193532
Αριθμός τεύχους
2239
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 48
Ημερομηνία Έκδοσης
19/1/1974
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΕΒΔΟΜΑΔ1ΑΙΑ 11ΟΛΙΤ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΛΟ^.ΟΓΙΚΗ — ΟΙΚΌϋΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΟΝ ΣΓΜΦΕΡΟΚΤΟΝ
υπευθυνοσ επι της υλμΣ:
μακαριοσ σινανιδησ
Σά66ατον 19 Ιανουαρίου 1974 Έτος 48ον - Αριθ. Φύλλ. 2239 _ Τ1ΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,50. ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ 3ΚΔΟΤΗΣ — Δ£ΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΣίίΚΡΑΈΒΣ ΧΑΡ. ΣϋίΛΝΙΐΕΣ— ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 5289.Τ08 — ΓραφεΙ*: Νίκης 26.—
Η (ΜΙΚΡΑ ΤΟΥ
Η!Α ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΒ
ΑΠΟΥ ΒΑΙΙΛΕ1ΟΥ
8Γ10Ν
Ο πατέρας τού Μεγάλου Ίε-
! ώ6 Β
Ήταν βαθύττλουΤος ειχε
ν ικτήματα μέ ττολΰ προ
κό, μά ό Τδιος έξασκούσε τό
τού Δ.*η.γό,ρου καί
Ι συγχρόνως &<&!<»* ρητορ,κή | νέους, ττού διψούσαν γιά ,μά - νεολαία, γιά νά συναγω δττως ή σημβρι·νή μας ~ου θίί, ^ γίνη π'ό ΡΟΡΦΑ»*-- I οπτό την σπουδάζσυσα νεολαία Ιτής Εύρώπης· μιά «αί ή "Ελλάς Ι ς άνήκε, στόν Γεωγραφικό χώ Εύώ« ο ής ρ | Κατοικοθσε ό Πατέρας τού Με Ιγάλου Βασιλείου στήν Νεοκαισά Ι τού Πόντον, σέ ένα ώραΐο άρχντικό μέ οστέραντο κηπτο, δ. Ιττοα εύρισκε κοτνεϊς δλσ τα όπω- Γροφόρα δέντρσ, ολα τά λουλού |δισ, κι δλα τα Μτταξεβανικά. Ήταν 'χαρά Θεοΰ γιά δλους έ. Ι κείνοι τγοΟ ζοΰσαν έκεΐ μέσα. ΓΑττό τό ττρωί έως τό ιβράδυ δέν Ιάκοιογες παρά ,μσνάχσ τραγού- Ιδια κα> χαρούμενες φωνές παι-
Ι&ιών, ττοΰ έτ,ρεχαν άνάμεσα στά
ΙδέΜδρα κ«ΐ τίς ττρασΊνάιδες τιτιβί
|ζοντας ά,μόριμνα, σάν τα πουλιά.
Ιτοντα τά παιδία, άνήκαν στούς
Ιέττιστάτες, στούς κηίΊ^ουρούς, καί
Ιστούς άλλονς έργάτες τού κτήμα
■ τος- Γιατϊ δλοι αύτοι βμεναν έκεί
|μαζί μέ τίς οικογενείας τ ούς.
Ό Βασίλειος — ,μιλοΰμε ττάν-
Ιτα γιά τόν πατέρα τού Μεγάλου
1 Βασίλειον — μ' δλο πού ή δου
λειά τού απαιτούσε άττόλυτη ή-
γιά τίς μελέτες τού. Αγα
πούσε τόν θόρυδσ καί την ευθυ¬
μίαν, δταν μάλιστα ό θόρυδος
σύτός, αυτή ή Εύθυιμία, ττροε,ρχό
Ταν άττό Τό δικό τού ζειστό πε.
ρΐοάλλον. Δέν τοθ άρεσε νά βλέ¬
πη πρόσωττα σκυνθρωττά καί μα
ραμένα.
Αίσθανόταν τόσο εϋηκχισμένος
ό ϊδιος, ωστε ήθελε νά μεταδίδη
σμο, ιδιαιτέρως δέ σ' αύτές ττού
την ευτυχίαν τού σ' δλο τόν κό
Ιτόν ύ1Τηιρετοΰσαν ,μέ πίοτι «αί ά.
υιωσι.
Ή Μητέρα τού, ή εύσεβής κτΐ
Ιφιλόστοργη ΜΑΡΙ ΝΑ, συμιμεοιζό
Ι ταν την άγάττη τού Υιά τ°ΰς άν
Ιθρώττους,' γιατΐ ή 'δια Τού εΐχε
|διδάξει τί σηιμαίνει νά εΤναι κα¬
θείς ψιλάνβρωπος, φιλόττονος, καϊ
ΓΑγαθουργός. ΕΤχε- ώστόσο, μέ-
Ισα της, κάτι, ττού την βασάνιζε
Ισυχνά: Ό Γυιός της κόντευε νά
Κλείση τά ε«οσιέξη τού χρόνΐα
Ι κ, άκόμα δέν εΐίχε ζΐγτήσει νά 6μή
|τή.> σύντροφο τής ζωής τού.
Αλλά, νά, πού εΐχε φτάσει «αί
Ι τούτη ή εύλογηιμένη στιγμη. Ή
Γζμμέλεια, ττού ό θεϊκος κλήρος
Ι Την διάλεξε άνάμεσα σέ τόσες
Ιάλλες κοπέλες, γιά νά σταθή στό
Ιπλευρο τού ΒΑΣ ΙΛΕΙ ΟΥ, έκλει-
νε στήν ψυχή της δλη την λομλου
Ι δισμένη Ήθκκή άρμθλ'ία, ττού σή-
1 μαινε τό όνοιμά της. Ήταν κόρη
με>άλης κσί τταλιάς οικογενείας
Ι κίας κ ι εΤχε άιξιωθη κ ι ή "δια νά
Ι 071*0 την Καισάρεια τής Κατπταδο
ττάρη έξαι,ρετική μόρφωσι· Ό Πά
τέρας της ήτθΎ εινας "Αγιος ^ύ
μοιρτύρηισε γιά τόν Κύριο· κατά
τόν άγριο διωγμό έττϊ Μαξιμιλι
Ι αού
Ήταν ή έποχή πού ή 'Εκκλη-
σια μας περνούσε κάτω από την
| δοκι,μασία ττ>ς.
ά διαταγήν τού Αύτοκρά-
ο! 'Εκκληισίβς άνατρό,^η.
Ι κ«ν τά Τερά 6ι6λία κάτϊκαν καί
τά Μανοι>άλι<ΐ ,μπήκαν στά καμί νια γ ά λειώσιμο. ^Τερηιμένθι άττο τίς τιμές τους, οί Χοιατιανοϊ δέν καρτεροΰσαν η«α τόν θάνατο. ΟΊ φολακές ή- η»ν Γκτ(μ·κτ χά γεμάτες άπό 6·.:ιι "Ελεγον οί νισοί άνά,ΐίεσά δτι —ήν Σ·?ρ!α καί στήν ία, στήν Μεσσττοταμία καί Άλεξάνδρεια. σ' όλόκληρπ Αύτοκρατορία, τά μαστίγια, ° στρέ6λες, τά σΐδεοένια νύχια, τ άγρ α θη,ρία ξέσκιζαν Τοϋς Πσ τοάί>χες μας καί τις Παρθέινες.
!'- 'ΐς ίΐπς τούς ιΐ';οτ>ορς πν-
τούς ήταν Κ| ο -ο^^ρας τής Έμ
έ "Οταν ή Μακρίνα —Π
τού Άγίου Βασιλε'ιοΐ) —
τή νέα ά?ττό κοντά καί
"ουβέντ,ασε μαζί Της, εκλαψε 6-
0 Χθρά καΐ αυγκίνησι.
Ητσν ή συγκίνησι ττού αϊσθά-
ν°νται δλοι ο5 γονεΐς γιά την
ΐρ
Τ«
Την
των άπογόνων ^ους.
ι ήταν όκάμα ή χαρά δτι ό
ό της εΤχε 6ρή την άξ,α σύν
τού, ^οθ θα τ^ ,χάριζε ά-
άτΓογόνους·
( Βασίλειος — πατέρας τού
Υιού Βασιλείου — εΤχε εύτι/-
501 γρτγορα νά όνο,μασθή "α
, Ακο"σε ττολλές ττσιδ:κές φωνες
ΓΤος άττό τΐς ξένες, νά άντηχούν
°
Υπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
του Έχττία. Ή Έμμέλεια έφερε
στόν χόσΐίο έννιά -παιδία. Πίντε
κοοίτσια καΐ τέσσερα άγάρια·
Εύτυχισμένα 6λαστάρια( πού
είχον τέτοια Γιαγιά μά καΐ τέ-
τθΐα Μητέρα καΐ ιΠατέρα...
"Αττό την Μαικρίνα, την γιαγιά
τού — μάς λέγει τώρα ό ϊδ:ος ό
Ίεράρχης Βασίλειος — πήρε τΐς
πρώτας ρίϊες τής Αγ,-τής. Αυτή
τόν μύησε πρώτη στΐς Όμορφιές
τής Χριστιανι·κής ιμας Θρησκείας
κ( έστησε μττ,ροστά Τού Γοητευτι
χή, μέ την θερμή ττ*ς άφήγησι,
την θείαν καΐ Γλυκείαν Μορφήν
τού Θεανθρώττου.
"Υστερα, ήρθε ή σειρά τής έ-
ξαίρετης μονάς· τής Έμμέλειας.
Άντΐ γιά ■"αραιμύθια, κι άλλες Ί-
οταρίες (Ε>α>νταστικές, μιλοϋσε στά
τταιδιά τιγς γιά τήν Μεγάλη Ά-
λήθεια τΓού παιρα|μένει Αίώνια
στόν κόσμο- Καΐ τούς έλεγε:
ί(Ό Θεός ττού κατοικεΐ στούς
Ούρανούς, εΤχε μονάμα ενα Γυιό:
Τόν Ίησοΰ. Μ'ά μέρ« λοιπά
εΤττε στόν ΙΜΣΟΥ:
—Κατέδσ. στή Γή γιά τό «α-
λό των 'Λνθ,ρώττων.
Έκεΐ θάσαι δμοιος μέ ενα ιμι-
κ,ρό τταιδΐ «αί θά ζήσης ΨΓωχός
άνάμεσα στούς φΤωχούς.
Ό Πόνος θάνσι τό κούθημερινό
ψωμί σου καΐ θά κλάψ-ης τόσο το-
λύ, ττού τα δάκ,ρυα σου θά σ,χη^
ματίσουν ττοταμούς. Πήγαινε
Γυιέ μου.
Κ ι ό Ιησούς· ύττάκουσε κ ι ήρ¬
θε στή Γή, σέ ενο μέρος ττού τό
έλεγον Βηθλεέιμ τού Ίούδα.
Περττατούσε στ' άνθισμένα άττό |
άνειμώνες λειδάδια· λέγοτας στούς
συντρόφους του:
—ιΕύΤυχισμένοι όσοι "εινούν,
γιατΐ θά τούς ττάω τό Τραττέζ1
τού ιΠαττέΙρα μ·οΟ· ΕύτυχΊσμένοι
δσοι διψούν, γιατΐ θά πιούν στΐς
βρύσες τοθ Ούρ<ΐνού. Ει/τυχιαμένοι όοοι κλαϊνε, γιατ'ι θά τούς σφουγγίοω τά μάτια μέ τ6 Ιδία μου τά χέρια. Γι' αύτό οί φτωχοί τόν άγαποϋσαν κα'ι πί- στευαν σ' αυτόν Οί πλούσιοι ό¬ μως τόν έτρεμαν, έπειδή φοβόν- τουσαν μην Εεσηκώση εναντίον τους τόν πεινασμένο όχλο. Έκεϊ- νο τόν καιρό, ό Καίσαρ ήταν δυ- νατός οτή Γή. Μισοϋσε κα'ι ούτος τόν ΙΗΣΟΥ. καί πρόσταΕε τούς κριτές καί άρχιερεϊς νά φροντί- σουν γιά νόν θάνατόν του. Γιά νά ύποκούσουν στήν διατά¬ ξη του, οστησαν ένα Σταυρό οτήν κορυφή ενός λόφου καί κάρφωσαν τόν Ίησοϋ πάνω του. Γυνοϊκες, όμως, έπλυναν τό σώμα τού καί Ή Ποντιακή διάλεκτος Απάντησις είς επιστολάς. - Έπίλογος Τού κ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ Γ. ΚΛΑΔΑ (Ποντίου) Είδικοΰ Σμμβούλον Ύπουργείο υ Εργασίας καί δικηγόρον Τά περί τής ποντιακής ΟΊαλέ- κιου πεντε μακρά οημειώματά μου είς τόν «Προσφυγικόν Κόσμον* προεκάλεσαν γενικωτέραν συίπτη- οιν και άναταραχήν τίνα ε·ς πον- τιακούς κύκλους. Θέματα τών οημειωμάτων, μέ ΐ .τιλο>'ήν άρκετών λέΕεων ήοαν:
α) ό δεσμός τής ποντιακής διθλέ-
κτου μέ τήν άρναίαν ελληνικήν
καί δή τήν όμηρικήν β) ή έπ' ιύ-
" ής άναγκαοτική επίδρασις, λόγω
ι ής μακράς δουλειας, πολλών τουρ¬
κικών λέΕεων καί γ) ο πλοϋτος
καί ή άνθησις τής είς πονπακην
Ειάλεκτον γραμματείας έν Ελλά¬
δι. Έκομα έπίσης τήν παραίτη¬
σιν ότι ή γνησία έκ τής έλλ~νΐ-
κής ποντιακή διόλεκτος αρχίσασα
νά διαμορφωθή άπό τής άπο^ο^ώ-
σεως τής ΤραπεΖοϋντος άπό τόν
κύριον κορμόν τού έλληνιομοϋ,
διασωθείσα χάρις είς τά δημώδη
καί δή τά άκριτικά άοματα .ού
Πόντου, διετηρήθη άνόθευτος καί
άδιάφθορος. Έκεϊ λέΕις όθνεία ή
τουρκικη δέν θά βρεθή.
Επί τού α) θέματος ό έν Κο-
2άνη Γυμνασιάρχης κ. Ν'. Λσ ιαρί-
δης εϊχε τήν καλωσύνην νά μοί
οτείλη τήν κάτωθι επιστολήν:
«Φίλε κύριε Κλαδά.
«Είδα στίς στήλες τού άγοπη-
,οϋ «Προσφυγικού Κόσμοιι» την
τόση καλοπροαίρετη καί έπο;κοδο-
μητική κριτική σας επί τού Έιυ-
μολογικοϋ ΛεΕικοϋ μου. Τό 3ο6υ-
στόχαστο καί προσεγμένο άρθρο
οας μοϋ δίνει ένα κουράγιο ο1 ήν
Γροσπάθεια πού άνέλαβα έδώ καί
πέντε χρόνια, νά άΕιολογήσι:υμε
τόν Ποντιακό Πνευματικό θησουρό
μας.
Σας διάβασα βεβαία μέ προσο
χή. ΠρόσεΕα τίς έπιτυχεϊς οας
παρατηρήσεις, τούς στόχους οας
καί όμολογώ σας χάρηκα πολύ.
Όμως μέ τήν σειρά μου θέ-
λω νά οημειώσω μερικάς άντ ρρή-
φθογγολογικό φαινόμενο τής τον-
τικής είναι νά μεταβάλη τήν τρο-
Εεοι έκ είς αγ ή άχ. Πολλά πα-
ραδείγματα έχομε πάνω σ' ούτό.
αγ — έκ-ι- νεστικός, — αγ — £κ+
λαθιά2ω = διορθώνω τό νερό οτό
κανονικό αύλάκι του (στό χιοριό
μου άγλαθιάΖω) αγ — έκ+νεφώ«=
έκνήφω, Ευπνώ (στό χωριό μου
ΠΩΣ ΖΟΥΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΜΙΣΟ!
"Ενα Κιιριακάτικο προαϊ στήν
Έκκηησία τής Ά γίας Τριάδος!
ΤΟΥ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΒΟΠΑΝΝΟ ΠΟΥΛΟΥ
«Έν Ειρήνη τού Κυρίου δεηθώ- καΐ τούς εύχεται την Καλή μίρα.
μέν!
«Ύττέρ τής άνωθεν εΐρήνης καΐ
ΛΑΜΠΡΟΣ ΒΑΣ. ΣΧΟΙΝΑΣ
ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ
πάλιν έγνεφίΖω), άχπαρίΖω (έκ-
σπαράττω) άχπάνω) (έκσπώ) ά- ;
χταλεύω (έκτίλλω) άχτραπίω .
(έκστρατίΖω) κλπ.
γ) Πιρρίφτε (ή) Νομίέω αι ι τα ;
πρώτο ουνθετικό είναι ή προθεσι |
επί κατά συγκοπήν τού έ, όπως |
έπιβολίΖω — πιδολίΖω — πιβάλ= Ι
έπιβόλιον — πίκαλα = έπ!κσλα
— πιδέΕιος= έπιδέΕιος — Γ.ίτα-
γμα= έπίταγμα. Ή σημασία τού
πϋρ, πυρί+ρίπτω δηλαδή ή δοτική
μέ τό ρήμα — άπίθανος καί .οϋτο
διότι δέν συναντάται ό τύπος πύρ
οϋτε μιά φορά.
Τελειώνοντας σάς εύχαριοτώ
κα'ι πάλιν γιά τά τόσα κολά οας
λόγια. Άπευθυνόμενος δέ πρός έ-
σάς, πρός τόν Πρόεδρον τής ΠΑ¬
ΝΑΓΙΑΣ ΓΟΥΜΕΡΑ, σάς γνωρί-
2ω ότι έπιθυμώ νά δωρήοω ?, άν-
τίτυπα ώς ενισχύση συμθο',,κή
τού μεγάλου έργου τής άνιατορή-
οεως τής Ι. Μονής. Πού νά τά
οτείλω; Περιμόνω νέα σας.
Μέ έκτίμηση
Ν. ΛΑΠΑΡΙΔΗΣ
Τάς διασαφήσεις τού κ. Λς,πα-
ρίδη άποδέχομαι διότι ώς φιλολο-
ος κοθηγητής είναι είδικώ^ερος
έμοϋ, άναλώσαντος τόν βίον του
είς τήν διακονίαν τής πολ'.τί'σς,
ώς άνώτατος κρατικάς λειτουργός.
Μ διευκρίνησίς του περ'ι 5υονο-
ήτου τής ποντιακής λύει καί τό
άνακϋψαν μέ τόν άκούραστον καί
πολυσχιδή συγγραφέα κ. Παύλον
Φλώρον 2ήτημα, τού όποίου άλλως
| ή τελευταία πρός τόν «Προσφιγι-
| κόν Κόσμον» έπιοτολή του περιο-
Ίσωτηρίας τών ψυχών ημών τού
Κυρίου δεηβωμεν! !
Ό Διόχος τής «Ά^ας Τριά-
δος» μέ την καλλικέλαδη, φωνή
τού τα" τελόττλεκί τά εΐΡηνικά, έ-
νώδει/ε μέ τό Κύριε Έλέησον!
Μεγαλοπρεπεία! !
Ό ΐερός Ναός τής Άγίας Τρ ι
άδος ιμέ τίς θαυμάσΐες τοΐ'χογρα-
φίες τού· έπιοάλλεΤαι άιμέσως
στ'όν κάθε χριστιανό κοιΐ στόν κά
θε έτησχέτΓτη!
Ό ΜητροτΓθλίτης "Ανθι.μος 6ρί
σκεΤαι στόν θρόνο τού καΐ εύλο
γεΐ τούς προσερχομένους
Έκκλησιά! !
στ ην
σει>- έπι ωρισμένων οημείων πού | ρί2ει τό δυσνόητο μόνον ως πρός
',ράφετε α) σημειώνετε ότι χσρσ-
κτηρίω τήν Ποντιακή διάλεκτο ώς
«δυσνόητον».
Τόν χαρακτηρισμόν αυτόν τόν
' σημειώνετε μέ τό αίτιολογικό« ό¬
ϊ τ, «κάθε μορφωμένος Έλληνας ή
Εένος
τας τουρκικής προελεύσεως Κζ<* Εεις. Ο κ. Φλώρος ασφαλώς θά έχη ύπ' όψιν του ότι τά Αεκπκά ίδιώμοτα, τής τέως πρό τών Σ~αυ ροφοριών ένιαίας έλληνικης γλώσ- οης, έπιρρεάσθησαν άπο τήν τουρ- Όλοι οί Χριστιανοΐ παρακο- λουΒούν ,μέ εύλάβεια την Έκκλη- σκχστ,κή Λειτονργία τής Άγΐας Τριάδος! ! Οϊ δύο γυναικωνίτες πού έχε. ή Έκκλησιά, είναι γεμάτες άττό γυναικεΐο «όσμο· ένώ τά στασί- δια των άνδίρών είναι ΰττεΡττλήρη! "Υστερα άπ' τό Εύαγγέλιο, κα τά διαταγή τού Δεσπότη, δίνεΤαι ή ένΓθλή στόν δεξιό ψάλτη νά ψά- λη Τό Δόξα σοι Κύριε, άντΐ τού είς πολλά έτη έτη ΔέστΓθτσ. δττως ήτον συνήβεια νά ψέλνεται δτσν ύτττνρχε στήν Έκκλησιά Δεσττό- της! ! Καΐ τότες ακούσθηκε σταθερή καΐ μεγαλοττρεηής, ή φωνή τού δεξιού ψάλτου, τού καλλιτέχνου αύ^ού τής Βυζαντινής Μουσικης, νά συγκινή τά πλήθη των εύσε. βώ-ι» ττο τα κιρατούσε *ιέ εκταση! Γαΐ τώρα έρχετα, ή σειρά "'ής Έρμηείας τού Εϋαγγελίου! Ίθ καθηγηττις τών ΘρησκειΛι- κών τού Γυμναυ^ίου Αμισού Χα- τζηανέσΤης, άνεβαίνει τά σκαλιά τού Άμιοωνα γιά νά κηιρύξη τον λόγο τού Θεού! "Ακ,ρααιγή έττικρατεΐ στήν Έκ κλησιά! Όλοι οί ΧριστιανοΊ πε- Ριιμένουν νά όχούσουν Τόν μελίρ- Θεολόγο! ! Καΐ άρχί καΐ 6γανουν άττ' τήν Έιοκλησιά· Όλοι τού άσττάίονται τό χέρι καΐ γνναϊκες! Στό τούς περιμενΓΐΛ' ή Γιαγιά μέ τά /μικιρά παιδία! ! ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ "Ας κάνουμε ενα μικρό ττερί πατο καΐ άς μττούμε μέσα σ' ένα νήττο! Βλέττοιμε νά ττε,ρνά ό σοφός Γυμνασιάρχης Ί- εροκλής, μιά μεγάλη μορφώση! Άκολοοθούν άλλοι Γυμνασιάρ- χες, όττως ό θεοδωρί'δης, ό Παπά θζοδώρου καΐ άλλοι! Περνά ό Καβηγητής τών λαθηιματικών Πά πα,μάρκου, των Γαλλικών ό ΣφάρΤς τή^ς Τουρκικής ό Κανσήζ, τής Γυ- μναστικής ό ΓρηγοΡιάδης. τής Ώ δικής ό Βαφειάδης. Οί διδάσκαλοι Γεωργιάδης, ό Χρυσόστομος Άρ- χιτεκτονΐδης καΐ ττλή|θος άλλων δ' δασχάλων. Τέσσαρα μεγαλσπρεττή κτί,ρΐ<χ άγκαλιάζουν την ύττέρλαμτΓρο Άγία Τριάδα. 1. Τό Νητπσγωγεΐο (ιμικτο) 2· Τήν Άστική Σχολή (μέ έ- τττά τάξει ς). 3. Τό Παρβϊναγωγεΐο (μέ έ- πτά τόξεις). 4. Τό Γυμνάσιο (,μέ τέσσαιρσς τάξεις). Καΐ δττως άναφέρει ό Κ. Πα- παμιχαλόττουλος στό περίφηιμο «Περιήγησις είς μπορεϊ διά τής έτυμολογί- | κικήν τοιαύτην αναλόγως γεωνρα ος τών λέΕεων νά άνεύρη τάς | φΐκής θέσεως καί βαθμοϋ πιεσε- ρίΖας των είς τόν άνεΕάντλητον Ι ως τού δυνάστου. Οϋτω ή Κεντοώα πλούτον τής άρχαίας έλλην:κής | Μ. Άσία καί έν μέρει ό Παντός καί νά τάς κατανοήση» καί έτσι εΕάγεται τό συμπέρασμα ότι δέν είναι δυονόητος. ..,.._. Κατ' αρχήν έγώ γρόφω στη/ εί¬ τα έθαψαν, άλλ' αυτος ανοιΕε το ±___ _ Λ__ _λ σαγωγή μου «πως φαινεται δυσνθ- σκέπασμα του τάφου τού κα'ι Εαναγύρισε κοντά στόν Ού- ρόνιο Πατέρα Τού. Άπό τότ,ε, όσοι πεθαίνουν στό όνομά του, πηγαίνοϋν στόν Ούρα- νό. ΚΓ ό Θεός, άνοίγοντας τήν άγκαλιά του. τούς λέεΐ: •Μοκαρισμιένοι νάσαστε, άφοθ όγαπάτε τόν Γυιό ΜΟΥ». Έτσι μιλοΰσε περίπου ή Έμ- μέλεια ατά παιδία της, μέ άπλά καί όμορφα λόγια, ώστε νά μπο- ροϋν νά τήν καταλάβουν. Γιατ'ι ά¬ κόμα ήταν μικρά καί δέν είχαν τήν άπαιτούμενην γνώσιν γιά νά ΟΤ|ΚΟ(; είσχωρ,ιοουν οτό βαθύτερο νοημσ τής διδασκαλίαο τους. ΔιάβπΖκ πάντα μα2ί τους τίς Γραφέ;; καί Γ,τος, δηλαδή στήν ούσία δέν εί¬ ναι, φαινεται, άλλά καί άν είναι άκόμα όπως λέγετε καί έσεις, γρειάΖεται μορφωμένους "Ελλη¬ νας καί Εένους νά τήν κατΓνοή- σουν. Γεγονός είναι δτι έφ' οαον άπό φύσεως της είναι συντηρητι- κή σέ έΕέλιΕη καί άφομοίωαη ό¬ πως γράφω οτήν είσαγωγή ι.ου (ραίνεται κα'ι παρουυιάίεται δυσ- "Ελλην σήμερα έδέχθηοαν καί έπολιτογράφιιοαν πολλάς τουρκικάς λέΕεις. Αί έλλπ ν κώταται καί μόνον Κυδωνΐαι, ή οφύΖοοσα άπό ελληνισμόν Σμύρ¬ νη καί τά άλλα παράλια τής Ίω¬ νίας δέν .γτο δυνατόν νά άποδε- χθοϋν ειμή όσας καί ό εντεύθεν τού Αίγαίου έλληνισμός ό^'γας ιουρκικάς λέΕεις, κατά τήν μακραί ωνα δουλείαν του. γ) Θέμα τών σημειωμάτων μου: Σύγχρονος Ποντιακή γραμματεια Είς τούτο δέν έπεΕετάθην λόγω της όλως προσφάτου δηι,Όσιευσε- ως είς τόν -Προαφυγικόν Κόσ,ιθν» σχετικής βιβλιογραφίας ύπό των κ.κ. Αθαν. Άσιατίδη κα'ι Γεωογ Γ. Γρηγοριάδη, πρός αποφυγήν έ- με τό γιατί τήν βλέπει έτοι τί νό κάνουμε; β) Ή λέΕη άγνέ- παναλήψεων. ε ότι έτυμολογεϊται ύπό Σκόπιμον δμως θεωρώ νά τονί- τό έπίρρημα άγαν καί νησ,-κός. οω ιδιαιτέρως ότι έκτός άπό τά 1 Εχω τήν γνώμην δτι είναι έκ δημοσιευθέντα αύτοτελώς ή είς τής προθέσεως έκ καί τού ί,Γ,ιθέ- | περιοδικά τοπικά γλωσσάρια καί τούς έΕηγοϋσε τό κάθε τ. μέ τόση ' ΤΟϋ νηστικός. Πρέπει νά είναι £τσι. Ι λεΕιλόγια, τό μεγάλο δίτομο !στο- πού αύτά δεν νιατί άγνέστικος δέν οημαίνει τόν άγαν (πολύ) νηστικόν, άλλά ό νη σιικός τό πρωί, έκεϊνος πού δέν ζει: «Καΐ εΤττεν άψρων έν νή καρδία αύτοι;! Σεδασμιώτατε! Όλων τά βλέμματα είναι έ- στόν καθηγητή Θεολό σνγγραμα του τόν Πόντον». «Φοιτούν σ' δλες αύτές τίς Σχο λές 1150 μοτθηταΐ καΐ μαθήτριαι, έτπ συνόλου πλΓ,θ.σ-μού 8.000 καΤοίικοχν καί καταληγει: «Έφ' ώ έθαύμασα διά την άνχΐλογίαν τών μέν ττρός δέ». Κα'. έρχεται ή 30 Ίανοΐ'αρίου έ.κάστου ετους: Είναι ή γιορτή των Τριών Ίεραιρχών! Ή αΐθου σα τοΰ Νητηαγωγείου στελίζεται μέ ττράσινο άττ' την Έφορία τής Σχολής! Τά ικαθίσματα καιαλαμ'6άΛΌν- ται άπ' τούς "ολυττληθεΐς έττισκέ. τττας! Όλοι ττεριμΐΛ'ουν! Σέ λί γο, δλος έκεϊνος ό κόσμος, μάθη τές, μαθητριες. διδάσκαλοι, διδα σικάλισσες Γαμινασ.ά:>χες, καΐ δ-
σος κάσμος ήρθε εχεΐ σηκώνσντσι
άττ' τΐς θέσεις των, γιά νά ύττο-
δεχθοθν τόν είσερχόμενον Δεσττό¬
τη ! Μερικοι σπεύδουν νά τού φι-
λήσοι/ν τό χέρι ·
Ό Λάμπρος Σχοινάς τού Βα-
οιλείου καί τής ΆνεΖώς, εγεννή¬
θη είς τά Βουρλά — Σμύρνης
γύρω στά 1880 — 188^, έκ γονέ-
ων Όρθοόόξων καί Όθωμ-ι«ών
ύπηκόων. Οί γονεϊς του ήοαν πιω-
χοί, άλλά τίμιοι Βουρλιώτες. Ο
Λάμπρος, άφοϋ απεφοίτησεν ι ού
Ημιγυμνάσιον Βουρλών τπεδοθη
είς την γεωργίαν όπιας όλοι ΐου
οί ουνομηλικες, δεδομένου ο ι ό¬
λοι οί άρρενες Βουρλιώτες ήσαν
έγγράμματοι καί ουδείς υπήρξε ά-
γράμμοτος. Διά τόν λόγον 5έ ού¬
τον και διότι ήσαν προοδευτ,κοί
καλλιέργεια τής αμπέλου --,.Ίοο-
κιμησε πολύ καί τό σύνολον τής
παραγομένης σταφίδος άνήρχπο
είς 250 χιλιάδας οτοτήρος ήτοι
περί τά 13 έκ οκάδας. Δ^δουέ-
νου δέ ότι οί Βουρλιώτες ήσαν
φανατικοί Έθνικόφρονες καί άφο
σιωμένοι κατά παθολογικον τοό-
πον είς τήν θρησκείαν τών πατέ-
ρων των καί ό έκκλησιασμός ι ών
εγένετο τακτικώς καί ανελλιπώς,
ό Λάμηρος ενεγράφη είς τήν δύ¬
ναμιν τής Έκκλησιαστικής χορω-
δίας τής Συνιτ.<ιακής Έκκλησιας •"Αγιος Γεώργιος» παρακολουθών καί ιδιαιτέρα μαθήματα είς τήν Βυζαντινήν Μουσικήν, είς τή» ό¬ ποιαν έπεδείκνυε ίδιάΖουσαν κλί- οιν κα'ι αγάπην λόγω καί τή-, έ- Εαιρετικής φωνής του. Ευθύς ά- μέσως ό Λάμπρος λόγω κυρίοις τού 2ήλου του ανεδείχθη ή δια- κρινομένη καλλίφωνος φωνή τού μουσικοϋ όμίλου. Ό Λάμπρου νά ψάλλη τόν Απόστολον, ό Λάμπρος νά γίνη άναγνώστης, ό Λάμ.ιρος ,α ψάλλη τούς Χαιρετισμούς τής Θεοτόκου τήν Μεγ. Τεσσαρακο- οτήν,' ό Λάμπρος νά έκφωνή τό περιεχόμενον τού ΔοΕαστικοΰ είς τάς μεγάλας Εορτάς. Έν γένει ο Λάμηρος άπέβη τό δεΕιόν τής Έκκλησίας 'καί τού ΔεΕ'θΰ Ψάλτου. Ούτως εχόντων τών προ γμάτων είς τά Βουρλά τήν επο¬ χήν εκείνην, πού συνέπεσε να εϊ- '. αι κα'ι ι έορτή τής Παναγίας, ήλ¬ θε έκ Σμύρνης άνελπίοτως ο πε- ρίφημος καί Εακουστός ψά/.της τής Άγίας Φωτεινής Πέτρος. Ού¬ τος επισκεφθείς τήν Εκκλησίαν τοΰ Άγίου Γεωργίου καί άκούοας ν·ό διακρίνεται ψάλλων ό Λάμπρος κυριολεκτικώς άπό τήν -Υπό ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ νήν του. Χωρίς χρονοτριβήν οπεύ δεί πρός συνάντησιν τών ων του Λάμπρου πρόί τους οτοί- ους προτείνει χωρίς περίστροφον νά τού τόν έμ.ιιστευθώσιν δι·ίΐ να τόν πάρη μο2ί του εις τήν Γμϋρ- νην δπου έκεϊ έκπαιδευόμενος κα¬ ταλλήλως μουσικώς καί γραυ,ιοτι- κώς θ' άπέβοινε έντός 4 — ϋ έ- τών ενός σπουδοϊος ίεροψάλΓης. Οί γονεϊς του, προοδευτικοι ό.-.ως ήσαν, πεισθέντες έδέχθησαν κοί τόν ένεπιστεύθησαν είς τον άεΙ- μνηστον Πέτρον Πρωτοψάλτην της Άγίας Φωτεινής κα'ι έντός δεκα έτών ό Λάμπρος κατέρχεται είς τά Βουρλά ίεροψάλτης ολοκληοω- μένος, όπου καί προολαμβάνεται Πρωτοψάλτης τού Αγίου ΧαραΚάμ πους καί μετό παρέλευσιν ολίγων έτών Πρωτοψάλτης είς τόν Άγι¬ ον Γεώργιον καί ολίγον άρνέιε- ρον ό Λάμπρος Σχοινας διορϋε- ται Πρωτοψάλτης τής Παναγ'ος, πού ήτανε ό Καθεδρικός Νοός τών Βουρλών. Τοιουτοτρόπως ά Λάμπρος Σχοινάς άπέβη γίγας πραγματικώς τής ψαλτικής Κολι- κέλαδος άπαράμιλλος καί ιεχνί- της δριστος. Δικαίως ώνομάοΧ ό Λάμπρος, τό άηδόνι τών Βουρλών. Η φύσις τόν εϊχε προικίοε> μέ
οπανιωτάτην φωνήν, εύθυτενή καί
μέ υψηλόν άνάοτημα, φωτεινόν
πρόσωπον καί ωραίον, μέ ί>ιρθαλ
μούς Ζωηρούς και λαμπερούς καί
μέ βάδισμα άνδροπρεπές. Έν γέ¬
νει ή εμφάνισις του ένέπνεε - όν
σεβασμόν καί ή φωνή του έτπρπε
μέχρι σημείου εΕάρσεως καί πα-
ραληρήματος.
Ατυχώς ό ώραϊος κοί έΕο·ρε-
τικός αύτάς άνδρας απεβίωσεν είς
τήν ηλικίαν τών 40 έτών,
νυνοϊκα νέαν καί μέ 5 θυγανέρας
εντελώς άπροστατεύτους. Ό γρά¬
φων συνεργασθείς είς τήν Εκκλη¬
σίαν καί έκτιμήσας τά προοοντα
του νομίΖει ότι έχει καθήκον νά
τόν έπανοφέρη είς τήν μνήμην
τών ουμπολιτών του Βουρλΐ(υ·ών.
Αιωνία ή μνημη του μέ τήν απλήν
αυτήν περιγραφήν, όπως θά κάμη
καί γιό κάθε πατριώτην του όλλον
πού εσημείωσε οτά άληομό/'|ΐα
χρόνια τά πρό τού 1922 Εθνικήν
Εκκλησιαστικήν καί θρησκει τικήν
δρασιν.
■Ένα μικρά μει- ' γλυκυτάτην καί πλουσιωτάτην φω ' Ν.
γο πού βρίσκεται τώρα στόν άμ- δίαίμα ξεφεύγει αττό τό ττρόσ&χτο
6ω>.<α τής 'Αγίος Τριάδος. | τού Δεσττότη καΐ καταλαμβίίί^Εΐ "Ενας ΈκκλησιασΤικός Λόγ^ς, ' τή θέση τού! Μά καΐ πάλι 5λοι γεμάτος ιμέ 6αθύ νόημα· μέ έξαί Έκτελε?ται υττό των Ψαλτών σιο δίδαγμα γιά τόν άχροατή σηκώνονται άπ' τίς θέσεις των! Χριστιανό, καΐ μέ μιά άνάνηψη, τελειώνει τόν θαΜμασιο Λόγο τού! Σέ λί.γο πλησΊΟιςει τό τέλος τής Λειτουργίας. Ό Δεσπότης μοιράζει τό άντί. δωρο στούς εύσεβεΐς Χριστιανούς τό ΆττΌλυτίκιθ* τών «Τριών Τε. ραριχών». Τούς Τρείς μεγίστους Φωστήρας. Καΐ έκτελεϊτα ιδλο τό "ρόγραμ ! ,μα τής Δ. ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ Λσμπρος Κων Λαμπρικ,υης Σμύρνη Ίανουάριος 1974 έορτη τή»- πίττας τή^ Ένώ· Μ. Ά Την παρελθούσαν Κυριακήν 13ην τοικοι θά έπωφεληθούν τών πορε- 'ϋανουαρίου καί ώραν 11.30 π.μ. χομένων και παρασχομένων ήθι- ή «Ένωσις Σπάρτης Μ. Άσίας» είς ! κων εύεργετημάτων. Ήδη, έπεϊ »♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦»«♦»»♦< ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ (ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΙΙΕΙ ΝΛ ΓΡΑΨΟΜΕ; του τελευταίου δεκαήμερου μερικό δείγματα κακής γραφής: — Σέ κύριο άρθρο μεγάλου κα ύπο^ονή καί χάρι, Εεκολλούσαν άπό κοντά της. Κι' έγιναν όλα σπουδαΤα κι' <τλα ωμο- εί; την (>ην σε/ Λα
ΦΟΤΟΓΡΑΦΗΜΑΥΑ
ρικόν ΛεΕικόν της Ποντιακπς Δια-
λέκτου τού αειμνήστου Ανθ. Πα-
παδοπούλου (Έκδοσις Άρχείου
έφαγε άκόμα τό πρωί. ΈΕ δλλου | τού Πόντου 1958 - 1961) έκ
σελίδων 1.100 αποτελεί τ.ογον
μνημειώδες κα'ι περιλαμβάνει τ.λέ
20.000
ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ...
Ένα μεγάλο μάθημα καί μιά με
γάλη άφΐτηρία γιά τόν άνθρα>πο
οί μέρες πού πνερνάμε. Δυσοί'ϋνες
οί προοπτικές γιά τό άμεσο μέλ-
λον. Έλλειψις καί άκρίβεια ιού
πετρελαίου, γιστί οί Άραβες άπε
φάσισαν νά τό χρησιμοποιήοουν
σάν πολιτικό όπλο: Συνεπεία όλες
οί γνωστές έπιπτώσεις στήν κίνησι,
στήν θέρμανσι, στόν φωτισμό καί
οτήν παραγωγή πολλών είδών.
Περνάμε καί θά περόσουμε πό
λύ δύσκολες στιγμέι.. Πιότερπ ό
μως δοκιμάΖεται ή ήθική άντοχή
τών ύπευθι'νων πολλών κρατών...
Αλλά όλα αύτά είναι γνωστά σέ
δλους γιατί δλοι ύφίστανται τίς
συνέπειες τής ελλείψεως τού πετρε
λαίου. Τό μάθημα δμως; Αύτό εί¬
ναι τό δτι ό κόσμος έχει μικρύνει
τόσο πολύ καί οί άνθρωποι έΕαρ
τώνται τόοο πολύ ό ένας άπό τόν
πλο πού προτείνεις τελικά θά σιρα
φή εναντίον σου...
Καί ή άφετηρία; Άπά τίς γ ρώ-
--ες κι' όλας ημέρας τής κρίσεως
πολλά κράτη έσπευσαν νά όργανώι
(τουν τήν άντίδρασί τους στήν νέα
κατάστασίς Θά έπιστρατευθή κάθε
πηγή ενεργείας γνωστή ή άγνω-
στη: Τά νερά, ό άνεμος, ό ήλιος,
τό ούράνιο, τό κάρθουνο, οί χημι
κές συνβέσεις.
Έτσι οέ κάποια λογικά χρον;κά
ορια - κΓ αύτό χρειαΖόταν νά γί¬
νη, γιατί τό πετρέλαιο φτάνει δέν
φτόνει γιά τά εϊκοσι έπόμενα χρό
νια — θά έχουμε απαλλαγή οπό
την έπιτακτική άνάγκη τού πετρε
λαίου έχοντος διαμορφώσει
νέο τεχνολογικό πολιτισμό. Γιρτί
βεβαία δέν πρόκειται νά γυοίση
πίσω ό άνθρωπος αφήνοντας να χά
θή ό,τι κατέκτησε μέχρι σήμεραϋ
όν των 20.000 λέΕεων κυρίων
καί παραγώγων, τάς οποίας ίχρη
ο μοποίει ή καί χρησιμοποιεί είς
τάς έδώ ποντιακάς όάοεις ή τον-
τιακή διάλεκτος, μέ τά κατά πε¬
ριοχάς ίδιώματα καί διαφοράς
Ό προσφεύγων είς τό λεΚικόν
θά εύρη πληθώραν τουρκικών λέ¬
Εεων άφομοιωθειοών ύπό τών "ον-
τίων καί μέ καταλήΕεις τής τον-
πακής διαλέκτου. Άλλά τούτο θά
ουμβή καί άν είς οιονδήποτε πε-
θ'θδικόν άναΖητήσομεν κείμενα
είς ποντιακήν.
Σημειώ έκ τών λέΕεων τουιων
ολίγας καί μόνον: άραεύω (άνα-
2ητο), πεσλεεύω (άνατρέφω), ά-
ναχάπαρα (άπροόπτως), όγουολ'ιν
(καλότυχο), γουρταρεύω (έλευ-
θερώνω), τοπλαεύω (συγκεντρύ.'-
νω) μασχαριάνος (άστείος — αρο-
βική), όρμανόπον (δάσος), όμού-
τιν (έλπίδα), τεβιρεύω (άνατρέ-
πω), γουρουλεύκουμαι (ύπερηφα-
νεύομαι), κουσκανεόκουμαι (Ζη-
λεύω).
Κατ' ακολουθίαν ή παρά τίνων
άλλον 'ώστε θά άναγκασθοϋν νά Άς μή χάνουμε έπομένως την Ψυ
>ραιμία μας καί τίς έλπίδες μας. ψανατικων Ποντιων τηλεφωνικπ ή
όναθεωρήσουν τίς σχέσεις τους.
ά ·6,ρει»*<ά χα- ■'« στόλΐσαν την οΐκογενε,ακή' σμός έκβιασμό... Έπομένως τό ό- Ή βία φέρνει βία καί ό έκβια- Ουδέν κακόν άμιγές καλοΰ. ΦΩΤ. ΟΥΛΚΕΡ προφορική έκφρασις μή έπιδοκιμα- ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ 6ην ΣΕΛ. πανηγυρικήν ότμόσφαιρο/ έκσψ^ν τήν πρωτοχρονιάτικην πίττα τών μελών της. Την τελττήν έτίμησαν δια τής παοουσίας των, ό Πανοσιολογιωτα τος άρχιμανδρίτης Γρηγόριος Που λάκης. ό Άν. Νομάρχης Διαμ. Ά νατολικπ.ς Άττικής κ. Δημ. Κωστο πουλος. ό Δήμαρχος Ν. Ίωνία«; κ. Άναστασιάδης μετά μελών τού Δή μοτικοϋ Συυβηυλίου. οί άστυνομι- Σήμερα, όπως συνηθίΖω, θά ' ως τού «περί ού ό λόγος», ττχ ' κ0' °ΡΧαι τΠε πόλεως κ.κ. Διοικη σταχυολογήσω άπό τήν συγκομιδή ' θέματος, τής άναφορας (μιλησαν ' ιαι τίϊε Ύποδ)σεως Χωρ)κής Ν. γιά τόν γάμο, νά σκεφθώ γιά το "'ωνίας, Παραριήματος Άσφαλρί [αιτια, θά δώσει διάλεΕη γιά τόν α(= Ν· Ίωνίας. τού Άστυνομικοΰ Κάλβο κ.ο.κ.), νομίίω ότι δέν εί- Τμήματος Ν. Ίωνίας καί άλλθ' θημερινοϋ φύλλου διαβάΖω. «Ί ναι πλέον άνεκτό σέ καλλιεργημέ όΕιωυατικοί, οί οτρατηγοί κ. Γ. Φί λιος, κσί κ. Έμμ. Σεραφετηνίδης, ό Νομαρχιακός Έπιθεωρητής κ. Κων. ©εοδοσόπουλος. ά Έπιθεωρη τής Δημ. Έκπ)οεως Γ ' Περιφε ρείας κ. Βασ. Ντεμίρης, Γυμνα σιόρχαι, Διευθυνταί Δημ. Σχολεί ών. οί Δ)ντα'ι τών εφημερίδων1 ■ Προσφυγικός Κόσμος» κα'ι «Θάρ κρίβεια, είναι έλλειψη άκριβολογ'- =οο» κ.κ. Σινανίδης καί Διαμαντά ος. Τό 6λέπω ώς προιόν άγραμμα κΠς, πρόεδροι σωματείων ώς καί τοσύνης αίώνων πού καταργήση ηλήθος έκλεκτών προσκεκλημένων πολλές λέΕεις καί έβαλε στή θύ·ςτ> Πρώτος ωμίλησε δι" ολίγον 6
των άλλες εντελώς Εένες πρός Πρόεδρος τής Ενώσεως κ Κοσμάο
τήν έννοια (έδώ τό «γιά» αντι Νικολαΐδης άναφερθείς ιδιαιτέρως
τοΰ «περί»). Έτσι κατόργησε κ^; ' είς τάς προσφάτως γενομένας δ<ο ρεάς καί είς τήν τιμητικήν παρου ίνδιάμεση περίοδος μέχρι τις έκ λογές», «τό μήνυμα έμοιαοε ν' άπευθύ/εται», ««Γ οϋτε πραγμσ τώνει άληθινά». «Τό περίεργο ε·- ναι ότι παρακάτω ό ϊδιος άρθρο γράφος γράφει ορθά: «δέν μένπι πολύς χρόνος έως τίς έκλογ*.ς»)- Τό: έμοιασε, έδώ, σημαινϊ;ΐ: -; φάνηκε. Πολλοί, καί λογοτέχνεχ άκόμα, τό γρησιμοποιοϋν με τήν έννοια τοΰ: φαίνομαι, κ'ϊτι ππΓ. δέν είναι όρθό. Έχομε καί στήν περίπτωση αυτή τό προϊόν κακών μεταφράσεων: τό γαλλικο ρήυα οαμπλέ. — «νά σκεφθώ γιά τά αϊτια»: Τό γιά (διά) γ τί] δημοτική, ώς πρόθεση, περιορίσθηκε κυρ.ότατο οτήν έννοια τού αναγκαστικόν1 αίτίου, τού σκοποϋ ή τού τελικοθ αίτίου, τής «είς τόπον διευθύνοΓ ως» (έφυγε, άναχώρησε, γιά το Λονδίνο), τής άρμοδιότηιας ή κιΐ- ιαλληλότητας γιά κάτι (δέν κ6νε>
γιά γράμματα), τού τιμήματος Α,
άΕίας (τό άγόρασε γιά ενα κομμά-
τι ψωμί), τής άντικατάστασης (πή¬
γαινε ού γιό μέ) καί άλλες δευ
τερεύουοες έννοιες, έπίσης ώς τε
λικός ούνδεσμος. Ώς μόριο πσ
ρακελευσματικό. μόριο βεβα.ωτικό
καϊ ούνδεσμος όιαΖευκτικός (άντί
τού: ή) χρησιμοποιεϊται έπίσης.
Έκεί όμως πού άντικαταοτσ'
νει τό άρχαϊο «περί» (συντασσόμε
νο μέ γενική) οτήν έννο ο κυρΙ
νη γλώοαα. Άπό καιρό είχα άρ-
χίοει νά άντικρίΖω τήν χρήση αυ¬
τή μέ σκεπτικισμό Εβασάνισα πυ
λύ τήν περίπτωση. Κα'ι κατεληΕο,
όπως είπα παραπάνω, οέ άρνητυχ
πόρισμσ Δέν χρησιμοποιώ πλέον
τό «γιά» μ' αυτή τήν έννοια: πρώ
τα πρώτα διότι δίνει λάβη σέ ύνα
τό «ότι» κάνοντάς το «πώς» τό
«διότι» κάνοντάς το «γιατ'ι» κ.ά
οίαν τού κ. Νι-μάρχου.
Αύτά όμως άγνοοΰν τήν έννοιο Κατόπιν ό πατήρ Γρηγόριος Που
ή τήν έννοιολογική άπόχρωση και ' λάκης άνέπεμψε τάς κατάλληλον
κάνουν τή γλώσσα φτωχή ·<οι δυανόητη. Καί τώρα ή λύση πού προτείνη, καί πού σ' αυτήν κατεληΕα: Ά< ευχάς καί ηύλόγησε τήν πϊτταν. την όποιαν εκλήθη νά κόψη ό κ. Νο μάρ^ης, όστις απηύθυνε ούντομον. άλλά ιδιαιτέρως συγκινητικήν ποοο δέν θέλεις νά χρησιμοποιήσεις το λαλιάν, Ζητήσας νά έγγροφή άρχαϊο -περί» μέ γενική (γιατί ό- χΐ; ΎπενθυμίΖω τή γνώμη τού Δάντη), τότε θά γράψεις: τού Συλλόγου. Τελευτοϊος ωμίλησεν ό " Γ Τσοκίρης διακεκριμένος έ. δκη πεν, διά τής χορηγηθείσης δωρεάς 300 000 δραχ. τών έργοστσαίων Στύλογλου, Έφραίμογλου καί Σία κ αί τής υπαρχούσης κληρονομίας του πρώην προέδρου της αειμνή¬ στου Βασ. Πετράκη, ή όποία άνέρ χεται είς 220.000 δραχ. ή έπέκτα σις τού Οίκου Σπάρτης, με έντειι κτήριον καί βιβλιοθήκην, είναι ε- Εησφαλισμένη. έντός τού έτους, κατά πάσαν πιθανότητα. Ύπάρχει δέ βάσιμος ελπίς καί έτερα βιο μηχανική έταιοείο ν' ακολουθήση, διά δωρεάς 500 000 δραχ.. διά τών οποίων καί τών συνδρομών τών άτταβιΖόντων Σπαρταλήδων. νά πραγματοποιηθή ή κατ' όροφον επέκτασις τού Οϊκου, ή όποία θά χρησιμοποιηθή διά προαθέτους επι μορφωτικούς σκοπούς τών νέυ>ν
τής Νέας Ίωνίας, άνεΕαρτήτως κα
ταγωγής καί προελεύσεως. Απηύ
θυνε, έν τέλει, εύγλωττον κοί βερ
μην έκκλησιν πρός άπαντας τούς
έκ Σπάρτης καταγομένους νά βοη
θήσωσιν διά τήν έπίτευΕιν τού
έπιδιωκομένου κοινωνικοϋ σκοποϋ
Ή όλη τελετή έποικίλλετο μέ
απόδοσιν άπό μαγνητοφώνου έορτα
οτικών άσμότων, ή δέ αϊθουσα τε
λετών ήτο πλουσίως διακεκοομημέ
νη.
Ήτο μία καθ' δλα έπιτυχής ίκ
δήλωσις, ήτις όπέοπασε δι' άλλην
μίαν φοράν εύμενή σχόλια διά τό
υψηλόν επίπεδον όργανωτικής προ
οπαθείας.
Χ ΣΑΠΟΥΤΖΑΚΗΣ
ΠΑΡΑΛΕΙΨΙΣ
— Νά σκεφθώ επάνω στά αϊτ·ο γόρος καί παλαιός γεν γρομμπ
— συνομίλησε επάνω στά τρέ
χοντ ^ Ζητήματα
— έδωσε όμιλία περί ΒενιΖά-
λου ή: μέ θέμα τόν ΒενιΖέλο
— συοκέφθηκαν επάνω στά προ
Ρλήματα τού νομοϋ.
Έτσι θά γράψεις, ϊοα ϊσα με-
τείκ; τής «Ενώσεως» άναφερθείς
είς τά οχέδια τής ανεγέρ¬
σεως τής βιβλιοθήκης καί τονίοος
ότι ό «Οίκος Σπάρτης. Μ Άοίος
αποτελεί άσβεστον δάδα διά τήν
γενέτειράν των, και άΕιόλογον πνευ
ματικόν κληροδότημα δι' οπασαν
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ βι,ν ΣΕΛ.) ' τήν Ν. Ίωνίαν, τήχ; όποίοχ; οί κό νος δωρεαν.
Άναγνώστης μος πσρατηρεί ότι
είς τήν έρευναν μος διά τό Ίππο
κροτειον Νοσοκομείον πορελείφθη
*κ τών όνομάτων τού προοωπικοϋ
αυτού ό κ Δημ Λοέονός, προε-
δρος τήο Διοικητικής Επιτροηη*:
καί ίατρός τού Ουρολογικού Τμή
ματος τού Ιδρύμοτος. έργοίομ·-
υπευθυνοσ επι της υλμΣ:
μακαριοσ σινανιδησ
Σά66ατον 19 Ιανουαρίου 1974 Έτος 48ον - Αριθ. Φύλλ. 2239 _ Τ1ΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,50. ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ 3ΚΔΟΤΗΣ — Δ£ΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΣίίΚΡΑΈΒΣ ΧΑΡ. ΣϋίΛΝΙΐΕΣ— ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 5289.Τ08 — ΓραφεΙ*: Νίκης 26.—
Η (ΜΙΚΡΑ ΤΟΥ
Η!Α ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΒ
ΑΠΟΥ ΒΑΙΙΛΕ1ΟΥ
8Γ10Ν
Ο πατέρας τού Μεγάλου Ίε-
! ώ6 Β
Ήταν βαθύττλουΤος ειχε
ν ικτήματα μέ ττολΰ προ
κό, μά ό Τδιος έξασκούσε τό
τού Δ.*η.γό,ρου καί
Ι συγχρόνως &<&!<»* ρητορ,κή | νέους, ττού διψούσαν γιά ,μά - νεολαία, γιά νά συναγω δττως ή σημβρι·νή μας ~ου θίί, ^ γίνη π'ό ΡΟΡΦΑ»*-- I οπτό την σπουδάζσυσα νεολαία Ιτής Εύρώπης· μιά «αί ή "Ελλάς Ι ς άνήκε, στόν Γεωγραφικό χώ Εύώ« ο ής ρ | Κατοικοθσε ό Πατέρας τού Με Ιγάλου Βασιλείου στήν Νεοκαισά Ι τού Πόντον, σέ ένα ώραΐο άρχντικό μέ οστέραντο κηπτο, δ. Ιττοα εύρισκε κοτνεϊς δλσ τα όπω- Γροφόρα δέντρσ, ολα τά λουλού |δισ, κι δλα τα Μτταξεβανικά. Ήταν 'χαρά Θεοΰ γιά δλους έ. Ι κείνοι τγοΟ ζοΰσαν έκεΐ μέσα. ΓΑττό τό ττρωί έως τό ιβράδυ δέν Ιάκοιογες παρά ,μσνάχσ τραγού- Ιδια κα> χαρούμενες φωνές παι-
Ι&ιών, ττοΰ έτ,ρεχαν άνάμεσα στά
ΙδέΜδρα κ«ΐ τίς ττρασΊνάιδες τιτιβί
|ζοντας ά,μόριμνα, σάν τα πουλιά.
Ιτοντα τά παιδία, άνήκαν στούς
Ιέττιστάτες, στούς κηίΊ^ουρούς, καί
Ιστούς άλλονς έργάτες τού κτήμα
■ τος- Γιατϊ δλοι αύτοι βμεναν έκεί
|μαζί μέ τίς οικογενείας τ ούς.
Ό Βασίλειος — ,μιλοΰμε ττάν-
Ιτα γιά τόν πατέρα τού Μεγάλου
1 Βασίλειον — μ' δλο πού ή δου
λειά τού απαιτούσε άττόλυτη ή-
γιά τίς μελέτες τού. Αγα
πούσε τόν θόρυδσ καί την ευθυ¬
μίαν, δταν μάλιστα ό θόρυδος
σύτός, αυτή ή Εύθυιμία, ττροε,ρχό
Ταν άττό Τό δικό τού ζειστό πε.
ρΐοάλλον. Δέν τοθ άρεσε νά βλέ¬
πη πρόσωττα σκυνθρωττά καί μα
ραμένα.
Αίσθανόταν τόσο εϋηκχισμένος
ό ϊδιος, ωστε ήθελε νά μεταδίδη
σμο, ιδιαιτέρως δέ σ' αύτές ττού
την ευτυχίαν τού σ' δλο τόν κό
Ιτόν ύ1Τηιρετοΰσαν ,μέ πίοτι «αί ά.
υιωσι.
Ή Μητέρα τού, ή εύσεβής κτΐ
Ιφιλόστοργη ΜΑΡΙ ΝΑ, συμιμεοιζό
Ι ταν την άγάττη τού Υιά τ°ΰς άν
Ιθρώττους,' γιατΐ ή 'δια Τού εΐχε
|διδάξει τί σηιμαίνει νά εΤναι κα¬
θείς ψιλάνβρωπος, φιλόττονος, καϊ
ΓΑγαθουργός. ΕΤχε- ώστόσο, μέ-
Ισα της, κάτι, ττού την βασάνιζε
Ισυχνά: Ό Γυιός της κόντευε νά
Κλείση τά ε«οσιέξη τού χρόνΐα
Ι κ, άκόμα δέν εΐίχε ζΐγτήσει νά 6μή
|τή.> σύντροφο τής ζωής τού.
Αλλά, νά, πού εΐχε φτάσει «αί
Ι τούτη ή εύλογηιμένη στιγμη. Ή
Γζμμέλεια, ττού ό θεϊκος κλήρος
Ι Την διάλεξε άνάμεσα σέ τόσες
Ιάλλες κοπέλες, γιά νά σταθή στό
Ιπλευρο τού ΒΑΣ ΙΛΕΙ ΟΥ, έκλει-
νε στήν ψυχή της δλη την λομλου
Ι δισμένη Ήθκκή άρμθλ'ία, ττού σή-
1 μαινε τό όνοιμά της. Ήταν κόρη
με>άλης κσί τταλιάς οικογενείας
Ι κίας κ ι εΤχε άιξιωθη κ ι ή "δια νά
Ι 071*0 την Καισάρεια τής Κατπταδο
ττάρη έξαι,ρετική μόρφωσι· Ό Πά
τέρας της ήτθΎ εινας "Αγιος ^ύ
μοιρτύρηισε γιά τόν Κύριο· κατά
τόν άγριο διωγμό έττϊ Μαξιμιλι
Ι αού
Ήταν ή έποχή πού ή 'Εκκλη-
σια μας περνούσε κάτω από την
| δοκι,μασία ττ>ς.
ά διαταγήν τού Αύτοκρά-
ο! 'Εκκληισίβς άνατρό,^η.
Ι κ«ν τά Τερά 6ι6λία κάτϊκαν καί
τά Μανοι>άλι<ΐ ,μπήκαν στά καμί νια γ ά λειώσιμο. ^Τερηιμένθι άττο τίς τιμές τους, οί Χοιατιανοϊ δέν καρτεροΰσαν η«α τόν θάνατο. ΟΊ φολακές ή- η»ν Γκτ(μ·κτ χά γεμάτες άπό 6·.:ιι "Ελεγον οί νισοί άνά,ΐίεσά δτι —ήν Σ·?ρ!α καί στήν ία, στήν Μεσσττοταμία καί Άλεξάνδρεια. σ' όλόκληρπ Αύτοκρατορία, τά μαστίγια, ° στρέ6λες, τά σΐδεοένια νύχια, τ άγρ α θη,ρία ξέσκιζαν Τοϋς Πσ τοάί>χες μας καί τις Παρθέινες.
!'- 'ΐς ίΐπς τούς ιΐ';οτ>ορς πν-
τούς ήταν Κ| ο -ο^^ρας τής Έμ
έ "Οταν ή Μακρίνα —Π
τού Άγίου Βασιλε'ιοΐ) —
τή νέα ά?ττό κοντά καί
"ουβέντ,ασε μαζί Της, εκλαψε 6-
0 Χθρά καΐ αυγκίνησι.
Ητσν ή συγκίνησι ττού αϊσθά-
ν°νται δλοι ο5 γονεΐς γιά την
ΐρ
Τ«
Την
των άπογόνων ^ους.
ι ήταν όκάμα ή χαρά δτι ό
ό της εΤχε 6ρή την άξ,α σύν
τού, ^οθ θα τ^ ,χάριζε ά-
άτΓογόνους·
( Βασίλειος — πατέρας τού
Υιού Βασιλείου — εΤχε εύτι/-
501 γρτγορα νά όνο,μασθή "α
, Ακο"σε ττολλές ττσιδ:κές φωνες
ΓΤος άττό τΐς ξένες, νά άντηχούν
°
Υπό Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
του Έχττία. Ή Έμμέλεια έφερε
στόν χόσΐίο έννιά -παιδία. Πίντε
κοοίτσια καΐ τέσσερα άγάρια·
Εύτυχισμένα 6λαστάρια( πού
είχον τέτοια Γιαγιά μά καΐ τέ-
τθΐα Μητέρα καΐ ιΠατέρα...
"Αττό την Μαικρίνα, την γιαγιά
τού — μάς λέγει τώρα ό ϊδ:ος ό
Ίεράρχης Βασίλειος — πήρε τΐς
πρώτας ρίϊες τής Αγ,-τής. Αυτή
τόν μύησε πρώτη στΐς Όμορφιές
τής Χριστιανι·κής ιμας Θρησκείας
κ( έστησε μττ,ροστά Τού Γοητευτι
χή, μέ την θερμή ττ*ς άφήγησι,
την θείαν καΐ Γλυκείαν Μορφήν
τού Θεανθρώττου.
"Υστερα, ήρθε ή σειρά τής έ-
ξαίρετης μονάς· τής Έμμέλειας.
Άντΐ γιά ■"αραιμύθια, κι άλλες Ί-
οταρίες (Ε>α>νταστικές, μιλοϋσε στά
τταιδιά τιγς γιά τήν Μεγάλη Ά-
λήθεια τΓού παιρα|μένει Αίώνια
στόν κόσμο- Καΐ τούς έλεγε:
ί(Ό Θεός ττού κατοικεΐ στούς
Ούρανούς, εΤχε μονάμα ενα Γυιό:
Τόν Ίησοΰ. Μ'ά μέρ« λοιπά
εΤττε στόν ΙΜΣΟΥ:
—Κατέδσ. στή Γή γιά τό «α-
λό των 'Λνθ,ρώττων.
Έκεΐ θάσαι δμοιος μέ ενα ιμι-
κ,ρό τταιδΐ «αί θά ζήσης ΨΓωχός
άνάμεσα στούς φΤωχούς.
Ό Πόνος θάνσι τό κούθημερινό
ψωμί σου καΐ θά κλάψ-ης τόσο το-
λύ, ττού τα δάκ,ρυα σου θά σ,χη^
ματίσουν ττοταμούς. Πήγαινε
Γυιέ μου.
Κ ι ό Ιησούς· ύττάκουσε κ ι ήρ¬
θε στή Γή, σέ ενο μέρος ττού τό
έλεγον Βηθλεέιμ τού Ίούδα.
Περττατούσε στ' άνθισμένα άττό |
άνειμώνες λειδάδια· λέγοτας στούς
συντρόφους του:
—ιΕύΤυχισμένοι όσοι "εινούν,
γιατΐ θά τούς ττάω τό Τραττέζ1
τού ιΠαττέΙρα μ·οΟ· ΕύτυχΊσμένοι
δσοι διψούν, γιατΐ θά πιούν στΐς
βρύσες τοθ Ούρ<ΐνού. Ει/τυχιαμένοι όοοι κλαϊνε, γιατ'ι θά τούς σφουγγίοω τά μάτια μέ τ6 Ιδία μου τά χέρια. Γι' αύτό οί φτωχοί τόν άγαποϋσαν κα'ι πί- στευαν σ' αυτόν Οί πλούσιοι ό¬ μως τόν έτρεμαν, έπειδή φοβόν- τουσαν μην Εεσηκώση εναντίον τους τόν πεινασμένο όχλο. Έκεϊ- νο τόν καιρό, ό Καίσαρ ήταν δυ- νατός οτή Γή. Μισοϋσε κα'ι ούτος τόν ΙΗΣΟΥ. καί πρόσταΕε τούς κριτές καί άρχιερεϊς νά φροντί- σουν γιά νόν θάνατόν του. Γιά νά ύποκούσουν στήν διατά¬ ξη του, οστησαν ένα Σταυρό οτήν κορυφή ενός λόφου καί κάρφωσαν τόν Ίησοϋ πάνω του. Γυνοϊκες, όμως, έπλυναν τό σώμα τού καί Ή Ποντιακή διάλεκτος Απάντησις είς επιστολάς. - Έπίλογος Τού κ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ Γ. ΚΛΑΔΑ (Ποντίου) Είδικοΰ Σμμβούλον Ύπουργείο υ Εργασίας καί δικηγόρον Τά περί τής ποντιακής ΟΊαλέ- κιου πεντε μακρά οημειώματά μου είς τόν «Προσφυγικόν Κόσμον* προεκάλεσαν γενικωτέραν συίπτη- οιν και άναταραχήν τίνα ε·ς πον- τιακούς κύκλους. Θέματα τών οημειωμάτων, μέ ΐ .τιλο>'ήν άρκετών λέΕεων ήοαν:
α) ό δεσμός τής ποντιακής διθλέ-
κτου μέ τήν άρναίαν ελληνικήν
καί δή τήν όμηρικήν β) ή έπ' ιύ-
" ής άναγκαοτική επίδρασις, λόγω
ι ής μακράς δουλειας, πολλών τουρ¬
κικών λέΕεων καί γ) ο πλοϋτος
καί ή άνθησις τής είς πονπακην
Ειάλεκτον γραμματείας έν Ελλά¬
δι. Έκομα έπίσης τήν παραίτη¬
σιν ότι ή γνησία έκ τής έλλ~νΐ-
κής ποντιακή διόλεκτος αρχίσασα
νά διαμορφωθή άπό τής άπο^ο^ώ-
σεως τής ΤραπεΖοϋντος άπό τόν
κύριον κορμόν τού έλληνιομοϋ,
διασωθείσα χάρις είς τά δημώδη
καί δή τά άκριτικά άοματα .ού
Πόντου, διετηρήθη άνόθευτος καί
άδιάφθορος. Έκεϊ λέΕις όθνεία ή
τουρκικη δέν θά βρεθή.
Επί τού α) θέματος ό έν Κο-
2άνη Γυμνασιάρχης κ. Ν'. Λσ ιαρί-
δης εϊχε τήν καλωσύνην νά μοί
οτείλη τήν κάτωθι επιστολήν:
«Φίλε κύριε Κλαδά.
«Είδα στίς στήλες τού άγοπη-
,οϋ «Προσφυγικού Κόσμοιι» την
τόση καλοπροαίρετη καί έπο;κοδο-
μητική κριτική σας επί τού Έιυ-
μολογικοϋ ΛεΕικοϋ μου. Τό 3ο6υ-
στόχαστο καί προσεγμένο άρθρο
οας μοϋ δίνει ένα κουράγιο ο1 ήν
Γροσπάθεια πού άνέλαβα έδώ καί
πέντε χρόνια, νά άΕιολογήσι:υμε
τόν Ποντιακό Πνευματικό θησουρό
μας.
Σας διάβασα βεβαία μέ προσο
χή. ΠρόσεΕα τίς έπιτυχεϊς οας
παρατηρήσεις, τούς στόχους οας
καί όμολογώ σας χάρηκα πολύ.
Όμως μέ τήν σειρά μου θέ-
λω νά οημειώσω μερικάς άντ ρρή-
φθογγολογικό φαινόμενο τής τον-
τικής είναι νά μεταβάλη τήν τρο-
Εεοι έκ είς αγ ή άχ. Πολλά πα-
ραδείγματα έχομε πάνω σ' ούτό.
αγ — έκ-ι- νεστικός, — αγ — £κ+
λαθιά2ω = διορθώνω τό νερό οτό
κανονικό αύλάκι του (στό χιοριό
μου άγλαθιάΖω) αγ — έκ+νεφώ«=
έκνήφω, Ευπνώ (στό χωριό μου
ΠΩΣ ΖΟΥΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΜΙΣΟ!
"Ενα Κιιριακάτικο προαϊ στήν
Έκκηησία τής Ά γίας Τριάδος!
ΤΟΥ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΒΟΠΑΝΝΟ ΠΟΥΛΟΥ
«Έν Ειρήνη τού Κυρίου δεηθώ- καΐ τούς εύχεται την Καλή μίρα.
μέν!
«Ύττέρ τής άνωθεν εΐρήνης καΐ
ΛΑΜΠΡΟΣ ΒΑΣ. ΣΧΟΙΝΑΣ
ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ
πάλιν έγνεφίΖω), άχπαρίΖω (έκ-
σπαράττω) άχπάνω) (έκσπώ) ά- ;
χταλεύω (έκτίλλω) άχτραπίω .
(έκστρατίΖω) κλπ.
γ) Πιρρίφτε (ή) Νομίέω αι ι τα ;
πρώτο ουνθετικό είναι ή προθεσι |
επί κατά συγκοπήν τού έ, όπως |
έπιβολίΖω — πιδολίΖω — πιβάλ= Ι
έπιβόλιον — πίκαλα = έπ!κσλα
— πιδέΕιος= έπιδέΕιος — Γ.ίτα-
γμα= έπίταγμα. Ή σημασία τού
πϋρ, πυρί+ρίπτω δηλαδή ή δοτική
μέ τό ρήμα — άπίθανος καί .οϋτο
διότι δέν συναντάται ό τύπος πύρ
οϋτε μιά φορά.
Τελειώνοντας σάς εύχαριοτώ
κα'ι πάλιν γιά τά τόσα κολά οας
λόγια. Άπευθυνόμενος δέ πρός έ-
σάς, πρός τόν Πρόεδρον τής ΠΑ¬
ΝΑΓΙΑΣ ΓΟΥΜΕΡΑ, σάς γνωρί-
2ω ότι έπιθυμώ νά δωρήοω ?, άν-
τίτυπα ώς ενισχύση συμθο',,κή
τού μεγάλου έργου τής άνιατορή-
οεως τής Ι. Μονής. Πού νά τά
οτείλω; Περιμόνω νέα σας.
Μέ έκτίμηση
Ν. ΛΑΠΑΡΙΔΗΣ
Τάς διασαφήσεις τού κ. Λς,πα-
ρίδη άποδέχομαι διότι ώς φιλολο-
ος κοθηγητής είναι είδικώ^ερος
έμοϋ, άναλώσαντος τόν βίον του
είς τήν διακονίαν τής πολ'.τί'σς,
ώς άνώτατος κρατικάς λειτουργός.
Μ διευκρίνησίς του περ'ι 5υονο-
ήτου τής ποντιακής λύει καί τό
άνακϋψαν μέ τόν άκούραστον καί
πολυσχιδή συγγραφέα κ. Παύλον
Φλώρον 2ήτημα, τού όποίου άλλως
| ή τελευταία πρός τόν «Προσφιγι-
| κόν Κόσμον» έπιοτολή του περιο-
Ίσωτηρίας τών ψυχών ημών τού
Κυρίου δεηβωμεν! !
Ό Διόχος τής «Ά^ας Τριά-
δος» μέ την καλλικέλαδη, φωνή
τού τα" τελόττλεκί τά εΐΡηνικά, έ-
νώδει/ε μέ τό Κύριε Έλέησον!
Μεγαλοπρεπεία! !
Ό ΐερός Ναός τής Άγίας Τρ ι
άδος ιμέ τίς θαυμάσΐες τοΐ'χογρα-
φίες τού· έπιοάλλεΤαι άιμέσως
στ'όν κάθε χριστιανό κοιΐ στόν κά
θε έτησχέτΓτη!
Ό ΜητροτΓθλίτης "Ανθι.μος 6ρί
σκεΤαι στόν θρόνο τού καΐ εύλο
γεΐ τούς προσερχομένους
Έκκλησιά! !
στ ην
σει>- έπι ωρισμένων οημείων πού | ρί2ει τό δυσνόητο μόνον ως πρός
',ράφετε α) σημειώνετε ότι χσρσ-
κτηρίω τήν Ποντιακή διάλεκτο ώς
«δυσνόητον».
Τόν χαρακτηρισμόν αυτόν τόν
' σημειώνετε μέ τό αίτιολογικό« ό¬
ϊ τ, «κάθε μορφωμένος Έλληνας ή
Εένος
τας τουρκικής προελεύσεως Κζ<* Εεις. Ο κ. Φλώρος ασφαλώς θά έχη ύπ' όψιν του ότι τά Αεκπκά ίδιώμοτα, τής τέως πρό τών Σ~αυ ροφοριών ένιαίας έλληνικης γλώσ- οης, έπιρρεάσθησαν άπο τήν τουρ- Όλοι οί Χριστιανοΐ παρακο- λουΒούν ,μέ εύλάβεια την Έκκλη- σκχστ,κή Λειτονργία τής Άγΐας Τριάδος! ! Οϊ δύο γυναικωνίτες πού έχε. ή Έκκλησιά, είναι γεμάτες άττό γυναικεΐο «όσμο· ένώ τά στασί- δια των άνδίρών είναι ΰττεΡττλήρη! "Υστερα άπ' τό Εύαγγέλιο, κα τά διαταγή τού Δεσπότη, δίνεΤαι ή ένΓθλή στόν δεξιό ψάλτη νά ψά- λη Τό Δόξα σοι Κύριε, άντΐ τού είς πολλά έτη έτη ΔέστΓθτσ. δττως ήτον συνήβεια νά ψέλνεται δτσν ύτττνρχε στήν Έκκλησιά Δεσττό- της! ! Καΐ τότες ακούσθηκε σταθερή καΐ μεγαλοττρεηής, ή φωνή τού δεξιού ψάλτου, τού καλλιτέχνου αύ^ού τής Βυζαντινής Μουσικης, νά συγκινή τά πλήθη των εύσε. βώ-ι» ττο τα κιρατούσε *ιέ εκταση! Γαΐ τώρα έρχετα, ή σειρά "'ής Έρμηείας τού Εϋαγγελίου! Ίθ καθηγηττις τών ΘρησκειΛι- κών τού Γυμναυ^ίου Αμισού Χα- τζηανέσΤης, άνεβαίνει τά σκαλιά τού Άμιοωνα γιά νά κηιρύξη τον λόγο τού Θεού! "Ακ,ρααιγή έττικρατεΐ στήν Έκ κλησιά! Όλοι οί ΧριστιανοΊ πε- Ριιμένουν νά όχούσουν Τόν μελίρ- Θεολόγο! ! Καΐ άρχί καΐ 6γανουν άττ' τήν Έιοκλησιά· Όλοι τού άσττάίονται τό χέρι καΐ γνναϊκες! Στό τούς περιμενΓΐΛ' ή Γιαγιά μέ τά /μικιρά παιδία! ! ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ "Ας κάνουμε ενα μικρό ττερί πατο καΐ άς μττούμε μέσα σ' ένα νήττο! Βλέττοιμε νά ττε,ρνά ό σοφός Γυμνασιάρχης Ί- εροκλής, μιά μεγάλη μορφώση! Άκολοοθούν άλλοι Γυμνασιάρ- χες, όττως ό θεοδωρί'δης, ό Παπά θζοδώρου καΐ άλλοι! Περνά ό Καβηγητής τών λαθηιματικών Πά πα,μάρκου, των Γαλλικών ό ΣφάρΤς τή^ς Τουρκικής ό Κανσήζ, τής Γυ- μναστικής ό ΓρηγοΡιάδης. τής Ώ δικής ό Βαφειάδης. Οί διδάσκαλοι Γεωργιάδης, ό Χρυσόστομος Άρ- χιτεκτονΐδης καΐ ττλή|θος άλλων δ' δασχάλων. Τέσσαρα μεγαλσπρεττή κτί,ρΐ<χ άγκαλιάζουν την ύττέρλαμτΓρο Άγία Τριάδα. 1. Τό Νητπσγωγεΐο (ιμικτο) 2· Τήν Άστική Σχολή (μέ έ- τττά τάξει ς). 3. Τό Παρβϊναγωγεΐο (μέ έ- πτά τόξεις). 4. Τό Γυμνάσιο (,μέ τέσσαιρσς τάξεις). Καΐ δττως άναφέρει ό Κ. Πα- παμιχαλόττουλος στό περίφηιμο «Περιήγησις είς μπορεϊ διά τής έτυμολογί- | κικήν τοιαύτην αναλόγως γεωνρα ος τών λέΕεων νά άνεύρη τάς | φΐκής θέσεως καί βαθμοϋ πιεσε- ρίΖας των είς τόν άνεΕάντλητον Ι ως τού δυνάστου. Οϋτω ή Κεντοώα πλούτον τής άρχαίας έλλην:κής | Μ. Άσία καί έν μέρει ό Παντός καί νά τάς κατανοήση» καί έτσι εΕάγεται τό συμπέρασμα ότι δέν είναι δυονόητος. ..,.._. Κατ' αρχήν έγώ γρόφω στη/ εί¬ τα έθαψαν, άλλ' αυτος ανοιΕε το ±___ _ Λ__ _λ σαγωγή μου «πως φαινεται δυσνθ- σκέπασμα του τάφου τού κα'ι Εαναγύρισε κοντά στόν Ού- ρόνιο Πατέρα Τού. Άπό τότ,ε, όσοι πεθαίνουν στό όνομά του, πηγαίνοϋν στόν Ούρα- νό. ΚΓ ό Θεός, άνοίγοντας τήν άγκαλιά του. τούς λέεΐ: •Μοκαρισμιένοι νάσαστε, άφοθ όγαπάτε τόν Γυιό ΜΟΥ». Έτσι μιλοΰσε περίπου ή Έμ- μέλεια ατά παιδία της, μέ άπλά καί όμορφα λόγια, ώστε νά μπο- ροϋν νά τήν καταλάβουν. Γιατ'ι ά¬ κόμα ήταν μικρά καί δέν είχαν τήν άπαιτούμενην γνώσιν γιά νά ΟΤ|ΚΟ(; είσχωρ,ιοουν οτό βαθύτερο νοημσ τής διδασκαλίαο τους. ΔιάβπΖκ πάντα μα2ί τους τίς Γραφέ;; καί Γ,τος, δηλαδή στήν ούσία δέν εί¬ ναι, φαινεται, άλλά καί άν είναι άκόμα όπως λέγετε καί έσεις, γρειάΖεται μορφωμένους "Ελλη¬ νας καί Εένους νά τήν κατΓνοή- σουν. Γεγονός είναι δτι έφ' οαον άπό φύσεως της είναι συντηρητι- κή σέ έΕέλιΕη καί άφομοίωαη ό¬ πως γράφω οτήν είσαγωγή ι.ου (ραίνεται κα'ι παρουυιάίεται δυσ- "Ελλην σήμερα έδέχθηοαν καί έπολιτογράφιιοαν πολλάς τουρκικάς λέΕεις. Αί έλλπ ν κώταται καί μόνον Κυδωνΐαι, ή οφύΖοοσα άπό ελληνισμόν Σμύρ¬ νη καί τά άλλα παράλια τής Ίω¬ νίας δέν .γτο δυνατόν νά άποδε- χθοϋν ειμή όσας καί ό εντεύθεν τού Αίγαίου έλληνισμός ό^'γας ιουρκικάς λέΕεις, κατά τήν μακραί ωνα δουλείαν του. γ) Θέμα τών σημειωμάτων μου: Σύγχρονος Ποντιακή γραμματεια Είς τούτο δέν έπεΕετάθην λόγω της όλως προσφάτου δηι,Όσιευσε- ως είς τόν -Προαφυγικόν Κόσ,ιθν» σχετικής βιβλιογραφίας ύπό των κ.κ. Αθαν. Άσιατίδη κα'ι Γεωογ Γ. Γρηγοριάδη, πρός αποφυγήν έ- με τό γιατί τήν βλέπει έτοι τί νό κάνουμε; β) Ή λέΕη άγνέ- παναλήψεων. ε ότι έτυμολογεϊται ύπό Σκόπιμον δμως θεωρώ νά τονί- τό έπίρρημα άγαν καί νησ,-κός. οω ιδιαιτέρως ότι έκτός άπό τά 1 Εχω τήν γνώμην δτι είναι έκ δημοσιευθέντα αύτοτελώς ή είς τής προθέσεως έκ καί τού ί,Γ,ιθέ- | περιοδικά τοπικά γλωσσάρια καί τούς έΕηγοϋσε τό κάθε τ. μέ τόση ' ΤΟϋ νηστικός. Πρέπει νά είναι £τσι. Ι λεΕιλόγια, τό μεγάλο δίτομο !στο- πού αύτά δεν νιατί άγνέστικος δέν οημαίνει τόν άγαν (πολύ) νηστικόν, άλλά ό νη σιικός τό πρωί, έκεϊνος πού δέν ζει: «Καΐ εΤττεν άψρων έν νή καρδία αύτοι;! Σεδασμιώτατε! Όλων τά βλέμματα είναι έ- στόν καθηγητή Θεολό σνγγραμα του τόν Πόντον». «Φοιτούν σ' δλες αύτές τίς Σχο λές 1150 μοτθηταΐ καΐ μαθήτριαι, έτπ συνόλου πλΓ,θ.σ-μού 8.000 καΤοίικοχν καί καταληγει: «Έφ' ώ έθαύμασα διά την άνχΐλογίαν τών μέν ττρός δέ». Κα'. έρχεται ή 30 Ίανοΐ'αρίου έ.κάστου ετους: Είναι ή γιορτή των Τριών Ίεραιρχών! Ή αΐθου σα τοΰ Νητηαγωγείου στελίζεται μέ ττράσινο άττ' την Έφορία τής Σχολής! Τά ικαθίσματα καιαλαμ'6άΛΌν- ται άπ' τούς "ολυττληθεΐς έττισκέ. τττας! Όλοι ττεριμΐΛ'ουν! Σέ λί γο, δλος έκεϊνος ό κόσμος, μάθη τές, μαθητριες. διδάσκαλοι, διδα σικάλισσες Γαμινασ.ά:>χες, καΐ δ-
σος κάσμος ήρθε εχεΐ σηκώνσντσι
άττ' τΐς θέσεις των, γιά νά ύττο-
δεχθοθν τόν είσερχόμενον Δεσττό¬
τη ! Μερικοι σπεύδουν νά τού φι-
λήσοι/ν τό χέρι ·
Ό Λάμπρος Σχοινάς τού Βα-
οιλείου καί τής ΆνεΖώς, εγεννή¬
θη είς τά Βουρλά — Σμύρνης
γύρω στά 1880 — 188^, έκ γονέ-
ων Όρθοόόξων καί Όθωμ-ι«ών
ύπηκόων. Οί γονεϊς του ήοαν πιω-
χοί, άλλά τίμιοι Βουρλιώτες. Ο
Λάμπρος, άφοϋ απεφοίτησεν ι ού
Ημιγυμνάσιον Βουρλών τπεδοθη
είς την γεωργίαν όπιας όλοι ΐου
οί ουνομηλικες, δεδομένου ο ι ό¬
λοι οί άρρενες Βουρλιώτες ήσαν
έγγράμματοι καί ουδείς υπήρξε ά-
γράμμοτος. Διά τόν λόγον 5έ ού¬
τον και διότι ήσαν προοδευτ,κοί
καλλιέργεια τής αμπέλου --,.Ίοο-
κιμησε πολύ καί τό σύνολον τής
παραγομένης σταφίδος άνήρχπο
είς 250 χιλιάδας οτοτήρος ήτοι
περί τά 13 έκ οκάδας. Δ^δουέ-
νου δέ ότι οί Βουρλιώτες ήσαν
φανατικοί Έθνικόφρονες καί άφο
σιωμένοι κατά παθολογικον τοό-
πον είς τήν θρησκείαν τών πατέ-
ρων των καί ό έκκλησιασμός ι ών
εγένετο τακτικώς καί ανελλιπώς,
ό Λάμηρος ενεγράφη είς τήν δύ¬
ναμιν τής Έκκλησιαστικής χορω-
δίας τής Συνιτ.<ιακής Έκκλησιας •"Αγιος Γεώργιος» παρακολουθών καί ιδιαιτέρα μαθήματα είς τήν Βυζαντινήν Μουσικήν, είς τή» ό¬ ποιαν έπεδείκνυε ίδιάΖουσαν κλί- οιν κα'ι αγάπην λόγω καί τή-, έ- Εαιρετικής φωνής του. Ευθύς ά- μέσως ό Λάμπρος λόγω κυρίοις τού 2ήλου του ανεδείχθη ή δια- κρινομένη καλλίφωνος φωνή τού μουσικοϋ όμίλου. Ό Λάμπρου νά ψάλλη τόν Απόστολον, ό Λάμπρος νά γίνη άναγνώστης, ό Λάμ.ιρος ,α ψάλλη τούς Χαιρετισμούς τής Θεοτόκου τήν Μεγ. Τεσσαρακο- οτήν,' ό Λάμπρος νά έκφωνή τό περιεχόμενον τού ΔοΕαστικοΰ είς τάς μεγάλας Εορτάς. Έν γένει ο Λάμηρος άπέβη τό δεΕιόν τής Έκκλησίας 'καί τού ΔεΕ'θΰ Ψάλτου. Ούτως εχόντων τών προ γμάτων είς τά Βουρλά τήν επο¬ χήν εκείνην, πού συνέπεσε να εϊ- '. αι κα'ι ι έορτή τής Παναγίας, ήλ¬ θε έκ Σμύρνης άνελπίοτως ο πε- ρίφημος καί Εακουστός ψά/.της τής Άγίας Φωτεινής Πέτρος. Ού¬ τος επισκεφθείς τήν Εκκλησίαν τοΰ Άγίου Γεωργίου καί άκούοας ν·ό διακρίνεται ψάλλων ό Λάμπρος κυριολεκτικώς άπό τήν -Υπό ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ νήν του. Χωρίς χρονοτριβήν οπεύ δεί πρός συνάντησιν τών ων του Λάμπρου πρόί τους οτοί- ους προτείνει χωρίς περίστροφον νά τού τόν έμ.ιιστευθώσιν δι·ίΐ να τόν πάρη μο2ί του εις τήν Γμϋρ- νην δπου έκεϊ έκπαιδευόμενος κα¬ ταλλήλως μουσικώς καί γραυ,ιοτι- κώς θ' άπέβοινε έντός 4 — ϋ έ- τών ενός σπουδοϊος ίεροψάλΓης. Οί γονεϊς του, προοδευτικοι ό.-.ως ήσαν, πεισθέντες έδέχθησαν κοί τόν ένεπιστεύθησαν είς τον άεΙ- μνηστον Πέτρον Πρωτοψάλτην της Άγίας Φωτεινής κα'ι έντός δεκα έτών ό Λάμπρος κατέρχεται είς τά Βουρλά ίεροψάλτης ολοκληοω- μένος, όπου καί προολαμβάνεται Πρωτοψάλτης τού Αγίου ΧαραΚάμ πους καί μετό παρέλευσιν ολίγων έτών Πρωτοψάλτης είς τόν Άγι¬ ον Γεώργιον καί ολίγον άρνέιε- ρον ό Λάμπρος Σχοινας διορϋε- ται Πρωτοψάλτης τής Παναγ'ος, πού ήτανε ό Καθεδρικός Νοός τών Βουρλών. Τοιουτοτρόπως ά Λάμπρος Σχοινάς άπέβη γίγας πραγματικώς τής ψαλτικής Κολι- κέλαδος άπαράμιλλος καί ιεχνί- της δριστος. Δικαίως ώνομάοΧ ό Λάμπρος, τό άηδόνι τών Βουρλών. Η φύσις τόν εϊχε προικίοε> μέ
οπανιωτάτην φωνήν, εύθυτενή καί
μέ υψηλόν άνάοτημα, φωτεινόν
πρόσωπον καί ωραίον, μέ ί>ιρθαλ
μούς Ζωηρούς και λαμπερούς καί
μέ βάδισμα άνδροπρεπές. Έν γέ¬
νει ή εμφάνισις του ένέπνεε - όν
σεβασμόν καί ή φωνή του έτπρπε
μέχρι σημείου εΕάρσεως καί πα-
ραληρήματος.
Ατυχώς ό ώραϊος κοί έΕο·ρε-
τικός αύτάς άνδρας απεβίωσεν είς
τήν ηλικίαν τών 40 έτών,
νυνοϊκα νέαν καί μέ 5 θυγανέρας
εντελώς άπροστατεύτους. Ό γρά¬
φων συνεργασθείς είς τήν Εκκλη¬
σίαν καί έκτιμήσας τά προοοντα
του νομίΖει ότι έχει καθήκον νά
τόν έπανοφέρη είς τήν μνήμην
τών ουμπολιτών του Βουρλΐ(υ·ών.
Αιωνία ή μνημη του μέ τήν απλήν
αυτήν περιγραφήν, όπως θά κάμη
καί γιό κάθε πατριώτην του όλλον
πού εσημείωσε οτά άληομό/'|ΐα
χρόνια τά πρό τού 1922 Εθνικήν
Εκκλησιαστικήν καί θρησκει τικήν
δρασιν.
■Ένα μικρά μει- ' γλυκυτάτην καί πλουσιωτάτην φω ' Ν.
γο πού βρίσκεται τώρα στόν άμ- δίαίμα ξεφεύγει αττό τό ττρόσ&χτο
6ω>.<α τής 'Αγίος Τριάδος. | τού Δεσττότη καΐ καταλαμβίίί^Εΐ "Ενας ΈκκλησιασΤικός Λόγ^ς, ' τή θέση τού! Μά καΐ πάλι 5λοι γεμάτος ιμέ 6αθύ νόημα· μέ έξαί Έκτελε?ται υττό των Ψαλτών σιο δίδαγμα γιά τόν άχροατή σηκώνονται άπ' τίς θέσεις των! Χριστιανό, καΐ μέ μιά άνάνηψη, τελειώνει τόν θαΜμασιο Λόγο τού! Σέ λί.γο πλησΊΟιςει τό τέλος τής Λειτουργίας. Ό Δεσπότης μοιράζει τό άντί. δωρο στούς εύσεβεΐς Χριστιανούς τό ΆττΌλυτίκιθ* τών «Τριών Τε. ραριχών». Τούς Τρείς μεγίστους Φωστήρας. Καΐ έκτελεϊτα ιδλο τό "ρόγραμ ! ,μα τής Δ. ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ Λσμπρος Κων Λαμπρικ,υης Σμύρνη Ίανουάριος 1974 έορτη τή»- πίττας τή^ Ένώ· Μ. Ά Την παρελθούσαν Κυριακήν 13ην τοικοι θά έπωφεληθούν τών πορε- 'ϋανουαρίου καί ώραν 11.30 π.μ. χομένων και παρασχομένων ήθι- ή «Ένωσις Σπάρτης Μ. Άσίας» είς ! κων εύεργετημάτων. Ήδη, έπεϊ »♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦»«♦»»♦< ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ (ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΙΙΕΙ ΝΛ ΓΡΑΨΟΜΕ; του τελευταίου δεκαήμερου μερικό δείγματα κακής γραφής: — Σέ κύριο άρθρο μεγάλου κα ύπο^ονή καί χάρι, Εεκολλούσαν άπό κοντά της. Κι' έγιναν όλα σπουδαΤα κι' <τλα ωμο- εί; την (>ην σε/ Λα
ΦΟΤΟΓΡΑΦΗΜΑΥΑ
ρικόν ΛεΕικόν της Ποντιακπς Δια-
λέκτου τού αειμνήστου Ανθ. Πα-
παδοπούλου (Έκδοσις Άρχείου
έφαγε άκόμα τό πρωί. ΈΕ δλλου | τού Πόντου 1958 - 1961) έκ
σελίδων 1.100 αποτελεί τ.ογον
μνημειώδες κα'ι περιλαμβάνει τ.λέ
20.000
ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ...
Ένα μεγάλο μάθημα καί μιά με
γάλη άφΐτηρία γιά τόν άνθρα>πο
οί μέρες πού πνερνάμε. Δυσοί'ϋνες
οί προοπτικές γιά τό άμεσο μέλ-
λον. Έλλειψις καί άκρίβεια ιού
πετρελαίου, γιστί οί Άραβες άπε
φάσισαν νά τό χρησιμοποιήοουν
σάν πολιτικό όπλο: Συνεπεία όλες
οί γνωστές έπιπτώσεις στήν κίνησι,
στήν θέρμανσι, στόν φωτισμό καί
οτήν παραγωγή πολλών είδών.
Περνάμε καί θά περόσουμε πό
λύ δύσκολες στιγμέι.. Πιότερπ ό
μως δοκιμάΖεται ή ήθική άντοχή
τών ύπευθι'νων πολλών κρατών...
Αλλά όλα αύτά είναι γνωστά σέ
δλους γιατί δλοι ύφίστανται τίς
συνέπειες τής ελλείψεως τού πετρε
λαίου. Τό μάθημα δμως; Αύτό εί¬
ναι τό δτι ό κόσμος έχει μικρύνει
τόσο πολύ καί οί άνθρωποι έΕαρ
τώνται τόοο πολύ ό ένας άπό τόν
πλο πού προτείνεις τελικά θά σιρα
φή εναντίον σου...
Καί ή άφετηρία; Άπά τίς γ ρώ-
--ες κι' όλας ημέρας τής κρίσεως
πολλά κράτη έσπευσαν νά όργανώι
(τουν τήν άντίδρασί τους στήν νέα
κατάστασίς Θά έπιστρατευθή κάθε
πηγή ενεργείας γνωστή ή άγνω-
στη: Τά νερά, ό άνεμος, ό ήλιος,
τό ούράνιο, τό κάρθουνο, οί χημι
κές συνβέσεις.
Έτσι οέ κάποια λογικά χρον;κά
ορια - κΓ αύτό χρειαΖόταν νά γί¬
νη, γιατί τό πετρέλαιο φτάνει δέν
φτόνει γιά τά εϊκοσι έπόμενα χρό
νια — θά έχουμε απαλλαγή οπό
την έπιτακτική άνάγκη τού πετρε
λαίου έχοντος διαμορφώσει
νέο τεχνολογικό πολιτισμό. Γιρτί
βεβαία δέν πρόκειται νά γυοίση
πίσω ό άνθρωπος αφήνοντας να χά
θή ό,τι κατέκτησε μέχρι σήμεραϋ
όν των 20.000 λέΕεων κυρίων
καί παραγώγων, τάς οποίας ίχρη
ο μοποίει ή καί χρησιμοποιεί είς
τάς έδώ ποντιακάς όάοεις ή τον-
τιακή διάλεκτος, μέ τά κατά πε¬
ριοχάς ίδιώματα καί διαφοράς
Ό προσφεύγων είς τό λεΚικόν
θά εύρη πληθώραν τουρκικών λέ¬
Εεων άφομοιωθειοών ύπό τών "ον-
τίων καί μέ καταλήΕεις τής τον-
πακής διαλέκτου. Άλλά τούτο θά
ουμβή καί άν είς οιονδήποτε πε-
θ'θδικόν άναΖητήσομεν κείμενα
είς ποντιακήν.
Σημειώ έκ τών λέΕεων τουιων
ολίγας καί μόνον: άραεύω (άνα-
2ητο), πεσλεεύω (άνατρέφω), ά-
ναχάπαρα (άπροόπτως), όγουολ'ιν
(καλότυχο), γουρταρεύω (έλευ-
θερώνω), τοπλαεύω (συγκεντρύ.'-
νω) μασχαριάνος (άστείος — αρο-
βική), όρμανόπον (δάσος), όμού-
τιν (έλπίδα), τεβιρεύω (άνατρέ-
πω), γουρουλεύκουμαι (ύπερηφα-
νεύομαι), κουσκανεόκουμαι (Ζη-
λεύω).
Κατ' ακολουθίαν ή παρά τίνων
άλλον 'ώστε θά άναγκασθοϋν νά Άς μή χάνουμε έπομένως την Ψυ
>ραιμία μας καί τίς έλπίδες μας. ψανατικων Ποντιων τηλεφωνικπ ή
όναθεωρήσουν τίς σχέσεις τους.
ά ·6,ρει»*<ά χα- ■'« στόλΐσαν την οΐκογενε,ακή' σμός έκβιασμό... Έπομένως τό ό- Ή βία φέρνει βία καί ό έκβια- Ουδέν κακόν άμιγές καλοΰ. ΦΩΤ. ΟΥΛΚΕΡ προφορική έκφρασις μή έπιδοκιμα- ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ 6ην ΣΕΛ. πανηγυρικήν ότμόσφαιρο/ έκσψ^ν τήν πρωτοχρονιάτικην πίττα τών μελών της. Την τελττήν έτίμησαν δια τής παοουσίας των, ό Πανοσιολογιωτα τος άρχιμανδρίτης Γρηγόριος Που λάκης. ό Άν. Νομάρχης Διαμ. Ά νατολικπ.ς Άττικής κ. Δημ. Κωστο πουλος. ό Δήμαρχος Ν. Ίωνία«; κ. Άναστασιάδης μετά μελών τού Δή μοτικοϋ Συυβηυλίου. οί άστυνομι- Σήμερα, όπως συνηθίΖω, θά ' ως τού «περί ού ό λόγος», ττχ ' κ0' °ΡΧαι τΠε πόλεως κ.κ. Διοικη σταχυολογήσω άπό τήν συγκομιδή ' θέματος, τής άναφορας (μιλησαν ' ιαι τίϊε Ύποδ)σεως Χωρ)κής Ν. γιά τόν γάμο, νά σκεφθώ γιά το "'ωνίας, Παραριήματος Άσφαλρί [αιτια, θά δώσει διάλεΕη γιά τόν α(= Ν· Ίωνίας. τού Άστυνομικοΰ Κάλβο κ.ο.κ.), νομίίω ότι δέν εί- Τμήματος Ν. Ίωνίας καί άλλθ' θημερινοϋ φύλλου διαβάΖω. «Ί ναι πλέον άνεκτό σέ καλλιεργημέ όΕιωυατικοί, οί οτρατηγοί κ. Γ. Φί λιος, κσί κ. Έμμ. Σεραφετηνίδης, ό Νομαρχιακός Έπιθεωρητής κ. Κων. ©εοδοσόπουλος. ά Έπιθεωρη τής Δημ. Έκπ)οεως Γ ' Περιφε ρείας κ. Βασ. Ντεμίρης, Γυμνα σιόρχαι, Διευθυνταί Δημ. Σχολεί ών. οί Δ)ντα'ι τών εφημερίδων1 ■ Προσφυγικός Κόσμος» κα'ι «Θάρ κρίβεια, είναι έλλειψη άκριβολογ'- =οο» κ.κ. Σινανίδης καί Διαμαντά ος. Τό 6λέπω ώς προιόν άγραμμα κΠς, πρόεδροι σωματείων ώς καί τοσύνης αίώνων πού καταργήση ηλήθος έκλεκτών προσκεκλημένων πολλές λέΕεις καί έβαλε στή θύ·ςτ> Πρώτος ωμίλησε δι" ολίγον 6
των άλλες εντελώς Εένες πρός Πρόεδρος τής Ενώσεως κ Κοσμάο
τήν έννοια (έδώ τό «γιά» αντι Νικολαΐδης άναφερθείς ιδιαιτέρως
τοΰ «περί»). Έτσι κατόργησε κ^; ' είς τάς προσφάτως γενομένας δ<ο ρεάς καί είς τήν τιμητικήν παρου ίνδιάμεση περίοδος μέχρι τις έκ λογές», «τό μήνυμα έμοιαοε ν' άπευθύ/εται», ««Γ οϋτε πραγμσ τώνει άληθινά». «Τό περίεργο ε·- ναι ότι παρακάτω ό ϊδιος άρθρο γράφος γράφει ορθά: «δέν μένπι πολύς χρόνος έως τίς έκλογ*.ς»)- Τό: έμοιασε, έδώ, σημαινϊ;ΐ: -; φάνηκε. Πολλοί, καί λογοτέχνεχ άκόμα, τό γρησιμοποιοϋν με τήν έννοια τοΰ: φαίνομαι, κ'ϊτι ππΓ. δέν είναι όρθό. Έχομε καί στήν περίπτωση αυτή τό προϊόν κακών μεταφράσεων: τό γαλλικο ρήυα οαμπλέ. — «νά σκεφθώ γιά τά αϊτια»: Τό γιά (διά) γ τί] δημοτική, ώς πρόθεση, περιορίσθηκε κυρ.ότατο οτήν έννοια τού αναγκαστικόν1 αίτίου, τού σκοποϋ ή τού τελικοθ αίτίου, τής «είς τόπον διευθύνοΓ ως» (έφυγε, άναχώρησε, γιά το Λονδίνο), τής άρμοδιότηιας ή κιΐ- ιαλληλότητας γιά κάτι (δέν κ6νε>
γιά γράμματα), τού τιμήματος Α,
άΕίας (τό άγόρασε γιά ενα κομμά-
τι ψωμί), τής άντικατάστασης (πή¬
γαινε ού γιό μέ) καί άλλες δευ
τερεύουοες έννοιες, έπίσης ώς τε
λικός ούνδεσμος. Ώς μόριο πσ
ρακελευσματικό. μόριο βεβα.ωτικό
καϊ ούνδεσμος όιαΖευκτικός (άντί
τού: ή) χρησιμοποιεϊται έπίσης.
Έκεί όμως πού άντικαταοτσ'
νει τό άρχαϊο «περί» (συντασσόμε
νο μέ γενική) οτήν έννο ο κυρΙ
νη γλώοαα. Άπό καιρό είχα άρ-
χίοει νά άντικρίΖω τήν χρήση αυ¬
τή μέ σκεπτικισμό Εβασάνισα πυ
λύ τήν περίπτωση. Κα'ι κατεληΕο,
όπως είπα παραπάνω, οέ άρνητυχ
πόρισμσ Δέν χρησιμοποιώ πλέον
τό «γιά» μ' αυτή τήν έννοια: πρώ
τα πρώτα διότι δίνει λάβη σέ ύνα
τό «ότι» κάνοντάς το «πώς» τό
«διότι» κάνοντάς το «γιατ'ι» κ.ά
οίαν τού κ. Νι-μάρχου.
Αύτά όμως άγνοοΰν τήν έννοιο Κατόπιν ό πατήρ Γρηγόριος Που
ή τήν έννοιολογική άπόχρωση και ' λάκης άνέπεμψε τάς κατάλληλον
κάνουν τή γλώσσα φτωχή ·<οι δυανόητη. Καί τώρα ή λύση πού προτείνη, καί πού σ' αυτήν κατεληΕα: Ά< ευχάς καί ηύλόγησε τήν πϊτταν. την όποιαν εκλήθη νά κόψη ό κ. Νο μάρ^ης, όστις απηύθυνε ούντομον. άλλά ιδιαιτέρως συγκινητικήν ποοο δέν θέλεις νά χρησιμοποιήσεις το λαλιάν, Ζητήσας νά έγγροφή άρχαϊο -περί» μέ γενική (γιατί ό- χΐ; ΎπενθυμίΖω τή γνώμη τού Δάντη), τότε θά γράψεις: τού Συλλόγου. Τελευτοϊος ωμίλησεν ό " Γ Τσοκίρης διακεκριμένος έ. δκη πεν, διά τής χορηγηθείσης δωρεάς 300 000 δραχ. τών έργοστσαίων Στύλογλου, Έφραίμογλου καί Σία κ αί τής υπαρχούσης κληρονομίας του πρώην προέδρου της αειμνή¬ στου Βασ. Πετράκη, ή όποία άνέρ χεται είς 220.000 δραχ. ή έπέκτα σις τού Οίκου Σπάρτης, με έντειι κτήριον καί βιβλιοθήκην, είναι ε- Εησφαλισμένη. έντός τού έτους, κατά πάσαν πιθανότητα. Ύπάρχει δέ βάσιμος ελπίς καί έτερα βιο μηχανική έταιοείο ν' ακολουθήση, διά δωρεάς 500 000 δραχ.. διά τών οποίων καί τών συνδρομών τών άτταβιΖόντων Σπαρταλήδων. νά πραγματοποιηθή ή κατ' όροφον επέκτασις τού Οϊκου, ή όποία θά χρησιμοποιηθή διά προαθέτους επι μορφωτικούς σκοπούς τών νέυ>ν
τής Νέας Ίωνίας, άνεΕαρτήτως κα
ταγωγής καί προελεύσεως. Απηύ
θυνε, έν τέλει, εύγλωττον κοί βερ
μην έκκλησιν πρός άπαντας τούς
έκ Σπάρτης καταγομένους νά βοη
θήσωσιν διά τήν έπίτευΕιν τού
έπιδιωκομένου κοινωνικοϋ σκοποϋ
Ή όλη τελετή έποικίλλετο μέ
απόδοσιν άπό μαγνητοφώνου έορτα
οτικών άσμότων, ή δέ αϊθουσα τε
λετών ήτο πλουσίως διακεκοομημέ
νη.
Ήτο μία καθ' δλα έπιτυχής ίκ
δήλωσις, ήτις όπέοπασε δι' άλλην
μίαν φοράν εύμενή σχόλια διά τό
υψηλόν επίπεδον όργανωτικής προ
οπαθείας.
Χ ΣΑΠΟΥΤΖΑΚΗΣ
ΠΑΡΑΛΕΙΨΙΣ
— Νά σκεφθώ επάνω στά αϊτ·ο γόρος καί παλαιός γεν γρομμπ
— συνομίλησε επάνω στά τρέ
χοντ ^ Ζητήματα
— έδωσε όμιλία περί ΒενιΖά-
λου ή: μέ θέμα τόν ΒενιΖέλο
— συοκέφθηκαν επάνω στά προ
Ρλήματα τού νομοϋ.
Έτσι θά γράψεις, ϊοα ϊσα με-
τείκ; τής «Ενώσεως» άναφερθείς
είς τά οχέδια τής ανεγέρ¬
σεως τής βιβλιοθήκης καί τονίοος
ότι ό «Οίκος Σπάρτης. Μ Άοίος
αποτελεί άσβεστον δάδα διά τήν
γενέτειράν των, και άΕιόλογον πνευ
ματικόν κληροδότημα δι' οπασαν
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ βι,ν ΣΕΛ.) ' τήν Ν. Ίωνίαν, τήχ; όποίοχ; οί κό νος δωρεαν.
Άναγνώστης μος πσρατηρεί ότι
είς τήν έρευναν μος διά τό Ίππο
κροτειον Νοσοκομείον πορελείφθη
*κ τών όνομάτων τού προοωπικοϋ
αυτού ό κ Δημ Λοέονός, προε-
δρος τήο Διοικητικής Επιτροηη*:
καί ίατρός τού Ουρολογικού Τμή
ματος τού Ιδρύμοτος. έργοίομ·-
ΤΑΤΑΥΑΙΑΝΟ ΒΡΑΔΐ
ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟ ΥΣΕ
Τού συνεργάτου μα ς κ. Κ. Ν. ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΥ
Β'
Άμα ττέρασε λίγη ΰφα κ>' ε-
*ό «όρταλίικι» (32) ήρΐνε
—«Μττρέ! Εύκράτη! έσύ τόν
ρήμαξες τό φουκαρά! ΕΤδα κ ι ε-
τταθα ώσττου νά τόν σι/νεφέρω!
τόν ρώττ,σα άν θά ττάη στό «Κα
ρακόλι» (33) καΐ ξέρεις τί ,μέ
εΤτπε; «Παΐνλΐισλίκ (34) - μτπεν
τβντίρ!».
•Καί ή αϊτία ξέρετε τί ήτανε;
έβαζε ίνα γΡόσι ποοραττάνω στό
λογαριασμό. Απού τότες χάθηκε
καί δέν ξαναφάνηικε γιά κάμπο-
σο καιρό.
Καί ,μιά νάσου! ίνα μεση.μέρι
χΤι/ττάει ή πόρτα· Μπρέ! στέκα
^ νά διοθμί ποίος εΤναι! καΐ ττάω
κ ι άνοίγω.
Ό (<σαρικλΐς» ό Ίοιμαίλις α' ένα καλάθι σταφύλια καΐ μέ και •νούργια «σ^ΐλ6όίρ|.ια» σά «-ντϊιρέ κι» (35) στεκοΰντανε στήν ττόρ τα. —«Λτττεγιζαδέ! μεμλεκετέν ττε σνέσ! - έντέριμ ! —«ΜτΓθύγιοονν (37) . ίτσερ Βγαίνουιμε *&α γκερεμέ» «ι αττ' έκεΐ γιά νό ττάρουμε τόν ά'λ λο δρόμο. Κ ι έκεΐ γενούνταΎε τό «ακό, «σαλντιρμάδες» (55) μττι- «δουλειά» τους. Μόλις δγαίνουμε σ^ολιές καΐ «τσόττια» κάνανε τή στά δρόμο ό-ντικρύζοιψβ ένα «ά- λάι (57) - ,μαλάι» άττό «τουρι <ια» μέ οιαρίκια καΐ 'σόπια στά ■χέρια νάρχεταΐ καταττάνου μας. , Τθ ΚΙΝΗΜα ΤΟΥ ΙΖβΦίΡ ΤΑΓΙΑΡ & Η ΑΠΕΑΕΪΘΕΡΩΣΙ ΤΗΣ ΑΝάΡίΑΝ)ΛΕΟΙ -Ο ΚΑΚΟΣ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟΥ Α ΤΤΑΤΟΥΡΚ -Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΙΣΔΡΕΙΑΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΝ (ΟΥΡΚΟΥΠ) Τού συνεργάτου μα; ν.. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΤ ! .... ΗΣΙΟΥ ΔΕΣΝ. ΑΡΧΙΣΥΚΑ ΓΩΓΙΣΑΣ (ΗΙ) ΕΝ Η (ΕΙ) ΡΙ (ΟΙ) ΜΕ (η) ΣΙ (Συνέχεια έκ τού ττροηγουμένου) ότ των ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΤΕΛΗ Α 6ΑΝΑΣΙΑΔΚ 8ον ΚΙΜΔΥΝ|ΟΣ ΑΥΤΟιΝΟΜΗΣΕΞΩΣ ΤΗΣ ΘΡΑΙΚΗΣ Άφθονες «/ττοσχέσεις άλλά οί ττεΡ·σσότεροι των ασχολουμένων μέ την Ιστορίαν τής Κατπταδοκίας τταραδέχοΐνται ι δτ, ή Νεάπολις έκτίσθη επί τών 1 έρε.ττίων τής Μόσχαρα (Μούοκου ' ρα τουρκιστι). Καθότι οί Τούρ τήν σον ή Διπική ©ράκη διετέλει ιΤττό κ£)| μ£χα η ^ τήν διασυμμαχικήν κατοχήν, έγέ- σμάτωΙν κσ1 σεμάτα>ν της Βυζαν
έΤή άνδ υό κύ ήθ
'Κάθησε στήν αύλή εβγαλε νά
στρίψη τσιγάρο- τον έδωσα «χά
ζίρικο». (38) Ή μητέΡα έψησε
καψέ·
"Ενα «γκερεμέ» (39) τόν γ
ττω καί οτ>κώνε'Γαι άττάνοι», ττιά
νει τό χέρι της, τό φιλεΤ καΐ τό
φέρνει στό κούτελο.
—-Άνέ'μ' άφενΤερσΊ'ν (40) -
ιμττανά!
Συγκινηθηκαμε- άντό)6αλη·ς ή-
ττίνε «αμμα» εΒειΐ)ΐνε <(ά|ντιπ:μλί, κι». —«Ζαράρ! (43) γιόκ! εΐπι ή Μη.τέρα, καΐ ή καρδιά τού τ*ίρ- τε στόν τόπο. «Κονουοτίσαμε» (44) κομμάτι Άττάνου στή στιΐγμή ξεφιΛρώ «ξένΟ άχυιρωνα»! Μα ό λοχαγός ν€ΐ δλλο ό'α μττουλούκι ,μέ τσό 2εμττώ, δέν ήταν ό μόνος δυστυ- ό οποίος έργοοζόταν γιά τήν οώτσνόμησι τής Θρόκης. Πολλοΐ ή· ττοθ έρχούντανε μ«τ" άττ' τ' άλλο σοκόκι άπ' τ' άρισ-τερά. 'Ε,μεΐς κρατηθηκαιμε σ^ή σειρά τ<ΐν οι Γάλλοι άιξιωμαΤικοΐ οί ό- ας καΐ τΓροχωρούσαιμε. ποΐοι εΤτε τΐαρασυρμένοι άτπό τ ήν Άκοΰμε τόν 'Αβράμη νά λέει: ,οουλγαριχή προτταγάνδα — σ-ρούς Βουλγάρους ή αϋτονό- τής Θιρκης — ε'τε διότι ύ- έττΐ μεγάλο χρον«ό μηαη —Τό «χα6α> (58) σας· καί
χσυμαντερνω έγώ!
Δέ θά ήμαστανε εΐκοσι μέιρα
*ό ττολΰ ιμακρυά τταραττάνου, κι ιδιάστηιμα <ττΐς άττοικίες, εΤχαν ά- Λκούεται σά σάλπιγγα: ■—-«ΝτούοΐΛρουοι<<ν! (59) 6ούΐ>
— ΤατανλαλίνΤιρ! ! ,
Μέ τό τσσττι στό κέρι ό Ισμσ
ττοχτήσεις νοοτροπία όττοικιοκ.ρατι
ΚΓ|.
■Καΐ στά εΰιρο,ρα έδάφη τής ©ρά
κης, όραματίζσνταν £να ττΡώτης
Τλιις σά ,ϋεθϋσμένος, καΐ πασά τάξεως γαλλ.κό ττροτεκτοράτο. ΟΙ
λειμιμένος μέσ' τά αΤιματα ξεχώ Βοθλγαροι είδικώτερα. έκαναν τό
ρισε άττ' τό 'ίμπουλοώα» κ ι όρθε
κοντά μας.
Με «άνει «τεμενά» ,μάς δάζει
νετο ένΤατική τΓροτταγάνδα υπό κύ
κλων ξένων καΐ έντοττίων, όπως
ζητηθή ΰττό τών Θρακών, ή αύτο-
νόμησις τής θράκης ύττό γαλλικήν
τ|ν-ς
τΓθοστασι/τν. Της κι*νη-
σεως ταύτης άμέτοχος δέν ή^ και
ό Γάλλος λοχαγός Ζειμπά, δΐατε-
δέν σννηρι-
τάς όνσμασίας
τώ,/ καταλαμδανο,μένων πόλεων
μέ καθαρώς τουρκικάς όνομασιας
άλλά προστ,αμοζον τάς Ελληνι¬
κάς όνρμασίας ττ,ρός την τουρκι
κήν προφοράν- ούτω έχομεν επί
λών είς άμεσον επαφήν μετά τον ,^ρα^μ—(< Μετιανή είς Μα. τό Δόκρα είς δογαλά· Ά- Ταγιάρ. Ή αύτονομιστική π,ροττα τιαν, γανδα εύρε ττολλους ότπσιδούς και , , , - ν Ι - τ , Λ. Γ^ ■ βοτ.ησσος €Ϊς ΑΙ&ανός, την Καρ έκ των Τούρκων αττογοητειιμενων ^ε·η .. «_£ '^ _,, . „ βάλη είς ΚελβεΡι, τό Αρα6:σσος έκ τοθ άποτελέσιματος τού γεν ι κου είς Άραττισοΰν, Μαλακοτταία είς όκό|μα, γιά την ττατρίδα Του, γιά τή γυναίκα τού, γιά τα παιδία τού, κ ι ίρυγε χαρούμί/νος σάνα εκανε τό τάμα ττού έταξε. Κι ιέρχούμαστε τώρα «στ' Άρ μενικά», σχπ! Πρίν νά «ττατλαντίσΓ,» (45) ά κόμα τό κακό ττήαινα ττάλε στό Μιλτιάδη ττοΰ εΤχε νά τταΡαδώ- ση μιά βιαστική δουλειά στό "Σί ρασκεράτο» (46) καΐ κάναμε νυ χ-τέρτα. Ένα ττιρωΐ χαράιματοι άκούμ€ αττό μακρυά μιά άσι/νήιθιστη 6ουή κι ένα «πατιρντ!» (47) μέ πιστο λιές, χμρΐς νά ξέρουμε τί είναι. Οί >μαστόροι> ο—ασοχολιάσαίνε
·<ρ1 σταματοΰνε νά στρΐψουνε τσι γάρο. Τό άψεγκρητό τούς εκοψε δλέττοντας δτι οί 'Ελληνες 0α διβδέχονΤο (μέ φυσικό τρόττο -τ^ σνιμμάχονς στήν κυριαρ,χία δεξιά τού: της θράκης, γιά νά άνατττύξουν --«Μττέγι (60) . έφέντιί-ερ! τό τΓνεϋμα τής αύτοΌμήο-εως καΐ ιΐτταραμττέρ γκιτετζέις! τής Γαλλτβουλγαρικής σιτνεργο^ί- Περάσα·μ€ μεσ>' άττ' τό «Ζαλα ^ς. ·Ο Βούλγαρος ονγγραφεύς Ί-
οανα». μ,^,ν '/λτίνω;ρ. γενικάς γραμμα-
Στό δράμο «μιλιά» δέ βγάλα τε0ς τής Διευθύνσεως Οικονομικήν
με άττ' τό στόμα μας. «Κίχ» ού τής Διασι,'μαΧ'κής Θράκης στό Ι6ι
τε ό Ίσιμαΐλις οϋτ' ιέμεΐς- 6λίο τού «Ή Διασι/μμαχική Θρά-
Κτ}» εγραι«:
«Κατά τοϋς
τίλευταίους τού-
τους καιρούς, ό ξένος τύττος άσχο
ΕΤδανε τά μάτια μσς τούς
σκοτωιμένους μ' άνοιγμένα κεψά
λια, μυαλά ^υμένα.
Μαχελειό ώσπου νά φτοχσθΜμε λεΐται ττολύ συνήινως μέ τό σύστη
στή θαΚασκτα.
"Ενσ *γκερεμέ> φτάνοι/με καΐ
στή θάλασσαααα! !
^ΕκεΤ άλλο ττάλε! οί δάρκες
ώοαγμένες στά σκοινιά νά σ^αμ
ττανε6άζοΐΛ·ε καϊ ψυχτι ζοΐΛ'τανή!
ΜτΓίρεεσειΐς! Τί νά κάνουμΓ;
ΤώΡα;
ι/οκ γλέττουμε νάρχεται ίτνσς κου
τσάς "Όυρκολΐαφς βράκας παν
Τ&τι. *·.οντά, (μάς λέει ττώς ^ίνα.
σταλμόνος) άττ' τον Ίοΐμσΐλι κι
δτν θέλοιομε νά μάς βγάλη στό ο ι σμόν τής Άνατολικής Θρόκης
Γαλατά. Ι ^α τής Τοκρκικής Αύτοκρατορί-
μα, τό οτγοΤολ> ό στιΡατηιγός Σαρ-
ττύ εΤχεν έγκαθιδρύαει έ· Δι;τική
θράχΓ)· Τό κα9εστώς αύτό· 56να-
Ται μετά θάρρους νά όνο,μβΛτθή
συνεργασία γαλλοδοΐίλγαρική έ1^
Άν«τολή πρός είρήΊνενσιν τών
Βαλκανίων».
Καί σέ άλλο σημεΤο 'έτόνιζε:
«Άξιωματικοί Γάλλοι τού έττι
τίλείου τού Σαρττύ, εσχον σιΛ'εν-
τεθξεις μετά τού Ταγιάρ, όπως
νά άνακηρύξη τρν χω
ττολεμου τω·/ Εβραίων έξ όλοκλήτ ,
, „ , . Μελεκομη επισης καΐ Το εις χι
ροα Αρμενιων και Βουλγαρων, , . , , _ί_.
„ -., , , ,. . λιων τπίνιακοσιιων ■μετροί.' αττο
θεΡμονς δέ τους & Καραγατς Λε , .
_ , __ , , _..Λ_. σταστν άττο της Νεαπόλεως χω
ρίον Φήνητα ή Φανήτα τό μετέ
τρεψαν είς Κιορέμ ή Κιορειμί, ττα
ρεριμη,νεθοντες ^ή(ν έννοιαν τής
λέξεως μέ την σημασίαν έ<|>άνη,
έκράνηκε· έκ των ώς άνω άναφερο
μένων σννάγεται τό σ^μττέρασμα
δτι ή μόνη τσττοβεσία δττου έκτί
ΚΚισμετέν ζιγιαδε όλμάς». ' ας Καΐ την ένωοίν της, ττρός την
Μτταίνουμε σ' ένα «ντολμούς αύτόινομον Δυτική Θράκην.
ί64) καΐκι» καΐ δγαίνονμε στό ' Γιά την κίνησι αθτονομήσεως
Γαλατά. Ι τής ©ράκης, έκτς άλλος σι»>γρα-
Ό Μίλτος έΐδωσε σΤον <ο^Ύσο φεύς 0 κ. ΓεΡαγάς·· άναπτληρωτής ΐπά χιρυσή λίρα «μτταξίσ * | γενικός διοικητής Θράκης, στό 6ι 'Αγριάδα καΐ οτΐό Γαλ^τά. ' 6λίο τού «Άναμνήσεις ί< Θράκ,ης· Κλειστά δλα, ττοΰ καί ττοΰ έγλε ' 1920 - 1922» ("Εκδοσις (('Εστί- , γ 1920 19 ' ττες κανένα τρεΐχάτο νά <1>εύγη. ' ας» 1926)
την δψη λεμόνι. "Ακουες
νά ξέρης τί γένεται, «άμμα»
τΐΛ^ισταΐνούσοΐΑα τό κακό σάν
κοσμοχαλασιά πού σέ κσντογο-
νάτιαζε.
Ό ΜιλΤιάδης άνοιιξε τό συρ
τάρι τού γραφείου καί φουμάρα
,με άπό ένα «μττοχτσά» (48)
'Ενας ιμάο-τοιρακ; έψησε κ, ό'φε-
,ρε καφέδες.
Τί νά είναι; - τί νά είναι; ό
λοι δάζαμε τό κακό στό νού
ιμ«ς.
Ή ώρα ττερνούσε καΐ τό ττα
τιρντΐ» ιμεγάλωνε, σέ λίγο ψάτη-
■κε κι ό ί"λιος.
Στήν ώρα - πάνοι» «τάμ» (49)
ττάμε κατά την ιτάρτα μί. ττροφύ
λαξη, ττού χτυττοθσει καΐ γλέττου
με άττ' τό τταράθυ,ρο τον Ά6ρα
.μη φουρτουνιασμένο. Τόν άνοί-
ξίοομε.
—ί(Άκόμα χάθεοτε;! γλίγω-
ρις ίτοψαστήτε νά ψεύγου'μί!
Στεκούμαστε· ό Ίσμαΐλις ψεύ
γει χωρΐς νά μιλήση
Λογαριάζαμε νά λύσουμε μιά,
Ό λιλτιάδης εΐπε ττώς νά μάς
ττεράσουνε γιά <"<ατσά·κιδες>
καΐ νά ττερασονμε στό Γαλατά.
(62) καΐ δέν τ' άττοφασίσαμε·
Σ:τγαλε τό φ·£σι τσυ κ ι έσκού
ττιιζε τόν Τδ,ρο, ένα ί{γκερεμΕ» λέ
€ΐ: εχετε «λε6όο6€ιρα;?- (50) Έ.
ιμιεΐς δεν τα είχαμε μαζί, έκ·:Τνος
εΤχε τό δικό τού. Τότες κοιτνηθή
καμε. Στό «άψε - σδησε» ψέρα
με βόλτα τό έργοστάσιο <ημάνι μάνι» κι έτοΐιμαοτΓ|καμε. Φεύγου νκ οί μαστοροι, κλεΐΜουμε· βά- ζουμε σΤραβά τά φέσια, καΐ τρα 6ούμ€. Μττήκα μττ|ε>οστά, στή μέ
ση ό Μϊλτος ιμέ τό άσηιμίνιο τού
μ·~χστο0νι, ττίσοι/ ό Ά6ράμης.
Μαζΐ ττηρα κι ένα σίθερο «γιά
καλό καΐ γιά κακό>. Διαλέξαμε
τά τταιρασόκακα γιά νά βγοΰμε
στή μεριά μέ τά «καΐκια» Μέσ
τόν αγ^ίχχ ή έρηιμιά, καΐ στά φυλ
λοκάρδια ξμτταινε ή άγριάδα.
-Τζάν τζίν# (51) Κόττ - οινάρ!»
Πρώτα τπερνούμε άττ' τά «άδ
ζέμικσ» έκε'ι ττού σττάνανε τα
'ίσον . φΐστ!κ>, νά τραβήξουμε
κατά τό «Μισίρ . Τσαρσί». (53)
Έκεΐ πού ττηαίνοςμε άττ' |-«τ.
ιταρασόκακο γλέττουιμ€ νά άνοί.
γ εί ίνα ΤΓαραθυράκι. ίνα άλλα-
ξαμιψειδιασιμήνο μούτρο σάτν
«άλλαχτό» μάς γλέττει, ττράφ!»
τό κλείνει καΐ άνετακχ. Σ' αύτό
τό ~αρασόκακο ξέρομε πώς κα
κάωττοσοι Άρμ<νι6ες. "Αμα ψτάσαμε στό «Γιοκσέν (65) . καλντιρίιμ» θΜμηβή^αμε τόν καρδιοσωμό ττοΰ θά είχανε σττίτι. "Ως τό «Καλενδζί (66) . κου λούκ», ττήγαμε μέ τό «ττάσο» ότττ έκεΐ καΐ κεϊ άνοιξαμε πάδι, καΐ μόλις φτάνουμε σττίτι ,μαζεμένοι δλοι νόμιξες κ ι είχανε λεΊι·ονο. | "Αμα μάς εϊδσνε έγ.νε Νεκρά νάσταση. Απού τότες δέ>ν ξα'νιαφ
σΤά Ταταΰλα ό Ίσμαΐλη*;.
Ό θεΐος μου σταιμάτησϊ έδώ
κι άνοΛε τό τσιγάΡο τού
Καί μιά άνάσα σάν άνχχστένα
γμα ξίφυγεν άττό μέσα μας και
μάς έλύτ.ρωσϊ; αττό τό δάρος.
Κ. Ν ΕΓΠΟΝΟΠΟΥΑΟΣ
την άνακωχήν καΐ
6αντίΛ·οι>ς, -^ών όττοίων ττροΐστα-
το ό Αιδόλ4χ>ς Μπαντέτι· Μόνον
οί "Ελληνες έξ άρχής άντετάχθη
σαν εντόνως, είς τάς ττροτάσεις
ταύτας. Καΐ οχιτός ό Ταγιάρ. όέν
έμεινε άτταθής πρός την κίνησιν.
Τό Πανθρακικόν δμως Μουσοι/λ
μανικόν Συνέδριον, μετά μακράς
καΐ ζωηράς συίητήρεις, άττέρρι-
ψε τήν ττρότατιν, δττως ζητηθή ή
αύτσνόμησις, μέ έκιφράσεις ττολύ
Ιένβεικλίκαις»· κατά τής γαλλικής
ιδία προστασίας» (σελ. 21). ■
ΣΦΑΓΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΙΕΣ
"Ας ξαναγ υρίσοι-'με όμως στόν
ΤαγιάΡ: Μετά τήν έττιστροιρή τού
άττό την Κωνσταντ ι νθίπτολ ι, ό
Τούρκος έτταναστάτης· δέν έμεινε
σϋτε μιά σχιγμή μέ σταυρωμένα
τά χέρια. Άττό την πρώτη ήμέρα
ίής έπανόδοι» τού άρχισε νά όρ-
γανώντ> στρατιωτικά τήυ Άνατολι-
κή Θράκη. ΕΤχε άναλάβει -πγν γε-
νική διοίκησι τώ>> διαφόρων έξ-
τρεμιστικών άργανώσεων ικαΐ τών
σκμμοριών· ΆνΤικεΐ|ΐενικός σικο-
■π-άς ήταν ό καΤαρτισμός καΐ έξο-
ρ-λισ'μός άνταρΤικών σωμάτιοΐν.
Πρέττει νά σηιμειωθή, ότι Τ1ς ττοι-
κιλώνιιμες συμμοΡίες. εΐχε προπα-
■ρασκεΐΛϊσει ττρό τής εκδηλώσεως
τοΰ κινημαΤος τού- Μέ μεθοδικότη-
τα καΐ σι/νωμοτική τοκτική, διένε,
με όπλισμό' ώργάνωσε άμάδες καΐ
'έττροτταγάνδιζε κατά τού έλληνι
■κου καΐ άρμεινΐ'κοΰ στοι.χείου τή< ττεριοχης. Την ττροτταγάιν6α τοι είδιικώτερα, τήν ύποβοηθο&σαν κα ωρισμένα άτομα, τά όποΐα δροΰ- οχχν μέ έντολή τής τουρχι.κής Κ,υ- 'βερνήσεως. (ΣανεχίζεΤαι) ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΚΥΜΕΣΙΣ ΑΥ (Η) ΝΗ ΚΥ (ς) αυτής Β' έπιγραφή ΟΛΥΜΠΙΟΥ ΕΜ ΒΡΙΝΝΗ ΤιΟΥ Γ' έπιγραψή ΦΗΝΗΤΩΝ ΙΕΡΕΩΣ ΤΟΥΝΙΠΙ ΟΥ Δ' έτπγραφή ...ΚΕ ΑΡΧΙΣΝΑΓΟΥ ιΕ' 'Ετηγραψή ΜΝΗΜΗ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ιέν ΙΡΗΝΗ ΚΥΜΕΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΔΕΣΗΕ (οι) ΝΑ(Η)Σ ΤΗιΝ ΣΤ' Έττιγραφή Ι ΟΥΔΕ (Η)ΑΣ ΕΝ Ι(ει)ΡΗΝΗ ΚΥ(οι)ΜΕ(οι) ΣΙΣ ΑΥΤΟΥ 'Τά ώς άνω έπιγράμ,ματα κα των ασχολουμένων ιμέ την αρχαί τά την κΡίσιν τών ίστορικών καΐ ολογία άνάγοντσι είς την εποχήν τού Γ' μετά Χριστόν αιώνος, καΐ ταύτα τπστοποιοΰν ά ανωτέρω άναφιρ Ή Νεάττολις *.ΐχε δύο έκχλησίας. ί»ίια« μικράν νως περι των θέντων. Ε3ΚΚΑΗΣΙΑΙ σθη| ή Νεάττολις εΤΝκτι τα Μόν , τοΰ Άγίου Γεωργίου κτισθεΤσαν σκαιρ Τουρκιστί, Μασκάρα ή Ψό 1745 άργότεΡσν δέ εύρυνθεΤσαν όνομοττία σθη τό 1797 τό δέ 1780 είς τον ό ττρ'Λτσϊ σινη τό 1797 τό δέ 1780 είς τόν σχαρα ή άρχαιοτέρα τοΰ ιμικρθ!; νωΡΐοΟ 6τ έκτίσθη ή Νεάττολις. ΑΊ δέ είκασίαι τοΰ Γάλλοιο ττε ι ριητνητοΰ Τεξιέ, ό όττοΐος ττεριη γήθη δλας τάς έτταρ'Λίας τής Μ. ΙΟΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - Τοξιαρχου Π.Α. ΔΑΒΑΚΗΣ-ΠΙΝΔΟί ολοκλήρου τοθ πολεμοβ 1840 - Οί >ιιά.ΐων μεταγρνεστέρων, άτινα
κις δίν Οά έλ.άιιΰίΐνην χιόοαν άνευ , έ'ώ ι
"'μδυ,
αλλα και δ,α να μή
τή- πρώτη: έπιτ.·χίιις, -««««♦ ι '— -» -"*, ·» ·*Π *<»«στ,1ο !!!ί ώονάΐσρν ό Δ,οιχητής τΓ,ς δ.,υοφ.λε,; τού; πολεμ1στά. ' ■* ■1, Μονάδο:. .Ετέλεσαν δέ οί Η τοιαύτη «ισχςά χα1 ,^(ν Λύνοι τής Μι.·.ά6ο; αυτής. υ,« ,οοη,οΓτια πΟ,~ι ν^α χαυτηοΐ(1(Α ήγεσίην των μνημον-υ | Η Ε/.λα, δεν «Ινα, τσιφ;.[Χι ^ Ημεοησίκ Διατβγή Ι νενό;. Ανι>κτι είς χά τέχνα ^ »
καί Λ30 .ιαντός είς χά έκλεν.τά '''
κνα «.ΰτής. Τε·
Δκοιοι-μεθα δθεν νά μάθ(1ΗιΡν .
"Ελνληνες, ποίοι έξ ήμήγ Ρτ °,'
έ.
ομ.'νων εν τη
Ά'4 (ιχΐΛΤΐκών.
Τό οπ 6ί' ό ΛιοΓ/ητής καί
τγ.6 οικητής τής 613 Μονάδος
τηίΐνματίοθηση , μέ βολίοίΐ τι^ε-
χ'ον, ώς καί ό Ταγματά(/χης Νίκη
τα; (,με 6ολίδ« τΐ'φεκίον),
5Γ,κνύει ρναογώς τό πώς έδ
γήθη, δι·ςτηρήθη κια έν
αι τό πνεϋμα τή; 61'ο Μον'άΛο;,
εϊ; ί» καί μόνον ποέπει νά αποδοθή
ί] έπιτνχία.
ΕΤΕΡΑΙ ΛΙΑΜΝΗΜΟΝΕΤ-
'Εξςτ /.ΕίΤΓ λαμπρΛς τό καθή-
ξα Τίκ·.α τής Ελλάδος -^ !'
προσήψιιν δνειδο; «ί; τήν -Ισ^%ι
αν μας, επί μακράν σειράν έΤ'"
έ.τί ματαίιο άποζήσαντες ίχ το-''''
δρώτος τΛν Έλληνος.
Καί υπό τοιούτίον σχ8ΐ|>ρ(,η ·
μώμενος ό Διοικητή; τού 'Α.-,^Ι'
σματος ΙΙΙΝΔΟΤ έχει ύ.τοχοί,,^
νά ζητήση όπως γίνη πλήρη; ^
ίΊΟηοσΐΓ κ.αί ΐ5,ιι?ιπιβιΤΛ. ...·.
κάθαρσις κ.αί άμϊΐφθώσ.
περίβολον τοΰ ναού έκτίσθη; τε
τραάραφον κωδονοστάσιον μβγα
λοπιρετΓές κιαΐ κο,μψοτέχνηιμα, είς
την διτικήν ττλευΡάν αύτοϋ καΐ
ικτόπιν δαταγή; μόν άπίκόπη ύ-1 ν.'αν Έλλάδα, ό τ ρ έ σ
πΐατιότητ. τοΰ Ταγματάοχον Παν.1 "αι βτιμος. Ά.-ΐοτελεί τούτο, νοα
ΐα;ή· περκι-/.λ(οθείς σχεδόν, διεαώ ζο>, Ιστορικήν^ Ανάγκην, ίί ^. .
θη ε:ς ΒωΓΐοΰσαν, οπου εδίοσε μά- ζ'ΐοτ«τ«' ή τΰχη τής Έλ/<ώο:, ; Άσίας κατά τόν 19 αΐώνα, ότι ή :έττΐ τού τηρώτου άρσφου εΐχε γρα ιψή ή κάτω©! έττιγραφή: Άγαθή καΐ ΑΛακαρια ψνχή Γεωργ ίου Ίερέως τού τΓολλά καμώντος Ή τΓθλλαττλώς εώειργετηβείσα τταΤιρίς ττρΐν ιμέν Γεώργιος Καπ τταδοκέων Ιερεύς δχι άριιστος πολ άς πόλεως Νύσσης οϊιδόλως εύ σταβή καθότι καΐ ό Ίσταρικός Στράβων καί γεωγιράφος όιναφέ ρει ότι ούδεμία ττόλις η χωρίον είς τήν ττεριοχήν τής Κατπταδοκί ας υπήρχεν είς τα ττερίΐχωρα τής Κ/αι σαρείας· οριστικώς δέ έττββε βαιώνη δτι ήτο ή άρχαία Μόσχα Ρα έκ τών έφθΛρεθέντων κατά τάς έ«σκαι)>άς τών θεμελίων τό 1894
είς τό χωρίο Φήνηκα (Κιορέ) 1500
,μέτρα τής Νεαπόλεως, αρχαίον
,ρον κατοικοι/μένην άττό έξελληνι
σ6έντας 'Εβραίους καΐ άμιλσύν
«α'ς ι^)"ν· έλληνικήίν, καΤοικθομέ
Κη^ μόνον άττό τούρκους, τυχαί
ως άνοικαλυφθεΛ'των
έττΐ μαρμάιρων
θη
χην έπιτνχή, σΐ'γκρατήσα; τούς Ί
πιλοΰ; μέχρις άφ.'Ιπος τής Μερατ
χί.'/ς 'Ι.τ.τικοΰ.
Τοϋτον έποότεινα έκ των ίκττέ-
οίιιν ΓΪ.ς ,τροπγίογήν ΐπ' άνδοαγ;ΐ.
ΟΙ'ί.
—Ό Ταγματάρχην Άνττονόπου
λο; Κ., διοικηΐής τοΰ
II
Τάγμη-
<>; (1 'Τποτοαεΰς), συνίκράτησε
1
'Λ' Γ|.
τις, αν σο>Οή, θά σι,>θή
ρίοϊημόν των τέκνονν της, τ;,ν
λα.ίιν ηοωϊσιιόν, τόν πρό(7(ΓΓΐτον
τό παρόντα καί τόν μέλλοντι
Έν Αθήναις τή 15 Αύγουστον '),
Κ. Δαίάκης
Σννταγματάρχης Πεζιν.ηΰ
Ο! πηοταθέ'. τ?ς διά τά: ήο
άιιο 6άς Ά?ιι·)μ(ΐ.τικοΙ τοΰ Λ.ιο
ττετρά«ν σικληιρά λιθοτεμών
(ΰδω,ρ ώπασεν ίΡιόν τροτταιοφό
ρον εμμεναι ής ψιΛχής τε. καΐ πολ
λών εϋσεβέων λαεΤρών, κωδώνων
δέ ά|νέ8€ντο Πύρνα, τόν δέ εύ
σεδήας Τε καΐ εύγνωμοσύνης εί
νεκα πατρΐ βύτη·
Κλότε θειστΓεισίιην ίαχήίν έγρε
σινε λαόν άμ^ι νέων δέ Θεοΰ δεΰ
τε ττροτευξάμενοι.
ΑΩΣ' Αΰγούοτου ΙΕ'
(Συνεχίζεται)
;κιλθ)ς τα Τμήματά τού, έλαφρώς | σικιτος Πίνδου έδ'ησ: νά
ταΰτπς διά τής ί>τ' άριθμ. Γ
194.1 Έγκυν.λ'ου Διαταγής
ποοσίίληθ; τα.
—Ό "Ιλαρχος Γεοογιάδης, δι·
ής της Όμ. Άναγνοιρίσεως,
♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦
ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥΙΖΙΔΗ
ΔΕ]
ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΜΙΑΣ Π ΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
25 Δεκεμδοίοι; 1973. Χαλάνδρι
ροΎ τής γενε'ειρ^ς.
36. Εύγενέστατε! δεχθήτε ?ώ
37 «Είσέ^βετε»
38. «Χαζίρικο» = εΤοιμο. |
39. "Ενα «γκερεμέ» - μτφρ.
= καμμιά φοΡά.
40 "Μάν>α μου συγχώρεσέ
με!>. Ι
42.
4 1. «Άμ μα» = δμως.
43 κΖαράρ - γιόκ!» = δεν 6λά ηου Άγγ?λα, ίίσο εΤναι κοιρό,. Ό
τττει. ίϊντρα; μου θέλει νά φνγονμε. "Ε
44.
2θόν
Οί ΐ|αντάροι ίΊ(ΐι>Γ>οΊ —-(Ίητοί ^έ
ι σ.τκτμένα ((Τίοά— τρ«6άνε γιά
τό' Τσίσιιέ (Κρήνη). 'ΕχεΊ /α-
τ(((Γ/.εΐ'(ΐπ()ή .ΐ(,ιο(!λήτ« 'Λ.τ' £->.γϊ
.τ/έηνν κιιράίίιιι κα'ΐάί'ιια γ ά τ,]
Χιό.
"Κρχετιΐι ά μάς δή άνάστατη ή
Μ·Λ>ι'.τη. Ό άντρ<ις της δοΰλεΐ1* στή σι·νοικί(ΐ Νταρ'.γάτς στό έργο στιίσο μ.ιι'ιηας λι' επαιζε κόψα, σιιντοι'ιηι στόν Μπολτσόβα, στήν Τει>ι|',θε;ιΐ. Κρι'νις Ίίΐρΰτίΐ; στήζΓΐ
στό μέτω.τύ της.
—γ)ά (ίΐ'γονμε, ςειμονίζει. Ό
Κεμά'. ίίπου ναναι θά μπή κκί το-
τ;·, ιιλλο,'μονο! Γ.ατί δέ ιρεΰγεις
τυ '
ν<ι ιιας πάηη... — 1Ιο<Η|Τα!£ νά σώσης τύ παιίί ν άοικο, θά μας πάρη. 'Ελάτε καί σεϊ;. Θά πάμε στή Χιό. Σάν ·/.«?„ μάοουνε τά ποάγματα, ξαναγι'ονά- μΐ. 45' · ι 46 «Σερασκεράτον» Ύττ^υρ- ι γεΤον Στρατιωτικόν. . —,γ[(-)ς 0' άς-ή<τί.» τόν Σ 32ρ· «!ΐθρταλί«;ΐ'»= κόα'μος, οί/ χ;, σ.ιίτι; θρωττοι, κοινωνία, μτφρ. κατάστα ] —Ό αντοας ικ.ν, εΕν<ιι έπίτρο· σις. | .τος στό Μετόχι. Σάν πατήσουν οί 33. «Καρα·κόλι» = ΆσΤι/ν. Τμή ! ΤοΰοίΌΐ έδΛ; θά τόν πιάσοΐΛ·. Λέ ιμα. 34 «Γιανλισλίκ μπεντέντιρ» δι>κό μου.
δοκός.
47. ■.Πατιρδί» = θόρυ'6ος.
48. "Μττοχτσά» —όνΌμασία πό
λυτελοϋς τσιγάρου.
49- «Τάϋ !» = μόριον ττρο<τδιο. ριστικόν — άκιρΐ'βώς. 5.0. «Λεβόρβερϊ· λέξ. Γαλλική, περίστροφον. 51 κΨυχη· ττνεΰμα άντισφσιρι .-52. «Σάν φ'ττίκ» —ττιστάικιον, κ1., φυστιίκι. 53. «Μισ!(ΐ - τσαρσί» =αίγυ πΤιοκή άγορά· . 54. ίίΆλ!λαχτό»=αερΐ'ΚΟ/ <(κϊ/ τασ·μα. 55 «ιΣαλντιρμάς» μεγάλη μάχαιρα. 56. «Τσόττ» = ρσττβλβ· 57. «,Αλάι - μαλά^ = φύρδην μίγδην. 58. *Χαόότ» = ιείαΕΐρός, μ'ΐ^>ρ-
τακτική
(μή σάς νοιάζη)·
59.
«Σταματάτε! μή χτυττήισε
*ε, είναι ΤαταιΑιανοί»·
σοΓ>Γΐτ--ιλε μήνι·μα ό Στεςτανής;
— Οχι, πά(ι) νά τοελλαθώ ά.τό
θλίιί'ΐ. Ή ζο>ή μου είναι Λδεια χ>·)
οί; αυτόν... "Αγιρ ΙΙολΰκαρπε, φα
νέοοχτρ τύ ■ Στεφανή καί ναοθοι
γονατιστή, ξΐ'πόλητη νά προσ*ννή
σοι τόν τάηο σον...
Ξά<}Λου μπήγο) κλάμματα, σπη ηαχτικά: Αχ θεέ μόν, δέ θά τό'·' ξαναδό (Γΐονάζίο. Ή Μερόπη μέ κΐ'ττά μέ λύπη. —'ΗΓιοί! θά λολαθώ! "Αχον κο κίίιν-ι μόν, τί πόθαμε. Ποίος τα πε ο!μ?·, ρ; θά .τηγαίνχιμΐ ίτέ 6άπτ·σι οτό Μπον άρμ,τασι μέ τίς ροδιές' μά τώοα... Χτίς έ^Τ!(ΐσα .ΐΓλτί στή σκάφη ν·' απλι·)σα το ι/αν στό χιιγιάτι. Τά πηράτΐ|θα ι'ΐλα. Κείνη τή στιγμή· χτνπ)|ματ<ι τραντάςανε τή ξιόΟΐΌΐΐ. Χτν.τάγι. ε τό ξΐ'λένιο χεροΓΟ.ι τής ί(' ρας, ποί' ,τκο.στκνε ΙΓ ΚτοεΗ'ΐ στά σχαλ.ά, ρ.ί· "».α καί μάτκι κόκκιν<·. —ΙΙεινώ, δ.ψώ, ψέλλισε ό τιαν. τάρος. 'Γο Έλ/νηνικό Άστυνο>ακό Μν&ιστόρηρα
ΑΙΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
115ον
Δέν ήξερα τί νά κανω_ Μέο
άπ' τά σκοτάδια £επρό6αλε ή ό-
πόφαοη, μέ τή μορφή κάποιου τα-
£ι. Φώναζα και σταμάτηοε. Μπή
κα μέσα κρατώντας σφιχτά τά
παπούτοια. Χωρίς δισταγμό έδα;-
ετχ,α διίναμη νά τήν οηκώσΐυ
"νστερα.._ Ό τρόμος μ' έκανε
νά ουγκεντρωθώ γύρω άπ' αύτό,
τού λέγεται «ϋπαρϋη»1 Μιά πα·
ρήγορη ίδέα. Ό "Εντουαρντ μπο-
ροϋσε νά τηλεφωνήοει οτήν ό-
οτυνομία της περιφερείας. Ήταν
όκόμα καιρός. Κανένας δέ θά τήν
σο τή διεύθυνση τού λόρδου εύρισκε μέοα σέ τέτοιο οκοτάδι
Ό Φράνκ έψαχνε γιά δολοιρόνους
κι' όχι γιά τσάντες! Ώστόσο, θ
άναγκαΖόμουνα νά πώ στόν "Ξν-
τουαρντ γιά τίς δυό έπιταγές!
Θάπρεπε νά έΕηγήσω τήν προέλευ-
αή τους!.. Θά τοϋλεγα τήν άλι;·
θεια! Γιατί νά τήν κρύβω τόοον
καιρό; Τι δουλειά μποροϋσε ναχει
ούτος ό δυστυχισμένος άνθρω-
πος μ" έκεϊνο τόν άπαίσιο δολο
φονο; Δέν ήθελα νά Εέρω τί οκε
φτόταν ό Ρόλαντ. Δέ μ' ένδιέ-
φερε. Τόν "Εντουαρντ καί τήν
' Ελεν χρειαΖόμουνα αύτές
ΜακΚήνναν! Είχα άνάγκη άπ' την
εύγένεια τοϋ Εντουαρντ κι' άι·'
ιή στοργή τής "Ελεν! Μόνον θιΐ-
τοί οί δύο μπορούοανε νά μέ κν-
•Όλάβουν Ι
Εϊδα τά μάτια τοΰ όδηγοϋ, μεθ'
ύπ' τό μικρό καθρεφτόκι, νά μ'
έΕετάΖουνε προσεχτικά καθώο Εε-
<ινοϋοε. Δέ μ' ένδιέφερε ή έ^- ύπωση, πού τοϋκανα. "Οσα λε φτά θάγραφε τό ταΕίμετρό τού. θεέ μου! Ή τσάντα μου!.. Οί 5υό έπιταγές καί λίγα πιό σελ ίνια... Τό διαβατήριό μου... Η Βίβλοο τής "Ελεν... Τό λεζικό. . :αί 6λλα πρόματα άχρηστα γιά όλους. πολύτιμα γιά μενά... Μέσα ο' δλη τήν δλλη υπελ- πιοία, χώρεσε κι' αυτή. Κι' ήτοι νί. ή άγωνΐα της, γι' άρκετή ώ¬ ρα, ή μόνη μου σκέψη! "ϋμεινε πίσω άπ' τήν πόρτα κείνοι; τοϋ σπιτιού! 'Εκεί τήν άφηοα. Δέ,ι/ όστ'; χ.ατά την 31ην καί Ιην ένηο γησε λ.'αν άποδοτικώς κ«1 τοΛΐιτν ηώς. —"Ο ίατοός Καλλάοης Ι., τοθ 'ΛποσπάΓΐιατος ΤΓίνδοι·, επετέλεσε λι,Ίμποώς τό καθήκον τού, τόσον υ¬ πό έ.τ.στημονικής όσον καΐ στρατι,ο τι-χής πλ'υοάς. —- Τέλος, σημίΐώνθ) τόν Ταγμα τάρχην Νικήταν (φονευθέντα εις ΡοΓαελ), όν έ.τοότεινα διά ποοα- γογή , διότι την 29ην Όκτωβρίου ήγήθη είς Μον-κα έπιτι·χοΰς το.τι- κής άντεπιθΓσε«)ς, πράγμα δπΕρ ήγνόο·ν τήν 4ην Νοεμ<6ρίου 1940. Ά* Κατά την διάρκειαν τού πόλε¬ μον, μόνον οί φονενόμ«νοι είχον οομα. Μία σϊΐρά ήρω}κών κατοο- θ(ιναάτ(ι)' / κατοα".)'|ξίχντα τόν κό¬ σμον θαυμασμόν, εϊετελέσθη παρ' άγνώστων! 'Ε.τμελΛς γάρ άπεφεΰ γητο ή ήνογηαφή των όνομάτοιν τών ήρίόων, τίόν ήοοΉον ίκρίλ(ι»ν, οίτι ρς άνέδειΐαν τας κ'ά ποοδότας, καί ήμιθεοΰς τοΐ'ς ΑΚΟΤΟΝΤΑΣ την μάχην. γείοι' Εθνικής Αμύνης. Λε ί ν ιντο δέ αί προαγωγαι έπ' άνί γηϋία. Ά* 'Τπό τού Σνντ«γματάηχιΐι· V 6άχη ύ.ΤΓ'βλήθη -/μ ή κάτ<>>(/> ή
ςρο;)ά πρός τό 'Τποιιργεϊοχ Έίνι.
κης Αμύνης, περί τής δι., Ίπρ
τού πρώτην ς·ον»Γυθρντος "Ε/.ληνο;
Άξ ωματικοΰ κατά τόν πόλταο
1940—41, 'Τπολοχαγοΰ Διάκον '.
λεξ.
Έν "Αθήναις τή 29 Μαίοι 1941
Ό Σι·νταγμ«τάοχης Δαόάχης Κ
Πρός
τό 'Τπονργεΐον Έθνικής Άιΐή
(Γρ«φεϊον Γεν. Διίΐι·ΟΐΛ·τον)
Ενταύθα
Περί τής δράσεώς τοΰ ςρολπΦϊ
τος 'Τπολοχαγοΰ Διάχον Άλεϊ.
Λαμβάνο) τή" τιμήν, κατόπιν /«ι
τής ύ,-ΐ' άριθμ. 4.2-843) 28-5-41 Λμ.
ταγής σας, νά βναφέρω τά ί
περί τΛν συνθηκών καί τής δ γ.
ως τοδ φονευθέντος έν πΆέμ™ ί'. Ι
πο/οχαγοΰ Διάκου Άλ€ς.:
(Σ υνεχίζεται)
Η ΠΔΝΑΡΧ4ΙΗ ΙΣΐΟΡίΑ
ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΙ
τ Κοτά τόν Γάλλον Έπίοί.οπον Αίμίλιο Μπουγκώ
♦♦♦♦»♦♦»♦»»*♦♦♦♦♦♦♦♦♦»»»♦♦♦♦♦<>♦< "Ενα μνημόσυλΌ χι ενας ΰμνος στήν γΓ| τών -τρογόνον ΓΕΩΡΠΟΥ ΓΡ. ΙΤΗΓΟΡΙΑΔΟΥ Ο ΠΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΡΣ Μετάφρ ασις ΒΑΣ. ΚΟΎΖΗΝΟΠΟΥΛ0Υ Τά ππδιά Ζ πού γεννιώνται άπό /άμους μεταζύ Εύρωπαίω · καί αύτοχθονων Φιλιππίνων γίνρνιαι ώ ραιότερα άπό τά παιδία πού προ- έρχονται άπό άμιγείς φυλές. Σ' τις ολόκληρη τήν γή ή διά γάμου ί- νωσις τοϋ άνθρώπου μέ τήν γυ- νσϊκα είναι εύλογημένη άπό τον Θεόν κσί ή γονιμότης πού δισρ ι.εί σίώνες αποτελεί γι' αύτούς χαράν καί εύφροσύνην όσον καί άν τό χρώμα τοϋ δέρματος, ό οχηματισμός τοΰ κρανίου και τό χαρακτηριοτικά τού προσώπου πα- ρουσιά?ουν διαφορές. Αύτά τά 60. ^Κύρκοι! θά σάς οννοδεύ ό). «Ζαλαχοχάις> —
'62. «Κατσάκηδες» =
. ι6)3. «Κσι/ροι>νταύ2·= μελαγχο-
λία.
64. «ΝΓολμούς κατί» —λέμιδοι
τίσσάρων θέσεων·
65. «ΓιΌυκσίκ καλντ;ρίμ» —
%)όυος κλιμακωτός άττό Γαλατά
ττοος ιΠέΊΡαν.
66. «Καλενδζί κουλούκ» άο.
θώς. *ιΚαλγιονδζού» (στρατιώτην
τοΰ ττάλαι πολε,μικού ττλοίου)
Ίστορία — γφ
καί ό Κορπαχνρτς ό Πέτρον
Έντνπώσεις άπό επίσκεψιν Καρς καί Πόντον το 19
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ: Γείοργ. Γρηγ. Γρηγοριάδου
Δαιδάλου 6 — Άγία Παρασκειτί] Άττιχϋ;;
ΤΗΛΕΦ. 05.90.517
δύσκολες ώρες μου. Τούς γύρευε
ή ψυχή μου!
"Εβαλα τά παπούτσια. Καί τότ?.
ένοιωσα τή φρίκη καί τήν άηδια
νά παίρνουνε μέρος οτήν άπο-
γ/ωση. πού δασίλευε μέσα ^ιου.
Εϊμουνο βουτηγμένη στή λάσπη!..
Ή κούραση έσπαοε τή νεύρικη
μου ύπερένταση. Ξαπλώθηκε πό-
νω μου. Ό λαιμός μου πονοΰσε
φοθερά. Λές καί τά χέρια τού
δολοφόνου τόν έσφιγγα/ όκόμα.
Τά χείλη μου φλογίζονταν άπ
τό ύπέροχο φιλϊ τοϋ Φράνκ...
"Ενοιωοα τήν άνάγκη τοϋ ϋ-
πνου. Νά μείνω έτο, όπως εϊ- ιοιοριι ού^·., ανήκουν σέ ένα
μουνα. Νά μην Ευπνήσω ποτέ! τό αύτό γενος καί ότι ή
Νά μην έπαιρνα κανένα πόνο, , εξωτερικών χαρακτηριστικών κατ
κανέναν έφιάλτη στό αίώνιο τα- . ούδένο
Είδι μου... Μονόχα τό φιλϊ τοΰ νοηθή
γεγονάτα
άποτελοΰν αδιό-
σε'στην άπόδειΕι γιά τήν ένότη-
τ.ι τοϋ 6νό,~ωπίνου γένους Ο'
φυσιοδίφες κύρους παραδέχονται
ότι όλοι οί λαοί τής γής αύιιφωνα
μέ την φύσιν των καί διά Αόγους
και
τρόπον είναι δυνατόν νά
ΤΑ ΒΙΒΛΆ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛIΩ::■^^
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣιΑΣ
Μέρος Β' λαογραφιχ.ά.
ΪΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
χ.αί. αλλες ίοτοοίες των Βονολιωτών
ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΤΣΤΙΑΝΟΙ
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Η ΒΑθΥΤΑΤΙΙ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑν
ΙΣΤΟΡΙΛΣ ; ;
Ενας έπίλογος στά πενη^/τάχρονα τοϋ Μιχρασιατι-
κοίί Όλέθ
Πέραν.
Όλέθρου
ΠΏΛΟΥΝΤΑΪ: Είς χό Βϋβλιοπωλεϊον Κολλάοον
ΣΤΑΔΙΟΥ 38 - ΑΘΗΝΑΙ.
Φράνκ... Τά δόκρυα, σάν διέξο-
δ{κ: ρτήν άπελπιοία μου, φτάσα-
νε πληθωρικά στά μάτια μου. "Ε-
τρεχαν όδιοκοπα, ένώ τά βογγη
τώ συνοδεύανε τούς λυγμούς μου!
"Ο όδηγός σταμότησε στήν δ-
κρη κάποιου π^Ζοδρόμιου. Γύρισε
πρός τό μέρος μου.
— Μπορώ νά ααο βοηθήσω σέ
τίποτο,
(Σι/νεχίζεται)
οια.
ότ, έ'χουν σοβαρή οημα-
2) Η οωματική ποιότης των
(ίνθρώπων οέ όλα τά κλίματπ τής
ΥΠΟ είναι ή ,δια. Παντοΰ
τηρεϊτα, ή ϊδιο μέση διόρκεια τής
ίωής ή δ Ο
.ιαρα-
καί τοϋ κακοϋ. Βεβαία έδιϋ κσι
έκεϊ αύτές οί ίκανότητες εϊνοι
πολύ ή όλιγώτερο έπισκοτισμένες
πολύ ή ολίγο ίσχυρές ή ότροφι-
κά άναπτυγμένες. Άκόμη καΐ στόν
πιο διεφθαρμένο λαό δλων των
II
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΙΣ ΣΙΓΑΡΕΤ¬
ΤΩΝ ΤΟ 1973
ή ,δια Οερμοκρασία τού σώ
ή ϊδ,α ταχύτης τού αφυ
ΥΜΟΟ, ή ιδία διάρκεια τής
μοσύνης, τά ίδια δόντια. Σ'
λους τούς άνθρώπους όλων
δ-
τών
τον
μερών τής γής δέν βρίσκομε και;
μίαν ίδιαίτερη διαφορά στόν μέ
οον όρον τοθ άναστήματος, βρίσκο
με τό αύτό κανονικό βήμα, ποϋ
στηρίΖεται στήν ιδία κατοοκευή
τοϋ ποδός, τήν ίδισ τελειότητπ
τοϋ χεριοΰ, ή όποία ούμφωνα μπ
. , ■■' -' 'ιτήν έκφρασι τού Μπλαίνβιλλ,
ί'.τονρνειοΐ' Ο.κονομικον,
ποθετε- δεξιοτεχνια
φραστης μεθόδου γεωμέτρου.
3) Πιό θαυμαοτά όπό τήν ό-
Ατ— τοϋ οώματος είναι ή ό-
' δλους τούς
Παντοΰ οί Ίδιες
ιδία πάθη! Ναί
'Κ'.λάδα '/.ατά τό έτος
ΐ'ίΛν ,ϊ6' (Κΐηχανίαν, είναι
Π<ιπαστοάτος β.551.610 εις την κατύ ή έϊ Κα- προϋ μιδς άνέκ· , α :έ/.ιας 5.872.508 χ,λά. Κεοάνης 4.854.0!!! -,.λά, Γε,,,ογ,άδη; ~ι.93ό Ι Τ »6β κιλά, Κ« σταντ.'νου 540.033 κι! ς τής Υ^ /α καί δ άτρορο; 17.352 κιλά. "Η-''Κ°νότητες, τά τ ό ύ | σύνολον 19.571.430 δ,άνο «-.τ^-'-:-β:: 2ωνών τής γής, τό νόημα τοϋ καλοϋ καί τοϋ κακοϋ δέν απού- οιάΖει, είναι δυνατόν δμως οέ με· ρικούς λαούς νά παρουσιάζοντα μεγάλες πλάνες. Παντοϋ εί όλ λου βρίσκομε τό δώρο τής γλώο- σας πού ίδιάΖει στόν άνθρωπο. Ή καθημερινή πεϊρα διδάσκει ότι οι διαφορές στήν εύφυΐα δέν απο· τελοϋν καθόλου οϋσιώδη παρά- γοντα καί μαλιστα έΕαρτώνται ά¬ πό έΕωτερικά αϊτια. Ό Εύρωπαϊ- είναι δυνατόν άπό πνευμστι- κης απόψεως νά κάποτε κατώτερος τόϋ νέγρου καί ό νέγρος μπορεϊ νά φθάση τ(Λ Εύρωπαϊον καί νά τόν Εεπερνά Παντοϋ οέ 6λες τίς ανθρωπί¬ νης φυλές βρίσκομε την Ιδία κλιοι πρός τό χακό, την ιδία δυσκολίο γιά τό καλό, την ιδία γεύση τόν άπαγορευμένο καρπό, την '" τάσι πρός τήν ύπερηφάνειΐ·· την οωματικι|ν ήδονήν, τή/ ύν' ταρσίαν. 'Εκτός αυτών παν τού Π "δια τάσις ποός λατρείαν ν·ά προσευχή, καί γιά θρηοκευτι- κές μυσταγωγίες, ίδιωτικές ή δΓ" Ι-'όσιες. Άπ' δλα αύτά ό πολδ (1) διαπιστώνει την τα τοϋ ανθρωπίνου γένους κί" άρνείται ότι ύπάρχει δισφορσ Ρε' εύγενών ή ταπεινών Κατά την γνώμη τού μερικοί Α°' εί είναι πιό προοιτοί στόν νενιομό καϊ τόν πολιτισμό άπο δΑ· λους άλλά ώς πρός τήν <Ρυ("' κή προδιάθεσι δέν ύπάρχουν ευ γενεϊς ή λιγώτερο εύγενεϊς Μετα £ύ των. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) (1) ΆλέΕανδρος Χούμπολ" (1769 - 1859). "ΕΕοχος Γερμ" νός φυσιοδίφΓ,ς. Στό μέγα έπιστπ μονικά έργον τού «Ό έκθέτει τά συμπερόπματα των <Ρυ ελευθερία, ου- ( σ,κών επιστήμων κατά τά αιώνος.
ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟ ΥΣΕ
Τού συνεργάτου μα ς κ. Κ. Ν. ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΥ
Β'
Άμα ττέρασε λίγη ΰφα κ>' ε-
*ό «όρταλίικι» (32) ήρΐνε
—«Μττρέ! Εύκράτη! έσύ τόν
ρήμαξες τό φουκαρά! ΕΤδα κ ι ε-
τταθα ώσττου νά τόν σι/νεφέρω!
τόν ρώττ,σα άν θά ττάη στό «Κα
ρακόλι» (33) καΐ ξέρεις τί ,μέ
εΤτπε; «Παΐνλΐισλίκ (34) - μτπεν
τβντίρ!».
•Καί ή αϊτία ξέρετε τί ήτανε;
έβαζε ίνα γΡόσι ποοραττάνω στό
λογαριασμό. Απού τότες χάθηκε
καί δέν ξαναφάνηικε γιά κάμπο-
σο καιρό.
Καί ,μιά νάσου! ίνα μεση.μέρι
χΤι/ττάει ή πόρτα· Μπρέ! στέκα
^ νά διοθμί ποίος εΤναι! καΐ ττάω
κ ι άνοίγω.
Ό (<σαρικλΐς» ό Ίοιμαίλις α' ένα καλάθι σταφύλια καΐ μέ και •νούργια «σ^ΐλ6όίρ|.ια» σά «-ντϊιρέ κι» (35) στεκοΰντανε στήν ττόρ τα. —«Λτττεγιζαδέ! μεμλεκετέν ττε σνέσ! - έντέριμ ! —«ΜτΓθύγιοονν (37) . ίτσερ Βγαίνουιμε *&α γκερεμέ» «ι αττ' έκεΐ γιά νό ττάρουμε τόν ά'λ λο δρόμο. Κ ι έκεΐ γενούνταΎε τό «ακό, «σαλντιρμάδες» (55) μττι- «δουλειά» τους. Μόλις δγαίνουμε σ^ολιές καΐ «τσόττια» κάνανε τή στά δρόμο ό-ντικρύζοιψβ ένα «ά- λάι (57) - ,μαλάι» άττό «τουρι <ια» μέ οιαρίκια καΐ 'σόπια στά ■χέρια νάρχεταΐ καταττάνου μας. , Τθ ΚΙΝΗΜα ΤΟΥ ΙΖβΦίΡ ΤΑΓΙΑΡ & Η ΑΠΕΑΕΪΘΕΡΩΣΙ ΤΗΣ ΑΝάΡίΑΝ)ΛΕΟΙ -Ο ΚΑΚΟΣ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟΥ Α ΤΤΑΤΟΥΡΚ -Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΙΣΔΡΕΙΑΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΝ (ΟΥΡΚΟΥΠ) Τού συνεργάτου μα; ν.. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΤ ! .... ΗΣΙΟΥ ΔΕΣΝ. ΑΡΧΙΣΥΚΑ ΓΩΓΙΣΑΣ (ΗΙ) ΕΝ Η (ΕΙ) ΡΙ (ΟΙ) ΜΕ (η) ΣΙ (Συνέχεια έκ τού ττροηγουμένου) ότ των ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΤΕΛΗ Α 6ΑΝΑΣΙΑΔΚ 8ον ΚΙΜΔΥΝ|ΟΣ ΑΥΤΟιΝΟΜΗΣΕΞΩΣ ΤΗΣ ΘΡΑΙΚΗΣ Άφθονες «/ττοσχέσεις άλλά οί ττεΡ·σσότεροι των ασχολουμένων μέ την Ιστορίαν τής Κατπταδοκίας τταραδέχοΐνται ι δτ, ή Νεάπολις έκτίσθη επί τών 1 έρε.ττίων τής Μόσχαρα (Μούοκου ' ρα τουρκιστι). Καθότι οί Τούρ τήν σον ή Διπική ©ράκη διετέλει ιΤττό κ£)| μ£χα η ^ τήν διασυμμαχικήν κατοχήν, έγέ- σμάτωΙν κσ1 σεμάτα>ν της Βυζαν
έΤή άνδ υό κύ ήθ
'Κάθησε στήν αύλή εβγαλε νά
στρίψη τσιγάρο- τον έδωσα «χά
ζίρικο». (38) Ή μητέΡα έψησε
καψέ·
"Ενα «γκερεμέ» (39) τόν γ
ττω καί οτ>κώνε'Γαι άττάνοι», ττιά
νει τό χέρι της, τό φιλεΤ καΐ τό
φέρνει στό κούτελο.
—-Άνέ'μ' άφενΤερσΊ'ν (40) -
ιμττανά!
Συγκινηθηκαμε- άντό)6αλη·ς ή-
ττίνε «αμμα» εΒειΐ)ΐνε <(ά|ντιπ:μλί, κι». —«Ζαράρ! (43) γιόκ! εΐπι ή Μη.τέρα, καΐ ή καρδιά τού τ*ίρ- τε στόν τόπο. «Κονουοτίσαμε» (44) κομμάτι Άττάνου στή στιΐγμή ξεφιΛρώ «ξένΟ άχυιρωνα»! Μα ό λοχαγός ν€ΐ δλλο ό'α μττουλούκι ,μέ τσό 2εμττώ, δέν ήταν ό μόνος δυστυ- ό οποίος έργοοζόταν γιά τήν οώτσνόμησι τής Θρόκης. Πολλοΐ ή· ττοθ έρχούντανε μ«τ" άττ' τ' άλλο σοκόκι άπ' τ' άρισ-τερά. 'Ε,μεΐς κρατηθηκαιμε σ^ή σειρά τ<ΐν οι Γάλλοι άιξιωμαΤικοΐ οί ό- ας καΐ τΓροχωρούσαιμε. ποΐοι εΤτε τΐαρασυρμένοι άτπό τ ήν Άκοΰμε τόν 'Αβράμη νά λέει: ,οουλγαριχή προτταγάνδα — σ-ρούς Βουλγάρους ή αϋτονό- τής Θιρκης — ε'τε διότι ύ- έττΐ μεγάλο χρον«ό μηαη —Τό «χα6α> (58) σας· καί
χσυμαντερνω έγώ!
Δέ θά ήμαστανε εΐκοσι μέιρα
*ό ττολΰ ιμακρυά τταραττάνου, κι ιδιάστηιμα <ττΐς άττοικίες, εΤχαν ά- Λκούεται σά σάλπιγγα: ■—-«ΝτούοΐΛρουοι<<ν! (59) 6ούΐ>
— ΤατανλαλίνΤιρ! ! ,
Μέ τό τσσττι στό κέρι ό Ισμσ
ττοχτήσεις νοοτροπία όττοικιοκ.ρατι
ΚΓ|.
■Καΐ στά εΰιρο,ρα έδάφη τής ©ρά
κης, όραματίζσνταν £να ττΡώτης
Τλιις σά ,ϋεθϋσμένος, καΐ πασά τάξεως γαλλ.κό ττροτεκτοράτο. ΟΙ
λειμιμένος μέσ' τά αΤιματα ξεχώ Βοθλγαροι είδικώτερα. έκαναν τό
ρισε άττ' τό 'ίμπουλοώα» κ ι όρθε
κοντά μας.
Με «άνει «τεμενά» ,μάς δάζει
νετο ένΤατική τΓροτταγάνδα υπό κύ
κλων ξένων καΐ έντοττίων, όπως
ζητηθή ΰττό τών Θρακών, ή αύτο-
νόμησις τής θράκης ύττό γαλλικήν
τ|ν-ς
τΓθοστασι/τν. Της κι*νη-
σεως ταύτης άμέτοχος δέν ή^ και
ό Γάλλος λοχαγός Ζειμπά, δΐατε-
δέν σννηρι-
τάς όνσμασίας
τώ,/ καταλαμδανο,μένων πόλεων
μέ καθαρώς τουρκικάς όνομασιας
άλλά προστ,αμοζον τάς Ελληνι¬
κάς όνρμασίας ττ,ρός την τουρκι
κήν προφοράν- ούτω έχομεν επί
λών είς άμεσον επαφήν μετά τον ,^ρα^μ—(< Μετιανή είς Μα. τό Δόκρα είς δογαλά· Ά- Ταγιάρ. Ή αύτονομιστική π,ροττα τιαν, γανδα εύρε ττολλους ότπσιδούς και , , , - ν Ι - τ , Λ. Γ^ ■ βοτ.ησσος €Ϊς ΑΙ&ανός, την Καρ έκ των Τούρκων αττογοητειιμενων ^ε·η .. «_£ '^ _,, . „ βάλη είς ΚελβεΡι, τό Αρα6:σσος έκ τοθ άποτελέσιματος τού γεν ι κου είς Άραττισοΰν, Μαλακοτταία είς όκό|μα, γιά την ττατρίδα Του, γιά τή γυναίκα τού, γιά τα παιδία τού, κ ι ίρυγε χαρούμί/νος σάνα εκανε τό τάμα ττού έταξε. Κι ιέρχούμαστε τώρα «στ' Άρ μενικά», σχπ! Πρίν νά «ττατλαντίσΓ,» (45) ά κόμα τό κακό ττήαινα ττάλε στό Μιλτιάδη ττοΰ εΤχε νά τταΡαδώ- ση μιά βιαστική δουλειά στό "Σί ρασκεράτο» (46) καΐ κάναμε νυ χ-τέρτα. Ένα ττιρωΐ χαράιματοι άκούμ€ αττό μακρυά μιά άσι/νήιθιστη 6ουή κι ένα «πατιρντ!» (47) μέ πιστο λιές, χμρΐς νά ξέρουμε τί είναι. Οί >μαστόροι> ο—ασοχολιάσαίνε
·<ρ1 σταματοΰνε νά στρΐψουνε τσι γάρο. Τό άψεγκρητό τούς εκοψε δλέττοντας δτι οί 'Ελληνες 0α διβδέχονΤο (μέ φυσικό τρόττο -τ^ σνιμμάχονς στήν κυριαρ,χία δεξιά τού: της θράκης, γιά νά άνατττύξουν --«Μττέγι (60) . έφέντιί-ερ! τό τΓνεϋμα τής αύτοΌμήο-εως καΐ ιΐτταραμττέρ γκιτετζέις! τής Γαλλτβουλγαρικής σιτνεργο^ί- Περάσα·μ€ μεσ>' άττ' τό «Ζαλα ^ς. ·Ο Βούλγαρος ονγγραφεύς Ί-
οανα». μ,^,ν '/λτίνω;ρ. γενικάς γραμμα-
Στό δράμο «μιλιά» δέ βγάλα τε0ς τής Διευθύνσεως Οικονομικήν
με άττ' τό στόμα μας. «Κίχ» ού τής Διασι,'μαΧ'κής Θράκης στό Ι6ι
τε ό Ίσιμαΐλις οϋτ' ιέμεΐς- 6λίο τού «Ή Διασι/μμαχική Θρά-
Κτ}» εγραι«:
«Κατά τοϋς
τίλευταίους τού-
τους καιρούς, ό ξένος τύττος άσχο
ΕΤδανε τά μάτια μσς τούς
σκοτωιμένους μ' άνοιγμένα κεψά
λια, μυαλά ^υμένα.
Μαχελειό ώσπου νά φτοχσθΜμε λεΐται ττολύ συνήινως μέ τό σύστη
στή θαΚασκτα.
"Ενσ *γκερεμέ> φτάνοι/με καΐ
στή θάλασσαααα! !
^ΕκεΤ άλλο ττάλε! οί δάρκες
ώοαγμένες στά σκοινιά νά σ^αμ
ττανε6άζοΐΛ·ε καϊ ψυχτι ζοΐΛ'τανή!
ΜτΓίρεεσειΐς! Τί νά κάνουμΓ;
ΤώΡα;
ι/οκ γλέττουμε νάρχεται ίτνσς κου
τσάς "Όυρκολΐαφς βράκας παν
Τ&τι. *·.οντά, (μάς λέει ττώς ^ίνα.
σταλμόνος) άττ' τον Ίοΐμσΐλι κι
δτν θέλοιομε νά μάς βγάλη στό ο ι σμόν τής Άνατολικής Θρόκης
Γαλατά. Ι ^α τής Τοκρκικής Αύτοκρατορί-
μα, τό οτγοΤολ> ό στιΡατηιγός Σαρ-
ττύ εΤχεν έγκαθιδρύαει έ· Δι;τική
θράχΓ)· Τό κα9εστώς αύτό· 56να-
Ται μετά θάρρους νά όνο,μβΛτθή
συνεργασία γαλλοδοΐίλγαρική έ1^
Άν«τολή πρός είρήΊνενσιν τών
Βαλκανίων».
Καί σέ άλλο σημεΤο 'έτόνιζε:
«Άξιωματικοί Γάλλοι τού έττι
τίλείου τού Σαρττύ, εσχον σιΛ'εν-
τεθξεις μετά τού Ταγιάρ, όπως
νά άνακηρύξη τρν χω
ττολεμου τω·/ Εβραίων έξ όλοκλήτ ,
, „ , . Μελεκομη επισης καΐ Το εις χι
ροα Αρμενιων και Βουλγαρων, , . , , _ί_.
„ -., , , ,. . λιων τπίνιακοσιιων ■μετροί.' αττο
θεΡμονς δέ τους & Καραγατς Λε , .
_ , __ , , _..Λ_. σταστν άττο της Νεαπόλεως χω
ρίον Φήνητα ή Φανήτα τό μετέ
τρεψαν είς Κιορέμ ή Κιορειμί, ττα
ρεριμη,νεθοντες ^ή(ν έννοιαν τής
λέξεως μέ την σημασίαν έ<|>άνη,
έκράνηκε· έκ των ώς άνω άναφερο
μένων σννάγεται τό σ^μττέρασμα
δτι ή μόνη τσττοβεσία δττου έκτί
ΚΚισμετέν ζιγιαδε όλμάς». ' ας Καΐ την ένωοίν της, ττρός την
Μτταίνουμε σ' ένα «ντολμούς αύτόινομον Δυτική Θράκην.
ί64) καΐκι» καΐ δγαίνονμε στό ' Γιά την κίνησι αθτονομήσεως
Γαλατά. Ι τής ©ράκης, έκτς άλλος σι»>γρα-
Ό Μίλτος έΐδωσε σΤον <ο^Ύσο φεύς 0 κ. ΓεΡαγάς·· άναπτληρωτής ΐπά χιρυσή λίρα «μτταξίσ * | γενικός διοικητής Θράκης, στό 6ι 'Αγριάδα καΐ οτΐό Γαλ^τά. ' 6λίο τού «Άναμνήσεις ί< Θράκ,ης· Κλειστά δλα, ττοΰ καί ττοΰ έγλε ' 1920 - 1922» ("Εκδοσις (('Εστί- , γ 1920 19 ' ττες κανένα τρεΐχάτο νά <1>εύγη. ' ας» 1926)
την δψη λεμόνι. "Ακουες
νά ξέρης τί γένεται, «άμμα»
τΐΛ^ισταΐνούσοΐΑα τό κακό σάν
κοσμοχαλασιά πού σέ κσντογο-
νάτιαζε.
Ό ΜιλΤιάδης άνοιιξε τό συρ
τάρι τού γραφείου καί φουμάρα
,με άπό ένα «μττοχτσά» (48)
'Ενας ιμάο-τοιρακ; έψησε κ, ό'φε-
,ρε καφέδες.
Τί νά είναι; - τί νά είναι; ό
λοι δάζαμε τό κακό στό νού
ιμ«ς.
Ή ώρα ττερνούσε καΐ τό ττα
τιρντΐ» ιμεγάλωνε, σέ λίγο ψάτη-
■κε κι ό ί"λιος.
Στήν ώρα - πάνοι» «τάμ» (49)
ττάμε κατά την ιτάρτα μί. ττροφύ
λαξη, ττού χτυττοθσει καΐ γλέττου
με άττ' τό τταράθυ,ρο τον Ά6ρα
.μη φουρτουνιασμένο. Τόν άνοί-
ξίοομε.
—ί(Άκόμα χάθεοτε;! γλίγω-
ρις ίτοψαστήτε νά ψεύγου'μί!
Στεκούμαστε· ό Ίσμαΐλις ψεύ
γει χωρΐς νά μιλήση
Λογαριάζαμε νά λύσουμε μιά,
Ό λιλτιάδης εΐπε ττώς νά μάς
ττεράσουνε γιά <"<ατσά·κιδες>
καΐ νά ττερασονμε στό Γαλατά.
(62) καΐ δέν τ' άττοφασίσαμε·
Σ:τγαλε τό φ·£σι τσυ κ ι έσκού
ττιιζε τόν Τδ,ρο, ένα ί{γκερεμΕ» λέ
€ΐ: εχετε «λε6όο6€ιρα;?- (50) Έ.
ιμιεΐς δεν τα είχαμε μαζί, έκ·:Τνος
εΤχε τό δικό τού. Τότες κοιτνηθή
καμε. Στό «άψε - σδησε» ψέρα
με βόλτα τό έργοστάσιο <ημάνι μάνι» κι έτοΐιμαοτΓ|καμε. Φεύγου νκ οί μαστοροι, κλεΐΜουμε· βά- ζουμε σΤραβά τά φέσια, καΐ τρα 6ούμ€. Μττήκα μττ|ε>οστά, στή μέ
ση ό Μϊλτος ιμέ τό άσηιμίνιο τού
μ·~χστο0νι, ττίσοι/ ό Ά6ράμης.
Μαζΐ ττηρα κι ένα σίθερο «γιά
καλό καΐ γιά κακό>. Διαλέξαμε
τά τταιρασόκακα γιά νά βγοΰμε
στή μεριά μέ τά «καΐκια» Μέσ
τόν αγ^ίχχ ή έρηιμιά, καΐ στά φυλ
λοκάρδια ξμτταινε ή άγριάδα.
-Τζάν τζίν# (51) Κόττ - οινάρ!»
Πρώτα τπερνούμε άττ' τά «άδ
ζέμικσ» έκε'ι ττού σττάνανε τα
'ίσον . φΐστ!κ>, νά τραβήξουμε
κατά τό «Μισίρ . Τσαρσί». (53)
Έκεΐ πού ττηαίνοςμε άττ' |-«τ.
ιταρασόκακο γλέττουιμ€ νά άνοί.
γ εί ίνα ΤΓαραθυράκι. ίνα άλλα-
ξαμιψειδιασιμήνο μούτρο σάτν
«άλλαχτό» μάς γλέττει, ττράφ!»
τό κλείνει καΐ άνετακχ. Σ' αύτό
τό ~αρασόκακο ξέρομε πώς κα
κάωττοσοι Άρμ<νι6ες. "Αμα ψτάσαμε στό «Γιοκσέν (65) . καλντιρίιμ» θΜμηβή^αμε τόν καρδιοσωμό ττοΰ θά είχανε σττίτι. "Ως τό «Καλενδζί (66) . κου λούκ», ττήγαμε μέ τό «ττάσο» ότττ έκεΐ καΐ κεϊ άνοιξαμε πάδι, καΐ μόλις φτάνουμε σττίτι ,μαζεμένοι δλοι νόμιξες κ ι είχανε λεΊι·ονο. | "Αμα μάς εϊδσνε έγ.νε Νεκρά νάσταση. Απού τότες δέ>ν ξα'νιαφ
σΤά Ταταΰλα ό Ίσμαΐλη*;.
Ό θεΐος μου σταιμάτησϊ έδώ
κι άνοΛε τό τσιγάΡο τού
Καί μιά άνάσα σάν άνχχστένα
γμα ξίφυγεν άττό μέσα μας και
μάς έλύτ.ρωσϊ; αττό τό δάρος.
Κ. Ν ΕΓΠΟΝΟΠΟΥΑΟΣ
την άνακωχήν καΐ
6αντίΛ·οι>ς, -^ών όττοίων ττροΐστα-
το ό Αιδόλ4χ>ς Μπαντέτι· Μόνον
οί "Ελληνες έξ άρχής άντετάχθη
σαν εντόνως, είς τάς ττροτάσεις
ταύτας. Καΐ οχιτός ό Ταγιάρ. όέν
έμεινε άτταθής πρός την κίνησιν.
Τό Πανθρακικόν δμως Μουσοι/λ
μανικόν Συνέδριον, μετά μακράς
καΐ ζωηράς συίητήρεις, άττέρρι-
ψε τήν ττρότατιν, δττως ζητηθή ή
αύτσνόμησις, μέ έκιφράσεις ττολύ
Ιένβεικλίκαις»· κατά τής γαλλικής
ιδία προστασίας» (σελ. 21). ■
ΣΦΑΓΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΙΕΣ
"Ας ξαναγ υρίσοι-'με όμως στόν
ΤαγιάΡ: Μετά τήν έττιστροιρή τού
άττό την Κωνσταντ ι νθίπτολ ι, ό
Τούρκος έτταναστάτης· δέν έμεινε
σϋτε μιά σχιγμή μέ σταυρωμένα
τά χέρια. Άττό την πρώτη ήμέρα
ίής έπανόδοι» τού άρχισε νά όρ-
γανώντ> στρατιωτικά τήυ Άνατολι-
κή Θράκη. ΕΤχε άναλάβει -πγν γε-
νική διοίκησι τώ>> διαφόρων έξ-
τρεμιστικών άργανώσεων ικαΐ τών
σκμμοριών· ΆνΤικεΐ|ΐενικός σικο-
■π-άς ήταν ό καΤαρτισμός καΐ έξο-
ρ-λισ'μός άνταρΤικών σωμάτιοΐν.
Πρέττει νά σηιμειωθή, ότι Τ1ς ττοι-
κιλώνιιμες συμμοΡίες. εΐχε προπα-
■ρασκεΐΛϊσει ττρό τής εκδηλώσεως
τοΰ κινημαΤος τού- Μέ μεθοδικότη-
τα καΐ σι/νωμοτική τοκτική, διένε,
με όπλισμό' ώργάνωσε άμάδες καΐ
'έττροτταγάνδιζε κατά τού έλληνι
■κου καΐ άρμεινΐ'κοΰ στοι.χείου τή< ττεριοχης. Την ττροτταγάιν6α τοι είδιικώτερα, τήν ύποβοηθο&σαν κα ωρισμένα άτομα, τά όποΐα δροΰ- οχχν μέ έντολή τής τουρχι.κής Κ,υ- 'βερνήσεως. (ΣανεχίζεΤαι) ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΚΥΜΕΣΙΣ ΑΥ (Η) ΝΗ ΚΥ (ς) αυτής Β' έπιγραφή ΟΛΥΜΠΙΟΥ ΕΜ ΒΡΙΝΝΗ ΤιΟΥ Γ' έπιγραψή ΦΗΝΗΤΩΝ ΙΕΡΕΩΣ ΤΟΥΝΙΠΙ ΟΥ Δ' έτπγραφή ...ΚΕ ΑΡΧΙΣΝΑΓΟΥ ιΕ' 'Ετηγραψή ΜΝΗΜΗ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ιέν ΙΡΗΝΗ ΚΥΜΕΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΔΕΣΗΕ (οι) ΝΑ(Η)Σ ΤΗιΝ ΣΤ' Έττιγραφή Ι ΟΥΔΕ (Η)ΑΣ ΕΝ Ι(ει)ΡΗΝΗ ΚΥ(οι)ΜΕ(οι) ΣΙΣ ΑΥΤΟΥ 'Τά ώς άνω έπιγράμ,ματα κα των ασχολουμένων ιμέ την αρχαί τά την κΡίσιν τών ίστορικών καΐ ολογία άνάγοντσι είς την εποχήν τού Γ' μετά Χριστόν αιώνος, καΐ ταύτα τπστοποιοΰν ά ανωτέρω άναφιρ Ή Νεάττολις *.ΐχε δύο έκχλησίας. ί»ίια« μικράν νως περι των θέντων. Ε3ΚΚΑΗΣΙΑΙ σθη| ή Νεάττολις εΤΝκτι τα Μόν , τοΰ Άγίου Γεωργίου κτισθεΤσαν σκαιρ Τουρκιστί, Μασκάρα ή Ψό 1745 άργότεΡσν δέ εύρυνθεΤσαν όνομοττία σθη τό 1797 τό δέ 1780 είς τον ό ττρ'Λτσϊ σινη τό 1797 τό δέ 1780 είς τόν σχαρα ή άρχαιοτέρα τοΰ ιμικρθ!; νωΡΐοΟ 6τ έκτίσθη ή Νεάττολις. ΑΊ δέ είκασίαι τοΰ Γάλλοιο ττε ι ριητνητοΰ Τεξιέ, ό όττοΐος ττεριη γήθη δλας τάς έτταρ'Λίας τής Μ. ΙΟΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - Τοξιαρχου Π.Α. ΔΑΒΑΚΗΣ-ΠΙΝΔΟί ολοκλήρου τοθ πολεμοβ 1840 - Οί >ιιά.ΐων μεταγρνεστέρων, άτινα
κις δίν Οά έλ.άιιΰίΐνην χιόοαν άνευ , έ'ώ ι
"'μδυ,
αλλα και δ,α να μή
τή- πρώτη: έπιτ.·χίιις, -««««♦ ι '— -» -"*, ·» ·*Π *<»«στ,1ο !!!ί ώονάΐσρν ό Δ,οιχητής τΓ,ς δ.,υοφ.λε,; τού; πολεμ1στά. ' ■* ■1, Μονάδο:. .Ετέλεσαν δέ οί Η τοιαύτη «ισχςά χα1 ,^(ν Λύνοι τής Μι.·.ά6ο; αυτής. υ,« ,οοη,οΓτια πΟ,~ι ν^α χαυτηοΐ(1(Α ήγεσίην των μνημον-υ | Η Ε/.λα, δεν «Ινα, τσιφ;.[Χι ^ Ημεοησίκ Διατβγή Ι νενό;. Ανι>κτι είς χά τέχνα ^ »
καί Λ30 .ιαντός είς χά έκλεν.τά '''
κνα «.ΰτής. Τε·
Δκοιοι-μεθα δθεν νά μάθ(1ΗιΡν .
"Ελνληνες, ποίοι έξ ήμήγ Ρτ °,'
έ.
ομ.'νων εν τη
Ά'4 (ιχΐΛΤΐκών.
Τό οπ 6ί' ό ΛιοΓ/ητής καί
τγ.6 οικητής τής 613 Μονάδος
τηίΐνματίοθηση , μέ βολίοίΐ τι^ε-
χ'ον, ώς καί ό Ταγματά(/χης Νίκη
τα; (,με 6ολίδ« τΐ'φεκίον),
5Γ,κνύει ρναογώς τό πώς έδ
γήθη, δι·ςτηρήθη κια έν
αι τό πνεϋμα τή; 61'ο Μον'άΛο;,
εϊ; ί» καί μόνον ποέπει νά αποδοθή
ί] έπιτνχία.
ΕΤΕΡΑΙ ΛΙΑΜΝΗΜΟΝΕΤ-
'Εξςτ /.ΕίΤΓ λαμπρΛς τό καθή-
ξα Τίκ·.α τής Ελλάδος -^ !'
προσήψιιν δνειδο; «ί; τήν -Ισ^%ι
αν μας, επί μακράν σειράν έΤ'"
έ.τί ματαίιο άποζήσαντες ίχ το-''''
δρώτος τΛν Έλληνος.
Καί υπό τοιούτίον σχ8ΐ|>ρ(,η ·
μώμενος ό Διοικητή; τού 'Α.-,^Ι'
σματος ΙΙΙΝΔΟΤ έχει ύ.τοχοί,,^
νά ζητήση όπως γίνη πλήρη; ^
ίΊΟηοσΐΓ κ.αί ΐ5,ιι?ιπιβιΤΛ. ...·.
κάθαρσις κ.αί άμϊΐφθώσ.
περίβολον τοΰ ναού έκτίσθη; τε
τραάραφον κωδονοστάσιον μβγα
λοπιρετΓές κιαΐ κο,μψοτέχνηιμα, είς
την διτικήν ττλευΡάν αύτοϋ καΐ
ικτόπιν δαταγή; μόν άπίκόπη ύ-1 ν.'αν Έλλάδα, ό τ ρ έ σ
πΐατιότητ. τοΰ Ταγματάοχον Παν.1 "αι βτιμος. Ά.-ΐοτελεί τούτο, νοα
ΐα;ή· περκι-/.λ(οθείς σχεδόν, διεαώ ζο>, Ιστορικήν^ Ανάγκην, ίί ^. .
θη ε:ς ΒωΓΐοΰσαν, οπου εδίοσε μά- ζ'ΐοτ«τ«' ή τΰχη τής Έλ/<ώο:, ; Άσίας κατά τόν 19 αΐώνα, ότι ή :έττΐ τού τηρώτου άρσφου εΐχε γρα ιψή ή κάτω©! έττιγραφή: Άγαθή καΐ ΑΛακαρια ψνχή Γεωργ ίου Ίερέως τού τΓολλά καμώντος Ή τΓθλλαττλώς εώειργετηβείσα τταΤιρίς ττρΐν ιμέν Γεώργιος Καπ τταδοκέων Ιερεύς δχι άριιστος πολ άς πόλεως Νύσσης οϊιδόλως εύ σταβή καθότι καΐ ό Ίσταρικός Στράβων καί γεωγιράφος όιναφέ ρει ότι ούδεμία ττόλις η χωρίον είς τήν ττεριοχήν τής Κατπταδοκί ας υπήρχεν είς τα ττερίΐχωρα τής Κ/αι σαρείας· οριστικώς δέ έττββε βαιώνη δτι ήτο ή άρχαία Μόσχα Ρα έκ τών έφθΛρεθέντων κατά τάς έ«σκαι)>άς τών θεμελίων τό 1894
είς τό χωρίο Φήνηκα (Κιορέ) 1500
,μέτρα τής Νεαπόλεως, αρχαίον
,ρον κατοικοι/μένην άττό έξελληνι
σ6έντας 'Εβραίους καΐ άμιλσύν
«α'ς ι^)"ν· έλληνικήίν, καΤοικθομέ
Κη^ μόνον άττό τούρκους, τυχαί
ως άνοικαλυφθεΛ'των
έττΐ μαρμάιρων
θη
χην έπιτνχή, σΐ'γκρατήσα; τούς Ί
πιλοΰ; μέχρις άφ.'Ιπος τής Μερατ
χί.'/ς 'Ι.τ.τικοΰ.
Τοϋτον έποότεινα έκ των ίκττέ-
οίιιν ΓΪ.ς ,τροπγίογήν ΐπ' άνδοαγ;ΐ.
ΟΙ'ί.
—Ό Ταγματάρχην Άνττονόπου
λο; Κ., διοικηΐής τοΰ
II
Τάγμη-
<>; (1 'Τποτοαεΰς), συνίκράτησε
1
'Λ' Γ|.
τις, αν σο>Οή, θά σι,>θή
ρίοϊημόν των τέκνονν της, τ;,ν
λα.ίιν ηοωϊσιιόν, τόν πρό(7(ΓΓΐτον
τό παρόντα καί τόν μέλλοντι
Έν Αθήναις τή 15 Αύγουστον '),
Κ. Δαίάκης
Σννταγματάρχης Πεζιν.ηΰ
Ο! πηοταθέ'. τ?ς διά τά: ήο
άιιο 6άς Ά?ιι·)μ(ΐ.τικοΙ τοΰ Λ.ιο
ττετρά«ν σικληιρά λιθοτεμών
(ΰδω,ρ ώπασεν ίΡιόν τροτταιοφό
ρον εμμεναι ής ψιΛχής τε. καΐ πολ
λών εϋσεβέων λαεΤρών, κωδώνων
δέ ά|νέ8€ντο Πύρνα, τόν δέ εύ
σεδήας Τε καΐ εύγνωμοσύνης εί
νεκα πατρΐ βύτη·
Κλότε θειστΓεισίιην ίαχήίν έγρε
σινε λαόν άμ^ι νέων δέ Θεοΰ δεΰ
τε ττροτευξάμενοι.
ΑΩΣ' Αΰγούοτου ΙΕ'
(Συνεχίζεται)
;κιλθ)ς τα Τμήματά τού, έλαφρώς | σικιτος Πίνδου έδ'ησ: νά
ταΰτπς διά τής ί>τ' άριθμ. Γ
194.1 Έγκυν.λ'ου Διαταγής
ποοσίίληθ; τα.
—Ό "Ιλαρχος Γεοογιάδης, δι·
ής της Όμ. Άναγνοιρίσεως,
♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦
ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥΙΖΙΔΗ
ΔΕ]
ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΜΙΑΣ Π ΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
25 Δεκεμδοίοι; 1973. Χαλάνδρι
ροΎ τής γενε'ειρ^ς.
36. Εύγενέστατε! δεχθήτε ?ώ
37 «Είσέ^βετε»
38. «Χαζίρικο» = εΤοιμο. |
39. "Ενα «γκερεμέ» - μτφρ.
= καμμιά φοΡά.
40 "Μάν>α μου συγχώρεσέ
με!>. Ι
42.
4 1. «Άμ μα» = δμως.
43 κΖαράρ - γιόκ!» = δεν 6λά ηου Άγγ?λα, ίίσο εΤναι κοιρό,. Ό
τττει. ίϊντρα; μου θέλει νά φνγονμε. "Ε
44.
2θόν
Οί ΐ|αντάροι ίΊ(ΐι>Γ>οΊ —-(Ίητοί ^έ
ι σ.τκτμένα ((Τίοά— τρ«6άνε γιά
τό' Τσίσιιέ (Κρήνη). 'ΕχεΊ /α-
τ(((Γ/.εΐ'(ΐπ()ή .ΐ(,ιο(!λήτ« 'Λ.τ' £->.γϊ
.τ/έηνν κιιράίίιιι κα'ΐάί'ιια γ ά τ,]
Χιό.
"Κρχετιΐι ά μάς δή άνάστατη ή
Μ·Λ>ι'.τη. Ό άντρ<ις της δοΰλεΐ1* στή σι·νοικί(ΐ Νταρ'.γάτς στό έργο στιίσο μ.ιι'ιηας λι' επαιζε κόψα, σιιντοι'ιηι στόν Μπολτσόβα, στήν Τει>ι|',θε;ιΐ. Κρι'νις Ίίΐρΰτίΐ; στήζΓΐ
στό μέτω.τύ της.
—γ)ά (ίΐ'γονμε, ςειμονίζει. Ό
Κεμά'. ίίπου ναναι θά μπή κκί το-
τ;·, ιιλλο,'μονο! Γ.ατί δέ ιρεΰγεις
τυ '
ν<ι ιιας πάηη... — 1Ιο<Η|Τα!£ νά σώσης τύ παιίί ν άοικο, θά μας πάρη. 'Ελάτε καί σεϊ;. Θά πάμε στή Χιό. Σάν ·/.«?„ μάοουνε τά ποάγματα, ξαναγι'ονά- μΐ. 45' · ι 46 «Σερασκεράτον» Ύττ^υρ- ι γεΤον Στρατιωτικόν. . —,γ[(-)ς 0' άς-ή<τί.» τόν Σ 32ρ· «!ΐθρταλί«;ΐ'»= κόα'μος, οί/ χ;, σ.ιίτι; θρωττοι, κοινωνία, μτφρ. κατάστα ] —Ό αντοας ικ.ν, εΕν<ιι έπίτρο· σις. | .τος στό Μετόχι. Σάν πατήσουν οί 33. «Καρα·κόλι» = ΆσΤι/ν. Τμή ! ΤοΰοίΌΐ έδΛ; θά τόν πιάσοΐΛ·. Λέ ιμα. 34 «Γιανλισλίκ μπεντέντιρ» δι>κό μου.
δοκός.
47. ■.Πατιρδί» = θόρυ'6ος.
48. "Μττοχτσά» —όνΌμασία πό
λυτελοϋς τσιγάρου.
49- «Τάϋ !» = μόριον ττρο<τδιο. ριστικόν — άκιρΐ'βώς. 5.0. «Λεβόρβερϊ· λέξ. Γαλλική, περίστροφον. 51 κΨυχη· ττνεΰμα άντισφσιρι .-52. «Σάν φ'ττίκ» —ττιστάικιον, κ1., φυστιίκι. 53. «Μισ!(ΐ - τσαρσί» =αίγυ πΤιοκή άγορά· . 54. ίίΆλ!λαχτό»=αερΐ'ΚΟ/ <(κϊ/ τασ·μα. 55 «ιΣαλντιρμάς» μεγάλη μάχαιρα. 56. «Τσόττ» = ρσττβλβ· 57. «,Αλάι - μαλά^ = φύρδην μίγδην. 58. *Χαόότ» = ιείαΕΐρός, μ'ΐ^>ρ-
τακτική
(μή σάς νοιάζη)·
59.
«Σταματάτε! μή χτυττήισε
*ε, είναι ΤαταιΑιανοί»·
σοΓ>Γΐτ--ιλε μήνι·μα ό Στεςτανής;
— Οχι, πά(ι) νά τοελλαθώ ά.τό
θλίιί'ΐ. Ή ζο>ή μου είναι Λδεια χ>·)
οί; αυτόν... "Αγιρ ΙΙολΰκαρπε, φα
νέοοχτρ τύ ■ Στεφανή καί ναοθοι
γονατιστή, ξΐ'πόλητη νά προσ*ννή
σοι τόν τάηο σον...
Ξά<}Λου μπήγο) κλάμματα, σπη ηαχτικά: Αχ θεέ μόν, δέ θά τό'·' ξαναδό (Γΐονάζίο. Ή Μερόπη μέ κΐ'ττά μέ λύπη. —'ΗΓιοί! θά λολαθώ! "Αχον κο κίίιν-ι μόν, τί πόθαμε. Ποίος τα πε ο!μ?·, ρ; θά .τηγαίνχιμΐ ίτέ 6άπτ·σι οτό Μπον άρμ,τασι μέ τίς ροδιές' μά τώοα... Χτίς έ^Τ!(ΐσα .ΐΓλτί στή σκάφη ν·' απλι·)σα το ι/αν στό χιιγιάτι. Τά πηράτΐ|θα ι'ΐλα. Κείνη τή στιγμή· χτνπ)|ματ<ι τραντάςανε τή ξιόΟΐΌΐΐ. Χτν.τάγι. ε τό ξΐ'λένιο χεροΓΟ.ι τής ί(' ρας, ποί' ,τκο.στκνε ΙΓ ΚτοεΗ'ΐ στά σχαλ.ά, ρ.ί· "».α καί μάτκι κόκκιν<·. —ΙΙεινώ, δ.ψώ, ψέλλισε ό τιαν. τάρος. 'Γο Έλ/νηνικό Άστυνο>ακό Μν&ιστόρηρα
ΑΙΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
115ον
Δέν ήξερα τί νά κανω_ Μέο
άπ' τά σκοτάδια £επρό6αλε ή ό-
πόφαοη, μέ τή μορφή κάποιου τα-
£ι. Φώναζα και σταμάτηοε. Μπή
κα μέσα κρατώντας σφιχτά τά
παπούτοια. Χωρίς δισταγμό έδα;-
ετχ,α διίναμη νά τήν οηκώσΐυ
"νστερα.._ Ό τρόμος μ' έκανε
νά ουγκεντρωθώ γύρω άπ' αύτό,
τού λέγεται «ϋπαρϋη»1 Μιά πα·
ρήγορη ίδέα. Ό "Εντουαρντ μπο-
ροϋσε νά τηλεφωνήοει οτήν ό-
οτυνομία της περιφερείας. Ήταν
όκόμα καιρός. Κανένας δέ θά τήν
σο τή διεύθυνση τού λόρδου εύρισκε μέοα σέ τέτοιο οκοτάδι
Ό Φράνκ έψαχνε γιά δολοιρόνους
κι' όχι γιά τσάντες! Ώστόσο, θ
άναγκαΖόμουνα νά πώ στόν "Ξν-
τουαρντ γιά τίς δυό έπιταγές!
Θάπρεπε νά έΕηγήσω τήν προέλευ-
αή τους!.. Θά τοϋλεγα τήν άλι;·
θεια! Γιατί νά τήν κρύβω τόοον
καιρό; Τι δουλειά μποροϋσε ναχει
ούτος ό δυστυχισμένος άνθρω-
πος μ" έκεϊνο τόν άπαίσιο δολο
φονο; Δέν ήθελα νά Εέρω τί οκε
φτόταν ό Ρόλαντ. Δέ μ' ένδιέ-
φερε. Τόν "Εντουαρντ καί τήν
' Ελεν χρειαΖόμουνα αύτές
ΜακΚήνναν! Είχα άνάγκη άπ' την
εύγένεια τοϋ Εντουαρντ κι' άι·'
ιή στοργή τής "Ελεν! Μόνον θιΐ-
τοί οί δύο μπορούοανε νά μέ κν-
•Όλάβουν Ι
Εϊδα τά μάτια τοΰ όδηγοϋ, μεθ'
ύπ' τό μικρό καθρεφτόκι, νά μ'
έΕετάΖουνε προσεχτικά καθώο Εε-
<ινοϋοε. Δέ μ' ένδιέφερε ή έ^- ύπωση, πού τοϋκανα. "Οσα λε φτά θάγραφε τό ταΕίμετρό τού. θεέ μου! Ή τσάντα μου!.. Οί 5υό έπιταγές καί λίγα πιό σελ ίνια... Τό διαβατήριό μου... Η Βίβλοο τής "Ελεν... Τό λεζικό. . :αί 6λλα πρόματα άχρηστα γιά όλους. πολύτιμα γιά μενά... Μέσα ο' δλη τήν δλλη υπελ- πιοία, χώρεσε κι' αυτή. Κι' ήτοι νί. ή άγωνΐα της, γι' άρκετή ώ¬ ρα, ή μόνη μου σκέψη! "ϋμεινε πίσω άπ' τήν πόρτα κείνοι; τοϋ σπιτιού! 'Εκεί τήν άφηοα. Δέ,ι/ όστ'; χ.ατά την 31ην καί Ιην ένηο γησε λ.'αν άποδοτικώς κ«1 τοΛΐιτν ηώς. —"Ο ίατοός Καλλάοης Ι., τοθ 'ΛποσπάΓΐιατος ΤΓίνδοι·, επετέλεσε λι,Ίμποώς τό καθήκον τού, τόσον υ¬ πό έ.τ.στημονικής όσον καΐ στρατι,ο τι-χής πλ'υοάς. —- Τέλος, σημίΐώνθ) τόν Ταγμα τάρχην Νικήταν (φονευθέντα εις ΡοΓαελ), όν έ.τοότεινα διά ποοα- γογή , διότι την 29ην Όκτωβρίου ήγήθη είς Μον-κα έπιτι·χοΰς το.τι- κής άντεπιθΓσε«)ς, πράγμα δπΕρ ήγνόο·ν τήν 4ην Νοεμ<6ρίου 1940. Ά* Κατά την διάρκειαν τού πόλε¬ μον, μόνον οί φονενόμ«νοι είχον οομα. Μία σϊΐρά ήρω}κών κατοο- θ(ιναάτ(ι)' / κατοα".)'|ξίχντα τόν κό¬ σμον θαυμασμόν, εϊετελέσθη παρ' άγνώστων! 'Ε.τμελΛς γάρ άπεφεΰ γητο ή ήνογηαφή των όνομάτοιν τών ήρίόων, τίόν ήοοΉον ίκρίλ(ι»ν, οίτι ρς άνέδειΐαν τας κ'ά ποοδότας, καί ήμιθεοΰς τοΐ'ς ΑΚΟΤΟΝΤΑΣ την μάχην. γείοι' Εθνικής Αμύνης. Λε ί ν ιντο δέ αί προαγωγαι έπ' άνί γηϋία. Ά* 'Τπό τού Σνντ«γματάηχιΐι· V 6άχη ύ.ΤΓ'βλήθη -/μ ή κάτ<>>(/> ή
ςρο;)ά πρός τό 'Τποιιργεϊοχ Έίνι.
κης Αμύνης, περί τής δι., Ίπρ
τού πρώτην ς·ον»Γυθρντος "Ε/.ληνο;
Άξ ωματικοΰ κατά τόν πόλταο
1940—41, 'Τπολοχαγοΰ Διάκον '.
λεξ.
Έν "Αθήναις τή 29 Μαίοι 1941
Ό Σι·νταγμ«τάοχης Δαόάχης Κ
Πρός
τό 'Τπονργεΐον Έθνικής Άιΐή
(Γρ«φεϊον Γεν. Διίΐι·ΟΐΛ·τον)
Ενταύθα
Περί τής δράσεώς τοΰ ςρολπΦϊ
τος 'Τπολοχαγοΰ Διάχον Άλεϊ.
Λαμβάνο) τή" τιμήν, κατόπιν /«ι
τής ύ,-ΐ' άριθμ. 4.2-843) 28-5-41 Λμ.
ταγής σας, νά βναφέρω τά ί
περί τΛν συνθηκών καί τής δ γ.
ως τοδ φονευθέντος έν πΆέμ™ ί'. Ι
πο/οχαγοΰ Διάκου Άλ€ς.:
(Σ υνεχίζεται)
Η ΠΔΝΑΡΧ4ΙΗ ΙΣΐΟΡίΑ
ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΙ
τ Κοτά τόν Γάλλον Έπίοί.οπον Αίμίλιο Μπουγκώ
♦♦♦♦»♦♦»♦»»*♦♦♦♦♦♦♦♦♦»»»♦♦♦♦♦<>♦< "Ενα μνημόσυλΌ χι ενας ΰμνος στήν γΓ| τών -τρογόνον ΓΕΩΡΠΟΥ ΓΡ. ΙΤΗΓΟΡΙΑΔΟΥ Ο ΠΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΡΣ Μετάφρ ασις ΒΑΣ. ΚΟΎΖΗΝΟΠΟΥΛ0Υ Τά ππδιά Ζ πού γεννιώνται άπό /άμους μεταζύ Εύρωπαίω · καί αύτοχθονων Φιλιππίνων γίνρνιαι ώ ραιότερα άπό τά παιδία πού προ- έρχονται άπό άμιγείς φυλές. Σ' τις ολόκληρη τήν γή ή διά γάμου ί- νωσις τοϋ άνθρώπου μέ τήν γυ- νσϊκα είναι εύλογημένη άπό τον Θεόν κσί ή γονιμότης πού δισρ ι.εί σίώνες αποτελεί γι' αύτούς χαράν καί εύφροσύνην όσον καί άν τό χρώμα τοϋ δέρματος, ό οχηματισμός τοΰ κρανίου και τό χαρακτηριοτικά τού προσώπου πα- ρουσιά?ουν διαφορές. Αύτά τά 60. ^Κύρκοι! θά σάς οννοδεύ ό). «Ζαλαχοχάις> —
'62. «Κατσάκηδες» =
. ι6)3. «Κσι/ροι>νταύ2·= μελαγχο-
λία.
64. «ΝΓολμούς κατί» —λέμιδοι
τίσσάρων θέσεων·
65. «ΓιΌυκσίκ καλντ;ρίμ» —
%)όυος κλιμακωτός άττό Γαλατά
ττοος ιΠέΊΡαν.
66. «Καλενδζί κουλούκ» άο.
θώς. *ιΚαλγιονδζού» (στρατιώτην
τοΰ ττάλαι πολε,μικού ττλοίου)
Ίστορία — γφ
καί ό Κορπαχνρτς ό Πέτρον
Έντνπώσεις άπό επίσκεψιν Καρς καί Πόντον το 19
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ: Γείοργ. Γρηγ. Γρηγοριάδου
Δαιδάλου 6 — Άγία Παρασκειτί] Άττιχϋ;;
ΤΗΛΕΦ. 05.90.517
δύσκολες ώρες μου. Τούς γύρευε
ή ψυχή μου!
"Εβαλα τά παπούτσια. Καί τότ?.
ένοιωσα τή φρίκη καί τήν άηδια
νά παίρνουνε μέρος οτήν άπο-
γ/ωση. πού δασίλευε μέσα ^ιου.
Εϊμουνο βουτηγμένη στή λάσπη!..
Ή κούραση έσπαοε τή νεύρικη
μου ύπερένταση. Ξαπλώθηκε πό-
νω μου. Ό λαιμός μου πονοΰσε
φοθερά. Λές καί τά χέρια τού
δολοφόνου τόν έσφιγγα/ όκόμα.
Τά χείλη μου φλογίζονταν άπ
τό ύπέροχο φιλϊ τοϋ Φράνκ...
"Ενοιωοα τήν άνάγκη τοϋ ϋ-
πνου. Νά μείνω έτο, όπως εϊ- ιοιοριι ού^·., ανήκουν σέ ένα
μουνα. Νά μην Ευπνήσω ποτέ! τό αύτό γενος καί ότι ή
Νά μην έπαιρνα κανένα πόνο, , εξωτερικών χαρακτηριστικών κατ
κανέναν έφιάλτη στό αίώνιο τα- . ούδένο
Είδι μου... Μονόχα τό φιλϊ τοΰ νοηθή
γεγονάτα
άποτελοΰν αδιό-
σε'στην άπόδειΕι γιά τήν ένότη-
τ.ι τοϋ 6νό,~ωπίνου γένους Ο'
φυσιοδίφες κύρους παραδέχονται
ότι όλοι οί λαοί τής γής αύιιφωνα
μέ την φύσιν των καί διά Αόγους
και
τρόπον είναι δυνατόν νά
ΤΑ ΒΙΒΛΆ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛIΩ::■^^
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣιΑΣ
Μέρος Β' λαογραφιχ.ά.
ΪΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
χ.αί. αλλες ίοτοοίες των Βονολιωτών
ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΤΣΤΙΑΝΟΙ
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Η ΒΑθΥΤΑΤΙΙ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑν
ΙΣΤΟΡΙΛΣ ; ;
Ενας έπίλογος στά πενη^/τάχρονα τοϋ Μιχρασιατι-
κοίί Όλέθ
Πέραν.
Όλέθρου
ΠΏΛΟΥΝΤΑΪ: Είς χό Βϋβλιοπωλεϊον Κολλάοον
ΣΤΑΔΙΟΥ 38 - ΑΘΗΝΑΙ.
Φράνκ... Τά δόκρυα, σάν διέξο-
δ{κ: ρτήν άπελπιοία μου, φτάσα-
νε πληθωρικά στά μάτια μου. "Ε-
τρεχαν όδιοκοπα, ένώ τά βογγη
τώ συνοδεύανε τούς λυγμούς μου!
"Ο όδηγός σταμότησε στήν δ-
κρη κάποιου π^Ζοδρόμιου. Γύρισε
πρός τό μέρος μου.
— Μπορώ νά ααο βοηθήσω σέ
τίποτο,
(Σι/νεχίζεται)
οια.
ότ, έ'χουν σοβαρή οημα-
2) Η οωματική ποιότης των
(ίνθρώπων οέ όλα τά κλίματπ τής
ΥΠΟ είναι ή ,δια. Παντοΰ
τηρεϊτα, ή ϊδιο μέση διόρκεια τής
ίωής ή δ Ο
.ιαρα-
καί τοϋ κακοϋ. Βεβαία έδιϋ κσι
έκεϊ αύτές οί ίκανότητες εϊνοι
πολύ ή όλιγώτερο έπισκοτισμένες
πολύ ή ολίγο ίσχυρές ή ότροφι-
κά άναπτυγμένες. Άκόμη καΐ στόν
πιο διεφθαρμένο λαό δλων των
II
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΙΣ ΣΙΓΑΡΕΤ¬
ΤΩΝ ΤΟ 1973
ή ,δια Οερμοκρασία τού σώ
ή ϊδ,α ταχύτης τού αφυ
ΥΜΟΟ, ή ιδία διάρκεια τής
μοσύνης, τά ίδια δόντια. Σ'
λους τούς άνθρώπους όλων
δ-
τών
τον
μερών τής γής δέν βρίσκομε και;
μίαν ίδιαίτερη διαφορά στόν μέ
οον όρον τοθ άναστήματος, βρίσκο
με τό αύτό κανονικό βήμα, ποϋ
στηρίΖεται στήν ιδία κατοοκευή
τοϋ ποδός, τήν ίδισ τελειότητπ
τοϋ χεριοΰ, ή όποία ούμφωνα μπ
. , ■■' -' 'ιτήν έκφρασι τού Μπλαίνβιλλ,
ί'.τονρνειοΐ' Ο.κονομικον,
ποθετε- δεξιοτεχνια
φραστης μεθόδου γεωμέτρου.
3) Πιό θαυμαοτά όπό τήν ό-
Ατ— τοϋ οώματος είναι ή ό-
' δλους τούς
Παντοΰ οί Ίδιες
ιδία πάθη! Ναί
'Κ'.λάδα '/.ατά τό έτος
ΐ'ίΛν ,ϊ6' (Κΐηχανίαν, είναι
Π<ιπαστοάτος β.551.610 εις την κατύ ή έϊ Κα- προϋ μιδς άνέκ· , α :έ/.ιας 5.872.508 χ,λά. Κεοάνης 4.854.0!!! -,.λά, Γε,,,ογ,άδη; ~ι.93ό Ι Τ »6β κιλά, Κ« σταντ.'νου 540.033 κι! ς τής Υ^ /α καί δ άτρορο; 17.352 κιλά. "Η-''Κ°νότητες, τά τ ό ύ | σύνολον 19.571.430 δ,άνο «-.τ^-'-:-β:: 2ωνών τής γής, τό νόημα τοϋ καλοϋ καί τοϋ κακοϋ δέν απού- οιάΖει, είναι δυνατόν δμως οέ με· ρικούς λαούς νά παρουσιάζοντα μεγάλες πλάνες. Παντοϋ εί όλ λου βρίσκομε τό δώρο τής γλώο- σας πού ίδιάΖει στόν άνθρωπο. Ή καθημερινή πεϊρα διδάσκει ότι οι διαφορές στήν εύφυΐα δέν απο· τελοϋν καθόλου οϋσιώδη παρά- γοντα καί μαλιστα έΕαρτώνται ά¬ πό έΕωτερικά αϊτια. Ό Εύρωπαϊ- είναι δυνατόν άπό πνευμστι- κης απόψεως νά κάποτε κατώτερος τόϋ νέγρου καί ό νέγρος μπορεϊ νά φθάση τ(Λ Εύρωπαϊον καί νά τόν Εεπερνά Παντοϋ οέ 6λες τίς ανθρωπί¬ νης φυλές βρίσκομε την Ιδία κλιοι πρός τό χακό, την ιδία δυσκολίο γιά τό καλό, την ιδία γεύση τόν άπαγορευμένο καρπό, την '" τάσι πρός τήν ύπερηφάνειΐ·· την οωματικι|ν ήδονήν, τή/ ύν' ταρσίαν. 'Εκτός αυτών παν τού Π "δια τάσις ποός λατρείαν ν·ά προσευχή, καί γιά θρηοκευτι- κές μυσταγωγίες, ίδιωτικές ή δΓ" Ι-'όσιες. Άπ' δλα αύτά ό πολδ (1) διαπιστώνει την τα τοϋ ανθρωπίνου γένους κί" άρνείται ότι ύπάρχει δισφορσ Ρε' εύγενών ή ταπεινών Κατά την γνώμη τού μερικοί Α°' εί είναι πιό προοιτοί στόν νενιομό καϊ τόν πολιτισμό άπο δΑ· λους άλλά ώς πρός τήν <Ρυ("' κή προδιάθεσι δέν ύπάρχουν ευ γενεϊς ή λιγώτερο εύγενεϊς Μετα £ύ των. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) (1) ΆλέΕανδρος Χούμπολ" (1769 - 1859). "ΕΕοχος Γερμ" νός φυσιοδίφΓ,ς. Στό μέγα έπιστπ μονικά έργον τού «Ό έκθέτει τά συμπερόπματα των <Ρυ ελευθερία, ου- ( σ,κών επιστήμων κατά τά αιώνος.
ϊ
ΠΡΟΤλΣΕΙΣ ΠΑ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΥΠΘΤΘΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Τα προβλήματα τού 1974
ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
>Η ξενοδο(χ*ιοκή κίνησις τής
Ι θεσσαλονίκης, τταρουσιάιζει μία
η,ροττ>τα πού κυμαίνεται ·μεταξύ
Το0 40% - 50%, ιμέ ά—οτέλεσμα. νά
βεωρηται άπό τούς ξενοδόχους τής
Ι δρασ-ΓΓΤΡΐότης των κινεΐται μεταξύ
Ι φθοράς καΐ ά-φθαΡσίας στόν Τομέα
^τό, όπ? Λφορά την περιοχή.
της Θεσσαλονίκης καί τής Χαλκι
16 κης·
Ή δηιμιουιργία ξενοδοχει>ςκκ>ν
Ι κλινών, ό άριβμός των οποίον εΐ-
ι ττολύ άι··ώτερος τής απαιτου¬
μένης ζητησεως, θεωρείται σάν τό
ι6ασ£-
νης δυσχερείας των τοι»ριστικών
έτπ·χεφήσεω/ στη·ν ττεριοχή τής
θεσσαλονίκης. Ή περιοχή ούτήτ
,εν τούτοις, θεωρείται ώς μειζονος
τοιριστικής σηιμασίας, δ'ότι τ>5η
16ια8έτει εν α δι/ναμικο 15 χιλιά¬
δων κλινών, μέ ττροοπΤική έπσν-
ξήσαός τους στό έγγύτατο μέλλον
στΐς 20 χιλιάδες κλίνες.
Βσσΐικό αϊτη,μα των ξενοδόχων
τής σΐΛμττΡωτεύσυσας, γιά την άν
Τιμετώπιση της τοωριστικής κ,ρίσε
ως εΤναι άφ' ενός ή διακοπή τής
ανεγέρσεως νέων ξενοδοχείον στή
Θεσσσλσνίχη καί την Χοολκιδική
(μέ έξα1ρεσ|η/ την αποπερατωθή'.
των υπό άνέγερση ευρισκομένων)
καί, άφ' ετέρου, ή ύτταγωγή τής
ττεριοχής τής Θεσσαλονίκης στήν
ττεριοχή Β' ή Γ" ΤοΟ ΝομοθετικοΟ
Διατάγματος 1313)72. Στήν Ζώ-
νη Β', ώς γνωστόν· άνήκει ήδη ή
Χαλκΐδική, μέ την όττοία τουριστι
κώς άλληλοσνμπληοούτσ.ι ή ττε,ρι-
ς|χή τής θεσσαλονίκης.
Ύποστη,ρίζίΤαΐι δτι δέν εΐνα)ΐι
•νοητόν ή δσκιμαζομένη ξε-
νοδαχειακώς ©εσσσλονίκη νά τοττο
ιθετήται σΤήν αυτή μοΐρα μέ την
Αθηνά καί μέ την Ρόδο, ττού ά-
νήκουν στήν ττερισχή Α'.
ιΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙιΕΣ
Έξ άλλου, ή Χαλκιδική. ή ό-
ττοία διήνυσε κα^ά τό 1973 τό
τΡίτο £τος τής λειτοΜργίας της,
παρουσιάζειτίς *τταιδιχές άσθένει-
ες» κά8ε αναττΤυσσομένης τουρι-
στικώς ττερισχής. "Επέτυχε εφέτος
μολις τό ττοσοστό ττληρότηΤος
τοΰ 55%. "Ετσι, ή ασκήση τής
ξενοδοχειοχής έττιχειρήσεως στήν
περιοιχή αυτή έμκ}>ανίζει γιά τοΰς
ιέπιχεφΓ,ιματίες ττάρα ττολλούς κιν
δύνους. Ή έττάνδρωση, έττίσης·
των ξενιαδσχειακών μονάδων, ττού
δηιμιου,ργήθηκαν στήν —εριοχή" έμ
φανίζει σημαντικά ττροβλήμαΤα.
Σέ σχετική εισηγηθή, ή όττοία
υυνετάχθη υπό ομάδος εργασίας
λονίκης, ύποστηρίζεται ότι, τταρά
τής Ενώσεως Ξενοδοιχείων Θίσσσ.
την σηιμαντική αυξήση τής ουρι-
στικής κινήσεως τής Χαλκιδικής
τό 1973. ή μέστ> ττληΡότης των ξε
ναδαχείων τόν Ίούλιο τοΟ ττερα
σμέου έτους έφθασε τό 38%, έ¬
ναντι 10% τού 1972, ττοσοστό, δ-
μ'ος, τό όττοΐο θεωρείται σάν όρισ.-
κό·
Έν δψει μιας προβλεπομένης
ονρ κνώσεως τής ττεριηγηΤικής κι¬
νήσεως κατά τό τρέχον έτος- λόγω
τής διεθνούς οΐκονσμικής κρίσεως,
οί ΤουριστΜθθί έπιχειρηματίες της
©ΐ'ίσαλονίκης ζήτησαν προσΐφάτως
άπο την ιΠολ'.τεία νά λάβη όρισμέ
να μέτρα γιά την όινΤΐιμετώττ'ση
ΐ'άθε ένδεχοιμένου.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΜΡΤΡΑ
Λ Ι
Μεταξύ αυτών βεωρούνται σάν
άΐΓθφασιστμκής σημασίας ή έπκμτΥ·
κυνση των χρεωλιχτίων καϊ ή έττέ-
κτ«|ση καί των άλλων ττσροχ&Γ'
ποθ ττΡοβλέττει τό Ν. Δ)γιμα
1313)72 γιά 1% τΓεριοχή Δ',
στήν όττοία ζητεΤται νά υπαχθή
ι τόσο ή ττεριοχή τής Θεσσαλονίκης,
δσο καί ή Χαλκιδική.
Γιά την σΛ,αζωογόνηση τής ιτε-
ξηση τής ξΕνοδοχειιακής ττληρότη-
ριηγηΤιχής κινήσεως καί την ού¬
τος στήν περιοχή τής Θεσσαλονί¬
κης καΐ τής Μακεδονίας, προτεί-
νεται νά προκληθή ή Θεσσαλονίκη
σάν ή κοιτίς τοΰ Βυζαντινοί) το-
λιτισμοΰ καί τής Άλεΐξ<3ν'δρινής έ- πς|χής. κατά το άνάλογο κατά Τό όττοΐο γο Ήράκλειο προβάλλεΤαι σάν Μινωικό κέντρο καί ή Άΰτρα αντιττροσωπεύει την κλασική Έλ λό)5α Στά πλαίσια των προτάσεων αυτών, οί ξενοδόχοι τής Θεσσσλο- νίκης είσηγοΰνται την μίΤΓαφοιρά ταθ Βι,φίντι,νοΟ Μονσείου 'ΑΘγγ νών στήν Θεσσαλονίκη καί την 6- λοχλήρωση· τής μελέτης ανιστΓρή- σεως καί εύπΡπτισ,μοϋ των βΐίζαν τινών μντ,μείων τής Θεσσαλονίκης. Μεταξύ αυτών τΓρ^3λέπετο!ι ή ά- ποκαΤάςτταση τού Πύργου Τ,ριγω- νίοα, ή διαμορφώση άνασκοίφών τής ττλατείας Δικαστη.ρίων, ή ά- ναστήλωση τοΰ Ωδείου καΐ ή χρη σιμοττοίησή τού γιά την πραγμα¬ τοποιηθή κίχλλιτεχν.κών έκδηλώσε- ων. ΖητεΤται, ιέτπσης, νά διαμορ- ιφοοβούν οί ηδη. ανασκαφέντες χώ- ροι ατό Όκτάγωνο, στόν "Αγιο Ίωάννη καΐ στήν ιΠομττική όδό· Προτείνεται νά γίνη .μιά μελέτη ιδιασώσεως τοθ ;<2ρα<ττ|;ος τήις άνω πόλεως τής Θεσσαλον ίκης. ό¬ πως εγινε καΐ ιμέ τήιν Πλάκα, στήν Ά6ήνα· Μέ σκοττό την αυξήση Τού άρι- νμού των διανυκτερεύσεων των τού ιριστών σΐήν ττεριο(χήι τής Θεσσα¬ λονίκης καί τής Χαλκι6.κΓίς, ττΡο- τείνεται νά ιμελετηθοθν κίνητρΐχ. ΐάστε οί άφ)κνοι!|μ'ενοι τευρίστες, σέ σΐΛ'δυασιμό ·μέ την όργά"ωση κρουιοϋζιερών, νά τταραμένουν 2-3 ήμέρες στήν ττεριοχη. Πρός τόν σκοπό αύτά έπιδάλλε- ται νά ενισχυθή ή καλλιτεχνική κινήση τής περιοχής καΐ νά δοθή ή άίδεια νά έκτελοθνται συναυλίες στόν "Αγιο Γεώργιο, κατά τό προ ηγοώμενο τού Ώδείου ΊΗρώ&ου Τού Άττικοΰ. καί νά κατασκευασβή κλειστό θέατρο 3.ΟΟΟ θέσε^Λΐν. Συγχρόνως στήν Χαλκιδική ιμττο- ροΰσε νά άνευ?ε9ή ένα ίπταίΒριο βάχτρο, μέ την έπιτά[χυν«ση των ΐάνασκαφών. "Ετσι θ' αποκτήση καΐ ή ττεριοχή 'ένΐα χώρο ύπαι&ρί- ων έκδηλχίΛτεων κατά τήν διάρκεια τοΰ νέ,ρσυς. ΣΥΙΜΕΔΡΙΑΚΗ ΠΟΛΗ ΟΙ τονριιστιι«οΐ έπιιχειρηματίες τής Θεσσαλονίκης τπροτείνουν, έ- ττίση-ς. όπως ή ττόλη χαρακτΓ>ρισθή
σάν σθνεδρι,οΐκή και σέ ττρώτο
στάδιο άναλάδη συνέδρια 500 £·
ως 700 άτάμων.
Ίδ.·αί'Ι«ρη Ιμψαση μ-τορε" νά
δοθή στρν δαλκανικό τοΜρισιμό,
άττό τόν όποϊο ή Θεσσαλονίικη θά
μπσροΰσε νά άτΓΟ,ρροφήση
ό αί- θμό τουρισΤόν ΟΊ 6αλκσ.-
νικες χώρες ΐμιφανίζουν τώρα μία
κινήση 160 χιλιάδων
.. 1
ή όττοία έντός τής προσεχούς ττεν
Ταετίας ύ~ολογίζετα, ότι θά απο¬
δώση 600 εως 700 χιλιάδες ττερι-
ηγητές κατ' ετος.
αυτού, εΤναι δυνατόν ση-
άριθμός τουιριστών, οί ό-
τοϊοι κ.ατευθύν«ονται στΐς άκτές τής
βουλγαρίας καί τής Ρουμανίας καΐ
ττοθ ψθάνουν τά 5 έκατ· έτησίως·
νά διέρχωνται μέσω τής Μακεδο-
νίας καΐ θΡάκης. δπου νά στοβμεύ
ουν γιά λίγο.
,Προτει'νεται, έττίσης, νά έττιδιω-
Εΰρώπης ,μέ την ©εσσαλονίκη καί
χδή άεροπορική διασύνδεση της
τήδν Κων)ττολι. ΕΙδικώτερα στόιν
τ:>μέα των κρουοοζιερών, ττροτείνε
ται δττως ή ©εσσαλοίκη γίνη τό
δεύτερ οέττίκεντρο τής χώρας μετά
τόν Πειιραιά, δοθέντος δτι σιτγ-
κοινοονιαχώς ή πόλη ττλεονεκτεΤ,
σι-5εομέν— μέ τέσσερις ΐχώιρες κα¬
τά 36 ώρες νωρίτερα τού Πειραι¬
ώς. Πρός τόν σκοπό αύτό θά τρέ-
ττει νά έτΓΐΙδοτηνούν γιά τό 1974
καΐ τό 1975 οί κρουαζιέρες ττού
ττρόκειται νά όργανωθαύν άττό &ιά
κρ,ρες έταιρίες. |
ΧΡΗΣΙΜΟ ΟΕΙΡΑΜΑ Ι
Τέλος· ττροΤείνεται ή έξυγία"- '
ση καΐ ό έμττλουτισμός τής τταρα-
λίας τής θεσσαλονίκης μέ «,μσρί-
)νες» καΐ άλλα ε,ργο: θαλασσίου
τοι/ρΐσιμού. Νά επισπευθή τό έργο
τού κάμττινγκ στήν ττεΡιοχή ^ήζ
'Εττανωμής, νά προστατευθή" ό
Θε,ρμσικός κόλπος άττό τήν μόλ'-ν
ση τού περιβάλλοντος καΐ νά ά-
νσληιφθή μιά ΐέχστραΤεία προβολής
καΐ δΐαφημίσεως τής ττε,ριοχίγς στι^
ιέξωτί-ρικό.
Ή £ξυγίοΜςη τής ξενοδ^χεια-
κής σις τής αύξητικής τά¬
σεως των είσαγωγών, αί όττοΤαι
κατά Τούς τελευταίους 'μήτ/ας τοθ
1973 φαίνεΤαι ότι έκινήβησιαν είς
μηνιαϊα έπίττεδα 400 έκατ. δολ-
λαρίων. Κατά τό δεκάμηνον Ία-
νουαρίου — 'Όκτωδρίου είχον ψθά
σει — υπερβαίνουσα! οθσιωδώς
τάς σχετικάς —ροβλέΝΐεις — είς 3,
2 δισ. δαλλραίων καΐ τό ετήσιον [
μέγεθός των ύπολογίζεται ττερί τά
4 δισ· δολλάρια·
(Πρός συγκράτησιν τών είσαγω¬
γών — συνείχίζειι ή "ΈτΓΐλογτν> —
άλλά καΐ τών τπέσεων επί τών έ-
έτΓΐττέΐδωνί τ ημών, θεώ
όίναγκκχϊον ^ά έπτιΒιιωχθή
•χσ,μηλότεΡος ρυβμός άΜατττύξεως
τής οικονομ ίας, ώς ττρακύτττει άπό
τάς προγραμματικάς βηλώσεις τού
Προέδρου τής Κυβερνήσεως. Ώς
τηρός τά ζήτη'μα ποίος ακριβώς
ρυθμος άντατΓοκ,ρίνεται πρός τάν ι
οβντιπληθωριστικόν στόχον, αί άττό- Ι
ψεις φαίνεται δτι κυ,μαί'νσντ,σι με- (
4% καΐ
Τό ό—ελθόν ετος 1973 έκληρο-
δότησεν είς την Ελληνικήν οίκο- '
νοτίαν σοβαρά! οϊκονΌμιικά ττ£θ-
νουν αυτήν έν Τή πορεία ττ>ς. κοι
βλήματα. τα Αττοΐα καί θά βαρθ-
τά τό άοξάμεινον έτος 1974. Δη-
μιουργήιματα έξωγεΛ'ών ή έσωγί.-
νών αίτίων καΐ αϊτ.ατών τα ττρο-
βλΐίιιατα αντά, θά ττρέττει νά αττο-
τελέσ^ν τό αντικείμενον ίδχχ.τέ-
Ρας πρ:σοιχπς καΐ άντιμετωπίσεως,
ώστε άχι 'μόνον νά διαψυλάξωμεν
την Οικονομίκόν μας από ττεραι-
τέοω άνεπιβ-μήτους έξελίξεις. άλ¬
λά καί νά ττροσδώσωμ&ν είς αυτήν
ίζυ ώθησιν, ήτις θά μάς έξαγάγη
<5ατ6 π-ολλάς δυσχερείας, ώς αιότας αί άττοΤαι έχαραχτήρισαΛ' τό λήιξαν έτος. Έν πρώτοις, ή Ελλάς — ώς καί πάσα Δυτική οίκονομία — θά έχη ν ά αντιμετωπίση καί κατά τό 1974. τό βέιια τής έξισσρροττήσε- ως τής άγοράς·. ττρός έξουδετέρω- συν τών ττληθωριστικών" πιέσεων^ ή, εν πάση περιπτώσει, πρός ττε- οιστοτ»ν αυτών είς τα δυναΓά ό- ιθΐο- Τό θέϋα τουτο, όμως, είναι απολύτως συνυι>ασιμένον μέ την ττα
Ραγωγικτΐν δρασΤηριότητα καΐ την
διατήρησιν ενός ,ρυθμού άνατττύξε
«ς. ό οποίος δέν θά άντιστρατεύ-
ϊτιχι την ώς άνω διατυπωθεΐσαν
—-ίχήν ττκ καταττολεμήςτεως τού
•οληθωρισμοΰ. Έν ττροκειιμένω.
έπιβάλλεταΐ' νά Οπογραμμιΐσθή,
δτι τα γενεσιουργά αΐτισ τού
τιληβωρισιμοΰ — όταν δέ,ν έχονν
Ιέξωγενή ττΓθέλευσιν — δέν ποο-
»ΙαΧ:3ε·ντ·αι ήπό »ή(ν ό(ΛΪ~τυζίμ
των παραΐγωγικών τομέων τής
■Οίκονομίας. Αντιθέτως, είς τάς
Ίτερπττώσί'ις <ΐύτάς· έπιδάλλεΤαι ή είς τό έπακρον δραστηριοττοί- ησις τ«ν τταραγωγικών κλάδων, διά τήν εξασφάλισιν τής έττιδαλ λομένης ίσ"Ρρσπίας τής προσψο- ράς καί τής ζητήσεως είς την α¬ γοράν. Κατά συνέττειαν, τό 3ά- ρος ττ(ς όλης τΓροστταβείας, πρέ- ττί.ΐ' νά ρ,ιφθη ττρός τήν κατεύνυν- τιν αύτή'> νάι διαΐχωρίσωμεν δέ,
·*ί ττΛθκαλεΐ τό ττλΓ,βωρισμόν καΐ
τί τ2>ν γιγοΛπών€ΐ...
Κατά τό αρξάμενον 1974 ·έ-
τπΊστς, ττροιβάΑΛ^.ι σοδαρ^ τό
συν'αλλαγιιιατικόν -πρόδλημιο: τής
τδ όποιαν πολλοί παντο-
ήδελησαν νά τοττοβετή-
-Γς ΟευτειρίϋουσαΓ/ μοίραν
Τ ό π-ΡΚληιμπ τουτο, <Ότά τό άρ- ζάμενον ετος δηιμΐιουργεΐ ή υπερ¬ τίμησις το0| άργΐοΰ πετρελαίοΐί, έν», κατά τό 1973. ,ή έπιδάρσν- σις τοΰ ίσσζυγίου' ιμας ωφείλετο είς την αθρόαν είσχχγωγήν αγα¬ θών· διά τήν καταττολέμησιν τού πληθωρισμοθ. 'Υττολογίζεται, ότι κατά τό 1974 α' ίνάγκαι τής θίκατνσμκχς μας είς ιτί.τιρέ>)3ΐον
θά άνέλθουν είς 9 έκ. τόντνων, τό
δέ απαιτούμενον υννάλλαγμα
Οά ύττερβή τά 800 έκ. δολλαρί-
ων — 6πό τάς σημερινάς τιιμάς
τού. Άλλ' αί άνάγκσι τής οϊκο-
νομκχς δέν περιορΐζσνται μόνον
είς τό πετρέλαιον, δι' δ καΐ τό
«ΛΛ'ολλαγιμαΐτΛκόν βέιμια δέον ό¬
πως άντιμεκοατισθή μέ την δέ-
οϋςτα^ σοβαρόίπρΐΛ Βεδαίος, ή
είσροή κεφαλαίων καά άδήλων
ττόρων. ώς καΐ ή αύξησις Των έ>-
ιξαγωγών, μετΡιάζουν την δυσμί-
νή κατάστσισίί' δι' δ καΐ επετύ¬
χομεν την ισοσκέλισιν τοΰ Ισοζυ-
γίου- άλλ' ώς ττρό&λη'μο:, τό ου-
ναλλαγματικόν δέ,, θά ήτο ϋ-ηερ-
βελή νά ύττοστηιριχθη, δια θά
π^ετττει νά άπτοτελΐση τό έπίκεν-
τρον των ένεργειών μας ·
"Ετερον ζήΓτηιμα·! τώ οττοΐσν
•ΐτρεβάλλει μέ την άν?ττο.λήν τού
'Νεου 'ΕΤους, είναι τό 6έμα τής
ομαδικήν τταλινο-
τών αίς τ5 ΐξνώτερκόν
« 'Ελλ ?!«! :(τγ κοί-
τόττιν τής δισγραφομένης ΰ^έσε»
ως είς τάς χώρας ύττοδοχής καΐ
δή είς την Δυτ Γερμανίαν. Τό
Ιζήτημα τουτο δι' ήμό-ζ έμφανίζε-
ται ύττό διττλήν έννοιαν: Άφ' ε¬
νός μέν, έξ ενός τοιούτου ένδε-
χοιμένου θά έχωμεν μείωσιν της
είσροης μεΤαναστευτικού συναλ-
λάνματος, <5·φ' έΤί,ροι.1 δέ θά προ- ϊτύψου'ν τ£θ$λΑυςττί,σ <_ττο!σχοΛη- σϊω;ς τών παλιν;νοστούντ«τ.. Αί δι/νατστητες άίπιοΐΡ'ροφήσεώς το/<" άττό την Ελληνικήν βιομηχανίαν ύττό τά σηιμερινά δεδσμένα της, εΤναι γνωσταιΐ καί χιλειοειπωμέναι, όνιόι καΐ οί λαττοΐ κλάδοι', εάν ΓΪνιαι κεχορεσμένοι, δέν ά$ή- νοιΛ· πολλά περιθώρια διά νά κα- τει,ιθάνω^ιεν πρός αύτοΰς τό ρεύ- ιμα των τταλιννοστοΐΛτωίν'.. Καβ' ημάς, τό πρόβλημα τούτο δέν θά ιείχη, σοι6σ.ράς έπιπτώσεις· εάν δυ νηβώμΓ^ νά κατευθύνωμεν τό με γσίλύτεβσν τΓοσοστόίν τώΚ- ωετοι- νΐαστών ττρός τούς τόττοΐίς ττροε- λεύσεώς των — κυρίως ότ>'ροτι·
κάς ττεριοχάς — καΐ νά τούς έμ-
•φνσήσωΜεϊν την ττροθυμίαν νά έ-
ττΐδοΏούν είς τάς γεωργίας των
ένασχολήσεις. Άλλά δα νά συμ¬
βή τούτο, άπαιτεί'αι ροξχέλευ·
νος άϊροτΓκή ττολιτιιχή. ή όττοία
άλλωστε. δέν θά ώ^ελήρη μόνον
Υοΰς ϋετσΛάστας, άλλά τό σύνο¬
λον τής Έθνικής μας οίκονομίας·
Οέ"αΐν των πραδληιμάτων αυ¬
τών* τά όποΊα καλύτττουν το^ς
κι,ριωτέρους τομεΐς καΐ πρός τά
όιΓθϊα δέον νά) συγκεντρώση τό
'ίδιαίτερςΛ· ενδιαφέρον 'μας, άσ-φα
λώς, ή Έλληνική οικονομ ία έχει
νά αντιΙμιετωπίσΓΐ ικατά τό ·νέοίν
έτος καΐ ετέρα θέματα, έκ τής έ-
(τιλύσεος τών οποίων καΐ μόνον·
θά £υνηθώμ€ν νά ατενίζομεν τό
μέλλον μέ σίσιοδσξία.
Οί συνέπειες μιάς ενδεχομένης μαζικής
παλιννοστήσεως έργατών
Ή μετακίνηση τού αγροτικοο Συμφωνα μέ τίς προβλεψε^ Γ-εση εργοΖομένων, ή υιοθετήση
πληθυσμοϋ πρός τα αοτικά κέντρα, κύψη κατά τήν προσέχη 15ετκ
μέ τίς προοπτ'κές τής έλληνικήι, ' τής Ομάδος Εργασίας, θά προ-
κοινωνίας, όπως τίς έκτιμά τό αΰεηση τής προσφορας εργασίας
ΚΕΠΕ, θά προκαλέση οημαντικη οχι μόνο έκ τής ουρροής τού α-
έπαγγελματική κινητικότητα, άπό ! γροτικοϋ πληθυσμοϋ στά άστικί.
τα γεωργικά έπαγγέλματα πρός κέντρα, αλλά έκ τής μειώσεως
τίς λοιπέο οίκονομικές δραστη-
ριότητες, κατά τήν προοεχή πε
ρίοδο μέχρι 1985.
Ή μείωοη τών άπασχολουμι.-
νων στόν πρωτο^ενή τομέα θύ
κατέλθη άπό τό 47°Ό πού ήτο/
τό 1969, στό 21% περίπου τό
1985 — άναφέρει ή εκθέση τής
Ομάδος Εργασίας πού μελέτη-
αε το εργατικό δυναμικό στο
πλαίσια τοϋ μακροπροθέσμου προ-
ρόμμστος. Άπό τήν προβλεπομέ-
νη μείωση τής άπασχολήσεως στη·'
γεωργία 900.000 περίπου άτόμων,
ιό 60% θά εύρη άπσσχόληση σέ
έΕωγεωργικούς τομεϊς τής οίκο
νομίας. Ή άνοφερθεϊσα πρόσθε-
τη άπασχόληση σέ μή γεωργικού^
τομεϊς τής οίκονομίας 450.000
άτόμων κατά το 1985 θά έχ^
σημαντιχή έπίδραση επί τής διαρ
βρώσεως τοϋ έργατικοϋ δυναμι
κου τής χώρας.
Ό άριθμός τών μισθωτών που
ό",ασχολοϋνται αύτοτελώς γιά δ;-
.6 τους λογαριασμό θά μειωθή.
ένώ τό σύνολο τών έργατών καί
τών ύπαλλήλων πού ύπολογίΣετα1
σήμερα σέ 1,5 έκατομμύριο, προ
δλέπεται νά έχη ανέλθει τό 1985
σέ 2 έκατομ. άτομα, δηλαδη θα
καλύπτη τό 50% περίπου τοθ ε
νεργώς οικονομικόν πληθυσμοϋ.
Μεγαλυτέρα θά είνπι ή άνσλο-
γία αύΕήσεως τών ύπαλλήλων.
άλλά προοδευτικάς θά άμδλονετ^ι
ή διαφορα άμοιβής καί ουνθηκά,^
εργασίας μεταξύ τών έργατών κα'ι
ών ύπαλλήλων. Ένδέχεται όμωα
παράλληλα μέ τήν αυξήση τιϊ'ν
μ,σθωτών νά παροτηρηθή άνώμα-
λη καί αίφνίδ'3 διόγκωοη τής α
νοροχ; έργασίος, συνεπεία ομυ
?·κής άναγκαστικήα παλίννοσι η
τών 'Ελλήνων έκ των Χ1-
ρών τής Δυτικής Εύρώπης, διά
λόγους ενδεχομένως οϊκονομικής
ύφέσεως.
Ή εκθέση άναφέρει ότι εάν υ¬
ποχρεωθούν εις έπαναπατρισμό οί
κατωτέρου μορφωτικοϋ έπιπεδου
όνειδίκευτοι μετανάστες, πού προ-
έρχονται άπό τήν Έλλάδα, βά
καταλάβουν δεσπόίουσα θέση με
ταξύ τών άνειδικεύτων όνέργων Ι γελματική κινητικότητα ΜεταΕιΙ
απάντησις
ΣΪΝΤΟΜΑ ΘΑ ΒΡΕΘΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΙ
Μέ τίτλο «ή έπ-ϊςχομένη άορθονία
'νΓΐ.>γείας» τό εγκυοο βρεταννιχ",
-τεοιοδικό ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ πραγ..ϊ
Τ^το.εϊ μία κάπως έξωσνμβατιν.ί·,
-"ΤηΤ#ητεία, δή παρά την τρέχουσα
!ιΙΓΓάιση ελλείψεως ενεργείας τιι-
Ί Μ); ό κόσμος θά ξε.τεράση την
^''ϊ''.ο).ία. Ή πρό&λεψη αΛ'τή ίΓναι
ώ (ΐιτέρως σημαντική καΐ περιέχιι
·'Τ')"ά πραγματικά στοιχεϊα, ω<ττέ ' ά.-τοδειχθή τελικώς άληθινή. II παοοΰσα ένεργειακή κρίση, "ν"ίΐέΟει ό ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ άποτε /Γι τυ 15ο κατά σειρά μ€ταποί»εμι ''» ."ΐεριστατικό, κατά τό όποϊο ή 1ιργάλ.η πλειοψηφία τών άνθριό- ^"'' πού έπηρεάϊουν καί άποφασί- ^'"'ν γιά χά χοινά τού πλανήτου ^ 'τπίσθηκαν γιά νά ύποστηρι'-- ΐΙ3ι·ν' ϋτι ενα συγ-κεκριμέ ο προϊόν "—"ίν προχειμένιο τό πετηέλαιο— Λςόκε.ται ·-ά βρεθή στήν πλ,έον ιΐ- κατάσταση ίλλ€ίψειος ς, κατά τό ίκΐόλνθΐπο μί· '-'Γ·; τοθ τρέχοντος αιώνος. Σέ κά. '« μιά ομιο; ('υτό τίς ποοηγηθείσες •Τθοΐϊητείες ό κόσιιος κατώτθυι- να ΗΕση σε κπτάσταση ύ.τεραο;0ο λ|(ι; τό ν.τό έλλεπ[τη προϊόν πρι- Τ"" ιιι« χοονική πεοίοδο 5—10 έ- τών * —ημ.: Στό σιιμεϊιι ιιντο πρΐ· πα " ιί τονίσοιμί ότι τύ υπό στενύ ΊΤ|ι αγαθό γιά. την .ταγκόσμια. /ι 7ιλ'''λιοση δΐν είναι τό πετρέλαιο. """'}■ ή έ'λλειψη ενεργείας». 'νΓπά την περίοδο 1946—19 ου ό ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ άναττέ- τίς λ.αθεμένες τού παρελ- προιρητΓϊΐς ολ.οι οί έμπειρο ες ,τ,Ερί τα γεωργικά εΐχαν μιά μό ιμη έλλϊΐψη τών γαλακτοκομι/ών πςοΊ'όντων. Τούτο ομως άδήγησε έντός ΙΟετ'- ας στόν σχηματισμό «βοννών» ά."Τό βούτυρο. Άλλά καίστό ν τομέα τής ενερ¬ γείας υπήρξαν κατά τό παρελθόν πβΛφητ·εϊες ποϋ άπε&είχθησαν έσ<ρα λμένες: Τό 1947 λχ. ύ.-τεστηοί'ςετο δτι κα' είς άνθρακν,ιρύχος δέν επσε πε ν ά άνησι-χή μηπιος μείνη άνϊθ- γος μέχρι τέλους τοΰ αιώνος, άλλά προτοϋ παρέλθη μιά ΙΟετία τό .ιΛί στον των Ενπιοπαϊκών χαί Ίαπτονι κων άνθρακωρυχεί(«ν είχαν κλ'ί- σ.ι!... Ποός ίπίσης δέν θυμάται την1 περιπέτεια στήν ό.ιοία παρα- σνρθηκε ή Βυεταννία καί ή Γαλ>/α
τ ό 1950 μέ τό φόδο έλλ.είνεως π<Γ τρελαίου έξ αίτίας τοΰ κλεισίμο.· τος τοΰ Σοΐ'έζ. Λίγο άςγό'.ίρα ο. μο>ς ή διεθνής ναντιλία δοκίμασε
μ ά μεγάλη υφεβη κ«ί πολλά άπυ
τα π^.οΐα -τοΰ ύποτίθεται ϋτι βά ε-
λει-ΐαν/ ήσαν άναγκασμένα νά πα-
ςνοπλισβοΰν. _ >
Ή ίνέργεια σάν έμπορεύσιμο α-
γιιθά (ϊπέ&πξε τα τελευταία 200
χρόν.α νψηλι'ι ΐλ.αστικότητα προσΐί«
ράς γιατί παρουσίασε. πολλές δια-
ζευτικές μέθοδον; παραγωγής, γι·ι
τί ή τεχνολογία άπέδ-ειξε ίίτι μπο¬
ρή ' ά 6ρή κ»' α>.ες νεώτεοες μεθό
&οι·ς .ταραγιογής τη; καί γιατί τό
σύστημα όιανομής παροι>σιάιζει πολ
λίς εΰκαΐΰίες δελτιώσεώς της. "Τ
.ΐΓρπ.ροσΓΓθρά έ.πίσης ενεργείας. <»· πω; άλλιοστς κάθε άγαθό, μπορή νά εξασφαλισθή, άν εύκολα μπο- ροϋν νά πραγματοποιηθοΰν ο'ικονο- μίες στήν χρησ μοποίησή τον. Είδικώτερα γιά την παραγιογη Λβλλθί τρόπβι ·|ασ<|.αλι· Ι σεώς της. Ά.τ,ό τό ά-τλ.ό ξετΰλα- γμα μιάς λίδςας έλ.αστικοϋ, που μπορή νά παραγάγη 25 θερμίδες καί άπό την κανση μιάς λίβρας π*- τοελαίον, πού παράγει 20.000 θεο. μίδες, μέχρι την παραγωγή 25 ε- κατ. θερμίδων άηό την δίάσπασ·) ενός ίσοτόπου 2ι35 ούρανίου σ? μιά λ.ί6ρα φνσικοΰ ούρανίου καί μέ χοι 260.000 δισ. θεραίδων άπό την τι'ιξη σέ ηλ ο ·μ'άς λίβρας ύορβγό νοι· κ.ο.κ. Άλλά καί στήν δ.ανομή τής ή- λεκτρικής ενεργείας μποροΰν νά πραγματοποιηθοΰν σηιμαντικές οί- κονομίες ^;δομέ ου ότι τά 2)3 τής θεομότητος ά.-τάλ.ννται, ένώ ή κα. θιέροση μ κ.ρών αντηκΛ'ήτων λ.χ. άπό τούς Άμερικανούς, θά έ?ο - κονομοΰσε τά % τών καυσίμων πού καταναλίσκει τώρα ή Βρεταννία. Τεραστία ίπίσης έξοικονύμιση ένερ γείας θά προέλθη άπό τήν έν όψει νία ΐπανάσταση τών μεταφορών κατά την όποία, ή αναπτύξη των τηλεΛΐκοινιυνιών καί των κομπιοί1- τερς, θά καταστήση την μετακίν<ι. ση των ϊογαςομένοη σέ ύπηρεσίν εί
δών Ι..
Ώς είναι πρόδηλον, ή τακτι-
κή αύτη, έστω καί εύαρίθμων η-
μεδαπών επιχειρηματίαι, προδίδει
άσυγχώρητον όλιγωρίαν, μέ έπι-
Ζημίους έπιπτώσεις είς τήν όλην
έΕαγωγικήν προσπάθειαν τής Χώ¬
ρας. Έκ τούτου, νομίζομεν ότι ού
δείς δικαιοΰται νά άδιαφορή διά
γεγονότα τα όποϊα, πέραν τού
άτομικοϋ ουμφέροντος, άπτονται
καί τών γενικωτέρων τοιούτων —
καί δή ώς είναι αί έΕαγωγαί, ε¬
πί τών οποίων φιλοδοΕοϋμεν να
στηρίΕωμεν τήν ύποδομήν τής
Οίκονομίας μας. "Επί πλέον, ή
άδιαφορία ώς πρός τήν απαντη-
οιν είς τούς Εένους, προδίδει καί
βαθυτέρας όργανωτικάς άδυναμί-
ος τών επιχειρηματίαι τής ήμεδα-
πής· γεγονός. τό οποίον δέν συγ-
χωρείται, ωσαύτως, είς τήν ση¬
μερινήν εποχήν, έφ· όσον έπιθυ
μοϋμεν νά διεισδύσωμεν, διά τών
προϊόντων μας, είς όλας τάς ά-
οράς τού έεωτερικοΰ, όπου ό ά-
σκούμενος άνταγωνισμός, έκ μέ-
ρους τρίτων χωρών, είναι πολλά¬
κις έΕοντωτικός. Οί Εένοι, άπευ
θυνόμενοι είς ημάς δΓ οικονομι¬
κήν συνεργασίαν, άνεΕαρτήτως
εύοδώσεως τού σκοποϋ, δικαιοϋν-
ται, τουλάχιστον, τυπικής απαν¬
τήσεως, ήτις άποδεικνύει, συγ¬
χρόνως, καί φιλόφρονα έκ μέρους
μας διάθεσιν. Είς τήν προκειμέ
ην περίπτωσιν, πολλά έχομεν νά
διδαχθώμεν άπό τούς Εένους, οί
δποϊοι δέν πα(ναλείπουν, είτε θετι-
κώς είτε άρνητικώς, νά γνωστο-
ποιοϋν τήν θέσιν των επί συνα-
φών θεμάτων. Άλλως τε, ώς υ-
πογραμμίΖεται καί είς τό σχετικόν
Εγγραφον τού Συμβουλίου Προω¬
θήσεως 'ΕΕαγωγών, διά τής οίασ
δήποτε απαντήσεως μας, έγγράφο
μέν καί ύποθήκας διά μελλοντικήν
συνεργασίαν, οταν καί όπου αι
περιοτάσεις έπιτρέψουν τούτο.
Μάλιστα, τό Συμβούλιον τίθεται
είς τήν διάθεσιν τών έΕαγωγέ-
ών νά τούς διευκολύνη είς τήν '
σύνταΕιν τών άπαντητικών έπιστο-'
λών είς Ειένας γλώσαας — καί
τής εύκαιρίας αυτής πρέπει νά
τ'.πωφεληθοϋν οί ένδιαφερόμενοι.
Θεωρούμεν τό θέμα τής άνα-
πτύΕεως τών σνέσεων — έστω και
τυπικών— μεταΕύ Έλληνικών καί
Εένων οΐκων. ώς απαραίτητον ρα-
ράγοντα, διά τήν προώθησιν τών
έΕαγωγών μας· τουτο δέ, δέν εί¬
ναι έργον μόνον τού Κράτους,
σλλά πρωτίστως τής ίδιωτικής
πρωτοθουλίας. Οί άγραφοι νόμοι
τής καλής συναλλακτικής συμ-
περιφοράς, τουλάχιστον, άπό πλευ
ράς μας, δέον νά τηροϋνται κατά '
γρόμμα. Εάν δέ, παρ' έλπίδα, Ι
διά τής στάσεως αυτής ολίγων
ημεδαπών έμπορικών οϊκων. θίγων
-■ αι τα γενικώτερα οϊκονομικά συμ
ςέροντα τού τόπου, τό Κράτος
δέν πρέπει νά διστάση νά λάβη
μέτρα εναντίον των. Έν άνάγκη,
τό Κράτος, μέσω τοΰ κοθβστώ-
τος τών έΕαγωγικών έπιτοκίων,
όφείλει νά επέμβη καί νά ύπεν-
Ευμίση είς τούς — έΑαχίστους,
εύτυχώς, — έΕαγωγεϊς αυτούς τάς
ύποχρεώοεις των... 1
παιδικής θνΓ,σιμότητος, τής
τεχνολογικής έΕελίΕεως, τοΰ ού-
Εανομένου ρυθμοϋ είσόδου τής
γυναικός στήν άγορά εργασίας
τής παλιννοστήσεως τών εργαζο¬
μένων έκ τού έΕωτερικού, τής
μετακλήοεως Εένων έργατοιν γιό
νά έργασθούν σέ έπαγγΤλμστα
πού έγκαταλείπονται άπό "Ελλη-
νες (μεταλλεϊα, έμπορική ναυτι-
λία, ύπηρεσίες κλπ.).
θετικοί παράγοντες τής προο-
φοράς εργασίας θεωροϋνται από
τήν Όμάδα Εργασίας ή παρατα¬
θή τού χρόνου τών σπουδών, ή
μείωση τής χρονικής διαρκείας
τής εργασίας, ή αναμενομένη με-
τανάστευση, ο εκούσιος περιορ1
ομάς τής γεννητικότητος, ή μείΐο-
ση τών έργατικών άτυχπμάτων.
Ή Ομάς Εργασίας προβλέ
πει έπίσης ένταση στίς βιομηχα
«ικές σχέσεις μεταΕύ έργοδοτώ'
και εργαζομένων, που θά κατα¬
στήση δυσχερή την άποτελεσματι Ι
κή ρυθμίση τών όρων έργσσίας,
με άποτέλεσμα τό κράτος νά α¬
ναγκασθη νά παρέμβη καί νά ό
ναζητήση συστήματα συμβιβασμου
καί διαιτησίας μεταΕύ των παρεμ-
βάσεις τελειοτέρας μορφής τοϋ
κράτους αναμένονται γιά νά βοη
θή τους εργοδότες καί τούς έρ·
γαζομένους στήν ρύθμιοη τών
δ αφορών των. Στό μέλλον ή ό
πόοταση μεταΕύ εργαΖομένου κα:
εργοδότου, υφιοταμένου καί προι-
στ,πμένου θά αύΕάνη κάΊ οί μετα-
Εό των οχεσεις θά καθίστανται ό-
λονέν κα'ι περισσότερο άπρόσω-
πες, τυπικές καί τυχαίες.
Ή εκθέση ομως προχώρει κα'ι
οτήν διαγροφή τών έπιθυμητών
στόχων τής προοεχοΰς 15ετίας
ΜεταΕύ αυτών, όσον όφορά τήν
απασχοληση τάσσει σάν θεμελιώ
δή επιδίωΕη την εξάλειψη τής ά-
νεργίας καί τής ύποαπασχολήσί;-
ως. Την διαμορφώση επίσης τών
αποδθχών καί τών απολαυών των
εργαζομένων βάσει τών κανόνων
προσφορας καί ζητήσεακ; πού ί-
οτήν Κοινή Άγορά και
αποτελεσματικωτέραν μεθόόων ερ¬
γασίας, Ζητήματα ύγιεινής και ά
ίφαλείας τών εργαζομένων κλπ
Τέλος, μεταΕύ τών μετρων που
τ ροτείνονται γιά τή βελτιώση τής
αγοράς έργαοίας είναι ή έΕυγίαν-
οη τών επαγγελματικήν οωματεί-
ϋ.ν, ή υιοθετήση τού θεσμοϋ τής
έποχιοκής άποοχολήοεως γιό την
οπουδάΖουοα νεολαίο. τούς με-
ιεκποιδευομένους καί τίς μητέρες
π ού έπιθυμοΰν να έργασθοΰν, τθυς
ουνταΕιούχους και τα άτομα μειαι-
μένης ίκανότητος. Ή τυπική κο'
ούοιαστική καταργήση τών κλει-
..-τών έπαγγελμάτων, η ξιευκόλυν-
οη τής κινητικότητος μετοΕύ δη¬
μοσίου καί ίδιωτικοϋ τομέωο, μό
τήν αναγνωρίση τών συνταξίμω-'
έ τών προϋπηρεσιας σέ αμφοτέρους,
επέκταοη τού θεσμοΰ τής συνυπη-
ρετήσεως τών συΖύγων στό Δη·
μόσιο, ή υιοθετήση τής ΰπ' αριθ.
100 διεθνοϋς ουμβάοεαχ: εργασί¬
ας (ρ άρχή τής ίσότητος άμοιθής
μεταΕύ άρρενος καί θήλεος εργα
πκοΰ δυναμικοϋ) καί ή μή απο
μακρυνθή άπό τήν ένεργό ύπηρε-
οία άτόμων πού άν κα'ι συνεπλή¬
ρωσε τήν συντάΕιμο ήλικία μηο-
ροϋν νά προσφέρουν άκόμη ηο-
λύτιμες ύπηρεσίες, τελοϋν μερι·
κές άπό τίς ένδιαφέρουσες είση-
γήσεις πού προβαίνει ή Ομάς Έρ
γαοίας, γιά την βελτιώση τών τρ·*»
,->ων Ζωής στήν χώρο μος, κατό
ν προσέχη 15ετία
τήν πλήρη ελευθερία στήν έπαγ-
καί ύποαπασχολουμένων. Ό άναγ-
καστικός έπαναπατρισμός ένδέχε-
ται νά είναι πολλαπλάσιος των
• 00.000 παλιννοστησάντων κατο
πιν τής γερμανικήν οίκονομικής
ύφέσεως τού 1967 καί οί συνέ-
πειές τού ασυγκρίτως δραματικώ
τερες, εάν ή Οφεση παρετείνετο
καί δέν παρείχετο ή δυνατότη:.-
μεταναστεύσεως έκ νέου μετά
τήν πόροδο ολίγων μηνών, όπως
συνέβη κατά τα τελευταία έτη, ύ·
ποστηρίΖει ή εκθέση.
των μετρων πού προτείνει γιά τήν
δελτίΐΰοη τών συνθηκών άπασχο¬
λήσεως, είναι ή καθιέρωση ώρα-
ρίου τό όποϊο νά μεγιστοποιή τόν
έλεύθερο χρόνο τού έργαΖομένοο
καί τήν είσαγωγή τοΰ θεσμοΰ τών
συμβουλίων έπιχειρήσεων, που θ^.
συνιστώνται μέ τήν πρωτοββυλία
τών ενδιαφερομένων έργοδοτών
καί εργαζομένων, μέ σκοπό να
γνωμοδοτούν επί 2ητημάτων κοι-
νοϋ ένδιαφ&ροντος, όπως ή αϋΕη
ση τής παραγωγικότητος, ή
ΣΗΜΑΚΤΙΚ/3Ν ΠΡΟΣΤΙΜΟΝ
ΕΙΣ ιΔΕΞΛ/ΛΕΝΟΠΛΟΙΟΝ
Υπό τού Λψεναρχείου Ίσθμί
άς, επεβλήθη τφόστιμον 1ΟΟ00Ο
δρχ. είς τον ττλοίαρχσν τού Έλ
ληνικού δεξίχμενοττλοίου κΝΐκος
8.>. διά ρύποΎσιν των νοτίνν ό:
κτών τής Κύπρου.
Έ-ίσης. τοΰ επεβλήθη ττρόατι
μόν 15.000 δ(ί<, διά τήν μή κα νονικ'ή.ν τήρησιν Τού «βιβλίου ττε τρελαϊου» τού ΚΛΙ ΕΙΣ ΟΔΗΓΟΥΣ ΒΥΤΙΟΦΟΡΩΝ 1Ο.ΟΟΟ δρχ άίντι στοίχως, έπέβσλε τό ΛιμενχχρχεΤ όν Θεσσαλονίκης βΐς Τούς Εύάγγ. ΓρΒ6εν!ττϊν< και Άντ· Μτταγιόττιχ» Ο^ν. ν5τ-ν«£κ. 6<Λ·-3φόρ'.ΛΓ εκκε¬ νώσεως 6οθρ>>ν. διότ, έρρύττκΐνον
τόν θαλάσσιον χώρον πρό τής Γβ
οργικής Σχολής θεσοχχλονίκης
ιέχΜΛ'ώνονταις έχεΐ Τό ΤΓφβχόιμβ
νόν των 6υτίων.
Ύηβ>θυνοι συμφώνωα τώ νομώ
1890)1938
Ίδιοκτήτης — 'Εκδότης
Διευθυντής
ΣαΚΡ». ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προϊστάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικϊθ: Σπαρτάκου 19
ΑΜΦ,ΆΛΗ
ΤΟ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ Φ8Ρ0Α)ΜΕΝίΊΝ
ιοΰ Φε,δρουοορίοο τού
τρέχοντος Ιτοιι-ΐς α(·αμένεται νά
κυΛίλοιΐβιρήκτουν οί φοΡολογικοί
κσττάλογοι τού οίκονομικοθ εΤους
1973 και έντός τού Ίουνίου χοϋ
οΐχχινομικοΰ ετους 1974. ΟΊ έν
λόγω <ρορολογικοι κατάλσγοι, οί όττοΤοι/ έττσΛ'εχδίδοντσι κατόπιν )άτΓθ$άίσεως τοθ ττιρωθυ—οι;ργοΰ και ύττουργοΰ Οίκοναμικών κ. Άδ Άνδροι/τσοπούλου, θά ττρρι έχουν τους δηλώσαντες τό συνο λικο οΐκογενχιακό τους *.!σόδημσ άνω των 5Ο.ΟΟΟ δρχ. Στό οίκο. γενειακό τους εΐσόδημα θά περι λοομθσΛ'ωντα', σττως καΐ κατά τό ιταρελθόν, τα όπταλλασσόμενα ά¬ ττό τού φόρου εΙσοδηματος, καθώς καΐ τα ύτταγόμενα σέ είδικές ψο ιρολογίες. Στό μεταξύ έξετϋπώθησαιν καΐ θά διανεμηθούν σύντομα δύο τύ ττ^ι φορο>βγικΐόύΙν δηλώσεων 6-
πως καΐ ττέρυσι. ποι; θά ιχρησιμο
(τοίιτϊθούν^ γιά "'ίΐν ύττο,δολή των
δηλώσεων <(όιρου εΐσοδήιματος τού οίκονσμικοΰ έτοι-ς 1974 γιό: τα εϊσοδήιματα τα κτηθέντα άητό 1 · Κ73 Εως 3112.73. Αμΐ>ότεροι,
ομως, οί τύπθ| θά ύποδληθοϋν σέ
ενα ττί'ωτότι—ο εφέτος καΐ δχι δ-
τως ττέρυσι μέ ενα άντίγραφο
«κορμττονέ», τό ιοττοΐο «ααΐ κα-
ταργήθηκε γιά λάγους τεχνικούς.
Ό πρώτος τύττος τών φορολογι
<ών δηλώσε&γν< ή λεγομένη μικ,ρή δήλωστ», θά χρησΐιμοποιηβή Οιτό των φορολογουμένων ποΰ εχουν νά δΓΛώσοΐΛ' εΐσοδήιματο: έξ ά» μοΐ'δων μισθωτών ι/ττη,ρεσιών, έξ οΐκοδοιμών καΐ κινητών αξιών. ΟΙ τύπο, Β καΐ Β Τ (μεγάλη δή λωση) θά χρησΐμσ— οιηθούν αττό τοϋς φορολογουμένοΐΛ; οί όττοΐοι £μφανίζοΐΛ> εΐσόδττμα έξ έκμισθώ
σεως γαιών κσ.1 έξ έμΐΓορι^ών καΐ
δλλων έττίχειρήσίον τής δ' ττη.
γης οΙσοΦήματος.
Εφβτος, έξ άλλου, γιά πρώτη
οί φορις|ο··,^κές
0ά
στά δττοιςΐ θά άναγράίωντπι τα
κονδύλια ττού έκπίιττουν άπό τό
φόρο εΐσαδήματος βάσει των ·*<χ ρεχσμένων πνήτ.ρων βιομηχανι. ι^ς ·καΐ τουβστκτνς <ί) ατκ1^ «ος, μέ τα όποΐα έπιδιώκεται ή 6οήθΓιση τής ττςριφερεακής άνςΐ •π-τύΐξεως) Συγκεκριμήνα, έκ·^ τών αναλυτικών καταστάςτεΜν Υιά τα εϊσοδήματσ. έξ κλττ,., βά υπάρχη τό έντιπτο Ο 1065 για τίς ιέχτΓτώσΐΐς τόν ΐΓαραγωτγικών έπενδύσεων τοϋ Ν. Δ. 1078)71 καΐ Φ—0 1065 γιά τ^ ·ί[<τη:ώ:τςις τ«ο> ξ^.Όδοχεια.
κων 'έπ.νίειρήρ'εκΐν τοθ Νήμοι»
1313)72.
"Η ττροθςσμία ι>ττϋ.6αλ^-) τών
δηλώσεων ψορολογίας είσοδήιμα
τος φυσικών προσώττων τού οΚο
νομ·ικοΰ ετους 1974 καΐ ναμικών
,μή τηρούντων 6.6λία
των, άλλά των οποίων ο4 ϊσολο
γισμοΐ δέν κλείονται τόν Νοέμ-
6ριο ή τόν Λεκέμδριο τού '973·
θά λήξη όι-νπΈ,ρθέτως τή^ρ 25η
Φεβΰθυαρίον 1974·
"Υπενθυμίζεται, ότι σύμψων'α
μέ τό Ν.Δ. 1077)71 δέν ττορέχε
ται ή δυνατότης παρατάσεως τής
ιή:μερομτ{'Ταις Οττοβολής νομοτύ
πως των φορολογΐ'κών δηλώσεων.
ΟΊ ψορολοτγούμενοι, σννεπώς, θά
ττρέττει εγκα'ρα νά ϊνδιαψερθοθν
γιά τή συγκεντρώση των σ^οιχεί
ών έκείνων ττού εΐι·αι ό—ατραίτη
τα γιά τήν ύποβολή 'ών ψοΙΌλο
γ «ών δηλώσεων, ώστε χάρις «τυ
νοκττισιμοΰς ·ϋ3Ϊ ταλαιΐται?ίες νά
τίς ι^π-οιβάλσι/ν στ'ις 'Εφορίίς. ΟΊ
σχετικές 6εβο»ιώσεις ττρος τούς
(ίορολογουμένονς άττό τα λογι-
στήρια τών έ—ιχειρήσ«ων βά τ-ρέ
ττει νά δοθούν τό αργότερον μέ>
ιχρι 5ης Φ86ροιχχρίον·
ΟΙ φορολογούμενοι, οί ότίοϊοι
έξαρτοθν τό είσόδτ>μά τους άττό
έταιρίες των όττοίων οί ίσολογι
«τμοΐ 3κΛεισαν έντος το0ί Νο?μ
6Ρίοι> ή τού Δεκ£μι6ρ^ 1973,
θά πρέττει νά ύΐΓθδάλοι/ν τίς δή,
λώσεις τους τό άργότειρον μέχρι
της 1Οτ»ς Ά—ριλίου 1974. Διευ
ιφΐνΐσθηικε ^(τισης, δτι οί τόκο*
έννπτοθήκων δανείων «οί χρεών
•επί άκινήτων έναντ, τής ΚττΜ*ϊ
τικής Τραττέζης, ΤοΟ Ταμείού Πά
ραχαταβηκών καΐ Δανείων και Τα
ιχνδρομικού Ταμιιυττ^ρίον βά £-
ξακολουθήσου-ν νά έχττ ίτττοίΛν έττι
τού φορολογικού εΐσοδφθττος,,
όπως καΐ κτΤά τό τταρελθόν.
ΕΙΣ 459 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛΑΡΊΛ
ΑΝΗΛΘΕ Τ Ο ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΜ
ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ ΤΟ 1ΟΜΗΝΟΝ
Είς 459 έκατ .3ολ. ανήλβε. συμ
φώνος -πρό·-, ττροσ«ρ:ιι« στοιχείαι
τής Τραττέζης τής Ελλάδος, τό
είοττραχθέν τουρισΊκόν οννάλλα-
γμα κατά τούς δέκα ττρώτονς κίή-
νας τού 1973 ·ναντ, 337·6 κα»
261,3 εκ- είσπραχθεντων ν,ατά '*ΡΙ
άντίστοιχο: δεκόιμηνα τ«ν έτώ»
972 καΐ 1971
Τούτο ΟΛρθέρεται *)ς έκόοθΐϊ--
σαν ανακοίνωσιν υπό τού ΌργαΙ)
νισμού Τουρισνού είς την όττο#ν
ίέρεται έττίσης δτι, εΙ5«κ:άκ/κα
τα τόν ΌκΤώβρΑον» τό βίΜΡα·
χθέν ταξ«6ιωτικόν σνναλλσγμΛ ά·
νήλβεν είς 57,2 έκ., ί,.'σντΐ 39,2
καΐ 33 έκ β'σ—ρα6<νΓν·τωΎ β*τΊ· βτοιχως Τον "Οκτώβριον των 1972 «χ5 1971. Είς την ά*οκοίν<—ιν, ττροστ«θε-βαι δ*ι ημβση κατ λήν βα-όνη καπο τό εφετεινόν 6ο κάμΐτνσν *)»β-—£ τα 173 δα* {- ναντ, 150 κββ 144, ά»"«»*ο!χως· ΐτ» ΙΟμήννν 1972 «Μ !·?}.
ΠΡΟΤλΣΕΙΣ ΠΑ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΥΠΘΤΘΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Τα προβλήματα τού 1974
ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
>Η ξενοδο(χ*ιοκή κίνησις τής
Ι θεσσαλονίκης, τταρουσιάιζει μία
η,ροττ>τα πού κυμαίνεται ·μεταξύ
Το0 40% - 50%, ιμέ ά—οτέλεσμα. νά
βεωρηται άπό τούς ξενοδόχους τής
Ι δρασ-ΓΓΤΡΐότης των κινεΐται μεταξύ
Ι φθοράς καΐ ά-φθαΡσίας στόν Τομέα
^τό, όπ? Λφορά την περιοχή.
της Θεσσαλονίκης καί τής Χαλκι
16 κης·
Ή δηιμιουιργία ξενοδοχει>ςκκ>ν
Ι κλινών, ό άριβμός των οποίον εΐ-
ι ττολύ άι··ώτερος τής απαιτου¬
μένης ζητησεως, θεωρείται σάν τό
ι6ασ£-
νης δυσχερείας των τοι»ριστικών
έτπ·χεφήσεω/ στη·ν ττεριοχή τής
θεσσαλονίκης. Ή περιοχή ούτήτ
,εν τούτοις, θεωρείται ώς μειζονος
τοιριστικής σηιμασίας, δ'ότι τ>5η
16ια8έτει εν α δι/ναμικο 15 χιλιά¬
δων κλινών, μέ ττροοπΤική έπσν-
ξήσαός τους στό έγγύτατο μέλλον
στΐς 20 χιλιάδες κλίνες.
Βσσΐικό αϊτη,μα των ξενοδόχων
τής σΐΛμττΡωτεύσυσας, γιά την άν
Τιμετώπιση της τοωριστικής κ,ρίσε
ως εΤναι άφ' ενός ή διακοπή τής
ανεγέρσεως νέων ξενοδοχείον στή
Θεσσσλσνίχη καί την Χοολκιδική
(μέ έξα1ρεσ|η/ την αποπερατωθή'.
των υπό άνέγερση ευρισκομένων)
καί, άφ' ετέρου, ή ύτταγωγή τής
ττεριοχής τής Θεσσαλονίκης στήν
ττεριοχή Β' ή Γ" ΤοΟ ΝομοθετικοΟ
Διατάγματος 1313)72. Στήν Ζώ-
νη Β', ώς γνωστόν· άνήκει ήδη ή
Χαλκΐδική, μέ την όττοία τουριστι
κώς άλληλοσνμπληοούτσ.ι ή ττε,ρι-
ς|χή τής θεσσαλονίκης.
Ύποστη,ρίζίΤαΐι δτι δέν εΐνα)ΐι
•νοητόν ή δσκιμαζομένη ξε-
νοδαχειακώς ©εσσσλονίκη νά τοττο
ιθετήται σΤήν αυτή μοΐρα μέ την
Αθηνά καί μέ την Ρόδο, ττού ά-
νήκουν στήν ττερισχή Α'.
ιΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙιΕΣ
Έξ άλλου, ή Χαλκιδική. ή ό-
ττοία διήνυσε κα^ά τό 1973 τό
τΡίτο £τος τής λειτοΜργίας της,
παρουσιάζειτίς *τταιδιχές άσθένει-
ες» κά8ε αναττΤυσσομένης τουρι-
στικώς ττερισχής. "Επέτυχε εφέτος
μολις τό ττοσοστό ττληρότηΤος
τοΰ 55%. "Ετσι, ή ασκήση τής
ξενοδοχειοχής έττιχειρήσεως στήν
περιοιχή αυτή έμκ}>ανίζει γιά τοΰς
ιέπιχεφΓ,ιματίες ττάρα ττολλούς κιν
δύνους. Ή έττάνδρωση, έττίσης·
των ξενιαδσχειακών μονάδων, ττού
δηιμιου,ργήθηκαν στήν —εριοχή" έμ
φανίζει σημαντικά ττροβλήμαΤα.
Σέ σχετική εισηγηθή, ή όττοία
υυνετάχθη υπό ομάδος εργασίας
λονίκης, ύποστηρίζεται ότι, τταρά
τής Ενώσεως Ξενοδοιχείων Θίσσσ.
την σηιμαντική αυξήση τής ουρι-
στικής κινήσεως τής Χαλκιδικής
τό 1973. ή μέστ> ττληΡότης των ξε
ναδαχείων τόν Ίούλιο τοΟ ττερα
σμέου έτους έφθασε τό 38%, έ¬
ναντι 10% τού 1972, ττοσοστό, δ-
μ'ος, τό όττοΐο θεωρείται σάν όρισ.-
κό·
Έν δψει μιας προβλεπομένης
ονρ κνώσεως τής ττεριηγηΤικής κι¬
νήσεως κατά τό τρέχον έτος- λόγω
τής διεθνούς οΐκονσμικής κρίσεως,
οί ΤουριστΜθθί έπιχειρηματίες της
©ΐ'ίσαλονίκης ζήτησαν προσΐφάτως
άπο την ιΠολ'.τεία νά λάβη όρισμέ
να μέτρα γιά την όινΤΐιμετώττ'ση
ΐ'άθε ένδεχοιμένου.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΜΡΤΡΑ
Λ Ι
Μεταξύ αυτών βεωρούνται σάν
άΐΓθφασιστμκής σημασίας ή έπκμτΥ·
κυνση των χρεωλιχτίων καϊ ή έττέ-
κτ«|ση καί των άλλων ττσροχ&Γ'
ποθ ττΡοβλέττει τό Ν. Δ)γιμα
1313)72 γιά 1% τΓεριοχή Δ',
στήν όττοία ζητεΤται νά υπαχθή
ι τόσο ή ττεριοχή τής Θεσσαλονίκης,
δσο καί ή Χαλκιδική.
Γιά την σΛ,αζωογόνηση τής ιτε-
ξηση τής ξΕνοδοχειιακής ττληρότη-
ριηγηΤιχής κινήσεως καί την ού¬
τος στήν περιοχή τής Θεσσαλονί¬
κης καΐ τής Μακεδονίας, προτεί-
νεται νά προκληθή ή Θεσσαλονίκη
σάν ή κοιτίς τοΰ Βυζαντινοί) το-
λιτισμοΰ καί τής Άλεΐξ<3ν'δρινής έ- πς|χής. κατά το άνάλογο κατά Τό όττοΐο γο Ήράκλειο προβάλλεΤαι σάν Μινωικό κέντρο καί ή Άΰτρα αντιττροσωπεύει την κλασική Έλ λό)5α Στά πλαίσια των προτάσεων αυτών, οί ξενοδόχοι τής Θεσσσλο- νίκης είσηγοΰνται την μίΤΓαφοιρά ταθ Βι,φίντι,νοΟ Μονσείου 'ΑΘγγ νών στήν Θεσσαλονίκη καί την 6- λοχλήρωση· τής μελέτης ανιστΓρή- σεως καί εύπΡπτισ,μοϋ των βΐίζαν τινών μντ,μείων τής Θεσσαλονίκης. Μεταξύ αυτών τΓρ^3λέπετο!ι ή ά- ποκαΤάςτταση τού Πύργου Τ,ριγω- νίοα, ή διαμορφώση άνασκοίφών τής ττλατείας Δικαστη.ρίων, ή ά- ναστήλωση τοΰ Ωδείου καΐ ή χρη σιμοττοίησή τού γιά την πραγμα¬ τοποιηθή κίχλλιτεχν.κών έκδηλώσε- ων. ΖητεΤται, ιέτπσης, νά διαμορ- ιφοοβούν οί ηδη. ανασκαφέντες χώ- ροι ατό Όκτάγωνο, στόν "Αγιο Ίωάννη καΐ στήν ιΠομττική όδό· Προτείνεται νά γίνη .μιά μελέτη ιδιασώσεως τοθ ;<2ρα<ττ|;ος τήις άνω πόλεως τής Θεσσαλον ίκης. ό¬ πως εγινε καΐ ιμέ τήιν Πλάκα, στήν Ά6ήνα· Μέ σκοττό την αυξήση Τού άρι- νμού των διανυκτερεύσεων των τού ιριστών σΐήν ττεριο(χήι τής Θεσσα¬ λονίκης καί τής Χαλκι6.κΓίς, ττΡο- τείνεται νά ιμελετηθοθν κίνητρΐχ. ΐάστε οί άφ)κνοι!|μ'ενοι τευρίστες, σέ σΐΛ'δυασιμό ·μέ την όργά"ωση κρουιοϋζιερών, νά τταραμένουν 2-3 ήμέρες στήν ττεριοχη. Πρός τόν σκοπό αύτά έπιδάλλε- ται νά ενισχυθή ή καλλιτεχνική κινήση τής περιοχής καΐ νά δοθή ή άίδεια νά έκτελοθνται συναυλίες στόν "Αγιο Γεώργιο, κατά τό προ ηγοώμενο τού Ώδείου ΊΗρώ&ου Τού Άττικοΰ. καί νά κατασκευασβή κλειστό θέατρο 3.ΟΟΟ θέσε^Λΐν. Συγχρόνως στήν Χαλκιδική ιμττο- ροΰσε νά άνευ?ε9ή ένα ίπταίΒριο βάχτρο, μέ την έπιτά[χυν«ση των ΐάνασκαφών. "Ετσι θ' αποκτήση καΐ ή ττεριοχή 'ένΐα χώρο ύπαι&ρί- ων έκδηλχίΛτεων κατά τήν διάρκεια τοΰ νέ,ρσυς. ΣΥΙΜΕΔΡΙΑΚΗ ΠΟΛΗ ΟΙ τονριιστιι«οΐ έπιιχειρηματίες τής Θεσσαλονίκης τπροτείνουν, έ- ττίση-ς. όπως ή ττόλη χαρακτΓ>ρισθή
σάν σθνεδρι,οΐκή και σέ ττρώτο
στάδιο άναλάδη συνέδρια 500 £·
ως 700 άτάμων.
Ίδ.·αί'Ι«ρη Ιμψαση μ-τορε" νά
δοθή στρν δαλκανικό τοΜρισιμό,
άττό τόν όποϊο ή Θεσσαλονίικη θά
μπσροΰσε νά άτΓΟ,ρροφήση
ό αί- θμό τουρισΤόν ΟΊ 6αλκσ.-
νικες χώρες ΐμιφανίζουν τώρα μία
κινήση 160 χιλιάδων
.. 1
ή όττοία έντός τής προσεχούς ττεν
Ταετίας ύ~ολογίζετα, ότι θά απο¬
δώση 600 εως 700 χιλιάδες ττερι-
ηγητές κατ' ετος.
αυτού, εΤναι δυνατόν ση-
άριθμός τουιριστών, οί ό-
τοϊοι κ.ατευθύν«ονται στΐς άκτές τής
βουλγαρίας καί τής Ρουμανίας καΐ
ττοθ ψθάνουν τά 5 έκατ· έτησίως·
νά διέρχωνται μέσω τής Μακεδο-
νίας καΐ θΡάκης. δπου νά στοβμεύ
ουν γιά λίγο.
,Προτει'νεται, έττίσης, νά έττιδιω-
Εΰρώπης ,μέ την ©εσσαλονίκη καί
χδή άεροπορική διασύνδεση της
τήδν Κων)ττολι. ΕΙδικώτερα στόιν
τ:>μέα των κρουοοζιερών, ττροτείνε
ται δττως ή ©εσσαλοίκη γίνη τό
δεύτερ οέττίκεντρο τής χώρας μετά
τόν Πειιραιά, δοθέντος δτι σιτγ-
κοινοονιαχώς ή πόλη ττλεονεκτεΤ,
σι-5εομέν— μέ τέσσερις ΐχώιρες κα¬
τά 36 ώρες νωρίτερα τού Πειραι¬
ώς. Πρός τόν σκοπό αύτό θά τρέ-
ττει νά έτΓΐΙδοτηνούν γιά τό 1974
καΐ τό 1975 οί κρουαζιέρες ττού
ττρόκειται νά όργανωθαύν άττό &ιά
κρ,ρες έταιρίες. |
ΧΡΗΣΙΜΟ ΟΕΙΡΑΜΑ Ι
Τέλος· ττροΤείνεται ή έξυγία"- '
ση καΐ ό έμττλουτισμός τής τταρα-
λίας τής θεσσαλονίκης μέ «,μσρί-
)νες» καΐ άλλα ε,ργο: θαλασσίου
τοι/ρΐσιμού. Νά επισπευθή τό έργο
τού κάμττινγκ στήν ττεΡιοχή ^ήζ
'Εττανωμής, νά προστατευθή" ό
Θε,ρμσικός κόλπος άττό τήν μόλ'-ν
ση τού περιβάλλοντος καΐ νά ά-
νσληιφθή μιά ΐέχστραΤεία προβολής
καΐ δΐαφημίσεως τής ττε,ριοχίγς στι^
ιέξωτί-ρικό.
Ή £ξυγίοΜςη τής ξενοδ^χεια-
κής σις τής αύξητικής τά¬
σεως των είσαγωγών, αί όττοΤαι
κατά Τούς τελευταίους 'μήτ/ας τοθ
1973 φαίνεΤαι ότι έκινήβησιαν είς
μηνιαϊα έπίττεδα 400 έκατ. δολ-
λαρίων. Κατά τό δεκάμηνον Ία-
νουαρίου — 'Όκτωδρίου είχον ψθά
σει — υπερβαίνουσα! οθσιωδώς
τάς σχετικάς —ροβλέΝΐεις — είς 3,
2 δισ. δαλλραίων καΐ τό ετήσιον [
μέγεθός των ύπολογίζεται ττερί τά
4 δισ· δολλάρια·
(Πρός συγκράτησιν τών είσαγω¬
γών — συνείχίζειι ή "ΈτΓΐλογτν> —
άλλά καΐ τών τπέσεων επί τών έ-
έτΓΐττέΐδωνί τ ημών, θεώ
όίναγκκχϊον ^ά έπτιΒιιωχθή
•χσ,μηλότεΡος ρυβμός άΜατττύξεως
τής οικονομ ίας, ώς ττρακύτττει άπό
τάς προγραμματικάς βηλώσεις τού
Προέδρου τής Κυβερνήσεως. Ώς
τηρός τά ζήτη'μα ποίος ακριβώς
ρυθμος άντατΓοκ,ρίνεται πρός τάν ι
οβντιπληθωριστικόν στόχον, αί άττό- Ι
ψεις φαίνεται δτι κυ,μαί'νσντ,σι με- (
4% καΐ
Τό ό—ελθόν ετος 1973 έκληρο-
δότησεν είς την Ελληνικήν οίκο- '
νοτίαν σοβαρά! οϊκονΌμιικά ττ£θ-
νουν αυτήν έν Τή πορεία ττ>ς. κοι
βλήματα. τα Αττοΐα καί θά βαρθ-
τά τό άοξάμεινον έτος 1974. Δη-
μιουργήιματα έξωγεΛ'ών ή έσωγί.-
νών αίτίων καΐ αϊτ.ατών τα ττρο-
βλΐίιιατα αντά, θά ττρέττει νά αττο-
τελέσ^ν τό αντικείμενον ίδχχ.τέ-
Ρας πρ:σοιχπς καΐ άντιμετωπίσεως,
ώστε άχι 'μόνον νά διαψυλάξωμεν
την Οικονομίκόν μας από ττεραι-
τέοω άνεπιβ-μήτους έξελίξεις. άλ¬
λά καί νά ττροσδώσωμ&ν είς αυτήν
ίζυ ώθησιν, ήτις θά μάς έξαγάγη
<5ατ6 π-ολλάς δυσχερείας, ώς αιότας αί άττοΤαι έχαραχτήρισαΛ' τό λήιξαν έτος. Έν πρώτοις, ή Ελλάς — ώς καί πάσα Δυτική οίκονομία — θά έχη ν ά αντιμετωπίση καί κατά τό 1974. τό βέιια τής έξισσρροττήσε- ως τής άγοράς·. ττρός έξουδετέρω- συν τών ττληθωριστικών" πιέσεων^ ή, εν πάση περιπτώσει, πρός ττε- οιστοτ»ν αυτών είς τα δυναΓά ό- ιθΐο- Τό θέϋα τουτο, όμως, είναι απολύτως συνυι>ασιμένον μέ την ττα
Ραγωγικτΐν δρασΤηριότητα καΐ την
διατήρησιν ενός ,ρυθμού άνατττύξε
«ς. ό οποίος δέν θά άντιστρατεύ-
ϊτιχι την ώς άνω διατυπωθεΐσαν
—-ίχήν ττκ καταττολεμήςτεως τού
•οληθωρισμοΰ. Έν ττροκειιμένω.
έπιβάλλεταΐ' νά Οπογραμμιΐσθή,
δτι τα γενεσιουργά αΐτισ τού
τιληβωρισιμοΰ — όταν δέ,ν έχονν
Ιέξωγενή ττΓθέλευσιν — δέν ποο-
»ΙαΧ:3ε·ντ·αι ήπό »ή(ν ό(ΛΪ~τυζίμ
των παραΐγωγικών τομέων τής
■Οίκονομίας. Αντιθέτως, είς τάς
Ίτερπττώσί'ις <ΐύτάς· έπιδάλλεΤαι ή είς τό έπακρον δραστηριοττοί- ησις τ«ν τταραγωγικών κλάδων, διά τήν εξασφάλισιν τής έττιδαλ λομένης ίσ"Ρρσπίας τής προσψο- ράς καί τής ζητήσεως είς την α¬ γοράν. Κατά συνέττειαν, τό 3ά- ρος ττ(ς όλης τΓροστταβείας, πρέ- ττί.ΐ' νά ρ,ιφθη ττρός τήν κατεύνυν- τιν αύτή'> νάι διαΐχωρίσωμεν δέ,
·*ί ττΛθκαλεΐ τό ττλΓ,βωρισμόν καΐ
τί τ2>ν γιγοΛπών€ΐ...
Κατά τό αρξάμενον 1974 ·έ-
τπΊστς, ττροιβάΑΛ^.ι σοδαρ^ τό
συν'αλλαγιιιατικόν -πρόδλημιο: τής
τδ όποιαν πολλοί παντο-
ήδελησαν νά τοττοβετή-
-Γς ΟευτειρίϋουσαΓ/ μοίραν
Τ ό π-ΡΚληιμπ τουτο, <Ότά τό άρ- ζάμενον ετος δηιμΐιουργεΐ ή υπερ¬ τίμησις το0| άργΐοΰ πετρελαίοΐί, έν», κατά τό 1973. ,ή έπιδάρσν- σις τοΰ ίσσζυγίου' ιμας ωφείλετο είς την αθρόαν είσχχγωγήν αγα¬ θών· διά τήν καταττολέμησιν τού πληθωρισμοθ. 'Υττολογίζεται, ότι κατά τό 1974 α' ίνάγκαι τής θίκατνσμκχς μας είς ιτί.τιρέ>)3ΐον
θά άνέλθουν είς 9 έκ. τόντνων, τό
δέ απαιτούμενον υννάλλαγμα
Οά ύττερβή τά 800 έκ. δολλαρί-
ων — 6πό τάς σημερινάς τιιμάς
τού. Άλλ' αί άνάγκσι τής οϊκο-
νομκχς δέν περιορΐζσνται μόνον
είς τό πετρέλαιον, δι' δ καΐ τό
«ΛΛ'ολλαγιμαΐτΛκόν βέιμια δέον ό¬
πως άντιμεκοατισθή μέ την δέ-
οϋςτα^ σοβαρόίπρΐΛ Βεδαίος, ή
είσροή κεφαλαίων καά άδήλων
ττόρων. ώς καΐ ή αύξησις Των έ>-
ιξαγωγών, μετΡιάζουν την δυσμί-
νή κατάστσισίί' δι' δ καΐ επετύ¬
χομεν την ισοσκέλισιν τοΰ Ισοζυ-
γίου- άλλ' ώς ττρό&λη'μο:, τό ου-
ναλλαγματικόν δέ,, θά ήτο ϋ-ηερ-
βελή νά ύττοστηιριχθη, δια θά
π^ετττει νά άπτοτελΐση τό έπίκεν-
τρον των ένεργειών μας ·
"Ετερον ζήΓτηιμα·! τώ οττοΐσν
•ΐτρεβάλλει μέ την άν?ττο.λήν τού
'Νεου 'ΕΤους, είναι τό 6έμα τής
ομαδικήν τταλινο-
τών αίς τ5 ΐξνώτερκόν
« 'Ελλ ?!«! :(τγ κοί-
τόττιν τής δισγραφομένης ΰ^έσε»
ως είς τάς χώρας ύττοδοχής καΐ
δή είς την Δυτ Γερμανίαν. Τό
Ιζήτημα τουτο δι' ήμό-ζ έμφανίζε-
ται ύττό διττλήν έννοιαν: Άφ' ε¬
νός μέν, έξ ενός τοιούτου ένδε-
χοιμένου θά έχωμεν μείωσιν της
είσροης μεΤαναστευτικού συναλ-
λάνματος, <5·φ' έΤί,ροι.1 δέ θά προ- ϊτύψου'ν τ£θ$λΑυςττί,σ <_ττο!σχοΛη- σϊω;ς τών παλιν;νοστούντ«τ.. Αί δι/νατστητες άίπιοΐΡ'ροφήσεώς το/<" άττό την Ελληνικήν βιομηχανίαν ύττό τά σηιμερινά δεδσμένα της, εΤναι γνωσταιΐ καί χιλειοειπωμέναι, όνιόι καΐ οί λαττοΐ κλάδοι', εάν ΓΪνιαι κεχορεσμένοι, δέν ά$ή- νοιΛ· πολλά περιθώρια διά νά κα- τει,ιθάνω^ιεν πρός αύτοΰς τό ρεύ- ιμα των τταλιννοστοΐΛτωίν'.. Καβ' ημάς, τό πρόβλημα τούτο δέν θά ιείχη, σοι6σ.ράς έπιπτώσεις· εάν δυ νηβώμΓ^ νά κατευθύνωμεν τό με γσίλύτεβσν τΓοσοστόίν τώΚ- ωετοι- νΐαστών ττρός τούς τόττοΐίς ττροε- λεύσεώς των — κυρίως ότ>'ροτι·
κάς ττεριοχάς — καΐ νά τούς έμ-
•φνσήσωΜεϊν την ττροθυμίαν νά έ-
ττΐδοΏούν είς τάς γεωργίας των
ένασχολήσεις. Άλλά δα νά συμ¬
βή τούτο, άπαιτεί'αι ροξχέλευ·
νος άϊροτΓκή ττολιτιιχή. ή όττοία
άλλωστε. δέν θά ώ^ελήρη μόνον
Υοΰς ϋετσΛάστας, άλλά τό σύνο¬
λον τής Έθνικής μας οίκονομίας·
Οέ"αΐν των πραδληιμάτων αυ¬
τών* τά όποΊα καλύτττουν το^ς
κι,ριωτέρους τομεΐς καΐ πρός τά
όιΓθϊα δέον νά) συγκεντρώση τό
'ίδιαίτερςΛ· ενδιαφέρον 'μας, άσ-φα
λώς, ή Έλληνική οικονομ ία έχει
νά αντιΙμιετωπίσΓΐ ικατά τό ·νέοίν
έτος καΐ ετέρα θέματα, έκ τής έ-
(τιλύσεος τών οποίων καΐ μόνον·
θά £υνηθώμ€ν νά ατενίζομεν τό
μέλλον μέ σίσιοδσξία.
Οί συνέπειες μιάς ενδεχομένης μαζικής
παλιννοστήσεως έργατών
Ή μετακίνηση τού αγροτικοο Συμφωνα μέ τίς προβλεψε^ Γ-εση εργοΖομένων, ή υιοθετήση
πληθυσμοϋ πρός τα αοτικά κέντρα, κύψη κατά τήν προσέχη 15ετκ
μέ τίς προοπτ'κές τής έλληνικήι, ' τής Ομάδος Εργασίας, θά προ-
κοινωνίας, όπως τίς έκτιμά τό αΰεηση τής προσφορας εργασίας
ΚΕΠΕ, θά προκαλέση οημαντικη οχι μόνο έκ τής ουρροής τού α-
έπαγγελματική κινητικότητα, άπό ! γροτικοϋ πληθυσμοϋ στά άστικί.
τα γεωργικά έπαγγέλματα πρός κέντρα, αλλά έκ τής μειώσεως
τίς λοιπέο οίκονομικές δραστη-
ριότητες, κατά τήν προοεχή πε
ρίοδο μέχρι 1985.
Ή μείωοη τών άπασχολουμι.-
νων στόν πρωτο^ενή τομέα θύ
κατέλθη άπό τό 47°Ό πού ήτο/
τό 1969, στό 21% περίπου τό
1985 — άναφέρει ή εκθέση τής
Ομάδος Εργασίας πού μελέτη-
αε το εργατικό δυναμικό στο
πλαίσια τοϋ μακροπροθέσμου προ-
ρόμμστος. Άπό τήν προβλεπομέ-
νη μείωση τής άπασχολήσεως στη·'
γεωργία 900.000 περίπου άτόμων,
ιό 60% θά εύρη άπσσχόληση σέ
έΕωγεωργικούς τομεϊς τής οίκο
νομίας. Ή άνοφερθεϊσα πρόσθε-
τη άπασχόληση σέ μή γεωργικού^
τομεϊς τής οίκονομίας 450.000
άτόμων κατά το 1985 θά έχ^
σημαντιχή έπίδραση επί τής διαρ
βρώσεως τοϋ έργατικοϋ δυναμι
κου τής χώρας.
Ό άριθμός τών μισθωτών που
ό",ασχολοϋνται αύτοτελώς γιά δ;-
.6 τους λογαριασμό θά μειωθή.
ένώ τό σύνολο τών έργατών καί
τών ύπαλλήλων πού ύπολογίΣετα1
σήμερα σέ 1,5 έκατομμύριο, προ
δλέπεται νά έχη ανέλθει τό 1985
σέ 2 έκατομ. άτομα, δηλαδη θα
καλύπτη τό 50% περίπου τοθ ε
νεργώς οικονομικόν πληθυσμοϋ.
Μεγαλυτέρα θά είνπι ή άνσλο-
γία αύΕήσεως τών ύπαλλήλων.
άλλά προοδευτικάς θά άμδλονετ^ι
ή διαφορα άμοιβής καί ουνθηκά,^
εργασίας μεταξύ τών έργατών κα'ι
ών ύπαλλήλων. Ένδέχεται όμωα
παράλληλα μέ τήν αυξήση τιϊ'ν
μ,σθωτών νά παροτηρηθή άνώμα-
λη καί αίφνίδ'3 διόγκωοη τής α
νοροχ; έργασίος, συνεπεία ομυ
?·κής άναγκαστικήα παλίννοσι η
τών 'Ελλήνων έκ των Χ1-
ρών τής Δυτικής Εύρώπης, διά
λόγους ενδεχομένως οϊκονομικής
ύφέσεως.
Ή εκθέση άναφέρει ότι εάν υ¬
ποχρεωθούν εις έπαναπατρισμό οί
κατωτέρου μορφωτικοϋ έπιπεδου
όνειδίκευτοι μετανάστες, πού προ-
έρχονται άπό τήν Έλλάδα, βά
καταλάβουν δεσπόίουσα θέση με
ταξύ τών άνειδικεύτων όνέργων Ι γελματική κινητικότητα ΜεταΕιΙ
απάντησις
ΣΪΝΤΟΜΑ ΘΑ ΒΡΕΘΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΙ
Μέ τίτλο «ή έπ-ϊςχομένη άορθονία
'νΓΐ.>γείας» τό εγκυοο βρεταννιχ",
-τεοιοδικό ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ πραγ..ϊ
Τ^το.εϊ μία κάπως έξωσνμβατιν.ί·,
-"ΤηΤ#ητεία, δή παρά την τρέχουσα
!ιΙΓΓάιση ελλείψεως ενεργείας τιι-
Ί Μ); ό κόσμος θά ξε.τεράση την
^''ϊ''.ο).ία. Ή πρό&λεψη αΛ'τή ίΓναι
ώ (ΐιτέρως σημαντική καΐ περιέχιι
·'Τ')"ά πραγματικά στοιχεϊα, ω<ττέ ' ά.-τοδειχθή τελικώς άληθινή. II παοοΰσα ένεργειακή κρίση, "ν"ίΐέΟει ό ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ άποτε /Γι τυ 15ο κατά σειρά μ€ταποί»εμι ''» ."ΐεριστατικό, κατά τό όποϊο ή 1ιργάλ.η πλειοψηφία τών άνθριό- ^"'' πού έπηρεάϊουν καί άποφασί- ^'"'ν γιά χά χοινά τού πλανήτου ^ 'τπίσθηκαν γιά νά ύποστηρι'-- ΐΙ3ι·ν' ϋτι ενα συγ-κεκριμέ ο προϊόν "—"ίν προχειμένιο τό πετηέλαιο— Λςόκε.ται ·-ά βρεθή στήν πλ,έον ιΐ- κατάσταση ίλλ€ίψειος ς, κατά τό ίκΐόλνθΐπο μί· '-'Γ·; τοθ τρέχοντος αιώνος. Σέ κά. '« μιά ομιο; ('υτό τίς ποοηγηθείσες •Τθοΐϊητείες ό κόσιιος κατώτθυι- να ΗΕση σε κπτάσταση ύ.τεραο;0ο λ|(ι; τό ν.τό έλλεπ[τη προϊόν πρι- Τ"" ιιι« χοονική πεοίοδο 5—10 έ- τών * —ημ.: Στό σιιμεϊιι ιιντο πρΐ· πα " ιί τονίσοιμί ότι τύ υπό στενύ ΊΤ|ι αγαθό γιά. την .ταγκόσμια. /ι 7ιλ'''λιοση δΐν είναι τό πετρέλαιο. """'}■ ή έ'λλειψη ενεργείας». 'νΓπά την περίοδο 1946—19 ου ό ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ άναττέ- τίς λ.αθεμένες τού παρελ- προιρητΓϊΐς ολ.οι οί έμπειρο ες ,τ,Ερί τα γεωργικά εΐχαν μιά μό ιμη έλλϊΐψη τών γαλακτοκομι/ών πςοΊ'όντων. Τούτο ομως άδήγησε έντός ΙΟετ'- ας στόν σχηματισμό «βοννών» ά."Τό βούτυρο. Άλλά καίστό ν τομέα τής ενερ¬ γείας υπήρξαν κατά τό παρελθόν πβΛφητ·εϊες ποϋ άπε&είχθησαν έσ<ρα λμένες: Τό 1947 λχ. ύ.-τεστηοί'ςετο δτι κα' είς άνθρακν,ιρύχος δέν επσε πε ν ά άνησι-χή μηπιος μείνη άνϊθ- γος μέχρι τέλους τοΰ αιώνος, άλλά προτοϋ παρέλθη μιά ΙΟετία τό .ιΛί στον των Ενπιοπαϊκών χαί Ίαπτονι κων άνθρακωρυχεί(«ν είχαν κλ'ί- σ.ι!... Ποός ίπίσης δέν θυμάται την1 περιπέτεια στήν ό.ιοία παρα- σνρθηκε ή Βυεταννία καί ή Γαλ>/α
τ ό 1950 μέ τό φόδο έλλ.είνεως π<Γ τρελαίου έξ αίτίας τοΰ κλεισίμο.· τος τοΰ Σοΐ'έζ. Λίγο άςγό'.ίρα ο. μο>ς ή διεθνής ναντιλία δοκίμασε
μ ά μεγάλη υφεβη κ«ί πολλά άπυ
τα π^.οΐα -τοΰ ύποτίθεται ϋτι βά ε-
λει-ΐαν/ ήσαν άναγκασμένα νά πα-
ςνοπλισβοΰν. _ >
Ή ίνέργεια σάν έμπορεύσιμο α-
γιιθά (ϊπέ&πξε τα τελευταία 200
χρόν.α νψηλι'ι ΐλ.αστικότητα προσΐί«
ράς γιατί παρουσίασε. πολλές δια-
ζευτικές μέθοδον; παραγωγής, γι·ι
τί ή τεχνολογία άπέδ-ειξε ίίτι μπο¬
ρή ' ά 6ρή κ»' α>.ες νεώτεοες μεθό
&οι·ς .ταραγιογής τη; καί γιατί τό
σύστημα όιανομής παροι>σιάιζει πολ
λίς εΰκαΐΰίες δελτιώσεώς της. "Τ
.ΐΓρπ.ροσΓΓθρά έ.πίσης ενεργείας. <»· πω; άλλιοστς κάθε άγαθό, μπορή νά εξασφαλισθή, άν εύκολα μπο- ροϋν νά πραγματοποιηθοΰν ο'ικονο- μίες στήν χρησ μοποίησή τον. Είδικώτερα γιά την παραγιογη Λβλλθί τρόπβι ·|ασ<|.αλι· Ι σεώς της. Ά.τ,ό τό ά-τλ.ό ξετΰλα- γμα μιάς λίδςας έλ.αστικοϋ, που μπορή νά παραγάγη 25 θερμίδες καί άπό την κανση μιάς λίβρας π*- τοελαίον, πού παράγει 20.000 θεο. μίδες, μέχρι την παραγωγή 25 ε- κατ. θερμίδων άηό την δίάσπασ·) ενός ίσοτόπου 2ι35 ούρανίου σ? μιά λ.ί6ρα φνσικοΰ ούρανίου καί μέ χοι 260.000 δισ. θεραίδων άπό την τι'ιξη σέ ηλ ο ·μ'άς λίβρας ύορβγό νοι· κ.ο.κ. Άλλά καί στήν δ.ανομή τής ή- λεκτρικής ενεργείας μποροΰν νά πραγματοποιηθοΰν σηιμαντικές οί- κονομίες ^;δομέ ου ότι τά 2)3 τής θεομότητος ά.-τάλ.ννται, ένώ ή κα. θιέροση μ κ.ρών αντηκΛ'ήτων λ.χ. άπό τούς Άμερικανούς, θά έ?ο - κονομοΰσε τά % τών καυσίμων πού καταναλίσκει τώρα ή Βρεταννία. Τεραστία ίπίσης έξοικονύμιση ένερ γείας θά προέλθη άπό τήν έν όψει νία ΐπανάσταση τών μεταφορών κατά την όποία, ή αναπτύξη των τηλεΛΐκοινιυνιών καί των κομπιοί1- τερς, θά καταστήση την μετακίν<ι. ση των ϊογαςομένοη σέ ύπηρεσίν εί
δών Ι..
Ώς είναι πρόδηλον, ή τακτι-
κή αύτη, έστω καί εύαρίθμων η-
μεδαπών επιχειρηματίαι, προδίδει
άσυγχώρητον όλιγωρίαν, μέ έπι-
Ζημίους έπιπτώσεις είς τήν όλην
έΕαγωγικήν προσπάθειαν τής Χώ¬
ρας. Έκ τούτου, νομίζομεν ότι ού
δείς δικαιοΰται νά άδιαφορή διά
γεγονότα τα όποϊα, πέραν τού
άτομικοϋ ουμφέροντος, άπτονται
καί τών γενικωτέρων τοιούτων —
καί δή ώς είναι αί έΕαγωγαί, ε¬
πί τών οποίων φιλοδοΕοϋμεν να
στηρίΕωμεν τήν ύποδομήν τής
Οίκονομίας μας. "Επί πλέον, ή
άδιαφορία ώς πρός τήν απαντη-
οιν είς τούς Εένους, προδίδει καί
βαθυτέρας όργανωτικάς άδυναμί-
ος τών επιχειρηματίαι τής ήμεδα-
πής· γεγονός. τό οποίον δέν συγ-
χωρείται, ωσαύτως, είς τήν ση¬
μερινήν εποχήν, έφ· όσον έπιθυ
μοϋμεν νά διεισδύσωμεν, διά τών
προϊόντων μας, είς όλας τάς ά-
οράς τού έεωτερικοΰ, όπου ό ά-
σκούμενος άνταγωνισμός, έκ μέ-
ρους τρίτων χωρών, είναι πολλά¬
κις έΕοντωτικός. Οί Εένοι, άπευ
θυνόμενοι είς ημάς δΓ οικονομι¬
κήν συνεργασίαν, άνεΕαρτήτως
εύοδώσεως τού σκοποϋ, δικαιοϋν-
ται, τουλάχιστον, τυπικής απαν¬
τήσεως, ήτις άποδεικνύει, συγ¬
χρόνως, καί φιλόφρονα έκ μέρους
μας διάθεσιν. Είς τήν προκειμέ
ην περίπτωσιν, πολλά έχομεν νά
διδαχθώμεν άπό τούς Εένους, οί
δποϊοι δέν πα(ναλείπουν, είτε θετι-
κώς είτε άρνητικώς, νά γνωστο-
ποιοϋν τήν θέσιν των επί συνα-
φών θεμάτων. Άλλως τε, ώς υ-
πογραμμίΖεται καί είς τό σχετικόν
Εγγραφον τού Συμβουλίου Προω¬
θήσεως 'ΕΕαγωγών, διά τής οίασ
δήποτε απαντήσεως μας, έγγράφο
μέν καί ύποθήκας διά μελλοντικήν
συνεργασίαν, οταν καί όπου αι
περιοτάσεις έπιτρέψουν τούτο.
Μάλιστα, τό Συμβούλιον τίθεται
είς τήν διάθεσιν τών έΕαγωγέ-
ών νά τούς διευκολύνη είς τήν '
σύνταΕιν τών άπαντητικών έπιστο-'
λών είς Ειένας γλώσαας — καί
τής εύκαιρίας αυτής πρέπει νά
τ'.πωφεληθοϋν οί ένδιαφερόμενοι.
Θεωρούμεν τό θέμα τής άνα-
πτύΕεως τών σνέσεων — έστω και
τυπικών— μεταΕύ Έλληνικών καί
Εένων οΐκων. ώς απαραίτητον ρα-
ράγοντα, διά τήν προώθησιν τών
έΕαγωγών μας· τουτο δέ, δέν εί¬
ναι έργον μόνον τού Κράτους,
σλλά πρωτίστως τής ίδιωτικής
πρωτοθουλίας. Οί άγραφοι νόμοι
τής καλής συναλλακτικής συμ-
περιφοράς, τουλάχιστον, άπό πλευ
ράς μας, δέον νά τηροϋνται κατά '
γρόμμα. Εάν δέ, παρ' έλπίδα, Ι
διά τής στάσεως αυτής ολίγων
ημεδαπών έμπορικών οϊκων. θίγων
-■ αι τα γενικώτερα οϊκονομικά συμ
ςέροντα τού τόπου, τό Κράτος
δέν πρέπει νά διστάση νά λάβη
μέτρα εναντίον των. Έν άνάγκη,
τό Κράτος, μέσω τοΰ κοθβστώ-
τος τών έΕαγωγικών έπιτοκίων,
όφείλει νά επέμβη καί νά ύπεν-
Ευμίση είς τούς — έΑαχίστους,
εύτυχώς, — έΕαγωγεϊς αυτούς τάς
ύποχρεώοεις των... 1
παιδικής θνΓ,σιμότητος, τής
τεχνολογικής έΕελίΕεως, τοΰ ού-
Εανομένου ρυθμοϋ είσόδου τής
γυναικός στήν άγορά εργασίας
τής παλιννοστήσεως τών εργαζο¬
μένων έκ τού έΕωτερικού, τής
μετακλήοεως Εένων έργατοιν γιό
νά έργασθούν σέ έπαγγΤλμστα
πού έγκαταλείπονται άπό "Ελλη-
νες (μεταλλεϊα, έμπορική ναυτι-
λία, ύπηρεσίες κλπ.).
θετικοί παράγοντες τής προο-
φοράς εργασίας θεωροϋνται από
τήν Όμάδα Εργασίας ή παρατα¬
θή τού χρόνου τών σπουδών, ή
μείωση τής χρονικής διαρκείας
τής εργασίας, ή αναμενομένη με-
τανάστευση, ο εκούσιος περιορ1
ομάς τής γεννητικότητος, ή μείΐο-
ση τών έργατικών άτυχπμάτων.
Ή Ομάς Εργασίας προβλέ
πει έπίσης ένταση στίς βιομηχα
«ικές σχέσεις μεταΕύ έργοδοτώ'
και εργαζομένων, που θά κατα¬
στήση δυσχερή την άποτελεσματι Ι
κή ρυθμίση τών όρων έργσσίας,
με άποτέλεσμα τό κράτος νά α¬
ναγκασθη νά παρέμβη καί νά ό
ναζητήση συστήματα συμβιβασμου
καί διαιτησίας μεταΕύ των παρεμ-
βάσεις τελειοτέρας μορφής τοϋ
κράτους αναμένονται γιά νά βοη
θή τους εργοδότες καί τούς έρ·
γαζομένους στήν ρύθμιοη τών
δ αφορών των. Στό μέλλον ή ό
πόοταση μεταΕύ εργαΖομένου κα:
εργοδότου, υφιοταμένου καί προι-
στ,πμένου θά αύΕάνη κάΊ οί μετα-
Εό των οχεσεις θά καθίστανται ό-
λονέν κα'ι περισσότερο άπρόσω-
πες, τυπικές καί τυχαίες.
Ή εκθέση ομως προχώρει κα'ι
οτήν διαγροφή τών έπιθυμητών
στόχων τής προοεχοΰς 15ετίας
ΜεταΕύ αυτών, όσον όφορά τήν
απασχοληση τάσσει σάν θεμελιώ
δή επιδίωΕη την εξάλειψη τής ά-
νεργίας καί τής ύποαπασχολήσί;-
ως. Την διαμορφώση επίσης τών
αποδθχών καί τών απολαυών των
εργαζομένων βάσει τών κανόνων
προσφορας καί ζητήσεακ; πού ί-
οτήν Κοινή Άγορά και
αποτελεσματικωτέραν μεθόόων ερ¬
γασίας, Ζητήματα ύγιεινής και ά
ίφαλείας τών εργαζομένων κλπ
Τέλος, μεταΕύ τών μετρων που
τ ροτείνονται γιά τή βελτιώση τής
αγοράς έργαοίας είναι ή έΕυγίαν-
οη τών επαγγελματικήν οωματεί-
ϋ.ν, ή υιοθετήση τού θεσμοϋ τής
έποχιοκής άποοχολήοεως γιό την
οπουδάΖουοα νεολαίο. τούς με-
ιεκποιδευομένους καί τίς μητέρες
π ού έπιθυμοΰν να έργασθοΰν, τθυς
ουνταΕιούχους και τα άτομα μειαι-
μένης ίκανότητος. Ή τυπική κο'
ούοιαστική καταργήση τών κλει-
..-τών έπαγγελμάτων, η ξιευκόλυν-
οη τής κινητικότητος μετοΕύ δη¬
μοσίου καί ίδιωτικοϋ τομέωο, μό
τήν αναγνωρίση τών συνταξίμω-'
έ τών προϋπηρεσιας σέ αμφοτέρους,
επέκταοη τού θεσμοΰ τής συνυπη-
ρετήσεως τών συΖύγων στό Δη·
μόσιο, ή υιοθετήση τής ΰπ' αριθ.
100 διεθνοϋς ουμβάοεαχ: εργασί¬
ας (ρ άρχή τής ίσότητος άμοιθής
μεταΕύ άρρενος καί θήλεος εργα
πκοΰ δυναμικοϋ) καί ή μή απο
μακρυνθή άπό τήν ένεργό ύπηρε-
οία άτόμων πού άν κα'ι συνεπλή¬
ρωσε τήν συντάΕιμο ήλικία μηο-
ροϋν νά προσφέρουν άκόμη ηο-
λύτιμες ύπηρεσίες, τελοϋν μερι·
κές άπό τίς ένδιαφέρουσες είση-
γήσεις πού προβαίνει ή Ομάς Έρ
γαοίας, γιά την βελτιώση τών τρ·*»
,->ων Ζωής στήν χώρο μος, κατό
ν προσέχη 15ετία
τήν πλήρη ελευθερία στήν έπαγ-
καί ύποαπασχολουμένων. Ό άναγ-
καστικός έπαναπατρισμός ένδέχε-
ται νά είναι πολλαπλάσιος των
• 00.000 παλιννοστησάντων κατο
πιν τής γερμανικήν οίκονομικής
ύφέσεως τού 1967 καί οί συνέ-
πειές τού ασυγκρίτως δραματικώ
τερες, εάν ή Οφεση παρετείνετο
καί δέν παρείχετο ή δυνατότη:.-
μεταναστεύσεως έκ νέου μετά
τήν πόροδο ολίγων μηνών, όπως
συνέβη κατά τα τελευταία έτη, ύ·
ποστηρίΖει ή εκθέση.
των μετρων πού προτείνει γιά τήν
δελτίΐΰοη τών συνθηκών άπασχο¬
λήσεως, είναι ή καθιέρωση ώρα-
ρίου τό όποϊο νά μεγιστοποιή τόν
έλεύθερο χρόνο τού έργαΖομένοο
καί τήν είσαγωγή τοΰ θεσμοΰ τών
συμβουλίων έπιχειρήσεων, που θ^.
συνιστώνται μέ τήν πρωτοββυλία
τών ενδιαφερομένων έργοδοτών
καί εργαζομένων, μέ σκοπό να
γνωμοδοτούν επί 2ητημάτων κοι-
νοϋ ένδιαφ&ροντος, όπως ή αϋΕη
ση τής παραγωγικότητος, ή
ΣΗΜΑΚΤΙΚ/3Ν ΠΡΟΣΤΙΜΟΝ
ΕΙΣ ιΔΕΞΛ/ΛΕΝΟΠΛΟΙΟΝ
Υπό τού Λψεναρχείου Ίσθμί
άς, επεβλήθη τφόστιμον 1ΟΟ00Ο
δρχ. είς τον ττλοίαρχσν τού Έλ
ληνικού δεξίχμενοττλοίου κΝΐκος
8.>. διά ρύποΎσιν των νοτίνν ό:
κτών τής Κύπρου.
Έ-ίσης. τοΰ επεβλήθη ττρόατι
μόν 15.000 δ(ί<, διά τήν μή κα νονικ'ή.ν τήρησιν Τού «βιβλίου ττε τρελαϊου» τού ΚΛΙ ΕΙΣ ΟΔΗΓΟΥΣ ΒΥΤΙΟΦΟΡΩΝ 1Ο.ΟΟΟ δρχ άίντι στοίχως, έπέβσλε τό ΛιμενχχρχεΤ όν Θεσσαλονίκης βΐς Τούς Εύάγγ. ΓρΒ6εν!ττϊν< και Άντ· Μτταγιόττιχ» Ο^ν. ν5τ-ν«£κ. 6<Λ·-3φόρ'.ΛΓ εκκε¬ νώσεως 6οθρ>>ν. διότ, έρρύττκΐνον
τόν θαλάσσιον χώρον πρό τής Γβ
οργικής Σχολής θεσοχχλονίκης
ιέχΜΛ'ώνονταις έχεΐ Τό ΤΓφβχόιμβ
νόν των 6υτίων.
Ύηβ>θυνοι συμφώνωα τώ νομώ
1890)1938
Ίδιοκτήτης — 'Εκδότης
Διευθυντής
ΣαΚΡ». ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προϊστάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικϊθ: Σπαρτάκου 19
ΑΜΦ,ΆΛΗ
ΤΟ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ Φ8Ρ0Α)ΜΕΝίΊΝ
ιοΰ Φε,δρουοορίοο τού
τρέχοντος Ιτοιι-ΐς α(·αμένεται νά
κυΛίλοιΐβιρήκτουν οί φοΡολογικοί
κσττάλογοι τού οίκονομικοθ εΤους
1973 και έντός τού Ίουνίου χοϋ
οΐχχινομικοΰ ετους 1974. ΟΊ έν
λόγω <ρορολογικοι κατάλσγοι, οί όττοΤοι/ έττσΛ'εχδίδοντσι κατόπιν )άτΓθ$άίσεως τοθ ττιρωθυ—οι;ργοΰ και ύττουργοΰ Οίκοναμικών κ. Άδ Άνδροι/τσοπούλου, θά ττρρι έχουν τους δηλώσαντες τό συνο λικο οΐκογενχιακό τους *.!σόδημσ άνω των 5Ο.ΟΟΟ δρχ. Στό οίκο. γενειακό τους εΐσόδημα θά περι λοομθσΛ'ωντα', σττως καΐ κατά τό ιταρελθόν, τα όπταλλασσόμενα ά¬ ττό τού φόρου εΙσοδηματος, καθώς καΐ τα ύτταγόμενα σέ είδικές ψο ιρολογίες. Στό μεταξύ έξετϋπώθησαιν καΐ θά διανεμηθούν σύντομα δύο τύ ττ^ι φορο>βγικΐόύΙν δηλώσεων 6-
πως καΐ ττέρυσι. ποι; θά ιχρησιμο
(τοίιτϊθούν^ γιά "'ίΐν ύττο,δολή των
δηλώσεων <(όιρου εΐσοδήιματος τού οίκονσμικοΰ έτοι-ς 1974 γιό: τα εϊσοδήιματα τα κτηθέντα άητό 1 · Κ73 Εως 3112.73. Αμΐ>ότεροι,
ομως, οί τύπθ| θά ύποδληθοϋν σέ
ενα ττί'ωτότι—ο εφέτος καΐ δχι δ-
τως ττέρυσι μέ ενα άντίγραφο
«κορμττονέ», τό ιοττοΐο «ααΐ κα-
ταργήθηκε γιά λάγους τεχνικούς.
Ό πρώτος τύττος τών φορολογι
<ών δηλώσε&γν< ή λεγομένη μικ,ρή δήλωστ», θά χρησΐιμοποιηβή Οιτό των φορολογουμένων ποΰ εχουν νά δΓΛώσοΐΛ' εΐσοδήιματο: έξ ά» μοΐ'δων μισθωτών ι/ττη,ρεσιών, έξ οΐκοδοιμών καΐ κινητών αξιών. ΟΙ τύπο, Β καΐ Β Τ (μεγάλη δή λωση) θά χρησΐμσ— οιηθούν αττό τοϋς φορολογουμένοΐΛ; οί όττοΐοι £μφανίζοΐΛ> εΐσόδττμα έξ έκμισθώ
σεως γαιών κσ.1 έξ έμΐΓορι^ών καΐ
δλλων έττίχειρήσίον τής δ' ττη.
γης οΙσοΦήματος.
Εφβτος, έξ άλλου, γιά πρώτη
οί φορις|ο··,^κές
0ά
στά δττοιςΐ θά άναγράίωντπι τα
κονδύλια ττού έκπίιττουν άπό τό
φόρο εΐσαδήματος βάσει των ·*<χ ρεχσμένων πνήτ.ρων βιομηχανι. ι^ς ·καΐ τουβστκτνς <ί) ατκ1^ «ος, μέ τα όποΐα έπιδιώκεται ή 6οήθΓιση τής ττςριφερεακής άνςΐ •π-τύΐξεως) Συγκεκριμήνα, έκ·^ τών αναλυτικών καταστάςτεΜν Υιά τα εϊσοδήματσ. έξ κλττ,., βά υπάρχη τό έντιπτο Ο 1065 για τίς ιέχτΓτώσΐΐς τόν ΐΓαραγωτγικών έπενδύσεων τοϋ Ν. Δ. 1078)71 καΐ Φ—0 1065 γιά τ^ ·ί[<τη:ώ:τςις τ«ο> ξ^.Όδοχεια.
κων 'έπ.νίειρήρ'εκΐν τοθ Νήμοι»
1313)72.
"Η ττροθςσμία ι>ττϋ.6αλ^-) τών
δηλώσεων ψορολογίας είσοδήιμα
τος φυσικών προσώττων τού οΚο
νομ·ικοΰ ετους 1974 καΐ ναμικών
,μή τηρούντων 6.6λία
των, άλλά των οποίων ο4 ϊσολο
γισμοΐ δέν κλείονται τόν Νοέμ-
6ριο ή τόν Λεκέμδριο τού '973·
θά λήξη όι-νπΈ,ρθέτως τή^ρ 25η
Φεβΰθυαρίον 1974·
"Υπενθυμίζεται, ότι σύμψων'α
μέ τό Ν.Δ. 1077)71 δέν ττορέχε
ται ή δυνατότης παρατάσεως τής
ιή:μερομτ{'Ταις Οττοβολής νομοτύ
πως των φορολογΐ'κών δηλώσεων.
ΟΊ ψορολοτγούμενοι, σννεπώς, θά
ττρέττει εγκα'ρα νά ϊνδιαψερθοθν
γιά τή συγκεντρώση των σ^οιχεί
ών έκείνων ττού εΐι·αι ό—ατραίτη
τα γιά τήν ύποβολή 'ών ψοΙΌλο
γ «ών δηλώσεων, ώστε χάρις «τυ
νοκττισιμοΰς ·ϋ3Ϊ ταλαιΐται?ίες νά
τίς ι^π-οιβάλσι/ν στ'ις 'Εφορίίς. ΟΊ
σχετικές 6εβο»ιώσεις ττρος τούς
(ίορολογουμένονς άττό τα λογι-
στήρια τών έ—ιχειρήσ«ων βά τ-ρέ
ττει νά δοθούν τό αργότερον μέ>
ιχρι 5ης Φ86ροιχχρίον·
ΟΙ φορολογούμενοι, οί ότίοϊοι
έξαρτοθν τό είσόδτ>μά τους άττό
έταιρίες των όττοίων οί ίσολογι
«τμοΐ 3κΛεισαν έντος το0ί Νο?μ
6Ρίοι> ή τού Δεκ£μι6ρ^ 1973,
θά πρέττει νά ύΐΓθδάλοι/ν τίς δή,
λώσεις τους τό άργότειρον μέχρι
της 1Οτ»ς Ά—ριλίου 1974. Διευ
ιφΐνΐσθηικε ^(τισης, δτι οί τόκο*
έννπτοθήκων δανείων «οί χρεών
•επί άκινήτων έναντ, τής ΚττΜ*ϊ
τικής Τραττέζης, ΤοΟ Ταμείού Πά
ραχαταβηκών καΐ Δανείων και Τα
ιχνδρομικού Ταμιιυττ^ρίον βά £-
ξακολουθήσου-ν νά έχττ ίτττοίΛν έττι
τού φορολογικού εΐσοδφθττος,,
όπως καΐ κτΤά τό τταρελθόν.
ΕΙΣ 459 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛΑΡΊΛ
ΑΝΗΛΘΕ Τ Ο ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΜ
ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ ΤΟ 1ΟΜΗΝΟΝ
Είς 459 έκατ .3ολ. ανήλβε. συμ
φώνος -πρό·-, ττροσ«ρ:ιι« στοιχείαι
τής Τραττέζης τής Ελλάδος, τό
είοττραχθέν τουρισΊκόν οννάλλα-
γμα κατά τούς δέκα ττρώτονς κίή-
νας τού 1973 ·ναντ, 337·6 κα»
261,3 εκ- είσπραχθεντων ν,ατά '*ΡΙ
άντίστοιχο: δεκόιμηνα τ«ν έτώ»
972 καΐ 1971
Τούτο ΟΛρθέρεται *)ς έκόοθΐϊ--
σαν ανακοίνωσιν υπό τού ΌργαΙ)
νισμού Τουρισνού είς την όττο#ν
ίέρεται έττίσης δτι, εΙ5«κ:άκ/κα
τα τόν ΌκΤώβρΑον» τό βίΜΡα·
χθέν ταξ«6ιωτικόν σνναλλσγμΛ ά·
νήλβεν είς 57,2 έκ., ί,.'σντΐ 39,2
καΐ 33 έκ β'σ—ρα6<νΓν·τωΎ β*τΊ· βτοιχως Τον "Οκτώβριον των 1972 «χ5 1971. Είς την ά*οκοίν<—ιν, ττροστ«θε-βαι δ*ι ημβση κατ λήν βα-όνη καπο τό εφετεινόν 6ο κάμΐτνσν *)»β-—£ τα 173 δα* {- ναντ, 150 κββ 144, ά»"«»*ο!χως· ΐτ» ΙΟμήννν 1972 «Μ !·?}.
Ό άπολογισμός τής εβδομάδος
Αί έΕαγγελθεϊσαι νέαι φορολογι , Πολιτειαι, άπαιτεϊται ή ανεγράφη
καί διαρρυθμίσεις, εκάλυψαν, απο
ρλευρός σπουδαιότητος, τάς οίκο
νομικάς έΕελίΕεις τής χώρας, κο
τα την παρελθούσαν έβδομάδα. Αί
έ,
την άττοταμίεχισιν. εΤναι
στοιχείον έτπδοηθητικόν τής έιξα
τομικιεύσεως τού έμττορεύματος,
δυναμένης τής άξίας ταύτης νά
μεταβληθή κο5ά τόν τφός άνάλω-
Τό υπουργείον Εμπόριον, διά
τής ϋπ' αριθ. 150.225)70 άπό 55η;
Ίανουαρίου 1974 έγκΐ'χλίου τού,
πρός τήν ΚΣΕΕ Έλαιουργική καί
την ΑΤΕ, παρέχει όδηγία; άφο-
ρώσα; είς τήν συγκέντρωσιν έλα,
ολάδου έσοδεία; 1973—74 ώ; ε¬
ξής:
'Η συγκέντρωσις θά διενεργη¬
θή υπό τή; « Ελαιουργ:κή;» * '
τών έντολοδοχων τη; Ένι'·
ΓΛοργικών Συνεταιρισμόν-,
διά
είς
Γίίοογ
ποσότηΐα έλαιολάδου μέχρι 30.000
τόννων. ΟΙ σχετικοί δςοι καί πςο
υ.ιοθΕ*Εΐς θά καθορισθοθν διά κοι-
νή; ά.-τοφάσεω; των ύπονργών Γε
ωογίας καί "Εα.-τορίου.
Δικαίτομα παραδόσεως είς ΐήν
σΐ'γκέντρωσιν ε'χοΐ'ν αί άκόλ.ονθυι
κατηγοοίσι τρυσικών καί νομιχών
.-τοοσώ.τω", διά ποοϊάν παρογωγής
των, εσοδείας 1973—1974.
—Άπαντες οί έλαιοκαλλιεργη-
ταί μέχοι τού συνάλ.ου τής .ιαοπ-
γωγής των καί οί ενοικιασταί η μο
ρτίται, ώς καί οί έλαιοσι·λλτκ;τ,«ι
δ ά τό άνήκον εί; αύτοΰς έλαιόλα-
δον.
-Τα Σΐ'νϊταιριστικά /αί Ίδιο.-
ά έλαιονογεΐα διί* τό έξ έκθ'.-
.ττκών δικαιομ&τιον αυτών εσοδεΐ-
α; 1973 _ 74 είς χείρα; των ί
':.ί όλαδον.
—Τα Δημοσία η Χομιν.ά Ποο-
των καί άνταλλακΤικών αυτών· ά- σιν τελωνισμόν.
Είς τόν εξωτερικόν οικονομικόν
ιομέα, τό κύριον στοιχείον ήτο
η άπότομος άνοδος τής τιμής
τού χρυσοθ, ήτις υπερέβη το όριον
ών 120 δολλαρίων όνά ούγγίαν
κα'ι ή περαιτέρω βελτίωσις τού δολ
λαρίου έναντι των Εύρωπαικών νο
μισμάτων. Παραλλήλως, συνεχισθή
η άναταραχή είς τάς ξένας οι^ονο
μίας,. συνεπεία τής ένεργειακής
κρίσεως. Όλαι αί έξσρτώμεναι α
πό τα Άραβικά πετρέλαια χώραι,
τντείνουν τα μέτρα διά τήν όντι
μετώπισιν τής κρίσεως.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΝ
ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΝ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
Μέ σικοπό ντήν τουριστικήν ά
«ής, δρύθη σωματείον ύττο Την έ-
λιτείας Αναγνώρισιν καί ττροστα
σίαν τής κι»ριόττ>τος των κτισμά
των των ττβριοχών Κερατέΐας. Μι
ΑΝΑΣΤΕΛΑΕΤΑΙ
ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΣ Η ΕΙΣΛΓΩΓΗ
ΝΩΓΤΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ
Ώς εγνώσθη, ανεστάλη προσω¬
ρινώς ή είσαγωγή νωπών κ.ρεά-
ξίας τσ'ιφ κατά τι;μολόγιον ή ά
δειαν είσαγωγής μέχρι 2.000 δολ.
καί ιέψ' όσον ταύτα σι,νιστοθν τον
μηιχσνικόν έξοττλισμόν των εΐσα-
γουσών ταύτα βιομηχαικών ή 6ι-
οτεχνιών-
Επί ΐΓ^ηγοΤροφών τ) κτηνοτρο
φών, χρηο-ιμοττοιοκμένων Οπό των
όγχωρίων πττννοτίΌφικών ή κτηνο
μοναδων. άθίας τσίφ
κατά τΐιμολόγιον ? άδειαν είσαγω
γης μεχρι 1.500 6αλ.
'Εττί είδών οΊασδτρτοτε άξίας,
εισαγομένων υπό τού Δημοσίου
δήμον, κοινοτήτων. ΝΠΔΔ, ώς καί
υπό των ΟΣΕ, ΔΕΗ, ΟΤΕ καΐ
ιΕΛΤΑ ιέφ' όσον αί είσατγωγαί διε-
νεργοΰνται είς Το ττλαίσιαν τού έ-
νιαίου ΤΓρσγράμιμιστος τηρομηθειών.
'Επ' έφοδίωτν ττροοριζοιμένων
δι' €ργα (τττοδομής τού ΝΑΤΟ, οΐ-
Έττί φαρμάκων σιχτκευασμένων
διά τήν λιανικήν ττώλησιν (σττε
σιαλιτέ) οΐασδήττοτε άξίας, καθ*
όσον τα0τα ίιΓτόκεινΤαι είς άγορα
νομικόν έλεγχον καί ώς έκ τούτου
έχει έλεγχθη ή κανονική τΐιμή των
είδών τούτων.
Εττΐ κρεάτων ο'ιασδήτΓοτε άξίας,
κώς ή όλιιώς ή εΐστραξις τού δα
δι άτά ττοΐα Ιχει άνασταλίΐ μ«ρι-
σμοΰ.
Τέλος είς τήν εγκύκλιον διευ
ικ,ρινίζεται ότι τα ανωτέρω βά
I-
θεσιν, ότι ή άρμοδίαι εκάστοτε διά
σχύουν υπό τήν γενικήυ ττρούττό
τόν κ,αθορισμόν τής ώξ'ιοις τελωνίΐ
ακτ) άρχή, δέν δκχττ|ρεΐ έτπφυλά-
ιξίις ή άμφιοολίαις ττρος την κα
νονικότητα τών τι,μών των άναφε
ιρομένο>ν *(ς τα τι-μολόγια καϊ λοι
ττά 6γγρο«(ια.
ικαί Λοΐ^ρίου ΆτΤΊ. ! το, όερ ελήφθη τή σνναΐΛ'έσει των
κης, ιδρύθη σωματείον ύττό τής έ. των, έξ οΊασθήττοτε ιχώΡας. Προ
τΐΚιΜιμίαν "Βνωσις Κτη.ματιιώ,'ν . στίθεται δέ· ό;ι τό μέτρον Τού
Κερατέας, Μικρολίμανου καί Λαυ ενδιαφερομένων τάξεων, εκρίθη,
ιρϋου. Είς τοής ττερΙαιΤέΡω σκο. | άΝΛΐ/καΐον ττροκεΐιμέου νά ύττσδο
ΤΓθύς τής Ενώσεως έντάσσεται
ηθη.νή ή ρευστοττοίιησις τών υψη,
καί ή διατρησις τού τουρισΤΐκού | λών άποθεμάτων, τα όττοΐα εχοι/ν
χαρακτήρος τών περιοχών αύτών.
"Ηδη ύττεβλήθη /αίτησις άναγνω
ιόίσιως Τού σωματείον καί έγκρί
οιεως τού καταστοηΊκοϋ τού.
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΑΤΕΛΗΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΥΡβΝ
Παρετάθη μέχρι 31ηα τρέχοντοο
μηνός ή προθεομία άτελοϋα είοα
γωγηο τυρών ιρέτα τελεμέ, κοογ-
ρίου καϊ κεφαλοτυρίου Σχεπκή τη
λεγραφική διαταγή τοΰ υπουρ
γείου Οίκονομικών άποαιαλη ε.ο
τάς τελωνειακάς αρχάς.
Έξ αλλου, δι' αποφάσεως τοϋ
ύφυπουργοϋ Έμπορίου παρετόβγ
έπίσης μέχρι 31ης τρέχοντος μι,
νός ή ηροθεσμία έκτελωνισμοϋ λι
ποομάτων, είσαχθησομένων βάσει
όδειών τής οίκείας Έπιτροπής.
δηιμιουργηθή.
ΐΚαΤάι τάις αύτάς ττληροψορί.
άς, ή απαγόρευσις αύτη δέν ττρό
κείται νά ττα(|χκχ9ή πέραν τού
μηνός· κατά τό διάστηιμα δέ τού
το έλπίζεται ότι ή άγορά θά ά-
τπορροφήση τα ύφΐιστάμ€να άττο
ϋΐμα^α, τα όττοΐα θά τταύσουν,
κατ' αυτόν τόν τΡόττον, νά συμπι
έζουν τάς τιμάς των εγχωρίων <ρε άτων· έττί ζηιμία τών παραγωγών. Δέον, άλλως τε, νά σημειωθΓ, ότι είς έκ τών λόγων τής όητσγο ρεύσεως ύττήρ"ε καί ή ύττερττρο- σφορά έγχωοίων κιρεάτων έκ Μα κεδονίας, τπραγμα τό οποίον εΐχε τΓτωτικήν έττίδρασιν είς τάς δια μοΑφουμένας τι,μάς, λόγω τής ά- ίδιΑ·<3ΐμίς);ς ότΓορροψήΊσβώς τΐ^ν 4 ττό τής άγοράς· 110ΣΙΕΪΣΕΙ! ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φεβτται είς γνΑοτν τ*ν ΆΕβτ. Διοικήοεων Άνιβνύμων ν κα) ΈΓαιρειων Περ ωρισμένης Εύθυντκ: δτι ΒΓ άπο- νοθ κ. ΎηουργοΟ "ΚμπορΙου ύπ' άρι6. 86978)4120 τής 1β)12)ββ. δημοοιευθβΐοτκ εΐβ τό ύπ' αριθ. ββθ)28.12βδ ε^&Κ. (Δελτίον 'Ανωνύινβν Ετοιρίιών). ορΙΖεται δπ 6ύ*θν· τα να ουντχΐσυκ» δημοσιεύο .σθι έγκύρθχ; τοχ: ΠροσκΑήοδις τπν ΓενικΔν Συνκλεΰοεπν καί τθβς Ίθολογιορούΰ τιον Μ Ηε Οκονουικπχ: μακ εφημερίς -ΟΚΟΜΟΜΟΛΟΓΙί« - γΪΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚβϊΜθΙ-. ώς εγένετο μέχρι τοθοε διά τί* προ -τ) ΛΟΝΔΙΝΟΝ. Είς νέον ϋψος ρε κόρ άνήλθε σήμβΡον ή τιμή τοΰ χρυσού είς τάς διεθνεΐς άγοράς, έ- νώ σννεχίζεται ή νομισμστική ά- 6ϊ5αιότης ττού ΐδηιμ ιαύργησεν ή ■π-ετρελαιακή κρίσις. Έν τώ μετα ζύ, τό δολλάριον έξττκολούθησε νά ιοελτιώνη τήν θέσιν τού είς τάς κυριωτέρας άγοράς ονναλάγματος τής ΔυΤικής Εύρώττης κα'ι τής Ί- αττωΛ'ΐοοςι. Τήν άνατίμησιν τού χρυσοΰ ο'ι διβθνεΐς έμττεΐιρογνώμονες άττοδ ί¬ δουν ιμερικώς τουλάχιστον, είς φή- .μας συμφώνιως ττρος τάς ότποίας <χ'ι άραδικαί πετ,ρ€λαιοτταΡαγωγοί χώ ιραι θά ζητήσουν ένδεχομένως την είς κίτρινον •μέταλλον ττληρωμήν τών ·τταραδιδομένον ττησοτήτων άργοΰ Ύττογρΐίμμίζεται, έξ άλλον, υ¬ πό τών αυτών παραγόντωιν ότι ή νέα άνοδική ττορεία τού χρυσοΰ, πού ή τιιμή τού βφθασεν ήδη τό φράγμα των 130 δολλαρίων, εξε¬ δηλώθη ευθύς μετά την ΐιρόσφα- τον τΓετ,ρελαιαικήν κ,ρίσιν ττερί τα τέλη Νοεμ&Ρίου 1973 Καθ δ,τ ι άιφο,ρά είς τό δολλά την δελτίωσιν τής !σοτΓμ!ας τού ριον, οί αύτοι κύκλοι άττοδιδσι/ν είς την ττρόσφατον «ντέ φάκεο» ύ- ττοτίιμησιν τού γιεΛ'. Ούτοι ύττο- στη,ρίζονν ειδικώτερον δτι κατά την λογικήν τών κερδοσκόττων έφ' Ιδσο'ν τό ίοτττω-/ικόν νόμισμα — έ- Κ'α τώΛ' ίσχυιροτέρ<ο^ μέχρι πρό όλίγου — χάνει έδαφος έναντι τού δολλαρίου τούτο ίσχυροττοιεΐ ται καΐ ττροσφέρεται δι" έττένδΐΛ σιν. 10 ^ριχτός ήνοιξε σήμερον είς την ενταύθα αγοράν συναλλάγμα τος είς τήν τιμήν - Ρεκόρ των 130 5 δολ. ανά ούγγίαν — ανωτάτην τοιαύτην άττό τή|ς 6ης "Ιουλίου 1973· "Ολίγον άργότειρον ή τι- ύττί ιμή τού ττολυτίμου χώρησεν είς τα έττίττεδα τών 127 δολλαρίων. έναντι 122,5 δοη. τού χθεσινού κλεισίιματος. Είς τήν Ζν ρίχην ό Χ'Ρυσός διεμορφώθη χατά τό άνοιγμα είς την τι,μήν των 128, 5 ϊλίλλαρίω-/, ενατι 120.75 τής |χθές, ένώ είς Παρισίους ίβφθασ€-ν είς νέα ΰψη — 19.630 φράγκα τό κιλόν, έναντι 18 805 τής ΔεΐΛ- τέΐρας. Συνεχισθή καί σήμερον ή αώξη τική ττοιρεία τού δολλαρίου, ·?ναν- τ» τών εύρωπαϊκιών ναμισ>μάτων
«αί τού γιέν, μέ έξαίρβσιν την
στεΡλίναν. Είς τό ενταύθα Χρη¬
ματιστήριον τό 6ρε'1αννικόν νόμι
έδελτίωσεν έλαιφρώς την θε
σιν τού. τής ίσοτιμίας του διαμορ
«ρωθείσης είς τό επίπεδον 2,2275
δολλάρια ττερί τήν μεσημδρίαν, έ¬
ναντι 2.2245 τής Δευτέρας.
Είς Παρισίους ·ϊό φράγκον εχα
σεν έδαφος — ή ίσοτιιμία τού δι
εμορφώθη είς τό έττίτΓεδον 5,03
άνά δολλάριον κατά τό άνοιγμα,
εναντι -ί,79 τής χθές. Είναι ή ττρώ
τη φαρα άττό τού Φεδρουορϊου
1973 ττοΰ τό δολλάριον σττάει τό
«ρΡάγμα των 5 φράγκων.
ματα
το
1973—74, όπερ θά προέοχηται ά
ποκλειστι-/.ώς έξ έλτν.οχτημάτίον
τής ίδιοκτησία; των.
Ή παράδοσις τοϋ
νόν έλαιόλαδον είς τήν
σιν θά γίνεται άνευ τής σνμπληοώ
σεο; ή ύποδολή; οϋδενό; δικαιολι-
γητ,κοϋ υπό τού παραδίδοντο; δι·
καιοϋχου τή; παραλάβη; πραγματο
ΛθΌνμένη; δ>.' εκδόσεως μόνον τι¬
μολογίου άγορά; ή πωλήσεω; τ:>ΰ
.τροϊό το;.
Ή συγκέντρωσις ήςχισεν ί.τ5
τήΓ ήαβρομηνίας τή; ώς δνω απο¬
φάσεως (5η Ιανουάριον 1974) χ,,ιι
θά λήξη την 31ην Μαρτίου έ.έ.
των νομώ ν τής νήβον
Γ);, Λέσδου καΐ Κερκύρας,
εί; τοϋ; οποίον; παρατείνηται αέ
χρι καί τή; 31η; Μαίον 1974.
Καθ' δτι άςρορά εί; την ποιύτη
τα τον ,ταραλαμβανομέ' όν έλαιο-
λάδον ή έγκύκλιο; άναη·έοε τα ί·
Ί;:
—Τό έλαιόλαδον δέον νά είναι
φυσικόν, άμιγέ;, παρθένον οξύτη¬
τος είς έλαϊκόν όξύ επί τοίς έκ ι-
τάν άπό 0,01% μέχρι καί 10% καΐ
περιεκτικότητος είς ξένας ϋλας
ΰγρασΐαν έν τω ου όλω «Ις πο»π·.
βτόν 2% κατ' ανώτατον όρ<ον. Αί ξέναι υλ.αι καί ΰγρασία θά Κατηρτίσθη, υπεγράφη καί ήδη πηο(οθεϊτ;α πρό; δημοσίευσιν (ί; την Εφημερίδα τή; Κυβερνήσεω; κ.οινι'ι άπόφασ ς την ΰ.ιονογών Σ υν τονισμοΰ Προγραμματισμοΰ ν.αί Δικαιοσννη;, διά τή; όπίία; καθο ρίζο ται αί άμο 6αί τών δικαστικων έπιμελητών. Αύτη θά ΪΛΤχνση άκό τή; κατά τα ώ; άνω δτ,μοσιείσεώς έκπίπτωνται εί; τό σύνολον τόν ύ.τολογισμόν τοΰ άντιτίμου τής άγορά; ού έλαιολάδου έκ των πω λητών οϊτινε; χαί βαρύνονται δ1 ά ττϊς έκπτώσεως ταύτης. Άπαγορ·εύεται ή ύπ* εΰθύνη τή; Έλαιονργικής, άγορά έλαιολάδου α) μή φυσικόν καί .ταρθένου, με- μιγμένου μετ' δλ).ων έλαιων καί ού<Γ>ών, 6) ή παραλάβη θά διενε,ο
γήται κατόπιν ζυγίσεως, όζυμετρή
αεω;, προσδιορισμόν τών ξένων
ούσιών (ανώτατον όριον τούτον.·
2%) κλπ. Ή άξύτη; δέν δύναται
νά ύ.τερ<>ηιίνη τό 10%.
Ώς πρό; τάς τιιμά; σνγκεντρώ
σεω; άνά χιλιόγραμμον, αύται κα·
θορίζονται ώς έξη;:
—Δι' έλαιόλαδον όξύτητο; άπά
3,01% ε<ο; 0,5% είς έλαϊκόν »5ύ δρχ. 39,50. —Δι" έλ.αιόλαδον οξύτητος 1,0*^ εί; έλαϊκόν όξύ δς.χ. 3·8,80. —Δι' έλαιόλαδον όξύτητο; 2,094 εί; έλαίκόν όξΰ δρχ. 37,50. —Δι' έλαιόλαδον όξύτητο; 3,0% είς έλαϊκάν ό%ύ δρχ. 36,6ο. —Δι' έλαιόλαδον όξύτητο; 4,0% εί;έλαϊκό ν όξύ δρχ. 36,00. __Δι' έλα'όλαδον όξύτητο; 5,0% εί; έλαβον όξύ δρχ. 35.00. —Δι' έλαιόλαδον όξύτητο; 6,0% είς έλαίκόν όξύ δρχ. 33,50. —·Δι' έλαιόλαδον οξύτητος 7,0% 0,8% —Λ'.' ϊλαιόλαδον οξύτητος 0,!>%
εί; έλαϊκόν όξΰ δίχ. 30,80.
—Δι' έλαιόλαδον όΐύτητο; 10,0
% είς έλαίκόν όξύ δρχ. 29,50.
ΑΙ τιμαί κλασμ«τικών όξυτήτ.ον
μεταξΰ των βαθμών ά.ιό 0,501%
έ'ως 1% καί άπό 1% εω; 10% είς
έλ.αϊ·<όν όξύ, θά ΰπολογίξωνται κα'-' απόλυτον αναλογίαν μεΐαξύ των ά τιστο^χων 6αθμί5ν πςοηγουμένον καί επόμενον. Αί ανωτέρω τιμαί νοούνται, διά παράδοσιν έλαιολάδου επί τοϋ με- ταφοριχοΰ μέσου τού πωλητοΰ - δι καιοϋχου είς τάς αποθήκας τής Έ- λαιουργικής Συν. Π.Ε. ή των εν τολοδόχων ταύτης Ένώσεων Γε· ωογικών Συνεταιρισμών. Πέραν τών ανωτέρα» τιμών αυ·>
θά χορηγηθή ε'ισοδΐ;·
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΙΣ
Η
ΚΩΝ
ΟΥ _ ,ΕΙς την
Κυδερνήσεως (Φ.Ε.Κ-
29.12.1974), έδ
ύ Οίκσνομ'·
ών, διά της οποίας ενεκρίθη
»οων,
έκδοσις καί
ανανέωσις έντόκων
διά τής
γρο,μματίων Ν.Δ- 3745)1957^κα.
ί—ϊ τριιμήνω λήξει. Τό *—* '
τών γραμμ«τίων τούΤων
είς 7'4% ετησίως.
'Η —χρούσα απόφασις,
οποίας οννεττληιρώθη ή ύττ'
ποοολώ", έγκαταστάσεων καί λοι-
πδν έκχελέσεων) δρχ, 300 έι
ιοο
8.19,73
27ης
1973.
Η ΓΣΕΒΕ ΔΙΑ ΤΑΣ
ΑΑΣ ΠΡΟΣ ΤίΟΥΣ
,ΣΤΙΚΟΥΣ
'Υττό τΓ»ς ΓενιΙκή]ς
δίας Ετταγγελμοτιών νχχί Β
^ν ■Ελλάδος, ανεκοινώθη
ή Δ.οίκτ>σίς —ις δι'
ττρός τον κ. Πρωθι-ουρίγον ^
τος άρμοδίους ιντταιΛνιούς έζήτη«,ε
τάς άκολούθο
ξορν-γϊλθέντων ,μέτιρων
/ίών άφει^χν ττφς
κος Όργανιοιμούς:
α) ΑΊ κεψαλαΊθ—οιούμενα, ε(σ
,ρρραί νά έξικνούντβ, είς ολόκλη¬
ρον τα ττοσσν των 15ΟΟΟΟ δόν
σεω; τοϋ δικαστικοϋ 'έΛ1μελητο0,< τό ττοσόν ^ ^1 ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. ©ά προηγουμένην δμω; στμφωνί δ,ευκολυνθή, οι/Γως. ή άμαλή έ. αντο ϋ έπισπεύδοντος. ^ | ξόψλησις των χρεών έξ <) Ζ) Διά δικαιώματα τών παρά σ-ηκών εισφορών 6λων των όψει. τού δικαστικοϋ έπ·μελητοΰ ποοσλαμ ^^,ών ιμικρών καί μίσκη'ων έ—ι 6α' ομένχον μαρτύρων δοχ. 100 δι* ' έκαστον τούτων. Η) Διά διχακόματα τον π«(?ά τοϋ δικαστ.κοϋ έ.τι.μελητοΰ Ιχειρήσεων. 6) Αί κεψαλο—οιούμτνβι ματική ένίσχνσις άν ά χΛιόγοα.·ι. μόν περαδιδ·σαένου είς την συγκ4ν τρωσιν έλαιολάδου ώς κάτωθι: —Δι' έλα.όλαδα όΐύτητο; άπΐ 0,01 εως ·καί 0,05 είς έλαϊκόν όξυ δοχ. 5,50. έλαιόλαδα οξύτητος άπά αυτού θέματος προ 6ΛΛλιίχ; 85.8.5-196, — Αττ0 ΕΣΟιΠ '' )5.6.1967)ς υ) 'Η έξόφλησις των λαμδανομένον κήρι·κος δι' ένέργπ σβέτου Τελους λόγω μή έμττροθέ. αν κηρύξεως κατά την προδκασίαν σμου 'καταδαλής, έναΡμονιζομένης τού .τλειστηρ-ιασμοΰ δρχ. 50 δ ά δέ ούτω τής υπό έκδοσιν ά—οψάσε τάς έκτός εδρα; τού Πρωτοδΐκίί- ωΙ- πρός τρς ώμοίας δΐοττάιξς,ς όν κηρΰϊεις μέχρι δρχ. 200 άναλό γω; τή; άποστάσεω;. ^ ' εΜδοθεισών ττράξεων Θ) Διά τα; έκτό; τής εδρα; τοΰ Προιτοδι,είου -ταρ' ώ είναι δ'.ω ρισμένος δ δικαστικός έπιμελητής ένεργοΐιμένας ύ.τ' αυτού επιδοθείς καί έν γέ' εί λοιπά; πράξει;, λ.αμ- βάνει οδτο; έκτό; των άπα.τονμέ οττοιουμένων εισφορών νά όρσθή νων όδοιπορικών έξόδων καί πρόο είς 48 μηνιαίας Τσας δόσεις, άν. θετον αμοιβήν εκ δρ;_. 5 άνά πάν Ταττοκρινομένη ούτω ττρος τάς ο! χλιόαετρον άπό ταύτη;, μή ύπολο. κονομικάς δυνατότηΤας τ:^ 6φε, γ.ζομένηςτή; έπ.στροφή;. Εάν ληών> ώ άλλως „ Ύ^ο
δια τη- ενετίαν τη; πράξεως Το 6 ^,
είναι άναγκαια π μετάβασις μαρτυ , ,„,, , , . _^Λ
ρων έκτός τή; εδρας τού δικσατ. 6'1967 *«4ο««ς τού ΕΣΟΠ.
κου επ μελητοΰ, λαμβάνονν ούτοι δ) Έν Τυ^6ν •"Λ»τΦήθ-£ΐ δο.
δρχ. 3 ώ; ,τρόσθετον άμκβήν άνά Οΐύϊ χινο$ ** ^Π ίσΧύτ, τό άνελσ
πάν χιλιόμετρον αποστάσεως άιό στικόν «αι άνετπεικές μέτρον τής
ταΰτης μή ύ.-τολογιξομίντ,ς τή; επι-
ώ; ν.αί τα όδουιορ.κα
των εξοδα. Εάν ό δ.καστικό; έ.τι-
μελητή; διατηρή γραφείον είς ι-
δρα' Εϊρηνοδ:κι.είον, παρ' ώ τυγχά
νει δ.ωρισμένο;, λαμβάνει τήν ά-
νωτέριο π.ρόσθετον αμοιβήν του, ί1·
πολ.ογ.ξομένη; τή; χιλιομετρικής 1-
.τοστάσεω; άπό τή; εδρας τοΰ Εί.
ρηνοδικείον.
1) Ό δικαστικό; έπιμελητή; ν-
ποχρεοΰται .τρό πάση; ένάρξεο);
τοθ εύεργετήιμσΐος, άλ-
λά να έττιβάλλίΜΐντίαι κβπά Των
καθυοτερούντων όφειλετών α4 υπό
■<£// οί'κίμήν σιαΤάξεωι' προβλε- ΤΓΟμεναι νόμιμοι προσαωξήσεις ?- πί τοθ ττοσοθ τής δόσεως. ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΠΩΛΗΣΕΩΣ ΒΑΛ' ΒΑΚΟΣΠΟΡΌΥ ΥΠΟ ΤΩΝ ΒΙ. ΟΜΗΧΑΝΙΩΝ. Διά τής ύττ' άρι6 3)4.1.74 ΆγαΡανομικης Διατά διά της δ—οίας κα&ιρίσθΐ] τής άμο'.βής " ά.' τάς δραχ;. 2.500. "Εάν τό πρόγραμμα έκδίδ". ται διά διενερ^'θύμενον πλειστηρια σμόν σινε,τεία διαταχθείσης δικα- στικής δανομής κατ' δρθρον 484 τοϋ Κ. Πολ. Δ., ώς καί εί; τΑ; περιπτώσει; τοϋ αρθρου 1021 Κ. της, προβλεπονται δέ δι" αύτη; αί | Πολ. Δ. ή άλλης διατάξεως νόμου άκόλοιθοι άμοιβαί κατά πράξ.ν: Ι καί δέν ΰφίΐΐταται ποσόν άπαιτή- Ά.ιό τ·ΰ .ταηρλθόντος Σ τον ήρχισαν άποστΐλλομεναι είς τοΰς ςρορολογουμήους αί δηλώσε ς ιτοηολογίας είσοδήματος μετά τοθ (ίΐ'λλαδίου όδηγιί)". Είς τάς δηλώ¬ σε. ς αύτάς προστίθενται εφέτος δύ ο νέα έντυππ. Πρόκειται, ώς .τληοοττορούμεθβ, .τε οί σιιμ."ΐληη(ι)ματικών έντύπων είς τα όποϊα θά δηλωθοΰν: — Στοιχεΐα αφορώντα είς άιτο- ρολογήτους έκπτώσεις διά γενομέ¬ νας νεας τίς την χώραν πα,ραγιογι- >.άς έπενδΰσε.ς τού Ν.Δ. 1078)71.
•—'Στοιχεϊα άφορίΓ)-τα εί;
ρολογήτους έκπτώσεις 6ιά γενομρ-
νας νέας είς τήν χώραν έ.τενδν-
σεις υ.τό ξελ'οδ-οχειακών έ.τ.χειρτ:-
σεων (Ν.Δ. 1313)72»
Έξ άλλον, τροποποιήση ς έ.τέρ-
χονται καί είς τήν άναλυτικήν κα¬
τάστασιν μισθωμάτων έξ οίκοδο-
μών, καθώς ν.αί εί; την κατάστα¬
σιν στοιχείιον περί άφορολογήτου
κρατήσεως διά γενομένας δαπά¬
νας παραγωγέων έπενδί·σεων τ·6
Ν.Δ. 4002)1959.
Άπύ σχετικήν έγκύκ,λνΐον τοΰ υ¬
πουργείον Οΐκονομ.κώ'.' ."ΐροκνπτρι
δτι εφέτο; δλοι οί φορολογούμενοι
αναλόγως κατηγορΐας, θά λάβουν
ταχνδρομικώ; τα έξη; εντνπα:
—Δήλιοσιν φορολογία; είσ·δήμα
το; (Α η Β καί Βΐ τίιπον) ίί; Ή
πλοΰν.
—-Άναλυτικήν κατάστασιν μι¬
σθωμάτων έξ οίκοδομων καί συιι-
πληρωαατικά στοιχεΐα εί; τρι.
.τλοΰν.
—-Φυλλάδιον όδ"Ύΐώ·.
—Άναλιτικά; καταστάσβις ά-
μ·ι(#ν - ·ε.ταν*ν ίβτρ*ν κ«μ δι-1
κηγόρων είς διπλούν.
Έν τώ μεταξϋ, είς τήν Έφημε
ρ!δη τής Κιδερήσεως (1502 Β')
εδημοσιεύθη απόφασις τοΰ υ.-ΐουρ-
γοΰ Οίκονομικών .τερί τοΰ τύπου
καί περιεχόμενον τή; δηλίόσίω; 30
ρολ.ογία; είσοδήματος, ώς καί τών
συννπο6αλλομέ(ον μετ" αύτη; δι-
καιολογητικών εγγράφων.
Συγκεκριμένως, ή δήλωσις δια
ν.ρίνεται κατά την ίν λόγιο άπόφ ι
σ.ν εί; δΰο τΰπους, ήτοι τόν υπό
στοιχείον Α καί υπό στοιχεία Β
ΒΙ. 'Η πρώτη θά χρησιμο.τοιηθή
{«ό «ροοολογουμένίον, οί ό.τοΐοι κα
τα τό 1973 έπραγματο.'τοίησαν εί-
σόδημα έξ οίκοδομων, έκ μεοισμά
των, τόκιυν κ)_τ. καί έκ μισθών, ί;-
μερομ.σθίυιν η ονντάξεων.
Ή δ·:ίτερη θά χρησιμοποιηβή υ¬
πό φοοολογουμένιον, οί ό.τοΐοι κα.
τα τύ 1973 έπραγματοποίησαν εΐ-
σόδημα έξ εκμισθώσεως γαιών, έμ
Α) α) Διά τήν επίδοσιν παντός
έγγραφον κ«ί τήν σύνταξιν τής
σχετική; εκθέσεως έξ ενός φύλλο»
δρχ. 70. Εάν ή έκθεσις -Ιποτελί;·
ται, έκ πλειόνων φύλλων προστίθεν
ται δρχ. 20 δ/ έκαστον. 6) Έν π-·
ρΐΛτώσει ματαιώσεω; τή; ί.τιδόιτ'
οί; έκ λόγου ανεξαρτήτου Τή; 9*.
λήσεω; τού δικαστ κου έπψελητοΓ·,
ούτος δικαιοϋται τοϋ ήμίσεος τή;
ώ; άνω άμοιόής. γ) Διά τήν έγχ:ί
γ1 σ.ν αντίγραφον τοΰ έ.τιδιδομένον
έγγραφον καί τήν σύνταξιν τής ά·
.Τιΐδείξεως δρχ. 35.
Β) Διά τήν Ι έργειαν κατασχέ
σεως άναγκαστικής ή συντηρητι-
κής άναλόγιος τοΰ ποσοΰ τής άπ·ιι
τήσεως δι." ήν ένεργείται ή κατά·
σχβσ;ς κατά την κάτωθι κλίμακα.
α) μέχρι δραχμών Ι.θΟθ δρχ. 160
6) διά τό πέραν τών δρχ. Ι.θθ')
ποσόν προστίθεται 1,5% μή Ουνα.
μή'η; πάντιο; τή; άμοιβή; ν ά υ¬
περβή τάς δρχ. ό 0Ο0.
Γ) Διά την σύνταξιν προγράμ-
ιιατο; πλειστηρ;ασμοΰ άνα).όγο>ς
τού ,τοσοθ τή; απαιτήσεως, δι' ήν
ίπΐΛπεί'δεται δ πλ^στηριασμός, κα
τα τήν κάτωθι κλίμακα: «) μέ/,'.ι
5οχ. 1.00Ο δρχ. 100, 6) διά τό πέ
παρισταμέ-
0,06 Ιω; καί 5,0 εί; έλαϊκόν όξί)'της εκτελέσεως νά ζητή την ο'ικειο ανώτατον όριον τιμών —ωλήσχως
δραχ. 5.00. αο1" -""" —* — ""· ------------' - - - - -
—Δι' έλαιάλϋθδα οξύτητος άπό
5,01 καί άνω μέχρι 10 είς έλαίκόν
δξί' δοχ. 4,00.
ραν των δρχ. 1000 ποσόν προστ;.
θεται 1%, μτι δυναμένης πάντως
θέλη
νόν, καθ' ού ή έκτέλίσς
μην τής άπαιτήσεοις. "Επί τοιαύ¬
τη; οίκειοθελοϋς πληρωμή; δικαιοθ
ται ό δικαστικός ί.τ.μελητή; τοδ Ά
τής καθοριξομϊνη; κατά τα ανω ά
μοιβής του.
ΙΑ) "Εάν ή πρά;.; έκ.τελέκΓεοίς
των διομηχανιών τού 6αμ6ο
κσοττόρου δρχ. 4,90 τήίς 6αμ6σ-
κότπττας 3,60 κ-ι τρθ βαμδοτκε
λαίου ραψινέ 26.
Ή ανωτέρω τιμή 6αιμβσχοστΓΟ
ιρου νοεΐται έττί αύτοκινήτου είς
οττορελ|ςκιουοίγ ίας.
ΙΓ) Διά πάν υπό τοΰ δίκαστιχοΰ των Τρσττεζών ιμελών αυτής,
έ.τιμελητοϋ έχδιδόμενον άντ^γοαφον, θαρίζει τήν ακολουθητέαν δι
σεα)ς, ή άμοιβή τοΰ δικαστικοΰ έΐτ'-
μελητοΰ καθορίξεται κατά τήν άνω.
τέοω κλ,ίμακα βάσει τοϋ ποσοΰ τή;
άξίας τών πλειστηριαξ-ομέ' ών τής
άναφε&ομίνη; έν τή δικαστική α¬
ποφάσει περί διανομή;, εάν δέ ή
απόφασις δέν καθορίζη την Αξίαν
των πλειστηριαζομένων, βάσει τή;
γενομένης έκτιμήσϊ»; διά τή; εκ¬
θέσεως τοΰ δικαστικοΰ έπιμίλητοϋ.
Έ ■ πάση περιπτώσει, ή άμοιβή αυ¬
τή δέν δύναται νά υπερβή τάς δρ.
2.500.
Δ) Διά την, κατ' αρβρον 900
παο. 2 περιπτ. 6' ώ; καί διά τήν
κατ' άρθρον 999 παρ. 2 πεοίπτ.
Ο' τοΰ Κ. Πολ. Δ., ενέργειαν κη.
ρύξειο; κατά τήν ,τροδικασίαν τού
.-ιλειστηριασμοϋ δρχ. 150, διά δέ
τού; έκτό; εδρα; τοΰ Πρωΐοδικίί-! 13 δι' έκαστον των έπομένων φν
ου πλειστηριασμού; μέχρι δραχ. | λω··.
300, άναλόγω; τή; ά.τοστάσεως.
ή έτερα πράξις δαιρχέση δεδιχαο τήΤε; δέ βαμδακότπττας κσί τού
λογημένω; πέραν τής μιά; ημέρας ι6αμ6αχελαίου ραφινέ
διά πάσαν επί .-ΐλέον ημέραν λαμβά
νει ό μέν δ./αστικάς έ.τ!μελητή;
δρχ. 300, εκοστος δέ μάρτυ; δρχ
80.
ΙΒ) Διά σύνταξιν περιλήψειιις
κα.τασχετηρ!ου έκθέσί'.'; ή προ-
γράυματος π.λειστηρ:ασμον, ώς καί
-τεριλ.ήψεως κοινιο.τοιοΐ'μέγου
γράφον ή έγγραφον, δρχ. 50.
κύκλου εργασιών· επί θύραι ς έρ
γσστασίου σ~ο.ρελαιουιργίας.
κΗ ΑΝΑΚΛΗΣΙΣ ΚΟΙΝΟΟΟΙ.
ΗΘΕΙΣΩΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΣΕΩΣ
ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕ-
ΖΩΝ. Ή Ένωσις
ΤΡαττίζών, δι'
ττρός τάς κεντρικάς
ΊΕλληνικών
της
υπηρεσίας
λαμόάνει οΰτος δ^ΡΖ· 20 άνά εν.Ί.·
στον φύλλον τούτον.
ΙΔ) Διά σύ τάξιν εκάστη; αΐ'ή
σεως, δρχ. 20.
ΙΕ) Δ.' έκδοσιν παντόις .τιστοποι
ητικοϋ ή δεβαιώσεως, δρχ. 20.
Ι ΣΤ) Δι' ενέργειαν καταιθέσ*.
ως εγγράφων «κτβλέαεοις είς τόν
επί τοΰ πλειστηοιασμοΰ ύπάλ.ληλον
δρχ. 50.
ΙΖ) Διά τήν σύνταξ.ν πάσης έκ
θέσεως, πλήν τής προβλεπομένης
έν τή περιπτώσει Α', δρχ. 80 διά
τό πρώτον ατί'λλον αυτής καί δρχ.
τιγοαφονι θαρίζε, την ακολουθητέαν διαδι-
Ε) Δι' έρευναν τών 6 βλίων ύ
ποθηκών , μ>3τ.αγραφών,' κατασχί-
σεων καί διεκδ.κήσειον, πρός δια-
,τ.'στωσιν τής .τεριουσιακής κατα¬
στάσεως τοΰ καθ' ού ή εκτέλεσις
όφειλ.ετου δρχ. 150
ΣΤ) ιΔά. την ενέργειαν άλλοιν,
ΙΗ) "Εάν ή έπίδοσις ή ή ;
τόσον διά την
σΐ"ν κοιοτΓοιηθεισών είς αυτήν δι
αμαρτυρήσεων» δσον καί διά την
διθΓν/·ραφήν των ίκ 'Όΰ έκδιδομέ-
νου, κατά .μήνα, τεύχους. ,·
Αί ιμεταδολαί αύται είς τάς συν
αλλοτγματικάς,, δέον νά
μοθνται είς τήν "Ενωσιν τό 6ρα
βύτερον ιμέχρι Της 20ής έχβχττοι;
μηός, είς τρόπον ώστε νά έξα-
σψαλίζετα, ή έγκσιρος λήψις αΰ¬
τών καί ή τΓρόληψκ; τής καταχω-
εκτελέσεως ένεργήται ίν καιρώ νν
κτός ή Κυριακήν ή άΌ.ην κατά νό ----- --------—
μόν έξαι?ετέαν ημέραν, κατά τάς £/|ΛΗΝΙΙΚΩΝ ΠΡρ·ΙΌΐΝΤΩΝ.
διατάξεις τών άρθρων 125 ~
ρίσεως των άκυρουμένων
τυρήσβων είς τό ύκό ϋκιδοσιν τεύ
χος.
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΛΙΒΑ-
ΜΟΥ ΛΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ
929
και
έκτελέσεων (οίον άφαιρέσαον, ά- ί ται κατά 20%.
.ταρ. 3 τού Κώδικος Πολ.ιπ·
κης Δικονομίας, ή άμο.δή τοϋ δι¬
καστικοΰ έ.τιμελητοΰ ,-τροσαυξάνε
Άπό τίς ύψηλότερες διεθνώς οί τιμές
βενξίνης στήν 'Ελλάδα
τούς
γα
γί>ν χωρών
τών τι-αών πετρειλ.αίου μέχθ)
Απριλίου, ή προοπτική ολ
,Ανεξαρτήτως τοΰ .τόσο τελ.:κά
Θ' αυξηθή ή τιμή τή; οενξίνης βτή
χώρα μας, την στιγμή κατά τή δ
πο'α, παρά τίς αποφάσει; τοΰ Όρ
οπαραγα»-
σταθεΛοποιή<τεω; τοΰ :ιζ ρί περαιτέροι άνατιμήσεοίν τοΰ .12 τρελαίο·υ, ή ΈλΛάδα είναι μετα- ξύ τών χοιρών .τού ήδη έμφανίξθ'.ν την ΰψηλοτέρα τιμή ύενζίνη; δ, ·. θνώ;. Σύμφωνα μέ στοιχεΐα των } νάνσιαλ Τάϊμς», ή Άθήνα καί τό "Αμστερνταμ διεκδικοΰν ήδη πι-ό τών έορτών τήν τρίτη θέση άπό ,τορικίη· κλπ. έπιχε.ρήσειυν ή έξ έ·|πλενςά; λιανν/.ών τιμών βενζίνη; λευθερίιον έπαγγελ.μάτιον (ίατροί δικηγόροι, μηχανικοί κ)»τ.). ΣΥΝΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΩΝ Ε.Β.Ε. Τήν 19ηνκαί 2Οήν Ίανουιαρίου θά οννέλθη είς Άθήγας, Τό Γνω. μοδοτιιοόν Συμβούλιον τών 'Εμττο ρικών «οοΐ ΒιομΓτχανικόίν ΊΕπιμε- λητηρίω-ν τής χώρας· Κατά τήν Σύνοδον αυτήν θά σκζηΤηθοΟν διάφορα θέματα, με ταξύ τών οποίων ό Πτωχευτικός Κώδιξ, τό "Εμττοριικόν Μητρώον μ:ταξΰ δλων των μεγαλοι·.τό>.εων
τ.ϋ κόσμον, μέ 9,90 δραχ. μέση
τιαή τό λίτρο, 11,20 δραχ. τοΰ
Χ έ ου Δελχί καί 10,20 δραχ. τοΡ
Ντύασε/.ντος^ (Λι·τ. Γίρμαν.'α)
ποΐι κατέχουν τί; δύο .τρώτε; θί·
σεις. 'Η τιμή των 9,90 δραχ. τό
λίτρο σνγκρίνεται μέ 1,80 δραχ. τ'ι
λίτρο, πού είναι ή ττ,θηνότερη τι
ιιή ,ταγκοσμϊω;, στό Καράκα; τής
Βξ -/αί 2,40 δρχ. τό
ποί) τιμάται ή δενξίνη στήν
Μόσχα.
θά πρέ.τει, δμως, νά σημειωθή,
οτ' σέ μεγαλονπόλεις σάλ την Χέα
'Τόρχη, τό Λονδίνο, ή βενζί" η κο
βτίζει τα τρίτθν ή τ» μιβά περί.τθν
άπ' δ,τ, στήν Άθήνα. γρ
να, στή βρετανν,-χή ποΜτεΐονσα, άν
βεβαίως βρήτε εΐ'κολα βενζίνη στ·Ί
ποατήοια, ή τιμή της τρθά'. εί τίς
ό,70 δρχ. τό λίτρο καί στή" Νέα
'Τόρκη τίς 3,60 δρχ. 'Τπάρχου/ν, ό
μως, καί μεγαλου.τόλ.εις, όπως γο
Παρίσι, τό Τ6κιο καί ή Ρώμν,
δπον οί τ ιιές τής δίνίίνης ΓΓναι
σχεδόν οί ίδιες μέ τί; δικέ; μα;,
9 καί 9,1)0 δρχ. τό λίτρο, άντιστοί
χως·
Στό Βελιγράδι οί τιμέ; τή;
Βενζίνη; είναι φθηνότερες' δέν υ-
,ΐερδοιίνονν τί; 8,40 δραχ. τ0 λί
τρο καί στή · Βηρντό τίς 3,Ό0
δραχ. Στήν Ζνρίχη, έ.τίσης, οί ·-
μές τή; βενϊίνης οοίσκονται στΐις
7,50 δραχ. τό λίτςο.
Σάν ά.τοέλεσμα Εβω; τή; υψη
λής τ,μή; τή; Βενϊίνης στήν χώ
ρα μα;, τό κ«ττος ενοικιάσεως
τών αυτοκίνητον άπό τα άρμόδιι
γραιΐεϊτ ςίναι τό ύψηλότερο μετι-
?ύ τ»ν .τρωΐευουβών τού κόσμον:
Σιγκεκρμένα, σΰμορωνα ..ιέ
ο-τοιχεϊα των «Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς*,
ίνα μέσου μεγέθονς αύτοκίλ.ητο 4
θέσεΐον, τύΛθυ Κορτίνα, Σεβρολέτ
ή Φολξβάγκεν, κοστίξει 322 δολλ.
(9.«60 δρχ.) γιά έκμίσθιοση μιάς
εβδομάδος καί καλύψη άποστάοε
9
ως
Τό
900
ϊδιο
χιλ ομέτρων
αύτοκί ήτο στό
διαΐω; άντί 2.820 δρχ., στά Βίλ'-
δραχ. Στό Λονδίνο ή
ση ανάλογον α"τοκι ήτου κοσιί-
ςει 2.829 δοχ., στήν Χέα 'Τάοκη
3.990 δςχ. καΐ στό Παρίσ, 5.148
δρχ. Την αιό ιρθηνή τι^ή ένοικιά-
σεο>ς έπιδατικοϋ αυτοκίνητον έμί.1
νθζε , σϋιι^οινα μέ τα στοιχεϊα των
«Φαϊνάνσα.1. Τήτ,ι-» ί. ;.___.....>
Το Συμβούλιον Προωθήσεως 'Ε-
ξαγωγών ανεκοίνωσεν, δτι μεγ»
λαι ΤΓοσότητες 'Ελληνικών γί«Ρ-
^;)κόν τΓροϊο^τ&Λ- θά
είς τόν Λίβανον, κατή
μήνας·
ν«ς, τό
όν έττεσκςφβη έχττρόσω-ος μέγα
λου οΤκου τοΰ Λιΐβάνου, ό όττοίος
ιέίξ3δή>(ωσίν ένδιαφέιρον δια την
εισαγωγήν, καθώς καί τήν άντι-
ττιροσώπει—ιν· επί —ρομηθεία των
κάΤωθι εϊδών έξ ".Ελλάδος: Τοε10
τοττολτοΰ. δρωσίμων έλαιων, κον"
τ
ΕΞΑΓΟΠΗ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
ΕΙΣ ΒιΟΥΛΓΑΡΙΑΝ
Τό ύττοι.·.οιγεΤον Έμπορίου
ΐ|μ
ή ϊαπωνική ΚΡ'νεν
πρωτεΰοσα, τό Τόκιο, μέ 2.142 λάδ°ζ Χορηγή αδείας
δοχ. έβδομαδιαίω;. (
θα πρέπε,, πάντω;, ,
5
Τράτττεζα τής
καί κατά σι·νέπ-1α
( β|ς Βουλγσ^ίαν δάμοακος, έγΧ"
ρίου τταρανογής, ώς μέχρ. Τούδε
μβχρ, συμττλη,ρώσεως άξίας 2-
°00·000 ****"·δώ *τρέ
ττερΊοβον «-
τού οί ποοσφατω; ^,,(νί1ο.·ς Χαι
ηδη νψηλοτερες τ.μέ; τού πετρελα
ου έΓΤΐδ3ασουν επί τού κόστονς ϊ0.
ής στις δ ατοηΓ;; .-τςο:ΤΕν,,.ί... .-
?ως 31·12·74·
..................»♦
κόσμον. Κατά
σΐ'νέπεια, οί τιμέ;
αυτε; π;έπει ήδη νά ίχοι-ν άλλάξ'ι
Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ
ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ
Τό ύτΓουιΡγεΤον Κοινωνιχών
ττηρεσιών έτρο—οττοίησϊν
ται.
'Ί Λ
Οί5τως. έτΓΐτρέττετσ1
είς
τνχε ν ά πωλήση τό πετρέλΛΐό τη-
στά 18,76 δίλλάρια τό βαρέλι κα
ζΓ,ΤΓΪ ήδη αϊίϊηση των τιμών ν.ατά
3 ή 4 δΐν.'άοια. Οί τιμές αύ:ές σνγ
κ"ίνοντα αε 4,60 δολ)πη·" "·:· *-
«τερνταιι
Άμ-' ρε)ι,
. 1,60 δολλάρια τό 5α
Λιθι/.ό
τα ί
έψ' όσον καΤέχουν
Χώρον το ΰέλαχίστου τΓ,ρο6λττί)>ιε
νού, δ,αθέτουν, έχτός των
«V1*
ως ι—* αυτών ττωλουμένων
■^ντων καί τταντός βϊδθΜΐ
τυττοτΓοιημένα τιρόφιμβ·
Αί έΕαγγελθεϊσαι νέαι φορολογι , Πολιτειαι, άπαιτεϊται ή ανεγράφη
καί διαρρυθμίσεις, εκάλυψαν, απο
ρλευρός σπουδαιότητος, τάς οίκο
νομικάς έΕελίΕεις τής χώρας, κο
τα την παρελθούσαν έβδομάδα. Αί
έ,
την άττοταμίεχισιν. εΤναι
στοιχείον έτπδοηθητικόν τής έιξα
τομικιεύσεως τού έμττορεύματος,
δυναμένης τής άξίας ταύτης νά
μεταβληθή κο5ά τόν τφός άνάλω-
Τό υπουργείον Εμπόριον, διά
τής ϋπ' αριθ. 150.225)70 άπό 55η;
Ίανουαρίου 1974 έγκΐ'χλίου τού,
πρός τήν ΚΣΕΕ Έλαιουργική καί
την ΑΤΕ, παρέχει όδηγία; άφο-
ρώσα; είς τήν συγκέντρωσιν έλα,
ολάδου έσοδεία; 1973—74 ώ; ε¬
ξής:
'Η συγκέντρωσις θά διενεργη¬
θή υπό τή; « Ελαιουργ:κή;» * '
τών έντολοδοχων τη; Ένι'·
ΓΛοργικών Συνεταιρισμόν-,
διά
είς
Γίίοογ
ποσότηΐα έλαιολάδου μέχρι 30.000
τόννων. ΟΙ σχετικοί δςοι καί πςο
υ.ιοθΕ*Εΐς θά καθορισθοθν διά κοι-
νή; ά.-τοφάσεω; των ύπονργών Γε
ωογίας καί "Εα.-τορίου.
Δικαίτομα παραδόσεως είς ΐήν
σΐ'γκέντρωσιν ε'χοΐ'ν αί άκόλ.ονθυι
κατηγοοίσι τρυσικών καί νομιχών
.-τοοσώ.τω", διά ποοϊάν παρογωγής
των, εσοδείας 1973—1974.
—Άπαντες οί έλαιοκαλλιεργη-
ταί μέχοι τού συνάλ.ου τής .ιαοπ-
γωγής των καί οί ενοικιασταί η μο
ρτίται, ώς καί οί έλαιοσι·λλτκ;τ,«ι
δ ά τό άνήκον εί; αύτοΰς έλαιόλα-
δον.
-Τα Σΐ'νϊταιριστικά /αί Ίδιο.-
ά έλαιονογεΐα διί* τό έξ έκθ'.-
.ττκών δικαιομ&τιον αυτών εσοδεΐ-
α; 1973 _ 74 είς χείρα; των ί
':.ί όλαδον.
—Τα Δημοσία η Χομιν.ά Ποο-
των καί άνταλλακΤικών αυτών· ά- σιν τελωνισμόν.
Είς τόν εξωτερικόν οικονομικόν
ιομέα, τό κύριον στοιχείον ήτο
η άπότομος άνοδος τής τιμής
τού χρυσοθ, ήτις υπερέβη το όριον
ών 120 δολλαρίων όνά ούγγίαν
κα'ι ή περαιτέρω βελτίωσις τού δολ
λαρίου έναντι των Εύρωπαικών νο
μισμάτων. Παραλλήλως, συνεχισθή
η άναταραχή είς τάς ξένας οι^ονο
μίας,. συνεπεία τής ένεργειακής
κρίσεως. Όλαι αί έξσρτώμεναι α
πό τα Άραβικά πετρέλαια χώραι,
τντείνουν τα μέτρα διά τήν όντι
μετώπισιν τής κρίσεως.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΝ
ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΝ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
Μέ σικοπό ντήν τουριστικήν ά
«ής, δρύθη σωματείον ύττο Την έ-
λιτείας Αναγνώρισιν καί ττροστα
σίαν τής κι»ριόττ>τος των κτισμά
των των ττβριοχών Κερατέΐας. Μι
ΑΝΑΣΤΕΛΑΕΤΑΙ
ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΣ Η ΕΙΣΛΓΩΓΗ
ΝΩΓΤΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ
Ώς εγνώσθη, ανεστάλη προσω¬
ρινώς ή είσαγωγή νωπών κ.ρεά-
ξίας τσ'ιφ κατά τι;μολόγιον ή ά
δειαν είσαγωγής μέχρι 2.000 δολ.
καί ιέψ' όσον ταύτα σι,νιστοθν τον
μηιχσνικόν έξοττλισμόν των εΐσα-
γουσών ταύτα βιομηχαικών ή 6ι-
οτεχνιών-
Επί ΐΓ^ηγοΤροφών τ) κτηνοτρο
φών, χρηο-ιμοττοιοκμένων Οπό των
όγχωρίων πττννοτίΌφικών ή κτηνο
μοναδων. άθίας τσίφ
κατά τΐιμολόγιον ? άδειαν είσαγω
γης μεχρι 1.500 6αλ.
'Εττί είδών οΊασδτρτοτε άξίας,
εισαγομένων υπό τού Δημοσίου
δήμον, κοινοτήτων. ΝΠΔΔ, ώς καί
υπό των ΟΣΕ, ΔΕΗ, ΟΤΕ καΐ
ιΕΛΤΑ ιέφ' όσον αί είσατγωγαί διε-
νεργοΰνται είς Το ττλαίσιαν τού έ-
νιαίου ΤΓρσγράμιμιστος τηρομηθειών.
'Επ' έφοδίωτν ττροοριζοιμένων
δι' €ργα (τττοδομής τού ΝΑΤΟ, οΐ-
Έττί φαρμάκων σιχτκευασμένων
διά τήν λιανικήν ττώλησιν (σττε
σιαλιτέ) οΐασδήττοτε άξίας, καθ*
όσον τα0τα ίιΓτόκεινΤαι είς άγορα
νομικόν έλεγχον καί ώς έκ τούτου
έχει έλεγχθη ή κανονική τΐιμή των
είδών τούτων.
Εττΐ κρεάτων ο'ιασδήτΓοτε άξίας,
κώς ή όλιιώς ή εΐστραξις τού δα
δι άτά ττοΐα Ιχει άνασταλίΐ μ«ρι-
σμοΰ.
Τέλος είς τήν εγκύκλιον διευ
ικ,ρινίζεται ότι τα ανωτέρω βά
I-
θεσιν, ότι ή άρμοδίαι εκάστοτε διά
σχύουν υπό τήν γενικήυ ττρούττό
τόν κ,αθορισμόν τής ώξ'ιοις τελωνίΐ
ακτ) άρχή, δέν δκχττ|ρεΐ έτπφυλά-
ιξίις ή άμφιοολίαις ττρος την κα
νονικότητα τών τι,μών των άναφε
ιρομένο>ν *(ς τα τι-μολόγια καϊ λοι
ττά 6γγρο«(ια.
ικαί Λοΐ^ρίου ΆτΤΊ. ! το, όερ ελήφθη τή σνναΐΛ'έσει των
κης, ιδρύθη σωματείον ύττό τής έ. των, έξ οΊασθήττοτε ιχώΡας. Προ
τΐΚιΜιμίαν "Βνωσις Κτη.ματιιώ,'ν . στίθεται δέ· ό;ι τό μέτρον Τού
Κερατέας, Μικρολίμανου καί Λαυ ενδιαφερομένων τάξεων, εκρίθη,
ιρϋου. Είς τοής ττερΙαιΤέΡω σκο. | άΝΛΐ/καΐον ττροκεΐιμέου νά ύττσδο
ΤΓθύς τής Ενώσεως έντάσσεται
ηθη.νή ή ρευστοττοίιησις τών υψη,
καί ή διατρησις τού τουρισΤΐκού | λών άποθεμάτων, τα όττοΐα εχοι/ν
χαρακτήρος τών περιοχών αύτών.
"Ηδη ύττεβλήθη /αίτησις άναγνω
ιόίσιως Τού σωματείον καί έγκρί
οιεως τού καταστοηΊκοϋ τού.
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΑΤΕΛΗΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΥΡβΝ
Παρετάθη μέχρι 31ηα τρέχοντοο
μηνός ή προθεομία άτελοϋα είοα
γωγηο τυρών ιρέτα τελεμέ, κοογ-
ρίου καϊ κεφαλοτυρίου Σχεπκή τη
λεγραφική διαταγή τοΰ υπουρ
γείου Οίκονομικών άποαιαλη ε.ο
τάς τελωνειακάς αρχάς.
Έξ αλλου, δι' αποφάσεως τοϋ
ύφυπουργοϋ Έμπορίου παρετόβγ
έπίσης μέχρι 31ης τρέχοντος μι,
νός ή ηροθεσμία έκτελωνισμοϋ λι
ποομάτων, είσαχθησομένων βάσει
όδειών τής οίκείας Έπιτροπής.
δηιμιουργηθή.
ΐΚαΤάι τάις αύτάς ττληροψορί.
άς, ή απαγόρευσις αύτη δέν ττρό
κείται νά ττα(|χκχ9ή πέραν τού
μηνός· κατά τό διάστηιμα δέ τού
το έλπίζεται ότι ή άγορά θά ά-
τπορροφήση τα ύφΐιστάμ€να άττο
ϋΐμα^α, τα όττοΐα θά τταύσουν,
κατ' αυτόν τόν τΡόττον, νά συμπι
έζουν τάς τιμάς των εγχωρίων <ρε άτων· έττί ζηιμία τών παραγωγών. Δέον, άλλως τε, νά σημειωθΓ, ότι είς έκ τών λόγων τής όητσγο ρεύσεως ύττήρ"ε καί ή ύττερττρο- σφορά έγχωοίων κιρεάτων έκ Μα κεδονίας, τπραγμα τό οποίον εΐχε τΓτωτικήν έττίδρασιν είς τάς δια μοΑφουμένας τι,μάς, λόγω τής ά- ίδιΑ·<3ΐμίς);ς ότΓορροψήΊσβώς τΐ^ν 4 ττό τής άγοράς· 110ΣΙΕΪΣΕΙ! ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φεβτται είς γνΑοτν τ*ν ΆΕβτ. Διοικήοεων Άνιβνύμων ν κα) ΈΓαιρειων Περ ωρισμένης Εύθυντκ: δτι ΒΓ άπο- νοθ κ. ΎηουργοΟ "ΚμπορΙου ύπ' άρι6. 86978)4120 τής 1β)12)ββ. δημοοιευθβΐοτκ εΐβ τό ύπ' αριθ. ββθ)28.12βδ ε^&Κ. (Δελτίον 'Ανωνύινβν Ετοιρίιών). ορΙΖεται δπ 6ύ*θν· τα να ουντχΐσυκ» δημοσιεύο .σθι έγκύρθχ; τοχ: ΠροσκΑήοδις τπν ΓενικΔν Συνκλεΰοεπν καί τθβς Ίθολογιορούΰ τιον Μ Ηε Οκονουικπχ: μακ εφημερίς -ΟΚΟΜΟΜΟΛΟΓΙί« - γΪΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚβϊΜθΙ-. ώς εγένετο μέχρι τοθοε διά τί* προ -τ) ΛΟΝΔΙΝΟΝ. Είς νέον ϋψος ρε κόρ άνήλθε σήμβΡον ή τιμή τοΰ χρυσού είς τάς διεθνεΐς άγοράς, έ- νώ σννεχίζεται ή νομισμστική ά- 6ϊ5αιότης ττού ΐδηιμ ιαύργησεν ή ■π-ετρελαιακή κρίσις. Έν τώ μετα ζύ, τό δολλάριον έξττκολούθησε νά ιοελτιώνη τήν θέσιν τού είς τάς κυριωτέρας άγοράς ονναλάγματος τής ΔυΤικής Εύρώττης κα'ι τής Ί- αττωΛ'ΐοοςι. Τήν άνατίμησιν τού χρυσοΰ ο'ι διβθνεΐς έμττεΐιρογνώμονες άττοδ ί¬ δουν ιμερικώς τουλάχιστον, είς φή- .μας συμφώνιως ττρος τάς ότποίας <χ'ι άραδικαί πετ,ρ€λαιοτταΡαγωγοί χώ ιραι θά ζητήσουν ένδεχομένως την είς κίτρινον •μέταλλον ττληρωμήν τών ·τταραδιδομένον ττησοτήτων άργοΰ Ύττογρΐίμμίζεται, έξ άλλον, υ¬ πό τών αυτών παραγόντωιν ότι ή νέα άνοδική ττορεία τού χρυσοΰ, πού ή τιιμή τού βφθασεν ήδη τό φράγμα των 130 δολλαρίων, εξε¬ δηλώθη ευθύς μετά την ΐιρόσφα- τον τΓετ,ρελαιαικήν κ,ρίσιν ττερί τα τέλη Νοεμ&Ρίου 1973 Καθ δ,τ ι άιφο,ρά είς τό δολλά την δελτίωσιν τής !σοτΓμ!ας τού ριον, οί αύτοι κύκλοι άττοδιδσι/ν είς την ττρόσφατον «ντέ φάκεο» ύ- ττοτίιμησιν τού γιεΛ'. Ούτοι ύττο- στη,ρίζονν ειδικώτερον δτι κατά την λογικήν τών κερδοσκόττων έφ' Ιδσο'ν τό ίοτττω-/ικόν νόμισμα — έ- Κ'α τώΛ' ίσχυιροτέρ<ο^ μέχρι πρό όλίγου — χάνει έδαφος έναντι τού δολλαρίου τούτο ίσχυροττοιεΐ ται καΐ ττροσφέρεται δι" έττένδΐΛ σιν. 10 ^ριχτός ήνοιξε σήμερον είς την ενταύθα αγοράν συναλλάγμα τος είς τήν τιμήν - Ρεκόρ των 130 5 δολ. ανά ούγγίαν — ανωτάτην τοιαύτην άττό τή|ς 6ης "Ιουλίου 1973· "Ολίγον άργότειρον ή τι- ύττί ιμή τού ττολυτίμου χώρησεν είς τα έττίττεδα τών 127 δολλαρίων. έναντι 122,5 δοη. τού χθεσινού κλεισίιματος. Είς τήν Ζν ρίχην ό Χ'Ρυσός διεμορφώθη χατά τό άνοιγμα είς την τι,μήν των 128, 5 ϊλίλλαρίω-/, ενατι 120.75 τής |χθές, ένώ είς Παρισίους ίβφθασ€-ν είς νέα ΰψη — 19.630 φράγκα τό κιλόν, έναντι 18 805 τής ΔεΐΛ- τέΐρας. Συνεχισθή καί σήμερον ή αώξη τική ττοιρεία τού δολλαρίου, ·?ναν- τ» τών εύρωπαϊκιών ναμισ>μάτων
«αί τού γιέν, μέ έξαίρβσιν την
στεΡλίναν. Είς τό ενταύθα Χρη¬
ματιστήριον τό 6ρε'1αννικόν νόμι
έδελτίωσεν έλαιφρώς την θε
σιν τού. τής ίσοτιμίας του διαμορ
«ρωθείσης είς τό επίπεδον 2,2275
δολλάρια ττερί τήν μεσημδρίαν, έ¬
ναντι 2.2245 τής Δευτέρας.
Είς Παρισίους ·ϊό φράγκον εχα
σεν έδαφος — ή ίσοτιιμία τού δι
εμορφώθη είς τό έττίτΓεδον 5,03
άνά δολλάριον κατά τό άνοιγμα,
εναντι -ί,79 τής χθές. Είναι ή ττρώ
τη φαρα άττό τού Φεδρουορϊου
1973 ττοΰ τό δολλάριον σττάει τό
«ρΡάγμα των 5 φράγκων.
ματα
το
1973—74, όπερ θά προέοχηται ά
ποκλειστι-/.ώς έξ έλτν.οχτημάτίον
τής ίδιοκτησία; των.
Ή παράδοσις τοϋ
νόν έλαιόλαδον είς τήν
σιν θά γίνεται άνευ τής σνμπληοώ
σεο; ή ύποδολή; οϋδενό; δικαιολι-
γητ,κοϋ υπό τού παραδίδοντο; δι·
καιοϋχου τή; παραλάβη; πραγματο
ΛθΌνμένη; δ>.' εκδόσεως μόνον τι¬
μολογίου άγορά; ή πωλήσεω; τ:>ΰ
.τροϊό το;.
Ή συγκέντρωσις ήςχισεν ί.τ5
τήΓ ήαβρομηνίας τή; ώς δνω απο¬
φάσεως (5η Ιανουάριον 1974) χ,,ιι
θά λήξη την 31ην Μαρτίου έ.έ.
των νομώ ν τής νήβον
Γ);, Λέσδου καΐ Κερκύρας,
εί; τοϋ; οποίον; παρατείνηται αέ
χρι καί τή; 31η; Μαίον 1974.
Καθ' δτι άςρορά εί; την ποιύτη
τα τον ,ταραλαμβανομέ' όν έλαιο-
λάδον ή έγκύκλιο; άναη·έοε τα ί·
Ί;:
—Τό έλαιόλαδον δέον νά είναι
φυσικόν, άμιγέ;, παρθένον οξύτη¬
τος είς έλαϊκόν όξύ επί τοίς έκ ι-
τάν άπό 0,01% μέχρι καί 10% καΐ
περιεκτικότητος είς ξένας ϋλας
ΰγρασΐαν έν τω ου όλω «Ις πο»π·.
βτόν 2% κατ' ανώτατον όρ<ον. Αί ξέναι υλ.αι καί ΰγρασία θά Κατηρτίσθη, υπεγράφη καί ήδη πηο(οθεϊτ;α πρό; δημοσίευσιν (ί; την Εφημερίδα τή; Κυβερνήσεω; κ.οινι'ι άπόφασ ς την ΰ.ιονογών Σ υν τονισμοΰ Προγραμματισμοΰ ν.αί Δικαιοσννη;, διά τή; όπίία; καθο ρίζο ται αί άμο 6αί τών δικαστικων έπιμελητών. Αύτη θά ΪΛΤχνση άκό τή; κατά τα ώ; άνω δτ,μοσιείσεώς έκπίπτωνται εί; τό σύνολον τόν ύ.τολογισμόν τοΰ άντιτίμου τής άγορά; ού έλαιολάδου έκ των πω λητών οϊτινε; χαί βαρύνονται δ1 ά ττϊς έκπτώσεως ταύτης. Άπαγορ·εύεται ή ύπ* εΰθύνη τή; Έλαιονργικής, άγορά έλαιολάδου α) μή φυσικόν καί .ταρθένου, με- μιγμένου μετ' δλ).ων έλαιων καί ού<Γ>ών, 6) ή παραλάβη θά διενε,ο
γήται κατόπιν ζυγίσεως, όζυμετρή
αεω;, προσδιορισμόν τών ξένων
ούσιών (ανώτατον όριον τούτον.·
2%) κλπ. Ή άξύτη; δέν δύναται
νά ύ.τερ<>ηιίνη τό 10%.
Ώς πρό; τάς τιιμά; σνγκεντρώ
σεω; άνά χιλιόγραμμον, αύται κα·
θορίζονται ώς έξη;:
—Δι' έλαιόλαδον όξύτητο; άπά
3,01% ε<ο; 0,5% είς έλαϊκόν »5ύ δρχ. 39,50. —Δι" έλ.αιόλαδον οξύτητος 1,0*^ εί; έλαϊκόν όξύ δς.χ. 3·8,80. —Δι' έλαιόλαδον όξύτητο; 2,094 εί; έλαίκόν όξΰ δρχ. 37,50. —Δι' έλαιόλαδον όξύτητο; 3,0% είς έλαϊκάν ό%ύ δρχ. 36,6ο. —Δι' έλαιόλαδον όξύτητο; 4,0% εί;έλαϊκό ν όξύ δρχ. 36,00. __Δι' έλα'όλαδον όξύτητο; 5,0% εί; έλαβον όξύ δρχ. 35.00. —Δι' έλαιόλαδον όξύτητο; 6,0% είς έλαίκόν όξύ δρχ. 33,50. —·Δι' έλαιόλαδον οξύτητος 7,0% 0,8% —Λ'.' ϊλαιόλαδον οξύτητος 0,!>%
εί; έλαϊκόν όξΰ δίχ. 30,80.
—Δι' έλαιόλαδον όΐύτητο; 10,0
% είς έλαίκόν όξύ δρχ. 29,50.
ΑΙ τιμαί κλασμ«τικών όξυτήτ.ον
μεταξΰ των βαθμών ά.ιό 0,501%
έ'ως 1% καί άπό 1% εω; 10% είς
έλ.αϊ·<όν όξύ, θά ΰπολογίξωνται κα'-' απόλυτον αναλογίαν μεΐαξύ των ά τιστο^χων 6αθμί5ν πςοηγουμένον καί επόμενον. Αί ανωτέρω τιμαί νοούνται, διά παράδοσιν έλαιολάδου επί τοϋ με- ταφοριχοΰ μέσου τού πωλητοΰ - δι καιοϋχου είς τάς αποθήκας τής Έ- λαιουργικής Συν. Π.Ε. ή των εν τολοδόχων ταύτης Ένώσεων Γε· ωογικών Συνεταιρισμών. Πέραν τών ανωτέρα» τιμών αυ·>
θά χορηγηθή ε'ισοδΐ;·
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΙΣ
Η
ΚΩΝ
ΟΥ _ ,ΕΙς την
Κυδερνήσεως (Φ.Ε.Κ-
29.12.1974), έδ
ύ Οίκσνομ'·
ών, διά της οποίας ενεκρίθη
»οων,
έκδοσις καί
ανανέωσις έντόκων
διά τής
γρο,μματίων Ν.Δ- 3745)1957^κα.
ί—ϊ τριιμήνω λήξει. Τό *—* '
τών γραμμ«τίων τούΤων
είς 7'4% ετησίως.
'Η —χρούσα απόφασις,
οποίας οννεττληιρώθη ή ύττ'
ποοολώ", έγκαταστάσεων καί λοι-
πδν έκχελέσεων) δρχ, 300 έι
ιοο
8.19,73
27ης
1973.
Η ΓΣΕΒΕ ΔΙΑ ΤΑΣ
ΑΑΣ ΠΡΟΣ ΤίΟΥΣ
,ΣΤΙΚΟΥΣ
'Υττό τΓ»ς ΓενιΙκή]ς
δίας Ετταγγελμοτιών νχχί Β
^ν ■Ελλάδος, ανεκοινώθη
ή Δ.οίκτ>σίς —ις δι'
ττρός τον κ. Πρωθι-ουρίγον ^
τος άρμοδίους ιντταιΛνιούς έζήτη«,ε
τάς άκολούθο
ξορν-γϊλθέντων ,μέτιρων
/ίών άφει^χν ττφς
κος Όργανιοιμούς:
α) ΑΊ κεψαλαΊθ—οιούμενα, ε(σ
,ρρραί νά έξικνούντβ, είς ολόκλη¬
ρον τα ττοσσν των 15ΟΟΟΟ δόν
σεω; τοϋ δικαστικοϋ 'έΛ1μελητο0,< τό ττοσόν ^ ^1 ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. ©ά προηγουμένην δμω; στμφωνί δ,ευκολυνθή, οι/Γως. ή άμαλή έ. αντο ϋ έπισπεύδοντος. ^ | ξόψλησις των χρεών έξ <) Ζ) Διά δικαιώματα τών παρά σ-ηκών εισφορών 6λων των όψει. τού δικαστικοϋ έπ·μελητοΰ ποοσλαμ ^^,ών ιμικρών καί μίσκη'ων έ—ι 6α' ομένχον μαρτύρων δοχ. 100 δι* ' έκαστον τούτων. Η) Διά διχακόματα τον π«(?ά τοϋ δικαστ.κοϋ έ.τι.μελητοΰ Ιχειρήσεων. 6) Αί κεψαλο—οιούμτνβι ματική ένίσχνσις άν ά χΛιόγοα.·ι. μόν περαδιδ·σαένου είς την συγκ4ν τρωσιν έλαιολάδου ώς κάτωθι: —Δι' έλα.όλαδα όΐύτητο; άπΐ 0,01 εως ·καί 0,05 είς έλαϊκόν όξυ δοχ. 5,50. έλαιόλαδα οξύτητος άπά αυτού θέματος προ 6ΛΛλιίχ; 85.8.5-196, — Αττ0 ΕΣΟιΠ '' )5.6.1967)ς υ) 'Η έξόφλησις των λαμδανομένον κήρι·κος δι' ένέργπ σβέτου Τελους λόγω μή έμττροθέ. αν κηρύξεως κατά την προδκασίαν σμου 'καταδαλής, έναΡμονιζομένης τού .τλειστηρ-ιασμοΰ δρχ. 50 δ ά δέ ούτω τής υπό έκδοσιν ά—οψάσε τάς έκτός εδρα; τού Πρωτοδΐκίί- ωΙ- πρός τρς ώμοίας δΐοττάιξς,ς όν κηρΰϊεις μέχρι δρχ. 200 άναλό γω; τή; άποστάσεω;. ^ ' εΜδοθεισών ττράξεων Θ) Διά τα; έκτό; τής εδρα; τοΰ Προιτοδι,είου -ταρ' ώ είναι δ'.ω ρισμένος δ δικαστικός έπιμελητής ένεργοΐιμένας ύ.τ' αυτού επιδοθείς καί έν γέ' εί λοιπά; πράξει;, λ.αμ- βάνει οδτο; έκτό; των άπα.τονμέ οττοιουμένων εισφορών νά όρσθή νων όδοιπορικών έξόδων καί πρόο είς 48 μηνιαίας Τσας δόσεις, άν. θετον αμοιβήν εκ δρ;_. 5 άνά πάν Ταττοκρινομένη ούτω ττρος τάς ο! χλιόαετρον άπό ταύτη;, μή ύπολο. κονομικάς δυνατότηΤας τ:^ 6φε, γ.ζομένηςτή; έπ.στροφή;. Εάν ληών> ώ άλλως „ Ύ^ο
δια τη- ενετίαν τη; πράξεως Το 6 ^,
είναι άναγκαια π μετάβασις μαρτυ , ,„,, , , . _^Λ
ρων έκτός τή; εδρας τού δικσατ. 6'1967 *«4ο««ς τού ΕΣΟΠ.
κου επ μελητοΰ, λαμβάνονν ούτοι δ) Έν Τυ^6ν •"Λ»τΦήθ-£ΐ δο.
δρχ. 3 ώ; ,τρόσθετον άμκβήν άνά Οΐύϊ χινο$ ** ^Π ίσΧύτ, τό άνελσ
πάν χιλιόμετρον αποστάσεως άιό στικόν «αι άνετπεικές μέτρον τής
ταΰτης μή ύ.-τολογιξομίντ,ς τή; επι-
ώ; ν.αί τα όδουιορ.κα
των εξοδα. Εάν ό δ.καστικό; έ.τι-
μελητή; διατηρή γραφείον είς ι-
δρα' Εϊρηνοδ:κι.είον, παρ' ώ τυγχά
νει δ.ωρισμένο;, λαμβάνει τήν ά-
νωτέριο π.ρόσθετον αμοιβήν του, ί1·
πολ.ογ.ξομένη; τή; χιλιομετρικής 1-
.τοστάσεω; άπό τή; εδρας τοΰ Εί.
ρηνοδικείον.
1) Ό δικαστικό; έπιμελητή; ν-
ποχρεοΰται .τρό πάση; ένάρξεο);
τοθ εύεργετήιμσΐος, άλ-
λά να έττιβάλλίΜΐντίαι κβπά Των
καθυοτερούντων όφειλετών α4 υπό
■<£// οί'κίμήν σιαΤάξεωι' προβλε- ΤΓΟμεναι νόμιμοι προσαωξήσεις ?- πί τοθ ττοσοθ τής δόσεως. ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΠΩΛΗΣΕΩΣ ΒΑΛ' ΒΑΚΟΣΠΟΡΌΥ ΥΠΟ ΤΩΝ ΒΙ. ΟΜΗΧΑΝΙΩΝ. Διά τής ύττ' άρι6 3)4.1.74 ΆγαΡανομικης Διατά διά της δ—οίας κα&ιρίσθΐ] τής άμο'.βής " ά.' τάς δραχ;. 2.500. "Εάν τό πρόγραμμα έκδίδ". ται διά διενερ^'θύμενον πλειστηρια σμόν σινε,τεία διαταχθείσης δικα- στικής δανομής κατ' δρθρον 484 τοϋ Κ. Πολ. Δ., ώς καί εί; τΑ; περιπτώσει; τοϋ αρθρου 1021 Κ. της, προβλεπονται δέ δι" αύτη; αί | Πολ. Δ. ή άλλης διατάξεως νόμου άκόλοιθοι άμοιβαί κατά πράξ.ν: Ι καί δέν ΰφίΐΐταται ποσόν άπαιτή- Ά.ιό τ·ΰ .ταηρλθόντος Σ τον ήρχισαν άποστΐλλομεναι είς τοΰς ςρορολογουμήους αί δηλώσε ς ιτοηολογίας είσοδήματος μετά τοθ (ίΐ'λλαδίου όδηγιί)". Είς τάς δηλώ¬ σε. ς αύτάς προστίθενται εφέτος δύ ο νέα έντυππ. Πρόκειται, ώς .τληοοττορούμεθβ, .τε οί σιιμ."ΐληη(ι)ματικών έντύπων είς τα όποϊα θά δηλωθοΰν: — Στοιχεΐα αφορώντα είς άιτο- ρολογήτους έκπτώσεις διά γενομέ¬ νας νεας τίς την χώραν πα,ραγιογι- >.άς έπενδΰσε.ς τού Ν.Δ. 1078)71.
•—'Στοιχεϊα άφορίΓ)-τα εί;
ρολογήτους έκπτώσεις 6ιά γενομρ-
νας νέας είς τήν χώραν έ.τενδν-
σεις υ.τό ξελ'οδ-οχειακών έ.τ.χειρτ:-
σεων (Ν.Δ. 1313)72»
Έξ άλλον, τροποποιήση ς έ.τέρ-
χονται καί είς τήν άναλυτικήν κα¬
τάστασιν μισθωμάτων έξ οίκοδο-
μών, καθώς ν.αί εί; την κατάστα¬
σιν στοιχείιον περί άφορολογήτου
κρατήσεως διά γενομένας δαπά¬
νας παραγωγέων έπενδί·σεων τ·6
Ν.Δ. 4002)1959.
Άπύ σχετικήν έγκύκ,λνΐον τοΰ υ¬
πουργείον Οΐκονομ.κώ'.' ."ΐροκνπτρι
δτι εφέτο; δλοι οί φορολογούμενοι
αναλόγως κατηγορΐας, θά λάβουν
ταχνδρομικώ; τα έξη; εντνπα:
—Δήλιοσιν φορολογία; είσ·δήμα
το; (Α η Β καί Βΐ τίιπον) ίί; Ή
πλοΰν.
—-Άναλυτικήν κατάστασιν μι¬
σθωμάτων έξ οίκοδομων καί συιι-
πληρωαατικά στοιχεΐα εί; τρι.
.τλοΰν.
—-Φυλλάδιον όδ"Ύΐώ·.
—Άναλιτικά; καταστάσβις ά-
μ·ι(#ν - ·ε.ταν*ν ίβτρ*ν κ«μ δι-1
κηγόρων είς διπλούν.
Έν τώ μεταξϋ, είς τήν Έφημε
ρ!δη τής Κιδερήσεως (1502 Β')
εδημοσιεύθη απόφασις τοΰ υ.-ΐουρ-
γοΰ Οίκονομικών .τερί τοΰ τύπου
καί περιεχόμενον τή; δηλίόσίω; 30
ρολ.ογία; είσοδήματος, ώς καί τών
συννπο6αλλομέ(ον μετ" αύτη; δι-
καιολογητικών εγγράφων.
Συγκεκριμένως, ή δήλωσις δια
ν.ρίνεται κατά την ίν λόγιο άπόφ ι
σ.ν εί; δΰο τΰπους, ήτοι τόν υπό
στοιχείον Α καί υπό στοιχεία Β
ΒΙ. 'Η πρώτη θά χρησιμο.τοιηθή
{«ό «ροοολογουμένίον, οί ό.τοΐοι κα
τα τό 1973 έπραγματο.'τοίησαν εί-
σόδημα έξ οίκοδομων, έκ μεοισμά
των, τόκιυν κ)_τ. καί έκ μισθών, ί;-
μερομ.σθίυιν η ονντάξεων.
Ή δ·:ίτερη θά χρησιμοποιηβή υ¬
πό φοοολογουμένιον, οί ό.τοΐοι κα.
τα τύ 1973 έπραγματοποίησαν εΐ-
σόδημα έξ εκμισθώσεως γαιών, έμ
Α) α) Διά τήν επίδοσιν παντός
έγγραφον κ«ί τήν σύνταξιν τής
σχετική; εκθέσεως έξ ενός φύλλο»
δρχ. 70. Εάν ή έκθεσις -Ιποτελί;·
ται, έκ πλειόνων φύλλων προστίθεν
ται δρχ. 20 δ/ έκαστον. 6) Έν π-·
ρΐΛτώσει ματαιώσεω; τή; ί.τιδόιτ'
οί; έκ λόγου ανεξαρτήτου Τή; 9*.
λήσεω; τού δικαστ κου έπψελητοΓ·,
ούτος δικαιοϋται τοϋ ήμίσεος τή;
ώ; άνω άμοιόής. γ) Διά τήν έγχ:ί
γ1 σ.ν αντίγραφον τοΰ έ.τιδιδομένον
έγγραφον καί τήν σύνταξιν τής ά·
.Τιΐδείξεως δρχ. 35.
Β) Διά τήν Ι έργειαν κατασχέ
σεως άναγκαστικής ή συντηρητι-
κής άναλόγιος τοΰ ποσοΰ τής άπ·ιι
τήσεως δι." ήν ένεργείται ή κατά·
σχβσ;ς κατά την κάτωθι κλίμακα.
α) μέχρι δραχμών Ι.θΟθ δρχ. 160
6) διά τό πέραν τών δρχ. Ι.θθ')
ποσόν προστίθεται 1,5% μή Ουνα.
μή'η; πάντιο; τή; άμοιβή; ν ά υ¬
περβή τάς δρχ. ό 0Ο0.
Γ) Διά την σύνταξιν προγράμ-
ιιατο; πλειστηρ;ασμοΰ άνα).όγο>ς
τού ,τοσοθ τή; απαιτήσεως, δι' ήν
ίπΐΛπεί'δεται δ πλ^στηριασμός, κα
τα τήν κάτωθι κλίμακα: «) μέ/,'.ι
5οχ. 1.00Ο δρχ. 100, 6) διά τό πέ
παρισταμέ-
0,06 Ιω; καί 5,0 εί; έλαϊκόν όξί)'της εκτελέσεως νά ζητή την ο'ικειο ανώτατον όριον τιμών —ωλήσχως
δραχ. 5.00. αο1" -""" —* — ""· ------------' - - - - -
—Δι' έλαιάλϋθδα οξύτητος άπό
5,01 καί άνω μέχρι 10 είς έλαίκόν
δξί' δοχ. 4,00.
ραν των δρχ. 1000 ποσόν προστ;.
θεται 1%, μτι δυναμένης πάντως
θέλη
νόν, καθ' ού ή έκτέλίσς
μην τής άπαιτήσεοις. "Επί τοιαύ¬
τη; οίκειοθελοϋς πληρωμή; δικαιοθ
ται ό δικαστικός ί.τ.μελητή; τοδ Ά
τής καθοριξομϊνη; κατά τα ανω ά
μοιβής του.
ΙΑ) "Εάν ή πρά;.; έκ.τελέκΓεοίς
των διομηχανιών τού 6αμ6ο
κσοττόρου δρχ. 4,90 τήίς 6αμ6σ-
κότπττας 3,60 κ-ι τρθ βαμδοτκε
λαίου ραψινέ 26.
Ή ανωτέρω τιμή 6αιμβσχοστΓΟ
ιρου νοεΐται έττί αύτοκινήτου είς
οττορελ|ςκιουοίγ ίας.
ΙΓ) Διά πάν υπό τοΰ δίκαστιχοΰ των Τρσττεζών ιμελών αυτής,
έ.τιμελητοϋ έχδιδόμενον άντ^γοαφον, θαρίζει τήν ακολουθητέαν δι
σεα)ς, ή άμοιβή τοΰ δικαστικοΰ έΐτ'-
μελητοΰ καθορίξεται κατά τήν άνω.
τέοω κλ,ίμακα βάσει τοϋ ποσοΰ τή;
άξίας τών πλειστηριαξ-ομέ' ών τής
άναφε&ομίνη; έν τή δικαστική α¬
ποφάσει περί διανομή;, εάν δέ ή
απόφασις δέν καθορίζη την Αξίαν
των πλειστηριαζομένων, βάσει τή;
γενομένης έκτιμήσϊ»; διά τή; εκ¬
θέσεως τοΰ δικαστικοΰ έπιμίλητοϋ.
Έ ■ πάση περιπτώσει, ή άμοιβή αυ¬
τή δέν δύναται νά υπερβή τάς δρ.
2.500.
Δ) Διά την, κατ' αρβρον 900
παο. 2 περιπτ. 6' ώ; καί διά τήν
κατ' άρθρον 999 παρ. 2 πεοίπτ.
Ο' τοΰ Κ. Πολ. Δ., ενέργειαν κη.
ρύξειο; κατά τήν ,τροδικασίαν τού
.-ιλειστηριασμοϋ δρχ. 150, διά δέ
τού; έκτό; εδρα; τοΰ Πρωΐοδικίί-! 13 δι' έκαστον των έπομένων φν
ου πλειστηριασμού; μέχρι δραχ. | λω··.
300, άναλόγω; τή; ά.τοστάσεως.
ή έτερα πράξις δαιρχέση δεδιχαο τήΤε; δέ βαμδακότπττας κσί τού
λογημένω; πέραν τής μιά; ημέρας ι6αμ6αχελαίου ραφινέ
διά πάσαν επί .-ΐλέον ημέραν λαμβά
νει ό μέν δ./αστικάς έ.τ!μελητή;
δρχ. 300, εκοστος δέ μάρτυ; δρχ
80.
ΙΒ) Διά σύνταξιν περιλήψειιις
κα.τασχετηρ!ου έκθέσί'.'; ή προ-
γράυματος π.λειστηρ:ασμον, ώς καί
-τεριλ.ήψεως κοινιο.τοιοΐ'μέγου
γράφον ή έγγραφον, δρχ. 50.
κύκλου εργασιών· επί θύραι ς έρ
γσστασίου σ~ο.ρελαιουιργίας.
κΗ ΑΝΑΚΛΗΣΙΣ ΚΟΙΝΟΟΟΙ.
ΗΘΕΙΣΩΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΣΕΩΣ
ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕ-
ΖΩΝ. Ή Ένωσις
ΤΡαττίζών, δι'
ττρός τάς κεντρικάς
ΊΕλληνικών
της
υπηρεσίας
λαμόάνει οΰτος δ^ΡΖ· 20 άνά εν.Ί.·
στον φύλλον τούτον.
ΙΔ) Διά σύ τάξιν εκάστη; αΐ'ή
σεως, δρχ. 20.
ΙΕ) Δ.' έκδοσιν παντόις .τιστοποι
ητικοϋ ή δεβαιώσεως, δρχ. 20.
Ι ΣΤ) Δι' ενέργειαν καταιθέσ*.
ως εγγράφων «κτβλέαεοις είς τόν
επί τοΰ πλειστηοιασμοΰ ύπάλ.ληλον
δρχ. 50.
ΙΖ) Διά τήν σύνταξ.ν πάσης έκ
θέσεως, πλήν τής προβλεπομένης
έν τή περιπτώσει Α', δρχ. 80 διά
τό πρώτον ατί'λλον αυτής καί δρχ.
τιγοαφονι θαρίζε, την ακολουθητέαν διαδι-
Ε) Δι' έρευναν τών 6 βλίων ύ
ποθηκών , μ>3τ.αγραφών,' κατασχί-
σεων καί διεκδ.κήσειον, πρός δια-
,τ.'στωσιν τής .τεριουσιακής κατα¬
στάσεως τοΰ καθ' ού ή εκτέλεσις
όφειλ.ετου δρχ. 150
ΣΤ) ιΔά. την ενέργειαν άλλοιν,
ΙΗ) "Εάν ή έπίδοσις ή ή ;
τόσον διά την
σΐ"ν κοιοτΓοιηθεισών είς αυτήν δι
αμαρτυρήσεων» δσον καί διά την
διθΓν/·ραφήν των ίκ 'Όΰ έκδιδομέ-
νου, κατά .μήνα, τεύχους. ,·
Αί ιμεταδολαί αύται είς τάς συν
αλλοτγματικάς,, δέον νά
μοθνται είς τήν "Ενωσιν τό 6ρα
βύτερον ιμέχρι Της 20ής έχβχττοι;
μηός, είς τρόπον ώστε νά έξα-
σψαλίζετα, ή έγκσιρος λήψις αΰ¬
τών καί ή τΓρόληψκ; τής καταχω-
εκτελέσεως ένεργήται ίν καιρώ νν
κτός ή Κυριακήν ή άΌ.ην κατά νό ----- --------—
μόν έξαι?ετέαν ημέραν, κατά τάς £/|ΛΗΝΙΙΚΩΝ ΠΡρ·ΙΌΐΝΤΩΝ.
διατάξεις τών άρθρων 125 ~
ρίσεως των άκυρουμένων
τυρήσβων είς τό ύκό ϋκιδοσιν τεύ
χος.
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΛΙΒΑ-
ΜΟΥ ΛΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ
929
και
έκτελέσεων (οίον άφαιρέσαον, ά- ί ται κατά 20%.
.ταρ. 3 τού Κώδικος Πολ.ιπ·
κης Δικονομίας, ή άμο.δή τοϋ δι¬
καστικοΰ έ.τιμελητοΰ ,-τροσαυξάνε
Άπό τίς ύψηλότερες διεθνώς οί τιμές
βενξίνης στήν 'Ελλάδα
τούς
γα
γί>ν χωρών
τών τι-αών πετρειλ.αίου μέχθ)
Απριλίου, ή προοπτική ολ
,Ανεξαρτήτως τοΰ .τόσο τελ.:κά
Θ' αυξηθή ή τιμή τή; οενξίνης βτή
χώρα μας, την στιγμή κατά τή δ
πο'α, παρά τίς αποφάσει; τοΰ Όρ
οπαραγα»-
σταθεΛοποιή<τεω; τοΰ :ιζ ρί περαιτέροι άνατιμήσεοίν τοΰ .12 τρελαίο·υ, ή ΈλΛάδα είναι μετα- ξύ τών χοιρών .τού ήδη έμφανίξθ'.ν την ΰψηλοτέρα τιμή ύενζίνη; δ, ·. θνώ;. Σύμφωνα μέ στοιχεΐα των } νάνσιαλ Τάϊμς», ή Άθήνα καί τό "Αμστερνταμ διεκδικοΰν ήδη πι-ό τών έορτών τήν τρίτη θέση άπό ,τορικίη· κλπ. έπιχε.ρήσειυν ή έξ έ·|πλενςά; λιανν/.ών τιμών βενζίνη; λευθερίιον έπαγγελ.μάτιον (ίατροί δικηγόροι, μηχανικοί κ)»τ.). ΣΥΝΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΩΝ Ε.Β.Ε. Τήν 19ηνκαί 2Οήν Ίανουιαρίου θά οννέλθη είς Άθήγας, Τό Γνω. μοδοτιιοόν Συμβούλιον τών 'Εμττο ρικών «οοΐ ΒιομΓτχανικόίν ΊΕπιμε- λητηρίω-ν τής χώρας· Κατά τήν Σύνοδον αυτήν θά σκζηΤηθοΟν διάφορα θέματα, με ταξύ τών οποίων ό Πτωχευτικός Κώδιξ, τό "Εμττοριικόν Μητρώον μ:ταξΰ δλων των μεγαλοι·.τό>.εων
τ.ϋ κόσμον, μέ 9,90 δραχ. μέση
τιαή τό λίτρο, 11,20 δραχ. τοΰ
Χ έ ου Δελχί καί 10,20 δραχ. τοΡ
Ντύασε/.ντος^ (Λι·τ. Γίρμαν.'α)
ποΐι κατέχουν τί; δύο .τρώτε; θί·
σεις. 'Η τιμή των 9,90 δραχ. τό
λίτρο σνγκρίνεται μέ 1,80 δραχ. τ'ι
λίτρο, πού είναι ή ττ,θηνότερη τι
ιιή ,ταγκοσμϊω;, στό Καράκα; τής
Βξ -/αί 2,40 δρχ. τό
ποί) τιμάται ή δενξίνη στήν
Μόσχα.
θά πρέ.τει, δμως, νά σημειωθή,
οτ' σέ μεγαλονπόλεις σάλ την Χέα
'Τόρχη, τό Λονδίνο, ή βενζί" η κο
βτίζει τα τρίτθν ή τ» μιβά περί.τθν
άπ' δ,τ, στήν Άθήνα. γρ
να, στή βρετανν,-χή ποΜτεΐονσα, άν
βεβαίως βρήτε εΐ'κολα βενζίνη στ·Ί
ποατήοια, ή τιμή της τρθά'. εί τίς
ό,70 δρχ. τό λίτρο καί στή" Νέα
'Τόρκη τίς 3,60 δρχ. 'Τπάρχου/ν, ό
μως, καί μεγαλου.τόλ.εις, όπως γο
Παρίσι, τό Τ6κιο καί ή Ρώμν,
δπον οί τ ιιές τής δίνίίνης ΓΓναι
σχεδόν οί ίδιες μέ τί; δικέ; μα;,
9 καί 9,1)0 δρχ. τό λίτρο, άντιστοί
χως·
Στό Βελιγράδι οί τιμέ; τή;
Βενζίνη; είναι φθηνότερες' δέν υ-
,ΐερδοιίνονν τί; 8,40 δραχ. τ0 λί
τρο καί στή · Βηρντό τίς 3,Ό0
δραχ. Στήν Ζνρίχη, έ.τίσης, οί ·-
μές τή; βενϊίνης οοίσκονται στΐις
7,50 δραχ. τό λίτςο.
Σάν ά.τοέλεσμα Εβω; τή; υψη
λής τ,μή; τή; Βενϊίνης στήν χώ
ρα μα;, τό κ«ττος ενοικιάσεως
τών αυτοκίνητον άπό τα άρμόδιι
γραιΐεϊτ ςίναι τό ύψηλότερο μετι-
?ύ τ»ν .τρωΐευουβών τού κόσμον:
Σιγκεκρμένα, σΰμορωνα ..ιέ
ο-τοιχεϊα των «Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς*,
ίνα μέσου μεγέθονς αύτοκίλ.ητο 4
θέσεΐον, τύΛθυ Κορτίνα, Σεβρολέτ
ή Φολξβάγκεν, κοστίξει 322 δολλ.
(9.«60 δρχ.) γιά έκμίσθιοση μιάς
εβδομάδος καί καλύψη άποστάοε
9
ως
Τό
900
ϊδιο
χιλ ομέτρων
αύτοκί ήτο στό
διαΐω; άντί 2.820 δρχ., στά Βίλ'-
δραχ. Στό Λονδίνο ή
ση ανάλογον α"τοκι ήτου κοσιί-
ςει 2.829 δοχ., στήν Χέα 'Τάοκη
3.990 δςχ. καΐ στό Παρίσ, 5.148
δρχ. Την αιό ιρθηνή τι^ή ένοικιά-
σεο>ς έπιδατικοϋ αυτοκίνητον έμί.1
νθζε , σϋιι^οινα μέ τα στοιχεϊα των
«Φαϊνάνσα.1. Τήτ,ι-» ί. ;.___.....>
Το Συμβούλιον Προωθήσεως 'Ε-
ξαγωγών ανεκοίνωσεν, δτι μεγ»
λαι ΤΓοσότητες 'Ελληνικών γί«Ρ-
^;)κόν τΓροϊο^τ&Λ- θά
είς τόν Λίβανον, κατή
μήνας·
ν«ς, τό
όν έττεσκςφβη έχττρόσω-ος μέγα
λου οΤκου τοΰ Λιΐβάνου, ό όττοίος
ιέίξ3δή>(ωσίν ένδιαφέιρον δια την
εισαγωγήν, καθώς καί τήν άντι-
ττιροσώπει—ιν· επί —ρομηθεία των
κάΤωθι εϊδών έξ ".Ελλάδος: Τοε10
τοττολτοΰ. δρωσίμων έλαιων, κον"
τ
ΕΞΑΓΟΠΗ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
ΕΙΣ ΒιΟΥΛΓΑΡΙΑΝ
Τό ύττοι.·.οιγεΤον Έμπορίου
ΐ|μ
ή ϊαπωνική ΚΡ'νεν
πρωτεΰοσα, τό Τόκιο, μέ 2.142 λάδ°ζ Χορηγή αδείας
δοχ. έβδομαδιαίω;. (
θα πρέπε,, πάντω;, ,
5
Τράτττεζα τής
καί κατά σι·νέπ-1α
( β|ς Βουλγσ^ίαν δάμοακος, έγΧ"
ρίου τταρανογής, ώς μέχρ. Τούδε
μβχρ, συμττλη,ρώσεως άξίας 2-
°00·000 ****"·δώ *τρέ
ττερΊοβον «-
τού οί ποοσφατω; ^,,(νί1ο.·ς Χαι
ηδη νψηλοτερες τ.μέ; τού πετρελα
ου έΓΤΐδ3ασουν επί τού κόστονς ϊ0.
ής στις δ ατοηΓ;; .-τςο:ΤΕν,,.ί... .-
?ως 31·12·74·
..................»♦
κόσμον. Κατά
σΐ'νέπεια, οί τιμέ;
αυτε; π;έπει ήδη νά ίχοι-ν άλλάξ'ι
Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ
ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ
Τό ύτΓουιΡγεΤον Κοινωνιχών
ττηρεσιών έτρο—οττοίησϊν
ται.
'Ί Λ
Οί5τως. έτΓΐτρέττετσ1
είς
τνχε ν ά πωλήση τό πετρέλΛΐό τη-
στά 18,76 δίλλάρια τό βαρέλι κα
ζΓ,ΤΓΪ ήδη αϊίϊηση των τιμών ν.ατά
3 ή 4 δΐν.'άοια. Οί τιμές αύ:ές σνγ
κ"ίνοντα αε 4,60 δολ)πη·" "·:· *-
«τερνταιι
Άμ-' ρε)ι,
. 1,60 δολλάρια τό 5α
Λιθι/.ό
τα ί
έψ' όσον καΤέχουν
Χώρον το ΰέλαχίστου τΓ,ρο6λττί)>ιε
νού, δ,αθέτουν, έχτός των
«V1*
ως ι—* αυτών ττωλουμένων
■^ντων καί τταντός βϊδθΜΐ
τυττοτΓοιημένα τιρόφιμβ·
ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
Ή Χοληστερίγη
τ™ ε. γ. ·::-π5οϊ.ιλ.,,γ ^
τού Πανεπιστημίου ϊων Ηαριυων.
Γ ιπως ή αύΕησις τής χοληστερίνης
την χοληστερ,να,μ,αν γ..- η Πίεοις τού ο(ματος . ^
ρουαιάΖονται, Εανθελασματα, έμφα Γις τή(; οτεφαν,αίας, ό σακχαρώ-
νιΖονται δέ ταύτα κυρίως εί,, τας δης δ,αβήτης, ή άρθρίτι(; καί α
νυναίκας είς ηλικίαν των 50 -
60 ετών.
Αί κηλίδες έντοπίΖονται εις τό
'οω μέρο^ των βλεφάρων, γύρω
ιών βλεφάρων, είς τά δάκτυλ-ι
ιών χειρών, είς τούς τένοντας,
είς τάς μεγάλας άρθρώσεις, εις
τόν Άχίλλειον τένοντα κλπ.
Τά Εανθελάσματα έΕελίοοονται
βραδέως. Διά τήν θεραπείαν αύ-
των συνιστάτοι ή δι' ήλεκτροπη·
£ιας αφαίρεσις των μικρών όγκι-
διων. Τό γεροντότοΕον (τό γε-
ρόντιον τοΕον), γύρω άπό γο κε-
ρατοειδές τού οφθαλμού θολερώ
της λευκάΖουσα είναι σημείον χο-
ληστεριναιμίας έμφσνίΖεται κυρίων
είς τούς άνδρας.
Τό γεροντότοΕον κσθ' ημάς εί¬
ναι λιποειδής έκφύλισις, πλήν δ
μως μέ τά προοφάτως γενόμενα
πειράματα, δι' ένέσεων χοληστε¬
ρίνης είς τά Ζώα άπέδειΕαν τή··
εμφάνισιν τοϋ γεροντότοΕου.
Η χοληστερίνη προκαλεί άθη-
ρωμάτωσιν είς τάς άρτηρίος, μέ
όποτέλεσμα τήν ελάττωσιν τής φυ-
οιολογικής έλαστικότητος καί τής
ίυαταλτικότητος αυτών.
Ή έντονος άσβέστωσις, επί
διαδήτου, ούρηνής διαθέσεως κα!
ύπερτάσεως προκαλεϊ γενικήν ό-
Εεωσιν ή όΕέωσιν τοπικήν τής μέ-
οης στιβάδος των άγγείων καί έν
συνεχεία ελάττωσιν τής συσταλ-
-ικότητος των άρτηριών καί στά-
ριν τής ροής τοϋ αϊματος.
Ή ελάττωσις τής ροής τοϋ αί-
ματος είναι ό βαοικός παράγων,
οιά τόν σχηματισμόν τοΰ θρόμ-
6ου.
Διότι είς τό σημείον τής άρ-
-ηριακής ύπερπλασίας, έπέρχεται
ρήΕις των οίμοπεταλίων άτινα κυ¬
κλοφορούν είς τήν περιφέρειαν
ιών άγγείων κα'ι διά τής έκκρίσε-
κόλλησις των αίμοπεταλίων καί ό
(χς, σεροτυνίνης έπέρχεται συγ·
οχηματισμός τού πυρήνος τοΰ
θρόμβου. Ύπάρχει καί μία τά
Εις φυραμάτων πού προκαλοϋν
-ήν θρόμθωσιν, ώς ή χυμοΖίνη,
η χυμάση κ.ά. 'Επίσης μία είδική
ενωοις (τριφωοφορική άδενοσίνη)
ΑΤΡ των αίμοπεταλίων είναι υ-
ρεύθυνος διά τήν συνένωσιν των
αίμοπεταλίων.
Διά τουτο γο πρώτον μας μέ-
λημα, είναι νά φροντίσωμεν, ο¬
λίγον διά τόν εαυτόν μας καί νό
έχωμεν, χαραγμένον είς τήν μνή¬
μην μας τό κάτωθι αρχαίον ρη
Γόν.· «Ό τής ύγείας τού κηδό-
μενος τής Ζωής αυτού κήδετα.,
προτέρα γάρ ή περί την υγείαν
πρόνοια τής κατά τήν νόσον φρον¬
τίδος»
ι
Οί άρτηριοσκληρωτικοί κα'ι καρ
ί/ΐοσκληρωτικοί, δέον όπως άκο-
λουθήσουν μίαν δίαιταν μέ άκόρε-
οτα λίπη, μέ έλαιόλαδο, ολίγο 6ου-
τυρο. Τό βούνυρο νά μειωθή είς
5 γραμμάρια καί 20 γραμμάριπ
έλο,όλαδο, εάν ή στάθμη τής χο¬
ληστερίνης είναι ηύΕημένη, τότε
νά προτιμήοητε σπορέλαιο, άπα-
χο γάλα, γιαούρτι άγελόδος, όπα-
χα κρέατα, ψάρια, πουλερικά, πολ
λά πράσινα ή κίτρινα χόρτα, ώ-
μές οαλάτες, πολλά φροϋτα πρός
αποφυγήν οχηματισμοΰ βλαβερών
ούσιών έντός τής μέσης στιβάδος
τ'ον άρτηριών ώς τήν χοληοτερι-
νην κ.α.
Δια τής άνελλιποϋς γυμναστι-
χής, είτε διά τής κινήσεως (βά-
δισμα), είτε διά τής κολυμβήσε Ι
Μζ κλπ. Ι
Ως εϊθισται κατά την φθινο-
πωρινήν Ζωήν μεταΕύ των 50 — |
60 ετών, άργά ή γρήγορα ή άρ- Ι
ψυχοσωματικαί διαταραχαί.
Ή επίδρασις τού πνεύματος, ε¬
πί τής ϋλης, πού δημιουργεϊταρ
συνεχώς κατά τής τελευταίας
ιριακονταετίας
Επί κατοχής κατά τόν Β' παγ¬
κόσμιον πόλεμον ελλείψει πρωτεί-
νών >.πών καί ύδατανθράκων, αί
παθήσεις, χοληστεριναιμίας, υπέρ-
ταοις, σακχαρώδης διαθήτης, έλ·
κος οτομάχου, κολϊτις, χολοκυ-
στϊτις, νεφρολιθίασις κ.ά. δέν υ¬
πήρχαν διότι ό πληθυσμός τής
χώρας στερείτο τα πάντα.
Τα δέ σφυγμομανόμετρσ των
ιατρών εϊχαν οκουριάσει άπό την
άχρησιίαν. διότι δέν έχρειαΖοντο
νά μετρήσουν την πίεσιν, των α¬
σθενών των, ούτοι ύπέφεραν ά¬
πό άοιτίαν καί άπό ύποπίεσιν καί
ούχι άπό ύπέρταοιν.
Τα τρία άκόρεατα λιπαρά όΕέα
ένδείκνυνται είς την χοληστερ-
ναιμίαν τό έλαιον έλαιων πού
πέριέχει τέσσαρας βιταμίνας Α,
3, Ο, Ο, τό έλαιον σόγιας μέ
άφθονη βιταμίνη 1.1, καί τό έλαι¬
ον όραβοσίτου (καλαμποκέλαιον)
πού πέριέχει την βιταμίνη Ρ καί
τό λινελαίκόν ό£ύ τό οποίον σύγ-
κειται άπό δϋο άπαραίτητα άκό
ρεστα λιπαρά όΕέα: τό λινολικόν
όΕύ καί τό λινολενικόν ό£ύ.
Πλήν των ανωτέρω ύπάρχει καί
ένα περιφρονημένο φυτικό φάρμα-
σιν σχεδόν δωρεάν καί καιαπο
κο πού προσφέρεται άπό την φύ¬
σιν οχεδόν δωρεάν καί καταπο-
λεμά την χοληστεριναιμίαν ό ά-
ραβόσιτος (καλαμπόκι) πολλοι ο¬
λίγοι γνωρίΖου/ τάς φαρμακευ
τικάς τού ιδιότητος προσφέρει
Γολλά είς την έν γένει διατρο¬
φήν.
Ό άραβόυιτος πέριέχει φωσφό-
ρο 0,39%, όσδέστιο 0,07%, οί-
δηρο 0,038% κα'ι άμυλον διά
την σακχαροπλαστικήν κα'ι είς
-ήν ποτοποιίαν διά την παρασκευ¬
ήν ούΐσκι.
Τα ψωσφυρούχα άλατα τού ά-
ραβοσίτου, προφανώς διαλύουν
τήν χοληστερίνην τού αϊματος, ό¬
πως δλα τα φροϋτα περιέχουν
(πωσφορικά άλατα κατά την φρου-
τοθεραπείαν, είναι λίαν ωφέλιμον
ή πόσις ύδατος άπό καλαμποκά
λευρον.
"Εν κοχλιάριον τής σούπας κα
λαμποκαλεύρου ή τριμενο καλαμ¬
πόκι έντός ποτηρίου ύδατος άιρή-
νομεν άπό τής πρωίας τής άρΕα-
μένης ημέρας, καί πίνομεν νήστις
(νηστικός) την επομένην' πρωίαν
(24ωρον) τό ύδωρ μόνον, την
δέ καθίΖησιν την άπορρίπτωμεν
Τούτο συνεχίΖετε ανελλιπώς επ
τρίμηνον καί ή χοληστερίνη τού
ο"ματος κατέρχεται είς τα φυσιο-
λογικά όρια. Προσοχή! "Ι ό έναιώ
ρημα (διάλυσις) τού καλαμποκά
λεύρου δέον όπως τηρεϊται σκε
πασμένον είς τό ψυγείον διότι
τό καλοκαϊρι, άκόμη καί τόν χει
μώνα είς την κουΖίνα μέ κεντρική
θέρμανση δημιουργοϋνται Ζυμώοεις
έντός τού διαλύματος καί άλλοι-
οϋται ή λιποδιαλυτική τού δύναμις.
Σ. ΣΥΜΕΩΝίΔΗΣ
ιπριοοκλήρωσις των έγκεφαλικώ/ | κ( ^^μ—^,,
όρτηριών ουνοδεύεται όπό άρτη-
ρίτιδος των κάτω άκρων.
Τό κακό πρέπει νά τό προλα-
6ωμεν διά τής διαίτης πρ'ιν ή έγ·
καταοταθή ή άρτηριοσκλήρωθΐς
ΠαΡά νά τήν θεραπευσωμεν.
Μέ ολίγη θέλησιν ό άνθρωποο
κάμνει θαύματα, αντιθέτως διά εννοιωσα
τπε άπερισκεψίας τού καί διά τήο
κα*ής διαίτης προκαλεί, κατα¬
στροφήν τής ύγείας τού.
ΣΤΗΝ ΑΓΡΑΜΠΕΑΗ
Ήλθες μονάχη σου νά μ' άπαν.
τησης
αδελφή μου αγιράμτΓελη στήν έξο-
χή
Στό ξεροδοϋνι ,μου πού τό λα.
τοεύω
κ ι ή θάλασσα έμπρός μου «ρίλη
τπσ'ιή
Καΐ δεν σέ ψόβησε τό ξεροτόπι
δεν εΐν' καμ¬
μιά.
λΑόνη σου φύτρωσες μέσ' τό 'ηαρ·
τέρι
φού^'τωσαν τοάνεψαιν φύλλα κΛω-
νιά
"Οταν άντ!«ςρυσκΐ τή βλάστηση
οου
μέσ' την καρ-
ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ
ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ
Των κ.κ. Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ κοί Μ. ΜΑΜΩΝΙΔΗ
Γ
Άπό τοιαύτην αρχήν πηγάί,ει
καί τό λεγόμενον ότι, δηΛαδη,
δέν κάνει νά λούωνται αί γυνα-
ες τάς ημέρας έκείνας δ:ά νά
ιΐ'ΐ κάνουν καρκαντΖελόμαλλα.
Πράγματι μέ τό λούοιμο τα μαλ
λιά μαλακώνουν, άνακστεύοντα:,
εατοαρώνουν καί δέν οτρώνου^
μέ τό κτένισμα. Διά νά μή είσέρ-
γωνται έντός τής οικίας καί κά¬
μουν Ζημι'ές, μιαίνοντες τούς
βρόγχους κα'ι τα νήματα τού
άργαλειοϋ, καλύπτουν οί χωρικο!
τα παράθυρα μέ τό φυτόν ασφό-
δελον, κοινώς σπερδούκλι Ομοί¬
ως γίνεται άνάρτησ.ς μαχαίρας ό
πόθεν τής θύρας ή όστοϋ χοιρο·/
καί διαφόρων άλλων «χαϊμαλιών».
Υπάρχουν περιοχαί όπου τούς Ζί
ματάνε μέ καυτό λάδι άπό τηγα-
νίτες. Όταν δέ αυλληφθή κολλι-
κάντΖαρος τόν δένουν μέ κόκκι-
νο νήμα ή ψαθόοχοινο, τό οποίον
δέν δύναται νά λύση ή νά
'Εζ άλλου ή οίκοκυρά άναρτά ο
νωθεν τής θύρας ένα κόσκινον
κα; ό καλλικάντΖαρος, ώς είνοι
κουτούτσικος καί φιλοπερίεργος
οτέκει καί μετρά τάς τρύπας τού
κοσκίνου καί ούτω περνα άπρα-
κτο τό 12ήμερον, διότι κάνει λά-
θη καί άρχι'Ζει τό μέτρημα άπό
την αρχήν, είτε βαρύνεται και
ψεύγει. Είς την "Ηπειρον αί ο;-
κογένειαι άπό την ημέραν των
Χριστουγέννων μέχρι τής ημέρας
των Φώτων δέν συνηθίΖουν νά
ιιλύνουν, οϋτε νά στεγνώνουν
ροϋχα διότι πιστεύουν ότι οί καλ
ρί.
(ΠΟΓΛΟ'
>ις Αοιπόν λαλήοει πρώτος ό ό
■σπρος, δευτερος ό κόκκινος κα:
τελευταϊος ό μαύρος πετεινό^.
μελαγχολοΰν, ύστερα τρέμουν κοΙ
τέλος κατά τα Εημερώματα των
Φώτων «παίρνουν δρόμον τραγου
όώντες παρ' όλην την αγωνίαν
των: «Φύγετε νά φεύγουμε, γιατ'
τρχεται ό τουρλόπαππας μέ την
άγιαστούρα τού καί μέ τή βρε-
χτοϋρα τού. Μας έβρεΕε, μάα ο-
γιασε καί μας έκατάκαψε». Δέ»
ωεύγουν όμως τόσον έσπευσμέ-
νως άπό όλα τα μέρη. Είς τί>ν
Ίκαρίαν, λόγου χάριν, έρχεται τθ
πρωΐ των Φώτων καί αύτοι Εγ-
χνοϋν πώς πρέπει νά φύγουν καί
όταν άκοϋν τό: «ούτος εστίν ο
υιός μου ό άγαπητός έν ώ ηύδό- Ι
κηαα», όρμοΰν τρομαγμένοι εί";
την θάλασσαν καί φεύγουν πολ¬
λάκις κολυμπώντες, Εεχνοϋν δπ
συγνά άπ' την βιασύνην των έ·
κείνα τα καρυδότσουφλα περί των
οποίων ήδη ώμιλήσαμεν.
Υπάρχουν διάφοροι δοΕασΐαι
περ'ι τού πώς οί καλλικάντΖαροι
έλαβον αυτήν την μορφήν. Πι-
οτεύεται ότι ήσαν κάποτε άνθρω
ποι πού άπό την κακήν των μοί¬
ραν έγιναν καλλικάντίαροι ή διό¬
τι έτυχε νά γεννηθοϋν κατά τό
12ήμερον, ή διότι ό παππάς, ώ"
θρυλεϊται είς την Σίφνον, δέν
έδιάβαοε σωστά τα γράμματα τής
βαπτίσεώς των, ή διότι απέθανον
τα Χρΐστούγεννα ή διότι ηύτο-
κτόνησαν, ή διότι, καθώς λέγουν
οί Μακεδόνες, ό φύλαΕ άγγελός
ιο.ν ήτο έλαφρός καί έπομένοχ:
501
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42ο
Φράγκους τής Σμύρνης, ποθ δέν
οός έφταιΕαν οέ τίποτε,
"Υστερα άπό την περίφημη μο Ι Ό θρασύδειλος ΆλέΕοντρος έ
νομαχία τοΰ ΆλέΕπντρου μέ τον χλώμιασε.
— Μσ την άλήθεια, τού άπαν
, την Εέρει κύριε ύποπλοίαρχε
λικάντΖαροι μαγεύουν τα ροϋχα, | άνίκανος νά τοϋς υπερασπίση κα!
τα όποία προκαλοϋν πολλάκις δια-: νά τούς προστατεύση κατά των
0 Σενέκης έλεγε: «Ό άνθρω
Π°ς δέν άποθνήσκει, άλλά αύτο-
κτ°νεί διότι πολλές φορές σκά-
■·ει μέ τά δόντια τού τόν τάφ·.>
τ°υ. Τά κύρια συμπτώματα τής
Χεληστεριναιμίας είναι: ή κεφα-
λαλγία. Ίλιγγοι, Ζάλη, βόμβοι των
°των καί διαταραχαί τής όοάσε-
ως κα'ι τής κυκλοφορίας (ύπέρτα-
οις).
ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΑΙΜΙΑΣ
Θεραπεία φαρμακευτική κότά
ΤΓΚ Χοληστεριναιμίας δέν ύπάρ-
V
Ρι ■ ρ
εν τούτοις έκατομμύρια δι-
Οκ'α καταναλίσκονται άνά τόν
διά την θεραπείαν τής χθ
'αιμίας, παρά ταυτα όμωο,
1 °τάθμη Τής χοληοτερίνης πσρα-
μενει
είς
αυτα εηίπεδα.
εηίπεδ
ενδεικνυομένη άγωγή, είναι
φόρους ασθενείας. Εκάστη δέ
οίκογένεια κατά τήν παραμονήν
των Φώτων συλλέγει πάρα πολλά
Εύλα καρποφόρων ή μή δένδρων.
Κατά τήν εσπέραν άνάπτουν φω-
τιάν καί ρίπτουν Εΰλα άη' ολ'
αύτά τά εϊδη. Αύτό λέγεται «πάν
τρεμα τής φωτιάς». Γίνεται δέ
τούτο διά τήν καλλιτέρευσιν τής
φύσεως των δένδρων καί τήν ε-
ΕαφάνεοΊν όλων των άοθενειών
των πού έφερον οί καλλικάντΣσ-
ροι. Εάν όμως καταφέρη κάποι¬
ος κα'ι αυλλάβη ένα καλλικάντΖο-
ρο, κατά μίαν δοΕασίαν, καί τό/
μυρώση, παραμένει μέ αυτόν είς
ιόν επάνω κόσμον κα'ι άφοϋ μετα-
μορφωθη είς άνθρωπον τόν ύπι'-
ρετεϊ πιστώς. "Εάν όμως Εανα-
μυρωθή είς τόν ίδιον τόπον, είς
τόν οποίον πρωτοεμυρώθη, μετα-
μορφώνεται πάλιν είς καλλικάν-
τΖαρον καί έπιστρέφει είς τούς
ίδικούς τού. Έπ' αυτού ύπάρχει
καΐ ή έΕή^ παράδοσις: Κάποτε
μιά γρηά κατά τήν παραμονήν
των Φώτων ηθέλησε νά έπισκΓ
φθή τόν μϋλον διά νά άλέση,
παρ' όλους τούς ένδοιοσμούς τοΰ
άνδρας της. Όμως όταν έφθασε
είς τόν μϋλον είδεν ότι ήτο πλη-
ρης καλλικαντΖάρων. Απεφάσισε
μολαταύτα νά εισέλθη άφοϋ ένς
δύθη προβιάν ώστε νά όμοιάΖη
Ι'ί- αύτούς. Τότε όμως παρεσύρ¬
θη είς τόν φρενήρη χορόν αυτών
μ,'.χρι πρωΐας, όπότε μόλις έσή-
μανε τό πρώτον λάλημα τοϋ πε
τεινοϋ κατάφερε νά συλλάβη ένα
καλλικάντΖαρον ένώ οί δλλοι ά-
πεμακρύνοντο. Τόν έμύρωσε καί
τόν έκαμε βοσκόν τοϋ κοπαδιοΰ
της, πού αύτός έκαμε πολυπληθέ-
οτερον. Πάντοτε όμως έσκέπτετο
πώς νά δραπετεύση, νά Εεγελό-
ση τήν γρηάν καί νά επιστρέψη
είς τούς συντρόφους τού. Πρό-
γματι κατάφερε, ϋστερα άπό 30
έτη, νά πάρη άπό τήν νύφη τή.~
νρηας τό μΰρον καί άφού έμυ-
οώθη είς τό ίδιον μέρος έγιν:
καλλικάντΖαρος καί κατέστρεψι.
διά κατάρας ό,τι εϊχε δημιουργή
οει ώς ύπηρέτης επί τόσο έτη.
Αί παραδόσεις όμως γύρω ά¬
πό τά γριστουγεννιάτικα μικρά
δαιμόνια δέν τά παρουσιάΖουν
πάντοτε ώς κακοποιά. Οί καλλι
κάντΖαροι είναι πολλάκις έκεϊνοι
πού άποδδουν δικαιοσύνην, ώς
διηγεϊται ή παράδοσις τής κόρης
έκείνης, ή όποία έπειδή ήτο ά-
γαθή καί εύφυής έλαβεν άπό
τούς καλλικαντΖάρους πλοιισιοπά-
ροχον προίκα, ώς ανταμοιβήν
των άρετών της, ένώ ή κακή καί
όνόητη ψυχαδελφή της όχι μόνον
δέν έπροικίσθη «άλλά καί τής έ-
παιΕαν καί ένα χουνέρι πού τήν
άσχήμηνε καί τή ρεΖίλεψε σ' όλο
τό χωρία». Αύτός είναι ό <όγος διά τόν οποίον πολλάκις οί άνθρω ποι, ένθαρρυνόμενοι άπό τήν ιδέ¬ αν ότι οί καλλικάντΖαροι είναι κουτοί καί άβλαβεϊς δέν τούς φο βοΰνται καί δέν λαμβάνουν κά" τόν κόπον νά τούς άποδώσου/ εύφημιστικά όνόματα ή νά κατα- φύγουν είς τήν μαγείαν διά νό τούς έΕευμενίοουν. Μάλιοτα τούς τεριπαίΖουν κα'ι άκόμη καί αί γυ¬ ναϊκες τούς άποκσλοΰν «σταχτο- πόδηδες» καί τούς σκαρύνουν σά ΓΑάστησα γύρω μου δλα τρα | δ|ά<ρορα παιγνιδ,α. Αύτό προκα- κι' εχονμε τάσα οί δυό ν·α μ' άλλοίμονο τώΡα τραδώ μακ,ριά- Φέτος δασίλισσα σέ (άνΤικιρύζω) καμαρώνω (ψηΛή) τα κλώνια: σ-ου γε- ιμ^ο άνθούς· όκΐωμα νοιώθοονε άσοι διαβαι νοι/ν "Ισκιος κανένας δέν εΐν' μπροστα σου τόν τοΤχο διάλεξες τό γωνισκό. Χαί,ρομσι άδελφή μου ττοϋ σέ άν- άτ/θρώ.πνη άγράμττελη εΐμαι έγώ. Μά όμέ δέν άνθισαν ποτέ τα νια ττλάτανος μάννες μου κ ι αιϋτά - ' Αεϊ τόν θυμόν των καί έν είνε· Γόν ήλιο πού γρηγορα άνθούς σκορ κρύψαΛ' τόν ηλιο -ού γρήγοΡίχ άνθούς γεν- να. γγ Π Προληπτική ίατρική διά τάς μή μολ"°ματικάς χρονίας νόσους, δ Νίτσα Α^ραχά - Κεχαγιόγλου τάς πειρακτικάς των πράΕεις. Την 12ην ημέραν, άφού πλέον χορτάσουν παιγνίδι, κατά τα χα- ραματα ή Ζωηρότης των καταπι'- πτει καί κδπως φρονιμεύουν. Μό- κακών δαιμόνων. Υπάρχουν δμως καί γυναϊκες καλλικάντΖαροι (καλ λικαντΖαροϋδες) ή καλλικαντΖαρϊ- νες ή καλοκυράδες ή τΖόγιες, δ- πως τάς όνομάΖουν είς την θεσ ααλίαν καί την Έπτάνησον κυί δερβελοϋδες είς την Κων) πόλιν. Αύται φημίΖονται διά τό υπέρο¬ χον χορευτικόν των ταλέντο διό¬ τι, ώς καλλικάντΖαροι, έχουν ε*- πληκτικήν εύκινησίαν κα'ι εύστρο- φίαν. Ούτω τό Ελληνικόν πνεύμα, τό τόαον δημιουργικόν καί πολυ- μήχανον, έδημιούργηοεν αύτά τα χριστουγεννιάτικα όντα καί δφη- σεν ημάς τούς νεωτέρους ν$ προ 6ληματιΖώμεθα περί αυτών καί νά γεννώνται πλείστα δσα έρωτήμα- τα είς τόν καθένα έΕ ημών: Μι', πως ό μικράς δαίμων τού Πανελ- /ηνίου 12ημέρου είναι ύλοποιηοις της μυοτηριακής διαθέσεως τού Ελληνος; Μήπως τόν εγέννησεν η άνάγκ,ι νά ευρεθή κάποια εύ- τράπελος άφορμή διά θυμηδίαν ίτίς όλην την κατανυκτικήν περίο ?ον; Μήπως δραγε άφορμή είνα μόνον ό φόβος διά τό άγνωστον καί ή αποφύγη έπιπόνου βσθυτό ρας σκέψεως, ή όποία άπορρίπτει κοθε «διαβολιά» καί κάβε ύπερφο οικον; Μηπως όμως ΰστερ' ό.' ολ' αύτά είς τό πηλϊκον όπομέ- »εί μόνον τό εύτράπελον Γής υ¬ ποθέσεως, ή -φάρσα- τού μεοο γειακοϋ καί ό έγκάρδιος γέλτος τού παντοτεινοϋ "Ελληνος; Ποίο·; τό γνωρι'Ζεΐ; Πθντως, όπως κ.:' αν έχουν τα πράγματα, οί κουτο- πόνηροι, ίλαροί, παιχνιδιάρηδες, όλλά κατά βάθος άγαθο'ι Ίΐκρο- οκοπικοϊ δαίμονες, τα χαριτωμένα ούτά δημιουργήματα τής έθν;κής μας φαντασίας, σκορπίΖουν τόν νέλωτα καϊ την ψυχικήν εύφορί- ον άκόμη καί είς τάς πτωχοτέρας καϊ ολιγώτερον εύνοημένας περιο¬ χάς μας. Είναι έκείνοι οί όποϊοι θά έλθουν κα'ι εφέτος, ϊσως γω- ρίς νά τό καταλάβωμεν, νά μάο φάγουν τούς κουραμπιέδες καί νά γελάσουν μέ τάς άδυνπμίας μας.. Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Μ. ΜΑΜΩΝΙΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΤΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΣΤΙΛΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΩΝ ΘΕ Σ)ΝΙΚΗ Σ Διά τούς μαθητάς τού Σνο λείου τοΰ χοοίου Νέας Φ'- λ«διλφεί-ας θίσσαλο ίκης. Τό Δ)«όν ΣϋμιδούλιοΛτ τής «Ε- ΣΤΙΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΩΝ ΘΕΣ) ΝΙΚΗΣ» είς τα ττλοί<τια τής πλου σίας δραατηριότητός τού, διά δεύτερον έν σννεχείσ ετος, προσέ φερεν τάς παραμονάς των Χρι- δώρα είς Τος μαθητάς τού Δηιμοτΐκοϋ Σχο λείου τοΰ ΧωΡίου Νέσς Φιλαδελ φείας . ©εσ) νίκης, σνγκεντρωθέν τα άττό -ττροσφοράς των μελών Κατά την όργοτνωθεΐσαν έορ- του· την ΰττό τού κ. Δ)ντού καί των διδασκόϊλων τού Σχολείον. ά«>οΰ
ΤΓιρολόγτσ<χν ό Δ)ντής τού Σχο. λείου «. 'Αλεξοτνδρος Μπριάχοτ, ό^ολού3ως όνέλυσειν δι' την ο—μαισίο:ν καΐ αξίαν τής έορ τής ό Πρόεδρος τΓ>ς Έστίας κ
Γεώργιος Θεολογΐοης.
Επηκολούθησεν όττταγγελία ττοι
ύττό των μαθηταί διά
νά κλείση ή έορτή μέ τα καβιε-
ρωμένα κάλαντα κ«ϊ την διανο¬
μήν των δώοων.
ΕΚΔΟ ΣΕΙΣ
ΝΙ ΚΟΥ ΣΟΕΝΔΟΝΗ
"ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ.. 1974
ΘΕΣΣ*. ΛΟΝΙΚΗ
Άφιερωμένο οτή μνήμη τού ι- νονται άΕιόλογες μελέτες κοθηγη-
δρυτοϋ και έκδότου τού Νίκου των τού Πανεπιστημίου θβοοαλο
>λη ή Σμύρνη. Δέν έχει άνάγκη
ά την ακούση άπ' έμένα.
Ό Λακόμπ δέν ουγκρατήθηκε
άλλο. Κόκκινος άπό την όργή, τού
ρώναΕε:
— Είσθε ένας δειλός, ένας ά
αντρος. Ή σημερινή σας διαγω
ή στό περιβόλι τού Σκαλαμπρίνη
ό άπέδειΕε. Σάς παρακαλώ, νά
ονομαχήσετε μαΖί μου, γιά νά
οϋ όποδείΕετε ότι δέν είσθε ένα
φοβιομένο ψωφόγατο. Σάς περιμέ
'ω νά διασταυρώσουμε τα σπαθιά
ιας κάτω, γιατί δέν θέλω νά χτυ
ιηθοϋμε μέσα α' αύτό τόν φιλόΕε
ο χώρο.
Τα μάτια τού ΑλέΕαντρου έγέμι
αν αϊμα. Ό ιδρώτος τού έλουσε
ο μοϋτρο καί τα λεπτά, γυναικεία
(έρια τού άρχισαν νά τρέμουν.
Εκανε κάτι νά πή, μά δέν βγήκε
φωνή άπό τό στόμα τού. Σάν νά έ
ι;ασε την λαλιά τού.
Ό Λακόμπ μέ μεγάλες δραοκε
Κιές βγήκε άπό την αϊθουσα ακο
Μ>υθούυενος άπό δλους τοΰς άλ
ους Γάλλους άΕιωματικούς. Με
;ικές γυναϊκες λιγοθύμησαν, άλ
».ες στ' άλήθεια καί άλλες στά ψέ
ματα. Οί άντρες τριγύριοαν τ£ν
ΑλέΕαντρο.
— Όχι δέν θά σ' άφήσουμε νά
σφαχτής μέ τόν ΦραντσέΖο, φώνα
Εε κάποιος όπ' αύτούς πού ήΕερε
πόσο... παλληκάρι ήτανε ό συμπα
ριώτης τού καί πού φοβότανε μη
όν φάη ό Φράγκος.
Ό ΆλέΕαντρος έρριΕε μ>6 μα-
τιά γύρω τού. Είδε ότι περιτριγυρί
Ζονταν μόνο άπό φίλους κα; όκονε | Μονύχα τά Έοείπ α εύγεΛΐκά
πάλι τόν γκιουλέκα.
- Άφήστε με, φώναΕε, μέ πρόσ κοΐκοι πού δέν
κ"-0°'5: πι>ί> δέ σι·Μπ4βαν«.
χεΐΛηοπο ν μιλοΰνε...
Οί ακονί; οί μνοιοψτ·χοι.
6ολε ό Φράγκος. Δέν ήμπορώ νά
τόν άφήσω άτιμώρητο...
— Δέν θέλουμε νά χαλάσουμε
τήν βραδυά μας μέ αϊματα, τοθ ά- ^, σννε.τσίονπ τό όνειρο...
Γάντησε δλλος. 'Εδώ ήρθαμε νά ό χςόνος στηιιατα. .
νλεντήοουμε καί όχι να οφραχ'.οϋ μήτε πέρνη καί ό πόνο:
με.
ή χηζά .
Έμπήκε κάποιος άπό τούς Γάλ σί θθϋλοι ;Γ.-τηδο«ν
«πό παντοθ
λους άΕιωματικούς καί έπερίμενε
οιωπηλός, νά καταγαλιάση ό θόρυ
6ος γιά νά συνοδεύση τόν Άλέ
Εαντρο στό πεδίο τής τιμής. Οί
Ρωμηοί καταλάβανε τίς προθέοεις ώς τα ςιζά-
τού καϊ κάποιος νοικοκύρης -;ον έ "άς τυλίγει ή μαγεΐα
πλησίασε καί τόν έρώτησε γαλλι ά
Κά:
— Τί Ζητατε άπ' έμός κύριε;
Ροθόλη στό περιβόλι τού Σκαλομ-
πρίνη, οί Σμυρνιοι χωρίοτηκαν οέ
δυο στρατόπεδα.
Οί Λεβαντϊνοι, όπως ήτανε φυ-
σικό, επήραν τό μέρος τοΰ Ρο-
6όλη καί κοροϊδεύανε όχι μονά-
χα τόν ΑλέΕαντρο πού πανικο-
βληθηκε μά καί τούς Ρωμηους.
Αύτοι έπήρανε το μέρος τού Α-
^έΕαντρου, ύποστηρίΖοντας ό"·ι ό
πατριώτης τους, περίμενε ιεασα-
ρες όλόκληρες ώρες στόν τόπο
τής μονομαχίας σάν παλληκάμι.
ένώ θά είχε όλο τό δικαίωμα νά
φύγη άφοϋ δέν έβρήκε έκεϊ την
κανονιομένη ώρα τής μονομαχ. >ς
τόν άντίπαλό τού. Τό γεγονός
αύτό έμαρτυροϋοε ότι ό ΆλέΕαν¬
τρος δέν «έκιότεψε». Κι' άν ε-
ματαιώθηκε στό τέλος ή μονο-
πάλι ό ΆλέΕαντρος δέν
έφταιγε, άφοϋ αύτη την έμιοδι-
οε ό "Αλή 'Εφέντης, πού Εεφυ-
τρωσε στό περιβόλι τοΰ Σκσλυμ-
πρίνη, Εαφνικά καί άναπάντεχα.
' Ισως έλεγον καί είδοποιημενος
άπ' αύτούς, άπό τούς Φράγκους
δηλαδή, γιά νά προλάβουν τόν
οκοτωμό ή τόν έΕευτελισμό τοϋ
Όβόλη άπό τόν γενναϊο καί ά-
τρόμητο συμπατριώτη τους, τόν
ΑλέΕαντρο.
Οί Λεβαντϊνοι διεμαρτύρονταν,
ότι αύτοι δέν είχον καλέσει, τον
Στρατιωτικό Διοικητή οτόν τοπο
τής μονομαχίας, οί Ρωμηοί δέν
τό απέκλειαν καί ό ΆλέΕαντρος
τό είχε πάρει επάνω τού. Έγύρι-
Ζε οτούς «μαχαλάδες·, διηγότον
τά γεγονότα όπως τοϋ ουνάφερ-
νε καί προσπαθοϋοε νά φανατίση
τούς Γραικούς εναντίον των μι-
σητών Λεβαντίνων. Οί Ρωμι-,οί ό¬
πως ε'ιδαμε στό περιβόλι τοϋ Σκα¬
λαμπρίνη, άποκλήθηκαν δειλοί ά¬
πό τόν Ρ/οβόλη. 'ΕΕαγριώθηκαν
καί άπό την φωτία πού τούς έ-
βαΖε ό ΆλέΕαντρος κα'ι δέν ή¬
θελον πολύ γιά νά ριχτοϋνε στοϋο
Φράγκους. Όσο γιά τόν ΆλέΕον
τρο αύτός είχε γίνει ήρο".ας στά
υάτια τους. 'Εθνικός ήρωας! Υ
τήρχανε όμως κι' έκεϊνοι άπό τούς
Ρωμηούς πού εϊχανε παρακολου-
6ήσει την μονομαγία κα'ι Εέρανε
τό γεγονότα όπως έγιναν υτήν
πραγματικότητα καί όχι όπως τά
«έσερβίριΖε» αύτός ό Ειππασμένος.
Σαν Ρωμηό καί αύτοι θέλοντας
καί μή τόν ύποστήριΖαν κα'ι θομ-
φωνοϋισαν μέ τούς άλλους, υλ-
λά μέσα τους τόν κοροϊδεύανε.
'5γελούσανε κάτω άπό τά μου-
οτάκια τους. Ό ΆλέΕαντρος δέν
νοιαΖόταν γιά την γνώμη τους.
Έκεϊνο πού γι' αυτόν είχε ά-
Εία ήτανε τό ότι δλοι οί Ρωμηο'ι
τΓ)ς Σμύρνης, είχανε πάρει τό μέ¬
ρος τού. Αύτό τόν άποθράσυνε
καί τό βράδυ έκανε την έμφάνι-
σή τού στό χορό τής γραικικής
Λέσχης. Άμα τόν είδον οί συμ-
οτριώτες τού τόν έχειροκρότη-
σαν, τόν Ζητωκραύγασαν καί οί
κοκκώνες τόν τριγύρισαν οάν μέ-
λισσες γιά νά έΕασφαλίσουν μα-
Ζ· τού ένα χορό. Ό ΆλέΕαντρος
έπλεε σέ πελάγη εύτυχίας καί ά-
πολάμβανε τόν θαυμασμό και τίς
δάφνες πού δέν τοϋ άΕ'Ζαν, μέ
προσποιητή μετριοφροσύνη:
— Δέν έκονα δα κςί τίποτα
ό οπουδαίο, είπε αέ μιά καλο-
στεκούμενη Ζωντοχήρα πού χω-
ρίς νά ντροπή, τόν άγκάλιαοε α¬
πάνω στόν ένθουσιασμό της καί
τόν έφίλησε μόσα στόν κόσμο.
Τό χρέος μου έκανα, οάν κύρι-
ος κα'ι σάν άντρας. Λυποϋμαι μό¬
νο πού μέ την έπέμβαση τοϋ Ά-
λή Έφέντη, δέν ήμπόρεσα νά δώ-
οω στόν κύριο Ροβόλη, τό μάθη-
μα πού τοϋ ά£ιΖε_
— Καλά θά τοϋ έκανες, φώνα¬
Εε κάποιο παλληκάρι.
— Είσαι δΕιο παιδί τής Σμύρ¬
νης. Είσαι ό ήρυιάς μας, πού μάς
£βγαλες άσπροπρόσωπους κί'ι έ-
δωσες οτούς Φραγκους νά κατα·
λάβουν ότι δέν ήμποροϋν νά μάο
βρίΖουν άτιμώρητα, φώναΕε άλ-
λος.
Τά λόγια αύτά έκάνανε τό ι
γϋρο τής αιθούσας τού χοροϋ κα.
μεταφρασμένα, έφτάσανε σ^' ού-
τιά τοϋ ύποπλοίαρχου Λακόμπ και
ολλων Γάλλων Αξιωματικών τοΰ
ναυτικοϋ πού έτυχε νά βρίσκον-
ται στόν χορό καί πού Εέρανε
φυοικά, σάν μόρτυρες τοϋ Ροβό¬
λη, τά καθέκαοτα τής ματα α,θεί-
σης έκείνης μονομαχίας. Ό Λα¬
κόμπ άναψε. Επλησίασε τόν Ά-
λέΕαντρο κα'ι συγκρστώντας τόν
ίέχειλο θυμό τού, τοϋ είπε-
— Κύριε ΑλέΕαντρε, γιατί άφή
νετε αύτούς τούς άνθρώπους νά
πιστεύουν πράματα, άντίθετα μέ
■•■ήν άλήθεια; Κι' άκόμα, γιατί τούς
επιτρέπετρ: νά βρίΖουν έμπρός σας
τόν κύριο Ροβόλη, πού σάα φερθή
κε τόσο τίμια, μά καί όλους τούς ] νά ούρλιάξη άπό τόν πόνα Τόν έ
Σφενδόνη έκυκλοφόρησε τίς πά-
ραμονές Χριστουγέννων τό γνω-
οτότατο Πανελληνίως -·Μακ;δονι-
κόν Ημερολόγιον» τοϋ έτους
1974.
Μέ την έκδοση αυτή τό Μ.Η
σημειώνει ένα μεγάλο οτοθμό, για-
τί κλείνει πενήντα χρόνια άπί
την ιδρύση τού, πράγμα οπάνιο
γιά λογοτεχνικές περιοδικές έκ-
δόσεις καί ήμερολόγια ομοίας μορ
φής.
Συνεχιοτα' — άπό τό 1971 —
αυτής τής ωραίας καί ίστορικής
πιά γιά την θεσσαλονίκη έκδόσε-
ωο είναι ό Γιάννης Νικ. Σφεν-
δόνης, όρχιτέκτων κι' ή Δήμητρα
Νικ. Σφενδόνη, βοηθόΓ. τής έδρας
τής φιλοσοφίας στό Άριστοτέλειο
Πανεπιοτή^ιο θεσοαλονίκης.
Ο όγκώδης αύτός τόμος τού
Μ.Η. μέ την γνωστή καλαίοθητη
έμφάνιαη, μέ πλούοια διακόαμηση.
φωτογραφικό ύλικό, οκίτσα, κι
έκλεκτές λογοτεχνικές καί καλλι-
τεχνικές συνεργασίες πάνω σέ θε-
ι.·ατα λογοτεχνίας, ποίησης, ίστο-
ρίας, λαογραφίαΰΓ, άρχαιολογίας,
ιριλοσοφίας. τέχνης καί άλλα, ά-
νΐκης καί των έκδοτών τοϋ Μ.Η.
οί θεματα τή« ειδικότητοο τους
ΙεχωριΖουν έπισηο συνεργαοίεο.
καί δλλων 'Εκπαιδευτικών κι' έ-
ηιστημονων.
Ιδιαιτέρα έπιβλητική χαρακτη-
ρίΖεται ή συμμετοχή πολλών λο-
γοτεχνών και τ.αλλιτεχνών τής
θεσσαλονίκης, των Αθηνών, τής
Μακεδονίος, τής θράκης κα- πό-
εων δλλων περιοχών τής Ελλά¬
δος καί τού έΕωτερκοΟ, πού οί
ίκλεκτές συνεργασίες ΐους παι τά
τργα τέχνης, δίνουν πνοή μ" ό-
μορφιά στίς σελίδες τού «Μακε-
δονικοϋ Ημερολογίου-,
"Ενα ανεπτυγμένο μηνοόγιο
στά πρώτα φύλλα τοθ τόμοι· με
Γαραοτόαεις των άατερισμών, έκ-
πληρώνει καί τούτον τό οκοπό
-ής τόσο έπιτυχημένης αυτής εκ¬
δόσεως.
ΑΝΤ ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ
ΤΟΤ «ΑΤΤΛΛΟΤ>
Τό Διοικ. Σι-μΛοι'ιλ'.ον τού Συλ
λόγον των Περγπμηνίιν «ό "Αττα
>ος» έτέ/.ρσεν την Εορτήν τής
ποτελεϊ μιά έΕαίρετη έκδοοη, πό- Γ>ασιλό.·χιττα;, την 6ην Ιανουάριον
λύ έπιμελημέν, καί φροντ.ομένη ήί ΦΟΤΟΝ
α:σθητικά καί μιά αημαντική πά
ρουσία τής πνευματικής θεσσαλο-
των ΦΩΤΩΧ.
Ή Έο.>τή ?γι ε είς την αΐβον
σαν τοΰ ξενοδοχείον «ΓΑΛΗΝΗ»
(Άλκιονίδίον 24, "Αν<·ι Βούλ<ι) έ- Καί σήαερα δέν ΰ.τάοχε δλλος Πό λιτ,σιιός άπό τόν Λυτικοεύριυ .ιαϊ>ό.
Ι. θεοδοοίΐκό.ιουλος
ΚΑΙ ΑΡΧΗ ΤΟΤ
ΟΙ ΙΩΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ
Ερείπια. 'Βοείππ.
'Λλλες ΐϊΐλ.ές, ϊλλες γλ.ώσσες, άλ-
λθΛ λ«ο:'...
ν.νττάνε. Άοχοντικά...
ίι,τσι σιγα,
κι' άθόρυόα.
6αραίνοι·ν πάνο> μα
τά πεοασμίνα...
Ό ΓάΛλος σήκωσε τούς ώμους τύσο; χρόνος...
τού.
νΐκης στόν χώρο των Γραμμάτων. λ1 τή. Λεοχΐόρου Σοννίον (ΠΧη
ΜεταΕύ των κειμένων διακρί- σ;Ον τής παραλίας).
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Ή Εταιρείαι Βυζατιντίς ΑΑου-
σικής ψέρει είς γνώσιν υμών δτι
την Κυριακήν 20 τρ. μηνός και
ώραν 11.30 ττ.μ. εες τό Νεχροτα:
ϊον Νέας Σμύρνης (Ίερός Να-
ός Ταξιαρχών) θά τελέση:
1. Άρχιερατικόν Μνηιμόοννον
τών Άρχόντων Πρωτοψαλτών καί
Λοψπαδαιρίων τής Μεγάλης τοΰ
ΧριστοΟ Έκχλησκϊς.
2· Τά 'ΑτΓθκαλυπτήριοΓ. τού ά-
■νεγερθέντος ΑΛΝΜΜΕΙΟΥ των <4Ρ χόνΐων Πρωτοψαλτών καΐ Λαμπα δαρίων. 3. Τήιν λΑετακομιδην των όστών καΐ ένοπτόθεσιν είς τό Μνημε'ίον τού άει.μνήστου άρχοντος ΠροΛ). ψαλτου Κ. Πρίγγου. Ό άττουργός Πολιτιαμοϋ καΐ ΈτΓΐο-ττιμών κ· Δτ>μ. Τσάκωνας
θά τελέση τά άττοκαλυτττήρια τοΰ
Μντ>μείου καί θά άναφερθή είς τό
γεγονός.
Ό κ. Γεώργιος Τσατσαρώντι,ς
θά ομιλήση διά τοΰς άρίχοντας
Πρωτοψάλτας καΐ Λαμτταδαρίους
καΐ θά διευθύνη την Βυζ. έκκλ.
χορωδίαν-
ΠΡος τούτο προσκαλεΐ υμάς δ-
τηος ευαρεστούμενοι προσέλθοτε
καΐ τΐιμήσητε διά τής τταρουσίας
σας τήν έν λόγω τελετήν.
κ.αί αά; καλΐοσοοί^οΐ'ν
καί μάς κε<ρνοΐ·ν ποϋ μας πλαταίνει καί μάς βαθαίνει Ι Τόσκς — Άπ' έσδς τίποτε. Άπό τόν ' πού λές καΐ μοιάζουιμε, κυριο ΑλέΕαντρο πού μάς πρόσβα μικοοί καί άπαλμοι. λε γυρεύουμε ίκανοποίηση. ι »' ξοντανοί, - Ό κύριος ΆλέΕαντρος δέν "1' άναστημενοι οί πεβ«μένοι. , „ . , ... ,.. σαν ά'οιγαίνοι οί τοανοί ημπορεί νά κατεβτ]. Δηλαδη, δέν '· - ι όν άφήνουμε εμείς πού τόν προ τ^( οί ιιΐ'ο.οι ταφοι. οτατεύουε. άν θοΰλος μοναχά εχει άπομείνει έδώ. — *Ω «Μόν Ντιέ». -Ωστε έτσι ' κητ μήτε «Γμα. τό έχετε έσεϊς σ' αύτό τόν ιόπο, μήτε σάρκ ι, νά ύποοτηρίΖετε τούς άτιμους καί «αι Θάλασσα καί Γή τούς δειλούς; { δική μας πιά. - ΎηερασπιΖόμαστε τό δίκηο δ«'>Υμένη «πό πην^ού
• κ.ΐ'νηγημένη
μας. Σδς προσκαλοϋσε στούς
■μπάλλους» καί στίς «βεγγέρες»
ή Άςχόντισσα ψυχΐι
των Έλλήνων,
πέθανε ποτί
ψνχή ΐίναι τού Κόσμον.
κι' άρίζει, κι' όδηγεΐ
μας καί έσεϊς γιά τό εύχαριστώ, ' η σχέι),η> ή κ«ρδ:ά,
μάς σκοτώνετε. 'Εμεϊς κύριε «όφι ' τό
κιόλε» μου, εϊμαστε πραματευτά δέ·
δες δνθρωποι καί δέν Εέρουμε, Ι Η
όπό χατΖύρες καί πιστόλες. Ά
μέτε λοιπόν στήν δουλειά σας κα'ι
σ' αίώνιο
άφήοτε μας ήουχους, όν δέν θέλε χι> -Ελληλα; δπ0,ο. -_
τγ νά κάνομε αϋριο παράπονα στόν μ κοασιάτηΓ-
κοπετάνιο σας καί σας στείλη «μπα ·χΓ οποίος θαρθή <. γλαρωμένους» στά κάτεργα τής "ΕΛληνες. Τουλώνας. — «Σάκρ νόν ντέ Ντιέ». Είναι άδύνατο νά φύγωμε άπό τό Γκλούπ» σας, άν δέν κατεβή ό κύριος ΆλέΕαντρος. — 'Επιμένετε; — Αύτό επιβάλλει ή τιμή τού, άν έχει τιμή. — Τότε θά κατεβή προστατευό μενος απ' όλους μας καί άλί καΐ -ριοαλί σ' εκείνον άη' έσδς πού ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΤΩΧΟΥΣ τού Σωματείου Κ οί ν. Προνοίας των οστανΤβχού Ίνεπολιτών . Κα σταμονιτών «Ή Κούμη<τις τής θε¬ οτόκου», Τρωάόος 44. Ίνέττολις Νέας Ίωνίας, Αθήναι. Τό Διοικ. Συμβούλιον τού ά- νω ΣωμαΤείου, δπως κατά τά ττα Ρελθόντα έτη οΰτω καί εφέτος· χάΊ ρις είς τάς εϋγενεΐς ένισχύσεις «ι λανθρώπων πατριοτών, έττϊ τή εύκαιρία των Έορτών των Χρι¬ στουγέννων καΐ τού Ν. "Ετους διένειμεν είς 07ΤΓθδεδεκγμέν«ς άτττό ρους οικογενείας τό ποσόν των εΤ. κοσι έξ χ'λιάδων (26.000) δρχ. *:(ς Δέμστα 'ιροψ!μο»ν καΐ χρτ>μα-
6α τολμήση νά τοΰ πειράΕη έστω
καί μ,ά τρίχα άπό τά μαλλ,ά τού.
Ό ΆΕιωματικός άγρίεψε.
— Εγώ πρώτος θά τοϋ σπόσω.
όν δέν δεχθή οάν δντοας νά μο
νομαχήσηι, τό κεφάλι. Δέν θά
τοϋ έπιτρέψομε νά μδς «ρεΖιλέ-
ψη», όπως τό ποωί στό περιβόλι
τοϋ Σκαλαμπρίνη. Καί άν τολμή
σετε νά τόν πάρετε άπό τά χέρια
μου, θά έχετε νά κάνετε μαΖί μου
Άπό έκατό λεΰγες φαίνεσθε τί
ταλληκάρια τής φακής είσθε δλοι
σας οί Γραικοί έδώ.
— Επί τέλους τό έχυοες τό
φαρμάκι οου Φράγκε, τοΰ άπάντησε
κίτρινος άπό την όργή τού, ό ου
νομιλητής τού.
Τασία Κουτσογΐ'ΐνΛΌ.τονλοΐ1
ΝΕΞΑΙ ΕΚΟΣΕΙΣ
ΔιΗΜ. Ι. ΑνΑΓΚΡΙΩ,ΤΗ, Δοοο |
Ν. Επ· Συ,μδοθλου 'Ελεγκτ. Συ¬
νεδριον.
Λ Η ΤΕΧΝΗ ΥΟΥ ΔΙΟΙΚΕΙΝ
Ρ' "Εκδοση, συμττληρωμένη βά¬
Ί.
σει νέων
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ;
Κολλσιρος, Σταδίου 39.
Α Οί ΝΕΟΙ ΚΑ ΙΤΑ ΠΡΟΒΛΗ
ΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Β' "ΕΞκδοσις· συνιστωμένη ττα
ρά τού Ανωτ. 'ΕιαταιοβυΤικοΰ
Σ-υιμ6ουλ!ου 'Υπ. 'Εθνικής Παιδεί
άς.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ: Βι-
δλιοττωλεΐον «Ο ΛΟΓΟΣ>, Έμμ.
Μπενόκη 28.
Α ΠΝΕΥΑΑΑΤΙΣΜΟΣ — Α-
ΣΤΡΟΛΟΠΑ
Δΐίΐφωτίζει ώς ιτρος τα ΰπερ-
φυσικά φσινόμενα τοΰ Πνευματι-
σμοΰ καί τής Αχττρολογκΐς.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ: Βι¬
βλιοπωλείον «Ο ΛίΟΓΟΣ», Έμμ.
Μττενόκη 28.
ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΔΙΑ
ΤΑ ΓΕΩΡΠΚΑ ΠΡΟ ΙΌ ΝΤΆ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΤΕ
θεματα σ^ετκά μέ τήν έξασψά
λισιν έπαρκείας ν,αΐ άμαλής δια
κινήσεοχ; λιτταχτμάτων καί γεοιρνι
κων έφοδί'ωΛ', εξητάσθησαν κατά
την διάρκε'ΐ συσχέψεως ττού έ-
•πΡαγματοττοιήθη χθές είς την Α-
Τ.Ε.
Τής συσκέψεως μετέσχον οί ϋ-
ΑΑπαλόττουλος, ΜεΤο^ορών κ Τζα
ττουργοί ανευ χαρτοψυλαχίου κ.
6έλλας, Γεωργιος κ. Τζωρτζα-
κης· ό ύφυτΓΟΜργός Έμττορίου κ.
Παπαδας, οί διοικήται τού ΟΣΕ
κ. Χριστόττουλος καΐ ΑΓΓΕ «.·
Άντ. Άιδαμόττουλος ώς «αί ύττη
ρεσιοκο! τταράγοντες.
οκούντηΕε όμέσως ϋστερα καί τόν
έκύλησε άπό τήν σκάλα. ΤρέΕανε
— Πδμε μπρέ πορδοπολλήκαρο, ι τότε δλοι οί Ρωμηοί μέ χάχανα
τού φώναΕε κάποιος δλλος καί οάν
άγριόγατος έχύμηΕε κατά πάνω
τού. Τοϋ έδωοε μιά γερή κλωτσιά
στό δεΕιό καλάμι πού τόν έκανε
καί άπό τό κεφαλόσκαλο παρακο
λουθοϋσαν τόν φουκαρό τόν Φραν
τΖέΖο, πού μετρούοε τά σκΜλοπά
τια, σάν γεματο τσουβάλι.
(,ΣυνεχίΖετοι)
ΕΟΡΤΗ ΠΟΛΙΌΥΧΟΥ
Τό ημέτερον Σωματείον ή «Νέαι
Σι-ναοΌς> έιέλβσε την Κμριοκην
9ην τρέχοντος είς 'ιον έν Πειραιεί
Ιερόν Ναόν .ΑΠΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙ.
ΟΥ>, την καθιβροιμ^την ετησίαν
ήν καΐ
αί/Όύ έορτιτν είς μνήμην τού Προ
στάτου Πολιούχον τής Ι6«αιΤ4ρα<; παπρίδος μας Σιναοού Καιπεαβ· κ ιας Μικράς 'Λσίος «Αγ «α» Ν»» κολάον».
Ή Χοληστερίγη
τ™ ε. γ. ·::-π5οϊ.ιλ.,,γ ^
τού Πανεπιστημίου ϊων Ηαριυων.
Γ ιπως ή αύΕησις τής χοληστερίνης
την χοληστερ,να,μ,αν γ..- η Πίεοις τού ο(ματος . ^
ρουαιάΖονται, Εανθελασματα, έμφα Γις τή(; οτεφαν,αίας, ό σακχαρώ-
νιΖονται δέ ταύτα κυρίως εί,, τας δης δ,αβήτης, ή άρθρίτι(; καί α
νυναίκας είς ηλικίαν των 50 -
60 ετών.
Αί κηλίδες έντοπίΖονται εις τό
'οω μέρο^ των βλεφάρων, γύρω
ιών βλεφάρων, είς τά δάκτυλ-ι
ιών χειρών, είς τούς τένοντας,
είς τάς μεγάλας άρθρώσεις, εις
τόν Άχίλλειον τένοντα κλπ.
Τά Εανθελάσματα έΕελίοοονται
βραδέως. Διά τήν θεραπείαν αύ-
των συνιστάτοι ή δι' ήλεκτροπη·
£ιας αφαίρεσις των μικρών όγκι-
διων. Τό γεροντότοΕον (τό γε-
ρόντιον τοΕον), γύρω άπό γο κε-
ρατοειδές τού οφθαλμού θολερώ
της λευκάΖουσα είναι σημείον χο-
ληστεριναιμίας έμφσνίΖεται κυρίων
είς τούς άνδρας.
Τό γεροντότοΕον κσθ' ημάς εί¬
ναι λιποειδής έκφύλισις, πλήν δ
μως μέ τά προοφάτως γενόμενα
πειράματα, δι' ένέσεων χοληστε¬
ρίνης είς τά Ζώα άπέδειΕαν τή··
εμφάνισιν τοϋ γεροντότοΕου.
Η χοληστερίνη προκαλεί άθη-
ρωμάτωσιν είς τάς άρτηρίος, μέ
όποτέλεσμα τήν ελάττωσιν τής φυ-
οιολογικής έλαστικότητος καί τής
ίυαταλτικότητος αυτών.
Ή έντονος άσβέστωσις, επί
διαδήτου, ούρηνής διαθέσεως κα!
ύπερτάσεως προκαλεϊ γενικήν ό-
Εεωσιν ή όΕέωσιν τοπικήν τής μέ-
οης στιβάδος των άγγείων καί έν
συνεχεία ελάττωσιν τής συσταλ-
-ικότητος των άρτηριών καί στά-
ριν τής ροής τοϋ αϊματος.
Ή ελάττωσις τής ροής τοϋ αί-
ματος είναι ό βαοικός παράγων,
οιά τόν σχηματισμόν τοΰ θρόμ-
6ου.
Διότι είς τό σημείον τής άρ-
-ηριακής ύπερπλασίας, έπέρχεται
ρήΕις των οίμοπεταλίων άτινα κυ¬
κλοφορούν είς τήν περιφέρειαν
ιών άγγείων κα'ι διά τής έκκρίσε-
κόλλησις των αίμοπεταλίων καί ό
(χς, σεροτυνίνης έπέρχεται συγ·
οχηματισμός τού πυρήνος τοΰ
θρόμβου. Ύπάρχει καί μία τά
Εις φυραμάτων πού προκαλοϋν
-ήν θρόμθωσιν, ώς ή χυμοΖίνη,
η χυμάση κ.ά. 'Επίσης μία είδική
ενωοις (τριφωοφορική άδενοσίνη)
ΑΤΡ των αίμοπεταλίων είναι υ-
ρεύθυνος διά τήν συνένωσιν των
αίμοπεταλίων.
Διά τουτο γο πρώτον μας μέ-
λημα, είναι νά φροντίσωμεν, ο¬
λίγον διά τόν εαυτόν μας καί νό
έχωμεν, χαραγμένον είς τήν μνή¬
μην μας τό κάτωθι αρχαίον ρη
Γόν.· «Ό τής ύγείας τού κηδό-
μενος τής Ζωής αυτού κήδετα.,
προτέρα γάρ ή περί την υγείαν
πρόνοια τής κατά τήν νόσον φρον¬
τίδος»
ι
Οί άρτηριοσκληρωτικοί κα'ι καρ
ί/ΐοσκληρωτικοί, δέον όπως άκο-
λουθήσουν μίαν δίαιταν μέ άκόρε-
οτα λίπη, μέ έλαιόλαδο, ολίγο 6ου-
τυρο. Τό βούνυρο νά μειωθή είς
5 γραμμάρια καί 20 γραμμάριπ
έλο,όλαδο, εάν ή στάθμη τής χο¬
ληστερίνης είναι ηύΕημένη, τότε
νά προτιμήοητε σπορέλαιο, άπα-
χο γάλα, γιαούρτι άγελόδος, όπα-
χα κρέατα, ψάρια, πουλερικά, πολ
λά πράσινα ή κίτρινα χόρτα, ώ-
μές οαλάτες, πολλά φροϋτα πρός
αποφυγήν οχηματισμοΰ βλαβερών
ούσιών έντός τής μέσης στιβάδος
τ'ον άρτηριών ώς τήν χοληοτερι-
νην κ.α.
Δια τής άνελλιποϋς γυμναστι-
χής, είτε διά τής κινήσεως (βά-
δισμα), είτε διά τής κολυμβήσε Ι
Μζ κλπ. Ι
Ως εϊθισται κατά την φθινο-
πωρινήν Ζωήν μεταΕύ των 50 — |
60 ετών, άργά ή γρήγορα ή άρ- Ι
ψυχοσωματικαί διαταραχαί.
Ή επίδρασις τού πνεύματος, ε¬
πί τής ϋλης, πού δημιουργεϊταρ
συνεχώς κατά τής τελευταίας
ιριακονταετίας
Επί κατοχής κατά τόν Β' παγ¬
κόσμιον πόλεμον ελλείψει πρωτεί-
νών >.πών καί ύδατανθράκων, αί
παθήσεις, χοληστεριναιμίας, υπέρ-
ταοις, σακχαρώδης διαθήτης, έλ·
κος οτομάχου, κολϊτις, χολοκυ-
στϊτις, νεφρολιθίασις κ.ά. δέν υ¬
πήρχαν διότι ό πληθυσμός τής
χώρας στερείτο τα πάντα.
Τα δέ σφυγμομανόμετρσ των
ιατρών εϊχαν οκουριάσει άπό την
άχρησιίαν. διότι δέν έχρειαΖοντο
νά μετρήσουν την πίεσιν, των α¬
σθενών των, ούτοι ύπέφεραν ά¬
πό άοιτίαν καί άπό ύποπίεσιν καί
ούχι άπό ύπέρταοιν.
Τα τρία άκόρεατα λιπαρά όΕέα
ένδείκνυνται είς την χοληστερ-
ναιμίαν τό έλαιον έλαιων πού
πέριέχει τέσσαρας βιταμίνας Α,
3, Ο, Ο, τό έλαιον σόγιας μέ
άφθονη βιταμίνη 1.1, καί τό έλαι¬
ον όραβοσίτου (καλαμποκέλαιον)
πού πέριέχει την βιταμίνη Ρ καί
τό λινελαίκόν ό£ύ τό οποίον σύγ-
κειται άπό δϋο άπαραίτητα άκό
ρεστα λιπαρά όΕέα: τό λινολικόν
όΕύ καί τό λινολενικόν ό£ύ.
Πλήν των ανωτέρω ύπάρχει καί
ένα περιφρονημένο φυτικό φάρμα-
σιν σχεδόν δωρεάν καί καιαπο
κο πού προσφέρεται άπό την φύ¬
σιν οχεδόν δωρεάν καί καταπο-
λεμά την χοληστεριναιμίαν ό ά-
ραβόσιτος (καλαμπόκι) πολλοι ο¬
λίγοι γνωρίΖου/ τάς φαρμακευ
τικάς τού ιδιότητος προσφέρει
Γολλά είς την έν γένει διατρο¬
φήν.
Ό άραβόυιτος πέριέχει φωσφό-
ρο 0,39%, όσδέστιο 0,07%, οί-
δηρο 0,038% κα'ι άμυλον διά
την σακχαροπλαστικήν κα'ι είς
-ήν ποτοποιίαν διά την παρασκευ¬
ήν ούΐσκι.
Τα ψωσφυρούχα άλατα τού ά-
ραβοσίτου, προφανώς διαλύουν
τήν χοληστερίνην τού αϊματος, ό¬
πως δλα τα φροϋτα περιέχουν
(πωσφορικά άλατα κατά την φρου-
τοθεραπείαν, είναι λίαν ωφέλιμον
ή πόσις ύδατος άπό καλαμποκά
λευρον.
"Εν κοχλιάριον τής σούπας κα
λαμποκαλεύρου ή τριμενο καλαμ¬
πόκι έντός ποτηρίου ύδατος άιρή-
νομεν άπό τής πρωίας τής άρΕα-
μένης ημέρας, καί πίνομεν νήστις
(νηστικός) την επομένην' πρωίαν
(24ωρον) τό ύδωρ μόνον, την
δέ καθίΖησιν την άπορρίπτωμεν
Τούτο συνεχίΖετε ανελλιπώς επ
τρίμηνον καί ή χοληστερίνη τού
ο"ματος κατέρχεται είς τα φυσιο-
λογικά όρια. Προσοχή! "Ι ό έναιώ
ρημα (διάλυσις) τού καλαμποκά
λεύρου δέον όπως τηρεϊται σκε
πασμένον είς τό ψυγείον διότι
τό καλοκαϊρι, άκόμη καί τόν χει
μώνα είς την κουΖίνα μέ κεντρική
θέρμανση δημιουργοϋνται Ζυμώοεις
έντός τού διαλύματος καί άλλοι-
οϋται ή λιποδιαλυτική τού δύναμις.
Σ. ΣΥΜΕΩΝίΔΗΣ
ιπριοοκλήρωσις των έγκεφαλικώ/ | κ( ^^μ—^,,
όρτηριών ουνοδεύεται όπό άρτη-
ρίτιδος των κάτω άκρων.
Τό κακό πρέπει νά τό προλα-
6ωμεν διά τής διαίτης πρ'ιν ή έγ·
καταοταθή ή άρτηριοσκλήρωθΐς
ΠαΡά νά τήν θεραπευσωμεν.
Μέ ολίγη θέλησιν ό άνθρωποο
κάμνει θαύματα, αντιθέτως διά εννοιωσα
τπε άπερισκεψίας τού καί διά τήο
κα*ής διαίτης προκαλεί, κατα¬
στροφήν τής ύγείας τού.
ΣΤΗΝ ΑΓΡΑΜΠΕΑΗ
Ήλθες μονάχη σου νά μ' άπαν.
τησης
αδελφή μου αγιράμτΓελη στήν έξο-
χή
Στό ξεροδοϋνι ,μου πού τό λα.
τοεύω
κ ι ή θάλασσα έμπρός μου «ρίλη
τπσ'ιή
Καΐ δεν σέ ψόβησε τό ξεροτόπι
δεν εΐν' καμ¬
μιά.
λΑόνη σου φύτρωσες μέσ' τό 'ηαρ·
τέρι
φού^'τωσαν τοάνεψαιν φύλλα κΛω-
νιά
"Οταν άντ!«ςρυσκΐ τή βλάστηση
οου
μέσ' την καρ-
ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ
ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ
Των κ.κ. Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ κοί Μ. ΜΑΜΩΝΙΔΗ
Γ
Άπό τοιαύτην αρχήν πηγάί,ει
καί τό λεγόμενον ότι, δηΛαδη,
δέν κάνει νά λούωνται αί γυνα-
ες τάς ημέρας έκείνας δ:ά νά
ιΐ'ΐ κάνουν καρκαντΖελόμαλλα.
Πράγματι μέ τό λούοιμο τα μαλ
λιά μαλακώνουν, άνακστεύοντα:,
εατοαρώνουν καί δέν οτρώνου^
μέ τό κτένισμα. Διά νά μή είσέρ-
γωνται έντός τής οικίας καί κά¬
μουν Ζημι'ές, μιαίνοντες τούς
βρόγχους κα'ι τα νήματα τού
άργαλειοϋ, καλύπτουν οί χωρικο!
τα παράθυρα μέ τό φυτόν ασφό-
δελον, κοινώς σπερδούκλι Ομοί¬
ως γίνεται άνάρτησ.ς μαχαίρας ό
πόθεν τής θύρας ή όστοϋ χοιρο·/
καί διαφόρων άλλων «χαϊμαλιών».
Υπάρχουν περιοχαί όπου τούς Ζί
ματάνε μέ καυτό λάδι άπό τηγα-
νίτες. Όταν δέ αυλληφθή κολλι-
κάντΖαρος τόν δένουν μέ κόκκι-
νο νήμα ή ψαθόοχοινο, τό οποίον
δέν δύναται νά λύση ή νά
'Εζ άλλου ή οίκοκυρά άναρτά ο
νωθεν τής θύρας ένα κόσκινον
κα; ό καλλικάντΖαρος, ώς είνοι
κουτούτσικος καί φιλοπερίεργος
οτέκει καί μετρά τάς τρύπας τού
κοσκίνου καί ούτω περνα άπρα-
κτο τό 12ήμερον, διότι κάνει λά-
θη καί άρχι'Ζει τό μέτρημα άπό
την αρχήν, είτε βαρύνεται και
ψεύγει. Είς την "Ηπειρον αί ο;-
κογένειαι άπό την ημέραν των
Χριστουγέννων μέχρι τής ημέρας
των Φώτων δέν συνηθίΖουν νά
ιιλύνουν, οϋτε νά στεγνώνουν
ροϋχα διότι πιστεύουν ότι οί καλ
ρί.
(ΠΟΓΛΟ'
>ις Αοιπόν λαλήοει πρώτος ό ό
■σπρος, δευτερος ό κόκκινος κα:
τελευταϊος ό μαύρος πετεινό^.
μελαγχολοΰν, ύστερα τρέμουν κοΙ
τέλος κατά τα Εημερώματα των
Φώτων «παίρνουν δρόμον τραγου
όώντες παρ' όλην την αγωνίαν
των: «Φύγετε νά φεύγουμε, γιατ'
τρχεται ό τουρλόπαππας μέ την
άγιαστούρα τού καί μέ τή βρε-
χτοϋρα τού. Μας έβρεΕε, μάα ο-
γιασε καί μας έκατάκαψε». Δέ»
ωεύγουν όμως τόσον έσπευσμέ-
νως άπό όλα τα μέρη. Είς τί>ν
Ίκαρίαν, λόγου χάριν, έρχεται τθ
πρωΐ των Φώτων καί αύτοι Εγ-
χνοϋν πώς πρέπει νά φύγουν καί
όταν άκοϋν τό: «ούτος εστίν ο
υιός μου ό άγαπητός έν ώ ηύδό- Ι
κηαα», όρμοΰν τρομαγμένοι εί";
την θάλασσαν καί φεύγουν πολ¬
λάκις κολυμπώντες, Εεχνοϋν δπ
συγνά άπ' την βιασύνην των έ·
κείνα τα καρυδότσουφλα περί των
οποίων ήδη ώμιλήσαμεν.
Υπάρχουν διάφοροι δοΕασΐαι
περ'ι τού πώς οί καλλικάντΖαροι
έλαβον αυτήν την μορφήν. Πι-
οτεύεται ότι ήσαν κάποτε άνθρω
ποι πού άπό την κακήν των μοί¬
ραν έγιναν καλλικάντίαροι ή διό¬
τι έτυχε νά γεννηθοϋν κατά τό
12ήμερον, ή διότι ό παππάς, ώ"
θρυλεϊται είς την Σίφνον, δέν
έδιάβαοε σωστά τα γράμματα τής
βαπτίσεώς των, ή διότι απέθανον
τα Χρΐστούγεννα ή διότι ηύτο-
κτόνησαν, ή διότι, καθώς λέγουν
οί Μακεδόνες, ό φύλαΕ άγγελός
ιο.ν ήτο έλαφρός καί έπομένοχ:
501
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42ο
Φράγκους τής Σμύρνης, ποθ δέν
οός έφταιΕαν οέ τίποτε,
"Υστερα άπό την περίφημη μο Ι Ό θρασύδειλος ΆλέΕοντρος έ
νομαχία τοΰ ΆλέΕπντρου μέ τον χλώμιασε.
— Μσ την άλήθεια, τού άπαν
, την Εέρει κύριε ύποπλοίαρχε
λικάντΖαροι μαγεύουν τα ροϋχα, | άνίκανος νά τοϋς υπερασπίση κα!
τα όποία προκαλοϋν πολλάκις δια-: νά τούς προστατεύση κατά των
0 Σενέκης έλεγε: «Ό άνθρω
Π°ς δέν άποθνήσκει, άλλά αύτο-
κτ°νεί διότι πολλές φορές σκά-
■·ει μέ τά δόντια τού τόν τάφ·.>
τ°υ. Τά κύρια συμπτώματα τής
Χεληστεριναιμίας είναι: ή κεφα-
λαλγία. Ίλιγγοι, Ζάλη, βόμβοι των
°των καί διαταραχαί τής όοάσε-
ως κα'ι τής κυκλοφορίας (ύπέρτα-
οις).
ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΑΙΜΙΑΣ
Θεραπεία φαρμακευτική κότά
ΤΓΚ Χοληστεριναιμίας δέν ύπάρ-
V
Ρι ■ ρ
εν τούτοις έκατομμύρια δι-
Οκ'α καταναλίσκονται άνά τόν
διά την θεραπείαν τής χθ
'αιμίας, παρά ταυτα όμωο,
1 °τάθμη Τής χοληοτερίνης πσρα-
μενει
είς
αυτα εηίπεδα.
εηίπεδ
ενδεικνυομένη άγωγή, είναι
φόρους ασθενείας. Εκάστη δέ
οίκογένεια κατά τήν παραμονήν
των Φώτων συλλέγει πάρα πολλά
Εύλα καρποφόρων ή μή δένδρων.
Κατά τήν εσπέραν άνάπτουν φω-
τιάν καί ρίπτουν Εΰλα άη' ολ'
αύτά τά εϊδη. Αύτό λέγεται «πάν
τρεμα τής φωτιάς». Γίνεται δέ
τούτο διά τήν καλλιτέρευσιν τής
φύσεως των δένδρων καί τήν ε-
ΕαφάνεοΊν όλων των άοθενειών
των πού έφερον οί καλλικάντΣσ-
ροι. Εάν όμως καταφέρη κάποι¬
ος κα'ι αυλλάβη ένα καλλικάντΖο-
ρο, κατά μίαν δοΕασίαν, καί τό/
μυρώση, παραμένει μέ αυτόν είς
ιόν επάνω κόσμον κα'ι άφοϋ μετα-
μορφωθη είς άνθρωπον τόν ύπι'-
ρετεϊ πιστώς. "Εάν όμως Εανα-
μυρωθή είς τόν ίδιον τόπον, είς
τόν οποίον πρωτοεμυρώθη, μετα-
μορφώνεται πάλιν είς καλλικάν-
τΖαρον καί έπιστρέφει είς τούς
ίδικούς τού. Έπ' αυτού ύπάρχει
καΐ ή έΕή^ παράδοσις: Κάποτε
μιά γρηά κατά τήν παραμονήν
των Φώτων ηθέλησε νά έπισκΓ
φθή τόν μϋλον διά νά άλέση,
παρ' όλους τούς ένδοιοσμούς τοΰ
άνδρας της. Όμως όταν έφθασε
είς τόν μϋλον είδεν ότι ήτο πλη-
ρης καλλικαντΖάρων. Απεφάσισε
μολαταύτα νά εισέλθη άφοϋ ένς
δύθη προβιάν ώστε νά όμοιάΖη
Ι'ί- αύτούς. Τότε όμως παρεσύρ¬
θη είς τόν φρενήρη χορόν αυτών
μ,'.χρι πρωΐας, όπότε μόλις έσή-
μανε τό πρώτον λάλημα τοϋ πε
τεινοϋ κατάφερε νά συλλάβη ένα
καλλικάντΖαρον ένώ οί δλλοι ά-
πεμακρύνοντο. Τόν έμύρωσε καί
τόν έκαμε βοσκόν τοϋ κοπαδιοΰ
της, πού αύτός έκαμε πολυπληθέ-
οτερον. Πάντοτε όμως έσκέπτετο
πώς νά δραπετεύση, νά Εεγελό-
ση τήν γρηάν καί νά επιστρέψη
είς τούς συντρόφους τού. Πρό-
γματι κατάφερε, ϋστερα άπό 30
έτη, νά πάρη άπό τήν νύφη τή.~
νρηας τό μΰρον καί άφού έμυ-
οώθη είς τό ίδιον μέρος έγιν:
καλλικάντΖαρος καί κατέστρεψι.
διά κατάρας ό,τι εϊχε δημιουργή
οει ώς ύπηρέτης επί τόσο έτη.
Αί παραδόσεις όμως γύρω ά¬
πό τά γριστουγεννιάτικα μικρά
δαιμόνια δέν τά παρουσιάΖουν
πάντοτε ώς κακοποιά. Οί καλλι
κάντΖαροι είναι πολλάκις έκεϊνοι
πού άποδδουν δικαιοσύνην, ώς
διηγεϊται ή παράδοσις τής κόρης
έκείνης, ή όποία έπειδή ήτο ά-
γαθή καί εύφυής έλαβεν άπό
τούς καλλικαντΖάρους πλοιισιοπά-
ροχον προίκα, ώς ανταμοιβήν
των άρετών της, ένώ ή κακή καί
όνόητη ψυχαδελφή της όχι μόνον
δέν έπροικίσθη «άλλά καί τής έ-
παιΕαν καί ένα χουνέρι πού τήν
άσχήμηνε καί τή ρεΖίλεψε σ' όλο
τό χωρία». Αύτός είναι ό <όγος διά τόν οποίον πολλάκις οί άνθρω ποι, ένθαρρυνόμενοι άπό τήν ιδέ¬ αν ότι οί καλλικάντΖαροι είναι κουτοί καί άβλαβεϊς δέν τούς φο βοΰνται καί δέν λαμβάνουν κά" τόν κόπον νά τούς άποδώσου/ εύφημιστικά όνόματα ή νά κατα- φύγουν είς τήν μαγείαν διά νό τούς έΕευμενίοουν. Μάλιοτα τούς τεριπαίΖουν κα'ι άκόμη καί αί γυ¬ ναϊκες τούς άποκσλοΰν «σταχτο- πόδηδες» καί τούς σκαρύνουν σά ΓΑάστησα γύρω μου δλα τρα | δ|ά<ρορα παιγνιδ,α. Αύτό προκα- κι' εχονμε τάσα οί δυό ν·α μ' άλλοίμονο τώΡα τραδώ μακ,ριά- Φέτος δασίλισσα σέ (άνΤικιρύζω) καμαρώνω (ψηΛή) τα κλώνια: σ-ου γε- ιμ^ο άνθούς· όκΐωμα νοιώθοονε άσοι διαβαι νοι/ν "Ισκιος κανένας δέν εΐν' μπροστα σου τόν τοΤχο διάλεξες τό γωνισκό. Χαί,ρομσι άδελφή μου ττοϋ σέ άν- άτ/θρώ.πνη άγράμττελη εΐμαι έγώ. Μά όμέ δέν άνθισαν ποτέ τα νια ττλάτανος μάννες μου κ ι αιϋτά - ' Αεϊ τόν θυμόν των καί έν είνε· Γόν ήλιο πού γρηγορα άνθούς σκορ κρύψαΛ' τόν ηλιο -ού γρήγοΡίχ άνθούς γεν- να. γγ Π Προληπτική ίατρική διά τάς μή μολ"°ματικάς χρονίας νόσους, δ Νίτσα Α^ραχά - Κεχαγιόγλου τάς πειρακτικάς των πράΕεις. Την 12ην ημέραν, άφού πλέον χορτάσουν παιγνίδι, κατά τα χα- ραματα ή Ζωηρότης των καταπι'- πτει καί κδπως φρονιμεύουν. Μό- κακών δαιμόνων. Υπάρχουν δμως καί γυναϊκες καλλικάντΖαροι (καλ λικαντΖαροϋδες) ή καλλικαντΖαρϊ- νες ή καλοκυράδες ή τΖόγιες, δ- πως τάς όνομάΖουν είς την θεσ ααλίαν καί την Έπτάνησον κυί δερβελοϋδες είς την Κων) πόλιν. Αύται φημίΖονται διά τό υπέρο¬ χον χορευτικόν των ταλέντο διό¬ τι, ώς καλλικάντΖαροι, έχουν ε*- πληκτικήν εύκινησίαν κα'ι εύστρο- φίαν. Ούτω τό Ελληνικόν πνεύμα, τό τόαον δημιουργικόν καί πολυ- μήχανον, έδημιούργηοεν αύτά τα χριστουγεννιάτικα όντα καί δφη- σεν ημάς τούς νεωτέρους ν$ προ 6ληματιΖώμεθα περί αυτών καί νά γεννώνται πλείστα δσα έρωτήμα- τα είς τόν καθένα έΕ ημών: Μι', πως ό μικράς δαίμων τού Πανελ- /ηνίου 12ημέρου είναι ύλοποιηοις της μυοτηριακής διαθέσεως τού Ελληνος; Μήπως τόν εγέννησεν η άνάγκ,ι νά ευρεθή κάποια εύ- τράπελος άφορμή διά θυμηδίαν ίτίς όλην την κατανυκτικήν περίο ?ον; Μήπως δραγε άφορμή είνα μόνον ό φόβος διά τό άγνωστον καί ή αποφύγη έπιπόνου βσθυτό ρας σκέψεως, ή όποία άπορρίπτει κοθε «διαβολιά» καί κάβε ύπερφο οικον; Μηπως όμως ΰστερ' ό.' ολ' αύτά είς τό πηλϊκον όπομέ- »εί μόνον τό εύτράπελον Γής υ¬ ποθέσεως, ή -φάρσα- τού μεοο γειακοϋ καί ό έγκάρδιος γέλτος τού παντοτεινοϋ "Ελληνος; Ποίο·; τό γνωρι'Ζεΐ; Πθντως, όπως κ.:' αν έχουν τα πράγματα, οί κουτο- πόνηροι, ίλαροί, παιχνιδιάρηδες, όλλά κατά βάθος άγαθο'ι Ίΐκρο- οκοπικοϊ δαίμονες, τα χαριτωμένα ούτά δημιουργήματα τής έθν;κής μας φαντασίας, σκορπίΖουν τόν νέλωτα καϊ την ψυχικήν εύφορί- ον άκόμη καί είς τάς πτωχοτέρας καϊ ολιγώτερον εύνοημένας περιο¬ χάς μας. Είναι έκείνοι οί όποϊοι θά έλθουν κα'ι εφέτος, ϊσως γω- ρίς νά τό καταλάβωμεν, νά μάο φάγουν τούς κουραμπιέδες καί νά γελάσουν μέ τάς άδυνπμίας μας.. Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Μ. ΜΑΜΩΝΙΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΤΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΣΤΙΛΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΩΝ ΘΕ Σ)ΝΙΚΗ Σ Διά τούς μαθητάς τού Σνο λείου τοΰ χοοίου Νέας Φ'- λ«διλφεί-ας θίσσαλο ίκης. Τό Δ)«όν ΣϋμιδούλιοΛτ τής «Ε- ΣΤΙΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΩΝ ΘΕΣ) ΝΙΚΗΣ» είς τα ττλοί<τια τής πλου σίας δραατηριότητός τού, διά δεύτερον έν σννεχείσ ετος, προσέ φερεν τάς παραμονάς των Χρι- δώρα είς Τος μαθητάς τού Δηιμοτΐκοϋ Σχο λείου τοΰ ΧωΡίου Νέσς Φιλαδελ φείας . ©εσ) νίκης, σνγκεντρωθέν τα άττό -ττροσφοράς των μελών Κατά την όργοτνωθεΐσαν έορ- του· την ΰττό τού κ. Δ)ντού καί των διδασκόϊλων τού Σχολείον. ά«>οΰ
ΤΓιρολόγτσ<χν ό Δ)ντής τού Σχο. λείου «. 'Αλεξοτνδρος Μπριάχοτ, ό^ολού3ως όνέλυσειν δι' την ο—μαισίο:ν καΐ αξίαν τής έορ τής ό Πρόεδρος τΓ>ς Έστίας κ
Γεώργιος Θεολογΐοης.
Επηκολούθησεν όττταγγελία ττοι
ύττό των μαθηταί διά
νά κλείση ή έορτή μέ τα καβιε-
ρωμένα κάλαντα κ«ϊ την διανο¬
μήν των δώοων.
ΕΚΔΟ ΣΕΙΣ
ΝΙ ΚΟΥ ΣΟΕΝΔΟΝΗ
"ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ.. 1974
ΘΕΣΣ*. ΛΟΝΙΚΗ
Άφιερωμένο οτή μνήμη τού ι- νονται άΕιόλογες μελέτες κοθηγη-
δρυτοϋ και έκδότου τού Νίκου των τού Πανεπιστημίου θβοοαλο
>λη ή Σμύρνη. Δέν έχει άνάγκη
ά την ακούση άπ' έμένα.
Ό Λακόμπ δέν ουγκρατήθηκε
άλλο. Κόκκινος άπό την όργή, τού
ρώναΕε:
— Είσθε ένας δειλός, ένας ά
αντρος. Ή σημερινή σας διαγω
ή στό περιβόλι τού Σκαλαμπρίνη
ό άπέδειΕε. Σάς παρακαλώ, νά
ονομαχήσετε μαΖί μου, γιά νά
οϋ όποδείΕετε ότι δέν είσθε ένα
φοβιομένο ψωφόγατο. Σάς περιμέ
'ω νά διασταυρώσουμε τα σπαθιά
ιας κάτω, γιατί δέν θέλω νά χτυ
ιηθοϋμε μέσα α' αύτό τόν φιλόΕε
ο χώρο.
Τα μάτια τού ΑλέΕαντρου έγέμι
αν αϊμα. Ό ιδρώτος τού έλουσε
ο μοϋτρο καί τα λεπτά, γυναικεία
(έρια τού άρχισαν νά τρέμουν.
Εκανε κάτι νά πή, μά δέν βγήκε
φωνή άπό τό στόμα τού. Σάν νά έ
ι;ασε την λαλιά τού.
Ό Λακόμπ μέ μεγάλες δραοκε
Κιές βγήκε άπό την αϊθουσα ακο
Μ>υθούυενος άπό δλους τοΰς άλ
ους Γάλλους άΕιωματικούς. Με
;ικές γυναϊκες λιγοθύμησαν, άλ
».ες στ' άλήθεια καί άλλες στά ψέ
ματα. Οί άντρες τριγύριοαν τ£ν
ΑλέΕαντρο.
— Όχι δέν θά σ' άφήσουμε νά
σφαχτής μέ τόν ΦραντσέΖο, φώνα
Εε κάποιος όπ' αύτούς πού ήΕερε
πόσο... παλληκάρι ήτανε ό συμπα
ριώτης τού καί πού φοβότανε μη
όν φάη ό Φράγκος.
Ό ΆλέΕαντρος έρριΕε μ>6 μα-
τιά γύρω τού. Είδε ότι περιτριγυρί
Ζονταν μόνο άπό φίλους κα; όκονε | Μονύχα τά Έοείπ α εύγεΛΐκά
πάλι τόν γκιουλέκα.
- Άφήστε με, φώναΕε, μέ πρόσ κοΐκοι πού δέν
κ"-0°'5: πι>ί> δέ σι·Μπ4βαν«.
χεΐΛηοπο ν μιλοΰνε...
Οί ακονί; οί μνοιοψτ·χοι.
6ολε ό Φράγκος. Δέν ήμπορώ νά
τόν άφήσω άτιμώρητο...
— Δέν θέλουμε νά χαλάσουμε
τήν βραδυά μας μέ αϊματα, τοθ ά- ^, σννε.τσίονπ τό όνειρο...
Γάντησε δλλος. 'Εδώ ήρθαμε νά ό χςόνος στηιιατα. .
νλεντήοουμε καί όχι να οφραχ'.οϋ μήτε πέρνη καί ό πόνο:
με.
ή χηζά .
Έμπήκε κάποιος άπό τούς Γάλ σί θθϋλοι ;Γ.-τηδο«ν
«πό παντοθ
λους άΕιωματικούς καί έπερίμενε
οιωπηλός, νά καταγαλιάση ό θόρυ
6ος γιά νά συνοδεύση τόν Άλέ
Εαντρο στό πεδίο τής τιμής. Οί
Ρωμηοί καταλάβανε τίς προθέοεις ώς τα ςιζά-
τού καϊ κάποιος νοικοκύρης -;ον έ "άς τυλίγει ή μαγεΐα
πλησίασε καί τόν έρώτησε γαλλι ά
Κά:
— Τί Ζητατε άπ' έμός κύριε;
Ροθόλη στό περιβόλι τού Σκαλομ-
πρίνη, οί Σμυρνιοι χωρίοτηκαν οέ
δυο στρατόπεδα.
Οί Λεβαντϊνοι, όπως ήτανε φυ-
σικό, επήραν τό μέρος τοΰ Ρο-
6όλη καί κοροϊδεύανε όχι μονά-
χα τόν ΑλέΕαντρο πού πανικο-
βληθηκε μά καί τούς Ρωμηους.
Αύτοι έπήρανε το μέρος τού Α-
^έΕαντρου, ύποστηρίΖοντας ό"·ι ό
πατριώτης τους, περίμενε ιεασα-
ρες όλόκληρες ώρες στόν τόπο
τής μονομαχίας σάν παλληκάμι.
ένώ θά είχε όλο τό δικαίωμα νά
φύγη άφοϋ δέν έβρήκε έκεϊ την
κανονιομένη ώρα τής μονομαχ. >ς
τόν άντίπαλό τού. Τό γεγονός
αύτό έμαρτυροϋοε ότι ό ΆλέΕαν¬
τρος δέν «έκιότεψε». Κι' άν ε-
ματαιώθηκε στό τέλος ή μονο-
πάλι ό ΆλέΕαντρος δέν
έφταιγε, άφοϋ αύτη την έμιοδι-
οε ό "Αλή 'Εφέντης, πού Εεφυ-
τρωσε στό περιβόλι τοΰ Σκσλυμ-
πρίνη, Εαφνικά καί άναπάντεχα.
' Ισως έλεγον καί είδοποιημενος
άπ' αύτούς, άπό τούς Φράγκους
δηλαδή, γιά νά προλάβουν τόν
οκοτωμό ή τόν έΕευτελισμό τοϋ
Όβόλη άπό τόν γενναϊο καί ά-
τρόμητο συμπατριώτη τους, τόν
ΑλέΕαντρο.
Οί Λεβαντϊνοι διεμαρτύρονταν,
ότι αύτοι δέν είχον καλέσει, τον
Στρατιωτικό Διοικητή οτόν τοπο
τής μονομαχίας, οί Ρωμηοί δέν
τό απέκλειαν καί ό ΆλέΕαντρος
τό είχε πάρει επάνω τού. Έγύρι-
Ζε οτούς «μαχαλάδες·, διηγότον
τά γεγονότα όπως τοϋ ουνάφερ-
νε καί προσπαθοϋοε νά φανατίση
τούς Γραικούς εναντίον των μι-
σητών Λεβαντίνων. Οί Ρωμι-,οί ό¬
πως ε'ιδαμε στό περιβόλι τοϋ Σκα¬
λαμπρίνη, άποκλήθηκαν δειλοί ά¬
πό τόν Ρ/οβόλη. 'ΕΕαγριώθηκαν
καί άπό την φωτία πού τούς έ-
βαΖε ό ΆλέΕαντρος κα'ι δέν ή¬
θελον πολύ γιά νά ριχτοϋνε στοϋο
Φράγκους. Όσο γιά τόν ΆλέΕον
τρο αύτός είχε γίνει ήρο".ας στά
υάτια τους. 'Εθνικός ήρωας! Υ
τήρχανε όμως κι' έκεϊνοι άπό τούς
Ρωμηούς πού εϊχανε παρακολου-
6ήσει την μονομαγία κα'ι Εέρανε
τό γεγονότα όπως έγιναν υτήν
πραγματικότητα καί όχι όπως τά
«έσερβίριΖε» αύτός ό Ειππασμένος.
Σαν Ρωμηό καί αύτοι θέλοντας
καί μή τόν ύποστήριΖαν κα'ι θομ-
φωνοϋισαν μέ τούς άλλους, υλ-
λά μέσα τους τόν κοροϊδεύανε.
'5γελούσανε κάτω άπό τά μου-
οτάκια τους. Ό ΆλέΕαντρος δέν
νοιαΖόταν γιά την γνώμη τους.
Έκεϊνο πού γι' αυτόν είχε ά-
Εία ήτανε τό ότι δλοι οί Ρωμηο'ι
τΓ)ς Σμύρνης, είχανε πάρει τό μέ¬
ρος τού. Αύτό τόν άποθράσυνε
καί τό βράδυ έκανε την έμφάνι-
σή τού στό χορό τής γραικικής
Λέσχης. Άμα τόν είδον οί συμ-
οτριώτες τού τόν έχειροκρότη-
σαν, τόν Ζητωκραύγασαν καί οί
κοκκώνες τόν τριγύρισαν οάν μέ-
λισσες γιά νά έΕασφαλίσουν μα-
Ζ· τού ένα χορό. Ό ΆλέΕαντρος
έπλεε σέ πελάγη εύτυχίας καί ά-
πολάμβανε τόν θαυμασμό και τίς
δάφνες πού δέν τοϋ άΕ'Ζαν, μέ
προσποιητή μετριοφροσύνη:
— Δέν έκονα δα κςί τίποτα
ό οπουδαίο, είπε αέ μιά καλο-
στεκούμενη Ζωντοχήρα πού χω-
ρίς νά ντροπή, τόν άγκάλιαοε α¬
πάνω στόν ένθουσιασμό της καί
τόν έφίλησε μόσα στόν κόσμο.
Τό χρέος μου έκανα, οάν κύρι-
ος κα'ι σάν άντρας. Λυποϋμαι μό¬
νο πού μέ την έπέμβαση τοϋ Ά-
λή Έφέντη, δέν ήμπόρεσα νά δώ-
οω στόν κύριο Ροβόλη, τό μάθη-
μα πού τοϋ ά£ιΖε_
— Καλά θά τοϋ έκανες, φώνα¬
Εε κάποιο παλληκάρι.
— Είσαι δΕιο παιδί τής Σμύρ¬
νης. Είσαι ό ήρυιάς μας, πού μάς
£βγαλες άσπροπρόσωπους κί'ι έ-
δωσες οτούς Φραγκους νά κατα·
λάβουν ότι δέν ήμποροϋν νά μάο
βρίΖουν άτιμώρητα, φώναΕε άλ-
λος.
Τά λόγια αύτά έκάνανε τό ι
γϋρο τής αιθούσας τού χοροϋ κα.
μεταφρασμένα, έφτάσανε σ^' ού-
τιά τοϋ ύποπλοίαρχου Λακόμπ και
ολλων Γάλλων Αξιωματικών τοΰ
ναυτικοϋ πού έτυχε νά βρίσκον-
ται στόν χορό καί πού Εέρανε
φυοικά, σάν μόρτυρες τοϋ Ροβό¬
λη, τά καθέκαοτα τής ματα α,θεί-
σης έκείνης μονομαχίας. Ό Λα¬
κόμπ άναψε. Επλησίασε τόν Ά-
λέΕαντρο κα'ι συγκρστώντας τόν
ίέχειλο θυμό τού, τοϋ είπε-
— Κύριε ΑλέΕαντρε, γιατί άφή
νετε αύτούς τούς άνθρώπους νά
πιστεύουν πράματα, άντίθετα μέ
■•■ήν άλήθεια; Κι' άκόμα, γιατί τούς
επιτρέπετρ: νά βρίΖουν έμπρός σας
τόν κύριο Ροβόλη, πού σάα φερθή
κε τόσο τίμια, μά καί όλους τούς ] νά ούρλιάξη άπό τόν πόνα Τόν έ
Σφενδόνη έκυκλοφόρησε τίς πά-
ραμονές Χριστουγέννων τό γνω-
οτότατο Πανελληνίως -·Μακ;δονι-
κόν Ημερολόγιον» τοϋ έτους
1974.
Μέ την έκδοση αυτή τό Μ.Η
σημειώνει ένα μεγάλο οτοθμό, για-
τί κλείνει πενήντα χρόνια άπί
την ιδρύση τού, πράγμα οπάνιο
γιά λογοτεχνικές περιοδικές έκ-
δόσεις καί ήμερολόγια ομοίας μορ
φής.
Συνεχιοτα' — άπό τό 1971 —
αυτής τής ωραίας καί ίστορικής
πιά γιά την θεσσαλονίκη έκδόσε-
ωο είναι ό Γιάννης Νικ. Σφεν-
δόνης, όρχιτέκτων κι' ή Δήμητρα
Νικ. Σφενδόνη, βοηθόΓ. τής έδρας
τής φιλοσοφίας στό Άριστοτέλειο
Πανεπιοτή^ιο θεσοαλονίκης.
Ο όγκώδης αύτός τόμος τού
Μ.Η. μέ την γνωστή καλαίοθητη
έμφάνιαη, μέ πλούοια διακόαμηση.
φωτογραφικό ύλικό, οκίτσα, κι
έκλεκτές λογοτεχνικές καί καλλι-
τεχνικές συνεργασίες πάνω σέ θε-
ι.·ατα λογοτεχνίας, ποίησης, ίστο-
ρίας, λαογραφίαΰΓ, άρχαιολογίας,
ιριλοσοφίας. τέχνης καί άλλα, ά-
νΐκης καί των έκδοτών τοϋ Μ.Η.
οί θεματα τή« ειδικότητοο τους
ΙεχωριΖουν έπισηο συνεργαοίεο.
καί δλλων 'Εκπαιδευτικών κι' έ-
ηιστημονων.
Ιδιαιτέρα έπιβλητική χαρακτη-
ρίΖεται ή συμμετοχή πολλών λο-
γοτεχνών και τ.αλλιτεχνών τής
θεσσαλονίκης, των Αθηνών, τής
Μακεδονίος, τής θράκης κα- πό-
εων δλλων περιοχών τής Ελλά¬
δος καί τού έΕωτερκοΟ, πού οί
ίκλεκτές συνεργασίες ΐους παι τά
τργα τέχνης, δίνουν πνοή μ" ό-
μορφιά στίς σελίδες τού «Μακε-
δονικοϋ Ημερολογίου-,
"Ενα ανεπτυγμένο μηνοόγιο
στά πρώτα φύλλα τοθ τόμοι· με
Γαραοτόαεις των άατερισμών, έκ-
πληρώνει καί τούτον τό οκοπό
-ής τόσο έπιτυχημένης αυτής εκ¬
δόσεως.
ΑΝΤ ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ
ΤΟΤ «ΑΤΤΛΛΟΤ>
Τό Διοικ. Σι-μΛοι'ιλ'.ον τού Συλ
λόγον των Περγπμηνίιν «ό "Αττα
>ος» έτέ/.ρσεν την Εορτήν τής
ποτελεϊ μιά έΕαίρετη έκδοοη, πό- Γ>ασιλό.·χιττα;, την 6ην Ιανουάριον
λύ έπιμελημέν, καί φροντ.ομένη ήί ΦΟΤΟΝ
α:σθητικά καί μιά αημαντική πά
ρουσία τής πνευματικής θεσσαλο-
των ΦΩΤΩΧ.
Ή Έο.>τή ?γι ε είς την αΐβον
σαν τοΰ ξενοδοχείον «ΓΑΛΗΝΗ»
(Άλκιονίδίον 24, "Αν<·ι Βούλ<ι) έ- Καί σήαερα δέν ΰ.τάοχε δλλος Πό λιτ,σιιός άπό τόν Λυτικοεύριυ .ιαϊ>ό.
Ι. θεοδοοίΐκό.ιουλος
ΚΑΙ ΑΡΧΗ ΤΟΤ
ΟΙ ΙΩΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ
Ερείπια. 'Βοείππ.
'Λλλες ΐϊΐλ.ές, ϊλλες γλ.ώσσες, άλ-
λθΛ λ«ο:'...
ν.νττάνε. Άοχοντικά...
ίι,τσι σιγα,
κι' άθόρυόα.
6αραίνοι·ν πάνο> μα
τά πεοασμίνα...
Ό ΓάΛλος σήκωσε τούς ώμους τύσο; χρόνος...
τού.
νΐκης στόν χώρο των Γραμμάτων. λ1 τή. Λεοχΐόρου Σοννίον (ΠΧη
ΜεταΕύ των κειμένων διακρί- σ;Ον τής παραλίας).
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Ή Εταιρείαι Βυζατιντίς ΑΑου-
σικής ψέρει είς γνώσιν υμών δτι
την Κυριακήν 20 τρ. μηνός και
ώραν 11.30 ττ.μ. εες τό Νεχροτα:
ϊον Νέας Σμύρνης (Ίερός Να-
ός Ταξιαρχών) θά τελέση:
1. Άρχιερατικόν Μνηιμόοννον
τών Άρχόντων Πρωτοψαλτών καί
Λοψπαδαιρίων τής Μεγάλης τοΰ
ΧριστοΟ Έκχλησκϊς.
2· Τά 'ΑτΓθκαλυπτήριοΓ. τού ά-
■νεγερθέντος ΑΛΝΜΜΕΙΟΥ των <4Ρ χόνΐων Πρωτοψαλτών καΐ Λαμπα δαρίων. 3. Τήιν λΑετακομιδην των όστών καΐ ένοπτόθεσιν είς τό Μνημε'ίον τού άει.μνήστου άρχοντος ΠροΛ). ψαλτου Κ. Πρίγγου. Ό άττουργός Πολιτιαμοϋ καΐ ΈτΓΐο-ττιμών κ· Δτ>μ. Τσάκωνας
θά τελέση τά άττοκαλυτττήρια τοΰ
Μντ>μείου καί θά άναφερθή είς τό
γεγονός.
Ό κ. Γεώργιος Τσατσαρώντι,ς
θά ομιλήση διά τοΰς άρίχοντας
Πρωτοψάλτας καΐ Λαμτταδαρίους
καΐ θά διευθύνη την Βυζ. έκκλ.
χορωδίαν-
ΠΡος τούτο προσκαλεΐ υμάς δ-
τηος ευαρεστούμενοι προσέλθοτε
καΐ τΐιμήσητε διά τής τταρουσίας
σας τήν έν λόγω τελετήν.
κ.αί αά; καλΐοσοοί^οΐ'ν
καί μάς κε<ρνοΐ·ν ποϋ μας πλαταίνει καί μάς βαθαίνει Ι Τόσκς — Άπ' έσδς τίποτε. Άπό τόν ' πού λές καΐ μοιάζουιμε, κυριο ΑλέΕαντρο πού μάς πρόσβα μικοοί καί άπαλμοι. λε γυρεύουμε ίκανοποίηση. ι »' ξοντανοί, - Ό κύριος ΆλέΕαντρος δέν "1' άναστημενοι οί πεβ«μένοι. , „ . , ... ,.. σαν ά'οιγαίνοι οί τοανοί ημπορεί νά κατεβτ]. Δηλαδη, δέν '· - ι όν άφήνουμε εμείς πού τόν προ τ^( οί ιιΐ'ο.οι ταφοι. οτατεύουε. άν θοΰλος μοναχά εχει άπομείνει έδώ. — *Ω «Μόν Ντιέ». -Ωστε έτσι ' κητ μήτε «Γμα. τό έχετε έσεϊς σ' αύτό τόν ιόπο, μήτε σάρκ ι, νά ύποοτηρίΖετε τούς άτιμους καί «αι Θάλασσα καί Γή τούς δειλούς; { δική μας πιά. - ΎηερασπιΖόμαστε τό δίκηο δ«'>Υμένη «πό πην^ού
• κ.ΐ'νηγημένη
μας. Σδς προσκαλοϋσε στούς
■μπάλλους» καί στίς «βεγγέρες»
ή Άςχόντισσα ψυχΐι
των Έλλήνων,
πέθανε ποτί
ψνχή ΐίναι τού Κόσμον.
κι' άρίζει, κι' όδηγεΐ
μας καί έσεϊς γιά τό εύχαριστώ, ' η σχέι),η> ή κ«ρδ:ά,
μάς σκοτώνετε. 'Εμεϊς κύριε «όφι ' τό
κιόλε» μου, εϊμαστε πραματευτά δέ·
δες δνθρωποι καί δέν Εέρουμε, Ι Η
όπό χατΖύρες καί πιστόλες. Ά
μέτε λοιπόν στήν δουλειά σας κα'ι
σ' αίώνιο
άφήοτε μας ήουχους, όν δέν θέλε χι> -Ελληλα; δπ0,ο. -_
τγ νά κάνομε αϋριο παράπονα στόν μ κοασιάτηΓ-
κοπετάνιο σας καί σας στείλη «μπα ·χΓ οποίος θαρθή <. γλαρωμένους» στά κάτεργα τής "ΕΛληνες. Τουλώνας. — «Σάκρ νόν ντέ Ντιέ». Είναι άδύνατο νά φύγωμε άπό τό Γκλούπ» σας, άν δέν κατεβή ό κύριος ΆλέΕαντρος. — 'Επιμένετε; — Αύτό επιβάλλει ή τιμή τού, άν έχει τιμή. — Τότε θά κατεβή προστατευό μενος απ' όλους μας καί άλί καΐ -ριοαλί σ' εκείνον άη' έσδς πού ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΤΩΧΟΥΣ τού Σωματείου Κ οί ν. Προνοίας των οστανΤβχού Ίνεπολιτών . Κα σταμονιτών «Ή Κούμη<τις τής θε¬ οτόκου», Τρωάόος 44. Ίνέττολις Νέας Ίωνίας, Αθήναι. Τό Διοικ. Συμβούλιον τού ά- νω ΣωμαΤείου, δπως κατά τά ττα Ρελθόντα έτη οΰτω καί εφέτος· χάΊ ρις είς τάς εϋγενεΐς ένισχύσεις «ι λανθρώπων πατριοτών, έττϊ τή εύκαιρία των Έορτών των Χρι¬ στουγέννων καΐ τού Ν. "Ετους διένειμεν είς 07ΤΓθδεδεκγμέν«ς άτττό ρους οικογενείας τό ποσόν των εΤ. κοσι έξ χ'λιάδων (26.000) δρχ. *:(ς Δέμστα 'ιροψ!μο»ν καΐ χρτ>μα-
6α τολμήση νά τοΰ πειράΕη έστω
καί μ,ά τρίχα άπό τά μαλλ,ά τού.
Ό ΆΕιωματικός άγρίεψε.
— Εγώ πρώτος θά τοϋ σπόσω.
όν δέν δεχθή οάν δντοας νά μο
νομαχήσηι, τό κεφάλι. Δέν θά
τοϋ έπιτρέψομε νά μδς «ρεΖιλέ-
ψη», όπως τό ποωί στό περιβόλι
τοϋ Σκαλαμπρίνη. Καί άν τολμή
σετε νά τόν πάρετε άπό τά χέρια
μου, θά έχετε νά κάνετε μαΖί μου
Άπό έκατό λεΰγες φαίνεσθε τί
ταλληκάρια τής φακής είσθε δλοι
σας οί Γραικοί έδώ.
— Επί τέλους τό έχυοες τό
φαρμάκι οου Φράγκε, τοΰ άπάντησε
κίτρινος άπό την όργή τού, ό ου
νομιλητής τού.
Τασία Κουτσογΐ'ΐνΛΌ.τονλοΐ1
ΝΕΞΑΙ ΕΚΟΣΕΙΣ
ΔιΗΜ. Ι. ΑνΑΓΚΡΙΩ,ΤΗ, Δοοο |
Ν. Επ· Συ,μδοθλου 'Ελεγκτ. Συ¬
νεδριον.
Λ Η ΤΕΧΝΗ ΥΟΥ ΔΙΟΙΚΕΙΝ
Ρ' "Εκδοση, συμττληρωμένη βά¬
Ί.
σει νέων
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ;
Κολλσιρος, Σταδίου 39.
Α Οί ΝΕΟΙ ΚΑ ΙΤΑ ΠΡΟΒΛΗ
ΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Β' "ΕΞκδοσις· συνιστωμένη ττα
ρά τού Ανωτ. 'ΕιαταιοβυΤικοΰ
Σ-υιμ6ουλ!ου 'Υπ. 'Εθνικής Παιδεί
άς.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ: Βι-
δλιοττωλεΐον «Ο ΛΟΓΟΣ>, Έμμ.
Μπενόκη 28.
Α ΠΝΕΥΑΑΑΤΙΣΜΟΣ — Α-
ΣΤΡΟΛΟΠΑ
Δΐίΐφωτίζει ώς ιτρος τα ΰπερ-
φυσικά φσινόμενα τοΰ Πνευματι-
σμοΰ καί τής Αχττρολογκΐς.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ: Βι¬
βλιοπωλείον «Ο ΛίΟΓΟΣ», Έμμ.
Μττενόκη 28.
ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΔΙΑ
ΤΑ ΓΕΩΡΠΚΑ ΠΡΟ ΙΌ ΝΤΆ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΤΕ
θεματα σ^ετκά μέ τήν έξασψά
λισιν έπαρκείας ν,αΐ άμαλής δια
κινήσεοχ; λιτταχτμάτων καί γεοιρνι
κων έφοδί'ωΛ', εξητάσθησαν κατά
την διάρκε'ΐ συσχέψεως ττού έ-
•πΡαγματοττοιήθη χθές είς την Α-
Τ.Ε.
Τής συσκέψεως μετέσχον οί ϋ-
ΑΑπαλόττουλος, ΜεΤο^ορών κ Τζα
ττουργοί ανευ χαρτοψυλαχίου κ.
6έλλας, Γεωργιος κ. Τζωρτζα-
κης· ό ύφυτΓΟΜργός Έμττορίου κ.
Παπαδας, οί διοικήται τού ΟΣΕ
κ. Χριστόττουλος καΐ ΑΓΓΕ «.·
Άντ. Άιδαμόττουλος ώς «αί ύττη
ρεσιοκο! τταράγοντες.
οκούντηΕε όμέσως ϋστερα καί τόν
έκύλησε άπό τήν σκάλα. ΤρέΕανε
— Πδμε μπρέ πορδοπολλήκαρο, ι τότε δλοι οί Ρωμηοί μέ χάχανα
τού φώναΕε κάποιος δλλος καί οάν
άγριόγατος έχύμηΕε κατά πάνω
τού. Τοϋ έδωοε μιά γερή κλωτσιά
στό δεΕιό καλάμι πού τόν έκανε
καί άπό τό κεφαλόσκαλο παρακο
λουθοϋσαν τόν φουκαρό τόν Φραν
τΖέΖο, πού μετρούοε τά σκΜλοπά
τια, σάν γεματο τσουβάλι.
(,ΣυνεχίΖετοι)
ΕΟΡΤΗ ΠΟΛΙΌΥΧΟΥ
Τό ημέτερον Σωματείον ή «Νέαι
Σι-ναοΌς> έιέλβσε την Κμριοκην
9ην τρέχοντος είς 'ιον έν Πειραιεί
Ιερόν Ναόν .ΑΠΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙ.
ΟΥ>, την καθιβροιμ^την ετησίαν
ήν καΐ
αί/Όύ έορτιτν είς μνήμην τού Προ
στάτου Πολιούχον τής Ι6«αιΤ4ρα<; παπρίδος μας Σιναοού Καιπεαβ· κ ιας Μικράς 'Λσίος «Αγ «α» Ν»» κολάον».
ΕΠΙ ΤΗ ηΕΜΙΗΚΘΝΤΑΕΤΗΡΙ&Ι ΤΗΣ
ΜΠΟ)Α2ΙΑΤΙ_ΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΘΦΗΣ
ΣυγγράφετΛΐ υπό τ©ν τότε φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
ΜΟΚ Α. ΘΒΟΔΩΡΙΔΟΤ, Πρόεδρον τής Ενώσεως καί τί)ς
"Ομοο-ονδίας Προσφύγων Φοιτητών κχΐ 2) ΣΩΚΡΑΤΟΥΓ,
Γ. ΚΛΑΔΑ, ΙΙροέέρου τίς Ενώσεως Ποντίων Φοιτητών
ΣΓΝΕΧΙΙΐΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚαΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ Ι1ΡΟΣΦΓΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
Σ»ΟΥΔΑ_ΤΩΝ Ε2ί ΓΕΝΕΙ.
ΣοΜίδη; Αοιστοφάνης οΰι θεσσαλυνίχη;.
Σταύρον, έκ Σονρμένων τοΰ ΠόνΙ Λ
τού. ΙΙτυχιοϋχος τής Νομική; τοΰ| Κονταλίδης "Ιωάννης τοΰ Βασ;
'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου ',Αθηνώ. -- . - —.
έν-Γαχθεί; καί σταδιοδρομήσας ίίς
την Δημοσίαν 'Τπηρεσίαν τοΰ ί'-
η ημ
πουργείον θίκονομικών. ΔιετέλεΓε
Οικονομικάς Έπιθιρωρητή; Τελοι.
.λρίον# έκ ΙΙλατάνων τοΰ Πό τον
Πτνχιονχο; τή; Άνωτάτης Σχο-
λής Οικονομικόν καί Εμπορικήν
Ή μητέρα τού Αγ. Βαοΐλείου
(Συνέχεια έκ της 1ης σελ.)
λογοϋσαν πώς οτήν καΑ7|ν τοιις
Μητέρα χρεωστοθσαν τα πάντα.
Κι' Αλήθειαι Τί πλούαια οι>γ·
κομιδή γιά μιό καί μόνο Οικογέ¬
νειαι Τρία παιδία τής Έμμέλειο~
αυγκαταλέγει ή Άγία μας Έκκ^η
σία στους Άγίους της: Ό Γρη-
γόριος, πού είναι γνωστάς ώς
Γρηγόριος Έπίσκοπος Νύσοης, ή
Μακρίνα, κι' ό αοφός Ίεράρχης
Βασίλειος. Δέν μπορεϊ κανε'ις νά
μιλήση για την Έμμέλεια, χωρίς
ή
'Τπηρεσία; τού Τπουο~ίον Σ,ν Ι τό αλο .Αρχοντικό
το ■σιιοΰ καί ήδη σι-νταξιοϋχο:.' ^__._______ „„„,„.·,„,„
Σννθέτης Σκακιστιχών ποοδλημί
Εφημερίδας καί .τεοιοδικα.
-τα Σ κάκι.
Λ
'Λλτίνογλου Αναστασισ τού 'ί'-
λία — Ίσηγόνη,
Πτυχιοΰχο; τής
τη* Εθνικον Πανεπιστημίου
νείον καί έν σννρχεία Πάρρδρος
τοΰ Έλργκτικοΰ Συνεδριον τοΰ
Κράτον; καί ήδη Έπίτιμος Πάρ-
δρος αύτοΰ. Απέδειξεν την θυγα-
τέρα αύτοΰ ΑΓΓΕΛΙΚΗΝ πτνχιοϋ
χον Άοχιτέκτονα Μηχανικόν τού
Εθνικον Μετσοβείον Πολυτεχνεί-
ου Αθηνών ένταχθΐϊσαν είς τά ·'■-
.τονργείον Δημόσιον "Εργον, τό
δέ υϊόν αυτόν ΣΤΑΤΡΟΝ —νχιοΰ
χον Πολιτικόν Μηχανικόν τοΰ ΙΙο-
λντεχνείου Αθηνών καί άριστον-
χον διδάκτορα τού Πολντεχνείοΐ'
τοΰ Λντικοΰ Βερολίνον, άπό δέ τό
1972 έπιχονρικόν Καθηγητήν αυ¬
τού.
Λ
Ανδρεάδης θιομά; τοΰ Θεοδώ-]
ρου, έξ Άργνοονπόλεω; Χαλδία;
τού Πόντον. Πτνχιοϋχος τή; Χο-
μικής τοΰ Άριστοτρλείον Πανε.-τι
στημίοΐ' θεσσαλονίκης. Δ κηγόρο;
'Εδέιΐσης. Δι·ετέλεσε πολλάκις Βυυ
λεντής Ιΐέλλη; καί σθεναρό; άγι»
νιστής των ."τροσ<ΐνγικών δικαίων. Άνέδειςεν τόν εκλεκτόν οίον αϋ- ι' θνικοθ Πανεπιστημίου Αθηνών. Λι τοΰ ΣΠΤΡΟΝ ΦαρμακθΛοιοόν —·] κηγόρος Πειραιώ; όδός Άγιον Πτνχιονχον τού Πανεπιστημίου Η,| Κω )νον 5. Διβτέλεσε Πρόεδρο; Έπ>στ^ν"'ένταχθείς" είς" την Λη-'ν-ά θυμηθή τό όνομα τής Γιαγιάς
μ*σίαν ύπηοι σίαν. Διετέλΐσε Λ·π-'Της, άλλά καϊ τή χάρι τής Άρε
Οιιντής τή; Έθνικής ΣτατιστικτΊ; τής ΤΙΊς.
ύ Τί Σ Ι
τσι άπομονώθηκε στόν έαυτό της Ι
"Αλλωστε, είχε καί μεγάλη κλίσι
πρός τόν άσκητικόν βίον. Όταν.
λοιπόν. άποκαταστάθηκαν τά άδέλ-
φια της καί δέν εϊχαν πιά άνάγ-
κη άπό την βοηθεία της, ή Μακρί¬
να άποσύρθηκε μαΖί μέ την εύλα-
β.κή μητέρα της σέ ένα οΐκογενεια
κό κτήμα τους στόν Πόντο κοντά
στόν Ίρη ποταμό.
• Σ' έκεϊνο, λοιπόν τό Έοημη-
τήριο — Γράφει ό Κ. Χριστιονός
— οί Παρθένες τής Καππαδοκί-
καί τοϋ Πόντου, μελετοϋσαν
ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ ~,Ζ™-' πρίφερ., δώβαο. 'ίχ.:
Κ.Ο.Κ.).
σα σέ κείμενο κυρίου όρθρου: <οι ούτε πραγματώνει άληθινά (όχι. κΓ οϋτε). — ΔιαβάΖω, σέ εφημερίδα, σέ μεγάλου σνήματος διαφημίση: Γνωρίστε την Σχολή σας Ρωτήστε γι' αυτήν Α. ΜΠΕΝΟΥ ΠΑΛΜΕΡ κλπ. (Πρόκειται περί ->μέσων Ιδιωτ.
Έθι£α παραπάνω τόν πόπο:
;άντί τού: ότι). Μέ το ότ:
τό τονίΖομε μέ βαρεία, δέν άλλό-
Ζει τό πρόγμα. Ο ύπογραφόμενος,
τόν τελευτοϊο καιρό, έχω καταργή·
1 σει τή χρήση τοϋ: πώς μέ την
; έννοια τοϋ: ότι. Γράφω γενικά.
' ότι (έξόν άν πρόκειται περί π>-
'οτού διαλόγου). ϊεκινώ άπό τύ
σχολήν.). Άππράδεκτη ^ _
προκε,μενου Λιμ,
(6πως
αυτή,
άς και τού , μ
τή Βίβλο, έπ.δίδονταν οέ φ.λαν-1 περί σχολής. Η σωοτή γράφη
θρωπικά έργα καί μάθαιναν πώς ' ναι:
νά γίνουν κ,' αύ'ές μ.ά μερά κα- Ι ΐρωτήυετε άναφορικα μ
λοι εύρισκον κσταφύγιο.
«<Α κατανόησι, ήταν μ,ό δεομη δπου δ- ι -- ■·· -- - ι . ·>
οτοονπ Ι λες κα: όφοσ,ιομένες μητέρες σπν (π^ο^ε,να,)^ ^ ^
άοθοων είς "Κλληνιχ^ς καί Ξένας τος μέσα στήν καταχνιό, προ ε-
' ό
,1ΙΚρατοϋσε τότε σ' όλο τόν κόσμο.
Γιατϊ ή θρησκεία τοϋ Χριστού μος
δέν είχε άκόμα εδραιώθη καί οί
την 'Εμμελεια καί άδελφές
την Μαρίνα.
πού άφιέρωσε
διαβάΖομε συχνά. Οί συντάκτεις
άπό τή μιά κολοβώνουν τις
ιηλεφωνώ κ.ά.) είναι προϊον ά-
~1 γραμματοσύνης. Εϊπα κάπου ότι,
.^"'αντίθετα πρός δ,τι συμβαίνει αί
• ζένες πολιτισμένες χώρες, ο!
νεοέλληνες μορφωμένοι εύκολα
καθιερώνουν καί παραδέχονται λε
κτικούς τύπους πού χρησιμοποι¬
ή άμόρφωτοι (π
Τό
„ —-----—-----, . · . ~α ουν αγρυμμυιυι ΐ| υμνμν*"·"· ν-,
ολη τού τή Ζωή στσύς φτιοχο,Μς < ΛέΕε,ς, _άπό την <**«^£ , έλληνες εενοφωνοι) Το φα,νόμε- εΐγόνοιες, οί ■-*·*■! _ , ν,ΐνονοιες, οί κακι&ι., ι» ιιυμ'-'.,ιτΊ ι Όδαντ,ϋτρ',ν^ «« "°> τά παραοτρατήματα, ανδ-
καί στούς ταπεινούς, προσευχόταν, ' ψουν:
θου- κ.οκ.
1 θία. Ή
άπό την βαρεία Εύρώπη
αύτό είναι άνακολοιι
σ^ούς" άνΤρώπους.έπ,κροτον : ϋμνους τού, πσύ_ μέρα^καΙ .,ύχ"
Εθ ημ
ΌδοντΙατοο; Αθηνών. ί.ι-- σαν παντού. ΤΗ ανθρωπότης σά
ό; τοΰ
Πολ.ιτιχοΟ Μηχανικόν
άοκήτευε, εϊχε έΕαντληθεί στό με-
,-.ν-'- λε'υε Όάν'τούς τυφλσύς οτό σκσ- τα£ύ φοβερά. Συχνά. λο,πόν, ο-
Ι«ΑΧ- τόδι τής άμαθείας, ώσπου νά βρή ι αν άπόκαμνε π,ό, βφ.νετόν κό-
σωστό της δρόμο. Ι σμο καί πήγαινε στή
Η ΜΑΚΡΙΝΑ, σάν μεγαλύτερη ( τής Άγόπης,
τού. Έκεί, ή
τον έκ Χοοόσκιοϊ τή; Μαγνησ.ας
Μικρά; Άσίας καθηγητού Γπι<ι- σίων Σμύρνης, αειμνήστου ΗΛΙΑ που Πταν. τα καταλάβαινε όλα τού τα. Γι' αύτό άμα πέθανε ό πατέ- ρας της, ή φιλόστοργη έκείνη κό· ρη, στόθηκε πιοτά πλάϊ στό πλε'ΐ- ,, .. ρό τής Μητέρας της κα βοήθησε Πτνχιουχο; της Ναμικής τού Έ- .. . , , . ., . . η.......- ,ΐ.....__._..;„. .υ..,.,, Λ πολυ στήν άνατροφή των άδελφων ΑΛΤΙΝΟΓΛΟΤ. Λ Τσιρίδης Χαράλαμπο; τοΰ Γι ι · γίοΐ', εκ Κοώμνη; τού Πόντον της... Ή ΜΑΚΡΓΝΑ. λοιπόν. είχε γί- λιονία; τής Ιταλίας. Λ Βαφειάδης Βίκτοιο τοΐ' Ιγναιί ου, έκ Σμύρνης. Πτΐ7.ΐ"<'Χ°ς Ά'.'- χιτέκτων Μηχανικός τοΰ 'Εθνικοϋ Μετσο6είου Πολυτεχνείοι· ,Αθηνίό'-' κια Διδάκτωρ τή; ΙΙολυτεχνιχής Σχολής τοΰ Πανεπ,στημίου Β«ΐ)θ- λίνοι1. ΆοχιτεκΤζον Μηχανικό; καί Πολεοδόαο; Αθηνών όδός Κορ*)ι- τή; Άδελ'{ότητος Κποιμνα.'οι νει τό δεΕ'ι χέρι της Έμμέλειας. Ποντίιον Άττ.κής κα'ι επί πΓ·λ''.Ί ΜαΖί κύτταΖαν τό νοικοκυριό, μα- έ:τη Γενικάς Γραμματεύς τή; Ένώ σρΐυς Ποντί(ον Πεκ.κ * 'Λρόανιτίδον Αίκατερίνη Λη εί Ζι μεγόλωναν τά παιδία, μαΖί ά- γαθοεργοϋοαν. Όμορφη πολύ κα'ι μέ χίλια χσ- •αητρίΌυ — Σ αραντοπούλον, ί;' Ρίσματα, ή άδελφή τοϋ Μεγάλο: γεωγραφικά όνόματα (Χί ος, την Χίο ή Χιό, Ρόδος, ι Ρόδο κ.ά.) κα'ι κάποιο καθιερωμέ να στήν καλλιεργημένη νεοελλη 'ρωλιά νικιί ούσιαστικά (όδός, την δδό πρόοδος, την πρόοδο κ.ά.) δα γνωρίΖει κανονικά αίτιατική θήλυ κρίνα, τόν νοαήλευαν, τόν δυνά- κο° (ούσιαστικοϋ ή έπιθέτου) πού μωναν καί τόν έστελναν πάλι Εε- να λΠΥει σέ -ό (ν). Έπομένω^ κούραστο στά μεγάλα καί ύψηλά καιρός είναι οί συντάκτες τού Τύ καθήκοντά τού. που νά έχουν τό θάρρος νά ._ . . . γοκγπ φουν: στη νότια Ιταλία, οτγ » Ο άλλος αδελφος, ο ΓΡΗΓΟ- ψ , βαρεία Εύρώπη κ.ο.κ. Έπισης, η ΡΙΟΣ Νύσαης, ήταν ένας άνήου- χος θεολόγος πού όλα προβλήμι- ια είχε νά λύση. "Η πνευματικ.ή τού Ζωή ήταν μιά άγωνία. Ήτπν ένας άχόρταγος σέ Γνώοι καί Σο- πως ό έδώ ύπογραφόμενος, τώρα πολλά χρόνια: νότια τής 'Αθήνας, βορεια τής χερσονήσου τοϋ Αι'μο1 κ.ο κ. Αύτά είναι νεοελληνική, 03 φίΓΈρευνητήςδε7 μέγας των Ά- ^ γλώοσα. Τά άλλα είναι τυν.ο γίων Γράφων. διωκτισμοί, Άημοΐ'Τλή Νικηιιηδεί,'ΐ; Μι: Βασιλείου, ήταν περιΖήτητη νύφη Άσίας. 1!τι·χιοΓ7/>: τής Παντί'Όν Ή ϊδια δέν τό έπιΖητοϋσε αύτό.
Ανίοτάτη; Σχολή; Πολ τικών Γ- "Ομως, ή Μητέρα της, πού >αχτα-
πιι είς την η-
τοϋ ί»ποι·ργ·ί·'Γ
;λ·:σεν ήνι-ιτί -
δή εύτυχισμόνη πρ:·.'
κτώνο; 'ύθ. Λιετέλεσε Διπθνντή; Ι .τστΓ,ιιώ ίνταχΙ)
καί άνα,τληροιτή; Γενικάς Διε>>θι·ν' μοσίαν {ι.ιηρεσίαν
τή; τοϋ υπουργείον Α' ο·κοδομήσε θϊχ.ονομικών. Λιρ
(ος καί αργότερον ειργάσθη ρ'ις οος ν.τά "
Βίλγικόν Κογκό. "Ηδη τυγχάνει ντδοίοι·
ΓεΛ'ικός Διρνθνντής τή; Εθνικής τοϋ ι κ λ έκτον Συμίίονλον τον '!·'- ν.ασε μέ έναν νέο άντάΕιό της.
τ»ΰ^γκτ.κοθν προχώρησε στήν
Κπάτηι·;. Σΐ-ϊιγος Τπε κόΡηΰ της, πού την άρραβά·-
Κτηματιν.ής Έτα·οείας. Τίό; τοΰ ί λεν"Τικ'»Γ· Σννεδρίου ΚΩΝΣΤ Χ
δκιπρεπον; "έν Σμνρνη 'Λρχιτέκ'ο ' ΤΙΧΟΤ Σ Α ΡΛΝΤΟΠΟΤΛΟΪ
νος Μηχιινικοί, αειμνήστου ΙΓΝ'Λ ' Λ
Οίκονομίδης Παναγιώτης τυΰ
'εοδιόρΐΛ·, έν Τρίΐ.-τεϊ.οϋντο; τμγ
ΊΊΟΤ ΒΛΦΕΙΑΔΟΤ, Μηχανικ'-Ο
τοΰ περκτήμον Θεατρον ΣΜΎΡ¬
ΝΗΣ έγκατιστ«θ.:ντί>; καί εί; "Α
θή' άς μετά την Μικρασιατικήν <α Τ(»στροψήν. Άνέδειξεν τού; λαμ. προνς 4ο« αυτού ΣΤΕΦΑΝΟΝ — ΙΓΝΑΤΙΟΝ /.αί ΓΕΩΡΙΊΟΧ σπουδαστάς τού ΙΙολντεχνείον τής Ρωμη;. * #* ΆρΛανττίδης Άναστάσιο; τ,,Ο Δημητρίον, έ; Άριιοντλή Νικομιΐ- δ*!α; Μικρά; Ασίας. ΙΙτνχιανχης τής Άνωτάτης Σχολή; θίκονοιιι- κών καί Έμπορικών ΈπιστημιΤ,ν ένταχθείς είς την Δημοσίαν ίαηρε σίαν τοθ {«ονργείου θίκονίΐμιχΛν Διετέλεσε ϋπάλληλος τού Γενικόν Λογιστηρίου τού Κράτοΐ'ς. ]ΙΛ>|
διατηρεΐ Φοροτεχνικόν καί Λογιχπ
κόν Γνας ?ίον.
Α
ΜαΊ'άν.η; Ιοκΐννη; Τού Μιχαήλ
ίξ Άδραμνττίου Μικρά; Άσία-.
Πτνχιοϋχος τής Σχολή; Πολιτ-
κων 'Τπομηχανικών τοϋ 'ΚΠνιχοΓ·
Μετσοβει'ου Πο·λ>>τ<·-χείι»ν 'ΛΟι,- νών. Πολιτικάς 'Τποιιηχανικό; χαί Εργολήπτης Αθηνών, όδός 11 ο 11 - μπονά 10. Λ Μοραΐτης Άλέξανδρος τοϋ IV., οργίον, έκ Σμύρνη;. ΙΙτι·χ1οΰχες τή; Χημείας τον 'Λμεοι-χανικοί Πανε.τιστηαίοιι τή; Βηρντον κιιϊ τής 'Ιατρική; τον Πανε.ιιστημίοΐ' των Παρισίιον. Μικςιοβιο-λόγος — Βιοχημικός εγκιιτηοτηθείς κνοίοις κ(ΐί διααρέί|'α; είς ΆλεΕάνδοειαν. Διετέλε(ΐ€ χιιί ιΛε> θιιντή; τ «Τι ν Μι
*/4ρο6ιολογικών 'Εργαπτηοίον Τι>Γι
Γαλλικοϋ Νοσοκομείιιν Άλι-£ιιν-
δρείας. Τίος τοΰ γνοιστοΰ Φα·.ιιιιι-
κατοιοΰ κα'ι ιδιόκτητον τή; μεγι·-
λυτέρας Φαοιιακεντ κης
Πόντον, έκ γονέ(^ν
ά,τύ τά Πλάτωνα τή;
Άλλά ό φωτεινός ούρανός καί
γ, άνέφελη άτμόσφαιρα, δέν είνο'
μόνιμη κατάστασις οτή Γή.
"Ετσι κι' ό όρίΖων τής οίκογε
νειακής εύτυχίας πού έτοίμσΖότσν
ΐ.ιΓ'ν. νιά την Μακρίνα, σύντομα σκο·
το;. Δικηγόρος Πειραιώς. Διετί'λ»- τείνιαοε.
αί Ν'ομικά; Σι<μ6ονλ.ος τού Δήαον Ό νέος πέθανε πρ'ιν ένωθοϋν Κει,ατσινίον 'Λττ,κή; καί ήδη σιν μί·. τα ίερα δεαμ6 τού γάμου κΓ τα,ιοΐ'χο,. ^ ή εύαίοθητη κα'ι συνα οθηματική Μαϊάχη Ελένη* τού Μιχαήλ ίξ ΚΟΡΠ πλΐνώθηκε κατάκαρδα, γ,α- •Λδο(ΐμνττίοι. Μικράς Άσία; Ίΐτ,ι ''■ τόν ε1Χε άγαπήσει βαθειά Ρ-Ι χ.οϋχο; τή; Παντείοΐ' Άνω'άτης Σχολή; ΠολιτικΛν Έπιπτημιΐιν Γν Ειιχθεϊπα ΐ'ΐ; την Λ>ιμοσ!α< ϋ.τη·.ε σίαν τού ί'.τονργείοι· Δημόσιον "Κο 1 «Από τίς δύο αύτές ύπέροχΓς ' .. „ . . . .^ 1 — ΔιαβάΖω σε έγκριτη καθημε- καί εύλαβικές ΓυναΤκες, ή Έμ μέλεια πέθανε, φυσικά πρώτη, κι' ή Μακρίνα την άντικατέστηοε κυ! κοντά στά άδέλφια της στό Κοΐ νόβιο τοϋ Πόντου. ' ΕΖησε δέ ώς τα βαθειά της- γεράματα κι' εϊχε την πικρή μοίρα ρινη εφημερίδα: «Ό τάδε οοκαοί- οτηκε μέ τόν τρόπο τοϋ δεϊνα» Αυτο τό: σοκάρω, σοκάρομαι σο καρίστηκα κ.οκ., άπόβραομα των σαλονιών λεβοντίνικου τύπου, μή¬ τε κάν στήν καθημερινή ομιλία έπιτρέπεται νά χρησιμοποιεϊται ό νά δή όλη την οίκογένειά της. Ι.... " -. ε 111 " ' κομα ολιγοτερο στις στηλες δή έκτός τού Γρηγορίου, νά πεθοίνη ' ... · ο·ι κ " κ ' μοοιογραφικου οργανου που Ειλε πρίν άπ' αυτήν. Αυτή ήτο ή Άγ:Ό . ... . . „. ... . 1 ' , να δινει τον τονο. Οί ελληνικέ( Μητέρα, τοΰ Άγίου Βασιλί:ου, | πού εδημιούργησε άληθινά, πρό Ι γματι, μ,ά οίκογένε,α Άγ,'ων ό-' σό"ρεστΟι αΟτό ^ άποκρούει, μοΰ θρώπων, πού κάθε χρόνο ή Χοι- | χτυπ5 δυο6ρΜτα οτο αύτί ε5να οτιανοσύνη μας καί ή Άγία μας Ι όποκροϋοτικο Ό,τ,δήποτε δλλο Έκκληοία καί όλοι οί Χριστ.ΓτνοΙ. ^ γράψε|ς έζον χ6 χυδαί0 τΛ>.
την τιμούν καί νεραίρουν την Ά· | οαλονιών. οοκάρω.
είναι: ΕενίΖω, ΕενίΖομαι,
παραΕενεύομαι, παραΕενεύομαι δι:
γίαν ταύτην οικογένειαν.
Γ. ΗΛ ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΓ
Ή Ποντιακή διάλεκτοο
γον. Λιετελεσε ιΛενθυντή; ταν ύ] ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ 1ης ΣΕΛ. λί). ΜείΖων λοιπόν προσοχή προ-
πονργιίον Δημόσιον "Εργον.
Α
Χίΐχα.,ιονλη Άργνρώ τοϋ Νι/ο.
οίας τής παρουσιάοεως τουρκι- ' κειμένου νά εκφέρωμεν γνώμην έ-
κων λέΕεων είς την Ποντιακήν | πί άκρως οοβαρών καί λεπτών Ζή
Έπισημαίνω άκόμα τα άκόλουθα
άπό έπιφυλλίδα γνωστοϋ φιλολό-
γου: Άνάμεσα στά δύο αύτά στό
δια, άλλοτε περνάει ενα χρονικ6
διάοτημα άσήμαντο, καί άλλοτε. .»
Όπως έγραφα τελευταία ή έΛλη
νο άΕίΖει ίδιαίτερη έρευνα καί εί
νοι καθαρά κοινωνιολογικό. Τα
αίτια: πρώτα ή άνυπαρεία ένιαΐας
γλώσσας, δεύτερο ό «δημοκρατι
κάς» χαρακτήρος τοϋ νεοέλληνα,
άλλά καί ή· ελλειψη σοβαροϋ πν-
τικρίοματος τόοο πολυτίμων
Η Η ΜΙ) ΚΑΙ Ο ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΑΥΤΗΣ Ο ΠΑΠΑ-ΓΕΟγΓι0Σ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΠΟΥ Κ ΟΥΚΙΔΗ (ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΥ)
ΙΑ'
ο Παπά - Γεώργης ήταν πν?θμα
δυνατόν συνάμα καί μόρφωοιν Κο.
Όταν συμπλήρωσα την ίσ,οοία θώς πρέπε, είχε, καί διά ούτό
τοΰ Παπά - Γεωργίου μού ε-χε ήταν είς θέο.ν νά συσκεφθή μέ
μία περίπτωσις ένα εϋρημο άνε- ,όν Άγιον Ν,κοδημο καί ετο, έ.
κτ,μήτου θησαυροϋ διά έμένα | Χει δώσε. εις τόν Αγ,ον την Πε.
Καί ετσι
επαλήθευσε αύτο ιό | ποίθησιν ότι ήτο βξιος διά
εϋρημα:
τόν λόγον γοϋ ΆΓμνή-
οτου
Δαοκάλου ότι πράγμοτι ου-
νάντησε τον "Αγιο Νικόδημο, καί
την δική μου ύποψία διά τόν Πα¬
πά - Γεώργιο ότι εϊχε έργοεθή
διά την 'Εθνεγεροια, Πώς ίγινε
ή άνακάλυψις; "Ετυχε νά βρώ τνα-
μικρό βιβλίο. Είς τα Έκκλησιαοτι-
κά, Έκδόσεις Έθνικής Έ'ίτπον
Γεντηκονταετηρίδος.
Τό έΕ.ω φύλλο τοϋ βιβλίου γρά-
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ» υπό
άρχιμανδρίτου Νικοόήμου
πούλου.
Τό δνομα "Αγιος Νικόδημος
μοϋ έφερε είς την μνήμη μοο την
ουνάντησιν τοΰ Παπά - Γεωργίου
μέ τόν Άγιορείτη Νικόδημο πού
ήθελε νά ουμ6ουλευθή.
φεΐ:
ουνοπαντήσεις συχνότατα μέοα τ·ί
βιβλία άκυρολεΕίεα, ύπερβολές,
περιττόν στόμφο καί κούφια αίαθη
ματολογία.
— Ή άγλωοσία (διότι αυτού έ
χομε καταντήσει) έχει έπιφέρει
συγχύση έννοιών πού φανερώνε-
ται στήν άλλοίωση ή κατάργηιο
όρισμένων φραστικών ή ουντπκτι
κων τύπων πού ή Ζαιντανή, δημο
τική γλώσοα είχε πλάσει μόνιι
της. ΔιοβάΖω σέ μεγάλης κυκλο
φορίας εφημερίδα: «Ό νέος πρέ-
οβυς τοϋ Ζαίρ είς τόν κ. Μακαρέ
Ζον». "Αλλοτε ό Τύπος έγραφε.
στήν καθαρεύουοα: παρά τώ κυ-
•ιω ΜακαρέΖω. Η δημοτική ομαΐ':,
όπως έγνωρίσαμε τόν συντακτικόν
υπο άπό γεννησιμιοϋ μας, εϊχε
'δώ καί έκατόχρονα καθιερώοε,
ό: στοϋ κυρίου. στής θείας τ~υ,
:πήγα ή ήμουν στής θείας μου
'>.ο.κ. πού αημαίνει «στό σπίτι "Γής
θείας μου» ή, οτήν περίπτωοή μας,
είς τοϋ ή: ότου κ. Μακαρίχοπ.
(έξυπονοείταΐ: οτό γραφεϊο)-, Άλ-
'.οίωση τοϋ γλωσοικοϋ αίσθήμαΓος
Ναί μέν έδώ καί χρόνια άκούομΰ
έδώ στήν πρωτεύουσα, στόν προ
φορικό λόγο: πηγαίνω στή Μαοία.
ήμουν ατή φιλή μου κ.ο.κ., άλλό
αύτά δέν έπιτρέπεται καί νά γοθ
φονται. Είναι τύποι πού οτεροθ,
τή γλώοσα άπό την άκριβολογία
νίκη γλώσσα. άκόμα καΐ ή δημο Ι κα' τον έννοιολογικό της πλοϋτο,
τική, δέν γνωρι'Ζει τέτοια χρήοη , άΛλωστε άντιβαίνουν στό γλωσσι
1&ον'-Τσό)Λ™.''ίϊ''Αλατάά™ έκ συνα,σθηματ,κών καί μόνον λό | τημότων. ώς εϊνα, τό περί _τής
δλ
τή; 'Επνθραίκ; Μικρά; Ασία;. γων προκαλουμένη, δέν δικαιολο
ΙΙτνχονχο; τή; Φι.λθ(ΤθΓ| ιν.ή; Σχο- γείται
5έν Ζημιοϋιαι έκ τής
λής τοΰ Εθνικον Πίΐνε.τιπτημίον αληθείας ό έλληνισμός τού Πόν-
Λθηνών. Καθηγήτρΐα τής <1>ιλολο- 10υ Ειδικώτερον ό άπό των στη-
γίιις ίί; ΛημΟΜα Γνμ άσιιι χιιϊ ιιϊ-
τγ.-τγιτι; (ίοηθό; Γνμν«σ άρχης. Σν
^νγο; τοθ 'ΛντιστηατήγοΓ έ.Ί.
Κ(,ιν)ον Τσολάκα "/.(ά ιιήτιΐ',ι τον
'Κ.τιάτοον Κιιρδιολόγιιν 'ΑΙΙι^νών
Ηι"(ΐδ(ί)ΐ_>ον Τσολάκα.
ΚεράπΓγλον ΕϋτνχΗΐ τον
Ο' ι·ις,
υπό τόν τίτλον « Ομιλεί Πόντιος»
κ. Κ. Ιορδανίδης έκφράΖει την
δυσφορίαν καί κατάπληΕίν τού
έρωτών είς ποιαν περιοχήν τού
Πόντου μετεχειρίζοντο αύτάς τάς
ί τουρκικάς λέΕεις; Καί άπαντα) τέ-
τή; Κων) ι
Πτνχκινχο; τή; Φ.λοσοη
ί ραν των ώς ανω αύθεντικών κει
φύσεως καί καταγωγής τής Πον·
τιακής διαλέκτου.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ
Πρόεδρος "Αδελφότητος
ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ
ς ρη ξ
πον καί (| ιλανθιχό,ιον, άειμνι'ιστου
ΓΈΩΡΓΙΟΤ ΜΩΡΑ ΙΤΟΤ.
Μονμτζή; Άνιχστάσ'ο'. τον ,Ιο
άννον, έ/. Κνδοινιο ' Μικρά; 'Λσί
ί μένων (Ιστορικόν Λεξικόν, πε-
II.
ν-.τιατΓ,ιιίο». «εσσα,λονίχης. Κα Ριοδικα κλπ·) κα' τήΰ μνήμης δλκ ν
θηγήτ?ΐ(ΐ τή; Φιλολογία; γ!; ηιιό ' Μθί έκ Πόντου, ή πηγή έκ τής ό
σία Γπινάπια '/.ιΙ !|δη ΓυιινιισΐίΊρ. ' ποίας ήλίευυα τάς ολίγας μόνον λέ
Χ'.;· ■ Ι Ε,εις είναι άνεπίδεκτος άμφισβητ,|-
σεως (Χ. Συμεωνίδης διδακτορι-
Κιιρκιιέλης Κιΐιν)τίν<ις τι·ϋ ^'εο δόο(Ί·, ,'ν. ΚιΊιΐ' τή; Ηιθννία; Μ - ■/.ράς 'Λσίος. ΙΙτυχιοϋχος τή; Νο ΐιϋ 'Λι.ιστοτελείιιν Πά •■-Τ! Θεσσ'ΐλονίκης. Δικηγιιρος έ'ιγ'ΐσθείς τί; Θεσσαλονίκην. Σνγ ιΐ| Μ1; άϊΐολόγιον εργασιών καί ιιική; ιιελετ,ΤΛ επί τή; έργατική; Νομο- Κ|κας Οεσίιις. κή διατριβή εγκριθείσα άπό την Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστη¬ μίου τής Βόννης Άρχείον Πάν τού Τόμος 31 σελ. 19 - 314). Ή διατριβή περιέχει ύπερχιλί άς έν χρήσει τής ποντιακής, τουρ 'Λ.ΐΓίιίι,ισεν. Τό ποσοστόν τουτο Ά£ (ι)ματικό; ΤΙρίιν.ο ν τού Σ(ί>
ματος Στριιτοϋ 'ϊϊθνική; Άμΰννς,
'.ς είς τ.') Στράτινμίΐ. Άν
τισινταγματαοχι;;
είς ^εσσαλονέ/.ην
Δοαγοίϊΐη 71. Σ ν
ΐαί σ.τανίι.ι
έ. ά. δ! ι ιι ι' ν 11 ν
όδό; "ΙθΛ·ος (
γρα(| ρί'; (Ίίιο- |
ι-ιδος τη;
, ___________ Κ Ι Σ '
1894 — Ι924». 'Λνίδε-ι·. -'»νΙ
λαϋ-τί>όν υϊόν αντον ΙΩΑΧΝΙΙΧ |
διδάν.τοριι τή; Χπιιπα;, διά δ Γ-
τοϋ: ί«ΐΐοτρο<( ία; χορηγηθρ στ;; ί · πό τοΰ Πολΐ'τεχνείον τή; Καλ.σροΰ ηί τής Διτική; Γεομιιν.α: καί η Λη Έ.τμ^λητήν τή; Φνσικοχημεία; τοΰ Αρ στοτελείον ΙΙανεπιστηιι'ον έν μέσω των 20.000 λέξεων έλ- ληνικής προελεύσεως δέν είναι Π.χ.δροιιίδη; Κύάγγελος τον'6ε6ο'ως υπερβολικόν, ιΐ',στε νά άλ ν,;, | Κ'.ινίνον, εν Κιονΐ.τόλΐως, Ποντια λοιεΤ τιίν έλληνικοτηια τής ποντιπ κης κπταγοιγή;. Πτι>χιοΓχος κιχί ι-ής διαλέκτου. Ο γλωσσολόγοο
Καθιγητή; βεολογία; εί; τά Ίθι-' ι ^ άλλου καθηγηιής Γ. Π. Άνα,-
ν νωστόπουλος παρατηρεϊ (Μ. Έγ-
κυκλοπαιδεια Πυρσοϋ) ι « Γα ποντ-
1 .' . χν ""''■'.""','"
V,"
,", κά άποχωρισθέντα ενωρίς διά γεω
Γ.·ι- τον Ναόν Αγιον Νι-χολα- ...
Γΐ'ΐινάσ α
1 Ιυ , χρ'ΐτίον :■'ριστιν
χορακτήοα.
"Ολα μέ μεγάλα νοήματα. Ζεστ.'ι
ΛλΟ ζίοή, καλωβννη καί ανΛρι·ιη:Ί.
Τό. διηγήματά τη; είναι ένα άνθο
χήπιο μέ διάφοοα λυνλονδια πού
κάθε λονλούδι% είναι Ινα διήγημα
και τΓΫΐοριστοϊι; χαρακτήτες. Τ·'·ν
άν· γνώστη τοϋ 6ιί>λίου τόν προσ^λ
κνει άμεσος τό έ διαιτχρον, δι.Ίτι
ή κυρία Καλλ ό,τη Κολιοπυΰλον —
Γρ!6α λέει στοΰς άνθρώπου; πόίΐο
δί Γ ί
Κατ' ακολουθίαν έλέγχεται ώ;
| ί.βάοιμος ό ισ^υρίαμός τοϋ ίπ:-
1 κρίνοντος ότι ^ίς την περιοχήν
τής καταγωγής τού (Νικόπολις —
Γαράσαρη) ώμιλεϊτο μόνον παρε-
φθαρμένη όμηρική μέ ελαχίστας
τουρκικάς λέΕεις. Καί έρωτώ ή
μητέρα τού έγνώριΖε καί έχρησι-
μοποίει τάς άπλοελληνικάς λέΕειο
θρασύς, συνωοτισμός, βρυκίιλαΕ,
χάλυψ ή τάς έν χρήσει άντιστοι-
ρΓν<ιι καί ή ηχονή της γί- ί ης γ νεται ί^να μέ τί; φωνές των <ν- Ορώ.-των. "θπω; καί ή ϊδια έτσι καί τ(Ί διηγήματά τη; δίνοτΛ1 τή; γ^νση τή; καλ<ι)σινης καί τή; άγάπη;, χορί; πρρισσολογία. Γρ :κά τά «Ψνχανεμίσματα» άποτελοΰν άξιό- λογη είσφορά στά γοάματα. Γιάννης Μανίκα; Η ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠ1ΤΤΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΟΥ ΕΟΕΧ ιών άριθμητικών άπολύτων. Θ;Ί γραφείς «περνόει άσήμαντο χρον- κό διάστημα», όπως λέγεις; ίπε- ρασε πολύς καιρός, άπό τότ: έ¬ χει περάοει χρόνος, επήρα γυνοι- κα, φέρε μας λόχανο κ.ο.κ. (Ό τίτλος, πάλι, «Ή μετάπτ·.·; οη άπό την... στήν καθημερινή ρουτίνα δημιουργεϊ έναν κίνδυνθ' είναι Εενότροπος. Τό «έναν» είναι εντελώς περιττό. Ή γλώσσα μας λέγει: δημιουργεϊ κίνδυνο). 'Επίοης ό ϊδιος φιλόλογος συνη θιΖει τά: έπροκαλοϋσε, έπροφερε καί τά παρόμοια. κάτι τό γραμμα τικά λαθεμένο. Πρίν άπό πρόθεοη ναειποΰμε. δέν χρησιμοποιεϊται ή σϋΕηοη. Θ6 Παρουσία πολλων επισήμων ΥΡάψεις; διόβασα. προκαλοϋσε. όπως είναι ή γλώσσα. Εϊμαστε ό | Αυτ0 τό βιβλίο άγόρασα, καί λαός τοϋ διψορούμενου, τοθ ;;οτό £Γ,φυλλίΖοντας μέ μεγάλη πε>-οί-
προσέγγΜη, λαός πού δέν συνηθ!- | 0ηΟη ότ| κανει θά βρώ είς
Ζει νά άκριβολογεϊ. Γιό τούτο θώ ' 1Ο βιβλίο. Καί, πράγματι, 5·ά έ-
μένα ό θησαυρός εϊδε τό ψώς.
Είς την σελίδα 128 - 129 ^οϋ
μικροϋ αυτού βιβλίου γράφει πε¬
ρί «Χρηστοηθείας» καί έΕηγεϊ ό
συγγραφεύς τοϋ βιβλίου άρχιυον-
δρίτης κύριος Νικόδημος. Ή έ-
πωνυμία λίαν έπιτυχής, ά)ς γράφει
ό Άγιος. «Τούς λόγους εκρίναμεν
εϋλογον νά ονομάσωμεν Χρηοτοή
θείαν των Χριστιανών».
«Αίτία, άφορμή, σκοπός: Ή
πολυετής δουλεία είχεν άνασ'εί-
λει διά τούς "Ελληνας την μόρ¬
φωσιν καί τόν πολιτισμόν τής ψυ-
>ής. Ή άγνοια ή όποία επεκράτει,
ωδήγει τούς άνθρωπους είς βίον
άσυμβίβοοτον. Πρός την εθνικήν
των παράδοσιν είς την Χριστιονι-
.-.ήν των ίδιότητα. Αίσθητή ήτο ή
όνάγκη τής διαφωτίσεως τοϋ δού-
>ου Γένους.
Ό Άγιος ενισχυθή είς τή» α¬
πόφασιν νά συγγράψη την χπη-
οτοήθειάν τού καί άπό σχετικήν
παράκλησιν ενός Ίερέως. Οοτω
γράφει ό ϊδιος ό "Αγιος.
«Διά νά δώσωμεν ύλην καί έ-
πΐχειρήματα πολλά είς τόν τούς
>όγους τούτους Ζητήσαντα ςίδε-
σ μώτατον καί εύσεβέστατον έν
ίερεϋσι παπάν κύρ - Γεώργιον τόν
καταγόμενον έκ τής κατά Και-
οάρειαν κωμοπόλεως Νέβ - οεχίρ
τουρκιοτ'ι καλουμένην κα'ι είς κά¬
θε άλλον άπειρον ίεροκήρυκα τοϋ
Θείου Εύαγγελίου. Ό Συγγρα¬
φεύς». Τά ανωτέρω άποτελοΰ/ ού
μόνον την αφορμήν τής ουγγρα-
φής άλλά κα'ι τόν σκοπόν αυτής.
«Τούς παρόντος λόγους έσύνθιοα
άποβλέπων ούχι είς τούς έπαΐνους
των ολίγων καί συνεπών, άλλά είς
την ψυχικήν ωφέλειαν των πόλεων
καί ουνεπών Χριστιανών».
Τόπος καί Χρόνος; Καί ι,ϋτη
έγράφη είς τόν τόπο τής ουγν&α-
φής των περισσοτέρων έργων τοϋ
Άγίου είς την Καλύβην τού «Ά¬
γιος Βασίλειος» τό 1798. ,*ϋτη
ή συνάντησις τοϋ Άγίου μέ •'όν
Παπά - Γεώργιον μάς άπο<σλύ- πτει ότι επήγε όχι μονάχα νά ουμ βουλευθή τόν Άγιον, καί βλέπο¬ μεν καί μίαν συνεργασίαν των όύο Άνδρών όπως μάς παρουοιάΖεΐ ι ό κό α"ιοθΓμα πού θέλει τόν πηγαίνω στής Μαρίας, ήμουν στήο φίλης μου (δηλαδή στήν κατοικίο της). ΠροοέΕετε πόσο άλλόκοτο είναι τό: «Ήμουν ατόν όδοντογιϋ ιρό» καί θά συνειδητοποιήοεΓε τό πράγμα. Ό περίφημος «λαό;;», που έπικαλοϋνται συχνά οί δογματικο τοϋ ψυχαρικοϋ δημοτικισμοΰ, έλε γε καί λέγει άκόμα όπου οί τ·ίχα γραμματιΖούμενοι δέν τοϋ έχου" νοθεύσει τό γλωσσικό αϊοθημα: "Ημουν ότου όδοντογιατροϋ και μοΰ έβγαλε τό δόντι. Αύτό είναι έλληνική γλώσσα. Αλλά θά τα Εα· ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ" Είς έορταοτικήν συγκέντρωσιν 'ϋ προσωπικού ού Έθνικοϋ Ορ ___________μικρό βιβλίο. ΕΟΡΤΗ ΚΟΠΗΣ ΠΙΤΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΗΣ γαν,σμοϋ Ελλην,κής Χε,ροτεχ,ίας ΛΩΡΩΝ ΜΕΤΑ ΠΡΟΙΤΑΜΜΑΤΟΣ ΚΟΥΚΛΟ- — έν τη κεντρική αιθούση τοϋ με γάρου τούτου — έγινε την 12 1.74 μεσημβρίαν, ή κοπή τής πατοοπα ραδότου βασιλόπιττας επί τώ Νέω Την Παρασκευήν 11)1)1974 καί 9) Ό 'Επιθεοιρητής τής Γ' Πε , Ετει. Ό "Αγιος ενισχυθή είς τήνά- πόφαοιν νά συγγράψη την χρη- στοήθειάν τού καί άπό σχετικήν ΘΕΑΤΡΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΗΜΟΝ Ν. ΙΩΝΙΑΣ ΑΤ- ηαρά"κλησ.ν "ενός"'·,ερέωΓ*:Λρα ΤΙΚΗΣ άποοτολή Έβνικοΰ συμφέροντος Καί γράφει ό Άγιος. «Διά νά (">ώ.
οωμεν ύλην κα'ι έπιχειρήματα ΓΟχ.
λά είς τόν τούς λόγους Ζητήση.
τα Αίδεσιμώτατον καί Εύσεβέοι0.
τον έν Ίερεϋοι Παπά - Γεώργ,,
όν». Έδώ καθαρά βλέπομε/ όΤι
τόν εύρισκε άνθρωπο όπως -,Ον
Ζητοϋσε, καί είναι όλοφάνερο Οτ,
η περιοδεία τού Παπά - Γεώογη
εϊχε προγραμματισθή καί ύποδει-
χθή άπό τόν Άγιον
Ετσι ό Παπά - Γεώργης όηό
τό Άγιο Όρος μεταβαίνει ε,ς
Κωνσταντινούπολιν μέ την σύαΐα.
ση τοϋ Άγίου, Ινα έφοδιασθή (Ίπ0
τό Πατριαρχείον μέ πλήρη έΕου-
σίαν καί χωρίς ένόχληοι άπό κα·
νένα καί νά περιο'δεύση όοες πό¬
λεις καί κωμοπόλεις θέλει μέοα
είς την Μικράν Ασίαν. 'Από την
Κων) πόλιν επήγε είς Σμύρνην τα
'ίεροσόλυμα, την Άγκυραν, τά
"Αδανα, την ΤσηνιΖλήκ, την Νι-
γδη, καί άλλα. Περιώδευσε επί δέ-
κα χρόνια. Αύτό τό εϋρημο τοϋ
μικροϋ βιβλίου «Άγιος Νικόυη-
μος» μέ δικαίωσε είς αύτό ηού
λέγω διά τόν Παπά - Γεώργιον
από τούι; Άγνωστους άγωνιστάς
τοϋ " Εθνους.
Τό 1773 ό ίδρυτής τοϋ πρώτου
Έλληνικοϋ Σχολείου είς την Και-
σάρεια ή,αν ό Πρωτοσύγκελλος
Ίγνάτιος Ό πραγματικάς "Ελ>ην
Ραοοφόρος Δάσκαλος πού έογα-
σθηκε επί δέκα τρία χρόνια διά
νά μεταδώση Εανά τά ΈλληνΊκά
Γράμματα καί την Ελληνικήν γλώο
σαν είς τούς Έλληνας τής Μι¬
κράς Άσίας πού είχαν χάσει καί
την γλώσσα καί τά Γράμματα τους.
Ό παπά - Γεώργης άπό τούς πμώ-
τους μαθητάς τού. Ό θερμόο;μος
Ρφσοφόρος Δάσκαλος πού ζ{.χεί-
λιΖε άπό άγάπη γιά κάθε τί 'ίΙλΛη-
νικό, εϊχε μπολιάση μέ τό ο>μα
αύτό καί τόν μαθητή τού τόν με-
τέπειτα Παπά - Γεώργιο. Αύιός
ό Δάσκαλος έψυχολόγησε τόσο 0α-
θειά τόν μαθητή τού καί τά τρο-
σόντα, πού εϊχε, κα'ι ετσι έτοΐμα-
σε τέλειο μαχητή γυμνασμένο Και
0 μαθητής πιστά έΕετέλεσε όες
τίς όδηγίες τοϋ Δασκάλου τού.
Άπό την Χειροτόνησί τού μέχρι
την έΕορία τού ή δράσις τού χω-
ρίΖεται είς τρείς περιόδους.
Α) «Περίοδος», όταν ό Παπά -
Γεώργιος έχειροτονήθη Ιερεύς
είργόχΐθη πρώτα επί 10 — 12
χρόνια είς την γενέτειρά τού Νεά¬
πολιν διά νά εκτελέση τό Ιίρόν
χρέος τού πρός αυτήν.
Β) «Περίοδος», εκτέλεσις χρέ·
ούς πρός τό "Εθνος. Επί δεκά
χρόνια περιοδεία πρός άφύπ'ΐσιν
άπό την νάρκη τής δουλείας, τόν
Έλληνισμό τής Μικράς Άσϊσς.
Γ) «Περίοδος», εύεργέτησε τούα
πατριώτας τού φέροντάς τουο τό
Νερό πού τούς έλειπε επί 99
χρόνια. Δι' αύτό τό έργον μόχθη-
σε τρία χρόνια, καί μετά διώχθη-
νια αάν νά ήταν ενας έγκλη;ιαιί-
κε άπό αύτούς πού ,ούς εύεργετη-
άε, τόν πολέμησαν ήπί πέντε χρό-
άς, τόν δικάσαν καί έξόρισσν εία
ιήν Κύπρον καί πέθανε σάν έναο
άσήμαντος Εένος είς την Κυ-
προν.
Αίωνία ή Μνήμη τού.
ώραν 6 μ.μ. είς την αίθουσαν τή- ριφ·ερείας Δημοτ. Έκπαιδεύσίνΐς Ι
Είς την τελετήν παρέστησαν ό Ενώσεως Σπάρτης Μ. Άσίας ίν κ. Βασίλειος Ντεμίοης. '■
_ . <ν, Χ. Ιωνιο, έλαβε χα>ραν η υπο τ >ν 10) Ο Γνμνασιαρχης θηλέιον
,,κος Γοαυυατευς τού Υπσυο- Ν ,^,^ διοβγαν(1)βεΙσα Ν ·Ιων[α; χ -Ιωάν η, χοι^δά- | ΕΚΕΙΝΟ ι ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ
κοπής τής πίττας καί διανο- κης
Γενικάς Γραμματεύς τοϋ 'Υπουρ-
γείου Βιομηχανίας κ. Εϋγ. Πα->αχε
λάς - ό οποίος καί απηύθυνε θερ ' μΓ,ς δώρον'μετ'ά ιΐηααγίογιν.οΰ προ 11) Ό Πρόεδρος τής Ενώσεως
μάς ευχάς πρός τό προσωπικόν ' ' ' --■ _._.
τοϋ ΕΟΕΧ — ο άρχηγός της Άστυ
νομίας Πόλεων κ. Σπ. Μιχελής, ό
νομάρχης Άττικης — διαμερίΓμα
γοΐμματος καί κονκλοθράτρον διόι Σπάρτης Μ.
τά παιδία των έργατονπαλλήλιον Χικολ.αίδης
ς κ. Κοσιιάς
ΑΝΑ Κ. ΖΑΝΝΙΑ
Ι
τοΰ Δήμον μέ σκοπόν την σΐΛταοέλ 12) Ό Π,ρόεδοο; τού έπαν.δου.
τος Αθηνών κ.
πρό
εδρος τού 'Εθνικοϋ Όργανισμου
Προνοίας κ. Άπ. ΒογιατΖής κα! ό
γεινικός γραμματεύς αυτού κ Β.
Ρογκάκος. ό γενικός διευθυ'της
-.ου ύπουργεΐου Πολιτισμοΰ κα1 Ε¬
πιστήμων κ. Γ. Κουρνοϋτος, ό προε
δρος τοϋ Συνδέσμου Έφέδρων
ΆΕιωματικών Άττικής κ. Έμ. Σ*α
ράντοβος, 6 πρόεδρος τοο ΊΊμιπο-
ρικοϋ καί Βιομηχανικοϋ Έπιμελητη
ρίου Πειραιώς κ. Π. ΛώΖος καί άλ
>α έκλεκτοί κεκλημένοι.
Ό Πρόεδρος τού Δ. Συμβουλ!-
ου τοϋ Όργανισμου Χειροτεχνίας
κ. Δημ. Άγιοπετρίτης, είς γιόο-
φώνησίν τού, ηύχαρίστησε τοθζ έ-
πισήμους κεκλημένους διά τήι/ πα¬
ρουσίαν των είς την εορτήν, έξ
άλλου δέ, εύχόμενος τό προσα:π:
κόν τού ΕΟΕΧ, έΕέφρασε την βε-
χους τουρκικάς άρσίΖης, καλαπα- | θαιότητα, ότι τούτο θά συνεχίση
λίκ, χοτλάχος. τσαλίκ.
Στήν περιοχή άλλως τε των
καί κατά τό άρΕάμενον έτος υετά
τοϋ μεγαλυτέρου Ζήλου, εύοινει-
Έπαρχιών Καιοαρείας καί Κολω- δηοίας καί άΕιότητος, νά ασκή τά
^ίας έν μέρει, τά κυκλοφορούν!α | όπηρεσιακά τού χρέη, ώστε συμ-
βιβλία άκόμα καί τά έκκλησιαστι- Ι παριστάμενον, ούτως, είς τάς προσ
κά, ήοαν συντεταγμένα είς τουρ- ι παθείας τοϋ Διοικητικοϋ Συμβ^υλί-
κικήν γλώσσαν μέ έλληνικούς χά- ου τοΰ ΕΟΕΧ, νά συντελέση είς
ρακτήρας (Ίδε δεϊγμο Ποντιακή την άνάπτυΕιν τής κοινωφελούς
Στοα Τόμος 1ος Παπανεοφύτου δράσεώς τοϋ Όργανισμου κοί ε,α-
Κ'αϊσερλή Ρουχαή Παγδγέ Δεμε- [ τά τό 1974.
"Τ - -Γ·",..... -—· *<■' γ .^ϋΐ^ϋ ι«» αανιο^ Είς προχωρημένην ήλ.κίαν μετά ,' τιον εργαΐομενω' εν αντο, &Γ·ντος 1«>νικον Συνδέσιιον κ. Λε
■Απ την παροχήν χ«ράς είς τα παι ωνίδας Δαι>ύ—κ καί άλλοι. μακράν νόσον, απεβίωσεν έν Άθή-
διά τι>υ:. Είς την εορτήν έπεκράτησεν χ ναι°· Την παρελθούσαν Κυριακήν,
Την εορτήν ταύτην, είς την ό- πόλντος τά^ις καί έπιτι^.ία. νατά 13ην τρέχοντος, καί εκηδεύθη ογ·
ποίαν μ:τεϊχον άπαντες οί έργατο την οποίαν ό Δήιιαοχος κ. Κω" ) μνοπρεπώ- έν Όρχομενώ τής
ντάλ-λτϊλοι τού Ατμιον Νέα; Ίωνί- νο: Άνασασιάδης άίτοΰ έχαιοέτη- Βοιωτ.α;, την επομένην, ή οεβσ-
«ις μετά τώ" παίδων τιον. έτίιιη- οεν κ«ΐ ηύχαρίστησεν τοϋς παοευ-
διά τής παρονσίας των κλτ». ριοκουένονς, άνέπτνζεν δι' ολίγων °μία δέοπο^να ΒενΓτσδνα Ζαννιά,
ί) ντρ; οί κάτωθι:
Ό 'Τπουργό; "Επιστήμων τή..
τόν σκοπόν τή; τελονμένη; έορ. το ΥένΟί:; Σωτήρχου, ουΖύγου τοϋ
Ό
•ίαΐ Πολιτισμοΰ κ. Δημήτριος Τσα Ό 'Τπονογό; τού Πολιτισμοΰ τινου Ζαννιά.
έν Όρχίμενώ κτηματίου Κωνσταν-
κιονα;.
κ. Δημήτρ.ο; Τσάκω α; οί; σύντι;-
τη; κ. Γρηγόριος Πονλάκττ, ό ί. ρείας, άλλά καί τό ψ»χικόν· μέγα- ς:ωσ'ν τΠς πΡος τον ύπέργηρον
τοϊο; καί έδεήθη κατά την κοπήν λεϊον τού έκ Μ. Άσία; Έλ,ληνι- ουΖι>Υθν καί τά τέκνα της, εύτι-
τής πίττας επικαλούμενος την 9εί σμόν, Αφ' έτερον νά τονίση ότι ό Χήσασα νά ίδη άναδεικνυόμενον
αν εύλογίαν ί-πέρ των ποιρεΐ'ρκηίο Έλληνισμό; δέν εχα πατρίδα τόν
ιιένων διά τό νέον έτος 1!Ι74 τύπον τή; γεν ήσεώ; τον, άλλ' ε[
4) Ό Δήμαρχο; τή; πόλεως /.. ν;α ίδέα, ήτις έμργαλονρ'γπσ εκαί
ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ
Υπό την αίγίδα τής Έλληνι-
κής Μορφωτικής Έταιρίας Αθη¬
νών (τής οποίας πρόεδροο είναι
ό άκαδημαϊκός μουσουργός Πσ·
λάντιος), ό συνεργάτης μας μΐ'
θιστοριογράφος κα'ι στοχαστηα
Παΰλος Φλώρος θά όμιλήσει οτήν
αϊθουσα τοϋ Ώδείου Ρεθύμνου
τής Κρήτης μέ θέμα: .Κυβερνή-
της Καποδίστριας οίκοδόμος κρά-
τους» την Τετάρτην 6 Φεβρουσ-
ρίου.
Κων)νος Άναστασιάδης, ό Πρόε- προσρτρΐ,ρεν πολιτισμόν
δρο; καί τό Δημοτικόν Σνμβοΰλ.ιον άνθρωπότητα.
αντής.
πότητα.
Την πι'τταν των
έμργαλονργησ εκαί
-ιοός την
δ) Ό Δ)ντής τής 'Τποδ)νσεως νο»ν έπισήμοιν έκοψεν ό "Αναπλη.
Ασφαλείας Προαστείίον κ. Χικύ- ' ρι·ιτή; Νομάοχη; κ. Δηιιήτριος Κω
λαος Γει^ργακαράκο;, (σνταγμα- στόπουλος, των δέ έργατονπα,λλή-
Τάρχης). Ι λων τοΰ Δήμον ό Δήμαρχο; αυτού
6) Ό Δ)ντή; τή; 'Τποδ)νσεω; κ. Κο>ν. Άναστασιάδης, δστις έν
Χωρ)ν.ής Ν. Ίωνίας κ. Λάμπρις σννεχει'α καί διένειμεν ίδιοχείΙ)ως
Λαιζόπουλο; (Άντισι·ντ)(?χτς). ι δωρ εαί; δλ.α τό. παιδία αυτών.
7) Οί Ταγ)ρχαι Χωρ)κής κ.ν.. | Την οίκογε· ειακήν αυτήν έορ-
Δημ. Παπαδηιιητοίον καί Κων)νος την εχλεισε τό κοτ»κλοθέατρον, όϊ
Παρασκενόπονλος, ^ ι όποϊχ>ν μέ πρόγρα,μμα μιά; ώρας
8) Ό Δ)ντή; τοΰ Άστ. Τμήμα καί πλέον σννρκλόνισρν άληθώ;"τό
; Χωρ)κης Ν. Ίωνίας ν.. Εύ9·ί-1 παιδία άπό ένθοΐ'σιασιιόν ,,Λ,.
ς (Μοίραρχος),
το
μιο
ράν.
ένθοΐ'σιασμόν καί χα-
520 ΕΚ. ΔΟΛΛ·
Τ|Ό ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΟΝ
ΣΥΝΑΛΛΑΓ/νιΑ
Κατ' αΛ'ακοίνωσιν τοθ
γείί>υ Έμτταριΐ^ής ΝοιΛιλΟας
είσιρεύσοτν είς την χώραν ,μας
τριον μέν είς τό ανώτερον οτρα- ' τιλι0!|κον οννάΊλλαγμα κατά
ηωτικόν λειτούργημα τοϋ ταξιόρ-Ι ] 1 ^Τ*1™ '-'- - 30.11.73
τόν πρεσβύτερον υϊόν της Δημή-
έ
τό
χου έ."1;., τά δέ ύπόλοιπα δύο άρ-
ρενα τέκνα της Πλούτορχον καί
Σπόρον και τιί θήλεά της όμθ'θ
Έλένην καί Άργυρώ·. καλώς άπο-
καθιστάμενα, τά μέν πρώτα έν
Όρχομενώ, τά δέ δευτέρα έν Α¬
θήναις καί Βούλα.
Ή εφημερίς μας συμμετέχου-
Γ/θ τοΰ πένθους ισυλλυπείται θερ¬
μώς τόν απαρηγόρητον σύζυγον
της καί τάς οικογενείας των τέ-
κνων της.
είς 520 ττερίπου έκατ. δολλ· έ¬
ναντι 384 έκατ. δολ., τά
είχον είσίεύσει κατά τό
χον Πμηνον τ0ϋ 1972,
θείσης ούτω αυξήσεως κατά
1%.
ΧΡΤΣΟΤΛΛ ΠΛΙ ΛΝΟΤ--
ΚΤΡΙΛΖΟΠΟΪΛΟΤ
Χ :<>'ι·ογ'»: - Οδο-τ: χτγο-
ΗΙΙΛΑΡΛ 4
(Ί;ν:ιντι 'Λγ. Κοιν)νον '0;ιθ»οι'τ:)
ΤΗΛ. Μβ.όΟΪ
ΑΘΗΝΑΙ
ΜΠΟ)Α2ΙΑΤΙ_ΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΘΦΗΣ
ΣυγγράφετΛΐ υπό τ©ν τότε φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
ΜΟΚ Α. ΘΒΟΔΩΡΙΔΟΤ, Πρόεδρον τής Ενώσεως καί τί)ς
"Ομοο-ονδίας Προσφύγων Φοιτητών κχΐ 2) ΣΩΚΡΑΤΟΥΓ,
Γ. ΚΛΑΔΑ, ΙΙροέέρου τίς Ενώσεως Ποντίων Φοιτητών
ΣΓΝΕΧΙΙΐΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚαΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ Ι1ΡΟΣΦΓΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
Σ»ΟΥΔΑ_ΤΩΝ Ε2ί ΓΕΝΕΙ.
ΣοΜίδη; Αοιστοφάνης οΰι θεσσαλυνίχη;.
Σταύρον, έκ Σονρμένων τοΰ ΠόνΙ Λ
τού. ΙΙτυχιοϋχος τής Νομική; τοΰ| Κονταλίδης "Ιωάννης τοΰ Βασ;
'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου ',Αθηνώ. -- . - —.
έν-Γαχθεί; καί σταδιοδρομήσας ίίς
την Δημοσίαν 'Τπηρεσίαν τοΰ ί'-
η ημ
πουργείον θίκονομικών. ΔιετέλεΓε
Οικονομικάς Έπιθιρωρητή; Τελοι.
.λρίον# έκ ΙΙλατάνων τοΰ Πό τον
Πτνχιονχο; τή; Άνωτάτης Σχο-
λής Οικονομικόν καί Εμπορικήν
Ή μητέρα τού Αγ. Βαοΐλείου
(Συνέχεια έκ της 1ης σελ.)
λογοϋσαν πώς οτήν καΑ7|ν τοιις
Μητέρα χρεωστοθσαν τα πάντα.
Κι' Αλήθειαι Τί πλούαια οι>γ·
κομιδή γιά μιό καί μόνο Οικογέ¬
νειαι Τρία παιδία τής Έμμέλειο~
αυγκαταλέγει ή Άγία μας Έκκ^η
σία στους Άγίους της: Ό Γρη-
γόριος, πού είναι γνωστάς ώς
Γρηγόριος Έπίσκοπος Νύσοης, ή
Μακρίνα, κι' ό αοφός Ίεράρχης
Βασίλειος. Δέν μπορεϊ κανε'ις νά
μιλήση για την Έμμέλεια, χωρίς
ή
'Τπηρεσία; τού Τπουο~ίον Σ,ν Ι τό αλο .Αρχοντικό
το ■σιιοΰ καί ήδη σι-νταξιοϋχο:.' ^__._______ „„„,„.·,„,„
Σννθέτης Σκακιστιχών ποοδλημί
Εφημερίδας καί .τεοιοδικα.
-τα Σ κάκι.
Λ
'Λλτίνογλου Αναστασισ τού 'ί'-
λία — Ίσηγόνη,
Πτυχιοΰχο; τής
τη* Εθνικον Πανεπιστημίου
νείον καί έν σννρχεία Πάρρδρος
τοΰ Έλργκτικοΰ Συνεδριον τοΰ
Κράτον; καί ήδη Έπίτιμος Πάρ-
δρος αύτοΰ. Απέδειξεν την θυγα-
τέρα αύτοΰ ΑΓΓΕΛΙΚΗΝ πτνχιοϋ
χον Άοχιτέκτονα Μηχανικόν τού
Εθνικον Μετσοβείον Πολυτεχνεί-
ου Αθηνών ένταχθΐϊσαν είς τά ·'■-
.τονργείον Δημόσιον "Εργον, τό
δέ υϊόν αυτόν ΣΤΑΤΡΟΝ —νχιοΰ
χον Πολιτικόν Μηχανικόν τοΰ ΙΙο-
λντεχνείου Αθηνών καί άριστον-
χον διδάκτορα τού Πολντεχνείοΐ'
τοΰ Λντικοΰ Βερολίνον, άπό δέ τό
1972 έπιχονρικόν Καθηγητήν αυ¬
τού.
Λ
Ανδρεάδης θιομά; τοΰ Θεοδώ-]
ρου, έξ Άργνοονπόλεω; Χαλδία;
τού Πόντον. Πτνχιοϋχος τή; Χο-
μικής τοΰ Άριστοτρλείον Πανε.-τι
στημίοΐ' θεσσαλονίκης. Δ κηγόρο;
'Εδέιΐσης. Δι·ετέλεσε πολλάκις Βυυ
λεντής Ιΐέλλη; καί σθεναρό; άγι»
νιστής των ."τροσ<ΐνγικών δικαίων. Άνέδειςεν τόν εκλεκτόν οίον αϋ- ι' θνικοθ Πανεπιστημίου Αθηνών. Λι τοΰ ΣΠΤΡΟΝ ΦαρμακθΛοιοόν —·] κηγόρος Πειραιώ; όδός Άγιον Πτνχιονχον τού Πανεπιστημίου Η,| Κω )νον 5. Διβτέλεσε Πρόεδρο; Έπ>στ^ν"'ένταχθείς" είς" την Λη-'ν-ά θυμηθή τό όνομα τής Γιαγιάς
μ*σίαν ύπηοι σίαν. Διετέλΐσε Λ·π-'Της, άλλά καϊ τή χάρι τής Άρε
Οιιντής τή; Έθνικής ΣτατιστικτΊ; τής ΤΙΊς.
ύ Τί Σ Ι
τσι άπομονώθηκε στόν έαυτό της Ι
"Αλλωστε, είχε καί μεγάλη κλίσι
πρός τόν άσκητικόν βίον. Όταν.
λοιπόν. άποκαταστάθηκαν τά άδέλ-
φια της καί δέν εϊχαν πιά άνάγ-
κη άπό την βοηθεία της, ή Μακρί¬
να άποσύρθηκε μαΖί μέ την εύλα-
β.κή μητέρα της σέ ένα οΐκογενεια
κό κτήμα τους στόν Πόντο κοντά
στόν Ίρη ποταμό.
• Σ' έκεϊνο, λοιπόν τό Έοημη-
τήριο — Γράφει ό Κ. Χριστιονός
— οί Παρθένες τής Καππαδοκί-
καί τοϋ Πόντου, μελετοϋσαν
ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ ~,Ζ™-' πρίφερ., δώβαο. 'ίχ.:
Κ.Ο.Κ.).
σα σέ κείμενο κυρίου όρθρου: <οι ούτε πραγματώνει άληθινά (όχι. κΓ οϋτε). — ΔιαβάΖω, σέ εφημερίδα, σέ μεγάλου σνήματος διαφημίση: Γνωρίστε την Σχολή σας Ρωτήστε γι' αυτήν Α. ΜΠΕΝΟΥ ΠΑΛΜΕΡ κλπ. (Πρόκειται περί ->μέσων Ιδιωτ.
Έθι£α παραπάνω τόν πόπο:
;άντί τού: ότι). Μέ το ότ:
τό τονίΖομε μέ βαρεία, δέν άλλό-
Ζει τό πρόγμα. Ο ύπογραφόμενος,
τόν τελευτοϊο καιρό, έχω καταργή·
1 σει τή χρήση τοϋ: πώς μέ την
; έννοια τοϋ: ότι. Γράφω γενικά.
' ότι (έξόν άν πρόκειται περί π>-
'οτού διαλόγου). ϊεκινώ άπό τύ
σχολήν.). Άππράδεκτη ^ _
προκε,μενου Λιμ,
(6πως
αυτή,
άς και τού , μ
τή Βίβλο, έπ.δίδονταν οέ φ.λαν-1 περί σχολής. Η σωοτή γράφη
θρωπικά έργα καί μάθαιναν πώς ' ναι:
νά γίνουν κ,' αύ'ές μ.ά μερά κα- Ι ΐρωτήυετε άναφορικα μ
λοι εύρισκον κσταφύγιο.
«<Α κατανόησι, ήταν μ,ό δεομη δπου δ- ι -- ■·· -- - ι . ·>
οτοονπ Ι λες κα: όφοσ,ιομένες μητέρες σπν (π^ο^ε,να,)^ ^ ^
άοθοων είς "Κλληνιχ^ς καί Ξένας τος μέσα στήν καταχνιό, προ ε-
' ό
,1ΙΚρατοϋσε τότε σ' όλο τόν κόσμο.
Γιατϊ ή θρησκεία τοϋ Χριστού μος
δέν είχε άκόμα εδραιώθη καί οί
την 'Εμμελεια καί άδελφές
την Μαρίνα.
πού άφιέρωσε
διαβάΖομε συχνά. Οί συντάκτεις
άπό τή μιά κολοβώνουν τις
ιηλεφωνώ κ.ά.) είναι προϊον ά-
~1 γραμματοσύνης. Εϊπα κάπου ότι,
.^"'αντίθετα πρός δ,τι συμβαίνει αί
• ζένες πολιτισμένες χώρες, ο!
νεοέλληνες μορφωμένοι εύκολα
καθιερώνουν καί παραδέχονται λε
κτικούς τύπους πού χρησιμοποι¬
ή άμόρφωτοι (π
Τό
„ —-----—-----, . · . ~α ουν αγρυμμυιυι ΐ| υμνμν*"·"· ν-,
ολη τού τή Ζωή στσύς φτιοχο,Μς < ΛέΕε,ς, _άπό την <**«^£ , έλληνες εενοφωνοι) Το φα,νόμε- εΐγόνοιες, οί ■-*·*■! _ , ν,ΐνονοιες, οί κακι&ι., ι» ιιυμ'-'.,ιτΊ ι Όδαντ,ϋτρ',ν^ «« "°> τά παραοτρατήματα, ανδ-
καί στούς ταπεινούς, προσευχόταν, ' ψουν:
θου- κ.οκ.
1 θία. Ή
άπό την βαρεία Εύρώπη
αύτό είναι άνακολοιι
σ^ούς" άνΤρώπους.έπ,κροτον : ϋμνους τού, πσύ_ μέρα^καΙ .,ύχ"
Εθ ημ
ΌδοντΙατοο; Αθηνών. ί.ι-- σαν παντού. ΤΗ ανθρωπότης σά
ό; τοΰ
Πολ.ιτιχοΟ Μηχανικόν
άοκήτευε, εϊχε έΕαντληθεί στό με-
,-.ν-'- λε'υε Όάν'τούς τυφλσύς οτό σκσ- τα£ύ φοβερά. Συχνά. λο,πόν, ο-
Ι«ΑΧ- τόδι τής άμαθείας, ώσπου νά βρή ι αν άπόκαμνε π,ό, βφ.νετόν κό-
σωστό της δρόμο. Ι σμο καί πήγαινε στή
Η ΜΑΚΡΙΝΑ, σάν μεγαλύτερη ( τής Άγόπης,
τού. Έκεί, ή
τον έκ Χοοόσκιοϊ τή; Μαγνησ.ας
Μικρά; Άσίας καθηγητού Γπι<ι- σίων Σμύρνης, αειμνήστου ΗΛΙΑ που Πταν. τα καταλάβαινε όλα τού τα. Γι' αύτό άμα πέθανε ό πατέ- ρας της, ή φιλόστοργη έκείνη κό· ρη, στόθηκε πιοτά πλάϊ στό πλε'ΐ- ,, .. ρό τής Μητέρας της κα βοήθησε Πτνχιουχο; της Ναμικής τού Έ- .. . , , . ., . . η.......- ,ΐ.....__._..;„. .υ..,.,, Λ πολυ στήν άνατροφή των άδελφων ΑΛΤΙΝΟΓΛΟΤ. Λ Τσιρίδης Χαράλαμπο; τοΰ Γι ι · γίοΐ', εκ Κοώμνη; τού Πόντον της... Ή ΜΑΚΡΓΝΑ. λοιπόν. είχε γί- λιονία; τής Ιταλίας. Λ Βαφειάδης Βίκτοιο τοΐ' Ιγναιί ου, έκ Σμύρνης. Πτΐ7.ΐ"<'Χ°ς Ά'.'- χιτέκτων Μηχανικός τοΰ 'Εθνικοϋ Μετσο6είου Πολυτεχνείοι· ,Αθηνίό'-' κια Διδάκτωρ τή; ΙΙολυτεχνιχής Σχολής τοΰ Πανεπ,στημίου Β«ΐ)θ- λίνοι1. ΆοχιτεκΤζον Μηχανικό; καί Πολεοδόαο; Αθηνών όδός Κορ*)ι- τή; Άδελ'{ότητος Κποιμνα.'οι νει τό δεΕ'ι χέρι της Έμμέλειας. Ποντίιον Άττ.κής κα'ι επί πΓ·λ''.Ί ΜαΖί κύτταΖαν τό νοικοκυριό, μα- έ:τη Γενικάς Γραμματεύς τή; Ένώ σρΐυς Ποντί(ον Πεκ.κ * 'Λρόανιτίδον Αίκατερίνη Λη εί Ζι μεγόλωναν τά παιδία, μαΖί ά- γαθοεργοϋοαν. Όμορφη πολύ κα'ι μέ χίλια χσ- •αητρίΌυ — Σ αραντοπούλον, ί;' Ρίσματα, ή άδελφή τοϋ Μεγάλο: γεωγραφικά όνόματα (Χί ος, την Χίο ή Χιό, Ρόδος, ι Ρόδο κ.ά.) κα'ι κάποιο καθιερωμέ να στήν καλλιεργημένη νεοελλη 'ρωλιά νικιί ούσιαστικά (όδός, την δδό πρόοδος, την πρόοδο κ.ά.) δα γνωρίΖει κανονικά αίτιατική θήλυ κρίνα, τόν νοαήλευαν, τόν δυνά- κο° (ούσιαστικοϋ ή έπιθέτου) πού μωναν καί τόν έστελναν πάλι Εε- να λΠΥει σέ -ό (ν). Έπομένω^ κούραστο στά μεγάλα καί ύψηλά καιρός είναι οί συντάκτες τού Τύ καθήκοντά τού. που νά έχουν τό θάρρος νά ._ . . . γοκγπ φουν: στη νότια Ιταλία, οτγ » Ο άλλος αδελφος, ο ΓΡΗΓΟ- ψ , βαρεία Εύρώπη κ.ο.κ. Έπισης, η ΡΙΟΣ Νύσαης, ήταν ένας άνήου- χος θεολόγος πού όλα προβλήμι- ια είχε νά λύση. "Η πνευματικ.ή τού Ζωή ήταν μιά άγωνία. Ήτπν ένας άχόρταγος σέ Γνώοι καί Σο- πως ό έδώ ύπογραφόμενος, τώρα πολλά χρόνια: νότια τής 'Αθήνας, βορεια τής χερσονήσου τοϋ Αι'μο1 κ.ο κ. Αύτά είναι νεοελληνική, 03 φίΓΈρευνητήςδε7 μέγας των Ά- ^ γλώοσα. Τά άλλα είναι τυν.ο γίων Γράφων. διωκτισμοί, Άημοΐ'Τλή Νικηιιηδεί,'ΐ; Μι: Βασιλείου, ήταν περιΖήτητη νύφη Άσίας. 1!τι·χιοΓ7/>: τής Παντί'Όν Ή ϊδια δέν τό έπιΖητοϋσε αύτό.
Ανίοτάτη; Σχολή; Πολ τικών Γ- "Ομως, ή Μητέρα της, πού >αχτα-
πιι είς την η-
τοϋ ί»ποι·ργ·ί·'Γ
;λ·:σεν ήνι-ιτί -
δή εύτυχισμόνη πρ:·.'
κτώνο; 'ύθ. Λιετέλεσε Διπθνντή; Ι .τστΓ,ιιώ ίνταχΙ)
καί άνα,τληροιτή; Γενικάς Διε>>θι·ν' μοσίαν {ι.ιηρεσίαν
τή; τοϋ υπουργείον Α' ο·κοδομήσε θϊχ.ονομικών. Λιρ
(ος καί αργότερον ειργάσθη ρ'ις οος ν.τά "
Βίλγικόν Κογκό. "Ηδη τυγχάνει ντδοίοι·
ΓεΛ'ικός Διρνθνντής τή; Εθνικής τοϋ ι κ λ έκτον Συμίίονλον τον '!·'- ν.ασε μέ έναν νέο άντάΕιό της.
τ»ΰ^γκτ.κοθν προχώρησε στήν
Κπάτηι·;. Σΐ-ϊιγος Τπε κόΡηΰ της, πού την άρραβά·-
Κτηματιν.ής Έτα·οείας. Τίό; τοΰ ί λεν"Τικ'»Γ· Σννεδρίου ΚΩΝΣΤ Χ
δκιπρεπον; "έν Σμνρνη 'Λρχιτέκ'ο ' ΤΙΧΟΤ Σ Α ΡΛΝΤΟΠΟΤΛΟΪ
νος Μηχιινικοί, αειμνήστου ΙΓΝ'Λ ' Λ
Οίκονομίδης Παναγιώτης τυΰ
'εοδιόρΐΛ·, έν Τρίΐ.-τεϊ.οϋντο; τμγ
ΊΊΟΤ ΒΛΦΕΙΑΔΟΤ, Μηχανικ'-Ο
τοΰ περκτήμον Θεατρον ΣΜΎΡ¬
ΝΗΣ έγκατιστ«θ.:ντί>; καί εί; "Α
θή' άς μετά την Μικρασιατικήν <α Τ(»στροψήν. Άνέδειξεν τού; λαμ. προνς 4ο« αυτού ΣΤΕΦΑΝΟΝ — ΙΓΝΑΤΙΟΝ /.αί ΓΕΩΡΙΊΟΧ σπουδαστάς τού ΙΙολντεχνείον τής Ρωμη;. * #* ΆρΛανττίδης Άναστάσιο; τ,,Ο Δημητρίον, έ; Άριιοντλή Νικομιΐ- δ*!α; Μικρά; Ασίας. ΙΙτνχιανχης τής Άνωτάτης Σχολή; θίκονοιιι- κών καί Έμπορικών ΈπιστημιΤ,ν ένταχθείς είς την Δημοσίαν ίαηρε σίαν τοθ {«ονργείου θίκονίΐμιχΛν Διετέλεσε ϋπάλληλος τού Γενικόν Λογιστηρίου τού Κράτοΐ'ς. ]ΙΛ>|
διατηρεΐ Φοροτεχνικόν καί Λογιχπ
κόν Γνας ?ίον.
Α
ΜαΊ'άν.η; Ιοκΐννη; Τού Μιχαήλ
ίξ Άδραμνττίου Μικρά; Άσία-.
Πτνχιοϋχος τής Σχολή; Πολιτ-
κων 'Τπομηχανικών τοϋ 'ΚΠνιχοΓ·
Μετσοβει'ου Πο·λ>>τ<·-χείι»ν 'ΛΟι,- νών. Πολιτικάς 'Τποιιηχανικό; χαί Εργολήπτης Αθηνών, όδός 11 ο 11 - μπονά 10. Λ Μοραΐτης Άλέξανδρος τοϋ IV., οργίον, έκ Σμύρνη;. ΙΙτι·χ1οΰχες τή; Χημείας τον 'Λμεοι-χανικοί Πανε.τιστηαίοιι τή; Βηρντον κιιϊ τής 'Ιατρική; τον Πανε.ιιστημίοΐ' των Παρισίιον. Μικςιοβιο-λόγος — Βιοχημικός εγκιιτηοτηθείς κνοίοις κ(ΐί διααρέί|'α; είς ΆλεΕάνδοειαν. Διετέλε(ΐ€ χιιί ιΛε> θιιντή; τ «Τι ν Μι
*/4ρο6ιολογικών 'Εργαπτηοίον Τι>Γι
Γαλλικοϋ Νοσοκομείιιν Άλι-£ιιν-
δρείας. Τίος τοΰ γνοιστοΰ Φα·.ιιιιι-
κατοιοΰ κα'ι ιδιόκτητον τή; μεγι·-
λυτέρας Φαοιιακεντ κης
Πόντον, έκ γονέ(^ν
ά,τύ τά Πλάτωνα τή;
Άλλά ό φωτεινός ούρανός καί
γ, άνέφελη άτμόσφαιρα, δέν είνο'
μόνιμη κατάστασις οτή Γή.
"Ετσι κι' ό όρίΖων τής οίκογε
νειακής εύτυχίας πού έτοίμσΖότσν
ΐ.ιΓ'ν. νιά την Μακρίνα, σύντομα σκο·
το;. Δικηγόρος Πειραιώς. Διετί'λ»- τείνιαοε.
αί Ν'ομικά; Σι<μ6ονλ.ος τού Δήαον Ό νέος πέθανε πρ'ιν ένωθοϋν Κει,ατσινίον 'Λττ,κή; καί ήδη σιν μί·. τα ίερα δεαμ6 τού γάμου κΓ τα,ιοΐ'χο,. ^ ή εύαίοθητη κα'ι συνα οθηματική Μαϊάχη Ελένη* τού Μιχαήλ ίξ ΚΟΡΠ πλΐνώθηκε κατάκαρδα, γ,α- •Λδο(ΐμνττίοι. Μικράς Άσία; Ίΐτ,ι ''■ τόν ε1Χε άγαπήσει βαθειά Ρ-Ι χ.οϋχο; τή; Παντείοΐ' Άνω'άτης Σχολή; ΠολιτικΛν Έπιπτημιΐιν Γν Ειιχθεϊπα ΐ'ΐ; την Λ>ιμοσ!α< ϋ.τη·.ε σίαν τού ί'.τονργείοι· Δημόσιον "Κο 1 «Από τίς δύο αύτές ύπέροχΓς ' .. „ . . . .^ 1 — ΔιαβάΖω σε έγκριτη καθημε- καί εύλαβικές ΓυναΤκες, ή Έμ μέλεια πέθανε, φυσικά πρώτη, κι' ή Μακρίνα την άντικατέστηοε κυ! κοντά στά άδέλφια της στό Κοΐ νόβιο τοϋ Πόντου. ' ΕΖησε δέ ώς τα βαθειά της- γεράματα κι' εϊχε την πικρή μοίρα ρινη εφημερίδα: «Ό τάδε οοκαοί- οτηκε μέ τόν τρόπο τοϋ δεϊνα» Αυτο τό: σοκάρω, σοκάρομαι σο καρίστηκα κ.οκ., άπόβραομα των σαλονιών λεβοντίνικου τύπου, μή¬ τε κάν στήν καθημερινή ομιλία έπιτρέπεται νά χρησιμοποιεϊται ό νά δή όλη την οίκογένειά της. Ι.... " -. ε 111 " ' κομα ολιγοτερο στις στηλες δή έκτός τού Γρηγορίου, νά πεθοίνη ' ... · ο·ι κ " κ ' μοοιογραφικου οργανου που Ειλε πρίν άπ' αυτήν. Αυτή ήτο ή Άγ:Ό . ... . . „. ... . 1 ' , να δινει τον τονο. Οί ελληνικέ( Μητέρα, τοΰ Άγίου Βασιλί:ου, | πού εδημιούργησε άληθινά, πρό Ι γματι, μ,ά οίκογένε,α Άγ,'ων ό-' σό"ρεστΟι αΟτό ^ άποκρούει, μοΰ θρώπων, πού κάθε χρόνο ή Χοι- | χτυπ5 δυο6ρΜτα οτο αύτί ε5να οτιανοσύνη μας καί ή Άγία μας Ι όποκροϋοτικο Ό,τ,δήποτε δλλο Έκκληοία καί όλοι οί Χριστ.ΓτνοΙ. ^ γράψε|ς έζον χ6 χυδαί0 τΛ>.
την τιμούν καί νεραίρουν την Ά· | οαλονιών. οοκάρω.
είναι: ΕενίΖω, ΕενίΖομαι,
παραΕενεύομαι, παραΕενεύομαι δι:
γίαν ταύτην οικογένειαν.
Γ. ΗΛ ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΓ
Ή Ποντιακή διάλεκτοο
γον. Λιετελεσε ιΛενθυντή; ταν ύ] ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ 1ης ΣΕΛ. λί). ΜείΖων λοιπόν προσοχή προ-
πονργιίον Δημόσιον "Εργον.
Α
Χίΐχα.,ιονλη Άργνρώ τοϋ Νι/ο.
οίας τής παρουσιάοεως τουρκι- ' κειμένου νά εκφέρωμεν γνώμην έ-
κων λέΕεων είς την Ποντιακήν | πί άκρως οοβαρών καί λεπτών Ζή
Έπισημαίνω άκόμα τα άκόλουθα
άπό έπιφυλλίδα γνωστοϋ φιλολό-
γου: Άνάμεσα στά δύο αύτά στό
δια, άλλοτε περνάει ενα χρονικ6
διάοτημα άσήμαντο, καί άλλοτε. .»
Όπως έγραφα τελευταία ή έΛλη
νο άΕίΖει ίδιαίτερη έρευνα καί εί
νοι καθαρά κοινωνιολογικό. Τα
αίτια: πρώτα ή άνυπαρεία ένιαΐας
γλώσσας, δεύτερο ό «δημοκρατι
κάς» χαρακτήρος τοϋ νεοέλληνα,
άλλά καί ή· ελλειψη σοβαροϋ πν-
τικρίοματος τόοο πολυτίμων
Η Η ΜΙ) ΚΑΙ Ο ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΑΥΤΗΣ Ο ΠΑΠΑ-ΓΕΟγΓι0Σ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΠΟΥ Κ ΟΥΚΙΔΗ (ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΥ)
ΙΑ'
ο Παπά - Γεώργης ήταν πν?θμα
δυνατόν συνάμα καί μόρφωοιν Κο.
Όταν συμπλήρωσα την ίσ,οοία θώς πρέπε, είχε, καί διά ούτό
τοΰ Παπά - Γεωργίου μού ε-χε ήταν είς θέο.ν νά συσκεφθή μέ
μία περίπτωσις ένα εϋρημο άνε- ,όν Άγιον Ν,κοδημο καί ετο, έ.
κτ,μήτου θησαυροϋ διά έμένα | Χει δώσε. εις τόν Αγ,ον την Πε.
Καί ετσι
επαλήθευσε αύτο ιό | ποίθησιν ότι ήτο βξιος διά
εϋρημα:
τόν λόγον γοϋ ΆΓμνή-
οτου
Δαοκάλου ότι πράγμοτι ου-
νάντησε τον "Αγιο Νικόδημο, καί
την δική μου ύποψία διά τόν Πα¬
πά - Γεώργιο ότι εϊχε έργοεθή
διά την 'Εθνεγεροια, Πώς ίγινε
ή άνακάλυψις; "Ετυχε νά βρώ τνα-
μικρό βιβλίο. Είς τα Έκκλησιαοτι-
κά, Έκδόσεις Έθνικής Έ'ίτπον
Γεντηκονταετηρίδος.
Τό έΕ.ω φύλλο τοϋ βιβλίου γρά-
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ» υπό
άρχιμανδρίτου Νικοόήμου
πούλου.
Τό δνομα "Αγιος Νικόδημος
μοϋ έφερε είς την μνήμη μοο την
ουνάντησιν τοΰ Παπά - Γεωργίου
μέ τόν Άγιορείτη Νικόδημο πού
ήθελε νά ουμ6ουλευθή.
φεΐ:
ουνοπαντήσεις συχνότατα μέοα τ·ί
βιβλία άκυρολεΕίεα, ύπερβολές,
περιττόν στόμφο καί κούφια αίαθη
ματολογία.
— Ή άγλωοσία (διότι αυτού έ
χομε καταντήσει) έχει έπιφέρει
συγχύση έννοιών πού φανερώνε-
ται στήν άλλοίωση ή κατάργηιο
όρισμένων φραστικών ή ουντπκτι
κων τύπων πού ή Ζαιντανή, δημο
τική γλώσοα είχε πλάσει μόνιι
της. ΔιοβάΖω σέ μεγάλης κυκλο
φορίας εφημερίδα: «Ό νέος πρέ-
οβυς τοϋ Ζαίρ είς τόν κ. Μακαρέ
Ζον». "Αλλοτε ό Τύπος έγραφε.
στήν καθαρεύουοα: παρά τώ κυ-
•ιω ΜακαρέΖω. Η δημοτική ομαΐ':,
όπως έγνωρίσαμε τόν συντακτικόν
υπο άπό γεννησιμιοϋ μας, εϊχε
'δώ καί έκατόχρονα καθιερώοε,
ό: στοϋ κυρίου. στής θείας τ~υ,
:πήγα ή ήμουν στής θείας μου
'>.ο.κ. πού αημαίνει «στό σπίτι "Γής
θείας μου» ή, οτήν περίπτωοή μας,
είς τοϋ ή: ότου κ. Μακαρίχοπ.
(έξυπονοείταΐ: οτό γραφεϊο)-, Άλ-
'.οίωση τοϋ γλωσοικοϋ αίσθήμαΓος
Ναί μέν έδώ καί χρόνια άκούομΰ
έδώ στήν πρωτεύουσα, στόν προ
φορικό λόγο: πηγαίνω στή Μαοία.
ήμουν ατή φιλή μου κ.ο.κ., άλλό
αύτά δέν έπιτρέπεται καί νά γοθ
φονται. Είναι τύποι πού οτεροθ,
τή γλώοσα άπό την άκριβολογία
νίκη γλώσσα. άκόμα καΐ ή δημο Ι κα' τον έννοιολογικό της πλοϋτο,
τική, δέν γνωρι'Ζει τέτοια χρήοη , άΛλωστε άντιβαίνουν στό γλωσσι
1&ον'-Τσό)Λ™.''ίϊ''Αλατάά™ έκ συνα,σθηματ,κών καί μόνον λό | τημότων. ώς εϊνα, τό περί _τής
δλ
τή; 'Επνθραίκ; Μικρά; Ασία;. γων προκαλουμένη, δέν δικαιολο
ΙΙτνχονχο; τή; Φι.λθ(ΤθΓ| ιν.ή; Σχο- γείται
5έν Ζημιοϋιαι έκ τής
λής τοΰ Εθνικον Πίΐνε.τιπτημίον αληθείας ό έλληνισμός τού Πόν-
Λθηνών. Καθηγήτρΐα τής <1>ιλολο- 10υ Ειδικώτερον ό άπό των στη-
γίιις ίί; ΛημΟΜα Γνμ άσιιι χιιϊ ιιϊ-
τγ.-τγιτι; (ίοηθό; Γνμν«σ άρχης. Σν
^νγο; τοθ 'ΛντιστηατήγοΓ έ.Ί.
Κ(,ιν)ον Τσολάκα "/.(ά ιιήτιΐ',ι τον
'Κ.τιάτοον Κιιρδιολόγιιν 'ΑΙΙι^νών
Ηι"(ΐδ(ί)ΐ_>ον Τσολάκα.
ΚεράπΓγλον ΕϋτνχΗΐ τον
Ο' ι·ις,
υπό τόν τίτλον « Ομιλεί Πόντιος»
κ. Κ. Ιορδανίδης έκφράΖει την
δυσφορίαν καί κατάπληΕίν τού
έρωτών είς ποιαν περιοχήν τού
Πόντου μετεχειρίζοντο αύτάς τάς
ί τουρκικάς λέΕεις; Καί άπαντα) τέ-
τή; Κων) ι
Πτνχκινχο; τή; Φ.λοσοη
ί ραν των ώς ανω αύθεντικών κει
φύσεως καί καταγωγής τής Πον·
τιακής διαλέκτου.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ
Πρόεδρος "Αδελφότητος
ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ
ς ρη ξ
πον καί (| ιλανθιχό,ιον, άειμνι'ιστου
ΓΈΩΡΓΙΟΤ ΜΩΡΑ ΙΤΟΤ.
Μονμτζή; Άνιχστάσ'ο'. τον ,Ιο
άννον, έ/. Κνδοινιο ' Μικρά; 'Λσί
ί μένων (Ιστορικόν Λεξικόν, πε-
II.
ν-.τιατΓ,ιιίο». «εσσα,λονίχης. Κα Ριοδικα κλπ·) κα' τήΰ μνήμης δλκ ν
θηγήτ?ΐ(ΐ τή; Φιλολογία; γ!; ηιιό ' Μθί έκ Πόντου, ή πηγή έκ τής ό
σία Γπινάπια '/.ιΙ !|δη ΓυιινιισΐίΊρ. ' ποίας ήλίευυα τάς ολίγας μόνον λέ
Χ'.;· ■ Ι Ε,εις είναι άνεπίδεκτος άμφισβητ,|-
σεως (Χ. Συμεωνίδης διδακτορι-
Κιιρκιιέλης Κιΐιν)τίν<ις τι·ϋ ^'εο δόο(Ί·, ,'ν. ΚιΊιΐ' τή; Ηιθννία; Μ - ■/.ράς 'Λσίος. ΙΙτυχιοϋχος τή; Νο ΐιϋ 'Λι.ιστοτελείιιν Πά •■-Τ! Θεσσ'ΐλονίκης. Δικηγιιρος έ'ιγ'ΐσθείς τί; Θεσσαλονίκην. Σνγ ιΐ| Μ1; άϊΐολόγιον εργασιών καί ιιική; ιιελετ,ΤΛ επί τή; έργατική; Νομο- Κ|κας Οεσίιις. κή διατριβή εγκριθείσα άπό την Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστη¬ μίου τής Βόννης Άρχείον Πάν τού Τόμος 31 σελ. 19 - 314). Ή διατριβή περιέχει ύπερχιλί άς έν χρήσει τής ποντιακής, τουρ 'Λ.ΐΓίιίι,ισεν. Τό ποσοστόν τουτο Ά£ (ι)ματικό; ΤΙρίιν.ο ν τού Σ(ί>
ματος Στριιτοϋ 'ϊϊθνική; Άμΰννς,
'.ς είς τ.') Στράτινμίΐ. Άν
τισινταγματαοχι;;
είς ^εσσαλονέ/.ην
Δοαγοίϊΐη 71. Σ ν
ΐαί σ.τανίι.ι
έ. ά. δ! ι ιι ι' ν 11 ν
όδό; "ΙθΛ·ος (
γρα(| ρί'; (Ίίιο- |
ι-ιδος τη;
, ___________ Κ Ι Σ '
1894 — Ι924». 'Λνίδε-ι·. -'»νΙ
λαϋ-τί>όν υϊόν αντον ΙΩΑΧΝΙΙΧ |
διδάν.τοριι τή; Χπιιπα;, διά δ Γ-
τοϋ: ί«ΐΐοτρο<( ία; χορηγηθρ στ;; ί · πό τοΰ Πολΐ'τεχνείον τή; Καλ.σροΰ ηί τής Διτική; Γεομιιν.α: καί η Λη Έ.τμ^λητήν τή; Φνσικοχημεία; τοΰ Αρ στοτελείον ΙΙανεπιστηιι'ον έν μέσω των 20.000 λέξεων έλ- ληνικής προελεύσεως δέν είναι Π.χ.δροιιίδη; Κύάγγελος τον'6ε6ο'ως υπερβολικόν, ιΐ',στε νά άλ ν,;, | Κ'.ινίνον, εν Κιονΐ.τόλΐως, Ποντια λοιεΤ τιίν έλληνικοτηια τής ποντιπ κης κπταγοιγή;. Πτι>χιοΓχος κιχί ι-ής διαλέκτου. Ο γλωσσολόγοο
Καθιγητή; βεολογία; εί; τά Ίθι-' ι ^ άλλου καθηγηιής Γ. Π. Άνα,-
ν νωστόπουλος παρατηρεϊ (Μ. Έγ-
κυκλοπαιδεια Πυρσοϋ) ι « Γα ποντ-
1 .' . χν ""''■'.""','"
V,"
,", κά άποχωρισθέντα ενωρίς διά γεω
Γ.·ι- τον Ναόν Αγιον Νι-χολα- ...
Γΐ'ΐινάσ α
1 Ιυ , χρ'ΐτίον :■'ριστιν
χορακτήοα.
"Ολα μέ μεγάλα νοήματα. Ζεστ.'ι
ΛλΟ ζίοή, καλωβννη καί ανΛρι·ιη:Ί.
Τό. διηγήματά τη; είναι ένα άνθο
χήπιο μέ διάφοοα λυνλονδια πού
κάθε λονλούδι% είναι Ινα διήγημα
και τΓΫΐοριστοϊι; χαρακτήτες. Τ·'·ν
άν· γνώστη τοϋ 6ιί>λίου τόν προσ^λ
κνει άμεσος τό έ διαιτχρον, δι.Ίτι
ή κυρία Καλλ ό,τη Κολιοπυΰλον —
Γρ!6α λέει στοΰς άνθρώπου; πόίΐο
δί Γ ί
Κατ' ακολουθίαν έλέγχεται ώ;
| ί.βάοιμος ό ισ^υρίαμός τοϋ ίπ:-
1 κρίνοντος ότι ^ίς την περιοχήν
τής καταγωγής τού (Νικόπολις —
Γαράσαρη) ώμιλεϊτο μόνον παρε-
φθαρμένη όμηρική μέ ελαχίστας
τουρκικάς λέΕεις. Καί έρωτώ ή
μητέρα τού έγνώριΖε καί έχρησι-
μοποίει τάς άπλοελληνικάς λέΕειο
θρασύς, συνωοτισμός, βρυκίιλαΕ,
χάλυψ ή τάς έν χρήσει άντιστοι-
ρΓν<ιι καί ή ηχονή της γί- ί ης γ νεται ί^να μέ τί; φωνές των <ν- Ορώ.-των. "θπω; καί ή ϊδια έτσι καί τ(Ί διηγήματά τη; δίνοτΛ1 τή; γ^νση τή; καλ<ι)σινης καί τή; άγάπη;, χορί; πρρισσολογία. Γρ :κά τά «Ψνχανεμίσματα» άποτελοΰν άξιό- λογη είσφορά στά γοάματα. Γιάννης Μανίκα; Η ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠ1ΤΤΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΟΥ ΕΟΕΧ ιών άριθμητικών άπολύτων. Θ;Ί γραφείς «περνόει άσήμαντο χρον- κό διάστημα», όπως λέγεις; ίπε- ρασε πολύς καιρός, άπό τότ: έ¬ χει περάοει χρόνος, επήρα γυνοι- κα, φέρε μας λόχανο κ.ο.κ. (Ό τίτλος, πάλι, «Ή μετάπτ·.·; οη άπό την... στήν καθημερινή ρουτίνα δημιουργεϊ έναν κίνδυνθ' είναι Εενότροπος. Τό «έναν» είναι εντελώς περιττό. Ή γλώσσα μας λέγει: δημιουργεϊ κίνδυνο). 'Επίοης ό ϊδιος φιλόλογος συνη θιΖει τά: έπροκαλοϋσε, έπροφερε καί τά παρόμοια. κάτι τό γραμμα τικά λαθεμένο. Πρίν άπό πρόθεοη ναειποΰμε. δέν χρησιμοποιεϊται ή σϋΕηοη. Θ6 Παρουσία πολλων επισήμων ΥΡάψεις; διόβασα. προκαλοϋσε. όπως είναι ή γλώσσα. Εϊμαστε ό | Αυτ0 τό βιβλίο άγόρασα, καί λαός τοϋ διψορούμενου, τοθ ;;οτό £Γ,φυλλίΖοντας μέ μεγάλη πε>-οί-
προσέγγΜη, λαός πού δέν συνηθ!- | 0ηΟη ότ| κανει θά βρώ είς
Ζει νά άκριβολογεϊ. Γιό τούτο θώ ' 1Ο βιβλίο. Καί, πράγματι, 5·ά έ-
μένα ό θησαυρός εϊδε τό ψώς.
Είς την σελίδα 128 - 129 ^οϋ
μικροϋ αυτού βιβλίου γράφει πε¬
ρί «Χρηστοηθείας» καί έΕηγεϊ ό
συγγραφεύς τοϋ βιβλίου άρχιυον-
δρίτης κύριος Νικόδημος. Ή έ-
πωνυμία λίαν έπιτυχής, ά)ς γράφει
ό Άγιος. «Τούς λόγους εκρίναμεν
εϋλογον νά ονομάσωμεν Χρηοτοή
θείαν των Χριστιανών».
«Αίτία, άφορμή, σκοπός: Ή
πολυετής δουλεία είχεν άνασ'εί-
λει διά τούς "Ελληνας την μόρ¬
φωσιν καί τόν πολιτισμόν τής ψυ-
>ής. Ή άγνοια ή όποία επεκράτει,
ωδήγει τούς άνθρωπους είς βίον
άσυμβίβοοτον. Πρός την εθνικήν
των παράδοσιν είς την Χριστιονι-
.-.ήν των ίδιότητα. Αίσθητή ήτο ή
όνάγκη τής διαφωτίσεως τοϋ δού-
>ου Γένους.
Ό Άγιος ενισχυθή είς τή» α¬
πόφασιν νά συγγράψη την χπη-
οτοήθειάν τού καί άπό σχετικήν
παράκλησιν ενός Ίερέως. Οοτω
γράφει ό ϊδιος ό "Αγιος.
«Διά νά δώσωμεν ύλην καί έ-
πΐχειρήματα πολλά είς τόν τούς
>όγους τούτους Ζητήσαντα ςίδε-
σ μώτατον καί εύσεβέστατον έν
ίερεϋσι παπάν κύρ - Γεώργιον τόν
καταγόμενον έκ τής κατά Και-
οάρειαν κωμοπόλεως Νέβ - οεχίρ
τουρκιοτ'ι καλουμένην κα'ι είς κά¬
θε άλλον άπειρον ίεροκήρυκα τοϋ
Θείου Εύαγγελίου. Ό Συγγρα¬
φεύς». Τά ανωτέρω άποτελοΰ/ ού
μόνον την αφορμήν τής ουγγρα-
φής άλλά κα'ι τόν σκοπόν αυτής.
«Τούς παρόντος λόγους έσύνθιοα
άποβλέπων ούχι είς τούς έπαΐνους
των ολίγων καί συνεπών, άλλά είς
την ψυχικήν ωφέλειαν των πόλεων
καί ουνεπών Χριστιανών».
Τόπος καί Χρόνος; Καί ι,ϋτη
έγράφη είς τόν τόπο τής ουγν&α-
φής των περισσοτέρων έργων τοϋ
Άγίου είς την Καλύβην τού «Ά¬
γιος Βασίλειος» τό 1798. ,*ϋτη
ή συνάντησις τοϋ Άγίου μέ •'όν
Παπά - Γεώργιον μάς άπο<σλύ- πτει ότι επήγε όχι μονάχα νά ουμ βουλευθή τόν Άγιον, καί βλέπο¬ μεν καί μίαν συνεργασίαν των όύο Άνδρών όπως μάς παρουοιάΖεΐ ι ό κό α"ιοθΓμα πού θέλει τόν πηγαίνω στής Μαρίας, ήμουν στήο φίλης μου (δηλαδή στήν κατοικίο της). ΠροοέΕετε πόσο άλλόκοτο είναι τό: «Ήμουν ατόν όδοντογιϋ ιρό» καί θά συνειδητοποιήοεΓε τό πράγμα. Ό περίφημος «λαό;;», που έπικαλοϋνται συχνά οί δογματικο τοϋ ψυχαρικοϋ δημοτικισμοΰ, έλε γε καί λέγει άκόμα όπου οί τ·ίχα γραμματιΖούμενοι δέν τοϋ έχου" νοθεύσει τό γλωσσικό αϊοθημα: "Ημουν ότου όδοντογιατροϋ και μοΰ έβγαλε τό δόντι. Αύτό είναι έλληνική γλώσσα. Αλλά θά τα Εα· ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ" Είς έορταοτικήν συγκέντρωσιν 'ϋ προσωπικού ού Έθνικοϋ Ορ ___________μικρό βιβλίο. ΕΟΡΤΗ ΚΟΠΗΣ ΠΙΤΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΗΣ γαν,σμοϋ Ελλην,κής Χε,ροτεχ,ίας ΛΩΡΩΝ ΜΕΤΑ ΠΡΟΙΤΑΜΜΑΤΟΣ ΚΟΥΚΛΟ- — έν τη κεντρική αιθούση τοϋ με γάρου τούτου — έγινε την 12 1.74 μεσημβρίαν, ή κοπή τής πατοοπα ραδότου βασιλόπιττας επί τώ Νέω Την Παρασκευήν 11)1)1974 καί 9) Ό 'Επιθεοιρητής τής Γ' Πε , Ετει. Ό "Αγιος ενισχυθή είς τήνά- πόφαοιν νά συγγράψη την χρη- στοήθειάν τού καί άπό σχετικήν ΘΕΑΤΡΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΗΜΟΝ Ν. ΙΩΝΙΑΣ ΑΤ- ηαρά"κλησ.ν "ενός"'·,ερέωΓ*:Λρα ΤΙΚΗΣ άποοτολή Έβνικοΰ συμφέροντος Καί γράφει ό Άγιος. «Διά νά (">ώ.
οωμεν ύλην κα'ι έπιχειρήματα ΓΟχ.
λά είς τόν τούς λόγους Ζητήση.
τα Αίδεσιμώτατον καί Εύσεβέοι0.
τον έν Ίερεϋοι Παπά - Γεώργ,,
όν». Έδώ καθαρά βλέπομε/ όΤι
τόν εύρισκε άνθρωπο όπως -,Ον
Ζητοϋσε, καί είναι όλοφάνερο Οτ,
η περιοδεία τού Παπά - Γεώογη
εϊχε προγραμματισθή καί ύποδει-
χθή άπό τόν Άγιον
Ετσι ό Παπά - Γεώργης όηό
τό Άγιο Όρος μεταβαίνει ε,ς
Κωνσταντινούπολιν μέ την σύαΐα.
ση τοϋ Άγίου, Ινα έφοδιασθή (Ίπ0
τό Πατριαρχείον μέ πλήρη έΕου-
σίαν καί χωρίς ένόχληοι άπό κα·
νένα καί νά περιο'δεύση όοες πό¬
λεις καί κωμοπόλεις θέλει μέοα
είς την Μικράν Ασίαν. 'Από την
Κων) πόλιν επήγε είς Σμύρνην τα
'ίεροσόλυμα, την Άγκυραν, τά
"Αδανα, την ΤσηνιΖλήκ, την Νι-
γδη, καί άλλα. Περιώδευσε επί δέ-
κα χρόνια. Αύτό τό εϋρημο τοϋ
μικροϋ βιβλίου «Άγιος Νικόυη-
μος» μέ δικαίωσε είς αύτό ηού
λέγω διά τόν Παπά - Γεώργιον
από τούι; Άγνωστους άγωνιστάς
τοϋ " Εθνους.
Τό 1773 ό ίδρυτής τοϋ πρώτου
Έλληνικοϋ Σχολείου είς την Και-
σάρεια ή,αν ό Πρωτοσύγκελλος
Ίγνάτιος Ό πραγματικάς "Ελ>ην
Ραοοφόρος Δάσκαλος πού έογα-
σθηκε επί δέκα τρία χρόνια διά
νά μεταδώση Εανά τά ΈλληνΊκά
Γράμματα καί την Ελληνικήν γλώο
σαν είς τούς Έλληνας τής Μι¬
κράς Άσίας πού είχαν χάσει καί
την γλώσσα καί τά Γράμματα τους.
Ό παπά - Γεώργης άπό τούς πμώ-
τους μαθητάς τού. Ό θερμόο;μος
Ρφσοφόρος Δάσκαλος πού ζ{.χεί-
λιΖε άπό άγάπη γιά κάθε τί 'ίΙλΛη-
νικό, εϊχε μπολιάση μέ τό ο>μα
αύτό καί τόν μαθητή τού τόν με-
τέπειτα Παπά - Γεώργιο. Αύιός
ό Δάσκαλος έψυχολόγησε τόσο 0α-
θειά τόν μαθητή τού καί τά τρο-
σόντα, πού εϊχε, κα'ι ετσι έτοΐμα-
σε τέλειο μαχητή γυμνασμένο Και
0 μαθητής πιστά έΕετέλεσε όες
τίς όδηγίες τοϋ Δασκάλου τού.
Άπό την Χειροτόνησί τού μέχρι
την έΕορία τού ή δράσις τού χω-
ρίΖεται είς τρείς περιόδους.
Α) «Περίοδος», όταν ό Παπά -
Γεώργιος έχειροτονήθη Ιερεύς
είργόχΐθη πρώτα επί 10 — 12
χρόνια είς την γενέτειρά τού Νεά¬
πολιν διά νά εκτελέση τό Ιίρόν
χρέος τού πρός αυτήν.
Β) «Περίοδος», εκτέλεσις χρέ·
ούς πρός τό "Εθνος. Επί δεκά
χρόνια περιοδεία πρός άφύπ'ΐσιν
άπό την νάρκη τής δουλείας, τόν
Έλληνισμό τής Μικράς Άσϊσς.
Γ) «Περίοδος», εύεργέτησε τούα
πατριώτας τού φέροντάς τουο τό
Νερό πού τούς έλειπε επί 99
χρόνια. Δι' αύτό τό έργον μόχθη-
σε τρία χρόνια, καί μετά διώχθη-
νια αάν νά ήταν ενας έγκλη;ιαιί-
κε άπό αύτούς πού ,ούς εύεργετη-
άε, τόν πολέμησαν ήπί πέντε χρό-
άς, τόν δικάσαν καί έξόρισσν εία
ιήν Κύπρον καί πέθανε σάν έναο
άσήμαντος Εένος είς την Κυ-
προν.
Αίωνία ή Μνήμη τού.
ώραν 6 μ.μ. είς την αίθουσαν τή- ριφ·ερείας Δημοτ. Έκπαιδεύσίνΐς Ι
Είς την τελετήν παρέστησαν ό Ενώσεως Σπάρτης Μ. Άσίας ίν κ. Βασίλειος Ντεμίοης. '■
_ . <ν, Χ. Ιωνιο, έλαβε χα>ραν η υπο τ >ν 10) Ο Γνμνασιαρχης θηλέιον
,,κος Γοαυυατευς τού Υπσυο- Ν ,^,^ διοβγαν(1)βεΙσα Ν ·Ιων[α; χ -Ιωάν η, χοι^δά- | ΕΚΕΙΝΟ ι ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ
κοπής τής πίττας καί διανο- κης
Γενικάς Γραμματεύς τοϋ 'Υπουρ-
γείου Βιομηχανίας κ. Εϋγ. Πα->αχε
λάς - ό οποίος καί απηύθυνε θερ ' μΓ,ς δώρον'μετ'ά ιΐηααγίογιν.οΰ προ 11) Ό Πρόεδρος τής Ενώσεως
μάς ευχάς πρός τό προσωπικόν ' ' ' --■ _._.
τοϋ ΕΟΕΧ — ο άρχηγός της Άστυ
νομίας Πόλεων κ. Σπ. Μιχελής, ό
νομάρχης Άττικης — διαμερίΓμα
γοΐμματος καί κονκλοθράτρον διόι Σπάρτης Μ.
τά παιδία των έργατονπαλλήλιον Χικολ.αίδης
ς κ. Κοσιιάς
ΑΝΑ Κ. ΖΑΝΝΙΑ
Ι
τοΰ Δήμον μέ σκοπόν την σΐΛταοέλ 12) Ό Π,ρόεδοο; τού έπαν.δου.
τος Αθηνών κ.
πρό
εδρος τού 'Εθνικοϋ Όργανισμου
Προνοίας κ. Άπ. ΒογιατΖής κα! ό
γεινικός γραμματεύς αυτού κ Β.
Ρογκάκος. ό γενικός διευθυ'της
-.ου ύπουργεΐου Πολιτισμοΰ κα1 Ε¬
πιστήμων κ. Γ. Κουρνοϋτος, ό προε
δρος τοϋ Συνδέσμου Έφέδρων
ΆΕιωματικών Άττικής κ. Έμ. Σ*α
ράντοβος, 6 πρόεδρος τοο ΊΊμιπο-
ρικοϋ καί Βιομηχανικοϋ Έπιμελητη
ρίου Πειραιώς κ. Π. ΛώΖος καί άλ
>α έκλεκτοί κεκλημένοι.
Ό Πρόεδρος τού Δ. Συμβουλ!-
ου τοϋ Όργανισμου Χειροτεχνίας
κ. Δημ. Άγιοπετρίτης, είς γιόο-
φώνησίν τού, ηύχαρίστησε τοθζ έ-
πισήμους κεκλημένους διά τήι/ πα¬
ρουσίαν των είς την εορτήν, έξ
άλλου δέ, εύχόμενος τό προσα:π:
κόν τού ΕΟΕΧ, έΕέφρασε την βε-
χους τουρκικάς άρσίΖης, καλαπα- | θαιότητα, ότι τούτο θά συνεχίση
λίκ, χοτλάχος. τσαλίκ.
Στήν περιοχή άλλως τε των
καί κατά τό άρΕάμενον έτος υετά
τοϋ μεγαλυτέρου Ζήλου, εύοινει-
Έπαρχιών Καιοαρείας καί Κολω- δηοίας καί άΕιότητος, νά ασκή τά
^ίας έν μέρει, τά κυκλοφορούν!α | όπηρεσιακά τού χρέη, ώστε συμ-
βιβλία άκόμα καί τά έκκλησιαστι- Ι παριστάμενον, ούτως, είς τάς προσ
κά, ήοαν συντεταγμένα είς τουρ- ι παθείας τοϋ Διοικητικοϋ Συμβ^υλί-
κικήν γλώσσαν μέ έλληνικούς χά- ου τοΰ ΕΟΕΧ, νά συντελέση είς
ρακτήρας (Ίδε δεϊγμο Ποντιακή την άνάπτυΕιν τής κοινωφελούς
Στοα Τόμος 1ος Παπανεοφύτου δράσεώς τοϋ Όργανισμου κοί ε,α-
Κ'αϊσερλή Ρουχαή Παγδγέ Δεμε- [ τά τό 1974.
"Τ - -Γ·",..... -—· *<■' γ .^ϋΐ^ϋ ι«» αανιο^ Είς προχωρημένην ήλ.κίαν μετά ,' τιον εργαΐομενω' εν αντο, &Γ·ντος 1«>νικον Συνδέσιιον κ. Λε
■Απ την παροχήν χ«ράς είς τα παι ωνίδας Δαι>ύ—κ καί άλλοι. μακράν νόσον, απεβίωσεν έν Άθή-
διά τι>υ:. Είς την εορτήν έπεκράτησεν χ ναι°· Την παρελθούσαν Κυριακήν,
Την εορτήν ταύτην, είς την ό- πόλντος τά^ις καί έπιτι^.ία. νατά 13ην τρέχοντος, καί εκηδεύθη ογ·
ποίαν μ:τεϊχον άπαντες οί έργατο την οποίαν ό Δήιιαοχος κ. Κω" ) μνοπρεπώ- έν Όρχομενώ τής
ντάλ-λτϊλοι τού Ατμιον Νέα; Ίωνί- νο: Άνασασιάδης άίτοΰ έχαιοέτη- Βοιωτ.α;, την επομένην, ή οεβσ-
«ις μετά τώ" παίδων τιον. έτίιιη- οεν κ«ΐ ηύχαρίστησεν τοϋς παοευ-
διά τής παρονσίας των κλτ». ριοκουένονς, άνέπτνζεν δι' ολίγων °μία δέοπο^να ΒενΓτσδνα Ζαννιά,
ί) ντρ; οί κάτωθι:
Ό 'Τπουργό; "Επιστήμων τή..
τόν σκοπόν τή; τελονμένη; έορ. το ΥένΟί:; Σωτήρχου, ουΖύγου τοϋ
Ό
•ίαΐ Πολιτισμοΰ κ. Δημήτριος Τσα Ό 'Τπονογό; τού Πολιτισμοΰ τινου Ζαννιά.
έν Όρχίμενώ κτηματίου Κωνσταν-
κιονα;.
κ. Δημήτρ.ο; Τσάκω α; οί; σύντι;-
τη; κ. Γρηγόριος Πονλάκττ, ό ί. ρείας, άλλά καί τό ψ»χικόν· μέγα- ς:ωσ'ν τΠς πΡος τον ύπέργηρον
τοϊο; καί έδεήθη κατά την κοπήν λεϊον τού έκ Μ. Άσία; Έλ,ληνι- ουΖι>Υθν καί τά τέκνα της, εύτι-
τής πίττας επικαλούμενος την 9εί σμόν, Αφ' έτερον νά τονίση ότι ό Χήσασα νά ίδη άναδεικνυόμενον
αν εύλογίαν ί-πέρ των ποιρεΐ'ρκηίο Έλληνισμό; δέν εχα πατρίδα τόν
ιιένων διά τό νέον έτος 1!Ι74 τύπον τή; γεν ήσεώ; τον, άλλ' ε[
4) Ό Δήμαρχο; τή; πόλεως /.. ν;α ίδέα, ήτις έμργαλονρ'γπσ εκαί
ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ
Υπό την αίγίδα τής Έλληνι-
κής Μορφωτικής Έταιρίας Αθη¬
νών (τής οποίας πρόεδροο είναι
ό άκαδημαϊκός μουσουργός Πσ·
λάντιος), ό συνεργάτης μας μΐ'
θιστοριογράφος κα'ι στοχαστηα
Παΰλος Φλώρος θά όμιλήσει οτήν
αϊθουσα τοϋ Ώδείου Ρεθύμνου
τής Κρήτης μέ θέμα: .Κυβερνή-
της Καποδίστριας οίκοδόμος κρά-
τους» την Τετάρτην 6 Φεβρουσ-
ρίου.
Κων)νος Άναστασιάδης, ό Πρόε- προσρτρΐ,ρεν πολιτισμόν
δρο; καί τό Δημοτικόν Σνμβοΰλ.ιον άνθρωπότητα.
αντής.
πότητα.
Την πι'τταν των
έμργαλονργησ εκαί
-ιοός την
δ) Ό Δ)ντής τής 'Τποδ)νσεως νο»ν έπισήμοιν έκοψεν ό "Αναπλη.
Ασφαλείας Προαστείίον κ. Χικύ- ' ρι·ιτή; Νομάοχη; κ. Δηιιήτριος Κω
λαος Γει^ργακαράκο;, (σνταγμα- στόπουλος, των δέ έργατονπα,λλή-
Τάρχης). Ι λων τοΰ Δήμον ό Δήμαρχο; αυτού
6) Ό Δ)ντή; τή; 'Τποδ)νσεω; κ. Κο>ν. Άναστασιάδης, δστις έν
Χωρ)ν.ής Ν. Ίωνίας κ. Λάμπρις σννεχει'α καί διένειμεν ίδιοχείΙ)ως
Λαιζόπουλο; (Άντισι·ντ)(?χτς). ι δωρ εαί; δλ.α τό. παιδία αυτών.
7) Οί Ταγ)ρχαι Χωρ)κής κ.ν.. | Την οίκογε· ειακήν αυτήν έορ-
Δημ. Παπαδηιιητοίον καί Κων)νος την εχλεισε τό κοτ»κλοθέατρον, όϊ
Παρασκενόπονλος, ^ ι όποϊχ>ν μέ πρόγρα,μμα μιά; ώρας
8) Ό Δ)ντή; τοΰ Άστ. Τμήμα καί πλέον σννρκλόνισρν άληθώ;"τό
; Χωρ)κης Ν. Ίωνίας ν.. Εύ9·ί-1 παιδία άπό ένθοΐ'σιασιιόν ,,Λ,.
ς (Μοίραρχος),
το
μιο
ράν.
ένθοΐ'σιασμόν καί χα-
520 ΕΚ. ΔΟΛΛ·
Τ|Ό ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΟΝ
ΣΥΝΑΛΛΑΓ/νιΑ
Κατ' αΛ'ακοίνωσιν τοθ
γείί>υ Έμτταριΐ^ής ΝοιΛιλΟας
είσιρεύσοτν είς την χώραν ,μας
τριον μέν είς τό ανώτερον οτρα- ' τιλι0!|κον οννάΊλλαγμα κατά
ηωτικόν λειτούργημα τοϋ ταξιόρ-Ι ] 1 ^Τ*1™ '-'- - 30.11.73
τόν πρεσβύτερον υϊόν της Δημή-
έ
τό
χου έ."1;., τά δέ ύπόλοιπα δύο άρ-
ρενα τέκνα της Πλούτορχον καί
Σπόρον και τιί θήλεά της όμθ'θ
Έλένην καί Άργυρώ·. καλώς άπο-
καθιστάμενα, τά μέν πρώτα έν
Όρχομενώ, τά δέ δευτέρα έν Α¬
θήναις καί Βούλα.
Ή εφημερίς μας συμμετέχου-
Γ/θ τοΰ πένθους ισυλλυπείται θερ¬
μώς τόν απαρηγόρητον σύζυγον
της καί τάς οικογενείας των τέ-
κνων της.
είς 520 ττερίπου έκατ. δολλ· έ¬
ναντι 384 έκατ. δολ., τά
είχον είσίεύσει κατά τό
χον Πμηνον τ0ϋ 1972,
θείσης ούτω αυξήσεως κατά
1%.
ΧΡΤΣΟΤΛΛ ΠΛΙ ΛΝΟΤ--
ΚΤΡΙΛΖΟΠΟΪΛΟΤ
Χ :<>'ι·ογ'»: - Οδο-τ: χτγο-
ΗΙΙΛΑΡΛ 4
(Ί;ν:ιντι 'Λγ. Κοιν)νον '0;ιθ»οι'τ:)
ΤΗΛ. Μβ.όΟΪ
ΑΘΗΝΑΙ