187305

Αριθμός τεύχους

1466

Χρονική Περίοδος

32ον

Ημερομηνία Έκδοσης

19/7/1959

Αριθμός Σελίδων

2

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΓΙΚΟΣΚΟΣΜΟΣ
    ϊβ»Ο1ΙΑ4Ι1ΙΑ ΟΟΛΙΤΙΚ
    • ραχ. 1.50 * ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚκ
    ΗΕΦΙΙΜΕΡΙΪ, ΦΙ νθΑΟΓΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ
    ^»¥»»¥¥4¥»¥»¥»Μκτ»¥4»»¥»¥¥ννΜ¥¥¥·» ***********
    — Ίβιοε—τ-ς: ΣΩΚΡΑΤΉΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
    19 ΙΟΤΛΙΟΤ 1959
    ΗΡΟΕΣ!
    ί ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ ΟΔΟΙ ΣΤΑΔΙΟΥ ©5 — ΤΗΛ, 527-126
    ΑΜΜΜΜ^»»^ΜΜΜΜ^¥¥¥¥¥¥¥¥¥»»»¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥»»1¥¥¥¥¥¥¥ν^»¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥»¥¥¥¥¥¥<ί μ«: «ο — λαβών αφορμήν »Λί τέν 9©ρν*βν. των οποίον έ- ύιά την δίκην, μς — ί»ε. άηβ τής 26ρα5 τβϋ ύι- ,αβ—οίβυ, ότι «ο λ ο ι οί Έλλην «ς <1ν«ι «, - 'Οταν β χ. Πρόε&ρος 4«Ι ίΙ{ τί»ν δηλωοινγ δέν βά είχεν ίψ Ολ' όψιν τού τβν δια- ρφι;βμενβν τάς εξωτερικάς τίϋκράτους ύποβέσβις, νέον έκ Βφτονλίβυ Ταλλβθράνδον κχί ύς αλλβνς Κκηρίουί —πβΰ «ίρχκββίας πεντήκοντα χιλι- ίίοίί ά κ ρ α ι φ ν ώ ν '£λλή· ηιν είς την άτιμωτικήν 'λγνλβτβυρκιχήν Έχτ«ί <*ν —ίικαίως -4 χ. Ποΐίίρβς δέ ν 8«αρ«ΐ ώς Έλλην*; τ«>ς γ ρ * ι κ ύ -
    Ι«. ν ς νεκ'ι*?χΐττ«; τής Κύ-
    ηρ>νχχης Ελευθερίας, ποΰ εβπί-
    λίκεν την τιμήν χαί την &{ιβ·
    ίΐρέηειχν τού "£θνους.
    Ορος την άποψιν αύτην, 4τι
    ίηλα&ι ήΈλλάς δέ ν έξίθρεψί
    μβνβν ήοωχς χαί μάρτυρας, άλ-
    'ΐΛ χχ'ι Εφιάλτας κ*ι Οαναβη-
    ουμφωνεϊ καΐ β Άρ-
    τβύ Κυριακού άπελευ-
    ϋ αγώνος, ό Διγενής,
    ίίί «υνβμιλιαν τού
    μιτ» ουντάχτβυ της εφημερίδος
    •Ελευθερία», ετβνιβεν ότι είς
    την Κύιτρβν οτντιμβτώττιαε
    ΤΛ*ς "Αγγλβυς, τβΰς Τβύρκους,
    τα; «μμβυνιοτάς χ*, α λ -
    λ«»ί η β υ δ έ ν ή μ π ο-
    ο ι ί ν ά χκτονβμάαη
    «ύτί|»Λ την βτιγμήν.
    «Καί είναι φανερόν ότι, διά
    Τ05 Ιηλώβεως τού αυτής-—γβνο
    μένπς μάλιστα την στιγμήν
    χαβ' ην τβ Κυκριαχον δρχμν
    (Ιίήλβεν είς την χρι-ΐμϋτέραν
    τβ> φάβ*ν—ό —ρατηγος Γρίίχς
    ιν»ιϊ τβΐ»ς έκΐόρχους
    χαί τ«ύς & ν ά ν δ ρ « ι> ς λι-
    «τάχτβΐί τής μέχης. δι* την έ-
    ίνιχην της 8 ρ υ λ ι κ ή ς
    Μεναλβνήαβυ άιτοχατάοτβΜΐν,
    Τούτους ίπΐβημβινεν &λλ»3τε,
    είς νευτέραν, πρός άλλην έψη-
    εί& α>νίνιε>{ίν τού. άπε-
    κ*ι χωρίς έπιφνλά-
    Ε*ί έ-τίρρωοιν τδν ανωτέρω
    έρχεται χ*ί αλλβ σημείον τής
    ηνβμιλίχς τβΰ Διγενή, μετα
    «δ βυντάχτρ» τής «Έλευ*β-
    Ρ»»?, ό όιτοΐβς τον ηοώΤΓνα«ν.
    αν ή ΚιΛέονοαΐί τής Κτ*πρ«>υ
    «ν βά ώφειλε ν* «ίΐβζημιώαιι
    τβ Ηματα τβδ άγώννς. Είς την
    «ρύτηαιν «ύτήν β στρατηγός
    είκβε την άκβλουβον, άρκβτχ
    Χ χ ρ κ κ τ η ρ ι α τ ι χ ή ν,
    'Πί έ!τ«ρατβύ3ης σήμερον έν
    Κι«ρ δ
    ρμής
    «ταοταοεως, λαχονιχήν άπαν
    τποιν: *Ίαας. 'Αλλά κιβτεύκ-
    « *τι βά τέ ίπέτρβπϊν χύτέ β
    Κι«τ0!
    ς μ5 τούτου,
    ««ν, ά »αβτκ
    Η. ί χ. Πρβεδρος τ«ΰ ρ
    ιχείβυ ηρβίΐαινεν είς την έ-
    ιιβημβν αυτήν δήλωσιν, θά εΐ-
    *£ν< !βωί. λησμονήθίΐ και αύ- πβϋ έφυγάδχυοαν είς τβ ριχβν -χ»ι τΛ ηαρέσχβν «βαν δυνατήν συνδρομήν, &- 'Μιν κ», ηρβοταοίβν- τβν Γϊρμανέν έγκληματίβιν Γκβΰν- Τ'Ρ Κέλίίς, « όηβίβ,;, 8ταν βύ- Κοχετβ ίς )»«τ«στ«οιν βύθυ- "*ί. ίίβλβφβνβϋοε τβΰς Κρπ- Χ0 διβακεδάοεως β* είχεν έπίοης β χ. ρ {Κ? τβδ βτββτβδικείβυ ληςιμ*- χ«ί τβΰς ΑΤΙΜΟΥΣ ελ- τβ κέρδη. μ* ην τβυ χ. ρί χ τβυ— Γερμανβϋ άρ Γκβυντερ Κόλβες, ή μνήμην μβυ ένα άπβ τκ ά ν χ- Ρΐβμητα * ν α τ ρ ι χ ι«. »·1» Χ*α Γ,ίρ*»*νικ« έγκλή- μ*τ«, £Λ«ντιον άβώων Έλλή- νων, χατά την διάρκειαν τής έσταμάτησε, είς την της «δβΰ Πανεπιστη¬ μίου, πρό τβΰ κινηματοθεάτρου .••Λίαν—«λ», Γερμανικόν φβρ- τηγβν οτΰτοκίνητβν, φορτωμέ- νβν μέ κβυ,ραμάνες. ·'Εν«ς μι- *Ρ«>ς «λητάχβς —άη' αΰτβΰς πβΰ
    τβ ψωμί μόνον είς τβν
    τβυς— έπωφεληβείς τής
    απομακρύνσεως τβΰ Γερμ«-
    >βΰ στρατιώτβυ, έ βπβΐβς αυν-
    ωδευε τβ πολύτιμον φβρτίβν,
    ηρπααε μίαν κουραμάναν καί
    επεχείρησε νά φύγη. Άντιλη-
    -"-'- βμως τβν Γερμανον, β
    Ην τβυ, έσπευσαν, άπ© την
    ούγχυοίν τβυ, νά κρυφθή είς τβ
    παραπλεύρως ευρισκόμενον
    φαρμακείον Λβρεντζιάδη.
    Τβ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΝ ΚΤΗ-
    ΝΟΣ, ττβύ έφερε την στβλήν
    καί τβ έθνόσημβν της «πβλιτι-
    σμένης Γερμανίας» ώρμηαεν
    είς τβ φαρμακείον, ηρΉ*σεν
    άπό τβν λαιμόν τό πεινααμένο
    παιδί καί δέν έ&εώρηαεν αρκε¬
    τόν νά τβΰ πάρη την κβυ,οα-
    μάιναν, άλλά τβ έρριψεν είς το
    πάτωμα καί ήρχισε νά τό λα-
    κτίζη μέ ΛΥ££ΩΔΗ μανίαν,
    ε"ως ©τβυ τβ... άπετελείωσβ!!!
    Άφ' ού δέ ύβρισε τβΰς παβευ-
    ρισκομένβυς καί βλβυς τοΰς
    "Ελληνας «ώς δολβφβνβυς καί
    ληστάς» καί ήπείλησε γήν καί
    βΰρανβν, έγκατέλειψε τό αψυ-
    χ«ν θύμα τβυ έν μέσω λίμνης
    α'ίματος καί απήλθε θριαμ&ευ-
    τικως, συναποκομίζων τό γέρας
    τής νίκης τβυ, τήν κλεμμένην
    άπβ τβ στβμα τβΰ Έλληνικβΰ
    Λαοΰ κονράμάναν!
    Τβ τερατώδες αύτβ
    εγκλημ« —τ* βπβίβν, &τως τβ-
    οα αλλα, δέν εδημοσιεύθη 9»·
    οικά είς τάς έφημερ'ι&<*ζ τής τ ρ α γ » κ ή ς έκείνης έπβχής —μβύ διηγήβη την επομένην,, τρέμων, 4 ίδιβκτήτης τβΰ ςρ«ρ- μακείβυ Λ. Λορεντζιάδης, β βπβϊβς, επί πβλΰν χρβνβν, δέν είνε κατβρβώσει νά ουνελδη_εκ τής συγΓκλβνιατικης συγκινήσεως, την βηβίοονι υπε- οτη ά«β τ© ? Ρ ' Χ ' « ° Τ '" κ 6 ν έκεΐνβ βέαμα. _ Δέν πιστεύω ουνεπως ότι 6 ά τ ε λ ε ύ - τβν Ηραγματι χβρείαν Έλλήνων ήοωων κχ» ριλάίη ε»5 την τη των καΐ τβύς κ«1 παλαιούς τβα Κιβυταβυχ ■52 » --- ■ .ι»»»»»»——τ—,—>»»»» » » ■ ι ---- ββ·β^Λ
    βΒΟΟηΤΟΙΕπΤΗΕΡΗΜϋ
    ■«■ν
    'Γλλάς υπήρξεν ή μήτηρ
    94ίΤ4,ν κ«ι τβΰ πβλιτιομβΰ
    11111 Μττήνττνχ ν« Θεωρήται σή-
    1*^4 Χωρ* ΧΛθυοτίρημένη.
    τ"5 «ϊ^πλώσεις τής
    μ^**?βμεν (Ιχβν« κρατβυς η-
    /^Ρλ χαι άπβλιτίατβυ, εΐ-
    ' * τβμεν,ς τής λαϊκής δυγ-
    /χ*ί, «»ύ αποτελεί βασι
    "•ράνοντβ τής Αργααίας.
    δηλ*5η
    ; βίχο-
    έπωχβϋνται ϋ»
    ήτ μετα-
    έΐτβίων «ρώτβι κ«· κα-
    ·1 χ.χ. ύπβυργβΐ, «9^·
    · μ«νδ«ρίνβι, ύπβμανδα
    ·< »λ-—δέν ήμποροΰν νά ίο*υν βΰτε 4μυΑραν Ι4έ- Υηϊνης κ*λα3Ε4ί{ «β« «ι λ&ϊχή, τής πρωτβυού- «κ Έλληνιοειβΰ. συγκβ»- Μένβν «ύτβι πβύ έχβυν ν« δι«μέ'«ον είς χπό τό κ<ν 'Αβηνων, Τ4*' ύπβχρεωμένβι ν* ίς ιτ«υλ4χΐ3Τ£ΐ' τής *· «'ί τάς εργασίας των <ηιοτφέψ«υν άχ«λβύ9ως 'τ*ί *ατ*νχί«ς των, «Ινα· ΐϊί *ν ν» τής «1 Ιδίως διά των νων Ιδιωτικήν λ«ω- ν χ* ν ύ- να «ν* νιτ ·<· μ* «Ρωιμηβ· πι & χ«ΐ π«ραρ είς τάς «ςρετΛΡι«ί Ε παν «ώς ατιβάζβνται οί «έλεύ βχββι δηιμβ)<Ρ*τι''*βι .η ν 2. '!) δίχον κτηνών, με τβν α¬ '/ """' ,__.>>ΙΛ,;,ν καυοω-
    ρ α » ο¬
    ί τ * «?ιβ>« »■■.»— ·— ™ '
    βύκβλωτε<ρα η τ « μιν« οί λε«φβρειβυχ«ι, βπως έν άπβτίλβΰν τή έρήμ«' να αυγκι- ντ,Μ Έλληνικβς Είς την κιβωτόν τής Όρθοδοξίας ΔΕΞΙΩΣΙΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΑΓ. ΚΟΝ)ΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΥΨΟΜΑΘΕΙΟΝ ΕΙΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΟΝ ΘΕΟΦ. ΜΙΑΗΤΟΥ Ή συγκέντρωσις δίς την Κοινοτικήν Αίθουσαν κριτοΰ μοος). —-θαυμασία σσγΚΐ^ | Σο)μόττουλος. τρωσις Ελαβε χώραν είς την κοινο- > ΑΑετα τό
    τικην αθο Ύθί ό
    κ. Νικόλαος καΐ ήτις έν τώ -ροσώπω τού
    χρ ς η Αετα τό ^έρας της Θε!«ς Λει-
    τικη,ν α,θονσαν Ύψω,μαθείων ττρός τουργίας κα! Πρωτοβουλίοι της έ-
    τιμην τού νειοχειροτοινηθέντος ΐίπι- | φαροετη-προπΐης καΐ τών ιμίλΐών τοθ
    σιχοττουτω © ·Αί Μ Μ
    Αίιμιλιανοΰ.
    Τήν
    ς
    ©εοφ. ·Ανίου ΜιΑητου
    , 5 Ιουλίου ,μεγα-
    λοττρετΓώς καιΐ έν ιμιέσφ ττυκινοιΰ έκ-
    ικλησιΐά|σμ~ος έτολέσθη ή πρώτη
    Αρχιερατικιή Λειτοχ^γία μ€τ' άρ-
    τοκιλαισΐας ύττ.ό τοϋ Θεοφ. έττισκό-
    Μιλήτου κ. ΑίμιιλιοονοΟ καί ουλ
    ή , ΑβμκΜνοΰ καί συλ
    λειτουργούντων των αίδβσ. Ίβρατι-
    κώς ΠροΊσταμένιων της έκικ,λησισστι
    κης Περιψεριείας Τοπι-καττοΰ 'Υψω-
    μαθείων καί τή συμιμετοχή τών 6υ-
    ζαντινόν ϊεροψαλτών κ.κ. Νικολάου
    'ΑΜαστασιάδιου, Ίωάνΐκου |Κοτσο-
    γιάννη χά! _Μιίλα (της Άνοιλήψε-
    ως) οί όττοΤοι εψαλλον ,μεΐλωδικώ-
    τατα.
    Κατά τήιν; άρτοκλασίαν ό Πιροε-
    ξάιρχων Άρχιερ^Ος ανέττειμψε δέη-
    σιν ύττειρ ύγείας ένοριτών, ίΐφοροε-
    ττιτρόττων, έΥπΊτιρότΓθΛ/ έκκλιηΚΓΐοιστι-
    κ,ής τΓεριφί,ρείοος, ιμιείλιών των φιλο-
    (τπώχων άδελφοτήτιων καί τού Μαρ-
    ψωτικοθ συλλόγου καΐ έμΜηιμόνευσε
    τα όνοματα ττάντων.
    Τό «©εοτό<ε Παιρθονε», ϋττέροχα «αί ίιμιμελέστατα έψαλε ό Πρωβιε- μ Μορφωτικοΰ συλλόγου (ττρόβδρος ό κ. Μαστοράκης) έτττηκολούθησεν δεξίωσις είς την «Όΐνοπκήν αίθου¬ σαν ήτις ήτο ικατάμεστος εύλαβών ΧρΜΤτιανών κα) δττου τΐιρώτος προ- σεφώνησειυ των Θεοφ. έπιίσκοπον ό Ιβρατκώς ~ροϊσ-πάιμενΌς κ. Είρη- ναΤος εκφράσας τήιν χαράν τών έν- οιριτών επ! τή — ροαγωγή τού Έπό- δ τττου των, δ~τις μιετά τόσης ξιότητος έτηΐ δεκαετίαν διηύθυνε τάς κοινότητος ,κιλπτ. Μ£τ' αύτοι/ βεύτερος άμιληιτιής ό Διευθυντής τής Σχολήις έκ ιμΐιρους τής ιέψοροεττι- τροττής Ψωμαθείων καΐ τέλος ό κ. Πρόδρομος Χαιριτόττουλος έκ μέ- ρους τών έν Ελλαδι Σινανιτώνι ττρο σεφώνησεν τόν ©:οφιλέστατον. Έν άρχή συυεχάρη τήν έψοροείτΓΐτρο- τπηιν διά την σεμνιηυ «αι έπιβλητι- κήν έοραΓ(ν, ήτις δίδει τό άξιόζηλον τραιράβειγ'μα «αι είς ώλλας κοινό¬ τητος διά τοιαύτας εορτάς, είτα έκφιράσας τάεύχαριστήρια τηρός την ΑΘΠ κα! τοΰς σε6ασΐμ. Άρχ'ε- ρεΤς τής Άγίιας κα·1 Ίεράς Συνό- δου, διά τήν δντως αξίαν εκλογήν, Αίμιλιανού Τσακο~ούλου τψά τήν γενέτειραν τπατρίδα τού Σινασόν καϊ έν σννβχεία ό κ. Χαριτόπο,Λος ΐΓτιροσέθεσεν ότι ή ψυχή των έν, Έλ- >νάδι σΜμττατριωτών ιμας Σινασιτών
    βρίσκεται σήιμερα κοντά σας ϋττε-
    ή ΐ ήέ
    ς
    καΐ ήμψυχωμένη, «αί σάς
    εΰχεται καλήν σταδιοδρομίαν στό
    νέον σας «αθί>κον γιά νά όδηγή-
    σετε κα! ττάλιν, ιμέ τόν Τδιο ένθου-
    σιασμό καΐ Ιερά φλόγα, σάν .καλος
    καΐ σοφός ττοιμήν τό νέον ττοίμνι-
    όν σας είς τό Βασίλειον τού φω¬
    τός καΐ τής Είρήνης είς τόν δρόμον
    τού Χριστοϋ ιμας. Χειιροκροτήματα
    έκιίιλυψαν τόν έμττνευσιμέινον λόγον
    τθ κ. Π. Χαριταττούλου.
    Ό ΘεαφιΛέ~ΐατο4 έττισΐφραγί-
    σας καί άτταντών ηύχοορίστησεν ττάν
    τας τούς ττροοιελθόντας ικκχΐ συμ-
    προσευχηθέντας τάς ικοι·νότητας καΐ
    αδελφότητος καΐ Μαρφωτικόν» σύλ¬
    λογον διά την ευγένειαν κοόϊ τε-
    λιείοον συνεργασίαν, την όποιαν εί¬
    χεν μετ" αυτών και συνέστησεν, δ-
    ττως καΐ μελλοντικώς άνταιλλαγοθ/
    σκέψεις ιττβρΐ τελείας καί κανονι-
    κης λειτουργίας τών Σχρλών, Ίδρυ-
    ράτων «αί σωματείον της ττβριοχής
    καΐ πιροαγωγής αυτών.
    Γυρω άπό μ[αν γόνιμον εθνικήν υπηρεσίαν
    ΤΟ ΦΡ0ΗΤ1ΙΤΗΡΙ0Η ΒΥΖΑΗΤΙΙΙΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
    ΟΙ ΪΚΟΠΟΙ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΠΡΑΓΗΕΗΑ ΤΟΥ
    (Υπό Ν1ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ. Προέδρου Πανελλη
    νίου Συνδέσμου Φίλων Βυζαντινής Μουσικής
    Όμιΐλία καιτά την τελετήν
    τής Ά—οδόσιεως τών μαθηιμά-
    των τοθ Φροντιστηρίου Βυζαν-
    "τΐνης Μιονσικής, σχολικοΰ Ιίτους
    1958—1959 είς την αιϊβουσαν
    τού «ΟΊ'κου Σττάρτης» Νέας
    Ίωνίας την 5 Ιουλίου 1959.
    Σεβασμιώτατε, Κυρίες καΐ Κυρίαι,
    Προκαιταβολικώς αΐσβάνομοι, ό¬
    τι όψείλω μίαν εξηγήση γιο τόν
    τίτλο τής σΐίμερινης μβς συγκεν-
    τρώιπεως. «Ά-όβοσις» λεγόταν
    ο-τά σχολεϊα των ττοΛιών μας ττα-
    τρίδων, έκεϊ ττέρβι στί»ν άλησμόνη-
    τη χώρα, στίς ττεριώνυίΐες Κοινό-
    τητες τού Μι«ρασι«τι*οΰ 'Ελληνι-
    λοξενοϋν καί ιο*ήΊμ<ρα. ι τας καιθιοιρούντας τόν χρόνον Στή Ιοχλ. 44 τής Ί σ τ ο ρ Ι- (κλάΐσιμα, ώπΑηι, διττΐλή^ τρι-λΐη) άς τής Σ τ 4 ρ ι ι) 5 Ύοργόν, δίγο,ν/ον, τρίγοργον. τής Μ. Ά «τ ί α ς τού Φι- [Πρακτικώς έξησκήθηιο-αιν ο) είς τήν σμοϋ, μιά ττανηγυρική έορτή μετά δης. τίς έξετάσεις καΐ γιά την άκρί- Τό δευτερο λίττττου Νικολαΐδου «Τσενέογλοι/» ενός ττοίλΰ συμτΓθθητικοϋ 6ι6λίου ποί» «υκλοψόρησε ττρό έ'τους, διά- 6σσα ακριβώς κα! κατά σύμτπω^η ττρΐν δυό μρΡ*ς : ΟΙ νέοι τοϋ πα- ρελθόντος αΐώνος μετά τόν όκτάη- χον τοΰ Γροτμμοποβιδασκαλείου παρηκολούθοι/ν καί τήν Έκκλησια- οτικήν Μουσικήν &ν τυχόν κάττοτί χαβτ) ή Βιιζοοντινϊ» Μοιϋηκή, ή Σττάρτη ήμττορεϊ νά την άναπίληρώ- ση είτπεν ό Εΰαγγελινός Μισαηλί- 6εια κοίτά την ττρώτην Κυριακη τοΰ Ιουλίου — σάν καλή δρο σήμερα — καΐ ικατά τήν οποίαν μ£σα σέ μιά βερμή άτμόσφαιρα, δπως θά τό βυιμοΰνται ϊσως^ μερικοι αττό τούς τταλαιοτέροΐ'ς τοΰ άκροα- τικί>ς έξάρσεως, με ά-αγγελίες
    &ιτμο-α και λόγους, γινόταν ό ά-
    τιοίλογισ'μός τού λήξαντος σχολι-
    κού ετους καί τταρεδδίδοντο τα έν
    δεικτικά στούς προβιβοοσθέιντας μα-
    βητάς καί άτΓθλυτή,ρια ιστους άττο-
    φοιτηΛταντας
    Ά ττ ό δ ο σ
    λοιιτόν καΐ
    ν,ά τό Φροντιστήριόν μας. Ό άττο-
    λογιΐσιμός μος άσκ)>αλΔς δέν είναι
    και τόσο ττλουσιος. Πάντως χα-
    ρα^τηρίζεται άττο δόο 6«σικά στοι-
    52α, τα όττοία έπ.τρέψοπέ μου να
    ϊό θε«ρήσ« 6χι ττλέαν ά-λωςίκα-
    νσττο.ητ.κ«, άλλά ττού μιιβρουν *■
    «όμη κατ' αύτην την έττοχή την
    Λρκετό: άντιί«ε·αλιιστι«ή, νά ^ττρο-
    κοολέσουν καί ενα 6αβύτε.ρο αισβη-
    ίσχως. Προκειται γΐσ δυο
    ανώτερου, ύψηΑ°ΰ ττρα-
    στόχοι», μέ
    ^α μορφ«τ<κό κα ινχι/ματικό και γιά^ ' φροντκΓτήριο μαζ/ «Λλά'καί γιά τό κο.νων,κό μας έ¬ δώ ττ,ριβόΛλον ^·~·Ρα. μα Τό : ^ονσ.κης ττου στοιιχεΐο τό σχετιζό- μενο μέ τή λειτουργία τοΰ Φρον- τιστηρίου μας «αί γιά τόν οποίον τολμοϋμε ϊσως νά αΐσβανάμαστί καί μίαν ΰπερηφάνειβ, είναι έκεΐνο πού άνέφερα καί προηγουμένως : σέ μίαν έποχή δηλ., πού λίγβς δί- νονται ο! εύκαιρίες πνιευματικής καλλιεργείας, περΐ τούς 30 νέοι καί παιδία, συγκεντρώνθ'νται δυό φορές την έοδομάδα γιά νά καλ- λιεργήσουν την ψυχή τους «αί αΙ- σθητικά, ■— μαβαίνοιυνε μουσική, γνωρίζουν την έκκληΐσιαστική ποίη- ση — «αί θρησκιευτικά, έξοικειού- μενοι κατά τόν άρθότεριο. καΐ προσ- φορότερο τρόπο μέ τήι λατρεία τής τηρίιου, έβνικοΰ παλμοΰ καΐ πνευμα- όθοδόξου πίστεως ιμας. 'Ελπίζω κ«ί τό σημεϊα αώτό νά τό προσέξουν καί νά τό έκτιμήσουν οί γον&ΐς, οί διιδάσκαλοι, οί ήγή- τορες τής κοινωνίας μας, δσοι έν- 6ιοκ)>έροντ«ι καΐ άποβλέπουν στήν
    ήθική καί πνευματική άνύψωιση τής
    νεολαίας μας.
    Τα επί μέρους άποτελρσμοΐτα
    τού Φροντιΐστηρίου μας κατά τό
    σχολικόν ε'τος 1958—1959 εχουν
    ώς εξής : ,
    'Ελεπούργησαν δυο τάξεις. Πρ«
    τη άρχαρίων Δευτέρα κάπως προ-
    ό κ. Βασίλειος Πα-
    χωρημένον.
    Εδίδαξεν
    ττοδότΓθΐΛος.
    'Εψοίτησαν, αιταντες εντελώς δω-
    ρεόιν.
    Είς ιμεν τϊνν ττρώτην τάξιν 20
    μαθηταί καί έδιβάχθηοχχν θεωρητι-
    Ί" κώς, 1) τα ττερι φυϋτικής κλίμα-
    «^ή σ«ν άξί^:.!,:^1;1;
    Τή
    ο—ουδαιόττηα, τή
    τής Βυ-
    ψ
    εκλεκτόν ,μέλος τού Συνδε-
    ,«ς ««ί τής Κοινωνιας της
    ττό
    καί
    τού
    ττοσον
    ττοίοκς
    τελείως
    Βυζο,ντ.ντ»
    στη
    της τουρκο«ροπιας
    κώς, 1) α ρ φή
    κος τοΰ πλαγίου Δ' τΐχοι», 2) τούς
    χαροοκτήρας ποσότητος και
    την
    ο-ύνθεσιν αυτών, 3) τοίις χοροκτη-
    ρας ποιότητος (βαρείαν, ψηΦωτόν)
    4) τούς χοοροκτηρας τοίις αύξάνβν-
    ς ξηήη ) ς η
    έκμάθησιν τής κλίμακος (ανάβασι
    καί κατάβασιν), β) είς γυμνάσμα-
    τα άττλά άνοΛάσεως καί καταβά-
    σεως, γ) είς γΐίμνάσματα μέ γορ-
    γόν, δίγοργον, 6) είς άσκήσεις ττα-
    ραλΐλβγής 4ττ ίλειτουργικών άττλών
    .λ. Δ' ήχου ώς έττ(«ης καΐ σνντό-
    μου τή ύπερμάχφ.
    Είς την Β' -τάξιν έφοίτησαν 12
    μαθηταί καί έδιοαχθηισαν θεορητι-
    κώ ςμέν τα ττερί ήχ«*ν έν γένει, τιε-
    ρί συστημάτων, ττερί φβορών, ττε-
    ρί ρυθμόν άττλοί) καί ρ
    νου καί ττρακτικώς είς τοθ άνα»
    ο-τηματαρίου τούς διατονΐικούς ή-
    χους Α' καί τΛοιγ. Α' Δ' «αί πλ.
    Λ' έκ των χρωματικών τοϋ Β' καί
    έκ των έναρμονίων τού Γ".
    Γιά την έτπτυχία των σκοτίων
    τοΰ Φροντιστηρίιου μας θεωρώ οτοι
    χειώδες καθήκον μου, νά έξάρω
    κατά τήν Αττίσημη αυτή στιγμή,
    τό {ήλο, τήν αποδοτικότητα καί
    τήν άφΐλοκέρδεια τοΰ μονσικοδι-
    δασκάλου κ. Βασίλειον Παττοοδο-
    Ίτούλου. Δέν ήτο ή ύλική άμοιβή,
    έλάχκττα αλλωκττε άνταητοκρινομέ-
    η είς τούς κόττονς «αί τήν μόρ¬
    φωσιν τού, άλλά ή ττίστις τού
    πρός τούς σκοτκοϋς τού Συνδέσμου
    ιμας καί τού Φροντιστηρίου τού, ή
    πίστις τού πρός τήν σττονδαιόττν
    τα και την αξίαν τής Βι/ζαντιντ,ς
    Μουσικής, έκεΐνο ποΰ πρωτίο-τως
    στήν εύσυνείδητη καΐ
    μέ πραγματικόν ένβουΐτιασμό εκ¬
    τελέση τοΰ εργου τού ώς μουσικο-
    διοασκάλου τοΰ Φροντιστΐ)ρ!ου.
    Τόν συγχαίρω καΐ τόν εύχαριστώ
    έκ μ£ρονς δλων των μίλών τού
    Συνδέσμου
    'Επίσης θεωρω καθήκον μου νά
    έκφράσω την εύγνωμοσύνη μόν καΐ
    τή διΐκή μου πρβσωπικώς καΐ τών
    αλλων μελών τού Διοικητικοΰ Συμ¬
    βουλιον, πρός τόν αγαπητόν μας
    οννάδελφο στό Συμβούλιο, θεοφά-
    νη Καπαρό, ό οποίος ίχτός τής αλ
    λης γενικωτέρας καί θεμελιακής
    φάς τού στίς διάφορες εκ¬
    δηλώσει ς τοΰ Συνδέσμου μας, τής
    τόσο γνωστής και τόσο έκτιμηθεί-
    βης κ*ί γι' αΰτό περιτό νά ύπο-
    σ<|>μειωθεί αυτή τή στιγμή ιδιαιτέ¬
    ρως καί ώς είδικός σύμβοϊιΐλος στά
    θέματα τού Φροντιστηρίου μας
    μάς συνέδραμεναποτελεσματικά,σ'
    (Σκνίχεια είς την 2αν σελ.)
    ΠΡΟΣΟΧΗ
    Ευρισκόμεθα είς την έξαιρετικώς ευχάριστον θέσιν ν' άναγ-
    γείλομεν είς τοϋς συνδρομητάς καΐ αναγνώστας μας, ο! όττοΐοι
    δέν ηδυνήθησαν, παρά την επιθυμίαν των, ν' άποκτήσουν θΐκό-
    ττεδον άπό τα διατεθέντα υπό της εφημερίδος μας είς τάς πε¬
    ριοχάς Δροσιάς, Διονύσου, Σταμάτας καί Μ. Πεύκου, μή εύνο-
    ηθέντες είς τάς σχετικάς κληρώσεις, δτι, συνεπεΐς πρός τάς
    δοθείσας ύποσχέσεις μας, επετύχομεν νά εξασφαλίσωμεν καΐ
    δι" αύτούς έξαιρετικά οΐκόπεδα πευκοβριθη, είς προνομιούχον
    θέσεις των τπτχκχστείων Σταμάτας καΐ Μεγάλου Πεύκου, ττού
    θά παραχωρηθούν είς αύτούς, διά κληρώσεως, υπό εύνοϊκωτά-
    τους, πάντοτε, ορους.
    Α' ΟΙκόπεδα Σταμάτας : Πευκόφυτος Εκτασις απέχουσα
    500 μόνον μέτρα άττό τό τέρμα τής λεωφορειακής γραμμης.
    Όρίζων άναττεττταμένος. Πρός δρχ. 8 . 10 κατά τετρ. τπ,χΐΛ'.
    Προκαταδολή 20% επί της άξίας τών οΐκοπέδων. Δόσεις 6ρχ.
    400 - 500 κατά μήνα.
    Β' ΟΙκόπεδα Μεγάλου Πεύκου : Είς μαγευτικήν τταραθα-
    λαοσίαν θέσιν. "Αφθονα πεθκα. Συγκοινωνία τακτική. Νβρό
    άρτεσιανο έντός τού κτηματος. Πρός ν·ρχ. 7 κατά τετρ. πήχυν.
    Π(οκατα6ολή δρχ. 1.ΟΟ0 δι" ο1"6π&δα των 1.000 πήχεων καΐ
    δρχ. 1.500 δι" οίκόπεδα ανω των 1.500 ττήχεων. Δόσεις 6ρχ.
    200 - 250 κατά μήνα.
    Σττάρτης» κβί
    Τό Κράτος άς προσέξη τήν Έπαρχία
    Η ΓΟΡΤΥΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΑΗΗΑΤΑ ΤΗΣ
    ΑΝΑΓΚΗ Η Α ΓΙΝΟΥΗ ΕΡΓΑΚΟΙΜΗΓ ΟΦΕΛΕΙ ΑΣ
    Τοθ κ. Νικολ. Ά9. Άναγνωοτθπούλου δικηγόρου έν Άδήναις
    Β'
    Γιά τό χωριό της Γορττυνίας, την
    'Κερπτινή (τποθ μττορεΐ νά γίνη
    σταυροδρόμι γιά ττολλές ιττόλεις
    καϊ χωρία τού Μαρία, καθώς καί
    ιιαέντρο τοοριστικό, ασιχεττα αν εί¬
    ναι μικρά), γράψαΐμε στό πρώτο
    μέρος τής βρευνάς ιμας αθτης, πού
    δημοσιεύθηκΕ στές τιόλύτΐιμεις πο-
    λύτιμες ^Γτηλες της έγκριτης έφπμε-
    ρίδος τοΰ άλύτρώτου1 'Ελληνισμοΰ
    «Ό Κόσμος», ότι είναι παραττολ-
    λά τα ιπιρσδλήματα ποΰ τό ατπασχο
    λοΰν. Εΐττοομε άκάμα, 6τι γιά τα
    στΓθυδαΐα ζητήιμαπα των κατοίκων
    τοϋ γραφικοΰ αϋτοϋ χωρίου, 0ά:
    γράφαμε σέ άλλο φώλλο ιμιά καϊ
    δρεθήκανε φιλόξενες δηιμοσιογροίφι-
    κές στήλες.
    'Αλλά, τηρΐν κατα—ιασθώ ,μβ τα
    ζητηματα της Κβρττινής ώς «αί τ"
    αλλα χωρία της Γορτυνίας, της
    Μυγδαλιάς, τοϋ 'Βαλτεσινίκου καϊ
    ιτΐρΐν έρευνήσω α»>τά &να, £να, δσ0
    μττορώ, τοϋτα τώ λογια ηθελα ν'
    άττευθύνω πρός αύτούς που Κυβερ-
    νοϋν τή χώρα καϊ ττού θέλουν .νά
    τ^αρουσιάζωνται σάν σωτιηρες :
    "Οτι είναι άνάγκη γιά νά επιζήση
    ή Φυλή μας, δύο τΓράγματα νο: προ¬
    σέξουν : Πρώτα νά καταστρέψου^
    κάβε λείψανο άπό παληές συνήθειες
    ττούτώρα πιά σβύσιανε στό πέρα-
    οημα τού χρόνου, μιά καΐ έφθασε
    ή χώρα μας σέ ιμιά βαβμίδα προη-
    γμένου ττολιτισμοΰ, νά μην άφή-
    σουν νά παραμένιη άγρια ή Έλληι-
    νιική Φύσι καΐ άττολίτιστηι γενικά ή
    ϋτπαιθρος. Γιατί, Εχουν τέλος πάν¬
    των, «ι' οί χωρικοί ιμας δικαιώμα-
    τα τέτοια, πΐού νά θέλοΐΛ/ νά ζοϋν,
    δχι σάν σκιλάδοι καΐ δοΰλοι, άλλα
    σάν ττολιτισιμένοι. Δέν είναι πιά ά-
    νίικτό στό έσωτερικό της έλεύθερης
    ηατρίδας, νά ύττάρχουν Λλύτρω-
    τοι (!) "Ελληνες, νά ύττάρχουν
    σκλάβοι άμέρωτοι, στό άγριο φυ-
    σικιό ττΐιριβάλλον, δηλαδη, δοθλοι
    στΐς φυσικές καΐ κοινωνικές ΙέκεΤνες
    συνθηκες, μέσα στίς οποίες τό εΐ-
    χε ή μοίρα τους νά γεννηιθοΰν, νά
    ζήσουν καΐ νά διαΜλασθοΟν. Όχι.
    Αύτοι πού μέιρα-νυχτα πατοΰν καΐ
    καλλιεργοϋν τα ορίίΐχια, οί χωρικοί
    μας, εχουν κάθε δικαίω,μα ν' ό—αι-
    τήσουν νά ίδουν τό (Κράτος κοντά
    τους φιλόστοργο, φιλΟΓΓΓονο καΐ νά
    φροντίσουν νά τούς κάμη ήμερη τή
    Φύσι μέ εργα -αλιτιοιμοΰ. Μόνο μέ
    βργα παλιτισιμοΰ ή όποιαδηποτε
    'Κυβερνηση, θά δηιμιθΜργήση τίς ά-
    ναγκαΐες έ»εΐνες προθποθέσεις πού
    θά κάμη νά ατονίση εόχάριστα, κι'
    άν μττορή νά σβύση ιμιά καταστρε
    πτπική άντίθεοη, πού ζοθσε στό 6ά-
    θος, ώττειοη αύξήθηκε ή κοινωνική
    άνΐιίίγκη κι' ή κθίυωνική δικαιοσύνη
    Δέν είναι άνεκτή ή άνιση καθυστέ-
    ιρησι τού χωρίου σχρτμκά μέ τήν
    ττόλι, άττο οίκονοιμιικής, πολιτι^ής
    καΐ ττολιτιστι,κή'ς ττλευράς. Αυτή ή
    άντίθεση μεγάλίωσε Ιδιαιτέρα στήν
    'Ελλάδα τελειυταΤα, γιατΐ οί κοδερ-
    νητες της δέν εδωσαν την προσοχή
    πιού έπιρεττε στήυ έπαρχα, άλλά
    φρόντισαν Γττώς θά πυκνωθοϋν και
    πώς θά ανυψωθοϋν οικονομ ι κά τόσο
    ή ί/διροκέφαλη Πρωτεύουσα, δσο
    καΐ τα μεγάλα άστικά κέντρα πού
    τούς συντηροΰν καϊ τούς έξασφαλί-
    ζουν τή βουλεντικη τήβενο.
    Μόνο, λοιπόν, ιμέ εργα παλιτι-
    οΐμοΰ (δπως εΤναι ό ήλεκτρισιμός,
    τό τηλέφωνο, ό τηλέγιραφος, τό ρα-
    διόφωνο, ο! λέσχες, τα αναγνωστή-
    ρια, τα έπιιστημονικά (έργαστήριο:,
    τα κιντιματαθέατρα, οί βιδλιοθηκες
    κλητ.) ή 'ΕθνΊΐκιή Κυββρνηση θά στα-
    ματήση την έρήμωση τού χωρίου
    καϊθα κλείση πολιτιοιμένα τό δρό-
    μο γιά τήν Πολιτεία σέ κάθε χωρι-
    κό γεωργό, ξυλοκόπο, ποΐιμένα καΐ
    άμπ«λουργό καΐ θά πάψη ή σημε-
    ρινή «μόδα» τής έγκαηάΐλειψης τού
    χωρίου τΐιού ιμας γέννησε,
    Γιά νά σταματήση λέμε, τό φαι-
    νόμενο πού λέγεται άστυφυλία ( —
    κίντνσις άγροτκοΰ ττληθυσμοΰ π.οός
    τα άστικά κέντιρα), φαινόμβνο κα-
    ταστρεηττικό καΐ νά ,μή τοαρατηση
    στό χωριό ό γεω,ργός τό ύνΐ καΐ
    στήν άξίνα, ό ξυλοκότηος τό σκε-
    πάρνι καιτό τσεκούρι, ό ττοΐιμένας
    τή στραδολιέκα (γκλίτσα) καΐ γε¬
    νικά τή στάνη ικοαί ό άρτπελουργός
    τό «Λαδευτηρι ι<οιΐ τόν σβανά γιά νά κατέβη στήν Πολιτεία μέ σκο- ιπό νά ρίξη πέτρο ττίσω, δτηως λέ- νε καΐ μή γυΐρίση ττιά στόν κατη- ραμένο (!) τόπο ττού γεννηθΓ(κε Γιά νά μή γίνη αΰτό, —ρέπιει νά γίνουν συχνές ο! έμφανίσεις τών αρ¬ μοδίων άργάνων τοϋ Κράτους στήν ίίπ-αιθρο καΐ νά δοηθηθό γενναιό- δωρα οικονομ ιικα ή άγΐροτιά μας σ' ότι £χει άινάγκ,η και είναι δυνα- τό νά γίνη. "Οταν τό Κρητός φερθή £τσι, όπως εϊπαμε παιραπάνω, τότε νά είναι σίγουρο δτι οί χωρικοί μας θά παροιμείνουν καρφωμένοι στή γη τών ττρογόνων τους, στό χιοριό τους καϊ δέν· θά δλέττουμε τταιρά ?να φυ- σιολσγικό κατέδασιμα μόνο άπό χω ρικούς και γενικά άπό έτηερχιώτας σκοττό νά έγκατοκΓΓθΐθοΰν μόνΐιμα γιά τα ιμέγάλα άστΐικά κέντιρα μέ σ' αύτα (τα κέντρα) χοΛρΙς δμως καΐ νά ξεΐχάσουν όλότελα τό χωριό τους, ©ά ελεγα μάλιστα δχι αώτό τό φυσιαλογικό κατέβασμα στίς ττδ- λεις άπό χωρικοϋς είναι αναγικιαΐο, γιατ; Ιτσι θά ΓΓηροσφέρεται νέο αΤ- μα στή Πολιτεία, ή όποία σάν πο- λυάνθρωπη, πολύθάρυδη καΐ πολυ- α—αιτητικΓ) ,μολύνει η διαφθείρει Π κάνει μαλθοακές τις καταγωγές καΐ άδύνατα τα σόϊα, δττως άπαράλ- λοοκτα καταστρέφονται αί ριάοτσες στά χωραφιάρικια ζώα πού έπταψαν νά δέχονται στό λαψό τους τόν ζυ- γό γιά νά όργώνουυ χοράφια. Α¬ κριβώς δέ σύτή ή άκαταμάχητη κα; άκατανίκητη άνάγκη νά ότνανεώνον ται κάπου, κάπου αί μεγάλες (ττο- λιτεΐες άπό καθοβρό αΧμα χωρικών μας είναι τό δεύτερο πιράγιμα πού τφόπει νά προσέξη τό Κρώτος. ΕΤναι 'Εθνική άνάγκη ή τοπο- Βέττιση ικατά καιρούς στΐς τπάλεις τόσης άγροτικης εώρωστίας, δση χρειάζεται νά διαλιύση τήν μοΰχλα καΐ τα σάπια πού δέν είναι δυοτυ- χώς λίγα σέ κάθε μεγάλη πολιτεία. Πρέττβι τό Κράτος νά δώση στό χωρικό νά καταλάδη δτι ττολλές φορές ή Πολιτεία είναι ο^άΐραθρο, κατάρτι, γκρβμός πού δν λάχη νά νά γλυστρηση καΐ πέση μέσα δέν ξαναλτηκώνΐετται, ένώ άντίθετία τό χωριό τού είναι ή σωτηρία καΐ ή τιμή τού κα; νά τού υποσχεθή καί νά τού πή ρητά ,καί κατη,γορηματι- κά δτι θά τόν βοηθήση καΐ θά τόν» ονντρέξη νά ίδη κι' α>τός άσπρη
    μερά, νά αισθανθή δτι ζή κι' αύτός
    σάν ανθρωπιος ιμέισα σ' αύτό·τό χ»
    ιριό τού, δπως εΤπσψιε καϊ παραπά-
    νω, ιμέ ψυχαγωγία, μέ κοινωνική
    Πρόνοισ, μέ τάξη, άσφάλεια καί
    είρή·νη.
    'Αλλά σάν πολύ άπομακιρυνθή-
    καμε άπό τό σκοπό τούτου τού άρ-
    θρου μας καΐ εΤναι άνάγκη νά γνρί
    σωμε στήν Γορτυνία, στήν Κερπι-
    νή, άφοΰ οί ττάιμπιολλες άνάγκες της
    μάς άττασιχολοΰν τηροπαντός έδώ
    καϊ αύτές τίς άνάγκες θέλου,με νά
    τπαρουσιάσωιμε στούς άρμοδίονς πά
    ράγοντες ιμέ τό σκοπό νά γίνουν
    τα ττρεπούμ€ν«α γιά τήν σύντομη θε
    οατττεία τους,
    Τα σοβαρά θέματα πό ύάπασχο-
    >ούν την Κερττινή καΐ πού την τα-
    κτοποίησή τους πιρέπει νά την πά¬
    ρη καΐ θά την τΠ3|ρη μέ ζεστασιά
    τό καινούργιο ιΚοινοτιικό Συμβού-
    λιο ιμέ τό δραστήΊριο καΐ άκούραίΤΧ
    ΠιροεδρεΤο τού, τόν Προεδρο κ, Κ ώ
    στα Κατσούλα καί τόν ΆντιτΓρό-
    εδρο κ. Πάνο Κωνσταντόΐτου)Λ, εί¬
    ναι πάρα τΓολλά.
    Λ
    Τό πρώτο άπ' αύτά είναι τό νε-
    ρό. Νερό γιά τό χωριό καϊ γιά
    τα σττίτια καΐ νερό γιά τόνκάμ-
    τιο καΐ γενικά γιά τα χωράφΐα.
    'Ενώ ό Κύριος «έν ΰδασι τήν
    Γήν έκρέΐμο)—.....» καΐ ενώ τό
    ΰγρό αότό στοιχεΤο τής φύστνς εί¬
    ναι τπράγματι άφθονο καΐ στά 6ου-
    να καΐ στούς κάμ/πους τής 'Ελ>Λ-
    δας, παρά τούτο ή Κερπινή τό 6ου
    νήσιο α-το χω|»ιό ιμέ τίς 500 περί-
    ττου ψυχές τού στειρεΐται μεροΰ καΐ
    τατίζεται ττότε άττιό τό δχι τόσο κα
    θαιρά ττηγάδια, ττώτε άπό μιά 6ρυ-
    σοΰλα μέ λίγο τρεχούμενο νερδ πού
    βρίσκεται ενα τέτοΐρτο σχβδόν τής
    ώρας έξω άπό τό τελεαταΐο στΓίτ:
    της. '
    Σάν τις 'Αρβανίτισσες Γττού ζα-
    λικώνονται τα ιμωρά των άφοΰ προ
    ηγουμένως τα βάλουν ,μέσα σέ δ6ρ
    ματα ζώων πού τούς δίδουν τό σχο.
    μα τής στρογγιυλής κούνιας καΐ μέ
    ξυλινα στεφάνια τα στηρίζουν γιά
    νά πάνε δττου θόλουν, έτσι ικαΐ οί
    Κερπινιώτίΐσσες γιά νά πάνε δπου
    θέλουν καΐ νά είναι ήσυχες άπο
    νερό ζαλιγγώνονται (φορτώνονται
    είς τοΰς ώμους) η παίιρνουν στήν
    άγκαλιά τους &να ξύλινο βαρέλι
    σάν ν' άναι μικρό κάθε .μιά, ιμεγά-
    λο ίσια ιμέ μιά άιρβανίτικη κούνια
    καΐ δεμένΌ κιαλά άτττό ξύλινα στεφά¬
    νια καΐ κάνουν μερικές στράτες
    (δρομολόγια) κάθε μερά μέχρι τή
    ,μοναδική τού χωρίου των βρυσούλα
    καΐ άφανίζονται άπό τόν κοττο τόν
    χει.μώνα μέ τα χιόνια καί τό καλο
    καΐρι που σκάιει ή πέτρα όπτο τή
    ζέστη καΐ κουβαλούν νερό γιά τίς
    άνάγκες τοΰ σπτιτιοΰ των.
    Άλλά νο,μιίζω ττολύ έπιεκταθή-
    καμε στό Β' τοτΰο ιμέρος της Ε¬
    ρεύνας μας καΐ σταιματούμε έδώ
    γιά νά συνεχίσωμε σέ έπόμενο
    φύλλο. *' ι
    Ν. Α. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
    Δικηγόρος
    Άνσμνήσεις άπό τής χαμένες πατριδες μας
    ΔΥΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ
    λογοτέχνιδος κ. 'Όλγας Βατίδου)
    Τοθ συνεργάτου μας ΒΥΖΑΝΤΙΟγ
    "ΪΕχω νη' όψιν μοϋ άντίτυπα δύο
    συγγραμμάτων τής διαίΐιρεποϋς Μι-
    κρασιάτι'δος λογοτέχνιδος κα'ι ποι-
    ητρίας κ. "Ολγας Βατ<δου τα ό ποία εΐχε τήν εύγενή καλωσύνη·» νά μοϋ χαρίση, τιμής ένεκεν, .τρότ γμα διά τό οΛθΐον, μαζύ μέ τάι απείρους μου ευχαριστίας, μοί Λα ρέχει τήν ευκαιρίαν όπως τής έκ φράσω καί τα θερμά μου συγχα ρητήρια διά τήν, δντως, πολύτιμον σι>μ6ολήν της είς την διατηρήση
    των έκ των χαμένων πατρίδων
    μας Ίερών άναμνήισεων κο'ι την
    Ώς γνωστόν, ή
    νρησκεία περιέχει
    Μουσουιλμανική ου τόν οποίον εΓ,χε κτίσει ό πατρι-
    πολλά,
    ί[θΐχεϊα είλημμί)α εκ τής Παλαι¬
    άς Διαθι'ικης, είτε αϋτουσια, είτε
    ένίοτε άν&μεμιγμένα μέ Άραδικάς
    παραιδόσεις. 'Επίσης περΛοιμδάνει
    καί ολίγα τινά έκ τής Νέας, Δια-
    #Φ<ης, τα αφορώντα κυρίως τόν Χριστόν (χαζιρέτ - ι - Ίσά) τΐ)ν Παναγίαν (Μΐριέμ άνά) καί τόν "Αγιον Ιωάννην. Δέν ενθυμούμαι αν ά·ναφΐρει, κοί άλλον τινά αγιον, τό Κοράνιον τοϋ οποίον εΐχα άν»*· γνώση μετάφρασιν πρό πολλ^ών έ>
    άρχης Άδραάμ. "Οτι ό Ναός ού¬
    τος μέ την παρέλευσιν των αιώ¬
    νιον είχε μετατρουτη είς είδωλολα-
    τρικόν, καί ολίγα ετη πρός τής έ-
    πικρατήσεις τοΰ Ίσμαλισμοΰ εΐ-
    χε καταστραιφη έκ πυρκαϊάς προ-
    κλτγθ-είΐΓΤ}ς έκ τι<χαίου γεγονότος. Ανεξαρτήτως δμως τών παραδό- σεων, είτε σχετιζομένων μέ γεγο- νότα είτε δχι, οί Τοΰρκοι καί γε¬ νικώς _οϊ Μουσουλμάνοι ήντλονν έκ τοΰ Κορανίου τό δίδαγιμα'δτι, ύπηρ- χε κάποια σχ«σις μεταξύ των δύο ταί'ίΐοασιν αυτών είς τήν νεώτεραι των. 'Είΐίσης, ναμίζω, βκτός αν μέ θρησκειών καί αντός είναι ό γενεάς πού δέν έγνώρισαν αυτάς. Ι άπατά ή μνι')μη, δτι γράνει καΐ πε- δι°ς λόγος τοϋ επί τόσους αίίόνας νι»,ν/νΐιι/ιτη ,λγ τΑ τύιγ ν. Τί π τίίν>ν ... ~'λ «ι—.'ι».. -,.ιυ,η.___.. ..Λ _Λ. ' (Τρ^Ιπ/τιιαΓι τί,νν τγλλγ τϊι ι,ΡΩη. υ.ίΐΐ.
    Συγγράματα ώς τα τής κ. Βατίδον
    πού περιγράφουν μέ τέτοια ζωντά-
    νια καί πλήρη άντικειμενικότητο
    τά καλά καί τ,Ιρηνικά χρόνια τής Μ«ιγαν
    « . ο ~ Ρ αί *
    έν όμαλΛΪς περίστάσεις συμβιώσε-
    ώς μας μετά τών Τούρκων καί άλ·
    ^.ων λαων, πρέπει νά γραφοϋν δι
    εκάστην πόλιν 'δι' έκαστον χωρίον
    καί ν' άΐντοτελέσονν πολύτιμα ίστο-
    ρικά καί λαογραφικά κειμηλια. Νά
    τα διαδώζουν οί ιμεταγενέστεροι
    καί, ίκτός τών Λατντοίων γνώσεων
    ώς >έξ αυτών θά καρποϋνται, θ'
    άντλοΰν καϊ παρβιδ'είγματα τόσον
    ίκ της πολιτιστικής δράσεώς τών
    τότε ύποδούλων όμογεν&ν μας ο-
    βον καί έκ τών άπείρων, δυστυχώς,
    βφα?4ΐάτων τόσον εκείνων όσον καί
    ■των ίν τφ έλευ&έρ<ρ &ασιλείψ τοι¬ ούτων, τα όιποϊα τόσον όλεθρίως έ- ϊέδρασαν επί τών τυχών τοϋ "Ε- 0·νους. Διότι, ή τύχη τού θά ήτο καλυτέρα αν επεκράτει περισσάτερο σύνεσις είς την εκάστοτε στάθμι- σιν τών διαφόρων σννθηκών, υφ' ίίς τουτο εύρίσικετο, καί άπεφεύγε- το πδσ'α παράκαιρος καΐ άσκοπος ίκδήλωσις πού θά προεκάλει παρε· ξηγήσεις είς ίποχάς άρμθΛ'ΐκής σΐ'μ6ιώσ'εα>ς μεταξύ των δύο λαών
    Τό πρώτον έκ τών ώς είρηται
    βυδλίων τής κ. Βατίδου, γραφέν
    ολίγον πρό τών θλιβεράν γεγονό-
    τιον τοϋ Σεπτεμιβρίου τοϋ 1955 ά-
    σχολεϊται κυρίως μέ τήν εί'λάιβριαν
    «. «Άσπίλοι» σνλλήψεως» μέ τηΐ σείϊασιμοΰ τίον π)ρος τα ιερα μας,
    διαφοράν δτι δέν δέχεται τόν Χρι- ίϊτε τα «Φηναν ώς εΐχον^ είτε τα
    ώς Τίόν τοϋ ^εοΰ; άλλ' ώς; μετέτρεπον είς Ιδικά των ίερά. Τα
    "" 'ηράγματα ήλλαξαν 6ε·6αίως μετά
    τήν Μικρασιατικήν καταστροφήν.
    'Βσιέι(>οντο έ!πίοτις είς ομαλάς περι-
    στάσεις (τονίίζω τήν λέξιν ομαλάς
    πρός αποφυγήν τι»χόν παρεξηγή-
    ->εων) κα'« τούς Ιερομένους μας
    οθς έκάλουν ιπαιπάς ί<ρένττ|δες, ένώ ημείς τούς ονομάζομεν βνιέχονς παπάιδες καί μερικοί μάλιστα άινά- ξιοι "Ελληνες καί άνάξιοι Χριστια- νοί τούς παρομοιάξουν μέ... γενει- οφόρα κά.τοικίΙδια Ι Ήτο, λοιπόν, φυσικόν, ή άφι>-
    σίωσϊς των Τούρκων, των λ<χϊκών κάποιο 6ι6λίο περί Άραιδικής άρχιτεκτονι«ής καί δκχκοοιμητικής πού ϊχιο ύπ' όψιν μου άνα.φέρετ(α ϋ'τι κατά τήτν Άρ<*6ικήν παράδοσιν, τό πρώτον τέμενος τοϋ Ίσλάμ, ί>η1.α6ή τό τζαμί τής Μέχκας, α¬
    νηγέρθη επί των ίρευτείων τοϋ Να-
    ΚΡΑΥΓΑΑΕΑ ΥΒΡΙΣ
    Είς τόν συνοικισμόν Ελευθερίου
    Θς ιέξακολουβοΰν νά ένδιαι-} »δΐ»5 τάξεων πρός την ρη
    τώνται άΐηό τοϋ ετους 1922 είς ά-,*ιν των νά μή τους κωλύη νά προβ-
    Φλια παραπήγματα 83 προσφι>γικα'ι 'φεΰγουν ένίοτε καί είς Ιδικά μας
    οικογένειαι. Ή κατάστασίς των δΰ 'εΡά> αΐτοΰντες" τήν σωτηρίαν των
    ναται νά χαρακτηρισθή ΐπιγραμ,μα- ίκ νο<Των κα' Λαθημάτων δι* δ τικώς μέ τήν ιφράσιν: «Βρώμα *' -»«"ι)μη άπε&εικνυετο άνίσχν- γαλέαν 06(Ην εναντίον τής άνθρω- Ο*5· '° ^λ<>ΰί λαός πιστεύει πάν-
    Μθί δυο-ωδία»! Καί αποτελεί κραυ- τν, ;»α «εί να *εα»ισβοΒν Άλλάα. είτε Ίίχωοβν. Καί όπως
    ην πολλάκις οί Τουοκοι ,έ^δείκν.κιν | ϊστω κα, μόνον διά την άΙ,τοκατά-' πολλοί ΤοΟρομη, Ιδίως τοθ άοθε-
    ιϊς τα κυρια πνόσωπα καΐ τα διά- Ιστασιν των τρωγλοδιαίτων αυτών νοϋς φύιλου προσέτρεχον εί- δικά
    φορα Ιερά τής Θρησκείαν, μας. Ι προσφύγων. μβς Ιί)ίά> εϊτε δια να ^
    ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
    ΤΙΣ ΗΙΙΕΠϋΙ
    Οσιτροίτηγός Γρίβας ομιλών
    ττρος δηιμοσιοιγράφους έπισκεφ&έν-
    τοος αυτόν Ε-ϊς Πόρτο - Χέλι της Έρ
    μιονίδος έκ Ναι—λίου διέψει/σε
    ρητώς 8τι εδωσε συνεντεύξεις τι¬
    νάς κατά τάς τελευταίας ημέρας
    πρός άΒηναικάς εφημερίδος, δη¬
    λώσας τα εξής: «Ουδεμίαν δήλω¬
    σιν έ'κομα. "Ο,τιδήττοτε θέλω νά
    ίκφράαΐ», τό γράφω ένυττογράφως.
    Ούτε ίλαβον γνώσιν των δημοσιευ-
    μάτων αυτών, διότι τώρα άναπαύ-
    οιμαι κομ ιδέν -παρακολουθή τάς ε¬
    φημερίδας».
    Ό στραττιγός Γρίβας 6 όπαΐος
    εδέχθη —ροχθές είς όλονύκτιον
    σχεδόν συνομιλίαν τόν αφιχθέντα
    Ιέκ Κύπρου υπουργόν των Δημοσί¬
    αν "Εριγων κ. Γεωργιάδην, διέψ&υ-
    σε έν άιγαναίκτήοτει τάς διαδόσεις
    ττερί διοιφωνιών τευ μέ τόν Αρχι¬
    επίσκοπον Μακάριον, τονίσας έν
    όρχή έττί λέξει: «Εάν ή Ίντέλλιν-
    τζενς Σέρβις έν—τείρη τα ζιζάνισ,
    τΊρέττιιι νά ξέρη ©τι θά φάη καί
    τώρα τα μοθτρα της, όπως ταφαγε
    καί κατά τόν «ιτττριακσν άγώνα καί
    θά ύττοστή έξειπ·ελισμόν, τόν οποί¬
    ον £>έν ύττέστη μέχρι σήμερον».
    Ή τελευταία αύτη δήλωσις τοθ
    σιροττηιγοΰ θΐ.αρεΐτατ ώς στρεφο¬
    μένη κατά τής δήβίν ο-υνεντεύξεως
    τοΰ Έθνάρχου Μακαρίου ττρός την
    δημοαιογρό'φον κιιρία Γκρήνμττεργκ
    καί την άναληφβείσαν βάσει αυτής
    έκ—ιρο—είαν ΰττό ωρισμένων άθη-
    νθΗκών κύκλων πρός δηλητηρίασιν
    των σχέσεων μεταξύ των δύο ήγε-
    τών. ι
    Έν τ« μεταξύ, ώς τηλεγραφοΰν
    έκ Λευκωσίας, ή ίκεϊ έκ&ιδοιμένη
    Εφημερίς «Φιιλπλεύθερος» άττοκα-
    λύτττει ότι ττρώτος ό Έθνάρχης
    διετύπωσε την ττρότοΐιτιν οΊτως ό
    κι—ριοοκός λαός ττροβάλη «ένοττλον
    αντίστασιν κατά των Βρεταννών».
    Ό «Φιλελεύθίρος» έττΐ'καλούμενος
    την μαρτυρίαν «αύδεντίας έιτί των
    γεγονάτων τής τελευταίας τετραε-
    τίας» τονίζει: «Ό Μακάριος ήτο
    έκεϊνος —ού συν-ζήτησε τάς λΐ/Γττο-
    μερείας τής ττροτανομένης έττβινα
    στάσεως μ.ετά τοΰ τότε "Ελληνος
    Γτρω&υτΓοΐτργοΰ στρςντάρχου Αλεξ
    Παττάγοιυ. Καί ήτο ό Μακάριος έ-
    κεΐνος πού επρότεινεν όπως ό Γρι-
    6ας τεθή έττί κεφαΐλής τής στρατι-
    ωτικής ττροπαρουκευής καί κατίυ-
    Θ6νη την έδνικήν έττανάστασιν. Ό
    Άρχιοπσκοττος μίΐλιστα ήλθεν είς
    σύγκρουσιν άττόψ:ων μετά τού ΓΊα-
    ττάγου, ό οποίος ϋττέδειξεν ότι τό
    έργον οιύτό €ά έδει νά ανατεθή είς
    ανώτατον αξιωματικόν τοΰ ελληνι¬
    κόν στρατοΰ, άλιλά έττεκράτησεν ή
    απόφασις τού Μοκαρίσυ.
    Έν τώ μετβξΰ δλαι αί έλληνι-
    καϊ «υττριοοκαί έφηιμερίδες οτιγμα-
    τίζΐυν μέ τάς έντονωτέρας έκφρά-
    σίΐς τάς διαδόσεις ττερί «ψήξΥως»
    μετοΐξυ τοθ Έ&ιάρχρυ καί τού στρα
    τηγοΰ Γρίδα. Ή «Ελευθερία» ΰττό
    τόν τίτλον «Πάψτε» γράφει τα ε¬
    ξής: «ΕΊ'μεθα καί θά —αραμείνω-
    μεν τταρά τό πλευρόν τού Μακα-
    ρου, διότι έιτ' αυτού στηρίζοιμεν
    τάς ελπίδας μας διά τό πολιτικόν
    μ'ίχς μέλΐλον. Ή σνμττεριφορά ωρι¬
    σμένων έν Αθήναις πολιτικών, οί
    όποΐοι έξαπτέλυσαν έπίθΐσιν εναν¬
    τίον τοθ Μοκαρου, άττοτελίί εθνι¬
    κόν κνδΐΛον. Κοιλοϋμΐν αύτάς νά
    σιωπήσουιν. . .»
    ΤΟ ΦΡΟΝΤ1ΣΤΗΡΙΟΝ ΒΥΖΑΗΠΝΗΣ ΗΟΥΙΙΚΗΣ
    (ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης Σελ.)
    δλες τίς περιτττώοχις τίς σχετιζό-
    μενες μέ την όργάνωση καί τή
    λειτουργία τού. Ευχαριστούμεν έ-
    ττίσης όλως ιδιαιτέρως τάν Πανο-
    σιολ. 'Αρχιμανδρίτη Πατέρα Ναθα
    ναήλ, ίερατικό ττροιστάμενο τοθ
    Ί. Ν. των Άγίων Άναιργύρων ώς
    «αί την Εκκλησιαστικήν Επιτρο¬
    πήν τού ΊεροΟ Ναοΰ διότι πάνυ
    ττροθύμως μάς διέθεσαν χώρο γιά
    τα μαθήματα τού Φροντιστηιρίου.
    Καί ταυτα μόν, Σε&ασμιώτατε Γέ
    ροντα, καί άγαπητές μου Κυρίες
    «αι Κύριοι γιά τα ττετΓραγμένα
    τού Φροντιστηρίου ιμας, τόν άμε¬
    σον ττ&ρελθόν αΰτοϋ. Καΐ τώρα γιά
    τό μέλλον τού. "Ας τολμήσουμε
    μίαν αίσιόδοξη προοτττική.
    Τό Φροντιστήριο αύτό, τό ΰπο-
    τυτιώδες άκόμη, άς μή τό άποκρυ-
    τττομεν, είναι έν τούτοις δυνατόν
    νά χρησιψκύσει ώς ττνρήνας γιά
    μιά πλήιρη Σχολή Βυζαντινής Μου-
    σικής. Ή φιλοδοξία ύττάρχεΓ ή θε¬
    λήση νομίζω έττίσης δτι ίπτάρχει
    6πό ιμέρους των μελών τοθ Συν-
    δέσμου. Τα οίκονομικά μέσ« κυρί-
    ρίως χρειάζσνται. Άλλά κι' αϋτά
    δεν. ά—οκλείεταιι νά έξευρεθοϋν. "Ε
    να ώραΐο καί ττολύ ένθορρυντικό
    ιταράθειγμα μάς εχει δόσει ό Δή-
    μος Ν^α|ς Ίωΐνίας, ιχάριις στήν
    πρωτοβουλίαν τοΰ Δημάρχου μας
    καί ε&ρμοϋ φίλου τής Βυζοβντινής
    Μουσικής κ. Κι»ρ. Κιοφτερτζή Καί
    κστά τό παρελθόν έδοήθησε τους
    σιχοπούς τού Συνδέυμου καί γιά
    τό τρέχον ετιος ενέκρινεν ωσαύτως
    ιάνάλογον βοήθημα. Τούς εύχαρι-
    στοΰμε θερμότατα καί τόν ίδιον
    καΐ τα αλλα άξιότιμα μέλη τοΰ
    Δημοτικοϋ μας Συμβουλιον γιά
    τις εύε.ργετιχές αϋτές πρός τό
    Φρ&ντιστήριό μας κυρίως ττράξεις
    των.
    "Αν τώρα υπάρξη γενναιότερη
    ή βοηθεία τοΰ Δήμοιι καί άνάλο-
    γη ή συνδρομή άλλων όργανισμών
    κσιθώς «αί τού κοινοΰ τής περιό-
    χής μας «αί των φίλων τής Βυζαν-
    τινής Μουσΐκής τότ£ μττοροΰμ& νά
    έλπίσουμε, ν&μίζω βάσιμα, ότι θά
    δημιουργηθοΰν οί άτταραίτητες συν
    βήκες γιά την αναπτύξη τού Φρον-
    τιστηρίοκ μας σέ Σχολή Βυζαντι-
    νής Μουσικής.
    "Ας εύχηβοΰμε νά μάς φωτίσει
    καί νά μάς βνισχύσίΐ «αί στόν σκο
    ττόν μας αυτόν ό Παντοδύναμος.
    ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
    μέ άγιάιοιματα, είτε διά α τούς
    οια)6<ίσιι κανένας παπδς, <ΊΐΛολαΰ(Χ)·ν τοθ γενικοθ σε6αο1μο0, ουτο) καί πολλοί δικοί μας μετέβαινον σέ χο- τζάιδεϊ διά νά τούς δ'θιβάατουν. τοίς πιστούς τής μιάς Θρησκείας πού π.ροσί'ψευγον διά «!διόι6ασαα">>
    είς τούς ίερωνΰμους τής άλλης, α¬
    ποτελεί ένδειξιν κάποιου ίνπολαν-
    θάνοντος άμοι&αίου σε&ασμοθ πρός
    αύτούς.
    Καί δπως ό χότζας ^έδιά&αιζε ο- , -, „
    τα·ν έδιάβαζε χανένα Μοι>σουλμ/ά-1 Αύτά ίίσον άκρορά τα εν των συγ-
    νον τόν ΰπτϊγόρευσε νά λέγη: «λά γραμιμάτων τής κ. Βατίδηυ .-τού
    Ιλά ϊλλα Άλλάχ, Μωχεμέτ ουλ
    σοΰλ Οΰιλλάχ». Δτ)λ. ενας είναι ό
    θεός καί άϋϊεο'ταλμένος (ρεο'ούλ)
    Αυτόν είναι ό Μωάμεθ, είς τοίις
    Χρκττια·νούς ύπηγόρευσϊ τό «λά
    Ίλά Ελλα Άλλάχ Ίσα ρούχ, ουλ-
    λάχ». Δηλ. εας είναι ό Θίύς καί
    πνεΰμα ΘροΟ ό Ίηκτοΰς.
    Οί πραγματικοί εΐ'σ1ει6εΐς Μου-
    σουλμάνοι οοτως καί ο'ι πραγματι¬
    κοί εϋσρβεΐς Χρκττιανοί ουδέποτε
    είναι θανατικαί, μέ την κακήν έν¬
    νοιαν τήΊς λέιξεα)ς, καΐ, μισαλλόδο-
    ξοι. Μόνον οί θρησκ-ειο-κάΛΤιλοι
    είναι τοιούτοι. Δέν μπορεϊ κανείς
    νά όνομάση Χριστιανούς τοΰς σφα-
    γεΐς τής νυκτός τοΰ Άγίου Βσρ-
    θολόμαίου, οΰτε τούς {«ποδαυλίζον··
    τας τό μΐσος μεταξύ Χριστιανικών
    λ λ
    λαών λόγω θρησκευτικων ρ
    ς·ών! Οί οργανωταί και «χτελεσταί
    τοχν κατασ·τρο<ρών των ίερών μας τόν Σεΐπτέμιδριον τοΰ 1955 δέν ή¬ σαν δχι καλοί Μουσουλμάνοι, άλλ' οϊ>τε κβν ΜουσοιΛμάνοι'
    Τα βιβλίον αύτό τής κ. Βατίδου
    είναι αξιοθαύμαστον καί κατά τοΰ
    δτι περιέχει απείρους πληροφορίας
    «αί περιστατικά αφορώντα την με¬
    τά των Τούρκων συιμ6ίο>σΐν μιις
    κατά τα όμαλά έκεϊνα χρύνια πού
    ίΐέρασαν, καί κυρίως διότι .τρ·ο6αί-
    νει εΐ£ την άλΐάλυίπν των
    £ ρ
    α'ψαν πολλά ·τά καλλά
    καΐ έΐπιαινετά δύο έκ των διακεκριμ-
    μένονν συνεργατών τοΰ «Προσφυγι-
    κοΰ Κόσμου» ό -λ. Στέργιος Σκια-
    δ«ς είς τό ςρΰλλ,ον τής 17ης Μαΐου,
    καί ό κ. Ξεν. Άκογλου είς τό τής
    14η; Ίουνίου ε.έ'. Καί προσυπο-
    γράφω «γώ μέ τα δυό μου χέρια
    τάς εϋμενεϊς. των κρίσεις. Επιπρο¬
    σθέτως (ργώ σηιΐι-ειώ ό'τι (μολονότι το
    βιβλίον ·αύτό έγράφη είς εποχήν
    καθ" ήν αί Ελληνοτουρκικαί σχέ¬
    σει ς δΐν ήσαν άκόαη όιιαλαί λό¬
    γω τΰ Κυπιριακοΰ, οϋδάλιος έπηρεά-
    ύ'9η άπό την βεδαρυμε'νην τόΐε
    Λτιιόσφαιραν. Έγράφη μέ πλήρη
    άντικριμεηκότητα χωρίς την πορα-
    μικρν σκιάν ίμιπαθείας, καί «ϋτό
    αξίζει ίνα επί πλέον επαινον δι'
    οΐ'χά. Διότι αποτελεί ιστορίαν κί/1
    ϊ| ίστορία πρέιτει νά μένη άνεπηρέα
    στος απο τα εκάστοτε γεγονότα.
    Άχιλλεύ; Μαυοομμάτης
    (ΒΎΖΑΝΤΙΟΣ)
    ΝΥα Φιλαδίλφίΐα, Άγκυρας 41
    «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ
    ΔΟΣ»
    ΕΛΛΗΝΙ-
    ψνχολογικών αΐτίων πού
    σαν, ώστε δύο λαοΐ διαφόρου θρη·
    σκείας καίι διαφόροη· π;αροίδόσεο>ν
    νά συζιο&Λ", έν,τος έξαιρετικών τιν,'ΐηι
    περωττώσεων, τόσον άρμιονικά «αί | '&χ.ιτκ-λοφόρησε τό τεΰχος, Ίουλί-
    πλήρη αμοιβαίαν κατανόησιν. ου τοΰ περιοδικόν «Ό κόσμος τής
    ( Τα Λερί τοί? έν Κανν)πόλει άγκΐ- 'ΕλΛηνίδος». Άπό τα Λερι,εχόμενα:
    σματος των Σαράντα μαρτιΊροιν «Άπό ιόν ιάγώνα των γυναικών
    γραιφόμενά της, ιμέ συγκίνησαν,
    καθότι μοΰ διήιγειρον παλναιας παι-
    βικάς καΐ νεανικής μόν Λναμ,νήσει;,
    συΊδεομένας μέ αΰτό. Ευρίσκετο
    τουτο μεταξύ τού προασΐτεθου Γ!ε
    σικτάς, τοΰ πιάλαι ποτέ Λιπλοκιο-
    νίου, ίχτου ίγεννή,βηιν, καΐ τής πε-
    ριοχής τόχν άνακτόρων τοΰ Δολμά -
    6αζί, άπε·νάντι δέ ακριβώς Γός
    μεμ,ονωμένου πρριπτέρου αυτών.
    'Τπήγετο είς την Ελληνικήν Κοι-
    νότητα Βεσικτάς τής οποίας ό μα¬
    δρίτης πατήρ μου διετέλεσεν επί
    σειράν έτών έπίτροοτος καί μουχτά-
    ρης, και ό οποίος δ'κπρια.γματεύΓτο
    ε'κάσ'τοτε "μρτΛ τής 'Οτ>ο>μανίδος
    ίδιοκτητρίας' τού τα τής '
    δά
    ηρ ής μ
    <τεο>ς τού διά τάς ημέρας των έοο-
    τά>ν. Διότι εάρύσ'κρτο τουτο είς το
    ΐίμιΉτόγειον τής οικίας της καί ήτο
    κλειστόν καθ·1 «λον τό ?τος έκτύς
    των ολίγων ημερών τής εορτής καΐ
    τής β^ετικής πανηγύρεως. Εις τό
    , επάνω δέ πάτωιμα τής οίκίας η'<ρί- Οκετο κατά τάς ίμιέρ«ς αύτάς καί έ*νας Χότξας ό οποίος ίδιΛ6αξ? τίς ίπίτοκες η στεΐρες—δέν θιιμ ν.αλά — Λ·τριρς καΐ τίς ρ
    νοΰσε ?να κομθολόγι στό λαιμό,
    σύμβολον, ίυτοθ'έιτο)... γονιμότητος!
    Λϊν μίτορεϊ νά χαρακτηρίση κανείς
    τάς άφ-ελεΐς· αύτάς γυναίκας ώς
    ιισε'βεΐς πρός την ίίίαν τοιν Θρη¬
    σκείαν. Μάλλον ("τι τό πράγιια μαζύ
    μέ τα δλλα ποί» άνΓφέοίίησαν 8ιά
    στήν Κύπιρο «τής κ. Κ. Χριστοφί
    'δου» Ή έννοια τής άρετής ~ά &ρ«
    ματα τοΰ Σοφοκλέους» της κ. 'Ελ.
    Σά Χ
    τής·
    «Χωρία τής, «.γάπηις»
    ιδ. ΕΙρ. Καραμανώλη, «Νά
    •ηθοϋμε τα παυδιά στό σχολειό;» τοϋ
    Ε. Άλλεμ,άν «Γιά ν' ανοίξη ό δρό-
    μος τοΰ παιδιυΰ» (Άπω τό Φροντι-
    στήιριον μηττεΊρο)·ν τοΰ Ίνστιτουτου
    Ίατρικής Ψυχολογίας καί Ψυχικής
    'Τγιεινής^ τής κ. Ειρ. Πατείς,
    «Πώς &λίΛουν τα Λα,ιδιά τίς δια-
    κ.ά
    ς, λογοτεχνική δλη, σελί-
    κοπες;
    δες διά την μητέρα κα! τό Λαιδί
    κλπ. συιυϊληρώνοΐ'ν το νε'κ/ν τεϊς τώ/
    εργασιών τής Διασκέψεως μικτπ-
    κήν σΛΛΈδρίαισίντων, κατά την
    διάρκειαν ττρογεύματος είς την μ^
    γαλοττρεπή έιταίυισιν «Μπαροοκάτ/>,
    άλλοτε κατοικίαν το,ϋ αποθανόντος
    Άγά Χαν.
    Ό ύποι»ργός Εξωτερικών τής
    Γο6ιετι.κής "Ενώσεως κ. Άντρέι
    Γκιρομύκο, ό όττοΐος άπέκλεκτε την
    τταθελθοθσαν Δευτέραν, την ττρα-
    γιματοττοΐησιν ιμυστικών συνεΐδριά-
    σεχοιυ δόνιευ τής συιμμετοχής τού άν-
    τιττροσώπου τής Άνατολικής Γερμα
    νίας, συνεφώνησε διά την σημερι¬
    νήν ιμυστικήν συνο.μιΙλίαν ιμετά την
    συζήτησιν την οποίαν εΐχε χθές μέ
    τόν Βρεταννόν συνάδελφον τού κ.
    ΣέιργοΊ>ιν Λόϋντ κατά την διάρκει¬
    αν τηρογεύματος.
    Διά σήμε,ρον δέν προδλέτπ-ται ή
    πραγματοττοίησΐς έν όλομελεία σν-
    νιδριάσεως της διασκέψεος καΐ
    τοιουτοτρό'πως οί τέσσαρες ύττουρ-
    γοί δύνανται, έφ' όσον τό €<ελήσουν ν& παρατείνουν την συνοιμιλίαν των μέχρις άργά τό άπόγευιμα. Έν τώ μεταξύ οί τρ£Ϊς Δυτικοί ύττουργοΐ έπιβιώ'οουν την έπανάΐληψιν των μυ στικών συνεδριάσεων ιμετά τού κ. Γκρομύκο διά τον λόγον ότι, κα¬ τά την διάρκειαν τής ττρώτη·ς φά¬ σεως τής Διασκέψεως, τόν παρελ- θόντα Μάίον καΐ Ιούνιον, ή πρα γματική πιρόοδας (εσημειώθη ακρι¬ βώς είς τό πλαίσιον των ιμυστιικών συνεδριάσεων, έκτοτε δέ ούδεμία τΓρόοδος εχει έτητευχθη είς τδς διε ξαγοιμένας δηιμοσία. Ο ύττσυιργός Εξωτερικών· των Ήνωμένων Πολιτειών κ. Κρίσπαν Χέρτερ διετύπωσε χθές την άπο¬ ψιν δτι θά ήτο δυνατόν δπως, είς τα ττλαίσια τού ττροσωρινοΰ διακα νονισιμοΰ τού ττροδλή'ματος τοθ Βε- ρολίνου ανατεθή £ίς τόν οργανι¬ σμόν των Ήνωιμένων Εθνών ή πά ροχολσύθησις τής ύψέσεος των προ τταγανδιστικών ένεργειών είς τό Άναταλικόν «αί τό Δυτικόν Βερο¬ λίνον. Ό άρχηγός τοθ Σταίητ Ντηπάρτιμεντ επρότεινεν είς τόν ·κ Γκρομύ<ο την διεξαγωγήν σοβαρών σΐΛ'αμιλιών, αναφορικώς μέ τό θέ- μα αύτό καθώς «αί έν σχέσει μέ τα θέιματα της μή αυξήσεως τής άριθμητΐικής δυνόΐμεως των στρα- τευμάτων, πού σταθμεύουν είς τό Βερολίνον καΐ τής εγγυήσεως τής ελευθέρας έπικοινωνίας τής Δύσε ■ ως μετά τής πόλεως αυτής. Επι τοΰ παρόντος ό ΰττοιιργός Εξωτερικών τής Δυτικής Γερμα- νίας >κ. φόν Μπιρεντανο άττουσιάζει
    έκ Γενέυης, δεδαμένου ότι μετέδη
    χθές άεροτΓορικώς είς Μπόν διά σι>
    ναμιλίας ,μετά τού έπισκεπτομένου
    την» όμοσπονδιακήν ττρωτεύουσαν
    πρω?υπουργοΰ τής Ίαπωνίας κ.
    Ναμττοσοθκε Κίσι. Θά επιστρέψη
    σήμερον άφοΰ πιροηγουιμένως ένη-
    μερώση τόν καγκελλάριον Άντενά-
    ουερ επι των εργασιών τής Διασκς
    ψεως τής Γενέυης.
    Τό γεγονός ότι ό κ Γκροιμύκο
    συνεφώνησε κατ' αρχήν, δπως τό
    σημερινόν ττρόγευ·μα χρτ»σιιμοττοιΐι-
    θή διά την διεξαγωγήν μυστικών
    συναμιλιών, κρίνεται υπό των διε-
    θνών παρατηρητών ώς λίαν έν&αρ-
    ριΐΑΠΊκόν καί ώς σαφής ένδειξις δτι
    τό ολιγώτερον ό κ. Κροϋστσεφ, ό
    όττοΤος άποστέλλει καθη,μερινώς ό-
    δηγίας είς τόν υπουργόν τού επί
    των Εξωτερικών είναι άποφασισαέ
    νος νά δεχθή τάς χθεσινάς ττροτά-
    σεις τοΰ κ Χέρτερ ώς €όσιν διά
    τάς περαιτέρω συν&μιλίας.
    ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΣΜΥΡΝΗΝ
    — Ή έορτή τοθ Άσύλου
    ΆγΙου Άνδρέου έν Ν.
    Σμύρνη
    Την Κυρ ακή 5 Ιουλίου καΐ
    δραν 7.3υ μ μ. έν μέσω πλή
    Θοι^ο τίΐς έκλεκτής κπνων(σς
    τΡς Ν Σμύρνης Ιγΐνεν ή έορτή
    ιής οΐκοκυρικής κα( έπσγνε^μο
    τικΓ|ς οχολΒς Άσ6λου 'ΑγΙου
    'Αν Βρίου επί ιί) λήΡει τι Ο
    σνολ. Εττυς.
    Χκ'ρΙς νά θεωρηθή β*ι ώτιερ-
    βάλλομεν τα πράγματσ, ήτο
    »άτι τό τιρωτότυτίον, κάτι τό ύ
    ■πέρΓχον κα' κάτι τιού ϊέν περί
    μέν ε κανεΐς
    ΟΙ ττρΓσκεκ>ημένοι ττροσήρ
    χοντο, όττότε μέ εξαιρετικήν
    τάξιν κο| μέ τΐολιτισμίν (πρόι
    μεγάλην τιμήν τοθ Δ. Σ. τοϋ
    Άσόλου) έΜ^εΐο ή προοήκου
    σα θέσις είς Κ.α ? οστον.
    •Γτ'μησον την εορτήν ό βοη
    θίς 'ΑρχιεπιθΗίπ υ έπΐοκοποι
    Ποτρβν κ Παντελεήμων, τώ Δ
    Σ τοΓ άνΐου Ί?ρςθέ'ϋ μίλη
    τοθ Δημ. Συμβουλίω Ν. Σι-Ορ
    νης, έκκαι&ευτικοΐ σύμβουλοι,
    4ώτεροι 6τά>λίΛοι, δ Δ)ντής
    )0 Δημοτ Μ< οοκομεΐςυ Άθη 5ν, Λ Δ τής τοθ 6η)τος Τρα- ηέζης Μ. Σμύρνης έπιστήμονες κοΐ ιτο^λοΐ τιροοκ6ι<λημένοι. Πράγματι ή Διοίεησις τοθ ά οολου κατσβάλλει Οπεράνθρω τιον προσηόθειαν διά νά άντα ττοκριθή1 είς τό τόσο·» βαρύ καΐ δύσκολον, άλλό θεάρεστον 6ρ νόν, κοθ' 6σον είς τό άσυλον στεγόζονται, ελλείψει χώρσι · μόνον 40 όρφ>νά κορίτσια ήλι
    κ(αΓ, 8—16 έτ£ν.
    "Ας μ6ς ίτητρατιή ^ά εΤιωμεν
    τί ώ^εΑοΟντσι ιό τΐα.διό αώτά;
    Ώ εσωτερκσ, τελειώνουν το
    Δημοτ. Σχολείον, έν συνίχΕ'α
    βγγροφονται είς ιήν ΈπαγγεΛ
    ματικήν καΐ ΟΙκοκυρ. Σχολήν,
    βπου τοθτοχρόνως μ^θα.Iν^υν
    την (οΐκοι υρικήν), κοπτικήν, ρα·
    πτικήν καί ιό κίννημα (δπ τιρέ
    πει για Ενα κορΐτσι δρφοόν καΐ
    άπροστάτιυτο). Έκεϊνο σμω< τιού προέχει εΤνσι βτι τα χρό φμα τταιοιά συντηροθνται, μορ φώνονται ή9ιΐ·ά — χριστιανικά καΐ καταρτΐζηνται ΐελειότατσ, όττότε ίζερχόμενσ, εΤναι έΦω· οιασμβνα μέ τέτοια έφόδια, ω ότε άτιοτΐϊλοθν στελ^χη Ι ανά <ά μορφώσουν καΐ νά διΒοξουν βσουο συνανοστρέφονται. Τό Β' μέρος δρχισβ μέ μ'αν κωμωδΐαν— ή κυρΐα ταξιδεθει χκρΐς άποσκευάς. Ή<ολούθη σαν διάφοροι χοροΐ, βπου πά ρουσ'ασαν τίτοιο ρυθμό καΐ β· πιτυχΐαν, Λσιε Οξΐζουν πολλά συγχατρη'ήρια κοΐ εΙ<· τα παι¬ δία άλκη καΐ είς τό δ δαχτικόν προσωπικόν. ΆκολουθεΙ ή ίμ ινίυσμέιη δμιλΐα τοθ Άντιπρο έδρου, ίπισκόΐίθυ Άχς,Τοτς, ο ατις συνεχίρη κσΐ έκ μίρους τοϋ Μακαριώτατου τό Έκκλ. Συμβ.ύλιον 'ΑγΙου Ίεροθέου, διότι συμβαλλει διά τή"ς δωρε δς τού ιΐς την ττρίο'ον καί διατήρησιν τοθ Άοολου, ώς κοΐ πάντας τούςσυντελέσοντατ είς την διοργάνωσιν τής έορτί|ς την ΒιαποιΒαγώγ σιν, πρόοΒο καΐ <υνιήρηοιν 40 τροφίμων έ ίή ε την δρασιν τοθ Διοακτ Προο)<οΟ καΐ ίκεΐνους, οΤ ιν χ συνετέλεσαν νά χορΐσουν την ώραίο βραϊυά (δμολογουμέ- νως, ήτο ώραΐα βραδυά). Τέλος συνεχάρη τα τρόφιμα «αιδιά καΐ ηύλόγησε τάς άπο φοΙτοΐ-'Γ, εύχόμενος καλήν πρό οδόν είς την ζαήν των Εξέ¬ φρασε την ευχήν καΐ ταρά<λη σιν, ώστε νά συιβίτλλουν παν τβς να έπιτιυχθρ δ έπι5ιωι-όμε· νος σκοτιος τής ανεγέρσεως έ· νίς νίου κτιοΐου, νά στεγοσΐ) 100 τρόφιμα παιδία κοΐ ενός ΝαοΟ "Αγιον "ΑνδρέαΓ. 'ΕλπΙ ζβι δ'ΐ ή ανοικοδόμησις δέν θό βραδύνη Εντύπωσιν καΐ συγκίνησιν ό άποχαιρετισμόΓ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ Η ΜΕΛΛΛΗ ΒΙΟΓΡΛΦΙΑ ΤΟΥ ΕΑΕΥΘ. ΒΕΗΙΖΕΛΟΥ *Γκυ<λοφ6ρησαν οί Εΰο τΐρωτοι τόμοι έ< 1056 σε- λΐδων μενάλου σχΛματος καΐ είς φθηνοχέρας έκοό' σεις 37 έβϊομαδιοΐα τεόχη καΐ τέσσαρα πολυσέλιδα τομ(οια τής πρώτης τιλήρους β,ογραφΐας τοθ 'ίςλευθ. Βενιζέλου, ό^οκληρώ'ειαι δέ μετ" ολίγον τό νεώια τον τοθτο Ιστορικόν Εργον ιοθ κ. Δημήτρη Πουρνά ρα μέ την έκδοσιν τοθ τρΐτου καΐ τελευταίον τομου τού, ό οποίος κίκλοφορεΐ ή5η άπό τινος είς έβ5ομ<:- διοϊα τιύχη, ττρΐν έκθοθη είς τθμον καΐ τομΐοια, Μέ την προσ χή κυκλοφορίαν είς τόμους ολοκλήρου της μ=γάλης βιονραφ'ας τοθ Έλευθ, Βινιζέλου έκ 15ίΟ περΝου σελΙΒων, ουμπληρώνεται τΰ τρΐπτυχον των τριών νέων Ιστορικών καΐ β,ογροφικβν Εργων τοθ συγγρσφ^ω ' 1) ΠερΙ τού Χαριλάου Τρικοότιη καΐ ιοθ πρώτου αΙΛνος τής ελευθέρας ζ^ής τοϋ "Εθνους. 2) ΠερΙ τοθ Έλϊυθ. Βενιζέλου καΐ τοθ δευτέρου αΐω νος γοΟ νίωτίρου 4θικο0 μαο βΐευ. 3) ΠερΙ τής Κυ πριαΗίΐΓ Έπαναστάσβως τ·ς ΕΟΚα «αί τβν τιροσφά· των έλ^η,ικίΓ'ν ΐξελΐξεων καΐ περιπετειων. Μέ την κο· κλοφορ'αν τοθ δευτέρου έκ 544 σελ. τόμου, ουνετιλη ρώθη ή ίμπεριστατωμένη καί άντικειμβνική ίζιστόρη· ρις τής ζωίΐς κοί της δράσεώς τοθ 'Ελ Βενιζέλου μέ· χρι τ©ν εκλογΛν τής 1ης Ν-βμβρΙου 1920 ώ; καΐ ιοϋ ίμφυλΐευ σπ-'ραγμοι, δ δποΐο, συνετάραζε την Έλ· λάδσ ι-έτίιν Ιηορικήν εκείνην καΐ ττολυετή Βιάσιασιν τοθ Βασιλέως Κωνσταντίνου ττρός τόν πρωθυπουργόν τού κοί εΐχε τόσον δροματΐκος έξελΐξει. καΐ ουε «6(ος διά την χώραν καΐ τδν Έλ>ηνισμ£ν ολόκληρον,
    λόιω τής Μικρασιατικίΐς καταστροφάς, ήΉς έπη<ο· λοόί-ησρ την ετυμηγορίαι τής 1ης Νιεμβ.ΐου Μέ τόν έκΡιοίμτνον ήδη τρίτον τέμον τής β ογρα· φΙαΓ, όλοκληΓώνεται ου η ώς πρός την τελευταίαν καΐ δροματικήν δπΐσης τιεί-Ιοδον τής ζί»-ής κι>1 τοθ
    §ργου τοθ Βενιζέλου μέχρι τοθ θανάτου τού τον Μάρ¬
    τιον τοθ 1936, ?ν Εΐος ακριβώς μετα την ά«οτυχΙαν
    τ<:0 ίτίαναστατικοθ Κινήματος τοθ ΜσρτΙευ 1935 τψός διάσωσιν της Β' 'Ελληνικής Δημοκρατίας. Τώ τρΐσ ιελευτοϊα £ργα τοθ κ Δημ. Πςυρνάρα πωλοθνται ώς ίξής : 1) «"Ελευθ. Βενιζέλον, Βύο χόμοι 1056 σελ., χορτό^ετοι δρχ. 23 ι, πανόδ τοι 280 καΐ Βερμοτόδετοι 310 Εκυκλοφόρησαν ίπΐοη είς φθηνοτέρας έκ όσεις τέσσαρα τομΐοιά τού δρχ. 15 έκαστον καΐ 37 έβδομο- Βιοϊα τεύχη τόυ 6 'ρχ. Εκαστον. 2) «Χορ. Τρικοόπης» ή τιρώτη πλήρης βιογροφία τού, Β6ο τόμοι 650 σελ. 8οαχ 90, 1?0, «αί 150. 3| «ΚατηγορδΙ. .», ή τραγική ΙστορΙα τής Κυπριακί)ς 'Εποναστάσεως καΐ τής πρς. σψάτου καταπαθσεως τοθ εότλου αγώνος, >0ο τό
    μοί 736 σελ., ϊραχ. 140, 180 καΐ 203. Εκυκλοφόρησαν
    έπΐσης είς φβη>οτίρας έκδόσεις τέσσαρα πολυσέλ δα
    τομίδια δρχ. 10 §<αστον καΐ 24 έβΐομαΒιοϊα τεύχη δρχ. 6 «καστον. Είς τούς άγοράζοντας τοίς μετρη τοίς καΐ τα τρ[α εργα γίνεται Εκπτωσις 20 ο)ο καΐ είς βσους αγορώζουν μόνον τα 60ο γίνβται Εκπτωσις 10 ο)ο. ΟΙ βγγράφοντες τρείς συνβρομητός προτιλη ρώνοντας την αξίαν των Εργων λομβά ουν ταθτα Βωρεάν. Τα τρΐα βιβλΐα τιωλοθνχαι καΐ μέ Εόυεις. Παρακαταθήκη καΐ έγγραφή συνδρομητών . ΠιπΙνου Κ6, τηλέφ. 812.140. Μέ την ΒκΒοσιν ολοκλήρου τής βιογραφΐας τοϋ Βενιζέλου καΐ τβθ Τρικούπη, ώς καΐ τΠί ΙστορΕας τοθ άπελβυθερατικοθ κινήματος τί|ς Κύ πρου, όλοκληρώνεταιή ζωντανή άναπαράστασις τριών δραματικόν περιόβων τής νεωτέρας μας έθ.ικής Ι στορΐας άτιό τδν κ. Δημ. Πουρνάραν. φ μαθητριθ πρός την ΔΙ'ριαν, ήτκ έστάθη Λ(τιλα των, βνρυπνος φρουρό', ώ; μη'έρσ, ώ»: ά8ελφή καΐ τέ λος ώς Διευθύντρια· Πορ' οπ φεόγουν, ποτέ (έν βά ζεχά στυν τγν,ν Δ)νσιν κπΐ Δ Ηι-ησιν τοθ 'Αούλου καΐ τό μυαλό των θά είναι κοντά είς την μορφήν τθν ίοεργετβν, των συντελε σάντων είς την πρόοδον των. 'ΑξΙα προσοχήο καΐ θαυμα σμοθ ύβήρξβν ή Εχθεσις Λ κεντημάτων καΐ φορβι (έργοχείρων) τδν τροφίμων. Διενεμήθησαν βραβείη ττροδ- διυ, ίργατικότητος κοί καλής Οιονωγής. ΕΤναι καθήκον έ — βίβημμ νόν νά έζάρω την Βρα7ΐν καΐ άνθρωπισμον 1) τθν κ. κ. Μιχ. Ζ-χλοομη καί ΜισαηλΙοη (ατρων, ■.Υ τίνες προσφέρουν τάς θπητε οίας των είς τα τρίφ υσ παι διά δ,ρίάν καΐ 2) τοθ Δ>-οΟ
    τσθ Δημοτ. ΝοσοκομεΙου "Αθη
    νβν κ. Α. Άναστασοποθλου, 8
    στις πάντοτβ Εχβι άνοικτός τάς
    θύρας τοθ Νοσοκομείον διά την
    ντοηλεΐαν τβν τροφΐμων τ^Ο
    '*σύλου ΓΙς ολόκληρον τό Δ
    Σ. τοθ Άσύλου, Δ δακπκδν
    Προσωπ κ^» κ αί τούς Βιοργα
    νωτάς τΓΙς έορτήζ, άξΐζουν πολ
    λά ουνχαΓηήίΐο, δ δέ ϋψ στος
    νά χσρΐίη υγείαν καΐ δυναμιν
    ίΐς δλους ί"π' άγοΓφ των τρο
    φ'μων κα( Κοινων(ατ.
    —Τό Δημίτ. Σχολείον Ά¬
    σύλου Άγίου Άνδρέσυ Ν.
    Σμύρνης.
    ΕΙ αι αδύνατον ν ά πιστεΑσω
    μέν δτι μελειαται ή κατάργησις
    τοθ Δημ Σχολεΐοο Άοόλου
    'ΑγΙου ΆνΒρέου ίν Ν Σμορη
    Δέν γνωρ ζομεν Βιά τίνα λό
    γον έττιδιώκουν την κα-άρνησιν
    θα ί|το 6ικαιθ>ο »ημίνη ή κα
    τάργη^ις, «άν ίέν ε'ρ/άζετο
    καλάς, εάν Εέ^ άπέΒι&ε χαρ
    ποΰς ή ΒιΒασκαλίοί.
    "Ασφαλώς θά ήτο έπιβίβλη
    , ένον τό κλεΐσμον τοθ Σχς-
    λεΐου, έΛν υπήρχεν έτερον πλη
    οίον αύτοθ (πλήν των Ίδ ωτι-
    κω) καΐ ίάν τό διδακτικόν τού
    προσωπι·<όν ή Ησφό, εί διά την πρόοδον των παι&ιών. 'Αγ μδς έττιτραττίΐ νά ιΤτω· μέν δ ι τό Σχολείον αύτο δχι μόνον 6|ν πρέπει νά καταργη· θ{), άλχ' άπί-ναντΐας πρεπει νά προαχθρ είς Πρότυιτον. 'Επ' ού'οϋ παρακαλοθνται οί ά^μόδιθι τόσον ό κ. 'Επιθεω. ρητή>, δσον κ">1 δ κ ύπουργός
    νο διαπιστώίουν την αλήθειαν
    καΐ βν μέν' άληθίύουν τα άνω
    τέρω, δ^ ίφαρμοοθοθν τα λό
    για τοθ μεγόλου παιδαγ^γοθ
    Πεοτα>ό σι (δς κλεΐσωμεν τα
    σχολεϊα πού Εέν έργάζονχαι
    καΐ νά αφίσωμεν έκεϊνα πού
    4ργάζονται καλτ3ς)
    έ Εχω ώς αρχήν ν6 κατη
    γρ δλλα Σχολιϊι δτι ίέν έρ·
    γάζονΐαι καλώς, 6χω ΰμως υ¬
    ποχρέωσιν νά τονϊσω δτι τό
    προσωπικόν τοθ Άσόλο^ Αγ.
    ΆνΒρέου έργάζρ.τσι άόκνωο, μέ
    ζήλον, μέ ύποβειγμαιτικότητσ,
    μέ ενδιαφέρον ΙδιοίτΕρον, κατα
    3άλ>ον ύπεράνθρωπον προσπά
    θείαν Βιά την αρτ ω·έραν δια·
    παιδαγώγησιν καΐ κατάρτνσιν
    τΛν παιδιθν.
    Τό άποτελίσμαϊα εΤναι γω
    στά είς δλοι ς τούς κατοΐκους
    Ν Σμύρνης, ώ/ τα τταιδιά εΤ
    χον την εύιυχ(αν νά φοιτήσουν
    είς ιό ώς βνω Σχολείον. Τό
    Γυμνάσιον Ν. Σμύρνης είναι ά-
    ψ^ή μάρτυς, υπέρ συγχ·χΙ-
    ρβι κατ' Ιτος τα παιδία διά την
    θριαμβευτ'κήν Επιτυχίαν των είς
    τας κατ' Ε τος εΐσιτηρΐους έξε
    τάσεις.
    ΟΙ άρμό^ιοι έπαναλαμβάνω
    8χ^υ, ηθικήν υποχρέωσιν, άλλά
    καΐ 4π β βλημένον καθήκον ά
    τιροσέξουν τ' ανωτέρω καΐ δχι
    μόνΐν νά μή πρΐβρθν είς τή
    κατάργησιν, άλλ' άπεναντίας
    νά σι,γχαροθν τό προσωπικό.
    καΐ ν ά συσιήσουν καΐ είς δλ-
    λου- νά τού μ μηθοθν.
    Ή διατήρησις ού μόνον εζυ-
    πηρετεϊ παιδία καΐ κη^εμόνσς
    άλά καΐ ώρελίί Οπάρξίΐς, όϊ
    τη ες θά είναι τό αυριανόν με
    γαλεΐον τής 'Ρ?,λάδος
    Ι ΣΓΕΦΟΠΟΥΛΟΣ
    12
    ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΛΟΥ
    ΤΡΑ ΕΙΣ ΒΟΥΛΙΛΓΜΕΝΗΝ
    Άπό τής 1ης Ί:ιυλίου ηρχισαν
    κοι σιτνεχίζονται αί διοιδρομαί, ά-
    ττό τα Γραιφεΐα τής Έστίας διά
    Βοι,λιαγμένην καΐ τάνάπαλιν μέ
    ΠΟΥΛΜΑΝ, διά τα βοιλάαταια λου-
    , τρά, των έ—ιθ'υμούντων. 'Αναιχώ-
    1 ρήσις 10 π.μ. καΐ έττιστροφή μέ·
    χρι της 2 μ.μ.
    "Εξοδα μεταβαυεως καΐ έπιστρο
    φής δρχ. 13.
    Πθ"ροιικοίλοΰντο!ΐ οί ένδιοτφερόμε-
    νοι δττως έφθ'διοκτθύσιν άπό την
    Γραιμματΐίαν τής Έστίας μέ τα
    σχετιιχά δΐΛτίοο των Τ Ο διοίδρομώ;.
    ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΑΙ ΕΚΔΡΟΜΑΙ
    ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ
    'Κοιθ' όλην την θερινήν ττίρίθ'Χον
    καθιιεροΰνται απογευματιναί έκδρο
    μαί είς τα πλησίον τΓοτραθαΑάσσια
    καΐ &λλ« .χέντρα μέ ΠΟΥΛΜΑΝ υ¬
    πό τούς καλλιτέρους δρους.
    Πρός τούτο:
    α) Τό άττόγευμα τού Σαι66άτου
    25.7.59 έκδρομή είς ΚΙΝΕΤΑΝ.
    Αποχώρησις έκ τής Έστίας 5 μ.
    μ διά Κινέταν, λουτρσ είς την
    εαυμασίαν τταραλίαν της, 8 μ μ.
    γεϋμα είς Μεγόλο· Πεθκο καΐ 10
    μ μ. έτπστροφή είς Αθήνας.
    Δηλώοεΐς μέχρι 23 7.59.
    β) ΆτΓΟγε.νμα Σαδάτου 1.8 59
    κσί Κι/ριακή 2.8 59 έκδροιμή είς
    ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ, ΑΓ. ΛΑΥΡΑΝ «αί
    ΜΕΓΑ ΣΠΗΛΑΙΟΝ.
    Πληροφορίαι διά τα εξοδα καί
    τάς ώρας αναχωρήσεως κ αί έτπ-
    στροφής τταρέχονται ύττό τής Γραμ
    μοιτείας τής Έστίας καθ" εκάστην.
    Δη,λώσεις μέχρι 29.7.59.
    ΠΟΝΟΜΗ ΕΠΑΟΛΩΝ ΕΙΣ ΣΠΟΥ
    ΔΑΣΤΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ
    ΣΧΟΛΩΝ ΕΣΤΙΑΣ
    Ή ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
    όργανώνίΐ την 18ην Ίουλίοι; 1959,
    ημέραν Σάββατον καί ώραν 7 μ.
    μ. έν τφ Μεγάρω τής 'Ανωτέρας
    Σχολής Μηχανικών «Η ΣΜΥΡΝΗ»
    την καί8'ΐ<ερ·ωμένη ετησίαν εορτήν επί τή λήξει των μο6ημάτ«ν των Έπαγγελματικών της Σχολών. Ι Κατ' αύτην μετά σύντομον εί- , σήγησιν τοΰ κ. Προέδρου τής Έ- ' στίας «αί ψυχαγωγικόν ττρόγραμ- μα βά έπκχιχολουβήση ή απονομή χρηματικών έπάθλ«ν πρός τούς δΐ'ακριβέντας έτττί έττιμελ*!α καΐ χρηστοηΕεία σπου'δαστάς των Έ- παγγελμΛτικών μας ΣχοΙλών ώς καΐ επίσκεψις είς τάς έχθέσεις : χειροτεχνημάτων κλττ. τής θίκο- κι/ρικής Σχολής, σχεδίων τής Άν. Ναιοτικής Σχολής «Η ΣΜΥΡΝΗ» καί τής Βαισιλεκχ'&είου Έμττορικής Σχολής ώς καί μηχανολογικών καΐ ήλεκτρολογικών έρ.γα'σιών των Τε- χνικών Σχολών «©ΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗ ΣΙΟΣ». ΡΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ άπό 1ης Σε· πτβμβρΐου, Είς τιμήν εΰκαιρί^ Ισόγειον οιαμίρ σμα εκ 4 μέγα λων βομανΐων, Βιαβρόμοο, Τ.3 λουτροϋ πλήρους, μαγειρεΙΌυ καΐ λοιπΛν χρειωδων, κατάλληλον διά πολυμελί) οικογένειαν, Πλη ροφ 63ός Δερεχάνη 6 Στάσις Κλ,ωναρΙδου Γαΐήσια, Τηλέφ 881 263. ί ΜΕ ΠΟΥΛΜΑΝ Α Μ Α %.«Ι»Η χ Ε1Σ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ :ΚΛΘ' ΕΚΑΣΙΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑΝ ΕΚ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΌΛΕΩΣ: ΚΑΘ" ΕΚΑ¬ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ Πληροφορίαι — ΠρογράμααΓσ : ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΝ. ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ "ΑΘΗΝΑ., 'Ακαδημίας 9δ - (Πλατ. Κάνιγγ Ο — Αθηναι 1 ~ Τηλέφ. 620 530 — 621.694 ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 17.— ΙΙΑηοοφορία δημοσιευθείσα σήμ^νον είς έ<Ρΐμε- «■ίδας τής Νέας 'Τόρκης, χαθ' ήν ό Άμερικανύς επί τα>ν Εξωτερι¬
    κών ΰπουργΟΓ. κ. Χέρτερ προσεκά¬
    λεσε τόν Άντιπβόεδρον κ. Νϊξον
    νά μεταβή είς Γενεύην, προεκά7.ε-
    σεν ποιάν τίνα ΪΜύ^ηΙ^ μεταξύ
    των αρμοδίων κύκλων τής Ούάσιγ
    κτων. ,
    ΊΙ πρόσκλησις αυτή — συμφω¬
    νως πρός την δημοσιευθείσαν σχε¬
    τικήν πληροφορίαν — θά ίπιτρέ-
    ψη είς τόν κ. Νΐξον νά πληροφο¬
    ρήση τόν κ. Χέρτερ καΐ τούς Δι>-
    τικούς συναδέλψους τού περί των
    συναμιλιών αΐού τ>ά έ'χη είς Μόσχαν
    μέ τούς Ρώσους Ιθύνοντας.
    Παρατηρεϊται είς τούς Ιδίους κύ-
    κλους δτι εΓ·αι «ιδύνατον υπο τάς
    σημερινάς περίστασις νά προΐδη
    τις την διάρκειαν τής δευτέρας φά-
    σεωσ τό>ν έργα<τιών της Γενέυης είς 8,τι άφορδ τό ζητητια τού Βε- ρολίνου. Έπιστεύετο γενικώς^ πρδ τής αναχωρήσεως τού κ. Χέρτερ εξ Οϋάσιγκτων, τό παρελθόν Σάβ¬ βατον, δι' Έλβετίαν, <ίτι τό δεύ¬ τερον αΰτό μέρος των σι^νομιλ ιών των τεσσάρων ίντουργών των Έξω- τε-ρικών θά διή^κει περΐ τάς τρείς εβδομάδος. Ό άρχητγος τοθ Σταί¬ ητ Ντηρΐάρμεντ, κατά την συνομι- λίαν την οποίαν είχεν μέ τού ςάν- τοπιρισώπους τοΰ Τύπου τί|ν παρελ- θοδσαν ί&δυμάδα είχεν Λφ-ήβει νά έννοτΐθή δτι, αν αί διαπραγματεύ- σεις ί'κθελον παραταβ-Γι πέραν τοΰ ύρίου αυτού Ο' άνέθετεν είς ©οτ,βόν τού την φροντίιδα τής συνεχίσεως των συνομιλιών. Ό Άμερικανός Λρόεδρβς θά α¬ ναχωρήση ώς γνωστόν δι άτήν Μό¬ σχαν την προσ·εχήι Τετάρτην προ- κειμένου νά ιΐγκαινιάστι επισήμως είς την σοβιετικήν πρωτεύουσαν την 2Γ»ην Ιουλίου την ίκεΐ ά.ιιρρι- κανικήν έ;κΓ>εσιν. Ό Άμερικανός
    άντΐΛρύεδρος θά παιραμείν-η είς
    την Σοβιετικήν "Ενωσιν 12 — 15
    ημέρας, δηλαδή με'χρ*· τής ΙΟτκ
    Αϋγοΰστου. Ό Άμερικανός άντι-
    πρόεδρος <&ά ΐτιινο'δεύεται <1πο τύν άδελ(|Η>ν τοΰ πχ>έδρ·ο» των Ήνιο-
    ιιε'νονν Πολιτειών ίιόσκορα Μίλτον
    Άιζενχάουερ. Έξ ήλλου ό ναύαο-
    χος Ρικόβερ — πατήρ τοΰ άταμι-
    κο ΰΐί'ποβρυχι'ου — θά μετάσχη έ-
    πίσης τοΰ ταξιδίου αϋτοΓ'.
    Ώς εγνώσθη ε'κ τοΰ περιβάλλον-
    τος τοΰ κ. Νϊξον, ό ναΰαρχος Ρι-
    κόβεο ρίχε ύποδεχθή ποοσιτάΓως
    τόν πρώτην <1·ντυΓρ<'>εδρον της Σο-
    «οιετικής Ένώσΐεως κ. Κοζ?Λφ
    τό ατομικόν κέντρον τοϋ Σίπίνπο
    "Επί τί) εύκαιρία ταύτη ό η
    τοϋ κ. Κροΰστσρφ προσβκάλεσε τον
    Αμερικανόν ναύαρχον νά έπισχΕ.
    φθη την Μόσχαν.
    Ενδεικτικόν πάντως τής δημι
    οι·ργηιβείσης καταστάσεο); |1ε:,|
    τόν χθεσινόν σιβυλλικόγ λόγον τοίΊ
    κ. ΚροΰστσρΛρ καΐ των συνοδει·ομί,
    νων υπο ποικιλ.ομόρφων άλάί
    ιδιοοβεβαΐϋκτεών τού δτι ή
    ουδέποτε θά ιίΐαπολύστι Λαογ
    Θεωρεΐται σημερινόν πρακνόν σχό!
    λιον τού ιΚήρυκος — Βήματος τή.
    Νέας 'Τόρκης», είς τό οποίον μετα'
    ξύ άλλ(ΐ)ν τονίζονται καί τα έ;ή-
    «Ό κόσμος ·ψι>χραιαος λ
    γνωρίζη πολύ καλώς την
    τό>ν Σαδιετικων καΐ τάς
    ιμεθάδους τοΰ κ. Κροϋστσιεφ| ΰσΐΕ
    νά μή «τθαρρύνεται «πό τα «οΐ'δί
    ποτε, ουδέποτε, οινδέποτε». ΐ{1(1
    συμφωνία διά την «λευθερίον τοΰ
    Ιίερολίνου θά Ιπειθε
    τόν κόσμον».
    'Τπύ των πολιτικών καί
    ματικών παρατηρητών ί|
    άποδίδεται μεγάλ.η στιμασία εί-
    χθεσινάς δηλο'κτεις τοΰ «πατοό-ι
    των άτομικών ύποβρυχίων, ναύα}-
    χου Χάιμαν Ρικόδερ, ό όποΐο; ά.
    ναχωρεϊ με-κι τοΰ άντυΐνθέδοου ,,_
    Νϊξον είς Μόσχαν κατάντιν π^οο
    κλήσεως τοΓ> Σοβιετικοΰ άντιποοΐ
    δρου κ. Φρόλ Κοξλώφ. Κατοθέτιοϊ
    ένώβΐΐνθν τής 'ΕΛΐτροπης ΐπϊ Β(
    προϋπολογισμοΰ τής, Βουλής τ^
    Άντιπροσώπων, ό Άμερικανός ναιι
    αρχος, ό οποίος διει>θύνει κατά τηι
    παρούσαν στιγμήν τόν στιμαπΐχ»
    τερον κλάδον των άιιερικανικών ί·
    νόπλο)ν δυνάμεοιν, ί&ε6αΙο>σεν 3η
    οί Ρώσοι θά άποκτήσουν, άναικμ
    Λόλως μετ' ολίγον {υτοβρύχιη ,τΐ'
    ρηνικοΰ τύπου καί ότι ώς ΰπολογι
    ζει ό <1ριθμός των σο&ετιχών ί τ<»μικών ί«το6ρυχίθ)ν Μ υπερβή τα¬ χέως τόν άριθιιύν των άμεριχοπ. κων. «ΙΙιστεύω — είτε ό ναόαρχιι;_ «'ίτι είς σχετικώς 6ραχΰ χρονιχάι· δΜΜΤττρα οί Ρώσοι θά άποκπ'ιοοιι ύποβρυχια ν.ινοΰμενα μέ -ιρηνι/)|ϊ ♦νέργειαν. Δοθέντος δέ ότι ούτοι ϊ'χουν τα μέσα διά νά κατασριιί ζοτΛτ 100 νπΊβόρύχια ίτησίωΓ, ε[^ι δυνατόν νά μ«ς ΰποσκελίσουν ε!; τόν τομέα αυτόν, μετ* ολίγα ίτΐ). Δέον νά σημειονθή δτι τό ίμ{ρι>«σ-
    νικον ναυτικόν ζητεί πιστώσεις διά
    την κατασκευήν τριών μόνον ίω-
    νκατά τό τρέχον εΐος.
    ΕΚΚΛΗΣΙΣ
    ΠΡΟΣ 0/10ΥΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΠΑΤΡΙΟΤΑΙ ίΟ/ΙΠΟΠ
    ί Σΐ'μπατριώται,
    Ένατενίιζοντες μεθ' τ
    ας -και 'εύγνωμοσννης Λρός τό μέ¬
    χρι τοΰδε Επιτελεσθέν έργον έσπεύ-
    σαμεν είς την έκκλησιν τοΰ Δ.
    Συμ&ουλίου τής Ίϋνώσεως Ιΐοντίων
    Πειραιώς καί διά τής ΰπ' άρ. 11
    Πραξ. τής 14)6)59 αύτοΰ διο>ρί-
    σθηαεν μέλη τής Επιτραπή; ΑΠΟ-
    ΠΕΡΑΤΩΣ-ΕΩΣ ΤΗΣ ΠθΝΤΙΑ-
    ΚΗΣ Ε,ΣΤΙΑΣ ΙΙΕίΡΑΙΩΣ.
    Κα;τά την γενομένην Συγκέντρω¬
    σιν τής 14)6)59 συνεκροτήιθη 50
    ] μελής (έίτιτροπήι τής οποίας ημείς
    ά-τετΓλέσαμε ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙ¬
    ΚΗΝ. 'ΕΙ-ϋηκολονθησαν κατ' αύτην
    συγκινητικόν χειρονομίαι έ'φάμι/>λαι
    .-τρογενεστέρων, αί οποίαι μάς ιενε-
    Θΰιιισαν άλλας δωρεάς «δώ καί είς
    την μακρινήν καί άλησ'μόντ|ΓΤον .-τα-
    τρίδα μας, τόν Πόντον, ότε δι' αυ¬
    τών ιέθεμελιοί/ντο Έκκ}.ησίαι, Νο-
    σοκομεϊα, Σχολεϊα, ώς τα Φροντι-
    στήριον τής Τρουτεξοννΐος καί ά'λ-
    λα εΰαγτί ί/δρΰματα.
    Ούτω .προσεφέρον τα -κάτωθί. πο-
    σά οί συιΐΜατριώται μας:
    ΜΜαζατξίδης Χρ. Δωρεά 1.000
    Δάνειον 101.000, Τιλκερίιδης Γεώργ,
    δωρ. 1.000 δάν. 10.000, Άσιατί-
    δης Αθαν. δωρ. 1000 βαν. 5000,
    Μιχαηλϋίδης Δηίΐ. δωρ. 500, Κορο-
    λής Σ!πι<ρΐ/δ. δωρ. 500, Σιτ>ρί,δ·ης
    Γεα>ργ. δωρ. 500, Αθανασιάδης
    Παΰλ. ι&ωρ. 300, Μιχαηί.ίδης Ά¬
    ριστ, δωρ. 100, Ραφαηλίοης Νικολ,
    δάνειον 5.000, ΤσιμΛρικίδης Βασ.
    δάνειον 20.000. είς ΰλικά οΐκοδο-
    μών, Ψωμιάδης "Ομτ^ρος^ την δω-
    ρεάν ιέ·ργασίας τής Ήλεκτρικής
    'Εγκαταστάσΐεω£ ολοκλήρου τής αί-
    θοΰο-ης ώς καί τό 1)<2 τής ά,ΐι'ας των υλικών. "Ομοίως ποοσε<ρέα.θηισαν Καΰν σματα διά την αΐ&οτνταν τή,ς Πον τιακής 'Εστίας «πό τούς κάτωθι: Ραςραηλίδηί Φώτιος Καθίσματα 5, Κορολήα Σπυρίιδων καθίσμ. δ, Άσιατίδης Αθαν. ·καθίσμ. 5, Τιλ- κερίδης Γεώργ, καθίσ-μ. 5 Τστιιπρι· δης Βασίλ. καθίσ)ΐ. Λ, Μιχαηλί- οτ>ς Δημ. καθίσμ. 5, Μονμ,τζίδιις
    Ιωάν. καΰίσιι. 4, ΆποστολίΙδης Ί-
    <»σήιφ καθίσΐμ. 2, Ψωμιάδης "Ομηρ. καθίίτμ. 2, Σιβΐρίδτ>ς Γεώργ, καθί¬
    σματα 2( ΚυριακιΊδης Παναγ, κα¬
    θίσμ. β, Άγα,θαγγελϋδης Κ. καθ-ί-
    σιιατα 2, Αθανασιάδης Παϋλο;
    ν.πθίσιι. 1, Σιδηρόπουλο: Ηλίας
    ϊ,
    2.
    Ή Έπι.τροπ·ή ένθαρρυνθϊίσα ιχ
    των δωρεών τοΰτοη .τοοβ6τ) εί; αη-
    οδοτικόν διαγωνισμόν διά τα ίσω-
    τερικά 'έπιχρίσματα (σοιΛοτίσμιΐΓ
    τα) τής αιθούσης καί ή ίργοβίο )ιι
    αρχίση έντός των ήμερώ».
    Άγαιπτντέ μας ΣυμΛατοιώτα,
    Άπϊΐ'θιη'όιι-εθα καί πρός έοένα
    καί σέ παραικαλ^οϋμεν νά ίνθβροιν
    νι>ς κ«1 Σϋ μέ τόν οβολόν σοι· ΐο
    θεάρεστον και μεγαλειώοΕς αυτά
    έργον, τό οποίον θά τιμά την ην
    χααένη .-ΐατρί'δα μας, #ά φαώ|,
    ΰά καθοδηγη καί θά έμπνέει μέ το
    ά-έσπερο ψώς τού τίς έπερχόμπΕ;
    Ποντιακες γενεές καί ίσως έτοιιια-
    ση καί τό δρόμο τοΰ γιψκ5!10** <"'>
    παλτές, «πό τό 751 π.χ. έοτώς μα;,
    απού τα «τετα.τεινο>μτνα όστέα>
    των προγόνω· μ«ς άναμένουν «α¬
    γαλλίασιν».
    Έν Πειραιεί τη -18 Ιουλίου 1559
    Μέ πατριωτικσύς χαιρετιοιιού;
    Ό Πρόεδρος
    ΧΡ. ΜΠΟΖΑΤΖΓΛΗΣ
    Ό Ταμία;
    Β. ΤΣΓΜΠΡΙΚΙΔΗΣ
    Ό Γεν. Γραμματεύς
    Α. Α2ΙΑΤΜΗΣ
    Τα Μέλη
    Κορολής Σπύρ- Άντιπρόεδβος, Κι"
    5/ηρίδης ΣάβιδαΓ, Μιχαηλίδτις Α^
    Ψωμιάδης "Οιιηρ. Σιβρίδης Γεώρ.
    'Ελευθεριάδΐί; Ίσαάκ, Ροκρο'ΐ'-ι·
    Ιβης Νικ., Αθανασιάδης Παν)»
    Ι Σαμλίδης Β., Μοινμτζίδΐ»; ι Π
    'ίταδοϊτονλο; Δα61δ, Χλ
    *ηςΓ.
    ΑΙ ΣΥΣΚΕΨΕΙ Σ ΤΟΥ ΣΤ/
    ΛΟΓΟΥ Η ί'/ΠΡΟΟΔΟΣ»
    Ό τοττικός Σύλλογος <| «' οδος» Δήμου Κεροττσινίοκ διά την μεταπροσεχή Πέ|"ιτ|Ι'.",' 7)59 καί ώρ«ν 9 μ μ έ* ΐ»,αι' βούση τού Διδαχτηρίου *Στ<χΡ Μοντεσάντου σύσκεψιν των ττρο»- φύγ«ν ττ·αρ>03γόντ»ν, των 6ο«*
    των Πις·ιραι»ς, τού κ· Δτιμα'"0"
    Κερατσινίου καί δΐλίλων έττισημ"11
    μέ ©έμα: Ποιροοχωρητήρια ^^
    ραματικοθ σ^νόικισ/ου
    ου καί άι*-ΙνΑοτρί«σις
    Κοκ«ινό€ρ<χχος. Είς την έττίσης έκληβησαν νά τ και οί ΰπουργοί κ κ. Άνδριο- ττοιΛος καΐ Άλιπράντης. ΦΩΤΟ-ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΣΤΑΔΙΟΥ 6Γ Όμ6»Όΐα — Τηλέφωνον 527.161 ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ (Διά ταυτότητες καί πιστοποιητικά Μεγβ· Θύνσβις. — Άντιγραφές. — "Εγχρωμες <ρωτο· γρσφΐβς. — Εμφάνισις καί έκτύπωσις Φίλμς.— Πώλησις ψίλμς. - Νυμφικές καί έθνικές ένβυ· μσσΐες. — Καλλιτεχνικές κορνίζες, κ. λ. «·Ι· ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΤΙΜΕΣ ΠΡΟΧΩΠΙΚΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΠΒΠΒΙΡΛΜΙΙ·*·1 Παράδοσις παραγγβλιών ταχυτβτη