187367
Αριθμός τεύχους
1505
Χρονική Περίοδος
32ον
Ημερομηνία Έκδοσης
6/12/1959
Αριθμός Σελίδων
2
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΙΑ Μ
ΓΙΚΟΣ ΚΟΣ Μ
** « γ *«***»«** ******
«ΤΟΣ 32ον αριθ. φύλλον 1305
κ.
19
■4
η»·
Τι-
ό·
«υ
(ο-
ιό
<* Γίς ήν 8ΑΙΒΕΡΑ ΔΙΑΠΙΣΤΟΣΙΪ τοθ άνω- κείας, διά ΟΙ άνώτατοι κληρικοΐ δ,ότητός των, ουδεμίαν δεικνύουν ενδιαφέρ δσγώγησιν τοθ ^ τστα νοσούσης .» Ρ Ι « ς μ* την ροντων, έν πάση φ ό φ η λ ή ^ ^Ροντίδα «αί ουδέν ^ βά δια™1" πίσκοπος Αθηνών καί τού είς τόν , τιΚ ρ α ρ ύ- Ασχολοθνται κων των ασχετα μέ -πολΛήν μου_ λύπην, νά πά. Άρχιε- τής έγκα- την ηθικήν Ασχολήται αντιθέτως μέ ζητήματ ιερόν αυτού σχήμα καί -Λ *~ διαφέρεται ασχεταΑπΡός το χιας — θεισαν, υπό των κατο κων τ Οί άπαρτίζοντες εκάστοτε την Διοικοθσαν Ιεράν Σύ νοδον Ιβράρχαι άκολουθοθν τό παράδειγμα τοθ ίσοβίου Προέδρου αυτής Αρχιετπσκόπου Αθηνών καΐ διέρχΧ™ τάς ημέρας τής άνωτάτης εκκλησιαστικήν των έξο°σ'ας έν π λ ή ρ ε ι άδρανεία καί άφανεία, χωρίς νά ^ή ρ ρ άφανεΐα, χωρίς νά ^-^ ίουν, έστω καί την ελαχίστην, κσρποφορον καί 8ημιου% γικήν, εθνικήν καί κοινωνικήν, δρασιν. " Άλλά καί όλόκληρος ή 'ΙεραρχΙα τής Ελλάδος, κσ- ^Ροσφα]ον σύνοδον της αέδξ « 2Κ-πΡοσφσ!ον σύνοδον της, απέδειξεν δτι περί πολλά τυρβάζει κα, μόνον την Κ Υ Ρ Ι Α Ν καί υψηλήν έθνικο- θρησκευτικήν αποστολήν της άγνοεΐ, * Την αυτήν δυστυχως τακτικήν άκολουθοθν καί οί Προκαθήμενοι σήμερον των έκτός των όρίων τοθΈλευθέ- ρου Κράτους Έλληνορθοδόξων Έκκλησιών. Περί τοθ εύρισκομένου επί κεφαλής τοθ ύ π ε ρ λ ά μ- προυαίωνοβΕου, καί πανευψήμου Οικουμε¬ νικού θρόνου - τοθ άποτελοθντος την πάνσεπτον τής Ορθοδοξίας κορυφήν - «θοθ, Κύριε, φυλακήν τφ στό- ματί μου». Λησμονήσας την έθνωψελή έν Κερκύρα καί έν Αμερικί) δράσιν τού, μετεβλήθη είς τ α π ε ι ν'ό ν των προαιωνίων έχθρών τοθ γένους θεράποντα. Είς θαυμα¬ στήν των καννιβάλων τοθ Μεντερές, οί όποΐοι, την 5ην Σεπτεμβρίου τοϋ 1955, κατέστρεφον καί έπυρπόλησαν τούο ανεκτιμήτου Ιστορικής άξίας Βυζαντινούς ναους τής Βασιλευούσης, έσύλησαν τούς τάφους των Πα- τριαρχών. κατελήστευσαν τα πάσης φύσεως περιουσιακά στοιχεΐα των όμογενών μας, έβίασαν άνηλίκους καί έν γένει διέπραξαν άκατανόμαστα έγκληματικά δρ. για. Έφθασε δέ μέχρι τοθ σημείου νά φωτογραφίζεται προσκεκολλημένος είς τόν βραχίονα Τοΰρκου καμποτί- νου, δήθεν ήθοποιοθ. Ήέξευτελιστική αυτή, διά τό άξίωμα τοθ ΆρχηγοΟ τής ΌρθοδοξΕας, φωτογραφία εδημοσιεύθη δυστυχως είς τόν Ελληνικόν καί τόν ξένον Τύπον, πρός ά φ α τ ο ν χαράν καί αγαλλίασιν των έχ¬ θρών τοθ Έθνους καί τής θρησκείας μας. "Εχουν τόσα δημοσιευθή είς τόν μή έξωνημένον Ελ¬ ληνικόν καί τόν ξένον Τύπον, περί των άντεθνικών αθλων τοθ «Αρχιεπισκόπου καί Έθνάρχου Κύπρου», ώ- οτε θεωρω περιττόν νά ένδιατρίψω επί τού προκειμένου περισσότερον. Είναι αρκετόν άλλωστε νά ύπομνησθή δτι πσρέβη, κατά τρόπον άχαρακτήριστον, τόν δρ- κον τού, διά την ένωσιν τής γενετείρας τού μέ την Μεγά¬ λην Πατρίδα καί παρέδωσεν, έλαφρα τη καρδΐα είς τό διηνεκές, την μαρτυρικήν Ελληνικήν Μεγαλόνησον είς τούς Άγγλοτουρκους, δημίους της. Έχει μέχρι τοιούτου βαθμοθ έκτροχιασθρ τής έθνικής καί έκκλησιαστικής τά- | ξεως, ώστε χρησιμοποιεΐ, χωρίς συστολήν, πάν ά θ έ μ ι- | | χη χρ ή τ ο ν μέσον, διά νά άναρριχηθή είς την προεδρείον τής Άγγλοτουρκικής έν Κύπρω δουλοπαροικίας, πατών επί ^Οαίμοφύρτου πτώματος τής πατρίδος τού. Είς την τοιαύτην θλιβεράν θέσιν έφθασαν δυ- τυχώς οί διάδοχοι των Γρηγορίων, των Γερμανων, των .ρυσοστόμων, των Κυπριανών καί των άλλων ένδόξων 'Ελλήνων Ίεραρχών, πού άποτελοθν τό καύχημα τής Έλ· ηνικής Όρθοδοξίας. Ό ΠΑΑΑΙΟΣ ΑΙ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ: ΟΙ ΠΡΟΑΙΩΝΙΩΣ ΥΜΒΙΟΥΝΙΕΙ- ΦΙΑΙΚΩΙΕΧΘΡΟΙ! ΟΦΕΙΑΟΜΕΝΗ ΠΡΟΣ ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΑΣ ΕΞΗΓΗίΙΣ Τοθ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ 0 έκΛεκιός—,----- .. , Μθεύς κ. Νικ. Καραράς μετά την άγνίιχτιν κοΐΐ μελέτην των εννεα Ορων μου, των είς τού «ίΚόσμον» ιιοσιευβέντων υπό τόν αυτόν γε- •νν τίτλον «των συμβιούντων... φι λ; έχθρών», έθεώρτ>σεν ορθόν ν α
άττευθύνη επιστολήν το" ^°
-11—59 μέ τάς έπ' αυτού κρι-
καΐ την τελικήν γνώμην τού,
Ι' *>ιστών θερμώς τούτον, όφείλω
ίυθεως νά δηλώσω, δτι περισσότε¬
ρον δίκαιον άττό εμέ έχει ό ικ. Κα-
ΙΡβράς, έν σχέσει πΡ°$ τον χε"ρι"
|σμόν τού σοβαρωτάτου ττροβλήψΐα-
ί1^ των έλληνοτουρκικών σχέσεων.
κβί τό έχει διά τόν απλούστατον
'θν, έττειδή ούτος ηύιύχπσε να
μ4 οΐς την Λξέχα<ττον ρ τ-ρι<—·ότ€ρα χρόνια άιττάέμέ- νΛίΜδρωθη Ακεί, νά γνωρίση 6α- "βσ τούς σι»μβιούντας Τούρκους ατττύξη σχέσει ς μέ αύτοθς κσι τιληφθη έντονώτερσ δσα ο υ' αψόμενος δέν £λατ5εν ΛροΡΜη^ ιληφθη ελλείψει χρόνου. "Ε- *ιτό τή Σμύρνη μας όχταί- ">ς νά έίχω τόν ττλοθτον των
εων τού κι>ρίοι; Κοοραρθ
-^ να γνωρίσω τούς Το6ρ-
•ς δττως ίκΛνος, Μέασ στόν στ«
>ύχλο τού ΜτΓουρνόβα είναι τό-
«ύχολο νά συζήσοΐΛ/, ν ά σΐίνα-
♦ωθοΰν, νά άλληλογνωριο-3ο3ν
* οί πατοϊοι
ούρχοι, Άρ-
Λ€6αντίνοι Πώς
άξέχβσΊης Σμύρνης μας
τράτΓος τταρόμοιος ώλληλογνωριμι-
ας Κσί αύτό δμως μόνο άτάμεσα
σέ μεγάλοΐΛ; καί ήλικιωμένους θα
μτΓορούσε νά γίνη. Άΐλλά -ως &β
ιδάκι ττού εφυγε Λκτω ^των ιαπο
ί θά δ ατηροΰσε τό ίδιο εντόνως
Σον άν&ρωηο, λοι~όν,
λής ττίσ'τεως, Ικσνης
ής ς
μορ<ί*>σεως *αί μεγάλης ττειρας,
τόν τταραβέχομαι νά έχη σχη
σε άρθότερη γνώμη άττό την
μου σ' αύτό τό θέμα καί συμ
σ' δλα δσα μού 6γιραψ£·
Τό παράβθ'ξο έν ττροκειμενω εί¬
ναι δτι τή> ϊδια θέσ'ν ^ τόιν *■ Ν·
Καρορά ύποσ-τηιρίζει καί ό κ ^ Αχ
λΛαορομμάτης. Μέ την διαφοράν ό¬
τι ό δεύτερος χειρίζεται, «αθως ε-
γ,ραψα ηδτ), τα θέμ«τά τού «<ατ:α τρόττον ά-όλι/τον «αί άχαταλλτιλον δί ζντηΐσιν· τρόπον διά δημοσίαν θ τρόπον δημοσίαν (τυζιντηΐσ ρ τόν οποίον θά ττροστταθήισω ν ά- ναλύσω μέ πα-ραδείγμαίτα αττο τα δημοσιευθέντα όόρβρα τού. ιΚαί έν πρώτοις, ιέθεώρησεν όρ- θό^ ν' άρχίο-Π νά διδάΐσχη δια των δθέντων: «Πως τελευταίως - .. ττ,ρέ-ει νά κρίνωμεν τα ιστορικα Υ,ενονότα κλττ...», ώσει να τ,γο ·κα- θηνπτής τις τού Πανεπιστημίου καΓ ν' άττευ^ η^ι άπό καθόδρας πρός φοιτητός πρωτοετεις Νά παραθέϋη δ* όν συνεχεια έ- /Τ.,.,ί--.Λ ^ι^ τήκ 2βν σ£λ. ) Σονέχεια άναμν,ήαε^^μο^γ^ Πολιτευομένου ΛΙΓΑΑΝΘΗΣΤΟΝ ΥΙΟ ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΔΕΧΘΗ ΠΡΟΣΦΕΡΘΕΙΣΑ μα άσυγχώ ρητον τταράλειψιν, «άν δέν έγρα- Φα ολίγας λέιξε,ς ιδία χσν διευθυν. την τής «Νέας Εφημερίδος» Ίω- αννην ίΚαμπούρογλου, πού μέ προ σελαδεν ώς σι/ντάκτηι/ τής εφημε¬ ρίδος τού «Νέα ΈφηιμερΙς», δττως εις ττροηγούμενόν μου άρθρον ε- γραψα καί μέ προήγαγβν βίς άρ- χισυντάκτην καΐ άρθρογράφον αύ- της. Ποό<ΐΐται ττερΐ δημοσιογρά- ψρυ τής έποχής έκείνης ττρώτης ολ¬ κής, Ιέκ Κων)ττόλεως ττροελθόντος εύρυτάτης μορψώσεως, γλωσσομα- θς, ιέττΐ πλέον δέ τειλείου ικατό- χου χαΐ της ϊσττανιικής γλώσσης, έχ τής Οποίας μετέψρασε την «Να- ·ά» τού Ζολά υπό τό ψευδώννμσν «-Φλόξ». Ή μεαάφρασις έκείνη υ¬ πήρξε, κατά κοινήν Λμολογίαν, ά- ριστουρ,γηματική «αί απέδωκεν είς τό ακέραιον δλο τό ΰψος «αί τό 'κάλλος τού ττρωτοτύπου κειμένου τού 6—αραμίλλου Αίμιιλίοι; Ζολά Ο Ιω. Καμπούρογλου 6ταν τό πρώτον ήλθεν είς Ά9ήνας, μετέ¬ σχεν ώς άρχισυντάκτης τής τότε άκμο^ούσης _ «Εφημερίδος» τού ΙΚορομηλά καΐ μετά τίνα χρόνον ε¬ ξέδωκε την .Ιδικήν τού εφημερίδα «Νέα Εφημερίς» ή όποία άττέκτη- σε μίαν άττό τάς μεγαλυτέ-ρας κυ- 'κλοφορίας τής έποχής <έχείνης. Δέν ήτο δέ μόνον πολιτικόν αλλά καΐ κοινωνικόν Ίξ Τσου φύλλον, ττού δέν Λφινε καμμίαν κοινωνικήν κί¬ νησιν, τής πρωτευούσης Ιδίως, χ» ρίς νά την άναιρέρΐ) καί νά την παρουσιάση άττό τής κατάλληλον στήλης τής εφημερίδος τού, __________^^^^ ΠΡΩθΥΠΟΥΡΓΙΑ .—*. ^ ^Ζ0^ροώΖ^υρΎΟ!κ ΒΑΣ"ΚΥΡΕΛΛΟΥ Μέ συνεκΚησεν ή προτίμησις αυτή τού Ι. Καυπούρογλου καΐ δι δασκαιλου υου,. -ού εΤχε τόσους αλλους <αταλλήλους πολύ περισ¬ σότερον ίμού φίλους, ώς ττ χ. τόν Μπάμπην Άννινον κ ά, ώσ¬ τε εγχατελειψα επί τ νας ημέρας τίς δ <ογραφίΐς μου καΐ κατέγ να είς την σύνταξιν τού προλόγου, πίύ μσύ εζήτησε/ ό σξέχαστος δι- δσσκαλός μου είς την δημοσιογρα¬ φίαν καΐ δημοφιλής ποιητής Ό- έτελείωσα τόν πρόλογον τόν ής ηιι σιογραφίας, μετεβίδασε την εφη¬ μερίδα τού είς τόν καθηγητήν Ά- λεξιον Κολυβάν, έπάξιον διάδοχον τού καϊ δι5άσκαλον τοθ ττολιτικοθ •Αλεξάνδρου Ρώμα, ό οποίος ση- ιιειωτέςν ί~ηρξει ο μόνος "Έλλην ττου ηρνήθη νά γίνη ττρωθυττουρ- γος τής Ελλάδος δταν τόν έχά>.ε-
σεν ό βασιλεύς Γεώργιος καί τού
ανεθε ή ελή
ς ργς α τού
ανεθεσε τή./ εντολήν σχηματ σμοΰ
Κι/6ερνήσεως. Ό άϊίμνηστος Άλ
Ρωμας δέν άττεδέχθη την έντολή
Ισχυρισδεΐς ότι δέν εθρισ<ε τόν εαυτόν τού έτοιμον νά έττωμισθη τας ευθύνας τού «υβεονητου τής χώρας. Είναι περιττόν ·νά σημειω¬ θή ότι σχεδόν πάντες οί πολιτι.κο! ώλλά κα! πάς πολίτης άκόμη α¬ πλώς εύπαίδευτος εΤναι ίτοιμος νά άναλόδη προσφερομένην ττρωθ·>-
ττοοργίαν!
_ "Οταν λέγομεν άττεσύρθη τής
^ημοσιογραφίας ύ, Τω ΙΚαμπού-
ρογλου _ μετώκησεν είς την Τήνον,
την ιεράν πόλιν, πού έγραψε τα
ττοιήματά τού υπό τόν τίτλον
«1900» καί έξέδωσε ταύτα είς ί¬
διον τόμον έκτοτε Τότε έγώ ημην
στάς Θήβας καί ιέδκηγόρουν, άλ¬
λά καΐ έδημοσιογράφουν έρασιτκ-
χνικώς ττλέον
ΊΕλαβα μίαν ημέραν ταχυδρομι-
κώς άττό την Τήνον ένα γράμμα.
Ήτο γράμμα τού αλησμονήτου δι
ει#υντοΰ μου Ί. ιΚαμττοΰρογλου,
διά τού όητοίου ούτος μέ παρεκά-
λει. νά τού γράψω τόν ττρόλογον
των ποιημάτωΛ· τού εκείνον, τα κν
ριώτερα ίκ των οποίων κα! μού
έσώκλειε διά νά ιλάβω γνώσΐΛ· αύ-
έστειλα ταχυδρομικώς είς την Τη¬
ν ου είς τόν Ι. 'Καιμττούρογλου καϊ
τόν ένέ<ρ*νε καΐ τόν δημοσίευισεν ώς ττρόλογον βίς τό/ ττοομνησθέντα τόμον των ,ττοιημάτων τού, τό/ ύ- ττό τόν τίτλον «1900» Είς Ινα 6ι·6λιοπωλείον των Ά- θη.ων έσώζοντο μέ,χρι τουλάχιστον τινός τόμοι των ττοιημάτον τού έ- κείνων τού Ι. Καμττούρογλου, πολ¬ λά ιέκ των όττοίων ιέτραγουδήθησαν χαϊ τραγουδούνταιι άχόμη άττό τόν λαόν, βττως π. χ. «Μιά τρίχα άττ" τα μαλλάκια σου » κ ά. "Υπήρξεν ό Ι Κσμττούρογλου γενικά καί μιά μεγάλη εύγενής μέσα είς την οποίαν εκλει- σεν 6,τι ^εθνικόν, δ,τι υψηλόν, ό,τι ύττέροχον ανθρώπινον αίσθημα. Άς είναι τούτο ενα έττΐ ττλέον μνημό¬ συνον τού Ι, 'Καμττούρογλου διά τήΛ· σηιμερινήν γενεάν ττού δέν τό/ εγνώρισε. ΒΑΣ. ΚΥΡΕΛΛΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΑΙΑ ΕΝθΓΐθΜΑΤΕΙΟΥ Ή «Μέριμνα Ποντίων Κυρίων» κσί ή κατ' εξοχήν έθνι- κή κοινωψελής καί ή φιλανθρωπική προσφορά της. Τού συνεργάτου μας ·χ. Ξ. Κ. Α. Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τού Φ λαινβρωτπκού Σωματείου «Μέρι- μ-να Ποντίων Κυρίων» Θεσ)νί«ης (σδός Βασιλίσσης "θλγας 131) εξέφρασε θερμάς ευχαριστίας, καΐ Ιδιαιτέρως καΐ διά τού τύττου, είς τοΰς κάτωθι έξ "Αθηνών φΐΐλανθρώ- πους καΐ φίλους τού Σωματείου, διά τό ενδιαφέρον των υπέρ τής α¬ νεγέρσεως τού έχ πυρκα'ιάς κατα- στραφέντος κτιρίου τού Ίδρύματος μέ την πίστιν δτι καί ώλλοι θ' άκο- λου8ήοχ>υν τό τταράιδειγμά των:
«Α· Ε· λουταλάσκη δραχ. 300, Α.
/ννέσ-ης 250 Ν. ΚαροΑής 100, Δ.
Γεωργιάδης 300, Παν. 'Ατματζίθου
100, Τρ. Μιχαηλίδης (6ουλευτής)
1.ΟΟΟ, Ι. Φωστη,ρότΓθυλος 500, Α.
Κσγκαλίδης 500, Χαρ. Φωστηρό-
πουλος 500, Μιχ. Φωστηρόττοϋλος
30ΟΟ Α Ιωαννίδης 500, Α. Κορ-
παγιαννίδης 5ΟΟ, Ι Άργυρό>ΐτου-
λος 500, 'Αδελψοΐ Κούση 500, Γ
Άλευράς 500, Χ. Άλευράς 500,
Παν. Άργυρόητουλος 500, Ε Παυ-
λίδης 500 ΑΕ. «Σ.ΕιΚε.» 2.ΟΟΟ,
Γ. Α. ΆΛευράς καΐ Υΐοΐ 500, καί
Χα.ριλ. Ψωμιάδτ>ς 500 (είς μνήμην
Λ. Ίασονίδη καΐ τού διδασκάλου
τού Χ. ιΚοτνέτη).
Είναι πανελιληνίως γνωστή ή φι-
ΙλανθρίθΓΓτική, ή έθνιική καΐ ή γενκω-
τέρα κοινωνική καΐ κοινωφελής δοά
σις τοΰ έκλεκτοϋ αυτού Σωματείου
τα όττοΐον τιμά την ελληνικήν γυ¬
ναικείον δραστηρΐότητα μέ ίργα.
ώξιόλογα φιλανθρωττίας καΐ εύπΌΐΐ-
ας.
Ί'δρύθη τό Σωματείον είς Τρα-
ττεζούντα Πόντου τό 1904 καΐ εχ-
τοτεσυνεχίζει την έθνΐικήν καΐ φιλα
Θρω,πκήν τού παράδοσιν. Περισυλ-
λένει, περιθάλτττει, διδάσκει καί
συντη(!>εΐ επί 55 τγδη, έτη συνειχώς
όρφανά, άττορα καί άναξιοτταθή" κο
ρίτσια. Βίς τό ττλήρες «Χειροτεχνι-
κόν Έργαστήριον» πού λειτουργεΐ
είς τό οίκημα τού Σωματείου, έκ-
παιδεύονται κογγ' έτος 40 περίπου
νεάνιιδες, είς τάς οποίας, έκτός τής
άμθίδής διά την ιέργασίαν των, πά
ρέχεται κα·1 δωρεάν μεσημβρινόν
συσσίτιον.
ΙΕττίο-ης άπό τό 1952 ϊδρυσε τίς
τόν επάνω όροφον τοΰ κτιρίου τγηι
«Στέγην Κοριτσιοΰ», δττου μέ ελά¬
χιστον τίμημα είτε καΐ εντελώς δω
ρεάν συτίζονται καΐ στεγάζονται
άττοροι φοιτήτριαι, σττουδάστριαι
καΐ μαθήτριαι προερ^όμεναΐ' Λττό
τάς έτταρχίας.
Την νύκτα τής 2 Δεκεμβριού
1958, μεγάλη πυρκαϊά κατέσιτρε-
ψεν όλοσχερώς τόν έττάνω δροφον
δπου ή «Στέγη Κοριτσιοΰ». Καΐ έ-
ττσφίεται ήδη είς την συναντίιληψιν
των εύπόρων φιλανθρώΐτω/ νά έλ¬
θουν ουναρωγοί, μαζΐ μέ τούς ανω¬
τέρω δωρητάς, διά την έ—ανίδρυσιν
τοΰ_ κοταστραφέντος έχ τής ττυρ-
καΐάς όρόφου, ττρός κανονικήν έττα-
ναλειτουργίαν τής «Στέγης τοΰ Κο-
ριιτσιοΰ», τής σττοίας την κατεξοχήν
έσνικήν, κοινωφελή καΐ φιλανθρωττι-
κήν αξίαν καί σημασίαν πάς τις
ευκόλως αντιλαμβάνεται, δταν άνα-
λογίζεται τούς ΤΓθλλαττλούς κιν<5ύ- νους τού διατρέχουν τα άπορα κο- ρίτσια, υπό τάς σηιμερινάς γνωστάς κοινωνικάς συνθήκας, μέ την όλονέν έττιτεινομένην έκλυσιν των ή9ών. Άλλά καί γενκώτερον άν εξε¬ τασθή τό ζττηιμα, έπιτακτική έττι- δάλλεται ή ένίοτχυσις τής «Μεοί- μνης Ποντίων Κυριώ/» διά την συν¬ έχισιν τοΰ εργαυ της καΐ την ά- νάΐΓΤΐίξ ν ιδίως τής Χειροτεχνίας. Είναι γνωστόν ότι ή Ιταλία έκα- τοντάδες έκατομμύρκχ δολλάρια εΐσττρόνττει άττό εϊδη χειροτεχνίας τα ό,ποΐα έξάγει είτε διά τοΰ έμ- πορίου είτε καΐ χυρίως διά των ξέ- νων τουριστώ/ οί όποΐοι την έτπσχέ πτονται. (Τό 1956 μόνον ή Ίιταλία έτΓωλησεν είς την Άμεοιικήν 6ιο- τεχνικά είδη 12ΟΟΟΟΟΟΟ δολλα- ρίων!). Καΐ τό Κράττος μας άντε- λήψθη είδη την σοβαράν αυτήν πη¬ γήν είσαγωγής συναλλάγματος καΐ ίδρυσιν ιδιαίτερον «"Οργανισμόν Β ι οτεχνίας> "Οττως είναι ευνόητον,
ττρόκειται ίτερί θέματος σοδαρού,
τού όττοίου ή εξέτασις δέν άιναλογεΐ
είς τό σύντομον τούτο σημείωμά.
Προκύτττει κατόπιν των ανωτέρω
τό σνμπτέραχτμα δτι άττό ττολλών
πλευρών καΐ άπόψεω»: έβνκών, <οι νωνκών, φιλανθρωπικών καί οίκο- νομικών έτττιβάλλεται ή ενίσχυσις τού έργου τού ζοντανού αθτοθ καί δ ψώντος δ'ά δημιουργιχήν καΐ γό- νιμον έθΜκήν δράσιν Σωματείου τής «Μερίμνης Ποντίων Κυρίων». Ξ. Κ. Α. ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑΝ & ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΙα διάλεξις τοθ συνεργάτου μας κ. ΝΙΚΟΥ ΜΗΑΙΩΡΗ Άπτό τή-ν ίδισιτέρως ενδιαφέ¬ ρουσαν διόλεξη τού κ. Νικ. Μη- λιώρΐ» «° Παλαμάς καΐ οί Πρόσ- φι//ις» την δοθείσαν την Κυρια¬ κήν 15 Νοεμβριού είς την σΓθου- ο-αν τού Συλλόγου «ΐΚωνσταντι- νούττολις», Νέας Φιλαβελψϊίας καΐ είς εΙδική·ν συγκέντρωσιν ορ¬ γανώθεισαν υπό τοΰ Μορφωτικοΰ καί Ψυχαγωγικού Συνβέσμου Ν. Φιλαδελφϊίας «αί 'Ν Χαλκηβόνος ώς συμμετοχήν καΐ αυτού ίίς τάς ιτοΐνελλΐ|νίους εκδηλώσεις τοϋ ί- τους Παλαμά, δημοσιεύομεν κα- τωτέρω τόν πρόλογον καΐ τόν έιτί λόγον 6Γ ωρισμένα γενικότερα θέματα ττοΰ ίβιξεν ό όμιληττής· Είιτεν οίτος άρχόμενος τού λό- γου τού: ΕΤναι ίνα γεγονός ττού νομίζω, ττώς ίδιαίτερα ττ,ρέτττει νά τό προσε ξουμε «αί κατά τίρ αξίαν τού καΐ τή σηιμασία τού νά τό έκτΐμήσουμε Λλοι μας, ή πρωτοβουλίαν μιάς όμά 6ος νέων τής περιοχής αυτής, ό Μορφωτικός «αί Ψυχαγογικόν "Ο- μιλος Νέας Φιλαδελφείας, καΐ Νέ¬ ας Χαλκηδόνος νά μάς καλέσει σή- ,μεροΐ σέ μιά ττνευιματική συγκεν¬ τρώση. Γιά μάς τούς ττοολαιόττερους ττροβάλλϊΐ κυ-ρίως χαΐ συνειβηιτοτΓθΐ εί τό χρέος μας, ενα χρέος μας, συγχρόνως πρός δύο κατευθύνσεις: •πρός την νεολαία καΐ πρός τό ττνεύμο:. Ποιλλοΐ διατείνονταιι δπ άνάμεσα στΐς δύο γενεές, την ίδ.κή μας κσ ίτών ά.μέισων διάδοχον ,μας, εχουν ά όρισμένες νατΓΓυχ9ε ρμς _ <ρτάνουν άκόμη καΐ μέχιρι τού χά- σιματος Δέν συμρωνώ μ' αυτόν τόν τελευταΐο ;όυ κάττως τραγ χό χαρα κτη,ρισ,μό Διαφ3;ές μεταξύ τώ γεινιεών πάντοτε υπήρχαν και εΤναι λ νά ύττάοχου·ν *-■ -■» δειχόμοχττε διολεκτυοη την ττορεία τής Ίστοιρίας. Τό ττρόβληιμο: είναι πώς θά ετπτύΐχουμε την θερμή καΐ τή γόνιμη έπαψή μεταξΰ των γενε¬ ών, πώς θά αττοκαταιστήσθΜμε τόν ζητούμεν© διάλογο, ιμέ σκοττό κύ- ριο, την έττωφελέστερη σύνθεση γιά ΓΟ μέλλον τό «γΐψΰρ» δπως έγρα- ψε τελευτοϊίως σέ δύο άξιοπρόσε- χτα ττ,ράγιματι άρθρα τού, ένας ά- πό τούς άρμοδιότερους γιά τα ζη- τήματα οντά άνθρώπους τού τόπου μας ό κ Ευάγγελος Παττανοθτσος Καΐ γιά τό «γεφύρι» αύτό προσέ¬ θεσε, χρειάζονται οί «δασκάλοι» μέ ιμιάν εύρύτατη έννοια τού ιδρου: ή πνευματική δηΛ. είσφορά σέ κάθε παρουσιαζομένη καΐ σέ κάθε έττι- δαιλλόμενη ΤΓερίτΓΓωοτ) τταντός δυ¬ ναμένου. Γι* οώτό ναρά δικαιολογημένη αιίσθάνθηκα, δταν ζν/ττΐρα.ν οί νεοι τού άρτισύστοττου Μορφωτικοΰ Συν δέσ-μου τής πόλεως αυτής καΐ την ίδική μου στό εργο τους εΐσφορά. Είναι χαρά άλλωοτε γενικότβρη καΐ Ικανοποίηοη, δταν βλεττει κα- νεΐς τούς νέους νά ύψώνονται σέ μίαν κάτΓθΐα ττεριοττή καΐ σκο- πιά μέ ευρύτερη θέσι, ττροκει,μένου νά άντΐιμετωττίσονιν τσ προβλήιματα ιττού τούς άτΓαο-χολούν. Τό θέμα οί ίδιοι τό διώλεξαν σχε τικό μέ τόν Ποιητή, πού τα έκατό χρόνια άττό την γέννηση τού γιορτά- ζει εφέτος τό Πανελλήνιο καΐ σέ συνάρτηστ) μάλιστ.α) ιμέ μερικές καίριες καταστάσεις τής ττρογονι- κής κατα6ολής των περισσοτέρων οαττό αύτούς. 'ιΑξίζει καινεΐς νά τούς συγχαρεΐ καΐ γι* αύτό. 'Νομίζω πώς οί νεοι υας αύτοι ξεκινχςυε μέ μίαν πολυ αίσόδοξη ττροοτττ κή στόν ώραΐο δρόμο πού χαράσσουν, "Ας τούς μττοροΰ.με. Είναι καθήκον μας πο- λύ εύόητο αλλωστε νομίζω. Θά ιτροκύψει δμως άπό την ενεργεια αύτη καΐ γιά μάς μιά εύφρόσυνη άγαλλίαση, μιά χαρά ύψηίλής κά- πως ποιότητος καί ιΐιά βαθύταττι ϊκανοττοίηρτ)». Έν οννεχΐία ό κ. Μηλιώρης εί- σηλθεν είς τό κύριον βέμα τής ο- μιλίος του,ώναφερθιΐς είς την ση μασίαν τον Κω~ή Παλαμά ώς κατ' εξοχήν 'ΕβνικοΟ ΠνΐΜμβτικοΰ Ηγέτου καί λϋσάς ιτοιήματα
τοΰ Ποιητί) σχβτικά πρός τόν 'Ελ
ληνισμόν τής ΙΑνοττολής, την Μι¬
κρασιατικήν Καταστροφήν καΐ
τοΰς Πρόσφυγας καΐ ϋίβς την
«Ανατολήν» χά! «Τό Τραγοϋδι
των Προσφύγων».
Κατέληξεν δέ ώς εξής:
Μιλήσομε »τήν άρνχή καΐ γιά τώ
χρέος μας πρός τό Πνεύιι*. Ή ση-
μερινή μας εκδηλώση, αφιερωμένη
στήν ΠοίηΦη μιτορεΐ ν ά θεωρηθή
καί σαν μιά μικρή ττροίτφο^ά, ημών
δλον, ττρός μιά ά*ό τίς εώγενέστε-
ρίς λειτουργίίς ΐοθ Πνεύ,μ<ΐτ€κ; Ή Ποΐηιση «αί ή Ποίηση έχει ττολλές μορ$ές, καί περιλΐιμβάνέι £νο· εύρύΓθτο -ερχόμενο — Ποί¬ ηση είναι κάβε ττράξη καΐ ημών των άττλών» άινθρώττων καΐ των κοι- νών θνηιτών πού ξεφεύγει άπό την ρουτίνα τής κσθηιμερινότητας καί τείυει πρός κάττοια άνώτεοη σφαΐ- ρα στοχασ,μών καΐ συναισστιμάτων καί έτΓΐδιώξεων — ή Ποίησηι, άττο- τελεΐ ενα ζωτικό στοιχιείο γιά την υπάρξη ,μας. Μάς άνακουψίζει ά¬ πό τίς ταλαιπωρίες τού 6ίου μας. μά; ίαπνέει καΐ ιμάς στηοίζει κατά την έκττλήρωση τοΰ ττροορισμού άν είναι καΐ όπως Επί των έλληνοτουρκικών σχέσεων ΑΠΑΝΤΗΣΙΪγΠΣ^ΪΑΙΚΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗΝ Πώς Τϊρέπεινά κρίνωμεν τα ίστορικά γεγονότα άπό γενικής πλευράς τελείως άντικειμενικώς καί δχι βά¬ σει των προσωπικών συμπαθειών ή άντιπαθειών μας έναντι ξένων λαών. Τοΰ συνεργάτου μας κ. «ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ» Γ' Ώς εγραψα καΐ είς τό δεύτερον μέρος τού παρόντος άρθρου μου (Πρ. Κ. 8 Νοεμβρ.) έγώ δέν εσχέ- τισα την Βίβλον, 'δηλ τα παραγγέλ ματα τής Θρησκείας μέ την πολιτι¬ κήν, ήτις αποτελεί άντίθεσιν πρός τάς ώς άνω περί άγάττης καί είρή- νης τταραγγέλματα, ώς δημιουρ¬ γούσα μίση καϊ ττά9η μεταξύ των λαών μέ τα ψρικαλέα άποτελεσμα- τά των. Ούτε καΐ ττερΐ των Χ λια- στών άνέφερά τι, ώς άσχέτων ιμέ τό θέμα μου. Αύτό ώς έν παρενβέσει. Συιμφωνώ ώττόλυτα μέ τόν φί¬ λον κ. Βερνάρδον γράφθντα έν τφ «Κόσμω» τής 1 1 Όκτω&'ρίου δτι «δ εττίστωσε την ΰτταρξιν κοινών ά- ναμνήσεων μεταξύ Μικρασιατών Έλλη'ων χαΐ Τούρκων (διατί μό¬ νον Μικρασιοπών καί δχι δλων των 'Ελληνων τής ττρώην Όθωμανικής οώτοκρατορίας; Σττμ Βυζ.) άνα- μνήσεων αί οποίαι δονούν τάς καρ 6ίας των μέ όμοίους είς έντασιν παλμούς συγκινήσεως άλλ' δτι ύ- ττάρχουν καί αγάδες οϊτ,νες τταρεμ πο!5ιζουν την καλλιέργειαν τής τοι¬ αύτης (εγκαρδιότητος .. κλπ.». Τοιούτοι αγάδες υπήρχον καΐ ε¬ πί τού άττολυταριχιικού ίν Τουρκία θώ ω ικαθεστώτος των οποίων τα ληνικά αίσθηματα ττρο^χαντο κυ- ρίως ΐκ θρησκευτικών λόγων. Τα αύτά αίσθήματα έτρεφον καΐ εναν¬ τίον των άλλων μή Μουσουλμανικών λαών. Μέ την ανακήρυξιν τού Συν- τάγμστος είς τους αγάδες αύτούς οί όποΤοι, όμολογουμένως 'δέν μάς έττείραζβν καΐ ττολύ, προσετέθησαν καΐ οί ττσλιτιχοΐ τοιούτοι οί όποΐοι ιένταχθέν—ς είς τό Νεοτουρχικόν κο- μιτάτον τής «Ενώσεως καϊ Προό- ήρχισαν 6<στρατείσν, κυρίως ά—ό των στηλών τού Τύττου εναντί¬ ον ολων των (Τή Τουρκικών λαών τής Αύτοκρατορίας βχι μόνον Χριστια- νικών άλλ' ιένίοτε καΐ Μουσουλμα¬ νικών, δηλ. των Άλβανών, Άράβων κ.λ. Πολιτική τελείως άντίβετος μέ την τού συντηρητικοΰ Σουλτάνου Χαμήτ ήτις καΐ ττροεκάλεσεν αρχι¬ κώς μέν τούς Βαλκανικούς πολί- μους καΐ ολίγον έττειτα την κάθο- δον τής Τουρκίας είς τόν πρώτον παγκόσμιον πόλεμον, μέ άποτέλε- σμα τάν διαμελισμόν τής Αύτοκρα- τορίαις. Ό Χαμήτ ό οποίος προτ- παθοΰσε 5ιά τή^ς συνετής πολιτικής τού τα διατηρήση την άκεραιότητα τού Κράτους τού καί, βραδύτερον ό ΐΚεμάλ Άτατούρκ ό οποίος περιέ σω,σεν άπ' αύτό δ,τι τού ήτο δυνα¬ τόν, υπήρξαν πραγματικόν πατριώ¬ ται καΐ οί αλλοι πού τα έρριψαν σέ περιπέτειες καΐ τού εβγαλαν τα μάτισ, υπήρξαν αύτοι τούς όποίους όνομάζω έγώ «ύττερπατριώτας». Κά τι τέτοιοι είναι αύτοι τούς όποίους 5 φίλος κ Βερνάρδος άποκαλεΤ α¬ γάδες. Δηλαδή άνβρώπους οί όποΤ- οι φαντάζονται δτι εχουν αύτοι καΐ μόνοι τό προνόμιον τοΰ πατριωτι- σμού τό οποίον θέλουν νά έττιδει- κνύουν εκάστοτε είτε δι* έμπρηστι- κών λόγων καΐ δημοσιευμάτων είτε καΐ δι* ένεργειών αίτινες άποβαί- νουν όλέθριαι συνήθως διά την ηα- τρίδα των. Τέτοιοι «υπερπατριώται» μέ την ώς άνω έννοιαν υπήρξαν καθ" 6- λους τούς αιώνος καΐ ύπάρχουν πάντοτε παρ' ήμΤν. "Οπως ίγραφα χαί άλλοτε ά—ό των στηλών τού Π 'Κ άλοι άνεξα,ρέτως οί "Ελληνες έν χαιρφ ττολόμου είμεθα πατριώται καΐ τό 5είχνουμε διά τού ήρωΐσμού μας Έν καιρώ είρήνης δμως καΐ '<υρίως είς ττεριόδους μή πολεμικάς μέν άλλά μή ήρεμούσας, ώς αύτη ΐττού διερχόμεθα άττό τίνων έτών, άλλοι έξ ημών είναι συνετοΐ καΐ ψύ- χραμμοι πατρώΐαι πού δλέπουν την κατάστασ.ν σύμφωνα μέ τόν πραγματικόν συμφέρον καΐ την ά- ξιοττρέπειοτν τής Πατρίδος καΐ ρυ- θμίζουν τάς ενεργείας ή έκδηλώσεις των μέ την προστττι.κήν αυτήν καΐ άλλοι είναι οί θέλοντες νά φαίνον- ται περισσότερον των άλλων πα¬ τριώται, δηλ. «υπερπατριώται» έττη ρεάζοντες την Δημοσίαν γνώμην διά τι>ρνν>ν λόγων καΐ δημοσιευμάτων
συνεταυτι'ζοντες την δημοκοητίαν μέ
τόν πραγματικόν ττσπρωτισμόν καί
χαραχτηρίζοντες ιτάντα σννετόν καί
μετρημβνον-ττατριώτην ώς ήττοπαθή
καΐ ραγιαΐδιζοντα. "Ολαι αί κατα¬
στροφαί καΐ αί ταπεινώσεις καΐ όϊ
έξευτελισμοΐ πού Οττέσζημεν άττό
τής έιταναστάσεως τού 21 μέχρι
σήμερον είτε μεριχώς είτε όλοκλη-
ρωτικώς όφείλθ'νται, είς χάθε ττερί-
τττωσιν, ττάντοτε σχε'δόν ιέξ δλου είς
αύτούς. "Οσάκις δηλ ούτοι κατώρ-
θωναν ^ά έπιδληβούν. Αύτοι προε¬
κάλεσαν τάς δύο ά^επανορθώτους
συμφοράς κατά τόν Αγώνα τού 21 ό
Την μίαν είς τό Δραγατσάνι δττου
ίνας έξαλλος όττλαρχηγός ονόματι
ιΚαρσβιάς παρά τάς αυστηράς δι¬
αταγάς τού Αλεξάνδρου Ύψηλάν-
τη ιέπετέβη κατά πολυαριθμοτέρου
Τουρκικοΰ στρατού μέ άττοτέλεσμα
νά καταστραφή ό Ίερός Λόχος ά-
ττοτελούμενος κατά τό ττλεΐστον ά¬
ττό τό άνθος τής 'ΕΞλληνιχής νεολα!
άς δηλ. άπτό τταιδιά ττού ιέσττούδα-
ζαν είς τα Εύρωτταϊκά Πανετπστή-
μια, καΐ νά σβύση ή ίπτανάστασις
είς τάς Παραδουναβείους επαρχίας
καθότι καΐ οί αλΛοι λόχοι τού Ύ-
ψηιλάντη είχον ήττηΐθή ικαί διασκορ-
ττισθη.
Ή ΊΕπτανάστασις τού 21 έξερ-
ράγη μόνον ιέκεΐ ττού ήτο δυνατόν
νά έττικρατήση. Είς την Πελοπόν-
νησον την Στερεάν καί ολίγα νη-
σιά Μεμονωμέναι καΐ άμελέτητο
ιέξεγέρσεις είς τίνα δλλα .μέρη κα-
τεστάλησαν άμέσως Ή Χίος, ίνα
νηοΊ πλούσιο καΐ εύτυχισμένο ττού
δέν υπέφερεν διόλου σχεδόν δουλεί-
αν ώς διατελοΰν ύττό την προστασί¬
αν των Σουλτανικών χαρεμίων ττα-
ρέμεινεν έξω τού Αγώνος, δττως
καί άλλα νησιά ττού δέν ήσαν είς
θεσ ν νά ιέπαναστατήσουν Πήγαν
δμως τελείως άμελέτητα οί Σάμιοι
καί έξήγειρσν είς έττανάστασ ν τούς
κατοίκους της άνθρώττους άόττλους
κ-αΐ άιδαείς ττρός πόλεμον καί έπ·«ι-
τα την έγχατέλειψαν είς την τύχην
της, μέ άττοτέλεσμα τόν ττλήοη Ο¬
λεθρον των πά/'ων, έμψύχων καί ά-
ψύχων!
ΕίΛαι βέβαιον δτι οί Σάμιοι ε¬
πολέμησαν έττειτα γενναίως καί ε-
σωσαν την νήσον των άττο την εχ¬
θρικήν «πι'δρομήν. "Αξιοί τιμής βε¬
βαίως γι' αύτό Ή Χίος δμως τής
όττοίας προεκάλεσαν την πλήρη κα-
τσιστοοφήν -ήτο την εποχήν εκείνην
ένα διαμάντι τοΰ "Έλλην σμοΰ Μέ
τόν πληθυσμόν της, κατά ττολύ ύ-
ττέρτερον τής Σάμου, μέ τό πολιτι¬
σμόν της, τό εμπόριον της την αυ-
τιλίαν της! "Απόδειξις τής ζωτικό-
"ητός της αυτής είναι ότι έττειτα
άττό μζρικά χρόια άιεγεννηθη, ώς
ό Φοίνιξ έχ τής τέφρας της καί μέ
τόν περισωΒέντα καΐ έτταναττατρι-
σθέν λείψανα τού ττληθυσμού της,
έμεγαλούργησεν είς έργα ττροόδου
άναδείξασα τούς μεγάλους επιχει¬
ρηματίας, τούς μικρούς καί μεγά-
λους εφοττλιστάς, τούς μεγάλους εύ
εργέτας τοΰ Γενους Τούς Ράλλη-
5ες τώ^ Ινβιών τούς Σκυλίτσιδες,
τούς Μαυροκορδάτους, τούς Συγ-
γρούς κα! άλλους. Φαντάζομαι ττοϊό
θά ήτο ή σημερινή της άκμή καί
ττόσος ό ττληθυσμός της άν δέν την
χατέστρεφεν ή άφρων έκείνη καΐ ά-
μελέτητη εττιχείρησις των Σαμίων!
Ή ά-φροσύνη χαΐ ό άκαιρος τταλ
ληκαρ.σμός, των στρατιώτων τού
Καραισκάχη ένεργησάντων παρά
τάς διαταγάς τού, προεκάλεσε τόν
Θάνατον τού άνδρας αυτού ό οποίος
'μετά τόν Κολοκοτρώνην υπήρξεν ή
στρατηγ <ωτέρα μορφή τής Έπα- νασ τάσεως Μετά την Επανάστασιν, οί διά φαοοι δημ ουργοΐ χαΐ «υπερπατριώ¬ ται άνεστάτωναν εκάστοτε τό βυ- στυχισμένο Κράτος. "Εργον αυτών υπήρξεν ό άτυχής ίκεϊνος ττόλεμος τού 1897 Μέ στρατόν γενχαίον μέν άλλά τρομακτικώς μειονεκτούντα τού Τουρκικού είς αριθμόν, ήττεί- λουν νά χαταλύσουν την Όθωμσντ- χήν Αύτοκρατορίαν. Τα άποτέλε- σμα είναι γνωστόν Θό έφθαναΛ· οί Τοΰρκοι στήν Καλαμάτα γιά νά Οττοδουλώσουν έκ νέου την Έλλάδα άν 6έ έπενΐίβαινον αί Δυνάμεις γιά νο· τούς σταματήσουν έξω άττό την Λαμία. Αυτή υπήρξεν ή όλεθρία πάντοτε δράσις των «ύττερττατρ ω- τών» ή «άγάδων» καϊ τόν κ. Βερ¬ νάρδον ! (Συνεχίζεται) ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗ- ΣΙΣ Ώς άνέγνοχτα έν τώ Πρ. Κ. τής 29ης παρελθόντος, κάττοιος φί- λος, παρειΐβαίνων είς την μετά τού κ Βερνάρδου συζήτησιν μου (χαί δχι διένεξιν ώς την χαρακτηρίζει) άντιχσθιστά, έλττίζω έκ παραδρο- μής, ιμίαν φράσιν μου δι" άλλης είς τα περϊ των 'ΕΞλληνοτουρκικών σχέ¬ σεων γραφόμιε/ά μου καί ττροσδί- 6ει ούτω είς αύτά ακριβώς αντίθε¬ τον νόημα Έγο εγραψα -πλέον η ά¬ παξ ότι έτηβάλλεται ένεκα ττολλών λόγων ή μετά των Τούρκων συμφι- λίωσις, χωρίς δμως τεμενάδες και Οποκλίσεις- όπερ σημαίνει, τταλλη- καρισια Ποΰ βρίσχει ό φίλος αύτός ότι εγραψα την φράσιν πάση θυ- σία ή όττοία ττρούττοθέτει δχι μό¬ νον τε.μενά5ες καί ύιτοκλίσεις άλλά καϊ ττολλά χειρότερα ττού δέν γράφον ται. Δέν θέλω ν' άποδώσω τό ποάγμα είς κακήν πρόθεσιν. Τό άπσδίθω μάλ/νΐν είς εσφαλμένην κα τανόησιν των γραφομένων μου Τό περίεργον δμως δτι καΐ ό κ. Βερ- νάοδος μή ποοσέξσς φαίνεται είς την <τχ]·Λ<χσί<χν τής φράσεως «ττάση θυσία» την έτταναλαμβάνει είς τό έν τώ «Κόσμω» άρθρον τού τής 1 τρέχοντος Λέγω «μή προσέξας» δι- ό-ι έχει κατανοήση ττλήρως τό ττνεύ μα μου έττΐ τοΰ βασκοΰ τούτου θέ¬ ματος ΑΧ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ (Βυζάντιος) Τό πληρες κείμενον τοθ νέου διατάγματος ΠΕΡΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ, ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΓΑΡΜΜΛΤΟΣ ΑΥΤΟΙΤΕΓΑΣΕΩΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Πώς ρυθμίζεται τό θέμα έν τώ συνόλω τού "Αρθρον 8. 1. Ή κατά τό άρθρον 4 τού πταρόντβς «ροβλεττο- μένή οικονομ ική 'ένίΐτχΐΛΤΐς κατΰ- βάλλίτβι είς τόν ιαρτΐτϊγέιν τής βϋ- τοστεγαζβμένής οίχογενείας. *έν ή ττερπττώσει ή οίκογένεια αύτη στε- ρείται άρχήγού, ή ενίσχυσις αύτη καταβάλλεται ή άπό κοινού είς ά- τταντας τούς συνδικαιούχους ή είς τόν δι' επισήμου ττληρεξουσίου των όριζόμενον έκπτρόσωπόν των, όστις δέον ΟΊτωσδητπΌτε νά είναι ένήλικον μέλος τής δ καιούχου αύτοστεγά- σεως οικογενείας. Έν περιτπώσιει θανατου τού άρ- ιχηγού ή συνδικαιούχου μέλους πρό της διά της εκδόσεως τού τταοθίχω- ρηττηρίου κτήσεως κηριόττϊτος, είς τάς έν ττροκειμέν» ύττοχρεώσεις «αί δικαιώματβ οώτού, ύττεισέρ- μένου ■η-αρ' θπ>τών ττΰβρβτΓήιγμβτος
η «ρβττικβύ ακινήτου.
ναι ή τπγνή καΐ τό κίνητβό Κάθε έ-
ξάρσεως· καΐ χωρΐς την έξαρση, αύ¬
την την βαθειά, καΐ μυστηριακή συγ
χίνηση,αύτην την βαθειά καΐ μυστι-
ριοχή άγαλλίαση χαί εύφροσύνη,
σ' όρισιμένες στι,γμές τής ζωής μας
ή ζωή μας αύτη θά γινότοΐνε οαρος
κα! θά μάς θδινε την έντύτΓωση
μιάς σχληρής, τραγικής δυναστεύ-
καί μιάς ΤΓαραλογης περιττέ-
τεας.
ΟΙ νίόι μβ<, γιά νά γυρίσθυμί πάλι σ' αάτούς, ετσι καθώς ξεκΐνοΰ νέ στή ζωή τους χαί μάλιστα σ' αύ τή τη στιμερινή ττερίβδο τήξ ΐστθ- ρίβς τβθ «όσ,αόϋ, τή ιμεγαΛειώδη σέ έττιτεύγματα τού ττνεύματος α¬ κριβώς, άλλά καΐ τή γεμά:η άττό τραγιχές άντιφατικότηττες, άς προ- σέξουν τούτο: δ,τι κι' άν άπσφα- σίζουν, δ,τι κι' αν πράττουν, άς ττροσπταθούν νά έξωραϊζουν τίς ιτρά ξεις των, ·ά έξευγΐενίζουν τούς σκο ττούς των, "Η ζωή τότε καΐ τότε μονάχα, άς μοΰ ιέπιτρέψουν ιδιαι¬ τέρα νά τό τονίσω θά ττάρη νόημα γι' αύτούς· ή άμορφιά καΐ ή πίστη θά καταυγάση την ψυχή τους κα" θά τή τΗλημμυιρίση ώττό αϊσιοδοξία ΙΑύτό σάν ύστατη καταχλεΐδα του.ς Ύτταρχόντων τπλειόνχον συνδικαι ούχαν, έν ττερ τττώσει αρνήσεως ή μή έγκαίΐρου ττροσελεύσεως μέλους τινός ή τινών έξ αυτών έν τος τής τασσομένης ύττό τής άριμοβίας ύ- τττ)ρεσίας ώς άνυτέρω ττροθεσμίας ττρός παραλαβήν δόσεως, ή οικο¬ νομ ική ενίσχυσις δύναται νά ^οοητ γήται είς τα ύττβΛοιτΤα μέλη καΐ είς την υπό τού άρθρου 4 τού πα¬ ρόντος προβλεπομένην αναλογίαν όσον άφο,ρά τα μέλη τής οικογενεί¬ ας, άτΓθξενοΐίμένων των ανωτέρω, κατά την διαδικασίαν τής προη¬ γουμένης διατάξεως παντός δικαι- ώματος έττΐ τού ακινήτου, χονται οί ύττό τού οίκείου Συμβου- λίου Στεγάσει*; αρισθέντες συνδι- κα βΰχοι κατά την άρχ «ήν ϋπαγω- γήν τής οικογενείας είς τό τπρό- γραμμα αύτθσιεγάοτεως. Ή άναλογοΰσα οϊκοΛ-ομική ενί¬ σχυσις είς άνήλικα ή φρενοβλαβή άτομα καταβάλλεται είς τόν όριζό- μενον κατά τάς διατάξεις τού ά- σΐικού Κώδικος κηδεμό-.α ή έττί- τροπον, ίύλτνόμενον χαΐ έν ττροκε^ι- ΐμένω ώς α! οίκίίαι διατάξεις τού¬ του όρίζουσιν. 2. Δκαιοΰχοι τής ώς ανωτέρω οικονομ ικής ένισχύσεως, ττοοσκα- λούμενοι εγγράφως υπό τής αρμο¬ δίας υπηρεσίας, πρός συμττλήρω- σιν των δικαιολογητικών τού φαικέλ λου των ή έγκατάστασίν των πρός έναρξιν οίκοδομικών εργασιών είς τα όριζόμενα πρός τταραχωρησιν είς αύτούς οίκόπεδα η διά την πα¬ ραλαβήν δόσεως τής έγκρ θείσης ο^<θΛ<ομικής ένσχύσεως ττρός αΰ- τοστέΐγασιν, καΐ μή προσερχόμε- νοι, έντός τής τασσομένης αυτοίς (ΐτρόθεσμίας, δύναται οι' αποφάσε¬ ως τού 'Υπουργού Κοινωνικής Προ νοίας, ή τού Διευθυντού τοΰ οίκείου ιΚέντρου Κοινωνικής Προνοίας μετά γνώμην τού οίκείου Συ,μδουλίου Στεγάσεως, νά κηρύσσωνται έκ ΐπτωτοι τταντός δικαιώμιατος άστ κης άποκαταστάσεως καΐ οΐ<σνο- μικής ένισχύσεως καΐ έν συνεχεία νά άπτοβάλλωνται διοικητικώς έντό τα<τής προθεσμίας έκ τού κατεχο- "Α ρ θ ρ ο ν 9. 1. Ή πλη τού άρθρου 3 τού παρόντος απο¬ φάσεως, διά τής οποίας έντάσσε- ται ό δικαιούχος, είς τό κατά την διάταξιν τής παρ. 1 τού παρόιτος πρόγραμμα αύτοστεγάσεως υπό τού καθϊριζομένου ύπολόγου δια- χειριστοΰ, εττ' ονόματι τοΰ όποίου ιέκδίδεται, τό διά τόν σκοπό/ τού¬ τον χρηματ ι«όν ενταλμα προπλη- ρωμής. Έν ή ττεριπτώσει το αρχικώς ό- ρισβέν διά την πληρωμήν τής οίκο- νομικής ένιοιχΰσεως τού αύτοστε- γοοζομένου ε^ταλμα έξηντλή9η, μή έπαρκέσαν διά την πληρωμήν δ- λων των δόσεων ή έληξεν ή ποο3ε- μία αποδόσεως αυτού, έ<515εται νεον ένταλαα ττροττληρωμής είς 6ά ρος τού όποίου θά καταβλη9ωσι·ν αί ϋπόλοιτΓθι δόσεις. Αί δόσεις αύ¬ ται καταβάλλονται δι* ιδιαιτέρας συμπληρωματικής αποφάσεως τοΰ ΔιευΒυντού τού οίκείου Κέντρου Κοι^ωνικής Προνοίας είς ήν ϋπο- χρεωτικώς θά μνημονεύηται καί π^άσα σχετική άμοία προηγουμένη, ώς καΐ τα χρη^ατ ικά ενταλματα είς δάρος των οποίων χατεβλήθη προηγουμένως μία ή πλείονες δό- σε.ς Αρθρον 10 1 Ή κατα- βολή έκάστης δόσεως είς τόν δι- κσιούχον αύτοστεγαζόμενο/, ένερ- γεΤται κατόπιν έντολής τού προϊ- σταμένου τού άρμοδίου Κέντρου Κοιν Προνοίας, στηριζομένης είς την κατά την διάταξιν τοΰ άρθρου 3 απόφασιν έν συνδυασμώ πρός την υπό τής παραγράφου 2 τού άρθρου 5 προβλεπομένην πιστο- ποίησιν τοΰ έπιβλέποντος μηχανι- κοΰ. 'Βχάστη άπόδ:ιξ ς πληοομής, συντάσσε-'αι είς δ πλούν, έξ ών τό έν αντίτυπον χρησιμοποιεΐται υπό τοΰ ύπολόγου, διά την, κατά τα κεκανονισμέΛα, απόδοσιν τοΰ λ) σμοΰ, τό έτερον δέ, φυλάσσεται είς τόν φάκελλον τού αύτοστεγαζομέ- νου Τό στοιχεΤα ταύτα μετά τώ σχετικών άττοδείξεων λήψεως των χρηματικών δόσεων, έκ μέρους των δικαιούχων, αποτελούσι τα νόμιμα
ΓΙΚΟΣ ΚΟΣ Μ
** « γ *«***»«** ******
«ΤΟΣ 32ον αριθ. φύλλον 1305
κ.
19
■4
η»·
Τι-
ό·
«υ
(ο-
ιό
<* Γίς ήν 8ΑΙΒΕΡΑ ΔΙΑΠΙΣΤΟΣΙΪ τοθ άνω- κείας, διά ΟΙ άνώτατοι κληρικοΐ δ,ότητός των, ουδεμίαν δεικνύουν ενδιαφέρ δσγώγησιν τοθ ^ τστα νοσούσης .» Ρ Ι « ς μ* την ροντων, έν πάση φ ό φ η λ ή ^ ^Ροντίδα «αί ουδέν ^ βά δια™1" πίσκοπος Αθηνών καί τού είς τόν , τιΚ ρ α ρ ύ- Ασχολοθνται κων των ασχετα μέ -πολΛήν μου_ λύπην, νά πά. Άρχιε- τής έγκα- την ηθικήν Ασχολήται αντιθέτως μέ ζητήματ ιερόν αυτού σχήμα καί -Λ *~ διαφέρεται ασχεταΑπΡός το χιας — θεισαν, υπό των κατο κων τ Οί άπαρτίζοντες εκάστοτε την Διοικοθσαν Ιεράν Σύ νοδον Ιβράρχαι άκολουθοθν τό παράδειγμα τοθ ίσοβίου Προέδρου αυτής Αρχιετπσκόπου Αθηνών καΐ διέρχΧ™ τάς ημέρας τής άνωτάτης εκκλησιαστικήν των έξο°σ'ας έν π λ ή ρ ε ι άδρανεία καί άφανεία, χωρίς νά ^ή ρ ρ άφανεΐα, χωρίς νά ^-^ ίουν, έστω καί την ελαχίστην, κσρποφορον καί 8ημιου% γικήν, εθνικήν καί κοινωνικήν, δρασιν. " Άλλά καί όλόκληρος ή 'ΙεραρχΙα τής Ελλάδος, κσ- ^Ροσφα]ον σύνοδον της αέδξ « 2Κ-πΡοσφσ!ον σύνοδον της, απέδειξεν δτι περί πολλά τυρβάζει κα, μόνον την Κ Υ Ρ Ι Α Ν καί υψηλήν έθνικο- θρησκευτικήν αποστολήν της άγνοεΐ, * Την αυτήν δυστυχως τακτικήν άκολουθοθν καί οί Προκαθήμενοι σήμερον των έκτός των όρίων τοθΈλευθέ- ρου Κράτους Έλληνορθοδόξων Έκκλησιών. Περί τοθ εύρισκομένου επί κεφαλής τοθ ύ π ε ρ λ ά μ- προυαίωνοβΕου, καί πανευψήμου Οικουμε¬ νικού θρόνου - τοθ άποτελοθντος την πάνσεπτον τής Ορθοδοξίας κορυφήν - «θοθ, Κύριε, φυλακήν τφ στό- ματί μου». Λησμονήσας την έθνωψελή έν Κερκύρα καί έν Αμερικί) δράσιν τού, μετεβλήθη είς τ α π ε ι ν'ό ν των προαιωνίων έχθρών τοθ γένους θεράποντα. Είς θαυμα¬ στήν των καννιβάλων τοθ Μεντερές, οί όποΐοι, την 5ην Σεπτεμβρίου τοϋ 1955, κατέστρεφον καί έπυρπόλησαν τούο ανεκτιμήτου Ιστορικής άξίας Βυζαντινούς ναους τής Βασιλευούσης, έσύλησαν τούς τάφους των Πα- τριαρχών. κατελήστευσαν τα πάσης φύσεως περιουσιακά στοιχεΐα των όμογενών μας, έβίασαν άνηλίκους καί έν γένει διέπραξαν άκατανόμαστα έγκληματικά δρ. για. Έφθασε δέ μέχρι τοθ σημείου νά φωτογραφίζεται προσκεκολλημένος είς τόν βραχίονα Τοΰρκου καμποτί- νου, δήθεν ήθοποιοθ. Ήέξευτελιστική αυτή, διά τό άξίωμα τοθ ΆρχηγοΟ τής ΌρθοδοξΕας, φωτογραφία εδημοσιεύθη δυστυχως είς τόν Ελληνικόν καί τόν ξένον Τύπον, πρός ά φ α τ ο ν χαράν καί αγαλλίασιν των έχ¬ θρών τοθ Έθνους καί τής θρησκείας μας. "Εχουν τόσα δημοσιευθή είς τόν μή έξωνημένον Ελ¬ ληνικόν καί τόν ξένον Τύπον, περί των άντεθνικών αθλων τοθ «Αρχιεπισκόπου καί Έθνάρχου Κύπρου», ώ- οτε θεωρω περιττόν νά ένδιατρίψω επί τού προκειμένου περισσότερον. Είναι αρκετόν άλλωστε νά ύπομνησθή δτι πσρέβη, κατά τρόπον άχαρακτήριστον, τόν δρ- κον τού, διά την ένωσιν τής γενετείρας τού μέ την Μεγά¬ λην Πατρίδα καί παρέδωσεν, έλαφρα τη καρδΐα είς τό διηνεκές, την μαρτυρικήν Ελληνικήν Μεγαλόνησον είς τούς Άγγλοτουρκους, δημίους της. Έχει μέχρι τοιούτου βαθμοθ έκτροχιασθρ τής έθνικής καί έκκλησιαστικής τά- | ξεως, ώστε χρησιμοποιεΐ, χωρίς συστολήν, πάν ά θ έ μ ι- | | χη χρ ή τ ο ν μέσον, διά νά άναρριχηθή είς την προεδρείον τής Άγγλοτουρκικής έν Κύπρω δουλοπαροικίας, πατών επί ^Οαίμοφύρτου πτώματος τής πατρίδος τού. Είς την τοιαύτην θλιβεράν θέσιν έφθασαν δυ- τυχώς οί διάδοχοι των Γρηγορίων, των Γερμανων, των .ρυσοστόμων, των Κυπριανών καί των άλλων ένδόξων 'Ελλήνων Ίεραρχών, πού άποτελοθν τό καύχημα τής Έλ· ηνικής Όρθοδοξίας. Ό ΠΑΑΑΙΟΣ ΑΙ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ: ΟΙ ΠΡΟΑΙΩΝΙΩΣ ΥΜΒΙΟΥΝΙΕΙ- ΦΙΑΙΚΩΙΕΧΘΡΟΙ! ΟΦΕΙΑΟΜΕΝΗ ΠΡΟΣ ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΑΣ ΕΞΗΓΗίΙΣ Τοθ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ 0 έκΛεκιός—,----- .. , Μθεύς κ. Νικ. Καραράς μετά την άγνίιχτιν κοΐΐ μελέτην των εννεα Ορων μου, των είς τού «ίΚόσμον» ιιοσιευβέντων υπό τόν αυτόν γε- •νν τίτλον «των συμβιούντων... φι λ; έχθρών», έθεώρτ>σεν ορθόν ν α
άττευθύνη επιστολήν το" ^°
-11—59 μέ τάς έπ' αυτού κρι-
καΐ την τελικήν γνώμην τού,
Ι' *>ιστών θερμώς τούτον, όφείλω
ίυθεως νά δηλώσω, δτι περισσότε¬
ρον δίκαιον άττό εμέ έχει ό ικ. Κα-
ΙΡβράς, έν σχέσει πΡ°$ τον χε"ρι"
|σμόν τού σοβαρωτάτου ττροβλήψΐα-
ί1^ των έλληνοτουρκικών σχέσεων.
κβί τό έχει διά τόν απλούστατον
'θν, έττειδή ούτος ηύιύχπσε να
μ4 οΐς την Λξέχα<ττον ρ τ-ρι<—·ότ€ρα χρόνια άιττάέμέ- νΛίΜδρωθη Ακεί, νά γνωρίση 6α- "βσ τούς σι»μβιούντας Τούρκους ατττύξη σχέσει ς μέ αύτοθς κσι τιληφθη έντονώτερσ δσα ο υ' αψόμενος δέν £λατ5εν ΛροΡΜη^ ιληφθη ελλείψει χρόνου. "Ε- *ιτό τή Σμύρνη μας όχταί- ">ς νά έίχω τόν ττλοθτον των
εων τού κι>ρίοι; Κοοραρθ
-^ να γνωρίσω τούς Το6ρ-
•ς δττως ίκΛνος, Μέασ στόν στ«
>ύχλο τού ΜτΓουρνόβα είναι τό-
«ύχολο νά συζήσοΐΛ/, ν ά σΐίνα-
♦ωθοΰν, νά άλληλογνωριο-3ο3ν
* οί πατοϊοι
ούρχοι, Άρ-
Λ€6αντίνοι Πώς
άξέχβσΊης Σμύρνης μας
τράτΓος τταρόμοιος ώλληλογνωριμι-
ας Κσί αύτό δμως μόνο άτάμεσα
σέ μεγάλοΐΛ; καί ήλικιωμένους θα
μτΓορούσε νά γίνη. Άΐλλά -ως &β
ιδάκι ττού εφυγε Λκτω ^των ιαπο
ί θά δ ατηροΰσε τό ίδιο εντόνως
Σον άν&ρωηο, λοι~όν,
λής ττίσ'τεως, Ικσνης
ής ς
μορ<ί*>σεως *αί μεγάλης ττειρας,
τόν τταραβέχομαι νά έχη σχη
σε άρθότερη γνώμη άττό την
μου σ' αύτό τό θέμα καί συμ
σ' δλα δσα μού 6γιραψ£·
Τό παράβθ'ξο έν ττροκειμενω εί¬
ναι δτι τή> ϊδια θέσ'ν ^ τόιν *■ Ν·
Καρορά ύποσ-τηιρίζει καί ό κ ^ Αχ
λΛαορομμάτης. Μέ την διαφοράν ό¬
τι ό δεύτερος χειρίζεται, «αθως ε-
γ,ραψα ηδτ), τα θέμ«τά τού «<ατ:α τρόττον ά-όλι/τον «αί άχαταλλτιλον δί ζντηΐσιν· τρόπον διά δημοσίαν θ τρόπον δημοσίαν (τυζιντηΐσ ρ τόν οποίον θά ττροστταθήισω ν ά- ναλύσω μέ πα-ραδείγμαίτα αττο τα δημοσιευθέντα όόρβρα τού. ιΚαί έν πρώτοις, ιέθεώρησεν όρ- θό^ ν' άρχίο-Π νά διδάΐσχη δια των δθέντων: «Πως τελευταίως - .. ττ,ρέ-ει νά κρίνωμεν τα ιστορικα Υ,ενονότα κλττ...», ώσει να τ,γο ·κα- θηνπτής τις τού Πανεπιστημίου καΓ ν' άττευ^ η^ι άπό καθόδρας πρός φοιτητός πρωτοετεις Νά παραθέϋη δ* όν συνεχεια έ- /Τ.,.,ί--.Λ ^ι^ τήκ 2βν σ£λ. ) Σονέχεια άναμν,ήαε^^μο^γ^ Πολιτευομένου ΛΙΓΑΑΝΘΗΣΤΟΝ ΥΙΟ ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΔΕΧΘΗ ΠΡΟΣΦΕΡΘΕΙΣΑ μα άσυγχώ ρητον τταράλειψιν, «άν δέν έγρα- Φα ολίγας λέιξε,ς ιδία χσν διευθυν. την τής «Νέας Εφημερίδος» Ίω- αννην ίΚαμπούρογλου, πού μέ προ σελαδεν ώς σι/ντάκτηι/ τής εφημε¬ ρίδος τού «Νέα ΈφηιμερΙς», δττως εις ττροηγούμενόν μου άρθρον ε- γραψα καί μέ προήγαγβν βίς άρ- χισυντάκτην καΐ άρθρογράφον αύ- της. Ποό<ΐΐται ττερΐ δημοσιογρά- ψρυ τής έποχής έκείνης ττρώτης ολ¬ κής, Ιέκ Κων)ττόλεως ττροελθόντος εύρυτάτης μορψώσεως, γλωσσομα- θς, ιέττΐ πλέον δέ τειλείου ικατό- χου χαΐ της ϊσττανιικής γλώσσης, έχ τής Οποίας μετέψρασε την «Να- ·ά» τού Ζολά υπό τό ψευδώννμσν «-Φλόξ». Ή μεαάφρασις έκείνη υ¬ πήρξε, κατά κοινήν Λμολογίαν, ά- ριστουρ,γηματική «αί απέδωκεν είς τό ακέραιον δλο τό ΰψος «αί τό 'κάλλος τού ττρωτοτύπου κειμένου τού 6—αραμίλλου Αίμιιλίοι; Ζολά Ο Ιω. Καμπούρογλου 6ταν τό πρώτον ήλθεν είς Ά9ήνας, μετέ¬ σχεν ώς άρχισυντάκτης τής τότε άκμο^ούσης _ «Εφημερίδος» τού ΙΚορομηλά καΐ μετά τίνα χρόνον ε¬ ξέδωκε την .Ιδικήν τού εφημερίδα «Νέα Εφημερίς» ή όποία άττέκτη- σε μίαν άττό τάς μεγαλυτέ-ρας κυ- 'κλοφορίας τής έποχής <έχείνης. Δέν ήτο δέ μόνον πολιτικόν αλλά καΐ κοινωνικόν Ίξ Τσου φύλλον, ττού δέν Λφινε καμμίαν κοινωνικήν κί¬ νησιν, τής πρωτευούσης Ιδίως, χ» ρίς νά την άναιρέρΐ) καί νά την παρουσιάση άττό τής κατάλληλον στήλης τής εφημερίδος τού, __________^^^^ ΠΡΩθΥΠΟΥΡΓΙΑ .—*. ^ ^Ζ0^ροώΖ^υρΎΟ!κ ΒΑΣ"ΚΥΡΕΛΛΟΥ Μέ συνεκΚησεν ή προτίμησις αυτή τού Ι. Καυπούρογλου καΐ δι δασκαιλου υου,. -ού εΤχε τόσους αλλους <αταλλήλους πολύ περισ¬ σότερον ίμού φίλους, ώς ττ χ. τόν Μπάμπην Άννινον κ ά, ώσ¬ τε εγχατελειψα επί τ νας ημέρας τίς δ <ογραφίΐς μου καΐ κατέγ να είς την σύνταξιν τού προλόγου, πίύ μσύ εζήτησε/ ό σξέχαστος δι- δσσκαλός μου είς την δημοσιογρα¬ φίαν καΐ δημοφιλής ποιητής Ό- έτελείωσα τόν πρόλογον τόν ής ηιι σιογραφίας, μετεβίδασε την εφη¬ μερίδα τού είς τόν καθηγητήν Ά- λεξιον Κολυβάν, έπάξιον διάδοχον τού καϊ δι5άσκαλον τοθ ττολιτικοθ •Αλεξάνδρου Ρώμα, ό οποίος ση- ιιειωτέςν ί~ηρξει ο μόνος "Έλλην ττου ηρνήθη νά γίνη ττρωθυττουρ- γος τής Ελλάδος δταν τόν έχά>.ε-
σεν ό βασιλεύς Γεώργιος καί τού
ανεθε ή ελή
ς ργς α τού
ανεθεσε τή./ εντολήν σχηματ σμοΰ
Κι/6ερνήσεως. Ό άϊίμνηστος Άλ
Ρωμας δέν άττεδέχθη την έντολή
Ισχυρισδεΐς ότι δέν εθρισ<ε τόν εαυτόν τού έτοιμον νά έττωμισθη τας ευθύνας τού «υβεονητου τής χώρας. Είναι περιττόν ·νά σημειω¬ θή ότι σχεδόν πάντες οί πολιτι.κο! ώλλά κα! πάς πολίτης άκόμη α¬ πλώς εύπαίδευτος εΤναι ίτοιμος νά άναλόδη προσφερομένην ττρωθ·>-
ττοοργίαν!
_ "Οταν λέγομεν άττεσύρθη τής
^ημοσιογραφίας ύ, Τω ΙΚαμπού-
ρογλου _ μετώκησεν είς την Τήνον,
την ιεράν πόλιν, πού έγραψε τα
ττοιήματά τού υπό τόν τίτλον
«1900» καί έξέδωσε ταύτα είς ί¬
διον τόμον έκτοτε Τότε έγώ ημην
στάς Θήβας καί ιέδκηγόρουν, άλ¬
λά καΐ έδημοσιογράφουν έρασιτκ-
χνικώς ττλέον
ΊΕλαβα μίαν ημέραν ταχυδρομι-
κώς άττό την Τήνον ένα γράμμα.
Ήτο γράμμα τού αλησμονήτου δι
ει#υντοΰ μου Ί. ιΚαμττοΰρογλου,
διά τού όητοίου ούτος μέ παρεκά-
λει. νά τού γράψω τόν ττρόλογον
των ποιημάτωΛ· τού εκείνον, τα κν
ριώτερα ίκ των οποίων κα! μού
έσώκλειε διά νά ιλάβω γνώσΐΛ· αύ-
έστειλα ταχυδρομικώς είς την Τη¬
ν ου είς τόν Ι. 'Καιμττούρογλου καϊ
τόν ένέ<ρ*νε καΐ τόν δημοσίευισεν ώς ττρόλογον βίς τό/ ττοομνησθέντα τόμον των ,ττοιημάτων τού, τό/ ύ- ττό τόν τίτλον «1900» Είς Ινα 6ι·6λιοπωλείον των Ά- θη.ων έσώζοντο μέ,χρι τουλάχιστον τινός τόμοι των ττοιημάτον τού έ- κείνων τού Ι. Καμττούρογλου, πολ¬ λά ιέκ των όττοίων ιέτραγουδήθησαν χαϊ τραγουδούνταιι άχόμη άττό τόν λαόν, βττως π. χ. «Μιά τρίχα άττ" τα μαλλάκια σου » κ ά. "Υπήρξεν ό Ι Κσμττούρογλου γενικά καί μιά μεγάλη εύγενής μέσα είς την οποίαν εκλει- σεν 6,τι ^εθνικόν, δ,τι υψηλόν, ό,τι ύττέροχον ανθρώπινον αίσθημα. Άς είναι τούτο ενα έττΐ ττλέον μνημό¬ συνον τού Ι, 'Καμττούρογλου διά τήΛ· σηιμερινήν γενεάν ττού δέν τό/ εγνώρισε. ΒΑΣ. ΚΥΡΕΛΛΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΑΙΑ ΕΝθΓΐθΜΑΤΕΙΟΥ Ή «Μέριμνα Ποντίων Κυρίων» κσί ή κατ' εξοχήν έθνι- κή κοινωψελής καί ή φιλανθρωπική προσφορά της. Τού συνεργάτου μας ·χ. Ξ. Κ. Α. Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τού Φ λαινβρωτπκού Σωματείου «Μέρι- μ-να Ποντίων Κυρίων» Θεσ)νί«ης (σδός Βασιλίσσης "θλγας 131) εξέφρασε θερμάς ευχαριστίας, καΐ Ιδιαιτέρως καΐ διά τού τύττου, είς τοΰς κάτωθι έξ "Αθηνών φΐΐλανθρώ- πους καΐ φίλους τού Σωματείου, διά τό ενδιαφέρον των υπέρ τής α¬ νεγέρσεως τού έχ πυρκα'ιάς κατα- στραφέντος κτιρίου τού Ίδρύματος μέ την πίστιν δτι καί ώλλοι θ' άκο- λου8ήοχ>υν τό τταράιδειγμά των:
«Α· Ε· λουταλάσκη δραχ. 300, Α.
/ννέσ-ης 250 Ν. ΚαροΑής 100, Δ.
Γεωργιάδης 300, Παν. 'Ατματζίθου
100, Τρ. Μιχαηλίδης (6ουλευτής)
1.ΟΟΟ, Ι. Φωστη,ρότΓθυλος 500, Α.
Κσγκαλίδης 500, Χαρ. Φωστηρό-
πουλος 500, Μιχ. Φωστηρόττοϋλος
30ΟΟ Α Ιωαννίδης 500, Α. Κορ-
παγιαννίδης 5ΟΟ, Ι Άργυρό>ΐτου-
λος 500, 'Αδελψοΐ Κούση 500, Γ
Άλευράς 500, Χ. Άλευράς 500,
Παν. Άργυρόητουλος 500, Ε Παυ-
λίδης 500 ΑΕ. «Σ.ΕιΚε.» 2.ΟΟΟ,
Γ. Α. ΆΛευράς καΐ Υΐοΐ 500, καί
Χα.ριλ. Ψωμιάδτ>ς 500 (είς μνήμην
Λ. Ίασονίδη καΐ τού διδασκάλου
τού Χ. ιΚοτνέτη).
Είναι πανελιληνίως γνωστή ή φι-
ΙλανθρίθΓΓτική, ή έθνιική καΐ ή γενκω-
τέρα κοινωνική καΐ κοινωφελής δοά
σις τοΰ έκλεκτοϋ αυτού Σωματείου
τα όττοΐον τιμά την ελληνικήν γυ¬
ναικείον δραστηρΐότητα μέ ίργα.
ώξιόλογα φιλανθρωττίας καΐ εύπΌΐΐ-
ας.
Ί'δρύθη τό Σωματείον είς Τρα-
ττεζούντα Πόντου τό 1904 καΐ εχ-
τοτεσυνεχίζει την έθνΐικήν καΐ φιλα
Θρω,πκήν τού παράδοσιν. Περισυλ-
λένει, περιθάλτττει, διδάσκει καί
συντη(!>εΐ επί 55 τγδη, έτη συνειχώς
όρφανά, άττορα καί άναξιοτταθή" κο
ρίτσια. Βίς τό ττλήρες «Χειροτεχνι-
κόν Έργαστήριον» πού λειτουργεΐ
είς τό οίκημα τού Σωματείου, έκ-
παιδεύονται κογγ' έτος 40 περίπου
νεάνιιδες, είς τάς οποίας, έκτός τής
άμθίδής διά την ιέργασίαν των, πά
ρέχεται κα·1 δωρεάν μεσημβρινόν
συσσίτιον.
ΙΕττίο-ης άπό τό 1952 ϊδρυσε τίς
τόν επάνω όροφον τοΰ κτιρίου τγηι
«Στέγην Κοριτσιοΰ», δττου μέ ελά¬
χιστον τίμημα είτε καΐ εντελώς δω
ρεάν συτίζονται καΐ στεγάζονται
άττοροι φοιτήτριαι, σττουδάστριαι
καΐ μαθήτριαι προερ^όμεναΐ' Λττό
τάς έτταρχίας.
Την νύκτα τής 2 Δεκεμβριού
1958, μεγάλη πυρκαϊά κατέσιτρε-
ψεν όλοσχερώς τόν έττάνω δροφον
δπου ή «Στέγη Κοριτσιοΰ». Καΐ έ-
ττσφίεται ήδη είς την συναντίιληψιν
των εύπόρων φιλανθρώΐτω/ νά έλ¬
θουν ουναρωγοί, μαζΐ μέ τούς ανω¬
τέρω δωρητάς, διά την έ—ανίδρυσιν
τοΰ_ κοταστραφέντος έχ τής ττυρ-
καΐάς όρόφου, ττρός κανονικήν έττα-
ναλειτουργίαν τής «Στέγης τοΰ Κο-
ριιτσιοΰ», τής σττοίας την κατεξοχήν
έσνικήν, κοινωφελή καΐ φιλανθρωττι-
κήν αξίαν καί σημασίαν πάς τις
ευκόλως αντιλαμβάνεται, δταν άνα-
λογίζεται τούς ΤΓθλλαττλούς κιν<5ύ- νους τού διατρέχουν τα άπορα κο- ρίτσια, υπό τάς σηιμερινάς γνωστάς κοινωνικάς συνθήκας, μέ την όλονέν έττιτεινομένην έκλυσιν των ή9ών. Άλλά καί γενκώτερον άν εξε¬ τασθή τό ζττηιμα, έπιτακτική έττι- δάλλεται ή ένίοτχυσις τής «Μεοί- μνης Ποντίων Κυριώ/» διά την συν¬ έχισιν τοΰ εργαυ της καΐ την ά- νάΐΓΤΐίξ ν ιδίως τής Χειροτεχνίας. Είναι γνωστόν ότι ή Ιταλία έκα- τοντάδες έκατομμύρκχ δολλάρια εΐσττρόνττει άττό εϊδη χειροτεχνίας τα ό,ποΐα έξάγει είτε διά τοΰ έμ- πορίου είτε καΐ χυρίως διά των ξέ- νων τουριστώ/ οί όποΐοι την έτπσχέ πτονται. (Τό 1956 μόνον ή Ίιταλία έτΓωλησεν είς την Άμεοιικήν 6ιο- τεχνικά είδη 12ΟΟΟΟΟΟΟ δολλα- ρίων!). Καΐ τό Κράττος μας άντε- λήψθη είδη την σοβαράν αυτήν πη¬ γήν είσαγωγής συναλλάγματος καΐ ίδρυσιν ιδιαίτερον «"Οργανισμόν Β ι οτεχνίας> "Οττως είναι ευνόητον,
ττρόκειται ίτερί θέματος σοδαρού,
τού όττοίου ή εξέτασις δέν άιναλογεΐ
είς τό σύντομον τούτο σημείωμά.
Προκύτττει κατόπιν των ανωτέρω
τό σνμπτέραχτμα δτι άττό ττολλών
πλευρών καΐ άπόψεω»: έβνκών, <οι νωνκών, φιλανθρωπικών καί οίκο- νομικών έτττιβάλλεται ή ενίσχυσις τού έργου τού ζοντανού αθτοθ καί δ ψώντος δ'ά δημιουργιχήν καΐ γό- νιμον έθΜκήν δράσιν Σωματείου τής «Μερίμνης Ποντίων Κυρίων». Ξ. Κ. Α. ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ ΚΙΝΗΣΙΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑΝ & ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΙα διάλεξις τοθ συνεργάτου μας κ. ΝΙΚΟΥ ΜΗΑΙΩΡΗ Άπτό τή-ν ίδισιτέρως ενδιαφέ¬ ρουσαν διόλεξη τού κ. Νικ. Μη- λιώρΐ» «° Παλαμάς καΐ οί Πρόσ- φι//ις» την δοθείσαν την Κυρια¬ κήν 15 Νοεμβριού είς την σΓθου- ο-αν τού Συλλόγου «ΐΚωνσταντι- νούττολις», Νέας Φιλαβελψϊίας καΐ είς εΙδική·ν συγκέντρωσιν ορ¬ γανώθεισαν υπό τοΰ Μορφωτικοΰ καί Ψυχαγωγικού Συνβέσμου Ν. Φιλαδελφϊίας «αί 'Ν Χαλκηβόνος ώς συμμετοχήν καΐ αυτού ίίς τάς ιτοΐνελλΐ|νίους εκδηλώσεις τοϋ ί- τους Παλαμά, δημοσιεύομεν κα- τωτέρω τόν πρόλογον καΐ τόν έιτί λόγον 6Γ ωρισμένα γενικότερα θέματα ττοΰ ίβιξεν ό όμιληττής· Είιτεν οίτος άρχόμενος τού λό- γου τού: ΕΤναι ίνα γεγονός ττού νομίζω, ττώς ίδιαίτερα ττ,ρέτττει νά τό προσε ξουμε «αί κατά τίρ αξίαν τού καΐ τή σηιμασία τού νά τό έκτΐμήσουμε Λλοι μας, ή πρωτοβουλίαν μιάς όμά 6ος νέων τής περιοχής αυτής, ό Μορφωτικός «αί Ψυχαγογικόν "Ο- μιλος Νέας Φιλαδελφείας, καΐ Νέ¬ ας Χαλκηδόνος νά μάς καλέσει σή- ,μεροΐ σέ μιά ττνευιματική συγκεν¬ τρώση. Γιά μάς τούς ττοολαιόττερους ττροβάλλϊΐ κυ-ρίως χαΐ συνειβηιτοτΓθΐ εί τό χρέος μας, ενα χρέος μας, συγχρόνως πρός δύο κατευθύνσεις: •πρός την νεολαία καΐ πρός τό ττνεύμο:. Ποιλλοΐ διατείνονταιι δπ άνάμεσα στΐς δύο γενεές, την ίδ.κή μας κσ ίτών ά.μέισων διάδοχον ,μας, εχουν ά όρισμένες νατΓΓυχ9ε ρμς _ <ρτάνουν άκόμη καΐ μέχιρι τού χά- σιματος Δέν συμρωνώ μ' αυτόν τόν τελευταΐο ;όυ κάττως τραγ χό χαρα κτη,ρισ,μό Διαφ3;ές μεταξύ τώ γεινιεών πάντοτε υπήρχαν και εΤναι λ νά ύττάοχου·ν *-■ -■» δειχόμοχττε διολεκτυοη την ττορεία τής Ίστοιρίας. Τό ττρόβληιμο: είναι πώς θά ετπτύΐχουμε την θερμή καΐ τή γόνιμη έπαψή μεταξΰ των γενε¬ ών, πώς θά αττοκαταιστήσθΜμε τόν ζητούμεν© διάλογο, ιμέ σκοττό κύ- ριο, την έττωφελέστερη σύνθεση γιά ΓΟ μέλλον τό «γΐψΰρ» δπως έγρα- ψε τελευτοϊίως σέ δύο άξιοπρόσε- χτα ττ,ράγιματι άρθρα τού, ένας ά- πό τούς άρμοδιότερους γιά τα ζη- τήματα οντά άνθρώπους τού τόπου μας ό κ Ευάγγελος Παττανοθτσος Καΐ γιά τό «γεφύρι» αύτό προσέ¬ θεσε, χρειάζονται οί «δασκάλοι» μέ ιμιάν εύρύτατη έννοια τού ιδρου: ή πνευματική δηΛ. είσφορά σέ κάθε παρουσιαζομένη καΐ σέ κάθε έττι- δαιλλόμενη ΤΓερίτΓΓωοτ) τταντός δυ¬ ναμένου. Γι* οώτό ναρά δικαιολογημένη αιίσθάνθηκα, δταν ζν/ττΐρα.ν οί νεοι τού άρτισύστοττου Μορφωτικοΰ Συν δέσ-μου τής πόλεως αυτής καΐ την ίδική μου στό εργο τους εΐσφορά. Είναι χαρά άλλωοτε γενικότβρη καΐ Ικανοποίηοη, δταν βλεττει κα- νεΐς τούς νέους νά ύψώνονται σέ μίαν κάτΓθΐα ττεριοττή καΐ σκο- πιά μέ ευρύτερη θέσι, ττροκει,μένου νά άντΐιμετωττίσονιν τσ προβλήιματα ιττού τούς άτΓαο-χολούν. Τό θέμα οί ίδιοι τό διώλεξαν σχε τικό μέ τόν Ποιητή, πού τα έκατό χρόνια άττό την γέννηση τού γιορτά- ζει εφέτος τό Πανελλήνιο καΐ σέ συνάρτηστ) μάλιστ.α) ιμέ μερικές καίριες καταστάσεις τής ττρογονι- κής κατα6ολής των περισσοτέρων οαττό αύτούς. 'ιΑξίζει καινεΐς νά τούς συγχαρεΐ καΐ γι* αύτό. 'Νομίζω πώς οί νεοι υας αύτοι ξεκινχςυε μέ μίαν πολυ αίσόδοξη ττροοτττ κή στόν ώραΐο δρόμο πού χαράσσουν, "Ας τούς μττοροΰ.με. Είναι καθήκον μας πο- λύ εύόητο αλλωστε νομίζω. Θά ιτροκύψει δμως άπό την ενεργεια αύτη καΐ γιά μάς μιά εύφρόσυνη άγαλλίαση, μιά χαρά ύψηίλής κά- πως ποιότητος καί ιΐιά βαθύταττι ϊκανοττοίηρτ)». Έν οννεχΐία ό κ. Μηλιώρης εί- σηλθεν είς τό κύριον βέμα τής ο- μιλίος του,ώναφερθιΐς είς την ση μασίαν τον Κω~ή Παλαμά ώς κατ' εξοχήν 'ΕβνικοΟ ΠνΐΜμβτικοΰ Ηγέτου καί λϋσάς ιτοιήματα
τοΰ Ποιητί) σχβτικά πρός τόν 'Ελ
ληνισμόν τής ΙΑνοττολής, την Μι¬
κρασιατικήν Καταστροφήν καΐ
τοΰς Πρόσφυγας καΐ ϋίβς την
«Ανατολήν» χά! «Τό Τραγοϋδι
των Προσφύγων».
Κατέληξεν δέ ώς εξής:
Μιλήσομε »τήν άρνχή καΐ γιά τώ
χρέος μας πρός τό Πνεύιι*. Ή ση-
μερινή μας εκδηλώση, αφιερωμένη
στήν ΠοίηΦη μιτορεΐ ν ά θεωρηθή
καί σαν μιά μικρή ττροίτφο^ά, ημών
δλον, ττρός μιά ά*ό τίς εώγενέστε-
ρίς λειτουργίίς ΐοθ Πνεύ,μ<ΐτ€κ; Ή Ποΐηιση «αί ή Ποίηση έχει ττολλές μορ$ές, καί περιλΐιμβάνέι £νο· εύρύΓθτο -ερχόμενο — Ποί¬ ηση είναι κάβε ττράξη καΐ ημών των άττλών» άινθρώττων καΐ των κοι- νών θνηιτών πού ξεφεύγει άπό την ρουτίνα τής κσθηιμερινότητας καί τείυει πρός κάττοια άνώτεοη σφαΐ- ρα στοχασ,μών καΐ συναισστιμάτων καί έτΓΐδιώξεων — ή Ποίησηι, άττο- τελεΐ ενα ζωτικό στοιχιείο γιά την υπάρξη ,μας. Μάς άνακουψίζει ά¬ πό τίς ταλαιπωρίες τού 6ίου μας. μά; ίαπνέει καΐ ιμάς στηοίζει κατά την έκττλήρωση τοΰ ττροορισμού άν είναι καΐ όπως Επί των έλληνοτουρκικών σχέσεων ΑΠΑΝΤΗΣΙΪγΠΣ^ΪΑΙΚΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗΝ Πώς Τϊρέπεινά κρίνωμεν τα ίστορικά γεγονότα άπό γενικής πλευράς τελείως άντικειμενικώς καί δχι βά¬ σει των προσωπικών συμπαθειών ή άντιπαθειών μας έναντι ξένων λαών. Τοΰ συνεργάτου μας κ. «ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ» Γ' Ώς εγραψα καΐ είς τό δεύτερον μέρος τού παρόντος άρθρου μου (Πρ. Κ. 8 Νοεμβρ.) έγώ δέν εσχέ- τισα την Βίβλον, 'δηλ τα παραγγέλ ματα τής Θρησκείας μέ την πολιτι¬ κήν, ήτις αποτελεί άντίθεσιν πρός τάς ώς άνω περί άγάττης καί είρή- νης τταραγγέλματα, ώς δημιουρ¬ γούσα μίση καϊ ττά9η μεταξύ των λαών μέ τα ψρικαλέα άποτελεσμα- τά των. Ούτε καΐ ττερΐ των Χ λια- στών άνέφερά τι, ώς άσχέτων ιμέ τό θέμα μου. Αύτό ώς έν παρενβέσει. Συιμφωνώ ώττόλυτα μέ τόν φί¬ λον κ. Βερνάρδον γράφθντα έν τφ «Κόσμω» τής 1 1 Όκτω&'ρίου δτι «δ εττίστωσε την ΰτταρξιν κοινών ά- ναμνήσεων μεταξύ Μικρασιατών Έλλη'ων χαΐ Τούρκων (διατί μό¬ νον Μικρασιοπών καί δχι δλων των 'Ελληνων τής ττρώην Όθωμανικής οώτοκρατορίας; Σττμ Βυζ.) άνα- μνήσεων αί οποίαι δονούν τάς καρ 6ίας των μέ όμοίους είς έντασιν παλμούς συγκινήσεως άλλ' δτι ύ- ττάρχουν καί αγάδες οϊτ,νες τταρεμ πο!5ιζουν την καλλιέργειαν τής τοι¬ αύτης (εγκαρδιότητος .. κλπ.». Τοιούτοι αγάδες υπήρχον καΐ ε¬ πί τού άττολυταριχιικού ίν Τουρκία θώ ω ικαθεστώτος των οποίων τα ληνικά αίσθηματα ττρο^χαντο κυ- ρίως ΐκ θρησκευτικών λόγων. Τα αύτά αίσθήματα έτρεφον καΐ εναν¬ τίον των άλλων μή Μουσουλμανικών λαών. Μέ την ανακήρυξιν τού Συν- τάγμστος είς τους αγάδες αύτούς οί όποΤοι, όμολογουμένως 'δέν μάς έττείραζβν καΐ ττολύ, προσετέθησαν καΐ οί ττσλιτιχοΐ τοιούτοι οί όποΐοι ιένταχθέν—ς είς τό Νεοτουρχικόν κο- μιτάτον τής «Ενώσεως καϊ Προό- ήρχισαν 6<στρατείσν, κυρίως ά—ό των στηλών τού Τύττου εναντί¬ ον ολων των (Τή Τουρκικών λαών τής Αύτοκρατορίας βχι μόνον Χριστια- νικών άλλ' ιένίοτε καΐ Μουσουλμα¬ νικών, δηλ. των Άλβανών, Άράβων κ.λ. Πολιτική τελείως άντίβετος μέ την τού συντηρητικοΰ Σουλτάνου Χαμήτ ήτις καΐ ττροεκάλεσεν αρχι¬ κώς μέν τούς Βαλκανικούς πολί- μους καΐ ολίγον έττειτα την κάθο- δον τής Τουρκίας είς τόν πρώτον παγκόσμιον πόλεμον, μέ άποτέλε- σμα τάν διαμελισμόν τής Αύτοκρα- τορίαις. Ό Χαμήτ ό οποίος προτ- παθοΰσε 5ιά τή^ς συνετής πολιτικής τού τα διατηρήση την άκεραιότητα τού Κράτους τού καί, βραδύτερον ό ΐΚεμάλ Άτατούρκ ό οποίος περιέ σω,σεν άπ' αύτό δ,τι τού ήτο δυνα¬ τόν, υπήρξαν πραγματικόν πατριώ¬ ται καΐ οί αλλοι πού τα έρριψαν σέ περιπέτειες καΐ τού εβγαλαν τα μάτισ, υπήρξαν αύτοι τούς όποίους όνομάζω έγώ «ύττερπατριώτας». Κά τι τέτοιοι είναι αύτοι τούς όποίους 5 φίλος κ Βερνάρδος άποκαλεΤ α¬ γάδες. Δηλαδή άνβρώπους οί όποΤ- οι φαντάζονται δτι εχουν αύτοι καΐ μόνοι τό προνόμιον τοΰ πατριωτι- σμού τό οποίον θέλουν νά έττιδει- κνύουν εκάστοτε είτε δι* έμπρηστι- κών λόγων καΐ δημοσιευμάτων είτε καΐ δι* ένεργειών αίτινες άποβαί- νουν όλέθριαι συνήθως διά την ηα- τρίδα των. Τέτοιοι «υπερπατριώται» μέ την ώς άνω έννοιαν υπήρξαν καθ" 6- λους τούς αιώνος καΐ ύπάρχουν πάντοτε παρ' ήμΤν. "Οπως ίγραφα χαί άλλοτε ά—ό των στηλών τού Π 'Κ άλοι άνεξα,ρέτως οί "Ελληνες έν χαιρφ ττολόμου είμεθα πατριώται καΐ τό 5είχνουμε διά τού ήρωΐσμού μας Έν καιρώ είρήνης δμως καΐ '<υρίως είς ττεριόδους μή πολεμικάς μέν άλλά μή ήρεμούσας, ώς αύτη ΐττού διερχόμεθα άττό τίνων έτών, άλλοι έξ ημών είναι συνετοΐ καΐ ψύ- χραμμοι πατρώΐαι πού δλέπουν την κατάστασ.ν σύμφωνα μέ τόν πραγματικόν συμφέρον καΐ την ά- ξιοττρέπειοτν τής Πατρίδος καΐ ρυ- θμίζουν τάς ενεργείας ή έκδηλώσεις των μέ την προστττι.κήν αυτήν καΐ άλλοι είναι οί θέλοντες νά φαίνον- ται περισσότερον των άλλων πα¬ τριώται, δηλ. «υπερπατριώται» έττη ρεάζοντες την Δημοσίαν γνώμην διά τι>ρνν>ν λόγων καΐ δημοσιευμάτων
συνεταυτι'ζοντες την δημοκοητίαν μέ
τόν πραγματικόν ττσπρωτισμόν καί
χαραχτηρίζοντες ιτάντα σννετόν καί
μετρημβνον-ττατριώτην ώς ήττοπαθή
καΐ ραγιαΐδιζοντα. "Ολαι αί κατα¬
στροφαί καΐ αί ταπεινώσεις καΐ όϊ
έξευτελισμοΐ πού Οττέσζημεν άττό
τής έιταναστάσεως τού 21 μέχρι
σήμερον είτε μεριχώς είτε όλοκλη-
ρωτικώς όφείλθ'νται, είς χάθε ττερί-
τττωσιν, ττάντοτε σχε'δόν ιέξ δλου είς
αύτούς. "Οσάκις δηλ ούτοι κατώρ-
θωναν ^ά έπιδληβούν. Αύτοι προε¬
κάλεσαν τάς δύο ά^επανορθώτους
συμφοράς κατά τόν Αγώνα τού 21 ό
Την μίαν είς τό Δραγατσάνι δττου
ίνας έξαλλος όττλαρχηγός ονόματι
ιΚαρσβιάς παρά τάς αυστηράς δι¬
αταγάς τού Αλεξάνδρου Ύψηλάν-
τη ιέπετέβη κατά πολυαριθμοτέρου
Τουρκικοΰ στρατού μέ άττοτέλεσμα
νά καταστραφή ό Ίερός Λόχος ά-
ττοτελούμενος κατά τό ττλεΐστον ά¬
ττό τό άνθος τής 'ΕΞλληνιχής νεολα!
άς δηλ. άπτό τταιδιά ττού ιέσττούδα-
ζαν είς τα Εύρωτταϊκά Πανετπστή-
μια, καΐ νά σβύση ή ίπτανάστασις
είς τάς Παραδουναβείους επαρχίας
καθότι καΐ οί αλΛοι λόχοι τού Ύ-
ψηιλάντη είχον ήττηΐθή ικαί διασκορ-
ττισθη.
Ή ΊΕπτανάστασις τού 21 έξερ-
ράγη μόνον ιέκεΐ ττού ήτο δυνατόν
νά έττικρατήση. Είς την Πελοπόν-
νησον την Στερεάν καί ολίγα νη-
σιά Μεμονωμέναι καΐ άμελέτητο
ιέξεγέρσεις είς τίνα δλλα .μέρη κα-
τεστάλησαν άμέσως Ή Χίος, ίνα
νηοΊ πλούσιο καΐ εύτυχισμένο ττού
δέν υπέφερεν διόλου σχεδόν δουλεί-
αν ώς διατελοΰν ύττό την προστασί¬
αν των Σουλτανικών χαρεμίων ττα-
ρέμεινεν έξω τού Αγώνος, δττως
καί άλλα νησιά ττού δέν ήσαν είς
θεσ ν νά ιέπαναστατήσουν Πήγαν
δμως τελείως άμελέτητα οί Σάμιοι
καί έξήγειρσν είς έττανάστασ ν τούς
κατοίκους της άνθρώττους άόττλους
κ-αΐ άιδαείς ττρός πόλεμον καί έπ·«ι-
τα την έγχατέλειψαν είς την τύχην
της, μέ άττοτέλεσμα τόν ττλήοη Ο¬
λεθρον των πά/'ων, έμψύχων καί ά-
ψύχων!
ΕίΛαι βέβαιον δτι οί Σάμιοι ε¬
πολέμησαν έττειτα γενναίως καί ε-
σωσαν την νήσον των άττο την εχ¬
θρικήν «πι'δρομήν. "Αξιοί τιμής βε¬
βαίως γι' αύτό Ή Χίος δμως τής
όττοίας προεκάλεσαν την πλήρη κα-
τσιστοοφήν -ήτο την εποχήν εκείνην
ένα διαμάντι τοΰ "Έλλην σμοΰ Μέ
τόν πληθυσμόν της, κατά ττολύ ύ-
ττέρτερον τής Σάμου, μέ τό πολιτι¬
σμόν της, τό εμπόριον της την αυ-
τιλίαν της! "Απόδειξις τής ζωτικό-
"ητός της αυτής είναι ότι έττειτα
άττό μζρικά χρόια άιεγεννηθη, ώς
ό Φοίνιξ έχ τής τέφρας της καί μέ
τόν περισωΒέντα καΐ έτταναττατρι-
σθέν λείψανα τού ττληθυσμού της,
έμεγαλούργησεν είς έργα ττροόδου
άναδείξασα τούς μεγάλους επιχει¬
ρηματίας, τούς μικρούς καί μεγά-
λους εφοττλιστάς, τούς μεγάλους εύ
εργέτας τοΰ Γενους Τούς Ράλλη-
5ες τώ^ Ινβιών τούς Σκυλίτσιδες,
τούς Μαυροκορδάτους, τούς Συγ-
γρούς κα! άλλους. Φαντάζομαι ττοϊό
θά ήτο ή σημερινή της άκμή καί
ττόσος ό ττληθυσμός της άν δέν την
χατέστρεφεν ή άφρων έκείνη καΐ ά-
μελέτητη εττιχείρησις των Σαμίων!
Ή ά-φροσύνη χαΐ ό άκαιρος τταλ
ληκαρ.σμός, των στρατιώτων τού
Καραισκάχη ένεργησάντων παρά
τάς διαταγάς τού, προεκάλεσε τόν
Θάνατον τού άνδρας αυτού ό οποίος
'μετά τόν Κολοκοτρώνην υπήρξεν ή
στρατηγ <ωτέρα μορφή τής Έπα- νασ τάσεως Μετά την Επανάστασιν, οί διά φαοοι δημ ουργοΐ χαΐ «υπερπατριώ¬ ται άνεστάτωναν εκάστοτε τό βυ- στυχισμένο Κράτος. "Εργον αυτών υπήρξεν ό άτυχής ίκεϊνος ττόλεμος τού 1897 Μέ στρατόν γενχαίον μέν άλλά τρομακτικώς μειονεκτούντα τού Τουρκικού είς αριθμόν, ήττεί- λουν νά χαταλύσουν την Όθωμσντ- χήν Αύτοκρατορίαν. Τα άποτέλε- σμα είναι γνωστόν Θό έφθαναΛ· οί Τοΰρκοι στήν Καλαμάτα γιά νά Οττοδουλώσουν έκ νέου την Έλλάδα άν 6έ έπενΐίβαινον αί Δυνάμεις γιά νο· τούς σταματήσουν έξω άττό την Λαμία. Αυτή υπήρξεν ή όλεθρία πάντοτε δράσις των «ύττερττατρ ω- τών» ή «άγάδων» καϊ τόν κ. Βερ¬ νάρδον ! (Συνεχίζεται) ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗ- ΣΙΣ Ώς άνέγνοχτα έν τώ Πρ. Κ. τής 29ης παρελθόντος, κάττοιος φί- λος, παρειΐβαίνων είς την μετά τού κ Βερνάρδου συζήτησιν μου (χαί δχι διένεξιν ώς την χαρακτηρίζει) άντιχσθιστά, έλττίζω έκ παραδρο- μής, ιμίαν φράσιν μου δι" άλλης είς τα περϊ των 'ΕΞλληνοτουρκικών σχέ¬ σεων γραφόμιε/ά μου καί ττροσδί- 6ει ούτω είς αύτά ακριβώς αντίθε¬ τον νόημα Έγο εγραψα -πλέον η ά¬ παξ ότι έτηβάλλεται ένεκα ττολλών λόγων ή μετά των Τούρκων συμφι- λίωσις, χωρίς δμως τεμενάδες και Οποκλίσεις- όπερ σημαίνει, τταλλη- καρισια Ποΰ βρίσχει ό φίλος αύτός ότι εγραψα την φράσιν πάση θυ- σία ή όττοία ττρούττοθέτει δχι μό¬ νον τε.μενά5ες καί ύιτοκλίσεις άλλά καϊ ττολλά χειρότερα ττού δέν γράφον ται. Δέν θέλω ν' άποδώσω τό ποάγμα είς κακήν πρόθεσιν. Τό άπσδίθω μάλ/νΐν είς εσφαλμένην κα τανόησιν των γραφομένων μου Τό περίεργον δμως δτι καΐ ό κ. Βερ- νάοδος μή ποοσέξσς φαίνεται είς την <τχ]·Λ<χσί<χν τής φράσεως «ττάση θυσία» την έτταναλαμβάνει είς τό έν τώ «Κόσμω» άρθρον τού τής 1 τρέχοντος Λέγω «μή προσέξας» δι- ό-ι έχει κατανοήση ττλήρως τό ττνεύ μα μου έττΐ τοΰ βασκοΰ τούτου θέ¬ ματος ΑΧ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ (Βυζάντιος) Τό πληρες κείμενον τοθ νέου διατάγματος ΠΕΡΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ, ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΓΑΡΜΜΛΤΟΣ ΑΥΤΟΙΤΕΓΑΣΕΩΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Πώς ρυθμίζεται τό θέμα έν τώ συνόλω τού "Αρθρον 8. 1. Ή κατά τό άρθρον 4 τού πταρόντβς «ροβλεττο- μένή οικονομ ική 'ένίΐτχΐΛΤΐς κατΰ- βάλλίτβι είς τόν ιαρτΐτϊγέιν τής βϋ- τοστεγαζβμένής οίχογενείας. *έν ή ττερπττώσει ή οίκογένεια αύτη στε- ρείται άρχήγού, ή ενίσχυσις αύτη καταβάλλεται ή άπό κοινού είς ά- τταντας τούς συνδικαιούχους ή είς τόν δι' επισήμου ττληρεξουσίου των όριζόμενον έκπτρόσωπόν των, όστις δέον ΟΊτωσδητπΌτε νά είναι ένήλικον μέλος τής δ καιούχου αύτοστεγά- σεως οικογενείας. Έν περιτπώσιει θανατου τού άρ- ιχηγού ή συνδικαιούχου μέλους πρό της διά της εκδόσεως τού τταοθίχω- ρηττηρίου κτήσεως κηριόττϊτος, είς τάς έν ττροκειμέν» ύττοχρεώσεις «αί δικαιώματβ οώτού, ύττεισέρ- μένου ■η-αρ' θπ>τών ττΰβρβτΓήιγμβτος
η «ρβττικβύ ακινήτου.
ναι ή τπγνή καΐ τό κίνητβό Κάθε έ-
ξάρσεως· καΐ χωρΐς την έξαρση, αύ¬
την την βαθειά, καΐ μυστηριακή συγ
χίνηση,αύτην την βαθειά καΐ μυστι-
ριοχή άγαλλίαση χαί εύφροσύνη,
σ' όρισιμένες στι,γμές τής ζωής μας
ή ζωή μας αύτη θά γινότοΐνε οαρος
κα! θά μάς θδινε την έντύτΓωση
μιάς σχληρής, τραγικής δυναστεύ-
καί μιάς ΤΓαραλογης περιττέ-
τεας.
ΟΙ νίόι μβ<, γιά νά γυρίσθυμί πάλι σ' αάτούς, ετσι καθώς ξεκΐνοΰ νέ στή ζωή τους χαί μάλιστα σ' αύ τή τη στιμερινή ττερίβδο τήξ ΐστθ- ρίβς τβθ «όσ,αόϋ, τή ιμεγαΛειώδη σέ έττιτεύγματα τού ττνεύματος α¬ κριβώς, άλλά καΐ τή γεμά:η άττό τραγιχές άντιφατικότηττες, άς προ- σέξουν τούτο: δ,τι κι' άν άπσφα- σίζουν, δ,τι κι' αν πράττουν, άς ττροσπταθούν νά έξωραϊζουν τίς ιτρά ξεις των, ·ά έξευγΐενίζουν τούς σκο ττούς των, "Η ζωή τότε καΐ τότε μονάχα, άς μοΰ ιέπιτρέψουν ιδιαι¬ τέρα νά τό τονίσω θά ττάρη νόημα γι' αύτούς· ή άμορφιά καΐ ή πίστη θά καταυγάση την ψυχή τους κα" θά τή τΗλημμυιρίση ώττό αϊσιοδοξία ΙΑύτό σάν ύστατη καταχλεΐδα του.ς Ύτταρχόντων τπλειόνχον συνδικαι ούχαν, έν ττερ τττώσει αρνήσεως ή μή έγκαίΐρου ττροσελεύσεως μέλους τινός ή τινών έξ αυτών έν τος τής τασσομένης ύττό τής άριμοβίας ύ- τττ)ρεσίας ώς άνυτέρω ττροθεσμίας ττρός παραλαβήν δόσεως, ή οικο¬ νομ ική ενίσχυσις δύναται νά ^οοητ γήται είς τα ύττβΛοιτΤα μέλη καΐ είς την υπό τού άρθρου 4 τού πα¬ ρόντος προβλεπομένην αναλογίαν όσον άφο,ρά τα μέλη τής οικογενεί¬ ας, άτΓθξενοΐίμένων των ανωτέρω, κατά την διαδικασίαν τής προη¬ γουμένης διατάξεως παντός δικαι- ώματος έττΐ τού ακινήτου, χονται οί ύττό τού οίκείου Συμβου- λίου Στεγάσει*; αρισθέντες συνδι- κα βΰχοι κατά την άρχ «ήν ϋπαγω- γήν τής οικογενείας είς τό τπρό- γραμμα αύτθσιεγάοτεως. Ή άναλογοΰσα οϊκοΛ-ομική ενί¬ σχυσις είς άνήλικα ή φρενοβλαβή άτομα καταβάλλεται είς τόν όριζό- μενον κατά τάς διατάξεις τού ά- σΐικού Κώδικος κηδεμό-.α ή έττί- τροπον, ίύλτνόμενον χαΐ έν ττροκε^ι- ΐμένω ώς α! οίκίίαι διατάξεις τού¬ του όρίζουσιν. 2. Δκαιοΰχοι τής ώς ανωτέρω οικονομ ικής ένισχύσεως, ττοοσκα- λούμενοι εγγράφως υπό τής αρμο¬ δίας υπηρεσίας, πρός συμττλήρω- σιν των δικαιολογητικών τού φαικέλ λου των ή έγκατάστασίν των πρός έναρξιν οίκοδομικών εργασιών είς τα όριζόμενα πρός τταραχωρησιν είς αύτούς οίκόπεδα η διά την πα¬ ραλαβήν δόσεως τής έγκρ θείσης ο^<θΛ<ομικής ένσχύσεως ττρός αΰ- τοστέΐγασιν, καΐ μή προσερχόμε- νοι, έντός τής τασσομένης αυτοίς (ΐτρόθεσμίας, δύναται οι' αποφάσε¬ ως τού 'Υπουργού Κοινωνικής Προ νοίας, ή τού Διευθυντού τοΰ οίκείου ιΚέντρου Κοινωνικής Προνοίας μετά γνώμην τού οίκείου Συ,μδουλίου Στεγάσεως, νά κηρύσσωνται έκ ΐπτωτοι τταντός δικαιώμιατος άστ κης άποκαταστάσεως καΐ οΐ<σνο- μικής ένισχύσεως καΐ έν συνεχεία νά άπτοβάλλωνται διοικητικώς έντό τα<τής προθεσμίας έκ τού κατεχο- "Α ρ θ ρ ο ν 9. 1. Ή πλη τού άρθρου 3 τού παρόντος απο¬ φάσεως, διά τής οποίας έντάσσε- ται ό δικαιούχος, είς τό κατά την διάταξιν τής παρ. 1 τού παρόιτος πρόγραμμα αύτοστεγάσεως υπό τού καθϊριζομένου ύπολόγου δια- χειριστοΰ, εττ' ονόματι τοΰ όποίου ιέκδίδεται, τό διά τόν σκοπό/ τού¬ τον χρηματ ι«όν ενταλμα προπλη- ρωμής. Έν ή ττεριπτώσει το αρχικώς ό- ρισβέν διά την πληρωμήν τής οίκο- νομικής ένιοιχΰσεως τού αύτοστε- γοοζομένου ε^ταλμα έξηντλή9η, μή έπαρκέσαν διά την πληρωμήν δ- λων των δόσεων ή έληξεν ή ποο3ε- μία αποδόσεως αυτού, έ<515εται νεον ένταλαα ττροττληρωμής είς 6ά ρος τού όποίου θά καταβλη9ωσι·ν αί ϋπόλοιτΓθι δόσεις. Αί δόσεις αύ¬ ται καταβάλλονται δι* ιδιαιτέρας συμπληρωματικής αποφάσεως τοΰ ΔιευΒυντού τού οίκείου Κέντρου Κοι^ωνικής Προνοίας είς ήν ϋπο- χρεωτικώς θά μνημονεύηται καί π^άσα σχετική άμοία προηγουμένη, ώς καΐ τα χρη^ατ ικά ενταλματα είς δάρος των οποίων χατεβλήθη προηγουμένως μία ή πλείονες δό- σε.ς Αρθρον 10 1 Ή κατα- βολή έκάστης δόσεως είς τόν δι- κσιούχον αύτοστεγαζόμενο/, ένερ- γεΤται κατόπιν έντολής τού προϊ- σταμένου τού άρμοδίου Κέντρου Κοιν Προνοίας, στηριζομένης είς την κατά την διάταξιν τοΰ άρθρου 3 απόφασιν έν συνδυασμώ πρός την υπό τής παραγράφου 2 τού άρθρου 5 προβλεπομένην πιστο- ποίησιν τοΰ έπιβλέποντος μηχανι- κοΰ. 'Βχάστη άπόδ:ιξ ς πληοομής, συντάσσε-'αι είς δ πλούν, έξ ών τό έν αντίτυπον χρησιμοποιεΐται υπό τοΰ ύπολόγου, διά την, κατά τα κεκανονισμέΛα, απόδοσιν τοΰ λ) σμοΰ, τό έτερον δέ, φυλάσσεται είς τόν φάκελλον τού αύτοστεγαζομέ- νου Τό στοιχεΤα ταύτα μετά τώ σχετικών άττοδείξεων λήψεως των χρηματικών δόσεων, έκ μέρους των δικαιούχων, αποτελούσι τα νόμιμα
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΑΙ ΔΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑΝ ΩΦΕΛΕΙΑΝ «ΑΝΛΓΚΑΣΤΙΚΑΙ
ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙΣ» ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ
Ό άείιμνηστος ίστοριογράφος
τής «Ίσταρίας τού 'ΕΞλληνικοΟ "Ε-
θνους» >Κ. Παπαρρηγόττουίλος, είς
τάς κρίσεις τού ττερΐ τού Σολω-
νεΐο,υ πολιτεύματος, έν σελίδι 257
!>ού τί γράφει διά την ατομικήν πε
ριουσίαν τού "Ελληνος ποίλίτου:
«Έν γένει δέ τό Ιδι.καίωμα τού δια-
€έτων ·τήν ιδίαν περιουσίαν είναι
πάντοτε σημείον άνωτέρου τινός
πολιτισμού».
Τό νεώτερον σοφόν Ελληνικόν
Κράτος, διά ινα δημεύση άχωλύτως
ΐ'αί νομίμως την Ιδιωτικήν περιου¬
σίαν τού "Ελληνος πολίτου, χα-
ταρρακώνον τό σημείον αΰτό 'τοΰ ά-
νωτέρου πολιτισμοθ^ 'τό οποίον ύ-
παινίσ>σεται ό σοφός "Ελλην ίστο-
ριχός, έπενόησε δαφόρους άναγκα-
στ.κούς Νάμους καΐ Νομοθετικά
Διατάγματα, καί όχυρουμβνον σπι-
σ&εν τής «πλατσικολόγου» φράσε-
ως «δ ι ά δημοσίαν ώφέ-
> ε ι α ν» όχι μόνον ιέκ'τοτι|ζει ε¬
κατοντάδας οίκογενειών αττό ιμέρη,
δπου ιοπτό γενεάς όλοκλήρου/εΤναι
. ιεγκατεσττνμέναι, ώλλά καΐ μέ την
δικαιολογίαν τής δήθεν είς τό Ακέ¬
ραιον ιάπτοζημιώσεώς των, κυριολε¬
κτικώς δημεύει τήιν ατομικήν περι¬
ουσίαν. Διά διαφόρων ταχυβακτυ-
λουργικών ιμεθάδων καΐ ιέφευρέσε-
ων δήΐθειν δικαιωμάτων καί φορολο-
γιών υπέρ τού οίκισμοΰ καί άγο-
ραιπωλησιών, ώσάν ό ιδιοκτήτας τού
ώπαλλοττριωμένου οίκοττέδου ή ακι¬
νήτου οΐκειοθελώς καΐ έθελουσίως
προέβη είς την παραχώρησιν τοθ
ικτήματός τού είς τό Δημόσιον, πε-
ρικότττοντοίι σημαντιικά ττοσά ςΐπό
τό ιέττιδιικασθέν είς αυτόν ποσόν, τό
οποίον πόρρω ά— έτχει ήΐδη ιέκ της
ττραγματικής ιέμπορικής άξίας τού.
ΑΙ τελευταίως καθορισθεΐσαι τι-
ιιαί διά τα άττό ενός καί ημίσεως
ετους άπαλλοτριωθέντα κτήιματα1
"ΈλληνιικοΟ καί Δ'κηγορικών,
όΐποίων χά σχετικά έγγραφα μετά
των φακέλλων των ιέϊττάιλησαν πρός
Ιγΐκριισιν είς τάν αρμόδιον Πρόε¬
δρον, έξανεστησαν τοΰς Ικδιαφερο-
μέινουις ιδιοκτήτας, διά την Τ,ώόντι
ιέξευτελισπκήν τιμήν τόσον των οί-
κοπέΐδων ίσον καΐ των κτισμάτων,
•^ήν μέ τόσην μεγαθυμίαν ώπό τοθ
'Κράτους ιέκτιμηθεΐσαν! ! !
Διά τουτο άττό τούδε ήδη γίνον··
ται συσκέψεις <μεταξύ των ένδιαφε- οομένων, διά προσφυγήν είς τα δι- κα&τήρια, οπόθεν ούδεμία ύττάρχει άμφιβολία ότι Θά τούς αποδοθή α¬ ληθής δικαιοσύνη, δεδομένου >μάλι-
στα ότι δύο ιδιοκτήται τού Έλλη-
νικοΰ έφεισιδαλόντες πρό διετίας
τάς άποφάσεις επιδράσεως των ά-
ποζημιώσεών των, ίδικα ώθησαν
πλήρως, τού Κράτους αποδειχθέτ-
τος ώς δημευτοθ καί κακοθ πλη
ρωτού των ά~αλλοτριωθέντων κομ¬
μάτων των.
Ιδού δέ, πώς τό 'Κράτος έξ-
αναγκάζει τόν, οθτινος εγένετο ά-
παλλοτρίωσις τοθ κτή'μαιτός τού,
I-
διοκτήτην.
Τοθ έτπτρέπει νά λάβη μόνον τό
ήμισυ τού έπιδΐ'κασ'θέντος ττοσοΰ
έκ τής εΐίς τό Ταΐμεΐον Δ. καί Πα-
ροοκαταθηκών κατατεθείσης υπό τού
Δημοσίου άτττοζημιώσεως Καθότι
γνωρίζει κάλλιστα ότι δΓ αυτού
δέν δύναται ό άποζημιούμενος νά
αγοράση καί οικόπεδον καί νά κτί-
ση ταυτοχρόνως ομοιον οίκοδόμη-
μα μέ τό άτταλλοτριωθέν, διά τα ό-
ποΤα είναι ύποχρεωμένος, έκ νέου,
νά ττληρώση, πλείστοι*; δσους φό-
ρους, σχεΐδίου πόλεως, οδλεν, οίκ.
έφορίας, μηχανικοΰ καί Ι.ιΚ.Α.
Καΐ έτσι τό λαιδό - ξυδο τής δ-
λης αυτής 'Κρατικ,ής σαλάτας, με-
ταβάλλεται υπό διαφόρους όνομα-
σίας, ειίς μαγικόν τττητιικόν άέριον
έξανεμοζομένης διά δολίας τακτι-
κής τής δήθεν 6 καίως δοθείσης υπό
τού ΙΚράτους είς τό ακέραιον άττο-
ζημιώσεως.
Ά! άείμνηστε Πατταρρηγόπου-
λε, γιατ! μάς έφυγες τόσον γλήγο¬
ρα καί δέν ζούσες άκόμη μέιχρι των
ημερών ιμας, διά νά ιδής «ίδίοις ό-
φθαλμοΐς» τό Ιλάθος ττοΰ έκαμες είς
τό περισπούδαστον 6ι&λ!ον σοιο τής
Ίστορίας τού Έλλ. Έθνους, γρά¬
φων: «Έν γένει τό δικαίωμα τού
διαθέτειν α·ήν ίδιαν περιουσίαν εΤ-
ναι ΓΓτάντοτε σημείον άνωτέροι/ τι¬
νός τΓθλιτισμοΰ»...
"Ω! δύσμοιρος "Ελλάς, πόσον
χαμηλά, κάθε μερά έξευτελιζομένη
ττίπτεις.
©ΕΟΔΩΡΟΣ Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Ό6ός 12η άρ. 3. ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
σιεων, αττηλλαγ,μέναι χαρτοσήμου,
τέλους υπέρ τρίτων κρατήσεων, ά-
ττοτελοί>ν έν συνδυασμώ μέ τα λοι¬
πά εγγραφα, τα σΐοιχεϊα χρεώσε-
ως εκάστου αύτοστεγαζοιμέ'νου.
Άρθρον 11. 1. Ή αρμο¬
δία ύττηιρεσία τού "Υπουργείου
Χοιν. Ποονοίας μετά διαπτίστωσιν
ΐταρά τοΰ ώρμοδίου τεχνικοΰ ώπαλ-
λήΐλου, ττερί άττοπερατώσεως τής
καιτοικίας, τηροβαίνει καττά τα κε-
Ικαΐνονιο-Μένα, είς την δκδοσιν τοθ
ττ«ραίχ»ρηιτηιρίου, κατά τάς οΓικεί-
ας διατάΐξεις τής έν ισχύϊ νομοθε-
σίας.
, Διά τούτου βεβαιούται ή άξία
~οθ ο&<οτΓεΊδΌυ καΐ τό χορηγηιθέν βάνειον, ώς χρέος ττρος τό Δηΐμο- κτιον και εντέλλεται την διά τοΰ οικείον Δημοσίου Ταμείου εΤο—ρα- ξιν τού'του, σνμφώνως τώ Ν6μ<ρ ΐριά 30 έξαμηνιαίων ληξιπτροθέσμων ιδόσεων. 2. Ή 6βδοσ·ις τοΰ παραχωρηιτη- ιρίον, έττ' ούδενί λόγω δύναται νά 'ένεργτϊθη ττρο της εγκαταστάσεως Ικατβδαφίσεως τού παιραιπήγματος, •τής οικογενείας €ΐς τό οΤκημα και βΐς β κατώκει ο αύτοστεγαιζόμενος. Επί τΓεριτττώσεον αρνήσεως ή όδ καιολογήτου καθυστειρήσεως ύ- Ίτοιβολής των απαιτουμένων δ.καιο- λογητιικών ή τής κατά τό άρθρον 6 της κωδικοτΓθΐήο-εως οριζομένης ττρσκαταβολής, ίκ μέρους των αύ- τοο-τεγαιζο,μένων διά την Ικδοσιν •τΐ&ν τταιραχωριττηιρίων ό Διευθυντής τού οίκείου 'Κέντρου Κοιν. Προνοί¬ ας, πλήν των λοιπών νομίμων ,μέ- τρων, διά τηράΊξεώς τού καταλογίζει €ΐς βάΐρος τούτων τίμη,μα χρήσεως όριζόμενον κατά γενικάς κατηγο- ρίας, δι' άττοφάσεως τού Ύττουρ- γού Κοιν. Προνοίας, πλν των λοι- ττών νομίιμων μέτρων, διά πράξεως τού καταλογίζει είς δάρος τούτων τίμηιμα χρήσεως όριζόμενον κατά γενικάς κατηγορίας, δι' αποφάσε¬ ως τού Ύττουργοΰ Κοιν. Πρκ>ν>οί-
ας ώοδιδαμένης μετά γνώμην τοΰ
•Κεντρικόν Συμδουλίου Στεγάσεως.
3. Έττΐ τού κατά τα ανωτέρω 6-
Ρίζομένου τπρός έγκατάο-τασιν τής
βικαιούχου οικογενείας δι* ανεγέρ¬
σεως οίικοδομής κατά τό σύστηιμα
αύτοστεγάσεως οίκοπέδου καΐ των
ίττ' αύτοΰ κτισιμάτων, έγγράφεται
κατά την ΙκδοσΐΛ' τού παραχωρητη
ρίου, μερί,μνη της αρμοδίας υπηρε¬
σίας Κοιν. Προνοίας, τΓρώτη ύπο-
θήκη, υπέρ τοΰ Δημοσίου, έξαλεί-
φεται δέ αύτη, τή αίτήσει τού έν-
θιαφερομένου, μετά την εξόφλησιν
της τελευταίας δοσεως άττο—ληρω-
'μής, τόσον της άξίας τού οοπέ-
δομ, δσον καί τοΰ, κοοτά τό τταρόν,
βανείου. Ή ανωτέρω ύττοθήκη, έν
τηερηττώσει παροχης δανείου δι' αύ
τοσ-ηέγασιν κατά τάς ανωτέρω δι-
ατίάιξεις, εττί οίκοττέδου ανήκοντος
είς την κυριότητα τού αύτοστεγα-
ζομένου, έγγράφεται π-οώτη ύττοθή-
κη τηρο τής καταδολής τής πρώ-
της δόσεως.
4. Έν περιτττώί—ι καταβολης έ< ιμέρους τού χρεώστου αύτοστεγαζο- μένου, τού σλικοΰ χρέονς ή τού ύ- τΓθλοίττου τοιούτου, πρό τής λήξε¬ ως τής ττροθεσμ ίας, Ισχύουν ώς ^προς την έκτττωσιν α! διατάξεως τού δρθρου 21 τοΰ άττό 27—1)9. ~οΟ άρθρου 21 τού άττό 2 τοΰ 1 2.1953 Β. Δ. πτερί κωδικοττοιή- 3ϊως διατάξεων άναφβρομένων είς την όίτΓοκαΐτάσταισιν των Άστών Προσφύγων». Άρ>θρον 12. Έφ' δσον δια—ιστω
θη άριμοδίως τταράβασις έκ μέρους
τοΰ αύτοστεγαζομένου ώς πρός α)
την μή εγικαιρον καΐ κανονικήν χρη
σιμοττοίησιν τής τταρεχομένης οικο¬
νομ ικής 'ένισχύσεως, β) την μή ά-
ττοτηεράτωσιν έΊντός τής ταχθείσης
ττροιθεσιμίας της οΐκοδομής, γ) την
μή κατεδάφισιν τού κατεχομένου
τταΐρά τής αύτοσηεγαζομένης οικο¬
γενείας τταραττήγΐματος, καί δ) την
ανέγερσιν οίκοδομής διαφόρου
ττρος τόν έγκ,ριθέ·ντα τύπον ή μή
συμμορφώσεώς τού ττρός τούς
ρους τού τπρογράμματος καΐ τάς ά-
ττοφάσεις τής οίκείας έπιτροττής
αύτοστεγάσεως νοιμίιμως κοιναποιη-
'θείσης έφ' δσον μέν πρόκειται πε-
ιρΐ τΓεριτΓτώσεωςοίκοτΓέδου μή τταρα
'χωρηθέντος δι' όριστικοΰ τίτλου, έ-
τΓΐτιρέτΓεται ΰπως διά πράξεως τού
υπουργόν Κοιν. Προνοίας ή τού
Διευθυντού τοΰ οικείον Κέντρου
'Κοιν. Προνοίας εκδιδομένης ιμετά
σύμφωνον γνώμην τοΰ οικείον Συμ
δουλίου Στεγάσεως, διατάσσεται
ή διοικητιική άπΓθτ3ολή τούτου, έκ
τοΰ άκινήιτου καΐ ή έν συνεχεία ά-
νάκληο-ις της γεναμέινης είς τούτον
τα των έπ' αυτού κτισμάτων περι-
έγικατασ'τάσεως, τού οίκοττέδου με-
ερχαμένου έκ νέου υπό την νομή
καΐ κατοχήν τού ύττουργείου Κοινω
νίκης Προνοίας.
Ή τυχόν βιαφορά επί Ιελατιτον με
ταξύ τής άξίας των άνεγερθέλ'τω
κτισμάτων, καΐ τής ικατα&ληθείση
ο'κονομιικής ιένισχύσεως ιέξευρισκο-
ιμένη κατόπιν εκτιμήσεως τής οί-
κείας Έκτΐμητικης Έπι-τροπής κα
ταλογίζεται «είς 6άρος τού ώς άνω
παιραΐδάτου καΐ εΐσττράττεται κατά
άς περϊ είσττράξεως Δημοσίων Έ
σόδων διατάξεις.
Έν ή τΓεριτττώσει ή άξία της οί
κοδομής είναι μεγαλυτέρα τής πα·
ρασχεθείσης οικονομ ικής ιένισχύσε
ως, ή διαφορά ιέκτιμωμένη ώς ανω¬
τέρω ιέτπστρέφεται είς τόν δικαιού-
χον, παιρακρατουμέινου ποσοΰ, 6ρι
ζομένου 'ελευΐθέρως υπό Τού σΐκείου
Συμ'δουλίου Στεγάσεως ιάντιστοΐ
χοΰντος είς τάς καταβληθείσας ύ
ττό τοΰ Δηιμοσίου δαττάνας διοική¬
σεως τοΰ Προγράμματος.
Έφ' δσον δέ πρόκειται ,πε,ρί οί-
ικοττέδου 'ίδιοικτησίας τοΰ αύτοστε
γαζομένου έκδί'δεται αρμοδίως ττρά
ξις ττερΐ καταλογισμοΰ της χορηγή
θείσης οίκονομικής ιένισχύσεως κα
τά τάς περϊ Είσττράξεως δημοσίου
ιέσόδων διατάξεις διά 4 ιέξαμηνιαί-
ών δόσεων, Ίέντόκως, ώς τσκου
ιέν ττροκειμένόφ Οριζομένου τού ε¬
κάστοτε καθοριζομένου τοιούτοι
διά τάς ττεριπτώσεις ύπερημβρίαι
επί χρεών είς τό Δημόσιον.
Άρθρον 13.
1. 'ΚαταργοΟνται τα άρθρα 26—
35 τού από 27—Ί )9.2. 1953 Β
Δ. «ττερί κωδικοποιήσεως διατάξε-
ών άναφερομένων εί ςτήν αποκα¬
τάστασιν των αστυν ττροσφύγω
Ν. 2044)62».
2. Ή ίσχύς τού παρόντος άρχε¬
ται ιάττό τής δημοσιεύσεώς τον, εί
την Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως
Είς τόν ούτον ιέ,πί τής Κοινωνι-
κης 'Προνοίας Ύφυττονργόν, άνατί
θεμεν την δημοσίευσι,ν και ιέχτέλε
σ ν τού ιτΓαρόντος.
ΠΑΥΛΟΣ Β.
Ο ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ
ΥΦτΠΟΥΡΓΟΣ
Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ
ΕΚλΡΟνίΗ ΕΙΣ ΚΩΝΣΤ ΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΝ
(ΜΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΟΥΛΜΑΝ)
Άνσχώρησις 22 - Έπιοτροφή -Αθήνας 29 Δε¬
κεμβριού 1959
Η ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΣΤΕΓΗ ΒΥΡΩΝΟΣ
Τό άρχαιότερον των έν Ελλάδι Προσφυγικόν Σω-
ματείων έ'τος ιδρύσεως 1926). Όργανώνει Έκδρομήν
είς ΚΩΝΣΤΑΝΤ1ΝΟΥΠΟΛΙΝ διαρκείας 8 ημερών.
Τούς έκδρομέΐς θά συνοδεϋση καί θά ξεναγήοη
είς Κων)πολιν ό Γεν. Γραμματεύς" τής ΣΤΕΓΗΣ Μι-
κρασιάτης Τουρκομαθής Δημοσιογράψος κ. ΑΧΙΛΛΕΥΣ
Ή συμμετοχή ωρίσθη είς δραχμάς επτακοσίας
(700) κοα' άτομον διά εισιτήριον μετ" έπιστροφής καί
διά τα έξοδα ^ενοδοχείου ϋπνού κατά την διανυκτέ-
ρευσιν άνα μίαν νύκτα είς θεσσαλονίκην κατά την
μετάβασιν καί επιστροφήν.
Παραμονή είς Κων)πολιν επί τέσσαρες (4) ολο¬
κλήρους ημέρας. Χριστούγεννα είς τα Πατριαρχεΐα.
Εγγραφαί ένεργοΰνται καί πληροφορίαι παρέχον-
ται είς τα Γραφεια τής ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ ΣΤΕΓΗΣ ΒΥ¬
ΡΩΝΟΣ (όδός Χρυσοστόμου Σμύρνης 29 - Τηλέφ. 72
226) καί είς τα Γραφεϊα τής ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙ-
ΚΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» Στοα
Δημοσ. 'Υπαλλήλων όδός Σταδίου 41 - Τηλ. 27.398.
Έν Βύρωνι ττ 1 Νοεμβριού 1959
έξ αυτών
Η ΚΟΙΝΟΠΟΐΗθΕΙΣΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΣΤΕΓΑΣΙΝ ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΟΥΧΩΝ
ΣΥΝ)ΣΜΟΥ ΑΓΙ ΑΣ ΣΩΤΕΙΡΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Ύττογραφεΐσα παρά τού υπουιρ-
γού Κοιν. Προνοίας κ. Ί. Ψαρρέα,
έκοιινοπο,η9η αρμοδίως, ή άκόλου-
θος ύπ' αριθ. 16.144)19.11.59 ά-
κρως έπείγουσα «περΐ έφαρμογής
προγράμματος αύτοστεγάσεως πα-
ραττηγματουχων οίκογενειών προσ-
φυγικού συνοικισιμού Άγίας Σωτεί
ρκΐς Πειραιώς», άΓττόφασις:
"Εχοντες ϋπ' όψει:
1) Τάς διατάξεις τού άττό 27)
1)9.2—Ί955 Β.Δ)τος περΐ κω-
δικοτΓοιησεως διατάξεων άναφερο¬
μένων, είς την αποκατάστασιν των
Άστών Προσφύγων Ν. 204)52»
τού ά-ό 23—10)5—11—959 ό-
μοίου» ττερι διοικήσεως έφαρμογής
καί έλέγχου τού προγ,μάμιματος αΰ
τοστεγάσεως Άχττών Προσφύγων^
ώς καΐ τόν Ν. 2797)954.
2) Την σύμφωνον γνώμην τού
Κνετρκοϋ Συμβουλίου Στεγάισεως
ληφθείσαν κατά τάς ύττ' αριθ. 437
καί 4350 έ.ε. συΝεδρίας αυτού.
Άπτοφαισίζομειν, Έγκρίνομεν την
εφαρμογήν προγράμματος αύτοστε
γάσεως των παραπηγματούχων οί¬
κογενειών συνοιχισιμον Άγίας Σω-
τήρας Πεΐιρα'ώς υπό τάς άκολού-
θους προϋποθέσεις·
1. Δικαιοΰχοι.
Είς τό ανωτέρω πρόγραμμα θέ¬
λουσι περιληθφή κατ' εφαρμογήν
των διατάξεων τοΰ έν τώ σκεαττικώ
τής παρούσης από 27—1 )9—2—
953 Β.Δ)τος έκ των άπογραφει-
σών κατά την διενε,ργηθεΐσοιν την
7—6—959 συμφώνως τώ Ν. 27
97)964 απογραφήν σίκογενειών
αί κάτωθ* κατηγορίαι:
α) ΑΙ έμπίτΓτουσαι είς τάς δια¬
τάξεις των άρθρων 1 εως καί 4
τοθ προμνησθέντος άττό 27—1—9
—2—953 Β. Δ)τος.
'6) Αί έμπίπτουσαι είς τάς δια¬
τάξεις τής ,παρ. 3 τοΰ άρθρου 57
τοΰ αύτοΰ ώς άνω Β Δ)τος.
γ) Τυσιική προσφυγική οίκογέ-
νεια, διοομένουσα άττσδειδειγμέΛ'ως
είς τό παράπηγ.μα προ τής ίσχύος
τού Ν. 2797)954 καΐ άπαοτιζομέ-
νη έκ δύο τουλάχιστον μελών συν-
δεομένων διά συγγενείας μέ'χρι 2ου
βοβθ,μοϋ έφ' δσον κατά τήιν κρίσιν
τοΰ άομοδίου Συμβουλίου Στεγά¬
σεως ή τυχόν γενομένη αποκατά¬
στασις τής ιάρχ,κής δικαιούχου
τρροσ'φ. οίκογβνείας ής αυτή απο¬
τελεί τταιραφυάδα ή μέλους ταύτης
δέν δύναται νά ΐ'κανοποιήση καΐ
τάς στεγαστ,κάς ανάγκας τής
τταραΐπηγιματούχουν ταύτης οΓκογε-
νείας.
Έφ' όσον ή ττερΐ ής ττρόκειται
οίκογέεια εΤναι όλιγομελής ,μετ'
αυτής δύναται νά συναποκαθίστα-
ται καΐ πάν έτερον μίλος τής άρ-
χικής οικογενείας, έξ ής άττεσχί-
σθη, τό όποιαν κατοικεί ιμόνον ή
μετά της οικογενείας τοΰ είς έτε¬
ρον τταράατηγ,μα τοΰ αύτοΰ η ετέ¬
ρου συνοικισμοΰ.
δ) Φυσική μή προσφυγική οίκο-
γένεια διαμένουσα ά—όδεδειγμένως
είς τό τταοάττηγμα πρό τής ίσ·χύος
τού Ν. 2797)959 καί άτταρτιζο-
μένη έκ δύο τουλάχιστον: μελών
συνδεομένων διά συγγενείας ιμέχρι
δευτέρου 6αβ|μοΰ έφ' δσον κοιθή υ¬
πό τού άριμοδίου Συιμβουλίου Στε¬
γάσεως δπ άπαντα τα ,μελη αυτής
δέν κέκτηνται τόσον είς την περιο¬
χήν τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης
όσον καΐ ειίς τόν τόπον καταγωγής
τω περιουσίαν ατομικήν ή άδια-
νέμητον οικογενειακήν δυναμένην
■νά ί'κανοποιήση 'τάς στεγαστικάς
άνάνκας αυτής ώς καί δτι ή έττταγ-
γελματική *αΐ ή έν γιένει οί<ονομι- κή των κατάστασις δέν έπιτρέπει την ίδίαις, αυτών δαπτάναις στέγσ- σίν των. Μετά τής οικογενείας ταύτης συ νοπτοκαθίσταται καΐ ττά έτεοον ά¬ τομον όπερ κατοικεΐ μόνον ή με¬ τά της οικογενείας τού είς έτερον τταράπηγμα τοΰ αύτοΰ ή ετέρου συ νοκισμοΰ ιεφ' δσον συνδέεται μετ" αυτής διά συγγενείας μέχρι δευτέ¬ ρου δαθμοΰ. I1. Μή δικαιούχο : ΌΤκογένειαι έγκαχεστημέναι είς τα παραπήγ ματα τού περΐ ού πρό κείται συνοικισμού μή κεκΐημέαΐ την Ελληνικήν ΰπηκοότητα ώς καί τοιαύται Έλληνκής ύττΓ·<οότητος μή ύπαγόμεναι έκ των κατεχομέ¬ νων ΰπ' αυτώ/ παραττηγμοττούχων μερίμνη τής ϋπηοεσίας. Είς ταύτας χορηγεΤται ή κατωτέρω καθαριζο- μέινη άττοζηιμίωσ ς κατα6αλλομέη αύταΐς άμα τή κατεδαφίσει των ττα ραττηγμάτωυ των δι' ήν συντάσσε- ται σχετικόν πρωτόκολλον κατειδσ- φίσεως ήτοι: Είς οικογενείας μέχρι 3 μελών δραχμάς. 6.ΟΟΟ Είς οικογενείας έκ 4 καΐ 5 μεΐλών δραχιμάς 7.ΟΟΟ Είς οικογενείας άττό 6 μελών καΐ άνω δραχμάς 10.000. III. Ο'ίκόπεδα. α) Ή αποκατάστασις των περι- ληιφΘησομένων είς τό περΐ ού ή πά ρούσα πρόγραμμα οίκογενειών γε¬ νησεται επί τής εκτάσεως τού Δη¬ μοσίου ιέφ' ής ευρίσκονται έγικατα- σΐημένα τα τταραπήγματά των. Ε¬ άν τα περιλαμδανάμενα έν τψ έγκε κριμένω κτηματολογικφ διαγράιμ- ματι τής εκτάσεως ταύτης οίκόττε- δα δέν έπαρκούσιν πρός αποκατά¬ στασιν άποίσών των κιριθησοιμένων ώς δικαιούχων κατά τας προηγου¬ μένας παιραγράφους οίκογενειών τούτο δέον νά τροποποιηθή έττΐ τώ τέλει τής κατά τό δυνατόν στεγά¬ σεως έττΐ τοΰ τόπου άπασών των δικαιοθησομένων' οΊκογενειών. 6) Αί οικογένειαι θ' ά—οκατα- σταθώσιν κααά τό σύστημα τής κατ' όρόφους ίδιοκτησίας έξαΐ,ρέ- σει των άτταρτ ιζομένων έξ έτττά (7) ,μελών καΐ άνω οίκογενειών είς δς θά χορηγηθή ολόκληρον οίκόττε- δον. Είς τάς στεγασθησομένας κατά τό σύστημα τής ττερΐ ίδιοκτησίας κατ' όρόφους, οικογενείας θά πα- ραχωρηθή άνα ε οικόπεδον είς δύο οικογενείας κατά σνγκυρότηΐα συμφώνως πρός τάς διατάξεις τού άρθρου 1 1 1 3—1 1 1 7 τού Α. 'Κώδν ικος Ιέν συνδυασμώ ττοός τάς διατά¬ ξεις τού Ν. 3741)1929 «περΐ ίδιο κτησίας κατ' ό,οόφους». Ή ανέγερ¬ σις των κατοικών των θά γίνη έττΐ τη βάσει τύπων διωρόφου ιέγκιεκιρι- μένων ή οίκοδαμής ούς θά έττεξερ- γασβή ή παρ' ύμΤιν ύπηρεσία οί- κιστικής έν σνσιχετισμώ τφόςτό έμ δίδον καί προσανατολισμόν των δια&χτί.μων οίκοπέδων έγΐκρινχ>μέ-
νων παρ' ημών κατά έν άρθρώ 6
τού εν τώ σκεπττικώ τής τταρούσης
άττό 23—10)5—11— 959 Β. Δ.
όριζόμενα. ΑΊ κατά τό σύστημα
τούτο στεγασθησόμεναι οικογένει¬
αι πρ>ό τής εκδόσεως τής αποφάσε¬
ως έντάξιεως των δέον ·νά ττροσκο
μίσωσι τή ύπηρεσία συμδολαιο-
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΚΡΩΓΜΟΥΣ ΩΡΙΣΜΕΝΩΝ
Μερικοί ψευτοηγέται φοβού¬
μενοι την λήξιν τοϋ προσψυγι-
κοϋ θέματος δημιουργοϋν κατα-
στάσεις διά την μέ κάθε τρόπο
αποτροπήν, φθάνοντες μέχρι
σημείου νά έξοργίζουν κυβερ¬
νώντας καί ΰπουργούς. Οί αύ¬
τοι ηγέται στρέφονται καί έξα-
πολύουν λιβέλους εναντίον των
κ. κ. Σινανίδη, Γιαβάσογλου
καί κυρίως εναντίον τοΰ κ. Μι-
κρέλη καί Σινανίδη. Τούς μέν
κ,κ. Σινανίδη καί Γιαβάσογλου
γνωρίζω άπό χρόνια ώς τιμίους
καί άνιδιοτελεϊς άγωνιστάς.
Τόν κ. Μικρέλλην τόν έγνώρισα
εσχάτως καΐ μοί εκανε κατά¬
πληξιν ή ττροθυμία τού καί ή ά-
νιδιοτέλειά τού είς την εξυπη¬
ρέτησιν παντός προσφεύγοντος
αύτω πρόσφυγος καί επαξίως
διωρίσθη ώς μέλος τού Κεντρι-
κοθ Συμβουλίου. "Εχουν δίκαιο
συνεπώς οί ψευτοηγέται νά ώ-
ρύωνται εναντίον των διότι ή έ-
χέφρων στάσις αυτών καϊ των
άκολουθούντων τούτους έπαρ-
χιακών όργανώσεων θά συντε¬
λέση ώστε ή κυβέρνησις έντός
βραχυτάτου χρονικοΰ διαστήμα-
νά δώση την οριστικήν λύσιν
είς τό έθνικοκοινωνικόν ζήτημα
τής όλοκληρώσεως τής προσφυ-
γικής άποκαταστάσεως πρός
μεγάλην θλίψιν των όνειρευομέ-
νων τα άντίθετα.
"Εν προκειμένω δμως άξιος
πάσης έξάρσεως καϊ εύγνωμο-
σύνης τοθ προσφυγικοΰ κόσμσυ
είναι οί κ. κ. Ιωάννης Ψαρ-
ρέας "Υφυπουργός ό* οποίος έ-
νεκολιτώθη μέ ζέσιν καί ενδια¬
φέρον τό.δλον προσφυγικόν πρό-
βλημα, οί' κ. κ. Άγγέλης καί
θεοφιλόπουλος, τής Δ)νσεως
Α. Α. Π. ό κ. Αλεξ. Μικρέλης
κα'ι οί αποτελούντες την Κεντρι¬
κήν Έπιτροπείανπροσφύγων καί
ή εφημερίς «Προσφυγικός Κό-
σμος». Οί πρόσφυγες άς κωφεύ
σουν είς τούς κρωγμούς των ο¬
λίγων ώς απεδείχθη την Κυρια¬
κήν καί άς είναι βέβαιος δτι τό
θέμα τής άποκαταστάσεως των
θά λήξη συντόμως.
ΑΛΚΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Πρόεδρος
Πανθεσσαλικής Ενώσεως
Προσφύγων
γραφΐκήν πράξιν έν ή θά καθορί-
ζηται ή ίδιοκτησία έκάστης οίκογε-
■νείας ιέττΐ τή βάσει τού Ιέφαρμο-
σ'θηισομέινριυ έν τώ σίκσπέβω των
κατά τ' άνω τύπου διωρόφου οίκο-
δο·μής καΐ δτι αί μεταξΰ αυτών
σχέσεις είς δ,τ' άφορά τάς ύττο-
χρεώσεις καΐ δικαιώιματά των επί
των διαι,ρετών καΐ άδια<ρέτων ιμε- ρώ τής ίδιοκτησίας θά διέπωνται υπό των σιχετικών Ιδιατάξεων τοΰ άστικού Κώδικος καΐ Νόιμου 3741) 929 Ενταύθα σημειούται δτι τα ,μι- κρό!τερα οίκόττεδα θά χορηγηθούν είς τάς δικαιοθησομένας ολοκλή¬ ρου οίκοπέδου οικογενείας μέ κλί- μοκα έμβαιδού αύξανΌμένην ανα¬ λόγως τού άριθμοϋ των ιμελών των Διά τάς στεγασ'3ησθιμένας κατά τ όσύστημα τής άριζοντίου ίδιοκτη σίας οικογενείας έγκρίινεταν δττως ή κλήοωσις των οίκοΐπέδων γίνη κα τα ζεύγη αΐκογενειών καΐ τούτο Τνα διευκοΐλυνθη ή εγκατάστασις έττΐ τού αυτού οίκοπέδου τώ έπΐθαμου σών ταύτην οίκογενειών. Πάντως έκαστον ζεΰγος θά ττερ.έχη οίκογε νείας τής αυτής κατηγορίας άπό απόψεως άρ,Ομοΰ μελών. III. Πρόσθετος οίκσνομική ενί¬ σχυσις. . Είς εκάστην των δικαιοθησομε- νων ΟΓπ-ακαταστάσεως οίκογεινειών θέλει καταβληθή άνάλογος πρός τα μέλη αυτής πρόσθετος οικονομική ενίσχυσις πέραν 5—1 1—959 Β. Δ) τος προσφερομένας οίκονομικής ένισχύσεως διά την αντιμετώπισιν τής προοτωρινής στεγάσεως των ά¬ πό της κατεδαφίσεως των παραπη- γμάτων των ιμέιχρι τής έγκαΊαιστά- σεως αυτών είς τα ανεγερθησόμε- να οίκήματά των καθορΐζομένη δι' έξ μήνας ώς ακολούθως: α) Διά μονομελεϊς οικογενείας δραχμάς 1.800. 6) Δι' οικογενείας έκ 2—4 με¬ λών δραχμάς 3 000. γ) Δι, οικο¬ γενείας έκ 5—7 μελών δραχμάς 4.ΟΟΟ καΐ 6) Δι' οικογενείας έκ 8 καΐ άνω μελών δραχμάς 5.000 'Η πρόσθετος αύτη αίκονομική ένίσιχυσις θέλει χρεωθή μεαά των κατά τάς ττροαναφερθείσας διατά¬ ξεις τής παρ. τού άρθρου 4 τοΰ άττό 23—10)5—11—959 Β.Δ) τος ληθφησομένων α) βασικής οί- κονομικής ένισχύσεως καΐ 6) ττρο- σ^θέτου τοιαύτης διά την κατεδάφη- ο'Θιλ των τταραΓττηγμάτων των καΐ είσττραιχθή συμφώνως τώ Νάμω. Ή ττερΐ ής ό λόγος ττρόσθετος οίκοναμική ένίσιχυσις θέλει καταοΊλη θή ά)υα τή άτΓθχωρήϊΓει ώκ τών!πσ>
ραπηγμάτων των. /
Ή τταιροΰςΓα ικοινοττοιηΐθήτω
σηκόντως.
Ό ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ'Σ
Ι. ΨΑΡΡΕιΑΣ-Λ'1 . -.
Έ κ δ ό σ έ ι· ς" -*' - "· ^ Γ'
Ό κ. Άθανάσιος Μπορόζος
έκυκλοφόρησε ττροσφάτως βι¬
βλίον τού έκ 54 σελίδων' μέ εί-
κόνας κα'ι μέ πρόλογον τοϋ κ.
Μ. Σταμούλη υπό τόν τίτλον
«Ή Όμηρία μου». Είς τό βι¬
βλίον τού τουτο άφηγεΐτοα ό έκ-
δότης την όμηρίαν τού.
ΑΙ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος
πτά τόν αριθμόν τφθϋττοθέσεις,
εϊλημμένας κσθ' ομοίωσιν- 7
σωττικών τού άττόψεων, ως
ουμένας Τνα γίνη μ!«
απαι¬
σω
τουμένας Τνα γίνη μ!« ηί ;
στεως συζήτησις μεταξϋ ημών περ.
των Έλλην-οτουρκικων σχέσεων.
ΆΛΙλ' αυταί αύται αί ·προυπο«ε-
άξιωμάτων κλασσι-
σεις, αι «■■,».>. —, —Γ
έπι©ληθέντων και τταιραΐδεοεγ-
μένων υπό τού έπιστηιμονικοΰ κό-
κως
σμόν τβθεΐσαι υπό τού κ. Αχ. Μόν
οομμάτη άποτελοΰν έν τε τη μορψη
_? -^ Λ.ν^α τκν σοφιστειαν έπι-
κσΐ τη Ούσια τκν, σοφιστειαν < αης, ττερΐ τής οποίας έγιραψα ως άττοτελούσης τό κύριον γνωρισιμα ενίων άρθρων τού. Διότι δεν ου- νοπαι πάς τις αύθαιρέτως νά συν- τάσση, καί νά έπ.βάλλη εις τους αλλους όρισμούς, μέ την αξίωσιν νά εΤ,αι σεβαστοί, καίτοι ουδεμίαν σχέσ ν έχουν μέ την επιστήμην. Τού άναγνωρίζω — και περι τούτου εγραψα ήδη — εώρυμοβειαν μελετηρότητα, κρίσιν, έπειδη^ εχει την όρεξιν καί την ίκανόητα να ιμε- λετ'ά, έμδαθύνη καΐ συζητή έπΐ_ παν Ι τοίων έγκυκλοπαιδικών θεματων. ' Δέν άΐνέμεα δμως ότι ό κ. Α>;.
| Μ θά τό... έ'παιρνε τόσο πολυ «ε¬
πάνω τού...» Διότι εί ςτό πρώτον
,έ< των τεσσάρων τελευταίως δημοσι ευθένΤων άρ9ρων τού κάτι τετοιο φαίνεται νά έγΛε, καΐ ανελθών είς καθηγητικήν ίδρσν άρχίζει νά μοί άναγνωρίζει «κατ' έπιείκειαν ττρο- φανώς ..» ότι εΐμαι καλής πίστεως άλλ' ότι έκφράζομαι δυσμενώς ττε- ρΐ τίνων έκ των γραφομμέινων τού... Πώς έτόλιμησα! Καΐ άρχίζει την διδασκαλίαν, φέρων ώς παραστατι- κήν είκόνα συγκρίσεως ί δά σύζυ¬ κήν είκόνα συγκρς η^ γον τού Καίσαρος διά νά μέ... ψέ¬ ξη ττερίπου ώς όμιλοΰντα μέν ττερι καλής πίστεως άλλά καΐ έτπκιρίνον τα άμα τούτον, άρα μή τηρούντα τους όοους τής «καλής πίστεως», όπως έκεΤνος την φαντάζεται! Καί ό εύλογημένος, έν τή ρύμη τής όργίλης διώθέσ«εώς τού όλισθαίνει είς άταχεΤς συγκρίσεις -ττάνυ άτό- πους έν προκειμένω. Διότι ή εϋμαι καλής πίστεως συζητητής καΐ_ ϊσως νά πλανώμαι ή δέν εΤμαι καλής πί¬ στεως καΐ προσπαθώ ινα... έξαττα- _'___ _Λ......^Ω' λι*ι λ·ι ι7*η|τιν» ΟΤΓΕιΟ τήσω τον μεθ δέν συμ 6α ί νέ ι. όπερ Τίνα ανάγκην τόν εχω Τνα τίυ έξαττατήο-ω; Είς τα έννέα έμπερι» σταίτωΐμένα άρθρα μου άνέλυσα έν« πΛάτει τάς άπόψεις μόν περΐ των έλληνοτουρκικών σχέο-εων, 6ασι- σθεΐς ιέττί γεγονότων ΐστορκών, τα όττοΐα καΐ άφηγηθην Έν άνεφερθην είς τα δ είς τόν <ΜΚόσμον» σ^ετικά ττρός τ6 αύτό θέΐμα άόθρα έτέρων εκλεκτόν, συνεργατών τού, άνέλυσα δι" ολί¬ γων καΐ ιέκεΐνα ικαΐ διετύπωσα είς εν έκαο-τον εάν συμφωνώ ττρος ο«Κ τό ή δχι. (Συνεχίζεται) Έκεϊνοι -ττού φεύγουν ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΟΥΝΤΑΚΗΙ Η ΣΤΕΓΑΣΙΣ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Πληροφορούμεθα δτι είς την Νέ¬ αν Ίωνίαν προχωρούν γοργώς αί έρ γασίαι τής ανεγέρσεως υπό 'τον ύ- πουργείου Πρσνοίοος ττολυκατοικι- ών, 100 συνολικώς δια>μερισμ«των
είς τα οποΐα θά στεγασθούν ίά
ίέ λώ
Την παρελθούσαν
<άττε6ίωσ£ν ιέ κσυγκοπής_ τής δίας, είς ηλικίαν 45 έτών, ό Έμ. μανονήλ Μουντάκης, πρωην Πρόί- δρος τής Κοινότητος Νέας "ρ- θραίας καΐ μετά Κοινοτικός * λος αυτής.Ό αείμνηστος Α^ ώς τόν Ιάττεκαλοΰσαν μικροΐ καΐ μι γάλοι είς την Ερυθράίαν, ικατήγε- το άττό τα ήρωκά Βρύουλα. "Ανε¬ μίχθη άττό τής συστάσεως τής Κοι¬ νότητος Ν. Έρυθραίας είς τα και* νά αυτής, (εκλεγείς ιέπανειλημμένως ίττρόεδρος τής ΐΚοινόΐητος. Δέν 6- ατάρχει οίκογένεια της Ν. Ερυθρά!- άς ή όποία νά αή έχη έξυπηρετη. θή άττό τόν Μανώλην. Ή^ ικηΐδβία τού εγκνε τό παρελθόν Σάβΰοπον (έκ τού ίερού ναού τής Ν. Έρι%χ>
άς μέ συμμετοχήν ολοκλήρου τού
τπληθυσμού τής Ν. Έρυ&ραίας. ΐΚα-
τετέβηισαν είς τόν τάφον τού άνο
των 50 στεφάνων. Τόν επικήδειον
λόγον Ιέξεφώνησειν ό κοινοτικός συμ
δουλος καΐ ΐάρχηγός τού άντπτάλου
πρός αυτόν ο-υνδυασμοΰ κατά τας
ικοιινοτΐικάς ιέκλογάς κ. ΊΑναγνώ.
στου, συγκινήσας μέχρι δακρύυν
τούς παραστάνΐας ειίς τ,ήν κηδείαν.
Παρέστησαν €ίς την ικηδείαν ιό <χρ>
χηγός των Φιλελευθέρων Δημοκρα.
τικών κ.ΐΓεώργιος Παπαδρέου, τηΛ1
λοΐ δουλενταί, μεταξύ των όποί<* (ό κ. Γεώργ. Μαΰρος, ικαΐ άνω τώ>
4.ΟΟΟ κατοίκων τής Ν. Έρυθραίβς.
Ή Εφημερίς 'μας συλλι—εΐται Θει>
μώς την οίκογένειαν τού μεταστσ>
ος.
ες γ
θμοΐ' οίκογένιειαι τταλαιών πρασφν-
]γων παραπηγιμαιτούχων. Ή τταρά-
δόσις των έν λόγφ βιαμερισμάτων
έλπίζεται ότι θά έικτελεσ;θή έντός
τοΰ Ίσινουαιρίου 1960. Έν τω με-
τοίξύ ιέγνώσθη ότι τό ύππουργεΤον
ΠρονΌίας εζήτησε λετττομερή στοι-
χεΐα ττερΐ των 'διαδιούντων είς ττα-
ραττηγματα ττροσφύγων, βίς όλην
την χώραν, καθ" δσον είς τό καταρ¬
τιζόμενον ττρόγραμμα στεγάσεως
διά τό 1960 θά δοθή αττόλυτος ττρο
τεραιότης στεγάσεως είς τούτους
πρός όλοσχερή εξαφάνισιν τής πα-
ράγκας, έν σννεχιεία δέ θά στεγα¬
σθούν αι λ^οιπαί κατηγορίαι προσ¬
φύγων.
ΐτΟΑΕΪΤΙΐηθΑΕΙΪ
γεΒολαγαΧωρ/Α
ΧΙΛΐΑΑΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΪ -^
γίνονται κάθεχρόνΰ πλονθΐοι μί ίνα
ΑΑΧΕΙΟΝ
ΙΥΝΤΑΚΤΜ
Εφέτος οί Τυχεροϊ τοϋ Λαχείου δα είναι
πολΰ περισσότεροι καΐ τα κέρδη πού 9ά
πάρουν δα είναι πολύ μεγαλύτερα.
ΣΠΠΙΑ-ΜΒΓΑΡΑ
πού έξασφαλίζουν ένα μεγάλο είσόδημα
είς τόν Τυχερό, όπου καί άν ευρίσκεται.
ΜΒΤΡΗΤΑ-εΚΑΤΟΜΜΥΡΐΑ
πού άλλάζουν την ζωή τού Τυχεροΰ €ίς τόγ
τόπον ποΰ έργάζεται γ> δπου άλλοϋ θβλήση
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΟΛΥ ΤΕΛΗ
πού βοηθοϋν κάθε έπαγγελματία είς τήγ
δουλειά τού καί έξασφαλίζουν την άναψυχή τού.
Ό 1ος Τυχερός των 7 προνομιούχον
Σειρών πού θά κερδίση
/ ΣΠΙΤΙ ΕΠΙΠΛΩΜΈΝΟ ΚΑΙ
ΑΛΛΑ 2 ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΖΙ __
ΔΗΛΑΔΗ 3 ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΈΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
δέν είναι τό μοναδικό μεγάλο κέρδος τής έφετεινής κληρώσεως
^ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΪΡΔΗ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΔΙΑ ΤΟΥΣ
/ +ΤΥΧΈΡΟΥΣ ΟΛΩΝ ΑΝΈΙΑΙΡΈΤΩΣ ΤΩΝ ΣΈΙΡΩΝ
&** ΠΟΥ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΩΝ
ΠΡΟΚΑΛΕΣΗ ΚΑΤΑΠΛΗΞΙΝ
Η ΕΟ'ΡΤΗ ΤΟΝ ΣΙΝΑΧΙΤΩΝ
,^ήν Κυριακήν, 6ην Δεκεμβριού
εί. εορτήν τού "Αγ. Νικολάου καί
ώραν 9 τι.μ. θέλει τελεσθή έν τώ
Ίε£>ω Ναφ τού Άγίου Διονυσίου
(Πειραιώς) ή καΐθιερωμένη άρτοκλα
σία ιέττ' εύκαιρία τού πανηγυρικού
έορτασμού τοΰ Φιλανθρωπικού Σω-
ματείου «Ή Νέα Σινασός», καθ* ό
σον"1 ό Άγιος Νικόλαος έτύγιχανε
ό ττολιούχος τής έν Καττπτα'δοκίρ:
έλληνορθοδόξου Κοινότητος Σινα-
σού καΐ συνεττώς ό προστάτης Ά¬
γιος τού Σωματείου 'μας. Μετά την
απόλυσιν θά γίνη ή νενομισμένη δέ
ξίωσις είς τό παρά τόν Ιερόν Να¬
όν κινηματοθέατρον «ΟΛΥΜΠΙΑ».
Ο ΝΕΟΝΑΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΟΥ ΣΟΜΑΤΕΙΟΥ «ΣΠΑΡΤΗ» Μ. ΑΙΙΑΙ
Τό νέον Διοικητικόν Συμβού¬
λιον τής Ενώσεως Σπάρτης Μ.
Άσίας καϊ Περιχώρων κατηρτί¬
σθη είς τμήμα ώς εξής:
Πρόεδρος Νικ. Χατζησταθό-
λου, Άντιπρόεόρος Κοσμ. Νι·
ολαΐδης, Γεν. Γραμματεύς
Φωτ. Ούλκέρογλου, Ταμίας
Μαρκ. Χρηστίδης. Μέλη Δ. Σ.
Άβρ· Καχραμδνος, Ίτητοκρ.
Αρναούτογλου, Κοσμδς Έφραί-
ογλου, Λουκ. Οΰλκέρογλου,
Σπύρ. Δαμιανίδης.
ΠΕΡ Ι ΜΙΑΝ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΝ
Διάβασα μέ άφαντον συγκίνησιν
έν τφ Πό. Κ. τής 22 Νοεμβρου
την πρεςτφώνησιν τού ε'<λε<τού φί- λου κ. Γεωργίου Ίασωνίδη ήν ά- ΝΕΑΙ ΕΚΑΟΣΕΙΙ ΒΙΒΛΙΟΝ Εξεδόθησαν καί εκυκλοφόρη¬ σαν είς Αθήνας καί θεσσαλο¬ νίκην αί κάτ<ν>θι 'ΑνθοΧογίαι
Ελένης Σ,ύγχρονοι Στοχασμοί,
Σατυρικά, Τ ό κατηνορω των
γυναικων, Φύση καί Στοχασμοί,
Χριστιανικά, Μΰθοι Αίσώττου,
Όδύσσεια, Σύγχρονοι Ήρωες.
ΠΑΡΑΣΗΜΟΦΟΡΙΑ
ΠΡΟΣΦΥΓΟΣ
Φίλτατε κ. Σινανίδη,
Εϋρίσκομαι στήν εΰχάριστη 8έ-
ση νά σάς άναγγείλω ότι ή Α. Μ.
ό Βασιλεύς ίΤΓαρασημοφόρησε τάν
κοινόν φίλον μας Σωκράτην Κοο
γιουμτσόγλου >μέ τό πταράοτιμον
τού Φοίνιικος, διά τάς υπηρεσίας
τάς οποίας προσέφερε πρός τόν
προσφυγικόν κόσμον αττό ττ}ς η¬
μέρας τής πρώτης, πού μάς έττλΐ]-
ξε ή συμφορά, μέχρι σήμερον, πού
ό άγαττητός Σωχράτης ευρίσκεται
είς τό 85ον έτος τ,ής ήλικίας τού.
Τέτοιοι τύποι δύσικολα εύρ'ηκον-
ται κ Γ άν ευρίσκωνται, καταβάλ¬
λονται! από τό μΐσος, τόν φθόνον
καΐ τήγ άντί'δρασι/ τού μκρόκο-
πήγγειλε κατά την είς "Οσιον Λου-
κάν ιέκδρσμήν τού Συλλόγου «Άρ-
γοναΰται — ιΚομνηνοί».
^ κ. ,Ιασωνίδης μεταιδίδει δι*
αυτής όλην την νοσταλγίαν τού διά
τής χαμένες ΐΠατρίδες μας. Τού
Πάντου, τής λοιττής Μικρασίας, τής
Θράκης. 'Εκεί πού έζησεν καί ηκ-
μασεν Ιττί αίώνας ό 'Ελληνισμός!
Δυστνχώς μία σκλη,ρά άνάγκη
μάς ηνάγκασε νά τάς έγκαταλεί-
ψουμε. Δέν μποροΰσε νά γίνη άλ-
λέως. Αί συνθήκαι τής έκεΐ διαβι-
ώσεώς μας, καϊ άν άκόμη θά είχα¬
με δ.καίωμα νά παραμιεηουμε, δέν
θά ήσαν αίί αυταί ώς καί πρότερον
ΙΚαΐ καταφύγαμε στήν μητέρα Έλ-
λάδα ήτις μάς περισυνέλεξεν «ώ,ς ή
όρνις τα νοσσία έαύτης» καί μάς
περιέθαλψε. Και ήμιΤς τής έδώσα-
με νέον αΤιμο: νέας δυνάμεις νέαν
άκμήν!
Είναι δξιος θερμοτάτων συγχα-
ρητηρίων ό κ. Ίοχτωνίδης διά την
Ιέιιττνευσμένην καί ττλήρη νοσταλγι-
κών παλμών προσφώνησίν τού,
ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
ΣΠΠΙΑ - ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ - ΜΕΤΡΗΤΑ
ΛεΚΑΔΩΝ ΐΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ
( "Ολα τα οπίτια ααφαλισμένα δι' ?ν Έτος είς την *Ασφαλ)στιχπ.ν "Εταιρίαν
"ΑΣΠΙΣ - Π ΡΟ Ν ΟΙ Α,, Ολα τα Αύτοκίνητα με πληρωμέ νην την εΐσφοράν κα 1
,ιληρωμένους δι'εν Ιτος τούς Φόρους «αί την "Αδειαν Κυκλοφορίας. )
σμου.
Ό Σωκράτην δμως· δέν «ακ-
6λήβη, στάθηκε όρθιςς, ί
κ ι" αύτός, κ ι" άπό τόν μγ
έως τόν μικρότερο τού μικρόχοσμοο
δλους τους Ιρριξε κάτω.
Σάς χαιρετώ
"Ενός άπό τούς φίλους κσΐ
θαυμαστάς τού Σωκράχτν
Ίστιαία 30.Π.Τί»
Συμφώνως τώ Νόμφ
Διευθυντής:
ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
Ναυάρχου Βότοτι 55
Κάτω Πατήσιο
Ύττεύθννος Τιπτογραφΐϊου
ΣΕΡ. Χ. Π0ΛΑΤ0ΤΛ0Υ
Κυδωνιών 75, Βύρβ»
ΤΑΚΤΙΚΑΙ ΕΚΑΡΟΜΑΙ ΕΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΜ
ΜΕ ΠΟΑΥΤΕΛΗ ΠΟΥΑΜΑΝ
ΤΑ ΑΡΟΜΟΑΟΓΙΑ ΚΟΝ)ΠΟΑΕΩΣ ΣΥΝΕΧΙΖ0ΝΤΑ1
ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΜΕΓΔ ΔΩΡΟΝ
1 000 ΟΟΟ ΜίΤΡΗΤΑ
ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ,
καθ" εκάστην Δευτέραν
7 Δεκιμβρίου 1059
14
,2ΐ » ;
28
4 Ίανουαρίοχι 1960
ΕΚ ΚΩΝ)ΛΕ42Σ
καθ" έκάσ. Παρασκευήν
Π Δεκεμβριού 195"
18
28
·> Ιανουάριον 196"
8
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
«ΑΘΗΝΑ»
ΑΚΑΔΗΜΆΣ 96 (Ιΐλατ. Κάνιγγος) ΑΘΠΝΑΙ
ΤΗΛΕΦ. 621.694 - 620.536
ΑΙ ΔΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑΝ ΩΦΕΛΕΙΑΝ «ΑΝΛΓΚΑΣΤΙΚΑΙ
ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙΣ» ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ
Ό άείιμνηστος ίστοριογράφος
τής «Ίσταρίας τού 'ΕΞλληνικοΟ "Ε-
θνους» >Κ. Παπαρρηγόττουίλος, είς
τάς κρίσεις τού ττερΐ τού Σολω-
νεΐο,υ πολιτεύματος, έν σελίδι 257
!>ού τί γράφει διά την ατομικήν πε
ριουσίαν τού "Ελληνος ποίλίτου:
«Έν γένει δέ τό Ιδι.καίωμα τού δια-
€έτων ·τήν ιδίαν περιουσίαν είναι
πάντοτε σημείον άνωτέρου τινός
πολιτισμού».
Τό νεώτερον σοφόν Ελληνικόν
Κράτος, διά ινα δημεύση άχωλύτως
ΐ'αί νομίμως την Ιδιωτικήν περιου¬
σίαν τού "Ελληνος πολίτου, χα-
ταρρακώνον τό σημείον αΰτό 'τοΰ ά-
νωτέρου πολιτισμοθ^ 'τό οποίον ύ-
παινίσ>σεται ό σοφός "Ελλην ίστο-
ριχός, έπενόησε δαφόρους άναγκα-
στ.κούς Νάμους καΐ Νομοθετικά
Διατάγματα, καί όχυρουμβνον σπι-
σ&εν τής «πλατσικολόγου» φράσε-
ως «δ ι ά δημοσίαν ώφέ-
> ε ι α ν» όχι μόνον ιέκ'τοτι|ζει ε¬
κατοντάδας οίκογενειών αττό ιμέρη,
δπου ιοπτό γενεάς όλοκλήρου/εΤναι
. ιεγκατεσττνμέναι, ώλλά καΐ μέ την
δικαιολογίαν τής δήθεν είς τό Ακέ¬
ραιον ιάπτοζημιώσεώς των, κυριολε¬
κτικώς δημεύει τήιν ατομικήν περι¬
ουσίαν. Διά διαφόρων ταχυβακτυ-
λουργικών ιμεθάδων καΐ ιέφευρέσε-
ων δήΐθειν δικαιωμάτων καί φορολο-
γιών υπέρ τού οίκισμοΰ καί άγο-
ραιπωλησιών, ώσάν ό ιδιοκτήτας τού
ώπαλλοττριωμένου οίκοττέδου ή ακι¬
νήτου οΐκειοθελώς καΐ έθελουσίως
προέβη είς την παραχώρησιν τοθ
ικτήματός τού είς τό Δημόσιον, πε-
ρικότττοντοίι σημαντιικά ττοσά ςΐπό
τό ιέττιδιικασθέν είς αυτόν ποσόν, τό
οποίον πόρρω ά— έτχει ήΐδη ιέκ της
ττραγματικής ιέμπορικής άξίας τού.
ΑΙ τελευταίως καθορισθεΐσαι τι-
ιιαί διά τα άττό ενός καί ημίσεως
ετους άπαλλοτριωθέντα κτήιματα1
"ΈλληνιικοΟ καί Δ'κηγορικών,
όΐποίων χά σχετικά έγγραφα μετά
των φακέλλων των ιέϊττάιλησαν πρός
Ιγΐκριισιν είς τάν αρμόδιον Πρόε¬
δρον, έξανεστησαν τοΰς Ικδιαφερο-
μέινουις ιδιοκτήτας, διά την Τ,ώόντι
ιέξευτελισπκήν τιμήν τόσον των οί-
κοπέΐδων ίσον καΐ των κτισμάτων,
•^ήν μέ τόσην μεγαθυμίαν ώπό τοθ
'Κράτους ιέκτιμηθεΐσαν! ! !
Διά τουτο άττό τούδε ήδη γίνον··
ται συσκέψεις <μεταξύ των ένδιαφε- οομένων, διά προσφυγήν είς τα δι- κα&τήρια, οπόθεν ούδεμία ύττάρχει άμφιβολία ότι Θά τούς αποδοθή α¬ ληθής δικαιοσύνη, δεδομένου >μάλι-
στα ότι δύο ιδιοκτήται τού Έλλη-
νικοΰ έφεισιδαλόντες πρό διετίας
τάς άποφάσεις επιδράσεως των ά-
ποζημιώσεών των, ίδικα ώθησαν
πλήρως, τού Κράτους αποδειχθέτ-
τος ώς δημευτοθ καί κακοθ πλη
ρωτού των ά~αλλοτριωθέντων κομ¬
μάτων των.
Ιδού δέ, πώς τό 'Κράτος έξ-
αναγκάζει τόν, οθτινος εγένετο ά-
παλλοτρίωσις τοθ κτή'μαιτός τού,
I-
διοκτήτην.
Τοθ έτπτρέπει νά λάβη μόνον τό
ήμισυ τού έπιδΐ'κασ'θέντος ττοσοΰ
έκ τής εΐίς τό Ταΐμεΐον Δ. καί Πα-
ροοκαταθηκών κατατεθείσης υπό τού
Δημοσίου άτττοζημιώσεως Καθότι
γνωρίζει κάλλιστα ότι δΓ αυτού
δέν δύναται ό άποζημιούμενος νά
αγοράση καί οικόπεδον καί νά κτί-
ση ταυτοχρόνως ομοιον οίκοδόμη-
μα μέ τό άτταλλοτριωθέν, διά τα ό-
ποΤα είναι ύποχρεωμένος, έκ νέου,
νά ττληρώση, πλείστοι*; δσους φό-
ρους, σχεΐδίου πόλεως, οδλεν, οίκ.
έφορίας, μηχανικοΰ καί Ι.ιΚ.Α.
Καΐ έτσι τό λαιδό - ξυδο τής δ-
λης αυτής 'Κρατικ,ής σαλάτας, με-
ταβάλλεται υπό διαφόρους όνομα-
σίας, ειίς μαγικόν τττητιικόν άέριον
έξανεμοζομένης διά δολίας τακτι-
κής τής δήθεν 6 καίως δοθείσης υπό
τού ΙΚράτους είς τό ακέραιον άττο-
ζημιώσεως.
Ά! άείμνηστε Πατταρρηγόπου-
λε, γιατ! μάς έφυγες τόσον γλήγο¬
ρα καί δέν ζούσες άκόμη μέιχρι των
ημερών ιμας, διά νά ιδής «ίδίοις ό-
φθαλμοΐς» τό Ιλάθος ττοΰ έκαμες είς
τό περισπούδαστον 6ι&λ!ον σοιο τής
Ίστορίας τού Έλλ. Έθνους, γρά¬
φων: «Έν γένει τό δικαίωμα τού
διαθέτειν α·ήν ίδιαν περιουσίαν εΤ-
ναι ΓΓτάντοτε σημείον άνωτέροι/ τι¬
νός τΓθλιτισμοΰ»...
"Ω! δύσμοιρος "Ελλάς, πόσον
χαμηλά, κάθε μερά έξευτελιζομένη
ττίπτεις.
©ΕΟΔΩΡΟΣ Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Ό6ός 12η άρ. 3. ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
σιεων, αττηλλαγ,μέναι χαρτοσήμου,
τέλους υπέρ τρίτων κρατήσεων, ά-
ττοτελοί>ν έν συνδυασμώ μέ τα λοι¬
πά εγγραφα, τα σΐοιχεϊα χρεώσε-
ως εκάστου αύτοστεγαζοιμέ'νου.
Άρθρον 11. 1. Ή αρμο¬
δία ύττηιρεσία τού "Υπουργείου
Χοιν. Ποονοίας μετά διαπτίστωσιν
ΐταρά τοΰ ώρμοδίου τεχνικοΰ ώπαλ-
λήΐλου, ττερί άττοπερατώσεως τής
καιτοικίας, τηροβαίνει καττά τα κε-
Ικαΐνονιο-Μένα, είς την δκδοσιν τοθ
ττ«ραίχ»ρηιτηιρίου, κατά τάς οΓικεί-
ας διατάΐξεις τής έν ισχύϊ νομοθε-
σίας.
, Διά τούτου βεβαιούται ή άξία
~οθ ο&<οτΓεΊδΌυ καΐ τό χορηγηιθέν βάνειον, ώς χρέος ττρος τό Δηΐμο- κτιον και εντέλλεται την διά τοΰ οικείον Δημοσίου Ταμείου εΤο—ρα- ξιν τού'του, σνμφώνως τώ Ν6μ<ρ ΐριά 30 έξαμηνιαίων ληξιπτροθέσμων ιδόσεων. 2. Ή 6βδοσ·ις τοΰ παραχωρηιτη- ιρίον, έττ' ούδενί λόγω δύναται νά 'ένεργτϊθη ττρο της εγκαταστάσεως Ικατβδαφίσεως τού παιραιπήγματος, •τής οικογενείας €ΐς τό οΤκημα και βΐς β κατώκει ο αύτοστεγαιζόμενος. Επί τΓεριτττώσεον αρνήσεως ή όδ καιολογήτου καθυστειρήσεως ύ- Ίτοιβολής των απαιτουμένων δ.καιο- λογητιικών ή τής κατά τό άρθρον 6 της κωδικοτΓθΐήο-εως οριζομένης ττρσκαταβολής, ίκ μέρους των αύ- τοο-τεγαιζο,μένων διά την Ικδοσιν •τΐ&ν τταιραχωριττηιρίων ό Διευθυντής τού οίκείου 'Κέντρου Κοιν. Προνοί¬ ας, πλήν των λοιπών νομίμων ,μέ- τρων, διά τηράΊξεώς τού καταλογίζει €ΐς βάΐρος τούτων τίμη,μα χρήσεως όριζόμενον κατά γενικάς κατηγο- ρίας, δι' άττοφάσεως τού Ύττουρ- γού Κοιν. Προνοίας, πλν των λοι- ττών νομίιμων μέτρων, διά πράξεως τού καταλογίζει είς δάρος τούτων τίμηιμα χρήσεως όριζόμενον κατά γενικάς κατηγορίας, δι' αποφάσε¬ ως τού Ύττουργοΰ Κοιν. Πρκ>ν>οί-
ας ώοδιδαμένης μετά γνώμην τοΰ
•Κεντρικόν Συμδουλίου Στεγάσεως.
3. Έττΐ τού κατά τα ανωτέρω 6-
Ρίζομένου τπρός έγκατάο-τασιν τής
βικαιούχου οικογενείας δι* ανεγέρ¬
σεως οίικοδομής κατά τό σύστηιμα
αύτοστεγάσεως οίκοπέδου καΐ των
ίττ' αύτοΰ κτισιμάτων, έγγράφεται
κατά την ΙκδοσΐΛ' τού παραχωρητη
ρίου, μερί,μνη της αρμοδίας υπηρε¬
σίας Κοιν. Προνοίας, τΓρώτη ύπο-
θήκη, υπέρ τοΰ Δημοσίου, έξαλεί-
φεται δέ αύτη, τή αίτήσει τού έν-
θιαφερομένου, μετά την εξόφλησιν
της τελευταίας δοσεως άττο—ληρω-
'μής, τόσον της άξίας τού οοπέ-
δομ, δσον καί τοΰ, κοοτά τό τταρόν,
βανείου. Ή ανωτέρω ύττοθήκη, έν
τηερηττώσει παροχης δανείου δι' αύ
τοσ-ηέγασιν κατά τάς ανωτέρω δι-
ατίάιξεις, εττί οίκοττέδου ανήκοντος
είς την κυριότητα τού αύτοστεγα-
ζομένου, έγγράφεται π-οώτη ύττοθή-
κη τηρο τής καταδολής τής πρώ-
της δόσεως.
4. Έν περιτττώί—ι καταβολης έ< ιμέρους τού χρεώστου αύτοστεγαζο- μένου, τού σλικοΰ χρέονς ή τού ύ- τΓθλοίττου τοιούτου, πρό τής λήξε¬ ως τής ττροθεσμ ίας, Ισχύουν ώς ^προς την έκτττωσιν α! διατάξεως τού δρθρου 21 τοΰ άττό 27—1)9. ~οΟ άρθρου 21 τού άττό 2 τοΰ 1 2.1953 Β. Δ. πτερί κωδικοττοιή- 3ϊως διατάξεων άναφβρομένων είς την όίτΓοκαΐτάσταισιν των Άστών Προσφύγων». Άρ>θρον 12. Έφ' δσον δια—ιστω
θη άριμοδίως τταράβασις έκ μέρους
τοΰ αύτοστεγαζομένου ώς πρός α)
την μή εγικαιρον καΐ κανονικήν χρη
σιμοττοίησιν τής τταρεχομένης οικο¬
νομ ικής 'ένισχύσεως, β) την μή ά-
ττοτηεράτωσιν έΊντός τής ταχθείσης
ττροιθεσιμίας της οΐκοδομής, γ) την
μή κατεδάφισιν τού κατεχομένου
τταΐρά τής αύτοσηεγαζομένης οικο¬
γενείας τταραττήγΐματος, καί δ) την
ανέγερσιν οίκοδομής διαφόρου
ττρος τόν έγκ,ριθέ·ντα τύπον ή μή
συμμορφώσεώς τού ττρός τούς
ρους τού τπρογράμματος καΐ τάς ά-
ττοφάσεις τής οίκείας έπιτροττής
αύτοστεγάσεως νοιμίιμως κοιναποιη-
'θείσης έφ' δσον μέν πρόκειται πε-
ιρΐ τΓεριτΓτώσεωςοίκοτΓέδου μή τταρα
'χωρηθέντος δι' όριστικοΰ τίτλου, έ-
τΓΐτιρέτΓεται ΰπως διά πράξεως τού
υπουργόν Κοιν. Προνοίας ή τού
Διευθυντού τοΰ οικείον Κέντρου
'Κοιν. Προνοίας εκδιδομένης ιμετά
σύμφωνον γνώμην τοΰ οικείον Συμ
δουλίου Στεγάσεως, διατάσσεται
ή διοικητιική άπΓθτ3ολή τούτου, έκ
τοΰ άκινήιτου καΐ ή έν συνεχεία ά-
νάκληο-ις της γεναμέινης είς τούτον
τα των έπ' αυτού κτισμάτων περι-
έγικατασ'τάσεως, τού οίκοττέδου με-
ερχαμένου έκ νέου υπό την νομή
καΐ κατοχήν τού ύττουργείου Κοινω
νίκης Προνοίας.
Ή τυχόν βιαφορά επί Ιελατιτον με
ταξύ τής άξίας των άνεγερθέλ'τω
κτισμάτων, καΐ τής ικατα&ληθείση
ο'κονομιικής ιένισχύσεως ιέξευρισκο-
ιμένη κατόπιν εκτιμήσεως τής οί-
κείας Έκτΐμητικης Έπι-τροπής κα
ταλογίζεται «είς 6άρος τού ώς άνω
παιραΐδάτου καΐ εΐσττράττεται κατά
άς περϊ είσττράξεως Δημοσίων Έ
σόδων διατάξεις.
Έν ή τΓεριτττώσει ή άξία της οί
κοδομής είναι μεγαλυτέρα τής πα·
ρασχεθείσης οικονομ ικής ιένισχύσε
ως, ή διαφορά ιέκτιμωμένη ώς ανω¬
τέρω ιέτπστρέφεται είς τόν δικαιού-
χον, παιρακρατουμέινου ποσοΰ, 6ρι
ζομένου 'ελευΐθέρως υπό Τού σΐκείου
Συμ'δουλίου Στεγάσεως ιάντιστοΐ
χοΰντος είς τάς καταβληθείσας ύ
ττό τοΰ Δηιμοσίου δαττάνας διοική¬
σεως τοΰ Προγράμματος.
Έφ' δσον δέ πρόκειται ,πε,ρί οί-
ικοττέδου 'ίδιοικτησίας τοΰ αύτοστε
γαζομένου έκδί'δεται αρμοδίως ττρά
ξις ττερΐ καταλογισμοΰ της χορηγή
θείσης οίκονομικής ιένισχύσεως κα
τά τάς περϊ Είσττράξεως δημοσίου
ιέσόδων διατάξεις διά 4 ιέξαμηνιαί-
ών δόσεων, Ίέντόκως, ώς τσκου
ιέν ττροκειμένόφ Οριζομένου τού ε¬
κάστοτε καθοριζομένου τοιούτοι
διά τάς ττεριπτώσεις ύπερημβρίαι
επί χρεών είς τό Δημόσιον.
Άρθρον 13.
1. 'ΚαταργοΟνται τα άρθρα 26—
35 τού από 27—Ί )9.2. 1953 Β
Δ. «ττερί κωδικοποιήσεως διατάξε-
ών άναφερομένων εί ςτήν αποκα¬
τάστασιν των αστυν ττροσφύγω
Ν. 2044)62».
2. Ή ίσχύς τού παρόντος άρχε¬
ται ιάττό τής δημοσιεύσεώς τον, εί
την Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως
Είς τόν ούτον ιέ,πί τής Κοινωνι-
κης 'Προνοίας Ύφυττονργόν, άνατί
θεμεν την δημοσίευσι,ν και ιέχτέλε
σ ν τού ιτΓαρόντος.
ΠΑΥΛΟΣ Β.
Ο ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ
ΥΦτΠΟΥΡΓΟΣ
Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ
ΕΚλΡΟνίΗ ΕΙΣ ΚΩΝΣΤ ΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΝ
(ΜΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΟΥΛΜΑΝ)
Άνσχώρησις 22 - Έπιοτροφή -Αθήνας 29 Δε¬
κεμβριού 1959
Η ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΣΤΕΓΗ ΒΥΡΩΝΟΣ
Τό άρχαιότερον των έν Ελλάδι Προσφυγικόν Σω-
ματείων έ'τος ιδρύσεως 1926). Όργανώνει Έκδρομήν
είς ΚΩΝΣΤΑΝΤ1ΝΟΥΠΟΛΙΝ διαρκείας 8 ημερών.
Τούς έκδρομέΐς θά συνοδεϋση καί θά ξεναγήοη
είς Κων)πολιν ό Γεν. Γραμματεύς" τής ΣΤΕΓΗΣ Μι-
κρασιάτης Τουρκομαθής Δημοσιογράψος κ. ΑΧΙΛΛΕΥΣ
Ή συμμετοχή ωρίσθη είς δραχμάς επτακοσίας
(700) κοα' άτομον διά εισιτήριον μετ" έπιστροφής καί
διά τα έξοδα ^ενοδοχείου ϋπνού κατά την διανυκτέ-
ρευσιν άνα μίαν νύκτα είς θεσσαλονίκην κατά την
μετάβασιν καί επιστροφήν.
Παραμονή είς Κων)πολιν επί τέσσαρες (4) ολο¬
κλήρους ημέρας. Χριστούγεννα είς τα Πατριαρχεΐα.
Εγγραφαί ένεργοΰνται καί πληροφορίαι παρέχον-
ται είς τα Γραφεια τής ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ ΣΤΕΓΗΣ ΒΥ¬
ΡΩΝΟΣ (όδός Χρυσοστόμου Σμύρνης 29 - Τηλέφ. 72
226) καί είς τα Γραφεϊα τής ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙ-
ΚΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» Στοα
Δημοσ. 'Υπαλλήλων όδός Σταδίου 41 - Τηλ. 27.398.
Έν Βύρωνι ττ 1 Νοεμβριού 1959
έξ αυτών
Η ΚΟΙΝΟΠΟΐΗθΕΙΣΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΣΤΕΓΑΣΙΝ ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΟΥΧΩΝ
ΣΥΝ)ΣΜΟΥ ΑΓΙ ΑΣ ΣΩΤΕΙΡΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Ύττογραφεΐσα παρά τού υπουιρ-
γού Κοιν. Προνοίας κ. Ί. Ψαρρέα,
έκοιινοπο,η9η αρμοδίως, ή άκόλου-
θος ύπ' αριθ. 16.144)19.11.59 ά-
κρως έπείγουσα «περΐ έφαρμογής
προγράμματος αύτοστεγάσεως πα-
ραττηγματουχων οίκογενειών προσ-
φυγικού συνοικισιμού Άγίας Σωτεί
ρκΐς Πειραιώς», άΓττόφασις:
"Εχοντες ϋπ' όψει:
1) Τάς διατάξεις τού άττό 27)
1)9.2—Ί955 Β.Δ)τος περΐ κω-
δικοτΓοιησεως διατάξεων άναφερο¬
μένων, είς την αποκατάστασιν των
Άστών Προσφύγων Ν. 204)52»
τού ά-ό 23—10)5—11—959 ό-
μοίου» ττερι διοικήσεως έφαρμογής
καί έλέγχου τού προγ,μάμιματος αΰ
τοστεγάσεως Άχττών Προσφύγων^
ώς καΐ τόν Ν. 2797)954.
2) Την σύμφωνον γνώμην τού
Κνετρκοϋ Συμβουλίου Στεγάισεως
ληφθείσαν κατά τάς ύττ' αριθ. 437
καί 4350 έ.ε. συΝεδρίας αυτού.
Άπτοφαισίζομειν, Έγκρίνομεν την
εφαρμογήν προγράμματος αύτοστε
γάσεως των παραπηγματούχων οί¬
κογενειών συνοιχισιμον Άγίας Σω-
τήρας Πεΐιρα'ώς υπό τάς άκολού-
θους προϋποθέσεις·
1. Δικαιοΰχοι.
Είς τό ανωτέρω πρόγραμμα θέ¬
λουσι περιληθφή κατ' εφαρμογήν
των διατάξεων τοΰ έν τώ σκεαττικώ
τής παρούσης από 27—1 )9—2—
953 Β.Δ)τος έκ των άπογραφει-
σών κατά την διενε,ργηθεΐσοιν την
7—6—959 συμφώνως τώ Ν. 27
97)964 απογραφήν σίκογενειών
αί κάτωθ* κατηγορίαι:
α) ΑΙ έμπίτΓτουσαι είς τάς δια¬
τάξεις των άρθρων 1 εως καί 4
τοθ προμνησθέντος άττό 27—1—9
—2—953 Β. Δ)τος.
'6) Αί έμπίπτουσαι είς τάς δια¬
τάξεις τής ,παρ. 3 τοΰ άρθρου 57
τοΰ αύτοΰ ώς άνω Β Δ)τος.
γ) Τυσιική προσφυγική οίκογέ-
νεια, διοομένουσα άττσδειδειγμέΛ'ως
είς τό παράπηγ.μα προ τής ίσχύος
τού Ν. 2797)954 καΐ άπαοτιζομέ-
νη έκ δύο τουλάχιστον μελών συν-
δεομένων διά συγγενείας μέ'χρι 2ου
βοβθ,μοϋ έφ' δσον κατά τήιν κρίσιν
τοΰ άομοδίου Συμβουλίου Στεγά¬
σεως ή τυχόν γενομένη αποκατά¬
στασις τής ιάρχ,κής δικαιούχου
τρροσ'φ. οίκογβνείας ής αυτή απο¬
τελεί τταιραφυάδα ή μέλους ταύτης
δέν δύναται νά ΐ'κανοποιήση καΐ
τάς στεγαστ,κάς ανάγκας τής
τταραΐπηγιματούχουν ταύτης οΓκογε-
νείας.
Έφ' όσον ή ττερΐ ής ττρόκειται
οίκογέεια εΤναι όλιγομελής ,μετ'
αυτής δύναται νά συναποκαθίστα-
ται καΐ πάν έτερον μίλος τής άρ-
χικής οικογενείας, έξ ής άττεσχί-
σθη, τό όποιαν κατοικεί ιμόνον ή
μετά της οικογενείας τοΰ είς έτε¬
ρον τταράατηγ,μα τοΰ αύτοΰ η ετέ¬
ρου συνοικισμοΰ.
δ) Φυσική μή προσφυγική οίκο-
γένεια διαμένουσα ά—όδεδειγμένως
είς τό τταοάττηγμα πρό τής ίσ·χύος
τού Ν. 2797)959 καί άτταρτιζο-
μένη έκ δύο τουλάχιστον: μελών
συνδεομένων διά συγγενείας ιμέχρι
δευτέρου 6αβ|μοΰ έφ' δσον κοιθή υ¬
πό τού άριμοδίου Συιμβουλίου Στε¬
γάσεως δπ άπαντα τα ,μελη αυτής
δέν κέκτηνται τόσον είς την περιο¬
χήν τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης
όσον καΐ ειίς τόν τόπον καταγωγής
τω περιουσίαν ατομικήν ή άδια-
νέμητον οικογενειακήν δυναμένην
■νά ί'κανοποιήση 'τάς στεγαστικάς
άνάνκας αυτής ώς καί δτι ή έττταγ-
γελματική *αΐ ή έν γιένει οί<ονομι- κή των κατάστασις δέν έπιτρέπει την ίδίαις, αυτών δαπτάναις στέγσ- σίν των. Μετά τής οικογενείας ταύτης συ νοπτοκαθίσταται καΐ ττά έτεοον ά¬ τομον όπερ κατοικεΐ μόνον ή με¬ τά της οικογενείας τού είς έτερον τταράπηγμα τοΰ αύτοΰ ή ετέρου συ νοκισμοΰ ιεφ' δσον συνδέεται μετ" αυτής διά συγγενείας μέχρι δευτέ¬ ρου δαθμοΰ. I1. Μή δικαιούχο : ΌΤκογένειαι έγκαχεστημέναι είς τα παραπήγ ματα τού περΐ ού πρό κείται συνοικισμού μή κεκΐημέαΐ την Ελληνικήν ΰπηκοότητα ώς καί τοιαύται Έλληνκής ύττΓ·<οότητος μή ύπαγόμεναι έκ των κατεχομέ¬ νων ΰπ' αυτώ/ παραττηγμοττούχων μερίμνη τής ϋπηοεσίας. Είς ταύτας χορηγεΤται ή κατωτέρω καθαριζο- μέινη άττοζηιμίωσ ς κατα6αλλομέη αύταΐς άμα τή κατεδαφίσει των ττα ραττηγμάτωυ των δι' ήν συντάσσε- ται σχετικόν πρωτόκολλον κατειδσ- φίσεως ήτοι: Είς οικογενείας μέχρι 3 μελών δραχμάς. 6.ΟΟΟ Είς οικογενείας έκ 4 καΐ 5 μεΐλών δραχιμάς 7.ΟΟΟ Είς οικογενείας άττό 6 μελών καΐ άνω δραχμάς 10.000. III. Ο'ίκόπεδα. α) Ή αποκατάστασις των περι- ληιφΘησομένων είς τό περΐ ού ή πά ρούσα πρόγραμμα οίκογενειών γε¬ νησεται επί τής εκτάσεως τού Δη¬ μοσίου ιέφ' ής ευρίσκονται έγικατα- σΐημένα τα τταραπήγματά των. Ε¬ άν τα περιλαμδανάμενα έν τψ έγκε κριμένω κτηματολογικφ διαγράιμ- ματι τής εκτάσεως ταύτης οίκόττε- δα δέν έπαρκούσιν πρός αποκατά¬ στασιν άποίσών των κιριθησοιμένων ώς δικαιούχων κατά τας προηγου¬ μένας παιραγράφους οίκογενειών τούτο δέον νά τροποποιηθή έττΐ τώ τέλει τής κατά τό δυνατόν στεγά¬ σεως έττΐ τοΰ τόπου άπασών των δικαιοθησομένων' οΊκογενειών. 6) Αί οικογένειαι θ' ά—οκατα- σταθώσιν κααά τό σύστημα τής κατ' όρόφους ίδιοκτησίας έξαΐ,ρέ- σει των άτταρτ ιζομένων έξ έτττά (7) ,μελών καΐ άνω οίκογενειών είς δς θά χορηγηθή ολόκληρον οίκόττε- δον. Είς τάς στεγασθησομένας κατά τό σύστημα τής ττερΐ ίδιοκτησίας κατ' όρόφους, οικογενείας θά πα- ραχωρηθή άνα ε οικόπεδον είς δύο οικογενείας κατά σνγκυρότηΐα συμφώνως πρός τάς διατάξεις τού άρθρου 1 1 1 3—1 1 1 7 τού Α. 'Κώδν ικος Ιέν συνδυασμώ ττοός τάς διατά¬ ξεις τού Ν. 3741)1929 «περΐ ίδιο κτησίας κατ' ό,οόφους». Ή ανέγερ¬ σις των κατοικών των θά γίνη έττΐ τη βάσει τύπων διωρόφου ιέγκιεκιρι- μένων ή οίκοδαμής ούς θά έττεξερ- γασβή ή παρ' ύμΤιν ύπηρεσία οί- κιστικής έν σνσιχετισμώ τφόςτό έμ δίδον καί προσανατολισμόν των δια&χτί.μων οίκοπέδων έγΐκρινχ>μέ-
νων παρ' ημών κατά έν άρθρώ 6
τού εν τώ σκεπττικώ τής τταρούσης
άττό 23—10)5—11— 959 Β. Δ.
όριζόμενα. ΑΊ κατά τό σύστημα
τούτο στεγασθησόμεναι οικογένει¬
αι πρ>ό τής εκδόσεως τής αποφάσε¬
ως έντάξιεως των δέον ·νά ττροσκο
μίσωσι τή ύπηρεσία συμδολαιο-
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΚΡΩΓΜΟΥΣ ΩΡΙΣΜΕΝΩΝ
Μερικοί ψευτοηγέται φοβού¬
μενοι την λήξιν τοϋ προσψυγι-
κοϋ θέματος δημιουργοϋν κατα-
στάσεις διά την μέ κάθε τρόπο
αποτροπήν, φθάνοντες μέχρι
σημείου νά έξοργίζουν κυβερ¬
νώντας καί ΰπουργούς. Οί αύ¬
τοι ηγέται στρέφονται καί έξα-
πολύουν λιβέλους εναντίον των
κ. κ. Σινανίδη, Γιαβάσογλου
καί κυρίως εναντίον τοΰ κ. Μι-
κρέλη καί Σινανίδη. Τούς μέν
κ,κ. Σινανίδη καί Γιαβάσογλου
γνωρίζω άπό χρόνια ώς τιμίους
καί άνιδιοτελεϊς άγωνιστάς.
Τόν κ. Μικρέλλην τόν έγνώρισα
εσχάτως καΐ μοί εκανε κατά¬
πληξιν ή ττροθυμία τού καί ή ά-
νιδιοτέλειά τού είς την εξυπη¬
ρέτησιν παντός προσφεύγοντος
αύτω πρόσφυγος καί επαξίως
διωρίσθη ώς μέλος τού Κεντρι-
κοθ Συμβουλίου. "Εχουν δίκαιο
συνεπώς οί ψευτοηγέται νά ώ-
ρύωνται εναντίον των διότι ή έ-
χέφρων στάσις αυτών καϊ των
άκολουθούντων τούτους έπαρ-
χιακών όργανώσεων θά συντε¬
λέση ώστε ή κυβέρνησις έντός
βραχυτάτου χρονικοΰ διαστήμα-
νά δώση την οριστικήν λύσιν
είς τό έθνικοκοινωνικόν ζήτημα
τής όλοκληρώσεως τής προσφυ-
γικής άποκαταστάσεως πρός
μεγάλην θλίψιν των όνειρευομέ-
νων τα άντίθετα.
"Εν προκειμένω δμως άξιος
πάσης έξάρσεως καϊ εύγνωμο-
σύνης τοθ προσφυγικοΰ κόσμσυ
είναι οί κ. κ. Ιωάννης Ψαρ-
ρέας "Υφυπουργός ό* οποίος έ-
νεκολιτώθη μέ ζέσιν καί ενδια¬
φέρον τό.δλον προσφυγικόν πρό-
βλημα, οί' κ. κ. Άγγέλης καί
θεοφιλόπουλος, τής Δ)νσεως
Α. Α. Π. ό κ. Αλεξ. Μικρέλης
κα'ι οί αποτελούντες την Κεντρι¬
κήν Έπιτροπείανπροσφύγων καί
ή εφημερίς «Προσφυγικός Κό-
σμος». Οί πρόσφυγες άς κωφεύ
σουν είς τούς κρωγμούς των ο¬
λίγων ώς απεδείχθη την Κυρια¬
κήν καί άς είναι βέβαιος δτι τό
θέμα τής άποκαταστάσεως των
θά λήξη συντόμως.
ΑΛΚΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Πρόεδρος
Πανθεσσαλικής Ενώσεως
Προσφύγων
γραφΐκήν πράξιν έν ή θά καθορί-
ζηται ή ίδιοκτησία έκάστης οίκογε-
■νείας ιέττΐ τή βάσει τού Ιέφαρμο-
σ'θηισομέινριυ έν τώ σίκσπέβω των
κατά τ' άνω τύπου διωρόφου οίκο-
δο·μής καΐ δτι αί μεταξΰ αυτών
σχέσεις είς δ,τ' άφορά τάς ύττο-
χρεώσεις καΐ δικαιώιματά των επί
των διαι,ρετών καΐ άδια<ρέτων ιμε- ρώ τής ίδιοκτησίας θά διέπωνται υπό των σιχετικών Ιδιατάξεων τοΰ άστικού Κώδικος καΐ Νόιμου 3741) 929 Ενταύθα σημειούται δτι τα ,μι- κρό!τερα οίκόττεδα θά χορηγηθούν είς τάς δικαιοθησομένας ολοκλή¬ ρου οίκοπέδου οικογενείας μέ κλί- μοκα έμβαιδού αύξανΌμένην ανα¬ λόγως τού άριθμοϋ των ιμελών των Διά τάς στεγασ'3ησθιμένας κατά τ όσύστημα τής άριζοντίου ίδιοκτη σίας οικογενείας έγκρίινεταν δττως ή κλήοωσις των οίκοΐπέδων γίνη κα τα ζεύγη αΐκογενειών καΐ τούτο Τνα διευκοΐλυνθη ή εγκατάστασις έττΐ τού αυτού οίκοπέδου τώ έπΐθαμου σών ταύτην οίκογενειών. Πάντως έκαστον ζεΰγος θά ττερ.έχη οίκογε νείας τής αυτής κατηγορίας άπό απόψεως άρ,Ομοΰ μελών. III. Πρόσθετος οίκσνομική ενί¬ σχυσις. . Είς εκάστην των δικαιοθησομε- νων ΟΓπ-ακαταστάσεως οίκογεινειών θέλει καταβληθή άνάλογος πρός τα μέλη αυτής πρόσθετος οικονομική ενίσχυσις πέραν 5—1 1—959 Β. Δ) τος προσφερομένας οίκονομικής ένισχύσεως διά την αντιμετώπισιν τής προοτωρινής στεγάσεως των ά¬ πό της κατεδαφίσεως των παραπη- γμάτων των ιμέιχρι τής έγκαΊαιστά- σεως αυτών είς τα ανεγερθησόμε- να οίκήματά των καθορΐζομένη δι' έξ μήνας ώς ακολούθως: α) Διά μονομελεϊς οικογενείας δραχμάς 1.800. 6) Δι' οικογενείας έκ 2—4 με¬ λών δραχμάς 3 000. γ) Δι, οικο¬ γενείας έκ 5—7 μελών δραχμάς 4.ΟΟΟ καΐ 6) Δι' οικογενείας έκ 8 καΐ άνω μελών δραχμάς 5.000 'Η πρόσθετος αύτη αίκονομική ένίσιχυσις θέλει χρεωθή μεαά των κατά τάς ττροαναφερθείσας διατά¬ ξεις τής παρ. τού άρθρου 4 τοΰ άττό 23—10)5—11—959 Β.Δ) τος ληθφησομένων α) βασικής οί- κονομικής ένισχύσεως καΐ 6) ττρο- σ^θέτου τοιαύτης διά την κατεδάφη- ο'Θιλ των τταραΓττηγμάτων των καΐ είσττραιχθή συμφώνως τώ Νάμω. Ή ττερΐ ής ό λόγος ττρόσθετος οίκοναμική ένίσιχυσις θέλει καταοΊλη θή ά)υα τή άτΓθχωρήϊΓει ώκ τών!πσ>
ραπηγμάτων των. /
Ή τταιροΰςΓα ικοινοττοιηΐθήτω
σηκόντως.
Ό ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ'Σ
Ι. ΨΑΡΡΕιΑΣ-Λ'1 . -.
Έ κ δ ό σ έ ι· ς" -*' - "· ^ Γ'
Ό κ. Άθανάσιος Μπορόζος
έκυκλοφόρησε ττροσφάτως βι¬
βλίον τού έκ 54 σελίδων' μέ εί-
κόνας κα'ι μέ πρόλογον τοϋ κ.
Μ. Σταμούλη υπό τόν τίτλον
«Ή Όμηρία μου». Είς τό βι¬
βλίον τού τουτο άφηγεΐτοα ό έκ-
δότης την όμηρίαν τού.
ΑΙ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος
πτά τόν αριθμόν τφθϋττοθέσεις,
εϊλημμένας κσθ' ομοίωσιν- 7
σωττικών τού άττόψεων, ως
ουμένας Τνα γίνη μ!«
απαι¬
σω
τουμένας Τνα γίνη μ!« ηί ;
στεως συζήτησις μεταξϋ ημών περ.
των Έλλην-οτουρκικων σχέσεων.
ΆΛΙλ' αυταί αύται αί ·προυπο«ε-
άξιωμάτων κλασσι-
σεις, αι «■■,».>. —, —Γ
έπι©ληθέντων και τταιραΐδεοεγ-
μένων υπό τού έπιστηιμονικοΰ κό-
κως
σμόν τβθεΐσαι υπό τού κ. Αχ. Μόν
οομμάτη άποτελοΰν έν τε τη μορψη
_? -^ Λ.ν^α τκν σοφιστειαν έπι-
κσΐ τη Ούσια τκν, σοφιστειαν < αης, ττερΐ τής οποίας έγιραψα ως άττοτελούσης τό κύριον γνωρισιμα ενίων άρθρων τού. Διότι δεν ου- νοπαι πάς τις αύθαιρέτως νά συν- τάσση, καί νά έπ.βάλλη εις τους αλλους όρισμούς, μέ την αξίωσιν νά εΤ,αι σεβαστοί, καίτοι ουδεμίαν σχέσ ν έχουν μέ την επιστήμην. Τού άναγνωρίζω — και περι τούτου εγραψα ήδη — εώρυμοβειαν μελετηρότητα, κρίσιν, έπειδη^ εχει την όρεξιν καί την ίκανόητα να ιμε- λετ'ά, έμδαθύνη καΐ συζητή έπΐ_ παν Ι τοίων έγκυκλοπαιδικών θεματων. ' Δέν άΐνέμεα δμως ότι ό κ. Α>;.
| Μ θά τό... έ'παιρνε τόσο πολυ «ε¬
πάνω τού...» Διότι εί ςτό πρώτον
,έ< των τεσσάρων τελευταίως δημοσι ευθένΤων άρ9ρων τού κάτι τετοιο φαίνεται νά έγΛε, καΐ ανελθών είς καθηγητικήν ίδρσν άρχίζει νά μοί άναγνωρίζει «κατ' έπιείκειαν ττρο- φανώς ..» ότι εΐμαι καλής πίστεως άλλ' ότι έκφράζομαι δυσμενώς ττε- ρΐ τίνων έκ των γραφομμέινων τού... Πώς έτόλιμησα! Καΐ άρχίζει την διδασκαλίαν, φέρων ώς παραστατι- κήν είκόνα συγκρίσεως ί δά σύζυ¬ κήν είκόνα συγκρς η^ γον τού Καίσαρος διά νά μέ... ψέ¬ ξη ττερίπου ώς όμιλοΰντα μέν ττερι καλής πίστεως άλλά καΐ έτπκιρίνον τα άμα τούτον, άρα μή τηρούντα τους όοους τής «καλής πίστεως», όπως έκεΤνος την φαντάζεται! Καί ό εύλογημένος, έν τή ρύμη τής όργίλης διώθέσ«εώς τού όλισθαίνει είς άταχεΤς συγκρίσεις -ττάνυ άτό- πους έν προκειμένω. Διότι ή εϋμαι καλής πίστεως συζητητής καΐ_ ϊσως νά πλανώμαι ή δέν εΤμαι καλής πί¬ στεως καΐ προσπαθώ ινα... έξαττα- _'___ _Λ......^Ω' λι*ι λ·ι ι7*η|τιν» ΟΤΓΕιΟ τήσω τον μεθ δέν συμ 6α ί νέ ι. όπερ Τίνα ανάγκην τόν εχω Τνα τίυ έξαττατήο-ω; Είς τα έννέα έμπερι» σταίτωΐμένα άρθρα μου άνέλυσα έν« πΛάτει τάς άπόψεις μόν περΐ των έλληνοτουρκικών σχέο-εων, 6ασι- σθεΐς ιέττί γεγονότων ΐστορκών, τα όττοΐα καΐ άφηγηθην Έν άνεφερθην είς τα δ είς τόν <ΜΚόσμον» σ^ετικά ττρός τ6 αύτό θέΐμα άόθρα έτέρων εκλεκτόν, συνεργατών τού, άνέλυσα δι" ολί¬ γων καΐ ιέκεΐνα ικαΐ διετύπωσα είς εν έκαο-τον εάν συμφωνώ ττρος ο«Κ τό ή δχι. (Συνεχίζεται) Έκεϊνοι -ττού φεύγουν ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΟΥΝΤΑΚΗΙ Η ΣΤΕΓΑΣΙΣ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Πληροφορούμεθα δτι είς την Νέ¬ αν Ίωνίαν προχωρούν γοργώς αί έρ γασίαι τής ανεγέρσεως υπό 'τον ύ- πουργείου Πρσνοίοος ττολυκατοικι- ών, 100 συνολικώς δια>μερισμ«των
είς τα οποΐα θά στεγασθούν ίά
ίέ λώ
Την παρελθούσαν
<άττε6ίωσ£ν ιέ κσυγκοπής_ τής δίας, είς ηλικίαν 45 έτών, ό Έμ. μανονήλ Μουντάκης, πρωην Πρόί- δρος τής Κοινότητος Νέας "ρ- θραίας καΐ μετά Κοινοτικός * λος αυτής.Ό αείμνηστος Α^ ώς τόν Ιάττεκαλοΰσαν μικροΐ καΐ μι γάλοι είς την Ερυθράίαν, ικατήγε- το άττό τα ήρωκά Βρύουλα. "Ανε¬ μίχθη άττό τής συστάσεως τής Κοι¬ νότητος Ν. Έρυθραίας είς τα και* νά αυτής, (εκλεγείς ιέπανειλημμένως ίττρόεδρος τής ΐΚοινόΐητος. Δέν 6- ατάρχει οίκογένεια της Ν. Ερυθρά!- άς ή όποία νά αή έχη έξυπηρετη. θή άττό τόν Μανώλην. Ή^ ικηΐδβία τού εγκνε τό παρελθόν Σάβΰοπον (έκ τού ίερού ναού τής Ν. Έρι%χ>
άς μέ συμμετοχήν ολοκλήρου τού
τπληθυσμού τής Ν. Έρυ&ραίας. ΐΚα-
τετέβηισαν είς τόν τάφον τού άνο
των 50 στεφάνων. Τόν επικήδειον
λόγον Ιέξεφώνησειν ό κοινοτικός συμ
δουλος καΐ ΐάρχηγός τού άντπτάλου
πρός αυτόν ο-υνδυασμοΰ κατά τας
ικοιινοτΐικάς ιέκλογάς κ. ΊΑναγνώ.
στου, συγκινήσας μέχρι δακρύυν
τούς παραστάνΐας ειίς τ,ήν κηδείαν.
Παρέστησαν €ίς την ικηδείαν ιό <χρ>
χηγός των Φιλελευθέρων Δημοκρα.
τικών κ.ΐΓεώργιος Παπαδρέου, τηΛ1
λοΐ δουλενταί, μεταξύ των όποί<* (ό κ. Γεώργ. Μαΰρος, ικαΐ άνω τώ>
4.ΟΟΟ κατοίκων τής Ν. Έρυθραίβς.
Ή Εφημερίς 'μας συλλι—εΐται Θει>
μώς την οίκογένειαν τού μεταστσ>
ος.
ες γ
θμοΐ' οίκογένιειαι τταλαιών πρασφν-
]γων παραπηγιμαιτούχων. Ή τταρά-
δόσις των έν λόγφ βιαμερισμάτων
έλπίζεται ότι θά έικτελεσ;θή έντός
τοΰ Ίσινουαιρίου 1960. Έν τω με-
τοίξύ ιέγνώσθη ότι τό ύππουργεΤον
ΠρονΌίας εζήτησε λετττομερή στοι-
χεΐα ττερΐ των 'διαδιούντων είς ττα-
ραττηγματα ττροσφύγων, βίς όλην
την χώραν, καθ" δσον είς τό καταρ¬
τιζόμενον ττρόγραμμα στεγάσεως
διά τό 1960 θά δοθή αττόλυτος ττρο
τεραιότης στεγάσεως είς τούτους
πρός όλοσχερή εξαφάνισιν τής πα-
ράγκας, έν σννεχιεία δέ θά στεγα¬
σθούν αι λ^οιπαί κατηγορίαι προσ¬
φύγων.
ΐτΟΑΕΪΤΙΐηθΑΕΙΪ
γεΒολαγαΧωρ/Α
ΧΙΛΐΑΑΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΪ -^
γίνονται κάθεχρόνΰ πλονθΐοι μί ίνα
ΑΑΧΕΙΟΝ
ΙΥΝΤΑΚΤΜ
Εφέτος οί Τυχεροϊ τοϋ Λαχείου δα είναι
πολΰ περισσότεροι καΐ τα κέρδη πού 9ά
πάρουν δα είναι πολύ μεγαλύτερα.
ΣΠΠΙΑ-ΜΒΓΑΡΑ
πού έξασφαλίζουν ένα μεγάλο είσόδημα
είς τόν Τυχερό, όπου καί άν ευρίσκεται.
ΜΒΤΡΗΤΑ-εΚΑΤΟΜΜΥΡΐΑ
πού άλλάζουν την ζωή τού Τυχεροΰ €ίς τόγ
τόπον ποΰ έργάζεται γ> δπου άλλοϋ θβλήση
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΟΛΥ ΤΕΛΗ
πού βοηθοϋν κάθε έπαγγελματία είς τήγ
δουλειά τού καί έξασφαλίζουν την άναψυχή τού.
Ό 1ος Τυχερός των 7 προνομιούχον
Σειρών πού θά κερδίση
/ ΣΠΙΤΙ ΕΠΙΠΛΩΜΈΝΟ ΚΑΙ
ΑΛΛΑ 2 ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΖΙ __
ΔΗΛΑΔΗ 3 ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΈΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
δέν είναι τό μοναδικό μεγάλο κέρδος τής έφετεινής κληρώσεως
^ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΪΡΔΗ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΔΙΑ ΤΟΥΣ
/ +ΤΥΧΈΡΟΥΣ ΟΛΩΝ ΑΝΈΙΑΙΡΈΤΩΣ ΤΩΝ ΣΈΙΡΩΝ
&** ΠΟΥ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΩΝ
ΠΡΟΚΑΛΕΣΗ ΚΑΤΑΠΛΗΞΙΝ
Η ΕΟ'ΡΤΗ ΤΟΝ ΣΙΝΑΧΙΤΩΝ
,^ήν Κυριακήν, 6ην Δεκεμβριού
εί. εορτήν τού "Αγ. Νικολάου καί
ώραν 9 τι.μ. θέλει τελεσθή έν τώ
Ίε£>ω Ναφ τού Άγίου Διονυσίου
(Πειραιώς) ή καΐθιερωμένη άρτοκλα
σία ιέττ' εύκαιρία τού πανηγυρικού
έορτασμού τοΰ Φιλανθρωπικού Σω-
ματείου «Ή Νέα Σινασός», καθ* ό
σον"1 ό Άγιος Νικόλαος έτύγιχανε
ό ττολιούχος τής έν Καττπτα'δοκίρ:
έλληνορθοδόξου Κοινότητος Σινα-
σού καΐ συνεττώς ό προστάτης Ά¬
γιος τού Σωματείου 'μας. Μετά την
απόλυσιν θά γίνη ή νενομισμένη δέ
ξίωσις είς τό παρά τόν Ιερόν Να¬
όν κινηματοθέατρον «ΟΛΥΜΠΙΑ».
Ο ΝΕΟΝΑΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΟΥ ΣΟΜΑΤΕΙΟΥ «ΣΠΑΡΤΗ» Μ. ΑΙΙΑΙ
Τό νέον Διοικητικόν Συμβού¬
λιον τής Ενώσεως Σπάρτης Μ.
Άσίας καϊ Περιχώρων κατηρτί¬
σθη είς τμήμα ώς εξής:
Πρόεδρος Νικ. Χατζησταθό-
λου, Άντιπρόεόρος Κοσμ. Νι·
ολαΐδης, Γεν. Γραμματεύς
Φωτ. Ούλκέρογλου, Ταμίας
Μαρκ. Χρηστίδης. Μέλη Δ. Σ.
Άβρ· Καχραμδνος, Ίτητοκρ.
Αρναούτογλου, Κοσμδς Έφραί-
ογλου, Λουκ. Οΰλκέρογλου,
Σπύρ. Δαμιανίδης.
ΠΕΡ Ι ΜΙΑΝ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΝ
Διάβασα μέ άφαντον συγκίνησιν
έν τφ Πό. Κ. τής 22 Νοεμβρου
την πρεςτφώνησιν τού ε'<λε<τού φί- λου κ. Γεωργίου Ίασωνίδη ήν ά- ΝΕΑΙ ΕΚΑΟΣΕΙΙ ΒΙΒΛΙΟΝ Εξεδόθησαν καί εκυκλοφόρη¬ σαν είς Αθήνας καί θεσσαλο¬ νίκην αί κάτ<ν>θι 'ΑνθοΧογίαι
Ελένης Σ,ύγχρονοι Στοχασμοί,
Σατυρικά, Τ ό κατηνορω των
γυναικων, Φύση καί Στοχασμοί,
Χριστιανικά, Μΰθοι Αίσώττου,
Όδύσσεια, Σύγχρονοι Ήρωες.
ΠΑΡΑΣΗΜΟΦΟΡΙΑ
ΠΡΟΣΦΥΓΟΣ
Φίλτατε κ. Σινανίδη,
Εϋρίσκομαι στήν εΰχάριστη 8έ-
ση νά σάς άναγγείλω ότι ή Α. Μ.
ό Βασιλεύς ίΤΓαρασημοφόρησε τάν
κοινόν φίλον μας Σωκράτην Κοο
γιουμτσόγλου >μέ τό πταράοτιμον
τού Φοίνιικος, διά τάς υπηρεσίας
τάς οποίας προσέφερε πρός τόν
προσφυγικόν κόσμον αττό ττ}ς η¬
μέρας τής πρώτης, πού μάς έττλΐ]-
ξε ή συμφορά, μέχρι σήμερον, πού
ό άγαττητός Σωχράτης ευρίσκεται
είς τό 85ον έτος τ,ής ήλικίας τού.
Τέτοιοι τύποι δύσικολα εύρ'ηκον-
ται κ Γ άν ευρίσκωνται, καταβάλ¬
λονται! από τό μΐσος, τόν φθόνον
καΐ τήγ άντί'δρασι/ τού μκρόκο-
πήγγειλε κατά την είς "Οσιον Λου-
κάν ιέκδρσμήν τού Συλλόγου «Άρ-
γοναΰται — ιΚομνηνοί».
^ κ. ,Ιασωνίδης μεταιδίδει δι*
αυτής όλην την νοσταλγίαν τού διά
τής χαμένες ΐΠατρίδες μας. Τού
Πάντου, τής λοιττής Μικρασίας, τής
Θράκης. 'Εκεί πού έζησεν καί ηκ-
μασεν Ιττί αίώνας ό 'Ελληνισμός!
Δυστνχώς μία σκλη,ρά άνάγκη
μάς ηνάγκασε νά τάς έγκαταλεί-
ψουμε. Δέν μποροΰσε νά γίνη άλ-
λέως. Αί συνθήκαι τής έκεΐ διαβι-
ώσεώς μας, καϊ άν άκόμη θά είχα¬
με δ.καίωμα νά παραμιεηουμε, δέν
θά ήσαν αίί αυταί ώς καί πρότερον
ΙΚαΐ καταφύγαμε στήν μητέρα Έλ-
λάδα ήτις μάς περισυνέλεξεν «ώ,ς ή
όρνις τα νοσσία έαύτης» καί μάς
περιέθαλψε. Και ήμιΤς τής έδώσα-
με νέον αΤιμο: νέας δυνάμεις νέαν
άκμήν!
Είναι δξιος θερμοτάτων συγχα-
ρητηρίων ό κ. Ίοχτωνίδης διά την
Ιέιιττνευσμένην καί ττλήρη νοσταλγι-
κών παλμών προσφώνησίν τού,
ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
ΣΠΠΙΑ - ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ - ΜΕΤΡΗΤΑ
ΛεΚΑΔΩΝ ΐΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ
( "Ολα τα οπίτια ααφαλισμένα δι' ?ν Έτος είς την *Ασφαλ)στιχπ.ν "Εταιρίαν
"ΑΣΠΙΣ - Π ΡΟ Ν ΟΙ Α,, Ολα τα Αύτοκίνητα με πληρωμέ νην την εΐσφοράν κα 1
,ιληρωμένους δι'εν Ιτος τούς Φόρους «αί την "Αδειαν Κυκλοφορίας. )
σμου.
Ό Σωκράτην δμως· δέν «ακ-
6λήβη, στάθηκε όρθιςς, ί
κ ι" αύτός, κ ι" άπό τόν μγ
έως τόν μικρότερο τού μικρόχοσμοο
δλους τους Ιρριξε κάτω.
Σάς χαιρετώ
"Ενός άπό τούς φίλους κσΐ
θαυμαστάς τού Σωκράχτν
Ίστιαία 30.Π.Τί»
Συμφώνως τώ Νόμφ
Διευθυντής:
ΣΩΚΡ. Χ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
Ναυάρχου Βότοτι 55
Κάτω Πατήσιο
Ύττεύθννος Τιπτογραφΐϊου
ΣΕΡ. Χ. Π0ΛΑΤ0ΤΛ0Υ
Κυδωνιών 75, Βύρβ»
ΤΑΚΤΙΚΑΙ ΕΚΑΡΟΜΑΙ ΕΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΜ
ΜΕ ΠΟΑΥΤΕΛΗ ΠΟΥΑΜΑΝ
ΤΑ ΑΡΟΜΟΑΟΓΙΑ ΚΟΝ)ΠΟΑΕΩΣ ΣΥΝΕΧΙΖ0ΝΤΑ1
ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΜΕΓΔ ΔΩΡΟΝ
1 000 ΟΟΟ ΜίΤΡΗΤΑ
ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ,
καθ" εκάστην Δευτέραν
7 Δεκιμβρίου 1059
14
,2ΐ » ;
28
4 Ίανουαρίοχι 1960
ΕΚ ΚΩΝ)ΛΕ42Σ
καθ" έκάσ. Παρασκευήν
Π Δεκεμβριού 195"
18
28
·> Ιανουάριον 196"
8
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
«ΑΘΗΝΑ»
ΑΚΑΔΗΜΆΣ 96 (Ιΐλατ. Κάνιγγος) ΑΘΠΝΑΙ
ΤΗΛΕΦ. 621.694 - 620.536


