187224

ΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜ
%
ΕΤΟΣ 32ον — ΑΡΙΘ. ΦΥΛ. Μ61
ΗΕΦΗΜΕΡΙΧ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΧΦΥΓΙΚύΝ ΣΥΜΦΕΡΟΛΓΤΩΝ
Α-
ΝΑ''
10 ΚΥΠΡΙΑΚΟΝ &ΡΑΙΜΑ
25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1959 £
Δ«Λυντ#κ —
ΜΜΜΜΜΜ*
ΕΛβνήλβεν έττΐ
Τί«ιν «βλυμήηιβυ
£|, την νέαν ίνπει.ρ©ν, ό Κύ-
Έβνάρχπί, κάθε αλλβ π»
καί τροπαιούχος.
έν τβύτοις νά τόν
οί οι>μίτ«τριώτχ(
«ϋ, ώοτάζβντες π,ινακίδοτς μέ
ίιιιγρΛφάί· ΜΠ "—·*·«—'·-·■------
'Έ
Λιγρφς μ μζμς
μί την σημερινήν οτυγντϊν πρ«
«ιαηχότητα — άφβΰ τό έ£νι-
κ^ν ζήτπμα ευρίσκεται είς έ-
ΐίΐρί τ ιχ ώ { κ ρ ι ο ι -
μ ς ν δ ρ « μ « τ ι κ ή ν κ κ-
; ά α τ α α ι ν —με ύιαδηλώ-
:ας 9ρι«μ6ου καί νικητηρίοι»;
Πρώτας και καλυτερος εσηεν
ί ιεν «πίστις νά προβέλ&η είς τό
Ι «ίρβδρβμιβν τοΰ 'Ελληνικοΰ,
Ι Λοβς ΰπβύοχήν τοΰ Άρχι&ιτι-
I
ΐχόττου τής Κύπρου είς ίκδηλω
* οιν τής μεταξΰ αΰτβΰ καί τής
Μαχαριότ'ατός τού ύφισταμένιης
πλήρους αλληλεγγύης κ*»
ίτι ν π {, 6γτϊ τοϋ έθννκοΰ
συνεργααίας και 6
χω,ριστής Κυπριακής έδνά
τι,τος καί άπβκλεισμβΰ είς το
διηινιεκές τής ενώσεως, πρότα¬
σις τού Ιδίου περί διχοτβμήΌεως
της Κύπρου, μνηιμόνιβν Εύνβι-
βκρατίας — Πιπινέλλη κλ|τ.
Απβκλείετα έί ή
ς
Απβκλείεται
ή σκέψις
δέ
Άπότήν σκοπιάν τής έθνικής μαςίστορίας
ΣΩΚΡΛΤΉΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ | ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑΟΔΟ1 ΣΤΑΔΙΟΥ ·Ι — ΤΗΛ.
τ¥¥¥¥Τ¥¥¥¥»|)»¥¥»¥¥¥»¥»¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥<#¥* Άπό την Ιστορίαν τού Πόντου 10 Ι1ΝΙΙ ΙΟΙΣΟΥΑΤΛΝΘΪ. Ο ΤΙΛΓΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΚΑΙ 9 ΜΙΙΙιΡΙΚΗ ΠΟΑΙΙΙΙίΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΗΤΙΟΤ Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗ Κλείσοψί; τή σειρά των άρθρων αν δηλ. 'Εκκλησία καί Πολιτεία ή έπίσης ή σκέψις, , ., ,. - -,-Γ- , . -.......________--------.- η „„,—«—. βτι ίΐ Α. Μακαριότης δέν μαν- Ι101· Υ"Ρ" <3πΓΟ Τα °"Τι« τού έκτουρ- ίνηργησαν καλώς —>ός τό σνμφέ- δονΐίσία κλπ.
τει>ει τα τεκταινόμενα, την ότι •««Ί'ου τού Βυζαντίου μέ τή,, άνα- ρο» τού Εβνους η κοκως πί>ος ςΛ- ύ
Υμην αυτήν ί α "* έωτ*Ρ·ι« λ Γ
<.ή Αΐγιπττος, ή Ίν Καί οσοι άγνοούν την προϋγματικότητα καί τίς νΐα μ ή ρ ς η ως πί>ος ςΛ «ύ,ή,, τί)ν τ,ραγματικότ
έ»ωτ*Ρ·ι«ΐς πολιτικης τοι> μιο* τού. Γιατι σημειωτέον, ότι Ι — μερινές παγ«όο·μΐ£ς σι>ν-Βήκες
ταιας προ τής Άλωσεως κοι στη σΐιμ&ρινή ττεριτττωσι 6εν ογονται σέ Βαιδαλώδεις ^
ί ελει-ε η έττι*ωΐ; έϋ | ϋ άλ
αυτήν, είς τα παρασχη-
των μυατικών Έλλην©- Ιης
τουρκικών δΐαπραγ,ματεύαεων. «" φγμ η ω;ι έονικοϋ σκοττοκ | ματισμοϋς καί άφελεϊς σκέψεις ώς
Πώς στέ.θγεΐ λβΐπβν νά έμ- να όλοχλη,ρώσωμ* τίς σκεψεις μ«ς, απο τη μιά παραταξι, όπως και ~ρος την σκοττιμότητα καϊ ώφελι-
ςρανίζετοιι, ενώπιον τβϋ άν»- να ^^^^^ 6ηλ· ττιό σΐίγκί,κρι- στούς χρονους της άλωσεως. Αλλ' ' μότητα οννάψίως σχέσεων ικιαξυ
V
ι ώ
V
τ Ο ς "Εδν<5ΐ>5, «ς ου- μΕνβ σ^^Ρ»ο-ματ· »αι νά αντλή ά ιλΛ&η έή Έ ί
ργοαης καί βό ΰ σωμε
ς ς η μρή ρωσι 6εν ογονται σέ Βαιδαλώδεις συναισβη^
Καί άττεφύγαμε ελει-ε η έττι*ιωΐ;ι έονικοϋ σκοττοκ | ματισμοϋς καί άφελεϊς σκέψεις ώς
* τίς σκεψεις μ«ς απο τη μιά παραταξι η ό ϊ ώλ
νεργοαης καί
τοΰ κ
υ- ^
ω- σωμε ,τά
γ ο
χρς ης ς ς χ
»αι νά αντλή- άς τταραικοιλοιΛ&ησωμε τα έπιχειρή- ( Έλλα&>ς καί Βατικανοϋ. Οί τοι-
δΐδάγματα μοττα €χ£ίι.ων, ττου εταχ9η«αν κατα ούτοι έβ«λοτι>φλο&ν καί μεσβιωνί-
έλΐλον Για το Κο ΐ ϋ ζ
γ
ριστοΰ των εξωτερικών
Κράτβυς ύποθέοεων
"Οπως ©μως καΐ ά
τοΰ κ ω- , ^^!^ γμ μ , χηαν κατα
ϋ 6ιανει- για το 1ταιΡ°'ν και το μέλΐλον. Για- τού Κβγκοροατου καΐ εκεινων, ττεϋ
ώ Τ' «ο1"0" ^ °Ψνΐ Ι"σ άρκετά έταχβηκαν υιτερ αυτού
ι
τβϋ Τ'
ή
έταχβηκαν υιτερ αυτού.
Κότττονται ί-έρ των Π—ρίων,
έ δ
Ι ρ χη ρ Κότττονται ίέρ των Πρίων,
βριστικί, -ολεμική, ττού ~ρό δύο ϋι ττρώτοι ελεγαν: Τό &έμα τού οταν μέ δλη των την ήσυχία συζη-
Κβ' 1Γλί°ν £τών ΚΟθί έΐΓ' άΡ'κεΤ0^ Κογκορίάτου δέν είναι τταρονι,χίς , πο0ν έδω γιά την ττερι<Μ>ούρησι
ράτβυς ύποθέοεων γ μ τού οταν μέ δλη των την ήσυχία συζη
"Οπως ©μως καΐ άλλοτε ένΡ« Κβ' 1Γλί°νΙ £τών ΚΟθί έΐΓ' άΡ'κεΤ0^ Κογκορίάτου δέν είναι τταρονι,χίς. , πο0ν έδω γιά την ττερι<Μ>ούρησι
α, ό Κύίτριβς Έδνάοχης ένει μη|ιΐες δι*5ΐ»τοταν αττό τις στήλας £ιναι σο^αρώτατο. Ή "Αγίο "Ιι- των ίδβνικών τής ΦιΛής καί άψη-
αβμηδβν παρασυρθή ύ«β των Τ1ξ,έ<Ι>1ιμ£-Ρ'δος «ΚαΐΒ'ηιμ€ρινή» με- δρα καί σήμερα, όπως καί στό πά- , νούν νά διαφύγη έστω κοί μία μι-
ών τής Κι>πριακή<: 'ΡιΤβ^ δεκα-έντε -ροσττων 6«οιλό- ρελβον, δεν ττροκειται νά άποστή <ρή πιβανότης γιά ύτπ)στήριξι τοΰ ' λά9ώ άόώ σφαγιαστών τής Κυ.πριακή<: Ήι"101*·" οεκαπϊ.νΐϊ. προσττιων γλολο- ρεΛ—ν, οεν προκειται να υποστή *ρή πιβανότης γιά ύποστήριξ λεχβερίχς, είς τόν ΟΛΙΣ©η' Ύ"ν> λ°Υ'°ν Κ£Χ' "·*"""" άν9Ρώπ«ν ,τ»ν άπόψε-ών της, άρα καί τώ; ττο- ' ίερωτάτου Κυπριακού αγώνος, έ-
ΡΟΝ, Τής άττβμπβλήσεωΐ των τών γρουμμάτ«ν> έ&εωρήσαμε καβα- λιτικών ολεψεων της κ,ατά τό Βα- νώ έικεϊ κάτω τ' άδέλψια μας ΰπο-
έθνΐκών συμφερόντων καττ·ν ΡΠ μ0»1"10110^1» ν° άσχοληθωμε μέ τικαι/.κό δογμα τού Παπτοκαισα- (<ρέροι/ν, πείναν*, 6θ)σανίζονται, *Τ* * ' '- ' τιηι. έπΊαιΑηάν ι (Τι τΓΓ, Πηίνθοιι ιιαιθ ηιπιΐίηίι Ό ί>ι»υιτΐίτ.ιι^ ·~«Λ γΙ^ι οΚθΤωνθνΤαΐ, δθλθφθναύνταΐ. 01
τοιούτοι κατέχονται άπό μωρή
, καί γελοία φοδία, δταν στή σύ.α-
φι τού Κογκορδάτου διαβλέπουν
έπιβονλήν κατά των Πατρίων καί
άπτιλή κατά τής έθνικής μας ύπο-
στάσεως καί συναγιίρουν τάν 'Ελ-
τού αρθρον μας ρισμοϋ. Ό Ουνιτισμός, πού είναι
μηάενίοεως
Ό έκ Μετσβδου νέος Μετ- { Εύχομαι νά άποδειχδώ ,____,
εφρόντισε μάλιστα νά μάντις καί οχι μάντις κοεκών.
:ψη£ή δίς έ π ι ύ ε ι- Φο&οΰμαι ομως, ©τι διά τής ά-
χ Τ ι κ ώ ς μετ» τοΰ Μακαρί- κολβυβουμένης ύπ' αύτβϋ, ά λ-
«ι - μίαν φοράν είς; τό «βρο- λοπρβσάλλου τ«κτι-
ίρόμιον και έτέραν είς τό ί>- κης, τής «.συνεπείας καϊ τής
πωργβίον των Εξωτερικών — ιάουναρτησίας τ«ι>, περί την
διά νά ηζαχ τ© Πανελλήνιον διαχείρισιν τοΰ ζητήματβς τής
ότι α ν α σ τ ή υφίσταται με απελευθερώσεως τής γενετεί-
τα{ύ αυτών σύμπνοια καί συμ- ρας τβυ, β Μακάριος θά συνδέ-
πτωαις γνωμών. Τα διαηρχ- αη, δυσιτυχώς, τ© ©νομά τού μέ
χ8έντ« ουνε|·ιιώς μβχρι τούδε,' την νέαν συμφοράν, ή ©ποία
υπο των ϋΛ£ΐη2ΐχει>τών τβΰ Κυ- Α^χι^χ'ί τλ "νΆη*? /ν/τλ τλ-.ι
άμοιβαίων σχέσϊων των δύο μέγα- πρό παντς τού "Ελληνικόν έ'&νους
Χριστού Έκκληιτιών, τής κορίως διά τής ύπο·ϋλου μέθοδον
τής φιλανβρωπίας. Κάθε σι/νεπώς
αί τής Άνα
τοΐλικής Όρδοδόξου κα£ώς €ά ά-
ίιπό των ύπονομευτών τού Κυ
ποιακοΰ αγώνος, κ αί τα μ«λ-
λοντα
τοϋ
μφ
άπε*λεΐ τβ "ΕΒνβς, ά(τβ τόν
ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΝ χειρισμόν
έ
νοΛττύξωμε
Ή έττιστολή ομως τού κ. Ε.
ΔθΜρμούση ιέπί τού Ιδι'ιου θίματος,
πού κατ' έπι&υμίαν τού ίδίαιι ίδώ-
σοβμε στή δηιμοσιότητα (Προσφ.
Κόοιμος 1452)30 ■ Π . 58) καί ή
ώμολαγία μερικών φίλων, ότι μετά
την άνάγνωσι τού άρδρον μας άνε-
ϋεώρησοον τίς άντιλήψεις καί τα
α προκαταλήψεως, ποΰ έ'-
νά συμδοΰν είς 6άρ©ς χοΰ Ιβρωτέρου των έ-
- τήί Μεγαλβνήσ'ου, θνικών ""
χκατονόμαστα άν©
οιοοργήματα, γίνβνται τή ουγ-
Το
των άκόμη Ερανία,
- - , , μάς έινε,όάιρρυναν νά μή διστάσωμε
ΕΓταναλαμδ-ανω —-και εδ ώ ττροβώμί στήν όλοκλήρωσι τού
χβμαιίιακαώςνά .....
οργιμα, γβι τή υγ χβμαι νιοαώ; νά
καταβέσίι τούλάχιοτο', «ν μη ί ι α ψ ε υ σ β ώ — δτι β άγω-
τη συιΐεργαοία τβυ Μακαριω- νιατικβς τής Κυπριακής ήγεσί
χ μ
τη συιΐεργαοία, τβυ Μακα,ριω
τάτον. Τβΰτβ Λλλωστε έπεβε-
ψ γ
νιατικβς τής Κυπριακής ήγεσί-
Λς κ«ματος καί ή ΜΟΙΡΟΛΑ-
ΤΡΙΚΗ άάβ
Λς κ«ματος καί ή Μ
(χύαα€ν εΐ5 ττρ<έ>σφχτβν ά?©,:βν | ΤΡΙΚΗ άηάβεια, μέ την όποί-
, » δλ Ά
τοο καί τό ήμιεηίσημβν κι>6ερ
νητικόν δημοσιογραφικόν
γανον.
μ
^ κβινοδβυλευτικη Άντιπβ-
λίτευσις καΐ οί εύριακβμενοι έ
ηΐ κεφαλής των κβινωνικών τα
§εων καί των πνευματικήν
, , ηΐ κεφαλής των κβν
Και β μέν κ. Αβέρωφ - Τβ- §εων καί των πνευματικήν
οιτσας έφαρμβζει, μετά φανα-1 Τη5 χώρας Ιίρυμάτων, παρακβ-
τιοννβδ καί ζήλβυ την υτολιτι λθΰ ι
φρμζ μ φ
καί ζήλβυ, την υτολιτι-
*ΰ Κ
τβΰ
ί| ν
ΜΑΓΚΗ ΑΦ1ΠΝΙΙΕ02
ΤοΟ Μητροηολίίου Κυρηνείας ΚΥιΙΡΙαΝΟΥ
θίρδροι/ μας μέ τόν έπίλογο π5ΰ ά-
νιεψέΐροιμε
"Αλλ*»στ€ κατά τήιν άνάλυσι τής
διο^μάχης Βησσαρίωνος κοοί Εύγε-
νιικιούέλάβομε σσφώς 8έσΊ ύττέρ τού
πρώτον καί σννεπώς όφείλαμε νά
τή)/ υποστήρίξωμε.
Καί μιά πού ετσι ήλθοιν τα πρά-
γιματα, άς συσχ&τίσωμε τή διαιμά-
χη Βτ,ισσαρίωνος — Εύγενικού μέ
^ τή>ν πράσφοίτη πολεμική στήν «Κα-
ύπονόμευσιν τβΰ Ι ε- ,θη,μερινή». Ή πρώτη, ώς γνωττά;,
~Μ ΚΑΛθΣ" ι ^·'-λ— -*· Λ» ,τρϋβχ^ματος
σνναψι δ.πΛωματικών σχέσεων
Κογκορδάτου έματοτιώθ'ηκε κατόπιν
«ν τού Πάπα πρός την 'Ελλάδα.
Η πρόταο-ι δμως τού Πάπα δέν
την συστημκτι-
έτταφη ή ττροσέγγισΊ μέ τ Βατικα- ληνικό λαό μέ την έττίκλησι : Φύ-
..; ^_______ _- 2Χλ____^ .....Λ____ 2_. ' ·* _ .. -_^ ■ —_____~ "..
II
ΑΑΙΚΗ ΚΑΤΑΛ
ΤΟΥ ΗλΕΥΤΑΚ
ΚΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΟΥΣ
Υ ΕΚ ΤΩΝ
Τού συνεργάτου μας ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΙΔΗ
ι μως ή ΟΛθία έματαιώθη, λόγφ τής τε όχνρωματιχά Ιργα άξιόλογα.
Εί; τό σημερινόν οτιμείαϊμά μας παρεμ/τ&ηθείοτ); Κ*ρκόπορτας χαί ■ Τα τεύχη τη; δεν ήσαν οϋτε μα-
θά ί&ετόκΐωμεν, εάν ϊύοΐταΙ>·ή η τή; έν σιτνβιχείςι άλώσεως τής Κων- κρά οΰτε Ισχι
Γ'
κατά τοΰ τελευταίου (-ταντινουΛΟλΐω; καί τού ήρωϊκοΰ
6αιονϋεως τη; Τραπεζοϋντος κατη- Θανάτου τού, εάν οί έαυκριταΐ τοϋ
·ια, οτλ. ήτο όειΛος καΐ άναν6ρος. ' Μεγαλακομ,νηνοϋ, έξήταζον μ* κ.α-
Ο καθείς έξ ι'ιμων δύναται να ' λήν πρΊχιΙρϊσιν τάς συνθήκας υπό
ή, άποΐα αίοιΒιΊματα ε·κυρί-1 τα; ό.τοία; ίγτνοντο αί ί>νο ίτολι^
τόν λαόν τής Τροοπιεςςοϋντο:, ορκίαι, ή τής Κωνσταντινοιντάλϊως
6ταν έμα&αν την ήττον των σΐ'Κ"«- ! κοί ή τής Τρ<υτεζοϋντο;, θά δΐΕ- χα> τα»ν Σινω,ταίων καί δτβν χα· 6λε»τον οποίαν σννβσιν καί φρόνη-
ί εό ί λέ άξί άί ί ώ
χ
τοπιν .τοι/.ιορο<ί«; ενός καί πλέον <ην άνταξίαν μεγάίΛυ καί σώφρο- μΐ|νο; τής πάλ^εώς των Ιμαιβον καί ' νο; ηγέτου απέδειξεν πρό τής νς ό τι-
των Τουρΐκομάνων καί είδον έν συ- λευταίος όασνλ^εύς τής Τραβτεζομν-
νιχεία τα τούρκικα στρατευματ<ι, ' τος, διά τή; διεξαγανγής των δια- νά κατηφορ-Χονν έκ των νώτιον ' πραγματεύθΈων καί διά τής ίξα- ύ ' ^ ύϊώ δ δ η ηφρΧ καί ν« .τϋΐλιο,τ5-
λιν, τό κράτος; των ίπεξ·ετ«ίνρτο
θά ί ί ό
μ*)ς δ έ , ρς;
τάς προτάχ»ις τσϋ μόνον είς την θράκην καί είς τό
Τύ δά η | μλύτρο τμήιμ« τής Μικράς '
σι.ιΛιτάνου των Τούρκων, διά την
άνευ δρων παρά'δοσυν καϊ ήρχισεν
την άμυναν, άποκρ/οΰων όλας τάς
έ40δοι«ς τοΰ έΓχθρον. ΑΙφνυοίω; ό
νό όπτοτελεΐ έϋνικό κινδυνο, επι- λακες γρηγορεΐτε ! Ξεχνούν δμως, Μϋνάμεθ, 'διά νεας πρβο'οίίας, ί-
λη κατά των Πατρίων καί άφα- ' δτι τό κήριτ/μά των αύτό είναι άν- ,ιρότεινεν είς τόν τελίΐπαϊον Μεγα-
ό τής φυλης μας. τίΒετο ττρός αύτην ταύτην την 6ότ- . λοκομνηνόν νά τοϋ παραδοθή υπό
ιοιμό τής φυλης μας.
τίΒετο ττρός αύτην ταύτην την 6ότ
Μή σισν Παττιομο δέν όφειλεται ! οί τής Χρηστι»νι«ής
ή άπιλιεια τού 'Ελληνισμοΰ τής Κά- την Ά γ ά π η. Καί γε-νικά :
τω Ιταλίας, δττως ή άπώλεια τού Ι Ό 'Ελληνισμός άπέναντι σέ κάθε
Ελληνισμόν τής Ούκρανίας καί Ιστορική θύελλα καί κά?: ϊδίολο-
της Άνατολιικής Εύρώπης όφ:ίλε- { γικο κατακλυσμόν πού τού ήλθε
ται στόν Κομμουνισμό; — Πολλα- απ' εξω, δύο δργανα ίμόρφωσε ά-
ττλόΊσιοι σήμερα ή στό παρελθόν πό την άρχαιότητα, γιά νά άφογ-
οί ποικιλώνυμοι έχ&ραΐ τού 'Ελλη- κράζεται τα ξένα ττνεύμο.τα καί νά
νισΐμού! — Καί πού χίΐάζονται οί αμύνεται εναντίον των, τόν ρ ε-
κοσιμικές διιπλωματικές σχέσεις ' '
μεταξύ των Χριστιανικών 'Εκκλη-
4<*ν ή μετοοξΰ αυτών καί τών πο¬ λιτικών άρχων; Καί μάλιατα, δ¬ ταν ΐ')&ική κρίσι άνευ προηγούμε¬ νον σοβή στόν ανώτερον Κασολι- κόν Κληροΐ/; Καί γιιατί ή Ρωμαική Έκικλησία άττό τα πολαιιά άκόμη ' άπό τό περιβόητο ζήτημα τού χρόνια δέν ποραλείπιει κοομμιά εύ- Ι Κογκορδοαου μέ τό άκόλοι/θο ά- καιρία νά έττιδιώξη τή σύνο«|)ι Κογ ι ποτέλεοτμα : Ά—ό τούς εεχαπέντε κ&ρδάτου; "Υποπτη άρα ή τόση Ι συζητητές μόνο οί πέντε έτάχθηκοτν λοκομνηνόν νά τού παραδοθή υπό ό'ρους. Ό Δαόίιδ εδέχθη καΐ ήρχι¬ σαν αί διοπραγματεύσίΐς, τάς όπιοί- ο.ς έ.τιριολούθτιισε ή ίνιοιγραιφί) τής σΐΛ^ιοί.ογηιθιείσης συνθήκης καί ή .ταΐίάοοσις της πόλεως. φωναζονν οί έπυιριταί τοί ρ σ λ ι σ μ ό, πού μ' ούτον ε$ερ- νέ τα ττράγματα στά μέτρα τού τόττοι; τού καί τόν 3 μ ό τον, ιτου μ άβ ύ ί δ & α λ ι- αυτόν άν8ρώ- μ πευ·ε κάβε πνεύμ», ττου είοέβαλλε μέ άγριότητα στό εδσφός τού. Ετσ1! εληξε ή ττολεμική ζή •0 ^να,- φ δμως τού Πάα εγινε άττοίδΐεκτή καί ή σνναψι τού Κογκο-ρδάτοιι έμοτταιβηκε κατόπιν έπεμβάτιεως τής 'Εκκλησίας. Ή —ρ,άίξι, λοιΐΓΟν, αυτής τής μαται- ωσεως τού Κογκ&ρδατον άττετέλε- σ€ τό άντικβίμβνον τής ττολβμακής. δροοστη,ριότητά της καί έττιδε&λη- μένη ή έρρωμένη άντίστασι τής ϊ- δικής μαις 'Εκκλησίας. Καί γ^νι- συμδι6α<τμοί, ϋποχωρήσεις, καί «ξεφτύοτματα», κά 0 Ιττορικό, Αυ€- ύττέρ τού Κογκθ'ρδάτοι/, οί όκτώ άντετάχβ.·)καν κατ' αυτού καί οί δύο είχον τή γνώμη, δτι ττρέιτει νά ττροηγηθή τής συνάψεως Κογ- κορδάίτου ή "Ενωσις των 'Εχκλη- ^ εχει τεραστία ηο'- κών, '^ματικη δύνο-«ι καί έξανσία. τταγκοσιμίως έ και κΰρος μς γρμίο κΰρος τού έιτηροάζει σέ ιμεγάλο 6οί8μό τό ττοίμνιό τού. Μέ τό Βοπικανό διαττηρούν διπλοματικώς σχέσεις άκόμη καί μή ΧρΚΓΓΐανικά κράτη, όττως ή είδω>ολατρικί| "Ιαπωνία,
τ^-ν αποψΐων της
ψηφίας. Καί όττοιοίήτΓοτε καί αν
είναι ή έττιχειρηιματολογία τής
ττλειεψηφίας δέν δύναται νά μάς
πείση : Πρώτον, γιατί, σώνει καί
καλά, ττρίττει νά διαιωνισδή αύτη
ή διάστστσι των 'Εκκλησιών ; Καί
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 2αν σελ.)
■ϊ την
τών δηιμίων τού Φουτ καί
σελίδα άτταρισμεί τό
με τι
*βν λιξ,λόγιον των άμφιέσεων. Τό
Χίιρότϊοον είναι βτι δέν την
Περί τό προσφυγικόν πρόβλημα
ΤΟ Σ ΥΙΤΗΜ Α Α ΥΤΟΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
Διατί δέον νά προτιμηθη τών "Αλλων
;ορο- Αευουν εις τους νέους Μολώχ και Άφ' ής μετά την μικρασιατικήν νατόν νά χωρήση κατάχρησις ή <κ ρον χρονικήν περίοδον αί πλείσται §ενι- Βααλ τής έποχής μας : τό οολλα- καταστροφήν εδημιουργήθη τό μέ- μετάλλευσις. Ενταύθα δέν κρίνο-1 ηκολούθησαν τό σύστηιιητ τΛ,- ^.ν . Τό Ρ'ον καιΐ την σαηκα Άι/τ! .,Λ -τ---- ---—^£ΐ----- -. . - Όχ, «τωάζ ρ τελευταίου μας &οοσιλέα>;, δέν 6-
πριπε νά δεχθΓ) ουτε ν&ν νά βΐ'ζη-
μετά των Τούρκων. "ΕπρΒ.τί,
ήτο γενναϊος, νά σονεχίοτι τόν
Λν καί νά πέση, έν άνάγκΤΙ,
έίά των έοτάλξεων τής
πρωτευούσης τού. "Ομκθν ήτο δει-
λός, καΐ άνανδρος... καί άντί νά
μιμηθή τό ήροΜικόί· .■ταρά&ειγΐΜ
τονΚοχνσταντίνου Παιλ^αιο^Λγοιυ, έ-
.τρ(»τίρ.ι>σΐ την οδόν τής καιταΐΛ'χΰ-
νης διά της παρατάσεως.
Τό ήρω'ιΐκόν Λαρώδε-ιγμα τοϋ 11<χ- λά Ιδύ ί δίζ τού; μεγαλύτερον τμήιμα τή; Μι*ρ«ς 'Λ· σία;. Ήααν σκληροί καί φανατι- κοί πολβμισταί, δμχος δέν ήοχ*ν <>^
νόμΐ) Ισχυροί. Ή Κωχκκαντινοΰπο-
λις ήτο όχτιριφένη μέ μαΗρά λοχ
. τεθχη, τα όποϊα ουδείς ί-
κατώριθωισε'ν νά τα παραίΆ-
άοη κατά την νιλιετή ίστοοίαν της.
Ισχυρά καί κατά τό .τα-
ρελθόν είχον παραβΐαισθή. Δέν δι-
έθετε πόσιμον ύδωρ αρκετόν /.αί
&έν ήδύναπο νά άνθέξη -είς ΐνίαν
μακροχρόνιον πολιορχίαν. Ώ; ίκ
τούτων δλων καΐ λόγψ της διαλύ-
στως τής Άνατολιοίής σινΐιαχία,ς,
τό ηθικόν τού λαοϋ τής Τραπε-
ζονντος ήτο χαμηλόν.
Ό Δαό'ιβ, άοΐιραλώς, π«ίν δεχθή
νά αρχίση τάς διαπρονγματεύσει;,
έξήτ«σεν ένασταμένως τήιν δλην
κατάσταιοτν καί την ΐοιξήαησε ιιβτά
τών αύλ«3ίών καί θΓτρατιιγών τού,
λε.ττομερώ; άπό &?,α; τάς .ίιτ/
ψεις.
Εί; την τελικήν άπόφαιθΛ'·
τεί.ΐυτ«ιου οοϋοιί^ως μαις. '
παρόΐδοσιν τής Τραπεζον
ιπαιξεν μικρόν ρόλον ηά
διέθετε ίίφ'θονον
νδωρ καί ήιδννατο νά <ΪΛΐθέξη είς τίν πλέον μΛκροχρόνιον ί.«,.. οακϊαν. ΟΊ ΚωνσταντινοιΐπαλΪΓ''^αι* δέν εΐιαυσαν .τοτέ νά την όοήθειαν ν.ςατών τής. Δι>
λαη αυτών τό
Κωνοίταντηιοινπό).€ϋ>;
Μέ αύτύ; τάς
(λεν ή
Παλαιολόγον, ν
πρό&λ.τιμα
σμοΰ Ινα
κυυς.
Φαίνεται,
μί<νη παν εΐς τόν ν καλώς. '^ ό άει> 1
σαν*
Ακή,ας Λαρΐ*
ό«*(Λο%οΐς
άγου! Ιδού τί δαιμονίζει τού; ι >^Τέαν τί, ν***?Λ£^& δ-
έπικρι
>.0}ΐνηνοΰ καί τούς κάνει να
δεικνύουν <ίίτί<ττεντον στενότητα ■^«=ίΤ^.«* απο τας συνεχεΐς νίκας τού ήτο ά >.κ ^ ^ Χα! «να«>ι*Μ.ή™<·ς νίκας τού υπο δρους, ωτόφ^.ν ό- ήττητο;. Ή Τρα-ζοθς δέν τπ·**^" ______.......„_,. τού; δρου; καί εάν οί δροι αντοΐ εχοι>·
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΛΙΔΗΣ
ΈθΐΊΚοθρησκευτικά ζητήματα " """
Η ΕΝΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ
σημερινων κοινωνιών, ό
η όΒονη, πρωτοστατοΰιν είς το κη·
της νεοειδωλΕΐλατρειας, ϋου
Μολώχ και
Ι ριυν καιΐ την σαρκα. Αντ ι νά εΤναι
θι
ι γα ττρόδλημα τής άποκαταστάσε- ' μέν άσκοπον νά παραθέσωμεν πε-
ά
0λθχληΡ°'
»ν
ίσαμεν καί την θεώ
ώς τό φνσικώτΓ,ρον πρά- ...— Ύ~,—-. <..·, ,~, .■_υΙ^Λΐ|ν » Καί ένώ πολλόκΐ'ς δια τούς φιοολευ ποιότητος προ'αντα — τής μαρτυρικής μεγαλονή- σκέψεως καί τής τεχνης. Καί σχόλια, σνλίδιες καβημερι- ιον κινημα.ογράφον συινοδοιττο- Ι ',δρύθησαν «αί έ6£ο'μοδιαίων εφημερίδων ρουν τοσοι αΛλοι δημοσιογράφΐι ι'ίοΐΛ» Α—ό τούς διαβοήτους πλέ και κοΛ^ιτεχ,ικοί παρα,γοντες, τής άθόνης μέ όλας τάς τρόπον ώστε νά 6ιαμορφι μια κοινή γνωμη Οικον Τ0" ' ■ λ ^ ^ °' ώπο.ο, άττο ταύ- Ι ρικοπήν έξ ύπηρεσιακής εκθέσεως ϋπηρεσίσι άναγομένης είς την προπολεμικήν υπό τού περίοδον τού τότε Διευθυντού τής άντιμε-[Λ. Άποκαταστάσεως Προσφύγων: «οί προσφυγικόν οίκοδομικοΐ συν- εταιρισμοϊ... έχουν τό ύψιστον καί ις άναμφιαδήτητον πλεονέκτημα δτι κοινοϋ δ ά τής μικράς ένισχύσεως ήν οίκή- λαμβάνοιχτι παρά τού κράτους ΰ- συνοι|κισμούς πό τύπον μακροπροθέσμου άτόκου χν τα 4)5 δανειου καί τών μικρών οίκονομιών •η λ ο. , ο ν , χρΓ ΒγΖΑΝΤΙθΥ ηκολούθησαν τό σΰστημα τής αι>
τοστεγάσεως χωρΐς ουδέν παρ' ού
δενός παράπονον ν' ακουσθή πώς
είναι δυνατόν, Κύριε Γενΐκέ, νά
τίθεται παρ" υμών έν άμφιδόλω ή *|σως
αποτελεσματικότης τού συστήμα-'
1^)0 τούτου τη ΛττπΓλι, λ,. ..α—· ~ν
νικός Πατριάρχης Άθηναγόρας καΐ ' σθή ό Καθολικός ότι ό Υιός δέν και της ι
ή Αυτού άγιότης ό νέος Πάττας ' έχει πλέον δικαιώματα επί τής άγάττης
Ιωάννης, αντήλλαξαν επί ταίς έ,ρ- «έκπορεύσεως» άαχέτως " '
ταίς εΰϊΠτήοια υηνύυατοτ ικτιΊΊ ιιέ ίη%· λι'γτγ χ ?.·— -·--— ! -'"
1 τ ό
ταίς εύχητήρ,α μηνύματα μαζύ μέ εάν οϋτε ό ενας ούτε ό άλλος'κα"· ο ύ δ Γα
την έκφρασιν τού περΐ ενώσεως ταλαμδάνε. την σημασίαν τού δό- ' ν ο υ ν ,
™ ρ·«λτί3·ιων ·άμοι6αίου πόθου. [ γματος αυτού, Ή πώς θά πεισθή
α ι- άποιο ό "Ελλην δτι ό άρτος ό χρησΐμο-
πρός ποιηθεις κατά τόν Μυστικόν ΔεΤ-
άλλά ) πνον δέν περιεΐχε π ρ ο ζΰ μ ι Ι
π_ρ α γ μ α καί ό Φράγκος δτι περιεΤχε; Πώς ' παρά
ών
καΐ αλληλεγγύης,
δογματικαΐ διαφοραί
ανσχέσιν £-
τό θείον α ύ
α.
μρ μών
κόσμου. Αύτονό- ' των μελών των παρέχουσιν ε|ς Ταϋ
&' δλην τί|ν >*α-Τ° θύχ' πλέον στέγην υπό τη έ
είς
οί (ιίε).
Καί ττοία είναι τα 6οι3ύτερα χα-
ρ&ικίτηριιατικά αυτής τής νέο,ς 6·ρη-
εΤναι δτι καθ" δλην την
άπό τού 1922 μέχρι
χρονικήν περίοδον έμελετή-
οϋχϊ πλέον στέγπν υπό την έν-
τό κράτος,
κατοικίαν όπως την έννοεΤ ό
ττις
ν*Π5 των< 'Κι*ν( κ«ί έγκΑημάττίΛν, άπό λη- ρα έμπατισιμενηιν άιπο τόν ώμερϊκα- Ρ*α άνβγνώσιματα κβί πορνο- νικόιν τρόπον ζωής Καί δλα αντά δυστι.. έφη·μΐρίθ<χς αί οποίαι ώς στυιλο.6άται τής.,--------„----------„ «^..,^ ..,^ ,^«^ «κ·ι-ι -α Ε ε , > ·· . ; — —ι . - ·. ·. - -------■> ■—'·«■·»
! Άναγινώσ'κων κα | σικεκας ; Κα^ώς τιαροιΐΓηρουν σιτγ- | ^_ . τ^ν τ_αχειαν ^οκαιά- ' α<"ου και ητις^ είναι Ιν τών συντε- τήν έν- <»-λ·/τ... —■· - ι -τ* ϊ'παυσε πολλούς έξομαλυνθουν καΐ άλλαι δ •,'ί Τ». τΟτγΟν ΟΤΙ ό χρονοι ψι»χολόγοι καϊ «οινωνιολο- ό σημερινος άν&ρωπος τ&ίνει ? κα' έΦηρμόσθησαν δλα τα' «έλλην» πλήρη δηλαδή άποκατά- Οι,κοδοεΐικά σι/στήματα «αί δλαι αί σταοιν ήτις είναι ό πόθος παντός ^εθοδο' διά ΤΙΐν ταχείαν άττοκατά- | «^τοΰ καί ήτις είναι Ιν των συντε- προσφυγικοΰ κόσμου λεατικωτέρων δπλων κατά τής έ- ς ρς όλονβκ πρός τόν εγωισμόν «αί την ό έδξί ό ι στάσιν τού | ό οποίος δέν ήτο δυνατόν _____ άπό κοινωνικής απόψεως νά των Άλλά καϊ κομμουνιστικήν ή εντεύθεν άνα- ΐμμς ·* ονγκιινή. ττλέον τόν 'Ελιληνικόν *°°ν, 6 όττοίος ένδιαφέρετβι μό- ανότ*τον έπιδειξοιμαινίαιν, πρός μι- ς γά σεσαθρω ς ρκού προνττολο- ?* «β τόν χνδαΓον και -ροοκτικόν αν «ττολυάσχεΐλον όκνηρίαν» (ΑΙε- ^ενα παραττήγματα διά τόν μονα- Υισμού είναι ττροφανής διότι διά 1?ϊ·»»' χΐ5 ίβΓτεΙ) Δηλαιδ ρ ά δ"<ον λόγον δτι άνευ ττταίσμαος τού παρεχομένου ττοσού 30 ρς γμν ί η ^ ς ανότ*τον έπιδειξοιμαινίαιν, πρός μι- σήΤΓετ«' είς τα γνωστά σεσαθρω- κούφισις τού Κρατικού προνττολο- αν «ττολυάσχεΐλον όκνηρίαν» (ΑΙε ^ενα παραττήγματα διά τόν μονα Υισμού είναι ττροφανής διότι διά Δη^λαιδή ερχονται νά θ';<ον. λόΧον δτ τού παρεχομένου ττομένως πεΐρα θά έττρεπε ν' άττο- τοΰ όττοίου ίΐναι ή χορο- τής σιαρκός ."*»? πιιο— οποιούν δημοσιογρά λοιποί ότντοΐποιφιταί, ή έ «"τή προχώρει άττό τάς ,"«1 ιίς τώ χΐφίαΐ, μέχρι των της πατρίδος " Τ^ μικρόβιοιν τούτο με ι όλονέν «ίς €ύρι/τέραιν χ<χί συνεχώς μέ τοοχύτερον . Σ»ΎΧΡΟνως δέ μέ 6λα τα ""Κ δια·5όσ£ως καί διαφΜτί- .~ί τ«χνι«ής χαί τοΰ ττολι- ^♦"ΤΙ'ί-ρίδες καί ραβιό- θκί|νή καί όΒόνη συιναγ«νί- ·'? τό νά μυήσονν τόν νεο>-
«ί τα νέα ίβσνιικά τής ξί-
τηί οβρ«ολατρείας.
χς ούιδαμόθεν ακούεται
^ ν άνογκαία διά την τταρού-
,6 κριβ,ν τβύ "Εί^νους μας «οί-
ΡβΓ5 Ουδί ί
Ι τάΡβΓ5»,· Ουδείς ύττενβνμίζει π.
'«0 Τ ^^Ί Τ<Η> σοφόν καθηγη-
ό οποίος είς την
«Ψυχολογίαν τής έφη-
'^χ^'*10":» ΥΡβψιε' : «Γνωρί-
^λλούς ,νίους, σί
|^ Γ, | ι > μ1
V
ΙΤΙ Ο Κ Μ » χ««ϋς «μβ
φι&αλμών καϊ ή αΑαιζονεία τού βίοι; Ι τελέση τόν γνώμονα διά την περαι χμών έκτός των γενικών έξόδων
ούκ £στιιν έκ τού Πατρός, άλΐλ' έχ
τοΰ κόσμου έστί» (Α' Ιωάννου 6'
16). Καί βιλέττομειν τάς 1—ιδρά-
σεις αυτής έκδήλονς είς την νεο¬
λαίαν. Είναι αλοφάνβρον πλέον σή¬
μερον τα σι/μπτώματα τής ή9ικής
ταύτης κρίσεως, ή όττοία μαστίζει
τήιν νεολαίαν μας : Άχαλίνωτος ί-
λιυθερία καΐ άναίδεια, κυνισμός
καί τεντνμποισιμός, ττδριφρόνησις
καί καταττάτησις κάΐθϊ άνωτέροι/
κύρου ς, δίψα τού €^κόλον ~λο<ι;τι- σμού καί τής ταχείας άναιδείξεως άκορ-εστος ττόιλεμος διανκεδάσεως καϊ ήδονής, έλλειψις ϊδανικών μέ άποτέλεσ'μα την ά—αισιοδοξίαν καί τόν μηδ&νισιμόν, άντικοινωνικαί καί ί ά ίς την τέρω άττοκατάστασιν καϊ τοΰ ΰττο-1 έπι·6λέψεως κλττ.». Καΐ έν κατα- λειπομένου άναποκαταστάστου κλείδι άναφέρει ή έκθεσις δτι «τα προσφυγικοΰ κόσμου. Καί ή κτη- ' έττιτευχθέντα οίκοδομήματα τταρά θεΐσσ πεΐρα ώς ττροκύτττει αύτη Ι των οίκοδομικών σννεταιρισμών άπό τάς υπηρεσιακάς έκθέσεις άποτελούν άληθώς εΰάρεστον εκ- των αρμοδίων όογάνων καθ" άλόκλη ' ττληξιν». Άλλά πάντα ταύτα δέν ρον την άπό τού 1922 μέχρι υή- ίσχύουν πολλώ μάλλον διά την αύ- μερον χρονΐκήν περίοδον διδάσκει τοστέγασιν; "Ερωτώμεν τόν Γενι- θ 1 Γέ ύ Ύ τα νούν νά έφαρμόσητε τότε__·- τερον νά λείπη αύτη. Άλλά τό Θε μα τούτο δέν έξαντλεϊται μέχρις έ5ώ καΐ παρακολουθοΰντες την έ- ξέλιξίν τού θά επανέλθωμεν. ΓΟ ΙΥΜΒϋΥΛΙΟΝ ΣΤ£ΓαΣ£ΩΙ Κΰριε Διευθυντά, 'Επί τής διιμοσιευθείσης είς Το ■-■ 1458 τή; ,4)1)59 (ρύλλον Λ ή; 1)59 φύλλον τή; Εφημερίδος σας «ιδικής, ερεύ¬ νης ύ.τό τόν τίτλον <Γό Κεντρικόν Συμ&ούλιον Προνοίας καΐ Στεγά- σί<ος> έν σχέσει με τό άνακΰψαν
τ>ρμα ΰ θ'
τής των πάντων ένώ-!
σεως». Εΰχαΐ αύταπάτης χω- |
ρΐς καμμίαν διάθεσιν κοτΐ προσπά-
Πώς λ χ. οί σημεριναί
0, τών Β
"Ελληνες,
Οταν κατανοηθή τούτο πλήρως
ά άρχόντων καί άρχομένων τό
τε ή 6ά ά<λείψουν αί διαφοραί αύ¬ ται δι' όλίνης μεταξΰ των διαφω- νούντων καλής θελήσεως ή καΐ άν παραμί,ίνουκ, 6ά θεωροΰνται δτι δέν δλάπτουν τόν Σκοπόν. Καΐ τό τε θά επέλθη αυτομάτως ή ποθη- τΛ "Ρ,—- = ■■-" - ■ Κ(Λ. συνύπαρ» δ- ^έτω^ τμ» νη·«—■■—..... 'Εκκλησιών. Πότε όμως θά γίνη αϋτό; "0- θε ^ Ά^ολ,κής καΐ Δυτ,κής, π'ρο-1 τ,^ς των αν'εξαρίησία? υποθετε. δυο τ,να. Πρώτον την πλή δογματ,κών τ^ άπόψεων τύρα ρη έν ,σοτ,μία συναδέλφωσ,ν καΐ πότε ουδείς κίνδυνοΤ ^ συνεργασ.αν καΐ δεύτερον την ά-' ώ μο,6αίαν ύποχωρησιν εί ςτό ζήτη- εΐς μεΤ°ξύ τους - ν εΤνα' δ έ νά τ>ρμα τοΰ
άτό «.τοκατάσταστν
των αίτήσεα)ν
δτι έκ των ττραγμάτων καθίσταται ,1
^ τλ^ς 'νίθυ<:' σΙ *πο'°' ίχα" ,ίϊ,^, *0"~«>ν τής άναπτύξεως
Γ'»δν
Λ ι
«ύτυχών» χορευ-
τ«*ν "Ο"1 αύτάς 4-
1*ανιαι ούτοι νομίζουν
ϊ Ιν τώ μέσω τού
Τγ
...».
άδύνατος ή ένιαία έφαρμθγή ενός
συστήματος καΐ μιάς μεθόδου διά
την περαιτέρω αντιμετώπισιν τού
θέματος τής προσφυγικής άποκα¬
ταστάσεως Δοθέντων δμως τών ά
ρίστων άποτελεσμάτων τα όποΐα
έσχεν ή επί τής ύπουργίας τού
άναρχΐικαΐ τάσεις αγουσαι είς την ' αειμνήστου "Εμμ. 'Εμμανοοηλίδη
έγικιληματΐικότηΐτα, ζωή, τού ύποκό- έφαρμθγή τού νόμου 3875) 1929
σμου και τής έσχάτης ύποστά- «περΐ συστάσεως οίκοδομικών συ-
9μης. Καί τό σύγχρονον τούτο δρά νεταιρισμών άστών προσφύγων» όρ
μα τής νεολαίας ,σανήθως όδηγίί θώς ττροεκρίθη τό παρεμφερές πρός
είς τήιν άνισορροπιοον καί εις τό τό τών συνε-ταίρισμάν σύστήμα τής
χαο.ς, το οποίον έκδη- αύτοστεΥάσεως τό οποίον έφηρμό
_ (νοτατα με την φρενι- σ^ κατά κυρί<χν προσιτά&εια) μι τ.δα των ιν£«τχ~ων χορω,ν μέ τον χ0[ΤΓελευθ6ρωτ1κώς καΐ Γταραφορον ολκοβλ,σμον 5, τον ρ- ετί Το μέγα ξαλλον γι/μνισμον. Και ------------- τί δύναται νά αναμένη έρ χ λώνεται σνχνοτοΐτα με την Φρενι ε Τ°α σ«"ματος της αυτθστεγα- τί δύναται νά αναμένη και,είς άπό '"υ """'<<--------> /·■■» — · - .
την άνερμάτιοτταν αυτήν νεότητα. σεως ε>"<ειΤ0£ι κυρι<°ς είί ΐο ΥεΥ°- ή όττοία έκπαιδεύβται μέσ« £|ς τό νός, ώς τούτο συμδαίνε, καί προ- ------ε.ε------,ν,Γ/ν,, η; τ^ π-Λβιοι- κειμένου περί των συνεταιρισμών τρόπον αυτόν ό μέν τύ- «δη,μιουργός χάονς, καί έκμεταλ- αίσθημάτων», «ροσφόρτως, ό οέ κι- κατά χοροδ.δο™ολεκ>ν κο.ί τό
τό ττάρτυ, καί
έ
τους
άσπ-έρας τού Χάλλυγουντ
τούς γιαχτκστερς τού Σικάγου κ«ί
τούς ήρωας τού υττοκόιοιμον;
Τό ικατάνττ)μα οντό είναι πλέον
τόσον φβνχρόν, ίίστϊ δέν χρ*ι«-
βΐς την 2αν οβλ.;
πρωτοδουλία τής συντάξεως
τού σχεδίου καί τής έπυολέψεως
άφήνεται είς τόν αϋτοστεγαζόμε-
νον ό οποίος έχει τό άμεσον συμ¬
φέρον υπό μόνην την διαφοράν δτι
προκειμένου περί τής αύτοστεγά·
σεως ό κρστικός ίλεγχος εΤναι ού-
σιςκστικός κσ.1 ούδεμία βΤν«ι δι>
Γραμματέα τού ΎπουΡγείου
Κοινωνικής Προνοίας κ. Άστέριον
Χατζηδίναν ό οποίος άφ' ής ανέ¬
λαβε τα καθήκοντά τού έθεώρησεν
ώς αποστολήν τού, ώς τα πράμμα
τα άφ' έαυτών άποδεικνύουν την
αποτελμάτωσιν τού προσφυγικόν
ί,ητήμοττος. Διότι ποίον άλλην έν¬
νοιαν έχει ή άνευ λόγου δημιουργία
τοϋ ζητήματος τών έκπροθέσμων
αιτήσεων, ή κατάργησις χών γρα¬
φείων τών συνοικισμόν καί ή
ασχόλησις τού Κεντρικοΰ Συμοου-
λίου Στεγάσεως μέ θέμοττα λςλυ-
με.α πρό πολλον καί ή κατάρτισις
επιτροπών καΐ ΰποεττιτροπών πρός
μελέτην δήθεν καΐ εξεύρεσιν τού
προσφορωτέρου τρόπον αντι-μ—ωττί
σεως τού θέματος τής προσφυγι¬
κής άποκαταστάσεως μέ την όπι-
σθό&ουλον πάντοτε σκέψιν τού τορ
πιλλισμού τής αύτοίττεγάσεως,
συστήματος έφαρμοσθέντος επιτυ¬
χώς καί παρασιχόντος έκπληκτικά
άποτελέσματα καΐ τό οποίον, δπερ
καί σπουδαιότερον, απεδέχθη ή
μεγάλη πλειοψηφία τού ένδιαφερο-
μένου προσφι/γικοΰ κόσμου; Όταν
Εχομεν δεδομένον ότι έκ τών 8724
ενεργηθεισών άττοκ—αστάσεων κσ
την άττό τομ 1952 μέχρι σήμβ»
ρηώ
εις τυττους καί θεωρίας
κευτικών άρχηγών κειμένου «Τ ε
οί ώ
πρόγονοί των, των οπο,ων ει> ι σχέσεων κυρίως μεταξύ τής Άναίο
δ,ατηρουν τας επ, τού προ- ' λ,κής καΐ τής Δ^,κ^ '^ηϊ^
Ρ α ς π α ρ α δ ό- δεδομένου δτ,
ο ή α
πόν τής ρης επί
6η τώνπραγματ
άώ Τ
ατν .τροσφΰγίον
καί έ.τειδΐ), ώς άποδΐΐκνΰεται έξ ε¬
πισήμων έγγε-
σω είναι ότι αί είστιγήσει; μϋου υ¬
πήρξαν πάντοτε αύννμοι καί απέ-
βλ^πον άφ' ενός ιιέν είς την .·
φοοΰρτκην των συμ<ρερόντο>ν
Δηιιοσίου, άςρ' ετέρου δέ είς την
-----πταοίαν των μή άποκατασταθέν-
είσέτι προσφνγχον άπό τούς 3-
:ς των διαφόρων έκμεταλλευ-
τών των.
Σας ΐιληροφορώ,
άρχών
νέπειαν νά
κών
πρός τοντοις,
ότι τα ιδΰο ταύτα σηιιεΐα άποτελοΰν
ήδη επί τοΰ θειιατος τούτου την σν-
νισταιιενην των προσϊΐα,θεκϋν τής
σημερινης ήγεσίας τοΰ 'Τπουργείου
ένχϊντίον τής ποίας έπίσης καταφέ-
εύρντερον, 'διά τοΰ ανωτέρω
δημοσιεύμβτός σας.
Μετά τιμής
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΤΓΈΡΙΝΟΣ
άρνίης 'ΤΛουργείου Κοινω-
νίκη"; Προνοίας
Της καΐ μέ την συ-
καταστή αύττ) άπό
θρησκεία Άγάπης καΐ αλληλεγγύ¬
ης, είς όργανον μίσους καΐ διαιρέ-
σεων μεταξύ των διαφόρων Χρι¬
στιανικών λαών!
Καΐ τό μέν πρώτον είναι δυνα¬
τόν νά επιτευχθή δταν ή Δυτικήν
Έκ|<λησία παραιτηθή τής άξιώ- σεώς της νά άρχη κατά τόν ενα ή τόν άλλον τρόπον, δηλαδή εΤτεού- σιαστικώς ή καί τυπικώς, επί τής Άνατολικής. Πράγμα δύακολον 6ε 6α!ως, άλλ' όχι καΐ άνέφικτον δ¬ ταν επικρατήση ή καλή θέλησις καΐ ή χριστιανική διαλλακτικότης, χάριν τού έπιδιωκομένου ίερού Σκο ποΰ. Τό δεύτερον δμως είναι ά- πραγματοποίητον κατά τόν παρόν τα αίώνα, ίσως, ως είπον, καί τι¬ νάς άλλους έκ των έπερχομένων. Διότι δέν δύναται τις νά γνωρίζη τό πότε θά εκλείψη τό μεσαιωνικόν ττνεύμα τό οποίον έπικροττεΐ άκόμη ράι άκόμη είς αμφοτέρας τάς 'Εκκλησίας καΐ τό οποίον δέν μετε6λήθη σχεδόν ουδόλως κατά τοΰς διαρρεύσαντας έκτοτε αίώνας έστω άν κατά τό διάστημά των εσημειώθη κάποια πρόοδος είς την κατανόησιν τών άρχών τοϋ Χριστιανισμοΰ. Πώς θά πεισθη λ.χ. ό Όρθοδο §ος 'Ελλην δτι άπό τώρα καί είς τό εξής, τό Πνεθμα τό Άγιον έκττορευκτς<ι κ « 1 1 κ «φ α κ ι ό λ ι ο ν» άντ! τής «τ ι ά ρ ο ς» έστω καΐ άν ή «τ ι ά - ρ α» δέν έττεβουλεύετο τόν εθνι¬ σμό μας, δεχομένη νά διατηρηθή ή τε γλώσσα καί τό έκκλησιαστι- κόν τυπικόν μας, έττϊ πλέον δέ τό τε Οικουμενικόν καΐ τα άλλα Πα- τριαρχεία μας. Άποτέλεσμα τής προτιμήσεως τού φ α κ ι ο λ ί- ο υ ήτο νά μειωθή ό 'Ελληνισμός κατά τα τρία τέταρτα ΰοτερα άττό τάς παντοίας καταστροφάς άς υ¬ πέστη καΐ επί πλέον τόν ίξιλαμι- σμόν ολόκληρον περιοχών καί τό παιδομάζωμα! Ή δέ διατηρήση τού ενός τετάρτου είς την Πίστιι «α! τόν έθν.σμόν τού ωφείλετο άφ ενός είς την πολιτικήν διορατικό- τητα τού Πορθητού καΐ άφ' ετέρου διότι είχεν ανάγκην τού 'Ελληνι- κού στοιχείον πρός έκπολιτισμόν τού Κράτους τού. Αϋτό άλλως τε έκαμναν καΐ οί ττροκάτοχοί τού Σουλτάνοι ώς καΐ οί πρό αυτών Σελτζοΰκο. καϊ "Αραβες κατακτη- άλλας■ κα. αν μάς χωρίζουν άττ' αύτάς δο γματικα! διαφοραί, Ισως σοβαρώ- ται. Ή ποθητή "Ενωσις τών 'Εκκλη¬ σιών καΐ μέ ίσοτιμίαν 6λων τών άρχηγών των, δύναται νά πραγμα τοττοιηθή δταν κατανοηθή π λ ή ρ ο ς δτι δέν υπέστη Ο ΥΙός τού Θεοΰ φρικτόν καί μαρτυ¬ ρικόν θανατον διά νά φέρη την δι- χόνοιαν μεταξύ των διαφόρων χρι- στιοη/ικών λαών λόγφ δογματικών διαφόρων ή στ<ει/τικών την ίύτνχίαν (Ις τόν τών θρη- ζουν άπό την Διτικήν. Είς την πατρίδα μου, τό Βε· σιχτάς (Διπλοκιόνιον) τής Κων¬ σταντινουπόλεως, δταν διήρχετο ή πομπή τού 'Επιταφίου ή τής Ά- γάπης άπό την Άρμενικήν Ει<- κλτ,αίαν (καί διήρχετο σΰμφωνα μέ τό πρόγραμμα) εξήρχοντο οί ΐερείς και οί ψάλται τής καί συνέ- ψαλλον έκ περιτροπής μετά των ιδικών μας. Τελεία έν Χριστώ συ· ναδέλφωσις. Αύτό, φαντάζομαι νά εγίνετο καΐ άλλού. Άπό τούς Καθολικούς δέν μάς χωρίζουν μόνον δογματικαϊ διαφο- γμϊ ραί. Μας χωρίζει κάτι άλλο Γ πολΰ, , πολΰ, σως χειρότερο. "Ενα κακό παρ¬ ελθόν μίσους, δυσπιστίας, προκα- ταλήψεων! Κα'. κάτι άλλο άκόμη. ■π *.Λ£Ος κα; ό ύ 0 σ η λ υ τ ι σ μ ο υ. τού προ Βλέπουμε υμε ενα φράγκο παπά άττό μακρυά καί άλλάζουμε πεζοδρόμιο διότι φοβού μεθα νά μή μάς προσηλυτίση μέ την πνοή τού, μέ τή ματιά τού! Μπορεΐ νά θέλη νά τό κάμη, άλλά δέν μπορεϊ. Γράφουνε κάθε τόσο οί έφημερίδες περί προσηλυτισμοΰ, καί κρουουν τόν κώδωνα ό θττειλϊί τόν ■ι ό μ έ τόν κώδωνα τοΟ ό οποίος Έ λ λ η ν ι· ν ι σ μ 6». ι νβ γίνετβΓ έ δμωι; δέ,ν • ί-· ■•Α·-·-, -ι;

ΠΡΟΣΦΥΙΊΚΟΣ ΚΟΣΜΟΧ
ΦΥΛΑΚΕΣ, ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ!
ΑΞΙΖΕΙ νά δαρέσει κανεΐς συ-
ναγερμό μέ όλες τίς σάλπιγγες
«αί μέ δλες τίς συρήνες της Έλλά-
6ας άξίζει ίνα κραυγαλέο καΐ πο-
λύδοο σή,μα κ ι ν6 ή ν ο υ
νά έκπέμψει κσνεΐς γιά κάτι σοβα-
ρό ποθ άττειλεΤται νά γίνει μερά
ιμεσημέρι, μπροΌτά στή μύτη μας:
Ό «ίνδυνος μάς έτπσημάνθηκε
διαδοχικά Μέ μιά εΐδησούλα στό
φύλλο τής 1 3 1.59 τού «Κόσμου».
Καί κατόπιν μέ κρανγή ττόνου τού
Άλ. Χατζηγεωργιάδη, διατυπωμέ-
νη σέ σημείωμά τοιο, δημοσιειομέ-
νο στό φύλλο
«Κόσμου» καΐ
της
τής
16.1.59
18.1.59
τού
τού
«Προσφυγικόν Κόσμου», δτι έπα-
πειλεΐται ή καθιέρωαη τής τετρα-
Τοθ κ. Ξ. ΑΚΟΓΛΟΥ
Και ττάλι ό ΐερός Ναός τής Ά¬
γίας Φωτεινής Νέας Σμύρνης πρέ-
πει καΐ έπιτακτικότατα έπιβάλλε-
ται μέ κάθε τρόπο καί μέ κάβε θι>
σία νά εξακολουθεΐ νά διατηρεΐ
«είς αίώνα τόν άπαντα», την πα-
τροπαράδοτη δοζαντινή μουσική
Τό άντίθετο θ' άποτελούσε :
—Άπεμπόληση έκληματική των
άτίμητων έθνικοθρησκευτικών μας
τταραδόσεων.
—Περιφρόνηση Οβριστική πρός
τοΰς άξεπέραστους στό ύπόψη κε-
φάλαιο προγόνοιος
—Κηλίδωση τού όνόματος τού
ϊστορικοΰ Ναού τής περιλάλητης,
τής όνειρεμένης στήν ψυχή τό νού
καί την καρδιά των Έλλήνων/ πρω
ΔΙΗΛΘΕ ΠΡΟΧΘΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΛΕΡΟΛΙΜΕΝΟΣ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ Ο ΖΟΡΛΟΥ ΟΣΤΙΣ ΕΣΧΕ
ΣΥΝΟΜΙΛΙΛΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΗΜΩΝ
Προερχομένας έκ Παρισίων, μέ¬
σω Ζκρίχης, δττου εΤχε ιμίταβή δι*
ίδιωτικάς τού ύττοθέσεις, διήλθε
χθες έκ τού άερο8ρο·μίου Έλληνιικοΰ
ό Τοΰρκος ίπτουιργός τ«ν Έξωτε-
ρικών κ. Ζορλού, έττιστρέφων είς Είς
"Α έ
τι—ροσώπους (τού Τύττου, άτΓαντή-
σας είς σειροτν έρωτημάτων έν
σχέσιει μέ τάς ττροσιφιάιτοιις έν Πά
ριατίοις συνοιμιλίας τού με/τά τού
ή συμφωνία αύ'τη 0ά καθίστατο δι/- λωσιν τού κ. Μάκ Μίλλαν δτι λύ-
νοοτή διά τού ό—οκλειοιμοΰ τής ένώ ΟΊς άρεστή είς τάς δύο χώρας 6ά
σεως, τής διχοτομήσεως ή' τής άνε- '
ξοορτηισίας. Έττανέλαβεν άττλώς 8-
ΒΙ ΣΥΗΕΣΤΙΛΣΕ1Σ ΤΗΓ ΕΗΟΣΕΟΣ
τού Κι/πριακοϋ. τι οί σηιμ^ριναί ττροσττά9ειοι ττχριο- Ι
ή τταρκχχώρησις
ί ύ
Φωνικής χορωδίας στόν Ίερό Ναό τεύοι/σα-ς τής Ίωνίας, μέ την κα-
τής Άγίας Φωτεινής, Ν. Σμύρνης, τάφωρη ποδοπάτηση των ΐερών και
Ό εύγενικός σονάδελφος κάνει όσιων μας.
μνεια καΐ τής μελέτης μας, τής δή-' —Άσέβεια πρός
ΙΙΟίΎΐΠ «-.ι ιΑΐη/> »~·ΐ- ^ϊ___ 1^_____' "~ "
μοσιευομένης στις Τ&ιες έφημερί-
6ες προσφάτως, δττου ττραγματευ-
Οηκαμε τό βέμα τής «ΊΕκκλησια-
στικής μονσικής». ιΠαραθέσαμε έ-
κεΓ, μέ τή δυνατή συντομία, τίς ά-
ρετές και τα ττλεονεκτήματα τής
κατά παράδοση έθνικής μας μουσι-
—^ πού δέν εχει σέ τίποτε νά ζη-
_λ..-------- · ξ ε ν ι κ ή
τετραφωνική
δπου μπορεΤ
να σι/γκινει
δμως γιά μάς τούς
άχρ | ά
αχρωμη
ΐστη ττρός
τίς κα-
ς ς
άνάγκες τής
μας
Ράμ-
τή μνήμη τού
Έθνομάρτυρα Χρκσοστόμου
—Άναξιότητα και νά όνομαζό-
μαστε άκόμα Έλληνες !
Λ
ΘΕΛΟΜΕ νά έλπίζομε ότι οί λί-
γοι καλόπιστοι καΐ καλοττροαίρετοι
άπίθανοι όπαδοΐ τής τετραφωνικής
χορωδιας θά άντιληφθοΰν εγκαίρως
την ττλάνη τοι/ς — ή τουλάχιστον
την έθνική καΐ ίστορική άνάγκη, νά
μή θιγοΰν τα «Καλώς κείμενα»στόν
ΐερό Ναό τής Άγίας Φωτεινής Νέ¬
ας Σμύρνης
Θέλομε νά τπστεύομε δτι ή πλει
οψηφία των ατιστών στΐς έθνικές
μας παραδόσεΐς κατοίκων τής Νέ¬
ας Σμύρνης δέν θά έπιτρέψει νά
πραγματοττοιηθεΐ τό έττοατειλούμε-
νο άνασιούργημα, δείχνοντας προ-
λητττικώ-ς ζωηρά δλο τό άπαιτού-
μενο ενδιαφέρον.
Πιστεύομε στήν
"Αγχιυρσιν μέσω Κων™αντινου~ό- τουρκικών βάοτων είς την Κύττρον
λεως.
Είς τό αεροδρόμιον είχον καιτέλ
θε ι εγκαίρως δπως τ όν ΰττοδεχθοΰν
ό κ. Φ. Καβαλλιεράιτος, διευθυντής
τού διπλωματικόν γραφείον τού κ.
ΐπτουργοϋ των Εξωτερικών, άντιχα-
θτστών τόν άδιαθετήΐσαιντα έκ κρυο-
λογήμοΐτος κ Αβέρωφ ό είς "Ανκυ
ραν τρρίσβευιτής τής 'ΕλΙλάδος κ. Γ.
Πεσιμοτζόγλου, ό ενταύθα πρεσβευ-
τής τήζ Τουρκίας κ. Βεργκίν καΐ
αΐλΐλοι άνώτεροι ύττάλληλοι τής ΐτουρ
κικής πρεσβείας.
Κατά την διάρκειαν τής επί μίαν
περιττον ώραν παραιμονής τού είς
τό αεροδρόμιον ό κ. Ζορλού σννω-
μίληισε μετά τών 'Ελλήνων επισή¬
μων, ακολούθως δέ εδέχθη τοΰς άν-
ς ή χρς
τύχη τής βρεττοΐνινικής άττοδοχής.
θί
Τέλος,
ή
εάν μία σννάν
λ
. τησις τών κ.κ. Καραιμανλή καί Μέν
έττί τού τταρόντος είς την ,τερές 6ά διηυκόλυνε την ττροώθησιν
άπόψεων καί δτι είναι μιάς συμφωνίας, περιωρίσθη
χρήσϊιμος ή άττοκαίτάστοίσις καλών ιεϊττη δτι 80α είναι δυνατά.
μεταξυ των δύο χωρών. "Εγιχυροι ττολιτικοί κύκλον,
τού
τού σχέσεων
των 'Ελληνοτοιιρκιικών σι/νοιμιλιών
ιάττήντησ'εν δτι τουτο γίνετ<χι μό¬ νον είς γενικάς γραιμμάς καί δτι ή προχθεσινήν έττίσκεψις 'τοΰ έν Λον δίνω Τούρκου πρεσβευτού κ. Μπι- Ά,γγλον ΰττουργόν ργικι τηρος τον ττα'ρετήροι/ν δτι οθται ττερ· ήιλίον καί πάλιν είς νεκρόν σηιμεΐ- ςν, είναι δέ λίαιν άμφίβοιλον άκόμη καί εάν €« σννεχισβοθν αί συ·νομι- ύ ΑΝΑΓΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΕΩΣ άττοτελή διά την Κυβέρνηο προϋπόθεσιν διά μίαν λύσιν ... _Λ____ ,____,„ .„, ννν ^ νΨ ^ ττροολήμαιτος, ό κ. Ζορλού έβεβαί- «Δέν δυνάμεθα —- προσέθεσε"*^ ' ξοορτή.'τως των γενομένων μετά τάς ωσεν ότι αι διεξαιχθεΐΌπαι είς Πά νά εϊμε&οι αίσιόδοξοι, άλλά μέ κα- συνομιλίας των Παρισίων έκδηλώ- ρισιοις σωνομιλιαι τού μετά τού κ. λήν θέληισιν τπστ^ύω δτι θά κατα- ! σεων ώς πρός την ττορείαν τοΰ Κυ- Αβερωφ δεν είο-ήλβον είς τοιαύτας ' σ·τή δυνοπή ή επίτευξις συμφω- ττοΐακοΰ τταοετήρουν δτι αυται ττεοΐ (λεπτομερείας. «Απλώς— ττροσέ- νίας». θεσ&ν — έν τή προσπαθεία 6«Ιλτιώ "Ερώτησις ακολούθως εάν ή άγ- σεως τής άτμοσφαίρας είς τάς έλ- γλική, κυβέρνησις τη,ρήται ενήμερον Ιληνοτιουρκικάς «τχέσεις αί σιινομι- ' »·"·■ <Ε'ν*----------.....-"--■ ■> ■"
λίαιι ττεριωρίσθησαν είς την άνταλ-
λοογήν αττόψεων καΐ την ανάπτυξιν
των προ€λημάτω.ν, τα όιτοϊα άνιτι-
μετωττίζει εκάστη χώρα. Ή διαδι-
κιθυσία αυτή είναι άπαραίτητος διά
νά εξευρεθή κοινόν εδαφος συμφω- ! τΜν "Εξωτερικών κ. ΣέΛγουιν Λοΰδ
ν'«ξ»· άφιεώρα καί όίλλα προιβλήματα. 'Υ-
Ό κ. Ζορλού ηρνήθη νά είπη εάν πέμνησε, πάντως, παλαιοτέραν δή-
Συνεχίιζονται ,μέ διαρκώς μεγαλύ
ίπιτυρία αί καθιερ-ωθείοχα ,τλέ
άπό «αιροΰ είς καιρόν συνεστι-
άσεις των μ.ελό>ν Της Ένώσΐως
Σμυρναίων. Την «αρΐλΐθοϋσαν Τς,ίτ
την, 20τ»ν τρέχοντος μηνός, Ιλα-
6ε χώραν ή τρίτη καιτά αειράν ναί
ή πρώτη τοΰ νέον έ"τους τέτοια συ-
νιστιΌχης καΐ :τ<5«λιν είς τό Πάνθνον μ- ισκμιμεταχήν δνω των έκατό συν δαιτημόνων. Μεταξύ αυτών πα- ρευρίσκοντο καί πρόσω™* Ιδιαιτέ¬ ρας <τημασίας, οχ. Σμ/υρναϊοι, μέ ομως δείϊμό μέ την "Ενιο- μας κ. Αθαν. Μετά τό γιεΰμα Α Ενώσεως, κ. Άλ. χαρίστησβ τούς — καί ίδιαιτε'ιρως τοΰς _____< γ>_____■ ,_ ■ '
χ μ
λίαι με τοΰς Τούρκοι/ς. ΟΙ ούτοι
κύχλοι άττέδιδοιν την εξέλιξιν ούτήν
είς τό άμετοιχίνητον τής Τουρκίας
αττο τάς ά— αρα££κτους ύττό τής έλ
ληινικής κυβερνήσεως κοιί των Κυ-
ττρίων άρχΐιχάς άξιώο-εις της, κυ-
ρίως ώς ττρος την εξασφάλισιν δι-
καιωμάτων της έττι τής νήσοι» διά
ίς ή ττα.ροχωρήο·ιςως
βάσεων.
μ ή όρθοφροσύνη
ΐ στή συναίσθηση τής δαριάς εύ-
ν ό
(ΣΥΝΕΞΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.)
ζονται είδικαί μαρτυρίαι. "θλοι
οί άρμόδιοι διαττιστώνουιν καθημε¬
ρινώς «τίς άηιδιαοττικές κι' άσυ-
νάρτητες τάσεις 'μιάς νιεολαίας,
ττου άνατρέφεται δίχως τό μοναδι¬
κόν έρεισμα τής άληθινής άξιοττρε-
ί ί
μ ής ρ
ς πτοϋ είναι τό α'ίσθημο: τής
αΰταττίΐιθαρχίας .. Ή άσέΐδεια, τό
δράσος κι' ό κυινιοπμός μιάς σημαν-
τικής μερίδος τής σημερινής νεο-
λαιας είναι τα ψυχολογικά δίνθτι
τού έττοτιιιασταιτισμοΰ».
Καί ή Ήγεσία ; Τί κάμνει ή
ττνευιματική, ττολιτιική καί έκκλησι-
τών, καθ" ην στιιγμήν είς Κύττροιν
φονεύουν, ξυλοικο~οΰν; καίουν γε-
»Εΐο.£ας σεβαι^ιμίων ίερέων, ώσάν
,.ά ήΒέλαιμί.ν νά έφαιρμόσω'μεν τό
αρχαίον λόγιοιν : «Τών οίκιών ημών
έμτΓΐιμττρΌΐμένων ΰμεΐς αδετε». Τό¬
σον μακράν λοιτηόιν τώιν άδελφώιν
μας Κυττρίων εύρισικό,μεθοο, ωστε
οϋτε εν συλλαΐλητήριον διαμαρτυ¬
ρίας ινα μή κάμωμεν ; Καί έδώσα-
ΑΠΟ ΤΗΗ ΣΚΟΠΙΑΚ ΤΗΣ ΕθίΙΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
μεν τοιουτοτρόπως είς μρ
κάς έφημερίιδαις τό διικαιίωμα ινα
γράιφο-κν, δτι ό 'ΕλληηΊΐκός λαός
τταιρίσταιται άτταβης βιεαιτής των
διοοδραματιζο'μένων έν Κύττρω. Ού-
τα όττοΐα,
~ροε6άλλαντο
αστικη μας ήγεσία ,'Ίσως δέν εΐ- ' δείς δυστυχώς έκ των αρμοδίων
νοιι ύπερ&ολή νά εϊττωμ^ν δτι οιί π&- προέβαλε τα φρικτά βιχσαινιστήρια
ρισσότεροι άττο τοΰς ταγούς τού 'Α λ~"'" ■*"" *~%^
"Εθνους έφοορμόζουν τό . «έλθών
καί ίδώίνι άντιτΓαιρήλθε». "Αλλοι ττι-
στεύουν δτι ό 'Ελληνιικός λαός '£-
χει ανάγκην ιμόνον άττό δο!λλάρια
καί ττετρέλαιιθιν καί... ττοδοσφαιρι-
χά στοιχήμαται διά νά ευημερήση.
"Αλλ φύ δ ή Εά
(Σιονέχεια έκ της 1ης σελίδος) | δεσμούς φιλίας
δεύτερον, γιαπτί νά ύφαρμόζωμε α¬
παρεγκλίτως την ΤΓθλιτική τού Βυ-
ζαντίου στίς τρβτγικές τταραμονες
τής πτώσεως τού ; Τίττοτιε δέν μάς
έδίδαξαν τα γεγονότα ττέντε όλο-
κλήρων αίινων, ττού εχουν περάσει
Λπό τότε ; θυτε πώς δέν ήταν κα-
θόλου λογικό, νά ττροτιμάμε τό
καΐ συμμαχίας,
πού 'μσς έννονν μέ αύτούς ;
Στό σημείο <χύτό όφείλομε νά κάμωμε μιά διασάφησι. Δέν τρέ- φαμε ποσών άντ ι τούρκικα αίοθήμα- τα. Καί ό σωβινισμός καί φανα- τισιμός είναι ξένοι πρός την ίδιο- συγκρασία μ'ας. Άπτ·νοι.τίαις ττα- ραβάλλοντας τοϋς Τούρκονς μέ σαρίκι τού Σουλτάινου άττό την τι- | ττολλοώς αλλους χριο-τιοονακβΐις λα- Χ-Μ «.«Λ ΠΧμ-α. . Ι/-.Ϊ ____ί.__Γ__ι ___- ο - Γ______ __---------......'.--- άρα τοΰ Πάττα ; Καί κατά ττοίαν λογικήν πρέττει καϊ σήμερον νά ά- γνοήσωμε μιά θετική ί—οστήριξι όττό μέρους τού Πάπτοο σέ έιβνικο- πολιτικά μας ζητήματα καί μάλι- στα επιειτα ούς τούς &ρίσκομ.ε χριστιανικώτε- ρους αυτών. Οίίτε τταραγνωρίζθιμε τό γεγονός, δτι οί ο-χέσεις μας ττρέτΓει νά εΐνοίΐ τταιντοτε φιλικές καί άδελφικές, γιοπί ετσι ταιριά- τα ττρόσφατα γε- ίει στβύς καλούς γείτονος γιά τα Αλιλοι φρονούν, δτι ή Ελλάς ττρέ- ττει νά γίνη ή χώρα τοθ τουρισμοΰ καί των Ξενοδοχείων, διά νά εύρη τον άληθινόν της προορισμόν. Και μέ τίμημα τόν τονρισιμον κινδυ>νιεύ-
ομεν να έγκαταλειψωμεν τα ΐδα-
νικά τοϋ "Εβνονς μας ικ>αί νά γίνω¬
μεν/ κακέκτΐ/Ητον τουριστικής 'Ελ-
6ετίας. *Η "Ελλάς, ή όττοίο άλλοτε
^η χρ{0Οίσ
[""ΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙ,.,.,,,,,'
2
κ,
£. Κ Ακο
σοφους, θΐεολόγους καί άγί-
» Ό μοχθος είναι ίνα θέμα, Ινα
.ρόδληιμα, κοινωνικό, ή θεωρείται
ρό ττάντων κοινονικιό· κ,αΐ συστή-
ττα διάφορα ττολιτιικά και οίκονο-
ΐ'<ο - κοινωνίκά τό αν)τΐιμΐετωτπ- )υν και μέ κάττοιον μάλιστα ΰπερ- ολικιά θς>ρυδώδη τιρόττο στίς ήμέ-
ες μας. Μά στό βάθος, δν τό κια-
οσκεφθοΰμεν προκειται γιά ττοό-
λημα ττειρισαότερο μιεταφοσικό
,έν άφαρά μονάχα ή άττοκλεισπκά
όν ανδιρωατο· άναιμφισιδήτητια εΤ-
αι φαινόμενο καθολικό στή ζωή
αι στά, έττί μέρους ειδή κσΐ ατο-
ιςχ καΐ στό σύναλό της στήν ττο-
εία της την έπίττονη, στήν έξέλι-
ή της ιήν ττερίτπλοκη πρός τόν δ-
νωστο, τον άσύλλητττο, τ ό μυσττι-
ισκό σκοττό της. Μοχθεΐ ττρος τα
«εΊ ή Ζωή Καΐ αύτό τό μεταιφυ-
ικό τοεριεχόμενο τοΰ μόχ&ο^, νο-
ίζω ττώς τόν σννέλαδε ό φ'ιλος
ιμυιρναΐος ττοιητής Νΐκος ΤουΓοα^-
[ζάκης στό καινοθριο ττοιητκο το^
«.Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΜΟ-
<ΘΟΥ» Βεβαία τό άντικ-ρύζει «πτό την κυιρίως ανθρωπίνη σκοπιά ιέσα στήν ανθρωπίνη ττλαισίωση. ■ζαΐ εχει τό λόγο τού. Δυναστικά Ιτιέζεται ό άνθρωπος άπο τό μό- καί μονάχα ό άνθρωπο'; εχει ««^.ν, τό τραγικό ττρονόμ ο, <ά τόν ρΐΛΐειδητοποΐΕΪ ττλήρως καΐ σάν ά- |>τ5τγκη, σάν μοΤρα τού, κσΐ σάν'
Ιτρόδλτιιμα μεταφυσικό· δποος
Ιρσίνει «λλωστε καΐ μέ ι ά
χάρκτε την άμοιβή τοϋ
μόχθου
μέ τοΰ χελιδονιοΰ τό σττάθι-
σμα. . .».
Στο «Τραγούδι της» λίτηρωση
είναι ό έρωτας Πιστεύω, έγώ τού-
λάχκχτον, ττώς τό κομμάτι αύτό
είναι άργανικά δβμένο .με. την δλη
σύνθεση τήνς «Πολιτείας τού Μό-
χβοιτ» καΐ αίσβηιτιιι«ά καΐ φιλοσοφι-
κά Και ττρό τΓάν'ων νομ'ιζω πώς
εύγενίζει ιδιαιτέρα αυτήν την επι¬
διώξη καΐ την ανάγκ,η μιάς κατα-
ξιώσεως τοθ ανθρωπίνου μόχθουν
Στό χώρο καΐ στό χρόνο 6ρί'ςΓκε-
ται ή λύτροση τοΰ ανθρώπινον μό-
χθου, δπως .μάς τό τϊραγσυδά στΐς
ώδές τού ό ττοιητής μας· στή φύση
μέ ιτά σύνοΐλοο καί τίς λετ—©μέρειές
της, μέ τίς έκτπληικτικές ένκχλλαγές
στή φύση δχι άτττΐλώς σά μέσο μιάς
ωυγαγογίοος άλλά ισότν ττροσπάβεια
γε θά 6»ση · ©α
^οη0ίτ1Ι(:υΝότι~ον τόν «ιιοιπο
εΜας ^ ,
η.η·.-,. *■ ανάγκην ττρωτί-
νεηελληνικώιν γραμμάτων Αλεξ. '
Παττοίδιαΐμάντης. Διότι «ό Γραικύ-
λος τής σήμερον δστιις θέλει νά
κάμνη δημοσία, τόν αβεον ή τόν κο-
σμοττολΐίτηιν, ομοιάζ&ι μέ νάινον ά-
νορθούμενοιν έττ' άκρων όνύχων καΐ
τανυόμενοιν νά φδάση είς ΰψος καί
φανή καί αύτός γίγας».
Καί όταν λέγωιμεν ί&ανικά, δέιν
ννοοΰμεν γβνικώς καί άορίστως
Ορησκείαιν, Πΐατρίδα, Οικογένειαι
,.τ.τ., άλλά συγ»εκιριμέν« κσΐ ζων-
ιο:να «οί άνανεωιμένα τα αίωνια ί-
ϊαινικάιτής φυλής μ'ας, μέ την μορ¬
φήν συγχρόνων ττολπιοΐτικώιν σι/ν-
6ηιμάτων. Είς τό σημείον τούτο
μιάς τοιοιύτης τοΰ έγώ ιμας μέ
άνέκφραστο μυστήριό της καΐ στ6;
στόν ερωτα ττού αποτελεί
ύ
ς
λοιτά
έρ<ώτα στόν ερ μιά ιμιχΓτηιριοοκ.ή κι' αύτη, ικαΐ μιά ττεριδεή άκόμη, αιϊώρηση τής άτο- μικής >μας ΰττάρξεως, ττάνω άττό την
αίωνιότητα, ττανω άττό τα ττερασμέ-
να καΐ τα μελλούμενα.
«Μέ τή γλώσσα σου ιμιλησαν οί γε-
νιές των ττρογόνων μου
καΐ στά μάτια σοω ζοντάνεψαν τται-
διά και δισέγγονα»
Δυό, ο'ι τπρώτοι, στΐχοι άττό τή
ενατη ώδή, την τελευταία «τού τρα
δθ ί ή δλης συλλο
μεταφυσικά προβλήματοι και δυ-
^αστέιματα τής υπάρξεως.
Το ττρόσιφατο διβλίο τού Νίκ<λ; Τοστουντζάκη —μισ: ττολύ κ,αλαί- σ&ητη και ττάλι ν έκδοση, αποτε¬ λεί ττλέον ενα χαρακτηριστικό δε- δομένθν των ποιητικών συλλογών, το έπιμελιημένο γούστο τΓς κ.αλλι- τεχνικής των πταροιχηάσεος— ή «Πσλιτε'ια τού 'μόχθου» χωρίζεται σέ τρία μέρη, τοθς «Άττόκληροιος^, την «Προσδοκία» καί τό «Τραγού¬ δι τη,ς». Γιά τούς «Άττάκληρους», πού τούς ττρωτοδιαβάσαμε σέ ξε- χωρ.στό «διδλίο ττρίν τρία χρόνια, ι ■ιιμε θέιμα αύτό κυρίιος, την άγωνία | τού ανθρωπίνου μόχθου, σωματικοΰ. Ι διανοητικού, ψυχικ'θΰ 1"""; "<^-η^ν«>ι».
ενατη ώδή, την τεε
γονδιοθ της» καί τής δλης συλλο.
γης·
Ή «ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΜΟΧΘΟΥ
είναι ενα διδλ'ιο μέ λυιρική ούαιι
καί ττοιότητα πολύ ανθιρώττινη, κα-
τεργκχσιμένη άττό τεχνίτη πεπειρα-
μένο πιά κα'ι εύσυνείδητο.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
Ειπισΐολαί
Ε0Π0Γ01.1ΡΕ.
τφέ-ιτει
ς
νά ένθωμηθώμεν
γνώμηιν
Κ
και την
τού 'Εθνι
τοιλλήΐΧως, θά «αιτιεξηυτελιιζοι/ την
αγγλικήν άτΓοικιοκρατίοον. Μήπως
κιαί τούτο είναι εν&ειξις τής ήθι-
κης ίιαβρώσεως, την ό— οίαν άττερ-
γάζεται τό ώλιστιχόν ττνιεΰμα τής
Αύσεως μ&τσξΰ τού λαοΰ μας ;
«'Ώροι ή'μάς ηδη έξ ίίττνον έγερ-
βήιναι» 'Άς ξυττνήση λοι'ΐτόιν έττί
τέλους ό 'Ελληινιικός λαός ! Τό ζή-
τηιμια τής Κύπρου είναι μία μονατ
δική ευκαιρίο:. Εύκαιρία μεγετλείου
ή έ§ευτελιισίμοϋ. Δύνατοι νά άττο-
τή,ν δόΐξοιν καΐ τό καύχημα
ή χημ
τής ' Ελλάδος, εάν ο>Ί ηγέται τοΰ
"ΕΟ.ους έκτιμήσουιν δεόντως την
μεγάλην άξίαινι, την οποίαν ένσαρ-
κώνει τό μέγβ ιέθνικάν τουτο θέμα,
η τό ονειοος καί την καταισχύνην,
έαιν λησιμονηβή τό αΐμα, τό οποίον
χυνεται έκει και&ημερΐΜκις, πραγμα
το ότΓθϊοιν θά όδηγηστ) εις μίαν νε¬
αν "Εθνικήν Σομφοραιν. Και ό 'Ελ-
ληνικος λαός τηρεττει όπωσδηποτε
να αφυπινισβΒ κο^νά, ιτίοιτΓαιτήση
—ραν*- ικβρ'&<ί«·· "**>* ^^^
τισιμον, μίαν ινέαιν Έλλάδοο, την ό¬
ποιαν ώραματίσ,Βησαιν ο>1 'Είπομάρ-
ΈλιλάΙδος.
Οί σημεριναί
γονότα των βανδοΐλισμών τής Κων <άμοΐ&αΐα συμφέιροντά των. Ν<χί, σταντινοιπτόλεως καί τής έχθρικής £έν τταραγνωρίζομε την πραγιματι- στάσεως τώι/ Τούρκων στήν Κυ- κότητα, &σο καιί αν ύττό αλλιες συν ντΓΟβεσι, τταιρ' δλ>υς τούς θήκ·:ς θά έττροτιμούσαιμε κι έιμείς
_____________________Ι την τιάριοο τού Πάττα άττό τό σαρί-
κι τον ΣοιΑτβνον. "Ο γέγονε, γέ-
γονε. 'Εφόιτον δμως σήμερα οί κυ-
βερνήτες των Τούρκων θέν άντιλσιμ
βάνοι τ«ι τα σιυιμφέροντά των όπτό
μιά κσιλή γειτονιά καί "ήιραιν τό-
ση %αί μέ τήιν Σμύρνη, δπως ή-
ταν ό μόνιμος; 'Τφυπουιργός τίόν
' εξωτερικών κ. Σκέφερης μιετά τής
κυρίας τού, Σμυρναίας την κατα-
1 γωγήν τό γένος Κοιπρονδή, ό δΛ.-
λοτε πρόσΐους τήις Όλλανδίας στήν
"Αγκυροίι κ. Ντάνιελς καΐ ή κυ^ία
τού, τό γένος Ντε Γιόγκ τοΰ Μπου
τζά, ή δεοιποινίς Χόρτον, κόρη τοΰ
ό.λλοτε ΠροΙΐνον τής "Αγγλίας
οτήν Σμύρνη» ό στρατηγός Γεωο-
γόπουιλος, μ*τά τής κυρίας τοι»,
έπίσης Σιμυρναίας, τής οικογενείας
Φοπιάδη καΐ ό ·κ. Ανδρέας Λαι-
μός, άντΐΛρόεδρος τών 'Ελλήιν ι
έκ μέρους των
νΐατά την έίτοχην
τω· έν "Αγκύρα, ό
δος, ό δ·έ τής
άΐντό κοινοΰ
δπως
νίκην
ή
αυτή, όπως καί δγινϊ, ή
μας Φωτεινή
?χ>ύθως ό κ.
ΐόν χύρτον
κ. Άνδρέαν Λαιιμόν,
στόρησε τούς
τού μέ την
την ιμιεγάλην τού αγάπην Ζ
την -Μά τάς 'διαΛΐστοκτεις τού5
την πρόοΐδο των Σμυρναίων 4
δηποτε τοΰς ση.·νήνττκτε κατά
κρυνά θααΐσχτινά τού τα"
λικώς ι&έ έξέφ,ρασε την
γιά
«ΟΙ».
τα
-
·8
χαί -άλΐν
καί πρώην &οι»λευτής ρηνικά το .τάδι των στή Μ ·
Χίου .μέ την κυρίαν Λαιμοΰ. Είς , Άσία διότι, «— —-■ -» ~ βα
τό γεΰίμα Κλάδον ίπίσης μέρος ό
^ν έντανθα Μητρουΐολί-
'
παρεπημ ηρ
της Κιεντρώας Άψρικής κ. Κυπρ'ι
νός Σμυρνιαϊος υίός τοΰ ίεοέθ)ς
ανό
σία θιότι, όπως τοϋ είπε Τοΰηι
ς ιέ™.σημος πρό ολίγον χηόνΛν
κατα ,μίαν ίπίσχϊψίν τού βτήν 2α!
_ # ονη, τα κτ'ίματα τοϋ Αίγαίου, οζ
., Σμυρνιοαος, υίος τού ιεοεως ςρευγουν πρός τα έΐδώ, φαοϋν '
τοΰ Νεκροταιφείου Σμύρνης Βαίΐι- | ντ»σιά της Ελλάδος καΐ δταν Α
λείου ΠαπβΙδοοτούιλου καί ανεψιός ^ άνε'ΐΛς τα Λΐρώχν«ι πρός τα έ < τοΰ Κυρίλιλου, ίερϊως-, τοϋ Άγίυυ χα'ιδεύουν τα Μικρασιατικά ο*Γ'' Χαραιλάιμπους τοΰ Νσσοκομείου, οί ' γιάί.ια. ^ Δήωαρχοι Βΰρατνος καί Νέα; Σιιΰρ Μετά τόν κ. Λαιιμό, ή κ. νης κ.κ. ΆγγεΛο; Κωνο"ταντιλιέ- ( Σπεράντσα άπηγγεΛε' ?νο" „, καί Αθαν. Καρύλλος μετά τής τικ.ο>τατο ποίημα τοϋ ποιητοϋ'
-■-"'-- ■"".....—------------- -'-- —! ' γου της.
Ν. Κ.
θνγατρός τού, ώς καί ; γου της.
ό ιδιαπ.ρ*εϊΐιής γίλΛνττης σι>μΛατριο')της
ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
ΤΕΣΣΑΡΑΚΟιΝιΘΗΜΕΡΟΝ ΜΝΗ¬
ΜΟΣΥΝΟΝ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΥΕΡ-
ΓΕΤΟΥ ΤΩΝ ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοΰ
μ ή
σον ψηλά τόιν £μαινέ τοθ 49νιιχισμοΰ,
Σωιματείου των Σ .,νοσιτών ιέιτέλε- δικα;Μμα μας, άλλά «αί καιθηκον,
σε την παρελβουσαν Κυριακήν (18 εΐναι ^ ένκτχύσωμϊ τή 6ι£σ. μας
Ιαναυα>ριου) εις τον ναόν τής έ &λλ συμμιοιχίϊς. Γ.ατί μόνο
ΑινκΑηφεως ΐΠειφαιως 40'8ημερον τότ£ Ρά μάς σέβωνται κ«ίβά
μν-μονι,. «ν υττερ άναττ^ύσεως τής , ψρο, τ[ζομν να διατηρουν μοζύ μας
καΛές και φιλικές γειτονικές σχέ-
σεις.
(Συνεχίζεται)
ΙΩΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ
&ιΐ<οι( ττισιτ&υονιτιες ί&εώδ«ι, χού μας Ίστορΐ'κοΰ Κ. Παιπσρρηγο- πούιλου : «θϋδέττοιτε "Εθνος ηύ- δαιμόνησε καΐ έμεγοΛούρΐγησε έν τώ κόιοΐμω τούτφ άνευ Ισχυρών ή- βινων ιέλατηοίων ει^ δέ των έλστη- 61 κων ιέλατηρίων ρίων τούτων, καιί τό 'υχυιρότατον τιάντων ή ©ρησικεία Ά\' Α βη«- υχιρ Αλλ η ορη- ό σικού, στήν ύψηλότερη κατά την τελευταία περίτττωση καΐ εύνόητα ττερισισότερο έττώθυνη μορφή τού, έγραψα τότε ότι δέν ιμας θί&εται άκάμη ή λύτρωση ,μιά κάττοια λύ- τρωση). Στά δύο τελευταία μέρη τού νεον διδλ'ιον στήν &Προσδ·οκίαι» καΐ στό «Τραγούδι της», μάς ττροσΐφέ- ρεται αυτή ή λύτιρ«ση Κι' όπως μάς δ'ινεται την αΐσθαΐνόμαστε ά- ληθινά νάχει καΐ δάθος καϊ ναχει κ,αΐ ττειστικότητα. Στήν «Προσδοκία» ό άνιθρώττινος μοχθος φθάνει στή λύτρωση τού μέσα στή φύση στίς όμορψιές της- στή θεώρηση, στήν έπίδραση τής μαγείας της «Στό άττέριττο τούτο τοττίο ξατΓοστάζει ό μόχθος. .. Άς κρατήσΌυμε τή μερά τούτη στή μνήμη' ΆγοϋνΤητέ μου Διευθυντά, Στό ισημείωμά μου τού «Προ- οΊ(>υγιικοΰ Κάοΐμου» τής 4.1.59 τό
σχ,εαιικόν μέ τόν «Οίκον Σπάρτης»
ΐ»πήιρξεΐν μία παράιλιειίψη καί σ«·ς
ρααίώ νά ιμέ 6οηθη|σ'&τε νά την
σ«εία εάν δέν είναι ηδη ό μόνος
τού καθ' ημάς 'ΕλΙΧι^,ιιοιμοϋ μο-
χ>ός, είναι τώντοτε μέρος τού έ-
θνιικοΰ βίοιυ όργονιικόν, ου ανευ έ-
θνι«ός βίος δεν δύναται νά υπάρ¬
ξη, ίΐναι ττ'όι.ιτοΐτε είς των άκρογω-
νιαίων λίβων, έφ' ών πρόκειται νά
Ιδρύθη ή μέλλουσα τής Άνατολής
τύχη... Τα ε6νη δβν όκμάζουσι καΐ
δέν μεγαίλοΐίργοΰΐσΐ'ν εί μή διά τής
θρησκείας, ήτις στή.εί τόν θρόνον
αυτής έν ιμέση ικοινωνία καιί έν μέ-
σοις σ*τραΐτοττβ&οις, 'ινα δι'5άξη τόν
λαόν τό χρηστώς ττιολιτεύεσθαι καΐ
τό γεννοιίως θνήιτκιειν... Μόιιον δι'
α^τής 6"έλομεν δυνηθή νά συ'μττίλη-
ρώσωμεν την ττίλιτικήν τού "Ε-
&νους ήιμών έινότητ.σ».
Δεν βά ηδύνατο ττ.χ. ή ΈλΛάς
νά επανεύρη τόν εαυτόν της &ΐέ μί¬
αν ττρωτοττοριαικήν ττρίσττάθειαν
διά την ένότητα ικαΐ συι.εργασίαν
όλων των Όρθοδόξων ; Είς μίαν
τόνωσιν κοοΐ άξιοτΓθίηιτιν τών χι-
λιάδων ιμ£)τθ).ιο)στών της, ώστε νά
Ι γίνουν καΐ ττιάλιν φορΐΐς τοθ φω-
■ τος καΐ τού ττνεύμοΓτος, οττως οί
| &τγοιΚ»ι τής Άρχαίας 'Ελλά&ος
-' οί ίερα—όο-τοίλοι ιτοθ Βυζαιντί-
"Η είς μίαν 'έπιστημονιικήν
» υ«*ι ττοοιβοΐλήν των θησαυ-
ττοιαν ώρεχματίσοησαιν ο'ί
τι/ρες. τ£ίναι καιρός νά έξυττνηση
ό (λΐσθς μας Κ'αΐ νά &οδιοη την εύ-
βεϊαιν ΰοοιν, την άγουσαν είς την
άττελευθέρωσιν τής Κύπρου καΐ την
ΕΝΩ1ΙΝ της μ«.τά τής Μητρός
άγωνιισταΐ
Κυπριοικης ελευθερίας, ανθρες
είς τα α'ιωνια
__ , γνήιαια τέκνα
της «Νήσου των αγ'ιων», τής μαιρ-
τυρικής Κυττρο'υ, ττροσιθέτουν μέ
τό τίμιον αίμοο ιτων μίαιν νέοιν χρυ^
σήν σελ'ιϊα είς την ένιδοξοι/ και ά-
θαναιτον 'Βλληνιικήν Ιστορίαν, σε-
λιδα ΰττεν8ι*μιζο·υσαν τους Μ-----
εωνομάχους καί τοΰς ήρωας
Θΐρμοπνλών, την γέφι»ρο>ν τής
λαμαινας κιαί το Χάνι τής Γραβι-
θϊ ση'μερινοί "Ελληνες της ε¬
λευθέρας Πατρίιδος, τταρίστανταΊ
άρά γε ά—αοεΐς θεαταί τοϋ μ&γά-
λου δράιματος, τό οποίον έκτυλία-
σιεται είς ΐτήν α'ιμάισσουσαν Κυττρι-
αιχήν γήν, όπου άρέίακονται νά δι-
ιν αί άμερικαινιικαΐ έφημερί-
ί>ί·ς ; Άκραιεαντως πιστεύομεν, ό¬
τι, ΐκτός ώριο~μένκιν, οίτινες, έττη-
ρεαζόμΒνοι άττό τό ι,λιστικόιν ττνευ-
μα τής Δύοεως καί άπό τόν 'Αιμε-
ριιχοίνικόν τρόπον ζωής, ύττό τό
ττρόσχημα διαφόρων «σκοττιμοιη-
ψυχής τοΰ ,μεγάιλον τέκνου τής Σι-
νασοϋ τής Κατίΐπαιδοικίας αειμνή¬
στου Γεωργίου Ι. Σαραιντίδου ά-
νοικηρυχδέντος μεγάλου εύεργέτον
αυτής.
Τοϋ .μνηισοσύινου ττροέστη ό πα-
νιοσιολοιγιώτατος αγ. ©«ΐίμιοικοΰ,
συνοδευάμενς ύφ1 όλκλή,ριου τού
κληρου τού Ι Ναού ά-οτελουιμέ-
ου έκ τριών ίερέων καί Διακό-
μεγάλου «υβργετου ι«βρτιον ζτσ·-
ροΐιτίδου.
Μετά ταΰιτοο ό κ. Χρ Αοραιμι-
&ης, γεν. γρο)μμ«τευς τής Βανΰ'Ί-
λη.νίου 'θ'μοσιττοινδίας Κοπττταδο-
κιών Σωματείων (ΠΟΚΣ) ώμίλη-
οιεν έκ μέρους ταύτης.
Τοΰς ττροσελΐθ'όντας είς τό Μνη
" Ι μόσυνον Σΐ'νιοισίτ«ς καΐ φίλους
ή. Ι των Σινοοσιιτών ώδήγησ&ν άκολού-
„. 16ως τό Πρειεδρεΐον τοΰ Σωματτει-
ου είς παρβκείμενον κέντρον,^ Εν¬
θα προσεφέρθησαν τα καβιερώμα-
Μσρα-
των
Ά-
έττΐιμνηιμόσυνα.
ηιμόσυνα.
Κάβε ετταινος όψείλεται είς τό
Διοικηττικόν Συμβούλιον Οττό τή)/
Προβ&ρίαιν τού κ. Χρήστου Ν^ Μοου-
ρ'ιίη διά "την ισεμνήν καΐ άττέριτ-
-ιον οργάνωσιν τού
μοσύνου.
Η ΒΑΣΙΛΟΠ1ΤΤΑ ΤΗΣ ΕΝΩ¬
ΣΕΩΣ ΚΐΑΠΝΟΠΩΛΩΝ
Είς κολυπληιθή σιυγκέντροκτιν, ιίς
Φ τοϋ Δηαοτι/οϋ Θεάτρου
κης Ναικτίλίας χ. Ά»δριανο.τού/ινν,
Βουλευταί, ό ΔήΊμαριχος καί ό Ά-
στυνομϋκος Διευβυντήιί Πειραι.ώς,
έχΛρόσωποι των Έπαγγελιματικίών
καΐ Βιοτειχνυκ,ών Όργανο'κι'εων Ά-
θτινών καί Πειραιώς καί τής Έ-
νώ»εο»ς ΚαΐΛνοπωλών "Ελλάδος.
"Ωμίλησεν ό Λρόεδρος τής "Ενώ¬
σεως 'διά τό έργον αυτής.
'»..«π η,'Λ,,Γ ό ίκτυίτουογός κ. Ά
Μέ τόν γενικο τΐτλο «ΤΟ
ΥΐΣΑ δ ά ΐ
γ
, δ άγοπητός ψΐλος
λονοτέχνη; κοΐ 1?τορικός συν
γρσφέας κ ΙΝΪκος ΜηΧιώρης,
έξέί έ ό ό ά
η
σέ κουψό τόμο, άπο
116 οελΙδεΓ, τέ τε Βιηγήματά
τού μέ τΐτλους «Τό δνβιρο χρο
νιάροτ μ^ροο, «Τό κύλισμο»,
«Τοθ ΠοτσαοΟ», < Ο Άγιοσμός Λ δλ ί Ή ή Τοθ κ. Νίκου Μηλιώρη τόν κάνη γαμπρό τΟυ-νό τοθ βώσο την κόοη τού , γμς δηλών» καί «Ή Φτηνή Φρο κολιά». Τό πρώτο άναφέρεται στή ό ί| ζϊΐ τής προσ· μετά την ω σόγκριοη τ^ς ζωϊΐς φυγιδς, λ(γο καιρό εγκατάστοσι τ©ν στήν έλεόθβρη πατρΐδα, μ| τή ζωή την εόΐυχισμένη. χΓιν τΐα ηα κα> μέ δυνατέο πιν«λ(ίς
ζωγροφΐζεται 6 β ιβόο ϋό«ος
κσΐ ή νοσταλγία γιό τή χαμί
η πατρΐβα, μιδς γρηδς βουρ
λιώτιοσαο, ποΰ ζεΓ σ" ε αν
προσφ. Συνοικισμό, ϋσ-τερα άπί
τίν χομό βλων των οικ-ν τη ,
μ* 8 αν άνίψό της, τόν μόνο
κινεΤ βάββτατσ. κσΐ ι&ιαΐτεο»
στΊ σελίδα 48 καΐ κατόπιν 8-
ό ->6ρο Χατζή Σταύρος
η γμρ τΟυ
την κόοη τού-ο
ίβα« βλη τ
σκΐτσο μ.γάλης άζ(ας/
Στό τρΐτο Μέ τΐτλο «Τοθ Πο
τομοΓ» αναψΐρ,τοι * συνγρα
Φίας ο* £ α θρυΜκό |,,,οβ8?0
ρασΐα ποΟ κινβό»8ϋε νά Βαί2
τόν τόπο. μ,4 λιΤανΤε1
ς ουν,τίλεσε ώΟτι να
ν ά θή ό νβωρνι.
β λ'
α
ης ,ίλε
βρέξη καΐ ν ά σωθή
κός πληθσό Λ
που ό >6ρ ζή
<άνει πρότασι στίν Κωνσταντ^, Εναν ρεσπέρη, νοικοκύρη, νό Ακολούθως ό νφυυτουριγός κ. ευχάς λυτράντης απηύθυνε θερμάς ι πρός τούς έορτάζοντας ν-αί έκ των έκπραθώΛων Όργανώσεων οί κ. ■/.. Όργανώσεων οί έκπραθώΛων Όργαώ ΣτααοιτόπουΐλΛ.ζ πρόεβρος της Όιιο 'ΕλατοβιοΛίχνών σΛθΜδίας Παραιώς, των Αθηνών κα1 τοϋ 'ΒπιψιελητηοΙου Πειραιώς Πλατανιώτης. ΟΙ ΠΡΩΤΟ1 ΤΟΜΟ. 500 ΣΕΛ. ΤΗ2 ΜΕΓΛλΗΖ ΒΙΟΓΡΑΦ.ΑΣΤΟΥ Ελ. ΒΕΗ.ΙΕΛΟΥ δ, ΤΟΥ 'ΚΑΤΗΓΟΡΩ, Έκυκλοιφόρησαν δέκα τρία πολι>- τα δύο νέα Βργα τοΰ κ. Δημ. ΙΙοορ
έλιδα τεύχ,η τής πΐρώτης πΐλιήρους νάρα: 1. «'ΕΛ. Βενιζέλος» καί 2.
'------■-· '^ΐοιΛρηίοτ» Βενιζέ- , «Καιηγορώ». Ίστορία τής Κυπβι·
ΑΠΟ ΤΗΗ πΊΚΑΙΑΗ
Γεομένκν Αρχαιρεσιών τοΓ
νΟρφωτικο0 χαΐ ΈξωροΤοτικοΓ
Συλλόγου Νεαπόλεως ΝικοΙ κ
χ'Η Ένωσκ» εξελέγη τιρόεΛρο-
ό κ. Μοτνωλάκος ΒασΙλειο<, νεν. γρομματίύς ώ κ. ?ιαθ6 «ουλος Φίλιτιτιος καΐ οόΐνβοολο Ι κ κ. Δημόπ< υ^ος Σπυρίδων Γαλανότιουλος Γρηνόρΐος. Κοκ <ινά>ης Εονένΐος, Ναοι υΐΒης
'Αχιλλϊό··, Σ'μάκος Κων. Ρ^υμ
τάκης Νικ., Ντούρος Δτ.μήτριοι
Ι ΠατΓίκιος Ν.
η ή
κός πληθοσμός τΛν
Τό τέταρτο «·0
ΤΛν βτ)ων>ιΤ,αι ήήνηΓ
νός Ισ ορικοθ νεγονφτος νού
έ πατοιωτιομδ
ά των Β
Καΐ τό τβλίθ αίο μ« τ1ιλο
♦ Η φτηνή φροκαλιό. ι!,βι κα
θσρά Λαογραφικο μέ α4κ!·0
χιρθμορ. ν °
'° συγγρσφέας Ιιομε φ
τίθεται γλωσσάριο γιο την κα·
ταιώηισι τοθ άνΐ&ει υ άναννώ
στη στόν Ιδι«ματισμό ΐβν λ<- ξεων, καΐ φέρβι καΐ Ιυ6 σκ(, τσα καμ««μ* ο άπό τόν ζ'ο· γράο>ο κ Β Βαοιλει4"3η-ιδν
κυριωτίοων τιροσώττων τοΟ«Κυ·
λίσματος». Ό Τ Ηος ζ'.γρσ^ος
ίφιλοτέχνησβ καΐ τό 4ξώο;υλΚο
τςθ
ΤΑΚΗΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΙ
σέλιδα
δωγραφίας
γρ
λου υπο τού κ
μέ όλυακ.ληρακμ€νην έξιστόρησιν ϊήςφ
ί ΰ ερ.γου τοϋ μεγάλον ! θε είς τη
ω Δαμοΰ
ΒΛανακπάσεως», ή διογοα-
κολιτικοϋ εΐση).
την περίοδον τού Έτ>νι,κο·ν)
ύ ή ό 1915 Συμ
ττρόσχημα διαφόρων «σκιοτπιμοιη- ■
των» προσπαιβουν ινα έκτρέψουν την ζωί»ς κα>· του έο.γου τοΰ μεγ^Λ-ου . κ» ο,,, .......,.
ιεράν Κι~ριιαικτ> ύττόθιεσιν ό—ο πολιτικοΰ, άπό Γτης γεννή|σεώς τού Δΐ/,Μσιμοΰ πού ήρ'χι.σε τό 1915. Συμ
-■"■ ---------ο-τ^-η,,, Ένωτι- ιΐ^έχρι τοΰ τ)ανάτου του, ιμέ δίλας" πληρωβείσης τής έκτνντώσεώς των,
—Λ—.....'^^"^.ν11 ΆιτΓ,παάΙο'νται οί πρώτοι τόμοι- των
Ιεράν ΜΙιιμΐΐΛΜ^
την άρχήδεν α,οιραχδεΐσαν Ένωτι- Κΐ^έχρι τοΰ τιανα.ιυΐ ™υ, ^
κην Γραμμήν, ό άγινός «αί άδολος ίτΛς λεπτοιμερείας της πολυκυιμάντου
<ηx.Vηνιικο^ λαός οχι μόνον δέν εί- δράσεώς τού επί έξήντα χρόνια, άς την Κρήτην κιατ' αρχάς καί μετέ- ΓΟ ΝΕΟΝ Δ. ΣΥΜΒΤΥΛΙ ΟΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟ ΣΦΥΓΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Την ηοοπσρελθοθσαν ί' #ΐν Π ην τρέχοντος 4> £ ονΤς
τρχσιρεσΐαι τιρίς άνά^βιίΐιν νέ
,υ Δ ίυμβουλΐου τςθ Συλλό
/ου Προοφύνων Ίωα^ννων κα
έ 1 έξί| :
Βλληνικος λαός οχι μονον
ναι άττο)9ής ^οίττις των έν
έ ΑΧλ
τομ.0»-
τ ι όν
συιμττάιο-χει μετά τοΰ άγωνιζο-
μένου Κυττριοικοΰ λοοοΰ
στησε το
κήν ιτο« Τό Κυπτριαικόιν εΐναι
-ι Οΐ
ρώς
και
είναι
,, μάς τταρουσίασαν άριθμούς στα-
| τιοτικάς. Βεβαίως γίνθνται ττροση
λντισμοΐ άλλά σποραδικοί καϊ δ¬
χι δπως θέλοον νά τούς τταραστή-
σοαν. Καΐ θά λείψουν όλως διό-
λου αν έττέλθη μία συιμφιλίωσις
μεταξύ των δύο Έκκλησιών καΐ
μία άμοιβαΐα συνεννόησις μέ βά¬
σιν την καλήν πίστιν καΐ την λή-
θην τού ώς είπον κακοΰ τταρελθόν-
τος. Καΐ θ" ό— οτελέση αύτό τα
■πρώτον βήμα ττρός την ποθητήν
^Ενωσιν.
ΑΧ. Μ. ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ^
ρ νά ιμέ 6οηθη|σ'&τε νά την
έπανορθώσιω,
Μεταξύ τών παοαγόντων τής
«'ΕΛώσιεως Σπάριτης», πού συντελέ-
σ<χΜε γιά την τελεκκρόρΌ προώθηση τοϋ έργου, ί'πηο,ξεν και τ/ό Διοικη¬ τικόν Συμιβοΰλιον ύΐϊο τόν άείυντητ στον Ίορδάνην Δηαητριάδη. Ήυταράλειψή μόν αυτή πρέπΐει νσμ,ίζω νά μοϋ συγιχο>ρηθ·εΐ, δταν
ληφθή ύπ' σνΐΐιν πώς οέν «Ίμαι
ΣάαιλΛΐς «αί συνεπώς εύνόιιτο
είναι νά ιμοΰ διαιφύγοττν μερΐικές
λ.επτοιμ'έρειες άπό τή δοάοη τοΰ ά-
ξιολόγου Σωματΐίου των. Την πΛη-
ροφορία την πήρα μετά τό
σίενμά μου. Νομίζω δμως δτι πρε-
Λει νά σηιμεΐίθΐθ'εΐ καί αύτη, άφοΰ
μάλκττα, τόσον ό ΊορΜνης Δη-
μητριάδης, όσον καΐ οί, όίλλοι τότε
Σνμΐ6ουλοι τοΰ Σ(β|ματείου Σπαριτα-
λήδων, Λραχτοι καΐθώς σΐ'μαϊληοω
ματικά εμαθα, σνγέλαιβον την ίδέα
τής «νεΐγιέρσεως ί ϋ
«Οΐκου Συιάρΐτης»
■κΪΛ-ησαν γιά την
ιαύτοϋ τοΰ ώραίου καί ούσιαισΤι^.ί
χρησίμου γιά την Ίωνία μας σν.ο-
μεΐΛν.ΊΐΙ>ν καΐ ττροιδοΐλήν α£
ρών τής Όριθοδοξίαις, τής Βίδλου
καΐ των Πατέρων τής 'Εκικλησίας,
μέ είδιικά Ιν<ττ ιΐτοΰτα καί ε'ι&ικάς έκδόσ&ις, δτως έττανειληιμμένως ε- τοΰ χτιρίου τοϋ ικαΐ Λρώτοι πραγματοποιηθή παν. Μέ δλη μου την άγάπη. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Ν. Ί<ιΜ» 18.1.59 ς, τονισθή; (ει τονισθή; Άλιλ' ή άινιανέωσις τώιν μεγάλων .Εαινικών καΐ ή ττροσφορά Ίοχυρών συνβηιμάτων έττιτυγχάνεται μόνον δτκν ύττάριχθ'υν ήγετικαΐ μορψαί. Αύΐτή είναι σήιμ«ροιν ή μ,εγάλη μας ονάγικη. Χρεΐ'άζόμεΐΒα ηγέτας, οί οττΌΪοι νά δώαουν μέ την μεγάλην ττνοήν των, δχι μόινον μεγάιλα σνν- ΐα, άλιλά καΐ ρωμοΐλέαν ώθη- 0 σημΐρινός "Ελίλην, ό όττοΐ- ος εχει άττοκάμει όΐττό την μικρο λογίοιν καί τίμ/1 μοττα'ΐβλαγίαιν χρειάζεται ενα "Ιωνά Δραγούμην, ή ενα Παΰλον Μ·ελάν, 'ένα ΚαττοΒί- στριαν, ενα Κόσμον ΑίτωΙλόν, ενα Χρυσόιοΐτομον Σμύρνης. Ζητεί τού όροιμα)τισΓτή|ν καιί τόν δηιμιουργόν. "Ενα ττρ,οφήτην, άλλά κςχΐ εργάτην. "Οιτονι κάτττοτε ή Γί.ρμαΐνία εύρί- οικετο είς «ριΐσίμονς στιγμάς, ώς γνωστόν, ενεφανίσθη ό φιλόσοφος Η ό όττιοΐος έδρονΐτοφώνησε : ί ' Πίο θά εΰ ητις ΐη μόνον κΜτόττΐιν έττ,«όνων «αΐ' ένιιμόνων άγώνων. «Ή νίκη άνήκει είς ™ϊ ^^ τούς ■έ'τοιιμάζο'νται οί πρώτοι τόμοι τυ>ν
ισυο νέωιν έργων, προκειμένον νά
αρχάς και μετϊ- ' παροιδοιθΌΰν μόνον είς τού; συνδρο¬
μητάς της σειρδς κ.αΙ είς όσου; ΐκ
των άγοραστών των έι&δομαδιοάων
τευχάχν των ϊπιθυμοϋν νά τα ά·ντο<λ λώξσυν ,μ* τάμ-αυς δειμένους. Ό Α' ΒεΎΐζέλου» «κ, 512 σχήματος φιΜνί,ι τοΰ έ τόν με τόν " . _-«,«, τοϋ 190® εο>; τδ
- είς δΐλ-η,ν την 'Ελλάβα.
τήν ίστορία'ν τού 'ΕΛ
ερχονται είς
<1 έξί|ς ρ Κωνσταντινιδη; Πρό δρος, Ά οοτ ΓρηγΓριάείη Α.ντι*ρ6βδροΓ, ΧροτοΦ Λαμ τρΐ^ης Γεν. Γραμμοτϊός, Πα ελής ΊωσννΙΒης ΤαμΙος ΝιΚό οος Χονδρόο, Ίω6νης Κάρα <αλτιά»ης καΐ Παντβλής Πονΐ ής μέ>η
Προσφυγικά Πένθη
ΚΑΡΑΜΠΟΥΡΓίΙθτθΤ- ΡΕΙ'01
Είς τάς 13 τρέχοντος έ Ε'ους
ιεεμίτρηοί τό ζήν είς ή"κ1ον
ΙτΛν χρησττι «αί *»όΡ·°ί
οΐκοδέοτιοινα άπό τα Βουρλά
Αΐ-ατβρΙνη Κσραμτουρνιβ·
ου Ρ'θσου.
Την κηδείαν τη Υ
είς τό προάστειον Αγιθζ
ης Ηρακλείου Κρήτης, «ρη
κολούθησε τιλΛθος κόσμου κΐΙ
Α,πό τ-ύ; τιέριξ προσ*. ουνοι·
ησμοθς έκτιμθντβς «ς αρε
Ά* της. . ,.
Π- την οΐκογένΐ'αν της μ«·
ταοτάοη- κοΐ Ιδιαιτέρως »«
τ,ός άνεψοΰς τπί φίλους μοί
< κ Αντώνιον Ψηνοττάτην κΜ Εΰ<5νΥελον Κοτζανικόλαν ιο χόμβθα την *ζ 0 ^Ρ"0 ρΐαν νους» οι«ήρυξε λακω,ν.κώςκαί^-!,^; ^-ς πμγραιμιμοιτικώς ό ών. ΆκράιδΌΐντος ' ■πίστις ημών, δτιι 6 Κυπριοικός λαός, άσυζητητί ψίυτοσυιντάγ'μαιτο: 1 - ι..,~. α Λ' τΑιιλγ τού «Κα,τη- . 2,. νως και ιμα αντΐχει,μενικτι____ν ν 'λ,0Λ, οΜαοαγιΐΛΟν, κο ψει·5οανεξο.ρτησίας καΐ ττασοιν ολ- ,»- · λην νό£ον λύσιν *αΐ έμιμένοντες ά- νω? και ^'°· άντΐκε'μ,ενιχτι Ιστορια ^ ρ,αΊαενυ·υ ι,β **.*„„.....κ_. ... κλανήτως είς τό Ιερόν καί άτταρ«- "ϊών 'Ελ'λ^νων ι|~ τρία τέταρτα αί- «αετή έμιφ'ύλιθ'ν σϋπαο,αγιΐι.ιόν, καθτ) ~....,Τλλι Κικαίωιια τής Αύτο&ια- (όνος). Μέ τον «Έλ. Βενιιζ'Ελον» ν.αΧ τοΰ Β' τόμου τοΰ «Κατηγ κλονήτως είς τό >^
σόΰαυτον δικαίωμα της
Εέσεως , β« έξα,ναπτικάσο.ν
ύ έςτω
καθώς
ο-
ος). Μέ τ»ν «Έ ζ
, δ κ. Δημ. Πουρνάρας σνΐαπλη-
ό &' τής βιογρωφίας
τό &'«τυχον τής βιογρωφίας δέν θά Λ
δύο μειγαλυτέρων πολιιτικών όσοι Θέλουν νά τα άκοοντηοιου
ή τέοοις Έλ,λάδο;, ππ νά γοράζουν άνε'λλυτως τα
ώθ έ
των λοΐών ικαΐ τοΰς καπήΐλους τωι/ ιιω κι« ,».-,-------.
Ίερωτέρων τής άνΒρωττόιτητος ίδα- ιτΐνδοών τής λίεωτέοοις 'Ελλάδο;,'λγι
νιιχών νά έφαρμόσουν καΐ επί τής ] την οποίαν ήρχισε μέ τόν «Χαρί- χη
'Ελληινικής Κυτοου την αρχήν τής Λαο Τρικαύπην» τού, τοθ όποίου γ- : γ<^ Αύτοδιοώέσιεως, όττότε ασφαλώς θά νΐ'κιλσψόοησε κ-αί νέα Ικιδσσις. Τα ττραγμαΐτοιτΓθΐιηβή ό -ροαιώνιος καΐ ] «ΝκΙλοφορήισ-αντα τεύχη τοΰ «'Τ1·»- Λ.,η,νηίΜΤβ,ί: -εδος τοΰ μεγαλο- ,Βενίζέιλον^ πω,λοθνται έκαστον αί τα ■'·™·Γ>
ττεθος
ιμάρτνρος ΚυττρΐΌΐκοΟ
ττόΒητος ΕΝΩΣΙΣ τής Κύπρου με¬
τά τής φΐλτάτης Μηιτρός Ελλάδος.
Ό Μη.τρο~ο) ίτης Κυρηνείας
ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ
ΒΤΖΑΝΤΙΝΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
Ό Πανιελλήνιος Σύνδεσΐμος φί-
λων Βνζα-ντινής Μουσικής όργανώ-
κατά τό 4πόγευμ·α της Κυοια-
νιι
κϊς
μ
(6 μ.μ.)
«Ξΰττνο; Γεριμανία '» Ποίος θά εύ-
ριε8τ σήιμϊρ:ιν νά αττευθύνη τταρό-
μοιιοιν εγερτήριοιν σάλτπσιμα είς τόν
άξιον κσίλλιτέρας τύχης Ελληνικόν
λαόν ; Άντ" αυτού ή άριστοκρα-
τία» καΐ γενικώς ή λεγομένη ήγέ-
τις τάξις χορεύει, διαισκεδάζει,
σνμφύρίται μ«τά τών αττοικιοκρα·
ρ
γυρικιόν 6υζαντιννόν ρν
τϊί έορτη τής 'Τπαπαντής είς τόν
Ί. Ν. 'Αγίου Παύλου (όδός Ψ«.
ρών Αθήνας). Κατ' αυτόν τοΰς
ούο βυζαντινούς χοραύς θά διευθ'ύ-
νουν οί κ..κ. Ρεώργιος Σύρκας, ναί
Θεοφ. Καϊΐαρος κιαί θά όαιλήισει ό
α. Νι·κ. Μηλιώρης μέ Ί>έματα τό
ό Έλλ
ηλρης μ
ίν&νι ό νεώτεοοζ Έλληνι- ]
ς βιοιγραιψίας δέν θά «ωλοννται οιδλιοβΐωλειακώς,
ιτολιιτικών '—■ *;1"'"1 «Α -π άιΐΐο«.τήσιουν ποέ
Ελ.λάδο:, .«, „. ,^ν_,._.
ν «Χαοί- χη τοιν κώθ·ε έ6Ι5οιμ«δα τ νά ?γ-
όΐτοίου γ- | γφαφοϋν συινδροιμνηταί. ΓΙρθκαταιβο- [
νεα εκιοσσις. Τα λη σιυνίδρθιμής δ*,1 ολόκληρον την ,
τεύχη τοΰ «Έλ. σιιράν τών τριότν ίστορικώιν ?ογων:
6ρχ. 200. Προηγούαενα τεύχη ν.οιί
._,.-. ^ έμι&άοΐματ;α: Άναισταθίαν Ποι·ονά-
εφηαεριΛων. Με το κνκλ.ι , ■" >·
τρίτον τεΰχος, δι , ««· Πιπινου 106, Αθήνας. Τηλ.
>τε, πού περιέχ"! ^Ι^·1^·
ΣΤΑΔΙΟΥ 65 ·Ομό«οια - Τηλέφωνον 527.161
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ
ΙΔιά ταυτότητες καί πιστοποιητικά
θύνσβις. - Άντιγραφές. - ^ΤΧΡ»
γραφίβς. - Εμφάνισις καί
Πώλησις ψίλμς - Νυμφΐκές κα
μασίβς. - Κσλλιτεχνικές κορνΐζβς
ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ
ΠΡΟΖΟΠΙΚΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ
. λ. «.ι
Παράδοσις παραγγελίαν ταχυτατη
φοη-ησαν
ΰν όπως πάντοτε.
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΗ ΙΕΡΟΥΣΑλΗΜ
'~ ■*- 7 Χ- Ί ν*
Ήρχισαν αί εγγραφαί δι* την έκδρομήν είς τούς
-1 ώΚ-Ιί-^ίί^ * ^Ρ& ',ωνί,ν καΐ
Κο·μΑσβως θίοτόκου (ΠαναγΙτσα) Κοραή 28.
ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΝ
Κ.ΒΟΣΚΙΔΗΧ
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ χ Κσποοιστρίου 4β
ΤηλΙΦωνο»·. Έρνοστασΐου 55.068
ΠλοοσΙα Συλλογή Χαρηκών καΐ εΙβ©ν Ι
- ^ ΠΩΛΗΣΙΣ: Χονβρι«1
1Π0 ΤΗΝ ΟΗΓΗ ΣΤΗ11
. ** ? ,
ι · α, ι σψιβης
·μ« τοθς μεγβλβϋς;»
;■*.
.-γ*