187281
Αριθμός τεύχους
1458
Χρονική Περίοδος
32ον
Ημερομηνία Έκδοσης
24/5/1959
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΟΣΦΥΓΙΚΟΤΚΟΤΜ
■ΗΤΟΧ «».,.„-------, |Μ| ^^^^^^— .................■ΜΜ»«Μϊε-ε-—,-.--------------___----- „.................... |
^ΓΓΓ^^ ΟΙΚΟΙ¥ΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΛΜ «οΐΦΐτΐϋαιι _νΜΦΕΡθΝτ«Ν
ρ. 1.50 5 ΑΘΗΝ)Α1 κγρ,ΑΚΗ 24 ^ ( ογ ^^
ΟΤΑΝ ΛΕΙΨΗ Η ΝΤΡΟΠΗ!
Δ«υθυντής - Ί6,«-γ-ς : ΣίΐΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ - ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑΟΔΟ1 ΙΤΑΑΙ.·Υ ·5 —- ΤΗΛ. 527-126
_„....- επανάληψιν
{τι, ούίίηοτε άλλοτε, κατά την
εθνικήν τού στα-
, ό '.Κλληνισμός έ-
είς χειρότερβν, άπό τβ
Χ ό ν, κατάντημα. Κα'ι κιχτά
:ή>5 ;<5φ£.οωτέρους άκόμη χρό¬ νον τϋί ύποώουλωοεώς της είς [ρ,νας ύννάατας - τοΰς Ι*ωμαί- 'φ, τούς Σ ταυροφόρους, τονς Ε«τβύς, τούς Τβύρκους - ή Έλ η φυλη ίέν υπέστη τβ- , δοους ύφίοταται α ημερών, Γίλιαμούς. Ουδέ υπεβλήθη όσας ύπβδάλλεται, έν σωτη- ίτϊΐ 1%9. ταπεινώσεως και «Ρ»ί «»5 την - κατ» γνωβτον καί αυθαίρετον φβ · άν*ρρίχηβ»ν είς την ί5»«οί«ν της ξ β ν ο δ β υ - ι, β υ "Ακρα-; Δεξιάς, υπό Γήν νέαν εύ>νοιοκρατικήν της
ϊΐοτμβρφ«
"Οπως έτόνιοα κα'ι είς πρ©η-
ρύμίνα αλρθρα μοι>, οί άπό έ-
^ίτίας χ«Ί πλέον έπικαθήσαιν-
Η{ είς τόν τράχηλβν τού 'Ελ-
ληνικβΰ Λαοΰ, χάρις είς τάς έ-
κβμίία; τβΰ «ο τ ρ α τ ά ρ-
χβ«», κατώρθωσαν, £ιά διαφβ
ρ»ν β α τ α ν ι κ ώ ν μεβο-
:ιιν, νά νβφκώσβυιν το εθνικόν
τδν Έλλήνων αΐσθητήριον, ινα
«ριαγάγβνν τβ "Εθνος εις κα-
ιρλατρΐ
*βτ«(Ην μβιρολρ
ή ; άναιοθηβίας κα'ι ό λ β-
χληΡΜΤΐκής ηωρώοεως.
"Αμεσον τής δ ρ α μ α τ ι-
χ ή ς αυτής κατοτατάαεως συινέ
««ν αποτελεί τβ γεγβνβς ότι
αί Ιδύνβυβοι» της 'Ελληνιχής
Κ*»ν«νίας ταφείς, οχι μόνον
ίέν οννκινβΰ,νιται ώιά την εθνι¬
κήν μας κατάπτωοιν, άλλά και
ίχ^ν μετα&ληβη είς τ ν> φ -
λά χα'ι «ίβ«λ« οργαν*
των ξένων άιτοικιβκρατών.
βίωροΰν συνεπώς ώς θείβν
ίώρβντήν μεταβολήν τής '-λ-
λά6ος είς ώιεδνές πρβτεκτβρά-
«ν τής χ ί ι ο ι α τ η 5 μ«Ρ-
φής. 'άς εξαιρετικήν ευτυχίαν
την ύπούούλωβίΜ μας είς τβύς,
πέραν τού Άτλαντικβϋ «γκάκ-
ΐτιρς» κα'ι «μπίανεαμαν» καΐ
τβύς «ντ«ξίβυς πράκτο¬
ρας κα'ι δυνεργάτας. των, είς
την Ευρώπην καί την Έγγΰς
Ανατολήν, τβΰς "Αγγλους καί
Τ
Ργο» καί ένα βωρο αλλε5 σκχλα-
μόψες, άντάξιες τβΰ ο 1 κ -
*ς ρ$
'Εοιν ύηόφχουν καλάς «ίοτε
'->'? ανίθτητχί, βί όπβΐβι ά-μφι&άλ
λουν ηεοϊ τούτβυ, δέν έχουΐν
Γχρ* νά -τχρΛκβλου&ήοβυνι την έ
ΙέΧφντής «ντββνικής
<*«ί«ί τού κατ' εξοχήν εθνι- *ύ ίατήματβς, την πλήρη ίΊλαίή υποδούλωσιν τπς μ « Ρ τ ι>*β ι κ η. ς 'Ελληνίκης Μεγα-
«»"ήοβ« είς τβΰς ΆγγλοτβύιΡ-
κ«>5, μέ την συγχοιτάθεβιν τής
Κιηοιακής ήγεβίας.
Οϊ "Ελληνες ττατριώται, πβϋ
ίχουν μετ«4ληβή είς τρω-
ά τοϋ κρατικβϋ πιρβϋΓΤβλβ-
μΛ καΐ μυστικόν κονδυλίων,
ίίναι ΑΠΟΛΥΤΛΪ δέδαιβι, έξ
κων ήλββν μεχρι τής στιγμήδ
£Ι{ φώς. ©^τι αί διεξαχθείσαι-
"«τοτπν άμε,ρικχνικής έπιταγή;
•ιΐς την "Αγκμραν Έλληνβ-
|«*ρχικαί συνβμιλίαι, βα έχβυν
»5 άσφαλές άποτέλεαμα νέους,
''{ ίάρβς τής 'Ελλάδβς, «§ευ-
ομούς καί νέαν των κυριαρ
δικαιωμάτων μας «&α-
Ρί*ν.
Τό ουμπέραβμα αύτό ουνάγε-
»ι κα'ι άπβ έ'
« 5 τα περ«τα τής
δια τυρρηνικών
Τ
«Ρ*
τού Κ,ράτβυς,
μμθντται ί §4
Ι ΙΛοις είς
ρή5
ατηματάρχα, τής πρωτευού
ς, οί όπβΐβι έτβττοβέτησαν είς
τα καταστήιματά των ξενβγλώο
αβυς, ως £πϊ Τβ πλεϊστβν δέ ·.
τχλικάς, επιγραφάς.
Τα καταοτήματα
ατησ^ν λ Ι
^νε« δεκατα τβιβύτβυ ε·ί
επιγραφάς, διότι ή γλωσοα Τβΰ
Ομήρου, τβϋ -©φβκλέους, τβϋ
Πλάτων^ καΐ τβΰ 'Αρκηβτέ-
λβυς δεν θεωρείτοιι κατάλληλος
οια να εκφράση τβ μέγεθβς τής
νεοελληνικής 6λακεί«ς χ^χ
ς §υλ€ΐ«ς!
ι κατόπιν τούτου βί δι«-
κτλι ύπβχρεω,μένβι νά «διαβοί-
ζουν διάφ^ρες 5ε.νβγλωβοες ά-
Λναρτησίες «όπως «Νάττβλι, Τβ-
ρινβ, Φιρέντζε, Μιλάνβ, Ρβμέο,
Πίκολβ, Ίτάιλια'-,ϊίτόρ, Πρέ-
ρς ξς τβΰ ο 1 κ
τ ρ β ΰ κατ«ντήμα.τβς τής εΰ-
νβιοκρατικής 'Ελλάδβς. ιΚαι μβ-
μ' τό 6ιντσερέμβ, τβ μ«ρά6β
κολβνέλλβ, τβ δί&ερε τίβρικολβ
ζαμέλ'ΤΓε, λά γκλβ^ρ,ιόζα μπατά-
λια ντΐ Ψί,ντο, τβ Καπορέττβ
κ.ά. μάς χρειάζβνται, διά νά
μας ένβυμίζβυν τές «βλεμι-
κές δάφνες των φρατέλλων!
Μερικές άπ' «ύτές μάλιατασχε-
τίζβΛ'ται μέ τάν πρόαο^α.τβν πο¬
λεμικήν μας Ιστορίαν.
ΜΙΧ. ΚΑΛΟΣ
Η ΝΕΑ ΑΙΟΛΙΣ
™
V
Τνΐ ^ν ν*^
V V
~^Τ ■
^τό «βήμα» της —Γ-
^Μαής - τβΰ έν Νέα Ύβρκη
ίκναόελφβυ κ· Στεφάνου Ζω-
«Ί>, β οηβίβς τβνίζει «τι «αί
:»νομιλίαι τής Άγκυρας Λι*δπχ
κατόπιν έντολής τβΰ Α-
Πενταγών©υ κ«ι
ισθείοαν ήΜ*Ρ*1"
ίί»ν διάταξιν, άςρβι,ο&κϊοτν 1®15
ί»ν στενήν Ελληνοτουρκικήν
* σ ι ν την ά τ ώ μ » * Λ Λ
;λλη ν ι κ β*ΰ κ* » τβΰ
Τβυρκικβΰ _τρ«-
ν«ν
ΰ». Ο Αστί μεβρμ
τΐτν εγκατάστασιν
ιχδν πυριαύλωΐν είς
· ·|¥ 6 γ#ν^ν ενν* · —·— - - - ^ ^
««μικδν πυραύλωΐν *1ς την ί.Λ
****, πρός ποβοταοίαν της Χω"
ι των καννιβάλωιν τβΰ^ Μ?^"
ίς και εξχψανιομβν,τΓ^ ^*"
μας ά«β τβΰ πρόσω «ου τη$
ϊξαρτήτως βμως τούτου, βί
«Ρΐηατηται τής παραλιβοιΐιί
**·* ηβΰ διασχίζει τβ ΓΙ«Λ«»;
«Φάληρβιν, τβ Κ*λ«μο«ί», τε
ΚΜΐ ηρβχ«ρ*·
θνυκον κ
την Ββυλιαγμένην,
μέ δΜ
ν «γοτνάκτηοιν, δ
την κυχνόλεωκον, κυμ«τ»-
5«ϋο«ν, ««β δβχαηενθημερβ"-
μ ι α ι α τ ι β ν βΐς την Αμε-
^«ή ν βάσιν
ν άερβηορικην β
ύ &χνάτ©ι> «ν«ίΙ έκ
Λ- 'Αμερικανών ■
ώ νϊτωτικώ
ϊτρατιωτικώ
Μήηως αλλωστε είναι μονον
·**« τα δείγματα τής εθνικήν
"«ί κ«ταιοχύνης καί τής «πε*ι-
των κυριοφΧ
ν, ηρβς βφελος
ώΜ «κάμη των ά σ η β_ν-
β τ έ ρ ω ν φι*λ»ετικων εχ-
φς βχι. Η Ελλάς
I-
I51
χ«τ« κ«ιρβΰς ηληιμμ«Ρ»σβι
**& διοιφόο«χ>ς ξένους «έμηει-
Ρογνώμβνάς» οί όπβίοι άκριββ-
ιληρώνβνται «πβ τώ ύστέρημ*
Τ«ύ τ·· ε ι ν ώ ν τ β ς κ«ί Υ υ
ητεύβντο«
ν'Χ«ΰ Λαβΰ, διά νά μ«« Ρ
"*·»ν δήθεν τα ά μ φ · * β "
ί β « ιτβιότητβί έ7η'
"Τ«Η»·νΐίίά κβιΐ τεχνικά των φω-
* ΠκραγκωνΗζονται τβιβυτβ-
γζ
"Ελληνβς τεχνικοΐ κ*"1
μνες, ά σ υ γ κ Ρ Ι -
1^ · *νώτερβι των »εχ<*Μ*- ^»ι«νων έχ τού έίωΐτειρικβυ V ι τ ζή ύ ω ν· «Ρ*<ΚΡ«τως μάλιστα, έ- |6ιΛιτέραν «ρβτίμηβιν «« Ίταλβύς, την χώρβον, Τό έκ των έκλογών π-ροβλθών συμβούλιον τού ΟΙκοδοιμικοΰ Σαν- ε-ΐαιρισμοΰ «Ν. Αίολΐς» συ·νεχρο- τήΕη είς συμ α, έκλεγβντος προέ- δρου τού εγκρίτου ΚιΛδωνιάτου κ. Φιλιγμονος Κο·υι^:α>ναιρά, γνωττοΰ
έμπόρου των ΑΒηινών,, γενικοΰ
γραματέως τού κ. Γεωργίου Κου-
τσινιάρη, πολλοπτΛώς έ,ργαίτ&έν-
τος υπέρ των σικττοών τού συνε-
ταιριΐσμΐοώ «Ν. ΑϊοΙλίς».
Ελπίζομεν δτι ή νία Διοίκη¬
σις τού συνεταιρισ,μού, όΐπολαμβά
νουο-α τής έμπιΐστοσννης τών με-
λών τού συνβταιριο-μού «Αίολϊς»
βά εργασθή διά τό συμφέρον των
Κυ5ωνι«τών, διά την ίδρυσιν τής
ίσταρικής τΓΟλε«ς των Ν. ΚιΛωνι-
ών είς Διάννσον Άττυκής.
*Η έφημεΡ'ί Ι1011; άπευΒύνει βερ
μάς ευχάς και ισυγ^αρητηΡ'α εις
τό νέον σύμβουλον τής Α/ίολίδος.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΊεΡΑΠΕΤΡΑΝ
Κοπά τάς δηιμοιιρβσίας 7^ ΤΓ0(-
ρελβούσης Κυρίοις, Δήμαρχος
τής ' Ιεραπέτρας Κρήτης εξελέγη,
διά Ψήψων 9 επί 11 ψη<ρισαντ»ν ό κ. Δημ- Μαρκόιττουλος, όστις ήτο Δήμαρχος καϊ κατά την ττα- ρελ!&ούσαν τί,τρα.<:ί«νΛ ίιχτψωμΐ.- *ος τά μ£γιο-τα υπό των σννθη- μοτών τού, διότι τυγχάνει λίαν πιροδευ'τικός, ένεργητικός, άκουρα στος καί διότι ένδιαψέρεται ζ»η- ρότατα διά τά ζητήματα τού Δη- μου. Ώς γνωστόν σύμβονλοι *■" ξελέγησοιν απαντιες έκ τής ίθνικο- φρονος παρατάξεως, μεταξΰ δέ ούτώ'ν περιλαμβάνονται ό κ. Κν- ριάικος Νικολαΐδης, έκ Πανόρμου Μ. Άσίας, διά 4η» τετραϊτίαν, ό κ. Δημ· Μττρί>υσούο·ης έκ Ρειζ Ντε
ρέ Μ. Άσίας καί ό Πρόεδρος τού
Έργαΐτΐικοΰ Κέντρου κ. Σκιβαλος.
Δέον νά ληφθή ϋττ' όψει δτι προ
σφυγες καΐ γηΐγβνεϊς είναι άδελ-
φωμένοι είς την πόλιν αύτην κβι
ευδεμία γίνεται διάκρισις μετα-
ξύ τ»ν δχι μόνον άπο τον δημο-
λ- Αάηηηνον άλλά καί άπο τας
*«**»>-** -Τ Μ.
Η ΔΙΕΝΕΞΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ
κώ τή
Η παρέμβασις τής Πολιτείας
είς την έττ' εσχάτων έκΐδηλωθεΐσκχν
σφοδράν διένεξιν μεταξύ των απο¬
τελούντων την Ιεράν Σύνοδον τής
Εκκλησίας τής Ελλάδος δ υ σ η-
ρ έ σ τ η σ ε τούς σεβασ,μιωτά-
τους Μητροπολίτας.
Καί χωρίς νά έγκαταλείψουν τήν
διένεξίν των άλλ' έμμένοντες είς
ταύτην, έστράφησαν δμα π ά ν-
τ ε ς σχεδόν εναντίον τής παρ-
εμβάσεως τής Πολιτείας διαμαρτυ-
ρόμενοι δτι αυτή δέν έπρεπε διά
τής νομοθετικής όδού νά ύπεισέλ-
θϊΐ είς τά έ σ ω τ ε ρ
Εκκλησίας.
_ Εύτύχη.μα είναι ότι δλα τά έθνι-
κόφρονα κόμματα τής Χώρας συ-
νεφώνησαν — μέ μικράς έπουσιώ-
δεις διαφοράς — ώς πρός τόν
τρόπον τής νομοθετικής ρυβμίσεως
υπό τής Πολιτείας τών αφορόντων
τον Καταστατικόν Χάρτην τής Έκ.
κλησίας θεμάτων, τά ύποΐα κρίνω
περιττόν νά έπαναλάβω είς τό ττα-
ρόν, ώς τοίς πάσι γνωστά.
Διεφωνησεν ή ΕΔΑ, ώς ήτο επό¬
μενον... Διότι ό σ ά λ ο ς έν
τη Εκκλησία μας είναι συμφέρου-
σα είς τούς κουκουέδες άτμόσφαι-
ρα, ένώ ή τακτοποίησις των έκκρε.
μοτήτων καΐ ή πειθάρχησις των
τηάντων είς την εύναμουμένην Πολι-
τείαν ένάγει ττ> είιρήνεοσιν »[ς
την "Εκκλησίαν καΐ έξ-/ψώνει τό
γόητρον αυτής. Άλλά, διατί οί Ά-
γιοι Ίεράρχαι νά δυσαρεστηθοΰ^
κατά τής Πολιτείας, ήτις είναι φο-
Ρεύς τής θελήσεως καϊ τής γνώμης
τοΰ Λαού; Περιφρονοΰντες έκεΐνοι
τοΰ Λαοΰ τάς ψυχικάς ανάγκας ϋ-
ποπίπτουν είς τό 6αρύ όλίσθημα
νά διαπληκττίζωνται, δχι λόγω ζη-
τημάτων ήθικής, δογματικής, κα-
νονικής ή άλλης πνευματικής τέλος
πάντων φύσεως άλλά λόγω καλής
η κακής διανομής των μάλλον
προσοδοφόρων μητροττολιτικών έ-
δρών χάριν τού άλφα ευνοουμένου
Ιεράρχου ή τού βήτα παραγκωνι-
ζομένου τοιούτου.
Πώς, λοιπόν, έχουν την αξίωσιν
νά θεάται ή Πολιτεία την ασχη¬
μίαν ταύτην τής πρός Μαμωνά λα-
τρείας των ταγών τής Εκκλησίας
μετ1 άδιαφαριίας καιί έν τίνι δικαιώ-
ματι έκφράζονται αυστηρώς κατά
τών νσμίμων δημοκρατικών εκπρο¬
σωπών τού Λαοΰ, δταν αύτοι τοΰς
(όπενθυμίζουν την υποχρέωσιν των
νά δίδουν τό παράδειγμα τής τα-
πεινοφροσύνης τής μακροθυμίας,
τής άγάπης, τής άνιδιοτελείας καΐ
τής βαθείας συναισθήσεως τών ευ-
θυνών των έναντι θεού καϊ άνθρώ-
πων ώς έκ τής Ίεράς των άποστο-
λης;
©ά
έπρεπε ν' άφεθούν είς την
της
£ΓΐΜί, ;
οχι μόνον νά μή ττ.εση
* τταραγ
ιν των σχετικών
· νά τούς ενισχύση κ««
ό
νέοΐ
κ«. νά τούς ενισχύη
,δ.άνά δυνηθούν να όρ-
ηοδτισ^ ,
Οί έκεί έγκοττίστη,μενοι
ε δια»6ι·6όίουν βερμάς εϋ
διά τό-ν «
φόν καί
κ·
φόν καί συγΥΡ«Φ ^
Πουονσραν, δΜστβ διευθυντήν τού
ΕΙΡ Τ.ά τ« εξόχως 9'λ.κά τού
ξΆϋ"** οθ ττροσ^υγ.κου
*-*ρ τοθ
κόσιμον.
ΛΕΩΣ
τής Άλώσεως
* Συλ
Λημο<#ένοτ>ς
λόγιον κ. ΕΤΑΓΓΕΛΟΝ
ΛΗΝ μέ θέιμα:
ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΤ ΤΟΤ ΠΑ-
ΛΑΙΟΛΟΓΟΤ ΚΑΡΡΣΙΟΣΙΣ___
ε7καιμια~βΪβαιοθη.κησ
Κυριακην 24ην Μα·
ϋ
διένεξίν των άπερίσττασττοι χάριν
των ταιπεινών παθών των, άσχέ-
τως αν τοιουτοχρότΓως ύπονο,μεύε-
ται τό γόητρον τής Εκκλησίας;
Άλλά...πως φαντάζονται οί Ά-
γιοι Ίεράρχαι τό χριστεττώννμον
ττλήρωμα, τό οποίον τούς διατρέ-
φει, τούς τιμά, τούς οέβεται, άνέ-
χεται σιγαλώς κα! τάς άδΐίναμίας
των άκόμη άλλ' εχει καί την δι¬
καίαν αξίωσιν νά ίστανται ύπερά-
ι^ο χυδαίων ταατεινοτήτων ύλικής
φύσεως; Τό ύπολοομΛάνουν ώς. . ··
κοπάδι, έπειδή άττοκαλεΤται ποί-
μνιον;... Καί έννοούν νά είναι αύ¬
τοι, μερικοϊ έξ αυτών, οί λ ύ κ ο ι
π-ερϊ των οποίων ποιείται μνείαν
τό Άγιον Ευαγγέλιον... μέ την α¬
ξίωσιν νά μή παρεμβαίνη τό...
τσομπανόσκυλο . Πολιτεία ττρός
ι/ττεράσττισιν τοΰ κοπαδιοΰ,
ΌχιΛ δεν είναι τταραδεκτή ή
τοιαύτη άξίωσις, διότι, δυστυχώς,
ττρώτοι οί "Αγιοι ποιμενάρχαι θά
τταρεΐχον μέ την συμπεριφοράν των
τό ύττσδειγμα της άναρχίας!
Όρθως λοιπόν, όρθότατα παρε-
νέδη ή Πολιτεία κατασταλτικώς άλ
λα καί ττρολητττικώς. Διότι καϊ είς
τό μέλλον δέν θά καταστή δυνατή
ή δη<μιοιιργία παρομοίων άσχημΐ' ών είς βάρος τής Εκκλησίας έξ αϊτίας χρηματικήν διαφοιρών έ- κείνων οΐτινες άπό τοθ άμβωνος διακηρύασουν την εύαγγελικήν ρή¬ σιν : «Μή θησαυρίζετε υμίν θησαυ- ρος επί τής γης...» καϊ πρώτοι κα- ταστραΤηγοΰν τα τοιαύτα κηρύ- γματά των! ■Ιεράρχης τις ίδιοκτήτης τυγχά- ινων ώραιστόττης ττολΐΜατοικίας είς τάς Αθήνας έ€εώρησεν ώς θεάρε- στον πράξιν τό νά έγείρη άγωγην περί εξώσεως έκ τού διαμερίσμα- τός τού ΤΓτωχού άποστράτοα Στρα τηγοΰ άναλώσαντος την ζωήν τού είς τα ττεδία των μαχών καϊ δο- ξάσαντος την Έλλά'δα μέ την δρα¬ σιν τού. "Ετερος Ιεράρχης εχει καί αυ¬ τάς Ιδιόκτητον ττολΐΓκατοικίαν πρός σκανδαλισμόν των ττεριοίκων της. Πιοτεύω τό αύτό θά συμβαίνη καϊ μέ ττολλοΰς &λλους. Δέν έξετάζω τάς καθημερινάς ώ λβόν Τοϋ Ταξάρχου κ. Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ενός σημείου είς τό άλλο καί δεν θλτ,τισμός κλπ. — συντελεί είς τό συνεκρ,νε πρός τούτους τόν γυμνό- καλόν το.οι/τοτρόπως καί 6 ποδα Ιδρυτην τής ©ρησκείας ήν ' - - - * ύπηρετού ϊ ό ί ύά υπηρετουν καϊ τόν οποίον ύπάρχει μέγας κίνδυνος νά τΓαρασύρουν υπό τούς τροχούς των, εάν άπεφά- σιζε νά μάς επισκεφθή χωρίς νά έπιοαίνη άεροδυναμικής λιμουζί- νας; Καΐ τούτων ούτως εχόντων, καΐ άλλων χειροτέρων μή άναγραφομέ- νων άλλ' δντων έτίσης γνωοτών, πώς τολμούν ν' άμφισδητιίσουν ε'ις τόν Λαόν, όστις τούς συντηρεΐ πλουσιοπαρόχως, τό δικαίωμα δ- πως διά των κοινοβουλευτικόν τού έχΤΓ,ροσώπων θέση τέρμα είς την ΒϋτελϋΐΚί έλοΐτηρίιων )δι(ένεξίν τ)ων, ήτις κλονίζει τό γόητρον δχι πλέον τής Εκκλησίας τής δποίας τό γό¬ ητρον έ'χονν συγκλονίσει καιρίως μέ τά διοριζάμενα αύβαΐιρέτως έκ- σιασμός ώφβλεϊ τόν άνθρωπον. Αλλ' δταν οί διοικούντες την Εκ¬ κλησίαν ύπΌλαΐμβάνουν δτι ό σύγ- χρονος θρησκευόμενος διατηρεϊ τήν νη~ιώδη νοοτροπίαν τής έποχής τού "Οθωνος καί δτι δύναται πάς έκκλησιαστικός άρχων άπό τού α¬ νωτάτου μέχρι τού κατωτάτου 6α- θμού νά τόν έκμεταλλεύηται μέ μό νόν τόν φόβον καί τρόμον τών ύ- τχρβατικών παροχών ή κυρώσεων, τότε ή πλάνη τών ταγών τής Έκ- κληοίας είναι τεραστία καί ό χρι- .στιανός καταντά ν' άποφεύγη την εκκλησιαστικήν ψ^αγωγίαν, ή ό- ποία δέν ώφελεΐ διότι άπενθύνεται πρός την νηπιακήν καΐ δχι πρός τήν άνδρωθεΐσαν ηλικίαν τού άν- θρώπου. Ό σύγχρονος χριστιανός άπαιτεϊ πλήρη πρός τάς ρήσεις ττογύμνωσιν τών είστΓράξ«ών των καΐ την εγκατάλειψιν τοΰ έφημεριακοΰ λή ί ό έλ 7 μρΡφ Αρχιερέων και λοιττών κληρικών, «>·ηη. -ι ^Πμεριακου πρώτιστα κα; κατοιτιν ^ν ^^.,
κληρου εις το ελεος της ένδε,ας, __. τωυ υ· _, . ηΧη2-^ „„,
ς ής ς,
ή όποία τούς καθιστά έξει/Γελιζο-
μένους έτταίτας άντΐ ττνευματικών
τησίν των νά τάς ακολουθή'ςΓη καΐ
ούτος. Δέν άρχεται άδιομαρτυρή-
τως τόν πλεονέκτην,
ττως συνεβαινε κατά την
τοΰ " Οθωνος συμφώνως πρός τό
λαϊκόν γνωμικόν δτι : «τό ράσο
πατέρων, άλλά αυτής ταύτης τής ' Ι
V-
ΙΊί Π Λ"'μ^^'
θρησκείας μας; ? ·>>οΡΥνρον, άνηθ.κον, σκληρόν. Ο-
Άπαιτεΐται δντως τής πραγμα¬
τικότητος άπόλυτος άγνοια διά νά
τολμούν, δσοι ετόλμησαν, ν' άμ-
φισβητούν »είς τούς έκπροσώπους
τού Λαού τό δικαίωμα όπως ρυθμί-
σουν τελεσιδίκως καί άκριβοδικαί-
ως καϊ εϊρηνιστικώς, τ' αφορώντα
την διοίκησιν τής Εκκλησίας, ή ό-
ποία δέν είναι κληρονομικόν φ έ-
ο υ δ ο ν των Ιεραρχίαν άλλά
ζών όργανισμός τού "Εθνθυς όν εί¬
ναι Νόμφ τεταγιμέυοι νά ϋπηρε-
τοΰν σήμερον αύτοι καΐ αύριον άλ-
λοι.
Όφείλουν δ' δτπαξ διά παντός
οί σεβασμιώτατοι Ίεράρχαι νά κα
τανοήσουν δτι ή έποχή μας δέν ό-
μοιάζει πρός εκείνην τού "Ο6ωνος,
τήν οποίαν επεκαλέσθη τις έξ αυ¬
τών ϊν' απειλήση τήν Πολιτείαν.
Σήμερον τά π ά ν τ α, καϊ ή
'Εκκλησία, εχουν πλέον άξιολογη-
θή καΐ ύπολογίζονται σοβφώς μέ
τήν πρόβλεψιν : Τί άποδίδουν είς
τήν κοινωνίαν;... είναι χρήσιμα ή
δχι;... Ποίας τροποποιήσιεΐς 6έον
νά ΰποστοΰν ώστε νά ιέκσυγχρονι-
σθοΰν καϊ άποδόσουν; Συγχωρη-
τέα 'μοι ή έκφρασις λόγω άγαθ-ΐς
πιροθέσεως, άλλά πρέττει νά την
χρησιμοποιήσας διότι εντόνως καΐ
ζωηρώς φανερώνει τήν πραγματι-
κότητα τής έποχής μας : Αποτε¬
λεί διά τόν θρησκευόμενθν δνθρω-
πον ψυχικήν ανάγκην ή 'Εκκλησία
καί ό έκκλησιασ,μός ή δχι; "Απο¬
τελεί αναμφισβητήτως, διότι χαρί-
ζει τήν ^ΐ>εμ'αν καΐ την γαλήνην είς
την κουρασμένην ψυχήν, είς τα τα-
λαιπωρημένα νεΐ»ρα. Καΐ >δπως πά¬
σα ψυχαγωγία — θέατρον, συναυ-
λία, κινηματογράφος, έκδρομή, ά-
ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΑΕΣ «ΜΕΡΕΙ
ΤΗΣ ΕΑΛΗΗΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΙΥΗΒ10ΣΕ0Σ
Νά παύσουναί εκατέρωθεν άντέγκλήσεις χάριν
ύπερτάτων συμφερόντων.
«τοχή έννιενηντα κείται περίοδον,
ά '
περύτου έτών, κατά την ό.τοίαν ι'ι
σι<μΛίωσις των, έν Τουρκία Μου- <κ»ιν4«ινικών λαών μετά των μή τχ>ιούτ(ιο(ν, ΐχτός,
τίνων —οιστάβεων, άρ
μονικη! Κύ· έθνο
τήτων, θαλασσινός "Ε/.ληνες καί
καί Τουρκολαζοί, έμ,τοροι., βνομήχα
νοι καί τεχνίται, κατά τό .τλεϊστον
μή Μουσουλμάνο·, δηλ. Χριστιανόν
καί Ίοραηλΐται. Μία δηλο,δή άρ·-
μονική άλ.λη^.<χηνΛλτ|ρ<ικ«ς. Ή περάίοος αυτή τής όμα/.ής σΐ'μδιώσεως καί σννεργασίας, ήρχι σεν άμέσως. σχεδόν μετά την υπό τού Σουλτάνοι· Μαχιμούτ τού Β' διάλΐ'σιν τού στρατόν τών Ρενητσά ρων καί τήν εισαγωγήν τών .-τοώ- των μεταρρυθμίσεα>ν, καί έτερμα-
τίσθη ολίγον πρό τής ενάρξεως τοΰ
Α' Παγκοσμίου πολέμου, ότε κατ'
Τοϋ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
Καρα)θϊθδωρής υπήρξεν *χ των κ υ
ρίων ίδρΐ'τών τού ΙΙανΐ.-αστημίοι·,
καί ίν<ας άλλος Καραθτοδωρτ>ς έκ
νοχμ
μετ1 εύλαΛείας καί ψν7."<ης άδΰνης τα .τχΐθήινατα αύτά τών αλλων Χρι στιαντκών1 λαών διά νά εξετάσω¬ μεν, βάσει Ίστορικών στοιχιενων, ά- φηγι'ΐβίων των .τΛτερων καί πάπ- πων μα; καΐ ΐοικών μας άαμνή<Τί ών έκ τε τής, Χαμητικής έποχής καί τής μέχρι τής τών παραμονών τοϋ Α' .ταγκοσμίου .τολίμον τοιαύ- της, τάς ώς είπον σΐ'νθηικας; σνμ- ιβιώοεώ; μας τόσον δοον άκροοό; τας Ιναντι ημών διαιθεσίΐς τοϋ Κρά ιμοιάζει μέ τό κάρβουνο πού άνα- ε'ισήντισιν τοΰ Γερμανοϋ στρατάρ- μμένο καίει καί σβυστό μαυρί- χον Λίμαν Φόν Σάντερς, ζει ..» ή πρός τό άλλο ρητόν : «Αλλοΐ πού κατηγόρησε αμαρτω¬ λόν ίερέα...». Μελετά την Ίατορί- αν, πληροφορεΐται άπ' αυτήν τα £ργα, δχι μόνον τά λόγια, των μεγάλον καί δντως άγίων Ίεραρ- χών τής ΧρισΤιανικής 'Εκκλησίας καΐ συγκρίνει πρός έκεΐνα καϊ έ- κχίνους τόν 6ίο^ καΐ την ττολιτείαν των συγχρόνων Ίεραρχών καϊ εί¬ ναι, δικαίως — δικαιότατα, αϋ- στηρός κριτής τών τελευταίων, οί¬ τινες ώς έπϊ τό πλείστον θησαυ- ρίζουν δι' εαυτούς βησαυιρούς επί τής γήζ· Καΐ θέλει την Εκκλησίαν άποδοτικήν είς κοινωνικά έργα, πράγματι καΐ όχι λόγω μόνον ή- θικοποιόν, είρηνοποιόν, παρήγο- ρον συμποραστάτην τών χεΐμαζο- μέυων. Πώς ό Στρατός έν ειρήνη όστις άλλοτε ήσιχ,ολεΐτο μέ την εκ¬ παίδευσιν τού αποκλειστικώς καΐ τήν φρούρησιν των συνόρων, τώρα έπιδίδεται καΐ είς εργα όδοποιΐας γεφυροποιΐας, έκχερσώσεως, ανοι¬ κοδομήσεως καί τόσα &λλα κοινής ωφελείας; Ούτω καϊ ή 'Εκκλησία πρέττει νά έκσνγχρονισθή καΐ ν' αποδώση. "Οχι νά μάς παοουσιά- . 4Λί οί Ίεράρχαι της τό δ^χημον &έαμα τής άλληλομαχίας των χά¬ ριν πιροσοδοφόρων έδρών καΐ νά διαμαρτύρωνται δταν ή Πολιτεία παρεμβαίνει διά νά τάς περιστεί¬ λη χάριν καΐ τής Έκκλησίας καΐ τοΰ Λαοϋ. ΐηΑΝΝΗΣ Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ τΓεριτττώσεις ς εραρχών λαμβανόν¬ των ττώσεις Μερρχ μ των πριγκηπ.κάς άμοιβάς δ.άνα τταραστοΰν είς μνημόσυνον, κηδεί¬ αν ή γάμον, οΰτε τάς άλλας ετί- ρων Ίεραρχών διαχειριζομένων κλη ροδοτήματα ή μετοχάς ττου έκλη- ροδοτήθησαν είς την εκκλησιαστι¬ κήν των ττεριφέρειαν και, τελος, κήν των τών των ττεριφέρ τών διεπόντων- την περιουσίαν ιε- ρών καθιδρυμάτων. Είναι τοίς πάσι γνωσταί καΐ αύται καί άλλαι περίπτωσις. Ποίος άγνοεΐ βτι ο! ττλεΤστο, -αον άνωτάτων άρχόντων της Εκκλησι- ίζ ετούς 9η<Όυ- ρούς άτων άρχ ης θησαΐΛρίζουν εαυτούς 9η<<Όυ- Μ! ή γης κατ' άντίθεσ,ν τής γης ά ς κατ' άντίθεσ,ν ρούς Μ! ής γης ίτρός τάς βασικάς αρχάς της χΡ'- στιανικης βρησκείας; ^ Πίο άγνοεί κ°" ττ01 Ποίος άγνοεί ττε, την έωσφορικήν τ0ΰ πλείστοι, των ' α.τίθεσ,ν πρός την ,™ τοΰ Χριστοθ μας; ΧΓ' τάς λε^ρους 6εν &λε' άλαζονειαν της τάς νά τρεχουν ιλιγγιω- έ αύτοκ ντ,τα ΠΟΝΤΙΑΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑΙ ΕΚΠΟΜΠΑΙ Τού κ. ΧΑΡ. Χ. ΨΩΜΙΑΔΟΥ Ακατανόητον είναι τό μέτρον τοθ Λττοκλ€ΐ(σιμοΟ τής έκ,ττομττης των Ποντιακών δημοιτικών τραγοι» διων άτττό τόν ,ραδιοο-τα9μόν Αθη¬ νών. ΔέΊν έπιβυιμώ νά θίξω την νο- μιμότητο: η ιμη τού μέτρον, θΰτϊ. καί νά ύττογραιμμίσω την κατάφ*»- οοι· τότε ίν Τοιιρκία, ήρχισαν οί διωγμοί 1x01 έκτα—ιθμοΐ τού 'Ελληνι κου στοιχείον, σΐΛ«εχιο»θ«ντ€ς ϊπει- τα μέ τά δηνά τα ό.τοϊα ύ.τέστημεν τόσον ίμιείς δσον καί άλ,λοι λαοΐ τής Αύτοκοατορίας άκόμη καί Μου ηοιθ.μανικοί, λ.χ. οί Άραβικοί, κα¬ τά τό διάστημα τοϋ πολέμου, καί όλοοοληρωιθένττιες δια τής πλήρους σίθειδόν ίξοντώσεως τών ΐν τη χο')- ρα Άομ.ενίων Καί κατά τό διάσΐημα έ.τίσης τών ώτ. εΓ.τον έννενήΝΤα πε^που ί- τών, σ·νέ6ησαν κατά περιάδους λόγω ταραχών καί επαναστατικαί ν κινημάτιον, ήΊθκινηθεντιον -κκρίως ήτο ξέν<ι)ν, φρικαλεα τινά γεγονό- τα «Ις βάρος χριστιανικό>ν πλη^"-
αμών, ώς αί σφαγαι Άρα'όοψώνοη·
Χριστιανών έν Λιδάνω «τώ των
Λροι'ιΛίιη", σφαγαι Πουλ.·γαρ<ι>ν πρό
τοϋ Ροκτσοτονρκικοϋ πόλεμον τοΰ
1877—78 καί σφαγαι Άομενίων,
έν μεγαλ.υτέρα καΐ (Γρικωδεστέϋ,α
κλίαακι ν.ατά τα ετη 189·5 — 96,
καί 1909.
ή δ|Μΐ>ς τό παρόν Θέίιια Α-
φορά, την μ*τά των Τούρκων σνμδί
ο>σιν ήικον κατά την περΐ ής πρό-
τοι>ς, δσον καί τού
λ.αοΰ.
Αί φ ήρξ
είδος 6αλσαμ«υ τ.Ρτ>έντβΓ. επί τών
πλ.ηγών άπιο τάς οποίας «Ιχεν ύοχο-
ςτέρη τό "Εΐθνος μας κατά τούς .τοο
ττγηθέντας αΐώνας τής σκληρά;
δουλείαις, τοϋ Λανδομαζϋ>ματος χαί
τών ίΰ^λων γνοχττών δεινών, καί
ικϊγ έκαμαν νά βλέπομεν ενα πα-
ρόν καλής διαιβιώ<ϊεο>ς χαί προό-
δου ·άτεν;1ζοντας καί είς ίνα μέλλον
απείρως καλύτερον, είς δ άπέο'λΐ'
πον καί οί Ιδιοι οί Τονς>κοι οΐτινες
κα'ι αύτοι ούκ ολίγον ίνχεφερον ε'κ
τοϊ καταργηθέντος κα/β·ε<ττώτος διά τών ση·εχών βτάβεων τών Γενη- το<ίρ(ι>ν. των σννεχών ποί^ιονν καί
ίκ τοΐί δτι ού&εμία κίφα).ή ανώτε¬
ρον Ιδίως δημοσίου λϊΐτουργού1, εΰ-
ρίοκετο ΟΛφαΛής είς την θέσιν της,
κ.ι>ιοΛ·νεύοι«ο»α νά πέατ) Ας. καθ* στι
γιιήν <Ί.-ώ τήν δυαμίνηαν, δικαίαν η άδικον, τοΰ Αίτθέντου είτε Σουλ- τιίνος ήτο, είτε ΐΛχυρός τι; σατρά- .της! Κατά τήν εποχήν λοιπόν τή;, ώς ί ολό ^ό τών άντιπροοώ,ιων — νομίζω ό «τρώτος — τή; Τοκρκίβς «Ιγ. τό Σΐ'νέ'δριον τοΰ Βΐρολίνου' Αί διάφοροι έπαναοτάοεις τής Κρήτης καί &).λων μίρών ουδόλως σχιε,δόν μετέΛα).ον την ομαλήν μ«τ« των Τούρκων σ·μβ|'<|)<Λν· μας, έ- κτός, φνβθίά, είς τα έπαναστατη- μ«να μέρτν ΟΡτί καί ό Ελληνο¬ ά ό 9 ϊ τονροακός πολεμος τοΰ 1897. Οϊ'τε καί ό τού 19ι12—13, έκτός. μεμονω- μένων τίνων αίματηρών ί-.τ*ισο*1- αύταί ύπηΊρξαν ?να ών. Άκόμη καί οί .τολυπληθβϊς £ν ή χή είπον ομαλότητος, , τής έντι- Ι ς ς δόσεώς μας είς παν είδος. Ιηα·(- γΜ^χας «Ιχομβν κ«ί τήν δι>νατό·
τητα, τόσον ήόιεϊς δσον καί οί άλ-
>οι μή Μουσουλμανικοί )»αοί, ν«
ν.αταλα*(Λΐεν καί δημοσίας, άνακτο
ρικάς καί δυηλ.ο>ματικάς θέσεις μέ-
χρ» τοθ άνϋηάτου βαθιΐΛϋ. ΊατροΙ
Αά ό Σίδ
ΣοιΑτάνου, ώς ό
άς καΐ όίλλοι, άρ-
θΐ
κ?γης , ρ
χίατροι τοΰ (ττρατοΓι, καιθηγηταΐ τοθ
ΠανεπκττηίΜου, πρεσΑειταΙ ηρωτί-
στη; τΑξ*ί»ς·, ώς ό ΆνθάπΛνλος—
,ταονϊς έν Λονδίνω καί Μαυρογένη
—'6έης, υίός τού Σλ. Μαυρογ»Λ·η,
ίν ΟύάΛΐνχτον. Άκόμη καί ϊνας
ς
Τοκρκία "Ελληνες τιτήκοοι δέν κα·
τεδιώχθησαν κατά τούς δύο αυτού ς
πολ.έμοΐ1; είτε οιότι ίτυχον ξένης
.τροσταοίας, είτε διότι ήοαν νομο-
ταγεϊς. Άπηλάθηοαν μόνον, οί χα-
ώ άθ
η χ
Γ; ώς άνεπιθύμητ01··
ΟΙ Τοϋρκοι έγώριζον βεβαίως
ότι άγαποΰσαιμε την 'ΕλΛώδα. Τ5
ΕΓριβκαν δμ<»ς πολύ φυσικόν, όπως ρΰριο'κον φι«σικόν ν' άναποϋν την Τουρκίαν οί Τοΰρκοι τής θεσοαλί- ας, οί έκ—οντάδες χιλιάδων Τοι>ο
κο»ν τής ΒοιΑγαρίας καί Σεοβία;
καϊ τα έκατομμύρια των Μουβουλ-
ιιάν<ι>ν τή; Τοαρική; Ρ'θβίας. Δέν
μιτορεί κ«νιεί; ν' ίΐτηρνηβή τού;
θρη<Λοεΐ'τυιοΰς καί φυλίτικούς βε- βμούς τού, άρχίί νά είναι φιλόνο- μο; πολίτη; Η; τό Κρατος πού ευ¬ ρίσκεται, ή Σήΐωο δί.οι μας θέλομεν ν' αποκατα<πήο·ωμ*ν, φιλικάς «χέχτεις μ*τά τή; Τοινκία;. Αΰτο <1.ταιτοϋν 6κτός των πολιτικών λόγιιτν, ί) ηβι>
χία μας, καΐ ή ήσυχία τών έν Κων-
οτταντινι<.τό).ίΐ ομογενών μας κιιί τα ίμΛορ4κ<ι καΐ τουρκηικα συμφέ· ιμα;. Αΐ»τό ίίΐϊεοίωξί καί ή Κ»Λέρτησίς μ«ς διά τον προίΛρά- του είς Τοι·ρκίαν ταξειδιον των κ. κ. Καραμανλη καί Αβέρωφ, ίΐς αΰτό είναι βύνφ<ι»νος καΐ ή Άντι- πο?.ίτ«ι«ης. Καθήκον λΛΐπύν τοϋ Τύ,τον είναι νά νποβοηθή την ώς Λνω προσπάθειαν των Κι>6ερνο)ν-
Κ»<Λέρντησίς ί Τ καί ηρχιΛεν ηοιΐ ν<ι τό δια τη- κ«ταλ).ή?Λυ άκάς τταραδοσε.ς και τα
ν^έη των όττο.ων
λοΰν τα δη.μοτ.*ά μας
μέ τα όττοΐα «εροπτεύομεν ιή»
^ νο-οί^γίαν των όΰ
Ποπρίδων
μ τα έβν«ά
Τό αχρο»Γτον, τό άμόλΐΛττον, το
γνησ·ί»ς έλλη.νι·κόν καί άρχαιοττρε
ττές — οιντιακό δημοτικό τοαγούδι,
οννοδενόμβνον άττό την όρφικην
λύραΐν καί τα λοιττά λα-ίκά μουσι-
κά μας όρ-γονα, άττσηλεΐ τόν έ-
ρθΰμε άκόμα νά ποΰμε, ττώ; άττέ-
χοι/ν πολΰ άπ' τήν άλήθεια.
Ή δουλειά στά άνθρακωρυχεΤα
εΤναι, βεβαία, πολΰ σκληρή Καμ¬
μιά αναμψισ*ήτησ<. Μερικά «ττη- γάδια» έχουν βαθος καί χίλια μέ- τρα! ΈκεΤ στά κατάβαθα τής γής τό σχεδόν γι/μνό σώμα τού άνβρα- Ραδ'θΦονίας, ττρός ιμελέτηιν τοϋ ό¬ λον ζητήματος τών ραδιοφωνικών έκττομττών κοοί την λήψιν άτΓοφάσε- ων διά τάς μελλοντικάς λαογρα- φικάς ραδιοφωνικάς έκττομττάς γε¬ νικώς. Άσχέιτως ττρός τάς έν καιρώ ά ά *?Ϊ5 κωρύχου καίει καΐ κολυμττά στόν ληφβησομένας σχ~'ΐκάς άττοφβτεις τό άττοτέίλεσμα τών οποίων δύνα¬ ται κοοΐ νά βραδύνη, δς οττεύσουν οί άρμόδιοι καΐ δς επέμβη καΐ ό ϊδιος ό κ. Πρωθιπτονργός, 'ινα άρ- βη καΐ τό παιράλογον καΐ τό άψυ· χολόγητον μέτρον. Άς αρχίσουν άμέσως καΐ πάλιν, ώς καΐ πρότε¬ ρον, αί μουο-ικολαογραφιικαί Πον- τιοκαΐ έκπομπαί. Διότι άποτελοΰν δλο ι αύτοι οί προγονικοί μας πνευ μοττικοί καί κοϊλλιιτεχνυκοί &τ(ταν- ροί ψι/χικην τροφήν παντός Πον- τίου, έξίσοιι απαραίτητον, δσον καΐ ό έ π ι ο 6 σ ι » ς αρ¬ τ ο ς. Αθηναι, 15.5.59 ΧΑΡ Ι Λ. Χ. ΨΩΜΙΑΔΗΣ όοος Κβρι*τΛΐι ο ίδρώτα. Κι' ή σκόνη τού κ. νού είναι δηλητήριο. Δέν είναι γιά δλους τούς άνθρώπους ή δουλειά αύτη. Θέλει ίσχι.ρόν όργανισμό, γερά κότσια, κουράγιο μεγάλο. 'Υ- πομθνή Ίώβ! Μέσα στούς δώδεκα χιλιάδες έργάτες, πού ξεκίνησαν άπ' τήν .Ελλάδα, χωρΐς καμμιά ξεχωριστή διαλογή, γιά νά δουλέψουν στά βελγικά άνθρακωρυχεΐα, ήταν έ- τιόμενο νά είναι πολλοί ά<ατάλ- ληλοι ή τεμπέληδες. "Ολοι αύτοι δέν είχαν νά χάσουν τίποτε μ' ί¬ να δωρεάν ταξίδι στό Βέλγιο. «Άν δέν 6ά μάς άρέση ή δουλειά, εί¬ παν ασφαλώς πολλοί, ]θά γνρί- σουμε πίσω». Μιά εύκαιρία νά δοΰ; τσάμπα τήν Εΰρώττη. Πήγαν άκό- μα καΐ δασκάλοι καϊ γραφειάδες νά κάμουν δο^λειά άνβρακωρύχου. Καΐ τά βρήκαν μπαστούνια. Καί οί κλασσικοϊ τεμπέληδες, πού καϊ στήν 'Ελλάδα καΐ σέ εύκολες δου- ος σ'ον αρτοντταν Ποντίου. Στην «ου- τος νια τού παιδιού, στό νυκοκυριο —άν άργαλειό καΐ στό έργοχειρο Α σ«μνη Ποη-τία, στό Χ"**»*-· ° Πόντιος, στό θέρισμα, στο —ό βουνό, στΐς άκριτικες ττε,ριο- χές της βο,ρ^ίο" '-Μβος. <πο_ *Ρ γοκττήρ·, «λλά καΐ στό οιτρατωνα «Ι στόν ττόλεμο, στίς γ.ορτες, γύρ^ στις ^Τ^^Τ ΣιΑλόγων και Σωματε'- ονγκεντρώτΛΐς και σεις ων μας, τις παροχττόπειις μας μ ε κπικές φορ:·σιες »»">>'
,τοντοϋ «αι πάντα τα τραγούδιε
μας εχουνε στά χείλη-
Την χαρή τους, την γο«ιτεία
τους, την έλληνι κότητά τους την
άνεγνώρισαν, την εδοκίμασαν καΐ
την ίτγίύεηικαν καί οί σετττοι καΐ
λαοφιλεΐς βοισιλεϊς μας, μέ τόν λα
τρευτόν Διάδοχον καί τίς σεμνες
,πριγκιποτιβύλες μας, πού σνχνά
στ'ις περιοδεΐες τους σττν ίίπαι-
βρο μποίίνουν καί σέρ-νουν τό χσρό
,μέ τίς δροσερές ροδομάγουΐλες
τι λίστατα αύτοκίνητα Γ»»ντι«η·ού>ς καί τούς ρωμαλέους
ΙεΧχας άττο ™0 Ποντίους ξ«μάΧους, πού άναγαλ-
ΠΡΟΣΟΧ
Ευρισκόμεθα είς την έξαιρετικώς ευχάριστον θέσιν ν' άναγ-
γείλωμεν είς τούς συνδρομητάς καί αναγνώστας μοος, οί όποΐοι
δέν ηδυνήθησαν, παρά την επιθυμίαν των, ν' άποκτήσουν οικό¬
πεδον άπό τα διατεθέντα υπό τής εφημερίδος μας είς τάς πε¬
ριοχάς Δροσιάς, Δίονύσου, Σταμάτας κα! Μ. Πεύκου, μή εύνο-
ηθέντες είς τάς σχετικάς κληρώσεις, δτι, συνεπεΐς πρός τάς
δοθείσας ύποσχέσεις μας, επετύχομεν νά εξασφαλίσωμεν καΐ
δι' αϋτούς έξαιρετικά οίκόπεδα πευκοβριθή, είς προνομιούχους
θέσεις τών προαστείων Σταμάτας καί Μεγάλου Πεύκου, πού
θά παραχωρηθούν είς αΰτούς, διά κληρώσεως, υπό εύνοϊκωτά-
τους, πάντοτε, δρους.
Α' Οίκόπεδα Σταμάτας : Πευκόφυτος έκτασις απέχουσα
500 μόνον μέτρα άπό τό τέρμα τής λεωφορειακής γραμμής.
Όρίζων άναπεπταμένος. Πρός δρχ. 8 . 10 κατά τετρ. πήχυν.
Προκαταβολή 20% επί τής άξίας τών ο'κοπέδων. Δόσεις δρχ.
400 - 500 κατά μήνα.
Β' Οίκόπεδα Μεγάλου Πεύκου : Είς μαγευτικήν παραθα-
λασσ'ιαν θέσιν. Άφβονα πεϋκα. Συγχοινωνία τακτική. Νερό
άρτεσιαν-ό «ντός τού κτήματος. Πρός δρχ. 7 κατά τετρ. πήχυν.
Προκαταβολή δρχ. 1.000 δι' οίκόπεδα των 1.000 πήχεω*/ καϊ
δρχ. 1.500 δι' οίκόπεδα άνω των 1.500 πήχεων. Δόσεΐς 6ρχ.
200 - 250 κατά μήνα.
ς ρς μη
ιάς τους στό άνθρα- «ς των έκρηκτικων Ολών καΐ τής
Τναι χειρότερα άττό υποστηρίξεως τών εδαφών. Παντου
σχολάσουν, γιά νά τό ρίξουν στήν νεώσεως τού αέρος καΐ απορροφη-
ΐτρέφα, ή νά κυνηγήσουν κορίτσια, Ι σεως τής σκόνης. Τελειοποιημένες
φώναξαν μέ τίς πρώτες άκόμη ώ-' «αί οί μεΰσδοι της χρησιμοποιήσε-
ρες της δουλειάς τους στο
κωρυχεΐο: «Είναι χειρότερα ν«..- .---------»-■»—■> — —.
κόλασι έδώ, πεθαίνουμε». Αυτών όλοκάθαρο το ήλεκτρικό φώς. Καί
μονάχα ήσαν οί «κραυγές" άπελπι- «ά όι»«δι«α δυσ-τνχή»«<"β ίιναι —* σίας».... "Ετσι κυρίως παρατηρήτ νια. Άλλά τά άτομικά άτυχηματα θηκε καί τό ποσοστόν έπαναπα- έξακολουθούν νά είναι πολλά. Γί- νίται μιά συστηματική διαπαιδαγώ γησις στούς άνθρακωρύχους πώς τρισμού 34%. ΟΙ γνωοτικοΐ καΐ σοβαροά έρ¬ γάτες πού ήλθον στό Βέλγιο μέ άπόφαισι νά δουλέψουν όπωσ- δήποτε, δσο σκληρή κι' άν είναι ή φύυις τής δουλειάς, καί νά κά- γης ς νά προλαμβάνουν τά διάί>ορα δυ-
χήμ ««ι τά
Γ)αρ' δλα αύτά
ή φύσις τής
ΐ
)ρ
δουλειάς στά άνθρακωρυχεΐα έξα-
μουν οϊκθνομίες, γιά νά βελτιώσουν κολουθει νά είναι πάντα σκληρή
τίς συνθήκες ζωής τους στό γυρι-'καί άνθυγιεινη. Μά κι' «άπανθρώ-
σμό στην Έλλαδα, αύτοι δέν εκ-
φράζουν παράπονα. Καί οί περισ-
σότεροι ο'ικογενειάρχαι είναι έν-
Θου3ΐασμένθι. Άπέκτησαν καλά
σπήτια κι' Ιχουν δλα τά κομφόρ.
ττως μορτυρική», όπως έγραψε κά-
ποια εφημερίδα μας. Σέ ώριομέ-
να άνθρακωρυχεΐα ή δουλειά δέν
' είναι πολύ κουραστικη, δταν τό
ΰψος τού κοιτάσματος τού κάρ-
Άπό πολλούς δέν λείπονν τα ρα- βουνου έπιτρέπει στόν άνθρακωρύ-
διόφωνα, ήλεκτρικά πλυντήρια, χο νά έργάζεται δρθιος. Δουλεύει
στίωματέξ, πολυτελή επιπλα. "Ε- ] πιό ανετα. Στά άνθρακωρυχεία
λυσαν καί τό πρόβλημα της μοο- ,ττού έχουν στά κοιτάσματα χαμηλό
φώσεως το>ν παόιών τους. Πηγά!- ΰψος, ή δουλειά είναι πολύ σκλη-
νουν σέ καλά σχολεΤα, δπου έ-'ρή, γιατί ό έργάτης άναγ«όοζεται
χούν, δπως είδαμε, πολλές εύ<ο- | νά δουλεύη γονατιοτός καΐ κό-οτε λίες. Λαμπροί οί όρίζοντες τών τέκ. 6ο»ην«*τος. νων τους. ©ά τα δούνε καϊ έπιστή. μονες. Είναι χαρούμενοι. Κάμουν όνειρα. 'Ενώ πολλοΐ έργένη&ες δέν εί¬ ναι εΰχαριστημένοι όχι μονάχα άτ' τή δουλειά τους, μά κι' άπ' τή ζωή στό Βέλγιο. Τους βασανίζει ή μοναξιά. Δέν ήμπορούν νά προσαρ- μοσθούν στό νέο τουςπεριβάλλον. Τό κακόν είναι, ότι δλοι οί "Ελ¬ ληνες έργάτες, σύμφωνα μέ τα συμ. βασι πού ϋπογράφουν πρό τής α¬ ναχωρήσεως τους, προορίζονται γιά τές δουλειές τού βάθους τών πηγαδιών (Ροηα ϋε5 ΡυΐΙϊ) κι' όχι τής επιφανείας. Μά δέν είναι άλήθεια, πώς ΰ- πάρχουν διακρίσεις στή δουλειά Δέν έχουν σταργική συντροφιά, μεταςυ ΒέΊλγ«ν κβί ξ£ν«ν. _ "Αν δέν έχουν φίλους καλούς, δέν έχουν κανένα δεσμό. Κι' δλα τά βλέπουν μαύρα. Μΐσος καί στή δουλειά. Μά δέν τήν παρατθνε, γιατί δέν μπορούν νά δροΰνε στήν Πατρίδα μιά καλύτερη δουλειά. Καΐ μόλις πιάσουν τό βασικό ήμερομίσθιο, τό ρίχνονν ο! περισσότεροι στά χαρ- τιά. Χάνουν τά λετττά τουςικι' αρχί. ζουν οτΐς βρυσιές, στΐς γκρίνιες. "Ολα τοΰς φταΐνε!... Οί Ίερομόναχοί μας, πού άνα- <ρέίχχμε προηγουμένως, έχουν αντι¬ ληφθή τά όλέθρια άποτελέσματα της μοναξιάς των έργένηδων, Τούς όποίους δέν παύουν νά παροτού- νονΛ/ νά παντρευθούν. Πέρυσι έπέ- τι/χαν νά γίνουν 50 γάμοι. Τά άνθρακωρυχεΐα τοό Βελγίου είναι σήμερα άπό τά καλυτέρα τού κόσμου. Ή έργασία δέν γίνεται πιά μέ πρωτόγονο σύστημα των παλαιών χρόνων. Κάθε τόσο τά μη χανήματα καΐ οί μέθοδοι τής εξο¬ ρύξεως τού άνθρακος τελειοποιοΰν ται. Γιά τήν καταττολέμησι τής σκόνης τού κάρβουνου χρησιμοιτοι- εϊται τώρα, στά περισσότερα άν¬ θρακωρυχεΐα, ή εγχυσις νερού μέ¬ σα στή φλέβα τού άνθρακος. Τά άνθρακοφόρα στρώματα ποτίζονται πρό τής κοπής μέ μεγάλην "πίεσιν ύδατος άπό είδικά συνεργεΐα μέ έπιστημονικό σύστημα. "Ετσι άπο. φεύγεται ή πολλή σκόνη, πού προσ βάλλει τους ττνεύμθνες. Μιά σωτή- ρια μέβοδος. "Αφθονα καί τά τέ- οί *τίν— όττΐαι, οί έργοδηγοί, οί «σέφ ποριόν» είναι Βέλγοι, αύτό γίνεται γιατΐ ϊίναν πολλά χρόνια στή δουλειά. Κι' αν μερικοΐ άπ' αΰτοΰς είναι λίγο σκληροϊ κι' ά- 6ι«φοροι; αΰτό τοΰς έκαμε ή φύ¬ σις τής δουλειάς. Παραπονοϋνται πολλοΐ άττ' τους δικούς μας γιά τό γεΰμα τους. Δέν τούς άρέσει ό τρόττος μαγει- ρεύματος. Δέν βλέπουν λάδι παρά μονάχα βούτυρο. Λείπουν καί τά έθνικά φαγητά. Ή πατιροπαράδο- τη φασολαδα, οί φακές καΐ γενι- κά τά δσπρια. Μά ποιούς πρώτα νά ίκανοποιησουν. Είναι περίπου εϊκοσι έθνικότητες. 4Ο.ΟΟΟ μόνον οί "Ιταλοί. Τό 1955 άπό τούς 161. 320 άνθρακωρύχους τού Βελγίου, οί 70.500 ήσαν %*νο. Οί περισ- <^3τε.ρρι Ιταλοί, (1-^ίεωνο!, "Ελληνες, Λύστριακοΐ καΐ Γερμα- νοΐ. Στή Γαλλία τόν "διο χρόνο οί ξένοι άνθρακωρύχοι ήσαν 20%, ήτοι 53.000. Δέν είναι άληθινές καΐ οί είδή- σεις, πώς ϋπάρχει διάκρισις καΐ στούς μισθούς μεταξύ Βέλγων καΐ ξίνων. Στίς 'Εταιρεϊες ενδιοιφέρει ιδίως ή απόδοσις κα! ή καλή δου¬ λειά. Καΐ άμείβονται άνάλογα ΤΡ. Δ. βΕΟΔΩΡΙ&ΗΣ (Συνεχίζεται)
■ΗΤΟΧ «».,.„-------, |Μ| ^^^^^^— .................■ΜΜ»«Μϊε-ε-—,-.--------------___----- „.................... |
^ΓΓΓ^^ ΟΙΚΟΙ¥ΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΛΜ «οΐΦΐτΐϋαιι _νΜΦΕΡθΝτ«Ν
ρ. 1.50 5 ΑΘΗΝ)Α1 κγρ,ΑΚΗ 24 ^ ( ογ ^^
ΟΤΑΝ ΛΕΙΨΗ Η ΝΤΡΟΠΗ!
Δ«υθυντής - Ί6,«-γ-ς : ΣίΐΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ - ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑΟΔΟ1 ΙΤΑΑΙ.·Υ ·5 —- ΤΗΛ. 527-126
_„....- επανάληψιν
{τι, ούίίηοτε άλλοτε, κατά την
εθνικήν τού στα-
, ό '.Κλληνισμός έ-
είς χειρότερβν, άπό τβ
Χ ό ν, κατάντημα. Κα'ι κιχτά
:ή>5 ;<5φ£.οωτέρους άκόμη χρό¬ νον τϋί ύποώουλωοεώς της είς [ρ,νας ύννάατας - τοΰς Ι*ωμαί- 'φ, τούς Σ ταυροφόρους, τονς Ε«τβύς, τούς Τβύρκους - ή Έλ η φυλη ίέν υπέστη τβ- , δοους ύφίοταται α ημερών, Γίλιαμούς. Ουδέ υπεβλήθη όσας ύπβδάλλεται, έν σωτη- ίτϊΐ 1%9. ταπεινώσεως και «Ρ»ί «»5 την - κατ» γνωβτον καί αυθαίρετον φβ · άν*ρρίχηβ»ν είς την ί5»«οί«ν της ξ β ν ο δ β υ - ι, β υ "Ακρα-; Δεξιάς, υπό Γήν νέαν εύ>νοιοκρατικήν της
ϊΐοτμβρφ«
"Οπως έτόνιοα κα'ι είς πρ©η-
ρύμίνα αλρθρα μοι>, οί άπό έ-
^ίτίας χ«Ί πλέον έπικαθήσαιν-
Η{ είς τόν τράχηλβν τού 'Ελ-
ληνικβΰ Λαοΰ, χάρις είς τάς έ-
κβμίία; τβΰ «ο τ ρ α τ ά ρ-
χβ«», κατώρθωσαν, £ιά διαφβ
ρ»ν β α τ α ν ι κ ώ ν μεβο-
:ιιν, νά νβφκώσβυιν το εθνικόν
τδν Έλλήνων αΐσθητήριον, ινα
«ριαγάγβνν τβ "Εθνος εις κα-
ιρλατρΐ
*βτ«(Ην μβιρολρ
ή ; άναιοθηβίας κα'ι ό λ β-
χληΡΜΤΐκής ηωρώοεως.
"Αμεσον τής δ ρ α μ α τ ι-
χ ή ς αυτής κατοτατάαεως συινέ
««ν αποτελεί τβ γεγβνβς ότι
αί Ιδύνβυβοι» της 'Ελληνιχής
Κ*»ν«νίας ταφείς, οχι μόνον
ίέν οννκινβΰ,νιται ώιά την εθνι¬
κήν μας κατάπτωοιν, άλλά και
ίχ^ν μετα&ληβη είς τ ν> φ -
λά χα'ι «ίβ«λ« οργαν*
των ξένων άιτοικιβκρατών.
βίωροΰν συνεπώς ώς θείβν
ίώρβντήν μεταβολήν τής '-λ-
λά6ος είς ώιεδνές πρβτεκτβρά-
«ν τής χ ί ι ο ι α τ η 5 μ«Ρ-
φής. 'άς εξαιρετικήν ευτυχίαν
την ύπούούλωβίΜ μας είς τβύς,
πέραν τού Άτλαντικβϋ «γκάκ-
ΐτιρς» κα'ι «μπίανεαμαν» καΐ
τβύς «ντ«ξίβυς πράκτο¬
ρας κα'ι δυνεργάτας. των, είς
την Ευρώπην καί την Έγγΰς
Ανατολήν, τβΰς "Αγγλους καί
Τ
Ργο» καί ένα βωρο αλλε5 σκχλα-
μόψες, άντάξιες τβΰ ο 1 κ -
*ς ρ$
'Εοιν ύηόφχουν καλάς «ίοτε
'->'? ανίθτητχί, βί όπβΐβι ά-μφι&άλ
λουν ηεοϊ τούτβυ, δέν έχουΐν
Γχρ* νά -τχρΛκβλου&ήοβυνι την έ
ΙέΧφντής «ντββνικής
<*«ί«ί τού κατ' εξοχήν εθνι- *ύ ίατήματβς, την πλήρη ίΊλαίή υποδούλωσιν τπς μ « Ρ τ ι>*β ι κ η. ς 'Ελληνίκης Μεγα-
«»"ήοβ« είς τβΰς ΆγγλοτβύιΡ-
κ«>5, μέ την συγχοιτάθεβιν τής
Κιηοιακής ήγεβίας.
Οϊ "Ελληνες ττατριώται, πβϋ
ίχουν μετ«4ληβή είς τρω-
ά τοϋ κρατικβϋ πιρβϋΓΤβλβ-
μΛ καΐ μυστικόν κονδυλίων,
ίίναι ΑΠΟΛΥΤΛΪ δέδαιβι, έξ
κων ήλββν μεχρι τής στιγμήδ
£Ι{ φώς. ©^τι αί διεξαχθείσαι-
"«τοτπν άμε,ρικχνικής έπιταγή;
•ιΐς την "Αγκμραν Έλληνβ-
|«*ρχικαί συνβμιλίαι, βα έχβυν
»5 άσφαλές άποτέλεαμα νέους,
''{ ίάρβς τής 'Ελλάδβς, «§ευ-
ομούς καί νέαν των κυριαρ
δικαιωμάτων μας «&α-
Ρί*ν.
Τό ουμπέραβμα αύτό ουνάγε-
»ι κα'ι άπβ έ'
« 5 τα περ«τα τής
δια τυρρηνικών
Τ
«Ρ*
τού Κ,ράτβυς,
μμθντται ί §4
Ι ΙΛοις είς
ρή5
ατηματάρχα, τής πρωτευού
ς, οί όπβΐβι έτβττοβέτησαν είς
τα καταστήιματά των ξενβγλώο
αβυς, ως £πϊ Τβ πλεϊστβν δέ ·.
τχλικάς, επιγραφάς.
Τα καταοτήματα
ατησ^ν λ Ι
^νε« δεκατα τβιβύτβυ ε·ί
επιγραφάς, διότι ή γλωσοα Τβΰ
Ομήρου, τβϋ -©φβκλέους, τβϋ
Πλάτων^ καΐ τβΰ 'Αρκηβτέ-
λβυς δεν θεωρείτοιι κατάλληλος
οια να εκφράση τβ μέγεθβς τής
νεοελληνικής 6λακεί«ς χ^χ
ς §υλ€ΐ«ς!
ι κατόπιν τούτου βί δι«-
κτλι ύπβχρεω,μένβι νά «διαβοί-
ζουν διάφ^ρες 5ε.νβγλωβοες ά-
Λναρτησίες «όπως «Νάττβλι, Τβ-
ρινβ, Φιρέντζε, Μιλάνβ, Ρβμέο,
Πίκολβ, Ίτάιλια'-,ϊίτόρ, Πρέ-
ρς ξς τβΰ ο 1 κ
τ ρ β ΰ κατ«ντήμα.τβς τής εΰ-
νβιοκρατικής 'Ελλάδβς. ιΚαι μβ-
μ' τό 6ιντσερέμβ, τβ μ«ρά6β
κολβνέλλβ, τβ δί&ερε τίβρικολβ
ζαμέλ'ΤΓε, λά γκλβ^ρ,ιόζα μπατά-
λια ντΐ Ψί,ντο, τβ Καπορέττβ
κ.ά. μάς χρειάζβνται, διά νά
μας ένβυμίζβυν τές «βλεμι-
κές δάφνες των φρατέλλων!
Μερικές άπ' «ύτές μάλιατασχε-
τίζβΛ'ται μέ τάν πρόαο^α.τβν πο¬
λεμικήν μας Ιστορίαν.
ΜΙΧ. ΚΑΛΟΣ
Η ΝΕΑ ΑΙΟΛΙΣ
™
V
Τνΐ ^ν ν*^
V V
~^Τ ■
^τό «βήμα» της —Γ-
^Μαής - τβΰ έν Νέα Ύβρκη
ίκναόελφβυ κ· Στεφάνου Ζω-
«Ί>, β οηβίβς τβνίζει «τι «αί
:»νομιλίαι τής Άγκυρας Λι*δπχ
κατόπιν έντολής τβΰ Α-
Πενταγών©υ κ«ι
ισθείοαν ήΜ*Ρ*1"
ίί»ν διάταξιν, άςρβι,ο&κϊοτν 1®15
ί»ν στενήν Ελληνοτουρκικήν
* σ ι ν την ά τ ώ μ » * Λ Λ
;λλη ν ι κ β*ΰ κ* » τβΰ
Τβυρκικβΰ _τρ«-
ν«ν
ΰ». Ο Αστί μεβρμ
τΐτν εγκατάστασιν
ιχδν πυριαύλωΐν είς
· ·|¥ 6 γ#ν^ν ενν* · —·— - - - ^ ^
««μικδν πυραύλωΐν *1ς την ί.Λ
****, πρός ποβοταοίαν της Χω"
ι των καννιβάλωιν τβΰ^ Μ?^"
ίς και εξχψανιομβν,τΓ^ ^*"
μας ά«β τβΰ πρόσω «ου τη$
ϊξαρτήτως βμως τούτου, βί
«Ρΐηατηται τής παραλιβοιΐιί
**·* ηβΰ διασχίζει τβ ΓΙ«Λ«»;
«Φάληρβιν, τβ Κ*λ«μο«ί», τε
ΚΜΐ ηρβχ«ρ*·
θνυκον κ
την Ββυλιαγμένην,
μέ δΜ
ν «γοτνάκτηοιν, δ
την κυχνόλεωκον, κυμ«τ»-
5«ϋο«ν, ««β δβχαηενθημερβ"-
μ ι α ι α τ ι β ν βΐς την Αμε-
^«ή ν βάσιν
ν άερβηορικην β
ύ &χνάτ©ι> «ν«ίΙ έκ
Λ- 'Αμερικανών ■
ώ νϊτωτικώ
ϊτρατιωτικώ
Μήηως αλλωστε είναι μονον
·**« τα δείγματα τής εθνικήν
"«ί κ«ταιοχύνης καί τής «πε*ι-
των κυριοφΧ
ν, ηρβς βφελος
ώΜ «κάμη των ά σ η β_ν-
β τ έ ρ ω ν φι*λ»ετικων εχ-
φς βχι. Η Ελλάς
I-
I51
χ«τ« κ«ιρβΰς ηληιμμ«Ρ»σβι
**& διοιφόο«χ>ς ξένους «έμηει-
Ρογνώμβνάς» οί όπβίοι άκριββ-
ιληρώνβνται «πβ τώ ύστέρημ*
Τ«ύ τ·· ε ι ν ώ ν τ β ς κ«ί Υ υ
ητεύβντο«
ν'Χ«ΰ Λαβΰ, διά νά μ«« Ρ
"*·»ν δήθεν τα ά μ φ · * β "
ί β « ιτβιότητβί έ7η'
"Τ«Η»·νΐίίά κβιΐ τεχνικά των φω-
* ΠκραγκωνΗζονται τβιβυτβ-
γζ
"Ελληνβς τεχνικοΐ κ*"1
μνες, ά σ υ γ κ Ρ Ι -
1^ · *νώτερβι των »εχ<*Μ*- ^»ι«νων έχ τού έίωΐτειρικβυ V ι τ ζή ύ ω ν· «Ρ*<ΚΡ«τως μάλιστα, έ- |6ιΛιτέραν «ρβτίμηβιν «« Ίταλβύς, την χώρβον, Τό έκ των έκλογών π-ροβλθών συμβούλιον τού ΟΙκοδοιμικοΰ Σαν- ε-ΐαιρισμοΰ «Ν. Αίολΐς» συ·νεχρο- τήΕη είς συμ α, έκλεγβντος προέ- δρου τού εγκρίτου ΚιΛδωνιάτου κ. Φιλιγμονος Κο·υι^:α>ναιρά, γνωττοΰ
έμπόρου των ΑΒηινών,, γενικοΰ
γραματέως τού κ. Γεωργίου Κου-
τσινιάρη, πολλοπτΛώς έ,ργαίτ&έν-
τος υπέρ των σικττοών τού συνε-
ταιριΐσμΐοώ «Ν. ΑϊοΙλίς».
Ελπίζομεν δτι ή νία Διοίκη¬
σις τού συνεταιρισ,μού, όΐπολαμβά
νουο-α τής έμπιΐστοσννης τών με-
λών τού συνβταιριο-μού «Αίολϊς»
βά εργασθή διά τό συμφέρον των
Κυ5ωνι«τών, διά την ίδρυσιν τής
ίσταρικής τΓΟλε«ς των Ν. ΚιΛωνι-
ών είς Διάννσον Άττυκής.
*Η έφημεΡ'ί Ι1011; άπευΒύνει βερ
μάς ευχάς και ισυγ^αρητηΡ'α εις
τό νέον σύμβουλον τής Α/ίολίδος.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΊεΡΑΠΕΤΡΑΝ
Κοπά τάς δηιμοιιρβσίας 7^ ΤΓ0(-
ρελβούσης Κυρίοις, Δήμαρχος
τής ' Ιεραπέτρας Κρήτης εξελέγη,
διά Ψήψων 9 επί 11 ψη<ρισαντ»ν ό κ. Δημ- Μαρκόιττουλος, όστις ήτο Δήμαρχος καϊ κατά την ττα- ρελ!&ούσαν τί,τρα.<:ί«νΛ ίιχτψωμΐ.- *ος τά μ£γιο-τα υπό των σννθη- μοτών τού, διότι τυγχάνει λίαν πιροδευ'τικός, ένεργητικός, άκουρα στος καί διότι ένδιαψέρεται ζ»η- ρότατα διά τά ζητήματα τού Δη- μου. Ώς γνωστόν σύμβονλοι *■" ξελέγησοιν απαντιες έκ τής ίθνικο- φρονος παρατάξεως, μεταξΰ δέ ούτώ'ν περιλαμβάνονται ό κ. Κν- ριάικος Νικολαΐδης, έκ Πανόρμου Μ. Άσίας, διά 4η» τετραϊτίαν, ό κ. Δημ· Μττρί>υσούο·ης έκ Ρειζ Ντε
ρέ Μ. Άσίας καί ό Πρόεδρος τού
Έργαΐτΐικοΰ Κέντρου κ. Σκιβαλος.
Δέον νά ληφθή ϋττ' όψει δτι προ
σφυγες καΐ γηΐγβνεϊς είναι άδελ-
φωμένοι είς την πόλιν αύτην κβι
ευδεμία γίνεται διάκρισις μετα-
ξύ τ»ν δχι μόνον άπο τον δημο-
λ- Αάηηηνον άλλά καί άπο τας
*«**»>-** -Τ Μ.
Η ΔΙΕΝΕΞΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ
κώ τή
Η παρέμβασις τής Πολιτείας
είς την έττ' εσχάτων έκΐδηλωθεΐσκχν
σφοδράν διένεξιν μεταξύ των απο¬
τελούντων την Ιεράν Σύνοδον τής
Εκκλησίας τής Ελλάδος δ υ σ η-
ρ έ σ τ η σ ε τούς σεβασ,μιωτά-
τους Μητροπολίτας.
Καί χωρίς νά έγκαταλείψουν τήν
διένεξίν των άλλ' έμμένοντες είς
ταύτην, έστράφησαν δμα π ά ν-
τ ε ς σχεδόν εναντίον τής παρ-
εμβάσεως τής Πολιτείας διαμαρτυ-
ρόμενοι δτι αυτή δέν έπρεπε διά
τής νομοθετικής όδού νά ύπεισέλ-
θϊΐ είς τά έ σ ω τ ε ρ
Εκκλησίας.
_ Εύτύχη.μα είναι ότι δλα τά έθνι-
κόφρονα κόμματα τής Χώρας συ-
νεφώνησαν — μέ μικράς έπουσιώ-
δεις διαφοράς — ώς πρός τόν
τρόπον τής νομοθετικής ρυβμίσεως
υπό τής Πολιτείας τών αφορόντων
τον Καταστατικόν Χάρτην τής Έκ.
κλησίας θεμάτων, τά ύποΐα κρίνω
περιττόν νά έπαναλάβω είς τό ττα-
ρόν, ώς τοίς πάσι γνωστά.
Διεφωνησεν ή ΕΔΑ, ώς ήτο επό¬
μενον... Διότι ό σ ά λ ο ς έν
τη Εκκλησία μας είναι συμφέρου-
σα είς τούς κουκουέδες άτμόσφαι-
ρα, ένώ ή τακτοποίησις των έκκρε.
μοτήτων καΐ ή πειθάρχησις των
τηάντων είς την εύναμουμένην Πολι-
τείαν ένάγει ττ> είιρήνεοσιν »[ς
την "Εκκλησίαν καΐ έξ-/ψώνει τό
γόητρον αυτής. Άλλά, διατί οί Ά-
γιοι Ίεράρχαι νά δυσαρεστηθοΰ^
κατά τής Πολιτείας, ήτις είναι φο-
Ρεύς τής θελήσεως καϊ τής γνώμης
τοΰ Λαού; Περιφρονοΰντες έκεΐνοι
τοΰ Λαοΰ τάς ψυχικάς ανάγκας ϋ-
ποπίπτουν είς τό 6αρύ όλίσθημα
νά διαπληκττίζωνται, δχι λόγω ζη-
τημάτων ήθικής, δογματικής, κα-
νονικής ή άλλης πνευματικής τέλος
πάντων φύσεως άλλά λόγω καλής
η κακής διανομής των μάλλον
προσοδοφόρων μητροττολιτικών έ-
δρών χάριν τού άλφα ευνοουμένου
Ιεράρχου ή τού βήτα παραγκωνι-
ζομένου τοιούτου.
Πώς, λοιπόν, έχουν την αξίωσιν
νά θεάται ή Πολιτεία την ασχη¬
μίαν ταύτην τής πρός Μαμωνά λα-
τρείας των ταγών τής Εκκλησίας
μετ1 άδιαφαριίας καιί έν τίνι δικαιώ-
ματι έκφράζονται αυστηρώς κατά
τών νσμίμων δημοκρατικών εκπρο¬
σωπών τού Λαοΰ, δταν αύτοι τοΰς
(όπενθυμίζουν την υποχρέωσιν των
νά δίδουν τό παράδειγμα τής τα-
πεινοφροσύνης τής μακροθυμίας,
τής άγάπης, τής άνιδιοτελείας καΐ
τής βαθείας συναισθήσεως τών ευ-
θυνών των έναντι θεού καϊ άνθρώ-
πων ώς έκ τής Ίεράς των άποστο-
λης;
©ά
έπρεπε ν' άφεθούν είς την
της
£ΓΐΜί, ;
οχι μόνον νά μή ττ.εση
* τταραγ
ιν των σχετικών
· νά τούς ενισχύση κ««
ό
νέοΐ
κ«. νά τούς ενισχύη
,δ.άνά δυνηθούν να όρ-
ηοδτισ^ ,
Οί έκεί έγκοττίστη,μενοι
ε δια»6ι·6όίουν βερμάς εϋ
διά τό-ν «
φόν καί
κ·
φόν καί συγΥΡ«Φ ^
Πουονσραν, δΜστβ διευθυντήν τού
ΕΙΡ Τ.ά τ« εξόχως 9'λ.κά τού
ξΆϋ"** οθ ττροσ^υγ.κου
*-*ρ τοθ
κόσιμον.
ΛΕΩΣ
τής Άλώσεως
* Συλ
Λημο<#ένοτ>ς
λόγιον κ. ΕΤΑΓΓΕΛΟΝ
ΛΗΝ μέ θέιμα:
ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΤ ΤΟΤ ΠΑ-
ΛΑΙΟΛΟΓΟΤ ΚΑΡΡΣΙΟΣΙΣ___
ε7καιμια~βΪβαιοθη.κησ
Κυριακην 24ην Μα·
ϋ
διένεξίν των άπερίσττασττοι χάριν
των ταιπεινών παθών των, άσχέ-
τως αν τοιουτοχρότΓως ύπονο,μεύε-
ται τό γόητρον τής Εκκλησίας;
Άλλά...πως φαντάζονται οί Ά-
γιοι Ίεράρχαι τό χριστεττώννμον
ττλήρωμα, τό οποίον τούς διατρέ-
φει, τούς τιμά, τούς οέβεται, άνέ-
χεται σιγαλώς κα! τάς άδΐίναμίας
των άκόμη άλλ' εχει καί την δι¬
καίαν αξίωσιν νά ίστανται ύπερά-
ι^ο χυδαίων ταατεινοτήτων ύλικής
φύσεως; Τό ύπολοομΛάνουν ώς. . ··
κοπάδι, έπειδή άττοκαλεΤται ποί-
μνιον;... Καί έννοούν νά είναι αύ¬
τοι, μερικοϊ έξ αυτών, οί λ ύ κ ο ι
π-ερϊ των οποίων ποιείται μνείαν
τό Άγιον Ευαγγέλιον... μέ την α¬
ξίωσιν νά μή παρεμβαίνη τό...
τσομπανόσκυλο . Πολιτεία ττρός
ι/ττεράσττισιν τοΰ κοπαδιοΰ,
ΌχιΛ δεν είναι τταραδεκτή ή
τοιαύτη άξίωσις, διότι, δυστυχώς,
ττρώτοι οί "Αγιοι ποιμενάρχαι θά
τταρεΐχον μέ την συμπεριφοράν των
τό ύττσδειγμα της άναρχίας!
Όρθως λοιπόν, όρθότατα παρε-
νέδη ή Πολιτεία κατασταλτικώς άλ
λα καί ττρολητττικώς. Διότι καϊ είς
τό μέλλον δέν θά καταστή δυνατή
ή δη<μιοιιργία παρομοίων άσχημΐ' ών είς βάρος τής Εκκλησίας έξ αϊτίας χρηματικήν διαφοιρών έ- κείνων οΐτινες άπό τοθ άμβωνος διακηρύασουν την εύαγγελικήν ρή¬ σιν : «Μή θησαυρίζετε υμίν θησαυ- ρος επί τής γης...» καϊ πρώτοι κα- ταστραΤηγοΰν τα τοιαύτα κηρύ- γματά των! ■Ιεράρχης τις ίδιοκτήτης τυγχά- ινων ώραιστόττης ττολΐΜατοικίας είς τάς Αθήνας έ€εώρησεν ώς θεάρε- στον πράξιν τό νά έγείρη άγωγην περί εξώσεως έκ τού διαμερίσμα- τός τού ΤΓτωχού άποστράτοα Στρα τηγοΰ άναλώσαντος την ζωήν τού είς τα ττεδία των μαχών καϊ δο- ξάσαντος την Έλλά'δα μέ την δρα¬ σιν τού. "Ετερος Ιεράρχης εχει καί αυ¬ τάς Ιδιόκτητον ττολΐΓκατοικίαν πρός σκανδαλισμόν των ττεριοίκων της. Πιοτεύω τό αύτό θά συμβαίνη καϊ μέ ττολλοΰς &λλους. Δέν έξετάζω τάς καθημερινάς ώ λβόν Τοϋ Ταξάρχου κ. Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ενός σημείου είς τό άλλο καί δεν θλτ,τισμός κλπ. — συντελεί είς τό συνεκρ,νε πρός τούτους τόν γυμνό- καλόν το.οι/τοτρόπως καί 6 ποδα Ιδρυτην τής ©ρησκείας ήν ' - - - * ύπηρετού ϊ ό ί ύά υπηρετουν καϊ τόν οποίον ύπάρχει μέγας κίνδυνος νά τΓαρασύρουν υπό τούς τροχούς των, εάν άπεφά- σιζε νά μάς επισκεφθή χωρίς νά έπιοαίνη άεροδυναμικής λιμουζί- νας; Καΐ τούτων ούτως εχόντων, καΐ άλλων χειροτέρων μή άναγραφομέ- νων άλλ' δντων έτίσης γνωοτών, πώς τολμούν ν' άμφισδητιίσουν ε'ις τόν Λαόν, όστις τούς συντηρεΐ πλουσιοπαρόχως, τό δικαίωμα δ- πως διά των κοινοβουλευτικόν τού έχΤΓ,ροσώπων θέση τέρμα είς την ΒϋτελϋΐΚί έλοΐτηρίιων )δι(ένεξίν τ)ων, ήτις κλονίζει τό γόητρον δχι πλέον τής Εκκλησίας τής δποίας τό γό¬ ητρον έ'χονν συγκλονίσει καιρίως μέ τά διοριζάμενα αύβαΐιρέτως έκ- σιασμός ώφβλεϊ τόν άνθρωπον. Αλλ' δταν οί διοικούντες την Εκ¬ κλησίαν ύπΌλαΐμβάνουν δτι ό σύγ- χρονος θρησκευόμενος διατηρεϊ τήν νη~ιώδη νοοτροπίαν τής έποχής τού "Οθωνος καί δτι δύναται πάς έκκλησιαστικός άρχων άπό τού α¬ νωτάτου μέχρι τού κατωτάτου 6α- θμού νά τόν έκμεταλλεύηται μέ μό νόν τόν φόβον καί τρόμον τών ύ- τχρβατικών παροχών ή κυρώσεων, τότε ή πλάνη τών ταγών τής Έκ- κληοίας είναι τεραστία καί ό χρι- .στιανός καταντά ν' άποφεύγη την εκκλησιαστικήν ψ^αγωγίαν, ή ό- ποία δέν ώφελεΐ διότι άπενθύνεται πρός την νηπιακήν καΐ δχι πρός τήν άνδρωθεΐσαν ηλικίαν τού άν- θρώπου. Ό σύγχρονος χριστιανός άπαιτεϊ πλήρη πρός τάς ρήσεις ττογύμνωσιν τών είστΓράξ«ών των καΐ την εγκατάλειψιν τοΰ έφημεριακοΰ λή ί ό έλ 7 μρΡφ Αρχιερέων και λοιττών κληρικών, «>·ηη. -ι ^Πμεριακου πρώτιστα κα; κατοιτιν ^ν ^^.,
κληρου εις το ελεος της ένδε,ας, __. τωυ υ· _, . ηΧη2-^ „„,
ς ής ς,
ή όποία τούς καθιστά έξει/Γελιζο-
μένους έτταίτας άντΐ ττνευματικών
τησίν των νά τάς ακολουθή'ςΓη καΐ
ούτος. Δέν άρχεται άδιομαρτυρή-
τως τόν πλεονέκτην,
ττως συνεβαινε κατά την
τοΰ " Οθωνος συμφώνως πρός τό
λαϊκόν γνωμικόν δτι : «τό ράσο
πατέρων, άλλά αυτής ταύτης τής ' Ι
V-
ΙΊί Π Λ"'μ^^'
θρησκείας μας; ? ·>>οΡΥνρον, άνηθ.κον, σκληρόν. Ο-
Άπαιτεΐται δντως τής πραγμα¬
τικότητος άπόλυτος άγνοια διά νά
τολμούν, δσοι ετόλμησαν, ν' άμ-
φισβητούν »είς τούς έκπροσώπους
τού Λαού τό δικαίωμα όπως ρυθμί-
σουν τελεσιδίκως καί άκριβοδικαί-
ως καϊ εϊρηνιστικώς, τ' αφορώντα
την διοίκησιν τής Εκκλησίας, ή ό-
ποία δέν είναι κληρονομικόν φ έ-
ο υ δ ο ν των Ιεραρχίαν άλλά
ζών όργανισμός τού "Εθνθυς όν εί¬
ναι Νόμφ τεταγιμέυοι νά ϋπηρε-
τοΰν σήμερον αύτοι καΐ αύριον άλ-
λοι.
Όφείλουν δ' δτπαξ διά παντός
οί σεβασμιώτατοι Ίεράρχαι νά κα
τανοήσουν δτι ή έποχή μας δέν ό-
μοιάζει πρός εκείνην τού "Ο6ωνος,
τήν οποίαν επεκαλέσθη τις έξ αυ¬
τών ϊν' απειλήση τήν Πολιτείαν.
Σήμερον τά π ά ν τ α, καϊ ή
'Εκκλησία, εχουν πλέον άξιολογη-
θή καΐ ύπολογίζονται σοβφώς μέ
τήν πρόβλεψιν : Τί άποδίδουν είς
τήν κοινωνίαν;... είναι χρήσιμα ή
δχι;... Ποίας τροποποιήσιεΐς 6έον
νά ΰποστοΰν ώστε νά ιέκσυγχρονι-
σθοΰν καϊ άποδόσουν; Συγχωρη-
τέα 'μοι ή έκφρασις λόγω άγαθ-ΐς
πιροθέσεως, άλλά πρέττει νά την
χρησιμοποιήσας διότι εντόνως καΐ
ζωηρώς φανερώνει τήν πραγματι-
κότητα τής έποχής μας : Αποτε¬
λεί διά τόν θρησκευόμενθν δνθρω-
πον ψυχικήν ανάγκην ή 'Εκκλησία
καί ό έκκλησιασ,μός ή δχι; "Απο¬
τελεί αναμφισβητήτως, διότι χαρί-
ζει τήν ^ΐ>εμ'αν καΐ την γαλήνην είς
την κουρασμένην ψυχήν, είς τα τα-
λαιπωρημένα νεΐ»ρα. Καΐ >δπως πά¬
σα ψυχαγωγία — θέατρον, συναυ-
λία, κινηματογράφος, έκδρομή, ά-
ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΑΕΣ «ΜΕΡΕΙ
ΤΗΣ ΕΑΛΗΗΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΙΥΗΒ10ΣΕ0Σ
Νά παύσουναί εκατέρωθεν άντέγκλήσεις χάριν
ύπερτάτων συμφερόντων.
«τοχή έννιενηντα κείται περίοδον,
ά '
περύτου έτών, κατά την ό.τοίαν ι'ι
σι<μΛίωσις των, έν Τουρκία Μου- <κ»ιν4«ινικών λαών μετά των μή τχ>ιούτ(ιο(ν, ΐχτός,
τίνων —οιστάβεων, άρ
μονικη! Κύ· έθνο
τήτων, θαλασσινός "Ε/.ληνες καί
καί Τουρκολαζοί, έμ,τοροι., βνομήχα
νοι καί τεχνίται, κατά τό .τλεϊστον
μή Μουσουλμάνο·, δηλ. Χριστιανόν
καί Ίοραηλΐται. Μία δηλο,δή άρ·-
μονική άλ.λη^.<χηνΛλτ|ρ<ικ«ς. Ή περάίοος αυτή τής όμα/.ής σΐ'μδιώσεως καί σννεργασίας, ήρχι σεν άμέσως. σχεδόν μετά την υπό τού Σουλτάνοι· Μαχιμούτ τού Β' διάλΐ'σιν τού στρατόν τών Ρενητσά ρων καί τήν εισαγωγήν τών .-τοώ- των μεταρρυθμίσεα>ν, καί έτερμα-
τίσθη ολίγον πρό τής ενάρξεως τοΰ
Α' Παγκοσμίου πολέμου, ότε κατ'
Τοϋ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
Καρα)θϊθδωρής υπήρξεν *χ των κ υ
ρίων ίδρΐ'τών τού ΙΙανΐ.-αστημίοι·,
καί ίν<ας άλλος Καραθτοδωρτ>ς έκ
νοχμ
μετ1 εύλαΛείας καί ψν7."<ης άδΰνης τα .τχΐθήινατα αύτά τών αλλων Χρι στιαντκών1 λαών διά νά εξετάσω¬ μεν, βάσει Ίστορικών στοιχιενων, ά- φηγι'ΐβίων των .τΛτερων καί πάπ- πων μα; καΐ ΐοικών μας άαμνή<Τί ών έκ τε τής, Χαμητικής έποχής καί τής μέχρι τής τών παραμονών τοϋ Α' .ταγκοσμίου .τολίμον τοιαύ- της, τάς ώς είπον σΐ'νθηικας; σνμ- ιβιώοεώ; μας τόσον δοον άκροοό; τας Ιναντι ημών διαιθεσίΐς τοϋ Κρά ιμοιάζει μέ τό κάρβουνο πού άνα- ε'ισήντισιν τοΰ Γερμανοϋ στρατάρ- μμένο καίει καί σβυστό μαυρί- χον Λίμαν Φόν Σάντερς, ζει ..» ή πρός τό άλλο ρητόν : «Αλλοΐ πού κατηγόρησε αμαρτω¬ λόν ίερέα...». Μελετά την Ίατορί- αν, πληροφορεΐται άπ' αυτήν τα £ργα, δχι μόνον τά λόγια, των μεγάλον καί δντως άγίων Ίεραρ- χών τής ΧρισΤιανικής 'Εκκλησίας καΐ συγκρίνει πρός έκεΐνα καϊ έ- κχίνους τόν 6ίο^ καΐ την ττολιτείαν των συγχρόνων Ίεραρχών καϊ εί¬ ναι, δικαίως — δικαιότατα, αϋ- στηρός κριτής τών τελευταίων, οί¬ τινες ώς έπϊ τό πλείστον θησαυ- ρίζουν δι' εαυτούς βησαυιρούς επί τής γήζ· Καΐ θέλει την Εκκλησίαν άποδοτικήν είς κοινωνικά έργα, πράγματι καΐ όχι λόγω μόνον ή- θικοποιόν, είρηνοποιόν, παρήγο- ρον συμποραστάτην τών χεΐμαζο- μέυων. Πώς ό Στρατός έν ειρήνη όστις άλλοτε ήσιχ,ολεΐτο μέ την εκ¬ παίδευσιν τού αποκλειστικώς καΐ τήν φρούρησιν των συνόρων, τώρα έπιδίδεται καΐ είς εργα όδοποιΐας γεφυροποιΐας, έκχερσώσεως, ανοι¬ κοδομήσεως καί τόσα &λλα κοινής ωφελείας; Ούτω καϊ ή 'Εκκλησία πρέττει νά έκσνγχρονισθή καΐ ν' αποδώση. "Οχι νά μάς παοουσιά- . 4Λί οί Ίεράρχαι της τό δ^χημον &έαμα τής άλληλομαχίας των χά¬ ριν πιροσοδοφόρων έδρών καΐ νά διαμαρτύρωνται δταν ή Πολιτεία παρεμβαίνει διά νά τάς περιστεί¬ λη χάριν καΐ τής Έκκλησίας καΐ τοΰ Λαοϋ. ΐηΑΝΝΗΣ Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ τΓεριτττώσεις ς εραρχών λαμβανόν¬ των ττώσεις Μερρχ μ των πριγκηπ.κάς άμοιβάς δ.άνα τταραστοΰν είς μνημόσυνον, κηδεί¬ αν ή γάμον, οΰτε τάς άλλας ετί- ρων Ίεραρχών διαχειριζομένων κλη ροδοτήματα ή μετοχάς ττου έκλη- ροδοτήθησαν είς την εκκλησιαστι¬ κήν των ττεριφέρειαν και, τελος, κήν των τών των ττεριφέρ τών διεπόντων- την περιουσίαν ιε- ρών καθιδρυμάτων. Είναι τοίς πάσι γνωσταί καΐ αύται καί άλλαι περίπτωσις. Ποίος άγνοεΐ βτι ο! ττλεΤστο, -αον άνωτάτων άρχόντων της Εκκλησι- ίζ ετούς 9η<Όυ- ρούς άτων άρχ ης θησαΐΛρίζουν εαυτούς 9η<<Όυ- Μ! ή γης κατ' άντίθεσ,ν τής γης ά ς κατ' άντίθεσ,ν ρούς Μ! ής γης ίτρός τάς βασικάς αρχάς της χΡ'- στιανικης βρησκείας; ^ Πίο άγνοεί κ°" ττ01 Ποίος άγνοεί ττε, την έωσφορικήν τ0ΰ πλείστοι, των ' α.τίθεσ,ν πρός την ,™ τοΰ Χριστοθ μας; ΧΓ' τάς λε^ρους 6εν &λε' άλαζονειαν της τάς νά τρεχουν ιλιγγιω- έ αύτοκ ντ,τα ΠΟΝΤΙΑΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑΙ ΕΚΠΟΜΠΑΙ Τού κ. ΧΑΡ. Χ. ΨΩΜΙΑΔΟΥ Ακατανόητον είναι τό μέτρον τοθ Λττοκλ€ΐ(σιμοΟ τής έκ,ττομττης των Ποντιακών δημοιτικών τραγοι» διων άτττό τόν ,ραδιοο-τα9μόν Αθη¬ νών. ΔέΊν έπιβυιμώ νά θίξω την νο- μιμότητο: η ιμη τού μέτρον, θΰτϊ. καί νά ύττογραιμμίσω την κατάφ*»- οοι· τότε ίν Τοιιρκία, ήρχισαν οί διωγμοί 1x01 έκτα—ιθμοΐ τού 'Ελληνι κου στοιχείον, σΐΛ«εχιο»θ«ντ€ς ϊπει- τα μέ τά δηνά τα ό.τοϊα ύ.τέστημεν τόσον ίμιείς δσον καί άλ,λοι λαοΐ τής Αύτοκοατορίας άκόμη καί Μου ηοιθ.μανικοί, λ.χ. οί Άραβικοί, κα¬ τά τό διάστημα τοϋ πολέμου, καί όλοοοληρωιθένττιες δια τής πλήρους σίθειδόν ίξοντώσεως τών ΐν τη χο')- ρα Άομ.ενίων Καί κατά τό διάσΐημα έ.τίσης τών ώτ. εΓ.τον έννενήΝΤα πε^που ί- τών, σ·νέ6ησαν κατά περιάδους λόγω ταραχών καί επαναστατικαί ν κινημάτιον, ήΊθκινηθεντιον -κκρίως ήτο ξέν<ι)ν, φρικαλεα τινά γεγονό- τα «Ις βάρος χριστιανικό>ν πλη^"-
αμών, ώς αί σφαγαι Άρα'όοψώνοη·
Χριστιανών έν Λιδάνω «τώ των
Λροι'ιΛίιη", σφαγαι Πουλ.·γαρ<ι>ν πρό
τοϋ Ροκτσοτονρκικοϋ πόλεμον τοΰ
1877—78 καί σφαγαι Άομενίων,
έν μεγαλ.υτέρα καΐ (Γρικωδεστέϋ,α
κλίαακι ν.ατά τα ετη 189·5 — 96,
καί 1909.
ή δ|Μΐ>ς τό παρόν Θέίιια Α-
φορά, την μ*τά των Τούρκων σνμδί
ο>σιν ήικον κατά την περΐ ής πρό-
τοι>ς, δσον καί τού
λ.αοΰ.
Αί φ ήρξ
είδος 6αλσαμ«υ τ.Ρτ>έντβΓ. επί τών
πλ.ηγών άπιο τάς οποίας «Ιχεν ύοχο-
ςτέρη τό "Εΐθνος μας κατά τούς .τοο
ττγηθέντας αΐώνας τής σκληρά;
δουλείαις, τοϋ Λανδομαζϋ>ματος χαί
τών ίΰ^λων γνοχττών δεινών, καί
ικϊγ έκαμαν νά βλέπομεν ενα πα-
ρόν καλής διαιβιώ<ϊεο>ς χαί προό-
δου ·άτεν;1ζοντας καί είς ίνα μέλλον
απείρως καλύτερον, είς δ άπέο'λΐ'
πον καί οί Ιδιοι οί Τονς>κοι οΐτινες
κα'ι αύτοι ούκ ολίγον ίνχεφερον ε'κ
τοϊ καταργηθέντος κα/β·ε<ττώτος διά τών ση·εχών βτάβεων τών Γενη- το<ίρ(ι>ν. των σννεχών ποί^ιονν καί
ίκ τοΐί δτι ού&εμία κίφα).ή ανώτε¬
ρον Ιδίως δημοσίου λϊΐτουργού1, εΰ-
ρίοκετο ΟΛφαΛής είς την θέσιν της,
κ.ι>ιοΛ·νεύοι«ο»α νά πέατ) Ας. καθ* στι
γιιήν <Ί.-ώ τήν δυαμίνηαν, δικαίαν η άδικον, τοΰ Αίτθέντου είτε Σουλ- τιίνος ήτο, είτε ΐΛχυρός τι; σατρά- .της! Κατά τήν εποχήν λοιπόν τή;, ώς ί ολό ^ό τών άντιπροοώ,ιων — νομίζω ό «τρώτος — τή; Τοκρκίβς «Ιγ. τό Σΐ'νέ'δριον τοΰ Βΐρολίνου' Αί διάφοροι έπαναοτάοεις τής Κρήτης καί &).λων μίρών ουδόλως σχιε,δόν μετέΛα).ον την ομαλήν μ«τ« των Τούρκων σ·μβ|'<|)<Λν· μας, έ- κτός, φνβθίά, είς τα έπαναστατη- μ«να μέρτν ΟΡτί καί ό Ελληνο¬ ά ό 9 ϊ τονροακός πολεμος τοΰ 1897. Οϊ'τε καί ό τού 19ι12—13, έκτός. μεμονω- μένων τίνων αίματηρών ί-.τ*ισο*1- αύταί ύπηΊρξαν ?να ών. Άκόμη καί οί .τολυπληθβϊς £ν ή χή είπον ομαλότητος, , τής έντι- Ι ς ς δόσεώς μας είς παν είδος. Ιηα·(- γΜ^χας «Ιχομβν κ«ί τήν δι>νατό·
τητα, τόσον ήόιεϊς δσον καί οί άλ-
>οι μή Μουσουλμανικοί )»αοί, ν«
ν.αταλα*(Λΐεν καί δημοσίας, άνακτο
ρικάς καί δυηλ.ο>ματικάς θέσεις μέ-
χρ» τοθ άνϋηάτου βαθιΐΛϋ. ΊατροΙ
Αά ό Σίδ
ΣοιΑτάνου, ώς ό
άς καΐ όίλλοι, άρ-
θΐ
κ?γης , ρ
χίατροι τοΰ (ττρατοΓι, καιθηγηταΐ τοθ
ΠανεπκττηίΜου, πρεσΑειταΙ ηρωτί-
στη; τΑξ*ί»ς·, ώς ό ΆνθάπΛνλος—
,ταονϊς έν Λονδίνω καί Μαυρογένη
—'6έης, υίός τού Σλ. Μαυρογ»Λ·η,
ίν ΟύάΛΐνχτον. Άκόμη καί ϊνας
ς
Τοκρκία "Ελληνες τιτήκοοι δέν κα·
τεδιώχθησαν κατά τούς δύο αυτού ς
πολ.έμοΐ1; είτε οιότι ίτυχον ξένης
.τροσταοίας, είτε διότι ήοαν νομο-
ταγεϊς. Άπηλάθηοαν μόνον, οί χα-
ώ άθ
η χ
Γ; ώς άνεπιθύμητ01··
ΟΙ Τοϋρκοι έγώριζον βεβαίως
ότι άγαποΰσαιμε την 'ΕλΛώδα. Τ5
ΕΓριβκαν δμ<»ς πολύ φυσικόν, όπως ρΰριο'κον φι«σικόν ν' άναποϋν την Τουρκίαν οί Τοΰρκοι τής θεσοαλί- ας, οί έκ—οντάδες χιλιάδων Τοι>ο
κο»ν τής ΒοιΑγαρίας καί Σεοβία;
καϊ τα έκατομμύρια των Μουβουλ-
ιιάν<ι>ν τή; Τοαρική; Ρ'θβίας. Δέν
μιτορεί κ«νιεί; ν' ίΐτηρνηβή τού;
θρη<Λοεΐ'τυιοΰς καί φυλίτικούς βε- βμούς τού, άρχίί νά είναι φιλόνο- μο; πολίτη; Η; τό Κρατος πού ευ¬ ρίσκεται, ή Σήΐωο δί.οι μας θέλομεν ν' αποκατα<πήο·ωμ*ν, φιλικάς «χέχτεις μ*τά τή; Τοινκία;. Αΰτο <1.ταιτοϋν 6κτός των πολιτικών λόγιιτν, ί) ηβι>
χία μας, καΐ ή ήσυχία τών έν Κων-
οτταντινι<.τό).ίΐ ομογενών μας κιιί τα ίμΛορ4κ<ι καΐ τουρκηικα συμφέ· ιμα;. Αΐ»τό ίίΐϊεοίωξί καί ή Κ»Λέρτησίς μ«ς διά τον προίΛρά- του είς Τοι·ρκίαν ταξειδιον των κ. κ. Καραμανλη καί Αβέρωφ, ίΐς αΰτό είναι βύνφ<ι»νος καΐ ή Άντι- πο?.ίτ«ι«ης. Καθήκον λΛΐπύν τοϋ Τύ,τον είναι νά νποβοηθή την ώς Λνω προσπάθειαν των Κι>6ερνο)ν-
Κ»<Λέρντησίς ί Τ καί ηρχιΛεν ηοιΐ ν<ι τό δια τη- κ«ταλ).ή?Λυ άκάς τταραδοσε.ς και τα
ν^έη των όττο.ων
λοΰν τα δη.μοτ.*ά μας
μέ τα όττοΐα «εροπτεύομεν ιή»
^ νο-οί^γίαν των όΰ
Ποπρίδων
μ τα έβν«ά
Τό αχρο»Γτον, τό άμόλΐΛττον, το
γνησ·ί»ς έλλη.νι·κόν καί άρχαιοττρε
ττές — οιντιακό δημοτικό τοαγούδι,
οννοδενόμβνον άττό την όρφικην
λύραΐν καί τα λοιττά λα-ίκά μουσι-
κά μας όρ-γονα, άττσηλεΐ τόν έ-
ρθΰμε άκόμα νά ποΰμε, ττώ; άττέ-
χοι/ν πολΰ άπ' τήν άλήθεια.
Ή δουλειά στά άνθρακωρυχεΤα
εΤναι, βεβαία, πολΰ σκληρή Καμ¬
μιά αναμψισ*ήτησ<. Μερικά «ττη- γάδια» έχουν βαθος καί χίλια μέ- τρα! ΈκεΤ στά κατάβαθα τής γής τό σχεδόν γι/μνό σώμα τού άνβρα- Ραδ'θΦονίας, ττρός ιμελέτηιν τοϋ ό¬ λον ζητήματος τών ραδιοφωνικών έκττομττών κοοί την λήψιν άτΓοφάσε- ων διά τάς μελλοντικάς λαογρα- φικάς ραδιοφωνικάς έκττομττάς γε¬ νικώς. Άσχέιτως ττρός τάς έν καιρώ ά ά *?Ϊ5 κωρύχου καίει καΐ κολυμττά στόν ληφβησομένας σχ~'ΐκάς άττοφβτεις τό άττοτέίλεσμα τών οποίων δύνα¬ ται κοοΐ νά βραδύνη, δς οττεύσουν οί άρμόδιοι καΐ δς επέμβη καΐ ό ϊδιος ό κ. Πρωθιπτονργός, 'ινα άρ- βη καΐ τό παιράλογον καΐ τό άψυ· χολόγητον μέτρον. Άς αρχίσουν άμέσως καΐ πάλιν, ώς καΐ πρότε¬ ρον, αί μουο-ικολαογραφιικαί Πον- τιοκαΐ έκπομπαί. Διότι άποτελοΰν δλο ι αύτοι οί προγονικοί μας πνευ μοττικοί καί κοϊλλιιτεχνυκοί &τ(ταν- ροί ψι/χικην τροφήν παντός Πον- τίου, έξίσοιι απαραίτητον, δσον καΐ ό έ π ι ο 6 σ ι » ς αρ¬ τ ο ς. Αθηναι, 15.5.59 ΧΑΡ Ι Λ. Χ. ΨΩΜΙΑΔΗΣ όοος Κβρι*τΛΐι ο ίδρώτα. Κι' ή σκόνη τού κ. νού είναι δηλητήριο. Δέν είναι γιά δλους τούς άνθρώπους ή δουλειά αύτη. Θέλει ίσχι.ρόν όργανισμό, γερά κότσια, κουράγιο μεγάλο. 'Υ- πομθνή Ίώβ! Μέσα στούς δώδεκα χιλιάδες έργάτες, πού ξεκίνησαν άπ' τήν .Ελλάδα, χωρΐς καμμιά ξεχωριστή διαλογή, γιά νά δουλέψουν στά βελγικά άνθρακωρυχεΐα, ήταν έ- τιόμενο νά είναι πολλοί ά<ατάλ- ληλοι ή τεμπέληδες. "Ολοι αύτοι δέν είχαν νά χάσουν τίποτε μ' ί¬ να δωρεάν ταξίδι στό Βέλγιο. «Άν δέν 6ά μάς άρέση ή δουλειά, εί¬ παν ασφαλώς πολλοί, ]θά γνρί- σουμε πίσω». Μιά εύκαιρία νά δοΰ; τσάμπα τήν Εΰρώττη. Πήγαν άκό- μα καΐ δασκάλοι καϊ γραφειάδες νά κάμουν δο^λειά άνβρακωρύχου. Καΐ τά βρήκαν μπαστούνια. Καί οί κλασσικοϊ τεμπέληδες, πού καϊ στήν 'Ελλάδα καΐ σέ εύκολες δου- ος σ'ον αρτοντταν Ποντίου. Στην «ου- τος νια τού παιδιού, στό νυκοκυριο —άν άργαλειό καΐ στό έργοχειρο Α σ«μνη Ποη-τία, στό Χ"**»*-· ° Πόντιος, στό θέρισμα, στο —ό βουνό, στΐς άκριτικες ττε,ριο- χές της βο,ρ^ίο" '-Μβος. <πο_ *Ρ γοκττήρ·, «λλά καΐ στό οιτρατωνα «Ι στόν ττόλεμο, στίς γ.ορτες, γύρ^ στις ^Τ^^Τ ΣιΑλόγων και Σωματε'- ονγκεντρώτΛΐς και σεις ων μας, τις παροχττόπειις μας μ ε κπικές φορ:·σιες »»">>'
,τοντοϋ «αι πάντα τα τραγούδιε
μας εχουνε στά χείλη-
Την χαρή τους, την γο«ιτεία
τους, την έλληνι κότητά τους την
άνεγνώρισαν, την εδοκίμασαν καΐ
την ίτγίύεηικαν καί οί σετττοι καΐ
λαοφιλεΐς βοισιλεϊς μας, μέ τόν λα
τρευτόν Διάδοχον καί τίς σεμνες
,πριγκιποτιβύλες μας, πού σνχνά
στ'ις περιοδεΐες τους σττν ίίπαι-
βρο μποίίνουν καί σέρ-νουν τό χσρό
,μέ τίς δροσερές ροδομάγουΐλες
τι λίστατα αύτοκίνητα Γ»»ντι«η·ού>ς καί τούς ρωμαλέους
ΙεΧχας άττο ™0 Ποντίους ξ«μάΧους, πού άναγαλ-
ΠΡΟΣΟΧ
Ευρισκόμεθα είς την έξαιρετικώς ευχάριστον θέσιν ν' άναγ-
γείλωμεν είς τούς συνδρομητάς καί αναγνώστας μοος, οί όποΐοι
δέν ηδυνήθησαν, παρά την επιθυμίαν των, ν' άποκτήσουν οικό¬
πεδον άπό τα διατεθέντα υπό τής εφημερίδος μας είς τάς πε¬
ριοχάς Δροσιάς, Δίονύσου, Σταμάτας κα! Μ. Πεύκου, μή εύνο-
ηθέντες είς τάς σχετικάς κληρώσεις, δτι, συνεπεΐς πρός τάς
δοθείσας ύποσχέσεις μας, επετύχομεν νά εξασφαλίσωμεν καΐ
δι' αϋτούς έξαιρετικά οίκόπεδα πευκοβριθή, είς προνομιούχους
θέσεις τών προαστείων Σταμάτας καί Μεγάλου Πεύκου, πού
θά παραχωρηθούν είς αΰτούς, διά κληρώσεως, υπό εύνοϊκωτά-
τους, πάντοτε, δρους.
Α' Οίκόπεδα Σταμάτας : Πευκόφυτος έκτασις απέχουσα
500 μόνον μέτρα άπό τό τέρμα τής λεωφορειακής γραμμής.
Όρίζων άναπεπταμένος. Πρός δρχ. 8 . 10 κατά τετρ. πήχυν.
Προκαταβολή 20% επί τής άξίας τών ο'κοπέδων. Δόσεις δρχ.
400 - 500 κατά μήνα.
Β' Οίκόπεδα Μεγάλου Πεύκου : Είς μαγευτικήν παραθα-
λασσ'ιαν θέσιν. Άφβονα πεϋκα. Συγχοινωνία τακτική. Νερό
άρτεσιαν-ό «ντός τού κτήματος. Πρός δρχ. 7 κατά τετρ. πήχυν.
Προκαταβολή δρχ. 1.000 δι' οίκόπεδα των 1.000 πήχεω*/ καϊ
δρχ. 1.500 δι' οίκόπεδα άνω των 1.500 πήχεων. Δόσεΐς 6ρχ.
200 - 250 κατά μήνα.
ς ρς μη
ιάς τους στό άνθρα- «ς των έκρηκτικων Ολών καΐ τής
Τναι χειρότερα άττό υποστηρίξεως τών εδαφών. Παντου
σχολάσουν, γιά νά τό ρίξουν στήν νεώσεως τού αέρος καΐ απορροφη-
ΐτρέφα, ή νά κυνηγήσουν κορίτσια, Ι σεως τής σκόνης. Τελειοποιημένες
φώναξαν μέ τίς πρώτες άκόμη ώ-' «αί οί μεΰσδοι της χρησιμοποιήσε-
ρες της δουλειάς τους στο
κωρυχεΐο: «Είναι χειρότερα ν«..- .---------»-■»—■> — —.
κόλασι έδώ, πεθαίνουμε». Αυτών όλοκάθαρο το ήλεκτρικό φώς. Καί
μονάχα ήσαν οί «κραυγές" άπελπι- «ά όι»«δι«α δυσ-τνχή»«<"β ίιναι —* σίας».... "Ετσι κυρίως παρατηρήτ νια. Άλλά τά άτομικά άτυχηματα θηκε καί τό ποσοστόν έπαναπα- έξακολουθούν νά είναι πολλά. Γί- νίται μιά συστηματική διαπαιδαγώ γησις στούς άνθρακωρύχους πώς τρισμού 34%. ΟΙ γνωοτικοΐ καΐ σοβαροά έρ¬ γάτες πού ήλθον στό Βέλγιο μέ άπόφαισι νά δουλέψουν όπωσ- δήποτε, δσο σκληρή κι' άν είναι ή φύυις τής δουλειάς, καί νά κά- γης ς νά προλαμβάνουν τά διάί>ορα δυ-
χήμ ««ι τά
Γ)αρ' δλα αύτά
ή φύσις τής
ΐ
)ρ
δουλειάς στά άνθρακωρυχεΐα έξα-
μουν οϊκθνομίες, γιά νά βελτιώσουν κολουθει νά είναι πάντα σκληρή
τίς συνθήκες ζωής τους στό γυρι-'καί άνθυγιεινη. Μά κι' «άπανθρώ-
σμό στην Έλλαδα, αύτοι δέν εκ-
φράζουν παράπονα. Καί οί περισ-
σότεροι ο'ικογενειάρχαι είναι έν-
Θου3ΐασμένθι. Άπέκτησαν καλά
σπήτια κι' Ιχουν δλα τά κομφόρ.
ττως μορτυρική», όπως έγραψε κά-
ποια εφημερίδα μας. Σέ ώριομέ-
να άνθρακωρυχεΐα ή δουλειά δέν
' είναι πολύ κουραστικη, δταν τό
ΰψος τού κοιτάσματος τού κάρ-
Άπό πολλούς δέν λείπονν τα ρα- βουνου έπιτρέπει στόν άνθρακωρύ-
διόφωνα, ήλεκτρικά πλυντήρια, χο νά έργάζεται δρθιος. Δουλεύει
στίωματέξ, πολυτελή επιπλα. "Ε- ] πιό ανετα. Στά άνθρακωρυχεία
λυσαν καί τό πρόβλημα της μοο- ,ττού έχουν στά κοιτάσματα χαμηλό
φώσεως το>ν παόιών τους. Πηγά!- ΰψος, ή δουλειά είναι πολύ σκλη-
νουν σέ καλά σχολεΤα, δπου έ-'ρή, γιατί ό έργάτης άναγ«όοζεται
χούν, δπως είδαμε, πολλές εύ<ο- | νά δουλεύη γονατιοτός καΐ κό-οτε λίες. Λαμπροί οί όρίζοντες τών τέκ. 6ο»ην«*τος. νων τους. ©ά τα δούνε καϊ έπιστή. μονες. Είναι χαρούμενοι. Κάμουν όνειρα. 'Ενώ πολλοΐ έργένη&ες δέν εί¬ ναι εΰχαριστημένοι όχι μονάχα άτ' τή δουλειά τους, μά κι' άπ' τή ζωή στό Βέλγιο. Τους βασανίζει ή μοναξιά. Δέν ήμπορούν νά προσαρ- μοσθούν στό νέο τουςπεριβάλλον. Τό κακόν είναι, ότι δλοι οί "Ελ¬ ληνες έργάτες, σύμφωνα μέ τα συμ. βασι πού ϋπογράφουν πρό τής α¬ ναχωρήσεως τους, προορίζονται γιά τές δουλειές τού βάθους τών πηγαδιών (Ροηα ϋε5 ΡυΐΙϊ) κι' όχι τής επιφανείας. Μά δέν είναι άλήθεια, πώς ΰ- πάρχουν διακρίσεις στή δουλειά Δέν έχουν σταργική συντροφιά, μεταςυ ΒέΊλγ«ν κβί ξ£ν«ν. _ "Αν δέν έχουν φίλους καλούς, δέν έχουν κανένα δεσμό. Κι' δλα τά βλέπουν μαύρα. Μΐσος καί στή δουλειά. Μά δέν τήν παρατθνε, γιατί δέν μπορούν νά δροΰνε στήν Πατρίδα μιά καλύτερη δουλειά. Καΐ μόλις πιάσουν τό βασικό ήμερομίσθιο, τό ρίχνονν ο! περισσότεροι στά χαρ- τιά. Χάνουν τά λετττά τουςικι' αρχί. ζουν οτΐς βρυσιές, στΐς γκρίνιες. "Ολα τοΰς φταΐνε!... Οί Ίερομόναχοί μας, πού άνα- <ρέίχχμε προηγουμένως, έχουν αντι¬ ληφθή τά όλέθρια άποτελέσματα της μοναξιάς των έργένηδων, Τούς όποίους δέν παύουν νά παροτού- νονΛ/ νά παντρευθούν. Πέρυσι έπέ- τι/χαν νά γίνουν 50 γάμοι. Τά άνθρακωρυχεΐα τοό Βελγίου είναι σήμερα άπό τά καλυτέρα τού κόσμου. Ή έργασία δέν γίνεται πιά μέ πρωτόγονο σύστημα των παλαιών χρόνων. Κάθε τόσο τά μη χανήματα καΐ οί μέθοδοι τής εξο¬ ρύξεως τού άνθρακος τελειοποιοΰν ται. Γιά τήν καταττολέμησι τής σκόνης τού κάρβουνου χρησιμοιτοι- εϊται τώρα, στά περισσότερα άν¬ θρακωρυχεΐα, ή εγχυσις νερού μέ¬ σα στή φλέβα τού άνθρακος. Τά άνθρακοφόρα στρώματα ποτίζονται πρό τής κοπής μέ μεγάλην "πίεσιν ύδατος άπό είδικά συνεργεΐα μέ έπιστημονικό σύστημα. "Ετσι άπο. φεύγεται ή πολλή σκόνη, πού προσ βάλλει τους ττνεύμθνες. Μιά σωτή- ρια μέβοδος. "Αφθονα καί τά τέ- οί *τίν— όττΐαι, οί έργοδηγοί, οί «σέφ ποριόν» είναι Βέλγοι, αύτό γίνεται γιατΐ ϊίναν πολλά χρόνια στή δουλειά. Κι' αν μερικοΐ άπ' αΰτοΰς είναι λίγο σκληροϊ κι' ά- 6ι«φοροι; αΰτό τοΰς έκαμε ή φύ¬ σις τής δουλειάς. Παραπονοϋνται πολλοΐ άττ' τους δικούς μας γιά τό γεΰμα τους. Δέν τούς άρέσει ό τρόττος μαγει- ρεύματος. Δέν βλέπουν λάδι παρά μονάχα βούτυρο. Λείπουν καί τά έθνικά φαγητά. Ή πατιροπαράδο- τη φασολαδα, οί φακές καΐ γενι- κά τά δσπρια. Μά ποιούς πρώτα νά ίκανοποιησουν. Είναι περίπου εϊκοσι έθνικότητες. 4Ο.ΟΟΟ μόνον οί "Ιταλοί. Τό 1955 άπό τούς 161. 320 άνθρακωρύχους τού Βελγίου, οί 70.500 ήσαν %*νο. Οί περισ- <^3τε.ρρι Ιταλοί, (1-^ίεωνο!, "Ελληνες, Λύστριακοΐ καΐ Γερμα- νοΐ. Στή Γαλλία τόν "διο χρόνο οί ξένοι άνθρακωρύχοι ήσαν 20%, ήτοι 53.000. Δέν είναι άληθινές καΐ οί είδή- σεις, πώς ϋπάρχει διάκρισις καΐ στούς μισθούς μεταξύ Βέλγων καΐ ξίνων. Στίς 'Εταιρεϊες ενδιοιφέρει ιδίως ή απόδοσις κα! ή καλή δου¬ λειά. Καΐ άμείβονται άνάλογα ΤΡ. Δ. βΕΟΔΩΡΙ&ΗΣ (Συνεχίζεται)
ΠΡΟΙΦΥΠΚΟΙ ΚΟΣΜΟΣ
ΣΚΟΠΙΑ 22— Η άντιγιουγ-
κοσλαβική έκστροττίία την οποίαν
διβξάγουν αί χώραι τού άν«το!>ικοΰ
στραττο—έδου κσί αί έδαψικα'ι δι εκ
δικήσεις της Άλβανίας κβί τής
Βουλγαρίας επί ωρισμένων γιουγ-
κοσλαβΐικών εδαφών κοοταίλαμβά·
νούν σημαντικήν βέσιιν είς τό τρί¬
τον συνέδριον τής ενώσεως των
κομιμουνιστών τής Γιουγκοαιλαβίας
α! εργασίαι τού όττοίου ήρχισαν
την πρωίαν είς τα Σκόττια. Ό
σ-τρατηγός Γκότνιακ, ΰιτουργός
τής έθνιικής αμύνης κ>αι μέλος τοι
έκτελεστικοϋ τής κεντρικάς έτιτρο
ττής τής ενώσεως των Γιοι/γκοσλά
6ων κομμου.ιττών, καταβικάζων
τάς άλυτρΜΤΐικάς βλε,ψεις των Ά*
6ανών κοτί των ΒβιΑγάρων εδήλω¬
σε τα εξής:
—ΑΊ έναντι τής γιουγκοσλαβι·
κης ΜοικεΙδοινίας βλέψεις δέν άττο-
τελοϋν εφηρμοσμένην ττολπικόν ζή
τημα άλλά ΰπόΒεσην, ή όττοία θί·
γει τα ζωτικά συμφέροντα, τόσον
τής λαικής δημοκρατίας τής Μα-
κεδονας, όσον καί όλον τον γιουγ
κοοτλαβικόν λαόν. Οί |λαο'ι αύτοι
οί όττοΐοι £—ερι>:ιπισσ.ν άποτελεσμα
τΐικώς τα συμφέροντά των αύτο
κατά τό παρελθόν, 6ά πράξοι/ν τό
οχττό καί κατά τό μέλλον. Ό στρα
τηγος Γκόσνιοικ είς τόν λόγον τού
έμέμφβη τοΰς έκπροσωπους -ών
μεγάΊλων δυιάμεων είς την διάσκε¬
ψιν τής Γβνεύης δτι «ίλησμόνησαν»
τό έΒνικόν δικαίωμα τής Γιουγκο
σλαβίας καί ττρσσεττόιβτισαν νά
εξασφαλισθή είς την διάσκεψιν
αυτήν την συμμετοχήν των χορών,
ωρισμέναι έκ των οποίων οΰ5έν η
ελάχιστον δικαίωμα εχουν ττρός
τούτο.
Προσττο)Ε)οϋν, εΐττε, ν« επιτύχουν
την συμμετοχήν άκόμη καί τής
Ιταλίας, ή όποία μέχρι τού Σε¬
πτέμβριον τού 1943, ώρίσκεΐτο -κα¬
ρά, τό πλευρόν τού άντΐιπάλου.
Ό ΓιοϋΐγκοσΙλάβος ΰπουργός έ-
ηέκρινεν έττίσης τα γεγονός δτι ό
σημερινάς κόσμος είναι βιηρημέ-
νος είς σι/νασττισμούς
Ό οτρατηγός κ Γκόσνιακ έδή
λωαεν ενώπιον τού συνερχόμενον
είς Σκό—ια συνεδρίου τής ενώσε¬
ως της κομμονκττικής Μοκεδονί-
αι, δτι. ή —ολιτική ένιργοϋ καί εϊ-
ρηνιικής συνυττάρξεοος τής γιουγκο
σλαβία αποτελεί εμπόριον δι' έ-
κείνους οί όπ:ΐοι ττροσεγγίζουιν τα
διε&νή προ·6λήυατα υπό τό πρΐσμο.
των σιτνασττισρών. Περαιτέρω ό Γι-
ουγκοσλάβος ύττουργός εδήλωσεν
ότι ό σοβιετικάς συνασπιαμος και
ιδιαιτέρως αί γειτον ικςχΐ χώ?0Ί Άλ
&α, ί<χ καί Βουλγαρία Ινέτειναν την ιάντιγιουγκϊσλοδ,κην ιέκστρατείαν των, της οποίας αί συνεπ:ιαι δέν ϊίναι δυνατό* νά έξκλειφθοΰν διά δηλώσεων των ϋπευϊύνων ήγπών τώ δύο χωρών αυτών περί τής ά- νάγκης όπως μειωθή ή διεθ^ής έκ¬ τασις ΟΙ έντα3ία παρατηρήται τημειοϋν δτι ό λόγος τοΰ στρατη- γοϋ κ, Γκόσνιοικ έξεφωνήβη είς περίοδον, καιτά την οποίαν φαίν:- ται δτι «ι δηλώσεις αυται έγένο-ν το έν συν£.χεία τής άνακοινω&εί- αης έκ Μόσχοις αίφνιδιοτστικής έ- ττιισκέψεως τοΰ κ. Κροϋο-πτεφ είς "Αλβανίαν την ττροσεχή έ65ομάδα ΕΚΑΛΥΨΑΗ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟλΙΤΙΚΑ ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΑ ΑΙ ΣΥΗΟΜΙΛΙ ΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΑΒΕΡΩΦ Κ ΑΙΠΕΛ ΑΑ ΟΥΠΕΗΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΣΥΗΦΟΗΟΗ ίΓ ΕΗΑΙΑΦΕΡΟΗΤΑ ΑΜ0ΙΒΑΙ1Ι ΤΗΝ ΕΑΚΑΑΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΤΑΑΙΑΗ ΖΗΤΙΗΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑΝ ΤΟ ΠΕΡΙΟΛΙΚΟ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑ ΣΙΟΥ ΑΡΡΕΝΩΝ ΝΙΚΑΙΑΣ «ΜΑΘΗΤΙΚιΑ ΙΔΑΝΙΚΑ» Τόν ττΕ.ραο-μέ'νο μηνα κυκλοφό- ρησιε τό ΐτρώτο τεΰχος τού μηνιαί- Οκ -πειριιοδικού τ<)} ' (Γϊι.|μιοιισιί©υ Αρρενων τής πόλεώς μας «Με- βητικά Ιδανικά» τό οποίον έκδί- £γ.τοι «αί αυντάσσΐτοι ά— ό μα- θτν~ί-ς τ£.ν έτΐο'μν τ(«>>ΐστο| το|ι
ό κα)8η·γητής τού Γυμναιοτίου κ. Σ
Κα66α5ίας Στό ττρώτο τεΰχος τό
•ποΐο ττεριέχει διάφορα ©έματα θρη¬
σκευτικόν ώς επι τό πλείστον χα¬
ρακτήρος, 'ίχουφζ νά διατυπώ-
σουμε ώρισμίνες παρατήρησις
καί σκέψεις. Γιατί όλο βρησ<ευτι- κά θέμοπα, Μό'νο ή βρησικιεία μπο- ρεϊ τί πρεττει νά άττασχολή σημ^ρα ττνν νεολαία1, τους μαΒητές ή ττλα- τύτεροο τοΰς άν2ρωπους; Καί αν καί τότε νομίζουμε πώς μποροΰν μί. αύτά νά άσχολη3ούν κατά τρό- πο γόνιμο άλλά καί μέ εύ3υνη οί ττερι τα θρηιϊΐκαίτΐικά άρμόδιοι καί οχι οί μαΙΒητές 'Εκτός τούτου νο- μίζθιυμε δτι ύτιάρχουν καί αιλλα ττροβλήματα τα όποία άιτασχο- Ιλοΰν την μ»α6ητιώσα νεολαία της Νικαίας «αί όλό·<ληιρης τής Χώ ρας μας μέ τα όποΐα βά μποροθ; νά κοταττιαστοί)/ οί έκδίδοιντες τα «Μα9ητι^ά ΊΓακκά» Βί6·αια, λέγοντας ότι άπόιρχαυν τΐερισσό- τιρο σοβαρά η λιγότερο σοβο,ρσ ή τό Ί'διο σοβαρά προβλήιματα, δέν έννοοθμε δτι ττρέπει νά κά νουμε καί τιολιτι«ή στρεφομένη ττρός όττοιαιδήΛθτε κο,τεύβι/νση Έν· νοοΰμ& μονάχα πώς ττρττΕΐ ή έχδα- ση τοΰ ττεριοί.κοθ ο Οτου νά δώση τό ®ικαί«μα καί τήιν £υ<αιρία στοΰς νέους κ'αί στίς >έες ποΰ
ψοιτοΰν στά σχείλεΐα μας νά έκ-
φρά,τουν την γνώμη τ ούς πάνω στά
θέματα ττοΰ τοϋς ά,τασχο·λοΟν καί
ττο ΰάριγότερα θά τους άτταο-χαλή-
σοι>ν Επο πλέ:ιν έφιστοΰμε την
προσοιχή των αρμοδίων ττάνω στό
ζήτημα τής δηιμοκρατικής διιευθύν-
σεως κο)ί τής Αλενδερης ίκλογής
των διαφόρων Έηιμο.τιευομίνων κει-
μένων, τα όποία οσο τό δυνατό θά
νά διέητονται, νά διαττνέοιν-
ται άττο κάποΐο ττνεϋμα προ·σαρμο
γής πρός τάς άτταιτήσεις καί
τη» πραγματικότηιτ<χ των καιρών μος "Οχι «έκβεισούιλες», οχι «ό Χριστούλης καί τό όκνηρό τταιΐδά- κι» καί μερικά παρόμσια, άλλά ττοιο είναι τό κα3ί|κοιν μου σάν όν8ρώπου πάνω σ' αύτη την γή, ττώς ίΐρέπτει νά άντιμετωττίσω τό τι άρων καί τό μέλλο·ν σάν μάθη- της, πώς 6ά σώσουμε τα αλλα τγογ ροιο-υρμένα παιδία άπό τόν γκρε- μό τής καταστροφης ττού λεγεται καφενεϊο, λέσχη, μττουζούκι, μοΐγ- κιβ κ. λ. π., ττοιά ή σηιμασία τού κλασσικοϋ άθλητιαμοΰ, πώς 6ά άναπτύξουμε καί €ά έξαττ'λώ- σου^'ε τα αυθήματα τής άνθρωττι- ας καί τής αλληλεγγύης «αί ττοιό δρόμο ©ά τφέπει νά άκολουθησου με γιά νά ττροχόψουμε στήν ζωή Περιττεύει νομίζω νά τονισθή καί τό δτι τό ττεριοδικό αύτό 6ά ττρέπ'ει νά καταβάλλη κάβε ττροσ- παβςια γιά νά άνοκαλυψη, τταιρου- σΐάση, νά ττροωβηση, νά δώση κα- τί,ύ&ννση καί νά ένθαρρύνη κάθε κοινούργια Λραγματική άξία, κα¬ θ; τΐ^Ιλέντο και_^κάι8ε τφ&σωπτικό- τητα Τό ττρώτο τεύχος δέν μτχς 1- κανοιτ:ιεΐ δττως «αί άλλοϋ έγρίψ-χ με Τό &εωρ©ί)με σταιθΐμό στήν ττνίυ μοτιχή ττορεία τής Νικαίας, άλλα κοί άφετηρία Καί ε'ιμαστε ύπ€ρη ψ^xνοι γιά την ,υημαντικη 6Οτή έκ ττολι πστική «ίνηιθτη Από τή σκο- πιά μας βά στοΐθοΰμΐ. κοντά τού όσο μπορούμε «αί θά κάνουμ«ε δ,τι περνάει άττό τό χέρι μοίς γιά νά τό 6οηι8τισοι»με. Τό τιεριμένουμε δ- &>ς στήν δεύτερη εκδοσή τού ττιό
σοβαιρό, πιό πν&υμοϋτι«ό, πιό προ-
ο5ευτικό χωρΐς έττιρροές πρασώ-
πων κεΐιμένων η σχηιμάτων, γε-
μάτο ζωή, ούτία καί έξελιξη. Γι'
€ΐΰτό άφοϋ συγχαροθμε τοΰς έρ-
γάτες αυτής τής κίνησης τούς
ιτύχόμσστε κάθε ττροκοπη, τταρο-
τρύνοι»με 6λους, νά τό 6οη8τ3θΐ>ν
καί τό ττερι μέ,νουμε μέ ενδιαφέρον
άνώτερο
ΜΙΧ. ΒΟΥΛΟΥΡΗΣ
ΡΩΜΗ, 21 — Ή έπίστ,μος έ-
ττίσκεψις των βασιλέων έτερματί--
σθη άποψε μέ ιμεγαλοττρεπή δεξι-
&ΚΓΐν, ή όποία εδόθη υπό -της έλ-
ληνικής ττρεσβείας είς τό ξενοδο¬
χείον «Γκράντ Ότέλ» ΟΊ βασι¬
λείς, προπεμπόμενοι υπό τού προ
έδρου τής Δημοκρατίας καί τής
κ. Τκρόνκι, έγκαταλείποι/ν τα ά.
νάκτορα το& Κιοηναλ!οι; αύριον
την 9 30 πρωϊνήν διά νά συνεχί-
σουν τό άνεττίσημον ταξίδ-ιόν των
Την 1 1 30 θος πραγματοποιήσοι/;
την έθιμοτνπικήν επίσκεψιν είς τό
Βατικανόν, δπου θά έχουν συνο-
μιλίαν μετά τού Πάπα. Διά την
επίσκεψιν αύτην εχει ετοιμάσθη
μεγαλοττρεπές ττρόγραμμα ϋττό
τού Βοττικαι,οί) Ό Πάπας Ίωάν-
νης ΚΓ' θά άττονείμη τταράσημα
είς τούς βασιλείς, είς τόν κ "Α¬
βέρωφ καί τα μέλη τής ακολου-
θίας των Οί βασιλείς άναχωροθν
την 4ην μ.μ σιδηροδρομικώς διά
Φλίορεντίαν.
Μετά τον τερματισμόν των συν-
ομιλιών είς τό Παλάτσο Γκίζι, είς
τας οποίας μετέσχον οί δύο ΰ-
ποι/ργοί Εξωτερικών κ κ Αβέρωφ
καί Πέλλα καί οί δύο πρεσβευταί
κ κ ΣΐΛ/δίκας κοΐ Καροΰζο καί αί
οποίαι διήρκεσαν επί 2'/2 ώρας, ό
κ "Αβέρωφ προέβη είς τάς άκο-
λούθους δηλώσεις .
«Αυριον την πρωΐαν λήγει ή έ-
πίσημος επίσκεψις των βασιλέων
είς την Ιταλίαν καί δύναμαι νά
είπω, δτι ή Ιταλική Κυβέρνησις
καί 6 λαός τής Ρώμης έδέχθησαν
τούς δασιλεϊς μέ έκδηλώσεις θερ-
μής καί είλικρΐνοθς φΐλίας. ΑΊ έκ¬
δηλώσεις αύται έκφράζοΐΛ' τα εί-
λικ,ρινή αίσθήματα τού ίταλικοΰ
λαοϋ έναντι τής χώρας μας. Τρέ-
φοντες καί ημείς τα Ιδία αίσθή¬
ματα έναντι τής Ιταλίας, είμεθα
εύτυχεΐς δτι ή έπίσημος Οττοδοχή
τού λαοφιλοΰς βασιλικοΰ μας ζεύ-
γοας έπεβεβαίωσε τάς άρίστας
σχέσεις μεταξύ των δύο λαών ιΗ
επίσκεψις αυτή έδωσεν είς τούς
σανεργάτας μου καί εμέ την ευ¬
καιρίαν ινα συζητήσωμεν έπανει-
λημμένως μετά τοϋ διακεκριμέι/οιο
' Ι ταλοθ ονναδέλφοο μου κ Πέλλα
καί των σΐΛ/εργατών τού Αί συ¬
ζητήσεως αύται, αΐτινες είχον μάλ¬
λον προπαρασκεύαστικόν χαρακτή |
ρα των σύνομιλιών, τάς όττοίας είς
προσεχές μέλλον θά έχη έν Ρωμη
ό ττρωθυττούργός κ Καραμανλής, |
άφεώρων κυρίως τάς έλληνοιταλι-
κάς σχέσεις, 15ια είς τον οίκονο-
μικοτεχνικον τομέα. Μέ την θαυμα
στήν τεχνικήν και οικονομικήν α¬
νάπτυξιν τής Ιταλίας καί μέ την
ατμόσφαιραν, ή όποία ύπάρχει με¬
ταξύ των δύο χωρών, εΤμαι πεπει-
σμένος ότι αί έλληνοιταλικαί σχέ-
] σεις θά άναπτυχθούν ετι περαιτέ¬
ρω καί κατά τρόττον έπωφελή δι'
' αμφοτέρας τας χώρο,ζ.
Μολονότι ό κ. Αβέρωφ είς τας
δηλώσεις τού πρός τούς "Ελληνας
δημοσιογράφους έπιθθμεΐ νά αφή¬
ση την εντύπωσιν δτι αί πολιτι-
)<ής μορφής σι/νομιλίαι ετέθησαν είς δευτέραν μοίραν, χαρακτηρίσας ταύτας ώς ττροκαταρκτικάς καί παραττέμψας είς την έπικειμένην επίσκεψιν τού κ Καραμανλή είς Ρώμην, έν τούτοις, κατ' απολύτως εξηκριβωμένας πληροφορίας, αί δι- εξαχθεΐσαι διήμεροι συνομιλίαι ε¬ κάλυψαν δλα τα πολιτικά θέματα, διά τα όττοΐα ένδιαψέρονται ή Έλ λας καί ή Ιταλία. Πάντως αί συν ομιλίαι αύται, ώς είναι προφανές, άφεώρων μάλλον τα κοινοϋ έν- ρπήρξον γενικής φύσεως καί άφε- διαφέροντος ττροβλήματα, είς ου¬ δεμίαν δέ σνγκεκριμένην συμφωνί¬ αν άπέβλεττον 'Εττΐ των προβλη- μάτων τής Μέσης Άνατολής, διά τα όττοΐα ιέτηλεγραφήθη εντέυθεν βτι καθορίζεται βάσει των διεξα- χθεισών σύνομιλιών κοινη πολιτι- κή των δύο χωρών, παρέχεται ε¬ πισήμως ή διευκρίνισις, δτι επί ω¬ ρισμένων τομέων διαπιστοθται σύμτττωσις άπόψεων, ένώ επ) άλ- λων ίσως όχι. Προστίθεται, δτι ή 'Ελλάς άκολουθεΐ επί τού προκει¬ μένον ιδίαν πολιτικήν γραμμήν, ά- ναφέρθν-ται δέ ώς τΓαροδείγματα, ή στάσις τής "Ελλάδος κατά την κρίσιν τού Σοι/έζ, κατά την ττερι- ττλοκήν είς τόν Λίβαυοι/ καϊ κατά τάς έξελίζεις είς τό Ίράκ. Συνεζητήθη έπίσης λεπτομερώς τό θέμα της εκτελέσεως τής έν ΐ- 'σχύι έμπορικής έλληνοιταλική; συμ 1 φωνίας Διεττιστώθη μέ Ικανοποί¬ ησιν άπό έλληνικής πλεύρας, ότι ή συμφωνία αύτη έκτελεΐται κανο- 1 νικώς, καθ" όσον, ένώ προέβλεπεν άγοράς έλληνικών προιόντων υπό τής Ιταλίας άξίας 2 ΟΟΟ.ρΟΟ δολ λαρων πέρυσι, τό ύ|ος των άγο- ρών απήλθεν είς 6.5ΟΟ.ΟΟΟ δο"λλά- ρια, ύπολογίζεται δέ δτι καί ε¬ φέτος θά ανέλθη είς τό ίδιον πο¬ σόν Διεπιστώθη έπίοης κατά τάς σύνομιλίας, δτι ή άγορα καπνών έξ Ιταλίας σύναντά δυσχερείας, διότι ή ίταλική παραγωγή δημι- ο^ργεΐ διά τή,/ Ιταλίαν σοβαρόν πρόβλημα άπορροφήσεως, δοθέν¬ τος δτι ή ττοοραγωγή αύτη σημει- ούται είς την νότιον Ιταλίαν, ή όποία είναι ή τττωχοτέρα περιοχή τής χώρας καί προχύπτει έξ ού τού πρόβλημα διαθέσεως τής πα- ραγωγής. ΗΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΛΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΛΗΚΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΕΟΣ Γ Ε Ν Ε Υ Η, 22 Μαΐου - - Ο ΰττθΜΡΥΟς των έξωτ€Ρΐκών των Ή- νωμέτνωιν Πολιτειών κ. Χέΐρτβρ τπροει- 6οτησίτ>σε τόν Ρώσσον ΰττουργον των
^ξωτεριικών κ Πκ,ραμυκο, κατά την
σημερινήν συνεδρίασιν της διασνιέψε-
'ως τής Γενέυης, ότπως μή τπροβαινει
'είς «άϊδικαιιολογήτους κ<ττηγορί«ς* '—ορϊ έττιθετικών σκοππών τού ΝΑΤΟ "Ο κ Χέρτ£|ρ δστις; 6έν έσ'κό- ε νά λάβη τον λόγον σήμερον, η αιφνιδίως είς την συζή¬ τησιν 6τι τού ζητη'μ«τος τής συνά 'ψεως γ>ερμ«νικής συνθηικης είρτγνης
ίνα αποκρούση τάς κατηγορίας τού
.< Πκ*ραμύΐ«ο Ό Άμβρικανός ύ- —οαργός των εξωτερικών εξέφρασε 'τήν έλπίδα, δτι «θά τεθή είς τάς 'κατηγο,ρίας καί έτηικ,ρίοτεις», διότι, 'ώς -πιροσεΐθεχϊΐεν, α:1 δηλώσεις τοΰ κ. Γκρομύκο «βά ήτο δυνατόν νά όδη- Ιγησουν είς τίν ^δημιουργίαν ιμιόζ λ'ιοβν σοβαράς ιέντάοτεως είς την διά- 'σκιεψιν». ΑΙ δυτιικαί δυΜάΙμεις, είπεν ό κ 'Χέρτειρ, ττροέβηο-αν είς έττιδεβλη- 'μένας συνομιιλίας διά νά ττροστα- τεύσουν εαυτάς, κατόπιν ενεργειών τάς οποίας ήχισεν ή Σοβιετική "Ε- 'νωσις- Ι Ή Λύσις εΐχε διοκηρύξει ττάντο- τε δτι τόν άνταγωνισιμον των έξο- ττλισμών ηρχισ'εν ή Ρωσσία καί ότι τό ΝΑΤΟ καί τα άλλα σάμφωνα άττΌτελούν απάντησιν είς την σο¬ βιετικήν ττιρόκιλη/σιιν ' Οκ. Γκιρομύκο κοΓΓΤ)ύθυνε τάς βριμυτέρας Ιέπτικιρίσ'εις τού κυιρίως 'έΜαντίον της Δντικής Γερμανίας, χοτγττγορΛσας αύτην δτι έπιδειικινύει .-Γ5 (ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης Σελ.) ΓοσΌ^ ί> κι<ί>ερνη|τι·κος, όσον κτά
ό ανιΐΛΐθιλιτει.Ό|ΐεος.
"Βξακολοΐϋθοϋν όμυ>ς οι»στ.ι>χώς
ν ά παρουσιάζοντα! ένιοτε ιΐπό τών
' (ΠΤ|Λο,ν τού Ίι'ντυΐί και πουαψων !αι
] τινές, δυσ!χε>ραίνχη>σαι τή ώς ανω
ι πατριωτικήν πριοοιτάιηΈιαν. ΟΙ π α-
' ρ α <τ <» ν ο ΰ ν τ ι ς» είναι κοί ( αύτοι πατριώται ώς καιθε "Ελλην. Φαντάιζθλααι ίκμιος ότι παριοτά ι όν¬ τες τόν ά!διάλλαικτον ιέναντίον τών σηιιε-ρινιϊ.ν ή χιθεσηών έχθρών, * ι» ■φανίζουν εαυτούς ώς πλέ»ν Λατριώ τας τών α.λ) ω·ν, ώς «ί' λ ε ρ π α- τ ρ ι ώ τ α ς»· ' Α^ί π*, έπιτίθρν ται μ*. 6<ηιιιοσϊ'ευιμ«τα ίβ'ριστικά ι ναντίον τώνι Τούρκων κυ&ερνητ,ών ναί άλλοτε τοίις είρ<Λνιρύονται μέ διαφόρους ήτιαινιγιμΛυς καί γελοιο- γιροκρίες τής καικ-ΐάς (">ρας.
Τί άοΐοτέιλεβΐμα φέρθυν αύτά ;
άνάιίϋογον ΐ κιαί χειρόιε-
άντοωτόοοσιν ει'ις μιερίδα τοΰ
κικοΰ Τΰπου κ.αί σι»ντελοϋν είς
την διαιών«ην μιάς ϋλυ&εράς κα.-
ταστάισ'εανς. ΆΛοτελ.«)ΰν εν εΐδος
συμ<μλιωτι·κης ,ς, κ.αί πκΐ>έΛει νά παΰ
<τοι·ν Κοιί έαΐιειδή κώποκη ιΐ,το τί) ενα ή τί) ίϊλλο μέρος πρε'Λει λ ά κά¬ μουν την κάλι) άρΐ/ή, &ς γίνη αυτή άπ» μέρους ιιας, πού θέλομεν νά Λ(»λιτι<ιμεΛθΐ καί ΗΕΤΗΙΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤϋΠ ΦΡΟΝΤΙΙΤΗΡΙΟΝ1ΔΤΡ1ΚΗΣ ΟΘΩΝΟΣ ΧΡΥΣΑΦ1ΔΗ Καί εφέτος, όπως καί κάθε χϊρό- νο, την ττροττεραυμένη Παρβσικευην, εορτήν τής Ζτοοιδόχαυ Πηγής, έ'γινε στας εύρείας αιθούσας τ^>ν γνω-
<πών Φροντ ιστΟΡίων Ίατρικής Χ ρ υ σ α φ ί¬ δη έν μέσω ιμεγάλης συρροής Καθηγητών, σπουδαστών καί έκλε- κτών άντιτπροσώττων τού διανοουμέ- νου καί ιέττιστηιμονιικού κόσμού, ή κα0ιερωμέινιη σεμνή έορτή των Φ Ι Χ Μετ« τόν αγιοοσμόν, ανήλθεν είς τό 6ήμα ό συμττοοθής Διευθυν- τής των ττιροτύπων τούτων Φροντι- σ|τηρι}ων Δρ Ο ©ΩΝ ΧΡΥΣΑΦΙ- ΔΗΣ, ό οποίος μέ την χαρακτηιρι- ζουσαν αυτόν εύγλωττιαιν καί σα- φήνειαιν έξΕφώνητε τόν παινηγύρι- κον της, ήιμΐΐροος, τπβριστιρβφομενον ττερί το μεγαλο θ&μα τής διδοοσκαλί- ας τής ύγιονής, ή ευριπειρα ση- μασ'ια τού όποιου επι τής εϋρω- οτιας τής φυλής έχει - ατυχώς πιαιραγνωρισθή τόσον άττό τό ιατρι¬ κόν έν γένει, σώμα, όσον καί άπό τους άρμοδιους κρατικοΰς λειτουρ- γούς, ώς κατέδειςε δια των άνα- φβρθόντων ττειστικών ΤΓΌροοοειγιμα- των έκ τής άτομικ,ής τού πειρας. Έν συνεχεια άνεφειρθη είς την τταιδείαιν και τον τρόπον της άτπο- τιελεσματικής αύτη παροχής, άπο- στΓαΚταΐς τα ζωηιροτατα χί.ιροκρο- τήματα καί τα σι/γχαρητΊρια τού ακροατήριον Κατόπιν έπηκολούβιισεν ή τελε- τή τής έπιδόοτεως των ύ π ο τ ρ ο 9 ι ώ ν είς δύο άριστεύσαντας είς τάς είσιτηρίουξ έξετάσεις τοιο Πανεπιστημίου σττουδαστάς των φροντΐιστηιρίων ικαϊ ή άπονομή δι- ΐπ·λώματος έτταίνου είς διακριθε'σαν ομοίως σπουδοστριαν Δέον νά σημειωθή δτι τα φρον- τιοτήρια Ίατιρικής Χιρυσαφιδη εΐιναι τα μονα έκ των έν Ελλάδι φροντι- σιηρίων, ττοϋ τπροκαιλθύν την ευγε- νή αμιλλαν ιμεταξύ των σπουδαστών, καΰιερωσαντα ττρος τούτο τό σύστη ιμα τών ύποτιροφιών, κιατά τό οποίον είςι τοΰς άριστιευοΐαιντιαΐς στπουδα- στάς τού είς τ^ς είσιτηρίους έξε¬ τάσεις παρεχονται είς μετρητά τα έξοδα τής έγγΐροΐφης τιων είς τάς ά- νωτόρας σχόλάς, ήτοι δραχ 3000 Ή ανωτέρω πρωτοβουλία τώ-^ Φ Ι Χ. αποδεικνύη ττόσην ό ρέ- 'κτης Διευδϋντήις των ικ Όθων Χρυσαφίδης άτηοδ'ιδει σημασίαν είς τόν ηθικόν ιτιαιράγοντα, διά τοΰ μακράς πείρας διδακτικού -Γπροσωττικού καί τής συνειδητής έρ- γουίοις τού, ώς καί διά τής ττολύ- «ρου ύττό. τού ϊδίου τοΰ διευθυντού διβσσικιάλίαις κια) στιενής τταιριακο- λουθήσεως τών σπουδοοζόντων, νά άποοττά τόν σεβασμόν καί την α¬ γάπην αυτών, ικατανιοού(/των τό πραγματικόν τού ενδιαφέρον, άχι μονον είς τό νά άποδίδη είς την ικοινωνίαν καλούς έπιιστήμονες, άλ¬ λά κυρίως άνθρώττους. ΕΚΛΟΓΗ Τού Όριστικοϋ Διοικητικοΰ Συμ- βονίΚίου τής Παιελληινίιου 'Ο'μουττον Βίαις Άστειγων Αιστών Προσφύγων Κοΐτά τί|ν Τακτικήν Γε.νΐικτν Συ- νέλΐι,σιν των έκιτΓροσώπων τών με λών Σωματτείων Αθηνών, Πειρααι¬ ώς, Συνοικισμόν «αί Έτταρχιών τής Πανΐΐλ|ληνίου Όμοοπτονδίας Α· στεγων 'Αστών Προσφύγων 1922 εξελέγη τό οριστικόν Διοικητικόν Συμβούλιον οώτής άττοτελεσβέν έκ των κόιτωθι: Τσιγδέιμογλου Μιχαήλ, Πιρόε- δρος, Μάλτας Δηιμήτριος, Α' Άν- τιττρόεδρος, Σοο&βόττοιΑος Άνα- στάσιος Β' Άντ)δρος, Μιχαλό- ποιΛο^ Άλέξαν&ρος Γεν. Γραμμα¬ τεύς, Κροκιδάς Σπυρίδων, Ταμί- ας, Πατεράκης Χρήστος, Κοσμή- τωρ. Πράεδρος Έκτβλεστικής 'Ειτγι- π·ιτροπης εξελέγη ό κ. Άβρααμ Κσντόποι,ιλος καί Γραματεύς αυτής ό κ. Κωνστ. 'Ασιατίδης Αθήναι τή 14 Μαίου 1959 ρως, δέν κατωρθώθηι ·νά έγκατα- στάθοΰν αί δικ.αιωΐΐ>είσαι προσφυ-
γικαΐ οίκογένιε».αι λόγ<ρ τής βιαί¬ ας αντιδράσεως της οικογενείας Κοκολοιγιάνντι καί τής άδιαφορίας ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ Ή κ. Σμβοράγδτχ ιοαί ό κ. Ίπ· ττο^ράτης Ποοτσόγλου άν&δέξαντο, την Κυριοακήιν 17.5.59, έκ τής Ίε- ρσς κολΐίμδή^ρας τό χαριτωμένον 9υγάίτριθ'ν τού άδελφοΰ των Κώ- στα ΠαπΙίΐόγλου, ανομάσαντες αύ¬ τό 'Βλένηιν. - ε*"" - Είς τούς εύτυχεΐς φυσικοΰς καί ττνευιμοΐτικούς γονβΐς, εϋχειται ή εφημερίς μας ολοψύχως να τούς ζήση ς. ει τ<όρα κ.αί μία (ί'ύ.·ϊ τα ξις π α ρ α τρ ο* ν ο ύ ν τ (ο μ. Ε^- <α συΰαροί καί ■μετρηΐιιένιιι αύτοι ■μιχ ευχονιτ«ι ολοψύχως την ολο- κατάσ·τασι·ν τής Έιλληνοτουρ·κι.κης ((ϋλίας, και σΐ'νερ'γασΛζ. Εΰρί γ χούν ί5μο>ς τί) πυαγιια δΰσκιιλ.ο κα·
('ΐιμφι6άλλοι<ν πιροί τής επιτυχίας τι,υ. Στηρίιζυι· ι την άπΐαιαιοδοξίαν των ε'ιπί παλαιών 9ιλι6ερών γεγο¬ νότι» ν άναγομε'νων καί μέχρις ού τής τής έπ»χης τής .. . Άλ(ό<ΐ6ο>ς
καί τα,ν των τ^ι·νταίο>ν <τώ·*ι χο>-
ρις νά λ (ωι<)άνουν ΰπ' όψιν δτι ΰπηο- ξ»ν ώς πιερ·ιέγρα·ψα, καί καλές ή- με'ρες βιαιδιο' σε<ίις ιιας ιι*τά τώ' Τούρκων, καί τί; οποίες άισφαιλ.ώς πολλοί ίξ αυτών, οί γτιραιότεροι, τάς ε'ϊ.ησαν. Λεν ιτί(ΐχει λοιπήν ελπίς να ΐΛαί/ Οι>ι·ν άΛ·ΟΑΛγ«ς ίμ'έ-
ρες ('ί/' ΛλΜν σιιιιδ' (όγ (ής ΐ((θν
ή ά.|ταλ/αγή ηΛλαξε τάς συνθϊ'ιικας,
αΑλά καιλής γειτυνείας -χιΐά συνερ-
γαιΠΊας χαριν τοΰ κιαλοΌ άμφ&τέρω-ν
των λαων Λού τόσον καλά γνωρί-
ζ«ι·ν αλλήλους; Έγώ φρονώ δτι ύ-
πάρχει, άρκεί λιχ 6αΥ)ί)'ίσον<μιε σ' ' αϋτο καί ι'ιιατίς και οί Ίοΰρκυι, πα- ' ρα^ιυερζθΜΐ.ς, παλαιάς, έχιβρότητας. Μονον οί Το·Γ·ρκιοι δέν μά; ε&λαψαν Καί άλνΐλαοι, χειρότερια ίσιανς. Και δ- ' μως τώρα ευρκΐκόιιε8α είς καλάς μί· αύτούς σΐχέσεΐς. Ι Ό φίλος κ. Βεοΐδ. Άλεξάνΐδρου Γις τό έν τω ΙΙροσ1. Κόσΐμ<φ άρθρ<ϋ τού τής 19 Απριλίου γράι^ιειι δαι «ποίος δ ι ν ε ΰ χ ε τ α ι καί ποίος δέν θ*ά Ε¬ φερεν ιάντίρρησιν είς τό νά γίνουν μέλι— γάλα αί Έλληνοτουο- κικαί <τχέσεις·» Καί έν συντιχεία, ώς (Ίνΐτελΐ(φΙβ'η κατά την ιριίς Τουρκίαν περιοΐοείιαν τού κατά τ ο 1!)54, ό Τουοκικύς λαώ; κατά πλειονότητα εχΐΐ τοί·ς I- 6ΐΛΐ«ς πΐίθοΐ'ς, άλλ'οτι διάιφοροι έγ- κόθετοι κ.ρατ«ΰν έν μ ο λ ύ ν- Α00 ΤΗΜ Π ΙΜΥΡΠΗΗ Ή Έστία Νιέας Σμύρνης, έν τω ττλαισίω τών μορφωτικών της έκεηλώσεων, όργαινώνει αυριον Σάββατον 23ην Μαίου καί ώραν 8 μ μ. έν τή αίΒούση τελετών αυ¬ τής, ενδιαφέρουσαν έτπιστηιμοντ- κήν άμιλίαν μέ όμιλητήν τόν ια¬ τρόν κ. Κωνστ.. Ίακ Κωνρταντι- νιδην καί Θέμα «ιΚυκλοφορικόν σύ- στημα καί πα3ησ»ις τής καρδίας Ι καί τών άγγείων. (Κυ«λοφορι«ή ά- νι,ΛΟιρκεια, μυιοκαρδΐτις, οττηθάϊγχη, εμφραγμα τοΰ μυοκαρδιου, 6— εμ- τάσεΐς, άρτηριοοπχληρώσεις, θρομ- δώσεις, έμβολαί κλττ.). σει την "ατμόσφαιραν πέριξ ή μ ώ ν. 11ο/. ΰ όρθαή και Λατρκοιτικαι αί ε,ύχ,αι τού, δέν άΐΜΛς νά τόν άπελπιζει ή αντών των «έ γ κ α θ έ- τ ω ν» την σ'τιγμήν πού ή μάζα τού κΐ'ρίιως ΤουοΜΐκοΰ λαοΰ ποθεϊ την φιλίαν μας. Ή δράσις των, είτε άΐκοΛουθεΐ κάπιοιο πρόγ^αμμα είτε είναι αύθόρμητος, θά έξουδι- ματος σι^κρΐίλίιωσεανς το όπκιίον ήρ- χιο«εν έπικοοποΰν ικοπέ^ωθεν κ«ϊ τό δοτοϊον ό κιαιίΜς >μης όφείλει ".α
ένκΓχύη αίσιοδοξώιν, ίστο) καί 0-
περΐμέτρως. Καλαμειλέτα. κι' έρχε¬
ται '
Είπον κιαί έλ.άλτ>σα. Άν,έφερα
σάν άινιθ'νΐωΐ.τος κιαλ-ήις πίοτΐΐως <αι τα κακά χρόνια τής. μετά των Τούρ¬ κων σημιόιώσειος, κ·α'ι τα καλά τα όποϊα διλλοι άι)τοιφεύγοι»ν εκ. σι>-
οτήΐιι-αιτος νά άμολογήσονν, φοδούμε
νρι ίσΌ),ς μή κατηγορη|θ«νν υπό τών
άνοήτοίν ή άγνοούντιον τα πράγ'μα-
τα, ιέ.πί «ρ α γ ι α δ ι σ μ φ». Ρα
γιαΐδιΐοΐμός ίίμ«>ς δέν είναι ή μετά
θάρρους όμχΛογία τής (ΐλτ|θείας
' ά'Λλ' ή άπόκον»ψις αυτής. Ραγιαδι-
σμός είναι τό νά μή ταλΛΐδς; λ,' άν-
τιταχιθη; είς τό αισι8·ημα των πολ-
λών δταν δίν σι»μ<ρο>νείς μ' αύτό.
Ναμίιζω δτι έξήντλησα τό θέμα
μου ΒΪΛών δ,τι έόμισα όριθόν κα'ι
οιμ(τέρον. Τώρα δν νομίση κανείς
«ιπό τούς φίλους ή άγνώστους ποϋ
θά μέ διαιοαισίουν δτι δέν τα είτ ι
καλά, &ς μέ άντΐίίρούση βάσει
ΰ' ιχ ω ς Ί σ τ ο ρ ι κ ώ ν έ π ι -
χειρημάτων καί βάσει τοϋ
τί συΊΐφέριει ή δέν σΐ'αφε'ρει σήμε-
ρ«. "Ας ειπή την γνώμην τού μέ
ευπρίΐπειαν, ώς άρμάζει σέ κ.άθε ου
ζήνηρη ποιλ.ιτισιμίνων άνΒ-ρωΛωι.
"ΑλΛως δέν θά άιταντήο'ω οίίτε τό-
τε οΰτε καί «ν |ε<ρΰγη 4τό τό Θέ¬ μα. Διότι δλα αΰτά σηιιαίνου* £λ- ?Λΐψιν ϊπιχιειρηΐ^άτων καί δέν πρΌ- άγουν ο<Ίδι?ιμίιαν σι·ζή[Γησιν. ΑΧΙΛΛΒΤΣ ΜΑΤΡΟΜΜΑΤΗΣ (Βυζάντνος) Νέα Φιλ.«δίλ<ίΐει«, Άγκυρας 41 111 ΤϊΗ ΣΤΕΓΑΙΙΠ Τ1Ι ΒΡΟΣΦΤΓϋΙΙ ϋ.ΗΙ.0 ΚΡΗΤΗΣ ΖϋΕΙΙΙΙ ΗΙΙΡ1Ι1ΙΙΙΚΙ Ε0»Ιλ111101 Κ. Κ1ΡΑΗ1Β1ΙΙ ΑΡΡΡΑΟΩΜΙΕιΣ Τή|ν ιτίίροτταιΝλβοΟσα^ έβοομά- δα έδωσαν αμοιβαίαν ύττόσχεσιν γάμον είς Ηράκλειον Κρήτης ό κ Μιχαήλ Καψούλιας μετά τής δος Πάτρας Κόκκαλη. Ή Εφημερίς μας ίίίχεται ταχείαν στέψιν είς τό ίύτυχές ζεύγος. Ο Γ1. ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΟΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΛΛΗΣΒΙΟΓΡΛΦΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Έκυκλοφόρησε τό τέταρτον πολυΟ"έλιδον μηνιαίον τιιμίδιθν τής μεγάλης βιογραφίας τοΰ "Ελευθερίου Βενιζέλου, καθως καί τό 29ον έβδθμαδιαΐιν τεθχος της, τό Σάββατον δέ κυκλοφορεί τό 3Οόν τεΰχος τού δευτέρου τόμου Της, ένώ παραλλήλως ήρ¬ χισεν ή έκδοσις τού τρίτου καί τελευταίου τόμου τού νέοι/ τού¬ του ΐστορικοΰ Ιργοι; τοΰ κ. Δημήτρη Πουρνάρα είς τεύχη, τομί- δια καί τόμους. Μέ Την κυκλοφορίοον τοΰ δευτέρου τόμου συνε- πληρώθη ή έμπεριστατωμένη ικαί άντικειμενική έξιστόρηοΐς της πλέον δραματικής περιό&ου τής σταδιο&ρομίας τού 'Ελ. 3εν.- ζέλου (άπό τής ενάρξεως τού δεκαετοΰς έμφυλίου στταραγμοθ τό 1915 μέχρι τής καταψηφίσεως! τού είς τάς εκλογάς τής 1 ής Νοεμβριού 1920 καί τής ΠαλινορΘώσεως τού Βασιλέως Κων¬ σταντίνου). Μέ την αρξαμένην δέ έκδοσιν* τού τρίτου καί τελευ¬ ταίου τόμου τού όλοκληρώνεται τό βιογραφΐκάν τούτο έργον τού κ. Δημ. Ποι/ρναρα, μέ την πλήρη έξιστόρησιν τής συγκλθνι- στικής περιόδου άπό τής Μικρασιατικής Καταστροφής τοΰ 2922 μέχρι τοΰ Έτταναστατικού ΚινήμαΓος τού Μαρτίου 1935 καί τού έπακολουθησαντος τόν Μάρτιον τοΰ 1936 θανάτου τοΰ Βενιζέλου είς την έν Γαλλία; αύτοεξορίαν τού, δπ«ς συνέβη καί μέ τόν άλλον εκείνον μεγάλον αΰτοεξόριστον, τον Χαρ Τρικού- πην, ακριβώς σαράντα χρόνια προηγουμένως Μέ την έκδοσκ τού Β' τόμου παραδίδεται διά πρώτην φοράν είς την δημοσία- τητα πλήρης ή ίστορία τοΰ πολυετούς Έθνικοΰ ΔιχασμοΟ, ό οποίος ήρχισε μέ την διάστοοσιν τού Κωνσταντίνου πρός τον πρωθυπουργόν τού έξ άφορμής τής 'ΕΞλλάδος είς τόν Παγκό- σιμον πόλεμον τού 1914 — 1918. Ό συγγραφεύς περιγρά- φει μέ δλας των τάς δραματικάς λετττομερείας τα φοβερά Νοεμ- βριανά γεγονότα τού 1916, τό Έπαναστατικόν Κίνημα τής Τριανδριας είς την Θεσσαλονίκην, την έκθρόνιΟΊν τού Κωνσταν¬ τίνου, την μεγάλην επιτυχίαν τού Βενιζέλου μέ την απελευθέρω¬ σιν τών 'Ελληνικών πληθυσμών της Μικράς Άσίας, τοϋ Πόν- του, τής Θράκης ολοκλήρου, την πτώσιν τού Βενιζέλου καί τή» αύτοεξορίαν τού μετά τάς εκλογάς τού Νοεμβριού 1920 κλπ. Ό συμπληρωθείς δεύτερος τόμος τής διογραφίας τού Έλ. Βε¬ νιζέλου αποτελεί σημαντικόν σταθμόν είς την Ιστορΐογραφίαν τών νεωτέρων έλληνικών χρόνων και τταρέχει πλήρη καί αντι¬ κειμενικήν είκόνα τής καταστρετΓΓΐκής έκείνης διαιρέσεως τού νΕθνους, ήτις ωδήγησε τελικώς είς την Συμφοράν τού 1922. Έξ άλλου ή άλοκλήρωσις τής βιογραφίας τοΰ Βενιζέλου σνμ- πληρώνει επιτυχώς τό τρίτττυχον των τελευταίων Ίστορικών ερ γων τού κ. Δημ. Πουρνάρα επί τής εξελίξεως τού "Εθνους ένα καί ττλέον αίώνα τοΰ έλευθέρου βίου τού μετά την Επανάστα¬ σιν τού 1821 ; 1) «Χαρίλαος Τρικούπης», ή ζωή καί τό έργον τού, δύο τόμοι 650 σελ. 2) «'Ελευθ. Βενιζέλος», ή ζωη καί τό ξργον τού, τρείς μεγάλοι τόμοι 1500 σελ. Καί 3) «Κοπη.γαρώ», ή πρώτη πλήρης Ιστορία τής Μεγάλης Έπαναστάσεως τής Κύ¬ πρου, άπό την Ιην Απριλίου 1955 μέχρι τού Φεβραυαρίου 1959, δτε κατέτταυσεν ό ένοπλος αγών Δύο τόμοι 736 σελ. ΧΑΝΙΑ, (τού περιο|δ€ύοντος( άν- ταιποκιριτοθ μας).— Μέ μεγάλην ά'γιανάκτησχν τοΰ Προσΐφυγικου Κό σιμου Χ·αγί(ι>ν· φέρομεν είς δημοσι-
ότητα τα εξής <τι»[(ι6α&νοντα πα»ρά- δοξα πράγιματ.« είς τα Χανιά. Με· τα|ύ τών χντΐό τοϋ 'Τπουργείοτι ΠροννοΙας ώναληιφθίντων έκτάοϊΓ ών, ανταλλαξίμων, διά την Αποκα¬ τάστασιν ιάιοπών πβοσφΰγων συγ- κατοολέγεται καί έκτασις κατανεμο- μένη υπό 'ΐΐιάς οΐκογ'ενίίας Κο· κ·ογι«ννη. Ή ύπηρεσΐα άνταλλαξίιμων σΐκΜ φώνως τχ Νομοιθ»σίοί περί δ*αχω- ρίσεως ά,νταλιλαιΐίιμου περιουσίας, ουδέν δικαίωμα άγοράς άνίγνοΉιι- σε-ν είς την κάτοχον οίκογέ'νεια'ν Κοκολογιάνντι καί «αρέ'δο»(ΐε την Ικταοχν ταιύτην είς τό 'Τπουρκ«ϊ· όν Προνοίας. ΠειριεΛθούστι,ς τής έν λόγψ εκ¬ τάσεως «ίς τό 'Τπουρ;γεϊον Προ¬ νοίας, τό Κέντρον Προνοίας λ*ί&- νίων διά τής πά©1 αύτ,φ 'ΒνΤΛΤρο- πης τκεγάοιεως1, παρεχώρησϊ διά κληρώσεως τα ιδιαχ(θ<ΗΛτ>έντα οί«ό-
πεδα είς πεντήικοντα πέντιε περί-
σΐκ-εται είς χιεϊρας τής 'Τ:ττ>ρεο·ίας
Κ. Προνοίας καθ' όλον αύτό το
χρονικόν διάσττιμα. Δεΐδικαιολογητ
μένως ό κόοΐμος παραπονείται διά
τή νάΐδιοκρορίαν τών άριχών. ΟΙ
πρόοχρυγΐες Χανίων1 «ναιμένουν την
προσωπικήν ίπέιμβασΐν τοϊ3 προε-
δρου της Κυβερνήσεως «. Καρα-
μανλη διά νά λιίθήι αντό τό πρό-
6λτ(ΐια καί αηέσως μάλ'ο'τα.
ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΝΗ
ΣΤΑΔΙΟΥ 6- Όμόνοια — Τηλέφωνον 527.161
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΛΣΙΕΣ
[Διά ταυτότητΕς.κοί τηστοποιητικά ν
θόνσβις. — Άντιγραφές. — "Ενχρωμβς ψωτο·
γραφΐβς. — Εμφάνισις καί έκτόπωσις φίλμς.—·
Πώλησις φίλμς. — Νυμφΐκές καί έθνικές ένδυ·
μασίες. — Καλλιτεχνικές κορνΐζες, κ. λ. ττ.).
ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ Π1ΠΒΙΡΑΜ1ΝΟ»
Παράδοσις παραγγβλΐον ταχυτβτη
μιλιταριστικ,όν ττνεΰιμα κα}
γείλας την έγκθΓΓ<5ισταισιν ^, ττυ,ραυλων έττί τού γβρμανιχοΤ Φους. Ό Ρώσσος ύττοοργός έΡ^ ρικών εΐττεν δτι ό «έττανβξοττλ^ 4 τής Διττικής Γερμανιας - ^ λόγους άνηϊονχιών, άν μή ίς τούς γείτονος αυτής»- Μετα την σΐΛΐεδρίβχην Ά~^,, κπρόσω—ος ίιδήλωσΐεν δτι ό κ «,ρ £λοοβ€ τόν λόγον δταν ό κ. Γ^ μύκο διετύ—οσ'ε καττηιγορίας 5τι ^ ^ΑΤΟ τηροετοιμάζει ένα έττιθετικ&ϊ |Ττόλεμον, ότι ή Δυτική Γεριμοινίβ 4 κολουθεΐ έττιθετρκην .πολιτικήν καί <&τι ό ,τής δι/τΐικιης νε,ρμανίας Ε,χει Ίπγτρον την ιέτττιθυμίαν τ<*/ νών νά λάδοιον ρεδάνς "Ο κ. Χέόρτερ ήρχισε τόν λογον το> είττών δτι ακριβώς δέν ^ ^
ηιρόθεσιν νά ομιλήση κατά την ση.
'μερινήν σ^ΛδρίαθΊν.
—Φρονώ, δμος, συνέχκτεν 0 Λ.
με,ριοοαινός ύττοθργός των ίξ(σΤερΓ
!—*, δτι όφείλω να ά-αντήσο, £|!
^ιθΐμένας ττβνκϊτηρήσιεις ^ ^
(Π<ρομύκο; αί οποίαι 6α ήτο κ^ τερον νά μη είχον διατυτταθή' ·0 ΰττοΜργός των εξωτερικών τής £. 6»ετικής "Ενώσεως δχι μονον σή^ ρς»ν άλλα: καί κοττά την διάρκ{ |βλλ«ν <τυνεδριάσο«ν, έττανελβ^ κοοτηγορίαν δτι τό ΝΑΤΟ μάζεται δι' ένα ιέπιθετικον μόν Ούτος ύττηνίχθη έπιοης βυτική Γερμονία άκολουθεΐ !..„ ηκή σ-ΓροηΊωτικήν -πολιτικήν ^,; {. " ίζεται διά να λάβη τήν ^. ΕΚ1ΟΪΚΙΧ "ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΥΡΗΟΒΑ,, Ο γνωστάς λογοτέχνης καί συγ γραφεύς κ. Πέτρος Γλέζοζ απέστειλε στόν συνεργάτην μας κ. Μΐκο Καραρά ιήν τια ρακάτω έπιστολή, σόν κριτι κή στό τελευτοίο ββλίο τού «Χωρία τοθ Μπουρνόβο». Δή μοσιεθομε την έπιστολή οχι τόσο γιά ιά φιλικά σχόλισ τοθ κ Γλέζου οτό βργο χοθ κ Κσρορά, βσο γιά τΐτ γβ· νιεώτερες κρΐσεις τού σχετ' «ά μέ την 8ιατήρησιν τήι μνήμης των χαμέων πατρΐ (ών μας «Σ' εθχοριστω θβρμά γιά την ύ>ενική ττροσφορά τοϋ νέου
β.ΡλΙου σου €Χωριά τοθ Μηουρ
ν(β » Τό οιάβασα κι' σθτό μέ
όνάτιη, μέ βαθθτατη συγκΐνηση.
»*Οιΐ-ζ κοντεΰουμε πιά νά
κθΓεστοΟμε άπό βιβλίω τής
φαντασ(σς, άτιό μυθισ-.ορήματα
αί διηνήματα κοί ποήματο,
β βλ'α &πωι τα δι-άσου,βι
β (α πού μδς δΐνουν Ιτσι συγ
«Γοτημένα καΐ νοσταλγικά καί
μοζι ετσι πλιΊρως ένημεοωμένα
>ναΙ τεκμηριωμένσ, άληθινή Ι
στορΐσ, άληθινή ζωή καί μάλι
α ιόηων βπωτ ή άλησμόνητη
ωνΐα, ιΐνσι β,βλΐα, τιού μδς
παρέχουν μιά νέα κ αί δυναχή
υγκΐνηοη. Πολλές στιγμές μοθ
ήθαν Βάκρυ οτά μάτια δηως
ζοΓσα μοζΐ σου, βτΐως χαι^ό
μουν μέ τίς όλοζώντσνες τιερι
γροφές σου έναν «ερΐπατο κ χ
σΐίν Κουκλουτζά γ) 8να τιανη
γθρι στό ΗαρλήκιοΙ ή 8>α σκ(
ασμα κάτω άπό τα πλαιάν α
στβ βρθσερό Μΐουνάρμκοσ,
κι" άς μην εΤχε ποτε την τίιχη
νά γνωρΐσω τοθς ΛραΙους τά'
ιΐους της πατρΐβας οου. Ά»
τί ττόνος θά είναι λοιπόν νά
σβς τούς ξερριζνμένους αυτή
ή νοσταλγΐα τής πατρίς Υ(|,|
τής Σμύρνης βμορφ? χωριή
καί σεΐς βοϋνά καθμίνα,
ί>ώ νιά σ&; γεννήθηκα
6έν κΤμαι γιά τα Μνα,
βεβαιώνει κ! τέν άϊλί, τόν ά
Φελή, δμως γνήοιο καί σο>κ,.
νημένο στΐχο τού ό τρανομδι
στής ποο μβς ΒΙνεις τό τετρά
στοιχό τοο, σάν μότο στό βι
βΧ(ο σου. Ποίς θά τό |^γ(
τιώ; εί ιτατριδολάτρε»: "Ελλη
νες τής ΊωνΙας κιΐ τοθ Πόντευ
καί τής Θράκη . θά ίρχονταν
μιά μιρσ, ηαύ θά «ήταν γιό ΐ4
εένα», άναγ<αο«κά, Ιστω κ' αν ούτά ·το ζένο» ί|'αν ·>λ6
ξενοι άσβλψικοΙ ιύποι τής Έ
λά»ος|
«Πατριδολατ,ρης κι'έούι άγα·
«ητέ ΙΝΐκο, άλλάμα^ν κοΐ 4«οΙ·
μητος συντηρητής κα 6».οί>ρα
στος ίρευνητής κο ουνχινημί
νος λογοτίχνη-, δι*αιοΟσοι ν'
άκοϋσης τίς εώχαρισΐΐι; Αχι
μόνο τών συγχωριανήν οου, μα
καί των αΝλων Έλλήν^ νιά
την προσφορά σου οτή μ·ήμη
της ωραίας προτης «ατρΐ&ας
σου.
Μ έ άνά-
ΠΕΤΡΟΣ ΓΛΙΖΟΣ
ΓΙΑΝΝΗ Μ. ΔΑΛΕΝΤΖΑ
ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΡΕΟΕΜΗΟΥ
ΡΑιΜΟΦΟΝΑ - ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΝΑ
^^^^^ε^^^^ ^Ικ ^-^^Ι^ρ^** *ε^^.^ ^ΐ^^^Τ**'<ε^^^ε^*^ε^^^^|^^^^ε^**«^^^ίΐί^ε^^^Ι^^κ^^ϊ|^^^^^^^^^^^τ!Γ^^^^^^^^^^ Κ0Υ1ΙΗΕΙ · ΦΥΓΕΐα - ΡΑΠΤΟΝΗΧΑΠΕΙ - ΣΙ1ΗΡΑ- ΗΑίΚΤΡΙΚεΐ ΣΪΣΛΕΤΕΕ ΕΚ ΓΕΝΕΙ Έκ' κτά ά — ^ίγγυημένα — Μέ δόσβις ΑΝΤ Α ΛΛ ΑΚΤΙΚΑ Ρ ΑΔΙΟΦΟΝ&Ν ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ ΡΑΔΙΟΦΟΝΟΝ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ .ΥΖΚΒΥΟΝ ΡΔΔΙΟΗΑΕΚΤΡΟΚΙΚΗ ΕΟΥΜΠ'ΙΛΚΟΣ - ΟΤΑΚΕΡΟΓΑΟΤ - ΑΕΑΕΦΕΙ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΥΤΣΗ 1 — ΑΘΗΝΑΙ . Ή πονελλήνια ψυχή τής Μι- κρασΐας άκτινοβό^ησε σ' Ενα ώραΤο β β-Ιο, πού μά, Εφθασε κοθοστερημενα κάτιωο, μέ τόν τΐτλο «Χρονικά τοθ Ρέθεμνοι.» Ό κ. Γιάννης Μ Δελένιζας. Ρίθομνιος λόγιος καί ίημοσιο γράφος, (ξέδεσιν Εα άξιόλο γο, γεμάτο λυρισμό β βλ(ο. μέ χρονικά Ιστοοήματα, ίντυηώ σεις. άνομνήσεις κλπ τί)ς πα· τρΐβας ι ου ΡεθόμνΓΐς. Στό βιβλΐο αύτό, γεμθτο πά θος γιά την Κρήτη, πού 6 συγ ραφέας τό χωρίζει οέ *3υό μέ ρη: «τί|ς Είρήνης» κ»1 «τ,ής Λα τοχής», δκωο τα λέγει, πλημ. μυρΐζβι ολη ή λεβέντικη κρητι κή ψυχή Είναι όΚοφανερο πώ; 6 κ. Δελέντζας άγατιά μέ φλό- γα τό «Ρέθεμός» τού, 8ΐτως 4λ λωστβ είναι βξιβ τής άγάττης δλων των 'Ελλήνων ή μικρη ωότή άρχοντική πολιτεΐα. "Οσοι τή γνώρισαν άπό κοντά ξέρουν τίς άρετές—την παλληκαρ ά καί ?)θος—των πιό ΙπποτικΛν αώτβν παιοιών ττΐς μεγαλονήσου. ΤρΙα άτιό τα «χρονικ.6» τού αΰτά, σάν Βιηνηματάκια, ό συγ γρσφέας τα ίάφιερώνει σέ πρό σωπα κα( τΰκους μικρασιατων, πού Εζησαν περισοότερο άπό 30 χοόνια «στ»^ μικρή στενοσό· κοκη τιολιτβιθύλα» καί πού έκεΐ πέθαναν. μακρυά άπό τή γβνέ τειρσ. Δυό "Ελληνες κι' δνας Άρμένης : δ ΓουναρΙδης άπδ τό Ίκόνιο 6 Τσανός άπό τίς Φώκαις καί δ Μανοθκ, ό άρμέ ^ης, πού κι' ούτον σάν τ,ούς "ίαλληνες. άγχάλιοσαν, χωρίς ά τόν ξίχωρΐζουν οί λιβεντόν· θρωποι τής Κρήτης. Στά 40 περΐπου χρόνια τί)ς ζωής μας #6ω, δέν θυμώμαστε νά Εχουμε διοβάσει ομνο >ιά
τούς μικρασιάτες, σάν αυτόν
ποΟ παραθέτουμβ πάρα κάτω,
τόσο θερμό, τόσο άΒελφ.κό, τό
σ· έλληνικό. ΤυχαΙα τόν πα(ρ
νουμε άτΐ' τον «Τσανό», «Τα
λαίψονε γερά. Ιδροκότιησαν τή
χέρσα γής. Δουλευτάρη^βς ά
«οθραστοι. Ξαναφύτρωξαν, ρι·
ζοβόΚησαν, κάρπισαν καί π*ή·
θ.αναν. Γερόστηιοι, παλληκα
ρΐσιοι .. λεβέντικη οττορά, ρω
μίΐ^ηΐ Καινοόργιεψαν τα χώ
ματα, καθαρισμένα ότι ό τίς
Γοόρκικες ΆλονΙδες καί τα μο
λίματα χί)ς Άγά6ι*η: μτιό
χσς . Συγκερασμένβς 1.1 Βικίς
τους άγνέ; παραΒόσεις μέ τίς
μπροθσκες Κρηΐικές Ιδέβς. Έ
φτιαξαν καινούργια τιράμματα.
Νέα ζωή πάνω στό νησΐ τοθτο,
τό τψοαιώνιο καταφόγιο τΛν
Λατατρεγμένων. .»
ΤυχβροΙ οί μικρασιάτες ποο
κατάφυγαν στήν Κρήτη. Τ<5 βι βλίο τοθ κ. Δαλέντζα, πεό τταν θ, εΐδικότερα στά τρΐα αύιά κβφάλαΐα ζωγραφ'ζβται μί χρώματα ζωηρά ή έργατ κότη τα καί τιροκοπή των συμιατρι ωτων μας τής Κρήχη»;, Ά»4 νήκει—γιά μά, τουλάχιστον τούς μικρασάτις-στήν Κ ΐ)ΐι· Κή μόνο βιβΜογραοΙα, σλλα καί στή Βική μας, την μικρά σ ατική. Τό ουνιστοΓμί οτούς συμπατριοιες μας, θά χσροθ» καί θά καμαρώσουν οΓαν» 6ιαβάσουν καί θά οΐβθανθ.θν περηΦάνεια γιά την οΐών,ο "οί άζέχαστη ποτρΙΒα μας, «ού « μιοι καί γενναϊοι άνδρες, ο^ν τούς κρηηκοός, την ίξυμνοθν Τόν συγγραφέα, γαλουχηιΐ νόν μέ την άντρΐκια ΐόιηΐβ τοθ νησιώτου καί τής ζωντανής σκέψης, οί τες δλης τής ΈλλβΒος στοθν Ββρμά γιά τα γλα λόγια. ποο τιμοθν την Ιαποτικη τιρωτα πατρΐβα τού καΙ ««"γ χον Τδιο αξιο τΐκνο τοθ ήρβ' κοθ νησιοθ. ΚαΙ μ' αό'1ν Λ* άΦορμή, τοθ διαβιβάζομί * ·' μι&ς χά πιό θ.ρμά θϋΛβΡΠ'ί' ρ>ά μας γιά χό λαγαρο
μο τοθ ώραΐου β»ΡΜ«
ΦΙΛ. Κ.
ΑΜΑΚΟΙΝΩΣιΣ
Τοθ Συλλόγου Αύτοστΐγα-
ζομένων Παλαιών Προ'τ01
γων ΠερισσοΟ
Κατά τάς 20-25 ΙουνΙοϋι *■*
θ άλη ό^τσίιΚ"^
Βιακβκριμίνου ΣμυρνοΙου
γραψίως κοί λογΐου κ Χρ
ΣολομωνΙΒπ . |Λ1.
Πβρακαλοθνται βθεν οί Ι«
θυμοθντες νά μ««βχω·1 *"[%,
ναϊοι, ΜαγνησαΧ^ε·. Β,ϋρλ8
ται, Έρυθραίοι. 'Αλα«·««»'
κλπ δίως δηλώσωσι συμ}··*
χήν είς τα ΥΡσ·ιΪ3Λ ·ΙΙ<« βεως Πολυτέκνων αί Π* Ρΐζ (Στοα ΐμ Νέα ΙωνΙα ΐηλ-·>ννον
και »αιά τάς *Ρ« Λ
κβί 5-6 30 μ.μ.
βποΐ,καΐ θά" «*·£
αί βιά την προκβψένην
μην ΜροΦθΡΐα>
ΑΛΕΚΟΣΠ. ΜΛΡΕ-ΛΛΟΙ
ΣΚΟΠΙΑ 22— Η άντιγιουγ-
κοσλαβική έκστροττίία την οποίαν
διβξάγουν αί χώραι τού άν«το!>ικοΰ
στραττο—έδου κσί αί έδαψικα'ι δι εκ
δικήσεις της Άλβανίας κβί τής
Βουλγαρίας επί ωρισμένων γιουγ-
κοσλαβΐικών εδαφών κοοταίλαμβά·
νούν σημαντικήν βέσιιν είς τό τρί¬
τον συνέδριον τής ενώσεως των
κομιμουνιστών τής Γιουγκοαιλαβίας
α! εργασίαι τού όττοίου ήρχισαν
την πρωίαν είς τα Σκόττια. Ό
σ-τρατηγός Γκότνιακ, ΰιτουργός
τής έθνιικής αμύνης κ>αι μέλος τοι
έκτελεστικοϋ τής κεντρικάς έτιτρο
ττής τής ενώσεως των Γιοι/γκοσλά
6ων κομμου.ιττών, καταβικάζων
τάς άλυτρΜΤΐικάς βλε,ψεις των Ά*
6ανών κοτί των ΒβιΑγάρων εδήλω¬
σε τα εξής:
—ΑΊ έναντι τής γιουγκοσλαβι·
κης ΜοικεΙδοινίας βλέψεις δέν άττο-
τελοϋν εφηρμοσμένην ττολπικόν ζή
τημα άλλά ΰπόΒεσην, ή όττοία θί·
γει τα ζωτικά συμφέροντα, τόσον
τής λαικής δημοκρατίας τής Μα-
κεδονας, όσον καί όλον τον γιουγ
κοοτλαβικόν λαόν. Οί |λαο'ι αύτοι
οί όττοΐοι £—ερι>:ιπισσ.ν άποτελεσμα
τΐικώς τα συμφέροντά των αύτο
κατά τό παρελθόν, 6ά πράξοι/ν τό
οχττό καί κατά τό μέλλον. Ό στρα
τηγος Γκόσνιοικ είς τόν λόγον τού
έμέμφβη τοΰς έκπροσωπους -ών
μεγάΊλων δυιάμεων είς την διάσκε¬
ψιν τής Γβνεύης δτι «ίλησμόνησαν»
τό έΒνικόν δικαίωμα τής Γιουγκο
σλαβίας καί ττρσσεττόιβτισαν νά
εξασφαλισθή είς την διάσκεψιν
αυτήν την συμμετοχήν των χορών,
ωρισμέναι έκ των οποίων οΰ5έν η
ελάχιστον δικαίωμα εχουν ττρός
τούτο.
Προσττο)Ε)οϋν, εΐττε, ν« επιτύχουν
την συμμετοχήν άκόμη καί τής
Ιταλίας, ή όποία μέχρι τού Σε¬
πτέμβριον τού 1943, ώρίσκεΐτο -κα¬
ρά, τό πλευρόν τού άντΐιπάλου.
Ό ΓιοϋΐγκοσΙλάβος ΰπουργός έ-
ηέκρινεν έττίσης τα γεγονός δτι ό
σημερινάς κόσμος είναι βιηρημέ-
νος είς σι/νασττισμούς
Ό οτρατηγός κ Γκόσνιακ έδή
λωαεν ενώπιον τού συνερχόμενον
είς Σκό—ια συνεδρίου τής ενώσε¬
ως της κομμονκττικής Μοκεδονί-
αι, δτι. ή —ολιτική ένιργοϋ καί εϊ-
ρηνιικής συνυττάρξεοος τής γιουγκο
σλαβία αποτελεί εμπόριον δι' έ-
κείνους οί όπ:ΐοι ττροσεγγίζουιν τα
διε&νή προ·6λήυατα υπό τό πρΐσμο.
των σιτνασττισρών. Περαιτέρω ό Γι-
ουγκοσλάβος ύττουργός εδήλωσεν
ότι ό σοβιετικάς συνασπιαμος και
ιδιαιτέρως αί γειτον ικςχΐ χώ?0Ί Άλ
&α, ί<χ καί Βουλγαρία Ινέτειναν την ιάντιγιουγκϊσλοδ,κην ιέκστρατείαν των, της οποίας αί συνεπ:ιαι δέν ϊίναι δυνατό* νά έξκλειφθοΰν διά δηλώσεων των ϋπευϊύνων ήγπών τώ δύο χωρών αυτών περί τής ά- νάγκης όπως μειωθή ή διεθ^ής έκ¬ τασις ΟΙ έντα3ία παρατηρήται τημειοϋν δτι ό λόγος τοΰ στρατη- γοϋ κ, Γκόσνιοικ έξεφωνήβη είς περίοδον, καιτά την οποίαν φαίν:- ται δτι «ι δηλώσεις αυται έγένο-ν το έν συν£.χεία τής άνακοινω&εί- αης έκ Μόσχοις αίφνιδιοτστικής έ- ττιισκέψεως τοΰ κ. Κροϋο-πτεφ είς "Αλβανίαν την ττροσεχή έ65ομάδα ΕΚΑΛΥΨΑΗ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟλΙΤΙΚΑ ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΑ ΑΙ ΣΥΗΟΜΙΛΙ ΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΑΒΕΡΩΦ Κ ΑΙΠΕΛ ΑΑ ΟΥΠΕΗΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΣΥΗΦΟΗΟΗ ίΓ ΕΗΑΙΑΦΕΡΟΗΤΑ ΑΜ0ΙΒΑΙ1Ι ΤΗΝ ΕΑΚΑΑΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΤΑΑΙΑΗ ΖΗΤΙΗΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑΝ ΤΟ ΠΕΡΙΟΛΙΚΟ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑ ΣΙΟΥ ΑΡΡΕΝΩΝ ΝΙΚΑΙΑΣ «ΜΑΘΗΤΙΚιΑ ΙΔΑΝΙΚΑ» Τόν ττΕ.ραο-μέ'νο μηνα κυκλοφό- ρησιε τό ΐτρώτο τεΰχος τού μηνιαί- Οκ -πειριιοδικού τ<)} ' (Γϊι.|μιοιισιί©υ Αρρενων τής πόλεώς μας «Με- βητικά Ιδανικά» τό οποίον έκδί- £γ.τοι «αί αυντάσσΐτοι ά— ό μα- θτν~ί-ς τ£.ν έτΐο'μν τ(«>>ΐστο| το|ι
ό κα)8η·γητής τού Γυμναιοτίου κ. Σ
Κα66α5ίας Στό ττρώτο τεΰχος τό
•ποΐο ττεριέχει διάφορα ©έματα θρη¬
σκευτικόν ώς επι τό πλείστον χα¬
ρακτήρος, 'ίχουφζ νά διατυπώ-
σουμε ώρισμίνες παρατήρησις
καί σκέψεις. Γιατί όλο βρησ<ευτι- κά θέμοπα, Μό'νο ή βρησικιεία μπο- ρεϊ τί πρεττει νά άττασχολή σημ^ρα ττνν νεολαία1, τους μαΒητές ή ττλα- τύτεροο τοΰς άν2ρωπους; Καί αν καί τότε νομίζουμε πώς μποροΰν μί. αύτά νά άσχολη3ούν κατά τρό- πο γόνιμο άλλά καί μέ εύ3υνη οί ττερι τα θρηιϊΐκαίτΐικά άρμόδιοι καί οχι οί μαΙΒητές 'Εκτός τούτου νο- μίζθιυμε δτι ύτιάρχουν καί αιλλα ττροβλήματα τα όποία άιτασχο- Ιλοΰν την μ»α6ητιώσα νεολαία της Νικαίας «αί όλό·<ληιρης τής Χώ ρας μας μέ τα όποΐα βά μποροθ; νά κοταττιαστοί)/ οί έκδίδοιντες τα «Μα9ητι^ά ΊΓακκά» Βί6·αια, λέγοντας ότι άπόιρχαυν τΐερισσό- τιρο σοβαρά η λιγότερο σοβο,ρσ ή τό Ί'διο σοβαρά προβλήιματα, δέν έννοοθμε δτι ττρέπει νά κά νουμε καί τιολιτι«ή στρεφομένη ττρός όττοιαιδήΛθτε κο,τεύβι/νση Έν· νοοΰμ& μονάχα πώς ττρττΕΐ ή έχδα- ση τοΰ ττεριοί.κοθ ο Οτου νά δώση τό ®ικαί«μα καί τήιν £υ<αιρία στοΰς νέους κ'αί στίς >έες ποΰ
ψοιτοΰν στά σχείλεΐα μας νά έκ-
φρά,τουν την γνώμη τ ούς πάνω στά
θέματα ττοΰ τοϋς ά,τασχο·λοΟν καί
ττο ΰάριγότερα θά τους άτταο-χαλή-
σοι>ν Επο πλέ:ιν έφιστοΰμε την
προσοιχή των αρμοδίων ττάνω στό
ζήτημα τής δηιμοκρατικής διιευθύν-
σεως κο)ί τής Αλενδερης ίκλογής
των διαφόρων Έηιμο.τιευομίνων κει-
μένων, τα όποία οσο τό δυνατό θά
νά διέητονται, νά διαττνέοιν-
ται άττο κάποΐο ττνεϋμα προ·σαρμο
γής πρός τάς άτταιτήσεις καί
τη» πραγματικότηιτ<χ των καιρών μος "Οχι «έκβεισούιλες», οχι «ό Χριστούλης καί τό όκνηρό τταιΐδά- κι» καί μερικά παρόμσια, άλλά ττοιο είναι τό κα3ί|κοιν μου σάν όν8ρώπου πάνω σ' αύτη την γή, ττώς ίΐρέπτει νά άντιμετωττίσω τό τι άρων καί τό μέλλο·ν σάν μάθη- της, πώς 6ά σώσουμε τα αλλα τγογ ροιο-υρμένα παιδία άπό τόν γκρε- μό τής καταστροφης ττού λεγεται καφενεϊο, λέσχη, μττουζούκι, μοΐγ- κιβ κ. λ. π., ττοιά ή σηιμασία τού κλασσικοϋ άθλητιαμοΰ, πώς 6ά άναπτύξουμε καί €ά έξαττ'λώ- σου^'ε τα αυθήματα τής άνθρωττι- ας καί τής αλληλεγγύης «αί ττοιό δρόμο ©ά τφέπει νά άκολουθησου με γιά νά ττροχόψουμε στήν ζωή Περιττεύει νομίζω νά τονισθή καί τό δτι τό ττεριοδικό αύτό 6ά ττρέπ'ει νά καταβάλλη κάβε ττροσ- παβςια γιά νά άνοκαλυψη, τταιρου- σΐάση, νά ττροωβηση, νά δώση κα- τί,ύ&ννση καί νά ένθαρρύνη κάθε κοινούργια Λραγματική άξία, κα¬ θ; τΐ^Ιλέντο και_^κάι8ε τφ&σωπτικό- τητα Τό ττρώτο τεύχος δέν μτχς 1- κανοιτ:ιεΐ δττως «αί άλλοϋ έγρίψ-χ με Τό &εωρ©ί)με σταιθΐμό στήν ττνίυ μοτιχή ττορεία τής Νικαίας, άλλα κοί άφετηρία Καί ε'ιμαστε ύπ€ρη ψ^xνοι γιά την ,υημαντικη 6Οτή έκ ττολι πστική «ίνηιθτη Από τή σκο- πιά μας βά στοΐθοΰμΐ. κοντά τού όσο μπορούμε «αί θά κάνουμ«ε δ,τι περνάει άττό τό χέρι μοίς γιά νά τό 6οηι8τισοι»με. Τό τιεριμένουμε δ- &>ς στήν δεύτερη εκδοσή τού ττιό
σοβαιρό, πιό πν&υμοϋτι«ό, πιό προ-
ο5ευτικό χωρΐς έττιρροές πρασώ-
πων κεΐιμένων η σχηιμάτων, γε-
μάτο ζωή, ούτία καί έξελιξη. Γι'
€ΐΰτό άφοϋ συγχαροθμε τοΰς έρ-
γάτες αυτής τής κίνησης τούς
ιτύχόμσστε κάθε ττροκοπη, τταρο-
τρύνοι»με 6λους, νά τό 6οη8τ3θΐ>ν
καί τό ττερι μέ,νουμε μέ ενδιαφέρον
άνώτερο
ΜΙΧ. ΒΟΥΛΟΥΡΗΣ
ΡΩΜΗ, 21 — Ή έπίστ,μος έ-
ττίσκεψις των βασιλέων έτερματί--
σθη άποψε μέ ιμεγαλοττρεπή δεξι-
&ΚΓΐν, ή όποία εδόθη υπό -της έλ-
ληνικής ττρεσβείας είς τό ξενοδο¬
χείον «Γκράντ Ότέλ» ΟΊ βασι¬
λείς, προπεμπόμενοι υπό τού προ
έδρου τής Δημοκρατίας καί τής
κ. Τκρόνκι, έγκαταλείποι/ν τα ά.
νάκτορα το& Κιοηναλ!οι; αύριον
την 9 30 πρωϊνήν διά νά συνεχί-
σουν τό άνεττίσημον ταξίδ-ιόν των
Την 1 1 30 θος πραγματοποιήσοι/;
την έθιμοτνπικήν επίσκεψιν είς τό
Βατικανόν, δπου θά έχουν συνο-
μιλίαν μετά τού Πάπα. Διά την
επίσκεψιν αύτην εχει ετοιμάσθη
μεγαλοττρεπές ττρόγραμμα ϋττό
τού Βοττικαι,οί) Ό Πάπας Ίωάν-
νης ΚΓ' θά άττονείμη τταράσημα
είς τούς βασιλείς, είς τόν κ "Α¬
βέρωφ καί τα μέλη τής ακολου-
θίας των Οί βασιλείς άναχωροθν
την 4ην μ.μ σιδηροδρομικώς διά
Φλίορεντίαν.
Μετά τον τερματισμόν των συν-
ομιλιών είς τό Παλάτσο Γκίζι, είς
τας οποίας μετέσχον οί δύο ΰ-
ποι/ργοί Εξωτερικών κ κ Αβέρωφ
καί Πέλλα καί οί δύο πρεσβευταί
κ κ ΣΐΛ/δίκας κοΐ Καροΰζο καί αί
οποίαι διήρκεσαν επί 2'/2 ώρας, ό
κ "Αβέρωφ προέβη είς τάς άκο-
λούθους δηλώσεις .
«Αυριον την πρωΐαν λήγει ή έ-
πίσημος επίσκεψις των βασιλέων
είς την Ιταλίαν καί δύναμαι νά
είπω, δτι ή Ιταλική Κυβέρνησις
καί 6 λαός τής Ρώμης έδέχθησαν
τούς δασιλεϊς μέ έκδηλώσεις θερ-
μής καί είλικρΐνοθς φΐλίας. ΑΊ έκ¬
δηλώσεις αύται έκφράζοΐΛ' τα εί-
λικ,ρινή αίσθήματα τού ίταλικοΰ
λαοϋ έναντι τής χώρας μας. Τρέ-
φοντες καί ημείς τα Ιδία αίσθή¬
ματα έναντι τής Ιταλίας, είμεθα
εύτυχεΐς δτι ή έπίσημος Οττοδοχή
τού λαοφιλοΰς βασιλικοΰ μας ζεύ-
γοας έπεβεβαίωσε τάς άρίστας
σχέσεις μεταξύ των δύο λαών ιΗ
επίσκεψις αυτή έδωσεν είς τούς
σανεργάτας μου καί εμέ την ευ¬
καιρίαν ινα συζητήσωμεν έπανει-
λημμένως μετά τοϋ διακεκριμέι/οιο
' Ι ταλοθ ονναδέλφοο μου κ Πέλλα
καί των σΐΛ/εργατών τού Αί συ¬
ζητήσεως αύται, αΐτινες είχον μάλ¬
λον προπαρασκεύαστικόν χαρακτή |
ρα των σύνομιλιών, τάς όττοίας είς
προσεχές μέλλον θά έχη έν Ρωμη
ό ττρωθυττούργός κ Καραμανλής, |
άφεώρων κυρίως τάς έλληνοιταλι-
κάς σχέσεις, 15ια είς τον οίκονο-
μικοτεχνικον τομέα. Μέ την θαυμα
στήν τεχνικήν και οικονομικήν α¬
νάπτυξιν τής Ιταλίας καί μέ την
ατμόσφαιραν, ή όποία ύπάρχει με¬
ταξύ των δύο χωρών, εΤμαι πεπει-
σμένος ότι αί έλληνοιταλικαί σχέ-
] σεις θά άναπτυχθούν ετι περαιτέ¬
ρω καί κατά τρόττον έπωφελή δι'
' αμφοτέρας τας χώρο,ζ.
Μολονότι ό κ. Αβέρωφ είς τας
δηλώσεις τού πρός τούς "Ελληνας
δημοσιογράφους έπιθθμεΐ νά αφή¬
ση την εντύπωσιν δτι αί πολιτι-
)<ής μορφής σι/νομιλίαι ετέθησαν είς δευτέραν μοίραν, χαρακτηρίσας ταύτας ώς ττροκαταρκτικάς καί παραττέμψας είς την έπικειμένην επίσκεψιν τού κ Καραμανλή είς Ρώμην, έν τούτοις, κατ' απολύτως εξηκριβωμένας πληροφορίας, αί δι- εξαχθεΐσαι διήμεροι συνομιλίαι ε¬ κάλυψαν δλα τα πολιτικά θέματα, διά τα όττοΐα ένδιαψέρονται ή Έλ λας καί ή Ιταλία. Πάντως αί συν ομιλίαι αύται, ώς είναι προφανές, άφεώρων μάλλον τα κοινοϋ έν- ρπήρξον γενικής φύσεως καί άφε- διαφέροντος ττροβλήματα, είς ου¬ δεμίαν δέ σνγκεκριμένην συμφωνί¬ αν άπέβλεττον 'Εττΐ των προβλη- μάτων τής Μέσης Άνατολής, διά τα όττοΐα ιέτηλεγραφήθη εντέυθεν βτι καθορίζεται βάσει των διεξα- χθεισών σύνομιλιών κοινη πολιτι- κή των δύο χωρών, παρέχεται ε¬ πισήμως ή διευκρίνισις, δτι επί ω¬ ρισμένων τομέων διαπιστοθται σύμτττωσις άπόψεων, ένώ επ) άλ- λων ίσως όχι. Προστίθεται, δτι ή 'Ελλάς άκολουθεΐ επί τού προκει¬ μένον ιδίαν πολιτικήν γραμμήν, ά- ναφέρθν-ται δέ ώς τΓαροδείγματα, ή στάσις τής "Ελλάδος κατά την κρίσιν τού Σοι/έζ, κατά την ττερι- ττλοκήν είς τόν Λίβαυοι/ καϊ κατά τάς έξελίζεις είς τό Ίράκ. Συνεζητήθη έπίσης λεπτομερώς τό θέμα της εκτελέσεως τής έν ΐ- 'σχύι έμπορικής έλληνοιταλική; συμ 1 φωνίας Διεττιστώθη μέ Ικανοποί¬ ησιν άπό έλληνικής πλεύρας, ότι ή συμφωνία αύτη έκτελεΐται κανο- 1 νικώς, καθ" όσον, ένώ προέβλεπεν άγοράς έλληνικών προιόντων υπό τής Ιταλίας άξίας 2 ΟΟΟ.ρΟΟ δολ λαρων πέρυσι, τό ύ|ος των άγο- ρών απήλθεν είς 6.5ΟΟ.ΟΟΟ δο"λλά- ρια, ύπολογίζεται δέ δτι καί ε¬ φέτος θά ανέλθη είς τό ίδιον πο¬ σόν Διεπιστώθη έπίοης κατά τάς σύνομιλίας, δτι ή άγορα καπνών έξ Ιταλίας σύναντά δυσχερείας, διότι ή ίταλική παραγωγή δημι- ο^ργεΐ διά τή,/ Ιταλίαν σοβαρόν πρόβλημα άπορροφήσεως, δοθέν¬ τος δτι ή ττοοραγωγή αύτη σημει- ούται είς την νότιον Ιταλίαν, ή όποία είναι ή τττωχοτέρα περιοχή τής χώρας καί προχύπτει έξ ού τού πρόβλημα διαθέσεως τής πα- ραγωγής. ΗΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΛΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΛΗΚΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΕΟΣ Γ Ε Ν Ε Υ Η, 22 Μαΐου - - Ο ΰττθΜΡΥΟς των έξωτ€Ρΐκών των Ή- νωμέτνωιν Πολιτειών κ. Χέΐρτβρ τπροει- 6οτησίτ>σε τόν Ρώσσον ΰττουργον των
^ξωτεριικών κ Πκ,ραμυκο, κατά την
σημερινήν συνεδρίασιν της διασνιέψε-
'ως τής Γενέυης, ότπως μή τπροβαινει
'είς «άϊδικαιιολογήτους κ<ττηγορί«ς* '—ορϊ έττιθετικών σκοππών τού ΝΑΤΟ "Ο κ Χέρτ£|ρ δστις; 6έν έσ'κό- ε νά λάβη τον λόγον σήμερον, η αιφνιδίως είς την συζή¬ τησιν 6τι τού ζητη'μ«τος τής συνά 'ψεως γ>ερμ«νικής συνθηικης είρτγνης
ίνα αποκρούση τάς κατηγορίας τού
.< Πκ*ραμύΐ«ο Ό Άμβρικανός ύ- —οαργός των εξωτερικών εξέφρασε 'τήν έλπίδα, δτι «θά τεθή είς τάς 'κατηγο,ρίας καί έτηικ,ρίοτεις», διότι, 'ώς -πιροσεΐθεχϊΐεν, α:1 δηλώσεις τοΰ κ. Γκρομύκο «βά ήτο δυνατόν νά όδη- Ιγησουν είς τίν ^δημιουργίαν ιμιόζ λ'ιοβν σοβαράς ιέντάοτεως είς την διά- 'σκιεψιν». ΑΙ δυτιικαί δυΜάΙμεις, είπεν ό κ 'Χέρτειρ, ττροέβηο-αν είς έττιδεβλη- 'μένας συνομιιλίας διά νά ττροστα- τεύσουν εαυτάς, κατόπιν ενεργειών τάς οποίας ήχισεν ή Σοβιετική "Ε- 'νωσις- Ι Ή Λύσις εΐχε διοκηρύξει ττάντο- τε δτι τόν άνταγωνισιμον των έξο- ττλισμών ηρχισ'εν ή Ρωσσία καί ότι τό ΝΑΤΟ καί τα άλλα σάμφωνα άττΌτελούν απάντησιν είς την σο¬ βιετικήν ττιρόκιλη/σιιν ' Οκ. Γκιρομύκο κοΓΓΤ)ύθυνε τάς βριμυτέρας Ιέπτικιρίσ'εις τού κυιρίως 'έΜαντίον της Δντικής Γερμανίας, χοτγττγορΛσας αύτην δτι έπιδειικινύει .-Γ5 (ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης Σελ.) ΓοσΌ^ ί> κι<ί>ερνη|τι·κος, όσον κτά
ό ανιΐΛΐθιλιτει.Ό|ΐεος.
"Βξακολοΐϋθοϋν όμυ>ς οι»στ.ι>χώς
ν ά παρουσιάζοντα! ένιοτε ιΐπό τών
' (ΠΤ|Λο,ν τού Ίι'ντυΐί και πουαψων !αι
] τινές, δυσ!χε>ραίνχη>σαι τή ώς ανω
ι πατριωτικήν πριοοιτάιηΈιαν. ΟΙ π α-
' ρ α <τ <» ν ο ΰ ν τ ι ς» είναι κοί ( αύτοι πατριώται ώς καιθε "Ελλην. Φαντάιζθλααι ίκμιος ότι παριοτά ι όν¬ τες τόν ά!διάλλαικτον ιέναντίον τών σηιιε-ρινιϊ.ν ή χιθεσηών έχθρών, * ι» ■φανίζουν εαυτούς ώς πλέ»ν Λατριώ τας τών α.λ) ω·ν, ώς «ί' λ ε ρ π α- τ ρ ι ώ τ α ς»· ' Α^ί π*, έπιτίθρν ται μ*. 6<ηιιιοσϊ'ευιμ«τα ίβ'ριστικά ι ναντίον τώνι Τούρκων κυ&ερνητ,ών ναί άλλοτε τοίις είρ<Λνιρύονται μέ διαφόρους ήτιαινιγιμΛυς καί γελοιο- γιροκρίες τής καικ-ΐάς (">ρας.
Τί άοΐοτέιλεβΐμα φέρθυν αύτά ;
άνάιίϋογον ΐ κιαί χειρόιε-
άντοωτόοοσιν ει'ις μιερίδα τοΰ
κικοΰ Τΰπου κ.αί σι»ντελοϋν είς
την διαιών«ην μιάς ϋλυ&εράς κα.-
ταστάισ'εανς. ΆΛοτελ.«)ΰν εν εΐδος
συμ<μλιωτι·κης ,ς, κ.αί πκΐ>έΛει νά παΰ
<τοι·ν Κοιί έαΐιειδή κώποκη ιΐ,το τί) ενα ή τί) ίϊλλο μέρος πρε'Λει λ ά κά¬ μουν την κάλι) άρΐ/ή, &ς γίνη αυτή άπ» μέρους ιιας, πού θέλομεν νά Λ(»λιτι<ιμεΛθΐ καί ΗΕΤΗΙΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤϋΠ ΦΡΟΝΤΙΙΤΗΡΙΟΝ1ΔΤΡ1ΚΗΣ ΟΘΩΝΟΣ ΧΡΥΣΑΦ1ΔΗ Καί εφέτος, όπως καί κάθε χϊρό- νο, την ττροττεραυμένη Παρβσικευην, εορτήν τής Ζτοοιδόχαυ Πηγής, έ'γινε στας εύρείας αιθούσας τ^>ν γνω-
<πών Φροντ ιστΟΡίων Ίατρικής Χ ρ υ σ α φ ί¬ δη έν μέσω ιμεγάλης συρροής Καθηγητών, σπουδαστών καί έκλε- κτών άντιτπροσώττων τού διανοουμέ- νου καί ιέττιστηιμονιικού κόσμού, ή κα0ιερωμέινιη σεμνή έορτή των Φ Ι Χ Μετ« τόν αγιοοσμόν, ανήλθεν είς τό 6ήμα ό συμττοοθής Διευθυν- τής των ττιροτύπων τούτων Φροντι- σ|τηρι}ων Δρ Ο ©ΩΝ ΧΡΥΣΑΦΙ- ΔΗΣ, ό οποίος μέ την χαρακτηιρι- ζουσαν αυτόν εύγλωττιαιν καί σα- φήνειαιν έξΕφώνητε τόν παινηγύρι- κον της, ήιμΐΐροος, τπβριστιρβφομενον ττερί το μεγαλο θ&μα τής διδοοσκαλί- ας τής ύγιονής, ή ευριπειρα ση- μασ'ια τού όποιου επι τής εϋρω- οτιας τής φυλής έχει - ατυχώς πιαιραγνωρισθή τόσον άττό τό ιατρι¬ κόν έν γένει, σώμα, όσον καί άπό τους άρμοδιους κρατικοΰς λειτουρ- γούς, ώς κατέδειςε δια των άνα- φβρθόντων ττειστικών ΤΓΌροοοειγιμα- των έκ τής άτομικ,ής τού πειρας. Έν συνεχεια άνεφειρθη είς την τταιδείαιν και τον τρόπον της άτπο- τιελεσματικής αύτη παροχής, άπο- στΓαΚταΐς τα ζωηιροτατα χί.ιροκρο- τήματα καί τα σι/γχαρητΊρια τού ακροατήριον Κατόπιν έπηκολούβιισεν ή τελε- τή τής έπιδόοτεως των ύ π ο τ ρ ο 9 ι ώ ν είς δύο άριστεύσαντας είς τάς είσιτηρίουξ έξετάσεις τοιο Πανεπιστημίου σττουδαστάς των φροντΐιστηιρίων ικαϊ ή άπονομή δι- ΐπ·λώματος έτταίνου είς διακριθε'σαν ομοίως σπουδοστριαν Δέον νά σημειωθή δτι τα φρον- τιοτήρια Ίατιρικής Χιρυσαφιδη εΐιναι τα μονα έκ των έν Ελλάδι φροντι- σιηρίων, ττοϋ τπροκαιλθύν την ευγε- νή αμιλλαν ιμεταξύ των σπουδαστών, καΰιερωσαντα ττρος τούτο τό σύστη ιμα τών ύποτιροφιών, κιατά τό οποίον είςι τοΰς άριστιευοΐαιντιαΐς στπουδα- στάς τού είς τ^ς είσιτηρίους έξε¬ τάσεις παρεχονται είς μετρητά τα έξοδα τής έγγΐροΐφης τιων είς τάς ά- νωτόρας σχόλάς, ήτοι δραχ 3000 Ή ανωτέρω πρωτοβουλία τώ-^ Φ Ι Χ. αποδεικνύη ττόσην ό ρέ- 'κτης Διευδϋντήις των ικ Όθων Χρυσαφίδης άτηοδ'ιδει σημασίαν είς τόν ηθικόν ιτιαιράγοντα, διά τοΰ μακράς πείρας διδακτικού -Γπροσωττικού καί τής συνειδητής έρ- γουίοις τού, ώς καί διά τής ττολύ- «ρου ύττό. τού ϊδίου τοΰ διευθυντού διβσσικιάλίαις κια) στιενής τταιριακο- λουθήσεως τών σπουδοοζόντων, νά άποοττά τόν σεβασμόν καί την α¬ γάπην αυτών, ικατανιοού(/των τό πραγματικόν τού ενδιαφέρον, άχι μονον είς τό νά άποδίδη είς την ικοινωνίαν καλούς έπιιστήμονες, άλ¬ λά κυρίως άνθρώττους. ΕΚΛΟΓΗ Τού Όριστικοϋ Διοικητικοΰ Συμ- βονίΚίου τής Παιελληινίιου 'Ο'μουττον Βίαις Άστειγων Αιστών Προσφύγων Κοΐτά τί|ν Τακτικήν Γε.νΐικτν Συ- νέλΐι,σιν των έκιτΓροσώπων τών με λών Σωματτείων Αθηνών, Πειρααι¬ ώς, Συνοικισμόν «αί Έτταρχιών τής Πανΐΐλ|ληνίου Όμοοπτονδίας Α· στεγων 'Αστών Προσφύγων 1922 εξελέγη τό οριστικόν Διοικητικόν Συμβούλιον οώτής άττοτελεσβέν έκ των κόιτωθι: Τσιγδέιμογλου Μιχαήλ, Πιρόε- δρος, Μάλτας Δηιμήτριος, Α' Άν- τιττρόεδρος, Σοο&βόττοιΑος Άνα- στάσιος Β' Άντ)δρος, Μιχαλό- ποιΛο^ Άλέξαν&ρος Γεν. Γραμμα¬ τεύς, Κροκιδάς Σπυρίδων, Ταμί- ας, Πατεράκης Χρήστος, Κοσμή- τωρ. Πράεδρος Έκτβλεστικής 'Ειτγι- π·ιτροπης εξελέγη ό κ. Άβρααμ Κσντόποι,ιλος καί Γραματεύς αυτής ό κ. Κωνστ. 'Ασιατίδης Αθήναι τή 14 Μαίου 1959 ρως, δέν κατωρθώθηι ·νά έγκατα- στάθοΰν αί δικ.αιωΐΐ>είσαι προσφυ-
γικαΐ οίκογένιε».αι λόγ<ρ τής βιαί¬ ας αντιδράσεως της οικογενείας Κοκολοιγιάνντι καί τής άδιαφορίας ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ Ή κ. Σμβοράγδτχ ιοαί ό κ. Ίπ· ττο^ράτης Ποοτσόγλου άν&δέξαντο, την Κυριοακήιν 17.5.59, έκ τής Ίε- ρσς κολΐίμδή^ρας τό χαριτωμένον 9υγάίτριθ'ν τού άδελφοΰ των Κώ- στα ΠαπΙίΐόγλου, ανομάσαντες αύ¬ τό 'Βλένηιν. - ε*"" - Είς τούς εύτυχεΐς φυσικοΰς καί ττνευιμοΐτικούς γονβΐς, εϋχειται ή εφημερίς μας ολοψύχως να τούς ζήση ς. ει τ<όρα κ.αί μία (ί'ύ.·ϊ τα ξις π α ρ α τρ ο* ν ο ύ ν τ (ο μ. Ε^- <α συΰαροί καί ■μετρηΐιιένιιι αύτοι ■μιχ ευχονιτ«ι ολοψύχως την ολο- κατάσ·τασι·ν τής Έιλληνοτουρ·κι.κης ((ϋλίας, και σΐ'νερ'γασΛζ. Εΰρί γ χούν ί5μο>ς τί) πυαγιια δΰσκιιλ.ο κα·
('ΐιμφι6άλλοι<ν πιροί τής επιτυχίας τι,υ. Στηρίιζυι· ι την άπΐαιαιοδοξίαν των ε'ιπί παλαιών 9ιλι6ερών γεγο¬ νότι» ν άναγομε'νων καί μέχρις ού τής τής έπ»χης τής .. . Άλ(ό<ΐ6ο>ς
καί τα,ν των τ^ι·νταίο>ν <τώ·*ι χο>-
ρις νά λ (ωι<)άνουν ΰπ' όψιν δτι ΰπηο- ξ»ν ώς πιερ·ιέγρα·ψα, καί καλές ή- με'ρες βιαιδιο' σε<ίις ιιας ιι*τά τώ' Τούρκων, καί τί; οποίες άισφαιλ.ώς πολλοί ίξ αυτών, οί γτιραιότεροι, τάς ε'ϊ.ησαν. Λεν ιτί(ΐχει λοιπήν ελπίς να ΐΛαί/ Οι>ι·ν άΛ·ΟΑΛγ«ς ίμ'έ-
ρες ('ί/' ΛλΜν σιιιιδ' (όγ (ής ΐ((θν
ή ά.|ταλ/αγή ηΛλαξε τάς συνθϊ'ιικας,
αΑλά καιλής γειτυνείας -χιΐά συνερ-
γαιΠΊας χαριν τοΰ κιαλοΌ άμφ&τέρω-ν
των λαων Λού τόσον καλά γνωρί-
ζ«ι·ν αλλήλους; Έγώ φρονώ δτι ύ-
πάρχει, άρκεί λιχ 6αΥ)ί)'ίσον<μιε σ' ' αϋτο καί ι'ιιατίς και οί Ίοΰρκυι, πα- ' ρα^ιυερζθΜΐ.ς, παλαιάς, έχιβρότητας. Μονον οί Το·Γ·ρκιοι δέν μά; ε&λαψαν Καί άλνΐλαοι, χειρότερια ίσιανς. Και δ- ' μως τώρα ευρκΐκόιιε8α είς καλάς μί· αύτούς σΐχέσεΐς. Ι Ό φίλος κ. Βεοΐδ. Άλεξάνΐδρου Γις τό έν τω ΙΙροσ1. Κόσΐμ<φ άρθρ<ϋ τού τής 19 Απριλίου γράι^ιειι δαι «ποίος δ ι ν ε ΰ χ ε τ α ι καί ποίος δέν θ*ά Ε¬ φερεν ιάντίρρησιν είς τό νά γίνουν μέλι— γάλα αί Έλληνοτουο- κικαί <τχέσεις·» Καί έν συντιχεία, ώς (Ίνΐτελΐ(φΙβ'η κατά την ιριίς Τουρκίαν περιοΐοείιαν τού κατά τ ο 1!)54, ό Τουοκικύς λαώ; κατά πλειονότητα εχΐΐ τοί·ς I- 6ΐΛΐ«ς πΐίθοΐ'ς, άλλ'οτι διάιφοροι έγ- κόθετοι κ.ρατ«ΰν έν μ ο λ ύ ν- Α00 ΤΗΜ Π ΙΜΥΡΠΗΗ Ή Έστία Νιέας Σμύρνης, έν τω ττλαισίω τών μορφωτικών της έκεηλώσεων, όργαινώνει αυριον Σάββατον 23ην Μαίου καί ώραν 8 μ μ. έν τή αίΒούση τελετών αυ¬ τής, ενδιαφέρουσαν έτπιστηιμοντ- κήν άμιλίαν μέ όμιλητήν τόν ια¬ τρόν κ. Κωνστ.. Ίακ Κωνρταντι- νιδην καί Θέμα «ιΚυκλοφορικόν σύ- στημα καί πα3ησ»ις τής καρδίας Ι καί τών άγγείων. (Κυ«λοφορι«ή ά- νι,ΛΟιρκεια, μυιοκαρδΐτις, οττηθάϊγχη, εμφραγμα τοΰ μυοκαρδιου, 6— εμ- τάσεΐς, άρτηριοοπχληρώσεις, θρομ- δώσεις, έμβολαί κλττ.). σει την "ατμόσφαιραν πέριξ ή μ ώ ν. 11ο/. ΰ όρθαή και Λατρκοιτικαι αί ε,ύχ,αι τού, δέν άΐΜΛς νά τόν άπελπιζει ή αντών των «έ γ κ α θ έ- τ ω ν» την σ'τιγμήν πού ή μάζα τού κΐ'ρίιως ΤουοΜΐκοΰ λαοΰ ποθεϊ την φιλίαν μας. Ή δράσις των, είτε άΐκοΛουθεΐ κάπιοιο πρόγ^αμμα είτε είναι αύθόρμητος, θά έξουδι- ματος σι^κρΐίλίιωσεανς το όπκιίον ήρ- χιο«εν έπικοοποΰν ικοπέ^ωθεν κ«ϊ τό δοτοϊον ό κιαιίΜς >μης όφείλει ".α
ένκΓχύη αίσιοδοξώιν, ίστο) καί 0-
περΐμέτρως. Καλαμειλέτα. κι' έρχε¬
ται '
Είπον κιαί έλ.άλτ>σα. Άν,έφερα
σάν άινιθ'νΐωΐ.τος κιαλ-ήις πίοτΐΐως <αι τα κακά χρόνια τής. μετά των Τούρ¬ κων σημιόιώσειος, κ·α'ι τα καλά τα όποϊα διλλοι άι)τοιφεύγοι»ν εκ. σι>-
οτήΐιι-αιτος νά άμολογήσονν, φοδούμε
νρι ίσΌ),ς μή κατηγορη|θ«νν υπό τών
άνοήτοίν ή άγνοούντιον τα πράγ'μα-
τα, ιέ.πί «ρ α γ ι α δ ι σ μ φ». Ρα
γιαΐδιΐοΐμός ίίμ«>ς δέν είναι ή μετά
θάρρους όμχΛογία τής (ΐλτ|θείας
' ά'Λλ' ή άπόκον»ψις αυτής. Ραγιαδι-
σμός είναι τό νά μή ταλΛΐδς; λ,' άν-
τιταχιθη; είς τό αισι8·ημα των πολ-
λών δταν δίν σι»μ<ρο>νείς μ' αύτό.
Ναμίιζω δτι έξήντλησα τό θέμα
μου ΒΪΛών δ,τι έόμισα όριθόν κα'ι
οιμ(τέρον. Τώρα δν νομίση κανείς
«ιπό τούς φίλους ή άγνώστους ποϋ
θά μέ διαιοαισίουν δτι δέν τα είτ ι
καλά, &ς μέ άντΐίίρούση βάσει
ΰ' ιχ ω ς Ί σ τ ο ρ ι κ ώ ν έ π ι -
χειρημάτων καί βάσει τοϋ
τί συΊΐφέριει ή δέν σΐ'αφε'ρει σήμε-
ρ«. "Ας ειπή την γνώμην τού μέ
ευπρίΐπειαν, ώς άρμάζει σέ κ.άθε ου
ζήνηρη ποιλ.ιτισιμίνων άνΒ-ρωΛωι.
"ΑλΛως δέν θά άιταντήο'ω οίίτε τό-
τε οΰτε καί «ν |ε<ρΰγη 4τό τό Θέ¬ μα. Διότι δλα αΰτά σηιιαίνου* £λ- ?Λΐψιν ϊπιχιειρηΐ^άτων καί δέν πρΌ- άγουν ο<Ίδι?ιμίιαν σι·ζή[Γησιν. ΑΧΙΛΛΒΤΣ ΜΑΤΡΟΜΜΑΤΗΣ (Βυζάντνος) Νέα Φιλ.«δίλ<ίΐει«, Άγκυρας 41 111 ΤϊΗ ΣΤΕΓΑΙΙΠ Τ1Ι ΒΡΟΣΦΤΓϋΙΙ ϋ.ΗΙ.0 ΚΡΗΤΗΣ ΖϋΕΙΙΙΙ ΗΙΙΡ1Ι1ΙΙΙΚΙ Ε0»Ιλ111101 Κ. Κ1ΡΑΗ1Β1ΙΙ ΑΡΡΡΑΟΩΜΙΕιΣ Τή|ν ιτίίροτταιΝλβοΟσα^ έβοομά- δα έδωσαν αμοιβαίαν ύττόσχεσιν γάμον είς Ηράκλειον Κρήτης ό κ Μιχαήλ Καψούλιας μετά τής δος Πάτρας Κόκκαλη. Ή Εφημερίς μας ίίίχεται ταχείαν στέψιν είς τό ίύτυχές ζεύγος. Ο Γ1. ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΟΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΛΛΗΣΒΙΟΓΡΛΦΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Έκυκλοφόρησε τό τέταρτον πολυΟ"έλιδον μηνιαίον τιιμίδιθν τής μεγάλης βιογραφίας τοΰ "Ελευθερίου Βενιζέλου, καθως καί τό 29ον έβδθμαδιαΐιν τεθχος της, τό Σάββατον δέ κυκλοφορεί τό 3Οόν τεΰχος τού δευτέρου τόμου Της, ένώ παραλλήλως ήρ¬ χισεν ή έκδοσις τού τρίτου καί τελευταίου τόμου τού νέοι/ τού¬ του ΐστορικοΰ Ιργοι; τοΰ κ. Δημήτρη Πουρνάρα είς τεύχη, τομί- δια καί τόμους. Μέ Την κυκλοφορίοον τοΰ δευτέρου τόμου συνε- πληρώθη ή έμπεριστατωμένη ικαί άντικειμενική έξιστόρηοΐς της πλέον δραματικής περιό&ου τής σταδιο&ρομίας τού 'Ελ. 3εν.- ζέλου (άπό τής ενάρξεως τού δεκαετοΰς έμφυλίου στταραγμοθ τό 1915 μέχρι τής καταψηφίσεως! τού είς τάς εκλογάς τής 1 ής Νοεμβριού 1920 καί τής ΠαλινορΘώσεως τού Βασιλέως Κων¬ σταντίνου). Μέ την αρξαμένην δέ έκδοσιν* τού τρίτου καί τελευ¬ ταίου τόμου τού όλοκληρώνεται τό βιογραφΐκάν τούτο έργον τού κ. Δημ. Ποι/ρναρα, μέ την πλήρη έξιστόρησιν τής συγκλθνι- στικής περιόδου άπό τής Μικρασιατικής Καταστροφής τοΰ 2922 μέχρι τοΰ Έτταναστατικού ΚινήμαΓος τού Μαρτίου 1935 καί τού έπακολουθησαντος τόν Μάρτιον τοΰ 1936 θανάτου τοΰ Βενιζέλου είς την έν Γαλλία; αύτοεξορίαν τού, δπ«ς συνέβη καί μέ τόν άλλον εκείνον μεγάλον αΰτοεξόριστον, τον Χαρ Τρικού- πην, ακριβώς σαράντα χρόνια προηγουμένως Μέ την έκδοσκ τού Β' τόμου παραδίδεται διά πρώτην φοράν είς την δημοσία- τητα πλήρης ή ίστορία τοΰ πολυετούς Έθνικοΰ ΔιχασμοΟ, ό οποίος ήρχισε μέ την διάστοοσιν τού Κωνσταντίνου πρός τον πρωθυπουργόν τού έξ άφορμής τής 'ΕΞλλάδος είς τόν Παγκό- σιμον πόλεμον τού 1914 — 1918. Ό συγγραφεύς περιγρά- φει μέ δλας των τάς δραματικάς λετττομερείας τα φοβερά Νοεμ- βριανά γεγονότα τού 1916, τό Έπαναστατικόν Κίνημα τής Τριανδριας είς την Θεσσαλονίκην, την έκθρόνιΟΊν τού Κωνσταν¬ τίνου, την μεγάλην επιτυχίαν τού Βενιζέλου μέ την απελευθέρω¬ σιν τών 'Ελληνικών πληθυσμών της Μικράς Άσίας, τοϋ Πόν- του, τής Θράκης ολοκλήρου, την πτώσιν τού Βενιζέλου καί τή» αύτοεξορίαν τού μετά τάς εκλογάς τού Νοεμβριού 1920 κλπ. Ό συμπληρωθείς δεύτερος τόμος τής διογραφίας τού Έλ. Βε¬ νιζέλου αποτελεί σημαντικόν σταθμόν είς την Ιστορΐογραφίαν τών νεωτέρων έλληνικών χρόνων και τταρέχει πλήρη καί αντι¬ κειμενικήν είκόνα τής καταστρετΓΓΐκής έκείνης διαιρέσεως τού νΕθνους, ήτις ωδήγησε τελικώς είς την Συμφοράν τού 1922. Έξ άλλου ή άλοκλήρωσις τής βιογραφίας τοΰ Βενιζέλου σνμ- πληρώνει επιτυχώς τό τρίτττυχον των τελευταίων Ίστορικών ερ γων τού κ. Δημ. Πουρνάρα επί τής εξελίξεως τού "Εθνους ένα καί ττλέον αίώνα τοΰ έλευθέρου βίου τού μετά την Επανάστα¬ σιν τού 1821 ; 1) «Χαρίλαος Τρικούπης», ή ζωή καί τό έργον τού, δύο τόμοι 650 σελ. 2) «'Ελευθ. Βενιζέλος», ή ζωη καί τό ξργον τού, τρείς μεγάλοι τόμοι 1500 σελ. Καί 3) «Κοπη.γαρώ», ή πρώτη πλήρης Ιστορία τής Μεγάλης Έπαναστάσεως τής Κύ¬ πρου, άπό την Ιην Απριλίου 1955 μέχρι τού Φεβραυαρίου 1959, δτε κατέτταυσεν ό ένοπλος αγών Δύο τόμοι 736 σελ. ΧΑΝΙΑ, (τού περιο|δ€ύοντος( άν- ταιποκιριτοθ μας).— Μέ μεγάλην ά'γιανάκτησχν τοΰ Προσΐφυγικου Κό σιμου Χ·αγί(ι>ν· φέρομεν είς δημοσι-
ότητα τα εξής <τι»[(ι6α&νοντα πα»ρά- δοξα πράγιματ.« είς τα Χανιά. Με· τα|ύ τών χντΐό τοϋ 'Τπουργείοτι ΠροννοΙας ώναληιφθίντων έκτάοϊΓ ών, ανταλλαξίμων, διά την Αποκα¬ τάστασιν ιάιοπών πβοσφΰγων συγ- κατοολέγεται καί έκτασις κατανεμο- μένη υπό 'ΐΐιάς οΐκογ'ενίίας Κο· κ·ογι«ννη. Ή ύπηρεσΐα άνταλλαξίιμων σΐκΜ φώνως τχ Νομοιθ»σίοί περί δ*αχω- ρίσεως ά,νταλιλαιΐίιμου περιουσίας, ουδέν δικαίωμα άγοράς άνίγνοΉιι- σε-ν είς την κάτοχον οίκογέ'νεια'ν Κοκολογιάνντι καί «αρέ'δο»(ΐε την Ικταοχν ταιύτην είς τό 'Τπουρκ«ϊ· όν Προνοίας. ΠειριεΛθούστι,ς τής έν λόγψ εκ¬ τάσεως «ίς τό 'Τπουρ;γεϊον Προ¬ νοίας, τό Κέντρον Προνοίας λ*ί&- νίων διά τής πά©1 αύτ,φ 'ΒνΤΛΤρο- πης τκεγάοιεως1, παρεχώρησϊ διά κληρώσεως τα ιδιαχ(θ<ΗΛτ>έντα οί«ό-
πεδα είς πεντήικοντα πέντιε περί-
σΐκ-εται είς χιεϊρας τής 'Τ:ττ>ρεο·ίας
Κ. Προνοίας καθ' όλον αύτό το
χρονικόν διάσττιμα. Δεΐδικαιολογητ
μένως ό κόοΐμος παραπονείται διά
τή νάΐδιοκρορίαν τών άριχών. ΟΙ
πρόοχρυγΐες Χανίων1 «ναιμένουν την
προσωπικήν ίπέιμβασΐν τοϊ3 προε-
δρου της Κυβερνήσεως «. Καρα-
μανλη διά νά λιίθήι αντό τό πρό-
6λτ(ΐια καί αηέσως μάλ'ο'τα.
ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΝΗ
ΣΤΑΔΙΟΥ 6- Όμόνοια — Τηλέφωνον 527.161
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΛΣΙΕΣ
[Διά ταυτότητΕς.κοί τηστοποιητικά ν
θόνσβις. — Άντιγραφές. — "Ενχρωμβς ψωτο·
γραφΐβς. — Εμφάνισις καί έκτόπωσις φίλμς.—·
Πώλησις φίλμς. — Νυμφΐκές καί έθνικές ένδυ·
μασίες. — Καλλιτεχνικές κορνΐζες, κ. λ. ττ.).
ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ Π1ΠΒΙΡΑΜ1ΝΟ»
Παράδοσις παραγγβλΐον ταχυτβτη
μιλιταριστικ,όν ττνεΰιμα κα}
γείλας την έγκθΓΓ<5ισταισιν ^, ττυ,ραυλων έττί τού γβρμανιχοΤ Φους. Ό Ρώσσος ύττοοργός έΡ^ ρικών εΐττεν δτι ό «έττανβξοττλ^ 4 τής Διττικής Γερμανιας - ^ λόγους άνηϊονχιών, άν μή ίς τούς γείτονος αυτής»- Μετα την σΐΛΐεδρίβχην Ά~^,, κπρόσω—ος ίιδήλωσΐεν δτι ό κ «,ρ £λοοβ€ τόν λόγον δταν ό κ. Γ^ μύκο διετύ—οσ'ε καττηιγορίας 5τι ^ ^ΑΤΟ τηροετοιμάζει ένα έττιθετικ&ϊ |Ττόλεμον, ότι ή Δυτική Γεριμοινίβ 4 κολουθεΐ έττιθετρκην .πολιτικήν καί <&τι ό ,τής δι/τΐικιης νε,ρμανίας Ε,χει Ίπγτρον την ιέτττιθυμίαν τ<*/ νών νά λάδοιον ρεδάνς "Ο κ. Χέόρτερ ήρχισε τόν λογον το> είττών δτι ακριβώς δέν ^ ^
ηιρόθεσιν νά ομιλήση κατά την ση.
'μερινήν σ^ΛδρίαθΊν.
—Φρονώ, δμος, συνέχκτεν 0 Λ.
με,ριοοαινός ύττοθργός των ίξ(σΤερΓ
!—*, δτι όφείλω να ά-αντήσο, £|!
^ιθΐμένας ττβνκϊτηρήσιεις ^ ^
(Π<ρομύκο; αί οποίαι 6α ήτο κ^ τερον νά μη είχον διατυτταθή' ·0 ΰττοΜργός των εξωτερικών τής £. 6»ετικής "Ενώσεως δχι μονον σή^ ρς»ν άλλα: καί κοττά την διάρκ{ |βλλ«ν <τυνεδριάσο«ν, έττανελβ^ κοοτηγορίαν δτι τό ΝΑΤΟ μάζεται δι' ένα ιέπιθετικον μόν Ούτος ύττηνίχθη έπιοης βυτική Γερμονία άκολουθεΐ !..„ ηκή σ-ΓροηΊωτικήν -πολιτικήν ^,; {. " ίζεται διά να λάβη τήν ^. ΕΚ1ΟΪΚΙΧ "ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΥΡΗΟΒΑ,, Ο γνωστάς λογοτέχνης καί συγ γραφεύς κ. Πέτρος Γλέζοζ απέστειλε στόν συνεργάτην μας κ. Μΐκο Καραρά ιήν τια ρακάτω έπιστολή, σόν κριτι κή στό τελευτοίο ββλίο τού «Χωρία τοθ Μπουρνόβο». Δή μοσιεθομε την έπιστολή οχι τόσο γιά ιά φιλικά σχόλισ τοθ κ Γλέζου οτό βργο χοθ κ Κσρορά, βσο γιά τΐτ γβ· νιεώτερες κρΐσεις τού σχετ' «ά μέ την 8ιατήρησιν τήι μνήμης των χαμέων πατρΐ (ών μας «Σ' εθχοριστω θβρμά γιά την ύ>ενική ττροσφορά τοϋ νέου
β.ΡλΙου σου €Χωριά τοθ Μηουρ
ν(β » Τό οιάβασα κι' σθτό μέ
όνάτιη, μέ βαθθτατη συγκΐνηση.
»*Οιΐ-ζ κοντεΰουμε πιά νά
κθΓεστοΟμε άπό βιβλίω τής
φαντασ(σς, άτιό μυθισ-.ορήματα
αί διηνήματα κοί ποήματο,
β βλ'α &πωι τα δι-άσου,βι
β (α πού μδς δΐνουν Ιτσι συγ
«Γοτημένα καΐ νοσταλγικά καί
μοζι ετσι πλιΊρως ένημεοωμένα
>ναΙ τεκμηριωμένσ, άληθινή Ι
στορΐσ, άληθινή ζωή καί μάλι
α ιόηων βπωτ ή άλησμόνητη
ωνΐα, ιΐνσι β,βλΐα, τιού μδς
παρέχουν μιά νέα κ αί δυναχή
υγκΐνηοη. Πολλές στιγμές μοθ
ήθαν Βάκρυ οτά μάτια δηως
ζοΓσα μοζΐ σου, βτΐως χαι^ό
μουν μέ τίς όλοζώντσνες τιερι
γροφές σου έναν «ερΐπατο κ χ
σΐίν Κουκλουτζά γ) 8να τιανη
γθρι στό ΗαρλήκιοΙ ή 8>α σκ(
ασμα κάτω άπό τα πλαιάν α
στβ βρθσερό Μΐουνάρμκοσ,
κι" άς μην εΤχε ποτε την τίιχη
νά γνωρΐσω τοθς ΛραΙους τά'
ιΐους της πατρΐβας οου. Ά»
τί ττόνος θά είναι λοιπόν νά
σβς τούς ξερριζνμένους αυτή
ή νοσταλγΐα τής πατρίς Υ(|,|
τής Σμύρνης βμορφ? χωριή
καί σεΐς βοϋνά καθμίνα,
ί>ώ νιά σ&; γεννήθηκα
6έν κΤμαι γιά τα Μνα,
βεβαιώνει κ! τέν άϊλί, τόν ά
Φελή, δμως γνήοιο καί σο>κ,.
νημένο στΐχο τού ό τρανομδι
στής ποο μβς ΒΙνεις τό τετρά
στοιχό τοο, σάν μότο στό βι
βΧ(ο σου. Ποίς θά τό |^γ(
τιώ; εί ιτατριδολάτρε»: "Ελλη
νες τής ΊωνΙας κιΐ τοθ Πόντευ
καί τής Θράκη . θά ίρχονταν
μιά μιρσ, ηαύ θά «ήταν γιό ΐ4
εένα», άναγ<αο«κά, Ιστω κ' αν ούτά ·το ζένο» ί|'αν ·>λ6
ξενοι άσβλψικοΙ ιύποι τής Έ
λά»ος|
«Πατριδολατ,ρης κι'έούι άγα·
«ητέ ΙΝΐκο, άλλάμα^ν κοΐ 4«οΙ·
μητος συντηρητής κα 6».οί>ρα
στος ίρευνητής κο ουνχινημί
νος λογοτίχνη-, δι*αιοΟσοι ν'
άκοϋσης τίς εώχαρισΐΐι; Αχι
μόνο τών συγχωριανήν οου, μα
καί των αΝλων Έλλήν^ νιά
την προσφορά σου οτή μ·ήμη
της ωραίας προτης «ατρΐ&ας
σου.
Μ έ άνά-
ΠΕΤΡΟΣ ΓΛΙΖΟΣ
ΓΙΑΝΝΗ Μ. ΔΑΛΕΝΤΖΑ
ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΡΕΟΕΜΗΟΥ
ΡΑιΜΟΦΟΝΑ - ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΝΑ
^^^^^ε^^^^ ^Ικ ^-^^Ι^ρ^** *ε^^.^ ^ΐ^^^Τ**'<ε^^^ε^*^ε^^^^|^^^^ε^**«^^^ίΐί^ε^^^Ι^^κ^^ϊ|^^^^^^^^^^^τ!Γ^^^^^^^^^^ Κ0Υ1ΙΗΕΙ · ΦΥΓΕΐα - ΡΑΠΤΟΝΗΧΑΠΕΙ - ΣΙ1ΗΡΑ- ΗΑίΚΤΡΙΚεΐ ΣΪΣΛΕΤΕΕ ΕΚ ΓΕΝΕΙ Έκ' κτά ά — ^ίγγυημένα — Μέ δόσβις ΑΝΤ Α ΛΛ ΑΚΤΙΚΑ Ρ ΑΔΙΟΦΟΝ&Ν ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ ΡΑΔΙΟΦΟΝΟΝ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ .ΥΖΚΒΥΟΝ ΡΔΔΙΟΗΑΕΚΤΡΟΚΙΚΗ ΕΟΥΜΠ'ΙΛΚΟΣ - ΟΤΑΚΕΡΟΓΑΟΤ - ΑΕΑΕΦΕΙ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΥΤΣΗ 1 — ΑΘΗΝΑΙ . Ή πονελλήνια ψυχή τής Μι- κρασΐας άκτινοβό^ησε σ' Ενα ώραΤο β β-Ιο, πού μά, Εφθασε κοθοστερημενα κάτιωο, μέ τόν τΐτλο «Χρονικά τοθ Ρέθεμνοι.» Ό κ. Γιάννης Μ Δελένιζας. Ρίθομνιος λόγιος καί ίημοσιο γράφος, (ξέδεσιν Εα άξιόλο γο, γεμάτο λυρισμό β βλ(ο. μέ χρονικά Ιστοοήματα, ίντυηώ σεις. άνομνήσεις κλπ τί)ς πα· τρΐβας ι ου ΡεθόμνΓΐς. Στό βιβλΐο αύτό, γεμθτο πά θος γιά την Κρήτη, πού 6 συγ ραφέας τό χωρίζει οέ *3υό μέ ρη: «τί|ς Είρήνης» κ»1 «τ,ής Λα τοχής», δκωο τα λέγει, πλημ. μυρΐζβι ολη ή λεβέντικη κρητι κή ψυχή Είναι όΚοφανερο πώ; 6 κ. Δελέντζας άγατιά μέ φλό- γα τό «Ρέθεμός» τού, 8ΐτως 4λ λωστβ είναι βξιβ τής άγάττης δλων των 'Ελλήνων ή μικρη ωότή άρχοντική πολιτεΐα. "Οσοι τή γνώρισαν άπό κοντά ξέρουν τίς άρετές—την παλληκαρ ά καί ?)θος—των πιό ΙπποτικΛν αώτβν παιοιών ττΐς μεγαλονήσου. ΤρΙα άτιό τα «χρονικ.6» τού αΰτά, σάν Βιηνηματάκια, ό συγ γρσφέας τα ίάφιερώνει σέ πρό σωπα κα( τΰκους μικρασιατων, πού Εζησαν περισοότερο άπό 30 χοόνια «στ»^ μικρή στενοσό· κοκη τιολιτβιθύλα» καί πού έκεΐ πέθαναν. μακρυά άπό τή γβνέ τειρσ. Δυό "Ελληνες κι' δνας Άρμένης : δ ΓουναρΙδης άπδ τό Ίκόνιο 6 Τσανός άπό τίς Φώκαις καί δ Μανοθκ, ό άρμέ ^ης, πού κι' ούτον σάν τ,ούς "ίαλληνες. άγχάλιοσαν, χωρίς ά τόν ξίχωρΐζουν οί λιβεντόν· θρωποι τής Κρήτης. Στά 40 περΐπου χρόνια τί)ς ζωής μας #6ω, δέν θυμώμαστε νά Εχουμε διοβάσει ομνο >ιά
τούς μικρασιάτες, σάν αυτόν
ποΟ παραθέτουμβ πάρα κάτω,
τόσο θερμό, τόσο άΒελφ.κό, τό
σ· έλληνικό. ΤυχαΙα τόν πα(ρ
νουμε άτΐ' τον «Τσανό», «Τα
λαίψονε γερά. Ιδροκότιησαν τή
χέρσα γής. Δουλευτάρη^βς ά
«οθραστοι. Ξαναφύτρωξαν, ρι·
ζοβόΚησαν, κάρπισαν καί π*ή·
θ.αναν. Γερόστηιοι, παλληκα
ρΐσιοι .. λεβέντικη οττορά, ρω
μίΐ^ηΐ Καινοόργιεψαν τα χώ
ματα, καθαρισμένα ότι ό τίς
Γοόρκικες ΆλονΙδες καί τα μο
λίματα χί)ς Άγά6ι*η: μτιό
χσς . Συγκερασμένβς 1.1 Βικίς
τους άγνέ; παραΒόσεις μέ τίς
μπροθσκες Κρηΐικές Ιδέβς. Έ
φτιαξαν καινούργια τιράμματα.
Νέα ζωή πάνω στό νησΐ τοθτο,
τό τψοαιώνιο καταφόγιο τΛν
Λατατρεγμένων. .»
ΤυχβροΙ οί μικρασιάτες ποο
κατάφυγαν στήν Κρήτη. Τ<5 βι βλίο τοθ κ. Δαλέντζα, πεό τταν θ, εΐδικότερα στά τρΐα αύιά κβφάλαΐα ζωγραφ'ζβται μί χρώματα ζωηρά ή έργατ κότη τα καί τιροκοπή των συμιατρι ωτων μας τής Κρήχη»;, Ά»4 νήκει—γιά μά, τουλάχιστον τούς μικρασάτις-στήν Κ ΐ)ΐι· Κή μόνο βιβΜογραοΙα, σλλα καί στή Βική μας, την μικρά σ ατική. Τό ουνιστοΓμί οτούς συμπατριοιες μας, θά χσροθ» καί θά καμαρώσουν οΓαν» 6ιαβάσουν καί θά οΐβθανθ.θν περηΦάνεια γιά την οΐών,ο "οί άζέχαστη ποτρΙΒα μας, «ού « μιοι καί γενναϊοι άνδρες, ο^ν τούς κρηηκοός, την ίξυμνοθν Τόν συγγραφέα, γαλουχηιΐ νόν μέ την άντρΐκια ΐόιηΐβ τοθ νησιώτου καί τής ζωντανής σκέψης, οί τες δλης τής ΈλλβΒος στοθν Ββρμά γιά τα γλα λόγια. ποο τιμοθν την Ιαποτικη τιρωτα πατρΐβα τού καΙ ««"γ χον Τδιο αξιο τΐκνο τοθ ήρβ' κοθ νησιοθ. ΚαΙ μ' αό'1ν Λ* άΦορμή, τοθ διαβιβάζομί * ·' μι&ς χά πιό θ.ρμά θϋΛβΡΠ'ί' ρ>ά μας γιά χό λαγαρο
μο τοθ ώραΐου β»ΡΜ«
ΦΙΛ. Κ.
ΑΜΑΚΟΙΝΩΣιΣ
Τοθ Συλλόγου Αύτοστΐγα-
ζομένων Παλαιών Προ'τ01
γων ΠερισσοΟ
Κατά τάς 20-25 ΙουνΙοϋι *■*
θ άλη ό^τσίιΚ"^
Βιακβκριμίνου ΣμυρνοΙου
γραψίως κοί λογΐου κ Χρ
ΣολομωνΙΒπ . |Λ1.
Πβρακαλοθνται βθεν οί Ι«
θυμοθντες νά μ««βχω·1 *"[%,
ναϊοι, ΜαγνησαΧ^ε·. Β,ϋρλ8
ται, Έρυθραίοι. 'Αλα«·««»'
κλπ δίως δηλώσωσι συμ}··*
χήν είς τα ΥΡσ·ιΪ3Λ ·ΙΙ<« βεως Πολυτέκνων αί Π* Ρΐζ (Στοα ΐμ Νέα ΙωνΙα ΐηλ-·>ννον
και »αιά τάς *Ρ« Λ
κβί 5-6 30 μ.μ.
βποΐ,καΐ θά" «*·£
αί βιά την προκβψένην
μην ΜροΦθΡΐα>
ΑΛΕΚΟΣΠ. ΜΛΡΕ-ΛΛΟΙ