθρωτΓθυ κατα μενη γλία άοττλη, ..■Τ*- 0Λ0ΦΛΝΕΡΟ εΤναι πώς ό ~Ρητικός __ άποιχιοκρατικος τυ- ·°<:τής -Αγγλίας προστταθεΐ άγκο ις να σκτπασει καΐ νά δι- τις πρωτοφανείς ΦΡ'- ·..-, των -ραιτωριανων τού ν*<.μίλλον καΐ τού Φ:ϋτ στήν Α.μ μοΧ«<Πο καΐ στ.ς λοιπές ττεριοχει, "Κ αΊμαΛΟβρεχτης Κυττρου ""' 11 θκοττιμότητα Κμ μέ ιτ,ν ζ α λ ά δ α ττου 1°^ έδωκαν καΐ τούς δίνουν "αι 84 τ°ος δίνουν συνέχεια τα άλλε- "Ο'ληλα πολί,μικά κατσρθώματα τ^ ^ ΕΟΚΑ, τούς έκαμαν νά χά- ' ' το πασχάλια τους καί ^ξ:ο άττό κάθε δρι χανής, που ιΐ|» —λ- χε'ιλος τού όλοκληριωτικού έξολο- ού κ.χί άφανισμοΰ. Μή δέν εϊ- ή θεότρελλη, ή θρυλικά ήρωι αντισταθή μας στόν "Αξ.να αι οί έκβα,μβωτικές νίκες μας— ■1 ττιρώτες νίκες των Σαμμάχων κα Δευτερο τταγκόσμιο ττό- - ο τα Βοριειοηπεΐιρωτιικά που χάρ,ισαν τίς πρώτες τταρήγορις έλττίδες γιά την των Συμμαχων; 'Κι' ι αν κή καΐ ο τα τόν λεμο ή 'Αγ- θανάσΐιμα Χτυ"; καΐ τρομε-' τελι- επει- ^η που έχει μοσιογραψ'α, 6ρισκθνται χς σάν ·ιή «Σάντϊυ· Έξττρές», ττοΰ αΐσυλλογιστα δουτάνε μές ατό &ούο -ο. Τό->η λοιπόν διαφθορά καΐ ά-
,υνειδησια κατορθώνει νά τούι,
,μττνέει ή ΐπάραττΐι, ή άπεχθεσΐα-
ιη για *άθε ττολιτισμιένο ανθρω-
πο άτΓθΊ'κκχιρατία ,
Ή καλοττόχειρη «Σάντευ Ές,-
ττρές» άντ! νά λάιδει τό θράσος
ττροβάλει άτταιτήσεις καΐ άττει
ετους 1938 τα «Μ ι κ
ν. ώ Χ ρ ο ν ι κ ά».
Ρ) Ό «Σ ύ λ λ ο γ ο ς τ ι
Κ ν δ ω ν ι α τ ώ ν», δ οποίος
«£»ις τα άν^γερ/θησόμ&να ί-
;αΜ «κτάο>εως (οτ)μ. τυΰ
καί καΑλιτεχΛΐκοΰ κέν
θα προ>6λεψ-
χώιρος καλύπτων Λοσοβτόν 20%
ο« διατειθησομινου δι' 'Εΐθνο/-ογι-
κον Μουσείον, οιά την άζ οποίηοιν
τοδ ιιστ«ρι«.·>ϋ, λαογραφικοΰ, κα/.-
ϋϊαιωϋ και την καλλ.ιίϋ-
γιιαν καί διατήοησ.ν τού έκ Πόν·
τοΐ', Μ. Άσίας, καί Βράκης 'Ελ η-
νιν.αΰ ΙΙολιτισμοΰ διά σιτ/γραμμα-
των, διαλέξεων, πεοιοδικών κΛ π
μεοων» χαιί
β) τού έδ. α' τής § 10 τοΰ δρ-
βυου 5 τοΰ νδ 3713 τής 1 Ίου-
1»57 έχοντος ώ ςε|ής: «Τό
ϊον Ανταλλαξίμων δύναται λ ά
παρέχτι κατ' εξαίρεσιν
σεις εκ των κεφαλαίων
διά την στέγασιν καί λειτο.·ογίιχν
πνειιιιατικών Ιδρι μαΐων καί σωιια-
τρίων «ατοσκοΛ!>ύντων την περιπυλ.-
λνγήν καί άξιο.-ΐο'ησιν τού ίστοοι-
λοΓ· καί λα>·7οαΦικο0 'ύλικοΰ τοί
Έλληνισαοϋ Θράκης, Πόντον καΐ
Μικρ Α; Άαίας.....>
/αίς άνέτττυξε τ
,<£β».Ν«Λίρτταράστασιν ολω'ι' των τταραγόντω^ τού χωρίου καΐ ιδίως -ής νεολαίας, διά την επιτυχίαν τοΰ σκιοπτού τής Ίδρύσιεως, εξάρας ί5ιαιτέρως την μεγίστην σημα^ία^ ΐν άττοδίδει ό Σύνδεσμος είς την διά τής ττνε^ματ κης έξυψώονως τοΰ εττιπέθου των κοτ-οΐκων έξύ- ψωοΊν τοΰ κοινωνικού κα>1 δοτικού
έπιτπέ5ου <χύτών. δτι διά την πνευματι- «νάπτυξιν και πρόοδον τής καΐ τόν περιορισμόν της άττό τ "*)!!5ϊ?η4ίυ<αΐ τα οιάφορα ^Ο^ΐΛ^η^, ^ι ,ι?ιι Ά- έγένετο ττροσττάθεια ττρός Εττ" εύκαιρίαΐ ό Σύνδίσμος ττοι- ε?ται έκκλησιν πρός τα εύγενή καΐ φιΛοπρόοδα αίσ&ήματα των άτταν- τσχιοϋ Καρβαλιωτών Κατπταδό- κ»ν ώς και τταντός φίλον τού Συν¬ δέσμου, Ίνα ενισχύσωσι δι' οιου¬ δήποτε τρόπου, είτε διά προσψο- ρ°ς βιβιλίων, ^Ειε-^»^—-τ*·~*ΓΡ'^?Τ »άϋΐ ιαν~τόυ7είςτήν εξύψωσιν τοΟ ττνιευιματικοΰ, κ»ιινωνικοΰ καΐ έν γέ· νει οιοτΐικού έττιτπέδου των κατοΐ- κων τής άν«τέρω Κοινότητος, καΐ την αποτροπήν τής νεολαίας Ι¬ δίως, έξ άτΐασχολιήσεων ξένων ττρός τα ηθη καΐ εθΐιμα τού Έλλην. "Ε- θνους, τό όττοΤον εδωσε τα φώτα Καΐ έττι -ιλέον διά τού π αΰτοΰ, κατά την επίσκεψίν τού διά Παςτχαλινήν έκδρομήν μάς άπέοτει ^λεν σρ,ιιοντιΐΝΟν άρ.βμόν & δλίων ττρός πλουτιθ·μόν της καΐ εκάλεσε τό Συμβούλιον Τνα σνί»αινεση και έπικυρώση την εΰγενή ταύτην πρω τοβουλίαν ιδρύσεως Κοινοτικής 6ι- βλιοθήκης έν Ν. Καρβάλη. ιΔιά ταύτα, άττοφασίζει τό Συμ σμού άνά τόν κόσμον. Ιδιαιτέρως ποιείται έκκλησιν πρός τάς αρμοδίας Κρατικάς κλπ. =.·»—.,α^ όττως, ιέφ' δσον οί πα- λογω Κοινοτΐκττς τ-"^Τρυ έττιδιω- πχ: ι, «(.«^]η '^ττο τού Κρο οκοπούς ένισχύσουν την πρ θ. αν τού Συνδέσμου, διά τής δια- 0-σεως των παρ' αυτών εκδιδομέ¬ νων έντυπον, μορφωτκκού έν γένει περιεχομίνου καΐ ιδιαιτέρως γεωρ- νικοΰ τοιούτου, είς την ώς ανω Κοΐινοτικήν βι6λιοθή|Κιην. ΣΑΒ. ΚΟΎΙΤΙΟΥΜΤΖΟΓΑΟΥ >. οί
τού
α)
ίιίδει άπό τοΰ ?τους 1953 τό «Δ ζ ?.-
Ενας τΐεριπετειώδης τυχοδιώκτης
Ο
ν. Έθνικοθρησκευτικά ζητήματα
ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΚΑΙ ΜΟΝ Α Χ ΟΙ
Δέν εύθύνονται οί πρώτοι γιά τής πσρεκ-
τροπές τώνδευτέρων. —Ή Έκκλησία ιτρέ-
πει νά χωρήση τής εύθύνες εκατέρωθεν.
Τού συνεργάτου μαςΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
κατά έν τφ Ναώ «αί κιεκίλεισμενων των
Ε»υρών. Ι άς λεπτομερείας αυτής,
δύναται νά τάς κανονίοη κοινεΐς διά
τής φαντασ'ιας τού ώς εξής:
Κατά τάς διαφόρους φάσεις τής
τ ε λ ε τ ή ς, οί ■χοιροι των ψαλτών,
ΑΊ
άνέγροκ(ΌΓν τα
ς ττρό τίνων ήμ'ςρών
εξής δύο έγκλημΐ-
τή; ά
λές άνευλα6εϊς,
ττρός την κραυγαλεα Λογικη και
ρος νά
ΜΙΑ ΕΠΙΙΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. κ ΝΙΚΟΛ. ΒΑΦΕΙΛΟΥ
Φίλε κ. Διευτθνντά,
λωσύνην νά άϊτοστείλη. ΤθΛθυτοχρό-
ί .τίος, τα γραφόμενα τοΰ κ. Μανά-
ι κα καί τοΰ κ. Βυζαντίου δύνανται
άποιτελίσοΐΛί
ς τυχοδιώκης
στό χωριό, νταλ.ματζής στήν
Μία «εριπετειώδης *αι άμ
χρέος έχει να
κακίσε. τούς Τόρτ,δες, ττου ου
στελνουν τα πα.διά τού Αγγλι-
<ού Λαού νά σκοτωθούν, Υ'»™ | ΙιμΟς βρώμ.κα άττοικ,ακά τους συμφέρον Τα' Λ ΤΥΜΠΕιΡΑΣΜΑΤΐΚΑ, τ^; " Έ.ιρόκει.το περί, ενός - Λ «Σαντευ Έξττρές» μοί" **ε ϊίυ Γ^ννη. τόν οποίον εΐχε Γλοί τόν Α^νλ,ό Τυπο, γ^ «« στήν ΓΙόλη 6 *. Β^άντιος όλον το ^^ μητορουν κα, ΐδιοξ ^ ΒυζάντΐΛς, *ί; ε,Τνα. τό σωστό, ηθικό και γον φύλλον τού Προσφ __ την Συντηρτγτιικ.ή Κυ- «„„„ Ίής Αγγλίας νά ττεΐ «μ ι- · . —^ ή ντοκτόρ τής Ό κ. τα ^Ήρεύνησα γιά τόν αυτόν, Λού τόν Ήξερα ώ; Γιανν<ϊ >.ι>ν καί δχι Γιάγκον. Κώ έμαβα,
όιι άνήκεν είς την οικογένειαν Χα-
τζηβλβισάκογλου τοΰ Διδυμοτείχου.
Καί δτι αύτός ήτο ό έν Κωνσταντι-
νουπόλει Ντομιαλαζή ντοκτόρ έφέν-
της. Ήτο ύψηλ.ός, «ύειδής, άρισ-ιο
νμάτηί βίς την ΐΐμςράνι,σιν, άλλά ο
παρα- ναιδής, τσαρλατάγος, ψεύτης, ίΐΛα-
"Οτΐ' ίιη- τίων «αί ενας άπιό τούς σπανίοκ;
καΐ ουνταρακιικά διά την ί-
διότητα των δρασ'ών γεγοιότα:
α' «Υπό τού τριμίλούς Πλημ-
μελειοδικείύυ τής ©εσσαλο.ίκης
κατε&ικάσθτ έρήμην είς φυλάκισιν
'δύο έτών καί τεισσόρον μηνών ό
μο.αχός Α. . . μιάς σχήτης τού
Άγίου Όρους δι' άδικον έττίθεσΐΜ
ώς καΐ κατοχήν καΐ χρήσιν έκρηκτι-
««,/ ύλών καί πυροδολου δττλου.
Ούτος τόι/ τταρελθόντα Ιούνιον διά
να ματα ώση την μετάδασιν έττι-
τροττής μοναχών έν ΆθήΜαις, επε¬
τέθη κατά μέλους τής Έττιτροττης
καΐ έδ'εσε πύο είς έκ,ρηκτικήν ΰλην
μέ άπ^τέλεσμα νά ττρσκαλέση έ<- ρηξ.ν είς την σκήτην». θυμήθΐ)χε ό άνθρωττος τό Άρ- κάδι τής Κρήτης καΐ θέλΓ,σε νά άνατταραστήση τό 6·λ:καύτο:μό τού, έστω καΐ κατά τρόττον έγκλη ματι.κό'. "Εφρόντισε/ δμως νά *!- πή πρώτα: «Οϋκ άττοθανέτω ή ψυ- χή μου αετ' σύτο·5», μ α ρ τ ί α ς» |ν, έ κ, α κ ο π Ο ι η- σ α <> μίαν συνάδίλφόν των έν
μοναχισμώ. Ή λέξις «κ α κ ο-
πο ι ώ» είς την θυνήθη της ση-
ψασία. σηιμαίνΐι δέ,ρνω πληγώνω,
δασανιζω κλπ. Προκειμένου δμως
περΐ άνδρών, καΐ .μάλιστα άρειμα- (
ικακοττοιούντων τούτο, δπερ έμόλυνας. ,>^. ■·.
σηραίνει κάτι αλλο. ι. ' 6λη£ε1ς χιτώνα Τεντυ -μττόύδ»ν_
...... δέ/ γραφειαι. Τώρα, τό ττερισικελίδα μετά κεκολοδωμέ
τί ζητοθΓ»·. τό.....ϋελοπω- μ-ατζακίων έσω ό μασκα-
λ ε ΐ ο ν μέσα στήν ά ρ ρ έ ν α ράς τώ; οκυλιών.
των ταύρων, ή τί ζηταΰσαν οί τού- «Κ€"Ρ°·μέν σου την κόμην δια
ροι μίσα στό ΰελοπωλεΐοινι, είναι τής ψ Γ λ η ς «αί ξυρίζομέν
ανεξήγητον. "Ισως νά έγεπνίαζεν σου την νενειάδα, τάς δέ έρρυττω-
ή άρρένα μέ τό ύελοττωλεΤον «αι μένας τρίχας αυτών '"'- ■*?-'■· ~"·>-
δέν υπήρχον προστατευτικά συρ- χον έ ν ο Ί κ ο
νίων,
ί
μίλττ ου ν τα: εξής:
«Άνάξιος εί φέρειν τό ράσον
συν τοις
ς των, τταρα-
ματοπλεγματα. Αύτό άλλωοτε δόν δίδομςν_ πρός έξ.λασμόν είς άσβε-
Ε|ΝΑΙ ΠΡΑΓΜαΤΙ έςωφρενικό,
^Ο' άιτ·ϊ,τί!ση κακοηθέοτατη, να
'-Ίτόει ιό λαχανόφυλλο αύτό τού
Λο«δινου άπό τούΰ Βασιλείς
Λ., η-.^ __ . κο. μόλις έ-
6αλε τή φωτία, εγινε ό ΐδιος κ η·
ττ ν ό ς.
Τό αλλο γεγονός έλαβε χώραν
σ' ένα μσναστήρι των Άγίων Τό-
μοασήρ
Δύο μοναχοΊ άρειμάνιοι
λθΐ
ττων.
σ
9-ης ύττό
λ α σ ί α ς
καταλη,φθέντες έξα'ι-
«ο ί σ τ ρ ο υ ά κ ο¬
κά ι £ρ ω τ ο ς
μάς ιένδιαφέριει.
Ή τταθοϋσα λοιττάν καλόγρηα,
λίας, ε ι) τ ε κ ν ί« ς άΐό-
καΐ λόγω της κτηινώδ&υς δίας ήν
παράσχη αύτη «κ α ρ π ό ν κ ο ι-
υττέστη καΐ λόγψ τού φόδαυ ιμή τής
λ α υ σ ι ν» κατήγγειλε τό γεγο-
νός είς τό αρμόδιον Πατριαρχείον
τό όττοίο/ οικάσαν έρήμην τοϋς
δράστας, τούς κατεδίκασεν είς ά-
ποσχηιματισμόν είδο-
ποιήσαν συγχρόνως τάς αστυνομι¬
κάς αρχάς τού τόττου νά τούς συλ-
καί
Β
απο τους _
κιμοοουν την ΕΟΚΑ,
πατριωτική δράση της
Ιν<*ι σάν νά ζητούν άττό ^•ς μας, ττού _ *Χι μονο της Έλλάδας άλλα δ.λ Μ , τ ώ ν έ λ λ ή ν ω ν, ν τόν Ιερόν ογώνα Τους, στήν άγσ" τού *■ °τηοι£.εται Α «Ιο-χύς» Των. τοντοχρόνως *ο|_ ν« 4—ιιλεΐτούς τ ■εξ- με τρονές σου ιοκράτες, τ^θεΐ «το "Αν δχι 5ες μανάδες την άνα.σχυντία και τον_ κυνισμό νά περΐ'μένει — τούς Βασιλείς ιμας ιόν ττιό • γίνει «Προδότης» τού τπο ττι" ' ;~" "'"' τότε «κλάφτε ! Τότε, άς μην εχει άμετρο άττό καΐ άπό "Ελληνα 1ε- ρού, ■ι'ό ώραίόυ άγωνα σύσ- αύψυχου τού Έλληνι- κου Λαού ου Λαόν "***> 9)1°51 ΑΚΟΓΛΟΥΣ
ώς παπδς !.
Τό άρθρον καί ή σημείωσις τοΰ
κ. Βυζαντίου ί·κ.ίνη<ΐαν την γειάν μου, γνωστόν, ιάπό Ιστορίαν τοΰ Δι^υμοτί'χου. 'ΐ,^αι.- ν|"α. λοΐΛΟν, άμέσως, ίκεΐ, ζητών σχετικάς πληροφορίας άηο τόν ίν- τόπιον συνταξιοϋχον δημοΐδιδάσκιι- λον καί φίλον κ. Δημ,τντριον Μανά- ,καν. Παραθέτω, δέ, ενταύθα, -ιήν την οποίαν εΙχ« την κα- σόφια τού, Ιδίως, (κασσί&αν). Κ αί ώς έκ τού¬ γίνει γνωβτός είς ολους. τόν διδώσχαλον/ έοτί παλ.λά ιο,, παρά μόνον οί έν Κοτνσταντι- νοι-όλει παοεπυδημοθντες ελαχι- στοι Διδυμοτειχϊται. Εγνώριζον, οε, " εΐχε φύγει εκ τής »οα- τού εΐχ.ε Μετ ήλθε £τη, είς τα περίχο>ρα. Είς δέ τιιν
Θράκην, έν γένει, δΐν εΐχε μείνει
γωρΌν κοβί πόλις, άπό ΓκΐουμοιΛ-
τίίνας (Κοιμοτηνής) μιέχρι Κων-
σταντινΌυπόλεως, νά μή γνωρίζη
τόν πρωτότυπον αυτόν ντοκτόρ. Κα-
νείς, δμως, οέν τόν εγνώριζεν ώς
ντολιματζή τής
ούτοι, δτι „„,_-,_.
κης είς ΚαχνοιΐαντινούΛΐοιλκν, επειτα
είς Άθίτνας ·»αί ιέκεΐθεν, ώς φαί-
,νεται, «Ις Άλγερίαν. Ό Γιαννακός
'παρουσιάζετο είς διαφόρους πόλεις,
■σλλατε ένδεδυμένος όνψογα »αί σι>
•ναναστρεφόμενος μέ λογίους, διότι
εΐχε καέ την ίκανότητα τοϋ λόγου.
Αλλοτε, «άλιν, ώς ΐπαίτης καί ά-
λήτης,,.> ,
ιμέ φιλ'αν ΝαΙ εκτίμησιν
+ 'Αοχιμ. ΝΙΚ._ ΒΑΦΕΙΔΗΣ
στον πύρ.
«Άντί τοϋ καλλυμαυχίου (ή τού
ιούφου δττερ έπίοης έμόλυνας, Θέ-
τομεν έττϊ την μααράν κεφαλήν σου
τραγιάοκαν τπροελεύσεως Γιουσου-
ρούμ μέ λιποράν την ίσωτερΐικην
Έττιφάινειιαν.
«Άντί τής ττοιμαντορικής
ασφαλώς θά όνειροττόλειις, όττλί-
ζομετ^ τή.ν χείραν θ'ου μέ μαγκοΰ-
ραν έ* κερασΐας ττρός άμυνά/ σου
εναντίον τής καρα.5α<·ούσης μ α- . -~ -, .. ο ά δ ο ζ. οια την πράξιν οίας ην _, „, , , ., μετήλθΐα/ ΟΙ δυο λοπτον καλογηροι π-.ρι . , ' , , .ών ττρόκειται δέν ήσαν άττό τούς Δια τους * των αναγνωστών άν6ιρώΐτου -^ θά ■- μοος άγνθϊΐ^τας τ, εστίν ά ττ ο- ^ ρεζ1λε α. Κα- ^, ήτο σ χ η μ α τ ι σ μ ο ς οτ,μιε.ου- αύτ0 Τοσ<χ χρόν,α φ(>ρο0σο1ν τό
μέν τα εξής ^ττλουτ,σμένα κσ, με ^ο έ τήν ^ρ,,ο^^ το0 „©>
τα άττσιραιτητα δια την περίστασιν ...
αρυκ.εΰματα: ζοντο ,μ ά μερά στήιν ττόρτα τίυ
Άποσχη,ματισμός χωρΐς οΰτό καΐ ντυμίνοι σάν Τέν-
κληρικοΰ ή καλογήρου, είναι ή ι υ - μττόυδες; ©ά τιρώγαι-ε κλωτσιά
καθαίρεσις τού 'έν (ιδιαιτέρα τ ε- καΐ θα δρισκόταν στήν Κόλαση.
λ ε τ ή άττό τό Ιερόν των άξίωμα. Τούς ττέρασε ή Ιδέα δτι 'μέ τό ρά-
Γι ύς δγάζουν δηλ. τα ρώσα καί <το, έστω καί. . ■ μ α γ σ ρ ι σ μ έ- -πό καλυμαθχι ή τόν καλογηριικόν ν ο θά εύρισκον τίς ττορτϊς τού σκιοϋφον, τούς ξουρίζουν τα γένειο Παραδείσου διάττλατα ονοιγμένες! και τούς «κείρουν την κόμην» μέ Ένό αύτές άνοΙγοιΑ' μόνον είς τούς την ψιλή μηχανή. Αύτά έν ταίς ίναρέτους, είτε ρασοφοροΰντας εΤ· γενιικαΐς γραμμαίς τής «τ ε λ ε- τί μή. ή ς> Α ότΓοΙβ λαμδάνιι χωρ—* Πτρσν λβιττον τα κ « ρ υ β·
1 "ΓΟ- Ε» Μ>»1ΑΛ, ,ΙΑ -- --------------------------- ----------------------------
^^^^^^"^*™"Μ3!· ΦΙΛ«ΑΟ«ΚΗ, ΟΙΚΟΝ ΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟ_Φ
V,
,ΚίΙ
V
.νΜΦΕΡΟΝΤΑΐν
19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1958
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ
Διευθυντής — Ίδιοκτήτης : ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑ4»ΕΙΑ0Δ0Σ ΣΤΑΔΙΟΥ 65 — ΤΗΛ. 527-12*
ΙΝΑΓΚΗ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑΣ
ΤοΟ * ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
«Ό πίλιτικβς άνήρ
4-
νά λέγη νην κ-
«οός τα άνω
*ι ηιρβς τ« κάτω<>.
( Κλευί. Βενιζελος)
λευτιαμβΰ
Ό κ
τ ,
'Απί
4νΡ?φ. β«.ρ*ν
,^ντο,, ε,5
εφημερίδας, εις τα βποΐα
τι π εις τοιβυτβν δρ»
ευρίσκετο
μετά τβΰ
«ξ«, πρό τής κηρι>
— ■-.-,.- - «. -;ί·> τής δ»κτ«τορί«ί
/{ιιία ότι π εις τβιβυτον δρ» ρ©ν άν βί>τβς — α
μ»τικβν σημείον έκλβγι-
χη πτώίΐς τβΰ έν ί ό ξ
τό οποίον ι&ρυοεν ο
π β ν ώ β ς,
γνΜοτόχι, εχθράς καΐ ύ&ρι-
στης τ<ϊΰ Πχτρός τ«υ — ήδέτη- Μεγάλης Έλ- πεντε 6χλ*σσών χιι των δύο ηπείρων, ©φείλ.- «ι £Ϊ; τβν έπιζώ.'τα υίβν τού. Είναι πρχγμχτι ά ν α μ- ες - 1πμΐίΐ»ργ«ς ίΐναηό 3ίΐραν γεγονότων καΐ ινίεντιχών οτοιχειων, ότι β / Ιε^κλής Βενιζελος έκίιιη- 6 γήν κοιι ουρανόν, μετεχει- :ι;6π «Κν μεοβν, διά νά άπο- ,^ΐίίη τό κβΐμμα των Φιλε- /.ϋΐ8ε;ων, μαζύ δέ μ' αύτβ καί την Δημοκρατίαν. Διότι β δευ- ρς βυ ηδέτπ σε τάς .δοθείσας πρβς αυτόν ύ- εχει ψι>χΓΛ ά ν τ ι-
{ημβχρατικήν καί ή-
ά έ
' Οί »*?χ'-φνεις Φιλ&λεύβερ&ι
χ» Ιδίως έκεινοι ποΰ ήκολοι>-
6ΐ)ίαν τβν Μ ε γ α λ β υ ρ-
γ β ν Γιατερα τον είς τας έ ν-
ί(5« τ £ ρ λ 5 έν.-ικάς τού
χτηοεις. αίσδάνονται
ί > ί ΐι τ ά τ η ν ά
^ν χ»ι ά π ε ρ ι γ ο α π τ ο ν
ψνχιχτμ συντριδην, ίι« το βν
(ΐβχκρδιωτιχόν Θέα-
μα χοινοέοι.ίλευτικοα άνδρός,
το ονΐίμχ «Β ε ν ι -
, καί έχοντος ώς μβ-
ν » ο ι χ * τής πολιτικης ττρ^-
0Ηΐηκ«ητΰς τού ποοσόντα τη ν
ικΛινωδιαν κ*ί την σύγχυαιν.
Ήλπισαν έν τούτοις οί γνιι-
ί«ι ϊδεολόγοι Φιλελεύί-.:χι, 'ύ-
τιτέ χ-.βτελεαμχ των τελευταί
ών 6ουλει>τικών έκλογών—κχ-
κ«ιν μάλιοτα τής ά 8 ρ ό α ς
α £ ί ι ί ε ι χ τ ι κ ή ; ά-
κροήίεωί τού πλήβίυς των
«ροατών τού προέκλογικοϋ
Γ«υ λογοι> τής ττλατείας Κλαυ-
{μώνος — 6ά έπει&ε τβν κ. Σ.
Βενιζέλον ν« &ΐΰη τέρμα είς
την Κ Α Τ Α ~ Τ Ρ Ο Φ
I-
Κ Η Ν, κατά τού κομματος
των Φιλίλευθερωι1 καί της —Π-
μίχ&ατίχς, μανίαν τού.
ότι έλπίδε^ των ά-
κόμ-
έ ν-
τής
οποίων τού
ρηοί, ηοί> εγραψε τάς
Ιβ ξ € τ έ ο α ς σελίδας
δ; έχ των πραγμάτων διαπι-
««««έχ. Ϊ. Βενιζέλος έχει
ί>5 τ^γρσβμμά τού όχι μόνον
:"1 ϋ λ η ρ π
«ι Γίΐιίαν
«} χομματβ; των Φιλελευδε-
Ρ-ν# «λλα και την κα6κρ«δ?ω-
αύ Έλληνικβΰ
καί δέν τόν πρβ-σέ-
»ς συνεργάτην τβυ. Έ-
νηγκκλίαεη έπίοης τον δολβ-
ςρβνον τεϋ Πατρός τβι> Ί«άν-
νι,ν Πολυχρονόηοΰλον, είς τόν
Ποαΐχεηναικβν τω 194*.
Άντί συνεπώς, μετά τό άπο-
τέλεε,μα των έκλβγών, νά ά-
— ώς όίφηνε νά έννβ-
τί,ς πιολιτικης, η του¬
λάχιστον νά σταματήση τηα π-
ροστρατικήν τού δραστηριότη-
χχ, μετέβη πρό μηνών είς τό
εξωτερικόν κα'ι 6ι>σσ©δ<ίμεί έ- κειδεν, κοατά τ«ΰ έν άρχηγία τοϋ κομματος των Φιλελει>9έ-
;.ων ουνα&έλφου τού καί ολβ-
κλήρβυ τοΰ Δημοκρατικαί» ηο-
λιτικβϋ κόο,μου, πβύ θά επεθύ¬
μει ϊοως νά εΐχε μίοτν μόνον
κεφαλήν, διά νά τού την κόψη
ώς «λλβς Νέρων, ευκολώτε¬
ρον !
Αϋτός άλλωστε είναι ό λό-
γβς διά τόν οποίον οί ςρ α ν α¬
ν ι κ ώ τ ε ρ β ι κυδερνητικοί
παράγβντες χαρακτηρίζβυΊΐτβν
κ. Σ. Βενιζέλον ώς τόν π ι-
στότερβν σύμμαχον τής
ί^ΡΙί. Λιότι διά τής έφαρμβζβ-
μένης ύπ' αύτβΰ ά λ λ β η ρ β-
α ά λ λ β υ τακτικής *αί τής
ύΓ.βνβμεύσεως των καταδαλλβ-
μένων, πρός σύμπηξιν τοΰ Δη¬
μοκρατικόν Κέντρου, ηροσπχ-
Οειών, ομμδάλλει σ η μ « ^
τ ι κ ώ ς είς την δημιουργίαν
/.ετνοδβυλευτιικής, πβλώσεως,
γεγβνός όπερ εύνβεί τα μέγι-
ατ« την όίκραν δεξιάν. Παρέχει
είς αύτην τό δικαίωμα νά ύπο-
ς
στηρίζη οτ &έν ιρχ
πλήν αυτής — άλλη κ.ατάλλη-
λβς έδνικβφρωα' παράτασις , ή
βπβία νά διαδειχ&ή την κυδ£ρ-
νώοαν πολιτικήν ιμερίδα, έν
περιπτώαει έ&νικής άνάγκης-
Ή σημερινή Ιδίως οτάσις
τοΰ κ. Σ. Βενιζέλου είναι άκβ-
μη περισσότερον ά ξ ι ό μ ε μ
η τ ο $. Δ»ότ« ,ένώ τό "Εδνος
όιέρχεται άγωνιώδειί
στιγμάς, χαβ' άς διακυδεύονται
φέρβντα, ούτος ποιείται τας
όιατρι&άς τού είς την Έα-περί-
κλ', άντί νά ευρίσκεται επι των
έ&νικών έτάλίεων, διά νά ά-
ποτρέψη, μετά των «λΛων 6η-
μβκρατικών άνδρών, τούς έπα-
πειλοϋντας την χώραν 8 α ν α-
3 ί μ ο υ $ κινδύνβυς.
ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
■■•■■••ιιιιιιιιημιιιηιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ,
ΓΥΡΩ 1ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ
*¥¥¥¥***^^^^
Άνάγκη νά περισωθουν τό ταχύτερον
ΤΑ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ Π0ΑΙΤ1ΣΜ0Υ
ΓΠΪ1 ΧΑΗΕΗΩΜ ΜΓΚηκθΜΐ^ϊιΠΓΐ ΠΑΤΡΐηΠΜ,
Ή γνώμη τού τέως Υπουρ. Παιδείας κ. Κ. ΚΑΛΛΙΑ
Έξ άφοριμής τώ/ Οττό τοθ άκαδη- αλλτ^ν) διά νά εύρυνη την δράσιν
ικϊκ κ. Α&α»αΟ",άδηι — Νόβα ά- τ^υ έν στενη αι/νεργασια ιαέ το 'Υ-
___ΛΙ. - ·
Τό
οίκονομ,κώνττόρων τοΟ Πρΐν
κλείσω το ,κ^άλα,ον
οθ ύΛ,Κο0
4>ικόν άρχείθν θεωρούμεν σ<όπιιμο./ ι,α 6 ιμοοιεύσωμ:ν κατωτέρω μ^ρος ΐ-ίδικής μελειτης τού ιμβτ' έξαιρετι- κής έπιτυχία χειριισθεντος επί σει- -ά.Ίέ·ώι/τα ζηΐηματο τής παιόειας, .ιπουργού κ Κ. |ι<αλλία, διατυπω- ίείσης είς έ<λιεκτήν έκδοσιν ΰττό τόν ιτΛο/ < ι ό εκπα 5-στικόν ττρόβλη- μα». Ο υττ:ΐίργός κ Κ· Καλλίας όατις ττρ.-: ίσταται ήδη τού Οττουργεί ου τής Δικαιοσύνης, είς την έν λό- γφ μιελέτην τοι; μεταξύ των άλ?ων ^εμάτω^ τής παΰειας, τα όπο,α άναλύ;ι κατά τρόττοι/ ττλέον ή σαφΐ αί ύττοδεικνύει τάς καθ" εκοΐστον ύσΐις απτεται ειδικώς μέ την δ.α- ηνέ;υσα.^ αυτόν συναισϋηματκότη- α τΐι-ός τον ιέκ,ριζωθέντα έξ Άνα- ρολώ^ ΕλΛ-νισ,μόν, και των στη- χείων τού ττολιτιαμιού των «Χαμε- ι.κ^ν> ή Σκλαβωμέ.ων Πατρίδων» γε
γονός ιό όττοΐον έ έχει μεγαλμ έρα^
αΓμασίαν διά τόν προσφυγικόν έν
γένει στοιχειςυ.
«'Ό^αι, άλλωστε, αί χώραι μετ"
εξαιριετκής ι^ττιμεΛειας ττερ.συΑλ:-
γοΐΛ/ «αι ο.αψι/λάττοΐΛ' τό^ λαογρα-
φ κάν ττλ^Οτόν των.
Οί έικτΓαι'Ιευτικοΐ, κα! ιδίως οί
δηιμ-διδάσκαλοι, οί σκορτπσιμένοι
είς ολα τα οηιμε-α τής χώρας, 6οη-
θούμενοΐ καΐ άττό τούς μαθητάς
τω,, είναι «αί ττρίττει νά είιαι οί
ΐτολιπ·ιιμοτεροι συλλέκται και άποθη
σαυριο"τα;; τοΰ λααγραψκοϋ ύλικίϋ,
τό 6εξΐ χέρι το3 Λαιογραφ κου Άρ-
χείον τής Άκια&ηιμίας Ά£ηνών
Λαϋγραφ κου Άρχειου τού
υ ©εοοοΛονίκης.
ΟΊ δηιμοδ ι δασκάλοι κα£ώς καΐ οί
καθηγηταί των Νέων 'Εΐλληνκών,
τής Γυμναστικής, τής Μοΐίσικής,
των Τεχν κων «αι. της Οίκα<ι»ρ.ικής είναι τετ«γμένοι 'έπισης νά άξιο- ττοιοθν διό· τούς; ιμιαβητας τοϋς λα.-- γραφ,κούς θησαι/ρούς. Ε|ς τι λι/τΐ'κά δέ ττρο' μίσης οαον «αί τήζ διότι ακρ.ον θά είναι Ί- άργά, αί λαογραιρι ^ά «λττ. οτοιχεϊα τού των «ΧαΙμένων» ή Σκλα Πατρίδων». Όμιλώ δια τα «άγια λείψανα» έ.ός τταναρλαί;υ ΈλληνΐικοΟ παλι- τ.σμοΰ όοκμάσοντος καΐ διισαντος είς τάς αλησμονήτους Πατρίδας, -ήν Άνατολ κήν ©ράκη.ν, τόν οποί¬ ον τιμώιμεν άλλά καΐ άγαπώμεν ό- σ;ι/ «α", εκεΐ.οι ττςύ έγΜντ8·ραυ καΐ εζηιυαν είς τούς τόπους έκβί- νους (1). Έττΐ τή εύχσιρία θερμώς και ΚΑΚΟΗΟΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΤίΙ λα «ού ττολιτισμοθ, είς τό δημοτικό τιραγ:05ι ώς ικείιμενοιν «αί ώς μουσικήν, είς τα έ&ιψια, τάς πα- ροιμίας κ,αΐ τάς ποοραδόσεις, είς τόν λα·κόν χορόν, ιτήν λαϊκήν χει- οτεχνίιαν κλττ. Θά ήτο παράλειψις εάν δέν έμνη μόνιευα ίδώ την εξαίρετον δρασιν τοΰ Α'^κείου Έλληινίδίον, ττροσφέ- ^.ροντος απο τού έιους 191 Ο πολυ¬ τίμους ύττηιρεσίας, ιδίως διά τής .»ρασεως ιω/ τ μ ,μά ών έθ.ικών ττα- έ8νικών χορών, Ίματιο- έ.'δυμααιων, έργα- κών έ.ουμαοιών καΐ -■κοτ-χνίας Τού άξιζει ή πλήρης αναγνωριθις διά την άληθώς έ&ν;»- ήΐι/ υπηρεσίαν την άν"^" 1 °^τ κη .{ΐ?υΡΦ^ν3ΚΪΪ η ·τεχν κή, αν ξ^Ιωςχρβιάζεται την ,μίαν ή την αί* Οί" ϊ>
άτταίτηση και χο
ίοια άπειλή προ6άλλει ή ιέφημερι-
ίοτοθ Λον<ο'ιν<;υ «Σάντευ Έξ,ττρές* ινοντιον τολ βασιλέων ιμας. Γράψει (ΐηλαδη : «"Εάν ό Βασιλεύς Π<~- «ος καί ή Βασίλισσα Φρειδερικπ. «ν άρίσκί^νται είς τό δ,τι συμ- εις την Κύπρον, εάν δυοα- «θχ.τοθν διά την δικαολογημ-- 1» οχληράν άντιορασιν των δρετ- «ϊκκών —ραΐτευιμώτων, θά τι Ό γνωρίζουν ότι μια μονον ί< μέρους αυτών θά ί»δύνατο βεοη τέρμα είς δλα αύτά τηνοέ' "«υριον. ιΚαϊ εάν αυτή ή λέξ ^ιουσθή, είναι σαφές ότι θά ■Ί νχ στερη&ούν δλων των δρεττα •«ών τιμων και να Λεχβη ε,ς σ-υ- δ ι ουδέποτε πλέον θά ττρέ »ίι_«α άναμένουν εύττροοήΥ00^ " , είς την χώραν σχ/τηΛ τόσον ττοίλύ έ6οήθτ(0·εν άΐμ· κατα τον τεΛει/ταιον πι Ενδιαφέρει νά σχολιαστε « άνΐοτλυ&ί,ι ή ίταμή αυτή ") καΐ ώττειλή εναντίον των Βασιλέων της 6α Έλλην ι κης "■?· -_ Α Ε. ΑΚΟΓΛΟ1 στερηθοθν τι,μών» ·— τ >' ο ν Έ ν ώ σ ε ω ; Κ υ δ ώ¬
ν ι α τ ώ ν».
στ) Έν θεσσαλιη'ίκ.η έκιδίδεται
4πο τοΰ ετους 1945 ή
«II
ο ν τ ι α
-λ ή Έ σ τ ί α»,
ζ^ Ίδιαιτέρακ; έπιθι<μώ νά αη- τήν άξ.οθαύ(ΐαστον ϋ'χ·)- ιαν τής Κάς Μ έ /.- λ (ο ς Μ ε ρ λ ι έ, ή οπι>ία έν εΐε.
1ί»30 ϊδρυσε τό «Κ ε ν τ ρ ο Μ ι-
κ ρ α ο ια τ ι κ ώ ν Σ π ο ν δ ώ ν»
και τό «Μ ο υ σ ι κ ό Λ α ο γ ρ α-
ςρ ι κ ό Ά ρ χ ε ϊ ο». Ή κ. Μερ-
λιέ. έκτοτε διεΐ'θύνρι,χαί τα δύο ιιέ
πίστιν φανατικοϋ Ιδεολόγου καί μί
σύσττ|·μα εύσυνειδήτοΐ' έτιστήαονος.
Τό «Κ έ ν τ ρ ο» Ιδρύθη μέ σκο¬
πόν νά διασώση τόν τελευταίον αο
λιιισμόν των 'Ελλήιων τής Μικρά-
οίας. Ή ερευνα ήρχισεν ά,τό τόν
Ό ΰττουργός Δικαιοσύνης καΐ τέως
Παιδιείας κ. Κ Καλλίας
συγχαίρω τούς μέχχρι σήιμερον έπι-
&ο&_νιας με ενβουο ·αομο<> καΐ ά-
κούραστεν ύττομοι.ήν εις την άλη-
Βοος έοΚΊκήν ττροσπάδειαν της ττερι-
συΛΛογής καΐ της μ^της όλων των
λαεγραφικών «αι των αλλων εκδη¬
λώσεως φοΟ ττολιτισμοθ τούτου (2)
οΑως δέ ιδιαιτέρως οφείλω νά ιέιξά-
ρω τό έργον τής Κάς Μέλπως Μερ-
λιέ.
ττι,ν σιτρανητική-ν επι¬
στολήν τοΟ έκλεκτου ΙΙοντίου πι»Λΐ-
τικαυ, άλλα και πνειιματικοϋ άνθρώ-
λομ ικ. Στ. Νικολαΐδη («Βή-
■^α» τής 10-4-1Ρ57).
-. Ίο λαογραφικόν ύ'ακόν τυϋ
/αταφυιγόντος εις την έ/ευιτ>έραν
παχριόα ϋπ^δουλου 'Ελληνισμυυ.
καθ' ο μίτρον δέν ίχΐι ήδη ιερι-
σιιλλεγή , κινδυνεύει νά άπολεσιιή,
οιότι θι, παλαιοί ώΐοΐΤνήσκουν συν
τψ χρόνψ καΐ ή νέα γενεά άφαμ,οι-
οΰται μέ τό περι.βά'λον, έντός τοΰ
ότΓοώυ διαβΛΪ. ΊΗ διάσοκτις μέ κα¬
ί) ε, τρό.-πον τής πολυτίμου κληρονο¬
μίας ιάποτελεϊ Εθνικόν κοίβηκον, ή
τοΰ ό,τοίου προσφέρει
ίκιανϋαΐ.οί.η,σ^ν, ή δέ νοσταλ
γική άναδρομή είς τό άαεσωβ^^ !
^ϊίτκ^ΓποΧ' αί όογανώ-
σίΐς μετά την Μικροισιατικήν κατα-
στςιοφην άπελήψθη,σθαγ τής «Γυγ-
κεχ-τρώσεως τοΰ λαογραφιικοΰ θη-
τού |ερ;ριζο)ιμένο« 'Ε
ργρμ
ίδρΰιιατος είναι νά ;περιλά6η ολό¬
κληρον· την Μικρασίαν.
Το βασικόν τμήμα τοΰ Κέντρου,
ιίι'αι τό τής προφορι.κής παραδό-
οιως, το οποίον μέχρι τής 1-6-1Γ."}7χ
εΓχε συλλέξει υλικόν ίίπό τό στόμα
των προσφύγων σελ. 43>' 69·7, χρη-
σ.μρίΐθιΤίΓίαν 1975 πληροφορητάς.
Γό υλικόν άφοΰ έλεγχθή δι' έπανει
Ρημιιένων διασταυρο'ισεων τυγχάνει
ϊπιστηιυονικής έπεξερ-γασίας.
Τό Κέντρον μελετά ίπίση; καίτά
Ίστορικά Κειμήλια, τούς Κώδικας,
χι) ΦιριιαΛ"ία καί τα 8γγιρα<ρα καΐ "ρ'-βαίνει είς άξ'θ'όγους έκιδάσεις. εχει δέ «χχηαατίσει καί «Φωτογ^α- ίΓθθ>',«.Τ)ν» έκ 2761 φα>τογρ·αφιών.
Τό «Μουσνκό Λαογραφιικό Άρ-
χεϊο» Ιδρύθη διά νά γίνη κέντρον έ-
οε-υνών 'Ελληνικήζ Μουσικής, δηλ.
ιοΓ) δη'θιθτικοΰ τραγουιδιοΰ καί τής
Πιιζαντινης μουσικής. "Εχει μρχυι
πήιιερ'η· ήχογραφήσει είς δίσκους
^έ' 652 τραγού!δια καί σκοπούς καί
06 μελη Βυζαντινά, είς ταινίας δέ
400 τραγούδια καί σκοποΰς. 'Εκ
τοιν πρώτω-ν ϊχουν κΛΐταγραφή είς
τό π·εντάγρ.αμ{ΐον 292
■(αί σκοπιη·ί.
Τ^ν δαπάνην τή|ς
<ί«ι των ύοο ιορκμχιτων εχιι γ^ν- νο.ιοφρόως άναΑαο^ι το έν Ά ϊ η- ι αι ; 1 αΛλιχον'Ινστν ι ο Ο ι ο ι·αι όμως άναγκαιον νά <4(λΙ παιγια κρατικη ενίσχυσις δια νι» όλ»κληρωι>ή ή δημιονργικη προΐΐπα
ιτ|ν οπωι,αν με. πόνον καιιιγα-
απο τριών περυυυ
ή κ. Αιερ/αε και ι>ι
ικΑΒκτοι σιινεργαται της.
'Κκτός των ε,ςαιροτων πρου.τα-
ίααηι, τά,ς όη»<ας 1εμνη>ΐ(3νευσα.
πΛηρΐΛρο^'ουμαι ότι έπω<.ειιαι η ο.- ναγνωριισι.ς υπό τού "ϊποιΐ'ιργ^οΐ) ΙΙαιδενας 'ίδρυματος άπΐ)σ«<>πϋύν-
τος εις την μεΛε,την τής Ίστορίας.
της Λαογραφιας καί όΛων των ε:.-
ί)ΐ>/.ο>σεων εν γβνει τού ξερριζωαέ-
νι-ιι 'ΚΛληνιομαυ υπό τό όνομα ♦'Κ-
0··νικήΜνημο σ ύ
ΙΙι ιΐιιιιΐ ιμιι ''
10 τού ν. 3700
Άπό την Συλλογικήν προσφυγικήν δράσιν
ΤΙ ΕΠΕΤΥΧΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ
Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ <ΙΝΑΖΙΑΝΖΟΣΙ, Τό πρώτον συνεστήθη έν Κων)πόλει τ€> 1884. — Πώς ί-
δρύει Κοινοτικήν Βιβλιοθήκην είς Ν. Καρβάλην.—Με-
ρικαι δωρεαι.—Ή μέριμνα διά" Καππαδοκικά σχολεΐα.
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΣΑΒ. ΚΟΥΠΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ
Ό ενταύθα λειτοι>ργών φιλεκ-
τταιδβ^τικός καΐ φιλανθρωτπκός,
Σιλδεσμος Ν. Καρδαλης «ΝΑ-
ΖΙΑΝΖΟ1», τό πρώτον Ίδρυθέν τώ
1884 έν Κων)ττόλει κατά τα χρό-
νια τής μαύρης δουλείας, Έλλη¬
ν Μόν Σ^>^ο^·εΤον, τό όττοϊοτ/, έκτο¬
τε, μεγάλας υπηρεσίας ττροσέ<ΐ)Ί- ρεν είς τό* τότε ΰπόδΐυλον 'ΕΞλ- λην ισμόν τής Καρ6άλης Καττττα- δυκίας, τάς όττοίας συνεχίζει κα'ι σημεοον δι' 'Εθνω<ΐ>«λών καΐ κοι-
νοτικών έργων ϊδρυοΐ καττά την
έπ' εύχαιρία: των 'Εορτών τοΰ
Άγιον Πάσχα, τοΰ τρέχ. έτους,
πραγματοποιηθείοαν έκδρομήν των
υ./νών τού είς Ν. Καρδάλην Κα-
6σΛας, Κο.νΐ'ικήν βιβλιοθήκην.
Τα έγκα·ίνια τής βιβλιοθήκης
Ι-ταύτης έτελέσθησοΐν μέ πάσαν σε-
μιότητα, τιαροιχτία τοϋ έξ Ά&η-
ν<1·ν μεταβάντος έττί τούτου Προέ- δρευ τού Συνδεσμου κ Τρ Τσο- λακίδη, -.ών Τοττΐ'κών Άρχών, τού Διδακτικοΰ Προίωττικοΰ τού Συο- λείου τής Κοινότητος, μετά των 'ααθητύν και μαθητριών καΐ δλων των κατοίΐκων τής Κοινότητος, την 14ηι/ ττχαρελβόντθ'ς μη,νός έπ' εώκαι ρ.'α τής εορτής τού τρισνποστά- τοι; Ι. Νοκη/ τού χωρίου, "Αγ. Γρτ>-
γορίου Θίθλόγου τού ΝαζιοτνζΐΟ,
τού Τιμίου Σταυρΐύ καΐ τού Αγ.
Παν'ΐελεή μονος.
Έν άρχή έτελέοθη Άγιασμός,
χρροστατοΰντος /τού Πατρός Μ:λε-
τίου καΐ έν συνεσισ προσεφώνηρ
σαΐ/ τόν Πρόεδρίν τού Συνδέσμου
ό κ. Ι. Καττανται'δάικης, Δ)ντής
τοΰ Σχολίίου, καΐ ό κ. Άλ. Ίω-
σηφίδης, Πρόεδρος τής Σχολκής
Έψορίας, έξάρανττιες ,μετ' ένθουσια-
ομαΰ την έν γένει φιλοττρόοδον
την όττοίαν έπιδει-
Έν συνεχϊία έπηολού&τισεν ή ι βούλια^.
διανομή χρηματικών δραδείων, ά- ι 1) "Ομοφώνως έγκρίνει την ττρό
■πό 50 - 200 6ρχ είς 41
σσντας μαθητάς καϊ μαθη.τρίας
νού Δη,μ. Σχολείου, έκ μέ.ρους τού
Τό ττοοόν 6πειρ διέθεσε
πρός
τόν
σκοπόν τούτον ό Σύνΐδεσμος,
αικί^,&εν είς 3 500 δραχ. καΐ ·
ττροήρ
χετο
■ έξ Ιεκτάκτων είσψορών των
κάτωθι μ;λών:
Ι,ι
Πρ Κα—·λανίδη δρχ.
500
2)
Ά. Σ ιδηιρότΓουλου »
300
3)
Π. Γκίκα »
300
4)
Β. Εύστιρατιάοη »
250
5)
Χαο. ΑΛέτοιγλον »
250
6)
Σΐεψ. ΑετΓτίβη »
200
7)
Φιλ Αετττίδη »
200
8)
Μαρίας Λεηττίδη »
200
9)
Γ. Μαιόγλου »
200
10)
' Ι ορ. Σ ιδβρίδη »
200
Π)
Κ. Μέρτογλου »
200
12)
Τρ. ΤσολθΜίδη, »
200
13)
Άλ Ίωσηφίθη. »
150
14)
Έ< τού Ταμ. τού Συνδέσμου >
350
κνύει ό Σύνδοσμος διά την εξύψω¬
σιν τού ττνευματΐ'κοΰ έτπττεόου των
κοποίκων καΐ εξέφρασαν τάς
μός ί·,Ίνη«^.^—:^------- -·-----'Λ
Σύνολον » 3.500
Διά την ίδρυσιν τής ανωτέρω
διολιοθήκης, ήτοι διά την έπίπλω-
σιν κα'ι ττλοι/τιΐσμόν αυτής διά βι¬
βλίον, προσεφέρον τα κάτωθι μέ-
λη, τού Ιυυ&έσιμου:
1) ΟΙ Άφοΐ Τρ. κα'ι Γ. Τσολα-
κ'ϊδης, ολόκληρον τό £κ 18 τόμων
ττανόσετον Έγκυκλοτταιδικόν Λεξ,ι-
κόν τοΟ «Ηλίου». 2) Σά66ας Πα-
ΓΓθ)οόττουλος δ,ρχ 1.000 3) Πρ.
Λίτττίδης 6ρχ 1000. 4) Στ. Λε-
πτίδτις δοχ. 1000 5) Φιλ. Α:—τί-
δής δρχ. 500. 6) Γ. Μαϊόγλου
δρχ 500. 7) Σά66ας Κουγιονμ-
τζόγλου 40 καΐ ττλέον 6ι6λία καί
ίντυττα νεωργικοΰ ^^^
ιαοιν τού Οροέβρον περΐ Ιδρύσε¬
ως Κοινοτικής βιδλιο&ήκης έν Κ.
Καρδάλη καΐ διά την στιέγασΐΛ'
τής όποίο·ς παραχωρεΐ μίαν αί¬
θουσαν τής ττιροσφάτως έττισκευα-
ο-θεισης κοινοτικής άτΓθθήκης.
2) Έκφράζει τάς θερμάς ευχα¬
ριστίας τού πρός τόν Φιλεκτταιδευ
τ ι κόν Σύνΰεοιμοκ Ν. Καρδάλης
«ΝΑΖΙΑΝΖΟΣ» καΐ
3) Έίουσιοδοτεϊ τόν Πρόϊδρον
όπως άντίγραφα τής παρούσης υ¬
ποβάλη τή σεβασθή Ναμαρχία
,<α6άλας ττρός έγκρισιν καΐ ττρός τόν Πρόεδρον τού Συνδέσμου κ. Γρ. Τσυλακίδην, Βενιζέλου 18 Πει ραιώ έττΐ τής διοικήσεως τού όττοί | ου έλή>9τ( ή εύγενής Ιδεα τής 1-
| δρύσεως τής βιολιοθήικης είς τήιν
Κοινότητά μας».
Δέον νά τονισθή ενταύθα δτι
κατά τό παρελθόν έκτός των άλ-
λων <|>ιλανθρωΓΠΊκώιν κλττ. έθνωψε-
λών έργων ό ανωτέρω Σύνδΐσμος
ένβδυοτε ττλέον των 50 άΛτόρων μα-
θητών τής έν λόγφ Κοινότητος,
ε6ρά6ευοϊ τοΰς άριστεΐς μαθη,τάς
ικαΐ μαθηΐτρίας τού Δημ. Σχολείου
καΐ έπλούτισε τό Σχολείον τούτο,
μέ Ί καινόν αριθμόν Έποτττικών καΐ
λοιττών ιμφων ,διδασκαλίας, 6ιά
τα όττοΐα διέθεσεν σηιμαντιικόν ιτο·
σόν έκ τού Ταμείου τού καί έκτά-
κτων εισφορών των μελών τού, ά-
ποσττάσας τα πλέον θερμά συγχα-
ρητήρια τής ΈττιΘεωρήσεως Δημο-
τικής Έκπαιδεύσεως τής Περιφε¬
ρείας Καδάλας καΐ των
τοττικών άρχών, ώχ_-»—>-^ν ευγνω
μένου
6 6λίον
τό
υν&έοιμου επιτε-
Ό ,ΠρΙίγ5ρΐος τΚ.0 ΣΐΛ>5έσ,μου
κ. Τρ. Τσολακιίδης κατασυγκεκιντϊ-
μί.αι, ί.Ν τής έν γένΐι θειρμής ύπο-
δοχής τής οποίας έΤυχ:ν ό Σύν-
&ί.σμος είς τό πρόσωπον τού, έ< μΐ,ρους των σνγΐίεντρωβΐΐντωιν, καΐ έν μέσω γενι,κού ^-θουσιασιμού, ιτυχαριστησεν ιέν π-ρώτοις τούς προ'σφωνήσαντας αυτόν καΐ τούς λοιπούς τταρισταμένους, διεδίβασε τοάς ττατριωτιικοΐ.ίξ .χαιρετισ|μούς μελών τοΰ Σι/νδέοιμου πρός 5- ικατοίκους καΐ Γ βκδλιοθηκης τού έκδ. Τκοο «Άτλαντίς». Τό Κοιν. Συμβούλιον διά τού χατοτέρω ττραΐκτικοΰ τού, #·ιί»Λ·- ν€ ιΐς σύστασιν τής ανωτέρω 6ι- 6λι<9ή«ης καί έκφράζει τα Χύ»εσμονΓ ΓΡΛΚΤΙΚΟΝ ΣΝΕΔΡΙΑΣΗ- γλτ ΚΟΙΝ ΣΥΜΒΟΥΑΙΟΥ Ν. * " ΚΑΒΑΛΑΣ. 11ης λΊαιοι.» 1957 έχοντος ώς άθησόμε·ν<χ *- της ως Τού κ μας δτι άλλοιώς «€ά ολων των δρεταννικών Χαρά σιό ττράμα! ϋσ^ για την την χώραν» των «ευπροσήγορο ι/ττοοοχην εις την Αγγλία την χρ — που ύά στ&ρηθοθν, λύ τή Κι ιτου θειαν Αττοι ά,ττειΛη τούτη νομ'ζει πολύ ^οοερα στά αταχτα παι'διαι . «δέ1 Λ σού φέρω καραιμέλες». αν Οιςομε και την «6οήθ: έκαμαν οΐους βασιλείς μα^, τον τε-τνεοταιον πολειμον» εί ι ν α-πνρήση, κανεις με τη δια- ροφικη έκί,ητηση, των ταπεινων αι>ων τής μαστρωττού
,ιακραιιας και με τη ζυγαριά,
χρησιμο··τοιούν για ν" οτοΑ>αι·
ιο οα,ρος και για ν
ς «οοήϋειες». Γΐιρώτοι οί ΐθιοι ο
~· μαζύ τους δλος ό κο
την άττροσμι.
άζΊα τη.
ττου εοα,καν οί οασιλει'
μας ιμοζυ με συσσωμο τον ελ>η
,ικό Λαο στήν ύποΒ'εση τού
καιΐ της Ι=λεν&ερια<, την έποχη έχεινη αί,μια, γιστΐ διεκδικούν τή Αευτ:- 3'ά τους, αύτοι ττού άγωνίστηκαν .ατά τόν ϊδιο -ηρόπο μέ μαβήμα- τα καί ΰποδ-είξεις δικές σας καΐ /ιά τή δΐκ.ή σας λευτεριά : Κ' ερ- χεστε ττόρα καΐ ζητάτε καΐ οε -'τα, έκεϊ ττού εΤστε χρεωμένοι — λ> θέλετ; νά εΤστε αξιόχρεοι καϊ
^χι μτταταξήιδες και μο.σ<αρ3.δες — κ' έσεΐς καΐ δλες σας οί μελ- νούμενες γενεές! ΥΨΙΣΤΗ είναι ή αποσταλή τού τύπου, δταν διακονει άντικειμ.νι- τό Δίκαιο καΐ την Άλήβεια. εχ£ΐ συναίσθηιση τής εύθύ- ιοΰ καθήκοντος, δίχως δι ('.θνών, λαών, φυλών κα! Καΐ είναι ν" άττορεΐ στή δη·μοκρατκότα.ρ με τή λοομΓΓτρα τταραδο- υυ.ιν^ — .,.., , , 'Ελληη- πμοΰ κ.αί τής ίκδόσεως αύτοΰ. Νο- μζω χρήσιμον νά μνήμηνεύσο> ό¬
σας γνωρίζω. Είναι αύται :
α) Ή «'Ε πιτροπήΠον-
τιακώνΜελετώ ν>, ή ό-
ποία άπό τοί ετους 1928 ίκιδίδει τό
«Ά ρχεΐονΠόντοιι»
β) Τό^ςθρακικόνΚέν-
τ ρ ο ν», τό οποίον ίκδίδει άπό τοΰ
Ιΐους 1929 τα «Θ ρ α κ ι κ ά».
γ) Ή «'Ε πιτροπήθ(
ώ ν», ή όποία έκδίδει άπό τοΰ 8-
ς
Αγγλοι και
^μος όμολογηαα»
ρητ,ι, ττ']ν αν_κτιμη.η
ώαν
,ά
Οταν
ης καί
.κρίαεις
χιρωμάτων
<ανεΐς Αγγλία, κ ω τοις 1934 τό «Ά ρ χ ε Ι ο ν τ ο Ο ακικοΰΛαο-γραφι- Γλωσσικοϋβη- Θ 0 κου κ α. ί σ α υ ρ ο ΰ». Ή «"Ε ν ω σιςΣμυρ- άό ϋ ν, Ή «Ε νως ν α ί ω ν», ή όποία Ικδίδει άπό τοϋ Μ σ α ; ι- α σ ι α ; ι- δημιουργήισει ή δη- έφημερι- το ΤΟι. μ ΆνθρωτΓθυ κατα μενη γλία άοττλη, ..■Τ*- 0Λ0ΦΛΝΕΡΟ εΤναι πώς ό ~Ρητικός __ άποιχιοκρατικος τυ- ·°<:τής -Αγγλίας προστταθεΐ άγκο ις να σκτπασει καΐ νά δι- τις πρωτοφανείς ΦΡ'- ·..-, των -ραιτωριανων τού ν*<.μίλλον καΐ τού Φ:ϋτ στήν Α.μ μοΧ«<Πο καΐ στ.ς λοιπές ττεριοχει, "Κ αΊμαΛΟβρεχτης Κυττρου ""' 11 θκοττιμότητα Κμ μέ ιτ,ν ζ α λ ά δ α ττου 1°^ έδωκαν καΐ τούς δίνουν "αι 84 τ°ος δίνουν συνέχεια τα άλλε- "Ο'ληλα πολί,μικά κατσρθώματα τ^ ^ ΕΟΚΑ, τούς έκαμαν νά χά- ' ' το πασχάλια τους καί ^ξ:ο άττό κάθε δρι χανής, που ιΐ|» —λ- χε'ιλος τού όλοκληριωτικού έξολο- ού κ.χί άφανισμοΰ. Μή δέν εϊ- ή θεότρελλη, ή θρυλικά ήρωι αντισταθή μας στόν "Αξ.να αι οί έκβα,μβωτικές νίκες μας— ■1 ττιρώτες νίκες των Σαμμάχων κα Δευτερο τταγκόσμιο ττό- - ο τα Βοριειοηπεΐιρωτιικά που χάρ,ισαν τίς πρώτες τταρήγορις έλττίδες γιά την των Συμμαχων; 'Κι' ι αν κή καΐ ο τα τόν λεμο ή 'Αγ- θανάσΐιμα Χτυ"; καΐ τρομε-' τελι- επει- ^η που έχει μοσιογραψ'α, 6ρισκθνται χς σάν ·ιή «Σάντϊυ· Έξττρές», ττοΰ αΐσυλλογιστα δουτάνε μές ατό &ούο -ο. Τό->η λοιπόν διαφθορά καΐ ά-
,υνειδησια κατορθώνει νά τούι,
,μττνέει ή ΐπάραττΐι, ή άπεχθεσΐα-
ιη για *άθε ττολιτισμιένο ανθρω-
πο άτΓθΊ'κκχιρατία ,
Ή καλοττόχειρη «Σάντευ Ές,-
ττρές» άντ! νά λάιδει τό θράσος
ττροβάλει άτταιτήσεις καΐ άττει
ετους 1938 τα «Μ ι κ
ν. ώ Χ ρ ο ν ι κ ά».
Ρ) Ό «Σ ύ λ λ ο γ ο ς τ ι
Κ ν δ ω ν ι α τ ώ ν», δ οποίος
«£»ις τα άν^γερ/θησόμ&να ί-
;αΜ «κτάο>εως (οτ)μ. τυΰ
καί καΑλιτεχΛΐκοΰ κέν
θα προ>6λεψ-
χώιρος καλύπτων Λοσοβτόν 20%
ο« διατειθησομινου δι' 'Εΐθνο/-ογι-
κον Μουσείον, οιά την άζ οποίηοιν
τοδ ιιστ«ρι«.·>ϋ, λαογραφικοΰ, κα/.-
ϋϊαιωϋ και την καλλ.ιίϋ-
γιιαν καί διατήοησ.ν τού έκ Πόν·
τοΐ', Μ. Άσίας, καί Βράκης 'Ελ η-
νιν.αΰ ΙΙολιτισμοΰ διά σιτ/γραμμα-
των, διαλέξεων, πεοιοδικών κΛ π
μεοων» χαιί
β) τού έδ. α' τής § 10 τοΰ δρ-
βυου 5 τοΰ νδ 3713 τής 1 Ίου-
1»57 έχοντος ώ ςε|ής: «Τό
ϊον Ανταλλαξίμων δύναται λ ά
παρέχτι κατ' εξαίρεσιν
σεις εκ των κεφαλαίων
διά την στέγασιν καί λειτο.·ογίιχν
πνειιιιατικών Ιδρι μαΐων καί σωιια-
τρίων «ατοσκοΛ!>ύντων την περιπυλ.-
λνγήν καί άξιο.-ΐο'ησιν τού ίστοοι-
λοΓ· καί λα>·7οαΦικο0 'ύλικοΰ τοί
Έλληνισαοϋ Θράκης, Πόντον καΐ
Μικρ Α; Άαίας.....>
/αίς άνέτττυξε τ
,<£β».Ν«Λίρτταράστασιν ολω'ι' των τταραγόντω^ τού χωρίου καΐ ιδίως -ής νεολαίας, διά την επιτυχίαν τοΰ σκιοπτού τής Ίδρύσιεως, εξάρας ί5ιαιτέρως την μεγίστην σημα^ία^ ΐν άττοδίδει ό Σύνδεσμος είς την διά τής ττνε^ματ κης έξυψώονως τοΰ εττιπέθου των κοτ-οΐκων έξύ- ψωοΊν τοΰ κοινωνικού κα>1 δοτικού
έπιτπέ5ου <χύτών. δτι διά την πνευματι- «νάπτυξιν και πρόοδον τής καΐ τόν περιορισμόν της άττό τ "*)!!5ϊ?η4ίυ<αΐ τα οιάφορα ^Ο^ΐΛ^η^, ^ι ,ι?ιι Ά- έγένετο ττροσττάθεια ττρός Εττ" εύκαιρίαΐ ό Σύνδίσμος ττοι- ε?ται έκκλησιν πρός τα εύγενή καΐ φιΛοπρόοδα αίσ&ήματα των άτταν- τσχιοϋ Καρβαλιωτών Κατπταδό- κ»ν ώς και τταντός φίλον τού Συν¬ δέσμου, Ίνα ενισχύσωσι δι' οιου¬ δήποτε τρόπου, είτε διά προσψο- ρ°ς βιβιλίων, ^Ειε-^»^—-τ*·~*ΓΡ'^?Τ »άϋΐ ιαν~τόυ7είςτήν εξύψωσιν τοΟ ττνιευιματικοΰ, κ»ιινωνικοΰ καΐ έν γέ· νει οιοτΐικού έττιτπέδου των κατοΐ- κων τής άν«τέρω Κοινότητος, καΐ την αποτροπήν τής νεολαίας Ι¬ δίως, έξ άτΐασχολιήσεων ξένων ττρός τα ηθη καΐ εθΐιμα τού Έλλην. "Ε- θνους, τό όττοΤον εδωσε τα φώτα Καΐ έττι -ιλέον διά τού π αΰτοΰ, κατά την επίσκεψίν τού διά Παςτχαλινήν έκδρομήν μάς άπέοτει ^λεν σρ,ιιοντιΐΝΟν άρ.βμόν & δλίων ττρός πλουτιθ·μόν της καΐ εκάλεσε τό Συμβούλιον Τνα σνί»αινεση και έπικυρώση την εΰγενή ταύτην πρω τοβουλίαν ιδρύσεως Κοινοτικής 6ι- βλιοθήκης έν Ν. Καρβάλη. ιΔιά ταύτα, άττοφασίζει τό Συμ σμού άνά τόν κόσμον. Ιδιαιτέρως ποιείται έκκλησιν πρός τάς αρμοδίας Κρατικάς κλπ. =.·»—.,α^ όττως, ιέφ' δσον οί πα- λογω Κοινοτΐκττς τ-"^Τρυ έττιδιω- πχ: ι, «(.«^]η '^ττο τού Κρο οκοπούς ένισχύσουν την πρ θ. αν τού Συνδέσμου, διά τής δια- 0-σεως των παρ' αυτών εκδιδομέ¬ νων έντυπον, μορφωτκκού έν γένει περιεχομίνου καΐ ιδιαιτέρως γεωρ- νικοΰ τοιούτου, είς την ώς ανω Κοΐινοτικήν βι6λιοθή|Κιην. ΣΑΒ. ΚΟΎΙΤΙΟΥΜΤΖΟΓΑΟΥ >. οί
τού
α)
ίιίδει άπό τοΰ ?τους 1953 τό «Δ ζ ?.-
Ενας τΐεριπετειώδης τυχοδιώκτης
Ο
ν. Έθνικοθρησκευτικά ζητήματα
ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΚΑΙ ΜΟΝ Α Χ ΟΙ
Δέν εύθύνονται οί πρώτοι γιά τής πσρεκ-
τροπές τώνδευτέρων. —Ή Έκκλησία ιτρέ-
πει νά χωρήση τής εύθύνες εκατέρωθεν.
Τού συνεργάτου μαςΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
κατά έν τφ Ναώ «αί κιεκίλεισμενων των
Ε»υρών. Ι άς λεπτομερείας αυτής,
δύναται νά τάς κανονίοη κοινεΐς διά
τής φαντασ'ιας τού ώς εξής:
Κατά τάς διαφόρους φάσεις τής
τ ε λ ε τ ή ς, οί ■χοιροι των ψαλτών,
ΑΊ
άνέγροκ(ΌΓν τα
ς ττρό τίνων ήμ'ςρών
εξής δύο έγκλημΐ-
τή; ά
λές άνευλα6εϊς,
ττρός την κραυγαλεα Λογικη και
ρος νά
ΜΙΑ ΕΠΙΙΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. κ ΝΙΚΟΛ. ΒΑΦΕΙΛΟΥ
Φίλε κ. Διευτθνντά,
λωσύνην νά άϊτοστείλη. ΤθΛθυτοχρό-
ί .τίος, τα γραφόμενα τοΰ κ. Μανά-
ι κα καί τοΰ κ. Βυζαντίου δύνανται
άποιτελίσοΐΛί
ς τυχοδιώκης
στό χωριό, νταλ.ματζής στήν
Μία «εριπετειώδης *αι άμ
χρέος έχει να
κακίσε. τούς Τόρτ,δες, ττου ου
στελνουν τα πα.διά τού Αγγλι-
<ού Λαού νά σκοτωθούν, Υ'»™ | ΙιμΟς βρώμ.κα άττοικ,ακά τους συμφέρον Τα' Λ ΤΥΜΠΕιΡΑΣΜΑΤΐΚΑ, τ^; " Έ.ιρόκει.το περί, ενός - Λ «Σαντευ Έξττρές» μοί" **ε ϊίυ Γ^ννη. τόν οποίον εΐχε Γλοί τόν Α^νλ,ό Τυπο, γ^ «« στήν ΓΙόλη 6 *. Β^άντιος όλον το ^^ μητορουν κα, ΐδιοξ ^ ΒυζάντΐΛς, *ί; ε,Τνα. τό σωστό, ηθικό και γον φύλλον τού Προσφ __ την Συντηρτγτιικ.ή Κυ- «„„„ Ίής Αγγλίας νά ττεΐ «μ ι- · . —^ ή ντοκτόρ τής Ό κ. τα ^Ήρεύνησα γιά τόν αυτόν, Λού τόν Ήξερα ώ; Γιανν<ϊ >.ι>ν καί δχι Γιάγκον. Κώ έμαβα,
όιι άνήκεν είς την οικογένειαν Χα-
τζηβλβισάκογλου τοΰ Διδυμοτείχου.
Καί δτι αύτός ήτο ό έν Κωνσταντι-
νουπόλει Ντομιαλαζή ντοκτόρ έφέν-
της. Ήτο ύψηλ.ός, «ύειδής, άρισ-ιο
νμάτηί βίς την ΐΐμςράνι,σιν, άλλά ο
παρα- ναιδής, τσαρλατάγος, ψεύτης, ίΐΛα-
"Οτΐ' ίιη- τίων «αί ενας άπιό τούς σπανίοκ;
καΐ ουνταρακιικά διά την ί-
διότητα των δρασ'ών γεγοιότα:
α' «Υπό τού τριμίλούς Πλημ-
μελειοδικείύυ τής ©εσσαλο.ίκης
κατε&ικάσθτ έρήμην είς φυλάκισιν
'δύο έτών καί τεισσόρον μηνών ό
μο.αχός Α. . . μιάς σχήτης τού
Άγίου Όρους δι' άδικον έττίθεσΐΜ
ώς καΐ κατοχήν καΐ χρήσιν έκρηκτι-
««,/ ύλών καί πυροδολου δττλου.
Ούτος τόι/ τταρελθόντα Ιούνιον διά
να ματα ώση την μετάδασιν έττι-
τροττής μοναχών έν ΆθήΜαις, επε¬
τέθη κατά μέλους τής Έττιτροττης
καΐ έδ'εσε πύο είς έκ,ρηκτικήν ΰλην
μέ άπ^τέλεσμα νά ττρσκαλέση έ<- ρηξ.ν είς την σκήτην». θυμήθΐ)χε ό άνθρωττος τό Άρ- κάδι τής Κρήτης καΐ θέλΓ,σε νά άνατταραστήση τό 6·λ:καύτο:μό τού, έστω καΐ κατά τρόττον έγκλη ματι.κό'. "Εφρόντισε/ δμως νά *!- πή πρώτα: «Οϋκ άττοθανέτω ή ψυ- χή μου αετ' σύτο·5», μ α ρ τ ί α ς» |ν, έ κ, α κ ο π Ο ι η- σ α <> μίαν συνάδίλφόν των έν
μοναχισμώ. Ή λέξις «κ α κ ο-
πο ι ώ» είς την θυνήθη της ση-
ψασία. σηιμαίνΐι δέ,ρνω πληγώνω,
δασανιζω κλπ. Προκειμένου δμως
περΐ άνδρών, καΐ .μάλιστα άρειμα- (
ικακοττοιούντων τούτο, δπερ έμόλυνας. ,>^. ■·.
σηραίνει κάτι αλλο. ι. ' 6λη£ε1ς χιτώνα Τεντυ -μττόύδ»ν_
...... δέ/ γραφειαι. Τώρα, τό ττερισικελίδα μετά κεκολοδωμέ
τί ζητοθΓ»·. τό.....ϋελοπω- μ-ατζακίων έσω ό μασκα-
λ ε ΐ ο ν μέσα στήν ά ρ ρ έ ν α ράς τώ; οκυλιών.
των ταύρων, ή τί ζηταΰσαν οί τού- «Κ€"Ρ°·μέν σου την κόμην δια
ροι μίσα στό ΰελοπωλεΐοινι, είναι τής ψ Γ λ η ς «αί ξυρίζομέν
ανεξήγητον. "Ισως νά έγεπνίαζεν σου την νενειάδα, τάς δέ έρρυττω-
ή άρρένα μέ τό ύελοττωλεΤον «αι μένας τρίχας αυτών '"'- ■*?-'■· ~"·>-
δέν υπήρχον προστατευτικά συρ- χον έ ν ο Ί κ ο
νίων,
ί
μίλττ ου ν τα: εξής:
«Άνάξιος εί φέρειν τό ράσον
συν τοις
ς των, τταρα-
ματοπλεγματα. Αύτό άλλωοτε δόν δίδομςν_ πρός έξ.λασμόν είς άσβε-
Ε|ΝΑΙ ΠΡΑΓΜαΤΙ έςωφρενικό,
^Ο' άιτ·ϊ,τί!ση κακοηθέοτατη, να
'-Ίτόει ιό λαχανόφυλλο αύτό τού
Λο«δινου άπό τούΰ Βασιλείς
Λ., η-.^ __ . κο. μόλις έ-
6αλε τή φωτία, εγινε ό ΐδιος κ η·
ττ ν ό ς.
Τό αλλο γεγονός έλαβε χώραν
σ' ένα μσναστήρι των Άγίων Τό-
μοασήρ
Δύο μοναχοΊ άρειμάνιοι
λθΐ
ττων.
σ
9-ης ύττό
λ α σ ί α ς
καταλη,φθέντες έξα'ι-
«ο ί σ τ ρ ο υ ά κ ο¬
κά ι £ρ ω τ ο ς
μάς ιένδιαφέριει.
Ή τταθοϋσα λοιττάν καλόγρηα,
λίας, ε ι) τ ε κ ν ί« ς άΐό-
καΐ λόγω της κτηινώδ&υς δίας ήν
παράσχη αύτη «κ α ρ π ό ν κ ο ι-
υττέστη καΐ λόγψ τού φόδαυ ιμή τής
λ α υ σ ι ν» κατήγγειλε τό γεγο-
νός είς τό αρμόδιον Πατριαρχείον
τό όττοίο/ οικάσαν έρήμην τοϋς
δράστας, τούς κατεδίκασεν είς ά-
ποσχηιματισμόν είδο-
ποιήσαν συγχρόνως τάς αστυνομι¬
κάς αρχάς τού τόττου νά τούς συλ-
καί
Β
απο τους _
κιμοοουν την ΕΟΚΑ,
πατριωτική δράση της
Ιν<*ι σάν νά ζητούν άττό ^•ς μας, ττού _ *Χι μονο της Έλλάδας άλλα δ.λ Μ , τ ώ ν έ λ λ ή ν ω ν, ν τόν Ιερόν ογώνα Τους, στήν άγσ" τού *■ °τηοι£.εται Α «Ιο-χύς» Των. τοντοχρόνως *ο|_ ν« 4—ιιλεΐτούς τ ■εξ- με τρονές σου ιοκράτες, τ^θεΐ «το "Αν δχι 5ες μανάδες την άνα.σχυντία και τον_ κυνισμό νά περΐ'μένει — τούς Βασιλείς ιμας ιόν ττιό • γίνει «Προδότης» τού τπο ττι" ' ;~" "'"' τότε «κλάφτε ! Τότε, άς μην εχει άμετρο άττό καΐ άπό "Ελληνα 1ε- ρού, ■ι'ό ώραίόυ άγωνα σύσ- αύψυχου τού Έλληνι- κου Λαού ου Λαόν "***> 9)1°51 ΑΚΟΓΛΟΥΣ
ώς παπδς !.
Τό άρθρον καί ή σημείωσις τοΰ
κ. Βυζαντίου ί·κ.ίνη<ΐαν την γειάν μου, γνωστόν, ιάπό Ιστορίαν τοΰ Δι^υμοτί'χου. 'ΐ,^αι.- ν|"α. λοΐΛΟν, άμέσως, ίκεΐ, ζητών σχετικάς πληροφορίας άηο τόν ίν- τόπιον συνταξιοϋχον δημοΐδιδάσκιι- λον καί φίλον κ. Δημ,τντριον Μανά- ,καν. Παραθέτω, δέ, ενταύθα, -ιήν την οποίαν εΙχ« την κα- σόφια τού, Ιδίως, (κασσί&αν). Κ αί ώς έκ τού¬ γίνει γνωβτός είς ολους. τόν διδώσχαλον/ έοτί παλ.λά ιο,, παρά μόνον οί έν Κοτνσταντι- νοι-όλει παοεπυδημοθντες ελαχι- στοι Διδυμοτειχϊται. Εγνώριζον, οε, " εΐχε φύγει εκ τής »οα- τού εΐχ.ε Μετ ήλθε £τη, είς τα περίχο>ρα. Είς δέ τιιν
Θράκην, έν γένει, δΐν εΐχε μείνει
γωρΌν κοβί πόλις, άπό ΓκΐουμοιΛ-
τίίνας (Κοιμοτηνής) μιέχρι Κων-
σταντινΌυπόλεως, νά μή γνωρίζη
τόν πρωτότυπον αυτόν ντοκτόρ. Κα-
νείς, δμως, οέν τόν εγνώριζεν ώς
ντολιματζή τής
ούτοι, δτι „„,_-,_.
κης είς ΚαχνοιΐαντινούΛΐοιλκν, επειτα
είς Άθίτνας ·»αί ιέκεΐθεν, ώς φαί-
,νεται, «Ις Άλγερίαν. Ό Γιαννακός
'παρουσιάζετο είς διαφόρους πόλεις,
■σλλατε ένδεδυμένος όνψογα »αί σι>
•ναναστρεφόμενος μέ λογίους, διότι
εΐχε καέ την ίκανότητα τοϋ λόγου.
Αλλοτε, «άλιν, ώς ΐπαίτης καί ά-
λήτης,,.> ,
ιμέ φιλ'αν ΝαΙ εκτίμησιν
+ 'Αοχιμ. ΝΙΚ._ ΒΑΦΕΙΔΗΣ
στον πύρ.
«Άντί τοϋ καλλυμαυχίου (ή τού
ιούφου δττερ έπίοης έμόλυνας, Θέ-
τομεν έττϊ την μααράν κεφαλήν σου
τραγιάοκαν τπροελεύσεως Γιουσου-
ρούμ μέ λιποράν την ίσωτερΐικην
Έττιφάινειιαν.
«Άντί τής ττοιμαντορικής
ασφαλώς θά όνειροττόλειις, όττλί-
ζομετ^ τή.ν χείραν θ'ου μέ μαγκοΰ-
ραν έ* κερασΐας ττρός άμυνά/ σου
εναντίον τής καρα.5α<·ούσης μ α- . -~ -, .. ο ά δ ο ζ. οια την πράξιν οίας ην _, „, , , ., μετήλθΐα/ ΟΙ δυο λοπτον καλογηροι π-.ρι . , ' , , .ών ττρόκειται δέν ήσαν άττό τούς Δια τους * των αναγνωστών άν6ιρώΐτου -^ θά ■- μοος άγνθϊΐ^τας τ, εστίν ά ττ ο- ^ ρεζ1λε α. Κα- ^, ήτο σ χ η μ α τ ι σ μ ο ς οτ,μιε.ου- αύτ0 Τοσ<χ χρόν,α φ(>ρο0σο1ν τό
μέν τα εξής ^ττλουτ,σμένα κσ, με ^ο έ τήν ^ρ,,ο^^ το0 „©>
τα άττσιραιτητα δια την περίστασιν ...
αρυκ.εΰματα: ζοντο ,μ ά μερά στήιν ττόρτα τίυ
Άποσχη,ματισμός χωρΐς οΰτό καΐ ντυμίνοι σάν Τέν-
κληρικοΰ ή καλογήρου, είναι ή ι υ - μττόυδες; ©ά τιρώγαι-ε κλωτσιά
καθαίρεσις τού 'έν (ιδιαιτέρα τ ε- καΐ θα δρισκόταν στήν Κόλαση.
λ ε τ ή άττό τό Ιερόν των άξίωμα. Τούς ττέρασε ή Ιδέα δτι 'μέ τό ρά-
Γι ύς δγάζουν δηλ. τα ρώσα καί <το, έστω καί. . ■ μ α γ σ ρ ι σ μ έ- -πό καλυμαθχι ή τόν καλογηριικόν ν ο θά εύρισκον τίς ττορτϊς τού σκιοϋφον, τούς ξουρίζουν τα γένειο Παραδείσου διάττλατα ονοιγμένες! και τούς «κείρουν την κόμην» μέ Ένό αύτές άνοΙγοιΑ' μόνον είς τούς την ψιλή μηχανή. Αύτά έν ταίς ίναρέτους, είτε ρασοφοροΰντας εΤ· γενιικαΐς γραμμαίς τής «τ ε λ ε- τί μή. ή ς> Α ότΓοΙβ λαμδάνιι χωρ—* Πτρσν λβιττον τα κ « ρ υ β·
ΠΡΟΖΦΥΠΚΟΧ ΚΟΣΜΟΣ
ΑΠΟΚΑΡΔΐηΤΙΚΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΔ
ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ Ν. Α. Τ. Ο.
ΑΙΑΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΥ
Ό ύφατουργός Προνοίας κ. Ψαο γματούχων παλαιών προσφύγων.
αταμ|μυρίων δραχ.-
ιμών, ώς δάνειον Ιναντι τής ανταλ¬
λαξίμου περιουσίας, διά την συνέ¬
χισιν των προγραιμμάτωγ αποκατα-
στάσεως ηαιλαιιάχν ποοσφΰγο>ν. Έξ
άλλοις εγνώσθη ότι συνεχίζεται ό
δλεγχος των τίτλον διά την άπαλ-
Ώς εγνώσθη σχετικώς, τό Συν-
τανιστικόυ Συιμοουλιον θά 6χη ύ-
■ποδάλει τα ττορίσματά τού είς τό
"V
ττουργοϊον τής Προνοίας τό βρα¬
δύτερον μέχρι τής 25ης τρέχοντος
ιμτϊνος. 'Εά> τφ μεταξύ, ώς ανεκοι¬
νώθη, έχεΐ α—οτΓερατωθη ή άπογρα
φή των παρατϊηγματούχων ττροσφυ
γων τής τι ρωτευούσηις, εως τό τέ-
λοΐρίοχτιγ 10.000 <~ρεμμάιτων πά- , λος δέ τού τρέχοντος μηνός έλτηί- ρά τό Περκπίσι. ζεται νά έχη όλοκλη,ρωθή ή άπο- Τέλος, ηλτκ;οφοοούμε*α δτι θάρΡ^ή κα> τών Ιυττολοίττων παρο>
συσταθή ϊδρυμα, τό οποίον Θά χει- πηγματούχων τής χώρας,
ρισθή τό θέμια τής δια,θέσεως 3 έ-
«ατομιμυιρ'ίων δραχμων — δωρεδς
τοϋ &ιομηοοάνου κ. Σικιαρίδη —
ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΟΥ ΟΗΕ
5 30' χθές εγένετο είς τό
ο
βνά τή/ν (αποκατάστασιν 50 προσ-
φυγικών οΐκογιενειών είς την περι¬
οχήν Παλαιών Σφαγείων.
Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΑ¬
ΛΑΙΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ — ΣΥΝ-
ΤΟΝ'ΣΤΙ|ΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙ¬
ΟΝ
Πληροφορούμεθα αρμοδίως δτι
συνεστήθη Συντονιστικόν Συμβού¬
λιον είς τδ Υπουργείον Προνοίας,
είς τό οποίον θά μετέχουν καί ΰ-
πάλληλοι τοθ Πολεοδομΐκού γρα-
ψείου, πρός τόν σκοπόν της τα-
χντέρας τηροωθησιεως τού θέίματος
τής άποκαταστάσεως των τταραπη^τΓάϊ·.
ή
"Υπουργείον Προνοίας ή κλήρωσις
99 διαμερισμάτων των πολυκατοι-
κιών Άγ'ίου Ιωάννου Καρρέα, είς
ίσαιρίθμους οικογενείας προσφύ¬
γων άρμοδιότητος ΟΗΕ. Τό προ¬
σεχές Σάββατον την ίδιαν ώραν
θά γίνη ή έττίσημος τελετή έγκα-
ταστάοτειωις των ο)ϊκογ^Μειών ■είς
τάς πολυκατοικίας, αί οποίαι άνη-
γέρθησαν οαττάναις τοΰ ΟΗΕ καί
τού 'ΕΞλλη,νιικού Δημοσίου έξ ήμι-
σείας. Οί πρόσφυγες ούτοι διέμε¬
ναν μέχρι τούδε είς τα Κέντρα
προσφύγων Κολοκυνθοΰς καί Καλ-
λι&έας κεί είς τό ξενοδοχείον «Πα¬
φ ύ λ ι α τους καί επιασαν μιετε-
ρ'ιζι στό μοναστήιρι, διά νά ΰττερα-
στπσθούν τό ράσο τους. Διά νά
τό λερώσουν δηλαοή Τίΐερισσότερ©!
Δέν ε'ιναι γνωτον άκόμηι τ'ι άττεγι-
νε. Είτε αύτοι νικήσονν στό τέλος
είτε ή Εκκλησια, ο ζωμιωμέινος είς
τόν ά γ ώ ν α αυτόν, θά είναι
ή ϊεροτηις καί τό γόιγτρον τοϋ ρά-
σου!
Αύτά τα ώς ττεριέγραψα δΰο
άβλια έπεισόοΊα ιέσχολιάζαμε, σε
μιά συγκεντρώση, ττεντε ες ψιλοι,
λιγο πολυ ολοι καλοΐ Χριθτϊανοι
Υψίστου, ο κατά ττολλούς τρόττους
'σιινεχιστής τοϋ έργου των 'Απο-
στολων, ο πνευματικάς πατήρ καί
τ© επίτιμον ούτως ειπείν ιμέλος έ-
ικάστης οικογενείας τής Ένοριας
τού, ο νουθετών, ό διδάσκων, ό πα-
ρηγορών τούς ένδεεΐς και πασχον-
τας καΐ ττροστταθών νά £.ΰρη τρο-
ττον Ολιικής ένισχύσεώς των. Ό
πρωτοστατών τέλος είς πάν έργον
φΐλανθρωτπας και κοινης ωφελείας
Αύτη είναι ή Αποστόλη τού ίερέως.
ΐΚαί την εκτελεί κατά δύναμιν. Κα'
αν ι/στερεΐ είς μερικα σημεια, τού-
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 17.— Μετα&ίδεται
άπο τό Παφύσι δτι άρχίζουν έκεϊ
σήμερον συνομιλύαι, τού "Ελληνος
ύπουργοΰ των Εξωτερικών κ. Ά-
ΰερωφ μιέ τόν γενικόν γραμματέο
τοϋ ΝΑΤΟ καί άλλους άτλαντικαύς
ίΐαράγϋντας επί τής κρίσεως διά
την Κύπρον κιαί δτι ό "Ελλην υπουρ
^ό; προτίθΈΤα», ·νά παραστήι εί;
"ην πρώτην σννεδρίαοΛ.ν τοϋ Ά-
λοιντικοΰ Συμι6ου?ίου — πού θά
■ίνη κιατά πάσαιν πιιτ>ανόττ(τα την
Διυτέραν ___ είς μίαν προσπ>άΟ·εΛ
αν όπως έξαισφαλίση κάπ»ι<νυς <- 0<;υς έπιτιρεποντας είς την Έλλά 6α νά λά6η μέρος είς διάσΐκεψιν διά .τό Κυοτιρι.αικόν καί νά έιΐχιτΰχη τροΛΐοϊτοίτισιν τοΰ άγγλικοΰ σχεδίοι», τοΰ ΐφαρμοζομένου ϊΐς την Κύ- προν. Αί υπάρχουσαι πληροφορίαι, ΐ>
τούτοις, είναι άποκιαρ'οιωτικαί διά
την ελληνικήν υπόθεσιν. Βρετατνν'Ό»
άντ«ποοοριταί, κ;αθώς χαί άνταΛο-
'.ριταί ά,μερικ-ανικών έφημερίδοίν.
ιετα/δίδουν «υτό τό Ποιρίσι δτι τό
Ατλαντικόν Συμβουλιον, ΰσ'τερα ά-
πό «,μκριταλαντεΰίΓεις μερικήν 56δο
ιμαδων, γνησίας ή σκοοτί,μους, ίτά-
7 9η τελικώς; υπέρ των αγγλικών
άπόψεων, τόσον επί τοϋ ·Β·έμ.ατος
της συγκλ^ήσεως μιάς διασκέψεως,
όσον καί επί τοΰ άκόμη σημαντι
κτοτέρου θέίματος τοΰ άγγλικοΰ σχε
δίου. Άκόμτι π€ρι<τσότερον συγΛε- κριμένανς παρατηιρεϊτβι ότι τό μό¬ νιμον συμβούλιον τοϋ ΝΑΤΟ, ά- ιροΰ μετά προσοχής έξηκρΐ6α«τε τάς 'διο-θέσεις τής 'Ελλάιδος κ·αί συγκε¬ κριμένως έ&ε&αιώθη δτι δέν ΰπήρ- και φυσικα, έχοντες περί ττολλοϋ τό ' το όφειλεται είς αλλα αϊτια δι' ά γόητρον της ©ιρησκειας. Καί βγά- ζαμε Θλιβερά σι/μττεράσιματα είς Οαρος τού ιΚλήιρου μας. "Ολοι, πλήν ενός, ό οποίος μάς ήκονε μέ πρασοχή, χωρϊς νά ομιλή. Ήτο ό γηιραιότερος τής τταρέας, άνβρω- ττος με μεγάλη ττείϊρα καί γνώσεις άλλ' έχων γιά ιμβρικά πράγμοττα καν- βίδαστες δεγμβνα. εις, κάτι Ιδέες ώσνμ- παραδε- . γι' αύτές τίς άναξίων κλη,ρικών. , __Κρίνω τό ττράγμα Θλιβερόν, απήντησεν 6 γηραιός μας φίλος, άττό διαφορετικής με υμάς —Θλίδαμαι όχι άθλιότη,τες όντες, όσον διότι τίς ικαταλογίζει ή Κοινή γνώμη είς 6ά- ρος τοϋ Κλήρου καί δίδει ούτω αφορμήν είς πάν όντιθιρηισκεντικόν στοιχείον νά τάν διαοάλη συνεχώς. είναι λάθος όλέθριον ή συνταύτησις κληριβαόν καί μοναχών πού μαρτν- ρεΤ σφαλεράν κατανόησιν των 6α- σικωτέρων άρχών τής ©ρηισικείας. Καϊ ή συνταθτηΐσις των δύο αυτών Ιδιοτήιτων άντί νά τό ζήτημα ίϊίί' ες'ηγοάμαι.· .ι. β μιναν εν τή Κοινω- - α. -Ις τά(ί 7ΓΟ;-|ς καί την ύπαιθρον, εχει μίαν ττολύ Ιεράν Ά- ΤΓοστολήν. ΕΤναι ό λειτουργός τοΰ'« δέν εύθύνεται ό ίδιος. 'Υττάρχονν βεβαίως καί ΐερβΐς ανάξίοι τής 'Α- ττοστολής των. Αύτό είναι αναπό¬ φευκτον, ώς υπάρχον είς όλας τάς τάξεΐς τής ΚοινωνΓας. Προκειμένον τωρα ττερί των μο- ναχων, είτε ίερωμένων είτε ιμή, ού¬ τοι άπαρναΰνται τόν Κόσμον, ττο- θοΰντες νά ζήσιονν ήσυχοι μακράν αύτοθ. 'Εβώ λοιττάνι έγκειται ή δια- φορα μεταξυ των δύο ϊδιοτητων, ΧρισΤΛί. 6οτσική άττό απόψεως των σίλειος ό οποίος"·» Ό Μέγας Βα· άπό Γρηγοριον τον '' χε καμμιά διάθεσις άνωμ,αλιών έν- τός τής συμμαχίας οΰΐό έλληνικής πλευρας, συνετάχθη τελωκϋς μέ τας άγγιλικας άποψΗς. Οδτω, έ·νώ εγίνετο λόγος περί εύρείας διασκε ■ψεως διά το Κυ.τΐ.ρι«κόν, δταν ή ί-λληνική κυβέρνησις εφέρετο ώς άποφασισμένη νά λάβη δραστικ-άς άποφάσεις, τώρα τό μόνιμον συμ¬ βουλιον συνιστά τριμερή διάσκεψιν «.ηαγϊδα» ■διά την 'Ελλάδα, καί ιό κυριώτερον ιέγικρίνει τό εφαρμοζό¬ μενον είς την Κύπρον άγγΛκκον σχε βίον, «έχεται δέ νά εξετάση κατά ποίον τρόπον ή έλληνική κυβέρνη¬ σις θά διευκολννθή μέ «κάπουας ί- ξηγηιτεις» έναντι τής έξαγριωμένης έλληννκής ικοινής γνώιμης. "Οσον άφορφ τήιν στάσιν των Ά- Γ..ρικα·νά>ν, τβνιζεται είς τάς Ιδίας
πληροΐραρΰας, δτι ούτοι, άφοϋ κα¬
τώρθωσαν, νά παραπλανησουν την
έλλ.ηνικήν κυβέρνησιν μέ κατευνα-
σπκάς «Λοσ'χέσεις, δταν αυτή άν-
τΕ.μετώΛζε θέμα άντεινεργειων έν-
τός τοϋ ΝΑΤΟ, την έγκατέλειψαν
τώρα υπέρ των Άγγλοτούρκων,
των ΟΛθίων τα σχ,έδια καί τάς ε¬
νεργείας έγκρίνουν. Τό άκόμη σηρ
μαντικώτερον άπό τής πλευράς «ύ
της είναι 6τι ή Ούάσιγκτον θέλει
λ ά ματαιώση συζήτησιν τοϋ Κυπρΐ
ακοΰ είς τόν ΟΗΕ καί Θά ασκήση
πρός τουτο πίεσιν επί τής ελληνι¬
κάς κυβερνήσεως. Άναιφέ'ρεται ε¬
πί (Της δτι ή Οϋάστγικ,τον θά κατα
■ψηφίση άκόμη καί τό σχέδιον τής
«"Μ^αρτησίας, θά υποστηρίξη δέ
τ» σχέδιον τής τριμεροϋς κατοχής
της Κύπρου, τό οποίον είς την ού-
σίαν τού είναι ή ώ^χή τής διχοτο
μήισεως.
Τό Λονδίνον μετέδίοσε τάς γε-
(νομένας είς τό Παρίσιι αΐώ τόν λ.
Άύ'έρωφ δηλώσεις. Ό "Ελλην ϋ-
πουργός είπεν δτι μετέβη «κεϊ «ΰ-
τοπροσώπως διά νά ιέπιτύχη «συγκί
κριμένα άπ,οτελέοιματα» καί διά νά
ΐκ-θΐση τοΰς δρους, υπό τούς όποίτ
ούς ή "Ελλάς θά εδέχετο νά λάβη
μέρος είς μίαν διάσκεψιν υπό την
αροεδρίαν τοΰ κ. _τάακ. Άναιφέ-
ρε,ται άκό,μΊΐ δτι οί δροι τοΰ κ. Α¬
βέρωφ δέν πράκ.εααι νά γίνουν δε-
κτοί, έκτός θ,ν διατινιώση σογκεκρι-
μενας άίϊειιλάς περί τα»ν άμέσων
έλληνιοιών μέτριυν άς περίπτωσιν
άπ·ορρί·ψεώς τα>ν. Προστίθεται δτι
οί Βρεταννοΐ επεισαν τό Άτλϋαντι-
κό Συμ/βούλιον νά μή γίντ) δεκτός
είς ένδεχο|ΐενην διάσκεψιν ό Άρχι-
Επίσκοπος Μακάριος. Είς τουτο
τούς ΰπεβοηθησε Λολύ ή έκ μέρους
τονν άποικιακών άρχών δολοφονια
τής Άγγλίδος είς την Άμμ«χο>-
στον, πρ&γμα τό όιποΐον εοταιξε τόν
ρόλον «ροσχήιματος διά τό Ατλαν¬
ό Σβύλ
ΜΙΚΡΑ ΙΙΑΤΙΚΗ ΖΩΗ
Ο ΑΠΑΣΜΟΣ ΤΟΝ ΟΠΛΠΝ
Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡη
τικόν
Οί έδώ παρατηρήται δμως <χημ.ει ωΛθατν μέ εμφασιν δτι., δν ή Αγ¬ γλία κατώρθωσε νά κερδίση αμέ¬ ριστον την υποστήριξιν τοΰ ΝΑΤΟ υπέρ των σχεδιον της καί νά φέρη την 'Ελλάδ'α είς πλήρη <ΐιπ»μάνω- σιν άπο τούς συιμ·μάχους της, ίνεν ν ΐν τούτοις νά εξασφαλίση ένα κέιρΐδος είς τήιν Κύπρον, 3- π^' δεσπόζει ό νόμος τής ΕΟΚΑ, είς πάλεις καί χωρία. Άντουτοκριτής των «Νέχον Χρο- νικων» μεταβίδει δτι είναι εί,ρωνίο νά γίνρτσΛ λόγος περί άγγλιβοίς κατοχής ττίς Κύττ-ρου, καθ" ήν στι¬ γμήν ή νηισος ιέιξουσιάζεται ιμέχρι τε/ ε.υταίας σϊτιθαμ^ίις άπό την Εί. Ο.Κ.Α., ένισχυμένηιν έναντι τού Λαρελώθόντος, τόσον είς δπλα ίίσον καί είς ΰλυκόν καί περυβαλλο.μένην μέ την συιμπιαράστασιν ολοκλήρου τοΰ .πληιθυσμοΰ. Τό Λονδίνον μετέδιΐδε σήιμερον ό¬ τι είς την Κύοτρον «ΐξέσΛ«σε νέον > ϋμα φόνων», ύΛεστη δέ καιθώς
φσίνεται όδυνηράν έκπληξιν, δταν
έΛλ.ηροφοριίϊθη την εκτέλασιν τοΰ Ι
διουκητοΰ τοΰ στρατοπέδου Κοκκι-
νοτρΐίΑυθκΐς ενός Λερΐ^οήτου άρχι-
δι,σμώτου, ό οποίος εΐχε «νίξει είς
τό αίμα την Κένυαν. Ή ίκτέλεσις
τοΰ σηιααίνοντος αύτοϋ πα·ράγον<ΐος των άπβικυακών άρχων Ιγι/νεν είς χώρον ό ΟΛοίος εθεωρείτο άαώ τάς λ ής, είς -απόστασιν δηλαδή ενός χι άποικιιακάς άρχ,άς ώς δκρως άσφα λιομέτρου ιάπο τόσιτρατόΛε,οον, ένώ Μΐνε τόν καφέν τού είς τό χωρίον. Οί έκτελεσταί τοΰ προίσταιιένον! τώ» ΦασανΜΤτών Κοκκτνοτριμιθιδο επέβαινην παλα·τελοΰς αύτοκινήτου. "Ε·ας αλ]λος ΡΛΐσης Βριεταννός πο¬ ό 1 χν Εας ς ης λίτης, άρχιμηχανικός τη1 επικοινοχνι ών, ό οποίος Ιπίσης ίίτο γραμμΐ- νος είς τούς καταιλόγους της Ε Ο. Κ.Α., υπέστη ίπίθεσιν «αί ιέτραυ- ιιατίσθη είς προάστιον τής Λευκώ σίας. Πολυάριθμχ>ι έπιθέισεις ίξ
δλλου ?γνναν κατά περιπόλίον είς ο-
λτ,ν την ΚύΛρον, ιάιλλά βιειτάχθη
άτ» τόν Φοϋτ αύστηρότατος δλεγ-
χος των μεταδιδθιμένωτν εΐδήσεων.
Στάβηικε στ& σκαλοπάτι αοθ
κελλιού. Γυρισε πρός τα £ξω νά
συνεχίση την κουβέντα τού. Τ6 6-
χνό φέγγος των καντηλιών τής έκ-
κληριάς, όττό Ινα έκεΤ άπέναντι
τταράθυρο, έπεσε άττ' εύθε'ιας ττά-
νω τού. Τότε τό μελαχροινδ στρογ
γυλό τού ττρόσωτΓο, φάνηκε μ' 6λσ
ταυτα πιό σκοτεινό. Άλλά τα μά
τια τού λάμψανε άκόμα ττιό φω-
τερά, σττιθίσανε μέσα στή νύχτα
'ΑκούμτΓησε τό χέρι τού στόν ώμο
τοΰ ενός. Καί σ' έναν τόνο απαλό-
τερα πιό συναισθημοττικό, σδν κδ-
ποιον άπόκρυφο λογισμό τού Λ
έκμυστηρευότανε, πρόσθεσε.
—Καί ττοϋ νά ξέρεις, Μπορεϊ
κ ι, ούλα αύτά ττού κάναμε ναναι
καί γυμνάσια. Γυμναζόμαστε σάν
τό στρατό. Τώ ΐδιο καί εμείς· γιά
νά βρε&οΰμε άπίκο, σ' ώρα άνάγ-
κης, αν θά μάς χρειαστεΐ καμμιά
φορα καί ττάλιν ό τόπος.
Δέν ττροφτάξανε νά καθήσοι/νε
κι' άνοιξε κιόλας ή ττόρτα.. Πρώ-
τος μττηκε στό κελλΐ ένας παττάς
ΐτολΰ πιό νέος στήν ήλικία άπό τόν
άλλον. Μέ τό ράσσο τού καί μέ τό
καλυμμαϋκι στό κεφάλι αύτάς. Ά-
όύνατος, ξερακιανός, μάτια δμως
πολύ ζωηρά καί έικψραστικά, κατω
άττό έλαφρα: σννοφρυωμίνα φρύ-
6ια, πού φανερώνανε εύ30ς έξ άο-
χής μιά ζεστή καί θεληματική ίδιο-
συγκρασια. Ό Άρχιερατικός Έ-
πίτροττος Κύριλλος Ζαχόπουλος.
—^Στεψσνή Χαρτιά καλώς ώθι-
Η φωνή τού ζωηρή καί ττλατειά,
μέ χαρακτηριστική μεταλλική άττη-
Η "ΓΑΛΗΝΗ,, ΙΤΟ Ο-ΑΤΡΟ
ΤοΟ κ. ΝΙΚΟΥ ΜΗΑ1ΩΡΗ
Γο μυιθιστάρημα τού Ακαδημαι.- έκφράζουν. Δύο ιχψεις άντιθετικές
»ϋ 'Ηλια Βενεΐι,τι ίΐ'αληνη» -να'^^ον >αγώνα τής ζωής. ^ό θ
θεόν-
κΛασσίκο κια. εργο, μπορυιιμε. να
τυ που*με, ττ)ς νευιελΛην'κης
χνιας, πι>υ γυρι^εταιι όντως
'στο κ-ιντιματογροιφο, είχαμε ί'ν
χ,α/.η τυχη να το οουμε αυτες ιις
μερες στο θέατρο. Μέ 'όιασκευη
τοϋ κ. Νεστορα Μάτσα υπήρξεν τό
έναρκτήρΊον «ργο τοΰ θιάσου τής
κ, Άλικης. Ίο γεγονός γιά μα;
τούς Μι^ρασιάιτες ίκρόσφυγες είναι
φανε^ο Λωϊ ^χει κα*. την Ιοιόι*:&-
ρη σημακτία τού.
τους ακ.σθαναμαιστε πια
οα συμιοο>να, ΐοοΐ) προεκτε,ινονται <α- πο ιάπόψεως σημ,αοιας ηολ, περα- χομενου πέραν απο το συγκεκριμε- νο θ>εμα της ύίτοθεσεως τοϋ έργου
οβ δραιματικές παρουσίες καθολικό-
τ&ρες. Ή Ε,ιρήνη Βένη, ό τραγΐτ
κός όνει-ροπΟΛος μιας ζωής περοι-
αμέντις ή μιάς ζωήις φανταστΐκης,
ό άνικανοποίηττος, ό σκληρά βασο>
νιζόμενας άπο τη σημερινη τού Λα-
τάσίταστι, ό άνθρωίΐος ότου τελικα
ΙΛ Ι ξΙ*ΙΜ* ντ«ι ν
Η «Γαλήνη» τό βυβλίο τοΰ έξαυ- ' λυγιΐζει κάτω άίΐό αο βαρος τοϋ Μ.ας·-
Λωμένουι ίΐ|ρυσιφυ·ν|Λον πανου,, τυ Ι τυριου τού και αύτοκαταΛυεται. Ό
Ληααα τοϋ ο.ι£ωιμοϋ των προσφύ-1 Για>τρός Βένηις ό Ιδεαλιστής χιμαι
γων στίς και·νουρ'γι·εί πατρίόες τους ροκυνηγος, που ώεν χανει την πι-
ΡΓ,Λ,™ίι«,ντα·νεύει πάντα <τε ιμας τα στη, παρ' δλες τίς ανπ,ξοες περι- ξαναζωντανεύει π«ντα ά ' λλ ρηγ ιθέσπισε τούς κανόνας τού μοναχι- κοθ διου ώριΐσεν ώς ιτρωτο:ρχικον τοιοϋτον δτι τα μοναστήρια Εττρε- ττε νά χρηθΊιμεύσουν κ^ρίως ώ; νο- Καί (ετηρήθτι τοΟή έττί Σήμερον μτ άν άχι δι" όλα, δι« ιμιοναοτήρια νατόρια, έστω καί έν αυτοίς των ιμή ναχών, ώς ύπηρετων. Οί ■ξέλι- μτΓορούν νά όνταχβούν είς μο- "θωμένοι ναζωνν αγικά κα'ι ποικιλλα βιώμ,αιτα εκεί '***-=- προσφυγιθς !^το θέατρο ϋ]το θέατρο τής Λρώχης περιό- ς α»ηρ«φ«ί«« 2ΕΡ. Χ, ΠΟΔΔΤΟΓΔΟΤ * 15 ΣΠΟΥΔΑΣΤΑΙ σέ κάθε τμήμα ΕΒΙ 0 Α Ν Ε Ν β ι ι 8Η 3 Τ ϋ ο ι Β 5 • ΑΤΗΕΝ5 « Διδακτικά ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑ Ν Είς τάς Σχολάς ?αας-χ. Τρικοθπη 2ο φοιτοθν μόνον δαοι π ρ ά γ μ α τ ι θέλουν ναμάθουνκαίνάμιλδνε ΑΓΓΛΙΚΑ Τμήματσ Πρωϊνά—-Άπογευματινά-Βραδυνά ΑΡΧΑΡΙΟΝ—ΠΡΟΧβΡϋΜΕΝΩΝ—ίθννίΚ—ΡΚΟΡΚΙΕΝΟΥ Διδασκαλ1α<= < . μ ΐνητρ«ς τ,αιδαγωγούς. Δ1ΔΑΣΚΛΛΙΑ-ΔΥΝΑΜ1ΚΟΙ ΚΑΘΗΓΗ Γ Αί (ΆμβρικανοΙ — Έλληνες -- Άγγλοι) ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΜΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΏΤ ΕϋνΥΑΒΟ ΙΟΒΟΑΝ. Άμερικανός Γλωσσολόγος Διεύθυνσις Στιρυοων "Εβορο; Σχολώ^ αλλη πια ^ ασφαλώς ή ξεχωρίιστή τεχνική ε¬ νός σκηνικοΰ ιέ'ργου. Στό μυθιστό- ρΐ)μα ύπάρχει το <ρόντο, το θολο φόντο πού τό φωτίζουν άλλοΰ άσ- τραπές καί ιάλλοϋ γλ«κ.οχ<χράγματα, των καημών, των έλπίδων και των άπογοητεύσεων των προσφύγων πού ίτ,άνε νά ιξαναριζώοχιυν, ένώ στά πρώτα η/Μνα τοΰ π-ύνακος όμά'δες &ς πνκνότερες καί αλλες άραιό- τερες κινοΰνται ποικιλλοτρόοτως τους γι' αυτόν τόν και κι' άνάμεσά τους μορφές πού - ί · γ 11 »ιιμ, τι'ι σύ- ιμέρους καταστάσεις. Θέατρο ή «Γαλήνη» διατηρεί τό ϊδιο φόντο φυσικά, άλλά ΐκεϊ βαθύχερα καί μέσα στό φόντο μάλ¬ λον τραιβιοΰνται καί σί ό,μάδες, ϊ/ώ ίΐπροστά μένουν οί τρείς τέσσαρας τυποι, γιά νά τονίσουιν τή ιδραιμα- τιαότητα τοϋ θέματος, ύψουμενοι πλέον σέ σύμβολα. Ό Γι/ατρος Βέ- νης, ή Ειρήνη Βένη πρόπάντων· πού είναι πραγματικά καί δύο όιό τούς χαραχτηιριστικούς τύπους τής λογοτεχνίας μας πού θά μείνουν χωρίς αλλο. Είναι κάτι τό πολυ βαθύ, τό συγκλογιΐστικό αύτό πού σχοισεις, στήν άνθρωίϊυά, στό ος τού πρός τούς συνανθρώπους του,οΰ λυγιΐζ,ει κι,'αύτός ·κιάτο> οιπό τα
■-'-----α τής μοίρας παρ' δλα
μές πού φαίνοντο»
οί προθέσεις τού οί έπιδιωξεις τού,
6έν χάνουμε διόλου την έκ,τίμηκϊτΐ
μιας στΐ|ν άξία της βιοθεωρίας το».
Άπ' «νιαντίας περισσότερανοιωθουμ*
πόσο χρήσΐιμη καί προπάντων ποΜ
ώραία είναι ή πίστη καί ό αγώνας
των άΛθρώπα/ν ·αύτών· στην σκλη-
ρώ&α και στήν άοΐκήμια τής ζωής
κατά τί/ς ΐπ)ειριστά«ίε(ΐς ά^ιχχηελοΰν
τό πιό εύγενικό στουχεϊο πού δικαιώ-
νει την υπάρξη. Ο κ. Γληνος νο-
μίζω δτι ιέπετυχε νά &ιαγρά·ψει καί
ν ά φωτίσει σ' δλες τού τίς πλευ-
ά,σφαλώς μιά καννούργια άξιόλογη
αΰτό. "
ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΝΕΟΚΟΣΜΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ: "Γ
σες
κλιδώΐμο-α τοθ γυναικωνίτη
τή μιά μεριά, στά σκαλιστά
να πλουμίδια τού τέμττλου ό-0'ΙΓ"
άλλη μεριά. Λές καί τταίρνανΈ &5
καί φουσκώνανε καΐ σαλεύανί α
μέσα τους τό έρώτημα· μττορε; -„,
άσυναίσ€*)τα νά συντάραξϊ τό '
ΐτοσυνείδητό τ»ι/ς καί νά ξεστΐ
έξωτερικά μέ την εκφράση
προσώπου των, τής ματιάς γΙΓ1
■' όλη τους τή στάση γεν,Κα ν'
Τί γυρεύανε οί τρείς αύτο)
άττίθανο: μικρά ζωάκια καί τα ,
Λιά καί τα φυλλώματα καί οί
Τ
ποι.
Ο! τρείς κοντραμττατζήδϊ-
θάκανε σέ τρ'ια στασίδισ, στβ &
ξιά δίπλα στό θρόνο τό δεσ·η0*
κό. Στά χέρια κρατούσαν^ 1ο^'
σκούφους των. Ά-μίλητοι συνοφ^
ιένοι, τταρακολουθούσανε ^Γ
ψαλμωδία, τίς εύχές, δλες τ'ις {
ιτέργειες των τΓατταδων
κ—ά
καϊ
έξέλιξη τής τελετουργικής 'Τ(Λ) ^
σεως. 'Εκοτατικοί, '
σάν νά ρωτυ>ντουσαν.
καθαρά νά τό διατυττώνανε
ι/άχοι κι' οί παπάδες πού
/ούσανε καί κανείς άλλος
αυτή τή μεγάλη έκκλησιό. οώη,
την ώρα, αύτοι οί άνθρωη0, Ζ
ζρρικοι _ τού μτΛιρουτιοϋ καϊ ,α,
;κοτωμών;
Τί θελανε άλήθεια μί»α ,ν.
μιά τέτοιαν ώρα δπου ή ■■ ■ · '
αντίρώπου σπαρταρά,
/νμνωθεΐ άπό τό σκληρό της „
ρίδληιμα και άγωνιά νά ύψςοϋεϊ ι
μπορέσει, δσο μπορέσει άναλα*,
από τίς έπαχθεις πιέσεις των (
στικτων πρός κατι τό 6ε6αιο ν
σταλγημένο, άλλά καΐ
χηση καί κάποιαν ίδιόρρυθμο
αύθόρμητο ρπτορ,κά τονισμό στήν <~·°· Ακαταλη-ο άκόμα Τ καΐ στό χρωματ.σμο των άλλά κα. άκομα τποτερο Ροψωδ'βς 4. Άθήνα 1958 ΚαΙ νέο Εργο μας Εδωκε ό ιτολυνροφότατος Στρατηγός Μ ι ρηγοριαοης, κονια οτα τόσα ύ άθή όοα ης, άριθμήσαμε πρόοφα ι α. "Ισως είναι το άνΐιτιροσω 5 πευτικότβρο. πού Ι ρ αΐτοκο· μ Λύπτβι πιό Ιντονα την Ιθιορ την εθρυμάθβΐα, την ρΙ την γόνιμη φαν* ΐασΐα, χον τολμηρο ρεολιομο, .ην όξύιατη τΐαρατηρηχικθΐη .α, την κσ.6ολι-<ηητα των στο χ,ασμων τού ουγγρυφέα. 1έ λόγο κοιηΐικό ίχβι συντε αβΐ τό θτιέψη Εργο. Ιέοσερις μαψ»6ίες οε πενηντα λΐθ Μ ό -. πρόλογο και σχβτικά εΐσα νωγικά. 'γ φύση καΐ το εΐοοι, (ου β.βΜου υ&λουν των εΐοικ,ο ά τό κμΐνει καΐ νά τό άξιολο ^Τ)θ6ΐ. ΓΛ4 δεος—καΐ > έ κατιοιο
ρ —'" '·*.—-^,γ"_-κΤ ννοΐαο — κοτα
ψΐάνει ή ματιά μου, μέ την
ιροσπάθβια να συΛλάβω, α.
μπορεοω, τό πνεΰμα και το
αιόχο τής Φαντασΐας τοθ Στρα
την
Τοθ κ. ΞΕΝ. Κ. ΑΚ0ΓΛΟ
Ικλβψ' άπ τόν Οΰρανΰ — τής
^Ερεύνας, τής Σκιψης καΐ τη
τιμπνιυσης στό καθβ τι, πι-1
φερεν ή Λίξη, κ' ή Ι ραμμή κι
ι Τ όνος»...
ΤΕΛ1ΚΛ τδ πνεθμα τοθ κα
θθ, ό Σατάν, άπό φθόνο κα
ιά ΙκΰΙκηαη, δΐνβι των
σέ κάθβ άπόλαυση στην
πίνη γενια* γιά ούντροφον αιώ
νΐο. σά οήμιο». Μά γλυκύιαΐι
άκολι-ύθησε ή ηαρακΜλβστΐΑ)
φωνή τού Ίηοου στθ θ·6
«—■ Ιΐατέρα, καΐ στίς λθπ&ς τ οί-1.
α 6 χουνι τθν Κύρο».
Ά^6ταν αητός ό Σατάν δεί
χνει καΐ τιάΜ τηναΛ&ζονΐ* τ*»»
Κ' έκβϊ πού ξαναριχν^ται σν
τάρταρα,
ιΛ' ένώ ή Γής άνοΐγβι νά το>
μι άλλωστε
Ειρήνης Βέ(νη
μάς δόσει τόν χαρακτήρα της
γι,κίίς ήρωίόας της, τίς άποχρώσεις
τού, τίς μεταιπιτώσεις τής έξελί|£ω;
τοϋ μαρτυρίου της.
Ή έκλογή της «Γαλήνης» σάν
εΎαρκτήριο εργο στήν καινούργια
καλλιτεχνικ,ή ιέξόρμηση της κ. Άλί-
κης στήν πατρίδα της, ΰστερα άπό
μακρόχιρονη άπουσία της έ|α>, ΰ-
άισφαλώς μιά πολύ καλή ί-
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ.
ιη>οΟ—ι
Ή πηγπ τη» ς»*Γι{,
ίντουΐζβι μόνο οτη Γη,
(λειοντας τη άη' τα λοιτια Ού
ράνια — ώμαχα, καΐ ή Οιαιωνιοη
τοθ Ανθρωπίνου Γεν ο υ ι, μβ τί",
χαρές, και τίς λΰπες τού, άπο
[ίλ&ϊ την ούοια τού βργου. Βα
σιομένη οέ άπόοττασμα τής 11α
λαιβς Διαθ^κης (Γενεοη, Γνεφ.
-Γ) πού τό παραθετει ό συγ
,ραφεας αΰιούσιο καΐ σέ με
«Ύπόθεση» στήν
δέα.
*ητρυ γθνιμο
3ύλογΟ τού.
ό «'ίζρωτας», ό βασιλΓο
άπλόχκρα χαρΐζει ιιι, απο
ο τ ο Οί, πιοτι,ύ,
ύ ά
, , η
^υς τού, και πού άΐΓΛω.εται ή
.ττικρατειώ τού πανω οε ολα
ό ζωντανΰ σιερια^. άερα κα
ο Ό "Ε
ΚΩ-ΓΑ ΚΑΛΑΙ
II
ΤΟΕΠΟΖ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ,
Π· Ι- ΝΑΝΟΣ
Β. 8ο,
ΑΝΝΑ 0Ε8ΙΡΒΙ-ΡΑΒΒΥ
Πανεπ. Ω
» ΣΧΟΛΑΙ ΑΓΓΛΟΜΑΟΟΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΟΝ
» ΣΧΟΛΗ ΑΟΓΙΣΤΟΝ - ΑΟΓΙΣΤΡ.ΏΝ
(ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓ. ΒΙΟΜΗΧ ΝΙΑΣ)
('Αδεια Λειτουρνίας 67 493, Έφημ. Κυβ 244—Β 8)9)58)
ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ-Τμήματα Όκτωβρ^
μά ττού λέει τόσα πολΐλά,
Υη Γαλλικιή Άκαδηιμία καί έ§α-
τφάλισε την άθανασία. Ό Κώστας
'.αλίδιης μέ τό «ΕΠΟΣ» τού, ά-
φαλώς δέν έξασφαλίζει είσι»ττίριο
ιά την 'Ακαδηιμία μας, διμως κβρ-
δίξει ώριστικά τόν τίτλο τοϋ *Ε-
{θνΊκοΰ ΤΓοιηιτη των Ποντίων.
Γιατί .μέ°1α σέ λίγες σχετιικά σε-
λίδες ικοίτορθώνει, σέ σττίχους έλεύ-
ικια|ϊ ,μεγαλό^
πρεττους, ιμφ φράσεις ρωιμαλοοίες καί
χυιμώβεις, ΤΓερίτεχνα λοίξβυιμένες,
μβστές αττό νοήιμοΓτο; καΐ ίδέες, ά-
~ό συιμβολισιμούς καί τταροιμοιώσΕΐς
κι' άπτό ζωγραφικες συνθέ°"εις ύττέ-
ροχες, νά δόση σέ γενικές γραιμιμιές
όλόκληρη την
Κριτικό σημεΐωμα ΣΑΒΒΑ ΣΠΑΝΙΔΗ
Εξεδόθη καί έκυκλοφόρησε σέ καί στήν Τραττεζούντα ττνργώσανε
3ομψο διδλιαράκι, τό ττοίηιμα τού
<Λ<ωστοϋ Ποντίου ικαλλιτέχνη καί σιτγγραφέως, Κώστα Κοολλίδη, ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ. Ό ΤΓθΐηπής Ζάν Ρισ—έν, μέ τό ιοίηιμά τού «Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΛΑΝΑΣ» ττού είναι τόσο μικρά, γιά να οτνεχίθΌ*Λ' των ττετπριωιμενων τό δρώμο (τής ψυΐλής ιμας Τή γοΛήνη καί το ξελάφρωιμα πού ένοιοσαν οί ΠόΜηιοι, όταν όπτ' άλοιργηνά είδον νά τπρο^άλλουνε τους τ' ώκρσγιάλια τής γιαττί τό αΐμα έντός ιμας έφώναζε ώ ή ώ ύ ό ρ ρ Ό "Ερωιαι, τού, Άγ·γ6Λους ιτΐισΛ6τιτονται τη Γη, τή >η τής
Λττικης, καί μενο<->ν ιιια όρι
στικά ο αυιη, 6ΐαν γοη,εμενο
καί «νι*ημ·Λβι» άπ* τα
:ρα καί τούς γλυκασμού^, πυο
ν&ύονται απο τώ τμοφαντα 0η·
Λυκα τοθ πλάνηιη μας, παρα
Εοιιν χά οΰράνια δώματα και
χάνουν την αΐώνια ύθάνατη
ιοιόχητά τους.
ΜΑ ΙΟΜΓΑ στΐς ήδονές καί
ΐς άπολαύοΐις προβύΐΛ-λει ό
μοχθηρος 2.αταν, πυθ η «η«ρ«
μοί.» τού τον εΐχε ρΐξβι στα
Ιώμταρο, μαζύ μέ ις,ϋς «οκλθ:
(3ους» τού : ιθ Φαΰνο, τη Ζου
Λ^ια,τήν Πλεονε^ια καΐ χον ιΐο·
/ εμο, πού θ άπεμναστουν τη
οσΐυχια, τίς λθπβς και τις πΙ·
της ανθρωπίνης ζωης.
μειαί,ύ 1.1 ερι^τΕς των
ΐ θ
άρθρ^ καί στό χρωματ.σμο τω ρ Λ
Λεξεων, ττροσέδ.δε καί αυτή μονα- οπτο αυτες τις αυθορμτντες καί
χά στήν τταρουσία τού νεαροθ κλτ>- ττως μονοκοματες ψ^ές, πού
ίικοθ, άνΐζαρτητα άττό την έττίση- γο τις έχει βασαν.σε, ή
μη καί ήγετ,κή θέση τού μίαν
πού
κατά
,^.. . έπι6λητικότ-ιτα.
Ό Στεφανης καί οί σύντροφοι
ή ή
γλυκθχατη σα
£ανακοόστη«· ή φωνή τού
—"Ω Ι Δϋσχυχβ Σατάν. ω
ό5^ -· -
στ>κωθτ|κοινε βγάλανε τούς
σκούφους των ττλησιάσανε. καί τού
φΐλήσανε τό χέρι. .Ο παττάς έσκυ-
ψε κι' αύτός, τούς άγκάλιασε κα)
τους φίληισε στήν κορυφή τοθ κε-
ψαλιού.
—Ό διάκος μέ εΐπε τί θέτε. Αύ
τό ττού θέτε θα γίνει. Ή Ιδία σας
<μέ ενθουσίασε. Εθγε σας· καΐ γιά τό χαττρι σας, θά λειτουργήσω έ- γώ ό ΐδιος. Μέσα στήν εχκλτισιβ: σάν μττή'- κανε Θαμττόφεγγαν μονάχα τώ καν- τηλια μττροστά σ' δλες τίς εΐκό- νες, στό τέίμτΓλο καϊ στά είκσνο- στάσια· άΛλα άττλά καί αλλα ττο- λυκάνδηλα· άσημέντα τα περιοΌΟ- τεοα καί μερικα μαλαματένια. Μιά ίλαρότητα ΐερή άντιφέγγιζε στίς μορφές τ«ν άγ'ι«ν. ιΗ άτμοσφαιρα ιέντνπωσίαζε μέ τα ύττολείμματα τής εύωδ'ιας των θυμιαμάτων, τής όσμής των άτμών, ττού άνάδωσαν τα άναμμένα κεριά, κοί τώρα τό λάδ·ι ΤΓού έκαιε στά καντήλια. Ά- ττόλι—^ έρημιά τή στιγμή, έκείνη καϊ μιά γαλήνη κατανυκτικτχ, κυ- ριολεκτικα θελκτικής έξαρσεως κι>
«Καΐ τότες Φύτρωσαν ΙκβΙ
λο·γί|ς·λογής τα
καΐ πέσαν πάνω οί
Κ' Ετσι μονάχα γβνηκ»
τό μίλι μοσχομυριστό
τό ζακουστο τοθ 'ΥμηττοΟ»
Μέσα στήν όλοκληρωμένη πιά
συμβολικη άναπαραοταση κ' &
ξηγηση τί,ς ίπιγ*ιας ζ^ής μέ
τις βαοικοτερες κακ^6αιμΟνι6^
της, να τη ή βαθύτατη άνβρω
πιά, τό πνεΰμα της Αγάπητ;,
τθ ττενΐόστανμα της ύψηλης οί
όασκαλιας τού Ναζωραιου π«-ύ
χναι τή συμπονια τού καί
αύιόνε τό 2.ατάν Ι
ψωΙ^ςΤ^βΝΜ^ι^τπρώτης Ρα·
τιοθεοη, καΐ στο τι
εσωτερικό τοθ Ναοϋ. "Ετσι εΤχε
κανένας αΰθύς άμέσως ζωηρή καί 6έ
6αιη την άντίληιψτι, ττώς εμτταινε σέ
ιμιά ττεριοχή άληΐθΐινά άττοκοσμη.
Ό Νικολ<3»<ης τό θεριό μ' ίνα μακρύ κοντάρι, ττου στήν πάνω άκρη τού εΤχε κολλήσει ένα άναιμ- μένο κερί, αναψε τίς μικρές λαμττά δες τού κεντρικόν ττολυελαίοι;. Τα κρύσταλΜ τού καθώς καί των άλ- ή ττο.όν τρόπον τις εχει ατεΡϊ4 · στει, ή κριτικη της άνθρώττινης ο,, φίας καί μάθησης. ΐΗΠ ΠΕήΠ ΙΟΗΙα; ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ Ό ΠανεΛλήνιος Σύνοεσμος & λων Βυζαντινής Μουυικής,ίνσψ •π-ράξει καϊ μετά τής 'Ειοιλησι— κης 'Επιτροττής τοΰ Ίβρού Νού Άγίων Άναργύρων Νέας Ίωνκς καί εντός τοϋ κύχλου τόν Ίΐώ σκοττών ιου, όργσνώνει κστά — Κυριαιβή,ν 19τ)ν Όκτωβρίου Κατα- νυκτικσ-ι» Βυζαντινόν Έσττιριν6ν (ι τφ ττ,ρομνησβέντι Ίερψ Νσψ ^ Νέας Ίωνίας. Κατ' αυτόν τα τροττάρια θσ ψ» λώσιν «/πό Βυζαντινοΰ Χοροί 6- ττό την δκεύθυν— κν τοΰ κ 6Ε0ΦΑ- ΝΟΥΣ ΚΑΠΑΡΟΥ καί θά ομιλήση ό κ. ΝΙΚ. ΜΗΛΙΩΡΗΣ με θέμα «Τ ό Βυζάντιο, βασικό στοιχειο τ»γ 'Εθνικης μας όντότητος», 'Ωρα ΐνάρξίως Έοττίρινοί 6 30 μ..μ. Ό έκ των έολΐκτΔν ουνεργα· χΛν χί|ς Ίΐφηα8ρι6θς μας κ. Λά ζαρός Τακαοόηουλθ', καθ τ 11) η θΟ βί ρς , ής, την ηαρίΛθοΟσαν βμ >α απέκτησε χον βεότερον καί
ρερώνυμο» ίνγονον (κ θο>α·
τρός Φωτεινής καί τοθγαμβροθ
αύχοθ Εραή Πανσελη &, λογι
ί*
ΪΙΛ1
ψ»
λων ττολυελαίων άστράψανε. *1- σχοθ τΛς Φαρμακευχιιιής 'Ε.χάι·
σκιοι διάφοροι, αλλοι ττιό ττυκνοΐ ρεΐτς ΆοελΦών Κολοκοτρώνη
καί άλλοι τγιο άραιοί, άρχισαν νά (-νΔΕΑΚΟ)
τταίζουν ψηλά στά καφασωτά κιγ-Ι Ή Διεόβυνσιΐ τής ΕλημιρΙ
5ος μετά των συνεργάτην καί
Φΐλων εκφράζουσι τα «Λίον Ιν
ί.άρδια συγχαρητήρ·α κα' τούς
<=ύχονχαι νό τοΰς ζήση, πιλογο», ΰμνος Γ ι ΰμνο στις χάρες χής «αΐώνισς Γυνς*. κάς», πού βΐναι γιά χον Λντρα : «Πάνχσ χοο άγαπημένη νικήχρα—νικημβνη, φίΛη ι ου κ' ερωμένη, χάδι κι ό6ηγήτρα χου Τσια τού, μασήτρα τού και παρηγορήτρα χής Φύσης τό λ ζ μττρός ιμας ξε- (ττρόβαλ* μ ή χώραν κοττοΓ^άλανη κι' ήταν ή γης ή ιμαγικήι, πού ή θύμισή της ή άιτΓΟιμακρη τίς καρδιές ιμας έζέσταινε οοίώνια, ττού την ξόραμε οπηό χρόνια, ττού την ξέραιμε άπό αιίώνες, ττολύ ττιό ττρίν κι' ά™' τού Παρθε- (νώνα τίς άθάνοττες κολωνες. Ήταν ή τΓατρίδα των Προγόνων (ιμας, ρ , ι ών «υΐίον τού ρέ τις άγγεΛΟμορφες ηαροενες, μέ <ολ θ ά |μθις. Άρχίζει άττ' τή Μυθιική, έττοχή, ΐου. ΦοΙτησις 1 Ιτους ΠΤΥΧΙΑ ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΑ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ Πληροφορίαι—εγγραφαί ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΝ ΧΑΡ. ΤΡΙΚΟΥΓΤΗ 20, Τηλ. 611.322 Ό έγκυρότερος Όργανισμός ΔιδασκαλΙας Άμερικανικής— Άγνλικί|ς Γλώσσης καί Γβνικ?|ς 'Επιμορφώσ«ως- ΙΔΡΥΤΑΙ : Άπόφοιτοι Κολλεγίων-Πανεπιστημίίΐν Η.Π.Α. άττ' την κατατηληκτική έξόριμηση Ιτών Αργονοχ»τών όπτ' την Αίτωλία, άναφέρει τίς Συ)μ~ληγάδες, τα δο>
μ<χσ|μό τοϋΆξενοιι Πόντου, την ά- ττοίκηση τής Λαύρης Θάλασβ'ας κι' όκολουθεϊ δλη τή μεγαλειωδη 1- στορική τροχιά τού λαοΰ ιμας, μέ τ© γυρισιμό τού ττίσω, έδω στήν 'ΕΛλάδα, στήν ττατρίδα των ττρογό- του ϋστερα άττ' την Άνταλλα- Νά ιμέ τί θαΜμά°ϊες «Ικόνες δίνει την ιδρύση τού κράττους των Κο- μνηνών τής Τροπτ^ούντας. Κι' δταν των Σταμροφόρων ό συρ- (φετός κλυζε το Βυζάντιο καί γκρβμίζονταν τό ΚρΛτος τό αί- (ωνοβιο καΐ ττατιοταν άττ' τα ττόβια τοι/ς (τα βρώμικα ή Κωνσταντινούττολη, τής Οίχουιμί- (νης ή βασιλεύουσχχ, οί Κοιμνηνοϊ ικστταψύγιο σ' έμάς (βρήκαν 49τον Πόντο ' ., , ί°τά χρ°νια τα πανάρχαια, τα μυ- & έξώρμηΐσαν μέ την 'Αργώ. Ήταν ή μάνα ιμας, ήττον ή 'Ελλά- (δα ιμας, ττού την τρ«γουδούσαμε ιμόλις γεν- (ό ς, μ λ γέρν των άνσρώπων», οΐνουν χον ιναρτιό τους μέ αλλες «πρωτο ννωρβς χαρες» : μέ €Τύ τιρωτο ιθϋ τΐαιοιου τουι, χαμόγεΛ<->»
ι ό χαμό>ελο αύτθ. πού κ-υ,
«κρατησε μακρυα κι' άη' τα ού
ρανια»·.
«Κ' Μρθβ σιον κόσμον Ιτσι ή
γενιά, π<-ύ πηρε... τη οηΐθα το6τΓ|νε τη θεΐκιο-πού Λές την ρηγρήρ χου, χής Φύσης τό λεπτούργημσ, τής Πλάσης τ'άριστούργημα. σκοπός χου στόν άνώνα τού ή λατρα κ' ή κορώνα τού...· Συμπιρασματικά θά μποροθ- σε νά λ&χτιΐ πώς δ συγγραφέ- ας μέ τή νέα τού δημιουργια, μάς έδωκε, μέ χό δ»κό τού τρό- πό. μίαν έπαγωγική συνθβτική εΐκόνα δλων των μυθικων καί των θρησκευτικων δοξασιων, γιά την ^α» ιή( {Μή,. Και γενικ,ά τού Σύμπαντος, μέ το τΐρΐσμα τής ίπιστημης και μέ βαση τό ύψηλό νόμα της αί ώνιας έλληνοχρΐστιανικής ού μανιχιβτΐ ή όιοασκαλΐας. κ λ.π., καΐ τα κάπως .. γλωσσοοβτικα «σπλα χνοσχΐστρα. κοψαναπνόγα, ξε τυψο. στρβς». ΒΡΙ-ΛΕΙΣ στίς τέσσερις ρα πρώι Λ,.λ.ηγορΐβς· μά καΐ εΐκόνες, Βώ καΐ κεΐ, Ανοιντά ρβαλιστικές, πού δμως Εέν είναι σωστό νό ςιτίττάσουν τόν άναγνώστη Το «γυμνο» δέν είναι άνήθικο οθτε γιά τροπή— βαως μαορεΐ νο φιίνεται οΐους λιγοστοΰ, σεμνότυφους πού τυχών έμει¬ ναν ώς τίς ήμέρες μας. Τό €γυ· μνό». διαν Οιακονβΐ την καλ ΛιτεχνΙα, μάς βΐνει ή Άήθ ην καλ την «Ικόνα Ό χα, μάς βΐνει την «Ικόνα • ήι. Ά^ήθβιας, τής ΌμορΦ δς, τί1>. αοιαβληιης Άρεχής. Κταί,
δίχως άμψιβολΐα, οί «Γυναϊκες
—Άγγελοι» άηοτελοθν ννήσια
λογοτεχνΐα—«ηγή χής καλλ<χι· Ξ. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥΣ ΛΒΡΑΑίΛ Ι. ΚΟΜΤΟΠΟ.ΛΟϊ ι Ναυάρχου Ί Τηλ. 43,224 Πειραιεύς Σωκράτους 59 >βί|νοι
(Πίμτΐχη 5—7 μ. υ,)
Ό Ί α «ο 6 ς
ΓΕΟΡΓΙΟΣ Μ. ΤΣΑΚΙΡΟΓΑΟι
Μαιεττήο—ΧειοοΙογος- Γ»-
ταΐΜθλόγοβ ΜΕΤΟΚΗΣΕΝ
αίς τήτ 6Μτ Φβαγκλίτοι
Ρο«οβελι (ΑΚΑΔΗΜΙΑΝ 81
■αί οέχεται 19-1 «οί Β-Ι
μ. μ. Τυλέ». 610.008
ιτητ
Ιω·
ιμε
■ιρε
καί τα δγάζει ττέρα ιμέ άξιωσύνη.
Πολλά βχουν γιραφτή κι' άττό
ττολλούς, ομως τό «ΒΠΟΣ ΤΩΝ
ΠΟΝΤΙΩΝ> σίγουρα· είναι τό ττρώ-
το τΓουτιακό γροχρτό στό εΤδος τον,
ττού 4ρχεται σάν άνακ.ραγιμα νο
φτάση οττ)ϊς ικαρδιές των
καί κκρίως στΐς
καί ττεθαίναΐμβ μέ τό σνομά της στά ! ^'
(χείλη.
"Άν δέν κάν» λάθος, «Τναι ή πρώ-
τη φορά, ττού ένας διανοούμενος
Πόντιος κατατΓΐάνεται μ' ένα τόσο
μεγάλο καί ιτόσο άττέραντο θέιμα
ιμς γεν . - ... -. --
(νιόιμασταν ι"»* Ποντίων καί νά τούς σνγκινήστΐ·
ά ά ! Κι' ^ ^ 1 "Ελλ ΐ
οί "Ελληνες εΐ-
ύττερήφανοι ιμε τον 'Εθνικό
μας ττοιηιτή Διονύσιο Σολωιμό, έ-
τ°Ί κι' δλοι ο! Ποντιοι ττιρέττει νά
ύπιερηφανευόμαστε μέ τόν 'Εθνικό
μας ΤΓθΐηπτη, Κώσταΐ Κτχλλίδη.
ΣΑΒΒΑΣ ΣΠΑΝΙΔΗΣ
πυΐΗΠΚΟ^, είιταμε, είναι ό
λόγος. Γιά τή με-τρικη τοθ στ!
χου μδι,προει&υποιεί ό συγγρα
φβας οίον 1ΐρόλο>ύ τού : «Δίν
πάω γυρεύοντας την δμοιοκα
ταληξη (ρΐμα). Είναι καλή, μά
ή τελευταία χαρή τής ΠΟιΗ
Ϊ.ΗΣ. Σάν Ερθβι μόνη της, οέν
τη 6ιώχνω». ΑβΙγματα των σΐΙ
χων βρΐσκει δ άναγώσιης στά
τιαραηάνω σχόλια.
Δ]|Ο τού όρθογροφικό σύ·
στημα άκολουθ^ι 6 Γΐ. Γρηγο
ριάοη , πιο τό ίκθετει στό προ
γβνεοτερο βιβλΐο τού «Σημειώ
οεις Γραμματικής τίς Δημοτι
κης». Είναι κι' αότό κάτι ιό ά
ί,ιοΛογο, πού έθΐζει τόν άνα
γνώοτη καΐ τιροωθίί την άπλο
νοιηοη στήν όρθογραφια τή».
Λ··-ιικης, πού 6έ στέκεται νο
στό σημεΐο πού βμΐσκε
ιαι σήμερα καΐ νά ταλαιπωρεί
τα 'Ελληνόβουλα καΐ τή Ρω
μιοσύΛη βλη παντοτιινά.
ΛδΡΑ καΐ λαγαρά σφαντά
ζουν τα έκφραοτικά μέσα, πλου
ιισμίνα και μέ γλωοσοπλαστι
κου», νεολογισμοός. Οπως αί
λε,ί,εις ; «όλιχάος, ποθ6πλαγ
κτες, άνριάντρας, πρωΐι-ξύπνι,
ΕίίϋϋΙΕΡΙΚΙΙΙΙΙ!
Ό άρχαιότβρος καί μεγαλύχερος Όρνανΐσμίς
οιδασκαλΐας τής ΆμερικανΐΝης Γλώο<"1< ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ £ΪΝεΧΙΖΟΜΤΑΙ Τμήματα Άρχαρΐων — ΠροχωρημΙνων - Ι^ΟΙΥΕΕ - ΡΚ0ΡΙ01ΕΝ0Υ καί ΕΙβικα ί,αΓβικώ. Τρισεββ' μαοιαϊα κσ.1 Έντατικά — ΕΙδικα Τμήμ«" τα ΟΟΝΥΕΚ8ΔΙ1ΟΝ. ΟΙ κ'αλύτεροι Καθηγηταί. τ* Τίλειό Τίτρα σ°στί|ματα βιδασκαλίας. 150 Παραρχήματα είς βλην την Έλλάδα. Ανχαλλσχγαί σπουθασχών μέ βλην την Εύρώ«πν μέσω χοθ 8ΕΚνΑ3. Ί 'ΥποτροφΙαι 'Εξωσχολική Οργάνωσις Πληροφορίαι — Εγγραφαί: 1) Άκαδημίας 54 Τηλ. 612 675 2) ΆκαοημΙας 88 » 33.382 3) Σχουρνάρσ. 26 > 5^5,073
4) Όμήροϋ 19 > 613.224
Καί βΐς χά Συνοικιακά Ποραρτήματα είς βλας τάς
Συνοικίας χων Αθηνών καί τοθ Π»»ροιβς·
ΟΙ
1 ι
·■»(
Τ.
Λ),
ΑΓΓΛΙΚΑ - ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΝ ■ ΟΗΚΙ55
ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΑΚΗ-ΣΙΝΑ ά-ΤΗΛ. 30.870
Γ>
"ίι.
ΑΠΟΚΑΡΔΐηΤΙΚΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΔ
ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ Ν. Α. Τ. Ο.
ΑΙΑΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΥ
Ό ύφατουργός Προνοίας κ. Ψαο γματούχων παλαιών προσφύγων.
αταμ|μυρίων δραχ.-
ιμών, ώς δάνειον Ιναντι τής ανταλ¬
λαξίμου περιουσίας, διά την συνέ¬
χισιν των προγραιμμάτωγ αποκατα-
στάσεως ηαιλαιιάχν ποοσφΰγο>ν. Έξ
άλλοις εγνώσθη ότι συνεχίζεται ό
δλεγχος των τίτλον διά την άπαλ-
Ώς εγνώσθη σχετικώς, τό Συν-
τανιστικόυ Συιμοουλιον θά 6χη ύ-
■ποδάλει τα ττορίσματά τού είς τό
"V
ττουργοϊον τής Προνοίας τό βρα¬
δύτερον μέχρι τής 25ης τρέχοντος
ιμτϊνος. 'Εά> τφ μεταξύ, ώς ανεκοι¬
νώθη, έχεΐ α—οτΓερατωθη ή άπογρα
φή των παρατϊηγματούχων ττροσφυ
γων τής τι ρωτευούσηις, εως τό τέ-
λοΐρίοχτιγ 10.000 <~ρεμμάιτων πά- , λος δέ τού τρέχοντος μηνός έλτηί- ρά τό Περκπίσι. ζεται νά έχη όλοκλη,ρωθή ή άπο- Τέλος, ηλτκ;οφοοούμε*α δτι θάρΡ^ή κα> τών Ιυττολοίττων παρο>
συσταθή ϊδρυμα, τό οποίον Θά χει- πηγματούχων τής χώρας,
ρισθή τό θέμια τής δια,θέσεως 3 έ-
«ατομιμυιρ'ίων δραχμων — δωρεδς
τοϋ &ιομηοοάνου κ. Σικιαρίδη —
ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΟΥ ΟΗΕ
5 30' χθές εγένετο είς τό
ο
βνά τή/ν (αποκατάστασιν 50 προσ-
φυγικών οΐκογιενειών είς την περι¬
οχήν Παλαιών Σφαγείων.
Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΑ¬
ΛΑΙΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ — ΣΥΝ-
ΤΟΝ'ΣΤΙ|ΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙ¬
ΟΝ
Πληροφορούμεθα αρμοδίως δτι
συνεστήθη Συντονιστικόν Συμβού¬
λιον είς τδ Υπουργείον Προνοίας,
είς τό οποίον θά μετέχουν καί ΰ-
πάλληλοι τοθ Πολεοδομΐκού γρα-
ψείου, πρός τόν σκοπόν της τα-
χντέρας τηροωθησιεως τού θέίματος
τής άποκαταστάσεως των τταραπη^τΓάϊ·.
ή
"Υπουργείον Προνοίας ή κλήρωσις
99 διαμερισμάτων των πολυκατοι-
κιών Άγ'ίου Ιωάννου Καρρέα, είς
ίσαιρίθμους οικογενείας προσφύ¬
γων άρμοδιότητος ΟΗΕ. Τό προ¬
σεχές Σάββατον την ίδιαν ώραν
θά γίνη ή έττίσημος τελετή έγκα-
ταστάοτειωις των ο)ϊκογ^Μειών ■είς
τάς πολυκατοικίας, αί οποίαι άνη-
γέρθησαν οαττάναις τοΰ ΟΗΕ καί
τού 'ΕΞλλη,νιικού Δημοσίου έξ ήμι-
σείας. Οί πρόσφυγες ούτοι διέμε¬
ναν μέχρι τούδε είς τα Κέντρα
προσφύγων Κολοκυνθοΰς καί Καλ-
λι&έας κεί είς τό ξενοδοχείον «Πα¬
φ ύ λ ι α τους καί επιασαν μιετε-
ρ'ιζι στό μοναστήιρι, διά νά ΰττερα-
στπσθούν τό ράσο τους. Διά νά
τό λερώσουν δηλαοή Τίΐερισσότερ©!
Δέν ε'ιναι γνωτον άκόμηι τ'ι άττεγι-
νε. Είτε αύτοι νικήσονν στό τέλος
είτε ή Εκκλησια, ο ζωμιωμέινος είς
τόν ά γ ώ ν α αυτόν, θά είναι
ή ϊεροτηις καί τό γόιγτρον τοϋ ρά-
σου!
Αύτά τα ώς ττεριέγραψα δΰο
άβλια έπεισόοΊα ιέσχολιάζαμε, σε
μιά συγκεντρώση, ττεντε ες ψιλοι,
λιγο πολυ ολοι καλοΐ Χριθτϊανοι
Υψίστου, ο κατά ττολλούς τρόττους
'σιινεχιστής τοϋ έργου των 'Απο-
στολων, ο πνευματικάς πατήρ καί
τ© επίτιμον ούτως ειπείν ιμέλος έ-
ικάστης οικογενείας τής Ένοριας
τού, ο νουθετών, ό διδάσκων, ό πα-
ρηγορών τούς ένδεεΐς και πασχον-
τας καΐ ττροστταθών νά £.ΰρη τρο-
ττον Ολιικής ένισχύσεώς των. Ό
πρωτοστατών τέλος είς πάν έργον
φΐλανθρωτπας και κοινης ωφελείας
Αύτη είναι ή Αποστόλη τού ίερέως.
ΐΚαί την εκτελεί κατά δύναμιν. Κα'
αν ι/στερεΐ είς μερικα σημεια, τού-
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 17.— Μετα&ίδεται
άπο τό Παφύσι δτι άρχίζουν έκεϊ
σήμερον συνομιλύαι, τού "Ελληνος
ύπουργοΰ των Εξωτερικών κ. Ά-
ΰερωφ μιέ τόν γενικόν γραμματέο
τοϋ ΝΑΤΟ καί άλλους άτλαντικαύς
ίΐαράγϋντας επί τής κρίσεως διά
την Κύπρον κιαί δτι ό "Ελλην υπουρ
^ό; προτίθΈΤα», ·νά παραστήι εί;
"ην πρώτην σννεδρίαοΛ.ν τοϋ Ά-
λοιντικοΰ Συμι6ου?ίου — πού θά
■ίνη κιατά πάσαιν πιιτ>ανόττ(τα την
Διυτέραν ___ είς μίαν προσπ>άΟ·εΛ
αν όπως έξαισφαλίση κάπ»ι<νυς <- 0<;υς έπιτιρεποντας είς την Έλλά 6α νά λά6η μέρος είς διάσΐκεψιν διά .τό Κυοτιρι.αικόν καί νά έιΐχιτΰχη τροΛΐοϊτοίτισιν τοΰ άγγλικοΰ σχεδίοι», τοΰ ΐφαρμοζομένου ϊΐς την Κύ- προν. Αί υπάρχουσαι πληροφορίαι, ΐ>
τούτοις, είναι άποκιαρ'οιωτικαί διά
την ελληνικήν υπόθεσιν. Βρετατνν'Ό»
άντ«ποοοριταί, κ;αθώς χαί άνταΛο-
'.ριταί ά,μερικ-ανικών έφημερίδοίν.
ιετα/δίδουν «υτό τό Ποιρίσι δτι τό
Ατλαντικόν Συμβουλιον, ΰσ'τερα ά-
πό «,μκριταλαντεΰίΓεις μερικήν 56δο
ιμαδων, γνησίας ή σκοοτί,μους, ίτά-
7 9η τελικώς; υπέρ των αγγλικών
άπόψεων, τόσον επί τοϋ ·Β·έμ.ατος
της συγκλ^ήσεως μιάς διασκέψεως,
όσον καί επί τοΰ άκόμη σημαντι
κτοτέρου θέίματος τοΰ άγγλικοΰ σχε
δίου. Άκόμτι π€ρι<τσότερον συγΛε- κριμένανς παρατηιρεϊτβι ότι τό μό¬ νιμον συμβούλιον τοϋ ΝΑΤΟ, ά- ιροΰ μετά προσοχής έξηκρΐ6α«τε τάς 'διο-θέσεις τής 'Ελλάιδος κ·αί συγκε¬ κριμένως έ&ε&αιώθη δτι δέν ΰπήρ- και φυσικα, έχοντες περί ττολλοϋ τό ' το όφειλεται είς αλλα αϊτια δι' ά γόητρον της ©ιρησκειας. Καί βγά- ζαμε Θλιβερά σι/μττεράσιματα είς Οαρος τού ιΚλήιρου μας. "Ολοι, πλήν ενός, ό οποίος μάς ήκονε μέ πρασοχή, χωρϊς νά ομιλή. Ήτο ό γηιραιότερος τής τταρέας, άνβρω- ττος με μεγάλη ττείϊρα καί γνώσεις άλλ' έχων γιά ιμβρικά πράγμοττα καν- βίδαστες δεγμβνα. εις, κάτι Ιδέες ώσνμ- παραδε- . γι' αύτές τίς άναξίων κλη,ρικών. , __Κρίνω τό ττράγμα Θλιβερόν, απήντησεν 6 γηραιός μας φίλος, άττό διαφορετικής με υμάς —Θλίδαμαι όχι άθλιότη,τες όντες, όσον διότι τίς ικαταλογίζει ή Κοινή γνώμη είς 6ά- ρος τοϋ Κλήρου καί δίδει ούτω αφορμήν είς πάν όντιθιρηισκεντικόν στοιχείον νά τάν διαοάλη συνεχώς. είναι λάθος όλέθριον ή συνταύτησις κληριβαόν καί μοναχών πού μαρτν- ρεΤ σφαλεράν κατανόησιν των 6α- σικωτέρων άρχών τής ©ρηισικείας. Καϊ ή συνταθτηΐσις των δύο αυτών Ιδιοτήιτων άντί νά τό ζήτημα ίϊίί' ες'ηγοάμαι.· .ι. β μιναν εν τή Κοινω- - α. -Ις τά(ί 7ΓΟ;-|ς καί την ύπαιθρον, εχει μίαν ττολύ Ιεράν Ά- ΤΓοστολήν. ΕΤναι ό λειτουργός τοΰ'« δέν εύθύνεται ό ίδιος. 'Υττάρχονν βεβαίως καί ΐερβΐς ανάξίοι τής 'Α- ττοστολής των. Αύτό είναι αναπό¬ φευκτον, ώς υπάρχον είς όλας τάς τάξεΐς τής ΚοινωνΓας. Προκειμένον τωρα ττερί των μο- ναχων, είτε ίερωμένων είτε ιμή, ού¬ τοι άπαρναΰνται τόν Κόσμον, ττο- θοΰντες νά ζήσιονν ήσυχοι μακράν αύτοθ. 'Εβώ λοιττάνι έγκειται ή δια- φορα μεταξυ των δύο ϊδιοτητων, ΧρισΤΛί. 6οτσική άττό απόψεως των σίλειος ό οποίος"·» Ό Μέγας Βα· άπό Γρηγοριον τον '' χε καμμιά διάθεσις άνωμ,αλιών έν- τός τής συμμαχίας οΰΐό έλληνικής πλευρας, συνετάχθη τελωκϋς μέ τας άγγιλικας άποψΗς. Οδτω, έ·νώ εγίνετο λόγος περί εύρείας διασκε ■ψεως διά το Κυ.τΐ.ρι«κόν, δταν ή ί-λληνική κυβέρνησις εφέρετο ώς άποφασισμένη νά λάβη δραστικ-άς άποφάσεις, τώρα τό μόνιμον συμ¬ βουλιον συνιστά τριμερή διάσκεψιν «.ηαγϊδα» ■διά την 'Ελλάδα, καί ιό κυριώτερον ιέγικρίνει τό εφαρμοζό¬ μενον είς την Κύπρον άγγΛκκον σχε βίον, «έχεται δέ νά εξετάση κατά ποίον τρόπον ή έλληνική κυβέρνη¬ σις θά διευκολννθή μέ «κάπουας ί- ξηγηιτεις» έναντι τής έξαγριωμένης έλληννκής ικοινής γνώιμης. "Οσον άφορφ τήιν στάσιν των Ά- Γ..ρικα·νά>ν, τβνιζεται είς τάς Ιδίας
πληροΐραρΰας, δτι ούτοι, άφοϋ κα¬
τώρθωσαν, νά παραπλανησουν την
έλλ.ηνικήν κυβέρνησιν μέ κατευνα-
σπκάς «Λοσ'χέσεις, δταν αυτή άν-
τΕ.μετώΛζε θέμα άντεινεργειων έν-
τός τοϋ ΝΑΤΟ, την έγκατέλειψαν
τώρα υπέρ των Άγγλοτούρκων,
των ΟΛθίων τα σχ,έδια καί τάς ε¬
νεργείας έγκρίνουν. Τό άκόμη σηρ
μαντικώτερον άπό τής πλευράς «ύ
της είναι 6τι ή Ούάσιγκτον θέλει
λ ά ματαιώση συζήτησιν τοϋ Κυπρΐ
ακοΰ είς τόν ΟΗΕ καί Θά ασκήση
πρός τουτο πίεσιν επί τής ελληνι¬
κάς κυβερνήσεως. Άναιφέ'ρεται ε¬
πί (Της δτι ή Οϋάστγικ,τον θά κατα
■ψηφίση άκόμη καί τό σχέδιον τής
«"Μ^αρτησίας, θά υποστηρίξη δέ
τ» σχέδιον τής τριμεροϋς κατοχής
της Κύπρου, τό οποίον είς την ού-
σίαν τού είναι ή ώ^χή τής διχοτο
μήισεως.
Τό Λονδίνον μετέδίοσε τάς γε-
(νομένας είς τό Παρίσιι αΐώ τόν λ.
Άύ'έρωφ δηλώσεις. Ό "Ελλην ϋ-
πουργός είπεν δτι μετέβη «κεϊ «ΰ-
τοπροσώπως διά νά ιέπιτύχη «συγκί
κριμένα άπ,οτελέοιματα» καί διά νά
ΐκ-θΐση τοΰς δρους, υπό τούς όποίτ
ούς ή "Ελλάς θά εδέχετο νά λάβη
μέρος είς μίαν διάσκεψιν υπό την
αροεδρίαν τοΰ κ. _τάακ. Άναιφέ-
ρε,ται άκό,μΊΐ δτι οί δροι τοΰ κ. Α¬
βέρωφ δέν πράκ.εααι νά γίνουν δε-
κτοί, έκτός θ,ν διατινιώση σογκεκρι-
μενας άίϊειιλάς περί τα»ν άμέσων
έλληνιοιών μέτριυν άς περίπτωσιν
άπ·ορρί·ψεώς τα>ν. Προστίθεται δτι
οί Βρεταννοΐ επεισαν τό Άτλϋαντι-
κό Συμ/βούλιον νά μή γίντ) δεκτός
είς ένδεχο|ΐενην διάσκεψιν ό Άρχι-
Επίσκοπος Μακάριος. Είς τουτο
τούς ΰπεβοηθησε Λολύ ή έκ μέρους
τονν άποικιακών άρχών δολοφονια
τής Άγγλίδος είς την Άμμ«χο>-
στον, πρ&γμα τό όιποΐον εοταιξε τόν
ρόλον «ροσχήιματος διά τό Ατλαν¬
ό Σβύλ
ΜΙΚΡΑ ΙΙΑΤΙΚΗ ΖΩΗ
Ο ΑΠΑΣΜΟΣ ΤΟΝ ΟΠΛΠΝ
Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡη
τικόν
Οί έδώ παρατηρήται δμως <χημ.ει ωΛθατν μέ εμφασιν δτι., δν ή Αγ¬ γλία κατώρθωσε νά κερδίση αμέ¬ ριστον την υποστήριξιν τοΰ ΝΑΤΟ υπέρ των σχεδιον της καί νά φέρη την 'Ελλάδ'α είς πλήρη <ΐιπ»μάνω- σιν άπο τούς συιμ·μάχους της, ίνεν ν ΐν τούτοις νά εξασφαλίση ένα κέιρΐδος είς τήιν Κύπρον, 3- π^' δεσπόζει ό νόμος τής ΕΟΚΑ, είς πάλεις καί χωρία. Άντουτοκριτής των «Νέχον Χρο- νικων» μεταβίδει δτι είναι εί,ρωνίο νά γίνρτσΛ λόγος περί άγγλιβοίς κατοχής ττίς Κύττ-ρου, καθ" ήν στι¬ γμήν ή νηισος ιέιξουσιάζεται ιμέχρι τε/ ε.υταίας σϊτιθαμ^ίις άπό την Εί. Ο.Κ.Α., ένισχυμένηιν έναντι τού Λαρελώθόντος, τόσον είς δπλα ίίσον καί είς ΰλυκόν καί περυβαλλο.μένην μέ την συιμπιαράστασιν ολοκλήρου τοΰ .πληιθυσμοΰ. Τό Λονδίνον μετέδιΐδε σήιμερον ό¬ τι είς την Κύοτρον «ΐξέσΛ«σε νέον > ϋμα φόνων», ύΛεστη δέ καιθώς
φσίνεται όδυνηράν έκπληξιν, δταν
έΛλ.ηροφοριίϊθη την εκτέλασιν τοΰ Ι
διουκητοΰ τοΰ στρατοπέδου Κοκκι-
νοτρΐίΑυθκΐς ενός Λερΐ^οήτου άρχι-
δι,σμώτου, ό οποίος εΐχε «νίξει είς
τό αίμα την Κένυαν. Ή ίκτέλεσις
τοΰ σηιααίνοντος αύτοϋ πα·ράγον<ΐος των άπβικυακών άρχων Ιγι/νεν είς χώρον ό ΟΛοίος εθεωρείτο άαώ τάς λ ής, είς -απόστασιν δηλαδή ενός χι άποικιιακάς άρχ,άς ώς δκρως άσφα λιομέτρου ιάπο τόσιτρατόΛε,οον, ένώ Μΐνε τόν καφέν τού είς τό χωρίον. Οί έκτελεσταί τοΰ προίσταιιένον! τώ» ΦασανΜΤτών Κοκκτνοτριμιθιδο επέβαινην παλα·τελοΰς αύτοκινήτου. "Ε·ας αλ]λος ΡΛΐσης Βριεταννός πο¬ ό 1 χν Εας ς ης λίτης, άρχιμηχανικός τη1 επικοινοχνι ών, ό οποίος Ιπίσης ίίτο γραμμΐ- νος είς τούς καταιλόγους της Ε Ο. Κ.Α., υπέστη ίπίθεσιν «αί ιέτραυ- ιιατίσθη είς προάστιον τής Λευκώ σίας. Πολυάριθμχ>ι έπιθέισεις ίξ
δλλου ?γνναν κατά περιπόλίον είς ο-
λτ,ν την ΚύΛρον, ιάιλλά βιειτάχθη
άτ» τόν Φοϋτ αύστηρότατος δλεγ-
χος των μεταδιδθιμένωτν εΐδήσεων.
Στάβηικε στ& σκαλοπάτι αοθ
κελλιού. Γυρισε πρός τα £ξω νά
συνεχίση την κουβέντα τού. Τ6 6-
χνό φέγγος των καντηλιών τής έκ-
κληριάς, όττό Ινα έκεΤ άπέναντι
τταράθυρο, έπεσε άττ' εύθε'ιας ττά-
νω τού. Τότε τό μελαχροινδ στρογ
γυλό τού ττρόσωτΓο, φάνηκε μ' 6λσ
ταυτα πιό σκοτεινό. Άλλά τα μά
τια τού λάμψανε άκόμα ττιό φω-
τερά, σττιθίσανε μέσα στή νύχτα
'ΑκούμτΓησε τό χέρι τού στόν ώμο
τοΰ ενός. Καί σ' έναν τόνο απαλό-
τερα πιό συναισθημοττικό, σδν κδ-
ποιον άπόκρυφο λογισμό τού Λ
έκμυστηρευότανε, πρόσθεσε.
—Καί ττοϋ νά ξέρεις, Μπορεϊ
κ ι, ούλα αύτά ττού κάναμε ναναι
καί γυμνάσια. Γυμναζόμαστε σάν
τό στρατό. Τώ ΐδιο καί εμείς· γιά
νά βρε&οΰμε άπίκο, σ' ώρα άνάγ-
κης, αν θά μάς χρειαστεΐ καμμιά
φορα καί ττάλιν ό τόπος.
Δέν ττροφτάξανε νά καθήσοι/νε
κι' άνοιξε κιόλας ή ττόρτα.. Πρώ-
τος μττηκε στό κελλΐ ένας παττάς
ΐτολΰ πιό νέος στήν ήλικία άπό τόν
άλλον. Μέ τό ράσσο τού καί μέ τό
καλυμμαϋκι στό κεφάλι αύτάς. Ά-
όύνατος, ξερακιανός, μάτια δμως
πολύ ζωηρά καί έικψραστικά, κατω
άττό έλαφρα: σννοφρυωμίνα φρύ-
6ια, πού φανερώνανε εύ30ς έξ άο-
χής μιά ζεστή καί θεληματική ίδιο-
συγκρασια. Ό Άρχιερατικός Έ-
πίτροττος Κύριλλος Ζαχόπουλος.
—^Στεψσνή Χαρτιά καλώς ώθι-
Η φωνή τού ζωηρή καί ττλατειά,
μέ χαρακτηριστική μεταλλική άττη-
Η "ΓΑΛΗΝΗ,, ΙΤΟ Ο-ΑΤΡΟ
ΤοΟ κ. ΝΙΚΟΥ ΜΗΑ1ΩΡΗ
Γο μυιθιστάρημα τού Ακαδημαι.- έκφράζουν. Δύο ιχψεις άντιθετικές
»ϋ 'Ηλια Βενεΐι,τι ίΐ'αληνη» -να'^^ον >αγώνα τής ζωής. ^ό θ
θεόν-
κΛασσίκο κια. εργο, μπορυιιμε. να
τυ που*με, ττ)ς νευιελΛην'κης
χνιας, πι>υ γυρι^εταιι όντως
'στο κ-ιντιματογροιφο, είχαμε ί'ν
χ,α/.η τυχη να το οουμε αυτες ιις
μερες στο θέατρο. Μέ 'όιασκευη
τοϋ κ. Νεστορα Μάτσα υπήρξεν τό
έναρκτήρΊον «ργο τοΰ θιάσου τής
κ, Άλικης. Ίο γεγονός γιά μα;
τούς Μι^ρασιάιτες ίκρόσφυγες είναι
φανε^ο Λωϊ ^χει κα*. την Ιοιόι*:&-
ρη σημακτία τού.
τους ακ.σθαναμαιστε πια
οα συμιοο>να, ΐοοΐ) προεκτε,ινονται <α- πο ιάπόψεως σημ,αοιας ηολ, περα- χομενου πέραν απο το συγκεκριμε- νο θ>εμα της ύίτοθεσεως τοϋ έργου
οβ δραιματικές παρουσίες καθολικό-
τ&ρες. Ή Ε,ιρήνη Βένη, ό τραγΐτ
κός όνει-ροπΟΛος μιας ζωής περοι-
αμέντις ή μιάς ζωήις φανταστΐκης,
ό άνικανοποίηττος, ό σκληρά βασο>
νιζόμενας άπο τη σημερινη τού Λα-
τάσίταστι, ό άνθρωίΐος ότου τελικα
ΙΛ Ι ξΙ*ΙΜ* ντ«ι ν
Η «Γαλήνη» τό βυβλίο τοΰ έξαυ- ' λυγιΐζει κάτω άίΐό αο βαρος τοϋ Μ.ας·-
Λωμένουι ίΐ|ρυσιφυ·ν|Λον πανου,, τυ Ι τυριου τού και αύτοκαταΛυεται. Ό
Ληααα τοϋ ο.ι£ωιμοϋ των προσφύ-1 Για>τρός Βένηις ό Ιδεαλιστής χιμαι
γων στίς και·νουρ'γι·εί πατρίόες τους ροκυνηγος, που ώεν χανει την πι-
ΡΓ,Λ,™ίι«,ντα·νεύει πάντα <τε ιμας τα στη, παρ' δλες τίς ανπ,ξοες περι- ξαναζωντανεύει π«ντα ά ' λλ ρηγ ιθέσπισε τούς κανόνας τού μοναχι- κοθ διου ώριΐσεν ώς ιτρωτο:ρχικον τοιοϋτον δτι τα μοναστήρια Εττρε- ττε νά χρηθΊιμεύσουν κ^ρίως ώ; νο- Καί (ετηρήθτι τοΟή έττί Σήμερον μτ άν άχι δι" όλα, δι« ιμιοναοτήρια νατόρια, έστω καί έν αυτοίς των ιμή ναχών, ώς ύπηρετων. Οί ■ξέλι- μτΓορούν νά όνταχβούν είς μο- "θωμένοι ναζωνν αγικά κα'ι ποικιλλα βιώμ,αιτα εκεί '***-=- προσφυγιθς !^το θέατρο ϋ]το θέατρο τής Λρώχης περιό- ς α»ηρ«φ«ί«« 2ΕΡ. Χ, ΠΟΔΔΤΟΓΔΟΤ * 15 ΣΠΟΥΔΑΣΤΑΙ σέ κάθε τμήμα ΕΒΙ 0 Α Ν Ε Ν β ι ι 8Η 3 Τ ϋ ο ι Β 5 • ΑΤΗΕΝ5 « Διδακτικά ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑ Ν Είς τάς Σχολάς ?αας-χ. Τρικοθπη 2ο φοιτοθν μόνον δαοι π ρ ά γ μ α τ ι θέλουν ναμάθουνκαίνάμιλδνε ΑΓΓΛΙΚΑ Τμήματσ Πρωϊνά—-Άπογευματινά-Βραδυνά ΑΡΧΑΡΙΟΝ—ΠΡΟΧβΡϋΜΕΝΩΝ—ίθννίΚ—ΡΚΟΡΚΙΕΝΟΥ Διδασκαλ1α<= < . μ ΐνητρ«ς τ,αιδαγωγούς. Δ1ΔΑΣΚΛΛΙΑ-ΔΥΝΑΜ1ΚΟΙ ΚΑΘΗΓΗ Γ Αί (ΆμβρικανοΙ — Έλληνες -- Άγγλοι) ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΜΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΏΤ ΕϋνΥΑΒΟ ΙΟΒΟΑΝ. Άμερικανός Γλωσσολόγος Διεύθυνσις Στιρυοων "Εβορο; Σχολώ^ αλλη πια ^ ασφαλώς ή ξεχωρίιστή τεχνική ε¬ νός σκηνικοΰ ιέ'ργου. Στό μυθιστό- ρΐ)μα ύπάρχει το <ρόντο, το θολο φόντο πού τό φωτίζουν άλλοΰ άσ- τραπές καί ιάλλοϋ γλ«κ.οχ<χράγματα, των καημών, των έλπίδων και των άπογοητεύσεων των προσφύγων πού ίτ,άνε νά ιξαναριζώοχιυν, ένώ στά πρώτα η/Μνα τοΰ π-ύνακος όμά'δες &ς πνκνότερες καί αλλες άραιό- τερες κινοΰνται ποικιλλοτρόοτως τους γι' αυτόν τόν και κι' άνάμεσά τους μορφές πού - ί · γ 11 »ιιμ, τι'ι σύ- ιμέρους καταστάσεις. Θέατρο ή «Γαλήνη» διατηρεί τό ϊδιο φόντο φυσικά, άλλά ΐκεϊ βαθύχερα καί μέσα στό φόντο μάλ¬ λον τραιβιοΰνται καί σί ό,μάδες, ϊ/ώ ίΐπροστά μένουν οί τρείς τέσσαρας τυποι, γιά νά τονίσουιν τή ιδραιμα- τιαότητα τοϋ θέματος, ύψουμενοι πλέον σέ σύμβολα. Ό Γι/ατρος Βέ- νης, ή Ειρήνη Βένη πρόπάντων· πού είναι πραγματικά καί δύο όιό τούς χαραχτηιριστικούς τύπους τής λογοτεχνίας μας πού θά μείνουν χωρίς αλλο. Είναι κάτι τό πολυ βαθύ, τό συγκλογιΐστικό αύτό πού σχοισεις, στήν άνθρωίϊυά, στό ος τού πρός τούς συνανθρώπους του,οΰ λυγιΐζ,ει κι,'αύτός ·κιάτο> οιπό τα
■-'-----α τής μοίρας παρ' δλα
μές πού φαίνοντο»
οί προθέσεις τού οί έπιδιωξεις τού,
6έν χάνουμε διόλου την έκ,τίμηκϊτΐ
μιας στΐ|ν άξία της βιοθεωρίας το».
Άπ' «νιαντίας περισσότερανοιωθουμ*
πόσο χρήσΐιμη καί προπάντων ποΜ
ώραία είναι ή πίστη καί ό αγώνας
των άΛθρώπα/ν ·αύτών· στην σκλη-
ρώ&α και στήν άοΐκήμια τής ζωής
κατά τί/ς ΐπ)ειριστά«ίε(ΐς ά^ιχχηελοΰν
τό πιό εύγενικό στουχεϊο πού δικαιώ-
νει την υπάρξη. Ο κ. Γληνος νο-
μίζω δτι ιέπετυχε νά &ιαγρά·ψει καί
ν ά φωτίσει σ' δλες τού τίς πλευ-
ά,σφαλώς μιά καννούργια άξιόλογη
αΰτό. "
ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΝΕΟΚΟΣΜΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ: "Γ
σες
κλιδώΐμο-α τοθ γυναικωνίτη
τή μιά μεριά, στά σκαλιστά
να πλουμίδια τού τέμττλου ό-0'ΙΓ"
άλλη μεριά. Λές καί τταίρνανΈ &5
καί φουσκώνανε καΐ σαλεύανί α
μέσα τους τό έρώτημα· μττορε; -„,
άσυναίσ€*)τα νά συντάραξϊ τό '
ΐτοσυνείδητό τ»ι/ς καί νά ξεστΐ
έξωτερικά μέ την εκφράση
προσώπου των, τής ματιάς γΙΓ1
■' όλη τους τή στάση γεν,Κα ν'
Τί γυρεύανε οί τρείς αύτο)
άττίθανο: μικρά ζωάκια καί τα ,
Λιά καί τα φυλλώματα καί οί
Τ
ποι.
Ο! τρείς κοντραμττατζήδϊ-
θάκανε σέ τρ'ια στασίδισ, στβ &
ξιά δίπλα στό θρόνο τό δεσ·η0*
κό. Στά χέρια κρατούσαν^ 1ο^'
σκούφους των. Ά-μίλητοι συνοφ^
ιένοι, τταρακολουθούσανε ^Γ
ψαλμωδία, τίς εύχές, δλες τ'ις {
ιτέργειες των τΓατταδων
κ—ά
καϊ
έξέλιξη τής τελετουργικής 'Τ(Λ) ^
σεως. 'Εκοτατικοί, '
σάν νά ρωτυ>ντουσαν.
καθαρά νά τό διατυττώνανε
ι/άχοι κι' οί παπάδες πού
/ούσανε καί κανείς άλλος
αυτή τή μεγάλη έκκλησιό. οώη,
την ώρα, αύτοι οί άνθρωη0, Ζ
ζρρικοι _ τού μτΛιρουτιοϋ καϊ ,α,
;κοτωμών;
Τί θελανε άλήθεια μί»α ,ν.
μιά τέτοιαν ώρα δπου ή ■■ ■ · '
αντίρώπου σπαρταρά,
/νμνωθεΐ άπό τό σκληρό της „
ρίδληιμα και άγωνιά νά ύψςοϋεϊ ι
μπορέσει, δσο μπορέσει άναλα*,
από τίς έπαχθεις πιέσεις των (
στικτων πρός κατι τό 6ε6αιο ν
σταλγημένο, άλλά καΐ
χηση καί κάποιαν ίδιόρρυθμο
αύθόρμητο ρπτορ,κά τονισμό στήν <~·°· Ακαταλη-ο άκόμα Τ καΐ στό χρωματ.σμο των άλλά κα. άκομα τποτερο Ροψωδ'βς 4. Άθήνα 1958 ΚαΙ νέο Εργο μας Εδωκε ό ιτολυνροφότατος Στρατηγός Μ ι ρηγοριαοης, κονια οτα τόσα ύ άθή όοα ης, άριθμήσαμε πρόοφα ι α. "Ισως είναι το άνΐιτιροσω 5 πευτικότβρο. πού Ι ρ αΐτοκο· μ Λύπτβι πιό Ιντονα την Ιθιορ την εθρυμάθβΐα, την ρΙ την γόνιμη φαν* ΐασΐα, χον τολμηρο ρεολιομο, .ην όξύιατη τΐαρατηρηχικθΐη .α, την κσ.6ολι-<ηητα των στο χ,ασμων τού ουγγρυφέα. 1έ λόγο κοιηΐικό ίχβι συντε αβΐ τό θτιέψη Εργο. Ιέοσερις μαψ»6ίες οε πενηντα λΐθ Μ ό -. πρόλογο και σχβτικά εΐσα νωγικά. 'γ φύση καΐ το εΐοοι, (ου β.βΜου υ&λουν των εΐοικ,ο ά τό κμΐνει καΐ νά τό άξιολο ^Τ)θ6ΐ. ΓΛ4 δεος—καΐ > έ κατιοιο
ρ —'" '·*.—-^,γ"_-κΤ ννοΐαο — κοτα
ψΐάνει ή ματιά μου, μέ την
ιροσπάθβια να συΛλάβω, α.
μπορεοω, τό πνεΰμα και το
αιόχο τής Φαντασΐας τοθ Στρα
την
Τοθ κ. ΞΕΝ. Κ. ΑΚ0ΓΛΟ
Ικλβψ' άπ τόν Οΰρανΰ — τής
^Ερεύνας, τής Σκιψης καΐ τη
τιμπνιυσης στό καθβ τι, πι-1
φερεν ή Λίξη, κ' ή Ι ραμμή κι
ι Τ όνος»...
ΤΕΛ1ΚΛ τδ πνεθμα τοθ κα
θθ, ό Σατάν, άπό φθόνο κα
ιά ΙκΰΙκηαη, δΐνβι των
σέ κάθβ άπόλαυση στην
πίνη γενια* γιά ούντροφον αιώ
νΐο. σά οήμιο». Μά γλυκύιαΐι
άκολι-ύθησε ή ηαρακΜλβστΐΑ)
φωνή τού Ίηοου στθ θ·6
«—■ Ιΐατέρα, καΐ στίς λθπ&ς τ οί-1.
α 6 χουνι τθν Κύρο».
Ά^6ταν αητός ό Σατάν δεί
χνει καΐ τιάΜ τηναΛ&ζονΐ* τ*»»
Κ' έκβϊ πού ξαναριχν^ται σν
τάρταρα,
ιΛ' ένώ ή Γής άνοΐγβι νά το>
μι άλλωστε
Ειρήνης Βέ(νη
μάς δόσει τόν χαρακτήρα της
γι,κίίς ήρωίόας της, τίς άποχρώσεις
τού, τίς μεταιπιτώσεις τής έξελί|£ω;
τοϋ μαρτυρίου της.
Ή έκλογή της «Γαλήνης» σάν
εΎαρκτήριο εργο στήν καινούργια
καλλιτεχνικ,ή ιέξόρμηση της κ. Άλί-
κης στήν πατρίδα της, ΰστερα άπό
μακρόχιρονη άπουσία της έ|α>, ΰ-
άισφαλώς μιά πολύ καλή ί-
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ.
ιη>οΟ—ι
Ή πηγπ τη» ς»*Γι{,
ίντουΐζβι μόνο οτη Γη,
(λειοντας τη άη' τα λοιτια Ού
ράνια — ώμαχα, καΐ ή Οιαιωνιοη
τοθ Ανθρωπίνου Γεν ο υ ι, μβ τί",
χαρές, και τίς λΰπες τού, άπο
[ίλ&ϊ την ούοια τού βργου. Βα
σιομένη οέ άπόοττασμα τής 11α
λαιβς Διαθ^κης (Γενεοη, Γνεφ.
-Γ) πού τό παραθετει ό συγ
,ραφεας αΰιούσιο καΐ σέ με
«Ύπόθεση» στήν
δέα.
*ητρυ γθνιμο
3ύλογΟ τού.
ό «'ίζρωτας», ό βασιλΓο
άπλόχκρα χαρΐζει ιιι, απο
ο τ ο Οί, πιοτι,ύ,
ύ ά
, , η
^υς τού, και πού άΐΓΛω.εται ή
.ττικρατειώ τού πανω οε ολα
ό ζωντανΰ σιερια^. άερα κα
ο Ό "Ε
ΚΩ-ΓΑ ΚΑΛΑΙ
II
ΤΟΕΠΟΖ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ,
Π· Ι- ΝΑΝΟΣ
Β. 8ο,
ΑΝΝΑ 0Ε8ΙΡΒΙ-ΡΑΒΒΥ
Πανεπ. Ω
» ΣΧΟΛΑΙ ΑΓΓΛΟΜΑΟΟΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΟΝ
» ΣΧΟΛΗ ΑΟΓΙΣΤΟΝ - ΑΟΓΙΣΤΡ.ΏΝ
(ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓ. ΒΙΟΜΗΧ ΝΙΑΣ)
('Αδεια Λειτουρνίας 67 493, Έφημ. Κυβ 244—Β 8)9)58)
ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ-Τμήματα Όκτωβρ^
μά ττού λέει τόσα πολΐλά,
Υη Γαλλικιή Άκαδηιμία καί έ§α-
τφάλισε την άθανασία. Ό Κώστας
'.αλίδιης μέ τό «ΕΠΟΣ» τού, ά-
φαλώς δέν έξασφαλίζει είσι»ττίριο
ιά την 'Ακαδηιμία μας, διμως κβρ-
δίξει ώριστικά τόν τίτλο τοϋ *Ε-
{θνΊκοΰ ΤΓοιηιτη των Ποντίων.
Γιατί .μέ°1α σέ λίγες σχετιικά σε-
λίδες ικοίτορθώνει, σέ σττίχους έλεύ-
ικια|ϊ ,μεγαλό^
πρεττους, ιμφ φράσεις ρωιμαλοοίες καί
χυιμώβεις, ΤΓερίτεχνα λοίξβυιμένες,
μβστές αττό νοήιμοΓτο; καΐ ίδέες, ά-
~ό συιμβολισιμούς καί τταροιμοιώσΕΐς
κι' άπτό ζωγραφικες συνθέ°"εις ύττέ-
ροχες, νά δόση σέ γενικές γραιμιμιές
όλόκληρη την
Κριτικό σημεΐωμα ΣΑΒΒΑ ΣΠΑΝΙΔΗ
Εξεδόθη καί έκυκλοφόρησε σέ καί στήν Τραττεζούντα ττνργώσανε
3ομψο διδλιαράκι, τό ττοίηιμα τού
<Λ<ωστοϋ Ποντίου ικαλλιτέχνη καί σιτγγραφέως, Κώστα Κοολλίδη, ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ. Ό ΤΓθΐηπής Ζάν Ρισ—έν, μέ τό ιοίηιμά τού «Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΛΑΝΑΣ» ττού είναι τόσο μικρά, γιά να οτνεχίθΌ*Λ' των ττετπριωιμενων τό δρώμο (τής ψυΐλής ιμας Τή γοΛήνη καί το ξελάφρωιμα πού ένοιοσαν οί ΠόΜηιοι, όταν όπτ' άλοιργηνά είδον νά τπρο^άλλουνε τους τ' ώκρσγιάλια τής γιαττί τό αΐμα έντός ιμας έφώναζε ώ ή ώ ύ ό ρ ρ Ό "Ερωιαι, τού, Άγ·γ6Λους ιτΐισΛ6τιτονται τη Γη, τή >η τής
Λττικης, καί μενο<->ν ιιια όρι
στικά ο αυιη, 6ΐαν γοη,εμενο
καί «νι*ημ·Λβι» άπ* τα
:ρα καί τούς γλυκασμού^, πυο
ν&ύονται απο τώ τμοφαντα 0η·
Λυκα τοθ πλάνηιη μας, παρα
Εοιιν χά οΰράνια δώματα και
χάνουν την αΐώνια ύθάνατη
ιοιόχητά τους.
ΜΑ ΙΟΜΓΑ στΐς ήδονές καί
ΐς άπολαύοΐις προβύΐΛ-λει ό
μοχθηρος 2.αταν, πυθ η «η«ρ«
μοί.» τού τον εΐχε ρΐξβι στα
Ιώμταρο, μαζύ μέ ις,ϋς «οκλθ:
(3ους» τού : ιθ Φαΰνο, τη Ζου
Λ^ια,τήν Πλεονε^ια καΐ χον ιΐο·
/ εμο, πού θ άπεμναστουν τη
οσΐυχια, τίς λθπβς και τις πΙ·
της ανθρωπίνης ζωης.
μειαί,ύ 1.1 ερι^τΕς των
ΐ θ
άρθρ^ καί στό χρωματ.σμο τω ρ Λ
Λεξεων, ττροσέδ.δε καί αυτή μονα- οπτο αυτες τις αυθορμτντες καί
χά στήν τταρουσία τού νεαροθ κλτ>- ττως μονοκοματες ψ^ές, πού
ίικοθ, άνΐζαρτητα άττό την έττίση- γο τις έχει βασαν.σε, ή
μη καί ήγετ,κή θέση τού μίαν
πού
κατά
,^.. . έπι6λητικότ-ιτα.
Ό Στεφανης καί οί σύντροφοι
ή ή
γλυκθχατη σα
£ανακοόστη«· ή φωνή τού
—"Ω Ι Δϋσχυχβ Σατάν. ω
ό5^ -· -
στ>κωθτ|κοινε βγάλανε τούς
σκούφους των ττλησιάσανε. καί τού
φΐλήσανε τό χέρι. .Ο παττάς έσκυ-
ψε κι' αύτός, τούς άγκάλιασε κα)
τους φίληισε στήν κορυφή τοθ κε-
ψαλιού.
—Ό διάκος μέ εΐπε τί θέτε. Αύ
τό ττού θέτε θα γίνει. Ή Ιδία σας
<μέ ενθουσίασε. Εθγε σας· καΐ γιά τό χαττρι σας, θά λειτουργήσω έ- γώ ό ΐδιος. Μέσα στήν εχκλτισιβ: σάν μττή'- κανε Θαμττόφεγγαν μονάχα τώ καν- τηλια μττροστά σ' δλες τίς εΐκό- νες, στό τέίμτΓλο καϊ στά είκσνο- στάσια· άΛλα άττλά καί αλλα ττο- λυκάνδηλα· άσημέντα τα περιοΌΟ- τεοα καί μερικα μαλαματένια. Μιά ίλαρότητα ΐερή άντιφέγγιζε στίς μορφές τ«ν άγ'ι«ν. ιΗ άτμοσφαιρα ιέντνπωσίαζε μέ τα ύττολείμματα τής εύωδ'ιας των θυμιαμάτων, τής όσμής των άτμών, ττού άνάδωσαν τα άναμμένα κεριά, κοί τώρα τό λάδ·ι ΤΓού έκαιε στά καντήλια. Ά- ττόλι—^ έρημιά τή στιγμή, έκείνη καϊ μιά γαλήνη κατανυκτικτχ, κυ- ριολεκτικα θελκτικής έξαρσεως κι>
«Καΐ τότες Φύτρωσαν ΙκβΙ
λο·γί|ς·λογής τα
καΐ πέσαν πάνω οί
Κ' Ετσι μονάχα γβνηκ»
τό μίλι μοσχομυριστό
τό ζακουστο τοθ 'ΥμηττοΟ»
Μέσα στήν όλοκληρωμένη πιά
συμβολικη άναπαραοταση κ' &
ξηγηση τί,ς ίπιγ*ιας ζ^ής μέ
τις βαοικοτερες κακ^6αιμΟνι6^
της, να τη ή βαθύτατη άνβρω
πιά, τό πνεΰμα της Αγάπητ;,
τθ ττενΐόστανμα της ύψηλης οί
όασκαλιας τού Ναζωραιου π«-ύ
χναι τή συμπονια τού καί
αύιόνε τό 2.ατάν Ι
ψωΙ^ςΤ^βΝΜ^ι^τπρώτης Ρα·
τιοθεοη, καΐ στο τι
εσωτερικό τοθ Ναοϋ. "Ετσι εΤχε
κανένας αΰθύς άμέσως ζωηρή καί 6έ
6αιη την άντίληιψτι, ττώς εμτταινε σέ
ιμιά ττεριοχή άληΐθΐινά άττοκοσμη.
Ό Νικολ<3»<ης τό θεριό μ' ίνα μακρύ κοντάρι, ττου στήν πάνω άκρη τού εΤχε κολλήσει ένα άναιμ- μένο κερί, αναψε τίς μικρές λαμττά δες τού κεντρικόν ττολυελαίοι;. Τα κρύσταλΜ τού καθώς καί των άλ- ή ττο.όν τρόπον τις εχει ατεΡϊ4 · στει, ή κριτικη της άνθρώττινης ο,, φίας καί μάθησης. ΐΗΠ ΠΕήΠ ΙΟΗΙα; ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ Ό ΠανεΛλήνιος Σύνοεσμος & λων Βυζαντινής Μουυικής,ίνσψ •π-ράξει καϊ μετά τής 'Ειοιλησι— κης 'Επιτροττής τοΰ Ίβρού Νού Άγίων Άναργύρων Νέας Ίωνκς καί εντός τοϋ κύχλου τόν Ίΐώ σκοττών ιου, όργσνώνει κστά — Κυριαιβή,ν 19τ)ν Όκτωβρίου Κατα- νυκτικσ-ι» Βυζαντινόν Έσττιριν6ν (ι τφ ττ,ρομνησβέντι Ίερψ Νσψ ^ Νέας Ίωνίας. Κατ' αυτόν τα τροττάρια θσ ψ» λώσιν «/πό Βυζαντινοΰ Χοροί 6- ττό την δκεύθυν— κν τοΰ κ 6Ε0ΦΑ- ΝΟΥΣ ΚΑΠΑΡΟΥ καί θά ομιλήση ό κ. ΝΙΚ. ΜΗΛΙΩΡΗΣ με θέμα «Τ ό Βυζάντιο, βασικό στοιχειο τ»γ 'Εθνικης μας όντότητος», 'Ωρα ΐνάρξίως Έοττίρινοί 6 30 μ..μ. Ό έκ των έολΐκτΔν ουνεργα· χΛν χί|ς Ίΐφηα8ρι6θς μας κ. Λά ζαρός Τακαοόηουλθ', καθ τ 11) η θΟ βί ρς , ής, την ηαρίΛθοΟσαν βμ >α απέκτησε χον βεότερον καί
ρερώνυμο» ίνγονον (κ θο>α·
τρός Φωτεινής καί τοθγαμβροθ
αύχοθ Εραή Πανσελη &, λογι
ί*
ΪΙΛ1
ψ»
λων ττολυελαίων άστράψανε. *1- σχοθ τΛς Φαρμακευχιιιής 'Ε.χάι·
σκιοι διάφοροι, αλλοι ττιό ττυκνοΐ ρεΐτς ΆοελΦών Κολοκοτρώνη
καί άλλοι τγιο άραιοί, άρχισαν νά (-νΔΕΑΚΟ)
τταίζουν ψηλά στά καφασωτά κιγ-Ι Ή Διεόβυνσιΐ τής ΕλημιρΙ
5ος μετά των συνεργάτην καί
Φΐλων εκφράζουσι τα «Λίον Ιν
ί.άρδια συγχαρητήρ·α κα' τούς
<=ύχονχαι νό τοΰς ζήση, πιλογο», ΰμνος Γ ι ΰμνο στις χάρες χής «αΐώνισς Γυνς*. κάς», πού βΐναι γιά χον Λντρα : «Πάνχσ χοο άγαπημένη νικήχρα—νικημβνη, φίΛη ι ου κ' ερωμένη, χάδι κι ό6ηγήτρα χου Τσια τού, μασήτρα τού και παρηγορήτρα χής Φύσης τό λ ζ μττρός ιμας ξε- (ττρόβαλ* μ ή χώραν κοττοΓ^άλανη κι' ήταν ή γης ή ιμαγικήι, πού ή θύμισή της ή άιτΓΟιμακρη τίς καρδιές ιμας έζέσταινε οοίώνια, ττού την ξόραμε οπηό χρόνια, ττού την ξέραιμε άπό αιίώνες, ττολύ ττιό ττρίν κι' ά™' τού Παρθε- (νώνα τίς άθάνοττες κολωνες. Ήταν ή τΓατρίδα των Προγόνων (ιμας, ρ , ι ών «υΐίον τού ρέ τις άγγεΛΟμορφες ηαροενες, μέ <ολ θ ά |μθις. Άρχίζει άττ' τή Μυθιική, έττοχή, ΐου. ΦοΙτησις 1 Ιτους ΠΤΥΧΙΑ ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΑ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ Πληροφορίαι—εγγραφαί ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΝ ΧΑΡ. ΤΡΙΚΟΥΓΤΗ 20, Τηλ. 611.322 Ό έγκυρότερος Όργανισμός ΔιδασκαλΙας Άμερικανικής— Άγνλικί|ς Γλώσσης καί Γβνικ?|ς 'Επιμορφώσ«ως- ΙΔΡΥΤΑΙ : Άπόφοιτοι Κολλεγίων-Πανεπιστημίίΐν Η.Π.Α. άττ' την κατατηληκτική έξόριμηση Ιτών Αργονοχ»τών όπτ' την Αίτωλία, άναφέρει τίς Συ)μ~ληγάδες, τα δο>
μ<χσ|μό τοϋΆξενοιι Πόντου, την ά- ττοίκηση τής Λαύρης Θάλασβ'ας κι' όκολουθεϊ δλη τή μεγαλειωδη 1- στορική τροχιά τού λαοΰ ιμας, μέ τ© γυρισιμό τού ττίσω, έδω στήν 'ΕΛλάδα, στήν ττατρίδα των ττρογό- του ϋστερα άττ' την Άνταλλα- Νά ιμέ τί θαΜμά°ϊες «Ικόνες δίνει την ιδρύση τού κράττους των Κο- μνηνών τής Τροπτ^ούντας. Κι' δταν των Σταμροφόρων ό συρ- (φετός κλυζε το Βυζάντιο καί γκρβμίζονταν τό ΚρΛτος τό αί- (ωνοβιο καΐ ττατιοταν άττ' τα ττόβια τοι/ς (τα βρώμικα ή Κωνσταντινούττολη, τής Οίχουιμί- (νης ή βασιλεύουσχχ, οί Κοιμνηνοϊ ικστταψύγιο σ' έμάς (βρήκαν 49τον Πόντο ' ., , ί°τά χρ°νια τα πανάρχαια, τα μυ- & έξώρμηΐσαν μέ την 'Αργώ. Ήταν ή μάνα ιμας, ήττον ή 'Ελλά- (δα ιμας, ττού την τρ«γουδούσαμε ιμόλις γεν- (ό ς, μ λ γέρν των άνσρώπων», οΐνουν χον ιναρτιό τους μέ αλλες «πρωτο ννωρβς χαρες» : μέ €Τύ τιρωτο ιθϋ τΐαιοιου τουι, χαμόγεΛ<->»
ι ό χαμό>ελο αύτθ. πού κ-υ,
«κρατησε μακρυα κι' άη' τα ού
ρανια»·.
«Κ' Μρθβ σιον κόσμον Ιτσι ή
γενιά, π<-ύ πηρε... τη οηΐθα το6τΓ|νε τη θεΐκιο-πού Λές την ρηγρήρ χου, χής Φύσης τό λεπτούργημσ, τής Πλάσης τ'άριστούργημα. σκοπός χου στόν άνώνα τού ή λατρα κ' ή κορώνα τού...· Συμπιρασματικά θά μποροθ- σε νά λ&χτιΐ πώς δ συγγραφέ- ας μέ τή νέα τού δημιουργια, μάς έδωκε, μέ χό δ»κό τού τρό- πό. μίαν έπαγωγική συνθβτική εΐκόνα δλων των μυθικων καί των θρησκευτικων δοξασιων, γιά την ^α» ιή( {Μή,. Και γενικ,ά τού Σύμπαντος, μέ το τΐρΐσμα τής ίπιστημης και μέ βαση τό ύψηλό νόμα της αί ώνιας έλληνοχρΐστιανικής ού μανιχιβτΐ ή όιοασκαλΐας. κ λ.π., καΐ τα κάπως .. γλωσσοοβτικα «σπλα χνοσχΐστρα. κοψαναπνόγα, ξε τυψο. στρβς». ΒΡΙ-ΛΕΙΣ στίς τέσσερις ρα πρώι Λ,.λ.ηγορΐβς· μά καΐ εΐκόνες, Βώ καΐ κεΐ, Ανοιντά ρβαλιστικές, πού δμως Εέν είναι σωστό νό ςιτίττάσουν τόν άναγνώστη Το «γυμνο» δέν είναι άνήθικο οθτε γιά τροπή— βαως μαορεΐ νο φιίνεται οΐους λιγοστοΰ, σεμνότυφους πού τυχών έμει¬ ναν ώς τίς ήμέρες μας. Τό €γυ· μνό». διαν Οιακονβΐ την καλ ΛιτεχνΙα, μάς βΐνει ή Άήθ ην καλ την «Ικόνα Ό χα, μάς βΐνει την «Ικόνα • ήι. Ά^ήθβιας, τής ΌμορΦ δς, τί1>. αοιαβληιης Άρεχής. Κταί,
δίχως άμψιβολΐα, οί «Γυναϊκες
—Άγγελοι» άηοτελοθν ννήσια
λογοτεχνΐα—«ηγή χής καλλ<χι· Ξ. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥΣ ΛΒΡΑΑίΛ Ι. ΚΟΜΤΟΠΟ.ΛΟϊ ι Ναυάρχου Ί Τηλ. 43,224 Πειραιεύς Σωκράτους 59 >βί|νοι
(Πίμτΐχη 5—7 μ. υ,)
Ό Ί α «ο 6 ς
ΓΕΟΡΓΙΟΣ Μ. ΤΣΑΚΙΡΟΓΑΟι
Μαιεττήο—ΧειοοΙογος- Γ»-
ταΐΜθλόγοβ ΜΕΤΟΚΗΣΕΝ
αίς τήτ 6Μτ Φβαγκλίτοι
Ρο«οβελι (ΑΚΑΔΗΜΙΑΝ 81
■αί οέχεται 19-1 «οί Β-Ι
μ. μ. Τυλέ». 610.008
ιτητ
Ιω·
ιμε
■ιρε
καί τα δγάζει ττέρα ιμέ άξιωσύνη.
Πολλά βχουν γιραφτή κι' άττό
ττολλούς, ομως τό «ΒΠΟΣ ΤΩΝ
ΠΟΝΤΙΩΝ> σίγουρα· είναι τό ττρώ-
το τΓουτιακό γροχρτό στό εΤδος τον,
ττού 4ρχεται σάν άνακ.ραγιμα νο
φτάση οττ)ϊς ικαρδιές των
καί κκρίως στΐς
καί ττεθαίναΐμβ μέ τό σνομά της στά ! ^'
(χείλη.
"Άν δέν κάν» λάθος, «Τναι ή πρώ-
τη φορά, ττού ένας διανοούμενος
Πόντιος κατατΓΐάνεται μ' ένα τόσο
μεγάλο καί ιτόσο άττέραντο θέιμα
ιμς γεν . - ... -. --
(νιόιμασταν ι"»* Ποντίων καί νά τούς σνγκινήστΐ·
ά ά ! Κι' ^ ^ 1 "Ελλ ΐ
οί "Ελληνες εΐ-
ύττερήφανοι ιμε τον 'Εθνικό
μας ττοιηιτή Διονύσιο Σολωιμό, έ-
τ°Ί κι' δλοι ο! Ποντιοι ττιρέττει νά
ύπιερηφανευόμαστε μέ τόν 'Εθνικό
μας ΤΓθΐηπτη, Κώσταΐ Κτχλλίδη.
ΣΑΒΒΑΣ ΣΠΑΝΙΔΗΣ
πυΐΗΠΚΟ^, είιταμε, είναι ό
λόγος. Γιά τή με-τρικη τοθ στ!
χου μδι,προει&υποιεί ό συγγρα
φβας οίον 1ΐρόλο>ύ τού : «Δίν
πάω γυρεύοντας την δμοιοκα
ταληξη (ρΐμα). Είναι καλή, μά
ή τελευταία χαρή τής ΠΟιΗ
Ϊ.ΗΣ. Σάν Ερθβι μόνη της, οέν
τη 6ιώχνω». ΑβΙγματα των σΐΙ
χων βρΐσκει δ άναγώσιης στά
τιαραηάνω σχόλια.
Δ]|Ο τού όρθογροφικό σύ·
στημα άκολουθ^ι 6 Γΐ. Γρηγο
ριάοη , πιο τό ίκθετει στό προ
γβνεοτερο βιβλΐο τού «Σημειώ
οεις Γραμματικής τίς Δημοτι
κης». Είναι κι' αότό κάτι ιό ά
ί,ιοΛογο, πού έθΐζει τόν άνα
γνώοτη καΐ τιροωθίί την άπλο
νοιηοη στήν όρθογραφια τή».
Λ··-ιικης, πού 6έ στέκεται νο
στό σημεΐο πού βμΐσκε
ιαι σήμερα καΐ νά ταλαιπωρεί
τα 'Ελληνόβουλα καΐ τή Ρω
μιοσύΛη βλη παντοτιινά.
ΛδΡΑ καΐ λαγαρά σφαντά
ζουν τα έκφραοτικά μέσα, πλου
ιισμίνα και μέ γλωοσοπλαστι
κου», νεολογισμοός. Οπως αί
λε,ί,εις ; «όλιχάος, ποθ6πλαγ
κτες, άνριάντρας, πρωΐι-ξύπνι,
ΕίίϋϋΙΕΡΙΚΙΙΙΙΙ!
Ό άρχαιότβρος καί μεγαλύχερος Όρνανΐσμίς
οιδασκαλΐας τής ΆμερικανΐΝης Γλώο<"1< ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ £ΪΝεΧΙΖΟΜΤΑΙ Τμήματα Άρχαρΐων — ΠροχωρημΙνων - Ι^ΟΙΥΕΕ - ΡΚ0ΡΙ01ΕΝ0Υ καί ΕΙβικα ί,αΓβικώ. Τρισεββ' μαοιαϊα κσ.1 Έντατικά — ΕΙδικα Τμήμ«" τα ΟΟΝΥΕΚ8ΔΙ1ΟΝ. ΟΙ κ'αλύτεροι Καθηγηταί. τ* Τίλειό Τίτρα σ°στί|ματα βιδασκαλίας. 150 Παραρχήματα είς βλην την Έλλάδα. Ανχαλλσχγαί σπουθασχών μέ βλην την Εύρώ«πν μέσω χοθ 8ΕΚνΑ3. Ί 'ΥποτροφΙαι 'Εξωσχολική Οργάνωσις Πληροφορίαι — Εγγραφαί: 1) Άκαδημίας 54 Τηλ. 612 675 2) ΆκαοημΙας 88 » 33.382 3) Σχουρνάρσ. 26 > 5^5,073
4) Όμήροϋ 19 > 613.224
Καί βΐς χά Συνοικιακά Ποραρτήματα είς βλας τάς
Συνοικίας χων Αθηνών καί τοθ Π»»ροιβς·
ΟΙ
1 ι
·■»(
Τ.
Λ),
ΑΓΓΛΙΚΑ - ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΝ ■ ΟΗΚΙ55
ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΑΚΗ-ΣΙΝΑ ά-ΤΗΛ. 30.870
Γ>
"ίι.