187197
Αριθμός τεύχους
1452
Χρονική Περίοδος
32ον
Ημερομηνία Έκδοσης
23/11/1958
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΦϊΠΚΟΣ ΚΟΧ ΜΟΙ
ΕΤΟΣ 32ον ΑΡΙΘ. ΦΥΑ. Μ52
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1958
"?.™Κ ΗΕΦΗΜ«ΡΙ-, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΚ.ΟΜΙ*,, ΚΑ,
ΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
ττροφήτΓΐς ύεκτβς έν
τή Π*τρί<3« αυτού». Τό Ιστορί¬ αν «ύτο άξίωμα —τ© οποίον £χ£ΐ την ιτηγήν τού είς την Αγίαν Γραφήν καΐ αναφέρε- τ*ι χυρίως είς την σταύρωοιν «ΰ ©είου Ίίρυτοΰ τής Χρι- ;π«νο«πς ©ρησκείας— κατέ¬ χη, μέ την πάροδον των αΐώ- Μ>ν, άδιάσειστβς άλήβεια καΐ
βήμα κοττατεβίν βΐς την «χώ¬
ραν ΐΛβύ ανθεί φαιύρα π πορ-
Τ«ΙΧλίβΡ».
Μετ* τόν .νικητήν τού Μα-
ραθϋνος τβν Μιλτιάίι,ν. 6
άΐ έθ ί
ς
απέθανεν είς
6 έτερος β
τάς φυ¬
άτβΐος
λακάς, ρς ρμυτης
τή; ϊαλχμ'νος ο θεμιστοκλής
ηναγκάσθη ν« ύρουτετεύοη με-
ΐίομενο ί άΐ
φμς είς γυνάΐκα.,
τό Ιβστεφβς τής Παλλάδο;
Άστυ· διά. νά σωθή «π© την
λυοοώδη μανίαν των έχθρών
«υ. Έν συνεπεία © Εωκράτης,
ί όηβίβς έΐτοτίσβη τ© κώνβιον,
έ Αριστείδης, 6 Κίμων *αί όίλ-
λο», έλιγώτβρον διάσημοι έκ
των άρχαίων Έλλήνων. ίδ©.
χίμαααν τα δηλητηριώ-
ί π 6έλη τβΰ φβονβυ των άν-
τικάλων των.
'Αλλβ καί είς την νεώτερον
χ«1 την σύγχρονον Έλλάδα
α π ε ι ρ α υπήρξαν δυστυχώς
τα ΐΜτρα&ίγματκ τής άγνωμο-
σκευτικων προπαγανοών, ή ί¬
δρυσις τβΰ Έβνικβΰ ©εάτρου
**» τώ κρατικόν ϊίρομα ύιτο-
τ,ροφιών. υπήρξαν άπβκλβιοτι-
ς
έθνικων 6-
μ ώ
©φείλβνται ί
υ
φ πήρξαν άπβκλβιοτι-
κον Ιβγον τού Γεωργίβυ Πα¬
πανδρέου ώς ύίτ«>ργβΰ τής &
ίνικης Ποαδείας κθτ1 των ©ρη-
σκδνμάτων. Ή «ναδιοργάνω-
~«5 της Διοικήσεως κα1 Τής
ι €ίτικης Αυτοδιοκήαεως, καθως
και ή καταακίή έθ
δων χαΐ «λλ
λειας έργων, ©φείλβνται ίπί-
■"ΐς είς αυτόν ώς υπουργόν των
Εξωτερικών κ«1 τής £ι>γκ©ι-
νωνία5. * *
ΚαΙ ©Ι μάλλον άδιάλλακτβι
αντιηαλοί τού ■—εξαίρεσιν ά-
ηοτελβΰν μόνον μερικοΐ γνω-
στοΐ γυμνοσάλιαγκβι
-οονταγνωρίζβυν ©τι © Γεώργιος
Παπανδρέου «Ιναι ο ί κ α ν ώ-
τ α τ ο ς και όίξιος τής έβνικής
αποστολήν τού πολιτικάς άνήρ.
6 οποίος αποτελεί βάσιν είς την
Εαχάραν τού σημερινον Έλλη-
νικοΰ κοιινοδουλευτισμβϋ. Ά-
πβ άττέψεως γενικωτέρας μορ-
φώαεως, κοινοδουλευτικής πεί-
:«ς, ρητβρικής εύφραδείας χ«1
ττλήρους των ζ ω τ ι κ ώ ν τβΰ
"Εθνους ζητηιμάτων γνώσεως,
β έξ Άχαΐας πβλιτιχβς ά,ρχη-
γ©ς είναι άιτταράμιλλβς
καί ανυπέρβλητος.
Ό κ. Γ. Παπανδρέου
(τρ©; τβνς. ίτρωτεργάτας ΚαΙ αύτη ά«ομη ή έγκριτος
τή$ έθνικπς «ναγβννήαεως,' και έγκι>ρ«ς Άβηναϊκή έιρημβ-
Γί«{ 4ημ»βυΡΥβί>5 τής ηρβοδβυ ρΐς «Έστία» η ©ηβί« ώς γνω-
καί τής εύημερίας τής Πατρί-1 στόν «Ιναι λίαν φειδωλη
ίος αας. Ό ©εόδωρβς Κβλβκο-' βΐς έηαίνβυς προκειμένβυ μοτ-
ώ δικάόβη είς β* λ«οτοτ «βρί ηβλιτικων ικνδρών
τεώντκ
ρς
κοττεδικάόβη είς β*-
νβτβν. Ό "Ιωάννης Κα«©δί-
«ριας εδολοφονήθη ανάνδρως
Ό Χκρίλαος Τρικβύπης *""■
λιστοτ περί πολιτικών άν δρ ώ ν
μέ τάς Ιδέας των οποίων δέν
ουμφωνεί'
ρών
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ^Ρ· 1'ΝΑΝ.ΔΗΖ
ί
- ΤΥΠΟΓΡΑΦΕ.Λ0-Ο1
ΤΤΑΔ.ΟΥ 69 _ ΤΗΛ.
ΑΠΟ ΤΗΚ ΝΕΑΝ ΣΜΥΡΝΗΝ
ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΕΗ ΤΗ ΑΡΧΑΙ Α ΠΙΣΙΔΙΑ
ΒΑΡΙΣΠσττάρτα)ΠΡθΣΤΑΝΝΑ(·Ακρωτήριον = Έ-
νεοο,η.) ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ (Όλου-Μτίορλοϋ) ΦΙΛΟΜΗ-
,^.-Σ^Ρ·) ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ (Γιαλοβάτς), ΚΟ-
(Γκόνεν), ΣΑΛΑΓΑΣΣΟΣ (·Αγλασσοϋν)κ.τ.λ.
Τού συνεργάτου μας κ. θ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
, ι · -ι-----——.—,.. ^«^ ς,ν ·«,)
αρχοαα Παμ<^υλ!α σκοπόν εΤχα θε σει νά έττσνέλθ» είς αυτήν, διά νά άνατρέξω καί είς την Ιστορίαν τής οπό τού 158 ττ.Χ. κσ) μετέττειτα μέχρι των ημερών μας ύφισταμέ- νης —τουδαιοττ5ττης αυτής πόλετος, τής πρωτευούσης και ίδρας τού σημερινοΰ Νομοΰ Άτταλείας, τοΰ κτίσματος τού βασιλέως τής Περγάμοιο Άττάλου Φιλαδέλφοι» τοϋ Β' τής Οδατοδριθούς, δπως σήμερον την όνομάζουν οί Τοΰρκοι Άτταλείας (ΣαυλοΟ "Αντάλια) η Άτταλείας, Σ·ε6ασ·ιά (ΣαυλοΟ "Αντάλια). δμως πρόσωττα, τα θ" άντ* όποία συνήντησα καθ" δν χρόνον έδημοσι-ύοντο ύττό των άγαττητών «Προσφυγικόν Κόσμου» καί «Κό- ο-μου» τα τής περιοδείας μοτς έν τή άρχαία Παμφυλία, καταγόμενα εκ τε τής Πισιδίας κα; Λιοκίας, όττέμνησαν τα δικαιώματα «γείτο¬ νος» πού κέκτηνται επί τής Παμ- •ρκλίας καί φιλικώς μοΰ εζήτησαν ά μή λησμονήσω καΐ αντάς, μιά πού έγραψα διά την Παμι)>υιλ!αν νά
έττεκτείνω την ττεριοδείαν μου καΐ
είς την χώραν των άμέσων γειτό-
νων της. Καΐ έπειδή μιά λαίκή
τταροιμία λέγει: «Κάλλιο ενας κα
λός γείτονος παρά. . .» τους ΰττΕ
σχέ&ην νά μή χαλάαω τό χατήρι
*ων, έκττληοών τό καθήκον .μου
καλοϋ γείτονος ττρός καλές καΐ ά
πό πάσης απόψεως πλούσιες καΐ
ώραΤες. . . είς ίστο.ρίαν «αί Του-
ρ:στικόν ενδιαφέρον, γειτόνισσές
μου, Πισιδίαν κα! Λυκίαν.
Καΐ ούτω σήμερον άρχ,ίζω άττό
την άρκετά ενδιαφέρουσαν επαρ¬
χίαν τής νοτίου Μ <,:άς Άσίας, την Πισιδίαν. ΠΙΣΙΛΙΑ Όνομα τής πε-ΐΐχη·; τή·ςΝοτίου Μικράς Άσίας, όμΐτως ττρός βορ¬ ράν τής Παμφυλίσ· ήτις την χω- ρίζει άττό την Με:;όγς.ιον Θάλασ¬ σαν, ένώ βορείως σννορεύει μέ την Φρυγίαν, ανατολικώς μέ την Λυ- κασίαν, Ίσαυρίαν κα; Κιλικίαν, δυτικώς καΐ νοτιο - δυτικώς μέ την Λι/κίαν καΐ έν μέρει μέ την Φρυ¬ γίαν Ό ΡΑΜΣΕΎ-, λέγει δτι ού- δεμία έτταρχία τής Μικράς Άσίας είναι τόσον δύσκολος τοττογραφΐ- κώς δσον ή ΠΙΣΙΔΙΑ. Ή ττρώτη δυσχολία, ήτις άκόμη καΐ τώρα εί¬ ναι άνυπέρβλητος έγκειται είς την απόκτησιν 6ε6αιότητος τής μετα- ξύ τοΰ ΊεροκλέΌυς καΐ των Σημειώ σεων (ΝοΙΐτίβε) συγκριτικής σχέ¬ σεως. Ό Ίεροκλής χρησιμοττοιεΐ εγροτφε πρό ημε- τοδ κ. Παπανδρέου ότι «β Ι ν α ι ή η ρ ώ τ π Ι αιτι.ν!ς «βλιτικη προσωπικό- σεως, ρής χρημΐ τάς προσωρινάς έπωνυμίας Εϋδο- ξιούττολις καΐ Ίουνστιανούττολις, , ά Σ τόπ©»». Π Γ. τήΖπ ηού εΐδβν ποτέ ©Ι «Ιδνεςΐ· Ελευθέριος Βενιςβλος ι χατ επανάληψιν βτβχβς δ©- λβφονικών έιναντίον τού εηι- ίίθβων καΐ δή την επομένην τής ύηβγραφήί τής συνβηκηδ των Εε&ρών, δ»ά τής ©«βιας ( Ε ΐ θά «Ρ* τ«ν ρ ( Ελλάς εΐχε Π ς «Ρ* τ«ν Π ( Ελλάς εΐχε φθάοβ» Ρ Πυλών τής Βαοιλίδος των Πό¬ λ ΐ ΐή βΐς τας ς λεων χαΐ εΐαήρχβτο τρίίβυί τβδ Μβγάλου βΐς τας λζ* Καί ήλθε τώρ« ή οειρά τού κ. Γεωργίου Πα»τ«νδρεου, ν* 8 μβχρι τρυγβς τ© πβτηριον άί ύ τ©0 ηρ©ο- Τ»)5 άχαριατίας πβύ τοθ φέρει β Φθόνβς. Είναι τόσον πρόσφατος κ«1 γνωστίι Π πολιτική σταδιοδρβ- τοθ ΡΙ« τοΰ έ{ Άχ«ί«5 « Ρ ε η ο ΰ { ίτβλιτικβυ ηγέτου «Ι α νεζ ί τ η λ α τα ϊχνη τής διαβάσεως τού άηβ τους *«ρνητικοΰς τομεϊς τβ«ί * βυς, κατά καιρβύζ, Χ)>ρίως δέ τα ύπβυργεια
Χί{ Παιδείας καΐ Ορη
των. Εοωτερικών, Ευγχβιν»-
Εοωτερικώ, γ
, ΣυντονιαμβΟ κ.*·—
>ίωρώ η&ριττβν ν* έκταθω «15
λεπτομερείας έν ίτρβκειμενω.
Ή ανέγερσις νέων βνγχΡ^"
«έν»ν ίιδακτηρίων Λ «δ»Ψ»-
5>ί τοϋ Ίερβϋ Κλήρου κ*» η
των $ίνων θρη-
χαλακόπουλβς είχεν αρί¬
στην, περί αυτού. Ιδέαν, ώς
πβλιτικβϋ άνδ,ρός ένδεδειγμέ-
Μευ νά κυδερνηαη έν καιρώ
την Έλλάδα.
ΚαΙ μόνον όίλλωστε τό Υ«-
νονός τής ύπ' αυτού * ν α ι -
ά ά κ τ β υ ά.>τελευβερώσ€ως
τής Ελλάδος καΐ τής ά-παλλοτ-
γ ής της *«« τβύς κομμουνιστι-
όνυχας, υπήρξεν αρκετόν
νά καταστήση τον κ. Πα¬
τής "
πανάρέου *§^ν ής ί
εΰγνωμβοΰνης. Πβιβς δέ εκ των
Α2ΠΟΝ—ΩΝ φίλων τβυ θα εί¬
νε τ© θράσβς νά μην άναγνω-
ί χάρ»5 *»« «ύτ*ν η
ρίοη ότι. χάρ»5 *»«
Ελλάς δέν ευρίσκεται
τβΰ _ιδηρ«ϋ Παρα«β·
ν ....,.,—, Παπανδρέου-
Ανεξαρτήτως τής μελλούσης «-
ίξεως τής πολιτικης καθ¬
είς την χώραν μΛ5—
αποτελεί μ έ Υ,« έθ™1ν?ν:
>ν. Ό Γεώργιος Π«Λ«ν-
«νβδεΐχβη' Λ* τ^*?"
ι β ς τής Ιϊατρι-
_....-ίν ήδη «Ιί *Λν
τΐΓκατώφλιον τής 6-
πρόκβντο" κ&ν ν*
οί ά χ * ρ χ ■
- α λ ι α τ ο ι νιαλοθεληίΤ*1··
* Τ Τι Ρ · ^ *
™ίχ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ-
νων τού. «
δος κ«1 εΐο
ί
^^ τάς Ση
μειόσεις καΐ δέν δύνανται νά γί¬
νουν αποδεκταΐ μετά βεβαιότητος.
ΟΙ κατάλογοι τής Χαλκηδόνος, οί¬
τινες συχνά άποσαφηνίζουν τα σκο-
καΐ ούτω ττρακτικώς εΤ
ναι άχρηστοι κα; αί ύπογρα<|>αΐ των
ΕρίδίοΙο καί ίβοηεηΐ εΤναι τόσον
ολίγαι καΐ τα όνόματα των έπισχό
πων ίχουν τόσον άλλάξει κατά τα
έπτά έτη άττό τής Σννόδου τής
Χαλκηδονος, ώστε καΐ αΰτό τό
βοήθημα έπίσης ναναγεΤ. Διά τούτο
ττροσθέτει, —εραιτέρω ίρεμνα είναι
σναγκαία. Καΐ άνευ τής εύρέσεως
νέων στοιχείων ούδεμία ττρ4οδος
«ραίνεται δυνατή, πρός καθορισμόν
τοπογραφικώς τής Πισιδίας.
"Ο ΙΕΡΟΚΛΗΣ (530) άναγρά-
Φει ώς πόλεις τής Πισιδίας τάς ε¬
ξής: Άντιόχεια, Νεάπολις, Λιμέναι
Σαβίναι, Άτμενία, Πάτπτα, Σινή-
θαν&Ός, Λαοδίκεια, κεκαύμένη, Τυ-
ραΤον, Άδριανόπολις, Φιλομή-
λιον, Σωζόπολις;, Τύμανδος, Μη¬
τρόπολις, Ότταμία, Εϋδοξιούπολις,
Άγαλασσός, Βόρις, Σελεύκεια ή
Σιδηρά, Τιμβριάς, ©εμιθόνιος, Ί-
ουνστινιανούττολις, Μάλλος, 'Οδά-
δα, Ζόρζιλα και Τιτυασσός.
ΑΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ (ΝοίΐΙΪ3β).
στρατόν είς τόν Ξέρξην.
Εκείνην την έττοχή,ν κατωκείτο ή
Πισιδία Οττό όρεσιβίων καΐ άνευ
νόμων φυλών, καΐ ή όποία ήτο άντν
μαλος καΐ βραχώδης.
Κατά τόν Ξενοφώντα, παρέσχθν
ττρόφασν είς τόν Κϋρον τόν νεώτε¬
ρον νά τούς στρατολογήση «αί νά
τούς έντάξη είς τόν στρατόν τού
μέ τόν οποίον θά έξεθρόνιζε τόν
αδελφόν τού, έττειδή οί Πισίδαι συ
νεχώς έ&έριζαν τάς γειτονικάς φυ-
λάς διά των άνόμων έπιδρομών
των. "Εμειναν γνωστοΐ διά την άνά
τίστασίν των κατά τοΰ Μεγάλου
Αλεξάνδρου, είς τόν οποίον άντέτα
ξαν έρρωμένην αντίστασιν, δπως
άνεφέραμεν είς την ττερΐ Τερμησ-
σοθ άφήγη/αίν μας.
Κατά την εποχήν τού Στράβωνος
ττεριήλθθν 6ττά την κυριαρχίαν των
Ρωμαίων, μέ δλον πού έκυβερνών»-
το άκόμη ϋττό των άσημάντων' άρ-
χηγών των. Παρ' δλον τόν δραχώδη
καΐ πλήρη άρεων χαρακτήρα τής
ττεριοχής, ή Πισιδία ένείχε πλείστας
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ
Άπό την εφημερίδα «Ελευ¬
θερία» ποοραλαμδάνομεν την ά-
έλδ λί
«ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Νοέμδριος.—
Ή 6ρϊτ«ννιο<ίι ύηηρεβία λογο- κρισίχς θεατρικών έργων άνέ- βτειλε ττΥν άπ«γορβυσιν έργων ποΰ ϊ.χονν ώς θΐμ* Τ«ν την ομοφυλοφιλΐαν. Ό Πρόεδρος τής υπηρεσίας Κομις τοϋ Σκάρμπρο είς επι¬ στολήν τβυ πρός τον Πρόεδρον τής Έθνικήί Έπιτοοπης Φβά- τοου κ. Κιλικ. τονίζει τα «Ή όμοςρυλοφΐλία είναι πλέον τόσον είς την χώραν μας καΐ γράο^οντοα είς τάς εφημερίδας καΐ είς ολα τα ενη>πα τόσα δι' αυτήν, ώ¬
στε ή άποουσία της ά,πό την
δεατρικην σκηνήν δέν 2χ£ΐ
πλέον οιανδήποτε νοηιμα Ά
σκοπόν. "Εργα μέ τό θέμα «ύ-
τό, τα &ιτβ·ι« ομως νά είχιαι
σβδαρά καί εΐλικρινή. 6ά δύ¬
νανται είς τό εξής νά
σκωνται άπό τής σκηνήί».
Δέον νά σημειωθή ότι ο
Κάμπελ Ούΐλλιαμς.
τβϋ Θεάτρου Τέχχτις τού Λον¬
δίνον, εδήλωσε τα εξής:
«Είναι μιά πβλύ ευχάριστος
..,_., διά το ©εκτΓιρο».
Ή δημοσιευβμένη ανωτέρω
είδησις αποτελεί σ π α ν ι ω-
τατβν αν μη πρωτοφοονΓές·
Βρεταννικής εΐλι-
τού. οτρατηγος Ντάρλιγκ, δέν
«ηοτΛλβϋν εξ*ίρ€αιν τοΰ κοο-
νβνβς, τβν ©ποίον ©ί "Άγγλοι
εχον δά
ς,
εχουν
ί
ν ί ο υ
—διά
εΐδιχής
μακροχρο-
ής ίηϊ τούτω έ-
πιδόαεως— κοαλερώβει, ώς 1-
ί ι α ί τ ε ρ ο ν και κύ¬
ριον τής φυλής των χαβα-
κτηριοτνκόν.
Ό έξευτελιοβείς. ουνβ,ιτΛίαι
τής β ί κ τ ρ ά ς «ν Κύπρω
Λπβτυχίας τού ατρατηγιβς
Ντάρλιγκ, είς τβν οποίων 2χει
άνβατεθη υπό τής Βρετ«νικής
&ή ή εξό
κυ&ερνήσ«ως
Κυπριακής
ς ρής
ή εξόντωσις τής
άλδ
ρχη
άπεκάλεοεν. είς
λ
('ΐ·5εμιαν ποιουσι μνείαν των Σσ- , δσας άξιολόγους πόλεις των όποί-
ών τα έρειπια υψιστανται μέχρι σή
μερον, έπισύροντα την προσοχήν
των άρχαιολόγων κα; έρευνητώ'
βίνων και τής Θεμισονίου. Την Άτ
μενίαν την άναγράφουν ώς Άτενίαν
ή Άτενόαν. Την Σΐνήθανδονώς Συ-
νια δόν, τό ι υραΐον ώς Ραΐον ή Τυ- τής άρχαίας αυτής Μστορίας.
ρα νόν, την Τΰμανδον ώς Τύμαν- ' Δέν γνωρίζομεν πολλά παραδεί
δρον ή Τόμαιδον, την Ότταμίαν ώς γματα διά τόν Εθνικόν χαρακτή-
Άπάμιαν Κηνόου η, Άττάκεΐαν Κ ι ρα καΐ τάς σχέσεις των Πισιδών,
6ύρας, την
ιούττολιν ώς Βίν-
ό ώ
τ;ινά σημεία τοΰ Ίεροκλέους, άνα- Πισίδας, ε"τε μεταξύ των Εθνών
δςον, την Άγαλασσόν ώς Σαγαλασ
σόν. Την Όδάδαν ώς Άδάδα, την
Ζόρζιλαν ώς Ζαρζίλην ή Ζωζήλων.
Καΐ έπΐ πλέον άναφέρει καΐ την
Παράλλην, ήν δέν άναφέρει ό Ίε
ροκλής.
Τα σύναρα τής τότε Πισιδίας
παραμένΌΐΛ/· ώς πρόβλημα μεταξύ
τώι» Γεωγράψων. Ημείς δέν θά α¬
σχοληθώμεν μέαύτά, τταρά μόνον
δίδοντες τό συμττέιρασμα των έξο-
ννχιστικών έρευναν μας, αίτινες
συνοψίζονται ώς εξής. ΠΙΣΙΔΙΑ
ώνομάζετο κατά την Βυζαντινήν
εποχήν τού Τετάρτου αΐώνος ή πε-
ριοχή τής Νοτίου Μικράς Άσίας ή
ττεριλαμβανομένη μεταξύ τής λί-
μνης Κοοράλης ττρός ανατολάς
(ΜτΓέη - Σεχήρ Γκιόλ) μέχρι των
νησίδων αυτής, τής άκρας τής λί-
μνης «Λιμνών ή Λΐιμένων», ττρός
βορράν των συνόρων τής Παμφκλί-
ας πρός Νότον, κα; δυτικώς τής
Λυκίας καί τής Καρίας.
Ή Σύνοδος τής Νικαίας (325)
έν τοίς καταλόγοις τής Πισιδίας
άναγράφει τάς κάτωθι ττόλεις: Ί-
κόνιον, ΆνδριαυούτΓολις, Ζόρζιλα,
Σελεύκεια, Νεάττολις, Σέλγη, Λί-
μναι, Άττάμεια Κιβωτός, Άμβλά-
δα, Μητρόπολις, Πάππα, Βάρις καΐ
Λαοδίκεια.
Ό Ήρόδοτος δέν άναφέρίι τούς
έκτός έκείνων πού μάς μετέδωσεν
ό Στράβων. "Οτι δηλαδή ξεχώρι-
ζαν άττό τούς γειτόνους των, τοΰς
Σολύμους, οΐτινες ττιθανώς ήσαν
Σιμιτικής καταγωγής. Γνωρίζομεν
δμως δτι ενωρίτερον είς τάς όρει-
νάς αύτάς περιοχάς κατώκουν άλ¬
λαι ναμαδικαΐ φυλαΐ δττως οί Κά-
βαλοι, Μιλύαι κλττ. των οποίων δ-
λων ή καταγωγή είναι τταντελώς
άγνωστος, δττως καί των γειτόνων
των, των Ίσαυρίων καΐ Λυκαονίων,
ιδία δέ λόγω τής ελλείψεως 6ασί-
μων στοιχιείων τής όμιλουμένης
γλώσσης των.
Ημείς θά ττροο—ο&ήσωμεν, δ¬
σον ένεστι, νά δώσωμεν συνοττπκήν
Ιστορίαν των άρχαν>ν πόλεων τής
Πισιδίας, άφ' ενός φειδόμενοι τής
στενής φιλοξενίας, ής τυγχάνομεν
παρά τφ άγαττητω «Προσφυγικφ
Κόσμφ» καί άφ' ετέρου γνωρίζον¬
τας είς τοΰς νεωτέρους ΠισιδεΤς,
την άξιόλονον καΐ Ιστορικήν ττεριο
χήν των ττρογόνων.
Άφοΰ δέ διατρίψομεν έττ' ολίγον
άνά τάς άρχαίας τής Πισιδίας πό¬
λεις, θά έπιστρέψωμεν είς την ό-
νομαστήν αυτής πόλιν, Σπάρτα, δ
που ξαπλωμένοι επάνω στά ώραΤα
καί χνουδάτα χαλιά της καΐ άτε-
νίζοντες ττρός τούς ούώδεΐς
ττλήρεις διαφόρων ανθέων κήττους
(Σι»νέν.ϊΐα είς την 2αν σελίδπ)
Ποία τα αΐτια καΐ τα αΐτιατά
Ο ΕΚΤΟΥΡΚΙΣΜΟΣ_ΤΟΥ_ΒΥΖΑΙΙΠΟΥ
Παραλληλισμός πρός την εθνικήν συμφοράν τού
Ί922.—Ό ρόλος καί ή κρίσις πολιτικης καίκοινω
νίκης ήγεσίας τότε καί τώρα
Μίαέπιστολή τού δικηγόρου κ. ΕΥΔ ΔΟΥΡΜΟΥΣΗ
Ό γνωστάς έκ Σμύρνης δι- καλυτέρας τ ύ χ η ς. Τοΰ- Ντέ Γκώλ, διά νά σώση την Γαλ-
κηγορος τταρ' Άρείω ΓίΌνγψ καί το τό λέγω μετ' άκραοανιου τγε- λιοη».
'Επικρατκίας κοΐ ττοιθησιεως κατοττιν ενός ττροσΦά- Κοΐΐ διά νά έ—ανέλθω είς τα α'ί-
τέ»ς ύφηγητής τού ΠανετΓΐιττη- τού μεγαΛου
μίου Γενιύης κ. Ει>δόκιμος Ν. μίσζν όλοκληρι
Δουρμούσης, άττηύ9ιηι« την κα¬
τωτέρω έΐΓΐστ©λτ|ν ττρός τόν
συνεργάτην μ«ς κ· Άδραμάιν-
τηιν:
Φίλε κ. ΆΑροομάντη
1ό &ρθ|ρο σας στόν «ΠΡΟΣΦΥ¬
ΓΙΚΟΝ Κ. Ο ΣΜΟΝ» διά τα αίτιο
ς
ταξειοίου μοί», διά τιο τής καταρρίύαίως τού Βνζαν-
τβΰ έκτουρκισιμοϋ
«οίας
ΟΙΑ ΤΟ 0ΑΡΛΙΤΡΑΤΒΝΕΙΙΙ1 ΠΑΙΑΙ
τού Βι/ζαντί.ί
είναι σοβαρό, μελετη-
μενο καί άντικειμε-
ν ι κ όϊ Σάς σνγχαίιρ» γιά τίς
Ιστορικές όλήθειες, ~ού άν«τέρ^-
τ« σ" αιύτό καί θβ έ-εβύμουν είς
ένίοΐχκσυν των όπτόψεών σας, νά
σάς έχβέσ»» «ν συντόιμω τάς
ιδι¬
κάς μου έττΐ τού μεγιστου τούτου
Ιίνικού δέματος.
Τα δοοβντεροΐ αϊτια τής μέγα
Ιλιης αυτής έ»νικής μας συμφοράς,
-ού όνομάζεται σττ»ν Ιστορια
Χ«το-.ν
Κάς
« "Ά λ » σ ι< ς τη σ τ α ν τ ι ν ο 5 3» είναι Κ υ ΤΓ ό λ ε <■> ζ
Ί'δια ακριβώς
ΠΟΙΜΗΝ,
χαι
Κρ. Δηλα6ένη.
Άνηλί^ «Ο
Πολι,τΐίίί ^,,υ μάς ώδήγη««ν στήν άνεκδιή-
έθνικήν ---2-
Γιονία,
την 17.11-3»
τα Κεντριχα 1 ο*
καί φιλελλήνων
αί
καΐ
ϋ έΙ&ετάιζοντε;
το=
Ιερόν . , .
Πΐΐ.ραιώς δΐΛτελουν- £ν Μικρ^
τής Α.Μ. έκατομμυριου
οτονγικής
„> 'Ελλά·
τού
ο*τή σψαγή
καΐ ήμίσεος
μας καΐ
ΛαΙ,&νών
είτα
στόν ^ρζ^
·Ελλην.σμού άιτο τος £
έ<ΓΤί«ς τού. Και μπβρουμε τίνων 6λέψωμ£/ δτι, ^^ Τβ· διά νά βήνα τό κακόν ουν πβρ"* κοτητα τού και Ελληιμ ϊχβι'Τό άτύχημοί νά κι/6ε.ρνά- έό έλ«χι<ττ«ν βς τού ηδη ^ π«β.αθ είς τό έλαττον . α ^ ' ϋεύχαρι-τ,σασα ης Λοόιδνος Τ^ς τάς πνός '*·*ογί{<ΐς τοθ Κέντρουβίς ,ττ ρ « θ ρ ο ρ ρ ο ο ι θ α ε¬ άν 6 ο- τ οο ί, ή (διότι τότε "*». Παιοιίας χά) * έν ΟΙκβνομν- , οέον νά ύς τόν τβ, ,α ,« είναι κ«1 ο θαυμαστου άλλα ,, . ί » ο υ «ότου I- όν τής Ιτύρώπης, διοπτ ιστά.<τας την κατοπτληκτικην υττεροχην τού λαοθ μας άττό π;» σης —Λΐΐ;ράς έναντι των λαών οΰ- τής, πλήν τ ο 0 γεγο- έ νοτος, δτι έ κ ε ϊ ν ο ι μέν εχ ο υ ν καλήν ή γ ε- ^ ί α ν, ττολιτικήν και < ο ι ν ω ν ι κ ή ν, ό ιδικάς ιας δέ ατυχώς την χειρίστην, ττοώ ήμιτο- ? ϊϊ νά γίνη, ώστε έ§ αυτής νά μή δύνα¬ ται νά δρέψη τούς <αρττούς τής ζωτικό- τητος καί τής ΰττε- ροχής τού αυτής. Ή κατωτί,ρότης τής άθλίας πο- λιτικής καί Κοινωνικής Ήγεσίας, την οποίαν έχομεν, συνοδευομένη φικτικά άττό τα 6ρωμ«ρώτερα αί- τοϋ Φβόνου καϊ της μο- χβηρίας άντιδρά είς κάθε προοδευ¬ τικήν κίνησιν καί πρωτοβουλίαν 5ιά τής λϋσσώδους καταητολεμήσε- »ς εκείνον, ττού £ά εΐχουν ττ>ν ίκο>
νότητα νά όδη,γήσουν τό "Εθνος
είς τάς υψηλοτέρας σΦαίρας τής
ττροόδου καί τής άκμής.
Μόνον διά μιάς έβνικής ΐττοηιβ-
οτάσ€ως ομοίας ττρός εκείνην τοΰ
Γο«δί τού 1909, άίλλά τη·ν φοράν
αύτην άμειλίκτου είς κάβαρσιν ό-
λικήιν διά τής εξοντώσεως δλων ν ι α ν
αυτών των ττβραο-ίτωιν, ττού κατερ-
νάζονται τόν δλεβρον τού "Εβνοιις
ψωνω όητολυτως μευ υμών, ότι ίά
ήτο μυριάκις ττροτ ι μότερον νά
αννέττραττε εις τάς κρισίμους ί-
κείνας στιγμάς τής Ιστορίας τού,
τό Βυζάντιον, δ χ ι μόνον
μ έ τόν <-Π α π α ν», ά λ- λ ά κ β ι μ έ τ ό ν Δ ι ά- βολον άκόμη, προκειμέ¬ νον νά σωθή άπό τούς Τονρκους, οί όποϊοι ύτΓοδουλώσαντες αιύτο, τό έκράτησαν ϋττό τόν ζυγόν των έκτοτε επί πίντε καί πλέον α ί ώ ν α ς, καί θά τό κρατήσοι/ν άκόμη, ποίος ξεύρει επί πό- σοι/ς αιώνος· Διότι, δττως άπό την Ρωμαϊκήν Αύτοκροπορίαν έγΐ/νήθη ή Βυζαν- τινή και άττό την κατοχήν των Στουροφόρων κατώρθωσε νά άποολ- λαγή σχετικώς είς δραχύ χρονι¬ κόν διάοττημα, κατά τόν Ίδιον τρό¬ πον — έφόσον Οά άπέφενγε τότε τόν Τουρκικόν ζυγόν — σ υ μ- ιτράττον μέ τόν Π ά¬ παν το Βυζάντιον, θά την την εθνικήν κυριαρχίαν ττρό πό λ λ ο Ο διά χειραφετήσεώς άττό την κ η δ ε μ ο- ρς ΟΙ "Αγγλοι όχι μόνον π«- ραδέχονταΐ' άλλά κα'ι διοτκιτ- ρύττβυν- «Ις δλους τούς ήχους τής δια.παισών.... ότι είναι κύ- ν α ι δ ο ι ! Επί κεφαλής δέ τούτων εύρίρκοντοτΛ τα πλεί¬ στα έκ των μελών τής άνω- τάτης πολιτικήν, διπλωματικήν καΐ στροιτιωτικής Ίεραρχίας. καβώς κ«ί τής άριστοκρατίας τής Μεγάλης Βρεταννίας, δ- πως ό ανωτέρω άναφ£ρομ£νο< ό ύ Σά Κί ή ρ φρμ Σκάρμπρβ. Κοτί έ Έκκλπαία ς κόμις τού "Αγγλικη π >
φάνβη, πρό τινος χρόνβυ —διά
οτόματος τβΰ Προκ.«&ημί;νβυ
αυτής Άρχιεπισκόπβυ τοΰ Καν-
τέρμπουρυ—©τι «ή βμβφνλβφι-
'λίος, μετβτξΰ ε.νιιλίκων.....δίν
αποτελεί αμάρτημα!!!».
Κβαά συνέπειαν καί ή δή-
μιβι των Μάβυ-Μάβυ κ«ι τής
Μαλαιαίας στρατάρχπς Χοΐρν-
τιγκ κα'ι 6 στρατπγός Μπάου-
&ρ, ό κυδβρνήτης τή^ ιΚνιτρβυ
σέρ Χιβΰ Φούτ καΐ 6 γνωοτος.
διά την κυντκήν ΛνανοχυντΙαν
τής
δ
Ε.Ο.Κ.Α.
αγωνιστας
π «σ τ άρ-
δους». Καϊ 6 άντάξιος δέ
προίί'3'τάμιβνος τβυ "ΤΑρ«τ«ινν©$
οί όπβίοτ, δια φ ε υ δ ώ
καΐ οτηατπλών 4
σχέσβων. παράθυρον τού* λαβύς
τής Γτΐς «Ις αΙμΑτηροΰς
αγώνας- υπέρ τής Έλευθ&ρίας
καί τής Δικαιοσύνην· τάς ο¬
ποίας κατχττατοΰν τώρα ο( Ιδιοι
καί εξευτβλίζβυν ασυστό¬
λως!
Είναι νόβο» οί πρνες, οί ό¬
εν απολύτως και
έπεδοκίμασε δηιμοσία την είς
των Κι>πρίωΐν· πατριωτων |
ποϊοι άγωνίζβνται σκληρώς
καί ά π β γ ν ω σ μ έ ν ως.
υπέρ 6ωμων και βστιων, χά)
έγιναν κτννβορβς χοιΐ ττμηταΐ
των τιμίων Ανθρώηιων «Ι στβ-
ρβύμίνοι τιμής κ α τ ά π τ υ-
ο τ ο ι άνθρωττοε ι*«ϊς πΐθηκοι
των Τ^ρετοβννικών νήο»ν· πβύ
θβωροϋν ώς εθνικον των σπβρ
την όμοψυλοφΐλιοτν!
Έντίθοβν αλλωστ* βξηγείται
καΐ ή ο τ β ν ή φ*λία και ά-
κβηανβησις, πβΰ συν-
τοΰς ύπτικοους τής Αυτής
γς
τ©0 Μεντε-
"Άγγλου στρατηγοΰ, ό οποίος,
μέ τίιν πατροπαράδοτον
ΒρεταΛ'νικήΐν; άνανδρίαν. ύ6ρί·
ζει καί άπειλεϊ έ κ τ β ΰ
άσφαλοΰς γενναίους
άντι>ποίλου$ τού άγωνιζομένους
υπέρ τοΰ Ιερωτέρου καί
πολυτιμότερον άνβρω-
πίνου άγαθοϋ· τής ελευθερίας.
"Ωστβ «1"αι «μ « ά α χ α ρ-
δοι» οί άκραιφνείς
"Ελληνες Κύπριοι γ ν ή ο ι ο ι
άπόγονβι των άρχαίων πρβγβ-
νων μας, οί όποϊοι έκτιζαν
Παρβενώνας καί έθάμ&ωναν
την Οίκουμένην μέ τό ά ί¬
διον φώζ τής γνώσεως. τής
οοφίας καΐ τής ύ π ε ρ κ ©-
β μ ί ο υ μεγαλονργίας' δταν
β'ι πρβγβνβι των ©ημβρινών
"Αγγλων ήσαν τβτράποδβς και
,άνε.ρριχώι·»τβ *1ς τα δέδ !
ί όβ
,άνερριχώ *1ς τα δρ
Και δέν είναι νόβοι, τα άνβρω-
πόμορφα γεννήματα τής Βρε-
ταννικής αύτοκρατορικής «αν-
ί ©Ι άπόγβνβι των λη-
ώ ί ά ά
ρμί, γ
οτοίτειράτών καί των ά ν ά ν-
δ ρ ω ν δολοφόνων λαών χδυ-
νάιτων. των οποίων 4β<ρετε.ρί- <&Υ)α<χ.· —διά τβΰ δόλου- τού πυρός καΐ τοΰ αιδήρβυ— την κληρβνβμίαν! Είναι νιοθβι ©Ι πρβσφέ.ροντες προθύμως την ζωήν των, &π&ρ των ανωτέρων άν&ρωπίνων Ιδ«ωδων καΐ δέν είναι νόθοι οί ό μ ο φ υ λ ό- φ ι λ β ι δΐΐθνείς μέ ς μρ αλλωστε εποχήν- βίς την όπβίαν αί πόρναι άμιλοΰν πβρΐ ττμής καΐ οί σεαπμασμένβι διβ- Βνεϊς άπατβωνβς τού Ο.Η.Ε., τβν» Ν.Α.Τ.Ο. καΐ τοΰ ϊταίητ Ντηπάρτμεντ κόπτοντται υπέρ τής Ελευθερίας καΐ τής Δι- καιοούνης· ©λα «πιτρέπονται! Δέν είναι ουνεπως τταιραδοξολ' τό γ&γβνός δτι καΐ ©Ι "Αγγλοι όμοφνλόφΐλοι όμιλοΰν ηζρ ή&ικής καΐ χαρακτη,ρίζουν 6ς νόθουις καΐ τρομοκράτοτς τοΰς ήρωΐκούς 6π&ρα- σπΐστάς τήΤ; ίΚυΛριακής ελευ¬ θερίας. Αύτοι «ίνα» οί "Αγγλοι- ε¬ νώπιον των ©πβίων ζαρώ νούν καΐ πιτήσσβνν ό κ. Άίΐρωφ— Τοσίτσας καί ©ι βοκ«νΙζοντε« τα μυοτικά κνίόλια τοΰ ύπουρ- γείου τω^· "Εξωτερικών καΐ τής Προ&δρίας τής Κυ6ίρνήβεως ΚύπρΊβΐ 'Εβναρχικοι £ύμ6ου- λ&ι· οί όποίοι πχρο»δΙδουν πτά &~α τής Φυλής μας «Ις τους κΰνας καΐ τοΰς έ>*Μκ6ϋς μαρ*
γαρίτας είς τβύς χοίρβύ^!» Οί
δΐ έλδ
γρς ς
ψοφοδεβΐς χ
τβΰ μαρτυβικβΰ Κυ-
πριακοΰ Λαοΰ· πού παρακολου-
βοΰν μέ κατ«πλήοββυβαν η α -
χυδερμικην αναιοβη-
οίαν τα δταΛροοττόμβνα, βις
δάρος τού β ρ γ ι ώ δ η 'Αγ-
γλοτουρκικά «γκληματ**·
Μ. ΚΑΛΟ£
Επί ττί 13η συνόδω τής Ίεραρχίας
ΑΠΑΤΗΛΗ ΑΙΣΙΟΔΟΞΓΑ
Νά μή βλέπουμε τα πράγματα ρόδινα 8ταν δέν εΐνότι τοι
αυτα. —Τόΐνσαλλαχ κσί μάσσαλλαχ των Μουσουλμάνων
ΤοΟ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
Β'
Είς τό προττγούμενον μ«ρος τή;
Λαροΰση; μελέτης μου 2γραφον 6
■τι ή 'ΕκκλτκΛα έ β τ ά θ η
πάντοτ* ,ο-υμΛαραστα
τις· τοϋ "Εθνους είς
δλους υπέρ τηο €λίυθεγι>σεώς της, βΰμφωνα μέ τας
έκάστοτ* συνθήκας ^ τής ζ(θή.Γ- Α-
.τό τής ά.·τόψίο>ς αυτής, Λαρέμΐι-.τ
.τροχηλω'μένη είς πολλάς μβσ«ιωνι
>^ά^ ά>ιαλήψΕΐς χαΐ δέν ίννοίϊ να
άς άνα.'Βεωρ'ήοτΐ. Θέλει να νομίζη
δτι τώ μοιρ/ΐίχοτιχον ί.τίπ.Εβον τ^ϋ
λαοΐ· παρέ,μιεννΓν ώς ήτο κατά την
ιχ,ή,ν εποχήν κ«ΐ τούς μετέ-
.-τειτα χρόνους; ττμς 'τουρκοοιοατίος,
οί ό;νθρο.ποι, είτε χαλοί είτε
____ Χρι<η».ανοί ήσαν, ήίταν δλοι θοησκόλτ,τι οί καΐ εθεώρουν ώς ίμ- ,τ,νευσιμένιον άνοιθϊν τόν καιθε λό¬ γον τοϋ παπά κ«1 την κάθε ένέν- γριον τής ϊ ζ εΐχε άνακτήσει ελευθερίαν καί ε τού τής τού ώς άπέδειξε καί ή Ιστορία άπό τής Μικραο-ιοπΊκής μας κατοοστρο- φής καί εντεύθεν, ή όποία ουδόλως έσωφρόνησε αύτούς, πού εχ:υν την αξίωσιν ν άκυβερνοΰν τόν τόπον αυτόν ττοΛιτικώς καί κοινωνικώς ά- σκοΰντες άντε©νικώς άλλά βιοπο- οιστικώς τό έπόΥγγιλμβ τής πολι- τικής. «ϋΑ ΡΚΟΡΕ55ΙΟΝ ΡΑΚ1-Α» ΜΕΝΤΕΤ?, δπως Ελεγε ό 9·λος μου ΚΟΕυ πρ«*?υ-ουρ- τ ο ΰ Π ά π β. Οταν δμως όινβρωποι τής νοο- τροπίας τού Λουκά Νοταρά, η τού Πετράρ-χου ήτοτν επί κεφαλής τού Βΐίζαντίου κατά την εποχήν εκεί¬ νην, ήτο πολύ φυσικόν νά γίνωμεν δοΰλοι των Τούρκων επί ττέντε και πλέοιν αίώνας! Έξ άφαρμής τού ΚυπριακοΟ εί¬ χον γράφει καί είς τόν 'Εθνάρχι>ν
ΜβκάρΐΌν ιμέ τό πνεΰμα αώτό κ α ί
οοτος δι'Ιδιοχείρου
έ έ έ
γός της Γαλλίας βιά τους Γάίλλους
κοινοβουλεντικούς, τους
Κ Ο
έπΐο-τολής τού μ
δ ι κ α ί ω σ ε π λ ή ρ ω ς.
Φιλικώτατα 'Υμέτερος
Β. ΔΟΥΡΜΟΥΣΗΣ
Διά την ακρίβειαν
ΙΩΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΉΣ
έ έ-
Εκχλησίας, ίίτ« οτμ-
,„ .... ίνίβτε δσχετον δ-ν 3·
χι καλ άντίθΐτον πρός τηνόρθην
χων. Την ί'%Γ!γησιν ^τού φαινομέ-
νου αυτού μ«ί ττιν εδωσε κα.τοτε
είς ?ν δημοσΊηΐμά τοΐ' ό πρό 03-
ά-·τοθανων
δισκεκριΐΑμένος ·δτϊΐοοογζ εχουν, έξ ών αλ-
λα μέν καλώς έχοι<ν, ισυντελοΰντα •τρά-γΐμιατ» «Ις τήιν τόια>σΐν τοθ
θρτ;σκιευτιχοϋ ο/ισθήματος τοϋ λαοθ
υμ όίλλα δέν έχονν κχΐλως, ώ:
εί«· έξ {«ΛΓομέτρου -/χά
ζήλ.ου τΐιε ίξ έσφαλμένης
ά Χ
σι, άλλά συναμα χβΐ ή μή έοταρ-
κή; έκτίμηοχς των "ρί ιτο6·
ματος τής θριηβΜεΜΒς όθ
νϊν άντιιλήιψίων τής μγφς
μερίδος των ΧρκχτΗχνωιν. Φρονού¬
σα ·6έ δτι πάσα ,τη> Ιένίρ/γ—« συν¬
τελεί είς 'τή/ν «νόδωσιν τού ίιαύ-
(οχομε'νου 'Ιεροϋ ΪχολοΟ, ιέκανα-
ΰ έϊΐΐ μ*άς άπατηλ.ής οΐσ"-
Καί την αΐονιδοξ,ίαν αύ
την ττγν ίνισχύίι ό Τινιος είτε ά¬
πό κΐκτημένην οτν-ήθε«χν ΐξώρσε-
■ως των άρ«των τοΰ Λι
λαοϋ ΛραγμΛΐικών, η ΐνίοτε, ·
φ<η·ε<«χών, είτε διά νά φανή έ λ. εύάρ«ηος είς "την Άρ- Κ-αί ρνίχαινύας τνχού- έ έρμηνιείας τν άρχών τοϋ Χριστα· νισμοΰ. Καί .σύμφωνχχ ιμέ τό ώς ανω π-ενμα ■κανονίζει την θίρηΐΓκΐΐ'τι- κήν καί μοριφ<οτικήν ορθκην της. Λς,άονν ττ· διακρίνειι <,'«6αίως ή καλή πί~ις νοϊ ή άγαθή πρόθε- ΚΟΙ Σωστή καί ϊίλ«,κοινή; όμολογία ς ιέκπςοσώπου τί"; Έκχλησίας. Ποίος φΐραίιει δμως διότι ό κόβμος εχ{« αΐίνάς τάς άντιλήψεις; Καϊ Λροβάλλει ή εξής άπορία : Ό Κλήρος μας, — πρός τυμιιγν τού —ουδέποτε ίφθ'βήβη την άγχόνην των καιΐακτητών. Γιατί τώρα φ*· βρΓται 'μιά άτλή « ρ « τ σ ι ν υά>;
θΰτε ποόκιει.ται να εΐοχτγάγη καινίΐ
δαιμόνια γιά νά φο6ηιθτ| τό κώνίΐο
τοϊ> Σίοκοάτους.
Μάλλον ν' άποδαλη πάν μή ύ·
γυές «δαιμόνιον:» πού
«αιρΓΚτέφρυοιεν είς τό Πνιεδμα τής
Θρησκβίαις. 'Επίση; ιέσδέίβησαν
πρό Λολλοΰ αί... πυραί ττ)ς Ίβρβς
'ΕξετάχΛως .επί των οποίων άνήλ-
θρν μιεταΐύ Λλλων κοί πολλοΐ κή·
τής Άληθιΐαϊ. Τό «ολύ λ>
ΕΠΑΞΙΑ ΠΡΟΑΓΟΓΗ
Ό ττροσφυγικός κόσμος, ό όποΐ
ος έχει έκτιμήσει κατ' αξίαν την
ευσυνείδητον, άδέκαστσν, άλλά καΐ
εξόχως δημιουργικήν δρασιν τού
ρύθμισιν, είς τόν κύκλον των ύττη·
ρεσιακών τού καθηκόντων, ζητημά-
των άναγομένων είς την αστικήν
αποκατάστασιν, τόσον — παλαι-
ότερον^—είς υπηρεσίαν τού κεντρι-
κοΰ 'Υττουργείου, έπΐ διευθυντήν
τής Ά>στικής Άποκαταστάσεως
κ.κ. ΦραγκοτΓούλθυ καί Πασχοττού
λου, δσον καί προσφάτως είς τό
Κέντρον Προνοίας Πειραιώς έν τή
ΙδιοτηΓπ τού ττροϊσταμένου αυτού,
μέ δλως Ιδιαιτέραν χαράν κσί
εύαρέσκειαν έττληροφορήθη την,
τΓροτάσεΐ τού 'ΥττηρεσιακοΟ Συ-
δουλίου τού 'Υπουργείου ΓΙρονοί-
ας, έπαξίαν προαγωγήν τβμ είς
τόν βαθμόν τοΰ ΔιειΛλ/ντοΟί εύ-
χόμενος «κα; είς ανωτέρα», μέ την
ττεποίθησιν δτι μέ τό αύτό Θερ-
μουργόν ενδιαφέρον διά τα Θέμα-
τα τής άρμοδιότητός τού. Θέλει
συνεχίσει την νέαν ύπηρεσιαχήν
τού σταδιοδρομίαν.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ_ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΙμ
Ποωτοοουλία των κατοίκων τής
Νέας Ίωνίας Βόλου ώς καΐ τοθ
Διοικητοϋ τοϋ Γ' Άστννομικοΰ Τμή
?ιατος κ. Παϊζάνη ανηγέρθη επί
ποιρα,χωρηθέντβς οΐκοπεδόυ παρά
τοϋ Δήμου Νέας Ίωνίας κτίριον
διά την στΐγαισιιν τοθ Γ' Τμήματο;
δια τή·ν ήνοικοδόμησιν τοΰ δποίου
έδαπανήΐ>τ|τκιν &ρχ. δνω ιτοϋ ενός
έκατομιμυρίου. Τό ούτω ΛαπανηΦέν
ποσόν Εκαλύφθη έξ όλοκλήαου πά
ρά τΰν κατοίκων ιτης Νέας Ίωνίας,
ηλ«(στσι των οποίων ίιά ημέρας
έ δά καΐ την λοο>
τ»ν *ί
σης, λγου χάρνν κατά "Τάς; ήμέοας
των έσρτών τοϋ Δω&εχαιημ^ρον κ«ι
το Πάσχα όπότε καί παρ«ίΐηρ«ΐται
'μέγιστος συνωστισμιός βΐς ττ»ί»ς
1 Ναοΰς·, εξαίρει την μεγάλην εύ-
1 «ίβείοον τοϋ 'Ελλ—ηκοΰ λβοϋ*.
'Άρκεϊ λ-χ. τό ίν 7ον πε^ύτου τού
ΛληΦτχτμιοϋ των Αθηνών δκά νά
^ληρωθοϋν Λσφυχτϋκως αί 'Βκιβλη-
σίαν. Οί δέ ίΟΛοι πον ιεύρΐσκον;αι
κατά τοις ώροις των Ί. Άκολου-
θιών; Είς τα <—ίτια τους_ τα κα- φενεία, ταβέρνες κλπ, καΐ είς τού; 'σρόνιους. Τάς δέ ονντν&εις Κιιρνα- κά',· κο,ί έθνΤάς; είς «οίον ποσοστόν θΛτριχονται οί ένχλτγηαζόμχνσι; Έλς τάς ί.ταοχι<ΐχά·ς πόλεις ή κατάστασις είναι, κιαλυτέρχι. Είς τα χωρ*» 6ίμΧι>ς, μικρά χαί (κεγάλα,
Λθύ Ιχονν έν τφ συνόλω τ<ον τόν μεγαλύτερον πληθναμόν τής Χώ¬ ρας τί γίνεται; "ΕΓντρΛψα είς τό προηγούμενον δια την 4τουσία> τομ
ϋίόσμ/ου Ιδίιοις τού άνδριοκϋ, <Χ% χάποιίο ιμΐγάλο χωριό, άΛΟ ττ(ν άχο- λ(η«βτα των «Νιΐμφίων». Τό ίδιο καί χειρώτερο παρετήρηατϊ είς ?ν« <δι5ο αλλα χωρ>ά κΐατά τοΰς €χο.ι-
ΟΈΤΐοΐιθύς*. Σ' Ενα οπή'τι πσθ" έμϊ-
να, σιζητχτθοιεν ένας νέας μέ την
άδελφή τού τό δν διίοδάξονται ιχτ
12 Βύαγγέλια τό βραδυ χ^ζ Μεγ.
ΚαΙ ήσαν αμφότεροι Ιέ'γνράΐμΐχατον!
Είς τα χωφά, μεγαλείτερον Χρι¬
στιανικόν κα9τρ(»ν; άπό την μ«τά6α-
<Η.ν /είς τή|ν ίκκληβίαν κοτά τό Οάβχα, ΰ»ωιρ£Ττα>ι τό οφάξΐμο τνθ
άρνιοθ «Ις τό οίΐητι, καΐ μ«λ«νια
έμπρύς στά πανβιά ττ[ς οΙκΛγενείας.
Πρβγμα ποθ τρατ>μιατίξει καιρίϋί;
την ψυχήν των, 4ιλέπ«η»ντοις σψαζό-
μενον τόν <ρίλον των μέ τόν οποίαν ?Λ«ιζβν προηγοΜμένως | Καν οΰδ·ε- μία ιδηδ«σκαλία τίνεται ίν^χγτίο τοΐ» άΛεοίθοϋς αύ:οΰ καΐ άντυΐαι.δ'α- γο'γικοΐ ίθίμου. Αύτό γίνρταν άκό- ΐμη χαί είς τας ί.τκΐαχιθΕ»άς πόλης. ΧύθΤ|Χαν τα <τφ«ιγμένα άρνι-ά στα ικ.ρ«οπωλεϊα; ΠόΤε θά λβΐψονν κάαι 'τέτοια <αίΐτηίοα ΐθψΛθ; Οταν λοιπόν βιαιβαζ» «Ις ίας βτι «τό φης η»υτ χον αΊσθημα ΗΡοΰ Έληνι κου1 λαοθ «Ιναι πάντατι άκιμ«1ον> μοθ ίοχιταν <ττό νοί τό Μου«η»λμανυκό <πιφώνημ.α «Μ α β σ α λ λ ά χ» αια οποίον άνέφεοα •Ιί τ« ίνθοηνου^ίνον δοτν—ν μόν
ΕΤΟΣ 32ον ΑΡΙΘ. ΦΥΑ. Μ52
ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1958
"?.™Κ ΗΕΦΗΜ«ΡΙ-, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΚ.ΟΜΙ*,, ΚΑ,
ΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
ττροφήτΓΐς ύεκτβς έν
τή Π*τρί<3« αυτού». Τό Ιστορί¬ αν «ύτο άξίωμα —τ© οποίον £χ£ΐ την ιτηγήν τού είς την Αγίαν Γραφήν καΐ αναφέρε- τ*ι χυρίως είς την σταύρωοιν «ΰ ©είου Ίίρυτοΰ τής Χρι- ;π«νο«πς ©ρησκείας— κατέ¬ χη, μέ την πάροδον των αΐώ- Μ>ν, άδιάσειστβς άλήβεια καΐ
βήμα κοττατεβίν βΐς την «χώ¬
ραν ΐΛβύ ανθεί φαιύρα π πορ-
Τ«ΙΧλίβΡ».
Μετ* τόν .νικητήν τού Μα-
ραθϋνος τβν Μιλτιάίι,ν. 6
άΐ έθ ί
ς
απέθανεν είς
6 έτερος β
τάς φυ¬
άτβΐος
λακάς, ρς ρμυτης
τή; ϊαλχμ'νος ο θεμιστοκλής
ηναγκάσθη ν« ύρουτετεύοη με-
ΐίομενο ί άΐ
φμς είς γυνάΐκα.,
τό Ιβστεφβς τής Παλλάδο;
Άστυ· διά. νά σωθή «π© την
λυοοώδη μανίαν των έχθρών
«υ. Έν συνεπεία © Εωκράτης,
ί όηβίβς έΐτοτίσβη τ© κώνβιον,
έ Αριστείδης, 6 Κίμων *αί όίλ-
λο», έλιγώτβρον διάσημοι έκ
των άρχαίων Έλλήνων. ίδ©.
χίμαααν τα δηλητηριώ-
ί π 6έλη τβΰ φβονβυ των άν-
τικάλων των.
'Αλλβ καί είς την νεώτερον
χ«1 την σύγχρονον Έλλάδα
α π ε ι ρ α υπήρξαν δυστυχώς
τα ΐΜτρα&ίγματκ τής άγνωμο-
σκευτικων προπαγανοών, ή ί¬
δρυσις τβΰ Έβνικβΰ ©εάτρου
**» τώ κρατικόν ϊίρομα ύιτο-
τ,ροφιών. υπήρξαν άπβκλβιοτι-
ς
έθνικων 6-
μ ώ
©φείλβνται ί
υ
φ πήρξαν άπβκλβιοτι-
κον Ιβγον τού Γεωργίβυ Πα¬
πανδρέου ώς ύίτ«>ργβΰ τής &
ίνικης Ποαδείας κθτ1 των ©ρη-
σκδνμάτων. Ή «ναδιοργάνω-
~«5 της Διοικήσεως κα1 Τής
ι €ίτικης Αυτοδιοκήαεως, καθως
και ή καταακίή έθ
δων χαΐ «λλ
λειας έργων, ©φείλβνται ίπί-
■"ΐς είς αυτόν ώς υπουργόν των
Εξωτερικών κ«1 τής £ι>γκ©ι-
νωνία5. * *
ΚαΙ ©Ι μάλλον άδιάλλακτβι
αντιηαλοί τού ■—εξαίρεσιν ά-
ηοτελβΰν μόνον μερικοΐ γνω-
στοΐ γυμνοσάλιαγκβι
-οονταγνωρίζβυν ©τι © Γεώργιος
Παπανδρέου «Ιναι ο ί κ α ν ώ-
τ α τ ο ς και όίξιος τής έβνικής
αποστολήν τού πολιτικάς άνήρ.
6 οποίος αποτελεί βάσιν είς την
Εαχάραν τού σημερινον Έλλη-
νικοΰ κοιινοδουλευτισμβϋ. Ά-
πβ άττέψεως γενικωτέρας μορ-
φώαεως, κοινοδουλευτικής πεί-
:«ς, ρητβρικής εύφραδείας χ«1
ττλήρους των ζ ω τ ι κ ώ ν τβΰ
"Εθνους ζητηιμάτων γνώσεως,
β έξ Άχαΐας πβλιτιχβς ά,ρχη-
γ©ς είναι άιτταράμιλλβς
καί ανυπέρβλητος.
Ό κ. Γ. Παπανδρέου
(τρ©; τβνς. ίτρωτεργάτας ΚαΙ αύτη ά«ομη ή έγκριτος
τή$ έθνικπς «ναγβννήαεως,' και έγκι>ρ«ς Άβηναϊκή έιρημβ-
Γί«{ 4ημ»βυΡΥβί>5 τής ηρβοδβυ ρΐς «Έστία» η ©ηβί« ώς γνω-
καί τής εύημερίας τής Πατρί-1 στόν «Ιναι λίαν φειδωλη
ίος αας. Ό ©εόδωρβς Κβλβκο-' βΐς έηαίνβυς προκειμένβυ μοτ-
ώ δικάόβη είς β* λ«οτοτ «βρί ηβλιτικων ικνδρών
τεώντκ
ρς
κοττεδικάόβη είς β*-
νβτβν. Ό "Ιωάννης Κα«©δί-
«ριας εδολοφονήθη ανάνδρως
Ό Χκρίλαος Τρικβύπης *""■
λιστοτ περί πολιτικών άν δρ ώ ν
μέ τάς Ιδέας των οποίων δέν
ουμφωνεί'
ρών
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ^Ρ· 1'ΝΑΝ.ΔΗΖ
ί
- ΤΥΠΟΓΡΑΦΕ.Λ0-Ο1
ΤΤΑΔ.ΟΥ 69 _ ΤΗΛ.
ΑΠΟ ΤΗΚ ΝΕΑΝ ΣΜΥΡΝΗΝ
ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΕΗ ΤΗ ΑΡΧΑΙ Α ΠΙΣΙΔΙΑ
ΒΑΡΙΣΠσττάρτα)ΠΡθΣΤΑΝΝΑ(·Ακρωτήριον = Έ-
νεοο,η.) ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ (Όλου-Μτίορλοϋ) ΦΙΛΟΜΗ-
,^.-Σ^Ρ·) ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ (Γιαλοβάτς), ΚΟ-
(Γκόνεν), ΣΑΛΑΓΑΣΣΟΣ (·Αγλασσοϋν)κ.τ.λ.
Τού συνεργάτου μας κ. θ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
, ι · -ι-----——.—,.. ^«^ ς,ν ·«,)
αρχοαα Παμ<^υλ!α σκοπόν εΤχα θε σει νά έττσνέλθ» είς αυτήν, διά νά άνατρέξω καί είς την Ιστορίαν τής οπό τού 158 ττ.Χ. κσ) μετέττειτα μέχρι των ημερών μας ύφισταμέ- νης —τουδαιοττ5ττης αυτής πόλετος, τής πρωτευούσης και ίδρας τού σημερινοΰ Νομοΰ Άτταλείας, τοΰ κτίσματος τού βασιλέως τής Περγάμοιο Άττάλου Φιλαδέλφοι» τοϋ Β' τής Οδατοδριθούς, δπως σήμερον την όνομάζουν οί Τοΰρκοι Άτταλείας (ΣαυλοΟ "Αντάλια) η Άτταλείας, Σ·ε6ασ·ιά (ΣαυλοΟ "Αντάλια). δμως πρόσωττα, τα θ" άντ* όποία συνήντησα καθ" δν χρόνον έδημοσι-ύοντο ύττό των άγαττητών «Προσφυγικόν Κόσμου» καί «Κό- ο-μου» τα τής περιοδείας μοτς έν τή άρχαία Παμφυλία, καταγόμενα εκ τε τής Πισιδίας κα; Λιοκίας, όττέμνησαν τα δικαιώματα «γείτο¬ νος» πού κέκτηνται επί τής Παμ- •ρκλίας καί φιλικώς μοΰ εζήτησαν ά μή λησμονήσω καΐ αντάς, μιά πού έγραψα διά την Παμι)>υιλ!αν νά
έττεκτείνω την ττεριοδείαν μου καΐ
είς την χώραν των άμέσων γειτό-
νων της. Καΐ έπειδή μιά λαίκή
τταροιμία λέγει: «Κάλλιο ενας κα
λός γείτονος παρά. . .» τους ΰττΕ
σχέ&ην νά μή χαλάαω τό χατήρι
*ων, έκττληοών τό καθήκον .μου
καλοϋ γείτονος ττρός καλές καΐ ά
πό πάσης απόψεως πλούσιες καΐ
ώραΤες. . . είς ίστο.ρίαν «αί Του-
ρ:στικόν ενδιαφέρον, γειτόνισσές
μου, Πισιδίαν κα! Λυκίαν.
Καΐ ούτω σήμερον άρχ,ίζω άττό
την άρκετά ενδιαφέρουσαν επαρ¬
χίαν τής νοτίου Μ <,:άς Άσίας, την Πισιδίαν. ΠΙΣΙΛΙΑ Όνομα τής πε-ΐΐχη·; τή·ςΝοτίου Μικράς Άσίας, όμΐτως ττρός βορ¬ ράν τής Παμφυλίσ· ήτις την χω- ρίζει άττό την Με:;όγς.ιον Θάλασ¬ σαν, ένώ βορείως σννορεύει μέ την Φρυγίαν, ανατολικώς μέ την Λυ- κασίαν, Ίσαυρίαν κα; Κιλικίαν, δυτικώς καΐ νοτιο - δυτικώς μέ την Λι/κίαν καΐ έν μέρει μέ την Φρυ¬ γίαν Ό ΡΑΜΣΕΎ-, λέγει δτι ού- δεμία έτταρχία τής Μικράς Άσίας είναι τόσον δύσκολος τοττογραφΐ- κώς δσον ή ΠΙΣΙΔΙΑ. Ή ττρώτη δυσχολία, ήτις άκόμη καΐ τώρα εί¬ ναι άνυπέρβλητος έγκειται είς την απόκτησιν 6ε6αιότητος τής μετα- ξύ τοΰ ΊεροκλέΌυς καΐ των Σημειώ σεων (ΝοΙΐτίβε) συγκριτικής σχέ¬ σεως. Ό Ίεροκλής χρησιμοττοιεΐ εγροτφε πρό ημε- τοδ κ. Παπανδρέου ότι «β Ι ν α ι ή η ρ ώ τ π Ι αιτι.ν!ς «βλιτικη προσωπικό- σεως, ρής χρημΐ τάς προσωρινάς έπωνυμίας Εϋδο- ξιούττολις καΐ Ίουνστιανούττολις, , ά Σ τόπ©»». Π Γ. τήΖπ ηού εΐδβν ποτέ ©Ι «Ιδνεςΐ· Ελευθέριος Βενιςβλος ι χατ επανάληψιν βτβχβς δ©- λβφονικών έιναντίον τού εηι- ίίθβων καΐ δή την επομένην τής ύηβγραφήί τής συνβηκηδ των Εε&ρών, δ»ά τής ©«βιας ( Ε ΐ θά «Ρ* τ«ν ρ ( Ελλάς εΐχε Π ς «Ρ* τ«ν Π ( Ελλάς εΐχε φθάοβ» Ρ Πυλών τής Βαοιλίδος των Πό¬ λ ΐ ΐή βΐς τας ς λεων χαΐ εΐαήρχβτο τρίίβυί τβδ Μβγάλου βΐς τας λζ* Καί ήλθε τώρ« ή οειρά τού κ. Γεωργίου Πα»τ«νδρεου, ν* 8 μβχρι τρυγβς τ© πβτηριον άί ύ τ©0 ηρ©ο- Τ»)5 άχαριατίας πβύ τοθ φέρει β Φθόνβς. Είναι τόσον πρόσφατος κ«1 γνωστίι Π πολιτική σταδιοδρβ- τοθ ΡΙ« τοΰ έ{ Άχ«ί«5 « Ρ ε η ο ΰ { ίτβλιτικβυ ηγέτου «Ι α νεζ ί τ η λ α τα ϊχνη τής διαβάσεως τού άηβ τους *«ρνητικοΰς τομεϊς τβ«ί * βυς, κατά καιρβύζ, Χ)>ρίως δέ τα ύπβυργεια
Χί{ Παιδείας καΐ Ορη
των. Εοωτερικών, Ευγχβιν»-
Εοωτερικώ, γ
, ΣυντονιαμβΟ κ.*·—
>ίωρώ η&ριττβν ν* έκταθω «15
λεπτομερείας έν ίτρβκειμενω.
Ή ανέγερσις νέων βνγχΡ^"
«έν»ν ίιδακτηρίων Λ «δ»Ψ»-
5>ί τοϋ Ίερβϋ Κλήρου κ*» η
των $ίνων θρη-
χαλακόπουλβς είχεν αρί¬
στην, περί αυτού. Ιδέαν, ώς
πβλιτικβϋ άνδ,ρός ένδεδειγμέ-
Μευ νά κυδερνηαη έν καιρώ
την Έλλάδα.
ΚαΙ μόνον όίλλωστε τό Υ«-
νονός τής ύπ' αυτού * ν α ι -
ά ά κ τ β υ ά.>τελευβερώσ€ως
τής Ελλάδος καΐ τής ά-παλλοτ-
γ ής της *«« τβύς κομμουνιστι-
όνυχας, υπήρξεν αρκετόν
νά καταστήση τον κ. Πα¬
τής "
πανάρέου *§^ν ής ί
εΰγνωμβοΰνης. Πβιβς δέ εκ των
Α2ΠΟΝ—ΩΝ φίλων τβυ θα εί¬
νε τ© θράσβς νά μην άναγνω-
ί χάρ»5 *»« «ύτ*ν η
ρίοη ότι. χάρ»5 *»«
Ελλάς δέν ευρίσκεται
τβΰ _ιδηρ«ϋ Παρα«β·
ν ....,.,—, Παπανδρέου-
Ανεξαρτήτως τής μελλούσης «-
ίξεως τής πολιτικης καθ¬
είς την χώραν μΛ5—
αποτελεί μ έ Υ,« έθ™1ν?ν:
>ν. Ό Γεώργιος Π«Λ«ν-
«νβδεΐχβη' Λ* τ^*?"
ι β ς τής Ιϊατρι-
_....-ίν ήδη «Ιί *Λν
τΐΓκατώφλιον τής 6-
πρόκβντο" κ&ν ν*
οί ά χ * ρ χ ■
- α λ ι α τ ο ι νιαλοθεληίΤ*1··
* Τ Τι Ρ · ^ *
™ίχ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ-
νων τού. «
δος κ«1 εΐο
ί
^^ τάς Ση
μειόσεις καΐ δέν δύνανται νά γί¬
νουν αποδεκταΐ μετά βεβαιότητος.
ΟΙ κατάλογοι τής Χαλκηδόνος, οί¬
τινες συχνά άποσαφηνίζουν τα σκο-
καΐ ούτω ττρακτικώς εΤ
ναι άχρηστοι κα; αί ύπογρα<|>αΐ των
ΕρίδίοΙο καί ίβοηεηΐ εΤναι τόσον
ολίγαι καΐ τα όνόματα των έπισχό
πων ίχουν τόσον άλλάξει κατά τα
έπτά έτη άττό τής Σννόδου τής
Χαλκηδονος, ώστε καΐ αΰτό τό
βοήθημα έπίσης ναναγεΤ. Διά τούτο
ττροσθέτει, —εραιτέρω ίρεμνα είναι
σναγκαία. Καΐ άνευ τής εύρέσεως
νέων στοιχείων ούδεμία ττρ4οδος
«ραίνεται δυνατή, πρός καθορισμόν
τοπογραφικώς τής Πισιδίας.
"Ο ΙΕΡΟΚΛΗΣ (530) άναγρά-
Φει ώς πόλεις τής Πισιδίας τάς ε¬
ξής: Άντιόχεια, Νεάπολις, Λιμέναι
Σαβίναι, Άτμενία, Πάτπτα, Σινή-
θαν&Ός, Λαοδίκεια, κεκαύμένη, Τυ-
ραΤον, Άδριανόπολις, Φιλομή-
λιον, Σωζόπολις;, Τύμανδος, Μη¬
τρόπολις, Ότταμία, Εϋδοξιούπολις,
Άγαλασσός, Βόρις, Σελεύκεια ή
Σιδηρά, Τιμβριάς, ©εμιθόνιος, Ί-
ουνστινιανούττολις, Μάλλος, 'Οδά-
δα, Ζόρζιλα και Τιτυασσός.
ΑΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ (ΝοίΐΙΪ3β).
στρατόν είς τόν Ξέρξην.
Εκείνην την έττοχή,ν κατωκείτο ή
Πισιδία Οττό όρεσιβίων καΐ άνευ
νόμων φυλών, καΐ ή όποία ήτο άντν
μαλος καΐ βραχώδης.
Κατά τόν Ξενοφώντα, παρέσχθν
ττρόφασν είς τόν Κϋρον τόν νεώτε¬
ρον νά τούς στρατολογήση «αί νά
τούς έντάξη είς τόν στρατόν τού
μέ τόν οποίον θά έξεθρόνιζε τόν
αδελφόν τού, έττειδή οί Πισίδαι συ
νεχώς έ&έριζαν τάς γειτονικάς φυ-
λάς διά των άνόμων έπιδρομών
των. "Εμειναν γνωστοΐ διά την άνά
τίστασίν των κατά τοΰ Μεγάλου
Αλεξάνδρου, είς τόν οποίον άντέτα
ξαν έρρωμένην αντίστασιν, δπως
άνεφέραμεν είς την ττερΐ Τερμησ-
σοθ άφήγη/αίν μας.
Κατά την εποχήν τού Στράβωνος
ττεριήλθθν 6ττά την κυριαρχίαν των
Ρωμαίων, μέ δλον πού έκυβερνών»-
το άκόμη ϋττό των άσημάντων' άρ-
χηγών των. Παρ' δλον τόν δραχώδη
καΐ πλήρη άρεων χαρακτήρα τής
ττεριοχής, ή Πισιδία ένείχε πλείστας
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ
Άπό την εφημερίδα «Ελευ¬
θερία» ποοραλαμδάνομεν την ά-
έλδ λί
«ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Νοέμδριος.—
Ή 6ρϊτ«ννιο<ίι ύηηρεβία λογο- κρισίχς θεατρικών έργων άνέ- βτειλε ττΥν άπ«γορβυσιν έργων ποΰ ϊ.χονν ώς θΐμ* Τ«ν την ομοφυλοφιλΐαν. Ό Πρόεδρος τής υπηρεσίας Κομις τοϋ Σκάρμπρο είς επι¬ στολήν τβυ πρός τον Πρόεδρον τής Έθνικήί Έπιτοοπης Φβά- τοου κ. Κιλικ. τονίζει τα «Ή όμοςρυλοφΐλία είναι πλέον τόσον είς την χώραν μας καΐ γράο^οντοα είς τάς εφημερίδας καΐ είς ολα τα ενη>πα τόσα δι' αυτήν, ώ¬
στε ή άποουσία της ά,πό την
δεατρικην σκηνήν δέν 2χ£ΐ
πλέον οιανδήποτε νοηιμα Ά
σκοπόν. "Εργα μέ τό θέμα «ύ-
τό, τα &ιτβ·ι« ομως νά είχιαι
σβδαρά καί εΐλικρινή. 6ά δύ¬
νανται είς τό εξής νά
σκωνται άπό τής σκηνήί».
Δέον νά σημειωθή ότι ο
Κάμπελ Ούΐλλιαμς.
τβϋ Θεάτρου Τέχχτις τού Λον¬
δίνον, εδήλωσε τα εξής:
«Είναι μιά πβλύ ευχάριστος
..,_., διά το ©εκτΓιρο».
Ή δημοσιευβμένη ανωτέρω
είδησις αποτελεί σ π α ν ι ω-
τατβν αν μη πρωτοφοονΓές·
Βρεταννικής εΐλι-
τού. οτρατηγος Ντάρλιγκ, δέν
«ηοτΛλβϋν εξ*ίρ€αιν τοΰ κοο-
νβνβς, τβν ©ποίον ©ί "Άγγλοι
εχον δά
ς,
εχουν
ί
ν ί ο υ
—διά
εΐδιχής
μακροχρο-
ής ίηϊ τούτω έ-
πιδόαεως— κοαλερώβει, ώς 1-
ί ι α ί τ ε ρ ο ν και κύ¬
ριον τής φυλής των χαβα-
κτηριοτνκόν.
Ό έξευτελιοβείς. ουνβ,ιτΛίαι
τής β ί κ τ ρ ά ς «ν Κύπρω
Λπβτυχίας τού ατρατηγιβς
Ντάρλιγκ, είς τβν οποίων 2χει
άνβατεθη υπό τής Βρετ«νικής
&ή ή εξό
κυ&ερνήσ«ως
Κυπριακής
ς ρής
ή εξόντωσις τής
άλδ
ρχη
άπεκάλεοεν. είς
λ
('ΐ·5εμιαν ποιουσι μνείαν των Σσ- , δσας άξιολόγους πόλεις των όποί-
ών τα έρειπια υψιστανται μέχρι σή
μερον, έπισύροντα την προσοχήν
των άρχαιολόγων κα; έρευνητώ'
βίνων και τής Θεμισονίου. Την Άτ
μενίαν την άναγράφουν ώς Άτενίαν
ή Άτενόαν. Την Σΐνήθανδονώς Συ-
νια δόν, τό ι υραΐον ώς Ραΐον ή Τυ- τής άρχαίας αυτής Μστορίας.
ρα νόν, την Τΰμανδον ώς Τύμαν- ' Δέν γνωρίζομεν πολλά παραδεί
δρον ή Τόμαιδον, την Ότταμίαν ώς γματα διά τόν Εθνικόν χαρακτή-
Άπάμιαν Κηνόου η, Άττάκεΐαν Κ ι ρα καΐ τάς σχέσεις των Πισιδών,
6ύρας, την
ιούττολιν ώς Βίν-
ό ώ
τ;ινά σημεία τοΰ Ίεροκλέους, άνα- Πισίδας, ε"τε μεταξύ των Εθνών
δςον, την Άγαλασσόν ώς Σαγαλασ
σόν. Την Όδάδαν ώς Άδάδα, την
Ζόρζιλαν ώς Ζαρζίλην ή Ζωζήλων.
Καΐ έπΐ πλέον άναφέρει καΐ την
Παράλλην, ήν δέν άναφέρει ό Ίε
ροκλής.
Τα σύναρα τής τότε Πισιδίας
παραμένΌΐΛ/· ώς πρόβλημα μεταξύ
τώι» Γεωγράψων. Ημείς δέν θά α¬
σχοληθώμεν μέαύτά, τταρά μόνον
δίδοντες τό συμττέιρασμα των έξο-
ννχιστικών έρευναν μας, αίτινες
συνοψίζονται ώς εξής. ΠΙΣΙΔΙΑ
ώνομάζετο κατά την Βυζαντινήν
εποχήν τού Τετάρτου αΐώνος ή πε-
ριοχή τής Νοτίου Μικράς Άσίας ή
ττεριλαμβανομένη μεταξύ τής λί-
μνης Κοοράλης ττρός ανατολάς
(ΜτΓέη - Σεχήρ Γκιόλ) μέχρι των
νησίδων αυτής, τής άκρας τής λί-
μνης «Λιμνών ή Λΐιμένων», ττρός
βορράν των συνόρων τής Παμφκλί-
ας πρός Νότον, κα; δυτικώς τής
Λυκίας καί τής Καρίας.
Ή Σύνοδος τής Νικαίας (325)
έν τοίς καταλόγοις τής Πισιδίας
άναγράφει τάς κάτωθι ττόλεις: Ί-
κόνιον, ΆνδριαυούτΓολις, Ζόρζιλα,
Σελεύκεια, Νεάττολις, Σέλγη, Λί-
μναι, Άττάμεια Κιβωτός, Άμβλά-
δα, Μητρόπολις, Πάππα, Βάρις καΐ
Λαοδίκεια.
Ό Ήρόδοτος δέν άναφέρίι τούς
έκτός έκείνων πού μάς μετέδωσεν
ό Στράβων. "Οτι δηλαδή ξεχώρι-
ζαν άττό τούς γειτόνους των, τοΰς
Σολύμους, οΐτινες ττιθανώς ήσαν
Σιμιτικής καταγωγής. Γνωρίζομεν
δμως δτι ενωρίτερον είς τάς όρει-
νάς αύτάς περιοχάς κατώκουν άλ¬
λαι ναμαδικαΐ φυλαΐ δττως οί Κά-
βαλοι, Μιλύαι κλττ. των οποίων δ-
λων ή καταγωγή είναι τταντελώς
άγνωστος, δττως καί των γειτόνων
των, των Ίσαυρίων καΐ Λυκαονίων,
ιδία δέ λόγω τής ελλείψεως 6ασί-
μων στοιχιείων τής όμιλουμένης
γλώσσης των.
Ημείς θά ττροο—ο&ήσωμεν, δ¬
σον ένεστι, νά δώσωμεν συνοττπκήν
Ιστορίαν των άρχαν>ν πόλεων τής
Πισιδίας, άφ' ενός φειδόμενοι τής
στενής φιλοξενίας, ής τυγχάνομεν
παρά τφ άγαττητω «Προσφυγικφ
Κόσμφ» καί άφ' ετέρου γνωρίζον¬
τας είς τοΰς νεωτέρους ΠισιδεΤς,
την άξιόλονον καΐ Ιστορικήν ττεριο
χήν των ττρογόνων.
Άφοΰ δέ διατρίψομεν έττ' ολίγον
άνά τάς άρχαίας τής Πισιδίας πό¬
λεις, θά έπιστρέψωμεν είς την ό-
νομαστήν αυτής πόλιν, Σπάρτα, δ
που ξαπλωμένοι επάνω στά ώραΤα
καί χνουδάτα χαλιά της καΐ άτε-
νίζοντες ττρός τούς ούώδεΐς
ττλήρεις διαφόρων ανθέων κήττους
(Σι»νέν.ϊΐα είς την 2αν σελίδπ)
Ποία τα αΐτια καΐ τα αΐτιατά
Ο ΕΚΤΟΥΡΚΙΣΜΟΣ_ΤΟΥ_ΒΥΖΑΙΙΠΟΥ
Παραλληλισμός πρός την εθνικήν συμφοράν τού
Ί922.—Ό ρόλος καί ή κρίσις πολιτικης καίκοινω
νίκης ήγεσίας τότε καί τώρα
Μίαέπιστολή τού δικηγόρου κ. ΕΥΔ ΔΟΥΡΜΟΥΣΗ
Ό γνωστάς έκ Σμύρνης δι- καλυτέρας τ ύ χ η ς. Τοΰ- Ντέ Γκώλ, διά νά σώση την Γαλ-
κηγορος τταρ' Άρείω ΓίΌνγψ καί το τό λέγω μετ' άκραοανιου τγε- λιοη».
'Επικρατκίας κοΐ ττοιθησιεως κατοττιν ενός ττροσΦά- Κοΐΐ διά νά έ—ανέλθω είς τα α'ί-
τέ»ς ύφηγητής τού ΠανετΓΐιττη- τού μεγαΛου
μίου Γενιύης κ. Ει>δόκιμος Ν. μίσζν όλοκληρι
Δουρμούσης, άττηύ9ιηι« την κα¬
τωτέρω έΐΓΐστ©λτ|ν ττρός τόν
συνεργάτην μ«ς κ· Άδραμάιν-
τηιν:
Φίλε κ. ΆΑροομάντη
1ό &ρθ|ρο σας στόν «ΠΡΟΣΦΥ¬
ΓΙΚΟΝ Κ. Ο ΣΜΟΝ» διά τα αίτιο
ς
ταξειοίου μοί», διά τιο τής καταρρίύαίως τού Βνζαν-
τβΰ έκτουρκισιμοϋ
«οίας
ΟΙΑ ΤΟ 0ΑΡΛΙΤΡΑΤΒΝΕΙΙΙ1 ΠΑΙΑΙ
τού Βι/ζαντί.ί
είναι σοβαρό, μελετη-
μενο καί άντικειμε-
ν ι κ όϊ Σάς σνγχαίιρ» γιά τίς
Ιστορικές όλήθειες, ~ού άν«τέρ^-
τ« σ" αιύτό καί θβ έ-εβύμουν είς
ένίοΐχκσυν των όπτόψεών σας, νά
σάς έχβέσ»» «ν συντόιμω τάς
ιδι¬
κάς μου έττΐ τού μεγιστου τούτου
Ιίνικού δέματος.
Τα δοοβντεροΐ αϊτια τής μέγα
Ιλιης αυτής έ»νικής μας συμφοράς,
-ού όνομάζεται σττ»ν Ιστορια
Χ«το-.ν
Κάς
« "Ά λ » σ ι< ς τη σ τ α ν τ ι ν ο 5 3» είναι Κ υ ΤΓ ό λ ε <■> ζ
Ί'δια ακριβώς
ΠΟΙΜΗΝ,
χαι
Κρ. Δηλα6ένη.
Άνηλί^ «Ο
Πολι,τΐίίί ^,,υ μάς ώδήγη««ν στήν άνεκδιή-
έθνικήν ---2-
Γιονία,
την 17.11-3»
τα Κεντριχα 1 ο*
καί φιλελλήνων
αί
καΐ
ϋ έΙ&ετάιζοντε;
το=
Ιερόν . , .
Πΐΐ.ραιώς δΐΛτελουν- £ν Μικρ^
τής Α.Μ. έκατομμυριου
οτονγικής
„> 'Ελλά·
τού
ο*τή σψαγή
καΐ ήμίσεος
μας καΐ
ΛαΙ,&νών
είτα
στόν ^ρζ^
·Ελλην.σμού άιτο τος £
έ<ΓΤί«ς τού. Και μπβρουμε τίνων 6λέψωμ£/ δτι, ^^ Τβ· διά νά βήνα τό κακόν ουν πβρ"* κοτητα τού και Ελληιμ ϊχβι'Τό άτύχημοί νά κι/6ε.ρνά- έό έλ«χι<ττ«ν βς τού ηδη ^ π«β.αθ είς τό έλαττον . α ^ ' ϋεύχαρι-τ,σασα ης Λοόιδνος Τ^ς τάς πνός '*·*ογί{<ΐς τοθ Κέντρουβίς ,ττ ρ « θ ρ ο ρ ρ ο ο ι θ α ε¬ άν 6 ο- τ οο ί, ή (διότι τότε "*». Παιοιίας χά) * έν ΟΙκβνομν- , οέον νά ύς τόν τβ, ,α ,« είναι κ«1 ο θαυμαστου άλλα ,, . ί » ο υ «ότου I- όν τής Ιτύρώπης, διοπτ ιστά.<τας την κατοπτληκτικην υττεροχην τού λαοθ μας άττό π;» σης —Λΐΐ;ράς έναντι των λαών οΰ- τής, πλήν τ ο 0 γεγο- έ νοτος, δτι έ κ ε ϊ ν ο ι μέν εχ ο υ ν καλήν ή γ ε- ^ ί α ν, ττολιτικήν και < ο ι ν ω ν ι κ ή ν, ό ιδικάς ιας δέ ατυχώς την χειρίστην, ττοώ ήμιτο- ? ϊϊ νά γίνη, ώστε έ§ αυτής νά μή δύνα¬ ται νά δρέψη τούς <αρττούς τής ζωτικό- τητος καί τής ΰττε- ροχής τού αυτής. Ή κατωτί,ρότης τής άθλίας πο- λιτικής καί Κοινωνικής Ήγεσίας, την οποίαν έχομεν, συνοδευομένη φικτικά άττό τα 6ρωμ«ρώτερα αί- τοϋ Φβόνου καϊ της μο- χβηρίας άντιδρά είς κάθε προοδευ¬ τικήν κίνησιν καί πρωτοβουλίαν 5ιά τής λϋσσώδους καταητολεμήσε- »ς εκείνον, ττού £ά εΐχουν ττ>ν ίκο>
νότητα νά όδη,γήσουν τό "Εθνος
είς τάς υψηλοτέρας σΦαίρας τής
ττροόδου καί τής άκμής.
Μόνον διά μιάς έβνικής ΐττοηιβ-
οτάσ€ως ομοίας ττρός εκείνην τοΰ
Γο«δί τού 1909, άίλλά τη·ν φοράν
αύτην άμειλίκτου είς κάβαρσιν ό-
λικήιν διά τής εξοντώσεως δλων ν ι α ν
αυτών των ττβραο-ίτωιν, ττού κατερ-
νάζονται τόν δλεβρον τού "Εβνοιις
ψωνω όητολυτως μευ υμών, ότι ίά
ήτο μυριάκις ττροτ ι μότερον νά
αννέττραττε εις τάς κρισίμους ί-
κείνας στιγμάς τής Ιστορίας τού,
τό Βυζάντιον, δ χ ι μόνον
μ έ τόν <-Π α π α ν», ά λ- λ ά κ β ι μ έ τ ό ν Δ ι ά- βολον άκόμη, προκειμέ¬ νον νά σωθή άπό τούς Τονρκους, οί όποϊοι ύτΓοδουλώσαντες αιύτο, τό έκράτησαν ϋττό τόν ζυγόν των έκτοτε επί πίντε καί πλέον α ί ώ ν α ς, καί θά τό κρατήσοι/ν άκόμη, ποίος ξεύρει επί πό- σοι/ς αιώνος· Διότι, δττως άπό την Ρωμαϊκήν Αύτοκροπορίαν έγΐ/νήθη ή Βυζαν- τινή και άττό την κατοχήν των Στουροφόρων κατώρθωσε νά άποολ- λαγή σχετικώς είς δραχύ χρονι¬ κόν διάοττημα, κατά τόν Ίδιον τρό¬ πον — έφόσον Οά άπέφενγε τότε τόν Τουρκικόν ζυγόν — σ υ μ- ιτράττον μέ τόν Π ά¬ παν το Βυζάντιον, θά την την εθνικήν κυριαρχίαν ττρό πό λ λ ο Ο διά χειραφετήσεώς άττό την κ η δ ε μ ο- ρς ΟΙ "Αγγλοι όχι μόνον π«- ραδέχονταΐ' άλλά κα'ι διοτκιτ- ρύττβυν- «Ις δλους τούς ήχους τής δια.παισών.... ότι είναι κύ- ν α ι δ ο ι ! Επί κεφαλής δέ τούτων εύρίρκοντοτΛ τα πλεί¬ στα έκ των μελών τής άνω- τάτης πολιτικήν, διπλωματικήν καΐ στροιτιωτικής Ίεραρχίας. καβώς κ«ί τής άριστοκρατίας τής Μεγάλης Βρεταννίας, δ- πως ό ανωτέρω άναφ£ρομ£νο< ό ύ Σά Κί ή ρ φρμ Σκάρμπρβ. Κοτί έ Έκκλπαία ς κόμις τού "Αγγλικη π >
φάνβη, πρό τινος χρόνβυ —διά
οτόματος τβΰ Προκ.«&ημί;νβυ
αυτής Άρχιεπισκόπβυ τοΰ Καν-
τέρμπουρυ—©τι «ή βμβφνλβφι-
'λίος, μετβτξΰ ε.νιιλίκων.....δίν
αποτελεί αμάρτημα!!!».
Κβαά συνέπειαν καί ή δή-
μιβι των Μάβυ-Μάβυ κ«ι τής
Μαλαιαίας στρατάρχπς Χοΐρν-
τιγκ κα'ι 6 στρατπγός Μπάου-
&ρ, ό κυδβρνήτης τή^ ιΚνιτρβυ
σέρ Χιβΰ Φούτ καΐ 6 γνωοτος.
διά την κυντκήν ΛνανοχυντΙαν
τής
δ
Ε.Ο.Κ.Α.
αγωνιστας
π «σ τ άρ-
δους». Καϊ 6 άντάξιος δέ
προίί'3'τάμιβνος τβυ "ΤΑρ«τ«ινν©$
οί όπβίοτ, δια φ ε υ δ ώ
καΐ οτηατπλών 4
σχέσβων. παράθυρον τού* λαβύς
τής Γτΐς «Ις αΙμΑτηροΰς
αγώνας- υπέρ τής Έλευθ&ρίας
καί τής Δικαιοσύνην· τάς ο¬
ποίας κατχττατοΰν τώρα ο( Ιδιοι
καί εξευτβλίζβυν ασυστό¬
λως!
Είναι νόβο» οί πρνες, οί ό¬
εν απολύτως και
έπεδοκίμασε δηιμοσία την είς
των Κι>πρίωΐν· πατριωτων |
ποϊοι άγωνίζβνται σκληρώς
καί ά π β γ ν ω σ μ έ ν ως.
υπέρ 6ωμων και βστιων, χά)
έγιναν κτννβορβς χοιΐ ττμηταΐ
των τιμίων Ανθρώηιων «Ι στβ-
ρβύμίνοι τιμής κ α τ ά π τ υ-
ο τ ο ι άνθρωττοε ι*«ϊς πΐθηκοι
των Τ^ρετοβννικών νήο»ν· πβύ
θβωροϋν ώς εθνικον των σπβρ
την όμοψυλοφΐλιοτν!
Έντίθοβν αλλωστ* βξηγείται
καΐ ή ο τ β ν ή φ*λία και ά-
κβηανβησις, πβΰ συν-
τοΰς ύπτικοους τής Αυτής
γς
τ©0 Μεντε-
"Άγγλου στρατηγοΰ, ό οποίος,
μέ τίιν πατροπαράδοτον
ΒρεταΛ'νικήΐν; άνανδρίαν. ύ6ρί·
ζει καί άπειλεϊ έ κ τ β ΰ
άσφαλοΰς γενναίους
άντι>ποίλου$ τού άγωνιζομένους
υπέρ τοΰ Ιερωτέρου καί
πολυτιμότερον άνβρω-
πίνου άγαθοϋ· τής ελευθερίας.
"Ωστβ «1"αι «μ « ά α χ α ρ-
δοι» οί άκραιφνείς
"Ελληνες Κύπριοι γ ν ή ο ι ο ι
άπόγονβι των άρχαίων πρβγβ-
νων μας, οί όποϊοι έκτιζαν
Παρβενώνας καί έθάμ&ωναν
την Οίκουμένην μέ τό ά ί¬
διον φώζ τής γνώσεως. τής
οοφίας καΐ τής ύ π ε ρ κ ©-
β μ ί ο υ μεγαλονργίας' δταν
β'ι πρβγβνβι των ©ημβρινών
"Αγγλων ήσαν τβτράποδβς και
,άνε.ρριχώι·»τβ *1ς τα δέδ !
ί όβ
,άνερριχώ *1ς τα δρ
Και δέν είναι νόβοι, τα άνβρω-
πόμορφα γεννήματα τής Βρε-
ταννικής αύτοκρατορικής «αν-
ί ©Ι άπόγβνβι των λη-
ώ ί ά ά
ρμί, γ
οτοίτειράτών καί των ά ν ά ν-
δ ρ ω ν δολοφόνων λαών χδυ-
νάιτων. των οποίων 4β<ρετε.ρί- <&Υ)α<χ.· —διά τβΰ δόλου- τού πυρός καΐ τοΰ αιδήρβυ— την κληρβνβμίαν! Είναι νιοθβι ©Ι πρβσφέ.ροντες προθύμως την ζωήν των, &π&ρ των ανωτέρων άν&ρωπίνων Ιδ«ωδων καΐ δέν είναι νόθοι οί ό μ ο φ υ λ ό- φ ι λ β ι δΐΐθνείς μέ ς μρ αλλωστε εποχήν- βίς την όπβίαν αί πόρναι άμιλοΰν πβρΐ ττμής καΐ οί σεαπμασμένβι διβ- Βνεϊς άπατβωνβς τού Ο.Η.Ε., τβν» Ν.Α.Τ.Ο. καΐ τοΰ ϊταίητ Ντηπάρτμεντ κόπτοντται υπέρ τής Ελευθερίας καΐ τής Δι- καιοούνης· ©λα «πιτρέπονται! Δέν είναι ουνεπως τταιραδοξολ' τό γ&γβνός δτι καΐ ©Ι "Αγγλοι όμοφνλόφΐλοι όμιλοΰν ηζρ ή&ικής καΐ χαρακτη,ρίζουν 6ς νόθουις καΐ τρομοκράτοτς τοΰς ήρωΐκούς 6π&ρα- σπΐστάς τήΤ; ίΚυΛριακής ελευ¬ θερίας. Αύτοι «ίνα» οί "Αγγλοι- ε¬ νώπιον των ©πβίων ζαρώ νούν καΐ πιτήσσβνν ό κ. Άίΐρωφ— Τοσίτσας καί ©ι βοκ«νΙζοντε« τα μυοτικά κνίόλια τοΰ ύπουρ- γείου τω^· "Εξωτερικών καΐ τής Προ&δρίας τής Κυ6ίρνήβεως ΚύπρΊβΐ 'Εβναρχικοι £ύμ6ου- λ&ι· οί όποίοι πχρο»δΙδουν πτά &~α τής Φυλής μας «Ις τους κΰνας καΐ τοΰς έ>*Μκ6ϋς μαρ*
γαρίτας είς τβύς χοίρβύ^!» Οί
δΐ έλδ
γρς ς
ψοφοδεβΐς χ
τβΰ μαρτυβικβΰ Κυ-
πριακοΰ Λαοΰ· πού παρακολου-
βοΰν μέ κατ«πλήοββυβαν η α -
χυδερμικην αναιοβη-
οίαν τα δταΛροοττόμβνα, βις
δάρος τού β ρ γ ι ώ δ η 'Αγ-
γλοτουρκικά «γκληματ**·
Μ. ΚΑΛΟ£
Επί ττί 13η συνόδω τής Ίεραρχίας
ΑΠΑΤΗΛΗ ΑΙΣΙΟΔΟΞΓΑ
Νά μή βλέπουμε τα πράγματα ρόδινα 8ταν δέν εΐνότι τοι
αυτα. —Τόΐνσαλλαχ κσί μάσσαλλαχ των Μουσουλμάνων
ΤοΟ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
Β'
Είς τό προττγούμενον μ«ρος τή;
Λαροΰση; μελέτης μου 2γραφον 6
■τι ή 'ΕκκλτκΛα έ β τ ά θ η
πάντοτ* ,ο-υμΛαραστα
τις· τοϋ "Εθνους είς
δλους υπέρ τηο €λίυθεγι>σεώς της, βΰμφωνα μέ τας
έκάστοτ* συνθήκας ^ τής ζ(θή.Γ- Α-
.τό τής ά.·τόψίο>ς αυτής, Λαρέμΐι-.τ
.τροχηλω'μένη είς πολλάς μβσ«ιωνι
>^ά^ ά>ιαλήψΕΐς χαΐ δέν ίννοίϊ να
άς άνα.'Βεωρ'ήοτΐ. Θέλει να νομίζη
δτι τώ μοιρ/ΐίχοτιχον ί.τίπ.Εβον τ^ϋ
λαοΐ· παρέ,μιεννΓν ώς ήτο κατά την
ιχ,ή,ν εποχήν κ«ΐ τούς μετέ-
.-τειτα χρόνους; ττμς 'τουρκοοιοατίος,
οί ό;νθρο.ποι, είτε χαλοί είτε
____ Χρι<η».ανοί ήσαν, ήίταν δλοι θοησκόλτ,τι οί καΐ εθεώρουν ώς ίμ- ,τ,νευσιμένιον άνοιθϊν τόν καιθε λό¬ γον τοϋ παπά κ«1 την κάθε ένέν- γριον τής ϊ ζ εΐχε άνακτήσει ελευθερίαν καί ε τού τής τού ώς άπέδειξε καί ή Ιστορία άπό τής Μικραο-ιοπΊκής μας κατοοστρο- φής καί εντεύθεν, ή όποία ουδόλως έσωφρόνησε αύτούς, πού εχ:υν την αξίωσιν ν άκυβερνοΰν τόν τόπον αυτόν ττοΛιτικώς καί κοινωνικώς ά- σκοΰντες άντε©νικώς άλλά βιοπο- οιστικώς τό έπόΥγγιλμβ τής πολι- τικής. «ϋΑ ΡΚΟΡΕ55ΙΟΝ ΡΑΚ1-Α» ΜΕΝΤΕΤ?, δπως Ελεγε ό 9·λος μου ΚΟΕυ πρ«*?υ-ουρ- τ ο ΰ Π ά π β. Οταν δμως όινβρωποι τής νοο- τροπίας τού Λουκά Νοταρά, η τού Πετράρ-χου ήτοτν επί κεφαλής τού Βΐίζαντίου κατά την εποχήν εκεί¬ νην, ήτο πολύ φυσικόν νά γίνωμεν δοΰλοι των Τούρκων επί ττέντε και πλέοιν αίώνας! Έξ άφαρμής τού ΚυπριακοΟ εί¬ χον γράφει καί είς τόν 'Εθνάρχι>ν
ΜβκάρΐΌν ιμέ τό πνεΰμα αώτό κ α ί
οοτος δι'Ιδιοχείρου
έ έ έ
γός της Γαλλίας βιά τους Γάίλλους
κοινοβουλεντικούς, τους
Κ Ο
έπΐο-τολής τού μ
δ ι κ α ί ω σ ε π λ ή ρ ω ς.
Φιλικώτατα 'Υμέτερος
Β. ΔΟΥΡΜΟΥΣΗΣ
Διά την ακρίβειαν
ΙΩΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΉΣ
έ έ-
Εκχλησίας, ίίτ« οτμ-
,„ .... ίνίβτε δσχετον δ-ν 3·
χι καλ άντίθΐτον πρός τηνόρθην
χων. Την ί'%Γ!γησιν ^τού φαινομέ-
νου αυτού μ«ί ττιν εδωσε κα.τοτε
είς ?ν δημοσΊηΐμά τοΐ' ό πρό 03-
ά-·τοθανων
δισκεκριΐΑμένος ·δτϊΐοοογζ εχουν, έξ ών αλ-
λα μέν καλώς έχοι<ν, ισυντελοΰντα •τρά-γΐμιατ» «Ις τήιν τόια>σΐν τοθ
θρτ;σκιευτιχοϋ ο/ισθήματος τοϋ λαοθ
υμ όίλλα δέν έχονν κχΐλως, ώ:
εί«· έξ {«ΛΓομέτρου -/χά
ζήλ.ου τΐιε ίξ έσφαλμένης
ά Χ
σι, άλλά συναμα χβΐ ή μή έοταρ-
κή; έκτίμηοχς των "ρί ιτο6·
ματος τής θριηβΜεΜΒς όθ
νϊν άντιιλήιψίων τής μγφς
μερίδος των ΧρκχτΗχνωιν. Φρονού¬
σα ·6έ δτι πάσα ,τη> Ιένίρ/γ—« συν¬
τελεί είς 'τή/ν «νόδωσιν τού ίιαύ-
(οχομε'νου 'Ιεροϋ ΪχολοΟ, ιέκανα-
ΰ έϊΐΐ μ*άς άπατηλ.ής οΐσ"-
Καί την αΐονιδοξ,ίαν αύ
την ττγν ίνισχύίι ό Τινιος είτε ά¬
πό κΐκτημένην οτν-ήθε«χν ΐξώρσε-
■ως των άρ«των τοΰ Λι
λαοϋ ΛραγμΛΐικών, η ΐνίοτε, ·
φ<η·ε<«χών, είτε διά νά φανή έ λ. εύάρ«ηος είς "την Άρ- Κ-αί ρνίχαινύας τνχού- έ έρμηνιείας τν άρχών τοϋ Χριστα· νισμοΰ. Καί .σύμφωνχχ ιμέ τό ώς ανω π-ενμα ■κανονίζει την θίρηΐΓκΐΐ'τι- κήν καί μοριφ<οτικήν ορθκην της. Λς,άονν ττ· διακρίνειι <,'«6αίως ή καλή πί~ις νοϊ ή άγαθή πρόθε- ΚΟΙ Σωστή καί ϊίλ«,κοινή; όμολογία ς ιέκπςοσώπου τί"; Έκχλησίας. Ποίος φΐραίιει δμως διότι ό κόβμος εχ{« αΐίνάς τάς άντιλήψεις; Καϊ Λροβάλλει ή εξής άπορία : Ό Κλήρος μας, — πρός τυμιιγν τού —ουδέποτε ίφθ'βήβη την άγχόνην των καιΐακτητών. Γιατί τώρα φ*· βρΓται 'μιά άτλή « ρ « τ σ ι ν υά>;
θΰτε ποόκιει.ται να εΐοχτγάγη καινίΐ
δαιμόνια γιά νά φο6ηιθτ| τό κώνίΐο
τοϊ> Σίοκοάτους.
Μάλλον ν' άποδαλη πάν μή ύ·
γυές «δαιμόνιον:» πού
«αιρΓΚτέφρυοιεν είς τό Πνιεδμα τής
Θρησκβίαις. 'Επίση; ιέσδέίβησαν
πρό Λολλοΰ αί... πυραί ττ)ς Ίβρβς
'ΕξετάχΛως .επί των οποίων άνήλ-
θρν μιεταΐύ Λλλων κοί πολλοΐ κή·
τής Άληθιΐαϊ. Τό «ολύ λ>
ΕΠΑΞΙΑ ΠΡΟΑΓΟΓΗ
Ό ττροσφυγικός κόσμος, ό όποΐ
ος έχει έκτιμήσει κατ' αξίαν την
ευσυνείδητον, άδέκαστσν, άλλά καΐ
εξόχως δημιουργικήν δρασιν τού
ρύθμισιν, είς τόν κύκλον των ύττη·
ρεσιακών τού καθηκόντων, ζητημά-
των άναγομένων είς την αστικήν
αποκατάστασιν, τόσον — παλαι-
ότερον^—είς υπηρεσίαν τού κεντρι-
κοΰ 'Υττουργείου, έπΐ διευθυντήν
τής Ά>στικής Άποκαταστάσεως
κ.κ. ΦραγκοτΓούλθυ καί Πασχοττού
λου, δσον καί προσφάτως είς τό
Κέντρον Προνοίας Πειραιώς έν τή
ΙδιοτηΓπ τού ττροϊσταμένου αυτού,
μέ δλως Ιδιαιτέραν χαράν κσί
εύαρέσκειαν έττληροφορήθη την,
τΓροτάσεΐ τού 'ΥττηρεσιακοΟ Συ-
δουλίου τού 'Υπουργείου ΓΙρονοί-
ας, έπαξίαν προαγωγήν τβμ είς
τόν βαθμόν τοΰ ΔιειΛλ/ντοΟί εύ-
χόμενος «κα; είς ανωτέρα», μέ την
ττεποίθησιν δτι μέ τό αύτό Θερ-
μουργόν ενδιαφέρον διά τα Θέμα-
τα τής άρμοδιότητός τού. Θέλει
συνεχίσει την νέαν ύπηρεσιαχήν
τού σταδιοδρομίαν.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ_ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΙμ
Ποωτοοουλία των κατοίκων τής
Νέας Ίωνίας Βόλου ώς καΐ τοθ
Διοικητοϋ τοϋ Γ' Άστννομικοΰ Τμή
?ιατος κ. Παϊζάνη ανηγέρθη επί
ποιρα,χωρηθέντβς οΐκοπεδόυ παρά
τοϋ Δήμου Νέας Ίωνίας κτίριον
διά την στΐγαισιιν τοθ Γ' Τμήματο;
δια τή·ν ήνοικοδόμησιν τοΰ δποίου
έδαπανήΐ>τ|τκιν &ρχ. δνω ιτοϋ ενός
έκατομιμυρίου. Τό ούτω ΛαπανηΦέν
ποσόν Εκαλύφθη έξ όλοκλήαου πά
ρά τΰν κατοίκων ιτης Νέας Ίωνίας,
ηλ«(στσι των οποίων ίιά ημέρας
έ δά καΐ την λοο>
τ»ν *ί
σης, λγου χάρνν κατά "Τάς; ήμέοας
των έσρτών τοϋ Δω&εχαιημ^ρον κ«ι
το Πάσχα όπότε καί παρ«ίΐηρ«ΐται
'μέγιστος συνωστισμιός βΐς ττ»ί»ς
1 Ναοΰς·, εξαίρει την μεγάλην εύ-
1 «ίβείοον τοϋ 'Ελλ—ηκοΰ λβοϋ*.
'Άρκεϊ λ-χ. τό ίν 7ον πε^ύτου τού
ΛληΦτχτμιοϋ των Αθηνών δκά νά
^ληρωθοϋν Λσφυχτϋκως αί 'Βκιβλη-
σίαν. Οί δέ ίΟΛοι πον ιεύρΐσκον;αι
κατά τοις ώροις των Ί. Άκολου-
θιών; Είς τα <—ίτια τους_ τα κα- φενεία, ταβέρνες κλπ, καΐ είς τού; 'σρόνιους. Τάς δέ ονντν&εις Κιιρνα- κά',· κο,ί έθνΤάς; είς «οίον ποσοστόν θΛτριχονται οί ένχλτγηαζόμχνσι; Έλς τάς ί.ταοχι<ΐχά·ς πόλεις ή κατάστασις είναι, κιαλυτέρχι. Είς τα χωρ*» 6ίμΧι>ς, μικρά χαί (κεγάλα,
Λθύ Ιχονν έν τφ συνόλω τ<ον τόν μεγαλύτερον πληθναμόν τής Χώ¬ ρας τί γίνεται; "ΕΓντρΛψα είς τό προηγούμενον δια την 4τουσία> τομ
ϋίόσμ/ου Ιδίιοις τού άνδριοκϋ, <Χ% χάποιίο ιμΐγάλο χωριό, άΛΟ ττ(ν άχο- λ(η«βτα των «Νιΐμφίων». Τό ίδιο καί χειρώτερο παρετήρηατϊ είς ?ν« <δι5ο αλλα χωρ>ά κΐατά τοΰς €χο.ι-
ΟΈΤΐοΐιθύς*. Σ' Ενα οπή'τι πσθ" έμϊ-
να, σιζητχτθοιεν ένας νέας μέ την
άδελφή τού τό δν διίοδάξονται ιχτ
12 Βύαγγέλια τό βραδυ χ^ζ Μεγ.
ΚαΙ ήσαν αμφότεροι Ιέ'γνράΐμΐχατον!
Είς τα χωφά, μεγαλείτερον Χρι¬
στιανικόν κα9τρ(»ν; άπό την μ«τά6α-
<Η.ν /είς τή|ν ίκκληβίαν κοτά τό Οάβχα, ΰ»ωιρ£Ττα>ι τό οφάξΐμο τνθ
άρνιοθ «Ις τό οίΐητι, καΐ μ«λ«νια
έμπρύς στά πανβιά ττ[ς οΙκΛγενείας.
Πρβγμα ποθ τρατ>μιατίξει καιρίϋί;
την ψυχήν των, 4ιλέπ«η»ντοις σψαζό-
μενον τόν <ρίλον των μέ τόν οποίαν ?Λ«ιζβν προηγοΜμένως | Καν οΰδ·ε- μία ιδηδ«σκαλία τίνεται ίν^χγτίο τοΐ» άΛεοίθοϋς αύ:οΰ καΐ άντυΐαι.δ'α- γο'γικοΐ ίθίμου. Αύτό γίνρταν άκό- ΐμη χαί είς τας ί.τκΐαχιθΕ»άς πόλης. ΧύθΤ|Χαν τα <τφ«ιγμένα άρνι-ά στα ικ.ρ«οπωλεϊα; ΠόΤε θά λβΐψονν κάαι 'τέτοια <αίΐτηίοα ΐθψΛθ; Οταν λοιπόν βιαιβαζ» «Ις ίας βτι «τό φης η»υτ χον αΊσθημα ΗΡοΰ Έληνι κου1 λαοθ «Ιναι πάντατι άκιμ«1ον> μοθ ίοχιταν <ττό νοί τό Μου«η»λμανυκό <πιφώνημ.α «Μ α β σ α λ λ ά χ» αια οποίον άνέφεοα •Ιί τ« ίνθοηνου^ίνον δοτν—ν μόν
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΧ ΚΟΣΜΟΣ
ηΕΡΙΙΙΕΙΑ [Ν
II
ΛΠΛΙΑ ΟΙΙΙΑΙΑ
(-ΤΝΕΧΕΙΑ έ* τής 1ης «λ.)
της, θά άφηγηθώμεν τα κατ' αυ¬
τήν εκτενέστερον.
ΑΙ τρείς ττεριοχαί Πισιδίας, Αυ-
καονίας κσΐ Παμφυλίας ουνηντών-
το ττρός ανατολάς μέ την λίμνην Κά
ραλιν η λίμνην Μττέη-Σεχήρ. Ή Βυ
ζαντινη όνομοκτία της λίμνης ήτο
Παογούσα ή Πουνγούσα. Ό Ιωάν¬
νης Κομνηνός τφ 1Τ 42, διήλθε διά
τής λΓμνης αυτής καί κατέλαβε
"τάς έν αυτή νήσους κατοικουμένσς
υπό Χριστιανών, οΐτινες λόγω τής
Φρυγιανήν, καθότι τό δνομα 'Α-
νάβουρα σννχχντάται καί είς την
Φρυγίαν. 'Επιγραφή τις Άναβού-
ρων μέ τό 6νομα ΜΑΝΟΥ ΟΥΡΑΛΊ
ΜΟΟΥ μαρτυρεΐ δτι ούτος ήτο άρ
χηγός ή βασιλεύς των ττρό τής
τελικης καταλήψεως τής περιοχάς
ϋττό των Ρωμαίων.
Ή περιοχή των Άναβούρων, οδ
σα εύρεΐα, ττεριελάμβανε διαφό¬
ρους μικράς -πόλεις ή χωρία. («6ν
τες άτΓΟγονοι Μάνου Οϋραμμόου)
ΛΙΜΝΑΙ, ΣΑΒΙΝΑΙ, καί ΑΤΜΕ-
μακροχρονίου μετά των Τούρκων έ- Ι ΝΙΑ
τταφης των είχον υ1οθετήσει ιτλεΐ- ' — κατ' επιγραφήν.
στα δσα έκ των ήθών των Τούρ¬
κων. Ή Καραλις λί,μνττ £—οστηρί-
ζεται τταρ' ενίων νχωγράφων δτι ώ
νομάζετα Σκληρός. Ό αύτοκρατωρ
διήνοιγεν οδόν πρός 'Αττάλειαν, ή
άττοία, έττί τίνα χρόνον είχεν εντε¬
λώς αττοκοττή σνγκοινωνιακώς τής
Κωνβταντινουττιάλεως. 'Εττροχώρτισε
μέχτφ Λαοδιχείας καί Σωζοττόλεως,
τας όττοίας έτττΛέκτησεν ά—ό τοθς
Τούριοους.
'Η -ρώτη έκστροίτβία τού "Ιωάν
νού ΚομνηνοΟ ττιστσττοιεΐ δυστνχώς
τ6ν τρόπον μέ τόν 6τΓθ>?ον ο) Σελ-
τζούκοι Σοι/λτάνοι μετεχειρίζοντο
τούς Βυζαντινούς Χριστιανούς άττό
τούς αότοκράτοράς των. ΟΙ κάτοι-
κοι των νήσων άτ~χθανοντο την
Βυζαντινήν κυριαρχίαν καϊ έτφοτι-
μων τούς Τούρχους δι' αύτό ό Ι¬
ωάν^ Κομνηνός ι>ΐ~χρεώθη μο
τούς ύττοτάξτι διά της βίας των
δττλων.
Ό Εμμανουήλ επέστρεψεν έξ Ί
κονίσυ διά τής όδοδ τής λίμνης
Πουνγούσα (ονομαζομένης ττρότε-
ρον Σκληρώς). "Οταν έφθασεν είς
τάς —ηγάς τού Μαιάνδρου ττοτα-
μοΰ, εθεώρησαν δτ, είχεν ύττερβή
την εχθρικήν χώραν καί εξήλθεν αώ
τής διά νά άττολαύση κυνήγιον. Εύ
ρήκεν, έν τούτοις καταυλισμόν τίνα
Τούρκων , δταν ήτο μακράν τού
στρα—ο—έδου τού. Τούτο α—οδεικ-
νύει τα σύνορα των Σελτσουκικών
ή
καΐ Βυζαντινών κυριαρχιών κατά
τό 1146.
ΚΑιΡΑΛΑΙΑ, ττόλις —λησίον τογ
λίμνης Κάραλις. Είς την νοτί<χν παραλίαν αυτής. Νυν όνομάζεται Μττέη-Σεχήρ, διατελ_σασα σημαν τικη -πόλις χοίτά την τουρκικήν πε¬ ρίοδον, καί αναφερομένη ώς μίο των έξ κυριωτέρων ττόλΒων τοί Χαμήτ κατά τόν 14ον αϊώνα. Άμ- φόηρροθι αί ιταλός, Μτηέη-Σεχήρ καΐ Άκ-Σεχήρ, άφηρέθησαν ύττό ιοθ ΑΑουράτ άττό τόν Καραμάν. ΠΑΡΑΛΛΗ.— Παρά την άμφ σβήτησιν διά την τση-οθεσίαν της, έν Λι*αον(α ή Πισιδία, αί Συκοδοι την άναφέρουν -πλειστάκις ώς «Πα- ράλλην Λυκαονίας». Ό Ράμάε τήι άναφέρει καί ύττοστηρίζει μετά δέ δικαιολογημ&ίΛ' έτπχριρημάτων, ώς μίαν άττοικίαν έν Πισιβία τού Αιϊγούστου, καί ώς σημαντικήν πό¬ λιν έκ) της Ρωμαϊκής όδοΰ. Τό σημερινόν Γιαλοβότς. ΑΝΤΙΟΧΒΙΑ. Λίαν γνωστή πό¬ λις άπό την επίσκεψιν τού Άττο οτόλου Π»3(λου καΐ τα έρείτπά της ίΐναι Ακόμα λίαν έπιβλητικά. Τα τείχη της, λόγτρ τοθ άνηφόρου έδάφους κερδίζοντα είς Οψος, τή καθιστοθν λίαν Ισχυρόν οχυρόν, 'Ελληνικοΰ «αί Ρωμαϊκου ρυθΐμοθ. Ό ττοταμός Άνθιος διέρχεται διά τού έδάφους της; καΐ χύνεται ττρός τάς λίμνας. ΎφίθΎανται νομίσμα- τα 'Αντιοχέων. Κατά πρώτον άναφέρεται ύττό τού Πλινίου, εύρι- σκομένη επ; τής ΡωμαΤκής όδοθ. Ό Ίεροκλής ένασμβνίζεται νά ά- ναφέρη καί οθ>τήν ώς ευρισκομένην
£ττ1 σημαντικης όδού, ώσττερ ττράτ-
τιι διά τάς Σάρδεις, Φιλαδέλφει-
αν, Τρίττολιν έν Λυδίο: καί Ίκό-
νιον καί Λύστρα ίν Λυκαονίςι. Ό
ΠτολεμαΤος την τοττοθετεΐ νοτίως
τής; 'ΑΑπ-ιοχβίας.
ΈττΙ τής Ρωμαϊκής όδοΰ ευρί¬
σκεται ή σημαντική ττόλις Καρά-
Άγατς, μία των 6 μεγάλων ττόλε-
ών τοθ .μέρους τού όρο—εδίου τού
τού κατα τόν Μόν αϊώνα. Ήτο
έδρα έττισικότΓου ϋτταγομένη είς τή.
Άντιόχειαν -πρότερον. Αργότερον
ττροτΊχθτ} ε(ς μητρότΓθλιν, ττρό τοΰ
838 μ.Χ. Φαίνεται νά είναι ή ση-
■«ρΐΜτΐ ττόλις Καρά-Άγάτς. Νο-
μίσματα, Νεαπόλεως δέν είναι γνω
οτά.
ΑΝΑΒΟΥΡΑ.— 'Αττό έτπγρα-
φές καθώς «αί <_—ό τόν Στράβωνα ό λαός της υπό τό δνομα Άινα- βουρεΐς, τυγχάνει γνωστός. Φαίνε» ται 6π τό βόρειον μέρος τής Πι- οπδίο-, κατωκείτο άττό λαόν τίνα τής Φρνγίας, όμιλθύντα διάλεκτον ηοη τό &το_ον στρκχίνΐΐ ·θ<ια(μαισμόν -κά Ιί-αΎοβ»οίτ|α(ν διά μίαΜ έπιτ.·.·- χίαΓν δατω «αί φιτνααιστνκητν. Καί δτ«ν πάλιν διαοάζω δτι καταιβάλ- λΐ-π» <ρρ©ντίς ΐ«έρ, τής ώννψώσε- ωξ τοθ μ«ρφ<Βη»ίοΰ χοά τοϋ βιστι- Κοί έϊΐβτέδσυ τον Κλήρου ιμας, &»- μαθμιοι τό 4'Τν««χλλαχ» ότου είναι ιΛχ ιεύχή, σημαίνουσα «ϊ θ« ν ά γίνη. Καλ ΛΜραιμένει σχεδόν σάν ευχ]ή, Γοάφουμε καί φ<ι>ννώξουμε κββϊ
τόσο ότι πρέπη νά δχουμίε κληΊρο
ηάσης ίΛενρτθς. Καΐ δταν πρό*
■ ,Ίαι νά 6 ά λ ο ν μ ι τό χ έ $ ι
ι/τήν χαέηι δία νά συν-τε)
«κηρβ κοά ημείς β1 αύτό, δηλοΰμ..
β π ο χ η Διότι Φέλουμε ό παπ
νά }_ή τνώγη. Νά μην Ιχη ατομικάς
)*αί οικογενειακώς ανάγκας. Νά
ζή μέ άέ#α κοπανκττό.
'Ββ,αϊΐίσΗτη μία ένοριαιιή
τοθ Κλτήρσυ. Μία εΐϋ'φορα μηδ«ι
νή «αί άνύλαγος πρός τοτός πόρους
έκάιστης οΐκηΐγΐενβίας λ.χ. Φφαχμ
120 — 160 Αττισΐως διά μίαν οίκο-
•νένεκτν μχβαίας τάΐξιεως. Δηλαδή
ί ωί εχάμ ιβιι τό πσλύ &ραχ.
τόν μηΥνα. "Οβο κοατίζσύν πέντε
βδξα η" δύο Λακέττο τονγάρα! Καΐ
έίϊεΐίδη «κνενς δέν τν&ελίε νά πλη-
ρώοτ), ΐ^ε^πίσ'β" &τΐο>ς ή ΐίιοχρορά
«ίτή «Ιβπιοάττΐεται ώς δημόσιον ?-
θοδσν. Δηλ. μέ τόν χωροφύλακα.
ΚβΙ γκςΛ·ν4ζ)οιιμ« καΐ δΐΛμβοτ'υοό-
γι' «υτό, άντί νά έντρε-τύ
Αύται κεΐνται καί άνήχουν είς
την ττίΐριοχήιν των διπλών λιμνών
όνομαζομΐΕνων λίμναι, είς την 6ο-
ρειανατολι·κτν κα; ανατολικήν πλευ
ράν των. ΑΙ δύο αύται λίμναι εί¬
ναι αί σήμερον όνομαζόμεναι '■&-
γερδίρ Γκιόλ καί Χοοβέράν ή Χο-
ιράν Γκιόλ. Ό Ράμσε αναφέρων
κάττοκ>ν ΪΕ π ι φ α ν ι ο ν "Η-
γούμ«νον τής Άγίας
Θεοτόκου λιμνών,
λένίι ότι ή Παρθένος μήτηρ τής
λίμνης είναι ή Χριστιανικαί άντι-
ττροσώτΓευσις τής (Παρθένου) Άαρ-
τέμιδος, της οποίας ή λατρεία κα&'
δλην την ττεριφέρειαν της λίμνης
ήτο τόσον έκδηλος καί σημαντική.
Καΐ ττροσθέτει: Σήμερον, τταρα-
πλεύρως ενός τουρκικοϋ χωρίου έ-
τγι τής βορειο-ανατολικής δχθης
τού ΧοΛεράν Γκιόλ, όνομαζομένου
Καζίρι ή Γαζίρι, ύπάρχετ λειψα-
νοθήικη τής Παρθίνου, ή όττοία εΤ-
ναι καί τό αντικείμενον ττροσκυνή-
ματος δλων των Χριστιονών τής
τε Πισιδίας καί Λυκαονίας. Ή
Παρθένος των λιμνών ήτο τόσον
σημαντική έν τη άρχαία έττοχη δ-
σον καί ή ΐΧρισ-τιανή διάδοχός της
είναι σήμερον.
Τό 1880 έττεθύμουν, λέγει, πο-
λυ νά έττισκεφθώ την νήσον την κ£ι
μένην ΤΓαραττλεύρως τού Καζίρι,
άλλ' ή μόνη λέμδος ήτις άνήκεν
ς τό χωρίον καπεστράφη λόγω
άμελείας, ττρίν ολίγα ετη, καί Εκ¬
τοτε ουδέποτε άντεκατεστά€τη. Οί
χωρικοί, ττρότερον έκαλλιέργουν
την νησΓδα, άλλά τώρα δέν δύναν-
τοβι νά μεταδοΰν έκεΐσε. Καΐ αύ-
τό, άναφωνεΤ, είναι £ν τυττικόν ττα-
ραδειγμα τού 6ίου καί των τρό-
ττων ενός Του,ρκιχοΰ χωρίου.
(Σημ Συγγραφέως) Πού νά ξευ-
ρε, ό μακαρίτης καθηγητής ΡΑΜ-
ΣΑΙ, ώς Άγγλος, δτι σήμερον
ή -πατρίς τού,, ή άλλοτε κραταιά
Άλβιών, θά «?θετεν είς Τσην μοίραν
αυτόν τε καί τούς συμττατριώτας
τού, συμμαχοΰσα καΐ συνεργαζο-
μένη μέ τούς Τοΰρκους ττού άνα-
ψέρει έδώ, διά νά κρατήση διά της
6ίας την Χριστιανικήν καί 'Ελλη,νι
κήν Κύττρον ! ! !).
ΠΑΠΠΑ ή ΠΑΠΠΟΙ : Ό Πτο¬
λεμαΤος άναφέρει ώς μίαν των δύο
πόλεων των Όρονδέων. Ό αύτο·
κράτωρ Τιδέιριος φαίνεται δτι την
κατέταξεν είς την τάξιν των πόλε¬
ων καί τής επέτρεψε νά ονομασθή
Τιδεριόπολις, "Επί νομιόματος τι¬
νός φέρεται ώς έττιγραφή.
(Συνεχίζεται)
ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΩΣ
Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΤΗΝ ΒΡΕΤ ΑΝΝΙΚΗΝ ΠΡΟΤΑΣΙΝ
ΕΙΣ ΤΟΝ Ο. Η. Ε. ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. 21.·
Άττοδί-
δεται ίδιαιτΐιρα σημασία είς την
γενομένην συνάντησιν τοΰ "Ελλη-
χβεΤσαν διά τού σχεδίου Μάκ Μίλ
λάν ττολιτικήν.
Ώς πρός την έναρξιν τής σνζητ
νος ύπουργοϋ των "Εξωτερικών κ. τήσεως τοΰ Κυπριακοΰ είς την Πο-
Ά6έρω(|> μετά τοΰ μονίμου άντι- λιτικήν 'Επιτροττήν, δέν ί
προσώπου των Ήν. Πολιτειών είς σθη εΙοΐέΓτι ή Λμέρα οριστικώς.
τα 'Ηνωμένα Έθνη κ. Κάμττοτ
Λότζ, καθ' όσον εγένετο την έττο-
μένην της δη,μοσιεύσεως τού άγ-
γλικοΰ σχεδίου αποφάσεως διά
τό Καττριακόν. Ουδέν ανεκοινώθη
διά τό περιεχόμενον τής συνομιλί-
σς, άπό άμερικανικής δμως ττλευ-
ράς άφέθη νά εννοηθή δτι_ ένώ
αί Ήνωμιεναι Πολιτειαι ύττοστηρί-
ζουν κατ' αρχήν την πρότασιν ττε-
ρί διεξαγωγής διαπραγιματεύσεων,
έν τούτοις δέν φαίνονται διατεθει-
μέναι νά ύποστηρίξουν τό οΰσια-
στικόν μέρος τής άγγλικής προ¬
τάσεως τό αναφερόμενον είς τα
ττερί «βίας» τής ΕΟΚΑ είς την
Κύτηρον, ούτε τό αΐτημα δπως τα
Ήνωμένα 'Εθνη άναθέσουν είς την
Αγγλίαν νά συνεχίση την χαρα-
Γενικώς πιστευεται ότι αύτη θά
γανδιστών άσχολεΐται μέ τό νά
έκθειάζη αδιακόπως τάς επιτυχί¬
ας των μισθοφόρων. Ώς παρατητ
ρειται είς τούς ενταύθα διπλωμα-
τικούς κΰκλους, ή σχετική προπα-
γάνδα έπιτρέττει νά συναχθή Ιν
συμπέρασμα : ή άγγλκή ήγεσία,
αρχίση την Δευτέραν, ττιθανή δέμολονότι βαθύτοττα ταιραγμένη ά-
έττι6ραδυνσίς της δέν θά υπερβή πό την κακήν ττορείαν τού Κυττρι-
τήν Τρίτην.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 21.— Ή άσυγκρά-
τητος αγγλικη θρΐαμβολογία διά
τόν Φόνον τού Μάτση συνεχίζεται,
ταυτοχρόνως δέ έντείνονται αί
ττοοσπάθειαι τής άγγλικής, ττρο-
παγάνδας νά ττεισθούν οί "Αγγλοι
καΐ Α διεθνης κοινή γνώμη δτι ή
βία είναι ό μοναδικός τρόττος άν-
τιμετωπίσεως τού Κκττριακού, αυ¬
τή δέ αποδίδει καρττούς έττιτρέ-
ττουσα νά έττιβληθούν ρατφαίως αί
αγγλικαί θελήσεις είς την νήσον.
Ή έκστρατεία μίσους εναντίον
τοθ κυπριακοΰ λαοΰ συνεχίζεται
κα) ή .μικρά στρατιά των ττροπα-
ακοΰ καί την άκόμη χειροτόραν
των κόλπων αυτού τούτου τού κυ>
βερνώντος κόμματος διά τό Κυ-
πριακόν, καί, τέλος, στερεΐται άλ-
λων έπιχειρηιμάτων δυναΐμένων νά
έντυπωσιάσουν τούς Άραβας καί
ν' άναχαιτίσουν τόν διαρκώς έξα-
πλούμενον είς την Μέσην Ανατο¬
λήν άντιαγγλισμόν.
Ο! διπλωματικαί τταρατηρηταί
ττροδλέττουν, δτι αί αγγλικαί μέ-
είς τάς πληροφορίας,
τα τάς οποίας έτοιμάζεται ή δη-
έξέλιξιν τής κρίσεως τής Μέσης θοδοι βίας θά έπιδε:νωθ3ΰν άκόμη
Άνατολής, βλέπει έν τούτοις ίν ττερισσότερον είς τό προσεχές μέλ
μόνον μέσον άντ ιμετωπίσίως τής λον κα; τείνουν ν' άττοδώ'σοΐΛ' ση-
έπιδεινουμένης κρίσεως — την έν¬
τασιν τής άγγλικής βίας. Καί του¬
το, έπειδή τό Λονδίνον -χασε κά-
θε άλλο έπιχείρημα. Δέν γνωρίζει
πώς άλλως δύναται ν' απαντήση
είς τούς έπικ,ριτάς τής πολιτικής
τού, έντός των Ήνωμένων Εθνών.
Αδυνατεί νά εύρη έξηγήσεις ϊκα-
νάς νά καθησιιχάσουν τούς φόβους
Ε
Σ-
Τό βράδυ τής Κυριακής 9.11.
58 Λ. «'Ενοκτις Ποντίων Νικαίας
— Κορυδαλλοϋ> γιάρτασε την ό-
λοκλήρωση τοϋ Κτιριακοΰ συγκρο
τήματος τής «Ποντιακής Στέγης>,
πού εχει Ιδρύσει μέ άτρητους κό-
πους καί φροντίδες τό λαμττρό αύ¬
τό Σωματειο στή Νίκαια. Σκοπός
τής γιορτής ήτοτνε νά διαδηλωθή
ή εύγνωμοσΰνη καί οί εύχαριστίες
τοΰ Διοικητικόν Συμβουλίου ττρός
δλους δσοι έχουν συμβάλει στήν έ-
ττιτυχία τού έργον.
Μ.τά τόν άγιαίσμό, δττου έττρω
τοστάτησε ό Ιερεύς Παπα-Λάμττρος ' τταρομο;ων συνεστιόίσεων
πού εΐχε ττρωτοστατήσει καί κατά μίζουν τίς «άγάττες» των
τόν άγιασιμό τοΰ θεμελίου λίθου, Χριστιανικών χρόνων κα)
..:_-,- μ^ συγκίνηση ό Ιδιος κι' κε κατόττιν στήν
παβραμίδης καΐ τόν κ
πουλο.
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΐηΝ «αογ
ΝΑΥΤΑΙ — ΚΟΜΝΗΝθίί °
Στίς 12 Νοεμβριού τό 6<χ_?! Σύλλογος Ποντίων «4 " — Κομνηνοί» όργάνωσε ση των μελών τού <—6 τής Καλλιθέας «Ό μος», σάν έναρκτήριο ατή' τειακή κινήση τής ' Μετά τό γεύμα δρος τού Συλλόγου κ. ■Ετόνισε την άναγκ._.^.τ,τη τ& έττειτα μέ λίγα λόγια ό άντιττρόε δρος τής "Ενώσεως κ. Ηλ. Σπανά κης. 'Ακολού&ησε γεύμα, στό τέλος μοσίευσις νέων γράφων δήθεν άνευρεθέντων ότοΓν τ ου όποίου μίλησε ό Πρόεδρος τής τίων. Καταλλήλως πού εχει καί τό Συλλόγου γιά την άνέγεροη κο'°ϊ τΓοττεράτωσΓ) τού κτιρίομ τής ΐίΐ* λιθέας, γιά την όποία έ-ικ^ κε την σι/ναντίληψη δλων των ; μίλησβκ 6 τ >τΚΗ. ι '■
κ. Νικολαΐδης, 6
εφονεύθη ό Μάτσης καί έττιτρεττόν- μελλοντικό ττρόγραμμα γιά έπέ- , λείδης, ό κ. Ποπταδάττούλος 0
τ/Λ,, _Α —ινν.ιίιΐηΛή ττκοισσότεοον ιΐ κτασπ τής Στέγης, γιά ττλουτισμό "Ακογλους καΐ άτπίγγειλον «!.:...*·
των νά ττροωδηθή περισσότεοον ή
διχτφήμησις τής ΕΟΚΑ, πιθανώ-
τατα μέ έπίκεντρα τόν φόνον τής
πού έκφράζονται διαρκώς έντονώ- Ι Άγγλίδος καί τόν τραυματισμόν
τερον ενταύθα, άκόμη καί έντός τοΰ Άμερικανοΰ προξένου.
Η ΗΜΕΡΗΙΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗ 2ΧΟΛΗ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑ1
Δέκα ετη σιυΐμττλτνροΰνται εφέτος
άττό τής ιδρυοιεως καί Ενάρξεως
τής λ(.ιτοιυργίας τής Δημοσίας Η¬
μερησίας Έματορικής Ιχολής Νι- τορικας φανφαρας» τταρΐκοιλέσια-
καιας. Κατά τό διαιρρεΰοχχν χρονι- ' μ«ν, ήττειΐλιηοχχμεν, άλλά μάς έγρα-
κταση τής Στέγης, γιά ττλουτισμό
τής βιβλιοθήχης, κοη γιά την κα-
νονική λειτουργία των φιλανθρωτη-
κών, ττνευματικών, καλλιτεχνικών
καί Κοινωφελών Παραρτημάτων
τού Σωματείου.
Μέσα στά ττλαίσια τού έορτα-
σμού έπίσης μίλησαν ό κ. Παυλί-
δης, ό κ. Γεωργιάδης, ό κ. Τερζό-
πουλος, ό κ. Τσιρίδης Ιξ όνόματος
των Ποντιακών Σωματείων ττεριο-
χής Ά/θη|νών —. Πειραιώς, ό Δή-
καν οιάστημα ή Σχολή έλειτούρ-
γησε άν.Λόγως τοΰ ένδιαιφέροντος
τόσον τού Ύιττουριγίίου Παιδείας,
δσον και των αρμοδίων τής ττόΐλι--
ως, ώς έπίσης καί των διδασκόν-
των δΐ--οσκοιμένων και κηδεμόνων.
φαν εις τα παλαιά των υποδήματα.
Κοτίλήφθηραν ίπτό Σολωμικού καί
Ζαροΐτρουο·τικοΰ παράπονον οί κά-
τοικοι τής Νικαίας, άλλά δέν κατέ
έστω καί έν μέρει σϋνιεπής πρός τάς
ύττοσχέσεις τού. Καί άληθώς. Κα¬
τόπιν μικροΰ χρονικού διαστήμα-
τος, κατά τάς αρχάς τοΰ 1948,
εδημοσιεύθη είς την εφημερίδα τής
Κυβερνήσεως διάταγμα διά τού ό-
Παρά δέ τα έμ-όδια, την κρσττικτΥν οικονομικήν ευθείαν τταρηικολου-
άδιαφορίαιν, ή ό~>ί<α είναι καταφα- βονν μαθήιμοαα ίίς τάς 'Εμττορικάς νής δσον άφορ§ τα έκτταιθευτικά ΣχοΛάς των "Αθηνών καί τοϋ Πβι- τπροβλήμοττα τής πόλεως τής Ν ι- ώς, δσοι δέ (καί οί τιιλείστοι) έστε κσίας, έφβρβν «.(ς —έρας τό έργον ροΰντο τοι>των τταιρέμίνον άγράμ-
της, βεβαίως κατά τα -μέττρα καί ματοι καί ιέτηοογτγελμαιτικώς άκβ-
τά ττλαίσι« τού δυνοττού, καί ώφέ- {τάρτκττοι ττρός δόξαν των έκάοτο-
λησ« ττιν νεολαίβιν τής ττόλ-ώς μας τε σοφών ύϊπουργών της Παιθείας
καί των ττίριξ αυτών Δί»μων ώς έ- [ κσί τής έννοιίας της Παιδί.ίας καί
ττίση^ τόν έμ—>ρικάν μας κόσμον τής —ροόδου. Καί 6λβ ο»>τά ιμ«·ΧΡ'?
καί την Εθνικήν μας οίκονομιαν. νά ανατείλη τό σωτήριον £τος
Ή έλλειψις 'Εμπτορΐκης Σχοιλής 1947 κοοτά τή,ν διάρκειαν τού ό-
είς Νίκαιαν, ήτο άπό τής ί6ρύσ«- ττοίου έδόβη «μία κάττοια λύσις»
ως τής -πόλεώς ιμ«ς αίσ^ι,τή, ή δέ είς τό σ—ουδαΐον αύτό το-ικαν —ρό
άναγκαιότης τής Ιδρύσεως ιμιάς Ι Κατά τό έτος αυτό καί συγκε-
θεσαν τα δττλα. Καί δσοι μέν έκ ποίου |6ρύετο είς την πόλιν τής Νι-
τών νΐων είχον τόν χρόνον καί την | καίας
κρατι'ιας, έχουν έξασφαλίσει την
ωνιότητα, ώστε άφ' ενός μέν οί
ιμιαβη.ταί νά άνοογκάζωνται είς κα¬
ταβολήν σηιμοοντικοΰ χρημιχτΐ'Κοΰ ττο
έκ μέρους τής διτ-υ-
ήμερησία δηιμοσία 'Ε
μττορική Σχολή ή όττοία θά στεγά-
ζεται προσωρινώς! ! είς τό κτίριον
τοϋ 4ου Δημοτικοΰ Σχολείου Νι-
καίας, καί τής οποίας ή έναρξις
τής λειτουργίαν θά εγένετο συγ- Σχ^λάςΚ
χρόνως μέ την έναρξιν τού σχολι-
προσωπικού
χρ,ς τοιούτου 6«9μοΰ ή Ελλειψις κσ;'Πρόεδρος τού Σωμ. Παν. Σου-
των καθηγητων, της οποίας -λΐλει- | μέλα ^ Κτζν{Βΐ]ς> ό καθηγητής
Πιανεπιστ. κ. Βορεάδης, ό κ. Καται
νίδηις, ό Γεν Γραμματεύς τού ύ-
■πουργ. 'ίΕμττορίου κ. /ννττιράβος, ό
βιομήχανος κ 'Εφραιμίδης, ό Δίς
Καίτη Δούχα, Πρόίδρος τού Φοι-
τητικού Συλλόγου Νικαίας, ό κ.
Γ. Ζερζελίδης, ό κ. Άκογλους, ό
£ κ. Ίασονίδης, ό *· Λιανίδης, ό κ.
| Χονδροματίδης καϊ άττήγγειλαν
(ή πλήρης είναι |^υ 6|<Χ "*Ύ .έκ μερΛυς 7ης δ ία δημοσία Έ- |ϊ"νσιε"!ς τίροσληψι,ν άδιορΐστ«ν ' β ά έ Ε λ άφ' δέ κού έτους έλλε.ψιν διδακτικόν ΤΕΛΕΤΗ ΕΝ ΤΩ ΙΕΡΩ ΝΑΩ ΤΟΥ ΑΓ Ι ΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟ- ΝΟΣ ΤΑΜΠΟΥΡΙΩΝ Την Κυριακήν, 23ην τρέχοντος καί ώραν 9ην π. μ., τελεΐται ή κατ' έτος καθιερωμένη ττανήγυρις τού Σωματείου «Τα Είσόδια τής Θεοτόκου» _ έν τώ Ίερώ Ναφ τοΰ Άγίου Γκχντελεήψλονος Ταμττουρί- ν. Μετά τό πέρας τής θείας λει- τουργίας θέλει λά&ει χώραν δεξί¬ ωσις έν τφ κιν)φω <ΑΙΓΛΗ>, δπου
θά έκφωνηθώσι λόγοι, τταρουσία
των επισήμων καί των τοττικών άρ-
χών, καί θά γίνη τό «κΐ>ρασμα»,
κατά τα πατροτταράδοτα έθιμα.
κριμένο>ς τόν Ιούνιον, εγένοντο τα
τοιαύτης έ— ιτακτιική.
Κ«τά διαφόρους καιροΰς και άττοκοίλυΓττήρια τής έν τφ
—ρό τού 1947 εγένοντο ττολλά δια- ' ναφ Άγίου Νικολάου Νικαίας τοι-
6ήμ«τα έκ μέρους τού Δήιμου, των | χογραψίας τής τταριστανούσης
τοττικών όργανώσεων τού τοττικοΰ τούς 318 ττατέρας τής Αης έν Νι-
έκτται&εντικοθ κήσιμου καί των ττο- καία Οίκουμενικ,ής Σύνοδον. Είς
λιτ«ντών. Εγράφησαν ίχρθρα καί έ
δημοσΐβύβησαν έτηστολαΐ και ίπνα-
μνήμοττα είς τόν τοττικόν Τύπον έκ
θέτβντα κοΐ άνοιλύοντα τίίν άναγ-
Μαιότητα τής δημιουργίοος μιάς
«ιδικής 'Εμττορικής είς την
—όΐλιν μας Σχολής, εγένοντο συσχέ
ψεις, έσττάλησαν ίγγραφοι διαμαρ¬
τυρίαι, εγένοντο ίπτΐισκέψεις έκ μέ
ρους τοπικών έπιτροιτών είς^ τού
άρμόδίους ίπτουργούς κ. ό. Άλλ'
είς μάτην. Φωναί βοώντων έν τή
έρήμφ. Ή μικροψυχία, ή κακομοι-
ρία, ή στενόσης τού έγκβφάλου, ή
γραψεΐοκρατία, ή έλλειψις —ροοδευ
τικής έκτταιδιευτικής ττολιτικής, ό
κομματισμός ή άδιαφορία τέλος,
ήμττόδιζον καί έτορ-ίΐλλιζοιν κάβί
ένέργειαν ή καί σκέψιν άκόμη ά—ο
σκοττοΰσοιν είς την Ίδρυσιν μιάς
τοιαύτης «τχολης, την όττοίαν &ν έ-
οΓτερείτο καί ΐπτεβάλλβτο είς ιτσγιό-
τητα στειρησεως ή εχουσχχ ττληθυ-
σμάν αν« των 100.000 κοοτοίκων
Νίκαια, μέ τί|ν σηιμαντικήν Έμ-ο-
ρικην καί βιοτεχνικήν κίνησιν καί
την γειτνίασιν μετά τοΰ Έττινείου,
είχον τα Γκράβαρα, τό Διακοφτό,
τό Λιανοκλάδι ιοαΐ ή. . . Κολοττε-
τήν εορτήν οχπήν παρέστησαν συν
τοίς άλλοις καί ό Άρχιετπσκσπος
Δαμασκηνός ώς καί ά τότε ύπουρ-
γός τής Παιδείας βουλει/τής Λεβα-
δείας κ. Δ. Βουρδουμπάς. Κατά
την διάρκειαν τής δεξιώσεως ή ό-
ποία έττηικολούθησεν είς τό Δημαρ¬
χείον, ό συμπολίτης μας δικηγόρος
— δημοσιολόγος κα; πολιτευτής κ.
Νικητάς 'Αστρουλάκης είς τόν ό-
ττοΤον άνήκει κατά ένα μεγάλον
ιμέρος ή τιμή τής Ιδρύσεως τής
ΊΕμπορικής μας Σχολής έττωφελή-
θη τής εύ>ιαιρίας διά νά αναπτύξη
καί νά τονίση είς τόν υπουργόν
την ανάγκην τής Ιδρύσεως τής Έ-
μττορικής Σχολής, συνοδευσας αυ¬
τόν είς τό ΰπ' αυτού πιροταθεν διά
την οτέγασιν τής Σχολής οίκημα
δηλαδή έκεΐ δπου τό 4ον Δημοτι¬
κόν Σχολείον Νικαίας στεγάζεται,
ώς έττίσης καΐ ή Έμπορική Σχολή
μέχρι σήμερον, ©έλετε λοιπόν ή
ττειστικότης των λόγων τού κ. Νι-
κήτα 'Αστρουλάκη, ή ή έχ ιμέρους
τού κ. Βουρδουμπά έπιδειχθεΐσα
κοττανόησις, τέλος ττάντων κάτι τό
σ-ΠΌυδοίίον συνέβη, την ήμέρ<ΐν έκεί- Α'υτή «Ινοα ή παννβιμιένη «>εύσέ-
βιια» «συ 'ΕΙλληνικοΰ λοοΰ, χωρΐς
νά ποοσι&έσΌΐμιεν καί τάς εκάστοτε-
(Μοβις· Εναντίον 'Οσίων «αί Ίί-
θά μέ κ<«τ|γο. Καίλύτεροι ίίμως
νά ΒΚίοοΐΛΗ^,ξσντίοα τα η^άγιμΛΐτα
-ίίκος είνοα, ϊβχ<α κηά ΐΜΚΰοα, Λαρά νά ηα. ΟύδεμΙα οΰθαί'.ετος δημοσΐευσ ς θά άναγνωριοθη)
καί μέοων διδασκοιλίας κα; τταρά
τό .μικρόν τού όρώ,μού των μαθη-
τών λόγφ τής ελλείψεως των ανωτέ¬
ρω καί τού μή πλήρους δσον άφο-
Ρ9 τα ετη, της φοιτησεως, ή Σχολή
έλειτούργησε παραδείγματι κώς
καί ύττό την δΐ'εύθυνσιν τού κ. Χρή
στου Παπαδοττοΰλου. Άπό τού
ττρώτου ετους τής λειτοΐίργίας της,
αί μαθηταί καιέδαλλον ένα σημαν¬
τικόν χρηματικόν ποσόν διά νά ήμ-
ττορεΐ ή διεύθιτνσις αυτής νά προσ
λαμβάνη άδιορίστους καθηγητάς
καί διά τα βασικά άκόμη. ιμαθήμα-
τα, δεδομένου ότι, οί υπό τού ΰ-
πουργείου Παιδείας διωρισμένοι
ν<αθηγηιταΐ καί κ,αϋηγήτριαι ήρι- θμούντο είς τα δάκτυλα τής μιάς χειρός, καί νά έςασφαλίζη ούτω την ύτταρξιν και την λειτουργίαν τής Σχολής. Εγένοντο έκ νέου δια βήματα πρός τούς μοα>δαρίνους τοΰ
ύπτουργείου άλλά ματαίως. Ή έλ¬
λειψις δμως τού απαραιτήτου δι-
δακτικοΰ προσωπικού, ή αναγκάση
κή κα} άξιόλογος χρηιματική είσφο
ρά των μαθητών ί>ιά την ττρόσλη-
ψιν καθηγητών καΐ ή άδιαψορία των
αρμοδίων δσον άφορφ τα ανωτέρω
καί ιδίως την πρόσθεοιν των δύυ
έτέρων τάξεων τής 5ης καί 6ης,
την συμπλήρωσιν &ηλαδη τής Σχο¬
λής, ή όποία άδιαφορία ήναγκαζε
τους μαθη.τάς οί όποιοι έτελειωναν
την 4ην ταςιν νά σννεχίσουν τάς
σπουδάς των είς τάς έκτός τής
Νικαίας Εμπορικάς Σχολάς έφε¬
ρεν αύτην πρό άδιεξόδου καί μάλι-
στα είς τα ττρόθυρα τής διαλύσε¬
ως καί τής καταργήσεως της. Εύ-
τυχώς δμως, κατά τό σχολικόν έ-
τος 1 955 — 56 ή περί συιμπληρώ-
σεως της ύπουργική άττόφασις καϊ
ή τοττα&ετησις τού κ. Κωνστοτντίνου
Ποπταγεωργίου ώς Διευθυντοΰ, ή
όττοία διαταγή ήρχισεν ίσχύουσα
άττό τού ίδίου ετους της εκδόσε¬
ως της, τής, έζηρφεΐλισε την παγιο-
τητα τής ύπάρςεως καί τής λει-
τουργίας, ώστε νά έλθη εις την
ευχάριστον θέσιν νά χορηγήση τόν
"Ιούλιον τοΰ 1957 δια πρώτην φο¬
ράν, τττυχία είς τούς άποφοίτους
μαθητάς της.
Την Σχολήν δμως κα! σημερον
άκόμη ά—ασχολοϋν ιτολλά και σπου
δαΐα προβλήματα. Πρίν δμως ~ρο-
βούμεν είς την άτταρίθμησίν των
•πληροφορούμεν τους κ.κ. άνιοαγνώ-
στας καί τούς άρμοδίοιις δτι είς
την Σχολήν αυτήν φοποΰν έκτος
άπό τούς νέους τής Νικαίας και
νέοι οί όττοΐοι κατοικούιν «ς τοϋς
Δήμους Κοδυδαλλού, Πειραιώς, Πε
ράματος, Κερατσιινίον, Τοώροιυ, Αι-
γάλεω καί Άγίου '<ύάννου Ρέντη. Τα ~ροβλήματ« τα άπασχολοΰντα τήίν Έμττ&ρικήν Σχολήν τής Πόλε¬ ώς μας είναι τα εξής: 1) Τό Στε- γαστικόν. Είναι τταγκοίνως γνω¬ στόν καΐ κατανοητόν δτι τό κτίριοιν είς τό οποίον ια&τη στ€γάζεται εΐ- ναι άκοπιόΧληλον (δπως καί δλα της Νικαίας) καί διά τήίν στοιχε»- ώδη έκτταίδί-υσιν άκόμη. Ή με- , ., - ,, - -- , ', - ,. ., ' ' , ξέχον στελεχος τού ατρικου Σω- όης της κατταλληλοτητος και * Α Α ^ κ τής έιτάρκειας των αίθουσών διδα- ,____τα όττοΐα ττϊρ.λαιμβά_____. είς τό άνοίλιυτικόν -ρόγραμμα τής | ποιήματα καί άνέκδοτα ό κ. Σπα- δ δαισκαιλίαις είς τάς Εμπορικάς νίδης (χωρία καί τό τραγοϋδι τού) '£ ^?ς ^."/""'ΡΥείο· Παι- ι ό κ Καλλίδτνς, ό χ. Δεληχ,άρης ή δέν έδιδάχθηΐταν ποτε, η Ι δ.δασκονται άνετταρκώς, ή διακό- τττεται ή δι-δασιοολία των ένεκα Ή γιθρτή συνεχίστηκε ώς ττέρα τα'ίέσιεως καί μή άντικατ<χστά<τίΐως Κ|· ύτπ' τα μεσάνυχτα, μέσα σέ άτ- η δΰ £) ίδ θύ Ι διορισμοΰ τού είδικού καθηγητού. Τό τής ελλείψεως καΐ άνε- ττάρκειας άτταραιτήτων έττοτττικων κλπ. μέσων. Διά νά λειτουργήση ενα σχοΐλιεΐοιν καί δή μία 'Εμττορική Σχοιλή, άτταιτοΰνται ωρισμένα 6ρ- γανα, εττιιτΓλα, σκώη κ.ά. "Οσον άφοιρά τα δργανα καί τάς έγκατα- στάσεις τάς άτταραιτήτους διά τήιν διδασκολίιςον τού μοοθήμοοτος τής σΐίιμοΐτικής άγωγής ή καττάστασις είναι δροψατική. Περισσότερον δ¬ μως άλγεινή τταρουσιάζεται ή κα¬ τάστασις λογψ τής ελλείψεως αι¬ θούσης - 'Εργαστηρίου »αί όργά- νων διά την διδασκαλίαν των μα- θημάτων Χιιμείας, Φυσιικτΐς, Έμ—ο- ριειυιματτοΐλοίγίας καί Γεωγραφίας. Αλλά καί ή άνυτταρξία των ·μ<έ- σών «αί των όργάνων διά τήιν τγρ«- κτικήν έμττοιρικήν καί λογιστικήν έ- ζάσκησιν των διθΌσκοιμένων είναι κ,αί αι>τί| τραγική. Τέλος τα ανω¬
τέρω ώς έπίσης καί τό τής δημι-
θΜργίας μαθητικής βιβλιοθηκης,
τό τού άκαταλλήλου των ώρών δι-
ϊασκοίλίας »αί έίλλο: ττροβλήμοοτα
ι?οιμίζοιμεΐν 8τι άξίζοι/ν άντιμετω-ττί-
χεως, είναι καιρός και έττιβάλλεται
νά άττασχολήσουν τόν αξιότιμον
επί τής 'ΕΞΘνικής Παιδείας καί
Ορησκ-υιμάτωτν Ύιτουιργόν μας.
ΜΙΧΑΗΛ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ
μόσφαιρα Ποντιακού γλεντιοΰ, μέ
χορούς τραγοΰδια καί λοίττές έκ-
δηιλώσεις, μέ λυράρηδες τόν κ. Πά
καί άνέκδοτα ό κ. Άσλανίδης
Δεληκιάρη, ό κ. Σττανίδης,'0 '
Ίασονίδης. Ό κ. Μάκης ΠαγωνΙ
τος άπηγγειλε Κυττριακά δημοτ^
ποιήματα, ό κ. Κακουλίδης διά_ν
ρα τραγούδια σύγχρονα καΐ ΓΙονΓ
κά καί ό κ. Δημάρχου ύττοκρίθη!?
σπσχταριστά νούμερα Ποντιακ"
χαρω.<. κ. Μπαιρακτάρη έδωκαν τόν τόνο τής Π,ντιακής ίύ9^μ!ο;ς --ού ττβ0ο τάθηκε -πέρα κι' άπό τα μέσαν, χτα. Στήν συνεστίαση εκλήθη τ,·μ <ως κι ελαοε μέρος κα; ό £, · Πόντιος κ. Λαζ. Παισανϊδης, μος, άττό τό Μπουένος "ΑϊοίΓ ττροσφει^ ΰτου οολλάρια γι4 ^ , ριο τού Συλλόγου ώς -ρώτη δό Μιά εύγενης άμιλλα εχει θή μεταξύ των Πονπίων κα) καταβάλλεται προσττάθεια νά 5_ύν άπό τα κατά τόττους τεΐα των ίδιόκτητα κτίρισ, "ΐΐΐ στή Νίκαια, στήν Καλλιθέα στΐ Δραπεστώνα, στό ΠΌτγκράτ,, ^ »■) π. ·ο-άν «Κ ιβωτοί Μνημοσ6νη( των Χαμένων Πατρίδων>. Κα-1
ττρς-σπάθεια αυτή βρίσχει »ύτνχ«
τή^ έ— ιθυμητή άπήχηση χσΐ κατα¬
νοήση τόσο μεταξύ των έδώ Ποντ.
ών, δσο καί μεταξύ των άττοδήμοιν
πού διατηρούν ζωηρά τή νοσταλγ,*
καί τίς τταραδόσεις τ*" "
νητης γενετείρας των.
-ΚΕΙΠΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΠ
Την παρελθούσαν έβ&ομάδα οί
άγαττη.μένοι τού συγγενεΤς καϊ πο-
λυττληβε ς φίλοι ωδήγησαν, έν με-
τω έκδηλώσεων εϊλικρινούς θλίψε-
ως, είς την τελευταίαν τού κατοΐι-
κ'ιαν ένα άκόμη σςβαστόν μέλ.ς
τής ττιροσφυγικ.ής οικογενείας, τόν
ΙΟΡΔΑΝΗΝ ΧΡΥΣΑΦΙΔΗΝ.
Καταγόμενος έκ Κατττταδοκίας,
προσέφυγεν είς την Μητέρα Πα-
τρίδα κατά την Μικρασιατικήν κα¬
ταστροφήν μέ τα ολίγα ύπολείμ-
ματα τής ση,μαντΐκής τού περιου1-
αίας. Κατώρθω'σεν δμως χάρις
είς την δ'ραστηριότητά τον καί τήι< φυσικήν τού ευγένειαν καί έντι,μό- τητα, δχι μόνον νά ευημερήση καΐ έδώ έπαγγελματικώς, άλλά καί νά προσφέρη σημαντικάς υπηρεσίας είς την προσφυγικήν υπόθεσιν καί ώς μέλος τής ΠΟΑΔΑ καί είς άλ- λους τομεΐς τής προσφυγικής δρα¬ στηριότητος. Μέ τόν άδολον καί ττοοσηνή χαρακτήρα τού καί τόν αόρατον άλτρου'ισμόν τού ήτο ά- γαπηιτός είς τό περιβάλλθν τού, τό όττοΤον ή άπώλειά τού κατελιΐ- ττησεν ειλικρινώς. Πρότυπον γονί- ως καί χρη·στού οίκογενςιάρχου, φεύγει άπό τόν κόαμαν τούτον μέ την ικανοποίησιν, δτι ηύτύχησε νά αποδώση είς την κοινωνίαν ένα ι/Ι- όν, τόν γνωστόν ιατρόν 06ΩΝΑ ΧΡΥΣΑΦΙΔΗΝ_ τόν ΐδρυτήν καί διευθυντήν των Φροντιστηρίων Ία- τρικής ΦΙΣ, ό οποίος άττοτελει έ- ΑΙ ΣΥΒΕ.ΤΙ3Σ.ΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΙΕϋΣ ΙΜΪΡΛ Την έσ—έραν τής παρελθού- | βιβλίον τού "Υμνβς καΐ θρήνος την σης Τρίτης έττραγματοττοιήθη είς Σμύρνης τό «Νοερό Ταξίδι», ή Κβ τό Πάνθεον ή δευτέρα συνεστίασις Μίνα Καλαντζοττούλου ώττήγγειλε μελών τής Ενώσεως Σμυρναίων, τό ώραιότατο ττοίημα τού Στελιου έν μέσψ θερμοτάτης φιλικής άτμο- Σττςράντζα «Σμύρνη» καΐ ό'κ Λά σφσίρας. Είς την συνεστίασιν £λα- ' μττρος Παραράς την «Βσγγελί- στρα» τού Μιχ. Άργυροπούλου Έν τέλει ό παρεττιδημών ΐνταύ- θα έφημριος τής Άγίας Φωτεινής τής 'Ελληνικής τταροικίας Σμύ>
ινης αΐδ. κ. Τμιόθεος Άργοδσ-
ρης, συνεχάρη την Ένωσιν διά τψ
έφρσσζ την χαράν φ 6ιτο!σν τοί
βον μέρος άρκετά καί έκλεκτά μέ-
λη τής Ενώσεως μετά των κυρίων
των, μετά τό ττ_ρας δέ ταύτης ό
Π,ρόΓδρος κ. Άλ. Μπενάκης ηύχα-
ρίστησε δι' ολίγων λέξεων τούς
•παρευρεθέντας κα; εξήρε την Εν¬
νοιαν των τοιούτων συγκεντρώσεων.
αί οποίαι τονώνουν την αγάπην | ωραίαν πρωτοβοι/λίσν της «; (ξ.
καί την προσήλωσιν ττρός την πέ- έφρασε την χαράν την
ροτν τού Αίγαίου ττοττρίδα.
έττροξένησε ή άιτρόστΓτος συμμρ»
Ακολούθως ό Άντιπρόεδρος κ. χή τού είς τό γώμα.
Σολομωνίδης άνέγνωσε άττό τό
ό
Ν. Κ
%^^^%0%^^^^^^%0%^
(ε^^ΛΛΛ
ΦΡΟΚ11ΣΙΠΡΙΟΙ1 ΒΥΖΑΠΤΐηΗΣ Π0Υ1Μ
'Υτιό τό βνω τίτλον ή «ίιΚ
^ΛΗ2IΑ», το επίσημον δελτίον
ής Εκκλησίαν τής Ελλάδος
είς τό ύπ· άρ. 21 τής 1;11)58
φύλλον εόιής γράφει τα άκό
λουθα :
«Ό Πσνβλλήνιος Σόνδβσμοι
Φΐλων Βιζαντινής Μουσικηι.
τταρουσιάϊβι εσχάτως άζ έτται
δ έ 6
ρ χ
νόν δραστηριθτητα
ώ δ
6ιορ
ρηρη ρ
γανώνει μονον δμιλΐας Λισλέ
ξεις και ι ήν τέλκσιν κατανυκτι
ών Βυζαντινήν Έοπερινων,
^ατά τούς όποΐους χά τροτι<5τ οια ψάλλονται ώ.αιότατο ύτκ Βι,ζαντινοΟ χοροθ. Παοαλλή λως απεφάσισε την ϊ ρυοιν Βι ζοντ^τΐι, Μ ύθ ί πρ ζΐ, σικής» Σκογο αύτοθ είναι οφ' ένόί ή όργάνωοις χορϋν τ£ν Ι Ναών άηό νε^ρά πρόσαπο, οιοθέτοντα μίαν θεωρητικήν επι θ έ ά τοθ ■>αί φ ή ρμ
-«ε(»ων, ιΐΐινβι έτνιθυμοί ν δ ό
ή λθή
ρη
ρμ κοτάρχισ,ν
· έτ-οου ή κρεετοιμοσΐο
ΐ έθί δ
ής ρ )
εστέρωι. Ανωτέρων μοθημά-ω
8^ζαντινΓ]ς Μουσικ(1ς νό κατα
'>οι ν Ιεο> ψόλτοι
"Ω. εΙ>αι φανειόν, πάντις β
οοι έν&ιαφίρονται 6 Ο 'ήν ηρο
όολήν τΟν παραδόσεών μ ς,
«όν νά |νι-5^ύ^ουν χτν ώο 'αν
αύτην προβττ^θειαν Ιδίως οί
έφημΐέριοι, <-1 Ιερ ψ&λιαι, οί ^ατηχηταΐ καΐ οί οΐίϋβΐ) ταΐ τβν σχολείων Εχουν κΐίή-ον, δπως προτρίψου τούι, καοου σάζοντας τη ανάλογον ίψ σιν έφήβους καΐ νέους <ό έ/»(α 9 >1 ν είς τό ττ ε ρΐ < δ 6 λόγος Φροντιστήριον Ήΐπιτυχατδ» σκοηων αυτού θ<_ είναι μία στΐουδαΐα συμβολή εα την »ρο στταθ.ιαν πρθν ανύψωσιν τ(|( Έ,κκλησια μας καΐ την άνο νέννη.ιν τοϋ "Εθνοος μ«>.
Σχετ «ώς πρός την ·ΐιτουρ»Ιο»
τοϋ ώ 4νω Φρθνΐιοττ|ρΙου ιιλΙ)
ροφοροΰμεθα δ (ι κατά την
πσρε^θι. Οσαν Δευτέραν 17 τρίχ
4>ένβτο υπό την διεύθυνσιν τοθ
κ> θηγητοθ τοθ Φρονΐιθΐηρΐβκ
κ. Β)σ. Πατιαδοπ ύ^ου ·*α1 *α
οοοοιςΐ των μεΑβν τού Δ. Συμ
β υλιου τοΰ Πανελληνίου Συν
Φΐλων Β ζα>τινηΊ, ^ου
ή ττρώιη ουγκίντρακ,Κ
αό'θθ
6έ την π|
*ή 23η ιρέχοντο " Ι &> ·
' 1 τε μ. >ε*ησ " *ν Φ '' *
Ν φ ' -νγΐων Α- 'ργΰμ-. Νί»ί
Ιω ιαι ή ·ε «τη ωι Άλβ
ι.,ηΛ ΙηΙ Β :44ρξίι 'Λν |Λΐθΐ
€ *·ινη -εοιδιοΐι
σικής
τ<->ν
ι»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
Δύο νι α β βλια τού κ. Δημη ρη
"ΕΑΕΤΟ. ΒΕϋϊΖΕΑΟΙ..-» "ϋΟΑΙΙΑΙΤ^ΙΙΣ ΤΒΣ
Μ
; σκοΑίας, τόσνσστίγσοττικόν καί τό
; «στριμωτγμένον» των γραφείων (είς
τό ίδιον γραφείον στεγάζοινται : &)
τό 4αν Δηιμοττικόιν Σχολείον, β) ή
Έμ—ορική Σχολή, γ) .Νιυκτερινόν
Δημόσιον Δημοτικόν διά ένηλί-
κους) αποτελεί σοβαρόν κώλιυμα
διά την ομαλήν καί ττρέττιουσα λει¬
τουργίαν της. Έκτός τούτων καΐ ή
λ
»^»Μτ^^
ης ς ή
ή τοΰ Σχολείον «Τναι μικρά καί
τελείως άκατάλληιλος διά τό μάθη-
μα τής σωματικής άγωγης, δι* ά-
θλοτταιδίας κ(λ—. Πρό έτών έκ μέ·
ρους των ίίυνόντων είχον δωθεϊ
τ,'αχνλαί καί ένθουσιώδεις ύττοσχέ¬
σεις δσον όφορά τή'ν έγκατάστοοσιν
τής Σχολής είς νέον καί ειδικόν
κτί,ριον τό ότΓθΐον .. .βδ. . .άνβγεί-
ρετο επί τού έναντι τής Παιδικής
Στέγης οΐκοττέδον "Εκτοτ* δμως
(καί έτττειδή τό Κράτος μας. . . άν-
γείρη...1· ! Γυμναο-ιακά κτίριβ είς
την Νίκαιαν! !) οί κ. κ. άρμό-
διοι τταρά τάς τόσας ύττοσχέσεις
κιαί παρά τό προσωρινόν τής στ«-
γόσεως τής Σχολής είς τό κτίριον
τού 4·ου Δηιμοτικοΰ ΣχοΙλχίον συνε-
χίζουν νά ττθΐούν την. . . νήσσαν. . .
ϊνα ττληρω&ή τό ρηβέν υπό τού. . .
■προφήτουΜ·· «"Οτι «ύ5έν μονι-
μώτερον τον προσωρινοΰ». 2βν) Τό
τής άνεττάιρκειας διδακτικοϋ ττροσ
ωπικοΰ. 'Όττως τα Γυμνάχτιοο καί
τα Δημοτικά ιμας Σχολειό οΰτω
καί ή Έμττοιρική Σχολή άντΐιμβτ»·
ττίζβι τό -ροβληιμα τής άντττάρκει·
ματος.
Ή εφημερίς μας
θερμώς τόν φίλον Ιατρόν καί την
λοιπήν οικογένειαν τού μετοκπαν-
τος διά την 'μεγάλην απώλειαν.
Έ-υκλοφέρησαν τα πρώτα
οΑυο_.6α φυλλά^ια τ^ν ού.
ίων ίργα,ν τοί. ΙστορικοΟ συ>
οςέως καΐ βημησ ονροφου κ
|Δημή·ρη Πουρνάρα: 1^ τής,
συλλυττειται ηι,ώιης πλήρους βι'ΐγραφ α
'Ιιλ.υθερΙου Β- ιζελου, εί.
οποίαν έξιστορειται & τι
ή ζωή κ-ΐΐ τί ίμνο
ρργ καΐ Γυναικολογι»
39 ΣολωμοΟ (Τηλ. 25.716)
1θ 112-2 (καί ΙιτΙ
II
•Υπό τοθ κ.
ΝΙΚΟΛ. Δ. ΜΑΝΟΥΣΗ
Πρώην 'ΥπουργοΟ
Έξετάζονται. Αί θβμβλιώ
-εις αρχαί καΐ προϋπο-
-έσεις. Τα Βασινά ιτρο·
βλήματσ, πλήρης άπασχό-
Αησις, είσόδημα, άνύψω
ής τοθ Βιοτ»κοΟ έπιπέ^ου,
ύγεία, διατροφή, κατοικΐσ.
εϊδΐκή προστασία τΛν έρ
γατών και άγροτών.
"Εκδοσις επί πολυτβ-
οθς χάρτου οβλ. 329. Πω
λεΐτ η βΐς 6λα τα βιβλιο
ΐτωλβΐα.
τού με>άλου τιομπκοΟ άπό %ά
πρΛτα βήματά τοι. ϊω, τόν θά·
νατόν τού είς την αύτοεξορΐαν,
τό 1936 Είς τό μβγάλο οΰ<ό Ιστορικόν σθγγρπμμα ιιού 11 αι >ραμμένο είς την δημοτι
κήν γλώσσαν καΐ διαβάζεται
σόν μυθ,στόρημσ—τόσον 6Ϊν
δραματικόν τό ενδιαφέρον ιιού
ηροκαλεϊ ή ττο>υ«όμαντθς ζωή
τοθ Έλ. Βενι.έ ου—, ό ουγ
>ραφεος Ιστορει ούσιαστικωι
μίαν άπό τα Π/ έ ίν ταραχώ5βιι,
τιεριόδθ'ς ι ής σταδι.δρομίας
τοθ 'ΕλληνικοΟ Ιθνους, επί 60
όλόκληρα χρόνια, άΠΛ τα ι,
Κρη ακύς έτταναστάσε,ις Ε_>ι
τάς παρσμονάι, τού Β' Παγκο
σμΐου πολέμου. ΛΊέ την Ιστο
ρΐαν τής ζ^ής κοΐ τοθ 6ρ>ου
τ Ο Βενιζέλου βρχοντοι είς φώ
Λννωστα ή λησμονημένα πά
_ασκή>·ια τής εξελίξεως τοΰ
<^άτου^ καί τ<.0 λαοθ μο( ·' Ο α.κ^,ός ώτιελιυθ.ρωτικός -■,ώ- ιή Κρήτης. ΟΙ Πόλ.ιιοι τής Ελλάδος άπό ιό 1912 £ ^ν 'ό 1922 Ό 'Εθνΐκύς Διχασ-'ός μέ την διαφωνίαν καΐ την σόγ κρούσιν τοϋ Βενιζέλου μέ τύν βααιλέα Κωνσταντίνον, Ή ά να ήρυζις καΐ ή πΐθσις τής Δημοκρατίας (1924— 935) κλπ Μέ τόν ·'Ελευθ£ριον Βενιζέ λ ι-ν» τού, Α κ, Δημ. Πουρνάρας σμμπληράνει τ,ό εξαιρετικόν 61 τήςβ,ογραφΐα'τβν^ -βγαλυτέρων π-Άαικών ««Ρ^ τή», νβωτί. α». Ελλάδι*, ΤΓ'^ ποιαν ή^χισβ ιΐμό *ιν ' μ* ΐόν «Λυρΐλαον Τρ^1"^ ου. τοι 6ιο.οϋ &-υ»λοίθ("Ι("ν « η καΐ νία Ιοοο.ς. _!_»^ «ω ■Ελλβββ πρός Ιξ .6) θμαχ. « αοχο>'*1
ριΑαμΒΛνουν υί *ηοηι, »"'
φή
χη τοθ «ΈΚ Β.ν
Ο ΐ 6λΐ)
άλλο νέον Ιργυν ιοθ κ. α
Ιουρνάρα ;
υ ν συν* λογιστικήν
τοθ δράματοι. τής
οεως ιο(} λαοθ τής Κόπρου κσ
!ά τό ^ρια τελευταία ΧΡ3νι»|
Έγγΐ-άφονται «αί ουνδρομΐ) ~
εΐι τώ οοο νία έργα μ*
•οβολπν 6ρχ. 160 δια
ίργα. Μεζι μ* τοΰ>. 66ο
Χαρ. Τρικοώπη» 6ρΧ
Εμβ4σματα κ. 'Αναστ,
Πουρνάρα.
νας.
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚθΝΤϋΠθΥΛθΙ
Δικηγίρος
Ναυάρχου ή
Τηλ. 4>,224 .ρ
Σωκράτους 59 '-θήναι
ί—7 α. α.
Τ»αν»«0ί Τε«Γ»5
ΪΕΡ. Χ. ΠΟΔΔΤ0ΓΑ01
ηΕΡΙΙΙΕΙΑ [Ν
II
ΛΠΛΙΑ ΟΙΙΙΑΙΑ
(-ΤΝΕΧΕΙΑ έ* τής 1ης «λ.)
της, θά άφηγηθώμεν τα κατ' αυ¬
τήν εκτενέστερον.
ΑΙ τρείς ττεριοχαί Πισιδίας, Αυ-
καονίας κσΐ Παμφυλίας ουνηντών-
το ττρός ανατολάς μέ την λίμνην Κά
ραλιν η λίμνην Μττέη-Σεχήρ. Ή Βυ
ζαντινη όνομοκτία της λίμνης ήτο
Παογούσα ή Πουνγούσα. Ό Ιωάν¬
νης Κομνηνός τφ 1Τ 42, διήλθε διά
τής λΓμνης αυτής καί κατέλαβε
"τάς έν αυτή νήσους κατοικουμένσς
υπό Χριστιανών, οΐτινες λόγω τής
Φρυγιανήν, καθότι τό δνομα 'Α-
νάβουρα σννχχντάται καί είς την
Φρυγίαν. 'Επιγραφή τις Άναβού-
ρων μέ τό 6νομα ΜΑΝΟΥ ΟΥΡΑΛΊ
ΜΟΟΥ μαρτυρεΐ δτι ούτος ήτο άρ
χηγός ή βασιλεύς των ττρό τής
τελικης καταλήψεως τής περιοχάς
ϋττό των Ρωμαίων.
Ή περιοχή των Άναβούρων, οδ
σα εύρεΐα, ττεριελάμβανε διαφό¬
ρους μικράς -πόλεις ή χωρία. («6ν
τες άτΓΟγονοι Μάνου Οϋραμμόου)
ΛΙΜΝΑΙ, ΣΑΒΙΝΑΙ, καί ΑΤΜΕ-
μακροχρονίου μετά των Τούρκων έ- Ι ΝΙΑ
τταφης των είχον υ1οθετήσει ιτλεΐ- ' — κατ' επιγραφήν.
στα δσα έκ των ήθών των Τούρ¬
κων. Ή Καραλις λί,μνττ £—οστηρί-
ζεται τταρ' ενίων νχωγράφων δτι ώ
νομάζετα Σκληρός. Ό αύτοκρατωρ
διήνοιγεν οδόν πρός 'Αττάλειαν, ή
άττοία, έττί τίνα χρόνον είχεν εντε¬
λώς αττοκοττή σνγκοινωνιακώς τής
Κωνβταντινουττιάλεως. 'Εττροχώρτισε
μέχτφ Λαοδιχείας καί Σωζοττόλεως,
τας όττοίας έτττΛέκτησεν ά—ό τοθς
Τούριοους.
'Η -ρώτη έκστροίτβία τού "Ιωάν
νού ΚομνηνοΟ ττιστσττοιεΐ δυστνχώς
τ6ν τρόπον μέ τόν 6τΓθ>?ον ο) Σελ-
τζούκοι Σοι/λτάνοι μετεχειρίζοντο
τούς Βυζαντινούς Χριστιανούς άττό
τούς αότοκράτοράς των. ΟΙ κάτοι-
κοι των νήσων άτ~χθανοντο την
Βυζαντινήν κυριαρχίαν καϊ έτφοτι-
μων τούς Τούρχους δι' αύτό ό Ι¬
ωάν^ Κομνηνός ι>ΐ~χρεώθη μο
τούς ύττοτάξτι διά της βίας των
δττλων.
Ό Εμμανουήλ επέστρεψεν έξ Ί
κονίσυ διά τής όδοδ τής λίμνης
Πουνγούσα (ονομαζομένης ττρότε-
ρον Σκληρώς). "Οταν έφθασεν είς
τάς —ηγάς τού Μαιάνδρου ττοτα-
μοΰ, εθεώρησαν δτ, είχεν ύττερβή
την εχθρικήν χώραν καί εξήλθεν αώ
τής διά νά άττολαύση κυνήγιον. Εύ
ρήκεν, έν τούτοις καταυλισμόν τίνα
Τούρκων , δταν ήτο μακράν τού
στρα—ο—έδου τού. Τούτο α—οδεικ-
νύει τα σύνορα των Σελτσουκικών
ή
καΐ Βυζαντινών κυριαρχιών κατά
τό 1146.
ΚΑιΡΑΛΑΙΑ, ττόλις —λησίον τογ
λίμνης Κάραλις. Είς την νοτί<χν παραλίαν αυτής. Νυν όνομάζεται Μττέη-Σεχήρ, διατελ_σασα σημαν τικη -πόλις χοίτά την τουρκικήν πε¬ ρίοδον, καί αναφερομένη ώς μίο των έξ κυριωτέρων ττόλΒων τοί Χαμήτ κατά τόν 14ον αϊώνα. Άμ- φόηρροθι αί ιταλός, Μτηέη-Σεχήρ καΐ Άκ-Σεχήρ, άφηρέθησαν ύττό ιοθ ΑΑουράτ άττό τόν Καραμάν. ΠΑΡΑΛΛΗ.— Παρά την άμφ σβήτησιν διά την τση-οθεσίαν της, έν Λι*αον(α ή Πισιδία, αί Συκοδοι την άναφέρουν -πλειστάκις ώς «Πα- ράλλην Λυκαονίας». Ό Ράμάε τήι άναφέρει καί ύττοστηρίζει μετά δέ δικαιολογημ&ίΛ' έτπχριρημάτων, ώς μίαν άττοικίαν έν Πισιβία τού Αιϊγούστου, καί ώς σημαντικήν πό¬ λιν έκ) της Ρωμαϊκής όδοΰ. Τό σημερινόν Γιαλοβότς. ΑΝΤΙΟΧΒΙΑ. Λίαν γνωστή πό¬ λις άπό την επίσκεψιν τού Άττο οτόλου Π»3(λου καΐ τα έρείτπά της ίΐναι Ακόμα λίαν έπιβλητικά. Τα τείχη της, λόγτρ τοθ άνηφόρου έδάφους κερδίζοντα είς Οψος, τή καθιστοθν λίαν Ισχυρόν οχυρόν, 'Ελληνικοΰ «αί Ρωμαϊκου ρυθΐμοθ. Ό ττοταμός Άνθιος διέρχεται διά τού έδάφους της; καΐ χύνεται ττρός τάς λίμνας. ΎφίθΎανται νομίσμα- τα 'Αντιοχέων. Κατά πρώτον άναφέρεται ύττό τού Πλινίου, εύρι- σκομένη επ; τής ΡωμαΤκής όδοθ. Ό Ίεροκλής ένασμβνίζεται νά ά- ναφέρη καί οθ>τήν ώς ευρισκομένην
£ττ1 σημαντικης όδού, ώσττερ ττράτ-
τιι διά τάς Σάρδεις, Φιλαδέλφει-
αν, Τρίττολιν έν Λυδίο: καί Ίκό-
νιον καί Λύστρα ίν Λυκαονίςι. Ό
ΠτολεμαΤος την τοττοθετεΐ νοτίως
τής; 'ΑΑπ-ιοχβίας.
ΈττΙ τής Ρωμαϊκής όδοΰ ευρί¬
σκεται ή σημαντική ττόλις Καρά-
Άγατς, μία των 6 μεγάλων ττόλε-
ών τοθ .μέρους τού όρο—εδίου τού
τού κατα τόν Μόν αϊώνα. Ήτο
έδρα έττισικότΓου ϋτταγομένη είς τή.
Άντιόχειαν -πρότερον. Αργότερον
ττροτΊχθτ} ε(ς μητρότΓθλιν, ττρό τοΰ
838 μ.Χ. Φαίνεται νά είναι ή ση-
■«ρΐΜτΐ ττόλις Καρά-Άγάτς. Νο-
μίσματα, Νεαπόλεως δέν είναι γνω
οτά.
ΑΝΑΒΟΥΡΑ.— 'Αττό έτπγρα-
φές καθώς «αί <_—ό τόν Στράβωνα ό λαός της υπό τό δνομα Άινα- βουρεΐς, τυγχάνει γνωστός. Φαίνε» ται 6π τό βόρειον μέρος τής Πι- οπδίο-, κατωκείτο άττό λαόν τίνα τής Φρνγίας, όμιλθύντα διάλεκτον ηοη τό &το_ον στρκχίνΐΐ ·θ<ια(μαισμόν -κά Ιί-αΎοβ»οίτ|α(ν διά μίαΜ έπιτ.·.·- χίαΓν δατω «αί φιτνααιστνκητν. Καί δτ«ν πάλιν διαοάζω δτι καταιβάλ- λΐ-π» <ρρ©ντίς ΐ«έρ, τής ώννψώσε- ωξ τοθ μ«ρφ<Βη»ίοΰ χοά τοϋ βιστι- Κοί έϊΐβτέδσυ τον Κλήρου ιμας, &»- μαθμιοι τό 4'Τν««χλλαχ» ότου είναι ιΛχ ιεύχή, σημαίνουσα «ϊ θ« ν ά γίνη. Καλ ΛΜραιμένει σχεδόν σάν ευχ]ή, Γοάφουμε καί φ<ι>ννώξουμε κββϊ
τόσο ότι πρέπη νά δχουμίε κληΊρο
ηάσης ίΛενρτθς. Καΐ δταν πρό*
■ ,Ίαι νά 6 ά λ ο ν μ ι τό χ έ $ ι
ι/τήν χαέηι δία νά συν-τε)
«κηρβ κοά ημείς β1 αύτό, δηλοΰμ..
β π ο χ η Διότι Φέλουμε ό παπ
νά }_ή τνώγη. Νά μην Ιχη ατομικάς
)*αί οικογενειακώς ανάγκας. Νά
ζή μέ άέ#α κοπανκττό.
'Ββ,αϊΐίσΗτη μία ένοριαιιή
τοθ Κλτήρσυ. Μία εΐϋ'φορα μηδ«ι
νή «αί άνύλαγος πρός τοτός πόρους
έκάιστης οΐκηΐγΐενβίας λ.χ. Φφαχμ
120 — 160 Αττισΐως διά μίαν οίκο-
•νένεκτν μχβαίας τάΐξιεως. Δηλαδή
ί ωί εχάμ ιβιι τό πσλύ &ραχ.
τόν μηΥνα. "Οβο κοατίζσύν πέντε
βδξα η" δύο Λακέττο τονγάρα! Καΐ
έίϊεΐίδη «κνενς δέν τν&ελίε νά πλη-
ρώοτ), ΐ^ε^πίσ'β" &τΐο>ς ή ΐίιοχρορά
«ίτή «Ιβπιοάττΐεται ώς δημόσιον ?-
θοδσν. Δηλ. μέ τόν χωροφύλακα.
ΚβΙ γκςΛ·ν4ζ)οιιμ« καΐ δΐΛμβοτ'υοό-
γι' «υτό, άντί νά έντρε-τύ
Αύται κεΐνται καί άνήχουν είς
την ττίΐριοχήιν των διπλών λιμνών
όνομαζομΐΕνων λίμναι, είς την 6ο-
ρειανατολι·κτν κα; ανατολικήν πλευ
ράν των. ΑΙ δύο αύται λίμναι εί¬
ναι αί σήμερον όνομαζόμεναι '■&-
γερδίρ Γκιόλ καί Χοοβέράν ή Χο-
ιράν Γκιόλ. Ό Ράμσε αναφέρων
κάττοκ>ν ΪΕ π ι φ α ν ι ο ν "Η-
γούμ«νον τής Άγίας
Θεοτόκου λιμνών,
λένίι ότι ή Παρθένος μήτηρ τής
λίμνης είναι ή Χριστιανικαί άντι-
ττροσώτΓευσις τής (Παρθένου) Άαρ-
τέμιδος, της οποίας ή λατρεία κα&'
δλην την ττεριφέρειαν της λίμνης
ήτο τόσον έκδηλος καί σημαντική.
Καΐ ττροσθέτει: Σήμερον, τταρα-
πλεύρως ενός τουρκικοϋ χωρίου έ-
τγι τής βορειο-ανατολικής δχθης
τού ΧοΛεράν Γκιόλ, όνομαζομένου
Καζίρι ή Γαζίρι, ύπάρχετ λειψα-
νοθήικη τής Παρθίνου, ή όττοία εΤ-
ναι καί τό αντικείμενον ττροσκυνή-
ματος δλων των Χριστιονών τής
τε Πισιδίας καί Λυκαονίας. Ή
Παρθένος των λιμνών ήτο τόσον
σημαντική έν τη άρχαία έττοχη δ-
σον καί ή ΐΧρισ-τιανή διάδοχός της
είναι σήμερον.
Τό 1880 έττεθύμουν, λέγει, πο-
λυ νά έττισκεφθώ την νήσον την κ£ι
μένην ΤΓαραττλεύρως τού Καζίρι,
άλλ' ή μόνη λέμδος ήτις άνήκεν
ς τό χωρίον καπεστράφη λόγω
άμελείας, ττρίν ολίγα ετη, καί Εκ¬
τοτε ουδέποτε άντεκατεστά€τη. Οί
χωρικοί, ττρότερον έκαλλιέργουν
την νησΓδα, άλλά τώρα δέν δύναν-
τοβι νά μεταδοΰν έκεΐσε. Καΐ αύ-
τό, άναφωνεΤ, είναι £ν τυττικόν ττα-
ραδειγμα τού 6ίου καί των τρό-
ττων ενός Του,ρκιχοΰ χωρίου.
(Σημ Συγγραφέως) Πού νά ξευ-
ρε, ό μακαρίτης καθηγητής ΡΑΜ-
ΣΑΙ, ώς Άγγλος, δτι σήμερον
ή -πατρίς τού,, ή άλλοτε κραταιά
Άλβιών, θά «?θετεν είς Τσην μοίραν
αυτόν τε καί τούς συμττατριώτας
τού, συμμαχοΰσα καΐ συνεργαζο-
μένη μέ τούς Τοΰρκους ττού άνα-
ψέρει έδώ, διά νά κρατήση διά της
6ίας την Χριστιανικήν καί 'Ελλη,νι
κήν Κύττρον ! ! !).
ΠΑΠΠΑ ή ΠΑΠΠΟΙ : Ό Πτο¬
λεμαΤος άναφέρει ώς μίαν των δύο
πόλεων των Όρονδέων. Ό αύτο·
κράτωρ Τιδέιριος φαίνεται δτι την
κατέταξεν είς την τάξιν των πόλε¬
ων καί τής επέτρεψε νά ονομασθή
Τιδεριόπολις, "Επί νομιόματος τι¬
νός φέρεται ώς έττιγραφή.
(Συνεχίζεται)
ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΩΣ
Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΤΗΝ ΒΡΕΤ ΑΝΝΙΚΗΝ ΠΡΟΤΑΣΙΝ
ΕΙΣ ΤΟΝ Ο. Η. Ε. ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. 21.·
Άττοδί-
δεται ίδιαιτΐιρα σημασία είς την
γενομένην συνάντησιν τοΰ "Ελλη-
χβεΤσαν διά τού σχεδίου Μάκ Μίλ
λάν ττολιτικήν.
Ώς πρός την έναρξιν τής σνζητ
νος ύπουργοϋ των "Εξωτερικών κ. τήσεως τοΰ Κυπριακοΰ είς την Πο-
Ά6έρω(|> μετά τοΰ μονίμου άντι- λιτικήν 'Επιτροττήν, δέν ί
προσώπου των Ήν. Πολιτειών είς σθη εΙοΐέΓτι ή Λμέρα οριστικώς.
τα 'Ηνωμένα Έθνη κ. Κάμττοτ
Λότζ, καθ' όσον εγένετο την έττο-
μένην της δη,μοσιεύσεως τού άγ-
γλικοΰ σχεδίου αποφάσεως διά
τό Καττριακόν. Ουδέν ανεκοινώθη
διά τό περιεχόμενον τής συνομιλί-
σς, άπό άμερικανικής δμως ττλευ-
ράς άφέθη νά εννοηθή δτι_ ένώ
αί Ήνωμιεναι Πολιτειαι ύττοστηρί-
ζουν κατ' αρχήν την πρότασιν ττε-
ρί διεξαγωγής διαπραγιματεύσεων,
έν τούτοις δέν φαίνονται διατεθει-
μέναι νά ύποστηρίξουν τό οΰσια-
στικόν μέρος τής άγγλικής προ¬
τάσεως τό αναφερόμενον είς τα
ττερί «βίας» τής ΕΟΚΑ είς την
Κύτηρον, ούτε τό αΐτημα δπως τα
Ήνωμένα 'Εθνη άναθέσουν είς την
Αγγλίαν νά συνεχίση την χαρα-
Γενικώς πιστευεται ότι αύτη θά
γανδιστών άσχολεΐται μέ τό νά
έκθειάζη αδιακόπως τάς επιτυχί¬
ας των μισθοφόρων. Ώς παρατητ
ρειται είς τούς ενταύθα διπλωμα-
τικούς κΰκλους, ή σχετική προπα-
γάνδα έπιτρέττει νά συναχθή Ιν
συμπέρασμα : ή άγγλκή ήγεσία,
αρχίση την Δευτέραν, ττιθανή δέμολονότι βαθύτοττα ταιραγμένη ά-
έττι6ραδυνσίς της δέν θά υπερβή πό την κακήν ττορείαν τού Κυττρι-
τήν Τρίτην.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 21.— Ή άσυγκρά-
τητος αγγλικη θρΐαμβολογία διά
τόν Φόνον τού Μάτση συνεχίζεται,
ταυτοχρόνως δέ έντείνονται αί
ττοοσπάθειαι τής άγγλικής, ττρο-
παγάνδας νά ττεισθούν οί "Αγγλοι
καΐ Α διεθνης κοινή γνώμη δτι ή
βία είναι ό μοναδικός τρόττος άν-
τιμετωπίσεως τού Κκττριακού, αυ¬
τή δέ αποδίδει καρττούς έττιτρέ-
ττουσα νά έττιβληθούν ρατφαίως αί
αγγλικαί θελήσεις είς την νήσον.
Ή έκστρατεία μίσους εναντίον
τοθ κυπριακοΰ λαοΰ συνεχίζεται
κα) ή .μικρά στρατιά των ττροπα-
ακοΰ καί την άκόμη χειροτόραν
των κόλπων αυτού τούτου τού κυ>
βερνώντος κόμματος διά τό Κυ-
πριακόν, καί, τέλος, στερεΐται άλ-
λων έπιχειρηιμάτων δυναΐμένων νά
έντυπωσιάσουν τούς Άραβας καί
ν' άναχαιτίσουν τόν διαρκώς έξα-
πλούμενον είς την Μέσην Ανατο¬
λήν άντιαγγλισμόν.
Ο! διπλωματικαί τταρατηρηταί
ττροδλέττουν, δτι αί αγγλικαί μέ-
είς τάς πληροφορίας,
τα τάς οποίας έτοιμάζεται ή δη-
έξέλιξιν τής κρίσεως τής Μέσης θοδοι βίας θά έπιδε:νωθ3ΰν άκόμη
Άνατολής, βλέπει έν τούτοις ίν ττερισσότερον είς τό προσεχές μέλ
μόνον μέσον άντ ιμετωπίσίως τής λον κα; τείνουν ν' άττοδώ'σοΐΛ' ση-
έπιδεινουμένης κρίσεως — την έν¬
τασιν τής άγγλικής βίας. Καί του¬
το, έπειδή τό Λονδίνον -χασε κά-
θε άλλο έπιχείρημα. Δέν γνωρίζει
πώς άλλως δύναται ν' απαντήση
είς τούς έπικ,ριτάς τής πολιτικής
τού, έντός των Ήνωμένων Εθνών.
Αδυνατεί νά εύρη έξηγήσεις ϊκα-
νάς νά καθησιιχάσουν τούς φόβους
Ε
Σ-
Τό βράδυ τής Κυριακής 9.11.
58 Λ. «'Ενοκτις Ποντίων Νικαίας
— Κορυδαλλοϋ> γιάρτασε την ό-
λοκλήρωση τοϋ Κτιριακοΰ συγκρο
τήματος τής «Ποντιακής Στέγης>,
πού εχει Ιδρύσει μέ άτρητους κό-
πους καί φροντίδες τό λαμττρό αύ¬
τό Σωματειο στή Νίκαια. Σκοπός
τής γιορτής ήτοτνε νά διαδηλωθή
ή εύγνωμοσΰνη καί οί εύχαριστίες
τοΰ Διοικητικόν Συμβουλίου ττρός
δλους δσοι έχουν συμβάλει στήν έ-
ττιτυχία τού έργον.
Μ.τά τόν άγιαίσμό, δττου έττρω
τοστάτησε ό Ιερεύς Παπα-Λάμττρος ' τταρομο;ων συνεστιόίσεων
πού εΐχε ττρωτοστατήσει καί κατά μίζουν τίς «άγάττες» των
τόν άγιασιμό τοΰ θεμελίου λίθου, Χριστιανικών χρόνων κα)
..:_-,- μ^ συγκίνηση ό Ιδιος κι' κε κατόττιν στήν
παβραμίδης καΐ τόν κ
πουλο.
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΐηΝ «αογ
ΝΑΥΤΑΙ — ΚΟΜΝΗΝθίί °
Στίς 12 Νοεμβριού τό 6<χ_?! Σύλλογος Ποντίων «4 " — Κομνηνοί» όργάνωσε ση των μελών τού <—6 τής Καλλιθέας «Ό μος», σάν έναρκτήριο ατή' τειακή κινήση τής ' Μετά τό γεύμα δρος τού Συλλόγου κ. ■Ετόνισε την άναγκ._.^.τ,τη τ& έττειτα μέ λίγα λόγια ό άντιττρόε δρος τής "Ενώσεως κ. Ηλ. Σπανά κης. 'Ακολού&ησε γεύμα, στό τέλος μοσίευσις νέων γράφων δήθεν άνευρεθέντων ότοΓν τ ου όποίου μίλησε ό Πρόεδρος τής τίων. Καταλλήλως πού εχει καί τό Συλλόγου γιά την άνέγεροη κο'°ϊ τΓοττεράτωσΓ) τού κτιρίομ τής ΐίΐ* λιθέας, γιά την όποία έ-ικ^ κε την σι/ναντίληψη δλων των ; μίλησβκ 6 τ >τΚΗ. ι '■
κ. Νικολαΐδης, 6
εφονεύθη ό Μάτσης καί έττιτρεττόν- μελλοντικό ττρόγραμμα γιά έπέ- , λείδης, ό κ. Ποπταδάττούλος 0
τ/Λ,, _Α —ινν.ιίιΐηΛή ττκοισσότεοον ιΐ κτασπ τής Στέγης, γιά ττλουτισμό "Ακογλους καΐ άτπίγγειλον «!.:...*·
των νά ττροωδηθή περισσότεοον ή
διχτφήμησις τής ΕΟΚΑ, πιθανώ-
τατα μέ έπίκεντρα τόν φόνον τής
πού έκφράζονται διαρκώς έντονώ- Ι Άγγλίδος καί τόν τραυματισμόν
τερον ενταύθα, άκόμη καί έντός τοΰ Άμερικανοΰ προξένου.
Η ΗΜΕΡΗΙΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗ 2ΧΟΛΗ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑ1
Δέκα ετη σιυΐμττλτνροΰνται εφέτος
άττό τής ιδρυοιεως καί Ενάρξεως
τής λ(.ιτοιυργίας τής Δημοσίας Η¬
μερησίας Έματορικής Ιχολής Νι- τορικας φανφαρας» τταρΐκοιλέσια-
καιας. Κατά τό διαιρρεΰοχχν χρονι- ' μ«ν, ήττειΐλιηοχχμεν, άλλά μάς έγρα-
κταση τής Στέγης, γιά ττλουτισμό
τής βιβλιοθήχης, κοη γιά την κα-
νονική λειτουργία των φιλανθρωτη-
κών, ττνευματικών, καλλιτεχνικών
καί Κοινωφελών Παραρτημάτων
τού Σωματείου.
Μέσα στά ττλαίσια τού έορτα-
σμού έπίσης μίλησαν ό κ. Παυλί-
δης, ό κ. Γεωργιάδης, ό κ. Τερζό-
πουλος, ό κ. Τσιρίδης Ιξ όνόματος
των Ποντιακών Σωματείων ττεριο-
χής Ά/θη|νών —. Πειραιώς, ό Δή-
καν οιάστημα ή Σχολή έλειτούρ-
γησε άν.Λόγως τοΰ ένδιαιφέροντος
τόσον τού Ύιττουριγίίου Παιδείας,
δσον και των αρμοδίων τής ττόΐλι--
ως, ώς έπίσης καί των διδασκόν-
των δΐ--οσκοιμένων και κηδεμόνων.
φαν εις τα παλαιά των υποδήματα.
Κοτίλήφθηραν ίπτό Σολωμικού καί
Ζαροΐτρουο·τικοΰ παράπονον οί κά-
τοικοι τής Νικαίας, άλλά δέν κατέ
έστω καί έν μέρει σϋνιεπής πρός τάς
ύττοσχέσεις τού. Καί άληθώς. Κα¬
τόπιν μικροΰ χρονικού διαστήμα-
τος, κατά τάς αρχάς τοΰ 1948,
εδημοσιεύθη είς την εφημερίδα τής
Κυβερνήσεως διάταγμα διά τού ό-
Παρά δέ τα έμ-όδια, την κρσττικτΥν οικονομικήν ευθείαν τταρηικολου-
άδιαφορίαιν, ή ό~>ί<α είναι καταφα- βονν μαθήιμοαα ίίς τάς 'Εμττορικάς νής δσον άφορ§ τα έκτταιθευτικά ΣχοΛάς των "Αθηνών καί τοϋ Πβι- τπροβλήμοττα τής πόλεως τής Ν ι- ώς, δσοι δέ (καί οί τιιλείστοι) έστε κσίας, έφβρβν «.(ς —έρας τό έργον ροΰντο τοι>των τταιρέμίνον άγράμ-
της, βεβαίως κατά τα -μέττρα καί ματοι καί ιέτηοογτγελμαιτικώς άκβ-
τά ττλαίσι« τού δυνοττού, καί ώφέ- {τάρτκττοι ττρός δόξαν των έκάοτο-
λησ« ττιν νεολαίβιν τής ττόλ-ώς μας τε σοφών ύϊπουργών της Παιθείας
καί των ττίριξ αυτών Δί»μων ώς έ- [ κσί τής έννοιίας της Παιδί.ίας καί
ττίση^ τόν έμ—>ρικάν μας κόσμον τής —ροόδου. Καί 6λβ ο»>τά ιμ«·ΧΡ'?
καί την Εθνικήν μας οίκονομιαν. νά ανατείλη τό σωτήριον £τος
Ή έλλειψις 'Εμπτορΐκης Σχοιλής 1947 κοοτά τή,ν διάρκειαν τού ό-
είς Νίκαιαν, ήτο άπό τής ί6ρύσ«- ττοίου έδόβη «μία κάττοια λύσις»
ως τής -πόλεώς ιμ«ς αίσ^ι,τή, ή δέ είς τό σ—ουδαΐον αύτό το-ικαν —ρό
άναγκαιότης τής Ιδρύσεως ιμιάς Ι Κατά τό έτος αυτό καί συγκε-
θεσαν τα δττλα. Καί δσοι μέν έκ ποίου |6ρύετο είς την πόλιν τής Νι-
τών νΐων είχον τόν χρόνον καί την | καίας
κρατι'ιας, έχουν έξασφαλίσει την
ωνιότητα, ώστε άφ' ενός μέν οί
ιμιαβη.ταί νά άνοογκάζωνται είς κα¬
ταβολήν σηιμοοντικοΰ χρημιχτΐ'Κοΰ ττο
έκ μέρους τής διτ-υ-
ήμερησία δηιμοσία 'Ε
μττορική Σχολή ή όττοία θά στεγά-
ζεται προσωρινώς! ! είς τό κτίριον
τοϋ 4ου Δημοτικοΰ Σχολείου Νι-
καίας, καί τής οποίας ή έναρξις
τής λειτουργίαν θά εγένετο συγ- Σχ^λάςΚ
χρόνως μέ την έναρξιν τού σχολι-
προσωπικού
χρ,ς τοιούτου 6«9μοΰ ή Ελλειψις κσ;'Πρόεδρος τού Σωμ. Παν. Σου-
των καθηγητων, της οποίας -λΐλει- | μέλα ^ Κτζν{Βΐ]ς> ό καθηγητής
Πιανεπιστ. κ. Βορεάδης, ό κ. Καται
νίδηις, ό Γεν Γραμματεύς τού ύ-
■πουργ. 'ίΕμττορίου κ. /ννττιράβος, ό
βιομήχανος κ 'Εφραιμίδης, ό Δίς
Καίτη Δούχα, Πρόίδρος τού Φοι-
τητικού Συλλόγου Νικαίας, ό κ.
Γ. Ζερζελίδης, ό κ. Άκογλους, ό
£ κ. Ίασονίδης, ό *· Λιανίδης, ό κ.
| Χονδροματίδης καϊ άττήγγειλαν
(ή πλήρης είναι |^υ 6|<Χ "*Ύ .έκ μερΛυς 7ης δ ία δημοσία Έ- |ϊ"νσιε"!ς τίροσληψι,ν άδιορΐστ«ν ' β ά έ Ε λ άφ' δέ κού έτους έλλε.ψιν διδακτικόν ΤΕΛΕΤΗ ΕΝ ΤΩ ΙΕΡΩ ΝΑΩ ΤΟΥ ΑΓ Ι ΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟ- ΝΟΣ ΤΑΜΠΟΥΡΙΩΝ Την Κυριακήν, 23ην τρέχοντος καί ώραν 9ην π. μ., τελεΐται ή κατ' έτος καθιερωμένη ττανήγυρις τού Σωματείου «Τα Είσόδια τής Θεοτόκου» _ έν τώ Ίερώ Ναφ τοΰ Άγίου Γκχντελεήψλονος Ταμττουρί- ν. Μετά τό πέρας τής θείας λει- τουργίας θέλει λά&ει χώραν δεξί¬ ωσις έν τφ κιν)φω <ΑΙΓΛΗ>, δπου
θά έκφωνηθώσι λόγοι, τταρουσία
των επισήμων καί των τοττικών άρ-
χών, καί θά γίνη τό «κΐ>ρασμα»,
κατά τα πατροτταράδοτα έθιμα.
κριμένο>ς τόν Ιούνιον, εγένοντο τα
τοιαύτης έ— ιτακτιική.
Κ«τά διαφόρους καιροΰς και άττοκοίλυΓττήρια τής έν τφ
—ρό τού 1947 εγένοντο ττολλά δια- ' ναφ Άγίου Νικολάου Νικαίας τοι-
6ήμ«τα έκ μέρους τού Δήιμου, των | χογραψίας τής τταριστανούσης
τοττικών όργανώσεων τού τοττικοΰ τούς 318 ττατέρας τής Αης έν Νι-
έκτται&εντικοθ κήσιμου καί των ττο- καία Οίκουμενικ,ής Σύνοδον. Είς
λιτ«ντών. Εγράφησαν ίχρθρα καί έ
δημοσΐβύβησαν έτηστολαΐ και ίπνα-
μνήμοττα είς τόν τοττικόν Τύπον έκ
θέτβντα κοΐ άνοιλύοντα τίίν άναγ-
Μαιότητα τής δημιουργίοος μιάς
«ιδικής 'Εμττορικής είς την
—όΐλιν μας Σχολής, εγένοντο συσχέ
ψεις, έσττάλησαν ίγγραφοι διαμαρ¬
τυρίαι, εγένοντο ίπτΐισκέψεις έκ μέ
ρους τοπικών έπιτροιτών είς^ τού
άρμόδίους ίπτουργούς κ. ό. Άλλ'
είς μάτην. Φωναί βοώντων έν τή
έρήμφ. Ή μικροψυχία, ή κακομοι-
ρία, ή στενόσης τού έγκβφάλου, ή
γραψεΐοκρατία, ή έλλειψις —ροοδευ
τικής έκτταιδιευτικής ττολιτικής, ό
κομματισμός ή άδιαφορία τέλος,
ήμττόδιζον καί έτορ-ίΐλλιζοιν κάβί
ένέργειαν ή καί σκέψιν άκόμη ά—ο
σκοττοΰσοιν είς την Ίδρυσιν μιάς
τοιαύτης «τχολης, την όττοίαν &ν έ-
οΓτερείτο καί ΐπτεβάλλβτο είς ιτσγιό-
τητα στειρησεως ή εχουσχχ ττληθυ-
σμάν αν« των 100.000 κοοτοίκων
Νίκαια, μέ τί|ν σηιμαντικήν Έμ-ο-
ρικην καί βιοτεχνικήν κίνησιν καί
την γειτνίασιν μετά τοΰ Έττινείου,
είχον τα Γκράβαρα, τό Διακοφτό,
τό Λιανοκλάδι ιοαΐ ή. . . Κολοττε-
τήν εορτήν οχπήν παρέστησαν συν
τοίς άλλοις καί ό Άρχιετπσκσπος
Δαμασκηνός ώς καί ά τότε ύπουρ-
γός τής Παιδείας βουλει/τής Λεβα-
δείας κ. Δ. Βουρδουμπάς. Κατά
την διάρκειαν τής δεξιώσεως ή ό-
ποία έττηικολούθησεν είς τό Δημαρ¬
χείον, ό συμπολίτης μας δικηγόρος
— δημοσιολόγος κα; πολιτευτής κ.
Νικητάς 'Αστρουλάκης είς τόν ό-
ττοΤον άνήκει κατά ένα μεγάλον
ιμέρος ή τιμή τής Ιδρύσεως τής
ΊΕμπορικής μας Σχολής έττωφελή-
θη τής εύ>ιαιρίας διά νά αναπτύξη
καί νά τονίση είς τόν υπουργόν
την ανάγκην τής Ιδρύσεως τής Έ-
μττορικής Σχολής, συνοδευσας αυ¬
τόν είς τό ΰπ' αυτού πιροταθεν διά
την οτέγασιν τής Σχολής οίκημα
δηλαδή έκεΐ δπου τό 4ον Δημοτι¬
κόν Σχολείον Νικαίας στεγάζεται,
ώς έττίσης καΐ ή Έμπορική Σχολή
μέχρι σήμερον, ©έλετε λοιπόν ή
ττειστικότης των λόγων τού κ. Νι-
κήτα 'Αστρουλάκη, ή ή έχ ιμέρους
τού κ. Βουρδουμπά έπιδειχθεΐσα
κοττανόησις, τέλος ττάντων κάτι τό
σ-ΠΌυδοίίον συνέβη, την ήμέρ<ΐν έκεί- Α'υτή «Ινοα ή παννβιμιένη «>εύσέ-
βιια» «συ 'ΕΙλληνικοΰ λοοΰ, χωρΐς
νά ποοσι&έσΌΐμιεν καί τάς εκάστοτε-
(Μοβις· Εναντίον 'Οσίων «αί Ίί-
θά μέ κ<«τ|γο. Καίλύτεροι ίίμως
νά ΒΚίοοΐΛΗ^,ξσντίοα τα η^άγιμΛΐτα
-ίίκος είνοα, ϊβχ<α κηά ΐΜΚΰοα, Λαρά νά ηα. ΟύδεμΙα οΰθαί'.ετος δημοσΐευσ ς θά άναγνωριοθη)
καί μέοων διδασκοιλίας κα; τταρά
τό .μικρόν τού όρώ,μού των μαθη-
τών λόγφ τής ελλείψεως των ανωτέ¬
ρω καί τού μή πλήρους δσον άφο-
Ρ9 τα ετη, της φοιτησεως, ή Σχολή
έλειτούργησε παραδείγματι κώς
καί ύττό την δΐ'εύθυνσιν τού κ. Χρή
στου Παπαδοττοΰλου. Άπό τού
ττρώτου ετους τής λειτοΐίργίας της,
αί μαθηταί καιέδαλλον ένα σημαν¬
τικόν χρηματικόν ποσόν διά νά ήμ-
ττορεΐ ή διεύθιτνσις αυτής νά προσ
λαμβάνη άδιορίστους καθηγητάς
καί διά τα βασικά άκόμη. ιμαθήμα-
τα, δεδομένου ότι, οί υπό τού ΰ-
πουργείου Παιδείας διωρισμένοι
ν<αθηγηιταΐ καί κ,αϋηγήτριαι ήρι- θμούντο είς τα δάκτυλα τής μιάς χειρός, καί νά έςασφαλίζη ούτω την ύτταρξιν και την λειτουργίαν τής Σχολής. Εγένοντο έκ νέου δια βήματα πρός τούς μοα>δαρίνους τοΰ
ύπτουργείου άλλά ματαίως. Ή έλ¬
λειψις δμως τού απαραιτήτου δι-
δακτικοΰ προσωπικού, ή αναγκάση
κή κα} άξιόλογος χρηιματική είσφο
ρά των μαθητών ί>ιά την ττρόσλη-
ψιν καθηγητών καΐ ή άδιαψορία των
αρμοδίων δσον άφορφ τα ανωτέρω
καί ιδίως την πρόσθεοιν των δύυ
έτέρων τάξεων τής 5ης καί 6ης,
την συμπλήρωσιν &ηλαδη τής Σχο¬
λής, ή όποία άδιαφορία ήναγκαζε
τους μαθη.τάς οί όποιοι έτελειωναν
την 4ην ταςιν νά σννεχίσουν τάς
σπουδάς των είς τάς έκτός τής
Νικαίας Εμπορικάς Σχολάς έφε¬
ρεν αύτην πρό άδιεξόδου καί μάλι-
στα είς τα ττρόθυρα τής διαλύσε¬
ως καί τής καταργήσεως της. Εύ-
τυχώς δμως, κατά τό σχολικόν έ-
τος 1 955 — 56 ή περί συιμπληρώ-
σεως της ύπουργική άττόφασις καϊ
ή τοττα&ετησις τού κ. Κωνστοτντίνου
Ποπταγεωργίου ώς Διευθυντοΰ, ή
όττοία διαταγή ήρχισεν ίσχύουσα
άττό τού ίδίου ετους της εκδόσε¬
ως της, τής, έζηρφεΐλισε την παγιο-
τητα τής ύπάρςεως καί τής λει-
τουργίας, ώστε νά έλθη εις την
ευχάριστον θέσιν νά χορηγήση τόν
"Ιούλιον τοΰ 1957 δια πρώτην φο¬
ράν, τττυχία είς τούς άποφοίτους
μαθητάς της.
Την Σχολήν δμως κα! σημερον
άκόμη ά—ασχολοϋν ιτολλά και σπου
δαΐα προβλήματα. Πρίν δμως ~ρο-
βούμεν είς την άτταρίθμησίν των
•πληροφορούμεν τους κ.κ. άνιοαγνώ-
στας καί τούς άρμοδίοιις δτι είς
την Σχολήν αυτήν φοποΰν έκτος
άπό τούς νέους τής Νικαίας και
νέοι οί όττοΐοι κατοικούιν «ς τοϋς
Δήμους Κοδυδαλλού, Πειραιώς, Πε
ράματος, Κερατσιινίον, Τοώροιυ, Αι-
γάλεω καί Άγίου '<ύάννου Ρέντη. Τα ~ροβλήματ« τα άπασχολοΰντα τήίν Έμττ&ρικήν Σχολήν τής Πόλε¬ ώς μας είναι τα εξής: 1) Τό Στε- γαστικόν. Είναι τταγκοίνως γνω¬ στόν καΐ κατανοητόν δτι τό κτίριοιν είς τό οποίον ια&τη στ€γάζεται εΐ- ναι άκοπιόΧληλον (δπως καί δλα της Νικαίας) καί διά τήίν στοιχε»- ώδη έκτταίδί-υσιν άκόμη. Ή με- , ., - ,, - -- , ', - ,. ., ' ' , ξέχον στελεχος τού ατρικου Σω- όης της κατταλληλοτητος και * Α Α ^ κ τής έιτάρκειας των αίθουσών διδα- ,____τα όττοΐα ττϊρ.λαιμβά_____. είς τό άνοίλιυτικόν -ρόγραμμα τής | ποιήματα καί άνέκδοτα ό κ. Σπα- δ δαισκαιλίαις είς τάς Εμπορικάς νίδης (χωρία καί τό τραγοϋδι τού) '£ ^?ς ^."/""'ΡΥείο· Παι- ι ό κ Καλλίδτνς, ό χ. Δεληχ,άρης ή δέν έδιδάχθηΐταν ποτε, η Ι δ.δασκονται άνετταρκώς, ή διακό- τττεται ή δι-δασιοολία των ένεκα Ή γιθρτή συνεχίστηκε ώς ττέρα τα'ίέσιεως καί μή άντικατ<χστά<τίΐως Κ|· ύτπ' τα μεσάνυχτα, μέσα σέ άτ- η δΰ £) ίδ θύ Ι διορισμοΰ τού είδικού καθηγητού. Τό τής ελλείψεως καΐ άνε- ττάρκειας άτταραιτήτων έττοτττικων κλπ. μέσων. Διά νά λειτουργήση ενα σχοΐλιεΐοιν καί δή μία 'Εμττορική Σχοιλή, άτταιτοΰνται ωρισμένα 6ρ- γανα, εττιιτΓλα, σκώη κ.ά. "Οσον άφοιρά τα δργανα καί τάς έγκατα- στάσεις τάς άτταραιτήτους διά τήιν διδασκολίιςον τού μοοθήμοοτος τής σΐίιμοΐτικής άγωγής ή καττάστασις είναι δροψατική. Περισσότερον δ¬ μως άλγεινή τταρουσιάζεται ή κα¬ τάστασις λογψ τής ελλείψεως αι¬ θούσης - 'Εργαστηρίου »αί όργά- νων διά την διδασκαλίαν των μα- θημάτων Χιιμείας, Φυσιικτΐς, Έμ—ο- ριειυιματτοΐλοίγίας καί Γεωγραφίας. Αλλά καί ή άνυτταρξία των ·μ<έ- σών «αί των όργάνων διά τήιν τγρ«- κτικήν έμττοιρικήν καί λογιστικήν έ- ζάσκησιν των διθΌσκοιμένων είναι κ,αί αι>τί| τραγική. Τέλος τα ανω¬
τέρω ώς έπίσης καί τό τής δημι-
θΜργίας μαθητικής βιβλιοθηκης,
τό τού άκαταλλήλου των ώρών δι-
ϊασκοίλίας »αί έίλλο: ττροβλήμοοτα
ι?οιμίζοιμεΐν 8τι άξίζοι/ν άντιμετω-ττί-
χεως, είναι καιρός και έττιβάλλεται
νά άττασχολήσουν τόν αξιότιμον
επί τής 'ΕΞΘνικής Παιδείας καί
Ορησκ-υιμάτωτν Ύιτουιργόν μας.
ΜΙΧΑΗΛ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ
μόσφαιρα Ποντιακού γλεντιοΰ, μέ
χορούς τραγοΰδια καί λοίττές έκ-
δηιλώσεις, μέ λυράρηδες τόν κ. Πά
καί άνέκδοτα ό κ. Άσλανίδης
Δεληκιάρη, ό κ. Σττανίδης,'0 '
Ίασονίδης. Ό κ. Μάκης ΠαγωνΙ
τος άπηγγειλε Κυττριακά δημοτ^
ποιήματα, ό κ. Κακουλίδης διά_ν
ρα τραγούδια σύγχρονα καΐ ΓΙονΓ
κά καί ό κ. Δημάρχου ύττοκρίθη!?
σπσχταριστά νούμερα Ποντιακ"
χαρω.<. κ. Μπαιρακτάρη έδωκαν τόν τόνο τής Π,ντιακής ίύ9^μ!ο;ς --ού ττβ0ο τάθηκε -πέρα κι' άπό τα μέσαν, χτα. Στήν συνεστίαση εκλήθη τ,·μ <ως κι ελαοε μέρος κα; ό £, · Πόντιος κ. Λαζ. Παισανϊδης, μος, άττό τό Μπουένος "ΑϊοίΓ ττροσφει^ ΰτου οολλάρια γι4 ^ , ριο τού Συλλόγου ώς -ρώτη δό Μιά εύγενης άμιλλα εχει θή μεταξύ των Πονπίων κα) καταβάλλεται προσττάθεια νά 5_ύν άπό τα κατά τόττους τεΐα των ίδιόκτητα κτίρισ, "ΐΐΐ στή Νίκαια, στήν Καλλιθέα στΐ Δραπεστώνα, στό ΠΌτγκράτ,, ^ »■) π. ·ο-άν «Κ ιβωτοί Μνημοσ6νη( των Χαμένων Πατρίδων>. Κα-1
ττρς-σπάθεια αυτή βρίσχει »ύτνχ«
τή^ έ— ιθυμητή άπήχηση χσΐ κατα¬
νοήση τόσο μεταξύ των έδώ Ποντ.
ών, δσο καί μεταξύ των άττοδήμοιν
πού διατηρούν ζωηρά τή νοσταλγ,*
καί τίς τταραδόσεις τ*" "
νητης γενετείρας των.
-ΚΕΙΠΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΠ
Την παρελθούσαν έβ&ομάδα οί
άγαττη.μένοι τού συγγενεΤς καϊ πο-
λυττληβε ς φίλοι ωδήγησαν, έν με-
τω έκδηλώσεων εϊλικρινούς θλίψε-
ως, είς την τελευταίαν τού κατοΐι-
κ'ιαν ένα άκόμη σςβαστόν μέλ.ς
τής ττιροσφυγικ.ής οικογενείας, τόν
ΙΟΡΔΑΝΗΝ ΧΡΥΣΑΦΙΔΗΝ.
Καταγόμενος έκ Κατττταδοκίας,
προσέφυγεν είς την Μητέρα Πα-
τρίδα κατά την Μικρασιατικήν κα¬
ταστροφήν μέ τα ολίγα ύπολείμ-
ματα τής ση,μαντΐκής τού περιου1-
αίας. Κατώρθω'σεν δμως χάρις
είς την δ'ραστηριότητά τον καί τήι< φυσικήν τού ευγένειαν καί έντι,μό- τητα, δχι μόνον νά ευημερήση καΐ έδώ έπαγγελματικώς, άλλά καί νά προσφέρη σημαντικάς υπηρεσίας είς την προσφυγικήν υπόθεσιν καί ώς μέλος τής ΠΟΑΔΑ καί είς άλ- λους τομεΐς τής προσφυγικής δρα¬ στηριότητος. Μέ τόν άδολον καί ττοοσηνή χαρακτήρα τού καί τόν αόρατον άλτρου'ισμόν τού ήτο ά- γαπηιτός είς τό περιβάλλθν τού, τό όττοΤον ή άπώλειά τού κατελιΐ- ττησεν ειλικρινώς. Πρότυπον γονί- ως καί χρη·στού οίκογενςιάρχου, φεύγει άπό τόν κόαμαν τούτον μέ την ικανοποίησιν, δτι ηύτύχησε νά αποδώση είς την κοινωνίαν ένα ι/Ι- όν, τόν γνωστόν ιατρόν 06ΩΝΑ ΧΡΥΣΑΦΙΔΗΝ_ τόν ΐδρυτήν καί διευθυντήν των Φροντιστηρίων Ία- τρικής ΦΙΣ, ό οποίος άττοτελει έ- ΑΙ ΣΥΒΕ.ΤΙ3Σ.ΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΙΕϋΣ ΙΜΪΡΛ Την έσ—έραν τής παρελθού- | βιβλίον τού "Υμνβς καΐ θρήνος την σης Τρίτης έττραγματοττοιήθη είς Σμύρνης τό «Νοερό Ταξίδι», ή Κβ τό Πάνθεον ή δευτέρα συνεστίασις Μίνα Καλαντζοττούλου ώττήγγειλε μελών τής Ενώσεως Σμυρναίων, τό ώραιότατο ττοίημα τού Στελιου έν μέσψ θερμοτάτης φιλικής άτμο- Σττςράντζα «Σμύρνη» καΐ ό'κ Λά σφσίρας. Είς την συνεστίασιν £λα- ' μττρος Παραράς την «Βσγγελί- στρα» τού Μιχ. Άργυροπούλου Έν τέλει ό παρεττιδημών ΐνταύ- θα έφημριος τής Άγίας Φωτεινής τής 'Ελληνικής τταροικίας Σμύ>
ινης αΐδ. κ. Τμιόθεος Άργοδσ-
ρης, συνεχάρη την Ένωσιν διά τψ
έφρσσζ την χαράν φ 6ιτο!σν τοί
βον μέρος άρκετά καί έκλεκτά μέ-
λη τής Ενώσεως μετά των κυρίων
των, μετά τό ττ_ρας δέ ταύτης ό
Π,ρόΓδρος κ. Άλ. Μπενάκης ηύχα-
ρίστησε δι' ολίγων λέξεων τούς
•παρευρεθέντας κα; εξήρε την Εν¬
νοιαν των τοιούτων συγκεντρώσεων.
αί οποίαι τονώνουν την αγάπην | ωραίαν πρωτοβοι/λίσν της «; (ξ.
καί την προσήλωσιν ττρός την πέ- έφρασε την χαράν την
ροτν τού Αίγαίου ττοττρίδα.
έττροξένησε ή άιτρόστΓτος συμμρ»
Ακολούθως ό Άντιπρόεδρος κ. χή τού είς τό γώμα.
Σολομωνίδης άνέγνωσε άττό τό
ό
Ν. Κ
%^^^%0%^^^^^^%0%^
(ε^^ΛΛΛ
ΦΡΟΚ11ΣΙΠΡΙΟΙ1 ΒΥΖΑΠΤΐηΗΣ Π0Υ1Μ
'Υτιό τό βνω τίτλον ή «ίιΚ
^ΛΗ2IΑ», το επίσημον δελτίον
ής Εκκλησίαν τής Ελλάδος
είς τό ύπ· άρ. 21 τής 1;11)58
φύλλον εόιής γράφει τα άκό
λουθα :
«Ό Πσνβλλήνιος Σόνδβσμοι
Φΐλων Βιζαντινής Μουσικηι.
τταρουσιάϊβι εσχάτως άζ έτται
δ έ 6
ρ χ
νόν δραστηριθτητα
ώ δ
6ιορ
ρηρη ρ
γανώνει μονον δμιλΐας Λισλέ
ξεις και ι ήν τέλκσιν κατανυκτι
ών Βυζαντινήν Έοπερινων,
^ατά τούς όποΐους χά τροτι<5τ οια ψάλλονται ώ.αιότατο ύτκ Βι,ζαντινοΟ χοροθ. Παοαλλή λως απεφάσισε την ϊ ρυοιν Βι ζοντ^τΐι, Μ ύθ ί πρ ζΐ, σικής» Σκογο αύτοθ είναι οφ' ένόί ή όργάνωοις χορϋν τ£ν Ι Ναών άηό νε^ρά πρόσαπο, οιοθέτοντα μίαν θεωρητικήν επι θ έ ά τοθ ■>αί φ ή ρμ
-«ε(»ων, ιΐΐινβι έτνιθυμοί ν δ ό
ή λθή
ρη
ρμ κοτάρχισ,ν
· έτ-οου ή κρεετοιμοσΐο
ΐ έθί δ
ής ρ )
εστέρωι. Ανωτέρων μοθημά-ω
8^ζαντινΓ]ς Μουσικ(1ς νό κατα
'>οι ν Ιεο> ψόλτοι
"Ω. εΙ>αι φανειόν, πάντις β
οοι έν&ιαφίρονται 6 Ο 'ήν ηρο
όολήν τΟν παραδόσεών μ ς,
«όν νά |νι-5^ύ^ουν χτν ώο 'αν
αύτην προβττ^θειαν Ιδίως οί
έφημΐέριοι, <-1 Ιερ ψ&λιαι, οί ^ατηχηταΐ καΐ οί οΐίϋβΐ) ταΐ τβν σχολείων Εχουν κΐίή-ον, δπως προτρίψου τούι, καοου σάζοντας τη ανάλογον ίψ σιν έφήβους καΐ νέους <ό έ/»(α 9 >1 ν είς τό ττ ε ρΐ < δ 6 λόγος Φροντιστήριον Ήΐπιτυχατδ» σκοηων αυτού θ<_ είναι μία στΐουδαΐα συμβολή εα την »ρο στταθ.ιαν πρθν ανύψωσιν τ(|( Έ,κκλησια μας καΐ την άνο νέννη.ιν τοϋ "Εθνοος μ«>.
Σχετ «ώς πρός την ·ΐιτουρ»Ιο»
τοϋ ώ 4νω Φρθνΐιοττ|ρΙου ιιλΙ)
ροφοροΰμεθα δ (ι κατά την
πσρε^θι. Οσαν Δευτέραν 17 τρίχ
4>ένβτο υπό την διεύθυνσιν τοθ
κ> θηγητοθ τοθ Φρονΐιθΐηρΐβκ
κ. Β)σ. Πατιαδοπ ύ^ου ·*α1 *α
οοοοιςΐ των μεΑβν τού Δ. Συμ
β υλιου τοΰ Πανελληνίου Συν
Φΐλων Β ζα>τινηΊ, ^ου
ή ττρώιη ουγκίντρακ,Κ
αό'θθ
6έ την π|
*ή 23η ιρέχοντο " Ι &> ·
' 1 τε μ. >ε*ησ " *ν Φ '' *
Ν φ ' -νγΐων Α- 'ργΰμ-. Νί»ί
Ιω ιαι ή ·ε «τη ωι Άλβ
ι.,ηΛ ΙηΙ Β :44ρξίι 'Λν |Λΐθΐ
€ *·ινη -εοιδιοΐι
σικής
τ<->ν
ι»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»»
Δύο νι α β βλια τού κ. Δημη ρη
"ΕΑΕΤΟ. ΒΕϋϊΖΕΑΟΙ..-» "ϋΟΑΙΙΑΙΤ^ΙΙΣ ΤΒΣ
Μ
; σκοΑίας, τόσνσστίγσοττικόν καί τό
; «στριμωτγμένον» των γραφείων (είς
τό ίδιον γραφείον στεγάζοινται : &)
τό 4αν Δηιμοττικόιν Σχολείον, β) ή
Έμ—ορική Σχολή, γ) .Νιυκτερινόν
Δημόσιον Δημοτικόν διά ένηλί-
κους) αποτελεί σοβαρόν κώλιυμα
διά την ομαλήν καί ττρέττιουσα λει¬
τουργίαν της. Έκτός τούτων καΐ ή
λ
»^»Μτ^^
ης ς ή
ή τοΰ Σχολείον «Τναι μικρά καί
τελείως άκατάλληιλος διά τό μάθη-
μα τής σωματικής άγωγης, δι* ά-
θλοτταιδίας κ(λ—. Πρό έτών έκ μέ·
ρους των ίίυνόντων είχον δωθεϊ
τ,'αχνλαί καί ένθουσιώδεις ύττοσχέ¬
σεις δσον όφορά τή'ν έγκατάστοοσιν
τής Σχολής είς νέον καί ειδικόν
κτί,ριον τό ότΓθΐον .. .βδ. . .άνβγεί-
ρετο επί τού έναντι τής Παιδικής
Στέγης οΐκοττέδον "Εκτοτ* δμως
(καί έτττειδή τό Κράτος μας. . . άν-
γείρη...1· ! Γυμναο-ιακά κτίριβ είς
την Νίκαιαν! !) οί κ. κ. άρμό-
διοι τταρά τάς τόσας ύττοσχέσεις
κιαί παρά τό προσωρινόν τής στ«-
γόσεως τής Σχολής είς τό κτίριον
τού 4·ου Δηιμοτικοΰ ΣχοΙλχίον συνε-
χίζουν νά ττθΐούν την. . . νήσσαν. . .
ϊνα ττληρω&ή τό ρηβέν υπό τού. . .
■προφήτουΜ·· «"Οτι «ύ5έν μονι-
μώτερον τον προσωρινοΰ». 2βν) Τό
τής άνεττάιρκειας διδακτικοϋ ττροσ
ωπικοΰ. 'Όττως τα Γυμνάχτιοο καί
τα Δημοτικά ιμας Σχολειό οΰτω
καί ή Έμττοιρική Σχολή άντΐιμβτ»·
ττίζβι τό -ροβληιμα τής άντττάρκει·
ματος.
Ή εφημερίς μας
θερμώς τόν φίλον Ιατρόν καί την
λοιπήν οικογένειαν τού μετοκπαν-
τος διά την 'μεγάλην απώλειαν.
Έ-υκλοφέρησαν τα πρώτα
οΑυο_.6α φυλλά^ια τ^ν ού.
ίων ίργα,ν τοί. ΙστορικοΟ συ>
οςέως καΐ βημησ ονροφου κ
|Δημή·ρη Πουρνάρα: 1^ τής,
συλλυττειται ηι,ώιης πλήρους βι'ΐγραφ α
'Ιιλ.υθερΙου Β- ιζελου, εί.
οποίαν έξιστορειται & τι
ή ζωή κ-ΐΐ τί ίμνο
ρργ καΐ Γυναικολογι»
39 ΣολωμοΟ (Τηλ. 25.716)
1θ 112-2 (καί ΙιτΙ
II
•Υπό τοθ κ.
ΝΙΚΟΛ. Δ. ΜΑΝΟΥΣΗ
Πρώην 'ΥπουργοΟ
Έξετάζονται. Αί θβμβλιώ
-εις αρχαί καΐ προϋπο-
-έσεις. Τα Βασινά ιτρο·
βλήματσ, πλήρης άπασχό-
Αησις, είσόδημα, άνύψω
ής τοθ Βιοτ»κοΟ έπιπέ^ου,
ύγεία, διατροφή, κατοικΐσ.
εϊδΐκή προστασία τΛν έρ
γατών και άγροτών.
"Εκδοσις επί πολυτβ-
οθς χάρτου οβλ. 329. Πω
λεΐτ η βΐς 6λα τα βιβλιο
ΐτωλβΐα.
τού με>άλου τιομπκοΟ άπό %ά
πρΛτα βήματά τοι. ϊω, τόν θά·
νατόν τού είς την αύτοεξορΐαν,
τό 1936 Είς τό μβγάλο οΰ<ό Ιστορικόν σθγγρπμμα ιιού 11 αι >ραμμένο είς την δημοτι
κήν γλώσσαν καΐ διαβάζεται
σόν μυθ,στόρημσ—τόσον 6Ϊν
δραματικόν τό ενδιαφέρον ιιού
ηροκαλεϊ ή ττο>υ«όμαντθς ζωή
τοθ Έλ. Βενι.έ ου—, ό ουγ
>ραφεος Ιστορει ούσιαστικωι
μίαν άπό τα Π/ έ ίν ταραχώ5βιι,
τιεριόδθ'ς ι ής σταδι.δρομίας
τοθ 'ΕλληνικοΟ Ιθνους, επί 60
όλόκληρα χρόνια, άΠΛ τα ι,
Κρη ακύς έτταναστάσε,ις Ε_>ι
τάς παρσμονάι, τού Β' Παγκο
σμΐου πολέμου. ΛΊέ την Ιστο
ρΐαν τής ζ^ής κοΐ τοθ 6ρ>ου
τ Ο Βενιζέλου βρχοντοι είς φώ
Λννωστα ή λησμονημένα πά
_ασκή>·ια τής εξελίξεως τοΰ
<^άτου^ καί τ<.0 λαοθ μο( ·' Ο α.κ^,ός ώτιελιυθ.ρωτικός -■,ώ- ιή Κρήτης. ΟΙ Πόλ.ιιοι τής Ελλάδος άπό ιό 1912 £ ^ν 'ό 1922 Ό 'Εθνΐκύς Διχασ-'ός μέ την διαφωνίαν καΐ την σόγ κρούσιν τοϋ Βενιζέλου μέ τύν βααιλέα Κωνσταντίνον, Ή ά να ήρυζις καΐ ή πΐθσις τής Δημοκρατίας (1924— 935) κλπ Μέ τόν ·'Ελευθ£ριον Βενιζέ λ ι-ν» τού, Α κ, Δημ. Πουρνάρας σμμπληράνει τ,ό εξαιρετικόν 61 τήςβ,ογραφΐα'τβν^ -βγαλυτέρων π-Άαικών ««Ρ^ τή», νβωτί. α». Ελλάδι*, ΤΓ'^ ποιαν ή^χισβ ιΐμό *ιν ' μ* ΐόν «Λυρΐλαον Τρ^1"^ ου. τοι 6ιο.οϋ &-υ»λοίθ("Ι("ν « η καΐ νία Ιοοο.ς. _!_»^ «ω ■Ελλβββ πρός Ιξ .6) θμαχ. « αοχο>'*1
ριΑαμΒΛνουν υί *ηοηι, »"'
φή
χη τοθ «ΈΚ Β.ν
Ο ΐ 6λΐ)
άλλο νέον Ιργυν ιοθ κ. α
Ιουρνάρα ;
υ ν συν* λογιστικήν
τοθ δράματοι. τής
οεως ιο(} λαοθ τής Κόπρου κσ
!ά τό ^ρια τελευταία ΧΡ3νι»|
Έγγΐ-άφονται «αί ουνδρομΐ) ~
εΐι τώ οοο νία έργα μ*
•οβολπν 6ρχ. 160 δια
ίργα. Μεζι μ* τοΰ>. 66ο
Χαρ. Τρικοώπη» 6ρΧ
Εμβ4σματα κ. 'Αναστ,
Πουρνάρα.
νας.
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚθΝΤϋΠθΥΛθΙ
Δικηγίρος
Ναυάρχου ή
Τηλ. 4>,224 .ρ
Σωκράτους 59 '-θήναι
ί—7 α. α.
Τ»αν»«0ί Τε«Γ»5
ΪΕΡ. Χ. ΠΟΔΔΤ0ΓΑ01