187370

«ΥΠΚΟΣ ΚΟΣ Μ
ο,κο»,.»,»,
ΕΤΟΣ
ΠΑΡΑΛΕΙΨΙΣ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ
ιΑΘΗΝιΑΙ, ΚΥΡΙιΑΚΗ 13 ΑΕΚΕΜΒΡΙιΟΥ 1959
Διευθυντάς -- 'Ιδιοκτή—^ : ΣΩΚΡΑΤΉΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
^
μνημονεόματ^καΓκ7ίσ^.ΤπΓκν ϊ| ?7β ς*^)*^
τήιιατος, τό οποίον ουδέν απολύτως9 ίχ! ^αφέοον
διά τους ξένους καί μάλίστα τούς μακράν^ χώρας μας
ευρισκομένους Δανοός. Έκτός τούτου δμως, τό^ρί οΠ
λογος συνγραμμα αποτελεί τφοϊόν έσκεμμένης δισστοο
ΪΪραΙ ^ -^ ΜΕ« ΑθωΥ Κ^ςΡάσεων ""* ^
ίντλΛλ >" ^Φ^βήτητον περΐ τούτου απόδειξιν -
Α^πτρΧ - °Λμ ^ Τ0° πΡιΥ»<η™°0 συγγράμματος - ^;ελτ0θΤπ^ΓτωοτυέΡω· άρΚ"ά Χ™ιοτικον %- «Άπό αυτόν προήλθαν τα δεινά πού άργότερα έ- πεσωρεύθησαν είς την Έλλάδα. 'Όταν ό Βενιζέλος ωθουμενος υπό τής ματαιοδοξίας τού καί τής προ¬ σωπικάς τού φιλοδοξίας, έ'βαλε την Έλλάδα νά πο- λεμήστ, μονη της, χάριν των Βρεταννικων συμφερόν- των, εναντίον απείρως ίσχυροτέρου έχθροθ είς την Μικράν Ασίαν, έπέσπευσε την εθνικήν καταστροφήν πού έθεσε τέρμα είς τα Έλληνικά δνειρα. Κατά την διάρκειαν των όκτώ έτών τής παραμο- νής μου είς την Κρήτην, μοθ εδόθη εύκαιρία νά γνω- ρίσω τόν πανοθργον χαρακτηρα τού καί άπεκόμισα την πεποίθησιν δτι είς πρώτην ευκαιρίαν πολιτικής άνωμαλίας θ' άπεδύετο είς νέας πολιτικάς δολοπλο- κίας. Είς πάντας δσοι ήσαν διστεθειμένοι νά μέ άκού- σουν, δταν έπέστρεψα είς τάς Αθήνας, προεΐπα δτι ή προσωπική τού φιλοδοξΐα καί ματαιοδοξία, τε- λικώς θά τόν έκαναν νά έκτοτΐίση τόν Βασιλέα καί νά εγκαθιδρύθη την Δημοκρατίαν καί δτι δλ' αύτά θά έτελείωναν μέ εμφύλιον πόλεμον καί αίματοχυ- σίαν». Καί ό μέν Γεώργιος εδημιούργησε, διά τοθ έν λόγω βιβλίου τού, μίαν επί πλέον αφορμήν διά νά έξωτερικεύ- στ τό μϊσος, τό οποίον, επί μίαν καί πλέον πεντηκονταε- τίαν, διετήρει άσβεστον είς τα στήθη τού, κατά τοθ Ελευ¬ θερίου Βενιζέλου, διότι έματαίωσε τα σχέδια αύτοθ καί τοθ περιβάλλοντός τού, περί μετατροπής τής ή ρ ω ι κ ή ς Μεγαλονήσου είς μεσαιωνικόν πριγκηπικόν φέουδον. Είναι άλλωστε γνωστόν, δτι μέχρι των τελευταίων στιγμών τής ζωής τού, ό Πρίγκηψ έπωφελεΐτο πάσης εύκαιρίας διά νά δυσφημήση καί έξυβρίση — είς τάς κατ' ίδιαν συνομιλίας τού-τόν Δημιουργόν τής Μεγάλης Ελλάδος των πέντε βαασσΰ>ν καί των δύο ήπείρων. Έκ τοθ γεγονότος δέ
δτι, είς εκτέλεσιν σχετικής έντολής τού, τα άπομνημονεύ-
ματά τού έδημοσιεύθησαν μετά τόν θάνατόν τού, συνάγε-
ται δτι ηθέλησε νά αποφύγη έν τή ζωή την ανασκευήν -
βάσει τής άκλονήτου ίστορικής ' αληθείας — τοθ σ υ κ ο-
φαντικοθ, κατά τοθ αειμνήστου Έθνάρχου, περιεχο-
μένου των «άναμνήσεών» τού.
Ό κ. Σοφοκλής Βενιζέλος δμως, ό οποίος - άνεξαρ-
τ-,τως τοθ γεγονότος δτι ευρίσκεται επί κεφαλής τοθ ίστο-
ρικοθ κόμματος, διά τοθ όποίου ό Μέγας πατήρ τού έξυ-
ψωσε καί έμεγάλυνε την Έλλάδα - φέρει τό έ ν δ ο ξ ό¬
τε ρ ο ν καΐ τιμιώτερον Ελληνικόν δνομα, τί έπρα¬
ξεν έν προκειμένω ; Διατί, άντί νά κλείση ΕΡΜΗΤΙΚΩΣτό
στόμα, δέν έσπευσε νά καταρρίψη, επί τή βάσει των είς
χείρας τού ευρισκομένων έ ττ ι σ ή μ ω ν καί α ΰ θ ε ν τ ι-
κ ώ ν στοιχείον, είς συντρίμματα, τό είς βάρος τοθ πα¬
τρός τού δυσφημιστικόν κατασκεύασμα ; Ιδού ή άπορία !
Διότι ή δημοσιευθείσα είς τό «Βήμα», μέ τό ψευδώ-
νυμον «μελετητής», Ιστορική επί τοθ θέματος άνασκόπη.
σις-ή όποία υπήρξεν, δντως, αρίστη καί λίαν έμπεριστα-
τωμένη-δέν είναι δυνατόν νά έχη τό κθρος τής έ π ι σ ή-
μ ο υ, έκ μέρους των Φιλελεύθερον, άνασκευής των πριγ
κηπικών, κατά τοθ Ελευθερίου Βενιζέλου, συκοφαντικών
κατηγοριών.
Ή υπό τοθ κόμματος των Φιλελεύθερον άνασκευη
των άναληθων ίσχυρισμον καί των αυθαίρετον κρίσεων
τοθ Γεοργίου, ήτο τοσούτω μάλλον έπιβεβλημένη, καθ"
δσον ό συντάκης τής δημοσιευθείσα είς τό «Βήμα» σχετι¬
κάς μελέτης, άπέφυγεν - άγνοστον διά ποίους λόγους-
νά έμψσνιϊθΗ έπωνύμως είς τό προσκήνιον μιδς Ιστορικής
^^λοΤν^ττάση περιπτώσει νά έλπίζο-την ιδίαν δέ
μετ' έμοθ έλπίδα διατηροθν δλοι οί Έλληνες ™τριώτσι
όπαδοίκαί θαυμασταί τού άθανάτου Κρητός-ότι ή έκ
μέρους τοθ κ. Σοφοκλή Βενιζέλου παράλειψις τού Ρ"
τέρου των καθηκόντον τού δέν όψείλεται είς λόγους
Κα^ έννΟ0υμ%^ΗΑ0ΤΑ°Α0ΓΕΡ0Π0ΥΛ0Σ
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ 37 ΧΡΟΝΙΑ
Η προσφτπκγΤστεγασισ
είναι εθνικόν καθήκον»
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
(πρ. ττρωθυπουργός)
Καί δμως τεσσαράκοντα περί¬
που έτη διήλθον καΐ δέν ελύθη εισέ¬
τι τό ιέπίμαχον τούτο ζήτημα, δηλ.
άφ' ής έποχής έκβληθέντες βιαίως
έκ των βωμών καΐ έστιών μας
-Γ"'λα"— είς τή '
οί εύωχοϋι.'ται, πρόποδες δέ αυτού
ττρόσφυγες άπόλλυνται.»
Δέν π.στεύω οΰτε κατά διάνοιαν
δανοοΰμαι, τι αί κατά καιρούς
κυδερνησεις νά είπωσι ότι είπεν ό
δημιουργός τής Γερμανικής Όμο-
σπονδίας Όθων Β σμάο: «Όλό-
κληρος ή Ανατολή δέν άξίζει τό ό-
στά ενός Παμερανού στρατιώτου»
των προσφύγων"
δ
κατοικοΰντες είς τταράγκας, τρώ-
γλας καΐ τενεκεδοσκεπείς καλύβας
ύποκείμενοι είς τόν καύσωνα τοΰ
θέρους καϊ τό ψύχος τού χειμώνος
δυστυχοΰντες, κακοχούμενοι, ,φθειρό
μενοι καϊ προώρως κατερχόμενοι είς
το τάφον.
Καΐ τούτο, διότι αί κατά καιρούς
κυδΐρνήσεις πεοί άλλα τυρβάζου-
ται δέν έδωκαν την σύντονον αυτών
ττροσοχήν είς τό επίκαιρον τούτο
σημείον.
Είς τάς Αθήνας κα'ι τάς μεγαλυ¬
τέρας πόλεις τής Ελλάδος μέγαρα
κυβερνητικά εγείρονται, άρχαιολο-
γικοί τόποι άνασκάτττονται, οδοί α-
νοίγονται,άμττέΊλια φυτευτκά δημι-
ουργούνται, τουριστικά μέτρα λαμ-
ΓΥΡΟ ΑΠΟ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑΣ ΣΧΕΣΕΙ!
Κύρκ________
Τώρα πού φαίνεται νά τέλει
ό ττολύφυλλος καυγάς των δύο σ<Λ·- «ργατών σας σχετικά μέ τό θέμα τής φιλίας άνάμεσα σέ Τούρκους ►αί Έλληνας άς σημειωθή καϊ μιά <.-%λη γνώμη πού Τσως νά τή 6ρούν Γ Λική οί άντιμαχόμε>οι θεωρητι-
«ά.
ΟΙ Τοϋρκοι γιά πολλούς γενι-
«■ωτέρους λαγους θίΚουν, τή φιλία
"ής 'Ελλάιδος και αύτό φαίνεται ά-
ιγο τα μί,γάλα λόγια τα όττοΤα τό-
«Όν βροντερά ξεφουρνίζουν καθ*
τόσο. Άλλά ο! Τδιοι Τοΰρκοι γιά
τολλούς είδικωτέρους λόγους δ^ν
Οέλουν νά υπάρχη μειονότης Έλλη-
■Μ«ή στήν Πόλι καΐ αύτό φαίν€ται
(πτο ττολΧά εργα των, τα ΟΓτοΤα κά-
!ΐε τόσο θέτουν σέ ενεργεια στά μου
λσχτά
Βεβαία ημείς κατα— ίνοΜμε πολ¬
λά γιατΐ δέν ματοροθμε νά κάνίΛ-
;ιε καΐ άλλοιώς Ή έττοχή τό έχει.
Ώς τόσο δμως δέν πρέΊτει «αί νά
ΐιή καταλαβαίνωμε τί μάς γίνεται.
Τοϋλάχιστο μεταξύ μας. Καΐ πρό
-.ταντός νά μή τ^οχωνάμαστε γιά
ΊέΤοια πράγματα "Άς ττη,γαίνουιμε
μέ άνοχή τό ττράμα έως έκεί πού
<>ά φθάση Καΐ 6λ£τΓο>ντας καΐ κά-
ιΠρο παντός δμως δέν ττρέττει νά
(ίΐλυγωνόμαστε μέ τό τίποτε. Μή
ζητά,με «μττέοχτ> γιά την δττοία δέν
Ίΐττορίΐ νά γίνεται λόγος. Αι>ιή ή
λέξι όσονδήποτε καί άν είναι Λρ-
• κ—'ίτικη έκφράζει μιά άρχη Άλά
Ί άρχή αυτή ταριάζει σέ λαοι,ς
»| τηλύ πρωτόγοους πού ίχουν σε·
'ίθϋσμό στό λόγο τους ?ϊ ττολΰ ττολι-
τισμένους ττού χωρίς νά μιλάνε τό
Κεΐχνουν μέ τα ϊργα τους Άνάμε-
"β σέ. . . ϋποανοΛττύκτους δέν εχει
'^έσι Καί γι' αύτά καί οΰτε ττρέ-
■'ει κδν νά συζητηταί σχετικά μΐ.
ν·ό τταραπτάνω ή μέ όητοιοδήττοτε άλ
λο παρόμοιο θέμα.
Τώρα αν θέλετε καϊ Ινα ττρόχει-
ρο καϊ πρόισφατο παράδειγιμα νά
ε.α άττό ττολλά άλλα. Ό Παττριάρ-
χης στήν Πόλι άττό πεποίθησι, ό¬
πως είναι γνωστό πού πολλές φο-
ρές μάς βάζει καΐ σέ πειραισ,μό,
ττισΐιεύει στήν ανωτέρω φ'λία καΐ
κάμνει δ,τι μπορεί γιά νά φανερώ-
ση αύτη τή ττίιστι τού καΐ μέ λ6-
για, δττως βλέττοιμε συιχνά στϊς έ-
φημερίδες καϊ μέ έργα δττως ενα
ά~ό πολλά άλλα αύτό ττού έγινε
στήν Άμεριική ΐ'ελευταΐα μέ τήιν έ¬
κεί ύΐποδοχή τού Μεντερές. Κοντά
στά αλλα κΟΓτττεται κά'θε τόσο καΐ
νά προπέμπη ή νά ύττοδέχεται μέ
άντιπροσώπους τού κά0ε έττίσηιμο
Τοΰρκο πού φεύγει άτττό τή Πόλι
γιά ταιξεΐ&ι ή έπιστρέφει άττ' αύτό.
ΕΤδατε δμως στάς εφημερίδας τ!
έγινε τή μερά, πού εφευγε γιά μα-
κρι/νό ταξεΐδι ό Τδιος, στά χίλια
χρόνια ,μιά φορά πού λέει ό λόγος.
Οΰτε ενας έπίσημος Τοΰρκος δέν
τόν κατευόδωσε γιά τα μάτια του¬
λάχιστον στό σιβηροδρομκο στα-
θμό, έχτός ά—ό τό είδΐκ βαγόνι
πού τόν δέχθηχε, ετσι γιά νά γίνε-
ται καί ττάλι λόγος. Τό ίδιο συμ-
βαίνει φυσικά θά γίνη καί κατά
την έπιστροφή τού. Όχι ότι έχει
σηιμασία αύτό. Άλλά γιοπΐ φανε-
ρώνει διαβέσεις και γιά άλλα ζη-
τήματα. Τούλάχιιστον ώς πρός έ-
μάς. Και δλα αύτά μολονότι οί
Τοϋρκο-ι ξέρουν πολύ καλά ποσο
μεγάλο ττνευιματΐικό κΰρος διαθέτει
Ο Ιΐαιτριάρχης σ' δλο τό κόσμο καΐ
πόσο ή δύναμι αυτή άντα'ναικλάται
'<αΐ στήν Τουρκία μέ χιλίους δύο τράπους. Άλλά τί νά τα λε,με, Γιά <ά:θε τί «γκιόρουνεν κ οί κονλαγούς ι' τεμέζ». Μέ ύτΓΟληψι ΑΒ_Ρ. ΑΣΙ'ΚΟΓΛΟΥ Συντοοξιοϋχος — Νεόκτιστα ψόρων καί ποσά ύπέρογκα διατί- θενται είς έξωραϊστ κά κάί τουρι¬ στικά εργα και άΊπερ κατ' έμήν ταπεινήν γνώμην είναι προωρα καϊ . άχρηστα αφοΰ μία μερίς τού Γέ- 1 νους, ό προσφυγικός κόσμος δέν θά χ<χρτ αύτά καΐ άττόλλυΐαι δ ά τής κακοδαιμονίας, τής ύποσκάψεως τής ύγείας τους .καί των πολυτίμων ύπάρξεων είς ιάνηλίους κατακόμδας καΐ έτοιμορρόττους καλύβας. Καΐ δλα ταύτα διότι πάσχομεν έκ μέγα λομαΊ/ίας «αί τό γνωμικάν «άς μέ ποΰνε 6οηβοδ!να κΓάς ψοφώ ικι'άττό την πεϊνα» είναι τό κυριαρχοΰν σή¬ μερον έπίκα ρον σημείον. Οί ττρόσφυγες πάντοτε καί παν- ταχού εφάνησαν ττιστοΐ είς τούς νό- μους τής Πατρίδος καΐ είς τάς εκά¬ στοτε κυβερνητικάς διατάξεις καΐ δμως δέν ηδυνήθησαν νά άττοκτή- σουν ενα επίγειον παράδεισον, έ"να στεγαστικόν οίκημα, είς δ καταφεύ- γοντες ώς είς άσφαλές καταφύγιον νά συγκεντρώσι Ιέν έσυτοΐς καί έν αύτφ την χαράν καΐ την λύπην τάς έκ τής αγρίας βιοττάλης ττροερχομέ νας. 'Κατά τό 1 922 δτε ιέκρούαντο αί θύραι των εχόντων καί δυναμένων δοηθήσαι ώρχόντων καΐ εύπόρων ττολιτών καΐ ΟΓττάβεκτ τούς -πάντας κατεΐχεν ως πρός το πρόσωπον των προσφύγων τότε ήγειρε φωνήν διαμαρτυρίας ό ττρόεδρος τής επι¬ τραπή ς Προσφύγων τής Γεν. Διοι¬ κήσεως Μακεδονίας άείμνηστος Λε¬ ωνίδας Ίασονίδης καϊ έβροντοφώ- νησε το ιστορικόν 'ένατΓομεΤναν τού¬ το γνωμικόν: ι«)Κορυ<)>άς 'ΟΙλύμττου Ιάθάνατοι θε-
ή Πατρίς, εΤτε ώς Άκρίτας είς τα
σύνορα, εΤτε ώς στρατιώτας είς την
Αλβανίαν, είτε καϊ ώς Μάιδας είς
την κατατρόττωσιν των έπιδουλευ-
τών τής πατρίδος, εΤτε καϊ ώς δη-
μοσίους ύτταλλήλους είς εμπιστευ¬
τικάς θέσεις ττάντοτε εύόρκως έξε-
ττληρώσαΐμεν καί πιστώς την αναιτε-
θεϊσαν ημίν διακονίαν καΐ μέ υψη¬
λόν μέΐωττον ιέφάνημεν αντάξιοι των
προσδσκιών αυτής.
Πιστεύω δτι δέν διαφεύγει τα όμ
ματα τής Κυβερνήσεως δτι άφίσα-
μεν καί ημείς μέγαρα καΐ περιου¬
σίας, ναούς, σχολεία, ·6ωμούς καί
τάφους ποττέρων, φιλανθρωπικά «α-
ταστήματα καϊ μορφωτικά σωμα-
τείς καΐ 'ένδυθέντες τόν ττολύθυρον
τρίβωνα τού πρόσφυγος έπέσαμεν
είς τάς άγκάλας τής γλυκυτάτης
Μητρός Ελλάδος καΐ φέροντες τό
κακόηχον έπώνυμον «ττρόσφυγες»
απαιτούμεν ώς ττρόσφυγες την στέ-
γασίν μας.
Μήττως δέν εΤμεθα όστούν ·έκ των
όστών καϊ σάρξ έκ τής σαρκός τού
Πανελληνίου συγκροτήματος. Ή λέ-
ξιςβπρόσφυξ» καΐ «πρόσφυγας» καί
τοι κακώς 'άπηχεί είς τάς άκοάς ε¬
νίων γηγενών, εν τούτοις ένέχει με-
γίστην σημασίθΛ/, άξίζει βαθείας
μελέτης καί εύρζ'ιας κατανοήσεως
καΐ τούτο θά τό ομολογήσωμεν έόν
εΤμεθα είλικρινεΐς είς τάς σκέψεις
καΐ τα διανοήματα ήιΐών. Μή λησμο
νήσωμεν ότι δταν πρό 160 εΐών αί
όρδαι τού Ίβραήμ καϊ τοΰ 'Κ'ουτα-
χή διέτρεχον τα ίερά χώματα τής
πατρίδος οί ττρόγονοι ημών πρόσφυ
γες γινόμενοι κατέφυγον είς τάς
έκρωρείας καϊ άπροσπέλαστα μέρη
καϊ διέσωζον την τιμήν καϊ ύπαρξιν
των. Αύτό τούτο έττάθομεν καί η¬
μείς Καΐ άλλως τε οί ττρόσφυγες
μεγάλως συνέδραμοΛ· είς την οικο¬
νομικήν 'ένίσχυσΛ» καΐ ουχί κατα¬
στροφήν των Έλληνικών πραγμά-
των.
Καΐ ώς έκ τούτου ό χαλκέντεοος
καΐ άριστος χειριστής τοΰ καλάμου
ττρώηΐ' ύπουργός Σταύρος Νικολα-
δης τό 1953 διά τούτων των λέξε-
ι>ν έ· τό «Προπ-φυγικώ «ό"·-·'.>»
(αο 1169)1—6—53) ετόνισε την
ύποσΐήριξ'ν των προσφύγων *άλλά
πέραν άπό την οικονομικήν κα! κο
•νωνικήν ιτης (έννοιαν ή λέξις «πρό¬
σφυγας» εχει «αί ένα ττνιευματκόν
νόημα, άνακαλεϊ είς την μνήμην τού
"Βθνους τόν ιάθάνατον ώραόκοσμον
των Πνευματικών Πατρίδων. Καϊ ό
ώραιόκοσμος ούτος δέν μπορεί και
- ΚΑΝΕΩΣ
δέν πρέπει νά σβύση. Γιατΐ είναι
ηνωμένος άδιάρρηκτα μέ τόν μεγά¬
λον καΐ άφθαρτον κορμόν τού Έλ-
ληνισμού, πού φέρει τό δνομα «Αι'-
ω/ία Ελλάς».
Ταύτα πάντα έχων ύπ' όψιν, νο-
μίζω ότι δέν θά έφαρμόζεται καΐ
δι" ημάς τοϋς πρόσφυγας τό υπό
σοφοΰ οίκονομολόγου Ντε -Τ εκο-
6ίλ λεχθέν: «ΟΊ σημερινοί ιθύνοντες
άγωνίζονται νά ττροιγματοποιήσουν
μεγάλα σχέδια, άλλ' άμελοϋν νά
κάμνουν τούς άνθρώπους μεγάλους
καϊ νά εύτυχοΰν>.
Συνεπώς, ώ ταγοΐ καΐ πρόβουλοι
τού Γένους, Σεβαστή Κυβέρνησς,
αρχαί καΐ έξουσία τής Ελλάδος ά-
φίσατε επ! τίνα έτη τα είς "Αθή¬
νας καί αλλαχού έξωραΐσΐικά έργα
σας καϊ άποβλέψατε είς τόν έμψυ¬
χον λαόν τής Ελλάδος, είτε δεινο-
,ττοίθοΰνιτες γηγενεΐς είνε ούτοι, εΤτε
ττρόσφυγες, διότι ούτοι εισίν τό
έμψυχον καλλωπιστικόν καΐ έξωρα-
ΐστικόν υλικόν τού συνόλου τής Ελ¬
λάδος καΐ άναστήσατε καταψύγια
είς τούς χαταφυγόντας είς τούς κόλ
πους τής Μητρός Ελλάδος πρόσφυ
γας, λύσατε τό στεγαστικόν ττρό-
βλημα καΐ έστέ βεβαιοί δτι θά προ
σφέρετε την μεγαλυτέραν εύεργεσί-
αν είς την άτυχή ταύτην μερίδα τού
Έθνους, διότι εάν υμεΐς ήγαπήσα-
τε ώς γηγενείς απλώς τα ϊερά ταύ¬
τα χώματα, ημείς είς τα ύπόδουλα
μέρη διπλώς καϊ τριπλώς την ήγα-
πήσαμεν καϊ είς τα δ.ειρα ημών
ιέμβατεύομεν πώς καϊ πότε θ' άξι-
ωθώμεν νά πατήσωμεν έπ' αυτών,
διότι έπ' αυτών έπάτησαν καί οί
μεγαλύτεροι φιλόσοφοι, στρατηγοί,
άνοριαντοποιο! καΐ προασπισταϊ
τής καθόλου ήμώ"^ 'έλευθερίας καί
φωταγωγικής μορφώσεως συμπά¬
σης τής οίκουμένης. Δώσατέ μας
την έλεημοσύνην ταύτην, διότι μάς
άνήκει, καΐ διότι έν τή δουλείςτ. δέν
ιέδειλιάσαμεν πρό άντιξοοτήτων, άλ
λ' έστημεν ώς ^ράχοι άκλόνητοι είς
την πίστιν των πατέρων, είς την
γλώσσαν καί τα 'έθνικά ίδεώδη καί
ιένταΰθα ιέν άνάγικη πάλιν θά τρέξω
μέν είς τάσύνορα χύνοντας καί την
τελευταίαν ρανίδα τού αίματός
μας. Άφοΰ θεόθεν έτάχθητε πρόβου
λοι είς την διακυβέρνησιν τής Πα¬
τρίδος μή διαχωρίσητε ημάς ώς
πρόβατα καϊ έρίφια διότι οί χρόνοι
είναι ούμενετοί, οί ττέριξ ημών λύ-
ικοι έλλοχεύουσι καΐ ή αποστόλη
σας είναι δλα τα τέκνα σας νά πε-
ριαθροίσητε νά ττερθάλψητε διότι
ούδεμία μήτηρ δίδει είς τό εν τέ¬
κνον της γλύκισμα καΐ είς τό £τε-
ηο> ξηοΡ>ν τεμάχιον άρτου.
Κλειω την ταττεινήν μου ταύτην
έκκλησιν μέ τούς λόγους τοΰ ήμε-
τέρου εύφήΐμου λογογράφθυ Δ Βάλ-
6η. «Άληθοΰς καΐ άσφαλοΰς πολ'-
τείας δεΐγμα είναι ή δικαιοσύνη,
των δέ χρηστών τό πρός τούς Νό-
μους σέβας».
Γ. Ι. Κ. — ΚΑΝΙΣ
ΑΙ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΟΙ ΠΡΟΑΙΩΝΙΩΣ ΣΥΜΒίΟΥΝΤΕΣ ΦΙΛΙΚΩΣ ΕΧ0ΡΟΙ
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Β'
'Τά ιέπιχεΐιρήΐμαϊτα τοΰ κ. Α. Μ.
τα έμελέτησα δλα, 'έν πάση λετττο-
μειρεία καΐ μετά μεγίστης ττροσο-
χής. Τίς ή άνάγκη νά ττειραβή διά
τής απαντήσεως τού καΐ μετά τάς.,
«τταραινέσεις ττρός φοιτητήν», νά
τα έτΓΓθΜχλάβη; Μυριάκις αν τα έττα
ναλάιβη εν καί τό αύτό έσεται τό
άποτέλεσμα. Ν' άποδείξη ότι «έκ
λόγων ιέθνικών έπιβάλλεται νά τε¬
θή τελεία και ΐταΰλα είς την μέ
τούς Τούρκους Γπαλαιάν καί πρό¬
σφατον έχθρότητα των Έλλήνων
καΐ νά καλλιεργηθοΰν πάση θυσία
«ιστενώτεραι σχέσεις μεταξύ τώνδύο
λαών». "Εγιραψα ήδη καϊ τό έπα-
ναλαιμβάνω ότι έξ έλληνικής πλευ-
ράς άττβδόχθη δτι ύπάρχει δλη ή
καλή θέλησις καί δτι τουτο άττεδεί
χΐθη έκ των τόσων ΰττοχωρήσεων
των Έλλήνων έναντι των ττροκλή-
σεων, των άίδιαλλαξ ών καί των έ-
ττεισοΐδίων ττού δημιουργοΰν . οί
Τοΰρκοι καθημερινώς σχε*5ό. Καΐ
είγραψα δτι πρέττει νά εξευρεθή
μεταξύ των διανοουμένων ανδρώ-
πων κσΐ των δύο λαών μας 6 τρό-
πος καθ' όν θά έττΓλθη, θά μείνη
καϊ θά καλλιεργηθή ή άμοιβαία έμ
ττιστοσύνη καΐ έκτίαησις έφ' ών
θά οίκοδαμηΐθή ή νέα καϊ αίονία
φιλία μας.
Τί δμως έσυγιχωρήσαιμεν είς
τούς Γερμανούς, Ίταλούς καΐ—
ϊσως — Βυλγάρους· ιτί πρεπει νά
συγχαίρωμεν ώς γνήσιοι χριστιανοί·
τί έκαμαν οί "Άγγλοι καί οί Γάλ-
λοι λησμονήσαντες την έκατονταε-
τή εχθρόν των τί έγινειν είς τούς με
ταξύ καθολιικών καί δ αμαρτυρομέ-
νων πολέμους έπϊ τριάκοντα έτη
καΐ γενικώς τί μάς διδάσκει ή Ί¬
ερά Βίβλος ικαϊ ή Πατ/ικόσμιος Ί-
στορία, Τα τό ένθυιμηθώμεν καΐ τό
έφα-ρμόσωμεν προκειιμένου ττερϊ ό-
ριστικής τακΓοποιήσεως των Έλλη
νοτουρκικών σχέσεων ΔΕΝ έχουν
είς την περ ωρισμένην συζήτησιν
μας θίέσιν. Πλήν άν έπιλαιμβανώμε-
θα τής εύκαΐιρίας ίνα έπιδείξωιαιεν
Ιστορικάς γνώσεις γενιικάς καΐ δέν
παραλείττομεν νά γράψωμεν άκόμη
καΐ τα τελείως άσχετσ θεαματα ώς
τό τής · συζύγου τοΰ Καίσαρος,
τό τής., συζύγυυ τού Καίσαρος.
Ό κ. Α.Μ. βιαιότατα κατειρω'νεύ
εται ώς «δήιθεν» ύπειρττατιριώτης
άρΛΤ)τικήν ττρός τήιν πατρίδα ^ας
την αδιάλλακτων σ'άσν των .^ς έ-
νίαν ιέχ8ρότητα μεταξύ Έλλήνων
καί Τούρκων καί τούς κατηγορεί
ότι ούτω ιπράττοντες προσφέρουν
άρνητΐ'κήν πρός την πατριδαν μας
υπηρεσίαν. Χαρακτηρίζε περίπου
την αδιάλλακτον στάσιν τού ώς έσ-
σκΐεμμένως ψευδη έπίδειξν! Αύτό
δμως άπαγορεύομεν είς τόν κ. Άχ
Μαυρομ μάτην, ώς καΐ είς πάντα
μετ' αυτού συμφωνοΰντα, διότι εί¬
ναι άδικος καί ύβριστκΟΓ χαρα-
κιη,ρισμός.
Διότι άιτοτ;>;" άδικον <ατηγ~- ρίοον ό είρωνΐικός χαρακτηρισιμός ώς δήΐθεν ύττεριπατριωτών, έκείνων οίτινες έξέφερον ή έκφέρουν ή θά ήκφράσουν είς τό μέλλον την γιώ- μην ότι: «1<;χ ', μΓν είνε ή μέ τους ~Ιούρ<αυς ψιία, δμω" δέν πρέπει νά λησαονώμεν δτι οί άνθρωποι αύτοι δέν είναι αξιοί τυφλής έμττι- στοσύνης καί δτι αί σχέσεις μας είναι άνάγκη νά 6ασίζωνται έττϊ ά- μοιβαίων ίσοβαοών ύττοχωρήσεων καΐ θυσιών χάριν τού «ο νού συμ- φέροντος· δτι τέλος, οί "Ελληνες αόνοι έως σήμερον έττλήρωσαιν, καΐ πολύ άκριβά μάλιστα, την «φιλί¬ αν» μας». Λ Άλλ' άς άναλύσωμεν εκτενέστε¬ ρον τα παλαιότερα, άρθρα τού κ. Α. Μαυρομμάτη διά λ' αποδείξω¬ μεν ότι ούτος έχει χρησιμοποιήσει «βίαιον ύφος καϊ σοφιστικήν έν τι- σι φρασεολογίαν». "Οιρα «"Κόσμον» 12—Π—59. «ΐΚόσμος» 25—4—59. Γράφει: «Καϊ έττειδή τό θέμα μας άφορά κυρίως την έν Τουρκίο; μεταξύ η¬ μών καϊ των Τούρκων συμβίωσιν κατά τό διάστημα τής βασίλειος των ώς είπον τριών Σουλτάνων τού πρώην άττολυταρχικοΰ καθεστώτος, ή πτ'ιστις συνδυασμένη μέ την πλή¬ ρη γνώσιν πραγιμάτων καΐ περιστά σεων καΐ ή μετ' άντικειμενικότητος έξέτασις αυτών, άτταιτοΰν όπως ο¬ μολογήσωμεν δτι ήτο καλή και μή διαταρασσομένη κατά τρόπον •πο¬ λύ αίσθητόν άπό τάς τυχόν -προσ- τρ δάς μεταξύ τής Τουρκίας καΐ τής Ελλάδος λόγω διοοφόρων γεγο- νότων ώς των έν Κρήτη καΐ αλλα¬ χού έπαναστάσεων καΐ άλλων. Τό δτι άντίθετο: ττΓός αύτά ίσχυρίζσν- ται οί μή γνωρίσανΐες τα πράγμα¬ τα ή οί θέλοντες νά παριστάνουν τόν ύπερπατριώτην, μόνον κακόν προξενοΰν.» Παρατηρεί άμέσως ό άναγνώ- στης, ότι ό συγγραφεύς τού άρ- θρου είναι άπόλυτος, αύθαίρεΓθς κο3Ϊ προσβλητικός έναντι των εχόν¬ των αντίθετον πρός την ιδικήν τού γνώιμην. Καϊ νά σκεφθή κανεΐς ότι μέ μίαν αονοκσνδυλιάν διαγοάψε. τό τρομακπκόν όργιον αΐματος ττού συνετάραξε τόν κόσμον όλό- κληαον μέ τάς κρητικάς έπαναστά- σε ς! —«ίΚόσμος» 6-—4—59. Γράφει: «Ένέσκυψε ϊττρόι ό ττοώτος τταγ κόσμιος πόλεμος, μία των συνεττει- ών τοΰ άποίου ήτο νά ευρεθώμεν πάλιν άντιμέτωττοι μέ τούς Τούρ¬ κους μέ έπα><όλουθα ττολλά δεινό δι" αμφοτέρους καϊ την ανατροπήν τοΰ 'καδΐστώτος τής μετ' αυτών συιμβ'ώσεως. Αύτά δμως πλέον ά- νήκουν είς την "Ιστορίαν. Καΐ προ- βάλλε τώρα τα έρώτημα: Μπορεί νά έποΐνελθη τό καθεστώς των με¬ ταξύ των δύο λαών φιλικών σχέσε¬ ων καϊ άμοιβαίας κατανοήσεως, δ¬ ταν ήσαν ούτοι κατά μέγα μέρος σΰνο,κοι καϊ συμπατριώτες; Έγώ λέγω δτι μπορεϊ άφεΰ άλλωστε είς αύτό τείνουν καΐ αί κυβερνήσεις αμφοτέρων των χωρών» Μεταξύ των λιτών αυτών γραμ- μών τού συγγ,ραφέως περιλαμβά- νεται καϊ τό αλησμόνητον εθνικόν δράμα τού ξερριζωμοΰ των Έλλή- νων άπό τα παιτρογονικά των έδά- φη καϊ άγαθά, ώς καΐ αί φοβεραί σφαγαι 6μα ιμόνων, τό μαοτύρ ου τοΰ Χρυσοι-όαιυ Σμύρνης Κ3Ϊ ή καταστροφή περΐ'κλεών ναών καΐ μνημείων καΐ ΐ'δρυμάτων τού μΐ'κρα ισιατικοϋ Έλληνισμοΰ. Έκείνα τα μττο,ρεΤ τού συγγραφέως άποτελούν Ιδι' ημάς τούς Έλληνας θυσίας βα¬ ρυτάτας. Ποίας ομοίας θυσίας θά ττρέτΓΕΐ νά κάμουν καΐ οί Τοΰρκοι, ίνα πραγματοττοιηθούν αύτά τα μττορεΤ; Δέν είναι άδικον καΐ αύθαί ιρετον καΐ έξοργιστικόν νά τα πλη¬ ρώνωμεν διαρκώς μόνον ήιμείς τα... σπασμένα; —«Κόσμος» 15—5—59. Γρά¬ φει: «Ημείς οί Έλληνες έν καιρώ ιπολεμου έπιδεικνύομεν άφθαστον ή ρωίσμόν είς τα πεδία των μαιχών. Έν καιρώ δμως είρήνης, οί Τδιοι ημείς μέ τάς αύτάς υπέρ πατρίδος ήρω'ικάς διαθέσεις δυνάμεθα νά δ.- αιρεθώμεν ά τί άτόι;;;ος τατριωτ:- κών έϋθδτίλώσί'^ι' είς 3 κατηγορ., α¬ ναλόγως των αποτελούντων εκά¬ στην των ώς είρηται κατηγορ ών». «Οί φειδωλο! είς έχδηλώσεις. . ο! διαχυτικώτε,ροι καΐ οί διάφοοοι δη- ιμοκόπτοι, τταλληκαράδες πού άττει- λοΰν εκάστοτε τό Σύμτταν μέ ττύ- ρινα λόγια καΐ πύρινα δηιμοσιεύμα- τα — θέλουν διιως νά παριστάνουν εαυτούς ώς ϋπερπατριώτας». ΙΚαΐ περαιτέρω, είς τό αύτά φύλ λον: «Οϊ έξωφρενικοΐ ένδοιασμοΐ έν καιρώ μάχης δίδουν πολλάκις την νίκη. Έν καΐιρφ είρήνης, δμως οί όχαροι ένδοιασμοί, οί παλληκα- ρισιμοΐ καΐ τα παχειά λόγια φέρουν καταστροφάς. Καί καταντοΰν άσυ- ναισθήτως προδοσία Τέτοιοι «υ¬ περπατριώται» 'έμφανίζονται συχνά αττό των στηλών των έφηιμεοίδων. 'Καϊ οί κουτοΐ τούς θαυμάζουν, έ- νώ οί γνωστικοϊ άγαινακτοΰν. Κα! ταλοη'ίζουν τούς θαυμαστάς των. Άλλ' άς αφήσωμε τώρα αύτούς καϊ άς έπανέλδουιμε στό θέμα μας, δηλ είς την συζήτησιν μέ τάν φί¬ λον κ. Αλεξάνδρου, τόν οποίον κα τατάσσω είς την πρώτην ή την δευ τέραν ώς είπον κατηγοριών των πατριωτών. Άς έκλέξη ό Τδιος». ΙΕΤναι σοφιστείαι δλα αύτά ή δ- χι; Είναι δέ ταυτοχρόνως και βι¬ αία φρασεολογία εναντίον των τυ¬ χόν άντιφρΐΛΛλτΜΊ, πρός τόν συγ- γραφέα ή άστατώμαι; Πόθεν δμως ό κ. Α. Μ. έλαβε -ό δικαίωμα ιά κλιμακώνη κατά τό δοκούν αύτφ τόιν τταιτριωπσμόν των Έλλήνων, προκε μένου ότπλώς καί μόνον νά έκφέ·ρη την γνώμην τού επί τού προβλήιματος των έλληνοτουρχικών σχέσεων; . . .Πάντως ό κ. Αλεξάνδρου φέ. ρεται, κατά τ' ανωτέρω, ώς σκαν- δαλωιδώς εύνοηθείς άπό τόν έν τή συζητήσει αντίπαλον τού1 Έ<είνο δέ τό «χατατάτσω» έν τή κατσ<λςί δι τού άκρου παρεξυτμοΰ τού συγ- γεαφς^ς είνς όντως άαιιμητο; 5ιότ. ■ενθ^μίζει 3ναοει5ή συνταγματάρ¬ χην, άττοφασίζονΐα νά .. παοαγάγη ♦ ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΎΠΟΓΡΑΦΕΙΑΟΔΟ} ΓΤΑΔΙΟΥ 65 - ΤΗΛ. 527-126 Μέ την άψευδή καί άδέκαστον ιστορίαν ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΑΝΑ ΤΗΝ ΛΥΚΙΑΝ Άναμνήσεις έκ τής πέραν τοϋ Αίγαίου Μικρα- ατικής Ελλάδος των «άξέχαστων» πατρίδων και ίστορικών έστιών μας. Τοθ συνεργάτου μας κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ (Άτταλίδου) Είς τούς άγαπητοΰς αναγνώστας τοϋ «Προσφυγικοΰ μας Κόσμου» ύττεσχέθημεν την άνά την Λυκίαν πε ριοδείαν, καί τηρούμεν την ύττόσχε- σί; μας. Άσμένως λοιπόν θά έν- τρυφήσωμεν είς τό τμήμα τούτο τής νοτίου Μιχοάς Άσίας, τό οποί¬ ον «χαρακτηρισθή καΐ μέχρι σήμε¬ ρον άκόμη χαρακτηρίζεται, ώς τό πλέον ενδιαφέρον, τό πλέον σημαν¬ τικόν ίατότε Ίστοοκής καΐ γεωγρα- φικής σημασίας υπό των άσχολη- θέ.των ιμέ ιτήν Λυκίαν Έταίρων τής Βασιλάκης 'Εταιρίας τού Λονδίνου τής περιφήμου καί πασιγνώστου ταύτης Έταιρίας,τής προσπορσά- σης είς την αχανή Βρεταννιχήν Αύ τοχρατορίαν τα άξιοσημείωτα τμή- ματα τής γηΐνης σφαίρας μας, έττί των όττοίων τό κατακτητικόν 6λέμ- μα τού Φόοειν Όφφις, έπρεττε, καΐ άκόμη πρέπει νά είναι αδιάπτωτον καί προσεκτικόν. Ή ώνά την Λυκίαν περιοδεία μας δέν είνα. άττλή τις τουριστική περιοδεία. Εί'.αι τώ δντι έντρύφη- μα ευχαρίστου άπασχολήσεως, με- στοϋ Ίστορικής μελέτης άφθάσΐων άρχιτεκτον κων καί καλλιτεχνικόν έογων, άπό τα όττοΐα, καθώς δια¬ τείνονται οττουδαίοι Ίστορΐκοϊ καϊ άρχαολόγοι ερευνηταί, και οί την Ακροπολιν των Αθηνών, μέ τα γνωστά καϊ άθάνατα καλλτεχν κά μνημεία, προικίσαντες καλλιτέχναι έδιδάχθησαν ττολλά «αί ένίοτε άντέ πηοεσίας τού αύτάς ούδϊμία άντα- μο δή τού προσεφέρθη έκ μέρους ;ών κατοίχων. Τότε ούτος 5 ά την άύύή ώΞθΙ γραψαν. Παρά τή άπληστον ά δώ λή επιθυμίαν ί ρ ή η μας νά δώσωμεν πλήρη είκόνα καί περιγραφήν τού σημαντ'κοΰ τούτου τμήματος τής Λοίτου ΈλληνικΓ,ς Μικράς Άσίας, τό περιωρισμένον περιθώριον τής άνέκαθεν εύπροσδέ- «του φιλοξενίας τοΰ «Προτφυγικοϋ μας Κόσμου» δ ά κάθε τι αφορών τόν Μικρασιατικόν Ελληνισμόν καϊ τάς άξεχάστους πατρίδος μας, μάς άναγκάζει νά μεταφέρωμεν έδώ, τα σημαντικώτερα στοιχεία, έκ των 400 περίπου σελίδων τής κατά και ρΰύς συνσθροισθείσης, τού ίστορι- κού τούτου Τμήματος τής Λυκίας, συλλογής μας, ακραδάντως πεπει¬ σμένοι δτι καί ή συνεπτυγμένη αύ¬ τη άφήγησΐς θά (κανοττοιήση ΐτλή- ρως τή·/ περιέογειαν καϊ τό ενδια¬ φέρον τοΰ αναγνώστου. Διάνά ττεριγράψωμεν ·τόν άξιόλο γον ρόλον τόν οποίον διεδραμάτι- σκν έν τή καθόλου Ίστορία τής Μι¬ κράς Άσίας, ή Λι/<ία, εΤμε.8α ΰπο- χοεω'^ένοι -νά άναφερ&ώμεν είς την Πατέρα τής Ίστορίας τόν γλαφυ- ρόν Ήρόδοτον άφ' ενός καί τόν θε- σπέσιον ραψωδόν των άρχαίων ή- ρώω τοΰ Τρω'ικοΰ Πολέμου, άφ' ε¬ τέρου, τόν Άθάνατον "ΟμΠΡον· ΗΡΟΔΟΤΟΣ: ΟΊ Λύκιοι κατά- γονται άπό την Κρήτην. Ή καταγω γήν των δέ αύτη είναι παλαιοτάτη διότι άλλοτε οί βάρβαροι κατείχον δλην αυτήν την νήσον. "Οτε οί υίοϊ τής Εΰρώπης, Μίνως καΐ Σαρπη- δών ιέφιλονείκησαν περί τής βασι- λείας, 'επτειδή ύπερίσχυσενό Μίνως έδίωξε τόν Σαρπηδόνα καΐ τούς ό- παδους τού, οίτινες κατέφυγον είς την Μιλυάδα γήν τής Άσίας. Διότι ή γή την οποίαν κατοικοϋσι σήμε¬ ρον οί Λύκιοι, ιέκαλείτο άλλοτε Μι- λυάς, αί δέ Μιλύαι έκαλοΰντο Σό- λυμοι. Έφ' δσον δέ έβασίλευεν είς αύτούς ό Σαρπηδών ετήρησαν τό δνομα Τερμίλαι τό οποίον είχον πά λαιόθεν καί μέ τό οποίον άκόμα μέχρι σήμερον τούς όνομάζουν οί περίοικοι. Άφ' ότου δμως ό Ά9η- ναΐος Λυκος, υίός τοϋ Πανδίονος, διωχθεϊς καϊ αύτός υπό τού άδελ- φοϋ τού Αΐγέως, ήλθε πρός τόν Σαρ ττηδόνα, μετωνομάσθησαν έτπ τέ- λους, Λύκιοι υπό τού Λύκου. Τα έθιμα αυτών έν μέρει μέν είναι Κρη τικά, έν μέρει δέ ιΚυπριακά Άλλ* έχουσιν έν όλως ίδ οοίτερον, όπερ είς ουδέν άλλο έθνος άπαντα. Τό 631 μόν τού είναι δτι λαμβάνου- σι τα δνομα τής μητρός καϊ ουχί τό τού πατρός Εάν τις ερωτήση άλλον ποίος είναι, ούτος αρχίζει 'άπό την .,μητέρα τού καί άπαρι- θμεί δλην την μητρικήν γραμμήν. Ό Ήρόδοτος δέν μάς έξηγεί διά τό έθιμο τούτο των Λυκίων. Ή ίστο ρ'ια τού έθίμαυ τούτου παρά τοίς Λυκίοις γενικώς εχει ώς εξής: Ό μυθικός ήρως καϊ βασιλικός έξόοΐστος Βελλεροφόντης, έστάλη είς τόν βασ λέα τής Λυκίας Ίοβά- την, καϊ ηύνοήθη υπό τού Ποσειδώ- νος καϊ τής Αθήνας, παρά των ο¬ ποίων έλαβε τόν πτερωτόν Ττπτον Πήγασον διά τοΰ όποίου χατέκτησε καί τούς άνθρώττους και τα άγρια θηοία, είς διαφόρους μάχας έν Λυ- κία, τής οποίας έπειτα εγένετο 6α σιλεύς, πρό τής έποχής τού Τρωϊ- κού πολέμου Μεταξύ των άλλων ά- θλων τού, είς την 'έκτεταμένην αΰ- •ήν πεδιάδα τής Λυκίας, έφόνευσεν ενα άγριον άγριόχοιοον, ό όττοΐος είχε κυριολεκτικώς καταστρέψει τούς καρπούς κοοί τα κτήνη τής ττε- ροχής τής Ξάνθου. Καϊ διά τάς ύ- κανέα! . είς έπιβρά'βεωσι.' των έ- πιδόΐτεών τού. . —«!Κόσμος» 24 5 59. Γράφει: «ΟΊ «τταρατφωνο'Ζντες» είνε καί αύ¬ τοι πατριώται καΐ άβιάλλσκτοι ε¬ ναντίον των σηαερ νών ή χθεσινών έχθοών, έμφαν ίζουν εαυτούς ώς πλέον πατριώτας των άλλων ώς ύ- πεεττατριώΤας. "Αλλοτε έτπτίθενται μέ δημοσιεύματα ύβοιστκά εναντί¬ ον των Τούρκων κυβερνητών '<αϊ άλ λοτε τούς εϊρωνεύονται υέ διαφό¬ ρους ΰπαινιγίθΰς καΐ γελοιγραφίες τής κα-κιάς ώρας Τί άττοτελεσμα φέρουν αύτά; Εάοίσκουν ανάλογον ή καί χειροτέραν άνταπόδοσ ν είς μεοίδα τού Τουρκ κου Τύπου καϊ σΐΛ/τελοΰν είς την διαώ-ισιν μιάς θλ βεοάς καταστάσεως». . «'Υπάρ- χει τώοα καί μία άλλη τάξις πσ- ραφω.ουντων. Είναι σοβαροΐ καΐ μετρημένο1 αύτοι»... «άλλοι άποφεύ γουν έ< συστήματος νά όμολογή- σου., φοβούμενοι, Τσως μή κατηγο- ύττό των άνοή'ω* ή άγνο- ούντων τα π:άγμα'α έπϊ ραγια- δσ.φ». . «Ραγιαδσμός είναι τό ά μή τςιλμάς ν'άντΐταχδ^ις ·εϊς το αίσ3ημα των πολλώ;, :Τς μ' αΰτό». ς δτα δέ/ μ ρεχάλεσε τό-,' Ποσειδώνα δπως ή πε διάς τής δλης περιοχής 'έ<πέμπη ά- λσ/τιςτμβνην δ;άσον καΐ νά είναι οί '<άτοιοί της παγκοσμίως διεφθαρ- μέ.οι. Τό γεγονός τούτο ίξηχολού- θησεν έως ότου ό Βελλεροφόντης, τή παρα<λήσει των γυναιχών, πα¬ ρεκάλεσε/ ίκ νέου τόν Ποσειδώνα, νά άρη τό τττοτέλεσαα τής άγανα- κτήσεώς τού Λόγω λοιπόν αυτής τής αίτίας αί γυναϊ<ες των Ξαν9έων εξετιμήθη¬ σαν τόσο πολύ, ώστε τα τέκνα των, έκτοτε, έφερον τό δνομα μάλλον των μητέοων παοά των πατέρων των, έθιμον όπερ έπειτα επεκράτησε γε¬ ν κώς καθ" όλην την Λυκίαν. Περαιτέρω ό Ήρόδοτος άναφέρει κατά ποίον τοόπον ό Πέρσης Στρα τηγός τού Κύρου "Αρπαγος άφού ϋπέταξε την Ίωνίανκαί την Καρίαν έφεοε τόν στρατόν τού είς τό Ξάν- θιθ'. πεδίον, δπου πολιορκήσας στε νώς έκυοίευσε την πόλιν Ξάνθον, τής οποίας άπαντες οί κάτοικοι, ε¬ φονεύθησαν μαχόμΐνοι, άφοΰ πρώ¬ τον συνήΒροισαν είς την ακροπολιν γυναίκας, τέκνα, γέροντας, δούλους καί πλούτη θέσαντες ττΰρ είς ολό¬ κληρον τό φρούριον έκεϊνο. Δέν πε- ριεσώ3ησαν δέ άπό τούς Ξανθίους ττοορά 80 οίχογένειαι αΐτινες έτυχε νά άποδημώσι κατά την ημέραν τής καταστροφής ταύτης.* Αύται είναι αί πληροφορίαι που μάς δίδονται άπό τόν Ήρόδοτον, διά την αρχαίαν Λυκίαν, κατά τα έτη 484 — 425 π. Χ., καθ' α έ- ζησεν οδ:ος. *Σημ. συγγραφέως: Τό Άρκάδι, ιό Ζάλογγον, τό Μεσολόγγι καΐ τε¬ λευταίως ή Κύπρος χρονολογοΰνται άπό τότε.: Τώρα άς ίδωμεν τί μάς διηγεΐται καϊ ό θεσπέσιος ροψωδός, ό υμνή¬ σας τούς ήρωας τού Τρω'ικοΰ πό¬ λει, ου ΟΜΗΡΟΣ: ΟΊ Λίκιοι μετέσχον τού Τρωϊκού πολέμου, ταχθέντες μέ -ή μέρος των Τρώων κατά των Ά- χα.ών Ό βασιλεύς αυτών Σαρπη- ^ών καϊ ά,μεμεπτος Γλαύκος, ήσα-^ αρχηγοϊ των Λυκίων, πού ήλθον μα κρ,ιά άπό την Λυκίαν, άπό τόν πο- ταμόν Ξά.θον μέ τα όρμητικά νερά ' —τρ Β 8751 Είς την μάχην των ττλοίων ό "0- μη:ος τό; ΣαρττηΒό.α τόν όνομάζει ίσόδεον, υϊόν τοΰ Διός, τόν γεναι- ότερον των Λυκίιαν, τούς όποίους δοκεΐ μέ δικαιοσύνην καί δύναμιν. Ό δέ "Εκτωρ τούς Λυκίους τούς προσφωνεΐ μετά τούς Τρώας καΐ προ των Δαρδάνων Μετά την αφή¬ γησιν τής παναρχαίας Ίστορίας τού, πρός τό άνω μέρος τού. Τουο- κιστΐ όνομάζετα Έσέν - Τσάί. Έκ τος αυτού ετέροι μικροϊ ποτααοΐ δέκα τόν ιάρ θμόν, άρδεύουν 5χανο- τΓοιητικώς την όλην περιοχήν της Λυκίας. Σήμερον ή Λικία, έχουσα ώς σύ νορον τόν Ξάνθον ποταμόν πρός δυ- σμάς, την άοχαίαν Ίάσηλιν πρός νότον καϊ την όρασειράν Σαρι- γιέρ, ένετάχθη είς τόν νομόν Άτ- ταλείας, μέ πρωτεύουσαν την 6μώ- νυ,μον πόλιν ώς έδραν τού Νομάρ¬ χου. Άν ή ττεριοχή αύτη τής Λυ- ικίας είναι σήμεραν πτωχή καϊ ερη- μος άπό κατοίκους τα άναρίθμητα ύπολεϋμμθΓΓα των άρχα'ι^ι κτισμά- των της, άτινα ευρίσκονται αύτόθι, μαρτυρούν ότι ήτο πρότερον μία των πλέον κατωχημένων χωρών τού άρχαίου Κόσμου. Άξιοσηιμείοτον τυγχάνει ότι καΐ είς τόν Στράβωνα «αϊ είς τόν Άνώνυμον Περίττλουν τόν τΐΓλοφορούμενον «Σταδιασμός τής Μεγάλης Θαλάσσης» τού ό¬ ποίου άπόσττασμα διατηρεΐται είς την Β βλιοθήκην τής Μαδρίτης, έ¬ χομεν πλέον άφθονον περιγραφήν τής άκτής αυτής, παρά όποιασδηπο τε άλλη<;( ήτις διεκρίθη είς Έλλην! κόν Πολιτισμόν. Ταυτοχρόνως δέ ή Ίστορίο: αύτη ,μάς διϊίφύλαξε τΐλη- 3ώρί)?ν ττληροφοριών, άφορωσών τάς άρχαίης τοποθεσίας των πόλιών της «αί τάς οποίας θά παραθέσω- μεν κατωτέρω, άοχίζοντες, φυαι- κώς, ιάπό την κυριώτερον τούτων, την όνομασΐήν Ξάνθον. ΙΚατά τ«—-'Λ»τεμίδωρον, αί με¬ γάλαι πόλεις τής Λυκίοχ; ήσαν: Πί ναρα, Τήλος ή Τλώς, Πάταρα, Ξάν- θος, Μύρα καΐ "Ολυμπος. Φαίντιιΐι ότι ή Τελμησσός, κατά την εποχήν της, δέν είχε φ9άσχι την σημαντικότητα την άττοίαν τής αποδίδει ή ύπαρξις τπ) Οε.ΟΓ*ρου της. Είς την στενήν αυτήν ττεριοιχήν έν τούτοις τής νοτίου Μικράς Άσί¬ ας, τής Λυκίας υπήρχον άνω των 65 άκμαζουσών ττόλεων, μέ άξιόλογα καΐ σημαντικά καλλιτεχνικά καΐ κοι νωνικά έργη. Πόση'νδέ οημασίαν, άληθώς οττου δαίαν, άπέδιδον καϊ οί νεώτεροι ε¬ ρευνηταί, άρχαιολόγοι καί γεωγρά- φοι είς την καθόλου Ιστορικήν καΐ άρχαιολογ.κήν αξίαν τής άρχαίας ίστορίας τής Μικράς Άσίας καΐ Ιδί ως τής περιοχής αυτής, τής Λυκί- ας, κατοτφαίνεται καΐ έκ τοΰ ιιρο- λόγου τού βιβλίου τού Γουϊλλιαμ αρτίν Λήκε, έταίρου τής Βασ.λι- κής Έταιρίος τού Λο.δίνου, λένον- τος: «Διά τόν ταξιδιώτην ποϊ' ά- ρέσικεται-νά άνιχνεύη την ελληνικήν καλλιτεχνίαν καΐ τόν πολιτισμόν της, έν τώ μέσω τού συγχρόνου 6αρ βαρισμοΰ καΐ ιέρημώσεως «αί ό ο¬ ποίος 6ά δυνηθή ούτω νά άποσαφη- τήΓΛυκίας,'τήςΤαταγωγής τώ7κά-1 νίση την "Ιστορίαν κσΐ νά συλλέξη αξιολογον ύλην δια τον Γεωγράφον καΐ τόν 'Καλλιτέχνην, ούδεμία Αλλη χύρα ϋφί^τταται τόσον γόνι,μος δι" τοίκων αυτής, τής κτίσεως καί κα- ταστροφής τής πρωτευούσης αυτής τής περιφήμου Ξάνθου, άς περιοδεύ σωμεν την όλην περιοχήν αυτής, διά ξηράς καΐ θαλάσσης, διά νά ίδωμεν καί μάθωμεν τα άξιόλογα αυτής ί- στορικά γεγονότα, τάς πολυπλη- θεΐς έξαφοονισθείσας άρχαίας πόλεις της, τα μεγάλης άρχαιθλογικής ά- ξίας κΐίσματα καί έρείττιά της, διά τα όποΐα τόσον ένδιεφέρθησαν καί άκόμη έν5ιαφέ(»βτται οί άρχαολό¬ γοι καΐ Ίστορικοϊ δλου τού Κόσμου. (Συνεχίζεται) ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ: Ή άρχαία Λυκία, κατά τούς διαφόρους γεωγράφους, συνορεύει ττρός βορράν μέ την Φρυ γίαν, χωρ ζαμένη αΰΐής διά τής ό- ροσειράς τού Ταύρου, πρός νότον μ έ την Μεσόγειον θάλασσαν, πρός ανατολάς μέ την Παμφυλίαν καϊ ττρός δυσμάς πρός την Καρ!αν/ χω ριζομένη αυτής διά τού ποταμοΰ Ντολλομόν. Ή όροσειρά τού Ταύρου (Λυκια- νος Ταύρος) ή διήκουσα μέχρι τής θαλάσσης δα των Σολύμων όρέων έχε: έπιβλητικά ϋψη (2900 καΐ 3 200 τό "Ακ Ντάγ) καΐ μεταξύ αυ¬ τών τα άφ,θονα καλλιεργήσιμα έδά- φη είναι λίαν άποδοτικά. "Ο ποτα- μό ςΞάνθος λόγω τού ξανθοΰ χρώ- ματός τού) ττηγάζων έκ τού ύπερ¬ θεν τοΰ Μπουρδούο δοους ύψους 1120 μέτρων, καί δεχόμενος καί τα υδατα καϊ τής λίμνης Σογιούτ, μήκους 105 χιλιομέτρων, έκβάλλει παρά τα Πάταρα, είς την Μεσό¬ γειον θάλασσαν. Είναι όνομαστός διά τά εύγεστα καϊ άφθονα ψάρια ΐύρεΐαν έρευναν καΐ άνακαλύψεις 6- σον ή Μικρά Άσίσ».. Ή πασίδηλος, είλικρινής καΐ νυστερόβουλος αύτη όμολογία τβΰ Συ·»ταγματάρχου Λήκε, τόσον διά την Έλληνικότητα δσον καΐ την α¬ ξίαν, αρχαιολογικήν τε κ«1 καλλι- τρχνιχήν, τής Μικράς Άσίας 6σ<ν» κσΐ ό άπέραντος θοτυιιασμός τού ε¬ τέρου Έ'αίρου τής αυτής Έταιρί· άς Καρόλου Φέλλοους,όμολογούντος καϊ τούτου μετά παροησίας καΐ τι· μητικής δι' αυτόν είλικρινείας, διά την Έλληνικότητα τής Λυκίας, ήν καΐ τώρα άκόμηάρνούνται,σκοτπμως πσραπο οΰντες ταύτην, οί νεώτεροι Τουρκοι άρχαιολόγοι, μάς ώθησε νά ασχοληθώμεν ευρύτερον διά τό τμή μα τουτο τής Έλληνικωτάτης λεκά- νη'; τής Μεσογείου. Καΐ ημείς δέ γεννηθέντες, άνατροτφέντες, μορφο· θέντες έκεί πλησίον αρκούντως έττι- σκεφ3έντ«ς μετά ξένων άρχαιαλό- γων την δλην σχίδάν ττερισχήν τής Ίστορικής αοτής περιοχής, τής Λυ- κιας, καί διό· λόγους πολιτικής σ"ο πιι.ότητος άπομακρυνθέντες εκείθεν ούχι έθ^ιουσίως άλλά μάλλον βια'- ως (Συνθήκη Λωζάννης), εθεώρησαν •μέν υποχρέωσιν μας νά φέοωμεν είς την δημόσιονητα. τα δσα πλίίστοι δσοι καΐ εκείθεν ακόμη κατίϊγόμε- νοι άγν:>οΰν, παλλώ δέ ιμά/Λον έ-
·<εΐνοι οίτινες ουδέ 'κάν έγνώοισαν την άλλοτε Έλληνικωτάτην αύτην περιοχήν. (Συνεχί^εται) ΔΙΑΛΕΞΗ ΠΑ ΤΟΝ ΠΑΛΑΜΑ ΤΗΣ ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ Την πεοασοένη Δευτέρα 7 12 59 ή Παμττοντιακή Ένωτις, στό πλαί- σιο των έκδηλώσεων τοϋ «'Έτους Παλαμά», έδωκε διάλεξη στήν αί- θουσα τής Άοχαιολογικής Έται- ρίας, _;έ όμιλητή τό δισ,.οηΐή καϊ λογοτέχνη κ. Άγγελο Δόξα καϊ μέ θέμα: «οΠοώτα χρόνια καΐ πρώ- τοι έρωτες τοΰ Κωστή Παλαμά» Στήν άρχή ό Ποόε5οος τού Σω- ματείου <. Έλ. Παυλίδης σέ άμ- ττ-ριστατη είσαγωγή .τού, παρουσί- οτσ- τό πανελληνίως καΐ εύφήμως γνωστό πολύπλευρο καΐ άξιόλογο σέ ποσότητα καΐ ττοιότητα λογο- τεχνκό ιέοιγο τού ιΠόντ ου την ><α- ταγωγή όα:λητή Ν κ. Δοα<ουλίδη, από 'ή Λειβεοιά, <α! ειδικώς τίς μελέτες καϊ τί- συνγράυματά τοο γύοω στήν ποοσωπκότητα καϊ την τοοσφοοά στήν ττοίηςτη χαϊ στά Έλληνκά Γοάα^σΓα τού Ιθνκοΰ μας ττοιη-ή Κωσ;ή Παλαιαά "ε .οτόττι* τόν λόγο ό κ. "Αγγ;λος Δόξας, ττοϋ κινή3η<ε ά- νε"3 μέαα στό γνωστό τού χώρο τού θέυατος τής λμιλίας. Ταιθ'ά- ζςι σχετ <ώς νά σημε ώσωμε πώς τόν ιτελευ:αϊο κα ρό έχει :<δώσει ό 5ια.<ϊκριμένος όμιλητής ενα τό- μο π£3ΐσπούδα:τΓο -έ τίτλο «Πο·- λο^άς», ττού δικαίως ςτδΤ<ε ώς «πρω-οφα.οΰς ένϊιαφέ- ^:.τ:ς» Δ'άτι πΐοτλσϋδά εί ,ι'ή τού π-οιητή ά—ό τα ττο· 5 <ά "Ζί, χοόνια ώς τα στεονά, μέ πλ".";'· αγ μ:γ ςς λςπ/;_ομέρΐΐες λαμά μέ τταράθεση τραγουδιών άττ' δλα τα 6 βλία τού. πού κάνουν νο- ητό τό έονο τού ποιητή στά 6α- δΰτεοα αϊτιά τού καί στό ώλοκλη- ρωμένο σύνολό τού· <αί μιά ξεχω- ριοιτή μςλέτη γιά τή γνωστή καΐ άγνωστη -χωτική ζωή τοΰ ποιη¬ τή, ίΐέ ;<:υεια καί άαολογίες τού, άνέκδοτους στίχους, έοωτιχές έπι- στολές, αύτόγοαφα» κλπ. Έντεπισμένη ή όμιλία στά «ττοώ'α χρόνα καί τούς πρώτους έρωτες τού Παλαμά», μάς έδωκε ά.άγλυφη την άχα,-,νή σωμστική δι- άπλαση ι<αί ιέμφάνιση, την ψυχο- γραφία καϊ την ψυχ·αναλυτική πα- ροϋςτίαση τού ποιη'ή άττό την ήλι- κια των πέντε έως ιτά εΐ<οσ! τού χοόνια: Μέ το <άποιο πλέγμα «ατωτερό- τητας, μέ γο, πό.ο καί την έσώ- τεοη διυιΐρτυοία νιά την άδικία τής Φόσης νά τόν πλάση κα<ο,μοΰ- τσου.ο κθίΐ καχέ<τη· '.έ τα ποώιμα ;";ωτι<ά τού σ<ιρτήμαΓα· ιΐέ τούς άν<ο:νοτοίητους πόΗους· μέ τούς ττλα-ω' <:υς τού έοωτες — μέσα στήν έποχή έκεί-τι τήτ ά<μής τοΰ Ο ύ ή μής 3θμαντισμοΟ — πού ε<ανε ίοήμην η;ω:, πρός οποια δμορφη και ιποιϊητκή, α'σΐ.'κά ή ι<ΐι' αί- ά ύ συ συ ^π^:Ξ - , ώς ΐ'3Ϊ αέ αύ·ή ΐή τί εδοτ.λισσα Ολ γα. πΐύ ΐΐϊε .-ίλ ς ή·52ε σ-ήν Ά- θήνα! Καί στά 5 35:χικά ςττάδια τής ήλκίας τού άπ!> 9 τώ , πού

ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΙΗΤΗΜΑΤΑ ΙΟΝ ΕΑΛΗΝΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΟΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑ!
ΥΠΟ ΤΗΣ "ΕΝΩΣΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ
ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΝ ΑΠ'ΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ
Τό Διοικητικόν^ Συμβούλιον της
«Ενώσεως Διικαιοοχων Ρουμανικόν
Άποζημιώσεων» έν τή έπιθυμία τού
δττως γνωστοττοιηιθή είς άπαντας
τούς δικαιούχους άττοζημιώσεωι/
τάς ενεργείας αυτού διά την άρσιν
τής άνίσου μεταχειρίσεως υπό τού
Κράτους των ενδιαφερομένων ώς
καΐ την προάσκησιν των έν γένει
συμφερόντων αυτών, των άττορρεόν-
των έκ τού δικαιώματος απτοζημιώ-
σεώς των, έγκαιν.άζει άπό σήιμερον
Ι τόν δίστηλον χώρον τής έβίδομα-
διαίας εγκρίτου ταύτης ττ,ροισφυγι-
κής εφημερίδος, μέ την πεποίθησιν
δτι θ' ανταποκριθή είς τόιν έπιδιω-
κόμενον σκοπόν τού νεοσυστάτου
Σωμαιτείου.
Έττίσης διά τώ στηλύν τούτων
θά παρέχωνται είς άπαντας τούς
Πρόσφυγας έκ Ρουμανίας δλαι αί
εΐδήισεις α! αφορώσαι τα στεγαστι-
κά, έπαγγελμστικά, οίκονομικά,
κοινωνκά καί ττάσης έν γέινει φύ¬
σεως ζητήμαιτά των έμπίπτοντα
καΐ ταύτα είς τόν καταστατικόν
σκοπόν τής «Ενώσεως Δικαιούχων
Ρ ουμα υκών Άττοζηιμ ιώσεων»
ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
1959
Ώς γνωστόν ττρωτοβουλία της
«Ενώσεως» συνεκλήθη Συνέδριον
των δικαιούχων Ρουμανικόν Άτγο-
ζημ'ώσεων είς τόν Παρνασσόν την
ώς άνω ήιμβρομηνίαν ικαΐ εξεδόθη τό
κατωτέρω ι)ιηφισμα·
ΨΗΦΙ'ΤιΜΑ
| Έν -Αθήναις σήμερον ι ήν όγδό-
;»'ην Νοεμβριού 1959 ημέραν Κυρια¬
κήν καΐ ώραν 12 ττ.μ. έν ιη αιθού¬
ση τοΰ Φιλολογικού Συλλόγου
«Οαρνασσός» συνελθόντες οί δικαι
ούχοι "Ελληνες Ρουμανικόν άττοζη-
μιώσεων είς Συνέδριον ττρός έγι<ρι σιν των έξαγγβλθέντων διά τού Τύ- ι ττου κα1 ειδικόν ττροσκλήσεων καί ΤΓρογραιμμάτων σικοττών αυτού Λαβόντες ύπ' όψει τάς προσφωνή- σεις κα! εισήγησις των όμιλητών Ψηφίζουσι Έγκρίνουσι όττως υποβάλωσι την ευχήν είς την Κυβέρνησιν νά με¬ ριμνήση την διά παντός διοικητικοΰ μέτρου εκπλήρωσιν των κάτωθι ·τκο ι ττών τοΰ Συνεδρίου ή'τοι: 1) Έπίσττευισιν ττληρωμής τόν Ρουμανικόν Άποζημ ιώτεωΐ'. 2) Σύντμησιν των έττταίτών σεων είς τό ελάχιστον. 3) Πληρωμήν είς μίαν δόσιν -*ών μικρών ττοσών Ρουμανικόν μ ιώσεων. 4) ΕπΊτότιτιος ερευνα έν Ρουμα- ία των τίτλων κυριότηττος ή άλ¬ λων άττοδεικτικών στοι,χείων διά τάς δτιλώσεις των δικαιούχων μη συνιοδευομέ·ας ιμέ ιοιαύτα κα! 5) Άτταλλσγήν των ποσόν άπο- ζηιμ ιώσεων έκ των έξόδων τής Μ'- κτής Έλληινο - Ρουμανιικής Έττπρο πής μετά τηλ λήξιν τής πεντοιμή- νου συμιβατιικής προθεσμίας καΐ δ¬ ττως έπΊ'δοθώσι τό τταρΟΎ πρός τήν Κυβέρνησιν υπό τής «Ενώσεως Αι- καιουχων Ρουμανικόν σεων. 0(1 ΣΥΝΕΔΡΟΙ Τό ώς άνω ι|ΐήφισμα ύττέιβαλεκ αρμοδίως τό Δ.Σ. τής «Έινώσεωςϊ διά τοΰ κατωτέρω ύποιμνήμστός το.>
έχοντος ούτω:
Έν Αθήναις τη 2)12)1959
Πρός τάς Α. Ε.
1) Κωνσταντίνον Καραμανλην
Πρόεδρον τής Κυβερνήσεως.
2) Εΰάγγελον Αβέρωφ, ύττΛκρ-
ΤΙ έττετελέσθη μέχρι τοθδε
θα ήδη διά τού παρόντος νά εκ¬
θέσωμεν αύτάς κατωτέρω.
1) Έλιληνιική Ύττηκοοτης.
Διά την απόδειξιν τής Έλλην ι-
κής ύττηικοότητος των δικαιούχων
μία συγχεντρωτική κατάστασις αύ
των έλεγχοαένη υπό μελών των
ΆνίΓ,ττροσωπειών Ελλάδος ικαί Ρου
μανίσς είς την Δ)σιν Άλλοδοατών
τής Ρουμαικής Κυβερνήσεως θ'
άττε&ΕΪκνυεν ασφαλώς ποΐοι είναι
εγγεγραμμένοι είς τάς δέλτους των
Άλλοδσπών ώς Έλληνες ΰττηκοοι
Γ<αϊ ττοΐοΐ' άχι, ιόπότε θά είχομεν τό άποτέλϊσμα διά την πλειονότητα των έδσφερομένων καΐ θά εζήτουν το κ&ποδεικτΐ'κά στοιχεΐα τής Έλλη- νικής ύπηικοότητος μόνον άττό έχεί- νους οί όποΤοι δέν θά ευρίσκοντο εγγεγραμμένοι. Είναι γνωστόν δτι πλεΐστοι των ©ΐ'κιαιούχων είναι καττεσττ'αρΐμένοι είς δλη την Οίκουμένην καΐ είναι αν μή τι άδύνατος, πάντως δμως δυσ- χεοεστάτη ή παρ' αυτών προσαγω γή των Π^οξενικών των Δ αβατηρί- ων. Άλλά καΐ πολλοΐ έξ αυτών τ' αντήλλαξαν καΐ άλλοι τ' άπώλε- σαν καΐ δέν δύνανται συνεπώς νά προσαγάγωσι.ν αύτά διά την από¬ δειξιν τής 'Ελληνιΐκής των ύπηκο- ότηαος. ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΙΔΙΚΗ ΣΥΣΚΕΨΙΣ Ε. Ε. ΤΗΣ ΚΕΠ ΔΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜ Α ΤΗΣ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Ηδη βασίμως ττληροφορούμεθη ίδτι ή ΊΞ)λληνιική, Άντιτπροσωπεία ττροσέφυγε δι* ωρισμένους δικαιού- χους είς τάς δέλτους των Άλλοδα- πώ έκ Ρουιμανίας καί απεδείχθη ή έλληινική ύατη"<οότης των άνευ τής ττοζρ' αυτών προσαγωγής δια- βατη,ρίων. Δέν θά ηδύνατο άραγε νά σι/ντε- λεχτθη τό το.ούτο συγκεντρωτικώς δι* δλους τούς δικαιούχοος κατά τάς ύποδείιξεις μας; 2) Έγγραφα σττοδεΐκτικά στοι- χεΤσ. •'Καί διά την υπόδειξιν τής κυ- ριότητος των άκηήτων τό συγκεν- τρωτικόν σύστημα είναι έπιβεβλημ; νόν. Είναι γνωστόν δτι τ' άκίνηΐτα ί. τταγόμενα είς τάς κατά τόττους Οι¬ κονομ ικάς Έφορίας ευρίσκονται ά- ναγεγιρα.αμένα είς τα οϊικεία βιβλία αύτώ ιμέ τα όνόματα των ίδιοκτη- τών οί όποΓοι καΐ φααολογούνται. Μία κατάστασις διά κάθε Οικο¬ νομικήν Έφορίαιν, έν ή ν' άναγρά- φωνται τα είς αύτην ώνήκοντα ά- κίνητα θά διηυκόλυνε κατά τρόπον αναμφισβήτητον την ΰττό των ,με- λΛΥΙΓ ΤΓ?ν/ /^,'λ Α/- Α·.^. Ά---------------- Εξωτερ γον έττί των 3) τ! νού, κων 4) Κωνσταντίνον έττί των 0'κουομ.ι- | στέρα. λών των δύο ώς άνω Άντιπροσω- ττειόν έρευναν τής τε υποδείξεως τής κυριότητος των δικαιούχων καϊ τής μιισθωτικής άξίας τού 1938 των άκ.ινήτων αυτών. Καΐ διά τό θέμα τούτο πληροφο ρούμεΐθα ότι ή Έλληνική Άντιπρο- σωττεΓα προσέφυγεν είς τάς αρμο¬ δίας Έφαρίας δι" ώρ σμένα μόνον άκίνητα δι'καιούχων στερουμένων τίτλων ίδιακτησίας. Καΐ άνα^ύτΓτει δεδικαιολογημέ- ναν τό έρώτημα διατί ή Έλληνική Άντιπροσωπεία δέν ένεργεΐ συγκεν τρωτικώς δι' δλους τούς δκαιού- χους παρομοίαν "έρευναν ττρός άττο- φυγήν ττροσαγωγής τίτλων κυριό¬ τητος των ότΓθίων ώς γνωστόν στε- ρούνται οί ένδιαφερόμενοι, διότι ά- ττηγορεύετο είς αύτούς υπό τόν Ρουμανικόν Άρχών, νά συναποκο- μίσουν κατά την έκ Ρουμανίας έ- ξοδόν των: Διά τού τρόπου τούτου θά επι¬ σπευθή ή πληρωμή των άποζημ ιώ¬ σεων τής κατηγορίαν ταύτης των ί δικαιούχων, ήτις είναι ή τΓθλυττληθε Συνήλθεν είς τα γραφεΐα τής έ- φηιμερίδος Ιμας, την έσττέραν τής παρελθούσης Δευτέοας, είς έκτα¬ κτον σύσκεψιν ή Ε.Ε. τής ΙΚ.Ε.Π. μέ θέμα την προσφυγικήν στέγα- τιν. Παρίιστατο κατ' αυτήν οί τέ¬ ως ύπουργοί κ.κ. ΙΚ. Γ αβάσογιλου καΐ Στ ιΝικολαΐδης, ό διευθυντάς τής εφημερίδος μας κ Σωκρ. Σ - νανίδης ,ό τέως γερουσιαστής κ. Στ. ΐΚ.ρητικάς, ό Νομικός Σύμβου- λος τής Κ.Ε.Π. καΐ των εφημερίδων μας κ ιΚωνσταντινίδης, ό τέως νομάρχης Αθηνών κ. Γ. Γεωογιά- δης, ό τέως δήμαρχος καί ήδη δή ιμοτικός σύμβουλος Ν. Σμύρνης κ. Άιθ. Καρύλλος, οί πολιτευταΐ κ..κ. ΙΚ. Ήλιόπουλος, Γ. Ίασονίδης, Εύο. Μακρίδης, Νικ. Μανίθόπουλος στοατηγός, Νικ. Μηλιώρης,Άλ Μι κρελλης, μέλος τού 'Κεντρικοϋ Συμ βουλίου Στεγάσεως, καϊ ιέκπρόσω- •ττοι άριγανώσεων Νέας Έουθΐραίας κ κ Έλευ,Βερόκης, Άνταράκης καΐ Άδδά Οί τέως ΰπτουργοΐ κ ικ. Ι. Μελάς καΐ Άπ. "Ορφανί¬ δης είδοττοίησαν δτι λόγφ άδια- δεσίας δέν Ιθά δυνηθούν νά παρσ- ατοΓ'ν. Έν άρχή ό πρόεδρος κ. Γΐαβά- σογλου προέ,βη είς μακράν είσή- ιγηςτ ν επί τού θέματος. Άναφερό- αενος είς τούς σκοιπούς τής Ιδρύ¬ σεως τής ΙΚ.Ε.Π., ΰττέμησεν ότι στωθείσης υπό των δύο συμιβαλλο- μένχον μερών Ελλάδος καΐ Ρουμα- νίας άΐδυναμίας ύποτιιμήσεως των ζημιών έν Ελλάδι, λόγω τού δτι οί τίτλοι ίδιοκτησίας καϊ άπαντα τα διικαιολογητ .κά των ένδ αφερο- μένων ευρίσκονται έν Ρουμανία, φρονούμεν δτι έτπβάλλεται ή έπι- τότπσς έν Ρουμανία έρευνχχ των τίτλων ίδιοκτησίας και άλλων άττο- δεικπικών στοιχείων των ατταιτήισε- ων τώ δι.καιούχων. ΧαρακτηιρισΤικόν έν προκειμένω είναι δτι ή Ε'ση/γητπκή "Εκθεσις τού Ν Δ. 3776)57 τού κυρούντος την Έλληνο-Ρουμαινιικήν Συμφωνί¬ αν άναφέιρει κεχωρισμένως διά κά¬ θε κατηγορίαν αποζημιώσεως τα εξής: Τ. Διά τα Κιρατΐικοποιηθένΐτια. Ή άπτοτίιμηισις τής ζημίας ταύ¬ της δέν κατέστη δυνατόν νά διενερ¬ γηθή έν Αθήναις, λόγω τού δτι οί τίτλοι ίδιοκτησίας καΐ άπαντα τα δικαιολογηιτΐικά των ένδιαφερομέ^ν ευρίσκονται έν Ρουμανία. Ή σιχετική έκτίμησις θά γίνη έν ΡουμΌνάα μερίμνη τής Μικτής Έπι- τροττής. 2. Διά τα έγκαταλει·φθειντα. ΐΚαΐ ή άποτίμησις αύτη δέν κα¬ τέστη δυνατόν νά διενεργηθή έν Έλ λάδι πρό τής ϋπογιραφής τής Συμ¬ φωνίας δ ότι παρίσταται ά,άγκη προσαγωγής τίτλων ίδ ακτηισίας οί όποΐοι παρέμειταν έν Ρουμανία καΐ έλέγχου των φορολογικώ/ δηλώσε¬ ων των ενδιαφερομένων. Ιάνάγονται «υρίως είς την προώθη,σιν καΐ την δσον ©νεστι τα χεΤαν καΐ κατ' ευχήν επίλυσιν των εκκρεμούντων αττό τριακονταεπταε- τίας πιροσφυγικ,ών ζητημάτωΊ, το σημαντικώτερον των όττοίων έντο- ττίζεται είς τό στεγαστικΟΛ ιή δι¬ ευθέτησις τού οττοίου ώς πρός τούς ιέναπουείναντας 'άναττοκαταστάτους παλαιούς ώστούς πρόσφυγας ένδεί- κνυται, ιέττϊ τέλους, νά όλο,<ληρωθη ιέπειγόντως. Δέν ττρέπει νά μάς δ - τφεύγη —-λέγει— δτι μετά τόν χρονισμόν τού προβλήματος επί 37 συναττττά έτη, ιέδημιουργήθησαν νέ¬ αι συνθήκαι, ΙέττήλΘε διαφοροποίη- τις των πραγμάτων καΐ τελούμεν "ΰτω ενώπιον νέας ττραγματιικότη- τος, ή ©ποία ιέττιβάλλει νέαν καΐ άοτιωτέραν μελέτη/ τού δλου ττρο- βλήματος. Δέν ύπάρχει άμφιβολία *>τι Α έτπδε.ν,θείσα κατά τάς τε¬
λευταίας ήιμέοας σώφρων καϊ έττι-
Φυλακτιική στάσις υπό τού ανωτά¬
του άντπτροσωπευτικού άρ γ ά-
νου των προσφύγων, επέφερεν ίκα-
«τττοιητικά άποτελέσματα, διαπλά
σασα άτιμόσφαιραν εύνοϊκήν καϊ
ττεύμα συμΐτταθείας περΐ τό έπί-
ααχον θέμα, πού έπιτρέπει, ·χ«ρΐζ
ιιεγάλας αύταπάτας καΐ πολλάς
ιΐιευδαισθήσεις, >νά ττοοσβλέψωμε*
είς λύσεις, ΐσως δχι ίδεώδεις καΐ
Λττϋλύτως ίκανχ>ττοιητ.ικάς, αί ό-
—οίαι άλλωστε δέν είναι ττλέον δυ¬
νατόν νά ύπάοξουν σήμερον, ιέκ-
λειψάντων σχεδον όλΰσχερώς καϊ
τώ συατταρομαρτούντων ψυχολο-
γιι<ώ^ λόγων, μετά παρέλευσιν τεσ σάοων περίπου δεκαετηρίδων, άττά τής δημιουργίας τού, κατά την ο¬ ποίαν οί σήωερον κυβερνώντες δέν είχον γεννηθη ή ?ίγον τή βρεφι- κήν η τταιδικήν των ηλικίαν, ώστε νά μή είνε δυνατόν νά είχον δοκι- μάσει τόν ψυχικόν κλον,σμόν/ πού εΐχε συνταράξει τότε ολόκληρον τό αειωθεϊσαν εσχάτως ανυπακοήν έκ Έθνος, άλλά είς διευθετήσεις μέ- μέρους δύο μελών τής Κ.Ε.Π., υ- σα είς τα πλαίσια τής σημερινής ττοδείξας την δ^εέργει<αν_ιέσωτερι- πραγματ «ότητος. κης αύτοκρι,τιικής διά της προσ- Είναι, βΐ'βαίως, δυνατή ή λύσις κλήσεως αυτών. Ώς πρός το ττρο- τοΰ ζητήματος κατά τρόπον άνε- βλημα της στεγάισεως, ή Λύσις τού κτόν, διά τής εξευρέσεως των α- σνναρτάται άπό την .εξεύρεσιν των —αιτουμένων πόρων χωρίς νά συν- απαιτουμένων ττόρων και την δια- αρτάται αύτη απολύτως είς υπο- σΦάλσιν τεχνικής οργανώσεως, χρεώσεις απορρεούσας άττό τήν φι Επηκολούθησε διβξοδικη σγνΊ" λανθρωττίαν καί την κοινων κήν πό- τησις, καδ' ήν έλαβον αλληλοδισ- λιτικήν, άλλά άπό ρητάς πάντοτε | δόχως τόν λόγον οί κ κ. Στ ιΚρη- νομικάς ύττοχρεώσεις θειμελ ωμέν-ας ' τικάς, Ν. Μηλιώρης, Αι9. ιΚαρυλ- είς διεδνεΐς συιμβάσεις καΐ διατά- ^ος/ Μακρίδης, Μικρέλλης» Κων- ξεις έσωτερικοΰ δκαίου, παρ' ότι στ0^τινίδης κ.ά. /εξουσιοδοτήθη δέ δέν την δ.ευκολύνε, λ ή ύ- δέν την δ.ευκολύνε, αί<^ηίώς ή ύ φισταμένη ε/.λειψις άναλογου πρός & τεΛε' ύ λ δ κ Γ.αβάσο- φμη ψς γ ρς τόν δγκο^ τού έκπροσωπήσεως τού «γλου δπως, ιέν συνεννοησει μετα ττ,ροσφυγικοϋ κόσμου είς την Έ3νι- Τού γεν. γραμμαΐέως κ. Σ. Σινα- ^ .Άντ-ροσωπείαν, ή ίττ.ττρο- ίδη καταρτ!σωσιν όλιγομελή έπι- σθουσα έλλειψις έπαρκων και σα- ' ' , , Ε - _ν. Φών στοιχείων, ώς καΐ ή ιέπ,στ,μαι- τροπην δια την συνταξ.α' της σχε- νο,μένη έλλειψις τής απαραιτήτου τικ,ής μελέτης. Ή αύτη επιτροπη τεχνκοοκοΊομικής οργανώσεως.Έν θά προέλθη καΐ είς τα άνατνικαΐα τοσούτψ Ιένδείξεις βάσιμο, προβάλ δ,α6ήιαατα αρμοδίως. Ώς πρός τα λουνέποκοδομητκαςς^ωσε,ςδ.α · . θετησεις προσεχεις Κ ί μερους ουο ^ 6 . ης ρχς μρς τής Κυβερνήσεως καί δή αττό αΰ- τταρά τα συμττεφωνη,μένα, μετε- τόν τούτον τόν κ. Πρωθυπουργόν, σχον είς τό λεγόμενον προσφυγι- ^αΖλ™?™!α1^ϊί^να[£!? «όν συνέδριον, Απεφασίσθη νά κλη θούν δπως ιέ<κοΰθαρίσουν την θέσιν των άπέναντι αυτής. θέλω νά ττιστεύω, είς. Άνάγ- κη έπομένως έπιβεδλημένη προκύ- πτει δ," ιά,ρτίαν μελέτην τού προ- βλήαατος πρός διαφώτισιν των αρ¬ μοδίων ύπηρεσιών καΐ τής ιΚυδερ- νήισεως καί διαιδημάτων ΐσως ττα- ρά τφ κ. ύφυπουργφ τής Κοινω- νικής Προνοίας, ό οποίος —πρέ- ομολογήσωμεν καί κατανό- ησ υψηλήν «αί ειλικρινός Ιέττιδει- κνύει διά τό θέιμα ενδιαφέρον — «αί εάν παραστή άνάγκη καΐ παρ αυτώ τώ κ. ιΠροέδρφ τής Κυβερ¬ νήσεως. Ήν συνεχεία ό κ. Στ. Νικολαΐ¬ δης εξέφρασε λύπην διά την ση- ΣΩΜΛΤΕΙΑΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΩΝ ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ Τσάτσον, ττουργόν Προεδρίας τής ΚυβερνΓι- σεως. I 5) Περικλήν Σκέφερην, ύφυπουη-ί γόν έττί των Εξωτερικών. Ενταύθα Λαμβάνομεν την τιμήν νά ύ ,,,ΐί», 'ν,,Τ,, ...Λ*--------------- «- μμ η τιμήν νά ύποδσ λωμεν 'Υ,μΤν ψή,φισμα τού Συνείιρί- ου τής 8)11)1 959 των Δικαιούχων Ρουμανικόν Άττοζηιαιώσεων κσ; νά τταίρακαλίσωμεν Υμάς δπως ευα¬ ρεστούμενοι λάβητε ύττ' όψει τικ καιτωτέρω άττόψεις τής ΰμετέοας «Ενώσεως*. Α. Επί τού ττρώτου αίτήματος τής έΓΓΐ/θττεύσεως πληρωμής τ'7>ν
Ρουιμανικών Άπτοζημιώσε&ιν.
1) 'Υττοθόσεις Διοικητικοΰ Δικα-
στηρίου.
ΐΚατόπιν τής έχδηλωθϊ:ίισης τελευ
| ταίως ττοωτοβουλία τού Διοικ. Δι-
' καστηρίου όπως καταΐβάλλωνται αί
έιτιδικα^όμεναι άττοζημιώσεις είς
τούς δικαούχους βάσει καταστάσε-
ων άττοστελλσμένων πρός τό υπουρ¬
γείον τώ Εξωτερικών άμέσως με¬
τά την εκδοσΐΛ' των άποφάσεων, ή
έπίσπευσις τής πληρωμής των α-
ποζημιώσεων συντελείται γοργώς.
2) Ύποθέσεις Μι'κτής Έλληνο-
Ρουμαινικής Έπιτροπής.
■1_Ι ΐ_'_-
τής πληΐρωμής
Ε-
Ή έτπσττευισις ..,, ...,.,,κ^
τόν άττοζημιώσεων τής Μ κτής _
' πΐ'τροπής είναι άρρήκτως συνδεδε-
μένη μέ τόν τρόπον τής έξετάσεως
των έκκρεμών αυτής ύποθέσεων.
Τό άκολουθούμενον παρά τής Έλ
ληνικής ΆντιτΓροσωττείας παρά τή
Μικτή Έττιτροπή σύστημα τής με-
μονωμένως κατ' αρχήν έξετάσεως
τής Έλληνιικής ύπηκοότητος των
διικαιούχων διά τής -παρ' αύτω
ι ττροσαγωγής Προξενιικών διαβατη
οίων καΐ τή ςέν συνεχεία έρεύνηι
τού δικαιώματος τής κυιριότητος δι
έττΐνσήμων εγγράφων άττοδιεικτικών
στοιχείων μή υφισταμένων κατά τι
πλείστον έντός των οίκείων φα
κέλλων καΐ ζητουμένων παοά τώ
ενδιαφερομένων δι' άνακοινώσεω'
τής Έλληνΐικής Άντιπροσωττεία
είς τσν Τύπο μέσω τού ύπουογείθι
των Έξωίερικών όδηγεϊ μοιραίως
είς την έπιμήμυνσ.ν τού ιχρόνου τή
ττερατώσεως τοΰ εργου τής Μικτής
Έτπτραπής, τό άττοίον, ώς γνω¬
στόν, κατά τήν ΈλληνοροΐΛμαν κήι^
Συμφωνίαν· έδει νά έχη περατωθή
εντός ττενταμηνοι; άττό της σνστά-
ι σεως αυτής καί ήδη παρήλθεν έ'ν
έτος καί μέ τό ώς άνω σύστημα
δέν εξητάσθησαν ουδέ τό 1)4 των
έκικ,ρεμών αύτη ΰπαθέσεων.
β. Έπΐ τού δευτέρου αίτήματος
τής συντμήισεως των έττταετών δό-
σεων είς τό ιέλάχιστον
ΐΚατά την είσηγητιΐκήν "Εκθέση
τού κυρωτιικοΰ τής Έλληνο-Ρουμα-
νικής Συμφωνίας Ν. Δ) τος καΐ συγ
κε<ρΐ'μένως είς τό περϊ τού τρόττου πληιρωμής των άποζηιμ ιώσεων άρ- θρου ά αφέρεται ρητώς ότι ή έτττα- ετής ττροΐ9εσμία καταβολής των δοσεω/ είναι δυνατόν νά συντμη- θή εάν κατόπιν συνεννοήσεως μετά τής Ρουμανικής (Κυβερνήσεως κρι¬ θή, έξ Έλλην ικής πλευράς, συμφέ¬ ρον νά τοτΓθθετηΐθούν κρατικαί προ μήθεκχΐι είς τή-ν Ρουμανικήιν αγο¬ ράν. Είμεθα βεβαιοί δτι τό Κράτος, τό δτΓΌΪον έπωμ!ο-3η στοργικώς την ττερί'θαλψιν των προσφύγων μας, ε- χει κάθε συμφέρον νά ίδη αύτούς τό ταχύτερον άποκαθισταμένους καϊ δέν θά διστάση νά ενεργήση την σύντμηισιιν των έττταετών δό- σεων τής καταβολής των άποζη μ ι¬ ώσεων μας είς τό ελάχιστον. Γ. ,Εττΐ τού τρίτου αίτήματος τής πληρωμής είς μίαν δόσιν των μι κρών ποσών Ρουιμανικών άποζημιώ- σεων. Τό αϊτημα τούτο καίτοι είναι συνδεδεμένον μέ τό ανωτέρω τής συντμήΐσιεως των έττταετών δόσεων, έν τούτο ς αποτελεί αύτοτελές δί- καιΐον αΐτημα διά τα μέχιοι 2.000 δολλαρίων ττοσά. Διότι εάν ό δικαιούχος εισπρά¬ ξη είς μίαν δόσιν την μέχρι 2 000 δολλαρίων (άφαιρουμένου τού 1)3) σποζομίωσίν τού είναι δυνατόν νά Ή άττοΐίιμησις αυτή θά διενερ¬ γηθή υττό τής Μικτής Ετπτροπής 3. Διά τα λοι,πά συμφέοοντα καϊ δΐι<αιώ'ΐατα. . . . Ή έξέταισις των ζητημάτων τούτων δέν είναι δυνατόν νά γίνη παρά μόνον επί τόπου δπου ευρί¬ σκονται καΐ άπταντα τ' άποδεικτι- κά στο.χεΐα, βάσει των οποίων θά γίνη ή σχετικιη άττοτίιμησις. ΙΚατόττιν τής σοοφηινείας ταύτης των ανωτέρω περΐικοτπών τής Είση- /ητικής Έττιτροττης άττεικονΐιζούσης τό πνεΰμα τού Νομοθέτου τού κυ- ρωτικοΰ τής Έλληνο-Ρουμανικής Συμφωνίας Ν. Δ)τος δέν άπομένε καιμιμία απολύτως άμφιβολία δτι ή Έλληνική Άντιττροσωπεία παρά τή Μιικτή Έλληνο - Ρουμανΐ'κή Έ- πιτροπή δέον δπως ένεργή την έ- πιτόπιον έρευναν διά τή απόδει¬ ξιν των άπαιτήσεων των δικαιού- χων. Ε Επι τού ττέμπτου αίτήματος τής άπαλλαγής των ποσών άττοζη- μιώσεων έκ των έξόδων τής Μιικτής Έλληνο-<Ρουμαικής Ειπιτροπής με¬ τά την λήξιν τής πενταμήνου συμ- βατικής ττροθί'σμίας. Μ& τόν ρυθμόν των εργασιών [ής Μιικτής Έτπτροπής ώς προα.ναφέ- ραιμιεν ή έξέτασ ς των έκκιρεμών ' ή δηλώσεων των δικαιού¬ Μετά πάσης έττίβαλλομένης σεμνοπρεπείας καί λιτότητος έ- τελέσθη είς μέν την "Εκκλησίαν τοθ Αγ. Διονυσίου Πειραιώς) την 6ην ΔεκεμΡρίου έ. ε. ή κα- θιερωμένη Άρτοκλασία, είς δέ τό Κινηματοθέατρον «Όλύμπια» μετά την απόλυσιν ή δεξίωσις τοθ Διοικητικοΰ Συμβουλίσυ τοθ Σωματείου των Σινασιτών. Κατά ταύτην ωμίλησεν ό ττρο- εδρεύων τοθ Διοικητικοΰ Συμ- βουλίου κ. Λάζ. Τακαδόπουλος άνσφερθείς είς τό τρομερόν μαρ τύριον τής εκκριζώσεως των Έλ- ληνορθοδόξων Μ. Άσίας, Πόν- του καί θράκης ίδιαίτατα δέ των Καππαδόκων άπό τάς τρισ- χιλιετεϊς προγονικάς των έ- οτίας. Παρε,λλήλισε δέ τόν πόνον τής τφοσφυνιας πρός εκείνην των Ίωνικων πόλεων τοθ 6ου αιώ¬ νος π. χ. αί όποΓαι μέ τό στό- μα τοΰ Βίαντος τοϋ Πριηνέως αί τα έλγεεΓα τού Ξενοφάνους τού Κολοφωνίου έθρήνησαν την υποδούλωσιν τής Ίωνικής γής. "Εξήρεν ακολούθως ό όμιλητής την σημασίαν τής λειτουργίας παρά τα Καππαδοκικά Σωμα- τεϊα των Τμημάτων των Νέων, Ίνα μεταλαμπαδεύεται καί με- ταΒιβάζεται ώς ίερά κληρονο- μία ή μεγάλη ίδέσ τοθ νόστου. Μετά ταυτα ωμίλησαν οί έκ των Προέδρων των Καππαδοκι- κών Σωματείον, ό μέν αίδ. πατήρ θεόδωρος θεοδωρίδης, άπό μέρους των Φαρασιωτών, ό δέ κ. Ίσαάκ Ίσαακίδης άπό μέρους των Προκοπιέων. Ακολούθως συνεχάρη τό Σω¬ ματείον των Σινασιτών ό πρόε¬ δρος τοθ Σωματείου των Πολι- χνιατων (Λέσβου) ταξίάρχος έ. ά. κ. Ευστρ. Χ. Πανσεληνδς καί μέ τόν Εθνικόν μας ΰμνον ώς κατακλεϊδα έληξεν ή ώραία πανήγυρις, (ΣΙΝΑΣΙΤΗΣ) ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗ Ευχαρίστως πληροφορούμεθα δτι ό φίλος και συνεργάτης μας κ. Μιχ. Κατζάκης, Πτυχιοϋχος/ Πολιτικών Επιστήμων, ΰπηρε των ώς προϊστάμενος των Οίκο νομικών 'Υπηρεσιών τού Δήμου Κερατσινίου, άπό τής συστάσε- ως τούτου, πρό 26ετίας, προή- χθη κατόπιν αποφάσεως τού Δημάρχου καϊ μετά σύμφωνον γνώμην τοΰ άρμοδίου ιόπηρεσια κου συμβουλίου άνωτάτων ύ- παλλήλων τοθ ύπουργείου των Έσωτερικών άπό τόν βαθμόν τοΰ τμηματάρχου α' τάξεως είς τόν βαθμόν τοϋ Διευθυντού κατ' εκλογήν. Συγχαίροντες έγκαρδίως τόν αγαπητόν κ. Κατζάκην διά την έπαξίαν προαγωγήν τού είς τόν ανώτατον βαθμόν τής δημ. ιό- παλληλικής ίεραρχίας — πού δι- καιωματικός θά επρεπε πρό έ- τών νά εΓχε συντελεσθή αυτή—, ευχόμεθα δτιως συνεχίση την καρποφόρον ύπαλληλικήν καΐ κοινωνικήν τού δρασιν καί πέ¬ ραν τού αίσίου τέρματος τής λαμπράς ύπαλληλικής σταδιο- ΙΔΡΥΕΤΑΙ ΝΕΑ ΟΜΟΣΠΟΝΑΙΑ* ΠΑΡΑΓΚΟΥΧΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΔΙΑΤΗΝ ΛΥΣΙΝ ΤΟΥΣΤΕΓΑΣΙΚΟΥ δρομίας τού. Σ.Χ.Σ. Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΑΟΓΟΣ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέχεται Βηλσρσ 7 πλατεΐα Άγίου Κωνσταντίνου (Όμό- νοισ 9 — 1 κσί 4 — 8 μ.μ. ΤηλέΦ. 525.387 Συνήλθον είς σύσκεψιν τα εξής Σωματεία καΐ σύλλογοι ττοοραπηγ- μοπούχων ττροοΐφύγων Αθηνών καΐ Πειραιώς: 1) Συνοικισιμοΰ Νέας Άνατολής, 2) Άγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, 3) Έρυθ,ρού Σταυρσΰ Δουργουτί- ου, 3) Άγίας Σωτήρας Πειραιώς 5) Άγίου Φανουρίου, 6) Αύτοστε γαζομέ,νων Παλαιών Προσφύγων Π ρισσοΰ. 7) ιΚάτω Σφαγείων, 8 Μοσχάτου, 9) Ελευσίνος, 10) Προ φήτου "Ηλίου, 11) Καραΐβά, 12) Ά συρμάτου καΐ 13) ό υπό έγκρισ.ν Σύλλογος ιΚαιχταριανής. Έν ιάρχή άνεγνωρίσ'θη, έγγραφον τού Συλλόγου Αϋτοστεγαζομένων Παλαιών 'Προσφύγ&ϊν Περισσοΰ έχον ώς εξής: «Ώς έκττρόσωττοι τού Συλλόγου Αΰτοστεγαιζσμένων Παλαιών Προσ- φύγων Περισσού — Όμορφοκικλη- σιάς Ν. Ίωνίας τού μεγαλειτέρου άνεγερθέντος συνοιικισμού έν Ελ¬ λάδι οιά τού συστήματος Αύτοστε- γάσεως, άτΓαρΐ'θμούντες 4.000 οι¬ κογενείας, σάς άττευθύναμεν τόν πλέον θερμόν χαιρετισμόν των κα- τοίκων μας διά την εΰόδωσιν τού 'ΐερού σικοπού διά την αποκατά¬ στασιν καί των λοιττών άδελφών ημών Προσφύγων. Ή ττρωτοβουλία αύτη τής σηιμε- ρινής μας συσκέψεως διά την ένω¬ σιν των δυνάμεων δλων των Προσ- φυγ,κών σωματείων άνήκει είς τόν Ημέτερον ισύλλογον^ δστις φιλοδο- ξεΐ Λ·ά ίδη ηνωμένας όλας τάς ύ- γειώς σκεπτομέναίς δυνάμεις διά την ολοκληρωτικήν (επιτυχίαν τής Προσφυγικής ΪΙδέας. Έν συνεχεία, .μετά ,μακράν έμ- γων). περιστατωμένην συζήτηοΊν, οί μ^τέ- χοτες τής συσικέψεως ιάτΓεφάσισ-αν την αΐττοκήρυξιν τής Παλαιάς Όμο- σπονδίας Άστέγων Προσφύγων, ί- τις τταιρϊξέκλινιε τοΰ ττροορισ'μοΰ της, >έπιδ.ώκουσα κομματικά όψέλη
καϊ την ίδρυσιν νέας ΆΜεξαρτήτβ»)
Όμοσπονδίας Άστέγων Προσφύ¬
γων, μέ κύριον άντιικε.ιμενιικόν σκο¬
πόν τή,ν ττραγματοττοίησιν τής στε¬
γάσεως δλων των άστέγων παλαιών
ΐόκττών προσφύγων έντός τού ττεντα-
ετοΰς προγράμματος άναισυγκροτή
σεως. Ή έα 'Ομοσπονιδία Θά ϋπο-
6άλη διά τόν σκοττόν τούτον, πλή¬
ρη Αντικειμενικήν ιμελέτην τού δ¬
λου ττροσφυγικού τπροβλήματος, ϋ-
πσβοηδούσα έν ταυτω την καταβαλ
λομένην σχετικήν κ-υβερνητικήν ττρο
σπάθειαν.
Τα ϊδρυτικά σωματεία τής νέας
Όμοσπονδίας τα όττοΐα, ώς γνω- ,
στόν, δέν μετέσχον τού λεγομένου
προσφυγικοϋ συ/εδρίου, έξέλεξαν
προσωρινήν Διοιικούσαν Έττηροττήν
άττοτελεσθείσαν έκ των κ. κ. Εϋθυ-
μιάδη, Κυριαικά<η, Λειβαδά καΐ Σω τηρίου. Ή προεδρία τής Έτητρο- ττής ανετέθη είς τόν δικηγόρον καί μέλος τού παρά τώ ΰπουργείφ Προνοίας Κεντριικοΰ Συμβουλιον Στεγάσεως κ. Μικρέτην. Πληροφορούμεθα δτι ή ώς άνω ΕΐπΊτροττή θά επιδιώξη νά ιέπισκε- φιθή τούς άρμοδίους ύτττουργούς καΐ τόν κ Πρόεδρον τής ιΚυιβερνήσεως, 6 ά τή συντομωτέραν επίλυσιν των ώπασχολούντων τοΰς παραττη,γιμα- τούχους ζητημάτων, συνεργαζομέ- νη πρός τούτο μετά τής Κ.ΕΠ. Γ (Κεντρ.«ής Έπιτροττ'είας Προσφύ- ΑΝΑΓΕΝΝΗΤΑΙ ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΙΜΟΥ 'Με την έναρξιν των τακτικών ε¬ σπερινήν διαλέξεων τής «Έταιρίας των Φίλων τού Λαού» τοΰ άληθώς >μεγάλου καΐ αναμφισβητήτως κοινω
φελούς τούτου λαϊκού Πανεπιιστη-
μίου, τού δγοντος τό 94ον άττό της
Ιδρύσεως τού έτος, τταρευρέθηΐμεν
την παρελθούσαν Τρίτην είς την δι¬
άλεξιν τού σοφού καθηγητού καϊ
Διευθυντού τής Έθνικής μας Βιβλι-
οθηκης κ. Εύαγγέλου Φωτιάδη.
Τό ωραίον θέμα τό οποίον εξέ¬
λεξε και ήιμεΐς οί πολυπληθείς ά-
κροαταί τού άσμένως τόν τγκούσα-
μεν, ήτο «Άναγεννηταΐ τοΰ Νεωτέ-
ρου Έλληνισΐμοΰ». Μάς τούς έγνώ-
ρισεν έναν έναν ιμέ την ευχέρειαν,
την γλαφυρότ,ητα καί την έμβρίθει-
αν, χαρίσματα τα οττοΐα είναι προ ι
κισμένος ό άφθοοστος κ. Φωτιάθης·
'Αττό την στιγμήν πού άρχεται τής
διαλέξεώς τού, ό άικροατής κρέμε-
ται άϊττό <τά χείλη τού, μαγνητίζε- ται, γίνεται σκλάιβος τού. Τόν ττα- ρακολουθεΐ χωρΐς κουροοσιν, όχι 6- θελα άλλά θεληματικά. 'Αδημονεΐ κα φοβείται μήττως τελειώσει γρή- γορα την άτΛ>λαυο-τικήν διάλεξιν
τού και τόν στερήσει, σών άγνώ-
στων τοίς ττολλοΐς, έγκυκλοπαιδι-
τταρ'
χων θά παραταθή ασφαλώς πλέον
τής τριετίας άττό σήμερον καΐ ση-
μαντική θά είναι ή δαττάνη είς 6ά-
ρος των άποζημιώσεων ,μας.
Δίκαιον συνεπώς είναι νά αντι¬
μετωπίση τό Κράτος τό ενδεχόμε¬
νον τής άπαλλαγής των ττοσών ά-
ττοζημιώσεων μας των έξόδων τής
Έλληνικής Άντιπροσωπείβς παρά
τή Μικτή Έλληνο-Ρουμανική Έιπι-
τροπή, πέραν τής πενταμήνου συμ-
6ατιικ.ής προθεσμίας περατώσεως
τού έίργου αυτής "Αλλως νά ενερ¬
γήση την κατά τόν ώς άνω ΰττοδει-
κνυό,-ΐενον παρ' ημών τρόπον έρευ¬
ναν καΐ έξετασν των έ<κρ€,μών ή- | δή παρ' αύτη δηλώσεων των δΐκαι- ούχων διά την όσον ένεστι ταχυτέ- Ι ραν ττεράτωσιν τού έργου τής Έ- πιτροττής. 'ΥτΓθβάλλ^τες 'ΥαΤν ευλαβώς τάς έν ττροχειμέινω άττόψεις τής ή- η ΰπσθέσεων. Ύττεβάλαμεν έν καιρώ τάς άττό- ψεις είς τόν κ. υπουργόν των Ε¬ ξωτερικών διά τόν τρόπον έξετά¬ σεως των ΰποθέσεων τής Μικτης ' ΈτΓπτροπης υπό τής 'Ελληνικής , Άντιπροσωττείας καί έττανερχ» :ομε- γιά κάθε τού ιέρωμένη ιάφιέρωνΕ στιχους καΐ ποιήματσ, πού μάς τα ( τταραθετε ιέπίκαιρα ό άκού,ραστος έρευνητής - όμιλητής μας. Καΐ συμ περανε τβλικά ττώς δλα τοΰτα ά- % ^'τελο^ί* ισο!δοτρά στο χςΐα γιά τή 6αιθύτε.οη καί πλα,τύτερη <οτα- οσηών ψυχολογιχών άντιδΊράσί- ώ αί δροι τής έπιβιώσεώς | μάτων τού ψηφίσματος τού Συε- δρίου των Δικαιούχων Ρουμανικών Άζ ώ έπηρεασθή ή ζωή τού καΐ νά 6ελ- μετέρας «Ενώσεως» έπΐ των αίτη- τιω9ούν ~' ""- --" —■«-'-—'-- ' - - - τού. Δέν είναι νοητόν άττοζημιώσεις τόσων μιικρών ποσών νά καταβλη- Θού^ είς έπτά ετη, διότι δέν ΰπάρ- χει περιεχόμενον. Έξιεδό&τρ·αν σωρείαι αποφάσεως 600, 800 καΐ 1000 δολλαρίων. Έξ αυτών θά κρατπΐθή το 1)3 καΐ θά κατα)6λη9ή τό υπόλοιπον. "Ητοι θά είστηράξουι'οί δκαιούχοι άλλοι άπό 57 δολ. άλλοι άττό 76 δολ. καΐ άλλοι αττό 95 δολ. κατ' έτος έτπ έπτά ετη καΐ ούτω είι^αι πρόδηλον δτι ουδεμίαν οικονομικήν μεταβο¬ λήν θά αίσθανθώσι, δυναμένην νά τοΰς άνσ<ου<ρίση. Τό Κράτος έχ,ει ηψ ευχέρειαν νά ίκανοποιήση τό δίκαιον αΤτημά μας τούτο, διά παραχής ανάλογον δα.'ϊίου ιέπ' έγγυησει τής διά τής Έλληινο-Ρουμανικής Συμφωνίας κα ©ορσθείσης αποζημιώσεως των ττο- λεμοπαθών Έλλήνων Προσφύγων έ< Ρουμαν ίας. Δ 'Εττΐ τού τετάρτου α'Γτήματος τής έττιτοπίου ερεύνης <ίν Ρουμα- ία των τίτλων κυριότηιτος ή άλλων άποδεικτΐι<ών στοι·ε!»ν δ ά τάς δηλώσεις των δικαιούχων τάς μή συνοδευομένας μέ τοιαΰτα. τού πνεύκατος τού άοθρου 5 τής μ'εταξΰ "Ελλάδος καΐ Ρου¬ μανίας Συμφωνίας προ<ύπτει άδι- στάχτως δτι ή Ρουαα/ΐ<ή Κυβέρνη¬ σις 3ά διιευ<ολύ»η τοΰς δκαιούχους ■' άποζημ ωθοΰν διά τ' ιάκίνητά ών τα έγκαταλΕ.φθέντα είς Ρουμα- _χν ώς <αΐ 5 ά -άς έ3«Ί·<οττοιη3ϊί- χ μ Άποζημ ιώσεων τής 8ης Νοεμβριού 1959, έχομεν την τιμήν νά παρα¬ καλέσωμεν Υμάς δπως κατσρΐίση- τε Επιτροπήν άπαρτισθησομένην έκ των Ναμικών Συμβούλων των υπουργείων Εξωτερικών καί Οι¬ κονομ κων <οά των Διευθυντών των παρ' αυτοίς Ύπηρ-ισιών άποζημ ι¬ ώσεων Έλλήνων έ< Ρουμανίας τή συμμετοχή καί έ<προσώττου τή,ς ή- μετέρας «Έ,ώσεως» ϊα αρμοδίως έξετοασθώσΊν τα έν λόγω αϊτή,ματα τού προ,μνησ3έντος Συνεδρίου, ώς καί ή ττερίτττωσΐς τής τροποποιή¬ σεως καΐ συμπληιοώσεως τοϋ ΰπ' αριθ. 3776)57 χυρωπχού τής Συμ¬ φωνίας Ν. Δ)τος έπτΐ συνταγματι- «ών βάσεων διά τής έφαρμογής τού άρθρου 24 τής Συνθήχης Εί'θήνης των Παιριισίων καϊ δ ά τούς πλοι- ο<τήτας. Δέν παραιλείπομεν νά διαβεβαι- ώσωμεν Υμάς δτι αί °Ελλη·νες Πρόσφυγες έκ Ρουμανίας Δικα οΰ- χοι Ρουμανικών Άποζημ ιώσεων αί- σθάνονται υποχρέωσιν ίνα δι' ήαών έκφράσωσι την ευγνωμοσύνην τ^ν}^ πρός την Σεβαστήν Κυβέρνησιν διά την ϋττέρ αυτών έπιδε'χθεΐσαν ττα- τρκήν μέρι,μναν είς δλα τα φλέ- γον*τα ζητήματα τα άπασχολού^τα αύτούς, ιδία δέ τα τώ άττοζημιώ- σεών των Επί τούτοις δέξασθε,· Έξοχώ- τατοι, την έ<φοα3·ιν τής πΐός Υ¬ μάς τιμής καϊ ύτολήψεφς μας. Ό Πρόί5οος *_ ΗΛ Ι ΑΓ %ΙΙ ΟΛΕΣΤΙΣΙΙΟΛΕΙΪ ΕΪΣΟΛΑΤΑΧαΡΐΑ ΧΙΛίΑΔΕΣΑΝΘΡΩΠΟί γίνονται κάθεχρόνϋ ττλοόΰιοι μέ 'ινα ΑΑΧΕΙΟΝ ΙΥΝΤΑΚΤίίΝ Εφέτος οί Τυχεροί τού Λαχείου 9ά είναι ίθλϋ περισσότεροι καΐ τα κέρδη πού θά πάρουν δα είναι πολύ μεγαλύτερα.. ΣΠΙΤΙΑ-ΜΐΓΑΡΑ ποΰ έξασφαλίζουν ένα μεγάλο είσόδημα είς τόν Τυχερό, όπου καί αν ευρίσκεται. ΜΕΤΡΗΤΑ - ΕΚ Α ΤΡ Μ Μ ΥΡ/Α ποϋ άλλάζουν τήν ζωή τού Τυχεροϋ είς τόν τόπον πού έργάζεται η δπου άλλοΰ Θελήση ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΟΛΥ ΤΕΛΗ • πού βοηθοϋν κάθε έπαγγελματία είς τήγ δουλειά τού καί έξασφαλίζουν τήν άναψυχή τού. Ο 1°* Τυχερός των 7 προνομιούχον Σειρών ποϋ θά κερδίση / ΣΠΙΤΙ ΕΠΙΠΛΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ 2 ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΖΙ _____ __^ ΔΗΛΑΔΗ 3 ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΈΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ δέν είναι τό μοναδικό μεγάλο κέρδος τής έφετεινής κληρώσεως ^ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚϊΡΔΗ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΤΥΧΕΡΟ ΥΣ ΟΛΩ Ν ΑΝΕ Ι ΛΙΡΈΤ ΩΣ ΤΩΝ ΣΕΙΡΩΝ ΠΟΥ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΩΝ ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΈΣΗ ΚΑΤΑΠΛΗΞΙΝ κων γνώσεών τού. Κάβε λίγο καΐ λιγάκι συμ'&ουλεύεται τόν ταχέως παρερχόμενον χρόνον, δστις είς τό τέρμα της διαλέξεώς δίδει την δι¬ αβεβαίωσιν δτι, τταρά τήν πραγμα τικότητα τής λήξεως τού, δέν ευρί¬ σκεται παρά είς την αρχήν αυτής. Καθότι, άμέσως 6 λαμπράς όμιλη- τής, 'μαντεύων τό παράπονον των άκροατών τού προσθέτει: «Είς τήν ττροσεχή μας συνάντησιν θά Ιέξα- κολουθήσωμεν κλπ». Ό κ. Φωτιάδης είς την άνω διά¬ λεξιν τού έκτός των άλλων άναγεν- νητών τού νεωτέρου Έλληνισμού μάς εγνώρισε την ττροσωπικότηΐα τού 'Γεωργίου Γεμιστού τού λεγομέ νού Πλήθωνος, τού σοφού «αί ιμεγά λου τούτου σύμβουλον των· Παλαιο- λόγων. Τής μεγίστης ττνευματικής προσωττικότητος τής παγκοσμίου Ίστορίας ικαί τής μεγίστης πνευμα τικής ικαΐ πολιτικής ττροσωπικότη- τος τής δυούσης 'ΙΕλληνιΐ'κής Μεσαι- ωνικής Αύτοκ,ρατορίας. ώς .μάς πλη ροφο,ρεϊ τό νεώτε,ρον ΈγκυκλοίπαΗδι 3 ( «όν λεξικόν μέ ΰττογραφήν αύτοι}, τούτου τού όμιλητού. ,$ ΐΚαί καθώς μάς τόν τταρουσιάζο ό μαθητής τού Έρμώνυμος, δστις ΰττέρ πάντας έξύμντνσε την τε παι¬ δείαν καί την άλλην τού Πλήθω¬ νος αρετήν «τό κοινόν φιιλοτίμημα, τό ττολυτίμητον καϊ ττολυζηλον της φύσεως &γαίλμ<χ, ή .μεγίστη «αί θαυ μασία τοΰ γένους φιλοτιμ!α>.
ιΚαί έν τή (μακρά άνκΐλΐΛτει των
άρετών τού Πλήθωνος, ό κ. Φωτιά¬
δης άνέφερε πώς ή φιλοττατρία τού
Γεμ ιατοϋ τόν ηνάγκασε νά επανορ¬
θώση την άλή&ειαν, παρά την ζημί¬
αν πού εΐχε προξενήσει πίροσκαί-
ρως είς τήν Έκκλησίαν,διά των αν-
τιχριστιανικών διδαγμάτων τού, δ-
χι όρ.μώμενος ά~ό μήνιν καί οργήν
δπως ό Λουθηρος, άλλ' άττό φιλο-
σοφμκούς καΐ πολΐτΐικούς λόγους.
Ό κ. Φωτιάδης, ορθώς έμνήσθη
καΐ τής στάσεως των .μεγάλων χρι-
στιοονΐκών Δυνάμεων κατά την πυρ-
ττόλησιν υπό των Κεμαλικών της
αλησμονήτου Σμύρνης, σφοδρώς
καυτηριάσας την άττάνθρωπον συμ- "'
περιπερ φοράν των πληρωμάτων
των ναυ·λοχούντων τότε έν τφ λι¬
μένι της στόλων. Άλλά έπειδή μάς
ύττεσχέθη συνέχειαν τής ώςκχίας δι¬
αλέξεώς τού ήν καί αναμένομεν, άς
σταματήσωμεν ιέδώ πρός τό τταρον,
ΰτΓοσ-χόμενοι Λ-ά μεταδώσωμεν, 6σσν
οϋττω, τα κατ' αυτήν.
θ. Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
ί
Έκεΐνοι πού φεύγουν
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΣΛΠΟΥΚΤΣΑΚΗΣ
ΣΠΙΊΙΑ - ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ - ΜΕΤΡΗΤΑ
ΔΕΚΑΔΩΝ εΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ
( "Όλα τα σ π ί τ ι α 'άοφαλισμένα 5Γ ?ν ετος ίΐς την Άοβαλιστικήν Έταιρϊαν
"ΑΣΠΙΣ - ΠΡΟΝ ΟΙ Α,, Όλα τα Αυτοκινητα μέ πληρωμέ νην την «ίσφοράν κοί
ιΐληρωμέ νοικ; δι* ε ν ?τος τούς Φόρους κα ί τήν "Αδειαν ΚυκΛοφσρΐ άς. )
ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ ΔΩΡΟΝ
Απεβίωσεν την παρελθοϋσαν
Πέμπτην έν Ν. Ίωνία καί εκη¬
δεύθη έτ μέσω πλήθους κόσμου
όΐΆττώνιος Σαπουντσάκης Δι-
ευθυντής καί Ίδρυτής τής τό¬
σον εϋδοκίμως λειτουργοόσης
Σχολης «ΚΑΔΜΟΣ» καί άλλοτε
συνεργάτης της εφημερίδος μας.
Ό_ άείμτηστος καταγόμενος
έκ τής αλησμονήτου Σπάρτης
τής Μ, Άσίας ήλθεν καί ούτος
κατεστραμμένος δπως όλοι οί
πρόσφυγες, άλλά διά τής δρα¬
στηριότητος καΐ ίκανότητός τού
κατόρθωσεν νά δημιουργήση τό
μεγάλο αύτό πνευματικόν φυ·
τώριον τής Ν. Ίωνίας.
Ή εφημερίς μας έπΐ τω άδο-
κήτω θανάτω τού ψ συλλυπεΐται
θβ την οικογένειαν ,,του.
'ει
ΙΓΤι
(ΐί
ϊις.
II
ί Π
ΐν< Τι αει δι II ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ Δικηγόρος Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου 28 (3ος δροφος αριθ. Γροφ. 11-12) Τηλέφ. 43-224 Πειραιεύς Σωκράτους (7ος δροφος άριθ.'Γραφ Αθηναι (Πέμπτη 5—8 μ.μ Ι ό:, λα ίοι «ς ών ΙΧ( 'ν ; 0)ς ρε τ ο ΑΟΡΑ ΑΙΑΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥκ· ΜΗΑΙΟΡΗ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ Μ. ΑΣΙΑΣ Μέρος Α'. Ίστορικά ΤΟ ΚΥΑΙΣΜΑ ΊστορΙες άπό τή ζωή των Βουρλιωτών Πωλοΰνται είς τα Κεν- τρικά Βιβλιοπωλεία των ■τέ . «.ου τί