187203
Αριθμός τεύχους
1454
Χρονική Περίοδος
32ον
Ημερομηνία Έκδοσης
7/12/1958
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
_ε^|^^. «ΜΜ ^^ ^ΡΓε^^ΐΐΑ«ΐθν^εΡε|ΐ1Μ^·ί "
ΟΣΦΥΓ | ΚΟΣ ΚΟΣ
ΕΤΟΣ 32σν ΑΡΙΘ. Φ5Α· 1454
****
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΗΕΡΙΚΑΗΟΙ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΙΛΟΤΕΣ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ
^^^^^^^^11ΧΙΚ ΗΕ*«ΜΕ«-. ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟ^ΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ«Ν Ο
^ΗΝΑ. ΚΥΡ,ΛΚΗ 7 ΛΕΚΕΜΒΡ,ΟΥ 1958 | ΔμιΑλρτϊκ __ Ί6ιο^ ; -ΩΚρΑΤΉΣ ^ ^,^
ΟΧΦνπκθΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΩ Ν
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡ ΑΦΕΙΑ ΟΔΟΙ ΣΤΑΔΙΟΥ ·5 — ΤΗΛ. 527-126
Όσβι ανέγνωσαν την κ υ-
ϊ ι χ Π ν αγόρευσιν τού 'Α-
μίρικανβΰ άντιπ.οοαώπου βΐς
την Πολιτικην Επιτροπήν τού
"Οργανισμόν των Ήνωμένων
"Εθνών, επί τού Κυπριακοΰ, άς
λέ τον χόίτβν νά άναγνώ-
έ Νέ«ς
ά
λ
ββον τίιν κατωτέρω,
λί
ρ ς
Υόρκης, πληροφορίαν, διά να
βχηματιοβυν ααφη, «60, της
Αμερικαινιΐκής άναισχυντίας,
χντιληψιν.
«Νεα Ύόρκη, Νοίμδριος.
Τρια μικρά παιδία έποοζαν είς
μίαν αΰλην, είς ττ>ν πόλιν
Μουρβε τής Βορειον Καρολί-
να$. Τα δυο άγόρια ήταν νε-
γρακια καί τό κοριτοάκι λευ-
χβ. Επάνω είς τό πκιννίοι τό
χοριτοάκι έςρίληβε τό έν» άηό
τα νεγρακια, χον Χάνοδερ 2 ό
μοβν, ηλικιας 9 έτών. "Οταν
ίΐιήγεν είς το σπίτι τού εΐιτεν
ίΐς τοΰς γονείς τού ότι έφίλη-
« τβν Χάνοέερι. Ό «ατέρας
τβϋ κοριτσιοΰ έγινεν έξω φρε-
νών. "Αρπαξε τό τουφεκι τού,
έτοεξεν είς τό σπίτι των νέ-
γρων καί ηθέλησε νά φβνεύ-
λην των
τρωκτΐχών τοΰ
ττροΰπολογιαμοΰ, ποΰ, κ α τ
εΰψημιαμόν, λέγεται
έλληνικη χντιπρβοωπεία είς
κήν συμπαράσταοιν — ©ά είχαν
προ κοΊροΰ ά.π©6λη9ή άπο την
χορείαν των πολιτιομένων έ-
βνών καί βά εΐχαν άιΐτομονω-
βήώςχβλερόβλητοι !
Είναι αΰτοϊ ποΰ υπέγραψαν
π ρ ώ τ ο ι τό ίδρυτικον κα¬
ταστατικόν τού ΟΗΕ καΐ τόν
Χάρτην τοΰ Άτλαντικοΰ, διά
των οποίων άναγνωρίζεται η α
ν π γ υ ,ρ ι κ ώ ς το οικαιωμα
τής αΰτούιαβεσεως των λαων
και κατοχυροΰνται καΐ τά ό(λ-
λα άνθρωπινα δικαιωματα. 'Ε-
ξχκολου&οϋνι, παρά ταυτα νά, έ-
ςραρμόζουν, δι' ά ο η μ ά ν-
τ ο υ ς αφορμάς είς την χώ¬
ραν των, τον νομόν τβΰ Λύντς,
εναντίον των έγχρ·ώμων συμ-
«βλιτών των, τβυς όποιβυς με-
ταχειριζοντχι α ά ν δ ο υ -
λ ο υ ς. Διότι άπαγορευουν είς
αύτβύς νά ερχωνται είς οίανύη
πβτε κοινωνικήν ουνάψειαν ή
, ........ - - - - Α_
ϋ!:._»Ι?ΐν £ " Γ?.^ι"' . Ι ν«· >ταγκ©ίνως γνωστόν, «άθε
ι5βποιη3εισα, έαιτευσεν επί χό-
παι και μετέφερε τα δϋο νε¬
γρακια είς την φυλακήν! Αρ¬
γότερον κατεδικαοβηοχν, ύ>
ιΐο ίιχαοτηριου άνηλικων, είς
περιορισμόν οι' άκαθοριαχον
χρόνον, διότι, ευρεθησαν ένο-
χα αποπείρας &ιχαμοΰ λευκής»
Καμαρώστε τβυς! Αύτοι εί¬
ναι οί Άμερικανοί, ποΰ εΰρί-
βχονται επι κεφαλής χοΰ '£-
λευθέρου Κόσμον. Ποΰ έμφανί
ζονται ώς έξ έπαγγελματος ου
νηγοροι των όπισθεν τού ΐιύη
ροϋ Παραντετκσμαχος πληθυ-
βμών, των δορυφορων χωρών
τής Σοέιετικής Ρωοσίας, Αύ¬
τοι πβύ διαμαρχύρο"χαι καί δι-
αρρηγνυοον τ» ίματιά χων, διά
«τα ύίΐνοπαθημχτα» χών Οώγ-
γρων Μαρζιατών, αντίπαλον
των κρατούντων, είς την χώ¬
ρα Μά ό
ς
ραν των Μαγυάρων,
τού οημερινοΰ Ρωσβου δικτατο-
Ρβί-
Είναι οί σΰγχρονοι Φαρισαϊ-
βι, ά ο υ γ κ ρ ι τ ω ς, χειρό-
τερβι των προκατοχων των
τού Ευαγγέλιον — τβύς όπβι-
ους κχτεκεραυνωοεν ά ν η λ ε-
ώ ί ό &εχνόρωπο$ — κου δι«-
κηττςνν, εις ©Αονς τβυς τό-
της διβπχοών, ότι ακοπος
τής ί«αρ{ϊ6>ς χαί χης άι/ιοαχβ-
λή< των εις τόν Κοαμον είναι ΰ κροβτ&ίΐχ χών αώυνατων **' Π · · «πικράτησις τβΰ Δικαί «· χ«ι τήί Ηίικής επί χής Γηί ι και 'Απο ρης Ηίικής επί χής κινβύ παγκοινως γνωστόν, κάθε «λλβ άπβτελιβνν, ττοορά κβινωνι αν άγγελων. Είναι αΰτοί πβύ αυνήγειραν τβύς έλενβερβυς λαβύς — μετα- ξύ ύέ τούτων και τβύς "Ελληνας — νά πολεμηοονν υπέρ της Καρεας, διότι ηθελαν ορθέν να την σωοβνν άη© τον κβμμοννΐ- στικόν κινδννβΛ'. Πράγματι ό- μως διά να προβτατενοονν τα κινώννεύβντα είς την "Απω Ά ν-ιατβλην, άνομοΛογητα ονμφε- ρονχά χων. 1ο ίνα ι αντιθέτως, προδυμοι 6©η©βί καί ονμπαρα- σ τ α τ α ι των ΆγγΑβτβνρ- κων, είς τα διαπραττομενα ΰ-π' αυτών σ τ ν γ ε ρ ά έγκλήμα τα, είς δάρβς των έν Κύπρω ο- μ© γενώ ν μας, την νποδονΛωοιν των οποίων, υπο τβν απαί¬ σιον Βρβταννικόν ζυγόν, έπιδιωκονν να διαιωνίοονν. Αύτοι είναι οί μ Ρεπονμπλικάνβι τύπβν Ντάλ- λες, Λτιβύι, Νιςβν Ααγκ,ερτυ, ' Ανχαμς καί £ι« μ ι ο 3 α ρ - ν α οργανα των ' ΑγγΛων Αη οχβπβιρατών καί των σ ε σ η- μασμενων & α λ α ν τ ι- βτομων τής Άγκυρας. "Ενώπιον των ά Ο ιστάκ- Τ ω ν αντων ύποκριτών, κνπ- τβνν τόν αινχενα οί Γ ρ α ι κ ύ - λ ο ι ύπηρετβνΐ των και Οεχον- ται ά α μ ε ν ω ς, άντί πινα- χιον φακής> κβΛαφβνς, ς
Λΐομονς και λακτιοματα.
έν Ελλάδι δβνλοι των Ά
Ένδιαφέροντα έΘνικο-Θρησκευτικά θέματα
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Καλλιτεχνία-ΛατρεΙα.—Βυζαντινή κο! Δυτική μουσική.—Μουσική
κατάρτιση ατελεχων.—'Ιιμφάνιοη καί παράοιαοη Ιεροψαλτων.—-
ι-'αδΐυφωνΐκές έκπομπές.—ι ΐαραΛειψεις-πΛατυασμοΙ.—Μονοφωνΐα-
όμόφωνηπολυφωνΐα·—ΠροέΛευσις τήί,εκκλησιαστικής μουσικης.—-
Μ έκκλησιαστική μουσική Λαοχροφικη τ^χνη.— Ιυμπερασματα
Δημοσιεύομεν άπό σημερον ττε-
ριστκΗκχχστο,ν μελέτην τού συνερ¬
γάτου ιμας κ. ζ.. Κ. ΑκογΐΛου πε-
ρι της Ι^κκΑησιοοστικής μας Μοκ-
σιΚΓΐς. Ή ί,μορ.θης και αντικει,·*.-
νικη εςέτασις τοιυ σο&αροτατου ο,ά
την εθνικήν, την ΰρη,σκΐΐττικην και
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΞΕΝ. ΑΚΟΓΛΟΥ
ήματα των ύκκλησιαστικών ΰ- κέντρα. Και ττίρισσότ«.ρο σττά Έ-
ιμνων. Κατατουια εχει — ττρ«- φτάνησα, με τή μακρόχρονη Έ νέ-
Ήρωΐκός τταλαιστής καί Έθνομάρτυς
Ο 8Α11ΑΤ0Σ Τ0ΥΑΡΧ1ΕΠ1ΣΚ0Π0Υ ΑΛΒΑΝΙΑΣ
Ποίος ό άείμνηστος Κυρός Χριστοφόρος Κίσσης.— Ή Χρι-
στιανική τού ζωή καί ή έϋνοφελής τού δράσις—.Καίολίγο
...παρασκήνια άπότό: Πατριαρχεΐα τής παλαιάς έποχής.
τ Άρχιμανδρίτου Ν. ΒΑΦΕΙΔΟΥ, Καθηγητού
Έΐς, ακόμη «ίνώτερος κί.ηρωώς, ι ώς καλός κηρυξ τού Ευαγγέλιον,
ό λή ή έ έά ά ά 'ύ
τηιν κοινωνικήν μ«ς
Οεματος,
Οί
Λμς μ
έν Ελλάδι δβνλοι των Άμερι-
μ υ α λ ρ ώ ν Βρεταννών ά-
'Μ'ΧΌχρατών, οί οποίβι έζακο-
λονββνν ~ έν μεοω είκοοτω αί-
ών ί νοτερα άπό δνο παγκο-
ύέ ή έλ
ρ
πβλβμονς, ύΐτέρ τής
ρς των λαώ ν — νά απομν-
{βϋν τβ αίμα καί τον ίδρώτα
«ών άννπερασπιατων. Αντοί,
Ρ« τί»ν άνβχην των Άμερικα-
*δν, διαπραττβνν φ ρ ι κ ι -
■ β τ ι κ α, εναντίον των άγω-
ν'ζβμενων, νπερ 6ωμών καί έ-
Λών, ή ρ ω ι κ ώ ν Κνπρίων
*4ίλφών μας, έγκλήματα.
Είναι αύτοι πβν εχβνν άναλά-
*ο έργβλαδικώς την
«ροστασίαν των άν ά ν δ ρ ω ν
Τβύρκων δολοφόνων έκατομμυ
*ων άμάχων πληβνσμών της
*ΥΥ»>ς και τής Μεοης Άνατο-
λί>ς. Είναι οί γενναιούωροι χο-
ΡΠγβι των κτηνανβρωπων τής
Ανατολιας πβν, άπο σ α δ ι-
0 τ ι κ ή ν μανίαν, κατέοχρε-
Φ«ν άννπολβγίσχβν
«ίι«ί ίατβρικά, καλλιτεχνικκ,
•Ρηοκεντικα καί πνενματικά
£ν γένει μνημεϊα καί κειμή-
λ<α. Είναι οί έπιστήθιοι φίλβι καί 9ανμαβταί των καιννι ναλο>ν ονμπατριωτών τού Μεν-
«Ρίς και τβΰ Ζβρλον, οί όπβί-
« — χωρις την Άμε,ρικανικην
"ψβοταοιαν καί την Βρε,ταννι-
τον 6πβιον άποίτελλει είς την
Ελλαδα, ώς έκπρβαωπόν τον,
;β £ταίητ Ντηηαρτμεντ.
,'Ο κ. 'Αδερωφ Τοαιτσαί
«ι ούν αύτω «φ ω α τ ήι ρ ε ς »
«ι οποϊοι άΓτβτελοΰν χην *Υ*-
Ί 1Μ1ΑΖ, παραώοοεις τη,ς 5^"
λης μας, την έβνικην μας αξι¬
οπρεπείαν καί έκτελοϋν τ υ -
φ Λ ω ς, άλλ' ένου,νι&ιδήτως,
καί τάς μάλλον άπΐθανβυς ΑΝ-
Ο^ίΥΛΗΐνΐΚΑΣ επιθυμίας τού
τον ΟΜϋ — έκτελουντες εαίπβι-
©ως τας διαταγάς τοϋ χυριου
των, τβϋ λυθΰαλεβυ μιαελ-
οιθει μιαιν σαφη και εκΛαικευτικην
εικονα τού ολου ςηΐτηματος, δια τα
κακώς κειιμεκχ και οιά τον τρό¬
πον της θερα~ειας των. Αποτε¬
λεί πιρος τούτοις ή μελέτη αυτή
καΐ αςιολογον συιμοοΛην δια την
έρευναν, πρός λύσιν ωρισμένων
πρ&6λτ[,μάτων πού αφορουν την ε-
της έκκΛησιαστικής μας
καΐ τόν αι^θεντικον τρό¬
πον της ετελεσεως των ψαιλμωδιων,
ως έπισης καί διά την α*απτυ£ιν
της μουσικης έν γένει, ώς κλαοου
καιΑλιτεχνικου.
Τό ΟΛον θεμα άξίζει νά προκα¬
λέση τό ενδιαφέρον των αρμοδίων
Κρατικών καΐ Εκκλησιαστικήν
Άρχών, άλιλά καί ολων των Έλ-
ληνων, διά την κατιοχυρωοην των
-ηαραο-οσεων μαις. υι Προοφυγες,
ίόιαιτερως, οί όποΐοι διατηρούν
γνήσιον το αΐσθηιμα της κατά ττα-
ττί.1 να έχη — τη
ρισσοτερο ακοιμα και απο
£>οοι/ς καΛΛΐτ*.ΑνιΚί.ς
να οοηγησ*.ι σε
ήρωιχός Λαλα*στής νής
αι έθνομάρτυς, έί*δήμηοβν
ηρξ γγ,
ς έξε·τΐ4ΐάτο παρά πάντων. 'Εκηόζύ-
αρτο 0η είς τον ιερόν ναόν τοΰ Εύαγ-
τική καί Αγγλικη κσττοχή καί μέ πρός Κυρίον. Ό ηοη άείμνησιο; γ?λιο>οϋ τής θεοτόκου,
την έπίδ(Κχ—| ά-" τή γειτονική Αρχιεπισκοπος κυρός Χρκΐτοςρό- | Είμεθα σνμμαθτνκιί. μετά τοϋ1 ά-
Δυση. "Ομως, εΐνιαι σωστό, ή επί· οος κίσσης. Κατά κόσμον, όνομα- ειιμνηχ—ου, επί τονετίαν έν Χάλκη
κα- δραση αντή ή ξενική ν' άπλωθεί ζόμενος Σωτήρος, εγεννήθη, το (1903 — 1906). Την εποχήν, δέ,
της σ
την ουσια Ι
μ η
τού ζτντηματος: Είναι, δηλαδή, σάν
ραοοσιν 6υζαντιινης εκκλησιαστι-
κής μας μουσικης, άς κατα6αλουν
πασάν προσπάθειαν διά την πε-
ρισωσιν καϊ διαοοσίν της, όιαφω-
τιζοιντες τούς περΐ αύτούς καΐ τους
έπιγονους Των.
Ιδιαιτέραν σημασίαν καΐ έτπ-
καιροτητα άποκτςΐ τό περιεχόμε¬
νον τής μ&λέτης καί διότι ή βη-
μοσίευσις της ονμπίπτει είς τάς
παραμονάς των έοοτών των Χρι-
στουγέννων, κατά τάς οποίας εύ-
πρόσΰεκτα είς την ψυχικήν μας
όια&εσινεΐναι τά παραμοια ανα-
γνώσιματα, καί ιμάλιστα οταν τυγ-
χανβιυν τόσον έπατνωγικώς καί καλ-
λ.επώς διατυπωμενα, όπως Θα δια·
πιθΓτωσουιν οί φιλιστορες αναγνώ¬
σται μας.
«Ο ΚΟΣΜΟΣ»
(«. . . ."Ασω τω Κυρίω έν τή
ζωη μου, ψαιλώ τώ ©ι^> μου έως
ΐπταρχω. Ί-ιόυνϋείη Αΐ<-τφ ή 6ια- η λογη μου, έγώ θε ευφρανν>ηο-ο-
μαι έ—ί τω Κυριφ» Δ ο-υ-ι δ,
ψαλμός ΡιΓ'.)
ΕΙΜΑΙ ΓΝΩΣΤΟ -ως ή άνθρυ*-
ποτητα, άφότου άρχισε νά στο-
χαζεται καΐ νά διαινοειται, βολο
οερνει καί ταλαιττωρειται μέ τό
μεταφικτικό άγχος. Μέ άκιατάπαυ-
τη εναγωνια ερευνα άναζηταει καί
ττασκινει νά οωο-&ι εξηγήση στήν
ούσία τού κόσμον. Οί ττιό άνη-
ονχζς, οί τπό εύνοηιμένες καί τπροι-
κ&οοαημένες άπό τή φυση άνθρώ-
πιν>ες οιανοιες δοικιμοιοιοη' καί 6ο-
κι,μα^ουν νά λι>σουν τό προβΛημα
ποικίλας θεωριες σέ τομους
μο<υισΊ>κη είτε πρός τό δντΐικό τε-
τραιφωνικο συσ-ιημα. Μά και καιν€
α.ας σχεοόν ψοΐλτης και των ύύο
κατηγαριων Οεν <χκολου3εϊ πιστά τό συστηιμα πού πρεσβΐ,υει. Ό ουζαντινος άνακατευει καΐ την τε- τραφωνία, ίοιως στά λειτουργικά, γιά να «ύχαριστησει ιμερικους άπί Μχνους Θιασώτες της. Ό τετρα- Την νοι της Μικρασιας να επιβαλουν σε όΐΜΓΗίς τους "Ελληνες τή γλώσ¬ σα ποΰ έμαθαν καί συνήθισαν νά μιλάν κάτω άπό τίς συνθηκες τής τανυςη και σε εκςηαβη, να »η- ( καΐ νά σκεττάσει δλο τόν 'Ελληνικό μονργησ&ι ύηλανοτι την επΐνΐ*μΓ)- χώρο, ή έστω καί νά διατηρηθει τη αιμοσφαιρα ποϋ αποζηταει ο ώς κοιδεστώς μόνιμο, σάν «.Κρά- εκκΛησιαν*μενος, γιά να ι,υγωσει, τος έν Κράτει», σάν αΐρεση ί.ίκο- για να 4Ό»λϊι, για να ιοει με τα νοικλαστική, καΐ νά ττροπαγαινδί- ματια της ψνχηις τον Ιιλοιστη τοι>. ζει είς βάρος τής έβνικής μας μου-
Μί την απο,ραιτητη πρ.υπ^θεση, σικής;
οε&αιοο, πως ή εκτεΛεση της ττρε- Ι "Ισως νά μή είναι άπόΐλυτα έ- ί
πει να είναι, όπως έχομε «.κβε- ' πιτυχημένος ό τηχραλληλισμός ττοΰ
σει, ά ψ ί γ α δ ι α σ τ η. ε- ""
τσι και μονο θα επιτυχει το σκο-
πο τΠζ/ Τι>ν προοριοιμο της.
ΟΜϋλ, πως πρέπει να έννοη-
θεΐ μίαν άρτια εκτελέση της εκ-
κλησιαστικης μας μουσικης; Ι ια
να οωοποιμε απαντήση στ ο εμωτημα,
καλιηερα νά εζετασομε πρωτα την
ϋφισταμενη κατοισταση. Να φέρνο-
με, οηιλαιοη, στ ο νού μας ο.οι τ ο τί
γινεται στις εκκΛησι^ς μας —
ΐκτελουνται οί έκκΑηυιασΐικες «μ-
νωοιες. Μ από κοντά νά ιοου,με
πως μττορει να ©ϊραττευτει κασε κα
το «κακώς κει,μενον». Γιοιτι Οαο κι
αν λεχτηκαν και γραφτηκαν αυτα,
κοαλο είναι νά έπανο>αμοανονιαι
κατ>ε τοοο με ποικιλους τροπους
ωστε να ωριμασοιη» και νά σνντο-
μεψουν το πληρωμα τού χρόνον»
για τηιν ενδεικνυομένη λύση τους.
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΚΑΙ ΔΥΤΙνΗ ΜυΥ-
λΙΚΗ
ΑΝιΑκΧΙΑ κυριοΐλεχτική έττικρά¬
τει στή μουσική εκτελέση των υιμ-
νων της εκκλησκχς. Δεν είναι μο¬
νο οί ελ€υο<ερες προτίμησίς που εχονν οί ψολτες καϊ οί (,ηλωιες έπιτροποι των έκκλησιών «ιτε πρός την κατά τιαραθωοη «ΰνική μας έν Βιρατιω της Μητροπόλε- καθ1 ήν έφημέρευεν «"ν Σταύρο¬ ς Βελεγραδων καί ·άπ*φοίτησεν δοομίψ, είχομεν συνανττΐθή μερι- άρκηοϋχος, έκ τής ^εολογιχ.ής κά; φοράς. "Οχαν, κατόπι.ν, έχβι- Σχολής τής Χάλκης, τό 1906. Ι ροτονήθη &ά<ηοαπος έν Μαχροχω- χής ής ς, 'Τπηρΐέτησεν, ώς κα.θηγητής έν έ είχον λάιβει μέρος καΐ έγώ ώ Ά ηρη, ρ χ γ Κορντσςί, έαηειτα, δέ, έν Κωνσταν- είς την χειροτονίαν τού, ώς Άρχι- αά έ ώ δώ Μλ1 Δέ τινουοτόλει, μέν ώς κα- διώίονος: τής Μηττ^οπόλεως1 >ς έφητ κων. Καί, ώς έκ τοιηοτ»,
«αί ώς τα αίτια χαί τάς
χωρίφ, (Μακρύκιοι, ήδη Μπακι'Η?-
τ.λαταστάτης τοΰ Ζηοάοου. Διά
νά οτΕοσβή, όμως, ό Κΰσσης, κιαί
νά αποδεχθή την τοιαύττ)ν άντιμε-
τάθεσιν, καί μάλιστα, νά άναλάδη
νά πληρώνη καί θϊβα<ΓΤΟν ποσόν, ώς ΐμΛατΰαον, ϊλαο^τν, έκ των προτίρων, ρηιήτν ύΛΟσχββιν περί τ«χείας προαγωγής τού είς 6οη· θόν έπκτκόπου. Κατ' αυτόν τον τρόπον, ο«αΙ οί ΚαλλΧνικος, Ζησιάδης, καί ύέ 1917, η έχειροτονήθη 6οηθός έπιοκιθίΐος τοϋ ΜητροΛολίτου Δέρκων άειιμνηστου Καλλινί.κου, υπό ψιλόν τίτλον Σν- μενος Ά εκει ί,ωης τους, ή νά έπιμένουν νάδων,^ ώς άρχιερατικώς προΐστα- στή διατηρήση της καί νά προπα- **"'"" "....."" γιανθιζουν τή διάδοσή της, άντι- μαχόμ€νοι την έθνική μας γλώσσα. ρ ρΎρ, έτευστρέψας είς τήιν πστρίβα τοΐ', έκυ6έν,
καΐ τα έγγόνια τους, ποΰ μιλάν Λυρΐ>α;χίου **& 'ΕΜασάν, οβαί 'Αυ-
ελευθέρα την έβνική τοι/ς γλώσσα. χι,επίσκοπος πάσης ΆλΑανίας».
Τό ιδιο άλη8€ύει κατά βάβος "Εχων <τυνεργάτας. τούς έπισκόπϋυς καί στό ττροκεΐί.βνο, άκόμα καϊ στά Κορυτσάς Εύλόγνον Κουρ'λαν μι Έφτάνησα, ττού έ—ισκέφτηκα τε- Άργυροκάστρου Παντελεήμονα Κο τειηαΐα. Ό κόσμος έκεΐ έχει συ- χ<ι>κον είργάσθη καί έκοπίιοχτεν, έ-
νηθίσει μέ την τετροψωνία Κ' ϊ ^ δώδ όλόληρα ϊτη διά τη
ς
νηθίσει μέ την τετροψωνία. Κ' ϊ·
Λΐ έλ
άσθη κ
όλόκληρα ϊτη, διά την
'Ε
η μ η ρψ ^ δώδεχα όλόκληρα η,
χει οηιμιοιυργηΛεΐ μιά έκκλησιαστι- 5ΛρΥάνωβιν τής Άλτκχννκης 'Εκ
κή υσική δότι—τή έ
ημγη μ η 5ΛρΥάν
κή ,μουσική ιδ.ότι—η, μικτή, μέ στοι κχησ[ας.
χεΐα ουζαντινή καί δυτικής μου
ΟΛ0μακιθυνΐ>είς
των "
ς
Αυγουστον, ομως, τοΰ 1949,
Κομμουνιβταχν,
η
ή μή η μή, μ
χεΐα ουζαντινής καί δυτικής μου
σικής. "Ομως ςύτό δέν σημαινει
πώς δέν τούς άρίσ€ΐ και ή καλά {^ των Α^ μμ
έκτελεσμίνη γνησια βυζαντινή έΛΓΧ|λείοιβη επί άρικετά ϊτη είς την
ψαλμωδία. Άττεναντίας ύττάρχονν Ιεράν Μονήν Άρδενΐτσας, ?πειτα
κ' έκεΐ βερμοί όπαδοί τής τελιυ- &«. παρέμεινε Λερκορυσιμένος είς τα
Γ|, α1ηο καί κολοϋ. Τύραννα, μέχρις οίι απέθανε, 16
Ίουνιου 1Ρ58, έν τφ νοβοκομείφ
ίλ ΐ
^
ζ-(λο κα, μέ κατανι,ξη άττ
Τυοαννων
(κχνους υ.ασώ€ς ης Ό ρ χών Τυο
φωνικος τταλι ερωτοτροιτεϊ καί αγ- το ραδιόφωνο τή λειτουργια τού ,μορραγίας.
αΐ-
κώΜαζει τίς 6ι»ςαντινες υμνωδιες ΜτιτροτΓοληικού Ναού τής Άβή-
ττού οειν είναι τ*τραφωινισιμενες — ν<χς κβχα τ1ς Κυριακ^ς κα} τις Τό ϊο,ο ληνός ύπουργβϋ των έξωτερι- όλακερους, ττοΰ περιληψή τους πυκ- κών τής 'Αμερικής - εύωααν νή ίφ.σκοιμ* στην ίστορια της Φιλοσοφιας. - ΛΑΤΡΕ,Α το της μι- καιρώ, όπως ΰώθι τη βι της η και ραοιατικης ς μέ βάσει την %£ ς ή Θε«Ρί« αυτή πώς ^ τεχνη άξίζει περισσότί,ρο ^^ ί ΕΠΙΙΤΗΜΗ ώ μέ Καί δεν ΰπάρχει μέν δυστυ- κ<χ, ^^ τί>ν ΕΠΙΣΤΗΜΗ ώς μέ-
χώς έδνική ΆντΐΓΤθλίτευσις σ0? για ^ γνωρίσομ€ την ούσία
ώια νά αντιδράση ΑΠΟΪΕΛ±τ τοΰ κόσμου — την ψυχή τού
£ΜΑΤΙΚίί_· Διά νά περΐίΐω Σύμτ(ιαντος. Καί βασίζεται ή 6εω-
_ . _». -«-. % ρ«ί./νί» ηήτΤΛΆ ΤΠί ά - ι _: _. ~ιι—^ #γτ«ιι ίυΛΛηκτη. ίττην ειι-
£ΜΑΤΙΚίί_· Δά ρ χύμττιαντος. Καί βαζ ή
<3Π τά τβλευταία ράκΐ τής ά -1 ρί<χ αμΎ^ —ήν ένοραση, στήν έμ έ ή λλεχνική δ ι α ι σ υ α τ β λ ω ς κατοοπατουμέ- , ττνευση, στήν κοολλιτεχνική δ ι α ι- ήί Νά Λροατα- οτήν καλλ ιτεχνική δ ι α ι- ης. «α «τρ ι ^^ ^^^ έ την μέ τό άντι- έδνιχής νιι*, αν- ~"·9 ·'γ—, · λ σ Θ η σ τεύση τά άπε,μπβλουμενα. ι>«β ^^ ^
τών βθνικών μειβδοτών, ϋ ψ ι
έ
τ α τοΰ "Εδνβυς ουμφέρβν-
* ά
τα. Ό
δ ρ ω ς
τ ω ς
* ν ά ν
κείμ€νο
ΕΝ
ίμ€νο.
ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ νά δωσομεέ-
· «Χ
£
Λ,κος έως πότε 6ά άνέχεται νά
6λέ«η την Έλλάώα φερομένην
ρ α γ δ α ί ω ς πρός την ατί¬
μωσιν καί τον όλεθρον;
Μ. ΚΑΛΟΣ
ζωγροφο
και το
τό μου-
ίίΨΕϊΑΟΦίΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ
Οσβι εχοον την ««©μονήν·
««ι την ψυχικήν άντβχην νά
««ρακβλουβούν τβν έ ξ ω ν η-
1» ε ν ο ν κυβερνητικόν »«
1*ν, οχβλιάςοντα την άηβουν-
ή δμ«»<Ρατι οπουργό καΐ τό μελωδό, τόν τρα- γουδΊστή καί τόν ψαλμωδό, τόν παιγνιδιάτορα καΐ τό χορευτή, κά θε εκδηλώση μέ αξιώσεις καλλιτε- χνικής δημιουργίας, εχει μέσα της κάποια θει'κή προέλευση, ττού τή 6οο8ύτ6ρη ούσία καί έρμΐ- νεία της οίίτε ό καθέκαστον καλ- λιτέχνης δέν Εχει τίς διτνατότητίς νά τή συλλάβει. Κάποτε μάλιστα οίιτε καί την ΰττοψιάζεται. Μά δταν λέμε καλλιτεχνική δη¬ μ ι ο υ ρ γ ί α, δέν πρέπει νά έν- νοούμε την περιγραφική ή την άνα- της έ&ή5 "Πί Άντιπολιτεύσεωί, •ιτολύτως *$»·θρήνητον κ ^«τού Ια τ βρ ι κ β » -, Μ*τος τού Ελευθερίου Βενιςε- *·»»· είναι έργον τής οίκβνβμι- *Πς όλιγχρχιας κ»ι της κλικ»( τδν γ ν ω ο τ ώ ν αύλβκολα- Χ4>ν Τ υ φ λ ά βρν«ν« τ«ύ-
τ«ν «Ιναι οί ψ β υ δ β φ > λ ε-
λ.« υ θ ε ρ β ι δβλιοφβορε>5
',*πβίβι, επί μί«ν
ό τού 1Η6 μέχρι-τ · ,
-^αιτίαν εΙργαο&ηο*ν ε -
μ β ν ω ς καί ά ν ε ν δ *-
τ « 5, διά νά έπ'.φερβυν την
τραγ.κηντου
> υ κόμμοττβς
Κ«ί η μί,ν
"«μμΐροινώ ν»
"° ϊ κ « δ ε» ή όπβία, βταν β
*β*νατβς Κβνάρχης "'"
Μψε τά έγκοομι*
το χα,ρακτηριστικβν
„ ν ι κ Π ς άνχιαχυντιας τβυ
Τ6τΐ 4ρβρβγραφου της δημ«°ι-
?*«. ύηβ τβΛ- τίτλον, «β
* ν ί ρ μ « € { ηβΰ ε υ -
* * ώ ε» ί π α υ β ε ν α 5 0"
Γ^^εβριζεται είς εΐρωνικ*.
■ άπό χβλήν, οχολι«· Ί «
λ* κυ*3ερνητικ« έντνη*
ύν κ«1 ΛΑν ήα««Ρ<τί>ν να
μ
ρτηοουν την χ»Ρ«ν Χ*1
«γκλλίΛθίν των, ύ*ά τον
νοούμε την ττεργρφή ή
λυτική θεωρ ί α της, τταρά αυτή την
> — ί ι - „ „
νιας, έξω άττό τούς φανατικούς
έχβρούς τής 6νζαντιντ>ς μουσικης,
ττού δρίσκονται είτε σέ θελημβτική
ή σέ άθέλητη ττλάντ) άπό ίδιοτέ-
λειες, άπό προκαταλήψεις, άπό
σνομττισιμό, άπό άγνοια. Είναι σω·
στό λοιττόν γι' αύτούς καί μόνο
νά νοβεύεται καί ν' άπειλεΐται ή
ύττόσταση τής γνήσιας, τής ιτολύ
καλύτερης καί ττροτιμότερης για
κι αι/τές σ' 'ένα τ^ρβττιονργικό ζευ- καΐ μ* τούς λιγοστούς ΆΘηναίους,
γάρωιμ«, μέ τό άνυπαρκτο μου- άπίδανους ότταδούς τής
σουργικό £α>μόνιο τοΰ άπό καθε- - ■
δρας μελωδοΰ.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, νομίζω άντίρ-
ρηση κομία, πώς ή άναρχία καί
ασυ&οσια αυτή σωστό είναι νά έκ-
λειψει τελειωτικα. ' Εχομε την κατά
παιραδοση έκκλησιαστική μας μου
σικη, γέννημα καί θρεμ.μα τής έθνι-
κής μας μουσικης. Με πλοθτο με-
λωθΐών καΐ μουσικών μαβημάτων
μί.γ«λόπνοων. Μέ αξιώσεις καλλι-
τεχνικες ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ, άναγνωρι-
σμένε.ς καΐ διεΕινώς, ίκανές νά χα-
ρισου.ν την αίοτθητική ονγκί-
»»ηση πού λαχταρά£.ι ό πιστός στόν
οΤκο τού ©εού, ττροσευχόμενος «έ-
νώπιος ένωπίφ». Μουσική που τή
νοιώβει ό 'ΕλΙλιηνοιρθόδοξος Χρι-
στιανός μές στήν ψυχή τού, μές
στό αίμα τού. "Εχομε καΐ την τε-
τραφωνική μουσική, πού άμφιβολία
δέν ύπάρχει καμία, πώς δέν είναι
δημιουργία έλληνικη, παρά κατα-
σκεύοΐσμα — ίδιοσκεύασμα άπό έ-
πίδριθ»η, άπό μίμηση καβορή δυ-
τικών, ξενικων πιροτύπων. Ναί, τή
συνήθισαν, θά πεΐς, μερικοί στήν
Ήτο ήπίου χαρακτήρος καΐ ώ-
τους τρόπους. ό
της προαγα>γτ)ς τού είς
Δηλοΐδή, ό τότε Ίερατκκως προι-
ρς ς
Κίσσης, θά ήσαν χρη
καί Ιδίως, ό τεΛευταϊος. θδτω
ίγένετο. Πλιήν, παρ' ολίγον, να
ματαιωθή, ή, τοιΛάχκηον, νά ά-
νο6ληθή, ή χρ^οτονία τού έπ' «-
όοιστόν... 'Ι/δού τί εΐχε συμοη,
καθώς μοί διηγεϊτο αργότερον, ό
Κίθσης: Την παραμονήν τής χει-
τάμενος Μακ<κ>χωρίου Άρχι- Ι οτονίας, ήμέιραν ΣάΛοατον,
μή είς τά ΠατρναφχεΙα, διά νά
«ριλήση χέρι> καί νά λά6η την
ϊγγραφον αβίΐαν της χειροαονίας
τού. Ό Πατριάρχης, βμως, άχή-
τησε παρ' -αύτοΰ νά πληρώση 7 λί-
ρας, πράγιμα, τό οποίον δέν εΐχί
κδν <ραντα<τθτΓ ό ύποψηφιος, διότι ί λό έ μαν<δρίτης Γεννάδ'.ος Ζησιάδης (.ά- πόφοιτος τή; Χάλκης, τό 1904), δεν ηδύνατο ώς έκ τής πολεμικής άνωμαλίας καΐ τής οΐκονομικής κρίσεως, νά έξαφλή, κατ' Ιτος Λρό; τόν Μητροπολίτην Καλλίνι¬ κον, τό ύπέρογκον Ίεραττικόν έμ^α- τικιόν τού1 Δι' δ καί ό Καλλίντχος ί|ΐο δυσηρεστημένος εναντίον τβυ. Και εσκέφθη νά τόν «τκδιώξη ι'Λ τής ίν Μακ,ροχωρί<ρ θέβεώς τού, καθώς καΐ έκ τής επαρχίας το·, χ<ι»ρϊς νά δώση είς αυτόν τό νόμι- μον απολυτήριον, πρίν εΐαπράξη νο όφειλόμενον έιμιδατίκΐκθν! Άλλ' ή τοΛύτη λύσις ήτο μέν κολή, τ κα- κή, τΐ4ίΛ>ρία δια τόν Ζησιάδην,
ιάλλά δέ-ν συνέιφεριε καί 'διά τυν
Καλλίνικον, οιοτι, τοιουτοτρόπως
δέν θά ηδύνατο νά εΐσβτράξη ώ
έμιΛατίκιον.
Καί διά τουτο συνεννοήθη μέ
τόν στενόν φίλον τού καί Πατρι¬
άρχην, τότε, Γερμανόν. Καί εκα¬
νονίσθη τό ζήτημα, ώς εξής· Ό
μέν Ζησιάδης νά δυορισθή είς την
λοΐΜκωτέραν ένορίαν των Είσοδί- ίανίκτθίΐς καρά φίλων τού τάς 4-
έν εΐγε γίνει λόγος
κος. ΊΕν τοντονς ήναγο«άσβτ| νά έ-
ξαγάγη ίχ τοϋ χρηματοφυλακίου
τον 7 χαρτίνας λίρας. Άλλ' ό
Γερμανός·. καθώς τάς είδεν, έξωρ-
γίσθη καί ίΐπιε μέ αύιοτηρόν τόνον:
«Τί είναι αύτά; έγώ ΐννοώ λίρες
χρυσές καί δχι χορτιά! Φύγε ά,τό
οώ' Δέν θά, γίνη ή %<ιρ«τονία, δν ιδέν τίς πληρώσης»1 Ό όπιτψή- (ΐιος «τά ίχασε». Δέν είχεν έβτανα τού δλλα κρόχειρα χοήματα, καί μάλιστα λίρας χρυσάς. Μία δέ, χρυστ) έξΐιβοΰτο, τότϊ, «ρός 7 χαρ- τίν«ας! Τί νά κάμη" 'Εσκίφβη πρός <ηι*νΐμην, κβί ϊΐπε: «Πανα- γιώτατε, μέ συγχωρεΐτε, δέν τό ^Ερα. Μιά — ιγιιή καί θά σ&ς τίς ων της Παναγίας έν Σταυροχωριφ ττ); 'ΑοχιεΛΐσκοπής, δηλαδη, ώ; φημιέριος, Ης την θέσιν τοΰ Χρι- στοφόρου Κίσσης, καί νά υποχρε¬ ωθή νά πληρώνη, κατά μήνα, ώ- ριομένον χρηματικον ποσόν είς τόν Καλλίνικον, μέχρις έξ&φλήστ- ως τοΰ χρέους τού. Ό δέ Κίσση; νά βιοριισθή ώς ΙεριατικΑς προι- στάμενος έν Μακροχωρίφ, Ας άν- ποιτοιιμένας 7 χρυσ&ς λ'ρας, κ·αί τάς παρέδωσεν είς τόν ά Τ στρψε ς ρ ανπιμένοντα Πατριάρχην1 Τοιουτο¬ τρόπως, έ·τελέ<ττ>η, την επομένην
ήιιιεραν ή χειροτονία τού!
Π&ς νά μή ενθυμηθή
την φοάοπν: «ίν τί ηαλόΐιν(ΐ καΐ
ί ή
ω ΛοήβωΐΜΜ».
-Γ Άρχιμ. ΝΙΚ. ΒΑΦΕΙΔ.ΗΣ,
Καθηνηιής
^ις έο,ρταΐς τ
τον έλΛηνισιμό έκκλησιαστικής μας κλτΓ_( κ^θ· &ς
ή 'ό
Επί ταίς προσεχεΐς έορταΐς
ΜΕΤΡΑ ΑΙΦΑΛΕΙΑΙΙΙΣΤΟΥΣ ΝΑΟΥΙ
Αί θύραι πρέπει ν' άνοίγουν μέσα Ιξω διά την πρό·
λυψιν δυστυχημάτων
Τού συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
'Ειτΐ ταίς Ιέττί €ώρ>οιιις νυν μέγα- σννέβη, πρό ενός καί πλίοτν έτους
■ γ έπ,οτο.ΐΓ των Χοιστουγέννων εις τυνα επαρχίαν, εϋτυχώς δμως
ουγένω εις α αρχ, χς
μέγιστον μέ οχι π:λύ σοβαράς συνιττί;ί«ς,
θ βό ό έΐλί δέ ο
μουσικής
κλτΓ_( κ^θ &ς ύττάρχΐ, μέγιστον μέ χ ρς
συνω'στισμός ίίς τοι;ς Νσοθς, θο καβότι τό έ,κκΐλησίασμα δέν
9 ο καί λόγφ τής ττολι-ληβές έκίίνην την ήμ
(Συνεχίζεται) ωρω κα9ι»κον μου καΐ λόγω της
ειοικότητος μου ώς άρχιτέκτονος,
ώλλά καί
πολυπληβές, εκείνην την ήμέρα.
Πρετΐει λοιπόν νά ληφθούν μέ-
μικώτερον. Νά μδτατρο—ούν αί θύ¬
ραι διά ν' άνοίγουν μόνον ττρός
τά εξω, διά κλϊΐσίματθς τής
καί ττροσθήκης
μς ή χ διά νά σχημα¬
τισθή άντί?ί.τος ττ α τ ο Ο ρ α.
ττατοΰρας
μ.άς ττ ή χ ί ω ς
άί?
1. Στό προκείμενο
έλ/.ηνορθόδοΐη έκκλτκη.αιστική '*ου-
σική. Όμοούσια καί όμότροπη εί
καί ή μουσική των δηαοτικών
μου ώς άρχιτέκτονος, | •.κ·.»·.· ·—----- — --.τ----- ·-- .------. -·-------. - _ . _ Γ
αλλά καί έκ λόγων Χριστιανικής τιρα ττρός αποσόβησιν των έκ των Βεβαίως τότί, ©ά έ,ξέχουν καττα τι
αλληλεγγύης, όπως φέρω είς γνώ- κλειστών &ι;ρών κινδύνου ούτοϋ καί τά φϋλλα ττρός τα έξω, άλλά δέν
έννοοΰμε την σίν των αρ,μοδίων τα εξής : τα όποΐα οϋτε δύσκθλα εΤναι οί/τε 6ά μένουν, φυσικά, άνοικτά έν ιτε-
----------■*■ ----- '*">- ·>/·<.λ>τ-γΑι/ ι:ϊγ τβ υ£οτι €ΐΰ καΐ ίαττανηρά. Ι ριπτώοχι βροχής Πάντως έμττρός
Ώς γνωστόν, είς τα μέ,ρη
το οποίαι συνωστ ίζεται τό πληθος,
; τά θέατρα, κιντνματογρα-
τ., είναι ίπιβε6Ιλημέν:ν υπό
,ο^κ, εί, ημ
μας τραγσι>διών. (ΒλέΛε σχετικαί τού Ν€ΐμου δττως δλαι άνεξαιρέτως
Β υ ζ α ν τ ι- °"' ί'ύραι των κοπασκενάζονται διά
μας
άνο
καί -πρός
μεσα
ν ή μ. ο υ σ ι κ ή, στήν «Πτν- νσ. —,·'—; "- .-►■-> - γ—,-
, , και ττρος τα ίξω, ινα έν ττε,ρπττω-
τιακη Εστια», «εσσαΛονικη, Ζ „,(·, κινουνου, δυναμένου νά ιτροέλ-
ό δή ΐ δλ
«αί στά
^χ,ακα (1956) 10)82 σελ. 392» - ,1,1.
αί άττό
, δηλ.
ιΐΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙ
ΙΙΜΙΙΠΙΙΙΙΙΙ.......ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙ.....ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙ κομη κβι Εν ελάχιστον συμβάν τό
όττοιον 6ά δημιουργήση ιτανικόν,
τό ττλήθος νά δυνηθή νά ξεχυθή ά-
ττό όλας τάς θύρας πρός τά εξω.
Δώς «"τό τό σωτήριον
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
κ υ ρ
α τής μικρότητός των
β ΰ των
στ
έγκλήματβί,
κατά τού κόμιματος πβϋ έδ⧫-
σε καΐ ίλάμπρυνε τή,ν Πλ-
τρίδα.
Διότι κυριώτερον τής
ίΐροοτρατικής μανίας των άπ©-
λεσμα ύπήρζεν ότι ή Ελλάς
ά
τελεσμα ύπήρζεν ότι ή
—άινιτ*βτάσεως μή ουσπς, μετά
πλήρη τής Αντιπολιτεύ¬
σεως διάλυσιν— παραμένει σή¬
μερον ε ρ μ α ι ο ν είς την
διά&εαιν των &ρυκολάκων τοΰ
π ρ β
τοΰ
βκομματισμου κ«ι
« Γω ν ί ω ν εχθρων
τοιουτοτρόηως
τ ι
τά
"είς τάς βημ«Ρ«-
έβνικής τιμης *" «λβϊθΠ
της
μ»-.....- τραγούδι, ένας χορος,
μί άντικειμενική βαθμολογια μ *-
.:„,. ,νι8όν καλώς,
ματι
ρ ι ω
καλώ
άκόμα
ί κβίλίον
α
καλώς
άκόμ ,
δύναιμη νά δώσουν την
έ Ι<»ητι«η κ Ιο<»ητι«η υ η — καλλ.τεχν.κη έπίτευγμα- έξαίρετα τουλάχι εΤνοΓ έξαίρετα ή τουλάχι στον α ρ τ ι α. Τό τε, καί μονο τότε, τό συναίσβημα,,βρί^. τ° ««τήλλΐΛο Χλ1μ« «Α «'Ρ"411 ω« 1° δόνεΐ τις «ϊ (1) Ιυζαντννη μουσ.κη «ττοτ,λεί «' «*7η »»β «~\ιτΕννικη οημι- ουργί«, τά σ·έ καλλιτεχνικη οννδυασμό καϊ καΐ τα ΟΨηλά με νο- «"τό τό σωτήριον Την τισρελθοθσαν Κυριακήν έτίλέσθησαν έν τώ Ίερώ Ναώ τοθ ΆγΙου ΓεωργΙου Κηφισσιάς οί γά· μοί τοθ κ. ΓεωργΙου Μ-τούρμα, ύπ λλήου τοθ Τα- μεΐου ΆνεργΙπς μετά ιή δίδος ΜαΙρης Παπα&ο- πούλθϋ. Πσράνΐ,'μφος πσρέσιη ό Διευθυνχής μας κ. Σωκράιης ΣινανΙδης. μέτρον, δεν ελήφθη προκειμένον περΐ Έκκλησιών καΐ Σχολείων. Είς τάς περισσοτέρας Έκκλη- σίας, ιδίως τάς μεγάλας, ή κεντρι- κή είσοδος εχει δύο διπλάς θύρας, χαριν προΦυλάξεως άπό τού ψυ- χους. Έξ αυτών, αί έξωτερικαΐ αί οποίαι άνοίγονν πρός τά μέσ~, ώς αί σννή&εις €ύραι, εΐνοΊ ανοικταί ώς επι τό πλείστον οταν λειτουρ- γεϊ ή Έκκλησία. Αί έσωτερικαί, αί οποίαι είναι τοττεθετημέναι είς μι- αλλους λόγους. κράν απόστασιν άπό τάς άλλας | Ή έριγασία αυτή τής καΐ είναι ΐιαΐλιωταΐ οννήθως, άνο'ι- των 6ι»ρ«ιν δέν άπαιτεΐ μεγάλας γοιτν είς τάς περισσοτέρΒς Έκκλη- 5αττάναις. Ή μεγαλντέρα ΐσως έξ σίας, πρός τα μέσα καί πρός τά ούτών είναι ή τής προμη?είαις των εξω. Αί άλλαι δμως θύραι, δηλ. αί έ>ατη,ρίων (σουστών). Ε[<- καΐ δαττανηρά. Πρέπει όλαι αί θύραι έκτός τής ώς ϊιΐτποιν κΐΐντιρικής 'εξωτί-ρικής, ν ά τρΐιττοποιη&ούν, διά ν' άνοίγουν μέσα - έξω, διά τής τοποθετήσεως των κατάλληλον έΐλιπτιηρίων, κλεισί- μστος τής πατούρας τής κ ά σ α ς, μικρού ροκανίσματος των βυροψύλλων, «οί τοποθετήσε¬ ως τοΰ κλείβρου ολίγον πρός τα μέσα, έχτός αν ροκανισθοΰν ,μόνον όπό την μίον πλευρόν, δηλ. την αντίθετον πρός τό κλτΐβιρον, καΐ μένη τούτο στή θέση τού. Τό αύτό διά τάς ιμονοφύΟΙλους καΐ διφύλ- λους εύρας. ΑΙ δεύττ.ραι θά διατη- ρήσονν τό κλεΐθρον των καί τούς έοωτίρικούς των σύρτας δίιά νά κλειδώνη ή Εύρα ή ν' άνοιγοκλεί- κ-ι μόνον τό εν φύλλον. Είς τάς Έκκιλησίας, των οποίων ή κεντρι- κή «ϊσοίος 2χει μόνον την έξώβυ- οον χωσΐς καΐ άλλην πρός τά ■μέ¬ σα, πρέτηει κοοΐ έξώθνρα νά μϊτα- τροπτή διά ν' άνΐοίγη μέσα - £ξω, άφβύ κατ' ανάγκην θα τταρσιμένη κλειστή εϊτε Ιλόγφ ψύχονς είτε δι" το εξω διασχευής πλάγιαι, άνοίγοιυιν μόνον πρός τα μέσα. Εν πε¬ ριπτώσει λοιπόν πανικοΰ, δυναμέ- ινου νά προκληθή άπό τά ώς άνέφε- ρσ α'ίτια, άκόμη καί τά ελάχιστα, τό πλιήθος, στ αν μάλιστα ό 'Ναιος 6ά είναι πλήρη ς ιδίως «ατά τάς μεγάλας εορτάς ώς αί επί θύραι ς τοιαύται, βά σπεύση πρός όλας τας θύρας. Τότε δμως αί πλάγιαι τοιαύται, πιεζόμενσι εσωθεν υπό τού δγκου τού πλήθους, θά γίνη αδύνατον ν' άνοίξουν, άφού άνοί¬ μόνοιν πρός τα μέοιο:, καί θά .. - . .ς 'ΕκκΟητχος αμως πού δέν διαθέ- τουν πόρους, είς μικράς τοιαύτας τι έξωκκλήσια (καΐ έκεΐ γίνεται συνωστισμός δταιν ίειρτάιζουν) δυ- ναταϊ νά γίνη κατι αλΐλο οΐκονο- είς τόν ώς περιέγραψα κίνδυνον δυα-τυχπμάιων, ίύτό είναι ελάχι¬ στον πράγμα. Καλύτερον δμως *ί- ναι νά εφαρμοσθή είς όλος τάς , πτωχάς καΐ π^λΐουσίας, τού άνοίγμοττος μέσα· Ας λείψουν μιερικά περιττά £ξοδα ώς λχ. τά πνροτεχνήματα κστά τάς ημέρας των πανηγύρεων καΐ αλλα. "Ας λάβουν αύτά ίπτ' όψιν οί κ.κ. Ιέπίτροποι καΐ άς πρά- ξοι>ν αναλόγως. Διότι φ £-
ρ ο υ ν καί κάποιαν
ευθύνην διά την α¬
σφάλειαν τού έκκλη-
σ ιάσματος έκτός τοθ έιτί
τής συνειδήσίώς των βάρους έν ττε>
ριπτώστι, ό μή γένοιτο, όητευκταί
01/
Αύτά πού γράφω διά τάς Έ«-
πρέπει νά γίνουν καί διά
ης ρ γ
τά ΣχεΓΧΐεΐα. Διότι καΐ έκεΐ οί «ίν·
Ευνοι είναι ΐδιοι.
Οά μοΰ πούν ΐσως δτι γίνομαι
υάντης καικών. "Οταν ομως «αν€ις
έχει πΓραδείγματα, ώς σύτά ποϋ
έ'γρσψο. ϊχει ύποχρέωση, δτοβν Α·
λιστα Κχει ύπεύ&υνο θέση, νά λο-
γαριάζει τό κακό «αί νά λαμβά¬
νη τα μέτρατοι».
Νομίζω δτι αΰτά ττού γρώφω
μ π ο ρ ο ύ ν νά γίνουν
πρό των ί ο ρ τ ώ ν. Άρ-
κεΐ νά υπάρξη καλή θέλησις.
ΑΧ. Μ. ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
Άρχιτέχτων
ΟΕΛΛΗπΙΣΗΟΙγΗ-ΙΑΣΠΟΡΑ
"Οσοι δέν έγνώριζοιν συγχωροΰν- ρίας άλλ' ουτδ και νά μείνη κτη-
___ ·»\> 2—.. ί..,./,_./«.. ν/»] ί? Ι ιι« ίκτίνί.νν ιτλι'ι τόν ΚκιοΐΝΤοιν ιιγγΑ
ται. Άλλ' δσοι εγνώριζον καΐ έξ
άμίλείας δεν προσήλθον είς την
γονν μονοιν πρός τα μ*.^α, *«■> ν« "ΐ"-"-·» -— »»'--·ι------ - ■· .■ · ■ ,
προκληδθύν άνεπανόρθωτα δυστυ- αίθουσαν των «Φ.λων τού Ιλαοιυ» νυξεως, άτ
χήματα. Τόσον είς μεγάλους, όσον, την παρελθούσαν Δευτέραν, δια να Ι λ η ν ο -
κυρίως είς μικρά παιδία τα όποία άκούσονν τό βέμα που εδιξε και | τ ο υ τ
ο. ________ο^.λ». ^^; αα νητ,πττγττλ. ΑνετπυΕεν ό σοφός Διειϋθυντηις της το "νομα
θα σνμπιεσίούν καΐ θά καταπατιν-
θοΰν. Διότι οί τέτοιες ώρες, χάνει Ι'ΕΒνικής μας Βιβλιοθήκης κ. Ε
δΐΛΓΤυχώς κανεΐς την ψνχραιμίοΐν ΦωτιάΡτ,ς, αύτοι λοιπόν οί άμελεις
_3υ | δέν σιιγχκρούνται. "Αν και Λ αι-
Τοιούτο δυστύχηιμα μέ πολύ όδυ-
νηράς συνεπείας, συνέβη πρό τί¬
νων £τών είς μίοιν Εκκλησίαν πρηα-
στείου τινάς των Αθηνών, ικατά
την ή,μέραν μεγάλης εορτής καθ*
ην οίίτη ήτο ΰιπερπλήρηις. 'Ανεψλέ-
γη έξ άπροσεξίας κέχποιο παραπέ-
τουιμα άπό άναμμένο κερί, κάποια
γΐΛΐϋΐκα φώναξε κ α ι γ ό μ α-
σ τ ε, τό πλήθος πανιικο&λ/ηθέν
ετρεξε πρός δλας τάς θύροος, αί
πλάγιοι δΐιν δνοιγοΐν καί συνέβτ)-
σαν δυστυχήμβτο, οίον τραυματι-
σιμ^ί, σιιμπιέσεις άδι,'νάτων πλα-
σμάτων, ττοδοπατήσ*ις κλπ.
"Εν αλλο ιταρομοιον δ
"Αν καΐ ή αϊ-
θοιτσα ήτο πλήρηις, όρθοστατών τις,
άκόμα, επι ιμίοον ■περίττου ώραΐν
ττίοϋ ωμίλησαν ό κ. Φωτιάδης, βά
άζιούτο 8ι' 6σα μόζ ανέπτυ¬
μη
άπεζτίιμιούτο 8ι
ΰλό
ης
μόζ ανέπτυ¬
ι '
μα έκείνων πού τόν ήΉονσοΐν μ
θρησκευτικάς, οίίτως ειπείν, κατα¬
νύξεως, άναπτύσσοντα τ ό 'Ε λ-
Χριστιανικόν
ο β έ μ β, ώς δικαίως
μασεν ούτος. ;
Τόν κώδωνα τού ώς ανω κινδύ- .
νόν, τού Ελληνισμόν τής Άμερι- ,
κης, δστις χάνων συν τφ χρόνω .
τόν καθοφόν Ελληνικόν χαρακτή-
ρό: τού, παρουσιάζεται σήμερον ώς
φιλελληνικός, ώς ετόνισεν ό έπιδί- "
ξιος όμιΐλητιή^, δχι μόνον πρέπει νά '
τόν ένστερνισθοϋν οί άριμόδιοι κρα
τικοί Ιΐύνοντΐις, άλΐλά κατά την τα¬
πεινήν γνώμην μου όφείλουν να
τόν κοοτοιστήσοΐΛ', γνσωτόν είς εύ-
ρύτΐ,ρι-ιν κύκλον, εσωτερικόν καΐ ε¬
ξεν ό εΰγλωττός μας ρήτωρ.
Τό σοβαρώτΓρον τούτο ζήτηιμα
τού «Έλληνισμού έν τή διασπορα»
ό κ ΔιευΐΡυνής τό έχειρίσθη δχι
μόνον έμττεριστατωμέΐνως, άΧίλα καΐ
μέ μέγα θάρριος κοηαγγέλλων τα
κακώς κείμενα, ωστε ό κίνδυνας Ι Ό κ. Φωτιάδη,ς ιετΓέστησί. σ«»· ■
τόν οποίον προανήγγειλεν δτι δια- Φρονώ ς την προσοχήν τής Όρθο- '
τρέχ€ΐ ό Έλλη^ισιμός τής Άμερι- Ι δόξου Έκκλησίας μαις, όπως αυτή "
κης, δεν πρέ—ίΐ να έγκλωβκτθ'ή «Ις >οτυβ«ίινουσοο τά κατάλληλβ μέτρβ, "
τούς τέσσαρας τοίχθυς τήις αίθου- ίξοατρσκίση τβύς κινδύνους -ττοϋ '
σης τής -οπριωτικής αντής Έτβι· έποττ-ιλούν αύττν' τόσον έκ μέρους "
Ι
ΟΣΦΥΓ | ΚΟΣ ΚΟΣ
ΕΤΟΣ 32σν ΑΡΙΘ. Φ5Α· 1454
****
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΗΕΡΙΚΑΗΟΙ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΙΛΟΤΕΣ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ
^^^^^^^^11ΧΙΚ ΗΕ*«ΜΕ«-. ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟ^ΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ«Ν Ο
^ΗΝΑ. ΚΥΡ,ΛΚΗ 7 ΛΕΚΕΜΒΡ,ΟΥ 1958 | ΔμιΑλρτϊκ __ Ί6ιο^ ; -ΩΚρΑΤΉΣ ^ ^,^
ΟΧΦνπκθΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΩ Ν
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡ ΑΦΕΙΑ ΟΔΟΙ ΣΤΑΔΙΟΥ ·5 — ΤΗΛ. 527-126
Όσβι ανέγνωσαν την κ υ-
ϊ ι χ Π ν αγόρευσιν τού 'Α-
μίρικανβΰ άντιπ.οοαώπου βΐς
την Πολιτικην Επιτροπήν τού
"Οργανισμόν των Ήνωμένων
"Εθνών, επί τού Κυπριακοΰ, άς
λέ τον χόίτβν νά άναγνώ-
έ Νέ«ς
ά
λ
ββον τίιν κατωτέρω,
λί
ρ ς
Υόρκης, πληροφορίαν, διά να
βχηματιοβυν ααφη, «60, της
Αμερικαινιΐκής άναισχυντίας,
χντιληψιν.
«Νεα Ύόρκη, Νοίμδριος.
Τρια μικρά παιδία έποοζαν είς
μίαν αΰλην, είς ττ>ν πόλιν
Μουρβε τής Βορειον Καρολί-
να$. Τα δυο άγόρια ήταν νε-
γρακια καί τό κοριτοάκι λευ-
χβ. Επάνω είς τό πκιννίοι τό
χοριτοάκι έςρίληβε τό έν» άηό
τα νεγρακια, χον Χάνοδερ 2 ό
μοβν, ηλικιας 9 έτών. "Οταν
ίΐιήγεν είς το σπίτι τού εΐιτεν
ίΐς τοΰς γονείς τού ότι έφίλη-
« τβν Χάνοέερι. Ό «ατέρας
τβϋ κοριτσιοΰ έγινεν έξω φρε-
νών. "Αρπαξε τό τουφεκι τού,
έτοεξεν είς τό σπίτι των νέ-
γρων καί ηθέλησε νά φβνεύ-
λην των
τρωκτΐχών τοΰ
ττροΰπολογιαμοΰ, ποΰ, κ α τ
εΰψημιαμόν, λέγεται
έλληνικη χντιπρβοωπεία είς
κήν συμπαράσταοιν — ©ά είχαν
προ κοΊροΰ ά.π©6λη9ή άπο την
χορείαν των πολιτιομένων έ-
βνών καί βά εΐχαν άιΐτομονω-
βήώςχβλερόβλητοι !
Είναι αΰτοϊ ποΰ υπέγραψαν
π ρ ώ τ ο ι τό ίδρυτικον κα¬
ταστατικόν τού ΟΗΕ καΐ τόν
Χάρτην τοΰ Άτλαντικοΰ, διά
των οποίων άναγνωρίζεται η α
ν π γ υ ,ρ ι κ ώ ς το οικαιωμα
τής αΰτούιαβεσεως των λαων
και κατοχυροΰνται καΐ τά ό(λ-
λα άνθρωπινα δικαιωματα. 'Ε-
ξχκολου&οϋνι, παρά ταυτα νά, έ-
ςραρμόζουν, δι' ά ο η μ ά ν-
τ ο υ ς αφορμάς είς την χώ¬
ραν των, τον νομόν τβΰ Λύντς,
εναντίον των έγχρ·ώμων συμ-
«βλιτών των, τβυς όποιβυς με-
ταχειριζοντχι α ά ν δ ο υ -
λ ο υ ς. Διότι άπαγορευουν είς
αύτβύς νά ερχωνται είς οίανύη
πβτε κοινωνικήν ουνάψειαν ή
, ........ - - - - Α_
ϋ!:._»Ι?ΐν £ " Γ?.^ι"' . Ι ν«· >ταγκ©ίνως γνωστόν, «άθε
ι5βποιη3εισα, έαιτευσεν επί χό-
παι και μετέφερε τα δϋο νε¬
γρακια είς την φυλακήν! Αρ¬
γότερον κατεδικαοβηοχν, ύ>
ιΐο ίιχαοτηριου άνηλικων, είς
περιορισμόν οι' άκαθοριαχον
χρόνον, διότι, ευρεθησαν ένο-
χα αποπείρας &ιχαμοΰ λευκής»
Καμαρώστε τβυς! Αύτοι εί¬
ναι οί Άμερικανοί, ποΰ εΰρί-
βχονται επι κεφαλής χοΰ '£-
λευθέρου Κόσμον. Ποΰ έμφανί
ζονται ώς έξ έπαγγελματος ου
νηγοροι των όπισθεν τού ΐιύη
ροϋ Παραντετκσμαχος πληθυ-
βμών, των δορυφορων χωρών
τής Σοέιετικής Ρωοσίας, Αύ¬
τοι πβύ διαμαρχύρο"χαι καί δι-
αρρηγνυοον τ» ίματιά χων, διά
«τα ύίΐνοπαθημχτα» χών Οώγ-
γρων Μαρζιατών, αντίπαλον
των κρατούντων, είς την χώ¬
ρα Μά ό
ς
ραν των Μαγυάρων,
τού οημερινοΰ Ρωσβου δικτατο-
Ρβί-
Είναι οί σΰγχρονοι Φαρισαϊ-
βι, ά ο υ γ κ ρ ι τ ω ς, χειρό-
τερβι των προκατοχων των
τού Ευαγγέλιον — τβύς όπβι-
ους κχτεκεραυνωοεν ά ν η λ ε-
ώ ί ό &εχνόρωπο$ — κου δι«-
κηττςνν, εις ©Αονς τβυς τό-
της διβπχοών, ότι ακοπος
τής ί«αρ{ϊ6>ς χαί χης άι/ιοαχβ-
λή< των εις τόν Κοαμον είναι ΰ κροβτ&ίΐχ χών αώυνατων **' Π · · «πικράτησις τβΰ Δικαί «· χ«ι τήί Ηίικής επί χής Γηί ι και 'Απο ρης Ηίικής επί χής κινβύ παγκοινως γνωστόν, κάθε «λλβ άπβτελιβνν, ττοορά κβινωνι αν άγγελων. Είναι αΰτοί πβύ αυνήγειραν τβύς έλενβερβυς λαβύς — μετα- ξύ ύέ τούτων και τβύς "Ελληνας — νά πολεμηοονν υπέρ της Καρεας, διότι ηθελαν ορθέν να την σωοβνν άη© τον κβμμοννΐ- στικόν κινδννβΛ'. Πράγματι ό- μως διά να προβτατενοονν τα κινώννεύβντα είς την "Απω Ά ν-ιατβλην, άνομοΛογητα ονμφε- ρονχά χων. 1ο ίνα ι αντιθέτως, προδυμοι 6©η©βί καί ονμπαρα- σ τ α τ α ι των ΆγγΑβτβνρ- κων, είς τα διαπραττομενα ΰ-π' αυτών σ τ ν γ ε ρ ά έγκλήμα τα, είς δάρβς των έν Κύπρω ο- μ© γενώ ν μας, την νποδονΛωοιν των οποίων, υπο τβν απαί¬ σιον Βρβταννικόν ζυγόν, έπιδιωκονν να διαιωνίοονν. Αύτοι είναι οί μ Ρεπονμπλικάνβι τύπβν Ντάλ- λες, Λτιβύι, Νιςβν Ααγκ,ερτυ, ' Ανχαμς καί £ι« μ ι ο 3 α ρ - ν α οργανα των ' ΑγγΛων Αη οχβπβιρατών καί των σ ε σ η- μασμενων & α λ α ν τ ι- βτομων τής Άγκυρας. "Ενώπιον των ά Ο ιστάκ- Τ ω ν αντων ύποκριτών, κνπ- τβνν τόν αινχενα οί Γ ρ α ι κ ύ - λ ο ι ύπηρετβνΐ των και Οεχον- ται ά α μ ε ν ω ς, άντί πινα- χιον φακής> κβΛαφβνς, ς
Λΐομονς και λακτιοματα.
έν Ελλάδι δβνλοι των Ά
Ένδιαφέροντα έΘνικο-Θρησκευτικά θέματα
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Καλλιτεχνία-ΛατρεΙα.—Βυζαντινή κο! Δυτική μουσική.—Μουσική
κατάρτιση ατελεχων.—'Ιιμφάνιοη καί παράοιαοη Ιεροψαλτων.—-
ι-'αδΐυφωνΐκές έκπομπές.—ι ΐαραΛειψεις-πΛατυασμοΙ.—Μονοφωνΐα-
όμόφωνηπολυφωνΐα·—ΠροέΛευσις τήί,εκκλησιαστικής μουσικης.—-
Μ έκκλησιαστική μουσική Λαοχροφικη τ^χνη.— Ιυμπερασματα
Δημοσιεύομεν άπό σημερον ττε-
ριστκΗκχχστο,ν μελέτην τού συνερ¬
γάτου ιμας κ. ζ.. Κ. ΑκογΐΛου πε-
ρι της Ι^κκΑησιοοστικής μας Μοκ-
σιΚΓΐς. Ή ί,μορ.θης και αντικει,·*.-
νικη εςέτασις τοιυ σο&αροτατου ο,ά
την εθνικήν, την ΰρη,σκΐΐττικην και
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΞΕΝ. ΑΚΟΓΛΟΥ
ήματα των ύκκλησιαστικών ΰ- κέντρα. Και ττίρισσότ«.ρο σττά Έ-
ιμνων. Κατατουια εχει — ττρ«- φτάνησα, με τή μακρόχρονη Έ νέ-
Ήρωΐκός τταλαιστής καί Έθνομάρτυς
Ο 8Α11ΑΤ0Σ Τ0ΥΑΡΧ1ΕΠ1ΣΚ0Π0Υ ΑΛΒΑΝΙΑΣ
Ποίος ό άείμνηστος Κυρός Χριστοφόρος Κίσσης.— Ή Χρι-
στιανική τού ζωή καί ή έϋνοφελής τού δράσις—.Καίολίγο
...παρασκήνια άπότό: Πατριαρχεΐα τής παλαιάς έποχής.
τ Άρχιμανδρίτου Ν. ΒΑΦΕΙΔΟΥ, Καθηγητού
Έΐς, ακόμη «ίνώτερος κί.ηρωώς, ι ώς καλός κηρυξ τού Ευαγγέλιον,
ό λή ή έ έά ά ά 'ύ
τηιν κοινωνικήν μ«ς
Οεματος,
Οί
Λμς μ
έν Ελλάδι δβνλοι των Άμερι-
μ υ α λ ρ ώ ν Βρεταννών ά-
'Μ'ΧΌχρατών, οί οποίβι έζακο-
λονββνν ~ έν μεοω είκοοτω αί-
ών ί νοτερα άπό δνο παγκο-
ύέ ή έλ
ρ
πβλβμονς, ύΐτέρ τής
ρς των λαώ ν — νά απομν-
{βϋν τβ αίμα καί τον ίδρώτα
«ών άννπερασπιατων. Αντοί,
Ρ« τί»ν άνβχην των Άμερικα-
*δν, διαπραττβνν φ ρ ι κ ι -
■ β τ ι κ α, εναντίον των άγω-
ν'ζβμενων, νπερ 6ωμών καί έ-
Λών, ή ρ ω ι κ ώ ν Κνπρίων
*4ίλφών μας, έγκλήματα.
Είναι αύτοι πβν εχβνν άναλά-
*ο έργβλαδικώς την
«ροστασίαν των άν ά ν δ ρ ω ν
Τβύρκων δολοφόνων έκατομμυ
*ων άμάχων πληβνσμών της
*ΥΥ»>ς και τής Μεοης Άνατο-
λί>ς. Είναι οί γενναιούωροι χο-
ΡΠγβι των κτηνανβρωπων τής
Ανατολιας πβν, άπο σ α δ ι-
0 τ ι κ ή ν μανίαν, κατέοχρε-
Φ«ν άννπολβγίσχβν
«ίι«ί ίατβρικά, καλλιτεχνικκ,
•Ρηοκεντικα καί πνενματικά
£ν γένει μνημεϊα καί κειμή-
λ<α. Είναι οί έπιστήθιοι φίλβι καί 9ανμαβταί των καιννι ναλο>ν ονμπατριωτών τού Μεν-
«Ρίς και τβΰ Ζβρλον, οί όπβί-
« — χωρις την Άμε,ρικανικην
"ψβοταοιαν καί την Βρε,ταννι-
τον 6πβιον άποίτελλει είς την
Ελλαδα, ώς έκπρβαωπόν τον,
;β £ταίητ Ντηηαρτμεντ.
,'Ο κ. 'Αδερωφ Τοαιτσαί
«ι ούν αύτω «φ ω α τ ήι ρ ε ς »
«ι οποϊοι άΓτβτελοΰν χην *Υ*-
Ί 1Μ1ΑΖ, παραώοοεις τη,ς 5^"
λης μας, την έβνικην μας αξι¬
οπρεπείαν καί έκτελοϋν τ υ -
φ Λ ω ς, άλλ' ένου,νι&ιδήτως,
καί τάς μάλλον άπΐθανβυς ΑΝ-
Ο^ίΥΛΗΐνΐΚΑΣ επιθυμίας τού
τον ΟΜϋ — έκτελουντες εαίπβι-
©ως τας διαταγάς τοϋ χυριου
των, τβϋ λυθΰαλεβυ μιαελ-
οιθει μιαιν σαφη και εκΛαικευτικην
εικονα τού ολου ςηΐτηματος, δια τα
κακώς κειιμεκχ και οιά τον τρό¬
πον της θερα~ειας των. Αποτε¬
λεί πιρος τούτοις ή μελέτη αυτή
καΐ αςιολογον συιμοοΛην δια την
έρευναν, πρός λύσιν ωρισμένων
πρ&6λτ[,μάτων πού αφορουν την ε-
της έκκΛησιαστικής μας
καΐ τόν αι^θεντικον τρό¬
πον της ετελεσεως των ψαιλμωδιων,
ως έπισης καί διά την α*απτυ£ιν
της μουσικης έν γένει, ώς κλαοου
καιΑλιτεχνικου.
Τό ΟΛον θεμα άξίζει νά προκα¬
λέση τό ενδιαφέρον των αρμοδίων
Κρατικών καΐ Εκκλησιαστικήν
Άρχών, άλιλά καί ολων των Έλ-
ληνων, διά την κατιοχυρωοην των
-ηαραο-οσεων μαις. υι Προοφυγες,
ίόιαιτερως, οί όποΐοι διατηρούν
γνήσιον το αΐσθηιμα της κατά ττα-
ττί.1 να έχη — τη
ρισσοτερο ακοιμα και απο
£>οοι/ς καΛΛΐτ*.ΑνιΚί.ς
να οοηγησ*.ι σε
ήρωιχός Λαλα*στής νής
αι έθνομάρτυς, έί*δήμηοβν
ηρξ γγ,
ς έξε·τΐ4ΐάτο παρά πάντων. 'Εκηόζύ-
αρτο 0η είς τον ιερόν ναόν τοΰ Εύαγ-
τική καί Αγγλικη κσττοχή καί μέ πρός Κυρίον. Ό ηοη άείμνησιο; γ?λιο>οϋ τής θεοτόκου,
την έπίδ(Κχ—| ά-" τή γειτονική Αρχιεπισκοπος κυρός Χρκΐτοςρό- | Είμεθα σνμμαθτνκιί. μετά τοϋ1 ά-
Δυση. "Ομως, εΐνιαι σωστό, ή επί· οος κίσσης. Κατά κόσμον, όνομα- ειιμνηχ—ου, επί τονετίαν έν Χάλκη
κα- δραση αντή ή ξενική ν' άπλωθεί ζόμενος Σωτήρος, εγεννήθη, το (1903 — 1906). Την εποχήν, δέ,
της σ
την ουσια Ι
μ η
τού ζτντηματος: Είναι, δηλαδή, σάν
ραοοσιν 6υζαντιινης εκκλησιαστι-
κής μας μουσικης, άς κατα6αλουν
πασάν προσπάθειαν διά την πε-
ρισωσιν καϊ διαοοσίν της, όιαφω-
τιζοιντες τούς περΐ αύτούς καΐ τους
έπιγονους Των.
Ιδιαιτέραν σημασίαν καΐ έτπ-
καιροτητα άποκτςΐ τό περιεχόμε¬
νον τής μ&λέτης καί διότι ή βη-
μοσίευσις της ονμπίπτει είς τάς
παραμονάς των έοοτών των Χρι-
στουγέννων, κατά τάς οποίας εύ-
πρόσΰεκτα είς την ψυχικήν μας
όια&εσινεΐναι τά παραμοια ανα-
γνώσιματα, καί ιμάλιστα οταν τυγ-
χανβιυν τόσον έπατνωγικώς καί καλ-
λ.επώς διατυπωμενα, όπως Θα δια·
πιθΓτωσουιν οί φιλιστορες αναγνώ¬
σται μας.
«Ο ΚΟΣΜΟΣ»
(«. . . ."Ασω τω Κυρίω έν τή
ζωη μου, ψαιλώ τώ ©ι^> μου έως
ΐπταρχω. Ί-ιόυνϋείη Αΐ<-τφ ή 6ια- η λογη μου, έγώ θε ευφρανν>ηο-ο-
μαι έ—ί τω Κυριφ» Δ ο-υ-ι δ,
ψαλμός ΡιΓ'.)
ΕΙΜΑΙ ΓΝΩΣΤΟ -ως ή άνθρυ*-
ποτητα, άφότου άρχισε νά στο-
χαζεται καΐ νά διαινοειται, βολο
οερνει καί ταλαιττωρειται μέ τό
μεταφικτικό άγχος. Μέ άκιατάπαυ-
τη εναγωνια ερευνα άναζηταει καί
ττασκινει νά οωο-&ι εξηγήση στήν
ούσία τού κόσμον. Οί ττιό άνη-
ονχζς, οί τπό εύνοηιμένες καί τπροι-
κ&οοαημένες άπό τή φυση άνθρώ-
πιν>ες οιανοιες δοικιμοιοιοη' καί 6ο-
κι,μα^ουν νά λι>σουν τό προβΛημα
ποικίλας θεωριες σέ τομους
μο<υισΊ>κη είτε πρός τό δντΐικό τε-
τραιφωνικο συσ-ιημα. Μά και καιν€
α.ας σχεοόν ψοΐλτης και των ύύο
κατηγαριων Οεν <χκολου3εϊ πιστά τό συστηιμα πού πρεσβΐ,υει. Ό ουζαντινος άνακατευει καΐ την τε- τραφωνία, ίοιως στά λειτουργικά, γιά να «ύχαριστησει ιμερικους άπί Μχνους Θιασώτες της. Ό τετρα- Την νοι της Μικρασιας να επιβαλουν σε όΐΜΓΗίς τους "Ελληνες τή γλώσ¬ σα ποΰ έμαθαν καί συνήθισαν νά μιλάν κάτω άπό τίς συνθηκες τής τανυςη και σε εκςηαβη, να »η- ( καΐ νά σκεττάσει δλο τόν 'Ελληνικό μονργησ&ι ύηλανοτι την επΐνΐ*μΓ)- χώρο, ή έστω καί νά διατηρηθει τη αιμοσφαιρα ποϋ αποζηταει ο ώς κοιδεστώς μόνιμο, σάν «.Κρά- εκκΛησιαν*μενος, γιά να ι,υγωσει, τος έν Κράτει», σάν αΐρεση ί.ίκο- για να 4Ό»λϊι, για να ιοει με τα νοικλαστική, καΐ νά ττροπαγαινδί- ματια της ψνχηις τον Ιιλοιστη τοι>. ζει είς βάρος τής έβνικής μας μου-
Μί την απο,ραιτητη πρ.υπ^θεση, σικής;
οε&αιοο, πως ή εκτεΛεση της ττρε- Ι "Ισως νά μή είναι άπόΐλυτα έ- ί
πει να είναι, όπως έχομε «.κβε- ' πιτυχημένος ό τηχραλληλισμός ττοΰ
σει, ά ψ ί γ α δ ι α σ τ η. ε- ""
τσι και μονο θα επιτυχει το σκο-
πο τΠζ/ Τι>ν προοριοιμο της.
ΟΜϋλ, πως πρέπει να έννοη-
θεΐ μίαν άρτια εκτελέση της εκ-
κλησιαστικης μας μουσικης; Ι ια
να οωοποιμε απαντήση στ ο εμωτημα,
καλιηερα νά εζετασομε πρωτα την
ϋφισταμενη κατοισταση. Να φέρνο-
με, οηιλαιοη, στ ο νού μας ο.οι τ ο τί
γινεται στις εκκΛησι^ς μας —
ΐκτελουνται οί έκκΑηυιασΐικες «μ-
νωοιες. Μ από κοντά νά ιοου,με
πως μττορει να ©ϊραττευτει κασε κα
το «κακώς κει,μενον». Γιοιτι Οαο κι
αν λεχτηκαν και γραφτηκαν αυτα,
κοαλο είναι νά έπανο>αμοανονιαι
κατ>ε τοοο με ποικιλους τροπους
ωστε να ωριμασοιη» και νά σνντο-
μεψουν το πληρωμα τού χρόνον»
για τηιν ενδεικνυομένη λύση τους.
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΚΑΙ ΔΥΤΙνΗ ΜυΥ-
λΙΚΗ
ΑΝιΑκΧΙΑ κυριοΐλεχτική έττικρά¬
τει στή μουσική εκτελέση των υιμ-
νων της εκκλησκχς. Δεν είναι μο¬
νο οί ελ€υο<ερες προτίμησίς που εχονν οί ψολτες καϊ οί (,ηλωιες έπιτροποι των έκκλησιών «ιτε πρός την κατά τιαραθωοη «ΰνική μας έν Βιρατιω της Μητροπόλε- καθ1 ήν έφημέρευεν «"ν Σταύρο¬ ς Βελεγραδων καί ·άπ*φοίτησεν δοομίψ, είχομεν συνανττΐθή μερι- άρκηοϋχος, έκ τής ^εολογιχ.ής κά; φοράς. "Οχαν, κατόπι.ν, έχβι- Σχολής τής Χάλκης, τό 1906. Ι ροτονήθη &ά<ηοαπος έν Μαχροχω- χής ής ς, 'Τπηρΐέτησεν, ώς κα.θηγητής έν έ είχον λάιβει μέρος καΐ έγώ ώ Ά ηρη, ρ χ γ Κορντσςί, έαηειτα, δέ, έν Κωνσταν- είς την χειροτονίαν τού, ώς Άρχι- αά έ ώ δώ Μλ1 Δέ τινουοτόλει, μέν ώς κα- διώίονος: τής Μηττ^οπόλεως1 >ς έφητ κων. Καί, ώς έκ τοιηοτ»,
«αί ώς τα αίτια χαί τάς
χωρίφ, (Μακρύκιοι, ήδη Μπακι'Η?-
τ.λαταστάτης τοΰ Ζηοάοου. Διά
νά οτΕοσβή, όμως, ό Κΰσσης, κιαί
νά αποδεχθή την τοιαύττ)ν άντιμε-
τάθεσιν, καί μάλιστα, νά άναλάδη
νά πληρώνη καί θϊβα<ΓΤΟν ποσόν, ώς ΐμΛατΰαον, ϊλαο^τν, έκ των προτίρων, ρηιήτν ύΛΟσχββιν περί τ«χείας προαγωγής τού είς 6οη· θόν έπκτκόπου. Κατ' αυτόν τον τρόπον, ο«αΙ οί ΚαλλΧνικος, Ζησιάδης, καί ύέ 1917, η έχειροτονήθη 6οηθός έπιοκιθίΐος τοϋ ΜητροΛολίτου Δέρκων άειιμνηστου Καλλινί.κου, υπό ψιλόν τίτλον Σν- μενος Ά εκει ί,ωης τους, ή νά έπιμένουν νάδων,^ ώς άρχιερατικώς προΐστα- στή διατηρήση της καί νά προπα- **"'"" "....."" γιανθιζουν τή διάδοσή της, άντι- μαχόμ€νοι την έθνική μας γλώσσα. ρ ρΎρ, έτευστρέψας είς τήιν πστρίβα τοΐ', έκυ6έν,
καΐ τα έγγόνια τους, ποΰ μιλάν Λυρΐ>α;χίου **& 'ΕΜασάν, οβαί 'Αυ-
ελευθέρα την έβνική τοι/ς γλώσσα. χι,επίσκοπος πάσης ΆλΑανίας».
Τό ιδιο άλη8€ύει κατά βάβος "Εχων <τυνεργάτας. τούς έπισκόπϋυς καί στό ττροκεΐί.βνο, άκόμα καϊ στά Κορυτσάς Εύλόγνον Κουρ'λαν μι Έφτάνησα, ττού έ—ισκέφτηκα τε- Άργυροκάστρου Παντελεήμονα Κο τειηαΐα. Ό κόσμος έκεΐ έχει συ- χ<ι>κον είργάσθη καί έκοπίιοχτεν, έ-
νηθίσει μέ την τετροψωνία Κ' ϊ ^ δώδ όλόληρα ϊτη διά τη
ς
νηθίσει μέ την τετροψωνία. Κ' ϊ·
Λΐ έλ
άσθη κ
όλόκληρα ϊτη, διά την
'Ε
η μ η ρψ ^ δώδεχα όλόκληρα η,
χει οηιμιοιυργηΛεΐ μιά έκκλησιαστι- 5ΛρΥάνωβιν τής Άλτκχννκης 'Εκ
κή υσική δότι—τή έ
ημγη μ η 5ΛρΥάν
κή ,μουσική ιδ.ότι—η, μικτή, μέ στοι κχησ[ας.
χεΐα ουζαντινή καί δυτικής μου
ΟΛ0μακιθυνΐ>είς
των "
ς
Αυγουστον, ομως, τοΰ 1949,
Κομμουνιβταχν,
η
ή μή η μή, μ
χεΐα ουζαντινής καί δυτικής μου
σικής. "Ομως ςύτό δέν σημαινει
πώς δέν τούς άρίσ€ΐ και ή καλά {^ των Α^ μμ
έκτελεσμίνη γνησια βυζαντινή έΛΓΧ|λείοιβη επί άρικετά ϊτη είς την
ψαλμωδία. Άττεναντίας ύττάρχονν Ιεράν Μονήν Άρδενΐτσας, ?πειτα
κ' έκεΐ βερμοί όπαδοί τής τελιυ- &«. παρέμεινε Λερκορυσιμένος είς τα
Γ|, α1ηο καί κολοϋ. Τύραννα, μέχρις οίι απέθανε, 16
Ίουνιου 1Ρ58, έν τφ νοβοκομείφ
ίλ ΐ
^
ζ-(λο κα, μέ κατανι,ξη άττ
Τυοαννων
(κχνους υ.ασώ€ς ης Ό ρ χών Τυο
φωνικος τταλι ερωτοτροιτεϊ καί αγ- το ραδιόφωνο τή λειτουργια τού ,μορραγίας.
αΐ-
κώΜαζει τίς 6ι»ςαντινες υμνωδιες ΜτιτροτΓοληικού Ναού τής Άβή-
ττού οειν είναι τ*τραφωινισιμενες — ν<χς κβχα τ1ς Κυριακ^ς κα} τις Τό ϊο,ο ληνός ύπουργβϋ των έξωτερι- όλακερους, ττοΰ περιληψή τους πυκ- κών τής 'Αμερικής - εύωααν νή ίφ.σκοιμ* στην ίστορια της Φιλοσοφιας. - ΛΑΤΡΕ,Α το της μι- καιρώ, όπως ΰώθι τη βι της η και ραοιατικης ς μέ βάσει την %£ ς ή Θε«Ρί« αυτή πώς ^ τεχνη άξίζει περισσότί,ρο ^^ ί ΕΠΙΙΤΗΜΗ ώ μέ Καί δεν ΰπάρχει μέν δυστυ- κ<χ, ^^ τί>ν ΕΠΙΣΤΗΜΗ ώς μέ-
χώς έδνική ΆντΐΓΤθλίτευσις σ0? για ^ γνωρίσομ€ την ούσία
ώια νά αντιδράση ΑΠΟΪΕΛ±τ τοΰ κόσμου — την ψυχή τού
£ΜΑΤΙΚίί_· Διά νά περΐίΐω Σύμτ(ιαντος. Καί βασίζεται ή 6εω-
_ . _». -«-. % ρ«ί./νί» ηήτΤΛΆ ΤΠί ά - ι _: _. ~ιι—^ #γτ«ιι ίυΛΛηκτη. ίττην ειι-
£ΜΑΤΙΚίί_· Δά ρ χύμττιαντος. Καί βαζ ή
<3Π τά τβλευταία ράκΐ τής ά -1 ρί<χ αμΎ^ —ήν ένοραση, στήν έμ έ ή λλεχνική δ ι α ι σ υ α τ β λ ω ς κατοοπατουμέ- , ττνευση, στήν κοολλιτεχνική δ ι α ι- ήί Νά Λροατα- οτήν καλλ ιτεχνική δ ι α ι- ης. «α «τρ ι ^^ ^^^ έ την μέ τό άντι- έδνιχής νιι*, αν- ~"·9 ·'γ—, · λ σ Θ η σ τεύση τά άπε,μπβλουμενα. ι>«β ^^ ^
τών βθνικών μειβδοτών, ϋ ψ ι
έ
τ α τοΰ "Εδνβυς ουμφέρβν-
* ά
τα. Ό
δ ρ ω ς
τ ω ς
* ν ά ν
κείμ€νο
ΕΝ
ίμ€νο.
ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ νά δωσομεέ-
· «Χ
£
Λ,κος έως πότε 6ά άνέχεται νά
6λέ«η την Έλλάώα φερομένην
ρ α γ δ α ί ω ς πρός την ατί¬
μωσιν καί τον όλεθρον;
Μ. ΚΑΛΟΣ
ζωγροφο
και το
τό μου-
ίίΨΕϊΑΟΦίΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ
Οσβι εχοον την ««©μονήν·
««ι την ψυχικήν άντβχην νά
««ρακβλουβούν τβν έ ξ ω ν η-
1» ε ν ο ν κυβερνητικόν »«
1*ν, οχβλιάςοντα την άηβουν-
ή δμ«»<Ρατι οπουργό καΐ τό μελωδό, τόν τρα- γουδΊστή καί τόν ψαλμωδό, τόν παιγνιδιάτορα καΐ τό χορευτή, κά θε εκδηλώση μέ αξιώσεις καλλιτε- χνικής δημιουργίας, εχει μέσα της κάποια θει'κή προέλευση, ττού τή 6οο8ύτ6ρη ούσία καί έρμΐ- νεία της οίίτε ό καθέκαστον καλ- λιτέχνης δέν Εχει τίς διτνατότητίς νά τή συλλάβει. Κάποτε μάλιστα οίιτε καί την ΰττοψιάζεται. Μά δταν λέμε καλλιτεχνική δη¬ μ ι ο υ ρ γ ί α, δέν πρέπει νά έν- νοούμε την περιγραφική ή την άνα- της έ&ή5 "Πί Άντιπολιτεύσεωί, •ιτολύτως *$»·θρήνητον κ ^«τού Ια τ βρ ι κ β » -, Μ*τος τού Ελευθερίου Βενιςε- *·»»· είναι έργον τής οίκβνβμι- *Πς όλιγχρχιας κ»ι της κλικ»( τδν γ ν ω ο τ ώ ν αύλβκολα- Χ4>ν Τ υ φ λ ά βρν«ν« τ«ύ-
τ«ν «Ιναι οί ψ β υ δ β φ > λ ε-
λ.« υ θ ε ρ β ι δβλιοφβορε>5
',*πβίβι, επί μί«ν
ό τού 1Η6 μέχρι-τ · ,
-^αιτίαν εΙργαο&ηο*ν ε -
μ β ν ω ς καί ά ν ε ν δ *-
τ « 5, διά νά έπ'.φερβυν την
τραγ.κηντου
> υ κόμμοττβς
Κ«ί η μί,ν
"«μμΐροινώ ν»
"° ϊ κ « δ ε» ή όπβία, βταν β
*β*νατβς Κβνάρχης "'"
Μψε τά έγκοομι*
το χα,ρακτηριστικβν
„ ν ι κ Π ς άνχιαχυντιας τβυ
Τ6τΐ 4ρβρβγραφου της δημ«°ι-
?*«. ύηβ τβΛ- τίτλον, «β
* ν ί ρ μ « € { ηβΰ ε υ -
* * ώ ε» ί π α υ β ε ν α 5 0"
Γ^^εβριζεται είς εΐρωνικ*.
■ άπό χβλήν, οχολι«· Ί «
λ* κυ*3ερνητικ« έντνη*
ύν κ«1 ΛΑν ήα««Ρ<τί>ν να
μ
ρτηοουν την χ»Ρ«ν Χ*1
«γκλλίΛθίν των, ύ*ά τον
νοούμε την ττεργρφή ή
λυτική θεωρ ί α της, τταρά αυτή την
> — ί ι - „ „
νιας, έξω άττό τούς φανατικούς
έχβρούς τής 6νζαντιντ>ς μουσικης,
ττού δρίσκονται είτε σέ θελημβτική
ή σέ άθέλητη ττλάντ) άπό ίδιοτέ-
λειες, άπό προκαταλήψεις, άπό
σνομττισιμό, άπό άγνοια. Είναι σω·
στό λοιττόν γι' αύτούς καί μόνο
νά νοβεύεται καί ν' άπειλεΐται ή
ύττόσταση τής γνήσιας, τής ιτολύ
καλύτερης καί ττροτιμότερης για
κι αι/τές σ' 'ένα τ^ρβττιονργικό ζευ- καΐ μ* τούς λιγοστούς ΆΘηναίους,
γάρωιμ«, μέ τό άνυπαρκτο μου- άπίδανους ότταδούς τής
σουργικό £α>μόνιο τοΰ άπό καθε- - ■
δρας μελωδοΰ.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, νομίζω άντίρ-
ρηση κομία, πώς ή άναρχία καί
ασυ&οσια αυτή σωστό είναι νά έκ-
λειψει τελειωτικα. ' Εχομε την κατά
παιραδοση έκκλησιαστική μας μου
σικη, γέννημα καί θρεμ.μα τής έθνι-
κής μας μουσικης. Με πλοθτο με-
λωθΐών καΐ μουσικών μαβημάτων
μί.γ«λόπνοων. Μέ αξιώσεις καλλι-
τεχνικες ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ, άναγνωρι-
σμένε.ς καΐ διεΕινώς, ίκανές νά χα-
ρισου.ν την αίοτθητική ονγκί-
»»ηση πού λαχταρά£.ι ό πιστός στόν
οΤκο τού ©εού, ττροσευχόμενος «έ-
νώπιος ένωπίφ». Μουσική που τή
νοιώβει ό 'ΕλΙλιηνοιρθόδοξος Χρι-
στιανός μές στήν ψυχή τού, μές
στό αίμα τού. "Εχομε καΐ την τε-
τραφωνική μουσική, πού άμφιβολία
δέν ύπάρχει καμία, πώς δέν είναι
δημιουργία έλληνικη, παρά κατα-
σκεύοΐσμα — ίδιοσκεύασμα άπό έ-
πίδριθ»η, άπό μίμηση καβορή δυ-
τικών, ξενικων πιροτύπων. Ναί, τή
συνήθισαν, θά πεΐς, μερικοί στήν
Ήτο ήπίου χαρακτήρος καΐ ώ-
τους τρόπους. ό
της προαγα>γτ)ς τού είς
Δηλοΐδή, ό τότε Ίερατκκως προι-
ρς ς
Κίσσης, θά ήσαν χρη
καί Ιδίως, ό τεΛευταϊος. θδτω
ίγένετο. Πλιήν, παρ' ολίγον, να
ματαιωθή, ή, τοιΛάχκηον, νά ά-
νο6ληθή, ή χρ^οτονία τού έπ' «-
όοιστόν... 'Ι/δού τί εΐχε συμοη,
καθώς μοί διηγεϊτο αργότερον, ό
Κίθσης: Την παραμονήν τής χει-
τάμενος Μακ<κ>χωρίου Άρχι- Ι οτονίας, ήμέιραν ΣάΛοατον,
μή είς τά ΠατρναφχεΙα, διά νά
«ριλήση χέρι> καί νά λά6η την
ϊγγραφον αβίΐαν της χειροαονίας
τού. Ό Πατριάρχης, βμως, άχή-
τησε παρ' -αύτοΰ νά πληρώση 7 λί-
ρας, πράγιμα, τό οποίον δέν εΐχί
κδν <ραντα<τθτΓ ό ύποψηφιος, διότι ί λό έ μαν<δρίτης Γεννάδ'.ος Ζησιάδης (.ά- πόφοιτος τή; Χάλκης, τό 1904), δεν ηδύνατο ώς έκ τής πολεμικής άνωμαλίας καΐ τής οΐκονομικής κρίσεως, νά έξαφλή, κατ' Ιτος Λρό; τόν Μητροπολίτην Καλλίνι¬ κον, τό ύπέρογκον Ίεραττικόν έμ^α- τικιόν τού1 Δι' δ καί ό Καλλίντχος ί|ΐο δυσηρεστημένος εναντίον τβυ. Και εσκέφθη νά τόν «τκδιώξη ι'Λ τής ίν Μακ,ροχωρί<ρ θέβεώς τού, καθώς καΐ έκ τής επαρχίας το·, χ<ι»ρϊς νά δώση είς αυτόν τό νόμι- μον απολυτήριον, πρίν εΐαπράξη νο όφειλόμενον έιμιδατίκΐκθν! Άλλ' ή τοΛύτη λύσις ήτο μέν κολή, τ κα- κή, τΐ4ίΛ>ρία δια τόν Ζησιάδην,
ιάλλά δέ-ν συνέιφεριε καί 'διά τυν
Καλλίνικον, οιοτι, τοιουτοτρόπως
δέν θά ηδύνατο νά εΐσβτράξη ώ
έμιΛατίκιον.
Καί διά τουτο συνεννοήθη μέ
τόν στενόν φίλον τού καί Πατρι¬
άρχην, τότε, Γερμανόν. Καί εκα¬
νονίσθη τό ζήτημα, ώς εξής· Ό
μέν Ζησιάδης νά δυορισθή είς την
λοΐΜκωτέραν ένορίαν των Είσοδί- ίανίκτθίΐς καρά φίλων τού τάς 4-
έν εΐγε γίνει λόγος
κος. ΊΕν τοντονς ήναγο«άσβτ| νά έ-
ξαγάγη ίχ τοϋ χρηματοφυλακίου
τον 7 χαρτίνας λίρας. Άλλ' ό
Γερμανός·. καθώς τάς είδεν, έξωρ-
γίσθη καί ίΐπιε μέ αύιοτηρόν τόνον:
«Τί είναι αύτά; έγώ ΐννοώ λίρες
χρυσές καί δχι χορτιά! Φύγε ά,τό
οώ' Δέν θά, γίνη ή %<ιρ«τονία, δν ιδέν τίς πληρώσης»1 Ό όπιτψή- (ΐιος «τά ίχασε». Δέν είχεν έβτανα τού δλλα κρόχειρα χοήματα, καί μάλιστα λίρας χρυσάς. Μία δέ, χρυστ) έξΐιβοΰτο, τότϊ, «ρός 7 χαρ- τίν«ας! Τί νά κάμη" 'Εσκίφβη πρός <ηι*νΐμην, κβί ϊΐπε: «Πανα- γιώτατε, μέ συγχωρεΐτε, δέν τό ^Ερα. Μιά — ιγιιή καί θά σ&ς τίς ων της Παναγίας έν Σταυροχωριφ ττ); 'ΑοχιεΛΐσκοπής, δηλαδη, ώ; φημιέριος, Ης την θέσιν τοΰ Χρι- στοφόρου Κίσσης, καί νά υποχρε¬ ωθή νά πληρώνη, κατά μήνα, ώ- ριομένον χρηματικον ποσόν είς τόν Καλλίνικον, μέχρις έξ&φλήστ- ως τοΰ χρέους τού. Ό δέ Κίσση; νά βιοριισθή ώς ΙεριατικΑς προι- στάμενος έν Μακροχωρίφ, Ας άν- ποιτοιιμένας 7 χρυσ&ς λ'ρας, κ·αί τάς παρέδωσεν είς τόν ά Τ στρψε ς ρ ανπιμένοντα Πατριάρχην1 Τοιουτο¬ τρόπως, έ·τελέ<ττ>η, την επομένην
ήιιιεραν ή χειροτονία τού!
Π&ς νά μή ενθυμηθή
την φοάοπν: «ίν τί ηαλόΐιν(ΐ καΐ
ί ή
ω ΛοήβωΐΜΜ».
-Γ Άρχιμ. ΝΙΚ. ΒΑΦΕΙΔ.ΗΣ,
Καθηνηιής
^ις έο,ρταΐς τ
τον έλΛηνισιμό έκκλησιαστικής μας κλτΓ_( κ^θ· &ς
ή 'ό
Επί ταίς προσεχεΐς έορταΐς
ΜΕΤΡΑ ΑΙΦΑΛΕΙΑΙΙΙΣΤΟΥΣ ΝΑΟΥΙ
Αί θύραι πρέπει ν' άνοίγουν μέσα Ιξω διά την πρό·
λυψιν δυστυχημάτων
Τού συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
'Ειτΐ ταίς Ιέττί €ώρ>οιιις νυν μέγα- σννέβη, πρό ενός καί πλίοτν έτους
■ γ έπ,οτο.ΐΓ των Χοιστουγέννων εις τυνα επαρχίαν, εϋτυχώς δμως
ουγένω εις α αρχ, χς
μέγιστον μέ οχι π:λύ σοβαράς συνιττί;ί«ς,
θ βό ό έΐλί δέ ο
μουσικής
κλτΓ_( κ^θ &ς ύττάρχΐ, μέγιστον μέ χ ρς
συνω'στισμός ίίς τοι;ς Νσοθς, θο καβότι τό έ,κκΐλησίασμα δέν
9 ο καί λόγφ τής ττολι-ληβές έκίίνην την ήμ
(Συνεχίζεται) ωρω κα9ι»κον μου καΐ λόγω της
ειοικότητος μου ώς άρχιτέκτονος,
ώλλά καί
πολυπληβές, εκείνην την ήμέρα.
Πρετΐει λοιπόν νά ληφθούν μέ-
μικώτερον. Νά μδτατρο—ούν αί θύ¬
ραι διά ν' άνοίγουν μόνον ττρός
τά εξω, διά κλϊΐσίματθς τής
καί ττροσθήκης
μς ή χ διά νά σχημα¬
τισθή άντί?ί.τος ττ α τ ο Ο ρ α.
ττατοΰρας
μ.άς ττ ή χ ί ω ς
άί?
1. Στό προκείμενο
έλ/.ηνορθόδοΐη έκκλτκη.αιστική '*ου-
σική. Όμοούσια καί όμότροπη εί
καί ή μουσική των δηαοτικών
μου ώς άρχιτέκτονος, | •.κ·.»·.· ·—----- — --.τ----- ·-- .------. -·-------. - _ . _ Γ
αλλά καί έκ λόγων Χριστιανικής τιρα ττρός αποσόβησιν των έκ των Βεβαίως τότί, ©ά έ,ξέχουν καττα τι
αλληλεγγύης, όπως φέρω είς γνώ- κλειστών &ι;ρών κινδύνου ούτοϋ καί τά φϋλλα ττρός τα έξω, άλλά δέν
έννοοΰμε την σίν των αρ,μοδίων τα εξής : τα όποΐα οϋτε δύσκθλα εΤναι οί/τε 6ά μένουν, φυσικά, άνοικτά έν ιτε-
----------■*■ ----- '*">- ·>/·<.λ>τ-γΑι/ ι:ϊγ τβ υ£οτι €ΐΰ καΐ ίαττανηρά. Ι ριπτώοχι βροχής Πάντως έμττρός
Ώς γνωστόν, είς τα μέ,ρη
το οποίαι συνωστ ίζεται τό πληθος,
; τά θέατρα, κιντνματογρα-
τ., είναι ίπιβε6Ιλημέν:ν υπό
,ο^κ, εί, ημ
μας τραγσι>διών. (ΒλέΛε σχετικαί τού Ν€ΐμου δττως δλαι άνεξαιρέτως
Β υ ζ α ν τ ι- °"' ί'ύραι των κοπασκενάζονται διά
μας
άνο
καί -πρός
μεσα
ν ή μ. ο υ σ ι κ ή, στήν «Πτν- νσ. —,·'—; "- .-►■-> - γ—,-
, , και ττρος τα ίξω, ινα έν ττε,ρπττω-
τιακη Εστια», «εσσαΛονικη, Ζ „,(·, κινουνου, δυναμένου νά ιτροέλ-
ό δή ΐ δλ
«αί στά
^χ,ακα (1956) 10)82 σελ. 392» - ,1,1.
αί άττό
, δηλ.
ιΐΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙ
ΙΙΜΙΙΠΙΙΙΙΙΙ.......ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙ.....ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙ κομη κβι Εν ελάχιστον συμβάν τό
όττοιον 6ά δημιουργήση ιτανικόν,
τό ττλήθος νά δυνηθή νά ξεχυθή ά-
ττό όλας τάς θύρας πρός τά εξω.
Δώς «"τό τό σωτήριον
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
κ υ ρ
α τής μικρότητός των
β ΰ των
στ
έγκλήματβί,
κατά τού κόμιματος πβϋ έδ⧫-
σε καΐ ίλάμπρυνε τή,ν Πλ-
τρίδα.
Διότι κυριώτερον τής
ίΐροοτρατικής μανίας των άπ©-
λεσμα ύπήρζεν ότι ή Ελλάς
ά
τελεσμα ύπήρζεν ότι ή
—άινιτ*βτάσεως μή ουσπς, μετά
πλήρη τής Αντιπολιτεύ¬
σεως διάλυσιν— παραμένει σή¬
μερον ε ρ μ α ι ο ν είς την
διά&εαιν των &ρυκολάκων τοΰ
π ρ β
τοΰ
βκομματισμου κ«ι
« Γω ν ί ω ν εχθρων
τοιουτοτρόηως
τ ι
τά
"είς τάς βημ«Ρ«-
έβνικής τιμης *" «λβϊθΠ
της
μ»-.....- τραγούδι, ένας χορος,
μί άντικειμενική βαθμολογια μ *-
.:„,. ,νι8όν καλώς,
ματι
ρ ι ω
καλώ
άκόμα
ί κβίλίον
α
καλώς
άκόμ ,
δύναιμη νά δώσουν την
έ Ι<»ητι«η κ Ιο<»ητι«η υ η — καλλ.τεχν.κη έπίτευγμα- έξαίρετα τουλάχι εΤνοΓ έξαίρετα ή τουλάχι στον α ρ τ ι α. Τό τε, καί μονο τότε, τό συναίσβημα,,βρί^. τ° ««τήλλΐΛο Χλ1μ« «Α «'Ρ"411 ω« 1° δόνεΐ τις «ϊ (1) Ιυζαντννη μουσ.κη «ττοτ,λεί «' «*7η »»β «~\ιτΕννικη οημι- ουργί«, τά σ·έ καλλιτεχνικη οννδυασμό καϊ καΐ τα ΟΨηλά με νο- «"τό τό σωτήριον Την τισρελθοθσαν Κυριακήν έτίλέσθησαν έν τώ Ίερώ Ναώ τοθ ΆγΙου ΓεωργΙου Κηφισσιάς οί γά· μοί τοθ κ. ΓεωργΙου Μ-τούρμα, ύπ λλήου τοθ Τα- μεΐου ΆνεργΙπς μετά ιή δίδος ΜαΙρης Παπα&ο- πούλθϋ. Πσράνΐ,'μφος πσρέσιη ό Διευθυνχής μας κ. Σωκράιης ΣινανΙδης. μέτρον, δεν ελήφθη προκειμένον περΐ Έκκλησιών καΐ Σχολείων. Είς τάς περισσοτέρας Έκκλη- σίας, ιδίως τάς μεγάλας, ή κεντρι- κή είσοδος εχει δύο διπλάς θύρας, χαριν προΦυλάξεως άπό τού ψυ- χους. Έξ αυτών, αί έξωτερικαΐ αί οποίαι άνοίγονν πρός τά μέσ~, ώς αί σννή&εις €ύραι, εΐνοΊ ανοικταί ώς επι τό πλείστον οταν λειτουρ- γεϊ ή Έκκλησία. Αί έσωτερικαί, αί οποίαι είναι τοττεθετημέναι είς μι- αλλους λόγους. κράν απόστασιν άπό τάς άλλας | Ή έριγασία αυτή τής καΐ είναι ΐιαΐλιωταΐ οννήθως, άνο'ι- των 6ι»ρ«ιν δέν άπαιτεΐ μεγάλας γοιτν είς τάς περισσοτέρΒς Έκκλη- 5αττάναις. Ή μεγαλντέρα ΐσως έξ σίας, πρός τα μέσα καί πρός τά ούτών είναι ή τής προμη?είαις των εξω. Αί άλλαι δμως θύραι, δηλ. αί έ>ατη,ρίων (σουστών). Ε[<- καΐ δαττανηρά. Πρέπει όλαι αί θύραι έκτός τής ώς ϊιΐτποιν κΐΐντιρικής 'εξωτί-ρικής, ν ά τρΐιττοποιη&ούν, διά ν' άνοίγουν μέσα - έξω, διά τής τοποθετήσεως των κατάλληλον έΐλιπτιηρίων, κλεισί- μστος τής πατούρας τής κ ά σ α ς, μικρού ροκανίσματος των βυροψύλλων, «οί τοποθετήσε¬ ως τοΰ κλείβρου ολίγον πρός τα μέσα, έχτός αν ροκανισθοΰν ,μόνον όπό την μίον πλευρόν, δηλ. την αντίθετον πρός τό κλτΐβιρον, καΐ μένη τούτο στή θέση τού. Τό αύτό διά τάς ιμονοφύΟΙλους καΐ διφύλ- λους εύρας. ΑΙ δεύττ.ραι θά διατη- ρήσονν τό κλεΐθρον των καί τούς έοωτίρικούς των σύρτας δίιά νά κλειδώνη ή Εύρα ή ν' άνοιγοκλεί- κ-ι μόνον τό εν φύλλον. Είς τάς Έκκιλησίας, των οποίων ή κεντρι- κή «ϊσοίος 2χει μόνον την έξώβυ- οον χωσΐς καΐ άλλην πρός τά ■μέ¬ σα, πρέτηει κοοΐ έξώθνρα νά μϊτα- τροπτή διά ν' άνΐοίγη μέσα - £ξω, άφβύ κατ' ανάγκην θα τταρσιμένη κλειστή εϊτε Ιλόγφ ψύχονς είτε δι" το εξω διασχευής πλάγιαι, άνοίγοιυιν μόνον πρός τα μέσα. Εν πε¬ ριπτώσει λοιπόν πανικοΰ, δυναμέ- ινου νά προκληθή άπό τά ώς άνέφε- ρσ α'ίτια, άκόμη καί τά ελάχιστα, τό πλιήθος, στ αν μάλιστα ό 'Ναιος 6ά είναι πλήρη ς ιδίως «ατά τάς μεγάλας εορτάς ώς αί επί θύραι ς τοιαύται, βά σπεύση πρός όλας τας θύρας. Τότε δμως αί πλάγιαι τοιαύται, πιεζόμενσι εσωθεν υπό τού δγκου τού πλήθους, θά γίνη αδύνατον ν' άνοίξουν, άφού άνοί¬ μόνοιν πρός τα μέοιο:, καί θά .. - . .ς 'ΕκκΟητχος αμως πού δέν διαθέ- τουν πόρους, είς μικράς τοιαύτας τι έξωκκλήσια (καΐ έκεΐ γίνεται συνωστισμός δταιν ίειρτάιζουν) δυ- ναταϊ νά γίνη κατι αλΐλο οΐκονο- είς τόν ώς περιέγραψα κίνδυνον δυα-τυχπμάιων, ίύτό είναι ελάχι¬ στον πράγμα. Καλύτερον δμως *ί- ναι νά εφαρμοσθή είς όλος τάς , πτωχάς καΐ π^λΐουσίας, τού άνοίγμοττος μέσα· Ας λείψουν μιερικά περιττά £ξοδα ώς λχ. τά πνροτεχνήματα κστά τάς ημέρας των πανηγύρεων καΐ αλλα. "Ας λάβουν αύτά ίπτ' όψιν οί κ.κ. Ιέπίτροποι καΐ άς πρά- ξοι>ν αναλόγως. Διότι φ £-
ρ ο υ ν καί κάποιαν
ευθύνην διά την α¬
σφάλειαν τού έκκλη-
σ ιάσματος έκτός τοθ έιτί
τής συνειδήσίώς των βάρους έν ττε>
ριπτώστι, ό μή γένοιτο, όητευκταί
01/
Αύτά πού γράφω διά τάς Έ«-
πρέπει νά γίνουν καί διά
ης ρ γ
τά ΣχεΓΧΐεΐα. Διότι καΐ έκεΐ οί «ίν·
Ευνοι είναι ΐδιοι.
Οά μοΰ πούν ΐσως δτι γίνομαι
υάντης καικών. "Οταν ομως «αν€ις
έχει πΓραδείγματα, ώς σύτά ποϋ
έ'γρσψο. ϊχει ύποχρέωση, δτοβν Α·
λιστα Κχει ύπεύ&υνο θέση, νά λο-
γαριάζει τό κακό «αί νά λαμβά¬
νη τα μέτρατοι».
Νομίζω δτι αΰτά ττού γρώφω
μ π ο ρ ο ύ ν νά γίνουν
πρό των ί ο ρ τ ώ ν. Άρ-
κεΐ νά υπάρξη καλή θέλησις.
ΑΧ. Μ. ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
Άρχιτέχτων
ΟΕΛΛΗπΙΣΗΟΙγΗ-ΙΑΣΠΟΡΑ
"Οσοι δέν έγνώριζοιν συγχωροΰν- ρίας άλλ' ουτδ και νά μείνη κτη-
___ ·»\> 2—.. ί..,./,_./«.. ν/»] ί? Ι ιι« ίκτίνί.νν ιτλι'ι τόν ΚκιοΐΝΤοιν ιιγγΑ
ται. Άλλ' δσοι εγνώριζον καΐ έξ
άμίλείας δεν προσήλθον είς την
γονν μονοιν πρός τα μ*.^α, *«■> ν« "ΐ"-"-·» -— »»'--·ι------ - ■· .■ · ■ ,
προκληδθύν άνεπανόρθωτα δυστυ- αίθουσαν των «Φ.λων τού Ιλαοιυ» νυξεως, άτ
χήματα. Τόσον είς μεγάλους, όσον, την παρελθούσαν Δευτέραν, δια να Ι λ η ν ο -
κυρίως είς μικρά παιδία τα όποία άκούσονν τό βέμα που εδιξε και | τ ο υ τ
ο. ________ο^.λ». ^^; αα νητ,πττγττλ. ΑνετπυΕεν ό σοφός Διειϋθυντηις της το "νομα
θα σνμπιεσίούν καΐ θά καταπατιν-
θοΰν. Διότι οί τέτοιες ώρες, χάνει Ι'ΕΒνικής μας Βιβλιοθήκης κ. Ε
δΐΛΓΤυχώς κανεΐς την ψνχραιμίοΐν ΦωτιάΡτ,ς, αύτοι λοιπόν οί άμελεις
_3υ | δέν σιιγχκρούνται. "Αν και Λ αι-
Τοιούτο δυστύχηιμα μέ πολύ όδυ-
νηράς συνεπείας, συνέβη πρό τί¬
νων £τών είς μίοιν Εκκλησίαν πρηα-
στείου τινάς των Αθηνών, ικατά
την ή,μέραν μεγάλης εορτής καθ*
ην οίίτη ήτο ΰιπερπλήρηις. 'Ανεψλέ-
γη έξ άπροσεξίας κέχποιο παραπέ-
τουιμα άπό άναμμένο κερί, κάποια
γΐΛΐϋΐκα φώναξε κ α ι γ ό μ α-
σ τ ε, τό πλήθος πανιικο&λ/ηθέν
ετρεξε πρός δλας τάς θύροος, αί
πλάγιοι δΐιν δνοιγοΐν καί συνέβτ)-
σαν δυστυχήμβτο, οίον τραυματι-
σιμ^ί, σιιμπιέσεις άδι,'νάτων πλα-
σμάτων, ττοδοπατήσ*ις κλπ.
"Εν αλλο ιταρομοιον δ
"Αν καΐ ή αϊ-
θοιτσα ήτο πλήρηις, όρθοστατών τις,
άκόμα, επι ιμίοον ■περίττου ώραΐν
ττίοϋ ωμίλησαν ό κ. Φωτιάδης, βά
άζιούτο 8ι' 6σα μόζ ανέπτυ¬
μη
άπεζτίιμιούτο 8ι
ΰλό
ης
μόζ ανέπτυ¬
ι '
μα έκείνων πού τόν ήΉονσοΐν μ
θρησκευτικάς, οίίτως ειπείν, κατα¬
νύξεως, άναπτύσσοντα τ ό 'Ε λ-
Χριστιανικόν
ο β έ μ β, ώς δικαίως
μασεν ούτος. ;
Τόν κώδωνα τού ώς ανω κινδύ- .
νόν, τού Ελληνισμόν τής Άμερι- ,
κης, δστις χάνων συν τφ χρόνω .
τόν καθοφόν Ελληνικόν χαρακτή-
ρό: τού, παρουσιάζεται σήμερον ώς
φιλελληνικός, ώς ετόνισεν ό έπιδί- "
ξιος όμιΐλητιή^, δχι μόνον πρέπει νά '
τόν ένστερνισθοϋν οί άριμόδιοι κρα
τικοί Ιΐύνοντΐις, άλΐλά κατά την τα¬
πεινήν γνώμην μου όφείλουν να
τόν κοοτοιστήσοΐΛ', γνσωτόν είς εύ-
ρύτΐ,ρι-ιν κύκλον, εσωτερικόν καΐ ε¬
ξεν ό εΰγλωττός μας ρήτωρ.
Τό σοβαρώτΓρον τούτο ζήτηιμα
τού «Έλληνισμού έν τή διασπορα»
ό κ ΔιευΐΡυνής τό έχειρίσθη δχι
μόνον έμττεριστατωμέΐνως, άΧίλα καΐ
μέ μέγα θάρριος κοηαγγέλλων τα
κακώς κείμενα, ωστε ό κίνδυνας Ι Ό κ. Φωτιάδη,ς ιετΓέστησί. σ«»· ■
τόν οποίον προανήγγειλεν δτι δια- Φρονώ ς την προσοχήν τής Όρθο- '
τρέχ€ΐ ό Έλλη^ισιμός τής Άμερι- Ι δόξου Έκκλησίας μαις, όπως αυτή "
κης, δεν πρέ—ίΐ να έγκλωβκτθ'ή «Ις >οτυβ«ίινουσοο τά κατάλληλβ μέτρβ, "
τούς τέσσαρας τοίχθυς τήις αίθου- ίξοατρσκίση τβύς κινδύνους -ττοϋ '
σης τής -οπριωτικής αντής Έτβι· έποττ-ιλούν αύττν' τόσον έκ μέρους "
Ι
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΙ ΚΟΣΜΟΣ
Κοσμοι
ΑΕΝΕΒΑΛΑΜΑΚΟΜΗπΥΑΛΟ
Συχνα γράφουν τα έλλην ι κά φύλ-
λβ τής Κωνστοντινο*—όΐλϊε»ς: Β«-
τττίσεις, Γάμοι, Δεξιώσεις, Γ&ύμα-
τβ, Συμπόσια, Διασκέδασις, Χο-
ροί, μέχρι των ττρωινών ώρών, Θε-
ατρικαί —οιραστάσεις, Έορταί καί
Τ«λεταί Κοινατήτων, Σωματείων
κ-αΐ ίδιωτών.
Πολλό: οπτ' σύτά τγρέττει να λεί-
ψουν. Διότι οί έκ εί όμογενεϊς έ-
χονν, άκόμη, την κρίσιμον εποχήν
των. Μερικά, πάλιν, τηρέττΐΐ νά
ττιριορισθ:ΰν κοοί νά όπτλοποιηθοϋν,
όσον τό δυνατόν, -περισσότερον, ώς
πρός την εμφάνισιν κ«ί τάς έκδη-
λώσεις. Τί χρειάζσνται, επί τέ-
λιους, καί ποίον σκοττόιν εχουν ολ>
τιοί οαΐ βλαβεραί έπΐδιείξεις, τταΰ
δεικνύουν εγωϊσμόν καί μ«ταιοφρο-
σιονην καί είναι Απτκίν&υ'νιος πιθηκι
σμός καί ολακώδης σνομττισμός!
Μήττως οί άτιιιχπς, άλλά κοί άνό·
ήτοι, όιμογίνεΐς ιμιοος δεν λαιμδάνοι/ν
ΐητ' δψιιν, δτι είναι, άκόιμη «ραγιά·
δίς»! Μηττως έλησμονησο:ν τα 8σα,
£ως τώρα, ετταθαν, καί μάλιστα
«Κόσμος καίεταιι κ' ή γρηά κτενί-
«τα Σεπτεμβριανά» τού 1955 ,'·■·
ζίτοι!», οττως λέγει ή Ιλαϊκή τταροι-
μία. Καί 8—ως χαραικτηριστικά ά-
ν«φ£ρει ό ΑΙσώττειος μϋθος: «των
( οίκιών υμών έμτπμπιραιμένων, ύ-
, μΐΐς αδετΐ»! Καί χορεύετε, καί
δισσκεδάζετε, μέ έξώμους ένδιτμα-
σίας κκί ττολύτιμβ κοσμήματα! ...
"θχι, βεβαίως, &λοι, άλλά μίρικοί
■πλούσιον καί μΐρικοί άνόητοι. Άλ¬
λά δέν βλέπετϊ γύρω σος τούς
πτωχούς άδΐΐλφούς σας, γυμνοΰς
κσΐ ττεινασμένους, άνέργους καί α¬
ναξιοπαθούντας;... Δέν βλέττετε, έ-
ττίση·ς, δτι σάς βλέπουιν καί σάς
άκούουν κοοί οί «άγαττητοί σας κ«ί
■ηολιτισμένοι» Τοΰρκοι, καί έρεθί-
ζονται, δπως άλλοτε, καί έξαγριώ-
|ΐονται! Καί «γίνονται Τοΰρκοι»!
καϊ άκοινίζοκν, ιτάλιν, τα οττλα των
κσί τα δόντια! Πότε, επί τέλους,
«£ά βάΊλετε λίγο μικχλό»! Καί νά
μή δίδετε «εύλόγους αφορμάς είς
τάς άλόγονς όρίξεις» των άνέκο?εν
ίττούιλων καί κτηνωδών τυράννων
οίας;!
ΠΑΛΑΙΟΣ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΗΣ
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΨΗΦΙΣΕ ΤΟ
ΣΧΕΔΙΟΝ ΤΗΣ ΠΕΡΣΙΑ! ΔΙΑ ΤΡΙΜΕΡΕΙΣ
ΣΥΝΟΜΙΛΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟ ΟΕΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
5· ^ Ή Πολιτικ,ή τού Κυττριαικού ττροβλήματος «ατσ, Πιστεύουσα δτι μία τοιαύτη Ένωρίτίρον ό άντιπρόσπωττος τής
Γενικης Συνελειχτε- την εφετεινήν σύνοδον αύτοής. Διάσκεψις μέ την συμτταράστσισιν Ίσλανδίας κ Θόρς ανήγγειλεν δτι
Ν. ΥΟΡΚΗ 5.—
Έίττιτρο—ή τής
σεως τού ΟΗΕ ήγνόησε χθές την
νύ<τα (πρωϊνάς ώρας τής σήμε¬ ρον) τάς ελληνικάς άντιιρρήσεις έττί τού ττερσικοΰ σχεδίου άτποφά- σεως καί συνέστησε τήιν ΤΙΙ .ΙΠΡ.ΒΝ ΟΡ.ΗΟΙΙΙ ΕίΕΙ 01011 ΤΟΗ ΑΟΓΟϋ Δι* έτΓΐστβλής τοι» ό κ. Σιτ. Κιονσταντινίδης, ίκ μέρους των —ροσφυγ«ιν Ίωαννίνχον, μάς —αρο- καλεΐ νά σμνηγ.ειρήσ«ιμιεν ίττί τού αϊτή,μιοπός των ττ€ρί άττα1λ|)ιαγτ|ς των άναγειροιμένων τφοσφυ'γικών κατοικιών άιπό την ε'ισιψθιράν ττρος το ΙΚΑ δΐδομέινου, 6τι τό ττο-ο-όν το όττοϊοιν χορηίγεΐται ώς δάνειον ίιά την «ώτοστέγαίίιν των δέν ιέ- τταρκΐΐ ούδε διά τί[ν τιοιχοΐΓοιΐαν κοιί την στβγη<ν των οίκίσκων, καί, έπομένως, δέν είναι λογικόν καί «άνθρ'ΜΤΓϊοτιικόν» νά «κοι/τσοι/ρε- φτη» καί απόϊ τό ΙΚΑ. ' Εχομεν διατιτττώοχι την γνώμην, ττολλο^ις, έξ αλιλων άφο.αμών, ότι τα ττροσφυγικά οίκήιμοτα, δέν ύττό- κεινται είς την εισφορών τού ΙΚΑ, έφ' δσον οΰσιαστικώς άνεγείροιν- ~αι ύττό τού Κράτους, διά κοινω- νικούς σκοηούς. Διά *ά λείψουν ομως, έχτταιξ διά τταντός, αί άν- τ;γκιλήσεις μεταξΰ των ένδιιαφερο- μένκι/ προσφύγων κσί των όργά- ιων ιοΰ ΙΚΑ, άς &εσττι»θή σχετικά ςταφής καιί ρητη διάταξις. Τό Ύ- ΓΓ&υργείον Προνθ'ίας εχει ττλέοιν τόν λόγον. Κύρΐ€ Διευβυντά, Πρό τίνων έτών ότκφασίσθη και κοπα τό τπλεΐστον καττ6σκευάσθη ή δασική όδός Διονύσου — Ν. Μα¬ κράς Αττικη.ς, ήτις προκειται να έςι/πηρετήση 6λ:νς τους κατοικονς Ίτ&ριφερειας Κηφισσίας — 'ίικαλης κλπ. έν σχέσει μέ την επικοινωνίαν των ττρος την ΟαΛασσιαν — εριοχην ΝναρςχΛΛονος — Ν. Μακρης. Δικττυχως ομως τταραμίνει άνε- κτεΑεο-τον εινα μικρόν τμή^α της έν λοιγ» θασ.κης όδού, απο τής ί>εσ«ος «"Αγιος ι ιέτρος» μέχρι της
πομαΛΐας Ν. Μακρης σανολικοϋ μη
κους ττκριττου 4 χιλιομέτρων, καί
οιά τόν λόγον αυτόν ή νειραλγι-
κης σημασιας άρτη,ρία παρ-αμενει
ΧΡΠθιμνος.
αεν νομιζετε, κ. Διευδνντά, ότι
ΐ~ι6άλλ€ται ή ταχεία αποπεράτω¬
σις τής όοοΰ Ά©τ>ν*»ν — Ν. Μά-
κρι»ς ήτις τπρόικειτοι νά έξυιτηρ*.-
τ»νση άττοτελεσματικώς άπαντας
σχι-,ςιόν τοός κοποίκους πε,ριοχής
Κ.ηφισίας — 'Εκάλης. Συμττληρω-
μοπΐκώς Θά έςνττηρετήση καί τόν
ιΊκισμόν Ν. Κυδωνιών ηΔιονύσου)
οττου ττρόχειται νά έγκατοχτταβοθν
περΐ τάς 3.000 ττροσφν/ικάς οι¬
κογενείας τγσιλαιών άστέγων —ροσ-
Φύγ«ν, ττοΰ σήμερον είναι έγκατί-
στηιμένοι «Ις τοιις πέριξ των Α¬
θηνών συνοικισιμους ΰ—ό τάς γνω¬
στάς άβλίας συνθήκας.
Εύχαρκττώ διά τηιν ψιλοι|ενίατι/
Διβτελώ μετά τιμης «Τακτικός
Άναγνώστης».
ΤΟ ϋϋ. ΜίΓΑΡΟίΙ βϋΙΚΪΙ
Έκ τή,ς προσφάτου Ιπισο<.έψε-ως τι, υ υπουργοϋ τής Δικαιοσύνην λ. Κ. Καλλία είς Θεσσαλονίκην, όπ' ειναιρίας τής μεγάλης σΐ'σ'/άψ'εο»; 'ΐών δ^κηγορνκών συ*λόγων, ή πι>ϋ.τεύι>υσα τής Β. Έ'λάδος ώφρ-
λι',ιϊη πολλά ιδιότι σ.-π>υδαιόταΓα
&Ε-ατα ιμεταξί' των οποίων καί τϊ"ις
ανεγέοσΐως ΐχ.:ϊ τοϋ δικσ<νπκοΰ ιιιγάρου εύρσν την λύσιν των. Γε- Μκώτερον δέ καί ζητήματα άναγο- μενα τίς τάς έπιΐδιώξε.ς·. τοΰ δικ.3- στικοΰ καί δικηγ ρ.κοΓ· κόσμου ΐςι- ςΜ'θαίοθησαν κατά τρόπον ίτλ^έον Ί ίκπνοΛθΐητικόν. Σννδυαζόμενον ιιά- λιϋ α. τό γεγονός τής ιέπισικέψεο)ς τοί προέδρου των δικαστνκώ'ν λει- τοι ργών κ. ΆΦανασΌ'ύλη, δστις ηΰ χαρόσττΐισε τόν κ. Κ. Καλλίαν δια τύ έπιΐδειιχθέν έιδιαφέρον τού, δσον αφΌρά,, την έπιτειιχθείσαν αύξτισΐΓ· ΐτ' των άπα&οιχών των δικαιο'ΐών, σιχάγρτσι δτι είς τό "ΥΛτουογεΐον Δικαιοσννης συντελεΐται άθορ/»&ο>ς
•βετικωτάτη έ^γασία.
τού Κ^θο1λικισμ:ύ δσον καί τού
Προτκπαντ ι σιμ ού.
Ούϊί,ττοτε εΐττεν πρόκειται νά
σιμίξ«ιμ*ν μέ τόν Πατπο-μςιν οττως '
ούίεμία ϋπάρχει ελπίς, ,έτόνισε ·
νά συμφωνήσωμεν μέ τόν Προτε-
στκντινικόν κ:νι:ρτόν, ο {, δ έ '
ττ ρ ·έ τγ ε ι κοίί ν « ο* υ μ-
ψ Η ν η » » μ γ. ν Ό Χρ.ιοτια-
νκσμός ττροοιεςίσε, ό τής Ελλά¬
δος, είναι Έ>λη>ο - Χρΐστιονικός,
ϋττήρξε τειούτοις, τ£το;ος τγαραιμέ-
νπ καί πρέττει να παραμένη. Κα-
εότι καί οί «ινήσεις άκόμη των
Τσαρικών Ρύσαων έν 'Αμερικη μέ
έττί κεφαλής τόν ττερίφημοιν καθη¬
γητήν ΦΛΟΡΟΦΣ ΚΙ είναι έτερα
κεφοΡιη τής Λερινοοίαις "Υδρας ττού
άττΓ-ιλοϋν ^ τόν έκεΐ Έ>| ιΐνισ-μόν.
'ΑΙΜλά τάν ΐκεϊ Ελληνισμόν άττει-
λούν έξ ΐσου ττρός τούς Τσσρικούς
Ρώσοιαυς καί οί πράκτορες τού νυν
Πο~ριάρχοιυ Μόσχας "Αλεξίου. Διό
τι ό Πανσλσυίσμός εϊτε τσαρικός
είτε Κο. ιμοαΛΐιστικός είναι Ί'σης
έχ-εΐρώτη-εις -πρός τόν Ελληνισμόν.
Κ«ϊ έρωτώ τώροί ό ύϊτπφαινόμ-.-
νος: Άξίζει τόν κόττ:ν, ή μεγά¬
λας Έ6ν.κης σηιμοοοιίας όμιλία τού
κ. ΦκτιόΡη νά λάβη τάς δεούσας
β.ιαο-ταβιεις καΐ νά γνωσθή ΐώρυ-
Τί,ρον κσβ' δλεν τό Πανελλήνιον;
Τόν λόγον εχ<χ>ν οιΐ άρμόδιοι.
ΘΕΟΔΠΡΟΣ Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
ΟΑΙΔΙΚΟ! ΚΙΒΙΙΙΙΑΤΟΓΡΑΦΟ!
κατ' οίκον προβάλλονται
ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΑΙ
ΤσξεΙδια, Κωμωδίες, Πάλτ
άγρΐων θηρίων, Ζούγκλα,
Περιπέτειες, Μίκυ Μάο.ς,
Ακροβατικάς Κάου Μπόϋς,
Σπόρ. Τηλέφωνον 880-190
Διασκέψεως των τριών ένδιαφΕρο
μένων χωρών (Βρετανινίας, "Ελλά¬
δος καί Τουρκίας) κα-1 εκπροσω¬
πών των δύο Κοινοτήτων τής Κύ¬
πρου διά την λήψιν μεταβατικήν
μέτρων, είς δ,τι άφορά την διοίκησιν
τής νήσου ικαί την συζήτησιν μιάς
τβλικής λύσεως τού ζητήματος.
Τό άττΌτέλεσμα τής διεξαχθε!·
σης ψηφοφορίαν; ήτο 31 ψή,φοι υπέρ
τού περσκού σχεδιον, 22 καιτά καί λονται διά την σύγκλησιν Διασ>κέ-
28 άτττοχα!. Ή μικρά αϋτιη διαφο-1 ψεως ιμεταξύ των τριών ένδιαφερο
αθτοης.
Ή Έπιτροπή διέκοψε τή,νν συ¬
νεδρίασιν της την 6 22' ττρωινήιν
ελληνικήν ώραν 5.30 μ δττως έ-
ττιληφθή τοΰ προβλήμθΓΓθς τής ά-
τομικής άκτινΌδολίας.
Τό άναθ£ωρημένον τε,ρσιικόν σχέ
διον άττοφάσεως έχ^ι ώς εξής:
«Ή Γενική Συνέλειυσις, έξετά-
σοβσα τό ζήτη,μα τής Κύτπρου, ύπεν
Θαμίζουσα τήιν άπόφασΐίν της ύπ'
αριθ. 1.013)11, λαβούσα ύπ' δ-
ψιν τάς ι«χται6ληθείσας ττροσττσιθεί
άς διά την εφαρμογήν τής αποφά¬
σεως αυτής κοτί ιδιαιτέρως τάς
προσπαθείας αί όττοΐαι
ρά ψήφων άγει είς τό συμέρασμα
ότι ή περσιική πρότοτςτις, μή σνγκεν
τρώνοι,ισα. την άτταιτοι/μένην βάσιν
τής απολύτου πλειοψηφίας, θ' άττορ
ριφθη καί ύττό τής Γεΐνικής Σιονε-
λεύσεως δττου άπαιτοΰντσι τα δ6ο
τρίτα των ψήφων διά την έγκρισιν
αυτής.
Είναι, έξ άλλοκ, λίαν άμψίβολ-
λον κιατά πόσον ή Ελλάς θά λάβη
μερος είς την προτεινομένην διά
τ:0 ττερσικοΰ σχεδίαυ Διάσκεψιν
Ή ψηφοφορίο: διεξήχθη κατόπιν έν-
τόνιον συιμιβιβαστι'κών προσπαθει-
ών ττρός έξεύιρεσιν λύσεως άτποδε-
κτής ύττό των δ ι ισταμένων μερών.
Προηιγσυιμένως ή Έπιτροττη εί¬
χεν άττορρίψει τό σχέδιον άττοφάσε
ως, τό ττροταθέν υπό της Κολσμι-
βίας, διά ψήψων 1 7 έναντι 1 7 κατά
καιϊ 47 άττοχων. Έττίσης απερρι¬
ψε την βελγικήν ττρότοοσιν, συνι-
στώσαν αττΐλώς είς τα
λχ μέρη δττως συνεχίισιοιυν τάς ττρο
στταιδιείας των ττρος εξεύρεσιν λύ¬
σεως, διά ψήφων 1 1 έναντι 22 κα'ι
48 άτπαχών.
Τέσσαρες άλλαι ττροτάσεις, με-
ταιξύ των όττοίων καί ή έλληινική,
ή συνιστώσα πρός την Άγγλίαιν
την χορήγησιν αύτοκιιβειρνήσεως
είς την Κύττρον, άπεσιύρθησσιν. ΟΙ
τταιρά τή Έτπτροττή άντιτηρόσωττοι
ττροέβλετΓθν μετά τό τέλος τής ψη
ψοφορίας δτι καί ή όλαμέλεια τής
Συνελεύσεως δέν θά δυνήθη νά έ-
ττηύχη σιυιμφωνίαν είς δ,τι άφαρά
ρ φρ
μένων κνβερνήσεων καΐ άν·τιπροσώ
πων των Κυττρίων, καθ" ήν θά διε-
ξήγετο συζήτησις 6χι μόνον ττβρΐ
ώ διαρρυθμίσεων διά την
Διάσκεψις μέ την συιμτΓαράσταισιν
έν περιπτώσει άνάγκης ικιυβερνήσε-
ων καί ΤΓροσωτΓΐκοτήτων άττοδεκτών
υπό των τριών άιμέσως έινδιαφερο-
μένων κ.ι>6ερνήσε(ον τταρέχει την
χαλυτέραν έλττίδα είρηνικής ττρο-
65ου ττρός μίαν συμφωνουιμένην λύ¬
σιν τού Κι/ττριακιοΟ ττροβλήιματος
Φρονο0:τα δτι αύτοκυόέρνησις
κσΐ έλεύ3εροι θεσμοϊ ΤΓρέτΓεί νά ά-
ναιτττυχβοθν συμφώνως ττ,ρός τόν
κΐαταστατικόν Χάρτην διά νά άντα
ττοκριδοΰν είς τούς νομίμους πόθους
των Κυπρίων.
Συνιστά όπως συγκληθή ιμία
τοιαύτη Διάσκεψις καί όπως άπαν¬
τες οί ένδιαφερόμενοι συνε.ργασθ'οθν
διά νά έξαισφαλίσουν 'έπιτ·»ιχη έκ¬
βασιν αυτής συμφώνως ττρος τούς
ύ καί τάς αρχάς τού κα-
ταστατικοΰ Χάρτου τού ΟΗΕ» .
Ή Βρεταννία <αί ή Τουρκία έ- ιιμ^υωιμιινων νι«μ·μνΛ>μιοιεωιν οια την . π ορεταννια <αι η ι ουρκια ε- διοίκιησιν τής Κύπρου, άλλά καΐ ι ψήψισαν ύττέρ τοϋ ττε,ρσικού σχε- τπερί μιάς τελικής λύσεως. Ι διου ένώ ή Ελλάς τό κατεψήφισεν. άποσύρει τό κατόπιν ίνδικής ττρω- τοβουλίας τι ροταθέν £" υιέρους 1 Ο χωρών σχέδιον τό οποίον ύττβστή- ριζε καί ή Ιδική τού άντιττροσω- ττεία Διά τού σχεδίου αυτού έζη- τεΐτο άπό την 6ρεταννικήιν κχ/6έρνη- σιν «νά συνεχίση τάς διαττραγιμα- τεύσει ς ττρός τόν σκοττον δττως προαγάγη την αύτοκυδέρνησιν είς τήιν Κύττρον συμφώνως ττρός τάς δια©έσ€ΐς τού καταστατικού Χάρ¬ του των Ήνωμένων Εθνών καί ττρός διατήρησιν τής άκεραιότητος τής νήσου». Άναγγέλλων την ώς άνω από¬ φασιν ό κ ©ρρς τταρετήρησΐν δτι εΤναι σαφές δτι τό τπερκτιικον σχέ¬ διον αποφάσεως δέν πρόκειται νά εγκριθή έκ μΐέρους τής Γενκής Συν ελεύσεως, δττου είναι άτΓαρκχίτητος ή ττλειοψηφία των δύο τρίτων τής ολομελείας. ΙΙΙΜΙΡΙϊΡίίΙ ΤΟΥ ΙΥΛΑΟΓΟΤ ΟΙΙΜπΤΙΙίΥΪΙ ΚΑΤί ΤΟΪΗΠΑΣ 8ΕίΣίΛΠΠΙΚΗΙ Δηιιοσιεύαμεν κατωτέρω τή»ι μέν διά την δημενργηθεΐσσν κατά τος 'εχωιν την ίδιότητα ταύτην τού άπσσταλεΐσαν είς ημάς επιστολήν στάσιν είς βάρος των τΒαραττηγμα «>>α-κού μέλσυς» τιηρεΤ αυτήν την
τού Σιλλόγοο Ξυλίνων τταραττηγμα! τούχων λόγω τής κατεδαιψίσεως στάσιν, ένώ 6ά έδει νά συμΐτταιρί-
τούχων τής Κάτω Τούαττας. Εάν <αΐ άττοψ'ίλώσεως τώ/ παιραττηγμά σταται είς τάν άγωνα μας, ούτος τα εν αύτω δ,αλαμδανόμενα έτταλη- των <αΐ τής ολοέν έξαθλιωτικής τα ι έξειμάνη ετι χειρότειρον άττιειλήσας χειροδικίσν. Τα άνω έκτεθέντα κ Διευθυντά είναι πραγματικότης καϊ άναλαμ- δάνομεν την ευθύνην των καταγγελ- /ομένων, ζηιτοΰ,μΐεν δέ την δηιμοσί- ε^χτιν των ώς άνω Ίνα πληροφορη- θοθν οί άρμίόδιοι ικαι ή ιοοινωνία άφ' ενός μέν τό δράμά μας, άφ' ε¬ τέρου δέ την όιττάνθρωττον ιέμττά- θειαν καΐ μισαλλοδοξίαν των δή- 6>εν έκττροσώτΓων των τπρο·σ-φύγων.
Πάντως κ. Διευθυντά, ανεξαοτή-
τως τώ^ έκτεβέντων ημείς είμεθα
αττοφιασισμένοι νά επιτύχωμεν την
τότε ό κ ύπιουργός τής Πρ3 κτ«κής τής ΰττηρεσίας Προνοίας
νοίας ττ,ριέττει νά έττιβάλη τάς δεού Ό έν λόγω διει,ιθΛ'τής ευθύς ά-
σας Ί<ΐΜΓ<ί-σεις εναντίον τού τταρεκ- ! μα τή έμφοονίσει μας ενώπιον τού τραττέντος ύπαλλήλου τού καί τού εξεδήλωσε αγανάκτησιν καί άρνη¬ Συμβούλου άττοκαταστάσεως. ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ Πρός την εφημερίδα «Προσφο'γκός Κόσμος» Άθ',ναι Άξιότιμιε κ. Διευθυντά, σιν έστω άκροάσεως Μέ όργιλον -.όνον μάς εΐττε δτι δέν μάς άνα- γνωρίζει, ότι άδιαφορεΐ διά την ά- ελιότητά μας καΐ ότι θά εφαρμό¬ ση ότι αύτός ναμίζει καΐ δτι ή- μεΤς ώς μή δικαιούχοι καί αΰθαίρε- ! τοι ττςιέπει νά έκ·κενώσωμεν τα ττα- Έν συ.'εχεία των άιόκνων ττοοσ- ρατπ-ιγμστα, διότι άλλως θά μάς τταθειών μας δπο^ς έττιτύχωμΕν την ττετάξη διά τής βίας "Ο κ Διευ- ρύ9μια>ιν τοΰ σεβοιρού 6ντο-.ς στεγο: ι Ο,,ντης εσυνέχισε την έξοργΐ'στικηυ
πΌλλοστήν
ενώπιον τού Δι-
ευ€υ/τοΰ τής υπηρεσίας Προνοίας
τάς συιστάσεις της ττρός επίλυσιν κ Γερμανού, ινα διαμαρτυρη9ώ-
ΛΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΕΡΥΘΡΑΙΑΝ
στι«3ΰ ττ:οι5λήιματος τώ/ τταΐαττη- τακτ.κήν τού καΐ μέ άλλας βαρεί- ' ρύθμισιν τού φλέγοντος αυτού κοι
γ-ματούχων Κάτω Τείμτταις, οΐτι- άς φράσεις άρνούμενος πάσαν συ- νωνικού τηρο6λή!ματος, άφού άψο-
νες άνέιοχονταιι είς 400 οΐκογενεί-' ζήτησιν μέ βάσιν την λογικήν τ6 ρά 400 έξαθλιωμένας οιικογενείας
άς, ώς Πο:ε5ι·ϊείον τού Σύλλογον άνθρώττινον Λαΐ ιερόν δικαίωμαι ή διαβίωισις των όττοίων δονει πά-
των παρε.σιάαθημεν καΐ τούτο διά τής στέγης. οαν άνθρώττινην συνείδησιν.
Ε.ς την έ<τε?ιεΐσαν σκηνήν έλα- Άνελάβομεν ένα άγώνα καθαρώς 6εν ιμέεος καΐ ό έ<εί τκχιρεαρεθΐεΐς αερωττιστικο καί οΰτε ή άρνησις, Γ ρι-,γόιριος Πριοδραμιδη^ς «Λαικόι/ οϋτε ή ΤΓεριφρόνηισις καί ό διωγμος μέλος» είς τό ΣυμβούΛιον τή·ς θά μάς τττοήση Πριονοίας, ό όττοΐος φαίνεται βασι Ζητούμεν την συμτταράστασιν λικώτεοος τού βασιλέως καί υπο ■γμων/ τών ύγιώς σ^ετττομένων την δηθον ίδιότητα έκττροσώττου κ,ρ^χ^ών όργάνων και τής κοινω- τών αστέγων ττροσφύγων Τούμπας ν&Γ και δυο-ανασχετήσας φαίνεται διά Μετά χ - ·>ην κομματικήν σύνθεσιν τών μελών ,
τής Έπιτροπής, ήρχισε νά βάλη Τα μέλη τοΰ Προεδρειου
,με δρψυ".ητα κ.αί ύδριστικότητα 1) Πρόεδρος Ίορδάνης Χ 'Μή-
έ'.θντίςν μας ώς έπιτροττης, απθΛα νσου, 2) Άντιττρόεδρος Γεώργιος
λέσας ημάς σκουλίκια, άλήτας, δτι ' Μοσχοδίτηις, 3) Γεν. Γραμματεύς
£ά μάς κο-ρ^δώση, κα,ΐ δτι τηςέπει Κω-νσταντ. Παλάτογλου, 4) Ταμί-
ά ςε<ς^μτΓησ3ούμε άττό τα τταρα-1 άς Γεώργος Ράτττη<;, 5) Σύμβου- τιηγματα ώς καΐ άλλας βαρείας λοι: Πανσγιώτης Μοσχονάς, Εύάγ- Τσομττανίδηις, ' Ι ωάννης Μουμτσό- γλαυ. Κοτά την 26ην τταιρελδ'όντος Ό- κτοίβρίου ή Αδελφότης των Ντε- μερτζιλιωτών (όπτό τό Κάτω Ντε- μερτζιλι τής ττεριοχής Βουρλά)ν) εώρτασε είς την Νέαν Ερυθρά ί αν μετά ττάσης πανηγμρικότητος τή>
επέτειον εορτήν της είς ανάμνησιν
τής ττανηγύσεως τοΰ Άγίου Δηιμη-
τρίου τής ττοιλαιάς —ατρίδος των.
Πσ.ρο'./σία ττολλών οίκογ^νειών Ντε-
μερτζιλιωτών εγένετο ττοίνηγυρική
λειτουργία μΐτ' άρτοκλασίας είς
τόν Ιερόν Ναόν τοΰ.Εύαγγελισμϊΰ
της Νέο-ς Έρι/βραίας. Έττηκολού-
£ητε δέ έν μέσω ζωηράς εύβυμίας
οικογενειακήν σννΓ.σ-τίασις είς την
οικίαν Χρ. Κοτζσιμάνη. Θερμά συγ-
χαρητήρισ άνήκουν ττράγματι είς
την διοίκησιν καί τα μέλη τής Α¬
δελφότητος Ντεμερτζιλιωτών διά
την κοο»ιέργειο-ν τόσον των μετα-
ξύ βίσθΐιυάτων των όσον καί της
μνήμης τής αλησμονήτου ττατρίδος
των.
ς
ς άς άντιτταρερχόμεθα.
Είς παρατήρησιν μας διατί αύ-
Μ ΜΙίΜ ΒΡίΙΙΦΪΓΙΚθη ΚΑΤΟΙΚΙΟΗ
II
Υπό τοθ κ.
ΝΙΚΟΛ. Δ ΛΛμΝΟΥΣΗ
Πρώην 'ΥπουργοΟ
'Εξετάεονται. ΑΙ θεμβλιώ
5εις αρχαί κσΐ ττροϋπς
ίέσεις. Τα Βασι^ά προ
βλήματσ, ττλήρης άπσσχό
ησις, είσόδημα, άνύψω
ής τοθ Βΐοτ καθ έπιπέδοι,,
ύγείσ, διστροφή, κστοικίο
Είδΐκή προστσσία των έρ
γατων κσι άγροτών.
"Εκδοσις επί πολυτε
ο0ς χάρτου ςελ. 329. Πω
αλΙτ λ βίς δλα τα βιβλιο
πωλεΐα.
Ο ΙΑΤΡΟΖ
ΕΙοικός αΙμορροΤοων
κοί κιρσων
αιτέφερε τό Ιατρείον τού
«Ις την δδόν Χρυσοοτόμου
2 — ΚυοαθηνσΗων 25
έχεται !0- 1 μ. μ. Λαϊ ,·,!
συνεντθί ">—6 μ. μ.
ΜΗ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΤΕ
ΝΔ ΠΑΡΕΤΕ ΕΝΑ
ΛΑΧΕΙΟΙΙ ΣΥΗΤΑΚΤΟΗ
ΚΟΛΟΛΟΣΣΙΔΙΔ ΚΕΡΔΗ:
ΣΠΙΤΙΑ-ΜΕΓΑΡΑ
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ
ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΜΕΤΡΗΤΑ
ΜΕ ΕΝΑ ΛΑΧΕΙΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΤΕ ΤΟ ΜΕΛ-
ΑΟΝ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΑΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ Χ ΑΣ
(Μόνον Ιγγραψος ίντολή ύηοχρεώνει την Ε.Σ.Η.Ε.Α. είς πληρωμήν
θιαφημΐσεων. Οοδβμΐα αΰθαΐρετος δημοσίευσις θά άναγνωριοθ{|).
Κατά τΓληροφοοί.χς τού ύπευο-
γού Προνοίας ξέναι οΐκοδομ καΐ ε¬
ταιρίαι εξεδήλωσαν ενδιαφέρον διά
την ανάληψιν τής ανεγέρσεως των
προσφνγικών οϊκ.ηιμάτων Συγιοεκρι
μένως σ'ΐ οΐ'<α6ομΐικαΐ αυται έται-1 ίροιι π'ροτιείιι|;ι.ιν την ττοΐρ' αύτώι.' ι άνάληιφΐν τήις στεγάσεως δλω/ τών προσφύγων, έντός τακτοΰ καί μι- κροΰ χιρενιιχιθΰ διαστήματΐς. Σιιμ- φώι'ως ττρός τοΰς ττροτεινσμένου-ς όρους, τό Δηιμίσισν εινοιντι των έ- ταιριών αυτών θά πιρέττει ν' αναλά 6η την ΰττοχρέωσΊ'ν τής έξοφλήσε- ως τοό Μΐψαλαίου ώς καΐ των τό- κων, διά τών έτησίων κιθ'νδυλίων τοϋ τΐ|.ι;υΓΓθλογσμοΰ, των ττρσαρι- ζομέν^ν διά την προσφυγικήν άττο κατάστιασιν. Ώς εγνώσθη, αί ξέναι εταιρίαι εχθΛ τυποττοιήσει την ανιοικοδά'μη σιν, γεγενός δττεο έττιτρέττει την τς>·χυτάτην ανέγερσιν οίκημάτων,
Ώρ'ΐσμενα δέ τοιχωματα των υπό
ανέγερσιν οίκημάτων είναι έκ τών
προτέρων έτοιμα ικαί ουναρμολο-
γούνται έΐντός ώ,ςών.
Κατά τάς συγκεντρω£ιείσας έν-
-αΰθα πληροφορίας, παρόμοιοι οί-
κιοδο,,-ιΐκιαΐ εταιρίαι έχουσι ήδη άν€-
γείρΕΐ είς Λονδινον χιλιάδας ττολυ
• ατοχιών Ιντός βραχυτάτου χρονι
^οθ, δ οτστΓμαιτος.
Ό ύφ-πΓο_ιργός Προνοίας κ.
Ψαρι:έθ5ς έρωτηιίείς σχετικώς εδή¬
λωσεν δτι «,πράγματι τοΰ εγένετο
<.ρ;ύςπς ι«αΐ εξεδηλώθη ενδιαφέρον >κ μέρθ'υς άιμερ.κανικής οίικοδομι-
κ.ής έ-ταιρίας».
Ό κ. Ψαρρέας διηιυχρίνησεν δ-
τι ή πρότασις αύτη τών Αμερικα¬
νόν κεφοιλοΐίούχων τέλει ύττ'ό έξέτα
σιν. Πάντως, δμως, ούδεμία από¬
φασις ελήφθη ή 'έγινε ενεργεια μέ¬
χρι τής στιγμής, διότι, ώς εΤπε,
τό όλον θέμα ευρίσκεται ΰττό με¬
λέτην -έ'κ. μέ,ρους των αρμοδίων κρα
ιικιών ΰπηρεσιιών
Ό κ Ψαριρέας δέν άττέκρυψε ό¬
τι «υφίσταται ενδιαφέρον διά την
προσφυγικήν άττοκατάστασιν καϊ
έκ μέρονς άλλων ξένων έταιριών,
όλλά, πλήν τών αμερικανόν, οϋδε-
μία άλλη ττροταοι·ς έττισημως τοΰ
εγένετο».
Ό κ. ΰφυπουργός παρετήρησεν
έττ!>στ[ς ότι «ή άμερικσνική οίκοδο-
κιιιογ| έται(-ίο: εξεδήλωσεν ενδιαφέ¬
ρον δ ά την ανάληψιν ανεγέρσεως
μόνςν ττολίκατοιχιων καΐ ούχι μο-
νοκατο κιων».
Έρωτιη|5εΐς ό κ. ϋφ-τΓτουργός είς
τοΐςν σημι; όν των διοτττραγματεύ-
σεων μετά τών οίκοναμκώνΐπτηιριε-
σιών εϋ> ίσκιεται τό θέιμα τοΰ δα-
νείζυ τώ/ 300 έκ ττού προορίζε-
ται διά την προσφυγικήν άττοικατά
στάσιν, απήντηισεν ότι «πράγματι
τό ζήτημα τούτο έχει κ-αουστερή-
σει»
Κατά ιήν γΛ-ώμην τού κ ύφυ-
ττο-ιργοϋ, τή καίΐ-σΐτιέρηισις όφείλε-
ται είς τό γεγονός ότι ό κ ύποαρ-
γος τώ/ Οικονομικήν ήτο ιδιαιτέ¬
ρως άττησχοληιμένος μέ τάς Έλλη-
νογερμανικάς οικονομικάς συνομι-
λιας κϋ. διαπραγματευθή.ς. Πάν¬
τως διατΓ,ιρεΤ την σοβαράν έλπιδα
■περΐ τής τελικής έγχρίσεως τού
δανείευ ώστε νά αρχίση άμεσως ή
στέγασις τών ποιρ«ττηγματς>ύχων.
Σημειωτέον ότι οί άττεγοι τπρό
σφυγες είς όλό<ιλιηιραν την Έλλα- δα ύττολογίζονται είς 130 000 πε ρίττου Έξ αυτών οί 9.ΟΟΟ διαβι- οΰν ε!ς τρώγλας καί είς άνθυγιεινά τταιρατΓήγιματα. ΠΕΡΙ04ΕΙΑ ΕΝΤ1ΓΑΡΧΑΙΑ ίΙ5Ι4Ι Τοθ συνεργάτου Γ. Τ6 κλΓμα ττ]ς πόλεως είναι όγιεινότατον. Διαρκοθντος τοθ νειμΛνος όστις βΤναι διορκής κ«1 λίαν βαρύς. ή χιών συχνό χατα Αφθόνως καλόπτει όλην την περιφέρειαν. Άπό των άο νθν τοθ Μοΐ,ςυ μέχρι τοθ Ό κτα Βρίου ύτιάρχει μακρά Λ.οί ξις ή ίθσις καθ" ο ".όν αύΐό ιό Βιάστημα παριστάνει εΐκόνα μεγαλοτΐρετιΠ καΐ βόναταΐ τις νά εΤτιη ότι τό θέρος είναι β γνωστόν έκιΐ. ΓβνικΛς ή «ρόοκ αύτόθι μέ τοος μιιγάλους πλή ρη ανθέων κήπους, τούς 4<τε τβμένους μυροβόλους ροδΛγας, τα ασματα τ©ν άηδόνων καΐ τα δβση τ©ν 6ηωρβφ6ρων δέν δρων είναι άπόλαυση ανωτέρα πάσης τιεριγραφίις Την Βέ όλην άρμονΐαν τούτων συμπληροί ο φλο'ισβος τ©ν Ιλικοβιοως ρεβν των πουττλη·ών ρυακΐων. Ή Σττάρτη διηρημίνη βΐς χέσσα ρασ ένορΐας, άπΐτελει την ·Ρ θόδοξον κοινότη'α αοττν. Γ|τοι ττΐς ΈνορΙας των ΕΙσοδΙων, των Ταξιαρχων, τής ΜητροττόΚεως καΐ τοθ ΈμρΙου. Εκάστη τού των ιΐχε μέγαν καΐ τιβρικαλλη νοόν καΐ άνά £να ή °°° μικρο τέρους, είς τούς δποΐους το τιλήθος συνΐρρεε μόνον τόν νειμωνα, 8ταν Βηλ. οί μεγαλοι ναοί, λό,ω τοθ ψ'^χους, ήσαν κλειστοΐ. Όπως βίς όλας τάς όρθοβό ζους κοινό'ητας των μεγάλον πόλεων τί|ς Μ. Α. την ίποπτβΐ· αν των πραγμάτων της Κοινό τητος ήσκει ή λεγομένη Γενική Συνέλευσις αποτελούμενη άπό έξέχοντας πολίτας, οΐχονομι <ως, γένους καΐ φρονήσεως· Έκ τής γβνικής συνελεύσεως έζβλέγετο ή Δημογεροντ'α καΐ των δύο Σωματείον πρόεδρος Πτο ό ·ΑρχΐβρεΟ,, τούτου δέ ά ιΐουσιάζοντος ό άρχιερατικος ΈπΙτροποΓ. ΈπΓσης ή ΊτφορεΙα των Σχολείων τιενταμβλης ου σα καΐ αποτελούμενη έκ τιολι των έντΐμων καΐ άνβπτυγμένων, έξβλέγετο οπό της Γ6ν. Συνε λεόσεως *Η έπέτειος *"ρτή της ΔημογεροντΙας; έτελεΐτο την 2Ιην Μαΐου (Κων]τΙνου καΐ Ε¬ λένης) ή δέ την ΈφορεΙας την Κυριακήν τοθ θωμά μεγαλο πρεπβστέρα τϊς πρώτηο, καθότ έν αοιω βτιρόκειτο καΐ πβρΐ κοι νοθ των πολιτών έράνου, υπέρ των Σχολείων. ΈτιΙ 6οο μαρ μσρΐνων ηλακων ήσαν εγγε¬ γραμμένα τώ δνόματα των εύερ· γΐ:τών καΐ δωρητων των σχο λβΐων, ών εγίνετο μνε'α, χρυ ϊς Λέ γράμμασι διέπρεπον τα μσς κ. 9. Α. ΑΛΕΞΑΝΔρΟν δνόματα τών Φιλομοΰοβν γβτών Κιοκπασογλου. γιόγλου καΐ ~ καθώς καΐ τής ταύτης Μ1ΚΡΑΣ1ΑΤ1ΚΗ «Μ Ή "Ενωσις Σμυρνα!»ν «ίς τό ττρόγραιμμο: των έττιδιώξεών της διά την διατήρησιν των τταραδόο-ε- τον καί άιναιμντνσιεων τοΰ Μικραοπα- τιικοθ ττολιτισιμοϋ, ττροσέθί.σε ήδη την έκδοσιν μηνιαίον δελτίον μέ τίτλιοιν «Μικροοσιαΐτΐκή Ήχώ». Τό δβλτίον τουτο, τού όποίου έξεδόβηβαν ή"διη, δύο φύλλα — Ό- κτώβριος καί Νοέμδριος — άτκυ- Βύνετοι ιδίως πιβός τα μίλη τής "Ενώσεως, ττρός τα όττοΐο) καί ό>
ττοστέλλεταιι δωρεάν, ένεποίησχ γε
ν κώς λοίμττραν έντύττωσιν όχι διά
την αρτίαν αΐσ&ητιικήν τον εμφά¬
νισιν, άλλά διά τό λίαν ικανοποι¬
ητικόν ττερΐϊ.χόμβνον, άνταττοκρινό-
μνον τιιλήριος ττρος τόν σκοπόν δι*
δν εξεδόθη. Την Διεύθυνσιν τοΰ
Δελτίον τούτου ανέλαβε ό έκιλεκτός
συνεργάτις μας κ. Νικόλαος Μ·λι-
ώρης.
Ή "Ενο»σις Σμυρνσί*»ν είναι ά-
ξία συγχοορτττηρίων διά την νέον
της ταύτην πρασπάθειαν.
ΕΟΡΤΗ ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ
Οί έν Άβήναις καΐ Πειραιεϊ Σ«-
νασΐται έορτάζονν την έτη<τίον Σ*4 μοττειακήν κοι θρησκευτικήν αυτών Ι ΐΓα,ντνγυριν τού Πολι.ούχου τής έν Καττττοιδοκίο: Σινασβύ Άγίου Νι¬ κόλαον, έν τώ 'Ιίρτρ Νοτώ τοϋ Ά¬ γίου Σττυρίδωνος Πειραιώς, την Κυριακήιν 7ην Δεκειμβρίου ί.Ι. "Ω,ρχ 8.45 τι.μ. Δοξολογία Ώρ>α 9Τ5 ττ.α. ©εί« Λεΐίτουργία
Ώρο 10 ττμ. Άρτοκλασία.
Κοιτά την θείαν Λειτοΐίργίαν
εέλει όμιλήσει ό Πανοσ-ιοΙλογιώτα-
ιος Άρχιμσνδρίτης κ. ΧΡΥΣΟ-
ΣΤΟΜΟΣ ΠΑΛΌΥΡΗΣ ίβρατι-
κώς Προϊστάμε.νθ'ς τού ώς άνΐο Να¬
ού καΐ διακεκριμ,μένος ρήτωρ.
Έν Πειραιεί τή 2ο: Δ)βρίου 1958
' ΕΚ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ
νβ, της βωρησήοης^
τιλβΐστον τής περιουσίας τπγ ι
300 λ. χρυσβν είς τα κβιν2τιιι5
*Τχβ σχολβΐα. πολλοθ λό/ου *
ζιά. Νηιιιογωνεϊον, ΙΙαοθινο
γωγεϊον, έν ώ έδί5ασκον ού:
βιβάσκαλοι τιτυχιοθχοι τοθ
σακεΐου Αθηνών
να
λή διά τώ αρρενα μέ 3 Οημοθι
βασκάλους μετά βοηθοθ, ΒιόΛ
χάξβιτ, των δηοΐον ή "
ά τιστο'χει πρός την
των λεγομένων 'Ελλ. ΣΑ
Πρός τούτοις ύπήρχβ το Ή
μιγυμνάοιον, μέ 4 τάςβις, των
οποίων αί 2 τελευταίαι ΐάξί.ρ
άντιοτοΐχουν ττοός τάς 2 τιρώ
τας τ«ν 4 τάζεων γϋμναο(Βν
καΐ ο*ου *δΙδασκον 2 Καθην7
ταΐ, ω; «Τς Διβυθυντής με.Α
έλληνοοιδασκάλου.
'Υηερετΐτακόσιοι μαθηταί και
μαθήτριαι έφοΐτων ((ς τα ^,
ανω σχολβϊα κοί 6 πρός Τή
γ^άμαοιτα ζήλος των κατο!κυν
Γ|το βχι μόνον πολλοθ έπαΐνοο
<5λά καΐ θαυμσσμοθ μεγάλοη άξιος. Ποτρά τα; μβγάλας 0Ι. κονομικάς δυσχερείας ποθ τΐα.. ρουσΐοζον καΐ άττήτουν ετησίως ή συντήρησις των σχολείων τού των (ανω των 500 λιρΛν) α| πτοσπάθε αι τοθ 46κνου καΐ *ι λομοόσου *Αρχιερίως ι -■ καΐ των φιλοπροόδων καΐ φ τίμων κολιτων κατώρθωναν προστιορΐσουν έπαρκές -- λσιον καΐ βπαγΐωναν την ασφα· λή ττϊιν έκπαιδευτηρΐων τούτων λειτουργίαν. Καθώς βιηγιΐται ό Γεώργιον Σάκκαρης, διευθυντής τόιετβν σχολών, 6 έλληνοϊιδάσκαλθΓ κ. Χαραλάμπης Ήλιάδης τΟπ έπρότεινε να αναλάβη τόν κα· ταρτισμόν καΐ την Βιεόθυνσιν Φιλαρμονικής Έταιρείας, ή[1(; τή άόκνφ τούτου προσπαθεία, κατηρτίσθη *ν βραχίΐ χρονΐχώ διαστήματι υπό όμΐλου " " ' μούσων ν4«ν καΙ οθτω ή *. τη άβέκτησε καΐ μουσικήν λον «τόν «'Λμφ'ονο» 6ιά Τ0, οποίον 6 κ. Σάκ<αρης Εγροψ! καΐ τό κάτωθι ίμβατήριον, μ, λοποιηθέν υπό τού μουοικοδι ΒασκάΧου Στεφάνου Μσοκ6 γλου Εύσττλής χορότ πρΓβα(νει μου [σοπόλων καί τα ρδοα διοχίει ^ |ιω βίον νέον διανοΐγει < [άρετών καί άνίστατοι τό κλέος τθνκρο (γονικδν έτβν, Ό 'ΑμφΙο:ν λύραν νέςχν. θΐσπε· [α(αν ί.νακρεΟΕΐ καΐ δ λίθος ίμψ-χϊθταικαΐ τί [μάρμαρον άκούει κοί Ο κητιος ανοθάλλει ζωογο· [ ών άρπθν κσΐ άνΐοταται τό κλέος των (προγονικων έτών εΐρήνηο τ^ προόδου [δβίν ημίν την ώδήν τής εόιοχα; άμέ [«II 6 'Αμφίων θίασος τής άρμονΐας, λατρευ- [ταΐ τδν 4ριιδν άναστήσωμεν αό κλέος τβν τρο [νονικδν ίτθ' δωμεν ιη τυτρΐίι την Ιχρυσπ,ν εύημερΐβν ϋντες χαρμοο6νως '·,; [ άγάπης την αΐβρΐαν Εύσθενως ζητοθντες άίΧον 6—1· [ζήλων βρετων άναστήσωμεν τό κ#6οςτ(5νπρο· [γονικΔν έχων "Ιθι Σπάρτης τής εύάνδρουμου Ιόλ νεολοΐα ή χρυσή των φΔτων ίόξα «Ιν' [αθονατος, ώραΐα λατρευταΐ τί)ς μελωβΐαο, τθν [μεγάλων αρίτθν άναστήσωμεν τό κλέος τθ» [προγονικων ίτίν (Συνεχίζετσι) )· ΣΟΚ. Γ ΧΠ-ΠΑΗΙ Ν. ΈροΙραΙβ ε ψ ΣΕΡ. Σ. ΠΟΔΑΪΌΓΔΟΤ Κυ*ενπ*τΤ· Β**·* ΤΟ ΦΡΟηΤΙΣΣΗΡΙΟΗ ΒΥΖαΠΤΙΠΜΕ ΗΟΥΣΙΚΗΕ Κατά την ττρωιαν τής Κυρΐ- ιοικής 23ης Νθ6μβρίου εγένετο είς τόν Ί. Ναόν Άγιον 'Ανοοργύρων Ν. Ίωνίας -ττοιραυσία ττολλών με¬ λών τού Σι/νιδέσμον των Φίλων Β υ ζοντινής Μουσικής Άγ'ΐοχτμός έ¬ ττί τή ενάρξει τής έφετ&ινής ττε- ριοίου των μσθημάτων τοΰ ττο^ι' «ι-τού σι/ντηριοι^μβνοιΐΛ Φροντιστη- ρίου Βυζαντινής ΜουσΊΐκής. Μετά τόν όΐγιασμόιν ό Πρόίδρος τοϋ Συ»δέσμοιυ κ. Νικ. Μηλιώρης έ- ξέφρασεν την ΐκανοιττοίησιν των μΐλών τού Δ»>οικητοκ>ού Συ>μ6ου-
λίου διά τόν νέον ξεκίνηιμ,α των
(έτίι)Σ<Ίιώξ|ιωινΐ τού Στ^μοΙτε'ιευ των έν σχέσει ττρός την τφοαγιοιγήν τής Ίδέας τής Βιιζωντινής Μοι/σιι κή^ ενός 6αο·ικού στοιχείον τής ΐθνικής και της θρησκευτικής μας τταραι5όσ'·-ως καί ηύχήθη «κα λην πρόοδον» είς τούς έγγραφέν- τας μιςχδητάς τοΰ Φροντιο-τη,ρίου. Ό άριθμός των μαθηιτών τούτον υπερέβη τονς ττεντήικοντα, την δέ διδθϊθτκοΛίαν άνέλαδεν ό καθηγηρ τής κ. Βασίλ ΠαπταδόττοΐΛλος. Κ/νΛΛΙΤΕΧΝιΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΝΕ- ΑΣ ΙΩΝΙΑΣ "Εν« νέον πνευματικόν καί κοΛ >ιτεχνικόν Σωματεΐοιν Ιδρκ&έν κυ
οίτος ΰττό μιάς ομάδος Φιλοττρο·
όΕων ν£κν μέ «κο— όν την καλλι-
•χχνικην εξύψωσιν ττγς κοινωνίας
τής ιτβριεχής τής Νέας Ίωνίας
ή «Καλλιτεχνικί^ Έστία Νέας Ί-
■·ηίιι·ι·> £·<Γ'μνε την ττοιρελθοΟοΌίν ΚυοτηκΓ.ν 30 Νΐο6μ6ρίου τλν ττρώ την έμφάνισίν τον. "Ετταιξβν είς ιήν αίθουσαν τοΰ κινηματοθεά- τιρςυ «Άστήρ» την ττοιητικήν τρα γωοίαιν τού Νόττι Πίργιάλη «Νι>
φιάτικο Τραγούδι» κατά σκηνοθτ
σ ι ο.ι ν τού κ. Περικλή Ίωαννίδη.
' Ελαβον μέρος αί δίδες Μίνα Τό-
πακα, Ταΐούλοι Γ«ό6«, Λ'ινα Πα-
νιοιγιωτίδου, "Αννα Γβρμιανοπού-
>:υ, καί Μάτ<χ Καμμένον και οί κ. Χριοττ. Ζτ>κας, Κωνστ. Καρο>
γιάνπνιης, Πβρ. Ιωαννίδης, Βασ.
Πολίτης, Στβφ. Κοιρακυρΐιακοττου
λος καί Ιωάννης Μάνθος. Ή ττρο
οτιόιίειβι ενττι ι|ώιν νέων «ολλι-
τεχνών έχβιροικτηρίζετο όπτό έττι-
μέλί,ιαν καί έκδηλον εΰσυνειδηο*ί
αν ά-νάλογθιν ττρός την σοβαρότη
τα τού έττιδιωκοιμένου καί έδη/μι-
ούρχγηιθταν τήιν ίλττίδά δτι έργο>
ζόμενοι έττΐ τής γραμμάς τοώτης
6ά κατορ9ώσο·υν νά καλύψουν μί¬
αν αναμφισβήτητον ανάγκην τής
κολωνίας μας Καί διά τόν λό¬
γον τούτον μέ ιδιαιτέραν σκμιτά-
£ςιαν έχαιρετίσθη ή λίαν έλπιθο
φόρος άφετηρίο: των.
.■ ■||Μ ^ΙΒ ■■■«■■■■■■·■·■■■'
ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΝ
ΛΟΠΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
'Υττό ταΰ Συνδέσμου Έττιστημό-
νων 'ΒΧλήνωιν Λογιστών ΣΕΕΛ ©ά
υποβληθή είς τ ό Υπουργείον Έμ-
τορίου σχέδιον Νόμου τ—ρι ίδρύ-
οτεως Έπιμίλητηρίΰυ Λογιο-τών
Ελλάδος μέ τήτν παράκλησιν, 8-
ττως υΙ:τ?:τηίΐη τούτο ύ—6 τοθ Ύ-
πουργείου καί ίητοβληθη είς την
Βονλήν πρός ψήφισιν.
ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ
ΤΑΕΞΠΡΩΤΑΤΕΥΧΗ
(480 σελΐδες μεγάλου σχήματος)
των δύο νέων έργων τοθ κ.
ΑΗΜ. ΠΟΥΡΝΑΡΑ
1) "ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΗ»
(Ή ττρώτ,η πλήρης βιογραφΐα τού)
2) "ΚΑΤΗΓΟΡβ»
(Ή συγκλονιστική εξέλιξις τοθ ΚυπριακοΟ)
ϋκυκλοφίρησεν έπίσης είς νέαν Ικδοσιν, ή δλλη Ρι0
γραφ(α υπό τοθ κ. Δημ. Ιΐουρνάρα :
3) "ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ
Ή βιογραφία τού Ελευθερίου
Βενιζέλου ύττό τού κ. Δημήτρη
Πουρνάρα τταρέχει όλοκληρωμένην
έξιστόρησιν τής ζωής κοί τοΰ ϊ'ρ-
γου τοΰ μΓγάλοΐυ πολιτικόν, όπτό
τής γεννήσεως τού μέχρι τοΰ θο>
ι.άτου τού, μέ δλος τάς λΐ.τττο,με-
ρείας της τγοΐλωκυμάντου δράσίώς
τού επί έξήντα χρόνιοο, κατ' αρχάς
τίς την Κρήτην καί έττεπα, άπό
τό 1909 ε'«ς τό 1936, είς δλην
την Έλλά'δα. Μέ την Ιστορίαν τού
Έλ Βενιϊέλου ερχονται είς φώς
6γνωστο: ή λησμονημένα τταρθΝτκή-
νια τής ζ«ής τού Έλληνικοΰ "Ε-
ενθϋς κοπά την ττλέον ταραχώδη
τΐ£ρίοι5ό'ν της : τάς Κρητικος έ-
ττοιναοιτάσΓ.ΐς, τους τπολεμους τής
Έ'λάδος μετσ τό 1912, τόν Ε¬
θνικόν Διχασμόν, την Μικρασιατι¬
κήν καταστροφήν, την ανακήρυξιν
καί τήιν τ— ώσιν τής Δημοκρατίας
κλττ. Ή βισγροοφία τού μ«γιάλου
—ςΐλιτικοΰ ίΤνοτι ταυτοχρόνως· κ«ί
μί« άντικ€ΐμενικί| Ιστορία των
Έλλήνων άττό τό 1190 Κως τό
Ι
1936. Μέ τόν «Έλ. Βενιζέλον»
τ ε μ, ό κ. Δημ. Πουρνάρας <^' πληρώνει τό δίτττυχον τής βιθΥΡ* φί«ς των δύο μεγσλιηέριον ιγο*'τ,'' κων άν&ρών τής νεωτέρας Ε*Α0' £ος, τήιν όπτοιίαν ήρχισε ττρό τιι» έτών μέ τόν «Χαρ. Τρικούττην» ^ τού όποίθι» έκυκλοφόρησΈ κσι , εκ5ο»ις. Τα κυιλοφορήσσντα ««Π τεϋ «Έλ Βίνιζέλου» ττ«λοί>ντ<11 £" ' καστον πρός δρχ. 6 είς τα κιο<τκ'« Προηγούμενα τίύχη ττωλοιτντα' ^ τό βιδλιοττωλεκν Κολλάροΐ'_1*το. είευ 38) καί είς τα ΥΡ<^_ΣΙσΧ «Έ|>εν«έρ«4Λ>, ττοΰ τσ έκδι&ει ιπ
ττίνου 106. τηλ. 812-140). Κ
γράοονται κοί συνδροιμηται ΠΡ^
κοτα&ολί, £ρχ. 16Οδ.στάδνονι»
έργ« 1) ιτχρί Βενιζέλου κοι
τή.ς ΚιπτριακήΝ; ί"νσ^°^>
τηχροιΒοτέα «μίσως τα «
ϊξ τιθχη 480 στλίβων. Μ»ζ' /
την βιογραψίαν τού Χαρ· ΤΚ
(δύο τό,μοι 650 σΕλί&ιθτν
τέοι έττίστκ δρχ. 200. Δνλ>
Η
Κοσμοι
ΑΕΝΕΒΑΛΑΜΑΚΟΜΗπΥΑΛΟ
Συχνα γράφουν τα έλλην ι κά φύλ-
λβ τής Κωνστοντινο*—όΐλϊε»ς: Β«-
τττίσεις, Γάμοι, Δεξιώσεις, Γ&ύμα-
τβ, Συμπόσια, Διασκέδασις, Χο-
ροί, μέχρι των ττρωινών ώρών, Θε-
ατρικαί —οιραστάσεις, Έορταί καί
Τ«λεταί Κοινατήτων, Σωματείων
κ-αΐ ίδιωτών.
Πολλό: οπτ' σύτά τγρέττει να λεί-
ψουν. Διότι οί έκ εί όμογενεϊς έ-
χονν, άκόμη, την κρίσιμον εποχήν
των. Μερικά, πάλιν, τηρέττΐΐ νά
ττιριορισθ:ΰν κοοί νά όπτλοποιηθοϋν,
όσον τό δυνατόν, -περισσότερον, ώς
πρός την εμφάνισιν κ«ί τάς έκδη-
λώσεις. Τί χρειάζσνται, επί τέ-
λιους, καί ποίον σκοττόιν εχουν ολ>
τιοί οαΐ βλαβεραί έπΐδιείξεις, τταΰ
δεικνύουν εγωϊσμόν καί μ«ταιοφρο-
σιονην καί είναι Απτκίν&υ'νιος πιθηκι
σμός καί ολακώδης σνομττισμός!
Μήττως οί άτιιιχπς, άλλά κοί άνό·
ήτοι, όιμογίνεΐς ιμιοος δεν λαιμδάνοι/ν
ΐητ' δψιιν, δτι είναι, άκόιμη «ραγιά·
δίς»! Μηττως έλησμονησο:ν τα 8σα,
£ως τώρα, ετταθαν, καί μάλιστα
«Κόσμος καίεταιι κ' ή γρηά κτενί-
«τα Σεπτεμβριανά» τού 1955 ,'·■·
ζίτοι!», οττως λέγει ή Ιλαϊκή τταροι-
μία. Καί 8—ως χαραικτηριστικά ά-
ν«φ£ρει ό ΑΙσώττειος μϋθος: «των
( οίκιών υμών έμτπμπιραιμένων, ύ-
, μΐΐς αδετΐ»! Καί χορεύετε, καί
δισσκεδάζετε, μέ έξώμους ένδιτμα-
σίας κκί ττολύτιμβ κοσμήματα! ...
"θχι, βεβαίως, &λοι, άλλά μίρικοί
■πλούσιον καί μΐρικοί άνόητοι. Άλ¬
λά δέν βλέπετϊ γύρω σος τούς
πτωχούς άδΐΐλφούς σας, γυμνοΰς
κσΐ ττεινασμένους, άνέργους καί α¬
ναξιοπαθούντας;... Δέν βλέττετε, έ-
ττίση·ς, δτι σάς βλέπουιν καί σάς
άκούουν κοοί οί «άγαττητοί σας κ«ί
■ηολιτισμένοι» Τοΰρκοι, καί έρεθί-
ζονται, δπως άλλοτε, καί έξαγριώ-
|ΐονται! Καί «γίνονται Τοΰρκοι»!
καϊ άκοινίζοκν, ιτάλιν, τα οττλα των
κσί τα δόντια! Πότε, επί τέλους,
«£ά βάΊλετε λίγο μικχλό»! Καί νά
μή δίδετε «εύλόγους αφορμάς είς
τάς άλόγονς όρίξεις» των άνέκο?εν
ίττούιλων καί κτηνωδών τυράννων
οίας;!
ΠΑΛΑΙΟΣ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΗΣ
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΨΗΦΙΣΕ ΤΟ
ΣΧΕΔΙΟΝ ΤΗΣ ΠΕΡΣΙΑ! ΔΙΑ ΤΡΙΜΕΡΕΙΣ
ΣΥΝΟΜΙΛΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟ ΟΕΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
5· ^ Ή Πολιτικ,ή τού Κυττριαικού ττροβλήματος «ατσ, Πιστεύουσα δτι μία τοιαύτη Ένωρίτίρον ό άντιπρόσπωττος τής
Γενικης Συνελειχτε- την εφετεινήν σύνοδον αύτοής. Διάσκεψις μέ την συμτταράστσισιν Ίσλανδίας κ Θόρς ανήγγειλεν δτι
Ν. ΥΟΡΚΗ 5.—
Έίττιτρο—ή τής
σεως τού ΟΗΕ ήγνόησε χθές την
νύ<τα (πρωϊνάς ώρας τής σήμε¬ ρον) τάς ελληνικάς άντιιρρήσεις έττί τού ττερσικοΰ σχεδίου άτποφά- σεως καί συνέστησε τήιν ΤΙΙ .ΙΠΡ.ΒΝ ΟΡ.ΗΟΙΙΙ ΕίΕΙ 01011 ΤΟΗ ΑΟΓΟϋ Δι* έτΓΐστβλής τοι» ό κ. Σιτ. Κιονσταντινίδης, ίκ μέρους των —ροσφυγ«ιν Ίωαννίνχον, μάς —αρο- καλεΐ νά σμνηγ.ειρήσ«ιμιεν ίττί τού αϊτή,μιοπός των ττ€ρί άττα1λ|)ιαγτ|ς των άναγειροιμένων τφοσφυ'γικών κατοικιών άιπό την ε'ισιψθιράν ττρος το ΙΚΑ δΐδομέινου, 6τι τό ττο-ο-όν το όττοϊοιν χορηίγεΐται ώς δάνειον ίιά την «ώτοστέγαίίιν των δέν ιέ- τταρκΐΐ ούδε διά τί[ν τιοιχοΐΓοιΐαν κοιί την στβγη<ν των οίκίσκων, καί, έπομένως, δέν είναι λογικόν καί «άνθρ'ΜΤΓϊοτιικόν» νά «κοι/τσοι/ρε- φτη» καί απόϊ τό ΙΚΑ. ' Εχομεν διατιτττώοχι την γνώμην, ττολλο^ις, έξ αλιλων άφο.αμών, ότι τα ττροσφυγικά οίκήιμοτα, δέν ύττό- κεινται είς την εισφορών τού ΙΚΑ, έφ' δσον οΰσιαστικώς άνεγείροιν- ~αι ύττό τού Κράτους, διά κοινω- νικούς σκοηούς. Διά *ά λείψουν ομως, έχτταιξ διά τταντός, αί άν- τ;γκιλήσεις μεταξΰ των ένδιιαφερο- μένκι/ προσφύγων κσί των όργά- ιων ιοΰ ΙΚΑ, άς &εσττι»θή σχετικά ςταφής καιί ρητη διάταξις. Τό Ύ- ΓΓ&υργείον Προνθ'ίας εχει ττλέοιν τόν λόγον. Κύρΐ€ Διευβυντά, Πρό τίνων έτών ότκφασίσθη και κοπα τό τπλεΐστον καττ6σκευάσθη ή δασική όδός Διονύσου — Ν. Μα¬ κράς Αττικη.ς, ήτις προκειται να έςι/πηρετήση 6λ:νς τους κατοικονς Ίτ&ριφερειας Κηφισσίας — 'ίικαλης κλπ. έν σχέσει μέ την επικοινωνίαν των ττρος την ΟαΛασσιαν — εριοχην ΝναρςχΛΛονος — Ν. Μακρης. Δικττυχως ομως τταραμίνει άνε- κτεΑεο-τον εινα μικρόν τμή^α της έν λοιγ» θασ.κης όδού, απο τής ί>εσ«ος «"Αγιος ι ιέτρος» μέχρι της
πομαΛΐας Ν. Μακρης σανολικοϋ μη
κους ττκριττου 4 χιλιομέτρων, καί
οιά τόν λόγον αυτόν ή νειραλγι-
κης σημασιας άρτη,ρία παρ-αμενει
ΧΡΠθιμνος.
αεν νομιζετε, κ. Διευδνντά, ότι
ΐ~ι6άλλ€ται ή ταχεία αποπεράτω¬
σις τής όοοΰ Ά©τ>ν*»ν — Ν. Μά-
κρι»ς ήτις τπρόικειτοι νά έξυιτηρ*.-
τ»νση άττοτελεσματικώς άπαντας
σχι-,ςιόν τοός κοποίκους πε,ριοχής
Κ.ηφισίας — 'Εκάλης. Συμττληρω-
μοπΐκώς Θά έςνττηρετήση καί τόν
ιΊκισμόν Ν. Κυδωνιών ηΔιονύσου)
οττου ττρόχειται νά έγκατοχτταβοθν
περΐ τάς 3.000 ττροσφν/ικάς οι¬
κογενείας τγσιλαιών άστέγων —ροσ-
Φύγ«ν, ττοΰ σήμερον είναι έγκατί-
στηιμένοι «Ις τοιις πέριξ των Α¬
θηνών συνοικισιμους ΰ—ό τάς γνω¬
στάς άβλίας συνθήκας.
Εύχαρκττώ διά τηιν ψιλοι|ενίατι/
Διβτελώ μετά τιμης «Τακτικός
Άναγνώστης».
ΤΟ ϋϋ. ΜίΓΑΡΟίΙ βϋΙΚΪΙ
Έκ τή,ς προσφάτου Ιπισο<.έψε-ως τι, υ υπουργοϋ τής Δικαιοσύνην λ. Κ. Καλλία είς Θεσσαλονίκην, όπ' ειναιρίας τής μεγάλης σΐ'σ'/άψ'εο»; 'ΐών δ^κηγορνκών συ*λόγων, ή πι>ϋ.τεύι>υσα τής Β. Έ'λάδος ώφρ-
λι',ιϊη πολλά ιδιότι σ.-π>υδαιόταΓα
&Ε-ατα ιμεταξί' των οποίων καί τϊ"ις
ανεγέοσΐως ΐχ.:ϊ τοϋ δικσ<νπκοΰ ιιιγάρου εύρσν την λύσιν των. Γε- Μκώτερον δέ καί ζητήματα άναγο- μενα τίς τάς έπιΐδιώξε.ς·. τοΰ δικ.3- στικοΰ καί δικηγ ρ.κοΓ· κόσμου ΐςι- ςΜ'θαίοθησαν κατά τρόπον ίτλ^έον Ί ίκπνοΛθΐητικόν. Σννδυαζόμενον ιιά- λιϋ α. τό γεγονός τής ιέπισικέψεο)ς τοί προέδρου των δικαστνκώ'ν λει- τοι ργών κ. ΆΦανασΌ'ύλη, δστις ηΰ χαρόσττΐισε τόν κ. Κ. Καλλίαν δια τύ έπιΐδειιχθέν έιδιαφέρον τού, δσον αφΌρά,, την έπιτειιχθείσαν αύξτισΐΓ· ΐτ' των άπα&οιχών των δικαιο'ΐών, σιχάγρτσι δτι είς τό "ΥΛτουογεΐον Δικαιοσννης συντελεΐται άθορ/»&ο>ς
•βετικωτάτη έ^γασία.
τού Κ^θο1λικισμ:ύ δσον καί τού
Προτκπαντ ι σιμ ού.
Ούϊί,ττοτε εΐττεν πρόκειται νά
σιμίξ«ιμ*ν μέ τόν Πατπο-μςιν οττως '
ούίεμία ϋπάρχει ελπίς, ,έτόνισε ·
νά συμφωνήσωμεν μέ τόν Προτε-
στκντινικόν κ:νι:ρτόν, ο {, δ έ '
ττ ρ ·έ τγ ε ι κοίί ν « ο* υ μ-
ψ Η ν η » » μ γ. ν Ό Χρ.ιοτια-
νκσμός ττροοιεςίσε, ό τής Ελλά¬
δος, είναι Έ>λη>ο - Χρΐστιονικός,
ϋττήρξε τειούτοις, τ£το;ος τγαραιμέ-
νπ καί πρέττει να παραμένη. Κα-
εότι καί οί «ινήσεις άκόμη των
Τσαρικών Ρύσαων έν 'Αμερικη μέ
έττί κεφαλής τόν ττερίφημοιν καθη¬
γητήν ΦΛΟΡΟΦΣ ΚΙ είναι έτερα
κεφοΡιη τής Λερινοοίαις "Υδρας ττού
άττΓ-ιλοϋν ^ τόν έκεΐ Έ>| ιΐνισ-μόν.
'ΑΙΜλά τάν ΐκεϊ Ελληνισμόν άττει-
λούν έξ ΐσου ττρός τούς Τσσρικούς
Ρώσοιαυς καί οί πράκτορες τού νυν
Πο~ριάρχοιυ Μόσχας "Αλεξίου. Διό
τι ό Πανσλσυίσμός εϊτε τσαρικός
είτε Κο. ιμοαΛΐιστικός είναι Ί'σης
έχ-εΐρώτη-εις -πρός τόν Ελληνισμόν.
Κ«ϊ έρωτώ τώροί ό ύϊτπφαινόμ-.-
νος: Άξίζει τόν κόττ:ν, ή μεγά¬
λας Έ6ν.κης σηιμοοοιίας όμιλία τού
κ. ΦκτιόΡη νά λάβη τάς δεούσας
β.ιαο-ταβιεις καΐ νά γνωσθή ΐώρυ-
Τί,ρον κσβ' δλεν τό Πανελλήνιον;
Τόν λόγον εχ<χ>ν οιΐ άρμόδιοι.
ΘΕΟΔΠΡΟΣ Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
ΟΑΙΔΙΚΟ! ΚΙΒΙΙΙΙΑΤΟΓΡΑΦΟ!
κατ' οίκον προβάλλονται
ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΑΙ
ΤσξεΙδια, Κωμωδίες, Πάλτ
άγρΐων θηρίων, Ζούγκλα,
Περιπέτειες, Μίκυ Μάο.ς,
Ακροβατικάς Κάου Μπόϋς,
Σπόρ. Τηλέφωνον 880-190
Διασκέψεως των τριών ένδιαφΕρο
μένων χωρών (Βρετανινίας, "Ελλά¬
δος καί Τουρκίας) κα-1 εκπροσω¬
πών των δύο Κοινοτήτων τής Κύ¬
πρου διά την λήψιν μεταβατικήν
μέτρων, είς δ,τι άφορά την διοίκησιν
τής νήσου ικαί την συζήτησιν μιάς
τβλικής λύσεως τού ζητήματος.
Τό άττΌτέλεσμα τής διεξαχθε!·
σης ψηφοφορίαν; ήτο 31 ψή,φοι υπέρ
τού περσκού σχεδιον, 22 καιτά καί λονται διά την σύγκλησιν Διασ>κέ-
28 άτττοχα!. Ή μικρά αϋτιη διαφο-1 ψεως ιμεταξύ των τριών ένδιαφερο
αθτοης.
Ή Έπιτροπή διέκοψε τή,νν συ¬
νεδρίασιν της την 6 22' ττρωινήιν
ελληνικήν ώραν 5.30 μ δττως έ-
ττιληφθή τοΰ προβλήμθΓΓθς τής ά-
τομικής άκτινΌδολίας.
Τό άναθ£ωρημένον τε,ρσιικόν σχέ
διον άττοφάσεως έχ^ι ώς εξής:
«Ή Γενική Συνέλειυσις, έξετά-
σοβσα τό ζήτη,μα τής Κύτπρου, ύπεν
Θαμίζουσα τήιν άπόφασΐίν της ύπ'
αριθ. 1.013)11, λαβούσα ύπ' δ-
ψιν τάς ι«χται6ληθείσας ττροσττσιθεί
άς διά την εφαρμογήν τής αποφά¬
σεως αυτής κοτί ιδιαιτέρως τάς
προσπαθείας αί όττοΐαι
ρά ψήφων άγει είς τό συμέρασμα
ότι ή περσιική πρότοτςτις, μή σνγκεν
τρώνοι,ισα. την άτταιτοι/μένην βάσιν
τής απολύτου πλειοψηφίας, θ' άττορ
ριφθη καί ύττό τής Γεΐνικής Σιονε-
λεύσεως δττου άπαιτοΰντσι τα δ6ο
τρίτα των ψήφων διά την έγκρισιν
αυτής.
Είναι, έξ άλλοκ, λίαν άμψίβολ-
λον κιατά πόσον ή Ελλάς θά λάβη
μερος είς την προτεινομένην διά
τ:0 ττερσικοΰ σχεδίαυ Διάσκεψιν
Ή ψηφοφορίο: διεξήχθη κατόπιν έν-
τόνιον συιμιβιβαστι'κών προσπαθει-
ών ττρός έξεύιρεσιν λύσεως άτποδε-
κτής ύττό των δ ι ισταμένων μερών.
Προηιγσυιμένως ή Έπιτροττη εί¬
χεν άττορρίψει τό σχέδιον άττοφάσε
ως, τό ττροταθέν υπό της Κολσμι-
βίας, διά ψήψων 1 7 έναντι 1 7 κατά
καιϊ 47 άττοχων. Έττίσης απερρι¬
ψε την βελγικήν ττρότοοσιν, συνι-
στώσαν αττΐλώς είς τα
λχ μέρη δττως συνεχίισιοιυν τάς ττρο
στταιδιείας των ττρος εξεύρεσιν λύ¬
σεως, διά ψήφων 1 1 έναντι 22 κα'ι
48 άτπαχών.
Τέσσαρες άλλαι ττροτάσεις, με-
ταιξύ των όττοίων καί ή έλληινική,
ή συνιστώσα πρός την Άγγλίαιν
την χορήγησιν αύτοκιιβειρνήσεως
είς την Κύττρον, άπεσιύρθησσιν. ΟΙ
τταιρά τή Έτπτροττή άντιτηρόσωττοι
ττροέβλετΓθν μετά τό τέλος τής ψη
ψοφορίας δτι καί ή όλαμέλεια τής
Συνελεύσεως δέν θά δυνήθη νά έ-
ττηύχη σιυιμφωνίαν είς δ,τι άφαρά
ρ φρ
μένων κνβερνήσεων καΐ άν·τιπροσώ
πων των Κυττρίων, καθ" ήν θά διε-
ξήγετο συζήτησις 6χι μόνον ττβρΐ
ώ διαρρυθμίσεων διά την
Διάσκεψις μέ την συιμτΓαράσταισιν
έν περιπτώσει άνάγκης ικιυβερνήσε-
ων καί ΤΓροσωτΓΐκοτήτων άττοδεκτών
υπό των τριών άιμέσως έινδιαφερο-
μένων κ.ι>6ερνήσε(ον τταρέχει την
χαλυτέραν έλττίδα είρηνικής ττρο-
65ου ττρός μίαν συμφωνουιμένην λύ¬
σιν τού Κι/ττριακιοΟ ττροβλήιματος
Φρονο0:τα δτι αύτοκυόέρνησις
κσΐ έλεύ3εροι θεσμοϊ ΤΓρέτΓεί νά ά-
ναιτττυχβοθν συμφώνως ττ,ρός τόν
κΐαταστατικόν Χάρτην διά νά άντα
ττοκριδοΰν είς τούς νομίμους πόθους
των Κυπρίων.
Συνιστά όπως συγκληθή ιμία
τοιαύτη Διάσκεψις καί όπως άπαν¬
τες οί ένδιαφερόμενοι συνε.ργασθ'οθν
διά νά έξαισφαλίσουν 'έπιτ·»ιχη έκ¬
βασιν αυτής συμφώνως ττρος τούς
ύ καί τάς αρχάς τού κα-
ταστατικοΰ Χάρτου τού ΟΗΕ» .
Ή Βρεταννία <αί ή Τουρκία έ- ιιμ^υωιμιινων νι«μ·μνΛ>μιοιεωιν οια την . π ορεταννια <αι η ι ουρκια ε- διοίκιησιν τής Κύπρου, άλλά καΐ ι ψήψισαν ύττέρ τοϋ ττε,ρσικού σχε- τπερί μιάς τελικής λύσεως. Ι διου ένώ ή Ελλάς τό κατεψήφισεν. άποσύρει τό κατόπιν ίνδικής ττρω- τοβουλίας τι ροταθέν £" υιέρους 1 Ο χωρών σχέδιον τό οποίον ύττβστή- ριζε καί ή Ιδική τού άντιττροσω- ττεία Διά τού σχεδίου αυτού έζη- τεΐτο άπό την 6ρεταννικήιν κχ/6έρνη- σιν «νά συνεχίση τάς διαττραγιμα- τεύσει ς ττρός τόν σκοττον δττως προαγάγη την αύτοκυδέρνησιν είς τήιν Κύττρον συμφώνως ττρός τάς δια©έσ€ΐς τού καταστατικού Χάρ¬ του των Ήνωμένων Εθνών καί ττρός διατήρησιν τής άκεραιότητος τής νήσου». Άναγγέλλων την ώς άνω από¬ φασιν ό κ ©ρρς τταρετήρησΐν δτι εΤναι σαφές δτι τό τπερκτιικον σχέ¬ διον αποφάσεως δέν πρόκειται νά εγκριθή έκ μΐέρους τής Γενκής Συν ελεύσεως, δττου είναι άτΓαρκχίτητος ή ττλειοψηφία των δύο τρίτων τής ολομελείας. ΙΙΙΜΙΡΙϊΡίίΙ ΤΟΥ ΙΥΛΑΟΓΟΤ ΟΙΙΜπΤΙΙίΥΪΙ ΚΑΤί ΤΟΪΗΠΑΣ 8ΕίΣίΛΠΠΙΚΗΙ Δηιιοσιεύαμεν κατωτέρω τή»ι μέν διά την δημενργηθεΐσσν κατά τος 'εχωιν την ίδιότητα ταύτην τού άπσσταλεΐσαν είς ημάς επιστολήν στάσιν είς βάρος των τΒαραττηγμα «>>α-κού μέλσυς» τιηρεΤ αυτήν την
τού Σιλλόγοο Ξυλίνων τταραττηγμα! τούχων λόγω τής κατεδαιψίσεως στάσιν, ένώ 6ά έδει νά συμΐτταιρί-
τούχων τής Κάτω Τούαττας. Εάν <αΐ άττοψ'ίλώσεως τώ/ παιραττηγμά σταται είς τάν άγωνα μας, ούτος τα εν αύτω δ,αλαμδανόμενα έτταλη- των <αΐ τής ολοέν έξαθλιωτικής τα ι έξειμάνη ετι χειρότειρον άττιειλήσας χειροδικίσν. Τα άνω έκτεθέντα κ Διευθυντά είναι πραγματικότης καϊ άναλαμ- δάνομεν την ευθύνην των καταγγελ- /ομένων, ζηιτοΰ,μΐεν δέ την δηιμοσί- ε^χτιν των ώς άνω Ίνα πληροφορη- θοθν οί άρμίόδιοι ικαι ή ιοοινωνία άφ' ενός μέν τό δράμά μας, άφ' ε¬ τέρου δέ την όιττάνθρωττον ιέμττά- θειαν καΐ μισαλλοδοξίαν των δή- 6>εν έκττροσώτΓων των τπρο·σ-φύγων.
Πάντως κ. Διευθυντά, ανεξαοτή-
τως τώ^ έκτεβέντων ημείς είμεθα
αττοφιασισμένοι νά επιτύχωμεν την
τότε ό κ ύπιουργός τής Πρ3 κτ«κής τής ΰττηρεσίας Προνοίας
νοίας ττ,ριέττει νά έττιβάλη τάς δεού Ό έν λόγω διει,ιθΛ'τής ευθύς ά-
σας Ί<ΐΜΓ<ί-σεις εναντίον τού τταρεκ- ! μα τή έμφοονίσει μας ενώπιον τού τραττέντος ύπαλλήλου τού καί τού εξεδήλωσε αγανάκτησιν καί άρνη¬ Συμβούλου άττοκαταστάσεως. ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ Πρός την εφημερίδα «Προσφο'γκός Κόσμος» Άθ',ναι Άξιότιμιε κ. Διευθυντά, σιν έστω άκροάσεως Μέ όργιλον -.όνον μάς εΐττε δτι δέν μάς άνα- γνωρίζει, ότι άδιαφορεΐ διά την ά- ελιότητά μας καΐ ότι θά εφαρμό¬ ση ότι αύτός ναμίζει καΐ δτι ή- μεΤς ώς μή δικαιούχοι καί αΰθαίρε- ! τοι ττςιέπει νά έκ·κενώσωμεν τα ττα- Έν συ.'εχεία των άιόκνων ττοοσ- ρατπ-ιγμστα, διότι άλλως θά μάς τταθειών μας δπο^ς έττιτύχωμΕν την ττετάξη διά τής βίας "Ο κ Διευ- ρύ9μια>ιν τοΰ σεβοιρού 6ντο-.ς στεγο: ι Ο,,ντης εσυνέχισε την έξοργΐ'στικηυ
πΌλλοστήν
ενώπιον τού Δι-
ευ€υ/τοΰ τής υπηρεσίας Προνοίας
τάς συιστάσεις της ττρός επίλυσιν κ Γερμανού, ινα διαμαρτυρη9ώ-
ΛΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΕΡΥΘΡΑΙΑΝ
στι«3ΰ ττ:οι5λήιματος τώ/ τταΐαττη- τακτ.κήν τού καΐ μέ άλλας βαρεί- ' ρύθμισιν τού φλέγοντος αυτού κοι
γ-ματούχων Κάτω Τείμτταις, οΐτι- άς φράσεις άρνούμενος πάσαν συ- νωνικού τηρο6λή!ματος, άφού άψο-
νες άνέιοχονταιι είς 400 οΐκογενεί-' ζήτησιν μέ βάσιν την λογικήν τ6 ρά 400 έξαθλιωμένας οιικογενείας
άς, ώς Πο:ε5ι·ϊείον τού Σύλλογον άνθρώττινον Λαΐ ιερόν δικαίωμαι ή διαβίωισις των όττοίων δονει πά-
των παρε.σιάαθημεν καΐ τούτο διά τής στέγης. οαν άνθρώττινην συνείδησιν.
Ε.ς την έ<τε?ιεΐσαν σκηνήν έλα- Άνελάβομεν ένα άγώνα καθαρώς 6εν ιμέεος καΐ ό έ<εί τκχιρεαρεθΐεΐς αερωττιστικο καί οΰτε ή άρνησις, Γ ρι-,γόιριος Πριοδραμιδη^ς «Λαικόι/ οϋτε ή ΤΓεριφρόνηισις καί ό διωγμος μέλος» είς τό ΣυμβούΛιον τή·ς θά μάς τττοήση Πριονοίας, ό όττοΐος φαίνεται βασι Ζητούμεν την συμτταράστασιν λικώτεοος τού βασιλέως καί υπο ■γμων/ τών ύγιώς σ^ετττομένων την δηθον ίδιότητα έκττροσώττου κ,ρ^χ^ών όργάνων και τής κοινω- τών αστέγων ττροσφύγων Τούμπας ν&Γ και δυο-ανασχετήσας φαίνεται διά Μετά χ - ·>ην κομματικήν σύνθεσιν τών μελών ,
τής Έπιτροπής, ήρχισε νά βάλη Τα μέλη τοΰ Προεδρειου
,με δρψυ".ητα κ.αί ύδριστικότητα 1) Πρόεδρος Ίορδάνης Χ 'Μή-
έ'.θντίςν μας ώς έπιτροττης, απθΛα νσου, 2) Άντιττρόεδρος Γεώργιος
λέσας ημάς σκουλίκια, άλήτας, δτι ' Μοσχοδίτηις, 3) Γεν. Γραμματεύς
£ά μάς κο-ρ^δώση, κα,ΐ δτι τηςέπει Κω-νσταντ. Παλάτογλου, 4) Ταμί-
ά ςε<ς^μτΓησ3ούμε άττό τα τταρα-1 άς Γεώργος Ράτττη<;, 5) Σύμβου- τιηγματα ώς καΐ άλλας βαρείας λοι: Πανσγιώτης Μοσχονάς, Εύάγ- Τσομττανίδηις, ' Ι ωάννης Μουμτσό- γλαυ. Κοτά την 26ην τταιρελδ'όντος Ό- κτοίβρίου ή Αδελφότης των Ντε- μερτζιλιωτών (όπτό τό Κάτω Ντε- μερτζιλι τής ττεριοχής Βουρλά)ν) εώρτασε είς την Νέαν Ερυθρά ί αν μετά ττάσης πανηγμρικότητος τή>
επέτειον εορτήν της είς ανάμνησιν
τής ττανηγύσεως τοΰ Άγίου Δηιμη-
τρίου τής ττοιλαιάς —ατρίδος των.
Πσ.ρο'./σία ττολλών οίκογ^νειών Ντε-
μερτζιλιωτών εγένετο ττοίνηγυρική
λειτουργία μΐτ' άρτοκλασίας είς
τόν Ιερόν Ναόν τοΰ.Εύαγγελισμϊΰ
της Νέο-ς Έρι/βραίας. Έττηκολού-
£ητε δέ έν μέσω ζωηράς εύβυμίας
οικογενειακήν σννΓ.σ-τίασις είς την
οικίαν Χρ. Κοτζσιμάνη. Θερμά συγ-
χαρητήρισ άνήκουν ττράγματι είς
την διοίκησιν καί τα μέλη τής Α¬
δελφότητος Ντεμερτζιλιωτών διά
την κοο»ιέργειο-ν τόσον των μετα-
ξύ βίσθΐιυάτων των όσον καί της
μνήμης τής αλησμονήτου ττατρίδος
των.
ς
ς άς άντιτταρερχόμεθα.
Είς παρατήρησιν μας διατί αύ-
Μ ΜΙίΜ ΒΡίΙΙΦΪΓΙΚθη ΚΑΤΟΙΚΙΟΗ
II
Υπό τοθ κ.
ΝΙΚΟΛ. Δ ΛΛμΝΟΥΣΗ
Πρώην 'ΥπουργοΟ
'Εξετάεονται. ΑΙ θεμβλιώ
5εις αρχαί κσΐ ττροϋπς
ίέσεις. Τα Βασι^ά προ
βλήματσ, ττλήρης άπσσχό
ησις, είσόδημα, άνύψω
ής τοθ Βΐοτ καθ έπιπέδοι,,
ύγείσ, διστροφή, κστοικίο
Είδΐκή προστσσία των έρ
γατων κσι άγροτών.
"Εκδοσις επί πολυτε
ο0ς χάρτου ςελ. 329. Πω
αλΙτ λ βίς δλα τα βιβλιο
πωλεΐα.
Ο ΙΑΤΡΟΖ
ΕΙοικός αΙμορροΤοων
κοί κιρσων
αιτέφερε τό Ιατρείον τού
«Ις την δδόν Χρυσοοτόμου
2 — ΚυοαθηνσΗων 25
έχεται !0- 1 μ. μ. Λαϊ ,·,!
συνεντθί ">—6 μ. μ.
ΜΗ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΤΕ
ΝΔ ΠΑΡΕΤΕ ΕΝΑ
ΛΑΧΕΙΟΙΙ ΣΥΗΤΑΚΤΟΗ
ΚΟΛΟΛΟΣΣΙΔΙΔ ΚΕΡΔΗ:
ΣΠΙΤΙΑ-ΜΕΓΑΡΑ
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ
ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΜΕΤΡΗΤΑ
ΜΕ ΕΝΑ ΛΑΧΕΙΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΤΕ ΤΟ ΜΕΛ-
ΑΟΝ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΑΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ Χ ΑΣ
(Μόνον Ιγγραψος ίντολή ύηοχρεώνει την Ε.Σ.Η.Ε.Α. είς πληρωμήν
θιαφημΐσεων. Οοδβμΐα αΰθαΐρετος δημοσίευσις θά άναγνωριοθ{|).
Κατά τΓληροφοοί.χς τού ύπευο-
γού Προνοίας ξέναι οΐκοδομ καΐ ε¬
ταιρίαι εξεδήλωσαν ενδιαφέρον διά
την ανάληψιν τής ανεγέρσεως των
προσφνγικών οϊκ.ηιμάτων Συγιοεκρι
μένως σ'ΐ οΐ'<α6ομΐικαΐ αυται έται-1 ίροιι π'ροτιείιι|;ι.ιν την ττοΐρ' αύτώι.' ι άνάληιφΐν τήις στεγάσεως δλω/ τών προσφύγων, έντός τακτοΰ καί μι- κροΰ χιρενιιχιθΰ διαστήματΐς. Σιιμ- φώι'ως ττρός τοΰς ττροτεινσμένου-ς όρους, τό Δηιμίσισν εινοιντι των έ- ταιριών αυτών θά πιρέττει ν' αναλά 6η την ΰττοχρέωσΊ'ν τής έξοφλήσε- ως τοό Μΐψαλαίου ώς καΐ των τό- κων, διά τών έτησίων κιθ'νδυλίων τοϋ τΐ|.ι;υΓΓθλογσμοΰ, των ττρσαρι- ζομέν^ν διά την προσφυγικήν άττο κατάστιασιν. Ώς εγνώσθη, αί ξέναι εταιρίαι εχθΛ τυποττοιήσει την ανιοικοδά'μη σιν, γεγενός δττεο έττιτρέττει την τς>·χυτάτην ανέγερσιν οίκημάτων,
Ώρ'ΐσμενα δέ τοιχωματα των υπό
ανέγερσιν οίκημάτων είναι έκ τών
προτέρων έτοιμα ικαί ουναρμολο-
γούνται έΐντός ώ,ςών.
Κατά τάς συγκεντρω£ιείσας έν-
-αΰθα πληροφορίας, παρόμοιοι οί-
κιοδο,,-ιΐκιαΐ εταιρίαι έχουσι ήδη άν€-
γείρΕΐ είς Λονδινον χιλιάδας ττολυ
• ατοχιών Ιντός βραχυτάτου χρονι
^οθ, δ οτστΓμαιτος.
Ό ύφ-πΓο_ιργός Προνοίας κ.
Ψαρι:έθ5ς έρωτηιίείς σχετικώς εδή¬
λωσεν δτι «,πράγματι τοΰ εγένετο
<.ρ;ύςπς ι«αΐ εξεδηλώθη ενδιαφέρον >κ μέρθ'υς άιμερ.κανικής οίικοδομι-
κ.ής έ-ταιρίας».
Ό κ. Ψαρρέας διηιυχρίνησεν δ-
τι ή πρότασις αύτη τών Αμερικα¬
νόν κεφοιλοΐίούχων τέλει ύττ'ό έξέτα
σιν. Πάντως, δμως, ούδεμία από¬
φασις ελήφθη ή 'έγινε ενεργεια μέ¬
χρι τής στιγμής, διότι, ώς εΤπε,
τό όλον θέμα ευρίσκεται ΰττό με¬
λέτην -έ'κ. μέ,ρους των αρμοδίων κρα
ιικιών ΰπηρεσιιών
Ό κ Ψαριρέας δέν άττέκρυψε ό¬
τι «υφίσταται ενδιαφέρον διά την
προσφυγικήν άττοκατάστασιν καϊ
έκ μέρονς άλλων ξένων έταιριών,
όλλά, πλήν τών αμερικανόν, οϋδε-
μία άλλη ττροταοι·ς έττισημως τοΰ
εγένετο».
Ό κ. ΰφυπουργός παρετήρησεν
έττ!>στ[ς ότι «ή άμερικσνική οίκοδο-
κιιιογ| έται(-ίο: εξεδήλωσεν ενδιαφέ¬
ρον δ ά την ανάληψιν ανεγέρσεως
μόνςν ττολίκατοιχιων καΐ ούχι μο-
νοκατο κιων».
Έρωτιη|5εΐς ό κ. ϋφ-τΓτουργός είς
τοΐςν σημι; όν των διοτττραγματεύ-
σεων μετά τών οίκοναμκώνΐπτηιριε-
σιών εϋ> ίσκιεται τό θέιμα τοΰ δα-
νείζυ τώ/ 300 έκ ττού προορίζε-
ται διά την προσφυγικήν άττοικατά
στάσιν, απήντηισεν ότι «πράγματι
τό ζήτημα τούτο έχει κ-αουστερή-
σει»
Κατά ιήν γΛ-ώμην τού κ ύφυ-
ττο-ιργοϋ, τή καίΐ-σΐτιέρηισις όφείλε-
ται είς τό γεγονός ότι ό κ ύποαρ-
γος τώ/ Οικονομικήν ήτο ιδιαιτέ¬
ρως άττησχοληιμένος μέ τάς Έλλη-
νογερμανικάς οικονομικάς συνομι-
λιας κϋ. διαπραγματευθή.ς. Πάν¬
τως διατΓ,ιρεΤ την σοβαράν έλπιδα
■περΐ τής τελικής έγχρίσεως τού
δανείευ ώστε νά αρχίση άμεσως ή
στέγασις τών ποιρ«ττηγματς>ύχων.
Σημειωτέον ότι οί άττεγοι τπρό
σφυγες είς όλό<ιλιηιραν την Έλλα- δα ύττολογίζονται είς 130 000 πε ρίττου Έξ αυτών οί 9.ΟΟΟ διαβι- οΰν ε!ς τρώγλας καί είς άνθυγιεινά τταιρατΓήγιματα. ΠΕΡΙ04ΕΙΑ ΕΝΤ1ΓΑΡΧΑΙΑ ίΙ5Ι4Ι Τοθ συνεργάτου Γ. Τ6 κλΓμα ττ]ς πόλεως είναι όγιεινότατον. Διαρκοθντος τοθ νειμΛνος όστις βΤναι διορκής κ«1 λίαν βαρύς. ή χιών συχνό χατα Αφθόνως καλόπτει όλην την περιφέρειαν. Άπό των άο νθν τοθ Μοΐ,ςυ μέχρι τοθ Ό κτα Βρίου ύτιάρχει μακρά Λ.οί ξις ή ίθσις καθ" ο ".όν αύΐό ιό Βιάστημα παριστάνει εΐκόνα μεγαλοτΐρετιΠ καΐ βόναταΐ τις νά εΤτιη ότι τό θέρος είναι β γνωστόν έκιΐ. ΓβνικΛς ή «ρόοκ αύτόθι μέ τοος μιιγάλους πλή ρη ανθέων κήπους, τούς 4<τε τβμένους μυροβόλους ροδΛγας, τα ασματα τ©ν άηδόνων καΐ τα δβση τ©ν 6ηωρβφ6ρων δέν δρων είναι άπόλαυση ανωτέρα πάσης τιεριγραφίις Την Βέ όλην άρμονΐαν τούτων συμπληροί ο φλο'ισβος τ©ν Ιλικοβιοως ρεβν των πουττλη·ών ρυακΐων. Ή Σττάρτη διηρημίνη βΐς χέσσα ρασ ένορΐας, άπΐτελει την ·Ρ θόδοξον κοινότη'α αοττν. Γ|τοι ττΐς ΈνορΙας των ΕΙσοδΙων, των Ταξιαρχων, τής ΜητροττόΚεως καΐ τοθ ΈμρΙου. Εκάστη τού των ιΐχε μέγαν καΐ τιβρικαλλη νοόν καΐ άνά £να ή °°° μικρο τέρους, είς τούς δποΐους το τιλήθος συνΐρρεε μόνον τόν νειμωνα, 8ταν Βηλ. οί μεγαλοι ναοί, λό,ω τοθ ψ'^χους, ήσαν κλειστοΐ. Όπως βίς όλας τάς όρθοβό ζους κοινό'ητας των μεγάλον πόλεων τί|ς Μ. Α. την ίποπτβΐ· αν των πραγμάτων της Κοινό τητος ήσκει ή λεγομένη Γενική Συνέλευσις αποτελούμενη άπό έξέχοντας πολίτας, οΐχονομι <ως, γένους καΐ φρονήσεως· Έκ τής γβνικής συνελεύσεως έζβλέγετο ή Δημογεροντ'α καΐ των δύο Σωματείον πρόεδρος Πτο ό ·ΑρχΐβρεΟ,, τούτου δέ ά ιΐουσιάζοντος ό άρχιερατικος ΈπΙτροποΓ. ΈπΓσης ή ΊτφορεΙα των Σχολείων τιενταμβλης ου σα καΐ αποτελούμενη έκ τιολι των έντΐμων καΐ άνβπτυγμένων, έξβλέγετο οπό της Γ6ν. Συνε λεόσεως *Η έπέτειος *"ρτή της ΔημογεροντΙας; έτελεΐτο την 2Ιην Μαΐου (Κων]τΙνου καΐ Ε¬ λένης) ή δέ την ΈφορεΙας την Κυριακήν τοθ θωμά μεγαλο πρεπβστέρα τϊς πρώτηο, καθότ έν αοιω βτιρόκειτο καΐ πβρΐ κοι νοθ των πολιτών έράνου, υπέρ των Σχολείων. ΈτιΙ 6οο μαρ μσρΐνων ηλακων ήσαν εγγε¬ γραμμένα τώ δνόματα των εύερ· γΐ:τών καΐ δωρητων των σχο λβΐων, ών εγίνετο μνε'α, χρυ ϊς Λέ γράμμασι διέπρεπον τα μσς κ. 9. Α. ΑΛΕΞΑΝΔρΟν δνόματα τών Φιλομοΰοβν γβτών Κιοκπασογλου. γιόγλου καΐ ~ καθώς καΐ τής ταύτης Μ1ΚΡΑΣ1ΑΤ1ΚΗ «Μ Ή "Ενωσις Σμυρνα!»ν «ίς τό ττρόγραιμμο: των έττιδιώξεών της διά την διατήρησιν των τταραδόο-ε- τον καί άιναιμντνσιεων τοΰ Μικραοπα- τιικοθ ττολιτισιμοϋ, ττροσέθί.σε ήδη την έκδοσιν μηνιαίον δελτίον μέ τίτλιοιν «Μικροοσιαΐτΐκή Ήχώ». Τό δβλτίον τουτο, τού όποίου έξεδόβηβαν ή"διη, δύο φύλλα — Ό- κτώβριος καί Νοέμδριος — άτκυ- Βύνετοι ιδίως πιβός τα μίλη τής "Ενώσεως, ττρός τα όττοΐο) καί ό>
ττοστέλλεταιι δωρεάν, ένεποίησχ γε
ν κώς λοίμττραν έντύττωσιν όχι διά
την αρτίαν αΐσ&ητιικήν τον εμφά¬
νισιν, άλλά διά τό λίαν ικανοποι¬
ητικόν ττερΐϊ.χόμβνον, άνταττοκρινό-
μνον τιιλήριος ττρος τόν σκοπόν δι*
δν εξεδόθη. Την Διεύθυνσιν τοΰ
Δελτίον τούτου ανέλαβε ό έκιλεκτός
συνεργάτις μας κ. Νικόλαος Μ·λι-
ώρης.
Ή "Ενο»σις Σμυρνσί*»ν είναι ά-
ξία συγχοορτττηρίων διά την νέον
της ταύτην πρασπάθειαν.
ΕΟΡΤΗ ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ
Οί έν Άβήναις καΐ Πειραιεϊ Σ«-
νασΐται έορτάζονν την έτη<τίον Σ*4 μοττειακήν κοι θρησκευτικήν αυτών Ι ΐΓα,ντνγυριν τού Πολι.ούχου τής έν Καττττοιδοκίο: Σινασβύ Άγίου Νι¬ κόλαον, έν τώ 'Ιίρτρ Νοτώ τοϋ Ά¬ γίου Σττυρίδωνος Πειραιώς, την Κυριακήιν 7ην Δεκειμβρίου ί.Ι. "Ω,ρχ 8.45 τι.μ. Δοξολογία Ώρ>α 9Τ5 ττ.α. ©εί« Λεΐίτουργία
Ώρο 10 ττμ. Άρτοκλασία.
Κοιτά την θείαν Λειτοΐίργίαν
εέλει όμιλήσει ό Πανοσ-ιοΙλογιώτα-
ιος Άρχιμσνδρίτης κ. ΧΡΥΣΟ-
ΣΤΟΜΟΣ ΠΑΛΌΥΡΗΣ ίβρατι-
κώς Προϊστάμε.νθ'ς τού ώς άνΐο Να¬
ού καΐ διακεκριμ,μένος ρήτωρ.
Έν Πειραιεί τή 2ο: Δ)βρίου 1958
' ΕΚ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ
νβ, της βωρησήοης^
τιλβΐστον τής περιουσίας τπγ ι
300 λ. χρυσβν είς τα κβιν2τιιι5
*Τχβ σχολβΐα. πολλοθ λό/ου *
ζιά. Νηιιιογωνεϊον, ΙΙαοθινο
γωγεϊον, έν ώ έδί5ασκον ού:
βιβάσκαλοι τιτυχιοθχοι τοθ
σακεΐου Αθηνών
να
λή διά τώ αρρενα μέ 3 Οημοθι
βασκάλους μετά βοηθοθ, ΒιόΛ
χάξβιτ, των δηοΐον ή "
ά τιστο'χει πρός την
των λεγομένων 'Ελλ. ΣΑ
Πρός τούτοις ύπήρχβ το Ή
μιγυμνάοιον, μέ 4 τάςβις, των
οποίων αί 2 τελευταίαι ΐάξί.ρ
άντιοτοΐχουν ττοός τάς 2 τιρώ
τας τ«ν 4 τάζεων γϋμναο(Βν
καΐ ο*ου *δΙδασκον 2 Καθην7
ταΐ, ω; «Τς Διβυθυντής με.Α
έλληνοοιδασκάλου.
'Υηερετΐτακόσιοι μαθηταί και
μαθήτριαι έφοΐτων ((ς τα ^,
ανω σχολβϊα κοί 6 πρός Τή
γ^άμαοιτα ζήλος των κατο!κυν
Γ|το βχι μόνον πολλοθ έπαΐνοο
<5λά καΐ θαυμσσμοθ μεγάλοη άξιος. Ποτρά τα; μβγάλας 0Ι. κονομικάς δυσχερείας ποθ τΐα.. ρουσΐοζον καΐ άττήτουν ετησίως ή συντήρησις των σχολείων τού των (ανω των 500 λιρΛν) α| πτοσπάθε αι τοθ 46κνου καΐ *ι λομοόσου *Αρχιερίως ι -■ καΐ των φιλοπροόδων καΐ φ τίμων κολιτων κατώρθωναν προστιορΐσουν έπαρκές -- λσιον καΐ βπαγΐωναν την ασφα· λή ττϊιν έκπαιδευτηρΐων τούτων λειτουργίαν. Καθώς βιηγιΐται ό Γεώργιον Σάκκαρης, διευθυντής τόιετβν σχολών, 6 έλληνοϊιδάσκαλθΓ κ. Χαραλάμπης Ήλιάδης τΟπ έπρότεινε να αναλάβη τόν κα· ταρτισμόν καΐ την Βιεόθυνσιν Φιλαρμονικής Έταιρείας, ή[1(; τή άόκνφ τούτου προσπαθεία, κατηρτίσθη *ν βραχίΐ χρονΐχώ διαστήματι υπό όμΐλου " " ' μούσων ν4«ν καΙ οθτω ή *. τη άβέκτησε καΐ μουσικήν λον «τόν «'Λμφ'ονο» 6ιά Τ0, οποίον 6 κ. Σάκ<αρης Εγροψ! καΐ τό κάτωθι ίμβατήριον, μ, λοποιηθέν υπό τού μουοικοδι ΒασκάΧου Στεφάνου Μσοκ6 γλου Εύσττλής χορότ πρΓβα(νει μου [σοπόλων καί τα ρδοα διοχίει ^ |ιω βίον νέον διανοΐγει < [άρετών καί άνίστατοι τό κλέος τθνκρο (γονικδν έτβν, Ό 'ΑμφΙο:ν λύραν νέςχν. θΐσπε· [α(αν ί.νακρεΟΕΐ καΐ δ λίθος ίμψ-χϊθταικαΐ τί [μάρμαρον άκούει κοί Ο κητιος ανοθάλλει ζωογο· [ ών άρπθν κσΐ άνΐοταται τό κλέος των (προγονικων έτών εΐρήνηο τ^ προόδου [δβίν ημίν την ώδήν τής εόιοχα; άμέ [«II 6 'Αμφίων θίασος τής άρμονΐας, λατρευ- [ταΐ τδν 4ριιδν άναστήσωμεν αό κλέος τβν τρο [νονικδν ίτθ' δωμεν ιη τυτρΐίι την Ιχρυσπ,ν εύημερΐβν ϋντες χαρμοο6νως '·,; [ άγάπης την αΐβρΐαν Εύσθενως ζητοθντες άίΧον 6—1· [ζήλων βρετων άναστήσωμεν τό κ#6οςτ(5νπρο· [γονικΔν έχων "Ιθι Σπάρτης τής εύάνδρουμου Ιόλ νεολοΐα ή χρυσή των φΔτων ίόξα «Ιν' [αθονατος, ώραΐα λατρευταΐ τί)ς μελωβΐαο, τθν [μεγάλων αρίτθν άναστήσωμεν τό κλέος τθ» [προγονικων ίτίν (Συνεχίζετσι) )· ΣΟΚ. Γ ΧΠ-ΠΑΗΙ Ν. ΈροΙραΙβ ε ψ ΣΕΡ. Σ. ΠΟΔΑΪΌΓΔΟΤ Κυ*ενπ*τΤ· Β**·* ΤΟ ΦΡΟηΤΙΣΣΗΡΙΟΗ ΒΥΖαΠΤΙΠΜΕ ΗΟΥΣΙΚΗΕ Κατά την ττρωιαν τής Κυρΐ- ιοικής 23ης Νθ6μβρίου εγένετο είς τόν Ί. Ναόν Άγιον 'Ανοοργύρων Ν. Ίωνίας -ττοιραυσία ττολλών με¬ λών τού Σι/νιδέσμον των Φίλων Β υ ζοντινής Μουσικής Άγ'ΐοχτμός έ¬ ττί τή ενάρξει τής έφετ&ινής ττε- ριοίου των μσθημάτων τοΰ ττο^ι' «ι-τού σι/ντηριοι^μβνοιΐΛ Φροντιστη- ρίου Βυζαντινής ΜουσΊΐκής. Μετά τόν όΐγιασμόιν ό Πρόίδρος τοϋ Συ»δέσμοιυ κ. Νικ. Μηλιώρης έ- ξέφρασεν την ΐκανοιττοίησιν των μΐλών τού Δ»>οικητοκ>ού Συ>μ6ου-
λίου διά τόν νέον ξεκίνηιμ,α των
(έτίι)Σ<Ίιώξ|ιωινΐ τού Στ^μοΙτε'ιευ των έν σχέσει ττρός την τφοαγιοιγήν τής Ίδέας τής Βιιζωντινής Μοι/σιι κή^ ενός 6αο·ικού στοιχείον τής ΐθνικής και της θρησκευτικής μας τταραι5όσ'·-ως καί ηύχήθη «κα λην πρόοδον» είς τούς έγγραφέν- τας μιςχδητάς τοΰ Φροντιο-τη,ρίου. Ό άριθμός των μαθηιτών τούτον υπερέβη τονς ττεντήικοντα, την δέ διδθϊθτκοΛίαν άνέλαδεν ό καθηγηρ τής κ. Βασίλ ΠαπταδόττοΐΛλος. Κ/νΛΛΙΤΕΧΝιΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΝΕ- ΑΣ ΙΩΝΙΑΣ "Εν« νέον πνευματικόν καί κοΛ >ιτεχνικόν Σωματεΐοιν Ιδρκ&έν κυ
οίτος ΰττό μιάς ομάδος Φιλοττρο·
όΕων ν£κν μέ «κο— όν την καλλι-
•χχνικην εξύψωσιν ττγς κοινωνίας
τής ιτβριεχής τής Νέας Ίωνίας
ή «Καλλιτεχνικί^ Έστία Νέας Ί-
■·ηίιι·ι·> £·<Γ'μνε την ττοιρελθοΟοΌίν ΚυοτηκΓ.ν 30 Νΐο6μ6ρίου τλν ττρώ την έμφάνισίν τον. "Ετταιξβν είς ιήν αίθουσαν τοΰ κινηματοθεά- τιρςυ «Άστήρ» την ττοιητικήν τρα γωοίαιν τού Νόττι Πίργιάλη «Νι>
φιάτικο Τραγούδι» κατά σκηνοθτ
σ ι ο.ι ν τού κ. Περικλή Ίωαννίδη.
' Ελαβον μέρος αί δίδες Μίνα Τό-
πακα, Ταΐούλοι Γ«ό6«, Λ'ινα Πα-
νιοιγιωτίδου, "Αννα Γβρμιανοπού-
>:υ, καί Μάτ<χ Καμμένον και οί κ. Χριοττ. Ζτ>κας, Κωνστ. Καρο>
γιάνπνιης, Πβρ. Ιωαννίδης, Βασ.
Πολίτης, Στβφ. Κοιρακυρΐιακοττου
λος καί Ιωάννης Μάνθος. Ή ττρο
οτιόιίειβι ενττι ι|ώιν νέων «ολλι-
τεχνών έχβιροικτηρίζετο όπτό έττι-
μέλί,ιαν καί έκδηλον εΰσυνειδηο*ί
αν ά-νάλογθιν ττρός την σοβαρότη
τα τού έττιδιωκοιμένου καί έδη/μι-
ούρχγηιθταν τήιν ίλττίδά δτι έργο>
ζόμενοι έττΐ τής γραμμάς τοώτης
6ά κατορ9ώσο·υν νά καλύψουν μί¬
αν αναμφισβήτητον ανάγκην τής
κολωνίας μας Καί διά τόν λό¬
γον τούτον μέ ιδιαιτέραν σκμιτά-
£ςιαν έχαιρετίσθη ή λίαν έλπιθο
φόρος άφετηρίο: των.
.■ ■||Μ ^ΙΒ ■■■«■■■■■■·■·■■■'
ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΝ
ΛΟΠΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
'Υττό ταΰ Συνδέσμου Έττιστημό-
νων 'ΒΧλήνωιν Λογιστών ΣΕΕΛ ©ά
υποβληθή είς τ ό Υπουργείον Έμ-
τορίου σχέδιον Νόμου τ—ρι ίδρύ-
οτεως Έπιμίλητηρίΰυ Λογιο-τών
Ελλάδος μέ τήτν παράκλησιν, 8-
ττως υΙ:τ?:τηίΐη τούτο ύ—6 τοθ Ύ-
πουργείου καί ίητοβληθη είς την
Βονλήν πρός ψήφισιν.
ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ
ΤΑΕΞΠΡΩΤΑΤΕΥΧΗ
(480 σελΐδες μεγάλου σχήματος)
των δύο νέων έργων τοθ κ.
ΑΗΜ. ΠΟΥΡΝΑΡΑ
1) "ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΗ»
(Ή ττρώτ,η πλήρης βιογραφΐα τού)
2) "ΚΑΤΗΓΟΡβ»
(Ή συγκλονιστική εξέλιξις τοθ ΚυπριακοΟ)
ϋκυκλοφίρησεν έπίσης είς νέαν Ικδοσιν, ή δλλη Ρι0
γραφ(α υπό τοθ κ. Δημ. Ιΐουρνάρα :
3) "ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ
Ή βιογραφία τού Ελευθερίου
Βενιζέλου ύττό τού κ. Δημήτρη
Πουρνάρα τταρέχει όλοκληρωμένην
έξιστόρησιν τής ζωής κοί τοΰ ϊ'ρ-
γου τοΰ μΓγάλοΐυ πολιτικόν, όπτό
τής γεννήσεως τού μέχρι τοΰ θο>
ι.άτου τού, μέ δλος τάς λΐ.τττο,με-
ρείας της τγοΐλωκυμάντου δράσίώς
τού επί έξήντα χρόνιοο, κατ' αρχάς
τίς την Κρήτην καί έττεπα, άπό
τό 1909 ε'«ς τό 1936, είς δλην
την Έλλά'δα. Μέ την Ιστορίαν τού
Έλ Βενιϊέλου ερχονται είς φώς
6γνωστο: ή λησμονημένα τταρθΝτκή-
νια τής ζ«ής τού Έλληνικοΰ "Ε-
ενθϋς κοπά την ττλέον ταραχώδη
τΐ£ρίοι5ό'ν της : τάς Κρητικος έ-
ττοιναοιτάσΓ.ΐς, τους τπολεμους τής
Έ'λάδος μετσ τό 1912, τόν Ε¬
θνικόν Διχασμόν, την Μικρασιατι¬
κήν καταστροφήν, την ανακήρυξιν
καί τήιν τ— ώσιν τής Δημοκρατίας
κλττ. Ή βισγροοφία τού μ«γιάλου
—ςΐλιτικοΰ ίΤνοτι ταυτοχρόνως· κ«ί
μί« άντικ€ΐμενικί| Ιστορία των
Έλλήνων άττό τό 1190 Κως τό
Ι
1936. Μέ τόν «Έλ. Βενιζέλον»
τ ε μ, ό κ. Δημ. Πουρνάρας <^' πληρώνει τό δίτττυχον τής βιθΥΡ* φί«ς των δύο μεγσλιηέριον ιγο*'τ,'' κων άν&ρών τής νεωτέρας Ε*Α0' £ος, τήιν όπτοιίαν ήρχισε ττρό τιι» έτών μέ τόν «Χαρ. Τρικούττην» ^ τού όποίθι» έκυκλοφόρησΈ κσι , εκ5ο»ις. Τα κυιλοφορήσσντα ««Π τεϋ «Έλ Βίνιζέλου» ττ«λοί>ντ<11 £" ' καστον πρός δρχ. 6 είς τα κιο<τκ'« Προηγούμενα τίύχη ττωλοιτντα' ^ τό βιδλιοττωλεκν Κολλάροΐ'_1*το. είευ 38) καί είς τα ΥΡ<^_ΣΙσΧ «Έ|>εν«έρ«4Λ>, ττοΰ τσ έκδι&ει ιπ
ττίνου 106. τηλ. 812-140). Κ
γράοονται κοί συνδροιμηται ΠΡ^
κοτα&ολί, £ρχ. 16Οδ.στάδνονι»
έργ« 1) ιτχρί Βενιζέλου κοι
τή.ς ΚιπτριακήΝ; ί"νσ^°^>
τηχροιΒοτέα «μίσως τα «
ϊξ τιθχη 480 στλίβων. Μ»ζ' /
την βιογραψίαν τού Χαρ· ΤΚ
(δύο τό,μοι 650 σΕλί&ιθτν
τέοι έττίστκ δρχ. 200. Δνλ>
Η