187308

ΦΥΠ ΚΟΣ ΚΟΣ
ΙΤΟΣ 32·»—-ΑΡΙΘ ΦΥΛ.
-ΙΑ. ΠΟΛΙΤΙΚ
4^τ,μή ^ δ, , 50 ;| λθηναι κγρ)ΑΚΗ ^ (ογΛ|ογ ^^
ΗΕΦΗΜΕΡΙΧ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΙΙ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ Πΐ'ΟΣΦΥΓΙΚΩΜ
*♦*♦-,, .,,-♦,
ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
| — Ίβιααήτ-ς: ΣΩΚΡΑΤΉΣ ΧΑΡ. ΣΙΜΑΝΙΔΗΣ
¥*¥*¥*»»¥¥*¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥¥< ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΛΟΔ02 ΣΤΑΔΙΟΥ ©5 — ΤΗΛ. 527-126 τ»ττν»¥¥χ¥¥»»»»τ¥»¥»τ¥¥»¥»¥¥τ¥¥¥¥¥»»»»»*τ¥¥»¥¥¥¥τ»»< Νέ τόν χββνονράφον τ*ύ «Πή μ·**» χ. Παύλον Πλλό δέ λ φΐλκκβί όεαμοί. ίΐ «πό τβν _ _ (μόν Τ€ύ 1934. εποχήν της με- τβΜκΜως. μ*ς είς τα Χ* νικ, ώς «Μβταλμενων Ά&ηνχικύν Ε¬ φημερίδων, πρός ιιαρ**©λ.βύβη- βιν τής ηολιτικής χινήοβω; τβό Μεγάλον Κρήτες, ό βκβίβς ιϊχ»ν βΜΜβυρβη τβτ« είς την ϊν Χχλεηα κατοικίαν τού. __ βυνεκώς ότι μέ έξέ- τβ όημοοκυβέν είς τό φύλλον τή< 22ας Ιουλίου χρβ- ι'βγρβφημα το>. ηζρι τοΰ Πρβ-
εόρόυ χ. Γεωργίου Πχι.χν-
3ριου, υπο τόν τίτλον ·<το άλ- λ« ον4ς ηγέτη». Ό άγχπητός «ννχάελφος β- 9*ιλ<ι ν* αναγνωρίση δτι είς ίνα τόοβν σοβαρόν βεμχ — νινεται όεχομη τ*ν αιώνιον «λλωστβ τού. η κχ, δέ την χώρ«ν, της ηρωτης ήμβρχ- τΑς £„„ &<"» τηξ ΚΛλΐϊνικΓΐς Φυ· «ίΐί τής σκηνής τβΰ Κβ- Μβχρι οήμβρον; Ό <5εμι· βτβκλής.. β Άριατβίίης, 6 Σω· κρατης, β ΚΛίτβύίστριχς, ό Κβ- λοκοτρωνης άπβτίλβΰν πρόνει- Ρ« ίτνερι τούτου παραδείγματι. Διατί λοιπβν άιτβρ«ϊ ό άξ,ότι- μβς αυνάύελφβς «νΓ αύτό ι»υ ο«μβ«ίνει μέ τόν κ. Παπαν¬ δρέου»; Γβ αντίθετον 8ά έ- |Φ«π* νά τού φανή π.χράξενο. παν δηλαίή ανεγνώριζαν __ η ανβγνώριςα κχι όιχ μίαν έατω φοράν — ί Ρί μ ρρον, γν τδν χρισίμων ηζριατχζε- «ν, τας ©«β»αί οιέρχβτχι ή χώ- ρατ — εδωαε χροιάν μάλλον χι- οφορ»ττχΓ)ν. Διότι, μετχξύ άλ- λ»ν προσωπικών τού καί {έ- ν«ν έντυκώαεων, διά τχ χΐτιχ :βϋ παραγχωνιαμοΰ τοΰ «ρν.τ*- νακ των κο·νο6ουλευτικών ύ περΐίλαέε καϊ «τό βέχτρο. βίς τό οποίον ίί θώ φρ ρ ς ίεν άνίίτρΐί επιθεώρησις χω- ?ις την ονμπ,ρχςΊν τού χρχηγοϋ ων «ΚλελΓυθερν Δημοκρα¬ των τικήν». Ληαμοννί ©μως ό κ λ ί ά Πάλαι- μ μς ολβνος ότι. είς τάς έπι9εω>ρή·
ς«ΐ{ κου πΛΐνθνται χχτά χχι-
ρώς είς τα 'Αβτνναϊχ* 9έχτρχ,
Μαπκ>»;βντ«ι βλοι χνΐξαιρβτως
α χβινβλβυλβτττιχοι ηγέται, ά-
ιφφττΥτακ; πβλιτιχβϋ χνχστη-
ματβς χχι προοωπικης χξίχς.
Λί άχομη ότι χχι ο χ-
κ θεμιστοκλής Σοφού¬
λης, τόν οποίον χνα^ερει είς
τβ χρβνογράφη,μά τοι> έίτβτί-
τίοβτν, είς τάς &*σμάς τβΰ 6ιβυ
τα», τέ χώνοον τής έθνιχής ά-
νν»4ΐβσύνι>ς. "Οτι ό Χχρίλαος
Γύ έτίρμοοτισε τόν 6ί>
ί ξέ
^ ρμ
αύτεζόβκττοζ «ίς ξένην γήν.
Οτι είς τ«ν Δημιοοργόν τής
Μιγ«λι>ί Ελλάδος οί "Ελλπ-
νις εβτπβαν χναβεμα. "Οτι ό
Κλευβέριβς Β*νιζέλος ϊχλειαιε
ί« ινχντος τχ χοτρχπη&άλχ
μ«~ τβυ, μχχρχν τοΰ ττχτρίον»
έ&ίφΜς χχι ότι τβϋ ηρνήθησαν
έλινχ μ«τρ« Άττικηί γης. ά
μίαν έατω φοράν —
οί Ρωμηοί την άξίχν και την
εδνικην χρπισιμότπτχ ενός ίιχ-
.τρεηβϋς «ολιτικβΰ ηγέτου, υπό
τας σημερινάς άραμχτικχς συν-
Βηκας. «ου ίιέρχειτχι ό κόσμος.
Η πρόσφατος Έλληνικη Ί-
οτορια περιλαιμδάν^ι
Χ ι» ■" "
δ Π
«δ -
ΈπΙκαιρα κοινωνικά τφοβλήματα
Η ΣΥΓΧΡΟΚΟΣ ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΑΙΤΙΚΗ
ΚΑΙ Η ΚΟ1Ν0ΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ
(Έξάφορμήςτου Συνεδρίου θεσσαλονίκης περί τής
Κοινοτικης Άναπτύξεως).
•Υπό τού κ. ΝΙΚ. ΜΑΝΟΥΣΗ, πρώην ΎπουργοΟ
Μετ« τόν δεύτερον Π£χιγκόσμιον
λβμον κοί ίδίςΐ άπό τοθ 1953,
ή Σύγχρονος ΔΐΈβνής Κοινωνική
Πολιτιική έστριψεί αμέριστον, συ¬
στηματικήν καί ένδελεχή την ττρο-
σοχήν της «αί έρευναν έττί τής βε-
μ€λιώΒ*υς σημασίας, την όττοίαν
ϊχονν «αι πρ-έττει νά έ'χο-υν είς έ-
Βνι.κήν καΐ διεθνί) κλίμακα οί Όρ-
γανισμοί τής Κοινοτικης καί Δη¬
μοτικάς «ύτοΐ5ιοικτ(σιεως είς την
οικονομικήν ανάπτυξιν καΐ την Κοι¬
νωνικήν Προοδον τών χω,ρών κο'ι
των λαών καί ίδί<,ΐ τών ύποονοοτττύ- Έχαράχβη -ρος -τούτο καί ώβ ί έί ί ρμ€ΐ δύβ «δ χτων. Έχαράχβη ρος τούτο καί εξ ιοου μ ϊ γ χ λ ε ι ώ- δι—υττώβη είς έπίση,μα κείμενα '£- τβϋ Όχτωδρίου 1940, τβ οποίον «ντέτα^ε υααωμος ο καί έ ν δ β ξ χ, τα ό- | νας σαφής καί έ.μ~ερι>στατωμένος
ίίχαν Χ β σ μ ο ϊ σ τ Ο- προγραμοιτισμός τείνων νά πείση
Ρ ι κ η ν σημασίαν κ*ϊ άπβ- καϊ έ.πιβάΐλη είς τάς διαφόρους
«β φ α_σ ι σ ,τ ι χ ή ν. επί Κυβερνήσει ς των Κρατών . Μελών
των τυχών ,της Πατρίδος μας, τού Όργανισμού των Ήνωνΐμέντον
»ροκ3ΐν. Και τβ μέν «ο χ ι» Έ®νών την υποχρέωσιν νά έπιδιώ-
ξουν καί έφαρμόσουν τόν προγρομ-
ματισμόν τούτον απαραίτητον διά
την έττίτευξιν τής καβολικής Κοι-
ινωνΐικής εύηιμερίας. Ό βειμελιώδης
ούτος τφογραμιμ-ατισιμός συνοψίζε-
ται είς τόν κλασικόν ηδη όρον «Ή
κοινωνική πρόοδος ίαά τοϋ έκπολι-
τιΐοιμού τών κοινοτήτων ή άλλως
διά τής κοινοτικης άνοοτττύξεως»,
Πδαβπιεηΐ άεε ςοΙΙεατίνίίέδ, ρ3Γ
|ρ άενεΙορρεΓηεητ.
Ελληνικάς Λαός, είς τβν Ίτα-
λόν διχτχτβρα, έορτάςετχι κχτ'
ετος, διότι οί ήγβύμενοι τότε
τβΰ "Εβνους δβν ευρίσκονται
πλέβν είς την ζωήν. Τό δεύτε-
ρβν βμως «β χ ι», ττβΰ άντέ-
τχ§« την 3ην Δεχε,μ&ρίου τβΰ
1944 είς τόν Κομμουνισμόν, ό
Πρωθυπουργβς τής άνχιμοτ.κτβυ
απελευθερώσεως Γεώργιος Πχ-
πανδρέβυ — χωρίς τβ οποίον η
Ελλάς, δχι μόνον Θά ευρίσκε¬
το, μέ δλχς τίος ιτρχγικάς, άπβ
πχοιν; χττβψεως, ουνεπείας, βπι-
σθεν τού Σΐιδηιροΰ Πχ,ραΐτετά-
ίμχτβς, χλλά χαί 3χ είχ;:ν ϊ-
αως διχγρχφή, ώς έ&νική όντό-
της, «πό τόν χάρτην της γης
— βχι μόνον δέν έορτάζετχι,
χλλά καί έληβιμονήθη. Διότι έ
κ ύ ρ ι ο ς συντελεστήν τού
;ή καϊ ευρίσκεται είς την ά -
ν ω τ χ τ η ν ήγετικην 6χ-
3μίδα τβΰ συγχρόνου Έλληνι-
χοΰ κβινοΦουλευτιομοΰ.
ΜΙΧ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ2
ΦΟΚΑΖΕΙ0 ΚΑΕΦΤΗΣ!..
"Οβοι
χοίμνουν την τιμήν
α β ί
μ μ η μή
ι* ονχ4α£ονν τα χρβ^χ μβυ, εί-
ιχι είς βεοιν ν« γχωρι;ουν ότι,
Μ* τβν κ. "ββίχλην Βενιζέ
ν έ ίζί 6
μ
α ί χ
μέ χωρίζβί χ 6 υ ο σ χ -
ά λ
πολιτικών αν¬
φ κν α
τιλήψεων, ©χ έχβυν δ»χπιατώ-
3«ι «τι, χλτ' ίπχνχληψιν, έπέ-
χρινχ άνεπΐφυλχχ-
τ υ ς την χλλοηρόαχλλον τχ-
χτνκην, την όποιαν ήκολοΰ&η-
:ιν άπό τβΰ 1936, χρονολογίαν
£»3*6ου τού <ί$ την πβλιτικήν, χρ στΛμερβν Αί εσφαλμένος μέββδβι τας βηβΐχς ό χ. _. Βενι;ίλβς —· *ί άρχηγβς, ή ώς ήγετικόν βτέ- λεχβς τώ' ΦιλίλβυθΦρων — Φλρ φφί είς την ττβλιτικήν, ί*»έφ«ρ«ν, αλλωστβ κατχ κβι- νίτν ομολογίαν, ιτην ο ύ α ι α¬ ί τ ι χ ή ν διάλυσιν τβΰ ίστβ- Ρ«βδ χόμματβς, τό ©ποίον ϊ- ;ρυοεν β Δημιβυργος τής Με· ν«λης ΈλλΛύβς των πέντε βα- λβοαών κα'ι των δνο ήπείρων', *βΑνβττβς πατήρ τβν. Αύτβ δεν μέ εμπβδΐζει έν τούτοις νά δια*ηρύ{« ,μέ όλην την δύναμιν των «νευμονων μ«*. ©τι ό υί«ί τού Μβγχλου Κρητός δέν «Ιναι δυνατόν, βθ- « επιτετραμμένον νά χ«βτβ- λέβη οτοχβν των χ υ δ * ί- " ν !ί€ρεων χά Ι τών η β τ «- η ώ ν συχοςραντιών των «επ- «ιβχυντων ηρβοβτών τίίί Πα- τρίδ ώ ός σχε ων ηρβο ί ς — βνμφώνω; πρός τ<ειί»ν δήλωοιν τβΰ Μχκ γενομένην τώ 1954 — τβΰς β- ί έαεοτράτευοί. «ρβί τόν υό έ χ 5 ι β ς αυτόν, β * ν * $ ,ι · β £*δ·»ί των _ *εχ ·λανερωμένης· Αβχέτως βμως πρός την επι- »ηΐ»ί«ν. δκχ τβ χβμμχ των Φ»; «λεΆβΛίν, ΛβΛιτικήν τβυ ορ« 5|ν. ή *—»1α είχεν οουνπρας **» *ι* την χώραν συνεπείας "" μ«τβιίυ Λε τούτων ή πχρχτχ- '·« της αημεοινης β λ ε β Ρ >-
* ί, δια τβ "Εβνβς, χατχοτα-
^ Μαί η ά τ ι μ «
V*
■ η
ύλωοις της αβρτυριχης Κ"
είς τβϋς Άγγλβτβυρχβνς
ί λ η « τ β ς
χιτό βδνικής καί ήδικης από¬
ψεως, είναι κχϊ ΰπηρβ^ίας προσ
έφερεν είς την Έλλά&χ, ώ^
χνώτκρος χξιωμοατιχος τοΰ κα-
τά γήν οτρατβΰ, βραδύτερον
δέ χαί ώς πολιτικός, είς την
Αίγυπτον, κατά /την διάρκδΐκν
της κχτβχής τής Ελλάδος υπό
των Γερμανβϊταλών.
ΟΙ άνανδρβι λιιτβτχ-
κται τοΰ ί ε ρ β ΰ χπελευθε-
ρωτικβΰ αγώνος καί οί νεκρο-
βάπται τής Κυπιριαχής Έλευ-
δβρίας, δέν 9ά ήμπβρέσβυν ου-
νβ-πώς β^3βν χχι αν πρβαπα-
βή<3βυ' — νά βολώοουν τα νε- ρχ. Δέν θά κατορδώσουν νχ χ- πβαπάαβιυν την προσοχήν τού ήρ ω ϊ κ ο ΰ Κυπριακοΰ Λχοΰ κχί τβΰ Έλληνιαμβΰ ολοκλή¬ ρου, άπβ τό διχίτιρ«χδέν, ΰπ' αυ¬ τών κχΐ τών συνενόχων των, είς (&άρβς τβΰ "Εβνβυί, £ΤΥ- ΓΕΡΟΝ έγκλημ». με τβυς χχλ- κευβμένβυς, είς τχ Γραφείχ τής Άρχιεπιοκοπής Κύπρου, λιβελ- λβυς κχ'ι τα ρυίτχρογραφήμκτ* τβυ πρβσκεΐιμέ·βυ εις αυτβυς ΐΐιένβυ Τύπβυ, έν*ντίβ·ν «ξωνημενβυ τβΰ κ. Εβφβκλή Βενιζέλου κα» τβΰ έ&νιικοΰ άγωνιατβϋ. -«- ευθυντβύ τής «Έοτίας» κ. Κ. Κύρου, βι όπβίβι έφερχν £ί; βώς τα νεβν των άνβ^ιοΰργη- γη,μα. Ή βίκβγένεια Κύρου χλ- λωοτε — ©πως βχει πχνελλη- νίως αναγνωρισθή — έχει πρβοφβρει πολυτίμους, είς τόν Κυπριακόν άγώνα κχι την Πα- τρίδα γενικώς, ύιτηρεο'αί· Ή ώρχ βμ«5 τής κρίσεως τής ΣΚΛΗΡΑ- πθίραδίΐγμ κής ,τ*μ«ρί«ί των ένόχων ίβν είναι μ*^Ρ»ν. "Ας κάμουν έ- πβμενως ύπβμβνην β ι ββρυββ- Λβιβί ουνένβχοι καΐ οί έξ έπχγ- νέλματβς ύπεραβπιατχι των ύπ*υ©ύνων τής χχτα6»ρχ ως τής Ά γ ι ω τ έ ρ » 5 ,_ 'Εβννκών ύπβθέοεων, τού αγώ¬ νος, ό όπβίβς άπέβλεπεν «15 ΓΓ>ν άπβλύτρωβιχ; τετρχκοαιων
«εντΐτκβντ» χιλιάδων χ κ ρ « «
'Ελλήνων, άώ τβν
Διεπισΐτώθη, ότι παρά την εφαρ¬
μογήν είς ωρισμένας περιοχάς με¬
τά τόν πόλεμον, ωρισμένων περι-
ψ&ρειοκών ττρογροομμάτων οικονο¬
μ ι κης καί κοινωνικής άνατττύξεως
κα- τήιν διατεθΈΪσαν τεραιστίαν δο>
ττάνην δισεκατομιμυρ-ίων ολο·κλήρων
δολΧαρίων, προερχομένην ιδία έκ
τής Άμερικανιικής ΒοηΒείας (Σχέ¬
διον Μαρσάλ διά την Δυτικήν Ευ¬
ρώπην, Σχέδιον Κολόμπο διά την
Νοτιοανατολικήν Ασίαν) δέν ε¬
μειώθη ή τττωχεία καί αθλιότης ή
μαστίζουΌο, ιδία, τούς ττλιηβνυμούς
τής ύπαίθρου τών ττεριοχών τού¬
των. Ό τρωγλοδιαιτκπμός (ΙθΞθ-
(ϋβΐπε), αί μαζικαί άσδένειαι
(ΓΠ3ΐ3(1ίέ5 άε ΐτΐ355ε) αί όφειλό-
μεναι 18·~ είς άκαβάρτους καί άν-
γιεινάς συνβτικας οΐκιακής καί
διοικοινοτικής ειοΪ6ιώσε-ο*ς, ό μαζι-
κός ύποστιτισμός καί άποδιταιμί-
καί τό χαμηλότταΓΓον βιοτικόν έπίπε
δόν δέν έΐσηιμείωσαν ϋφεσιν. ΟΙ ά-
ρι&μοί είς παγικόσιμιον ικλίιμαικα εί¬
ναι Φριικιοχττΐ'κοί. Έκοττομιμύρια
όλόκληρα ύποστηριζομένων καί υπο
του,μένων (15Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ οικογέ¬
νειαν είς τάς ϋποαναπτύκτονς χώ¬
ρας, 35.ΟΟΟ.ΟΟΟ οίκογενειών είς
τάς άν—ττι»γμένας χώρας), έικο
τομμύρ.α άλάκίληρα άσβΒνών (300. ______ _
000.000 ελονοσουντων, έξ «ν άπο- , κατ« ^ ίν &ικ^^α^
Φνήσκουν έτηισίως πλέον των 3. "^ '
Ο0Ο.Ο00, 4ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ τρθίχωματι-
κών) έκατομιμύρια όλόκληρα άνολ-
ψαβήτων (7ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟΟ), 3 έκατ.
ολόκλτ>ρα ϋποισιτιζομένων κα- ύπο-
οιπασχολουμένων πληθυ'σιμων.
Ποίον τό κύριον αΐτιον τής τε¬
ραστίας ταύτης καθυστέρησις ;
Ποία ή κυρία καί ΦεμελιώΕης αΐτία
τής τεραστίας ταύτης αθλιότητος
καί «ακοεαιιμονίας τών μεγάλΗν
μαζών τών Βιαφόρων λαών, ή 6-
ποία αθλιότης μεταβολαι είς
γράμιμα νεκρόιν τήιν διεΒνή διακήρυ-
ξιν, δτι «ύριον ,μέλτιμοτ τού Όρ-
γανισμού Ηνωμένον Εθνών θά _ή-
τοή «προαγωγή τής οΐκονομικής
κοί κοινωνικής πρ:όδου απαντών
τών ι>α»ν», ώΓ αίίτη διιατυττοΰται
είς τό ττροοίμιον καί τό α?8ρο»
55 τού Χάρτου τών Ήνωμένων 'Ε-
βνών τού 1945 τού κυρΜβέντος
καί παρ' Λμΐν διά τού Νο·μου 585)
1945 '
Τό οικονομικόν καΐ Κοινωνικόν
Συμβούλιον τού Όργανισιμου Η-
ν«ιμέν«ν· Εθνών Εχον κατά τα αθ-
ρ ^0__66 τού Χάρτου την ευ-
καί αρτιότητα δια την
Κοινωνικήν προοδον
γραψε την ανωτέρω, έν άδροταταις αίς ττίρί τών έννοιών καί άρνι
γροομμαις σημειοι/μένην άθλιότη-
τα, προήλβεν είς εΐδιικήιν έ'ρευναν,
έκ τής οποίας προέκυψεν, δτι γε·
νεο-ιουργός ο.!τία τής κα&υστ*ρή-
σεως είναι ή Όηιμειωβεΐσα παρα-
γνώρισις τής σηιμοοσίας, τοθ ρό-
λοιι κα! τής άποστοιλής τών Δημ ών
ικαΐ Κοινοτητων είς την ο!κο>νομι-
«ήν κ«ί Κοινωνικήν πρόοδον τών
λαών. Καί άέίλαδεν έκτοτε καί σι;-
νΕχίζε,ι μίαν αληθή σταυροφορίον
Πρέπτει, είναι έττείγοικτα, 4ττιβλη.τι-
κή άναγχη οί αύτοδιοικούμενοι όρ-
γανισμο! είς εθνικήν καί τταγκό-
•αμιον κλίμοκα νά μετάσχουν έ-
νεργώς είς τό ερτ/ον τής οίκονο-
,μικής καί κοινωνικάς άνατττ6ξί«ς.
Πρέττει νά (χττοδοΰν βασικοί κα-
τής Κοινοτικης άναπτύξεως. Σι>-
στάο-ειις αφορώσαι τα νέα ληαττέα
ττρακτιικά μέτρα υπό τών Διεννών
Όργανώσεων», καταλα:μ*άν»ει δια¬
κοσίας καί ττλέον σελίδας μετά
των δύο παραρτημάτων καί αποτε¬
λεί τό δεύτερον οοίσιικόν κείμενον,
τοΰ όποίομ μόνον ή π-λήρης καί οτυ-
στη,ματικίι μελέτη δύναται νά δώ¬
ση την είκόνα τής τεραστίας
ττροστπαβείας καί πρωτο6ουλ!&'ς
τών Ήνωμένων Εθνών είς την ρη-
ξιικέλει^Οον σταυροφορίαν τής Κοι¬
νοτικης Άιναπτύξεως. ξίς τό ττρκ-
τον μίρος τών έκβέσεων ώνακεφα-
λαιούνται, διευκρινίζονται καί ά-
ποκρΐίσταλΐλούνται ή εννοια κοιΐ τα
6εμελιώδΐ> στοιχεϊα τής Κοινοτικης
Ρτμΐθιΐώδεις φορεΐς τής άνοβσυγ- άναπτύξεως, ,μέ την έπ' αυτών κρι-
κροτήσεως. Πρέπει νά άποβοΰν βα. τικην τών διαι|>όρων Κι/δερνήΐεων.
σικοί καί θ>εμελιώδεις φορεΐς των Είς τό δεύτερον μέρος έκτίθε,νται
τα προγράμματα τα έφαρμοζόμενα
Διά την πνευματικήν διαφώτισιν τού Λαου
ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤίΙΙΕΤΑΙΡΤΑΥθΡΑΚΙΚΟΙΙ ΜΕΛΕΤΟΗ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΟΛ. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Κ4λοτ« τα η ό κ κ ι ν α 6 ι- τή συντρΐιόή μας καΐ την ίΐΛθταγή
6 λ ί α παν ό Βιχέλας; έφεΰρε μας.
γιά τόν πολύν κόσμον «ι' Επειτα Σι'ιμερα υφίσταται, τό Λρόδλημα
ό Δροσίνης, πού τόν άντικατέστη- Θρακικών μ«λετών καλλιεργεί μιά
σε καί συν«χιο·ε, εΐχαν κατακτήσει τή; υπάρξεώς μα?. Ή Έταιρεια
τό λαό ^μαθε νά διαβάζει καί ν' ( "/ευματική διαφώτηστ, τοθ 'Ελληγι-
άναστρέχρεται μέ τα γράμματα. κου λαοΰ άΐ>όρυ6α. 'Επιδιώκει μέ
Είληπτα θέ-ματα καί έπίκαιοα δί- τα δημοσνετίματά της, νά φωτΐση
δονταν κατά χι).ιάδες στό λαό κα- τόν "Ελληνικόν λαόν, ν' αντιληφθή
λοτυπωμένα. "Ετσι έμαθε νά δια- τούς μεγάλους κινδύνους τής φν-
6άζη ό κόσμο; καί νά κατανοή ' λής μας μέσα στόν Ελληνικόν χώ-
δΰσκολα θιέματα μέβα σ' εΰληππτο ρον, σαυτήν τΐιν κοιτίδα μας. Τα
καί εύχώριοτο πλ^αίσιο καί ν<ά πλου·' Δηαβσιεύματα της είναι άπλά, δι- τίξη1 τίς ίδέες τού — ό ίστορικός, καΐ' αφωτιστικά καί πειστικά. Διασώ- «ρχαιολογικές καί κοσμογραφικές ζονν τα γεγονότα καί δίδουν εΐκό- #ϊ»Λ.... ..Λ —λ Χ.Λ£ι»Α·..» VII ΤίΤνν νιν8ι',ΤΛν ιιη- ΑΙ Α νηί έπε.δύαεων, έιτενδύσεων διά την υγείαν καί καθαριότηιτα, έπενδύ- σεων διά τόν οικι'τμόν, έπενδύσε- ων διά την πολε&δομίαν καί την κοινοτικόν καί δημοτικήν όβοποιΐ- αν ώς καί διά την διακοινοτικήν ό- δοποιΐαν, έπενδύσεων διά την εκ¬ παίδευσιν, έ—βνδύσεων δια την καλλιτεχνικον καΐ έν γένει εκπο¬ λιτιστικήν μόρφωσιν. Δέν είναι 'νοητή ή κοινωνική ττρόα&ος, ή δνο- δος τού βιοτικοΰ, ύλικοΰ καί πνευ¬ ματικόν έττιπέεου τοϋ άτομον καΐ τής οικογενείας, έφ' όσον ή ανά¬ πτυξις δέν συντελίΐται μέσα είς αυτήν ταύτην την αύτοδιοικουμέ- νην .κειινότηιτα, είς τό χωρίον, είς *τήν κκιμό—ολιν, είς την πόλιν. Ή μίχρι πρό τινος επικρατήσασα άρχή τής εκδιώξεως τής οΐ'<ονομι- «ής καί κοινωνικής άναπτύξεως κατά ιμεγίστην ή πλήρη παρα- γινώρισιν κοοί άπουσίαν των αύτο- διοικοομένων όργανΓσμών κατβδεί- χΐβη έσφαλΐμένη, έΊλΙλιιττής καί ά»ε- παρκής Παραλλτ|λως) «ναποσπκχ- στως μέ τάς ϊδιωτι«άς καί δημο¬ σίας έπενδύσίΐς πρέπ'ει νά λειτονρ- ___ί.____... _ί~ _Λ_>> _■'·—α»ι έ^,/νΑιι ~υ γ! #"
καϊ ή συναφής δράσις ωρισμένων
χωρών τής Άφρικής, τής Εύρώ-
ττης, τής Λατινικής Άμερικής, τής
Μιέσης Άνοιτολής, τής Νοτίας καί
Νιοτιοανατολιικής Άσίας καί ιδία
των Ίνδιών. Είς τό τρίτον μέρος
άναλύεται το μακροχρόνιον ττρό-
γροβμμα (πενταετές 1957—1962)
συστηιματικής διεθνούς σννερνα-
>σίας ολων τών αρμοδίων μεγάλων
διεθνών όργανισμών (7ΑΟ —
(.ΙΝΕ5ΟΟ — Ο. Ι. Τ. — ΟΝΚ
κλπ.) καί συστηιμαΓΤΐκής τεχνικής
καί οικονομικής βοηιθ&ίας διά την
Κοινοτικόν άνοπττυ'ξΐ'ν ήτις ώς έκ
τής φύσεως της είναι μαικροχρο-
νίου πνοής καί άπαιηεϊ ιμακροχρό-
νιαν καί άκριδή προγραμ'ματι-
σιμόν. ΠΐεραΊτέρω είς μέν τό ττρώ-
τον ιταράρτ»ιμα σννοψίζονται τα
ίικ τής ΟΓπανττισεως τών 26 Κρατών
Ιαναχύπτοντα ττορίσματα ώς πρός
τάς δυνβτόττϊτας έφαρμογής τής
ττολιτιικής καί κοινοτιικής άνοπττύ-
ξιιως αγροτΐκής καί άστικής ώς
πρός την φύσιν τών άρχών, ώς
- τάς θεμελιώδεις μεταρρυβμί-
έπεςρ πρ^ξ τάς Οεμελιώδεις μεταρρυβμ
ιιν είς τόν αυτόν βαθμόν^ είς Ι σ£ιξ Οίκονοιμικής καί κοινοτΐικής ίτ-
υτήν προτεραιότηΐτα καί οί ^^^ ωζ πρ0ς Τ^ν εύβύνην καί σαν-
ύσεις των αύτοδιοικουιμενΜν ρασί0ΐν -τού Κράτονς μετά των
ΤΤ|" υ νι Τ| , . . ^ *("ΐ'>/ *"*^ " ~^> *·ι* —-——--|- — —-
έπενδύσεις των ο£υτοδιοικουιμεν»ν εριγασί0(Ιν τού Κράτους μετά των
άργανισιμών. Άντί τού διπτυχου, - *------------*— -'■- =- —- β-/^-
ΐΐδιωτΐ'καί — δηιμόσΐαι έττεινδυσεΊς,
διοβκηρύσσεται καί τΓροβαλλεται
τ}δη τό τρί'πτυιχον, ΐδιωτ'και ,—
δημόσιαι — βτνμοτικαί κοοί κοινο¬
τικαί έπιενδύσεις. Είναι πρόδηλον,
δτι αί ί—ινδύ—ις αύται, τάς ο¬
ποίας θά άναλά6ο»>ν οί αύτοδιοι-
κούμενοι όμγανιΐσΐμοΐ ώς τταράλλη-
λοι, όργοβνικοϊ καϊ &εμελ<ιώδεις φο- ,ρεΐς κοινωνικής προόδου δέον νά «ντιμετωπίίωνται κυριώτατα έκ κρατικών ττόρων και κεφαλαίων, κοιτ' έλάιχιΐστον δέ μέρος έκ τών ίιδίων αυτών άσηιμάντων δϊλλωο-τε κατά γενικόν κοινόν» πόρων. Αίίτη είνα γ γραμμαίς ή νέα κατεύθυνσις, την οποίαν προβάλλει ή Διεβνής Κοι- νωνι.κή ΠοΓΜιτική. Τα κείμεν^. έττί τών όττοίων β'ς-μελιοϋται καί είς τα όττοΐα λεπτομερώς άναλυεται, είναι ττολΐλά. Έξ αυτών θα έπιση- μάνωμεν ωρισμένα ώς οοκπκα ά τταραίτητα διά πάντα ιμΛετη καϊ ιδία δια τάς 'Ενώσεΐς ά- των β V ώ V ϋΑΑΠν&»ν, ιλ/ι« Τβν β τ υ ν ν β ν ·Αγγλβτβι>ρκι-
Μ. ΚΑΛΟ-
Ό Κόσμος καΐ ή
κουρχα'με χαβουρα
Ταξ.ά
και
μ
«νγκοινωνίας, σέ
χουν/
πολλά
Κά,τοια
εύκολίες, μο
*<« ό κόσμος στήν «"♦ς τΗ^μι. κοντινές "αί ^° -ίς, στΑ βάλασσα «αί <~α *°' νά παρουν άίρα «α'· νσ ν μ-ανβ. Αναμιοα σ' ούτον τόν κοσμο '°' «αί μερικοΐ νεόιτλουτοι, μέ Ίκωμίνα τα μιχχλά, ττού ττη- "»<ν, δχι για τίττοτε άΑλο, ττα; 1 >'« να Φανοϋν, δτι, τάχα
1 ονουβαΐα ύΛθκείμϊνθ,
"* χοή|Μ—α «χί κτήματα
ή άνθρωπιά καί
σέ μ.α
ά¬
*Τ-
αι>τών, τ— γβινοΐΛ'
καλο) οχγγο) καΐ
'0Αΐ άνβγκη
και
ουν
τθθς
νεοττλουτοινς, ττονΐ
ττούλμαν και
εΤχανε
οΐκογένεια "αί ή
τού
, γ
ο^Γηβη (Ε)ΟΝ. 5)237 Κβν,
1952 διεπίστωσε κβι ττεριε-
καί Κοινότητος.
Πρώτον. Μετά την ύπ' α¬
ριθ. 496 τής 31 Ιουλίου 1953
«απόφασιν τού Οικονομικόν καί
Κοινοτικόν Συμβουλίου διά τής ο¬
ποίας, τό πρώτον έφίστα τούτο
την προσοχήν επί τής άνάγκης έ-
πεξεργασίας σ^στήματος καί προ-
γραιμμκτισμού Κοινοτικης άναπτύ-
ξεως, έπηικολούετ|σεν ή π,ρώτη 'έκ-
βΐσις τού Γενΐ'χού Γραμιματέως τού
Όργανισμοΰ Ήνυιμένων Έθ.ών,
γνκστή υπό τα Στοιχεϊα Ε) ΟΝ.
5)3Ο3)Κβν. 1 καί ιύττό τόν τίτλον
«Ή Κοιινωνική Πρόοδος διά τής ά-
νασυγκρθιττίσε»ς των «οινοτήτων,
«1_6 ΠΓΟ9Γε^ 5Ο0Ϊ3Ι ρ3Γ Ι* 3ΓΠεΠ3·
^εΓπβηΙ άβϊ οοΐΐεοίϊνίΐέδ». Είς την
έ'κ&εσιν ταύτην δημοσιει.ι9ϊΤσαν κο>-
τά Νοέμβριον 1955 άναλύονται είς
ένδεκα κεφάλαια ικαταλαμβάνοντα
150 περίπου σελίδας άφ' ενός μέν
αί δίκα αρχαί τής κοινοτικής άνα¬
πτύξεως, άφ' ετέρου δέ ©1 Υ«ό-
τοτπκών όργανιοιμών, είς δέ τό δεύ¬
τερον τταράρτηιμα παρατίθεται τό
λε—οιμερές ύπόμνημα τής είδικής
σΐίντονιστικής 'ΕπΊτροπής τής συ-
ο·τα0είσης διά την νέιαν ψιελέτιγν
τοΰ δλου ©έίματτος καί ιδία τόν ά-
κριβέΐστερον καδΐριΐσιμόν τής σχέ-
σεως τής ύφισταιμένιηις μεταξΰ τής
Κοινοτιικής ανθ— ύξεως καί τής
καθόλου οίκονομιικής καί Κοινωνι¬
κής Προόδου. Τό ΰπόμνημα τουτο
είναι πιράγιματι σπουδαιότατον κεί-
ιμενοιν είς σαψήνειαν καί πληιρότη-
τα καί αξιον ττολλής μελέτης καί
ττροσοχής.
Τρίτον. Ή άξιόλογος ώς
ανω ύπ' αριθ. 325)1957 έκθεσις
μετά των βύο παραρτηιμάίτων της έ-
χρησί.μιευσεν ώς οασιΐς συζητήσεως
<άφ' ενός μέν ενώπιον τής Γενικής Συνελεύσεως των Ήνωμένων 'Ε- βνών, άφ' ετέρου δέ ενώπιον τού ΰ Σ καί Κοινωνικοΰ Συμ- βουλίου κατά τό 1957. Τελικόν ιάποκρυστάλλωμα τών συζητήσεων τούτων κα- ώς τρίτον βάΐΐκόν κεί¬ μενον είναι ή ύπ' αριθ. 663)1957 απόφασις το|μ Οικονομίδου1 καΐ Κοινωνικοΰ Συμδοκλίβυ δημοσιευ- ά μεϊς τού πούλμαν, νά βγαινουν άττο Χ βάλο—α, καί νά τρέχουν, έδω Τ^ *ν»ί μέ χαρούμενες ψωνες και τταιραξενεύθηκαν· Και κα- !πτ* αύτούς εΤπι τού ι < Γό θΐΐο-α είς τό τεΰχος τών άττοψά- σεων κατ' Αυγουστον 1957 καΐ φέρει τα στοιχεϊα Ε) 3048. 'Ε^ τής άποφάσεως ταύτης μεταφέρο- μεν ενταύθα τό προοίμιον αυτής έ¬ χον οίίτω : «Τό Οικονομικόν καί Κοινωνικόν Συμβούλιον έχον ύπ' όψιν την ύπ' αριθ. 1042)1957 α¬ πόφασιν τής Γβνικής Συνελεύσε¬ ως περί τής κοινοτικης άναπτύξε¬ ως καί την ί>π' αριθ. 325)1957
έκθεσιν τού Γ*νικοΰ Γραμματέως
«περί τής έννοίας κοοί των άρχών
τής άναπττύξεως κλπ.» ώς καί τάς
έ-' αυτής σνζητήσεις, διαπιστώνΐι
μεθ' Ικανοποιήσεως δτι αί βεμε-
λιώ&εις αρχαί τής Κοινοτικης ά-
νοιπτύξεως κο-τενοήθήσαν καΐ κα-
τανοοΰνται έττί μόΊλλον καί μάλ¬
λον καί ότι ή κίνησις τής Κοινο-
___,__,, .^ ( τ ΐικής άναπτύξεως, υπό τάς διαφό-
μΐναι είς τινάς χώρας μερικαι έ- ρους αύτής μορφάς βεωρεΐται σή-
φθρμογαί. Ή εκ&εσις αυτή εΤιαι μ£ρΟν κστβ μεγίστην κλίιμακα ώς
τό κύριον καϊ πρωταρχικόν κΐΜμε·
ς &>** σαρ
, μαζύ. κ' έκείν-ος κα. ,ιγο-
του, μέ χαχανΐσνατα. Ε,χα-
«Χτα.. σκεφθή, ο! άνοητο..
ί ττλούσ,οι, καΛσντι/μενο,
έ
εί™ ττλούσ,οι, καμ
·ιστΓουδαΐοι, ένώ οί αλλοι ο, έ-
τού πούλμαν, είναι <λαος» λσο,ττζΤκος. Καί θέλτνσαν τούς ύττοκριτικους * Τ°υ Χ°^ τγο οεί-τας, λ τής ί™** · ^ κατεδέχοντο τους Σαμα- διότι τούς θεωρουσαν *- καί τούς τ-ρι*ρονου- ααΓκαθώς μάζ λέγει κα -το ιερόν Ευαγγέλιον: «Ού .συγχοωνται Ιου- Άκουσανε, "ε>>^, ~-· ----■; .. ,
τοΰ πούλμαν τα ττροσΛλτντικα λο-
ν^α καΐ τα «νεοττλο.οτικά» χαχανι-
&ν «κονρσάρων» Και, με
άγανάκτησι, τούς «ωσαν
την κοττάλληλη άπάντησι: < Οχι έ- αείς άλλά σΛ είσθε σαβουρα! ττού δέ, έχετε καλή *νατροψη.ι{Ε- νετε μερ»κά ΧΡΠμ10711*1 κσ ί£/ δτι είσθε σττουδαίο >.ηκ
οτ, είσθε σττοδ
τη .υούρη σας καί κορο.δε^τε
λλς Αύό σημαίνε.. *"
τη .υορη ς
αλλονς Αύό
θ
μα
εΤσβϊ
σσν φρένα καϊ#·ύγανε
'ΐά τό
ούσιώδης καί «στοιχείον
κεφαλαιώβες τής 'Εθνικής καί διε-
Δεύτερον. 'Επηικολούθη- 6 ν ούς δράσεώς διά την οικονομικήν
σεν άμέΐυως ή ύ—' άρι9. 585 τού καί κοινωνικήν πρόοδον γενικώς
1955 απόφασις τού ΟΙκονομικού καί ειδικώτερον είς τάς ύποανα-
καί Κοινωιντικοϋ Συμδουλίου ή ό- τττύκτους περιοχάς. Συνιστά δέ
ποία μετά μελέτινν καί συζήτησιν ζωηρώς είς την προσοχήν δλων των
επί τής έκβέσεως συνιο-τςι δύο τινά.
Άφ' ενός μέν προσκαλεΐ τα- Κρά-
τη^Μέλη τοΰ Όργανισιμού νά με-
Ιλετήβουν ούτή/ν καί νά διατνπώ-
σευν τάς γνώμας καί παρατηρή-
σεις των τόσον ττερί των άρχών
όσον καΐ περί τών έφαρμοστέων
ττρογροιμμάτων Κοινοτικης άναπ-ιύ-
ξΐως, άφ' ετέρου δέ ζητεί άπό τόν
Γενιικόν Γραμματέα νά κατορτί-
ση εν καιρώ νέαν έκθεσιν έν διρ&ι
καί καττόιτιιν μελίτης των ύποβΐλη-
θησομένων ύιπό τών διαφόρων Κρα¬
τών άτταντΐτσεων. Τό κείμενον τής
ΛτΓθφάοιεως ταύτης είναι ττροσηρ-
τημένον ώς παρόΐρτηιμ» είς την α¬
νωτέρω ύπ' άρι». 303)1955 έκθε¬
σιν. Μετά την συγκέντρωσιν τών
άπ-αντήσεκν 26 Κρατών, Αΰστρα-
λίας, Βελγίου, Βολιβίας, Βιρμανί-
ας, Κάμποτζ, ΚοΐναΙδά, Κεϋλάνης,
Κίνας, Δανίας Αιγυπτου, Ίσηιμε-
ρινοϋ, Ήνωμένων-Πολιτειών τής
Άμϊρικής, Φανλανδίας, 'Είλλάδος,
Ουγγαρίας, Ίνδιών, Ιταλίας,
Κροίτών καί ίίλων τών Διεθνών Όρ-
γανισΐμών την τελευταίαν άπηκρι-
βωμένην διοττύΐτωσιν περί τού χα¬
ρακτήρος^ τής άρχής; τής_ τεχνι-
«ής καϊ τής βιαιδΐ'κασίας τής Κοι-
νοτιχής άναπτύξεως, ώς αυτή έκ-
ΐτίι&εται είς τό ύπάμνηιμα τής ΕΙδι-
κής Συντ»νι'στικής Έπιτροπής, τό
ττροσηρτηιμένον είς την "Εκβεσιν
τοΰ Γενιιχοΰ ιΓραμματέως, ήτις αλ-
λωστε καί έτταναλαμδόινει αυτήν».
Ταύτα είναι, καθ' όσον
γνωρίζομεν, τα οα^ικά κείιμενα μέ-
χρι σήμερον, καταδεικνύοντα αύ-
τά καί μόνον μέ την έκτασιν κά¬
την τιληρότητά των, ποίαν κεφα-
λαιώδη σημασίαν αποδίδει ή
Σύγχρονος Λιεθνής Κοινωνική Πο-
λιτική, ώς καί είς τό πρόσφατον
'αύγγραμμά ιμου σηιμεΊώινω, είς την
Κοινοτικήν ανάπτυξιν διά την
•πραγματικήν επιδίωξιν καί εΰόδω-
Νορβηγίας, Όλλανΐδίας, Πολωνι-| . Κοινωνικής Εύημερίας καί
άς Φιΐλιι/πττίνων, Αγγλίας Σουη-. |ι> . ι<> ' , -
δίάς ΊρλανΒίας καί Ρωασίας, κα- "Ρ°<*™ των λο<*ν< χ«ι ^ιον &ε' δίας, Ίρλσνδίας καϊ Ρωσισιας, κοί τηρτίσθη «ατά τό 1957 νέα έχτε- μελιώδη καί άργανικήν θέκτιν ϊχει νεΊτέρα κ«ί πληρεστέρα ^ εκβεσις καϊ β£Ον νά έχη ή Κοινστικ^ άνά- τού Γενικοΰ Γραματέως. Ή βκβε- ι πτυξις είς τόν οικονομικόν και κοι¬ τίς οίίτη εδημοσιεύθη είς ρονεοτυ- νωνι|<λν 1τρογ(>αμμάτ.σ.μόν Έβνι-
πικήιν ΐκδοσιν ΐ—ό στοιχεϊα Ε) , . , .
Ο Ν. 5)325 τής 12 Μαρτίου κως κα, δ.εβνως.
' Γ> . - ------- , Ν ΜΑΝΟΥΣΗΣ
μέ τό διάβ'ασμα.
Ή Έταιρία θροικικών Μελετών
άπό πολλών ίτών κάμνει τό ίδιο. |
ΙΙερκορισμένη μόνο στά θρακικά
προβλήματα — .τού είναι άπειρβ
— δίδίι στό λαό ί σ τ ο ρ ι κ (ϊ
βέΊματα καί λ α ο γ ρ α φ ι κ ά,
ελευθέρα άπό το φόρτο τών παρα-
παιιπών καί στιαειώσεων νά τα με¬
λετήση, νά εύχαριστηθΤ) καί νά δι·
δαχθη σύγκαιρα καί νά μάθη τό
παρελθόν καί τό παρόν τής, φύλής
αυτής, πού Ιίκληρίσθηκε 6ίαια
(ίπό τίς θέσεις της. Ή 'Εταιρία
τα χαρίζει, τα προσφέρει δωρεάν
δέν τα πουλεϊ. Είναι ετσι τό εργο
της, μιά προοςρορά βτόν 'Ελληνικό
λαό γιά νά μάθη την ίστορία τού
στή ροή των αιώνιον, τή ·δό|α τού
•καί τίς άναλαμπές τού καί νά γνω
ρίση τό ,ταρόν τού.
Άπό την δλη θράκη έχουμε σή
μερά 1)8 τής δλησ, χώρας. Γνοι-
ρίζουμε τούς γείτονΐς μας, πού
άπό αίώνες μΛχονται τή φυλή μας
καί κατώρθωσαν άπό τόν Δού<λ· 6η νά την κατεδάσουν στήν Ρο- δόπη, και νά |ε<νριξωθη δ 'Ελλη- νικός πληθυαμός πε·τακοσίο>ν χι¬
λιάδων. Οί Τοΰρκοι, οί Ρουμάνο»
καί οί Βούλγαροι μάς |εροίζωσαν
άπό τίς έπάλξιεις μας. καί τα οίκο-
νομικά μ,ας έρείσματα. Στά 1878
κατείχαιΐιε τόν Δούναιβη καί τόν
ένεμόμεθα οΐκονομικά καί στό Δέλ
τα τού άνθοΰσα/ν έλληνικές πολιτεΐ-
ες σάν τό Γαλάτσι, τή Βράϊλα, την
Κωνστάντζα κλπ. ?νδο|ες καί 'Ελ
ληνικώτατες άπ' άοχαιοτάτονν χρό-
νων, δπου τρείς χιλιάδες 'Βλληνι-
κά σλέπια διωχέτευαν τα Ρουμα-
νικά στάρια στήν Εύρώπη.
Σήμερα οί "Ελληνες Ιχουμε σι>
σπειρωθη εντέυθεν τοΰ "Εΐδρου. Ά-
ποτε'λοΰμε έ'να κράτος όμοευδές
άλλά έχάσαμε δλα τα έρ·είσματα
μας, τα έθνικά, τα οΐκονομικά.
Δέν ϋπάριχει άλλο καταφύγιον. Ό
Σ,λα^ισμός μας μάχεται μ* τα τσα-
■καλια τού τούς Βουλγάρους, τούς
Άρ&ανίτες και Ιδικά μας δργανά
των
μας
άλλά
ζωγραφίζουν παραστατικά τα θλι-
6ερά γεγονότα τής έκτοπίσεως τοΰ
Μικρασιατικοϋ καί θρακικοΰ 'Ελ-
ληνισμοϋ καί τής πρώτης άκμής
αυτής «πί μακροΐις αίώνες στά έ-
θνικά μας έδάς>Τ|.
λαογραφία μάς συντρέχει
των καί τή θύμηστ) των γεγονότων
καί των παβτ)μάτο>ν τού. Είναι άλή-
θεια τών διωγμών καί ή άναπαοά-
■σταιση τής καταιστροφής μας. Πε·
Φΐτρέχοντας τούς συνοικιοιμούς κα-
τεγράψαιμε καί τα τραγούδια μας
καί τή μουσική τους. Είναι τή
μ ο υ σ ι κ α
λ α ϊ κ ώ ν
κ ρ ι μ ΐ ν α των
τραγουβιών
τοϋ θρακικοΰ λαρϋ, πού 83 ΟΛ'
αϋτά τυπώθηκαν σέ τόμο καί 6ρα-
δετ·θτρ<αν μέ τό 6ραβεΤο Ζάκκα στά 1958 στό Παρίσι, Όγδόντα άριθμηαένα δημοσιεύ- ματα έ'ιας τώρα διε<μοίρασε ή 'Ε- ταιρεία κατά χιλιώδας — έξήντα χιλιάδας, — δωρεάν πρός τάν "Ελληνικόν λαόν. Πολλά της δη- μοστεύματα ίφθασαν είς Αμερικήν ικαί Ευρώπην καί εγράφησαν ΐίς Αγγλικήν γλώσσαν, όπως τάναστε- νάρίβ, ΐτού σήμερον, εγένοντο παγ- κοομίου «νδιαι<ρέρ<)ν·Γθς λαογραφι- πρύς τούτο ώς καλλίστη ίστορική κόν έθιμον καί ΐκρίθησαν στά ξέ- πηγή. Μ' αύτην έξακριΰώνουμε ώς ποΰ μποροΰμε νά έΛ&κταθοΰμε καί ιός ποϋ είσε!δυοχτν οί ξένοι λαοί. Οί ΒοιΛγαροι οΐκειοποιουνται τα έδαχρη μας άλλά ή λαογραφία δέν παραδέχεται τουτο, ·διότι ούδαμοϋ εύρίσκ·ει λαογραφικά στοιχεϊα συγ- γενικά πρός τα ΒοιΛγαρικιά, ίνώ ύί ά 'Ελλά ύ ς γρ, άπειρα 'Ελληνικά πού έ- πικρατοΰν κεΐθε άπό τή Ροδόπη. Καί δμως σήμερα έκ πολιτικών λό¬ γων ή Φιλιππούπολις είναι ή Βουλ¬ γαρική Πλό6διψ, ή Στενίμαχος καί ή Άγχίαλος καί. ή Μεσημδρία καί ή Σωζούπολη ή Βά<χνα 6ίαια έξε6ουλγ«ριίσθηκαν, αν καί είς τάς πόλεις αύτάς πλανάται ή 'Ελ- ληνική Ιστορία καί τα εβάφη δια- δηλώνουν, μέ την συνδρομτι·ν των άνασκαφών καΐ τής άρχαιολιογίας, την 'Ελληνικότητά ταχν. "Ετσι έργώζεται ή 'Εταιρεία θρα κικών Μελετί&ν προσπαθώντας νά διαφωτίση τόν 'Ελληνικό λαό διά την ιστορικήν αλήθειαν καί νά πε- ρισώση κι,' αυτήν την άληθινήν Ι¬ στορίαν, πού κακοποιεΐται άπό τοΰς δόρειους γείτονάς μας, πού είναι φιλοκτέανοι καί άσε'&εΐς πρός τΐιν αλήθειαν είτε ώς έθνικκτταί, είτε ώς κομμουνισταί. Τό Άρχεΐον συγ¬ χρόνων γεγονότων πού εδημιούργησεν ή 'Εταιρεία μέ την πέννα τοΰ 'Ελληννκοΰ λαοϋ τών θρακών προοχρύγων, είναι μία έργασία πολυτιμοτάτη. "Εχουμε ■δημοσιεύσει δχι ολίγα δημοσιεύμα- τα άπό τό υλικόν αύτό. Αύτά τα καί λαογραφικόν θτ|σαι>ρόν πολύ¬
τιμον διότι ο Οδιος, ό λαός τα κα-
ταγ»>ώφ£ΐ χαί ταφηγεΐται μέ μιά
λιτότητα, μ' Εκφράση ζωηρή καί
να περιοδικά.
Διχττυχώς το 'Τπ. ΟίκθΛτομιικών
δέν θέλει να έκτιμήσή την ίργασί-
αν τής 'Εταιρΐίας κβί τουτο κατα-
φαίνεται άπό την βοήθειαν πού τής
δίδει, οσάκις μοιράζει τα περισσεύ-
ματα τοΰ Λαχείου. Δίδει σέ πολλά
πνευματικά Σωματεΐα ίκβ.νοΛοιητι-
κά ποσά ένώ είς την Εταιρείαν
δίδει μόνον τριάκοντα χιλιάδας, τό
πενιχρόν αύτό ποσόν διά μίαν ερ¬
γασίαν τόσον πλουσίαν καί τόσον
χρήσιμη, καί ίστορικώς καί λαογρα
φικώς.
Ή θρακική αύτη προσπαθεία
πρέπει νά έννσχιτβή μιέ συμπάθειαν
καί αγάπην. Δυστυχώς καί οί Θρά-
κες εφάνησαν άσυγκίνητοι <ϊπό τα έργον τής 'Εταιριείας παρ' δλες τής εκκλήο'εις μαε έκτός ελαχίστων οΐτινες αυθορμήτως προσεφέρον τόν οβολόν τους, πρό; ενίσχυσιν τών δημοσι<ει>μάτων μας.
Ό μακαρίτης Κοραής μέ τις
συνδρομάς τών πλουσίων στόν και-
ρό τού διεφώτισε τό νδοθλον "Ελ¬
ληνικόν λαόν μέ τα δημοσνεύματά
τού νά νιώση ποιό ήτο τό παρελ¬
θόν τού, ποιό τό παρόν τού στά
6άρ<βαρα χρόνια της σΐτυγνης δου- λείας καί πώς νά επιδιώξη τό μέλ- λον τού. "Ε'τσι ί,μοίραζε τα διΰλία τού. πού ήταν ε'να φώς στή νύχτα τής δουλείας, ό^στε νά φωτισθή τό έλ· ληννκόν γένος γιά νά Ιυπνήση. Ή Έταιρεία θρακικών Μελετών καλεΐ τοίις θράκας σέ σνναγερμό καί ξύπνημα Ιθνικό, διά νά βοη- θι'ισουν τό ϊργον της οΙκθΛΌμικώς, καί τόν 'Τπουργόν των Οίκονομι- •κών νά συντριέΐη αυτήν γενναιότβ- ρα. τους, καί οί Τοϋρκοι έπλδιώκουν παρ«στατική άπό τα παθήματά ΠΟΛ. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΤΛΟΤ Πνευματικοι θησαυροι τού "Εθνους Η ΕΑΑϋΚΟΤΙΤΑ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙίΝΗΣ ΜβΥΣΙΚΗΣ Τού συνεργάτου μας κ. ΑΛ. ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΠΑΔη Όμιλία τού κ. Αλεξ. Χαττζη- γεωργιάδη κατά την τελετήν άττο δόσεως τού Φροντιο-τηρίου Βι>
ζαΜτινής Μουσικής τού Ποΐνελλνι
νίου Συνδέσιμου Φίλων Βυίοοντι-
νης είς την αίθουσαν τού «Οϊ-
«ου Σπάρτηςί. Μέας Ίωνίας την
5 Ιουλίου 1959.
ΕΤναι ϊξΐο άπό κιαιθε άμ«Λΐσ6ήτη-
ση ττώς ή Βυζαντινή ιμας ΛΛουσική
θάχε χάσει μερά μέ την μερά έδα-
φος καί θάχρ τηρό ττολλοΰ κατατή-
σει στά ΜουσεΤα, αν δέν ύττήρχαν
μερικοΐ μουσικοί μας ψάλτες καί
πιρωτοψάλτες, συνετταιρμένοι άπ' τή
δαθειά γοητεία της, καθώς κι' ένα
μεγάλο ττλήθος βιασώτες στις έ-
πάλιξεις, κληρικοΐ καί λαικοΐ τοολέ-
μιοι κάθε δήβεν μεταρρυθμιστικοΰ
καί άναχαινιστικοΰ πνεύματος.
Πιστοττοιεΐται δηλαδη ττώς ζωή
τής ΜοΐΛΤΐκής μας, ζωή τών ιέκφρα-
στικών στοιχε!"ν της καϊ τοΰ Οφους
της, έκείι,ου ποΰ λέγεται Πατριαρ¬
χικόν ϋφος, δέν είναι τα ν€κιρά κεί-
μενα των άφθϋστων σέ τέχνη με-
λοττοιών ιμας. Ζωή τιής Μοιισικής
ί.ΐν«ι ή άδιάλειτττη άλυσ<τ&α τώ/ Ίεροψαλτών, των κληρικών καί τοϋ Φιλόμουσου κοινοΰ ττοΰ ττίληιμμύριζε τίς έκΐκλησίες κατά τό ϋπερχιλιό- χρονο άειθαλές περοοσιμά της. Για- τί καμιμιά 'καίλλιτεχνική εκδηλώση δέν είναι αϋθύπαρκτη. ΕΤναι ττροιόν τής διαρκοΰς έπικοινωνίας καΐ σΐΛ>-
εργασίας καλλιτέχνη και κοινοϋ
στήν έττιδοκιμασία καί στήν άΜΤα-
τΓΟκριση τού όττοίου ϋποδάλλεται
ή Τέχνη κι'# ά ττ ο κ ε ϊ άντλεΐται
καΐ γιγανττιώνεται ή καλλιτβχνική
της ύπόσταση.
Ζωή της Μουσικής μας ώστΐ Οά
εΤναι καί στούς κρισίμους γι' αύ¬
την καιροΰς τής ξενομανίας πού
ττβρινάιμε, οί 6ιαιρ(κ«(ς άν«^νιε|ούμιε-
νοι έκτελεστές της, οί ίεροψάλτες,
πού τηαρά άπ' την άττΐλη καττάκτη-
ση τών έκφραστικών ,μέσων τών κα
νόνων τής τεχνικης, των ιρνβμών, 8ά
ύφωθούν στό αττιαστο έκεΐνο καλλι-
τεχνικό έπίττεδο, ττού νώ έιξωτερι-
κεύουν ά£!αστα, ιμέ τό ονγκρατημέ
νο καί όινετο υφος πού άιρμοζει, τό
φυσικό τού καλλιτέχνη ξεχείλιομα,
έτπηρεάζοντας καί συγκινώντας το/
ώκιροατην καίρια.
Κ Γ ετσι δικαιώνΐοντα. οί δύο σο
βαροϊ σκοττοΐ πού ό Σύνδεσμός
μας, καβώς καί δλοι οί άδβλφικοί
Σύνδεοιμοι εΤχαυ στό ττρόγραιμιμά
τους, δηλαδή ή τηρασπάθεια πρός
δηιμιοκργίθίν νέων ,μουσικών και ή
διαφώτισις τού μεγάλου άμύητου
έλληνικοΰ κοινιοΰ γιά την άξία τής
ΒυζαντΐΜης Μουσικης, ώς λειτουρ-
γικής τέχνης καί ώς καθ" εαυτήν
έθιΊ'κής τέχνης.
Σκοπός μας, μέλημά ιμας, νά .μή
ψυχορραγήση ή Β.Μ. μέσα στοϊις
δήθεν στοργικούς έναγκαλι<3||1ούς τής ιέναιριμοΜίσιεως καί της τετραφω νίας, τροΰ θά τής άφαιροΰσαν έκεΐ- νο ακριβώς πού άττοτελεΤ την κα- τανυκτική γοητεία της, τούς πο.κί- λους λετττούς χρωμοίτιοιμούς τών όκτώ της ήχων καϊ τό Ίεροτηρεΐνές καί άττλό σάν δωρική κο.|«να 0- φος της. ΠΡΟΣΟΧΗ Ευρισκόμεθα είς την έξαιρετικώς ευχάριστον θέσιν ν' άναγ- γείλωμεν είς τούς συνδρομητάς καϊ αναγνώστας μας, οί όποΐοι δέν ηδυνήθησαν, παρά την επιθυμίαν των, ν' άποκτήσουν οίκό- πεδον άπό τα διατεθέντα υπό της έφη,μερίδος μας είς τάς πε¬ ριοχάς Δροσιάς, Διονύσου, Σταμάτας καιί Μ. Πεύκου, μή εύνο- ηθέντες είς τάς σχετικάς κληρώσεις, δτι, συνεπεΐς πρός τάς δοθείσας ύποσχέσεις μας, επετύχομεν νά εξασφαλίσωμεν καί δι* αύτούς έξαιρετικά οΐκόπεδα πευκοδριθή, είς ττρονομιούχους θέσεις των ττρι>αστείων Σταμάτας καϊ Μεγάλου Πεύκου, ττού
θά παραχωρηθούν είς αύτούς, διά κληρώσεως, υπό εύνοϊκωτά-
τους, ττάντθτε, δρους.
Α' θΐκόττεδα Σταμάτας : Πευκόφυτος Εκτασις απέχουσα
500 μόνον μέτρα άπό τό τέρμα τής λεωφορειαχής γραμμής.
Όρίζων άναπεπταμένος. Πρός δρχ. 8 . 10 κατά τετρ. πήχυν.
Προκαταβολή 20% επί τής άξίας των οΐκοπέδων. Δόσεις Βρχ.
400 - 500 κατά μήνα.
Β' Οίκόπεδα Μεγάλου Πεύκον : Είς μαγευτικήν τταραθο-
λασσίαν θέσιν. "Αφθονα πεϋκα. Συγκοινωνία τοχτική. Νερό
άρτεσιανο έντός τοθ κτήματος. Πρός δρχ. 7 κατά τετρ. πήχυν.
Προκαταβολή δρχ. 1.000 δι' οΐκόττεδα των 1.000 πήχεων καί
δρχ. 1.500 δι' οίκόπεδα άνω τών Τ.500 ττήχεων. Δόσεις δρχ.
200 . 250 κατά μί,να.
Είναι ή Βυζαντινή Μουσική τό
γνήσιο άττόσταγιμα της 'Ελληνικής
ψυχης άπό πολύ ιμαχρυά, άττ' την έ
ττοχή τού Τέρτραΐνδΐρου, τού Πίνδα-
ρου καΐ τών τραγικών τροιητών, ττερ
νώντας άττ' την Άγία Σόφια καΐ
τα άνώκτορο: τών Βυζαντινών α'λτο-
κ,ρατόρων, καί θάταν άληθιΐνά κρΐμα
νά μή τή συγκρατήσουμε άττ' τόν δ
λεθρο.
"Οταν ό αϊρετικός Ίερέας τής
Άλεξανδρείας Άρειος, τ~ρί τό 300
μ.χ. γιά νά παρασύρει χιριστιανούς
κα) έθνικούς στήμ αίρεσί τού φι-
λοτέχνησε, ιμέ τούς 'Τδιους ιρυβμούς
των όρθοδόξων, &σιματα νοντικά,
δουκολικά, όδοιπορικά κ«ϊ άλλα,
δταν προχ^ρωντταις στήν καινοτομία
είσήγαγε στήν έκικλησία τού όλοκλη
ρωμένο σύστημα θεκχτρικό μέ τα
άναγκαΐα θρησκευτικά δράματα καϊ
τούς θεατρικούς ϋμνους στά μέτρα
καϊ τήι; μουσική τών 'Ελιλήνων τρα
γ ι κων,, (ένα μάλιοτα άττ' τα ότΓθΐα
ώνόμασε ΘΑΛΕΙΑ άττ' την μούσα
τής θεατρικής σκηνής), χρειάστηκε
τότε καί ή όρθόδοξη έκκλησία νά
αντιδράσει άΜοΊλογα.
Ό Άλεξανδρείας, 'ΑθανάθΗος ό
ΑΛεγάλος ττρόσθεσε τότε στίς ά-
πιλες καταινυκτικές ωδές καί τούς
Ψαλμικούς ΰμινους, νέους ϋ,μινους
μέ έντεχνότερη μουσική. Τό πα-
ράδειγμά τού τότε τό μιμήθηικαγ
μιά ήορεία νουνεχών Ιεραρχών. πού
ήσαν ,μελωδοί, δηλοδή ύμνογράφοι
συγχρόνως καί ιμελωποιοί, δττως ό
Έφραϊμ ό Σΰρος, ό Πατριάρχης Ά
νατόλιος, ό Μέγας Βασίλειος, ό
Γρηγόριος ό ©εολόγος, ό ΐερός Αύ
γουστΐνος, ό Ρωμσνός 6 Μελωδός,
ό Άμδρόσιος ΜεδιολόΙνων χι' δνα
ττλήθος άλλοι θεώρησον» καθήκον
τ«*ν ν' άνατττύξουν την ύμνογραΐφίο:
καΐ νά εΐσαγάγοιυν νέες μελωδίες
παρμένες άπ' τα χορικά των
άρχαίων ττού διατηρουνταν άκόμα
στά οτόματο: δλων.
Στήυ ^πιδεικτική δμως καιί θεα
τρΜίίουσα μουσική τοΰ Άρείου άν-
τέταίξαν 'μ'ά μουσική σεμνοπρεττή,
στό άναλογικό ικαί άνίεο ΰφος έ-
κείνου άντέτοοξαν τό συγκραττημένο
καί εύλαδές ΰφος τού χρκττιανοϋ
ττού μέσα στό ναό, μπροστά στό
©εό, προσιεύχεται τπληρης σεδα-
σΐμού καί συντριδής.
Νέα μουσική ύμν/ογραψία, γνη-
σία έλληνικη, ήρχισε νά δημιουρ-
γεΐται.
«Ή άρμονία των λέξεων, ϊλεγε
ό Μέγας Άθανάσϊος, είναι τό συμ
βολον τής τηνευμοΐτικής άρμονίας
της Ψ^χής. Πρέτπει νά ψάλλωμεν ερ-
ρύθμως καί ν' άναγννώσκωιμεν μ€-
λωδικώς».
Καΐ ό ίερος Αύγουστΐνος ©«γε:
«Δι^κ-αέστερον διεγειρόμεθα
■πρός την εϋσέβειαν δτοτν οί ϋμνοι
δίδονται δι' εόαρέστου καί έντέχνου
ί
Καί τότε έτΓθχολούθτνσε μιά άν-
(Συν*χ*ια ·Ις την 2αν α«λ.)
ι β·ι

ΠΡΟΙΦΥΠΚΟΙ ΚΟΣΜΟΣ
ΠΕΡΙΤΟΝ"ηΥΟ ΚΟΣΜΟΝ,,
Τό «Καραβάν Σεράϊ» τής όδοθ Σταδίου. — Παρθε·
νώ/ καΐ ΓερουσΙσ— Γερόντικόν άλ,λά μσχη ικόν
συντακτικόν προσωπικόν — Παληές δόξες.
ΤοΟ συνεργάτου μας «ΒΥΖΑΝΤΙΟγ»
"Ελΐαβα ττολΐλσ γράμιματα, κυ-
ρίιος άττό τ ούς όν ταίς έτταρχίαις
Λναγνώΐί'τας των δύο «Κόσμων»
τού φίλον κ. Σωκράτη Σινανίδη
«τού δέν γινωρίζουν τόν ίδιον, ου-
τ* ΦυοΊκά, ϊχοκν Ιδέαν των γρα¬
φείων οιτοιι οδτοι «έγκυμιονοΰνται»
κοί οί όποϊοι άναγνώσοοντίς τα
(V
τφ Πρ. Κονμφ τής 5ης ένεστ. Ι¬
ουλίου γραφέντα μου ττερί λογο-
κρισίας καί έλενΒϊροτυιτ'ίβς έκ-
φράζουν -την έκπληξιν των ιττώς αύ¬
τοι αί έφηιμερίδες δέν λογαριάζ:ι*ν
κόμμστα 'καί έτπροάς άλλ' άττστε-
ίλοθν «Έ λίύθερον Β ή-
μ οο>> α—ό τοΟ άττοίου ό χαθε. κο>
λός τγατριώτης μττορεΐ να εκφράση,
την γνώμην, τού, ,μέ —ρροτττιχήν
τταντοτε τό καλώς έννοούμινον
ονμφίρον της 'Ελληνικής Πατρί¬
δος, ε'ι~Γ» καί δν οί γράφοντες,
ανήκοντες είς διάφορα έβνιχιστικά
κόμ,μοττο:, βλέττουν ϊκαστος διαφο-
οετιικα τό συμφέρον αύτό εϊτε έ-
ττηρεαιπμένος όητο τό κόμμα τού,
είτε καί έλευβέρως «αί άνί,ττηρεά-
<ττ»ς ά—ό αύτό, ϊχων Ιδίας άπτό- ψεις ιέττί τίνων έβνιικών ζητημάττίον. Χαρακ-τηρίζοντες λοιττόν οί έτπ- οτολογραφοι μου ώς μοναδικόν τό φαινόμενον ποώ τταρουιο-ιαζουν αί δύο αύται έφηιμερί&ες, μέ —αρακα- λοΰν νά κάμω ιμίαν -περιγραφήν πτρ-οισώιτων ττροιγμάτον και γενι¬ κώς —όντος άψορώντος τάς συν¬ θήκας τής έ*5ό'χεώς των Βρήκα δηλ^δη τόν μττελΐλά μοί». «Πουσκιουλοΰ ιμττελ- λ ά» αττως λέιε στήν Πόλη κ ι" «χλΐλοϋ. Γιά νά γλι/τώσω λοιιπον δς τοί»ς κάμω τό χατήρι. "Αλλ«- ο-χϊ. Β' άττοτ*λέ|3η αΰτό καί γιά μενά Ιδιαιτέρα εύ-χβιρίστηση. Καί άρχίζω αττό τα γραφεϊα. Ταύτα δένσ-τεγάζονταιι έντός Ιδιο»· κτήτου μεγαρον όπως άλλων εφη¬ μερίδων ττού όπως εΐττα είς τό •προηγούμενον, τρώγουν — ι λ ά- ψ ι α τγ ό δ ι ά φ ο ρ α μ £- ΐδοθ Σταδίου {—* αριθ. 65. Τό ττοΰ ρ η, άΛλ' έντός κτήριον, άριοετά σε&εκττής ήΊλικίας κειμένου έττί τής στεγάζ:νται τα Τυττογραφ'εϊα δέν μας ένδιαφέρει 8—ως δέν ίνδιαφέ- ρει ταύς. . . ττελάτας των έστιακ αορίων τό τγο{) ιΐιαγεΐιρεύοινται τα φαιγτντά ττου τρώγουν. Τό εσωτερικόν τού κτιρίου, λό¬ γω" της άρχιτεκ'Τονική'ς τού διαρ- ρυΕιμί|ϊΐε«ς — αύίλή μέ δκμάτια γύρ«9ςν — ϋΐττενθυιμίζει, κά-«ς, τα τγαλαιά μεγάλαι ττανδοχεΐοο των Ά- νατΰλιικώι; χορών, τα ϋτχό των Ευ- ρωιταίων όνομαζόιμ·ενο: «Καρα¬ βάν σεράϊ α» καί ιδίως τό έν Κων)τΓΟλει Περσικόν τοιούτον τό γνωστόν ίττό τό δνοιμα Β α» λ ι δ έ χ ά ν δττου λοομβανουν κατά τον θρησκευτικόν μήνα Μουχαρρέμ αί ττένθιμοι νυκτβριναί τελεταί τώ·1 Περσών τάς οποίας άτΓ>ει«όνι«*ν ό Ιταλός ζω¬
γράφος των άνακτόρων τού Γ ι λ-
βίζ, Φάουστο Σωνά-
ρ ο και -εριέίγραΨεν ° Γάλλος
Γκασιτ όν Ντε-
σ όϊ μ·
Είς τήιν {.Ίσ'οδον τού κτιρίου 6-
πάρχοκν έκατερωβεν τταρά τούς
τοίιχους, βιτρίναι βιβλιοττωλείου,
άλλοτε έν ενεργεια: καί ίχ\οιπ. έν-
διββεσι,μστητι. Μί<χ μαρμαρίνη *λίιμαξ, (χγΐ,ι είς τό μεσοττάτωμα, δττου Ιτό γνιοΛττβιν καλλιτεχνιικόινι φωτο(γραφεΐ:ιν τής «κρίας Άντι- γόνης Σινοινίιδου Παρά τή>ν 50-
ραν αυτού Ίσταται, δίκηιν φραυ-
ρού μία. . . αγγελική κολλονή
αττό. . . κΐσρτόινι και είς φυσικόν
ττερίπου μέγεθος. Καί διερωτάται
κανίίς ποίος ό ρόλος καί τα καθή-
κοντά της. "Αμα ομως εί'σέΐλεΐη είς
τό φυΓτογραφεΐον, ιεϋρίσικπ την
λύσιν τού. . · μυστήριον. Είς τούς
τοίχονς ύττάρχοΐίν <5ονηρτηιμέναι φω^ τονροΐφίαι νΐονί,μφων, όπως ακρι¬ βώς ήΐταν κατά την ώραν τής στέ- ψεως Κοί ύιποτί!°ΐεται ότι ή τταρι- στάνουιο'α τόν φρουράν τοΰ φ«το- γραφείου, θά σκμβολίζη τόν... 6νγγ£λο·ν ό όιτοϊος μέ τόν δόικτυλον επί των χειλέων, θά φρουρήση μετ' ολίγον την θύραΐι' τοΰ νυμφικοΰ θα- λάμου Αύτό βεβαίως ώς μία ύ~ό- 6β3ΐς, 'έατα κοί &ν θεωρηθή τραβηγμέινη αττό τα μ α λ λ ι ά. Είς τό βάβος τού &αλάιμου κά- £ηται, εμΓΤτροισιδεν γραφείου, £νας σοβαράς «αί άξιοττρεττής κύριος. Είναι ό &τϊιρος των άδίλφών Σι- νανίοη, ό άσκών τα κΐοίθηρ<οντα θιεΐιβι/ντοΰ τής Σι/νττάξ'εως καί άλ- λ« διάφορα. Τό ευγβνές τής συιμ- ιτίριφοράς τού σέ «ό|μνει νά σκέ- τττίσαι : Μ α κ ά ρ ι ο ς ά νήρ ό γνωρίζων νά κατακτά την άγά- ττην των άλλων μέ τή ιν καλωσύνην τού, Είς την δεξιάν ιτλενράν τοθ φω- τογ,ραφιείου, ύττάρχιι ή ΓΪσεδος ε¬ νός «ικατειινοΰ καί ιμνο-τηριώδους σντρου. Καί καταλαιμβάΐνεσαι άπό δέος μ£ την σκέψιν ότι δύνΌται νά ττροβαλη έκεϊ&εν κανείς ιμυθολογι- <κός δράκων. ΟΙ φόβοι σου δμως αύτοι διαλύονται δταν ό—ό τού «ά ν τ ρ ο ν» αώτοΰ τού «αταντή- σαντος νά χρησιμοποιήται ώς σκό¬ τει νός θάλαμος, έμφανίζεται ό... εμφανίζων τάς φωτογραφικάς ττλάκας. Δέν εΤνοΐι δρόΐκων, αίλλ' ϊ- νας φιλομειδής «αί ά|ιαγά~τ>τος
κύριος. Α
Άνέρχβσα! είς τό α' -άτ»μ« δ.
—ου έντός τριών δωματίων στενά-
ζονται τα κμρίως γροοφΐΓαι των
δύο «ΐΚόσιμων». Τό ττρός τα άρι-
στερά χρηυιμεύει ώς άρχεΐον οττου
μττορΐί νά βρή κανείς ίντυ-α άττο
της έττοχής τοΰ. . . Γοΐίτειμβεργίου
Είσέρχεσαι αιττό τό μεσαΐον τοιού¬
τον δπου σέ ιτεριβαλλει μία γοη-
Τίντική άτιμοο-φαιιρα ήτις οόΟ θυ-
ιμίζει φογέντιη. Διότι έκεΐ οεμνά
«αί χαριτωμβι« κορίτσια άυχο-
λοΰνται μέ την βιβκ-ϊραίωσιν των
φύλλων καί άλλας εργασίας. 'Απτό
τόν «Π β ρ β £ ν ώ ν ο» αυτόν,
μία ττρός τα δίξ(ά 6ύρα, δγει
ττρος την αιϊθοι>σαν τής. . . Γερου-
ο-ίας. Δέν ϊΓναι τόσον δικτάΐρβ-
βτος ή ά—ότομος καί ττλήρης αυτή
άντίβΐεσις. Διότι ό>ν έ««ϊ έπι«φα·
τονν τα Οαλερά νειάτα, έδώ έ,πι-
κρατοϋν τα ιβαλερά ν-εράμαΓΤα μέ
τό άκιμαΐον -άντοτ* «αί σ—ινδηρο-
βολοάν ττνβΰιμα των. Πρόκειται -ε-
ρΐ τού ισιητκίντροιυμένου ένίοτε έκϊί
έχτάκτου ονντοκτιικοί; πρόσω—ιικοΰ,
ώττοτελουιμένου έκ σεβαστής ήλικί-
ας άνυρώττων, έθελοντικώς εργαζο¬
μένων καί δια—νϊοιμένων ύττό τοΰ
ποθο οατως διορθώσονν τα
>να μέ τάς άντιλήψεις εκάστου έξ
αυτών κακώς εχοντα. Ματαιοττο-
νοΰιν &μως, διότι τό Ρωμέϊκο δέν
σειάζίΐ εΰκολα. Σημειωτέον δέ ότι
είναι ολοι τους ϊ ν α ς κ ι'
ε' ν α ς. Πρώην άνώτεροι και ό>
νώτατοι λ&ιτοιυργοί τοΰ Κρατους/
έ— ιοτήιμονες κλητ.
Παρά την είσοδον τής αιθού¬
σης κώΒεται σοβαράς ικαϊ έπιδλη-
τικός ό διει/δυν-της των δύο «Κό-
σμων». Δέν εΐιαι γέρος ούτος.
Μάλλον «ν ε ά ζ ε ι». Δέν εί¬
ναι αλλωστε απαραίτητον, ό διευ¬
θύνων ίνα γηροκομεΐον νά είναι
καί γέρος. 'Εμητρός ται> είναι ϊνζ
πελώριον γραφ«ϊο φορτωιμένο μέ
ττλή|8ος έγγραφα καί έφηιμερίδες,
«αί ττλάγι τού τό τηλέφωνο τό ό-
ττοΐον τό'ν άττασχολίΐ διαρκώς.
Τόν έπεσκέφΒην τίς ττροάλλΐς.
Γΐιά σου κ. διενθυντά, τοΰ εΐττα.
Γειά σου μοΰ λέγει. Δέν φοβάσαι
τοΰ λέγω, νά <μή βρής τό μπέλλα αου μ' αϋτούς τοΰς δυναμικοΰς γέρους ττού δέν άφήνουν σέ χλωρό κλοΐδί δποιον καλώς ή κ'αίκώς νο- μίζοι/ν Φτι δέν τηρεϊ την ίπρέτΓθυ- σαν έ&νική γραιμιμή ; "Μλος τα 6 ά ζ ε ι μέ ττρωτΚι—οι/ργοίις καί άπουργους, εϊτε φοροΰν μποτίνια είτε το-αρούχια κατά τόν σκιτσο- γράφον κ. Δημήτρ ι αδην, εϊτε ρε- πούμπτλιικες εϊτε ψηλά καπέλλα. "Αλλος μέ οΐ'κονομολόγους καί αλ- λος, μολονότι σέ6εται τοΰς παπά- δες, διατίΐράττει &μως την ασέβεια νά κοΐτακρίνη έκείνους ττού ξ ε λ ο- γ ι ά ζ ο ν ν τις άδελφες νοσοκό- μους καί τίς κλείνουν σέ μοναχτή- ρι«. Γκρινιάζουιχ άκόμη γιατΐ οί άρμόΐδιοι δέν §&ρριζώνοι;ν μερικά φυτά καί οίνδη ττοΰ τα θεωροΰν δη- ληιτηριώδιη. « —Ποία Φντά καί άνβη ; —■ Τους ύακίνθους καλέ τής Ρώμης ττοΰ φυτρώνουν σ' ϊνα -εριβάλι τής όδοΰ Άχαρνών; "Ας γράφουν στ ι ©έλουν, μού είττε. ιΓέρο τταράξενοι είναι και τα βλέΐποΐίν αλα άνά(ττοδα. — Καί δέν φοβόΐΐαι νά μή μπλέξης μέ κανένοο «ζ ό ρ ι κ ε» καί ττάϊης λαχτάρες; Τό βλέ,Ίτεις αιύτό; ιμοϋ εΐττε. Και μοΰ εδίΐξε τό Ινα ττόδι τού ποίι εΤ- χε σηικωμένο ύψηλά. Τό εχω έτοΐιμο γιά κάθε ένδεχόιμενο. "Αμα μοΰ ζο- ρήση χανΐίς τοΰ τραβώ μιά κλω- τσιά καί τόν ττετώ ίξ«· Γιοντό καί κάΦουμε ττλάγι στήν ττόρτα. — Μά αν τύχη νά είναι δυό τρείς; , , Τότε φωναζω τα «οριτο-ια αττ τό -λώγι. ΕΓναι ήσυχα καί σ©μνα κορίΓτΐσιια. "Α(μ« δμ«ζ άττβιληθη ό -ροϊστάμενός των βά γίνουν άγρι- όγατβς και β« ξβσχίσουν μέ τα νυ- χια των αΰτούς ττοϋ θά μοΰ έττιτε- 6οΰν. "Ενοια σου και μην άνυση- χής ΐγι' αΰτό. Χαρά στό κουράγιο ΰου, τού εΤ- ττα. "Ωχηΐ. λοιττόν δέν σέ φοβιζει τίττοτε; « "Ενα (ττράγιμα μοθ άτητντη)3ε, φο- βάμαι. Τό... ξίψος τού Δ«?ιμο κλέους ττου κρέμεται άττάνω το«« φάλι μου. __Τό ξίφος τοΰ Μά δέν βλέττω κανένα ξίφος. γ— Κύτταξε ττλειό ψηλ^ΐ «αι β« τό ιδής. Σήκωσα τό κεφάλι -πρός το τα- 6άνι «αί εΐδα μέ τρέμο τόν σουβα ττοϋ είναι έτοιμος νά γκρεμιστη στό ικεφόίλι τού. Καί γιατί δέν τό διορθωνουν; έρώτηο-α. Δέν έ-ιιτρέ—εί ή άρχαιολογική ΰπηιρεισία, μού απήντησε. Τό κτί- ριεν εχει χαρΐϋκτηρισθη ώς άρχαιό- της καί, ώς γνωρίζεις, αί άρχαιό- τητες μόνον άνοΐϊτηλώνονται, ή και συ'μπτληροΰντται μέ δι«ά τους 8μως τεμάχια. Καινούργΐίς συμπληρώ. σεΐς δέν δέΊχονται. Ό ©εός νά τόν φυλόιγη, τού εϋ- χομαι.. .. "0~«ς εγραψα ΐίδη, ό φίλος Σωκράτηις δέν δουιλεύει τώ Μ α- μ ω ν ά, δηλ. τώ ©εώ τού πλούτον. Τόν . δουΐλεύει 6μως (δχι βεβαίως μέ την Εννοιαν τοΰ π&ιράγματος άλλά τής συνεργασίας) κάποιος φίλος τοΰ όττοίαν τό ο»οιμα ϊχζι σχέσιν ,μέ τόν Μσμωνάν. Κατ' αλ- ^ζ, κατάγεται άττ' αυτόν, κατ' αλλοι/ς δμοος ελκει την καταγω- γήν α-ό άρχοντικήν 6ι/ζαντι;ήν οΐχογένΐΐαν των Μαμωνάδων της Μονεμβασίας. 'Εγώ πιστεύω ,μάλλ:ιν τό δεύτερον, ώς φαίνεται άπό την ευγένειαν τού <ί;ους τού. "Αλλωστε καί δέν Θά μττοροϋσε νά ε'νοι φουκαράς, ενας άττόγονος ταΰ, ώς είπον, Θεοΰ τοΰ ττλούτου. Κάποια κληρονομία Θά τοΰ εΐχε μείνη. Ή ώς ιΐττον οΐικογένεια 2χει 6.ΐςι«λαΐ5ώσεις είς πολλάς Ελληνι¬ κάς χώρας, μία δέ έξ αυτών βά ύπηρχε καί στήν πρωτεύουσα ττ}ς Ίωνίας , δ-ου ό φίλος μ»ς λόγω τήΛεβοτιάς καί των τΐολλών αλ- λ«ν χαριισιμάτων τού βά εΐχ* -ολ- λάς έιτιτυχίας ώς κοιρδιοκατακτη- τής. Σήιμερον τγοορ' &λ« τα γηρα- ιεΐα τού ©Ίατηρ:ΐ κάττοια ϊχνη των τταλαιών φυσικών χοιρισμάτων τοι» — άχρήιστων φν>ικά τώρα — δια-
τηρεί δμως ττλη.ρως τα τν^ικά τού
τοιοΰτα, 2νΐκα τώ^ όττοίων γίνεται
άγαττητός «ίς ττάντοίς τοΰς γνωρί-
μους τού.
Είς τό μόνιιμον προσωπικόν τής
Διει,βυνσεως, συγκαταλέγεται καί
ή στοργ.κή άδελφή των κ.κ. Σω-
«ρατοι/ς καί ΜθίκαρΓο^ -Σινανίδη.
Καταικτά την γενικήν συιμιτάθίΐαν
κα! αγάπην διά την ίώγενή πρός
δλους σνμ-εριφοράν της.
Αότά, ίίσον άφορά την έοραν
των Δύο Κόσμον, καί τοΰς
έν ούτω κο—ιώντας καϊ μοχθοΰν-
τα?· ( "Ας μέ σιυγχορήσουν τόσον
αύτοι δσαν καί ο! αναγνώσται, αν
δέν τα εΤπα «αλό'. "Ας λάβουν ΰπ'
όψιν ότι οί καύσω.ΐς τού Ιουλίου
θολώνουν χάττοτε τό μυαλό.
Ά,χιλλεΰς Μαυρομιμάτης
(Βυζάντιος)
Νέα Φιλωδέλφίΐα, Άγκυρας 41
Πω>οΟντσι οίκόπεδα
έντός της Δροσιάς,
μέ νερό, φώς καί μέ
ευκολίας πληρωμάς,
άπό 1000 μέχρι 1800
πήχεις. Πληροφορίαι
Δ. Ήλιόπουλον Δρο-
σιά.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΣ Ο Ρ. ΗΙΞΟΗ ΤΟΗ ΝΙΚ. ΚΡΟΥΣΤΣΕΦ
ΤΟΥ ΕΠΕΔΩΣΕ ΗΗΗΤΜΑ ΤΟΥ ΑΙΊ'ΖΕΗΧΑΟΥΕΡ
Ο ΡΟΣΣΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΠΡΟΒΗ
ΕΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΙΝ ΕΚΚΡΕΗ5Ν ΒΕΜΑΤίπ
ΜΟΣΧΑ 24— Ό άντιττρόί;-
δρος Νίξον μετέδτι, σήιμερου την
9.30' τρρωϊνήν (τοητικήν &ραν) είς
τό Κρεμλΐνον διά να επισκεφθή
τόν (πρόεδρον Βοροσίλίθφ 'κοτί Τ6ν
σρωθιπτοι>ργ6ν Κ,ροΰστσεφ. Ό κ.
Νίξον κατά την ιέττίσκεψίν τού έ-
ΐτέδωσε προσωπτικήν έττκτΓολήν
τοΰ ττροέιδροι» Άϊζενχώουερ ιπρός
τόν κ. Κροΰστσΐφ,, τό ττεριεχ6με-
νον τής οποίας δέν άινεκοινώθη. Ό
<. 'Νίξον συνωδεώετο ύττό μικράς ομάδος σύμβουλον καί ύττό .ποίλυα ς>ίθμων δημοσιογράιφων, οί όττοΐοιι
δμως δέν εισήλθον είς τήνι αίθουσαν
ύπτοδαχιής
Μετά την συνάντησιν οί κ. κ.
Κροΰστσβφ καί Νίξον θά κάμουν
ενα γθρον είς τήμ άμερικοονικήν
έκθεσιν ή όιττοία άνοίγει επισήμως
την 6ην άττογευιματιΐνήν.
Διά τπρώτηυ φοράν άττό τής 8ης
Μαΐου τοϋ 1945, ημέραν της νί¬
κης των σνμμάχων έιπιΐ της χιτλε-
ρικής Γερμανίας, αί σηιμαΐαι Ήνω
μένων Πολιτειών καί Σοοιετικής
Ενώσεως ικυματίζουν σήιμειρον ή
μία τταρα τό πλευρόν τής αλλης
είς δημόσιον χώρον τής σοβιετι-
ικιής (πρωτευούσης, συγκεκρΐιμένως
δέ είς τόν χώρον της άμερικανικής
(εκθέσεως. Έττίσης) δια [πρώτην
φοράν ά—6 τής έττοχής τοθ πολέ¬
μου έΙτησκέτΓεται την Σοβιετικήν
"Ενωσιν τόσον έττίσηιμος Άμερι-
κανός ξένος όσον είναι δ άντΐ'πρό-
εδρος των 'Ηνωμενων Πολιτιειών κ.
Ρίτσαρντ Νίξον. 'Εν τούτοις οί εν¬
ταύθα παρατηρήται ΰ—ογιραμμί-
ζουν τό γεγονός δτι ό κ. Κροθσ-
τσεφ έτπέικιρινε χθές βιαιότατα τάς
Ι Ηνωμένας Παλιτείας διά την κια.
θιέρωσιν τής «έδδοιμάδος των υπο
δούλων λοοών», ιμή διστώσας νά
ύτηαινιχθή άκόμη καϊ δτι ή έττίσκε
ψις τού κ. Νίξον αποκαλύτΓτει σχε
τΐΓοώς την φράσιν τού Κρούστσεφ
<^'Αφ' ενός μας άκοστέλλουν έξέ- χοντας ηγέτας των καί ανοίγουν ©κ,θεσιν είς Μόσ'χαν, ιένώ άφ' ετέ¬ ρου άργανώνοΐΑ' έβδομάδα των 0- ποδούλωνι λαών». 'Εν τφ ιμίταξύ οί ΐενταΰθβ τταρατηιρηταΐ τπστεύουν δτι αί σημεριναί συνομιλίαι μετα ξυ των κ.κ. Νίξον καιϊ Κρούστσεφ είναι ττιθανον δτι θά βΤναι άττοφα- σιστικαί έν σχέσει ιμέ το θέμα τής ιέΊττιδράο-βως, την οποίαν νά ασκή σ>η ή ένταΰθα έτπσκεψος τού Άμε-
ρικανοϋ άνττιιπιρχκιδρου έττί των έν
γένει σχέσεων 'μεταξύ Άνατολης
καί Δύσεως. 'ΕΞάν 6 Σοβιετικάς
ατρωθυιτρουιργός ώπιιδιώκη νά ανα¬
κοινώση είς τόν κ. Νίξον ωρισμέ¬
νας άττόψεις τού, διά νά διαβιδα-
σθσϋν αύται εν συνεχείβ είς τον
Λευκόν Οίκον, ή σηιμερινή οννομι-
λία των δύο άνδρών θά άιποτελ*-
<3Ί μίαν καλήν ευκαιρίαν (Πΐρος του¬ το Έξ αλλου οί οργανωταί της άμβρικανικτ(ς εκθέσεως ττού έγκαι- νιάζεται σήμερον ·πιρο6λέπουν δτι 100.000 Ρώσοι θά την 'έττιισκέίΐττων ται καθ" εκάστην, άττό τής 15ης Ιουλίου μιέχρι τής 4ης Σετττεμ- δρίου. 'Εββομήκοντβ 'ΙΓέντε 'Α^Ρ' κανοί ξβναγοί, άμιλοΰντες αίοταί- στως την ,ρωσικήΜ, θά συνοδεύουν τούς Ρώσους ιέιτησκέπΓτας βΐς τσ. διάφορα τηερίτΓΤβρα και θά ττσρέ χυν -λτιροψορίσς ττερί τοΰ τροττου ζωής είς τάς Ηνωμένας Πολιτείας. Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΥΖΔΝΤΙΝΗΣΜΟΥΣΙΚΗΣ (ΣΥΝΕΞΧΕΙΑ έκ της 1ης Σελ.) θηση τής 'Ελληνικής Μουσικής ύ- μνογραφίας. Ό κορυφαΐος δλων Ρωμανος ό Μελωδός, ποΰ όινομάσθηκε ό Πίν- δαρος τής χριστιοίνικής ΰμνογραφί- ας, έγραψε περί τους χιλίους ΰ- ιμνους καΐ κοντάκια άττ' τα όττοΐα ,μονον 85 διεσωθηισαν. Είναι βργα όπΓλά, μέ γλώσσο: άπλή χωρίς στόμ φο7 ή δέ ττοίησή τού άοιαστη καί μέ λυιρική φλέδα. 'Εκφράζει την κο σμοθεωρία τής έπαχής τού, τούς ττόθους και τις έλπίδες. Φράση ττλαστική τέχνη άψογη, ενας μέγα λος δηιλαδή ποιητής! Δέν άργησε αλλωστε ό Ίερός Δσιμασ'κηνός νά έλθη οχτνεπίκουρος μέ την όκτάηιχό τού καί μέ τό Κα· νόνιον τής Μουσικής τοα καί νά κα τα-προπωθοΰν μιά γιά πάντα οί αί- ρετικοί. Μεγάλη ήταν ή άγόπττ, ή εφεση των 'Ελληνων πρός την Μουσική. Ή 'Ελληινική Μουσική ήταν δαθέιά ριζωμένη στή λαική ^ιΐκΧή, καί ό "Ελληναςνεαφώτιστος χριστιαν-ός,νο σταλγοθσε τή μουσική των άομά- των ττού έξυμνοθσαν τούς τκχλαιούς Θεούς. Διαισθανόμενοι δλα α">τά οί χρι
στιανοί ήγέτες άναζητοΰσαν, ψα-
χουλεύοντας, έναν τπό τέλειον μου-
σικον λειτουργικόν τρόττον ττού καί
την εφεση αύτη των νέων ττιστών
νά ίκανοποιήση καί τα βαθύτερα
κοσμοϊστορικά νοήματα ττού ό χρι-
στιανός είσέφβρε στην κοινωνία νά
έκφράσει.
«Οΰκ ενι δούλος ή έλεύθερος»
τπροσέθετε τό νεο κοσιμοσωτήριο κή
ρυγμα στά τΓροηγούμενα κιηρύγμα
τα ττερί τού «γνώθΊ σ' αΐτόν», ττε-
ρΐ της έγκιρατεία'ς, ττερί των «άγρά
φων νόμων» των ελληνικόν φιλοσό-
καί τραγιιοών.
«Άγάττα τορ ττλησίον σου, άγά-
πα τούς έχΐ&ρούς σου» διεκήρυττε
ή νέα κοσιμοθεωρία καί μ' αύ
τό έπέβαλλε, γιά την κοινωνικήν !-
σότητα». Πρώτη φοοά στήν Ίστο-
ρία τού 'κόσμου, οί ψαλμοί τού
Δαιοΐδ καί τα ιέν χρήσει τροττΐάρια
>καί οί &μ'νοι δέν άναττληροΰσαιν τε¬
λεία την άνάγκη αύτη οΰτε άτταν-
τοΰσαν &μεσα στά ττολλαττλά δο-
γιματικά έιρωτιίματα —ού έθεταν οί
σίρετικοί. ΟΙ ττύρινοι λόγοι των
ρητόρων της έκκλησίας τΓαροδικήιν
μόνον επίδρασιν είχον στούς ττι-
στούς. Ή μουσική, τό μέλος καί ή
ΤΓθίτ|ση, δηλαδή οί ΰμνοι συγκιρα-
τοϋνται εύκαλώτερα καί διαρκέστε
ιρα.
Ποία ήταν τα συιΐίαισθήιματα πού
μέ τήυ ΑινοΐΛσική ύιμνογραφ'ια χρει-
άζονταν νά μεταδοθούν στον χρι-
στιανό ττιστό, «την Μουσικήν με-
τάρσιον ττοιεΐν τόν λογισιμόν» λέ
ιγει ό Ιω. Χρυσόστομος.
Δηλαδή μέ τη Μουσική νά μετα-
μορφώκεται ό λογισιμός, νά ΰψώνε-
ται ιάιι' την φαυλότη,τα τού καθη¬
μερινού βίου καϊ νά έξαγνίζεται.
«Τό ,μέγιστθΜ των αγαθών, την
αγάπην, ή ψαλμωδία τηαιρέ/χεται» λέ
γει ό Μέγας Βασίλειος, δηλαδή νά
έπιτυγχάνίεται ή συτναδελφωσύνηι, ή
άγιόίττη νά άμιδλύνεται ή άλαίονεία,
νά έτπέλθη ικοινωνιική ίσοτητα καϊ
γεν ικά ά—' την έτπκοψνωνία αυτή
μέ το θείον νά έξέρχεται καλυτέ¬
ρα ό άνθρωπος.
Άλλες έτριδιώξεις·.
— Νά δοξαλογεΐται 6 ττλάστης.
— Νά τΓαΓ^γυρίζωνται τα θαυ-
ιμάσια γεγονότα.
— Νά έτταινσθνται οί διγιοι καιί
ο'ι μάρταρες.
Τέλος,
— Νά ττροσλαμβάνει τόνον καί
δαθύτητα ή προσευχή τοϋ ττιστοθ,
"Εχοντας αύτά ΰττ' δψει ό Δα-
μασκηνός καί ιταραδειγιματισμένος
άτκ' τήιν συρραή των ττιστών ττρός
τούς 'Αιρειανούς καταλήγει ττώς γιά
να ένοτΓθΐηθη ό χιριστιανισιμός και
νά στςχθειρστΓθΐηιθη ή ττίστηΐ, ήταν
άναπόδραιστη άνάγκη 'καί ή Μουσι¬
κή νά οκ— ηιματοτηοιηιΕίή, να γίνει
έντειχνώτερη. Δέν μττορουοτε πειά νά
παραμένει όπτλοϊκή κα ίάναρχοι>μέ·
νη ώς ήταν στίς διάφορες έκλησίες
Είχεν άπέλθει ή στιγμή ινιά βασισθή
στά έπ'ΐ—ημονιικά δεδομένα τής έ-
ττοχής καί έγκολττούμενη τό ατταν-
τον των μουσικών έτητεύξε«»ι να
ττορουσιώσει Ινα μουσικόν σύστη-
μα άντάξιον των θεσττέσιων ΰμνων
ττοΰ θά έστήριζαν την χριστιανι¬
κήν πίστιν.
Ό Δαμασκηνός ήτο ό ένδεδει-
γιμέκος διά τό μεγάλο αύτό έργο.
'ΛΛαθητής έ/νός πανετΓΐστήιμονς "Ελ-
1 ληνος σοφοΰ άπό την ικόττω ' Ι τα-
λία, Κοσιμά τού ξένον τπού γιά την
εϋρύτητα των γνωσεών τού όνομά-
' σθηκε Άσίΐγκριτος, εΐχε μέ τόν και
'ρό ξεπεράισει τόν δάσικαλθΜ τού.
'Ο Δαμοοσκ-ηνός υπήρξεν μέγας
Άριστοτελικός Φιιλόσοφος, διάστν-
μος θεολόγος, ρήτωρ δεινότατος,
ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ
Η ΜΕΓΛΛΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΤΟΥ ΕΛΕΥΘ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
'^^ι,ί!1, ^.' Ι ———————
Εκυκλοφόρησαν οί δύο νρΰτοι τόμα έκ 1056 σε-
λίδων μβνάΛου υχημαιο, κα| είς φ^η οιέρας βκδό·
οεις 37 ββ)θμα6ιαΐα τε,ΰχη καΐ τέσσαρα τιυλυοελιδα
τομ(6ια της πρώτης πλήρους βιογραφιας αοθ 'ϋλευθ.
Ββνιζέλου, όοκληρώ ειαι δέ μβτ' ολίγον τό νβώια
τον τουτο Ιστορικόν Εργον τοθ κ. Δημήΐρη Πουμνα·
ρα μέ τ ήν βκ6οσιν τού τρΐτου καΐ τκΑκυτα·ου τομου
τού· ο όπ ϊος κικλοφσρίΐ ηΊη άκ6 τινος είς έβ^ομ^-
διαΐα ηύχη, πριν έινυοθβ &(>, τομον καΐ τομΐοΐα. Μέ
την τΐρου χή κυκλοφορίαν είς Τ6μο«.ς ολοκλήρου τής
μ-.γάλη, βιονραφΐας τοθ 'τιλεοθ. Βίνιζίλου εκ 15ΐΟ
περΐπου σίιοω-. υυμπληρώ,,ται το τρΐνιυχον των
τριών νέων υιορ,κΛν και βοχροφικών Ιμγ>χ>« τοθ
ουγ>ραφεως : 1) ιιερΐ αοΰ Χα^ιλαου Τρΐκυυπη καΐ
ι ου τιμώΐου αΐώνος τής ελευθέρας ζωής ΤοΟ "Ε,θ^ους.
2) Περΐ τοθ "Εΐλιυο. ΒβνιζέΛοο και τού οευΐέρουαΐω
νος ιυΰ νεωτέρου εθν^οθ μας βιου. ί) Π&ρΐ τής Κυ
ιιριακής Έπανασιάσαως ιί)ς ΕΟΚλ καΐ των «ροοφα·
των ελληνικήν έβ<ν.ιζεων καΐ περιΐτετειών. Μέ ι ην κυ- κλοφορ αν τοθ ουτβρου έκ 544 σελ. τθμου, υυ.ετιλη· ρώοη ή βμπβριστατω^ενη και αντΐκειμενικη βξισιθρΓ; ρις της ζωηι, καΐ τής 5^ασε>Λ^ς τού 'ϋλ βενιζ&λου με·
χρι των ίκλογων τής ι ής ΓΊ^βμβρΙου 19^0, ώς *αι οΟ
ίμφυλΐου οτΐοραγμο , ό οιτοΐο συνε α^αζο την Έλ·
λα^σ ► ε τϊ|ν 1,/ιυμι,ή ίΛβΐνη, και ηυλοβιή διο,σ ,ασιν
ΤοΟ Βασ<λβα>ς Γλωνοταντΐνυυ πρός τθν πρωθ^ιιουρ/θν
τού μ>1 εΤχε τόσ^ν ορ^ματικΛΚ ί^εΑΐξΐΐ'. και συνε
π^ΐας &>α τη χώραν και τόν ΈΑ/ηνΐϋμον ολόκληρον,
λόγω την, Μ,κμ^^ιατικής καταστροφήν, ή,ις βητ)>νο·
λοθι ησν την ετυμηγορίαι τής 1ης Π εμβ ιου
Μί τον έκοιοομηνο ήςιη τρίτον τομ ν τής β ογρα·
φ(θΛ, όλοκλη(.ώ»8ται οΰ.η ώ^ πρός τή. τ*>λ*υταιαν
καΐ οροματΐΛην 4η>ση, τιε^Ιυοον τήΊ, ζ"-ής καΐ ιοθ
Ιμγου τοθ Βολΐζίλο'- μεχΡ1 τού θαναΐου τού τθν Μαρ·
Τιυν το^ ι^^δ. Βν ίιος θΛμφως μετα την ααοτυχ.αν
τοθ ίτιανοοΐυτικοθ τΛινή^αιος τοϋ ΜορΐΙου 1930 τιΗθς
ίχοοωσιν τής Β' "[τ.λληνικΐ'Κ Δημοκρατίας. Ι ο τρΐα
τελευταία Ιμ,α τού κ αημ. ιΐ^υρναρα πωλο'νται ώς
έξή^ : 1) «'τιλευθ. ΒβνιζέΛθι», ϋυο τόμοι 1056 οβΛ,,
χαρτό^εχοι δ^χ. <3 ι, πανό& τοι 2οΟ και δερμαιόοετοι 3ιΟ ΙικυκλοφορΓ|οαν ίηιοη είς φθηνοτέρας β^,όσεις ιέσοαμα το^ι^,α τού δρχ. 15 Κκαστον και 37 έβοομα- βιαΐα τευχη τού 6 ρχ. έκαστον. 2) «Χ ρ. Ιρικυΰηης» ή π^ώιη «Λήρηι, ρο>Η^Φ>α ^ου, οϋο ιόμυΐ 6οΟ σελ.
οραχ 9>., ]/,υ, και Ι&ϋ. 3| «Καιη/θρί»!. .», ή τραγική
Ιοτορΐα ιής Κυηριακ^ς Έπανα3ΐάσ&ω>, καΐ χής προ-
οφατου καιαπαοσβω>. τοϋ ένόπλου ανωνος, βυο τό
μοί 736 σελ., ^ραχ. 140, 18υ και ^0ι}. 'Ε.κυΛλθφόρησαν
έηΐσηι, εις φβη οιερα, εκοόσεις τέσσαρα πολυσίλ.δςι
τομΐθια 6ρχ ,0 εΛασιον καΐ 24 έβοομαβιαΐα τεΰχη
ορχ. 6 «Ναστον. ιζΚ τοΰς άγοράζοντας τοίς μειρη
τοϊς και τώ τρ[α Ιργα γινεται β-»«τωσις 20 ο;ο καΐ είς
βοους Ογοραζουν μόνον τα 00ο γΐνεται Ικπτωσις
10 ο)ο. ΟΙ εγγράφοντες τρείς ουνβρομητος προτιλη·
ρώνοντας την αξίαν τώ* Ιργων λαμβά ουν ταθτα
6αψ6αν. 1α τρΐα β.βλια τιωΛοΟνται και μέ οόαεις.
Παρακαταθήκη καΐ έγγραφη συνδρομηιών . Πιπινου
Κ6, αηΐίφ. 812.140 Μέ την βκβοσιν ολοκλήρου τ{)ς
βιογραφΐας τοθ Ββνιζίλου καΐ τοθ Τρικούπη, ώς καΐ
τή Ισΐορίας τοθ άπβλευθερωτικοθ κινήματος τής Κο
«ρου, όλοκληρώνεται ή ζωντανή άναπαράστασις τριών
δραματικόν «εριόβων τής νεωτέρας μας ίθνΐκΓ]ς Ι
στορίας ά«ό τ όν κ. Δημ. Πουρνάραν.
|Φ (|μ(η) χ(
γιατί τα λόγια έρρεαν άπο τό στό
μα τού σαν χρυσή δροχή, έξοχος
δέ μελωδός*, ήξεοε τίς ιμουσικές
θεωρίες τού Πυθαγό,ρα, τοΰ Άρι-
στοξΐινυ, τού Διδυμου, τοϋ Πτολε-
ιμαίου. Κ ι" έτσι, μ' αύτά τα έφό-
δια, άναμόρφωσε την Μουσική καί
κωδικοττοίησε δνα Μελωδικο σύστη-
μα «ττολυ,μερές κιαί ττολύτιροτΓον» ι-
κα'Λ) νά αποδίδει ότροιδήτττε μου-
σικό ίδίΜμα.
Τό έγχειρίδιόν τού ττερϊ τής θεώ
ρίας των όκτώ ήχων< έττιγράφεται: «Γραμιματική της Μουσικιης η Κανονίου κατά τούς όρισμούς και κανόνας τής άρχαίας έιλληΛΛΐκής». Συνέθεσε τό «Όκτάηχο» καί 60 Κανόνες. Ό Ποιητικός τού λόγος είναι λιτός κα!ί σαφής, ή ιμουσική τού άρχαιόπρεττη καί σεμνή. ιΚι' έτσι θεμελιώθηκε μιά γνη- σία ή σειμνή μουσική τταράδοση, τεχνικώτερη καί έκφραστικωτερη. Ό ΔσιμασκτνΐΛος μέ τό έργο τού αΰτό: — ΆτΓοβάλλει ο—·' την Μουσική κάθε ά—ιρετπές καΐ άνάρμοστο μέ¬ λος. — Επιβάλλει σεμνοτητα στούς τόνους. — Επιβάλλει τάξιν στούς χρω ματισμούς των ήχων. — Μετριάζει τούς τρότΓθυς της εΰστροφίας επί τό σεμνότερον. — Επιβάλλει καλήν καί εύδιά- κριτη ττροφορά. — ΤακτοποιεΤ τούς ιρόϊΐμούς ά- νάλογα ιμέ την εννοιοον τωΜ Ψαλλο- μένων καϊ τίς τραρασηώσιεις δπου πρέτπει νά ψαλοΰν. Ή μετρική της ύμνογραφίας τού είναι ή μετρική των άρχαίων Έλ- λήνων, τού ΌμήΊρου, τοϋ Σοφοκλή, τοΰ Εύριττίιδη, τοϋ Άριστοφάνη. Δέν θά ήταν άσκοτρο ν' άντιττα- ραβάλουμε μαζί, μβρικούς στίχους τού Δαμασκηνοΰ ιμέ τα άρ,χαΐα τού πιροτυττα: Λέγει ό Δαμασκηνός: __·Έσωσ€ λαόν θαυματουργών Δεσττότης όπως τοΰ Εύριπ-ίδη στήν «'Εκάδη»: , _ , Ποϋ τάς φυλάς δητ' ευφρόνας δει- ξεις άναξ. __"|—τον καί άναβατην εις θά¬ λασσαν έρυθραν δπως τοΰ Όμηρου στήν «Όδύσσεια»: "Αλλοι ,μέν παιρα νηυσί·^ αρίστης Παναχαιών. __ Χριστός μου δυιναμος ©εός καΐ Κύριος δττως τού 'Αριστοφά- νους στίς «Σφήκες»: Άλλ' "τε χαίροντες, δττοι όουλεσΰ Κι' έτσι ή άρχαία έλιληνική Μου σική ττού ιμέσω τού Μεγ. Αλεξάν¬ δρου «αι των ιέττιγόνων τού εΐχε έ- τποληθεΐ σ' αλητ^ την λεκσντ) τής Μεσόγειον, σ-ηήν Περσί«, στήν Α- ραβία, εΐχε φθάσει όκόμιη καϊ στίς Ίνδίες, ττροσαρμοσθηικε στήν νέαν κατάσταση, γιατί θά ήταν άφύσι- κο ό μελωδός Δοβμασκηνός/ δηλα¬ δή ό "Ελλην ύμΜογράφος καΐ μα¬ ζύ ιμελαποιός, νά έδιδε άλλο μου- σικό ένδυμα στούς ΰμνους τού, καί ττοιό άλλο έκτός αττ' τό υπάρχον και κυριαρχοΰν. Ίσως ίσως μάλι- στα τιΐίινω σέ γνωστά μέλη των χο ρικών η τώ" &μνων τπρός τούς άρ- χαίους ©εους νά συνέθεσε «αί την ύμινιογραφία τού, άττορρίτττοντας κάθε τί ττού δέν ήταν προσφορο στόν στ<οπόν, θηλαδή στήν κατά-υ ξη τοϋ πιστοΰ. Τό σύσττ>μά τού ώς τό τελειό-
τερο, έτΓΐστηιμονικότΗρο καΐ σεμνό
τερο ^^αθιερώθηκε αττ' την έκκλησία
καΐ οί μεταγενέο—εροι Ομνοχράφοι
καΐ μελωδοΐ δέν Ικανόν τίποτε άλ¬
λο τταρά νά βαδίσουν στά άχνάρια
τοΰ μεγάλου αύτοΰ προκατόχου
ΑΛ. ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΠΑΔΗΣ
(Συνέχεια είς τδ προσεχές)
* δηλαδή, ττοιητής μαζί καΐ μελο-
ποιός.
ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ, 24— Την έ-
πίσκεψ'ν τοϋ άντιπροέδρου των
•Ηνωμένων Πολιτε.ών κ. Ρίτσσρντ
Νίξον είς Μώσχ«ϊν έπεσκιασεν η
ατπθάνως έντονος αντίδρασις τού
κ Κροΰστσεφ είς την διακήρυξιν
τού ττροέδρου Άιζ£νχάουΐ.ρ έττ'
εύκαιρίσ τής «εβδομάδος των Ι-
λευθέρων λαών». "Ο ρεμττουττλικά-
μο,. γεροιχτιαστής τής Νέας 'Υόρ-
^ κ Τζέι) Κόμπ Τζέ,β,τς εδή¬
λωσε χθεί καί άΦού ^«^©η ό
βίαιος καΐ προκλητικός λόγος τοϋ
ι ρώσου πρωθι/ΠΌυργοΰ, 7ά εξής .
«Είμεθα εύτυχεΐς διότι ό κ. Κροθσ
τσεφ ήρεθίσθη τόσον ττολυ έκ τού
6τι αί Ηνωμεναι Πολιτειαι έκήρυ-
ξον έβδομάοα ϋποδούλων εθνών»
Ό κ. Τζέυ Κόμπ Τζέυβιτς προσ
έθεσεν, ότι ή μήνις αύτη τού Σο-
βιετικοϋ ττρωθι—ουργού δεικνύει
δτι τό πρόδλημα των Λαών ',τού
είναι ύττοδουλωμένοι είς τούς κομ¬
μουνιστάς ά— οτελεΤ την άχίλλει-
ον τττερναν τώνι τελευταίωΐ'^ Ώς
γνωστόν, ό πρόεδρος 'Αιζενχάου-
ερ καθιέρωσε την τρίτην έ65ομά-
6α τού Ιουλίου, εκάστου ετους,
ώς έβδομά&σ. των ϋττοδούλων ε¬
θνών, «μέχρι τής έττοχής, καθ" ήν
ή ελευθερία «αί ή άναξαρτησία θά
εχοιιν άτΓθκτηθη άπό δλα τα ύπό-
δουλα έθνη τού κόσμου»
Ή προκήρυξις αυτή τού Άμε-
ρικανού προέδρου εξεδόθη έττΐ τή
βάσει αποφάσεως Ιθύ
σου, εγκριθείσης ύιτό της
σ.ας διά 6οης καί ύποστ
σης έκ μέρους άμφοτέρ^ ΤΔνΤ
μερικανικωυ κομμάτων. τ£|. ^'
προκήρυξιν τοΰ προέδρω -α,Γ1*1
χάουερ τονίζεται, δτι ττολλΑ »"^
ύπεδουλώσησαν υπό τής |μιτ! η
λιστ,κής καί έπ,θτπκής π(Λ £
τού σοβιετικοϋ κομμουνισμοθ
Ή Γύαισθτγσία τού Ρώσου «,„,
^^υρΥθΟ «Ις τό βέμβ των ^
6ουλων λαων ι~ΐ>ρ§£ τόσον *
λη κα! ή αντίδρασις τούτου
βιαία, ωστε νά έπηρεασθΛ
6ημΙουρ.
.ξον εις Μόσχα, καί νά
τάς ή εντύπωσις, δτ, ό κ
τσεφ ήτο έτοιμος νά ξαι
όλομέτωπον επίθεσιν έναντ;ον
Άμερικής, έστω καΐ έάν
προεκάλει την πλήρη άτοτυ
της επισκέψεως τού κ Νίξον.
δεικτικόν των διαθέσεων 'φ
τοϋ κ. Κροΰστσεφ θτωρίΐτα, τλ
γεγονός, δτι ό χθεσινάς σοβιετ,
κός Τύπος ουδέν άνέφερε ττβρΐ τήζ
άναμενομένης άφίξεως τού Άμερ'.
κανοΰ άντιπροέδρου καϊ αντιθέτως
προειδοποίει τόν ρωσικόν λσόννά
μή παρασυρθή άπό την προπαγάν
6αν τής άμερικανικής εκθέσεως
την όποιαν έγκαινιάζει σήμερον ό
Πολλά τα καλα μάς γράφουν ά-
ναγνώο—α( ιμβς ό—ο την Κοολοιμα-
ριάν τής βεο·)νίκης διά τόν δηιμο-
φιλη τ»ν Δήιμαρχον κ. Σταύρον
Καρατζάν, έκφραζοντες. την άνυ-
ττόκριτον χαράν των διά την -ανη-
γυρικήν έττανεκλογήν τού διά τρί¬
την τετραετίαν.
Σι/μ—αραστάτης τής φτωχο'λο-
γι&ς ό άκο6ρασ·τος οώτός δημοτι-
κός έβρχων, £χει άφιερώσει την ζω¬
ήν τού ολόκληρον είς την εξυπη¬
ρέτησιν των ,συνδη,μοτών τού, υπέρ
των οποίων νυχβηιμερών έργΑζεται,
μέ άξιοβαύμαστα όνιτοτελέοιματα.
Μικρόν δείγιμα τής, ττραγματι,
ίπαινετής δραστηριότητος «αι τής
ίττοργτις τού ττρός τούς συμττατρι-
ώτας τού, ϊΐναι βτι δέν ώτπάρχιι
είς ολόκληρον την Κσλομαρίαν οϋ-
τε είς &ττορ>ος, ό όττοΤος νά στερή-
ται Ιατρικής ττεριθάλψεως καί ψβρ
μάκων, .ττού τού τταρέχονται 8λ*»ς
ίωρεάν, ή -τττωχός, ό οποίος νά ιτ«ι-
νά, διότι τοΰ έξασφαλίζει 6 Δη-
μος τάς στοιχχιώδεις
τού.
ΤΑΦΥΛΛΑΔΙΑ
ΤΟΥ κ. Ι. ΔΙ2ΙΚΙΡΙΚΗ
"Οσον ποοχωρεΤ ή εμφάνισις
των φυλλαδίων τού εργου τοθ κ.
Ίακ. Διζικιρίκΐ «Ή Γλωσσα μας»
τόσον μεγαλώνει τό ένδιαφειρον
πού παρουσιάζει τό βιβλίον αύτό.
Τα θί'ματα πού προτγιματεύται
Εκαστον φυλλΰΒιον είναι άπό έκεΤ-
να πού διεγείρουν την περιέργειαν
τοϋ ά αγνώστου, δστις 6λο ικαΐ θέ¬
λει νά εξακολουθήση την άνάγνω-
σΐιν διά νά ίδη τί άφηγείται πε¬
ραιτέρω ό συγγραφεύς. Τα θέμα
τα αύτά, άν καΐ γλωσσικιης μορ-
φής, είναι τερπνά καί δέν ύττολεί-
πονται χατ' ούδένι των θιεμάτων ττού
τισρουσιάζει ένα καλογραμμένο μυ
θιστόρημα.
Εξεδόθη ήδη τό 5ο φυλλάδιο
τού ιέί,ογου τούτου καΐ «υκλοφορεΐ
μέσφ των ττιεριτττέρων. Τόσον τα
κεί,τρικά βιβλιοπωλε'ία Άβηινών,
όσον ικαΐ ό ΐδιος ό συγγραφεύς δια
θέτουν φυλλάιδια δλων των αριθμών
Προεγγραφαί δίδουν θιικαίωμα είς
ιέκπτωσιν 20%. Τό έξωφυλλον τοΰ
ύπ' αριθ. 5 φυλλαδίου άναγράφει
τα περιεχόμενον τού ώς καΐ τα πε-
ριεχόμενα ιοϋ έττομένου φυλλαδίου.
Διεύθυνσις συγγραφέως: Ι. Δι-
ζΐικΐιρίκης, Δαρδανελλίων 97, Νέα
Σ'μύρνη, Αθηναι
Συμφώνως τε) Ν*.«
ΣίΙΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝΙΔΜΙ
Ν. 'ΕρυνρβΙ.
Ύ-ττβυθυνο; Τν-οτοαφεΙο*
ΙΕΡ. Χ. ΠΟΛΑΤΟΓΑΟΥ
ΚυδννιΑν 71 |*>ε>τ
ΜΕ ΠΟΥΛΜΑΝ
ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ : ΚΑΘ' ΕΚΑΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑΝ
ΕΚ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ : ΚΑΘ" ΕΚΑ¬
ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ
Πληροφορίαι — Προγράμματα :
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΝ. ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
"Α ©ΗΝ Α,,
Άκαδημίας 96 - (Πλατ. Κάνινν^ς) — Αθηναι
Τηλέφ. 620 536 -621.694 .
ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑΝ
— Ή ΧορωδΙα Νικαίσς —
ΚορυδσλλοΟ
Διβ τής όη' άρ. 2193)59 απο¬
φάσεως τοθ ΔικοστηρΙου των
ίν Πειραιεί ΙΙρωτοΒικων άνε·
ννωρΐσθη ε>ας νέος σΰλλογος
τής ΝικαΙας καΐ τοθ Κοριδιλ
λθθ υπό την βπωνυμΐαν «Χορω
ιΐα Νικαΐας — ΚορυδαλλοΟ» ή
όττοΐα κοί κατιχωρήθη μέ τόν
αριθ. 2295 στό βιβλΐο των συλ
Λόγων τοθ Πειραιώς. Σκοπός
χοθ ώς Λνω σολλόγου βκως κοί
τό Αρθρον 1 τοθ κατοστατικοθ
τού προβλ'πει εΤναι: α) ή διά
παντός τρό«ου Ανάτιτυξις, τό-
νωσις κσί διάοοσις τοθ Μουσι
κοθ αΐσθήματος έν Νικαία κα< Κορυοαλλώ. Πρός έ*(τευξεν &έ τοθ σκοττοθ τιύτου δ σθλλογος Εχει τό δικαΐωμα να οιοργανώ- οη συναυλΐας καΐ μουσικάςδια λεξεις νά καταρτΐζη Δρχήστρας καΐ χοοωΒΙας καΐ να τιραττΠ εν γένβι δίΐ κρΐνει άναγκαΐον βιό (ήν πραγματοποίησιν τοθ βΐρη μένοι> τούτου σκοποθ. β) Ή Υ
ορυσις ψυχαγωγικοθ τμήματος
μέ σκοπόν την σύνθεσιν καΐ την
γνωριμΐαν των μιλων 6ιώ βιορ
γανώσεως χοροεσπερΐβων, έκ
θρομών ώ; καΐ τί)ς Ιδρύσεως
εντευκτηρΐου των μελων καΐ γ)
Η ϊορυσις χορω&ιακδν έκκλη-
σ αστικων συγκροτημάτων. Τό
σωματείον αύιό τιβριλομβΛνε.
τμήμα άνδρικόν καΐ γυνακεΐον.
Ή Ιδρυσις τοθ προαναφβρ
θέντος ουλλόγευ έπραγματο
ποιήθη άπό μία ώμάΒα φιλομού-
σων οί περισσότεροι άπό τούς
όβοΐους συμμετείχον στήν πρω
ην χορωβια τΠς Χ Α.Ν Ν. Στήν
πρώτη Γενική ίυνέλιυιη των
μελθν πεύ βγινΐ στήν οΤθουσα
τΠς Χ Α Ν Ν. τό πραί τής Κυ
ριακης 12)7)59 παρευρέθησαν 55
μέλη τοΟ συλλόγου αύιοθ ολα
γβματα οΐκαια ύνβρηφάνεια καΐ
οιάθβση για δ'ΐνλΐιά. Ή ►( η-
σις αυτή βρχβται νά καλύψη
β α κενο Τ*|<, πνϊυματικής και καλλιτεχνικΤ|ς ζ 7|ς των δύο αυτών τιό*εως ΠατΙ εΤνσι νέ· >οό; ηας ή Νίκαια και 6 Κο
ρυοαλλός Οστεροθσαν καΐ ΰσ'β
ρο0> στόν τομεα τής μουσι^ή .
•Η ίδρυσις τοθουλλόγίυ αόιι.0
6 όϋ< ϊος ιΤμίθα βέβα οί «ως θα ζήση κ«ι ο Ο. δημιουργήση μέσα σί καθαρώς μουσικα ηλα/ σία άττοτιλεϊ Ε>α γιγονος οη.
μαντικό οτήν τινευμαιικ* »α|
μουοική ανάπτΐ-ξη ίής Ν1Ι0ι|ας
«αί τοθ Κορυ&αλλοΟ κοί «^
Ελλάδος γενικά. ΟΙ *ρωτ.£
γάτβς τί|ς κίνησης αυτής >ιά
Την πράξη τους ού .ήν χορακτη.
ρΐζονται σόν ανθρωποιυοθ να
ρΐζουν νό «κτιμοθν καΐ να τ)
γαποθν την μουσική καΐ νο ά
ναλαμβάνσνται τίς άνάγκΐς
τοθ συγχρόνου άνθρώτΐοο κΟ|
τίς οημβρινης ζω«ς κ0{ω; „„,
καΐ την σημασΐα πού Ιχει γι4
ιό άνθρωτιο καΐ την ζΒή τού
ή μουσική. Καΐ τουτο γιοτί ί
τι ως εί τι ε καΐ ό Φρ. Ν(χοι ;
• Ζωή χωρίς μουσική &Τναι
μόχθος καΐ πλάνη»
Τό Ιϊρυτικά μ»λη τί)ς νΟρω.
ΒΙας ΝικαΙαςΚορυ5αλλο0ί!ναι·
Αποστολίδης Γ., Βελισσί.
ριβς Έμμ., Βΐκας Β., Βίκας Π.
Ζαχαριουδώκης Ν , Ζΐμηος Δ.,
Κάκκος Σ·, Κακλομβνος Λ.,
ΚουτσοΒ6ντη ΕΙρ,, Κουχσοδόν-
της Γ., Κρασοδς Ν, Κυριβκης
Ι , Μάλλας Π , Μβΐνιαβης ·£λ,,
Μττινιάρης Π, Μιτρδββς Ι, Πα·
πό βασιλικόν £., ΙίαβαβόηοοΚος
Λ., Πατιαδόπουλος Κ., Παβαβα
νασΐου Κ., Ρήγας Χ., Ρουσάκης
Κ., Σνυρι&ης Β, Σου«έμις Γ,
ΤζώρτζηςΙ, Τουντουλΐοη; Ήρ ,
Τούρλαι, Ν,, ΤραταΑ,ος Γ,,
Τραμποόλης Ν., Χάδϊρης Τ.,
Χαρότιουλο; Χ, Χάσιιιος Η.
κσί Χριστοφοράκης Α.
Γενομένων αρχαιρεσιών δια
την άναοειζιν ΔιοικητικοΟ Σμμ
βουλΐου στόν Ανωτέρω σθλλθ'
νόν εξελέγησαν :
Πρόιδρ-ς, Ανδρέας Κακλα·
μανος. Άντιιιρθεορος, Παν.
Γσόφος- Γεν. Γραμματεύς, Ιω
άννης Τζώρΐζης. Ταμίαι, Γιώργ,
Αποστολάς "ίςφ.ρος, Ε Πά
τι ά. ΙΟμρΌυλ,οι : Πάρις Βκοο
Ιωάννης Κυριάκης, Παν. 01«ο
όαου καΐ £όθ Ι ΐαπαβαοιλεΐου.
Ή χορα,δΐα Ν>καιαι— Λορυ·
Βαλλου προσέλαβί διά πιντα
ετοθς ουμβ^οβως ώ; Καλ^ιτε·
χνικίν Διΐοθυντήν τον κ Έ·
λΐυθίριον Μπινΐάρην καΐ ά»Ι
κήρυίεν ώς Πρώτον επίτιμον
μIλο^ τόν κ. Ιωάννην ΜΜ
βον Γενικόν Γραμμαιια τού Ο
πουργειου 'Ει><«οριου. ΜΙΧ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ νια κοΐηαηΐκιι εκκιιιισιι κοΐηαηΐκιι εκκ ΤοΟ τακτικοθ έθελονιοθ οίμαόότου κ. Δημ. Εύαγ γ £ θοιτούλου, κατοίκου Αθηνών—Πάφου 14 (παρ. Αχορ-ών. Δέν όπάρχβι άλλη έύγβνέστε ρη καΐ «ολυτιμότερη ά.θρώκινη προοφορα τιρός Ι.α Λρμ^σιο άτιό ·ή» πρβξ.ν τής εθιλοντι κης οΐμοϊοσιαι, εΤναι ή Ιμτιρα κΐος εκδήλωσις τοθ βύ,ενοθι συναισθήμαΐος την, συμπόνοιας καΐ φιλαλλη ίας, π^ΰ ^ημι· ομ ,εϊ στόν Ε© ΛΟΝ1Η ΑΙΜϋ ΔϋιΗμιά ύφανταοτη ψοχική κονοτΐυΐησ . "Οσο· θβλήσουν να προσφί ρουν οΐ^α 6ύνανται νά σ,πβυ θυ.θοϋν πρός έμβ (κ. Δηαήτριον ΙταθότιουΛυν) Βερανζέμου 20 «αθ' 1 άσ ην και ώρα> 9—11
π μ ιναΐ 5 30-7 μ. μ. Βιά ά
δευκολυνθοίν άμεσως.
Πο^λέ(> καΐ σοβ ιρές είναι ή
καθημει>ιν4ς άνύνκει, ποο άντι
μ8ΐωτιιζ υν οί μοχθοθνχβς και
γενΐκο .1 λαΙκέ>, τάξβις. ή σο
βοι,ώ'ερη και σημαντικώχΐρη
άτιό 6ες ού>ες είναι ή στιγαΐΐ
πού ί-νας Ληορος άρρωστος θά
χρειοσθϋ άνθρώπινο «ΛΐΜΑ»
διά ν«> οο-θπ, πού θά τό τιροσ-
φίΡΠ ίνας λΙΜΟΔΟΤΗΣ ΕΓθς:
ΛΟΝ1ΗΣ,
Στόν τομΐα αυτής τής εόγβ
νοθς κοινωνικάς άποσιολής τοΟ
τακτΐκοθβθ^λοντικοθ αΐμοοότου
ά/έλοβα την πρωτοβουλίαν νά
μεταδώσοο οΰτήν την θεάοεσ·
την πράξιν δα παντός τίόττου
σέ βλους τςύς σκνανθρώπους
μας. Ή ίπΐ δεκαετίαν βμπρα
<τος συμμετοχή ου μ6 άνοβι βάζει σήμερον εΙΛ την πρωτεό ουσαν θέσιν τοθ έθελοντοθ α(- αοδότου, οφοθ άπθ τοθ 1948 βχω τιροοφερει πλέον ά«ό 98 ι κιλά αϊματος μου καΐ μοί Ι· χούν άιΐ£υ«υνθει τιΑεΐσια βοα εύχ-χρ.σιήμια καΐ αρ ΑΛΛΑΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΩΝ Τό έν Πειραιεί Δικηγορι· κόν Γραφείον τοθ κ. Άβρ. Κοντοπούλ-υ μετεφέρθη είς την όΒόν Βασ. Κωνσταντί¬ νου καΐ ΤσσμαδοΟ, τηλέφ Α. -ΟΤΛΓΒΡΙΛΗ- κα καΐ Γυνβικολογΐκί· „ ?ο»μβ0 ΙΤηΚ. 25.716) 11 112-2 (καΐ Ι«Ι σ·νιντι«(6' ώέ εΤ.αι καθόλου σε ^άβε άιόλυια ογιπ, β,βρώ τιο — ανορο ή γυνοίκα. 20-γ βιων νο τιρ^ψίΡΠ ουο ♦ορ, ΐο χρόνο λ»γο οΤμα τ^ι Χ-Ρ1^ κατίνα κΐνουνο 6ιο την ϋ»ίΐσ τού τ) τον έλάχιοτο πίνο. κά« 6έ αΐμοοοσΐα θιαρΛει όλΐνα μθ· νόν λίπτά χηι, βρα'. 'Λπιυ^ύνομαι πρός τούς θγιεις οια να η» και μέ ύΑυλθϋθήσ υ« τόν κοιχω ΐκ6ν "Ρ •Όλοι μοζΰ θά τιρΟσ Μγο Λαό χό «ΑΐΜΑ»μ·'<: θα σω-η β °"σι άό μς ρ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛβΙ Δέχβται Βηλαρα 7 ηλατιιβ Αγ. Κωνσταντίνου ("· μόνοια) 9—1 καΐ 4-8 μ. τ4· Τηλέφ. 525,387 ΠΩΛΕΙΤΑΙ κτίΐμα ελαιόφυτον ρίας. Ευκολίαι έζαιρβτικαΐ «Μ ρωα<ίς. Πληροφορίαι τηλ. »«·" &ρΐν 12—2 καΐ 5-9 ^ ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑ1 πτβμβρΐου, είς τιμήν Ισόγειον βιαμέρισμα " - γ λων βωμανΐων, διαβρόμ^. λουτροθ πλήρους, ι λοιπών νρειωβων, β,ά πολυμβλη οΐκογίνειαν, .^ ροφ. 6βός Δερεχανη ο *τ"|# Κλώναρΐβου Παΐήσιο. Τηλ·· 881 263. ΖΗΤΕ1ΤΑΙ ασφαλή καΐ βττικβρ σιν Βιαθίτων τΐιρΐ Βρχ. Πληροφορίαι Φεια μας· Τ*