187373
Αριθμός τεύχους
1507
Χρονική Περίοδος
32ον
Ημερομηνία Έκδοσης
20/12/1959
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Δ
,
II
ΚΟΙΚΟΣ Μ
«ΟΑΙΤΓ1Κ
**■*«%.
«1Μ0ΣΥΝΗΣ ΣΥΝΕΧΕ
ορμής των δημοσιευθέντα β1ρ
.φαντικφν, κατά τοθ ' " -
ν «άναμνήσεων»
τό ζήτημα τής
τοθ μ
ΑΟΗ^Α,, ΚΥΡ,ακη 20 ΛΒΚΕΜΒΡ,ΟΥ
Μ έ την
1959
*ΙΛΟΛΟΓΙΚΗ,
— Ί$ιακτ·γ-ς : ΣΩΚΡΑΤΉΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑΟΔΟ2 ΙΤΑΛΙΟΥ 65 — ΤΗΛ. 527-126
Βενιζέλου
ε1ζ την επι!
Ώς
ιν
γνωστόν. Ιχει -ρο έτβν
υπό την ττροεδρί
κ. Γεωργίου Π(
οέν απατώμαι-
μι
(οτ6των κρατικόν.
άων καί δ
™λυμ6.
ην όποιαν
-ιν
ενεργήση
Π βΙςτ_ς δεοόσα^ ένϊρ^'
πρός διαιώνισιν τής ά
ε ι ώ δ ο
ιου,
•ής και τοθ μ ε γ α λ
*γοο έθνικοθ ηγέτου.
Είναι δικϊτυχώς ά ν
ιοττή δχι μόνον δέν
τήν ίερότητα τοθ
, άλλά καί ήνέχθη
ΐάς Ελληνικάς Κ
κσιρούς, διάψοροι γνωμαι καί
τ ρ
υ ς
καΐ γενι-
άνέγερσιν
σπηβόλου
έργου τοθ άει-
,,ί ' η η τ °
^ ΧΡΙ τ°°δε'
σΚΟπο°·
ή
κσιρους, οιαφοροι γνωμαι καί όκέ,ι, λ.1 μονον,
ιρί τοϋ τόπου οπου πρέ™ νά ^ί?£ς ά^οδίων καΐ
...ι._». *„ ___· . ^^1ιει ν« στηΰη τΛ ιι/πιι=τ«..
ιυψαν, έκ τούτου, ά τ έ
ινίαι. τό Ι ε ρ ώ τ ε ρ ο ν
ΕλληνικοΟ Λαοθ —τό
των
τό μνημεΐον,
συζητήσε'ις καί
καθηκόντων
ΑΝΕΚΠΑΗΡΩΤΟΝ ι
ίντώ μεταξύ ή πρωτεύουσα
ρ ο ν-
του 'ΕλληνισμοΟ καί
κματι
μόδιοι»
ΰν των
ς, οί
ϊ / πληροφορίαι περί
ίίΡνθν Τί' .έπΐτΡ°πΠς παρεμβάλλουν α ν-
κ ώ ς -ροσκνιματα διάψοροι δολιοφθορεΐς
μανδαρΐνοι, δ^δεάται καΐ δρνανα των άπο
ΥωΙαΥωνώ^ης τταλαιοκομματικής φαυλο-
τής εξευρέσεως τού
τοθ μνημεΐου,
υν νά διαιωνίσουν ο ζήτημα.
|Τό μισος τού παλαιοκ^ματισμοθ τής Μικράς καί έν-
3ζ, κατά τοθ περανθρώπου Κρητός
Τρειται άκόμη ά σ β ετ τ ο ν. 'Υπάρχουν άλλωστε
εις την ζωήν Καί κατΧουν άνώτατα άξιώματα καί
^ΛΙΜΑ ?ς>> είς την '-λ^^ήν κοινωνίαν θέσεις,
% ΐοι από έκεινους οί όποίοι ώργάνωσαν τάς εναντίον
ι Ελευθερίου Βενιζέλου δολ»Φονικάς αποπείρας,
ί '?« ό^ίθίν πιθανόν, κατόινν Τ°ύτου, εάν μάλιστα
Λ η ετά μακρόν οκόμη, ή Λμερινη τοθ "εϋνο0ϊ*"Ί<ά- Γ ις νά ίδωμεν ανεγειρομένης τουζ άνδριάντας των • τττών τής: Κυπριακής έλευκΡία<»~"τΟν άνδριάντα -οιου τοθ Γ π.χ. είς τά _ ύ-αια τοθα'ΐ"υΡ^ς- ΓΡΠνορίουΡτο0 , τοθ Ελευθερίου Βενιζέλου Δι α κ ε ς τού παλαιοκομματισμο '*τ τόν σωματικόν θάν IV τοθ Πανεπιστη ιως τό μνη- ι οί έπιζώντες β ρ υ- οβοθνται καί τρέ- του, τόν ΑΘΑΝΑ- ν ψυχήν τού τήν είς τόν κολο- κα1 άδέκαστον Ιστορίαν ■·■———». ——_^ ---—·νιννν>
IV
ΐνρΐΑν
ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΑΝΑ ΤΗΝ ΑΥΚΙΑΚ
ΕΑΑς4 Μικρά
Ελλάδος των «άξέχαστων/πατρίδων κα
Ισίκών έστιώνμας.
Γ-υνεργά'ου
"Αλλωστε
τι, οί καθ" έαυ.υυ ιστορια της
Χθίας Μικράς Άσίας εΤναι άκόμη
εν ττσλλοις άγνωστος. ιΚαί ή ύττάρ-
χουσα ιμεχρι σήμερον άτελής κα'ι
Λανσασμενη
Οΰτε ό Στράβων. οΰτε ό Πτολε-
μαιος, ούτε ό Πλίνιος, ούτε ό Άρ¬
ρενος, οΰτε ό Στέφανος Βυζάντιος
ουτε ό Συνέκδημοςτοϋ Ίεροκλέους'
έττι των όττοίων αλλωστε
ΘΚΟ^ΩΡΟΥ ΑΛΡΞΜΗΔΡΟΥ (Άτταλίδου(
ς ης
των 'Κιλΐικιανών
Ταοσόν.
Όσον άφορα δέ
ταιαί ττερι τταλαιάς Μικράς Άσίας
γνωσεις μας, κατώοβωσαν νά μάς
ενημερώσουν ττλήοως ττερΐ αυτής.
ρς ίπτίσης καί τό Ημερολόγιον τοΰ
=ενοφώντος δ ά τήν ττορείαν τού
κ,υοου άττό Σάρδεις είς Κελαινάς
και εκεϊθεν πρός Ίκόνιον, Λυκαονί-
σν·. μέρος ^ τής Κατπταδοκίας καί
ΓΚΕΪΘεν τοΰ δρους Ταύρου πρός
Ταοσον. Ούτε ιέττίσης ή Ίστορία
τού Αρριανοΰ, όστις τήν δλην ττρο-
οπτικην τού έπέστησεν είς τήν πο¬
ρείαν τού Μεγάλου "Αλεξάνδρου, ά¬
πό Λυκίας έν^ τής Παμφυλίας
καί Πισιδίας καί εκείθεν πρός Γόρ-
διον έν Φρυγία καί Άγκυραν καΐ
δα μέσο,υ τής Κατττταδθικίας καί
Πυλών πρός την
. . _ τόν Πολύβιον
καΐ Απττιανόν, οΐτινες ησχολήθη¬
σαν μέ τους έν Μ κοδ Άσία Ρωμα-
ι'κούς ττολέμους καΐ ιδίως ή ττεριγρα
Φή τού διά την ττορείαν τοΰ Γναϊου
Μανλίου έν Φουγία, Παμφυλία καί
Πιοιδ!α> καΐ ιέκεΤθεν είς την Γαλα-
το — Έλλάδα και είς τήν "Αγκυ¬
ραν, και αί Ίστοοίαι τούτων εΐκΐι
ττεριωοισμέναι «αί άνάγονται μό¬
νον είς τάς έττιχειρήσεις τής Ρωμα
ϊκή^ Αύτο,κρατορίας.
Έττίσης ή "Αννα ΚομνηνοΟ, θυ-
γάτηο τοΰ Αύτοκοάτορος Άλίξίου
Κομινηνοΰ, ήσχολήθη ■ μόνον 'μέ την
Εκστρατείαν τού πατρός της άττό
'Κί,>νσταντινούτΓθλιν μέχρι Ικονίου.
Έκτός των ανω ττηγών εχοαεν βε-
βαίωι;, δττως άνωτέοω ελέχθη, καΐ
«τόν Άνώνυμον Περίττλουν» ή «Στα-
διασμόν τής Μεγάλης Θαλάσσης»
όττω'- ιέπιγράφεται καί ούτινος τό
χειρόγραφον εύοίσκεται εί^ την Βα-
σιλικήν Β βλιοθήικην τής Μαδρίτης
Ό βιιβλιοττώλτκ Ίοιάοτε, κατά τό
ετος 1769, έξέδωσεν, είΓ 6να τό-
μον, τόν (έν λόγω Πεοίπτλου^ υπό
τόν τίτλον «Ρέτζια, Μπιμπλ'όθεκα
Ματρίτενσις Κόντιτσες Γκραίτσι
Μ Τ Σ^
'Παο' δλας δμως τάς άνω ττολυ-
ττληθεΐς Ίστοριικάς, γρωγραφικάς
καΐ άρχαιολογικέ-ς ττηγάς, άττοιυέ-
νουν πολλσ κενά καΐ μεγάλαι αμ¬
φιβολίαι διά νά όλοκληρώσωμεν
αύθεντΐ1<ην "ιστορίαν της ** τούτου τμήματός της τής Λυ κιας, οττου ούδε,μία άνασκαφή εΤχ* νινει, έκτός τής πρό ενός έτους καΐ 'ωρα 'έξακολουθείο-ης το'αύτης, είς την ττόλιν τής Ξάνθου μόνον, ΐπτό της Γαλλικής ΆρχαιοΑογικής Σχο- λης της ιέρευνοσάσης· καί την ττε- Ρΐοχη·^ τής πόλεως Σίδης, έν Παιμ- Φυλία Καθότι αί καλύτεραι καΐ αί πλέον εΰάριθμοι .μαρτυρίαι τής 4ρ- Γεωγραφίας είναι έκεΐναι αί έ ή οποίαι, ,μέχρι σήμερον άκόμη ύφί- στανται έν αυτή τή χώρα είς τά ερπττια των άρχαίων πόλεων, είς τάς >έ- γραφας καΐ τά άλλα πολυ-
πλη3ή μνημεΐα, τάάποϊα δύνανται
να άνευοεθοϋν έκεϊ, «ατόττιν έξο-
χυνιστκών άνασκαφών καΐ έπιμό-
νων μελετών. Όταν λοιπόν τά ύττο-
λείμματα αύτσ τής αρχαιότητος έ-
ρευνηθούν καί τά α-οτελεσματα
συγκριθοΰν μέ τούς διαφόρους γί-
ωγράφους, μέ τά κατά και-
ρούς γενόμε^Ό δρομολόγια καΐ
ττεριηγήσεις καΐ ιμέ τάς άνα-
Φερομένας είς τήν Ιστορίαν των
περιόδους, άναμφι,βόλως τότε θά
καταληξω,μεν είς τό συμττέρασμσ
θετικοΰ συστήυατος τής Άρχαίας
Γεωγραφίας τής Μικοάς Άσίας «αί
των σττουδαίων ρόλων διαδραματι-
σάντων τμημάτων αυτής, τής πλέον
όρθής και άκριβοΰς άττό εκείνην πού
γνωρίζομεν σημερον *
_ *(Σηιμ. συγγραφέως). Πόσον ττ'
ρίεργον τυγχάνει νά έρευνώμεν ττΝ»'
Σελήνην καί τό μακράν ημών κεί¬
μενον ότττειοον στερέωμα, τήν στιγ¬
μήν ττού άγνοοϋμεν άκάμη τήν γη-
Τνην σφαίραν μας, έφ' ής ζώμεν καί
'καιτανικοΰμεν.
Έπεκταθέντες Τσως ττερισσότε-
ρον τού δέοντος, αλλ' απαραιτή¬
τως πλέον ή χρησίμου έττεκτάσε-
ως, προβαίνομεν ήδη είς τήν περι¬
γραφήν τής άνά την Λυκίαν ττεριο-
δείας μας, άρχάμενοι οττως είπομεν
έκ τής πρωτευούσης αυτής τής Ξάν-
θου.
ΞΑΝβΟΣ
(Τουρκ. ιΚινίκ).— Ή
(ρ ). Ή
πόλις Ξάνθος κατά τόν Γάλλον Μόν
τεσκιέ είνε ή ττρώτη ττρωτεύοικτο.
τώ Ήνωμένων Δημοκρατιών τού
Κόσιμου. Καΐ αΰτός άκόμη ό Τοϋρ-
κος Δόκτωρ Μττουρχανεττΐν Όλ·άτ,
έν τή «Τουριστική 'Ατταίλείςΐ» ύπο-
γραμμίζει την 'Είλληνΐικότηίτα τής
^άν*3ου λέγων: *Ο1 κατό τόν Ελλη¬
νικήν ριιΒιιόν τΓΪχο ,ης, »ά (χ-,'άλ
ματα, οί πύργοι, τα τείχη καΐ οί
τάφοι της, άρχαιόθεν επέσυρον την
ττοοσοχή καί τό ενδιαφέρον δλων
των άρχαιολόγων τής ύφηλίου». Ό
δέ έταΐρος τής Βοχτιλικής Έταΐιρί-
ας τού Λονδίνον "Αγγλος άρχαιο-
λόγος Κάρολος Φέλλοου ιδού πώς
άρχίζει τό κεφάλαιον τό έπιγραφό-
μενον «Τα ^άινθια μάρμαρα» έν τφ
δϊβλίω τού τό εκδοθέν μετά την πε¬
ριοδείαν τού τής περιοχής τής Λυ-
κίας, οπόθεν διά σουλ^τανικοΰ φιο-
μαίου κατώρθωσε νά ΟΓΤταγάγη δ ά
τόν έμττλουτισμόν τού Βρεταννικοΰ
Μουσείου, οττου _καΐ ευρίσκονται
ήδη τα περίΦημα Ξάνθια μάρμαρα
«Κατά την διάρκειαν των ταξειδι¬
ον μου έν Μικρά Άσία, την άνοι¬
ξιν τού 1838, τόσον πολύ κατεττλά-
γη-. μέ τήν ώραιότητα κσΐ την μο-
ναδικήν αρτιότητα των ώρχιτεκτονι-
κών ΟπΌλειιμμάτων τής ττχχραλίας
(άκτής) τής ιέτταρχίας Λυκίας, ώσ-
τε σκοπόν μου £9εσα, εί δΐΛ·ατόν,
νά διε σδύσω είς τό εσωτερικόν τής
χώρας».
Όπως είπομεν ή γενναιότης των
Ξαθίων γ)το παραδειγματική. Καΐ
είς αυτόν άκόμη τόν 'Βροΰτον άντέ-
στησαν γενναίως, προτιμησαντες
νά καώσι τα τταιιδία των μέσα είς
τάς φλόγας παρά νά ύποδουλω-
θοθν. (42 π. Χ.)
<Κατά τό 333 —.Χ , μετά τήν είς τόν Μέγαν Αλέξανδρον υποτα¬ γή ν των έδπμ ■ ούργησαν τόΔη μοκρα τικόν Διευθυντήριον, γνωστόν ύττό τό όνομα «Λυκ αχόν Σώμα» είς τό οποίον συμμετείχον οί άντιπρόσω- ποι 23 πόλεων. ;Καί ε&ραι τού Διευθυτηρίου ήτο ή ΞάνΒος Καΐ αύτός ό αίών θεω- ρεΐται ό αίών τής προόδου τής ττε- ριοχής ταύτης τής Λυκίας. Κατά τήν μυθολογίαν ή Λντίζη- λος τής "Ηρας καΐ σύζυγος τού Δι¬ ός ή Λητώ, άφοϋ ιέγέννησε τόν Ά- πόλλωνα καΐ τήν "Αρτεμιν, έλούσθη παρά την δχθην τού ττοταμοϋ Ξάν¬ θου, ακριβώς ιέκεΤ -τού έκτίσθη τό θέατρον. 'Καί ένεκα τούτου τού γε- γονότος, είς την Ξάνθον έσΐήθη- σαν πρός τιμήν τής Λητοθς καί τού Άττόλιλωνος δύο έξέδραι. Καί ή ε¬ τέρα τρίτη ή στηθεΤσσ. πρός τιμήν τού βασιλέως Σαρτ—δόνος (φονευ¬ θέντος υπό τοθ Πατρόκλου είς Τροί- ) δέ ί λώ ρ ς ρ είναι ολιγώτερον άξιόλο- α) δέν γος. Ή Τουρκική όνομαο-ία Κινίκ τής Ξάνθου, εχει την ττροέλευσίν της ά- ττό τό ττλιισίον αυτής, σημερον υ¬ πάρχον χωρίον μέ τό δνομα Κινίκ. Ή λέξη Κινΐκ δηλο" "Άρχων, βασι- Ίν'ΐ Είς τγγ ·π·ρ<ίότα ΤελτσίΛυκικίτ νομίσματα βλέτταμεν δτι οί Σελ- τσοϋκοι άήκον είς την φυλήν τού Κινίκ Χάν, πρώτου άρχοντο των Σουμερλή. (Συνεχίζεται) ΑΙ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ Ελλάδα, την οποίαν άν"30^8 οοξης καΐ τοθ μεγαλείον τ^· 2Τ μλκαλοσ ΟΙΠΡΟΔΙΩΝΙΩΣ ΣΥΜΒΙΟΥΝΤΕΣ ΦΙΛΙΚΩΣ ΕΧΘΡΟΙ ,κά Πένθη ΓΤΩΝΙΟΣ Χ. ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗΣ ΙΟην τρέχοντος |η Ίωνίαν ό Αντώνιος ζης ιοβημήσας ήτο £κ των έκ τέκνον τής Σπάρτης Πι- εννηθϊίς χφ 1898. «» άπε'ροίτησε των σχολών .ετείρας τού ενεγράφη είς ισχαλικόν τμήμα τής Εύαγ- ,ς ^χολής Σμύρνης, οπου έ- νόμίνος διδάσκαλος κατ' άρ- δίόαξρν είς τήν Σπαρτην Πι- ς καϊ άμγότεμον είς τήν Άτ ιαν. »>(>ισθείς κατά τύ 1!·-21 μετά
ί'πολοίπων στιμπολιτών έ<ρθα- ι Καισσαρείας υποστάς τα ι ίς τήν τα την επάνοδον «δα μετά τό 1!)22, "ιιωτικάς Σχολάς μετκξύ των ΐ»ν ή Σχολή Νεστοοίδου καί 'ίδρυσίν ε'ν Νέοι Ίο>νί<;ι Σχολήν τόν «Κάδμον», πρώ «Ισαγωγων είς τήν μεγαλοΰ- ' ταύτην καί Γνμνασιακάς ?. Ή Σχολή τον έξειλίχθη ίαν άπό τάς καλλιτέρας των ΐνών. Είς τήν προσπάθειαν τούτην ρρΌηθήί)η κ«ί άπό "Μίδημον αδελφόν τού Δαμια- διβάσκαλον ομοίως. Άμφό- * αφήκαν τέκνα, σήμερον » ευδοκίμους οιδ«οκάλους, ■ϊς θά στ νεχίβουν τό έργον άίίμνηστος είχε λαμπρόν νίκην δράσιν έν Νί^ Ίω· 'ΐου ήγαπάτο όλο)ς Ιδιαιτέ- Ύπήρίεν έκ των ίδρυτών λάμπρου πρίοτοπορριακοΰ αω· ιίου «"Κνοισις Σπάρτης Μ. Ός καί ΙΙεριχώρων». "Ομοίως ών οτιλεχών καί ίδρυτών τοΰ »ικοϋ ϊυνβέσμοι», ενός έκ των ιν δραστηρίων σωματρίων τής («ς. τήν διδασκα- του είς πιιλλονς ένδεβϊς μα- ις καί ϊβοι'ιβηοτν έν κρυπτφ '.άς πασχοΰσα; οικογενείας. ινέγρανε κατόπιν πολλοΰ κο- και μρλέτης την ίστορίοιν τής ,>τηί Πιοιδίιις μέ πρ«»τον πυ-
πίντε μελέτας ουμπατριω-
ιοιι, αί οποίαι είχον γραψ·)
παράκλησιν τί|ς 'Κνώαεως
ου εδόθησαν ΰπ' αυτής διά
ιεραιτιριιι αύνταξιν πλήρους
ΐ(>ιας. Ή ρ'κ&ηαις τού εργοΐ'
το» ρϊν ιι πλέον Γςιγον τής
Ι1ΟΙ- ι,ι _
Ι /<ΐ|ΐΊιια τοϋ αειμνήστου έ- το ά.ιύ τοΰ .Μητροπολιτικόν * τής Ν. Ίοινίας μεγαλυπρε καί μέ αυθόρμητον συρροήν ίλοιι πλήθονς, χοροστατονν- θεοφιλί.στάτου Πατάρων ατεφανοι εκτος καί έκ μερους των σωμα- 'ί ουλλόγοιν τής : Αόγους έπικηδείους έξβφώνησαν ό θεοφιλέστατος Πατάροιν Με"λέ τίος, ό Γεν. Ι'ραμματεύς τής Ενώσεως Σπάρτης Μ. Άβίας καί Περιχιόρων κ. Φωτ. Οΰλκέ- ρογλου, ό Δήμαρχος κ. Κυρ. Κιο- φτες»τζής, ό Γεν. Γραμματεύς τοΰ Ίωνικοΰ Συνδέσαου, ό διευ- θυντής τιΐιν δημ. σχολείων 'Ελειι- Οερουπόλειυς κ. Παραλές καί ό διευθυντάς δημ. σχολε'ίων Νέας Ίωνίας κ. Ροβόποκλυς έξάραν- τες τήν προσωπικότητα τοϋ μεταστάντος. Ό (ΐρίμνηστος άπε·βί<οσε-ν έκ καρδιακης έμβολής μετά τό άτύχημα τό οποίον είχε τής θλάσεως τής μνήμης τού. είς τήν άκμήν τής δραστηςιιότητός τοιι, άποστερήσας την μέν Ν. Ί¬ ωνίαν άπό ίνα εκλεκτον καί πο¬ λύτιμον πολίτην, τούς δέ οίκείοΐ'ς τού άπό ίνα άνεκτίμητον προστά- την. Είς τήν κηδείαν τού ίεροιΊργη αΐ καί ό άοχιμανΛρίτης κ. Γρηγ. Πουλάκης ποοσελϋων έ-"1! τοΰτ ο μετά δύο έτερον αρχιμανδριτιον έκ Κυρίνϋου. "Ο ίκπρόσ<ο<οος τού Όρφανοτροφείου «"Αγιος Γει/ιρ γιος» προσδιορισίίείς νά έκ'ρωνή- ση καί ούτος επικήδειον, δέ ν η¬ δυνήθη νά πράΗη τουτο καταλη- φθρϊς υπό μεγ(ίλης ουγκινήσεηις. "ΙΙ^έφημερις μ"? έκφρίίϊ,ει τα Οερμά συλλυπητήρια είς τους οϊ- κείους τού, ΨΗΦΙΣΜΑ Έν Νία Ίωνί«ί σήμερον την Ιΐτιν Δεκεμβοίοιΐ 1959 συνελθόν τό Δ Σ. τής Ενώσεως .ΣΠΑΡΤΙΙ Μ. ΑΣΙΑ2 κτχί ΠΕΡΙΧΙΪΡΟ » είς έ'κτακτον συνεδρίαν κατόπιν προσκλήσεως τοΰ Πρθέδρου αΰτοΰ αναγγείλαντος μ?τά Ολίψετως τόν όλως άδόκητον θάνατον τοΰ έκ των ίδρυτών τής ΕΝΩΣΕΩΣ, Λυκειάρχου καί συγγραφέοις τής Ίστορίας τής αλησμονήτου Πα¬ τρίδος μας ΣΠΑΡΤΗΣ Ι1ΙΣΙ- ΛΙΑΣ ΑΝΤΟΝΙΟΥ Χ. ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗ ψηφίζει δποις : α) Άργήσουν τριήμες>ον.
(:5) Άναρτηθή μεσιστιος η ση-
ααία τής 'Κνώσρ<ι>ς.
γ) Κατατεθή στέφανος εις την
σορύν τού μεταστάντος.
δ) Παρακολουθήση
Λ.Σ. τήν έκφοράν
ι··) "Οπικς ητακώοι σιιλλιιπητΐ|-
ριοι επιστολαί είς το.'.ς οΐκείους
τού αειμνήστου.
Διά τύ Δ. Σ.
Ό Πρόρδρος
Ν. ΧΑΤΖΗΣΤΑΘΟΓΑΟΥ
Ό Γ. Γραμματεύς
Φ. ΟΥΛΚΕΙΌΓΛΟΥ
τά Γρ«Ί εϊ« ι'π
άπαν το
Γ' Τελευταίον
10 μή άνευοίσκων είς τάς ώς α¬
νω περικοπάς βιαίαν φρασεολογί-
αν καί σοφίσματα δέν θά γνωρίζη
ασφαλώς τήν ελληνικήν. Ό συγ¬
γραφεύς νομίζει δτι οί άρθρογρα-
φούντες ττερί των ελληνοτοιορκΐικών
σχέσεων είς τόν «Κόσμον» ή αλλα¬
χού... ίτταίζουν τίς κοϋχλες. "Η φαν
τάζεται ότι ικαιφεΛ'ειακή συζήτησις
καί ιάρθρογραιφία είναι έν καί τό
αύτό Διότι κατηγορεΤ αύθαιρέτως
ώς ιδολίους ή — ιέττιεικώς τούτο—
άνοήτους τούς πρός αυτόν αντι-
ψρονούνΐας καΐ κατακρίνει ώς κα-
κούς πατριώτας τοϋς τηρός τούς
Τούρκους δυσττιστοΰντας ή άοθρο-
γραφοΰντας εναντίον των, οσάκις
φυσικά δίιδουν οί «φίλοι» μας την
πρός τούτο αφορμήν.
Άλλά. . . ~ρός ©εοΰ! Πώς θά
έ'πρεττε νά σχολιάση τις τοΰς Τούρ
κους: Ρεσάτ Γιαιβούζ, Μουράτ Γκι-
ντΐζ ικαί Όγκούζ ιΚόντογλου, ο'ίτι-
νες κατ€λήφθησαν ύττό των Βρεταν-
νών νά μεταιφέρουν οττλα καΐ ττυ-
ρομαιχικά είς την Κύπρον διά τοΰ
βενζινοττλοίου «Ντενίζ», έδιικάσθη-
σαν, κατεδιικάσθησαν είς ενός ε-
τους φυλάΊκισιν καΐ μετά τινάς ήμέ
ρας άττηΐλευθερώβησαν 'καί δήθεν ά-
πηιλάθησαν υπό τού βοετανοΰ κυ-
βερνήτου τής Κύπρου σέρ Χιοΰ
Φούτ, Νά μή σχολιάση; Νά συγ¬
χωρήση; Νά κρίνη έττιειικώς; Νά
ττροσττοιηθή τόν κουτόν; Όμολογου
μένως ό κ Α. Μ έχε ττολύ μεγά¬
λας αξιώσεις, όταν ατταιτή ώπό
τούς «σοβαρούς καί μετρημένους·»
"Ελληνας νά ττοοσβλέττουν μετ'...
αίσισδοξίας!... τα τοιαΰτα γεγο-
νότα.
'Κατά τό: «κόψε με άγά ιμου, ν"
άγιάσω»!, ττερί τοϋ οττοίου εγρα-
ψα ήδη είς τόν «Κόσμον», θά εητρε-
πε νά φαντασθώμεν δπ οί «φίλοι»
μας Τούρκοι μετέιφερο είς την 'Κύ-
προν δττλα ικαί ττυοομαχικά διά νά..
πλουτισθή, άττλεύστατα, τό ορθό¬
δοξον χοιστιανιικόν έοοτολόγιον μέ
δεκάδας τ νάς νεομαρτύρων, τύττου
Αύξεντίου, ιΚαραολή καΐ Μούσκου!
(Καί άντΐ νά εύγνωαονώμεν ύ
Τύ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
ζουν την είλκρίνη προσέγγισιν των
δύο λαών, ύττοκινοϋν είς ώδίκους,
φανατιικάς ιεναντίον μας "εκδηλώσεως
τάς ώμορφώτους λαϊκάς μάζας καί
διαρκώς ιένσττείρουν ζιζάνια είς τάς
σχέσεις 'Ελλή'νων ·καϊ Τούρκων.
'Ναί, νά συγχωρήσωμεν την "Α-
λωΐσιν αλλ' άίτΓηγχονίσθη μετ" αυ¬
τήν ό Γρηιγόριος. Νά σιογχοοιρήσω-
μεν ιτούς έννεαετεΐς αγώνας καΐ τό
χύθεν αΤμα διά τήν Παλλιγεχεσίαν
άιλλ' ιέττνίγη ικατόττιτ είς τό αΤμα ή
Κρήτη. ΙΝά συνχωρήρωμεν την αϊ-
μορραγίαν των εργατικήν ταγμά-
των, οττου οί άθώθί άμογενεΐς μας
εστταζαιν ττέτρες είς 'τά ύψίπεδά τής
Άνατολίας γυμνητεύοντες, ττεινών-
τες, ώσθενοθντες μακράν των οίκο-
γενειών των· ΰλλ' έγινε ύστερώτε-
Καί άνΐ ά γμ
καλούς μας «φίλους» Τούοκους διά
την εΰγεΜκή.' των φροντίδα δττως
άττσκτήσωμεν καΐ άΛλους μεσίτας
παρά τώ Ύψίστω, αταρακαλοΰντας
Α·>τόν ύττέρ άίέσεως των άμαρτιών
μας «αί ύττέο τής ιέττουρανίου ίύτυ-
χίας μας, τγμεΐς «δ'αμαοτυοό^εθα
εντόνως» διά τού 'Λρχιεπισκόπου
Μακαρίου— οοα «ΈΞλϊυ^θερία» 12
11 59 — Ιέπειδή ό «σλοπροαίρε-
τος σέρ Χιού Φούτ αφήκεν ιέλευθέ-
ρους τούς Τούρκους λαβρεμπόρους,
ϋττάιρχου/ δέ .καί άδιάλλοηαοι "Ελ-
ληνες ττού τήν ωραίαν αύτήν ΐχειρο-
νομίαν τήν χαοακτηρ!ζθι>ν ώς ράττι-
σμα ικατά τής 5ικα ςσυνης καί κα¬
τά τής έιλληνικής ιάξιοπρεττίίαΓ. Μη
χειρότεοα! ,
—«Κόσμος» 12 6 59 Γραφει:
«Συμ.φλιωθή<σμε μέ τούς Ίτα- λούς καί τοΰς Γε>ρ·.ιαν:>ύς Σΐί-φ_ι-
λιωθή<αμε 'μέ τόν Τίτο . Όταν ο¬ μως ττρόκειται τό ϊδιο υέ τους Τούρκους λέμε ότι ιέτπδυυούυς-Οια καώς, Ιάλλά κοπανάμε συχνά τήν άλωσι τής Πόλης καί τα ΣΕτττίμ- δριανά τοθ 1955. "Αν παραβα- λουμε δμως αύτό τότελευταΐο ττού τό φέραμε ώς τό κυριώτεοο ττρόσ- κομμα διά την συμφιλίωσιν, μέ τάς φοικαλεότητας ττού ΰττέστημεν άττό τούς άλλους, θά ΐδο&με δτι αυτών μέν είναι άγιάτρευτες ττλη- γές, ικυρίως διότι αί έκατοντάΐδες χ λιάιδων των παντοιοτρόπως ώπτολε σά/των την ζωήν των δέν ιέπανέρ- χονται είς αυτήν, ιένώ ή των Σεμ- πτεμβριανών είναι έν σχέσει μέ αύτές μία... ώμΜχή δυναμένη νά θε- ραττευ)Ε)ή». ΙΚρίσεις καΐ συμπεράσματα ταύ¬ τα αύθαίρετα. Διότι με τούς Γερμα νόϊταΐλούς ευρεθώμεν αντιμέτωποι συνεπεία των κοσμοθεωριών τού έ9νικοσοσιαλισμοΰ καϊ τοθ Φασι- σμοΰ μίαν ·φοράιν έν τή Ίστορία. 'Εττρόκειτο δέ κατά τόν δεύτερον τοΰτο ττοτγικόσμ ιον πόλεμον ττερΐ κοσμογονΐ'κής αύτόχρη.μα σκρράξε- ως, καθ" ήν επτεσαν ΰπερικοσιττέντε έκατομμύρια ψυχών, μεταξύ των ο¬ ποίων ικαϊ ή Πατρίς μας έπτλή·ρωσε τόν φόρον τού αΤματος. Θά έθρη- νοΰμεν δέ ττολΰ, απείρως ολιγώτε¬ ρα θύματα, εάν άφ' ενός ιμέν έξε- ττλήρου τιμίως τάς έναντι ήιιώ συμμαχικάς της ύποχρεωσεις ή Τουρκία καί δέν έτή.ρει έγιχληματι- κήν οΰδετερότητα τήν τελευταίαν στιγμήν παρασττονδοΰσα, άφ' ετέ¬ ρου δ" έλειπεν ή σλαυοκίνητος κομ μουνιστική ττροδοσία ιέντός τής υ¬ πό κατοχήν "Ελλάδος, ή ύποκ νη- σασα 'κατά ένενήντα ττεντε τοίς έκα τόν τάς ιεναντίον ημών καταστρο¬ φάς των Γερμα.οϊταλών. ΐΚαΐ διότι μέ την Γιουγκοσλαυΐαν ουδέποτε υπήρξαμεν άντίπαλοι. Τουναντίον υπήρξαμεν ττάντοτε συμπολεμισταί. Άκόμη δέ και ώς κομμουνισταί οί Γιουγκοσλαύοι, ευθύς ώς έμειναν έθνικώς άνεξάρτητοι άττό την Μό- σχαν, μέ την γνωστήν κομματικήν παρέκκλ σιν την ττροκαλέσαίσαν τάς τόσον λυσσώδεις, άντιδράσεις των Σοβετορώσσων, συνεδέΒησαν στε- νώτατα μεθ' ημών διά συμμαχίας. Ένώ μέ τούς «φίλους» μας Τούρ κους!.. Άλλ' άς μή ·έττα»αλαμ- βάιω τοίς ττάσι ικαί τοίς μειρακί- οις γνωστά ίστοοικά γεγοότα. Μέ τούς Τούρκους υπήρξαμεν ττροαιω- νίως αντίτταλοι . φιλιικώς συμβ οΰν *ες, χάρις είς την καλήν ιδιοσυγ¬ κρασίαν των υπό ζυγόν 'Ελλήνων καί χάαις είς ιό άγα36ν 6ά3ος των μεγάλω τουρ<ικώ/ μαζώ/ τής Μι¬ κράς Άσίας μέ τίς οποίας σν.- εζήσσιμεν, ϋφιστάμε'.οι εκάστοτε λουτρά αΤματος, έξ αίτίας τώ-/ ύ- ττοονήσεων κακών πολιτικών τής Τουρκίας. Με αυτόν τόν τουρκ κόν λαόν δέ/ ίΐάς χωρίζει τίττοτε Του¬ ναντίον μάς συδέΰυν ττροαιώνιοι κοιναί, συγικινητικαΐ ιάναμνήσεις. Καϊ εΤααΐ βέβαιος ότι_έάν διενερ- γεΐτο ττο-ε μεταξύ τού τουρκΐικοΰ λαού τίμ όν δη,μοψήφισμα υπέρ έ- πανόβου των ποοσφύγων είς τα ττα τρογ:ν<ά των έ'δάφη δέν θά έξε- δη.λώ ε-ο είαή ελαχίστη ά.τίθεσις Ή δυ.σττιστία μας, αί αϋστηραΐ καΐ δ'·<ααι κρίσεις μας, τα παρά- ττο/ά ρας αφοοοϋν τούς κα<ούς έ- κ;[νους Τούρ'Κους σωβινιστας, οί όποίοι μέ τήν τυφλήν καΐ άψυχο- λόγητο/ τακτικήν των τταρεμποδί- ρον τό τρομακτικόν ξερρίζωμα καί τό ιμαρτύριον τού Χρυσοστόμου Σμύρνης. Νά λησμονήσωμεν τήν ττα ραοττονδίαν τοΰ δευτέρου παγκο¬ σμίου πολέμου καί τ* άκριβοττλη- ρωμέα σκουλικιασμένα φασόλια τοΰ «ίΚουρτουλούς», δταν ή Ελλάς έ ρ έψυχορράγει· ληστεύθησαν, Τ ί ή άλλ' έσψάγησαν, έ- ήτιμάσθησαν όμογε- η ήμη μγ νεΤς είς την Πόλην καί ιτήν Σμύρ¬ νην τόν ΣεμτΓτέμ6.ριον τού 1955. Νά λησμονήσωμεν τήν παράνομον συμμαχίαν Βρετα»ν<ών καί Τούρκων είς βάοος ημών 'έν Κρήτη καί τό μαρτυρολόγιον των τέκνον τής μαρ τυρικής 'μεγαλονήσου· άλλ' έχομεν καί τό ττρόσφατον λαθρεμττόριον των όττΛων ικαί των πυρομαχικών μέ τό «Ντενίζ»! "Εως, ποθ, λοιητόν^ καί Ιως ττό- τε ή 4χ ιμέρους ημών των Έλλήνων συγιχώρησις, άνεξ «ακία, μεγαλο- ψυχία, αίσιοδοξία; —«Κόσμος» 13.6.59. ιΓράψει: «Όταν καείς ττροτείνει χείρα οτϋμ φιλιώσεως ττρός εν*α αντίπαλον, ή χειρονομία τού αυτή εχει τοεΤς δι- αφορετικές €ννοιες...» Άς μή τα- λαιττωρώ τοΰς αναγνώστας μου. Άλ λά δέν είναι όλοφάνερη ή φρασεο- λογία τής σοφιστείας; —«ίΚόσ'μος» 5 7. 59. Γράφει: ι'Οσο γιά τούς Τουρκοκνπτρίους, πού είναι μία ιμε ονότης, δέν φαντά ζομαι ττλιειά ν' άττοΓελοΰν κίνδυνον διά την ττλειονότητα άμα σέ μερι- κούς μήνες φύγου/ «4>ττό τήν διοίκη¬
σιν τής Νήσου οί "Αγγλοι οί ώττοϊ-
οι ύττοτίθεται 6τι τούς ϊπτοστΐτρί-
ζουν Ό,τ ι έγπε ώς τώρα έγινε
Παα' όλο τό θάρρος ττού ττήρανε
άττό τόν νέον ·καβεστώς, θελουν δέ
θέλο-τν 9ά ικαθήϋουν ήσυχοι».
Τήν τταταγώδη ττλάνττν τής αί-
σι:5οξίας το3 συγγραφέως άττέιδε -
ξε τό λαθρε,ιίτΓΟοιον τού βενζινο-
τηλοίου «Ντενΐζ», τό οποίον ώποδει-
κύει δτι οί Τοΰρκοι καΐ τής Κύ¬
πρου «αί τής Τουοκίας δέν σκο-
πεύου^/ νά και3ήσουν ήσυχα...
Καΐ δ ά νά τίλειώνω μέ τάς ά-
ττε5είξεις τάς οποίας ό κ. Α Μ
εζήτησε νά τού δώσω περϊ τής χρη
οΊμοττοιήσεως τταρ' αϋτοΰ είς τα
δημοσιευθέντα αρθρα τού σοφιστει-
ών καΐ 6 αίας φοασεολογίας, τΓαρα
θέ:ω τινά έχ τού άρθρου δττερ έδη-
μοσιεύΒη την 7—7—59 είς τόν
< Κόσμον» Απαντών ό κ. Α. Μ. είς τόν θαυμάσιον συμπολίτην κ. Στυλ. Περι τό ζήτημα των έλληνοτουρκικών σχέσεων ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣΦΙΛΙΚΗΝΚΡΙΤΙΚΗΝ Πώς πρέπει νά κρίνωμεν τα Ιστορικά γεγονότα άπό νενικής πλευράς τελείως άντικειμενικώς καί δχι βά¬ σει των προσωπικών συμπαθειών ή άντιπαθειών μας έναντι ξένων λαών. Τοΰ συνεργάτου μας χ. «ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ» ^Συνέχεια) Ή όλοκληιρωτική κατα^τροφή.τής Χίου, ή μεγαλυτέρα των συμφορώ'/ ττού ύττέστηιμεν κααά την *Ετταν«ά- σ"τασιν τοΰ 21, ώς ·καΐ ό μετά πολ¬ λάς δεκαετηρίδας έττισυμοάς πόλε- μος τού 1897, ό οποίος τταρ' ολί¬ γον νά ύττεδούλωνεν ΐκ νέου την Έλλάδα, ϋττήρξαν τα δύο έκ των δσων άνέφερα ήδη κλασσικώτερα τταρσιδείγματα (έκ των όλεθριωτέ- ρων άττοτελεσμάτων, άτινα ττρο<α- λεΤ ιενΜς νοσηρός καί παραπαίων πατρ.ωτισμός, άττοβλέιΐτων μάλλον είς τήν δηιαοκοπίαν καιΐ μή συναι- σθανάμενος τάς συμφοράς δς δύ- νσ,ται ··ά ίττροκαλέση ή, ένίοτε, *αι άδιαΐφορων δι" αύτάς. Τό «Κάψε με, αγά μου, ν' άγιά¬ σω», τό οποίον άρέσκεται νά ιέττα- ναλαμιδάνη ό φίλος κ. Βερνάρδος, ελέχθη —^δν, έννοεΤται, ελέχθη — μ&χηι μιά Φορά καθ" δλον τό 6ιά- στημα τής δουλείας ή των άπΐλεν- θερωτικώ άγώνων .μαί· Το είπαν, κατά την παράδοσιν, οί δυστυχι- σμένοι οί Χιώτες, τα θύματα αύτά τής έγ«λτ|ματικής ώπερισκεψίας των Σαμίων, οΤτΐνε»; έπέδραμον είς τήν μαρτυρικόν νήσον, τταοά τήν ά- τταγόρευσιν τού Δημητρίου Ύψη- λάντη, καΐ είτε ι τα τή ίγκατέλει- ψαν είς Γτήν «ρρικην τύχην της! Τί ωφέλησε άν ό άρχηγός της οίκτράς αυτής εκστρατείας Λυχούργος Λο- γοθέτης ιέττολέμησεν έττειτα έν Σά- μω ήρωικώς μετά των ώνδρών τού καΐ εσωσε την νήσον ίκ τής καταστροφάς; Ήτο, όμολογοαμέ- νως, χαλός τΓθοτριώτης καΐ δριστος άρχηγός. Διατί δμως νά επιχείρη¬ σιν, τταρακούων μαλιστα, ώς εΤττον, τήν περΐ τού εναντίον διαταγήν 1- νός άΜωτέρου τού έν τή άρχηγία τού "Αγώνος, τήν δλως ώμελέτητον καΐ έκ των προτέρων καταδ κασμέ- νην αυτήν Αττιχείρτγσιν; ιΚαΐ αύτός μέν, λόγω τής ιμετέττειιτα κατά τήν άμυναν τής νήσου δράσεώς τού, έξηγνίσβη κατά έν, άς είπωμεν, πό σοσιτόν. Ό σΐΛαρχηγός τού δμως Μπουρν.άς, ό καϊ συνυπεύθυνος διά την καταστροφήν, τταρ£μεινεν άδρανής άοτοτε. Ή μανία καταστροψής των πάν¬ των, ήν £ττεδείκΜ>ον τότε οί Τοΰρ¬
κοι είς τοΰς ττολέμους, άττέβη έτι
άγριωτέρα έν Χίφ καΐ έν τού α!-
σθηματτος εκδικήσεως διά την σφα¬
γήν 'μενάλου μερους τοΰ τουρκικοΰ
πληθυσμοΰ, είς ήν επεδόθησαν οί
ήμέτεροι χαϋά την ττρό έπους σχε-
δόν λβοβοθςκΐν χώραν αλωσιν τής
Τρ ττολιτσάς.
Πώς ψαντάζεται ό φίλος κ.Βερ-
νάρδος δτι τό «ίΚόψε με, άγά μσυ,
ν' άγιάσω» είναι δυνατόν νά τό εί¬
πουν τώρα οί Κύπριοι, διότι συνε¬
λήφθησαν τρείς Τοΰρκοι προσπα¬
θούντες νά είσαγάγουν λαθραίωςδ-
πλα είς τήιν νήσον των; Δέν αποτε¬
λεί αύτό δεινήν υβριν
δι' αύτούς; "Υστερα απτό τόν άγώ-
να, δν διεξηγαγον νά τταρουσιάζη
αύτούς, τούς Λΐτοτελοΰντας συντρι
πτΐ'κήν ττλειοψηφίαν, ώς κινδυνεύον-
τας νά σφαγούν άπό την μειοψη-
φία! Γιατί νά γιράφωνΐαι τέτοια
ττράγματα; Τό ότι δέ ό κυβίρνή-
ΤΓτς τ·Κ νήσου, ό όττοΤος θά φύγη
σέ λίγο καιρό, δέν έτιμώρησεν ό¬
πως θά ετΓιρειττε τούς τρείς Τούρ¬
κους ναυτικούς, οΰτε είναι τρομε¬
ρόν, οθτε καί εχει σχέσιν μέ τό
θέμα μας....
Τό δεύτερον τταράδειγμα νοση-
ροΰ και απερισκέτττου ττατριωτι-
σμοΰ, τό άττοΤον θά άνέφερα, άφο-
ρςι τόν, ώς είττον, έλληνοτοκρκικόν
ττίΛεμον τού 1897. Ένδεκα δμως
ε;η /ττρό αυτού, δηλαδή τώ 1886,
έταίχΒη ό ποόλογος τού δοάματος
αύ-εΰ ή μάλλον ή *ττρό6α τζενε-
ράλε», δηλαθή γενική δοκιμή, ήτις,
τΓ)3θυμένων των άναλογιών, ιταρου-
•σιάζεται ώς ΟΛτροτέρα αυτού.
Καί δμως ή άποτυχία της δέν ήμ-
ττόδισε τούς ικυ6ερνώτας άττό την
άττό τής σκηνής τής Ίστορίας εμ¬
φάνισιν τού «υρίως έργου.
"Ιδού ττερΐ τ!ι.ος πρόχειται: ΟΙ
Βούλγαροι, οί Λττοΐοι δέν είχον προ
γονικάς δάφνας δ ά νά κοιμώνται
άμέριμνοι έπ' αυτών, δττως τό έ-
ττράττομεν ημείς έττΐ δεκαετηρίδας,
έξυπΛήσαντες μόλις κατά τό 1912,
οΰτε «αί είχον δεινές «πορλ—π-
πες» νά τούς ναιν<ουρίζουν μέ γλυ- κό δν^ειρα, ίτταρέμενον αγρυττνοι καί έττεδόθτκταν αμα τή ιέλέω Ρωσίας άττελευβερώσει των, είς την άργά- νωσ ίνός άξιομάτχου στρατοΰ, ·μέ τόν άποϊον, έξ-έτττά μόλις €τη ά¬ πό τής Ιδρύσεως τού κράτους των, κατέλαβον αίφνιδιαστικώς την 'Α- νατολ κήν Ρωμυλίαν. Έτπ>κολούθη-
σε το πραξικόττημα αύτό ένας Σερ
βοβοιΑγαρικός ττόλ&μος, είς δν καί
άνεδείχθησαν ·ικηταί
Τό ώς είπον τπραξικόπημα ήθελή-
σαμε νά τό μιμηθούαε καί ημείς
τό επόμενον ετος (1886). ΐΚαΐ χω
ρ'ις νά τταιρασκευασθώμεν, ούτε
στρατιωτπκώς οΰτε διπλωματικώς,
όπως οί Βούλγαροι καΐ μέ κυριώ¬
τερον ίφόδιον τό δίκαιον μας —
ποίος τό λογαριάζει αύτό;— θελή-
σαμε νά καταλάβουμε μέ έλαχί-
στους &νδρας δλως αΐφνιδιαατικως
καί ανευ, φυσικά, κηρύξεως πολέ¬
μου, τή . λνακεοονίαν. Άποτέλε"-
σμα: Μάχη είς την θέσιν ΐΚούτρα
παρά τα σύνορα, μέ τόν φάνον καί
τραυματισμόν 100 εύζώνωνν μέ
βσρύν π-ραυματισμόν τού γενναίου
ταγματάΐρχου Λώρη <κα1 αιχμαλω¬ σίαν 300 καΐ πλέον στρατιωτών μας, ώττοσταλέντων είς θεσσαλο¬ νίκην Ρβζίλευμα τοσούτφ μάιλλον δεινόν καθότι δέν υπήρχεν έμπόλε- μος κατάστασις μεταξύ των δύο χωρών. Εύτύχημα τό δτι οί Τοΰρ¬ κοι δέν εχαρακτήρισαν τούς αίχμα λωτισθέντας ώς άντάρτας, άλλ' ώς αίχιιαλ'Λτους ττολέμου _ Αύτά καί δλλα είναι τα οίκτρά άττοτελέσματα μιάς πολιτικής ιμή βασιζομένης είς ουδένα ύπολογι- σμόν, τής ττολιτικής των θελόντων νά τΓαριστάνουν εαυτούς ώς ύττερ- πατριώτας καΐ παρασύροντα'ς τούς ύττευ3ύνους κυβερνήιτας καί ώρχη- γούς είς ενεργείας άσυέτους καί έξωφοενικάς, προκαλούσας Φοβε¬ ράς ιέβνκάς καταστροφάς. Πατριω- τισμός μή διευθυνόμενος άττό τήν λογ κή;, όμοιάζει μέ ίττπον &χ.υ χαΐλινοΰ καΐ άμαξοστοιχίαν ανευ φρένων καί οδηγού. Πολιτική ττού έ"θυμίζει τταλληκαράν λύνοντα τδ ζωνάρι τού γιά καυγά, χωρίς βμως νά ττροσέξη νά μή ττέσουν μαζΐ μέ τό ζωνάρι τού καί... έκεΐνα ττού συγκροποΰνται ^ο αύτό καί... ά- ττο<αλυφ8οΰν ττράγματα πού δέν ττρέπε· νά έλθουν είς φώς Ό ττό- λεμος τού 97 απεκάλυψε πολλές γύμνιες μας, Ιδίως άττό απόψεως στραιτιωτικών ιέφοδίων, τίς οποίες δέν ήξεύραμεχ οΰτε ημείς. ΙΚαί τίς έμαθεν ή ύφήλιος! Στά 1912 ήρχι¬ σαν νά λύνουν τό ζωνάρι των οί Νεότουρχοι καί τό λύσαμε ιτότε καΐ ημείς. Τα ατανταλόνιια μας δ¬ μως ήσαν καλά στερεωμένα, £νώ τα δικά των; Μά, θά μοΰ είπουν μερικοί, 0>
ττοφαΐΛΟμενοι ώς «άττό καβέδρας>,
δηλαδή ικαθήμενοι είς 6ύο καρέκλες
τού καφενειον &ασ-τος καΐ ροφών
τόν κοοφέ τού ή τό ούζάχι τού :
«Τό δένορον τής ελευθερίας μέ αί-
μα €τυνήθως -οτίζετται».
Α^άλιστα, μέ αίμα. Άλλά μέ αί-
μα πού τρέχει στά χειρουργεΐα
καΐ δίνει τό τρέξιμό τού καινούργια
ζωή στόν αρρωστο καί δχι τό αίμα
πού τρέχει στά... σφοογεΤα καί 6ί-
νει ιτόν θάναιτον. ιΚαί τό αΐρα ττού
έτρεξε στή Χίο καί έττειττα στίς ~ε-
διάιδες τής θεσσαλίας, ή"το αίμα
σφαγείων! ιΚαί τό "Εθνος .μας δέν
εχει πολύ αΐμα γιά «ά τό χύντ]
στά σφαγεΐα!
ΙΚαί ένας αλλος θά μού εΐητη την
ώρα ττού... τταίζει τάβλι: <Νά, έ- γώ τώρα ερριξα σιτήν τύχη κι' 1· φορα έξάρες. "Ετσι ττολλές έτπχει- ρήσεις στήν τύχη φέρνοΐΛ' Ιέττιτυχί- ες. Παράδειγ-μσ ή ιέτηχείρησες τού Κολόμβου». ΑΛάλιστα. Ό Κολόμβος δμως βέν ετταιιξε ιμέ τήν τύχη κανενός λαοθ καΐ κανενός άνθρώττου. Αύτοι ττου είχε μαζ! τού εγνώριζον δτι, ατηγα( νούν ττρός τό αγνωοττον καΐ ιτρο- σεφέρθησαν ιέβελοντικώς. "Αρα ίί- σαν ύπεύθυνοι οί Τδιοι διά αήν τύ¬ χην των·. Οΰτε καί διά τα τρία κα ροιβια ύττεΐχεν εύθύνηιν. Τού τα ιττα- ρεχώρτ>σειν ό βασιλεύς, έν γνώσει
τού καΐ αύτός δτι ή τύχη τους ήτο
άβεβαία. Δέν συμβαίνει δμως τό
ίδιον βταν ττα'ιρνει κανεΐς σιτό λαι-
μό τού κόσμο όλόκληρο, τό "Εθνος
όλόκληρο καΐ τό οδηγεΐ ττρός τόν
όλεθρον, άμελέτητα καΐ ανευ τής
πιθανότητος ουδενός κέρδους!
Όπως έγραψα καί είς ττροηγού-
μενα δρθρα, ή Έττανάστασις τού
21 δέν ήτο άμελέτητη. Άττόδειξις
δτι έξερράγη μόνον έκεί ττού μπο-
ρούσε νά ιέττιτυχη. Καί δττοα ύττέ-
στημεν συμφοράς, τοΰττο όφείλεται
είς Ιάσύνετες ιένέργειες διαφόρων
—αλληκαράδων», ένεργησάντων ττα
ρά τάς διαταγάς των κυρίως ύττευ-
θύνων Λρχηγών.
Αύηά πλέον άνήκουν είς τό πα¬
ρελθόν. Άττό τΓολλοΰ έ»ταύσαμεν
ν ά είμεθα «καρ<τταζοεισπράκτορες>,
άλλά νά δίνουμε «καρπαζιές» άκό¬
μη καιΐ σέ ττολύ μεγάλους, δταν
μάς ιτατούν την ούρά! Τό οείξαμε
μ έ τόν "Αξονα. ΙΚάναιμε καλά τό έ-
να σκέλος τού κα! ττετάξαμε τό
ΟΧΙ νας, δηλαδή αό «Μολών λον
6έ» τού Λεωνίδα στό Λλλο. Δέν
τούς κάναμε τόν «παλληκαρόο,μάς
τόν έκαμαν, ώς έττί τό ττλεΐστον δέ
ή μάλλον κατά κανόνα, έκεΐνος ιτού
λύνει ττρώτος τό ζωνάρι τού, ίκεί-
νου τού λύκται ό όμφοΑός άττό τό
ξύλο ττού ιτρώγει! Γι' αύτό πράττει
νά είναι πολύ έττιφυλακτικός έκεΐ-
Λος ττού /ττροκαλεί.
Αύται αί ττερί «ύπερπατριωτών,
άγάδων καΐ ιτταλληκαραδων» άντιλή
ψεις μου. ιΚαί ττιστεύω νά συμφω¬
νήση τώρα μαζ! μου ό κ. Βερνάρ¬
δος.
ΑΧΙΑΑ. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ
(Βυζάντιος)
Ν. Φιλαδέλφεια/Αγκύρας4Τ
(Συνεχίζεται)
ΖΗΤΗΜΑΤΑ (ΤΟΝ ΕΛΑΗΝΩΝ' ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ; ΡΟΥΜΔΝΙΑΣ
ΥΠΟ ΤΗΣ «ΕΝΩΣΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ»"" ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ
Τό Δ.Σ. της «"ΕΝΩΣΕΩΣ» ττρό
τής συγκλήσεως τού συνεδρίου των
δικαιούχων άττοζημιώσεων τής 8)
11)959 είχεν ώττευθύνη ττρός την
"Ελληνικήν ΆντιτΓροσωπτείαν (ΐταρά
τή Μικτή Έλληιο-Ρουμανική 'Επι-
τροπτή Βουκουρεστίου Ιέμττεριστατω
μένον έγγραφον του,έν τφ όττοίφ ά-
νεπτύσσανται αί άττόψεις αυτού
σχετικώς ιμέ τήν ανάγκην τής ϋττό
τής 'Ελληινικής ΆντκΐΓροσωπτείας έ-
ττιτοττίου ΐν Ρουμανία ερεύνης τώ
τίτλων «υριότητος των ώκινήαων
των δικαιούχων είς τα 'Υττοθηκοφυ-
λακεΐα ή 'Εφορίας ττρός άττόδε -ξιν
τής ϊδιοχτησίας των ώς καΐ τής προ
σφυγής είς τάς Δ)σεΐς ή Τμήματα
ή Ύττηρεσίας Άλλοδαττών τής Ρου
μαν'ιας διά την ώττό&ειξι·ν τής 'Ελ-
λΐ>νικής ύττηκοότητος των δικαιού¬
χων έκείΚ»ων, οί ότττοΤοι δέν αττέστει
λάν αυτή δι* οϊονδτνττοτε λόγον Ιμέ-
χρι σή,μερον 'Ελληνικά ΠρΙθξενιικά
διαβατήρια.
Ή 'ΕίλληΛΐκή Άντιττροσωττεία
δ ά τού ύττ' αριθ. 665 καΐ άπό 20)
11 )959 έγτγράφου τής ττρός την
«ΕΝΩΣΙΝ» αποφεύγουσα ιέτπμε-
λώς ν' άτταντήση είς τα δύο ώς ά¬
νω συγκεκριμένα ζητήματα, δηλοί
Κασιιμάτιγν, όστις είς τό φύλλον
τού «Κάσμου» τής 27—6—59 προ
κληθείς παιρέταξεν ττληθώοαν δημε»-
σιευμάτων τού Τύττου των "Αθηνών
έκ των οποίων ώττοδεικνύεται σα-
φέστατα ή κακοττιστία των Τούρ¬
κων γράφει... χσ.ριεντιζόμενχ>ς:
«ΆρνεΪΓαι ιέκείνος νά σνζητήΐση μα¬
ζύ μου ίθτορικά θέματα, άρνούμαι
καί <έγώ νά λάιβω ύττ' όψιν τάς ττε- ρικοπάς των αρθρον των εφημερί¬ δων πού άναφέρει. 'Καΐ ιδού ττώς τό δΐ'καιολογώ αύτό...» Καί γράφει έν συνειχεϊα ττερΐ χατευθυνομένου ύττό των κομμάτων Τύττου, όστις δτϊμοσιεύει δ,τ ι συμψέρει είς ταύτα περΐ «π-ρολητΓΤΐκής — δήθεν — λο- γοκρσίας» καί άλλα τινά ιέξ ΐσου αύθαίρετα καΐ αύτοσχέδια συμιτε- ράσματα. "Υπό τοιαύτας συνθήκας δεν ά- πομέΊΈΐ αλλο άπό τό νά .. 'μετανο- ήσω πού ιάπηοιχολήθην τόσον ΐξο- νυχι'στικώς μέ ιτήν ώναίλυσιν των δο ξασ ών, τού κ. Άχ. Μαυρομ>μάτη,
Τ/ άττοδείξω 6τι ό γράφων συζτγτεί
μέ αύ3αίρετα ιέτπχειρήιματα, σοφι-
στείας καί βιαίαν εστίν δτε φρασε-
ολογίαν. Διότι καί αν τόν πείσω...
δέν τΓρόκεκται νά τόν ττείσω!
ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΝΑΡΛΟΤ
δτι θ'σίΓΓοστέλλη εκάστοτε είς τήν
«ΕΝΩΣΙΝ ΔΙιΚΑΙΟΥΧΩΝ ΡΟΥ-
ΜΑΙΝΙΚΩΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ» κα
ταστάσεις δικαιούχων, των οποίων
οί φοχελλοι είναι ιέλλκττείς, ΐα με-
ρίμνη τής «ΕΝΩΣΕΩΣ» συμπλη-
ρούνται ούτοι διά την ΙέκδίκασίΛ
των υπό τής Μικτής Έττιτροπής.
"Ηδη άΐττέστειλεν αύτη τήν κατω¬
τέρω δηιμοσιευομένην άλφαιβητικώς
κατάστασιν δικαιούχων, τούς δττοί-
ους καλεί ή «ΕΝΩΣΙΣ ΔΙΚΑΙΟΥ-
ΧΩΜ ΡΟΥΜΑΜΙιΚΩΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩ
ΣΕΩΝ» δττως ^προσέρχωνταν καθη-
μεοινώς 8—2 μ.μ. είς τό Γραφείον
τού Νο,ιικού Σύμβουλον αυτής
Εύρ. Μςΐκρίδου δ κηγόρου, Σταδίου
3β Μέγαρον ,Νικολούδη α' δροφος
Γρ33φεΤον 30, είτε οί Τδιοι είτε συγ-
γενεΐς ή γνωσταί των είς "Επαρ¬
χίας καΐ Εξωτερικόν διαμενόντων
δικαιούχων ττρός -παροχήν ύπ' αυ¬
τώ-^ πληροφοριών επί των έκικρεμών
παρά τή Μικτή 'Ελληνο-Ρουμανική
'Εττιτροπή Βουκουρεστίου ΰποθέσί.
ών άτΓθζημιώσεών των.
Ή Κατάστασις €χει ώς εξής:
Α
'Άερκϊβης Σταύρος ή Άερίκος
Σ&φιανός, Αναστασίου ^ωνστ.,Α¬
ναστασίου Σ. θεοδώρα, Άβραμί-
δης Άβραάμ, Άβραμίδτ>ς Ι. Ίω-
ακείμ, Άβραμίδου Ι. Βασιλική,
Άπτοστολόττουλος Απόστολος, Ά-
ράττη ή Σβάνου Άναστασία, Ά-
λιμπράντης Σ ταύρου κληρονόμον
Άντωνιάδης,Άβραμίδης Γεώργιος.
Β
Βιρέκου Μαρίκα τό γένος Δια-
μαντοττούλου, 'Βιολάτος Άλκιβιά-
οης, Βιολάτος Παναγής, Βυζαντιά-
δης, ΒΙλασοτΓΟλν Βαλιανάτος Πα¬
ναγής, 'Βρυώνη Ρεγγίνα, Βαρελάς
Ίωάνν., Βασιλείου Δηιμ., Βλασό-
πουλος Σιττ. ικληρον., Βλασόττουλος
Πάνος, Βλάχος Παναγής, Βου,τσσ
Λουκία, βίκα Ελευθερία, Βασιλεί-
ου Μαρία, Βασιλειάδης Μιχαήλ,
Βλάχος Γερ., βασιλειάδης Ιω.
Γ
'Γκίκας Νικόλαος, Γκίκα Ανάστα
σία, "ΓουσγΙούνη,ς 'Αθανασίου Δημή¬
τρ ος, Γεωργούλα Αίκατερίνη, Γκά
τσου Εύανθία και Μιιχαήλ, Γρηγο-
ριάδης Δημ., Γκέγκης — Γκικολέ-
σκου, Γυαλιά Φρόσω, Γαλάτη Ά-
κριβή, Γαβριηλίδης Π., Γρηγορο-
ττούλου 'Κληο., Πραφιάδη Αίκ., Γε-
ωργίου "Αγγελ., Γιακουμάκος Εύ-
άγγ., Γιοβανούλη Άνεζίνα, Γυα-
λιάς Άπόστ., Γυαλιάς Πανβγ.
Διβάρης Σ. Ιωάννης, Διβάρης
Σ. "Ηλίας, ιΔάρη Π. Α1κατ.ερίνη,
Δημητριάδου, Δενδρινοϋ 'Ελένη,
Δραπανιώτη βασιλική, Δημητριά-
6ης Δημήτρ·, Δρυμαλά Αγγελική,
Δέδε Δάφνη, Δεδετσίνας Παν.
Έ
'Ελιέζερ Λάζαρος, Ελευθερίου
Εύανθία, Εύθυμίου 'Εζλέν»).
Ζ
Ζαφείρη Ίουλία τοΰ Διονυσίου,
Ζαγγοπόλ, Ζυγγουράς Βασίλ. κλη
ρονόμοι, Ζαφείρη Πανιτ. κλήρον..
Ζαφειρόττουλος Έλευθ. καί κλήρον.
Μαρκ. ΖαφειοτΓούλου, Ζαφειράτος
'Κων., Ζαφειράτος Άιντών., Ζώης
Φωτ., Ζαννΐκος Πιιπΐνος, Ζαγορίδης
Ευάγγελος.
0
βεοδωρίδου Άν., ΘεοΦανάτος
Ίωαννίιδου Εύαγγελία (πρώην
Κουμανιούκ), Ιωάννου Κο>νσταντ.,
'Ιωάννου Γεώργ. ,
ΙΚ *
Κάλιος Ιωάννης, ιΚονγιόπη Π|-
ρόσκα, ιΚαλαίβρέιζου "Αρτεμις, (Καμ
,πανέλλης Γ. Ιωάννης, 'Κυριακίδης
Κωνστ., Κυριακίδης Νικόλ, κληρο-
νόμοΐ, ιΚρυσταλόπουλος Κρ., Κε-
σίσογλου 'Υττατ. κληρονόμοι, 'Κάρ
ττας Παν,τελής, ΙΚουγιουμτζόγλου,
Κεχρούλια, ιΚολιοΰ Γιαννούλα;Κουρ
τίδηίς Δημή/τριος, Κάττρης Δ.,
Κέντρος θρασύβουλος, ΐΚουταβά
Άδαμαντία, ιΚρητικός Άντ. κληρ.,
Κουρής Χαράλ., ιΚεψάλας Βασ·.,
Κιζίδη Μαιρία^ΚΜριακή Σμαράγδα,
Κωτίδης Βασίλ., ΙΚουχόλη θύρα¬
ν ί<χ, 'Κουκόλης Άχιλλεύς, Κουκό- λης Μαυρίδης, ΐΚαλαβρέζου Δέσττοι να, 'Καλαβρίέζου Γεώργ., Κωλέτοπΐ| Αίκατερίνη,. ΙΚ ΐιρχελής Δημήτριος, Καράτση Αίκατ., ΐΚαρροττόλ Μιχ., ιΚουγιουμτζέλης Αλεξ., Καλογιαν- νη κληιρον., ΐΚαρροττόλ Χρησ,τ. Λ Λαιζαρίδου Βιικτωρία, Λάφυ Δέ¬ σποινα, ΛεΦάχις 'Νικόλαος, Λεαν- τσινίδου Μαρία, Λισσάτος ΐΚοσμάς Λεΐ'βαιδά Ίουλία, Λίιμπτεν Ίωάνν., Αεοντής Δτ>μ., Λιντζερόττουλος
κληρ.
Μ
Μυλωνά ιΝΐΓτσα, Μουριάδου Βύ-
γεία, /Λαυρομμάτης Θεοδ., Μπλέ-
τσας ιΝικόλ., Μπτρούσαλης Γεώργ.,
Μυλωνά Εύαγγ. κληρονόμοι, Μού-
σου Άγλαΐα, Μουσακης Ίωάνν.,
Μαΰρος Γεώργ. Μο»ίτίοΛιΑ Γοεπιιλ
,
II
ΚΟΙΚΟΣ Μ
«ΟΑΙΤΓ1Κ
**■*«%.
«1Μ0ΣΥΝΗΣ ΣΥΝΕΧΕ
ορμής των δημοσιευθέντα β1ρ
.φαντικφν, κατά τοθ ' " -
ν «άναμνήσεων»
τό ζήτημα τής
τοθ μ
ΑΟΗ^Α,, ΚΥΡ,ακη 20 ΛΒΚΕΜΒΡ,ΟΥ
Μ έ την
1959
*ΙΛΟΛΟΓΙΚΗ,
— Ί$ιακτ·γ-ς : ΣΩΚΡΑΤΉΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ — ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑΟΔΟ2 ΙΤΑΛΙΟΥ 65 — ΤΗΛ. 527-126
Βενιζέλου
ε1ζ την επι!
Ώς
ιν
γνωστόν. Ιχει -ρο έτβν
υπό την ττροεδρί
κ. Γεωργίου Π(
οέν απατώμαι-
μι
(οτ6των κρατικόν.
άων καί δ
™λυμ6.
ην όποιαν
-ιν
ενεργήση
Π βΙςτ_ς δεοόσα^ ένϊρ^'
πρός διαιώνισιν τής ά
ε ι ώ δ ο
ιου,
•ής και τοθ μ ε γ α λ
*γοο έθνικοθ ηγέτου.
Είναι δικϊτυχώς ά ν
ιοττή δχι μόνον δέν
τήν ίερότητα τοθ
, άλλά καί ήνέχθη
ΐάς Ελληνικάς Κ
κσιρούς, διάψοροι γνωμαι καί
τ ρ
υ ς
καΐ γενι-
άνέγερσιν
σπηβόλου
έργου τοθ άει-
,,ί ' η η τ °
^ ΧΡΙ τ°°δε'
σΚΟπο°·
ή
κσιρους, οιαφοροι γνωμαι καί όκέ,ι, λ.1 μονον,
ιρί τοϋ τόπου οπου πρέ™ νά ^ί?£ς ά^οδίων καΐ
...ι._». *„ ___· . ^^1ιει ν« στηΰη τΛ ιι/πιι=τ«..
ιυψαν, έκ τούτου, ά τ έ
ινίαι. τό Ι ε ρ ώ τ ε ρ ο ν
ΕλληνικοΟ Λαοθ —τό
των
τό μνημεΐον,
συζητήσε'ις καί
καθηκόντων
ΑΝΕΚΠΑΗΡΩΤΟΝ ι
ίντώ μεταξύ ή πρωτεύουσα
ρ ο ν-
του 'ΕλληνισμοΟ καί
κματι
μόδιοι»
ΰν των
ς, οί
ϊ / πληροφορίαι περί
ίίΡνθν Τί' .έπΐτΡ°πΠς παρεμβάλλουν α ν-
κ ώ ς -ροσκνιματα διάψοροι δολιοφθορεΐς
μανδαρΐνοι, δ^δεάται καΐ δρνανα των άπο
ΥωΙαΥωνώ^ης τταλαιοκομματικής φαυλο-
τής εξευρέσεως τού
τοθ μνημεΐου,
υν νά διαιωνίσουν ο ζήτημα.
|Τό μισος τού παλαιοκ^ματισμοθ τής Μικράς καί έν-
3ζ, κατά τοθ περανθρώπου Κρητός
Τρειται άκόμη ά σ β ετ τ ο ν. 'Υπάρχουν άλλωστε
εις την ζωήν Καί κατΧουν άνώτατα άξιώματα καί
^ΛΙΜΑ ?ς>> είς την '-λ^^ήν κοινωνίαν θέσεις,
% ΐοι από έκεινους οί όποίοι ώργάνωσαν τάς εναντίον
ι Ελευθερίου Βενιζέλου δολ»Φονικάς αποπείρας,
ί '?« ό^ίθίν πιθανόν, κατόινν Τ°ύτου, εάν μάλιστα
Λ η ετά μακρόν οκόμη, ή Λμερινη τοθ "εϋνο0ϊ*"Ί<ά- Γ ις νά ίδωμεν ανεγειρομένης τουζ άνδριάντας των • τττών τής: Κυπριακής έλευκΡία<»~"τΟν άνδριάντα -οιου τοθ Γ π.χ. είς τά _ ύ-αια τοθα'ΐ"υΡ^ς- ΓΡΠνορίουΡτο0 , τοθ Ελευθερίου Βενιζέλου Δι α κ ε ς τού παλαιοκομματισμο '*τ τόν σωματικόν θάν IV τοθ Πανεπιστη ιως τό μνη- ι οί έπιζώντες β ρ υ- οβοθνται καί τρέ- του, τόν ΑΘΑΝΑ- ν ψυχήν τού τήν είς τόν κολο- κα1 άδέκαστον Ιστορίαν ■·■———». ——_^ ---—·νιννν>
IV
ΐνρΐΑν
ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΑΝΑ ΤΗΝ ΑΥΚΙΑΚ
ΕΑΑς4 Μικρά
Ελλάδος των «άξέχαστων/πατρίδων κα
Ισίκών έστιώνμας.
Γ-υνεργά'ου
"Αλλωστε
τι, οί καθ" έαυ.υυ ιστορια της
Χθίας Μικράς Άσίας εΤναι άκόμη
εν ττσλλοις άγνωστος. ιΚαί ή ύττάρ-
χουσα ιμεχρι σήμερον άτελής κα'ι
Λανσασμενη
Οΰτε ό Στράβων. οΰτε ό Πτολε-
μαιος, ούτε ό Πλίνιος, ούτε ό Άρ¬
ρενος, οΰτε ό Στέφανος Βυζάντιος
ουτε ό Συνέκδημοςτοϋ Ίεροκλέους'
έττι των όττοίων αλλωστε
ΘΚΟ^ΩΡΟΥ ΑΛΡΞΜΗΔΡΟΥ (Άτταλίδου(
ς ης
των 'Κιλΐικιανών
Ταοσόν.
Όσον άφορα δέ
ταιαί ττερι τταλαιάς Μικράς Άσίας
γνωσεις μας, κατώοβωσαν νά μάς
ενημερώσουν ττλήοως ττερΐ αυτής.
ρς ίπτίσης καί τό Ημερολόγιον τοΰ
=ενοφώντος δ ά τήν ττορείαν τού
κ,υοου άττό Σάρδεις είς Κελαινάς
και εκεϊθεν πρός Ίκόνιον, Λυκαονί-
σν·. μέρος ^ τής Κατπταδοκίας καί
ΓΚΕΪΘεν τοΰ δρους Ταύρου πρός
Ταοσον. Ούτε ιέττίσης ή Ίστορία
τού Αρριανοΰ, όστις τήν δλην ττρο-
οπτικην τού έπέστησεν είς τήν πο¬
ρείαν τού Μεγάλου "Αλεξάνδρου, ά¬
πό Λυκίας έν^ τής Παμφυλίας
καί Πισιδίας καί εκείθεν πρός Γόρ-
διον έν Φρυγία καί Άγκυραν καΐ
δα μέσο,υ τής Κατττταδθικίας καί
Πυλών πρός την
. . _ τόν Πολύβιον
καΐ Απττιανόν, οΐτινες ησχολήθη¬
σαν μέ τους έν Μ κοδ Άσία Ρωμα-
ι'κούς ττολέμους καΐ ιδίως ή ττεριγρα
Φή τού διά την ττορείαν τοΰ Γναϊου
Μανλίου έν Φουγία, Παμφυλία καί
Πιοιδ!α> καΐ ιέκεΤθεν είς την Γαλα-
το — Έλλάδα και είς τήν "Αγκυ¬
ραν, και αί Ίστοοίαι τούτων εΐκΐι
ττεριωοισμέναι «αί άνάγονται μό¬
νον είς τάς έττιχειρήσεις τής Ρωμα
ϊκή^ Αύτο,κρατορίας.
Έττίσης ή "Αννα ΚομνηνοΟ, θυ-
γάτηο τοΰ Αύτοκοάτορος Άλίξίου
Κομινηνοΰ, ήσχολήθη ■ μόνον 'μέ την
Εκστρατείαν τού πατρός της άττό
'Κί,>νσταντινούτΓθλιν μέχρι Ικονίου.
Έκτός των ανω ττηγών εχοαεν βε-
βαίωι;, δττως άνωτέοω ελέχθη, καΐ
«τόν Άνώνυμον Περίττλουν» ή «Στα-
διασμόν τής Μεγάλης Θαλάσσης»
όττω'- ιέπιγράφεται καί ούτινος τό
χειρόγραφον εύοίσκεται εί^ την Βα-
σιλικήν Β βλιοθήικην τής Μαδρίτης
Ό βιιβλιοττώλτκ Ίοιάοτε, κατά τό
ετος 1769, έξέδωσεν, είΓ 6να τό-
μον, τόν (έν λόγω Πεοίπτλου^ υπό
τόν τίτλον «Ρέτζια, Μπιμπλ'όθεκα
Ματρίτενσις Κόντιτσες Γκραίτσι
Μ Τ Σ^
'Παο' δλας δμως τάς άνω ττολυ-
ττληθεΐς Ίστοριικάς, γρωγραφικάς
καΐ άρχαιολογικέ-ς ττηγάς, άττοιυέ-
νουν πολλσ κενά καΐ μεγάλαι αμ¬
φιβολίαι διά νά όλοκληρώσωμεν
αύθεντΐ1<ην "ιστορίαν της ** τούτου τμήματός της τής Λυ κιας, οττου ούδε,μία άνασκαφή εΤχ* νινει, έκτός τής πρό ενός έτους καΐ 'ωρα 'έξακολουθείο-ης το'αύτης, είς την ττόλιν τής Ξάνθου μόνον, ΐπτό της Γαλλικής ΆρχαιοΑογικής Σχο- λης της ιέρευνοσάσης· καί την ττε- Ρΐοχη·^ τής πόλεως Σίδης, έν Παιμ- Φυλία Καθότι αί καλύτεραι καΐ αί πλέον εΰάριθμοι .μαρτυρίαι τής 4ρ- Γεωγραφίας είναι έκεΐναι αί έ ή οποίαι, ,μέχρι σήμερον άκόμη ύφί- στανται έν αυτή τή χώρα είς τά ερπττια των άρχαίων πόλεων, είς τάς >έ- γραφας καΐ τά άλλα πολυ-
πλη3ή μνημεΐα, τάάποϊα δύνανται
να άνευοεθοϋν έκεϊ, «ατόττιν έξο-
χυνιστκών άνασκαφών καΐ έπιμό-
νων μελετών. Όταν λοιπόν τά ύττο-
λείμματα αύτσ τής αρχαιότητος έ-
ρευνηθούν καί τά α-οτελεσματα
συγκριθοΰν μέ τούς διαφόρους γί-
ωγράφους, μέ τά κατά και-
ρούς γενόμε^Ό δρομολόγια καΐ
ττεριηγήσεις καΐ ιμέ τάς άνα-
Φερομένας είς τήν Ιστορίαν των
περιόδους, άναμφι,βόλως τότε θά
καταληξω,μεν είς τό συμττέρασμσ
θετικοΰ συστήυατος τής Άρχαίας
Γεωγραφίας τής Μικοάς Άσίας «αί
των σττουδαίων ρόλων διαδραματι-
σάντων τμημάτων αυτής, τής πλέον
όρθής και άκριβοΰς άττό εκείνην πού
γνωρίζομεν σημερον *
_ *(Σηιμ. συγγραφέως). Πόσον ττ'
ρίεργον τυγχάνει νά έρευνώμεν ττΝ»'
Σελήνην καί τό μακράν ημών κεί¬
μενον ότττειοον στερέωμα, τήν στιγ¬
μήν ττού άγνοοϋμεν άκάμη τήν γη-
Τνην σφαίραν μας, έφ' ής ζώμεν καί
'καιτανικοΰμεν.
Έπεκταθέντες Τσως ττερισσότε-
ρον τού δέοντος, αλλ' απαραιτή¬
τως πλέον ή χρησίμου έττεκτάσε-
ως, προβαίνομεν ήδη είς τήν περι¬
γραφήν τής άνά την Λυκίαν ττεριο-
δείας μας, άρχάμενοι οττως είπομεν
έκ τής πρωτευούσης αυτής τής Ξάν-
θου.
ΞΑΝβΟΣ
(Τουρκ. ιΚινίκ).— Ή
(ρ ). Ή
πόλις Ξάνθος κατά τόν Γάλλον Μόν
τεσκιέ είνε ή ττρώτη ττρωτεύοικτο.
τώ Ήνωμένων Δημοκρατιών τού
Κόσιμου. Καΐ αΰτός άκόμη ό Τοϋρ-
κος Δόκτωρ Μττουρχανεττΐν Όλ·άτ,
έν τή «Τουριστική 'Ατταίλείςΐ» ύπο-
γραμμίζει την 'Είλληνΐικότηίτα τής
^άν*3ου λέγων: *Ο1 κατό τόν Ελλη¬
νικήν ριιΒιιόν τΓΪχο ,ης, »ά (χ-,'άλ
ματα, οί πύργοι, τα τείχη καΐ οί
τάφοι της, άρχαιόθεν επέσυρον την
ττοοσοχή καί τό ενδιαφέρον δλων
των άρχαιολόγων τής ύφηλίου». Ό
δέ έταΐρος τής Βοχτιλικής Έταΐιρί-
ας τού Λονδίνον "Αγγλος άρχαιο-
λόγος Κάρολος Φέλλοου ιδού πώς
άρχίζει τό κεφάλαιον τό έπιγραφό-
μενον «Τα ^άινθια μάρμαρα» έν τφ
δϊβλίω τού τό εκδοθέν μετά την πε¬
ριοδείαν τού τής περιοχής τής Λυ-
κίας, οπόθεν διά σουλ^τανικοΰ φιο-
μαίου κατώρθωσε νά ΟΓΤταγάγη δ ά
τόν έμττλουτισμόν τού Βρεταννικοΰ
Μουσείου, οττου _καΐ ευρίσκονται
ήδη τα περίΦημα Ξάνθια μάρμαρα
«Κατά την διάρκειαν των ταξειδι¬
ον μου έν Μικρά Άσία, την άνοι¬
ξιν τού 1838, τόσον πολύ κατεττλά-
γη-. μέ τήν ώραιότητα κσΐ την μο-
ναδικήν αρτιότητα των ώρχιτεκτονι-
κών ΟπΌλειιμμάτων τής ττχχραλίας
(άκτής) τής ιέτταρχίας Λυκίας, ώσ-
τε σκοπόν μου £9εσα, εί δΐΛ·ατόν,
νά διε σδύσω είς τό εσωτερικόν τής
χώρας».
Όπως είπομεν ή γενναιότης των
Ξαθίων γ)το παραδειγματική. Καΐ
είς αυτόν άκόμη τόν 'Βροΰτον άντέ-
στησαν γενναίως, προτιμησαντες
νά καώσι τα τταιιδία των μέσα είς
τάς φλόγας παρά νά ύποδουλω-
θοθν. (42 π. Χ.)
<Κατά τό 333 —.Χ , μετά τήν είς τόν Μέγαν Αλέξανδρον υποτα¬ γή ν των έδπμ ■ ούργησαν τόΔη μοκρα τικόν Διευθυντήριον, γνωστόν ύττό τό όνομα «Λυκ αχόν Σώμα» είς τό οποίον συμμετείχον οί άντιπρόσω- ποι 23 πόλεων. ;Καί ε&ραι τού Διευθυτηρίου ήτο ή ΞάνΒος Καΐ αύτός ό αίών θεω- ρεΐται ό αίών τής προόδου τής ττε- ριοχής ταύτης τής Λυκίας. Κατά τήν μυθολογίαν ή Λντίζη- λος τής "Ηρας καΐ σύζυγος τού Δι¬ ός ή Λητώ, άφοϋ ιέγέννησε τόν Ά- πόλλωνα καΐ τήν "Αρτεμιν, έλούσθη παρά την δχθην τού ττοταμοϋ Ξάν¬ θου, ακριβώς ιέκεΤ -τού έκτίσθη τό θέατρον. 'Καί ένεκα τούτου τού γε- γονότος, είς την Ξάνθον έσΐήθη- σαν πρός τιμήν τής Λητοθς καί τού Άττόλιλωνος δύο έξέδραι. Καί ή ε¬ τέρα τρίτη ή στηθεΤσσ. πρός τιμήν τού βασιλέως Σαρτ—δόνος (φονευ¬ θέντος υπό τοθ Πατρόκλου είς Τροί- ) δέ ί λώ ρ ς ρ είναι ολιγώτερον άξιόλο- α) δέν γος. Ή Τουρκική όνομαο-ία Κινίκ τής Ξάνθου, εχει την ττροέλευσίν της ά- ττό τό ττλιισίον αυτής, σημερον υ¬ πάρχον χωρίον μέ τό δνομα Κινίκ. Ή λέξη Κινΐκ δηλο" "Άρχων, βασι- Ίν'ΐ Είς τγγ ·π·ρ<ίότα ΤελτσίΛυκικίτ νομίσματα βλέτταμεν δτι οί Σελ- τσοϋκοι άήκον είς την φυλήν τού Κινίκ Χάν, πρώτου άρχοντο των Σουμερλή. (Συνεχίζεται) ΑΙ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ Ελλάδα, την οποίαν άν"30^8 οοξης καΐ τοθ μεγαλείον τ^· 2Τ μλκαλοσ ΟΙΠΡΟΔΙΩΝΙΩΣ ΣΥΜΒΙΟΥΝΤΕΣ ΦΙΛΙΚΩΣ ΕΧΘΡΟΙ ,κά Πένθη ΓΤΩΝΙΟΣ Χ. ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗΣ ΙΟην τρέχοντος |η Ίωνίαν ό Αντώνιος ζης ιοβημήσας ήτο £κ των έκ τέκνον τής Σπάρτης Πι- εννηθϊίς χφ 1898. «» άπε'ροίτησε των σχολών .ετείρας τού ενεγράφη είς ισχαλικόν τμήμα τής Εύαγ- ,ς ^χολής Σμύρνης, οπου έ- νόμίνος διδάσκαλος κατ' άρ- δίόαξρν είς τήν Σπαρτην Πι- ς καϊ άμγότεμον είς τήν Άτ ιαν. »>(>ισθείς κατά τύ 1!·-21 μετά
ί'πολοίπων στιμπολιτών έ<ρθα- ι Καισσαρείας υποστάς τα ι ίς τήν τα την επάνοδον «δα μετά τό 1!)22, "ιιωτικάς Σχολάς μετκξύ των ΐ»ν ή Σχολή Νεστοοίδου καί 'ίδρυσίν ε'ν Νέοι Ίο>νί<;ι Σχολήν τόν «Κάδμον», πρώ «Ισαγωγων είς τήν μεγαλοΰ- ' ταύτην καί Γνμνασιακάς ?. Ή Σχολή τον έξειλίχθη ίαν άπό τάς καλλιτέρας των ΐνών. Είς τήν προσπάθειαν τούτην ρρΌηθήί)η κ«ί άπό "Μίδημον αδελφόν τού Δαμια- διβάσκαλον ομοίως. Άμφό- * αφήκαν τέκνα, σήμερον » ευδοκίμους οιδ«οκάλους, ■ϊς θά στ νεχίβουν τό έργον άίίμνηστος είχε λαμπρόν νίκην δράσιν έν Νί^ Ίω· 'ΐου ήγαπάτο όλο)ς Ιδιαιτέ- Ύπήρίεν έκ των ίδρυτών λάμπρου πρίοτοπορριακοΰ αω· ιίου «"Κνοισις Σπάρτης Μ. Ός καί ΙΙεριχώρων». "Ομοίως ών οτιλεχών καί ίδρυτών τοΰ »ικοϋ ϊυνβέσμοι», ενός έκ των ιν δραστηρίων σωματρίων τής («ς. τήν διδασκα- του είς πιιλλονς ένδεβϊς μα- ις καί ϊβοι'ιβηοτν έν κρυπτφ '.άς πασχοΰσα; οικογενείας. ινέγρανε κατόπιν πολλοΰ κο- και μρλέτης την ίστορίοιν τής ,>τηί Πιοιδίιις μέ πρ«»τον πυ-
πίντε μελέτας ουμπατριω-
ιοιι, αί οποίαι είχον γραψ·)
παράκλησιν τί|ς 'Κνώαεως
ου εδόθησαν ΰπ' αυτής διά
ιεραιτιριιι αύνταξιν πλήρους
ΐ(>ιας. Ή ρ'κ&ηαις τού εργοΐ'
το» ρϊν ιι πλέον Γςιγον τής
Ι1ΟΙ- ι,ι _
Ι /<ΐ|ΐΊιια τοϋ αειμνήστου έ- το ά.ιύ τοΰ .Μητροπολιτικόν * τής Ν. Ίοινίας μεγαλυπρε καί μέ αυθόρμητον συρροήν ίλοιι πλήθονς, χοροστατονν- θεοφιλί.στάτου Πατάρων ατεφανοι εκτος καί έκ μερους των σωμα- 'ί ουλλόγοιν τής : Αόγους έπικηδείους έξβφώνησαν ό θεοφιλέστατος Πατάροιν Με"λέ τίος, ό Γεν. Ι'ραμματεύς τής Ενώσεως Σπάρτης Μ. Άβίας καί Περιχιόρων κ. Φωτ. Οΰλκέ- ρογλου, ό Δήμαρχος κ. Κυρ. Κιο- φτες»τζής, ό Γεν. Γραμματεύς τοΰ Ίωνικοΰ Συνδέσαου, ό διευ- θυντής τιΐιν δημ. σχολείων 'Ελειι- Οερουπόλειυς κ. Παραλές καί ό διευθυντάς δημ. σχολε'ίων Νέας Ίωνίας κ. Ροβόποκλυς έξάραν- τες τήν προσωπικότητα τοϋ μεταστάντος. Ό (ΐρίμνηστος άπε·βί<οσε-ν έκ καρδιακης έμβολής μετά τό άτύχημα τό οποίον είχε τής θλάσεως τής μνήμης τού. είς τήν άκμήν τής δραστηςιιότητός τοιι, άποστερήσας την μέν Ν. Ί¬ ωνίαν άπό ίνα εκλεκτον καί πο¬ λύτιμον πολίτην, τούς δέ οίκείοΐ'ς τού άπό ίνα άνεκτίμητον προστά- την. Είς τήν κηδείαν τού ίεροιΊργη αΐ καί ό άοχιμανΛρίτης κ. Γρηγ. Πουλάκης ποοσελϋων έ-"1! τοΰτ ο μετά δύο έτερον αρχιμανδριτιον έκ Κυρίνϋου. "Ο ίκπρόσ<ο<οος τού Όρφανοτροφείου «"Αγιος Γει/ιρ γιος» προσδιορισίίείς νά έκ'ρωνή- ση καί ούτος επικήδειον, δέ ν η¬ δυνήθη νά πράΗη τουτο καταλη- φθρϊς υπό μεγ(ίλης ουγκινήσεηις. "ΙΙ^έφημερις μ"? έκφρίίϊ,ει τα Οερμά συλλυπητήρια είς τους οϊ- κείους τού, ΨΗΦΙΣΜΑ Έν Νία Ίωνί«ί σήμερον την Ιΐτιν Δεκεμβοίοιΐ 1959 συνελθόν τό Δ Σ. τής Ενώσεως .ΣΠΑΡΤΙΙ Μ. ΑΣΙΑ2 κτχί ΠΕΡΙΧΙΪΡΟ » είς έ'κτακτον συνεδρίαν κατόπιν προσκλήσεως τοΰ Πρθέδρου αΰτοΰ αναγγείλαντος μ?τά Ολίψετως τόν όλως άδόκητον θάνατον τοΰ έκ των ίδρυτών τής ΕΝΩΣΕΩΣ, Λυκειάρχου καί συγγραφέοις τής Ίστορίας τής αλησμονήτου Πα¬ τρίδος μας ΣΠΑΡΤΗΣ Ι1ΙΣΙ- ΛΙΑΣ ΑΝΤΟΝΙΟΥ Χ. ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗ ψηφίζει δποις : α) Άργήσουν τριήμες>ον.
(:5) Άναρτηθή μεσιστιος η ση-
ααία τής 'Κνώσρ<ι>ς.
γ) Κατατεθή στέφανος εις την
σορύν τού μεταστάντος.
δ) Παρακολουθήση
Λ.Σ. τήν έκφοράν
ι··) "Οπικς ητακώοι σιιλλιιπητΐ|-
ριοι επιστολαί είς το.'.ς οΐκείους
τού αειμνήστου.
Διά τύ Δ. Σ.
Ό Πρόρδρος
Ν. ΧΑΤΖΗΣΤΑΘΟΓΑΟΥ
Ό Γ. Γραμματεύς
Φ. ΟΥΛΚΕΙΌΓΛΟΥ
τά Γρ«Ί εϊ« ι'π
άπαν το
Γ' Τελευταίον
10 μή άνευοίσκων είς τάς ώς α¬
νω περικοπάς βιαίαν φρασεολογί-
αν καί σοφίσματα δέν θά γνωρίζη
ασφαλώς τήν ελληνικήν. Ό συγ¬
γραφεύς νομίζει δτι οί άρθρογρα-
φούντες ττερί των ελληνοτοιορκΐικών
σχέσεων είς τόν «Κόσμον» ή αλλα¬
χού... ίτταίζουν τίς κοϋχλες. "Η φαν
τάζεται ότι ικαιφεΛ'ειακή συζήτησις
καί ιάρθρογραιφία είναι έν καί τό
αύτό Διότι κατηγορεΤ αύθαιρέτως
ώς ιδολίους ή — ιέττιεικώς τούτο—
άνοήτους τούς πρός αυτόν αντι-
ψρονούνΐας καΐ κατακρίνει ώς κα-
κούς πατριώτας τοϋς τηρός τούς
Τούρκους δυσττιστοΰντας ή άοθρο-
γραφοΰντας εναντίον των, οσάκις
φυσικά δίιδουν οί «φίλοι» μας την
πρός τούτο αφορμήν.
Άλλά. . . ~ρός ©εοΰ! Πώς θά
έ'πρεττε νά σχολιάση τις τοΰς Τούρ
κους: Ρεσάτ Γιαιβούζ, Μουράτ Γκι-
ντΐζ ικαί Όγκούζ ιΚόντογλου, ο'ίτι-
νες κατ€λήφθησαν ύττό των Βρεταν-
νών νά μεταιφέρουν οττλα καΐ ττυ-
ρομαιχικά είς την Κύπρον διά τοΰ
βενζινοττλοίου «Ντενίζ», έδιικάσθη-
σαν, κατεδιικάσθησαν είς ενός ε-
τους φυλάΊκισιν καΐ μετά τινάς ήμέ
ρας άττηΐλευθερώβησαν 'καί δήθεν ά-
πηιλάθησαν υπό τού βοετανοΰ κυ-
βερνήτου τής Κύπρου σέρ Χιοΰ
Φούτ, Νά μή σχολιάση; Νά συγ¬
χωρήση; Νά κρίνη έττιειικώς; Νά
ττροσττοιηθή τόν κουτόν; Όμολογου
μένως ό κ Α. Μ έχε ττολύ μεγά¬
λας αξιώσεις, όταν ατταιτή ώπό
τούς «σοβαρούς καί μετρημένους·»
"Ελληνας νά ττοοσβλέττουν μετ'...
αίσισδοξίας!... τα τοιαΰτα γεγο-
νότα.
'Κατά τό: «κόψε με άγά ιμου, ν"
άγιάσω»!, ττερί τοϋ οττοίου εγρα-
ψα ήδη είς τόν «Κόσμον», θά εητρε-
πε νά φαντασθώμεν δπ οί «φίλοι»
μας Τούρκοι μετέιφερο είς την 'Κύ-
προν δττλα ικαί ττυοομαχικά διά νά..
πλουτισθή, άττλεύστατα, τό ορθό¬
δοξον χοιστιανιικόν έοοτολόγιον μέ
δεκάδας τ νάς νεομαρτύρων, τύττου
Αύξεντίου, ιΚαραολή καΐ Μούσκου!
(Καί άντΐ νά εύγνωαονώμεν ύ
Τύ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
ζουν την είλκρίνη προσέγγισιν των
δύο λαών, ύττοκινοϋν είς ώδίκους,
φανατιικάς ιεναντίον μας "εκδηλώσεως
τάς ώμορφώτους λαϊκάς μάζας καί
διαρκώς ιένσττείρουν ζιζάνια είς τάς
σχέσεις 'Ελλή'νων ·καϊ Τούρκων.
'Ναί, νά συγχωρήσωμεν την "Α-
λωΐσιν αλλ' άίτΓηγχονίσθη μετ" αυ¬
τήν ό Γρηιγόριος. Νά σιογχοοιρήσω-
μεν ιτούς έννεαετεΐς αγώνας καΐ τό
χύθεν αΤμα διά τήν Παλλιγεχεσίαν
άιλλ' ιέττνίγη ικατόττιτ είς τό αΤμα ή
Κρήτη. ΙΝά συνχωρήρωμεν την αϊ-
μορραγίαν των εργατικήν ταγμά-
των, οττου οί άθώθί άμογενεΐς μας
εστταζαιν ττέτρες είς 'τά ύψίπεδά τής
Άνατολίας γυμνητεύοντες, ττεινών-
τες, ώσθενοθντες μακράν των οίκο-
γενειών των· ΰλλ' έγινε ύστερώτε-
Καί άνΐ ά γμ
καλούς μας «φίλους» Τούοκους διά
την εΰγεΜκή.' των φροντίδα δττως
άττσκτήσωμεν καΐ άΛλους μεσίτας
παρά τώ Ύψίστω, αταρακαλοΰντας
Α·>τόν ύττέρ άίέσεως των άμαρτιών
μας «αί ύττέο τής ιέττουρανίου ίύτυ-
χίας μας, τγμεΐς «δ'αμαοτυοό^εθα
εντόνως» διά τού 'Λρχιεπισκόπου
Μακαρίου— οοα «ΈΞλϊυ^θερία» 12
11 59 — Ιέπειδή ό «σλοπροαίρε-
τος σέρ Χιού Φούτ αφήκεν ιέλευθέ-
ρους τούς Τούρκους λαβρεμπόρους,
ϋττάιρχου/ δέ .καί άδιάλλοηαοι "Ελ-
ληνες ττού τήν ωραίαν αύτήν ΐχειρο-
νομίαν τήν χαοακτηρ!ζθι>ν ώς ράττι-
σμα ικατά τής 5ικα ςσυνης καί κα¬
τά τής έιλληνικής ιάξιοπρεττίίαΓ. Μη
χειρότεοα! ,
—«Κόσμος» 12 6 59 Γραφει:
«Συμ.φλιωθή<σμε μέ τούς Ίτα- λούς καί τοΰς Γε>ρ·.ιαν:>ύς Σΐί-φ_ι-
λιωθή<αμε 'μέ τόν Τίτο . Όταν ο¬ μως ττρόκειται τό ϊδιο υέ τους Τούρκους λέμε ότι ιέτπδυυούυς-Οια καώς, Ιάλλά κοπανάμε συχνά τήν άλωσι τής Πόλης καί τα ΣΕτττίμ- δριανά τοθ 1955. "Αν παραβα- λουμε δμως αύτό τότελευταΐο ττού τό φέραμε ώς τό κυριώτεοο ττρόσ- κομμα διά την συμφιλίωσιν, μέ τάς φοικαλεότητας ττού ΰττέστημεν άττό τούς άλλους, θά ΐδο&με δτι αυτών μέν είναι άγιάτρευτες ττλη- γές, ικυρίως διότι αί έκατοντάΐδες χ λιάιδων των παντοιοτρόπως ώπτολε σά/των την ζωήν των δέν ιέπανέρ- χονται είς αυτήν, ιένώ ή των Σεμ- πτεμβριανών είναι έν σχέσει μέ αύτές μία... ώμΜχή δυναμένη νά θε- ραττευ)Ε)ή». ΙΚρίσεις καΐ συμπεράσματα ταύ¬ τα αύθαίρετα. Διότι με τούς Γερμα νόϊταΐλούς ευρεθώμεν αντιμέτωποι συνεπεία των κοσμοθεωριών τού έ9νικοσοσιαλισμοΰ καϊ τοθ Φασι- σμοΰ μίαν ·φοράιν έν τή Ίστορία. 'Εττρόκειτο δέ κατά τόν δεύτερον τοΰτο ττοτγικόσμ ιον πόλεμον ττερΐ κοσμογονΐ'κής αύτόχρη.μα σκρράξε- ως, καθ" ήν επτεσαν ΰπερικοσιττέντε έκατομμύρια ψυχών, μεταξύ των ο¬ ποίων ικαϊ ή Πατρίς μας έπτλή·ρωσε τόν φόρον τού αΤματος. Θά έθρη- νοΰμεν δέ ττολΰ, απείρως ολιγώτε¬ ρα θύματα, εάν άφ' ενός ιμέν έξε- ττλήρου τιμίως τάς έναντι ήιιώ συμμαχικάς της ύποχρεωσεις ή Τουρκία καί δέν έτή.ρει έγιχληματι- κήν οΰδετερότητα τήν τελευταίαν στιγμήν παρασττονδοΰσα, άφ' ετέ¬ ρου δ" έλειπεν ή σλαυοκίνητος κομ μουνιστική ττροδοσία ιέντός τής υ¬ πό κατοχήν "Ελλάδος, ή ύποκ νη- σασα 'κατά ένενήντα ττεντε τοίς έκα τόν τάς ιεναντίον ημών καταστρο¬ φάς των Γερμα.οϊταλών. ΐΚαΐ διότι μέ την Γιουγκοσλαυΐαν ουδέποτε υπήρξαμεν άντίπαλοι. Τουναντίον υπήρξαμεν ττάντοτε συμπολεμισταί. Άκόμη δέ και ώς κομμουνισταί οί Γιουγκοσλαύοι, ευθύς ώς έμειναν έθνικώς άνεξάρτητοι άττό την Μό- σχαν, μέ την γνωστήν κομματικήν παρέκκλ σιν την ττροκαλέσαίσαν τάς τόσον λυσσώδεις, άντιδράσεις των Σοβετορώσσων, συνεδέΒησαν στε- νώτατα μεθ' ημών διά συμμαχίας. Ένώ μέ τούς «φίλους» μας Τούρ κους!.. Άλλ' άς μή ·έττα»αλαμ- βάιω τοίς ττάσι ικαί τοίς μειρακί- οις γνωστά ίστοοικά γεγοότα. Μέ τούς Τούρκους υπήρξαμεν ττροαιω- νίως αντίτταλοι . φιλιικώς συμβ οΰν *ες, χάρις είς την καλήν ιδιοσυγ¬ κρασίαν των υπό ζυγόν 'Ελλήνων καί χάαις είς ιό άγα36ν 6ά3ος των μεγάλω τουρ<ικώ/ μαζώ/ τής Μι¬ κράς Άσίας μέ τίς οποίας σν.- εζήσσιμεν, ϋφιστάμε'.οι εκάστοτε λουτρά αΤματος, έξ αίτίας τώ-/ ύ- ττοονήσεων κακών πολιτικών τής Τουρκίας. Με αυτόν τόν τουρκ κόν λαόν δέ/ ίΐάς χωρίζει τίττοτε Του¬ ναντίον μάς συδέΰυν ττροαιώνιοι κοιναί, συγικινητικαΐ ιάναμνήσεις. Καϊ εΤααΐ βέβαιος ότι_έάν διενερ- γεΐτο ττο-ε μεταξύ τού τουρκΐικοΰ λαού τίμ όν δη,μοψήφισμα υπέρ έ- πανόβου των ποοσφύγων είς τα ττα τρογ:ν<ά των έ'δάφη δέν θά έξε- δη.λώ ε-ο είαή ελαχίστη ά.τίθεσις Ή δυ.σττιστία μας, αί αϋστηραΐ καΐ δ'·<ααι κρίσεις μας, τα παρά- ττο/ά ρας αφοοοϋν τούς κα<ούς έ- κ;[νους Τούρ'Κους σωβινιστας, οί όποίοι μέ τήν τυφλήν καΐ άψυχο- λόγητο/ τακτικήν των τταρεμποδί- ρον τό τρομακτικόν ξερρίζωμα καί τό ιμαρτύριον τού Χρυσοστόμου Σμύρνης. Νά λησμονήσωμεν τήν ττα ραοττονδίαν τοΰ δευτέρου παγκο¬ σμίου πολέμου καί τ* άκριβοττλη- ρωμέα σκουλικιασμένα φασόλια τοΰ «ίΚουρτουλούς», δταν ή Ελλάς έ ρ έψυχορράγει· ληστεύθησαν, Τ ί ή άλλ' έσψάγησαν, έ- ήτιμάσθησαν όμογε- η ήμη μγ νεΤς είς την Πόλην καί ιτήν Σμύρ¬ νην τόν ΣεμτΓτέμ6.ριον τού 1955. Νά λησμονήσωμεν τήν παράνομον συμμαχίαν Βρετα»ν<ών καί Τούρκων είς βάοος ημών 'έν Κρήτη καί τό μαρτυρολόγιον των τέκνον τής μαρ τυρικής 'μεγαλονήσου· άλλ' έχομεν καί τό ττρόσφατον λαθρεμττόριον των όττΛων ικαί των πυρομαχικών μέ τό «Ντενίζ»! "Εως, ποθ, λοιητόν^ καί Ιως ττό- τε ή 4χ ιμέρους ημών των Έλλήνων συγιχώρησις, άνεξ «ακία, μεγαλο- ψυχία, αίσιοδοξία; —«Κόσμος» 13.6.59. ιΓράψει: «Όταν καείς ττροτείνει χείρα οτϋμ φιλιώσεως ττρός εν*α αντίπαλον, ή χειρονομία τού αυτή εχει τοεΤς δι- αφορετικές €ννοιες...» Άς μή τα- λαιττωρώ τοΰς αναγνώστας μου. Άλ λά δέν είναι όλοφάνερη ή φρασεο- λογία τής σοφιστείας; —«ίΚόσ'μος» 5 7. 59. Γράφει: ι'Οσο γιά τούς Τουρκοκνπτρίους, πού είναι μία ιμε ονότης, δέν φαντά ζομαι ττλιειά ν' άττοΓελοΰν κίνδυνον διά την ττλειονότητα άμα σέ μερι- κούς μήνες φύγου/ «4>ττό τήν διοίκη¬
σιν τής Νήσου οί "Αγγλοι οί ώττοϊ-
οι ύττοτίθεται 6τι τούς ϊπτοστΐτρί-
ζουν Ό,τ ι έγπε ώς τώρα έγινε
Παα' όλο τό θάρρος ττού ττήρανε
άττό τόν νέον ·καβεστώς, θελουν δέ
θέλο-τν 9ά ικαθήϋουν ήσυχοι».
Τήν τταταγώδη ττλάνττν τής αί-
σι:5οξίας το3 συγγραφέως άττέιδε -
ξε τό λαθρε,ιίτΓΟοιον τού βενζινο-
τηλοίου «Ντενΐζ», τό οποίον ώποδει-
κύει δτι οί Τοΰρκοι καΐ τής Κύ¬
πρου «αί τής Τουοκίας δέν σκο-
πεύου^/ νά και3ήσουν ήσυχα...
Καΐ δ ά νά τίλειώνω μέ τάς ά-
ττε5είξεις τάς οποίας ό κ. Α Μ
εζήτησε νά τού δώσω περϊ τής χρη
οΊμοττοιήσεως τταρ' αϋτοΰ είς τα
δημοσιευθέντα αρθρα τού σοφιστει-
ών καΐ 6 αίας φοασεολογίας, τΓαρα
θέ:ω τινά έχ τού άρθρου δττερ έδη-
μοσιεύΒη την 7—7—59 είς τόν
< Κόσμον» Απαντών ό κ. Α. Μ. είς τόν θαυμάσιον συμπολίτην κ. Στυλ. Περι τό ζήτημα των έλληνοτουρκικών σχέσεων ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣΦΙΛΙΚΗΝΚΡΙΤΙΚΗΝ Πώς πρέπει νά κρίνωμεν τα Ιστορικά γεγονότα άπό νενικής πλευράς τελείως άντικειμενικώς καί δχι βά¬ σει των προσωπικών συμπαθειών ή άντιπαθειών μας έναντι ξένων λαών. Τοΰ συνεργάτου μας χ. «ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ» ^Συνέχεια) Ή όλοκληιρωτική κατα^τροφή.τής Χίου, ή μεγαλυτέρα των συμφορώ'/ ττού ύττέστηιμεν κααά την *Ετταν«ά- σ"τασιν τοΰ 21, ώς ·καΐ ό μετά πολ¬ λάς δεκαετηρίδας έττισυμοάς πόλε- μος τού 1897, ό οποίος τταρ' ολί¬ γον νά ύττεδούλωνεν ΐκ νέου την Έλλάδα, ϋττήρξαν τα δύο έκ των δσων άνέφερα ήδη κλασσικώτερα τταρσιδείγματα (έκ των όλεθριωτέ- ρων άττοτελεσμάτων, άτινα ττρο<α- λεΤ ιενΜς νοσηρός καί παραπαίων πατρ.ωτισμός, άττοβλέιΐτων μάλλον είς τήν δηιαοκοπίαν καιΐ μή συναι- σθανάμενος τάς συμφοράς δς δύ- νσ,ται ··ά ίττροκαλέση ή, ένίοτε, *αι άδιαΐφορων δι" αύτάς. Τό «Κάψε με, αγά μου, ν' άγιά¬ σω», τό οποίον άρέσκεται νά ιέττα- ναλαμιδάνη ό φίλος κ. Βερνάρδος, ελέχθη —^δν, έννοεΤται, ελέχθη — μ&χηι μιά Φορά καθ" δλον τό 6ιά- στημα τής δουλείας ή των άπΐλεν- θερωτικώ άγώνων .μαί· Το είπαν, κατά την παράδοσιν, οί δυστυχι- σμένοι οί Χιώτες, τα θύματα αύτά τής έγ«λτ|ματικής ώπερισκεψίας των Σαμίων, οΤτΐνε»; έπέδραμον είς τήν μαρτυρικόν νήσον, τταοά τήν ά- τταγόρευσιν τού Δημητρίου Ύψη- λάντη, καΐ είτε ι τα τή ίγκατέλει- ψαν είς Γτήν «ρρικην τύχην της! Τί ωφέλησε άν ό άρχηγός της οίκτράς αυτής εκστρατείας Λυχούργος Λο- γοθέτης ιέττολέμησεν έττειτα έν Σά- μω ήρωικώς μετά των ώνδρών τού καΐ εσωσε την νήσον ίκ τής καταστροφάς; Ήτο, όμολογοαμέ- νως, χαλός τΓθοτριώτης καΐ δριστος άρχηγός. Διατί δμως νά επιχείρη¬ σιν, τταρακούων μαλιστα, ώς εΤττον, τήν περΐ τού εναντίον διαταγήν 1- νός άΜωτέρου τού έν τή άρχηγία τού "Αγώνος, τήν δλως ώμελέτητον καΐ έκ των προτέρων καταδ κασμέ- νην αυτήν Αττιχείρτγσιν; ιΚαΐ αύτός μέν, λόγω τής ιμετέττειιτα κατά τήν άμυναν τής νήσου δράσεώς τού, έξηγνίσβη κατά έν, άς είπωμεν, πό σοσιτόν. Ό σΐΛαρχηγός τού δμως Μπουρν.άς, ό καϊ συνυπεύθυνος διά την καταστροφήν, τταρ£μεινεν άδρανής άοτοτε. Ή μανία καταστροψής των πάν¬ των, ήν £ττεδείκΜ>ον τότε οί Τοΰρ¬
κοι είς τοΰς ττολέμους, άττέβη έτι
άγριωτέρα έν Χίφ καΐ έν τού α!-
σθηματτος εκδικήσεως διά την σφα¬
γήν 'μενάλου μερους τοΰ τουρκικοΰ
πληθυσμοΰ, είς ήν επεδόθησαν οί
ήμέτεροι χαϋά την ττρό έπους σχε-
δόν λβοβοθςκΐν χώραν αλωσιν τής
Τρ ττολιτσάς.
Πώς ψαντάζεται ό φίλος κ.Βερ-
νάρδος δτι τό «ίΚόψε με, άγά μσυ,
ν' άγιάσω» είναι δυνατόν νά τό εί¬
πουν τώρα οί Κύπριοι, διότι συνε¬
λήφθησαν τρείς Τοΰρκοι προσπα¬
θούντες νά είσαγάγουν λαθραίωςδ-
πλα είς τήιν νήσον των; Δέν αποτε¬
λεί αύτό δεινήν υβριν
δι' αύτούς; "Υστερα απτό τόν άγώ-
να, δν διεξηγαγον νά τταρουσιάζη
αύτούς, τούς Λΐτοτελοΰντας συντρι
πτΐ'κήν ττλειοψηφίαν, ώς κινδυνεύον-
τας νά σφαγούν άπό την μειοψη-
φία! Γιατί νά γιράφωνΐαι τέτοια
ττράγματα; Τό ότι δέ ό κυβίρνή-
ΤΓτς τ·Κ νήσου, ό όττοΤος θά φύγη
σέ λίγο καιρό, δέν έτιμώρησεν ό¬
πως θά ετΓιρειττε τούς τρείς Τούρ¬
κους ναυτικούς, οΰτε είναι τρομε¬
ρόν, οθτε καί εχει σχέσιν μέ τό
θέμα μας....
Τό δεύτερον τταράδειγμα νοση-
ροΰ και απερισκέτττου ττατριωτι-
σμοΰ, τό άττοΤον θά άνέφερα, άφο-
ρςι τόν, ώς είττον, έλληνοτοκρκικόν
ττίΛεμον τού 1897. Ένδεκα δμως
ε;η /ττρό αυτού, δηλαδή τώ 1886,
έταίχΒη ό ποόλογος τού δοάματος
αύ-εΰ ή μάλλον ή *ττρό6α τζενε-
ράλε», δηλαθή γενική δοκιμή, ήτις,
τΓ)3θυμένων των άναλογιών, ιταρου-
•σιάζεται ώς ΟΛτροτέρα αυτού.
Καί δμως ή άποτυχία της δέν ήμ-
ττόδισε τούς ικυ6ερνώτας άττό την
άττό τής σκηνής τής Ίστορίας εμ¬
φάνισιν τού «υρίως έργου.
"Ιδού ττερΐ τ!ι.ος πρόχειται: ΟΙ
Βούλγαροι, οί Λττοΐοι δέν είχον προ
γονικάς δάφνας δ ά νά κοιμώνται
άμέριμνοι έπ' αυτών, δττως τό έ-
ττράττομεν ημείς έττΐ δεκαετηρίδας,
έξυπΛήσαντες μόλις κατά τό 1912,
οΰτε «αί είχον δεινές «πορλ—π-
πες» νά τούς ναιν<ουρίζουν μέ γλυ- κό δν^ειρα, ίτταρέμενον αγρυττνοι καί έττεδόθτκταν αμα τή ιέλέω Ρωσίας άττελευβερώσει των, είς την άργά- νωσ ίνός άξιομάτχου στρατοΰ, ·μέ τόν άποϊον, έξ-έτττά μόλις €τη ά¬ πό τής Ιδρύσεως τού κράτους των, κατέλαβον αίφνιδιαστικώς την 'Α- νατολ κήν Ρωμυλίαν. Έτπ>κολούθη-
σε το πραξικόττημα αύτό ένας Σερ
βοβοιΑγαρικός ττόλ&μος, είς δν καί
άνεδείχθησαν ·ικηταί
Τό ώς είπον τπραξικόπημα ήθελή-
σαμε νά τό μιμηθούαε καί ημείς
τό επόμενον ετος (1886). ΐΚαΐ χω
ρ'ις νά τταιρασκευασθώμεν, ούτε
στρατιωτπκώς οΰτε διπλωματικώς,
όπως οί Βούλγαροι καΐ μέ κυριώ¬
τερον ίφόδιον τό δίκαιον μας —
ποίος τό λογαριάζει αύτό;— θελή-
σαμε νά καταλάβουμε μέ έλαχί-
στους &νδρας δλως αΐφνιδιαατικως
καί ανευ, φυσικά, κηρύξεως πολέ¬
μου, τή . λνακεοονίαν. Άποτέλε"-
σμα: Μάχη είς την θέσιν ΐΚούτρα
παρά τα σύνορα, μέ τόν φάνον καί
τραυματισμόν 100 εύζώνωνν μέ
βσρύν π-ραυματισμόν τού γενναίου
ταγματάΐρχου Λώρη <κα1 αιχμαλω¬ σίαν 300 καΐ πλέον στρατιωτών μας, ώττοσταλέντων είς θεσσαλο¬ νίκην Ρβζίλευμα τοσούτφ μάιλλον δεινόν καθότι δέν υπήρχεν έμπόλε- μος κατάστασις μεταξύ των δύο χωρών. Εύτύχημα τό δτι οί Τοΰρ¬ κοι δέν εχαρακτήρισαν τούς αίχμα λωτισθέντας ώς άντάρτας, άλλ' ώς αίχιιαλ'Λτους ττολέμου _ Αύτά καί δλλα είναι τα οίκτρά άττοτελέσματα μιάς πολιτικής ιμή βασιζομένης είς ουδένα ύπολογι- σμόν, τής ττολιτικής των θελόντων νά τΓαριστάνουν εαυτούς ώς ύττερ- πατριώτας καΐ παρασύροντα'ς τούς ύττευ3ύνους κυβερνήιτας καί ώρχη- γούς είς ενεργείας άσυέτους καί έξωφοενικάς, προκαλούσας Φοβε¬ ράς ιέβνκάς καταστροφάς. Πατριω- τισμός μή διευθυνόμενος άττό τήν λογ κή;, όμοιάζει μέ ίττπον &χ.υ χαΐλινοΰ καΐ άμαξοστοιχίαν ανευ φρένων καί οδηγού. Πολιτική ττού έ"θυμίζει τταλληκαράν λύνοντα τδ ζωνάρι τού γιά καυγά, χωρίς βμως νά ττροσέξη νά μή ττέσουν μαζΐ μέ τό ζωνάρι τού καί... έκεΐνα ττού συγκροποΰνται ^ο αύτό καί... ά- ττο<αλυφ8οΰν ττράγματα πού δέν ττρέπε· νά έλθουν είς φώς Ό ττό- λεμος τού 97 απεκάλυψε πολλές γύμνιες μας, Ιδίως άττό απόψεως στραιτιωτικών ιέφοδίων, τίς οποίες δέν ήξεύραμεχ οΰτε ημείς. ΙΚαί τίς έμαθεν ή ύφήλιος! Στά 1912 ήρχι¬ σαν νά λύνουν τό ζωνάρι των οί Νεότουρχοι καί τό λύσαμε ιτότε καΐ ημείς. Τα ατανταλόνιια μας δ¬ μως ήσαν καλά στερεωμένα, £νώ τα δικά των; Μά, θά μοΰ είπουν μερικοί, 0>
ττοφαΐΛΟμενοι ώς «άττό καβέδρας>,
δηλαδή ικαθήμενοι είς 6ύο καρέκλες
τού καφενειον &ασ-τος καΐ ροφών
τόν κοοφέ τού ή τό ούζάχι τού :
«Τό δένορον τής ελευθερίας μέ αί-
μα €τυνήθως -οτίζετται».
Α^άλιστα, μέ αίμα. Άλλά μέ αί-
μα πού τρέχει στά χειρουργεΐα
καΐ δίνει τό τρέξιμό τού καινούργια
ζωή στόν αρρωστο καί δχι τό αίμα
πού τρέχει στά... σφοογεΤα καί 6ί-
νει ιτόν θάναιτον. ιΚαί τό αΐρα ττού
έτρεξε στή Χίο καί έττειττα στίς ~ε-
διάιδες τής θεσσαλίας, ή"το αίμα
σφαγείων! ιΚαί τό "Εθνος .μας δέν
εχει πολύ αΐμα γιά «ά τό χύντ]
στά σφαγεΐα!
ΙΚαί ένας αλλος θά μού εΐητη την
ώρα ττού... τταίζει τάβλι: <Νά, έ- γώ τώρα ερριξα σιτήν τύχη κι' 1· φορα έξάρες. "Ετσι ττολλές έτπχει- ρήσεις στήν τύχη φέρνοΐΛ' Ιέττιτυχί- ες. Παράδειγ-μσ ή ιέτηχείρησες τού Κολόμβου». ΑΛάλιστα. Ό Κολόμβος δμως βέν ετταιιξε ιμέ τήν τύχη κανενός λαοθ καΐ κανενός άνθρώττου. Αύτοι ττου είχε μαζ! τού εγνώριζον δτι, ατηγα( νούν ττρός τό αγνωοττον καΐ ιτρο- σεφέρθησαν ιέβελοντικώς. "Αρα ίί- σαν ύπεύθυνοι οί Τδιοι διά αήν τύ¬ χην των·. Οΰτε καί διά τα τρία κα ροιβια ύττεΐχεν εύθύνηιν. Τού τα ιττα- ρεχώρτ>σειν ό βασιλεύς, έν γνώσει
τού καΐ αύτός δτι ή τύχη τους ήτο
άβεβαία. Δέν συμβαίνει δμως τό
ίδιον βταν ττα'ιρνει κανεΐς σιτό λαι-
μό τού κόσμο όλόκληρο, τό "Εθνος
όλόκληρο καΐ τό οδηγεΐ ττρός τόν
όλεθρον, άμελέτητα καΐ ανευ τής
πιθανότητος ουδενός κέρδους!
Όπως έγραψα καί είς ττροηγού-
μενα δρθρα, ή Έττανάστασις τού
21 δέν ήτο άμελέτητη. Άττόδειξις
δτι έξερράγη μόνον έκεί ττού μπο-
ρούσε νά ιέττιτυχη. Καί δττοα ύττέ-
στημεν συμφοράς, τοΰττο όφείλεται
είς Ιάσύνετες ιένέργειες διαφόρων
—αλληκαράδων», ένεργησάντων ττα
ρά τάς διαταγάς των κυρίως ύττευ-
θύνων Λρχηγών.
Αύηά πλέον άνήκουν είς τό πα¬
ρελθόν. Άττό τΓολλοΰ έ»ταύσαμεν
ν ά είμεθα «καρ<τταζοεισπράκτορες>,
άλλά νά δίνουμε «καρπαζιές» άκό¬
μη καιΐ σέ ττολύ μεγάλους, δταν
μάς ιτατούν την ούρά! Τό οείξαμε
μ έ τόν "Αξονα. ΙΚάναιμε καλά τό έ-
να σκέλος τού κα! ττετάξαμε τό
ΟΧΙ νας, δηλαδή αό «Μολών λον
6έ» τού Λεωνίδα στό Λλλο. Δέν
τούς κάναμε τόν «παλληκαρόο,μάς
τόν έκαμαν, ώς έττί τό ττλεΐστον δέ
ή μάλλον κατά κανόνα, έκεΐνος ιτού
λύνει ττρώτος τό ζωνάρι τού, ίκεί-
νου τού λύκται ό όμφοΑός άττό τό
ξύλο ττού ιτρώγει! Γι' αύτό πράττει
νά είναι πολύ έττιφυλακτικός έκεΐ-
Λος ττού /ττροκαλεί.
Αύται αί ττερί «ύπερπατριωτών,
άγάδων καΐ ιτταλληκαραδων» άντιλή
ψεις μου. ιΚαί ττιστεύω νά συμφω¬
νήση τώρα μαζ! μου ό κ. Βερνάρ¬
δος.
ΑΧΙΑΑ. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ
(Βυζάντιος)
Ν. Φιλαδέλφεια/Αγκύρας4Τ
(Συνεχίζεται)
ΖΗΤΗΜΑΤΑ (ΤΟΝ ΕΛΑΗΝΩΝ' ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ; ΡΟΥΜΔΝΙΑΣ
ΥΠΟ ΤΗΣ «ΕΝΩΣΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ»"" ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ
Τό Δ.Σ. της «"ΕΝΩΣΕΩΣ» ττρό
τής συγκλήσεως τού συνεδρίου των
δικαιούχων άττοζημιώσεων τής 8)
11)959 είχεν ώττευθύνη ττρός την
"Ελληνικήν ΆντιτΓροσωπτείαν (ΐταρά
τή Μικτή Έλληιο-Ρουμανική 'Επι-
τροπτή Βουκουρεστίου Ιέμττεριστατω
μένον έγγραφον του,έν τφ όττοίφ ά-
νεπτύσσανται αί άττόψεις αυτού
σχετικώς ιμέ τήν ανάγκην τής ϋττό
τής 'Ελληινικής ΆντκΐΓροσωπτείας έ-
ττιτοττίου ΐν Ρουμανία ερεύνης τώ
τίτλων «υριότητος των ώκινήαων
των δικαιούχων είς τα 'Υττοθηκοφυ-
λακεΐα ή 'Εφορίας ττρός άττόδε -ξιν
τής ϊδιοχτησίας των ώς καΐ τής προ
σφυγής είς τάς Δ)σεΐς ή Τμήματα
ή Ύττηρεσίας Άλλοδαττών τής Ρου
μαν'ιας διά την ώττό&ειξι·ν τής 'Ελ-
λΐ>νικής ύττηκοότητος των δικαιού¬
χων έκείΚ»ων, οί ότττοΤοι δέν αττέστει
λάν αυτή δι* οϊονδτνττοτε λόγον Ιμέ-
χρι σή,μερον 'Ελληνικά ΠρΙθξενιικά
διαβατήρια.
Ή 'ΕίλληΛΐκή Άντιττροσωττεία
δ ά τού ύττ' αριθ. 665 καΐ άπό 20)
11 )959 έγτγράφου τής ττρός την
«ΕΝΩΣΙΝ» αποφεύγουσα ιέτπμε-
λώς ν' άτταντήση είς τα δύο ώς ά¬
νω συγκεκριμένα ζητήματα, δηλοί
Κασιιμάτιγν, όστις είς τό φύλλον
τού «Κάσμου» τής 27—6—59 προ
κληθείς παιρέταξεν ττληθώοαν δημε»-
σιευμάτων τού Τύττου των "Αθηνών
έκ των οποίων ώττοδεικνύεται σα-
φέστατα ή κακοττιστία των Τούρ¬
κων γράφει... χσ.ριεντιζόμενχ>ς:
«ΆρνεΪΓαι ιέκείνος νά σνζητήΐση μα¬
ζύ μου ίθτορικά θέματα, άρνούμαι
καί <έγώ νά λάιβω ύττ' όψιν τάς ττε- ρικοπάς των αρθρον των εφημερί¬ δων πού άναφέρει. 'Καΐ ιδού ττώς τό δΐ'καιολογώ αύτό...» Καί γράφει έν συνειχεϊα ττερΐ χατευθυνομένου ύττό των κομμάτων Τύττου, όστις δτϊμοσιεύει δ,τ ι συμψέρει είς ταύτα περΐ «π-ρολητΓΤΐκής — δήθεν — λο- γοκρσίας» καί άλλα τινά ιέξ ΐσου αύθαίρετα καΐ αύτοσχέδια συμιτε- ράσματα. "Υπό τοιαύτας συνθήκας δεν ά- πομέΊΈΐ αλλο άπό τό νά .. 'μετανο- ήσω πού ιάπηοιχολήθην τόσον ΐξο- νυχι'στικώς μέ ιτήν ώναίλυσιν των δο ξασ ών, τού κ. Άχ. Μαυρομ>μάτη,
Τ/ άττοδείξω 6τι ό γράφων συζτγτεί
μέ αύ3αίρετα ιέτπχειρήιματα, σοφι-
στείας καί βιαίαν εστίν δτε φρασε-
ολογίαν. Διότι καί αν τόν πείσω...
δέν τΓρόκεκται νά τόν ττείσω!
ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΝΑΡΛΟΤ
δτι θ'σίΓΓοστέλλη εκάστοτε είς τήν
«ΕΝΩΣΙΝ ΔΙιΚΑΙΟΥΧΩΝ ΡΟΥ-
ΜΑΙΝΙΚΩΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ» κα
ταστάσεις δικαιούχων, των οποίων
οί φοχελλοι είναι ιέλλκττείς, ΐα με-
ρίμνη τής «ΕΝΩΣΕΩΣ» συμπλη-
ρούνται ούτοι διά την ΙέκδίκασίΛ
των υπό τής Μικτής Έττιτροπής.
"Ηδη άΐττέστειλεν αύτη τήν κατω¬
τέρω δηιμοσιευομένην άλφαιβητικώς
κατάστασιν δικαιούχων, τούς δττοί-
ους καλεί ή «ΕΝΩΣΙΣ ΔΙΚΑΙΟΥ-
ΧΩΜ ΡΟΥΜΑΜΙιΚΩΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩ
ΣΕΩΝ» δττως ^προσέρχωνταν καθη-
μεοινώς 8—2 μ.μ. είς τό Γραφείον
τού Νο,ιικού Σύμβουλον αυτής
Εύρ. Μςΐκρίδου δ κηγόρου, Σταδίου
3β Μέγαρον ,Νικολούδη α' δροφος
Γρ33φεΤον 30, είτε οί Τδιοι είτε συγ-
γενεΐς ή γνωσταί των είς "Επαρ¬
χίας καΐ Εξωτερικόν διαμενόντων
δικαιούχων ττρός -παροχήν ύπ' αυ¬
τώ-^ πληροφοριών επί των έκικρεμών
παρά τή Μικτή 'Ελληνο-Ρουμανική
'Εττιτροπή Βουκουρεστίου ΰποθέσί.
ών άτΓθζημιώσεών των.
Ή Κατάστασις €χει ώς εξής:
Α
'Άερκϊβης Σταύρος ή Άερίκος
Σ&φιανός, Αναστασίου ^ωνστ.,Α¬
ναστασίου Σ. θεοδώρα, Άβραμί-
δης Άβραάμ, Άβραμίδτ>ς Ι. Ίω-
ακείμ, Άβραμίδου Ι. Βασιλική,
Άπτοστολόττουλος Απόστολος, Ά-
ράττη ή Σβάνου Άναστασία, Ά-
λιμπράντης Σ ταύρου κληρονόμον
Άντωνιάδης,Άβραμίδης Γεώργιος.
Β
Βιρέκου Μαρίκα τό γένος Δια-
μαντοττούλου, 'Βιολάτος Άλκιβιά-
οης, Βιολάτος Παναγής, Βυζαντιά-
δης, ΒΙλασοτΓΟλν Βαλιανάτος Πα¬
ναγής, 'Βρυώνη Ρεγγίνα, Βαρελάς
Ίωάνν., Βασιλείου Δηιμ., Βλασό-
πουλος Σιττ. ικληρον., Βλασόττουλος
Πάνος, Βλάχος Παναγής, Βου,τσσ
Λουκία, βίκα Ελευθερία, Βασιλεί-
ου Μαρία, Βασιλειάδης Μιχαήλ,
Βλάχος Γερ., βασιλειάδης Ιω.
Γ
'Γκίκας Νικόλαος, Γκίκα Ανάστα
σία, "ΓουσγΙούνη,ς 'Αθανασίου Δημή¬
τρ ος, Γεωργούλα Αίκατερίνη, Γκά
τσου Εύανθία και Μιιχαήλ, Γρηγο-
ριάδης Δημ., Γκέγκης — Γκικολέ-
σκου, Γυαλιά Φρόσω, Γαλάτη Ά-
κριβή, Γαβριηλίδης Π., Γρηγορο-
ττούλου 'Κληο., Πραφιάδη Αίκ., Γε-
ωργίου "Αγγελ., Γιακουμάκος Εύ-
άγγ., Γιοβανούλη Άνεζίνα, Γυα-
λιάς Άπόστ., Γυαλιάς Πανβγ.
Διβάρης Σ. Ιωάννης, Διβάρης
Σ. "Ηλίας, ιΔάρη Π. Α1κατ.ερίνη,
Δημητριάδου, Δενδρινοϋ 'Ελένη,
Δραπανιώτη βασιλική, Δημητριά-
6ης Δημήτρ·, Δρυμαλά Αγγελική,
Δέδε Δάφνη, Δεδετσίνας Παν.
Έ
'Ελιέζερ Λάζαρος, Ελευθερίου
Εύανθία, Εύθυμίου 'Εζλέν»).
Ζ
Ζαφείρη Ίουλία τοΰ Διονυσίου,
Ζαγγοπόλ, Ζυγγουράς Βασίλ. κλη
ρονόμοι, Ζαφείρη Πανιτ. κλήρον..
Ζαφειρόττουλος Έλευθ. καί κλήρον.
Μαρκ. ΖαφειοτΓούλου, Ζαφειράτος
'Κων., Ζαφειράτος Άιντών., Ζώης
Φωτ., Ζαννΐκος Πιιπΐνος, Ζαγορίδης
Ευάγγελος.
0
βεοδωρίδου Άν., ΘεοΦανάτος
Ίωαννίιδου Εύαγγελία (πρώην
Κουμανιούκ), Ιωάννου Κο>νσταντ.,
'Ιωάννου Γεώργ. ,
ΙΚ *
Κάλιος Ιωάννης, ιΚονγιόπη Π|-
ρόσκα, ιΚαλαίβρέιζου "Αρτεμις, (Καμ
,πανέλλης Γ. Ιωάννης, 'Κυριακίδης
Κωνστ., Κυριακίδης Νικόλ, κληρο-
νόμοΐ, ιΚρυσταλόπουλος Κρ., Κε-
σίσογλου 'Υττατ. κληρονόμοι, 'Κάρ
ττας Παν,τελής, ΙΚουγιουμτζόγλου,
Κεχρούλια, ιΚολιοΰ Γιαννούλα;Κουρ
τίδηίς Δημή/τριος, Κάττρης Δ.,
Κέντρος θρασύβουλος, ΐΚουταβά
Άδαμαντία, ιΚρητικός Άντ. κληρ.,
Κουρής Χαράλ., ιΚεψάλας Βασ·.,
Κιζίδη Μαιρία^ΚΜριακή Σμαράγδα,
Κωτίδης Βασίλ., ΙΚουχόλη θύρα¬
ν ί<χ, 'Κουκόλης Άχιλλεύς, Κουκό- λης Μαυρίδης, ΐΚαλαβρέζου Δέσττοι να, 'Καλαβρίέζου Γεώργ., Κωλέτοπΐ| Αίκατερίνη,. ΙΚ ΐιρχελής Δημήτριος, Καράτση Αίκατ., ΐΚαρροττόλ Μιχ., ιΚουγιουμτζέλης Αλεξ., Καλογιαν- νη κληιρον., ΐΚαρροττόλ Χρησ,τ. Λ Λαιζαρίδου Βιικτωρία, Λάφυ Δέ¬ σποινα, ΛεΦάχις 'Νικόλαος, Λεαν- τσινίδου Μαρία, Λισσάτος ΐΚοσμάς Λεΐ'βαιδά Ίουλία, Λίιμπτεν Ίωάνν., Αεοντής Δτ>μ., Λιντζερόττουλος
κληρ.
Μ
Μυλωνά ιΝΐΓτσα, Μουριάδου Βύ-
γεία, /Λαυρομμάτης Θεοδ., Μπλέ-
τσας ιΝικόλ., Μπτρούσαλης Γεώργ.,
Μυλωνά Εύαγγ. κληρονόμοι, Μού-
σου Άγλαΐα, Μουσακης Ίωάνν.,
Μαΰρος Γεώργ. Μο»ίτίοΛιΑ Γοεπιιλ
τ
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
ΚΑΤΑΡΤΙΖΕΤΑΙΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΠΡΟΣΦΥΓ. ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ ΤΟ1960
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΥΠ.ΠΡΟΝΟΙΑΣ
Την —αρελβοΰσαν Πέμπτην ΙΟτνν
Δεκεμβριού ετελέσθησαν είς τόν
ναόν τοθ Άγίου Διονυσίου τού Ά-
ρεο—σγίτοι/ οί γάμοι τοθ κ. Α'αν-
τος ΜττοχσΛμτταση (ιλΙοΟ τού άει-
ιμινήστοι/ συνεργάτου μ άς τπρώην ύ-
Γττουργού Αναστασίου Μ—αικάλ-
μιτταο-η) ιμετα τής δ)6ος Βίκης Σ.
'Βαρουτσή. Πλήν των γονέων κ.
'Κικής Λ. Μττοοκάλμτταση, τού κ.
Σ. βαρουτσή καί των λοιιτών σνγ-
γίνών των νεονύμφων, παρέστησαν
Ο *5ίρ(χηγάς τού κόμματος Φιλελευ-
θέρων Δημοκρατικών κ. Γ. Ποπτοτν-
Ιδρίέου, ό ύρχηγός τού Άγροτ κου
κόμματος κ. Αλεξ. Μτταλτατιζής,
6 ώρχητγος τοθ Κοινωνικον Κήμμα
τος κ. Σ. Στεφσνόττοι/λος, 6 ύ-
—ουργός τής Δικαιοσύης κ. Καλ-
λίας μετά τής κυρίσς τού, 6 ύ-
ττουργός της Γεωργίας κ. Άΐδα-
μόττοάλος ,μετά ·της ικυρίας τού, οί
ττρώην ύιτοι>ργ·οί «αί βσυλευταί κ.
κ. Ν. Μττοκό-Γτουλος, Στ. Κωστό-
τΓθΐΑος, ό πρεσδει/τής καί ή κ.Ά-
*6ρ. Πατπτά, ή κυρίαι τοθ πρεσβευ-
τοθ Δ. ΠαπτΓΐτά, οί βουλενται κ.κ·.
Χάρτκ ΖηοΊαιδης, Ιωάν. Κοντοβρά-
κης, ό ναύσρχος κ. Τούμπας, ό
4
καβηγητής κ. Χρυσιιιοός, ή κ. Κα-
τακουζηινοΰ, ό κ. Χατζηδασιλείου,
ό κ καί ή κ. Ίπ. ΙΚασό—ογλου, ό
κ. καΐ ή κ. Α. Ποταμιΐάνου, ό στρα
τηγός «αί ή ικ. Ηατταδήΐμα, ό κ. καί
ή κ. Ξανθοττουλίδου, ή κ. Δραγώ-
να, ή ικ. Άγγέλα Κυριαζή, ή κ.ιΤ.
/Γεωργιάδου, ό κ. καϊ ή κ. Τρ αν-
ταφυλλοτΓθύλου, ό κ. καί ή κ. Ζα-
ούση, ό κ. καΐ ή κ. Άραβαιντινοΰ,
ό .κ ΘεοφανότΓθυλος, ή κ. Άγαττη-
τοΰ, ό κ. Αναστασάκης, ό κ. Κα-
νελλόπουλος, ό κ. Σπανάκης, ό κ.
καί ή κ. ΙΚωνστανταράιχη, ή κ. Κω-
δούνη, ό κ. Φωκάς, ή κ. Γαροφαλ-
λίδη καί πλείστα άλλα όκλεκτά μέ
λη τής άθηναϊκής κοινωνίας. Τούς
γά,μους ηύλότγησεν ό έπίσχοπος Ά
χ<χϊας κ. Παντελεήμων, παράνυμ φός δέ παρέστη ό κ. Αλεξ. ΜτταΙλ- τατζής. Πλήν των ανωτέρω παρέ¬ στησαν οί κ.κ. Καμττάης, Σαρά- τσογλου, ό κ. κα ή κ. Αίλιανού, ό ικαί Ιή κ. Γ. Ποταιμ ιάνοι; καί Φαρμακοττούλου. Ή ιέψη μερίς συγχαίρει θερμώς τούς, γονεΐς τού ταιριαστοΰ ζεύγους διά την εύ τυχίαν των. Παρά τοΰ ύττοιοογείου ιΚ. Προ- νίας (Δ)νσ£ως Α.Α.Π.) εκοινοποι¬ ήθη πρός τα Κέντρα Κο.ν. Προνοί¬ ας καΐ λοιπάς αρμοδίας υπηρεσίας ή κατωτέρω έττείιγουσα ύττ' αριθ 18108 (άρ. έγκ. 279) άπό 8— 12 — 59 έτγχύκλιος: Θέμα: Ύποδολή στοιχείων περΐ των άποκατακτταθεισών ττροσφυγι- κών οικογένειαν ώς καΐ των άδια- θετων οίκοττέδων των προσφυγικών Σι/ν)σμών διά την κατάρτισιν προ- γράμματος 1960. Προκει,μένου νά προέλθωμεν είς ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ιι ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ,, ΤΟΜΟΣ 8ος Τοθκ. ΝϊΚΟΥΕ. ΛΛΗΛΙΩΡΗ Τό Τμήμα Μικρασιατικών Με- λετων τής «Ενώσεως Σμυρναί- ων» έθεσε σέ κυκλοφορία, αυ¬ τόν τόν τελευταίον καιρόν, τόν 8°ν τόμον τοθ έπιστημονικοΰ περιοδικοθ συγγράμματος «Μι- κρσοιατ(κά Χρονικά», έ"ναν τό¬ μον καί πάλιν 468 σελίδων. Ά- τιοτελεΐ κι' αύτό ί δλλ ελδων. Ά αύτός χωρίς δλλο μαή μ τιοτελεΐ κι ός χωρίς δλλο μιά πολθ σημαντική προσφορά στήν Ιστορικη κ&ι λαογραφική μελέτη καί Ρρευνα τοθ Έλληνι- νισμοθ τής Μικράς Άοίας, τοϋ Έλληνισμοΰ τής Ανατολάς γε- νικότερα. Έλπίζω πώς θά τήν έκτιμήσουν τήν προσφορά αυτή, 8σοι βεβαία γιά τόν έ"ναν ή τόν άλλον λόγο ένδιαφέρονται μ έ τα θέματα αύτά' πρό πάντων δμως έπιθυμω νά πιστεύσω πώς θά τήν ύπολογίσουν καί θά α¬ ναγνωρισθή τήν σπουδαιότητά της δσοι γεννηθήκανε έκεΐ, 6- σοι ζήσανε τήν πρώτη ζωή τους στά μαρτυρικά έκεϊνα μέρη· θά θεωρήσουνκαίτόντόμοναύτόντων «Μικρασιατικών Χρονικών» έκ- τός των αλλων καί σάν μίαν εκδηλώση σεβασμοϋ καϊ αγά- πης, ό καθένας γιά τή γενέτει- ρά τού,—τήν άλησμόνητη παλιά πατρίδα—καί σάν μίαν έκδήλω- ση τιμή"ς καί εύγνωμοσύνης πρός τούς γονιούς των καί τούς προ- γόνους των. "Οσοι γεννηθήκανε έκεϊ, άλλά καί δσοι κατάγονται άπό έκεϊ. θά βροΰν κι' αύτοι κάτι, άς τόν έ'χουν ύπ' όψει των, μέσα στίς οελίδες τού, ύ θά λΐ , μσα στ πού θά τούς τίς ρίζες τής βλ ς οελίδες , πληροφορεΐ γιά προγονικής τους ύ θά έ Μαυρακεφαλου Π. κληρ., Μαλλίο- γλου "Ολγα, Λνχιζαλία ΑΙκατ., λν>υσάθ Βασιλΐική, Μιχαλόττουλος
Σωτήρ., Μαυροιιιδή 'ΕΞλισ., Μάνθας
Γεώργ, κληρ., ΑΛοσχοττοίΙλου Σμα-
ράτνδα, Μεσάρη Αΐαρίκα, Μουρατο-
γλου Εύδοκία, Μωσαΐδης Παν.
Ν
ΝεγρΓΠ-όντη Χαρίκλεια, Νικολά-
ου ή Πέγκου χπρα Δημ. Άργυρώ,
Ντομττρίΐδης λύγ., 'Νεοιτορίδου Άν
νσ, ^*^σιος Κων., ιΝομικός Ιω.
Ξπός Μιλτιάδης, Ξα><θ6~ουλος 'Αττόστολος. Ο Οίκονομου Ν'.κολαος, Οίκονόμου Ο1Λ κλπ™-». 'Λ»-------—'- " Μαρία κλη,ρον., Όλυμπιάδη Αιν^ δρον., Όλΐίμτπάιδης Γεώργ. Π Παττο—λιούρα Άννα, Προδρόμου Μαρία, Παγώνη Βασλική, Παλλά- τος ΊωανντΓς, Πά— άζογλου, ΠαντΓ- λώρη Μαρία, Παπασττυρόπουλος, Πατελίδης θεοδ., Πολυμένη Βαχτιλ., Παποογεωιργίου Ίωάν., ΠυλαρινοΟ ΆγλαΤα, Πατταχρηστίδτνς Λάμπρ., Πατ~τά ΠητνελόίΤΓη, Πανταζής Ία., Παλιούρα Ποθητή Πολέμης Δημ. Ρ ΡαφτοτΓθύλου Μαρία, Ροδάς Χρ., ώμα Νικόλ., Ραφτόπουλος Νικ. ς ρζς ής προγονικής τους καταβολής, πού θά έρμηνεύει ένδεχομένως σαν βαθύτερο αϊ- τιο καϊ όρισμένα άκόμη φαινό- μενα τής σημερινής ψυχικής καί ήθικής ίδιοσυστασίας τους. Αυ¬ τή ή σειρά των «Μικρασιατικών Χρονικών» δέν είναι πολύ άν ποΰμε δτι, θά πρέπει νά απο¬ τελεί ϊνα πραγματικά ίερό κει- μηλιο γιά κάθε μικρασιατικό ΟΤΙίτι, δταν κιόλας σκεφτοΰμε τό πώς χάθηκε ό Έλληνισμός των τόττων έκεΐνων καί έφ' δ- σον αΐσθανόμαστε τήν άνάγκη διατηρήσεως στίς ψυχές μας καί στΐς ψυχές των διαδόχων μας, κάποιας ελπίδας καί κά- ποιας αίσιοδοξίας. Δέν πρόκειται, δέν ί=χω κσί τό δικαίωμα άλλως τε καί σάν £νας άπ' τούς ύπεύθυνους τής εκδόσεως αυτής, νά έπιχειρήοω μίαν όποιαδήποτε κριτική κα'ι γιά τήν δλην έμφάνιση καί γιά τα περιεχόμενα άναλυτικότερα τού τόμου· Κι' αύτό πρέπει νά γίνη, άλλά φυσικά άπό αλλους· καί τό περιμένουμε δσοι άπο- τελοϋμε τήν Συντακτική Έπι- τροπή· θά θέλαμε άσμένως ν άκούσουμε κρίσεις καί γνωμες οί οποίες θά μποροϋσαν νά ά- ποδειχτοθν χρήσιμες γιά τήν έ- ντελέστερη συνεχίση τοΰ έ'ργου. Σκοπός μου μετριοφρονέστατος εΤναι κι' αυτή τή φορά, μιά σύν- τομη καί ξηρή — αρουσίαση των περιεχομένων, χωρίς καί τήν τταραμικρότερη άξιολογική δια- Οάθμισή των. Άλλά κι' αυτή ή άπλή παρουσίαση νομίζω £χει τή χρησιμότητά της. Επί τέλους 8) Κ. Μ α μ ώ ν η : Χει- ρόγραφοι κώδικες τής Βιβλιο- θήκης τής «Έστίας Ν. Σμύρ¬ νης» σελ. 243—266. 9) Άριστστέλους Σταυρίτση: Ό ΟΤκος Άδελφων Ράλλη καί ή Σμύρνη σελ. 267-274. 10) Γ ε ω ρ γ ί ο υ Ι. Ά- ναστασιάδη: Ίάκωβος ό Μοναδικός σελ. 275—283. 11) Δημ. Π. Φωστέ- ρ η Άνέκδοτα, μϋθοι καί πα- ραμύθια τοΰ Μπουγδ Μαάεηί σελ. 284-304. 12) Τού ύ π ο φ α ι ν ο- μ έ ν ο υ : Παροιμίες των Βουρ λών τής Μικράς Άσίας καί άλ- λες παροιμιώδεις έκφρασεις (συ νέχεια καί τέλος) σελ. 305—376. 13) Τ ρ ύ φ ω ν ο ς Ι. "Ι¬ ω α ν ν ί δ η Άναμνήσεις ά¬ πό τό Σαλιχλή σελ. 377—384. 14) θ £ ο δ ώ ρ ο υ Έμμ. Μ π ε ν ά κ η: Ή Σμύρνη κα- τά τόν πρώτον Εύρωπαϊκόν πό¬ λεμον (1914-1918) σελ. 385-399. 15) Α. Μ π. Μία ένδιαφέ- ρουσα άπεικόνησις τής Σμύρνης σελ. 4ΟΟ-4Ο1. 16) Φαίδωνος Κ. Μπουμπουλίδου: Ά νέκδοτον στιχούργημα περί των σχολικων πραγμάτων τής Σμύρ¬ νης άρχομένου τοΰ Ιθ'. αιώνος σελ. 402-445. 17) Βασ. Δ ε λ η γ ι ά ν- ν η : Ό Σταύρος επάνω σέ μι- ναρέ σελ. 446—447. 18) Ν. Κ α·ρ α ρ 6 : Πα- ραλειπόμενα είς τό χρονικόν τής οικογενείας των Όμήρων σελ. 448-449. 19) Χρονικά. Μικρασιατική Βιβλιογραφία. Εύρετήριο σελ. 450-466. ΕΓναι φανερό κι'άπό τήν άπαρίθ μησηαύτήν τήν άπλή των περιε- χομένων,πώς Συμβούλιο τής 'Ε- νώσεωςΣμυρναίων καί'Επιτροπή καί Συνεργάτες των «Μικρασια¬ τικών Χρονικόν» δτι μπορούσα- με τό έπιδιώξαμε γιά μιά πλή¬ ρη όπωσδήποτε έμφάνιση τοΰ δγδοου αύτοϋ τόμου. θά συνε- χίσουμε μέ τήν ίδέα πώς δ,τι κάνουμε καλύπτει καί μίαν ά¬ νάγκη καί £να χρέος. "Ενα χρέ- ος τό ξανατονίζω είδικότερα καί κυριώτατα ημών δλων των Μικρασιατών. Μ1ΚΟΣ Ε. ΜΜΛ1ΩΡΗΣ τήν κατάρτισιν τοθ στεγαστΐ'κοϋ προγράμμαιτος άστών προσφύγων 1960, -παρακαλούμεν δπως υπο- ' οάλιγτε ημίν δι' επειγούσης άναφο ράς σας τα έν θέματι στοιχεϊα, <α· τατασσόμενα είς δύο καταστάσει ττεριλαιμοανούσας τάς 'άκολούθουι διακ,ρίσεις: ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ Α' ΛΛή άποκαιτασ'ταθεΤσαι προσφυγ καϊ οί·Κίθγέε αι. 1. Άριβμός διαμε'νουσών είς πά ραττήγματα Κρατι.κών προσφυγ ι κων Συνο'κισ,μών ή επί έπιτάκτω' χώρων οικογένειαν, άναλντικώς κα τα συνοικισμόν (προσφυγικών κα μή) κεκυρωμένως. 2. Άριθμός οικογένειαν διαδ · ουσων υπό οαρείας ανθυγιεινάς συν θήκας (τρώγλαι). 3. Άριθμός οίκογενειών έγκατσ- σταθεισών υπό τού 'Κράτους είς έ- ττίτσχτα οίκήματα δι' ά τό Δημό¬ σιον καταδάλλει μίσθωμα. 4. ,Αριθμός οίκογενειών επί έ- νοΐ'κίψ ών δμως ό άρχτγ/ός προσέ- φυγεν «έν "Ελλάδι ώς όρφανός αμ¬ φοτέρων των γονέων ή άνήλιξ (ττε- ρίπτωσις 6' άσθρ. 3 παρ. 1 κωδ)- σεως). 5. Άριθμός οίκογενειών συστεγα ζομένων είς τήν αυτήν ττροσφυγικήν κατοικίαν μετ1 άλλης δικαιούχου έ- πίσης άποκαταστάσεως οικογενεί¬ ας (Δικαιοΰχος λοεΐται εΤτε εύθέως ή κατά τταοέκ,κλισιν κατά τό άρθρ. 57 τής κωδικοποιήσεως). 6. Άιρ.βμός οίκογενειών διαμε- νουσών έττ' ένοικίω. Είς περίπτωσιν καθ* ήν αί ανωτέρω οικογένειαι δι- αμένουσι είς διαφόρους πόλεις τού Νομοΰ θά γίνεται είδιχή μνεία τΐϊ- ρΐ τούτων ώς κάτωθι: (π. χ. Άριθμός σίκογενειώών 54 έξ ών 22 είς Άλεξανδρούπολιν, 14 είς 'Όρεστάδα καΐ 18 είς Διδυ- μό'τειχον). Είς απάσας τος ανωτέρω κατη- γορίας θά περιληφθώσιν αί προσ- φυγικαϊ οικογένειαι αί 'κεκτημέναι συμφώνως πρός τή,ν κειμένην Νο- μοθεσίαν 6ασκόν δικαίωμα άπο¬ καταστάσεως είς δέ τάς υπό στοι- χεΤα 1 καΐ 2 καΐ αί έμπίπτουσαι είς τάς διατάξεις τής πσραγΐράφου 3 τοϋ άρβρου 57 τής κω5 κοποιή- σεως Ο'ίκογέ£ΐαι. Ειδικώτερον δσον άφορά τόν α¬ ριθμόν τταραπηγματούχων οίκογε- νεΐών, ή κατ' απόλυτον προτεραιό- τητα αποκατάστασις των οποίων ού μόνιθν έττιτάσσεται ύττό Γθϋ Νο- μοΰ άιλλά καΐ έπι&χλλεται διά λό- γους 'ΕΞθνικής καΐ κοινων κης ττολι- τικής τοϋ ΐΚράτους Θ' αναλύεται ώς ακολούθως: Προσφυγιχός Συν)σμός. α) Άριθμός τταραττηγματούχων ττροσφυγικών οίκογενειών μέ 6ασι- κόν δικαίω,μα άποκαταστάσεως β) Άοισμός παραπηιγιματούχων οίκ-ογενειών ττροσφυγιχής προελεύ¬ σεως (παραφυάδες ή άρχηγοί άρ- χικών οίκογενε ών μέλη των οποί¬ ων έχουσι ήδη άττοκατασταΐθή) έμ- πίπτουσαι είς παρ. 3 άρθρ. 57. γ) Άριθμός οίκογενειών μή προ- ■υγΐικής προελεύσεως (γηγενών) έμπίτττουσαι είς παρ. 3 άρθρ 57. δ) Άριθμός οίκογενειών (γηγε ■ών ήττροσφυγκών) μή έμττιπτου- σών είς ανωτέρω περιπτώσεις α^ καΐ γ έγκατεστηιμένας είς παρα- ττήγ,ματα πρό τής ίσχύος τοΰ Νό- μου 2797)1954 (16 3.1954) καί, ε) Άριθμός οίκογεέ ών μή δια- ^αμ6ανκ>μένων είς ανωτέρω περΐ-
τΓτώσεις α, 6, γ, καΐ δ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ Β'
ΆδιάΊβετα οίΐκόπεδα ττροσφυγι-
ΤΑΚΤΙΚΑΙ ΕΚΑΡΟΜΑΙ ΕΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΑΙΝ
ΜΕ ΠΟΛΥΤΕΑΗ ΠΟΥΑΜΑΝ
ΤΑ ΑΡΟΜΟΑΟΓΙΑ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΩΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ
Καθ
α ΛίΛΧΗΡΗϊΙΙΪ
ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ ΕΚ ΚΩΝ)ΛΕΩΣ
εκάστην Δευτέραν κσθ'έκάστην Παρασκευήν
ΟΡΓΑΛί«ΧΙ_-ΕΚ Ι ΕΛΚ-Ι-
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
«ΑΘΗΝΑ»
ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ 96
ΤΗΛΕΦ.
(Πλατ. Κάνιγγος) ΑΘΗΝΑΙ
621.694 - 620.536
«ών Συν)σμών.
Άναλυτικώς κατά Συν)σμόν
1) Πόλις
2) Συν)σμός.
3) Άριθμός κτηματολογ κου δι-
αγράμ,ματος καί χρονολογία έγ-
χρίσεως ούτεϋ.
4) Συνολιχάς άριθμός άδιαθέτων
(έλευθέρωθ οίκοττέδων.
5) Κτηιΐατολογικά στο χεΤα (α¬
ριθ, τετραγ. καΐ οίκοπέ5ου) των α¬
νωτέρω οίκοπέδων.
Είς περίπτωσιν καθ' ήν τα άδιά-
θ:τα οκόττεδα δέν είναι ελευθέρα
άλΐλά ΐκ,εκοτλυ,μ μενά είτε /μδρ κώς ύπό_
των παρακΈΐμέ-νων οί'/(θ5ομών ρΐτε
όλικώς διά τής άύθα'ρέτου ανε¬
γέρσεως κτισμάτων θά .άναγραφή
είς την στήλην των τταοατηιοήσεων
ή ένδειξις «μερικώς '<ςκαλυμένςιν ή άλικώς κεκαλυμένον» Είς περίπτωσιν ,καθ' ήν αί στεγα στ καΐ άνάγχαι υμών ώς αθται έμ- φθΓί'ζονται είς την Α' κατάστασιν δέν καλύτΓΤονται υπό των άδιαθέτων οίκοττέϊων σας, θά άναφέρητ'ε θΜΪ'ν έά/ ύττάρ'χωσιν είς τήν πόλιν είς ην διαμένουσιν αί έν λόγω οικογένειαι κατάλληλοι έ<τάσεις διά τή; δημι¬ ουργίαν προσφυγικόν Συν)σ,αών ά- νήκουσα είς τό Δημόσιον, την αν¬ ταλλάξιμον περιουσίαν, Όργανι- σμούς Αύτο5 οικήσεως, Νομ. Πρό- σωττα ή Ιδιώτας διά τήν έκ μέ- ρους ημών ένέργε,αν ποός ανάλη¬ ψιν ή ατταλλοτρίωσιν αυτών. ΤάιΚέντρα Κοιν Προνοίας Άττι- κής, Πειραιώς καΐ Θεσσαλονίκης είς τήν περιφέρε αν των οποίων ένηρ- γήθη ίηιδτ-ν ή θέλει ενεργηθή άπο- γραφή των τταροπτηγιματούχων οίκο γενειών, ή δέ άττοδελτίωσις των ά- ττογραφιχών δελτίων θέίλεΐ ενεργηθή υπό τής παρ' ημίν Στατισπκής Υ¬ πηρεσίας δέν θά συμπληρώσωσ τήν κατηγορίαν ΰττ' άοιθ. 1 τής Α καταστάσεως. Διά τα ανωτέρω στοιχεΐα τής Α' κατφτάσεως σηυειούμεν δτι ή ύ- πηρεσία σας άτΓΓΐσχολήθη καΐ κατά τό παρελθόν ετος καΐ συνεπώς ή προοττάθεια τής υπηρεσίας σας θά περ ορισθή είς τήν έττσλήθευσιν και τυχόν συμπλήρωσιν τούτων Άττα- σχόλησις σοβαρά καΐ ιδία όσον ά¬ φορά τα Κέντοα Προνοίας είς τήν ττερ φέρειαν τώ οποίων ΰφίο"τανται πλείονιες προσ-φυγικοΐ Συνοικισμοί Πρός τουτο δέον δττως ή αρμο¬ δία Ύπηρεισία σας άσχοληθή έν- τατικώς κσί ττέραν τής κανονικής εργασίας (τποκλειστικώς διά την ε¬ κτέλεσιν τής παρούσης Τα έντρα Κοιν. Προνοίας είς την περιφέρειαν των οποίων δέν υπάρ¬ χουσι άναποκατάστατοι πρόσφυγες ΰφίστανται δμως προσφυγικοΐ Συ- νοικισμοΐ καΐ άδιάΒετα οί'κόπεδα θά συμληοώσωσιν καΐ ύττοιβάλωσιν μόνχ3 την Β' κατάστασιν. _ Τέλος πρός ένημέρωσίν μας επι τής πορείας τού προγράμμστος αύ τοστεγάσεως τρέχοντος ετους είς τα Κέντρα Κοιν. Προνοίας είς α έφαρΐ'όί^ται το ούτον ποόγοαμμα εντέλλονται δπως μετά των ώς άνω ΨΗΦΙΣΜΑ Τό Δημοτικόν Συμβούλιον Νι- καίας συνελθόν έκτάκτως Ιν τω Δημοτικώ Καταστήματι, σήμε¬ ρον τήν Ίΐην Δεκεμβριού 1959 καί ώραν 8ην μ.μ., κατόπιν προσκλήσεως τοθ κ. Προέδρου αύτοΰ, επί τή έτιικειμίνη αφί¬ ξει τής Α.Ε. τοΰ Προέδρου των Η Π Α. Κου Ντουάιτ Άιζενχά- ουερ, άκοϋσαν τοϋ κ. Προέ¬ δρου, τοΰ κ. Δημάρχου, μελων αύτοΰ καί των Εκπροσωπών των Όργανώσεων τής πόλεως. ΑΠΟΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΜΟΦΩΝΩΣ : 1) ΔιαδηλοΓ τόν ομόθυμον έν- θΓυσιασμόν καί τήν μεγάλην χά ράν ολοκλήρου τοΰ λαοΰ τής πόλεως, ι'ττί τή εΊτικειμένη άφί ξει τοΰ τιρώτου ΙΐΓλίττυ τής Με- γάλης Δημοκρατίας των Η ΠΆ 'ΕζοχωτάτΓυ Προέδρου αυτής Κου Ντουάιτ 'Λιζενχάουερ, είς τήν Πατρίδα μας. 2) Τοϋ άπευθόνει τόν τσμόν τγΟ λαοϋ θερμόν χαιρετισμόν τοϋ λαοΰ τής Μη¬ τροπόλεως τοΰ Άνατολικοΰ Έλ ληνισμοϋ, κατεχομένου άπό τήν 'λπίδα τής όριστικής παγιώσε- ως τής είρήνης 4ίς τόν κόσμον ?) Διερμηνεύει ΤΓν ακράδαν¬ τον ττίστιν καί τοθ λαοΰ τής Νι- καίας, ότι ό αγών διά τήν εί- ρηνευσιν τής ανθρωπότητος, τοΰ όποίτυ, ό Μεγάλος ί'πισκέπτης τή;· χώρας, τυγχάνει εΤς >'κ των
βασικών συντελεστών, θά εύο
δωθί), έξασ^αλιζομένης θετικώι
και οριστικώς τής ε,ίρηνικής συμ
βιώσεως των λαων.
4) Είς Γκτισιν έλαχίστου φό
ρ<:υ τιμής, άτιοφασίζει την μετο- ν<·ΐ'αοίαν νής κεντρικής όδοϋ Γρεβενων, είς οδόν Ντουάιτ Άιζενχάουερ. 5) Άποφασίζει νά παραστή σύσσωμον μετά τοϋ κ. Δημάρ- χου, είς τήν ύποδοχήν Αυτού. 6) Άποψασίζει τόν σημαιο- στολισμόν καί τήν φωταγώγησιν τής -πόλεως έτιί τριήμερον (άπό 13ης-15ης]12]19Ξ9) καί 7) ΚαλεΓ σύμπαντα τόν λαόν τής πόλεως, είς συμμετοχήν, είς τήν πάνδημον ύποδοχήν. Ό Πρόεδρος Η. ΣΠΥΡΟΠΑΝΝΗΣ Ό Δήμαρχος ΣΩΤΗΡ. ΘΩΜΑΙΔΗΣ Ή Γραμματεύς ΑΙΚ. ΦΛΟΥΝΤΖΗ | Άκριβές αντίγραφον Έν Νικαία τή 12 Δεκεμβριού 1959 Ό Δήμαρχος ΣΩΣΗΡ. ΘΩΜΑ! ΔΗΣ ΗΡΧΙΣΕΝ Η ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΝ ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΟΥΧΟ.ΝΑΡΑΠΠ! Κατόττιν δοθείσης £νΐ( παρά τοθ ΎφυπουργθΟ Προνοίας κ. Ψαρρέα την παρελθούσαν Κυριαιν άπογραφή των κατοικ ™ Συνοικισμοϋ Δρατιετσ την εποπτείαν τοΰ Διευ Κέντρου Προνοίας Χαρ. Μιχαλακέα. Σωτηριάδου Λουκία, Σρης Άιτοστοιλος, Σιτεφανίτσ-ς θεοδω- ρος, Στεφανίτση ιΚσλλιότΓΓΐ, Σάττι- ες Χλεο~άτρα, Σχινα Πηνελόπτηι, Σγουρής Ζαχαρίας, Σβραφίδης, Σταμάτη Γιάγχος, Σουρέ ιΚαλλιό- ττη, Σουράνου Σόφια, Στογιανο¬ βιτς Μαρία κηρ., Σταυροπούλοι; Ευτυχία, Σταθάΐου Παν. κλήρον, Σάλαλε Σοφία, Σαρασλάνογλου Όλγα, Σογώτης Θεοδ., ΣσΛβα Άναστασία, Σφυκάκη Σισίλια καί Στγ., Σακκελαρίοο Ελισ., Σφαέλ- λος Χαρσΐλ., Συνοδινοϋ Μαρ. Τ Τσακαρισιάνοι; "Άιννα, Τσ-ιμινάδης 'Ανδρ.,Τριλίβα Μαρία,Τζήΐμας Στ., Τζοτντν<ό~ουλος Πέτρ., Τσοοκίρογλου ΑΛκ., Τούλιας Χρ., Τσουμττλώκσ Κ. κληρ., Τζούρης Μιχ., Τλού—ος Άνίρ. Φ Φούντου Ναούμ Βαχτιλική^ Φλά- μος Ροϋσσος, Φίτ<τας Ίωάνντις, ΦραγκότΓθυλος *Ι—ττοκρ. Χ ΧθΐΛ·τουβί6ου Δωροθέοι/ Βασιλι¬ κή, ΧρυσοττοιΑος, Χαλιχιάς^ Χαρ;- τόττουλος, Χουρμουζιάδοι» Ίουιλ., Χατζηελεϋθερίου ΊΕλευθ., Χάλαρις Μιχ., ΧατζότΓουλος 'Απ-όσπ·., Χαφί- τογλου Βασιλ. ,--ι------1·— ·■!■»· —ι'· '«Λ' θά άποφασίσουν νά τόν ά- γοράσουν τόν τόμο θά ξαίρουν Ρστω καί σέ τίτλους τί θά βροϋ- νε σ' αυτόν. Κατ' αρχήν εΓναι άφιερωμέ- νος στή μνήμη τοΰ αειμνήστου προέορου τής "Ενώσεως Σμυρ- ναίων Μητροπολίτου Μυτιλήνης Ίακώβου. 'Εττεβάλλετο τουτο στοιχειωδώς. Ό Μητροπολίτης Ίάκωβος υπήρξεν άπό τούς Ι πρώτους καί κυριώτερους παρά- γοντες τής εκδόσεως των «Μι¬ κρασιατικών Χρονικών» καί σ' δλη τή ζωή, παρά τό βάρος τής ήλικίας τού καί των πολ- λών εύθυνόν καί υποχρεώσεων τού άξιώματός τού μ' έ'να £ντο- να ζωηρά ενδιαφέρον παρακο- λουθοΰσε τό έ'ργο καϊ ποικιλο- τρόπως τό ένίσχυε. Δημοσιεύονται : 1) Ά λ. Ν. Ο Ι κ ο ν ο μ ί- δ η : Μάρκου τοϋ Εύγενικοΰ Άρχιεπισκόπου Έφέσου. Λόγος πρός τόν Βασιλέα Ιωάννην τόν Παλαιολόγον άπορήσαντα. 'Εκ- διδόμενος έξ Άθηναϊκων κω- δίκων σελ. 3—32, 2) Ε ύ γ. Χατζηδάκη: Χριστιανικές ε"πιγραφές Μ, -Α¬ σίας καί Πόντου στό Μομσεϊο Μπενάκη σελ. 33—80. 3) Δημ. Α. Πετροπού λ ο υ : Δημοτικά τραγούδια γιά τήν Μ. Άσία σελ. 81—96. 4) Βενεδίκτου Φ. Ά δ α μ α ν τ ι ά δ η : Ή έκ- κλησιαστική έπαρχία Προύσης σελ. 97-128. 5) Κωνσταντίνου Σ. Μ α κ ρ ή : Χωρία καϊ μο- ναστήρια Κυζικηνής χερσονήσου σελ. 129-172. 6) Φιλίππου Κ.Φάλ μ π ο υ : Ό Φραγκομαχαλδς τής Σμύρνης καΐ τα Φρανκο- χιώτικα βιβλία σελ. 173-226. 7) Μ ι χ α ή λ Ά θ. Ά¬ ν α σ τ α σ ι ά δ ο υ : ΟΙ τε- λευταϊοι άπόφοιτοι τής Εϋαγγε- λικης Σχολής Σμύρνης σελ. 227 %11 ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΕΙΣ ΟΛΑ Ώ ΧΙΜΑ&ΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ γίνονται κάθε χρόν* πλούΰιοι μί&α Εφέτος οί Τυχεροί τοϋ Λαχείου δα είναι πολύ περισσότεροι καΐ τα κέρδη ποΰ δα ττάρουν δα είναι πολύ μεγαλύτερα. ΣΠΙΤΙΑ-ΜΕΓΑΡΑ ·, πού έζασφαλίζουν ενα μεγάλο είσόδημα είς τόν Τυχερό, δπου καϊ άν ευρίσκεται. ..,· »,»ΐ| ικυ ιυ^Ερου εις τόν * τόπον πού έργάζεται ή δπου άλλου θελήση. ΑΥΤΟΚΙΝΗΊΑ ΠΟΑΥΤΈΑΗ πού βοηθοϋν κάθε έπαγγελματία είς την δουλειό τού και έξασφαλίζουν τήν άναψυχή τού. Ό 1ος Τυχερός των 7 προνομιούχον ^■ν1^ Χειρών πού θά κερδίση / ΣΤΪΙ7Ι ΈΠΙΠΛΩΜΈΝΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ 2 ΣΠΙΤΙΑ ΜΑ2Ι *.>^*&~^+£&
ΔΗΛΑΔΗ 3 ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΈΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
δέν είναι τό μοναδικό μεγάλο κέρδος τής έφετεινής κληρώσεως
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΕΡΔΗ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΔΙΑ ΤΟΥΣ
ΤΥΧΕΡΟΥξ ΟΛΩΝ ΑΝΈΙΑΙΡΕΤΩΣ ΤΩΝ ΣΕΙΡΩΝ
# ΠΟΥ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΩ*
Ι** Ο Α ΠΡΟΚΑΛΈΣΗ ΚΑΤΑΠΛΗΞΙΗ
ΣΠΙΤΙΑ - ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ - ΜΈΤΡΗΊ
ΔΐΚΑΔΩΝ ΈΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ
*Όλα τα σπίυα άσβολισμενα δι* εν ετος είς την 'Ασβαλιστικήν Έταιρίαν
"ΑΣΠΙΣ-ΠΡΟΗΟΙΑ,, "Ολα τα Αύτοκίνητα με πληρωμένην την είσφοράν καΐ
ιδι'εν ετος ΐοΐις Φόρους *αί την "Αδειαν ΚυκΑοβορίας.
καταστάοχων 6ττθτ5ά!λωσιιν ημίν καΐ
τοιαύτην σι/νίτεταγμένη' καΐ συμ-
ττληοωμένην κατά τό συναττοστελ-
λάμενον ΰπόδειγμα έν ή θά άττεικο-
νίζωνται πλήρως τ' άποτελέσμαια
~ον έ λόγω προγράμματος.
Χρονολογίαν ύπαβολής άττασών
των ανωτέρω καταστάσεων όρίζο-
μεν τό βραίδύτειρον μέχρι τής 10ης
Ίανουαρίου 1960.
Λήψιν τής παρούσης ώς «αί ι άς
τυχόν άττορίας σας περί τοϋ τρό-
ποιο εκτελέσεως ταύτης δέον ν" ά.-
αφέρηιτε ημίν άμέσως.
Λαμδανομένου ύττ' όψιν δτι ή
έ'γκαιρος κατάρτισις καΐ κοινοποίτ
ησ ς τού στεγασΉκοΰ π^
καθ" άπασαν την Χώραν ργμ
ματος προσεχούς ετους 1960 9σ
εξαρτηθή έικ τής τταρ' ι/μώ^ 4 τε-
λέσεως τή^ τταρ^^ης ^
ταΐτσομένης προθεσμίας,
μεν ττροσωπικώς ύττει;θύνοιθ2 χαθς
Διευθυντάς των Χέντρων Κτν_ Προ
νοΐας, τταρ' ών καί άξιοίμεν -[ήν
πιστήν ταύτης εφαρμογήν. τους τυ¬
χόν ί/τταιτίους κα9ΐΛ7τερήσ5 θέλο
ή αύης εφαρμογήν.
χόν ί/τταιτίους κα9ΐΛ7τερήσ
μεν έλέγξει ΰό/
Ό
Ι
ς
θέλο¬
ΑΡΧΑΙΡΕΣ
Γε.:ϋένων ώνχ^,αεσιών τού
τρου 'ΚωνςτταντινουτΓολΐΓώχ» έξεΛέ-
γησαν οί « κ. ^Χουσός Εύελπίδης
πρόεδρος, Γεώργ Ος Σώτροπας α'
ιάντητρόί'δρος, ' Γεώογιος Σγουρί-
6ης β' άντιπμόεδρος, "Ομηρος
ΐΜττς<ές γεν. "Γραμματεύς, Άγγέλα Μ ,ηκοπούλου εί'δικός γραμματεύς, Στέφανος 'ΜανΟυηλίδης ταμίας καΐ ιΚα,οατ. Γιαΐδάσογλου^ Ν: <. Τ,ριαν- ταφυλλί5ρς, / Άοιστ. Κωνσ:αντινί- ϋης; Φ^κίω^ Χοτταάρης καΐ Γεώρ¬ γιος Πϊωργιά5ης συμβουλαί. ΦΟΡΗΤΑ ΡΑΔΙΟΦ*ΩΝΑ Έκλεκτοΐ γάμοι Τό εσπέρας τής παρελθούσης Κυριακής ετελέσθησαν είς τόν ιερόν ναόν τής ΡιζαρείουΣχολής οί γάμοι τοΰ κ. Άθανασίου Χά ριδη μετά τής δίδος Μαργαρί- τας Μητσάκη έν μέσω έκλεκτοΰ κόσμου. Ή εφημερίς μας συγ- χαίρουσα τούς εύτυχεϊς γονεϊς εθχεται κάθε ευημερίαν είς τό ταιριαστό ζεΰγος. Αί «Ά κ τ ΐ ν ε ς» ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ τη ΜΕΓΑ 1.ΟΟΟ.ΟΟΟ ΜΕΤΡΗΤΑ Έκυκλοψόρησε τό τεΰχος τού Δεκεμβριού τοΰ περιοδικοΰ «Ά- κτϊνες», άπό τα περιεχόμενα: «Ή προσφορά τοΰ πνεύματος» τού κ. Ιω. Καμαρινάκη, «Φιλο- λογία καί φώς» τοΰ κ. Άρχ. Μ. Πολέμη, «"Ενα μνημεΐο Βυζαν- τινοΰ τιολιτισμοΰ» τής Δνιδος Αίκ. Λωτοϋ, «Τό σύμπσν εχει •προσχεδιασθή» τοΰ Δρς Β. Σ6άν «Ή μικρόσωμη γυναΓκα» τςθ κ. Γ.Α.Π. «Άπό τό συνέθριο κοι- νωνικοΰ χριστιανισμου στήν Γαλλία» τού κ. Άν Ντυμάς «Ή πνευματική καί καλλιτεχνι κή ζωή τοϋ μηνός» τοΰ κ. Μελή Νικολαΐδη. ΣΙΔΕΡΑ ΠΙΚ-ΑΠ ΞΥΡ. ΜΗΧΑΝΕΣ ΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΡΑΤΗ πρώην Γενικοΰ Γρσμμστέα τής Πανελληνίου Όμοσπονδίας Σι- δηροδρομικών καί τής Γ.Σ.Ε.Ε ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ «40 χρόνων άγΩνες των Έλλήνων Σιδηροδρομικήν» Ίστορια όλων των άγώνων καί τής ζωής των Όργανώσεων των Σιδηροδρομικήν άπο τής Ιδρύσεως τοϋ πρώτου Συνδέ- σμου (1935) μεχρι ΐαί τοΰ 1945. Π ω λ ε ΐ τ α ι εί; δλα τα βι- "λιοπωλεϊα Άθη>Ία)ν — Πειρσιώ;
καί τόν Έκδότην (όδό~ Κερ<ο- ρας όρ. ιό Τηλ 810.883 Αθη¬ ναι) Τιμη δρχ. Γ0. τφ Χ ΙΙΝΛΝΙΔΗ1 Ναοάρχοι; Βοΐση 55 Κα'ω Παιηθια £Ρ Χ ΠΟΛΑΤΟΓΛΟ» 7 5, [ΛΑΜΠΤΗΡΕΣ ΙΝΡΚΑΡΗΙί _(Ρ5
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
ΚΑΤΑΡΤΙΖΕΤΑΙΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΠΡΟΣΦΥΓ. ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ ΤΟ1960
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΥΠ.ΠΡΟΝΟΙΑΣ
Την —αρελβοΰσαν Πέμπτην ΙΟτνν
Δεκεμβριού ετελέσθησαν είς τόν
ναόν τοθ Άγίου Διονυσίου τού Ά-
ρεο—σγίτοι/ οί γάμοι τοθ κ. Α'αν-
τος ΜττοχσΛμτταση (ιλΙοΟ τού άει-
ιμινήστοι/ συνεργάτου μ άς τπρώην ύ-
Γττουργού Αναστασίου Μ—αικάλ-
μιτταο-η) ιμετα τής δ)6ος Βίκης Σ.
'Βαρουτσή. Πλήν των γονέων κ.
'Κικής Λ. Μττοοκάλμτταση, τού κ.
Σ. βαρουτσή καί των λοιιτών σνγ-
γίνών των νεονύμφων, παρέστησαν
Ο *5ίρ(χηγάς τού κόμματος Φιλελευ-
θέρων Δημοκρατικών κ. Γ. Ποπτοτν-
Ιδρίέου, ό ύρχηγός τού Άγροτ κου
κόμματος κ. Αλεξ. Μτταλτατιζής,
6 ώρχητγος τοθ Κοινωνικον Κήμμα
τος κ. Σ. Στεφσνόττοι/λος, 6 ύ-
—ουργός τής Δικαιοσύης κ. Καλ-
λίας μετά τής κυρίσς τού, 6 ύ-
ττουργός της Γεωργίας κ. Άΐδα-
μόττοάλος ,μετά ·της ικυρίας τού, οί
ττρώην ύιτοι>ργ·οί «αί βσυλευταί κ.
κ. Ν. Μττοκό-Γτουλος, Στ. Κωστό-
τΓθΐΑος, ό πρεσδει/τής καί ή κ.Ά-
*6ρ. Πατπτά, ή κυρίαι τοθ πρεσβευ-
τοθ Δ. ΠαπτΓΐτά, οί βουλενται κ.κ·.
Χάρτκ ΖηοΊαιδης, Ιωάν. Κοντοβρά-
κης, ό ναύσρχος κ. Τούμπας, ό
4
καβηγητής κ. Χρυσιιιοός, ή κ. Κα-
τακουζηινοΰ, ό κ. Χατζηδασιλείου,
ό κ καί ή κ. Ίπ. ΙΚασό—ογλου, ό
κ. καΐ ή κ. Α. Ποταμιΐάνου, ό στρα
τηγός «αί ή ικ. Ηατταδήΐμα, ό κ. καί
ή κ. Ξανθοττουλίδου, ή κ. Δραγώ-
να, ή ικ. Άγγέλα Κυριαζή, ή κ.ιΤ.
/Γεωργιάδου, ό κ. καϊ ή κ. Τρ αν-
ταφυλλοτΓθύλου, ό κ. καί ή κ. Ζα-
ούση, ό κ. καΐ ή κ. Άραβαιντινοΰ,
ό .κ ΘεοφανότΓθυλος, ή κ. Άγαττη-
τοΰ, ό κ. Αναστασάκης, ό κ. Κα-
νελλόπουλος, ό κ. Σπανάκης, ό κ.
καί ή κ. ΙΚωνστανταράιχη, ή κ. Κω-
δούνη, ό κ. Φωκάς, ή κ. Γαροφαλ-
λίδη καί πλείστα άλλα όκλεκτά μέ
λη τής άθηναϊκής κοινωνίας. Τούς
γά,μους ηύλότγησεν ό έπίσχοπος Ά
χ<χϊας κ. Παντελεήμων, παράνυμ φός δέ παρέστη ό κ. Αλεξ. ΜτταΙλ- τατζής. Πλήν των ανωτέρω παρέ¬ στησαν οί κ.κ. Καμττάης, Σαρά- τσογλου, ό κ. κα ή κ. Αίλιανού, ό ικαί Ιή κ. Γ. Ποταιμ ιάνοι; καί Φαρμακοττούλου. Ή ιέψη μερίς συγχαίρει θερμώς τούς, γονεΐς τού ταιριαστοΰ ζεύγους διά την εύ τυχίαν των. Παρά τοΰ ύττοιοογείου ιΚ. Προ- νίας (Δ)νσ£ως Α.Α.Π.) εκοινοποι¬ ήθη πρός τα Κέντρα Κο.ν. Προνοί¬ ας καΐ λοιπάς αρμοδίας υπηρεσίας ή κατωτέρω έττείιγουσα ύττ' αριθ 18108 (άρ. έγκ. 279) άπό 8— 12 — 59 έτγχύκλιος: Θέμα: Ύποδολή στοιχείων περΐ των άποκατακτταθεισών ττροσφυγι- κών οικογένειαν ώς καΐ των άδια- θετων οίκοττέδων των προσφυγικών Σι/ν)σμών διά την κατάρτισιν προ- γράμματος 1960. Προκει,μένου νά προέλθωμεν είς ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ιι ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ,, ΤΟΜΟΣ 8ος Τοθκ. ΝϊΚΟΥΕ. ΛΛΗΛΙΩΡΗ Τό Τμήμα Μικρασιατικών Με- λετων τής «Ενώσεως Σμυρναί- ων» έθεσε σέ κυκλοφορία, αυ¬ τόν τόν τελευταίον καιρόν, τόν 8°ν τόμον τοθ έπιστημονικοΰ περιοδικοθ συγγράμματος «Μι- κρσοιατ(κά Χρονικά», έ"ναν τό¬ μον καί πάλιν 468 σελίδων. Ά- τιοτελεΐ κι' αύτό ί δλλ ελδων. Ά αύτός χωρίς δλλο μαή μ τιοτελεΐ κι ός χωρίς δλλο μιά πολθ σημαντική προσφορά στήν Ιστορικη κ&ι λαογραφική μελέτη καί Ρρευνα τοθ Έλληνι- νισμοθ τής Μικράς Άοίας, τοϋ Έλληνισμοΰ τής Ανατολάς γε- νικότερα. Έλπίζω πώς θά τήν έκτιμήσουν τήν προσφορά αυτή, 8σοι βεβαία γιά τόν έ"ναν ή τόν άλλον λόγο ένδιαφέρονται μ έ τα θέματα αύτά' πρό πάντων δμως έπιθυμω νά πιστεύσω πώς θά τήν ύπολογίσουν καί θά α¬ ναγνωρισθή τήν σπουδαιότητά της δσοι γεννηθήκανε έκεΐ, 6- σοι ζήσανε τήν πρώτη ζωή τους στά μαρτυρικά έκεϊνα μέρη· θά θεωρήσουνκαίτόντόμοναύτόντων «Μικρασιατικών Χρονικών» έκ- τός των αλλων καί σάν μίαν εκδηλώση σεβασμοϋ καϊ αγά- πης, ό καθένας γιά τή γενέτει- ρά τού,—τήν άλησμόνητη παλιά πατρίδα—καί σάν μίαν έκδήλω- ση τιμή"ς καί εύγνωμοσύνης πρός τούς γονιούς των καί τούς προ- γόνους των. "Οσοι γεννηθήκανε έκεϊ, άλλά καί δσοι κατάγονται άπό έκεϊ. θά βροΰν κι' αύτοι κάτι, άς τόν έ'χουν ύπ' όψει των, μέσα στίς οελίδες τού, ύ θά λΐ , μσα στ πού θά τούς τίς ρίζες τής βλ ς οελίδες , πληροφορεΐ γιά προγονικής τους ύ θά έ Μαυρακεφαλου Π. κληρ., Μαλλίο- γλου "Ολγα, Λνχιζαλία ΑΙκατ., λν>υσάθ Βασιλΐική, Μιχαλόττουλος
Σωτήρ., Μαυροιιιδή 'ΕΞλισ., Μάνθας
Γεώργ, κληρ., ΑΛοσχοττοίΙλου Σμα-
ράτνδα, Μεσάρη Αΐαρίκα, Μουρατο-
γλου Εύδοκία, Μωσαΐδης Παν.
Ν
ΝεγρΓΠ-όντη Χαρίκλεια, Νικολά-
ου ή Πέγκου χπρα Δημ. Άργυρώ,
Ντομττρίΐδης λύγ., 'Νεοιτορίδου Άν
νσ, ^*^σιος Κων., ιΝομικός Ιω.
Ξπός Μιλτιάδης, Ξα><θ6~ουλος 'Αττόστολος. Ο Οίκονομου Ν'.κολαος, Οίκονόμου Ο1Λ κλπ™-». 'Λ»-------—'- " Μαρία κλη,ρον., Όλυμπιάδη Αιν^ δρον., Όλΐίμτπάιδης Γεώργ. Π Παττο—λιούρα Άννα, Προδρόμου Μαρία, Παγώνη Βασλική, Παλλά- τος ΊωανντΓς, Πά— άζογλου, ΠαντΓ- λώρη Μαρία, Παπασττυρόπουλος, Πατελίδης θεοδ., Πολυμένη Βαχτιλ., Παποογεωιργίου Ίωάν., ΠυλαρινοΟ ΆγλαΤα, Πατταχρηστίδτνς Λάμπρ., Πατ~τά ΠητνελόίΤΓη, Πανταζής Ία., Παλιούρα Ποθητή Πολέμης Δημ. Ρ ΡαφτοτΓθύλου Μαρία, Ροδάς Χρ., ώμα Νικόλ., Ραφτόπουλος Νικ. ς ρζς ής προγονικής τους καταβολής, πού θά έρμηνεύει ένδεχομένως σαν βαθύτερο αϊ- τιο καϊ όρισμένα άκόμη φαινό- μενα τής σημερινής ψυχικής καί ήθικής ίδιοσυστασίας τους. Αυ¬ τή ή σειρά των «Μικρασιατικών Χρονικών» δέν είναι πολύ άν ποΰμε δτι, θά πρέπει νά απο¬ τελεί ϊνα πραγματικά ίερό κει- μηλιο γιά κάθε μικρασιατικό ΟΤΙίτι, δταν κιόλας σκεφτοΰμε τό πώς χάθηκε ό Έλληνισμός των τόττων έκεΐνων καί έφ' δ- σον αΐσθανόμαστε τήν άνάγκη διατηρήσεως στίς ψυχές μας καί στΐς ψυχές των διαδόχων μας, κάποιας ελπίδας καί κά- ποιας αίσιοδοξίας. Δέν πρόκειται, δέν ί=χω κσί τό δικαίωμα άλλως τε καί σάν £νας άπ' τούς ύπεύθυνους τής εκδόσεως αυτής, νά έπιχειρήοω μίαν όποιαδήποτε κριτική κα'ι γιά τήν δλην έμφάνιση καί γιά τα περιεχόμενα άναλυτικότερα τού τόμου· Κι' αύτό πρέπει νά γίνη, άλλά φυσικά άπό αλλους· καί τό περιμένουμε δσοι άπο- τελοϋμε τήν Συντακτική Έπι- τροπή· θά θέλαμε άσμένως ν άκούσουμε κρίσεις καί γνωμες οί οποίες θά μποροϋσαν νά ά- ποδειχτοθν χρήσιμες γιά τήν έ- ντελέστερη συνεχίση τοΰ έ'ργου. Σκοπός μου μετριοφρονέστατος εΤναι κι' αυτή τή φορά, μιά σύν- τομη καί ξηρή — αρουσίαση των περιεχομένων, χωρίς καί τήν τταραμικρότερη άξιολογική δια- Οάθμισή των. Άλλά κι' αυτή ή άπλή παρουσίαση νομίζω £χει τή χρησιμότητά της. Επί τέλους 8) Κ. Μ α μ ώ ν η : Χει- ρόγραφοι κώδικες τής Βιβλιο- θήκης τής «Έστίας Ν. Σμύρ¬ νης» σελ. 243—266. 9) Άριστστέλους Σταυρίτση: Ό ΟΤκος Άδελφων Ράλλη καί ή Σμύρνη σελ. 267-274. 10) Γ ε ω ρ γ ί ο υ Ι. Ά- ναστασιάδη: Ίάκωβος ό Μοναδικός σελ. 275—283. 11) Δημ. Π. Φωστέ- ρ η Άνέκδοτα, μϋθοι καί πα- ραμύθια τοΰ Μπουγδ Μαάεηί σελ. 284-304. 12) Τού ύ π ο φ α ι ν ο- μ έ ν ο υ : Παροιμίες των Βουρ λών τής Μικράς Άσίας καί άλ- λες παροιμιώδεις έκφρασεις (συ νέχεια καί τέλος) σελ. 305—376. 13) Τ ρ ύ φ ω ν ο ς Ι. "Ι¬ ω α ν ν ί δ η Άναμνήσεις ά¬ πό τό Σαλιχλή σελ. 377—384. 14) θ £ ο δ ώ ρ ο υ Έμμ. Μ π ε ν ά κ η: Ή Σμύρνη κα- τά τόν πρώτον Εύρωπαϊκόν πό¬ λεμον (1914-1918) σελ. 385-399. 15) Α. Μ π. Μία ένδιαφέ- ρουσα άπεικόνησις τής Σμύρνης σελ. 4ΟΟ-4Ο1. 16) Φαίδωνος Κ. Μπουμπουλίδου: Ά νέκδοτον στιχούργημα περί των σχολικων πραγμάτων τής Σμύρ¬ νης άρχομένου τοΰ Ιθ'. αιώνος σελ. 402-445. 17) Βασ. Δ ε λ η γ ι ά ν- ν η : Ό Σταύρος επάνω σέ μι- ναρέ σελ. 446—447. 18) Ν. Κ α·ρ α ρ 6 : Πα- ραλειπόμενα είς τό χρονικόν τής οικογενείας των Όμήρων σελ. 448-449. 19) Χρονικά. Μικρασιατική Βιβλιογραφία. Εύρετήριο σελ. 450-466. ΕΓναι φανερό κι'άπό τήν άπαρίθ μησηαύτήν τήν άπλή των περιε- χομένων,πώς Συμβούλιο τής 'Ε- νώσεωςΣμυρναίων καί'Επιτροπή καί Συνεργάτες των «Μικρασια¬ τικών Χρονικόν» δτι μπορούσα- με τό έπιδιώξαμε γιά μιά πλή¬ ρη όπωσδήποτε έμφάνιση τοΰ δγδοου αύτοϋ τόμου. θά συνε- χίσουμε μέ τήν ίδέα πώς δ,τι κάνουμε καλύπτει καί μίαν ά¬ νάγκη καί £να χρέος. "Ενα χρέ- ος τό ξανατονίζω είδικότερα καί κυριώτατα ημών δλων των Μικρασιατών. Μ1ΚΟΣ Ε. ΜΜΛ1ΩΡΗΣ τήν κατάρτισιν τοθ στεγαστΐ'κοϋ προγράμμαιτος άστών προσφύγων 1960, -παρακαλούμεν δπως υπο- ' οάλιγτε ημίν δι' επειγούσης άναφο ράς σας τα έν θέματι στοιχεϊα, <α· τατασσόμενα είς δύο καταστάσει ττεριλαιμοανούσας τάς 'άκολούθουι διακ,ρίσεις: ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ Α' ΛΛή άποκαιτασ'ταθεΤσαι προσφυγ καϊ οί·Κίθγέε αι. 1. Άριβμός διαμε'νουσών είς πά ραττήγματα Κρατι.κών προσφυγ ι κων Συνο'κισ,μών ή επί έπιτάκτω' χώρων οικογένειαν, άναλντικώς κα τα συνοικισμόν (προσφυγικών κα μή) κεκυρωμένως. 2. Άριθμός οικογένειαν διαδ · ουσων υπό οαρείας ανθυγιεινάς συν θήκας (τρώγλαι). 3. Άριθμός οίκογενειών έγκατσ- σταθεισών υπό τού 'Κράτους είς έ- ττίτσχτα οίκήματα δι' ά τό Δημό¬ σιον καταδάλλει μίσθωμα. 4. ,Αριθμός οίκογενειών επί έ- νοΐ'κίψ ών δμως ό άρχτγ/ός προσέ- φυγεν «έν "Ελλάδι ώς όρφανός αμ¬ φοτέρων των γονέων ή άνήλιξ (ττε- ρίπτωσις 6' άσθρ. 3 παρ. 1 κωδ)- σεως). 5. Άριθμός οίκογενειών συστεγα ζομένων είς τήν αυτήν ττροσφυγικήν κατοικίαν μετ1 άλλης δικαιούχου έ- πίσης άποκαταστάσεως οικογενεί¬ ας (Δικαιοΰχος λοεΐται εΤτε εύθέως ή κατά τταοέκ,κλισιν κατά τό άρθρ. 57 τής κωδικοποιήσεως). 6. Άιρ.βμός οίκογενειών διαμε- νουσών έττ' ένοικίω. Είς περίπτωσιν καθ* ήν αί ανωτέρω οικογένειαι δι- αμένουσι είς διαφόρους πόλεις τού Νομοΰ θά γίνεται είδιχή μνεία τΐϊ- ρΐ τούτων ώς κάτωθι: (π. χ. Άριθμός σίκογενειώών 54 έξ ών 22 είς Άλεξανδρούπολιν, 14 είς 'Όρεστάδα καΐ 18 είς Διδυ- μό'τειχον). Είς απάσας τος ανωτέρω κατη- γορίας θά περιληφθώσιν αί προσ- φυγικαϊ οικογένειαι αί 'κεκτημέναι συμφώνως πρός τή,ν κειμένην Νο- μοθεσίαν 6ασκόν δικαίωμα άπο¬ καταστάσεως είς δέ τάς υπό στοι- χεΤα 1 καΐ 2 καΐ αί έμπίπτουσαι είς τάς διατάξεις τής πσραγΐράφου 3 τοϋ άρβρου 57 τής κω5 κοποιή- σεως Ο'ίκογέ£ΐαι. Ειδικώτερον δσον άφορά τόν α¬ ριθμόν τταραπηγματούχων οίκογε- νεΐών, ή κατ' απόλυτον προτεραιό- τητα αποκατάστασις των οποίων ού μόνιθν έττιτάσσεται ύττό Γθϋ Νο- μοΰ άιλλά καΐ έπι&χλλεται διά λό- γους 'ΕΞθνικής καΐ κοινων κης ττολι- τικής τοϋ ΐΚράτους Θ' αναλύεται ώς ακολούθως: Προσφυγιχός Συν)σμός. α) Άριθμός τταραττηγματούχων ττροσφυγικών οίκογενειών μέ 6ασι- κόν δικαίω,μα άποκαταστάσεως β) Άοισμός παραπηιγιματούχων οίκ-ογενειών ττροσφυγιχής προελεύ¬ σεως (παραφυάδες ή άρχηγοί άρ- χικών οίκογενε ών μέλη των οποί¬ ων έχουσι ήδη άττοκατασταΐθή) έμ- πίπτουσαι είς παρ. 3 άρθρ. 57. γ) Άριθμός οίκογενειών μή προ- ■υγΐικής προελεύσεως (γηγενών) έμπίτττουσαι είς παρ. 3 άρθρ 57. δ) Άριθμός οίκογενειών (γηγε ■ών ήττροσφυγκών) μή έμττιπτου- σών είς ανωτέρω περιπτώσεις α^ καΐ γ έγκατεστηιμένας είς παρα- ττήγ,ματα πρό τής ίσχύος τοΰ Νό- μου 2797)1954 (16 3.1954) καί, ε) Άριθμός οίκογεέ ών μή δια- ^αμ6ανκ>μένων είς ανωτέρω περΐ-
τΓτώσεις α, 6, γ, καΐ δ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ Β'
ΆδιάΊβετα οίΐκόπεδα ττροσφυγι-
ΤΑΚΤΙΚΑΙ ΕΚΑΡΟΜΑΙ ΕΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΑΙΝ
ΜΕ ΠΟΛΥΤΕΑΗ ΠΟΥΑΜΑΝ
ΤΑ ΑΡΟΜΟΑΟΓΙΑ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΩΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ
Καθ
α ΛίΛΧΗΡΗϊΙΙΪ
ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ ΕΚ ΚΩΝ)ΛΕΩΣ
εκάστην Δευτέραν κσθ'έκάστην Παρασκευήν
ΟΡΓΑΛί«ΧΙ_-ΕΚ Ι ΕΛΚ-Ι-
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
«ΑΘΗΝΑ»
ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ 96
ΤΗΛΕΦ.
(Πλατ. Κάνιγγος) ΑΘΗΝΑΙ
621.694 - 620.536
«ών Συν)σμών.
Άναλυτικώς κατά Συν)σμόν
1) Πόλις
2) Συν)σμός.
3) Άριθμός κτηματολογ κου δι-
αγράμ,ματος καί χρονολογία έγ-
χρίσεως ούτεϋ.
4) Συνολιχάς άριθμός άδιαθέτων
(έλευθέρωθ οίκοττέδων.
5) Κτηιΐατολογικά στο χεΤα (α¬
ριθ, τετραγ. καΐ οίκοπέ5ου) των α¬
νωτέρω οίκοπέδων.
Είς περίπτωσιν καθ' ήν τα άδιά-
θ:τα οκόττεδα δέν είναι ελευθέρα
άλΐλά ΐκ,εκοτλυ,μ μενά είτε /μδρ κώς ύπό_
των παρακΈΐμέ-νων οί'/(θ5ομών ρΐτε
όλικώς διά τής άύθα'ρέτου ανε¬
γέρσεως κτισμάτων θά .άναγραφή
είς την στήλην των τταοατηιοήσεων
ή ένδειξις «μερικώς '<ςκαλυμένςιν ή άλικώς κεκαλυμένον» Είς περίπτωσιν ,καθ' ήν αί στεγα στ καΐ άνάγχαι υμών ώς αθται έμ- φθΓί'ζονται είς την Α' κατάστασιν δέν καλύτΓΤονται υπό των άδιαθέτων οίκοττέϊων σας, θά άναφέρητ'ε θΜΪ'ν έά/ ύττάρ'χωσιν είς τήν πόλιν είς ην διαμένουσιν αί έν λόγω οικογένειαι κατάλληλοι έ<τάσεις διά τή; δημι¬ ουργίαν προσφυγικόν Συν)σ,αών ά- νήκουσα είς τό Δημόσιον, την αν¬ ταλλάξιμον περιουσίαν, Όργανι- σμούς Αύτο5 οικήσεως, Νομ. Πρό- σωττα ή Ιδιώτας διά τήν έκ μέ- ρους ημών ένέργε,αν ποός ανάλη¬ ψιν ή ατταλλοτρίωσιν αυτών. ΤάιΚέντρα Κοιν Προνοίας Άττι- κής, Πειραιώς καΐ Θεσσαλονίκης είς τήν περιφέρε αν των οποίων ένηρ- γήθη ίηιδτ-ν ή θέλει ενεργηθή άπο- γραφή των τταροπτηγιματούχων οίκο γενειών, ή δέ άττοδελτίωσις των ά- ττογραφιχών δελτίων θέίλεΐ ενεργηθή υπό τής παρ' ημίν Στατισπκής Υ¬ πηρεσίας δέν θά συμπληρώσωσ τήν κατηγορίαν ΰττ' άοιθ. 1 τής Α καταστάσεως. Διά τα ανωτέρω στοιχεΐα τής Α' κατφτάσεως σηυειούμεν δτι ή ύ- πηρεσία σας άτΓΓΐσχολήθη καΐ κατά τό παρελθόν ετος καΐ συνεπώς ή προοττάθεια τής υπηρεσίας σας θά περ ορισθή είς τήν έττσλήθευσιν και τυχόν συμπλήρωσιν τούτων Άττα- σχόλησις σοβαρά καΐ ιδία όσον ά¬ φορά τα Κέντοα Προνοίας είς τήν ττερ φέρειαν τώ οποίων ΰφίο"τανται πλείονιες προσ-φυγικοΐ Συνοικισμοί Πρός τουτο δέον δττως ή αρμο¬ δία Ύπηρεισία σας άσχοληθή έν- τατικώς κσί ττέραν τής κανονικής εργασίας (τποκλειστικώς διά την ε¬ κτέλεσιν τής παρούσης Τα έντρα Κοιν. Προνοίας είς την περιφέρειαν των οποίων δέν υπάρ¬ χουσι άναποκατάστατοι πρόσφυγες ΰφίστανται δμως προσφυγικοΐ Συ- νοικισμοΐ καΐ άδιάΒετα οί'κόπεδα θά συμληοώσωσιν καΐ ύττοιβάλωσιν μόνχ3 την Β' κατάστασιν. _ Τέλος πρός ένημέρωσίν μας επι τής πορείας τού προγράμμστος αύ τοστεγάσεως τρέχοντος ετους είς τα Κέντρα Κοιν. Προνοίας είς α έφαρΐ'όί^ται το ούτον ποόγοαμμα εντέλλονται δπως μετά των ώς άνω ΨΗΦΙΣΜΑ Τό Δημοτικόν Συμβούλιον Νι- καίας συνελθόν έκτάκτως Ιν τω Δημοτικώ Καταστήματι, σήμε¬ ρον τήν Ίΐην Δεκεμβριού 1959 καί ώραν 8ην μ.μ., κατόπιν προσκλήσεως τοθ κ. Προέδρου αύτοΰ, επί τή έτιικειμίνη αφί¬ ξει τής Α.Ε. τοΰ Προέδρου των Η Π Α. Κου Ντουάιτ Άιζενχά- ουερ, άκοϋσαν τοϋ κ. Προέ¬ δρου, τοΰ κ. Δημάρχου, μελων αύτοΰ καί των Εκπροσωπών των Όργανώσεων τής πόλεως. ΑΠΟΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΜΟΦΩΝΩΣ : 1) ΔιαδηλοΓ τόν ομόθυμον έν- θΓυσιασμόν καί τήν μεγάλην χά ράν ολοκλήρου τοΰ λαοΰ τής πόλεως, ι'ττί τή εΊτικειμένη άφί ξει τοΰ τιρώτου ΙΐΓλίττυ τής Με- γάλης Δημοκρατίας των Η ΠΆ 'ΕζοχωτάτΓυ Προέδρου αυτής Κου Ντουάιτ 'Λιζενχάουερ, είς τήν Πατρίδα μας. 2) Τοϋ άπευθόνει τόν τσμόν τγΟ λαοϋ θερμόν χαιρετισμόν τοϋ λαοΰ τής Μη¬ τροπόλεως τοΰ Άνατολικοΰ Έλ ληνισμοϋ, κατεχομένου άπό τήν 'λπίδα τής όριστικής παγιώσε- ως τής είρήνης 4ίς τόν κόσμον ?) Διερμηνεύει ΤΓν ακράδαν¬ τον ττίστιν καί τοθ λαοΰ τής Νι- καίας, ότι ό αγών διά τήν εί- ρηνευσιν τής ανθρωπότητος, τοΰ όποίτυ, ό Μεγάλος ί'πισκέπτης τή;· χώρας, τυγχάνει εΤς >'κ των
βασικών συντελεστών, θά εύο
δωθί), έξασ^αλιζομένης θετικώι
και οριστικώς τής ε,ίρηνικής συμ
βιώσεως των λαων.
4) Είς Γκτισιν έλαχίστου φό
ρ<:υ τιμής, άτιοφασίζει την μετο- ν<·ΐ'αοίαν νής κεντρικής όδοϋ Γρεβενων, είς οδόν Ντουάιτ Άιζενχάουερ. 5) Άποφασίζει νά παραστή σύσσωμον μετά τοϋ κ. Δημάρ- χου, είς τήν ύποδοχήν Αυτού. 6) Άποψασίζει τόν σημαιο- στολισμόν καί τήν φωταγώγησιν τής -πόλεως έτιί τριήμερον (άπό 13ης-15ης]12]19Ξ9) καί 7) ΚαλεΓ σύμπαντα τόν λαόν τής πόλεως, είς συμμετοχήν, είς τήν πάνδημον ύποδοχήν. Ό Πρόεδρος Η. ΣΠΥΡΟΠΑΝΝΗΣ Ό Δήμαρχος ΣΩΤΗΡ. ΘΩΜΑΙΔΗΣ Ή Γραμματεύς ΑΙΚ. ΦΛΟΥΝΤΖΗ | Άκριβές αντίγραφον Έν Νικαία τή 12 Δεκεμβριού 1959 Ό Δήμαρχος ΣΩΣΗΡ. ΘΩΜΑ! ΔΗΣ ΗΡΧΙΣΕΝ Η ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΝ ΠΑΡΑΠΗΓΜΑΤΟΥΧΟ.ΝΑΡΑΠΠ! Κατόττιν δοθείσης £νΐ( παρά τοθ ΎφυπουργθΟ Προνοίας κ. Ψαρρέα την παρελθούσαν Κυριαιν άπογραφή των κατοικ ™ Συνοικισμοϋ Δρατιετσ την εποπτείαν τοΰ Διευ Κέντρου Προνοίας Χαρ. Μιχαλακέα. Σωτηριάδου Λουκία, Σρης Άιτοστοιλος, Σιτεφανίτσ-ς θεοδω- ρος, Στεφανίτση ιΚσλλιότΓΓΐ, Σάττι- ες Χλεο~άτρα, Σχινα Πηνελόπτηι, Σγουρής Ζαχαρίας, Σβραφίδης, Σταμάτη Γιάγχος, Σουρέ ιΚαλλιό- ττη, Σουράνου Σόφια, Στογιανο¬ βιτς Μαρία κηρ., Σταυροπούλοι; Ευτυχία, Σταθάΐου Παν. κλήρον, Σάλαλε Σοφία, Σαρασλάνογλου Όλγα, Σογώτης Θεοδ., ΣσΛβα Άναστασία, Σφυκάκη Σισίλια καί Στγ., Σακκελαρίοο Ελισ., Σφαέλ- λος Χαρσΐλ., Συνοδινοϋ Μαρ. Τ Τσακαρισιάνοι; "Άιννα, Τσ-ιμινάδης 'Ανδρ.,Τριλίβα Μαρία,Τζήΐμας Στ., Τζοτντν<ό~ουλος Πέτρ., Τσοοκίρογλου ΑΛκ., Τούλιας Χρ., Τσουμττλώκσ Κ. κληρ., Τζούρης Μιχ., Τλού—ος Άνίρ. Φ Φούντου Ναούμ Βαχτιλική^ Φλά- μος Ροϋσσος, Φίτ<τας Ίωάνντις, ΦραγκότΓθυλος *Ι—ττοκρ. Χ ΧθΐΛ·τουβί6ου Δωροθέοι/ Βασιλι¬ κή, ΧρυσοττοιΑος, Χαλιχιάς^ Χαρ;- τόττουλος, Χουρμουζιάδοι» Ίουιλ., Χατζηελεϋθερίου ΊΕλευθ., Χάλαρις Μιχ., ΧατζότΓουλος 'Απ-όσπ·., Χαφί- τογλου Βασιλ. ,--ι------1·— ·■!■»· —ι'· '«Λ' θά άποφασίσουν νά τόν ά- γοράσουν τόν τόμο θά ξαίρουν Ρστω καί σέ τίτλους τί θά βροϋ- νε σ' αυτόν. Κατ' αρχήν εΓναι άφιερωμέ- νος στή μνήμη τοΰ αειμνήστου προέορου τής "Ενώσεως Σμυρ- ναίων Μητροπολίτου Μυτιλήνης Ίακώβου. 'Εττεβάλλετο τουτο στοιχειωδώς. Ό Μητροπολίτης Ίάκωβος υπήρξεν άπό τούς Ι πρώτους καί κυριώτερους παρά- γοντες τής εκδόσεως των «Μι¬ κρασιατικών Χρονικών» καί σ' δλη τή ζωή, παρά τό βάρος τής ήλικίας τού καί των πολ- λών εύθυνόν καί υποχρεώσεων τού άξιώματός τού μ' έ'να £ντο- να ζωηρά ενδιαφέρον παρακο- λουθοΰσε τό έ'ργο καϊ ποικιλο- τρόπως τό ένίσχυε. Δημοσιεύονται : 1) Ά λ. Ν. Ο Ι κ ο ν ο μ ί- δ η : Μάρκου τοϋ Εύγενικοΰ Άρχιεπισκόπου Έφέσου. Λόγος πρός τόν Βασιλέα Ιωάννην τόν Παλαιολόγον άπορήσαντα. 'Εκ- διδόμενος έξ Άθηναϊκων κω- δίκων σελ. 3—32, 2) Ε ύ γ. Χατζηδάκη: Χριστιανικές ε"πιγραφές Μ, -Α¬ σίας καί Πόντου στό Μομσεϊο Μπενάκη σελ. 33—80. 3) Δημ. Α. Πετροπού λ ο υ : Δημοτικά τραγούδια γιά τήν Μ. Άσία σελ. 81—96. 4) Βενεδίκτου Φ. Ά δ α μ α ν τ ι ά δ η : Ή έκ- κλησιαστική έπαρχία Προύσης σελ. 97-128. 5) Κωνσταντίνου Σ. Μ α κ ρ ή : Χωρία καϊ μο- ναστήρια Κυζικηνής χερσονήσου σελ. 129-172. 6) Φιλίππου Κ.Φάλ μ π ο υ : Ό Φραγκομαχαλδς τής Σμύρνης καΐ τα Φρανκο- χιώτικα βιβλία σελ. 173-226. 7) Μ ι χ α ή λ Ά θ. Ά¬ ν α σ τ α σ ι ά δ ο υ : ΟΙ τε- λευταϊοι άπόφοιτοι τής Εϋαγγε- λικης Σχολής Σμύρνης σελ. 227 %11 ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΕΙΣ ΟΛΑ Ώ ΧΙΜΑ&ΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ γίνονται κάθε χρόν* πλούΰιοι μί&α Εφέτος οί Τυχεροί τοϋ Λαχείου δα είναι πολύ περισσότεροι καΐ τα κέρδη ποΰ δα ττάρουν δα είναι πολύ μεγαλύτερα. ΣΠΙΤΙΑ-ΜΕΓΑΡΑ ·, πού έζασφαλίζουν ενα μεγάλο είσόδημα είς τόν Τυχερό, δπου καϊ άν ευρίσκεται. ..,· »,»ΐ| ικυ ιυ^Ερου εις τόν * τόπον πού έργάζεται ή δπου άλλου θελήση. ΑΥΤΟΚΙΝΗΊΑ ΠΟΑΥΤΈΑΗ πού βοηθοϋν κάθε έπαγγελματία είς την δουλειό τού και έξασφαλίζουν τήν άναψυχή τού. Ό 1ος Τυχερός των 7 προνομιούχον ^■ν1^ Χειρών πού θά κερδίση / ΣΤΪΙ7Ι ΈΠΙΠΛΩΜΈΝΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ 2 ΣΠΙΤΙΑ ΜΑ2Ι *.>^*&~^+£&
ΔΗΛΑΔΗ 3 ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΈΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
δέν είναι τό μοναδικό μεγάλο κέρδος τής έφετεινής κληρώσεως
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΕΡΔΗ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΔΙΑ ΤΟΥΣ
ΤΥΧΕΡΟΥξ ΟΛΩΝ ΑΝΈΙΑΙΡΕΤΩΣ ΤΩΝ ΣΕΙΡΩΝ
# ΠΟΥ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΩ*
Ι** Ο Α ΠΡΟΚΑΛΈΣΗ ΚΑΤΑΠΛΗΞΙΗ
ΣΠΙΤΙΑ - ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ - ΜΈΤΡΗΊ
ΔΐΚΑΔΩΝ ΈΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ
*Όλα τα σπίυα άσβολισμενα δι* εν ετος είς την 'Ασβαλιστικήν Έταιρίαν
"ΑΣΠΙΣ-ΠΡΟΗΟΙΑ,, "Ολα τα Αύτοκίνητα με πληρωμένην την είσφοράν καΐ
ιδι'εν ετος ΐοΐις Φόρους *αί την "Αδειαν ΚυκΑοβορίας.
καταστάοχων 6ττθτ5ά!λωσιιν ημίν καΐ
τοιαύτην σι/νίτεταγμένη' καΐ συμ-
ττληοωμένην κατά τό συναττοστελ-
λάμενον ΰπόδειγμα έν ή θά άττεικο-
νίζωνται πλήρως τ' άποτελέσμαια
~ον έ λόγω προγράμματος.
Χρονολογίαν ύπαβολής άττασών
των ανωτέρω καταστάσεων όρίζο-
μεν τό βραίδύτειρον μέχρι τής 10ης
Ίανουαρίου 1960.
Λήψιν τής παρούσης ώς «αί ι άς
τυχόν άττορίας σας περί τοϋ τρό-
ποιο εκτελέσεως ταύτης δέον ν" ά.-
αφέρηιτε ημίν άμέσως.
Λαμδανομένου ύττ' όψιν δτι ή
έ'γκαιρος κατάρτισις καΐ κοινοποίτ
ησ ς τού στεγασΉκοΰ π^
καθ" άπασαν την Χώραν ργμ
ματος προσεχούς ετους 1960 9σ
εξαρτηθή έικ τής τταρ' ι/μώ^ 4 τε-
λέσεως τή^ τταρ^^ης ^
ταΐτσομένης προθεσμίας,
μεν ττροσωπικώς ύττει;θύνοιθ2 χαθς
Διευθυντάς των Χέντρων Κτν_ Προ
νοΐας, τταρ' ών καί άξιοίμεν -[ήν
πιστήν ταύτης εφαρμογήν. τους τυ¬
χόν ί/τταιτίους κα9ΐΛ7τερήσ5 θέλο
ή αύης εφαρμογήν.
χόν ί/τταιτίους κα9ΐΛ7τερήσ
μεν έλέγξει ΰό/
Ό
Ι
ς
θέλο¬
ΑΡΧΑΙΡΕΣ
Γε.:ϋένων ώνχ^,αεσιών τού
τρου 'ΚωνςτταντινουτΓολΐΓώχ» έξεΛέ-
γησαν οί « κ. ^Χουσός Εύελπίδης
πρόεδρος, Γεώργ Ος Σώτροπας α'
ιάντητρόί'δρος, ' Γεώογιος Σγουρί-
6ης β' άντιπμόεδρος, "Ομηρος
ΐΜττς<ές γεν. "Γραμματεύς, Άγγέλα Μ ,ηκοπούλου εί'δικός γραμματεύς, Στέφανος 'ΜανΟυηλίδης ταμίας καΐ ιΚα,οατ. Γιαΐδάσογλου^ Ν: <. Τ,ριαν- ταφυλλί5ρς, / Άοιστ. Κωνσ:αντινί- ϋης; Φ^κίω^ Χοτταάρης καΐ Γεώρ¬ γιος Πϊωργιά5ης συμβουλαί. ΦΟΡΗΤΑ ΡΑΔΙΟΦ*ΩΝΑ Έκλεκτοΐ γάμοι Τό εσπέρας τής παρελθούσης Κυριακής ετελέσθησαν είς τόν ιερόν ναόν τής ΡιζαρείουΣχολής οί γάμοι τοΰ κ. Άθανασίου Χά ριδη μετά τής δίδος Μαργαρί- τας Μητσάκη έν μέσω έκλεκτοΰ κόσμου. Ή εφημερίς μας συγ- χαίρουσα τούς εύτυχεϊς γονεϊς εθχεται κάθε ευημερίαν είς τό ταιριαστό ζεΰγος. Αί «Ά κ τ ΐ ν ε ς» ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ τη ΜΕΓΑ 1.ΟΟΟ.ΟΟΟ ΜΕΤΡΗΤΑ Έκυκλοψόρησε τό τεΰχος τού Δεκεμβριού τοΰ περιοδικοΰ «Ά- κτϊνες», άπό τα περιεχόμενα: «Ή προσφορά τοΰ πνεύματος» τού κ. Ιω. Καμαρινάκη, «Φιλο- λογία καί φώς» τοΰ κ. Άρχ. Μ. Πολέμη, «"Ενα μνημεΐο Βυζαν- τινοΰ τιολιτισμοΰ» τής Δνιδος Αίκ. Λωτοϋ, «Τό σύμπσν εχει •προσχεδιασθή» τοΰ Δρς Β. Σ6άν «Ή μικρόσωμη γυναΓκα» τςθ κ. Γ.Α.Π. «Άπό τό συνέθριο κοι- νωνικοΰ χριστιανισμου στήν Γαλλία» τού κ. Άν Ντυμάς «Ή πνευματική καί καλλιτεχνι κή ζωή τοϋ μηνός» τοΰ κ. Μελή Νικολαΐδη. ΣΙΔΕΡΑ ΠΙΚ-ΑΠ ΞΥΡ. ΜΗΧΑΝΕΣ ΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΡΑΤΗ πρώην Γενικοΰ Γρσμμστέα τής Πανελληνίου Όμοσπονδίας Σι- δηροδρομικών καί τής Γ.Σ.Ε.Ε ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ «40 χρόνων άγΩνες των Έλλήνων Σιδηροδρομικήν» Ίστορια όλων των άγώνων καί τής ζωής των Όργανώσεων των Σιδηροδρομικήν άπο τής Ιδρύσεως τοϋ πρώτου Συνδέ- σμου (1935) μεχρι ΐαί τοΰ 1945. Π ω λ ε ΐ τ α ι εί; δλα τα βι- "λιοπωλεϊα Άθη>Ία)ν — Πειρσιώ;
καί τόν Έκδότην (όδό~ Κερ<ο- ρας όρ. ιό Τηλ 810.883 Αθη¬ ναι) Τιμη δρχ. Γ0. τφ Χ ΙΙΝΛΝΙΔΗ1 Ναοάρχοι; Βοΐση 55 Κα'ω Παιηθια £Ρ Χ ΠΟΛΑΤΟΓΛΟ» 7 5, [ΛΑΜΠΤΗΡΕΣ ΙΝΡΚΑΡΗΙί _(Ρ5