193525

Α-Ε-Μ'ΓΗΊΌΣ ΕΒΔ0ΗΑΔΙΑ1Α ΙΐυΛΙΤίΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΑΟίΝ.ΟΓΙΚΗ — ΟΙΚΟ-Ο—1ΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΟΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΒΝ υπευθυνωσ επι της υλησ: μακαριοσ σινανιδηΣ
Σάββατον 12 Ίονουοριου 1974 ' Ετος 48ον - Αριθ. Φύλ. 2238 - Τ1ΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡχ. 1=60. ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - 3ΚΔΟΤΗΣ — Δ2ΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΣΩΚΡΑΈΒ- ΧΑΡ. ΣΠίΔΝΙΔ_Γ-ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3Μ9.708 — Γβ·?εΛ·: Ν***)« »>—
Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΣ
Είς περίοδον κοινωνικάς
άβεβαρότητος & ασταθείας
'Υττό τού κ. ΣΤΕΦ. ΕΜΜ. ΠΑΠ ΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγητού - φιλολόγου - συγγραιρέως
Όλ.όκληρος ή άνβρτοπότης σή·ΐϊ|)·κών άπολανσεων καί των ταπ«.-
,,ον ήιανΰρι μί«ν πΐρίοδο κονιβνι-Ι νοτέρων έγωιστικών έπιθι<μιών μέ κης ά6ε6αιότητο: κηί ασταθείας, εγκληματικήν άδ τκτορίην πά -"- άνθρώπιον σνμπιέ- '.είται καί κιιταπνίγεται ή ;π τό αίσθημα τή; ανησυχίας καί την σκέψιν την σΐ'σκοτίζε, ή άν«- δοσις άναθυμιάσεων "Η εύημερία Γιΐΐ'χί)" τ(ΐ'ν 'ΐτόμων καί τον λαόν 6ίν παοασκενάζεται βεβαίος ί'πό τάς σι·νθηκ«ς αύτάς. Ό ΰπεοτρο- (Ι λόζ ίγο)ϊσαό:, έκδηλοτμρνο; ώς νοπηοά φιλοδοξίι», ώς κ-Γνοδοξ-ί'ΐ, οί: τι-χοδιοκτισμός έχει δηλητηριό πή την (Ίομονΐαν τής κοΐνο «κης "ι.ιής καί έπεκτενοιιενη; κατά φο- ίΐροόν τρόπον ύ.ιοσκάπτει την έλϊι' Βριιί.ιν την άνθρωπον. Ή ρευστ,ό τ,ι; τΛν στ1 ειδήσΓίιιν, ή έλαφρά άν τιΜ,ι,-ς τού κ(ΐθήκοτος, ή έλλε.- ; καί άνατάαεως τής (ι ; ρς ι,ιι/ι]: καί τής διανοίας, γνιοοίσμα ■Ίί συνήθη είς την ζωήν των <τυγ· φή των ήθικών άρχών τού δικαίου καί τού άληθοϋς. Ή α,&ο/.ος χαρά τή; ΐοίίς έχει εκλείψη ?νε:·εν τού 6ά- οους των άνοήτον καί άθεμίτιον <Ί- ποκτήσεον, τάς οποίας ποοβάλλει ό σύγχρονος άνθρωπος. Ό προ-οοι σιιος τού άγθρώπου έξετράπη τής άληθοϋς τον κατετθΰνσίως, έφ' ό¬ σον δέν επιτυγχάνρται ή σταθεο-'ι επί τα ίίελτίο) εξέλιξις τής άνθρω πότητος. Κατά τής ψθοροποιοϋ ε¬ πιδράσεως τού Λπό ημέρας είς ή- μίρ<Γ έντίΐνομένου καί άχαλινώ- του καθισταμένου νοσηρόν· έγοκ- σμοΰ υπό τάς ,-ΐοικίλας τού έκδη- λ.ώσεις, έ.Ίΐβάλλεται νά ποοίιλ.ηθή ή ποοσήκουσα αντίδρασις. Πά»· ο,τ. ΠΑΥΑΟΥ ΦΛΩΡΟΥ ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ (ΙΙΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΡΑΦΟΜΕ) Στήν στήλη τούτη έθιξα συχνό καθαυτό μ ι ά όμολογία πίστε- τατα τό άτοπο τής κατάχρησης, ' ως...·. δύναται νά χοησιμεΰση ώς ύπάδει ων. στόν νεοελληνικό γραπτό λόγο, των άριθμητικών άπολύτων. Είναι προϊόν κακών μετοφράσεων, κο- μωμένων ουχνά οτό γόνατο ή άπο μεταφραστές πού δέν εγνώριζον καλά την ξένη γλώσσα. Συχνά έπίσης, όπως φαίνεται όπό κάποια παραδείγματι^ πού πό ρέθεσα τελευταία, ό μεταφραστής τροποποιεϊ, γιά νά βολέψει τα πράγμοτα, άκόμα κα'ι τόν ορθόν συντακτικόν τρόπο. "Εχω έμπρός μου τό κείμενο νεκρολο/ίας, άς την είποϋμε έτσι, γραμμένης άπό δόκιμον λογοιέ χνη οέ έγκριτο δεκαπενθήμερο πε ριοδικό. Τό κείμενο βρίθει άπό ό ριθμητικά άπόλυτα πού νερουλια Ζουν σέ αφάνταστον θαθμό τό ου νήθως καλά διαρθρωμένο ϋφος τού ουγγραφέα. θά παραθέσω με ρικές φράσεις ή τμήματα φράοε- νούνον, παοονσιάξουν καί αίτιολο γμα πρός καλλιέργειαν ΰγ ών άν.--. _ τό θλιβερόν κ«ί δυσοίο)· όν | λήψεων καί ήθικών χαρακτήροιν γοΐ'ν «...καποια πικρία, κάποιο νατάτημα των περισσότερον κοι- νιηνιών. Μέ ακατάσχετον ορμήν έ πρέπη νά ά αζιοογονη&ή καί τοϋ^ο, πλέγμα που ή φύση τού στέρησε «ά επιτευχθή μόνον διά τής ασκή Τ° χόρισμο νά γίνει ε νο- ,ιιδιώ/ρτω ή ίκανοποίηοις των ύ- «πος ενάρετοι· κοίνον κου ίιίου. μυ Θιστοριογράφος». — -...γιατί ό ϊδιος ήθελε νά ·«.....··>.' είναι έ ν α ς θεατρικός συγγρα
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ
φέας ύψηλής κλίμακας.. ».
ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΑ ΜΕΓΑΛΕΙΑ
ΤΟ ΦΩΤΟΒΟΛΟ ΑΣΤΕΡΙ ΜΕΣΟΧΑΔΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
η
ΠΛΝΛΓΙΛ ΓΟΥΜΕΡΑ
— «...άλλά τάλεγε σέ έναν
τόνο οά νά διατύπωνε...»
— «...τό άντιμετώπισε σάν ί¬
να ς οίκοδόμος».
— «...θέλω νά πώ μ ι ά όξϋ-
τητα κρίοης, μ ι ά άσφάλεια το
Γθθέτησης, πού σιηριΖόταν σε
μίαν αύτοπεποίθηση, σέ μ ι ά
πλήρη αύτογνωοία».
Καί ούτω καθεξής. Όλόκληρο
τό κείμενο είναι διόστικτο άπό άρ>
θμητικά άπόλυτα, ώσεπιτοπλεϊστο··
εντελώς περιττά ή έπιδεκτικά άντι
κατάστασης μέ τό δρθρο ή μέ τό:
κάποιος. Όποιος δέν έχει χάσει
τό γλωσσικό τού αϊοθημα καί διά
βάσει τα παραπάνω παραθέματα,
θά πεισθεϊ ότι αύτά δέν είναι έλλη
νίκη γλώσσα, παρά γαλλική ή άλ-
λη εύρωπαϊκή. "Εχω προσέξει ότι
ο λογοτέχνης πού τα έγραψε είναι
πολύ μελετημένος, έχει διαβάσει
έπομένως πολλές μεταφράοεις άλ
λά κα'ι πρωτότυπα γαλλικά βιβλία,
καί αύτά τόν έχουν έπηρεάσει. "Ε
χω παρατηρήοει έπίσης ότι τό άτο
πό τής κατάχρησης άριθμητικών
ευναντάται ουνήθως σέ λογοτέ·
χνες (δφησε πιά τούς συντάκτες
Τύπου πού είναι χειρότεροι σέ τού
Τού ΑΧΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑΙ ΔΗ σι·ν·ταςιοΐ7«τ
μόν Ιϊτΐ'λεμαίδος
7 Η ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΙΤΗΣ ΜΟΝΗ1
α' Σέ πε2ό λόγο.
Τού Άρχιμανορίτου ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔ10Υ
Επί τής άρχιικης Ροτόντας το0 | που καί διερχόμενος βμττροσβεν
πρώτου ^4αοΟ τής Άναστάσεως, Ι της Φρικτής Άπσκαθηλώσεως προ σποτελοθσαν μ ι ά
άνεγε,ρβείισης ύττό τού Μ. Κων) χώρησα Εκατόν 'περίττου δώματα άπαιτήσεις έν ό ς
ιχνεγερι9είσης
τού, υπό ττ>ν επίβλεψιν τής
άς Μητρός Τού, Άγίας "Ελένης,
<ατά τα ετη 326 - 335. καί διά την άνοικοδόμησιν τής οποίας έ- τροτΓθΤΓθΐήθησαν, έκ 6άθους, τα ττερί τόν Γολγσθάν έδάφη, ττροτέ- Οησαν τάς προσθήικας τής εϋλα· 6είας των όλοι< οί Όοθόδοξοι Αύ- Βυζαντίου, μέχΡ'.ς ' ότου κατεστράφη ό Ναός υπό των έτπδοομών τ«ν, τώ 614 Περσών. Κατά τα ετη 617 - 626 εγένετο ά- νοικοδόμηση τού Ναού ύττό τού Πατριάρχου Ίειροσολύμων Άγίου Ματθαίου, συιμτΓληρωθεΐσα είς εύ- -τρεπισμόν καί ττροιικοδότησιν Ο¬ τό τού Θριαμιδο/Γικώς είσελθόντος κΐί άτΓθκσπαστήσσντος τον Τίμι¬ ον Σταύρον, όν εΐίχον συλτ>σει οί
Πέρσκχι, Αυ"οκρόΠορος Ηρακλεί¬
ου. Κατά τα εττ, 1027 - 1048 ά-
νεκτίσθη υπό των ΑύτσκΡατόρων
τού Βυζαντίου. Κατά δέ τα είτη
1130 - 1 149 διεσκευάσθη υπό των
Ιταυροφόρων. Νέαι έτπσικειχχΐ συν
1 αήσεως εγένοντο τώ 1390, τώ
810. τώ 1931. Νυν δέ άγρύ-
"^οις φρόνΤισε τού ότττό τού 1957
εύκλεώς κατέΐχοντος τόν θρόνον
I-
ακώβου τού Άθελφοβέου τής Έκ-
κλησίας των Ίεροσολύμων Μαχα-
κου ΒενεδίκΤου τοθ Βι-
Διδσχτορος Θεολογίας καΐ
'ίς καί ομιλούντος
κά, 'Ε56·ραϊκά. Τούρκικα,
Αγγλικώ, Γαλλικά, Γερμανικά
σννεχεΐς γίνονται έργα
σαι άνιστορήσεως τοΰ τε τρούλ-
λ:υ και των κιόνων τοΰ τπαμμε-
>ίνους| Νοίοΰ τή(ς
κ=θώς καΐ των Κα^σχομβών αΰ-
ΤοΟ.
Ής είναι ευνόητον, τό ττολυσύν
θετσν ναίκόν συγκιρότηιμα τής Πα¬
ν έΡου Άναστάσεως ανεπτύχθη 3-
τερθεν τοθ ΦρικτοΟ Γο>γοθά καΐ
τού Παναγ !ου καΐ Ζωοδόχου Τά-
ψου τού ΆναστάνΤος Σωτήρος η¬
μών ΘεχχνθρώτΓου τού Χριστού. Τα
ιδόο ταύτα ΙερώΤατΙο: καϊ Άγια
των Άγίων τοΰ Παγχριστιανικοΰ
τοΰ Πανελλήνιον καί Πανορθοδό-
ξου Κόσμου, ττερϊ τα όποΤα ττυρα-
μιδοΰτσι και άποκ.ορυφούτ<χι ή ^Ρ^'^υνηιματική νοσταλγία καί ή λ«τρευτΐί<ή εύλάβεια παινΤός Χρι στιανο0. μή ,άπήχοντα άττ' άλλή- ων, ούτε εκατόν ,μέτρα, ώς παλ- λα5ια τής ',ιστ0|ρ,κής έιοδηλώσεως ' Οζ- είναι οί κατ' εξοχήν ΊεΡοί Τόποι τής Χρ,στ·ιιανιικής Άνθρω Ή διά ιμέσου δέ τόσων α|ώνων, δσναΐν καί διωγμών καί σ1>αγών διαφύλαξίς το», υπό τού
Γέν°υς κ^; της φ^,χής των 'ΕΞλλή-
Λων Ό,ρθοδόξων
εν άλοζώντανον Ίστρρικόν
"°ΰμα τής 6οολτ|ς τοΰ θεού, δ-
στ'ζ εξέλεξε τόν .Ελληνισμόν, ώς
Πνευματιχόν Ήγέτην, με,ταιξΰ ττάν
— ....νά μιλήσει γιά τόν Παλα- το) πού έμαθον την Εένη γλώσσα
μά, όχι οάν έναν προσωπικο σέ προχωρημένη ήλικία ή πού ου
τού έμπνευστή, άλλά λογαριάΖο/ ' νήθως δέν γνωρίΖουν πολλές Εέ
τάς τον σάν έ ν α μεγάλο θε νες εύρωπαϊκές γλώσσες, έτσι ώσ-
μα...» Ι τε νά έχουν κάμει συγκριτικες δια
— .... έπιφυλλίδες, οί οποίες πιστώσες.
έγγραφή στίς ' Σέ τουτο τό άναμεταΕύ δμωα
ρευστοϋ και π γλώσοα άλλοιώνεται καί, έκεί πού
,βορειοοΛατολικώςΐ ττρός τό πάν-
σεπτον Κουβούκλιον τού Παναγ ί-
ου καί Ζωοδόί<ου Τάφου· Υπό | τόν πάμμεγαν, έννοεϊται καί φω- τεινότατον θόλον τού Ναού τής Άναστάσεως,, είς τούς έσοΛ'άρθη κάς καί τό Περίττ.ερον, το Δυτι- κόν, τού όποίου άμκρότε,ρα εύρίσκον ται. 'ΕΞκεΐ καί ιμεταξΰ των άναρι- βμητων άναιμενόντων την σειράν των, εξ όλων των σηιμείων τής 'Υ<ΐ>ηλίου/ 'ινα ττΡοετκΐΛΤισουν, εύ-
λαβών προσκι/νητών, έγνώρισα τόν
τταλιόν καί σεδάσμιον «ρύλακα τού
Δεσποτικού Πανιέρου· Μντ(ματί>ς:
Μοναχός Μητιρθ(|>άνης Έδδομηκον
Ταετής. Έκ Πουλαντζάκης Κερα-
σούντος τής Χαλδίας ■'ού Εύξεί-
νου Πόντου. Παλληκαράκι ήΛθεν
έκ Πόντου, ττ,ρό πενήντα έχων, τό
καί συγκινηΤικώτερσν, πεζοττορών
'ινα γίνη Άγιοταφίτης·. ,Καί έκΤο-
τε, τταραμένει νυχθήμερος φύλαξ
καί διερμηνεΰς τού ίερού
Κου6οΐΛλίθυ τού Ποτναγίου καί
Ζωοδόχου Τάΐρου τού Θεανθρώττοιι
Σωτόρος ημών. κατάλλευκος ήδη,
,άλλ' εϋσταλτις, άκούΡαστος έπα-
Λ.·αλαμ6αΛ'ων τού 'Αρχαγγέλου τής
Άναστάσεως τό μήνυμα ((άττό φυ
λακής πρωίας μέχρι νυκτός» είς
όλας τα ςγλώσσας των τπροσκυνη
των: «,Ιησοϋ ζηΤεϊτε τόν Ναζα-
ρηνόν τόν 'Εοταυιρω,μένον· ηγέρθη
ούκ. εστίν ώδε· ΐδε ό τόττος ότου
έθηικαν αυτόν» (Μρκ. 16,6)· ΛΛε-
τήν γνωριιμίαν καί τάς έγκαρδίους
πρθ(3ΐφωνήισεις είς την Πατρώαν
Βι,ιζατινήν Ποντιοχήν διάλεκτον, έ-
ΐξεδηλώσαμεν την έπιΛίμίσ]ν νά
μάς ΐσταρηση ό Γέρων Πατήρ Μη-
όοτάθμητου παρόντος. Δέν είταν Ι
Συνέχεια είς την 2αν σελ.
Μιά σημαντικαί 5ΐιορεα είς την
Ή ύφαντουργική οταιρεία «Στυ
λόγλου Έφραίμογλου καί Σία» προ
σέφερε είς την "Ενωσιν Σπάρτη
Μ. Άσίας Δραχμ. 300.000 τριακο
οίας χιλιάδας όι' ανέγερσιν άνα
γνωστηρίου κατ' επέκτασιν τοϋ ύ
Φΐσταμένου έν Ν' Ίωνία καί επι
τής όδοϋ Αλατσάτων «Οίκον Σπάρ
της Μ. Άσίας».
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΒΙΒΛΙΩΝ
Προσφερθΐέντων παρά των Γαβρί-
ήλ καί Χαρικλείας Τσακίρη πρός
τό έν Νέα Ίωνία Σωματείον (Οί-
κος Σπάρτης)
23η Ίουνίου 1972
Λεύκωμ. 1821 Τόμ. 2
Έλληνική 'Επαναστασις Δ. Κοκ¬
κίνου 6
Ίστορία τής Νεωτέρας Ελλάδος
Δ. Κοκκίνου 4
'Επανάστασις τού 1821 Δ. Φωτια-
δη 4
(Τιμολόγιον 3497 έκδοτικού οΐκου
Μέλιοσα).
2α Δεκεμβριού 1972
Εγκυκλοπαιδίαν ΛεΕικδν 'Ελευθε
ρουδάκη τόμ. 12
9) Άπομνημονεύματα Άγωνιστών
21 τόμ. 20 δρχ. 2.400
10) Ίοτορία Γρηγοριάδη τόμ. 5
δρχ. 1.500
11) Άπαντα Πολέμη τόμ. 2 δρχ.
300
12) Άπαντα Σουρη τόμ. ί δρχ
500
13) "Απαντα Σούτσου τόμ. 1 δρ.
140
14) "Απαντα Βαλαωρίτου τόμ. 1
δρχ. 200
15) Άπαντα Μαθίλη τόμ. 1 δρχ.
100
16) "Απαντα Κάλβου τόμ. 1 δρχ.
150
17) "Απαντα Γρυπάρη τόμ. 1 δρχ
200
18) "Απαντα Σολωμοϋ Γόμ. 1
δρχ. 150
19) Χρονικό Τραγωδίας τόμ. 1
δρχ. 175
20) Χριστός Ν. ΚαΖαντ2άκη τόμ.
1 δρχ. 140
21) Καπετάν Μιχάλης Ν. ΚαΖαν-
τζάκη τόμ. 1 δρχ. 140
22) Αίολική Γή Ηλ. Βενέίη τόμ.
Εύδοκία τής Πϋντάνασσας όλα
βαίνουν κατ' ευχήν. Άνάσανε ό
Άδελιρότητα Ποντίων Καλλιθέος
Αθηνών «Παναγία Γουμερδ» σάν
βρέθηκεν ό κατάλληλος γιά έγκο
ταστάσεις άνιστορήσεως τής Μο
νής ιδεώδης τόπος. Ίδεώδης για
τι ό τόπος έχει πλεονεκτήματα
πού προααρμόΖονται αέ άρκετούΐ;
τομεϊς τής έν Μεσοχαλδίω Πόν¬
του έγκαταλειφθείσης όμωνύμου
τής Αδελφότητος Μονής, μέ την
σκαταλόγιστη «Άνταλλαγή».
Τό έφάμιλλον κλίμα μέ τόν κα
θαρον άέρα. Τό μοσχοβόλο άρωμο
τοτοϋ πρασίνου Και πλούσια γόο
γαρα νερά τής κτηματικής περιο
χής τοϋ χωρίου Μακρυνίτσα Σιδγ|
ροκάστρου, έκεϊ στούς πρόποδος
τοϋ άκριτικοϋ θουνοϋ Μπέλλες,
πού κατο μεγαλύτερο μέρος κατο.
κείται άπό Μεσοχαλδιώτες Ποντί-
ους, οέ συνδυασμό μέ τόν ένθου
σιασμό των κατοίκων τού τόπου, ά
πετέλεοαν ίκανοποίησι προσδοκιών
καί όπλισαν μέ θάρρος την ήγεσία
τής Αδελφότητος ν' αναπτύξη ό
πό τριετίας δραστηριότητος.
Ή έμφυτη δύναμι πού καλείται
ενδιαφέρον καί αποτελεί πηγήν
Γ.ολλών δυνάμεων, έν ταύτώ δ(
και ή προθυμία γιά συμπαράστασι
των κατοίκων Μακρυνίτσης, των
οποίων ό εξοχικάς τόπος άποκτά
κα'ι τουριατικήν αξίαν, ουνετέλπ
σαν νά ευρισκόμεθα σήμερον εκ
ευχάριστον θέσιν ν' άντικρύέουμε,
σέ διαμορφωθέν έδαφος, κατάλλη
-. Ι λες πλευράς τής κτηματικής περιο
Ι νής τοϋ χωρίου, αάν πρώτο Πύρ
1 γο τής άνιοτορούμενης Μονής,
(Γραμματέω;) Δη-
κώς παλεύει.
Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΗΣ ΠΘΝΤΙΑΚΗΙ ΔΙΑΛΕΚΤΦΥ
ΚΑΙ Η ΠΕΡΙ λΠΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
Τού κ ΣΩΚΡΑΤΟΤΣ Γ. ΚΛΑ ΛΑ
Πρόεδρον αδελφότητος Ποντίων ΠΛΝΛΓΙΑ ΓΟΤΜΕΡΑ
Πλάθ' όνειροπολήματα, ύπέροχα.
Γενναϊα...
Έλκγγυο γιά ολ' αύτά, τό σεπτό
Μοναστήρι
Τής «Παναγίας Γουμερά», Μεσοχαλ
δίου Πόντου.
Πού στήν πολιορκία τού έκαμε χυ
ρακίρ',
Κι αφήκεν άτιμώρητο, βάνδολο χά
λασμό τού.
Χιλιόχρονο λαμπύρ,σμα κι" άν έγει
νέ χαλάστρα
Ή π»τη κ' ή εύσέβεια μπορεϊ νο
τ' άνορθώση
Κι άν φρούρια γκρεμίσανε.. Κ,
άν πέσανε καί κάοτρα
Ξυλάβεια προσκυνητών θα τα άνο
νεώση.
Τεκμήρια γιά ολ' αύτά προβάλλουν
έπιτεύξεις,
τής δρόσης αδελφότητος Ποντίω./
Καλλιθέας
Ή δχραντος εύδόκησε νά τής χά
ρίσ' έμπνεύσεςι
Κ' έπέτυγ' άναστήλωσι στό Κάστρο
τής Ίδέας
Τής παΛαιφάτου μας Μονής (Γου
μερά Παναγία»
στόν Πόντο ποϋ σκλαβώθηκε κ' είν
πολιορκημένη
Επέτυχ' άνιστόρησι Ίερά κα'ι Α
γία.
Στοΰ Πέλλες τήν Μακρυνίτσα, τήν
πανευτυχισμένιι
Άκριτική περ.ογή. Φερέγγυ' όμως
Κάστρο.
•Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ-, μ' ακλό
νητες έπάλξοις.
Μ' άπόρθητα τα τείχη της. Καί
Άπομνημονεύματα Κολοκοτρώνη 2 ! 1 δρχ. 170
Παγκόσμιος ' Ιοτορία 2
Παγκόσμιος Γεωγραφία Έλευθερου
δάκη 1
Ό 6ίος των Ζώων 'Ελευθ. 1
Παπαδιαμάντη "Απαντα 3
τρο<ΐ>άντνς τα τού Ίεροΰ Κοινοβου | Νεοελληνικές Μορφές (1750 —
1950) 1
Φρουρός Ύγείας Μπενούκου 1
Ίστορία 'Ρλλην. Σιδ)μων 1
6ήματα νοτ,οδυτι- | Σύνολον τόμων 40
Γεωργίου Εύφραίμογλο^
Γης·
πεπολιτισμένον Λαών τής
Ακούσας την 15ην ΑύγούσΤοι;
'/3 τό Μικρόν Άπόοειπνον, ώ-
Ρ0^ 8ην εσπερινήν Ίεροσολαμι-
Τι«ή, <3τντιστοιχοΰσιαν είς την 'Ελ λΐνικήν 7ην, διότ, έκεϊ ώς άνατέλ ^ ^ωρίτερον, ούτω καί δύει μίαν ενωρίτερον, επί Τού τταρεκ- ησίου τού Φρικτού Γολγοθά, ίν- διη,κόνουν δύο Άγιορείται Ί- ό κλ ικατήλθονν τάς κλίμα- τής Κορυφής τού Κρονιοτό- Ώς καλός Άγιοτοΐφίτης και ξενοτγάς - έΡμηνευτής καϊ Ίστο-' ρητής ό Πατήί: Μητροφάνης μάς οδηγεΤ κώερον, κατέιμττ,ροσθεν των Μέγα λων Πυλών, είς τόν Πρόλογον καΐ | " ~;;"ηχανου~ _"'καλα'μ.ώτο'υΓΐΟ) 1) Μεγάλοι των 'Εποχών τομ. 30 δρχ. 4.000 2) "Απαντα Μελά τόμ. 12 δρχ. 2.000 3) "Απαντα Ξενόπουλου τόμ. 11 δρχ. 2.000 4) "Απαντα Παλαμά τόμ. 16 δρχ. 2.700 5) Ποιητικά Άνθολ. Π'ράνθη τόμ. 3 δρχ. 900 6) ΠεΖογραφία Περάνθη τόμ. ο δρχ. 2.500 7) Ίστορία Τέχνης τόμ. 10 δρχ 2.200 8) 'ίστορία Μαρκείίνη τόμ. 4 δρχ. 1.8ΟΟ την εϊσαγωγήιν τού καβήλωσιν! Τό σημείον δττου κα- μνήματος, είς τήν Φρικτήν Άπο- ταβμοασχΐντος, άττό τού Σταυροϋ ιέν τή δυτικώς ύττερκειμένη τού Γολγοθά εφεςιον καί άττλωσσν νεκρόν τόν Ζωοδότην Σωτήρα ή- ιμών Ίησούν, οά μακάριοι Βοκλευ- ταί Ιωσήφ ό άττό Αριμαθείας καΐ Νικόδη.μος ό Ίεροσολι^μίτης, |6οηθο6μενοι υπό τού Ά—οστόλου καΐ Εύαγγελιστού Ιωάννου, τής αγίας ΜυΡοφόρου Μαρίας τής Μια γδαλη-ντ(ς «αί των λαιπών Άγίων νΜυιρο^άρωλ' γνναιΐκών. ττ,ροκεκμέ- νου νά έτομμάσωσι τα ττ,ρός εντα- φιασμόν Αυτού, δκχιωνίιζει σήμε¬ ρον, ύττό τό όνομα «Φρικτή Άττο καθηλωση> πορφ^>ρί<)(ρο"ς μαρμα- ρίνη πλάξ 1,30 Χ 70 μ. Αύτη 0, 30 μ· άννψένη έκ τού πλοκοστρώ τού δαττέδου τού Ναού τής Άνα¬ στάσεως διαΤηιρεϊται έντός πλαι- σίου. «Γσννπτετήσατε καϊ ττροσκυ- ή 'ίδαιφιαίως» μάς είπεν ό Πατήρ Μητροφάνης! (ί'Ενταύ9α «- ιμέ τα ,μύΡ« «αι τόν ττα ά λεί είψαντες ύν πολτο ψ Γχύν πολτον τής σιμύρνας, έσαδδά- •νοσαν τόν Κύριον καϊ -εριετάλι- ξαν αυτόν μέ την ικαθαρσν σινδό- να ττρίν τόν άττοθέσουν έκεϊ μέσα, είς τό «κενόν μη·μί;ΐον τό λελατο- μημένον είς τόν 6ράχον»! (Συνεχίζεται) 23) Γαλήνη Ήλία Βενέίη τόμ 1 δρχ. 70 24) Τό Νούμερο Ήλία Βενέ2ΐ| τόμ. 1 δρχ. 60 25) Άρχαϊοι Συγγραφεϊς τόμ. 111 δρχ. 15.000 26) Άπαντα Κρυστάλλη τόμ δρχ. 250 Σύνολον τόμων 244 Σύνολον δρχ. 39.Γ45 Εκπτ. 8.745 τόν ανεγερθέντα Ιερόν Νόν είς μνήμην «Γέννησίς τής Θεοτόκου» τού, μετά τήν πρό διετίας περίπου "| ίΙσνηγυρΐκην θεμελιωοιν κοί δύο ίτησίους Πανηγυρισμούς μέ πλή- 6ος προσκυνητών, άναμένει τό προσεχές (1974) θέρος γιά τήν εισημη ημέρα Μεγαλοπρεποϋς καί έπιβλητικοϋ πανηγυρισμοϋ έγκαινί ών τοϋ Ναού, όπως προγραμματι¬ και. Ή χάρις τής Παντάνασσας, σάν πηγή όλων των επιτεύξεων τονώ- νει σήμερον τό θάρρος τής έπα ζίου ήγεοίας τής αδελφότητος -Π.Γ.» καί υπό τάς εύλογίας σε πτοΰ ιεράρχου τού Αγ. Σιδηρο- κόστρου κ.κ. Ίωάννη, προγραμμα π'2ει, παράλληλα μέ τίς Μονα Γ·τηριακές έγκαταστάσεις καί άλλα όγαθοεργά ίδρύματα, ώς είναι: Αί θουσα Πνευματικοϋ Κέντρου. Σεμι νάρια έπιμορφώσεως κλήρου καί καταρτίσεως ίεροψαλτών ΒυΖαντι νής Μουσικής. Άποταμιευτήριον Ποντΐακών Ίστορικών καί Λαο γραφικών Παραδόσεων. ΒιβλιοθΓν κην μέ άναγνωστήρια. Χορήγησιν Οποτροφιών. Κα'ι ά.νλα, δι" άστρο φεγγή άνταύγειαν άνά τό Πανελ- λ,ήνιον. β' Είς έμετρον λόγον: Ε' (Τελευταίον) Είς τό προηγούμενον Δόν οη- μείωμά μας (Προσφυγικός Κόσμος 29.12.1973) κατελήγομεν μέ τή«.· παρατήρησιν ότι γραμματεία εύρε ακ: καλλιεργημένη είς ποντιοκήν διάλεκτον, έν αντιθέσει μέ ό,τι συ- νέβη κατόπιν έν ελευθέρα Ελλα¬ δι, δέν ανεπτύχθη έν Πόντω. "Οντως ή διδασκομένη είς τα χολεϊα καί όμιλουμΐτνη καί γρα- )ομένη υπό των μορφωμένων έ εί Ελλήνων γλώσσα, ήτο η κα ιαρτύουσα έλληνική είς τήν όποι- ν κυντάσσονται καί τα παρόντα ιηυ'ειώματά μου εύχερέοτερον με ά πεντηκονταετίαν όλην, διότι ιύτήν έδιδάχθην παιδιόθε/ 'Εξαίρεοις φυσικά γίνεται μέ ά Εημώδη τραγούδια τοϋ Πόντο'.· αί ιδία τα ήρωϊκά κα'ι άκριτικό οιαύτα, μέ τα όποϊα, άναγόμενα ίς την πρό τής άλώσεως τής Κωνσταντινουπόλεως κα'ι Τραπε οϋντος εποχήν, άρχίΖε. διαμορ- ρουμένη, μέ ϊδια καί πληθυθέν- α βαθμιαίως κατόπιν χαρακτηρ.- στικά αυτής, ή ποντιακή διάλε- <τος. Τούτο ήτο φυσικόν, διότι άφ' ής οί μέν Σταυροφόροι διεμέλη- σαν κα'ι κατέκτησαν τήν Βυζαν¬ τινήν Αύτοκρατορίαν, οί δέ Σελ- τοοΰκοι καί Τούρκοι είσέδυον ό- λονέν είς τάς Κεντρώας 'Επαο χίος τής Μ. Άσιας, ή κυριαο χοθοα άπό τής έποχής των Ά- λεξανδρινών καθ' όλην τήν Α¬ νατολήν έλληνική γλώοσα, χρω- ματισμένη μέ τήν βυζαντινήν καί εκκλησιαστικήν μορφήν της, διε- οπάοθη τελείως και τα διάφομα τμήματα τοϋ έλληνισμοΰ, δπου ττ· λικώς έπέζησε ούτος, άπομεμονω- μένα αλλήλων ήρ^ιοαν διαμορ- σβυστο τό αοτρο.. ΚΓ ή άκτι /οβολία της μέ θεαρέ στους πράΕεις Εύτυχισμένοι οί πιστοί πού νέ τήν χαρ. νά παραστούν οτ' έγκαίνια τοϋ Ίε ροϋ Ναού της θά ξελαφρύνουν. ασφαλώς, τα ψυ χικά τους 3άρη. Γιατί, θά βροϋν άπόλαυοι τού Πά νηγυρισμοΰ Της Έφάμιλλες στά πρώτα κεϊ, οί ά- ρετές στούς τόπους φοϋντα ιδία γλωσσικά καί διαλέκτους. ίδιώματα "Ηδη ό Παντός μέ τήν δημι¬ ουργίαν τής Αύτοκρατορίας της ιμΛΐείοΟντος (1204 — 1461) ό ποκόψος καί διά γεωγραφ,κούο ακόμα λόγους, τόν πρός τήν Βα- αιλίδα καί τόν περί τό Αίγ'αίον ελληνισμόν δεσμόν τού, μέ τΛν έπακολουθήσασαν σκληρόν επί τε τρακόσια έξήντα χρόνια δουλεί- ον τού εις τους Τούρκους, εύρέ- Ρη έν τή απομονώσει τού ύποχρεω μένος νά καλλιεργήση κα> δια¬
μορφώση ίδιον τρόπον Ζωής κα.
ΓεΖοΰνπ έκδωοας τό 1870 έπισητ.
έν Κωνοταντινουπόλει «Ιστορίαν
καί Στατιστικήν Τραπεζοΰντος και
"■ής περί ταύτην χώρας ώς κα'
ιό περϊ τής ένταϋβα ελληνικήν;
γλώσσης- εί*", ήν περιέλαβε μύ-
θους, παροιμίας καί 27 άοματσ
Γ,οικίλου περιεχόμενον άκριτικό,
τής άλώοεως, βουκολικά, ς-ρωτ,-
κά. σατυρικά. Ό αυτάς έξέδω-
σε κα'ι τα Μεοαιωνικόν έπος «Ό
Βασίλειος Διγενής Άκρίτας» (Κων
σταντινούπολις 1887) άπαρτιζόμε-
ον άπό 10 βιβλία έκ χειρογρά-
ψου τής ΤραπεΖούντος. Ό Ιωαν¬
νίδης διά τοϋ χειρογράφου αυτού,
έκδοθέντος τό πρώτον κατά παρα¬
χώρησιν τού υπό των Κ. Σάθα καί
Ε. Λεκράν, μεοαιωνολόγων, ϊφερε
είς τό φώς τής δημοοιότητος το
περιώνυμον μεοαιωνικόν έπος τα
οποίον ύμνεϊ τάς άνδραγαθίος
τοϋ Δι γενή κατά των Σαρακηνών.
' Ολαι αί μετέπειτα έκδόσεις καί
ά άνακάλυψις αλλαχού χειρογρα-
φων τοϋ έπους μέ παραλλαγάς,
έπονται τής παρουσιάσεως τοϋ Ί-
οαννίδου, ή όποία επροκάλεσε πό
ύν κρότον τότε.
Μέ τάς ανωτέρω μελέτας τα
άοματα τού Πόντου κατέοτηοαν
ευρύτερον γνωστά καί άπασχολοϋν
ιόν ελληνικόν φιλολογικόν κόσμον
.αί τής Κωνσταντινουπόλεως και
των Αθηνών. Ό χώρος τού «Προπ
φυγικοϋ Κόσμου» δέν έπιτρέπει
φυσικά παραθεαιν κειμένων άπό
ια περικαλλή αύτά δημιουργήμα-
τα τής φαντασίας τοϋ ελληνισμόν
ιοϋ Πόντου. Ό έχων δμως έπι-
Ευμίαν δύναται νά προσφύγη εί^
τάς ανωτέρω ώς καί τάς νεωτέ
ρας σχετικάς έκδοσεκ: καί δή
1) Δημοσθένους Οικονομίδου (Λει
ψία 1908) «Προφορά τής Ποντια-
κής» μέ άρκετά τραγούδια (δίστι-
χα> καθώς καί είς τα άλλα νεώ·
ιερα γλωσσολογικά καί Ίστορικά
Τό μυροβόλο πράσινο. Τα γάργα- 'δ|Ον λεκτικόν ίδίωμα. 'Εντέυ¬
θεν ή διαφοροποίηοις αυτού άΓό
Ι
Σύνολον 31.000
Δωρεά Παύλου καί ΓεοθημανΡΙ
Κιοτοέογλου (ΠΗΤΕΡ κα'*
ΕΣΘΗΡ ΜΙΝΟΣ)
1) Ίστορία ΟΥΝΕΣΚΟ τόμ. 24
δρχ. 4.000
2) Λεξικόν Δημητράκου τόμ. 15
δργ. 2.000
3) Ίστοοία Έλλ. "Εθνους τόμ.
5 δρχ. 2.250
4) Παγκόσμιος Γεωγραφία τόμ.
5 δρχ. 2.300
5) Άπαντα Κοραή τόμ. 4 δρχ.
750
Σύνολον τόμ. 50 ούν. δρ. 11.300
•Εκπτ. 226
Σύνολον 11.526
Ι Σάν έρθουν χρόν' άνάποδα καί μέ
ρες άποφράδες
"Αν γίνη κοσμοχαλασιά μέ τρομερή
άντάρα.
'.Αν γίνωνται κα'ι σκοτωμοί καί
κλαίγουνε μανάδες.
Κι' .άν κατεβή ούράνια παγκόομια
κατάρα. ι
ρα νερά τουο
Τό ωογόνο κλίμα τού π' άντιοτα-
θμίΖει κόπους.
Κ' έκείνα τα πετούμενα, μέ τό κε
λάδγ,μά τους.
Ή χαρή τής Παντόνασσας τήο πή-
γής ίαμάτων.
πού έπιδαψιλεύεται άπό πηγάς έ
λέους
Ευρίσκει όλους τούς πιστούς γ:ά τό
προσκύνημά των
Άπότιοι αποτελεί τοϋ Ίεροϋ των
χρέους.
Πτολεμαΐς Δεκ. 1973
ΑΝΑΝΙΑΣ Ν. ΝΙΚΟΛΑ ΙΔΗΣ
Μανουηλάντων 9 — Πτολεμαΐς
Νομοϋ Κοζάνης
Φ»θΦ
Η ΠΙΤΤΑ
ΤΩΝ ΠΕΡΑΜΙΩΝ - ΚΥΖΙΚΗΝΩΝ
Ό Σύλλογος Περαμιών—Κυ2ικη
τόν ελληνισμόν τού κυρίοις ελλα-
δκοϋ χώρου καί ή διάπλασις
τής περιέργου διά τινάς ποντιο-
κής διαΛέκτου. Καί ή διαφοροποί
ησις αυτή μαζ'ι μέ τήν έμμονήν
πς τάς παραδόσεις, τήν μουσικήν
(λύραν) καί συνηθείας άλλας τής
£ωής. άποτελοϋν τήν πεμπτουσί-
αν τού ποντιακού ίδεώδους καί
την χαράν καί ψυχικήν απόλαυσιν
παντός Ποντίου.
Σημειοϋμεν αύθις ενταύθα ότι
ή δημοτική ποίησις έν Πόντω ώς
όργανον αύθορμήτου έκδηλιίισεωΓ
ίδεών κα'ι αίσθημάτων τής λαϊκής
ψυχής, άναφαίνεται πρό τοϋ 12ου
οίώνος, ότε ή Τραπεζοϋς υπό ο-
Γ,ιους άλλα φιλοδόξους έγχωρίουο
οτρατηγούς κα'ι δούκας ήρχισε νά
κατακτά εϊδος διοικητικής έναντι
| τοϋ Κέντρου όνεξαρτησίας, προ-
δρόμου τής κατόπιν δημιουργίας
νών τέλει τήν εορτήν τής πρωτο αύτοτελοϋς αύτοκρατορίας.
πίττας τήν Κυριακήν Τα 6αματα τοΰ Πόντου μεταδο
20αν ΙανουαΡ'ου κσι ωΡαν
θέντα άπό στόματος είς ατόμο
Κάτι μένει άκλόνηΥο. Κάτι πού τογράφου «Πέραμος» είς τήν Νέ
δέν σαλεύει. όν Πέραμον Άττικής (Μεγάλο Πεΰ
Αύτό ναι τό όρόσημο. Ή έμφυτη κο) καί προοκαλεϊ τα μέλη και τούς
ίδέα, φίλους τοϋ Συλλόγου νά τήν τι
ποΰναι συναίσθημα πιστών καί διαρ μήοουν μέ τήν παρουσίαν των.
π.μ. είς τήν αίθουσαν τοϋ κινημπ κα) απο γενεας ε!{. γενεαν δ|Γ.
ΝΕΟΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑ ΓΩΓΗΣ ΛΟΓΟΓΕΧΝΗΣ
Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΑΣΟΥ ΜΕΊΜΑΡΙΑΗΣ
Ό έκλεκτός υιός τοϋ άοίστου
κα'ι αλησμονήτου φίλου, άειμνή
ότου Τάσου Γεωργίου Μεϊμαρίδου
έκ Κιρκαγάτς Μικράς Άσίας. με
γαλέμπορος κα'ι συνιδιοκτήτης των
ννωστών μεγάλων έμπορικών κατο
οτημάτων των Αθηνών, ΑΚΡΡΝ
- ΙΛΙΟΝ - ΚΡΥΣΤΑΛ κτλ., έξέ
δοσεν μέχρι τούδε 4 λογοτεχνικο
έργο. άναδειχθείς ούτω ένας πρα
Τα έργα αυτού ήτοι τα διηγήΐ'α
τί ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΗΤΑΝ τοϋ 1960,
ΛΥΚΑΒΗΤΟΣ τοϋ 1972, ΛΥΤΡΩ
ΤΙΚΟ τοϋ 1973 καί τό προσφά
τίος εκδοθέν Μυθιστόρημα αυτού
οί ΜΠΑΜΠΟΥΙ ΝΟΙ άποτελοϋν ά
ριστα Λογοτεχνικά κείμενα καί
έχουν διατυπωθή είς τήν σαφώς
καθομιλουμένην γλώσσαν, καλώς
έπιμελημένα καί επί αρίστου χαρ
γματικά δόκιμος έρασιτέχνης Λο τού.
|
ΧΡ. Θ.
οώβησαν, μέ πλείστας κατά τό-
δργα τού κα'ι 2) Παντελή Μελα-
νοφρύδη «Ή έν Πόντω Έλληνι¬
κή γλώσσα» (Βατούμ 1910).
Τόν πλούτον όμως των ποντιο
κων άσμάτων ευρίσκει τις είς τούς
τόμου τού άρχείου τοϋ Πόντου ( Α
θήναι 1928-1972).
Ό 19ος αίών άναδεικνύει πλει
άδα Ποντίων λογίων οί όποϊοι η¬
σχολήθησαν συστηματικώτερον μέ
τήν διάσωσιν ίοτορικών κειμένων
καί παραδόσεων, τήν άντιγραφήν
καί καταγραφήν Κωδίκων διατη-
ρουμένων ιδίως είς Μονάς, τήν
ουγγραφήν ίοτορίας γενικής ή το·
πικής, πραγματειών περί σπουδαί-
ων άνδρών, περί έκκλησίας, Μο-
νών, αρχιερέων, γεωγραφίαν, πε-
ριπγήσεις ξένων κλπ.
Άλλά κα'ι καθηγηταί καί λόγ·ο:
τής εντεύθεν Ελλάδος ήσχολήθ,·
παν μέ την Ποντιακήν γραμματ··ί
όν καί τόν έκεϊ ελληνισμόν, άνα-
πληρούντες τό κενόν τό οποίον ό ΐ
πτορικός Κ. Παπαρρηγόπουλος ά
φήκε έν τή « Ιστορία τού Ελλπ-
νικοϋ "Εθνους» αναγράφων εί:
τό οικείον μέρος «Περί δέ Τρπ-
τεζούντος δέν θέλομεν άκρι3ολο-
γηση οϋτε έν τώ παρόντι ού τε
βραδύτερον...».
Μνημονεύομεν κατ' αρχήν τούς
Ποντίους λογίους καί συγγροφεϊς
καί έν συνεχεία τούς έξ Ελλά
δος ελευθέρας τότε κα) όποδοο-
λου, όσχοληθέντας μέ τήν περ!
Πόντου καί την ποντιακήν γραμ¬
ματείαν, πέραν των ανωτέρω άνο·
φερομένων τεσσάρων, μέ τώ κυ¬
ριώτερα έργα των:
1. Βαλαβάνης Ιωάννης. Είμαρ-
πους παραλλαγάς, μέχρι τοϋ 19ου | μένης Παίγνια (Αθήναι 1860 δρδ
(.•α). Πολλαί μελέται τού είς πε
" Οταν κατά τό έκκ: 1916 ό κ. Κουτσογιαννόπουλο^
(είς τό μέσον) διηύθυνε τήν χορωδίαν τοΰ «Μουσικοϋ
Όμίλου Τραπε^οϋντοχ;·. ,
αιώνος, χωρις να υπαρχουν με
χρι τότε γραπτά αυτών μνημείκ:,
πλήν τού χειρογράφου τοΰ Ά-
κρίτα, περί ου κατωτέρω.
"Εκτοτε όμως μέ τήν άπόκττ-
σιν σημαντικοϋ βαθμοΰ ελευθερίας
^ών άλλοεθνών ύπηκόων τού Σοι,λ
τάνου. άναπτύσσεται ή παιδεία
καί τα γράμματα καί λειτουργοϋν
συστηματικά κατωτέρα καί ανωτέ¬
ρα έκπσιδευτήρια. Ή συχνή έπι-
κοινωνία μέ τήν Κωνοταντινούπο
λιν, έδραν τοϋ Πατριάρχου, έ
θνάρχου των όπουδήποτε έλλή·
νων καί σποραδικαί σπουδαί εί;
Αθήνας δημιουργοϋν πλειάδα Πον
τίων λογάδων καί άρχέΖει ή κατα¬
γραφή καί έκδοσις των άσμάτων
τού Πόντου.
Κυριώτεροι σκαπανεϊς την; πνε·.
ματικής αυτής καί λαογραφικήΓ.
προσπαθείας υπήρξαν. 1) Ό Πε-
ρικλής Τριανταφυλλίδης καθηγη-
τής τοϋ Φροντιστηρίου ΤραπεΖοϋν-
τος έκδώσας έν Αθήναις τό 1870
τό δράμα τού «Οί φυγοδες. εκ;
6 παρεμβάλλει 13 ασματα πον-
τιακά καί 2) ό Σόββας Ίωαννί- Ι Μετοξύ των τοΜών μελετών
δικ; καθηγητής ομοίως βν Τρο-1 Συνέχειο ίνς τήν βην
ριοδικά καί εφημερίδας. Χειρόγρα
φα τού διατηροϋνται είς τό Άρ-
χεϊον τού Πόντου
2. Τριανταφυλλίδης Σάββας, δι
δαξας έν τώ Φροντιστηρίω Τρρ·
πεΖοϋντος άνοδείξος περιοπουδά
στους μαθητάς.
3. Κυριακίδης θεόδωρος, δι-
δάξας έν Τραπείοϋντι, ΚεροοοΓιν
τι καί Κ«υνσταντινουπόλει.
4 Ξανθόπουλος Κωνσταντίνος
Ούτος εδίδαξεν επί ολόκληρον
ήμισυ αιώνος έν ΤραπεΖοϋντ Χάλ
κη, Σμύρνη καί Αθήναις. Συνέ-
νραψε πλείστα ίστορικά καί ποι
δαγωγικά βιβλία.
5. Κυριακίδης — Ποπαδόποο-
λος Γεώργιος (ΆργυροΟποΑΐ"
Χαλδίος. Δεινός έλληνιστής κγ
παιδαγωγός 'Εδίδοξε έν Τροπε-
ϋοϋντι καΐ Αθήναις ΆνεμΛρφω-
οι. τήν Σχολήν Αργυοουπόλκικ.
τήν όποιαν άνήγογε είς
μνόσιον μέ τόν τίτλον
στήριον·.
β Κυριακίδης

ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΣΤΑΥΡΟΥ Κ ΟΤΑΜΑΝΙΔΗ
Ο ΑΔΙΚΑΙΩΤΟΣ
(ΑΛΕΪΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ)
Θεατρικό ίστ ορικό έργο
Σέρραι 1973
"Υοτερα άπό άλλεπάλληλες βυγ
γραφές θεατρικών έργων ίστορι-
κούπεριεχομένου, ό λογοτεχνης
κοί δημοσιογράφος κ. Στ. Κοτα-
μανιδης άηοκτώντας μιά ώφέλιμη
εμπειρία καί μιά είδίκευση Οάλε-
γα πάνω στό ίστορικό δράμα, μάς
παρουσίαοε το βραβευμένο κατά
τό έτος 1971 άπό Είδική Έπ·ιρο-
πή κρίσεως — σέ διαγωνιομό ι ού
Ύπουργείου Βορείου Ελλάδος γιά
τά 150χρονα τής Έπαναστάοεως
τοϋ 1821 - βιβλίο τού «Ο Α-
δικαίωτος» μέ ύπότιτλο «ΆλεΕαν-
δρος Ύψηλάντης» πού ήδη 'ήν
χρονιά έκείνη άνεβάοτηκε ίΓ:ση-
μα στϊς Σέρρες στά πλαίσια τοϋ
ιδιου έορτασμοϋ.
Πρόκειτα,ι γιά μιά καλαίαθητη
έκδοση μέ σκίτσο τοϋ Αλεξάνδρου
Ύψηλάντη στό έΕώφυλλο, τοϋ
Σερραίου Ζωγράφου Μίμη Κοχλια
Ρ'δη.
Ό τίτλος τού βιβλίου «Ό Ά
δικαίωτος» κρίνεται πολύ έπιτυχη-
μένος φραοτικά.
Τό θεατρικό αύτό έργο έχει δύο
μέρη καί έννέα είκόνες. Τέιοαερο
είναι τά κύρια σκηνικά. Συνολικό
τό ίστορικό αύτό δράμα δίδεται
σέ είκοσιτρείς σκηνές καί ή δ:άρ-
► ειά τού βρίσκεται στά κανονικά
όρια ενός θεατρικού έργου.
Τά σκηνικό καλύπτουν τίς ά-
νάγκες τού έργου μέ τίς έναλλα-
γές καί τήν βοηθητική δεύτερη σύ
Κοστούμια, έπίπλωση καί λοιπά,
τής έποχής καί τοϋ τόπου πού ά-
νάγεται τό έργο.
Ή τποοθέτηση καί κινήση τών
προσώπων στή σκηνή κρίνεται κα-
λή. Ό άριθμός τους έπίσης ό ά-
παραίτητος γιά τήν άπόδοοη του
έργου στούς προβλεπομένους ρό-
λους, ήτοι σαράντα ήθοποιοί καί
δλλοι στρατιώτες.
Τό έργο γενικά παρουσιά2ει
κ.Ινηση κι ένεργητικότητα. Οί οκη
νές του είναι όλες σγεδόν κύρι-
ες καί κρατούν άμείωτο τό ενδια¬
φέρον, χωρίς νά κουρά2ουν. Τά
κενά χρονικών περιόδων καί γε-
γονότων συνδέει ή άφήγηση.
Μέ τήν έναρΕη, ό άφηγητής δι
νει μερικούς καλούς χαρακτηρι-
ομούς γιά τόν ΆλέΕανδρο Υψη-
λάντη, μάς μιλά γιά τήν παιδική
του ήλικία καί τήν Έλληνοπρεπή
διαπαιδαγώγηαί του καί μάς τοπο-
βετεί χρονικά καί τοπικα στήν έ-
ποχή τής Έπαναστάσεως, έπιτυγ-
χάνοντας παράλληλα καί την ψυ-
χολογική μας προετοιμασία γιά
την παρακολουθήση τοϋ έργου.
Στό κείμενό του ό ουγγραφέας
πσραμένει πιστός οτήν ίστορία καί
Γ.αρουσιάΖει έναν ΆλέΕανδρο Ύ¬
ψηλάντη εύγενή έκ καταγωγής,
πλούσιο κι έπιτυχημένο στή £ωή, μέ
αϊγλη κι άζιώματα, διαποτισμένο
παράλληλα μέ τ' όραμα καί τ' ό-
νειρο μιάς έλεύθρεης πατρίδος κι
ΤοΟ κ ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΥΛΟΥ
έπηρεασμένον άπ' τα κηρύγματα
τού Ρήγα Βελεοτινλή, Όμοιο κι
αύτάς σάν τόν Σερραϊο Εμμανου¬
ήλ Παπά, πού συγκριτικά άνσφέρει
στόν πρόλογό τού ό κ. Κοταμανί-
δη.ς τα θυσίασε όλα γιά την ιερή
ύπόθεσπ τας Άναστάαεως τοϋ Γέ-
νους. Δέχτηκε μέ προθυμία κι έν-
θοι,οιασμό ότι άλλοι ίσχυροί σκε-
πιικιστέο. άρνήθηκαν κι ανέλαβε
την άρχηγία τής 'Εππναστάσεως
στή Μολδοδλαχία.
Όλες αύτές τίς οκηνές μάς τίς
δινει ό ουγγραφέας μέ ώοαίους
καί Ζωηρούς διαλόγους. στό πρώ-
το μέρος τοϋ διβλίου.
Άπό την προσπαθεία όμως τής
έρνανώοεως τοϋ άγώνα. ό όνει-
ροπόλος ΆλέΕανδρος, άντιλαμδα-
νεται την πραγματική κατάσταοη
καί ύποφέρει ψιχικά.
Οί διαμάχες γιά τ' άξιώματα κι
άλλες μικρότητες άρχίΖουν άμέ-
σως. Ίδιοτέλεια, άδιαφορία. άνι-
εανότης μεταΕύ των όπλαρχηγών,
βασανι'Ζουν τόν Ύψηλάντη. πα¬
ράλληλα μέ τίς δυσκολίες πού Γ.ρο-
βάλλουν οί "Ελληνες ήγεμόνεο κι
ΚΑΚΗ ΓΛΏΣΣΑ
ΟΙ
άργοντες γιά ενισχύση τοϋ ά-
νώνα. Όμως δέν όπισθοδρομεϊ.
ΈλπίΖει πώς όλα θά πάνε καλά καί
κηρύττει τήν Έπανάσταση.
Όλες οί παραπάνω καταοτά
ϋεις είναι χαρακτηριστικές καί δί-
νονται μέ Ζωντανούς διαλόγους,
πού έχουν μιά σκοπιμότητα νά
μάς δείΕουν γιατί καί πώς το έν
χείρημα έκείνο έφτασε στήν οπο-
τυχία.
Ό συγγραφέας βαοικά μάο δί-
νει τήν όργάνωση τής Έπαναστά¬
σεως, τήν κήρυΕή της καί τίς 5ιά-
φορες άντιδράοεις στό έσωτερικό
καί τό έΕωτερικό, τήν τελευταία
ότυχη μάχη τοϋ Δραγατσανίου και
τίς τελευταϊες δραματικές μέρες
τού Αλεξάνδρου ατό κρεββάτι τοϋ
πόνοι.. Τά ενδιάμεσα γεγονότα, ό
ως ειπαμε, ·τά συνδέει ή άφηγη-
ση·
"Ετσι τελικά ό ΆλέΕανδρος Υ¬
ψηλάντης έμεινε άδικαίωτος, οίον
όγώνα καί τούς όραματισμούς
' Εμεινε ένας ήρωας χωρίς τον
ΐωτοστέφανο τής δόΕας, που
οιόλιοε λίγο άργότερα τούς αΛ
λους ήρωες τοϋ 1821.
Όμως τό βιβλίο τοϋ κ. Κοτα-
μανίδη εϊχε μιά άφορμή (τόν προ-
' κηρυχθέντα διαγωνιομό τοϋ Ύ-
πουργείου Βορ. Ελλάδος) κι ένα
σκοπό (τήν ένεργό ουμμετοχή τοϋ
ίδίου στόν έορτασμό τών 150 χρό
νων άπό τήν Έπανόοτασγ τοϋ
1821 μ' ένα ποτριωτικό θεατρικό
έργο).
Νομι7αμε πώς δίκαια επέτυχε
καί στά δυό, άφοϋ καί βραβεύθη-
κε σάν βιβλίο καί ένθουσίαοε σάν
Οεατρική παράσταση, όπως άνε
γράφη στόν τύπο. Κι' αύτό άς εί¬
ναι ή δικαιώση τοϋ συγγραφέα.
Άναγκαία διόρδωσις
ΠΡΟΣ ΤΟΝ
• Σύλλογον τών Φοιτησάντων εις
τήν Εύαγγελικήν Σχολήν Σμύρ¬
νης».
ΕΝΤΑΥΘΑ
ΆΕιότιυοι Κύριοι,
' Ελαβα τό ίστορικό καί έξαιρετο
δργον σας «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥ-
ΝΗ» τό οποίον πηγάζει άπό την
πνευματικήν δημιουργίαν τών Έ·
λήνων τής Ιωνίας. καί δικαιώνε1
τήν φήμη τους σ' όλη την ύφήλιο,
πλήν όμως δυστυγώς παρετηρήθη
άβλεψία ή όποϊα μέ Σημιώνπ κο·
ρίωο
Στήν σελίδα 279 έχει δημοσικυ
θεϊ ποίημά μου μέ τόν τίτλο «Έπ'-
κληση» καί υπογραφή -Ίφιγένε·α
Χρυσοχόου» άντί τής πραγματικήν
ύπογραφής «Ίουβέλλα Μαλόβρου
βα»
Άγαπητοί μου Κύριοι, εάν ητα/
ενα όποιοδηποτε ποίημα άπό την
συλλογήν μου. δέν θά μέ άδικούσε
τόσο όοο τό ποίημα τούτο τό όποί
όν συμπληρώνει τήν έμπνευση ε¬
νός χαρακτηριστικοϋ Ζωγραψικοϋ
ίστορικοϋ μου πίνακος, με τίτλο
«ΙερριΖωμός 1922» άφιέρωμα στά
50 χρόνια τής Μ.Κ., καί τά δύο
μαΖύ κοσμοϋν δύο πρώτες απλίδες
τοϋ Β' τόμου τοϋ «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙ
ΚΑ» τών οποίων έκδόταια καί διεο
Ούντρια είμαι ένώ
Τό κλισέ τοϋ πίνακος μαΖύ μέ
τό ποίημα τούτο έστειλα στόν κ.
κ. Σολομωνίδη (καθ' όσον μοϋ έ
ίητήθη) διά νά συμβόλω καί έγώ
στό οπουδαϊο τούτο έργον Σας "Ε
χω δέ δυστυχώς νά συς άναφέρω
δτι μεταφραομένο τό ποίημά μου
είς τήν Γαλλικήν άπό τόν κ. Γκα
οτόν Όφρέρ κοσμεϊ σελίδα τής
Έλληνοβελγικής Επιθεωρήσεως
μέ υπογραφή μου, άφιέρωμα τό
τεϋχος στά 50 χρόνια τής Μ.Κ.
Ή ουοιώδης αυτή άβλεψία άψ
ροραυαιικήν σελίδα, ή όποία άφ
Ι ενός νά αταλεϊ είς τούς κατέχον
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.)
άγωνιΖόμαστε νά κολλιεργήσωμε
την φυσική λιτότητά της, οί άδΓ
Ειοι μεταφραστές τήν νερουλια-
Ζουν καί τήν παραμορφώνουν. Διά
τι κανείς σοβαράς άνθρωπος δέ'
θώ ίσχυρισθεϊ ότι τό κείμενο αί
τό τοϋ γνωστοϋ λογοτέχνη καί
κριτικοϋ είναι έλληνική γλο>σσα
Ιώρα μάλιστα, βλέπω, στό τεριθώ
ριο τοϋ περιοδικοϋ γραμμένη, κα'
τήν παρατήρησή μου ι «ΝομίΖεις ό
τι διαθάΖεις μεταφρασμένο γαλλι
κό κείμενο». Καί δουλεύω σιή δή
μοτική γλώσσα τώρα 48 χρόνια.
Σέ έπαρχιακό περιοδικό, άπό τά
καλυτέρα, διαδόΖω μονογραφίο πγ
ρί τοϋ Καρκαδίτσα, γραμμένη βια
οτικά καί σέ ϋφος έΕαιρετικά οτγ,-
μέλητο, δπου συναποντδς όλουο
Γκείνους τούς λεκτικούς καί φρα
στικούς τύπους πού έχω έπισημα
νει ώς λανθασμένους στή σειρύ
τών σημειωμάτων μου. Άπό τήν
μιά ό ουγγραφέας γράφει «Σκοπό"
τής παρούσης — πρόχειρης ο;:
ποϋμε — μελέτης» (τό: παρούσηΓ.
δέν ταιριάΖει σέ νεοελληνικό δημο
ιικό κείμενο) καί άπό τήν αλλη:
■ Μέχρι τό 1881» καί «... έχοντοο
άρρωστήσει συχνά στήν διαρκε.ο
τών σπουδών του». Αύτό ιό «στην
διάρκεια» είναι «καινούργιο φροθ
το» τών εφημερίδων.
Τό θεμα τό έγω ΕαναθίΕει. Ό
μοϋυγό του, στήν καθαρεύουσα
τών ραδιοφωνικών έκπομπών κο'
τού Τύπου, είναι τό τόσο ουχνά
«κατά κόρον» όκουόμενο: «έπρα
γματοποιήθη-- ούσκεψις, συνεννόη¬
σις κ ο.κ». Καί όμως είναι τόσο
άπλό τό «έγινε»
Πότε ειπαμε καί έγράψαμε ποτι.
•■στή διάρκεια τών σπουδών, τή,Γ.
έκδρομής, τής σύσκεψης κ ο.κ.»,
Αύτά δέν είναι τύποι πού ταιριο
2ουν σέ νεοελληνική γλώσσα πολι
τισμοϋ Ε ϊνσι κατο'^κευάσματα πού
Ρυμίίουν τά: καφεκοπτεϊον. ένη
λ'Ε, πρόσφυξ, διαοτημόπλοιον, τ^
λεόρασις, όλες λέξεις λαθεμένες.
Έπίσης τό «άγανακτισμένος»
μπορεί νά λέγετο, δέν έπιτρέπεται
όμως καί νά γράφεται. 0ό γρα
,|.τις «άγανακτημένος», έπειδή τό
ρήμα άγανακτώ, όγι άναγανακτι-!
(Τό «άκουμπισμένος» είναι 6ε
6αια κα'ι αύτό λαθεμένο, άλλά χτ.
πάει ολιγότερο δυσάρεστα στό
έλληνικό αύτί).
Ώς πρός τό «στή διάρκεια τοϋ
ουνεδρίου. τού ταΕιδιοϋ», άνάλϋ
α μέ τά συμφραΖόμενα, θά γρα
ψεις: Στό ουνέδριο αύτό, κατρ
τό 'συνέδριο, στό ταξίδι, κατά τό
ιαΕίδι. "Η πάλι, άν τό Ζητεί ή πμ
ριπτωσπ: «όσο έκράτησε τό ουνέ
δριο, τό ταΕίδι κλπ...
Σέ έγκριτο καθημερινό φύλλ'·
διαβάΖω, στήν σέλίδα 4, -έλληνι
κή επικαιρότης»:
«Ή ταινία χρωστάει πολλά στόν
... καί στήν ούσιαστική βοήθειο
τοϋ όπερατέρ, τού διευθυντού πά
ραγωγής, τού ένδυματολόγου καϊ
τοϋ μοντέρ·.
ΈΕετάσαμε άπό τή οτήλη τού
τη συχνά την περίπτωση τής Ε*:
νολεκτικής πλημμύρας καί τελεο
ταϊο έπισημαίναμε μέ μεγάλη ί-
κανοποίηση τήν μεταοτροφή τή"
ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.Τ.) πού κλ-
τάργησε επί τέλους τό « Ο κόσμος
τών οπόρ» καί τό άντικατάστησ';
μέ: «Άθλητικά νέα». Τώρα μένει
ν:Ί διορθώσει καί τό άπαράδεκτο
ποιούς έλληνικούς όρους άποδί-
δονται τά: όπερατέρ καί μοντέρ
Η πλούσια έλληνική γλώσσα άσφπ
λώς θά τόν έβγαίΤε άπό τήν άμηχσ
νία.
ι Στό ϊδιο φύλλο διάβασα άνά
γνωσμα άναφερόμενο στήν αίγυ-
πτιακή έπίθεση. Άτημέληίθ ~'
πολλά σημεϊα κκίμενο.
ΚΑ! ΠΑΗ!» ΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟΤΗΤΕΣ
Αγαπητέ «Προσφυγικέ Κόσμε·,
Άναφερόμενος στήν έπιστολύ
ι τοϋ προέδρου αδελφότητος Ποντί
ών Σπύρ. Κλαδά, διευκρινίΖω ότι
ουνέβηκε έδώ κάποια παρεΕΪγΐ}
Άλλσ Ζ Ι οη· Δέν είχε γίνη δ,αχωρ,σμός με
11
' °
ογο
φθασαν πά
νω άπά τούς στόχους τους τήν
ιδία ώρο». Οποίος είναι εύαισθη-
τος στή ψυσική άρμονίι
νικοϋ >όγου θά σκοντάψει,
& αυτή τή φράση, κυρίως
οήμα. Σέ τέτοιο άνάγνωσμα <-γκρί ιου φύλλου κύριε συντάκτη, Οτι είσαι προσεκτικότερος. θά γρα¬ φείς: «Καί σχεδόν όλα των £■ φβαοαν επάνω άπό τούς στόχουο ιιον τήν ίδιαν ώρο·. Τό πολύ θ< γραφείς «φθάσανε». Ό νόν είνπι έδώ άπαράδεκτος. ΔιάβΓ. θε μεγ^λόωωνα τό δημοσιογραφι κό κείμενο καί τό διορθωμένο κο· θά καταλάβεις τί θέλο) νά είπω. Άλλο κείμενο, δοκίμου ,<α. αί τό λογοτΐχνη στοχαοτή πού ή ρ'-υ •ίνα τοΰ δογματικού δημοτιι:ισμοΟ τόν πσρασέρνει κάθε τόοο οέ τ: πους άταιριαστους σέ καλλιεργη- μένη νεοελληνική: «Άκουσα πώς μπήκανε γιά χαρή της φουρνέλλο πού... Εϊμαστε οί περήφανοι οκαπα νείς ..». Άλλά κυρίων τουτο είναι λο 6ος: Άκόμα καί ό στρατώνας τθϋ1 Καποδίστρια είχε δέοει με τή (Γυσιογνωμία τής Άκροναυπλίας». Τό οωοτό είναι «εϊχε δεθεϊ συνδεθεί. Η χρήση τοϋ κου οντι τού μέσυι; ή παθητικο"; ρηματος είναι συχνή στόν ι.ροφο ρικό λογο, άλλά δέν έπιτρέπετοι νά ουμβαίνει αύτό καί στόν γρα ριΖών καί τής ποντιακής διαλέκτου όπό τό ένα μέρος καί λέΕεων τουοκικής ρίΖας καί προέλευσης όπό τό ά>
λο.
Ή πσρατήρησή μου άνοφερό·
άποκλειστικά οτίς καθαρα
είχε
ταν
κάπου 120
είναι αν
6ει ή ποντιακή δ.άλεκτος. Άλλωο
τε ή έπιστολή μου άνέφερε ρητώς
τόν κατάλογο τουρκικής Ρ'2ας πον
τ.ακών λέΕεων τόν δημοσιευμένο
01ό φύλλο σου τής 15 Δεκεμβριού
1973. Άπ· αύτές τίς ά 120
τουρκικές λέΕεις
,ό πολύ, 20-25 ήσαν γνωστές λ.
χ. οτήν Ίωνία, την ποτρίδα μου,
όπου δέν ήσαν ολίγα τα χρησιμο
ποΐούμενα τούρκικα έτυμα.
Ύποθέτω τώρα ότι τό Ζήτημα
Ρεκαθαρίαθηκε καί σέ χαιρετώ.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΟΜΙΛΕΙ ΠΟΝΤΙΟΣ
θ( | κ£μ6ρίου
φ6ο ^ ^
Αγαπητέ «Προσφυγικέ Κόσμε»,
Είς τό φύλλον σας τής 22 Δέ
1973 εϊδα μίαν έπιστο
ι ,„,» ,«- χ. Παύλου Φλώρου δια
Ι μορτυρομένου διά τά γραφόμενα υ
πό τοϋ κ. Κλαδά δήθεν ύπεισελ
ι 6ούσας λέΕεις είς την ποντιακην
' διάλεκτον εί καί κατανοηταί πό
, ρά τοϋ Έλληνικοϋ Λαοϋ καί έ-
γώ ώς Πόντιος άπορώ πώς ό κ.
Κλαδάς, τόν οποίον όλοι οί Πόν·
τιοι έκτιμούμε καί σεβόμεθα ώς
Ριανοούμενον καί ίστοριογράφον ύ
ηέπεσε είς ένα τοιούτον λάθος, μά
Λ!οτα μοϋ έκαμε κατάπληξιν όταν
τά διάβασα, πώς καί είς ποίον πτ
ριοχήν τοϋ Πόντου μετεχειρίζοντο
κατά την συνομιλίαν των αύτέι
ταίς τουρκικές λέΕεις, οί Έλλη
νες τοϋ Πόντου, αί όπέϊαι είναι κ<ί θαρώς τουρκικαί ή καί άραβικαί έ ή λάχιστες των οποίων παρεισέφρι οαν εής την Ποντιακην διάλεκτον. Τουλάχιστον έγώ όπως γνωρί ϊω ώς Πόντιος είς την περιοχήν τής καταγωγής μου, μία περιοχπ/ είς τά μεοόγεια τοϋ Πόντου και ΣΤ' ή Έ- μιινέ, σέ λίγο μττήκε μέοχχ. —ιΚύριοι· εΐττε άφοϋ μάς χαι- ρέτησε· Στό βλέμμα της είχε ,μΐ2 λό'μψη γεμάτη καλωσύνη ικσ' εύ- γένεα «αί στή φ«νή έναν τόνο ,ιτόν λόγο. "Ως πρός τό πρώιο γο 5η είς τήν έπαρχια Κολωνίας καί ράθεμα, δέν έπιτρέπεται νά γρά Νικοπύλεως (κοινής Γαράσαρη) φομε περήφανοι, κολοβωμένη δή- | έδώ όλοι όμιλοϋμε τήν όμηρικήν λαδή τή λέξη. Γιατί, όφοΰ η ]____________________________ λέξη είναι «ύπερήφανος»; Λάθος είναι και τά: πληθυσμια κος (σέ πρόοφατο κείμενό υου 6 οτοιχειοθέτης τοϋ «Π.Κ.» μού πά ραμόρφωοε έτσι τό έπίθετο), έρα- σμιακός κ.ά. Τό σωστό είναι: πλη Βυσμικός. έρασμικός. Συμφωνώ άπόλυτα μέ τόν ({>
λο Ιωσήφ Ν. Πενλιάδη πού άποδο
κιμάΖει την χρήση άθρόων τουρ-
κ.κων λέξεων. Καί φρονώ δτι ό
ουντάκτης ηού έγραψε σέ άντοπό
κρισή του άπό τό Λάς Βέγκας
1Γτούς μπελάδες τού προέδρ. ΝιΕον
προσετέθη τώρα .» βαρδαρίΖει. Αυ
θόρμΓητο τό έσβησα και τό άνπκα
ιάστηοα μέ την έλληνική λέΕη
-σκοτούρες. Τά τούρκικα υπό τό
ένα μέρος, τά άθρόα νεοτερικά
Εενικά άπό τό άλλο, πάγει ή γλώσ-
σα, επήρε τόν κατήφορο τοΰ έκ-
βαρβσρισμοϋ. Άλλά τί τό θέλει;;,
άφοϋ συντάκτης φωτισμένος τοθ
ιδιου φύλλου, γνώστης τής ο,ο
χαίας έλληνικής καί τής λπτινικής,
γρόφεΐ: «Μιά περίοδο ριΖικών μ?
ταρρυθμίσεων Ζήσαμε». Καί πσρΓ
κάτω: «Μιά περίοδος οίκονομικής
σταθερότητος άφησε εντονα έπσνο)
μας τά ϊχνη τής εύημερίας». Τό
μιά είναι περιττό. Θά γράψεις:
ΈΖήσαμε περίοδο ριΖικών μετορ
ρυθμίσεων καί: Ή περίοδος (αυ¬
τή) τής οίκονομικής σταθερότη¬
τος κλπ.
Κάποιος γράφει: «... νά κου
ποντιακην παρεφθαρμένην διάλε
κτον μέ ελαχίστας τουρκικάς λέ
Εεις τάς οποίας λόγω τού στκ
νού χώρου τής εφημερίδος δεν
δύναμαι νά παραθέσο. εντούτοις
ύπάρχει μεγάλη διαφορά διάλε-
κτου ούχι άπό περιοχήν είς περιο
χήν άλλά καί άπό χωριό είς χω
ριό τά όποϊα άπέχουν αλλήλων
2-3 χιλιόμετρα. Έπομένως ό κ.
Κλαδάς γραφοντας θά εϊχε ύπ' ό¬
ψιν την διάλεκτον τού χωρίου του
ή τής περιοχης τής κατανωγής
του καί έπρεπε νά κάμη μία διι·υ
κρίνισιν της διαλέκτου κατά πεοιο
χήν καί ούχι είς διάλεκτον τοι,
συνόλου τών Ποντίων
Θά πα.οακαλέσω λοιπόν όλους
τούς Ποντίους τούς γρόιροντσς
είς εφημερίδας ή έκδίδοντες δ'ά
φορα έντυπα τούς όποίους καί σιΐ
χαίρω διά τήν πρωτοβουλίαν των
καί τά γραφόμενα των νά κάμουν
μίαν διευκρίνησιν είτε ήθη είτε έ^ι
μα ή καί διάλεκτον διά τήν περιο
χήν ποϋ γράφουν καί άνήκουν.
Σάς εύχαριστώ
Κ. ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ
Σωκράτους 127
Καλλιβέα -
ΆΙΧΜΑΆ9ΤΩΙ
Τοϋ κ. ΣΤΡΑΤΗ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗ
..ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Π ΑΓΚΟΥ ΑΛΪΙΝΟΓΛΟΥ^
•—.Καλή μου 'ΕΞιμινέ, μοΰ
Κ ι έκλοΕΐγε καΐ μ' άγκάλιαζε. Πά-
,ρε αύτό γιά νά στΡώνης στό σο-
■φρά σου, γιά ν ά μάς θυμάσαι. Τί
ττοτε άλλο καλύτε,ρο δέν μούμεινε,
γιατΐ -"ό σπίτι μΐυ τό ρήμαξαν ο'ι
ΔΠΟ ΤΙΣ ΔΗΙνΙΟΤΙΚΕΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ
ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΔΝΤΖΑΡΟΙ
Των κ.κ. Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ κπί Μ. ΜΑΜΟΝΙΔΗ
οί άνθρ<— ο Β' Είς τό στύλος τής δμως 0 «χ1 αύ' ς ής γής δτ« έπιστρέψοΐΛ·, ττρος με- τκ|ι· λύπττϊν καί ουσαρε- είς τήΛ. ττελέκισίν τού ό Κατ' άλλην —^«, €τχε τρε·;ς γυ.ούς· τρία 4ωνή, κοιτόιζοντας έμένα, ■>όν Σαράντη ι«χϊ τόν Χρήστο.
—Αύτρΰις μετά τούς πιάσαΐν
αίχμάλωτοΐίς, όπως έσιάς, τνμττλη
ρυτε ή Έμινέ. Τώιροί. ττοιός ξέ-
κανένα
ττηλεόρασις κάνοντάς το «τηλόρσ- | βαλοϋν παγούρια καί θερμάς μέ νέ- ρεΐς σταλμένο στά χείλη τού άπό
θερμό καΐ έγκάρδιο Αυτή ή ίοέα, -π-αλληκάριο: στά 'χρσνια ο-ας πάνω
λά συιγκετΡωθούμε σήιμερα δλοι . Κ(^τω, ,μο^ρμούρισε ό Χότζας μέ
γύρω στό σθφ.ρά. δέν ήταν μονά-
χα ταϋ Χότζα άλλά καΐ δική μοι^.
'Μόνο, δέν ξέρω άν θά σάς ευχα¬
ριστήση,...
—©ά ιμάς ευχαριστήση καΐ πο¬
λύ μάλιστα, 6ιάστη«α ν' άτταντή-
σω. Γιατΐ έτσι ιμάς δίνετε κουρά-
γιο νά τπστέψουμε δτι δέν ττάψα-
με νά εΓμασΤε άνβρωττοι.
Ή Έμινέ γονάτισε τότε καΐ κά
θησε σ' ένα μΐΛ·τέρι· δΗτλα στόν
Σάδδα. 10 Σά66ας εΐχε ττάρει έ¬
κείνη τή στυγμή στά χέρια Τού
την πετσέτα — ιμιά ττετσετα κα-
Τασπρη — κ.αϊ πρόσβχε ί>ττίμονα
δια κχχλλιτεχνικρ ,μσνόιγραμιμ((α:
ττού ήταν κεντημέΛ'ο πάνω μέ γα-
λάίια κλωστή. Καΐ εΤχε τό μοινό-
γραμψια τά έλ^ηνικά ψηφία Δ.Π·
Άντίκρυ τού ό Χότζας καθι-
στός, τόν τηαρακ,ολουθοθσε μ' ένα
•χαμογελο θαμπό πού ήταν θαΡ-
τας ήδη τό έργον καί άφ' ετέρου ' αίς» ή τηλοψία. Ι ρό». Αύτό τό γαλλικό ΤΗΕΓ?ΜΟ5,
να προσκολληθεϊ είς τά μή οταλέν Ως πρός τόν συντάκτη τοΰ ππ έλληνική λέΕη μεταφερόμενη έ-
τα βιβλία, έφ' όσον τό ποίημα μου ραπάνω κινηματογραφικου θέματοΓ:, ί τοι άκριτα σέ έλληνικό κείμενο
αύτό είναι πόνημα τής πνευματι- τή στιγμή πού γράφει: ένδυματο ' είναι δαρβαρισμός, λέγω καί γρά-
κης μου πέννας καί έχει κατα λόγου, διευθυντού παραγωγής κ λ | ψω: θερμοφιάλη.
στεϊ ννωστό από τά «ΜΙΚΡΑΣΙΑ π., χρέος είχε νά έρωιήσει τεχν
κούς ή άλλους γλωαοογνώστΓς μί
ΤΙΚΑ». τήν ΕΛΛΗΝΟΒΕΛΠΚΗ Ε
ΠΙΘΕΩΡΗΣΗ τοϋ κ. Τρ. Θεοδωρ·
6η κ ά1, όχι μόνο στούς Ελληνι
κούς αλλά καί στούς διεθνείς πνευ
ματικούς κύκλους.
ΆαγνωρίΖω φυσικά ότι ή ό
πέρογκος εύθύνη καί ό μεγαλος
φόρτος εργασίαι, προξένησε την ά
βλεψίαν αυτήν, ουδόλως κακίΖω
αλλά είμαι ύποχρεωμένη νά προ-
6ώ είς τήν δήλωσιν αυτήν.
Μετά έξοιρετικής τιμής
ΙΣΑΒΕΛΛΑ ΜΑΛΟΒΡΟΥΒΑ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Η ΠΔΝΔΡΧΜΗ ΙΣΤΟΡ1Λ
ΤΟΥ ΛΗΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ
Κατά τόν Γάλλον Επί σκοπόν Αίμίλιο Μπουγκώ
Μετάφρ οσις ΒΑΣ. ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΥ
κ. Χρ. Σολομωνίδην, «Προσφυγι¬
κόν Κάομον», «Μικρασιατική Ή-
χώ, «ΚήρυΕ Μέας Σμύρνης».
Είς, απάντησιν τής έπιστολής
μου αυτής ό κ. Χρ. Σολομωνίδπς
μαΖύ μέ ένα
του μοΰ
τω διόρθωοη την οποίαν παρακο
λώ τήν Δ) σιν τοϋ
να δημοσιεύσει διά νά
ούσα διόρθρωση σέ όλα
πά τού Βιβλίου της
Λ/ΙΝΗΜΟΣΥΝΗΣ» διά την αποκα¬
τάστασιν τής άβλεψίας.
«Είς τόν τόμον «Έθνική Μνη
μοσύνη», τόν οποίον οάς άπεστε;
λαμε καί είς τήν οελίδα 279 άνε
γράφη έκ παραδρομής ώς όνομα
τής ποιητρίας τοϋ ποιήματος «Επί
κληση» Ίφιγένεια Χρυσοχόου, άν
τί τοϋ πραγματικοϋ ΙΣΑΒΕΛΛΑ
ΜΑΛΟΒΡΟΥΒΑ. Σάς Ζητούμεν
συγγνώμην διά τήν άβλεψίαν σύ
τήν καί σάς παρακαλοϋμεν όπο:ς
ΣΤ'
ΊΙ Β (Ιλος όιδάσκπ ίίτι ίί,λοι οί
(ίν8-(ΐι.το κατάγοντ'ίΐ ά,τί) ΕΧ *
ν'ϋγος, δΐιλπδή: ά.τό έναν ανδρ.·
κ«ί ιιίιι γι-νακίΐ κο ότι ά.τό αύτοίις
τοϋς δΰο κατάγοντίΐι Γίλοι οί λαι Ί
τής γής κπί ρ[ αι δυνατόν νά π«-
(,Όνσ'αΐοι ν δκατοοάν στό χοό)μ<; ος ρπ!θΓΤ κκΐ στό σχηματισμό τού κπανίοι·. ! Δϊν θά ήτο (Ίντάξ;ογ λόγου νά σιγκεντΓΐ,ΟΓο,ιΐρ έν συντομία μί-ριχό σο.'ίαθΓΐ στοιχΓΪιι γ ά την ένότΓΤα τοΰ άνθπίο.τ' ου γένους. 1) ΧΊρα-/.τηρίζηνν στην κόσιι.' των φΐ'τών κ.'ΐΐ τ Λ ν ζώον ώς νόίίο έκεϊνο ."τ»ί· την γ,;ννησ' τοΐ' ό(ΓΡ,'λΓ. σέ δυό στοΐχεία τα όποΐα άνήκουν οίχογένεια- σέ δ:«ιΐοηίτικά ϊϊδη ή φνλές. ΑΓ· ι τά τά ·■ όθα σίιιΐΓίονα μέ γενικά Έναντ.'ον (ΐύτή; τής 6ι©λικής παοηδεγμρνο νόμο τών φυσικων (■ ευγενικο γραμμ^ (Ιντ-.λι'ινεος μάχετιι ή (ϊθεη έ.-ΐιατή- πιστημών δέν είναι γόνιμα. Κ«Ογ Ι έστειλε καί τήν ηαρακά αη σφοδρώς. Ενώ άποοοί.ττει τίιν ποοϊόν ποΰ πΓοέρχετπι άπ,', δΰο εί- δ δ,-σχίΐλίκν τής καταγΐογή; ά.-τό δή αίμ<ιτο; ή χι μοί;, ή δέν γον- 4νός ίπμιώνει έμένα, άφ' ετέρου | θελήσετε καί προβήτε είς την δέ τό ϊδιο τό ούγγραμμά οος. Παρα καλώ όπως έπανορφώοετε την ά βλεψία έκδίδοντες έκτακτον πό ουσαν διόρθωοιν» Εύχαριοτοϋσα ΙΣΑΒΕΛΛΑ ΜΑΛΟΒΡΟΥΒΑ ε.-τ σης ολα τα ΊιΤκι, δλα τα α;ντά ,ιε.ράαατα τα ό.τοία είχαν .τραγ'.ΐ'ΐ 7-Γιι μ^ μ'(ΐ Λ^ι ολίΐ τγχ ε,ιΐιδ'οι ο τοι τοποιησε1, εχαναν αδύνχτη ·οΐ(χδ'· άπό τό ϊδ ο .-ΐρωτύγονη αί>γό ή άπ·') ποτε άμφιβολίη περί τής άκρι6εία;
την .τροτόγονη λάσπη ν.Ηΐάγοντπ!. ' τής θεωρίας αυτής. Εάν λοιπόν ν
Εάν ήθέλίψε άνιχθή ΰτι.τετοι?ς .-τήοχα- στό Κόσμο διαφορετκά εί
θΓίορίϊϊ έχονν· κΰηος, κατά ποιό λο δή άνθρωπον τότε θά έπρεπρ κάθ^
γι:<ό τρόπο θά μπορονσαμε νά προ- ι'ίν ποϋ Οά πςοήηχετο (ίτό την ?. 6άλοιμε σοβ'.πή; άντίοοΓ,σι ένπντ:- νοσ δΰο έ; «ΰτΛ τώ είδών ά όν τής καταγωγή; ό,λόκληοου τοΰ μην είναι γόνιμον. Ή πείρα ά.ιο- άνθοώ.τνον γρ ούς άπό ενα άνθρύ δηκνίει ρ τουτο· ς τό άντ.:θετο. πινο ζεΰγος; Δέν μποροΡμε νά ποΓ Άπό τόν γάιιον ενός λενκοΰ -/αί μρ ότι η διαφορά στό χρώμα καθ·- μιά: νργρα; .τοοίοχετα· μιγά- -ο. στά άδΰνατη τί,ν κατιγο,γή α>.(>ν τεκνο.το'.ή. Άπό την ? Ίοο· 'ένό"
τιον άνθοώπων άπό ενα πατρ"Οα, ίηυθρηδέομου μέ νργοαν πάταγον
, καί ^««όχρονα νά ζητο™ ·& -. τα. ίν_(-ινη τά γένη "τώ ΧΙ,;ο?Λν
ι στευσωμε ο-ι ολΟι άπό ενα αύγό κα των δ,τοίων ή γονιμότη; ,Ιτοτβλεί
Ιταγονται! 2Λ,α 4-τό τά πώ σπουδαία ρπιχειρτ'ι-
κάποια περσοιμενη χαιρα·
—ΕΤναι 'Ελληνική ή ττετοέτα,
είναι των δι«ών σας. εΙΊτε «^όν
νεαρό σύντροφο κο-νώντας κατα-
φατι«ά τό κεφάλΐ. Καΐ κοιτούσε
τώρα τόν ΣάΊ66α στά 'μάΤια μέ
συγικρατΓ1ιμένη σΐΛγχίνησΓ. 'ΕΞλλη-
υιχό είναι καΐ τό τραττεζομάντη
λο- Τό στρώσαμε σή·μ€ρα έ.πίτη
δες. Άπό τή μιά· έπειδτ) θά φύ-
γετε αΰριο, ότττό τήν άλλη, έπειδή
θέλου-με νά θ^μηθούμε ττιό ζωη¬
ρά κάτι όμ,ορρες στιγμές ττού ε
χουνε χα0ή άπό τή ζωή μας·
Μά εμείς τόν ττιρεσέχαμε ττερί
εργα, 6έν καΤαλα6αίνο-με τί νόημα
εΐχ<χ·ε τα λόγια τού1. Τότε έλαβε τόν λόγο ή 'Ε,μινέ νά μάς εξηγήση. —Τοθτο τό τραττείοιμάντηλύ καΐ οί ττεΤσέτίς· έκανε" είναι έν- βό·μ'ο- ΞέΡετε, στό δ.πλανό σττίτι κατο κουσέ ττ.ρώτα μιά Έλληνική Ό κύ,ριος Δ^μοσβέ- νης μέ τή, γι/ναίκα τού τήν κ^ρία ΠΓ,νελόττη καΐ τά τταιθιά τους ΤΊ όμορ$αι τί εύτνχισμένπ ττοϋ περ- νούσαρε: Καβε μερά, πότε έκεΐ νοι σέ μάς, ττότΐ; έμ^Τς σ' αύτούς. Καλυτέρα άπό άβέλφια ζούσαμε ό ττόλεμος τούς ττή,ρε οΐξαφνα κοντά μας- μάς χώρισε. Τή· ευταία· μέοα: ττού θά φεύγανε για την Έλλάδα σας. ή κυρία Ι Πηνελόττη ήοδε νά μέ άττοχαιρίτή Ι ση. Στά χέρια της «ιρατοΰσε αύτές τ1ς πετσέτες καΐ τό τροπτε- ζομάντηλο. κακο ΕΤχαιμϊ μελαγχολήσει ολοι μέ τούτη τή άφήγηση καί κόιμποσα λετττάι δέ μιλούσαμε. Την σιωττή έσττασε σέ λίγο ό Χό^ζας. —Άρκιετά σάς ζαλίσαμε, μάς εΐττε καΐ μάς κοιιτοίο-ε δλους μ' ε¬ να χαμόγελο παΡάξενο σά νά ζη- τοθσε τή σι/γγνώμη .μα<;. Τώρα, άς ώρχίσου>με νά τ,ρώμε. νΕχω κλεί
σει ικαλά τίς πήρτες καΐ δέ φοβά-
μαι κανέναν μή μάς 6ρή νά τρώμε
μαζί- Σάς λέω σώτό γιατΐ άττα-
γορεύεταΊ·
Έκείνη την ιήιμέρα· άττό τό *με-
σημέρι ώς άργά τό σούρουττο, δέ
σηκω9ήκαιμε γύρω ίάττό τόν σοφρά.
Τρώγαμε· ττίνα'με, συζητούσαμε
μέ χειρονομίες ιμέ νοή
Ό Χότζας δεν εττινε στήν
έκΐδοχην ή άναδός των είς την έττι-
,φάνειαν τάς Υήί οΦ^ε™ είί
φό&Μ, ότι ή γή «χάρις είς τάς
ασταθείας των εΤναι πλέον έ'οιμορ-
ροπο, καΐ ύττάρχε. «^δι/νος να
τούς πληρώση.. Όττ» δμως άνε-
6ουν, οί έχβρο! των δχουν όλον
τόν καιρόν, μέσα είς τάς 12 ημέ¬
ρας, νά έττσΛ'θρθώσοΐΛ' δση,ν <ρβο- ράν εκαμαιν αύτοι. Την παραμονήν ■=ών ΧριστουγέΜνων λοιττόν φθά- νουν είς τόν ιέττάνω κόσμον άττό την θάλασσαν κυρίως είς την Ί- καρίαν, «λάμνοντες μέοχχ στά κα ,ρυδότοιοι.'φ·λά τοιος» καΐ τότε δσοι έχουν ϊοτχυράν σκοήν, άντιλαμδά- νανται τό ίίοςραοαΐσι» πού γίνεται σάν άιράζουν τά ττλεούμενά των. Είς την Οίνόην έρχονται, μέ ,μαλα- ,ματόνια δά,ρχα, είς δέ την Σκία- ον χρθανουν μέ οαττθιράκ,ια. "Εχουν ώς αρχηγόν των τόν Πρώτο·. ή ΜΣγάλο, ή Κουτσό ή Μαντροκοΰ- κο. Καΐ έχοιον» ώς άσυλον των τγχ ήμέΡοιν, τούς μύλους προττάν- των, τά ΰττόγεια η ^ σττήλαισ- Είς δέ τά ύπόγεια, εάν εύρουν σϋκα καϊ καρύδι αάιρ(χί'ζο^ν ^α φρενή- ρ-) κυκλιον χοιρόν είς τόν οποίον τταρασύροσν «αί οποίον άτυχή βητόν τύχει νά συναντήισσυν είς τόν δρόμο των. Ή τροψή των είναι άκά9αρτος: «σκουληκια, βαθρά- κια, φίδια· λοιχττερίτσες». Άγα- ττοάν δμως τό χο'ιρειον κρέας. τά λοικάνικα, τίς τηγανίτες καΐ δλα τά γλυκά. Όταν εϊσέλΘουν είς τό στπτι τρώγουν ο,τι εύΡεθή έμπρός 'ων καί ,μιαίνΌυΎ όττωσδήττοτε το υπόλοιπον τό μαγοςρίζουν μέ ου- ,ρα, 'μέ τό σάλιο τους μέ τά 6ρω- μόδοντά τους· μέ τ' άπλυτα τά χέρια τους» καί έττιπλέον «κόνοιτνε ζημιές, σκορπίζουν γήρω τους τ άλεύρι, χύνοι,ν νερά καΐ βρωμί- ζουν τή στάιχτη, γιατΐ έκ€? μέσα κρύ&ονται». Διά τούτο καΐ ή τέ- φιρα τού 12ηιμέρου είς ουδέν είναι κατάλληλος. Όταν έλθη λιμός κα- τα6ροχθίζουιν καΐ τά οϊκόσιτα ζώα καΐ άν ττετύχουν καί κανένοι μττου- ικάλι μέ κρασΐ τότε μΞθάνε καΐ δέν ξέ=σι/ν κ ι αύτοι τί .κάνουν. Τό χει- ,ρότερον δμως είναι ότι ττν'ιιγοαη καΐ δέρνουν «αί σκοτώνουν τούς ιάν'8ί?ώποι>ς, ή τουλάχιστον τούς
ττέρνουν τή φω'.ή. Εάν δέ άνταμώ-
σκορ.τίζοι/ν λουκάνικΛ «οί
γλυκά· «λ*λαγκΤτες. καί
γανα ττού τ' άγαττουνει Κ|
τούς καλοπιάνουνο. "Αλλως (
τρέττονται οί άιτό τή-ν έλευσιν
ζΓΐμίαι κατά 3 τρότΓθυς: ιμέ τ
ξεις χριστιανιικης λατρείας( μι
πωδούς καί μέ ιμαγγανίες. ΑΊ
ται ττε,ριοιρίζονται είς τό σι^μίΪΓ,^,
τού σΤαυροΰ είς τοκ; θύρας, ττα,ρό.
Βνρα «αί ττώματα άγγείων, δηΟυ
φιλάσσονται έλςχ,ον, οΤνος κ«; άχ_
λο τρόφΐ'μα· δια να μή τα μιΐάνο^γ
Είς την "Ανδρσν οί κάτοικοι σφρα.
γίζοι/ν έγικαίρως τα πιθάρια Τολ·,
διά νά ιμή τά *ματνκχρίσουν> οί Κα-
λΐ'βρούσηδες καΐ καβατρίζουν καλώζ
τα ύττάγειά των. "Όταν δέ
αύτοι είσέρχονται είς τα ύπόγεια
καΐ τά *γιάζουν· ψάλλοντες ένώ
.όπτοσφιραγίζουν τάς ττρΒιμηθί^ς·
«ιΚύ?ιε των δΐΛ'άμετον μίθ' ήμ(^ν
γενού, άλλαν γάρ έκτός σου 6οη.
θόν, πάρε τ" άλοτ.ρό σου κι όντε
στό χωριό σσυ, κ ι άνοΐιξε τα σΰ-
κά σου καΐ δώσ£ τών
Εττειβτι οί
κα'ι τό αναμμένον δοα,
πάντα. οί χω,ρικοί αφτγνοι,ν α.
τή φωτιά τού σπιτιοθ 'ων,
καθ' όλον τό 12ήΊμερον· Έπίσης
φοβούνταιι «α ΐτόν άναμιμένον δαυ
λ·όΛ Διά τούτο διοττηιρεΐ^αι την
νύκτα είς την έστίαν όρθιος ^αυ-
λός, κρατούν δέ οί όξε^χόμενοι
την νύκτα δάδα άναμΐμέντνν «αί οί
έττΐικολούμ€ινοι κατά τών καλλι-
καν-τζόρων δοηθειαν <ρωνάζουΎ: «γειτόνοι τρεχάτε μέ τά δένδρινα ΰαυλιά»ι. Τούτο οχνηθίζετται είς τήν Τρΐιψυλλία τής Πελοττοννήσοΐ) Έπίσης ττροφυλάσοουν κοοΐ τά α- βάτττιστα βΡέφη διά στοχ»ρώμο- τος είς τόν μέτωττον, ραντίζουν δι δι' άγιασμού τάς οικίας καΐ τά κ.αταστΐ(μο:τα- ίδία χατά τήν ιτα ροομοΛ'ήν καΐ τήν ημέραν των Φώ· των. Είς τάς έττωδούς ύπάγον:αι διάφ·α·ροιι ιέξορκιοιμοί καί έτπφωνή· σεις: «Ξϋλα ικ,ούτσοι,ιρα δαυλιό κομμένα», ή άτταγγελία τού «τά- τερ ημών» τρίς. Είς δέ ^άς μαγ- γανίας καΐ τάς μαγικάς πράξεις "τό κάττνισμα ιμέ δυσόσμους οΰ- σίας, μέ 'κομμάτιο: άπό παλιοτσά- ρουχο», μέ 6οΤάνι χαμαιλέοντος (χαμολιό) ή νιτσιές· δπου τοΰς μυρίσει κάτ, έξ αυτών δέν εϊσέρ- Ι"/ονται είς τό σττίτι καΐ οιϋτε είς τό χωριό. άλλά φεύγονν 'μακ.ράν μέ την εξής 'κατάραν: «Χαμολιό μυ°ίζει έδώ. νά χαθή τέτοιο χω- ,ριό». ΤοιουΤνατρόπως οί άνθρωττο: σοκν άνθρωπον σέ κανένα σταυ- ΓΤών χωρίων άτταλλάσσονται της ρθδ,ρόμι διιασκ€δάζαι/ν ττλέιον μέ παρουισίας ι»·. Άλλ' έάιν κά¬ την καρδιά των- τον άρπάιζοΐίν χει- ,ροτΓΟδαρα καί τόν έκτοξεύουν ύψΓ,- λά ιμέ τήν κραυγήν «μπάμττακος» και όταν ττέση βαρύς είς την γήν άντοιφωινοί/ν "μόλυδοςς. Τόν δυστν- χή τόν τρΕλλαίνουιν στό ξϋλο καί οταν επί τέλους τ όν ά^ήσουν άττ' τά χέιΡια των δέν ΐττάρχβι 6ολίο: δτι δεν θάν αι σωστός. λιστα είς ττγν Μεσία,ρίαν τής "Αν- δρου εξέρχονται είς τούς δρόμους κλαΤνε». Διά νά άτπτοφύγουν τοΰς ιοοει «μαζεύουν τα παιδία ττού διαφόρους κινδύνους άττό Τους καλ ττοιος θέση κατά λάθος είς την φωτία συ'κόξυλον συγκενΤρώνεται μία ομάς έξ αΰών, ποΰ ούς έλκΰε: ή όσιμή τής σι/κής καΐ ρίττΤουν ττσν τίικιια είς τό οττίτι έκεΤνο. Φαίνε- ται ττώς αί δι<σιδαιιμον!αι αύτσ! -ττ,ροέρΐχσνται άπό διαιφόρους φο- σικάς ιδιότητος πού έχονν τα ξΰ· λα «τύτα- Διότ( ή ττυρά τών νη- σιών εΤναι δι/νατή καΐ διαρκεΐ επί ττολύ, ένώ ή τής συκής χ«τνεύει ά- μέσως. τόσο ττού. πού δέχτηκε ■οοζί μας τό ττοτηρι Τού κοϊΐ νά ττιή λίγο κρασί. Τό 6ράδυ ξσττλώσαμε στά για- τάκια μας άρχετά ζαλισμένοι. Και φλυεερούσαίμε μεΤαξύ μ'ΐς ώσττου νά κοιμηθοΰμί:, Οΐγανομουρμο'.ίρί- μας τραγού- ιζαμε διόιφορα δικά δια. Μά τά χα?άματα όταν ξυττνή- σαμε, τό τταράξενο έκεΤνο κέφι εΤ χε χα9ή άπό ιμέσΐα μας. Ν^ΐωβαμε ■με λύττη ττόσο σύντομα εΡχανε κυ- λήσ-ει οί όμορφες ήμέρες μας στό κτήιμα τού Χότζα καΐ τΡίρισςτότε,ρο νοώεαμε τίς σκληρές «αΐ σχοτει- νές ή,μέρες ττού μάς ττερίμεν.οΛ' στό Τάγμα). ΣΤΡ- ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΛΗΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΙΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ (Συνεχίζεται) ΙΩΑΝΪίΟΓ Α. ΒΕΡΒΑΡΔΟΓ — Ταξιάρχου Π_. ΔΑΒΜΗΣ-ΠΙΝΔΟΣ Ιΐλήρης περιγραφή ττ)ς έκικί)ς μαχης τής Πίνδβυ μετβ ταντόμου έξιοιορήσεως ολοκλήρου τοθ ιηλέμοΐ) 1943-41. (Συνέχεια έκ προηγουμένου) ι ών τών υφισταμένων των, Ινα πά- Προτείνω έπίσης δι' απονομήν ί ρουσιάσωοι τό άποτέλεσμα ώς ερ- Πολεμικού Σταυροϋ τούς κάτωθι νόν αυτών καί μονον. ΆΕιωματικούς καί όπλϊτας, διακρι θέντας τόσον κατά τάς άμυντικάς ενεργείας, όσον καί τήν έκτοΕευ- θεϊσαν άντεπίθεσιν κατά τοϋ έν- θροϋ, καί οΐτινες έΕετέλεσαν μετ' άφοσιώσεως τό καθήκον τών διά τήν Πατρίδα, έπεδείΕαντο δέ θάρ- ρος καί ψυχραιμίαν: Α) ΑΪΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ 1) Ταγματάρχην Νικήταν Θω- μάν. 2) Ύπολογαγόν Κλάδην, δι¬ οικητήν 11ου Λόχου 52ου Συντά- γματος. 3) Έφεδρον Άνθυπολο- χαγόν Κόκκαν Χρ., Διμοιρίτην II Λ. Πολ)λων. 4) Έφ. Άν9)γόν Δημούλην Κων. Διμ. 7ου Λόχου, 5) Έφ Άνθ)γόν Συντήλαν Διμ. 7ου Λοχου, 6) Έφ. Άνθ)γόν Οί- κονόμου Άχ. Διμ. 7ου Λόχου, 7) Έφ. Άνθ)γόν Δημητρακόποιιλον Ι. Διμ. 2ου Λόχου, 8) Έφ. Ανθ. Μενουδάκον Ι. Διμ. 11ου __________ Λόχου, Έφ. Ύπ)γόν Σωτούλην "Δημ., Έπιτελείου Άποσπάσματος Εν Άγίοτ Παρασκευή τή 2.1.74 (Σύνδεομον μετά Μεράρχου). 10) Αη-α γιά την έ,ότητα τοϋ Ίν'βηι··- .-[νοΐ' γένο: ς. ( ΣΐΎεχίΪρται) ! 1) Ό Μπ»ι·(τοόν «λόγθΓ γ<ά τι; .-ΐοι·/ιλ.ίε; τυΰ άνθοο-,.τΛΌυ γ-- ους» γοάίρει: «ΐφόσον οί δνθο,,. ;;ο: μποοοΰν νά συνάπτοΐ'ν άνημε- ταξί τον; γο-.ίμοι-ς γ;'ιμονς, ολ/ΐ δχοΐΎ τ-^ν ΤδΐΊ πηγή κοί ηίζα καί άνήκουν στήν Γδια οικογένειαι». (2) Κυίκέ «Τό ςτοϊκό 6ασίλειο>
Κύρ:ε Διεκθι/ντ,ά
Πρό ημερών σάς έστειλα μίαν κά
ττως πλήρη 6ι6λι,ογραψία, πού ά-
ναι»έρονταν στόν Πόντο γενικώς.
"Αν τελικά θελήσετε νά την δηιμο-
σιεύσετε σάς τταραχαλώ νά -την
σι-ιμπληρώσετε καϊ μέ τά
ττοο άναψερονΤαι στό
σττμείομα.
Γ. ΓΡ· ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
92. Ό Λεω/ίιδοτς Ίασω-.ίδης.
Στ. Νικολαΐδη 1961. |
93. Τά έπίχειρα τής ΚακΊας ή
τό τέλος Τού Τοπάλ Όσμάν. Γ· '
Χσνβηλά—τη Άλεξ)ττολις 1956. :
94. Ή έμιτορική ση,μασία τής
Ι Άνθ)στήν Χανδρινόν Πολ.. Έπι-
τελείου Άποσπάσματος.
Ε) ΟΠΛΙΤΑΣ
1) Λοχίαν Ίατροΰ Ιωάννην,
2) .Υπ)νέα Εμμανουήλ Άθανάοι-
εν. 3) Στρ)την Τσιώκον Λά2αρον
οιολια Λ- τ,η___ Τ7 ■
Ι ίιμοπουλον Δημ.. 5)
Μαλαδάκην Δημ.
Κ ΔΑΒΑΚΗΣ
Συνταγματάρχης Πείικοϋ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΠΙΝΔΟΥ
Σημείωσις
επί τής Ημερησίας Διαταγής
Άποσπάσματος 4.11.40
Άλλοι. ηκολούθησαν τήν μέ¬
θοδον τής άποσιωπήσως τών κατά
ψίδη. ,Αθήναι- 1961.
μάτων καί,
άνδραγαθη-
γενικώς, των έπιτυχι-
Ό Διοικητής τής 613 Μονα-
δος (Άποσπάσματος Πίνδουΐ, ό-
πεναντίας, δέν ενόμισεν ήθικώς ε-
πιτρεπτόν νά άποσιωπήση τάς άν-
ί3ραγαθίας τών υφισταμένων τού
καί μετ' ευχαριστήσεως έσπευσεν
όμέοως νά διακηρύΕη έπιοημωε·
όϊ ι ή έπιτυχία ήτο έργον δλων τω^
ΆΕιωματικών καί όπλιτών τής 613
Μονάδος, ών είχε τήν τιμήν να
ήγηθή κατά τάς κρισίμους έκείνας
■στιγμάς, εύτυχής διότι καί ούτος
ουνέβαλεν έν τώ μέτρω τών δυ-
νάμεών του διά τήν έπίτευΕιν τ0ϋ
θαυμασίου άποτελέσματος.
Πολλαί, θά τόν κατηγορήσουν
ότι έπρότεινε πολλούς δι' ήθικπν
αμοιβήν. Τούτο όιρείλεται είς τό
ότι. κιατά τήν γνώμην του, αί η¬
μέραι τής Πϊνδου έθεσαν υπό
οκληροτάτην δοκιμασίαν τάς κσΡ'
δίας καί τά νεϋρα τών άπειροπο-
λέμων ΆΕιωματικών του. οίτινεο
έπέδειΕαν έΕαιρετικόν σθένος *°'
έε,αιρετικήν ηθικήν άντοχήν, έμ-
πνεόμενοι άπό τόν Διοικητήν των,
έφ' ού είχον τυφλήν εμπιστοσύ¬
νην. Έφ' όσον λοιπόν τό 'ιαΥ'
κοσμίως θαυμαστόν τούτο άποτε-
λεομα ήτο πρώτου μεγέθους. £πη/1
Θγ δέ διά τής λαμπράς συνερΥ»01"
άς παολλών. καί ή άμοιβή πρέπε·
νό είναι άνάλογος. Πρώτην φοραν
Ρίς την Ιστορίαν παρετηρήθη τ0
φαινόμενον ένθουσιώδους επιτυ¬
χούς άντεπιθέσεως κατ' εχθΡ°υ
νικηφόρου άπό τμήματα επί σειρ°ν
ημερών μαχόμενα καί υπό σκλη
ράς συνθήκας αυμπτυσσόμενα Κ01
τούτο καταδεικνυει τώ θαυμάσιον
ιοϋ έγχειρήματος καί τό άνώ&Ρ0*
ηθικόν τών έκτελεστών.
(ΣυνεχίΖετσ·)

ο κόστος καί τό έπίπεδο ζωής στήν
Έλλάδα καί την Εϋρώπη
ΤΣΤΚΡΛ ΑΙΙΟ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΡΙΣΗ
ΜβΕΡΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗνσέρ β καί φτάνοντος οτον μπόν - φιλέ,
Μ,ά σύντομη παραμονή στό έ-1 240 δρχ. τό κιλό. Στά ένδιάμεσα
Ρερμανία
_ στήν Ελβετία, την
καί την Γαλλία — μάς
Ιτέο
δωοε την εύκαιρία νά συγκρίνου-
τό κόστος Ζωής στίς χώρες αύ-
τό δικό μας καί νά διαπι-
[,τώσουμε άκόμη μιά φορά ότι ή
[Ελλάδα μσς είναι, κατά τα κοι-
ός λεγόμενα, φτωχομάνα.
Κατ' αρχήν θά πρέπει νά πού-
. πώς ή κεντρική Δυτική Εύρώ-
, έλάχιστα φαίνεται νά έχη επη-
^εασθή άπό τα γεγονότα τοϋ πο-
έτους πού πέραοε. Μό-
,η αίσθητή διαφορά τα αύοτηρό-
Γατα μέτρα ασφαλείας στά άεροδρό
μ,α, πού ϊσως νά φαίνωνται λίγο
ένοχλητικά - μέ την έπιοταμένη
ουματική έρευνα κλπ. - άλλά έ-
ίιτέλους σοΰ δίνουν τό αϊσθημα
αοψαλείας, πού είναι βασικό στοι
νείο γιά την εϋρυθμη λειτουργία
Ιμεταφορών προσώπων καί πραγμά
■των Κατά τα άλλα όμως, τό νά
■διασνίΖης τα σύνορα μεταζύ τριών
χωρίον καί νά Επιστρέφης αύθημε-
μερόν δέν διαφέρει, άπό απόψεως
όιαδικααιών. όαο κατά την μετά·
χαοη άπό την... Όμόνοια στό Έ.ύά καταβληθή μέσω της Α.Τ.Ε.
ή διαφορά τ; μής είς τούς τταραγω-
ύς έκείνους οί όιτνΐοι τηαρίδω-
σαν αί'ον, ττ,ρό τής ·έξαγγελίας
των νέων σιΤικών μέτρων, είς άλευ-
οοδομηχάνους- Σχετικόν εγγρά¬
φων τού υπουργείον Έμπορίου δι-
6ασε ττρός όλας τάς Νομββρχισς
το ι/ΐτουργεϊον Γεωργίας.
ύηάρχει η χοιρινή μπριΖόλα μέ 170
δρχ. τό κιλό, τό χοιρινό φιλέτο
με 240 καί τό οτήθος άπό μόσχα-
ρι μέ 180 δργ. τό κιλό. Τό «τουρ-
νεντό» τιμάται 17,40 έλβετικά
φράγκα καί ή «άντρεκότ» 2,90 τα
100 γραμμάρια.
Ή έντύπωση πού σχηματίσαμε
περιδιαθάΖοντας τα έλβετικά οοϋ-
περ - μάρκετς είναι ότι τό κρέας
κοοτίΖει τώρα περιοοότερο, παρά
πρό έτους καί ότι πάντως, τηρου-
μένων των άναλογιών, στήν Έλ¬
λάδα είναι κάπου 5—15% φθηνό¬
τερο.
Έκεί δμως ποϋ όπωοδήποτε ει-
μαστε φθηνότεροι είναι στά φρού-
τα. πράγμα εϋλογο άφοϋ ή χώρα
είναι χώρα παραγωγής καί όχι εί-
οαγωγής φρούτων καί λαχανικών.
Στά μέσα τού χειμώνος οί φρά-
ουλες, προελεύσεως Ίσραήλ, κο-
οτίΖουν 27,5 φράγκα τό κιλό, άλ¬
λά ύπάρχουν καί πορτοκάλια γιά
τίς μέσου είοοδήματος οίκογένει-
ες μέ 17,5 δρχ. τό κιλό (1,75 έλ¬
βετικά φράγκα) τυποποεημένα κα·
μάλλον νόστιμα. Οί κλιμεντϊνες
(είδος μανταρινιοϋ) κοστίΖουν ά-1
πό 19,5 - 32,50 δρχ. τό κιλό καί
τα πραγματικά μανταρίνια 22 δρχ.
άλλά πολύ καλά γευστικώς καί ό-
πτικώς. Τα μήλα κοοτίΖουν 19
δρχ. τό κιλό, τα σταφύλια 45 δρχ.
καί τα καρπούΖια (ό θεός νά τα
κάμη...) 32 δρχ. τό κιλό.
Όλες αύτές οί τιμές όμως, πού
έκ πρώτης όψεως φαίνονται ό·
κριβές γιά τα δικ6 μας μέτρα, £·ό
πρέπει νά έκτιμηθούν μέ τό γενι
κό έπίπεδο άμοιβών καί διαβιωσε
ως στήν Ελβετία γιά νά βγή ένα
αυμπέραομα γιά τό ποΰ είναι γ,
Ζωή φθηνότερη.
"Ενας μέσος ύπόλληλος κερδί-
Ζει στήν Ελβετία 15.000 δρχ. τό
μήνα καί άν τύχη νά έργάΖεται κοι
ή σύΖυγός τού μέ μία μικρή σχε
τικώς φορολογική επιβαρυνθή άπά
τόν ένιαϊο φόρο διπλασιάΖεται ά-
μέσως τό διαθέσιμο είοόδημα τού,
πράγμα πού σημαίνει ότι μπορεϊ
νά Ζήση άρκετά ίκανοποιητικά,
παρά την φαινομενική υψώση των
τιμών. Συγχρόνως πολλά άπό τα
όλλα στοιχεϊα κόστους τής Ζωής
είναι άρκετά φτηνά καί μερικά μά-
λιστα φτηνότερο άπ' δ,τι ατή χώ
ρα μας, όπως λχ. ή θενΖίνη. Τα εϊ-
δη πολιτισμοϋ είναι ασυγκρίτως
φτγινότερα καί τα αύτοκίνητα, πα¬
ρά τό γεγονός δτι καί ή Ελβετία
τα είσάγει, έχουν τή μισή τιμή
άπ' ό,τι στόν τόπο μας.
Άντίθετα, οί ύπηρεσίες, ή δια-
αχέδαση καί ή άναψυχή είναι σα¬
φώς άκριβώτερες, σέ σημείο ώστε
νά είναι συμφερώτερο νά άγορά-
οης ένα καινούργιο Ζευγάρι πα-
πού'-σια παρά νά τό έπισκευάσης
καί βεβαίως νά άποφυγης τό έστι-
ατόριο γιά τα καθημερινά σου γεύ-
μοτα. "Ετσι, μένει κανε'ις μΐ. την
έντύπωση ότι, ένω γιά τούς Έλ-
ληνες ή Ζωή στήν Ελβετία είναι
πολύ άκριβώτερη (τελευταίως μά-
λιστα έγινε άκόμη πιό άκριβή, τό
δέ τουριστικό συναλλαγμα πού μας
παρέχεται είναι 790 φράγκα έ¬
ναντι 970 πέρυσι) γιά τούς Έλ-
βετούς τό κόστος διαβιώσεως εί¬
ναι άπό τα πιό χαμηλά διεθνώς,
άφοϋ οί τιμές είναι συγκρηΐμες
>.χ. μέ την Γαλλία, όπου όμο>ς οί
μισθοί είναι κατώτεροι, καί οίσθη-
τώς φθηνότερες άπ' ό,τι στή Γερ
ιαία, όπου βεβαία οί μισθοί είναι
κάπως άνώτεροι.
ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙΩΝ ΚΕΦΑ
ΛΑΙΩΝ
Είς 587,31 όρχ. «νήοχετο ή /.α
θαοά τιμή μεριδίαν τού άμοιβαίου
κεφαλα.ου τΔήλος» ένω αί τιμαί ^ι
«θέσειος καί έξαγοράς ήσαν 604,
93 κια 581, 43. Ή καθαρά άξία
τού μΐοιδΐου ό.'.θιΤ»ν έπενδύσεα»"
ήτο 480,90 ένώ <ά τιμαί έξαγοοιΐς κ(ά διαθέσειος 47ίϊ.Οί» καί 49·ό,33 ΑΔΕΙΑΙ ΕΙΣΑΓΩΪΉΣ ΤΦΑΧ- ΤΟΤΡΓΙΚΩΝ Ενεκρίθη υπό τού ίκρυπουογοϊ) 'Κμπορίου κ. Παν. Παπαδά ή χορή ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗ ΚΡΙΣΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΛΛΑΣ ΒΑΣΙΚΑΣ ΥΛΑΙ ΟΠΩΣ ΔΙΑ ΧΑΛΚΟΝ Κ.Α.; 'Εκφράξο ται άνησυχίες, την κοίσι των πετρελαία>ν, δτι θά
έκσπάσονν ανάλογον χαρακτήρος
κοίσεις καί γιά ίίλλες ζτοτικές γιό
την παγκόσμιαι οίκονομία .-ΐοώτίς
ΐιλΐ-, ό.κος ό χαλκός, κίιί διάφοοο
αλλα μίταί.λα κ«θώς καί ωρισμέ¬
να 6ασ;κά έμπορεύμΊΐτα όπως τό
κακάο κ. ό κατρές. Τό ένδεχόμεν>
αΰτό σι^ζητεϊται τΐλευταάος στίς
δι*τΐκές .τροιτεύονσες, οί δέ άνησυ
χίες τώ·, οίκο ομικών καί κυρίως·
τογ; ΰιομηχηνικών κνκλιον Γνρί-
β'Αονν ζιοηοή άπήχησι στόν
παϊκό Τύπο.
"Αν κα'ι δέν εγένοντο μέχοι στ-ι
γμής σχετικαί έπίσημοι δηλώσας
τό έ δεχόμενον πίοιορισμών ϊίς
τάς έ1«γο>γάς ποώτων ΰλών καί
βασικών έμπ·οοενμάτ(ον, σννίζητίι
θη είς τοΰς δ.'ΐ&ούμους τής συνελ¬
θούσα.) ποοσςράτιος είς Άλγέριον
άθΜ,βοαφοικανικής δ'.ασκέψεοις. Κβ
τα δι^μοσιογραιρ'κά τηλεγραφήμ'ΐ-
τα ΐλΐΤΓχδίδοΐ'Λ', ΰτν ή «άπειλή» δι1 | ν.ήν λόγΐον ήλλΐι κ«1 καθαρώ: υ!
νατόν νά είναι άπό πολλών πλεο-
κατά τό μά)Λον ή όττον, τω, ιι--
γά>αο έταιριών πετρέλαιον, τίς
έλέγχοντας, «ί δι'ο αυται άφοικα·..
καί χώραι άπακτοΰν την 6άσιν διά
νά έξαπο/.νσονν, εάν Οεωοήσον.
τοϋ'ο πρόαφίοον δ;ά πολιτ-κον; η
κ(ΐθη'.ώς οίκονοιιικοί'ς λ.όγονς, την
«δόμδα 2> τοϋ
2) Τό κονσόοτίτοι μ τον χ"/.·/.οΰ
άφτ-σε νά γνωσθή ποοσιτάτω:, οτ;
έν .τνοιπ''θ)ίΓ·"ΐ άποτόιΐον πτοί>σρ(,)ς
τή; τ μής τού μέταλλον (έκ τού ά
στρονΓ.μι-/.·οΓι ίτψον; είς τό οποίον
εί·ρίσκ?τ«' τώρα) δέν θά παραίί-
ΟΙ ΒΑΣίΚΕΣ ΤΙΝΕΣ ΟΪΝΩΝ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.
ΠΑ ΤΟ 1974
Τό Σι»μ6ούλιο ΰττονμγκΜ τής
Εύρωτταϊ'Κ.ής ιθίκονομικης Κοινότη¬
τος σννΈφώνησε κα'ι έξήγγϊΐλε Τις
δσσικές τιμές των οΐνων στήν Κοι
νή Άγορα γισ τό 1974, οί όττοΐ-
ες ίσχύουν άπό τής 16 Δεκεμβρι¬
ού. ΟΊ Τιμές αύ'ές παρέχουν πε-
ριθώρια παΡεμ6άσεων στήν άγορά
οίνων τής Κοινότητος ότβν χρει-
άΖεται νά σταθεροηοιήται ή άγο-
λ.ας τάς ποσ'ί.τητας .ιοΰ ζητονν· διά
λόγο·ς οίκονομίας των ΰπαρχό -
τοιν άποθεμάτοιν.
Έκ τής τε,^νταίας αυτής δη/.ι'
τύ άρα6ικ»ν
τύ οποίον άπό πολλο»
κρίνετ.'ΐι ^βάσιμον, ότι οί .τοριορι-
σεοις προκΰπτε;
ως ή διά ,μετατροττής των οΐνων
μέσω Ζυμώσεων.
Ή Γαλλία επέτυχε ύψηλότερες
τιμές γιά τό κόκκινο έττιτραπτέζιο
κρασΐ άττ' δ· τι προέτεινε ή Κομ-
σμοί των εςκγικγών πετηελαίιον α | μισιόν. Ή δασική Ήμή καθωρίσθη
παγηρενονται ίίχ ιΐό όν έκ πολιτι Ι σε ι 41 νομισμαΤικές μονάδες
...-Τ... '/.____ -ΪΊ}-'.....! ___Λ__~._ ϊ '
Συγκεκριμένως γιά τον τύ—>
"ΑΡ
(<έ(ίκινο κρασί) έδόθθι τιμή 1,35 νομισματικων μονάδων άνά βαθμό καί έ«ατόλιτρο 21,80 μονάδες γιά τόν τνττο Άρ III ά¬ πό έκατόλιτρο 1.32 άνά βαθμό καί έκατόλιτρο γιά τόν τύττο Α κόρ και δτι σέ όρισμένες ττεριο- χές οί ονυυ—ΐραγωγοΙ φοβοΰνται δτι οί τιμές θά ττίσοΐΛ· κάτω ^ών τιμών ιτροσαν<ΐτολιο<μο0. Έξ άλλου, έν όψει καΐ τής «α- λής σνγκομιδής έλαιολάδου γιό την ττερίοδο 1973)74 ή Κθμμι- III. Σιτνχρόνως ή Κομμΐσιόν αό- ' σιόν έΕέδωσε κανονιομό γιά τό/ ξησε κατά 50% την Τιμή άναγω- | οτχτ>ματισμό ρυθμιστικού άττοθέ-
γής, ή οποία έλέγχει τίς είσαγω- | ,μοπος έλαιολάβου στην Ε.ΟΚ.
γές οΐνων εκ τρ!των χωρών καΐ Ι Τα άποθέματα πρόκειται νά σχη·
ήρχ τίς έπιδοτησεις γιά τόν σχη- ,ματκΐθοθν αποκλειστικώς άπό
ρών σοβαρά.
Μία γ'.νική παρατήρησις εΐνα, δ
ΐι αί χώοαι τοϋ τράον κόσμον, ό
.-τοΐ' καί είναι συγκ€ντοωμένον τό
μεγαλύτερον μέοος τοΰ άποθέμο-
τος ποώτιυν ΰλώ.' καί τής παραγω
γής ϋασικών εμπορενμάτων (πλήν
σόγιας καί δάμιβα-
κος δπου ϋπερέχουν αί Ήν. Πο?.-
τείαι, ή Αύστςαλία καί άλλαι τίνες
άνεπτυγμέναι χώραι) άρχίζονν νά
συ ειόητοποιοθ/ την δύναμίν τ(»ν,
τύ πόσον δηλαδή είναι άπαοαίτη-
τοι ιίς τόν υπόλοιπον κόσμον
γηοι; αδειο>ν δια την εισαγογη !·<.·>. ι- . ...
V
' ' , ' ' Ι •■•α δλε.ιουν ότι δύνανται να α^ιο-
κ/.οίστοικραντοΐΌγ.κων ποοϊοντων α- , , , . , . .Α " >
^ ~' ,_ ' , ποησουν καλύτερον δια τα εθ ικι
«ιυς ι ιο.ΟΟΟ οολκ. ε; Αυστο.ας Ι . . ·, -
- *■ , σιαιΐΕΓοοντα τον Φυσικόν των πλου
ΕΝΙΣΧΥΟΝΤΑΙ
.ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΑΙ
ΚΑΙ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ
σΐ"μΦ?οοντα τόν φνσικόν των
τον. Τό άοαβικόν παράδειγμα πρό
κείται άσφπΛώς, νά έπιταχύνη την
! δ αδι/ασίαν τής σν ίΐδητοποιήθΐως
■ ούτως ώστε κάποιαν ημέραν, ΐσως
| ό'χι ,τολΰ άργά, θά αρχίση νά ιί-
νεται λόγος πεοί «δπλον τού χαλ-
κοΰ», «δπλο τού ούρανίον», άκόμη
δέ καί περί «δπλου τοΰ... καφέ».
ρ φ
Οικονομικαί δκυκολύν-σεις (έπο-| Ειδικώς ώς πρός τόν χαλκόν
νενίσχυσις καί οτναστολη ι«ν πρός ματηροϊτνται δύο τινά:
την Α.Τ.Ε. όφ«ιλων) ττ<χρέχονται ' 1) ΓΙοό ολίγον καιοοϋ, ή Ζάϊρε . , , η. , κ.αί ή Ζάμ,τα, άιΐοικανικαί χώο<ιι. ττρος τους σοοαιΡωτερον' ζη,μι^εν- , , . ν ,. , " . ^ αι οποίαι )ΐετα της Χιλής και τού 'ας συνεπεία χαλαζοτηωσεως ΙΙεοοϋ α,ιοτελοΰγ τό κο σόοτσιονμ κοινοτήτων Των νο- ' των έξαγιογχοιν χαλκόν ϊόήλοιβαν ί α ξ έί μων Κοζάνης και Μαγντρι,ας, εις σαφεστατα είς τα ξρνας αι οποίαι εκα?τα/.λίυονται τακοι- τοϋς συνεπεία άνεμοθυέλλης έλ(ί.ο ' τάσματά των δτ, έπιθνμονν όπως καλλιεργητάς των κοινοΤήΤων Κου ' άναλάδουν, κοτά τα προστχή έτ-, ,. , , η, τόν πλήοη έλεγχον τής παοαγι·)- ταοσϊνιτς· Κατωχωριου και "ϊΛυ- ' _ , - . . „. , ", ' γής και της διαθεσεως €ΐς τ0 6ιγ- χοΰ νομσύ Λευκάδος, τής κοι-ότη ο £ς {μπόοιογ των μέταλλον τω/, τος Χαλαιζρνίου νομοΰ Μεσσηνας ΟΟτιο κατά τό προηγούμενον των Άράίκβν, οί όποίοι έντός ολίγων καί ωρισμένων κοινοΤηΤων των νο ιιων Άχαΐας καί Άρτης, είς τοΰς σΐΛ'επεία ττςΐγετοθ καλλΐ€ργητάς ττϊς κοινότητος Σΐίκαμινιέβας τού ναμοΰ Λαρίστ<ι, καθώς καί είς τούς σοβαρώτερον ζη,μιωβέντας συνεπεία ιτΛη,μμυρων τταραγωγοθς τού νί^· νού Αίτωλοακαονσνίας- Έξ άλλοι.', κτηνοτρόφοι των ττε ριοχών Χαλκιδος, Ρεθύμινης, Άλϊ- <σί.,δρο·υττόλεως, Ρόδοι», "Αθηνών, Έδέσση,ς καί Λαμίας. των όποΊ- ^ν τα ζώα άττωλέσθησαν συνεπεία Οϊομηινιών, θά ένισχυθοθν υπό τής Α-Τ.Ε. Διά τόν σκοπόν αυτόν διε- τίβη ποσόν 314.250 ιδΡαχμών. κονομιχοι'. (οίκονομία είς τα άπο- θ?μαΐο, τα ό.τοϊ« δέν Γΐαι άνεξάν τλητα αναλόγως πρός τάς Ικανότη τας εκάστη; χώ;ας ά άποοοθίτήση τό ε'ισ.τραττόμενον σνν άλλαγμα) δημιουογεϊ σχολήν. Έν τώ μρτπξί' ή Άςρικανική "Οργάνωσις τού κ«φ£ ανήγγειλεν, ΰτι οΙνα[ άπόλυτος Λνάγκη νά συ - αφβή νέα διεθνής σνμφωνία, ή ό- αο.'α θά ρυθμίζη την εμπορίαν τού εΐοονς είς παγκόσμιον πλαίσιον καί δτι όσον άιτοοά είς τάς κατ' αυτήν θά προσταθήση " ά δ ατηρήση ν.ΐί κατά την τοέχονοαν -καλ.λιεογητι- κήν πεοοδον τοϋς έξαγοιγικοϋς έ λέγχοΐ'ς. 'Τπά τύ ποϊσιια τών τίθται τό έοώτηαα: Ποΐαι : ματισιμό άττοθεμάτων. ΕΙ&ικώτερον άνεαάληρ-αν μέχρι 1 Απριλίου 1974 όρισμένες προβλέψεως τού ΚανονισμοΟ των οΐνων, οί όττοΐερ προνοοθν ν»ά τόν σχηματίση άττοθεμόίτων, δταν οί τιμές στήν άγορά άττερΒαίνουΎ την τι,μή ττΡο- (Σηιμ. Συντ. ττού άντιο-τοιχοθν σέ | οανατολισνοθ γ«ά δθο σννεχεϊρ 1,20635 δολ- ΗΠΑ) άνά βαθμόν ση τιμών 5%. Γιά Τούς άλλους τύ- έκοτολίτρου, ττού σημαίνει αύξη- πους κρασΊθύ ή π·αροχτχεθεΐσα αΰ ξηση εΤιναι χαμηλοτέρα (1% κα- τά μέσον όρον). έβδομάδες. Τα μέτρα σύτά σία πλαίσια τής διαττιστώσεως δΤι ή έφετινή εσοδεία οΐντοτν στίς χώ- ρες τής Ε.Ο.Κ άνήλθε σέ ύψη ρε- τταρθένο έλαιόλαδο «αί μέχρι τήν 1 Άττριλίου 1974 ο αγορές έλαι- ολάδοι» άττό την Ιταλία δέν ·πΡό- κειται κά ύττερβούν Τούς 75.000 τό^τνους έ^ετε|ΐινής εσοδείας Τό λάδι θά άγορασθη στήν ένβεικτι- κή Τψή τής άγοράς (Στ>μ. Σι/ντ.
γιά φέτος 950 νομισματικές μο-
νάβες άνά τόννο) καί δταν τό ά-
ττόθεμα ττωληθή, οί τταροτγωγοί
τής Κοινότητος θά λάβονν την δια-
μεταξ0 τής τ ι μής αυτής «αί
τής ένδεικτικής τι μής γιά τόν ττα-
ραγωγό (1,371,7 όνά τόννον).
Θλιδερά άναδρομη
Εξόχως κρίσιμον καί ταροχώ- ιοκορυφωθη εάν τυχόν καθιερω-
δες διά την παγκόσμιον οίκονομί- οή, τελικώς, τό ουέητούμενον μέ-
ον υπήρξε τό παρελθόν έτος 1973. ι τρον των τριών έργασίμων ήμε-
Είς όοα δυσεπίλυτα προβλήματα ! ρών τής θιομηχανίας (άπό 1 ής
χαΐ τοΰ κόσμον θά πληγοΰν περισΙ
σότεςον έκ τής χοησ μοποιήσεω; |
των καινοφανών τούτο) «δ.ιλων*.
Ή άπάντησς είναι δτι κατά ποω-
τοϋ έκληροδότησε τό προηγούμε¬
νον έτος 1972, ήλθον νά προοτε-
θοϋν καί έτερα, απείρως σοβαρώ-
ιερα καί δυσκολώτερα, τα όποϊα
ηπείλησαν μέ κατάρρευοιν την Δυ
τικήν οίκονομίαν Ι
τον λόγον θά ύποφέρονν ή Εύρώ-ί Γενικώτερον, τό λήγον έτος δι-
.τη ν αί ή Ίαπιονία. Ή τελ·?ντα·'α έρρευσεν έν μέσω έντεινομένων
^1ά>.-στα πολύ .-ΐεοιστότεοον δεδο- | Πληθωριοτικών πιέοεων καί παρα-
^ν ""Ι ,,6?"^α ;'α Τ»Ι?, είν·1 τε.νομένης ασταθείας τού διεθνοος
σχεδύν ες ολοκ.λήρον νποτελής ίις, . . .
« . - ,<. . ι νομιαματικου ουοτήματος, με αηο- τον εΕροδΐασμο: εκ τον εζίοτΓρικοι· ' Η Κ Άλλά άκόμη καί αί 'Η- ΠΛ»..! κορύφωμα την έκσπάσασαν, επ" μη 1 τεία· δέν ήμ.ιοροΰν νά προδλέπονν | εσχάτων, κρίσιν τού πετρελαίου •άμίθ'μνοι τό μέλλον: Κατά ποόσ (περιορισμός τού έφόδιασμοϋ κα'ι φατον νπολογ.σμό ή άμερικανι/.ή διπλααιασμός τής τιμής τού). Κλη- οίκονομία ή όποία έκ των 13 6α.;ι | ρονομια των ηροηγουμέ κιοτίρι.,ν .-ΐδώτο)ν_«.ιΤ)ν_δέν_έξηΟτά, ό πλπθωρ10μός κα·, ή ν το σηιιπντικώς (ανοι τόίν 50%) πα| ά δ ά ϊ% μόνον έ; αυτών θά έξ. ;νων έτων. νομιοματική ιοΰ νέου έτους). Αί λοιπαί ίυτι- καί γώραι είχον δοκιμασθή κα'ι ούται άπό σειράν έοωτερικών προ- βλη,μάτων των, τα όποϊα ήσαν α- Γόρροια τοϋ έπικρατοθντος διε- θώς κλίματος οίκονομικής άοτο- θείας. ΈΕ άλλου, κατά τό λήγον έτος ώς σημαντικόν γεγονός ύπογραμ- μιΖεται κα'ι τό άλμα τής τιμής τού χρυοοΰ, ή όποία έΕετινάχθη εις τα 130 δολλάρια άνά ούγγίαν αρχι¬ κώς, διά νά σταθεροποιηθή ήδη πέριξ των 100 δολλαρίων. Επί πλέον, είς ό,τι άφορα είς τάν χρυ- οόν, δέον νά σημειωθή καί ή ά- πόφαοις των Κεντρικών Τραπε- άοτάθ^ια έθεσαν τάς Δυτικάς οί- | Ζών ωρισμένων χωρών νά έπεμοαί- τάς ό.το!ας θά είναι κατά τό μαλ έτων μει ·«-♦♦♦■ Ο ΕΦΟΛΙΑΣΜΟΣ ΠΛΟΙΩΧ Τ- ιΙΚΡΠΟΝΤΙΟΤ ΑΛΙΕΙΑΣ ΜΚ ΤΓΡΑ ΚΑΤΣΙΜΑ V1" ί'.τονργικής άποφάσειος, ένε ■Ί'.ιίΟ,Ι ίίποις κα τα πλοϊα νπερπον- τίο'ι ά/.ιείας Ιφοδιάζοΐ'ται, έφ' ο- ""ν έ.τιθνμοϋν ταίτα οί ένδ·αφεοό- Μ' > ι1 πλοιοκτήτ(ΐι1 μέ τάς εκάστοτε
'ΐνΐ' ,ν.ιιιοΰσας ποσότητας καί έκ
τιιν Λΐΐ'σίμοιν έξοτερικής καύσει»;
(ιιιι:·ιϊ'τ) καί έσωτερ κης καύσεΐΛζ
(ντΓ^ί·/ )* τα όποϊα αί εταιρείαι έ-
ΕΞΗΧΘΗΣΑΝ
61 941 ΤΟΝΝΟΙ
ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Αί έΕαχθεϊσαι ποοότητες βάμ
6ακος κατά τό χρονικόν διάστη
μο Ίανουαριου — Νοεμβριού 1973
άνήλθον είς 61.941 τόννους, έναν
τι 40.842 τόννων τής άντιστοίχου
περιόδου τοΰ 1972, συμφώνως
πρός στοιχεϊα τα όποϊα άνεκοινώ
ελευθέριος /αί ι ΘΠ°°ν υπό τού Όργανισμοϋ Βάμβα
-"".Ι-: τοίις λοιποί'ς έ·. Ελλάδι κα- «ος. Η μεγαλυτέρα ποσότης έΕή
χθη εφέτος είς την Γιουγκοσλα
βίαν (10.117 τόννοι).
ΈΕ δλλου, τα άποθέματα τής
{><■,<. «ς καί διανομής πετρελαιοε1- έ'χονν πλήρως έκτελοινίσει καί -·ιν τα δάνεια τα χοΡηγη6έντα. τή τν>0 'ΕλληΛΊκοΰ Δημοσίου
11'ΐοαλλ.ήλως διατηοοΰνται έν '-
"Λ'ΐ χαί απασαι αί σχετικαί Απο-
'Μ'ΐτ- ; ,ΐΕρΐ £φοδιασμον τούτων
0 'Μοίιον καυσίμοιν έκ των έλεΐ'-
■-"ς ΕΪσαγομένον έκ τοΰ έξωτί-
χώρας είς έκκοκκισμένον βάμβα
κο ανήρχοντο την 1 ην Νοεμβριού
1973 τίς 140.041 τόννους (άποθέ
ματα βιομηχάνων 21.737 τόννοι,
'χΓΙΩΒΗ Η ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ! άποθέματα έμπόρων 12.500 τόννοι,
"1ΌΒΟΛΗΣ ΕΞΑΓΩΓΙΜΩΝ άποθέματα γεωργικών όργανώσε-
ων 3.804 τόννοι καί άποθέματα πά
ραγωγών 102.000 τόννοι).
Τέ» άποθέματα βαμδοκοσπόρου
ς χώρας ήσαν την 1ην Νοεμ-
, ->μ'{.ώνιβ; πρός κνβερνητικί|·
"''"Όί^'ιοσιν, έματαιώθη ή έξαγγ'λ ;
"ίίΐπι {,,τό τού Σ>μ6ονλίον Προω
^Τονλίρ
ς Έίαγωγών οργάνωσις ά-; βρίου 1973 175.668 τόννο. (απο
"Ι" 10—24 Φε6ροι·αρίον 1974 «Έ- θέματα σπορελαιουργών 5.953 τόν
•"'^ίΐ'ώος προιβολής έςαγ<ογίμ(ον | ν0, έμπόρων 5.715 τόννοι, παρα 1 ι· ντ(,ιν»/ ητι; Επρόκειτο νά πρα' ών 164 000 τόννοι). ^"θ €ίς τό Ζάππε:ον Μέ-' τ' οΰτήν, θά έ.τε5εικ νοντο; έξαγώγιμα 'Ελληνικσ ■'νΐ.ιοντ,ι, ρ^ προσεκαχορντΟ δέ ά- *" τυ έξ(ΐ)τ«οικόν· είσαγιογεΐς χαϊ 1/!·τοοσωποι μεγάλον καταστημά- Τ(ι). ^ις την άνακοίνιησ,ν αροστίθί- "τι. η ώς δνοι μιιταίιοσις έγέ· ΡΤο, κφ· | ^. χατο;ΐιν Τ.7)Λ. {,ΛΛ ς ληψθέντον ι»;- "ιν '-ΐτότητο; κ«ί άφ' έτερον έν Ρι ^αι τής διαψαινομϊνης οίκο- <ίς τάς χώρας . Ύ.1ί >ς αί Λνακύν)'ασαι έκ τής έ-
,Χί'' χαί ^ν Υένει οίκονομι-
ί βελτιωθοϋν,
Τ(·)ο·τον ('',—ε νά
"!108^" διά τί)ν ξ^
"*'ει%ς δ.καίοισιν ταύτης.
οί
♦♦«♦♦♦♦♦οοο»»»·
ΕΝΙΣΧΥΟ'ΝΤΑΙ ΟΙ ΠΛΗΓΕΝΤΕΣ
ΕΚ ΠΥΡΚΑΙΩΝ ΑΓΡΟΤΑΙ
Γό υτΓουργεΐον Γεωργ ίβς άνεκο,
νωσεν δτι ελήφθησαν τα εξής με-
τρα ύττέρ των ττληιγέντων κατά το
θέρος έκ πυρκαϊών άγροτών των
-εριοχών Εΰοοίας, Άσΐας, Ή>ίί-
«ς, Πρββέζηςι Αβκωνίας καί Κε¬
φαλληνία*;:
Α 'Αναστολπ δξοφλήσεως. επί
μίαν τριετίαν, τών ττρός τή>· Α
Τ.Ε. όφειλών, άφορωσών την πλη-
νεΤοχχν δραστηριότητα, μέ
«ϊνευ τόκων ύπερηιμερίας·
Λ Ρύθμισις έ,ξοφλήσεως των
κατα τα ανωτέρω άναστελλομένων
ομιλών, είς δύο έτησίας ίσοττόσους
δόσε.ς, τής πρωτης
μ«τά
ν;εως τού μετροι/.
ο-ο τής
Νεα δεινά...
ταται τό' Τΰ85 διά έννέα. Δέν""θά' κονομίας υπο οοβαΡαν δοκιμασί- | ουν είς την αγοράν καί νά προ-
τής ά.τκμείνοτ'ν δηλαδή παςά μόν^ν' αν, ενω ή κρίσις τού πετρελαίου βαίνουν είς άγοραπωληοίας χρυ
τ?σπ(ΐ2·:ς κυρίαι πρωτα! ΰλαΛ ρ'ις έπαπειλεϊ αύτάς μέ όΛθκληρωτικήν ' οού. Ούτως, ό χρυσός άνέκτηοε
έξάρθρωσιν. Αί ίσγυραί οίκονομίαι : την προτέραν κυριαρχοϋσαν θε-
τών Ήνωμένων Πολιτειών, τών | όν τού είς την διεθνή αγοράν., ώς
>.ωρών - μελών τής Ε.Ο.Κ., τής ' επισης καί τό δολλάριον.
Ίαπωνιας κλπ. έπλήγησαν σοβα- Ι "Ηδη, ή λήΕις τοϋ 1973 εύρί-
ρώς καί έπηρεάσθη δυσμενώς τό ' οκει την παγκόσμιον Οίκονομίαν
διεθνές εμπόριον. Αί άλλεπάλλη- είς την χειροτέραν κατάστασιν, ά-
Έσωτερικαί
Έξελίξεις
Ή δια—ραγ.μάτευσ.ς μετοχών
ιέττί ττροθεσμία καί μεΤαφορ. ΔΓ ά
ποφάσεως τού ϋφνπτουργού Έμπο-
ρίοο κ. Π. Παπτοόά· παρετάθη μέ¬
χρι καί τής 30 Ίουνίου 1974, ή
άτΓαγόρευσ.ς διαττραγμαΓτεύσεως
>ν μετοχών. επί ττροθεσιμία καί
ιμεταφορά.
Ώς γνωστόν, ή άτταγόΡεΐίσις
αύτη επεβλήθη διά τής ϋττ' αριθ.
ώς ετροποποιήθη διά των ύττ' αριθ.
40333)448)31 5.72 ατταφάς^ως
96204)24.12.72 καί 43721)28.
6.73 όμοίων τού ύττουργείου Ξμ-
πορίου-
Στ>μαντι«ή αύξηο-ις *ής βιομΐνλα
νικ,ής τταρατγωγής τσν Νοέμβριον-
Συ.μ·φώνως πρός προσωρινά στοι¬
χεϊα τής 'ΕΘνικης Στατιστικής 'Υ-
ττηρεσίας συνεχισθή καί κστά μή-
να Όκτώ6ριθν ό ύψηλός ρυθμός
αυξήσεως τής βιομηχανικής τταρα-
άπό ΰποχΓίριον| λ.ον ή ήττον αύτάρκης.
Συντριπτικόν πλήγμα είς βάρος
τών Δυτικών οικονομ ιών. άττετέλε-
σεν ή ιάπόφασις των κρατών Τού
Περσικοϋ Κόλπου, ππως, άπό 1ης
Ίονοι.'αρίου 1974, δπτλασιάσοι/ν
την τιμήν τού ττε^ρελαιου. Την ά-
ττόφαο-ιν αυτήν, ώς ήδη έγγράφη,
θά έφαρμόσουν καί αί λοιπαί Ά-
ρα6ι«αί πετρελαιστταραγωγοί χώ-
,ραι·· καθώς έττίσης καί έτεραι, έ-
κτός τού χώρου τής λΛέσης Ανα-
τολής (π.χ. Βενεζουέλα)· ούτω δέ,
θά ίδωμεν εΰθυγ,ραμμισιμένας τάς
τιμάς τοΰ ττετρελαίου, είς τΓαγκό-
θ'μιον κλίμακα·..
ΑΊ συνέπειαι έκ τής νέας αυ¬
τής ό^ομετώτττου έττ ι θέσεως τώ»»
ττετρελαιοπαραγωγών χωΡών κα¬
τά των προηγμένων Δυτικών οίκο-
νομιών, θά είναι τραμακτικαί καί
αί έξ αυτών προκυτττουσαι έπι-
τττώσεις άλυο·ι6ωταί. Κσ/1" αρχήν,
ό 5ιιτλασιασμός τής τι μής τοΰ πε-
τρελαίου θά έττιπέση είς τό κόστος
τταραγωγής — καί ούχι μόνον υπό
την μορφήν ώς χαυσίμου· άλλά καί
όντων (πετρσχημΐικά, πλαστικά
ώς πρώτης ΰλης διά σειράν ττροϊ-
κλττ.). Εντεύθεν, τό κόστος θά
κλιμακωθη είς δλας τάς φάσεις
τής ιταραγωγΐ'κής διαδικασίας καί
άπό τούδε αί ΔυΤικαί οικονομ ίαι
θ άττρέπει νά συνηβίσουν είς την
ιδέαν τής άκρϊβής ζωής! Φυσικά
τό κόστος ζωής ιθά εττηρεασθή καί
άπό τούς τεθέντας
είς την -προμήθειαν ύ" <αυσί- Λ ΧορήγηαΊς ΰττό τής Άγροτ.- κπς Τραπέζης τής Ελλάδος (Α. ΤΕ.) μκσοπροθέσμων χαμηλότό- Μθν (2%) δανείων, είς τούς ζημι- ω3ένΤας, έκ τής ανωτέρω αίτ;ας, αγρότας, έ"ο?·λί>τέων εις εξ ίσοττό-
Ιχισ-εως κα^Ό'3ύ.ί-η<Γομ4νης μ,ετά σους έτησιας δόσεις· τής ττρωτης τέσσαρα Ιτη άττό της ουνάψεΜς τού δανείου. Τό σύνολοχ' των χο- ρηγηθησομςνων δανειων, θά αν .λ- ραγωγής, ήτ,ς θά .αράξη, οο· μων ώς τής πα- βη είς τό ττοσόν 3-ΟΟΟ.0ΟΟ 6αρώς τόν νόμον τής προσί>οράς
χ · Τα εν λόγω δάνεια έπιδοτ^Ον- κα' τίΚ ζΐτήσεως, μέ
ί ί ώ θώ
ταί ϋττό τοΰ ύττουιργείου Γεωργί¬
ας διά τού τΓοσοΰ των 675.000
αί τιμαί τών αγαθών συνεχώς νά
άνέρχωνται. Ωσαύτως· τό μέτρον
τουτο τών Άραβικών κρατών θά έ¬
χη καί άς θλΐδεράς έ— ιπτώσεις
«ίς γνΑοτν τφν 'ΑΕιοτ. Δκχκήσβονν *Ανν>νομ<β<« καΙ 'ΕΓθΐρειΛν Περιωρισμένης Ευθυνής ότι ΒΓ όπο- ••ο" κ.. ΎποοργοΟ ΈυπορΙοιι ύπ' 6οι& Ι·83Τ8)417Β της 18)12)&&. δημοοιβυββΐοτκ «*« τό ·τι αριθ 860)23 12» Φ.Ε.Κ. (Δελτίον ΆνωνυΐΜυν Ετοιρβιων). όρΐίπαι βτι Βσνσν ίαι νά συνεχΐσακ» δημοστβυουσαί έγκύροκ τος ΠροοχΛπσειο των Γβνικων Συνβλεύσβεον καί τοός 'Ιοολογιοιουο τ«ον 8«* της οίκονομικής ικκ εφημερίδος «<ΧΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΉ - ΠΡΟΣΦΥΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μίχρι —Μ* Β<ά τής - πρ* ^ συγ—βνεύοΜε*; τί)·, τού είς Τα ΐσοζύγια εξωτερικών τλη,ρωμώΛ· δλων τών είσαγουο'ών πετρέλαιον χωιρών. Ή έπιβάρυν- σις αύτη, έκ τού διττλασιασ,μού τής τψής τού πετρελαίου, θά εί¬ ναι 6ιχτδάστακτος διά πολλάς Δυ- τικάς χώιΡας, αί οττοΐαι, εάν έτττι- θυμούν νά διατηρήσουν τόν σταθε¬ ράν ρυθμόν άναπτύξεώς των, θά πρέπει· πρωτον, νά λύσοι/ν τό ττρόβληιμα τής έξευιρέσεως τού ά- παιτουμένου συναλλάγματος διά την προμήθειαν των ύγρών καυ- σίμων. Έκ τούτου, δημιοι/ργοΰν- ται νέαι περιπλοκαί είς την επί¬ λυσιν τού χρονίζοντος θιεθνοΰς νο ιμισιματΐκού συστήματσιν· έναντι τού αντίστοιχον μη
νός 1972, κατά 19,2%, όρυχε;κν
— Άντιπροοωπευτικά θέματα ό
πό τα έλληνικά έζαγώγιμα προίον-
τα, πού άντοιατοΐγοΰν είς τούο
δώδεκα μήνας τοϋ έτους, κοσμοΰν
20,4%. βιομηχανίαις μ£τά ή-
λεκτρισμού καί ίίωταίΡίου1 κατά 17,
6%. Κατά ταύ~ΐ, ό γενικάς δεί-
κτης βιομηχανίας μετά ήλζκτρι-
σμού φοτταερίου καί όρι/χείωγ ηύ-
ξήθτ» <ατά 17 7%. Έξ άλλου. κατά τό 10μη»Όν Ί- δείκΤης βιβμτρχανικής μονον παρα- ανουαρίου - ΟκτωΡρίου 1973# ό- γωγής ηυξήθη έναντι τού άντιστ,οί- χου ΙΟμήου 1972, κατά 18,6%. όρυχείωγ κατά 16,6%, 6ιομη.χανί· άς μετά ήλεκτρ.οιμού καΐ φωΤαερι- θυ κατά 17,3%, ήλεκτρισιμού καί φωταερίου κατά Ούτως, ό γβνικός δείκτης δισμηχανικής ττα- ραγωγός μετά ήλεχτρισ^ιού, φωτα¬ ερίου καΐ όρύχείων ηυξήθη κατά 17,3%. Καναδική έμπορική άττοστολή είς Αθήνας. Εγνώσθη, ότι είς ^ς άΡχάς τού προσεχούς Φεδρουαρί- ου, αφικνείται είς Αθήνας, Κανα- δκή τριμελής εμττορική άττοοτολή, ύττό τόχ» κ· λΛόργκανι οιίκονομικόν συιμιδουλοιν τού ύττουργείου Βιο- μηχανίας καΐ Τουριαμοϋ τής Πο- λιτείας Όντάριο τού Καναιδά. Ή έν λόγω άττοσττολή, έκτός ύ- τό ειδικόν πολύχρωμον Ήμερο ι ττΓ|ρεσιακών τταραΐγόιντων Τού ύ- λόγιον πού έΕεδόθη — διά πρώτην φοράν — υπό τοϋ Συμβουλιον Προιοθήσεως Έθαγωγών, αίς τα πλαίσια τής καταβαλλομένης προ σπαθείας τού υπό την αίγιδα τοϋ υπουργείου Έμπορίου, διά την πρε ώθηαιν τών έλληνικών προιόντων είς τάς διεθνεϊς άγοράς. Συγκεκριμένως, τό Ημερολό¬ γιον τοϋ Σ.Π.Ε. περιλαμβάνει χη ρακτηριοτικά προϊόντα άπό τούς κλάδους: κοομήματος, έτοίμου έν- δύματος, ύποδημάτων, χειροτε χνίας, μεταλλευμότων, πλαστικών ήλεκτρικών είδών, χυμΐών. καπνοϋ, κονοερβών, παιγνιδίων καθώς επί οης οΐνων καί ποτών . ΕΚΠΟιΝΕΙΤΑΙ ΜΕΑΕΤΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΗΡΗΣΙΝ ΤΩΝ ΓΒ>ΛΗΛΩΝ
ϊύ 55αναάΤ < "Υπό Κέντρου ΠΡογραμμα- τισμοΰ καΐ Ο^χ>νομικών Έρευνών
έκττονεϊΤαι μελέΤη·· —ερί
σεως γεωμήλων.
Έξ άλλου. ΰττό τοΰ ύττουργεου
Γεωργίας προγρανμθττζεται ή ανέ¬
γερσις ο—οθηχών - ψητγεων διά την
συντήρησιν τών γεωμήλων, έττΐκει-
ται δέ ΰττό τής ΚΥΔΕΠ δημοατρά- ; τ
ττοαργείου Βίθμηχανίας καΐ τού
., θά έχη σννομιλίας μέ έκ-
προσώπους έπιμελητηριακών. έμ-
πορο6ιαμη·χοτνικών καί τουριστικών
όργανώσ<ων. έττΐ θει,αάτων κοινοϋ ένδιαφέροντος. Χορηγοθται όδειαι είσαγωτγής σησάμον. Τό υπουργείον Έμπορί¬ ου —αιΡέσχε,την έγκρισιν τού διά την ϋττό τής Έττιτροττής τοΰ Πί- ναχος «Α» χορήγησιν άδειών εί- σαγωγής σησάμου, δασμολογκής κλάσεοκ; 12.014, άπεριορίστως ως ττρός την ττοσότηΤα καί έξ οίασδή ττοτε χώρας· Αί έν λόγω άδειαι θά χορηγούν ται είς πάντα ένδιαφερόμενον ϋ· σαγωγέα τού εΤοσυς, ύττό τόν δ- τος άττό Ιτνς Ίανηουαρίου μέχρι ρον έκτελωνισμού τού ^ιμττορεύ'μα- καί της 31ης Μαρτίου 1974. Ή "Ενωσις Έλλή^-ων Ν^υλ»- τών δι" Αγιγράίαυ Της ττρός τάς ναυτιλιακάς έταιρίο(ς, στ-ν»σ-τά τή» ΐ—' αυτών άναισΤολήν ληφθείσης άττοφάσβώς των' ττερΐ ανξήσεως τών λχχύλων, σννεπεία τής ά*οπι·μήσ«- ως το ύττετρελαίου κατά 10 - 15%· Είς ^ό εΥγΙαοον προστίοεταα ότι, ονν«—εία των αύξήσεω» οε>
ών, οί "Ελληνες νναυλωταί χη·
τησις έκΤελέσ€ως τού έργου.
Σημειοϋται, δτι τόσον ή έκττόνη-
σκς μελέ'ης ύττό τοϋ ΚλιΕ.Π Ε , δ-
σον καΐ ή ανέγερσις άτττοθηκών -
| ψυγεων ύττό τού ύπουργεου Γεωρ-
υας, άττοσκοττούν είς την δ%Μθυρ-
γίαν άττοθεμάτων κσί την διάθεσιν
σ>τών είς την αγοράν αναλόγως
μΛτωτττΊζονν σοβαρόν -ηραβλημα σν
κεχισεως των εργασιών των ένώ
ο) ηύξ—ιένοι ναϋλο< βά <-Αρά- οχχ/ν άίνασ''αλτι«ώς βΐς την «*εξα- γωγκην -ττροο— άθε«τν τής χώρης. Πρός τούτο οί νανλωταΐ σαν όττό τούς ττλο«τήτα»ς οννιρ- γασ !αν ττρό τής λήψεως ο)ο)θ6»ν—ο- νική οίκονομϊα έπίσης, περιίΐλθε των έκά—τοτε έττικρβΛιυσών σννθη | τε ©ρκττικής *Λτο»ό»«**ς μέτίθι Ι . είς δεινήν θέσιν, ή όποΑα θά ό- ' κων έμ—ορίας τοΰ ε%ους 31ης Ιανουάριον 1974.

Τό Νομοθετικόν Αιάταγμα γιά τη
μεταρρύδμιση τής φορολογίας
Η ΟΙΚΟΝΟΜ! Κ Μ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΣ
Μέ ιήν επιβολή φόρου, την τρο 1965, ώς ετροποποιήθη μεταγενι.
ποποίΓ)ση της νομοθεσίας γιά την οτέρως, άντικαθίσταται ώς άκολού
χορτοσήμανστ) των συνυλλαγμα,-;
κων, μέ πογια τέλη μέχρι ϋψους:
20 χιλιάδων δραχμών καί μέ άνο
Λθγικα 5ο)οο άπό τού ποοοϋ αυτού
καί πέραν, άρχιοε το Νέον Ετοο
γιά την δημοοιονομική πολιτική τής
χώρας.
Τα πλήρη κείμενα των σχετι
.κων Ν.Δ. 250 καί 251 περι φο
ρολογίας είοοδήματος καί περί τε
λών χαρτοοήμου, έχουν ώς εξής.
ΤΟ Ν.Δ. 250
ΑΡΘΡΟΝ 1
1. Αί περιπτώσει ε' καί στ
τής παραγράφου 3 τοϋ όρθρου 40
τού Ν.Δ 3323)1955, ώς έτρο^ο
ποιήθησαν μεταγενεστέρως, άντι-
κοθίστανται ώς ακολούθως:
«ε) Εκ των κυρίων άποδοχών
των ουντακτών, των έγγεγραμμέ-
νων είς τάς υπό τοϋ περί δημο
σιογροφικοϋ έπαγγέλματικάς ένώ
οεις, ήτοι διευθυντών συντάξεως,
άρχισυντακτών, συντακτών επί τής
ϋλης, αλλων συντακτών γραφείου
αρθρογράφων, σχθλιαοτών, είδη-
οεογράφων, χρονογράφων, κριτι-
κών, μεταφραστών, οκιτοογράφΐιη
καί διορθοιτών, εφημερίδων και
περιοδικών, τής ραδιοφωνίας και
ιηλοψίας, των γραφείων Τύπου
των κρατικών Οπηρεσιών, μέ έχον
των την ιδιότητα τοϋ μονίμου δή
μοσίου ύπαλλήλου, τοϋ Αθηναι
κου Πρακτορείου Είδήσεων, ώς καί
των μονίμων άνταποκριτών, των
διεπιμένων υπό των περί δημοσία
γραφικοϋ επυγγέΑματος διατάξε
ών, των κτωμένων άποκλειστικώ·;
έκ τής άσκήοεως τοϋ έπαγ/έλμα·
τος των, ποσοστόν πεντήκοντα ε
πί τοίς εκατόν (50%) μέχρι πό
ςοΰ άποδοχών τετρακοσίων χιλιά
δών (400.000) δραχμών κοί πό
σοοτόν εικοσι πέντε επί τοίς έκα
ιόν (25%) επί τοϋ τμήματος τώ'< όποδοχών άπό δραχμάς τετρακοτιι ος χιλιάδας μ.ός (401.000) μέχρις οκτακοοίων χιλιάδων (800.000) «ΑΡΘΡΟΝ 5 Τεκμαρτός προσδιορισμός είσοδήματος 1. Οσάκις τό δηλούμενον συνο λικόν είσόδημα τοϋ φορολογουμί" νου καί τών παρ' ούτοϋ προστατευ ομένων μελών τής οίκογενείαο τού ύπολείπεται τών κατά τό ού τό οικονομικόν ( έτος γενικώς δια τεθέντων καί άναλωθέντων Οπ' αύ τών ποσών, τό ετήσιον είσόδημο τοΰ είς δήλωσιν ύποχρέου προσδ.ο ρίΖεται είς τό ϋψος των ποσών τούτων. 2. Τό κατά την προηγουμένην παράγραφον προσδιοριΖόμενον πό σόν τεκμαρτοΰ είσοδήματυς μειοθ ιαΐ: α) κατά τό ποσόν τών άποόεδει γμένως κτηθέντων υπό τού φορο νωνύμου έταιρείας περιλαμβάνον- πολογισμόν τΟΰ φορολογητέου νσ έπ' ονόματι τατηύς, διά τον ύ άς είσοδήματος τα διανεμόμενα έπ' ονόματι τής άνωνύμου έταιρει κοθ' οιονδήποτε τρόπον κέρδη θε ωροϋναι προερχόμενα κατ' άναλο > έκ των φορολογουμένων καί
νύμου έταιρείας».
ΑΡΘΡΟΝ 9
Τα κατά τάς διατάζεις τοϋ δρ
ι
όφορολογήτων κερδών τής άνοι .
Οοου 8 τοϋ Ν.Δ. 2176)2952 -περί '
μέτρων προστασίας τής έπαρχια-
κης θιομηχανίας» σχηματισθή μέ
χρι 31 Δεκεμβριού 1970 άφορολο
νόν ή άναλαμθανόμενο έν όλω ή έν
μέρει, όποτεδήποτε προστίθεται είς
τα κέρδη τής χρήσεως κσθ' ήν ή
«Ή 'Ελληνική Γεωργια
καί ή Κοινή 'Αγορά»
·γπό γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
! ΕΙΛΙΚΙ.
ένάληψις καί φορολογεϊται κστά
Η ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΆ
ΤΗΣ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΕΩΣ
Τί οομαΑνει έναρμόνισις τής
Έλληνικής Γεωργικής Πολιτικής
πρός την Κοινοτικήν τοιαύτην;
Κατά κυριολεΕίαν, βεβαίως, οη
μαίνει αποδοχήν των ρυθμίσεων
καί των κανονισθούν τής Κοινότη¬
τος, είς ό,τι άφορά την παραγω¬
γήν καί Εμπορίαν των δεδομένων
,-'ροϊόντων καί ασφαλώς ολιγώτεροι
! την πραγματικήν προσίγγιοιν των
δύο Πολιτικών Ελληνικάς καί Κοι
νοτικής.
Άλλά κατ' θυσίαν, σημαίνει όρ
γανικήν ένταΕιν τής ελληνικήν
Ι Γεωργίας, μέσα εις την υπό την έ
γητον άποθεματικόν, διανεμόμε- _ . ν .
' ' ρ ι πίδρασιν των κανόνων της Κοινης
δι' ολόκληρον την Κοινότητα ποΑι
τικής, άνσμορφουμένην Κοινοτικήν
τάς κειμένας διατάΕεις.
ΑΡΘΡΟΝ 10
λογουμένου κατά τό οικείον οίκο | 1. Έκ τοϋ είσοδήματος έκ κινπ Γεωργίαν
νομικόν έτος είοοδημάτων, τα ό
ποία άπαλλάσοονται τής φορολογί
άς κατά τάς κειμένας διατάξεις η
ύπόγονται είς είς είδικάς φοοολο
γίας, έφ' όοον άνεγράφησιν εί<- ιήν ύποβληθεϊσαν δήλωοιν τοΓι φο ρολογουμένου, β) κατά τό άποδεδειγμένως δα πανηθέν ποσόν κεφαλαίου, έφ' ό¬ οον τουτο κατά τόν χρόνον κ τή σεώς τού ύπήχθη είς φορολογίαν η νομίμως άπηλλάγη ταύτης. Τό άπομένον, μετά τάς κατώ το ανωτέρω μειώσεις ποσόν, άποτε λεϊ τό καθαρόν τεκμαρτόν είσο των άΕιών, τό είσόδημα έκ κερ- ι «αί Πρέπει, άκόμπ, νά δών ήμεδαπών άμοιθαίων κεφα- ότι κατά τό παρόν τουλάχιστον λαίων, άπαλλάσσεται τοϋ κατά τάς ' στάδιον τής έλληνικής οίκονομίσς, διατόΕεις τής παραγράφου 2 τού όρθρου 9 τού Ν.Δ. 3323)1955 επ - ' ή έναρμόνισις είς τόν Γεωργικόν τομέα συνιστά κοί τό ούσιαστικώ τερον περιεχόμενον τής ·ς>υνδέσε-
βαλλομένου συμπληρωματικοϋ φό Ι ως δοθέντος 0Τ1 τα λογικώς προο
ρου 3%. δοκώμενα πλεονεκτήματσ είς τουο
2. Τα διανεμόμενα υπό των ά- λοιπού€ τομείς καί κυρίως την μ..
ζαγωγικών θέσειον έντός τής ι-θι
νότητος, υπό κοθεοτώς μάλιοτα ύ
ψηλής κατά τό μάλλον ή ήττον
προτιμήσεως έναντι των έκ τρίτιον
χωρών άνταγωνιστών. Καί ση¬
μαίνει κατά δεύτερον λόγον άπο
δοχήν καί εφαρμογήν των ένιαίων
τιμώ καί διά τα Ομοειδή Γεωργ:
κά Προϊόντα.
Διά τό έλλαιόλαδον, τα αιτηρπ
τό κρέας καί τα Γαλακτοκομικά.
Διά νά κατανοηθή, ή οΓμαοία τοϋ
ιελευταίου τούτου ύπογρομμίΖεται
Ενδεικτικόν ότι αί κοινοτικαί τι
μαί διά τα προίόντα αύτά είναι
κατά μέσον όρον ύψηλότερα τί>ν
άντιστοίχων έλληνικών κατά πό
σοστόν 30 — 40 επί τοίς εκατόν.
Έναρμόνισις συνεπώς, σημαίνει
κατ' θυσίαν, ένταΕιν καί τής Έλ
ληνικής Γεωργίας είς τό ίοχϋον,
είς την Κοινότητα επίπεδον προ
στασίας τής Γεωργίας καί των ό
γρατών έπωφελεία βεβαίως άμφο
τέρων, καί αύτάς πρέπει νά εΐν^ι
ό στόχος τής νέας Κυβερνήσεως
καί ίδύα δέ τοϋ διακεκριμένου
της ύπουργοϋ Γεωργίας κ.κ. Κου
τσουμάρη όστις γνωρί^ει καλλίτε
ρα, τα μή έπιλυθέντα γεωργικά θι:
μστα κατά την διαρρεύοαοαν έΕαι;-
' τίαν καί τα όποία χρήζουν ένδελε
δραχμών, πρός κάλυψιν επαγγελ¬
ματικήν δαπονών.
στ) Έκ των άποδοχών των η6>
ποιών, μουσουργών, εκτελεοτώ/
μουσικών έργων, καλλιτεχνών των
κέντρων διασκεδάοεως, χορευτών,
χορογράφων, σκηνοθετών, σκηνο
γράφων, ένδυματολόγων, καλλιτε
ννών Ζωγράψων ή γλυπτών ή χο
ρακτών, ποσοστόν πεντήκοντα έτ'
τοίς εκατόν (50°/ο) μέχρι ποσου
άποδοχών διακοοίων χιλιάδων
(200".000) δραχμών καί ποσοστόν
δημα. Έκ τοΰ είοοδήματος τούτου χρόνου ενάρξεως ίσχύος τού Ν.Δ.
άφαιρεϊται τό δηλωθέν συνολικόν
είοόδημα τής συϋύγου, όπερ φο
ρολογεϊται κεχωρισμένως, τό δέ ύ
πόλοιπον, μετ' έκπτωσιν των κατά
τάς οίκείας διατάξεια μειώτεων
καί έκπρώαεων, αποτελεί τό φορο
λογητέον τεκμαρτόν ειοόδημσ τού
συΖύγου.
μοιβαίων κεφαλαίων κέρδη πρός ταποίγϊΟΙν ε;να, μικροτέρας κατά
μεριδιούχους άπαλλάσσονται των | πολύ οημαο(ας
τελών χαρτοσήμου, άνεΕαρτήτω; | Πρακτικώτερον ή έναρμόνισις χούς μελέτη καί τα όποϊα Ζητοΰν
ιΐηγής έΕ ής προκύπτουν.
3. Ή ίσχύς των διατάΕεων τοθ
παρόντος άρθρου άρχεται άπό τοϋ
ΑΡΘΡΟΝ 4
603)1970.
ΑΡΘΡΟΝ 11
1. Ή παράγραφοο 3 τοϋ άρ¬
θρου μόνου τοϋ ΑΝ 36)1967 «πε
ρί έλέγχου καί έποπτείας δημο
σίων θεαμάτων, κέντρων διασκεδα
οεως καί κέντρων πολυτελείας»,
καταργείται.
2. Η ίσχύς τής προηγουμένης
παραγράφου άρχεται άπό 1ης Ία
εικοσι πεντε
επι τοίς έκατο·
1. Τό έδάφιον 1 τής παραγρο
φού 1 τοϋ άρθρου Β τού Ν Δ
3843)1958 -περί φορολογίας ε'
σοδήματος νομικών προοώπων»,
ώς τροποποιηθέν καί συμπληρωθέ'.'
ιαχύει, άντικοθίσταται ώς άκολού
«ως:
<·β) Τά είσοδήματα έΕ οίκοδο μών γενικώς καί έ£ εκμισθώσεως γαιών τών ίερών ναών, τών ιερών μητροπόλεων, τών ίερών μονών, τής Άποστολικής Διακονίες το5 Παναγίου Τάφου, τοΰ Άγιου Ο· ρους, τής Ίεράς Μονής Σινα καί τής Ίεράς Μονής Πάτμου, ως κα'ι τά τεκμαρτά είσοδήματα έΡ άκινή] των, ανηκόντων είς δημοσία;, δή μοτικάς καί κοινοτικάς επιγειρή σεΐΓ ή έκμεταλλεύσεις κερδοοκοΓΊ γράφος ή ένδυματολόγος δέν θεώ ι κου χαρακτήρος, άποτελούσας ή ρεϊται είσόδημα έ£ έμπορικών επ ι ιή ιδία πρόσωπα καί είς έκπαιδευ χειρήσεων και δέν υπόκειται είς τ.κά ιδρυματα μή ίδιωτικής φύ· φόρον ποσοστόν πεντήκοντα επι σεωο και χρησιμοποιουμένων διά τοίς εκατόν (50%) τών κοθαρών την εγκατάστασιν καί λειτουργίαν κερδών τού έκ τής θεατρικής επι των». (25%) επί τοϋ τμήμοτος των άπο δοχών άπό δραχμάς διακοσίας χι λιάδας μιας (200.001) μέχρι τ-: τρακοσίων χιλιάδων (400.000) δραχμών». 2. Ή παράγραφος 3 τοϋ άρθρο.· 31 τοϋ Ν.Δ. 3323)1955, ώς αυτή προσετέθη διά τοϋ άρθρου 3 τού Ν.Δ. 1212)1972 άντικαθιστανται ώς ακολούθως; •3. Εκ τού είσοδήματος τοϋ θεκ τρικοϋ έπΐχειρηματίου, οσάκις ού τος έργάΖεται κατ' έπάγγελμα είί την ιδίαν αυτού θεατρικήν έπιχείρη σιν ώς ήθοποιός ή χορευτής ή χο ρογρσφος ή σκηνοθέτης ή σκηνο Είς την παράγραφον 1 τοο δρ | νουαρίου 1974. θρου 5 τοϋ Ν.Δ. 3843)1958 «τ.-- ρί φορολογίας είσοδήματος νομι κων προσώπων» προστίθεται περί πτωσις Ζ' έγουσα ώς ακολούθως. •Ί) ουμμετέχουσιν είς έδρεύου οσν έν Ελλάδι προσωπικήν έταιρε. αν ή εταιρείαν περιωριαμένης ευ θύνγ.ς». ΑΡΘΡΟΝ 12 Ή ίσχύς των διπτάζεων τοϋ παρόντος άρχεται άπό τοϋ οίκονο- μικοϋ ετους 1974, έκτός των δια τόΕεων δΓ άς άλλως έν αύταϊς. σημαίνει κατά πρώτον λόγον τρν νά εύρουν την λύσιν των, πρός ελευθέραν κυκλοφορίαν των ΈΑ προστασίαν τής τε Γεωργίας και ληνικών Γεωργικών ΓΤροϊόντων έν των άγροτών, ιδία δέ των σημερι τος τοΰ Κοινοτικοϋ γώρου. Καί εί νών δυοκόλων θίσεων. ναι αύτονόητος ή σημασία της διή ιήν προι:>θησιν των έλληνικών έ | Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ή Έλληνικη οίκονομία 1973
Καχά τό λήγον έτος, ή ττορϊ.ια υπερέβη ττά προηγούμενον, ώς καί
τής Έλληνικής οίκονομίας έπηθεά ή κίνησις κεφαλαίων έξωτεΡικού-
σθΓ) ση,μαντικώς άπό τος διε&νείς Οϋτω- τα σι/νχχλλαγματΓκά δια9έ-
κύρ.α χρρακτηριστ.κά [ σ,μα τής Χώρας, τταρά τ^ όγκον
εϊσαγωγών, θά π<χρ<χμεί>Όυν Ι
ΝΕ ΤΟΡΚΗ.— Οί οίκ.οναμο-
λόγθ! ποί- χνττάξοι" τάς χουσταλ-
λίνα; σψαίοα; των διά να
πώοονν ποογνωστιχά διά τό 1974,
δίδουν μίαν λίαν σχοτε.νήν ·?ί*όν χ
τοΰ νεον ετους. Την σκιάζει τρ
χαθεσΐώ; των άοαίίικών πετρελαι-
ων καί αί σννεπακόλονθοι μειώσεις
τής (Ιιομηχανική; παρα.ωγής, ν.α
ταστάσε'.ς ποϋ ένδέχεται νά όδη-
γήσοΐΛ· τάς διομηχανικάς χώρας
είς κάμψιν ή Γκρεστ . Οί οίκονομο
λόγοι, έν τούτοις, δυσκολεΰοντπι
νά εκτ μήσονν έπακρι^ως τάς επι
Ικ;·:.ς τή; κ ιταστάσεως αυτής.
Συμφώνως πρός μίαν δυσοίω-
νον προοπτικήν «μία οίκοιομικως
άποδινοι,αω..ιρνη Εύρώπη —ά>α Τ|τ->
πο.τμένη άπό την έλλ.ειψιν πετρε-
λαά»ν καί μέ έξαντλημένα σνναλ
λαγματικά ά.τοθίματα— δέν θά εί
ναι είς θέσιν - άχ αγοράζη άμερικ^-
νικά έμπορεύματα, ί>σον φθηνά και
αν είναι».
ΊΙ πρόβλεψι; αυτή ποΰ
θη άπό έγκιςον εταιρείαν συμβάν
λων, συνεχίαςι ώ; ε^ΐής: «"Οταν
σημειωθή άνάσχεσι; τώ άμίον/Ί-
νικών ρξαγωγών ποΰ είχον εσχά¬
τως αυξηθή, τουτο θ·ά συνδυασθή
ι»5 την χαλάοοισ ν τής εσωτερικάς
ρμποΓΐκή; κα'ι βιομηχανικώς δρα-
>ς, ποΰ θά προκύψη άπό
την μειωμένην κατανάλιοσι ένΐρ-
γείας εί; ΗΠΑ, τό άποτέλεσμα θά
ε'ν,ΐ! ή σοβαροτέρα οίκονομική νψί
σι; μ.~τά τόν Β' Παγκόσμιον Πό¬
λεμον».
Ό επί κεφαλής τή; έταιρείας
αύτη;, κ. Ράϊτ, καλεΐ την
νησιν νά μειώση τά ρπιτόκΐα χορη
νΗ)ι
,,,,ν οφειλομένην είς ?λλειψιν·
ϊοΪάτος ΐΓτ'ήν δραστηριοποίη-
βΐν τής οίκονομίας, θά ωθηση τα,
τιαά- πρός τά ά ω, ελλείψει »*>
φίοά- αγαθών, μέ άποτέλεοχια την;
οίκονομ-κήν στασιμοτητα τ.ιντοχηο
νοις μέ πληθωρισμόν.
Κατά τονς οΐκηνομολόγονϊ της
Μπάνχερς Τράστ Κόμπανυ «είς λ
η
θι,ρισθέντο; {ίοιχώτερον δτι ή
ρ.εχομένη δ' αυτή; *
χρι θέσιν αδεία;
.τραγματοποιήοεο»; τή;"
κείται έπενδύσεω;,
πλήρίο; την υπό τώ χ?ιμί(,,ν
ΐάξεοιν απαιτούμεν ην τοιαύτι
δ :ι αν.
Ή δευτέρα αυτή απόφασις
λεϊται *ί; την αίηολογίαν τη;
στηοιοτητος π·.
,~ περισσότερον μείϊσνα και δι-
αρκή άπεογίαν παοά ; ".ασικήν ο·-
Ή πεο σσότεοον
χονρμιχή μ^
δΐ'σμενής συνεπεία διά τό
έτος έξ άλλοι·, σι-νεχ!ϊοι·ν αί ποο-
6λέψε·.; αυταί, θά είναι ή εντησις
τού πληθοιρ σμοΰ,
Κατά την Μόργκαν Γκοι-άραν-
τή Τράστ Κόμπανυ —έτερον >'·>
γάλην τριίπεϊα · των ΗΠΑ— ά
ποοοπτικαί διά τό 1974 έμφανι'ζον
τηι ώς ακρως άδέθαιαι. Προστίθε
ται ϋτ·. (τίνα! λίαν αίσιόδοξος ή δ-
.-ΐΓ.ιί'ΐς δτι ή ύμαλή ροή πετρελαίιν
ρΐς τάς ΗΠΑ θά άνακτήση τόν
κανονικόν της ονθμΰν περί τα μέσν
σιν τή '
Καί πάλιν όαιος τό Σι<μ(5οιΊλ.,,ν τή; 'Επικρατείας, διά τή; 5Ρ|,^. γ α; άκινρωτική; αποφάσεως τον τή; ΐα' αριθμόν 4147)1973, £-,„,'_ νεν, έν ίίψρι καί τή; .ι ώς «νϊ.ταρκώς ήτ ολογημένην τί™ κσ.νή ύπουργικήν απόφασιν. Ώ; οημαονται εί; την απόφασιν εί; τί)ν υπουργικον πράξιν «δέν δι ρι/ο;νΐ.εται εάν ό τό.το;" εί; ,-ιν νά έγκαταστηθή ή τοί: 1974. χον; προγνω- ή τη γική βιομηχα ία, έμφανίξη π,^. γματ; τουριστικό'. ενδιαφέρον ν<ιί εάν έκ τής ιδρύσεως τής 6«οιιιτ|χαγ; άς ταύτης θέλει κπταβτή άδτλατ,,- ή τοιοιστική άΕιοποίησις άπο/Γΐ. ' κ1>ι μόν0ν τΟιΤι
Μ.τάνχ. «Οΰδεμία άμψι6ολ.ία ί'
χει ότι τό άραδικόν μπονκοτάζ θι'
προκαλέση σοβαρά; ζημίας είς ,αι
αν -/ληδωνιζομένην οίκονομίαν ώς
. ή άμερ.κανική/ σνγκρατονμένην ά-
γΓ,σεω · π; ΗΠΑ είς τά έπίπεδα Ι πό πιστοδοτικοΰς π€ριορισμούς. Αί
σ- - διά τό Νέο νΕτος διατνπώ- έγχαταστάσεω; αυτής, η «αί των
νει' ή Φέρστ Νασιοναλ Σ ίτΐ' .τληβίαν .τεριοχών καί τίνων σνγΧε
τοΰ 5%ι διά νά δραστηριοποιηθοΰν
αί κατασκεινιί καί ή βιομηχανία
,Λντ θέτως, ή ρςτ.ιιεοίς «Τ;=ρναλ
ιίφ Κόμμερς» τής Ν. 'Τόρχ.ης υ
ποσΐΓ,ρίζει δτι «αί δυνάμεις ποίι
αύξάνοΐ'ν τάς πληθιοριστικάς πιέ-
σεις είναι τόσον Ισχυραί καί πό-
λτ·άς;θμοι, ώστε έλάχιστα πράγμα-
τα δύναται νά πράξη ή Κυβέρνη¬
σις διά ' ά τάς έξοΐ'δρτε.ρο>ση».
Προσθέτε. ότι «οταν ήπειλϋτα
καμψι; τής έπιχειρηματικής δρα¬
στηριότητος, σι·νεπεία έλλείψεο)ς ;
νερτϊίας, ή άησις τ<Τ»ν .ι (ττοδοτ,- :'.ών περιορισμών, μέ σκοπόν την κριμρνοις» Δι' άποφάσ:ως τού ύποιογ Εμπόριον κ Παν. Παπαδά( ένενοί θη ή χοοήγοσι; άδειών διά τή Ε|. σαγωγήν 50.000 τόννονν ζαχά ίχ των οποίον ."1.400 τόννθ; τιμαί θά σημειώσου ταχυτέραν α νοδον άπό πρότερον. Ή αύξησις τοΰ Άκαθαοίστον Έθν,κοΰ Ποοϊ- . „„.. , , . ,. „, , . . - της ΕΟΚ κια το υπόλοιπον εν ιι,' όντρς θα είναι ιιικροτερα κατα μι '- ' · ,'.£(-λ< λ < των χο)ρΐι>ν.
αν ίκατοστιαιαν μοναδα Οί ου»μοι
τής άνεργίας θά (ρθάσοιν τό Ά(/γ.
Αντίι δέ δλα δικαιώνουν τή'. πρό-
6λε>|>ίν ότι ή πετρελα.ακή κρίση
θά ;*ναι καταστρεπτική διά τάς
ΗΠΑ.
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΑΠΑΓΟΡΕΪ-
ΣΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΈΤΣΕ
ΩΣ ΜΕΤΟΧΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟ-
ΘΕΣΜΙΑ
Παρετάθη μέχρι κ«ί τής 30ής
ρ.τέκτ«σ'ν της οίκονομίας, δέν πρό] Ιούνιον 1974 ή απαγόρευσις δι ι
"ειτιιι νά δώση λύσιν, είς τό
Γ>λτ>;ια τώ
"Οταν
ΑΡΘΡΟΝ 5
νΠΟΛθΠΖθΝΤΑΐ
ΠΡΟΣΑΥΞΗΣΕΙΣ Τ·ΕΚΝΩΝ
ΕΠΙ "ΐηΝ ΣΥΝΤΑΞΕηΝ
/Χ3ΓΩ ΑΤΥΧΗλΑΑΤΟΣ
Η Διοίκησις τού ΊδρύιμαΤος
Κοινωνικών Άσφαλίσεων άττεδέχθη
σχετικήν νομολογίαν τού 'ΑΡείου
Πό.νου. κατά την ότΓθίαν ίπ! Τού
ττΌονομιακώς ύπολογιζομένου 6α-
σικού ττοσοθ συντάξεων λόγω έρ- |
γατικού άτΐίχή,ιματος.. ύπολογ'ζον-
ται καΐ αί καίΤά ττεοίτττωσΐν πρί-
τέκνων.
των οποίων ήοχχν, ώς γνωστόν, τό
μισματική άστάθειο:· Ώς έκ τού- ' είς τό ύψηλό έπίττεδθν των 1100
κθμα τού πληθωρισμοθ καί ή νο- ίβιωτών, μολονότι θεωροΟνΤο:! Ίκα
ι τού δλαι αί ένέργειαί ,μας άττείτκό- έκοττ. δολλαρ'ιων. Αί καταθέισεΐς
•ΠΌΙΛ· είς την έξουοετέ,ρωτιν τών νεττοιητικαί· θα ύτρολειφβοϋν τοθ
έξωγενών αυτών ττα:ραΓγΟΛρτων καί
την διαφύλαξΐν τής ΟΓκοοιμίας ά-
ττό μία γεν.κωτέραν άνχχστάτωσιν
ώς αυτήν την οποίαν 'έγνώρισαν
— καΐ γνορίζουν — πολλαί Δυ-
τικαί χώραι.
Οΰτω, τά ληιψθόνΤα κατό: τά τέ-
έτους. Καί τούτο, δι¬
ότι μετά Τόν πεοιαρισμόν τής χρη
ιματοδοτήσεως τής ίδιωτικής οίκο
νομίας, αύτη ο>τοχρτΓμαΤο6οτε'ίται
κσΐ έτταμέλ'ως όΐντλεΐ κεφάλαα έξ
ϊδίων, τα όποΐσ εΐναΐ! κοποπεθει-
μέννΐ είς Τούς τραπειζκιούς όογανι-
λη τού Δεκεμβριού 1972. ιιέτρα σιμούς· Ή χρη,ματιστη,ριαική <ίνη- διά την άναχτχεισιν ττθ εΐσοτγοιμέ- άφοθ έγνώρισεν ώρισμιχνσς έκ νού πληθωρισιμοθ ένετάθήθΌ:ν «ΐθ' ι λάΊμψεις καί τταρά την άρσιν τών την διάρκειαν τοΟ λήγ^ντος τεθέντων παλαιότεί>ον περιορι-
^ τά^στι π«.οαγο)γής, ή ά-
"1?''" "τιΓ'σι' εΝ προκειται
^ την
Οών. ΙΙοόσθρτον χοήμα υπό τοι^.ό
ταζ συνθήκας, (ΐύζάνρ-, τάς πλι-
θίοοιστικάς πιέσεις».
Έν πι-νεχεία μνημονεύεται "π
οί οίκο ομολόγοι αι
?να τελπ'οις νέον πρόβλημα: κάιι-
πραγμα.τΕΐ>σριο; εί; τα Χρηματιστή
οίον μετοχών επί προθεσμία καί
μεταφθρά, τόσον τών τοαπρζών (ί¬
σον καί των λοιπων άνιοννμων έ-
ταιριο) .
Σχοτική άπόί(ασ; υπεγράφη υ¬
πό τοΰ ΐκ|Λ>ποι-ργοΰ Έμπο^'ου κ.
Π. Παπαδά, κατόπιν σχετικάς
γνοκιοδοτήσεω; τή; διοικονση; έ·
π.τοοπή; τοΰ Χρηματιστήριον Ά-
ξ ών Αθηνών.
χο>ρών.
Διά τής άπθκΤάσετος
όοίνθ
Ή Εΰ,-ωπαϊκή ΟΙκονο·μική Κοι
νότης διεκήρνςε πρό ολίγων ημε¬
ρών ότι εί αι ετοίμη νά ποοσφννη
«?ίς παν Εΰρισν.όμενον είς την δ ι
Ορ>τίν τη; μρσον», δα νά ποοστο-
τ >'πη τάς άγοοάς της άπό τάς ία-
ποινικάς ε^αγον,άς.
Είς δήλωσιν έγκηιθεϊσαν ίνιό
τοΰ Συμίΐοιιλ.ίου τών 'Τποι>ηγών
Δέον όθεν οΐ ένδιαΦερόμενθι δ-
πως οπτοτείνωνται πρός έξιπτηρέ-
τησίιν των είς τό ΰττοκατάστηιμα
των, ττσϊρίϊ τού 5ττοι-
ου θά τύχοΐΛ πάσης πληροι}>ορίας
σχετικώς μέ τά άηταοαίτητα δΐ-
Κίτιολογητικά ττρός
της περιπτώσεώς των
1·1ίΚ\ΤΣΙ ;,ο ΕΚ. ΛΡΧ. ΘΛ
ΠΡΛΓΛίΛΤθΠΟΙΗ^Η Η
Λ.Ε. «Ν. ΛΕΠΕΝΤΕ,ΡΗΣ;
Επένιδισι; τή; τάξπι); χ(7,ν ,,.;,
έτους. Είς τά πλαίσ-ια τής ττροσ- σμώνι. δέν δύναται νά συγκριθή μέ πι,οστίϋεται, ίίτ: έ ' άδνναμία έξευ
τηαθείας αυτής. ένταχτσονται ή έ- εκείνην τοθ 1972, ότε ό πυρετ^ς ρρσεως ,γεικής λύσρ,ο; μετά τή;
ττιιδολή ττροσθ'έτου τέλους επί τών τής συαλλαικτΐ'κπς δραστηριότητος ) Ίαπονία;, ή Κο νότη; επανα6ε6αι
άδειών οίκοδομών, ή αύξησις των εΙχε φθάσει είς τό ζενίθ.
ώνρι την πρόθεσιν όπως ρφαομο-
©ίσαγωγών καταναλωτ.κών άγα-[ Άπό πλευράς ξένων μεγάλκν ' ση μονομΕθοι; παντα τα η; την
. Ι
€ών καί ή 4τΜΥ6Ρευα.ς έξαγωγης
αειρας
.ι
τταραγομενων σ£ΐς 6ια
ν. -ό λήγθν £τος ύΓτόρ-
ηΛ, ιδρυ:τιν
αφ ε'εθον, όπως δ ίΐποαγμαΤΓΐ'θη
·Ιαπ(,)νίη- πασ«· δυνα-
ττρος Γέβοκνοο-ησ,ιν ξε, άγονον καί αί δ,αττραγματΓύ- Τ;,ν λύσΐν συγκεκριμένον προ6λη-
τής προσφτράς καί ζητήσεως είς άλουμίνας καί άλος>μινίου δέν Ι-
την εσωτερικήν αγοράν. "ΩσαΰΤως προχώρησαν διά νά καταλήίοι/ν
πρός τόν σκοττόν αυτόν «αί πρός είς οριστικάς συμφωνίας — χα>·
Είς την δήλαοσιν άναφέρεται, ο
τι ήλεχτςονιχο; κλτίδος είναι ό
^,ξόλειψιν τον τάσεων ι>πΐρτιμή·σε- ρ|ς κα| νά εττετα! δτι διεκόττη^αν ποοκ.αλων τά; περ.σσοτρρα; άΐ|·
ως «καπέλλο», άποκΡύψεως κ-ϊΐ ά- ούται· άλλά καΐ χωρίς νά υπάρχη σνχίας ρϊ; τή Κοινότητα.
ποθερατ0-οιήσ,.ως αγαθών, προέ- ένδειξις δτι βά σΐΛ»εχισθο0ν κατά Ωρισμένα! χώραι τή; ΕΟΚ έ-
θημεν είς την χορήγησιν αύ"ήσε- ' Τό νέον ετος. '.Οττωσδπποτε, όμ'^,
ών είς τά κυριώτερα γεωργικά ττρέττε, νά σημειωθή, δτι- κατά τό
ττροϊόντα; καί ■έχαλαρώοχχμ€ν τούς
1972, ετέθη είς λειτουργίαν τό έρ
έλέγχους βΐς τή^, διαμόρΐιρωσιν των , γοστάσιον παΡαγωγής γεωργικών
τιμών σειράς άλλων «ίδών. μέ κοτ- | έλκυστήρων, ένώ άν&φύησσ* δι.
χειρήσεως καί μέχρι ποσοϋ διακο 2. Είς την παράγραφον 1 τού Οΐ)Ο(ιΟΐ) δοαχ. Βά πραγματοποιηθή
σίων χιλιάδων (200.000) δραχ- ύοθρου 6 τοϋ Ν.Δ. 3843) 1958, | 'Ί έ,Γ" °'::" σνοματων ;.αί σνρματο-
μών καί ποαοστόν εϊκοσ' πέντε επι ώς τροποποιηθέν καί συμπληρωθέν „ " , <' ■ ' ρ"ρντερη; Λ.Ε.·>.
..,______λ.. ,„»,., _,......«„.-... .„,.·.., ™^!Ο™. __,_·_.. ... ίΛ"Γ1 θα Χ««ιθι·νθή είς τι,·.· ίπε-
τοϊς οκατόν (25%) τών καθαρών ιοχύει, προστίθεται περίπτωσις γ
τού έκ τής θεατρικής έπιχειρήσεως έχουσα ως ακολούθως:
καί επί τοϋ τμήματος άπό δρα,(
μάς διακοοίων χιλιάδων (400.000) πά, τά όποϊα ύφίστανται ή συνι-
τη'
ί χτασ.ν τώ ίγκαταστάσεονν ϊί|ς
| ί·τ«:ρεί·ι; ρΐς τό Βόλον, ή όποία
γ) Τά ήμεδαπά νομικά πρόσα, Οά πραγματοποιηθή έντός τού πυώ
δραχμών».
ΑΡΘΡΟΝ 2
Ή παράγραφος 4 τοϋ άρθρου
45 τού Ν.Δ. 3323)1955, ώς ί
τροποποιηθή μεταγενεστέρως, άντι
καθίοταται ώς ακολούθως:
«4. Έκ τοϋ είοοδήματος των
μουσουργών, έκτελεστών μουσικών
οιώνται νομίμως και επιδιώκουν ά
ποδεδειγμένως σκοπούς κοινωφε
ςίκοδομών γενικώς καί έΕ έκμιοθώ
είς διά τα είσοδήματα αυτών έΕ
οεως γαιών».
ΑΡΘΡΟΝ 6
Ή παράγραφος 2 τοϋ δρθρου 9
τού Ν.Δ 3843)1958, άντικαθίοτ3
τ αι ώς ακολούθως:
έργων, καλλιτεχνών Ζωγράφων ή «2. Πρός εξεύρεσιν τοϋ ουνολι
γλυπτών ή χαρακτών, σκηνοθετών. κου καθαροϋ φορολογητέου είοοδή
οκηνογράφων καί χορογράφων. έκ. ματος, έφαρμόϋονται κατ' άνολογί
πίπτεται άφορολόγητον ποσοστόν ; όν αί διατάΕεις τής παραγράφου
πεντήκοντα επί τοίς εκατόν (50%)
μέχρι ποσοϋ καθαροϋ είσοδήματος
διακοοίων γΐλιάδων (200.000)
Ι τοϋ άρθρου 4 τοϋ Ν.Δ. 3323)
1955, ώς τουτο ετροποποιήθη κα'.
συνεπληρώθη μεταγενεστέρως.
δραχυων καί ποαοστόν εϊκοσι πέν | Πρός τούτοις, έκπίπτεται ή
τε επί τοίς εκατόν (25%) επί τού
τμήματος τοϋ καθαροϋ είσοδήματος
αυτών άπ(> δραχμάς διακοοίας χι
λιάδας μιας (200.001) μέχρι τε
τρακοοίων χιλιάδων (400.0001
δραχμών.
Έκ τοϋ είσοδήματος τών συγγρα
φέων, ώς καί έκ τών ουγγραφι-
κων έν γένει δικαιωμάτων, έκηίπτε
τοι άφορολόγητον ποσοστόν πεντή
κοντα επί τοίς εκατόν (50%)
μέχρι ποσοϋ καθαροϋ είσοδήματος
τετρακοοίων χιλιάδων (400.000)
δραχμών καί ποσοστόν εϊκοσι πέν¬
τε ίπί τοίς εκατόν (25%) επί τοϋ
ιμήματος τοϋ καθαροϋ είσοδήμα
τος αυτών άπό δραχμάς τετρακοσί
ος χιλιάδας μιάς (400 001) μέ
χρι όκτακωσίων χιλιάδων (800
000) δραχμών.
ΑΡΘΡΟΝ 3
Τό άρθρον 5 τοϋ Ν.Δ. 3323)
ιά το άρθρον 11 τοϋ Ν. 4169)
1961 βαρύνουσα τό νομικόν προ
σωπον είσφορά υπέρ τοϋ ΟΓΑ, η
σναλογοϋσα εις τόν φόρον τών
κερδών τής αυτής χρήσεως.
ΑΡΘΡΟΝ 7

Τό εδάφιον γ' τής Παραγράφου
ι τοϋ άρθρου 10 τοϋ Ν Δ.-3843)
1958, ως τροποποιηθέν καί συμ¬
πληρωθέν ίσχύει, άντικαθίσταται
ως ακολούθως: Ι
-γ) Διά τα ήμεδαπά καί άλλο |
τού Γ.ς<ιμηνοι> τού 1974. Ή -.έα έ-
πέκτ'ΐσις, δ ά την όποιαν γ/.ρΓ Πδη
παρανγελθή ό μΓ,χανολογικό; έΐο
π.λ-σμός, θά έπιτοε:ψη τόν δι.τλασ·ι
σ.ιόν τή; παραγάγη; (άπο ϋ.η,ΙΟ
■ι; 12.001) τόννον;), την διεύρυ -
σ ν τών έξαγωγών >:αί την πλήρη
■/.(ΐθετοποίησιν τής μονάδος ,ταρα-
γογή; σνρμάτ(>>ν κ(ΐΐ σ
νων τή; έταΐΓίίας.
Τα άνο)Τρρο) ετόνισε ό ποόεδρο;
τιιϋ Δ.Σ. τή; ίταιςεία; κ. Σ. 'Λ-
γκπητίδης, ομιλών κ«τά τ,'ιν δκ'/ρ
κε αν ρΐδ κή; τελρτή; Ρ!; Βόλον,
κατά την όποιαν ό διρνθι'νων σνμ'-
Γ·ο»·λο; χ. Ε. Λεθεντέρη; έπέδωσε
χρΓματικά Οραβΐϊη εΙ; τό ρογατο-
τεχνικόν πι.οσιοπικόν τή; ί.τΐχπρή.
σεως.
Ε; άλλον, ά ρχοΛ-ιίιθη ότι τύ Δ.
2. τής ΛΕ Ν. Λρβρντρρη; άπεφά
σισεν οπος ρΐσηγηθή τίς την γενι
χην σινέλρυσιν των μετόχοιν, την
ή
παροχήν
; ε"κ των έτησίί,ιν
η
/ΐρρδών τή; έπιχριρήσρο); (τουλάχι
τάληξΐγ την .κατάργηο-ιν τού Ν.Δ. ' ρΖίΧί ξ^ την ίδρυσιν τού έργοστα
918)71 .ττερϊ ιέλέγχου τών τι,μών» σ;3υ τταραιγωγής αθτοκιινήτων ττα
.'^ραιτέρω δια ΤΥλγ ΤΓβριοριαμΙον ραμένει δέ έκκ,ρεμές τό 6έμα τής
τής ρευστότητος οτΐΛΐεκρατήθηισαν €ρύσεως τού λεγσμένου Γ' Διυλι-
α χΡηιματοδοττ,ς-εις καί ττρός τόν στη,ρίοι,·.
Έν μέσω αυτών των έξελίξεων
είς γενικάς γραμιμάς. διέρρευσεν
ή Έλλητ/ική οικονομ ία κατά τό λή
γον ετος, θά ττσιρακολουδήσωμεν
δέ "Την ττορεί<-: της καί ικατά τό ά- ■.ατέλλον Νέον "ιΕτος. τομέα τί>ς οίκοΛΌμίας
ώς ττρός την
σκοττι μότητς< τοκ μέτρον— θησαν τά έπιτόκια καταθέσεων καί χορηγήσεως καί έν Τέλει ττροέοη- μεν είς τή^ άτΓσδέσ·μει»σιν τής [- σοτιμίας τής δραχμής έναντι «ού 5ολλαρίου· Βεβαίως, ό τιμάρ:9μος ηκολούθησεν άνοδι*ίήίν πορείαν, Τουτο, δμως, ήτο επόμενον· δεδο- μένου δτι είς (6ραχυ χρο¬ νικόν διάστημα έττεδιώξα'μεν την ιέξι<τορρόπησι.ν ι ής έσωτεΡικής ά- γοράς —«αί δή υπό δκσιμενέσΤα τον διεθνές κλΤμα συνεχών πλη·9ω- ριστικών ττιέσεο;^ καί μεγάλων τ, ιμαριθ|ΐκών άλμάτων. Ώς έπστί •γασμα τής άςτκουμένης άντιπληθω ριστιικής ττολιτικης, θεωρεΤτσι ό νέ ος Κρατικάς Προϋττολογισιμός. μχ δραστικάς περικεττάς είς τό πρό- γραμμα Δημοσίων Έττενδύσεων καΐ γενικώς μέ περιορισμόν τών δοπτανών έν τώ συόλω του. ιΠσΡαλλήλως, κατά τό έτπσκο- στο ΙΊΙ'/Οΰπό μορφήν πρόσθετον | ττούμενον έτος συνεχισθή ό ουβμός δΤχΛ^σ^,,Γ ^Τ"σθίντ" ^"-'ανατττύξοως της θίκονομίοτς. Τό οοτ /(ο, σΐελεχη. Το ποσόν τουτο Λ2ΤΤΝΌΜΙΚΙΙ ΤΠΟΛΙΕΤΘΤΧ- ΣΙΣ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ" Δι' άποιΐάσ.ιος τγΓ· ΰπονργοΰ Δή ιιοσί'ΐ; ΤάΗρικ; κ. Γ. Τσονμάν η, ^ νά γ''νη *άτι ρον πλήν τή; προσφύγη; εις την ρήτςαν ποοστασία; τή; οποίας προ >πόθ·-σ ; είναι νά αποδεικννεται ο
τι αί είσ'ΐγωγαί ξένων προ-ό των
περ'άγΉΐν πράγματι είς
α; ωρισμένον βιομηχανικήν κλά¬
δον. Σνγκεκοψρνω;, προτείνεται,
ο.τΐ'); τεθοί'ν ποσοτικοί πεοιοοισμοί.
Ή Γ.ρμανία δέν δ?χεται επί τοϋ
της Ίαπωνία; τα άπρτρεπον την
άπό κοινοτ.κή; πλενοα; έπιίίολή
ρ,Ισαγωγικών περιορτσμών.
Ή διακήρν^ι; τή; ΕΟΚ περ;-
/ναμ&άνε! τρίη άκόμη σημρία:
1. Καλεί τα; χώηα; μρλη τή;
Κοινότητος ΰ.τω; άνταλλάσουν πίί
οισσοτέρα; πληροφορίας σχετικώ;
μέ την «εισβολήν» ίαποινικάϊν ,τλο
ιόντων εί; τα; άγορά; τω .
2. 'Τπογραμμ'ιζει, δτι ή Κο.νό
τη; ένδαηέρετΐΜ περισσότερον νό
ίΐί'ξήση τάς έξαγωγάς της είς την
ϋαπον'αν .-κχ,οά νά περιορίση τάς
-ίσίΐγίογά; τη; ίκ τή; Ίιι,τωνίας.
.",. Λέν άποκλείε; τίτν βι> ατότητα
«Λ?ρ φροειακών λύσειον», δηλ.αδή
δ,μερών σ<μο;ωνκΤ)ν μετοξίι επί μέ ,>ον; -χ"»θών τή; ΕΟΚ καί Ίαπω-
ήας Τό τελευταίον τουτο ά(Γ·οΰ
μρχοι σήμερον δ>ν κατέστη δννα-
τή ή σι' αι|Μς ίμποοικής συμφωνί-
ις μετί/ΐύ Ία.-κονίας καί Κοινύτη
τος.
Διγτζο ν.'ζε-ται ότι έν περιπτώσει
ΐιμε,ρών συμφωνιών αύται δέον νά
-ίνα προσηριιοσμέναι πρός τάς
:ρ·;ίς ί'οχάς τή; Εύρωπαϊκή; Έπι-
ή
τα εξής:
—Τό διχαίοιμα οίσαγοιγή; έις
έκαστον είσαγωγρΐιις, βάσει τον ό.
ποίον θά "οοηγηθονν 'ά σχετιν.αί
(ιδέαι, θά καθορισθή είς ποσοστόν
1ό,«9% προκπΐίένοι» π·:ρί τής λοπο
τητο, των 31.400 καί είς 9,31%
Λοοκεφρνου πεοί τή; ποσότητο:
των 18.000 τύν. ποοελχνσεως οίι/π
δήποτε χώρα;, βάσει τού μέσον ·'ί-
οον την άθροίσματο; τών παρ' έχη
στου πραγματοποιηθεισών είσηγι·.
γων τον είδους ίχ τού έξιοτεριν.ο."
χ αί τών ά.ι' ·;ύθεία; άγορώ π«ις."
αύτοΰ έκ των κρατ /.ών άποθεμ«-
των κατά τα ετη 1971, 1:172 καΐ
1973.
—Αιά τού; μή πρίΐγματοΛθΐή-
σαντα; ε'ισαγο)γάς έκ τοϋ έξίοΤϊρ·,-
κοΰ, τό είσαγιογικάν δικαίίομα θά
προσδιορ σθή βάσει των άγορ<Τ,>·
τιον έκ τΛν κρατικών άποθεμάτων
—Ό τελ.οΐ' ισαό; τοΰ
ματο; θέλει πραγματοποιηθή
3 Άπρ λίου 1974.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΛΟΜΙΚ£>Ν Τ-
ΛΓΚΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΛΑΤΡΙΟΝ
Εργοστάσιον παρκγω1, ής νέο«
Ι
τίαει· δομικω,·
θά
γ
στήση είς Λαΰριον, ή αΰ^τοιακή
ρταιοεία «Πρό—Μόντα». Πρόκε:τκι
περί μο άδο; παραγωγής πλακιον
ιΐν. γν'ι[;ου, πού θά ιρησ μοπο:οϋντ;ΐι
διά την κατασκενήν τή; ροϊ»τερι-
κής τεχοποιΐα; των οίκοδοαών,
καταργονμένα· τοΰ επ χρ.'σματος
(σοβάντισ,ιια). 'Ε.τίδειξις τής έ
μογή; τοΰ νέον ΰλικοΰ, θά πργ
τοποιηθή έ-,τος: των ημερών, ύπΊ
έκπροσοιπων τοΰ αύτντριακοΰ οικ."ΐ'
τοό; τΓϋΓο άφιχθησομέ'όν ενταύ¬
θα.
ι
Η ΕΞΛΓΩ1ΊΓ ΛΕΡΜΑΤΩΝ ΜΙ
ΚΡΩΝ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ
Τπό τή; Τοαπρϊ,η; τής 'ΕλΙά-
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΚΙΜΗΣΙΣ
ΤΟΥ ΛΙΜΕΝΟΣ ΠΡΕΒΕΞΖΗΙ
Στόν λιμένα Πρεβέζης
παρό τος τι πέρ»ΐν τών ρητρών 3ος, ε;κο νηποιήθη σχΓΤική άπόφα- σαν Κστα τ0 τελευταίο ΤρίμηνΌ τού
.τροστασίας, κατά τάς διατάξε.ς
τής Γκάττ.
Έ; Αλλον ή πίΐράγραςρο; Γίρί
«δννατών λύσειον σνγκεκριμένιον
προβλημάτων» έρμηνεΰεται ώ; έν
νοοί·!7« δτι αύτοπεριορκτ,ιιοί υπό
σις τοδ ν-ονργείον 'Εμπορίοι·, ο·ά λήγονΤος έτους, 120 φορτηγά σκα
τή; απο.α; πηοατείνεται μέχοι τί- ε
Μη; Λι,Γμί',ο/ον 1974, ή προθε-' ^ δια^Ρ"ν έθνι^ήτων. Διά των
αα'ια έΐανι.ινΓι- Λρπιι/ιτ,., ..,..«.τ... σκιςτΙΛών αυτών έκο,υίσΐθη.π<-ΐι/ 10. Δ ά δ:υτίρην φοράν έντό; δκ- τ.'α; περίπον ή/.ιτιόθη υπό τή; δλο- μ-λείας τοΰ Σ ι<μβοΐ'λίοι· τή; Έ- πι::ρατείας κοινή άπόφασι; των άο μοδίων ίαονογών, δ ά τή; οποίας έχορηγι'ιθη είς την ά',ώνιμον έται σμία έξαγωγή; δερμάτω μικρωι· σιος*!>ώ'ν οώτών έκο,μίσθη.σιαν 10.
άγρίιον ζώων πρό; έπεξρ^γασίαν 500 κο6ικά μέτί>α ξι/λείας «αί ξυ-
καί έπανε σαγ(ι)γήν α ■
_____ . λοκι«ωτ, ασυσκευαο-ίας, 156 μο-
ΤΙ ΣΤΜΦΕΡΕΙ ΙΙΕΡΙΣΣΟΤΕ- αχο' πρός πάΧ^·σι, 337 χοΐροι σ-
νοηταραγωγής, 164 τόννοι δ'04^>'
δ ,,α,Ρ,θε,ση; γ,; τη «Ετημεοί- «^ 4χίΐνπηΥΕ-ια -Α Μ^ Με
ν - τ.- /> ι .
οί τιις Κιοεονησεως» σι·νεστη
,. , , . - ' Τ ,„ Ε"ν'
ιδ.α-τ.-ςα Άστννομική 'Τποδιεύθι-ν
σ ρ,; τ0
τ..γε.Όυ» αδεία ίδούσεω; νί-ΐϊΐηγι-
>".ς β ο.ιηχανία; .?!; την ποιραλια-
, ή δικα οδοσία τής όποία; έν.·
.ι_ τε. εται έφ' ολοκλήρου τοϋ άερολι-
. Ι ιιέω;. Εί; την οιαδ κασίιν τή;
II
θά
πο(;τ«θή ίίπω; παρσ.μή'η εί;
τή-, έπιχείρησΐ·, ή,',.ιό μορφήν αϊ^
ΐήσεο); τοΰ κεφάλαιον, αί δέ άντι
στοιχοϋσαι εί; αύτό μετοχαί νά 5ι
ανέμωνται «ι; τού; δ-κ-ιιούχους.
δαπά νομικά πρόσωπα μή κερδο ι "Υπεύθυνοι συμφώνικ τώ νομώ
σκοπικου χαρακτήροο είκοσιν επί
τοίς εκατόν (20%)».
ΑΡΘΡΟΝ 8
Είς τό άρθρον 15 τοθ Ν.Δ
3844)2958 προστίθεται παράγρα
φός 6, έχουσα ώς ακολούθως:
«6. Είς περίπτωσιν καθ' ήν είς
τά καθαρά κέρδη τής ήμεδαπής σ
ται καί τοιαΰτα μή φορολογούμε
1890)1938
Ίδιοκτήτης - Έκδότης
Διευθυντής
ΣΩΚΡ,. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικίο Ναυάρχου Βότση 55
Προϊστάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία: Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
ττοσοστόν αυξήσεως
αοχι-
κώς εΤχε ττροολεχρθη, δτι θά άνήρ-
χετο είς 12% καί ένοεχομένως τού¬
το νόι επιτευχθή — είναι ενωρίς
άκόμη διά τόν σαφή προσδιορι¬
σμόν τοιλ Ειδικώτερον, ή διομη-
χανιχή —αραγωγή οννέχισε την άλ
'ματώδη άνάπτυξίν της. Το0το δ-
μως, δέν ϊσχύει διά τον πρωΤογενή
κλάδον, δττου ή στ£ρησι<; εΤνβι γνωστή. Αΐ έξαγωγαί, έττ'υης ηθ- ξήβησαν σηιμοντικώς μέ κύριον γνώρισμα την άξιόλογον αύξησιν των διαμηχανικών π,ροϊόντοίν. Έκ τταραλλήλου, ή εϊσροή άβήλων πό ρον (μεταναστευτικόν, ναυτιλια- κόν καί τουριστιικόν σι/νάλλαγμα) α- Κ.ιταναλίον Κορΐλθία;, ρπί Ίδιο κτήτου έκτάσε(ί); της. Σχετική αίτησις άκνπώσετος ?!- χ; καί την δεί τέραν αΐ'ΐήν φοοιΐιν ίίσζηθή υπό ίδ οκτητών παρακίΐαέ · | νης Εκτάσεως, ίσχνριζομε ο>ν, μευ
ξΐ· ά/.λι»ν, ί>τι ή κ,αά τά άν;οτΓρ·ι)
χαταστηση άδΰνατον την τονοιστ;
κήν άξοποίησιν τής δλη; περοχί>;
>ιαί έπομένω; χαί την χρησιμοποιή
, . , σι τή; ίδοκτήτου έκτάσεώ; ΐο)· 7?
Μο,κροπροθεσμον δάνειον ϋψονς δα το.ρσ·τικάς έν γέ,Ρΐ έχμετο>-
Ι.Ί0 έκ. δο/^.. πρόκπτα, νά συ οαο, λενσεις. ' ..;
λονήση ή ΔΕΙΙ <1πό ίίμ λον ξενων} Είς την πρό δ.ετίας έκθοθεϊσαν ': 11. χ-ΐεαον. _Ζρτική πηά|:ς τού ι ΰπ' αριθμόν 1405)1972 πρώτην & Τ.-τοι·ογ.χοΰ Σιμ&ονλίον, δια τή; | κνρωτικήν απόφασιν τοΰ ανωτάτη· ο-.**; Λίΐορχ-τ»ι ή εγκο,σι; τή; δ οιχητ,κοή δικαστηοίου έοτ,αειού οιναψε'ος τού εν λόγω δανείον, έ- δ' ιιοσ εύθη ίί; την Έφημερ; _>α
τή; Κι·6ερνήσεω; (ΦΕΚ 322 ΑΙ
ν σι· εχε.α δεχθή, δτι οί έκδώσαν
τες την ίίδραν ίιποιογοί, καθώς
-η^Χ-,ί Ύν(1)μ,0δ,0τήσασα έπι"
.ροπη, οκι: ιλον κ^τ αρχήν νά δια
στώσονν άν ή περιοχή" έμφαν,'^,
;ράγματι του^σηκόν ένδιαφέρο/
'Τ-οδιενθΰνσεΡ);, ί) όποία έδρίίει
εί: τό ΙΒ' Ά<ττι^·ομ κόν Τμήμα ' "ΛΙ)ηών/ νπάγονται τά ΙΒ', ΛΕ' καί ΛΔ' 'Αστυνοιι χά Τμ/μΐχτκ. II ΛΕΗ ΘΑ ΣΤΝΛΨΙΙ ΔΛΝΕΤ ΟΝ 150 ΕΚ. ΔΟΑΛΑΡΙΩΧ — Ά π ό ("...ιλον ϊένων ' .»?νω, «,χν η ιδρνσι; τοΰ περί οδ :ρό:'.: τιιι νανπηγείοΐ' θά καταστή- ο-η άιίέΐτικτον χαί κατά ποίαν εκ- «σν τή τονρ,στ,χήν βξιο,τοίησιν -.Γ,ς ολης πεί (.χής ν.«ΐ ίν καταφα- :κ.ή περατώση άν ή ίδρι·βις τή; -.•.-χυπηγική; τ^,τη; 6·ομτ;χανία; ε^ έξ άλλου στή Δυτι- *Π καί ΆναΤολι,Κή Γερμανία, Ί- Ρ*. Σαουδ,κή 'Αραοία. Πολτόν ία Γηλλ1α> Λιΰύη,, Όλλανδίο, Άγ-
Υλ;3 καί Σοδιετική 'Ενωσι 12.
20° τ0ννο' ™™ ·«' κ
6ε;Χ'ΚΟΚΙ<ωΐν, ροδακίνοϊν, λ'ών ««' λεμονιών νέκταρ κίω-, καΐ δερυκόχκων ώς χαί ττορ- οκαλ'α τι/7Γ0" 'Νάδελς, καΐ 14" τόννοι ζώντα Χέλ,α στήν Ίχα^α, -τ οτική; ά^ ο.τοιήσρο); Χαί έκμετα1- .εΰσεω; τή; πε,.ιοχή;». " Τοαιτη όμ;,,; χοίπις των ί,πο,.ρ άς 3 έκ. 6ολ. καί 146 έκ. λ.Ρεττών- το, δτι ώ; προίκνπτεν έξ γγρ ν τοΰ Έλληνικοΰ Όργανισμον .ΐ'ΠΐΛΐΙπΛ V» —.-λ! -^ — _ .. · _ ν- - .- „„, Τονρισμοί», ή .τ.οί ή; π'οόκειται π» να τη; αυτή; Π.Τ.Σ. παοέχβ- ουχή, £μ(ία ίϊονσα τονοστικόν < τ·.· η ργκοισ: ποος τόν υπουργόν δ ^ροον κ.·ί Γίδικώτεο'ον τυγχά'- Ο,χ,ονομικων δα την αβροχην έ- νονσα «χ.ατάλληλο; «1-τ^ .τιστα/.η; δ «6ΐβ.ιι«σεο,ς πρό; τούϊ'ρβς ο,α την άνάπτυ τυγχ ; πλευ .ν τ«.ο.-, ι·στ«θηοομένΛ, πρός μεγάλην ϊημίαν τής δλη- π* μ,τοχικου κεφάλαιον αυτή; ,-,πδ ριοχή; κίι1 γεν,κώτ^αΛοθ ^ τον ελεγχο.· τού Δημόσιον.. | σμο0 τής χώρας». ^ 1970 διά λ « ' '·!? "-ι«κι; εΐ/ε --;/,θήοτι ΰ .-τροτ ίθεϊσα υπό τή- Ε- «Ναν.τΓινΓΪ,( Άνατο^κή- Μεσο ν:.'ον;> Μένόνσ.; πρό; Γδη,,σ,ν
■;ΐΥί.ον. ήτο παραγωγική χίΗ ίΙχ/ν
.; σ'·ν-Χ'"[χορηγηθή ή %.
α,ν,α Λ·«τηνΛν.·7:,,σ;ν Τ()1,. .- ' ,
ο, χαι το 1υμ6ούλ,ον Έπ(χ^
««α, .ην ,,κνρωσεν ώ; (1νΡπ((1).
ν.ω; ητιο/.ογΓ,μί η-,.
ΑΛ/.α ιιετπ τνι». * '
' την ακνοο>σιν ,( /(
α- «πό Ί·> ν ......" νρ")Τ«-
- " ,' *-Γ-ττριι5η;ου ιητ»
νης αποφά,- "" ' ""
6>6αιοΰται με^ <*■ . . κατασχενής Τ^"' νανπηγείου διά συγχοόντον μεθο- δ:·>ν δέν υφίσταται πρόβλημα 0^
πάνσεο); τής θα>.άσ·σης/ ή 6ε6αί<·>-
σς ίίμιΐ); αύτη, ήτις συνδέεται
■τρός τή · δυνατότητα τονριστικήί
αςιηποιήσε(ι); καί έκμρταλλεΐ'σε«'ς
καί των π.;οι£ πεοιογών. δέν ί(?°ι"
οετ(ί. ει- ιο;(ΐν χι,;οιν και εχτ.μ'ΐ
"ΐν τή; Διοκν,σεο.ς,' άλλ' είς τα:
υπό τή; παρεμβαινονσης παοαί'Χ^'
ιία;...», δηλαδή
««» "«,ρείαν την αδεια^,
έταιρείας.

ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
Ή Χοληστερίγη
Β'
είς
λότερη
στάθμη τής χοληθΤερίνης
Άμερ κα· ούς είναι ύψη-
τταρά είς τούς Ίνδούς κσί
Τπ6 Κ. Π. .:·ΜΕΩΝ1*0Γ Διδάκτορος
τού Πανεπιστημίου τών Ναρκηων.
δέν συντίθενται έντός τού όργα-
νισμού καί π,ρέπει νά ληφθούν διά
Ή νόσος άρχ'»ζει ό—ό της παι-
5<ής ήλι«ί<χς ή δέ γενεσιουργός αίτία αυτής εΤναι ή κατάχρησις είς τά ζωικά λίττη, είς τά αύγά καΐ είς ττ>ν νικοτίνην. Μεταξύ των
45 - 65 έτών 15 ψορές είναι 0-
ψηλότερη ή στάθ,μη τής χοληο-Γερί-
Λης τού αΤματος. Ή χοληοτερίνη
είναι ενας άδιόρατος ϊιχθρός των
χΟΑΗΣΤΕΡίΝΗ ΚΑΙ
Η χΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΛΙΠΟΥΣ
ΕΙΙ ΤΗΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗΝ
"Η φυσιολογΐ'κή διατροφή ούδί
μ;αν διιαοφορσν παρουσιάζε, μετα-
ξϋ λίττους κσΐ ΰδατανθράκων (σάκ
χρ διότι αμφότερα καίονται
τελείως είς τόν οργανισμόν καϊ
6ισ·6έρσα οί ,μέν ΰδατάνθρακες με
είς λΐπος. τα δέ λί¬
ττη είς ϋδατάνθρακας·
Τουναντίον εχει έξαΐ'ρετικήν
σττουδαιότηΤα δα την διατροφήν
ή δάψαρος θ&(>μο6ΐΛαιμική άξία
ύδατανθράκων = 4,1
των νρετΓτικών τούτων ούσιών, 1
βερμ. 1 γραμ· λίπους = 93 θερμ.
"Αρα ή θρεπτική άξία τού λί-
-ττους είναι 2'/2 φοράς ύψηλοτέρα
των 6δατανθρ«κων.
Ιδιαιτέραν οηιμασίαν εχει τα
λίπος διά την ττεριεκτικότητα τής
,λιποδιαλυτής βιταιμίνης Α ήτις εί¬
ναι άπαραίτηΤος διά την άνάπτυ-
ξιν καϊ άνάπλαοΊ·ν των έπιθηλίων
των βλεννογόνοοτν, διά την λειτουρ
γίσν τών νεφρών, των όφθσλμών,
ή βιταμίνη Α είναι άτταραίτητος
διά τόν σχηματισμόν τής όπτικής
πορφύρας ή Ροδοψίνη τών όπτι-
κώ- κυττάρων (ρα)6δίων πού χρη-
σιμεύουν διά την δρασιν είς τ ό ή-
μίφως)·
Αί λι—αραί ούσίαι περιέιχουν
σνθρακα, οξυγόνον» ϋδρογόνσν
καί σννίστανται άπό ούδέτερα λί-
πη ή τριγλυκερίδια, δτινα είναι
τριεστέρες τής γλυκερίνης καΐ λι-
τταΡά όξέα (κεκορεσμένα η άκόρε-
στα). Τα κεχορβσμένα τό τταλμι
τιικόν, τό στεατικόν καϊ τό άκό-
ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥ1ΖΙΔΗ
ίΙΕΣ ΜΙ_|ΙΤ!ΕΠΪΙ ΣΜΥΡΗΗ
ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΜΙΑΣ Π ΡΟΣΦΥΓΌΠΟΥΛΑΣ
ΜΥΘΙΣτθΡΗΜΑ
Της
5έ τα άπαραί-
τητα λ,παρά όξέα: λενικόν,
άΐΡαχιβονκόν όξύ. Τό λιινολικόν ό¬
ξύ καί τό λινολενικόν όξύ άποτε-
λούν τό λ νελαίκόν όξύ·
Τό λινολικόν, τό λινολενικόν,
τό άραχ ιδικόν καΐ τό κλουπανιδι-
κόν όξύ αύτά ομού συνθέτονν την
1 "Εφ είναι δέ άκόρεστα
λιιτ^ρά όξέα.
Ή βιταμίνη "Εφ ευρίσκεται είς
τό καλαμττακέλοίΐον καί είναι λί¬
αν ωφέλιμον επί δερματοτΓαθειών,
τρ.χοτπώσεων, έκζεμάτων., ΰπερ-
χοληιστεριναιμίας, άθηροοκληρώσε
ως κ.ά.
Είς τα λιττίδια άνήκουν και αί
ένώσεις Των φωσφολιτπδιών (φωσ¬
φορικόν οξύ κλπ), (συστατ»κά
τών κυτταρικών μεμιβρανών), ή χο
ληιστερίνη, αί καιρωτΐναι (προβι-
ταιμίνη τής 6ιταμίνης Α),, ή λικι-
θίι/η. ήτις πεΡιέχεται καΐ είς την
λίπθον των αϋγών (κίτρινο τού
| 19ον
Ι Τούς κυττώ μ άγωνία, Ζητ'·'»ν-
ι τας ματαια να διακρίνω καποιυ
ι ψως οτή μορφή τους, πού θά μου
φέρη τή σωτηρία.
— "Ον1 κυρά μου, έμεϊΓ εί
μοοτε τής 9ης άπαντα, ένας τρέ
χοντας νά φτάση τούς άλλους, πού
έχουν άπομακρυνθεϊ.
Γυρνώ χαμένη οτά στενοοόκα-
>ό. Άπό πάνω τά σαγνιοίνια τών
Ό νιατρός έτοιμάΖει καρδιο
τονωτικη έ νεαι, γιά τόν Τόσο. Τού
μιλώ:
— Γιατρέ, ό Κεμάλ, θα μπη στή
Σμύρνη;
Ό στρατός μας κυκλώθηκε;
Φαίνεται στενοχωρημένος.
— Σέ ποία μεραρχία υπηρετει
<: Στεφανής; — Στή ν Τετάρτη. — Αυτή ύπέφερε πολλά. όπ' ό ΝΑΝΑ ΚΠΝΤΠΥ Η ΛΥΡΙΚΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ άντικρυνών οπιτιών είναι τόσο κον Ι οα έμαθα. -.α τό ένο οτ' άλλο, πού πνίγε σαι δίχως άέρα στό σκοτάδι, στή μπόχα, οτίς κοπριές. Οί πλάκες οτό δρόμο άκανόνι οτα 6αλμένες μ' έμποδίζουν. Σπασμένα φανάρια μιδς καρά τσας μοΰ ματώνουν τα πόδια. Ου τε τα τσόκαρα μου δέν πρόλαβα νά βόλω. Τρέχω γιά τό οπίτι τού γιατροϋ. Τόν βρίσκω κεϊ. τοϋ μιλώ. γιά τόν Τάοο. μ' ενεσεις, φαρμακα έρχεται μ" αύγού). Αί λ,τταραΐ ούσία, εάν Πέρνοντας ό γιατρός βαλ,τσοϋλο είναι στερεα1 είς την συνήθη θε,ρ- μϊ'κραισίαν, λέγσνται λίττη, κεκο- ρεσιμένα λιπαρά όξέα, (6ούτνρο, Γφυτίντη,, ζωικά λίττη, 6οός προδο¬ του χοίρου κλπ.). Είς τό τελευ- ταϊον ζωικόν λίπος περιέχεται ή 6ιταμίνη "Εφ. Εάν αί λιπαραΐ ούσίαι, είναι Ό- αΛτοτελοΟνται άπ6 άκόρε¬ στα λιτταρά όξέα καΐ λέγσνται ε¬ λαια ύγρά (έλαιόλαδοιν, σττΰ3έ- λαιον. ο-ουσαιμέλοοιον, ήλιέλα.σν, βΐυομβοκέλαιον καλαμττοκέλαιον, σογιέλαιον κλπ.). Τά όττοΐα είς τό μόριόν των εχονν εν ή περ'.σ- σότερα άτομα άνθρακος, ταΰτα έν αντιθέσει ττρός τά ϋπόλοπτα άν¬ θρακος, δέν είναι κεκορεσμένα δι' ύδρογόινων. Έν αντιθέσει τά στερεά λίττη άπό κεκορεσμένα ό¬ ξέα καΐ συνθέτουν είς μεγαλύτερα ττοσά μίαν θυσίαν, την χοληστε- ρίνη. Ή χοληστερίνη είναι όξυ- γονούχου συνιθέσεως, άνευ άζώ- του μέ 27 άταμα αθρακοις. Ή ούσ'κχ αυτή η^οληστερίνη) έπιικοΛηΤαι είς τήιν έσωτεΡικήν έ- ττΐφάνειαν τών άρτηριων καΐ κα- θιστά τό τοίχωμα αύτών σχληρό βυθραυστον μέ άττοτέλεσμσ την άρ ρεστον έλαϊκόν, χαθώς καΐ άλλα ' τη,ριοσκλήκοσιν, εμιφραγμα τού ανωτέρα· άλλά καΐ κατωτέρα (4 ,μυοκαρδίου, έγκεφαλιχή αίμορρα- - 10 άτο,μα άνθρακος) είναι άπα- γ;α κ.α. ραιτητα λητα,ρά όξέα. ι Τρία άκόρεστα λιπαρά όξέα· (Συνεχίζετα·) ΣΤΟ ΚΑΦΕ ΣΠΟΡ Τοϋ ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΔΑΛΗ ' Ενωσα τα χέρια, μ' άπελτιοία. —■ Γλΐίτώσανε άττ' σύτούς; — Δέν έχομε πληροφοριες. Ποϋ νά ζέροομε τί γίνηκε οτο φοβερό Μουράτ Ντάγ. Τόν έβλεπα μ' όρθανοιχτα μά τια. Μάντέφε την ψυχική μου άναστάτωσι. Μάντεψε την ψυχική μου άνα οτάτωσι. Μην άπελπίΖεστε. Θα κρατπθου νέ οτά δρια τής Συνΐήκης τών Σεβρών. Ή Σμύρνη θά μείνη Έλ ληνική. Οί αίχμαλωτοι θά γυρί Ζ μου. Πηγαίνοντας γιά τό σπί ] οουν πίσω, ό Μαΰρος καθαλλαρης τι στό δρόμο, μου λέκι: — Μην άνησυχήτε δέν εϊδα- ζένες δυνάμεις δέ θ' άφήσουν νά τε τί στόλος 'είναι στό λιμάνΐ; Οί νίνη κακό Ό πανικός είνα' άδι καιολόγητος. Μπροστά μας περνοθν φτωχοι κουρελήδες, γυναϊκες μέ μαντή λες στό κεφάλι άπ' τίς λαϊκές ου νοικίες: Τη Λυγοριά, τα Τομπ'3 χανα, τόν "Αη Τρύψωνα, την "Ά- για Κυριακή, τα Χιώτικα πού όδι'1 ροντοι καϊ κλαϊνε. Βαστοϋνε "Αγιυ στά χέρια. Στό σπιτι, ό γιατρός τόν Τόσο. Κούνηίσε άνήσυχα τό ωεφάλι: ■— Στηθάγχη έχει. Τόν κλονί- σανε τα γεγονότα. ΧρειάΣεται άνά παυσι. Πού νά την 6ρή; Συγγε νεϊς δέν έχει; — "Ογΐ. "Εχ'εινε έδώ χρονια. Ό Στόμος ό παραγυιός τού — τού ποίΖει μπάλα στόν Άπόλλωνο —τώρα δέν έρχεται. ο Πλαστήρας, πολεμα σά λιοντό ρι- Ό γιατρός, άφοΰ έδαλε την ε νεαι χαιρέτησε κι' έφυγε. Κρα- τώντας ένα φαναρι τόν συνώδει- σα ώς την ξώθυρα. Ό Ταοος συνήλθε. Εϊτανε ό μως, έζαντλημένος. ΠΕΜΠΤΗ 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1922 Σμύρνη. Ή κατάστασι χειροτερεύει. Όλο κι' έρχονται εζαλλοι πρόσ φυγες, Μέ τα πόδια, μ' άραμπά- δες, μέ κάρα. Μεταφέρουνε χον τρούς μπόγους, οτούς ώμους. Τα ιραϊνα κοοβαλανε άμέτρητος. Πά στωμένους σά σαρδέλλες. Στούς περιβόλους τών έκκλησιών μαΖεύ ο ντα ι όλολύΖοντας Λένε την τρομερή εϊδησΐ: Οί Τοϋρκοι κατεβαίνουν στή Σμύρνη1 Συμφορά σιμώνει Φεύγουν μέ «οό τια» μαοϋνες, γιά Λέσβο, Χίο. (ΣυνεχΐΖςται) Την παρελθοϋσα Παραοκευήν, 14 Δεκεμβριού 1973 κπι ώραν 7.30 μ.μ. τό Φιλολογικο κα Άρ χαιολογικό Τμήμα τού Συλλόγου <-Παρν»3θός« εϊχε οργανωοε διά λέξιν οτήν μεγάλην οιθουυο τού "Παρνασσοϋ» μέ όμιλητην τύι/ λι γοτέχνη κ. Χρήστο ΣΟΛΟΜΩΝ1 ΔΗ, μέ θέμα: «Νανά Κοντοϋ, ή Λυρικη Ποιήτρια τής θεοοαλονι- κης». Ό δ,απρεπής όμιλητης παρου- σίασε τό πολύπλευρο καί πολυβΓπ βευμένο έργο τής ποιητριας κοί ουνέκρινε τό/ λυρισμό τοϋ εργου της μέ τόν λυρισμό τοϋ έργου τρς μεγάλης μας Σαπφώς. Ή Νανά Κοντοϋ. εϊπε χαρακτηριοτικό, «πί νει άπό τό ποτήρι της», δηλαδ°, δέν άντιγράφει άπά κανέναν οϋτε ίδέες, οΰτε εκφρασεις. Τρσγουδό Γόν έρωτα μέ μίαν άφθαστη λυρι κότητα Άγαπά τή φύοη κο^ ττ<ν έκθειά2ϊΐ Τραγουδά την άρχαιολο τοεία καί την Δελφική Ίδέα, παύ ούτή" συμβολίίει τό ίδιανικό τγ.ο ■ιανανθοώπινης άγάπης, τής δικο' οσύνης καί τής είρήνης. Και άκόυα ή πατριδολατρεία της έκδηλώνεται στό βΐβΛίο τπγ. «Δάφνες τής Μακεδονίας». Γιπι.1 ιό. και τό μεγάλο έργο της πρ_ι- σελκύει διαρκώς την προσοχή τοιν Τβΰ Δρος ΔΗΜ. Ι ΑΡΧΙΓΕΝίΙ τη καί κ. Γεώργιος Μετούλης. Την διάλεξη τιμησαν εκλεκτά μ- λη τής κοινωνίας Αθηνών καί θεσσαλονίκης καί πλήθος διανοου υένων και λογοτεχνών. Η αιθουοα ήταν κατάμεατη και τα άλλεπάλπ λα γειροκροτήματα δονοϋ,σαν τόν πνευματικήν αυτήν ατμόοφαιρα, ό ρου ή Νανά Κοντοϋ δοκίμαοε στ γμές άνώτερης δοζας Συγκινημένη η τιμωμένη ποιΐ)- τρια ανέβηκε οτό βήμα καί εύχαο: ρτηοε μέ λίγα λόγια τόν εκλεκτον ομιλητη κ. Χρήστο Σολωμονίδη και τό άζιότιμο κοινό, πού προσήλθε μέ τόση άγάπη νά την τιμήση. Μετά την έπίσημη ουτήν διά>ε
Εη, ό «Σύλλογος Ελλήνων Λονο
τεχνών» παρέθεσε γεϋμα στό ·Κε
τρικόν» πρός τιμήν τής Δος Νο
νσς Κοντοϋ καί τής αδελφής της
κ. Έρατώς —Αικατερίνης Κοντοϋ
έκλεκτής λογοτέχνιδος — πεΖογρ!
φού καί συγγραφέως.
Ο λογοτέγνης κ. Άπ. Λεονταοί
της εΤπε λίγα μεστά λόγια γιά την
έπιτυχία τής διάλεΕης μέ την έΕοί
ρετη όμιλία τοϋ κ Χρ. Σολομωνί
δή. Ή Δις Αθηνά Καααβέτη κα
6ώς καί άλλοι λογοτέχνες απαγ
γειλαν όρισμένα τοιήματα τής Δις
Νονδς Κοντοϋ
Καί κατά παράκληση τών αι·ι
ΕΝΑΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΟΣ ΤΟΜΟΣ
ΕΘΝΙΚΙΜ1ΝΗΜ0ΣΥΝΗ
(50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ)
1922 - 1972
• 'Εκδοοις «Συλλόγου Φατηο όντων εις τη» Ευυγγ*.^ΗΤν Σχο¬
λήν Σμύρνης. ,
θ Επιμέλεια. Χρήοτου Σ Σο λομωνιδη
Αθήναι 1973 - Σε λιδες 382
• Τοϋ κ ΧΡΥΣ Ε ΖΗΣΗ
κορυφοίων λογοτεχνών Έλλήνα,ν ι δαιτημόνων λογοτεχνών, ή Δις Να
και Εένων καί μεταφράστηκε οέ ! νά Κοντοϋ άπάγγειλε ή ϊδια τό
πολλές δένες γλωσοες.
πο.ημά της «Όλυμφα — Έπεσε έ
Ποιήματα τής τιμώμενης άπά· ' να φυλλο». Κι, έτσι, τελείωσε ή
γειλαν οί έκλ^κτοί κσλλιτεχνει; θαυμασία αυτή πνευματική βροδιο
"ού θεάτρου Δις Αθηνά Κασαβε ι
Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Τό Έλληνικό Αστννομικό Μυθιστός.ηρ«
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Η ΝίΑΠ-ΑΙ. ΪΑΙΟ ΕΤΕΡΓ£ΤίΗ ΙψΙ Ο 01Η-ΓΕΙΓΙΚ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΠΟΥ Κ ΟΥΚΙΔΗ (ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΥ)
μή πάς δέν θά εΐχες άντίρρησιν,
άλλά διά την δική σου ήονχίο. καΐ
διά ττολλούς λόγους καΐ άττό άλ-
λαγή προσώπων διά νά μή ταλαι
πωρηθής εμείς σέ ζορίσσμεν καΐ
σέ στείλαμε· Πρέπει ττρώτα αύτά
Τής ΑΥΡΑ_! Ν. ΔΡΟΣΟΥ
114ον
Οί πιστολιές καί τα σψυρίγματα
πλησία2αν. ' Ηξερα πώς έκεί κοντά
μπορώντας οϋτε μιά κινήση, πιο,
νά κάνω. 'Εκείνη γύρισε Ραφνι
κά τό κεφάλι της καί μέ κύτταζε.
ήτανε κι' ό Φράνκ. Θαδινα όλόκλη | 'Εσβησε τα μεγάλα φώτα, έκανι>
ρη την ύπόλοιπη 2ωή μου γιά νά μιι
Πεοάσα ε
κπο τοτ α'»ιι, που οουψονσε με τή
.τού ό ΡθΓμελ'ώτης ποιητής Κώστ
Μπνδάλη; δέν ΰπάρχετ π'ά, ή.φ»
νή τον έ'παψε. Άλλ' όμως θό. με.'-
νηνν (ϊ|ρχηστα τα .πονεμένα πο;ή-
ρ νή τού ·:ύασθησία, καί χτν.τοΰσε
την π;ό λεπτή χοοδή τής
τού.
Είς μνήμην τού παοαθάτεμε τό
ιι ι τα τού. Παρμενα μρσ' άπ' τή Ι .-αρα-/.άτιυ ποίΓ,ιιη:
ΙΑέσ' στό Καφέ Σπόρ δές σέ μπουλούκια είναι ολοι καθ-
σμένοι
καλλιτέχναι παντός ρ'ίδους, συγγραφεϊς καΐ ποιηταΐ
υερικοϊ άναδειγμένοι, άλλοι λίγο άνεβασμένοι
καί πολλοϊ ποΰ Εεχαστηκαν — θεατρίνοι ξεπεομένοι —
κι άλλοι πού τή δόΕα πάλι δέν έγνώρισαν ποτέ.
Άπ' την έπαρχία κάποιος ποϋναι νειοφερμένος
οτο ταλέντο τού μέ πίστι εΐχ' ό δόλιος άφεθή
μα μέσ' στά φτερά της θλι'ψης δές πώς είναι τυλιγμένος
τί,τοια άνηφοριά ό δρόμοο τόα' άγκάθια γιομισμένος
π άναγκάστηκε στήν άκρηα κουραομένος νά σταθή.
Μιά πού εϊχε Εεφυλλίσει δάφνες καί ή όμορφιά της
εϊχε θαυμαστάς τραβήΕει σέ παληό χρόνια ντι2έ2
τώρ' άπόμεινε ιαονάχη γιατί πέρασ' ή μπογιά της
τυλιγμένη μέν" άκόμα μέ την άθλια καταντιά της
ο ενα — άπομεινάρι τέχνης— Εεβαμένο τώρα φρέ2.
Μερικοί βαρυαστημένοι προσπαθοϋν ένώ τα πίνουν
να λειικάνουνε τής φτώχειας τα όλόμαυρα φτερά
ι μέ δεί! "Ετρεχα λίγα μέτοσ π,'
οω άπ' τόν αγνωστο, πού δέ μ'
άκουγε. Δέν εϊχε νοιαστει κα9ο
λου γιά μενά. Έστρεψε μιά γωνία.
Τόνοιωοα άπ' τόν ήγθ, πού κάνανε
τα πσπούτσια του πάνω στό πλακό
στρωτο στενό πεΖοδρόμιο. "Εστρι
ψα κΓ έγώ. Τόν έφτανα. Τό κου
τσό του πόδι, δσο πήγαινό, έμπόΰ
Ζτ καί πιό πολύ τό τρέΕιμό του.
Πανοραμικό το θέαμα τής Πό
στό πιοτό Ζητοΰν τή ληθή μέσ' σ' αύτό τόν πόνο σ6ύνούν | ^Οφόνο~ς,""
κνοπεπλης όμίχλης. Στό τέλοο
τοϋ στενοϋ δρόμου, πού
βρισκότανε λεωφόρος! Έπιτέ-
/ους. Ή άνάσα μου εϊχε κοπεΐ.
Δέν άντεχα άλλο.
Ό άγνωστος, μέ τόν οκορο
χρωμο όγκο τού, έτρεχε λοζά στο
τελευταϊο κεϊνο σοκάκι. Σά νάθε
λε νά φτάοει γρηγορώτερα, άπ
την άπέναντι μεριά, στό μεγάλο
δρόμο. ϊαφνικά ή ομίχλη τρύπηυε
σέ δύο σημεϊα άπό δυνατό φώς.
Ό κρότος τής μηχανής κάποιου
αύτοκίνητου πολύ κοντά, άκουσ.η
κε. Ό άγνωστος πέρασε μπροστό
άπ' τούς προβολεϊς. Πάγωσα. Ο έ
φιάλτης ΕαναΖοϋσε! Ήταν, ό δο
και μέσ' στ' άδε:ανά ποτήρια τα φαρμάκια λές κΓ άφήνουν
έτσι —όμως γιά λίγο— σέ μιά ψεύτικη χαρά.
Ω'... γιά κύττα έκεϊ δίπλα ΕεχαΓμένη 'άκόμη ή Ρέα
πάνω σ' ϊδια σκαλοπάτια μένει τώρ' άπό καιρό
θε ν' ακολουθήση πάλι κάποιο θίασο μοιραία
°που πάει στήν έπαρχία κι' ϊσως πέσει ή αύλαία'
τοϋ ταλέντου σέ συντρίμια τών όνείρων της σορό.
Μέσ' στό Καφέ Σπόρ δές σέ μπουλούκ.α είναι όλοι καθι-
σμένοι
καλλιτέχναι παντός εϊδους συγγραφεϊς καΐ πο:ηταϊ
Ρερικο'ι άναδειγμένοι, άλλοι λίγο άνεβασμένοι
καί πολλοΐ ποΰ Ρεχαστήκαν —θεατρίνοι Εεπεσμένοι —
Κι άλλοι πού τή δόξα πόλι δέν έγνώρισαν ποτέ.
Φεγγοβόλημαϋ
ΤΟΥ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣχΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Άδύνατο νά σταματήσω άυέσοχ:
το τρελλό τρέΕιμό μου. "Εκοψα τη
φόρα μου κι' έκανα, άθέλητα. μεο>
κά γρήγορα βλήματα πέφτονταβ< σχεδόν, πάνω στ' αύτοκίνητο Στη θέοη τοϋ όδηγοϋ μιά γυνο' κα... Εϊχα παραλύσει. ΐΓ.ψυχισμένη 6 νάσαινα βαρεία καί δύσκολα, μή μίαν άπότομη μανούβρα κα'ι μί πέταΕε κάτω! ■Υστερα, πηγαίνο^ τας πίσω λίγα μέτρα, Εανανύριον καταπάνω μου' Δέ θά γλύτωνα! Ή ναμη — δούλεψε. Γΰρισα. ϊδια αύτοσυντήρηοη — σάν θεϊκη ου σβούρα, πάνω στό στενό άσφαλτο στρωμένο δρόμο. Ή άπόπειρα ά πόπειρα άπότυχεί... Τα σφυρίγματα άκουστήκανε πό λύ κοντά. "Οπως σερνόμουνα για ι' άνεβώ στό πεΖοδρόμιο, ή πόρτο τοϋ αύτοκίνητου άνοιΕε. Ή ιριονή τοϋ δολοφόνου, άπότομη μά φοβ ομένη, ήρθε στ' αύτιά μου; — Φεύγουμε, άγάπη μου. Δέν έχουμκ καιρό! Ή πόρτα Εανάκλεισε. 'Εκείνη, σάν μανιασμένη, έκανε πίσω, βγή κε στή λεωφόρο κι' έστριψε Θεϊκή ή δύναμη καί πάλι, ποϊ μοϋ Εανάρθε. Πετάχτηκα όρθή. ιδία Ι' Ή έττιστολή πρός τόν παπά - Γεώργιον. Ή έτπστολή είναι γραμμένη σέ Τουρκική Γλώσσα καί την μετά- όπως ακριβώς εϊχε γρα- τή. Αυτή ή έπιστολή έχει γραφτή άττό τήιν ΚαλογΡαΐα Φωτεί ν ή ή ό¬ ϊ ττοία ήταν τό δεξί χέρι τοθ Παιτά - Γεώργη καί άκούραστα ■'όν ύ- ττηρετοϋσε καί τόν σννώδεΐΛσε καί είς την έξορίαν τού. Τό πρωτότυ- ■ποι τής έπΐστολής τό 6ρήί<αν είς τό Κέντρον Μ.κρασιατικών δών Μού έπέτρεψαν νά φωτοτν- ττήσω αθτήί^ καΐ εύχ·αιριστώ ττολύ την Προισταμένη τού «Κ.Μ.Σ.>.
Ή έπιστολή αύτη εΤναι μιά ζων-
τανή απόδειξις διά έμένβ, διότι
τα γραψτά της Καλόγραιαις μάς
τρςτρς>.'τιάζει μέ τί σκλη,ρότητα τόν
κα'αδίω-<αν οί άσπονδοι έχβροι τού άναγκαιζόταν νά κΡυβόταν σέ ■μακρυνά ΐχωριά άττ' την Νεάττολι, ό Παπά - Γεώργιος. Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ Κύριε Ίησο') Χριστέ, 1817 Απριλίου 5 Πανόκριδε καΐ Μεγάλε μοί» Κύ- ριε. Μέ εύλάβεια σάς χαιρετώ <α φιλώ τα άγια Σου χέρα καΐ έττ<- τ1ς άνβκτίμητες εύ- χές σου καΐ ττοτέ δς μή λείψοΐΛ' ά¬ πό ττάνω μας Κύιριέ μου καΐ έσάς ή δλέψη τού Πανάγαθου Θεοΰ άς είναι επάνω σοος ,μέ Την Παιοά<ληση τής άγα ττΓιμένης μας Θεοτόκου. νά τσκτοττοΐΓ,ιθοΰν, διατί νά μή ττροσέξω την έττ.θι>μια σου κσί τή
θέληοή σου. Αύτά ττοΰ τρα!6άω μέ
<ρ9άνει γιατ'ι καί έσΐνα νά στενο- χωρήσω; Άττό ττουθενά δέν έχω τπαρηγαΡιά, μοΰ άρχεΐ ττού Όλόρθη στέκεται στό άκοίμη- το είκσνοστάσι τής ίθνικής μνή- μης ή άντίπερα Αίγαιοττελαγίτικη τρισόλδια όνει.ρευτή Γή, πού κα Οαγιάοτηκε άττό τό —■ινθηροοό- λο ττνεΰμα καί *ό πάντοτε άκ,μαϊο αίμα έκαΤσμμυρίων Έλλήνων. Της μνημοσύνης τό καντήλι Φεγ- γει στήν ψυχή μας πάντοτε καί •πρό παντός δ1*™ ό λόγος στρέφε- ται στήν Ίωνία, στήν Αίολική γή, στόν Πόντο .αί στή θράκη. Χα- μένες Πατρίδες οί κοιτιδες αύτές τού ΈλλΓνισιμού κρικώνουν μέ την 3Ϊγλη τοϋ πεύματος καΐ μέ την θϊμωγή τής μεγάλης Συμφοράς το3 ' Ελληνισμόν τό Χθές μέ τό Σήμερα. Έκεϊ ιμέ την άστραττή Τού Έλληνικού φωτός γαλαυχήβη κε τό -πνεύμα καΐ γεωργήιθηκε ή οίνθεώπηίνη κΐαρδιάι. Έκεΐ ήναψε τό λι,'χνόιρι τού στοχασμοΰ καΐ τής γιά νά γίνη τηλαυγής πι,ρσός καΐ νά ττροξενή δκχρκή έναύσμαΤα γιά ύψηλότερα Φτερουγ ίσματα τού ανθρωπίνου ττνεύματος Ό έκεΐ άπόδημος Έλ ληνισμός άττέβη ό ,μεγάλος Διά- δοχος τής Οίκουμένης καΐ άσδεσΤη την ίερή λαμπάδα. πού πήρε άττό τή Μητροττολιτική Έλ- λάδα. Ένιαΐος καί άδιαί'ί'ετος, άκρα· φνής καΐ θερμουργός ό Έλλην¬ ας γής έπέπρωτο νά γευθή μέχρι τρυγός τό άπύθμενο ττοτήρι τής ,μεγάλης Συμφοράς πού ιτροσφέρ- ΟΛ/τ| εύγνςαμοσύνης άπό τίς όρδές Τού Τουρκεατάν υπό τά 6λέμ ματα τών μέχρι χθές σνμμάχων μας- Ό πόνος -πολύς, τό δάκρυ ;, οί θρήυοι έφθασαν μέχΡι τόν ούρανό ποΰ καί αύτός γέμισε ιάπό τούς καττνούς τών έμττρησμών κιαί τίς άνταύγειες λαιμάργων πυ- ρίνων γλωσσών. Εκόττασε δμως ή Συμιφορά. Σταμάτηο"αν οί κο- ιτετοί "Εμειναν τώρα οί Μνήμες. ιΚαί 3ά μείνουν γιά πάνΤα. Θά κλτ^ρονομούνται άττό γενεά σέ γε νεά. Θά τρέχουν μέσα στό Είναι μας όπως τό αίμα στίς ·φλέ6ες. Είναι άπό την ανθρωπίνη μοΐρα άπΓ 'έδώ καί""6ρτ><ες' την ήσυχ,α ^αμωμένη αυτή ή δ.α,ώνια.ς τής "Ελα γλυκε,έ μου ε ού τος ό μεγάλος δρόμος οσο μϊκρύς ες'ΐ καΐ άν είναι τά τρ'<χ τέταρτα "ου όφυγαν καΐ έμεινε έν τέΤαρτό τού ιΚαΐ γιά αύτό τό τέταρτο τής ζω- ής γιατί τόν έαυόν σου βάζεις σέ ^ιά διδάγματα. Μνήμη ττού ^ιεΤαστοιχειώνεται σέ έλπίδα έττανόδου στήν εκείθεν τού Αίγαί- ον κοιτ!δα. Αυτή τή μνήμη τού Μικρασια- Ό™"'Αγ,"ος "Ιωάννης ΤιΚθΰ '-^~ισμοΰ ένωμένη μέ την Χρυσόσαμος λέγει ούτος έδ.δάχθη, , ^^'^',^ Κ^τΡ^^ του αύτός εκέρδισε καί είς θέσιν ά- θώον βθςχκών άρτταγες >ύ-
Ι
] 922 «ί^ε καϊ ύλοποιεΙ Τ°
το° αΣ"λλόγου των
Φοιτησό.ντων είς την Εύαγγελικήν
Δέν μάς ένδιαφέροΐΛΓ αύτά άπό
τά καΐ'ρό ττού εδημιουργήθη ό κό-
σμες αύτά τα πρόσωπα καΐ αύτοι ι
οί καίτοι είναι δπλαιδή οί πολε-
ιμοϋντες 9ά νοιώσουν αύτά
Σ,μύΡνΓχ» υπό
τί-
«'~*ν*Π Μνημοσύνη»· 'Εττ.
ιμελητής τοϋ έργου ό σεδαστός φι-
τού ττνεύμα
καΐ
τε πιό είναι χαλκός καΐ ττ,ό είνα» κ· ΧΡΤστος Σωκρ. Σολομωνίδης.
Ό μόνος ένδεδειγμένος γιά ίνα
έπιολητικό έργο πού φέρει τή
σφραγίδά τής άρτιότητος. Άκοί-
μ",τος στοχαχττής, άκούραστος
&ο·Λευττ>ς, όνειροπόλος καί πρα-
γματι<ττής, δημιουργικός καί έμ- ττνευστής ξέρει νά προσφέρη ττνευ ματικούς καρπούς Ιχυμώδεις. Δέν μττορούσε, λοιπόν. νά σταθή ά- βλέποντας. Μή μάς στε- αύτά παρεκάλεσε ε·ς τόν ©εό, άς άξιωβούμε έσΰ καΐ έγώ νά δ^ΰ,με την δίωξη άπό κοντά μας· Τούς ττολέιμοΐ/ς καΐ τα μαλώματα ■"ών έΐχθρών μο:ς διοο6όλα»ν καΐ νά μή μττλεχβοΰμε είς τάς μικράς καΐ ,μδγάλαΐς τταγίδας των, καΐ έτσι δέν θά υπάρχη μεγαλύτερο χέρ- Πολϋ άγατΓημένε μου Κύιριε την δ^ς. Θέλω άπ' τόν Θεό νά ζήσης Τετάρτην όιριγά τό άττόγενμα μέ ιέσιό· τίττοΤα άλλο δέν θέλω. έλατήριο. "ΕτρεΕα ώς τή γωνία. ] τόν Δερμίσογλου μάθαιμε τό γράμ Τού 'Κυρίου Παττα Βασιλείου τόσο γρήγορα, πού πρόλαβα νΰ μα ττού εστειλες καΐ μέ άνακούφι- το γράμιμα τού διάβασα νά μή ίεχωρίσω τούς τρείς άριθμούς τού | ση δοξάσαμε τόν Θεό τό Γκτνάγα κοτπάσης, όπως σέ ταιριόζει τό αύτοκίνητου, προτοϋ τό σκεποσε» | θο· καϊ άς εΤναι εϋχαίΡιστηιμένος χρέος είς αύτόνα. "'Εχειις γρά- ή όμίχλη! Τά γράμματα, πού τούς περιστοίγΐ2αν, δέν κατόρθωσε να τούς συγκρατήσει ό νοΰς. Γϋριοτ. τό πονε;ίένο μου κεφάλι δεξιά, - α ριστερά Άπ' τή μιά μεριά άπόλυ το σκοτάδι. Άπ' την άΑλη χιλιά· δες άραχνοΰφαντα πέπλα κρεμο τονε παντοϋ. Ό Ρόλαντ είχε θι- κ·ο. Τό μαΰρο αύτοκίνητο τού δο /Όφόνου, πήγαινε πρός τό φώς;. 1 ό κέντρο τού Λονδίνου.! (ΣυνεχίΖετα.) άπτό σάς. | ψει καΐ έστειλα είς τόν Ιδιο, ότι Έμάς τούς τοπτεινοϋς ύπελόγι- ιθά ο-ού κάνη είναι είς τό χέρι Του. σες καΐ εμεινες άττό τολ· δρέιμο Δέν θέλη νά γλυτώσης; "Ο,τι δρανης στή ·ωνή τής γενέθλχχς γής τού. "Αλλωσ*ε στάβη— ό Ί- στοριεδίφ—; τής Ίωνικής γής Τό τονίσαμε καΐ τό ξαναΤονιζοιμε. (Καί υιι*ν . Ε&νικϊ1 δ-ακρίνεις την ττροσωττικη ·πβρου- σία τουι Άπό Την ττρώτη σΐλίδα μέχρι την τελευΤα!α. Μνηιμειώδες τό έργο τούτο, στό όττοϊο συμ'μ€τέχον>ν διακεκριμένοι
άνθρωττοι τού ττνεύματος. δοκιμα
σμένοι χειρισταΐ Τής πέννας Στίς
382 κτβλίδβς μεγάλου ,μιεγέθους
καταχωρούνται όμιλίες καΐ άρθΡα
μ€λέτες καΐ ιχρονογραφήματα, άττο
σττάσματα πνενμαΤικών
των καΐ ποΐΓ|ματα άπό Μητροπο-
λ',τας καί Άκαδημαίκούς, καθηγη
τάς Πανεπιστημίου κσί Λογοτέ
χνας κύρους καθώς αττά άλλους
καΐ έρευνητάς. Σημβι-
ώνουμε μερικά όνόματα: Άττό
τούς ·ΑκαδΓ,μαϊ<ούς: Γρ. Κοκτιμά της, Γ. Ίωακείμογλου, Ιωάν θε οδω,ρακόπουλος· Γ. Μυλωνάς, Γ. "Αθανασιάδης — Νάβας, ΤΙ. Κα νελλόπουλος Ηλίας Βενέζης, Πέ- τρος Χαρής. Άπό τούς καθηγη'άς Πανεπ ι στ τ>μίου Άβηνών καί θεσ¬
σαλονίκης: Άλ. Συιμεωνίδης, Δ.
Λουκάτος. Άπό τούς χρονογρά-
! Δημ Ψαθάς. Άπό τούς λσγοιέ-
γράφους. Παύλος Παλαιολόγος,
Χρυσάνθης Κύπρος. Τάσος
Αθανασιάδης, Γιάννης Χατζίνης,
Ρωμαΐος θ. Πετσάλης — ΆνδΡ.
Χρ. Κουλούρης, Γ. Πολι''άρχης.
Καραντώνης, Δημ. Σιαπόπουλος
(Μεταξύ των άλλων συμιμετέχει
καΐ ό ϋπογραφόμενος μέ σχετικό
μελέτημα ττού κ-αταχωρεΐται στΐς
σελίδες 208 - 210). Ό καθένας
άπό Τούς συνεργάτας 2δωσε κάτι
τό άνΤιπροσωπευτικό γιά νά στη
θή ό έθνικός βωμός Της «Έθνικής
Λ/Λ-η,μοσύντκ» ττοΰ τ<3ν έλόξευσε ,μέ θέρμη ψυχής καΐ ττύρωμα καρ διός ό κ Χρ. Σ. Σολομωνίδης, ό οποίος είιΛχι καΐ ό άρ|χιτέκ'Ιων τού εργου· Ό Τδιος άντητροσωτΓεύεται μέ μία πολύπτυχη καί έντονη ττα ρουσία, ττού έκ<»Ράζεται μέ πλή- θος όμιλνών (ττού δν συγκεντρω βοθν οννθέτουν έναν έπιβλητικό ττολυσέλιδο τόμο) και κορυφώνε- ται μέ Τό γλαφυρθ τού κείμενο πού καταχωρεΤται στΐς σελίδες 252 - 253. Έπικοινωνώνας μέ την πληθύν των δημοσιευμάτω τού έτΑιδληΤι κου αυτού εργου νοιώθεις νά σέ σννέχη ή ψυχή τής Ίωνίας, τής Αί ολκής γής, τού Πάντου· τής Άνα τολικής θράκης. Κα ίτότε άφή- νεις τή σκέψι σου νά κάνη ττανιά καΐ νά άρμενίση πάνω άττό τά γαλάζια κύματα τού Αίγαίου γιά νά βρεθή στΐς Χαμένες Πατρίδες κβΐ νά σκύψη νά φιλήση % 'ιερά χύχμοί'Ό.. Στΐς σελίδες τής "'Εννικής Μνη μοσύνης» καθρεφτίζονται οί έκδη λώσεις ττού έγιναν την περοχτμένη χιρονιά (1972) επί τή συμπληρώ- κΡασιατική Καταστροφή τού 1022 σει ττενήντα χρόνων άττό τή Μι- Εΐναι σελίδες έθνικές. Έκδηλώ- σεις μνήμης. Καί πρεπει νά προ- σε)χθοϋν ΧΡΥΣ. Ε ΖΗΣΗΣ ΑΓΓΕΛΟΥ ΦίΟΥΡΙΩΤΗ: "ιΘΡΙΝΘΟΣ -ΑΠΟ ΤΘΝ ΜΥ§Ο ΣΤΗΝ ΙΣΪΟΡΙΑ, ΑΘΗΝΑ, 1973 Τό έργο τού κ. "Αγγελου Φού τλεϊ τό άπειρο αυτό ύλικό: «Πλο ριωτη: «Κόρινθος. άπο τόν μΰθο σου κινδυνεύοντας. Στάσου νά δοΰ άζεται άς κάνη- Δέν είναι μόνον [ στήν Ίστορία», δέν θά Γ.ρέπει νυ μέν τί βά μάς δείξη ό Θεός. Αύτό δεν νά οχε*3οϋμεν 1916! Τροπτεζοΰς πάρθηκε άπό τ|όν Άττρίλιο το0 Ηταν ενα φευγαλέο Φεγγοδο- ,μ/ΐνιαις* δικχλέξεις· μέ όμιλητάς, τον σοκρό Γυιμνασιάρχη 'Ελεοθ. ΐΚο6:τη, τόν Γυμινιασιάρχη Ν. Λι- ιθσξόο, -^Μός καθηγητάς Βασιλειά- :- ττού κράτησε μόνο δύο χρό- δή. Χει,μωνίδη· ■'ον ϊστο,ρικό Καλ Ι φογλου, τόν Φυλλίζη καΐ άλλους! διάστημα τής χαιρούμενης [ Δέν περνοΰσε μερά χωρΐς έκδη λωση καμμιά! Σ' αύτό σννετέλεσί καΐ ή αρίστη τότε σίκοναμική κα τάσταση τών Τραπεζουντίων, γιά την όποίσ ό άείμνηστος Νικ Λε- οντίδης έγραφε στήν έφΓΐιμερίδα τού "Λόγος» τά άκόλουθα: ΈφηιμεΡΐς «Λόγος> 3 Απριλίου
Κυριακή έδϋδοντο ο^ό Θε 1917 Τρατπεζούς.
Ντρτιβγωγεΐο Επιστη ', ΡΕΚΟΡ ΓΑΜΩΝ
'ΕλευΘειΡίαις, ά(ρχισε
ούντα να ττνέη ένας νέος
άναδημιουργίας! Ο! Τρα-
,ο, ϊ^ρυαν Σωμιατεΐα· Φι-
λ°™θοωτπκά, Φιλεκττβιδευτικά, Έμ
ΤΓΟ°"1<ά, Καλλιτί^νικά, Μουσικά *α1 'Α «Χθές Κυριακήν ετελέσθησαν είς την πόλιν μας σαράντα τέσ- σαρες Γάμοι! Τό γεγονάς άποδει- κνύει ότι οί Τραπεζούντιοι έδεσαν κσλά τον γά δαρό τους! ! Μεταξύ των ϊδρυθέντων τότε σωμαΤείων. υπήρξε καΐ ά Μουσι κός "Ομιλος, πού τόν άτΓθτελοΰ- ■σαν οί νεαροί: 1) Σταύρος Καλευράς, 2) Δη- μόκριτος Έύφοαΐιμίδης· 3) Ιωάν¬ νης Γεροντίδης, 4) Δη·μ. Κουτσο- γιαννότΓθυλος, 5) .Ιωάννης Σ,οτη- ριόδης, 6) Χαρ· Σαοηνότταυλος, 7) θ&μ. Χαραλαμπίδης, 8) Κων. Κωνσταντ νώί>· 9) ΆΡ· Λιγομεν;-
δης καΐ άλλοι.
Κατόπιν δ'δασκαλίας ό Μουσι-
κός "Ο,μιλος ενεφανίσθη είς τό πό
λύ Κοινό τής Τροπτεζοΰντος ψάλ-
λοντας τά Κάλανδα μέ τέσσαρες
φωνχς (τετραψωνία) μέ την συ-
νοξ€Ϊα τής Μανδολινάτας!
Την Χορω6ία τού Μουσι κου Ο-
■μίλου διηύβυνε ό νεαρός τότε Δημ.
ιΚουτσογ ιανΎσπουλος.
Τά Κάλανδα έψάληοταν γιά
έσύ καΐ έγώ μάς φωτίζει ό Θεός.
Μέ παραγγέλλεις νά τταρακα
νύκτα. ΟΊ δα-λειές
πρέπει νά 6ρούν τόν κα-
ίήίσΐάΰιο
λώ
υνάγκο υαχχλιάζο -.
νονισμό τους. Καΐ λέτε άς κλείση
τά στόματα έλίεινών τινών
Τί ώφελεϊ άπό ,μία ταττεινή, ή
πανάκληιση της. Άλλά έλττίζω ό
Θεός δείννει την εύσπλα-
λνίαν του καΐ διευκολύνει την έ-
ττιυμία αυτών ποΰ είναι μέ καλή
«αρδιό'. Άττό τέτοιες έλπίδες δέν
θά ΰστερηθοϋμε, έσύ νά έχης ·>
γεία σου διά έμάς είσαι ττλοϋτος
καΐ κ,ράτος, λέτε δτι εγώ γ'ά δι-
κό σα ςίχατήρΐι νά ττεΡιιμένω την
ήμέ,ρα πού ώρ3σαμεν λές. Πολΰ
ευχαρίστως Κύριέ μου
Ξεύρετε καλά άν σοϋ έλεγα νά
Πρόσφυγας των μεσσγείων τής
Τραττεζούντος. την εποχήν εκεί¬
νην. ,
Ή έμ,φάνιση τού Μουσικοΰ Ό-
μίλου, έκαμε ,μεγάλη
στούς Τραττεζουντίους!
Μέ ήιμίρομηΐνία 5 ΊθΛ'ουαρίοι,·
1918 έγραΐφε τόίΓε ή Έφημί,ρΐς
«Λόγος» τού Νικ. Λεοντίδου, τά
άκόλοι.<9α! Εφημερίς «Λόγος» Τρο—ε<οϋς 5 Ίοτ ουαρ'ιου 1917 ΜΑΝΔΟΛΙΝΑΤΑ ΊΗ έμιφάνισις τής Μανδολινάτας | είς τό 6αλτώ5ες αύτό κλΐμα ιήτο δι' ημάς ,μία πολύ εύχάρ-οτος €κπλη·ξις. "Ομολογούμεν ότι α'ιτε άαυδράν ιδέαν είχαμεν τής υπά?- ξεως τών καλών τούτων έρασιτε- χνών, οί όττοΐοι άν καΐ ττρώττϊν ψο ράν κάμνουν τττν εμφάνισιν των είς τό πολύ κοινόν, έν τούτοις δυ νάμεθα ά«υ ύττεροολής νά είπω¬ μεν ότι ή εντύπωσις ήΐο ύττέρ τό δέον εύάρεσϊος! Αγνοούμεν ίπτό ττοίαν σκιάν εφύτρωσε, έφούντωσε καΐ εμεγάλωσε τό ωραίον τούΤο δενδρύλιον καΐ ττώς κατώρθωσεν ι Ι οία καϊ μόχθος, άπέραντος αύτάς. Όλα τά γράμματα πού περάσει, μέ κανένο τρόπο, γραφείς εΤναιι πε?ίεργα. Πολλές τρρητο. Βαθύς τςιτονασμός, οπιστη <ορές τοΰ Αποστόλου Παύλου περ υονικη έμβρίθεια, άκρα ευσυνειδιι- μθ- Άς τά χαί'ρετα· ό διάδολος δτι ' χθος, εχουν συνεργασθή γιά νο πέρατε λίγο καιρό είς τόν "Αμ6ω- Ι ουνθέοουν τό μνημειώδες αύτό έρ- να Είς τόν καιρόν τού ό άγστη- τός σου Ιωάννης Δαμασκηνός, δέν τοά6ηξε αύτά ττού Λρθ? καΐ είς αύτουνού τό κεφάλι. "Όλα σν'»- τά είναι τού Παντοδύναμου Θεσΰ. Καΐ αύτά 9ά ττεοάοΌ^'ν καΐ δέν €ά 'ογή μερίδα χαράς είς τόν διά¬ βολον. 1817 Άττρ 5 ΆττάνΤηση πε,ριμένω Φ. "Οπιοΐθεν τής έπιστολής εί¬ ναι ή σύςττσση τού Παρυλήπτου. Έ/·ραφε αύτό τό γράμμα διά Τόν Νεδ-σεσχιΡλή Σειβακτμιώτατσν και Άγώτατον Παττά - Γεώργην μετά χαράς νά φθάση. (Συνεχ!ζεται) ι£ώση τςσοιν γλυκεΤς καρττους ΕΤναι καΐ αύ-ό μία πσρήΊγορ-;ς έν δε,ξις τής οανμηδόν Ετποξη,ράνςΓε- ως τών μολυσιματικων έλών διά την όποιαν άττσξήιρονσ'ν ώς καί διά την έκριζωσιν με^ικών έπ'6λ« δών τταραθ"ίτων φυτών ττρέπει δλοι ιμέ δλας μακ; ■'άς ψροτίδας νά προ σηχ3ΐ9ήισωμεν καΐ νά μοχθησωμεν! Είς δέ την επί καλοΤς οίω-^οίς ιάρξαμένην ΜαΜδολινταν μίαν έν¬ θερμον ττροτροττήν εχομεν νά κά- μω|ΐβν: «Ένωσιν. 'Όργάνωσιν καί ι νά σ.χ7τηιμαΤικήν έρτγασίαν! "Ας εί-,1 ύς! - Ι ναι βέδατιοι ότ ιε(ς τό μέλλον θά » Χιρησΐιμεύσουν ώς ένα άττό τά πλέ όν ώραΤα καί λαιμττρό έκπολιτι<Γτι κά στολίδια τού Τόατου! ! "Υστερα άπό μήνες σταμάτη- αε ή ώραία αυτή τηροοττάθεια. Ρι χθήικαιμε καί πάλι στό σ—κτίσιο σκοτάδι τής ιμαύΡηις σκλαΛιάς! Τό Φεγγοδόληνα ήταν γιά λίγο καηρό! ! Τό άντικατέστησε τό μι- σοφέγγάρο! _ ΚΟΥΤΣΟΠΑΝιΝΟΠΟΥΛΟΣ Ό συγγραφέας άρ-χιίει άπο τους μυϋικούς χρόνους Κι' άπό έκέϊ -κατέρχεται·, θαθμιαϊα, πρός τούς ϊστορικούς χρόνους ΆρχίΖί.· άπό τυυς υυθικούς βασιλείς. όπα· ί. Αίήτης, ό Βοΰνος. ό Έπωπευς κ ά., σταθμεύει στους Πουτόνεις καί πΰοχωρεϊ πρός τούς περιώνυ υους τυράννους, όπως ό Κύαιελθκ;, '. Πεοίανδρος, ό Φαμμήπχο.". 'Ευποος στά έκθαμβα μάτια υας παρελαύνει μιάλθιΐπρή, πε,ιι 6οΕπ πολιτεία Είναι αυτή που μνη χονεύει ό Όμηρος, που ύμνησε' <- Πίνδαρος (όλβίαν Κόθινθον). πού ένκωμιάΖουν και έζυμνουν οί στοοικοί Είναι ή πόλη πού άνέ πτυΕε τίς έπβτημεο καΐ τίο τί· χνες καί έλαμψε ώς μετέωρο αειοά αιώνιον. Ποιές Γ.ίναι οί Π'-, νές τοϋ κ Φουριώτη, Άπό ποΰ ό-» ροφοριόδες» του είναι οί ιιοιητέΓ, οί τραγικοί, οί φιλόοοφοι, αι ίστο οικοί. Είναι, καθώς λενει ό πει.1 νούστατος συγγραφΐέας. «καθε πή νή πού μπορεϊ νά ρίΕει <ρως ο αύτό πού συνθέτει τό μυθικό. τό ήρωϊκό και το ίστορικό παρών τής πόληο. Τό ύλικό αύτό τό ταΕινομεϊ κο'ι ό άνοουνθετει ό κ. Φουριώτηο, μέ εύουνειδησια, μέ αύστηρά επι στηυανικά κριτήρια, γιά νά ■άο^ σθεϊ» εκείθεν την αντικειμενική ι στορικη αλήθεια Άλλά δεν πρε πει να παροραθεί και το ϋφος τ: όποϊο χρησιμοποιεϊ, καθώς ανοπτύο οει τά τεράστιο θέμο τού Είναι, χωρίς υπερβολή; λάμπον άντινο θόλο Ο χώρος δέν έπιτρέπει νά επεκταθοϋμε Άς οημειώσουμε καταλήγοντας: Λιγα ιοτορικά έρ γα είναι τής ποιότητος καί τή·, στάθμης αυτής. Λίγα ιστορικά έΓ γα άκτινοβολοϋν άπό τό Καμπρο ύφος πού χαρακτηρίΖει τό βιβλίο -Κόρινθος Απο τόν μύθο στήν ι στορία·. Είναι ένα κτήιλΓΐσαεί* Τι μή στήν -Κοθινθιακή Βιβλιοθήκη- πού τό έΕέδωοε ΒΑΣ Ι ΛΑΖΑΝΑΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ 2 τόμοι. Σελίδες 712 καΙ 163 «Ικόνες Π«λ<Ιτοι είς τα Βιβλιοπω<χία καί πορο τ*) ουγνροφσΐ (ΦρυνΙχου 4 - Αβ^να. 119) •♦•♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦••♦♦♦♦♦♦♦♦^^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φθθ»»'

Ή δισμόρφωσις
τής ποντιακης διαλεκτβυ
(Συνέχεια έκ της 1ης σελ.)
Γτολυτιμώτεραι είναι δύο συγγρο-
φοί τού 1) Βιογραφίαι των έ< ΤραπεΖοϋντος καί τής περι ούτήν χώρας άπό τής άλώσειος μέχρις ημών ακμαοάντων λογίων (ΆΘγ- ναι 1897) καί 2) Ιστορία τής Μο- νής Πανογία Σουμελά (Άθήνα' 1898). Διετέλεσε πρώτος ϋφηγη- τής της Ήλεκτραλογίας κν τ.ί) Πανεπιοτημιω Αθηνών κατό τος όρχάς τού παρόντος αιώνος. 7. Κούσης Ελευθέριος. Περί τής ΤραπεΖουντίας διαλέκτου («Ό Πλάτων» 1883 - 1890. Τό δεύ¬ τερον μέρος είς «Κομνηνούς» 1916 - 1917). 8. Παρχαρίδης 'Ιωάννης· Στα ,ιοίικπ τής Επαρχίας Όφεω<- (Παρνασσός 1879) καί γλωσσο- λογικά «Περι των έν Πόντω Διο λέκτων» (Άστήρ τού Πόντου 1884 - 1888). 9. Παπαγεωργιάδης Χ· Σύντο- μος Ίοτορία τής Άμισσικής χώ¬ ρας (Αθήναι 1891). 10. Μαυρίδης Ιωάννης. ΓειΟ- γραφική περιγραφή τής επαρχί¬ ας ΤροπεΖοϋντος (1902). 11. Ίεροκλής Αριστείδης. Γλωσ οολογικά καί Ίστορικά (Εϋεεινο.'. | μικών, τραγουδιών, άκόμα καί διη ημάτων, θεατρικών έργιυν και ηοιημάτων καί πάσης μορφής έγ- γρόφου λόγου. Ποίαι, τίνων καί πάσαι αί έν ΕΠΙ ΤΗ ΠΕ11ΗΚ0ΙΤΑΕΤΗΡΙ.Ι ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΒΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ Συγγράφεχαι υπό των τότβ φοιτητων, 1) ΧΡΓΣΟΓ1 Ο ΜΟλ' Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, 17ροέδρου τί); Ενώσεως καί τής Όμοσκονδίας Προσφύγων Φκτητών κχΐ 2) ΣΩΚΡΑΤΟΙ- Γ ΚΑΑΔΑ Προέίρσυ τ*ς Ένώατ,ως Ηοντίων Φοιτητών ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΐ ΤΗΣ ΣΊΆΔΚ) ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΙ1ΟΪΔΑ2ΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ. Κ.ΑΙ Ελλάδι ουγγραφα, τής Ποντ,α- Ι Βεϊνόγλου ΆλέΕανδρος Στειρά κης γραματείας, μνημονευοντο: νού, έκ Σμύρνης. Πτυχιουχος τής είς δύο κείμενα σχετ.κής βιβλιο- Νομικής τού Έθνικού Πανεπιστπ- θ έθί ί γραφίας τό όποϊα προσφάτως έ- Αθηνών ένταχθείς είς τη- γρφ φ δημοσιεύθησαν είς τόν .Προσφυ- Δημοσίαν Υπηρεσίαν τού "Υπουρ- γ.κόν Κόσμον, υπό των κ.κ. ' γείου των Εξωτερικών. Δ.ακεκρ.- Άθαναοίου Άσιατίδη κσ) Γεωρ- μένος Διπλωματικός ύπάλληλος, γίου Γρ. Γρηγοριάδου καί ουνε- λόγω δέ των εξαιρετικόν ίκανο- πώς καθίσταται περιττή ή έκ νέ- [ιήτων καί ύπηρεοιών είς τόν Δι- ου έπανάληψις αυτών. Είναι άΕι πλωματικόν Κλάδον εξελιχθή είς οί συγχαρητηρίων οί ουγγραφεϊς Πρεσβευτήν. -Ετυχε πολλών τιμη- ' ώ δί ή ουλλέκται των ποντιακών αύ των κειμένων και τοίς εϋχομαι, ό τικών διακρίσεων. σοις έπ.Ζοϋν. νά αυνεχίσουν επί Ι Φερεντϊνος Κων) τινος τοϋ Γε- μακρόν τό ιστορικόν αύτό έργον, «ΡΥ'™1. έκ Σμύρνης. Πτυχιοϋχος πού έχει μεγάλην σημασίαν διά τό μέλλον. Τό έπ' έμοί, άδυνατών νά χει- ρισθώ την λαλουμένην ποντιακήν τής Νομικής τοΰ Έθνικοϋ Πανεπι¬ στημίου Αθηνών. Δικηγόρος έγ- καταοταθείς είς Πειραια, εύτυχή- σας νά άναδείΕη τόν εκλεκτόν υί- όρθώς καί κατά 6άθος, τονΙΖω «'ν °υτ0° ΓΕΩΡΓΙΟΝ, διδάκτορα καί πάλ.ν ότι αύτη διά πάντα με- τί* Γεωλογίας τού Πανεπ.στημί- Πόντος 1880 - 1897). 12. Μυστακίδης Β. Α. Γεωγρα φικά (Επιθεώρησις Νεολόγου 1892 - 93). Κώδικες - Γοβράο ΥΡά(Ρε': Θεόδωρος. 13. Μηλιόπουλος Ιωάννης. Ι¬ οτορικά καί όγιογραφικά Κωνσταν ι.νούπολις — ΤραπεΖούς. λετητήν είναι ή περισσότερον συν- δεδεμένη μέ την αρχαίαν ελληνι¬ κήν άπό τάς άλλας διαλέκτους. Είς τούτο εύρίσκω σύμφωνον καί τόν άοίδιμον φίλον των Ποντίων Κωνσταντίνον Παπαμιχαλόπουλον. Κατά τάς αρχάς έξ άλλου τού παρόντος αιώνος έγραψαν: 1. Τοπαλίδης Ε. Πανόρετοο ■ίστορία τής Ι. Μονής Ιωάννου Βα2ελώνος. Σελ. 400 (Τραπε Ζοϋς 1909). Ό αύτάς είναι συγ¬ γραφεύς καί νεωτέρου έργου γ ν ταΰθα. «Ό Παντός ά^ά τούο αι- ώνας» (Δράμα 1929). 2. Λουκας Νικόλαος. Ολίγα τι¬ νά περί των Μονών τής Χαλδίας (Αύγή τού Πόντου 1904). 3. Χειμωνίδης Φίλιππος. Ιστο ρία καί Στατιστική τής Σάντας (Αθήναι 1902). 4. Νεόφυτος Άριστοτέλης. 'Η έπαρχία Κερασοΰντος (ΤραπεΣους 1903). 5. Παρχαρίδης Ι. Άθανάσιοο. Ίστορία τής Κρώμνης (ΤραπεΖοϋς 1914). 6. Κανδηλανάπτης Γεώργιος (Κάνις) 1) Ξυνωρ'ις Β'ογρα φία Γ. Παπαδοπούλου — Κυρια- κίδου καί Γερβαοίου Σουμελίδου — Μεταλλουργοί. (Τραπείοϋα 1911) 2) Τό έαρινόν ρόδον — Μαρία Γκιούλ — Μπαχάρ καί πε- όστις είς οελ. 149 τού βιδλίοο τού «Περιήγησις είς τόν Πόντον» «Τίς είναι έν τούτοις ή πολυθρύλητον αύτη ποντική διά λεκτος; Αύτη πολλού γε και δεί νά είναι άΕία τού δοθέντος αυτή χαρακτηριομού ώς κράματος ελλη νίκων, τουρκικών, περσικων και ενίων βαρβαρικών λέΕεων. Τού ναντίον τυγχάνει γνηοία διάλε- κτος τού μεγάλου καί κυρίου κορ- μοϋ τής έλληνικής γλώσσης, πολ- λώ γνησιωτέρα άλλων τοπικών διαλέκτων αυτής. .·. ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ ΠΡΟΕΔΡΌΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ ΤΕΛΟΣ ου Αθηνών μετεκπαιδευόμενον ή¬ δη είς Ουαλλίαν τής Αγγλίας 'ί/ΐ- ύπότροφος τού ΝΑΤΟ. Φιλιόγλου Δημήτριος τού Σπ·>
ρίδωνος, έκ Περγάμου Μικράς Ά
οίας 'Απόιροιτος τής Στρατιο,ΐΊ
κης Σχολής των Εύελπίδων δια
κριθείς έν τώ Στρατεύματι. Χηυ ■
κός — Μηχανικάς τού Έθνικού
Μετσοβείου Πολυτεχνείου Άθη'α.ν
μετεκπαιδευθείς είς Άγγλικάς α
Άμερικανικάς
Σχολάς.
Ύποστρά-
Αρχαιρεσίαι
Τό νεοεκλεγέν Διοικητικόν Συ,ι
βούλιον «Ενώσεως Ποντίων Ε-
βρου έν ΆλεΕ) πόλει κατά την
Γενικήν Συνέλευσιν τής 7ης Ο
κτωδρίου, καταρτιοθέν είς οώμύ
άπετελέσθη έκ των κάτωθι:
Γεωργίου Γωνιάδη Πρέδρου, Χυ
ραλ. Τριανταφυλλίδη Άντιπροε-
δρου, Νικολ. Άετοπούλου Γεν
Γραμματέως, Ήλία Παπαδοπούλο.
λου Ταμίου, Χριστοφ. Σιτμαλίδη
Λημητρ. Έμμανουηλίδη. Ίωάνν
ιηγος έ.ά. Διετέλεοε Καθηγητή ·
τής Στρστιωτικής Σχολής των
Εύελπίδων, Διευθυντής τού Χη
μείου τού Στρατοϋ, Διευθυ'της
Προμηθειών τού Αρχηγείου τού
Στρατοϋ καί Γενικάς Διευθυντάς
τού ΟΔΔΕΠ.
·.
Σαρηθαλάσης Μαρίνος τοΰ Α¬
ποστόλου, έκ Κίου τής ΒιθυνΙα'ς
Μικράς Άσίας. Πτυχιουχος τής
Φυσικομαθηματικής Σχολής (Τυή-
μα Χημικών) τού Έθνικού Πανε¬
πιστημίου Αθηνών. Χημικάς τις
Αθήνας, ύπηρετών ήδη είς τό Υ¬
πουργείον τής Εργασίας.
ρ', Γαβράδων (Τραπεέοϋς 1913) ι Ούρείλίδη, Θεοδώρου Ξενιτίδη
7. Βασιλειάδης Ίσραήλ. Ίοτο¬
ρικά καί Γλωσαολογικά είς Περΐο
δικόν (Κομνηνός 1915 - 1917;.
8. Κάλφογλου Ιωάννης. Πολ
λαί μελέται καί γεωγραφικαί, ιστο-
ρικαί, αύτοτελείς καί μή.
Μέ την Ποντιακήν ίστορίον
καί γραμματείαν καί τούς περιφΐ'-
μους Κώδικας τής Τροπε2οϋντοο,
των Μονών καί τής Άργυρουπόλε-
ως ήσχολήθη κατά την περίοδον αυ
την πλειάς των Έλλήνων ίστο
ρικών, γλωσσολόγων, μεσα,ωνο-
λόγων, βυίΐαντινολόγων καί καθη
γητών Πανεπιστημίου εν γέ¬
νει έΕ Ελλάδος άλλά καί Εένω.'
χωρών.
Μνημονεύομεν έπιτρογάδην τπ
όνόματα των κυριωτέρων, παρο
πέμποντες διά μείΖονας πληροφο¬
ρίας είς την πληρεστέραν μέχρι
τής δημοσιεύσεως αυτής Βιβλιο
γραφίαν τού Πόντου τού άειμνη-
•ατου Χρ. Μυρίδου (Άρχείον Πον-
του Τόμος 10ος 1940)
"Εγραψαν ούτω καί ησχολή¬
θησαν μέ τόν Πόντον οί 1) Πό
παδόπουλος Άθανάσιος Κεραμεύ"
2) Παρανίκας Ματθαϊος 3) Σάθα·-.
Κωνσταντίνος 4) Λάμπρος Σπυ-
Άποστόλου Χαψιάδη Μελων.
«Ο ΠΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑ°Σϊ.
(ΊσιτορίιαΙ, Λαογροκΐ»^ '«σΐ ό
Κορττακόρτς ό ΠέτΡσν).
Σελίδες 322· πολυτελής έκιδο-
σις ιμέ ττλήθος χαρτών καΐ φωΤο-
γροοι^ΐών, άναγραφή δέ έντι/ττ'οοε-
ων έττισκέψεως Πόντου καϊ Κάρς
τό 1972.
Διειόθΐ/σις: Γεώρνον Γρ. Γρηγο
ριάδηιν, Δαιδάλου 6, Άν. Παρα-
σκευή Άττικής· Τηλ. 659λΟ517.
Μετά τιμί»ς
Γ. ΓΡ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Φερεντίνου Φανή τού
— Ζούκα, έκ Σμύρνης. Πτυχιχ-
χος τής Νομικής τού Έθν.κού
Πανεπιστημίου Αθηνών. Δικηγο
ρος Αθηνών οδός Άοκληπιοϋ 23.
ΣύΖυγος τού γνωστοΰ Δικηγό',οο
Αθηνών καί διαπρεπούς Νομομα-
θούς ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΖΟΥΚΑ ευΐυ-
^ησααα νά άναδείΕη την έκλεκτήν
θυγατέρα αυτής Ευτυχίαν — Βα-
σιλικήν, τεταρτοετή φοιτήιριο«
ΐής Ίατρικής (νυν).
ωργίου, έκ Σμύρνης. ΠτυχιούχθΓ
τής Ίατρικής Σχολής των Παρ1
τίων καί τού Ίνστιτούτου Ύγ;
εινής των Παρισίων, είδικευθείς
είς την Δερματολογίαν. Δερματα
λόγος — Άφροδιοιολόγος Αθη¬
νών όδός Σόλωνος 92. ΈΕεπαι-
δεύθη έπίοης είς την Βαλτιμόρην
τής Πολιτείας Μαίρηλαντ των Ή-
νωμένων Πολιτειών τής Άμερι-
κής, δι' ύποτροφίας τοϋ Ίδρυ
ματος ΡΟΚΦΕΛΕΡ.
Λ
ΔοΕόπουλος Γεώργιος, έΕ Άγ-
ε-ύρας. Πτυχιουχος τής Νομικήκ
"Όϋ Έθνικοϋ Πανεπιστημίου Α¬
θηνών. Δικηγόρος Βόλου. Διετέ¬
λεσε Δήμαρχος Νέας Ίωνίας Βό¬
λου καί Βουλευτής Μαγνησίας.
♦
Έλευθεριάδης Ίαιάννης ύοο
Γεωργίου, έκ Νέας Έφέσου (Κοι-
σάντασι) επαρχίας Άνέων Μ1
κρός 'Ασίας. Πτυχιουχος τής Ία·
τρικής τοΰ Έθνικοϋ Πανεπιστημί¬
ου Αθηνών είδικευθείς είς την
Παθολογίσν. Παθολόγος 'έγκατα
σταθείς επί πολλά έτη είς Χαλκί-
?ϊα καί τελευταίως είς Αθήνας ο-
οός Άριστοτέλους 185.
*·
Λίποβατς Ανδρέας τοϋ Σπυρ:-
δωνος, έκ Κυδωνιών Μικράς Ά-
πος. Πτυχιουχος τής Φυοικομαθη-
ματικής Σχολής (Τμήμα Χημικών)
τοϋ Έθνικοϋ Πανεπιστημίου "Αθη¬
νών. Χημικάς Αθηνών.
Άγόθωνος Άριστόθουλος τοϋ
Άγάθωνος, έκ Προύσης τής Β-
θυνίας Μικράς Άσίας. Άπόφοί-
τος τής Στρατιωτικής Σνολής
των Εύελπίδων διακριθείς έν τιΐ·
Στρατεύματι. Ύποστράτηγος έ.ά.
Πτυχιουχος Πολιτικάς Μηχανικάς
τής Έκόλ Σπεσιάλ ντέ Τραβό
Πουμπλίκ των Παρισίων κσί ήδ ι
συνταΕιοϋχος. ΆνέδειΕεν τα τέ¬
κνα αυτού ΑΛΕϊΑΝΔΡΟΝ Άρχ,-
εκτονα Μηχανικόν τοΰ ΠολυτΓ-
ΤΑΤΑΥΛΙΑΝΟ* ΒΡΑΔί
Τοϋ κ
|. Κ. ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΥ
Μέ τής ουράνιος ακέπης τα δια άγρίεψε οά θερίσ.
μαντάκ,α νά τρεμίΖουνε πλήθος Ι Δέν προφτασα να τον^
συνήθε,α μάς μάΖευε στά «σε καί γλέπω νά την α,παίε, τα τε,
τ,α. (·) πού φ,λοΕενοϋοαν όΛί- άπ' τα χέρ,α της κο, να την βλα
γους, ή περιοσότερους γείτονες. | στημάει την
Τέτοιες συντροφιές άντάλλαΖον 124).
τό δ,κό μας καί τού παπα-Νικό-| Τό τί γένηκε - γένηκε
πιστη: «Κισφίρ!»
λα, έφημερίου τοϋ ίεροΰ άγιάσμ3
-ος Άγίου Θεράποντα τής Πόλης.
Σαλτέρνω άπ' τό ποράθυοο μέ
μιά πηδηΕιά καί βρίσκουμα
οεις
-{,ΜαβαΜ ενδιαφέρον οί συΖητη | ιου - (περίεργος ό Παπά -
σημαντικώς γεγονότων, άλλά κολας έρριΕε φευγαλέα ματια
τε- τα παράθυρα) - τό χέρι
ιι κα
Ν.-
το άπορροφοϋσαν οί είδήσεις τής
ημέρας καί ιδίως τό περίπλοκον
«Ανατολικό Ζήτημα».
! Ή έπικράτεια τής έσπερινής μΓ.
■>ΐχρότητας άόοδιώχνει κάθε δ'ό
6ροη γιά παιγνίδια άποθώντας την
ήρέμα πρός την έφελκυστική φιΑ,
κή ουνδιατριβή.
Περπατοίσε ή δίψα τοϋ μυαλοθ
οέ άγνωστες χώρες τής συνομι>.
ος καί επέστρεψε ουγκετρωμένη
οτήν άφήγηση τοϋ θείου Εύκράτη.
φροντιοτοϋ τής παιδικής μνήμης
όπό περιστατικά παληας έποχής
Την σερπετειάν έκυρίευε ή πσρα
μυθένια σπουδαιότητα κοί άκέρπα
ή φρονιμάδα πιασμένη άπό τό χί
ράκι τής είρηνικής ήσυχίας άφεγ
κοα2όταν άπογαληνεμένη.
Από τό άσάλευτο θϋθος έπρό
6ελνε ν' άψηλώνη φλουρί δενέτι
κο τό φεγγάρι, καί λουσμένη, ή
γής στό άπόκοομο φώς, άφηνεν ϊ-
αχιους σπιτιών κατόμαυρους νά
πλαγιάίοιιν στό χώμα, σβήνοντα"
κουμάτια λαμπερά.
Όλόγιομο τότε φαινόταν ώσάν
άφωνος μάρτυρας πού χωρίς νι
Ρΰλη προστάτευε τό κακό, ή έμε-
σίτεψε νά τό διώΕη μέ τό άχνό
τού σελάγισμα:
Κάτω άπό τή μεγάλη δράνο τοϋ
• σετιοΰ» έβλεπα τόν παπά - Νικό
λα μέ ουμμα^εμένο «κότσο» να
χτενίΖη μέ τα δάχτυλα τ" άοπρρ
του γένεια κι' έννοιωθα κάποιο ου
ναίσθημα άκαθόριστα άποκρουστι-
κόν άπό την έντονην άντάπνοισ ι
λιδανιοΰ.
Όμως έΕεχώριΖα τό μυριστικο
6ασιλικού νά άναδίνεται άπό τόν
κορφο τής Ζαππίδας κόρης τού
Κατίνας όπως καθόμασταν στό ϊδιο
«μέγγενες» τόν πιάνω άπ' το
λαιμό, καί κατρακυλάει τό οαρίκι
τού τόν κατήφορο.
«Σασ?·ομένος» (25) νό «πυ-
ραντουράει» (26) ό «άντάβαλης»
(27) έβγαΖε κάτι μουγγριτά που
παί£ανε οτό λαρύγγι τού.
Τόν ο'έρνω καί τόν πηαίνυ.
οτής Άμαλίας. κΓ άρχίΖω νά
ΜΙΚΡΑΣ1ΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛ10ΓΡΑΦ1Α
ΠΟΡΓΟΥ ΜΕΤΣΟΛΗ
..ΙίΙΝΙΑ ηατρίδα μου»
ΠΟΙΗΣΗ
Κριτικό «π,μεί-μ· ™° κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
Βιβλιογραιρία»
..Μικρασιατικη
είναι καί τούτο, πρέπει νό
εί¬
ναι,
ένας βασικάς οτόχος στην
προσπαθεία γιά τή διατηρήση τής
μνήμης τού Μικρασιατικού Ελλη-
0 γ,ά τή μελέτη τής ίστο-
νισμου
ομού τού.
ούτον
πως
πολιτι-
Κάτω άπό τό Γενικόν
ρίας, τής 2ωής και τού
κουτρώ τό κεφάλι τού στόν «κα
τλαμά». (28)
Έκείνη τή στιγμή ακουοα τ.'ι
Μητέρα «άπάνου φωνή» νά Εεφυι-
ι2εΐ: «Γιαγκίν - 6άαρ!» (29)
ΤρέΕανε κόσμος κΓ άπ' τό καπι-
λειό τοϋ Ζουγραφάκη.
Ό Ζουγραφάκης μέ δυό απ¬
λούς πολεμούσανε νά τόν πά-
ρουνε άπ' τα χέρια μου. Γότε%
• ό μάτι μου έπεσε κΓ είδε τό
Ι'θϋτρο τού «σαντέδικο» (**} θειά
φι.
Τόν όφηοα.
Λιγοθύμησε ή Μητέρα καί την
(30) στό πορ-
-πρωσκιουρδίΖανε»
ιί.
Ό Ζουγραφάκης πήρε μαΖι μέ
τούς άλλους τό «σατιδΖί», την
• κοόφα- (31) καί πήπνε στό μα·
γοΖί τού.
Τή Μητέρα την πήγαμε μέσα.
- (Σι·νεχίξ-εται)
χνείου τής Καλσρούης Δυτικήο ', σκαε1ν'|. και Ο'θθανόμουν τα θωπευ
"ερμανίας έργα2όμενον είς Αθή¬
νας κοί ΕΛΕΝΗΝ Κοινωνικήν Λει-
τουργόν καί σύζυγον τοϋ Έφοπλι
ότου ΑΓΓΕΛΟΥ ΜΑΡΟΥΛΗ.
·*
Βενέτης Κων)νος τού ΣωτηρΙ-
ου, έ£ Αρτάκης Μικράς Άαίας
Άπόφοιτος τής Στρατιωτικής Σχο
λής των Εύελπίδων διακριθείς έν
τώ Στρατεύματι. Συνταγματάρχην
τοϋ Πυροβολικοϋ έ.ά. ΈΕελεγη
πλειστάκις Βουλευτής Καβάλας
Διετέλεσε Νομάρχης Ροδόπης.
τικά της χάδια, νά μέ βυθίΖουν
στήν ίοτορία πού διηγότανε ό θεί
ο·; μου:
«Κιομετέν Ζιγιαδέ ολμάς» (1) δέ
λένε; είναι τό λοιπόν σωστό καϊ
6αρύ - 6αρύ. Η παλληκαριά καλή
είνε αμα γεννάει όμως τύχη καλ
λύτερη. Αύτό πού οας λέω τό εϊδα
καί τό έΕέτασα καλά - καλά! άαα!!
Δέν θά θυμάστε ένα Εανθό «σα-
καλλί,» (2) μέ σαρίκι, οα^βάρι.
-τουΖλούκια» (3) Τούρκο «σατιδ
2ί» (4), πού άνέβαινε «κατά δώ»·
Ήλιάδης Γεώργιος τοϋ Γεωί>- Διεκρίθη εις τόν Άλβανικόν πό- πουλοϋοε «δρατα - θέματο» (5) χει
γίου, έκ Βρυούλλων τής Ερυθρά!
άς Μικράς Άσίας. Πτυχιοϋχοι.
τής Φαρμακευτικής τοϋ Έθνικοϋ
Πανεπιστημίου Αθηνών. Φαρμακο-
ποιός Αθηνών διατηρών Φπρμο
Λογοτέχνης
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τγχ
Ενώσεως Σπάρτης — Μ. Λσίας
& Περιχώρων Σάς εύχεται χαρού
μενο και εύτυχιομένο τό Νέον Έ
τος 1974 καί έχει την τιμήν νά
σας προοκαλέση όπως παρευρέθη
ιε μετά τής οικογενείας οας είο
τό κόψιμο Πρωτοχρονιάτικης πίτ
τας είς τόν «Οίκον Σπάρτης — Πισ
ρίδων 5) Γεδεών Μανουήλ 6) Ππ ; ε'δίας» (Παρά τόν Σταθμόν τού
Ήλεκτρικοϋ Σιδηροδρόμου) την
παμιχαλόπουλος Κωνσταντίνος 7)
Μαργαρίτης Εύαγγελίδης 8) Λσ·
μέρας Κων)νος 9) Πολίτης Νι
κόλαος 10) Σωτηριάδης Γεώργι¬
ος 11) Βέης Νίκος 12) Ευαγγε-
λίδης Τρύφων 13) Σκαλιέρης Γε
ώργιος καί αλλοι.
Έκ δέ τώ. Ε,ίνων ιδία οί 1)
Κρουμβάχερ 2) Φαλμεράϋερ 3)
Τουρνεφόρτ Ι. 4) ΣλουμπερΖέρ Γ.
5) Δέφνερ Μιχαήλ 6) Κουμόν ι
ΦράνΖ 7) Φίνλεϋ Γ. 8) Άντερσον !
ί. 9) Λεκράν Αίμ. καί 10) ό Ρώσ·
σος Θ. Ούσπένσκυ, έγραψαν πσ-
λαιότερον καί προσφάτως (Ου-
σπένσκυ).
Αί εργασίαι ολων των άνωτί.-
ρο>· ουγγραφέων καί των μή μνη·
μονευομένων, είναι ουντεταγμέναι
είς άψογον ελληνικήν καί αί πά-
λαιότεραι είς ύπερκαθαρεύοοσαν.
Σπά"ΐα είναι τραγούδια τίνα δι
οτιχα ή παροιμίες είς ποντιακήν.
Άλλ' όν ή Ποντιακή διάλεκτος
δέν ηύτύχησε νά έχη έν τή κοιτί-
δι της πνευματικά προϊόντα γραρ
μενά είς αυτήν, έν Ελλάδι άπό
τής μετοικήσεως καί εντεύθεν
των Ποντίων καί τοϋ άποικιομοϋ
Ποντιακών Κοινοτήτων καϊ όμά·
διον κοινωνικών έΕ αυτών, αύτη
(.Εελίχθη πλουσίως είς όργανον
έγγράφου παροοτάοεως των θρύλ-
λων, παροδόοεων, δοΕοοιών, γνα,-
είς Αίγαλεω.
/<αί Ποιητής. Τσιχλάκης Δημήτριος τοΰ Κων) π'νου, έΕ Αλατσάτων τής Έρυ- θραίας Μικράς Άσίας. Πτυχιοΰ- ■ ος τής Νομικής τοϋ Έθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Δικηγο- οος Αθηνών κατ' αρχάς καί Νο- μικός Σύμβουλος τής Ίερός Μο¬ νής Πεντέλης καί μετέπειτα Συμ- βολαιογράφος Αθηνών όδός Στα δίου 39, Στοα Όρφανίδου. * Κοτ2αβουγιούκη Ελένη τοϋ Κων)τίνου, έκ Σμύρνης. Πτυνΐ- οϋχος τής Ίατρικής τοϋ Έθνι¬ κοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών είδι- κευθεϊσα είς την Μικροβιολογι- όν. Μικροβιολόγος Αθηνών κο· μετέπειτα εγκατεστάθη είς τάς Η¬ νωμένας Πολιτείας τής Άμερικής. λεμον ώς έπαηΐ: έπιτελής ΐν'ιεραρ- Μώνα - καλοκαίρι. Καθεαυτό Ό- χίας Καβάλας είς τόν συμμοριτ.· [ Ρμονλίς μέσ' άπ' τή δαθειά Άνατο πόλεμον. "Ετυχε πολλών στρατιω- , Αή, την έποχή τοϋ οτοφυλιού που- τικών μεταλλίων καί παραοήμων | λούσε τα καλλίτερα «οαρί - γιαηιν ΑνέδειΕεν τόν εκλεκτόν υϊόν αύ | τίάκια» (6) καί «τσούο.'υ κεμπό- τού ΣΩΤΗΡΙΟΝ Άρχιτέκτονα τού Γ'°"· Πολυτεχνείου Γκράτς τής Αύστρί Κατέβαινα τότες την έβδομάδα άς καί τής Πολυτεχνικής Σχολήν Ι 5υο ■ τΡεί(ί ψθρές άντίκρυ στήν Θεσσαλονίκης διαμένοντα καί έρ ΓΙόλη, καί &οηθοϋσυ τόν Μιλτ.άδη γαίΖόμενον είς Αθήνας. Πουλάκης Γεώργιος, έκ Σμύυ της άδερφής μου τής Χαρίχλειας τού είχε πάρει δουλειές τοΰ «Τερ σανό» (7) καί εϊχε «φούριες». νης. Νομικός έναγθείς άργΐκώς ! Τίς μέρες έκεϊνες τόν διαβάθ'- 16' "Κεντ'" ορθώς «κηνι Λ λ Ι Ι,,.Α.. Άπό τό άνέκδοτο βιβλίον :^«ΤΑ ΤΑΥΛΑ» ό Λόφος των Πανε- λήνων. (Άναμνήσεις 1901- 1923). ΓΛΩΣΣΑΡΙΟ " ' ' (*) «Σέτ»= κλε,ϊσις, έμφαΕις, μιφρ. ή πρό τής είσόδου «βεράν- τα» 1. Παροιμία: άντίστοιχη τοϋ: «Άν έχεις τύχη διάβαινε...» 2. «Σακαλλί»= γενειοφόρος ?. «Του2λούκια»= κνημίδες 4. «ΣατιδΖ'ι·= πλανόδιος πωλη- τής 3. Κατά παραφθοράν τοϋ «αρρητ άθέμιτα» ί> Ξανθά «σαββοτιανά» — «ψη
μενά ροΖακιά»
Ί. Ορθώς «Τερσχανέ» = Ναύστο
θμος
8. «Νάμ» Περσικόν 6ν χοινιϊκ
•Νάμι», = φήμη, κλέος, δό£α.
9. «Ουοταδ2ίδες» = τεχνίτες.
10. Μεταφορικώς «ΡιηΕικέλευθθ"
αριστοτέχνης χύτης»
11. Αίτησις παροχής τεχνικής ί.-
ποδείΕεως βοηθείας
12. Κεντρική όδός τής κυρίως
Πόλης
13. Ή γνωστή άγορά
14. «Μπακίρα» = χάλκινον άρχα:
όν νόμιομα
15. «ΆραϊδΖής» = έρευν.ιτής
.= δί-
Τίτλον περιλαμβάνουμε, ο-
δηλ. γίνεται στίς άνάλογες
περιπτώσεις, βιβλία καί κείμενα
άναφερόμενα κατά έναν ή οποίον-
δήποτε τρόπον, στόν Μικρασιατι¬
κήν Ελληνισμόν καί στή γεωγρα
φική περιοχή τού, καθώς έπίσης
καί βιβλία καί κείμενα τα όποϊα
έχουν γραφτή άπό Μικρασιάτες.
κε κατά την έπιμέλεια καί σύντο-
Εη τής σχετικής εργασίας καί ό¬
πως δημοσιεύεται αυτή τελευταί¬
ως τακτικά σέ κάθε. τόμο τοϋ έ-
πιστημονικοϋ περιοδικοϋ «Μικρο-
οιατικά Χρονικά». Καί κοθιερώθη-
κε τούτο καί στή δική μας βι-
βλιογραφία, τή Μικρασιατικη, νά
<:υμπεριλαμβάνονται δηλ. σ' αύτη καί οί Μικρασιάτες ουγγραφεϊς ά- νεΕάρτητα άπό τό συγκεκριμένο Ε.αι. 0η των Τα έκφραστικά τού μέοα, τράγματι μίαν προσωπική ϊδιΟμο" φια. Καί είναι τουτο, όπως ρομε πολύ οημαντικό γιά ποιητή. Οί είκόνες τού, εύρημαι' κές ουχνά, καί μέ την ήθοΥΡα(1| κή γραφικότητα τους οέ πολλό μεϊα, άνταποκρίνονται παραοταΤι κά καί σέ άνάλογη συγκινη0ιπ κήν ένταση, οτό ν κόσμον όναμνήσεών τού, στόν κόομ0( πού τόν έθρεψεν ψυχικά με τιο διηγηθείς καί τίς λαχτάρες τ,;.ν γεροντοτέρων τού καί έναρμον, ςονται μέ τίς λεπτομέρειες κόσμου αύτοϋ, σέ κάθε περίστη- ση. Ή ροή τοΰ στίχου τού έκτυλίη. οεται μέ άδρότητα ή όποία δίκαια λογεϊται άπό τίς πιεστικές άντι- δράσεις τοϋ πόνου τού, τής »α. χτάρας τού καί γιά τα περα3μένο καί γιά τα μελλούμενα· τα με^. λούμενα πού είναι καί τούτο, η αύτά τα ποιήματα τοϋ ΤΟ' Μετσόλη, ένας πόθος νοσταλγι. κός, πικρός, βαθύς, διαρκής. Μιά άδρότητα οημείωοα χαρα κτηρίΖει τή στιχουργία αυτή μ,ά περιεχόμενο των ουγγραμμάτων ι άδρότητα άρρενωπή, διόλου οκλη. ρη. Άπ' εναντίας, αίοθάνομοι πως μιά λεπτή συγκινηθή, είναι το ά- ποτέλεομα στόν άναγνώστη και στόν άκροατή, στόν όποιονδήπο τε, άκόμη καί όταν τοϋ λειπουν ιδιαιτέρα προοωπικά βιώματα, ότι· τίς την υπηρεσίαν τοϋ έν Άθή ' νέ ένα χαρτί πού έλεγε «άπάνου — ναις Θεραπευτηρίου «ΕΥΑΓΓΕΛΙ- [ ε ότου» πώς Εύρώ η είναι τα χί·· ΣΜΟΣ». Ειργάσθη επί πολλά έτη ρια τού καί πώς οί δουλειές όπως Γκεί γινόμενος άνώτερος ύπάλλρ,- βγαίνανε άπ' τα χέρια τού ητανε Πασαλίδου "Ελλη τοϋ Ιωάννου — Ρι'λη, έκ Σάντας Τραπε2οΰν τος τοϋ Πόντου. Πτυνΐοΰχος τήτ Κυριακήν 13 Ίανουαρίου 1974 | Ίατρικής είδικευθεϊσα είς την Ά- νοιοθησιολογίαν. Αναισθησιολόγος θεσσαλονίκης, ©υγότηρ τοϋ Ία· τροΰ, αειμνήστου Ιωάννου Πασά λίδου. * ** Γεωργιάδης Πασχάλης τοΰ Γε· και ώραν 11.30 π μ. Διά τό Διοικητικόν Συμβούλιον Ό Πρόεδρος ΚΟΣΜΑΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ Ό Γεν. Γραμματεύς ΛΕΩΝ ΒΟΠΑΤΖΟΓΛΟΥ ΤΑ ΒΙΒΑΆ ΤΟΥ" Ν'ΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΗ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΪΑΣ Μέοος Β' λαογραφικά. ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ ί αλλες ίστοοίες των Βουρλιωτών. ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ Η ΒΑΘΥΤΛΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ψ Ένας έπίλογος στά πενηντάχρονα τοϋ Μικρασιατι- κοϋ Όλέθρου ΠΟΛΟΥΝΤΑΙ: Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλάοον ΣΤΑΔΙΟΥ 38 - ΑΘΗΝΑΙ. λος τοϋ Θεραπευτηρίου. «Α Σερέφογλου Παντελής τοϋ Σε- ρπφείμ, έΕ Άμιοοΰ (Σαμψούς) ιό πολίτικα ματογυάλιο για τα μά τιο τής Εύρώπης γιά νά γλέπη πιγ. κολά. Τό «νάμι» (8) πού πήρε μεθ' τού Πόντου. Πτυχιουχος τής Ά- -ήν Πόλη, τόν έκανε Εαι-ουοΓΟ καί νωτάτης Σχολής Οίκονομικών κυ! οί «ρυοτατΖίδες- γιά τίς ψιλοδο^- Εμπορικών Επιστήμων ένταχθεις ειές πηαίνανε στόν -τεσφνεδΖ είς την Υπηρεσίαν τής Άγροτ·-| - ντουμεδΖί - Μιλτιάντ» (10) κης Τραπέζης. Διετέλεοε Οικονο¬ μικάς Έπιθεωρητής ταύτης καί ή¬ δη συνταΕιοϋχος. Διετέλεσε επί- οης επί πολλά έτη Πρόεδρος τοθ Πανιωνίου Γυμνοστικοΰ Συλλόγου Νέας Σμύρνης. Τυγχάνει ΠρόΓ- νια νά πάρουνε τίς ίδέες τού καί νά τούς φωτοη — «Ουστάμπασι — Μιλτιάντ» οουνού, νάσιλ — γιαπα (11) — υπιλίριΖ; Ι Άρμένηδες, Εβραϊοι, Τούρκοι, δικοί μας οτό Μιλτ,άδν όρος τής Όμοσπονδίας των Τρι-| Στό «ΦινδΖανδΖιλάρ» (12) τού τ.εΖιτικών συνταΕιούχων καί ταμι «Ου2ούν (13) Τσαρσί» στό ϊδιο &ς τής Διεθνοϋς Ομοσπονδίος τή,ν ποκάκι ήτονε καί τού άδελφθϋ 3ΐ|ς ήλικίας καί Σύμβουλος - Κο μου τό «ντοκμεδΖίδικο» τοϋ Ά- σμήτωρ τής Έστίας Νέας Σμύρ¬ νης Αθηνών. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Α. ΘΕΟΔΩΡί ΔΗΣ Ίατρός, έκ Να2λή Μικρά·; Άοίας. ΣΩΚΡΑΤΗΣ Α. ΚΛΑΔΑΣ Δ: κηγόρος, έκ Χαλδίας τοϋ Πόν τού ΣΤΟΥ ΕΓΩΊ-ΣΤΑΣ Εϊυθε στ' άλήθεια δολοφόνοι τρανοί, οκληροί έγωϊσταί, άκόμα καί στό σύντροφο οτ' άδέλφι, το βλαστάρι ποϋλαχε την κατάρα οας έκεϊνο νά μην πάρη. Κι' όλο νά δίνεται βιτσιές καί στήν ψυχή, στό σώμα, ο' αύτούς ποΰναι τριγύρω οας κ*" έχουν κλειστό τό στόμα άρέσκεσθε ώ σαδισταί! Σέ λίγο είναι ράκοι Δέν Εέρω δέ τί νοιώθετε οάν άνοιχτοϋν καί οί λάκκοι! Νίτοα Μαράκα-ΚεχογιογλθΊ Έκεϊ πήαινα νά βρώ ,-αμμιο •ι.'πακίρα» (14) μέσ τίς πολλές πού Εεπεφτανε άπ' τούς «άρ.ιντΖι ίες», (15) πού τίς μαΖευαν,; κι·ί τίς πουλούσανε. καί κατό τό «κεν ;» γυρνοϋσα άπ' την Πόλη στό οπίτι. Άμα τέλεψε ή δουλκιά πήρα ■ ις «μπακίρες» νά τίς κυττάΕω γιό νο «διώ» ποιανής έποχής τ',τανε Στοϋ «κιοσέ» (17) τό λινόν 17. «Κιοσέ» = 18. «Μιντέρι» γωνία, άκρα άνάκλιντρο 19. «Ντελέφτηκα» = άοχολήθη*α 20. «Άδ2απα»= άραγε 21. «Χοϋσμέτια» ορθώς «χισμέτ — ιο» υπηρεσία. 22. Εις = «Κοντροοτάρω» φιλονεικώ Ίταλική λε- 23. «Τοερτσεβές» = πλαίαιο παρα- θυρου ή παράθυρον < 24. «Κιαφίρ»= άγνώμων μτφρ. ϋβρις = άπιστος 25. «Σαστισμένος» = έμβρόντη- τος, άπληοτος 26. «Παραντουράει»= παραπατει, κλονίΖεται 27. «Άντάβαλης» = άΕΡϋτος. ά- γροικος 28. «Καπλαμάς»= περίβλημα Ευ- λινης οικίας των καί γιατί .ή καταγωγή είναι ένας κι' αύτάς παράγοντος ύπο- λογήσιμος κατά τή διαμορφώση τής ίδιαίτερης ίδιοουγκρασίας τού κάθε πνευματικοΰ δημιουργοΰ και ο' οποιαδήποτε μορφή τής συγγρα- φικής τού δραστηριότητος, άκόμη καί γιατϊ είναι χρήσιμο καί γιά γενικότερους ίοτορικούς καί πο- /.ιτιστικούς — κοινωνικούς — λο γους, νά έπισημαίνεται, νά κα- ιαγράφεται καί νά μελετάται ή πολιτιστική καί πνευματική είσφο- ρά στό έθνος καί στήν κοινωνια των πνευματικών δημιουργών των προερχομένων άπό έναν καθοριέό- μενο χώρο· καί επί τοϋ προκει μένου ή είσφορά των πνευματι κων δημιουργών των προεργομέ νων άπό τή Μικρασία κατά την ανάπτυΕη τοϋ νεοελληνικοϋ πολ,- τ'ομοϋ. Τό νέο βιβλίο, ποιητική συλλς- γή «Ίωνία. Πατρίδα μου» τοϋ Γ. Μετοόλη, έμπίπτει φυοικά σ αύτό τό πνευματικόν όλοκλήρωμπ πού διαγράψαμε κα'ι γιά τόν τίτ¬ λον καί τό περιεχόμενον τού και νιά την καταγωγήν τοϋ συγγρπ- φέα τού. Ό Γ. Μετοόλης, ποιητής, καλ- λιτέχνης έκλεκτός τοΰ θεάτρου, άνήκει κι' αύτάς οτή μικρασιατικήν πνευματικήν όμάδα' γεννήθηκε οτή Σμύρνη μωρό παιδί, στήν άγκα- λιά τής προοφυγίνας μάνας τοο ήλθε έδώ. Αύτίι τα δυό στοιχεϊα, ό τόπος τής γεννήσεως τού, ή προσφυγι- κή περιπέτεια των γονιών τού, ή έΕω άπό κάθε μέτρο εκδηλώσεως καί έπιπτώσεων περιπέτειο αυτή στήν καθολικότερη έννοια των Έλ λήνων τοΰ τόπου τής καταγωγής τού, άποτελέοανε τόν κύριο' κα- θοριστικόν παράγοντα τής ολης πνευματικής καί ήθικής συγκροτή- οεως καί ουναφοϋς παρπγωγή,. τοΰ Γ. Μετοόλη, πρό πάντων σό>
ποιητή. Είναι θά μπορούσαμε νά
προοθέσουμε πάνω σέ τούτο, ένα
τυπικό δεϊγμα Μικρασιάτη Ποιη
τή, ό οποίος κυριαρχικά καθ' ο
λην την ποιητική τού διαδρομή.
κατέχεται άπό τούς. αντίκτυπον
καί την έπιδραοη τής τραγικότη-
τας τού Μικρασιατικοϋ Όλέθρου,
τοΰ δράματος τής έΕόδου των
Ελλήνων Μικρασιατών άπό τις
παλαιόιατες προγονικές των έστι-
ες, τής προοφυγιάς των κατό¬
πιν.
Οπως καταλαβαίνουμε καί ά-
πό τόν τίτλον τοΰ νέου τού βι-
6λίου, ό Ποιητής, μέσα σ' αύτην
την Ίδιαν τραγικήν καί δραματ'-
κήν ότμέοφαιραν κινεϊται. Λφορ-
μές καί άφετηρίες τοϋ λυρισμοϊ
τού, τής συναισθηματικής τού έ*·
ρήΕεως, αποτι,λοϋν πί ριστατικό
ί "ου ίδιαιτέρου οίκογενειακοϋ τού
χων μέ μιά βέβαιη πραγματικυ
ρωμαντικήν εύγενικότητα.
«Τα ροϋχα μου άναδύουν άρω
μα άγαπημένο — μοσκοβολάν λι·
βάντα Άνατολής — Οί τσέπε;
μου γεμάτες σκόνη άπό άνεχπλη-
ρωτα όνειρα — λογής - λογής ά
νελέητες μνήμες, — αίχμηρά μι-
κροαντικείμενα ποϋ ματώνουν την
ψύχα — των δακτύλων μου, που
όνοίγουν όπές — στά διαμεΛ/ομε-
νο ίμάτια μου».
Οί μικρασιάτες συγγραφεις κ,ί,
διανοούμενοι, τό έχω τονίσει ποΑ
λές φορές, γιατ'ι νόμισα, πώο
τούτο έπιβάλλεται άπόλυτα, έχο
μέν υποχρεωθή
ουγκεντρώσου-
ρι» (18) άπ' έκεί μεριά, ένα πρωΐ
μιά •'μηακίρο» όσημένια
<ο: «ντελέφτηκα» (19) μέ τό νού μου «άδΖαπα (20) ποία χέρια τή δουλέψανε όποϋ πάσα χέρ,α νά πέρασε καί πάσα πράμα'α νά Μ-θύνισε. Ή Μητέρα κάτου οτό «μαγε.ν νιό» έκανε τα «χοϋσμέτια» (21). Σάν ν' άκουσα φωνές πού «κγ,/ -ροφτέρνανε» (22) Άπ' τόν άνοιχτό «τσερτσεβέ» (23) τοΰ παραθυριοϋ έβγαΛα τύ κεφάλι μου γιά νά διώ. Στό «πορ τ!» ή Μητέρα μ' ένα τεψί μαν- τΖάνες οτά χερια «κοντρόοτερνε» μέ τό «σακαλλί» τόν Τοϋρκο πού 29. «Γιαγκίν - 6άρ!»= πυρκαϊά περιβόλλοντος' ό πρόσφυγας πά (**) «Σαντέδικο» = καθαρό | τέρας τού· ή μικραοιάτισσα μάν·ι 30. «Πουσκιουρδί2ω» = έκσφενδο- ιου' έπανέρχεται συχνά σ' αύτο καί οέ τούτη τή συλλογή τού κα' μέ κάποιον τόνον, ιδιαιτέρα χαρο κτηριοτικόν, δίνοντας τελικά ο ούτά την αίσθηοη καί τή αημα- οία καθολικότερων συμβόλίον. νίΖω νερό μέ τό στόμα έν εϊδε. δροχής 31. «Κούφα» ορθώς «κύφε»- κο- Φΐνος κ. κούφα. με κα'ι νά καταγράψουμε, αέ μονο- νραφίες καί οέ ουλλογές, δλα ι ά στοιχεϊα, πού διατηροϋν όπως έ- πανέλαβα, τή μνήμη τού Μικραοι- ίτικοϋ Έλληνιομοϋ: τα στοιχεϊα έκι,ϊνα, ποϋ θά διευκολύνουν πε¬ ραιτέρω κατά τή μελέτη των, λε- πτομερειακά, στήν πλήρη καί υ¬ πό κάθε πλευρά σύνθεση τής I- οτορίας καί τοϋ πολιτισμοϋ τοϊ Έλληνιομοϋ τούτου καί κατά τό Γαλοιότερα καί κατά τα μεταγενν στερα χρόνια, ώς την έποχή μας Οί μικρασιάτες ποιητές καί λ<ν γοτέχνες, έχουν πιοτεύω κι' αύ¬ τοι ένα χρέος 'διαίτερο: νά μάο δόσουν την ψυχήν τοϋ "Ελληνο Μικραθίάτη, την ύπαρΕιακήν ου- οια τού, την άτμόσφαιρα άπό τι1; βιώματά τού καί τότε έκεΐ και κατόπιν έδώ κατά την προσφυγια· τό συνταρακτικό δέος τοϋ Μεγο λου Όλέθρου. Ό Γιώργος Μετσόλης καί μρ τό νέο τού βιβλίο, μάς δίνει την έντύπωση πώς τό συναισθάνετςΐι τό χρέος τού αύτό σάν ."νΐικρο- σιάτης ποιη .-ής καί έπιδιώκει να τό εκπληρώση κατά τα μέσα τού άλλά καί μέ την έπιβαλλόμε>η
ύπευθυνότητα. Είναι ένας «ταμά-
νος. λυρικός τοϋ άνέκφραοτο1
μικρασιατικου καημοϋ.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡίιΣ
ΘΑ ΕΝΙΣΧΥΘΟΥΝ
ΑΙ ΠΡΩΤΙΟΒΟΥΛΙΑΙ
ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙ'ΚΩΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Θέμαπια αφορώντα είς την ^
τού μεταλλει/τ,ικού κλά
ιέξητάσδησαν καττά την
ύττό την προΞδ?ίαν τού ϋτΓθ
Βιοιμηχαΐνίας καΐ ·Ενεργεί«ς
Κυττραίου. Της συσκέψεως
Τ» τοαγ,κό χοονιζ,', τού έλληνικοΰ Πόντον
ΓΕΩΡΓΙΟΓ Λ Α Μ ψ ι δ
II
♦ Ι— ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ σελΐδες 324
*->.- ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΑΞΗ «λίο-ς 260
♦ Σνναρ.-ταοτικό γράψιμο, .τλούσια
ηη|
γονότα Γΐτό πλήθος γνοχττές καί δγνιοστε;
/στα νέ-
'ΐιγις.
2 τα μεγάλα β,βλ,ατωλρϊα Αθηνών κ«1 θεσσαλονίκης
Κϊντρική πώλ.ηση τηλ. 719__463
Κο)νσταντίνου 234 (ΤΤ 51Ο; __ 'Αθι-ν
} τού ΣΐΛΐδέσμου
σχον τα μέλι τοΰ διοικητικόν σί/'<ί τιικών Έπιχει,ρήσ-εων χλ. ,Αλεξ Άί,ια/.ιαταιάδης, 'Γ. ΠόιρττΤλος, Κ- Κυιριαχίδης, Π. 'ΚυιρΐοκόττίΊ'^::'<' Κ· ΛκΐκότΓουλος, Κ. Π<πταδημΠτί)ι' ο·υ καϊ άρμόδιοι ϋπη.ρεσισχο'ι "<α' ράγοντες. Ο κ. Κι/ττραϊος ύτΓεγράμμι<σε το ■ζωη-ρόν ενδιαφέρον τή)ς σεως πρός ώξιοποίησ:ν τού λευτικοΰ πλούτου τής χώρας δΐιεδεβαίοχτε τούς ότι τό ίπτΤυργεΤον θά σι»μιταρσστσ' θά έ ττ>
ττοός
σιν
ΤΟ ΝΑΤΤΙΛΙΛΚΟΝ ΣΤΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΤΟ 10.ΜΗΝΟΝ
Είς 402.ΟΟΟ.ΟΟΟ δολλάρια «νΐΐ'-
θε τό ναΐ'τιλιακόν σι·νάλλαγμ« <ΐΛ' »τ ΌνΤι'* ι ής Ιανουαριου μεχρι 3Ίης Ι-'Λ βρίου 1973, έναντι 338.000.00° δολΑαρίο)ν κατά τό αντίστοιχον κάμηνο.· τοΰ παρΐλθόντος Λ