187188
Αριθμός τεύχους
1449
Χρονική Περίοδος
32ον
Ημερομηνία Έκδοσης
2/11/1958
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΟΣΦΥΓΙ
ρ
ής
ΚΟΣΜΟΣ
ΑΙΜΚ-
ΕΤΟΣ 32ον ΑΡΙΘ. ΦΥΛ. 1449
ϊ*****************^ ΙΙΕΦ1ΙΛΒΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΙΙ, «· 1ΚΟΝ .ΜΙΚ1Ι ΚΑΙ ΤΩΝ υ^ΙΦΠΙΚΙΐΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΩΝ
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1958 ί
» Μ Μ . Μ . Μ Μ »
ΜΜΜΜΜ1**
ΙΗΑΥΡΗ ΑΓΝΟΜΟΙΥΝΗ
ΤοΟ κ ΜΙΧ. ΚΔΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
<"Βδα>ο"αν είς τό βρώμα ' ·©
μου χοήν καί εί; την δίψαν ι με
μοί; ί.τότισάν με όξ>>ς>. ι — ■-
Ιχρα τα, έ{αιρετικώς
Διευθυντής — Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΛΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
[,,τών
ένόο
ων.
ί£ρΐΰδ4»ν τής έ&νικης μας ί-
Λβριας, των νικηφόρον Βαλ-
χ3ινικ«ν ττολέμων —χ υ ο » ω -
τ ί ρ α επίτευξις των οποίων
(Λίραν ή άπελευβέρωαις τής
ρπΙ/
μεταφοράν τού Δ'
■ ιας.
Την εποχήν άκριδώς έκεί-
«ί
και ™"
Ε»
}ρ υ λ ι κ β ΰ
«©XI»,
τό οποί¬
ον άνίέταςε αύοσωμος
, Έλληνιαμός, είς τό Ι τ α -
υ ^ ν τελεσίγραφον τβΰ Φα-
ί' νΐν' «αν δηλο^η 6 Έλευβέ-
2 Ρ·ος Βενιζελθξ διεξήγε άγώνα
'ϋΐιι Τή εύκαιρία ££υμνήθη·
}χ: υπό επισήμων χαι άνεπι-
βπμων εητορων καί οχολιοο
«ών, ώς αυντελεαταΐ των
ίθΐαιίων. πολλοί καί διάφιϊ-
ρίΐ, μεταξύ των οποίων καΐ
μί^,ικα «ά 9 ώ ο ι τοΰ α ϊ·
μ α τ β ς τού δ ι κ α ί ο υ
τ ο ό τ ο υ!». Ουδείς όμως έκ
των αύτοοχεδίων ύ-
μνοόών των βϋνικών ά3λων
τ«ν ίτών 1912—1913, ένόμι-
βίν ότι εΐχε καθήκον νά έν-
(φηΜί τόν Έλευθεριβν Βενι-
ζΐλβν;
Όλοι —(τρώτίς δέ καί κχλΰ-
τερος έ Παναγιωτατος Μητρο-
«λιτπ; Θεσσαλονίκης— έλη-
βμονηοοον τβν άκατάδλπ-
τ ο ν συντελεστήν τής έδνι-
χϋ5 άυαγεννήσεως, τον Κυ-
((ρνητην έλευθερωτπν
τής πρωτευούσης τοΰ 'Ελληνι-
χοϋ Βορρά, τόν δ η μ » β υ ρ-
γ ό ν της Μεγάλης Ελλάδος
των «ντε θαλασσών καΐ των
δϋο ήπειρον.
Είναι δυβτνχως άγνωστοι είς
την οημερινήν Ιδίως γενεάν,
,-.,- άγώνχ
-κλήρον, διά νά άνεγείρη
τα έβνικά έρείπια, τα βποίχ
είχεν έν τω μεταξΰ έπισωρβυ-
00 ή παλαιοκομμκτικη δεομη-
νία καί μ&ρικοΐ τ α π ε ι ν ο Ι
αύλοκόλάκες, οί κορυδαντιών-
τες ν ά ν β ι άντιπαλβί τού,
έξήγειραν κατ' αυτού τόν Α¬
θηναϊκον δχλβν. Μέ επί κεφα¬
λής τόν τότε Μητροπολίτην
Αθηνών καί τούς ά ν τ α ξ ί-
ο υ ς ουλλειτουργοΰς τού, έρ¬
ριψαν λίθους άναθέματος έναν-
τίον τού, είς τό πεδίον τβΰ
ρεως!!!
Ά-
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑΟΔΟΣ ΣΤΑΔΙΟΥ «5 — ΤΗΛ. 527-126
»»»»»>Ητ»τττ«» τ »τ»τ¥ττ»»
£ ίδρύονται άγάλματα τού Κεμάλ είς Κύπρον!
Ο ΑΝΔΡ1ΑΣ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
ΚΑΙ Η ΕΟΝΙΚΗ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ
Νά στηθη είς την «Όμόνοιαν» ή όποία νά μετονο-
μασυη είς πλατείαν "_λευθερίϋυ Βενιζέλου
Τού συνεργάτου μας κ. Λ. ΤΑΚΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Αί ιτρόσρφΟΓΓΟι πληροφορίαι τοΟ νκχ Έιλει>9έρΐον Βενιζέλον, 6 ά τόν δέν £χη δαώειά μέ την τρίαινάν
Τύττου λέγουν, δτι οί Τούρκοι τής οποίον άκόμα και ό 16 ος ό Κβμόλ την Βάλασσα ιω-ι -01*1111™·/*.™.
γ, ι οί Τοΰρκοι τής
Κι»»σταντιν<λΛτολεως ττρόκ£ΐται νά Ιδύ ο άλ Ι&ρυσουν τό α/αλμα τού Κεμαλ λτ,,μένως μέ άφβαιστο Θαυμασμό Ατ—ουρχ εις πήν κβντρΐικωτέρ' ' - ■ - Πλατείαν τής πρωτευούσης " "" έλον, δ δ τόν δέν Εχη δαηΛειά μέ την τρίαινάν τού δ >ος ά Κβμάλ την θάλοοσχτο λ£» τριχιμισιμίνων ττο-
οΰσε, έττοΛβι- λιτικώι/ ηηη ·πηΆ~-*>·
ς μ
δτον ζοΰσε, έττοΛβι
λιτικών
Τότε
καλόν θά ήτο άντΐ τοΰ
ιΜωαέραίν | Δέ^ είναι νητροπή μας (ίνα μή τι Ποσειδώ.ος νΑ το—οδετηθή τό &-
,, τής Κύ- δλλο έίτκο) νά μή μττορούμ* να το3 γαλμα τής Θεά; "Εριδος τμέ το «χρυ
ου, την Λε'Λ<ωσίαν/ ώς σύμβολον 6ρούμ€ μισ γωνιά των Ά&^ρ€>^, διά ο«0ν μήλον» στό χέρι «αί >μέ την
ί άιρροοβώΛΧ τρόπον τινά της νά τοτΓοθςττήσοιι,ιμε αήν μαρμαρω- έπ'ΐγιραφηΛ' άντ! «ή καλή λα.έτω>,
λλοντ4<.ής ενώσεως τής Κύττρου | ιμένηι^ έτι« £ΐ>γνωμς>σ^ > ό άξ ώ "Ελλ λ6
ρρ ρόπον τινά της νά τ
μειλλοντ4<.ής ενώσεως τής Κύττρου | ιμένηι^ τοΰς ρίαν(!), διά τυχάι/ δέ άγνοοΰντας τα μτα δίδω καΐ έγώ μέ την οχι ραν μου την ττλτϊροφορίαν, δτι άν- δριάς τού Κεμάλ ΰττάρχει καΐ είς . την κιε^τρΌχ.^ ώιην ηλατείαν τής Ι Άγκυρας καί είς τό Ταξί·μ τής' Κωνσταντινουπόλεως δεσττόζει ενα τεράοτιον Ήρώον μ έ άνάγλυφες άλ ά £~ω ίύγνωμοσιί ΐ>ν μας *ό άναξ ώτερος Έλλην λαδέτω».
.* ι. λ. χ χ .. _.. , -^ λοπτόν, έττιΐφα/τήση τό
ρ μ έ νγυφες
χάλικινες τταριαστάοιεις ττού τόν ε(-
Μονίζουν ιμετοξΰ των συνεργοττών
ιου, των έττιφανβστέρων πολιτικών
κλπ. Μοΰ είπαν
Ι **λ^ι ντμυ.1 τγνν κλττ. ινου ειτταν
Οαα γραςρω οχετιχως μέ την - υάλιστα, δταν το ττεριεί>γαζ<5.μου- τάληψι^ τής ©εοσαλονίκης ό 195) δ ί έ χς μέ ην υάλιστα, δταν το ττεριεί>γαζ<5.μου- ηψ^ τής ©εοσαλονίκης «% τό 195) δτι είναι έργον έλλη- τίιν 2έην Όκτωβρίβυ τοΰ 1912 νος γλύποςχ;, τού οττοίου άγνοοΰ- καί τΐιν διααωσίν της άττό 8 α- σον τό δομα. Αύτό τό γεγονός ν ά ίδ όλώ δέ ό έξ ν ά σ ι μ ο ν κίνδυνον, κατα τό ετος 1916, έπληροφορή- -έκ στοματος «ΰτοΰ τού¬ μ όμολογώ, ότι δέν τό ξηρβω. Έ5>ά:€ τώρα νά σνγκ,ρίνωμεν την
ύύ ώ 6
του τοΰ μεγαλουργοΰ Τούρκων πρός τήιν μινήμην τού Κε-
Έθνάρχβυ, τον 'ΰκτώέριον μαλ, μέ την Λχοόριοτίιαν ήιμών των
τοΰ 1934, είς την έν Χαλεπχ «ττολιτιο(μέΐν«ν> "Ελλτ>ν«ιν ττρός έ-
ττρός 'Εκ£Ϊνον ττού ένεσάρικοσιί τή.» , ,„, ,^.,,^», &ιι,ΐΜΛΐ;ιηνιτ| το τηι,
Χ'ιμαιρικήν έο>ς τότε Μεγάλην Ίδέα μκχ τοϋ «ιοκοΰ καΐ τελικά πραγιμβ-
μιοβς κα! ίίδωσε φτβρα σ ό χατα- ταττοιηθ,ΐ τό άνοσΐιςύργηιμα τοΰ
κα'ι στταρβσσόμε όν άττό τταραγιοκνισΐ4θΰ τού Βενιζέλου κοο'ι
ιΟΠΤθλιτιιΛηιΐί'Ρλλπ,νιΐίίνκ τττΛ »-- _^_^5·_£~--- ΊΟ£) Πθσ£ιδύνθς
το-τβ ττροθλέττω,
ξθΓ.<πθυμώση ό καλάς Θεός ρόμ ν άά τταρανιοωνισΐ4θΰ το την μι«,ροπολιτ:'κ.ήιΐίΈΞλληινικόν τητώ τής τοποθετήσεως ματ! ! Αίδώς Άργεΐοι! ! | μέ τττ^ τρίαινα, Τώρα διαβάίω, δτι πρ£κιεπΌ|ΐ νά δτι θά ξανα&Λμώο.,____^,^ ^^^ στηι?η τό &γαμα τού Ποςτειδώνος των 'ΕΞλλήνων καΐ δττως κατεκε- στήν διομοριροι.ν«ίντ(ν Πλατείαν Ό- ραύνωσε τήιν 'Αθονάν στό αλσνχ μονοίας. Έρρ'ί>θη μάλιστα ή ϊ- , της λεωψάρου Άλεξάνδρας καΐ την
δέα άντ! τού Πασειδώνος νά ατη- όφηκε κονιλιή, Ε-όί θά κατοκεραυ χό-
θη έκεΐ τό αγοΛμα τοΰ Βενιζέλου ση ■κάττοτβ καΐ τόν Ποσειδώνα έρ-
*αΐ νά μ€τ:,ινομασθ'ΐ ή ΠλαττεΤα είς χόμετ-Ός μέσω άστραττών κοΐ 6ρον-
ΠλατεΤαν 'ΕΞλΒυθ. Βενιζέλου. Νά -.<ολ άν δέν 6άλουμ€ έν τώ ιμβτα- τό πιστέψουιμε; Καΐ έπειτα άς ·μοΓι ξΰ λίγο μυαλό καΐ βγάλουμε τό έππρο,ττη έττΐ τή εύ αιρία ή «διά- εθνικόν δ ε'.δος τής αχσρ·στίας άττό κριτη ερώτησις: «άττό ττοϋ ώς ττοΰ των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σή- τό άγα'Ίμα τού Ποσειδώ/ος καΐ μ«ρον ττρ^ς τούς εΰεργέτάς μαις σφυρηλάτηοταν τό 'Ελληνικό/ ΕΠΙ ΤΗ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟ ΑΛΑ- ΤΗΣ ΓΗΣ Δα νά μας θυμιζη μηττως τιήν ρ_Λι1<χ. φιλονΐΐχίαν τού μέ την Αθτινά ιιατά ι ' όνομοβσίαν τής πόλεως δ , ς η έ Χοτλέπα βίκίαν τβυ, είς συςήτηοιν γ&- νομένην συνεπεία σειράς α>
βρων τβΰ Ιωάννου Μετα§α, πε-
ρΐ των αίτίων τοΰ έ θ ν ο κ τ ό¬
ν β υ διχαομβΰ
ί Αθ
μ
ιΙ 1 ρ α μ α τ ι χ α ι ή
χ» υπο τάς οποίας ό Έλευθέ-
χς Γίενιζέλος διέταξε τόν τό¬
ΐ Αό ϋ
χμ ημ
τβτε είς Αθηναϊκήν έφημερί
£χ, είς τα ©ποία περιέλΛδεν
ούτος καί δΐάςρορα γεγονότα
καΐ στβιχεΐα «6ρρ« άηέχοντ»
τής ίστορικής αληθείας. Τό
περιεχάμεΛΐον των έν λόγω &ρ-
θρων άνεσκεύαοεν άμέσως ό
Ελ δά
τΓΔιχ&χον καΐ Αρχηγόν τβΰ Έλενβέρ.ος Βενιζέλβς, διά σχε·
1 τικων σημειωματων τού, δημο-
Κωνοταντινβν, ν»
οπευση πρός κατάληψιν της
θίνναλονικης —πρό; την ο¬
ικίαν εβάδιζεν όλοτχχώς ό
Βί'αλγαοος οτρατηγός Οεοδω-
ρ«9— ηαοά την γνώμην τοΰ
Γενικού Στρατηγείου, ότι ή
μΐγχλη μάζα τού στρατοϋ
μας· έιτρεπε νά ΰαδίαη ττρός
τό Μοναβτήρι. Π;ό τής έ η ι-
*ρτοενς τβΰ "Αρχι¬
νά άλλάξη πορείαν
«ι νά. κβτευθΐΛ'θή ' ίτρβς την
ηίλιν τού Άγίου Δημητρίου,
• ΠρβΛυπουργός καί 'Υπβνρ-
ν^ί των Στρατιωτικών £φ3«-
°, Ρ^ΧΡΐ τβΰ οημείβυ άφ' ενός
/«ν νά καταστήοη, διά οχετι-
Χβΰ Τηλεγροιφήμοττβς τού, τόν
Κωνσταντίνον προσωηικώς ύ-
κύβονβν, διά την τυχόν απώ¬
λειαν της ©εοοαλονικης καΐ
*Φ" ετέρου νά δηλώίη είς τόν
Βαοιλεα Γεώργιον τόν Α', ώτι
« «ναγκαοβή νά αφαιρέση
την ά,οχηγίαν τβΰ οτρ«τοϋ
«ηέ τόν Διάδοχον ίτβΰ ©ρβ-
νου, λόγω τής άρνήοεώς τβυ
να σι*μμ»?<ρ6>θή πρβς τάς διχ-
τ«ν*ς τής Οπευθύνβυ Κυδερ-
μ ής ς |
"Αθηνών; ή διά νά σννταράζτι, δτα» Ι
Χο.δαριου 28.10.58
ΛΑΖ. ΤΑΚΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Ο ΕΛΛΗΝ ΠΡΟ ΤΟΥ ΑΙΚΛ.ΤΗΠϋΥ 1.11 ΑΑίΚΑΐΤΟΪ
ΙΙΤΟΡΙΑΙΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΤ0ΥΡΚ1ΙΜ0 ΤΟΥ ΒΥΖΑΜΙΙϋϊ
ΒΗΙΣΛΡΙΟΝ Ο ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΙΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ
Ε' |σικές μελέτες χοορακττηρίζει ό Τρα- (Θρ«ΓΠΌς, πού κατά την ύστάτην στι
Μέσα σ' αύτό τό κλΐμα: άμοι- ττεζουντιαΐΛΟς τοττΐΐΜσ>μος. Ό ΘοοΛή; ιγμήν 6α τής έδιδε νέον ζωήν, θά
δσίων αΐσβτρμάτων μισαλλοδοςίας, ιμέ τοϋς μαθητές το^ Άναξίμαν- ,την άνήγειιρεν άπό την νεκροφάνεια,
διχ—-ιοτίας καΐ χΘρότηΓτος των εξ ί- όρον, καΐ Άνοξιμένη άπό την Μί- &ά δηιμιουργοθσε νέαν ά-Θησιν, νί-
ι»ίίΑ.»ΛΒ« Μ*ηνν. ο<^ φανα-τ,ο,μένών "Εχκλησιών Κσ- λητο, ό Διογί,νης άηό την Σινώ- αν δόξαν νέο μεγαιλεΐο ιιέσα άπό δμως τα ανωτέρω ϋολι*ής *οαΐ Όρθοδόθου άνεχώρη- πή καί ό λογογράφος 'Εκεΐταΐος, τα έρείπιο; Τί έχρειαζόταν 4ρα γε Αυτή την δδαμάδα γιοοτάσαμε τήν 18η έπίτοο τής 28ης Όκτω- 6ρίου τού 1940. Κα6ε χρονος πού περνοο, είναι άΛλωχΐί εϋ/όητο ' αύΐό, τονίζει κοπά ϊ.ον τρόττο ξε- χονιοτό τή σημοσία τοΰ γεγονό- | ιος έκείνου. Διαμορψώνο τήν προ- οτττική τού γ^ι την όρκπική το^ ΐατραϋίτηιση μ€θχχ ονιγν Ιστορική, σν·<ε.6τ|θη κυρίως τού "Εθ^ους μας. Ετσι κατω άττό τα κρίσιμα γε- γονοτα ττού ζει τό "Εθ.ος μας αυ¬ τόν τόν τελευταίον καιρό οτεχόμα- ^τε, σάν σύνολο, σά λαός, μπρο- ·3τ.ά οτήν <5ξ!α ττιν ΰ4·ηλήν της 28 Οκτώβριον, μτπροστά στό νόημα της Μεγολης αυτής Μέρος τής νι- ^τβρης Ιστορίας μας, μέ μιά στά- λι ψγχής *άττως Ιδιότυττης, άρκε- ό: σύ.βέτης. Προβάλλουν οτή μνήτμη μσς τα γεγ<ηιύπ<χ. Ή Κϊζιοτική Γερμανία ^ίοττοχτη στήν έφαρμογή ενός σκΐληροΰ δεσποτικόν τηρογράμμθΗ πος «Τχ£ νικήσει στήν Εΰρώπη, εΤ- (εν υποδουλωθή ι τό μεγαλείτερο χειρός της καΐ άττειλοϋ^ί τήν Άγ- /λία, τήν μό η ττιά τή στιγιμή έ- «εί η άντίτπαλό της. Ό άγγλικός «ός μέ σαφή τήν άντίληψη τού τρο 4>εροΰ χινδΰνου, μέ σφιγμένα δόν-
πα -— δέν ξεχνοΰμ£ τα λόγια τού
Τσώρτσιλ — εΤχε συσττεϊρωθεΐ στά
νησιά τού καΐ .μβλεποϋσε την άντι-
μττώτηση της α~ιλή;.
Τότε άκρ.βώς, ένας Θρασυς δι-
κτατορίσκος, νομκτε ττώς 6?ηκε τήν
ώρα να μας ύττοδουλώσει κι' έμάς.
'Ητον ττάντως σύμμαχος τού τρο-
μβροΰ διχτότορα τής Γερμανίας κι'
ήταν δττωσδήποτε, ή ιΐστο έίευρεΐ-
το, μεγάλη δΰν<αμις ή Ιταλία. Ό Θλιβερός ήγέτης της έτταίρετο κομ- ττορηιμονών γιά ώκτώ τόσα έκατομ- μΰρια λόγχες. ΟΙ "Ελληνες δμως δέν αά λογάρασαν δλα αύτά. Τό —κεΰμα των Θερμοττυλών ξυττντ>~:
καΐ πάλιν μέσα τους «0X1» άττήν-
τησαν «δέν θά σάς άφήσουμε νά
ντερασετο.
Κι' ήταν τόση ή ττίστη των ττού
•οάτι ττερισότβρο άττό την έττιτυχή
των άντίσταοτ) καΐ &μ*Ακχ στή δο-
κ«1 τόν έιταονικχόν Τώίΐβν
ς
Ό 'ϋλευβέριβς Βενιζέλβς 8-
οωοεν «λλ4>ατε καί διά δευτέ-
ί«ν φοράν την Θεβχλονίκην
τβ 1916. Διότι, εάν δέν εγίνετο
ίνχοτιρω; ί ή Έβ
γ
ρ; τβ κίνημα τής Έβνι-
Αμύνης, ή Μακεδβνική
ΰ θά κατελαμδάνε-
περιατατικα αττβτελβυν τα μο- σε ΤΟ £τθς 1433 στήν Ιταλία ό τού έπρόσφεραν τον πρώ^η ττνευ- γιά νά λείψη αύτη ή τρομερή ηττο-
ναδικα κρβυσμοιτα εβνικης α- -ροτελενταΐος Αύ:ο^ροπ»? Ιωάν- ματιική τού τροψή, την όττοία συμ- ττάθεια γιά νά άνακτήση ή Φυλή
γνωμβαυνης- «·ρβς τόν μ β - ^ς Η- Παλαιολόγες επί κεφαλής —ληρωσε όναας ά>-όμη στήν Τρα- τή-ν ττίσιτι, την αΐσιοδοξία, τις ττα-
γ α λ ε ίτ Π β ο λ β ν Εθνικόν έτιιβληαιιχής Άκτι—ροσωπτεία»; πεζοΰντα μέ τον Άρ-ιστο-.έλη, τόν λα.ές άρετές καΐ την δύναμις
Ηγετην, ο οποϊβς μετέ&αλβν γ,α νά συζηα·ι>ση στήν Συνοδο τής ΔηιμοσβέΛη, τόν Σ««,ρά.τη καϊ τόν Αύτά τα έρωτήιματα άτ—-σχολη-
εΐς ίτραγματικότητα τα Τ β λ- φερραρας τό ζήτημα τής εΕνώσε- Πλάτωνα. Σέ ήλικία 13 ή 14 ίτών σαν τόν νεαρόν Ιωάννην έπϊ δέ*α
μηρβτερα ονειρα τής ^ς των *Ε4οκλτ(σιο>ν, άπό την αί- ό -ροστάτης τού Μητιρο-ολΐτης ·1 δεκαττΐντε ίτη, τόν έχβμαν νά
Φυλής μας; Δυοτυχως δχι! σία έκβασι τής οποίας έξηρτάτο ή Δοσίθεος τόν πόρε μαζύ τού στήν εξετάση δλα τα δεδομένα τοΰ Βυ-
Διβτι οταν ή ηρωτεύουοα ~~ . - . . .__...
Έλληνισμοΰ καί πολλαί
ηόλεις ϊχουν
«ό άνδριάντοτς 4Ελλή- δύο τταρατάξεις των 'Ενωτικών καϊ αϊσθηιμα ή παττριδολαπρεία τοθ Ιω- τού
νων καί ξένων —μεταξϋ Των ■ΑΑ/θενωτιικών καΐ ήσαν δλοι άνδρες άννου. «Ή ττατρίδα, έλεγε, εΡαι ρι^όν τού δ^άμα.
ΛΛθίων καΐ ««ρΐθθβτβραι τής ' 6ιο—ρ«Λτ«ίς «αί μορ»>&ν£νοι ·μέ των τρογτέρων ό πατήρ καΐ των μη- Σι.ιμ-ληρώνομε τώρα την σκια-
μιας άσημότητες— τό μαςμά- — ρωταγωνιστάς τόν Βησσαρίωνα τερων ή μήτηρ, στ ήν οποίαν άνήκει Υραφία τού μέ τίς πλτ)ροφορίες,
ρινβν έμοίωμα τεΰ ΑΟΑΝΑ- Τρα—εζούντιον καΐ Μάρκον τόν Εύ- δ,τι έχοιμεν *αιΐ στην όττοίαιν όψει- ότι σέ ήλικία 20 έτών έκάρη μο-
ΤΟΥ Κιρητός δέν δχει στη&ϊί γενικό. Μεταχεΐιριζόμενοι δρου; ,λοιμβ κάθε προσωπική μας άρετή; ,ναχος καΐ έλαβε τό δ.ομα Βτ)σσα ί-
βΰΤ€ είς ο-ύτίιν την γενβτεΐ- τής συγχρόνου δΛΐλωματίας καλλι-ικαθε ττρατέρημα, κάθε γνώσι καΐ 'ων, οννεττλήρωςΓε τήκ γενική τού
ράν τού άκόμη! !στα Θά μπορούσαμε νά όνομάσω- Ικ.ανότητα». μόρφωσι μέ ο—ουδές εεολογι ές
δαωί αύτβΰ μ« τούς 'Ενωτικους ώς ττολιτικό Καΐ έπ-ειττα άττό ττολλά έτη ϊγρα- ^βϊ δογματικές σ' ένα μοναστηρι,
αβνβν ήιΐΛβοεί ττροδευτικό «όμμα καΐ τοϋς άντι- φβ. «Πατρίς τού ήτο ή Ελλην.κ^ και σε ήλικία 24 έτών δι*ττρεττε
*Ότί ό ΤΓάλους των ώς έκκλησιαστικό συν- τού Βυζαντίου Αύτοχραττορία, τής μέσα στην ΚωνσΦαντινούττολι σάν
ί.Λήοϊ· ττ>ρτιτι·ίό κ<Ηΐ'μ«· "Αλλωστε καΐ τό οποίας άναττόσπαστο τμήμα άττο- ίίλλος Ιωάννης Χρυσόστομος συγ- ^ « α τ β ί καΐ υπό «ρίσ.ν €έμα εΤχε καΐ πολιτι,ή τελοΰσε ή μικρή τοπιχή πατρίδα κινών τό έκκλησίασμα μέ τήν εύ- τ «ε &£* ο ·μ« ΘΡΠσ^^«Π ΧΡθ^ά, δεδομένου, τού, ή Τρα-εζοΰντα». Καΐ συνεχί- γλωττ,α τού καΐ την τόλμη νά άνα- Ι»ί Ζϊ ΑηΑ^νοί ©τη τό τβλενταίο ούτό κόμμα άντε- ζει: «'Η τταπρίς εώτή υπήρξεν £ργο μ'Υνυη ,μέσα στις Θρησκευτ.κές ττα κ«1 οί Λίτθγβνοι Ενώσεως δχι ανδρών, καί ούτε τό πλήβος τού ρσινέσεις τού κα! τήν Θαρραλέα έ- ^ήσβυν^β?τεΤετ? θάν^ >^ £*<£>■ α^ΤΤΆ ά- χρόνον την άμούρωαε, οθτε τόσαι ξέτασι των μεγάλον προβλ,,μάτων
δτι ΰπερέδη κατά πχρα<3άγγ7{ τα ίρια' τβΰ γηίλ^βυ μεγαλείβυ Τ Τού κ. Ν1ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ λία, στη νίλίεινή, την Οττουλη, ί-1 ΠκχρβίνΐτΐΓθΜ Ιπΐιμβρα) ό 'Ελλη- ττΐνβση φτάσοΑ* καΐ ττολύ νωρις νά ν.κός λαός γι' αυτή τή διαψεύση ν^ήσουν «.ιοΛας τις λε,γεώνες τοΰ της πίστεως τού, τής έμπιστοσυ- υτιΐ^ιφίθΜυ ιμουάοΛινικυΙ» φαοι- νης τού ττρος αήν ήγεσιαν τού ΐ<ό- 0,μοο. ! σμου. Δέν είναι δέ μο-άχα αϋτό τό Ίσως τώρα νά κάνουν ττώς τα Ιόιαίτερο Θέμα τής Κύπρου δττως τ»ϊΧΧ&Λί.πουν με,ρι,κοΐ ολα αύτά έ- τό άντΐιμπωτπζουν ·καί ή Κυδέριη- ^^.νοι ακριβώς τιου οεν έάτΓρεττε νά ,οας της Άγγλίος καΐ οί άλλες Κυ- ια λησνιο.ησουν γιατί ςερουν πό-16ι<ρνήσεις τού λεγομένου μετώπου σο^ καψ·.α υπήρξεν ή οτ.ν6οΛή της ι της Ελευθερίας γιά τό οποίον πι- έλληικΜΚΓ,ς άνιΐυταοίως καΐ της κραίνεταιι καΐ αγω^ά ό "Ελληνικάς *λΛΓ». ικης νίκης στο δ··κο τους άττελ- λαός. Άγω»ιά καϊ γιά κάτι εύρύ- ώγωνο· Ι τ*ρο. Γιά τό μέλλον τοΰ κόσ.μου οί "Ελληνες γιατί πί- ^τσι ττοΰ ττόομε. Γιά τήν ήθ-κή, ϋπό- σπήν άνάγχη τής διασώ- ,σταση τοΟ «οσιμου. Τό αί-—ιμα τής "Ελευθερίας γιά <-ό οποίον άγωνίστΓ,κε καί κατά τό ΐν4Ο ό λαός αύτός, κοκοττοιεΐται σήμερα καιτά τόν έλεινότερο καί έττ,κ·ν6ν.ω5έσ-Γερο τρόττο στήν ύττό- Οεση τής Κύπρου· Καΐ τό α.·ϊιηιμα αύτό αποτελεί ττραγιματικά τό «ά- Αας τής Γής». Άλλοίμο,ο δ^ λεί- ψει αύτό τό ίδανικό. Ό άνθρ»ττος ΰά τπεριττέσει καΐ πάλιν στήν τηρω- ■πόγονο «ατάσταση τοΰ άγελαίου |«τήΜους κοιΐ μέ ουνέττειες την έινδε- χομένη όλα<ληρωτική το.ι έξαΛένω ση 6)/ λογαριασου,μί μάλιστα τα τρομερά σημερ-ινά ρέσ<χ άμαδκής ικοταοηιροφης. Εϋχεται ό λαός ιμας νά συνττι- στοϋν έττΐ τέλους οί ύττ£ύθυν>ο,ι Κυ-
όερνήτες τού κόοιμου· νά τό συλ-
λάδουν τό δαθύτερο νόημα τοΰ
βόματος τής Κύτπρου. Άλλά ίχει
κι' έια χρέος ή έλληνΐίή ήγεσία
καΐ ή ΤΓολιτιικη κα·ΐ ή ττνΕυμοσική,
ιτηοοράλληλα μέ τή συγκεκφΐμένη έ-
πιδίωξη τής Ι^σ/κςχπΐ^ ήσεως τοΰ
δΐ'καίου ττόθου τού Κυττΐκΐο3·«οΰ λαοΰ·
έχει τό χρίος, πού φοδα,μαι πώς
κατηως τής ξεφίύγβι, νά διαφωτίσει
την τταγκοοιμια «οοινή γνώμη γιά
τοΰς εϋρύτειρους κι<>δύ.Όυς ττού ά-
ττειλοϋνται, άν έξ αΐτίας τής ύττο-
Θέσΐως τής Κύπρου χαθεΐ άπά τόν
Κόσιμο ή έμιττιατοσύ.η πρός τήν
έντΐιμοτητα καί τήν είλικρίκεια των
Ηγετών τού, ή νίση] τού πρός τήν
άξία τής Ελευθερίας σάν τό ΰψη-
λοτερο Ιδανικό.
ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ή
τής ά'ξιοττρεητείας των άτομι-
*.ης και έο/ικής γιατί ττίστιενοαν
ώττόλντα καϊ υτΐφ τπ*ν άλλο σιό
<δαν.ικό τής Έλευ&ερίας αύτό το ιοιο ίοατ^ΐκό ττού γι' αυτό διακη ύτ- τα.ε το·τε ττώς αγωνίζονταν οί έ- ΛεΐΛ.«ροι λαοί τού κοσιμου. Δέν ήταν μ.ά όπτλή διοκήρυξη, ήταν μια κραογή τηού πηγαι «ε νά άκοο- ο—εί π^,νω άπό τους όρυμαγοοος ιω»1 μαχών τού Άρμαγεδώνος έ- *ί.ί>ου, οπτό κάβε σημεΐο κοοΐ ττρός
κοκίε κο.ιεύΧΐνΌη τής οΐκοι^μένης.
Τ! άτΓογίνανε έν τούτοις στιμε-
οί έττιοηιμόταΐτες καϊ τόσον
ές έκεινες διοκηρίξε,ις;
Να το «λιιμα τού έφετ«ινοΰ ί
28 Όδί
μ
τής 28ης Όκτωδρίου. "Ε-
ι·ας πο.ος, μ.ά ττ.κρία θολωνε καΐ
βολώνει την ψιθ(ή ιοΰ έλίληινΐ/Λςΰ ^α-
©ΰ· Ή άμφιβολία γιά τή δικαιοού-
ιλ) των ίσχυρών· τί άλλο ,μπορεΤ νά
«ίναι τό χε,ρότερο;
"Ενα τμήμα τού λαοθ αυτού
ά(.·κειά σοδαρό, οί κάτοικοι τής
Κύττρου, ζηιτοΰν κι' αύτοι την έ-
λουΘερία των. Καΐ δμως ο! Ισχΐίροΐ
τού Κόσιμου, οί ΊΗγέτες τού ελεύ¬
θερον λεγομένου Κόσμου, δχι μο-
ιαχα άρ>οΰνται νά Ικανοττοιήσου'.ι
τό δικαιότατο αύτό αϊτη/μα τοΰ Κυ-
■ηριακού λαού, άλλά τό κστΌττολε-
,μοΰν καΐ έπδιώκουν νά τό κατα>-
—ι/ίξουν μέ τάς κατοδ'κασθείσας
κατά τόν γνωστόν μάλιστα τραγι¬
κον έττίσηιμον τρότΓον είς την Νι>
0€μ6έργην, μβΕοδοος των ναζι-
στών καΐ των φασιστών.
Μικρασιατικαί άναμνήσεις
ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΑΝΑ ΤΗΝ ΠΑΜΦΥΛ1ΑΝ
Ό Μέγας Άέξσνδρος είς τόν "Ολυμπον, τήν Φάση-
λιν, την Πέργην. την "Ασπενδον καί την Σιόην
Τού ουνεργάτου μας κ. θ. ΑΛΕΞΛΝΔΡΟΥ
μέγας, α
ά α ύ γ κ ρ
ό φό6ς>, μη-οος χσθη ή ά- χρόνον την άμαύρωσχ, οΰτε τ6σοι ξέτασι των μεγάλων προβλημάτων
ν,η^ .ής Έλλ'ηνικής Όρΰοδοξίας, αίώνες την έιμ-ίωσαν, οθτε ή α^- τα όποια άπασχολοΰσαν τότε τήν
όποία θά έξαγοραζόταν μέ την τιξοη τύχη καΐ οί μύ?ιες μ~αΰο- σον αφορα την κλσσσική τού μόρ-
τά δρια τβΰ γηινου μεγοτΛΒΐεν ;"™»° ?» καΐάττό την σικέψι, λει- καΐ των έχβρών οί έν.Θέσεις «σι την συνεπλήρωσε κοντά στον
κχί τής άνβρωπίνπδ ά^τεοά- £™?':££; θά εΤχεν ώς άττο- την «πέοαΛαν, άλλ' δμε.νί ή .δ'α τ.ερί<ρτ,μο φ,λόςτοψο τής έττοχης Γε- &η ήταν ΥΠΕΡΑΝ- *£_) ΟΡΩΠΟΣ. ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ κακά δ.ου άΛΐτέ- ΛΙΜ Α ΔΓΑΡΗΝΩΝ! ΑΓΙΟΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ, 2? δί^Ά Πρέςς). — χος .... Δτ,μαρ- Αγίον ΦραγκΊοκο-^ Τςώρτζ Φ (Γεί,ργιες Χρ στοφίλι ο άνυψώστι σήμερον έττί τοΰ "Ρχείου τής πόλεως τήν Τονρκι οτ»μαίαν κατά την δ άρκειαν _ έττΐ τή 35η εττετείω τής ής άνεξαιρττησίοκ;. ε'ί Τάς ίορητώς ©ο μίτάσχθ «<Χ1 [*0τβτηλιύ3ασα χθές τήΛι νύκτα *ατλ δ.ά διήμερον επίσκεψιν •ν λιμένα τού Άγίου Φραγκί- Τουρκική να;κοθέτις «Σαμ- ΕΙς την τελετήν τής σημαί- μετάσχουν αύτοπροσώττως ής καΐ τό πλήρωμα τού σχάφους. άρετάς τού καΐ τόν ά νύ ττ αι ρ - Ελληνικόν πατριωτισμόν κ τ ο ν τον "Αν δέ δέν μέ άττοιτφ ή ιμνήμη, δτι, είς τούς υπέρ τού νεω- φιά τ^ τιμτγτιι«,ς καΐ Ενωσις Θά είχεν ώς αιΐν υποταγή τής Άνατο- κα. ττοντοτε ατρωτη άπό ι Δύσι, τήν άντιχαττάστασι «αί "«ν «υμάτων —"■ *:- ^,αο^ς 6Λετής"Χ λΙΚ^ ΐ"^ άείμνηστος Άχ,λλεύς Κύρου, Ι*δ β,ογραφ.κό στ,μείωμα στ,με.ώ- ^?*-:>-λ^Ι ΛΛ,«ν θή ίΕε- ό οποίος συνέγρα<Κ τήν τ^,ότε- νοντας: άκαμη, δτ, δταν ό Βησσα- !μέ τόν Γεμιοτό $ Πλή ωνα, (στοα της Γνλοττοννήσου 'Εδώ κλείνομε την τταρένθεσι μ έ Γιά τούς λόγους σύΐούς Θά έξε- ό οποίος συνέγραψϊ την ___,,_._,._ . Βησσα- τάτνω^ε^όνο'τΛν 'τΓθλ.τ.κή ττλευρά ρη βιογραφία τού, άπό την όποία ρίων έξεΛέγη μέολος της Άντιπρο- τοΓ^Γτττ^τος καΐ δέν θα θ!ί«με «ντλώ δλες αύτές τίς πληροφορί- σωπε.ας, ήταν Μητίχ-ολίτης Ν(. -..νι Γν «Λ _______λ ___τ: Ε?. «■ υου. νοόΛίΐ τα έΕήο γαοαχίτηοι- «αιας. νήν θρησχεΐΛτική, γιατί ύ- ες μου, γράφει τα εξής χαρςηοτηρ. μκ« .«^είως άναρμόδ'θ. σέ ζτ»τή- οτ*ά: «Τί. καλογεςΟΓτουλο αντο, ματα, ττοΰ άφοροΰν πίχκτίστως καΐ που εΤχεν η5η γνωρ.σε. άρκετου; βεολογία. Προτοϋ άπό τους Ποτ,-ερας της Εκχληςτιας —ήν άνάτττυ;ι τού τού Χριστοΰ, άλλά καΐ άπό τούς θέμοττος, είναι άνάγκη ν Αρχα.σς Ελλάδος, έκδολώσεις, λί καΐ ή έ-ίσημος 'Εχκλησια της ΐζιλΛα- δος... διά νά τιμηθή περισσόττβρον τό υποκείμενον αύΐό, είς τάς <ρλε- 6ας τού όττοίου ώς άττοδεικνυεται ίκ των ύστέρων δέν ρέει αίμα ή δαβύτατη άρμονική καΐ λΐπτή ήπό πλάνη καλλ.εργή5τ»κε γύρω ή οοβϋτατη _°«»»*η «?' ~~· 2μ τό δ^οωά τού ένώ ό άντίπα- σκέψις, ττού άλλοτε άνθουσε γυρτο ί? τί %&*£! ^τό Συνα- Μ την Παλλάδα Αθηνά, έγον,μο- __. ΕλΓτ άλλά αΐμα κάττοιου ^ των Άγαρηνών, οί όττοίοι κατίκτητ το£) σαν κάτΓοτε τήν 'Ελλάδβ Ι Άπό τήνδουλοττρ ε ν η ίμως συμττεριφοράι/ μας, άττέναντι παντός ξενου καί των ελληνοφωνων ώρνητών τοΰ έθνΊσιμού μας ένωττιον λός τού------— ξάριο τής 'Βκκλησίας. Μόνο £τσι Θά γίνη δικαία έκτίμησις τής ττολιτι- τής έπιχειρηματολογίας καί καΐ των δύο πρωταγωνι- στών τού μεγάλου δράμοττος της Φιλής μέ τόν τίτΐλο €*Αλωσις της < »ν<σταντινο·^τ^όλεως» η ττοιήεηκε χαρ ς στήν δύη.·αμι τού Εύαγγβλικού πνεύματος. Στήν άσχημάτιστη άχόμη διάνοιά τού, ττού την οασάνιζαν ττολλά έ- ρωτήματα καί προβλήματα «ΐ- χε άρχίσει νά συντελεϊται Α €αιιμάσ:α έκείνη ττνευιματική άλ- Καΐ ό άντίτταλός τού ΑΑάρκος ό ύγενικοΓ Λτητν ΑΛητίν-ητ-λίτνι/- ·Ρ- 5 όλλου, όδιοΑΑ,τής τού έν ' των όττοί«ν πτήσσομεν καΐ γονα- -'* Φραγκίσκω ΤουρκικοΟ γρα- ι τί<ομεν, δ ι κ ην ε υ τ ε λ α> ν
ι«υ Γα__' ^_ - ..Γ. ~'_ . ι ο . /. » λ ι, <ν-ΓΓοδ£.ικνυε.ται ότι π της μήννμα φι- δημάρχου τής Κωνστ)- Καιμάιλ 'Αιγχοήν ττρός τόν Άγίου Φραγκίσκχυ κ· ό άιρνηο-ίτΓατρις αύτός πρό μηνών είς τήν 'Ελ- ίττΐ κίψαλής ομάδος Έλλη- ,,«—^-_. δχ| μονον έτνχεν ύποδοχής έκ .μέρους των εκπροσωπών τής Αυτοδιοικήσεως καΐ των όογανώσεων τώ^ ΆΘη- >ϋ Περαώς, άλλά *α'
ήθο* ήγεμονικα!
τ°ΰ άτμοτΓλοίθυ τόν ύττε-
"«1
ύπάλληλοι, οί
των δύο πόλ€ων, ίκττρό-
Όργανισμοΰ Τοορισμοΰ
ίττίθΓ,μοι καΐ Ιδιώται. _
ίον Προεδρίας τής
επίσημον
ο ύ τ ι δ σ-
Α
Τσατσος ί|γορ«, ττρός τι-
ττρόποσ,ν, είς την όποιαν
δέ ( ! )
η ( ! ) ττρο-
τού ' . Ό δέ Φίλος
ΆΛτναίων «· Κα-
επίσημον ύ-
μ'τν τ ο ΰ σ τ ε -
Τ1 μ ής,ύττοκε'-
δεξώσεως ι·ς
καΐ ίξύμνησε καΐ
—άλλας «αί ττοικίλας
ο'ΪΓλ ώ : Κο^,ν^ δτΤή -%^Τ^Τ^^^ ^^ΰ,Κανείς αλλοςάττο τούς
ΕΤχε δεκαπέντε την
τού Χρ,-ιανικοΰ
ΰ ττολι-
«ρροσύντ,ν καΐ τΛν έθν^ν ττω^ ^ 6 μ,κρός'Ιωάννης *φ**£ 'ος αύτός ΐφ«ν.κδς κα! ττνευματι.ό;
Αρνόντων καΐ άρχομένων, Εχει κα- -^,βάλλον, τό οποίον αν* °ζ"ι^·ιΑ?Λ1ηι'1 ΕΤνΕ ττ=οσΦέοει τό
καΓτ»'«Ισβήμθττβ ·' ΔΤΛ.?' '^λ
^ϊ1 νά μην αλλάζουν τα
ί ά μήν
ω(>'>6α γής
τραιμιμένες έπαρ-
ό Αύκ·κ'άτωρ, στόν
Ε^»>0Ί^.»»— -" ■ ' χΐες, «Ι (ΟΤΙ Μ /-Μΐντ^Μΐι*#κΓ ν.^ι.
ύ-.οοττττα ^«ΆΡΖΙΤ^ΉΖΣΤΖ
Τ1 ° μέ5 τοΰ 'Λ;*»^
ο ττέ5χν τοΰ
έστήρ.ξαν
ττρόκειτοοι
V
υν
των
οί
ττ
°
και
■μόνον δταν
άναλόβουν έπιχειρή-
ίί ρ ο υ -
ι/ * ■ - μ α πού
είς τόν πεινώντα καί γυ-
Εύοντα Ελληνικόν Λαόν; Αΰ-
έν ττάση ΤΓβριτττώσει, εΤναι ά-
της τύχης τού, διότι άπεχαυ-
νωοη «αί άνέχεται ιμ ο ι ρ ο λ α-
τ ρ ι κ ώ ς την σηιμβρινηνκατάστα-
— - /α..,».^,-, έξευτελισμοΰ κα
ελληνικά
βασιλείς τοΰ κόσμου, σήψιερα νά
είναι φόρου ύποτέλής στόν Σουλ-
τάνον των άπίστων, άς>ήνων σ' ού¬
τον ώς δμηρον τόν υϊόν τού καΐ για-
τΐ νά άνέχεται τούς 'Ενετούς καΐ
Γενουάτας, έγκοττεστημένους κυρι-
άρχονς μέσα στήν προντεύουσα,
στόν Γαλοπα;
Δέν θά ήμποροΰσε νά Θεραπευ-
Θή κάπως ή τραγική οτύτή κατάστα
σις; Δέν ΰπηρχε έλπίδα νά βρεθή,
δπως τόσες φορές στήν μακραίωνα
Ιστορία τής Αύτοκρατορίας, ό αν
Εύγενικός ήταν . . .. -
φέσου. ΕΤχαν χειροτονηθή συγχρό¬
νως καί οί δύο στις κυριώ'ερες ί-
δρες των Μητροπόλεων γιά τό έ-
πίσημο τής άποστολής τ»ν. Κ αί
τώρα άς Ιδωμε ποία πολιτική υπε¬
στήριζε ό ένας καΐ ποία ό άλλος
«αί πώς τήν δικαιολογοΰσε ό κα¬
θείς. Ό Β-σσαρίων Θεωρών τήν
σωτηρία τής πατρίδος δΟΡΚΕ-
ΜΑ Ι-ΕΧ, ανώτατον νόμον, καί
τόν "Ελληνισμόν «σκεΰος έκλογής»
τής Όρθόδοξίας, άγωνίζεται ττρ«-
τίστως γ.ά τήν σωτηρία τού *Ε-
Θ.ους. Καΐ γιά τόν σκεπό αύτό
έτπδιώκει την αρσι τού Σχίσματος
καΐ τήν άναγνώρισι των ττρωτείων
τοΰ Πάπα, μέ μ:ά δηλ. μικρή θυ-
σία τής Όρθοδοξίας. Τήν πολιτι¬
κή άπομόνωσι τοΰ Βυζαντίου δεν
τήν εύρισκε καθόλου όρθήν καί
συμψέρουσαν στό έτ?Α>3ς. Καΐ την
σωτηρία τής Άνατΰλής, πού «άττο-
τε ήταν πέρα ώς -χέρα εΕλληνική,
μόνο άπό τήν "Ενωσι των 'Εκκλη-
σιώ^ ιέξήρτα. «*Η 'Εκκλησία, ελε-
γε, όοημέραι διαρρέει καί έκμηδε-
νίζςται... Μή προδώσωμεν τούς
εαυτούς μας κα! τό γένος μας. · .
Κανεΐς άπό ημάς δέν άγνοεϊ, δτι
κατά τάς στιγμάς αύτάς «μόνη έν
κινδύνοις καταφύγη» ϊμεινε ή "Ε-
καΐ δτι άπό αύτην έλπ'ζο-
*Η άρχαία Ίσινδος περιήλθεν είς
πόλεμον μετά των Τερμησσαίω/,
οΐτινες δΐηΘούμενοι υπό των Φιλο-
μηλίων έπολιόρκησαν στενώς τήν
πόλιν. Τότε δι:ρχόμ€νος ό Γνά ος
Μάνλιος τόν Κολοβά όν ττοταμόν
<καϊ κληθΐεΐς υπό των Ίσινδίων εις βοήθειαν συνηψε μετά τής Τςρμησ- σοϋ φιλίαν καΐ διήλλαξε τούς μα· •χομάΌυς | Τω 189 π.Χ. ή πόλις εΤχε πε- ριέλθει υπό την Ρωμα κήν κυριαρ¬ χίαν. Υπό τού Ίεροκλέονς άνα- φε.ρ€ται 16η κατά σ.ιράν πόλις της 3υζαντΐΛ«ης επαρχίας Πσμι^υλ.ας. Έν τοίς πρακπκοϊς δέ τής έν 'Ε- I φίσφ καί Χα,κηδό-ι συνάδου μνη- μονεύεται ώς «Ίοιωδών πόις». Νο- μίσματα αυτής σώζονται αύτόνο- μα καΐ ούτοκρατορικά μέχρι τής Ιαλω.ίνης, ψέροντα Δία, Ήρακλέα, ποτάμιον ©εόν, όττλί'ην πρός οψι.ν μαχόμε.ο-.· κα'ι αλλα. Άπό των παλαιοτάτων χρόνων ή "Ισινδος, λόγω τού ώραίου κλί- ματός της, εχρησίμευεν ώς Θέρε- τρον των κατοίκων τής τταραλιοχής Γΐαμφυλίας. ■ΠΕΡΓΗ (Μούρτανα): Άκολου- Θούντες άπό Άτταλείας την είς λίαν καλήν κατάστασιν οδόν τήν άγουσαν πρός τήν κατεύθυνσιν τής Ι 'Αλαΐας, φθάνομεν μετά 18 χιλιο- I μέτρων πορείαν είς τό στόμιον τού άιρκετά σημαντικοΰ ποταμεΰ Κέ- στρου (Άκ-σοϋ), ώς γνωστόν, πή γάζρντος παρά τήν κωμόπολιν Σα- γαλασσόν τής Πισιδίας καί διερ- χοιμένου δ:ά τής γνωστής πόλεως αυτής Ίσπάρτα. Κατά την διαδρο- •.ην τού μέχρι θαλάσσης δέχιται έν- τός τής κοίτης τού τέσοαρας δλ- λους ττοταμίσκους καί ούτω αύ,α- νόμενος είς ττοσόητα έκβάλλει ά- ριστερόθεν τής Άτταλείας. Λόγω τοΰ μεγάλου 6άθους τού μεγάλα πλοΐα δύνανται νά εΐσχωρήσουν έν- τός αυτού. Τό δλον μήκος τού εί¬ ναι 132 χιλιόμετοα. Είς απόστασιν λοιπόν πέντε ά- μεν τόν μέν εχθρόν νά έκφ:6ίση κα! κρατήση έν άδρανεία, ημάς δέ νά έμψυχώση κα! νά ενισχύση, διά νά δυ·Λ)Θώμεν νά τόν καταπολεμή- σωμΐν.. . Τίς εστίν ή των κακών ημών λύσις; Τις απαλλαγή των δβινών; 'Η Χριστιανική. 'Εκκλησία κα! τό δνομα τοΰ Χριστ;ΰ Θά έκ- λείψουν καϊ είς ιμεταγςνεστέ,ρους χρόι/ους δέν θά απομείνη τίποτε τό Ελληνικόν». Κα! τελειώΐ£<: «Δέν Θά προδώσω ποτέ έκών κα! σώματα καΐ ψυχάς καί πίστιν καΐ πόλεις καί τάφοιυς ττατέρων καΐ ε¬ λευθερίαν καί πάν δ,τι τίμιον κσΐ δέν Θά εΤμαι ο αΐτιος τού κακού τής συφιλιώσκος μέ την Δύσιν δ- όλεθρίαν γνώμην καταλήξουν, πα¬ ρά πάσαν πρσσδοκίαν, οί "Ελλη¬ νες Πατέρες». Την τακτικήν αυτήν τής συμφιλιώσεως μέ τήνν Δύσι δ¬ χι λίγες φορές ακολουθήσαν στό παρελθόν οί Αύτοκράτορες σέ δύ- σκολες στιγμές. Κατά τής πολι- τικής δμως αυτής, τής Ενώσεως δηλ. των 'Εκκλησιών, άντιδρςύσε μετά φοβεροΰ ττςίσματος κα! &- καμτΓτης άδιαλλαξίας ό Μάρκος Εύγενικός, μή στέργοντας σέ ό- ττοιαδή/ποτε παραχώρησι πρός τούς Λατίνους, γιατί τό τοιούτον Θά (σΰδυναμοΰσε, κατά την γνώ¬ μην τού, μέ προδοσίσ. τής πατρώ- ας θρησκείας. 'Ωστόσο ό Μ. Εύ¬ γενικός δέν ήτο τόσον άφελής, ώσ- τε νά μή άναγνωρίζη τό κρίσιμο τής ττεριστάσςως. 'Επίστευε καί αύτός, "δτι ή Κων)πολις δέν θά διέ φευγε τόν κίνδυνο τής άλώσεως καί τό "ΕΘνος την ύποδούλωσι στούς Τούρκους. Γιατί τό μοιραϊο αύτό ήτο Άνωθεν άποφασισμένον! 'Επίστευε δμως μετά πεποιθησε- ,ως καΐ την πίστι τού αυτή διωχέ- I τευσε καί στόν π-ολύν κόσμο κα! 1 σέ άνθρ'ώπους σοδαρούς καΐ δια- κβκριμένους συγγραφι^Τς, εύστρό- φθυς Θεολόγους κα! λογίους καί έ- πηρέασε αύτούς μέ τό έπιχείρημά τού, ότι δήθεν η υποδούλωσις τού έθνους δέν Θά ήτο μσχροχρόνιος, άλλά ττρόσκαιρος. Γιατί, ίλεγε, «Μοιραίως φθαρήσεται τό των Τούρκων γένος συν τώ άντιχρί- στ«ρ καί τφ ψευδ:προφήτη τώ ρή- ματι τοΰ Χριστού μετ" ολίγον». Αυτήν την αΓσιθδοξία καί τόν άντ- δαφικό μεσσιανισμό τοΰ Εύγενι- κου δέν τήν παραδεχόταν μέ κανέ- να τρόπον ό Βησσαρίων. (Συνέχεια είς τό προσεχές) ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ κριβώς χιλιομέτρων άττό τής γε- ψυ^ας τού τυιαμ.ύ τούτου ευρι- οκ-νιαι τα έρείπια της άρχαιας Ι ίιψχγης, τής οποιΛαιοταιης α«της πο/ν™ς της ΓΙαμφυΛιας. Ιαιριακό- 1 μένη μετ&ξ^ των ποταιμών Κατα- ρακιθυ και Κέστρου ι*,ττι τής δ-- ^ι>Λς όχτίης ιου οε>/τέρου) και ι.πι
της 4μπ.ρ»<ής όοου της ιν-ύ-η, την Ι ιαμφυΛιυιν μέ τη.» Πισ.οίαν, κατέστη α^ιοΑβγος έμπορικη πο- Λΐς, συναμα οε και λίαν ά,ιοθεατος τ«ιο.υιη λουφ τω^ εν αυτ,,ι οποι«- οαιθ,ατων κιισματων. ΓΐΛησιον αυ¬ τής επι τιχ;ς υτωματος υπήρχε νοος τής Περγα,ας Αρτεμιδος, «.ν- <τα κατ έ·ος ετέλουν,ο έορταί. ^ρειπια α»/της 6ιετιΐρη6ηοαν ΒΑ της σημερινης Άττταλείας. Έν ΓΐίΡΥΟ υπθΡΧ^ τεράστιον στάδιον, έκ των καΛυ'έρων της ΠαμφυΛίας μεχρι σημερον οια'·ηρη*;ντων, άπο- ιεΑθύμ.ν.ν έκ 60ο μερων: Ιον) τό εν, μηκους 234 μετρων καΐ ττλά- τους οί, εχρησίμευεν.διά τούς α¬ γώνας κα: το ^ον;, τεράστιον Θεω- ρειο^ κείμενον επι θ-λωτών δωμα- τίων, δια τους θεατάς. Η χωρητι- κοτης τού σταδιβυ ήτο 27.000 ά- τόμων. ι ιρός δυσμάς τής πόλεως Εκειτο ιό (θέατρον παρά τούς προπςδας τού ϋψώματος αυτής, όπερ ήτο καΐ τό μεγαλύτερον κτιριον τής Πέρ¬ γης. ΤΊεριελάμδανε 12 — 13 χι¬ λιάδας Οεατας καΐ δπως δλα τα άρχα.α Οέαιρα άπετελεΐτο άπό δυο μώρη. Σήμερον, έκτός των ανω κτισματων οωζονται είς πολΰ κα- λή/ κατάστασιν τα τίΐχη τής Ά- κροπόλεως τής κάτω πόλεως, έκ τής έποχης της Σελευκιδών, ή κυ- ρία πόλ.ς πρός Νότον μετά τής ϋριαμ6ευτικής αψΐδος, ό&οΐ μετά στοών, ή παλαίστρα, ύδραγωγεϊα καί Ικαναΐ επιγραφαί. Κατά την διάβασιν τοΰ Μεγά¬ λου Αλεξάνδρου, τω 3*33 ττ.Χ. παρ¬ εδόθη αυθΐρμή ως είς αυτόν. Την Πϊιργην έπεοκέφθ ^αν ό Απόστο¬ λος Παΰλος, ό Βαρνάδας καΐ Λ Μάρκος, κηρύξαντες έν αυτή τό Ευαγγέλιον. Ήτο πρωτεύουσα τής Παμφυλίας, είς τα έκκλησιαστικά δέ χρονικά άναφέρεται ώς έ'δρα Μη τρςπτολίιου, έχοντος ύπ' αυτόν 19 έ,πισκοπάς. 'Επϊ των βασιλέων τής Ποργά- μου έ^έδωσε άργυρά νομίσματα 4δραχμα. Έν Πέργη εγεννήθη ό ττερίφημο; "Ελλην μαΕ*>ματ κός Άπολλώνιος
ό έπονομασθεΐς ΠεργαΤος, καί %<- μασε περΐ τα 230 π.Χ. επί Πτο- λεμαίουτοϋΔ' (222 — 2Ο5π.Χ.). Ό Απόλλων ιος ί/πηρξ,εν είς των μεγσλυτέρων μαθηματικών τής *Α- λεξανδρινής περιόδίυ, Θεωρ-ΐται δι ώς τρίτος κατά τήν σπο»»δοιιότητα μετά τόν Εύκλείδην καί τόν Άρχι- μήδτι. εγ-πήρξε διόδοχος τού Εύ- κλείδ-» έν Άλεξανΰρεία, δπου εδί¬ δαξεν επί πολλά έτη. Ήτο σχςδόν σύγχρονος τού Άρχιμήδους Πρά- γματι ύπή^ρξεν είς έκ των κατ' Ε¬ ξοχήν γεωμετρών τής άρχαίας έπο χιης, αί δέ εργασίαι τού ,Θεωροΰν- ται καΐ σήμερον άκόμη, έκ τΛ.. σπουδαιοτάτων εκαλείτο δέ άλη- Θως Μέγας γεωμέτρης διά τάς με- γαλε ώβεις εργασίας τού. Τό σπου¬ δαιότερον Εργον τού εΤναι τό «Κώ- νου Τομαί», άποτελ^ύμενον έξ 9 διδλίων. Τούτων μόνον 8 διεσώθη- οαν, μεταφρασθέντα υπό των Ά6- δασιδών είς τήν 'Αραβικήν, ευρί¬ σκονται δέ είς τό Βρεττανικόν Μου¬ σείον. Μίταζύ των έρειπίων της Πφ. γης, σώζονται άχέραιοι κα! οί τοΐ. χοι τής Μεγάλης Βασιλικής τ:ΰ Άγίου Παύλου, την οποίαν οί Βυ¬ ζαντινοί εΐχαν κιίσει πρός τιμήν ι ου Άποσ όλου τούτου, όστις κα- τά πρώτον ίκ Πέργης είχεν άρχί- ^ει τα κηρύγματά τού. Ή Πέργη, αν καΐ ευρίσκεται 60 ίτάδια μακρά/ τής Θαλάσσης, έ- θςωρεΐτο ώς πόλις παράλιος, λόγω τοΰ δ'ΐ ό παρακειμένας αυτής Κέ- στρος ποταμός ήτο πλωτός, μεχρι ελαχίστης άπ' αυτής αποστάσεως. Το υψομετρόν της είναι δθμέτρων άπό τής επιφανείας τής Θαλάσσ-ς. ΣΙΛΛΥΟΝ (Πάν - κιοι). Εκ Πέργης, άκολουθοΰντες πάντοτε την άσφαλτοστρωμένην οδόν πρός τήν Άλάγιαν, μεταξύ Άσπένδου καΐ Πέργης, επί ενός λόίου μέ ύψόμε- τρον ΙοΟ έως 230 μέτρων κείται, μία των πλέον ττεπολιτισμένων πό¬ λεων τής Παμφυλίας τό Σίλλυον. "Αν καΐ έλάχιστα γνωρίζομεν ττε ρί α>ής, τα έρείπια καλλπεχνικών
κτισιμάτων μαρτυροθν δτι τό Σίλλυ
όν ήτο κτισμα ιΕλληνικόν, μέ φ-
ρα άς λεωψόρους καί όδούς, επί ό-
χυρωτάτη; θέσεως καΐ ψυσικής κα-
ταφύτίυ.
Κοΐ έν τή πόλει ταύτη δέν £ν«ι-
πον οϋτε τα Θέατρα, ούτε τό Στά¬
διον καί μάλιστα μέγα καί καλιε-
χνικώτατον κτΐ^ιμα σωζόμενον μέ¬
χρι σήμερον έν καλή κα.σστάσει,
μάς άποκαλύπτει δτι τούτο ήτο
άναμφιδόλως άνάχτορόν τι βασιλ-
κόν.
Πρός τούτοις έκτός των έρειπίων
τής κα&" έαυτής πόλεως, σώζονται
ίνσς πυργος, πολλά Βυζαντινά κτί-
σματα καί £ν τζαμίον (προφανώς
ιέχκλησία μετατραπεΐσα είς το ού¬
τον). Άλ" έκεΤνο πού προσελκύει
περισσότερον τήν προσοχήν τού έ-
πισκέτττου είναι τό κτ σμα μέ λα-
ξευτούς καί κστειργθίσ>μένους λί-
Θους, τό οποίον καΐ αύιο! οί Τούρ¬
και (παραδόξως πως) παραδέχον*
ται δτι είναι Έλλην κης κατα-
σ«:υής. Έπίσης ώς τοιούτον άνα-
γνωρίζουν καΐ μίαν πηγήν ύδατος,
έκεί έν τώ μέσω εώρισκομένης. Διά
τό μέρος αύτό τού Σιλλύου, λόγφ
τού ότι οΰδεμία σοβαρά άρχαιολο-
γική άνασκαφή ή έρευνα εγένετο,
μέχρι σήμερον, στερούμεθα περισ¬
σοτέρων Ιστορκών πληροφοριών.
ΑΣΠΕΝΔΟΣ (Μπαλκΐζ). Ή
σπουδαία αυτή πόλις τής άρχαίας
Παμφυλίας Θά μας άττασχολήση-
περισσότερον άπό κάθε άλλην πό¬
λιν αυτής, λόγω Ιδίως καΐ τής Θέ¬
σεως καΐ τής έπ.σημστητός της.
Κείται είς απόστασιν 45 χιλιομέ¬
τρων ανατολικώς τής Άτταλείας,
είς τό μέρος ακριβώς δττου ό Εύ-
ρυμέδων ποταμός ϋψώνεται άπό τού
όρεινού μέροι>ς πρός τό πεδινόν τοι¬
ούτον «αί επί τού πλωτοΰ έως αυ¬
τής σημείου. Άναφέρεται υπό τού
Ξενΐφώντος είς τα Έλληνικά τού,
σχβτικώς μέ τόν Ά&ηναΐον ναύαρ¬
χον ΘρασυοΌυλον τόν Στειρέα. Οΰ-
τος ήγούμενθς 40 πλοίων καί κα-
ταττλέων τό Α(γα"ον μετά την Λέ«
σδφ επιτυχίαν τού, έπλεε -γοζτγ&ς
κατά τής Ρόδ;υ, φίλης των Λακε-
δαιμονίων, λεηλατών κατά τόν διά-
πλουν τάς μή προσχωρούσας πό¬
λεις καΐ ττσρέχΐΜ τοιουτοτρόπως
χρήματα είς τούς στρατιώτας τού.
Ό Θρασύδουλος καί είς τούς Ά-
σπενδίϊυς έπέδαλε τοιαύτην κατα-
ναγκαστικήν είσφοράν, δτοτν μέ τόν
στόλον τού ήγκυροδόλησιεν έντός
τού Εύρυμέδοντος ποταμοΰ Κατα-
στενοχωρρμένοι οί Άσπένδιοι διά
την τοιαύτην αργνρολογίαν, έξορ-
ρ
ής
ΚΟΣΜΟΣ
ΑΙΜΚ-
ΕΤΟΣ 32ον ΑΡΙΘ. ΦΥΛ. 1449
ϊ*****************^ ΙΙΕΦ1ΙΛΒΕΡΙΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΙΙ, «· 1ΚΟΝ .ΜΙΚ1Ι ΚΑΙ ΤΩΝ υ^ΙΦΠΙΚΙΐΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΩΝ
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1958 ί
» Μ Μ . Μ . Μ Μ »
ΜΜΜΜΜ1**
ΙΗΑΥΡΗ ΑΓΝΟΜΟΙΥΝΗ
ΤοΟ κ ΜΙΧ. ΚΔΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
<"Βδα>ο"αν είς τό βρώμα ' ·©
μου χοήν καί εί; την δίψαν ι με
μοί; ί.τότισάν με όξ>>ς>. ι — ■-
Ιχρα τα, έ{αιρετικώς
Διευθυντής — Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΛΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
[,,τών
ένόο
ων.
ί£ρΐΰδ4»ν τής έ&νικης μας ί-
Λβριας, των νικηφόρον Βαλ-
χ3ινικ«ν ττολέμων —χ υ ο » ω -
τ ί ρ α επίτευξις των οποίων
(Λίραν ή άπελευβέρωαις τής
ρπΙ/
μεταφοράν τού Δ'
■ ιας.
Την εποχήν άκριδώς έκεί-
«ί
και ™"
Ε»
}ρ υ λ ι κ β ΰ
«©XI»,
τό οποί¬
ον άνίέταςε αύοσωμος
, Έλληνιαμός, είς τό Ι τ α -
υ ^ ν τελεσίγραφον τβΰ Φα-
ί' νΐν' «αν δηλο^η 6 Έλευβέ-
2 Ρ·ος Βενιζελθξ διεξήγε άγώνα
'ϋΐιι Τή εύκαιρία ££υμνήθη·
}χ: υπό επισήμων χαι άνεπι-
βπμων εητορων καί οχολιοο
«ών, ώς αυντελεαταΐ των
ίθΐαιίων. πολλοί καί διάφιϊ-
ρίΐ, μεταξύ των οποίων καΐ
μί^,ικα «ά 9 ώ ο ι τοΰ α ϊ·
μ α τ β ς τού δ ι κ α ί ο υ
τ ο ό τ ο υ!». Ουδείς όμως έκ
των αύτοοχεδίων ύ-
μνοόών των βϋνικών ά3λων
τ«ν ίτών 1912—1913, ένόμι-
βίν ότι εΐχε καθήκον νά έν-
(φηΜί τόν Έλευθεριβν Βενι-
ζΐλβν;
Όλοι —(τρώτίς δέ καί κχλΰ-
τερος έ Παναγιωτατος Μητρο-
«λιτπ; Θεσσαλονίκης— έλη-
βμονηοοον τβν άκατάδλπ-
τ ο ν συντελεστήν τής έδνι-
χϋ5 άυαγεννήσεως, τον Κυ-
((ρνητην έλευθερωτπν
τής πρωτευούσης τοΰ 'Ελληνι-
χοϋ Βορρά, τόν δ η μ » β υ ρ-
γ ό ν της Μεγάλης Ελλάδος
των «ντε θαλασσών καΐ των
δϋο ήπειρον.
Είναι δυβτνχως άγνωστοι είς
την οημερινήν Ιδίως γενεάν,
,-.,- άγώνχ
-κλήρον, διά νά άνεγείρη
τα έβνικά έρείπια, τα βποίχ
είχεν έν τω μεταξΰ έπισωρβυ-
00 ή παλαιοκομμκτικη δεομη-
νία καί μ&ρικοΐ τ α π ε ι ν ο Ι
αύλοκόλάκες, οί κορυδαντιών-
τες ν ά ν β ι άντιπαλβί τού,
έξήγειραν κατ' αυτού τόν Α¬
θηναϊκον δχλβν. Μέ επί κεφα¬
λής τόν τότε Μητροπολίτην
Αθηνών καί τούς ά ν τ α ξ ί-
ο υ ς ουλλειτουργοΰς τού, έρ¬
ριψαν λίθους άναθέματος έναν-
τίον τού, είς τό πεδίον τβΰ
ρεως!!!
Ά-
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑΟΔΟΣ ΣΤΑΔΙΟΥ «5 — ΤΗΛ. 527-126
»»»»»>Ητ»τττ«» τ »τ»τ¥ττ»»
£ ίδρύονται άγάλματα τού Κεμάλ είς Κύπρον!
Ο ΑΝΔΡ1ΑΣ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
ΚΑΙ Η ΕΟΝΙΚΗ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ
Νά στηθη είς την «Όμόνοιαν» ή όποία νά μετονο-
μασυη είς πλατείαν "_λευθερίϋυ Βενιζέλου
Τού συνεργάτου μας κ. Λ. ΤΑΚΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Αί ιτρόσρφΟΓΓΟι πληροφορίαι τοΟ νκχ Έιλει>9έρΐον Βενιζέλον, 6 ά τόν δέν £χη δαώειά μέ την τρίαινάν
Τύττου λέγουν, δτι οί Τούρκοι τής οποίον άκόμα και ό 16 ος ό Κβμόλ την Βάλασσα ιω-ι -01*1111™·/*.™.
γ, ι οί Τοΰρκοι τής
Κι»»σταντιν<λΛτολεως ττρόκ£ΐται νά Ιδύ ο άλ Ι&ρυσουν τό α/αλμα τού Κεμαλ λτ,,μένως μέ άφβαιστο Θαυμασμό Ατ—ουρχ εις πήν κβντρΐικωτέρ' ' - ■ - Πλατείαν τής πρωτευούσης " "" έλον, δ δ τόν δέν Εχη δαηΛειά μέ την τρίαινάν τού δ >ος ά Κβμάλ την θάλοοσχτο λ£» τριχιμισιμίνων ττο-
οΰσε, έττοΛβι- λιτικώι/ ηηη ·πηΆ~-*>·
ς μ
δτον ζοΰσε, έττοΛβι
λιτικών
Τότε
καλόν θά ήτο άντΐ τοΰ
ιΜωαέραίν | Δέ^ είναι νητροπή μας (ίνα μή τι Ποσειδώ.ος νΑ το—οδετηθή τό &-
,, τής Κύ- δλλο έίτκο) νά μή μττορούμ* να το3 γαλμα τής Θεά; "Εριδος τμέ το «χρυ
ου, την Λε'Λ<ωσίαν/ ώς σύμβολον 6ρούμ€ μισ γωνιά των Ά&^ρ€>^, διά ο«0ν μήλον» στό χέρι «αί >μέ την
ί άιρροοβώΛΧ τρόπον τινά της νά τοτΓοθςττήσοιι,ιμε αήν μαρμαρω- έπ'ΐγιραφηΛ' άντ! «ή καλή λα.έτω>,
λλοντ4<.ής ενώσεως τής Κύττρου | ιμένηι^ έτι« £ΐ>γνωμς>σ^ > ό άξ ώ "Ελλ λ6
ρρ ρόπον τινά της νά τ
μειλλοντ4<.ής ενώσεως τής Κύττρου | ιμένηι^ τοΰς ρίαν(!), διά τυχάι/ δέ άγνοοΰντας τα μτα δίδω καΐ έγώ μέ την οχι ραν μου την ττλτϊροφορίαν, δτι άν- δριάς τού Κεμάλ ΰττάρχει καΐ είς . την κιε^τρΌχ.^ ώιην ηλατείαν τής Ι Άγκυρας καί είς τό Ταξί·μ τής' Κωνσταντινουπόλεως δεσττόζει ενα τεράοτιον Ήρώον μ έ άνάγλυφες άλ ά £~ω ίύγνωμοσιί ΐ>ν μας *ό άναξ ώτερος Έλλην λαδέτω».
.* ι. λ. χ χ .. _.. , -^ λοπτόν, έττιΐφα/τήση τό
ρ μ έ νγυφες
χάλικινες τταριαστάοιεις ττού τόν ε(-
Μονίζουν ιμετοξΰ των συνεργοττών
ιου, των έττιφανβστέρων πολιτικών
κλπ. Μοΰ είπαν
Ι **λ^ι ντμυ.1 τγνν κλττ. ινου ειτταν
Οαα γραςρω οχετιχως μέ την - υάλιστα, δταν το ττεριεί>γαζ<5.μου- τάληψι^ τής ©εοσαλονίκης ό 195) δ ί έ χς μέ ην υάλιστα, δταν το ττεριεί>γαζ<5.μου- ηψ^ τής ©εοσαλονίκης «% τό 195) δτι είναι έργον έλλη- τίιν 2έην Όκτωβρίβυ τοΰ 1912 νος γλύποςχ;, τού οττοίου άγνοοΰ- καί τΐιν διααωσίν της άττό 8 α- σον τό δομα. Αύτό τό γεγονός ν ά ίδ όλώ δέ ό έξ ν ά σ ι μ ο ν κίνδυνον, κατα τό ετος 1916, έπληροφορή- -έκ στοματος «ΰτοΰ τού¬ μ όμολογώ, ότι δέν τό ξηρβω. Έ5>ά:€ τώρα νά σνγκ,ρίνωμεν την
ύύ ώ 6
του τοΰ μεγαλουργοΰ Τούρκων πρός τήιν μινήμην τού Κε-
Έθνάρχβυ, τον 'ΰκτώέριον μαλ, μέ την Λχοόριοτίιαν ήιμών των
τοΰ 1934, είς την έν Χαλεπχ «ττολιτιο(μέΐν«ν> "Ελλτ>ν«ιν ττρός έ-
ττρός 'Εκ£Ϊνον ττού ένεσάρικοσιί τή.» , ,„, ,^.,,^», &ιι,ΐΜΛΐ;ιηνιτ| το τηι,
Χ'ιμαιρικήν έο>ς τότε Μεγάλην Ίδέα μκχ τοϋ «ιοκοΰ καΐ τελικά πραγιμβ-
μιοβς κα! ίίδωσε φτβρα σ ό χατα- ταττοιηθ,ΐ τό άνοσΐιςύργηιμα τοΰ
κα'ι στταρβσσόμε όν άττό τταραγιοκνισΐ4θΰ τού Βενιζέλου κοο'ι
ιΟΠΤθλιτιιΛηιΐί'Ρλλπ,νιΐίίνκ τττΛ »-- _^_^5·_£~--- ΊΟ£) Πθσ£ιδύνθς
το-τβ ττροθλέττω,
ξθΓ.<πθυμώση ό καλάς Θεός ρόμ ν άά τταρανιοωνισΐ4θΰ το την μι«,ροπολιτ:'κ.ήιΐίΈΞλληινικόν τητώ τής τοποθετήσεως ματ! ! Αίδώς Άργεΐοι! ! | μέ τττ^ τρίαινα, Τώρα διαβάίω, δτι πρ£κιεπΌ|ΐ νά δτι θά ξανα&Λμώο.,____^,^ ^^^ στηι?η τό &γαμα τού Ποςτειδώνος των 'ΕΞλλήνων καΐ δττως κατεκε- στήν διομοριροι.ν«ίντ(ν Πλατείαν Ό- ραύνωσε τήιν 'Αθονάν στό αλσνχ μονοίας. Έρρ'ί>θη μάλιστα ή ϊ- , της λεωψάρου Άλεξάνδρας καΐ την
δέα άντ! τού Πασειδώνος νά ατη- όφηκε κονιλιή, Ε-όί θά κατοκεραυ χό-
θη έκεΐ τό αγοΛμα τοΰ Βενιζέλου ση ■κάττοτβ καΐ τόν Ποσειδώνα έρ-
*αΐ νά μ€τ:,ινομασθ'ΐ ή ΠλαττεΤα είς χόμετ-Ός μέσω άστραττών κοΐ 6ρον-
ΠλατεΤαν 'ΕΞλΒυθ. Βενιζέλου. Νά -.<ολ άν δέν 6άλουμ€ έν τώ ιμβτα- τό πιστέψουιμε; Καΐ έπειτα άς ·μοΓι ξΰ λίγο μυαλό καΐ βγάλουμε τό έππρο,ττη έττΐ τή εύ αιρία ή «διά- εθνικόν δ ε'.δος τής αχσρ·στίας άττό κριτη ερώτησις: «άττό ττοϋ ώς ττοΰ των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σή- τό άγα'Ίμα τού Ποσειδώ/ος καΐ μ«ρον ττρ^ς τούς εΰεργέτάς μαις σφυρηλάτηοταν τό 'Ελληνικό/ ΕΠΙ ΤΗ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟ ΑΛΑ- ΤΗΣ ΓΗΣ Δα νά μας θυμιζη μηττως τιήν ρ_Λι1<χ. φιλονΐΐχίαν τού μέ την Αθτινά ιιατά ι ' όνομοβσίαν τής πόλεως δ , ς η έ Χοτλέπα βίκίαν τβυ, είς συςήτηοιν γ&- νομένην συνεπεία σειράς α>
βρων τβΰ Ιωάννου Μετα§α, πε-
ρΐ των αίτίων τοΰ έ θ ν ο κ τ ό¬
ν β υ διχαομβΰ
ί Αθ
μ
ιΙ 1 ρ α μ α τ ι χ α ι ή
χ» υπο τάς οποίας ό Έλευθέ-
χς Γίενιζέλος διέταξε τόν τό¬
ΐ Αό ϋ
χμ ημ
τβτε είς Αθηναϊκήν έφημερί
£χ, είς τα ©ποία περιέλΛδεν
ούτος καί δΐάςρορα γεγονότα
καΐ στβιχεΐα «6ρρ« άηέχοντ»
τής ίστορικής αληθείας. Τό
περιεχάμεΛΐον των έν λόγω &ρ-
θρων άνεσκεύαοεν άμέσως ό
Ελ δά
τΓΔιχ&χον καΐ Αρχηγόν τβΰ Έλενβέρ.ος Βενιζέλβς, διά σχε·
1 τικων σημειωματων τού, δημο-
Κωνοταντινβν, ν»
οπευση πρός κατάληψιν της
θίνναλονικης —πρό; την ο¬
ικίαν εβάδιζεν όλοτχχώς ό
Βί'αλγαοος οτρατηγός Οεοδω-
ρ«9— ηαοά την γνώμην τοΰ
Γενικού Στρατηγείου, ότι ή
μΐγχλη μάζα τού στρατοϋ
μας· έιτρεπε νά ΰαδίαη ττρός
τό Μοναβτήρι. Π;ό τής έ η ι-
*ρτοενς τβΰ "Αρχι¬
νά άλλάξη πορείαν
«ι νά. κβτευθΐΛ'θή ' ίτρβς την
ηίλιν τού Άγίου Δημητρίου,
• ΠρβΛυπουργός καί 'Υπβνρ-
ν^ί των Στρατιωτικών £φ3«-
°, Ρ^ΧΡΐ τβΰ οημείβυ άφ' ενός
/«ν νά καταστήοη, διά οχετι-
Χβΰ Τηλεγροιφήμοττβς τού, τόν
Κωνσταντίνον προσωηικώς ύ-
κύβονβν, διά την τυχόν απώ¬
λειαν της ©εοοαλονικης καΐ
*Φ" ετέρου νά δηλώίη είς τόν
Βαοιλεα Γεώργιον τόν Α', ώτι
« «ναγκαοβή νά αφαιρέση
την ά,οχηγίαν τβΰ οτρ«τοϋ
«ηέ τόν Διάδοχον ίτβΰ ©ρβ-
νου, λόγω τής άρνήοεώς τβυ
να σι*μμ»?<ρ6>θή πρβς τάς διχ-
τ«ν*ς τής Οπευθύνβυ Κυδερ-
μ ής ς |
"Αθηνών; ή διά νά σννταράζτι, δτα» Ι
Χο.δαριου 28.10.58
ΛΑΖ. ΤΑΚΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Ο ΕΛΛΗΝ ΠΡΟ ΤΟΥ ΑΙΚΛ.ΤΗΠϋΥ 1.11 ΑΑίΚΑΐΤΟΪ
ΙΙΤΟΡΙΑΙΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΤ0ΥΡΚ1ΙΜ0 ΤΟΥ ΒΥΖΑΜΙΙϋϊ
ΒΗΙΣΛΡΙΟΝ Ο ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΙΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ
Ε' |σικές μελέτες χοορακττηρίζει ό Τρα- (Θρ«ΓΠΌς, πού κατά την ύστάτην στι
Μέσα σ' αύτό τό κλΐμα: άμοι- ττεζουντιαΐΛΟς τοττΐΐΜσ>μος. Ό ΘοοΛή; ιγμήν 6α τής έδιδε νέον ζωήν, θά
δσίων αΐσβτρμάτων μισαλλοδοςίας, ιμέ τοϋς μαθητές το^ Άναξίμαν- ,την άνήγειιρεν άπό την νεκροφάνεια,
διχ—-ιοτίας καΐ χΘρότηΓτος των εξ ί- όρον, καΐ Άνοξιμένη άπό την Μί- &ά δηιμιουργοθσε νέαν ά-Θησιν, νί-
ι»ίίΑ.»ΛΒ« Μ*ηνν. ο<^ φανα-τ,ο,μένών "Εχκλησιών Κσ- λητο, ό Διογί,νης άηό την Σινώ- αν δόξαν νέο μεγαιλεΐο ιιέσα άπό δμως τα ανωτέρω ϋολι*ής *οαΐ Όρθοδόθου άνεχώρη- πή καί ό λογογράφος 'Εκεΐταΐος, τα έρείπιο; Τί έχρειαζόταν 4ρα γε Αυτή την δδαμάδα γιοοτάσαμε τήν 18η έπίτοο τής 28ης Όκτω- 6ρίου τού 1940. Κα6ε χρονος πού περνοο, είναι άΛλωχΐί εϋ/όητο ' αύΐό, τονίζει κοπά ϊ.ον τρόττο ξε- χονιοτό τή σημοσία τοΰ γεγονό- | ιος έκείνου. Διαμορψώνο τήν προ- οτττική τού γ^ι την όρκπική το^ ΐατραϋίτηιση μ€θχχ ονιγν Ιστορική, σν·<ε.6τ|θη κυρίως τού "Εθ^ους μας. Ετσι κατω άττό τα κρίσιμα γε- γονοτα ττού ζει τό "Εθ.ος μας αυ¬ τόν τόν τελευταίον καιρό οτεχόμα- ^τε, σάν σύνολο, σά λαός, μπρο- ·3τ.ά οτήν <5ξ!α ττιν ΰ4·ηλήν της 28 Οκτώβριον, μτπροστά στό νόημα της Μεγολης αυτής Μέρος τής νι- ^τβρης Ιστορίας μας, μέ μιά στά- λι ψγχής *άττως Ιδιότυττης, άρκε- ό: σύ.βέτης. Προβάλλουν οτή μνήτμη μσς τα γεγ<ηιύπ<χ. Ή Κϊζιοτική Γερμανία ^ίοττοχτη στήν έφαρμογή ενός σκΐληροΰ δεσποτικόν τηρογράμμθΗ πος «Τχ£ νικήσει στήν Εΰρώπη, εΤ- (εν υποδουλωθή ι τό μεγαλείτερο χειρός της καΐ άττειλοϋ^ί τήν Άγ- /λία, τήν μό η ττιά τή στιγιμή έ- «εί η άντίτπαλό της. Ό άγγλικός «ός μέ σαφή τήν άντίληψη τού τρο 4>εροΰ χινδΰνου, μέ σφιγμένα δόν-
πα -— δέν ξεχνοΰμ£ τα λόγια τού
Τσώρτσιλ — εΤχε συσττεϊρωθεΐ στά
νησιά τού καΐ .μβλεποϋσε την άντι-
μττώτηση της α~ιλή;.
Τότε άκρ.βώς, ένας Θρασυς δι-
κτατορίσκος, νομκτε ττώς 6?ηκε τήν
ώρα να μας ύττοδουλώσει κι' έμάς.
'Ητον ττάντως σύμμαχος τού τρο-
μβροΰ διχτότορα τής Γερμανίας κι'
ήταν δττωσδήποτε, ή ιΐστο έίευρεΐ-
το, μεγάλη δΰν<αμις ή Ιταλία. Ό Θλιβερός ήγέτης της έτταίρετο κομ- ττορηιμονών γιά ώκτώ τόσα έκατομ- μΰρια λόγχες. ΟΙ "Ελληνες δμως δέν αά λογάρασαν δλα αύτά. Τό —κεΰμα των Θερμοττυλών ξυττντ>~:
καΐ πάλιν μέσα τους «0X1» άττήν-
τησαν «δέν θά σάς άφήσουμε νά
ντερασετο.
Κι' ήταν τόση ή ττίστη των ττού
•οάτι ττερισότβρο άττό την έττιτυχή
των άντίσταοτ) καΐ &μ*Ακχ στή δο-
κ«1 τόν έιταονικχόν Τώίΐβν
ς
Ό 'ϋλευβέριβς Βενιζέλβς 8-
οωοεν «λλ4>ατε καί διά δευτέ-
ί«ν φοράν την Θεβχλονίκην
τβ 1916. Διότι, εάν δέν εγίνετο
ίνχοτιρω; ί ή Έβ
γ
ρ; τβ κίνημα τής Έβνι-
Αμύνης, ή Μακεδβνική
ΰ θά κατελαμδάνε-
περιατατικα αττβτελβυν τα μο- σε ΤΟ £τθς 1433 στήν Ιταλία ό τού έπρόσφεραν τον πρώ^η ττνευ- γιά νά λείψη αύτη ή τρομερή ηττο-
ναδικα κρβυσμοιτα εβνικης α- -ροτελενταΐος Αύ:ο^ροπ»? Ιωάν- ματιική τού τροψή, την όττοία συμ- ττάθεια γιά νά άνακτήση ή Φυλή
γνωμβαυνης- «·ρβς τόν μ β - ^ς Η- Παλαιολόγες επί κεφαλής —ληρωσε όναας ά>-όμη στήν Τρα- τή-ν ττίσιτι, την αΐσιοδοξία, τις ττα-
γ α λ ε ίτ Π β ο λ β ν Εθνικόν έτιιβληαιιχής Άκτι—ροσωπτεία»; πεζοΰντα μέ τον Άρ-ιστο-.έλη, τόν λα.ές άρετές καΐ την δύναμις
Ηγετην, ο οποϊβς μετέ&αλβν γ,α νά συζηα·ι>ση στήν Συνοδο τής ΔηιμοσβέΛη, τόν Σ««,ρά.τη καϊ τόν Αύτά τα έρωτήιματα άτ—-σχολη-
εΐς ίτραγματικότητα τα Τ β λ- φερραρας τό ζήτημα τής εΕνώσε- Πλάτωνα. Σέ ήλικία 13 ή 14 ίτών σαν τόν νεαρόν Ιωάννην έπϊ δέ*α
μηρβτερα ονειρα τής ^ς των *Ε4οκλτ(σιο>ν, άπό την αί- ό -ροστάτης τού Μητιρο-ολΐτης ·1 δεκαττΐντε ίτη, τόν έχβμαν νά
Φυλής μας; Δυοτυχως δχι! σία έκβασι τής οποίας έξηρτάτο ή Δοσίθεος τόν πόρε μαζύ τού στήν εξετάση δλα τα δεδομένα τοΰ Βυ-
Διβτι οταν ή ηρωτεύουοα ~~ . - . . .__...
Έλληνισμοΰ καί πολλαί
ηόλεις ϊχουν
«ό άνδριάντοτς 4Ελλή- δύο τταρατάξεις των 'Ενωτικών καϊ αϊσθηιμα ή παττριδολαπρεία τοθ Ιω- τού
νων καί ξένων —μεταξϋ Των ■ΑΑ/θενωτιικών καΐ ήσαν δλοι άνδρες άννου. «Ή ττατρίδα, έλεγε, εΡαι ρι^όν τού δ^άμα.
ΛΛθίων καΐ ««ρΐθθβτβραι τής ' 6ιο—ρ«Λτ«ίς «αί μορ»>&ν£νοι ·μέ των τρογτέρων ό πατήρ καΐ των μη- Σι.ιμ-ληρώνομε τώρα την σκια-
μιας άσημότητες— τό μαςμά- — ρωταγωνιστάς τόν Βησσαρίωνα τερων ή μήτηρ, στ ήν οποίαν άνήκει Υραφία τού μέ τίς πλτ)ροφορίες,
ρινβν έμοίωμα τεΰ ΑΟΑΝΑ- Τρα—εζούντιον καΐ Μάρκον τόν Εύ- δ,τι έχοιμεν *αιΐ στην όττοίαιν όψει- ότι σέ ήλικία 20 έτών έκάρη μο-
ΤΟΥ Κιρητός δέν δχει στη&ϊί γενικό. Μεταχεΐιριζόμενοι δρου; ,λοιμβ κάθε προσωπική μας άρετή; ,ναχος καΐ έλαβε τό δ.ομα Βτ)σσα ί-
βΰΤ€ είς ο-ύτίιν την γενβτεΐ- τής συγχρόνου δΛΐλωματίας καλλι-ικαθε ττρατέρημα, κάθε γνώσι καΐ 'ων, οννεττλήρωςΓε τήκ γενική τού
ράν τού άκόμη! !στα Θά μπορούσαμε νά όνομάσω- Ικ.ανότητα». μόρφωσι μέ ο—ουδές εεολογι ές
δαωί αύτβΰ μ« τούς 'Ενωτικους ώς ττολιτικό Καΐ έπ-ειττα άττό ττολλά έτη ϊγρα- ^βϊ δογματικές σ' ένα μοναστηρι,
αβνβν ήιΐΛβοεί ττροδευτικό «όμμα καΐ τοϋς άντι- φβ. «Πατρίς τού ήτο ή Ελλην.κ^ και σε ήλικία 24 έτών δι*ττρεττε
*Ότί ό ΤΓάλους των ώς έκκλησιαστικό συν- τού Βυζαντίου Αύτοχραττορία, τής μέσα στην ΚωνσΦαντινούττολι σάν
ί.Λήοϊ· ττ>ρτιτι·ίό κ<Ηΐ'μ«· "Αλλωστε καΐ τό οποίας άναττόσπαστο τμήμα άττο- ίίλλος Ιωάννης Χρυσόστομος συγ- ^ « α τ β ί καΐ υπό «ρίσ.ν €έμα εΤχε καΐ πολιτι,ή τελοΰσε ή μικρή τοπιχή πατρίδα κινών τό έκκλησίασμα μέ τήν εύ- τ «ε &£* ο ·μ« ΘΡΠσ^^«Π ΧΡθ^ά, δεδομένου, τού, ή Τρα-εζοΰντα». Καΐ συνεχί- γλωττ,α τού καΐ την τόλμη νά άνα- Ι»ί Ζϊ ΑηΑ^νοί ©τη τό τβλενταίο ούτό κόμμα άντε- ζει: «'Η τταπρίς εώτή υπήρξεν £ργο μ'Υνυη ,μέσα στις Θρησκευτ.κές ττα κ«1 οί Λίτθγβνοι Ενώσεως δχι ανδρών, καί ούτε τό πλήβος τού ρσινέσεις τού κα! τήν Θαρραλέα έ- ^ήσβυν^β?τεΤετ? θάν^ >^ £*<£>■ α^ΤΤΆ ά- χρόνον την άμούρωαε, οθτε τόσαι ξέτασι των μεγάλον προβλ,,μάτων
δτι ΰπερέδη κατά πχρα<3άγγ7{ τα ίρια' τβΰ γηίλ^βυ μεγαλείβυ Τ Τού κ. Ν1ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ λία, στη νίλίεινή, την Οττουλη, ί-1 ΠκχρβίνΐτΐΓθΜ Ιπΐιμβρα) ό 'Ελλη- ττΐνβση φτάσοΑ* καΐ ττολύ νωρις νά ν.κός λαός γι' αυτή τή διαψεύση ν^ήσουν «.ιοΛας τις λε,γεώνες τοΰ της πίστεως τού, τής έμπιστοσυ- υτιΐ^ιφίθΜυ ιμουάοΛινικυΙ» φαοι- νης τού ττρος αήν ήγεσιαν τού ΐ<ό- 0,μοο. ! σμου. Δέν είναι δέ μο-άχα αϋτό τό Ίσως τώρα νά κάνουν ττώς τα Ιόιαίτερο Θέμα τής Κύπρου δττως τ»ϊΧΧ&Λί.πουν με,ρι,κοΐ ολα αύτά έ- τό άντΐιμπωτπζουν ·καί ή Κυδέριη- ^^.νοι ακριβώς τιου οεν έάτΓρεττε νά ,οας της Άγγλίος καΐ οί άλλες Κυ- ια λησνιο.ησουν γιατί ςερουν πό-16ι<ρνήσεις τού λεγομένου μετώπου σο^ καψ·.α υπήρξεν ή οτ.ν6οΛή της ι της Ελευθερίας γιά τό οποίον πι- έλληικΜΚΓ,ς άνιΐυταοίως καΐ της κραίνεταιι καΐ αγω^ά ό "Ελληνικάς *λΛΓ». ικης νίκης στο δ··κο τους άττελ- λαός. Άγω»ιά καϊ γιά κάτι εύρύ- ώγωνο· Ι τ*ρο. Γιά τό μέλλον τοΰ κόσ.μου οί "Ελληνες γιατί πί- ^τσι ττοΰ ττόομε. Γιά τήν ήθ-κή, ϋπό- σπήν άνάγχη τής διασώ- ,σταση τοΟ «οσιμου. Τό αί-—ιμα τής "Ελευθερίας γιά <-ό οποίον άγωνίστΓ,κε καί κατά τό ΐν4Ο ό λαός αύτός, κοκοττοιεΐται σήμερα καιτά τόν έλεινότερο καί έττ,κ·ν6ν.ω5έσ-Γερο τρόττο στήν ύττό- Οεση τής Κύπρου· Καΐ τό α.·ϊιηιμα αύτό αποτελεί ττραγιματικά τό «ά- Αας τής Γής». Άλλοίμο,ο δ^ λεί- ψει αύτό τό ίδανικό. Ό άνθρ»ττος ΰά τπεριττέσει καΐ πάλιν στήν τηρω- ■πόγονο «ατάσταση τοΰ άγελαίου |«τήΜους κοιΐ μέ ουνέττειες την έινδε- χομένη όλα<ληρωτική το.ι έξαΛένω ση 6)/ λογαριασου,μί μάλιστα τα τρομερά σημερ-ινά ρέσ<χ άμαδκής ικοταοηιροφης. Εϋχεται ό λαός ιμας νά συνττι- στοϋν έττΐ τέλους οί ύττ£ύθυν>ο,ι Κυ-
όερνήτες τού κόοιμου· νά τό συλ-
λάδουν τό δαθύτερο νόημα τοΰ
βόματος τής Κύτπρου. Άλλά ίχει
κι' έια χρέος ή έλληνΐίή ήγεσία
καΐ ή ΤΓολιτιικη κα·ΐ ή ττνΕυμοσική,
ιτηοοράλληλα μέ τή συγκεκφΐμένη έ-
πιδίωξη τής Ι^σ/κςχπΐ^ ήσεως τοΰ
δΐ'καίου ττόθου τού Κυττΐκΐο3·«οΰ λαοΰ·
έχει τό χρίος, πού φοδα,μαι πώς
κατηως τής ξεφίύγβι, νά διαφωτίσει
την τταγκοοιμια «οοινή γνώμη γιά
τοΰς εϋρύτειρους κι<>δύ.Όυς ττού ά-
ττειλοϋνται, άν έξ αΐτίας τής ύττο-
Θέσΐως τής Κύπρου χαθεΐ άπά τόν
Κόσιμο ή έμιττιατοσύ.η πρός τήν
έντΐιμοτητα καί τήν είλικρίκεια των
Ηγετών τού, ή νίση] τού πρός τήν
άξία τής Ελευθερίας σάν τό ΰψη-
λοτερο Ιδανικό.
ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ή
τής ά'ξιοττρεητείας των άτομι-
*.ης και έο/ικής γιατί ττίστιενοαν
ώττόλντα καϊ υτΐφ τπ*ν άλλο σιό
<δαν.ικό τής Έλευ&ερίας αύτό το ιοιο ίοατ^ΐκό ττού γι' αυτό διακη ύτ- τα.ε το·τε ττώς αγωνίζονταν οί έ- ΛεΐΛ.«ροι λαοί τού κοσιμου. Δέν ήταν μ.ά όπτλή διοκήρυξη, ήταν μια κραογή τηού πηγαι «ε νά άκοο- ο—εί π^,νω άπό τους όρυμαγοοος ιω»1 μαχών τού Άρμαγεδώνος έ- *ί.ί>ου, οπτό κάβε σημεΐο κοοΐ ττρός
κοκίε κο.ιεύΧΐνΌη τής οΐκοι^μένης.
Τ! άτΓογίνανε έν τούτοις στιμε-
οί έττιοηιμόταΐτες καϊ τόσον
ές έκεινες διοκηρίξε,ις;
Να το «λιιμα τού έφετ«ινοΰ ί
28 Όδί
μ
τής 28ης Όκτωδρίου. "Ε-
ι·ας πο.ος, μ.ά ττ.κρία θολωνε καΐ
βολώνει την ψιθ(ή ιοΰ έλίληινΐ/Λςΰ ^α-
©ΰ· Ή άμφιβολία γιά τή δικαιοού-
ιλ) των ίσχυρών· τί άλλο ,μπορεΤ νά
«ίναι τό χε,ρότερο;
"Ενα τμήμα τού λαοθ αυτού
ά(.·κειά σοδαρό, οί κάτοικοι τής
Κύττρου, ζηιτοΰν κι' αύτοι την έ-
λουΘερία των. Καΐ δμως ο! Ισχΐίροΐ
τού Κόσιμου, οί ΊΗγέτες τού ελεύ¬
θερον λεγομένου Κόσμου, δχι μο-
ιαχα άρ>οΰνται νά Ικανοττοιήσου'.ι
τό δικαιότατο αύτό αϊτη/μα τοΰ Κυ-
■ηριακού λαού, άλλά τό κστΌττολε-
,μοΰν καΐ έπδιώκουν νά τό κατα>-
—ι/ίξουν μέ τάς κατοδ'κασθείσας
κατά τόν γνωστόν μάλιστα τραγι¬
κον έττίσηιμον τρότΓον είς την Νι>
0€μ6έργην, μβΕοδοος των ναζι-
στών καΐ των φασιστών.
Μικρασιατικαί άναμνήσεις
ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΑΝΑ ΤΗΝ ΠΑΜΦΥΛ1ΑΝ
Ό Μέγας Άέξσνδρος είς τόν "Ολυμπον, τήν Φάση-
λιν, την Πέργην. την "Ασπενδον καί την Σιόην
Τού ουνεργάτου μας κ. θ. ΑΛΕΞΛΝΔΡΟΥ
μέγας, α
ά α ύ γ κ ρ
ό φό6ς>, μη-οος χσθη ή ά- χρόνον την άμαύρωσχ, οΰτε τ6σοι ξέτασι των μεγάλων προβλημάτων
ν,η^ .ής Έλλ'ηνικής Όρΰοδοξίας, αίώνες την έιμ-ίωσαν, οθτε ή α^- τα όποια άπασχολοΰσαν τότε τήν
όποία θά έξαγοραζόταν μέ την τιξοη τύχη καΐ οί μύ?ιες μ~αΰο- σον αφορα την κλσσσική τού μόρ-
τά δρια τβΰ γηινου μεγοτΛΒΐεν ;"™»° ?» καΐάττό την σικέψι, λει- καΐ των έχβρών οί έν.Θέσεις «σι την συνεπλήρωσε κοντά στον
κχί τής άνβρωπίνπδ ά^τεοά- £™?':££; θά εΤχεν ώς άττο- την «πέοαΛαν, άλλ' δμε.νί ή .δ'α τ.ερί<ρτ,μο φ,λόςτοψο τής έττοχης Γε- &η ήταν ΥΠΕΡΑΝ- *£_) ΟΡΩΠΟΣ. ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ κακά δ.ου άΛΐτέ- ΛΙΜ Α ΔΓΑΡΗΝΩΝ! ΑΓΙΟΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ, 2? δί^Ά Πρέςς). — χος .... Δτ,μαρ- Αγίον ΦραγκΊοκο-^ Τςώρτζ Φ (Γεί,ργιες Χρ στοφίλι ο άνυψώστι σήμερον έττί τοΰ "Ρχείου τής πόλεως τήν Τονρκι οτ»μαίαν κατά την δ άρκειαν _ έττΐ τή 35η εττετείω τής ής άνεξαιρττησίοκ;. ε'ί Τάς ίορητώς ©ο μίτάσχθ «<Χ1 [*0τβτηλιύ3ασα χθές τήΛι νύκτα *ατλ δ.ά διήμερον επίσκεψιν •ν λιμένα τού Άγίου Φραγκί- Τουρκική να;κοθέτις «Σαμ- ΕΙς την τελετήν τής σημαί- μετάσχουν αύτοπροσώττως ής καΐ τό πλήρωμα τού σχάφους. άρετάς τού καΐ τόν ά νύ ττ αι ρ - Ελληνικόν πατριωτισμόν κ τ ο ν τον "Αν δέ δέν μέ άττοιτφ ή ιμνήμη, δτι, είς τούς υπέρ τού νεω- φιά τ^ τιμτγτιι«,ς καΐ Ενωσις Θά είχεν ώς αιΐν υποταγή τής Άνατο- κα. ττοντοτε ατρωτη άπό ι Δύσι, τήν άντιχαττάστασι «αί "«ν «υμάτων —"■ *:- ^,αο^ς 6Λετής"Χ λΙΚ^ ΐ"^ άείμνηστος Άχ,λλεύς Κύρου, Ι*δ β,ογραφ.κό στ,μείωμα στ,με.ώ- ^?*-:>-λ^Ι ΛΛ,«ν θή ίΕε- ό οποίος συνέγρα<Κ τήν τ^,ότε- νοντας: άκαμη, δτ, δταν ό Βησσα- !μέ τόν Γεμιοτό $ Πλή ωνα, (στοα της Γνλοττοννήσου 'Εδώ κλείνομε την τταρένθεσι μ έ Γιά τούς λόγους σύΐούς Θά έξε- ό οποίος συνέγραψϊ την ___,,_._,._ . Βησσα- τάτνω^ε^όνο'τΛν 'τΓθλ.τ.κή ττλευρά ρη βιογραφία τού, άπό την όποία ρίων έξεΛέγη μέολος της Άντιπρο- τοΓ^Γτττ^τος καΐ δέν θα θ!ί«με «ντλώ δλες αύτές τίς πληροφορί- σωπε.ας, ήταν Μητίχ-ολίτης Ν(. -..νι Γν «Λ _______λ ___τ: Ε?. «■ υου. νοόΛίΐ τα έΕήο γαοαχίτηοι- «αιας. νήν θρησχεΐΛτική, γιατί ύ- ες μου, γράφει τα εξής χαρςηοτηρ. μκ« .«^είως άναρμόδ'θ. σέ ζτ»τή- οτ*ά: «Τί. καλογεςΟΓτουλο αντο, ματα, ττοΰ άφοροΰν πίχκτίστως καΐ που εΤχεν η5η γνωρ.σε. άρκετου; βεολογία. Προτοϋ άπό τους Ποτ,-ερας της Εκχληςτιας —ήν άνάτττυ;ι τού τού Χριστοΰ, άλλά καΐ άπό τούς θέμοττος, είναι άνάγκη ν Αρχα.σς Ελλάδος, έκδολώσεις, λί καΐ ή έ-ίσημος 'Εχκλησια της ΐζιλΛα- δος... διά νά τιμηθή περισσόττβρον τό υποκείμενον αύΐό, είς τάς <ρλε- 6ας τού όττοίου ώς άττοδεικνυεται ίκ των ύστέρων δέν ρέει αίμα ή δαβύτατη άρμονική καΐ λΐπτή ήπό πλάνη καλλ.εργή5τ»κε γύρω ή οοβϋτατη _°«»»*η «?' ~~· 2μ τό δ^οωά τού ένώ ό άντίπα- σκέψις, ττού άλλοτε άνθουσε γυρτο ί? τί %&*£! ^τό Συνα- Μ την Παλλάδα Αθηνά, έγον,μο- __. ΕλΓτ άλλά αΐμα κάττοιου ^ των Άγαρηνών, οί όττοίοι κατίκτητ το£) σαν κάτΓοτε τήν 'Ελλάδβ Ι Άπό τήνδουλοττρ ε ν η ίμως συμττεριφοράι/ μας, άττέναντι παντός ξενου καί των ελληνοφωνων ώρνητών τοΰ έθνΊσιμού μας ένωττιον λός τού------— ξάριο τής 'Βκκλησίας. Μόνο £τσι Θά γίνη δικαία έκτίμησις τής ττολιτι- τής έπιχειρηματολογίας καί καΐ των δύο πρωταγωνι- στών τού μεγάλου δράμοττος της Φιλής μέ τόν τίτΐλο €*Αλωσις της < »ν<σταντινο·^τ^όλεως» η ττοιήεηκε χαρ ς στήν δύη.·αμι τού Εύαγγβλικού πνεύματος. Στήν άσχημάτιστη άχόμη διάνοιά τού, ττού την οασάνιζαν ττολλά έ- ρωτήματα καί προβλήματα «ΐ- χε άρχίσει νά συντελεϊται Α €αιιμάσ:α έκείνη ττνευιματική άλ- Καΐ ό άντίτταλός τού ΑΑάρκος ό ύγενικοΓ Λτητν ΑΛητίν-ητ-λίτνι/- ·Ρ- 5 όλλου, όδιοΑΑ,τής τού έν ' των όττοί«ν πτήσσομεν καΐ γονα- -'* Φραγκίσκω ΤουρκικοΟ γρα- ι τί<ομεν, δ ι κ ην ε υ τ ε λ α> ν
ι«υ Γα__' ^_ - ..Γ. ~'_ . ι ο . /. » λ ι, <ν-ΓΓοδ£.ικνυε.ται ότι π της μήννμα φι- δημάρχου τής Κωνστ)- Καιμάιλ 'Αιγχοήν ττρός τόν Άγίου Φραγκίσκχυ κ· ό άιρνηο-ίτΓατρις αύτός πρό μηνών είς τήν 'Ελ- ίττΐ κίψαλής ομάδος Έλλη- ,,«—^-_. δχ| μονον έτνχεν ύποδοχής έκ .μέρους των εκπροσωπών τής Αυτοδιοικήσεως καΐ των όογανώσεων τώ^ ΆΘη- >ϋ Περαώς, άλλά *α'
ήθο* ήγεμονικα!
τ°ΰ άτμοτΓλοίθυ τόν ύττε-
"«1
ύπάλληλοι, οί
των δύο πόλ€ων, ίκττρό-
Όργανισμοΰ Τοορισμοΰ
ίττίθΓ,μοι καΐ Ιδιώται. _
ίον Προεδρίας τής
επίσημον
ο ύ τ ι δ σ-
Α
Τσατσος ί|γορ«, ττρός τι-
ττρόποσ,ν, είς την όποιαν
δέ ( ! )
η ( ! ) ττρο-
τού ' . Ό δέ Φίλος
ΆΛτναίων «· Κα-
επίσημον ύ-
μ'τν τ ο ΰ σ τ ε -
Τ1 μ ής,ύττοκε'-
δεξώσεως ι·ς
καΐ ίξύμνησε καΐ
—άλλας «αί ττοικίλας
ο'ΪΓλ ώ : Κο^,ν^ δτΤή -%^Τ^Τ^^^ ^^ΰ,Κανείς αλλοςάττο τούς
ΕΤχε δεκαπέντε την
τού Χρ,-ιανικοΰ
ΰ ττολι-
«ρροσύντ,ν καΐ τΛν έθν^ν ττω^ ^ 6 μ,κρός'Ιωάννης *φ**£ 'ος αύτός ΐφ«ν.κδς κα! ττνευματι.ό;
Αρνόντων καΐ άρχομένων, Εχει κα- -^,βάλλον, τό οποίον αν* °ζ"ι^·ιΑ?Λ1ηι'1 ΕΤνΕ ττ=οσΦέοει τό
καΓτ»'«Ισβήμθττβ ·' ΔΤΛ.?' '^λ
^ϊ1 νά μην αλλάζουν τα
ί ά μήν
ω(>'>6α γής
τραιμιμένες έπαρ-
ό Αύκ·κ'άτωρ, στόν
Ε^»>0Ί^.»»— -" ■ ' χΐες, «Ι (ΟΤΙ Μ /-Μΐντ^Μΐι*#κΓ ν.^ι.
ύ-.οοττττα ^«ΆΡΖΙΤ^ΉΖΣΤΖ
Τ1 ° μέ5 τοΰ 'Λ;*»^
ο ττέ5χν τοΰ
έστήρ.ξαν
ττρόκειτοοι
V
υν
των
οί
ττ
°
και
■μόνον δταν
άναλόβουν έπιχειρή-
ίί ρ ο υ -
ι/ * ■ - μ α πού
είς τόν πεινώντα καί γυ-
Εύοντα Ελληνικόν Λαόν; Αΰ-
έν ττάση ΤΓβριτττώσει, εΤναι ά-
της τύχης τού, διότι άπεχαυ-
νωοη «αί άνέχεται ιμ ο ι ρ ο λ α-
τ ρ ι κ ώ ς την σηιμβρινηνκατάστα-
— - /α..,».^,-, έξευτελισμοΰ κα
ελληνικά
βασιλείς τοΰ κόσμου, σήψιερα νά
είναι φόρου ύποτέλής στόν Σουλ-
τάνον των άπίστων, άς>ήνων σ' ού¬
τον ώς δμηρον τόν υϊόν τού καΐ για-
τΐ νά άνέχεται τούς 'Ενετούς καΐ
Γενουάτας, έγκοττεστημένους κυρι-
άρχονς μέσα στήν προντεύουσα,
στόν Γαλοπα;
Δέν θά ήμποροΰσε νά Θεραπευ-
Θή κάπως ή τραγική οτύτή κατάστα
σις; Δέν ΰπηρχε έλπίδα νά βρεθή,
δπως τόσες φορές στήν μακραίωνα
Ιστορία τής Αύτοκρατορίας, ό αν
Εύγενικός ήταν . . .. -
φέσου. ΕΤχαν χειροτονηθή συγχρό¬
νως καί οί δύο στις κυριώ'ερες ί-
δρες των Μητροπόλεων γιά τό έ-
πίσημο τής άποστολής τ»ν. Κ αί
τώρα άς Ιδωμε ποία πολιτική υπε¬
στήριζε ό ένας καΐ ποία ό άλλος
«αί πώς τήν δικαιολογοΰσε ό κα¬
θείς. Ό Β-σσαρίων Θεωρών τήν
σωτηρία τής πατρίδος δΟΡΚΕ-
ΜΑ Ι-ΕΧ, ανώτατον νόμον, καί
τόν "Ελληνισμόν «σκεΰος έκλογής»
τής Όρθόδοξίας, άγωνίζεται ττρ«-
τίστως γ.ά τήν σωτηρία τού *Ε-
Θ.ους. Καΐ γιά τόν σκεπό αύτό
έτπδιώκει την αρσι τού Σχίσματος
καΐ τήν άναγνώρισι των ττρωτείων
τοΰ Πάπα, μέ μ:ά δηλ. μικρή θυ-
σία τής Όρθοδοξίας. Τήν πολιτι¬
κή άπομόνωσι τοΰ Βυζαντίου δεν
τήν εύρισκε καθόλου όρθήν καί
συμψέρουσαν στό έτ?Α>3ς. Καΐ την
σωτηρία τής Άνατΰλής, πού «άττο-
τε ήταν πέρα ώς -χέρα εΕλληνική,
μόνο άπό τήν "Ενωσι των 'Εκκλη-
σιώ^ ιέξήρτα. «*Η 'Εκκλησία, ελε-
γε, όοημέραι διαρρέει καί έκμηδε-
νίζςται... Μή προδώσωμεν τούς
εαυτούς μας κα! τό γένος μας. · .
Κανεΐς άπό ημάς δέν άγνοεϊ, δτι
κατά τάς στιγμάς αύτάς «μόνη έν
κινδύνοις καταφύγη» ϊμεινε ή "Ε-
καΐ δτι άπό αύτην έλπ'ζο-
*Η άρχαία Ίσινδος περιήλθεν είς
πόλεμον μετά των Τερμησσαίω/,
οΐτινες δΐηΘούμενοι υπό των Φιλο-
μηλίων έπολιόρκησαν στενώς τήν
πόλιν. Τότε δι:ρχόμ€νος ό Γνά ος
Μάνλιος τόν Κολοβά όν ττοταμόν
<καϊ κληθΐεΐς υπό των Ίσινδίων εις βοήθειαν συνηψε μετά τής Τςρμησ- σοϋ φιλίαν καΐ διήλλαξε τούς μα· •χομάΌυς | Τω 189 π.Χ. ή πόλις εΤχε πε- ριέλθει υπό την Ρωμα κήν κυριαρ¬ χίαν. Υπό τού Ίεροκλέονς άνα- φε.ρ€ται 16η κατά σ.ιράν πόλις της 3υζαντΐΛ«ης επαρχίας Πσμι^υλ.ας. Έν τοίς πρακπκοϊς δέ τής έν 'Ε- I φίσφ καί Χα,κηδό-ι συνάδου μνη- μονεύεται ώς «Ίοιωδών πόις». Νο- μίσματα αυτής σώζονται αύτόνο- μα καΐ ούτοκρατορικά μέχρι τής Ιαλω.ίνης, ψέροντα Δία, Ήρακλέα, ποτάμιον ©εόν, όττλί'ην πρός οψι.ν μαχόμε.ο-.· κα'ι αλλα. Άπό των παλαιοτάτων χρόνων ή "Ισινδος, λόγω τού ώραίου κλί- ματός της, εχρησίμευεν ώς Θέρε- τρον των κατοίκων τής τταραλιοχής Γΐαμφυλίας. ■ΠΕΡΓΗ (Μούρτανα): Άκολου- Θούντες άπό Άτταλείας την είς λίαν καλήν κατάστασιν οδόν τήν άγουσαν πρός τήν κατεύθυνσιν τής Ι 'Αλαΐας, φθάνομεν μετά 18 χιλιο- I μέτρων πορείαν είς τό στόμιον τού άιρκετά σημαντικοΰ ποταμεΰ Κέ- στρου (Άκ-σοϋ), ώς γνωστόν, πή γάζρντος παρά τήν κωμόπολιν Σα- γαλασσόν τής Πισιδίας καί διερ- χοιμένου δ:ά τής γνωστής πόλεως αυτής Ίσπάρτα. Κατά την διαδρο- •.ην τού μέχρι θαλάσσης δέχιται έν- τός τής κοίτης τού τέσοαρας δλ- λους ττοταμίσκους καί ούτω αύ,α- νόμενος είς ττοσόητα έκβάλλει ά- ριστερόθεν τής Άτταλείας. Λόγω τοΰ μεγάλου 6άθους τού μεγάλα πλοΐα δύνανται νά εΐσχωρήσουν έν- τός αυτού. Τό δλον μήκος τού εί¬ ναι 132 χιλιόμετοα. Είς απόστασιν λοιπόν πέντε ά- μεν τόν μέν εχθρόν νά έκφ:6ίση κα! κρατήση έν άδρανεία, ημάς δέ νά έμψυχώση κα! νά ενισχύση, διά νά δυ·Λ)Θώμεν νά τόν καταπολεμή- σωμΐν.. . Τίς εστίν ή των κακών ημών λύσις; Τις απαλλαγή των δβινών; 'Η Χριστιανική. 'Εκκλησία κα! τό δνομα τοΰ Χριστ;ΰ Θά έκ- λείψουν καϊ είς ιμεταγςνεστέ,ρους χρόι/ους δέν θά απομείνη τίποτε τό Ελληνικόν». Κα! τελειώΐ£<: «Δέν Θά προδώσω ποτέ έκών κα! σώματα καΐ ψυχάς καί πίστιν καΐ πόλεις καί τάφοιυς ττατέρων καΐ ε¬ λευθερίαν καί πάν δ,τι τίμιον κσΐ δέν Θά εΤμαι ο αΐτιος τού κακού τής συφιλιώσκος μέ την Δύσιν δ- όλεθρίαν γνώμην καταλήξουν, πα¬ ρά πάσαν πρσσδοκίαν, οί "Ελλη¬ νες Πατέρες». Την τακτικήν αυτήν τής συμφιλιώσεως μέ τήνν Δύσι δ¬ χι λίγες φορές ακολουθήσαν στό παρελθόν οί Αύτοκράτορες σέ δύ- σκολες στιγμές. Κατά τής πολι- τικής δμως αυτής, τής Ενώσεως δηλ. των 'Εκκλησιών, άντιδρςύσε μετά φοβεροΰ ττςίσματος κα! &- καμτΓτης άδιαλλαξίας ό Μάρκος Εύγενικός, μή στέργοντας σέ ό- ττοιαδή/ποτε παραχώρησι πρός τούς Λατίνους, γιατί τό τοιούτον Θά (σΰδυναμοΰσε, κατά την γνώ¬ μην τού, μέ προδοσίσ. τής πατρώ- ας θρησκείας. 'Ωστόσο ό Μ. Εύ¬ γενικός δέν ήτο τόσον άφελής, ώσ- τε νά μή άναγνωρίζη τό κρίσιμο τής ττεριστάσςως. 'Επίστευε καί αύτός, "δτι ή Κων)πολις δέν θά διέ φευγε τόν κίνδυνο τής άλώσεως καί τό "ΕΘνος την ύποδούλωσι στούς Τούρκους. Γιατί τό μοιραϊο αύτό ήτο Άνωθεν άποφασισμένον! 'Επίστευε δμως μετά πεποιθησε- ,ως καΐ την πίστι τού αυτή διωχέ- I τευσε καί στόν π-ολύν κόσμο κα! 1 σέ άνθρ'ώπους σοδαρούς καΐ δια- κβκριμένους συγγραφι^Τς, εύστρό- φθυς Θεολόγους κα! λογίους καί έ- πηρέασε αύτούς μέ τό έπιχείρημά τού, ότι δήθεν η υποδούλωσις τού έθνους δέν Θά ήτο μσχροχρόνιος, άλλά ττρόσκαιρος. Γιατί, ίλεγε, «Μοιραίως φθαρήσεται τό των Τούρκων γένος συν τώ άντιχρί- στ«ρ καί τφ ψευδ:προφήτη τώ ρή- ματι τοΰ Χριστού μετ" ολίγον». Αυτήν την αΓσιθδοξία καί τόν άντ- δαφικό μεσσιανισμό τοΰ Εύγενι- κου δέν τήν παραδεχόταν μέ κανέ- να τρόπον ό Βησσαρίων. (Συνέχεια είς τό προσεχές) ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ κριβώς χιλιομέτρων άττό τής γε- ψυ^ας τού τυιαμ.ύ τούτου ευρι- οκ-νιαι τα έρείπια της άρχαιας Ι ίιψχγης, τής οποιΛαιοταιης α«της πο/ν™ς της ΓΙαμφυΛιας. Ιαιριακό- 1 μένη μετ&ξ^ των ποταιμών Κατα- ρακιθυ και Κέστρου ι*,ττι τής δ-- ^ι>Λς όχτίης ιου οε>/τέρου) και ι.πι
της 4μπ.ρ»<ής όοου της ιν-ύ-η, την Ι ιαμφυΛιυιν μέ τη.» Πισ.οίαν, κατέστη α^ιοΑβγος έμπορικη πο- Λΐς, συναμα οε και λίαν ά,ιοθεατος τ«ιο.υιη λουφ τω^ εν αυτ,,ι οποι«- οαιθ,ατων κιισματων. ΓΐΛησιον αυ¬ τής επι τιχ;ς υτωματος υπήρχε νοος τής Περγα,ας Αρτεμιδος, «.ν- <τα κατ έ·ος ετέλουν,ο έορταί. ^ρειπια α»/της 6ιετιΐρη6ηοαν ΒΑ της σημερινης Άττταλείας. Έν ΓΐίΡΥΟ υπθΡΧ^ τεράστιον στάδιον, έκ των καΛυ'έρων της ΠαμφυΛίας μεχρι σημερον οια'·ηρη*;ντων, άπο- ιεΑθύμ.ν.ν έκ 60ο μερων: Ιον) τό εν, μηκους 234 μετρων καΐ ττλά- τους οί, εχρησίμευεν.διά τούς α¬ γώνας κα: το ^ον;, τεράστιον Θεω- ρειο^ κείμενον επι θ-λωτών δωμα- τίων, δια τους θεατάς. Η χωρητι- κοτης τού σταδιβυ ήτο 27.000 ά- τόμων. ι ιρός δυσμάς τής πόλεως Εκειτο ιό (θέατρον παρά τούς προπςδας τού ϋψώματος αυτής, όπερ ήτο καΐ τό μεγαλύτερον κτιριον τής Πέρ¬ γης. ΤΊεριελάμδανε 12 — 13 χι¬ λιάδας Οεατας καΐ δπως δλα τα άρχα.α Οέαιρα άπετελεΐτο άπό δυο μώρη. Σήμερον, έκτός των ανω κτισματων οωζονται είς πολΰ κα- λή/ κατάστασιν τα τίΐχη τής Ά- κροπόλεως τής κάτω πόλεως, έκ τής έποχης της Σελευκιδών, ή κυ- ρία πόλ.ς πρός Νότον μετά τής ϋριαμ6ευτικής αψΐδος, ό&οΐ μετά στοών, ή παλαίστρα, ύδραγωγεϊα καί Ικαναΐ επιγραφαί. Κατά την διάβασιν τοΰ Μεγά¬ λου Αλεξάνδρου, τω 3*33 ττ.Χ. παρ¬ εδόθη αυθΐρμή ως είς αυτόν. Την Πϊιργην έπεοκέφθ ^αν ό Απόστο¬ λος Παΰλος, ό Βαρνάδας καΐ Λ Μάρκος, κηρύξαντες έν αυτή τό Ευαγγέλιον. Ήτο πρωτεύουσα τής Παμφυλίας, είς τα έκκλησιαστικά δέ χρονικά άναφέρεται ώς έ'δρα Μη τρςπτολίιου, έχοντος ύπ' αυτόν 19 έ,πισκοπάς. 'Επϊ των βασιλέων τής Ποργά- μου έ^έδωσε άργυρά νομίσματα 4δραχμα. Έν Πέργη εγεννήθη ό ττερίφημο; "Ελλην μαΕ*>ματ κός Άπολλώνιος
ό έπονομασθεΐς ΠεργαΤος, καί %<- μασε περΐ τα 230 π.Χ. επί Πτο- λεμαίουτοϋΔ' (222 — 2Ο5π.Χ.). Ό Απόλλων ιος ί/πηρξ,εν είς των μεγσλυτέρων μαθηματικών τής *Α- λεξανδρινής περιόδίυ, Θεωρ-ΐται δι ώς τρίτος κατά τήν σπο»»δοιιότητα μετά τόν Εύκλείδην καί τόν Άρχι- μήδτι. εγ-πήρξε διόδοχος τού Εύ- κλείδ-» έν Άλεξανΰρεία, δπου εδί¬ δαξεν επί πολλά έτη. Ήτο σχςδόν σύγχρονος τού Άρχιμήδους Πρά- γματι ύπή^ρξεν είς έκ των κατ' Ε¬ ξοχήν γεωμετρών τής άρχαίας έπο χιης, αί δέ εργασίαι τού ,Θεωροΰν- ται καΐ σήμερον άκόμη, έκ τΛ.. σπουδαιοτάτων εκαλείτο δέ άλη- Θως Μέγας γεωμέτρης διά τάς με- γαλε ώβεις εργασίας τού. Τό σπου¬ δαιότερον Εργον τού εΤναι τό «Κώ- νου Τομαί», άποτελ^ύμενον έξ 9 διδλίων. Τούτων μόνον 8 διεσώθη- οαν, μεταφρασθέντα υπό των Ά6- δασιδών είς τήν 'Αραβικήν, ευρί¬ σκονται δέ είς τό Βρεττανικόν Μου¬ σείον. Μίταζύ των έρειπίων της Πφ. γης, σώζονται άχέραιοι κα! οί τοΐ. χοι τής Μεγάλης Βασιλικής τ:ΰ Άγίου Παύλου, την οποίαν οί Βυ¬ ζαντινοί εΐχαν κιίσει πρός τιμήν ι ου Άποσ όλου τούτου, όστις κα- τά πρώτον ίκ Πέργης είχεν άρχί- ^ει τα κηρύγματά τού. Ή Πέργη, αν καΐ ευρίσκεται 60 ίτάδια μακρά/ τής Θαλάσσης, έ- θςωρεΐτο ώς πόλις παράλιος, λόγω τοΰ δ'ΐ ό παρακειμένας αυτής Κέ- στρος ποταμός ήτο πλωτός, μεχρι ελαχίστης άπ' αυτής αποστάσεως. Το υψομετρόν της είναι δθμέτρων άπό τής επιφανείας τής Θαλάσσ-ς. ΣΙΛΛΥΟΝ (Πάν - κιοι). Εκ Πέργης, άκολουθοΰντες πάντοτε την άσφαλτοστρωμένην οδόν πρός τήν Άλάγιαν, μεταξύ Άσπένδου καΐ Πέργης, επί ενός λόίου μέ ύψόμε- τρον ΙοΟ έως 230 μέτρων κείται, μία των πλέον ττεπολιτισμένων πό¬ λεων τής Παμφυλίας τό Σίλλυον. "Αν καΐ έλάχιστα γνωρίζομεν ττε ρί α>ής, τα έρείπια καλλπεχνικών
κτισιμάτων μαρτυροθν δτι τό Σίλλυ
όν ήτο κτισμα ιΕλληνικόν, μέ φ-
ρα άς λεωψόρους καί όδούς, επί ό-
χυρωτάτη; θέσεως καΐ ψυσικής κα-
ταφύτίυ.
Κοΐ έν τή πόλει ταύτη δέν £ν«ι-
πον οϋτε τα Θέατρα, ούτε τό Στά¬
διον καί μάλιστα μέγα καί καλιε-
χνικώτατον κτΐ^ιμα σωζόμενον μέ¬
χρι σήμερον έν καλή κα.σστάσει,
μάς άποκαλύπτει δτι τούτο ήτο
άναμφιδόλως άνάχτορόν τι βασιλ-
κόν.
Πρός τούτοις έκτός των έρειπίων
τής κα&" έαυτής πόλεως, σώζονται
ίνσς πυργος, πολλά Βυζαντινά κτί-
σματα καί £ν τζαμίον (προφανώς
ιέχκλησία μετατραπεΐσα είς το ού¬
τον). Άλ" έκεΤνο πού προσελκύει
περισσότερον τήν προσοχήν τού έ-
πισκέτττου είναι τό κτ σμα μέ λα-
ξευτούς καί κστειργθίσ>μένους λί-
Θους, τό οποίον καΐ αύιο! οί Τούρ¬
και (παραδόξως πως) παραδέχον*
ται δτι είναι Έλλην κης κατα-
σ«:υής. Έπίσης ώς τοιούτον άνα-
γνωρίζουν καΐ μίαν πηγήν ύδατος,
έκεί έν τώ μέσω εώρισκομένης. Διά
τό μέρος αύτό τού Σιλλύου, λόγφ
τού ότι οΰδεμία σοβαρά άρχαιολο-
γική άνασκαφή ή έρευνα εγένετο,
μέχρι σήμερον, στερούμεθα περισ¬
σοτέρων Ιστορκών πληροφοριών.
ΑΣΠΕΝΔΟΣ (Μπαλκΐζ). Ή
σπουδαία αυτή πόλις τής άρχαίας
Παμφυλίας Θά μας άττασχολήση-
περισσότερον άπό κάθε άλλην πό¬
λιν αυτής, λόγω Ιδίως καΐ τής Θέ¬
σεως καΐ τής έπ.σημστητός της.
Κείται είς απόστασιν 45 χιλιομέ¬
τρων ανατολικώς τής Άτταλείας,
είς τό μέρος ακριβώς δττου ό Εύ-
ρυμέδων ποταμός ϋψώνεται άπό τού
όρεινού μέροι>ς πρός τό πεδινόν τοι¬
ούτον «αί επί τού πλωτοΰ έως αυ¬
τής σημείου. Άναφέρεται υπό τού
Ξενΐφώντος είς τα Έλληνικά τού,
σχβτικώς μέ τόν Ά&ηναΐον ναύαρ¬
χον ΘρασυοΌυλον τόν Στειρέα. Οΰ-
τος ήγούμενθς 40 πλοίων καί κα-
ταττλέων τό Α(γα"ον μετά την Λέ«
σδφ επιτυχίαν τού, έπλεε -γοζτγ&ς
κατά τής Ρόδ;υ, φίλης των Λακε-
δαιμονίων, λεηλατών κατά τόν διά-
πλουν τάς μή προσχωρούσας πό¬
λεις καΐ ττσρέχΐΜ τοιουτοτρόπως
χρήματα είς τούς στρατιώτας τού.
Ό Θρασύδουλος καί είς τούς Ά-
σπενδίϊυς έπέδαλε τοιαύτην κατα-
ναγκαστικήν είσφοράν, δτοτν μέ τόν
στόλον τού ήγκυροδόλησιεν έντός
τού Εύρυμέδοντος ποταμοΰ Κατα-
στενοχωρρμένοι οί Άσπένδιοι διά
την τοιαύτην αργνρολογίαν, έξορ-
ΠΡΟΙΦΤΠΚΟΧ ΚΟΧΜΟΙ
Φωτογραφήμ ατα
* · · *«■——■——■——————■——————*·—-———Η—»
ΗΤΕΝΤΥ ΜΙΊΟΫΙ
Κάτι δέν ττα» καλα σ* ούτον δευθοθμβ σαν νσ. μή μ&ς
τον τόπο. Βάλαμε δλοι ξένα γνα- | τόαειι, δλλες δλακ.ΐΐς μέ τίς Ο-
λιά καΐ 6λέπουμ£ τα ττράγμστα ττο.ες κάναμε την ζ«ή μας αγλα¬
Καΐ φθάσ&με σέ τέτοΐες άχρδ-
τττης, ώστε να λάβουμε μίτρα
μεσα.«»ικά καΐ βάρβαρσ. σάν τίς
άλλοιώ'ικα άπό δ,η εΤνβι οτήν
ττραγματικιότητσ, κοΛ μάιλιστσ
στήι; 'Ελλην.ΚΓ', στήν δικη μος "α
γματικόιητα.
Τί είναι αι/τό τό καινούργιο κα-
κό πού μάς δρηκε μέ τοΰς «τέντυ-
ΐμιτόυς»! 'Ολόκληρος θόρυβος στίς
έφημερίδϊς, στά περιοδκά, αρθ,-α,
μ-λέτες ψυχελόγων, κ;ινονιολόγ«ν
έκπαίδειηικών καί δέν συμμαζευό-
μαστε!
Τί είναι αύτά τα παιδία πού τα
βαφτίσαμί έτσι χωρίς να κσΛοσχε-
ί>εοϋν« μέ μιά ξένη άκστταλαδίστι-
κη ό ομασια, νιά νά κάνου·μ€ ί-
μεΐς οί μεγάλοι τόν πολύξερο; Τί-
ττοτε άλλο παρά δκά μας παιδ ά καί υποχρέωσιν μόνο τής δ:καοτι-
ττού είτε άπό άν!α είτε άπό κακ:- κης έξΐυσίας! . . .
διαπομπ.ύσεις καΐ τα κουρέματα,
—ου είναι νά λΐΛΓβται κανίνας τούς
μεγάλους κι' δχι ιά παιδάκια αύ¬
τά. Φαρισαισμός σ·' δλη τού την
ίκτοοσι καΐ τα 6άθος- Έξαντλήσα-
με δλη μας την αύστηρόιητα θ"τά
τταιδ.ά, δ αν άτ:μώρητοι ή μέ ι Ν
ττιό έλάφρές τιμωρίες ττερνουν ο»
άπατεώνες καί οί μεγάλς)ΐ παληάν-
ΟΙ ΚΥΚΛΟΙΤΟΥ ΣΤΑ.ΚΤ ΗΤΙΠΑΡΤΜΕΗΤ 8ΕΩΡ0ΥΗ
ΟΣ ΜΗ ΑΠΟΣΥΡΒΕΗΤΟ ΚΥΠΡ1ΑΚΟΗ ΑΠΟ ΤΟ ΗΑΤΟ
ΠΟΛΥ ΕΧΕΙΕ-ΟΡΠΓβΗ ΤΟ ηθΠ_1ΡΟΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΗΗΙΊΗ
ΤΗΣ ΕΧΑηηΟΣ ΪΪΑ ΣΥΜΗΕΤΒΙΧΗ ΕΙΣ ΤΡ1ΗΕΡΗ ΙΙΑΓΚίΨΙΗ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 81.— Ή χθεσινή μηοτικαΐ προσπάθειαι άποβλέπ»»»- κόμη καΐ Ισω; δέν έπ(χη.ται υπό της νά συνεχΐοπουν τόν αγων» διά
κοινοβουλευτική συζήτησις δ*ά τό
Κυρ.ακόν, απέδειξεν πόσον στενο-
χωυημένη εΐναν ή Αγγλία κατό-
σαι είς τήνσποράν ζιζανίων.
Πείραν τούτου ή κοινο6ουλευτιχή
έφανέρωσε τό χάσμα
θρωτΐπ της κοινωνίας! Καΐ έδώ- Χωρημένη είναι η Αγγλία, κατο- σιι»ηντ>σις έφα-νερωσε τί, χασμα
οαμε'στούς άστιη«>μ:κούς τό δι- πιν τής αρνήσεως τής Ελλάδος να πού χωρ,ζει τάς απόψεις τής κυ-
καί»μα τής τιμωρίας, προνόμιο συνθηκα .ογήοη, μετέχουσα εις την £ερνησεως καί τής άνιιποΛΐτεύσι-
δαλμέιη ένεργητικότητα, είτε άττό
βλακε α ξεφεύγουν γιά μ·ά στιγυή
ιμόνο άπό αιήν εύπρέπεια καΐ έκδη-
λώνουν ιήν ΰπεροολική παιθική
τους ένεργητικότ-τα μέ μιά ττράξι
βέδαια κεκή κ,αί κολάσιμη άλλά
χωρίς στό δάθος της νά υπάρχη
ή έγκλημστ κή προδιάβεσις. " Ας
μην εΐμαστε ύποκριτές. "Ολοι μ-ς
ττεράσαμε τέτοιες στιγμές στήν ή-
λικία αύτη την χορΐς πρ.σανατο-
λ.σμό, την γεμάτη άδεβαιότητςς
καί φάδοΐίς, την γεμάτη άττό έττα-
ναστατ:«ές διαΒ'αεις, την χωρϊς
στερεωμένες άπό την ιίιμττειρία πε-
ττοιθήσεις. Κι' δλοι μας, δν θς-
λήσοΐ'μΐ να θυμη&οΰμε καλά, έχου-
με στό παθητ κό μας καΐ καμμιά
αστοχ,η ενεργεια, πού την κάναμε
ώττό δ ά,Οεσι νά παίξουμε, νά γ.-
λάσςυμε νά πε'ράξουμε. . . .
Αύτά γινόντουσαν πάντοτε άπό
αίώνες - αΐώ.ων έφ' δσον 6 ανθω
ττος περνά την ήλικία αύτη. Καΐ
ττάντοτε σέ λίγο κατακαθίζει καΐ
στρώ^εται καί σοδαρ.ύεται. Καί
ττΟΛΤθτε οί ττράξεις αύτές, τα τι α
ιραστραπηιματά<ια αύτά καλαζόν- τοι/σ·αν εΓτε άπό τούς παθάντας, 6.αν μποροϋσαν νά αντίδρασιν οί ίδιοι καΐ νά χειροδικήσοι/ν, είτε αττό τούς γονιούς, είτε κα! άπό τό Κράτος, πού έχΐι καΐ τούς νό- μους τϊο. Τώ?α 6ρί£)ηι.<ε κατΓ;ι;ς έξι/ττνος — σχήμα λόγοι; κι' αύτό —ττού μάς μετάφϊρεν άττό τό Λον- δΐνο τόν καινούργιο δρο γιά νά θολώσουμε τα νερά καΐ νά μττερ- ΚΛεμανσώ, αν καλά θκμά- μαι, εΐχε πή πώς «ό πόλεμος ε.ναι κάτι ττολύ σοδαρό γιά νά τόν ά- φήτω οτά χέρια των στρατιωτι- κώ.». ιΚι' ή κο.νωνΐΛή τάξις δέν εί¬ ναι άμελητέα ύπόθεσι γιά νά δρί- σκ.ται σά χέρια των άστυνομ - κων. Ύπάρχει ή Δικαοσύ.η κι' αν ο! νόμοι φανοΰν άνεπαρκεΐς, Οττάρ- χει ή Νομοθετική έξοι_·σία. Κι' έττειτα γιατί αυτή ή δια- φορετική μεταχείρησις των νεαρώι;; Φικτικά λόγφ τής ήλικίας ττρέπει καΐ πρςβλέπουν οί Νόμοι δια<|χ:ρ-- τική 'μεταχείρησι. "Οχι δμως στό αιόστη,ρότερο — διάδαζε δαρδα- ρότερο — άιλλά στό ήττ ιώτερο. Άρα εΐμαστε άαός των περιθτο- ρίων των νόμον καΐ τής λογικής. 'Αποτέλετμα; Δημιουργή ττλ-γών στίς τρυφερές ψυχές καΐ πικρΐας έ αντίο^ της κ.ινωνιας, πακ ϊσ^ς τίς όδηγήστι μιά μερά στό πρα- γματικό ε,γκλη,μα. Συμίπέ.οκΓμα: Δέν αφηνονιμε τα τταιδιά στήν ήσι/χία τοι-'ς ι.αί νά μή δημιθυργοΰμε ττράγματα έκεί ττ;ύ οϋσιαατικά δέν ίητάρχει τίττο- τε τό σοδαρό, νά δοΐ'με τί 6ά γί- νουμε εμείς οί μεγάλοι, ττού μέ τό παράδειγμά ρας καί την ττολι- τεία μας άνοίγοαμε δρόμοος κα! οημιθυργοθμς τούς νεω'ίρςκς; "Η μ,ήπως τολμά κανένας νά πτ} ττώς ή ζωή μας μϊταττολεμικά είναι ττα- ραδειγματ«ά άψογη;... Φ. Σ. Ούλκέρ. γισθέντες δέ δμα δ:ά τάς ττροξε- νηθ.ίσας άγροζημίας ύττό τ^>ν στρα-
τιωτών τού Θρσσυδούλοι;, έπέπε-
ΕΙς έμφανές μέρος τού έσωτερι-
κοΰ τού ©εάτ,ρου, δλέττει τις μέ-
χρι σήμερςν την επιγραφήν μέ Έλ-
σαν έν καιρφ νυκτός, καΐ κατέσφα- ληνικά γράμματα : «ΖΗΝΩΝ Ε-
ξαν αθτόν μόσα είς την σκηνήν τού.
Κατά ιήν προέλασιν τού Με-
γάλου Αλεξάνδρου ΰπεσχέθησαν
αύτφ είσφοράν είς χρτ(ι<χ καΐ είς Ιτπτους. Αργότερον μεταμεληΐιέν- τες απεφάσισαν νά έπισκευάσωσιν έν τάχςι τα τείχη, νά κλείσωσι τάς διάσκεψιν, βάσει των άγγλοαοι>ρ-
κικών δοων.
Ό άπνους δικολαβικός λόγος
τοθ κ. Σέογουίν Λόϋντ μονταβικήγ
επιδίωξιν εΐχε ά συσκοτίση τα
π,ράγματα. νά πα6.αν, άναξίαν υ-
πτυργοΰ Εξωτερικών, μεγάλη,·
Λΐ'νΗΐμεως. νά έμφανίση την Αγ¬
γλίαν, ώς δήθΐν ΰποδεχθεΐσαν ό>
α τα &' ληνικά αΐτήματα.
Τα μασημένα λόγια τού κ. Σέλ-
γουϊν Λόϋντ έδραίωσεν την πεποί-
Θησ<ν δτι ή επίθεσις των "Αγγλων ίναντίον τού κ. Αβέρωφ κατά τάΰ τελευταίας ημέρας καΐ ή άπόπειρα τοϋ ΛθΛ'δίνου νά έμφανίση τόν "Έλληνα υπουργόν των Έξαχτεοι- ώς άσπασθέντα τάς άγγ ικά: υπήρξαν καθαρώς ως, κατόπιν τού τελευτα^ου ουνε- δριου των Έργατικών. Οί όμιλιε- ταί τής άντ.πολΐτεύσεως κ.κ Μπέ- 6α·ν κ-αΐ ΦΛιπ Νόελ Μ.ταϊκερ έτύ- νισαν ότι μοναδιχή λύσιις εΐναχ ή ήνε.ξαρτησία, μίοψ δημοκρατικής αύτοκυβε^νήσεως. Έστηλιτευσαν έμμ^σως άλλά σαφώς τα ϊκτρυπι» τοΰ άγγι'ακοϋ στρατοϋ^ άπήτησαν να άποκη,ρυχΐί π&οα σκέψ.ς διαμε- λισμοΰ τής Κύπρου καί κα^Iήγγ^ν- λαν την κυδ^νησιν ώς άλθ σαν πολιτιικήν ή όποία άπεργάξεται συμφοράς καί ίνταγορει'εΐαι άπ)- κλειστικώς ώπό τή-ν μυνΐίμανή έπι- θι-μίαν τού Λονδίνου νά κατοχυρώ- ση την άγγλοτουρκικήν συν,εργα- σίαΛ· είς βάρος των Έ,λήνων. Έν συμπεράσματι, ή χθ.σιή συ- ζήτησ.ς έφα>ιε<ίωσεν όίταξ δτι την αδιαλλο;|ίαν τής Αγγλίας, άλλά ταυτοχρόνως Ιοειξε τάς τεραστίας δυσχερείας^ κατά των όπο.ων άν- τιπαλαίει τό Λονδίνον. Ν. ΤΟΡΚΗ, 31.— Σχολιάζων την άποτυχίαν τής προσπαθείας τού ΝΑΤΟ πρός πραγματοποίησιν δια¬ σκέψεως £ιά τό ΚυΛρ,ιακόν, ό έκ- πρόσωπος τοϋ Στέϊτ Ντιπάρμεντ κ. Λίνκαλν Ούάϊτ π<>ε·έ6η εί; την
-εξής δήλωστν, έκφράζουσαν την
θ:'σιν των Ήνωμένων Πολιτευδν:
ί'Αναγνωρίζοντες δτι ή συιιφωνία
περί διασκέψεως δέν επετεύχθη ά-
τας σημερινάς συνθήκας^ πιστεύο¬
μεν, ότι αί συνεννοηΐΐεις σχετικώς
μέ την Κύπιραν, αί όποίοχ έγιναν
υπό την ήγεσιαν τοΰ κ. Σπάακ,
είχον Θετικα άποτεΑέσματα διότι
εσμΛροναν τάς διαφοράς μεταξϋ
των ααεσως ενδιαφερομένων με-
νών. Ήσκησαν ί"π.σης κατευναστν-
κήν ^Λ^δρασιν επί τής καταστάσεως
ή όποία, άν δέν εγίνοντο αι συν,εν-
νοι,σεις αΰταί_ θά ηδύνατο νά £χη
πο/.ύ σοδαροτέρας συνεπείας^ 6,α
την ένότητα τού ΝΑΤΟ. "Ολα
αυτά, φρονούμεν, άντυΐ·ροσω.τευοι>ν
έ.-ητευγματα διά τα όποϊα ό κ.
"Ιπαακ κτ*ί τό ΝΑΤΟ πρέπει να
δεχ&ούν συγχαιρητήρια.
»'&ιά π έον συνέχισεν ό κ. Ου
άϊτ, ό συμ&.(/αστικός μηχα·νισμ«;
τοΰ ΝΑΤΟ καί ό Γενικάς Γραμμα¬
τεύς τού είναι πάντοτε είς την διά¬
θεσιν των ενδιαφερομένων. Άπο
τής απόψεως αυτής, δέν π*στεύα>
δτι τό Κυπ^ιακύν ζήτημα, ΰ."ό τάς
ανωτέρω συνθήκας^ δύναται νά θε¬
ωρηθή ώς άποσυρ'θέν άπό την τρά¬
πεζαν τοϋ Συμβουλίου τοΰ ΝΑΤυ
καί δέν πιστεύω δτι είναι ορθόν
να λέγεται δτι τό ΝΑΤΟ έγκατέ-
λειψε τάς προσπαθείας ρυ&μίσεώ;
τού».
ΛΕΥΚΩΣΙΑ, 31-----Ή ττχ—ριω-
τι*ή όργάινωσ-ις Ε Ο Κ Α ""'Ροέ^Π χθ-ς
είς την ττροσφοιράν της τρ-ίτης έκε-
χε'ιρίας ά—ό μέρους της, άφοθ
ττροηγουιμέ.ως, «οατά την &·.άρ<ει- σν τεθ ττροηγηΘέντος 24ώρου, έ- δοχτε δείγματα της δυναμικότητές της καΐ τής Ικανότητος των την Ελευθερίαν. Είς ττροκηρήξεις, πού ύκ**ΛοφόρηοΌν χθές την νύκτα ή ΕΟΚΑ ττροτείνει κα~ά~αιυ«τιν της οίας, εάν ή Β£€ταννία αναστείλη την έφαριμογήν ώ ρσμώ* ΝΕ Α ΒΙΒΛΙλ 4 Γ Γρ. Γ3«ρ«ο α?··ι : «Ο »ΦϊΙς α<κ νά θ>τιβ> Τίβ ΚαυΜ«οεν)», Ι ίρι- Κο1 μ» τό ο|<( > —^-*««·υ>, ι ι^ι
'<*Ρ'οχά» •Ητ'- οα ΛοθνΡΓΦΌ. θεο)Ι«η 1957 Μια «Ί'ά'ίο Πό ^1 #κΉΟίΉΙ/*ΤιΚ Ι* Τοθ κ. 2.ΑΚΟΓΛΟΥ ♦ β ιφϊΐς α<κ νά τσΟ|ΐ, Ο1 αικ Ι, μ( τη κα ΐόπρπ ουνοΐοΐΐηοη ιο") ίψ>|λοΟ
κουρ>ή ατός τους οτ^ χ
κοΙ μ» τό
ηλα στ
αι«
Τό
τόν
η
ή ατός τους οτ^ν
,ΙΊΐα, (έν κιριοριστη αν μ6
νο «ί'η μ^Γφ&ση κοΙ τή &ια«αι
■ο>—·νποη Όν <ων >«'β'ν.
Φ6
μέ στρνή ό μΐι
α- την ΙσΌΓΐα Τ1 0 ιό
6 ό
χ
τ»ρο·ονΙΓ.τ
,οθ ) *
5 ΐθυτή ,οθ
-•οιον.οΟ «Πον
'ό· Κ(
·.
την
ιοκΛ ·β*"«Ι1
η φρμγή
ικαΐ άντιτποίΐνΤΛ/ είς την Κύττρον καϊ
ύττογρομμίζει δτι έκεΤνο τό όττοΐον
οί Βρεταννοί χαρακτηρίζουν οΧ
«βίαν» ό έλεύθερος κόσιμος τό άττο
καλεΐ «ά—ελ&Λειρωτικόν άγώνα των
Κι/πρίωιν».
Είς την ττερ'.οχην —λτγσίον της
Άιμιμωχόστου, 6ρ€ταννός στρατιώ-
της εφονεύθη ικαΐ Ιτβρος έτραΜμα-
τΐισθη, όταν τό αυτοκίνητον των
τηροσέ ρουσεν είς νάρκην. Πλησίον
της Λβμ—οΰ, έξ σΛλον, ττέντε ένθ-
■πιλοι έσταιμάττ>3ΐθΛ' λεωφορ£Ϊον ^ κα»
δέταξαν τούς έπιδαίνοντας αυτού
νά τταιραιμείνοΐΛ/ είς τάς θέσεις των,
έν σΐΛεχεία δέ έττυρσβόληο-οιν και
τον Κύπριον όδηγόν που
π< υ, ψ -ειτοία αυνταρ κτ«ό 6τα τοθ τιρώ1" υ πολέμου "αί ό> έ^ηοτοιο^ο'
ά ου όΛ^υν ιο λικγροφ κό
ί,μήλ α »ο| τίς τιοι Ι ις ίη
ακΐρνες ό0 Λ ο> κο| νή
ΐίριι ύ»3· Ον ν α τ< ύ #ιΐι>6ν
<αι ">ια την Ι ή έ
ιΐηΓ.
•Εκηοιθ{υπι<«*ς ιΤ»γι νοΐ ό έ θ β3Ί 0 τ< «ς ιΤι νοΐ ό 'οθ β3Ί,υ ιι' 0 οίομβ Νε ιή Ιοΐοιΐσ, τ >οΙ 'ή λοο^ροφIα τ£ ν · Ον
(ών ι!ι "ίθ«ο>η« Κ'Ός #Α->τα
^αν τ< Ο Κ υ«6ι ου άσχ λ.Ιτηι ιτό πονή ο το«. ΚοΙ κομ ζ« ιτο.χ ϊ όζ.6λο>α γ»ά ·ίν έμ
σθ Ό» Ι^τοοών κα
οτ·ς
Τ|ς
Ηβ.ΪΓ| >
Ρον, ■?''''
Λί40 '
5 Κώοτ* "ΌΐΑΑΐβη, Τ4 ,
£./- "----· Τ·'
Με Ιιγαι
τΐ'ΐτπ κο| Λι<|. 'ιθ·«ή Λιάλι-τ *η.ιοτι»ή. >»-
111 Τ Λ κ ' ΤΤ ι Ι
τ ^
ου.γοοφκή
4
χ
ιισμθ Ό»
ιθφ'β μ ηιΕ
>έ τώ 6«ι>Γι>τ
ϊ Γ
ωφορε.
Περίτηολος τού Άγγλικοΰ στρα-
οΰ, έπιβαίνουοχχ αύτοκινήτου, ε-
νΐττεσβν είς ένέ&ραν των άνδρών τής
ΕΟΚΑ είς την περιοχήν τού &*>'«*)
Δβι/τερά, -πλησίον της Λχυκωσίας.
ΟΙ βρβταννοΐ στρατιώται ήνοξρ»
ώμέσως ττμρ εναντίον των εκατέ¬
ρωθεν της όδοθ θέσεων ένέδ.οας,
ίικ των ότροίων έρρίφθτγσαν 6όμ6αιι·
Δέν έσπμ€ΐώ&ησιαν 6νματα έκατέ-
ρωβεν.
ΤέΛος, ενοτπλοι είσέδαλον είς
κιυβερνητικον νιοσοκομεΐον της Λευ-
κωσίας καΐ εφόνευσαν τόν "ΕΛληνα
Κύττριον Άινδρέαν Ίωαννίδην, δσ-
πς ένοστϊλεύβτο έκεΤ «αττόττιν τραυ
μοττισιμοΰ τού την τταιρελθοθσαν Κυ
ριακήν έχ μέρονς ένόττλων.
ν το(
κολι
ΐμ ΓθΤΐ τή ια
ιπ· ι β —ΐ°ν ΠθνΐΙων το< Καυ ητ} οιό προ»ε μινο. Μσ 'ό ο ιε>ά'η ώίϊόθΐοη
ίζλί ββ (
ν.α
ε,ν,.*-,
Κ .λΜ η
;κοηιιή.
6 κ,,ι
ο,ή ί^ην,.η >*Μ
1·>,6·υτη Ποντ,α,η
ιπχωκατο0χο τή
0θ /Ι·
ββ ^
ο* ^β ατιέντι οΐ'^|( ·ής '»Ί
πτ.κΐ Ιοτορΐα τοθ Π6,,'"!»'
υίΓες μΟ( Παρ,Χοό ' (
σ ό ε>
ίζαντλίίια,
>(
6^
·ε>. Ό
αέαι
*έ>*ι τώ
ψε>' ·ό>
Μΐθετ<ι κσΙ ημ( οι ε· ί η·ο«, ου>->ρ
'Ι'ονό τ^υ ■ θ
ρίε τ
. Κ ι ι β μ
ού λόγ υς ι»
ρολίΐψ,ι
ή
Μΐθετ κσ ύ
τον οάν»ασαν ό
κεεάλαια οπιθ^αία ή
νρυφΐηι ιιι ύ ΙΟ μ τμοι»6ϊΐ
Ό β6 λο 6γΙο
νρφ μ
Ό Ο' β■'^6I«ρ^^ λο>ο 6Ι
ιΟμΐ»0 Ι ΚοΙ β βαια :Ξ ιγι 6
ζ
ιό
λόνο ·ποιηΊ>6, ςΐ
η
τΗς
ΤοΟ Π
χος
ηυθ···ή.
'«νο Ο
τού
ν|,0|Ι
ί,τον Ια^
καλμό ,0,
σ«ν κοποιο ότου··,
Η ΕΝΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΝ ΔΥΟ 0ΜΟΣΠ0ΝΔΙΩΝ ΑΙΤϋΓΩΝ Α1ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
ΠΟΙΕΙ», δστις είναι κα; ό άρχιτέ-
κτων ό κτίσας αύτό. Τό θέατρον
έκτίσθη, επί 'Αντωνίνου, κα ά τόν
0' μ.Χ. αίώνα. Περιελάμβανε δέ
15.000 θεατάς ΟΛ'έτως.
Ή είς καλήν κατάστασιν διατή¬
ρησις τού όφείλεται είς τό δτι έ-
Τήν παρελθούσαν Κυριακήν 26
λήγ ντος μηνός συνήλθον είς τό
Πολύγωνον οί άντιττρόσωποι απάν¬
των των Σωματείων των Συνοικι-
σμών Ά£ηνών, Πειραιώς καΐ Πβρι-
χώρων των ι/—αγομένων είς την δύ¬
ναμιν της Πανελλήνιον Όμοσπον-
δίας Άστέγων Άστών Προσφύγων
1922 άφ' ενός καί της 'Ομοοττον-
δίας Παροπτηγμοττούχωιν ·καΐ Άστέ¬
γων Άστών Προσφύγων 1922 άφ'
ττύλας καί άντ! παροχής είσφοράς ' χρησίμιευσενν ώς άνάκτορον των ετέρου ττρός συσκεψν μέ θέμαήμε-
νά ιτροοαλλουν αντίσασιν.
Ό 'Αλέξαν6ρ:ς ευρίσκετο ίξωθεν
τού Συλλίου, δπου μαθών τα τής
παρασττονδίας «επί Άσπενδον άνα-
ζεύγννεν». Ή "Άσ—ενδος κατεΐχε
τότε οχυρόν καί άπόκρημνον άκραν,
κάτθ5θεν τής οποίας ερρεεν ό Εύ-
ρι/μέδων, άλλά καί μακρόν μέρος
της ήπλο&το είς τΰύς ττρόττοδας
τοΰ βράχου, ττεριδαλλόμενον ύττό
μιιοροϋ τείχους. "Επί τή άπροόπτω
τοΰ Μεγ. ,Αλεξάνδοοι; έμφανίσει,
ή κάτω αύτη πόλις εγκατελείφθη,
τού στρατοΰ τοΰ Μακεδόνος στρα-
τηλάτου καταυλισ€έντος έν αυτή,
ΟΙ 'Ασττέ.διοι τρομοκρατΓΐμένοι ήρ¬
χισαν νά έκλιπαροΰν τόν Άλέξαν·
δρΐν νά μή εΐσέλθτι είς την κυρίως
Σελευκιδών, οΐτινες έττήνεγκον καί
τι άς εσωτερικάς οΐκοδομικάς έν
ύ δθί
ιρτκτίας διατάξεως την ένοττοίησιν
των δύο Όμοσττονδιών είς μίαν ε¬
νιαίον τοιαύτην ττιρός άντιμετώτπ-
άττό κοινοϋ των
αΰτφ δισρρυθμίσεις.
Πλήν των έρε.ττίω, ^Θεατρον, %$?£&
"'", τα αρμοοκχ Υττουργεια.
Κατ' σύτή,ν μετά την λεπτομε-
ξιν τού έτΓΐσκέτττου είναι τα έρεί-
πια ύπερμεγέθοιις ΰοραγωγείρυ έ-
χοντος
50 μέτρα και
ς ψζ μρ μ
1440. Είναι τό μεγαλύτερον
άφησαν οί Ρωμαϊοι.
'Εκτός δμως των κολοσσιαίων αύ
των μνηιμείων τής άρχιτεκτονικης
ττλεστα καί ττολύτιμα ήσαν ψαίλε-
ται καί τα Ιργα τής γλυτττικής έχ
των οποίων ύττερ:ΐχ€ν ό Κ ι θ α-
ρ ι σ τ ή ς , δστις έκόσμει βρα¬
δύτερον, ώς κατηγορεϊ ό Κ κέρων,
τόν κοιτώνα τού Ούέρρου καΐ γντο-
ϊή συζήτησιν καί άνατττνξ'ν των ά¬
ρων άντιττροσώ-
ττων διεπιστώθη Α έπιτακτική ά-
νάγκη τής ά,μέσου τηραγματςατο.η-
τεως της ένιαίας εμφανίσεως τώ/
ίκτηροσώπων τοΰ τρροσφυγΐ'κοΰ κό-
σμου κατά την αντιμετώπισιν των
έιοκ,ρΐμών προσφυγΐ'κών ζητηιμάτων.
Έν συνεχεία άττεφασίσθη ή έντός
30 ημερών σύγκλησις Γενικής Συ-
«ελεύσεως των Διοικτττικών Συιμ-
βουλίων των Σωματείων διά την έκ-
λογήν τοΰ όριστικ:0 Διοι.κητικοΰ
Συμ6οι>λίου τής €Βνιαίας 'Ο'μο-
οττονδ'ας.
Κοπηοτίσθη ακολούθως έξαμε-
λης Έπιτροτή τηρός έπεξεογασίαν
τού Καταστατικοΰ άττ;τελεσθ:ΐσα
έ< των Τσιγδέμογλου Μιχ., Κο- —τερίδη Περ., Πετσίτη Δηιυ., Κον- Γοτπούλόυ 'Αβρ., Μιχαιλοττούλου Αλεξ., Τσ-ουττατζόγλου Παύλον. Άττεφαισίσθη έπίσης δττως ή ό- γ εημ ρήρς, ρ παγος ττολυτί>μων άρχαίων άντικει-
μένων ίκ τΓθλλών άρχαίων ττόλεων
(τής Σ κελίας Ιδίως).
(Συνέχεια είς τό προσεχές)
ττόλιν, ύττοσχεθέντες άχριδή έκττλή- <—οθ αυτού, έκ των εναντίον τού ■ρωσι,» των συμφωνηθένπων. Άλλά λόγων ιοΰ ε'ρημένου ρήτορος, &ρ· καΐ ό Άλέξανδρος « τ ό τ ε χ ω- ρίον οχυρόν (δών κα! ούτος ούκ έττΐ χρό- νι ο» πολιορκίαν ττα- ρασκευασμένος, ήρκέ- σθη νά άνα €ώσΐ] την συμφωνίαν, αύθήσας την εΐσφοράν των 50 τα- λάντ»ν είς 150, λαβών τούς έ—ι- σηιμοτέρςυς αυτών ώς όμήρους (1. 000) ΰττοχρεώσας αύτούς νά τού τταραιδώσουι/ 4.000 ϊτπτους, δλους λευκούς. Πρός τούτοις νά υττ:τα- γοΰν κα! νά πληρώνουν φόρους πρός τόν σατραπην τόν όπο.ον ό 'Αλέ- ξσνδρος θά ώριζεν. 'Η "Ασπενθος λόγφ τής γεω- γραφ:κης της θέσεως ήτο μεγάλη έμπορική πόλις καΐ λίαν πλοι>σία.
Σημαντική ήτο ένταϋθα ή τταρα-
γωγή ζώον και ιδίως ίππων. Έ-
ττίσης οί γνοστοί χρυσοΰφαντοι
τάπητές τους καΐ τα έκ ξύλου λε-
μονιδς έτππλα και μπιπλό της ή¬
σαν περιζήτητα κα: άκριβότατα καΐ
αττό τα έξ έλςφαντοοτοΰ το·α5τα
έν τή άγορά τής Ρώμ-ς. ΟΙ κάτοι-
κο! της έθεωροΰντο άριστοκράται
καί ευγενεϊς είς τοιούτον σημείον,
ώστε δταν τις συματεριεφέρετο άγε-
νώς έ3ΐΛ·ή&ιζον να λέγουν «μην εΐ-
σαι χ;ν5ροειδής σάν ίνα κάτοικον
της Σίδης». Χάσμα έχώρ:ζε τάς
ιδύο αύτάς πόλεις, Σί&ην και Ά-
οττεκδον. ΟΙ δέ κόπχικοι της Σίδης
οΤ'ι ες ήσχολούντο μέ την πειρα-
τίαν, δταν επρόκειτο νά μεμψθ·ςύν
τινά διά τούς δηθεν άριστοκρατι-
κ>:ύς τρόττους τού έλεγον: «μην
€Ϊ σ α ι, σ ά ν ί ν σ ς "Α-
σπένδιος, μή μού α-
ττ τ ο υ ».
'Εχε νο δμως ττού ττροσίλκύίι σή-
Ιμερον τόν περιηγητήν είναι αί άρ-
χαιότητες τής Άσπένδου. Έκ των
ίρειπίων της, τα όττοΐα σήμερ:»
έκτείνονται είς τα πεδινά μέρη τα
τΓεριδαλλοντα τόν τταρά τό χωρίον
ιΜτταλκιζ λόφον, άξιολογώτεοον εί¬
ναι £ν ΰπέροχίν ρωμακόν θέατρον,
μοναδικόν έντφ κόσμφ
καΐ διά τό κάλλος κα! την καλήν
διατήρησιν τού. (Τό δ:ύτερον συν
τώ χρόνω βαίνει πρός διάψευσιν
«Ιςτά χέρια των Τούρκων). Ή
ττροσοψίς τού εχει Οψος 24 μέτρων.
Έκ των παραθυ'ρων τού τα μέν
τού α' πατώματος είναι άψίδωτά,
τα δέ τοΰ 6' τετράγωνα. Είς τα
ιύττέρθυρα των μεγάλων ττνλών ί-
ΧΟιλ; χαραχθή διάφοροι έττιγραφαί.
"Η α'&ουσα των μίμων έκτείνεται
καθ' δλον τό μήκος τής σκηνής Εί¬
ναι δέ διακεχοσμηιμ£η διά κιόνων
ιδύο ρτΛμών, Ίωνιοΰ καΐ Κορινθ α-
ικοΰ. Είς τό μέσον τής σκηνής όρ-
θούται εν μέγα άέτωμα μαρμάρι-
νον, τό κέντρον τού όπΐίου κοσμεϊ,
άνάγλι/τΓτος τταράσταιςΓΐς τής Α¬
ληθείας.
Ή αίθουσα Λριθμεΐ 21 σειράς
6α&μίδων είς τό πρώτον διάζωμα
καΐ 18 είς τό δεύτερον. 'Η άνωτέοα
στοα σύνκειται έκ 43 άψίδων. Ό¬
λαι αί 6αθμ δεες καΐ εξοδοι τού θεά
τρου ώς καΐ ή στοα αυτής δέν
ίχουσι θιχθή. ΆτΓΟ τό θέατρον λεί-
τει σήμερον μόνον ή στέγη τής αί
θούσης των μί,μων, ή όροφή καΐ τι-
Ένισχόσατε τόν "Ερανον επε¬
κτάσεως τής Άγίας Πσρα-
σκευηςΝέας Σμύρνης.
Είναι καθήκον δλων μας.
λομέλεια των 2 έκτελ£—ικών Έττι-
τ,ρο—ών οννεδριάζη εκάστην Πέμ-
—την τό έοττέρας είς τα γραφεία
τής Πανελληνίου Όμοσττονδίας, ό-
δός Σανταρόζα 1δ, 3ος άροφος,
ώρι&μός γραφείου 5, ικαι έμφανί-
ζεται έττίσης άττό κοΐν.ΰ ενώπιον
πάσης άρχής, έφ' δσον κατά τό
διάττττιμο: των 30 ημερών παρου-
σιοοσθή ττρός τούτο άνάγκη.
Είς την σύσκεψιν ταύτην τταρευ-
ρέδησαν αί κάτωθι οργάνωσις:
ΑΘΗΝΩΝ:
Πολυγώνου
ΚοΐΛττουριώτη καί Στέγης Πστρι-
ΑΟΟ ΊΗΠ ΠΕ-Π ΙΩΠΐαΠ
ΒΥΖΑΝΤΙ-
δος ΆμτΓελοκήπαν
Κά&μον
Γηρ-«ομείου
Νέος 'Ανατολής
Καισαριανης
Δουργοι/τίου
Ποντίων Καλλιθέας
Κάτω Παλαιών Σφαγείων
Άνω Παλαιών Σαγείων
ΧοιροχότΓου
'Αγίου Ιωάννου Δουργουτίου
'Ασνρμάτίθ
Αίγάλεω
Περιστερίου
Μύλων Μπενέση
ΠΕΙΡΑΙΩΣ:
Δραττϊτσόνας
Παλ. Κοκχινάς «Αγ. ΦατνΌύριος»
Άγίου Ιωάννου Χρυσοστάμου Κοκ
«ινιάς (άτταλ. έκτασις)
Κερατσινίου
Βομβο—ληκτων Δραττετσώνας
αΛ(ς
ολ( ι ι>< ό διοθέτυν κοι> 6 ικο
ό, τώ τύ β β* ισ τοθ ι Τ ςι>< ούτοι. άντιοΐ><φως ά^ο^ογο ηι.θς τή α»>α'η 6ξ α τού ,
Ι^ου* τιο'ύ τκριοριθυίνο άνα
,νωσιικί κοι6 Παροζαλισκ*νι:
•μ. Ι χισταλίο το Κροτοι. <θ< οτυ«λ«( κ->1 '* β'4"·ι τί >'
ι.ετ· ι όλόγομά μαι, οΐίός λοι
ΰ χιτονικοϋς λοοθ «α τι
" β ό' * όλω
χονβι τό "·
ότι' τ*ν όλι·>ω
τα Σα> ί
«αί «Ι ι Ο υμοΐ μα(. νο ο«ι(ιϋ
ήν τιριτί.,υμινη κατονόηοη »α
,.
II
«ι »βΜ*Ο·
II
'γΛγ ΠΙ ννίΌ
χοοόστοοη, 6
-α| ό ζι.η ό
Γ ι ου ΐ(0
μο β)ι κ
Μά τό «·Εη0{ ,ι
ιω,, άηοτιλϋμ* ,
3{ίηα,χη, τιού ,ρ
»ο
ί»ν ουμπα,ρ ,
ν-ατΙ ιθωλα «Ί0χΒΛ2
αΐζ 0Ιίϋ- * *"
ίν1
ιι-
"Ρ γό,ων. γ.ό
ά
ν ό οιμνΟν( „,
ϊ " » 0-
Ή κριτική τού βιβλΐου
Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡ ΤΟΥ ΛΚΘΡΩΠΟΥ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Έντός τού ττρώτοι; δεκαττενθη-
μέρ=υ τού Νοεμβριού θά άρχίσοΐΛΐ Κασ-τροοκίςυ
τα μαθήματα τού Φροντιστηρίου Προφήτου Ηλια
Βυζαντ,νής Μουο-ικής τοθ Πανελ- Μοσχατου ^
ληνίου Συδέοιμου Φ',λων ΒΐΛζονπ- ^τ«μ£>ρφωσεως Σωτήρος
νΖ μ^κτ.«.«ι; 'Ρννοα^α! εντελώς Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου
κινας (άναΐπαλ. έκτασις)
νης Μουσικ,ης. Εγγραφαί εντελώς
δω:εάν νίνονται είς τό Γραφείον
τοΰ Προεδρου τ:ύ ΣΐΛνδέσμου κ.
Ν:κ. Μιλιώρη (Ν. Ίωνία — Ίκα-
ρίας 1) καθ" εκάστην 4—6 μ.μ.
ΤΟ ΛΑΧΕ1Ο ΜΕ ΤΑ ΙΠ1ΤΙΑ
ΤΟ ΑΑΧΕΙΟ Μ. ΤΑ ΑΥΤΟΚΝΗΤΑ
ΤΟ ΑΑΧΕΙΟ ΜΕ ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙ Α ΜΕΤΡΗΤΑ!
ΛηΧΕΙΟΗ ΣΥΗΤΑΚΤϋΗ
ΕΦΕΤΟΣ:
ΠΕΡΙΙΣΟΤΕΡΑ ΣΠ1ΤΙΑ!
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΛ ΑΥΤΟΚΙΗΗΤΑ|
ΠΕΡΙΣΖΟΤΕΡΑ ΜΕΤΡΗΤΑ!
ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΑΜΕΣΟΣ ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΛΑΧΕΙΟΝ
ΙΥΝΤΑΚΙΟΝ ΔΙΟΤΙ ΕΞΑΠΛΟΥΝΤΑΙ ΤΑΧΥΤΑΤΑ
Ι^γρο·οο Ιντολή 6"οχρβώνει την Ρ, Σ Η.Ε.Α. ΐΐς -πληοωμήν
οι«»ηαΐο*ω.. Οόοβμία αύβαΐριτος δημοσίευσις θά ά§
β ΣίΓΡΟΝΟΙ 1'Μ1
'Υιό τοθ κ.
ΝΙΚΟΛ. Δ Μ^ΙΝΟΥΣΗ
Πρώην 'ΥπουργοΟ
ξετάίοντα^. ΑΙ θβ^β^ιώ
δβις όρχαΙ καΐ τρ· ϋιο
σεις. Τα Βασι ό προ
(4<ηματ ', ιλήρης άπασχό ι,σΐ', εΐσόδημα, άνύψω ις τοθ Βι ι Κι 0 έπιπέ οί ύγ<:1α, διατροφή, κατοικΐο πίοι ή αρυστασΐα των έμ· γαΌν κα άγροτών. "Εκδοσις επι πολυτβ Αοθς χάρτου οβλ. 3^9. Ι Ιω λεΐτ ι είς δλα χά ββλιο- πωλεΐα. Θηβών Λαυρίου ΕΟΡΙΑΖΟΝΤΕΣ ΚλΙ ΜΗ Ό «. Μιχαήλ ΠασχόπουΧοΓ, 0 βουΚος τ 0 Άνι.>»ατου Συμ
υλΐου οηα~σιων ύιηύεσιί>>·
ζον (Ι Άθηι/ων. £ίν
κοκ φ «ο
ΜΜΙίϊ
(.1 Γ.τΛίφΐ ΟΥ ΑΙΚ9ΓΟΡ11
Ο Δ ^«ορ:> κ Γ ΩΡ ΙΟ>
Ν. ΖΦ ΙΡΛ-νΟΣ ίγκοτέυτη
αβ τ Βι η οριηον Γραφβιό
τού 4 τι της 6^0 Μαυρομι
χι»η 76 ιγ ονΐα Μ ί 4 ΐ),| 'Λ
θναι—Ιηλ'φ 6)5 746
Συμ<ρ4ν>·« ε# Ιομ«
σοκ. ι
Ν. ΈρνΑραΙα
Τ
Χ. ΠΟΔΔΤΟΓΛΟΤ
Γ»
ΣΕΡ.
Ι
'Τπό τόν ώς δνα> τίτλον έκυκλο-
φόρησε νέον ίργθν τοΰ γνωστοϋ καΐ
είς τούς αναγνώστας μας άπό Λ''>-
λα Ιργα τοΰ συγγραφέως καΐ δη-
ιμοσιογράφου κ. θεμ. Κ. θ.οδωρο-
πούλου, τό οποίον είναι δεύτερον εί;
την συλλογήν ΐΧΡΤΣΑ ΕΠΗ»
(έοηθήματα γιά καλΰτερη ζωή) εκ¬
διδόμενα. (Τό πρώτον είναι €*Ο
βρόμος γιά την έπιτυχία στή ζωή»
περί τοθ δποίου έγρΑψαμίν δταν έ-
ξε8όθη πρό τινος χρόνου).
Τό πρόβλημα τής διπλάσεως άρ-
τίου (ύγιοϋς, Ισχυροϋ, άνωτέρου
κλπ.) χαρακτήρος είναι Ινα άπό τα
μεγαλύτερα καΐ τα σπουδαιότερα
τοΰ άνθρωβτίνου οίου. ΓιατΙ ό χαοα-
κτήρ δέν είναι μόνον ή βάσις γιά
την πρόοδο κα· ττΥν έπιτυχία στή
ζωή, αποτελεί συγχρόνως καΐ άπα-
ραίτητο στοιχεΐο γιά την αύτογνω-
σία την ·ψυχική ίξημέροκτιν καί τή
μόρφωσι τής προσωπικόιητος τοΰ
άνθρώπου. Γιά τόν λόγον αύτό τα
θι'ματα ποΰ Ιχουν σχέσι μέ τόν χα-
ρακτήρα είναι δύσκολα στήν κατα-
νόησι, άλλά καΐ δυσχερή στήν έκλαί
Μευσι. "Ενεκα τούτου κάθε ΟΜΙίο
ποΰ έξετάξει τα ζητήματα αΰτά γί-
νετα* κατ' αρχήν 'εχτό μ* έπιφύ-
λαξι.
ΉσΦάνθτϊ'Λεν έν τούτοις ευχάρι¬
στον !κπληξιν δταν φυλλομετροϋν
τες καΐ μελετώντες τό ώς 5νω Ιρ-
γο τοϋ κ. θ. θεοδωροπούλου, διε-
πιστώσαμεν δτι τουτο δχι μόνον στι
ρεϊται των ανωτέρω μειονικτημά-
ίτων, άλΙ1» καί παρουσιάζη έξαιρε-
τικά πλεονεκτήματα.
Πραγματικά δ συγγραφεύς έπν-
τυγχάνει νά έκλαϊ,κεύση πλήρως τα
οπουδαΐα. αΰτά θέματα τής ψυχο-
λογίας. Πράγμα τό οποίον δέν ήρνή
θησαν νά πράξουν πολλοί, άκόαα
καΐ άπό τούς είδικούς παιοαγωγούς,
οΐτινες σπουδάζουν ίπΐ Ιτη την έπι-
στήμη τής παιδαγωγικής καΐ εΐδι-
«ώτερα την χαρακτηροΓ'.ογίον. Έξ
άλλου γλαφυρότης Βψους, ά.ιλτ| καί
άβιάστως ρέουσα γλώσσα, σαφΤ)-
νενα, πληρότης νοημάτων, ΑφΦονα
παραδείγματα, «|—^ <ι( , ν.αί ξένη γνωμολογία, χαθΐστονν τ! Ιργον άπαγωγόν χοί συντελοίτν ίφ απορρόφησι τοδ ένΐκοφέρονιοϊ η» αναγνώστου. 6 οποίος ούσχολα Η τό αφήση άπό τα χίρια τού ία% λώς, άν «έν φ*άοη στ4 τ% Ι άρχίοη νά τό διαοαζ·). Ό σνγγροφι,ς τώ« ^ Ι(| ^. δοθέντα τ,ετ» 6μ ί«α τη; ιΜΐο. γης «ΧΡΤΣΑ ΕΠΗ» (αον «Λ ^ τα υπό Ικδοσ, {ηϋ,ουιο πό» 4™^ γίλλει, τείνει νά &νομοοφ4στι μίί έπιστήμη τής ζατής. "Αν Ν φ με άπό δσα είπεν ήίη στά ιιψ>.
νρυθέντα ϊργα τοβ, τί έχΐτνγζπνη,
άρκετά καλά. Γιατί μκά π: Λ τί-
λος κάθε θεματος Λο^οΐιίωΐνα ΐΐ-
δο<ά παρανγέλμο-ο, Ιί'ιι, ΐχτός τ ών αλλων καΐ τί; 4ηηιώ·, ιβ, τευθύνσεις στόν άναγνώατιι. "Ας τού εΰχηίοΰιιι ιπλμ»; <ί ό.'.οκληρώση την ποοοτΐά'ηιάτ ιη καί νά μάς δώση ίϊλήοη τή «Μ των βοηθημάτων γιά χαλντεοη ^ πού ύπόσχετοα. Άριθνν ΐά λίγα ταύτα περί τοΰ «τ* δν.ν !ηοι«Ι τοΰ συγγραφέως. Όοο άφο{ί μ; .Αναγνώστας τοϋ φύλλον τούτον,α»· νιστώμεν άδιστάχτω; χοΐΐ»»; την άπόκτησι χαί μέ Λθοσοχή »ώ ενδιαφέρον άνάγνιοσι τοΰ ϊργον τοιι τού, άπό ιό όποιαν ϊχουν πολλΐτα ώτρεΛηθοϋν, Ιδίως δαοι έ-νδιαφίοον- ται γιά την διαπλαοι νγιονς φ ροΰ καΐ ανώτερον χαβάκης ϊ >»»»»»»»»»»»%» %»»»»»»»%%»»ε>»εΑ»»»Α»»εΛ»%%*Α»%τ»»»%»%»»»»» »»/
ΧΑΡΤΟΠΩΛΕΙΟΝ
Κ.ΒΟΣΚΙΔΗΙ
ΕΡΓΟΣΊ Αί (ΟΝ : Καπο&ιστρΙου 46
Τηλέφω ς» ΈργοστααΙου 55.068
ΠλουσΙβ Συλλογή Χαρτικών καΐ εΙδΛν Γραφικής Ύλης
ΠΩΛΗΣΙΣ: Χονδρική
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΣΤΗΠ ΚΑΤ0Π1Α0ΣΒ
ΣΥΑΛΟΓΟΪ1Ρ9Σ1Ι1Α0ΣΙΗ ΤΗ! ΕΒΗΙΚΙΙΙΜΟΤΙΙΚΒΣ
ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΟΥΜΚΗΣ
Άνεγνωριομένη πορά τοθ Κράιους
Όδός Λίκκσ 26— Αι-ηναι
Βυζαντινή 'Ιε»'κλησιαστική Μουοική
Έθ>ικό (Δηυοτικό) Τραγούδια
"Ελληνικό Μοι,σκά "Ορ>ανα
'ΕλλΓνικοΙ Χοροί.
Έγγραφν Ι, απο 1ης Ό«τωβρΙου, καθ" εκάστην, δοσ
7-9 μ μ.
Μαθήματα, όπό 1ης Όκτο βρίου.
Γνοναι 68λτ*-1, πρό παντός μικροΐ μαίηταΐ μ«Ι ρβ-
βίιτριβι.
ί
ΣΕΡΕΖΙΤΐκόνη
"Αριστον
υλικόν τής Γερμανική'ς Χημικάς ΒιομηχανΙας
ΚΙΤΙ
ΤΙ! ΙΓΡϋΙΙΙ ( ΙΙΟίΕΙίΙ ΤΙίΙΙΪ
! Δια Τσιμεντοκονιάματα — Άσβεστοκονιάματα
Μΐιετόν άρμβ
111
ΒΡΗΣ
XII
ΝΟΠΙΝΗ ΠΕΓΙ1ΟΟΙΙΙΙΙΙ
Γινική.
ΑντιτιροσωτιεΙα Ίπποκράτους 2 Τηλ. 614.243
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Κοτάκι^
παρέχονται αί χάτωΛι —ληροφοριβι:
Τιμή τού ϊργου δραχμάς ·'<ί1Ι11ΙΧ'* τα (50) ε18ιχώς γιά τού; <«?* στας μας. (Στά β.βλιοπωλώτΐ|* ται δρχ. 70). ΟΗ ίνοιαφϊί»· ίίΰνανται νά εΙβθΛθΐήσονν (ο Ιστολής) τόν ονγγοαφία Κ θκ^ωρόπο^ον, Πέλοπ ς ί«, στέρι Άβηνών, δστις Μ την φροντίβα τής άπο τοΰς έπιβνμονντας την 'του. ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΗΗ Ββ*^ΜΜΜ·σ^·^|ΙΜ^^'^^Μ«|εΜ*Α^9'Ιπ^ε> «■" ^^4^Β^^^Με^^^ε^^^λΙΒσνε^^^ε^ε^^ε^*^^^εν
ΣΤΑΔΙΟΥ 65 ΌμόνΌΐα — Τηλέφωνον 527161
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ
(Διά τσυτότητβς κσί τϊΐστοιοιητικά -
θόνσίΐς. — Ά^τιγνσφές. — "Εγχρωμβί
γραφΐβς. — Εμφάνισις καΐ έκτύηωσις
Πώλησις φίλμς. — Νυμφικές καΐ έθνΐκές Ι*
μσσΐβς. — ΚαΑλιτεχνικές κορνίζβς, «· *·
ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ
ΠΡΟΧΟΠΙΕΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΐΓΠ1ΠϊΐΡΑ«Βί*βΙ'
Παράδοσις παραγγβλιβν ταχυτατη
ΡΑΔΙΟΦΟΝΑ - ΗΛΕΚΤΡ
ΜΤΖΙιΊΕΣ - νΤΓΕΙΑ - ΡΛΠΤΟΜΗΧΛΗΕί'
εΐΑΗΡΑ- ΗΑΕΚΤΡ1ΚΕΕ £Τ£ΚΕΤΕΣ ΕΠ Γ-»"
Έκλβκτά - Έγγυημένα - Μέ οόσεις
ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ
ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΒΡΓΑΧΤΗΡΙΟΝ
ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ
ΡΑΔΙΟΗΑΙΚΤΡΟΜΙΚΗ
ίΟΥΜΠΙΣΑΚΟΣ -
ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΥΤΣΗ 1 -
Φωτογραφήμ ατα
* · · *«■——■——■——————■——————*·—-———Η—»
ΗΤΕΝΤΥ ΜΙΊΟΫΙ
Κάτι δέν ττα» καλα σ* ούτον δευθοθμβ σαν νσ. μή μ&ς
τον τόπο. Βάλαμε δλοι ξένα γνα- | τόαειι, δλλες δλακ.ΐΐς μέ τίς Ο-
λιά καΐ 6λέπουμ£ τα ττράγμστα ττο.ες κάναμε την ζ«ή μας αγλα¬
Καΐ φθάσ&με σέ τέτοΐες άχρδ-
τττης, ώστε να λάβουμε μίτρα
μεσα.«»ικά καΐ βάρβαρσ. σάν τίς
άλλοιώ'ικα άπό δ,η εΤνβι οτήν
ττραγματικιότητσ, κοΛ μάιλιστσ
στήι; 'Ελλην.ΚΓ', στήν δικη μος "α
γματικόιητα.
Τί είναι αι/τό τό καινούργιο κα-
κό πού μάς δρηκε μέ τοΰς «τέντυ-
ΐμιτόυς»! 'Ολόκληρος θόρυβος στίς
έφημερίδϊς, στά περιοδκά, αρθ,-α,
μ-λέτες ψυχελόγων, κ;ινονιολόγ«ν
έκπαίδειηικών καί δέν συμμαζευό-
μαστε!
Τί είναι αύτά τα παιδία πού τα
βαφτίσαμί έτσι χωρίς να κσΛοσχε-
ί>εοϋν« μέ μιά ξένη άκστταλαδίστι-
κη ό ομασια, νιά νά κάνου·μ€ ί-
μεΐς οί μεγάλοι τόν πολύξερο; Τί-
ττοτε άλλο παρά δκά μας παιδ ά καί υποχρέωσιν μόνο τής δ:καοτι-
ττού είτε άπό άν!α είτε άπό κακ:- κης έξΐυσίας! . . .
διαπομπ.ύσεις καΐ τα κουρέματα,
—ου είναι νά λΐΛΓβται κανίνας τούς
μεγάλους κι' δχι ιά παιδάκια αύ¬
τά. Φαρισαισμός σ·' δλη τού την
ίκτοοσι καΐ τα 6άθος- Έξαντλήσα-
με δλη μας την αύστηρόιητα θ"τά
τταιδ.ά, δ αν άτ:μώρητοι ή μέ ι Ν
ττιό έλάφρές τιμωρίες ττερνουν ο»
άπατεώνες καί οί μεγάλς)ΐ παληάν-
ΟΙ ΚΥΚΛΟΙΤΟΥ ΣΤΑ.ΚΤ ΗΤΙΠΑΡΤΜΕΗΤ 8ΕΩΡ0ΥΗ
ΟΣ ΜΗ ΑΠΟΣΥΡΒΕΗΤΟ ΚΥΠΡ1ΑΚΟΗ ΑΠΟ ΤΟ ΗΑΤΟ
ΠΟΛΥ ΕΧΕΙΕ-ΟΡΠΓβΗ ΤΟ ηθΠ_1ΡΟΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΗΗΙΊΗ
ΤΗΣ ΕΧΑηηΟΣ ΪΪΑ ΣΥΜΗΕΤΒΙΧΗ ΕΙΣ ΤΡ1ΗΕΡΗ ΙΙΑΓΚίΨΙΗ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 81.— Ή χθεσινή μηοτικαΐ προσπάθειαι άποβλέπ»»»- κόμη καΐ Ισω; δέν έπ(χη.ται υπό της νά συνεχΐοπουν τόν αγων» διά
κοινοβουλευτική συζήτησις δ*ά τό
Κυρ.ακόν, απέδειξεν πόσον στενο-
χωυημένη εΐναν ή Αγγλία κατό-
σαι είς τήνσποράν ζιζανίων.
Πείραν τούτου ή κοινο6ουλευτιχή
έφανέρωσε τό χάσμα
θρωτΐπ της κοινωνίας! Καΐ έδώ- Χωρημένη είναι η Αγγλία, κατο- σιι»ηντ>σις έφα-νερωσε τί, χασμα
οαμε'στούς άστιη«>μ:κούς τό δι- πιν τής αρνήσεως τής Ελλάδος να πού χωρ,ζει τάς απόψεις τής κυ-
καί»μα τής τιμωρίας, προνόμιο συνθηκα .ογήοη, μετέχουσα εις την £ερνησεως καί τής άνιιποΛΐτεύσι-
δαλμέιη ένεργητικότητα, είτε άττό
βλακε α ξεφεύγουν γιά μ·ά στιγυή
ιμόνο άπό αιήν εύπρέπεια καΐ έκδη-
λώνουν ιήν ΰπεροολική παιθική
τους ένεργητικότ-τα μέ μιά ττράξι
βέδαια κεκή κ,αί κολάσιμη άλλά
χωρίς στό δάθος της νά υπάρχη
ή έγκλημστ κή προδιάβεσις. " Ας
μην εΐμαστε ύποκριτές. "Ολοι μ-ς
ττεράσαμε τέτοιες στιγμές στήν ή-
λικία αύτη την χορΐς πρ.σανατο-
λ.σμό, την γεμάτη άδεβαιότητςς
καί φάδοΐίς, την γεμάτη άττό έττα-
ναστατ:«ές διαΒ'αεις, την χωρϊς
στερεωμένες άπό την ιίιμττειρία πε-
ττοιθήσεις. Κι' δλοι μας, δν θς-
λήσοΐ'μΐ να θυμη&οΰμε καλά, έχου-
με στό παθητ κό μας καΐ καμμιά
αστοχ,η ενεργεια, πού την κάναμε
ώττό δ ά,Οεσι νά παίξουμε, νά γ.-
λάσςυμε νά πε'ράξουμε. . . .
Αύτά γινόντουσαν πάντοτε άπό
αίώνες - αΐώ.ων έφ' δσον 6 ανθω
ττος περνά την ήλικία αύτη. Καΐ
ττάντοτε σέ λίγο κατακαθίζει καΐ
στρώ^εται καί σοδαρ.ύεται. Καί
ττΟΛΤθτε οί ττράξεις αύτές, τα τι α
ιραστραπηιματά<ια αύτά καλαζόν- τοι/σ·αν εΓτε άπό τούς παθάντας, 6.αν μποροϋσαν νά αντίδρασιν οί ίδιοι καΐ νά χειροδικήσοι/ν, είτε αττό τούς γονιούς, είτε κα! άπό τό Κράτος, πού έχΐι καΐ τούς νό- μους τϊο. Τώ?α 6ρί£)ηι.<ε κατΓ;ι;ς έξι/ττνος — σχήμα λόγοι; κι' αύτό —ττού μάς μετάφϊρεν άττό τό Λον- δΐνο τόν καινούργιο δρο γιά νά θολώσουμε τα νερά καΐ νά μττερ- ΚΛεμανσώ, αν καλά θκμά- μαι, εΐχε πή πώς «ό πόλεμος ε.ναι κάτι ττολύ σοδαρό γιά νά τόν ά- φήτω οτά χέρια των στρατιωτι- κώ.». ιΚι' ή κο.νωνΐΛή τάξις δέν εί¬ ναι άμελητέα ύπόθεσι γιά νά δρί- σκ.ται σά χέρια των άστυνομ - κων. Ύπάρχει ή Δικαοσύ.η κι' αν ο! νόμοι φανοΰν άνεπαρκεΐς, Οττάρ- χει ή Νομοθετική έξοι_·σία. Κι' έττειτα γιατί αυτή ή δια- φορετική μεταχείρησις των νεαρώι;; Φικτικά λόγφ τής ήλικίας ττρέπει καΐ πρςβλέπουν οί Νόμοι δια<|χ:ρ-- τική 'μεταχείρησι. "Οχι δμως στό αιόστη,ρότερο — διάδαζε δαρδα- ρότερο — άιλλά στό ήττ ιώτερο. Άρα εΐμαστε άαός των περιθτο- ρίων των νόμον καΐ τής λογικής. 'Αποτέλετμα; Δημιουργή ττλ-γών στίς τρυφερές ψυχές καΐ πικρΐας έ αντίο^ της κ.ινωνιας, πακ ϊσ^ς τίς όδηγήστι μιά μερά στό πρα- γματικό ε,γκλη,μα. Συμίπέ.οκΓμα: Δέν αφηνονιμε τα τταιδιά στήν ήσι/χία τοι-'ς ι.αί νά μή δημιθυργοΰμε ττράγματα έκεί ττ;ύ οϋσιαατικά δέν ίητάρχει τίττο- τε τό σοδαρό, νά δοΐ'με τί 6ά γί- νουμε εμείς οί μεγάλοι, ττού μέ τό παράδειγμά ρας καί την ττολι- τεία μας άνοίγοαμε δρόμοος κα! οημιθυργοθμς τούς νεω'ίρςκς; "Η μ,ήπως τολμά κανένας νά πτ} ττώς ή ζωή μας μϊταττολεμικά είναι ττα- ραδειγματ«ά άψογη;... Φ. Σ. Ούλκέρ. γισθέντες δέ δμα δ:ά τάς ττροξε- νηθ.ίσας άγροζημίας ύττό τ^>ν στρα-
τιωτών τού Θρσσυδούλοι;, έπέπε-
ΕΙς έμφανές μέρος τού έσωτερι-
κοΰ τού ©εάτ,ρου, δλέττει τις μέ-
χρι σήμερςν την επιγραφήν μέ Έλ-
σαν έν καιρφ νυκτός, καΐ κατέσφα- ληνικά γράμματα : «ΖΗΝΩΝ Ε-
ξαν αθτόν μόσα είς την σκηνήν τού.
Κατά ιήν προέλασιν τού Με-
γάλου Αλεξάνδρου ΰπεσχέθησαν
αύτφ είσφοράν είς χρτ(ι<χ καΐ είς Ιτπτους. Αργότερον μεταμεληΐιέν- τες απεφάσισαν νά έπισκευάσωσιν έν τάχςι τα τείχη, νά κλείσωσι τάς διάσκεψιν, βάσει των άγγλοαοι>ρ-
κικών δοων.
Ό άπνους δικολαβικός λόγος
τοθ κ. Σέογουίν Λόϋντ μονταβικήγ
επιδίωξιν εΐχε ά συσκοτίση τα
π,ράγματα. νά πα6.αν, άναξίαν υ-
πτυργοΰ Εξωτερικών, μεγάλη,·
Λΐ'νΗΐμεως. νά έμφανίση την Αγ¬
γλίαν, ώς δήθΐν ΰποδεχθεΐσαν ό>
α τα &' ληνικά αΐτήματα.
Τα μασημένα λόγια τού κ. Σέλ-
γουϊν Λόϋντ έδραίωσεν την πεποί-
Θησ<ν δτι ή επίθεσις των "Αγγλων ίναντίον τού κ. Αβέρωφ κατά τάΰ τελευταίας ημέρας καΐ ή άπόπειρα τοϋ ΛθΛ'δίνου νά έμφανίση τόν "Έλληνα υπουργόν των Έξαχτεοι- ώς άσπασθέντα τάς άγγ ικά: υπήρξαν καθαρώς ως, κατόπιν τού τελευτα^ου ουνε- δριου των Έργατικών. Οί όμιλιε- ταί τής άντ.πολΐτεύσεως κ.κ Μπέ- 6α·ν κ-αΐ ΦΛιπ Νόελ Μ.ταϊκερ έτύ- νισαν ότι μοναδιχή λύσιις εΐναχ ή ήνε.ξαρτησία, μίοψ δημοκρατικής αύτοκυβε^νήσεως. Έστηλιτευσαν έμμ^σως άλλά σαφώς τα ϊκτρυπι» τοΰ άγγι'ακοϋ στρατοϋ^ άπήτησαν να άποκη,ρυχΐί π&οα σκέψ.ς διαμε- λισμοΰ τής Κύπρου καί κα^Iήγγ^ν- λαν την κυδ^νησιν ώς άλθ σαν πολιτιικήν ή όποία άπεργάξεται συμφοράς καί ίνταγορει'εΐαι άπ)- κλειστικώς ώπό τή-ν μυνΐίμανή έπι- θι-μίαν τού Λονδίνου νά κατοχυρώ- ση την άγγλοτουρκικήν συν,εργα- σίαΛ· είς βάρος των Έ,λήνων. Έν συμπεράσματι, ή χθ.σιή συ- ζήτησ.ς έφα>ιε<ίωσεν όίταξ δτι την αδιαλλο;|ίαν τής Αγγλίας, άλλά ταυτοχρόνως Ιοειξε τάς τεραστίας δυσχερείας^ κατά των όπο.ων άν- τιπαλαίει τό Λονδίνον. Ν. ΤΟΡΚΗ, 31.— Σχολιάζων την άποτυχίαν τής προσπαθείας τού ΝΑΤΟ πρός πραγματοποίησιν δια¬ σκέψεως £ιά τό ΚυΛρ,ιακόν, ό έκ- πρόσωπος τοϋ Στέϊτ Ντιπάρμεντ κ. Λίνκαλν Ούάϊτ π<>ε·έ6η εί; την
-εξής δήλωστν, έκφράζουσαν την
θ:'σιν των Ήνωμένων Πολιτευδν:
ί'Αναγνωρίζοντες δτι ή συιιφωνία
περί διασκέψεως δέν επετεύχθη ά-
τας σημερινάς συνθήκας^ πιστεύο¬
μεν, ότι αί συνεννοηΐΐεις σχετικώς
μέ την Κύπιραν, αί όποίοχ έγιναν
υπό την ήγεσιαν τοΰ κ. Σπάακ,
είχον Θετικα άποτεΑέσματα διότι
εσμΛροναν τάς διαφοράς μεταξϋ
των ααεσως ενδιαφερομένων με-
νών. Ήσκησαν ί"π.σης κατευναστν-
κήν ^Λ^δρασιν επί τής καταστάσεως
ή όποία, άν δέν εγίνοντο αι συν,εν-
νοι,σεις αΰταί_ θά ηδύνατο νά £χη
πο/.ύ σοδαροτέρας συνεπείας^ 6,α
την ένότητα τού ΝΑΤΟ. "Ολα
αυτά, φρονούμεν, άντυΐ·ροσω.τευοι>ν
έ.-ητευγματα διά τα όποϊα ό κ.
"Ιπαακ κτ*ί τό ΝΑΤΟ πρέπει να
δεχ&ούν συγχαιρητήρια.
»'&ιά π έον συνέχισεν ό κ. Ου
άϊτ, ό συμ&.(/αστικός μηχα·νισμ«;
τοΰ ΝΑΤΟ καί ό Γενικάς Γραμμα¬
τεύς τού είναι πάντοτε είς την διά¬
θεσιν των ενδιαφερομένων. Άπο
τής απόψεως αυτής, δέν π*στεύα>
δτι τό Κυπ^ιακύν ζήτημα, ΰ."ό τάς
ανωτέρω συνθήκας^ δύναται νά θε¬
ωρηθή ώς άποσυρ'θέν άπό την τρά¬
πεζαν τοϋ Συμβουλίου τοΰ ΝΑΤυ
καί δέν πιστεύω δτι είναι ορθόν
να λέγεται δτι τό ΝΑΤΟ έγκατέ-
λειψε τάς προσπαθείας ρυ&μίσεώ;
τού».
ΛΕΥΚΩΣΙΑ, 31-----Ή ττχ—ριω-
τι*ή όργάινωσ-ις Ε Ο Κ Α ""'Ροέ^Π χθ-ς
είς την ττροσφοιράν της τρ-ίτης έκε-
χε'ιρίας ά—ό μέρους της, άφοθ
ττροηγουιμέ.ως, «οατά την &·.άρ<ει- σν τεθ ττροηγηΘέντος 24ώρου, έ- δοχτε δείγματα της δυναμικότητές της καΐ τής Ικανότητος των την Ελευθερίαν. Είς ττροκηρήξεις, πού ύκ**ΛοφόρηοΌν χθές την νύκτα ή ΕΟΚΑ ττροτείνει κα~ά~αιυ«τιν της οίας, εάν ή Β£€ταννία αναστείλη την έφαριμογήν ώ ρσμώ* ΝΕ Α ΒΙΒΛΙλ 4 Γ Γρ. Γ3«ρ«ο α?··ι : «Ο »ΦϊΙς α<κ νά θ>τιβ> Τίβ ΚαυΜ«οεν)», Ι ίρι- Κο1 μ» τό ο|<( > —^-*««·υ>, ι ι^ι
'<*Ρ'οχά» •Ητ'- οα ΛοθνΡΓΦΌ. θεο)Ι«η 1957 Μια «Ί'ά'ίο Πό ^1 #κΉΟίΉΙ/*ΤιΚ Ι* Τοθ κ. 2.ΑΚΟΓΛΟΥ ♦ β ιφϊΐς α<κ νά τσΟ|ΐ, Ο1 αικ Ι, μ( τη κα ΐόπρπ ουνοΐοΐΐηοη ιο") ίψ>|λοΟ
κουρ>ή ατός τους οτ^ χ
κοΙ μ» τό
ηλα στ
αι«
Τό
τόν
η
ή ατός τους οτ^ν
,ΙΊΐα, (έν κιριοριστη αν μ6
νο «ί'η μ^Γφ&ση κοΙ τή &ια«αι
■ο>—·νποη Όν <ων >«'β'ν.
Φ6
μέ στρνή ό μΐι
α- την ΙσΌΓΐα Τ1 0 ιό
6 ό
χ
τ»ρο·ονΙΓ.τ
,οθ ) *
5 ΐθυτή ,οθ
-•οιον.οΟ «Πον
'ό· Κ(
·.
την
ιοκΛ ·β*"«Ι1
η φρμγή
ικαΐ άντιτποίΐνΤΛ/ είς την Κύττρον καϊ
ύττογρομμίζει δτι έκεΤνο τό όττοΐον
οί Βρεταννοί χαρακτηρίζουν οΧ
«βίαν» ό έλεύθερος κόσιμος τό άττο
καλεΐ «ά—ελ&Λειρωτικόν άγώνα των
Κι/πρίωιν».
Είς την ττερ'.οχην —λτγσίον της
Άιμιμωχόστου, 6ρ€ταννός στρατιώ-
της εφονεύθη ικαΐ Ιτβρος έτραΜμα-
τΐισθη, όταν τό αυτοκίνητον των
τηροσέ ρουσεν είς νάρκην. Πλησίον
της Λβμ—οΰ, έξ σΛλον, ττέντε ένθ-
■πιλοι έσταιμάττ>3ΐθΛ' λεωφορ£Ϊον ^ κα»
δέταξαν τούς έπιδαίνοντας αυτού
νά τταιραιμείνοΐΛ/ είς τάς θέσεις των,
έν σΐΛεχεία δέ έττυρσβόληο-οιν και
τον Κύπριον όδηγόν που
π< υ, ψ -ειτοία αυνταρ κτ«ό 6τα τοθ τιρώ1" υ πολέμου "αί ό> έ^ηοτοιο^ο'
ά ου όΛ^υν ιο λικγροφ κό
ί,μήλ α »ο| τίς τιοι Ι ις ίη
ακΐρνες ό0 Λ ο> κο| νή
ΐίριι ύ»3· Ον ν α τ< ύ #ιΐι>6ν
<αι ">ια την Ι ή έ
ιΐηΓ.
•Εκηοιθ{υπι<«*ς ιΤ»γι νοΐ ό έ θ β3Ί 0 τ< «ς ιΤι νοΐ ό 'οθ β3Ί,υ ιι' 0 οίομβ Νε ιή Ιοΐοιΐσ, τ >οΙ 'ή λοο^ροφIα τ£ ν · Ον
(ών ι!ι "ίθ«ο>η« Κ'Ός #Α->τα
^αν τ< Ο Κ υ«6ι ου άσχ λ.Ιτηι ιτό πονή ο το«. ΚοΙ κομ ζ« ιτο.χ ϊ όζ.6λο>α γ»ά ·ίν έμ
σθ Ό» Ι^τοοών κα
οτ·ς
Τ|ς
Ηβ.ΪΓ| >
Ρον, ■?''''
Λί40 '
5 Κώοτ* "ΌΐΑΑΐβη, Τ4 ,
£./- "----· Τ·'
Με Ιιγαι
τΐ'ΐτπ κο| Λι<|. 'ιθ·«ή Λιάλι-τ *η.ιοτι»ή. >»-
111 Τ Λ κ ' ΤΤ ι Ι
τ ^
ου.γοοφκή
4
χ
ιισμθ Ό»
ιθφ'β μ ηιΕ
>έ τώ 6«ι>Γι>τ
ϊ Γ
ωφορε.
Περίτηολος τού Άγγλικοΰ στρα-
οΰ, έπιβαίνουοχχ αύτοκινήτου, ε-
νΐττεσβν είς ένέ&ραν των άνδρών τής
ΕΟΚΑ είς την περιοχήν τού &*>'«*)
Δβι/τερά, -πλησίον της Λχυκωσίας.
ΟΙ βρβταννοΐ στρατιώται ήνοξρ»
ώμέσως ττμρ εναντίον των εκατέ¬
ρωθεν της όδοθ θέσεων ένέδ.οας,
ίικ των ότροίων έρρίφθτγσαν 6όμ6αιι·
Δέν έσπμ€ΐώ&ησιαν 6νματα έκατέ-
ρωβεν.
ΤέΛος, ενοτπλοι είσέδαλον είς
κιυβερνητικον νιοσοκομεΐον της Λευ-
κωσίας καΐ εφόνευσαν τόν "ΕΛληνα
Κύττριον Άινδρέαν Ίωαννίδην, δσ-
πς ένοστϊλεύβτο έκεΤ «αττόττιν τραυ
μοττισιμοΰ τού την τταιρελθοθσαν Κυ
ριακήν έχ μέρονς ένόττλων.
ν το(
κολι
ΐμ ΓθΤΐ τή ια
ιπ· ι β —ΐ°ν ΠθνΐΙων το< Καυ ητ} οιό προ»ε μινο. Μσ 'ό ο ιε>ά'η ώίϊόθΐοη
ίζλί ββ (
ν.α
ε,ν,.*-,
Κ .λΜ η
;κοηιιή.
6 κ,,ι
ο,ή ί^ην,.η >*Μ
1·>,6·υτη Ποντ,α,η
ιπχωκατο0χο τή
0θ /Ι·
ββ ^
ο* ^β ατιέντι οΐ'^|( ·ής '»Ί
πτ.κΐ Ιοτορΐα τοθ Π6,,'"!»'
υίΓες μΟ( Παρ,Χοό ' (
σ ό ε>
ίζαντλίίια,
>(
6^
·ε>. Ό
αέαι
*έ>*ι τώ
ψε>' ·ό>
Μΐθετ<ι κσΙ ημ( οι ε· ί η·ο«, ου>->ρ
'Ι'ονό τ^υ ■ θ
ρίε τ
. Κ ι ι β μ
ού λόγ υς ι»
ρολίΐψ,ι
ή
Μΐθετ κσ ύ
τον οάν»ασαν ό
κεεάλαια οπιθ^αία ή
νρυφΐηι ιιι ύ ΙΟ μ τμοι»6ϊΐ
Ό β6 λο 6γΙο
νρφ μ
Ό Ο' β■'^6I«ρ^^ λο>ο 6Ι
ιΟμΐ»0 Ι ΚοΙ β βαια :Ξ ιγι 6
ζ
ιό
λόνο ·ποιηΊ>6, ςΐ
η
τΗς
ΤοΟ Π
χος
ηυθ···ή.
'«νο Ο
τού
ν|,0|Ι
ί,τον Ια^
καλμό ,0,
σ«ν κοποιο ότου··,
Η ΕΝΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΝ ΔΥΟ 0ΜΟΣΠ0ΝΔΙΩΝ ΑΙΤϋΓΩΝ Α1ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
ΠΟΙΕΙ», δστις είναι κα; ό άρχιτέ-
κτων ό κτίσας αύτό. Τό θέατρον
έκτίσθη, επί 'Αντωνίνου, κα ά τόν
0' μ.Χ. αίώνα. Περιελάμβανε δέ
15.000 θεατάς ΟΛ'έτως.
Ή είς καλήν κατάστασιν διατή¬
ρησις τού όφείλεται είς τό δτι έ-
Τήν παρελθούσαν Κυριακήν 26
λήγ ντος μηνός συνήλθον είς τό
Πολύγωνον οί άντιττρόσωποι απάν¬
των των Σωματείων των Συνοικι-
σμών Ά£ηνών, Πειραιώς καΐ Πβρι-
χώρων των ι/—αγομένων είς την δύ¬
ναμιν της Πανελλήνιον Όμοσπον-
δίας Άστέγων Άστών Προσφύγων
1922 άφ' ενός καί της 'Ομοοττον-
δίας Παροπτηγμοττούχωιν ·καΐ Άστέ¬
γων Άστών Προσφύγων 1922 άφ'
ττύλας καί άντ! παροχής είσφοράς ' χρησίμιευσενν ώς άνάκτορον των ετέρου ττρός συσκεψν μέ θέμαήμε-
νά ιτροοαλλουν αντίσασιν.
Ό 'Αλέξαν6ρ:ς ευρίσκετο ίξωθεν
τού Συλλίου, δπου μαθών τα τής
παρασττονδίας «επί Άσπενδον άνα-
ζεύγννεν». Ή "Άσ—ενδος κατεΐχε
τότε οχυρόν καί άπόκρημνον άκραν,
κάτθ5θεν τής οποίας ερρεεν ό Εύ-
ρι/μέδων, άλλά καί μακρόν μέρος
της ήπλο&το είς τΰύς ττρόττοδας
τοΰ βράχου, ττεριδαλλόμενον ύττό
μιιοροϋ τείχους. "Επί τή άπροόπτω
τοΰ Μεγ. ,Αλεξάνδοοι; έμφανίσει,
ή κάτω αύτη πόλις εγκατελείφθη,
τού στρατοΰ τοΰ Μακεδόνος στρα-
τηλάτου καταυλισ€έντος έν αυτή,
ΟΙ 'Ασττέ.διοι τρομοκρατΓΐμένοι ήρ¬
χισαν νά έκλιπαροΰν τόν Άλέξαν·
δρΐν νά μή εΐσέλθτι είς την κυρίως
Σελευκιδών, οΐτινες έττήνεγκον καί
τι άς εσωτερικάς οΐκοδομικάς έν
ύ δθί
ιρτκτίας διατάξεως την ένοττοίησιν
των δύο Όμοσττονδιών είς μίαν ε¬
νιαίον τοιαύτην ττιρός άντιμετώτπ-
άττό κοινοϋ των
αΰτφ δισρρυθμίσεις.
Πλήν των έρε.ττίω, ^Θεατρον, %$?£&
"'", τα αρμοοκχ Υττουργεια.
Κατ' σύτή,ν μετά την λεπτομε-
ξιν τού έτΓΐσκέτττου είναι τα έρεί-
πια ύπερμεγέθοιις ΰοραγωγείρυ έ-
χοντος
50 μέτρα και
ς ψζ μρ μ
1440. Είναι τό μεγαλύτερον
άφησαν οί Ρωμαϊοι.
'Εκτός δμως των κολοσσιαίων αύ
των μνηιμείων τής άρχιτεκτονικης
ττλεστα καί ττολύτιμα ήσαν ψαίλε-
ται καί τα Ιργα τής γλυτττικής έχ
των οποίων ύττερ:ΐχ€ν ό Κ ι θ α-
ρ ι σ τ ή ς , δστις έκόσμει βρα¬
δύτερον, ώς κατηγορεϊ ό Κ κέρων,
τόν κοιτώνα τού Ούέρρου καΐ γντο-
ϊή συζήτησιν καί άνατττνξ'ν των ά¬
ρων άντιττροσώ-
ττων διεπιστώθη Α έπιτακτική ά-
νάγκη τής ά,μέσου τηραγματςατο.η-
τεως της ένιαίας εμφανίσεως τώ/
ίκτηροσώπων τοΰ τρροσφυγΐ'κοΰ κό-
σμου κατά την αντιμετώπισιν των
έιοκ,ρΐμών προσφυγΐ'κών ζητηιμάτων.
Έν συνεχεία άττεφασίσθη ή έντός
30 ημερών σύγκλησις Γενικής Συ-
«ελεύσεως των Διοικτττικών Συιμ-
βουλίων των Σωματείων διά την έκ-
λογήν τοΰ όριστικ:0 Διοι.κητικοΰ
Συμ6οι>λίου τής €Βνιαίας 'Ο'μο-
οττονδ'ας.
Κοπηοτίσθη ακολούθως έξαμε-
λης Έπιτροτή τηρός έπεξεογασίαν
τού Καταστατικοΰ άττ;τελεσθ:ΐσα
έ< των Τσιγδέμογλου Μιχ., Κο- —τερίδη Περ., Πετσίτη Δηιυ., Κον- Γοτπούλόυ 'Αβρ., Μιχαιλοττούλου Αλεξ., Τσ-ουττατζόγλου Παύλον. Άττεφαισίσθη έπίσης δττως ή ό- γ εημ ρήρς, ρ παγος ττολυτί>μων άρχαίων άντικει-
μένων ίκ τΓθλλών άρχαίων ττόλεων
(τής Σ κελίας Ιδίως).
(Συνέχεια είς τό προσεχές)
ττόλιν, ύττοσχεθέντες άχριδή έκττλή- <—οθ αυτού, έκ των εναντίον τού ■ρωσι,» των συμφωνηθένπων. Άλλά λόγων ιοΰ ε'ρημένου ρήτορος, &ρ· καΐ ό Άλέξανδρος « τ ό τ ε χ ω- ρίον οχυρόν (δών κα! ούτος ούκ έττΐ χρό- νι ο» πολιορκίαν ττα- ρασκευασμένος, ήρκέ- σθη νά άνα €ώσΐ] την συμφωνίαν, αύθήσας την εΐσφοράν των 50 τα- λάντ»ν είς 150, λαβών τούς έ—ι- σηιμοτέρςυς αυτών ώς όμήρους (1. 000) ΰττοχρεώσας αύτούς νά τού τταραιδώσουι/ 4.000 ϊτπτους, δλους λευκούς. Πρός τούτοις νά υττ:τα- γοΰν κα! νά πληρώνουν φόρους πρός τόν σατραπην τόν όπο.ον ό 'Αλέ- ξσνδρος θά ώριζεν. 'Η "Ασπενθος λόγφ τής γεω- γραφ:κης της θέσεως ήτο μεγάλη έμπορική πόλις καΐ λίαν πλοι>σία.
Σημαντική ήτο ένταϋθα ή τταρα-
γωγή ζώον και ιδίως ίππων. Έ-
ττίσης οί γνοστοί χρυσοΰφαντοι
τάπητές τους καΐ τα έκ ξύλου λε-
μονιδς έτππλα και μπιπλό της ή¬
σαν περιζήτητα κα: άκριβότατα καΐ
αττό τα έξ έλςφαντοοτοΰ το·α5τα
έν τή άγορά τής Ρώμ-ς. ΟΙ κάτοι-
κο! της έθεωροΰντο άριστοκράται
καί ευγενεϊς είς τοιούτον σημείον,
ώστε δταν τις συματεριεφέρετο άγε-
νώς έ3ΐΛ·ή&ιζον να λέγουν «μην εΐ-
σαι χ;ν5ροειδής σάν ίνα κάτοικον
της Σίδης». Χάσμα έχώρ:ζε τάς
ιδύο αύτάς πόλεις, Σί&ην και Ά-
οττεκδον. ΟΙ δέ κόπχικοι της Σίδης
οΤ'ι ες ήσχολούντο μέ την πειρα-
τίαν, δταν επρόκειτο νά μεμψθ·ςύν
τινά διά τούς δηθεν άριστοκρατι-
κ>:ύς τρόττους τού έλεγον: «μην
€Ϊ σ α ι, σ ά ν ί ν σ ς "Α-
σπένδιος, μή μού α-
ττ τ ο υ ».
'Εχε νο δμως ττού ττροσίλκύίι σή-
Ιμερον τόν περιηγητήν είναι αί άρ-
χαιότητες τής Άσπένδου. Έκ των
ίρειπίων της, τα όττοΐα σήμερ:»
έκτείνονται είς τα πεδινά μέρη τα
τΓεριδαλλοντα τόν τταρά τό χωρίον
ιΜτταλκιζ λόφον, άξιολογώτεοον εί¬
ναι £ν ΰπέροχίν ρωμακόν θέατρον,
μοναδικόν έντφ κόσμφ
καΐ διά τό κάλλος κα! την καλήν
διατήρησιν τού. (Τό δ:ύτερον συν
τώ χρόνω βαίνει πρός διάψευσιν
«Ιςτά χέρια των Τούρκων). Ή
ττροσοψίς τού εχει Οψος 24 μέτρων.
Έκ των παραθυ'ρων τού τα μέν
τού α' πατώματος είναι άψίδωτά,
τα δέ τοΰ 6' τετράγωνα. Είς τα
ιύττέρθυρα των μεγάλων ττνλών ί-
ΧΟιλ; χαραχθή διάφοροι έττιγραφαί.
"Η α'&ουσα των μίμων έκτείνεται
καθ' δλον τό μήκος τής σκηνής Εί¬
ναι δέ διακεχοσμηιμ£η διά κιόνων
ιδύο ρτΛμών, Ίωνιοΰ καΐ Κορινθ α-
ικοΰ. Είς τό μέσον τής σκηνής όρ-
θούται εν μέγα άέτωμα μαρμάρι-
νον, τό κέντρον τού όπΐίου κοσμεϊ,
άνάγλι/τΓτος τταράσταιςΓΐς τής Α¬
ληθείας.
Ή αίθουσα Λριθμεΐ 21 σειράς
6α&μίδων είς τό πρώτον διάζωμα
καΐ 18 είς τό δεύτερον. 'Η άνωτέοα
στοα σύνκειται έκ 43 άψίδων. Ό¬
λαι αί 6αθμ δεες καΐ εξοδοι τού θεά
τρου ώς καΐ ή στοα αυτής δέν
ίχουσι θιχθή. ΆτΓΟ τό θέατρον λεί-
τει σήμερον μόνον ή στέγη τής αί
θούσης των μί,μων, ή όροφή καΐ τι-
Ένισχόσατε τόν "Ερανον επε¬
κτάσεως τής Άγίας Πσρα-
σκευηςΝέας Σμύρνης.
Είναι καθήκον δλων μας.
λομέλεια των 2 έκτελ£—ικών Έττι-
τ,ρο—ών οννεδριάζη εκάστην Πέμ-
—την τό έοττέρας είς τα γραφεία
τής Πανελληνίου Όμοσττονδίας, ό-
δός Σανταρόζα 1δ, 3ος άροφος,
ώρι&μός γραφείου 5, ικαι έμφανί-
ζεται έττίσης άττό κοΐν.ΰ ενώπιον
πάσης άρχής, έφ' δσον κατά τό
διάττττιμο: των 30 ημερών παρου-
σιοοσθή ττρός τούτο άνάγκη.
Είς την σύσκεψιν ταύτην τταρευ-
ρέδησαν αί κάτωθι οργάνωσις:
ΑΘΗΝΩΝ:
Πολυγώνου
ΚοΐΛττουριώτη καί Στέγης Πστρι-
ΑΟΟ ΊΗΠ ΠΕ-Π ΙΩΠΐαΠ
ΒΥΖΑΝΤΙ-
δος ΆμτΓελοκήπαν
Κά&μον
Γηρ-«ομείου
Νέος 'Ανατολής
Καισαριανης
Δουργοι/τίου
Ποντίων Καλλιθέας
Κάτω Παλαιών Σφαγείων
Άνω Παλαιών Σαγείων
ΧοιροχότΓου
'Αγίου Ιωάννου Δουργουτίου
'Ασνρμάτίθ
Αίγάλεω
Περιστερίου
Μύλων Μπενέση
ΠΕΙΡΑΙΩΣ:
Δραττϊτσόνας
Παλ. Κοκχινάς «Αγ. ΦατνΌύριος»
Άγίου Ιωάννου Χρυσοστάμου Κοκ
«ινιάς (άτταλ. έκτασις)
Κερατσινίου
Βομβο—ληκτων Δραττετσώνας
αΛ(ς
ολ( ι ι>< ό διοθέτυν κοι> 6 ικο
ό, τώ τύ β β* ισ τοθ ι Τ ςι>< ούτοι. άντιοΐ><φως ά^ο^ογο ηι.θς τή α»>α'η 6ξ α τού ,
Ι^ου* τιο'ύ τκριοριθυίνο άνα
,νωσιικί κοι6 Παροζαλισκ*νι:
•μ. Ι χισταλίο το Κροτοι. <θ< οτυ«λ«( κ->1 '* β'4"·ι τί >'
ι.ετ· ι όλόγομά μαι, οΐίός λοι
ΰ χιτονικοϋς λοοθ «α τι
" β ό' * όλω
χονβι τό "·
ότι' τ*ν όλι·>ω
τα Σα> ί
«αί «Ι ι Ο υμοΐ μα(. νο ο«ι(ιϋ
ήν τιριτί.,υμινη κατονόηοη »α
,.
II
«ι »βΜ*Ο·
II
'γΛγ ΠΙ ννίΌ
χοοόστοοη, 6
-α| ό ζι.η ό
Γ ι ου ΐ(0
μο β)ι κ
Μά τό «·Εη0{ ,ι
ιω,, άηοτιλϋμ* ,
3{ίηα,χη, τιού ,ρ
»ο
ί»ν ουμπα,ρ ,
ν-ατΙ ιθωλα «Ί0χΒΛ2
αΐζ 0Ιίϋ- * *"
ίν1
ιι-
"Ρ γό,ων. γ.ό
ά
ν ό οιμνΟν( „,
ϊ " » 0-
Ή κριτική τού βιβλΐου
Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡ ΤΟΥ ΛΚΘΡΩΠΟΥ
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Έντός τού ττρώτοι; δεκαττενθη-
μέρ=υ τού Νοεμβριού θά άρχίσοΐΛΐ Κασ-τροοκίςυ
τα μαθήματα τού Φροντιστηρίου Προφήτου Ηλια
Βυζαντ,νής Μουο-ικής τοθ Πανελ- Μοσχατου ^
ληνίου Συδέοιμου Φ',λων ΒΐΛζονπ- ^τ«μ£>ρφωσεως Σωτήρος
νΖ μ^κτ.«.«ι; 'Ρννοα^α! εντελώς Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου
κινας (άναΐπαλ. έκτασις)
νης Μουσικ,ης. Εγγραφαί εντελώς
δω:εάν νίνονται είς τό Γραφείον
τοΰ Προεδρου τ:ύ ΣΐΛνδέσμου κ.
Ν:κ. Μιλιώρη (Ν. Ίωνία — Ίκα-
ρίας 1) καθ" εκάστην 4—6 μ.μ.
ΤΟ ΛΑΧΕ1Ο ΜΕ ΤΑ ΙΠ1ΤΙΑ
ΤΟ ΑΑΧΕΙΟ Μ. ΤΑ ΑΥΤΟΚΝΗΤΑ
ΤΟ ΑΑΧΕΙΟ ΜΕ ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙ Α ΜΕΤΡΗΤΑ!
ΛηΧΕΙΟΗ ΣΥΗΤΑΚΤϋΗ
ΕΦΕΤΟΣ:
ΠΕΡΙΙΣΟΤΕΡΑ ΣΠ1ΤΙΑ!
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΛ ΑΥΤΟΚΙΗΗΤΑ|
ΠΕΡΙΣΖΟΤΕΡΑ ΜΕΤΡΗΤΑ!
ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΑΜΕΣΟΣ ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΛΑΧΕΙΟΝ
ΙΥΝΤΑΚΙΟΝ ΔΙΟΤΙ ΕΞΑΠΛΟΥΝΤΑΙ ΤΑΧΥΤΑΤΑ
Ι^γρο·οο Ιντολή 6"οχρβώνει την Ρ, Σ Η.Ε.Α. ΐΐς -πληοωμήν
οι«»ηαΐο*ω.. Οόοβμία αύβαΐριτος δημοσίευσις θά ά§
β ΣίΓΡΟΝΟΙ 1'Μ1
'Υιό τοθ κ.
ΝΙΚΟΛ. Δ Μ^ΙΝΟΥΣΗ
Πρώην 'ΥπουργοΟ
ξετάίοντα^. ΑΙ θβ^β^ιώ
δβις όρχαΙ καΐ τρ· ϋιο
σεις. Τα Βασι ό προ
(4<ηματ ', ιλήρης άπασχό ι,σΐ', εΐσόδημα, άνύψω ις τοθ Βι ι Κι 0 έπιπέ οί ύγ<:1α, διατροφή, κατοικΐο πίοι ή αρυστασΐα των έμ· γαΌν κα άγροτών. "Εκδοσις επι πολυτβ Αοθς χάρτου οβλ. 3^9. Ι Ιω λεΐτ ι είς δλα χά ββλιο- πωλεΐα. Θηβών Λαυρίου ΕΟΡΙΑΖΟΝΤΕΣ ΚλΙ ΜΗ Ό «. Μιχαήλ ΠασχόπουΧοΓ, 0 βουΚος τ 0 Άνι.>»ατου Συμ
υλΐου οηα~σιων ύιηύεσιί>>·
ζον (Ι Άθηι/ων. £ίν
κοκ φ «ο
ΜΜΙίϊ
(.1 Γ.τΛίφΐ ΟΥ ΑΙΚ9ΓΟΡ11
Ο Δ ^«ορ:> κ Γ ΩΡ ΙΟ>
Ν. ΖΦ ΙΡΛ-νΟΣ ίγκοτέυτη
αβ τ Βι η οριηον Γραφβιό
τού 4 τι της 6^0 Μαυρομι
χι»η 76 ιγ ονΐα Μ ί 4 ΐ),| 'Λ
θναι—Ιηλ'φ 6)5 746
Συμ<ρ4ν>·« ε# Ιομ«
σοκ. ι
Ν. ΈρνΑραΙα
Τ
Χ. ΠΟΔΔΤΟΓΛΟΤ
Γ»
ΣΕΡ.
Ι
'Τπό τόν ώς δνα> τίτλον έκυκλο-
φόρησε νέον ίργθν τοΰ γνωστοϋ καΐ
είς τούς αναγνώστας μας άπό Λ''>-
λα Ιργα τοΰ συγγραφέως καΐ δη-
ιμοσιογράφου κ. θεμ. Κ. θ.οδωρο-
πούλου, τό οποίον είναι δεύτερον εί;
την συλλογήν ΐΧΡΤΣΑ ΕΠΗ»
(έοηθήματα γιά καλΰτερη ζωή) εκ¬
διδόμενα. (Τό πρώτον είναι €*Ο
βρόμος γιά την έπιτυχία στή ζωή»
περί τοθ δποίου έγρΑψαμίν δταν έ-
ξε8όθη πρό τινος χρόνου).
Τό πρόβλημα τής διπλάσεως άρ-
τίου (ύγιοϋς, Ισχυροϋ, άνωτέρου
κλπ.) χαρακτήρος είναι Ινα άπό τα
μεγαλύτερα καΐ τα σπουδαιότερα
τοΰ άνθρωβτίνου οίου. ΓιατΙ ό χαοα-
κτήρ δέν είναι μόνον ή βάσις γιά
την πρόοδο κα· ττΥν έπιτυχία στή
ζωή, αποτελεί συγχρόνως καΐ άπα-
ραίτητο στοιχεΐο γιά την αύτογνω-
σία την ·ψυχική ίξημέροκτιν καί τή
μόρφωσι τής προσωπικόιητος τοΰ
άνθρώπου. Γιά τόν λόγον αύτό τα
θι'ματα ποΰ Ιχουν σχέσι μέ τόν χα-
ρακτήρα είναι δύσκολα στήν κατα-
νόησι, άλλά καΐ δυσχερή στήν έκλαί
Μευσι. "Ενεκα τούτου κάθε ΟΜΙίο
ποΰ έξετάξει τα ζητήματα αΰτά γί-
νετα* κατ' αρχήν 'εχτό μ* έπιφύ-
λαξι.
ΉσΦάνθτϊ'Λεν έν τούτοις ευχάρι¬
στον !κπληξιν δταν φυλλομετροϋν
τες καΐ μελετώντες τό ώς 5νω Ιρ-
γο τοϋ κ. θ. θεοδωροπούλου, διε-
πιστώσαμεν δτι τουτο δχι μόνον στι
ρεϊται των ανωτέρω μειονικτημά-
ίτων, άλΙ1» καί παρουσιάζη έξαιρε-
τικά πλεονεκτήματα.
Πραγματικά δ συγγραφεύς έπν-
τυγχάνει νά έκλαϊ,κεύση πλήρως τα
οπουδαΐα. αΰτά θέματα τής ψυχο-
λογίας. Πράγμα τό οποίον δέν ήρνή
θησαν νά πράξουν πολλοί, άκόαα
καΐ άπό τούς είδικούς παιοαγωγούς,
οΐτινες σπουδάζουν ίπΐ Ιτη την έπι-
στήμη τής παιδαγωγικής καΐ εΐδι-
«ώτερα την χαρακτηροΓ'.ογίον. Έξ
άλλου γλαφυρότης Βψους, ά.ιλτ| καί
άβιάστως ρέουσα γλώσσα, σαφΤ)-
νενα, πληρότης νοημάτων, ΑφΦονα
παραδείγματα, «|—^ <ι( , ν.αί ξένη γνωμολογία, χαθΐστονν τ! Ιργον άπαγωγόν χοί συντελοίτν ίφ απορρόφησι τοδ ένΐκοφέρονιοϊ η» αναγνώστου. 6 οποίος ούσχολα Η τό αφήση άπό τα χίρια τού ία% λώς, άν «έν φ*άοη στ4 τ% Ι άρχίοη νά τό διαοαζ·). Ό σνγγροφι,ς τώ« ^ Ι(| ^. δοθέντα τ,ετ» 6μ ί«α τη; ιΜΐο. γης «ΧΡΤΣΑ ΕΠΗ» (αον «Λ ^ τα υπό Ικδοσ, {ηϋ,ουιο πό» 4™^ γίλλει, τείνει νά &νομοοφ4στι μίί έπιστήμη τής ζατής. "Αν Ν φ με άπό δσα είπεν ήίη στά ιιψ>.
νρυθέντα ϊργα τοβ, τί έχΐτνγζπνη,
άρκετά καλά. Γιατί μκά π: Λ τί-
λος κάθε θεματος Λο^οΐιίωΐνα ΐΐ-
δο<ά παρανγέλμο-ο, Ιί'ιι, ΐχτός τ ών αλλων καΐ τί; 4ηηιώ·, ιβ, τευθύνσεις στόν άναγνώατιι. "Ας τού εΰχηίοΰιιι ιπλμ»; <ί ό.'.οκληρώση την ποοοτΐά'ηιάτ ιη καί νά μάς δώση ίϊλήοη τή «Μ των βοηθημάτων γιά χαλντεοη ^ πού ύπόσχετοα. Άριθνν ΐά λίγα ταύτα περί τοΰ «τ* δν.ν !ηοι«Ι τοΰ συγγραφέως. Όοο άφο{ί μ; .Αναγνώστας τοϋ φύλλον τούτον,α»· νιστώμεν άδιστάχτω; χοΐΐ»»; την άπόκτησι χαί μέ Λθοσοχή »ώ ενδιαφέρον άνάγνιοσι τοΰ ϊργον τοιι τού, άπό ιό όποιαν ϊχουν πολλΐτα ώτρεΛηθοϋν, Ιδίως δαοι έ-νδιαφίοον- ται γιά την διαπλαοι νγιονς φ ροΰ καΐ ανώτερον χαβάκης ϊ >»»»»»»»»»»»%» %»»»»»»»%%»»ε>»εΑ»»»Α»»εΛ»%%*Α»%τ»»»%»%»»»»» »»/
ΧΑΡΤΟΠΩΛΕΙΟΝ
Κ.ΒΟΣΚΙΔΗΙ
ΕΡΓΟΣΊ Αί (ΟΝ : Καπο&ιστρΙου 46
Τηλέφω ς» ΈργοστααΙου 55.068
ΠλουσΙβ Συλλογή Χαρτικών καΐ εΙδΛν Γραφικής Ύλης
ΠΩΛΗΣΙΣ: Χονδρική
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΣΤΗΠ ΚΑΤ0Π1Α0ΣΒ
ΣΥΑΛΟΓΟΪ1Ρ9Σ1Ι1Α0ΣΙΗ ΤΗ! ΕΒΗΙΚΙΙΙΜΟΤΙΙΚΒΣ
ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΟΥΜΚΗΣ
Άνεγνωριομένη πορά τοθ Κράιους
Όδός Λίκκσ 26— Αι-ηναι
Βυζαντινή 'Ιε»'κλησιαστική Μουοική
Έθ>ικό (Δηυοτικό) Τραγούδια
"Ελληνικό Μοι,σκά "Ορ>ανα
'ΕλλΓνικοΙ Χοροί.
Έγγραφν Ι, απο 1ης Ό«τωβρΙου, καθ" εκάστην, δοσ
7-9 μ μ.
Μαθήματα, όπό 1ης Όκτο βρίου.
Γνοναι 68λτ*-1, πρό παντός μικροΐ μαίηταΐ μ«Ι ρβ-
βίιτριβι.
ί
ΣΕΡΕΖΙΤΐκόνη
"Αριστον
υλικόν τής Γερμανική'ς Χημικάς ΒιομηχανΙας
ΚΙΤΙ
ΤΙ! ΙΓΡϋΙΙΙ ( ΙΙΟίΕΙίΙ ΤΙίΙΙΪ
! Δια Τσιμεντοκονιάματα — Άσβεστοκονιάματα
Μΐιετόν άρμβ
111
ΒΡΗΣ
XII
ΝΟΠΙΝΗ ΠΕΓΙ1ΟΟΙΙΙΙΙΙ
Γινική.
ΑντιτιροσωτιεΙα Ίπποκράτους 2 Τηλ. 614.243
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Κοτάκι^
παρέχονται αί χάτωΛι —ληροφοριβι:
Τιμή τού ϊργου δραχμάς ·'<ί1Ι11ΙΧ'* τα (50) ε18ιχώς γιά τού; <«?* στας μας. (Στά β.βλιοπωλώτΐ|* ται δρχ. 70). ΟΗ ίνοιαφϊί»· ίίΰνανται νά εΙβθΛθΐήσονν (ο Ιστολής) τόν ονγγοαφία Κ θκ^ωρόπο^ον, Πέλοπ ς ί«, στέρι Άβηνών, δστις Μ την φροντίβα τής άπο τοΰς έπιβνμονντας την 'του. ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΗΗ Ββ*^ΜΜΜ·σ^·^|ΙΜ^^'^^Μ«|εΜ*Α^9'Ιπ^ε> «■" ^^4^Β^^^Με^^^ε^^^λΙΒσνε^^^ε^ε^^ε^*^^^εν
ΣΤΑΔΙΟΥ 65 ΌμόνΌΐα — Τηλέφωνον 527161
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ
(Διά τσυτότητβς κσί τϊΐστοιοιητικά -
θόνσίΐς. — Ά^τιγνσφές. — "Εγχρωμβί
γραφΐβς. — Εμφάνισις καΐ έκτύηωσις
Πώλησις φίλμς. — Νυμφικές καΐ έθνΐκές Ι*
μσσΐβς. — ΚαΑλιτεχνικές κορνίζβς, «· *·
ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ
ΠΡΟΧΟΠΙΕΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΐΓΠ1ΠϊΐΡΑ«Βί*βΙ'
Παράδοσις παραγγβλιβν ταχυτατη
ΡΑΔΙΟΦΟΝΑ - ΗΛΕΚΤΡ
ΜΤΖΙιΊΕΣ - νΤΓΕΙΑ - ΡΛΠΤΟΜΗΧΛΗΕί'
εΐΑΗΡΑ- ΗΑΕΚΤΡ1ΚΕΕ £Τ£ΚΕΤΕΣ ΕΠ Γ-»"
Έκλβκτά - Έγγυημένα - Μέ οόσεις
ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ
ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΒΡΓΑΧΤΗΡΙΟΝ
ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ
ΡΑΔΙΟΗΑΙΚΤΡΟΜΙΚΗ
ίΟΥΜΠΙΣΑΚΟΣ -
ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΥΤΣΗ 1 -