187287

ΟΣΦΥΓ Ι ΚΟΣ ΚΟΣ Μ ΟΣ
ΕΤΟΣ 32ον-ΑΡΙΘ. ΦΥΛ. 1460-Τ,μή ^, δρχ. ,<50 ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΙ ΙΙΕΦΗΜΕΡΙϊ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΚΑΙ Τίϊΐν ΠΡΟΣΦ1ΤΙΚΩΝ Ι+Χ.Μ.Χ.Μ.Μ.Μ.Μ.Μ.ΗΜ «χ ->.„..............._______
ΦΩΝΗ ΑΑΟΥ!
Δ«Ανπς — Ί*«—*~ς: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
γ γ γ γγ γ γγ γγ γ γ ^
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΎΠΟΓΡΛΦΕΙΑΟΔΟΙ ΣΤΑΔΙΟΥ ο» _ ΤΗΛ. 527-126
ηβιρβν άρβρογ&χφικον ση-
— είς τας γραμμάς τού
άπεικονίζεται ώ χ ρ ό
τ α τ » η όργή καί ή «γα>νά-
χτηβΊς τού Πχνελληνίου διά τό
άνευ προηγούμενον
ίίνιιχόν μας κατάΛ'τημα — δέν
βκενθόνβται πρός την, δΓ ά ν¬
τε Θ ν .κης συνωμοαίας.
ϊηικ«βή<3«βα)ν είς τόν τράχη- λ«ν τού Έλληνικοΰ Λαοϋ ύ - Εύνοιοκρατίαν. Καΐ τουτο διό¬ τι οί — ελέω ιτών Αμερικανόν καί των "Αγγλων — ευρισκό¬ μενοι ειτικεφαλής τού Κράτους, ανεξαρτήτως έα£|μού καί Ιεράρ¬ χας τάξεως, άπέ π τ υ σ α λ· λ ά ν τ « χ α λ ι ν ό ν. Οί κ α κ ή τή μ ο ί ρ α Λ§*ρΛ'δντες σήμερον τήν Έλ- 'Μλ διβπραττβυν παντός εί- {βνς, άνηκουοτα καί η ρ « τ ο φ « ν ή, βΐς την ι¬ στορίαν των εύνομουμένων Κρχτών, έγκληματιχα βργιβ. "ί,χουν υπεραχβντι&ει κ«ι οώτβυς άκόμη τούς α ε σ η, μ «- β μ ε ν ο υ ς κακοπβιυς, οικτα ίβριοκβυς της Μεοης καί τής Νβτιου Αμερικης, τι>που Μ,πα-
τν»τα και ιρουχιλιο, είς ήθι-
Διαοπαοι^ουν ά β π λ ά γ-
χ ν μ ς τβν δημόσιον ττλβύ-
τβν τβν Ίοοώτα καί τό αίμα
των ά γ ρ ί ω ς φβ.οολογουμε-
ν«ν '_ύιηνων ίτβλιτων. Γινον-
ται αυνεχως και αδιαλείπτως
προίς ουαπεριγράπ-
τ « ν άτααβαλιών καΐ κατα-
χρήβεων έςουοίας.
Ό ύίτββιδαβμός τής τροποη-
φέφβυ Ελλάδος είς διεθνές
ηρβτεκτοράτβν τής έ α χ »·
π λ ή ρ η ς ύποδούλωοις μας
είς τβύς 'Αμερικανβύς καΐ τβύς
ουνεργάτας των τβύς Άγγλβ-
τίύοχβυς, ή καταστρε-
π τ ι κ η λύσις τβύ Κυ«ριακ©ΰ,
ή έναντίβν τής θελήσεως τβΰ
"Εβνους, άναληφθεϊοα, ύ«ό των
κυΐερνώντων, ύηοχρέωσις πρός
ένκατάοτβοιν 6άσβων ηνρ«ύ-
λ«ν είς την χώραν μας, ή αύ-
ίχί&ετβς άπβκλειατική,
ύη' «ύτών, διαχείρισιν, κ«τά
τρόηον ό λ έ β ρ ι β ν, ύ ψ ί-
ο τ τι ? οημαο ίας έβνι-
κών ζτττημάτων, άφβρώιντων
εϊ; αύτην ταύτην τήν ύπαρξιν
τής Φιιλήγ μ«ς, άποτβλβΰν με-
ριχέμένον άπό τα δια»τρ«.χ&έν-
», χαηχ τήν διαρριεύααααν τε-
κίΛτίαν, ύπβ τής Εύνβιοκροτ-
τι«ί άνοσιουργήματα.
Ό βρμαθβς των κυ4ερ-
ιπτικων ακοτνδάλων, τβΰ δ'ϋλι-
«τπ,οίβι», των έργων τής Όμβ-
νοίας κ«ΐ τβΰ Συντάγμα^ς,
τής άνακαταοκίυης των κειν"τρ»
κων όδικών άρτηριών τής «Ρ41·
τευοϋσης, των οίκοπέδων τής
ΦιλβΘέης καί τής πρός τβ _βύ-
ννβν ηαροαιακήί βώοδ, των
χοηβιμοττοιουμένων, νττό δια¬
φόρων αημίτέρωιν», ά ν α ρ »-
6 μ ή τ ω ν χ,ρατιχων αΐ/το-
κινήτων, τής λ«ηλασί«ς τβΰ
κρατικβΰ προθπολογιομβϋ, διά
τής μβθόδου των μυστιχών κον
Μίων, τής έςαγοράς τού Τύ-
««ί> διά δίΐμοοίων χρηΐμάτων
κ«ί τού διοριαμοΰ ατροττιών έ-
λοκλήρων άργομίοθων, «ττ«τε-
λεί τί>ν έτερον, έξ ϊοβυ έ π ο-
ι Ι δ ι ο τ β ν, πλευράν τής
ή δώτητβς
ρ
Ούύένα ς
προτκτιχον α»*©«βν ή μ
οις των πρά$«ώ.ν των, «Ις τβύς
Λριοχβμένβυς, έηϊ κβφαλήί
χ«ι τβύς έηιτβλείς τής ϋυνβιβ-
ύιβτι βχβ"ν, μεχρι
6«ρ«©ρον τής πολιτικης ηωρω-
βεως χαΐ τή$ *βνική« αναιοβη-
οιβις καί βοηγβών ««©«»"
► ί τ ω ς *«· άδτωί
τβ κλυδβνιζόμενον τής πβλιτεί.
«ς ακαφος, «,ρβς τον καταττβν-
τισμβν...
Τβ «ρβρβγραφικβν αύτβ αη·
μείωμοτ ακβπβν έχει νά έξ«-
πνηαη έκ τβΰ Ε©ΝΟΚΤΟΝΟΥ
ληβαργου, είς τβν οποίον ευρί¬
σκεται βυβιαμένη, την "Εθνικήν
Αντιΐτ©λιτευσι.ν, «πό την ©πβί
αν τβ χειμαζομένην δεινώς
Ελληνικόν "Εθνβς άναμένει
την σωτηρίαν, διά τής άπαλ-
λαγης τβυ άπβ τβύς όνυχας τής
εύνβιβκρατικής Λαρναίας "Υ-
δρ*ς.
Προ τής επερχομένας —φβ-
6 ε ρ ω τ έ ρ « ς τής Μικρ*-
σιατικής—- έθνικής κατασ,τρβ-
φής. β'ι ήγβύμενοι των διαφό¬
ρων κομμάτων καί κβμματιδί-
ων —ών βύκ εστίν άριβμβς—
τής έθνικής Αντιπολιτεύσεως,
έχβυ,ν ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗΝ, έκ τής
λαϊκής έντβλί}ς, υποχρέωσιν
νά τταραιμερίσονν τάς διαφοράς
πβύ τβύς χωρίζουν, νά συν'εν-
νβηββΰν καΐ νά ουμπράξβυν,
πρβς άπβσό&ηαιν των έπαπει-
λβύντων την χώραν, έκ τής
παρατάσεως τής σηρερινής ά -
φ ο ρ ή τ ο υ καταστάσεως,
©ΑΝΑΕΙΜΩΝ κινδύνων
Οί κύριβι άρχηγβί, άρχηγί-
σκβι, πρβεδροι, ύπβπρόεδροι
καί τα λοιπά έπίδβξα ήγετικά
ατελέχη τής κβινβδβυλευτικής
Άντιπβλιτεύσεως, έχβυν έ -
γ ι 6 ε β λ η μ έ ν β ν καθή-
κβν νά άκβύοβυν την φωνήν
τής άπβγνώσεως τβΰ "Εθνους,
νά αυοπειρωθοΰν καΐ νά κηρυ-
ξβνν —έντβς καΐ έκτβς τβϋ ιΚοι-
ν©6βυλίβυ— τβν ΙΕΡΟΝ
τής έβνικής σωτηρίας πόλεμον.
Όφείλβυν νά έξαντλήαβυν
καθε δυνατήν πρβαπάθειαν. Νά
πρβδβΰν είς κβινόν, πρβς τ©ν
Ανώτατον Ρυθμιστήν τβΰ Πο-
λιτεύματβς, διάέημα, είς τον ό-
πβίβν νά καταγγείλβυν τάς
ΑΤΕΛΕΥΤΗΤΟΥ2 οκά ν-
δ α λ ώ δ ε ι ς των κυβερνών-
των παρανβμίας καΐ άτασθα-
λίας, την ύη' αυτών ΚΑΤΑ-
ΦΛΡΟΝ τταραδίασιν θεμιελιω-
δών τβύ Καταατατικβΰ μας
Χάρτου διατάξ,εων καΐ των
κβι,ν©6βυλευτικών μας βεαμών,
την πρβς ©φελβς των ξένων ά-
πεμπβλησιν των κυρια,ρχικών
μας δικαιωμάτων, την κατα&α-
ράβρωσιν των ζ ω τ ι κ ώ ν
τβΰ "Εβνβυς ζητημάτων·
Ή λαϊκη έπιταγή καϊ τα ϋ-
ψ ι σ τ α τής Πατρίδβς ουιμφέ-
ρβντα έηι&άλλβυν είς την Ε¬
θνικήν Άντιπβλίτευσΐιν την ΰ-
πβχρεωαιν να άποχωρή'ίΚι, έν
άναγκη ΣΥ--ΩΜΟ- έκ τβυ
Κ©ιν©δ>βυλί©τ> —«9' ©οβν βύδε-
να έκπληρβϊ σκβττβν ή έκεϊ πα-
ρβυαία της— καί νά άπβυβυν-
8η πρβς τόν Λαόν, τβν βπβιβν
)Χα συναγείριι είς τβν υπέρ 6ω
μων και εατιών άγώνα, διότι
έκεί ©δηγεί την Έλλάδα η
βνκλημ«τικη ευνβιβ-
'Εάν ή 'Εθνικη Άντιπβλίτευ-
σις δέν ανταποκριθή τ ά χ «·
ο τ α είς τήιν φωνήν τβϋ_έ»νι-
κ©ΰ πόνβυ καί τής λαικης *;
πελπιαίας καΐ δέν πρα£αι ™
_^κ των κ ρ ι ο ί μ " ν «ερι-
τάς &πή«ς διέρχεται
- ώιαγραφβμενβν 1κ-
της, 8ά καταστή
συνυπεύδυνβς, ά ν ε_υ ίλ«·
φ ρ υ ν τ ι κ ώ ν, των ΠΡΑ-
ιΒ,ΙΐΚΟΠΗΜΑΤΙΚΩ—
νώντων οήμερβν την
©ά κληθή ουνεπώς νχ.^^'
τή«η έν κ«ιρφ πρ©5 τ©· ΐ^ονβς
καΐ ΔΙΚΑΙΩ- βα κριθΚΙ «Π&
τής Ίοτβρίας α ύ ο τ η Ρ ω, δ'
δια την —καβ' βλην χην διάρ¬
κειαν τής εύνβιβκρατικής Β;«-
της, Λνανθιριαν, ψ © φ β δ ε η
αταβκν καί μβιρβΛατρΐ-
·* ή ν άνοχήν.
κ Π ο ΠΑΛΑΙΟ-
ΤΟ,ηθΝΑΔΙΚΟΝΕΠΙΧΕΙΡΗΗΑ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ *. ΣΙΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ
'Εδώβοισ-β μέ προσοχήν είς ιον
"Κόσμον> τής 23ης καΐ 24)5 τό
αρθρον τού άξ. κ. Άχ. ΑΛανρομ-
ματη (Βυζαντιου) ΰττεραμιηΌμενου
Ο'β ττ>ν ό-οκατάστ«σιν φιλακων
οΧ*σβων μέ την Τουρκίαν. Τα έ-
π'Χ€ΐρήματά τού άποδεικννουν
'ΡοΘβσιν αγαθήν, αιΐσθόματα άν-
^ΐΧΛκστικά καΐ ττνεϋμα ειρηνικόν.
Τβίνουν δλα στήν κάλυΨι, ■•σ-'Π
' π# ο-τή μείωσι καΐ στην έ-
μιάς τρομοκοαττικής κ»1
' ^^^φ *.^* ι /Τ^^Ι Ι
Βπ4>ακτωμέης κοττσχΓΓά»ς χ
°»ης ο-ο τού 1923 είς 6άρος μό-
"* ιής 'Ελλώοος καϊ των Ελλτν-
«* τής Κ«ν)ττόλεως μέ ^"^
Μόνβ». διοκυμάνσεις σφοδροιητος
*«Ι άγριόπγτος. Την άττοκαττάτττα-
£'» εΐλικρινών σχέσεων μέ την
Τουρκίαν ίτπ8ι»μο0ν πάντες οί κα-
λης πίστεως καΐ οί άγοπτώντες την
*«?ηνην. Τάς φιλικάς σχέσεις τάς
^μ» δλοι. Άλλ' έρωτω τόν κ.
Μο*ρομμάτη(ν. Ποίον σημασιαν'
*«1 ποίον βαρύτητβ έχει ν*6 ^
^βίλομεν» το δικό μας έφ' δσον
κ«1 οί Τοθρκοι δέν επέδειξαν μέ-
ΧΡΐ οημΐρον ειλικρινώς καί ευθε-
«ί τα ϊδκχ συναισθηματα; Είν«'
^«πόν ττοτέ νά στβρεωθούν *ιλι-
Κβ' σχέχ—ις μχταιξύ δύο κρατων,
ή δύο άτομον, ίφ' δσον ή ττρός τού
τ° θέληοπς δέν είναι ώμοιβαία;
Ε·" 6σον εκδηλούται αλ>τη ™-
°^*ς «α !μέ έμττρακτους όπτοδει-
»«'ς μόνον άττό τόν «ναν;
Καί μάλκ—α μέ τρομακτικάς
*βΙ ής <<χ} εΤς ύττοχωρήσες } καί τεμβναδες ττοο 7 σ»ρώς δτι την <ρ>-
λ'βν αύττρ,, γήν λαχταροΰμεν καί
Υονατίζομ£ν μττροστά της; Πάντα
°* ταύτα διότι άναγνωρί<ομ€ν ττως Π άξία μ,θίς τέτοιας τιμίας φιλίας "«" οττό ττάσης άττόψεως ττολι/τι- μθτ*Ρβ ά-· όλας τάς φοβεράς ζη- μ'«ς -ού υ-έο—>μ«ν κα! ώς κρό>
τ*;. «αί ώς ·Ε£λληνβς της Κων)
_____^ καΐ ώς παραχωρήσεις στό
Κιπτριακό. ,
Εύχομαι νά έπαληθευση ή υπερ-
μετρος αίσιοδοξία τού κ. ΛΛαυρομ-
μάτη όπότε έκ ιών πρώτων θά τον
ονγχαρω καϊ θά όμολογήσω την
πλάνη,ν μου.
Έν τώ μεταξύ δμως, θά έπρε-
πε ν« ομολογήση πλήρη τήν αλή¬
θειαν περί τής νοοτροπιας καί
περϊ τοΰ δαθμοΰ τής περϊ δικαίου
αντιλήψεως των Τούρκων.
©ά έπρεπε πρωτίσιως νά ε.χη
ύπ' δψιν τού δτι αί τταρασττονδίαι
καΐ κακοπιστίαι των, ή άσέδειά
των πρός γραπτάς ύποχρεωσεις
των καΐ κατά τόν Α' ή κατά τον
Β' παγκόσμιο νπολεμον ξεπτέρα-
σναν τα δρια τής ■ΕΞλλάδος, άλλα
καί τα έπιιρεπόμενα διεθκώς τοι-
αϋτα Αδιάφορον αν είς άνταπο-
δοσιν τής έγκληματικής αυτής
τταροτ—ονδίας είσέπραξαν αντι
χαστουκίων λίρας καΐ δολλαρια α-
φθονα καΐ σνγχρόνως την πολύτι¬
μον εΰνοιαν καΐ τα δημοσία συγ;
χαρτντήρια τού αειμνήστου κο.νου
σι>μμάχου μας Φόστερ Νταλλες
ττοϋ Ισοδυναμοΰν μέ έκοπ·ομμυρι.α
δολλάρια. Υπό τό πνεΰμα αύτό,
Ρ εύτυχώς δλ«Γ -«*"<-■ τ! εσήμαινε ή εθνοη αυτή. Την επομένην της 6)9)50 .. ττ,ρόσΦατον πού δέν «άνάγεται είς τήν εποχήν τής 'ιΑλί -..... (ι άς έλθωμεν είς την ' παράγραΦον τού δη^·- Γράφει: «Νομιζω °τ' τό θέμα μου ειπών, ενόμιοχχ ορθόν καΐ συμφέρον» δποιο ςνομίζε. δτ. δέν τα είπα στορικών ΤΟ ϊΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΑΝ ΠαΡΑΜΥΟΙ ΚΑΛΟ ΤΟ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ ΚΓ ΑΛΛΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ Τού κ. ΜΙΧ. ΗΛΙΑΔΟΥ, τ. προξένου Μ.ΒρεταννΙας ¥¥ Πρίν μπώ στό θε>μα ττοϋ άπο-
τό σημίρινόν χρον
μ« τό όιτοΐον εχει σχέσιν ^ιέ τή**
Κρητική^ ίδιοΦυιον κο:ΐ ιέφευρε-τι-
κοϊτ,
ρ^ τ, (αη το
ενός φίλου μοο ό ό-οίος
ττιε,ριγράφβι τας έντι—ώσεις ενός
ξέινου ίαττροϋ ττί,ρΐ Κρήτης.
μοί)
τελειώ-
( μ ειώ
βΊΐ ό πόλεμος τό όνειρον μου εί¬
ναι νο^ ξαναβττισκί,φθω τόν το—ιν
ποΰ μάς έδωκεν τόν τΐοιλιτισιμόν.
Νά έττιοικ€ΐ)>((ώ τάς αρχαιότητάς
νά θαυμααω μίαν φοράν άκόμη
τοϋς ττοιλιτισμούς τιοϋ εΐχαν σθτοϊ
οί άνβρωστοι 2300 χρόνια λ.Χ. Τι
θ"άς λένε. αί ενδυμασίαι πού Φο-
ροϋσαν αί γυΐ^αϊκες τής Μινωικης
έποιΧής Ύστεροΰμ τής σηιμερινης
κης μο&ο«ς; Πώς άνο<« οταν 6λ£π« τόν γελόιεντο: ουρανόν καΐ τα ώραία νησιά σας! Διικαιως υττερψηβνεΐΛθινται οί καλοί κιατοι- κοι τον Πόρου καί διασκέΐοασα τγο- λύ οταν ενας ιμοΰ εί—ε: «Υττάρχουν Άθηνοιοι πού δέν έ& την 'Ακρό—ολιν, άλ¬ λά δέν άττάριχανν Άβηναΐοι ποϋ δέν επεσκέφθησαν τό νηκτί μβς. ©έλ« νά ττερτταΓτΐίσοί είς τα μονο- πάτια των βοιινών πού μόν ύπεν1- Θύιμιΐσοον τόν ποιιητην σας Ποορά- σχον καΐ αϊφνηις έσ*τά&η καΐ εί¬ πεν: «'Εδώ είναι τό μονοπάτι, τό μέρος πού άλλοτε έκεΡνη μαζύ μου ττεριεπόιτει». τγμοτερο άπό τα Ιστορικα Τ Αύτό τό έττιχείρημσ είχον νά μυρίσω τό δοννίσιο δυμάρι νά δω τάς χιλιο|5ας φιττά ττοΰ φνοντοιι (χύταμάτως, έπιθυμώ νά ξαναδώ τάς έιδιιμοΐτίας .τού φοροιΰν τα χ«ρικά ώραϊα κορίτσια, 6ελ<ο νά άκούσω την λύρα καΐ τίς ΚρητικΙϊς, Μαψι(νάίιεις τοου είναι γβμοΐτες φιλοσοφία είρωνίο: καΐ αίσΒηματα. Κρίμα ττοθ δέν μιτο- ρ,ούν νά μίττοιφροισθοθν δσο 6ν γνω¬ ρίζη κανείς καλά την ελληνικήν γΐλώσισαν άκάμη ικαΐ τάς διάλε- κτονς καί δσο καί δν έχη καθείς ποιητιχάς έμπτνίύσεις δέν θά μττο- ρέιση οϋτε νά άττοδωσΐ} την έν¬ νοιαν. Καί ό ίατρός κατέληξεν: θέλω νά ξαναδω τοϋς χωρΐα- νούς έκείνους πού μάς φιλοξένη- θΌ-ν στά ικαθσρά καΐ ώραΐα οπτι- ΰττσχρέωσιν νά τούς τό έπιδάλ- λουν μέ τό ζόρι, μέ πάσαν θυσί¬ αν, οί εύσέβοοστοι θαυμασταϊ των Τούρκων Χριοτιανοί Φόστερ Ντάλ¬ λες καί οί άγγλοι κι/βερνήται. Δι¬ ότι αύτό τό έπιχείρημα τόχοΐΛ ιστήν τσέπ ητους μερά νύχτα. Τό διαβάζουν στό θεόττνευστο Σύγ- νραμμα των Αίώνων την Βίδλον. Στό 21 ,— 23σν κεφάλαον τής Έξόδου πού καυτηριάζει δριμύτα¬ τα ό Μέγας Συγγραφεύς τού κά- θε πράξιν άπάνθρωστον καί θηριώ- 6η, ικάθε έκδιασμό καί ατίμωσιν, κάθε ίεροσυλίαν, κάθε στραγγα- λισμόν τοΰ δίκαιον, κάθε ληστεΤαν καί κλοπήν κλπ. Δκχτάθ'σει την άμεσον καταδο- τάκια τονς, .τού μάς προσέφεραν τσικουδιά, γόΐλα, στοΦύλιβ καί ί¬ να σ«ρό αλλα πράγμοηια πού τα φάγ«μ« μέ τόί— ν όρεξιν. Τό έ- ^τώρησ-ν πρασδολή τό δτι έτολ- μιίοχΐιμεν νά ζητήσωμε νά τούς πληρώσωμβ καΐ ο-ά νά μην ε«τθ)- κε αύτό μάς έφ»δί«σαν μέ ζώα Υιά νά μάς μ—αφέρουν άπό τό ϊ- να χωριό στό ώλλο καΐ έδωκαν εντολήν είς τόν ουνοδόν νά μή δεχθή απολύτως καμμίαν αμοι¬ βήν, φεύγοντας τούς εύχαρι—ή—ι- μ*ν δεριμώς μέ όλην τήν καρδίαν Μά αή η Μάς απήντησαν "Οταν 6ά ξαναέλββτβ τότε νά μάς εύχοοριστήοχτί. τότε θά ξοβνα- ύ κουσετε. «Χίλια καλώς ώρίσατε χίλια καΐ δυο χιλιάδες κι' ό κάμπος μέ τα λούλουδα καί μέ τίς πρασινάδες». ^ Καί κατέληξεν ό ίατρός, ότι πε- ράοιανκ 6ουνά καΐ χάμπονς, εθαύ¬ μασε την απόλυτον άοφάλειαν καΐ τόν οχδασμόν πρός τούς ξενους. ΕΙδα άνθρωπον, οχι μόνον νά κατέβη άπό τό ζώον τού είς ένδει¬ ξιν σε6α|σ·μού, άλλά καϊ νά 6γό>
ζη τό μοντήλι πού εκάλυπτε τό κε-
Φάλι τού. 'Ετπιτρέφατε, συνςχίζει
ό «αηρός, ν« προοιΟέσΐΜ άκόμα τό
σιιμηιέραισμά μου.
Ποίος άλλος λαός ίχει μέχρι
αυτού τού σηιμείου τό αίσθΐ|μα τής
Φΐλοξενείας. Καΐ πρέπτει νά κρίνη
κσνεΐς Μναν τό—όν μάλλον άπό την
φιλοξένίιΐν ενός χωρικού, διότι ού¬
τος δέν εχει καμμίαν υστεροβου¬
λίαν ή όποία δυνατόν νά υπάρχη
είς την φιλοξενίαν ενός άστού
Αύτές τίς έντι—ώιοτις έκράτηοην
ό ξένος ίατρός διά την Κρήτην, άλ¬
λά ποίος «Τναι έκεϊνος ό οποίος
εΐχε την τύχην νά ίχαραμείνη β(ς
τήν Κρήτην ώς δικαο—ής, ώς δη-
μόσιος ύπάλληλος τ) με οίανδήτττατε
ά>λην ίδιότητα καΐ δέν την άνο>
ζητιεϊ.
Τωρα μπαίνω στό θέιμα τού χρο-
ναγραφήμοττος.
Θά πέρασαν σαράντα πέντε
χρόνια άπό τής ήμέρβς πού ϊνα
Ίτλοιυσιόποφ|5ο ώπό ενα άπό τα
ιεύημεροΰντα χωρία τού Μαλεβυ-
ζίου κατά προτροτΗ)ν των χωρ·ια-
νών τού, άπεφάσιοχ νά εγκατε¬
στάθη είς τό Ηράκλειον ώς με-
τοπτράτης. Κύριος λόγος ήτο·, δτι
ήθελον νά ϊχουν £να δικό τους «ν-
θρωπο τής έμ—ιστοο-ύνης του^
Καί τπράγιμοπι ό νεαρός τότε κο
τεΦίοοσιε καΐ έινοιικίαΟΧ ενα μΐχγσ-
ζΐ μακράν άπό των αλλων σννα-
γωνιαΐτών. Ώς —ρώτην προμηβει-
αν ήγόρ«— 'ένα χρηματοκιβώτιον
Ρόντερ και π,ρϊν τοα;οθετηθή τίττο-
τιε όίλλο έτοποθέττηθΕ μία εΐκόνα
τού Άγίου Γεωργίου. Έπροτίμη-
— τόν "Αγιον Γεώργιον μέ τΠν
εύλογίαν νάναι ή κάτα τού πάντο-
τε γεμάτη μέ χρυσές άγγλικές λί-
ρες πού ίχουν όπίσο» τόν "Αγιο
ΚοΑαλΙλόρη.
νεοβγκοΓτασταθϊΐς ήτο βν-
θρωπος εξκπνος, τίί»ιος «ς τάς
συναλλαγάς καί δέν έστερείτο χιοθ-
λήν άποζημιώσεος στόν ληστευ- μορ είρωνείας καΐ ίκοινός νά εύρί-
θέντα, στόν κατακρεουργηθέντα,
σκη διέξοδον, οταν αλλοι άπό ζτε-
οτόν παθόντα. Διά νά πεισθή καλ- λοτυπίοΐν }| διότι έθίγοντο τα συμ-
λίτερα άκόμη ό κ. ΛΛαυραμμάτης Ι φίρονχά τους προσεπάθουν νά τόν
άς ανοίξη καΐ τό εύρετήριον τής θίξουν «Τό καλό τό παλληκώρι ξέ-
Νέας Διαθήκης. Νά βρή την λέξιν
«Δικαιοσύνη» δπου είς πλεϊοτα έ-
δάψια ό ΐδιος ό Δη,μιουργός τού
Σύμπαντος, ό Χριστός, οί Εύαγ-
γελισταί καΐ ο! Άπόστολοι, στι-
γματίζουν τόν επιτιθεμένων άδίκως
καΐ άτταΐιτοΰν την έπανόρθωσιν
τής προσγενομένης ζημίας. Γνω-
ρίζω καΐ βλέπω δτι το «έπιχείρη-
μα» αύτό έποδοπατήθη ήδη στήν
περίτττωσί μας. Άλλά καΐ στήν
περίτττωσι Γερμανών, Ίταλών καΐ
Βουλγάρων...
ΓΓ αϋτό θά εΤναι άνάλογος καΐ
ή στερεότης καΐ άγνοτης τής άν-
τιοτοίχου ψιλίας, συμμαχίας καί
συμβιώσβως. Έπαναλαμάνω τήν
ευχήν νά έπαληθεύσουν αί προ-
βλέψεις τού κ. Μαυρομμάτη καΐ
των πολυπληθών όμοφώνων τού,
χωρΐς νά καταιδληθή ούτε άπό ενα
τουρκό γρόσι είς τούς ζεματισθέν-
τας πρό 4 χρόνια όγδόντα χιλιά¬
δες άδελφούς μας!...
Καΐ χωρΐς νά είσακουσθούν ύπ-ό
τού πρόσχαρου πάντοτε κ. Ζορ-
λοϋ αί άπεγνωσμέναι έχκλήσεις
των έκτΓατρισθέντων άμογενων, δ-
πως τούς επιτραπή νά μεταβοΰν
στή συμμοοχική καΐ Φΐλική χιόρα
τ^,υ __ μέ δικά τού ναΰλα — διά
νά προσκηνύσουν μόνον τό χώμα
ττού γεννήθτΗίαν!...
Υ ΣΤΥΛ .ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ
30)5)1959
ρει κσί όίλλο μονοπάτι». Ή εγκα¬
τάστασις τού έθορύβηισε τους συν-
αδέλφους τού καΐ ώς έκ τούτου
εγιν€ σύσκεψις κάτω άπό ενα πλά-
τοτνον πώς νά άντιμετωπίσονν τήν
κοτάο—ασιν. τΗτο Αύγουστος ^
κυρίως ε.τοχή τής εργασίας. Τό
συμβούλιον άπεφάσιισε παμψηφεΐ
δτι ή μόνη διέξοδος ήτο νά φρον·
τίσι:υν νά τόν διορίσονν £νορκον.
Πραγματικώς τό κοπώρθωίταν.
Μετά ολίγας ^μίρας έ—οορου-
σιάσθη ένας κλητήρ καΐ τού έττέ»
βωκε τςν τιμητικήν διορισμόν τού
ώς ένόρκου.
Τόν παρέλαβε «χΐ είπχ άπό μέ-
σα τού. Δέν εΐμαι έγώ ■—€ρέ6ο>
λο, «ά βρώ διέξοδον. "Εγραφε στό
χωρ ι ό τού καΐ τού εστειλαν ενα
παληό σθλβάρι μπαλωμένο μέ διο-
φ:ρα χρώμοπα καΐ 'έν<χ πουκάμισο είς ανάλογον κατάστασιν. ΠροσετεΙθιισοτν σέ αύτά δυο τσου» ράπιβ καί δυό κλαρόνια τής κα- κής ώρας. Άμα τα παρέλββε τα έκαμε 'ένσ μπόγο καΐ τα ϊστειλε σε μιά ταβέρνα πληο-ίον τού 'Εψε- τείου. "Εσπευσε άμέσ»ς πήγε στήν ταβέρνα κβΐ ντύθηκε μέ τα ώ—Ιτταλλβντα ροΰχα. Τα Ιβαλε, ητίρε στό χέρ,ι ενα κομβολόγι μέ χάντρα περασμένα σέ ϊνα σπάγγο. Είς επίμετρον ήτο άξύριστος κοά τα χέρια τού βρώμικα οάν νά μην έγνώρισια" ποτέ σαϋΓθΰνι. Μέ ούτά τα χέ<>ια κρατοϋσε τους τι-
μητικούς διοριισιμούς τού ένόρκου.
Πρόβδρος τού 'Εφ—είου ήτο τότε
ό λΑβνϋλιαος Σουλτάνης γαμβρός
τής οΐκογβνείας Ρονφον Κανακά-
ρη. Κατώρθΐ*— νά ΐΐσαχθή παρά
τώ Προέδρω. Γειά σου άφεντοολάκι
μ«ν. Ό θεός νά οοϋ δίδη ότι κα¬
λό θές. Γλύτωσέ με μέ κοροϊδεύ-
ουν. ΜοΟ δώσανε οώτό τό χαρτΐ
καί μοΰπανε θά κόβο «ρίσιις θά
φυλακίζο καΐ θά κάμω ο.τι θέλω
Άφεντικούλι γλύτωσέ με θά πάθω
θά λωλαθώ. Ό καλός μου φίλος
Μενέλαος, γύρισε καί τόν έμελέτη-
σε καλά.
Εκτντη>σε τό κουδούνι καί ά-
μέσως πρΌθήλθκ ενας άνώτερος 0-
πάλληλος καί τού εΤπε: Λ«*λαθή-
κατε, τέτοιους άνβΐρτΓθυς βάζετε
ένόρκους. Σβυοιετε τ&ν άμεσος ά¬
ττό τούς κατοΛογους. "Αντε πήγαι-
νε στήν δουλειά σον. Ό άτταλλα-
γείς ό—άντησε. Ό θεός νά σέ ϊ-
χη «αλά άφεντάκι. Γειά σον. Ή
'κττορία έχ|3ΐ »Χ τήν ά
Ϊ ή
Ό Τδιος ήρέσκιτο νά την άναφέ-
ρη. Μερικηύς μήνας μετά αύτην τήν
ιστορίαν συνεστήθη μία επιτοοπή
διά κάποιον ευεργετικόν σκοπόν.
Μετοοξύ αυτών ήμην έγώ ό καλός
ιμου φίλος μακαρίτης Κωνσταντα-
ράκης Δι^υθυντής Τραπέζης Α¬
θηνών καΐ αλλοι.
Λέν παραλείφαμε νά παρουσια-
σβούμε καί είς τό κατά—ημα τού
άναφερομένου. Μάς εδέχθη ευγε¬
νώς καί έζήίτη<τε νά δή την >ίστα.
"ΕρριΙξε μιά μοττιά ίίρωνική διά
Τα τφοσφερόμβνα ποσά. Άνοιξε
το χρηματοκιβώτϊόν τού εβγολε
τρείς λίρες χρυοΐς καί εΐπε, &ν
δέν φτάνουν* μή ντροπτητε νά μοί/
πτΥτε. Τώρα θέλω νά καταΐδεχθή'τε
νά ποιρετε μιά λβμονόβα καΐ μβτά
νά φύγετε άμεόσως, διότι δέν θελω
νά σάς κρατώ καί άδικησ» «κεί-
νουι; βιά τούς όποίους γίνεται ό
έρανος. Αύτός ήτο ό. . . ϊνας αν-
θρωττος Ιδιόβρυβμος ίξυπνος «Λός
φίλος, Φιλοξενος καΐ τίμ,Γθς είς
τάς συναλλαγάς τού. Πρό τρι»ν
μηνών άπέβανε καί αΦησε στους
κληρονόμους τού μίαν άρκιετά σε-
βοβτην περιουσίοη». Άφηβ« καί
δύο Αντολάς δι' εμέ. Ή μία νά
μού τΐΡ^εγροοψησουν τόν βάνατόν
"Ελββον τό ακόλουθον τηλβγρά-
ΠερΙ χά έκκρεμή προσφυνικά θέματα
Η ΟΓΚΩΔΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ
ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ
Φρικταί στεγαστικαι συνθήκαι. — 20 μόνον οίκήματα
διά τήν στέγασιν 500 οΐκογενειών. -- Αί εύθύναι των
Κεντρικόν καί Περιψερειακών ΎππρεσΙών.
ΤΙ ΔΙΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ ΚΑΤΑΡΤΙΣΘΗ ΨΗΦΙΣΜΑ - ΕΠΤΑ ΕΙΔΙΚα ΑΙΤΗΜΑΤΑ
τού
•Ο
•Ο άγο—ντός
φίλ*>ς σας Λτη-
6ί«σε, ή κιν5είβ τού βά γίνη σή¬
μερον είς τάς 4 μ.μ.
Ή δευτέρα πρωτοτυπος εντολη.
Κ—' εντολήν τού μοκβρίτου
θείου ·μθ" σάς ευχομβι χρόνια
πολλά κτλ. ....
■Υίττάρχουν καΐ βλλ<» —Λλα ά- νέκδοτα άλλά 6έν μου έπιτρέ^ε- ται νά καταχρασθώ της φιλοξε- νίβς. Μ. Ν. ΗΛ. ΥΠΟΤΡΟΦΙΑΙ ΕΦΗΒΙΚΗΣ ΠΡΟΤΟΒΟΥΑΙΑΙ "Η ορισβεΐσα Κεντρική 'Επκτρο- ,ή Ύ.-τοτροφΐών ΈφηΛικής Πρω- τοβουλίας τού 'Υπουργειου Εβνι- κής Παιδείας -εοατώσασα τιτν κρι σιν της έ~ί των ύ-οβληβεκτων με- λετών ΐπτό των μοβηττών των Γυ- ώ έ^^τβς μνχχσίων της χώρας μελέτας των κατωτέρω μ Α Γαϊτοονίδης 'Ειμ-ορικης Σχο- λής Θεσσαλονίκης- Α. Σβμίταντ» 'Εμπορικης Σχολής Β' Αθηνών, Η Γουλιαρμής 'Εμπορικης Σχο- χής Κερκύρας, Δ. Γαουτσης Εμ- ττορικής ΣχοίΧής Κερκύρας, Δ. Κοιτγ ώδ Μραβίνχίου ΓνϊΑαγβτγι- ,τώδοχος ρ κης Άκαδημίας, Μ. σλείου Παιδαγωγικής Ε. Δελημίττρος Παιδαγωγικης Ά- καδημίας Ιωαννίνων, Ε. ^^ νίττ,ς Παιδαγωγικης Ακαδημιας Αα?ίσης( Κ. Τσόγκας ΜαρασΛειον ηαιδαγωγικης Άκαδημ.ας, Ι. θεο- ψβ,^,,οθΐλος ιΠαιδαγωγικης Ακα- δτ,μίας Τριπόλεως, Ε. Ταμπασης η6.ής Άκ«δη.μί«ς Τρ.πο- «ής Άκ«δη.μς ρ Ε. Κωσταντακελλη Παιδα- Άχ«δτ»μί«ς Μντ,ληνης, Η. Ι ■ Π. θεοχαρίδης ι καδπιμίας θοττοΐλονικης, Μ. γούνιας Γυμνασου Κολυμνο Αύδής Γ^-'~ Αγ*^ Βάγιας Γυμνασιου Ρυακιωτάκης Γυμν Νικολάου Κρήτης, Ν. Γυμνασίου σίου Ν^^'-7^^0"^ Γϋμν«σίου Μοσχάτου, Π. Μπου- σλης Γυμνα&'θ'-' Βερροιας, ε· «> ν-
Β ΟΛΟΣ, Ίούνιος, (τού όντα-
ποκριτοϋ μας). — Ή πολυπλη-
θής προσφυγική συγΜέντρωσις, ή
όποία επραγματοποιήθη τήν πρωΐ¬
αν τής Κυριακής είς τήν αίθουσαν
τού 'Εργατικού Κέντρου, υπήρξεν
έκφραστική των αίσθημάτων πι-
κρίας καί άπογνώσεως, τα όποΐα
συνέχουν τούς άναποκαταστάτους
πρόσφυγας τοΰ νομοΰ καί χαρα-
κτηριστική τής έντόνου άγωνιστι-
κής διαθέσεως των προσφύγων διά
την Ικανοποίησιν των δίκαιον αίτη-
μάτων.
Τα λεχθέντα, έξ άλλου, είς τήν
συγκέντρωσιν έν σχέσει μέ τάς
συνθήκας στεγάσεως πολλών προσ
φυγικών οίκογενειών υπήρξαν άνα-
τριχιαστικά.
Οικογένειαι άπό 10 καί 12 ά-
τομα, μεταξύ των οποίων καί φυ-
ματικοΐ συνωστίζονται είς πανά-
θλια παραπήγματα τού ενός δω-
ματίου, ένώ άλλαι οικογένειαι, ό¬
πως είς τό Παλαιόν Λιμεναρχείον,
μέ 20 καί 17 ατομα συνοικοΰν είς
οίκήματα των δύο καί τριών δωμα-
τίων.
Ή συγκέντρωσις, τής οποίας
προήδρευσεν ό πρόδερος τοΰ πα-
ραρτήματος Μαγνησίας τής Κεν-
τρικής Έπιτροπής Προσφύγων κ.
"Αλκης Παπαδόπουλος ήρχισε πε-
ρΐ τήν 1 Οην πρωίνήν. Παρέστησαν
είς αυτήν ό βουλευτής κ. Παπαγε¬
ωργίου, ό διευθυντής τού Κέντρου
Προνοίας κ. Καρατζάς, ό δικηγό-
ρος κ. Γανωτης, ώς έκπρόσωπος
τοθ τέως ύπουργοΰ κ. Τζών Γκλα-
6άνη, ό πρόεδρος τού 'Εργατικοΰ
Κέντρου κ. Δ. Μακρής καΐ αλλοι.
Ευθύς μετά την έναρξιν των εργα¬
σιών ό κ. Παπαδόπουλος άνέγνω-
σε πρός τούς ονγκεντρωθέντας τα
κάτωθι έξ Αθηνών χαιρετιστήρια
τηλεγραΦήματα των Πρωθυπουρ-
γοΰ κ. Καραμανλή, Ύπουργού
ι Ιροεδρίας Κυβερνήσεως κ. Ι σα-
τσου, 'Υφυπουργου Προνοίας κ.
Ψαρρέα, Βουλευτού κ. Ίατρίδη
καί τού Βουλευτού κ. Άλ. Μερου.
Ακολούθως ωμίλησε διά μα¬
κρών ό κ. "Αλκης Παπαδόπουλος
τονίσας μεταξύ άλΛων καί τα εξής:
«£(ς τήν πόλιν τού Βόλου ύπαρ-
χουν 300 οικογένειαι προσφύγων
Οικαιούχων, άστεγοι ή πλημμελώς
άποκατεστημέναι. Αύται κατανέ-
μονται ώς εξής: Είς έμπροθέσμους
152, είς έκπροθεσμους 250, τούς
έκ Ρωσίας τό 1939 καταφυγόντας
είς Έλλάδα ποντίους 70 καί τούς
τρωγλοδύτας τού συνοικισμού Έ-
θνικής Τραπέζης (Νέας Ίωνίας)
Ι 04 οικογενείας.
Πρεπει άκόμη νά ΰπολογισθοΰν
πολλαί οικογένειαι αί οποίαι δια-
6ούν υπό άθλιεστάτας συνθήκας
ες τα μονοδωμάτια των πρώτων τε-
τραγώνων της Ν. Ίωνίας άπό τα
όποΐα πολλά δωμάτια άπό τής
κατασκευης των δέν είδον ποτέ
τον ήλιο. Άλλά καί τα Γερμανι-
κά Παραπήγματα δέν εΤναι είς
καλλιτέραν μοίραν διότι κανένα οΙ-
κογενειακόν μυστικόν των οίκούν-
των είς αύτά μένει κρυΦόν, άφοΰ
τό σανιδωτόν τοίχωμα προδίδει
κάθε συνομιλίαν δσον χαμηλόΦω-
να κα! άν συζητήσουν. Σημειωτέ¬
ον δτι τα Γερμανικά παραπήγμα¬
τα Εγιναν μέ την προϋπόθεσιν δ-
πως έντός μιάς δεκαετίας άχρηστευ
θοΰν καΐ άντικατασταθοΰν. Δόία
τιρ Θεώ πέρασαν 2 δεκαπενταετί-
ες καϊ τίποτε δέν έγινε.
Διά τήν κατηγορίαν των έμπρο-
θέο-μων τόν Μάϊον τού 1956 έκλη-
ρώθησαν 152 οίκόπεδα, άναμένετο
διά νά τούς δοθούν τα στεγαστι-
κά δάνεια. "Υστερα άπό 30 μηνών
εντόνους αγώνας ό "Υπουργός
Κοιν. Προνοίας κ. Στράτος μάς
έγνώρισεν δτι απεφασίσθη ή κατα-
σκευή 100 οίκημάτων καί δτι συν¬
τόμως θ' απεστέλλετο τό ένταλμα
Περιμέναμε έκτοτε όπότε έπήλθον
μεταβολαί είς την διεύθυνσιν Α.Α.
Π. τού 'Υπουργείου καΐ επανήλ¬
θεν, είς τό "Υπουργείον ώς άπέδει-
ξσν τα γεγονότα, ένα καθεστώς δ-
μοιον πρός τό τού άπαισία τη μντ)
μη Φικιώτου καΐ Σία. Τό πρώτον
κστόρθωμα τής νέας Διευθύνσεως
ήτο νά μειωθοΰν τα 100 οίκήματα
είς 20. Διεμαρτυρήθημεν είς τόν
κ. Άγγέλην. Ξεύρετε δέ τί μάς εΤ-
πε αύτός καΐ ό Χαριτόπουλος;
«Πρό Χριστοΰ έγιναν μερικά σπί-
τια στόν Βόλο, πρεπει άλλα νά γί
νούν μέ την έλευσιν τού Μεσίου».
ΟΊ κύριοι αύτοι κάνανε καΐ τό χου-
βαρδαλίκι τους μάς στε'ιλανε 20
σπίτια τα όποΐα δμως δέν άποδε-
χόμεβα. Τους ευχαριστούμεν τούς
κυρίους αύτούς καί θά συστήσωμεν
είς τούς πρόσφυγας νά προμηθευ-
θοΰν εικόνος τής Τριάδος νά τούς
βάλουν στά εΐκονοστάσιά των καΐ
νύκτα - μερά νά τούς άνάβουν κον-
δύλια. ΟΙ κύριοι αύτοι έξηπάτη-
σαν καί τόν Υπουργόν κ. Ψαρρέ-
€|ς την 2«ν ο<λί$α Επί τη θλφερφ έπετείω τής'Αλώσεως ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΑΝΤ» ΣΤΡΑ Τ Ω Ν Λ Ν Τα υπέρ καί τα κατά τού μονοχικου βίου.— Στρατολόγοι κοριτσιών δια τα μοναστήρια. — Οίκογενειακά δράματα. ΠΡΟΣΟΧΗ Ευρισκόμεθα είς την έξαιρετ,κώς ευχάριστον θέσ,ν ν' άναγ- νείλωμεν είς τούς συνδρομητάς καΐ αναγνώστας μας, ο, όποίο. δέν'Π&θησαν παρά την έπ,θυμίαν των, ν άποκτήσουν οικό¬ πεδον άπό τα διατεθέντα υπό τής εφημερίδος μας είς τάς πε- ά Δροσιάς, Δ.ονύσου, Σταμάτας καί Μ. Πευκου, μη ευνο- είΓτάς σχετικάς κληρώσε,ς, δτι, συνεπε.ς πρός τας ύποσχέσε,ς μας, επετύχομεν νά εξασφαλίσωμεν κα. έξαιρετ.κά οΐκόπεδα πευκοβρ.θή, είς προνομ.ουχους ε^Γτών προαοτείων Σταμάτας κα! Μεγάλου Πευκον, που θα παραχωρηθούν είς αύτούς, διά κληρώσεως, υπό ευνοϊκωτά- τους, ττάντθτε, δρους. Α' Οίκόπεδα Σταμάτας : Πευκόφι/τος έκτασις απέχουσα 500 μόνον μέτρα άπό τό τέρμα της λεωφορειαχής γραμμής. ■Ορ!ζ«ν άναπετΓταμένος. Πρός δρχ 8 - 10 κατά τετρ. πήχυν. Προκαταδολή 20% επί της άξίας των ο'κοπέδων. Δόσεις δρχ. 400 - 500 κατά μηνα. Β' Οίκόπεδα Μεγάλου Πεύκου : Είς μαγευτικήν τταραθα- λασσΐα» θέσιν. "Αφθονα ττεϋκα Συγκο,νωνία τακτ,κη. Νερό αρτεσιανό έντός τοΰ κτήματος. Πρός δρχ. 7 κατά τετρ. ιτηχυν. Π,ροκαταδολή δρχ. 1.000 δι' οΐκόττεδα των 1.000 πήχεων καί 6ρχ. 1.500 δι' οίκόπεδα άνω των 1.500 πήχεων. Δόσεΐς δρχ. 200 - 250 κατά άττουλος Α' Γυμνο-ιου βο- Γη. Παππάς Γυμνασ.ου Πο«· Ν Βάς Γυμνασιου Α- Γυμνβσίου Μη νές Γυμνοχτίου/", Ι- 3==5δ υπό τού βνικού Ίδρύματος ^ % βυντών των Σχολείων των το ο- ρυσθέν ποσόν τής ύποτροΦΐας και μβτά την λήξιν των ματΗμάτων θα άνβχ«ρησουν διά την μελέτην των θεμά—*ν τα όποΐα έκαστος ίχει έπιΐλέξη. Ό θεσμός των 'ΥποτροΦιών Έ- Φηβικής Πρώτοβουλίας εχει εφαρ¬ μοσθή είς πλείστα Κράτη άπό τού παρελθόντος δέ ετους καί είς τήν Έλλάδα. ΠΡΟΣ ΤΙιΜΗΝ ΤΩΝ ΜΙΚΡΑΣΙ- ΑΤΩΝ ΕΞ ΑΜΒΡΙιΚΗΣ Ή "Ενωσις, Σμυοναίων, εύρκτκο- μένη είς στενήν επαφήν μ.έ τήΛΐ έν Άμε<κκχ) ΌμΛσπονδίαν Μικ.ραβι ατικών «αί θρ«*.κ.ων Σα>ματείω>ν, δ-
ιρισί, Ιδία την Ι2·ην τ^έχθΛΤθς, <τυ- νεοττίαΛν των μελών της είς τό εστιατόριον Πάνθεον, είς την ό.τοί αν .τροσεκλήιθηισαν νά μετάσχοΐΛ', τιμής έ'νεκεν, οί όιφιχθέντες χαί ένταϋθα εισέτι ευρισκόμενοι έκβρο- ^ι«ϊς τής 'Ομοοπονδίας υπό τήν άοχηγίαν τοθ κ. Αποστόλου Μαν- τςούρη. Ή Χριστιανικήν βρηρχεία, βασί- ζεται ώς γνωστόν, επί των εξής δύο Άρχών, άς έθέΐπισεν ό 'Ί- διος ό Ίδρυτής της. «Άγαπήσεις Κύριον τόν θεόν σου καΐ τόν πλη¬ σίον σου ώς σεαυτόν.» Δύο Άρ¬ χών αΐτινες είναι άλληλένδετοι καΐ άχώριστοι. Ό πολαιός Μ»τάικός νόμος ίίριζεν ότι πρεπει ν' αγαπα τις τόν θεόν τού καί νά μή βλάπτη τόν —λησίον, ώς διετυπώθη αύτό ι.Ις τάς δεκα Έντολάς, πού λέγουν ότι ενας είναι ό Θεός δν ώφειλον οί Εβραϊοι νά λατρεύουν καΐ ο οποίος άπαγορεύει νά διοπτράττουν άδιικιΐματα είς βάρ>ς τού πλησίον,
4ού φονεύσεις, ού κλέψεις κλπ.».'Ο
Νόμος αύτός εβχτε τάς βάοχις τής
Ήθικής ήτις δμως περιώριζε τό
μόνον είς την άποχήν άπό τού κα-
κοϋ χωρΐς καί νά επιβάλη την τέ-
λεσιν τού άγα9ού. Αύτό βά επε¬
βάλλετο, δταν τό πρώτον, δηλ. ή
άποχή άπό τού κακοΰ, 6ά κο<θί- ο—ατο συνείδησις τού Κόσμου. Καί δταν ήλθε τό πλήρωμα τού χρόνου, ήλθεν ό Χρΐ'στός καί συνε¬ πλήρωσε τόν Νόμον, ειπών. «Δέ; άρκεΐ νά μή βλάπτης τόν αΓλησιον σου, άλλά "αί νά προ—ταθης νά τόν εύεργετής είς πάσαν περίστα¬ σιν. Καΐ έφερεν ώς παράδειγμα την ιστορίαν τού Κολού Σαμαρεί· τού, τού Τύπου αυτού τοΰ μέλλοντοςκα- λοΰ Χριστιανού. Ό ανβρωπος όντος ζούσε στην Κοινωνία. Καΐ ταξείδευεν είτε γιά τίς δουλειες τού, είτε έστω κσι γιά ψυχοιγωγία. "Αμα δμως, εΐδτ ξο—Ιλωμί,νο μέσα στό δρόμο, τόν ληστευβέ^α καί τραυματπσθέντα συνά.3ρ«.τό τού, αφησε κατά με¬ ρίς καί δουλειες καί ψυχαγωγια, κα'ι φρόντισε νά τόν σώση. Τού ε- εεσε τίς πληγές, τόν φόρτωοχ στό ζώ:> τού, περάτησε ούτος ποζή, ώ-
ρες όλόκληΛες μέχρι τού πανδο-
χι,ίου δττου τόν έπλάγιασί, τον
ίΐτεριποιήθηκε σΰμφωνα μέ τα μέσα
τής έποχής, καΐ εδωσε χρηματα
—όν πανδοχέα, λέγων δτι θά περ-
ούσε καΐ τήν άλλη μερά γιά να
^πισκεφΒή τόν άρρωττο καί νά τού
δώση κι' αλλα χρήματα. Χοσοιμέ-
ρησε ?ηλαδή, κοπίασε, ξόδευσε χρή
ματα καί, τό κυριώτερο, κινδύ-
νευσε κι' ούτος νά πιοσβη άπό
ληστάς .τού μττορούσαγ νά βρΐ-
βούν στό δρόμο τού ένώ έβάδιζε
σιγά παρά τόν τραυματία, άντί
νά τρέχη εΦιππος. Τελεία δηλ.
σύταπάρνησις χόριν
τού «—λησίον '.»
"Ετσι τήν έννοούσ&ν ό Χριστός
την άγάπη τ:ύ πλησίον, μέ εργ<* δηλ. δχι μέ λόγια καΐ εύχές. Καί, Φυσικά, μαζΐ μ' αυτήν τήν άγάπη, Τού συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ είντ'- άρρηκτως σνν&εδΐ,μίνη καί ή πρός τόν θεόν άγάπη. Καΐ έτσι εννοούσαν αύτέςτΐς δύο ΑΓΑΠΕΣ ! οί Χριστιανοΐ των πρώτων αίώνων, ' των αίώνων των διωγ,μών, ζώντες ολοι μαζί έν τή Κοινωνία άλληλο- βοηθούμενοι καΐ άγωνιζόμονοι διά τής Άρετής τον εναντίον πάσης κοκίας κα'ι άνηθικότητος. Συν τφ χρόνφ ομως επεκράτη¬ σαν είς τό πνεύμα τής πρός τόν «π λ η σ ί ο ν» άγάπης τό «δό- γμβ» τής έξ αυτού απομακρύνσε¬ ως καί διά .τρο—υχών μόνον ίιπχρ τής σωτηρίας τού, εκδηλώσεως τής ιάγόπης αυτής. Καί ή έντολή τής αύταπαρνήκτευς (άπαρ· νησάσθω εαυτόν) ήρμηνεύβη ώς ά- πάρνη«τις τού Κόσμου χάριν τής πρός τόν &ζς>ν καΐ μόνον άφοσιώ·
σεως, έκδηιλουμένης διά στερήσι-
ών καΐ παντοιοτρόπου καΐ μέχρι
δροοίίίας αύτοκτονίας κατατυραν-
Μΐσΐως τού σώματος, μέ τήν ιδέ¬
αν ότι τούτο ήτο εύάρβστον είς τόν
θεόν ! Αυτή είναι ή ί'ννοια τού ά-
σκητΐ'Κού ή μον«χι«ού βίου, ή πη-
γάσασα, είναι άληθές, έξ 0-τερμέ-
τρου πρός αυτοθυσίαν ζήλου, άλλ'
εκτραπέντος πρός μονό—λευρθ'ν μό¬
νον εφαρμογήν τής πρός τόν θεόν
καΐ τόν «πλησίον» άγάπης θείας
Ι Έντολής. Τό άν ήτο όρβτ| ή πε-
,τλαν—μένη, είναι αλλο ζήτηιμα. Πάν-
! τως οί έμπν&ΐΛΓταί της ήσαν άγιοι
άνθροποι ώς άγόμινοι καί αύτο-
θυσιοιζόμενοι υπέρ μιάς Ίδέος
κατ' αύτούς εθσεβούς, άσχέτως ακ
συν τώ χρόνω καί υπό άλλας συν¬
θήκας άπέβη έπωΦελής ή όλεθρία!
Ό Μέγας Βασίλειος υπήρξεν εκ
των πρωτεργατώ^ τού άσκηττικοϋ
διον, άσ'κηιτεύσας καΐ ό ίδιος επί
τι διάστη^ια. 'Έθεοηεν ομως ώς
πρώτιιστον σκοπόν τού μοναχικού
βίου την έμπρακτον εφαρμογήν τής
πρός τόν «πλησίον άγάπης». Συν-
τάξας δέ, τή συιεργΌσίο: Γρηγο-
ρίου τού Νοιζιανζηνοϋ, τ:ύς κανό-
| νας τού μοναχικού βίον, ώρισε ν ώς
κύριον όρον, νά χρησιμεύουν τα
Ι μοναστήρια κυρίως κα'ι ώς
' φιλιανθρωπικά ίδρύματα, δηλ· Νο-
σοκομεϊα κλπ. Ο ϊδιος δέ οτανέ-
, γένετο έπίσκοπος Καισαρείας, ϊ-
δρυσεν ούτόθι τήν περίφημον «Βα-
, σΐ'λειάδα» ήτις ήτο συγκιρότηιμα
| Νοσοκομείον, Γηροκομ<εί»ν κλπ. Ι Καΐ τα μοναστήρια τότε καί επί Ι τινάς αϊω«ΐς, ιέξεπλήρουν αυτόν τόν διττόν Χριστιανικόν προορι¬ σμόν. Βραδύτερον, ότε τήν εξάσκη¬ σιν τής φιλανθρωπίας την άνέλα- 1 6ε τό Κράτος, τα μοναστήρια πε- ριωρίσθησΌν μόνον είς τό ζήτημα τής λατρείας «αί ένίοτε τήν Φιλο- ξενίαν ταξειδιωτών. Κατά τούς μακρούς αίώνας τής Άπό την εορτήν τοΰ Συλλόγοι; των Περαμίων Κυζικηνών είς την Νέαν Πέραμον ΑΛεγαρίδος, είς άναιμνησιν τής γενετείοας Περάμου τής Κυζίκου. Κυριακή 24 Μαΐου είς τόν Ναόν τοΰ Άγίου Γεωργίου Αύτοκροοτορίας μας ώκάιιη καί καί τούς μίτά την "Αλ»7ΐν, ήταν κατά καιρούς Ταυτα Φυτώρια σο- φών ιοαΐ ενσιεβών άνδρών. Αύτό άτΓθΤίλίΐ ε'ν φωτεΐινόν σημείον είς τήν κατ' αλλονς έ,τωΦίλή, καί κατ' άλλους έπιβλαβή υποϊρξίν των. "ΕλαΛον αφορμήν ν' άσχοληδώ ώς έν προλόγω μέ τάς έξελίξεις τού παρ' ημίν μοναχικοΰ βίου έκ των, ώς θ' άναΦέρω δύο έπικαίρων περιστατικών, εχόντων .μεγάλην σχέσιν μέ αυτόν. Καί πρώτ' άπ' δ¬ λα όφειλω νά σημειώσω Οτι £έν σχετίζω τούς Μοναχοϋς μέ τούς Κληρικοΰς, τούς ζώντας έ' τή Κοι- νωνια. Οί πρώτοι ζούν έκτός αυ¬ τής, καΐ οί δεύτεροι εντός των κόλ- πων της. ΕΤναι ούτοι, οί διάδοχοι, οίίιως «ίπεϊν, των Άττοττόλων, 0( συμπαροχΓτάται είς τάς χαράς καΐ τας βλίψίΐς των ένοριτών των, ο>|
πν£υμοττικοί των πατέρες, αύτοι έ-
δ!5ασκον είς τα κρυφά σχολίΐά,
ούτοι κυρίως διετήρησαν τήν Πί¬
στιν !
Καί τώρα άς έλθωμεν είς τα ώς
άνέΦερα δύο «περυστοπιιοό». Τό
πρώτον άφορά την "Αλωσιν τής
Κωνσταντ ι νουπόλεως, ής είχομεν
πρό τίνων ημερών τήν (ϋλιβεράν
έττέτεΐΌν. Ή ήρω^ή της άμυνα, έπέ
συρ« καί έπισύρει άκόμη τόν θαυ¬
μασμόν όλον τού Κόσμου ! Άσχέ-
τως δμως αυτού, τολμώμεν, πα-
ρσμ.ερίζοντες πρός στιγμήιν θρύ-
λους καΐ παρσδόσεις, νά θέσωμεν
τό εξής έστω όχτεβές έρώτηιμα :
Ποία βά ήτο ή τύχη τής Αύτοκρα-
τορίος μας, άν δέν υπήρχεν ό Μο-
ναχιχος βίος είς αύτήν,ώς άλλωστε
δέν τόν συνιστό) οΰτε ή Παλαιά
οϋτε ή Νεα Αιαβηκη, άλλ' υπήρχον
μόνον οί άναλογοϋντες είς εκάστην
καΐτωκη,μένην περιοχήν, εγγαμοι
κατά τό πλείστον, πληρικοί ; Τί
θά εγίνετο εάν τα καθ" δλους τούς
αίώνας τής υπάρξεώς της έκατομ-
μύρια μοαχών, αμφοτέρων των
φύλων ήσαν σύζυγοι καί γον&ϊς,
συντελούνττες οΰτω είς τήν αύξησιν
τού πληίίυσμοΰ καί είς την διά τής
εργασίας των ευημερίαν τής Χώ¬
ρας; Τί βά εγίνετο άν ολοι οί ά.-
δρες τής ήώρας, ηύξημένοι είς α¬
ριθμόν λόγω καϊ τής ώς είπον αυ¬
ξήσεως τού πληθυσμρύ εγένοντο
ύπέρ,μαχοι τής Πατρίδος καί, φυ-
σικά, καΐ τής θρτνσκείας, έν περι¬
πτώσει έχθρικών έ,πιδροιμών; τΗτο
δυνατόν νά σωθή ή Αύτακρατορία
ή τουλάχιστον, μέγα μέρος αυτής;
Άς άπο,ντήοη σ' οχττό ό κάθε πα-
τριώτης "Ελλην καϊ καλός Χρι-
στια^ός!
Τό άλλο «περιστατι-
κ ό ν» άφορά τό εξής πρόσφατον
γεγονός, έκ των πολλών ά&ίπ&τε
συνιτελουμένων άλλά μή έρχβ'μένων
είς δηιμοσιότητα :
Δύο εύσεβεΐς καί καλαί νεώνιδες,
ειργάζοντο ώς νοσακάμοΊ, είς μίαν
κλινικήν. Έξέλεξαν αύτό τό λ ε ι-
τ ο ύ ρ γ η μ α άντί αλλου βιο.ιο-
ριστιικοϋ έπαγγέλματος, είτε άπό
αγάπην πρός τάν «πλησίον» των
συμβιβαιζοιμε'νην μέ τα αίσθήματά
των, είτε δι' ά>λους λόγους πού
δέν ένδιαφέρουν. Παρουσιάσβηκε
λοιπόν μιά μερά σ' αύτές μιά. . .
στρατολόγος ικΐαίλογραιών, καΐ τοίς
τΤπε κατά πάσαν πιθανάτιητα :
—ΐΑύτή ή δουλειά πού κάμνετε
έδώ ιμέσα, είνοοι αϊσχρά. Άμαρτά-
νετε κάθε τόσο βλέποντες γυμνά
σώματο».
—Μά, βά τής είπαν, ή Εονλειά
αυτή είναι δονλε.ιά χριστι'ανΐΛή
τής άγάπης τού «πλησίον». Τού
Καλού Σοβμαιρείτου, θά τής απήν¬
τησαν.
Δέν καταλαβαίνετε εσεΐς άπ' αύ
τα. 'Ελάτε στό μοναστήρι νά σάς
,Α~. ή 'άγία Ήγουμένη ποθ

ΠΡΟΙΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Ή 31η ΜαΤου 1959 όντως θά
θεωρεΐται μίσ Ιστορική ήμέρα —
Λττως προσφυώς είπεν ένας έκ των
δημ. σύμβουλον — διά την Μίαν
Σμύρνην, άλιλά καί ίινας σταθμός
διά την νεαρόν ποοσφυγούπολιν,
την οποίαν κσί οί 1ν τή ξέντ}, λ.
χ. Η.Π. Άμερικής, έγκατειστημένοι
αττ6 τής Μικρασιατικής καταστρο-
φής κοί εντεύθεν άλύτρωτοι "Ελ-
ληνες θεωροΰν ώς την έν Ελλάδι
Ιδιαιτέραν ττατιρίδα των, ώς διέ-
κήρυξαν είς την συνεστΊασιν τής
'Εστίας Ν. Σμύρνης της παρελ-
6ούσης εβδομάδος οί εσχάτως ά-
φιχθέντες έξ Ήν. Πολιτειών έκδρο
μεΐς, μέλη τής Όμοσπονδίας Μι-
κρασιατών, Ποντίων καί Θραχών
Βορείου Άμερικής καί Κοναδά.
Τί θά λέγουν λοιπόν οί όμογε-
νεΐς αύτοι ά&ελφοί έπανερχόμενοι
είς την νέαν μεγάλην Πατρίδα
των, ένθα έγκατεστημενθι μονίμως
πλέον καί άναγκαστικώς, ερχόμε¬
νοι έδώ κατά καιρούς ώς προσκυ-
νηταί μόνον, τής Έλληνικής Πα¬
τρίδος ; Τί θά λέγουν αύτοι είς
τοΰς συγγενεΐς καί φίλους των,
είς δλσυς τούς ξενητεμένους άδελ-
φούς ; Τί θά λέγη δμως καί όλό-
κληρος & έδώ προσφυγικός κό-
σμος διά την άδόκητον μεταβολήν
είς τα τής διοικήσεως τού Δήμου
Νέας Σμύρνης;
"Ενας πολίτης, ϊσως κατά πάν-
τα άξιολογος ,— δέν έχει τόσην
σηιμασίαν αύτό — άλλά μή πρόσ¬
φυξ, έκλέγεται άπό δέκα νέους δη-
μοτικούς συμβούλους Δήμαρχος !
... τής ωραίας προσφυγουπόλεως,
διά την όποιαν σεμνυνόμεθα δλοι
οί τέως άλύτρωτοι "Ελληνες.
Τό γεγονός δέν είναι τυχαΐθι/
ικαΐ πιρέττεί ανεξαρτήτως τής εκ¬
πλήξεως καί λύπης νά μάς έμβά-
λη είς σοβαρωτάτας σκέψεΐς καί
νά προκαλέση την προσοχήν καί
τό άμεσον ζωηρόν ενδιαφέρον
πάντων μέν των αρμοδίων
τταραγόντων τής κοινής γνώμης
πού έκπροσωπεΐ ή εφημερίς μας,
άλλά ίδιαιτέρως καί πρωτίστως
τής Νέας Σμύρνης.
'Ετπστευε καΐ είχε εμπιστοσύ¬
νην και ι—εστήριξεν ή εφημερίς
μας τόν κ. Άθ. Καρύλλον, όχι
ιμόνον διότι άπό 30ετίας καϊ πλέ¬
ον διηύθυνε τάς τύχας της, ώς
Πρόεδρος Σωματείον, ώς Κοινο-
τάρχης καί ώς Δήμαρχος, λίαν ε¬
πιτυχώς, άλλά καϊ διότι εΤναι
πρόσφυξ·
Ή έφημβρίς μας έδικαιώθη κα&'
δλην την γραμμήν δι" αυτήν, ι ήν
άνιδιοτελή της, υποστήριξιν. Διό¬
τι ό συνδυασμός τού κ. Άθ. Κα-
ρυλλου, παρ' δλην την λυσσώδη
προσωπικήν επίθεσιν των τρ'ών
άλλων, πάλιν έπλειοψήφησε, ττάλιν
ήλθε πρώτος, πρός τιμήι/ των Νε-
οσιμυρναίων. Καί εάν οί έκλεγέν-
τες δημοτικοί σύμδουλοι παρέμε-
νον είς τάς τάξεις των συνδυασμών
των μέχρι τέλους, ό κ. Καρύλλος
θά ήτο ό άναμφισβήτητος Δή ιαρ-
χος καί διά την νέαν δημοτικήν
περίοδον, κατά την γνωστήν ρη-
τήν διάταξιν τού νεου Νόμου μέ
τον οποίον διεξήχθησαν αί εκλο¬
γαί.
-, Άλλα-'δ Νόμος ούτος ατυχώς
εΐχε μέισα τού «αί τό φοβερόν
σπέρμα τής θεμιτής ή άθεμίτου
συναλλαγής καΐ έ'τσι, χάρις είς
αυτήν, χάρις είς την ενίσχυσιν τώ.»
ίξ συμ·6ούλων τής ΊΑοιστεράς, α¬
σφαλώς έ ττ ί ά / τ α λ-
λαγμάτων σ ο 6 α ρ ώ ν
— τα όποΐα άργά ή γρήγομαϊά
έλθουν είς φώς — έττέρχεται ή α-
νατροπή καί ό έκ Μάνης μειοι| π
φησας υποψήψιος δηιμ συμβουλάς
ε>·λέγεται Δήμαρχος Νέας Σμύρ¬
νης !...
Άληθώς, Ινα ίστορικό... γεγο-
νος διά την φημισμένην, διά την
κοινωνικήν της υπόστασιν και τόν
πολιτισμόν της ωραίαν ττροσφυ-
γούπολιν. Μία μελανή σελίδα τής
πιό δμορφης Ίστορίας της, για την
οποίαν προδικάζομεν τάς μελαγ-
χολικάς μελλοντικάς σκέψεις των
κατά μεγίστη,/ πλειοψηφίαν πολι-
τών ττ]ις τέως άλυτρώτων '.
Κατά την άδόκητον εκλογήν
τής παρελθούσης Κυριακής 31 5.
59 καϊ πρό τής ενάρξεως τής ψη-
φοφορίας, ό προε&ρεύων τής ουνε-
δριάσεως καί όρισθ'είς υπό τού κ
Νομάρχου Άττικής προσωρινώς
Δήμαρχος μέχρι τής ορκωμοσίσς
τοθ νέου κ. Άθ Καρύλλος, έκδη-
λώνων άλλην μίαν φοράν την
στοργήν κα! αφοσίωσιν τού -πρός
την πόλιν, μέ την ιστορίαν τής ο¬
ποίας συνόδεσε την ττροσωπικότη-
τα «αί την ζωήν τού, άΐνέγνωσε
την εξής δήλωσιν τού ·
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΔΗΜΟΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Έν Ν. Σμύρνη τή 31 Μαΐου 1959
Δ Η Λ Ω Σ Ι Σ
Είναι γνωστόν ττλέον ότι τό σύ-
στημα μέ τό οποίον διεξήχθησαν
αί Δημοτικαί εκλογαί τής 5ης "Α¬
πριλίου είχεν όδυνηράς συνεπείας
είς πλείστους Δήιμους και Κοινότη¬
τος τής Χώρας γενικωτέρας καί
6ρί>σκ—αι ή σωτηρία. "Ερχεται έ-
κεϊ κάβε Σάββοττο ενας αγιος αν-
θρωπος πού κατηχεΐ τα κοιρίτσια.
Νέκτοορ —ού λένε οί γραμματιζού-
μενοι, τρεχει άπό τό στόμα τού,
αταν ιμιλε». ^
—Μά εμείς δέν βέλουμε ν» καλο-
^ερέψονμε. Θέλουμε, νά δοι>λέψο·υ·
με ε«ς ότου ίίλθη ή ώρα νά παν·
τρευτοϋμε. Ν ά γίνουιμε αύζνγοι κ«ϊ
μ—έ,ρες.
—Βεβαία, ό νοΰς <τας είναι αττΐν τααντρειά. 'Αΐδιάντρβ-ες. «Αί κυσ«6είς νεόινιδες δέν ύ-ανδριεύον· ται, άλλά γίνονται νύμφαι τού Χριιστοΰ»" (Αύτό τό ίτκουυα καητο- ~ ια,ρυττόμενον μέ τα ιδία ακρι¬ βώς λόγια, άπ' άμβωνος.— Σημ. τού γράφονΐτος). Εΐττε καί «λλο: ττοΙΧλά, ί—οβέτω ή «κοπηχήτιρΊΌ» καί οττό τΐιλοις την κατάφερε ν« ττάνε στό μονοοστήρι πού της ί—β&ειξε. Και μαζύ φ' αύ- -τές «ατάφερε καί δύο αλλες πού πτίγ«ν κι' όντες 1 ©ρήνος καί κλαυθμός στό σ~ίΐΊ των κοριτσιών ούτών πού τα ε- χασβν γιά ττάντα οί γονεΐς των. ΠοΟ σχεδόν δ*ν θέιλουν νά τούς (εύρουν ΐπΛίΐά τα παιδία; των! Πού ήλπιζον νά 'έχονν άπ' αύτά άττογό- νουςΐ Τί λέγει σ' αύτά ή επίσηιμος 'Εκικλησίο:; την έρωτώ μετά τού ττροοτήικοντος σεβάσιμοΰ αν έγκρί- νη αύτό τό ΐί β ιμ » » τ ό ρ ι· ο μ α τού ϊργου τοθ Καλοΰ Σα- μαρείτου, αν έγκρίνη αύτά τα οί- κογενειοβκά δράματα τα όποΐα ε¬ δημιούργησαν τα δργανά της; ΑΧ. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ Ηέα Φιΐλαδέλφεια, Αγκύρας 41 εΐδιικάς αί κυριώτερα ι των οποίων αί άδικίαι καΐ ή ανευ προηγούμε¬ νον θεμιτή καΐ άθέμιτη σινναλλαγή ιμεταξύ των Δημοτικών καί Κοινο- τικων Συμβούλοίν διά την εκλογήν ύττ' αυτών των Δημάρχων καί Κοι- νοταρχών. Μεταξυ των Σύμβουλον ώς καί των πολιτών αναμφισβητήτως έπιέι- φερεν ωσαύτως διαιρέσβις καί ό- ξύτητας επι μεγίστη ζη,μία των κα¬ λώς έννοουμένων συμφερόντων των Ταταικών μας Όργανισμών. Άποβλέπων είς την καταπράϋν- σιν των παθών τούτων, είς την η¬ ρεμίαν, την γαλήνην καί προσή- λωσιν είς τό καθήκον καί μόνον, διοικούντων καί διοικουμένων, πρός εξασφάλισιν τής εύηιμερίας καί των συμφερόντων τής πόλεώς μας έν τή διακονίθ! τής οποίας τώ οντι έλευκάνθημεν, χαιτοι οί Συμ¬ πολίται ιμε έτίιμησαν διά τής Ψή- φου και τού σταυροΰ των προτιμή- σεως ώς αρχηγόν τού πλειοψηφί- σαντος ΣυνδυοκτμοΟ καί ανέμενον ώς φι/σικήν συνέπειαν την άνάδει- ξίν μου καί πάλιν είς τό άξίωμα τού Δημάρχου, έν τούτοις διά τοϋς ρηθέντας λόγους^ θά άποσύρω ά- μέσχος τώρα την ύττοψηφιότητόΐ μο^ διά τό άξίωμα τουτο, εάν καί έφ' όσον δηλώσουν «αί τηράςοΜν τουτο κσΐ οί Άρχηγοί των δύο έτερον με γάλων Σ υνδυασμών, ήτοι οί κ.κ. Γ. Άντώναρος καί Π. Περιιμένης, προσκαλών συγχρόνως ικαί άπευ- θυνων θερμήν έκκλησιν ττρός άτταν- τας τοΰς άξιοτίιμους κ.κ. Συνα- δέλφους όπως συμφωνήσουν διά νά ιέκλέξωι,αεν δλοι ιμαζυ ΔήΓμς|>χον
κοινής έιμπΐ'στοσύνης προτεινων
ώς τοιούτον τόν Συνάδελφον Κύ¬
ριον, τόν Πρεσδύτερον έξ Υμών.
Ό Δηλών Πρόεδρος
τής Συνεδριάσεως
ΑΘΑΝ1ΑΣΙ0Σ ΚΑΡΥΛΛΟΣ
Δήμαρχος Ν Σιμύρνης
Ατυχώς ή μεγάλη καί αύθόρ-
μητη αυτή χειιρονομία τού δέν έ-
γινε άποδεκτή άπό τοϋς δύο ο^μ-
λους άρχηγους καί έτσι, άφού είς
τος κ. Περιμένη προσετέθηισαν καϊ
τάς 5 ψήφους τού μειοψηφήσαν-
αΐ 6 τής Άριστεράς, επήλθε τό
μοιραίον άποτέλεσμα.
Άμέσως κατοπν τούτου ό έκ
των δημ. σύμβουλον κ. Άρ. Μττα-
καμήτσος ΰτΓέβαλεν ένστασιν διά
την μή κανονικήν καί νόμιμον εκ¬
λογήν τού γιροομματέως τής συνε¬
δριάσεως, επί της οποίας άκόμη
δέν απεφάνθη ό κ. Νομάρχης.
Την ένστασιν ένίσχυσαν καΐ οί
άλλοι σύμβουλοι τής πλειοψηφίας.
Η Κ.Ε.Π. ΚΛΙ Η Π.Ο.Δ Α Π ΑΠΕΦΑΣΙΣΑΝ
ΤΗΝ ΣΥΓΚΛΗΣΙΝ ΠΑΜΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥ
ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΟΛΟΚΛΗΡΩΖΙΝ ΤΗΣ ΠΡΟΙΦΥΠΚΗΙ ΖΤΕΓΑΧΕΩΧ
Την παρελθούσαν Πέμπτην συν¬
εκροτήθη είς τα γραφεΐα τοθ
«Προσφνγικοΰ Κόσμον» κοινή σύ-
σκεψις τής Κ.Ε.Π. μετά τού Προ-
εδρείου τής Πανελληνΐου Όιμοσπον
δίας Άστέγων Άστών Προσφύγων,
είς ήν παρέστησαν οί πρώην ύ-
πουργοί κ.κ. Ί. Αποστόλου, Κ.
Γιαβάσογλου, Μ. Κύρκος, Στ. Νι¬
κολαΐδης καί Άπ. Όρφανίδης, ό
6ιευ!θυντής τού «Προσφυγικόν Κ6-
σμου» καί «Κόσμου» κ. Σωκ,ρ.
Σινανίδης, οί πρώην βουλευταί κ.
κ. Ν. ιΜανθόπουλος, Στ. Πηλεί-
δης καΐ Στ. Χατζήμπεης, οί πολι-
τευταί Αθηνών κ.κ. Άρ. Κωνσταν
τινίδης καί Ε. Χρύσης, ό κ. Άλ.
Μΐκρέλλης, μέλος τού Συμβουλίου
Στεγάσεως, έκ μέρους δέ τής Πα-
νελληνίου Όμοσπονδίας Άστέγων
Άστών Προσφύγων ά Πρόεδρος κ
Μ. Τσιγδέμογλου, 6 Πρόεδρος τήι
Ε.Ε. 'Αβρ. Κοντόπουλος, ό γεν.
γραμ-ματευς τής ΌμασττΌγβίας κ.
Άλ. Μιχαλόπουλος, ό άντιττιρόε-
δρος κ. Δημ. Μάλτας, ό γενικάς
γραμματεύς τής Ε.Ε. κ <Κ. Ά- σιατίδης καΐ οί κ κ Π Τσορμττα- τζόγλου «αί Σερ Άβραμίδης μέ- λη τής Ε.Ε. Μετά εΰρεΤαν έπισκόπησιν τοΰ δλου προσφυγ ικοΰ προβλήματος, ίΕΐ!α δσον άφορά τήνι /αποκατά¬ στασιν των -παλαιών άστών προσ¬ φύγων, καΐ την έκφρασιν θερμών συγχαρητηρίων διά την συνένωσιν των δύο Όμοσπονδιών των τταρα- πηγιματούχων προσφύγων Αθηνών καί Πειραιώς, είς την Πανελλήνι¬ ον Όμοσπονδίαν Άστέγων Ά- στώ; Προσφύγων, τής οποίας τό Προεδρείον μετέχει είς την σύσκε¬ ψιν/ εκπροσωποϋν ιτά ζωντανά κύτταρα τού άναποκαταστάτου εισέτι προσφυγικόν κόσμου, οί πα- ριστάμενοι προήλθον είς την 6μό- φωνον διαπίστωσιν, δτι : Α') Τό θέμα τής συμπληρώσε- ως της "οσφυγι,κίης στεγάσεως έχει ούσιαστικώς άττοτελματοθη, δοθέντος δτι περιωρίσθη είς την ανέγερσιν ετησίως 1860 οίκημά- ^ων καθ" όλην την χώραν, ένώ 6ιγ την άποκαιτάστασιν μόνον των είς παραπήγματα διαιτωμένων προσ- φυγικών οίκογενειών άπαιτούνται, συμφώνως πρός τα πορίσματα της σχετικής άπογραφής, υπέρ τάς 15.000 οίκήματα. Β') "Εάν συνεχισθή κατά τόν αυτόν άργότατον ρυθμόν ή στέγα- σΐζ/ μέ χρηματοδότησίν της μό¬ νον άπό τό προ ι όν τής ρευστο- ποιήσεως των ανταλλαξίμων άκι- νήτων καί άττό τάς άναγκαστικάς είσφοράς των άποκατασταθέντων προσφύγων, θά διαιωνισθή ή έττί- λυσίς της, έφ' δσον δέν θά είναι δυνατόν νά επιτευχθή οΰτε μετά παρέλευσιν είκοσαετίας Γ') Ή Κυβέρνησις παρά τας σχετικάς ρητάς ύττοσχέσεις καΐ διαβεβαιώσεις της διά την ταχεί¬ αν καΐ οριστικήν διαρρύθμισιν τού ζητηματος, ουδεμίαν καταβάλλει ττρός τούτο προσπάθειαν. Απόδει¬ ξις : Ένώ, είσηγήσει τού Ταμεί- ου Ανταλλαξίμων, εΤχε, κατ' αρ¬ χήν, αποφασισθή ή συναψις δανεί- σθέντος μεταγενεστέρως είς δρχ. 100 έκατ., διά την διευθέτησιν τού στεγαστικού, ήδη δέν γίνεται πλέον λόγος περΐ αυτού. Άπό τριετίας, έξ αλλου, έχει καταρτι¬ σθή ό νέος νόμος περι άποκατα- στάσεως των άστών προσφύγων, δτι δέον νά ρυθμισθή ταχέως καΐ όλοκληρωπκώτ;, διά τής διαθέσε- ως υπό τού προϋττολογισιμοϋ των απαιτουμένων πιστώσεων. / λ / "«Λ Ι« 01 μετέχοντες της συσκέψεως, ι__. λαβόντες ύπ' δψιν τάς ανωτέρω διαπιστώσ«ις, απεφάσισαν όμοφώ- Β ΟΓΚ.ΔΑΙ ΣΤΓΚΕΒΤΡ-£Ι£ Τ1Η ΠΡΟΣΦΤΓΟΠ χωρις νά «Ισαχθίϊ είς την Βουλήν , νως, δττως καταρτισθή 'Εκτελεστι- πρός Ψήφισιν. Δ') Ή ανταλλάξιμος μουσουλ¬ μανικα περιουσία, μέ την οποίαν δέν εΤχε συναρτηθίί ποτέ ή προσ- φυγική στέγασις καί άττό την ο¬ ποίαν έξαρτά τ)δη ή Κυβέρνησις την όλοκλήρωσιν ίτης στεγάσεως, μετά την διασπάθισιν καΐ διαρρο- ήν της καί μέ την άνάθεσιν τής ρευστοποιήσεώς της είς τούς κα. τα τόπους Νομάρχας, δέν δύνα¬ ται ν' αποτελέση βάσιν διά την λύσιν τοΰ προβλήματος. Ε') Παραμένει άσυμπλήρωτος ή προσφυγική στέγασις, όχι δι" έλλειψιν των απαιτουμένων μέσον, άλλά δι" έλλειψιν τής πρός τουτο θελήσεως. Απόδειξις : Μεταγενέ- στερα προβλήματα πολύ μεγαλυ¬ τέρας επιφανείας, ώς τό των συμ- ιμοριοπλήκτων καί τα των σεισμο- πλήκτων, διερρυθμίσθησαν οριστι¬ κώς. Σγγ') 'Ελλείπει ό άπαιτούμενος τεχνικοοικονομικος προγραμματι- σμός, διά την όλοκλήρωσιν τής στεγάσεως. Ζ') Ή ρύθμισις τού προβλήμα¬ τος δέν εΤναι ζήτημα συζητήσεων, άλλά ιμάχης βέιμα πολιτικόν, διά νά καταστή έθνική και ου 300 έκατ. δραχμών, περιορι- συνείδησις, συνείδησις κοινωνικ,ή έλληνική, κή 'Επιτροπή, ή όποία θά προ¬ έλθη είς τάς ένδεδειγμένας ενερ¬ γείας. Πρός τούτο ή Ε.Ε., διά τόν καταρτισμόν τής οποίας έξου- σιοΐδοτήθησαν οί κ.κ. Κ. Γιαβάσο- γλου καί Σωκ,ρ. Σ ινανίδης" έκ μέ- ρους τής Κ.Ε.Π. καί τό Προεδρεί¬ ον τής Ήνωμένης Όμοσπονδίας ΠαραπηγΊματούχων Προσφύγων Α¬ θηνών καί Πειραιώς, θά όργανώ- ση μεθοδικήν καί συστηματικήν εκστρατείαν είς δύο στάδια. Τό πρώτον στάδιον θά συνίσταται είς την σύγκλησιν έν Αθήναις παμ- προσφυγικού συνεδρίου, μέχρι τής συγκροτήσεως τοΰ όποίου θά ορ¬ γανούνται είς τούς ττροσ(|ιυγικούς συνθικισμούς συγκεντρώσεις ττρός διαφώτισιν των μαζών καί της κοι¬ νής γνώμης καΐ υποβολήν διαμαρ- τυριών. Κατά τό δεύτερον στάδι¬ ον θά επιδιωχθή ή διά καθοοοώς πολιτικών μέσων καί διά τής Έ- θνικ,ής Άντιπροσωπείας πραγμά¬ τωσις των σχετικών άποφάσεων καΐ πορισιμάτων τού συγκληθησο- μένου παμπροσφυγικοΰ συνεδρίου, διά την οριστικήν διευθέτησιν τού θέμοττος τής σεως. προσφυγ ι κης στεγα- ΕΚΕΙΝΟ1 Πι Υ ΦΕΥΓΟΥΝ ΙΩΝΛΝΝΗΣ ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ (1894-1959) ΔΙΑΣΧΟΛΙΚΟΙ ΑΓΏΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ Παροΐ'αία τού ΰιττουργοΰ 'Εμπο- ρικής Νΐουτιλίας κ. Γ. Άνδριανο- πούλου, τοΰ δήμαρχον "Υδρας κ. Ραφαλιά, των τοπικών Αρχων της ►■ήοοΐΊ ανωτέρων αξιωματικών τού Λιμενικού Σώμοπος καί πλήθος κό- «ιμου, έΐλαβον χώραν την παρελθού¬ σαν Κυριακήν είς "Υδραν, διοοσχο- λικο'ι αγώνας ναυτικών άθίλημάτΜν. Είς τούς αγώνας ε'λαβον μερος μαιθητα ίτών Δηιμοσίων Σχολών Ε. Ν. 'Ασπροπύργου, μης· Ύδρας καί Κύ- Τά άποτελέΐΓματα των έν λόγω άγών»ν Μχουν ώς εξής: Είς την ίστιοττλοίαν πρώτον ήλθεν ισκάφος τη}ς Σχολής "Υΐδρας. Είς την κιο- πηλοΐσίαν πρώτη ήλθεν λ έμ 6ος -τής Σχολής Άχται-ροιπύργου. Είς την ελευθέραν κολύμδησιν έττρώτευ- σεν ό μαθητί|ς τής Σχολής Άσιτρο πύργου Λελόκης. Είς την προσθί- Ον κολύμβηο-ιιν ό μαβητή,ς τής Σχολής "Υδρας Κατσαράς. Είς Απέθανε την Ιην τρ. είς την μέ τα συντρίιμιιατα τής Μεγάλης έν Ψυχικώ οικίαν όπτό καρδιακήν ' Στρατιδς, γιά νά τειθί) αί τιμητική προσβολήν ό Ιωάννης Ναυπλίω»-' όιαθεσιμότητα, κ>α! ν' ιΐποσΐ'ρθή
της, υιός τού αειμνήστου Πρωτο-[στή <τκαά τή; σιωπηις καί τής 6Ίο- ί ώ ς ψάλτου των Πατριαρχείων Ίακώ- 6ου. Γεννηθεΐς έν Φαναιρίω τό έ- τος 1894, άπεφοίτησε άπό την Μεγάλην τοΰ Γένους Σχολήν καί από την Πατριαρχικήν Σχολήν Βυ ζαντινης Μουσικής Κατά τούς Βαλκανικούς πολειμους, έλ3ών είς 'Ελλάδα, έξεπλή,οωσε τάς στρατι¬ ωτικάς τού ΰποχρεώσεις, διότι ό ττατήρ τού ήτο "Ελλην πολίτης έκ Νάξου, καί επειτα άποφοιτήσας άπό την Στρατιωτικήν Σχολήν 'Ε- φέδρων κατετάγη είς τόν Ελληνι¬ κόν Στρατόν, καί μετά την Μι¬ κρασιατικήν καταστροφήν λόγω τραυμάτων καΐ των κακουχιών τοΰ πολέαου ετέθη είς την τιμητικήν διαθεΐσιμότητα μέ τόν βαθμόν τού άντισυνταγματάριχου. Έττεδόθη μέ¬ χρι τέλους τοΰ βίου τού είς τό εμ¬ πόριον γραμματοσήμων λίαν εύδο- κίμως. "Εσχε μετ" άλλων την πρω¬ τοβουλίαν τής Ιδρύσεως τού Συλ- λόγου των Φίλων Βυζαντινής Μου¬ σικής, τού οτποίου επί σειράν έτών έχρημάτισε σύμδουλος καΐ γενικός γραμματεύς. 'Η κηδεία τού έτελέσθη είς τον ναόν τοΰ Α' Νβκροταφείου καί τοΰ άπεδόθησαν αι νενομισμέναι στρατιωτικαί τιμαί. Τής νεκρωσί- ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΠΑΣΤΗΡΙΑΚΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ Γονοιμένωιν άρχαιρΐσιών την 13ην δης ώς ΕΙΙΚΗΔΕρΣ ίΙΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΑΚΩ- ΒΟΤ ΝΑΤΠΛΙΩΤΗΝ 3)6)1959 «Οΐη οΐ τό άγώνΐισμα ύδατοσφαιρίοτε- μον άκολουθίας τπροέστη ό ττρ. Κο ως, νΐ'κήτρια ανεδείχθη ή ομάς ζάνης κ. Ίωακείΐμ. Τόν νεκρόν τής Σχολής Άχ—τροπύργου. Είς τοΰς νικητάς των ανωτέρω άγωνυιμάΐτων όητιενεμήθησαν υπό τοΰ κ. 'Υπουργοΰ, κύπελΐλα ά&λο- βετηθέντα υπό των ικ.«. Γ. Άνδριβ- νοπούλου, Μ. Λαιιμοΰ καί Λ. Μπου- κάκη. Την ιδίαν ημέραν είς Κύμην διε¬ ξήχθη αγών Βόλεό μεταξϊι των τρι¬ ών Σχολών, μέ νικήττριαν την όμά- δα ττϊς Κύμης. Τέλος μεθαύριον 3)6)59, είς τό γίνπεδον της Σχο¬ λής 'Α—■ροπύργου, παρουσία τού κ. ύπουργοΰ, θά διεξαχθή ποδο- οτφαιρικός αγών, ιμιεταξϋ των όμά- δων των τριών Σχολών. 1 ΐς 'ΑΑλ' άν ή κλονισμιενη άπω τίς κοι«χίες τοϋ ποιλβμου ϋγεία ϋγεία ά ή κακοι«χίες τοϋ ποβμ αγαπτίμένε Γιάννη σέ «ντβστράτευσε από τίς τάξεις τοΰ «β-νικοΰ ΐ;τρα- τοΰ, οιμως Ιμεινες, στρατιώτας ,άκού Οαστος σ' 'ένα άλλο μέτωπο : στό μεταντο τής Βυζαντινης Μουσι·κ.τΐς. Γόνος τοΰ Μεγώλ «ψαΑτι Π των τόν σον ττμ- Βυζαντινήν ΜουσικήΤ βτοΛί» ό Συλλογος των Φίλον τής Β^αντινή5 Μούσης, ^ ^1 φερες τίς Λολυτκμες ύπηιο.εσίες σ ή5 ης, ^ ^1 φερες τίς Λολυτκμες ύπηιο.εσίες σου, «αί δι' αυτό βτιμήθης #π·ανειλϊ|μυέ- νως με τό άξίομα τοϋ Συμ&ουΛου και τοθ Γενικοΰ Γραμ,ματέως τού ·2υλλόγου. °Ομωε μάς φεύγεις, πολύκλαυ- στε μας Γιάνντΐ! Αλλά πρίν φτεοουτγίσηι ή ψι·χή σου πάνω ,άπά τα πεΙ&ία των μα- χών, καί ιάπό τό ό'ραιμα τής Πόλης και δυθ-ι-σθη, <ττά &ά#η: τής Αίονι- ότηιτος, για νά ά'νταιμώσης ίχεϊ τούς δικοΰς σου καί πρό πάντων τόν μεγάλον Λ<χτβρ.α οου, στ-α- μάιτηκτε λίγο, χάίδεψε τούς οικούς οου — την χαροκοιμένη συντ&οαΐό ΒΙΒΛΙΛ ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΡΑ ΚΑ©Ε ίνιτυττο, ήιμ&οήιιπο η πε- ριθδιικο, ίχει τον εΐοικο συ^ργά- τη τοιι» γιά τίς βαϋλιοικρισιες.. Στό Κεφάλαιο αντό ό «Κοσιμος» κο,ί ό όμογάλοβκτος άδελφός τού «Προσφυγικός Κόσΐμος» έχοκν τη·ν ίδιοτι/ττία τους : Σχεδον ό κά&ε ς οιυνεργάτης γραφει ί ί βιβλιοκρι- ρ σία καί άς μην είναι είδΐ'κει/μέ- νος — όπως, καλή ώρα, καί ό ιπιιγραΐφόιμβνος. Είναι ικ«χό αύτό; Δέν τό νομίζω. Άίττενοντίας τό &ε»ρώ έποικοδομητικό. Τόσο γιά τό καιθέκοιστον βιβλίο, οσο και γιά τούς «υνεργάτες. Αΰτό τό τούς άβιελφούς σου, τούς συγγενεΐς σας καί δΐ'ξου δλων μας τόν τε¬ λευταίον 'άττπασμόν. Μά άν ό άσπα σμός είναι τελευταΐος, ιάιλλ' ή μνή- καί άνΐ&ρών». ς, φύλλων γενεη, τοίη Μ σου, ιμήν 'άμφι&άλληις, ραμένη αίωνία καί «παρασάλευτη ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΥΡΝΟΒΛ Αθήναι 1958 την κοινοτΐική καί κοινωνκκή τους οργανωθή, μέ τίς άσχολίες των κατο|κ6>ν, με τα Ιωματεία τους,
με την παραγωγή καί μέ τόν τρό-
ττο ζωής, μέ τίς αγάδες, γενικά,
3χέστεις τους μέ τοι/ς Τούρκιονς.
Πικράλληλα μάς παρέχει καί ώ-
ρισμέ,νο: λαογραφιικά στοιχεϊα, μέ
νιεραϊδες, μέ τοττωι/ύμια, ,μέ παρα-
δοσιακά λατρεΐίτικά ϊ&ιμα και διη-
γήσεις, μέ άσ'ματιικό έγκώμιο στή
γιορτή τού Άγίου Λοόζόΐρον, μέ
έθιμα τού Π-αα-χο;, τοΰ Κλήΐδονα,
τής Πιρωτοχρονιάς, μέ τα «ττεΛλη-
καριάτιικα» κλπ.
Άξίζει ιδιαιτέρως νά σημειωθή
ή «ύψι/χία καί ή λβββντιά των 'Ελ-
λήνωιν των χωρίων αυτών, δπου
καί κατά τίς τραγιιχές ήμέρες τού
Αύγούστου τού 1922 ότ/ωνιοττηικαν
όπως καί οί Μττουρνοβαλτϊ&ς, αύ-
τοαιμι/νόμενοι 6αρροΛέα γιά νά
ύττεραι—τιστοϋν τα χωρία τους ι¬
δίως ιιττόν Κουχλουτζά.
'Άς έπισημοτνθεΐ άκόιμα ότι στόν
Κουκλουτζά εχ«ι έγχαταστα9εΐ, τό
1813, τό τπρώτο τυπογραιφίϊοι ττοίι
λειτούργησε σέ δλη την Ίωνία.
ΣΑΜ (ί>8ΓΠ), εΤν«ι ή Δαμασκός
ΣΑΜΛΗΣ ό κάτοικος τής Δαμα-
σ«ού.
ΚΟΧΟΥΛΟΥ - ΤΣΑΛΙ (Κοκυΐυ
ςαΐϊ), ο-ηιμΐαίνει μυρωδάτος Θά-
μνος (σίΛ. 88).
εχω βγάλΐΐ άιτ' τήιν
«ς τώρα παρακοΐλοΰθηιστ) τού φαι-
νομένου. Τρείς «αί τέσσερις κρτ-
τικες γράφοντοιι γιά τό ΐδιο 6ι-
βλίο. Ό καίένας τό έξιετάζει άπό
μιά ξεχωριστή πιλιευρά. 'Κ' ετσ"
φ(*τί^Βταιιι απ' ίίλες τού τίς με-
ριές. Καί οί συνόδίλφοι, πού μέ
.τροσοχή καί ιμέ ζήλο καλλιιεργοΰ^
τό εϊίος, είναι ψανερό —ώς ποο-
ρουσιάζονταιι ολΐΐενα καί πιό ώ-
ριμοι — έξαιροΰνται ττάντα οί π;.-
ρόντες.
Νά τη ιμ«ς, λοιπόν, ή κατόλληλη
ί νά διαφ»νήισωμε πρός
ί έ
ρ φή
τοΰς «αλοπροιοοίιρβτους
φους κ.ικ. Κλ. Καριπίδη καί Γ.
Κανδηλάπτη, ποΰ σέ προηγούμε-
να σημοώματά τονς προτιμούσαιν,
κα'Τβ κάΐΐτοιον τροπο, τή μονοπώλη-
ση τής βιβΙλιΐοικριοΛίας. Σίγουρα σέ
τοΰτες τίς γροομμές μττερδεύεται
κάπως ή άντικειιμενική ιμέ τήιν ύ-
ποκιειμενική γνώμη καί κρίση. "Ας
τα ξεμττε.οδέψει άλλος. Κι' εμείς
ΰς συνεχίθΌμε τή δουλ&ιά μας.
ΕΥΦΗΜΩΣ άναφέρβται τό ονο-
μα τού Νίικου Καιραιρά στίς στη-
λες τοΰ ήμερησίου καί περιοδικοΰ
Ένα άκόμη φύλλο άπό την άν- <ϊτήν ψι>χτ| δλων, δσοι σέ άγαπήσα- Ι Τύπου, γιά τα ώς τώρα .τνενματι-
■ηϊτι.ΛΛΐ νρνρΛ ^ττΛίΤρ ! ιιρ. νιι.πτι; ιρ'ΐηΐ .ιηίΛν ρΓ,νγ, #πμ»Χ»Χο · κλ τού ^ανα. ιΜαεγ £ό^9(ννκ£ «* Αιι&γ
θρώπινη γενεά
με, γιιατί
σννδεοε-
"Ε'«ς ιάκόμη άπό τΐ|ν διραματι- !Μ·«νΤ| ιμέ τήιν φυσιογνκοιιιία τοΰ με-
κή γενεά τής Μεγάλης Καταστρο-1 γάλου πατέρα σου, πού είναι καί
φτ)ς, ενας ιάκόμη νοσταλγός τής ] 'βά είνιαι άξέχαισιτη. "Οταν τόν συν-
Βασιλεύουσΐας καΐι τοϋ Φαβάριου ά- αντήσης, άγαπημένε Γιάννη, διαβε-
νύστακτος — έ'σύ, πολι'ιικλαυστε κ.αί &αίω<τέ τον, δτι οί μαθηταί καί θαυ άγαπημένε μας Γιάννη Ναι—λιώτη, μασταί τού άκοϋνε συχνά τούς δ£- μάς άφηνεΐς ξαφνικά καί. πρόωρα σκουζ τής ψαλμωδίας τού, άναπο- καί πορεύεσαι άοτό τόν κόσμον ι/ύ- λοΰν τίς μεγάλες ήμέρες της Πό- τύν τοϋ πόνου καί τοΰ θανατον λης καΐ τοϋ Φαναρίου καίι τί φταΐ- πρός τόν κόσμον, απού πόνος κ«1 [ ν ε, δν τό δάκρυ τότε άναιβλΰξη αύ θάνατος δέν ΰπάριχει. Πώς νά <τέ «ιρηντιισο) καί Μαΐου 1959, είς τα Γροβφεΐα τής .„ 'Ενώο—ως 'Ελλήνων Χημικών, ό&ος οτ Κάνιγγος 10, έξβλέγη έιπτοιμΐλές Διοικητικόν Συμβούλιον υπό την κατωτέρω σύνθεΐτιν: Πρόίΐδιρος Σπύρος Παποτγεχορ- γόπουλος, Άντιπροεδρος Νικόλοο- ος Κοπο-ιώτης, Γενιικός Γραμμα να σ' άποχαιρετίσω; "Οταν κλείση Ι Τό κ«νε4ΐς τόν κύκλον τηζ Εωτί^ το.. ι μ« τον '8««6 αον, και διερ'μη οταν γίνη κανείς «πλήρη; ημερών», ι οιωπηλο την ενχή ολων μας : τότε άνόδυνη είναι ή φύγη καί λι>- 'ί0Λ'ία σου ή μνήε11!!
θόρμητο καί κλαίει τόν Μειγάλο Μα
ΒυζαντΐΛ-ης Μουσχκής ;
καί τόν χά
διερ'μηνεύει
Αί-
των πόνονν ό θάνατος. "Ο
ω ά άδό
ς ς ς
τεΰς Βύρων Βουρβούλιιας, Είδιικός
Γραμιμοπεύς Γεώργιος Σκαφιδας,
Ταμίας "Αγγειλος Ζάπτταις, Σύμ¬
βουλοι Άριστείδης Κουψόττουλος Ι
«αί Κωνσταντίνος Πολυμ*ν&κος.
Σκοπος της κινήσεως εΐνβι ή
»«τά τόν καλύτερον δυινοπόν τρόύ
πον αντιιμ€τώτπσι.ς των άπασχο-
λούντων ζητημάτων καί ή προσ¬
παθεία πρός είίρυνσιν τού έπαγ-
γΐελιμοπικοθ
θάνατος.
ταν δμως άρχεται ιάπροσδόκητα δ
*ραματικό·ς «ύτό; επισκέΛτης, την
ώραν, πού ίάναπτυσσρται ή μάχη
τής ζωής, καΐ ΐ>άλ<λουν τα κλαδιά ΰ ί τοΰ οίκογενειακβίί δένδρου, είναι τόσον άπαραίτητοι οί οτος,γι κοί χυιμοί τοϋ κοραοϋ τού, αί ιήτε ό Θάνατος είναι ή προγονική, ή πανάρχαια κ.ατάρα! Μά Αθήναι 3)6)1959 ΣΤ. Α ΝΙΚΟΛΑ-Ι ΔΗΣ ΠΑΡΕΧΩΡΗΘΗ Ο·ΙιΚΟΠΕΔΟΝ ΔΙ" ΕΡΓΑΤΙΚΑΣ ΠΟΛΥΚΑ- ΤΟΙΚΙΑΣ Κατόπιν σ'υνεργασίας τοΰ ύ- πουργού τής Δικαιοσύνης κ. Καλ- Πί λία μετά Προνοί- Ο κ ΜΑΛΡΩ ΕΙΣ ΤΟ ΚΕΝ¬ ΤΡΟΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤ Ι ΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ Ό αφιχθείς κατά τάς τελευταί¬ ας αύτάς ημέρας διαπρεπής Γάλ- λος λογοτέχνης καΐ συγγραφεύς, φγζ Μορφωτικών Σχέσεων τής Γαλλικής Κυβερνήσεως καί έκ των έπιτε/ών τού Ντεγκωλικοΰ Κι- νήματος, επεσκέφθη τό προπαρελ- θόν Σάββατον 30 Μαΐου τό Κέν¬ τρον Μικρασιατικών Σπουδων, συν οδευόμενος υπό τού άντπτροέδρου τής Κυβερνήσεως κ. Π. Κανελλο- -,ύλου καΐ τοθ ϋττουργού Προε- δρίας τής Τσάτσου. Κυβερνήσεως κ. Κων. Τόν κ. Μαλρώ τπροσεφώνηΐσε κα¬ ταλλήλως ή διευθύντρια τού Κέν- τρου κ. Μέλπω Μερλιέ, άναπτύξα- σα έν συντομία τοΰς σκοπούς καί τα ιμέχρι σήιμερον έττιτεύγματα τοΰ Κέντρου σχετικώς πρός την έρευ¬ ναν καί την μελέτην της ζωής καί τής Ίστορίας τοΰ Μικρασιατικοΰ 'ΕΞλληνιΐσμου. Απαντών, ό κ. Μαλ¬ ρώ ΌΊΛΐεχάρη θερμώς τόσον την κ. Μερλιέ όσον κα! τούς συνεργά- τας της διά τό έπιτελούμενον είς τό Κέντρον σοβαρόν έπιστημονι- κόν έργον καί υπεσχέθη την συν¬ έχισιν τής παροχής είς τούτο τής βοηθείας της Γαλλικής Κυβερνή¬ σεως, παραλλήλως πρός την ανά¬ λογον βοήθειαν καϊ της 'Ελληνι- κής Κυβερνήσεως. μας θιεός αύτη τή ΓΟτ,ονη ή Μοΐρα ξαχρνικά τής ς σου τό νήμα ζης ήμ "Οντως φο&ερώταιτον τί) τοϋ θα- νάτου μικττήιριον». Κ' βρχεται την πένι&ιιμη αυτήν ώ ρα ή θεία Μνη-μοσύνη, καί μα; Βι»- μΐζει τα περασμ*να σου, πολύκλαυ- στβ Γϊαννάκηι: ά μζ τόν 8φη6ο τίς Πό- λης, πού άνέδαινε τα ισκαλοπάτια τής Μεγάλης τοϋ Γένους Σχολής, καί τίς μούσης κλίμακ&ς τής Πα- τριαρχικής Μουσικής Σχολής, δπου έσελάγιζαν οί μορκρέ; Μεγάλων Δι- &ασκάλ<»ν τοΰ Γένους. Μά; θυμίιζει ή θεΐα Μνημοσύνη τόν έντ>ουισιο>δη καί εΰσταλή νεανί¬
αν, πού, Λτυχιοϋχος καΐ των δύο
Σΐχολών, έσπευσε τό 1915 έιδώ γιά
νά ΐ«πηρ·ετήση τίνν Πατρίιοα καί ώς
άπλοϋς ιστρατιώτη; καΐ ώς ιάξιωιμα
τικός μιετά την άποφοίτπσίν τού
άπό την Σχολήν 'Εφέΐδιροχν Άξίωμα
τικων. Πόσε; φαρές καΐ μέ πάση ΰ-
π&οηφάνεια μοΰ περιέγραψε τή,ν ύ-
πηρεσία <του αύτη, παντοϋ, δπου τόν εταξε ή Πατρίς, 'άλλ' Ιδιαιτέ¬ ρως στήν Πόλη. — την Πόλη, πού ιάπό δραιμα είχιε ίγίνη <Μαρταρι·στή έλληνική πραγματικότητα ! Καί πό σες φορές μοΰ εξέφρασε τόν πόνο τού, γιατί ή ιμεγάλη ιεκείνη πρα¬ γματικότης κατέρρευσε μαζΐ μέ την Μεγάλην 'ΕλλΛ&α τοθ Μεγα- ίλου Βενυζέλόυ! Καιίι τέλο; μάς θυμΐζει ή ΰεί« ύ τύ πονεμένον καί τιμη ά στην ρμμ των παραχωρηθη άντί ένδεκα έ- κατομμυρίων δραχμών διά την α¬ νέγερσιν πολυκατοικιών, πρός στέ γασιν προσφύγων διαμενόντων είς παραττήγμοττα. "Επί τού οίκοπέ- 6ου τούτου επρόκειτο νά άνεγερ- 6οΰν φυλακαί, αί οποίαι άνεγεί^ον. ται ήδη είς τόν Κορυδαλλον. "Ετος Ιδρύσεως 19 2 4 κά τού ή εύχάρισ·τη εϋκαιρία νά σχοιλιά- σωμε την ττεριοπτοΰδοιστη ισυγγροο- φή τού, «Ό Μποωρνόβας·» στό φύλ- λο τής 2.10.57 τού «Κόσμου. Στό ινέο τού βιβλίο μας δίνει τα χρονΐικά πέντε χωρίων τού Μττονρ- νόβα : Χατζηλάρι, Ναρλήκιοϊ, ΜπουιρνάιμπαισΊ, Κο<υκίλουτζά καί ΝαλντοκΛενι. Αύ9εντι«ές είναι βλ&ς οί πληρο- φορίες .τού ιμ«ς πβρέχει γιά την ίστορία των χωρίων αυτών κατά τα παλιότερα χρόνια. Βασισμένες σέ σχετικά συγγράμμοοτα ξένιον —ειριηγηιτών καί .σ*ι>γγραφέ«ν, σέ
εγγραφες έλληνικές πηγές, σέ άρ-
χαιολογιικά εώρήματα, σέ έττιγρα-
φές άρχαΐίζ κλπ.
Συνοογμένα μέ εύσννειδησία κ'
έπιμέλεια καΐ νοιικοκυρεμέκα δλα
μέ ύττομνηματι<Γμοϋς και μέ πα- άη κί,ιμένων. Γιά τα ινεώτερα χρόνια; έπίοης βσαίζίται στή δική τού όψεΌ™ έ- ποτΓΤ€ία σά-ν ^ο.ύτό—της, καιθώς κοί σέ πληροφορίας πον σύναξε άπό αύτόπτες έπίστις νυντοιπίτες τού. Λ ΣΤΗΝ ξεχωριστή εξετάση κσθε- νός χωρίου μάς ιπορε.χει δλες "τίς χρειαιττές πληροφορίες, σέ βοώμό κισί μέ τροπΐο πού τα ζωντοενεύει, τα ξοοΐΌνοΜταίινιει : Μέ τίς έχκλη- σίες, μέ τα σχολε.ϊα, μέ τα όνό- ματα των Πό—ιάδων, των Έπιιτρό- ττ»ν, των Δηιμοιγ'ερόντων, των δα- σκάλων καί δασκοίλιισσών, των σο¬ βαράν παραγόντων των χωρίων μέ "Εβρα έν Νεα 'Υόρκτ) Η.Π.Α. ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ ΤΑΞΙΑΙΩΝ Ό Φ ΑΡΟΙ, ΑΘΗΝΑΙ : Σιοδου 56-Τηλ 28.902, 23.525,29.156 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ: Άκτή Μιαουλη 19— Τη">έφ. 43.4"4
ημη μ
μένον χραυματίαν τατιματάρχην τοϋ
'Εληνικοϋ Στρατοϋ πού Λφησε
την Πόλη των ■θ'ρήινων καΐ Κ>
Διά ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΒ κ Ι ΕΙΣΙΤΗΡίΰ διά τα ΕΞΟΤΕΡΙΚΟΙΪ κ°ΐ ΕΣΟΤΕΡΙΚΟίΙ
ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑ — ΑΤΜιΟΠΛΟΙΚΑ — ΣΙΑΗΡΟΑΡΟΜΙΚΑ
ΔΙ' ΑΜΕΡΙΚΗΝ, ΚΑΝΑΑΑΝ, ΑΥ ΣΤΡΑΛΙΑΝ, ΕΥΡΩΠΗΝ ΚΛΠ
Διά ΘΕΤΙΚΑΣ ΠΑΗΡΟΦΟΡ ΙΑΣ πρός ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΝ
καί διά ΑΙΑΒΑΤΗΡΙΑ: ΑΠ0ΤΑΟ ΗΤΕ «Ις τόν
/ννννννννννν
'ΦΑΡΟΝ,
ΜΑΣ κατηγοροΰν πώς γράφου-
με ττολλά ότα^ σχολιαζουμε βι-
βλία. Μά ττώς νά γίνη. Άκςύστε
καί κρίνετΐε &ν έταίριΐοζε νά παρα-
λείψω καί τοΰτα τα χαριτωμένα
μά καί βαρνιτημαντα, -ού σηιμ«ίω-
οχχ άπ' τα «Χωρία τού Μπονρνό-
βα» :
—'Στό Χατζηλάρι δλοι σχεδον
οί Τοϋρκοι μιλούσαν έλληνικά.
Κάποτε στό έιλληνικό σχολειό πη-
γαινε κι' 'ί<χ Τουρκάκι. Σέ μιά σχολική έορτή ό δάσκαλος τ ό σή· κωσε να πή κι' αύτό «ότι. «νΕλα, Μουσταφά, τού λβει, πές μας έσυ τό «Χριο-τος 'Ανέι—τη». Κι' ό Μου- σταφάς μέ μεγάλη εΰχέρειια άπηγ- γειλιε τό τροπάριο, πρός μεγάλη χαρά καί τού παρευρισκομένθν -τα- τέρα τού» (σελ. 26). —Μιά Φορά ενα &λλο Τουρκάκι έ'παιζε μπίλλιες (βώλονς) ιμέ 'Ελ- ληνόπουΐλα. Σέ μιά στιγμή ττοϋ γεν- νήΐθηκιε άμφιβολία σιν βρήικί, την μπίλλια πού σημάδεψε, έκαμε δρ- κο : «Μά την Παναγ ία, σάς λέγω, τή βρηκα» (σ«λ. 57). —Φώναξε μιά ιίρ<χ τής Μετνα- λοβδο,μάεας ή Κρητΐ'κιά Μελ^κ Χα- νούμ τήιν άδβλφη τού σνγγραφία, της εΐωχε ίνα χοορτάκι μέ χοι- ο*τιανικό( όνόματΐα «αί την παρα- κάλβσε νά τα δώίη σιτήιν έκκλη- σίσ νά τα μνημονέψουνε, γιατί ή- τανιε συγγενιικά της (σβλ. 56). —Μουσουλμά/ος Γιουροΰκος τοΰ ιΝνταλντουιχένΊ έδωσε πεντε γρό- σια σέ Ρωμιούς τ:0 Χατζηλάρι πηγοιναν στό πανηιγΰρι τής ηγ γρ "Αγ. Άνοχτταχίας ιοιτό Χορόσκιοι της Μαγνησίας, μέ την παράκλη- ση νά τού άνάψουν ίνα κερί (σελ. 114). Άςτά καλοσκεφτοΰν καί άς τα καλοιμβλετήο-ουν τα πηιγαϊα τοΰτα σημάδια ψυχισιμού οί Κυβερνη- τες καί οί πνενμ>ατικοί ά^θρωποι
των δύο χωρών, άλιλά καί τού Κό¬
σμον δλου, που φροντίζουν γιά
οιυναδέλφωτη και παντοτεινή είρη-
νε,υση των ίλαών.
Α
ΕΞ Ι «ίικόνες μέ τοπία καί τγρό-
σω.*τογραφί€ς στολίζουν τό βκβλίο.
Προτάσσιεται πρόλογος τοΰ συγ-
γραφέα καί άκολουθεΐ στό τελος
«Εύρετήριι&ν κυριωτέρων όνομά-
των» καί «Πίριεχόμχνα». Καλό Θά
<ίτανιε, γιά συμιπλήρωιμα, κ' ίνα προσανατολισιτΐικό, προχειρο εςττω, τοστογραφικό σχεδιάγραμμα. ΓΕΝΙΚΑ, ό Νΐκος Καραράς μέ τίς 124 σελίδες τοΰ ύττόψει βι- βλίου τού μάς £δ«ικ€ νέο —ολύτΐιμο δεΐγμα της συγικινημένης αγάπής, τής ζβίτής στοργής καί τής άσί- γαστης νοστοίλγίας γιά τή γτ· των πατέρων τού. Μάς είίλξε μέ την χαρή τού Λογου τού. Καί μάς ι- ττΒΐσε πώς γνωρίζει τόν τρόπο νά προικοδοτήΐσΐΐ ιμέ άξία Θετική κάβε πνπευμιατική τού τπροσφορά — ττροσφορά κατεξοχήν έθνική, ττροσ- φορά, χρήσιμη οτήιν έπτιατημονική Τό τελβυταΐο χωρ ι ό ποθ έξετά- ζεται στό βιβλίο, τό Ναλντονχίν·, (ΙΥΝΕΞΧΕΙΑ έκ της 1ης Σελ.) αν ότι απο το Ι νς>ς> και εντεύθεν
οια τους πρόσφυγας ΒοΛου οιετε-
οηοαν Ο.υυυ.υυυ. ΟμοΛογουμεν
ότι υπο το φ«ς της ήμιμας ενα τε-
τυιο κονουΛΐ οίν ειιΛλμε. Αν του¬
το οιεΐί.ση την νύκτα υεν γνωρκ,υ-
μεν, πάντως αν ειοε κανεις απο
ταυς παρισταμενους άς μας το πΐ|.
εις το Ν,^ντρον της ΐΝ»Λχς Ιω-
νιας 4ΐς ^υ μοιρών απααΐαυιν α¬
πο τον ιερόν ΐΝαον
βς ΐΝ<ιας ιωνιας οικισμος ονόματι ι ι,εμβΛΐωτικα. V συνοικισμυς αυτος αποτε/εΐιαι απο 104 ασΛΐεστατα οωματια Λας— ενττος οε των ΐΛαμα- τιων αυτών είναι το αφοο>.υτηριυν
και Ο οοσρος. ΐΝα μην σας ψανη
ΤΓαραςενον ότι εις τον συνοικισμόν
αυτών επι 4υ ΟΛΟΚΛηρα χρόνια και
σημερον ακομη στον αιωνα της α-
Ίομικης ενεργείας και των οιαιΐΆα-
νηιικων ταςιυιων «,ουν ανσρωττινα
οντα στιοαγμενα σαν σαρο^ΛΛες.
ο—12 ατομα μεσα εις ενα οωμα-
τιον, φυματικοι και υγιεις. (ΐπι
τρια ετη αγωνιί,ομεσα οια την α-
ποσυμφορησιν ολλο προσκρουομεν
εις ενα περίεργον πεισμα τού οιευ
ϋυντου Ι Ιρονοιας ΒοΛου κ. καρατί,α
ο οποίος και οεωρει καΛως απο-
κατεστημενους. 'υ κ. Ναρατι,ας
οιαςεται να ματαιώση την αραιω-
σιν οιοων αφειοως παραχωρητη-
ρια, έστω και εις μη οικαιουχους.
ι ο επραςεν οια κάποιαν ι ιαν. /νιυ-
ρεσιωτου, άν 6ε εΛ^γ^ητε τα εκ-
οοσεντα τοτε σα ΐοητε το πνευμα
δικαιοσύνης.
ΆΛΛαι ύΟΟ οικογένειαι είς τάς
οποίας συμπεριΛαμοανονται και οί
έκ Ρωσίας μενουν άστεγοι κατω
σέ. ήμιερειπωμενα σπιτια. Δια την
κατηγορίαν αύτην δι' άλλεποιλλη-
λων υπομνημάτων έζητησαμεν την
απελευθέρωσιν ενός μερους εξ ου
στρεμματων τού 'Αεροορομιου το
οποίον κατέχει 185 στρεμματα άν-
ταλλαξιμα. Μέ την έκτασιν αύτην
καλύπτονται δλαι αί στεγαστικαί
άναγκαι των προσφύγων Βόλου, οί
όποιοι όμολογουμενως πρεπει νά
είναι οί μοναι παραπονούμενοι
διότι μέ τοΰς σεισμους δι' όλους
ελήφθη πρόνοια έκτός άπό τους
πρόσφυγας.
Τα ΰπομνήματά μας έν προκει-
μένω πιθανόν ν' άναπαύωνται μα-
καριως είς τα χρονοντούλαπα τού
'ΐπουργείου Προνοίας καί τα λο-
/ιστηριον. Πολλές φορές τό Ύ-
ττουργειον ηρονοίας στέλλει 4γκυ·
κλιους καί ζητεί στοιχεΐα διά τάς
διαφόρους κατηγορίας Προσφύγων.
1ους ςεχωρίζει σε τταραπηγμοττού-
Γους κλπ. Μπορεΐ αύτη ή εγκύκλι-
ος νά ισχύση οι' άλλες περιφέρει-
ες. Ειδικώτερον διά τον Βολον αί
ϋιακρισεις αύται όεν πρεπει νά ί-
σχύσουν διότι οί σεισμοί εδημι¬
ούργησαν όξύτατον στεγαστικον
προδΛημα. 'ΐζδω δέν ύπάρχουν πο-
λυποίκιλες κατηγορίες προσφύγων
καί αύτό έπρεπε νά καταστήση
γνωστόν είς τους άρμοδίους ή εν¬
ταύθα 'ΥτΓηρεσία Προνοίας. Έόώ
ύπαρχουν τρείς κατηγοίαι ποσφύ-
γων μόνον. )) Οί άστεγοι πρόσφυ-
γες, τούς όποίους οί σεισμοί έρρι¬
ψαν είς τοΰς δρόμους ή τούς άφη-
εαν να ζουν κατω άπό τα έρεί-
πια καί συνεπώς Ιχουν ανάγκην
άμεσου στεγάσεως χωρις οιακρι-
σεις, 2) οί τρωγλοουται τού ^.υι^-
οικισμού Έθνικης Τραπέζης Νεας
Ίωνιας καί των τετράγωνον, και.
3) οί πλημμελώς άποκατεστημενοι
•πρόσφυγες των συνοικισμόν Ίωλ-
' κου, Παλαιού Λιμεναρχειου καί
'Αλμυροΰ πλεΐστοι των οποίων μέ-
νουν σέ καραγιαπιά διότι μέ 15.
ΟΟΟ — 2Ο.ΟΟΟ δραχμάς που τούς
| έ&οθησαν δέν είναι όυνοπον νά κτι-
|σθη ένα άντισεισμικό σπίτι. Εδό¬
θησαν 60.000 δι' εκάστην εργατι¬
κήν κατοικίαν και οεν εφτΚχσαν,
τι ως ήοελατε νά φθάσουν )ς>—20.
Ουυ; Ι Ιρεπει συνεπως νά δοθούν
συμπληρωματικά οανεια διά την ά
ποπερατωσιν των οΐκιών των. Ό
όιαχωρισμος έμπροθέσιμων καί έκ-
προοεσμων νά παύση καϊ νά άπο-
κοΓταστοΛ}ούν δλοι οί άστεγοι πρόσ
φυγες Βόλου δικαιοΰχοι, οί όποιοι
είναι οί μόνοι πού έμειναν ες τό
παράπονον δτι καίτοι καί αύτοι εΐ-
νσι τέκνα της αυτής πατρίοος, έν
τούτοις δμως ούδεμία δι' αύτούς
τταρ' ουδενός ελήφθη πρόνοια σάν
νά είναι τα κακά παιδία τής Μά-
νας Πατρίδος. . .
Τό έτος 1952 τό τότε καθεστώς
Α.Α.Π. τού Ύττουργείου εσερβιρε
είς τόν τότε Υπουργόν Προνοίας
κ. Ζαΐμην ένα σχέδιον Νόμου πού
εψηφίσθη καί έφαρμόζεται' Ό Νό¬
μος αύτός έπρεπε νά όνομάζεται
Νομος άποστεγασεως προσφύγων
διότι στερεΐ τού δικαιώματος απο-
καταστάσεως είς πολλάς κατηγο¬
ρίας προσφύγων, άλλ' εΤχε περι-
ττετείας. Τρίς κατετέθη είς την
Βουλήν καί τρίς απεσύρθη. Πρεπει
νά κατατεθή τό συντομώτερον ά-
φοΰ ληφθή ύπ' όψιν ή γνώμη της
προσφυγικής ήγεσίας, διότι βρον-
τοφωνούμεν δτι ουδεμίαν πλέον τρέ
φομεν εμπιστοσύνην είς την Προσ-
Φυγομάχον Διεύθυνσιν Α.Α.Π. τού
'Υπουργείου.
Κατά τάς διανομάς είς τούς συν
οικισμούς^ Ίωλκοϋ, Π. Λιμεναρχεί-
ου καί τής Νέας Ίωνίας εγένοντο
πολλαί άδικίαι. Πολλά έκ των θυ-
μάτων πιθανόν νά ευρίσκωνται είς
την αίθουσαν ταύτην. "Εχομεν καί
συμπληροΰμεν πλήρη στοιχεΐα τα
! όποΐα θά ύποβάλωμεν είς τό Πο¬
λιτικόν Γραφείον τοΰ κ. Πρωθυ-
πουργοϋ διά την διενέργειαν ερεύ¬
νης. Ή αίτία -ού δέν άποτεινόμε-
θα είς τό Υπουργείον Προνοίας εί¬
ναι δτι οσάκις ύπεβλήθησαν παρά-
ττονα ή άδιαφόρησεν ή" παρέπεμψε
τάς διαμαρτυρίας είς την άδική-
σασαν υπηρεσίαν δηλαδη ήδικήθη-
Ι|ταν€ καθαρώς μουσουλμανικόν 'Α¬
ττό Γιουρούκους - Κιζιλπώσηδες,
μέ Ιιδιορρυθμίες στή βρησικεία καΐ
στον κάποιο φυλετικο διαχωρισμό
άπό τούς Τούρκους. Π' αύτό, κα-
θώς λέγει ό ονγγοαφέας, «τόν
-ρόλογό τού, τό παρονσίασε κατ'
έξαίρβ—|. "Ας έπιτραττεΐ καί σέ
μάς νά κάνομε ιμ,ιάν έξαίρεση <ττό ρυθμό τής βιβλιοκρκτίας. Λοιπόν, μάς λέγΐΐ ό σνγγραΦέας στή σελ. 116 τοΰ βιβλίον. Ό τέρο-Χότζας τού Νταλντου- κένι, —βάσμιος, μέ βυβλική φυσιο- γνωμία Βλεγιε σέ φίλο τού "Ελλη- να τού Χατζηλάρι, τόν καιρό τη^ ΜικροΐθΊθτικής έκο—ρο—εας, μιά προφητεία, όπως έττίσης καΐ αλ- λος Χοτζας, σέ φίλο τού ·Έλληνα τού Μπουρνόβα (—λ. 116) : «Τα χαρτιά ιμας λένε πώς οί 'Βλλη,νες δέν θά μείνουν έδώ. Θά φύγουν. Λένε ομως άκόμα πώς βά ξανιαγυρίσουιν πιό "στερα καί τό- τες δίν Θά φύγουν ηιά». Ά—' τό στόμα τους κ«ι στοΰ Αλλάχ τ' αύτι ! Ξ. Κ. ΑΚΟΓΛΟΥΣ σαν άπό τόν Κάτην είς τόν ΐδιον Νατην παρεπέμφησαν Οια να τους ο,ποοοθη τό δίκαιον. Ί α αιτηματα μας τάς όποία (^ ΤΓϋουν Οι' υπομνημάτων αρμοοιΜζ είναι τα κάτωθι: ' Ι) άμεσος αποκατάστασις 6/ον των εν το ποΛει μας αστιγων •προσφύγων χορηγουμενης κατ 0. πο/ιυτον προτεραιοτητα της ολ^ Λογου πισττνσεως αφου υπ' όψει αι ιοιαςουσαι των σεισμων συνθήκαι. 2) 'Αραιωσις τού αποτελοϋντος αισχος οια τον ποΛΐτισμον μςτ συνοικισμου 'Ιζϋνικης Ιραπεζης, ·*) Αορηγησις συμπΛηρωμαπκων Οανειων εις τους πρόσφυγας 'κ^. κου Π. Λιμεναρχείον και Λ/μυρού οια την αποπεράτωσιν των ημ,τε. λων οικιων των. 4) Κ.αταϋεσις τού ΝομοσχεδΙΟυ περι αποκαταστασεως προοψυγ^ εις την ΒουΛην, αφου τεοη ΤΟϋΓ0 υπ' Οψει της Ι Ιροσφυγικης πγκτι- άς. 5) ίχηματισμός έπιτροπής δ,0 την εξέτασιν της καταΛΛΠΛοτητος πρός κατοικησιν των γερμανιΚων πςφαπηγμθΓτων και ωρισμένων μο- νοοωματιων των πρωτων τετραγς,. νων. ώ) Αποστόλη άδιαβλήτου 'Εΐη. θεωρητου οια την εξέτασιν των ~α ραπονων των άθικηοεντων των ζυνοικισμών ΊωΛκου — ν, ί,^ νιας και 11. Λιμεναρχειου μετά προ ηγουμενην απομάκρυνσιν των αοι- κησαντων». Ιζΐς την αυριανήν ανταποκριθή μου »α σάς μεταοωσω τάς ΟμιΑιας των υπολοιιτων άγοραστων. ς ώμΐΛησβ ό κ. 'ΑΟ, ^χς ό οποίος ειηε μ άλλων και τ*ι εξής: Μεπα 3 ς μήνες συμΛΑ.ηοουντ·αι 37 χρονιο ά πό την ιμ««ρΐΐσιατικ·ήν καταοτροφιρ, 'Ενθυμεΐσθ'ε υπό ποίας συνθήκας ί)/. θομβν. Τό Ιριγον της άποκαταστα σεώς μας ί>εν ήτο τόσον ενχολον,
Αί θιάψαροι κυ*ερνήσε»·ς ήσχ<ν.ΐ|βη σαν μέ τό προσφυγικόν άλλα όλο· της άποχαταστάσεβκ; οτν η ομως. Διχηυχώς ίί; τα πιβοΛολεμΐΛΜΪ χν τ»>ν περιπτώσειβν.
Ό κ. Πανόπουλος άνεφε^βη τί;
την καττιγορίαν των προσφύγων έ*
Τραπεζοιίντος καί άλλαν .τ«<κοχώι οί όποϊοι. ήλθον είς τή^! 'Ελλώα τό 1939 καί '&ιά τούς ΟΛθνους ουδί μία μέ<χρ> στιγμης ίλήφιβτι μέριμνα
.πρός στεγαστικήν των άηιοκΛτάσχα·
οιν.
Έπ' αύτοθ ό διευβυντής Προνοί-
•ας κ. Καοα,'ΐζάς πθνβσχί την πλη¬
ροφορίαν δτι· τό ΰ-τουργεϊον ^ξετάξΐΐ
τό θέμα.
Ακολούθως ώμϋ.ησε ό 6οιν.εν·
τ»ις κ. Παηαγεωογίου ό όηοϊο; ε·
-τόνισεν ότι ίΐρ-έϊΐει νά παύση ή διά-
■κρίσις προσφύγ<ι>ν κ«ί γηγενών. "Ο
λοι, είπκ, είμρβα "Ελληνες καί Ε¬
χομεν τα αύτά 'διβίαιώματα.
(Σννεχαα Μς τό προσεχές)
ΠΑΡΑ-
Η ΕΞΑΓΟΡΑ
ΚΤΉΜΆΤΩΝ ΠΟΣ
ΧΩΡΗ,βιΟΤΝ
Τό Γενικόν Λο·^«ητνοΛθ ίΐ
μίξει είς τούς καιτόχονς. άνταΰα-
ξιμων κτρημάτων, άιπτικων χά άγρο
τικαχν, δτι ή ποόθε<νμία διά την ΰ- π(>6ΐο}.ήν αΙτήσεων Λρός έ%αγοοάν
τ,ων, λήγει την ΙΟην .τρο«χ<Λς μη ■νός Ιουλίου. Ή έν λόγψ η«ο»ί- ομί« Ιδέν ·Λθόκ«ιται νά παραταίί, καΐ κατά σννέπ».αν οί ίνδΜίφίδόιχ Λ)ΐ πνέπει νά σεΐεύσουν νά ίκτοδάί - ουν έμπροθέσμως τάς αΐτήσε'ς ι» διά νά τύχουν των .-ΐλεονεΛτημΑτοιν, ιίτινα τούς παρβχει ό νόμος (« οαχώρισις ανευ δημα.τρ>αοί(ϊς τοϋ
κτήματος, καταβάλη τοΰ τψ«Ίμα_τος
είς πολλάς έτησίας δόσϊΐς^ ™·
Μετά την λήξιν τής άνω«*>
Λοοθεσμϊας, τό 'Τπονργΐίον τώΐ'Ο»
κοναμικών τ>ά ποοΰή άμέβως ('ί
την .τρο6λβπ»μένην διαδικασίαν δια
την ίκΛοίησι.ν διά δημοοιραβιών »"»
κτηιιάτων, τα όποία δέν θά.ταί*1-
χωρηθοΰν είς τούς σημενΐ·οϋς Μ-
τάχους των 'δοθέντος, δτι το
• έν της έκ«οιησεώς των
νά διατεΰττ διά την ά
σιν των π<;οοχρύγ<ον. ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΜΟΝΩΤΗΡΟΝ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ Οϊ κάτ-ικοι Νέας Μάκρης, Μο· ραθώνος καΐ Γραμματικού, οί ε¬ παγγελματιαι της ττεριοχής συτπζ καθώς καί τό προσωπικόν τοΰ £>
γοστασίου παρσελάνης Νέας Μα-
κρής, διά τηλεγραφημάτων ™
πρός τόν Πρωθυπουργόν κ Κα-
ραμανλήν, τόν Πρόεδρον της Βου-
λής κ. Ρσϊιόπουλον κσί τοι^ αΡ"
μοδίου ϋκουργούς, διμσΡ™
τα. διότι πρόκειται νά
υπό τού ΟΤΕ καί άλλον
όργανισμών μεγάλαι
ήλεκτρικών μονωτηρων
οΤκους, άξίας 30 ί
δραχμών, έν* τό &
άς Μάκρης, Ισάξ.ον των
τερικού, άΦ*9η νά Μ^
ργασίας. Είς τα
τονίζεται, ότι διά τής
τής λείτουργίας τού
καταδικάζοντα. α! εκατόν «αι
όν οικογένειαι των &ν
είς αύτό, ο) επαγγελματιαι
δράνειαν καί γενικώς ε'ς ^
σ-μόν αί τρείς Κοινότητες της
ριοχής.
Τό βέμα είναι όντως
καΐ θά τφέττε. 6.ά τούς *ν»
γους νά αχ«χσχολήση ^
την Κυβέρνησιν, δεδομένου δτι οια
την ίδρυσιν τού έργοστασ'ιου τού¬
του, μοναδικόν είς την χώρσν^
έδο-οτνήβησαν σοβαρά ττοσα
τού σχεδίου Μάλ
Συμφώνως τε) Νο»·
ΣΠΚΡ. Χ- ΣΙΝΑΝΙΑΗΧ
Ν. 'Ερυ«οα(σ
·γιτ«Λθυνος Τ»—ογβαΦε'··
ΣΕΡ. Χ- ΠΟΛΑΤΟΓΑΟΥ
73