187278

-ν^~·«'ϊ·-
ΙΚΟΣ ΚΟΣ Μ
ΕΤΟΣ
ΦΥΑ. Μ57__
Τ******^^ *ΙΑΟΑΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΜΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΧΟΝ ΠΡΟ.ΦΙΊΙΚ^ ΧνΐΙΦΕΡΟΜΤαΐϋ
κ »»*»«»ΑΜ|.¥»»»»»^^»»»¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥»¥¥¥? »*♦·♦♦♦ .-♦♦.. <«^»4Μ>*»«»^*»»«*ι«^ΚΜΜΧΜχ¥¥¥¥1|ί1|ίγνγγντγττγΤγγΤΤΐτττγγγγττγν
ΓΡΑΦΕΤΑΙΗΙΣΤΟΡΙΑ
¥¥¥
Είμαι ενας οτλο τό ένάμιαυ
ϊκατομμύριον των έκ Τβυρκίας
Έλληνων, β! οποίαι, μετ»
Μικρασιατικήν καταστροφήν
ηναγκάσθησαν νά εγκατάλει¬
ψιν τα ι ε ρ ά έδάφη τής
'Ελληνικής Ανατολή;, τα ό-
«οϊα ττεριχλείουιν, άχόμη καϊ
βπμερβν,τα ©στα των ««τέρων
μας — ©σα δέν επώλησεν ©Ι
Τίνΰρκοι είς τούς πολιτισμέ¬
νον (') Εύρωπαίους, πρβς 6ι-
βμηχκνοποίηοιν —- καί τα ά-
βάνατα μνημεΐα τβΰ τρισχι-
λιετοΰς προγονικοϋ μ«$ γτο-
λιτιαμοΰ καϊ τής ά φ δ ί τ ο υ
έθνικπς μας δόξης.
Γνωρίζω έπβ-μένω* αρίστα
ϋ ά ά
τβϋς άνάνδρους
οένβυς καί α Ι μ β δ ι ψ ε ΐ ς
οφαγείς, τοϋς ϋπβύλους
καί ά π ί α τ β υ ς, έξ έπαγ-
γέλματος, κακοπβιβύς, πβύ ά-
«τελβύν στϊγμα τής συγχρό¬
νου ανθρωπότητος καί ακούουν
εί; το βνομα «Τ β ΰ ρ κ ο ι».
"Εχω πικρόν πεϊραν της δολι-
έτητβς καί τής σατανικότητβς
των άνθρωιτομόρφων θηρίων,
«ΰ έξώντωβαν, κατά τόν α¬
γριώτερον τρόπον, έκατομμύ-
ρια 'Ελλήνων, Άρμενίων, Σύ
ρον, 'Αράδών, Κβΰρδων καϊ
άλλ«ν αύτοχθόνων λαών τής
Έγγύς καί τής Μέση,ς Άνατβ- |^βν
όπως είναι
τής τότε Ελληνικάς
Βουλής καί οί οτλλοι Τοΰρκοι
πράκτορες κ«ί τα έατελλαν είς
τον Κεμάλ, έ οποίος τα έρρι¬
πτε, διά των άεροπλάνων τού,
είς τάς τάξεις των Έλλήνων
Τβ «πβτέλεβμα της άντ ε-
ο ν ι κ ή ς αυτής όηιιβαΐΛυβ,γ
λΓΚ·
Είς δλβυς συνεπώς τούς Μι-
κραοιάτας, Πβντίβυς, ©ροτκας
καί λοιποΰς προοφ·υ·γόντας εί;
τό Ελεύθερον Κράτος, έκ Τβυρ
κίας "Ελληνας, έπρ©£ένησεν
ά λ γ ε ι ν η ν εντύπωσιν ή
λύοοα μέ την οποίαν έπετέδη
κατά τής «Έστίχς» τβ ήιμιεπί-
βημον κυβερνητικόν όργανον,
διότι δέν έιννοεϊ νά έξαηατή-
οη—όπως κάμνει ό διευβυνόμε-
νος Τύπβς — τβ "Εθνβς, διά
τής 6τ>μβαιεύσε«ς ψ ε υ δ ώ ν
καί άπατηλών οχολί-
«ν καί πληροφοριών, ΐτε,ρί με-
ταέβληί δή 9 ε ν των άπέ-
ναντί μας ά ν Θ ρ ω πβφ«-
ς αυτής .. #>._.
εκστρατείας είναι γνω¬
στόν, Υπήρξεν ή εγκατάλει¬
ψη τβΰ μετώπου, ό πανικος, ή
φύγη, ή Μικρααιατΐ'κή τραγω-
δία κα'ι ό τυφεκιαμός των «ρβ-
ίτατευβμένων τής ημιεπισήμου
κυβερνητικάς εφημερίδος.
Ανεξαρτήτως ©μως τούτου,
όπως άνέγρ·αψεν β Τΰπος, β
αύβέντης τής έν λόγω εφημε¬
ρίδος κ. Πρω&υιπονρΎΟς καί ό
έκ Μετσόδβυ Μεττερνΐχος ή-
κουοαν μετά ί ε ρ ά ς βυγκινή-
σεως τόν αρχηγόν των Τούρ¬
κων καννΐ'δάλων, τόν σφαγέα
των Έλλήνωιν τοΰ Άϊδινίου
Μεντε,ρές έφέντηι% νά ίσχυρί-
ζεται, είς την πρόπβσίν τού,
βτι ό τρασχιλιετης Ελληνικάς
ττολιτισιμός... είναι ουνυφασμέ-
τόν Τουρκικόν πολιτι-
παιδομαζώματβς, των
¥¥*¥¥/¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥»¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥< "Ας προσέζουν ο! άρμόδιοι ■»»*¥¥¥¥¥¥' ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ Η ΨΗΦΟΙ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ Ε. Ε. _ Οταν εγνώσθη τό όπτοτέλεσμα ΐμέσα ιο-τήν ίδρα τοθ Σουλτανοι; των Δημοπκών έκλογών τής Ν- Ί-|Αύτος ό κόσμος -ού γαΑ<χίχήθηκε Τού κ. ΑΛΚΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Προέδρου τής Κ.Ε..Π Μαγνησίας ωνίας Βόλου, δτι 75% των -προσφύ¬ γων εψήφισαν κοτά τοΰ Κομμουνι- σιμοΰ καΐ ύητο τοΰ 'ΕΞΘνικόφρονος ύτοψηφίου, δλοι έμειναν κατάττλη- κτοι διά τήυ άΐττόταμον αύτην ιμε- ταίστροφήν.. Δι' έκείνους ο! οττοΐοι γνωρίζουν την ψυχοσύνθεσι των •προσφύγων τό ττΐράγμα δέν είναι διόλου τταρόΐδσξον. 01 ττρόσφυγες ήσαν καί εΤναι 1 000% "Ελληνες ττοθ 450 χρονια ικάτω άττό την πιό 6αρ6αιριηι σκλαβαά διετήρησαν αμεί¬ ωτον τόν 'ένθοικτιασιμόν των, την Θρησκείαν των, την Ελληνικήν γλώσισ<χν. Τα τταιοϊά των καί αύ¬ ται οί Τδιοι μεγάλωσσιυ μέ τό δρα- μα τού Μαιρμοΐρωμένου Βασιληά μέ τα ϊδαΜΐκά τής ψυλής είς δέ τα σχολεία έδιδάχθησαν την Ελληνι¬ κήν Ιστορίαν καί την Βνιζαντινή «αί τό τιραγοΰδι «έοιεΐς τόν τοΰρκο . σφά&ϊτε» ήταν στό ιοαθημερινά ττρό ι δή ΤΓιθό Χριστοΰ έγιναν οττίτια οτό Βάλο αλλα δέν τηρεττει να γίνουν ττρό της ελεύσεως τοθ Μβσσίον· Αύτά είναι όοεΤνα ττού δίδουν έττι- ή στήν καμμουνιστικήν μέ το: έθνικά Ιδεώδη ττώς ΐύρέθη στήν άγκαλια τού κομμουνισμόν; Ύττάρχουν διάφορες καΐ ττολλές αί- ..... _ .... .._,_,_____.....,. τίες καΐ άν κανείς άμφιδάλλει ή . ττροτΓαγάνδαν διά νά χύση τό δηλη θέλει νά μάθη άς κάνη ένα τηβρΗτα- τηριο. Μέ αύτά κατώρθωσε ιμέχρι το στον ΣΐΛΌΐκισμό Τζεμολιώτικα τώρα 'ο κομμουνιστική δτϊμοκοττία Ν. Ίωνίας (Βόλου)· ©ά ψρίξη ά- Ν"α ·π«ραθύρη τούς τπρόσφυγας. Τώ- σφαλώς καί θά δικαιώση τούς πρό- ρα ττού ό ττότγος έσττασε ή Κυβέρ- σφιτγες δπως κσί ττρό έτους τούς ινΤ^'ς όφείλει νά τταγιοτΓοιήΐση τό έδικαίωσεν ό Στρατ—γός καί 6ου- λευτής κ. Ίατπρίδης, ώττκτκβφβεϊς δωμάτιον τπρός δωμάτιον τόν Συ¬ νοικισμόν «!ς τόν οττοΐον κατοικοΰν 104 οικογένειαι —ροσφύγων έττί 35 ετη,, οσθενεΤς, φυματικοί ιμέ ύγι- εΤς. "Ολοι δσοι τόν έπ«σΐκέφθησαν συνεκινήθτ(σαν καΐ έφριξαν, καΐ ό μονος ττού έμεινεν άσυγκίνητος εΤ- ναι ενός τοτπκός Άρμόδιος^ ό ό- ποΤος θεωρεΐ τάς τρώγλας ώς τταλόΐ τια ετσι τούλάχιοτον άνέ<ρερ€ν είς τό Υπουργείον «οαΐ χοιττοιος «λλος, όΤ η ώ δ έ ργ ΐ ις ς, των Σχολείων άκόμη καΐ ό όττοΤος εχει την γνώμην δτι έ—ει- ξεχίνημα τής 5ης Απριλίου κτα- ττώντας άμ€ίλικτα ολους έ·οε!νους •ττού διά των ττράξεών των σ—)ρι- ζόμενοι καΐ σέ μερικές πλόίτες δί¬ δουν έτΓΐχειρήματτα στήν κομμουνι- στΐΜή δημοκοττία καί νομ'ιζω ότι τό Πολιτΐικόν γοαφεΐον τού κ. Πρωθυ- πουργού εχει αρκετά ύπομνήματά μας. ΟΙ τπρόσφυγες εΤναι φιλότιμοι, σύσσω;μοι δέ θά είναι στό ττλευρό τού 'Εθνους· ΑΛΚΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Πρόειδρος Κ Ε. Προσφύγων Μαγνησίας γικών ρφ διαβέσεων, των γ καννι&άλων τβϋ Μεντερές καί ύ τού Κιβυτσούκ. Κατόπιν ομως ί άνελογΐίσθη- ώ μς μεν ότι δέν είναι ή πρώτη φ«- ρ«, ηοί> τό κυδερινητικόν δη¬
μοσιογραφικόν έντυπον γίνε-
τ«ι όργανον των εκείθεν τού
ΑΛ θώ
η
Έμνήαθημεν
καΐ ήλθεν είς
ν.
τόν
αΐ ή ς
μα$, η «ποχη —τβΰ 1922
-χββ' ην ό δημβσιβγραφικός
^ώ προστάτης καί σύμ-
όλων των κατά και-
ρ«ύς φαυλοκρατικώιν
κι>6ερνήσ&ων, εδημοσίευσεν
ίΐζ πε,ρίοπτβν βάσιν τα γνωατά
Λ τ
τ β π α © ή όίρΘρα«Ο 'ί-
χ κ δ ε» καϊ «Π ο μ μ ε. ρ α¬
ν ο ί» μέ τα όποΐοτ-παρώτρυ-
νε τόν μαχόμενον έν Μικρά
Άοία ζτροίτόιν μας, ινα βγκα-
διαίων έξιαλαμιοιμων τής δβλβ-
ςρβνίας άνυπεραοπί-
σ τ ω ν γυναικόπαιδων, τής
άρπαγής, τής λεηλασίας, τής
δεέηλώαεως καΐ τής καταατρα
φής των μνημείων τβΰ πβλιτι-
ομοΰ καί τής θρησκείας μας.
Είς τον Τύπον έδημοσιεύβη-
σαΐν έττίση·ς άνακοινώσεις τβΰ
κ. Πρωθυπουργόν, είς απάντη¬
σιν τβΰ Πρωθυπβυιργβΰ τής
Βουλγαρίας, πρός τον οποίον
υπέμνησε τάς ββυλγαρικάς έ-
ηιδρβμάς είς τό Ελληνικόν 'ύ-
δαφβς ποΰ έγιναν κατά τα
τελευταία τεσσαράκβντα πέντε
έτη· 'Ελησμόνησεν δμω·; ό κ.
Πρόεδρος τής Κυβερνήσεως ότι
δευτέρα, κατά τβ έτος 1915,
επιδρομή των Βουλγ άρων εί;
τό έδαςρός μας και η ύπ' αυτών
κατάληψις τής 'Ανατολικής
Μακεδονίας, έ γ ι ν ε μ έ
την ουγκατάθεσιν
τής φαυλβκρατικής
Δ ε ξ ι ά ς, ή όποία ηθέλησε,
διά τοΰ τρόπου αυτού, νά έκδι-
κηθή τόν Έλευθέριον Βεινιζέ-
λβν, την εθνικήν πολιτικην τβΰ
οποίον κατεπολέμησε λ υ ο¬
δώ ς. ΟΙ κυβερνώντες τό-
τε την Έλλάδα έκπρόσωποι τβΰ
Παιλαιβκβμματιαμοΰ ύπέκυψαν,
έκτβς τβύτβυ, καϊ είς την αξίω¬
σιν τού Άρχηγβΰ τής Δυνα-
οτείας των Χοεντζόλερν, ό ό-
ττβίος ηθέλησε νά φανή εΰάρε-
ατος είς τόν τότε Βασιλέα της
Βουλγαρίας Φερδινάινδβν, δια
τής παραχωρήσεως είς «ύτόν
έλληνικών εδαφών
Περι τα έκκρεμή προσφυγικά θέματα
ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣΤΗΣΟ.Κ.Α.Β.Ε.ΟΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΡΕΥΣΤ0ΠΟ1ΗΣΕΟΣ ΤΟΝ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΝ
Άντιθέσεις πρός την Τοπικήν Επιτροπήν Δ.Α.Π.
Επί ενός έπικαίρου θέματος
ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ
Όφειλομένή απάντησις πρός διευκρίνησιν παρεξηγη·
θέντων μερών προηγουμένου άρθρου μας
Τοϋ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
Ό φίλος όδοντίατρος άξιότιμος των οιτηλων των εφημερίδων. Καί, Μέσχΐ σέ τέσσαρα χρόνια οί ιπο-
χ. Βεού. Α. Άλεξανορου είς τό υ¬
πό τόν ώ; άνω γϊνικον τίτλον άρ-
[ϋρον τού «ν τφ «Ιΐροσφυγικφ κόσ¬
μω τής 3 Λΐιαοΐ' όσχολεΐ,ται μέ τό
υπό τον τίτλον ι1λε<^. 'ΕλΛτ»νοτουο- κικής φιλίας» οικον μόν τοιοϋτο τό οημοσιειιβιέν έν τφ φύλλω τής 19 Απριλίου τής Ιδίας, έφημερν δος, τό οποίον χαρακττ)ρίζει λίαν Ιφιλοφοόνως ώςπβοιβπου- 6 α σ τ ο ν, πράγμα ιδία τό όποιαν τόν π.'·χαΛΚίτώ θερμώς, καί συνιστά νά ιδναύασθή ΰχι μιά φορά, άλλά πολλές φορές. βά μοΰ ©ΕΣ)ΝΙΚΗ, Μάιος. (Τού άντα-1 2) Άρτιότης. "Οπου ϊ'ιρχκίεν έ τβλβίψη τό μέτωπβν καϊ νά έ- Φιλελεύθερος-Δημ©κρ«τικβς ΕΛΕνθΕΡΑΙ Ο ΕΚ ΤΗΣ ΤΕΦΡΑΣ ΤΟΥ ΑΝΑΓΕΝΝΟΜΕΗΟΣ ΦΟΙΝΙΞ Ήτο καιράς πλέον νά έκκαθαρι- σθή ή νόθος κατάστασις. Καΐ νά προβή είς την έπιβεβλημένην Ίδρυ¬ σιν ενός νέου Κόμματος τοί> Κέν-
τρου ό πλέον ένδεδειγμένος πρός
τούτο, ό κ. Γ. Παπανδρέου. Σάρξ
έκ τής σαρκός τού Κόμματος των
Φιλ€λ*υ&έρ»ν, σημαίνον ήγετικόν
στέλεχος αύτοΰ, πρώην ττρωθιπτοι/ρ
γός καΐ κατ' επανάληψιν δημιοι/ρ-
γικός ύπουργός, ήνίχθη μέ υπομο¬
νήν καΐ μακροθυμίαν τάς άτασθα-
λίας καΐ τάς διαδρωτικάς τοθ Κόμ¬
ματος άστόχους ενεργείας τού κ.
Σοφοκλή Βενιζέλου, μέ την έλπί-
5α δτι θά συνετισθη κάποτε ό τε-
λευταΐος. Καΐ δταν έγινε -πλέον η¬
λίου φωτεινότερον άντιληπτό^ οτ^ι
6 άδίστακτος διά πάσα^ κατά τού
ΙθΎορικού Κόμματος διαλυτκην
Πράξιν τέως άσττονδος συναρχηγος
εθυσίασε τα πάντα είς τόν βωμόν
τής μωράς έγωπαθείας τού, ελαδε
% πράγματι έμπνει>σμένην α^°-
•ασιν τής Ιδρύσεως τοΰ «Φ ι λ ε-
λευθέρου Δημ°κΡαΓ
^ ι κ ο ΰ Κ ό μ μ α τ ο ς», ττρος
άναουγκρότησιν καΐ άναδ'αρθρω-
ο'ν τοϋ άτταραιτήτου διά την ύμα-
Μν Κοινοδουλειττικήν ζωήν τού τί>-
^ου Κ έ ν τ ρ ο υ.
Λ
'Ητο καιρός ττλέον! Διότι το
Κόμμα των Φιλελευ-Ε-
Τού κ. Σ. ΦΩΤΕΙΝΟΥ
κιμασίαι διεδέχΒησαν την έπακο-
—-.,-^------όμιλίαν τοΰ κ.
ζέλου. Είς την Πλατοαν Κλαθμώ-
νος τό δεύτερον, την 9ην Μαΐου
1958. Ωμίλησεν ό κ. Παπανδρέου
καΐ ό λαός ησθάνθη καΐ κατ' επα¬
νάληψιν έπευψήμησε ζώηρχς τόν
η
άτταράμιλλο ρητορα καί φωτισμί-
νθν πολιτικόν ήγέτην. 'ΕΞλαδεν α¬
ό Σ Βενι
Σ. Βενι-
κολούθως τόν λόγον ό κ
ζέλος- καΐ τα πυκνά πληθη όμαθι-
κώς έκαμαν κανονικήν μεταβολήν
καΐ άθρόως διέρρευσαν άττό την
Πλατείαν. .
Πανηγυρικωτέραν αποδοκιμασίαν
καΐ καταδίκην πολιτικοΰ άνδρός
δέν άναγίχίφει ασφαλώς ή -ττολιτι-
κή ΐστορία τοΰ τόττου. Καΐ είς ε¬
πίμετρον, αί άκολονθήσασαι άτα-
σθαλίαι τού κ. Σ. Βενιζέλοκ ττερι
την άρχηγί«ν τοΰ Κόμματος τ&ϊν
Φιλελευθέρων έδωκαν την χαριστι-
κήν 6ολήν κατ' αύτοΰ τοΰ ίδίοΐΛ
δέ, καί τ ού Κόμματος
κυριολεκτικώς πλέον άτηε
υχθν Κόμμα τω
ϊχει ούσιαστικώς ήδη διαλυθή
44ΐί τα έξ ών συνετέθη». Ό άττί-
?ανος αΰτοχειροτόνητος τελευταΐος
^ΡΧηνός τού, μέ μίαν κλίκα^ της
"λέθν φαύλης ονναλλαγής, κ°Ρυ;
ββντιώντίς γύρω σττό την έττιθαινα
τιο» κλίνην τού, οϊίτε την γαλήνην
τίίς εύθανασίας Εστάθησαν Ίκανοι
"ά έξασφαλίο-ουν- είς τό δύσμοιρσν
κ»μμα ττοΰ τόσον έδόξασε την Ελ-
λάδα.
Η λαϊκή δυσφορία *αΐ κατα-
κΡ««Υή κατά τού κ Σ Βενιζέλου
Εΐ,Χ« «ρθάσει ττλέον είς τό μή περαι-
^Ρ«. 'Ειτανειλημμένο:ι καταφανεΐς
"ΤΌδοκΐμασίαι κατά τού ττροσώ-
*ου τού δέν τόν έσυνέτισαν ώστε
^ άττοσυρθή εύσχήμως δχι μόνον
°7° τιΐν άρχηγίαν τού Κόμματος
τ<* Φιλελευυέρων άλλά καί άττό Τ1ν ττολιτικήν ζωήν τού τόττου Ε- Χ°μ«ν ύπ' δψιν μΛς τάς δύο δημο- °1αί έμ<|>ανίσεΐς τού κυρίως, κατά
^ζ παραμονάς των έκλογών τού
δρίου 1952 καΐ τού Μαίου
Είς τόν Ποιραιά τό ττρώτθν,
Ε|ς την έςεδραν ■μαζύ μέ τόν άεί-
^τον στρατηγόν Πλαστηραν
^ΐμιλιν~ν ό Μαύρος ΚοΛοΑάρης
κΙ11άτμο<Ι·0·Ρα-ΐ' ένθουσιασμοΰ καϊ λθΛ"* οΰ ττπραληρημβτος τ00 βΟυ Π κα; άττθδο- Φ ι λ σ τ ο ί τ α ι ελέυθεροι πΐ- καΐ Δημοκρά- , ^ . άκίΧΐιφνες, άγωνιστσΐ ά- φανεϊς άττό τής άρχής είς τάς έ- ττάλξεις τοΰ Κάμματος μέχρι ση¬ μερον, ϋπείκοντες είς την άδηριτθν φοράν των πραγμάτων, μέ πόνον ψυχικόν, άλλά καί πλήρεις αίσιοοο- ξίας άναφωνοΰμβν των Τ ό Κόμμα λελευθέρων ν ε ν ! Ζ ή τ ω τ ό Θε ρον Δημοκ,οατι Κ ό μ μ α Φ ι- ά π έ θ α- Φ ι λ ε λ ε ύ- ό ν Ξ. ΦΩΤΕΙΝΟΣ -οχριτοθ μας).— 'Ετηραγιμ—οποι- ήθη, ττρό τινος, ή Διοκαμιμοπική Σύσκεψις τής Όμοσττονδίας Κα- τόχων Άνταλλαιξ;.μ«ν Βορ. Ελλά¬ δος άσχοληθόΐσα μέ τό θέ,μα τής έφαρμογής τσϋ Ν.Δ 3713)1957, ώς διεπιστώθη ομοφώνως άττό τούς άμιιλητάς, ότι στήν εφαρμογήν τού ώς άνω Ν. Δ. ττρθ'κύτΓτοιΐΛ' σο6αρο:ΐ άντιθέσιεις ιμταξυ των κατόχων καΐ τής τοπική; έπιτιροπτής ΔΑ.Π. έκ τής στεινής έρμηινείας τοΰ έν λόγω διατάγματος είς 6άρος των κ«τό- χων ττοιρά τό ττνεύμα τοΰ Ναμο&έ- ιου ό οποίος ττριαβλέιττει την άττονο- μήν δΐ'καιοσύνης δι" όλας τάς κα- τηγαρίοίς των Κοιτόχων. 'Εξουισιαδότηο-εν δέ την εκτελε¬ στικήν τής ΟΚΑΑΒΕ δττως συντά- ξη ψήφισιμια διαμαρτυρίας έν τφ ό- ~ο!φ νά ιέξηγοί>ιτο:ι λεηττομβρώς αί
τηροκύτΓτουισ·αι άΐδκκίαι μολονότι οί
κάτοχοι είναι ύ*ΐτέρ της ταιχείας έ-
(>αιρμογής τοΰ Ν.Δ. 3713)57 κα&'
δτι ή καθυστέρησις ττροέρχεται έκ
των λόγων τούς όιττοΐου ανωτέρω
άνοιφέραιμειν', τταιρευιρεθησαν δέ είς
την σύθΊίεψιν ίκτός τώ^ ΣωμιατειΊ'Λΐν
τής διοικήΐσεως της ΟΚΑΑΒΕ κ.αΐ
άντιτπρόσωττοι των Νομών Κοττειρί-
ν.ης *οαΐ Κοχ— ορίας.
Τό ψήφισμα έχει ώς εξής:
Σιινελθόντα άπαντα τα ε'ς την
δύναμιν τής Όμοσπονδίας Κατά-
χων «νταλλοίξίμων καί άστέγίον
Βορειον 'ΕΙλλάδος Σωματεία ώς
καί οί όμοειδεΐς Σύνοεσμοι ώς καί
Ικπρόσϋΐηοι των Νομών Κατερίνης
καί Καστοριάς.
Άχούσαντες τοΰς Βίσηγιη,τάς κ«ί
τούς διαφόρους
στοίνει
ς
όιιΛητάς,
1) "ότι άΛο της ψηφίσιεως τοΰ
Ν.Δ. 3713)57 καί μέχρι τής ση¬
μερον ο»δεμία π^οώθησΐΓ έσημειω-
θη διά την ταχείαν ΐκτέλεοτ,ν τοϋ
■ανωτέρω Ν.Δ. άλλά καί «Λου τού
το ΐίρχισεν έφαομοξόμενον δια-τι-
άλ δέαι
ψαι/μοζόμε-νος ό Νόμος τα παρα-
χωρούμενα ο'κόπει&αι δέν ίκανοποι-
οϋν τάς στεγαστικάς ανάγκας των
κάτοχον.
3) Τίμημα : "Οτι τό τίμημα των
παραχωρουμένων οϊκοπίδ(ιϊν είναι
πολύ ύπεΊοογκον καί δέν λαμοανον-
ται ■ΰπ' δψν αί εΐδικαί πίρυττώσϊΐς
(συναιφθέντες τίτλοι, πληρωθίντα
ένοίκια χρήσεως, άιξιαποίησις τοΰ οί
κοπιέΐδου παρά τοϋ Κατόχου).
4) Παρά την ά,ταγορευτιχήν δι-
ατανην τοθ 'Τποινγοΰ των θίκο-
νομικών πιερΐ μή ανεγέρσεως Ν
ών κησμάτων ε'ς 'άηαλλάξιμα οί-
κόπεδα μέχρι τού .τέρατος τοΰ ϊρ-
γου τΓις παραχωρήσεως έν τούτοις
αυτή σννεχίζεται πρό των ομμάτων
των άρμΰθίων ΰπορεσιών καΐ Ά-
στυνομ/ίας.
5) Διά τούς παραΛίΐγματούχους
Κ Τούίΐπας καίτοι καθυστερεΐται
ή άποκατάστασίς το>ν, ούτοι ευρί¬
σκονται συνεχώς ΐνώ την άπειλίιν
ά.τοστεγάσ'εως' καί κατεδαφίσεως
των πα«>α~τγμάτΐ!>ν των.
6) Διά τόν Συνοικισμόν Άγίας
Φαπεινής δέν χορτ>γεϊται ΐνιαρκής
■άποζτιμίοκτΐΐ πρός άτΓοκατάστασιν.
7) Την ν.τό τής Πρωτοδαθμίου
~ρί -ττωχών Λροσφύγιον μή ά.10-
καταβταιθένταχν εισετι κβί οί άποΐ-
οι συνέδαλον είς την ύξιοποίησιν
των οΐκοπιέιδων μέ μόχιθον χαί Ιδρώ
τα. 'Ωβαύτω; καί ή 'Ε—τροιπή μρ-
τά δικίκολίας όςραρμόζει τάς σχε¬
τικαί εϊ<εργετικάς διατάξεις κατά τόν καθοοαμόν τοΰ τιμήματος. 4) Τί|ν αυστηράν «.φαρμογήν της ύ 'Τ <ϊς ΔΑΠ ίίς τό τίμημα καί τίκ άιξίας των ■ρυμοτομουμενων ιέχτάσεων καί Λρα βιών 4ΐε συνέπειαν νά διπλαοτάζη- ται ή άΐία τοϋ οΐκοπέ'δοιι. Αποφάσει καί Α'τεϊται 1) Την ταχείαν £<ραρμογην τοϋ Ν.Δ. 3713)57 την ίίτανίορι·σιν των Κατερίντ|ζ καί οί κάτοικ<Η των οποίων δτα- τελοΰν ΐν άγαΛ"ίο; διά την στενα- στικήν των έχκρεμοτητα. 2) Ή άρτιότης των υπό παρα¬ χώρησιν οικόπεδον νά είναι του¬ λάχιστον 150 τ- μ. δπου τουτο εί¬ ναι οΐ'νατόν Ινα καλΜ,ττη τάς στε- γαστικάς «νάγκας των κατόχων. 3) Τό τίμημα των υπό παοαγίίι- ,, ,__ -■,-.. ,. ησιν οΐκοπέδων νά καθορίζηται είς στοΰνται μεγάλαι δυσχέρειαι. τό ίλ^οί,ιστοΛ1, καθ" δτι πρόκειτβι ί«τ«οχούστις 'ΤΛοιιργική:·. διαταγής διά την μή κατάληΐψνν άνταλλ. οί- κοπέδων κ<χί ανέγερσιν έπ' αύτί)ν αύθαιοέτων κτιααάτων. ■5} Την άπλούστευσνν τής οιαδι- καοίας τής «ποΐδέίξεως τον άναπο- καταστάτου πρόσφυγος καθ,1 δτι ή ί^α&μοζομέ·η τοιαύτη άποβαίνει δ- Λ«υ ώποτελέσματος. 6) Νά χαθίβτατοα {ΐ,τοχρεωτική διά την Π ρωτοδάθμΛγν Επιτροπήν τήε ΔΑ.Π ή παροι>σία, κατά την
σιζήτηβιν των ενδιαφερομένων οι-
καιοΰχων πρός άΛοφι·γην έκδόσϊ-
ωί .άδίκοίν άϊκκράσεων.
7) ΟΊ νπό «,τοβτέγασιν κάτοικοι
τοϋ Συν)σΐιοΟ "Ανω Άιγίας Φωτεί
νή; αίτοϋνται την -ταραχώρηοΊν '-
<κκξί<ι)ν οΐκο.τίΐδω'ν καί την κατΛ- ι&ολήν εΰλόγου (ί-ΐοζτιμιώσεως καί η ή εή την μή εφαρμογήν τής άξ 'Τ αριθ. φρμγή ής ρ 1019 πράξεως τοϋ 'Τπουργικοϋ Στιι βοιθ.ίου. 8) Την ιδία νόμου άποκατάοτα- ονν των Παρα,τηγματούχων Κ. Τονμπας καθοριξομένου τούτου διά τού ΰ,τό ψήφισιν Κώδικος Άστικής 'ΑΛοκαταοηάσεως. ») Τίιν παραχώρηονν τής υΛολοί ,του οΊκοΛεδική; εκτάσίω; τοϋ Ρο- δοχωρίοι» (Τόπ-Άλτί) ε'ς τονς Ά- στέγους τού Δήμου μ ρι δμω; ό φίλος άρθρονράφο; νά τφ ύνοομ.νήσω ότι αντός ώ; γνήσιος Ρωμηρς, έφαομό- ζει είς την μβερίπτακτιν αύτην τό γνησίως έπίσης Ρωμέΐκο ρητό <Δά σκαλε πού ·δίοασ·κίς». Διότι φαίνε- ται δτι ό ϊδιος μόνο μιά <ρορά{ καΐ τροχάόην ιδιάόαισε τό αρθρο καΐ όϊ ν ίΛρόσεξε τΐνν Οημαισί- αν καί τό πνεΰμ« σημείων ή πεφ,- κοπών τίνων ούτον, μέ άποαέλβσμα νά έξάγη έξ αυτών σνμπεοάοματο; ι'ντοτιμητικά τοϋ πατριωτισμοΰ μόν! Ήμ*ϊς οί "ΕλΛηνες έν καιρώ πολέμου έπιόεικνύομιεν ίφθαστον είς τα πιεδία των μαχών. οί κουτοί τούς θαυμαςονν, «ν« οί 'λπισμενοο 1'ερμανοι μ"·ς εχαμαν γνωστικοί άταναχτοθν. Καί ταλαι νιζουν τούς θαυμβστάς των. Άλλ' ......άς άφησουμε τώοα αύτούς καί «ς έπανελθουμε στό θέμα μας, )οηλ, ε'ς την συζητησιν μέ τόν φί¬ λον κ. Αλεξάνδρου τόν οποίον κα- ταττάοχχα ίίς την πρώτην ή την οευτέοαν των ώ; εί.ιον κατηγοριών των πατοκοτών. Άς έχλέξη ό Ιοι- ος· Είπον λουών δτι ό κ. Άλεξάνδ- ιρου δέν έποόσε&ε καλά οϋτε τύ 'κηουξουν τόν πόΚεμο; Καί ό πόλε- γρ<ψφΐα οί"'τε τό πνεΰμα των γρα- 'μος ίχειτούς νόμους τού. Δέν λέ- φομένων μου. "Αν τα ίπροσεχε δέν [γει νά στέλντ)ς στή Γερμανία τα Κ>ά δκΐφωνΌΰσ'ε σέ κανενα σημε'ο τρόφιμα τής καταληφθεχβης χώρας
ιμοίζύ μοί». Καί τα>ρα &ς έξετάοου- " : "'" ^~ ~'
μ« ενα πρός έ'να τα σημεϊα τής
ϋιαφωνίας μας.
Α' Ή Λύσις τοΰ Κ υ-
χειροτερα κακά από οσα, οί απολί-
τκττοι Ίοϋρχοι σέ έκατό, ίσως ιοως
και καθ* όλους τούς ακυνας! Έκα-
τοντάδες χιλιάδων 'Κ/ιλήνων, χρι-
στιανων και ΊοραηΜτων, ίσφα-
ηΐ)σαν άπηγχονίσΦησαν ιάίιΐΓθαναν
άίτο την πε'να καί έκάησαν είς τα
κρεματόρια! 'Κμπόλΐΐμος καταστα-
'στασις γοάφΐΐ ό κ. Άλεξάνόρον,
'δικαιολογων κατά ίνα τρόπον τάς
νηρκοδίας αύτάς. Καί γιατΐ νά μας
'Εν καιρφ δμως είρήνης, οί Ιδιοι
(ι'ΗΑε'ς μέτάς αύτάς Οπερ
ΙΙατρίδοςήρωϊκάς
Ιδ ι α θ ί α ε ι ς, δυνάμεθα νά
διοορεθώμεν «Ίπό >άπόψεο>ς πατριω-
τικών ίοηλώσεων είς τρ«ίς κατη-
γορίας αναλόγως των όϊβοτελούν-
των εκάστην των ώς είρηται κβ-
Ε'ς την πρώττιν, άνήκονν οί φει-
6<ιν.ο εί;, έκΰηλωσεις ακαίρου καί ά¬ σκοπον Λατριωτιο-μον, οίπβοσπαθοΐ'ν τίς νά βλέποιτν μαχρντεοα των άλ- λων, οί σταθμίζοντες καί .τροσαρ- μόζονΤΐς τάς πατρΜΐηικάς ενερ¬ γείας των δχι πρός ιδιαμιονρ'γίαν έντν—ώσεων, ό)Χά όάσει τοϋ συμ- «ρέροντος καί τής τιμής καί αξιο¬ πρεπείας, τή; πατρνδος, Αύτοι είναι καί οί πλέον μελετηταί τής Ίσταρίας. Είς την δευτέραν ί'Λάγονται· οί έχοντες τα ιδία μέν σιηχχιβθήματα καί τό Ιδιον πρόγραμμα μέ τού; .τρώτους, άλλά £ιαχντικώτ«οοι αυ¬ τών εί; .τατρκιχΐικας έκίδηλ-ώοας, •κατά τό πλ.ε'στον ίντικαλοους ένίο- ' τε δμως καί ιάκαίρους. Εί η ί ς ρ ι α κ ο ΰ. Ή λέξις «λύσις» οκέτη δέν οημαίνει λύσις καλή κατ > ύ
Γύχήν «>Λά μία
ή
ή
λύσις,
*Ά
χή μ ν
ή καλή, ή κακή καί ψυχρή. *Άμα
νά ΛΐΒθάνης τόν πλητ>υσμ6 ά—>
πεϊνα. Δέν λέγει ν' άοειάζης
%α καταστήματα άπό τα ύιάφορα
τα&ι, Ιδίως ·γυναικ€Ϊα, καί νά τα
πληρώνη; με ψεύτικά μάρκα. Δέν
έγΐΐ νά έξοντώνης; άμάχου;, πλτν-
Ουσμούς — μέχοι καί 6ρ«φών είς
τό Δίστομο — διότι δέν μπορε'ς νά
λαμΛάνειν χίλιες δραχμέ; καί 'ηιάσης τού; άντάρτβς. Δέν λίγβι
θΓκμΛυοασιθεϊς μέ έκατό, δέν είναι νά κάμης σαποϋνί. ^ξηινταΛέγτε χι-
λύσις αύτό; "Εστω καί κακί- 'λ,άδες "Ελληνας 'Εβραίους οί ό-
στη; Τό θέμα ιμας φίλε κ. Άλί- ~«„, Ο0τε αντάρται ήσαν, οΰΐβ καί
η ς
ξάνορου Οέν ώρεώρα τό Κυπρια-
κόν ζήτημα δ«ά νά
ΐ λύ
ζήημ χ
τό εΐδος τής λύσ«ω;. ΕΙπα «λύσις»
καί πέρασα στό θέμα μου. Όπως
βά Ιλεγε κανείς;: Μετά τον θάνατο
τοΰ &εϊνα, συνέβησαν τα εξής. Χω-
ρί; νά άνουφέρη άντό τί πέθανε καί
πώ; Λρθανε. Λύσις καί καλή καί
κακή, μόνιμο; ή προσωρινη είναι
πάντοτε λύσι·;. Πώ; βγάζιετε βυμπε-
οάοματα ώΐό χαρακη)ρισμοί>ς πού
δέν £καμα;
Β'. Ο ΝΤΑΒΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ —
ΤΟΤΡΚΙΑ2. Την φράσιν «Ο
ΝΤΑΒΑΣ |κχς ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΤΡ-
ΚΙΑ ΕΛΗΞΕ> δέν την εΐπα... έγώ,
ΡΛά μέ τα ϊδια άκρι&ώς λόγια ό
μέγας Κυβερνήτη;, 'Βλ.ειΐθέριος
Βενιξέλος, μεταχΐο«»β«ίς μάλιστα
τίνν λέξιν ΝΤΑΒΑΣ τι'ιν οποίαν ε¬
γνώριζε .-ηροφανώς ώς Βικηγορήσας
έν Κρητη. "Ητο αύτό μία Διαθήκη
ιπού μά; άφηκαν δύο μεγάλοι άν-
δ 'Εά δέ ^όθ ί
υασουμε Ότήν 'Ειλλάδα.
σέ τώιοτε. Τουλάχιστον
μ; φη
δρε;. 'Εάν δέν
είναι
«λίιο ζήτημα. Και πώς άπό την
φράσιν αύτην τοΰ αειμνήστου Βε¬
νιζέλου την οποίαν έ>γώ άπίνώς έ-
πανέλαοα καί ή όηΐοία σημαίνει καί
αυτή ΠΑΡΑΜΒΡΙΣΜΟΝ ΤΟΤ
ΠΑΡΕιΛβιΟΝΤΟΣ ΧΑ,ΡΙΝ ΤΟΤ
Κατοχή έκαμαν καΐ οί άνΐολίτι-
τοι Τοϋρκοι στή ♦ίεσσα'άα κατά
όν πόλεμο τοϋ 1)7. Καί κατά τό
ιαστημα των δεκαέξ μηνων .τού
■διηοκεσαν αντή έφερψησαν τελεί¬
ως πολιτισμένα. Ουτε φόνοι, ούτβ
ΰ λά ύ
, οΰτε πλιάτοτκα μέ ψεύ·
ικα μαρκα. 'Αγόραζαν καί πλήρω-
αν με μετςήτια και λίρΐς. Τό μαρ-
υρούν αυτό ίίλοι οί έπκ,ωντες **εσ-
αλοί. Καί ημείς φίνονν.
Έξουοχοδοτείται τό Προεδρείον
τίις ΟΚΑΑΒΕ δπως έπιδοοτι τοθ-
το είς τού; άρμοΐδίου;.
Ό Προϊστάμενο; τής· Συσκέψεως
Σ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ
Περι τό έπίμαχον ζήτημα
ΔΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ
Τού συνεργάτου μας κ. Ε. ΦΛΑΒΙΑΝΟΥ
Ε'.
Έπεδίωκον τότε καί έπεδίωξαν
κατά την διάρκειαν τοΰ Κι/πρια-
κοθ ζητήματος δπως ή κορυψή
τής 'Ορθοδοξίσς, γενομένη δργα-
τοΰ νεοτουρκισμοΰ, συκοψΠν-
νον
τίση τό Όρθόδοξον Ελληνικόν
Κράτος.
Ένώ ύττάρχοΐΛ» Τουρκικαί μειο-
νότητες είς την Βουλγαρίαν, Σερ¬
βίαν κα! Ρουμανίαν άδιαφοροΰν δι"
αύτάς. Ένδιαφέρονται μόνον διά
τούς Τούρκους τής 'ΕΞλλάβος διά
λόγους άνεξηγήτους.
"Οσον Λφθρα την ελληνικήν μειο-
νότητα τής Πόλεως θά πρέπει νά
έχωμεν ΰπ' όψιν μας £>τι δέν θά
ά-νεχθοθν *ποτέ την ύπεροχήν της
είς δλους τούς τομεϊς κα; δή είς
τόν οικονομικόν τομέα. Πρόγραμ-
μα τοθ Κομιτάτου ήτο καΐ είναι
ή οίκονομικώς συντριοη των μει-
ονοτήτων διά παντός θεμιτοθ καΐ
άθεμίτου μέσου.. Ιδού τί γράφει
περΐ τής όμογενείας αυτής, έν σε-
λίδι 25 τού ττροαναφερθέντος ερ-
Ι
ΠΡΟΣΟΧΗ
Ευρισκόμεθα είς την έξαιρετικώς ευχάριστον θέσιν ν' άναγ-
γείλωμεν είς τούς συνδρομητάς καΐ αναγνώστας μοος, οί όττοΤοι
«·» ^ε.,,,ίΑ,,ηοιη/ τταοΑ την επιθυμίαν των, ν' άττοκτήσουν οίκό-
ρ,οχας ^οσ^ ^^ ^^^ δτι,
είς προσεχές *υλλο,
γον τού, ό Πιέρ Ροντό: «Ό-
λες οί δλλες έλληνικές συνοικίες
τής Κ ών) πόλεως εΤναι, ττραγιμοίτι-
κά, όάσεις χαράς. Οί 'Ελλιηνες
δάζουν μέσα στή ζωή ιμία εύθυμία,
μία χαρά, ένα γοθστο γιά τή ζω¬
ή, μία εύκολία κοινωνική ττοϋ δέν
δείχιΐΛΧΑ' ούτε οί Τοθρκοι θελημα-
τικά έτΓΐφυλακτικο! οϋτε οί σκοτει-
νοΐ καΐ άλύγιστοι Αρμένιοι, ούτε
ο! Εβραϊοι οί καΓταβεοΛημένοι καΐ
ΟτΓθλογιστΐιΚθί». Καΐ είς τάς σελί¬
δας 26—27 άναφέρει ότι ού μό¬
νον οί "Ελληνες ζωογονοθν την οι¬
κονομικήν δρσστηριότηΦα τής ττό-
λ£ως είς δλους τούς τομεϊς άλλά
διαττρέπτουν καΐ ώς έπιστήμονες.
Αί άντικειμενικαΐ ανταΐ κρίσεις
των ξένων έκνευρίζουν τούς Νεοτούρ
κους. ΚοτΓατρυχόμουι άττό την ί-
δεαν τής κοπχοττιερότηπός τον δέν
τηρόκειται νά χάσουν καιμμίαν εύ-
καιιρίαν διά ν' άτταλλαγώσιν <3—ό τούς ένοχληττΛ<ούς αύτούς "Έλλη¬ νας. Μία φιλία μεταξύ δύο λαών διά νά κοτταστη άττοδοτική θά πρέττει νά εύρη απήχησιν τής λαϊ- κής μοοζηςν τταρά τού λαού. Ή Έλλτγνοτουρκική ψιλία δεν ηύρε καιμμίαν απήχησιν κατά τόν ττα- ρελθόντα τπαρά τού τονρκικού λαού καΐ ούτε πρόκειται νά βρή τώρα, δβδομένου ότι λόγφ ιμισελληνισμού, ή ήγέτις τάξις δέν ώκαλλιόργησε την φιλίαν αυτήν τταρά τού λαού «αί ούτε ττρόκιειταιι νά την καλλι- εργήση τώρα καθώς ττιστεύω έγώ. Χάριν τής έλΛηνοτοορκικής φι- λίας τταρεσύρθηιμεν είς την Ζυρί- χην δττου μάς ηνάγκασαν νά τταιρα δεχθώμεν την ύ~οδούλωσιν των 'Ελ λήνων τής Κύτίΐρου £ίς τούς Άγ- γλοτούρχους Καΐ διεττάχθημεν νό τηανηγυΐρίσω}α€ν άντί νά ττΕνθήσω- μεν διά τό γεγονός τούτο! Έκεΐνοι δμως οί όποΐοι μάς ό¬ ϊ δήγΓΐσαν είς την σννθτκολόγησιν της Ι Ζυρίχηχ;, όπωσδήττο—; θά σιψκμερι- σθώσι την τύχην των Γάλλον. Ού¬ τοι ώς μετθΒΐοοΰσαι ΑΛαγδαληναΐ μάς άτΓθκαλύτ—ουν τώρα τό ττάθη- μά των. Ό Γάλλος Ρα'έ ό!υ V©- ίτε, €Ϊς τάς σελίδας 34—36 τοΰ ιπροαναφειρθέντο; έργου τού, άσχο- λούμενος μέ την παραχώρησιν τής Άντιοχείας καΐ τής Άλεξανδρέτ- τας είς τούς Τούρκονς, άτποκαλά- τ~ει δτι πολιτικαί καΐ στρατιωτι- κοϊ Γάλλοι έντεταλμένοι διά την διενέργειαν τού δνιμοψηφίσμοττος, κατ' εντολήν τής Κυβερνήοεως, έ- >νόθευσαν τουτο. Διά νά νοθεύσουν
έβίασαν, Ιέ^αλοκάπτισαν καΐ έφυλά-
κκ~ν τούς ψηφοφόρους καΐ διά την
ττιράξιν των αυτήν έτνχον δόξης,
τψής καΐ ττροβ ι βάσιμον».
"Ο γράφων έζησεν είς την ττε-
ριοχήν αυτήν καί δύναται νά 6ε-
6α;ώση τού; αναγνώστας τού δτι
οί Τοϋαχοι αττετέλουν τό 18—20%
τού πληθυσμού τής ττεριοχής έκεί-
ης. Ο! δέ Γάλλοι τοβ(ΐ;6οι<τυιλαι>ργι
κώς άνίβίβαισαν τό 18—20% είς
50% διά νά τίαροπΐλανήσουν τήι
παγκόσμιον κοινήν γνώμην καΐ πά
ρεχώρηοαν τα καθαρώς αύτά άρα-
βικά χώματα είς τούς Τούρκους.
Τα "δια ονμβαίνουν καΐ διά την
Κύτπρον. Διά νά (<α&ησυχ)ό1σουν την ότγανάκΓτησιν ημών «αί των ΰττοοού λων λαών οί Δυτικοΐιμεττωνόμασαν την ύτΓθδούλωσικ «απόκτησιν άνε- ξαρτηισίας». Πώς δμως είναι νοητόν νά παρα δεχθή «ανεΐς δτι θά ήτο δυνατόν νά Οτηάρξη άνεξαρτησία ιμέ την στρατ μωτικήν κοΐτοχήν τιριών λαόν, τι*/ όττοίων τα συμφέροντα αλληλο συγΜοούονται ικαΐ μιε τό βέτο των Τούρκων, οί όττοΐοι τηρόκειται νά καθοδηγηθώσι τταΐρά των άνειλικρι- νων Νεοτούρκω^ τής "Αγκύρας. «Ποιραχωρουντες τό Σαντζάκιον, λέγει ό Γάλλος, έναμίσαμεν δτι έ- ττετύχαΐμίν την Συμμαχίαν των Τούρκων, οί όποΐοι θά έτρεχον νά Συνέχ«ι«ι ·Ις ττ>ν 2βν
φοροι δημοκό.-ιοι. παλληκαιράΐδες
πού ώτειλοΰν εκάστοτε τό Σύμπαν
μέ πύρινα λόγια καί πύρινα οημο-
σιεύματα. Δέν είναι ύμολογουμένω;
οδτε κατώτίροι όντε άνώτεροι των
άλ?Λ)ν «ίς πατρνωτιβμόν, θέλουν δ¬
μως νά παριστάνοΐΛΓ έαυ
6 Λ Ε ί .1 Ο
γοροΰν τόν κάθε 'μετρημένον καί
σοβαρόν ίτατριώτην ώς ήττοπαθή.
Αύτοι προεκάλεσαν τάς πιρκΜοτέ-
«?ας διά νά μή βίπω δλας, συμφοράς
καί ταηεινώσΐις τή; Πατρίδος. Αύ
τοϊ ποοεκάλ^σαν την συμφοράν τοθ
1897 .τού θά ίφεονε, παρά τόν η¬
ρωϊσμόν τοϋ άνεϊΐαοκοΰ; ε'ς αριθ¬
μόν καί. οπλισμόν στρατόν μα;,,
τούς Τούοκονς μέχρι Καλαμάτα;,
ίπανέ-λαβα καί έιγώ μέ άλλά λόγια,
ιδηλ. κλείσΐίΐο ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΨΙΜΟ
φ ςρ
α παραλλίζη; τι; αύτά; τάς πέραν
ών νομων τοΰ πολέμου καί τοϋ άν-
ραχπισμοΰ θηρκοδνα; των Γ&ρμα-
ών μέ τούζ, οανδαλΜΤμούς τοϋ 1855
αί νά όγάζη τα άνάλνγα. συμπερά-
ματα, Από τοΰ νά ιδίντ) σνγχωρο-
χάρτ είς τάς πρώτα;!
Καί άφοθ καλω; πονοϋντες, έ-
λείσομε τό βιβλίον τή; Ίστορία;
σον άςρ-ορΰ τού; Άραβα;, τούς
άλλοις καί Βΐνετοΰς; τοϋ 1*04,
ούς ΑΙγυπτίου; τοϋ 'Ιδραήμ, τοΰς
Ιταλούς καΐ Γ&ρμανούς καΐ τ«λευ-
τοϋ βιον.ίου τής Ίστορίας πού εί- ταίους|, τούς ΓιοιτγιωοιλάΛους υιού
ναι, έηαναλαμοάνω, ΓΡΑ'ΜΜΕΝΗ
ΣΕ ΓΡΑΝΙΤΗ, κώς, λέγω 6γάζε-
τε ύμε'ς ο^μπεράονατα εί; βάρο;
τοΰ πατριωτισμοϋ μου καί τα όποία
. - " «< Ί ΐ*' ~"~~ "ι—ί~"~7 " Ι γίνωνται «αν ιδ€ν επενέοαινον αί Δυνάμεις Ι ν .^: · Τέτοιοι «νΐηρΐαν καί οί Γάλλοι Ι ^^ $ «λ α τ ρ ι ώ τ α ι» τοΰ 1870 οί 1^^^—- όποϊοι μέ στρατόν ολιγώτερον καί,-'- μην τού1, Ιδίου τοϋ Βενιζέλου; Δέν άσετϊεϊτε οδτω καί πρό; Αυτόν, συμ φωνα μέ τόν δλω; άνάρμοστον υ¬ παινιγμόν ποϋ κάμνετε περί Έλ- ληνικής ή μή γνησιότητος; Καΐ ποιό; α&ς είχεν δτι πρέπει νά παύ- σο>μεν τελοϋντε; μνημόσυνα είς
μνήμην των διαφόρων έθνομαρτύ-
Καί τα μνημοστ^x^ το>ν θά
ίώνα τόν
των θά
μόνου τοΰ Πρωοχτικοΰ καί ......
τοίμαστον, έφώναζαν «είς Βε¬
ρολίνον» καί έφερον τοΰς Γερ
ΐμανούς οτό Παρύσχ,! Ήμε'ς εϊχα-
ιμε τότε ώ; κυριώτερον πολεμικόν
έφάδιον τάς ___δάφνας των θερ-
μοπυλών καί τοϋ 21 καί έκε'νοι τάς
δάφνας τοΰ, Μεγάλουι Ναπολέον-
το;. Οί έξωψρενικοί ένθουσιασμοί
έν καιρώ μάχη; δίδουν πολλάκις
να
κ-α'ι πατριώται καί δχι μόνον οί πα-
ριστάνοντε; εαυτούς ώ; ύπερέλλη-
νας.Τέτοιοι ήσαν αύτοι πονπροεκά1.»
οαν, ώς εΐτον τόν πόλϊμον τοΰ 1897
καί ώλ,λα; σκμφορά;.
'Εχθοοί μα; δέν ΐυΐήρξαν μόνον
οί Τοΰρκοι. Άπό τοΰς; νπάρχοντας
σήμερον λαού;, πρώτοι ίϊτήρϊαν οί
"Αραβες. Αύτοι άοχικως διεμέλι-
^, ΛΛΛνν» μ«Λΐ|» οίοουν ποΛΛακις'0αν τΜν Αύτοκρατορίαν μας. Ποϊν
την νίκη. Έν καιρώ είρήνης ομως ι^ά^^ £ Τοΰρκοι την Πόλη, την
οί ακαιροι ίνθοοσιαομοί, αί παλ- 'πήοαν οί ΓάλίΛΐ μέ τούς Βενετοΰς.
λτρ«»ροσμοί καί τα παχειά λόγια, 'θί ίδιοι καί 'διάφοροι αλλοι Φράγ-
<ρέροι»ν καταστροφάς. Καΐ κατον- [χοι νπεδούλίικκιν τίιν 'ΡΑΛΛΑη ™Λ ρφ; αί κα τοϋν, άσνναισθήτω;, προδοσία. Τέτοιοι <ύ φρ λοι Φράγ οι νπίοούλίΐ)θ·αν την 'Ελλάδα πρό των Τούρκων. Κατά την έπανάστα- ΰ 2 ί ΑΙύ ρκων. Κατά την έπανάστα- Τέτοιοι <ύ π £ ρ π α τ ρ ι ώ- ση τοΰ 2·1 οί ΑΙγύπτοι τοΰ Ίβραήμ αι» ίμφανίζοΥται ουχνά άίτό κατέσρΐψαν την Πελατόννησο. {χον έκπαΐ/θεύση ε'ς τό Μποΰλκβς αί έΐαποβτείλη εναντίον μας τούς νμμορίτα; ποϋ μάς έκαμαν τόσας ά ί ά θ ς ς καταστροφάς., γΐΛτί νά θεωοοΰμε ς έμπόοιο, ώς άγκάθτ, διά την ατανασύνϋειστν τή); 'Ε?.λΛ)νοτουρκν- ή; φιλία; ?να γβγονός, κακόν ββ- αίω; καί όλέθριον, άλλ' όλιγώτε- όν όδννηρόν «ώό τα βλλα; Ό κ. Αλεξάνδρου γνωρίζει τούς Γουρκους, ίσως καλύτιεοα άπό με¬ νά. Καί είναι σύμφ«>νο; μαζύ μου
είς τό ζήτημα τή; έλληνοτουρκική;
ί(ΐλίας. Καί φαίνεται δτι διαφωνίϊ
Ιμαζύ μου εί; τίνα σημεΐα, έκ φόβου
ϊσως μή τόν χαρακτηρίσθυν οί «πα¬
τριώται» τής ώς είπον Γ' κατηγο-
«ίας ώς: ΜΗ ΓΝΗΣΙΟΝ ΕΛΛΗ-
ΝΑ. "Άς μή οτύ; λογαριάση, όπως
/δέν τού; λογαριάζω κι' Αγώ.
Οί Τοΰρκοι οί παλαιοί, καΐ πολ-
λοί έκ των νέων, θέλουν νά σνμ-
«ρΛιωθοΰμε. ΆντιΑροϋν οί ΰπερεθνι
κισταί. θά τούς ,·οεράση δμως, Αμα
καταλάοουν 8χι δέν κερΛίζουν τί-
ποτε μέ αύτό.
Γράφει ό κ. Άλβξάνδοου δτι δ
κ. ΓΊαΛ,μάν τής «Βατάν, άντιπρο·
Λωπεύει τό ?να χελισόντ, πού μόνο
τού ιδέν φόρει την άνοιξι. ΓιατΙ λοι
«όν ν·ά μή φοοντίσουμε νά τα κά-
νοιμε ιδύο καί περΐΛσότερα, άλλά
νά τό βξοντώσουμε μέ τα φαρμακε-
ρά μα; βημοσΐιευματα.
(Βυζάντιος)
ΑΧΙΛ. ΜΑΤΡΟΜΜΑΤΗΣ
Έντυπώσεις άπό τό ωραίον καί πλούσιον Βέλγιον
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΗΕΛΛΗΗΟΗ ΑΗ8ΡΑΚ&ΡΥΧ0Η
7ον
Τού συνεργάτου μας κ. ΤΡ. ΟΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
Οί "Ελλ.ηνες πού τ(λθαν άς τό
Βέλγιον, γιά νά ίργασθοϋν στά
άνθρακωρΐ'χεΐα, εΙχα έ'ω; τό τέλος
τοϋ 1957 φθάσει τούς 12.200. Ή
μετανάστευσί τού; αοχισε τόν Ά-
πρίλιο 1955 όπότε έτέθ») τντό ό
όπότε
τντό τόν
έλεγχον τοϋ Έ^^ϋηνικοϋ 'Τποινγεί-
ου Εργασίας. Είναι ή μόνη μετα-
νάστευσι;, πού έλέγχεται «πό τό
Κνάτος.
Τό 2ε.ττέμι6οιο τοΰ 1956 ύπε-
γράτίη μία σνμόασις μεταξύ τής
'Ελ/Λίδος καί τοΰ Βελγίου, πού έξα-
σςράλιζε στούς "Ελλην*;, έργάτες
τα ϊδια πιλ.εονεκτήματα άπό απόψε¬
ως δρων ίριγασίας, όμοΐιβής καί δΐτ
αόιώοΐως, τα όποϊα χορηγεϊ καΐ
στούς ξένον; έργάτες, πού ίργάζον
ται άπό πολλά χρονια στά όελγι-
κά άνθοακωρυχεϊα (Ίταλούς, Πο-
λωνούς, Γιογκοσ>Λ6οι»ς, Ίσπανούς)
Κατόπιν 'άποφάο'εο>; τοϋ Έλλη-
ννκοΰ 'Τπονργνκοΰ Συμ^ονλιου α¬
πεστάλησαν τόν Όκτώβριο 19δ7
είς Βρυξελλας οί άνώτεροι ύπάλ-
ληλοι τοΰ 'Τπουργείου 'Εργιαοίας
κ.κ. Ευάγγελος Φλώκος (μέλος τοΰ
Δκκκ. Συμόουλίου της € "Ενώσεως
'Ελλιηνων Διπλωματοΰχων ΠανεΛΐ-
<ηημίων καί Ανωτ. Σχολων Βελ¬ γίου) καί Χ. Σταμπελος, γιά τή σύναψι ιδιμερονς συμβάσεως κοιν'ο>-
νικών άβφαλίσεων,. Τα κείμϊνα τής
σΐ'μ'βάσεως αυτής ιέμονογραφηθτι-
σαν καί ιάπό τόν πρέσ&υν μας στάς
Βρυξέλλα; κ. Χαρ. Ζαχαρίαν καΐ
άπό τούς άρμοΐδίους τοϋ Βίλιγικ.αΟ
'Τπουργίίου Εργασίας. "Εψηφίσθη,
τελευταίαί- είς την "Ελληνικήν
ΒοιΛήν καί ό σχίτικός Νόμος.
Μέ -Α- ι......
πλήρης άσφαλ.ιστική προστασία
είς άλους τού; ιέργαζα(ι«νονς στό
Βέλγιον "Ελιλ.ηνας ίργάτας καΐ ύ-
παλλτ|λοι.'ς, ήτοι άσφάλισις ασθε¬
νείας καί μητρότητος, άσφάλισις ά-
νεργίας, οίκογενειακά έπιδόματα
καί συντάξεις γηρατος, Θανάτου, ά-
ναπτιρίας καί «ργατικών άτυχημά-
των. "Ολα α^τά μέ τόν ίδιο τρόπο
καί «κτασΊ πού γίνονται καί γιά'
τού; Βέλγους ύπηκόους. Ή ιδία
σύμβασις παρέχει καί άλλα πλεο-
ν(εκττ>ματα (άναγνώρισις τοΰ χρό-
νου άοχραλίσεως, πού τυχόν εχουν
οί "Ελλ^ννιες είς 'ΕλΛηνικούς άσφα-
λιστωίθύς όργανισ^ιούς, γιά την ά-
πόκτησι δικαιώματος συντάξεως
καί άλλον παροχών, πού χορηγοϋν-
ται άπό Βελγικούς άσφαλιστικούς
όργαισμούς κλπ.).
Τα ϊδια πλεονεκτήιματα, πλήν
των οΐκογενειακών έπιδομάτίΛν, πα-
ρέχοντα* άντιστοίχως καΐ είς τούς
έργαζομένους στήν 'Ελλάΐδα Βέλ¬
γους μισθωτούς.
Ή σύμβασις δέν ?χει άκόμη Ισχύν,
γιατί πρέπει νά περάση πρός εγκρι
σιν καί άπό τα δνο Βελγικά Νο-
μοθΐτικά Σώματα.
Α
"Κως το πρώτο έξάμτινο τοθ
19δ8 οί "Ελληνες άνθ'ρακωρύχοι «ί;
τό Βέλγιον ήσαν περίπου 8.000.
Τό ποσοστόν ύηλαΐδή των έπανα-
πατριιζομένων ήτο 8Α%, άφοΰ τό
άριχικό σύνολο των όμογενών μας
άνθρακωρύχων ήταν 12.200 περί¬
που. Άρκετές έκατοντάδες άνθρα-
κωρύχων μας €χοι<ν καί τίς οίκο- γένιειές - Τώρα οί "Ελληνες ρρχ Πεώριοι Μάς φάνηρ«αν σάν άλλα Μερικά άνθρακωρυχίΐα λί οιομηχανίας τοϋ άνθρακος., πού ε¬ πήλθεν άπό την πτώσι των ημών. Άκανθώδες ποόολτίμα ή κρίσις αύτη γιά τό Βέλγιον. "Εξ έκατομ- μύρια τόννοι άνθρακος ήσαν τόν .-Γερασμένον Όκτιόβριο συσσωρευμί νοι στά άνθρακωρυχεία, Πελώριοι λάφοι ! Μά ά ά ά 6ουνά ρκά άνθρακ (Ιναγκάαθηκαν νά κλείσουν, ώά_»««βιώς τ,
πού προέβλεπεν ή σύμΛθΛς,
καΐ ν' άικυιρώθΌυν τίς παραγγελίες
είσαγωγών.
Άπ'
άμερικανΐϊ

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΧ ΚΟΣΜΟΣ
ιιι μιισ τιι
0ΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΑΙ1Ι ΑΣΤΕΓΟΗ ΗΤΟ» ΠΡ0ΙΦΥΓ0Ι1 1922
Πρός
Την αξιότιμον Διεύθυνσιν τής ά-
γοπτηΓτής 'μας εφημερίδος «Προσ-
φυγικός Κόσμος — Ενταύθα·.
Άγαττητέ μας Κύριε Δ)ντά,
Σ&ς -Γταρακαλοΰμενι δττως εύα-
ρεστούμ€νος δηιμοσιεύσητε είς τόν
«Προσφυγικόν Κόσμον» την κατω¬
τέρω άττύντησίν >μοις είς την δια¬
μαρτυρίαν τού Τοττικοί; Σύλλογον
Δήμου Κβρατσιν'ιου «Ή Πρόοδος^.
Δέν μάς έκιτλήσσει τό κείμενον
τής διαμαρτυρίας τού Διοικ. Συμ¬
βουλιον τοΰ ΤοπιικοΟ Συλλόγου
Δήμου Κερατσινίου «Ή Προοδος»
τοθ δημοσιευθέντος ίίς τόν «Προσ¬
φυγικόν Κόσμον» τής 10ης Ίανουα
ρίου 1959. ΟΟτοι τποιούμβνοι ά¬
γνοιαν τής ιέντατικωτάτης δράσεώς
τής Ποτνελληνίου Όμοσττονδίσς Ά
στέγων Προσφύγων 1922, καταγγέλ
λουν ημάς, τοΰς ΠροέΊδρσυς τού
Διοικ· Συ,μδοαλίου κ. Μιχ. Τσιγδέ
μογλου καϊ τής Ε.Ε. κ. 'Αβιρ. Κον-
τόττουλον ώς άβρονήσαντας .ιοαί
άδιαφορήσαντας δήθεν επί των ζη-
τημάτων ακριβώς έττί των οποίων
ημείς έφθάσαμεν μέχρι; άττιροκαλύΐ
τττου ρήξεως μετά τού ύφυττουργοϋ
κ. Ίω· Ψαρρέα. Άλλά οί ϊδιοι α¬
ποδεικνύοντα! ώς αγνοούντες καί
αθτά τα Ψηφίσιματα των ·προο·φυ-
γικων συγκίν-Γρώσεον Άθτγχών «αί
Πειραιώς μήτε τής 25 ΊοΛουαρίου
1959 £|ς τό θέαττιρον Κεντρικόν έ-
ξαιιρουμένης. Έν τούτοις είναι τταΥ
«οίνως γνωστόν δτι τό ψήφκτμα
αυτής αποτελεί ήδη —λιέον Σύμβο
λον Πίστεως διά τούς αστέγους
αστούς ττοσφυγας
Δικαιολογεΐται
1922.
δμως ή άγνοιά
των καθ" δσον οί Κύριοι οδτοι ί·
λαμψαν διά της αττουσίας των άττό
δλας αύτάς τάς συγκεντρώσιεΐς της
Ό.μοστΓονδίαις.
Δέν ενθυμούνται δέ ασφαλώς ίσχυ
ριζόμενοι δτι ούδεμιάς «τυχόν —αιρά
τής ^Όιμοσττονδίας ά—σντήσΐεως είς
ττλιεΐο—α ίγγιαοίφά των καθ" όσον
είς τό μοναδικόν έγγραφον αυτών
τής 20 2.59 ύττ' αριθ. ττρωτ. 16
αττανηήσα)μ€ν άμέσως διά τοθ εύ-
γευεσ-άττου ιέγγ,ραφου 'μας τπρός
αύτούς τής 9ης Μαρτίου έ.έ.
Ευχαριστούμεν διά την φΐλοξε-
νίαν.
Ό Πρόβδρος τοΰ Δ. Σ. της ΠΟ.
Α.Α.Π. 1922
ΜΙΧ. Κ. ΤΣΙΓΔΕιΜΟΓΛΟΥ
Ό Πρόεδρος τής 'ιΕκτβΛβστικ,ής
'ΕτητροτΓης τής ΠΟ.Α.Π. 1921
ΑΒΡ. ΚΟΜΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΙΙίΤΙ ΕΙΠΑΙ0ΙΙ0ΙΙ1 | ΕΑΛπΙΙΟΤΟΤΡΚΙΚΒ ΦΙΑΙ1
ΕΝ ΑΝΔΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΣ ΤΟΥ
ΡΠΣΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΥΠΟΒΛΗΘΕΝ
ΔΥΤΙΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ
ΓΕΝΕ1Ή, 1δ___ΑΙ Ηνωμένοι
Πολιτε'αι, ή Βρεταννία καί ή Γαλ
λία ευρίσκονται σημερον άντιμέτω-
Ό Κο&ΰαχαζφ έ&ςΗΟνηοΐ τόν
λόγον τού είς Κιοΐνεφ, ποωτεύου-
σαν της Σοβοετικης Μολοαδίας,
ποι νέας Ρωονκής άντιδοασ««>ς είς μετεδσβη δέ οδτος ώτό τόν Ραδιο
τάς Λροτάσεις των διά τόν τερμα¬
τισμόν της κοίσεως τοΰ Βερολί¬
νον μέσω διαπιραγματεύισ'εων ά-
παβλεποναώιν «Ις την ουνα'ψτν συν
βηΐκης ιβΐοήντκ; βι' ολόκληρον την
Γερμανίαν.
ιΚομμουνιστής
η ά
είς
τήν Διάσκεψιν των τεσσάνων υπουρ
γων των Έξωπεοικων, είπεν δτι
τό Δυτικόν σχέιδΤον θά τύχη έμπε-
ριστατωμένη,ς μελέτης. Άλλ' ό
Σοβιετικάς οτρωίθιοιονργός έβήλωσιε
χθές κ'ς την Ρωσίαν ίίτι τό Δυ¬
τικόν Βερολίνον πρέπει νά κατα¬
στή «ελευθέρα πόλις> έντός, μιας
διηρημένης Γεομανίας. Ό Ρωσος
ήγέτης 'ϊπα·νέλα£ε>ν έίάστ,ς την
πρότασιν τού διά την άπό κοινοΰ
σύναψιν μιάς Γερμανικής συνθήκης
εΐρήνης «μέ τα δύο ύφιστάμενα γερ
μανικά κίρατη», την οποίαν 6χουν
/άϊΓορρίψει αί ΔντικαΙ Δυνά-
μεις·..
φωνικόν Σταθμόν τής Μόσχας, ά-
φού ά Άμερικανός Μντουογός των
Εξωτερικών κ, Χ£ρ·τερ ανέπτυξε
το Δυτ. σχέδιον πβρΐ εΐρήντις ε'ς
την Διάσκεψιν της Γιενιεύης.
€Η Διάσκεψις θά επαναλάβη τάς
εργασίας ττις την 490' μ.μ. (ίλ-
ληνικήν ώραν) της σήμερον καΐ
'δέν θά συνεδοιαοη αύρ«*ν καί τήν
Κυριακ/ήν. Ό κ. Χέρτερ θά έ«ω-
φεληθή τής βιηιμέρου αυτής βιακο-
πήις ιδία νά μεταβή αυριον άεροπο-
ρικώς είς Ρώμ/ηιν διά σννομιλίας
μετά των ιΥγιετων τής·. Ιταλικάς
Κυβερνήσεως, κατόπιν προσκλήισε-
ως τοθ συνα&έλιφου τού γ.. Γκιου-
ζέππε Πέλλα.
Έν τφ μεταξύ οί τρείς ΔυτικοΙ
ϊόπουργιοί των Εξωτερικών είναι
πρόθυμοι νά ίΛΐεξητγήισουν τάς δια-
τάξεις ταθ ΰποόληι&έντος είς τήν
Διάοίκεΐψιν σχε&ίου ε'ρήτνι,ς διά την , —, _ ,.
Γερμανίαν καί θά αρχίοουν ίν, νέ- σοβαράς βιαπιραγματευσες είς τήν
ου τάς <άπό μακροϋ ·αΛΐοτελματω- βΐνσας διαπραγματεύσβις των ί«1 τοΰ άφοπλνσμοΰ. ή ή νέα σοβα^ωτέρα είς την Γενεύην ά- ναιμ^νεται η|δη 6τι Φά προέλ'βη «ΪΛΟ τόν Ρώοον υπουργόν των 'Ε- ξωτιερικών. Ό χιβ«Γΐνός λόγος τοΰ Κροΰστσεφ φαίνβται νά «ροβιαγρά φη την άίΐάντησί,ν, πού τ>ά δώση
ό κ. Γχρομύκο είς τό Δυτικόν <ι%&· διον βιά την Γερμανίαν. 'Αλλ' οί Δυτικοΐ ήγίται Φέν πρόκίΐται νά έχίτλαγοΰν ίκ της πλήρους ΐντό των Σοβιέτ 'άντοριρίψεως των προτασε- ών των. Είναι ίτοιμοι νά δ«»χο>-
ρίοουν αύτάς·, καί νά συζητήθΌυν
επί ενός εκάστου προ*6λήματος, ώς
ή ρύβιμιοτς τής κρίσιεως είς τό
Βεφολ'νον, ή ένοποίι>ΐης τής Γερ-
μανίας, ή Εΰρωπαΐκή άσφάλεια
καί ό ιάφοντλισιμός.
Άλλά ιδία νά γίνη ό Λιαχωρι-
σμος οδτος; άπαιτεΐται νά '&ιαπι-
στωθτ} δτι ό ν,. Γκ.ρομύκο «νβιαφέ-
δξά
στω} ό ρμ
ρεται, πΐράγματι, να διεξαγάγη
Γενεύην έίά ενός τουλάχιστον «*
των έν λόγω ποο6λτ)ματα>ν κα'ι του¬
το φαίνεται αμφίβολον, Ιδίως έψ'
(>σον ή Λύσις έπιμίνει είς την ά¬
ποψιν τής σι^ναρτήσΐως τοΰ ποο-
τής ένοποιήσεως. μέ τόν
η Εύ£ή
ΤΑ ΖΗΤΚΜΛΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓθκ
ΑΓΙΑΙ ΦΩΤΕΙΝΗΣ Θ.ΣΣί Λ )Ν,ΚΗί
β Διΐυθυν 6,
^ημ
Π
τ»
ι
φό>λ
κό
ρ
Λα οθ
β
ζ··ζή ««
ίτ»ο « ό
, βμ>
θτο|9
ό
βλήμίχτος τής ένοποής μ
άςχΜτλισμόν τ) την Ειύρο»τα£κήν α¬
σφάλειαν.
Ό -λ. ΓκοομΛΐΜθ εΐχε βηλωσει ε'ς
ίούς Δυτικοΰς ύοτουργούς την λ«ο-
τεραίαν τΓις ιίνταοολής των προτά-
σεών των είς την Διάσκεψιν δτι
ίξ δσων γνωρίζει, αυται είναι α-
παράδεκτοι £ν τφ συνόλφ τονν. Τάς
έχαρακτήρΦσεν ώς κυκιειΤχνα δσχετον
μεταξύ των πσίαν:
ενός χο>ριστοϋ Ιδιακα-νονιθΊΐοΰ διά
τό Βερολίνον, χάρις είς τό ΟΛθ'-
ον αί Δυτικ«ί Δυνάμες θά έγκ-ατα-
λιρίψουν τα <5·ασικα των δικαιώμΛ τα ιέΊπί των ιδυτικΛν ταμέων τής πόλεως καί της σννώψεως σννθή- κης είρττνης 1~ ί«αν διηρημε,νην Γρριμανίαν. (ΣΥΝΕΧΈΙΑ έκ τής 1ης Σελ.) ττολεμήΐσαυι./ «αί ν' άττιοθάνουν τταρά τό ττλευρόν ιμας διμα τη κηρύξει τοθ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Ουδείς Τοΰρκος όμως, κατά τόν ■πόλεμον εκείνον, έβύσιΐάΐσθη υπέρ ημών». Καί τώρα έττανέφερον οί Δυτικοί τον Τοΰρκον, μέ τον στρα- τόν τού, είς τήν Κύτηρον, ελπίζον¬ τες δτι ούτοι θά τταλιειμήσοίΛ' πταιρά τό —λευρόν των, αν τυχόν κηρυχθή τρίτος παγκόσμιος ττόλεμος. Ου¬ δείς Τοΰρκος δμως θά καΓταββχθή νά ρίψη έστω καί Ιμίοαν σφαίραν υ¬ πέρ αυτών. Τήν έττοχήιν εκείνην οί "Αραβες τής Συρίας καΐ τοΰ Αιβά- νου ήσιαν ύπόδουλοι, δέν ηδύναντο ν' άντιίδράσΌυν άπτκτιτΐελίεισ'μοίπκώς. Έν τούτοις, καθως άναφέρει ό σνγ γραφεύς διά τοΰ Ιέγκύραυ όιργάνου τοχ»κιο6ήτε». Άττό δλους τούς Δα- τικούς οί πλέον άιγαπητοι είς τους Μεοανατολίτας ήσαν οί Γαλλοι. Τώρα έγιιναν οί ττνεον ιμισιτοί. Ή Δύσις δέν συνετίσθη οθτε αττό την τύχην τοΰ Νου,ρή Σαΐτ τού Ίιρίίικ. "Οσοι πλησιάζουν πιρός τούς Τούρ καυς άπαμοϊφύνονΓται άπο τούς "Αραόας. ΟΊ λαΤκές μάζες των Ά- ράβων δέν άνέχονται σνμμσ^ίαν καί φιλίαν μέ τούς Τουρκους. Είς την ταλαίτΓωρον Άινατολήν ύττιηρ- χεν ήδη έν ζήτημα Άλσατίας «αι Λωρραίνης, μέ την έπαναφσράν τοθ Τούρκου είς την Κύτπρον έδτ)μιουρ- γήθη έτερον τοιούτον. Π&νανώνται έεχΤνοι οί όττοΐοι νομίζουν δτι ή υπόθεσις τής Κύπρου εκλεκτεν. Μό- λις τώρα άρχίζει. Και είναι δύσκο λον να ττροβλέψη κανεις τί συνέττει- Τέμενος τής έθνικής πίστεως ΤΑ ΕΡΕΙΙΜΜΕΝΑ ΤΕΙΧΗ Τ·Υ "ΦΓΑΚΙΒ.. ΙΘ1ΚΑ ΟΝΑ ΕΑΑΙΜΚΠΣ ΙΔΕΑΙ Είς την "Ιεράν πόλιν πριν 133 χρόνια Διά την Μοιιραν τού το μικροτέρας τθν δόο Τό Μΐΐσολογγι μετα. την ικαταίΓ Εξόδου καί τάς λογγίου (26-4-1959) εχει ώς εξής: Την νύκτα τής των «Άν Ναζίρ», είπον οΟτοι πρός αν θά έχη διά τούς Δυτικοΰς φί- τούς «οηιδεμόνας των Γαλλους: «Θά ' λοιος ικαί σνμμάχους μας ή ΐπτανα- ττρέττει νά γηρίζουν είς τό Παρί- σι δτι ή πικρία ή όττοία θά γειννη- θή είς τάς καρδίας δλων των Ά- ράΐδων μέ την παράδοσιν τού Σαν- τζακίου είς τοΰς Τού,ρκους, θά εί¬ ναι ομοία μ' έκιείνην ήτις εΐχε γεν- φορά τοΰ Τούρκου είς την ιΚύττρον. ΤαπτΕΐνώς φρονώ δτι θά τηρέΐττιει νά λίαν δύσητιστοι, έτπφυιλα- ι<αί ττροοιεκτιικοΐ ότπιέναιντι των Νεοτούρκων. ΟΟτοι «Τναι ©Μσυ- πόοτατοι, διτΓρόσωτΓθΐ καί λίαν ^ά- κτιικοί νΓ,θη είς τάς καρδίας των Γάλλον νειλικρινιεΐς. Προσ—οιοΰνται καί ύ- τό 1870, οννεττεία της άττοσττάσε-! π€κρίνβνται φιλίον λίαν άξιοθαυ- ως της Άλσατίτχς ικαι Λωρραίνης μάστως, δέν χάνουν 5μ»ς καμιμίαν έκ Γαλιλίας». «Καϊ οβΐΛτελήιφθηΊμεν ευκαιρίαν διά νά πλήξουν τούς ά- τήν σημασίαν τής ττιροειδοτΓθΐήσε- , Λ/ττότττους «φίλους» των έκ των ως αυτής, προσθέτει ό Γάλλος, ό- όπΊσθεν μέ τό στϋλεττο των. ταν οί Σύριοι μάς £Ϊπον: «Κρβμο-| Ε. ΦΛΑΒΙΑΝΟΣ Άπό την πνευματική προσφυγική ζωή "ΤΟ ΚΥΛΙΙγΙΒ,, ΚΑΙ ΑΑΑΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ Σάν ?ιο·θε φαριμακ.ερός ό σίφου- ν άς τοΰ ολέθρου κ«1 άφάνιο'ί πολι- τε'ες καί χ-ωριά καί γκρέ'μισε σπί- τια, καί ξερρθζοκτε τα δϊντρα κι' εκοΊ|·ε τα σπιάρτά, καί σικόρπισε «άν τα φΰλλα στό ξεροδορι Ενα λα όν όλάκΐρο. κι' εσ.ταισε καιμπάνες καί ιμόλοψε ίκκΐλησίιες, κανεις δέν ΐΐχε πάς ί)ά γλύτωνε τίποταάπ'τόν .-τρΐΛΤιάκουστον χαλασμό. Καί δένγλύ τωσε τίποτα, ά?νή|θεια. Οίιμνήμες, μονάχα έμειναν άκατάλ.υτες κι' άνέγ γιχτες «π'τή φ<θορά. Μονάχα οί μνή ιιιβς. Καί στάθηκαν αί. μνημες ίκανές νά ξαναΐδώσουν την πίστη στ>ι ζωήσ'
δλους τούς ξερΐζομένους., καί στά-
θηικαν ίκαΛιές νά ιέμπνεύσουν ξανά
τίστη καινούργια, νά δηαουριγ γ-
οουν μέσα στίς κουρασμένες Μ'υχές
ν,α,ινούρια Ιδανικά. Καί στάθηκαν
οί μνημες έτοΰτες Ίκανές νά νευ-
ιρώσουν |ανά τα τσακισμένα κ.ϋρ-
μιά, ν,' άτσαλώσουν μπράτσα ώστε
ά ιμΛορέοιουν νά θεμελειώσουν καί
πάλι μιά νέα ζωή πάνω <πά συν- τρίμμια καΐ οτ' άποκαυδια τής (τιιμφοράς. Τουτο χυρίως τό ξα- ναχτίσιμο είναι ή αηό άΐιοθιαύμα- στη ΐ·κΐδή|λωση των ιάφανισμένων. Κοντά στούς τόμους πού Κχρυν γράφη άπό τότες, καινουριοι προ- ιττίίθ'ενται κάθε ιμέρα γΰρω στόν άφανιοιμό τοΰ Μυκρασιατικοϋ κόσ- αου "Ομ«ις ?δΙι>α(ίΙτϊειρα ηΜγικι,νοδν
πάντα τα οιβλία ίκεΐνα πού Ιξω ίί
ιλ^άϊ στήν ίστορική καί στήν ψυχρή
ίπιστημονική έρει>να Λλησιώζουν
τόν άνώνυμο λαό, τόν βασικό ωσ-
τόσιο πρωταγωνιστή τί>ς τραγανδίας
χαΐ προ6άλ.λοιτν τό συνίθετικό δρά-
μα τοΰ χαλασμοΰ μέσα άπ' τό πρΐ-
σμα των άτομ,ικών περιπτώσεων,
φέροντας ?τσι πιό κοντά στίς; ψυ-
χές μας τίς άσ6υστ)ες μνημες. Εε-
χωριστή μέσα στά 6ΐι6λία τοΰ νά-
αϋτοΰ κατρχει
τα τό ώρα'ο καί πρωτότυπο 6ι&λίο
τοΰ κ. Νίκου Μηλιώρη μέ τόν ρω-
Κριτική τοθ κ. Π. ΚΟΝΤΕΛΗ
μαλέο, τόν ρομαντικό, τόν σνμδο-
λικό τίτ'λο, «ΤΟ ΚΤΛΙΣΜΑ». Τό
«κύλιοΐμα», λέξη ιμέ την άποία ώ-
νόμαξαν οί Βουρλιώτες τό έξ άρ-
χής άνοιγμα τού χερσότοπου, την
ζωογόνησ») διά τής ιέργασίας τοθ
ξερότοπου, γιά την δημιουργία καρ
περοΰ χωραφιοΰ, είναι στ* άλήθεια
ί:νας τίτλος πού χαρακτηρίςει την
ρωμη ενός αίωνόοιου λαοΐί, πού
ίφράζει την ρωμαντική τού νοσΐαλ
γία γιά οσα χάθηκαν πού σι<μ6οί^ί- ζιτι την άκλόνητη πίστη τού στό μέλ.λον τής ράτσας τού. Δέν είναι άπλά λογοτβχνικά διη* γήιιατα οί «ίστορίες ιάϊϊ' την ζ,ωή των Βοι«ρλιοπών» πού άιπαρτίζουν τό «κΰλκτμα». "Οπως καί δέν είναι άπλές λαογραφικίς ιδιατρι6ές. Εί¬ ναι ενας πετυχημένος συγκίοασμός καί των δύο τούτων στοιχείων (τής ίπιστήμης καί τής τέχνης,) μέ άπο- τέλεσμα νά προβάΐλλεται ή ψνχ,ή έ- κεΐνου τοΰ λαοΰ ιάνάγλ«ρη, όλό- Ιζώντανη, μέ τίς χαρές μιέ τούς καα) μούς, μέ τούς ποθους καί τα μερά- κΐα τού. Φυλλομετράς τίζ σελίδες τοΰ βιβλίον κιαί βλέπεις τα καταπράσινα καρπερά «μπέλια, καί γνο>ρίιζεις μέ τό |εχωρι.στό Άν»·
ί»ά τους τούς Ιωχάρΐιθες τ'αφεντικά
κά τοΰς ξωχάριϊ&ες χ' ιάφεντιοίά
τοΰς δοχΛευτές τής γής, καί μπαί-
νεις μεσ' στά σπίτια κι' ά·κοΰς τούς
λογαριασιμούς τοΰ ■νοικοκυρη κι'
αίσιβάνεσαι τής παρθένας τό χτυ-
ποκάρδι, καί καμαρώνεις τό άσι-
κλήκι τοΰ λεβεντονιοΰ.
Κι' άκοΰς τα τραγούδΊα κι' ά-
κοΰς τα πουλια νά χελαηιδοΰν, καί
παάρνεις μέρος «τό κουτσομπολιό,
καί χορεύεις στό γλέΛ'τι καί μεθάς
Ι&ι' τό ιδυνατό κρασί.
Καί Ιΐενυχτας μαζί τους στίς
σκοτεινές ώρες τοΰ χαλασμοδ, κι'
άκολοιΐθάς την πορεία> μέ<Τα στόν τρόμο, καί ΛαίρνιεΐΓ, μαξί τους τόν βρόμο τής προσφυγιίΐς. II. ΚΟΝΤΕΛΗΣ Είς τό σύνθημα τοϋ Ραζηκώτσι- κα «Έμτηρός ΜεσολογγΤται, έμ- τπρός» αττντιηΐσαν οί Σουλιώται μέ την ίαχήν «άΤιρόμητα τΓαλληκάρια έττόίΛο τους» την σελιηνοφώτιστη έ- ιοείνην νύκτα της ΙΟης Άττριλίου τοΰ 1826. Καί άμ&τως φρουρά καί κάτοικοι ξβκινοΰν διά την έξαδον. Δραματικαί ώραι άκολουθοΰν, ά- σύγικριτοι είς τραγικον μεγαλείον. Χιλιάδες ιμαχητών «αί σ^λετωμενων γυναικοτταίδων, ττού εΤχαν έξορμήσει είς αναζήτησιν τής έλεχβερίας, «α- τασφάζονται άπτό τάς συνηστΓΐσμέ- νας όρδάς τού ' Ιιμττραήμ καΐ_τοΟ Κ ι- οιηαχη, κερδίζουν δμως την αθανα¬ σίαν. Τό Μεσολόγγι ιμεταβαλλεται είς καπνίζοντα έρβίττια, άλλά γίνε- ται 6ωμός. Ό έττίλογος τής τραγω- δίας γράιφεται αττό τόν οαυλόν τού Χρήστου Καψαλη ικαϊ ή ύστατη άν- τίίΐ*τασις τού έπισκάπου Ρωγών Ιω¬ σηφ τερματίζεται μέ την ανατίναξιν τού 'Λνεμαμύλου. 135 χρόνια διέρρευσαν αττό τό- «ε, άλλά τό αννττέρολητον ^/χεί- μα δέν έχιαισε τίττοτε άττό_ την δρα- ματΐικτ,ν τού αίγλην- Ημείς οί "Ελ- ληνες ττϊς 5ης Υβννβαΐς αττο τοΰ 1821 —ιΛαός καί Κυβέρνησις— ττροσερχόμεθα εύλαδεΐς ττροσκυνη- ταΐ έδώ είς τόν «Φράκτην». Καί αί πού θά άκολουθησουν θά δύο επομένας ημέρας ή οσμή των ( τροφήν τού μετα&όΛλεται εις τέ- μαχσ.μιένων, τό ττανδαΐ'μ<6νιον των μιενος ιέίθν'ΐ'κής ,ττίστεως· Ό «Φρα- ττυραΐοιλισιμών, ©Ι όΐλολυγμοί των! κτης» γίνεται Βωμός των _ Πανελ- σφαζομέΜων καί οί κιρότοι των ά- λήνων, τα ιέ^ιτΓωμένά τιίχη τού νατ.ινάξεων, δλα μαζί >έτονιζαν ή- δέν -ροστατεύουν ττλέον την νβκρω-
ύθ ό θΐ όλ^ άλ ί)ή)ί δ
γ^ννβαΐ πού θά άολυθη . . ■ - ,
ττροσέρχωνται ίβαί αύτοι ιμέ θαυμα σολογγίου- ώθυΐσίασαν την ζωήν των
σμόν «αί θά ιΚπΌκλίνωνται μέ 6α- , διά νά είμεθα ημείς σήμερον έλεύ-
βύτατον σΐβασ,μάν ττρό των «έλευ- θεροι. Έβυσιάσβησαν διά νά άνα-
ρωίκήν συμφωνίαν .μιέ ύτΓΟΘεσιν τόν θε,ΐσσΐν >μολ<ς Ίπάλιιν· ιγ$»αώιΙά δ- ©ρΰλον τού ΑΑεο-αλογγίου ικοαΐ τήν ιμως ήβικά δρια τής άθανάπου 'Ελ- αίωνιότητα τής Ελλάδος. 'Από. ληνικιης Ιδέας. Ημείς οί μεταγιενέ- τό βράδυ τής Έξόδου τό Μβσαλόγ γ ι ικαηέκτησϊ: τον τίτλον τής Ίε- ράς ΐτόλεως. Την επαύριον τής έξόδου ή μοΐ- ρα τοΰ Μεσολογγίου ονγκλονίζει τόν κόσμον· Δηιμιουργεΐ τΓραβλημα- τα είς οννειοηοΐεις έλευθέρων ατό- ■μων καί Λαών. Τήν ΟΜΛτερβιλιγτον άνδρείαιν καΐ την ύττίρήφανον από¬ φασιν τού θανατον των τΓθλιορκτν- ιμένωιν τιιμοΰν έτταξίος ή ώδή των τΓθΐητών, ή βθγλωττία των ιρητόρων, ή συνεί®η|σις των Λαών.... "Η θυσία ίητερέχει καί τής με¬ γαλυτέρας νίκης- διότι είναι ή 0- ψηλοτέρα, ή τιμιωτΐΐρα, ή άγιωτέ- ρα, ή ττλέον άνιδιοτελής καιί ύίπ«ρή- φανος άττό τάς ττρά'ξεκ; τοΰ άνθρώ- ττου και «οατέχει την κορκφήν τής ήθιικής Ιεραριχίας. Έμττνέει ώς ττα- ράδειγμα, δημιουρνϊ'Γ την ττίιστιν, άνοίγιει τόν δρόμον των ιμεγάλων -ραγματοττοιήσβωιν. Τήν μεγαλιτέραν των θϋθΊών ττρο σέφεραν οί τπολιορκιηιμιένοι τοΰ Με- στεροι εύγνωιμονούμιεν τούς μους καί ανωνύ,μους ήρωας, των ο¬ ποίων αί σκιαί ντΓ6βτ}<Ι>ανοι συνεορ-
τάζουν είς τόν Ιβρόν τούτον ττεριί-
βολον. -»
Μέ τάς ήρωϊκάς των πιράξεις οί
θυο-ιαζόμενιοι δέν γιροΐφουν μόνον
την Ιστορίαν της πατρίδος των, άλ¬
λά ττροκαλοΰν την έξαρσιν καί την
άνάτοχπν των ψκχών, την κατάλυ-
«7 ιν των χαμηλών^ την απολύτρω-
σιν άπτό τα ιμικρά, τα ίδιοτελή καί
κόν "Εθνος οΰτε άσχάλλει οϋτε γογ
γύζει· την αττβκβέ,χιεται μέ ύπτβρη-
φάνειαν καί την καταξιώνει μέ τάς
θυσίας τού. 'Αλλ' €Ϊναι τάχα ϊπτερ-
βολή τό νά ζηττή ώς ·μόνον άντάλ-
λαγμα μόνον δικαιοσύνην;
'Εδώ είς τόν Ιερόν χώρον, δπου
φυλάΐσσονται τα όστά καί ή τέφρα
των Λρώων της έξόδου, ή γεννεά
,μας δίδει τόν ορκον ότι θά τηρήση
την εντολήν καί θά δΐαΚτφαλίση τάς
ύττοθηκας τού μεγάλου άγό^ιος, κα-
τάνυξιν καί ττίστιν τπρός την θείαν
Δύναμιν, αφοσίωσιν είς την Πατρί-
6α, τψοσήλωσιν πρός την ελευθερί¬
αν, ττρόθυμον ττροσφοράν της Με¬
γάλης θυσίας, όίττοτεοή—ότε ή ά-
ναγκη τόν καλέση. 'Υπόσχεται ό¬
τι δέν θά τΓτσηθη, δτι δέν θά δι-
σ->ώση, ότι δέν θά καμφθήτΓθτέ, ότι
πους τ·! τόϊ ^.ηπρ^Ίήν τ< ( 1ου ■ βμττρ σφυνΐι<οΟ ΙυνεΒρΐτυ ' εσσαλο Ι'η Γι* Βά^ογ^ υ, Μπ' -*Π κλη· ρά ματ· ττιστοιτοιο' μ·ν κ··' ήϋκϊ δ > εί ν<*>σθησ ν «οί έ
• ουράοθησαν δλ·. 11 μεταοχόν
τες αύτΗι, <ιά τα Πρ σφυ/ι»ά :η ήμοτα #ν αντιθέσει ι έ το ,Α.μά-ιοι. τγ1< ·Επΐ'Ροπή*ς θ σ σαλο (κη< είς, το οποίον άντι· προσωπε^Ετο καΐ ό ΣΟνοβσμό' μος δι* έ ός μβλους ποθ βέν προσέφβρεν οοα άνβμίνοντο. Δ στ> χιίς ΰμωι βλα ούτά Βι
βλύθησαν υπό κομματικήν πά
ρόντων β(ς βάρος τής Προσφυ
γικής όλότη'ος καΐ Ιδιαιτέρως
«Ις βάρος τοθ ΣυνοικιομοΟ μας
ό οποίος κατοικεΐιαι υπό πά
λοιθν προσφύγων 1922—1923
κατά τό πλείστον καΐ είς κα
νονικσ οΐκήματα βχι είς πσράγ
κάς, ά,ινα ΙΒιακ. δαπάναις Ι
κτισαν. Καθότι αί άρμόοιοι
Αρχαί προβαΐνουν ε(ς την κα
τεδάφισιν ούτοθ. Μή άναγνα-ρ(
ζο«σαι κδν την υποχρέωσιν
στεγάσεως των κατοΐκων, άλ¬
λά πρόκειται νά άποζημιώσουν
τα κιΐσματα μόνον· ορισθείσης
Βρός τοΟγο έκτιμητΐΗής Έ—·
τροπής ή όποΐα ττροβασα είς
την εκτίμησιν, έξετΐμησε ταυτα
βχι τιενιχρώτατα άλλ' οθτε καν
άξ'ας λόγου βθνανται νά γίνη
δι* αυτήν.
Αναφέρομεν παραδεΐγματα
κανονική Βΰβ
Κουζίνας κ.
τουβλόκτιστος
ΟΟΟ Βραχμάς είς
Εωματίων
15 ΟΟΟ.
ότι συγκβκριμε·
ην
β
τΐ,το
ρ,ού
ββΐωσ..
ρβ0
^ «
β£ΐ
^
νο π οθω-Μκω τ
οί »αΐ 'ήν π^ή.τ1
τοθ >ονοι^ ομθ',
ι
·
ι .ινΟπ ιηο
άλλσ οί
αν,
'ί-ν ι(| «-.κτάοει τοθ π
ηοτημΐου βί.|»ι.η ί. ό
Σ νοι-.σμο μαι, τοθ-ο
μη ©ν προέβη *Ις την ι
•ισιν 40 πεμΐπου οΐκι© α«ο(η
μ,ώσαν τούς κατοΐκου,. οοϊο»
ί.τό τβ ονκΛν όμ(ων Αο,,
οί 36 ίξ ιΟιών ηρνήθησαν ν!
#π .ναστεγασβοςν μεΙ
ΰ
τα ίψήμβρα· έξευγενίιζουν την ζω- θά ύτΓερασττίση την γήν της Πατρί¬
δος έναντι οίασδήτΓθτε άττειλής, δτι
θά κατοχυρώση την αιωνίαν ύτταρ-
ξιν το ύ'Ελληνιικοΰ "Εθνους, ότι θά
κατασφαλίση την διάσωσιν των αί-
ωνίων αξιών*
»»¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥»»¥
V
¥¥»»»»¥»»¥»τ-τ¥^»»4»¥»»¥#^
λευταίως^ νά «πανακτά σέ ώρισμέ- τηιρονν τίς παρα)δόο·εις τής πατρί-
νους κλοΐοους τήν άνθισί της οί Λπΐί- Λιο-« ^ηη,ΙΝοη.»,η.Μ.». __ι _»_
ΆμερικανοΙ έ!αΐγο>γεϊς άνθρακος έ-
πίροτίμησαν νά εΐσπράξουν μ^ά «λο¬
γικήν ποινική ρήτρα (ίνα ποσο¬
στόν) καί δχι την προβλεπομένην
χ'νίό τή σύμιβασι, κα), νά σταμα-
τήσουν τίς ιέ|αγωγες·, παρά νά κα-
ταστρέψουν τούς 6έλγους ειίσαγω-'
γεΐς, μερικοί άπό τους όποίους έ-
κηρύχιθησαν είς κατάστασιν πτονχ,εύ
Λεως.
Έΐοχ, στίς 2δ 'Οκτωδρίου, μίαι
λύσις έΎι/νε Ιδεκτήι, καί, άκυρώθη-
σ'αν ώσαγωγές άμερικανικοϋ άν¬
θρακος 1.360.000 τόννων. Ή σι>"
νολική ύποχρέωσις είσαγωγής γιά
τό 1858 ήτο 2.300.000 τόννοι, ήτο*
είχον ·μείνει γιά είοαγιογή μεχρι
τέλος Δεκεμβριού 19δ8 τόννοι 900.
000.
"Ολες οί Όργανώσεις καί Όμο-
οΜονδιίας "Ανθρακος στό Βέλγιον
είναι σέ συναγερμό. Κάιθε τόσο συ
σ^έπτονται γιά νά β'ροΰν λύσεις,
γιά τήν άντιμετώΛΐσι. τής κρίσεως.
Καί ή Κεντρική Διοίκησις 'Ανθρα-
κωρύχων ιάντιτίθεται σέ νέα στρα-
τολόγησι ξένων ιάνθρακωρύχων, έ-
πομένως καί Έ?Λήνων, Ζητεί έπί-
οτ)ς την ίιθνικοποίησΊ τής βιομηχα-
νίας τού
Α
Μά δς ελθωμΐ στοΰς άνθρακος
ρύχους ιμας. ΟΙ 4.0ΟΟ Λού δμειναν
δέν είναι καί λίγοι. Ό άριθμός
αΰτός αϋΐάνεται, άρκετά καί μέ τα
μέλη των οΐκογενειών τους.
"Οσοι έχουν τίς οίκογένειες, τους
είναι ήσνχοι κα), καλοί οίκογενειάρ-
χες. Πολλνθί καί άπό τούς ίργένηδες
είναι χρηστοί πολΐτες. "Ολοι τους
Δέν απομακρύνονται κ«ί
την 'Εκκληκτία.
Ό Άρχι«πίσ>χο-Λος 'Επίτροττος
Πανοστολογιώτατος Άρχιμανδρίτης,
ΑΙμιλιαΛός Τιμιάιοης, πού έδρεύεϊ
στήν 'Αμοέρσα, κβΐ οί τρείς ίερο-
μόναχοι Δαμασκηνός Μιχάλας (Αι
ίΎ>)ς), "Ανθιμος Δρακωνάκης (Σαρ
λερουά) καΐ Παντίελείήμων Κοντο-
γιάννης ίπισκέπτονται τακ-τικά δλα
τα άνιθρακωρυχεΐα καί προσπαΦοΰν
ν' 'άνταποκριθοΰν, οα0 ήμποροϋν,
σιίς ιοιάφορες άνάγκες των όμο-
γεν,ών μ«ς «νθροικωρύιχων. Οί ϊβΐ-
οι είναι μεγάλη, παρηγοριά γιά
τούς ιάσθενεΐς. Πάντα οτό πλευρό
τους. Στά σπίτια των άνθρακωρύ-
Κ»ν μας ιιιροβϊτοΐθοΰν νά δώσουν
ήθική τόνωσι καί θαρρος. Σιίς
καντίνες, δποι» συχνάζονν κυρίως
δγαμοι καί δπου σιιχ,νά παρουσιά-,
ζονται· ι&ιάκρορες κοινωνικές πληγές,
οί Ίερομόναχοί μας προσιπαθοΰν νά
τίς «πουλιώσου'ν καΐ νά έξυνΐ'ώσουν
τό ηθικόν επίπεδον των άνθρακωρύ
χων ιμας.
ΟΊ Βελγικές Έταιρεϊες, πού ϊ-
χουν «,νθρακωρυχεΐα, συμπιαθοθν γε
νικά τούς "Ελληνες καί εχουν άνα-
λάίβει τό κτθσιμο τριών ιέκκλησι-
ών. Είς τό ΖννΑΚΤΒΕΚα (Ζοαρν-
τμαΐεργκ) Λιμβούργου, είς τό 0ΗΑ
7ΊΙ_ΙΝΑϋ (Σατιλινώ) τοΰ Σαρλε-
ρουά καί είς τό Μ0Ν5 (Μόνς).
Σχετικές ιένέργΐΐες εΐχε κάμει καί
"ό Σεβασμιώτατσς
θυατείρων κ. Άθηιναγόρας.
Άλλά θά συνεχίσωμε καί είς,
προσεχές φύλλον.
ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΛΡΙΔΗΣ
οοο
Η ΠΑΤΡΙΣ ΕΝ ΚΙΝΔΥΝΩ
ΟΠΟΣ ΚΑΙ ΤΟ 1453, ΠΑ 19.5-1922 ΚΑΙ 1940
'&βυκλοφόοηο-ε τό 28ον έδδομαδιαΐον τεΰχος των Ιστο-
ρικών έργων τού κ. Δημ. Πουρνάρα ,καϊ τό Σάββατον έκδί-
δεται τό 29αν, τονίζον δτι ή Πατρίς ευρίσκεται «αί σήμερον
έν κινδύνφ, δττως καί τό 1453, τό 1916 ή τό 1922, μόνον
δέ άμεσος σχηματισιμιός Ισχυράς 'Εθνιΐκής Κυ6ερνήισεως θά
ο-ώση τό 'ΕΞλληνικόν Γένος άττό τήν έξουθένωθΊν και τόν έξ-
ανδραττοδιοιμόν. Άττό νέαν Δουλείαν. Περαιτέρο έκθέτει ττώς
ή Εύνοιοκρατία καϊ ή 'Υποτέλεια είς τούς ξένους όδηγοΰν
είς εθνικήν καταστροφήν, καλεΐ δέ τούς άρχηγούς των ικο,μ-
μάτςΛν καΐ δλους τούς βουλευτάς, άδιακρίτως κόμματος, νά
αντιβράσουν ένεργώς είς την δραματικτ,ν θέσιν τής^ χώροος
εσωτερικώ «αί έξα*τερικτ*ν, ττολιτικήν και στρατιωτικήν, κθι-
νωνικήν καΐ οικονομικήν. Μέ τα κυκλοφοροΰντα τεύχη των Ιστο-
ρικών έργων τοΰ κ. Δημ. ΠθΜρνάρα συμττληιριώνεται ό δευτε-
ρος έκ 500 καΐ πλέον σελίδων τόμος της; μεγάλης διογραφίας
τού 'ΕΞλοΛ. Βενιζέλου, άφιερωμένος είς τόν Εμφύλιον Σπα¬
ραγμόν των έτών 1915—1924, τόν οποίον προβκάλεσαν καΐ
τόχε ή Εύνοιοκρατία καΐ ή 'Υττοτέλεκχ είς τούς ξένους, κα-
Θώς καΐ τα θανάσΐιμα σφάλματα των Δυτικών Συμμάχων καΐ
οί άδίστακτοι Ιιμιτ«ριςχλικοι άνταγωνισμοί των, οί όποΐοι ώ-
δήγηισαν είς την Μΐικρασιατικήιν Καταστ^3οφήν τοθ 1922.
ΑΙ ΠΡΩΤΑΙ ΠΛΗΡΕΙΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΙ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕ,ΡΩΝ
ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
1) «ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ»— Ή ζωή καΐ τό έρ¬
γον τού. 'Λττό τάς φυλακάς είς τήν πρωθυττουργίαν καί άπό
τό μίσουράνημα της δΐΛάμεως καΐ τής δη,μιουργικής δράσε¬
ώς είς τήν καταψήψκΓΐν, την αύτοεξορίαν καΐ τόν τραγικον
θάνατον βίς ξένην γήν. Δύο τόμαι 650 οελ. χαρτόδετθι δρχ.
90. Είς ενα ιμεγάλον τόμον πανόδετον δρχ. 120. Δερματόδε-
τος δρχ. 140.
2) «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ». _ Ή ζωή, καί τό
δργον τού. Ό έπαναστάτης τοθ Θερίσου γίνεται —ρωθυττουρ
γός τής 'Ελλάδ|ος, κληθείς άπό τήν Έτταν^στασιν τοθ 1909.
Ή τηενταετής Άνόρβωσις τοΰ 1910—1915. ΟΙ Βαλκανικοι
ΤΓΟλεμοι. Αί διθφωνίαι τού ^ιέ τόν Κωνσταντίνον. Ό Έθνι-
κος Διχασιμός. Τό Κίνημα τής ©εοτσαλθνίκης. Ή έκθρόνισις
τοΰ Κωνχτταντίνου. Ή οννθήκη των Σεδρών. Ή <Ελλάς κατα- λαμβάνει την Σ'μύρνην, την Προθσαν, την Θράκην ολόκληρον, ,μέ δρια ττέντε 0άΚάσ<3νς κλπ. Ή Μιΐφασιατικ,ή Καταστροφή τού 1922. Ή άνακήρυξις τής Δημοκρατίας καί ή τταλινόρθω- σις της Βασιλείας. ΌΛόκληρος ή τηερι-ετειώδης καί δραμα- τιική ο-αδιοδρομία τοθ Βενιζέλου. ΑΙ τττώσεις καί αί έπάνο- δο! τού είς την εξουσίαν. Δύο τόμοι χιλίων καί πλέον σελί¬ δων ,μεγάλου σχήματος. Χαρτόδετο, δρχ. 230, Πανόδετοι 280, Δβρματόδετοι 310. _ Α! οιογραφίαι των δύο ,μεγαλυτίρων πολιτικών άνδρών της νεωτέρας Ελλάδος άττό τον κ. Δημ. Πουρνάραν τόν I- ~ιφαν6στερον σύγχρονον Ιστορικόν ,μας οντγραφέα, ττρώην οιειΛυντην μεγαλων ήμερησίων εφημερίδων καΐ τού ΡαδιοΦω- νικΐου Σταβμου Αθηνών. Ειδικόν ΣύμβουΛον τής Κυβερνήσεως έ-ι τού Κυτηρ,ακοΰ «αί καθημΒρ,,νόν δ.πλωματ.κόν σχολιαστίιν τοθ Ε.Ι.Ρ. κατά την διάρκειαν τής Έττανοχττάσ«ας της ΕΟΚΑ, θεωροΰνται τα ττλέον τΓολύκροτα καί τα ττληρέιστεοα βιβλία των τελευταίων χρόνων. Μέ τήιν γνωστήν ένημερότητά τού καί άντικιειμενικότητα, ό ον/γραφεύς άνατραριστά την έττοχήν των δύο άρχηγών, όλόκληιρον οηλαδή τόν δημόσιον βίον της νεωτ τέρας Ελλάδος μετά την 'ΕτΓονάστασΐν τού 1821 «αί τοπο- θετεΐ τάς φυσιογνωμίαν τοθ Χαρ. Τρικούττη καί τοΰ Ελευθε¬ ρίου Βενιζέλου ,μέοχχ είς τα -λαίσΊα τής έκπλη,κτικής καί δη¬ μ ιουργικής δράσΈώς των, άλλά; τής νεωτέρας Ισταρίας των 'Ελλήνων. Διά μέσου των δύο νέων Ιστορικών έργων τού κ. Δημ. Πουρνάρα, άναζοθν ττραγματιικώς οί δύο ,μεγάλοι ττρω- θυτΓουργοΙ, οί οττόϊοι ιτροεκάλεοιαν έν ζωή καΐ μετά θάνατον ττανελληνιθν καί -παγκόσμιον ενδιαφέρον. Αί βιογραφίαι τού Χ. Τρικούττη καί τοθ Έλ. Βενιζέλου δέν τΓρέ—εί νά λείψουν αττό καμμίαν βιβλιοθήκην. Δέν γνωρίζει καλά την νεώτερον Έλλάδα, όστις δέν έμελέτησιε την ζωήν καί την δράσιν των δύο -πολιτικών, ο! όποΐοι διειμόρφωσαν καί συνετάραξαν την Χώραν ετπ ενα ολόκληρον αΐώνα. ,^^^1 Μετά των δύο ανωτέρω βιογραΦιών έκυκλοφόρησε κκχΐ τρίτον Ιστορικόν έργον τοθ κ. Δημ. Που,Ρνάρα υπο τόν τίτλον «Κατηγορώ!». Είναι ή ίστορία τής διραματικής Έττχχναστά- σεως τού λαού της Κύπρου «ατά τα έτη 1955 — 1959 καί τής προστάτου Ματατταύσεως τοΰ αγώνος. Δύο τόμοι 736 σελ. μεγάλου σχήματος. Δρχ. 140, 180 καί 200. ην.·.... 'Ελεύθεροι τταραμιέινουν μόνον δ-] σοι Λαοϊ είναι είς θέσιν νά κατα- κτοΰν την ελευθερίαν άνά πασάν στιγμήν, οσοι €Ϊναι τηρόθυμοι να θυσιάζουν την ζωην των. Ό 'Ελλη- νιικός Λαός, είς όλας τάς φάοτεις της -Γτολυκυμιάντου Ιστορίας τού, τής όττοίας ή άρχή διακρίνεται μέ¬ σα είς τα βάθη των αΐώνων· ίβεί- χθη άξιος νά εΤναι έλεύθερος καί να πσιραιμείνη είς τούς αίώνας. Άττά την αγωνιστικην τκοςράθασιν τριών κα'ι ττλέον χιλιετηρίδων άντλεϊ την δύναμιν να ιμάχεται *οαί νά νικα. Ούδέπιοτε έτίήοήθη οΰτε αττό τόν ά- ρι©μον οΰτί: άττο τόν ότττισμόν τού άτνιπάλου. Ή πίστις είς τό &ί- καιον τοΰ αγώνος τού αποτελεϊ τόν όβΐϋητίραστον θώρακα, ό όττοΐος τόν καθιστά άήττητον. Τα τελευταία ά- κόμη χρόνια είς την Πίνδον, είς τα Μάκιβοονιικα όχυρά, είς την Κρητην, είς τόν Γράμιμον, είς τό Βίιντσι, ά- νεδατττίσθη βΐς την κολωμβή|θραν των άγώνων, τό 'ΕΕλληνικον Γένος καί ανανεώθη ό Θρΰλος. ΑΙ δυνά¬ μεις της βίας άνετρΛττησαν άιπί>
την αντίστασιν των ·Ελλήνων. Χθές
άκόμη τα νειάτα τής Κύτηρου ύττό
την ήγεσίαν τσΰ θΐρυλικοΰ Διγενή
κατέττληξαν τον κόσ,μον μέ τα κα-
τορθώματά τον καί έχάρισαν ττ>
ρν βίς την Μεγθλονηισΐον.
Ίστορική Μοΐρα ίταξε τό Ελ¬
ληνικόν "Εθνος είς το σταυροδράμι
μεταξύ 'Ανατολης καί Δύσεως ώς
φύλακα -πης έλεϋθίρίας, ώς ττροα-
σττιιστήν των αίωνίων αξιών. Ή ά-
νάγκη τής Ιδικής τού &ηιβιώσεως
καί ή Ιστορΐική τού άττσστολή τοθ
αΡΧαΙΡ_-1ΑΙ
ΙΙΟΝΙΙΑΚΗ-
ΤΗ- ΠΑΜ
άττό 6Γ.0Ο
Σημειωτίων
ν ως δ κ. Γιοβόσογλου έπισκε
φθεΐς τόν Συνοικισμόν μας (
δΐοις δμμασι Εχειάντιληφθή Τήν
γενομένην αδικίαν είς βάρος
μος ννωρΐζων καλλίτερον τταν·
*ός άλλχυ τό Ιστορικόν τοθ
Σ'.νθικισμοΟ μας.
Έκλσθσσμεν, διαμαρτυρηθή
μβν οι' 'Υπομνημάτων, διά τια
ρουσιάσιων είς δλους τούς έ
κάστοτε ά μο&Ιους Ύπουργούς
επί πέντι δλόκληρα χρόνια άλ
λά άς μδς επιτραπή1 νά μετα
χειριοθωμαν τάς λέζεις τοθ κ.
Τζιτζή «Δέν συγκινοθνται στά
δέ ούπά των Ιχουν μτιεϊ βου
λώιαατο»
Δέν παρολίΐπομεν νά σάς
λήν ΰμως σήμΐρον οθΐι .*
ίν τέταρτον τής Ανωτέρω λθνι
κί|ς άτιοζημ ώσ«ως θά τον ην
οί κατε&αφ'σθησόμινοι κατο.^
τή; ηαραλόγοι. καΐ άδΐκου (.
τιμήσεως τής ώς ανωτέρω 60,
σθεΐσης "Επιτροηί|ς.
Κίριε Διευθυντά, έξαντλή
σαντες βλα τα τα νόμιμα μ{
καΐ άδόνατοι νσ συνεχίσωμιν
γωνα κατά γρανιτώ5ους
χου ύψώνομεν φωνήν Βια
ρίας καΐ έπικαλοθμεθο
καλής πίστεως *£λληνα~'ν*
βκ μαρτυρηθβ Λστε νά γίνη»·,
τοιαύτη άποστίγασις όλο
ρου ΣυναικισμοΟ είς την
πρωτεύουσαν τής Ελλαδι
θεσαλονΙκην.Ι ^
Διά τοθτο τιαρακολοθμιν κ»|
όμβς Πιαιτέρως ώς στίΚ|ν0Ι
τής προσφυγικής όλότητος ».|
ώς "Ελλην οημοσιογράφ0ς ν*
λάίΐητε σχετικήν θέσιν οημα0ί
εόοντες ότι έκ των ανωτέρω νο
μΐζετε.
Μόνον καΐ μόνον ίνα Ιχανο.
ποιήσωμεν τόν εαυτόν μας {η
ατιέ«ιοβς κατΐφύγσμεν ^ι
είς μίαν άκόμη τιλβυτσίαν »>,
σπαθΐιαν.
Άποστίλλομιι όμϊν πρόοφα,
τον ΰτιόμνημβ πρός τόν 'Υ
μημβ ρς τόν Ύιοορ,
γόν ΒορεΙου Έλλάΐος ώς κ»|
τβλεγραφικήν Βιαμσρτϋρ|Β,
πρός την ΒασΙλισσαν τον«,
Πρωθυπολυγόν, 'Υτιουργους κοΙ
Άρχηγοθς Κομμάτων.
Ί:άν συμπονέσητε τοΰς κα.
τοΐκους τοθ Συνοικισμββ μ((
καΐ ζηιήσητε βπδήποτι οτ*.
χεΐα ιΤμΐθα προθυμότατοι *&
σάς παράσχωμεν.
Έν Θβο)ν1κη ι(( 17 Φιβρουο.
ρίου 1959
Μεθ' υπολήψεως
Έντολβ ΔιοικητικοΟ ΣϋμβουΜου
Ό Πρόεροο Ό Γρομμαηύς
ΠΑΠΆΖΟΓΛΟΥ ΜΟΥΜ1ΖΗΣ
ΒΙΒΛΙΛ
Η ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
Πρός τόν Βουλιυτήν Πιιραιώς
κ. Χρ. Μιουγδν απεστάλη
τό κατωτέρω ύ«' άριθμ
1307)99 !γγρα·ον τοθ ύφυ
τΐ( υργοθ τΠς Προνοίας κ. Ι
Ψαρρέα :
Έχομεν την τιμήν νά γνωρΐ
σ-αΐμεν ημίν λήψιν τής όμετίρας
'πιστολΛς έν σχέσει μέ τό θέμα
ής προσΦυγΐκής άποκοτασιά
σεως, Ει' τ)ν οβ<, εογοριστοθμβν. ΑΙ έν αβτή έκτιΚέμενοι άπό ψ-ιι Ομϊν μελετ-νιαι υπό της ά^μοΒΙας Διεοθόνσιως τοθ ύ τουργβΐευ διά τί|ν λήψιν τβν ί' Βεικνυομένων μέτρων Ινιοι τ<£ν οποίων ήρξαντο ή η ίφσρ -,οζόμενσ (!) επι πορι&εΐγματι Π συγκρότησις Ι^ιαιτερου διο *ήν περιφέρειαν Πειρα>ως Συμ
βτυΜου έπισηεοσεωΐ 6ερ>ειών
χι,εώσεως καΐ ίκϊό.εως καρά
χωρη-ΐηρΐων κλπ
Ό
Αθηναι 1959
Ή Όλγα ΒατίΒου ξεχωρΐζει
μέσα οίον έλληνικό ό
μ ημ
χβρο κατσ τοθτο : εΙ>αι νομ(ζω
ή μόνη λονοτέχνκ ποώ ίχει στό
ένεργητικό της τρ'α συ*γράμ
ματα μικρασιστικοθ έ
νού Τα οόο έτιίίίιθΓ
βρβ
ή ΈστΙα Νέας Σμύρνης κι οα
μαζύ τό δια«ρ(νβι μιά ά^
ΐ ό
τοί
αρχαιρεσιών τοΰ
τής Παμ
ξ
Γενομένων
Γενικου _υΗ
ποντια ή
αν< ΙΙρόεθρος ιΐαυλΐ&ηι,, "ΛντιπρόεΒροι <ης Μημάβος καΐ Σωκράτης Λα β , Γενικό Γραμματεύς Λχιλλ*0(, Α^γυρόπουΛΐ/»,, Ι α «ιΐας Ιωάννης. Γ Φ"Ό·ηρόηου ος, "ίιψοροι. Η<1αι, Σ υνακη. ■ςαΐ Κοσμήιωρ Ιΐΐμήνη Λαμπρια 6Ρ) Γιαργιος «άκης ΜουζΒ>ΐυη>,
ΰ Ά
φς, ρ
, Δημοοθένης Διιμητριά
οης, Λάζαρος Άνΰρεάοην, Ό
υσοβθς Λα ψιΒης, Αλκιβιάοης
Κογκαλιδης, Νικόλαος ΆπατσΙ
οης, Αντώνιος τχωνσταντινΐοης,
Στοθρος ΚανονΙΒης, Έλέ.η
ΚαββαΙά, Άθηνδ Καββαοα,
Φροοω Τσιροζΐοου, Όλγα Μι
χαηΜΒου. 'ΑναπληρωματικοΙ :
κωνσταντίνος ΒαψΐιάΒης, Τα
σος Γο,ληνός, ·1ορ6«νης Καλλι
ΦατΙβης, Πέτρος Καλλιφατ(°η<., Νικόλαος ΧαραλαμπιΒης, Ιω άννης Άβραμάντης, Ανδρέας θ^μοΐδης, Χαράλαμπος Σεμερ- >ζΙΒης, Παναγιώτης Γυμνόπου
λος καΐ Ελευθέριος Ίγνατιά
οης.
ποιητικότητα, μιά κι
λαρυστή ροή κου, χωρΐς ν' Λ
φα'ρεϊ τίτιοτε Απ' χήν περιγρα
φ'Κή κι' άφηνημαιτική πληοότΓ,·
τα τους, τα προι-Ιζ·1 μέ μ υ
ΙδιαΙτερη αΐοθητιεή νάρη Άλλ'
άς μην ξβχνοι με τίς 6οο αξιώ
λοχες τιοιητικές σολ>ογέ της
ποό, παλαιά-ερα, άπε·άλ(-ψαν
τή λεπτή τέχνη τηο στόν Ιμι>ε
τοο λόγο. Τβ καινοόύγιο τη-
β βΜο β"-χβται νά προσιεθ·!
σ>ά ^^ο β^λσ, έλενιιαπάΐ &ι
τα λ^γσμβ έμβίς, πονήμοτά τη:
νιστΐ 6α. λοΙ τα τρία μ·- ζό,
άτοτΐοίν τό 'άκρυνο χ>έος
Ι πρ< ς την γενέτε.ρα, τή Μιια σία. "Ε α χω^>οο ά-ι, τό Κα
.'γιο ζ( ι. χ&<μέν.ο στά βάθη τ1<: ------ ίμεγαλη χβρσό ησος, μ β χ* τε ■•β το ^έ'·τΐτ ν'τ^ακτοια σπι<βι>α ιου ποΰ χά
ίου ι«γ «Φ «ς,σοράντα άττ'αώ'ά άντ'σ ο.χοθ
σαν πρό^ ΙσΛΡΐθμ*· έλλη κέ
(όλο στό ΙΊιο' π ύ ξι>υΜγ·τα
άπ τί σΐλι βς τή
Η ΦΩΝΗ ΤΟ ΕΘΝΟΥΣ
<οΟ νίκης καΐ Φΐλοσ Φ στ< 0 δι»·η>6ρι;υ κ. ϋύδ. Δ <-ρ μ<-ύ)η , έ το άκόλουθα θέματα: Γο ποΑΐτι-ά κάμματα. Ό ό παρ^.ιομό' κατά την φ λοσ φιαν ΐοθ Γώ Σ^ρτρ. Τό π^όβ/ηιη τοθ πό ου ο-ο Δηα Μ^γ«ι ώ τη συμβ^ύλου τοθ 'ΕλεγκτικοΟ Συ>ε6ρΐου Τό Ταμείον -'υντά
ζεων Νςμικιΰν και οί συ-ταξβς
των Δικηγόρον Διάφορα ίπ(
καιρτι θέματα Τό τιοθβ^ημσ
Λ< ΑλγιρΙα'. ^ ζ<χ-ή ^αΐ ή φιλο οφΐα τοθ Νΐτσε Ι ά μενά ■α (σιοριχά γεγονότα τοθ 19ου καΐ 20ο0 αΐώνο . ΟΙ βουλόμε οί ν ό (γγριφοθν συνδρομηταί δύνανται νά άποταθ^σιν είς Διει-θυντήν ούιής κ ίύ"» Δουο μούσην Αγ. Μάρκου 34 (Β' δ ροφος) τηλ. 27 8-6 Ή έτησΐα ουνδρομή εΤναι θραχ. (5ί ] πεν¬ τήκοντα. οιατροσΙ1Ι«. 8Εβ1!ΡΙ1»Σ Γ»ΝΑ1Κ. ΜΑΙΕΥΤΗΡ Μετέφερε τό Ιατρείον τοι. είς την οδόν Άμαλ,Ιας και Φιλελλήνων 34 καΐ δέχεται καθ* εκάστην 4 — 7 μ. μ Τη λ. έ». 20.595 ΟΑΓΑΪ τας». Κι' άλή*βειβ, Γ]ταν μεγόλο »ό χωριό τους >ιά τούς 150
"Ελληνεο κατοίκους τοι;, ϋιογΙ
0Αα ταρλεττα·» μ«νάλα |κι( μΐ
σα μέ τα μάτια ττ, καρθιβς,
αβ/άλη τήν έκκληοοΟΧα ν>4 τ< κσμποναριό καΐ τή μο< καμπάΝα, Τί σχ<Άί.Γο μέ τις τέσσορες τόξικ στρυ· μωνμϊνες σ' Ι α βωμάπο ίι υ οντηχοθσαν τα έλληνικΑκατρΐ- ωτικό τρα οόδια, τα καχικτικά σκιτάκια τα «ιαι'εμίνα άκ' τ γ Βροχ»; καΐ τό· α ιμο» >.α
6ώ σκαρφάΛωναν «οον Αλου
λυΰ)ιασ*ος κισσός» νά κια·
στοθν &η' «τόν ψηλθ τρ4χΐ*ο
τοθ β;ον(σιου βράχουι, τή»!
πιβολή τού. τΐανω στοθ, ^
πολλαπλάσιους Αλλόθρη
κατοΐκους τού, την αντΐ·
στασή τού; στ ς ίηΛράοΐΊ
ιήν άντοχή τους σ'ην ·τκιΑή
«αί τήν «αταιιΐβση πού Λα ί«
5έν τούς ΑΐΛτιο&ιο^ν ν' άνοΐιύ
ξουν τίι χιρ 'κτημιστική *ληνι
κή Κραο ηοιότητα «αί ·ιΧο«·
νισ αι* «Ι», ότι· Ιες τιολλθ ώ»ι
λήθηκαν κ' οί βρα°>ι>»1>ΐ|Όΐ
σο τοττΐτες τους
"Ομ-»ι, μεγάλος σταβη«ι «ι
ό ^ρόμος τοθ 6ιωγμ:0 «ιθ 6
5ή ηαε στ^ν οριστικόν έαοτρ'
σμ6 ούς. ή σ ί βάναιο τΙμ·
νβ. 'ώοι άη' τό χωριό;
, άπηχώ τα καΐ τή« βμοια|τα Ρημάχτη^ε ·»αΐιώ .
μοΐρα τόσ ν α λων έλ»η ι-Λν αργόιΐοα. Φευ>βιοι κ^'εΙ ΤοΓΡ
11 τηΊ άχανο0<" χώρβς χοι *άτοικοΐ τ^υ. «'^'*^1 Β ιι( ου άνήκβι ή βτι ολι τίς πληροφορίας ττάνω του' *σ Λριζβ βχι μόνο τό ύττό κρίσιν β βλΐο άΛ· λ6 κοΙ τό προηγοόμβνό της α· ζιόλογο Ιστορικό καΐ λαογρα Φικό σύννρομμα, πήρβ άπό οτόμοτα ττςύ ά^όμα δέ σώ πασάν», τίς αθθεντ.κέ οηλαδή ττη ές ττού άνυβκΰζουν τα άπθ' τή μνήαη . Ανερβυνητική τό γοθρι μαι.»· ή ό Ετ<" μ "Η ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΣΤΑΔΙΟΥ 65 Όμόνοια — Τηλέφωνον 527.161 ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΌΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ [Διά ταυτότητες καΐ πιστοποιητικά Μεγβ- θύνσβις. — Άντινραφές. — Έγχρωμβς ψωτο- νραψίβς. — Εμφάνισις καί έκτύπωσις φίλμς.— Πώλησις ψΐλμς. — Νυμφικές καί έθνικές ένδυ- μασίες. — Καλλιτεχνικές κορνΐζβς, κ. λ π.). ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ ΠΡΟΖΟΠΙΕΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΠΒηΒΙΡΑΜΙΝΟ» Παράδοσις παραγγελίαν ταχυτατη η προσπαθεία—τ|ς οποίας Ι χομε προσωπ«κήν άντΐληψη—* κολυψε, βχι μόνο τίς προσΦϋ γι-ές βολιτβϊβς τής Άττ κης άλλά καΐ τής- Μακεδονίας. κι' άνήβεια δ θαυμαστάς αΰτός ζ?)Κος προικΐζβι μ' Ινα ΙδιαΙτβ ρο γνώρισμα τα β βλ<α της: χ5 γνώρισμα τής γησι6τηχοτς— την άξία τοθ λουλουιιοθ πού κόβει μέ τό χέρι σου. το μέ τόν (σχυρισμό τής γραφέως 8η τό ΚαγιαντζΙκι τ) ταν τόσο μικρό τιού πουθενά δέν τό βρΐσκεις στόν παληό >βωγΡαφικό χάρτη τής Μ κρα·
οίας, ς[ λΐγοι χριστιανοΐ κάτοι
κοΙ τού Ελεγον χαριτολογών
τας τιώ; τόσο μβγάλο ήτανβ
πού «ί,έν τό χωροθσε ό ατλαν
Ρ^μιό". τό γοθρι μαι.
λένε. Μά ή αν· μόνο αύ'βί
"*■ ν -ς κύ«λυς συνκι η ι»β»
άφηγήοεων κλεί*βι την ιροχ'*
το» μέσα σ-Ις μέ τόση β.ί'Π
πλουμσμένκτ σελΙΊες της υ*
γας Βατΐοου άπ' τθ ζ^Π ™
συμπαθη'ΐκοθ χωριοθ «Λ "β,
ποιβι, ίζησε ψρο"1·»!*^::
την φιλόπονη τάοη τοθ
να κι· ίπεσβ σ· 4ρβΙ«β
έψ
ι ε ρ
αύΐός τό έγκαΐέΑεψ«
ριγραψή τής ζωής ύχ
λες τις. πτυχβς ιης
τίς φάσιις, μδς δΙ
ά
Ι
Ο,"
«·
β«ς
ΑΑΕΚΟΙ Ο.
Ί α τ ρ ό ς
Ώτορινολαρυγγολόνος
βλ 7'
•Ιατρείον:
7'Ρ
ρ
"Ωραι 6-8. Τη. 621.001
Α. ΔΟΥΐΓ1ΡΙΑ»«
Ιβιρουργικά καΐ Γβνα*ολ°6Γ
39 ΣολωμοΟ (Τηλ. 25.71!-)
11 112-2 ίκβΐ ΙηΙ σ·ν««»βί'
ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΝΑ
ΡΑΔΙΟΦΟΗΑ
ΚΟΤΖΙΗΕΣ - ΦΥΓΕΙί - ΡΑΠΤΟΝΗΧ1ΗΕΙ'
ΣΙΑΗΡΑ- ΗΑΕΚΤΡΙΚίΣ ΣΤΣΚΕΤΕΣ ΕΝ Γ«Μ
Έχ' κτά ά — Έγγυημένα - Μέ δόσΐις
ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΕΑ ΡΑΔΙΟΦ-ΝΟΝ
ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙβΝ ΡΑΔΙΟΦθΝ-1»
ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ 3ΥΧΚΒΥΟΝ
ΡΑΔΙΟΗΛΕΚΤΡΟΗΙΚΗ
ΣΟΤΝΠ ΣΑΚΟΣ - ΟΤΑΚΕΡΟΓΑΟΤ ■
ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΑΡΥΤΣΗ 1 - ΑΘΗΝΑΙ