193546

Αϋ!ΪΈΞΑΡΤΗΊΌΣ ΕΒΔ0ΜΑΔ3ΆΙΑ ΗΟΑ ΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΛΟΆΟΓΙΚΉ — Ο1Κ-Ο!4ΟΜ< ΚΗ ΚΑ1 ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΡΙΚΩΝ ΣΓΜΦΒΡΟΝΤΒΝ υπευθυνοσ επι ΤΗΣ υλησ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ σινανιδησ Σάββατον 2 Φεβρουορίου 1974 "Ετος 48ον - Αρ. Φύλλ.2241 - ΠΜ1Ι ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΧ. 1,50. ΙΛΙΟΚΤΙΠΉΣ 3ΚΔΟΤΗΣ — Δί2ΤΘΤΝΤΉΣ ΣΥΝΤΑΞΒΩΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑ7. ΣΙΝΔΙίΙΙΕΣ—ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.Τ08 — ΓραφεΙα: ΙΚχης 8^.— ΑΝΑΔίΦΒΝΤΙΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ νΤ() φΰλλο σα; τή; 1)12)73, <τα=ΰ άλλον έδιάβ-ασα τό δρθρο "-,,-, φιλτάτον μόν Ν. Μηλιώρη *Οί Χε<αολίτες». Τόν ίϋχαοιστώ γ.ά την πρός Ι- μέ άγάπη τον. 'Λπό μετοιοφροσΰνη έκείνος χα- ί,,ι-ζ.τήρισε την παρουσιάση τού «- ',·, μενά σάν νπερβολή. Έγώ την λέγω πτωχή καί πρόχειρη, καί δέν ίίνί*1 ίαερδολή, γιατί τα λίγα πού Η.τΐι ήσαν έκείνης τή; ξαφνική; στΐγμής "αί °«ν μΛόρεσα νά συν- αηιιολογήσΐ') τα δσα τοϋ πρέπονν. Χαί τα δσα τοΰ όφείλουμ.ε δλυι οί Μ κρασιάτΐ;! Γιατί, ό σπουδα'.ό τ«τος αύτάς μ'.κρασ.άτης πού αέ Τήν ιιακροχρόνκχ άφοσίωσή το» γ.(ύ την πολ,ύμερη μελέτη τού στά Μ/.ίΜ/,σιατικά θέματα, χιορίς ΰπ-ξρ (>ολή, άγκάλιασε δλη την Μικρα-
Γιατί λοΐπόν νά μή τοΰ άναγνοι
ο!οι·' ιιε την πςοσήκουσα τιμή καί
άγ,ι-ΐη; Ποέπει νά τό φωνάξονμΓ
μί ""Μ ψυχική δν'ναμη έχονμε κα.
ίκΐοτε ιι^ς δίδεται ή αύκαιρία.
Ποέπει νά ποϋμε, μέ δλο μας
τόν (ΐΰθορμητισμό, δτι γιά τόν Ν
Μηλιώρη δσα κι' άν ποΰίΐ€ καί γρπ
ψονιιε πάντα είν-αι λίγα καί πτοιχπ!
"Ομως, μέ τόν Ν. Μηλιώρη, Λ-
πό πολύ καιρό, σέ επανειλημμένας
σιναντήσει; μας καί ϊδαίτερα οί,'
ίκείνη των Νεαπ·ολιτών την έκδή-,
λιι>ση, :ί.ταμε αύτό πού διαπιστώσα
μ ε καί 6λέπουμε ηλίου φαεινότερα, ι
•/αί ποέπ-ει νά τό δοΰνε δλοι δσοι Ι
Λκόμη πονοΰν την χαμρνη Μικρα-
πία.
Βλέπουμ,ε λο'πόν μέ πόνο άννπό
ΐ( αρο την φθίνονσα ζωτικότητ,ι
τΛν άτόμων κα·, Σωματείων τών
.ν,ΐΐκρασιατών έκείνων πού πονοΰν
χ.αθηκόντιος καί άγωνίζονται για
τα κληρονομημένα άπ' την κατα-
πτποφή τής Μικρασίας μοναδικα
ίθνικά ίστορι.κά καί παραδοσακα
Βίΐιατα τοϋ πέραν τοΰ Αίγαίου Έ>
'η νισμοΰ!
ΰτά, πολύ σςοστά, σκέπτονται
(ί/οι, τα σκεφθήκαμε ν.αί μεΐς, ΐ'ι
σιν καί εξακολουθητικώς είναι Γ.ο
Ον /.αί άμετάθ^το άλλά καί ΰπενθ»
ν» Κρατι,κό καθήκον.
Ατυχώς δμως καί «ίπόνιβς έγκ.
ταλείφθησαν είς την ατομικήν ν,
καί σοιματε ακήν προτο6ουλίαν και
δράσιν καί χωρίς, πλειστάκις, χεί¬
ραν κρατικής βοηθείας^
Άλλ' άφοΰ έκείνοι οί άπό κα-
θήκοντο; ϋπεύθννΧΗ τό ζήτημα το
ίγκατέλειψαν είς την θλιβεράν τύ¬
χην, οί δέ άτομικές καί Σνλλογ.-
■/Ιζ δραστηριότητος δέν έφθασαν
ατήν όλοκλήριοσιν τοϋ άναληφθέν'-
τί; εργου, φθάυαμ.£ ο*τίς ήμέρες
τί: κοπώσειος καί τοΰ μαρασμοϋ
/.ΐι'ι έτσι ή σπουδαία αυτή Μικρα-
σιοτική υπόθεσις, μερά μέ την ή-
μιοα, κατρακνλα πρός τόν ϊλειων άλλ.ά νά είναι ού
τοτελή; μέ μοναδικόν έργον αΰτοϋ
την πραγμάτωσιν των Μικρασιατι
κων όραματισμών. ,
Ή άοχή τού ά; έπισαεν,θή χωρίς
γραφειοκρατική καί άπεοαντολ.ογι-
>ιήν άργοπσρία γι«τί «οί καιρο' ου
μενιετοΐ».
Άφετηοία τον ά; γίνη μι'α έπαρ
κή; κρατική χορηγία ίκανή νά στ?
γάση τόν έν λόγω οργανισμόν εί;
ανάλογον καί μάλ.ιστα επιβλητικόν
οΤκημα στά κέντρον τής πρωτετού
ση; καί δχι εί; απόκεντρον μερος.
Πρθ'&λρπω τα είρωνικά μειδιά-
αΛατα πσλλών αναγνωστών τον πά
ρόντος. Δέν τα ήγνόησα δταν ν.ά-
θισα νά γράψίο.
Δέν διέλ.αθε την αροσοχή καί την
ιμνήμη κδτι αλλο πού μέ ένεθάρρι<- νε. Καί αϋτό τό κάτι αλλο είναι τό προϊόν τής έκποιήσεω; τής άπομι ι νοΰση; Ανταλλάξιμον περιουσίας. Αύτό, ξεΰρονμε, διατίθβται γιά την στέγασι των άκόμη άστέγονν δικαιούχων έστο) καί μετά μισόν αι ώνα! Άλλ' η Μικοασία πού είναι, αύ τύχρημα έθν'ική καί ίστορι«ή {ίπόθε σις είναι στεγασμένη; Μήπως αυ¬ τή δέν είνα> ή πρώτη δικαιοΰχος
στεγάσειος;
Οΰτε στεγασμένη ίίναι οΰτε ο¬
μως ν.αί άποθανατισμένη αε έ'να πι< νελλήνιον μνηιμεϊον άντάξιον τή; ίστορικότητό; Τη; πού νά θυμίξη ιμέχρι τοΰάπ ωτάτου μέλ.λοντο; την θέση της στό μεγαλείον τοΰ "Ε- θνους. Ή Μικοασία είναι ίνα; άκρογ'θ νιαϊος λίθος τοΰ έθνικοΰ μα; μεγα¬ λείον καί δι' αύτό δέν μπορεΐ νά πσ ραμ#ρισθή σάν- έναχλητική σνγγε- νή; στίς μέρε; τή; περισυλλογή; •/.αί νοικοκτ»ρωσύνη;. Άν ό παραμερισμό; τη; στό πά ρελθόν δικαιολογήθηκε άπ' τί; δΰ.ι κολ.ε; μέρε; πού πέρασε ό κρατι· κό; μηχανισμό; ή κα^ άπ" τί; άνε- παρκεί; καί καχεκτικέ; κατά και- ρού; είσηγήσ€ΐς, καί άκόμη άπ' την χαίνουσαν πληγή τή; προσψν- γκ.ή; βτεγάσεως, δλ' αύτά δέν ά- παλείφονν τά· εθνικόν χρέο;. Ή Μικρασία μένει έ'να τεράστιο ίστ ι- οικά έρείπιο δσο κι" δν τα χρόνΐΛ περνοϋ^ε. Είναι ενα άπ' τα πρωΐα μελήιιατα τοΰ "Εθνονς. Ή έθνική μα; ήγ€σίη πον άγνά λιασε μέπραγματικ ό ζήλο την έθνι κή περισνλλογή καί την άνα6ίι»στ| των ίερών έθνικιόν μας παραδόσ?- ο>ν, πιστεύομεν άκράδαντα, μέ κο
ταλλήλονς είσηγήσεις θά στέρξτι
καθηκόντίο; νίι άγκο-λιάση καί την
Μικρασιατική αυτή ύπόθεση. Τού¬
το άς γίνη μέλημοι τοϋ Μικρασιατι
κου ώς ανιο οργανισμόν
ιερεύς θεόδωρος θ>5θδ(ορίδη;
Αθήναι 14)1)74
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΤΟΠΘΥΣ
Τού Άρχιμανδρίτου ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΑΟΥ
θ'
. "'-"> τού 650 μ.Χ. έν Κων)πόλει,
*/ιν-'.«ΐ|όρει μία Χρονική ΊστοοΪΓ·.,
·"'>' 'Ίιιηγείτο άπό τόν Αδαμ, μ4-
/'." τον ετον; 629 μ.Χ. τα αφορών
τ"Γ την Ανατολήν.
Ι ό εαγον τουτο ό Γάλλο; μεσοι
' "στΜ: Κάοολο; Δονκάγγιος
. ' ' -1688) τό ώνόμασε, «Πασχά
.10ν Χρονικόν». Αύτό τό Πασχά-
"ν Χ'.ιονικόν τοϋ Δουκαγγίοι», λ.ο
■ 'ν, τον οποίον οί 4:ξ πρώτοι αίώ
π!'τ τ°" ^(-'ισΤιηνΐ(Ι^°ϋ· 1?ίν«1 περισ
"τεηον άξιο.τρόσεκτοι, <Ίπό όλον τ" έργον, μνημονενει, διά πρώτην ΐ·'»αν ή λ -Γ ε. (> ) τη ' ' ι
ν · ,'. εΡΧεται άπο την Λατινι-
^■'ΐν /.ε?,ν κονμπίκουλονμκ πού οη-
Τ(Τιΐν^ι:_Κ0ΐτών. θάλαμο;, καί επί
Ιη,' ν;ι'Τοχΐί"τ«>ικούλιον. Επεκράτησε, λουτόν
' "- κονβούκλιον, διά τόν Π ι
'"! /.αί ΖΐΜοδόχον Τάφον τοΐ'
-'πτοΓ' τΛ Ι τ. *.' « ,
)ι, . ' ιο ιΐανΐΐρον Δεσποτικόν
^ ι ' ΐον Σ ταυρωθέντος, έκπνεν
·/( , / * Ρ:ΤΙ το 2τηυ.ρ<ΐΓ' τοϋ παρα τ, .;ΐ"01', Γ°λγοθά, άποκαθηλωθέν- -■ σ'ΐΜιανΐΐιθίντο;, επί τοΰ Ίί- , , '-"ι/.ι · -.ή; Φοικτής Άποκα- Γκιΐ;1;1*00· 7'7ίση; δ^ Κο»·6ονκ.λιον • 'ω',,Ηον η όοόφιαν έπεκράτηοεν. ΊΛΙΟΥ ΜΕΛΑΘΡΟΜ,, δέν δα γκρεμιστή ! ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΤΙΡΙΟ, ΗΛΙΚΙ ΑΣ 150 ΕΤΩΝ, ΑΛΗ0ΙΝΟ ΑΝΑ- ΚΤΟΡΟΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΙΟ, ΚΑΤ ΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΥ ΣΛΗ ΜΑΝ. ήδη, άπό τής παλαιοχριστιανική; έποχής( νά όνομάζεται δροιρος, θο λωτός συνι'ιθως, τψοΰμενος τή; Ά γίας Τραπέζης καί στηριξόμενο; έ π', κιονίσκων καθ' απάσας τάς πλευ ράς αυτής. Εί; την σννείδτ,σν, "- μος, καί την γλώσσαν της, κατά την Οϊκονμένην. Μιά; Άγία; 'Λ- ποστολική; "Ορθόδοξον Έκκλ.ησία; εν είναι τό κονβοί'κλ.ΐον', τό Ιερόν κα'ι πανίερον: Τό έν τώ κέντρω τή; Γή; περ'.καλΰπτον τόν Πανά- γιον καί Ζοοδόχον Τάφον, εκ τού οποίον ανάστα; «τή τρίτη ήμέρ« ρα κατά π'ι; Γραφά;> ό Μεσσίας
Θεάνθοωπο; Λντρωτής καί Ζιοοδό
τη; Ιησούς «έδωκεν ημίν την αΐώ
νιον ζιοήν καί τό μέγα ελ'-ος». Τό
Ιερόν Κου6οΰκλιον, τό οποίον οτ,ι
6ολίζε- τάς πτέρυγας τών δύο Άρ
χαγγέλιον Μιχαήλ καί Γαβριήλ, οί
τίνες άποκνλήσαντες τόν λίθον έκ
τή; θύρας τοΰ μνήματος *·ένεκά{)>.-
σαν έπ' αυτού «είς πρός τή *>£ψαλή
καί έτερος πρός τοίς ποσΐν», έ?αγ
γέλ/.οντες είς την 'ΛνθρωπότηΤΰ
πάντων των αίώνων «τό ααιδρόν
τή; Άναστάσειος Κήρνγμιΐ», το
πρώτον εύτρεπίσθη υπό τής Άγι-
ας Βασιλομήτορος Ελένης. Μη¬
τρός τού Μεγάλον Κων)τίνου (325
α.Χ.). Ή έκ Γαλλικίας, ή Ίσπα.ί
άς εύσεβής Παρθένος — Προσχυ-
ΊΙ "Αθηνά μ«.ς, εκτός των ίλ-
λων Άξ οθεάτιον Ίδρνμάτιον ποΰ
εχε·. ιδία τής Άκοοπόλεϋ);, Παρθε
νώνος ,τήν Πννκα, την Ακαδημίαν
Άθΐ'νίόν κτΊ τό Πανεπιστήμιόν μας
την Βαλλιάνειον Έθνκήν μας Βι
βλιοθήκην καί δλ^.ων Εθνικώ; Ί-
δρΐ'μάτιον, έχ^ι καί -ό «Ίλίου Μέ
λαθρον» γ ά τό οποίον λ.'γοι άσο,α
λώς θά γνωρίζονν την ιστορίαν τοι·
κα' έπειδή, ιδία δέν θά γνωρίζη
πολλά ή σπονδάζουσα καί διψώσα
γιά μάθησιν νεολαία μας, άφιερώ-
νιο τό παρόν μόν σημείο>μα, διά
την πλήρη της μόρφωσιν:
Τό Κτίριο, δ.τον στεγάζεται σή-
μερα ό "Αρ^ος Πάγος, στήν ΰδά
Πανεπιστημίον, δέν πρόκειται νά
καττδαφιστή, δπω; είχ« αποφασι¬
σθή, καί δπιο; απεφασίσθη νά κα¬
τεδαφίσθη τό μέγα κτΪΛΐο τού Μ·1
τοχικοϋ Ταμηον Στρατοΰ, επί τή;
όδοΰ Σταδίου.
"Ιδού λοιπάν ή αληθή; ίστορία
τοΰ «Ίλίον Μέλαθρον».
Τό «ΙΛΙΟΤ ΜΕΛΑΘΡΟΝ», Ζ-
πο>; εϊνα· γνωστό, χαρακτηρίστηκε
ώ; διατηρητεον Μνημείο.
Ή πληοοφορία, πού δημοσιευθή
κε πρίν μεηικέ; μέρ·?;, χαροποίηΐε
δχι μόνο τού; παλαίον; Άθηναίονς
άλλά καί πολλούς νεώτερον;, ποΰ
γιωρι'νθνν την ίστορία τού.
Γιατί τό θανμάσιο αΰτό Μέγα¬
ρον, ήταν ρτοιμο νά ί<ποστή την τύ χην τόσων καί τόσιον ά)-λιον, πυΰ τα άφάνισε ή απονλντόξα, γ.ά νά {►ψΐοθοΰν στή θέσι τού; τα τσιαεν τενια μαμονθ. Λέν εϊμαστε όπισθοδρομικοί καί οΰτε έρχόμαστε σέ άντίθεσϊ μέ τ·; άΐΓοφά(7ΐ·; τίόν άραοδίων, πού σι·- ναιν'οΰν στί; κατεδαφίσει; αύτές. Άλλά γιά μερικά ν.τίοία, ποΰ χτίστηκ.αν καί εζησαν πολν πρίν ΐι- πό μάς, τΐιιαστε ΰποχρείομένοι νά τα διατηροΰ}.ιρ. 'Οπονδήποτε άλλον, σέ όποκιδή- π»τε πόλι τοΰ κόσμον, πού άγαπά καί σέτ5εται την ίστορία της, θά ή ταν Καΰχημα καί Στολίδι. Εμείς τα γκρεμίζοι·μ€, έν γνώ σει μα; δτι σκοτώνουμε μέ τα ιδία μα; τα χέρια, τό ώραιότερο παρ«λ θάν τή; δμορφη; πρωτεύοισάς μας. Τό «Ίλίου Μελαθρον» χτίστηκε άπό τόν περίφημον. Γερμανοέλληνα Άρχιτέκτονα Τσίλλερ, γιά ίδιωτι- κή κατοικία τοϋ Γερμανοϋ Άρχπιο λόγον ΕΡΡΙΚΟΤ ΣΛΗΜΑΝ, ποΰ ήοθ·? στήν Έλλάδα πρίν άπό εκατόν πέ>-τε χρόνα περίπον καί
συνδέθηκε μέ την χώρα μας ιιέ τίτ
άνασκαφές πού ρκανε στήν Ίθάκη,
στήν πατρίδ^ τοΰ Όδνσσρα, στ;;
Μνκήνες, στόν Όρχομενό, στήν
Τίρυνθα καί σέ αλλε; περιοχές,
πού σχετίζονταν μέ τα Όμηρι/ά
"Έπη.
Συνδέθηκ,ε δέ ετι πεοισσότερί
μέ τόν τόπον μας, άκόμα π*·{ιισσό-
τερο, δταν παντρεύτηκε ιιέ μία εκ-
παγλη ωραία καί έξοχη Έλληνίδα
άπά άρχοντική οίκογένεια, την Σο
φία Καστριομένον.
Τό σπίτι τή; σεβαστή; Δέσπο -
να;, ήταν άνοιχτό γιά δλου; τοΰ;
φΤ(ι)χοΰς πού ζοϋσαν τότε στήν 'Λ-
θήνα. Τρτΐς φορές την έβδομ.άδα
ρ-τοίμαζε έ'να είδο; σνσσιτίον, δπου
πήγαιναν νά φάνε δλοι έκ,εΐνοι ποΰ
ΐ,ίχαν άνάγκη άπό περίθαλι(»τ>.
Αύτό βεβαία, γινόταν μέ την έγ
κρ,σι τοΰ Σλήμαν, τοΰ σύζυγον τητ
ποΰ λάτΓ5ΐ'ε κνριολεκτΐκά πράγματι
τονς ελληνε; καί κάθε τι έλληνικό.
Στά παιδία τον, εδωσε δχι μόνο
έλιλ^ν.κή (ΐνιιτρηΓρή άλλά καί την
Έλλην κή ΰπηκοότητα.'
'Η άνακάλυψη τή; Τοοία; εΓχε
κάνει τόν Σλήιμαν έ'νδοξο. Καί 6α
θΰπλοντος καθώς ήταν— είχε πλου
τ.'σΐί άπό έμπόοιο πού έκανε στήν
Πετοονπολι τής Ριοσίας — ήρθε
στήν Έλλάδα καί άνέθ·Εσε στόν
άρχιτέκτονα ΤσίλλεΛ νά χτίση τό
σπίτι, τον, .πού ήταν ωάτι μεταξΰ
κατοικίας. Μουσείον καί άνακτό-
ρον. Άπόδειξη ό τίτλο; πού τοΰ
εδο>σε:
«ΙΛΙΟΤ ΜΕΛΑ^ΡΟΝ», πού ση-
μαίνε; «,Ανάκταοο τού Ίλίον».
Τό "Ίλιον, πάλιν, είναι ή παλ.ν-
Ύπό Γ ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Ορΰλητη προϊστ€ηική πόλις τή; Μ.
Άσ!ας, ποωτεΰονσα τή; Τοοία;.
Μόν·ο γιά τόν έσο>τ*ρικό διάκοσμ»
ταΰ κτιρίου, δούλεψαν περισσότερο
άπό δΰο χρόνα, όνομαστοί ζωνρ.Ί-
φοι κα", ά/.λο: καλλιτέχνες, μέ έπι-
κεφαλή; τόν Βιεννεζο Σιοΰμπιτς,
νά "'οπόν, γιατί ποέπει νά γράφων
τπι τοιαύται ίστορικαί μελέται,. και
νά πα·δεύωνται οί σ.τουδασταί τοΰ
Εθνικον μα; Μετσοβείου Πολ.νττ-
χνείον, έπισκεπτόμενοι. οτχνότατα
τό Ίλαου Μέλαθρον, ποΰ είναι πρ.ί
γματι εν'α Ίστορικό κτίριο καί άπό
τό οποίον νά άντλοΰν καί νά έμ-
πνέωνται τα δάαοοα σχέδια τών
άρχι.τεκτόνιον τή; έπ'-γής έκείνης,
δ.ότι τοιαϋτα έθνικά κε'μίιλ.ια κο-
σμοΰν καί τιμοΰν την ωραίαν μας
Αθηνά, την πάλιν τής Παλλάδο;
Αθηνά; καί τοΰ ΙΙνενματος.
Έν Τοιτοις, ό Σλ.ήμαν δίν ε^ΐ|-
σε σ' αύτό δέκα χρόνια. Πέθανε
στά 1890 στήν Ιταλία, γυοίζον-
τας στήν Έλλάδα, ΰστερα άπό ε¬
να ταξίδι πού εκανε στήν Έσπερίβ
στήν Δΰαι.
Άν καί ή έξωτ,ερική δψι; τοΰ
κτιρίου είνα; ορ-τιαγμενη σέ ρνθμό
Άναγεννήσειο;, τάν έσωτΐριν.ό τον
διά-κοσμο, ό Σ λ.ήμαν φρόντισε νά
τόν σι<νδέση μέ την ήρωϊκή έποχή τή; Άρχα'α; Ελλάδος. Είχε λα- τρεία στόν "Ομηρο κα! στού; ή- ρ(ο?; τ«·ι<. Τα πα·δι:Ί τον τα 6άπτι σε Άγαμέμνονα καί Άνδοομάχη ■καί στό νπηρετικό τ·ον προσωπικό εδιν'ε όνόματα αρχαίον, δπιο; Ό- δνσσεύ;, 'Αχιλλενς, Ίδομβνεύς Πΐρτμήρη, Αρχεΐφ,όντη 'Ελλήνοιρ καί πολλά άλλα. Την άρχαιοφιλίαν τού την είχε εκδηλώσει καί στήν έξωτεοική πρόσοι]>ι τοΰ σπιτιοΰ τον,
μέ μ>ά σειρά άπό άγάλ.ματα, πού
άναπαοαστοϋσαν αρχαίον; θεοϋς
καί ηρ,ωε;.
"Ο/.α αΰτά, είχαν τοποθ€τηθή,
σύμφωνα μέ τό σχέδιο τοΰ Τσίλ.-
λερ, σ<τό στηθαϊο τού κτιρίου. Άλλά ή γυμνότης τών άγαλ,ιιά- των. προκάλεσε διαααρτι^οε; μερι- κών σειινοτνφων Άθηναίιον, κι' ε¬ ζήτησαν μέ ύπόμνημά τού; άπό την τότε κυβερνησιν νά διατάξη τό κατέβαοτιά τού; άπό την περίοπτη θέσι πού τα είχαν βόλτα, ή νά ΰ- ποχρεώση τόν Γΐριιανό άρχα ολ·ί- γο νά τα... ντΰση! "Οταν τό πληροφορήθηκε αΐ»τό ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ Ή Βοτανική Ε. Γ. ^ΥΜΕαΝΙΔΟΓ Διδακτορος τοδ Πανεπκττημίου των Ηαρκήων. Ή λέξις βοτανική παράγβται ά .τό τό 6ατά(·) - 6α>τώ έξ ής 6οτα
νίκη ή 6όω, 6όσκο), &οτάνη κλπ.
Η ίστορία τής 6οταν«κής είναι
αγνωστη( μετά τόν κατακλυσμόν ή
ίστορία δέν μάς ίστορεϊ πώς άρχι
σεν -ή 6οτανική ίατρική.
Πρώτοι οί Ασσΰριο; ?·5ωσ<ιν Πλήν τόίν άνοτέρω εχομεν ναΐ τάς δυστάτους μ-/.ητιάσεις, άφ' ε¬ νός μέν άπό την χρήσιν των ά,-13- ονπαντικών καί άφ' έτερον ά.τό την χρήσιν των άντιδιοτκων, ώ; γΐονιώδη στουατίτιδα καί γωνιώδη χειλίτ-δα. ΤΑ ΜΟΤΕΛ ΤΟΥ ΤΙΜΟΘΕΟΥ ΒΑΜΒαΚΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΚΛΑΖΟΜΕΝΑΣ (ΣΚΑΛΑ ΒΟΥΡΛΩΗ) Στά Τπό ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΙΙΡΙκΙΛΗ ενα Άρχοντόποΐ'λο τα ποοάβτεια τή; Σμύρνης Γκιο- τον, έν διαμοιρασθή τί, έπιθνμία νά μή θέλη νά' κτήματο; Βαμβάκου ενρίσκετο τα «..._...«ασθή την πατρ κήν τΟν π" Ι κτήμα τοΰ Κωστή Πασ.τάτη (Μον- ρι.ονσίαν μίτά των αδελφώ·ν τον, ι σταντίκη — Είσαγελέω;) καΐ χα- έκ τής περιουσίας αυτής ραπλεύρω; τό κτήμα Τίγκλη — ν αί ποοσωπικαί τον πρι·« πάππου έκ πατρό; τή; κ. Στίλλι; έα' δοον άπονσΐαξον αί ποοσιοπικαί -τάθεΐίΐι λόγω σπο<διον καί τή; ή- Βόγκλη καΐ τή; κ. Σααρώς λ.ικία; τού. Απεφάσισε λοιπόν να Φλώρον καί ολίγον παοαπλεΰ Σήμερον πολύς κύσμο; πάσχ-ι | κατέλθη εί; την Μ. Ασίαν καί ά; *οΰ έξ Αίντ'πτου αφιχθέντος Λιτω άπό έπιφαν'ίΐακές (δεοματικές) μν τόπον μόνιμον έγκατα—ά«εώ; το·· ι νίδου Κα6αλινέα πΓριοντμον 6ιο. ξε 'τά Βουρλά Σμύρνης δ. ·- | λιστοϋ, ενο<σν.ομένου παρά την κο- !, Λάν-ωνες ήσαν έγν.ατϊστη ρυφήν τον Λίμαν - Τεπεσή (Λόφος; κητιασεις. Πλήν τών ούροφόοων όδών και γεννητικών όργάνων τών δύο φύ λων (κάλπου = κολ-πϊτι;, ούρη- ι Βονολά }<αί διετέλοτ-ν είς αρίστην | μένοι ά.τβ πολλών έτών «Ίς τα Λιαένος). θρας = οΰρηθρίτις) καί είς τα νέ ογνά ώς σταματίτις καί είς τοΰ- ίνηλίκονς γλ.ϋ<τ}σίτι; λίαν δι-σίί:- τος. Ή γενεστονργο; «ιτια των μι- κητιάσεων αυτών είναι οί σακχαρο ιιΰκητες καί ή μονίλλια. Είς τόν τελευταίον αυτόν μύν.η- τα όφείλονται αί όνι·χώσεις έν γέ νει πον τόσον ταΛαιπορονν, τάς κομψάς κυρίας, αΐτινες τρέχοΌΐν <ίπό δερματολόγον εί; δεοματολό- γον διά την καταστροφήν των όνύ άπό.τά—ς απόψεο); κατάστασιν. Δυτικώτερον τοϋ Λίμαν - Τεπβ κα: εί; δττασιν πολλων χιλιά- την έΊρεύς>ε<τ.ν τής ία.τρ:κής είς τό.· <Μ/.ϋ!λιά Βά/χον. Οί Αίγνπτιοι είς τόν Ερμήν. Οί δέ "Ελληνες ιϊς τόν Άπό>.λ(ονα, όστις εδίδαξεν αύ
την είς τόν υϊόν τού Άοκληπιβν
Έκ τοϋ 'Ασκλ.η.τ:ον εδιδάχθη
σαν οί άνθροιποι, αύτοι γνωρίξοι-
Τίΐς τάς ωφελείας των φυτών τού¬
των τάς παρέδωσαν εί; τού; ίερεϊς
τοϋ Άσκληπιοΰ. Ούτοι καλοΰνταΐ
λειτονργοί, ΰπηοέται καί ίερείς τού
ίημίστου θεοϋ καί μάγοι, ώ; ό Ί,τ
.το/.οάτη;, ό θεόφραστος γχά Λθλ
λοί άλλοι. ώς ό Σοαό; Διοσκορ!-
δη;. ό Πιδάκιο;, <η.νέγραψαν .ιεοΐ βοτανική;. Αί .τοώται άξιύλογο; έπιστημονι καί ιιελέται των φντών εγένοντο ΰηό τού Άρκττοτέλου: (334—Α22 λ.Χ.). χον των καί διά την άντίαισθητι ,^,,^ ^ν ,„..,. . _ >
Τό σνγγοαιμα αύτοι· «Περί φ«| νήν όψιν των χ€ΐοών τΟίν χίορίς' Τοιοντ!οτρό.-ΐως ό Τιμόθε,ο; όστ,.ς Ι« άρχατοτητα; ανεκτιμήτου ά^,ιας
των απωλεσθη. Ό μαθητής τοϋ, ν.αμαίαν έλ.ιίδα ίάσεω; άπό των ?Φερε τσ έπιόνιιιον Βαα6ά*ο<. ένί . ««ι «ίς ™ οποίον παοεθέριϊον την Άοιστοτέλονς ©ΓΟαραστος (372 ήνσιάτων καί μακροχρονίων μΐ'/.η- γοάφη εί: τα 6ι6λία τή; Κοινότί» άνοιξιν μετά τό κλείσιμον των σχο 287 π.Χ.) κατέλαβε δυο δοτανικο πάσεων αυτών. Οί Βό·ρλιώτξς, τόν υπεδέχθη- | δών στρεμμάτων ήτο έκτκΐμένη ή βαν μ-τ4 χαρά^'τόν περιέθαλψαν' κωμόπολις Σκάλίχ των Βονρλών, λόγω τήϊ καταγωγη; τού καί λό , έχουσα πληθυσμόν δνω των 1500 γω τή; /ργατικότητος, τής εΛτιμό κ.ατοίκων απάντων Όρθοδόξων χρ. τητος καΐ τού έμπορικοΰ καί έ.τ·-'( στιανών, μέ οικίας μεγάλας μέ *- - χει.ρηματ{ν.οϋ τού πνεύματος τόν *"' παρεκάλεσαν νά παραμείνη μονί- μος, πρσς τόν οποίον καί προέτ^,- Λρεπεϊς) μετα μεγαλοπρεπών οικο- νον* νά νυμφευθή μίαν νεάνιδα έκ δομημάτ(,)ν ανηκόντων είς τού; έκ κα>Ίτέρων οικογένειαν, όνο-' Βονολ.ών καταγομβνους ------Λ-"ί
' χανέδες (στοαί επί των όποίονν η.
σαν έκτισμέναι οίκοδομαί μεγολο-
■ό- ι Μ,αζομένην Άμαλΐαν τό γένος Κα . οονς.
>νύ βάντα της όποία; ή πεοιουσία ί,το' Ή Σκαλα ήτο τό έπίνειον των
(τι- πολΰ 'μεγάλη. " ] Βοινλών ( Αβχαίαι Κλαζομενώ)
το- Βουο/ών (πρό τής Μικρασιατ^ λείων, οί πλούσιοι Βουρλιώτε; ι·*-
ε- κης Καταστροφή: τοΰ 1922, προή τα τΛν οΐκογενειών το_)ν, ήτοι -Λ
πο.ϋ.ή; ακριβείας δνο) των ταυτη; έπεκράτησεν αίώνας όλυ- σας έντός ό/αγου χρονικοϋ διαστή
500 εΐδών φντών τής Ελλάδος καΐ χ/.ήρους καί έξυπηρέτηβεν την άν- ματος οικίαν διώροφον ιδιόκτητον
δί.λ.ων γ,ωρών. Ι θοωπότητα; Ποίος τό σκέπτεται Ι μέ .ιο)Λα δο)μάτια, μέ βοηβητικον
Έκ τών δΰο ■•'ούτων συγγραμμά ^ώς τό χαμόμηλο είναι θανματουρ- χώοους, μέ μίαν αύλ-ήν «ύρνχοιοον
τΐι>ν τον ό θεόφραστος άπεκ/νήθη γ0 καταπραϋντικό καί έξαίρετικό καταλήγονσαν είς έκτασιν έπιτοί·-
πατήο τής βοτανική; ΐπστήαης. ', διονρητικό (άναφροδισιακό), τό | πουσαν την φντενσιν άνθίόν και
Μετά τόν θεόφραστον καί κητά τίλλ,ιο (φλαμονρι) ΰπνωτικά καΐ ί,' δένδρων ν.αλλωπιστικών καί όποκι>
τόν Ιον α.Χ. αίώνα δημοπίιίνσις | ρΐμ·.στι·κό (άναφρ&δισιακό).
τοϋ «Πεοί δλη; Ιατρκή;» σνγγοάα' Ώσαντο; ίίναι κατουΐοαϋντικά|
ιιατο; τού Δ'οσκοοί'δον εί; τόν όποϊ καϊ. άναφοοδ^σιακά: τα ραδίκια
όν άναφέοονται 600 καί περιγρά- τα μαρούλια, τα άγγούρια, τα ϊλ
αονται π.ερί τα 400 ειδή φάρμακον χ.ια..
Άφροδισιακά είναι: τό φασν.ό-
αόοων.
"Ο κ. Τίΐιόθεο; Βαμβάκο; εί>οέ
θη έντός ολίγον κάτοχο; έκ των
έμποοικων τον έπιχειρήσετον κσί
τής μεγάλ.η: .χροικό;/ μιά; έκτάσε
ιο; έξήκθΛττα (60) οτρ€μμάτο)ν
τν.ών φυτών.
Ό Βιογίλιος άναφέρε; είς
πο.ήΐιατά τον περί φντών, ό Πλί- ρ,, ϋ ρόκα, τό λάχανο, τό μαρα ! ϊμπροσθεν μιάς μεγίστη θα).απσ.-
νΐί>; άναφέοει 800 φντά. ό Λάι,ιπιλ θρον, τό ■κάρ'δαμο, τό σκόρδο, τα ας
Γ1"Μ εϊδη, τέλ.ο; , Μπωέν τό~ 1623 κρομμίδ.α, τα πράβα, τό σ?λινο, ό
τα αη,λο, τό δενδρολίβανο, τό θι·αά- μένη; δΐαοθεν - παοαπ)Λνρο)ς καΐ
μ;
;, πα<ρά τα Λοιμοκαθαρ Είς Ο,ΟΟΟ εϊδη. τα τέλο; τού 17-0ν τήοιον ■:<■: Άγιον Ιωάννου-, τό ό¬ ϊ ιιαίντανός, τό κνμινο, οί άγκινσ- ποϊον είχ€ν άνεγερθή ίαό τή; Τουρ αίωνο; ρρς, τό σπανάκι, τα σπαράγγια, ή|κι;;ής Κι>6ερνήσειΐ>; εί; μίαν νησί-
τήν ανακάλυψιν τού μικροσχο σχϊνος, ή κοπάση, ό δνόσμος, οί ι δα απέχουσαν περί τα 1500 μέ-
πίου, ό μεγαλύτερος βοτανολόγος χονριιάδες, οί σταφίδες, οί φράου-'ΤρΛ τή; κωμοπόλεως Σκάλα τώ-.1
υπήρξεν ό Σουηδός Λινναΐος, ου- λε;, τα οόδια, τό έλαιόλαδο, ή ,· Κλαζομενών, επιγείου τή; πόλεως
τος απεκλήθη πατήρ τή; νεωτέρας πΛπεριά (πάσπρικα), οί μελιτζάντς,! των Βονρλών. Τό Λοιμοκαθαρτή-
δοτανικής. ! τό σινάπι, οί μπάμιες, ό >άγος κα- ριον αύτό, πού ήτο τό μοναδίκ.η·
Ό Λιναϊο; είχε τό ίάλ.αντϋν φέ;. τό λίγο κρασί. ( άπό έπιο-τημονικής καΐ τεχνικής
νά διτκ,'έση νά άπαριθμήση τα δι<;' Τό φασκόμηλο είναι διεγερτικό, πλει·ρας καί ευρίσκετο ϊϊς άπόστα- κοιτ κά καί τα χαρακτηριοτικά δ-.ΐ στομαχικό, τα άποξηραθέντα φΰλ- βιν 30—40 χιλμ. τού Λιμένος τής την διάγνοισν τοΰ εϊδους των φυ λα, ώ; σιγαρέττα καπνιζόμίνα άν-| Σμύρνη; — τής Μυρσίνης καί ώ καοδιά τού. Φυσικά, ή άπαίτηο";, τών Άθηναίιον δέν πραγματοποιή· θηκε ποτέ. παρ* δλο πού μερικοί άπό τούς σεμνότνφονς αύτοΰς, έπε- χείρησαν πολλές φ>ορές νά τα κα-
ταστρέ)»ονν μέ πετρόβολα. Καί πά |
λι απέτυχαν, δμοις, γιατί τούς ..υ
νήγησε δγρια ή ΆστΐΎομία. |
Τα άγάλ.ματα κατέ€ηκα μετά πε |
νήντα χρόνια .τερίπον, δχι πλέον ά Ι
πό ήθική, άλλά έπειδή θεοιρήθηκαν
έπικίνδιινα γιά τούς διαβάτες, πον
περνοϋσαν την όδό Πανεπιστημίου.
Ποϋ νά βρίπκονται άραγε τώρα; ώς
τό 1944, ήταν ξαπλ(ομένα μακά-
οια στήν ταράτσα τοΰ μεγαλοπρε-
ποΰς κτιρίον καϊ °'ι Γεομανοί, δ-
ταν πληροφορήθηκαν δτι αύτά άνή
καν στόν μεγάλον τονς σνμπατριώ
την Σλήμαν, άποφάσισαν νά τα
στείλουν στό Βερολϊνο.
Μέ τό σήμ^ρα καί τό ανριο, ">-
μως, ήρθε ή Άπελενθέριοσις νπά
τόν τότε Πρωθυπουργόν μα; ΓΕ¬
ΩΡΓΙΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, και
χάρι; των Έθνικών στμτρερόντριν
τής Ελλάδος καί των προσπαθειών
τού, των προσωπικών, καιιόρθο)""
νά μή φΰγουν έξω, κι' ετσι σώθη-
καν τα ώραΐα ταυτα καλλιτεχνήμα-
τα.
Τό «'Ιλίοτ· Μέλαθρον», γλΰτω-
σε άπό την κατεδάφισι. Άλλά δέν
πρεπε* νά άφεθή καί στήν άδηφα-
γοδιάθίσι τοΰ χρόνον. Γιατί, δνσ-
τι·χώ;, τώρα ποΰ περλοΰμε ή μπα!
νονμε στόν "Αρειο Πάγο, βλέπονιιρ
νά παρονσιάση την είκόνα τού πα-
ριτημένου σχεδόν ο'ικοδομήματο;.
Γιαντό, πρέπει, ή άρμοδι'ο; επ -
τροπή, νά αποφασίση νά τό έπιδιορ
θώση, γιά νά μή χάση την Έθνι¬
κή τού άξία, σάν Έθνικό Μονσεϊο
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Σ
ουγγοάμματα: «Περί αυτών ίστο.ί Μετά άπό όλίγην διαστολήν έ■....,, ______* -τ ,- - . , .
<ιο είς 9 6.£ιλΙα καί «Περί φντών πανέρχομαι είς την βοτανικήν, πώς χθη τιπό τοΰ Πατριαρχην Κων: άειμνηστος Γεωογιο; Αθαν. Φλώ αίτιών» είς τα όποϊα περιγράφει ?Λΐπόν ό τρόπος τής θεραπεντικής Ι .ιόλεω; ίίς Μητρόπολιν) οίκοδομή οο;, Σταΰρος και Κωστης Κων- 1 " «τταντινίδης, Κοστής καΐ Κόκκος ΚαίνσταντΐΛΐδης, Στνλ.ιανός Στ·ιυ ΐ; Αλεξ. Κορρές Χρήατος καί Σταύρος Μαραβελίδης, ό κ. Κίμων Εύοτρατιάδης δστις μετά τόν θάνι τον τοϋ Χρήστον έξηκολ.οΰθηθε τάς εμπορικάς έπιχιειρήσεις τού Οίκον ώς διάδοχος Χρήστου Μαραβελί. δή, Σ ωχ-οάτης Κορρές, Μΐχαηλάδου, Κο>στής Βαϊγκονδης,
Εύάγελ.ος Βαμβάκος, Ίωάιννης
Φλοίρος, Σά66ας Πασπάτης, Γε¬
ώργιος Τζαννετής, ή οίκογένε:α
έξ ής καί δ διάσημο;
Γεώργιος Σϊφέρης πού έτιμηθη ιιέ
τα Βραβείον Νόμπελ, ή
έκ Σμύρνης τού Γεώργιον Καρα-
κονλάκη μεγα/.εμ,τόρου, ή οΐκογε-
τοϋ Γεώργιον Τενεκίδσι· έχ
τής όποία; καί ή κ. Τσάτσον σύζ''
γος τοϋ έπανειληαένως άναλαβόν.
τος 'Τπουργικόν άξίι>>μα κα» ή οί¬
κογένεια τού Κωστή Βαρδαξή.
Βορείως τής Σ καλάς ί^πήρχβ ό
Λόφος τοϋ Προφήτοι· Ήλία επί
τή; κορυφή; τού όποίου εδέσποζε
Λ ναίσκθΓ τοϋ Προφήτου Ήλία,
πού έώρταζε στά; 20 ΊανΪΜν καί
οτνεκεντρώνετο άπειρον Χρκττιανι
κόν πλήθο; κάθε χρόνο.
Εί; την Σκάλαν διετηροϋντο ί-
διόκτητα έργοστάσια έπεξεργασίας
σταφίδιον ΐπό τών ώ; δνο>
θέντίον μίγαλεμπόρων - έξαγωγέων
καί τοιαύται ξυλείας διά τών όποί-
(ον κατεσκει<άζοντο θηκεύσεω; σταφ ίδιον βάροτ»; 12 όκάδτον είς εκατοντάδας χιλιά- ταξινομήσεω; των ς | καπνο0 ωφελουΛ. Εί; Τ0ύς άσθ.' ι' τικον;. Τό δενδρολίόανον | όαείλονται εί; τού; ντέ Ζνσσιέ. ται ώ; 6ρα<ττάρ» εί; τού; άσθμα- ρας νη-κον τού Αίγαίον, σιν ε0ΐετο ιιβτά τή; Εηοά; διά γϊ<η'>-
έξακοσίων (600) περί-
Τό Μεγαλύτερον επιστημονκί;» τικούς. Βρααμένο κρασί αετά δεν- πον μρχρον καί πλάτον; 8—10 μέ
|
γεγονό; τοϋ 19ου αιώνος υπήρξεν
ή δημοσίευσις Τοΰ Δαρβίνου πεοί
γενέσει·); των ε'ιδών, τής έξελίξε- μάρι, τα δθη καί τα φΰλλ.α είναι δλ.ον τό μήκο; τής μεγάλης γεφι'1-
δρολ'δάνον χοησιμοποιεϊται διά | τρών διασφαλιϊομένη; τεχνικώς
την τόνοισιν τή; οράσεως. Τό θν-( διά τριών μικρών γεφυρών, καθ'
ω; καί τής κληρονομικότητος, πού
άπετρλεσαν είς την .-περαιτέρω Ρ-
οεΐΛ-αν τή; διολογία; ΑΙΤΙΑ ΤΏΝ
Αίτία τών νόσων είναι 1ο ό ά-
ήθ πρώτη αίτία, 2ο ή δευτέρα αϊ-
τία είναι τα φαγητά, τα ποτό. (Ό
Ίχ-ΐον-ράτη; έλεγεν·: «νπνο-, ίΓΐτί.τ;,
ποτά πάντα μέτρια»), 3ο κοπώσεις,
νρΐ'ρικοί κάματοι, συγκινήσει;
(ΣΤΡΕΣΣ), κακές εξίΐς νι
μ
διεγερτικά, έμμηναγωγά, άντισπ;- [ ρας, ή εϊσοδο; τή; οποίας ηρχιΐε
σμοίδιακά, τονιοτικά, στομαχικά, άπό τάς έμποοσθία; διί>ει; των κτη
|
«σηπτικά, άντιπαριστικά,
| μάτων των άειμνήστων "Ιωάννου
νη, οίνόπνενμα κλπ. 4ο τό ψνχρι,/, δα;.
νει καί θεραπιεύεί τό ελκος τοϋ στο Α. Μοσχόβοι· καί Τιμαθέον Βαμβά
μάχον καί τοΰ δωδεν.αδακτύλον. κΟτ·. "Εμπροσ&βν τή; γεφ-ύρα; καί
Τα ρεΰνθια είναι άφροδισιακά, έμ. ρναντι των έν λόγω ίδιοκτητών κιιι
μηναγΐυγά, καί εύγονικά. Τα ρα- παρά την ά·Αρογιαλιάν ήτο, έκτιονέ
πάνια είναι άφροδισιακά, γαλακτα νη άπό αρχαιοτάτων χρόνων μία
γωγά, βρασμένα τα φύλλα ένδε;-' μεγάλη μαρμαρίνη μεγαλοπρεπή;
κνυται εί; την ανεπάρκειαν τοΰ ή δεξαμενή ύδατος άλλά χο>ρΙ; νά
πατο; καί είς τάς χρονίας κοιλίτι λειτουογή καταστραφέντων άπό
Τό Γυμνάσιον τήα Έστ^α^ Ν. Σμύρνηο
Δ.ά τούτο παρακ.αλεί θερμώς υ¬
μάς χα!, δι' ί»ιιών δλΛ τα μέλ.η τοΰ
σιλολύγου τής Έστία; Ν. Σμνο-
νη;, δποις θελήσητε νά βοηθήσετε
την προσπάθειαν ταύτην, προσ<ι:-- ροντες δίσκονς ή δ,τι δλλο σχετι¬ κόν, μέ την 6ε6αιότητ(1 δτι σνυβάλ- λετΐ είς την όρθήν καί έπιβεβλημ^ ντ,ν διαπαιδαγιόγησ ν των νέων μας. 'Τπείθτ'νος τής ώς ανθ) κινήσε¬ ως ή καθηγήτρια Μονσικής Δι; Φοντάκη ήτις εϋρίσκιται εί; την Γραμματείαν τοΰ Γι·μνασίοιι εκά¬ στην Τετάρτην χαί Παρασκε«ήν 8,30 — 1,30. Διά πάσαν δέ δλ.λτιν πληροφορίαν ττνλίφωνήσατε είς τύν αριθ. 93.33.753. Ό Σύλλογος των · καθηγητήν Ι καί οί μαθηταί τοΰ Γυμνασίου τί; Ι Έστί'ΐς Νέας Σμύρνης σάς εΰχα- ' ριστοϋν θερμώς έκ των προτέρων Ή Διεΰθυνσ ς τού Γνμνασίον Έστία Ν. Σμύρνη; ε- χει την τιμήν νά σά; ανακοινώση δτι απεφάσισε νά οργανωθή δισκο- θήκην Κλασική; μουσικής δ ά την πληρεστέραν καί σιστημκτικοιτέ- ραν διδασκαλίαν τοΰ μαθήματος τή; μοιισΐκής είς τό Ημέτερον Γι· μνάσιον, καί τούτο διότι πιστεύε. είς την θετικήν έπίδριισιν τής μ ου σικής τέχνης ^ί; την διαμόρφο)σιν ι τού χαρακτήρος τών ιέφήβων. ! νήτρια τού Παναγ ίου Τάφον Αί θε οία ή .Ηγτδία, ή Εύχερία, προ5ε ι κννησε ποοφανώς κατα τα τέ.· η τού 4ον αιώνος μετά Χριστόν τα ' Ιερόν Κοιβονκλιον τό περιθριγκώ- νόν τό Πανάγιον θεανθρώπινΐΛ- Μνήμα κάτωθίν τού Κεντρικόν θό- ! (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ 6πν ΣΕ7.) καί τό θερμόν. Αί δυνάμεις των βοτάνων εί; τίιν Θεραπεντικήν, εχουν μαγικάς κα! μνστηριώδει; ίδιότητας. Τα βότανα ταυτα γεννώνται εί; τόν ελεύθερον καί θεϊκόν άέρα καί τή; μητρό; γής. Τό θέμα τής νέας 6οτανοθ«ρα- πείας, είναι μεγίστης σημασία; καΐ λαμδανομένον ΰπ' όψιν τών τελ=υ ταί(ον έπιδημιών γρίππης είς τό Πά ρίσι επί 200 παιδιών, τα έκατό έξ αυτών έθεραπεΰθησαν τελείως ·ιέ τα φάρμακα τής γαιγιάς, τα ".λ- λα έκατά παιδία πού έλαβον άντι βιοτικά φάραακα εύρέος φάσματος, μέ άποτέλεσμα νά παοονσιάσουν έ-1 αν καί έθεοαπενθη. πιπλοκάς 30% ώς ώτίτηδες, μηνγ | Ό σκΰλος, ή γάτα κ.α. ζώα τρ·Ί γίτιδΐς, πλεορίτιδες, πνευμονιε; ! γοτ<ν τό πράσινο χόρτο, ή κόττ.ι βρογχοπνενμονίες, έντερικές διατα τρώγει λ'.θαοάκια καί πολλών χρόνων των άγωγών ώς Παρατηοοϋμεν άπό τα άντυτέρω καί τοϋ 'Τδραγωγείον. πώ; ή Παντοδννα,αο; φι'·σις, μέ! Ενθυμούμαι ζωηρώς δτι έλέγε- τήν μεγάλην τη; Σοο^'αν, «τα πάν το παρά των γεροντοτρρων ότι την τα έν Σοαία έποίησεν» προσφέρον, δεξα'αενήν αυτήν «Τχεν άνεγει'<>ει
τας δωρεάν εί; τόν άνθρωπον, λϊ- ο Μέγα; Άλέξανδ.ρο; ώς καί τή/
ρισσότερα άφροδισιακά βοτάνια ' γέφυραν πού συνέδεε τό Λοιμοκη-
καί έλάχιστα άναφροδισιακά. Διά θαρτήριον μετά τή; ξηρά;. "Ιχνη
την δαιώνιο-ιν τοϋ εΤδου; αύτοΰ 6ε τής παιλαια; γεφύρα; δεκρίνοντ.)
Λαίως ύπάρχονν βότανα ώφέλιμα, είς όσον; έκολ.ναβοΰσαν καθώς καΐ
άλλα καί βότανα 'δηλητηριώδη, μέ είς τού; περιπατητά; διά δαρκών
τοξικότητα φαρμακεντικό περιεχύ-
μενο. Τα ζώα άναζητοΰν τό χόρτ·>
τους διά νά ΘεραπενΘοΰν. Πολλό
κις καί ό δνθριοπος παρακολουθή
σ>? αυτήν την αναζήτησιν διά νά
εφαρμόση την ιδικήν τού θεραπε·-
ραχέ; κ.δ. Ή βοτανοθεραπεία, ά·;
γα ή γρήγορα θά μάς αναγκάση,
νά έ.τιστρέψωμεν είς τόν Ίπποκ^ά
την.
Έρωτάται πώ; ή «θεία τέχνη>
τοΰ Άσκληποΰ, ή γόνιμη άσχολία
τού Ίπποκράτη, τοϋ Γαληνοϋ, τοΓι
Βάκ.ωνο;, τοϋ Αίγινήτη, τοΰ Παρά
κελσον καί τόσων δλλων αίιονίων
τής παγκόσμια; ιατρικήν
γνώση; άξιζεν τότρ καί σήμερον
δέν εχονν ά^ίαν: λόγο> τή; μεγά-
λης χρήσ·?ω; παρ' ημίν άντιτχοτ-
κών φαρμάκων καί δι' εΰρέων φα
τοιούτων, άτινα καταστέλ-
λοι>ν τόν φυσικό άμι·ντικό μηχαν.
σμό τοϋ οργανισμόν, διαταράζονλ·
νει άσβέστιο, ή γίδα τρώγει την
μαγκοΰταν βρωμόχορτο (κώνειον)
είναι δηληΤηριώδε; προκαλεΐ γεν:
κήν παράλυσιν τοΰ κεντρικοΰ ν?ι>ςι
κου σνστήματο;. 'Η θανάτιοσι; ιοΰ
Σιοκράτους εγένετο διά τοϋ φντοΰ
τοντον.
Παρά ταυτα τα άλκαλοϊδή τή;
εύθαλία; (μπελλαντόνα;) ή άτρ,ν
πίνη π/>οσφέρει τα μέγιστα εί; την
ιατρικήν, ώ; σπασμολ.λτικόν και
μνοχαλαριοτιχόν τό δπιον μέ τα πεν
τε τού άλκαλοϊδή ώ; ή μορφίνη, ή
παπαβερίνη ή κωδείνη, ή παντοπΰ
νι, ή ήρωΐνη ώς παυσίπον'α ίίς
την χειρουργικήν καί είς τάς προ
ναρκώσει;.
την θεμελιώδη μεσοκυττάςκον οΰσϊ| 'Η άνακάλιιψις τϊ>ς δακτιΛίτιδο;
αν καί την άνοσοβιολογ κήν ίσο^- (Ντιζιταλίνη) υπό τοΰ Βιλλιαμ
Βίρθίοινγκ (1741—1799), τό αν- ι
'ίο; τών ιατρών εί; τό οποίον δφεί-'
Ή νεωτέρα γέφι^ρα έκτίσθη ίϊ
ογκολίθων μ*γέ6ον; τριών μέτοω-·
/αί σαρκοφάγ(ι>ν παραληίτθέντων
παπά τών κτημάτων Μοσχόβον —
Βααβάκου — Πασ.τάτη —Τίγηλη.
Πρό; Β. καί Α. των κτημάτων Μό
σχοβον — Βαμβάκον έξετείνοντο
αί θάλασσαι τών Κλαζομενών ώς
εξής:
Πρός
δών.
Πρό; Δ. τής Σκάλα; καί είς αί
αν γραφικτοτάτην τοποθεσίαν ό Α·
είμνηητος Μητροπολίτη; Έφέσου
Ίωακε·μ Εΰθι-6ονλης διετήρει ώρα>
οτάτην Βίλλαν, έντό; τή; οποίας
έπέ.-ΐρωτο νά εΰροΐΛ· σκληρόν θάνα
τον εκατοντάδας Ρλληνες κατά την
Μικ.ρασιατικήν Καταστροφήν . τοΰ
1922.
(Σ υνεχίζεται)
Β. ευρίσκοντο τα νησ<ά τοϋ Γιατροϋ καί τών Έγγλεζονη- βίιον βαθύτερον δέ των Καραβούς· νων. "Οταν έπεκοάτη νηνεμία καί ή θάλασσα ητανε πολΰ ήσι·χη, γ(ι ληνιαΐα δΐ€κρίνετο διά γνμνον ό- ροπίαν δηλαδή έμποδ!ζοι·ν την πά ραγιογήν άντισοιμάτων άπά τα λεν κά αίμοσφαίρια (λεμφοκύτταοα; καί δροΰν μικοοβιοστατΐκώ; μέ άν τιβακτηριακήν ενέργειαν. ■Πολλά δμοις άπό τα άντιβιοτ,- κά αΰτά, προκαλοΰν καταστροφάς εί; τόν οργανισμόν μας, διότι έχου σ.ν νεφροτι>ξικά;, ώτοτοξικά; ΐκ-
δτ·λο'>σει; (προσδάλ.ονν τό αίθο^-
σαϊον καί κΐ'ςηιο: τό άκουστικόν
νεΰρον).
Έπίση; τα άντιίίιοτικά προκ«-
λονν άλλεργικά; εκδηλώσει;, ήπα-
τοτοξικάς καί μι>ελοτοξικάς
πρός Β. αί Φιόκαιαι κα'.
αί άλυκα! τιον. Πρός Α. Γξίτείνετο
ή θάλ.ασσα περιβρρχονσα τό Κερα
μοποιεΐον (Κεραμιδάδικα), την Ά
γίαν Μαρίναν, την Καλαμπάκα '-
πι τή; κορυφή; τοΰ λ.όαου τή; ό.
πο'ας έδίβποίΐε ό άνεμόμυλος των
άδελ.φών Καρακουλί'ικη, τό Ίχθνο-
τροφεΐον Δαλιαντζή τό κτήμα των
τό τσιφλίκι
καί είς άπό
Πουλάκη,
τοΰ Άγίου Γεώργιον
στάσιν 20 χιλίομέτρο»» βορΐΐότερον
Εΰχετήριον
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΤΣΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗ¬
ΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟΤΣ ΚΩΝ)ΛΙ¬
ΤΑΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΤΣ ΕΚ
ΤΟΤΡΚΙΑΣ ΠΡΟΣΦΤΓΑΣ
Τό «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩΝ)ΠΟΛΙ
ΤΩΝ» επί τή δθετηρίδι ττ,; είς Έ>
λ.άδα άπό τοϋ 1922 κσΑ μετέπ€ΐία
αροσφΐ'γή; των Κων)πολιτών καΐ
των έκ τής τ. Όθονιιανικτ); Αύτο-
κρατορία; .τροερχομένων Έλλήνιον
διωργάνιοσε τελ.ετήν πρό; τιμήν
αυτών διά την 17 Φεβρουάριον
1974 ηαιέραν Κυριακήν καί ώραν
11 π.μ. έν τή μεγάλη αΙθούση τή;
Άρχαιολογική; Έταιρείας Άθη-
νών (Πανεπισττ>μίου 22) διά την
(τνμΰολήν αυτών είς την πενυματι
κήν, οικονομικήν κα! ποί.ιτστικήν
άνάπλασιν τής "Ελλάδος μέ όμιλη-
τήν τόν 'Τπονργόν Πολιτισμόν /αί
Επιστήμων κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ
ΤΣΑΚΩΝΑ.
Ή παροτκΐία δλιον έπιβεΛλημένη.
ΜΕΧΡΙ 30 ΙΟΤΝΙΟΤ ίΐ ΑΤΕ-
ΛΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΛΑΙΟ-
ΛΑΔΟΤ
Έντκρίθη ή πα,ράτίκΐ»; τή; 4τ?
λοΰ; είσαγιογή; έλαιο/.άδον μίχρι
30ή; ΊοΐΎίον 1974.
Σχετικόν τηλϊγοάφημα απρβτ-ι
λε τό ύΛουογϊΐαν τ6»ν Οικονομικαί ν
πρός τα; τϊλιονειβκά; αρχάς.
λιεται ή φήμη τού καί πού τόσον ε- Άγαηητέ μας Σωκράτη
χει σιμβά>.λει εί.; την άνακονφΛσιν Γιά τόν νεο χρόνο ευχομΛι τίς
άναριβιιήτων ασθενών, πασχύντων
έκ καρδιακών νοοημάτιον.
Οί ποωτόγονοι λα-τ, κ«ιΐ άκόμη
σήμερον σι-νηθίζοι·ν τα μανττάφΐα
νά τα βράζουν μέ φύλ^.α άγ·οία;
άχ?Λδιά; διά την έξονδετέρωσιν
Τ(7>ν δηλητηρίιον των. Τό κρέας τό
σίσηπίομένο νά τό βράζουν μί
πολλά κρομμύδια κ.οκ.
Άνέκαθεν δλοι οί λαοί καΐ ίδιαν
Συνέχεια είς την 6ην σελ.|δα Ι
ές η<χές. Εΰχομαι όλο^'ύχίο; ό καιρού; καί χρόνους ίχων τή Ίδκι έξοαία μ«- κρίτνη τα ?τη τής ζιοης καΐ {«γϊίας «ου καί τής φιλτάτη; οίχογΓνϊίας «ου, πλοννΐκο; ενλογών αύτήτν άγαθώ τού ωραίον ΜικραβΜττιχον ;ργον σον. Μέ όλόψυχη άγάπη και είνσά; ΜΕΘΝΕΣ ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΟΝ ΣΤ ΝΕ·»ΡΙΟΝ ΕΙΣ Α«ΗΝΑΣ Τυ Ιΐον ΔιεΗνές Σι Ν'α,ν τιλιακών Λιαιτητιϊχν βυ 'ΤΟ- ποιηθή είς τάς Άθηινα; άΛΟ β— 10 Μάρτιον, μέ βτμίΐτα: λώοεις. «ασφαλής λ^»ττν> χ.
ΜΕΧΡΙ 28 ΦΕΒΡΟ-ί Η
ΕΞΑΓΟΓΗ ΒΑΤΡλ«λ
Παρετάθη μέγοι ί· ΦοΑοοΜΐοίφ»
1974 ή χοββκσμίο έ%«γενγ<)ς 4β- ΘΕΟΛΩΡΙΔΗΣ ο»ν τής Δι~««να(·*ς Γί«βργί«*ς, «ν ννλ^γτκΜτν μίχρι 11 ής. 1974.

ΜΊΑ. ΜΑΤΟΜΕΝΗ ΣΕΑΙΑΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΤβΝ ΕΑΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣβΥ
Τόν Σεπτέμβριον τού 1920 κίΓι
θ' δλο τό διάστημα τοΰ φθινόπω¬
ρον, ό μικρά; κάμπο; τοϋ Άρταχαν
(Κατκάσον) παρουσίαζε όψιν μι-
άς κινητής πολιτείας. Πλήθος άπό
άνθρωπον; καί ζώα μετεκινοΰντο
«πί ημέρας, ιιεμονωμένα ή όμαδ.κά
γιά νά καταλάβονν κάποΐα κβτά .-
ληλη γΓ αΰτούς θέση νά σταματή
σουν κάπον, κοντά στά κατωκημέ-
να χιοριά τού Άρταχάν. Καί σέ λί
γες μέρες, ό φιλόξενος κάμαος μ*
τεβλήθη Θε μιά κ<νητή πολιτεία μέ σννο^κισμοΰς καί προάστια. Είχεν συγκίντρωθεϊ έκεί όλος ό Ελληνικάς πληθνσμός των 13 χο>-
ριώυ τή; πεοιοχής Κιόλε; καί ά)
λων 7 χιυρίων τή; περιοχής "Ολ-
τοιις.
Εγκατέλειπον ούτοι τ;^ς έστίε;
τονς, την κινητήν καί άκίνητον αν
των Αεριονσίαν, τού; κόπον; καί
τόν ίδρώτα σαράντα όλ.όκληρων
χρόνον, κ(χ), πήραν τόν μεγάλον
δρόμον γιά την Μητέρα Έλλάδα.
Μέ γέλοια καί χαρές, χοροΰ;
καί τραγούδια, περνονσαν τί; μέ-
ρες τοις στόν καταπράσινο κάμπο,
ΔΗΜ. ΚΑΝΟΝΊΔΟΥ
Στίς 10 Φ*6ροναρίβ·ι«, πεν.ς
κόκκαλο ή καί μέ κόκκαλο, .τού ΐ-
μεϊς δ ατυχώς δέν τό έχομε καί
το καλοκαΐρι,
νερό σννεχώ;
α-ι
ο^
περιμένοντα; τό σΰνθημα τής άνα-ιλον νά έγκαταλείψονν τα τελευταία
τον; έφόδ, α, τα μοναδικά. Εί«>έβι
παν πρό όιλλήμίΐτος. Πώς βά π?ρ
νοΰσ<ιν τα 6οννά γντμνοί χαί νΐ|- μοί καί μέ σπαραγμόν στήν ψνχη, Ι 7"° , ~» " ", . , ,· . ζ % . . ΐ:_ ' αν το έχομε είναι για τους ειδικους φοοτωνονν ότι ήτο δυνατόν κα;, Ηε > ' '" Α ^ ' '._ * „ , *
κινοΰν. τΗτο ή μερά πού γιόρταίε
ή έκχλησία τού Άγιον Χαοαλάμ-
πονς καί πανηγύριζε, άλλα χρόν,α
τό χωριό.
Τ' άμάξια, βγαίνουν, τό ενα %η
τόπιν τοΰ άλλον άπό τό χωρία καί
προχωροΰν, τρίζοντας στό παγωμέ
νο χ:όνι, πρός τύ Τούοκικο χωο<ό Ρεδάς. Τά γυναικόπαιδα, ι'ιπράθν- μα καί σκνθρωπά άκολονθοΰν. Ό πόνος τού; είναι έκδηλος κιιϊ ή ά- πελ-πισία τον; μεγάλη. Τό άβε!6αιο# τό άγνωστον τού; τρομάζει. Ή ό- πάγνωση τούς έχει κνριεύσπ. "Τποπτοι ενοπλοι Τοΰρκοι, σκορ πισμένοι άνά,μ*σα ατ' άμάξια, τοίι; σννοδεύονν. "Εξαφνα πνκνοί -νρο- βολισμοί ακούονται, καί άγιιιε; τού ρκικε; φοννές τούς διατά.οι-ν νά έγκαταλείψουν τ* άμάξια κα' νά φι'- γουν. Ή στ.γμή ήτο τραγική. Ή άπελ-πισία καί ή άπόγνωσή τον; έχει άποκορυφωθή. Τί νάκάνοιν; Γιά μιά στιγμή έμε<ν<ιν άα.ι;· νοι, διστακτικοί. Τούς ήτο δΰσκο- χο)ρήσε<ο;. Σνχνά σννηρχοντο όντιπρόσιοποι των χωρίων σκέπτοντο μετά τής ήγεσίας αυ¬ τών καί σνζητονσαι, διά την καλλι τέραν διοργάνωσιν τής πορείας, στικοί; ΙΙιός ήτο δυνατόν νά ίγκα ταλείφουν προσφιλή τον .ιηόσοιπο τόν τρόπον κα! τύν χρόνον τής ά | γέοους, παιδάκια, άσθΐνείς; Αϋ- ναχωρήσεως Στό διάσττίΐια αΰτό, τού; πον δέν ήτο δυνατόν νά κινηι ποριτσάκι δύο έτών καλ.ηννχτισΐ καί πήγε ϊσια στό κρεββατάκι το<·. στό πάνω πάτμχμα, μόνο τον νά κοι μηθή καί δέν άκονστηκε πιά ή μιλιί,ί τον. Άπό νιορίς, ήταν Ίοΰνος, κο λιμποΰσαν καί τά τρία μέσα στή π-ελάτας των κρεοπωλών... ή μέ κα; δική τονς λιμνον/.α, τό λεγόμενο νένα θεόρατο «καπέλλο» ποΰ έπρ·- άμερικάνικα «πούλ». Εύγενέστατα, πε ι ά τοΰ κοποΰν τά φτερά άπ' τήν| ΰπάκονα καί καλοαναθρεμένα παι δάκια άπό την Έλληνίδα Τά σπίτια έδώ στύ Νιοΰ Τζερ- σεν είναι παλατάκια, ολο άπό ξύλο του.-τ την κ. Ελένη Πήπα. Ό πά τέοα; των παιδιών, ό κ. Τέντ Πή μέ ώραία έ^ωτερική άρχιτ«κτονική' πας, άπό γονείς Κωνσταντινονπο- κα'ι έσωτερική δ αρρνθμιση καί ιιέ| λϊτες:, πού κι' αύτοι βσήκαν δεύτε δλα τά κομφόρ: καλ.οριφέρ γιά τό| ςη Πατρ'δα την Άμερική, άπό τό« γειιιώα καί έ'ο κοντίσιονιγκ γιά πρώτο δ ιογμό των Έλ.λήνων άπύ Λ" " . _ Τ » » ιΐι <ι_____ Λ -___ εηει ι'ίλη ή Άμερική, νύχτα μέρο, μτ;χανή (μασίνΐ') γιά τό πλύσιμο τοιν πιάτων, αχ αι'τά τα πιάτα ποΰ τα ζήλεν«ν δλες οί Έλληνίδρ; τούς τούρκονς. Ή Άμερική έχει πολλούς Μικοασιάτες, ,τού την ά- γαποΰν γιατί την γνώρισαν μετ» ά.τό τ>)ν Μικρασιατκή Καταστοοφί;.
Ό Καθηγητή; κ. Κίμον Δοΰκας,
νοκοκιρρς, δσες δέν 'ό δ'αθέτοτΛΤι ποΰ ποίν λίγο καιρό ήταν περοστι
κα'ι δικπνχώς λίγες τό διαθέτοτ·ν, Ι κάς άπ' την Άθήνα μ«ς, πηγαίνον
ένώ έδο) δλα τα σπίτια εήον', π
σία καί φτωχά, «Γναι σάν την
λεόρασι τή δική μα; άχόμη καί σΤ'
άπομαχρτΌιιένα χοριά τής Έλλή-
τα; αέ την άμερ κανίδα γνναΐκα
τον στή Σμύρνη, άπύ λαχτά«?α -νά
ξαναή την ΙΙατρία τον, ποΰ την ά
<(ησε πολΰ μικρά; κι' έκεΐνο;, είναι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠρΓΛΐ| ΑΙΙΟΙΚΤΗ ΕΠΙΙΤΘΛΗ ΠΡ9Σ ΑΜΗΤΑΣ ΗΙΚΡΑΣΙΑΤΑΓ ΠΡΜθΤΓυ Τι, |« «Ι Τ«ϊ 1924 ΕΚ ΗΕΡβΗ ΤΟΥ ΜΕΑΠΟΑΙΤΟΤ «ΛΠΠΑΑβΚΐ»! | ■ Γεωργίοϋ ΚοϋκΙδη -ΠΡΟΣΦΥ-Ιτόν τόν άνθρωπον ώς Μικράς 503 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4Άί "Οπιος θά θνμοϊ'νται οί άναγνΛ στες μας, ό Δαλπατάν πασάς, ί- φοΰ εβαλε άνθρώπους ■'ον νά δη- ληΐΓ,οιάσονιν την Άνίκα, την έρω- μρνη τού Σονλτάνον καί τύ πίιιδΐ πού είχε άποχτήοΐΐ άπ' αυτή, Ιπι,τι σε τόν άδερφό της Δανιήλ Κοκκό- λα καί τάν έστειλε στήν Άδριανον πολη, ποΰ Διοικητής της τότε ήτα νέ ό ΐΕάδΕρίΐό; τον, ό Άπτονλάχ πασάς, μέ την ποοσταγή νά τόν κλείση στά ([θδεοά μπουντρούμια τής πόλ.ης αυτής καί νά τόν έξον- τώση. Ό Άπτονλάχ, πιστό; στόν Βεζύρη, διάταξε χάποια νΰχτα τ6ν μπόγια νά μπή στό κελλί τού Κοχ τής έκεί π<χρα,μο·ή; Την ίδύθη εν-, θοΰν οΰτε βήμα, άλλά καί νά με· καιρί(χ καί στού; κάτοικον; των $ ταΐίερθοΰν δι" άλλον τρόπον ήτο Ελληνικήν χωρίων τού Άρταχάν ανθρωπίνω; αδύνατον; νά προετοιμασθοϋν καί αντ οί γιά Πάνιο στύν δισταγμόν τι»1; αν- ν' ά·κολονθήσουν στή μεγάλη πυ-| τόν, έδέχθησαν ξαΐ{νική έπίθεση ρεία. | των Τούρκων, οί όποϊθι ι ;αγριω Κοινή πλέον ργινε σν-νείδηση τό θέντε; ήδη την στααιι τους ζήτημα τή; μεταναστίϋσεω; κοί. άρχισαν νά προ6αίνονν αί τρομα- διακαή; ό πόθο; ό'λιυυ των Έλλή- κτικέ; εκδηλώσει;, σπριόχνοντα; νω τοΰ κάμπον. κα'ι χτνπώντα; αυτού; μέ τ<>ί·; υπο
ΜθΛ'αδική έξαίρεση αποτελούσιν, κοπάν'ον; για νά ποοχωρήσοΐΛ·.
μόνον οί κάτοικοι των χωρίων 11ε-1 Μπροστά στήν ώμή αντή βία
περεκ καί Τοροσκώφ. Αύτοι έ(}»ιί, ήτο αδύνατον πιά ν' άντιπταθονν
νοντο άκόμα δνσπιιττοι καί διστ ι- τά θνΊιατα. Άντελ.ήφθησαν τελικ·Ί
«Τικοί. Ι ότι επρόκειτο περί έξοντώοι ι,ις ■/
Συνεδριάσει;, επ: σννεδοιάσϊοιν. άρχισαν νά προχωροΰν χι-ιρις Γιοϊ'
καί θοω-βώδει; κατ' αΰτά; σιίη- λησιν.
τήσει; των κάτοικον δέν μποοοΰ- Κλ.άματα κα!, μοιρολόγι ι ίγέιιι-
σαν νά καταλήξουν σέ θεηκές άπο, σαν την άτμόσατιιρα. Οί λ ε» , αν-
φάσ€ΐς. Οί πίρισσότεροί άπό τού; δρε; καί γυναίκας, οσοι Η/»ν '—·-
τοχήν, εγκατέλειπον στή μεση τού
δρόαου τα π-ροσαιλή των ιΊδιΊατί
προνχοντε; τού χο>ριι>ΰ
άπεγνοσμένίς πςιοσπάθειες νά πα-
ρασύροιιν δλονς τοί-ς σνγχωοιανού;
των, καί νά άναβάλο>·ν ή μάλί.ον
νά ματακί)σοι»ν την μετανάστενσι ·,
Ώς δικαιολογίαν δέ τής άναβο
λής προέίαλον τό κ·ρύο καί τά χιό
νια, ένώ στήν πραγματικότητα έ
πεδίωκον την παραμονήν τιιιν έκεΐ
γιά νά μπορέσουν αυετα νά άξιο-
ποιήσουν την κινητήν καί άκίνητον
αυτών περιουσίαν. Καί έγιναν
Τω οί υπαίτιοι τή; τελική; κατα
ιττροφής 75 πίρίπου οΐκογενειών
κα! τής εξοντώσεως 250 περίποι
άθώιον νπάρ^εων.
Αρχάς ΝοεμΓιρίον εδόθη είς τή
ήγεσίαντ ό σύνθηαα τή; άναχωρή
σεω; καί ή άνθριοποθάλ.ασσα ά.τό
τόν κάμπο ΐκινήθη.
Πάνιο σέ προδιαγεγρα.ιιμένο σχέ
διο πορείας καί μέ ολα τά κατ' αύ
την μέτρα άσφαλ.εία;/ πέρασαν την
ψηλή κορτ«τή τοΰ Γκιλαοΰζ - Τσα
μή. Στήν πολνήμερο π<νρπ'α της, την ηάλαγγ(1 σΐ'νώ&τνε'ν ή ίπ! ■/.· φίΐλής 'ί]π·ιτροπής, την ό.τοί(ΐν άπο τελ.οΰοαν οί κ. "Ιωάννης Κάλτε<τ, Πιλόριο Χαράλαμπος καί Κονντοό ΰπάλληλος τής ΈλληνικΓ;; ΆποΛΤολής. 'ίΐ εΛ<τς>οπή αυτή πα¬
ρηκολούθει καί έπόπτευε την όλην
κίνησιν άπό τό Άρταχάν μέχ^
Βατούιι.
"Εο;θασρ τε/Λ: ό Δεχέμβ'οιο:..
.Η κινητή πολιτι-ία διελύθη καί ό
χάμπο; έχει έρηιιοιθή. ΙΓαχΰ
μα άπό παγωιιένο /1 ό ν ι ίσοπέδοισί
τ ά πάντ«.
Καί ένώ τά τελευταία άμά£·ιι
των προσφνγοη' ι θάνοΐ'ν στό Β ι-
τούμ, οί συνεδριάσει·; των κατοί-
κωντο ΰ Πεπερέκ σι-νεχίξονται, οί
σνζητήσει; ό~ννονται γιά νά φ9ή-
σονν τελενταίίΐ στήν δίαίρεση αν
τιΤ)ν πέ δύο άν τιμαχόμενε; παρα¬
τάξει; νά καταλήξοι·ν σέ διχογνίο
μία, διίνεξη καί τέλο; σέ ξυλοδοο
μύ των υπαίτιον.
"Ογδοήκοντα έκ των 150 οίκο-
γενειών πήραν την άνέκλητον άπό
(ΐτισιτ νά φύγοιν παρ' όλην την κιχ
κοκαιρίαν καί τά χιύνια. Καί στΐς
9 Δεκεχΐίόρίον, άδίστακτα πλέον,
φορτώνονν τ' άμαξαι ότι ήτο δι»
■νατόν καί ξεκινοΰν. Μετά δέ
πρόσωπα καί έπροχωροΰσιιν 'ΐπυο-
στά. Άπεμακρι-νοντο σιγι'ι οιγ.ι.
μέ τύ 6λέμ?μ<ι γ-ρισμ«ν<ι πάτα πρός τα πίβω, γιά νά σω(ίοΓ·ν. Οί παί>ακο/.ονθοϋντες Τιιιι-/οι,
καθώς καί αλλ.οι νεοτρβρμίνιι άπό
τα γύρο) χωρία, ένεοι.η "ΐιντες
οτονς δρόιιονς τοΰς ξεγΐ'ΐινωσαλ
κνοιηι/.εκτικά, όιραιροϋντε; καί αν
τα τιον τα έσο>ρο>χα. Κατόπιν ποο
έ6«.ινον σέ Λιιισμονς, σέ ιτόνοι·ς/
παγιογές, καί άλλα άποτρόπαια έγ
κλήματα. Βόγγοι καί μοιρολόγια,
κατάρίς χαί κροη'γές άπε?Λΐσίας
ΰψώνονταν καθ" όλον τό ιιήκο; τοΓ
δρόμον.
Καί οί ώιιότητες έΊ| θασαν στό
άύ δταν μερικά άπύ τα
κονταήμερον ,τοοείαν καί μέ εννοϊ-
κόν καιρόν, φθάνονν κατά τί; 10
Ιανουάριον τον 1921 στύ ΒιιτοιΉι.
Σώξονται.
Αρχάς ΦεΛροναρίον 1912 ΐγκ.ΐ-
θίσταται στύ ΙΙεπερέκ ό Τσαλάλ
μπέης άπό τό Τεϊρμένκίοϊ επί κε¬
φαλής ένόπλον άποσπάσμ«τος.
Σκοπός του ήτο ή μεθοδική κατ ι-
λήστενστ; των κατοίχτον. Μέ μίαν
τοιχοκολληθεϊσαν κατάστασιν έκοι-
νοποίηοεν ί»λον; τού; οικογενείας
χά; καί τον παρέδωσαν έπειγόν·
τίος όλον τό εί; χ<>ι>σά; λίρας ε<κ?ι- σχάμενσν είς χείρας αίτών χρήμα κα^ κοσμήματα, καθώς καί άλλα πό λύτιμα άντικείμενα, χαλιά, σκεύη. μάλλινα ειδή. ΛΓ άλλης τον δια τα γής έσφραγίσθησην καί τού παρε¬ δόθησαν ολα τοι-ς τά £ώα μικρά καί μεγάλα. Τέλνος δέ τονς κοινο- ποιεί την απροσδόκητον πλίον διι ταγήν, νά ψορτώσονν τ' άμά,ξια των καί νά φύγοι·ν άμέσ<ι>ς. Κο-
χλάξονν τά στήθη τους άπό άγ,ι-
νάκτηοη καί αίσθημα άπελπισίας
τοΰς κνριενει. Λιαβλέποι-ν πλέον
τόν {νπίρτιιτον κίνδνον κ<ιί τονς άνύ μονς σχοποΰς τοΰ πονηρόν Τονρ- χον. θύματα θέλτκκιν νά άλ/.ιίξοι^' κα τευθνΛ'σΐν" πρός τύ Άρταχάν. Τότ>
άρχισαν οί όμαδικές Ο"ΐ{ αγέ; καί
τυφρχισμοί. Είς τό χωρίον ΡεΛάς,
πε^ί τα δι'·ο χιλιόμετρα α.τό τό
II1"
περέκ κα'ι κάτοι άπύ τύ Τ<»ροσκιί>(|,
έ(Γονεύθηοιιν ύμαδικά .ι.ιλλοί έγ-
καταλειιρθέντε;, γέροι, γριέ; καί
παιδία.
Ό δρικιο; άπύ ΙΙεπερέκ μέχρι
Τοροσκώφ καί π ι ό πάνω, μέχρι
Χαρκιοί παρουσίασεν μορφήν πεδί
ου μάχη;, μορ·ϊήν κολάσεω;. Οί
ΐ-ξαγοιωμένοι Τοΰρκοι, μέ
την συνείδησιν προέ6α.ιν<>ν σέ άνή-
κοι-στα ίίργια. Γέροι, γριέ; κα'ι πά,
δάκια εύρον (τρικτύν θάνατο. Γν-
ναϊκε; άτιιιπσθησαν κα'ι νέε; κοπέλ
'.ε; διεφθάρθηοαν, άπήχθησαν' κιί
πολλ.έ; άπ' αι'-τέ; έξισλαμίσθησα^.
Πτώματα γιιμνά ξ<ιπλιομένα σ^ύ χιύνι, άλλ.α άποτελεκομένα άκίνη- τα κα^ άλλα χαροπάλευαν άκόμα. Τρατιιατίαι δογγοϋσαν άπεγνω- σμένα ζητώντα; βοηθεία. Κι' άνά- μεσ(ι στά ματιομένα (ΐί'τά σώματα γΐΛ'αϊχρ; καί κοπέλλες νά παλεν ονν ά χτνποϋν καί νά χτνπ,ιοΰνται μέ τού; Τονοκον;. Τό κλ.ά,μμα των παιδιών, σμί- γει μέ τόν θύγγο των γέρων, οί κατάρε; κα'ι τά μ-οιρολόγια των γυ ναικων μέ τί- κρανγέ; των Τονο- κων. Κι' «λε; μαζί σμίγοντας στύν άέρα μεταβάλλοντο σέ μ ά σπαρα- κτική βοή πού άντιλαλοΰσε στόν γύρω κάμπο. Διακόσια πεντήκοντα σχεδύν ά τομα έξοντώθησαν καί· έξ σσν στόν τόπο αυτόν τή; κολάσε- ο>ς.
Στήν εξέλιθη των θλιβεοτΐιν αν
των γεγονότων, όπως καί σέ άλλα
πα,ρότισια τής ποντιακής Ίστορίατ,
δέν έξέλιπον οί ήρο/ίκές
αντοθι-σίη καί ή γενναιόττγτα των
άόπλιον, άμΐ'νομένων Έλλήνων κα'
Έλληνίδων. Πολλές κοππέλε·; καί
γι-ναϊκες δέν νπέκκ1-αν, δέν θέλη·
σαν νά παροδοθοΰν καί έτι·(Γεχί<τθη σαν επί τόπον. Μεταξΰ αυτών <τνγ καταλέγεται ή "Ολγα Σνμεοχνίδον κοπϊλλα 20 χρονών, θνγάτηρ τού Μωΰσή Σνμεο>νίδη δημοσίου ΰπτλ
λήλου.
Αύτός είναι ό θλιβερός έπίλογος
τής άσυμακοΛ-ίας καί τής διαιρέσε-
ιος των κατοίκων τοΰ Πεπερέκ κ«Ί
Τοροσκώφ καί ώς γέρας ή τελικί)
αυτών καταστροφή.
Στ' άνήκουστα μαρτύρΐα των ά-
δικοσχοτ<ι>μτνων αυτών άδελτράΥ-'
μα; καί σάν μνΓ,μόσΐΛον στήν θι'··
μησή τονς 'άναφέρονται καί οί π<ι ραχάτω ποντιαχιοί στίχοι. περισσότερ« άπό χούν οί περισσότερε; Άηναϊκέ; οί κογένειε;. Κάθε παιδ'ι λοιπόν καί τύ δωιιάτιύ το>'. Α ντά τα σπίτια
είνα. ίδιοκτησίιι τή; οικογενείας
πού ά κατοικεί. Μπέν ρούμ λοιπόν,
λίδινγκ ρθύ.ιι, ιιεγάλη κοιζίνα καί
τρ<ιΐπεζαρ;α μαζί, γιά εΰκολία, ίπό γεια, πού οί έλληνικές οίκογένεΐΓ-: τάχουν «κελλάρ» μέ τό κρασάκι τονς, τό (ίαΐ'ελάκι τον; δηλ., μέ την έγκατάστασι τοΰ καλοριφίρ καί γιά άλλα χρεκόδη πΐ'άγματα. Έκεί στύ δροσερό αϋτό μέρος, τί νπόγειο, ίιπάοχει καί έ'να μεγάλο δωμάΐΐο, ύ'λο ίίσο τύ σπίτι σχεδόν, κάτω στή οάσι τον, πού παίζον' τά παιδία: πάρκο γιά τύ πιό μι- κρό, αΰτοκινητάκια, άλογάκια, κου κ/.ε; μέ καροτσάκια, στολές κά-ι μπόϊ ποίι τ' άγόραι <ίοροΰν άπ' τό πρΐικ έ'ω; τό 6ράδυ καί παίζθι'ν . σ' αντύ τό Λιυαάτιο «παιχνι- διών* άλλά κίί'ι κνλ'οννται στύ γρα έ'ξιη στύ κήπο πού περιστοιχ'- Ζει τύ σπίτι τού;, μ' ένα καπέλλο στύ κ<·ΐ| άλι καί τα. π στόλια των 'Γιο μπόϊ στό χέοι. Οί Άμερικα- νοί έν γέλει άγαποΰν πολ.ύ τά πα1- διιί τιιτς ίίλ.α γιά τά πά διά τονς. Αυτή την είκόνα τοΰ ίύτι>χισμέν!)υ
σπιτιοϋ την είδα στό σπίτι τοΰ Ό
Λοντίατροι- Δρ. Πήτερ ΚοντονΖι-
κη .τού δταν ποιοτόιΐθασιι έδώ, ί1
γ·ναϊκα τού ν.Γ έκ.ΐϊνο;, (ΐίλ.οι των
παιδιών μου, μάς εχαναν τραπέζι
στό σπίτι τονς, τού γαμβρού μου
κΓ έμένιι, δταν ή κοροΰλα μον 6ρι
σκύτανε στή Κλνική (ΐδώ λένε Ν.)
σοκομεϊα καί τί; μαιειτικέ; Κλ.ιν-
κέ;) πού έιρεΐΗ στύν χόσμο την
προιτον.όρη τον;( έγγονορλα μον
γιά κπ'νη διέιτχισα άεροπορικώ; τόν
άτλαντικύ καί έφθασα γιά νά πά
παρενρεθώ στή γέννα τη;, δπω;
ξανάγραι|-α. Την ωρα το ΰγενμα-
τος, τα δυύ μικρούτσικα παιδάκη
τον Δρ. Κουτονζάκη, ό ίνα; Γ> χιο
ν(7>ν καί ό άλλος δύο, ήρθαν μέσα
καί σάν κνριοι κάθησαν, ό μεγάλο;
στύ τραπέζι μαζί ιια; καί ό μικρύς
στήν νψηλή τον κ<ιρέκλα καί έ(ΐ(ΐ- γαν σάν κι'ιριοι, τά σι·γχαρητήρΐ' τά θέλει ή μητέρα τονς, μιά νέα καί έκλεκτή κοπέλλα άναθρεμένη άπό γονέ'ϊ; Μικρασιάτε; πού ή λ,'ΐι λαπα τή; Μικρασιατική; Καταστο,ι φής έ'ΐΓερε στήν Άμερική, τή δεν- τερη Πατρίδα τονς. 'Ο Έλληνοα- ιιερικανύ; ρ. Κοντουζάκης είναι στέλεχο; τής Ορθόδοξον Έλληνι κης Έκλησία; στό Ν,ου Τζέρσεϋ. Την ιδία εύτνχισμένη είκόνα άντί. '.ρυσα στό σπι'τι τοΰ έλληνίκιμερι- κανοΰ Τέντ ΙΙήπα, Έμπορον. Πα- '.άτι σωστύ τό σπίτι τονς, τά Γδ,·ι πράγματα δπιος δλα τά άιιερικάνι κα σπίτια, θαυμασία έπιπλα, ποΐΐ, ά συν<ιντά; στό Σνεμά μόνον. Τά τρία παιιά τον;, δνο κοριτσάκια κιί έ'να άγοράκι, άναθρεμένα άπό την Άθηναία Μητέρα τον;, πού ώ; ίπισκέπτοια πήγε στήν Άμερι¬ κή καί βρήκε έκεί την ευτυχία τη;, ήσαν τό στολίδι τοΰ σπιτιον τον;. Τα δνύ μεγάλα, τύ πρώτο κοριτσ.'/. κι καί τύ δεύτερο άγοράκι !· καί 6 ίτων σάν κνριοι έ'φαγαν στό τρα- πέζι μαζί μα;, ή«άν βάδυ, τύ μιγρό ΟΊ ελληνε; εήονν δλοι εϋδοκιμήση τό καλλίτερο ■"- Φ»1>τυ)θηκε το κονφαοι τ οί- υστ«ρα
παντοΓ', κΓ ?χονν
νομα σ' όλόχληρη την Άμερική
Βρέθηχα άνάμεσα σέ πολλές 5.Ί..
λε; έλληνιχέ; οίκογένειε; τοΰ Νιοί
κ(" τό
ΰπόνομο
τΑν Τ»'λακών. Ό Άπτονλάχ την
κιόλα'
υΐΛν ΙΓ «ςΐι^ ινν *ιιυι· , , , ,, _
,'ίλε; τά πα,δ,ά το,·ς Λαλ*αταν τηνεκτεΑεση τη;
—θά τα κυλίσοι-με στό πηγό-
δι.
—Πότε;
-Μά σήμεριι, τώρα.
ής 8.12.73
έδ,όβαοο ένο όρθρο τού διακε-
κρ.μένου συγγραφέα κυρίου Νι
κου Μηλ,ώρη «ΠΕΡΙ ΕΝΟΣ ΙΝ-
ΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΩΝ
ΣΠΟΥΔΩΝ».
, Τό άρθρο πολύ ενδιαφέρον οια
κόθε Μικρασιάτην. Ό κύριοο Μη-
'λ.ώρης κρούε. τόν κώδωνα του
-----Μα σήμερίΐ, τιυρ. , ,
—Πέκεϊ έκανε ό μαΰοος χαί ιά κινδύνου που έρχεται
καί είναι
μάτκι τον άστράψανε.
πολύ κοντά μας, όπως έΕήγησε
τά έχοΐ'ν άναθρέψε. ιιέ την θρη-
σκεία, την άγάπο καί την καλ.ή σνπι
πεοιφορά. Γνώρισα καί πολλ.ές ν'Α-
μερικανικκ; οίκογένειε; πού κ.' ί-
κεϊνες τά παδιά τονς τά μεγάλο-
σαν μέ δλη τους την άγάπη καί
σταγης τοι
Όμως ό Κοκκαλάς δέν απέθανε.
'Ο πιστός τού δονλος πον ΰστερα
άπό την σΰλληψη τοΰ άφέντη Τού
τριγύριζε άνεργος κηί .τεινασμένος
ιχπύ την μιά πόλη στήν αλλη, κα
την στοογή. στό οΐκογενειακό τον;' τά^^ ^ ^ 6ο1ίθεια τοΓ', (Ρίλον
■ τον τσοχανταρη, να μπή στήν υ«η
η
περ Λάλλον κα'ι παντρει-τηκαν τα
παιοιά τονς κι' έγιναν οί καλλίτρ-
ρες Μητέρε; καί οί καλλίτεροι ππ-
τέρες. Καί στήν Άμ^ρική νπάρχ<·ι ή άνατροφή ή καλή καί ή άγάπη δταν ξερονν οί γονεϊ; νά τα μεγα- λώσονν. Τά παιδία έ'χουν πριοτοβοι1 λία άπό μικοά αύΤό είναι άλήθεια, είναι 'κελλι τοι' ρεσία των (ριν.ακών τής Άδρίανού πολης σάν στρατιώτης καί έκεΐ τύ χαια εμαθε δτι ό άφέντης τού κρ^ τιώταν στά μπονντρονμΐ" καί δτι ί πρόκειτο νά τύν χαλάσοι·ν. Συνίν νοήθηκε μαζί τον καί την νύχτιι άλλά στό χέρ· των γονέιον νά τά γαλουχίσονν δπίος θέλουν κοί αύτύ τύ εχονν επιτύχη πολλοί γο- νεϊς. "Οσε; οίκογενειες κι' άν γνώ Ιανατοπο.νίτη. Ό ;ιπόγ;α; ποΰ έμπήκε άργόερα στύ κελ.λί, όπως ήτανε (τνσικό, ξίγελά στηκε καί έμαχαίρωσε αυτόν άνί ρισα στύ δ.άστημα των 4 αηνών τοΓι Κο;<κάλα, ποΰ μέ την βοηθεία στήν Άμρρική ·τα?α τοδ δοι'λου τοι'· έδραπέτευσε της π<ιραμονης μόν στην Αμερι>
«ίλες ζοϊΎ εί'Τΐ'χισμένίς μέ τα άπ
κιααστημένιι παιδία τού;.
( Σ υνεχίζεται)
Σάν Ιήμερα
Σάν σήμερα γε-,νήθηκιι έδώ
βρέθηκε μακρνά άπο την Άδρια-
νούπολη, γιά νά καταλ.ήξει νστερα
άπό πολΛέ; περιπέτειες στήν Πό¬
λη. 'Ε·κΐϊ κάποιο άπόγεμα, σέ Ιππ -
κβΰς άΰώνες ποΰ διεξάγονταν στό
"Ατ Μεϊντάν, τάν άνεγνώρισε ό
Σουλτάνος καί μέ μεγάλη τού χα·
ρά, γιατ! τόν είχε γιά πεθαμένο.
τόν προσκάλεσε στό Σ εράϊ του.'Ο
κ(Η, Βεζύρης έλύσσαξί, μά εκριιψε την
Ι όργή τού. Την
σε στήν "Υ.
| ηλ Μαζάρ πασά καί τοΰ άποκάλνψε
τόσα χρόνι,ι
σ' ?νο μικρά, άπέριττο, σπιτι«. ( Οΐ στί)ν .Τψηλ{ι ΤΚΟιτ) τόν >Ισμη_
αωτεινό
τοιγύρι·) είχε κί'·γχελ).α καί
μέ λουλούδια
ποΰ τά πουλ.ιά τερέτ:ζαν τό κάθε
δΐΐλινό.
'Λ'
Σάν σήμερα γνωρί.χτηκα θιγιάιιαι
εκεινη..
κήπο τήν νεκρανάσταση τοΰ έχθοοΰ τους.
Αύτός έμεινε κατάπλ.ηκτος καί δι--
σκολεύηκε νά πιστέψη ότι ό Κοκκά
λας ήτανε ζωντανός.
— Κάπαιον άλλο θά είδες, τοϋ
εΓπ*·. Δέν είν<α δνντιτό νά ζή — Πήγα.νε νά τά βγάλης άπό εντος ολίγου χρόνου πάν ι ό Μι- τό κελ.λί τους. Πές τους πό>ς θέλω κρα0ιατιΚ0ν θα έχΠ χοθή καί θό
να τού; μιλήσω. Βαλε τα να σΤϊ- , , ., _ ..ρ
α . , , . ... - εϊμασθε υπολογοι έναντι τού ί:-
σονν απανιο στιιν «κτιπαντ^α» του
Ληγαδ,οΰ καί εφθασα. ' θν01^ Και Τ0υ Μ,κραοιατ,κοϋ -λ-
'Ο δοΰλος εφυγε τρέχοντας χαί ληνισμοθ.
τό μοντρο τού Δοιλ.πΓίτάν πασά, ί- 'Επίοης βλέπεις είς τό άρθρο
πήρε σατανική εκφράση. Καιρύ -ι ΤΟυ ό κΰριος Μηλιώρης έχει έτοι-
χε
V
άπολάι|'η κατοακνλισμα ά ■- μάοε| τήν ΟΠορα Κα, περιμένει
θρώπων ατό (τρ,κτό τού πηγάδι. κα, καλ£ί ^ καλούς νεωργούς
Εκανε ιιεοκε; βολτες σαν μαν , , . .
, , ν » _ > νά σπειρουν τή/ σπορα διανα 0ε-
τοι·>μεο «καπλανι» -/.αι νστεοα στα Η '
θηκε έμπρός στό «ντιβάνι». "Εβγα- Ρίσουν °' μετερχόμενες Γενεές.
λε ό «καφτάνι» τού, τό πέαξε ά,τά Έγώ πού είμαι ένας άπλός άν-
ν·(ο σ' αΰτό καί έβγήκε άπό τό Γρα θρωπος μέ ενδιαφέρον περιμένω
φεϊο τον. Κατέβηκε στά μπουν-τρι·ϋ μήπως θα κινηθοθν όπ' τόν κο-
μια πηδώντας δι« δι-ό τά πέτρινα σμο Των διανοουμένων τοϋ προο-
σκαλοπάτια καί εφτασε στά κιελ- . _ , , ^ .
, . ^, . · , . τϊ . . ' φυγικου κοσμου, διύ νά υωσουν
λια. 2.το μισοσκοταδο Είδε απάνω
Γήν «καπάντζα» τον πηγαδιον καί *έρι 6οΠθείας είς τόν ακούρσ-
τρ. δνο αμοιρα παιδία τού Κιατίπο ο™ αυΤ0ν ύπηρέτη, επί τριάντα
γλον. Επλησίασε τοϊχο - τοϊχη, ί χρόνια πού έργάξεται διό τά προσ-
ως τύ στιμεΐο πού βρίσκοταν ό ιιο φυγικά ζητήματα.
χλός τής «καπάντζας» τοΰ πηγά- | Καί θεωρεϊται αύτη ή όδιαφο-
διοΰ καί στάθηκε έμπρός ο' αύτό, ,ρία έκ μέρους τής ατ|κής
χον εχαιδε<ρε ήδονικα και ένοκοοε . ., __.,......._.......... ώ . ήγεσιας τοϋ προσφυγικοΰ κόσμου την άνατοιχίλα στήν ραχοχοκκαλιά τον. Επήρε 6α6.3ι άνάσα, έσφΐξε μέ λύσσα τα δόντια τον καί τον έ· ένα έγκλημα πού δέν συγχωρεϊ- ται επί ούδενΐ λόγω. 'Ερωτώ εί- χοίκρτιασε. 'Έμ«Λ·ε γιά λίγο σ' τ* νσι τόσο δϋσκολο νά γίνη μιά έ- τή την στάση καί μέ μισάκλειστα ! νωσις των προσφύγων μέ τό έ- τά μάτια έκοίταξε γιά τελευ.'αυ πώνυμον «Αδελφότης απάντων φορά τά δΐντνχα θνματά τον. Ά Μικρσοιατιι<ων Προσφύγων τοϋ μέσ,ος κατόπιν γελώντας σαρδόν,-,,^22 ^, ^ ^^ Κα) πόλ)ν κατεοασε τον μοχλο. Η«καπανΐν(ΐ» ύποχώρησε τοίζοντας κάτο, άπό'ίό έρωτώ είς Τθύ° Κυρίθυς Κυρ'Ους βάρος των άν θρώπων πού βάσΐ ι-' πνευματικούς ηγέτας μας μήπως | τρωσεως και τι σκέπτονται ζε καί τά μπεόπονλα σύρλ'άζοντα; περιμένουν άπό έμάς τούς απλούς άπό τάν τρόμο τονς χάθηκαν στό άνθρώπους; τί μπορούμεν νά κά- πηγάδι. Ό άπαίσιος φονιάς, άνέβα νωμεν; Τό μόνον πού μποροϋμεν σε τόν μοχλό καί ή «καπάντζα>
ήρθε στήν θέση της.
Ό Άλ.ής πού άπό την δλλη 5
είναι βαλτέ μπρός έσεϊς, εμείς
σάς προσφερομεν κάθε θυσία διά
Άσίας.
Διά τό πολύ ενδιαφέρον άρθρον
πυτο
τος ό σατανάς, άφοΰ ό Ά.ίτουλάχ
σου, σέ έ-
' 6ε6α!ωσε ότι τόν έκαθάρισε.
υ Κί ίί ί
ιρλί.
• + *
·*
Σάν σι>μερα ποΰ άλλοτε; τί γέ-
λιο! τί τραγοΰΛι!
■τί γλέντ· τί ξεςάντωμα! κ' οί ο;ί-
ναί, μ'
τήν τότε
ροδα,λή!
«' έκεί μέσ' τά ςνλλιόματα τοϋΐ —,τ/^ ^,,,- ε[να(ΐ ^φου σοδ ε?
Μάη κ<1ποιο βρόδν | πα τον είδα μέ τά Γδια μου τά μά ερωτας μά; χάρισε όλύΐίλογθ τ;α -ρ0 ^νη',χημα είναι δτι δέν ξέ ρει, δέν μπορεϊ νά ξέρει, ποιό; διά ταξε την σνλληιί'ή του, τό κλείσ- μό του στά μπονντρούμια τή; Ά- δρκινονπολη; καί νστεοα τόν χαΑ,α σμό του. ■Το ξέρει ομω; ό Άπτονλάχ κρη"τοΰ"δ'ΓαδρόμουΓπαρ(ικολο'ύθη. να "ώοιομεν κάθε Μ,κρασ.ατ,κό σ* την σκηνή, έβγήκε στήν μέση Κειμήλιο. Καί κάθε άδιαφορία καί εφώναξε στύν σι·ν·ένοχο καί ά οας είναι έγκλημα έναντι καί τού φέντη τον: | "Εθνους καί τού Έλληνισμοϋ τής —Άφερίμ Βεζνρη μόν, καλά τά κατάφερες. Τούς άξιζε. Ό Δαλπατάν έκούνησε τό χρφά _ .... . τού κυροιυ Μηλιώρη θεωρησα να —Ναί μπρέ Άλή. «Κιαφίρηδες» τοίΙ ΥράΨω ένα ΥΡάΜμο διά νά έκ- ητανε ώσάν τόν πατέρα τονς κοί ΦΡάσω τόν θαυμασμόν μου είς αύ- αϋτοί. 1 «Σάμπως εσΰ τί εΤσαι;» έρώτη '■--------------------------------- σε μέσα τού ό ,Αλής καί έμιειδία- σε είρωνικά: [ —"Εχει τίποτε άλλο νά προστά ] ξη ή άφεντιά σον Βεζύρη μου; —Ν«ί μπρέ πιστέ μου, εΓμαι πό λύ «σεκλεντισιιένος». Ε'ιδοποίησε τόν Κισλάρ άγά μου, δτι άπόψε θά! έπισκία?θώ τό χαρέμι μου. Βάϊ Ά Ή «Έλληνο - Βελγική "Επιθεάι- λή, είναι δύσκολο ά εΐσαι Με,τ;- ρήσις» έκδίδεται άπό τήν «"Ενωσιν λο; Βειζνρης, πολύ δύσκολο «ΤΪά-' Διπλιοματούχων Πανεπιστημίου καί νεμ». Ι Άνίοτάτιον Σχολών Βελγίου», ά- Ό Ά λής δέν τοΰ άπάντησε κ·α ναφέοεται δέ στά Γράμματα/ τίς εφυγε νά εκτελέση την προσταγή [ Τέχνίς, τίς Έπιστήμε;, τόν Τοι'ρι τού, χο^ρις αυτή την φορά νά τόν σμό, την Οϊκονομίαν καί τά Βασι προσκννήση. Τώρα πιά, άφέντης κά Θέματα, -/αί μέ νπεύθννον διευ καί δοΰλος, εΐχανε γίνει ενα πρά- θυντήν συντάξεοις τόν κ Φριαντά- Τήν έπιοτολή μου αθγη ^ νά δημοσιευθή προσθέτω είς «Άνοικτή έπιοτολή πρός τούς κραοιάτας». ΆΕιότιμε κύριε Νίκο ΜηλιώΡπ Τό δημοσίευμά οας είς ,0 Προσφυγικόν Κόσμον, την 8ην τρέχ. «ΠΕΡΙ ΕΝΟΣ ΙΝΣΤΙΤθγ ΤΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΣΠθγ. ΔΩΝ». Τά όσα πού γρόφετε με τράβηΕαν τόσο πολύ διά νά γευ. θώ καλά - καλά τρείς φορές διά. βασα. Κύριε Μηλιώρη μακάρι αύτό τό δνειρό σας νά έπαιρνε σάρκα κα, όοτά1 άς εύχηθώμεν. Καί ηρέπει εμείς τά άπομεινάρια οέ λίγο 9α τούς αφήσωμεν τό γιά σας. [^ μίΖω έχομεν χρέος καί πρέπει να βιασθΛμεν Εάν αύτη ή έπιθυμί0 σαο θά πραγματοποιηθή θά εύρουν οί μεταγεν*έστεροί μας άνεκτίμη. το θησαυρό. Κύριε Νίκο, αύτό πού σκέπτε- σθε ώς Μικρασιάτης δέν μπορή νά υπάρχη εύγενέστερη προσφορό διά όλους τούς Μικρασιάτας. Κα- τά τήν γνώμη μου τό όνειρό αος διά νά πραγματοποιηθή χρειάΖεται σκληρή έργασία καΐ μόχθος. Πρώ. τα πρέπει νά γίνη μιά έπιτροπη άπό τήν. ένωσι των Σμυρναίων, Ποντίων, Καππαδοκών καί θρο- κων. Αύτη ή έπιτροπη πρώτα νά καλέση τούς Πνευματικούς καί ε. πιοτήμονας πρόσφυγας σέ συμπό· σιο διά νά έτοιμάσουν ένα πρό- γραμμα διά τό έργο αύτό καί νά καλέσουν τούς πρόσφυγας τής Μι¬ κράς Άσίας είς συγκεντρώση σέ ένα Κινηματοθέατρο καϊ νδ όμι- λήαουν διά τόν σκοπό τής συγκεν- νά κάνουν, καί νά τούς καλοϋν κά¬ θε βοηθεία έκ μέρους τους είς αύτό τό έργο καί νά έξηγήσουν ότι ό σκοπός είναι διά νά μή χα· θή μία Ζωντανή τριών χιλιάδων χρονών Ίοτορϊα τής Μικράς Ά- οίας καί ό 'Ελληνισμός του πώς κρατήθηκε τόσους αίώνες μέ λαμ¬ πρόν παράδοσιν. Καί εάν αφήσω¬ μεν νά χαθοΰν αύτά θά θεωρηθή έγκλημα. Μετά τιμής ΓΕΩΡΓ. ΚΟΥΚΙΔΗΣ Βιβλιοιιριβία τού Δρος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ή Έλληνο-Βελγική Επιθεώρησις λοι κ' οί γνωστοί ιιέ φλάοντο γλνκόηχο άλλά καί μέ πο(, «σι'νονοα>> θά τόν καλέση
κιθάρα
ς>αιδρυνανε τίς ώοες μας —καλό
καρδοι αστοί —
*Λ*
Σάν σήμίρα τά τζάμια τού τρελ-
λά φεγγοβολοΰσαν
τί; μέρε; ίίπον έ'^ησα ώ! πως τί;
νοσταλγώ!..
Σονλτάνος, γιά νά μάβη ποίος
εστειλε τόν κρατούμενο.
Ό Δαλαιατάν πασάς έκοίταξί
συλλογισμένος γιά λίγο τόν Μα¬
ζάρ πασά καί νστερα τόν έρώτη-
σε:
—Καί ποίος μοϋ λέει ότι ό Ά
πτουλάχ, δταν βρ«θή έμΐτρό; στόν
χ, βριεθή έιυτρό; στόν
στό σπίτι πού μεγάλοισα, μα τος α-, Σονλτάνο δέν θά μάς μαρτι<ρήση; -■" '~ ........" Ό Μαζάρ πασά; έκοννησε 'ό ΟΙ ΑΤΑΦΟΙ * Σήν στράταν τή Πεπερεχή σό το- ώ μερέαν, δεβέν χι' άντιδεΛέν έναν λαλίαν ■νά' 6γαίν (κιθία άο' σήν γήν χι* ΔΗΜ. ΚΑΝΟΝΙΔΟΥ άσ' σά χαφονλοκώλια, ν* άντιδοντ! λναητερά καί <ρα?μα- χών' τόν χόσυον. Άεο«ϊ κον>6αλεϊ α'το ψηλά σά ρα
σοιιύτιο. -
δε6έν .-ταίοα ίδέβατα κΓ άντιδια-
Γ>έν τσαίοια.
τά ποταιιόπα άκοΰν' άτό καί τον-
οολεΰ ή Κιούοα
καί τά πουλόπα παίρνατο καί «τέον'
άτό σά )Μη..
Ήλ.ος άν (ν άποιτοβίζ' σα σέν τε-
οεΐ όπίη' άτ.
μ' άν ϊλ· ήλιοβασίλειιαν κοντοστέκ
κι' άαονκοόίται.
Κΐί' άκούει. μοιοίοη' γόγγνσμαν,
γοεάδοΛ' παοακάλια.
καί κοοιτσίων πάλ«μαν καί τι-φεγκή
δαοκίγματα. κονΐσμτα, κλαι)ήματα
καί πόνια
κατάρα;, μυρολόγεμαν κα, οτ·ρκο-
καλ.ατσίίΐ;.
Τρομάξ' καί άχπαοάγεται καί οο'ζ
άφ' κά, καί πκοΰται,
καί σασιοΕΰ. κι' άποστρατίζ' ϊαί
πάει νά παλαλϋται.
Κι' έλέπ' τό γαί,μαν κατρουοίζ' καί
κοκκινέ^' τά χιόνια.
καί τά κορμία όλόγιιινα σά μεσο-
στράτια κεϊνταν,
άννώριστα, άσάλεντα καί καταμα-
το)μένα
κα!, τόν "Αι—Χαράλ.αμπον νά κόφτ'
Την λειτουργίαν.
Κι' ?νο.ς άϊτός άπό ψηλά
ται καί κλαίη,
Σαλεΰ τά μαΰρα τά φτβρά τ' και
πούστουρίζ' καί λέγει.
■<Άδά κα ίπέμναν αταφθι κι' άδι- κοσκοτιοαένο1. τόν κόθιΐιον πού κι' έχάρανε μουοά- τια πού κι' επήραν. Οί άλλ* τά ράσια ίπήρανε καί τ" άπιδειβασέα; καί τ* εμορφα κορτσόπαιδα, έτούο- κεψαν, κι' φαίνταν». γε ο χρονο ό.ιω; κ' έμένα λΰγισε κ' άρχίζω νά ριγο')... ΧΑΡ. ΙΙΕΤΡΟΙΙΟΤΛΟΣ «Έλεγεΐον» ΆπΊεροΰται εί; τόν άλησμόνητο καί αίσθαντικώτατο ΣΤΝΘΕ- ΤΗΝ Γεώργιον Καρολόγον ΠΡΟΣΦΤΓΑ έκ Ρουμανία;. Ήσονν ι)η·χή εΰγενική αίσθήματα μεγάτη την καλωσύνη σκόρπιζ*ς στόν κάθε διαβάτην. * * * ** Την άδολη άγάπη σου μ' ά-ΐλοχεριά σκορποΰσε; τού; φίλον; καί τού; συγγενεϊ; ι'ίλους τοΰς άγ<ιπονσες. Ά* Λίγα θά είναι δι' έσέ ίί,τι καί νά σοΰ γοάψονν στύ λέω, κο'ί είιιαι 6ε6αιη πώ; δέν θά τέ ξεχάσοι·ν. 'Λ' Οί άγγελοι τοΰ οϋρανοΰ θά σέ ΰποδεχθοΰνε καί μιά θίβοίθ.α £έχ(ορη γιά σένα θε νά βροθνβ. Αίωνία σον ή μνήμη Ή οίκογενειακή σον αίλη Ίσμήνη Κατημερτζή Λογοτέχνις Αθήναι 30 "Ιούνιον 1973 ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ Την άλ.ήθεια τήν λατρεύω. θαρρω (άνώφβλα) πώ; την γνρεΰ ιο. (αδίκω;) Κάπως άπότομο; οί λόιΐοι πάνιο σ' εκείνον; κατοικεϊ, λίγθι, πομένουν κι' οί σιντραιΐοι όπου τραβοΰνε πρύ; τά έκεΐ. κε<τάλι του. —Αύτό φοβάμαι καί έγώ. —Μάς περιμένει σνφορά χι! πρέπει νά την προλάβοι-μΡ- —Μέ ποιό τρόπο; —θά φύγη; φίλε μον Μαζάρ πασά σήμερα γιά την Ά?οι«νούπο λη καί θά πείσης τόν Άπτονλάχ νά έρθη έδί) γιά σπονδαία δονλνιά τοΰ Ντοόλετιοΰ, χονρίς νά τοΰ πής τίποτα γιά τόν Κοκκάλα. θά προσ- παθήσης νά μπήτε νύχτα στήν Πό λη γιά νά μή δεί κανένας τΟΛ· Ά- πτονλάν ααζί σου. θά σάς πιρριμέ- ν(ι) στό Χαρεμλίκι μον, δποια ώρα καί νά είναι, θά τόν κλείσω στά μποΐ"ντρούμι<τ μοί· <ος πού νά περά ση ό κίνδυνος. Καί στήν άνάγκη θά τόν έξαφανίσο). Τέτοιο θά είναι τό «κισμέτ» τον. —"Οπως προστάξεις Βεξύρη μου. — Στό άναμεταξν έγώ θά χαλά σω τα μπεόπονλα τοΰ Κιατ[πογου. Τώρα ποΰ μόν μαρτνρήσανε τό μέ ρος πού βρίσκεται ή κρνψώνα των θησαυρίον τοΰ πατέ« τονς, μοΰ είναι δχρηστα, μά καί έ.-ΐιχίνδι-να. Καλυτέρα λοιπόν νά τούς κλχίσ,ι» τό στόμα. Λέν σΐ'μιτίονεί;; , —Τήν Γδια γνώμη εχω καί έγώ ι άφέντη μου. Στίς δνσκολες στι- I Υμές χρειάζονται άπο>τασιστικά αέ
τρα όσο σκληοά καί άν είναι.
—Άιρερίμ πασά μόν, καλά τά
λές. "Αντε τώρα πήγαινε νά έτοι
μασθής γιά τό ταξίδι σον.
■—Φεύγω.
—Ό Προςτήτης νά είναι μαζί
σον.
Ό Ισμαήλ Μαζάρ πασά;, άςτ;-
σε τό Γοαφεϊο τοΰ Μεγάλου Βίζν
ρη μέ βαθύ τεμενά καί άμέσοι; έ·
ςρνγε καί αύτός γιά νά εκτελέση
τό άπαίσιο εργο του.
Επήγε στό Χαρεμλ,'κι του καί
Κι' δλο καί ψάχνω μά δέν 6ρίσκο> άνακοίνιοσε στόν πιοτό τον δοΰλ.ο,
μόν' τή; άλι'ιθεκις /.οποίον ΐσκι
Ένώ πω; θάθελα νά λάμπω
τό διαςνανέ; γλι·κό της φώ
πον θά εσδηνε κι' ολα τά θάαπη
θάταν ό μόνο; όδηγό;.
ΝΙΤΣΑ ΜΑΡΑΚΑ —
ΚΕΧΑΓΙΟΓΛΟΤ
τόν μαΰρο Άλή, την άπόιΤΛασή τού
νά χαλάση τά μπεόπονλα τοΰ Κπ-
τίπογλου ποΰ έφύλαγε στά μπονν-
τροναια τον. Έχρϊνο; άκοι>σί την
άπόοταση τοΰ άφέντη ν|η'χρό; καί
άδιάφορος.
Πώς θά γίνη; τόν έρώτησ-.
μα.
'£*είνη την νύχτα ό ΔαλπατάΛ·
πασάς, ξεφάντιοσε στό χαρέμι Χον
φνλλον Δ. θεοδιορίδην.
Τό τεΰχο; 4—^δ τοΰ πρώτον
(ετο; πρώτον) άφιερώνεται
ως τά χαράματα, πού τόν μεταφέ-' σΤήν όθετηρίδα τή; Μικρασιατική;
ρανε σηκωτό καί σχεδύν άναίσθηίθ Καταστροφή; καί τής Εκκενώσεως
άπό τό πιοτό, στήν ΊδΐΝ/ίτερη κρί- τίίς Άνατολικ.ής θράκης 1922 —
βατοκάμαρά τού. Πονοκεφαλιασκέ- 1927. Τύ έξώφνλλό τον παρονσιά
νος καί κακόκεφος ξύπνησε κ«τά ξει μίαν άναπαράστασιν τής πνρ-
τό μεσημέρι. Τό μναλό του τ(ταΛ·ε καϊάς τής Σμύρνης καί τής σφα-
θολό καί τό στόμα τον στνφό. Χη γής τού έλλ.ηνικοΰ πληθυσμόν της.
σμουρήθηκ* καί έξυσε ό ξονρισμ* Ζωγοαφική σύνθεσις τοΰ γνωστ,ΰ
νο κεφάλι τον. Άν«κάθησε στά 1 Σμνοναίον ζιογράφου Νάκη.
«ντιβάνι». Άπό σΐ'νήθεια, άναξι]-. Τό τεϋχος «ύτό περιλαμβάνει θε
ΐησε τά δυό κομπολόγια τοΰ Προ- ματα ποΰ άφοροΰν τήν ιστορικήν
φήτη, ποΰ είχε περασμένα στό δέ αύτην καμπήν τής πορείας τοΰ "Ε
ξί μπράτσο τ οί- καί δέν τά άποχο θνους, σέ πεζό καί ποιητικό λόγο,
ρίζονταν οΰτε ήμέρα οΰτε νύχτο. καθώς καί είκόνες πού μάς θυμί -
Μά δέν τά βρήκε. Άνησύχησε. Ση ζουν τύ μεγαλεϊο ίΐλ.λά καί τύ μαρ
κώθηκ* καί έψαξε όλάκ,λη/ρο τον τνριο τοΰ Ελληνισμόν τή; Μικρά;
«όντά» χωρί; δμω; άποτέλεσμα. Ο Άσίας καΐ τής Άνατολική- θρά-
νοΰς τον επήγε στό κακό. Καί τοο κης. Τά θέματα δέ αύτά είναι ά-
μοκρατήθηκε. "Οσο κρατοϋσε αύτΛ καδταιαϊκών κα€ώς καί διαπρεπων
οδωρίδης, ό δραστήριος αύτός .τ
ματικός άνθριοπος καί πατριώτη:.
Διδάκτωρ
ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΒΝΗΣ
Η ΠΙΤΤΑ ΤΟΤ ΣΤΛΛΟΓΟΤ
ΠΕΡΑΜΙΩΝ ΚΤΖΗΚΙΝΩΝ
Μέσα σέ άτμόσφαιρα πατριΐ)Τΐ-
κής έξάρσεως καί συγκινητικόν ί/.
δηλώσεων έωρτάσθη την Κυρια¬
κήν 20 Ιανουάριον 1974 ή πίττι
τοΰ Σνλλόγου Πΐραμίων Κνζηκι-
νών είς τήν νέαν έστίαν των νέ
ΙΙεραμίθΛ· Μεγαρίδος.
Ή μεγάλη αΤθονσα τού Κινημη
τογράφον «?ΠΕΡΑΜΟΣ» χατάλλη
λα διαχοσμημενη κατεκλύσθη ά.τ·
νιορίς άπό τά μέλη τοΰ Σνλ)γοΐ' '
τούς κατοίκους τής κωμοπό/.ίΐι;
-τού έσπευσαν νά τιμήσονν Τ'1ν έοο
την καί νά άνανεώσονν την πίητιν
των καί την ανάμνησιν τή; γειΓ-
τείρας τής Περάμον τής Κνζηχι-
νοΰ.
τά κ.οαπολόγια ήτανε Απαοαβία- ', δινοονιιένιυν. άλλα μέν στήν έλλη! "νί>λθεν
"Οταν μ*τά τάς
τοΰ ΙΙροέδονο τή; Κοινότη·ι: '■
Π. Πονλον χαί τοϋ ιΠροέδρου τοι'
οΐ'λλόγου κ. Έμμ. Παπανασταβίο.'
κοιμότανε πάντα στά πόδια τον. | λόγο" άπύ τύν (τιλέλληνα Βέλγον
—'Εχάθηχαν τα κομπολόγια, [ κ. Γκαστύν - Άνρν Ώςρρέο καί ά-
- * ' πό τόν υϊόν τού Ζάν - Κλώντ Ώ-
έ
τοΰ εΤτε.
(Συνιεχίζεται)
ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΙ
ΤΩΝ ΕΚ ΜΑΓΝΉΣΙΑΣ
Άοχαιρεσίε; στήν "Ενιοσι
έν Μαγνηοίας, Γ-στερα ά;
πολ.ογισμό πε.-τραγμενοτν άπό την
Δ'.οίκησι κα:, τήν εγκοισ; αύτά>ν.
καθώς καί τής εκθέσεως τής 'Τί-
ξειλεγκτικής Επιτροπής.
Ή Γον. ΣΐΎελ.ε·σις τπραγματο
ποιήθη στήν
Νιχαίας^ τό
ιιετά τήν θεΐα ^νειτουργια μέ
τοκλασία, πού έτελέσθη στόν
&ρικό Ναο τού Άγιον
Νικαίας
τοΰ Συλ.λόγον Άγιον Άθανασίο·.»
Κατά τόν άπολογισμό των πε
πραγμένιον, ό πρόεδρος τοϋ
Δ.Σ. κ.
Ίσάςιον πούς τόν πατίρα. Ό
έλληνιν.ύ; πνευματικός κόσμος αΐ-
σθάν-ίται βαθείαν
πρός αύτοΰς.
Ή Έλληνο - Βελγική Έπιθεο')-
ευγνωμοσΐΎη
νεανι-
έ την Άρχαϊκήν Τόπ
ής παλαιά; ΠροιΊ·
τό «Το«Υηι'δι
σνγκινήσεως «
νεκλόνισαν τό ακροατήριον ίί)ι«ιΤΕ
ροι; τοΰ έπιϊωντε; παλαιο'ς "■"
ραμιώτες, πού €ΐδαν νά χάνεται αι
σα στίς φλόγες άλ.όκληρο τ° ο')?("0
χωριό μας.
Ξανάνιωσαν την φρίκη έ'/.ειν']^
τής ημέραν (Π Ίονλίον 1915) *»*
τόσο παραστατικά άποθανάτ·(« ^'
[ οησις είναι μία πνευματική θύρα Ι τοι''5 πηγαίου; στίχονς τού ο ί;1
,-ωσι το)ν( άνοικτή πρό; την Εύροαην καί ά-' Χ°' ποιητή; Γεώργιος Λνμ-τΡ?Ί:
ιπό τόν ά , πό την Ευρώπην πρύ; την 'Τφήλιον! Γ|άκας.
άπΑ την | Τα ίλληνικά θέματα μετατχ ρασμενα | Είϊ τήν τελετήν παρίστηβαν_ 1"|
στήν γα^χΐκί)ν 7>ωσσαΛ, γίν|ξί έ
στην
γνωστά
γλώσσαν
δΐεθνή
κρατων
γίνονται] ^ μ^ τ"? τοπικάς αρχάς, -----
ποι των έκεΐ στρατιωτικών ιι
Ι διον τής Σχολής πνροβολικοί'
Καταδρομών
. . - ι ι------·* "ΐ"- υιισνη πνενμοτικόν ω ΙΛΐί
Σννελενσ,ς ^πραγματ, ή γαλλικη λώο ρ , χΛν ονν^ε(ον
τού Αγιον Νικόλαον ι Ίσπαν,ν,,ν Ττ,.-,,.....'., °.μΐ2'κην' α™Ιλ- ..„*„.
, τ«ι ευκολώτερον
ται στήν Αγγλικήν
Ίταλ
ι ™; ε::α' '' δ »·β*ν«ν σ,^τάκτη;
; της Λ-τιθεωρήσεως κ. Τρ,αντ 9?
Ι
Τήν "Ενωσιν Σμνρναίιον
σ6)πει<σεν ό κ. Μαρίνος Ξ . σνμιΐΐτοχή σέ .Ίθχρονα Μικρασιοτι κης Καταστροιτής, χοινωΛΐχή κα!- πνΐναατική δράσι κλ_"ΐ.) -χαί έθιζ? τά θέματα, πού θά ποέπει ·ά ά.ιι,- σχολήσονν την νέα δ,οίκησι. Κατά τίς διεξαχθεΐσες άρχαιο"- σίες εξελέγησαν^ κατά σειοάν έ.-τι- τι-χίας, γιά τό Δ.Σ. οί: Τρίγν.α- τζης Κ.^ Άγγελίδης ΕίκΊγγ., '4- μπατΐόποι λτς Γαλ., Τσιτμή —Ρ,ίλ λη Καλ... Αναστασίου Είρήντι Μαυρίδον Σοο,ία, Κασάπογλ.ον Γρ ιόργιος. Χριστοφίδης Όδ. Τσεγγι ι*- ·!?.... **.......'-" ■" - σας στοιρίδης Χαο. _ΣνγκροτηΟέντ0; τοδ ΛΐοινΜτι. *ο'·( Σ,,,Γ,ονλίον σέ σώ,.α. ή σ,'η·- ίΐΟ1 Τ("':*Γ ^^ ^ής: ΙΓ.,ό.?δη0: Κ<;.στπς Τ,ίγκατζ,;, ·Λντ)ί)ί;;). Λ Ι ίΐιχινιη- Ιί,.-.ι___-. ''γ":· Λντ)ορ:ις ·, 'Λντ)-' τής ένιόσεως καί έν φώνησεν σύντομον άλλά νην όμιλίαν άποσπάσας χειροκοοτήιιατα των - - , Ή ίίλη τ«λετή διεξαχθε'"0, |' εξαιρετικήν τάξιν κ«ί *"νϋΤΙ1 απετέλεσε π'κιγαατί» λοιτοόν καί «τα6άπτι<Η'α <ττην πρός τά Έθνικά ϊδανικπ· Ύπεύθυνβι ουμφώνονο τώ ν°μ 1890)1938 "»ι 1(Μΐα, Ι α/.. ΑΜπ-ιτ^ηονλο- Κο -μητωο Ειρήνη Άναστασίον Σίμ, «ουλο, ΕναγγΡ;,): ·Λ ^ .'» , ααΐ Κ,;ΠΓ.ίΛ-:' **■ »»«■ λής Έμμ.. Μαχαίρας Στυλ., ·'ΐω-Τ—γ'γ^.,-,-" ,^~ Ι"1"^ Κ«· 5 -Τι/- Μαχαίρας. Ίδιοκτήτης — Διευθυντήο ΣΩΚΡ,. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ^ Κατοικίρ Ναύαρχον Βότ("| Προϊστόμενος Τυπογρα<Ρει°ϋ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ^ Κατοικία: Σπαρτάκοΰ ΑΜΦΙΑΛΗ

ΚΥΡΩΤΕΙΣ ΣΕ ΕΝΔ5ΚΑ ΕΙ.ΙΧΕΙΡΣΗΣ ΠΟΥ ΐμΡΕΒΗΣΑΝ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥΣ Κ
ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΜΕΝΟΣ!
Ή Εύρωηαϊκή Οίκονομική Κοι
•Ενδεχα έπχειοήσπς ΰ.τέστηση^ τονμένων υπό τ "όν εμπορικήν Τοι 'χνω των 50 έκατομνοίον δραχμών.'νότης υπέδειξε διά μίαν εί·
τ;,ν γ.ι'<ο(.)ση της ^τροσωρινή^ δια- πεζών έ-χει»ή-.ε(.,ν, γιά την εξα- | -έ πεοι'πτωση κατά την όποία Λ λΑ., ,.,„ *„,„„ _ΛΐΑπ.— σέτι φο , συνεπεία παρα6άσεο>ς των φοοού&εθα, δ'δΐται άτήν ° <<>
0:σ.ίος τρ;;.πεζ κή χρηματοδότησή
ήκιστα καλόπιστον συμ
της έναντι τής Έλλά
έπιβολής άντισταθμ·
στικής εΐσφοράς επί εισαγομένων
— μέλη της, Έλληνικών
. έθεσεν έν ισχύϊ όπό
λι'ίξη την 31.3.1975. Προκειμένον <Ραοιν τίϊε Έκτελεστικής Έπιτρο- -----| -ΐί'ρί έπιχποήσ:ων, όμω;, έγκατι- πής αυτής, ληφθείσαν την 3ην ηα ,ώβησαν τα εξής: «Ή -Τποεπι ΤΟ «ΔΕΛΤΙΟΝ ΕΝΪΙΜΕΡΩΣΕ- "θ^Γ^Β^ίνίΓίτί^ΧϊεΤ-' 1 Ρελθον(κ: —-«"δρ'ο". δ'° ^ ο Ολιΐθη στή Νομισματική Έπιτροπή. Ξχ,Γτικά έκ της γραμματεία; τής Νομβματικής 'Επιτροπής άνε ΤΟΤ ΟΡΓΛΝΙΣΜΟΤ ΧΕΐΡΟΤΕΧΝΙΛΣ τ,,ητη Πιστώσεων τής Νομΐσματι /ι:: Έ.τιτροπή; εί; πρόσφατον <η-ν πΐ.ίασιν αυτή;, έ^ετάσασα ποι,ί- ο-'ΐατα διενεργηθίντων υπό άργά- Λ Έξρδόθη τό 1ι3ον τεν~;ος ι,,ν τή; Γεν.κής Επιθεωρήσεως Μέ πολλά καϊ επίκαιρον ένδα- ] ση τής Νομσματική; Έπιτρο.πή; η. ποίας έζουσιοδοτοϋνται ή Ιταλία, .ιιΐΓίΐατινή "Ε.τιτοουηι δύναται λ ά (·, Λ. Γερμανία καί ή Γαλλία, νά επι παρατείνη την ήιιερο;ιην«. Έξ α). ' /.ου, ύ.ΐΓνθνμ ζετα· ότι, μέ άπόφα- Τικι-πείών έλεγχον «ι; χρηματο- φ?,ροντο; κρίμενα καί κολαίοθητον οί Τοά,τεξ,ε; πραβαί ήοτοναρνας υπό των Τραπενων έ- εμφάνισιν. ρκνκ.λο<τόρτ";Γν τό 4ον Ο'Ί έπιλογή των χρ άντισταθμιστικήν εισφορών ι'ι των Έλληνικών οΐνων, τής κα νούν σέ αύστη τηγορίας 22.05 Κ τού Κοινοτικοϋ 110^αΛΟ*.0Τ.Ο1.μ.; -ασμολογίου. Ή έν λόγω άντ.στα άνανέωση νέας πιστώσαόςδέν έ- Έλληνικών οΐνων, τό άργό ,,νρ,οήσε.;, καί διαπ,στώσασα σο- (Δεκέμβριον Ι973)"τ·ίχος τού νων σχοπών των επ χ^οή-ων ναί. είσπράττετα, (,(οά; παραβάσει; έκ μέοων τινών «ΔΕΛΤΙΟΤ ΕΝΗΜΕΡΟΣΕΩΣ»| ποο τη; εγχρισ:ιος νεων πιστώς- »μ'°τκη ειοφομ ί; αυτών "των Ίσχνονσών διατάξεων τό οποίον ρκ.δίδει κατά μήνα ό Έ Ι «ν, εξακριδώνονν ιά περιθώρια μέχρι τής θέσεως έν ισχύϊ τοϋ κα -ίοί χρηματοδοτήσεως τής οίκονο- θνικό; Όργανισ,μό; Έλληνινή; ρενστότητος των χρηματοδοτουμέ- θορ,οθηαομένου καθεστώτος είσα- μίας. έπέΰαλεν είς αύτά; τα; κά- Χειροτεχνία;, διά νά ένημερώνη ( νων έπιχειρήσεων. Ή χορηγήση ή _______ ,__,_....._____ _,....... ^ Χ___Α τ-ιθι κνρώσεις α) Κατάπτωσιν ΰ- τοΰς παραγωγόν; καί τοΰ; έμπό- -ΓΚ) τοΰ Ελληνικόν Δημοσίου σννο ρονς — ίξαγιογεϊς π>ροϊόντων τής
[ΐοΛΐιγηθείσης κ.ατά την υπογραφήν χειροτεχνία; ναί καλΛ.ιτεχν.κή; 6ό
τή; δανίΐακή; σνμδάσεω; ποινική; τεχνία; επί των θεμάτοη·, άτινα
ι.ήτρα;, 6) δ'ακ.οπήν δ' ώρισιιέ- άττορΌΰν εκάστοτε «;!; τόν παραγω
νόν χρονκόν δάστη,μα πάση; έκ γικόν αυτόν τομέα, ώ; καί δ·ά τάς
ιιέοου; των Τραπεζών χρηαιατοδυ- άνοπτνσβομένα; ταό τοϋ Όργανι-
;, καί γ) κήρυξιν λη,ξιποοθ* σμοϋ Χειροτεχνία; ποικίλα; πρωτο-
χς ς ρ
πμον καί άμέσιος ά.-ισιτητιόν κ«Τα βουλίας καί δραστηιριότητΐις πρός
.-Γ(ΐ'_'άβ<ισιν των σχετικών ποο'ΐγτογήν τής χειροτεχνίας, διά ή χχ ί ν χορηγηθένττον δανπ'ων. Ή 'Τ τή; οργανώσεως τόσον τής . .τοπειτροπή Πιστώσεων θά σννεχί- γής, όσον καί τής ί-.μπορ.'ης τίον ση την εξέτασιν καί των ΰ.-τολοί- ο!κΕΪ(.)ν προϊόντων. .-των έκ των ύπο6ληθΓΛ·των αυτή πό Μεταΐΐ» των περιεχομένων τού οκπιάτων». νέου τεύχους τού «ΑιΕΛΤΙΟΤ» ιΐύ- Στό μ?τα|ΰ, πληοοφοοοΰμεθα 6- τού. σημειοΰμεν: "Αοθρα τού Πό >
τι σννεχίζεται ή έξρταση των πορι έδοου τοΠ Δ.Σ. τοΰ ΕΟΕΧ κ. Δ.
σιιάτιον έλέγχου καί άλλον έ.-ΐιχει- Άγιοπ*τρ!τη (Αί έξαγοιγαί έλ-λΐ',ν,
οήο*ων κατά την συνεδρίαση τής κων χειροτεχνηαάτοιν), Β.
'Τ ώ
'Τποεπιτροπής Πιστώσεων, κατά ταη (.Η μικροτεχνία τή; πέτρας)
την διάρκεΛα τή; οποίας ή Γενική ν.ρίμενα των κ.κ. Χ. καί Δ. Μντα-
Έπιθεο>ρηση Τραπεξων θά ν.ποίίά- ρ« (πώς γίνεται τό σταμπωτό ΰφα
λη τα πορίσματά της, έκ τοΰ έλίγ σιια), Σ. Ζωντοΰ (Άνάλεκτα ττ,ς
χον κι' άλλην επ;χειρήσρων. χριοοτρχνία;), Κ.Β. (Ή πρόοδο;
"Οπω; είναι γνωστό, ή 'Τποε.τ1 τοΰ ελληνικόν τονρισμοΰ). Ρεπο..)-
τροπή Πιστώσεων έπ<λαμβάνεται τάίΐ των έξελίξεΐον τή; ο'ικονΌαίας, θ-ρμάτων, τα όποϊα άναφέρι,ται ώς καί των πριοτοδονλιων καί δρ"* στίς χρηματοδοτήο-ι; έμ.πορικών στηριοτήτων τοΰ Όργανισαοΰ Χ·-ι καί άλλον έπιχειρήσεων, ώ; καί οοτεχνία; καί τή^ κινήσειο; των ττον πορισιιάτων τή; Γενικής Επι Παοαοτη^ιάτων αΰτοϋ, 6;οτρχνικά; θρωρήσροι; Τραπεζών, ή όποία διε οίδήσεις, κατάλογον διρνθίνσεων ΛΡργεΐ διά των όργανον τη; ρλέν ξένων άγοοαστών έλληνικω·ν, χειρο χον; των 6;6λ.ίων των χρτιματοδο- τεχντμιάτων κ.δ. πιτρέπεται γιά την δημιουργίοι ά τερον μέχρι τής 31ης Όκτωβρίου ποθεμάτων πάν ο άπό εδλογα δοια. 'Τπενθι-μ'ξεται, τέλ.ος, ότι γ·ά δ?,:ς τίς χρηματοδοτήσεις σννομο-' Η νέα αυτή ενεργεια τής Εύρω- λογείται πονικ.ή ρήτοα 2%—1 επί τού ποσόν τή; π,οτώσεω;, ί τού Δημόσιον, σε περιπτωση χρησι παϊκής Κοινότητος, αποτελεί ουνέ γ τέρων άλλων δυσρε μο.ποιήσεω; τή; -στώσεο>ς γιά'σκο νών άποφάσεων, τόσον ώς πρός
πό διαο;ορρτικύ άπό ιρκεϊνον πον χο τάς είσαγωγάς Έλληνικών οΐνων
ρηγρϊται η, έπίση;, γιά την ΰπέο-
6αση των ρ.πιτρεπομένων όοίων κο;
προθεσμιών χοηματοδοτήσρω; κ.λ«τ
κλπ.
τ6ς ^ της
κα,
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΙΜΕ¬
ΝΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Έκ τοΰ Όργανισιιοΰ
Πειραιώ; ανεκοινώθη,
τόν παρελ.θόντα Νοέμβρόν,
πλετνον εί; τΐ(ν περιοχήν τού
άς τοιαύτας ροδακίνων,
έ«περιδοειδών, τοματοπολτοϋ κλπ.
Ειδικώτερον είς την περίπτωσιν
των οΐνων, διά πολλοοτήν φοράν
ι
Λιμένος °' ιθύνοντες τής Ε.Ο.Κ. συμπεριε
ότι κ.ατά (κέρθησαν έναντι τής χώρας μας,
οΓιχί ώς πρός εμπορικόν έταϊρον.
; ( πρχή λ
μένος 1.607 πλοϊα, καβαράς χοοη σλλ' ώς επικίνδυνον άνταγοινι-
τικ.ότητος 2.622.639 κόρο>ν, έναννι οτήν ή άσχετον κρατίδιον τής Μέ
1.594 πλοίων χοω.ητ,κότητος 2. ·Ανατολής, μετά τοϋ όποίου
470.395 κοοςον τοϋ αντίστοιχον ιιη
νός τοΰ έτους 1972.
ούδεμία οίκονομική ή δλλη πολιτι
Κατά τάν ΐδον μήνα διεκ.ινήθ·] οτική σχέσις τούς συνδέει! Έν
σαν έν σΐ'νόλιο 190^702 έπιβάτ<ιι 28.955 καί έσ<·ιτεο·- Αέν ϋπάρχει γενική έλλειψις ενεργείας ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΙ ΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ Ε ΝΕΡΓΕΙΑΚΟΙ ΠΟΡΟΙ τούτοις, ή Ελλάς ήτο ή πρώτη χώ κου 161.807), έναντι 232.317 επι ρα, ήτις εδέχθη νά συνταυτίση την βατών (■έξωτροικοϋ 37.762 καί έ οικονομικήν αύΟυπαρΕίαν της μετά σωτρρικον 194.555) το~' άντιστοίγον ^. .-,-.. „ ..^.λ- ,„.-. κ___ ,ή-ο ΤΠ^ Ευρωπαικης Οικονομικης Κο νότητος — κα'ι δή είς εποχήν, καθ ήν άλλαι οίκονομίαι τοϋ Δυτικο - Εύρωπαϊκοϋ χώρου ελαχίστην έκτί μησιν ή εμπιστοσύνην έδείκνυον μηνός τού ρτους 1972. πόστασίν της. Παρά ταυτα, ή Ελλάς δέν έδί στασε νά διακυβεύση ϋψιοτα οίκο ομικά συμφέροντά τπτ; — άδιάφο ρον εάν, ύπαιτιότητι ημών δέν ά ίιώξαμεν την πλήρη καί ισότιμον *ν αΕίν μας είς την Ε.Ο.Κ. — διά ■'ά προσδεθή είς τό άρμα τής Κοινό ητος. Έναντι τής θέσεως αυτής <αί μόνον, ή ΈΑλάς έδικαιοϋτο <αλλιτέοας τύχης κοι συγχρόνως θά έδει σθεναρώτερον νά διεκδική «άση τα δικαιώματά τπο! Πλήν δ υως κα'ι όσας εύνοίκάς παοαχιορή- αεις είχομεν έπιτύχει διά τής Συ μφωνίας Συνδέσεως Αθηνών, εϊ- δουεν τσύτας νά κοταστοατηγοϋν ται άπό τούς έταίρουςτής Κοινότη ος, οσάκις τουτο ύπηγόρευε τό συυφέοον των... Κυρίως, δμως, ή Εύρωπαΐκή Οί κονομική Κοινότητς, άπέδειΕε την εχθρικήν καί άνθελληνικήν στά οιν της. είς τό θέμα τής είσαγω νής Έλληνικών οΐνων είς τόν Κοι νοτικόν χώρον. Ή προτιμησισκή με τανείρισις είς την εισαγωγήν των οΐνων μας είς την Ε.Ο.Κ. συν τόμως παρεχώρησε την θέσιν της ποσοτικούς περιορισμούς κα'ι είς σιινεχεϊς έπιβολάς άντισταθμι οτικής ρ.ίσαφοράς. Συχρόνως δέ, ή Ε.Ο.Κ. έσπευδε νά συνάιμη είδι κάο συμφωνίας κα'ι μέ άλλας οίνο παρανωγούς χώρας, ώστε νά άποδυ ναμώοη την θόσιν τής Ελλάδος κοί νά επιβάλη τάς άπόψεις της είς βάρος μας! Άπό διετίας, έΡ άλλου. έκκρεμεϊ τό θέμα τής τρο ποποιήσεως καί επεκτάσεως τοΰ Ποωτοκόλλου 14 τής Συμφωνίας Συνδέσεως Αθηνών είς τα τοία νέα μέλη τής ΕΟΚ (Βρεταννία, Δανίπ, Ίρλανδία), Ούτως, ή Εύρωπαΐκή Οίκο^ο- μική Κοινότης, έν μέσω των οί κονομικών κλυδωνισμών τούς ό πο'ιους διέρχεται, εύρε καΐ πάλιν την ευκαιρίαν νά άποδείΕη τό ΠΡΟΟΘΕΙΤΑΙΙΥΝΤΘΜΑ Η ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑΚΗΣ ΝΟΜΘΘΕΣΙΑΣ Σϋσκεψη των έπικεφαλής των έμποροβιομηχανικών Έηιμελητηρι ών τής χώρας πρόκειται νά προ γματοποιηθή στήν ' Αθηνά, στά ι έ λη τής εβδομάδος, μέ άντικείμενο την όλοκλήρωση καί την προώθ.η ση τής υπό άναμόρφωση έπιμελη τηριακής νομοθεσίας. Σχετικό σχΓ διο είναι έτοιμο χαί άνσμένει τή·' τελική τού έγκριση Άκολούθω·.-. θά υποβληθή στό ύπουργεϊο Έμπο ρίου γιά την σχετική έπεεεργασίο Έλπίίεται ότι έντός διαστήμα τος δύο μηνών θά έχη ολοκληρω θή ή απαιτουμένη διαδικασΐα, γιά νά περιβληθή τόν τϋπο τού Νουα θετικοϋ Διατάνυατος κα'ι νά δημοσι ευθή στήν Εφημερίδα τής Κυβερ νήσεως Στό υεταΕύ άρχισε ή Οί Ζητήση γιά τό έφικτό καί σκό.-ι μο τής διενεργείας άρχαιρεοιώ / πρός άνάδειΕη νέας έπιμελητηρ,α κης ήγεσίας ή άλλη άναβοπτιομά ' νης. δμως. στήν πλειοψηφΐα τώ^ παραγωνικών τάΕεων. Μέ τή νέα έπιμελητηριακή νομο θεσία θ' άντιμετωπισθή και τό χρο νίΖον πρόβλημα τής καταργήσεωΓ; των μή βιωσίμων έμποροβιθ μηχανικών έπιμελητηρίων καί ή αυγχωνευση των έπαγγελματικιΐ'ν Γπιμελητηρίων, πρός τόν σκοπο δπμιουργίας εύρώοτων όρνπν:- ι συων Θέματα. έ£ άλλου, άπτόμενσ τής έγκρίσεως των προϋπολογισμών των Ε Β Ε. όπως τής επ· χορηγήσεως επαγγελματικήν ό? νανωοεων καλύπτονται έπεσης μέ μορφώση νομοθεσίας δοθέντος ότι ρητές διατάΕεις τήο υπο άνα μέσα οτούς σκοποΰς των Έππιελη τηρίων είναι ή προστασία καί η προώθηση των ουμφερόντων τού έμπορίου καί τής βιουηχανίας καί βιοτεχνίαο. Τέλος αναμένεται μέ τή νέα νομοθεοία νά παραχωρηθούν πάλι στό Ε Β Ε. οί άφαιρεθεϊσες ό π' αϋτά άρμοδιότητες επιλύσεως έμπο ρικών διαφόρων διά διαιτησίας κ. λ.π. Τό νέο ώράριο · ΕΙ&ΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΠΑ ΤΟ ΘΕΡΟΣ; Ή Κυδέρνηση άπεΐτάσ σε ρυθμίση τον ώραοίον τι7>ν νπαλ.λή-
λιον των καταστηιιάτων διά τή;
νομοθετική; όδοΰ. Τό νεο ώράριο
θά εϊνΐιι σννεχέ; καί θά ίσχνσΓ,
καθ" όλη την διάρκεια τ ου ρτον;.
Σάν βασ.κή τον επιδιώξη θά έχη
την διατηρήση τής έδδομαδιαία:
εργασίας στί; 48 ώρες, ωστ€ ν'ι
μή ιιρκοθή ή άπόδοση τή; εργασίας
στάν τομέα των έμπορικών έπιχπ-
ρήσεων τοΰ λιανικοΰ εμπόριον, σέ
μιά περίοδο άναμενομένη; κάμψε-
υς των πωλήσειον καί άνόδον τον
κόστονς. Παράλλη>.αδμω; άναγνω
ρίζεται ή άνάγκη «λαφρΰνσρως τή;
ίαταπονήσεο); ττ7>ν ύπαλλήλιον, μέ
ταντόχρονη έξοικονόμηση δαπάνη;
ημερησίας μρτακινήσΐώ; των —
καί 6ρ6αίω; καυσίμοιν, γιά την μρ
ταφορά των.
Ετσι, όπο)ς πληροαρορούαρθα,
ΠΑΡΙΣΙ.— Ή παρονσα πετοΓ | περΐτον τής σιτμερινής παραγωγή;
λαιακή κρίσ·ς, παρ' όλον δτ» έδί, Ι άνά. δεκαετίαν. Ούτω, ή Ικανοπο!-
μ'ονογήθη άΐτό πολιτικόν; λόγο». | ησις των είς ενέργειαν άναγκών
έομηνείεται άπό ΐοΰς σχολιαστά
άς όριστίκή καί άπόλντος ελ.λι
ι|»ις ενεργείας. Διά τουτο καί γίν>
ται γενικώτερος λόγος πίρί έ,
ληιιένης προσπαθείας δα την άναά,
τρ,σ.ν καί άξιοποίησν νέον πηγώ>
ενεργείας καί διά την πραγματοττο.
ρ.σιν εφεξής σοβαρων οϊχονομιίνι
είς την κΛτανάλιοσίν της. Άπό τα
<ί>: άνιο προκινττει ότι ΰπάρχε; ο.'ύ
Χ>%σιςμ εταξυ πετρέλαιον καί ενερ¬
γείας, μεταξύ κρίσεως .
ης άπό τους άνθρώπονς καί πρα·
γααΐικής σπάνιος. Ή λαν&ασμ«-
νη. έξ άλλον, διάγνωσις, δέν ήαπο
ίίΐΐ παρά νά οδηγήση είς λανβπσιιέ
νιις σνστάβεις ώς πρός την έπιδιλ
λουενην θεραπείαν.
Ό ένεονειακός χωρος, κατ' άρ
χήν, είναι ό μοναδικόν πον ή γή
δέν διαθέτει περιοιρισμένην ποικ
λίαν. Αρχεται άπό' τόν ήλιον καί
έκπέιιπει είς τό δίάστημα, δι' ά-
τ«νακλάσ€(ος καί άκτινο&ολίας, ι¬
σχύν κατά πολϋ μεγαλυτέραν έκ·.ί
νη; ποΰ ό ηνθρωπος κατ'ΐναλίσκ5ΐ
σήμερον καί θά καταναλίσκη μελ-
λ.οντικως.
'Οση θά υπάρχη ή άθροπότη:
"/αί θά λάιιπη ό ήλος, ή έξ αΰτ,>ΐ
ίνέονεια θά είναι είς την δάθε-
τής άνθριοπότητος, φαίνεται έ|ΐ|-
σφαλισμένη. Αί έν'δεχόμεναι δι·σ-
χρρειαι, ποϋ δέν άποκλείεται *ά
«Τ,ναι σοβαρά!, συνδέοντα! μέ Γήν
Λνθροπίνην σΐ'μπερκτοράν: δΗ'σ:ΐ;-
στίαν ιιερίδο; τού κοινοΰ έναντι
τή; πυρηνικής ενεργείας, κνρίοες
δέ άπόιρασ'ς έπ.ι6οαδννσεω: των
ουθμών έκμεταλλενσςως τόν -τε-
τορλαιακών πόοων από τάς χώρας
παραγιογής, διά περιόδους μικρο¬
τέρας ή μεγαλυτέρας διαοκείας,
πράγμα που Λερικλείει τόν κίνδν-
■νον σοβαρων κρίσεον διά. τάς χώ
ρας .πού έξαρτώνται άπ&λ.ντως άπά
τάς είσαγωγάς, ώς ή Εύηώπη και
ή Ίαπωνία. Ώς πρός τάς λοιαά:
ώς αί ΗΠΑ, θά άποκτήσοΐ'ν ν.ϋ.
πο·,αν στιγμήν την απόλυτον ένΓ?
γειαικήν ι ών ανεξαρτησίαν, χάρι:
εί; την διεθνή αύξησιν των τιαων
τοϋ πετρέλαιον, πον καθιστα ήντα
γιονιστικά τα εθνκά τιον άποθέιΐιΐ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΤΣΙΣ ΑΙ «ΕΞΩ
ΤΙΚΑΙ ΠΗΓΑΙ ΕΝΕΡΓΕΐ
ΑΣ
'Τπό τοι>; δρονς αΰτούς, δννα-
ατι κανείς νά έ^πίζη ότι θά με ωθή
"ιν τοϋ 'άνθρώπου, αντιθέτως τΐρός ή σοδαρότης των κρίσεων, διά
"λα: τάς δλλας πηγά; πού είναι Λξιοποη'ισεω; νέων πόρων έν>εργ:ΐ-
-πρριωρισμρναι. .Η είς μεγάλην κλι α;, πλήν των πυρηνικ,ων.
ιιακ.α σύλληι|>ις τμήματο; τή; ήλι | Πρωτογενεί; έν,ςργε',ακαί ^ πη-
<ική; ένεργίίας, θέτει πολνάριθμο γαί, πον όνομάζοντα; "/αί «εξωτι- •ποοβλήιιατα, τρχνικής καί οίκονο ' καί» είναι ή ενεργεια τοΰ άνεμον, Κ-ικής τάξεως, άλλά πρέπει νά έ ', >Ί γεωθερμική τοιαύτη, ή θερμιχη
Χη κανείς εμπιστοσύνην ότι ή επ. ! των θαλασσών, των κτ·ματων κλπ
στήμη κιαί ή τεχνολογία θά τα λι· Τό ποόολημα, έν τοί-τοις, τής ι -
σονν. νεργείας εύρίσ%εται εί; τον κίνδυ¬
νον κρίσεως, κατά τό δάστημα
II
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ΤΩΝ ΑΝΛ πού θά άποιτηθή ώστ·; ή άνάπτ·.-
ΓΚΩΝ ξι; τη; πνρηνική; θά έπιτρρν('η την
μή χρησιμοποίησιν των κανσμ<'>ν
πνρηνική ενεργεια έξ &λ- όρτ·κτών. Τό μεταβατικόν δέ αϋτο
;, ί-,,τ^Α.,___^-. —-.ι___ -.-- ' — -·*— ολ. λ,,~. ,|ξ Ιοον μακρον,
'άπτνξιν τής άτ>
δσον ν.ηί των «ε-
σιιό; τή; νης φθάση εί; 10 ή Ί.ι' ξωτίκών». Έ.ποαένω; είναι οΰτοπΐα
"ισρκ.ατομιιύρια άτομα καί κ«θ' ρ Ινα νομίζη κανρί; ότι οί νεοι_αιτοι
ν" «πό αύτά καταναλίσκη 4 εω; δ,πόρο!, θά ηδύναντο νά μριώσονΛ'
'^ορά; περιοσοτέρν τοιαύτην άπό τού; κίνδυνον; έν>-ργπακή; κνΐσ?-
•Ισον ό μ?σος Άμερικανός κκιτά τύ ως, περιβσότε,ρον άπό όσον η α*ο
1!)"0. ,μ.χή ρΛ-έργεια.
Γ-ν τοΰτθις, ή πνρηνική ένΐρ-
Ή
λον, θά επιτρέψη) την ■κάλνψιν των στάδιον θά είναι «
•τ'ΐγκοσμίον είς ενέργειαν «ναγκων , τόσον διά την Ανά
«τί (ΐϊώνα;, άκόμη καί άν ό πληθο ' μικής ενεργείας μ
νειΐι μετίχ€ι σήμερον μέ ελάχιστι.·| Εάν δμω- αί «έξ
ποσοστόν είς τύ σύνολον τής κατα ενεργείας δέν δύνανι
ο) τ ι γ. αί» πηγαι
ινται νά συμβά'.
λε''σιν. ι ποιήαη την ταχείαν
Καθ" ίίτι άαορά εί τύν άνθρ'· τή; πνρηνική; τεχνικής, οι' α*101"
κ" κτιί τού; ύδρονονάνθρακα;, τα δέ νά χειροτερεύση κατά πολν
αΊΐΐ"ρον γνωστά κοιτάσματα, ποΰ Ι ιενειργειακόν -πρόΰλημ(ΐ. Διά _^ο
1ιν'« ρκιρταλλεύσιμ«, έπιτρέπσ>·ν! πρέπ?. νά λεχθή ότι είναι δχι
Ίκίΐνο.τοίησιν τιΤ)ν άναγκίκ
1 ί~ παγκοσμίου κατΓχνα,λώσεο);,
"°υ θά (ινϊάνί,ιντη. μ^ ρνθμόν 100
-_" άνα (ΐϊκοσίΐίτίαν, επί 75
"Ι. Τούτο ν.-') τον όρον δτι ή άτο
"'■/') ένέργϊΐα θά καταλαμβάνη
οτ"·Λιακω; β; ά τό διάστη-
διπλασιασμοό
νόν οΰτοπία άλλά ίπικίν'δννον
δασίζεται κανείς επί των πηγών
αντιον.
Έξ άλλον, ή χρησιμοποίησις
θ
ξ , ή χρη
τιΐ>ν «έξιοΜκών» αντών ,ιόρων, θε-
τετ σοβαρά οΐχυλογ.χά «
πού έλάχιστα εχουν μελετ
επί σειράν δέ έτών έμάχοντο την ύ μισελληνισμόν της,
χρι στιγμής, άντιθέτ(ι); πρός έκιεϊ-|
να τή; πνρηνικής, εί; τα όποία ε¬
χουν ήδη δοθή ίκανοποιητικ«ί λί'-
Κι·6έρνηση εχε; καταλήξει στά έ¬
ξη; χρονικ.ά δρια λ^ιτονργίας των
ί
1 ί τό πρϊσμα τή; άνάγκη; έξοικονοΐιή
σεω; ενεργεια; δέν δύναται νά ΐκσ
νοποίήση ολ«; τίς ,πλευρές πλη·
ρω;. Έν τούτο;;, αποτελεί τό πρώ
το βήμα πρό; τόν έξευρωπα-σμο
τού ώρπρίον των κ.αταστημάτρΛ
σήν χώρα μας κ.αί αποβλέπει στή-ν
άνακούφιση τής αεγάί^ης μάζας
των ρμ.ποροϋπαλλήλων πού οι·νω·
στίξονται τέσσαρες φορές ηαερησί-
οις μέσα στά άστικά μέσα στ»γκοι
νιονία;, των οποίων ή βελτίωσις
είναι δνσπεράπεντος. Στήν πρα-
γματ κότητα μόνο η λύση τού ΜΕ-
ΤΡΟ θά μποροΰσε ίκανοποιητικά
νά λύση τό πρόβλημα των άστικών
σΐ'νκοιν·(ονιι7)ν στήν Άθήνα καί άρ-
γότερα στή Βεσσαλονΐκη.
"Η κρίσιμο; περίοδο;, έν τού¬
τοις, γ; ά την άποδοτικότητα τοΰ
νέον ώοαρίον θά άνακύψη τό θέρος
καί σΐ'γκεκριμρνα ού; μήνε; Ίού-
νιο — Ίούλ-ΐο — Αΰγουστο και
Σεπτέμ6ριο, όπότρ ■—ίηοτίθεται__
Άπό οιανδήποτε άποψΛ' καί ράν
έξρτασθή τό ιένεργειακόν πρόβλη¬
μα, όδηγείται κανεί; εί; τα έξη;
σιμπεράσματα: Ή άνθρωπότη,;
δέν πρέπει νά Αντιμετωπίση Ιλλίΐ- Ή ^ξηο,ς τωΥ |π1τοκίων κατα
ψνι ενεργεια;. Ή σημερινή χρί- θέ(ΤΕ(ΐ). €Ϊς σι^άλλανμα τιτ,ν Έλ-
σις (ώς καί αί μρλλσντικαί) έχει|λήνων έργατών" καί ναυτκών ία-
την πηγήν τη; εί; τα; αποφάσει; | γα-ομίνο)ν ε;ς τ6 εξωτερικόν, άπο
Τό προτιοτον πρόβλημα!
των ήγητόρων των πετρελαιοπαιρα
γογικώνχωρών . Τέσσί-ρα είναι τα
μέτρα πού έπιβάλ^.ονται διά την
άντ.μ·;τώπισιν τή; καταστάσεως·
—Ή έπιτάχυνσι; τή; άξιοπο·ή-
σεω; τή; πνρηνική;.
—Ή διαφοροποίησις τοΰ άε<το δ ασμοΰ εί; όρνκτά κανσμα, τοΰ άνθ,ρηκος (τοΰ οποίον τα οικονομ! κώ; έκμεταλλενσιμα κοιτάσματα ί- φβΓ.νοΰν) μή έπ'τρεπεμένον πλέον νά παηαμερίζεται. —Ή άνάπτνξ»ς τής ίκ.ανότητος άποθηκεύσεο; των καυσίμιυν αυ¬ τών. τέλει, κατ' αρχήν, όρθήν ένέργει- (ΐν καί άναγκαιότητα των καίριον. Ή όρθότης τή; ενεργείας ταύτης έγκειται είς τό οΤ( έπέρχεται, ού¬ τω, προσέγγισις καί π·ροσαρμογή είς τα έ.τίπεδα των έπιτοκίων, των ίσχνόντων είς την διεθνή αγοράν, ένω ή άναγκαιόνη; αύτη; π^οέκι·- ψεν έκ τή; επιτακτική; άνάγκης πρός έξοικονόμησιν σνναλλάγιια- τος, μετά την αύξησιν των τιμών των πετρελαιοειδών. Διά τής αϋ'ϊήσε(ΐ>; των έν λ.όγ
ί.τ τοκαυν. ;πιδιώκεται ή προσέλ-
κνσ·ς ^γαλειτέρων ποσών καταθέ
γ! συγκεντοοισι; των ποοσπα . ,-ιι ·
„;. Λ.. αΓ..«__ λ-.. _-;Γ . . σεων. εις σνναλλαγμα, εκ μεοου;
θειών είς την ανάπτυξιν των έρ«υ
νών εί; τόν χώρ-ον τή; παραγω-
Υής τεχνητών κανσίμων, ποΰ θά
υποκαταστηθούν τούς ΰδρογονάν-
θρακα;.
Τό κόστιι- παοαγοιγής τουτο)ν,
δέν πρέπει νά νπεβαίνη τάς .πιθα-
νάς τ,μά; των πετοελ'ΐιορ'δών, κα
τα τα προσέχη έτη. Μία τοιαύτη
άντιμετώπ σις, όίπολντοι; δννατή,
ίντός λογικών προθε,αμιών, θά επι
τρέψη την επιταχυνθή· των ρι>-
Ομων άξιοπο ήσοος τής πνρηνικής
διά τής άντικαταστάσειυς των ιιέ
<κον διά τα όποία τό ηλεκτρικόν ρεΰμα αποτελεί καλήν λύσιν, δ. έτέρων πού ύγρά ή άερώδη καύσ - μα θά ένδείκνννται επ' αρκετόν ά κόμη. Τό νά άγνοήση κανεί; τα; προ τάσε».; αύτά;, τα; μόνα; άποτελε σματικάς, μέ την άόριστον έλπίδα νέιον πηγών ίν»?ργεία;, αποτελεί τόν πλέον βέβαιον τρόπον διά νά καταστή αλντον τό σοβαρόν ένερ- γειακόν πρόβλημα. ΕΜΕΙΩΘΗ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΕΡ- ΓΩΝ Σνικτιόνι»; πρός ανακοίνωσιν τής Έθν.κή; Στατιστική; 'Τπηρε σία; τή; Έλλάδο;, ό άριθμό; των παρααενόντιον άνέργων εί; τα Γρα φεΐα Άπασχολήσεα>; τού Όργ«/ι
σμοΰ Άπασχολήσεω; Έργατικοΰ
Δνναμικοΰ, κατά την τΐλευταίαν η¬
μέραν τοΰ "Οκτώβριον 1973, άνήρ
χρτο εί; 14.129 ατομα έναντι Ι!.1
970 άτόμιον τοϋ αύτοϋ μηνός τοΰ ι
1972, σηι»ειωθείσης έν .προκειμένιο
αε ώσεω; κατά δ,ίίί^. |
Έξ άλλον, αί το.ποθρτήσρις των '
μισθωτων κατά τόν αυτόν ώς ανιο
μήνα, άνήλθον εί; 63.548, έναντι
των 'Ελλήνων μεταναστών καί των
ναντιχών ποντοπύοων πλοίων. Τ6
ιιεταναστρντικό ·/ καί ναντιλιακί·^
σΐ'νάλλ.αγμα —έν συνδυασμώ πρό;
τό τονριστικόν τοιΰοτον— άποτε-
λοϋν σοβαράς πηγάς σνναλλαγμα-
τικών πόρων χάρις δέ είς την είτ
ροήν των πόρων αυτών, έπιτνγχά-
νομεν όχι μόνον την ισοσκέλισιν
τοΰ ίσοί,υγίον πληρωμών, άλλά ?{·-
Ο οκόμεθα καί μέ πλ.εόνασμα. Είδι
κιότερον σήμ*·σί-
μων( καί προκειμένον νά διατηρή-
σιοιιεν την ίκ.ανοποιητικήν αύττ|γ
σχέσιν είς τό ίσοξνγιόν μαξι θά
πρέπει νά ένισχνσιομεν τάς γν«·)-
στάς πηγά; άντλήσεος συναλλά-
γματος.
Έν τούτοις, πνεϋμα
τος επεκράτησαν εί; τόν καθορισιιό
καί των νέων έπιτοκίων κο.ταθέσε
οιν τής κατηγορίας αύτη;· διότι
ναί μέν, δ1 ά τή; έν λόγω αΰξΐ,-'καί πασά θυσία,..
<*εω;, έξο.ιιο·'ούιιρθα πρός τα δ·.ε- ς ίσχί'οντα. πλήν ομίος φρονοΰ- ιιρλ' ότι δέν εποεπε νά παραμείνιο- μεν εί; τα έπίπ«δα αύτά μόνον, δε- δομένον ότι χό συμφέρον επιβάλλει νά σνγκεντρώσο)μρν είς την Έλλά δα τόν μόχθον των ασχολουμένων είς τό εξωτερικόν 'Ελλήνων. "Εν άν.όμη ί'ψηλότερον έπιτύκ'ον, θά άπετέλει μαγνήτην .τη των οίκονομιών τιον μεταναστών καί των ναυτιλλομρνιον μας, αί ό ποΐαι, σημερον, λ μνάζοΐΛ' είς τάς Τραπΐϊ'/ά; θνρίδας των - ξενων χωριόν. Έξ άλλον, δέν κατανοοΰμεν, διι τί έξηρέθησαν τής ρνθμίσειο; αυ¬ τής, ωρισμέναι κατηγορίαι καταθέ σριον τοΰ Στεγαστκοΰ Ταμιεντη- ρίον τής Κτηματικής Τραπέζης. Αί. καταθέσει; τή; κατηγορία; αύτη;, πάντοτρ, σννεκέντρωναν την ιδιαι¬ τέραν προτίμησιν των μεταναστών καί των ναντικών μας, δΡδομένον ότ; είναι σι»νκρασμέναι μέ τόν πό θον όλω ν των Έλλήνιον πρός α¬ πόκτησιν Ιδιόκτητον στεγη;. Βρ- βαίω;, ή διάκρισις αυτή στ-νάδ^ι μέ την άνάσχΐσιν τής οίκοδομι·κϋς δραστηριότητο;, ρί; τα πλαίοα τή; πολιτική; διά την καταπολέμησιν τοϋπ ληθωρισμοϋ' παρά ταυτα, ο- αω;, θά ηδύνατο νά μή Ισχύση ή έν λ.όγιο εξαίρεσις, δεδομένου ότι κατά την παρούσαν στιγμήν το προέχον στοιχείον είναι ή έξοικο- νόμησι; σνναλλάγματο;. Τό είπομεν καί άλλοτε, άλλά τό' έπαναλάβωμεν καί πάλιν: Τό συναλλαγματικόν καθίσταται τό προ')Τιστον πρόβλημα τοϋ παρόντο; καί τοϋ μέλλοντο; τή; Χώρας __ καί πρό; αντιμετώπισιν τοΐτου δι καιολογεΐται οίοσδήποτ; 54 822 τοϋ Όκτωβρίοχ· 1972, ήτοι .'Ίσημειώθη αύξησις κ«τά 15,9%. Ι Σ είς γνώσιν τΛν ΆΕιοτ. Λιοικήσ«ων 'Ανΐίνύμεβν Ετοιρειών κα) Έτοιρειών Περιωρισμένης Εύθυντνς 6π 8Γ 6πο· «άσεως ιτΛ κ. ΎπουργοΟ 'ΕμπορΙου ύπ" όριβ. 88378)4129 της 18)12)85. δημοσιευθεΐοτνζ είς τΛ ^π' αριθ. «80)2312 85 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνΰικϋν Έταιρειων). όρΙΖετοι ότι οσνσν■ ίαι νά συνβχΐοωοι δηυοσιεύουοαι εγκύρως τας ΠροσκΑήοεκ των Γενικών Συνβλβύσβ«ον καί τοθς Ιοολογιεροόο Των Μ τηνς οΐκτνομικής μας έφημβρίδος ^>·ΜΟΝΟΜθλθΓΙΚΗ -
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι τοθδβ 5Λ ττ*:
•ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΤΙΚΗΣ- πρό ττ)ς συγχβινχυ<ΜαΚ τηο. ξη χ καταστημάτων καί εργασίας τού προσωπικού των: Τί; 4 μέρε; τής εβδομάδος (Τρίτη, Τετάρτη, Πέμ πτη καί Παρασκενή) ά.-τό 9 καί τέ ταρτο μέχρις τό ά.ιόγευμα. Τι Σάββατο 9 μέ 3 καί την Δεντέρα 12 μέ 8 τό βράδν. Σννολο δηλα5ή 49 ώρες, έκ των οποίων ή μία ω- οα θά καλύ.ττη τόν ημερήσιο Ιλεΰ Θργο χοόνο γεύματος, ενός τετάρ τοι· τής ώρας, .περί.-τον. Ή τνχόν ί πιμήκννση τοΰ χρόνον αύτοΰ, -τέ¬ ραν τού τέταρτον, θά είναι εί; 6ό ρος ου έργοδότον. Αύτό τό ώράριο θά ισχύση βασικά γιά τα εμποικ.Λ ν.αταστήματα τή; πρωτευονση; ν.αί τής θεσσαλονίκης. Γιά τα καταστήματα τροφίμων θά ληφθή πρόνοια νά άνοίγοτΎ κα τα μία δρα νο>ρίτερα, ίόστε νά δί¬
δεται σέ όλον; ή εϋχέρεια τοϋ ά
νέτον έφοδιασμοΰ το,ν σέ εΤδη διι
τροφή; καί ΰγιεινής.
Τα καταστήαατιΐ χονδρικής .-τω-
'.ήσεως ώρισιιενοιν κλάδων Ρ.τίσης.
τα όποϊα ηδη έο;αρμόνονν τό σητί-
χές ώράριο, είναι πολν πιθανόν ■{-
τι θά έξακολονθήσονν τό ώράριο
7 μέ 3, τό όποΐο ταΐί.ιάξίΐ μέ τΐ'-ν
ργασία των κλάδοιν πού έ?νπηρε
συν.
Ή καθιεοωση τοΰ νέον ώραρίοο
πον θά είναι καί ή πρώτη ιτορά κα
ά την όποία έιταρμόξεται στόν τό
πό μα; — όταν ή Ιταλία όκόμη
δέν έχει νίοθ'τήσει στ·νεχέ; ώρά-
ιο (1), ά.τοτρλεϊ, ο>; ΰποστηρίζ<;- αι άπό τή; πλρνρα; των αρμοδίων σνγκερασμό των Απόψεων μ*ταξϋ ργδοοσίας καί σννδικ-αλιστικής ή- •εσίας. Ό συγκερασμό; αύτό;, αί 'α στίς γεν.κώτξρες οικονομικ.ές αί κοινωνικές σΛ·θήκες στίς όποί- πρίΐγματοποιεϊται καί κάτο) άπό ότι ή .ταραμονή των έργαξ,ομένων στά κατίΐστήματα μέχρ; τίς 6 τό ά- πόγεναα θά τού; καταπονεϊ ολογήτ('ΐ;. Ή άπο^ιη αύτη όμιο; ουτε αύταπόδεκ.τη είναι όντε δέ>·
συζητιέται..
Ά.τοτ«λεϊ, έν πρώτοις, πρόοδο
τό γεγονός, τό όφειλόμενον εβτω
καί στήν κρίση τοΰ .πετρέλαιον, δτ
έπιέλονς οί πάντες άντιλαμβάνον-
ται δτ, ό τζίρος των καταστημάτων
καί ή άπασχόληβη των νπαλλήλωι'
είνιι δΰο .πράγματα άνεθάρτητα :
Τό .πρώτο αποτελεί σννάρτηση τοΰ
διαθεσίμου ρίσοδήματο; καί τής ρο
πής πρός κατανάλοχΐη. Τό δρντ«ρο
είναι ύπόθ·εση άποδόσεο>ς τή; έργα
σί<ις καί νομοθετ.κ",; προβαρμογής της. "Οταν ένδεχομένως βελτιωθή ή χαμηλή παοαγο)γικότη; τοΰ "Ε'·. ληνος ρμποροϋπαλλήτλοι» καί χρονισθη ή μέση έμ.πορική έ.πιχεί- ρηση, ίσο>; καί 44 ώρες άπασχολή
σεως, όπο>ς στήν Έ/.βετία, νά ;ί-
ναι άρκετε;. Γιά την ωρα δμω;
δέν είναι, όταν κνριαρχή στήν χώ¬
ρα μα; ό μικ.ρός τΰπο; καταστήμιΐ
τος. Τό 80% των καταστημάων σε
.πόλει; άνω ών 5.000 κατοίκων α-
π«σχα>.εϊ 3—9 .πρόσωπα, περιλαμ
6ανομένου τοϋ επιχειρηματίον,, ί
ό.τοϊος σπάνια αίσθάνεται την ά¬
νάγκη τή; χρεώσεως τής Ι.πιχειρι',-
σεώ; τον μέ τόν έπιχειρηματικό μι
σθό. 1, γο λιανικό εμ,πόριο μάλ:στα
τό 85% των καταστημάτων άπασχο
λεϊ μόλς 1—2 πράσω.πα. Τι«χόν
μείωση ής εργασίας στά καταστν-
ματα αύτά θά εξρθετβ στόν κίνου
νο τοϋ άνταγωνισμοϋ των μεγά¬
λον κααστημάτων μέχρι έ?αφαν!
σριό; των. Τουτο θά όδηγοΰσε ιτέ
άνεργία πάνω άπό 50.000 πρόσωπα
Λ.τό τα 300.000 ποΰ άπασχολοΰνται
στά έα.πόριο. "Αλλωστε, καί στίς
περισσότερε; εΰρο)παϊκέ; χί>ρ*ς ίο
(Λθάριο των καταστημάτων δέν ε!
ναι ποτρ /.ιγο')Τεο άπό 42 ωρ*ς ίβδο
μαδιαίιο;. Σέ μερικέ; δέ, όπω; ή
Άγγλ.ία, την Πέμπτη οί ύηάλλΐ)·
λοι μενονν μέχρι τί; 8—9 τό 6ρά
δν γ;ά νά έξνπηρετήοουν όλ.οι>;
τον; δτ·νητικον; πελάτες.
Οΰτε ό παράγοιν γ).ϊμα είναι »ό
σον αποφασιστικός — οί συνήθει*·;
ϊσω; .περιοσότερο, άλλά κί' αύτές
αεταβάλΛονται— γιά νά προσδιοςί
ση -τόν χρόνο εργασίας. Καθώς 6
νλιματισμός διαδίδεται. στή χώρα.
μας (λόγω άνταγωνισμοϋ των κα
ταστηματαρχών) οί σ·νθήκ*ς στον;
χώρον; εργασίας τό θέρος βελτιώ-
νονται καί γίνονται πιό {«ποφίρτές.
Σέ σύγκρισηι μά>.ιστα πρόςτά λεω
ο:ορεϊ« ή .παραμονή στήν έργασία
τό μεσημέρι δέν είναι καί τόοσ άνιι
πόφορη.
'Τ.ποστηρίξεται όμοι; δτι «κοτνεΐ:
δέ" ψίονίζει. μεταξύ 2 καί 5 τό χα·
λοκαίρι». Αΰτό ΐσο>ς νά. είναι άλτ>
θε; ά)Λά ή χώρα μαςκα ι ιδιαιτέ¬
ρα ή Άθήνα, έχει τό θέρος πάνω
άπό 200 χιλιάδ*; τουοίστε; τοϋ; 6
μήνες τής τουριστικής σαιζόν^ ποό
δέν άποτελούν άξιοκαταφ<}όνητη λτ. λατεία -/αί .πον δέν διστάζονν ν& περτέρχωντατ τα καταστήματα ιιε σα σό λιοπνρι τοΰ ά.τομεσήμερθΛ "Αλλωστε, κί τό Μεΐακό, πού είνΛ μιά χώρα στόν 20ό παράλληλο κα' όχι στόν 40ό όπως ή δική μας, ϊ· χει στ'νεχές ώράριο καταστημάτων. Έν πάση πρρι.πτώοει ή καταπόνη>
ση των έμποροϋπαλλήλων καί δ·»
θεωρηθή σάν άναπόδραστη, θά 1·
σχΰη ιιόνο 4 μέ^ες την ίβδομάδα,
δεδομένον δτι τό Σά66ατο καί τη
Δευτέρα θά έργάξωνται λιγώτερι
καί πιό ανετε; ώρες.
Μιά γενίκενση, έξ ά/-λον, ΐών
έτησίων διακοπων δλων των κατα
'στημάτων έμπορενμάτων έσωτερ^
κή; καανολ.ώσβως, τα όποϊα θά
εκλειναν όλοσχεί>ώ; γιά 20 ήμέρετ
εκ περιτροπής τόν Ανγουστο, μρτα
τιθέμενων των θερινών έκπτώσεω*
την 10 — 30 ΊοιΑίον, θά περιόνι
ζε άκόμη περισσότερο την περίοδο
«καταπονήαεω;».
Τέλο;, μ:ά ά)Λη λύση θά ήταν
νά μετατεθή χρονικά τό ώράριο,
κατά τό θέρο;, άπό 7 καί τέταρτο
μέχρι τέσσαρες καί τέτα/ρτο, γιά
τί; 4 ήμέρε; τή; εβδομάδος καί
γιά τού; τρεί; ζεστον; μήνες. «Ή
ζιοή άνήκε,ι —έλεγε δ Μπέρναρντ
Σώ— σέ κείνονς «ού ξνπνοϋν νο.·
ρίς».
Σημ. Σνντ.: "Εχει δμ(ο; όπωσ
δήποτε καλντ«ρες άστ;κές σνγκοι,
νωνίες.
«ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΡΑ!» ΜΑΡΜΑΡΑ - Ε.Π.Ε.
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1. Λ)ομοί Παγίων
1. Μηχανήμστα
Αρχ.κή άξία 67Ο.Ο0Ο.-
Ατιοσβέσεις 58.625.—
2. Έργαλεϊα κα! Έξορ
τήαατα
Αρχική άξία 02.330.- ,
Αγορασθέντα 17.840.—"
Ισολογισμός 31ης Δεκεμβριού 1972
Ι. Λ)σμοί Κεφαλαίων
697.256.-
611.375.-
66.646.-
Σύνολον 80.170.—
3. Έγκαταστάσεις 15.969.— *-
Αοχική άξία 17.5ΟΟ.-
Αττοοβέσεις 1.631.—
4. "Επιπλα κσί Σκεύη 3.266,—
Αρχικί, άξίο . 3.9ΟΟ.- ■ '
Αποοβέσεις 634.—
II.
Λ)σμοί Κυκλοφορούντος
καί Κυκλοφοριακοϋ 1.419.849,50
5. Λ)σμοί Άπς3εμ6.τών 1.089.035,50
Όγκοι 939.036,50
Πλακίδισ ϋϋ.ΓΟΟ.— .
6. Πελάται 194.227.—
7. Γραμμάτια είο)τέα 60.000.-
8. Τρεχούμενοι Λ)σμοί 76,686.—
III.
Λ)ομοί Διοθεσίμων 107,764,70
9. Ταμείον 107.588.70
10. Λ)σμοί καταθέσεων
δψεως 176.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
209.578.60
1. Έταιρικόν Κεφάλαιον 2ΟΟ.ΟΟΟ.—
2. Τακτικόν άποθεματικόν 5.5/8,50
II.
Λ)ομοί Κερδϋν-Ζημιων 105.990,70
. Κέρδη Χρήσεων 106.990.70
Κέρδη χρή¬
σεως 1972 105.990,70
III.
Λ)σμοϊ Βραχυττροθέσμων
'ΥτιοχρΕώσεων 1.913 301.—
4. Πιστωτικοί Λ)σμοί
Διάφοροι 1.506 909.—
5. Προσωρι-
νοί Λ)σμοί 20.180,—
6. ΠροκσταΡό¬
λαι Πελατδν 386,212.-
Σύνολον
2 224.870,20 2 224.870,20
Σύνολον
2.224 870,30 2.224.870,20
Λογ)σμός Άποτελεσμάτων Χρήσεως
ΧΡΕΩΣΙΣ
1. Γενικά ■'Εξοδι
2. Άμο'βαί Προσωπικού
4.189,30
8.930.-
3. Καθσρά Κέρδη
13.119.30
111.569,20
ΓΠΣΤαΐΙ-
1. Καθαρά Κίρδη εκισεως
Πωλήσεις
591.898.—
Μίΐον κόστος πωληθέντων «66.709,50 1*4.686,50
124.688,501
Έν Καρδαμύλοις τη 28 Φεβρουσρίου 1Ϊ73
Ό Διαχειριστής Ό Αογιοχης
ΚΩΝ)ΝΟΣ ΖΟΓΚΑΣ Λ. ΔΑΣΟΠΟΥΑΟΙ

Η δραχμή
«νύ φάκτβ» μέ τό δολλάριο
Ή δραχμί έπανασυνεδέθη, άπό
χθές, «ντέ φόκτο. μέ τό δολλά¬
ριο κοί δέν άκολούθησε τα νομί-
ομοτα των χωρων τής Κοινής Ά
γοράς, πού ύποτιμήθησαν κατά 1%
έαχ: 4% ηερίπου, έναντι τού 5ολ
λορίου, στά πλαΐσια τής έλευθέ
ρως κυμαινομένης ίοοτιμίας των.
Τούτο σημαίνει στήν πράΕη, ότι τό
εϋρωπαϊκά νομίσματα ύπετιμήθησαν
έναντι τής δραχμής ή όποία διε
τήρησε άμετάβλητη την ϊοοτιμία
τας έναντι τού δολλαρίου οτίς 30,
10 δροχ. (πωλήση) — 29,90 (άγο
ρό συναλλάγματος).
Στό μεταΕύ, έπαναλαμβάνονται
σήμερα οί άγοραπωλησΐες συναλλά
γματος καί Εένων τραπεΖογρομμοπ
ών, ο! οποίες χθές είχον διακο
πή, καθώς ή ΤράπεΖα της Έλλά
δος ανέμενε την διαμορφώση των
νέων ίσοτιμιών στή δΐεθνή άγορά
συναλλάγμστος, κατόπιν της ύποτι
μητικής πρωτοβουλίας, πού άνέλα
βε τό Σαββατοκύριακο ή Γαλλία
κοί ή όποία τελικά παρέσυρε δλες
τίς χώρες τής Κοινής Άγοράς.
πού έχουν διααυνδεδεμένη μεταΕύ
των ίσοτιμίσ.
"Οπως είναι γνωστό, τό γαλλικό
φρόγκο ύπετιμήθη κατά 4% περί
που. άπό τό ΰψος των 4,98 φράν
κων άνά δολλάριο στά 5,21. Άκο
λούθησε τό μάρκο, τό όποϊο επήγε
στά 2,85 μόρκα άνά δολλάριο. Στά
έπίπεδα αύτά. έν τούτοις, τό νερ
μανικό υάρκο έΕακολουθεϊ νά είναι
έλσφρώς ύπερτιμημένο των έπιπέ
δών 2,90 μάρκα άνά δολλάριο των
βοσικών ίσοτιμιών, πού είχον συυ
φωνηθή κατά την ποτίμηση τού δολ
λαρίου τής 14ης Φεβρουορίοιι
1Θ73. ΎπενθυμίΖεται, δμως, ότι
τό μάρκο εϊχε αύτοτελώς άνατιμη
θή κατά 5,5% τόν Μάϊο τού 1973
έναντι τού δολλαρίου. Την άνατί
μηση αυτή την έχασε ήδη .
Άναφέρεται σχετικώς ότι, κατό
πιν τής άνατιμήσεως τού δολλαρίου
καί των συνδεδεμένον πρός αύτό
νομισμάτων «ντέ-γιοΰρε» ή «ντέ-
φόκτο» (*), τα προιόντα των χω
ρών τής Κοινής Άγορδς, πού υ
πετίμησαν τό νόμ»μά των, κοθί
στονται φθηνότερα άπό τα άντί-
στοιχα, είσαγόμενα, λ χ. άπό την
Άμερική, στήν έλληνική άγορό, έ
νώ, αντιθέτως, τα έγχώριο προϊόν
τα, τα έΕαγόμενα στήν Ε Ο Κ., 0ά
γίνουν, κατά τό ίοόποσο τής άνα
τιμήοεως (Ο,6°/ο—4,4%), πιό άκρι
βό, γιά τούς καταναλωτάς τής Εύ
ρωπαϊκής Κοινότητος. ' Ετσι, ένώ
οί δροι έμπορίου στϊς έμπορικές
μας συναλλαγές μέ την ΕΟΚ 0ά
βελτιωθοϋν, τό έμπορικό έλλειμμά
μας μέ τίς χώρες αύτές πιθανόν
νά διευρυνθή είς βάρος δίλλων χω
ρών, μετά των Οποίων τό έμπορι
κό έλλειμμά θά μικρυνθή. Τούτο,
δμως, δέν έΕυπακούει άναγκαίωα
αυξήση τοΰ ουνολικου έλλείμματός
μος στό έμηορικθ ίσοζύγιο, οϋτε,
αΰΕηση των εΐσαγωγών, άλλ' α¬
πλώς μετατόπισή των. ,
Ή άνατίμπσπ. £Ε ύλλου. είναι ϋΐ
κρή, γιά νά έχη αίσθητή έπίδραση
επί των έΕαγωγών μας πρός την
Κοινή Άγορά. Δέν είναι, δμως,
βέβαιο άν τό ϊδιο συμβαίνη καί γιά
τόν τουρισμό, λόγω τής γενικης
οικονομ ι κ ής .δυσπραγΐος των Ευρω
παΐων, εφέτος. Άντίθετα, οί Α
μερικανοί τουρίστες δέν θϊνονται
διόλου άπό την άνατίμπση, άλλά ή
υποτιμήση των εύρωπαϊκών νο:ϋ
σμάτων καθιστα καί πάλι έλκυοτι
κή την έπίοκεψη των εϋρωπαικών
χωρών.
Ε.Ο.Κ. καί άνθρακος...
Ένώ τό κϋμα τής άνεργίας έΓο ής των έργατών έκτός τής πάρη
πλοϋται επικινδύνως τίς την Δι; γ.
Ευρώπην, ή 'Εκτελεστική 'Επιτρο-
γωγής (μεταφορά των έρνατών «:·ς
τούς τόπους άπαοχολήσεως των
πή τής Εύρωπαϊκής Οικονομικάς καί έλεύθ^ρος χρόνος των έργοΖο
Κοινότητος, περί αλλσ τυρβάΖου υένων). Πάντως, πρέπει νά άνα
οα £χει προτείνει είς τό Συμβϋΰ
λιον 'Υπουργών την δημιουργίαν
Εύρωπαϊκού Ίδρύματος διά την βελ
τίωσιν των ουνθηκών Ζωής καΐ
γνωρισθή, ότι Ίδρυμα θά άσχολπ
θή καί μέ τα προβλήματα των μρ
ταναστών καί την ένοωμάτωσ'ν
των Εένων πληθυσμών είς την Εύ
εργασίας, παραλλήλως μέ άλλονς οωποϊκήν οικογένειαν...
ατόχους καθαρώς κοινωνικής ιιολ1
τικής...
Σκοπός τοΰ Ίδρύματος τούτοι,
ή λειτουργία τού όποίου όναμέ.ί.
ται νά εγκριθή υπό τού Συμβουλιον
την 1ην "Απριλίου είναι ή δημ·
Τέλος, ένώ τα έμβάσματα οέ <Ό ουργία συνθηκών Ζωής καί έργΓ·;.' ρωπαϊκά νομίαματα θ' άποφέρουν λιγώτερες δραχμές στόν δικαιούχο τους καί τα εύρωπαϊκά προϊόντα θά γίνουν φθηνότερα κατά τι /ιά τόν "Ελληνα καταναλωτή, τό γεγο άς τού άνθρώπου. Ειδικώτερον, τό Ίδρυμα θά μελετήση τάς μακρο χρονίους έπιπτώσεις των οίκολογι κων προβλημάτων, όπως είναι η ά νάκλισις τής παραγωγής καί ή α νός ότι ή Ελλάς είναι όφειλέτης, Ειοποίπσις των πλουτοπαραγωγικώχ. σέ σημαντικό βαθμό έναντι των /ω πηνών. ρών τής ΕΟΚ, ή έπανασύνδεση ι·έ Ιδιαιτέρως, θά άσχοληθή μέ τό δολλάριο άποθαίνει σ' έλάφρυ.1 τα ποοβλήματα των μεναλοπόλεων ση τού δανεισμοΰ μας σέ εύρωπαί καί της οίκιστικής, τάς έηιπτώ κά νομίσματα (έμπορικές πιστώ- °εις άπό την χρησιμοποίησιν τού σπς καί δάνεια οέ συνάλλαγμα) αϋτοκινήτου, τάς προοπτικάς διά Μέ άπόφαση, έν τώ μεταξύ, της την παραγωγήν ενεργείας, τάς επ; Νομισματικής Έπιτροπής αύΕάνον πτώσεις άπό την τεχνολογικήν έ ται κατόπιν των «δημιουργηθενςιών ΕέλιΕιν είς την καθημερινήν Ζωήν συνθηκών είς την διεθνή αγοράν, καί τα προβλήματα τής οίκογενε' τα άνώτατα δρια έπιτοκίων, μέχρι °ς και τής ύγείας. των οποίων έπιτρέπεται ή χορηγή Ωσαύτως, τό Ίδρυμα θά ό ση συναλλάγματος γιά την πληραι οχοληθή μέ την βελτίωσιν των δ μή τόκων έπΊ εΐσαγωγών, διακα ρων εργασίας είς την σύγχρονον νονιΖομένων επί πιστώσει παραγωγήν, ώστε νά καταστή ο Γ; Συγκεκριμένως, τα έπιτόκια γιά τη περισσότερον «ανθρωπίνη», κα προθεσμιακές είοαγωγές άπό τίς θώς καΐ μέ την οργάνωσιν τής 7.ω Ι Άνατολικές χώρες αύΕάνονται ά πό 6% σέ 8% καί άπό χώρες έλκυ θέρου συναλλάγματος κατά 4 μο νάδες στό ·μάΕιμουμ» 13% έτησί Άπώτερος στόχος τού Ίδρύμι τος είναι νά καταστή τό άπαραίτ,ι τον όργανον διά την μελέτην καί ανάλυσιν των άναγκών τής μεταβιο μηχανικής κοινωνίας καί την λή ψιν μέτρων διά την αντιμετώπισιν των προβλημάτων τούτων. Πρός τόν σκοπόν αυτόν, θά τέλη έν στενή συνεργασία θά ' άντιοτοίχους όργονώσεις των κρατών — μελών της ΕΟΚ. Τό Ίδρυμα θά διευθύνεται άπό Ιΐμελές Διοικητικόν Συμβούλιον, είς τό οποίον τα έννέα μέλη θά οιο , ρίΖωνται άπό τάς έννέα χώρας — μέλη τής Κοινότητος κσί τα δύο ά πό την Εκτελεστικήν Επιτροπήν. Ό διοικητής και ό ύποδιοικητής αύ τοΰ, θά διορίΖωνται άπό τό Συυ βούλιον των Ύπουργών, κατόπιν Δδηριτος αναγκη! ι Ένέχει δλως ιδιαιτέραν σημα¬ σίαν τό γεγονός, ότι ή Διοίκησις τού Έμπορικοϋ καί Βιομηχανικού 'Επιμελητηρίου Αθηνών, κατά τάς προσφάτους έπαφάς της μετά των αρμοδίων παραγόντων τής Πολι- τείας, έπεσήμανε την ανάγκην αύ- Εήσεως τής έγχωρίου παραγωγής - βιομηχανικής καί γεωργικής. Επί τούτοις, πρέπει νά σημειωθή, ότι καί κατά τό παρελθόν, τόσον τό ώς άνα) Έπιμελητήριον, όσον και άλλαι όργανώσεις τής Χώρας (Πανελλήνιος Σύνδεσμος 'ΕΕαγω- νέων κ.ά.), διά διαβημάτων και παραστάσεων των Διοικήσεών των πρός τούς άρμοδίους, υπεδείκνυ- ον καί συνίοτων την έπαύΕησιν τής παραγωγικής δραστηριότητος :ής Χώρας, διά την έΕισορρόπησιν των μεγεθών τής 'Ελληνικής οίκο- νομίας. Είς την προκειμένην περίπτω- οιν, ώς συντρέχων λόγος άναπτύ- £εως τής έγχωρίου βιομηχσνικής ?α γεωργικής παραγωγής προβάλ- λεται τό εμπορικόν ϊσοΖύγιον τής Χώρας, τού όποίου ή συνεχής δι- εύρυνσις τού έλλείμματος πρέπει δι" άθρόας είσαγωγάς τροφίμων καί βιομηχανικών πραόντων, πρός έΕισορρόπησιν τής άγοράς καί κα¬ ταπολέμησιν των πληθωριστικών πιέσεων. Έκ παραλλήλου, απηγο¬ ρεύθη ή έΕαγωγή σειράς άγροτι- κών καί βιομηχανικών προϊόντων. διά τόν αυτόν σκοπόν — ήτοι την κάλυψιν των άναγκών τής έσωτε- ρικής καταναλώσεως. Ούτως, άπό τής μιάς πλευράς, ή αϋΕησις των εΐσαγωγών κα'ι άπό τής άλλης, ή απαγόρευσις των έΕαγωγών, επό¬ μενον ήτο νά έπιδράσουν δυσμε¬ νώς είς τό εμπορικόν ίοοΖύγιον τής Χώρας. Επιπροσθέτως, ή διεθνής συγ- κυρία έχει άνατρέψει ένδεδειγμέ- να σχήματα καί παροδοσιακάς έ- Εεις, ώστε νά καθίοταται, πλέον έπιβεθλημένη ή τα^εϊα άνάπτυΕις τής έγχωρίου παραγωγής. Συγκε¬ κριμένως, ό έντεινόμενος πληθω- ρισμός είς τό έΕωτερικόν και ή πορατεινομένη διεθνής νομισματική άστάθεια, έχουν όδηγήσει τάς τι¬ μάς πρώτων ύλών καί τελικών προϊόντων είς μεγάλα ΰψη. Οϋ- τως, άνετράπησαν οί δροι προμη- νά άντιμετωπισθή οοβαρώς, επι- θείας εύθηνών αγαθών άπό τό έ- προτάσεως τής Έκτελεοτικής Επι τροπής. Έπίσης, θά συσταθή κοί 15μελής Έπιστημονική καί Τεχνι κή Έπιτροπή, μέ την συμμετοχήν αντιπρόσωπον των έργοδοτών, των εργαζομένων κλπ., ή όποία θά γνω μοδοτή επί των σχεδίων τού Ίδρύ ματος καί θά υποβάλη προτάσε·ς είς τό Διοικητικόν Συμβούλιον. ως. Αίτήματα.. Αί ποραγωγικαί τάΕεις τής Χώ ρας καθ1 εκάστην, δι' ύπομνημι (*) Σημ Συντ . Ή δραχμή, υέ των και προσωπικών ηαραοτάσεω' τό Ν Δ 229)73. άπεσυνεδέθη «ντε των εκπροσωπών των πρός τούς ά - γιοϋρε» τοϋ δολλαρίου, άλλα η μοδίους, Ζητοϋν την επίλυσιν σε διοίκηση τής ΤραπέΖης τής Έλλα ράς προβλημάτων, τα όποϊα ένδι δος διατηρεϊ την εύχέρεια προσδιο φέρουν τούς επί μέρους κλάδους των Ιδιαιτέρως σήμερον, εόρισκό μεθα πρό κύματος ύποβαλλομένω αιτημάτων, των οποίων έπιΖητεϊται ή ταχυτέρα διευθέτησις, πρός άπο φυγήν άνασταλτικών έπιπτώσεω ρισμοϋ τής «σοτιμίας ΕΙΙΙΗΛΛΛΚΤΛΙ ΚΚΤΛΚΤΟ ΛΟΣ είς την οικονομικήν άνάπτυΕιν τή χώρας. Τα ούτως, εντόνως προβαλλόμ να κλαδικά Ζητήματα, όφείλοντο είτε είς έΕωγενείς παράγοντος — ως έκ τής ένεργειακής κρίσεως τών πληθωριστικών πιέσεων κσί εναρξη τής ΐσχνος τού Ν.Λ. 1370) τής νομισματικής ασταθείας - ,3 (30.3 11)7.1), κΐ'θώς ν.αί ί.τί συν είς εσωτερικώ αϊτια. Καί ώς πρ} τελεσθείσαν κ.ατά τόν χρόνο ΐσχν- μέν τούς έΕωτερικούς αύτούς γ, παροϋσσ στήλη πλε τάς τελευταίας ημέ¬ ρας, έπεσήμσνε τάς δυσμενεϊς αύ τάς έπιδράσεις καί ύπέδειΕε τρό μέ γνωιιοδότηση τηι· Ν'οιιικοί' ΣναΛοΐ'λίον τού'Κράτιι;, ή όποκι καί έγιν( δεχτή άπό ··>
νπονργΐϊο των Οικονομικήν, ε ιι-
()ά/λίτ(ΐι εκτακτο τέλ.ας επί μ τα-
ι>'6άσε<,»ς άκινίιτιον έξ άναγκιιπτι κων άπαλλΐ'τηιο'κτεων, οί οποίες χι συντελεσθείσης μετά την μ ος τού Ν.Δ. 1370, καί όν Λχώιη ή ράγοντα£: δήλωσι, (Γύρου ..,ταΓ,,ΓάθΗ; «η·, δήλωσι, (Γύρου ήξ ιιετα την ληςη τον έκτακτον τε'λονς, δηλαδή ιιετά τή :11η Μαο τίον 11)74. , Εξ άλλον ται «τι ό είδικ.ός ιρυοος τού α. ό τοΰ Λ.Χ. «43) 18 επιβάλλει, έ.ιί μισθων καί ί]ΐιερημσθίΐ" των ί·ί'γενο»ν |ΐίτά//ΐ'Λ' Φράγκοι/ κσί Ελλάς Ή ελευθέρα διακΰαανσις Γαλλικον •^ « τοϋ. νασχετικο .-ΐαςκιγοντ<ι "ντε ; την πή· •κατ' θυσίαν δ·· Ι ροήν μεταναστεντικον σνναλλάγμα ί'ποτίιιηοΐς τον__.τέ Ι τος —καί ίίναι πολλαί ο! "Κλλ.η- ληνικήν οίκονομίιιν. Οί «ντίκτυποι ούτοι προρχτίίοντ<ιι ϊΐ τό ε'ισα- γ(ογικύ καί έΕαγωγικόν ίαπόοιον, την ε[σροην Γαλλικών κεφαλαίων, τό μεταναστεντικόν σν νάλλαγιια κ«ί τόν τονρισαόν. Ή Γαλλία είναι άπό τον; κυρι < να εξαχΗοΐΛ' σ ι φή σνμπεράσματα, έν. τοϋ λόγον ίίτι μέχρι τής έάρξίθις τής τοι»ι στικ.ής περίοδον μ?σολα6εϊ ικανόν έροκς ί^υτορικοί·ς έταίοους τής έλ ' χρονικόν διάστη+ια, κατά την διάρ ιιέ άπι'χιαση τού ν- πους μετριασμοϋ αυτών, ώστε ή Έ Ο[κονρμικών, χαθιιπίξε- θνική μας οίκονομία νά έΕέλθη, ό σον τό δυνατόν, μέ ολιγώτερον ίν μιογόνους έπιπτώσεις. Καί, έν προ κειμένω, τό άνακϋπτον δι' ημάς πρόθλημα, είναι ή διατήρησις ενός ικανοποιητικόν) ρυθμοΰ άναπτύΕεως καί ή διασφάλισις τής άντσγωνιστι κότητος τής 'Ελληνικής οίκονομί άς. Άλλως τε, αί περισσότεραι Εέ ναι χώραι ασυγκρίτως ισχυρότε ραι, οικονομικαί, τής ιδικής μας, πρασφεύγουν είς την λήψιν αύστη ρών μέτρων — άν καί, ϊσως, κατά ραν τών διεθνών ίπιπτώσεον, εχ,Ί ντς άπασχολοΐιιιενοι ε(ς την Γαλλί τΡόΠ0ν όρθολογικώτερον κσί περισ τοΰς αντίκτυπον: καί εί; την Έλ αν— τό οποίον αόνον Ρν ύι|»ηλό- σότερον συντονισμένων άπό ημάς τερον ί.ιιτόκιον καταθε;σεοιν δι'να- — πρός αντιμετώπισιν τής λαιλα ται νά εξουδετερώση. 'Ω; πρός τό πος αυτής, ήτις πλήττει την πογ τοκριστιχόν ρεϋμα έκ Γαλλία:, εί- κόσμιον οίκονομίαν... Τα έοωτερικά αϊτια, τα προκα λοϋντα τα προβλήμοτα αύτά, άνά γονται είς παλαιότερα κα'ι νεώτε ρα θεσμικά πλαίσια — κα'ι τάς ου χνάς τροποποιήσεις αυτών — έν τος τών οποίων οί φορείς τής ίδιω τικής πρωτοοουλίας καλοϋνται νά δραστηριοποιηθοϋν καί νά άναπτύ Εουν τα έπιχειρηματικά σχέδιά των. Τα ύποβαλλόμενα αίτήματα τών παραγωγέων κλάδων, άναφέ ρονται είς τα ούσιώδους οημοοίας θεσμικά πλαίσια, τα όποϊα καλύ- πτουν εύρύ φάσμο οικονομικόν δρα στηριοτήτων τής χώρας. Δέν θά έπιμείνωμεν είς τα επί μέρους θιγό μενά θέματα κοί τάς ποδεικνυομέ νας τροποπούιήσεις, δεδομένου δ- τι πάντα ταύτα, καθημερινώς, δή μοσιεύονται είς τάς είδησεογραφι κάς στήλας τοϋ Τύπου. Τδ συμπέ ρασμα, δμως, έΕ όλων αυτών είναι, ότι αί παραγωγικα'ι τάΕεις άνησυ χοϋν διά τάς έΕελίΕεις Λαί προβάλ λουν τα αίτήματα αύτά έν έπιγ/ώ σει τών είδικών συνθηκών υπό τάς οποίας τέλει σήμερον ή Ανθρωπό¬ της καί ένεκα τών οποίων, έπιμό νως, Ζητοϋν την επίλυσιν των, υ¬ πό την πίεσιν τών πορουσών άντι Εοοτήτων.... Κατά τούτο, είς τό γενικόν αύ τό συνονθύλευμα τών έΕωγενών δυσμενών παραγόντων, δέν προ οήκει ημείς νά προοθέτωμεν νέας ληνικής-οΐοκναμίας, ε[ς ΰλοΐ'ς τοΰς κειαν τοθ όποίου δέν άποκλ.ρ/οντοι ώς άνω ιινημονπ ^'ντας τομεΐς. Ι νραι άνακατατάχει;. Κατά κανόνο, Στ«γκεχί·ιμέν(ι>ς, ή Γαλλία κατέχη, πάντως, ή ΰποτίμησ; ενός νουίστια
την Τίτάρτην θέσιν -—ιιρτά την Δ. | τος, καθιστα ακριβώτερον τό τηυ^ι
Γρομηνιαν, τ«; Ήνωΐίρνα; Πολι-!στικόν συνάλλαγιια τής χο>οας προ
τείας ν«ί την Ιταλίαν— ρί; τό γ Ι ελεύσεως των τοΐ'οιστών. Δι' ο -/αί
ξωτερικόν εμπόριον τής Χιόρα;. άν συνεχισθή ή σΓ,ιιερινή κ.ατάστα-
Κατά τούτο, τα Έλληνικά ποοϊ< τα τα ρξαγόαενα είς την Γαλλίαν καθίστανται άκρι(Ίώτερα κ«τά τό ίσόποσον (49τ) τή; ΰπητιμήσεοις τοΰ Γαλλ.ικοΰ νοιιίσικαο;, ρνιο τό Γαλλικά ιέμπορεΰιιατα, αντιθέτως, τα έξαγόμενα είς την Έλ.λάδα, θ« Ρΐναι φθηνότΐρα κατά τόίΐΰτό .το- σοστόν τής ΰποτιμήσείι):. 'Κτομτ- νως, είς δ,τι «φορά εί; τάς ΐξαγο) γάς των προϊόντων μας πρός την Γαλλίαν, θά πρέπει νά ίνκτχΰσιο- μεν την πταγωνιστικ.ήν θέσιν τοιν }*ροκε«μένοΐ< νά διατηρήηιιυμεν τα κεχτημένα κ«ί την αναλογίαν τής σημεριννΐς σχέσεως τού ί,μπορικοΰ ϊσοζιιγίου μετό τής ρν λόγο> χώρα;
(ίν πρός τρία περίπου, είς 6.ίρος
μας). Άπό τής άλλη; πλρι«ς)ας, τα
πλεονεκτήματα ΐκ τή ύποτιμήσεο):
τ·ΰ Γαλλικοΰ νομίσματος <ίντικατοπ τρίζονται ε|ς τό εϊσαγιογικόν εμπό¬ ριον μας, δεδο,μρνον ότι τα χόμενα ϊχ Γιιλλκις (ΐν σις ιιεχρι τή; ενάρξεως τής νέ«ς τουριστικής .τεριύδου, άσς-αλω; θά ρχωμρν μείοισιν τού ά^ιθμοϋ των Γάλλοιν περιηγητήν—οί όποϊοι, ο¬ μού μετά των Άτιερικανών, .των χαθίβτανται ςθηνότερα· τουτο δέ εάν ληφθή ΰπ' δψϊν, δτι έκ τής Γαλλικής οΐκονομίας ή χώρα μας Λρομτ)θΓν*ται τόσον βασκά κατανα λωτιχά άγα,θά, όσον καί κεφάλαιον χικά είδη (μηχανολογ^ονς έδοπλι «μονς, έργαλίΐομηχανάς κλπ.).Ώ: έκ τούτον, τα πλεονεκτήαατα καί μ»ιονεκτήματα έκ τής ύποτιμήσε- «ος τοϋ φράγκον είς τό έξίοτεροιόν εμπόριον τής "Ελλάδος είναι »ά καί μάλλον ή χώρα μας ί Ται ώφ»ληιιένη, ώς ίχ τής ν»»ς τιμίας τού όγκον τών μάτιον ίχ Γαλλία;... Δυτικογεριιανων, τ(7>ν Σκανδηαι-
ών καί τ(7>ν Βοεταννών, άποτελοϋν
τό «ι>ριώτερον τουριστικόν οεϋμα
πρό την χώραν μας.
Πλ ?ον άσαφεϊς είναι αί ποο6/.έ
ψεις ώς πρός τάς ίπιπτώσεις ίκ
τής ίαοτιμήσείος τοΰ ςρράγκου ρ[;
τόν τομέα το7>ν Γαλλ.ικίον επενδνσε
ών έν Ελλάδι. Τούτο εξαρτάται
καί άπό άλλον; παράγοντας/ ώς :1
ναι τα έπιτόκια καί άλλα κίνητριι
προσ¥λκνσε<»ς τού έπε/νδυτικοΰ έλ- διαφέροντος των Γάλ^.ων. Πάν¬ τως, πρέπει νά σημ*ιοιθή, «τι ή Γαλλία χατέχει την δευτέραν —με τα τάς Ήνο>μένας Πολιτεία;—θε
σιν των ξένων έπενδύσειυν είς την
"Ελληνικήν οίκονομόαν.
Έν κατακλείδι, πρέπει νά ΰπο-
γραμμισθή, ότι εύρι>τεραι θά ίίναι
αί έππτώσεις καί επίδρασις—δι-ο
μενεΐς ή εΰνοΐκαί κατά περίπτωσιν
— διά την Ελληνικήν οίκονομίαν
εάν τό παράδειγμα τής Γολλίας
άκολοι<θΐ)σουν καί άλλαι χώραι τής Εΰρώ.ιη; καί ύ.τοτιμήσοΐ'ν τα ν>-
τιίαματά τ(ον. Δι>στι>χ(Τ); δέ, τοντο
ήδη πιθανολογεΐται...
ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΤΝΤΑΞΙΟΤ-
ΧΟΙ
Έκ τού υπουργείον χών 'Εξωτε-
ρκών εγνώσθη ότι, είς εφαρμογήν
| τού δημοσιευθέντος είς την 'Εφημ^
ρίδα τής Κυβερνήσεως Ν.Δ. 279)
τον Γαλλικον
άλλον, δμ«κ, ή "~οτί4ΐηο·ς 1974, θά άναγ-νωρίσθούν υπό τοϋ
λλικον <ινάγχον άΛθτ<λϊϊ ά-' Γίνικοΰ Λογιστηρίου αί τριετίαι ά-' Γίν.ικοΰ Λογιστηρίου αί τριετίαι δυσχερείας είς τό ποραγωγικόν καί άναπτυΕιακόν κύκλωμα τής Οίκονο μίας. Αντιθέτως, οί δίσεκτοι ού τοί καιροί έπιβάλλουν την έκ μέ ρους μας διευθέτησιν των έκάοτο τε άναφυομένων προβλημάτων. Ό Ελληνικάς λαός συνήθισε — καΐ καλώς — νά έχη άπαιτήσεις άπό τάς παραγωγικάς τάΕεις· άλλά καί αύται, μέ την σειράν των, άναμέ νούν άπό τούς Ίθύνοντας άνταπό κρίσιν είς τα προβλήματά των. Κα τα συνέπειαν, ύποχρεώσεις άνα κύπτουν αμφοτέρωθεν, πρός τό γενικώτερον οικονομικόν συμφέ¬ ρον... Περ'ι προσκλήσεως των μετόχιον τής Άνωνύμου Τεχνικής καί Έμπο ρικής Έταιρείας «Ζησιμόπουλος /.αί Σία· είς έκτακτον Γενικήν Συνέ λευσιν. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ & ΣΙΑ. Καλοϋνται οί μέτοχοι τής Άνωνύ μου Έταιρείας «Ζηοιμόπουλος <ο Σία» Τεχνική καί Έμπορική Α.Ε., συμφώνως τώ άρθρω 32 τοΰ Κατα στατικοΰ είς έκτακτον Γενικήν Συ νέλευοιν την 24ην Φεβρουαρίου 1974 ημέραν Κυριακήν καί ώραν 11 π μ. είς τα έν Αθήναις (Σουρ μελή 4 — 6) γραφεία τής Έται ρείας πρός λήψιν άποφάσεων άπί ών θεμάτων τής Ημερησίας Δια •άΕεως: ΔιάταΕις Θεμάτων: ) Έκλογή Διοικητικόν Συμβου- λίου. Ι) Διάφοροι άνακοινώσεις. Οί επιθυμούντες έκ των μετόχων ά μετάσχωσι τής Συνελεύσεως πά ακαλοΰνται όπως συμφώνως τώ ιρθρω 34 τοΰ καταστατικοΰ κατα θέσωσι τάς μετοχάς των επί άποδεί εί είς τό Ταμείον τής Έταιρεί ις ή είς τό Ταμείον Παρακαταθη ών κα'ι Δανεϊων ή παρ' οιαδήποτε νεγνωρισμένη Τραπέ2η, προσκο ίΖοντες τάς άποδει'Εεις καταθέσε ως των τίτλων 5 ημέρας πρό τής ρισθείσης διά την Συνέλευσιν Έν Αθήναις τή 29.1.1974 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον βαλλομένης τής υποχρεώσεως άνα- κοπή'ς της. Ή παροϋσα στήλη ύ- πεγρόμμισε πλειστάκις την εθνι¬ κήν ανάγκην ένισχύσεως τής έγ¬ χωρίου πρωτογενοϋς καϊ δευτρρο γενοϋς παραγωγικής δραστηριότη¬ τος, ώστε ή Ελλάς όχι μόνον νά μή έΕαρτδτσι ύπερμέτρως άπό τό εξωτερικόν είς βασικά άγαθά δια- τροφής καί στοιχειώδη κσταναλω- τικά βιομηχανικά προϊόντα, άλλά και νά είναι είς θέσιν νά άναπτύ- Εη νέσς έΕαγωγικάς πρωτοβουλί ος Κατά τό παρελθόν έτος λ.χ., συνεπεία μή καλύψεως των έσω- τερικών άναγκών έκ τής έγχωρί¬ ου παραγωγής, παρέστη άνάγκη Εωτερικόν καί ώς μόνη λύσις ά- πομένει ή ενίσχυσις τής έγχωρί· ου παραγωγής — όπου αύτη είναι δυνατή — διά την κάλυψιν των ά¬ ναγκών τής έσωτερικής άγοράς. Έννοεϊται, ότι ώς πρός τάς πρώ¬ τας ΰλας θσ έΕαρτώμεθα άπό την διεθνή οίκονομίαν, όχι δμως καί είς σειράν δλλων αγαθών, γεωργι¬ κής καί βιομηχανικής παραγω¬ γής· Έν πάση περιπτώσει, δέον νά ύπογρομμισθή καί πάλιν, Τ σημα- σία τής πρωτοβουλίας των πορο- γωγικών όργανώσεων τής Χώρας, ώς ενθαρρυντικόν στοιχείον, διά την άνάπτυΕιν τής έγχωρίου Οΐκο¬ νομίας. Συναλλαγματικόν και κσύσΐμα των ρξελθόντΐΗν τής 'Τπηρεσιας ΔημοτιχίΤ)ν Σ»*νταξίυύχων, υπό τάς αύτάς προϋποδρσεις υπό τάς οποί¬ ας άναγνοίρίζονται καί είς τοΰς ΕΠΙΣΚΕΥΑΙ ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΝ ΠΛΟΙΩΝ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ Ή έπισκευή ρουμανικών πλοίων ίς τα έλληνικά ναυπηγεϊα είναι έ άς νέος τομεύς είς τόν όποίο/ δύναται νά άναπτυχθή στενή ου νεργαοία μεταΕύ Ελλάδος καί Ρου μανίαν. Τούτο άνέφερε χθές ό πρέσβυς τής Ρουμανίας είς Αθήνας, κατά την επίσκεψίν τού είς τό Έμπορι κόν καί Βιομηχανικόν Έπιμελη-η ριον Πειραιώς. Ό Εένος πρέσθυΓ. συνεζήτησε μέ τόν πρόεδρον τοϋ Ή Ελλάς — ώς και πασά σλλη οίκονομία μέ εϋπαθές ίοοΖύγιον πληρωμών — συνηνσθάνθη ιδιαιτέ¬ ρως, τούς ίαχυρούς άντικτύπους έκ τής ένεργειακής κρίσεως, άπό πλευράς ύπερδιπλασιασμοϋ των ,ι μών των ύγρών καυσίμων. Ή Έλ ληνική οίκονομία, διά την κάλυ¬ ψιν των άναγκών της είς ύγρά καύοιυα κατά τό τρέχον έτος, θά υποβληθή είς συναλλαγματικάς 9ι, οίας τής τάΕεως των 800 — 900 έκατου. δολλαρίων. Πρόκειται, ά σφαλώς, διά μίαν ύπέρμετρον έ,ι, βάρυνσιν των συναλλαγματικών δυνοτοτήτων μας, την όποιαν, πα.·- τΐ τρόπω καί σθένει, πρέπει νο ύποοτώμεν, έφ' δσον έπιθυμοϋμεν νά αποφύγωμεν δυσχερεστέρα^ στιγμάς καί νά συνεχίσωμεν τόν άναπτυΕιακόν ρυθμόν τής Οίκονο- μίας μαο. Καθαρώς συναλλαγματικόν, λοι- πάν είναι δι" ημάς τό πρόβληυσ των ύγρών καυσίμων — άροϋ ο:Ί δέποτε άντεμετωπίσαμεν θέμα έ- φοδιαομοϋ τής άγοράς είς πετρε λαιοειδή — δι' ό κα'ι κοθίσταται πασιφανές ποίος χειρισμός έπ,- βάλλεται διά την επίλυσιν τού. Την έΕοικονόμησιν ταύτην συν¬ αλλάγματος έπιδιώκομεν. ήδη, διά τοΰ περιορισμόν τής κατσναλώσε ως βενΖίνης υπό των έπιβατικώ^ αύτοκινήτων, διά τής αύΕήσεως τής τιμής της — ένώ ουδείς πε ριορισμός νοείται διά την βιομηχα¬ νικήν χρήσιν καϊ όλλους παραγο· γικούς τομείς τής Οΐκονομίας είς ύγρά καθσιμα. Καί δέν χωρεϊ ύμ- φΐβολία ότι διά τοΰ τρόπου αυτού προοδοκαται κάμψις τής κατανα¬ λώσεως ύγρών καυσίμων είς τί εσωτερικόν τής Χώρας. Βεβαίως, ύπήρχε καί ό δλλος τρόπος τος διά τής κοθιερώσεως δελτίον, διανομής τής βενΖίνης, δτε καί 9ά έγνωρίϋομεν έκ των προτέρων τάς ανάγκας μας κα'ι αναλόγως: θά έρ- ρυθμίΖομεν τάς είσαγωγάς. Τούτο έχει τό πλεονέκτημα, ότι θά ε7- μεθα είς θέσιν νά παρακολουθώ¬ μεν την έΕέλιΕιν τοϋ ίοοζυγίου, προσαρμόζοντες, εκάστοτε, τάς ά νάγΓας μας πρός τόν δεϊκτην αΰ τοϋ. Έπίσης, διά την έΕοικονόμησιν συναλλάΐγματος, έκτός άπό τόν περιορισμόν των εΐσαγωγών ύγρών καυσίμων, έπιβάλλεται καί ή άνά¬ πτυΕις των έΕαγωγών Έλληνικών προϊόντων, είς άνταγωνιοτικάς η¬ μάς. Την άνταγωνιστικότητα ταύ¬ την τής 'Ελληνικής οΐκονομίας, θά την εξασφαλίσωμεν μόνον διά τής συμπιέσεως τοϋ παραγωγικοϋ κόστους, είς τό κύκλωμα τοϋ ό¬ ποίου τό πετρέλαιον — καί ώ<; πρώτη ϋλη, καί ώς καύσιμον — διεκδικεϊ σημαντικήν μερίδα. Έλ τούτου προκύπτει ότι πάσα αύΕη· αίς των ύγρών καυσίμων, έπιβαρύ νει τό παραγωγικόν κόστος καί έ ΕασθενίΖει την άνταγωνιοτικότητο πάσης οΐκονομίας. Καΐ είναι γνω¬ στόν, ότι τό συναλλαγματικόν 6- κάστης χώρας, δέν λύεται μέ την αΰΕησιν των τιμών οίωνδήποτε είδών είς τό εσωτερικόν της, άλ¬ λά μέ την προσπόρισιν συναλλά- γματος, διά τής προωθήσεως τοϋ έΕαγωγικοϋ έμπορίου της. Τέλος, πρέπει νά ύπογραμμισβή, δτι τό συναλλαγματικόν πρόβλη- μα υπό τό πρϊσμα των έΕελίΕεων είς τα ύγρά καύσιμα, δέν είναι μόνον βραχυχρόνιον, άλλά καθ,'- οταται τουτο μακροχρονίου διαο- κείας, πρός αντιμετώπισιν τοΐ' Καί, φυσικά, δέν νοεϊται, είς πα¬ σάν περίπτωσιν υπερτιμήσεως διε θνώς των ύγρών καυσίμων καί ή πσράλληλος αϋΕησις των τιμών των είς τό εσωτερικόν τής Χώ¬ ρας. Τότε, θά όδηγοϋμεθα είς ά διέΕοδον - έκτός εάν ή θόσος -κάμνη τό θαϋμα της»!.. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΠΑΙ ΠΑΗΡΡΦΟΡ|Α| ι Λΐ""··ΐ'"'' ■ λ?,τλι ρ *ΙΟ*»* ·*■>■ Λΐ**ν· χ *«. Ο ΤθΓι ^.'
μβτων ποέπει νά παρέαν ο»το^ ε Β «. ^,
£ηοτηαΕντιν έργασ.αν, «Φ ^ »» Ν,,,,τ,ν™, -Γ"· °τ·
;Γ,ρτηαένην εργασίαν,
μέν προσφεροιιένην ε[ς
μοικ
; ετσι ωστε ν α
κατά κοινήν πείραν τα έΐ
γνωρίσματα κατ,ιστΛιιατος,
πραγματοπο οΰνται^ χονδρικώς
^ ^ τοΰ ΝανΤιχο(.
* Τηιιρ(οι. π(1(?Γχομένη είς
■ οίασδήποτε
«β-
έκδηλοΐΗΐέν η
έπ'χειοήσεως
των π1λή«««ν αυτών ^ η εφαρμογη τής
τής ω, αβτης, αναφερετο, «
Γ'
:ιό,
στ
.ιυοοήλως .τροίΙ.τοθίΤει ότι ή
έοω σηιιε.οΡνται είς. τήν' κασ.α τής άπονομή; της ^,-
25)1')74 άπάΐΓοσιν τον «15 παοοχη; «χωρησεν 4ποοσν._
τος τοΰ Συμίίονλίου τή; ^ω= *« Χ««?«; νομιχά; πλημ,,,;^
._-ίας. ίρμηνείονσαν τάς «? 1 άοιχαιαλογητον *αβνοτε,,.
./-τις διατάξεις τοΰ καταστατι "'ν „,
τοΰ ώ; άνω Τααείον. ■ ,. ΑλΑϋί' ψι ,τ°, ^τ^α· διεν·,0ι
άσ,
χαί
οω, ποοστίθεται, είς την νιζεται εις την απόφασιν αν Γ; ^
"τοΓ. Τ«α· ίου ίπάγοντ,α οι-βηποτρ λόγον, μη οφε,λ.ομέ,0,,
α-όιΐίνο:" είς άποθήκα, *'= «-ταιτ.οτητα τοΰ ήβφαλι0μίνοι,
^^Ε^ δποί < Ταμείον παρέλ,πεν ή ί6,αδ;: Γ^-τηοετεϊτα, Ιτοδεδε,γμένως να ,όν παραπέμψη εί? την *γΡ10λ0 όογάνωσις κ«ί λε.τουργία τής ;.χην «ιτο..τηγ. εκ των υστ,0(,,ν διά τ-« ώ;"άω -,αταστήκατος έκ δέ 61α.-«τ«τται δ,καστικως ή 8ιο, δ-ϊοι-αέντ.; δοαστηοότητο: τής έ ^'»; ™ νομκιον της τοιαι.τη. -.ΜΓ.ΛΑ-,.ν- " παραλειψεω; η κ:ιθνστε«ησε(,,: πιχειοήσεω^, Οϋτο), διευκρινί^,Γται ο:;ο5λι''Θ νς Είς την περίπτοισιν αυτήν, προκε,αένον νά κρίνη.ή Δ,οίκησ,ς. ούται εί; τ0 σκ.ττ,χον τής όπο, χατ, έφαςαογήν των άν,,,τέοω δ,.χ σεο>; ?ον αν·ωτατον βιοικητ,χοί.
τάϊεων περί τής ΰπαγωγής ή μή καστηοίον. η καταβολή τή; 0Μ
νπαλ.λήλων έν γένει έπιχπρησεο>ς
είς την άσφάλ.ισιν τοΰ έν λόγω Τα
μείον, όφείλει είς την σχετικήν πρά
ξιν της νά προσθετη ήτιολογημ·1-
νην κοίσιν, άναφερομέι ην κατ' άο
χιίν:
α) Είς την φύσιν τής έπιχειρημα
τικής δραστηριότητος τού έργοδό
τού, ωστε νά προκί'ττη σαφώς άν
πραγματοποιηθή χονδρικάς ή λια-
νκάς πιολήσεις αγαθών.
6) Είς την ήιαμόρφωσιν των
ένθα έργάζεται τό ποοσοηι
κόν. ώστε νά συνάΎεται άν πρό-
κ.ειται π>ερί κιταστήματος, γραφει¬
ον, άποθήκης ή εκθέσεως, κατϊ
την ανωτέρω έκτεθε^σαν Εννοιαν
και
γ) Είς την άκρ:6ή περιγραφήν
τοΰ εϊδονς τής προσττερομένης άπό
κάθε ύπά?.ληλον εργασίας, ώστε νό
προκύπτη ό «ύνδεσμός της πούς
την διά τών ώς ανο) πωλήσεων 'ν
δηλ.ουιιένην δραστηριότητα τής ·■
πιχειρήθϊως.
ΣΤΧΤΑΐΙΣ ΑΝΙΚΑΝΟ Τ Η-
Κ.(1ι
θ'
των λοιπήν π-ροϋποθέσίίον
την έννοιαν της ανωτέρω διατά;Ε
ως, άχι άπό τής πρώτη; τον έ
νού ιιηνός, κ.ατά τόν οποίον
(ττροημένως, ώς έκ. τής
πλοκής, θά δ.απιστωθή ΐατοικω- ή
άνικανότης τού ήσφαλ.ισμένου, ά/.;'
άπό τόν χρόνον, άπό τόν οποίον Ι),1,
έποεπε νά είχ* χορηγήση ε|ς τό ;,
σφαλισμένον σύνταξιν τό ΤαμΕίον
(1ν δέν έ)»εσολ.ά6ει ή κατά τ' ά,,..
τέοω παράλειψ·ς ή καθι·στέρηπι:_
Τοΰ νόμον δέ μη τάσοντος σι·,((.
φώ; ίδίονς χοονικοΰς περιορισμόν:,
τουλάχιστον άπό τής πάροδον τοί
κατά τόν νόμον πεοί Σναβονλίοΐ'
τής Έπικρατείας (άρθρ. 43 παο.
δ έδ. Γ>') τοίΐιπνον άπό τής ν;τ(>6ο
λής τής άρχικής περί σι>ντα£ιοδη.
τήσεως έκ τής άνοπέρω αίτία; ·|
τήσεο>ς, έντός τοθ οποίον ωΐτειλε τι,
Τααείον, υπό ομαλήν διαδρο)ΐίη
τή διαδικασίας, νά προβή ε[ς την
έν ποοκειμένω όφελιομένην νόμιιιιη
Ενέργειαν.
Σνιιφωνως πρός το μηνιαίον
στατιστικόν δελτίον τής Καπνεμπο
ρικής Όμοσπονδίας τής Ελλάδος,
ή α.τοαξία είς την ελληνικήν καπνα
γοςάν συνοχι'ζεται, καίτοι
στ,άθη άπό τής 30ή; Ίανοναοίον, ή
παλ.α'ά ίσοτιμία τή.ς δραχμής —
δολλ.αοίον, άλλά κιί εδημοσιεύθη,
άπό τής Ιδής τοΰ ίδ'ον μηνός, τό
Ν.Λ. 473)74, διά τοΰ οποίον ρνθίή
ζονται τα έκ τής σνναλλ-αγματικής
μεταδολής τής 19ης Όκτο)6ρίον
1973, άν<ικ.ιη^αντ« προβλήματα δοα χαοποιήσεο); των έξαχθέντιον κα¬ πνών, κπτά τα τρίμηνον 'Οκ.τα>6οί ιν
— Δ.εκ·ειι6ρ.'ου.
.Η π(ΐρατηροι ,ιένη άπραιξία, κα
τα τα αντά δελ.τίον
ότι θά παραταθή μέχρι των άρχών
Φεβρουάριον, ότε, ώς έλπίζεται, θά
έχη διευθετηθή ή διαφορά ξένων ά
γοραστων καί Τονρκικής κι·6ερν»Ί-
σε(ος ώς πρός τάς τιμάς τοόν
I-
σοδειών 1972 καί 1973.
Ή παοειιδληθεϊσίχ έμπλοκή, κα
ή έξ αυτής καθυστέρησις είς τάς
φορτώσε ς τή; έλληνικής εσοδείας
1972, ό)δήγησεν είς σοβαράν υπιί
χώρησιν τα; έξαγίογάς καπνών τοΰ
έτονς 1973, α'ι οποίαι π«ριο>ρίσθη
γιογων.
Βάσει τών αυτών στοιχείον, ι,',
σύνολον τών έξαγωγών τών νιιΐΐ'-
τέριον γ-^ωργικών προΤόντων, ν/;ιι
τό πρώτον ΙΟμηνον τοΰ προηγοιιιε
νού έτον; 1972, ανήλθεν €ί; 21Λ ο
επί συνολικόν ΰψονς έξαγωγών 018,
1 έκατ. δολλ. Κατά την αυτήν
χρονικήν περίοδον, αί έΐβγωγαί κ.κ
πνοΰ, 'άνελθοΐ'σα,·. είς 84,4 έκ«τ
δολλ., έκάλι>ψαν τα 30,6% πεοί.ιο"
των «ξαγωγών των ώς δνω γεΐ'ΐη^ ι
κων προϊόντων καί τα 13,0% τοθ
σννόλον τών έλληνικών έξαγωγοιν.
ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΗ
Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ
ΤΗΣ Ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΞΑΓΩΓΑΣ
Κρίνεται άναγκαία ή διατήρηος
τής ύπ' αριθ. 1574)70 άποφάοο
ως τής Νομιοματικής 'Επιτροπηα
όπό τής έφαρμογής τής όποιαο
εσημειώθη άλματώδης αύξησις τών
έΕαγωγών.
Τουτο άναφέρεται είς τό τί
λευταϊον δελτίον τοΰ Συνδέσμου
«αν, κατά προσο,ρινά βτοιχεΚ,Ι Βιοε"ΐχάνων Βορ. Ελλάδος, είς τό
είς 45,876 τόννονς σιινολικής ά οποίον έπισημαίνεται ότι πρέπει νά
Ηίας 77,8 έκατομμ. δολλ.αρίο)ν, ύπάρΕη κυβερνητική διαβεβαίωσ τ
ε'ναντι 7.ν'Ό0 τόννων άξίας 116,6 επί τοθ θέματος, κατόπιν τών δια
™αΖ δολλαο:°:ν τ°° έτο' 1972 ΐ
«. „.. , έτονς 1972. : τυπουμένων άπόψεων περί κατσρνή
■5 α'./.ον, νπολογίϊεται, δτι είς - ,
«ογλ«- - - ... σεως της ως δνω αποφάσεως.
χείρας τον καπνεμποριον εύρισκον-
ται, 3.950 περίπον τόννοι άνατολι-
κων καπΜόν έσοδειων 1971 κ.αί πά
)αιοτέο(ον, ?ί; τα όποϊα περιλαα-
Γιάνονται /αί τα π?ριέλθοντα είς χεϊ
ρας τού έιι.τορίον κρατικά κα.τνά έκ
των προσφάτων πλειοδοτικών διαγο
νισμων.
Τελος, (Ίάσει των στο χείον τή;
Τραπέζη; τής Ελλάδος, κατά τό
ΙΟμηνόν Ιανοναοίον — Όχτρ,βρίου
1ί»73, αί έξ(/.γ(.ιγαί τό")ν κνριοιτέρων
νεωργικιον προϊόντων άνήλθαν εί-
304,!) έκατ. δολΛαρίων, ένώ τό σν,
νολον των έλλην,χήν έξαγωγών ίίς
!·57,1. Αί έξαγωγηί χκπνοΰ άνελθον
σ.ιι είς 7Κ,Γ, έκατ. δρλλ., εκάλυψαν
τ« Οί 7 „■,, :ς
ΑΥΞΗΣΗ ΕΪΑΓΩΓΩΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΡΟΪΌΝΤΩΝ
τα 25,7
οω γεωργ,-,,Τ,ν π0ο»όντων καί τό 8 βρίου 1973
1% τού σνο/ου των ελληνικόν έξ
Σύμφωνα μέ στοιχέΤα τής Συ
τιστικής Υπηρεσίας, οί έΕαγωγέο
ολληνικών προϊόντων κατά τό 9μΠ
νο Ίανουαρίου — Σεπτεμβρίου ι
σημείωσαν αϋΕηση, βάσει φορτώ
οεων. κατά 50%. άνελθοϋσες οε
864 έκατομμύρια δολλάρισ. Με·
νάλη αϋΕηση κατά 78% έσημείωσα»/
οί έΕαγωγές πρός- την Δυτική Γϊρ
μονία. οί οποίες άνήλθαν σέ 203
έκατομμύρια δολλάρια κατά τπ'
διάρκεια Ίανουαρίου — Σεπτευ
ΔΥΙΧΕΡΕΙΕΣ ΑΝΤΙΜΕΤΠΗΙΖΕΙ Η ΠΑΓΚΟΣΗΙΘΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑ
Μέ τίτλο «ή διεθνής ρνεογεκν
κρίση άπειλεί την παγκόσμιο
ναντιλίας ό είδικός σννεργάτης των
Φ(ΐίνάνσιαλ Τάϊμς κ. Τζέημ; Μαχ
ντόναλντ άα<ρέρ·εται στι; άπόψε ς τοΰ'Ι νστιτοντον ναυτασφαλιστών τοΰ Λονδίνον, τό όποϊο ;τρόσ(Γαττι την έτησία εκθέση τον στήν όποία υποστηρίζη, μετα;ΰ δλ λοιν, ότι «ή παγκόσυιο; έμπορική ναυτιλία θά βρεθή κάτω Από σνν- θήκες ίσχ»<ρά; πιέσεο>ς, τού; π^,ο
σεχρϊ; +ιήνες, έξ αίτίας τής σοβού
Ε.Β.Ε.Π. κ. Παν. ΛώΖον θέματα | ση- ^νεργπακής κρίσεως». «Οί ,
σχετιΖόμενα μέ την περαιτέρω προ ριοηισμοί στονς έ(ροδ;ασ.μούς αέ
ώθησιν τών έμπορικών άνταλλο- κ.αΰσιμα των (τορτηγΛν πλ.οίων, έν
συνδι·ασμώ μέ την τρομακτική αυ¬
ξήση τή; τιμής τών καυσίμων·, θά
ήδιλχιντο νά προκαλ.έσοι·ν κάμψη
τοΰ παγκοσμίου ειιποηίου καί νά
όδηγήσονν σέ παβοπλισμό πα>.λά
πλοϊα. Ανάλογη θά 6ίναι καί ί|
πτώση τών εργ<ίσΐών τών ναυτα- γών μεταΕΟ δύο χωρών. ΕΙΣ ΑΝΟΔΟΝ ΔΙΕΘΝΩΣ Η ΝΑΥΤΙΛΙΑ σφαλιστών». ύποστηρίξει ή εκθεσ Συμφώνως πρός οτοιχεία τοϋ ύ τούτον. πουργεΊου ΈμΠορικής Ναυτιλίης ' Ή κλαμάκωση των αϋξήαειο.' σ»·νταξιοί<χονς τοΰ Δημοσίου. Προ | ή παγκόσμιος χωρητικότης, κατά ' τ"ι"' κόστους στά καύσιμα των πλ)ί .Λ .^ ^^ ηύΕήθη κατά 8,1% καί ή |"ν -ιροκάλεσε πρόσςρατα π£ντε άλ αΟΕηοις των νηολογημένων υπό οη λε"ΐαλλ|1λί>? αύξήσει; τού; έπιναΰ-
στίθεται σχετικώς ότι ή πναγνώρ.-
σις θά γίνη οΓκοθεν υπό τ»ΰ Γεν-
κοΰ Λογιστηρίου, μή άπαιτοιμένν,ς
εκδόσεως πράξεως άναπροσαρμο-
μαιας εύκαιρίας οκαφών, είς 174
000.000 κόρους.
λους τής διεθνοΰς" ναυτιλίας, πρΊί-
γυ« ποϋ θά έχη έπίπτωση ίπί τών
τιμών των αγαθών. Τό κόστος των
καυσίμων έχει αυξηθή κατά 400%
περίπον μ«τά τόν πόλεμο τής Μέ-
σης Ανατολής καί αΰτό άνα,μίνε-
ται ότ ιθά προκαλέση στή ναντιλία
μια έντονη κάμψη των είσοδημά-
των της Οί αύξήσεις θά ίπιφέ-
ρονν, κατά σννέπεια, άνοδο τού κό
στονς ττον τροφίιιων καί πρώτοιν
ί'λών.
Οί πρόσφατες αύξήσεις επηρεά
ζοτ-ν τίς γραμμές πον καλΰπτοΐΛτ
δρομολόγια μεταξΰ Ε{ΐρώπη; καί
Βορειον Ατλαντικόν, Νοτιον, Ά-
τλαντιχοϋ. Δντικψν Ίνδ· ών Κ*-
ίϊλά'νης, '7(νδονη(η'ας χαί Μανρ·<- τανίας. Στήν περίπτι^ση τής Κί ϋλάνης ό έπίναιν.ο; έχει αυξηθή κο τα 20%, ένώ στήν Ίνδονησία έ¬ χει άνέλθει στίς 20,3%. Μία αυξήση 8 δολλ.αρίων κατά κι·6ικό μέτρο στοΰς έ.τναί'λον; η 11,75 δολλ«·ρίο>ν στά 1.000 κι'λ-,
ανηγγέλθη δτ, Λά εφαρμοσθή άπό
1ης Φεβρουάριον άπό τίς γραμμάς
.τού άνήχουν στ'ις έταιρίες Νόοθ
Άτλαντ.κ Γονέσμπάονν τ Φρέϊτ Ά
σοσιέσιον, Κοντινένταλ Νόρθ Άτ
λάντικ Γονεστμπάουντ Φρέϊτ Κόον-
ΜπόΛτικ
μαν. Ή
Γοτ«εστ
έταιοίπ Άσοσιέίσιον δο;
Ιντια Τράνς — Άτλάντ,ί
Λάιν; αϋΐπσΓ ι Λ
λο τη; «π,, 1,4η δολ. σέ 2,40 δολ
κατα τοννο Α,τό τή; 23ης Ίανοκ,!
ριο>·.
Η διεθν,,;
ναλισκε, κόπον 25
ναυσιμιον τό χρόνο
τό παρόν
25 μετρ. τοννο,,,
, έ Γ Ζ
τής ήντίστη,χης'Λοσύτ
μ-,ν·ΛΟν έπ ό Λ'
/.έει Γ,Τ1 ποοΖ
μ6,0 τί) {^
,ν·ΛΟν έπα,ρνε .Ύοό Λ.
ριπον Οί
περιπον
-'· (Οί ναυ^λιακές'έ
αντο
να
με το να ι,ειώνο,. χ. ; ^
πλβυσεω; /Ηι «έ τ, ,„· . η,
ά ™"ά-
σονντάδρ
οι,ολ,γατ .
γ
ς έχο,, δ,4 , 1 ^ ^ -?^
μα στά διά^ο ^ " 6?ουν
5 ν«»'τιλία
Ρ« κράτη
'111αν''(-
θαλάσσιες
σοξνγίων .ι/,η
κή νανπηγίκ
"ρ- χαριν τ,τ,ν ·.
ί'ΙΙΚΐ)ν
Ή 6η
441
Φρέίτ
λινες στο
χώρας τό
λιακοϋ
«Τι
στερ-
' τίϊ;
μρίοοη το,-,
Σημαντική έπίσης αΰΕηση έσιΐ
μείωσαν οί έΕαγωγές πρός την "Ι
τθλία (82 έκατμμύρια δολλόρια).
Γαλλία (66 έκατομμύρια δολλάρισ^
καί Όλλανδία (59 έκατομμύρ'α
δολλάρια), ένώ πρός τό ϋέλγιο έ
διπλασιάοθησαν, στό ΰψος των 31
έκοηομμυρίων δολλαρίων.
Άντίθετα, οί έΕαγωγές πρόα
τίς Ήνωμένες Πολιτεϊες έσημεί
ωσαν μικρή κάμψη, Ινώ πρός την
Βοεταννία αΟΕηση 73%.-
Πλήν τών έΕαγωγών καπνού, ο'
οποίες παρουσίασαν καθυστέρη<"1 εφέτος καί οί οποίες έφθασαν στό ϋψος των 60 έκοτομμυρίων δολ>^
ρίων, ή όΕία δλων τών δλλων έΕα
γομένων προϊόντων εσημείωσε ΟΊ
μαντική αϋΕηση. Συγκεκριμένσ, ΐ
έζαγωγή βάμβακος έφθασε τα 51
έκατομμύρια δολλάρια, αύΕηθε'°α
κατά 64% έναντι τοϋ Ίονουσρίε·1
— Σεπτεμβρίου 1972, κσί δλα τΛ
αλλα έΕαγώγιμα προϊόντα άπό τώ"
σταφίδων μέχρι καί τών ρθδοκίν""
επέτυχον σημαντική αϋΕηοΠ έί1
Χθείσης άΕίας
Ποοοτική αϋΕηση ταυτοχρβν0)':
επέτυχον οί έΕογωγές
ένδυμάτων, ύποδημάτων
. . ις καί την Σάουβΐ Οά ποο^'ί^'Τ1"""0-" τ" 1!)7' ^ '°' ^^^ νΙΚελί°ϋ
Νορθ Ατλάντικ Γ<η«στμπάουντ' ρας τοΰ κ/αδ', ^ Τί1:: σι>νί«ΚΓ.·>
Άτλάντικ Νόρθ Γιούροπ έϊτ ΆγχρίΙ αών των ν,,,, ν "Τ° '^Ύΐο πληρΜ
"'τ.'-ιακιΤιν ι·/.....-..
γγ
σαν τα 34 οκατομμύρια δολλσΡα
Χαι τοϋ άλουμινίου τα 49 ν
Μύρια δολλάρια.

ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΊΣΚΑΚΗ
«ΑΕΣΒΙΑΚΑ»
Αίλτίον τής Έταιοείις Λεσδιαν.ον μελετο>ν. Σχήμα 24X18. Σελ1.
δί; 11)73. Πλούσια είχονογοάφηση .ΚαλΛιτεχνικά . τνπογρατΐ: ϊα Ι.
ΙΙαβπάτη — Μυτιλήνη.
ΓΙΑΝΝΗ Π. Λσν*ΤΖΙΔΗ
φντοξοοϋσε χρόνια τώρα
. 1(; π,,;ι Λνέπνεε. Λίγο άκόμα καί
Οά
Ήτανε μύνο σκιά καί
ο; Μόνο τό ονομά τη; άκουγό-
κάπον καί κάποτε. Κι' αύτό
Ό ΓιώΓ>-ος Βαλέτας, τό έμβη.θές
σκουλήκι των β.,6?.ίων κατά τόν
καλός λοστρόμος μέ
καί τίς γα-
ΜΟΙ ΚΑΙ «Κ! !
III
ΙΜΙ
ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ .νΙΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ
ΜΥ6ΙΣΤ0ΡΗΜΑ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ Ο! ΑΝθΡΩΠΟΙ
ΓΕΡΑΣΙΜΟΤ Κ. ΚΟΛΑΙΤΟΤ
ΙΙΛΟΙΑΡΧΟΤ Ε.Ν. Ο ΔΕΤ
ΤΕΡΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ:
ΙΙΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣ-
ΣΛ. ΑΘΗΝΑΙ 1972 78 σελί-
22ον
ι χαλά έχουν μαζευτή όπλιβμένοι μ |
δες.
ς
<τα ά,τ') τίς φουί,τοΰνε ς λήνες τής λογοτΕχνίας, μέ τα τανε χιΐ"·" Λ"" —........ "-""Ι ΛΙι«"; της /.ογοτΕχνϊας, μέ τά <τά- γ,ά νά α'ιτιολογή μέσα στα χρονι-α ( ποσημειώματα άπό τύν κωδικα τοΰ Τά όφίκια. Τίποτα τό θεχικό καί αγ. ΙΙτιντελει,μονος Μολίυοι·». τό .ποοσγειωμένο. Ή «έταιρεία Λε Ό Εύάγγε·»; Γιαννάκας «έ τ·>
Μήν εοθη ή σειοά μ;/; χαί γ.-| αγρ,ε; δ αθίσεις γιά (ού; Χοι(Π:ι11 ι Οικοΰ
με μ?ίς πρόσιρυγες; Αναρωτιό,ια ] νόν.". | πόϊοι
νομε
στρ ιιέ τή Λπνάη κλίΐίγοντα:.
Οί στρατιώτες .την ρ'ν-ιι π!<Τ">
τ
0(1ιαχο.ν Μίλετών» οΰτε τό δνομά
άξ Γί ΰ
ΙΙΛΡΑΣΚΕΤΗ 26 ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ άπ' τό Κονάκ.ι, τά Τούρκικα κατσ-
1322, ΣΜΎΡΝΗ.
θιακάς πλοίαρχος τοΰ έμΐο-
ϋ ναυτικόν Γεο. Κολαΐτης, ά¬
ς τού ναυτικού γνμνασίον
Ίθάκης, πεοιγράφει έδώ δραματι-
ν.ά π^ριστατικά, πού εζηβΡ κατά
γη; δέν εφερϊ άξια. Γιατί οΰτε
μάΙ θρμίΐ τού «Αί περί Λέσβου καί Λε-
λε' σβίων μαι,'Τνο'αι τοΰ Ή^ιώότου».
, - πβτε κάν μελέται έγινόν-'| Ή παραμυθοΰ Πέ.-τη, Δαράχη μέ
"' «τά λεσβ.κά παραμί?ια». Ό κκλό;
δημοσιογράφος Μ. 'Ελενθεριάδης
πιστάς στά έπίπίδά τού ι»έ τό «Ό
στηματα, έχονν σημαιοστολιστή μί'| την πεο.'οδο 1940—1945. Μιά δύο
τύπος καί τά πνΓϋμα σά χρόνια τής
σ·/λαβιάς». Ή Φοί'πο Ζούρον -ι έ
ν!α τής Πέτρας» καί ό
τανε τά τελευταία χρύνιι. Ή έ-
τιιιοεία μέ τό πομπωδες δνομα /αι
τί τόσα στήν Ί'δρισή τη; ό'νειρα
<[χ.- πέσει σέ βαοιά νάρκη τού χει ιιιονα. "Λδοάνεια καί άπρα§ία. Τό έτι'ι- β·ο σίγγοααμά της «τά λεσβιακά»! Γιώρ. Κανΐδέλη; μέ τό«λι<ιογραφί« αόταια πεοίμεναν τη συνεχίση τού;, τής Λέσόον». Ό Ζαν-νή; Κομποΰ- Εφτά όλάκϊρα χρόνια άναμονής! οης μ'; τί; παρο μίες. Ή Σ. Κα- Έι/ώ σκοπό; καί στΛχος τής ίδρύ- ραϊσκό.κη 6οντΓξ? στά νερά τοΰ σ.ώς τίς ήτ«νε καί ή κάθε χοόνο :"ν>ς'ειι τή; Κολλο.ή; γιά ν ά ά»·.<- Γ-/Λοση τού πολύτιμον υλικόν γιά σθς>η κά.-ο ο .ιομμάτ- άπό ενα χρυ
τίιν ίστοοία τής τρισχιλιόχρονη; σΑ π.ίλάτι τής «βνθισμένη; πι,λι-
;(,)Γι; καί τά ήθη καί εθιμα τοϋ νη τείας» τή; άρχαία; Πύρρα;. Ό Γ;
α ου αθτοϋ. 'Τλικοΰ πού ϊεπετιέται' άννης Κοντής ξίθάβε* «τό ριομαϊ
■/μ φωνάζει σέ κάθε γωνιά τού δοό κό νδηαγιογ ϊο τή; Μν ιλήνης». Ό
κου, ΰλιχοϋ πού «Ιναι άπλωμ«νο στή 'ϋοάννη; Μοντζούρη; ,ιθ τή γενιά
έφοδίων, δυσχέρειες μέ τίς άσφαλι
Γιά πότε εγινε αυτή ή μεταμόο ! σΓκέ_ ίταιρΓε7 καί'αλλες δύσκο-
; ημς
Άπό την άπέριττη, ρετχλιστι.κή ά<ρή π.-.τισίαθοΰν. τέ; πολλοί. Ή όηνάνωσι «"Αμν- «"»<*;; Σπαράζεται ή καρδιά μόν. | >ε_ ^ οιλημι1<ιτ,κέ; καταστασίς. ντ.» Οά υπερασπίση τή Σμύρνη. ΠοΆ μοΐρ.-ι μά; φθόνησε; Ό Τάσο: κητάφερε νά βγή γιά Άχηνγοντα: πιροβ-ολισμαί, λ.ίγο. Πήγε στά καφενεϊα Κρυστάλ, Ι ■""■"; όπλοπολι βάλον. Δικοί αα; Ποσειδών. Μ λά μέ θάη «ναδίνεΤαι γερό ήθος,
1 σΐη·(ι·αθημ« χρέον; χαί » ϊβήχοντος
πλ0!σκτήτη καί στόν
| σ
ΤΟν κλοο πού τοΰ; κά- Β
σΐΛ,ανβ6(1)πΟι ΐνιί)= άντίληψη ζώ¬
ρύ; ,μ: τά παλλτικάηιη τού πολεμά. ] νηιν ν "· νά πά,ε στάν Τσεσμέ.
θά γί-αφτω κι' έγώ, ν' άγωνιστώ ~Λ<τχτ-;.ιη ,-ΐςοαίοθησι, μέ βασ.τνί- Γ.τήν Άμννα! — Στήν κατάστασι πού είσαι, δέ ι_*ϊϊ; λ?ει ή Λανάη. 81- --Τί στ ού; δρόμους; Δέν ζοη μ τή γενιά τού "/.αί κάττο άπό αυτήν. | των Άγαλ'.ανών, άπό τοΰς οποίον; ά ό ίδ __Αύτό ποΰ μ' άνησυχεΐ, -ίνα τώ; (ΓρΛγονν τα πολεμ κά μα;. Σαλ^-τάοε! ή Λήμν'ο; ή ναυαοχίδά τοϋ στόλον. Θά μείνουνε μόνο τα ΌΤάσο ς εμεινε πΐαω. Λέν μπο ϊ νά βαδίση γρήγοοα. Μιλ,ά μέ ποϋ Ιίαναγια. στή •γέρ "Εοτνγε τό ύγειονομικό στ-Ι Δνο ντόπιο: Τούρκαι —πού τσΰ νεργεϊο. Είδα νά σι-σκεΐ'άζοΐ'ν |γ-|*αναν^ άλλοτε τόν ο/λο— ώρμη- Μά ξαφνικά φύσηξε. ξωογόνο ά κατάγονταν ό ίδριτή; χων μονα- οι κι έφερε την κάθαοση. "Ενας στηριών Λειιιώνο; καί Μυρτννιώ- χρροδύναμο; τού πνεύματος 6ετε-| τισο-α;. Ό Χαρίλασ; Μπϊνο; π - γραφα, βιβλία σέ ξνλινε; κάσ*ς | σ«ν «ξπφνα λνσσασμένοι εναντίον ι.άνος πήρε τύ τιμόνι στά χέρια στος στά πνευματικά τού ένδιαφε- I οοντα σάν άξιος φιλοτελιστής κα "".......ε. τόν έαντό τού καί τίς γνώ γιά νά τά πάρουν. —θά μά; έγκαταλείψοΐ'ν άνν- πρηασπισιονς; ρωτώ. Τόν Τάσο, τόν π'άνει ξανά ά- .τϊλπισία. Κοι-νά λνπητεΐ?ά τό κϊ-, ^οΰδοο; Καβάσης. Κι ένινε ή άνάσταση! Ό Πανι! γιώτης Σαμάοας, ό ίστορικός τή; σει; τού μέ τή συμοΌλή τον «τά Λέσδου στό μεγάλο πλάνο καί στί; ξένα ταχνδρομικά γραφ^ϊα στή .«.ρ.-ΐτομέοειε;, ποΰ ξέρ«ι πώ; μέ κά Μυτιλήνη». Ό άκατάδλητο; Κλϊ- (,'ϊ νηαίδι ' ϊνετα; τό μεγάλο μ'ο-. Λνθης Παλαιολόγο; κι αύτό; δέν πίύ-/ό, ό Σαμάοας, ό πνευαατικό; ξεφεύγει άπό τά λημερια τού. «Δια πίοτονηΐής τής νεολαία; τοΰ νη-] γόρα; καί "Ατλα; τόν καιρό τής σιοϋ δίνει πνοή άπ* τη πνοή τού Τουρκοκρατία;». Ό Μίλτης Παρα καί νθντάνια Από τή ξοή τον. σκευοίδης .τού άσχολ^ΐτι μέ πάθος ί-Καί ένεφύσησεν αυτή πνοήν».; γιά τή παλιά θαμενη στά οπλά/να Τώο« ταΕιδεύει τό κ.αοάΛι τής 'Ε-ί τής γής Λέσ6ο. Ό Παν. Παοα- ταιρΐία; Λεσδιακών Μελρτών, πά-, «τκετΗΐίδης, ό Δημ. Ν. Σκλεπάρη;, νΐ') στά κύματα τοΰ αίαλικοΰ πνεύ ό Αθαν. Τσερνόγλον καί ό σεμνό; ματος, όπως καί τό νέο πραγματικαί κ«ί Λαθΰ; Παν. Σαμάρα; μέ τήν καράβι τής Λέσβου «Σίΐπφώ» πα-| πεοισπούδαστη μΐλέτη τού «Τεμένη • ώ στά κύματα τοΰ Αίγαίου. Γά καί ρί'κτήρια τής Μυτιλήνηρ> πού
«Αιζαδιακά» τό δελτίο τής 'Ετα,- ιιοΰ δίνει άφορμή νά γράψω άλλο
οεία; γερό σκαςί μέ καπετάνιο τόν' ενα σημείίομα γΐ'ίτί μαζί μ' αντόν
πρόεδρο τής Έταιρρίας τόν Πανοτ- την 6αθυστόχαστο έρειινητή τής ι- .,.,,,„, ,___ „....._„....._____
γιώτη Σαμάρα ·καί πλήρωμα έκλε-, (ΓΌοίας τή; Λέσβον άνέβηκα κα>- γ,άΐουν, άντηχεϊ άπόμακοο τό κα-
κτούς πνρυματικούς ναύΤες οΰριο- ) ντερίμα καί μπήκα σέ έρείπια ενω
δρουεΐ. Είναι (τοοτςομένου μέ ολα αύτός κολλοϋσε κυριολεκτικά τά μά
τά λαμπρά πνευϋατικά άγαθά πού τια τού πάνοι σέ μιά χαρα-γαένη πέ-
χρειάζ^ται μιά πατρίδα σάν -ιτή τρα γιά νά άνακαλνψει καί νά /α
Λέσ6ο γιά τή ζωή της καί τή δια-! ταλάδει τή φονή τη; ξεψυχισμένη
τηρήση τή; μακράς ίστορίας των πιά άπό τά παλιά χρόνια.
οιάντα αιώνιον. Όνόματα ννοστ-ί,Ι "Ολ€ς αΰτές οί πνενματκές προ
πηθιασμένοι μίλετητές γιά τό άντι σπάθειες πρωτότνπες καί καλοί, α.λ
Τόν θυιίόντανε ποΰ ατίς 2 Μαίου
ϊΠΙ9 εΓχε βγάλει λύγο κρατώντας
την γαλανύλει κη. Ό ρνας ήταν
ή;. Άνάγνωσμα ποΰ θέλ.γει
καί ένηλίκονς, δοον; στκιρπάζονται
άπό την πεοιπέτρια καί ενδιαφέρον
ται γιά τόν τρόπο ποϊ'
τιποθετημΕνοι σι· ΰπεύθΐ'νες, έπι-
κίνδι»νες θέοεις καταφέςινοΐ'ν νά ύ
.ιερνικονν τίς δυσχέρειε;.
ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ,
Ποοέδρου τής 'Ενώσεος δυτλωμα
έγκαταλείφβηκε τόν Όκτώδριο τοϋ
1922 άπό τού; "Ελληνε; κάτοικον;
της .πού, κννηγημέιοι Από άτακτοι·;
μονσονλμάνονς καί ληστές, άναγ-
κάβθηκαν νά δ'ασωθοϋν στήν 'Ελ
λάδα.
Παλΰ σοστά λέγει ό συγγραφρ
άς, έκδότης καί διενθνντής τής δί-
γλοσσης «'ΕλληνοβΕλγική; 'Επ»θ>·-
ο>οήθ€(«ς*. ότι τίς άνομνήσει; τογ
τίς άφιερώνεν στούς νίονς πον τ·"!
νονν νά άδιαφοροϋν πρός την πα-
τοίδα των γονιων τοις. "Ιστορ.,ΐ,
έκπαίδενση/ περίοδος 1920—1922,
οίκθΛ'ομική, γεωργιτίή, κοινιονινή
καί κοινοτική ζωή τή; Τι·οολόη;,
6ι6λική έ^θδο; τοΰ έλ.λ.ηνικοΰ πλι-
ΰ: δλα τοϋτα άποτελοϋν τό
θέμα τής στγκινητική; εκθέση;
τοΰ στ'γγοαφέα πού άνχιδίνει νο-
σταλγ.'α καί στοχαστική
ρα. Ό πρόλογο; τοϋ γνο>στού φ.
λολόγον καί έκδότη τοϋ Λεσβιανοϋ
περιοδ./ΐοΰ «Α'ιολικά Γράμμ.ιτα» ;-
ξαίρει τή σημασία *ή; θράκη; ώ:
κοιτίδα; τοϋ
Η ΠΔΝΔΡΧΔΙΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΧ
Μβτά τόν Γάλλον Επί ο οπον Αίμιλεβ Μηουγν.·»
Μετάφρασις ΚΑΣ. ΚΟΥΖΚΝΟΠΟΥΛΟΥ
(Συνί^εα έ-< προηγούμενον) Άλλά ό σχηματισμόο τού κρσ- νϊουΙ Ο βασικάς τύποο τοΰ κρα- νίου οέ όλες τίς φυλές κοσιιου είναι ό ϊδιος. Δύο μάτια, μιά μό- ■■η, ένο στόμα, δύο άφτιά καί μέσα στό κρανίο τά έγκεφαλικά κοιλώ- ματα. Η διαφορά έγκειται μόνον ο* αύτό πού άνομάΖουν γωνία τοϋ προοώπου. Εάν ούρωμε άπό τό μέσο τοϋ άφτιοϋ μέχρι τής ρίΖας τής μύτης μιά γραμμή καί μιά δεύ- τερη γραμμή άπό τό περισσότερο έΕέχον μέρος τοϋ μετώπου μέχρι τοϋ άκρου τής άνω σιαγόνος τότε γεννιέται μιά γωνία στό σημεϊο, ό- που τέμνονται οί δύο γραμμές. Ό σο μεγαλύτερη είναι τό πρόσωπο κα'ι συμπεραίνουν έπίσης ότι καί ή διανοητική δύναμις τοϋ άτόμου α καί τον ρ«- Ι *·'ϊναι μεγαλύτερη. Στούς νέγρους ψοδοΰ τή; θράκη; Βιζνηνοΰ. Τγ Π γωνία τοϋ προσώπου φθόνει τί;; τεϋχος σνυπληοώνονν φοτογραφΪΓ; 75 μοϊρεθ' στοϊις ίνδιάνους τίο τής χαμένη; πολ;Τΐ!α;, τής ποίν , 77 καί στούς εύρωπαίους τίς 30 Από τό 1922 Τνρολόης καί τή; τό τε πάλι Τονοκική; Τσορλού, καθώς καί "Ελλήνον στρατιωτικών άοχη- γών ποΰ είχαν όπ'οσδήποτε Βέλγιον ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ | α' έπαφή μέ την Τνοολόη, τοΰ τε ·, ---<■·= ---«>^,|,. Δουλενε σέ
φάλι. Τρρμονν τα χέρια τον. τσαρσιά. Φοαοϋσε βράκα
—"Έαυγε ό τύραννα;, ό παρά- σ;*0ίκι. Στό βνσσινί ζ(»ναρι το··
(ΤΟίον άρμοστή; Στεογιάδης. Τόν <$Χ* πιστόλι, μαχαίρι βαλμένα. ια φνγαδεύσανε, τόν ξενόδοι·λο... _ Ο Φ^λος τού Τάσου πήγε νά τόν -, —Λετιλατοΰνε οί Άλλόθρησκοι, τί; άποθήκε; τή; "Επιιιελητείας, είτε ή Δανάη. λευταίου Μητροπολίτη Τυρολόη; καί Σ ερεντίον Χρυσοστόμον, τή; έξόδου τοϋ άγροτικού πληθτ·σ;ιον μέ τί; βοδάμαξε; κ.α. Χάρτη; τή; Λνατο)^κής θράκης κατατοπίζει Στή σειοά των έκδόσεων τής' τόν ΑνΓ γνο'>στη. Άρκετά τίκμηριη
.Ενώσεως διπλωματουχων πανεπι- | μένη, ή εκθέση τού Τρ. θεοδωοίδη.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΤΡΟΛΟΗ (Επί τϊί
50ετηρίδι τοΰ προσφυγικοϋ έλληνι
(ΐιιοΰ 1922 — 1972). Πρόλογος
Γίοογίου Βαλέτα, Αθήναι 1973,
2η
αριθμον 6. Π^όκειΤαι πεοί άναμνή
Πί/οα. θανάσΐιΐιη λύπη βα,ραίνε;
τή ψνχίι μ«ς. Δέν ΰπάρχει έλπίδα
σωτηοίας. Οί ^ένοι κνττάνε τά
σνμτέροντά τονς.
—Γιατί Χριστρ αον, τί φταϊνε
τά άθό.ι θύϋατα: άναροτιέμαι.
Τό πιοάπι,νΌ, ό καημό; μάς γε-
μΐουν φό&ο γ; ά ' δγνοστο.
όταν οί θόουβθί
νονίδΐ.
ΣΑΒΒΑΤΟ
27 ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ
κείμενο πού λέγεται Λέσδο;.
Ό πολυγραφώτατο; μητροπολί-
τη; Μυτιλήνη; μέ την καλ.ή τον μ»
λέΤη: ή μονή Ταξιαρχών τού Κά πάθος νιά τό νησί αντό τιον τριών
Τ(') Τρίτους. Άκονραστο; παρουσιά χιλιάδων χρόνον.
ξει παντοϋ »αί πάντοτε κάθε γω- '^^ιο λοιπόν τό καράδι «Λεσβ.α
νιά τή; «Μντιλένα Σάκρα». Κοι κά» δξιο καί τό πλήοιομα. Μά πιό
πλάι τού ό πνευματο')δικο; καί γοι> δΕιο; ό καπετάνιο; τον.
στόζικο; Στρατή; Άναστασέλλη;, ι Μέ γεμάτα τά πανιά νέον άγέοα
.τού μουρμονοίζει τά νόστιμά τον πλέΐΐ ή Έταιρεί<ι τίάν Λεσβ'ακών διηγήματα σέ α'ιολι-κή διάλ.εκτο, έ Μελετην στά κνματα τού λεσβια- νώ τό κάρρο τον καταπίνΐι τοΰ; κου πνεύματο;. δοόμους τή; Λέββου. Σύγχρονα Γειά χαοά σου καπετάν Σαμά· γράφει τό «άγιασώτικο καρναβάλ » ρα μέ δλο σου τό πλήρωμα!... 1922, ΣΜΤΡΝΗ. Την νύχτα τή; Παρασκευή; γιά τό Σάβδατο, δέν κλίίσα,με μάτ>.
Ράψαμε σακκουλάκια. Κρνψαμρ σ'
ί·"τά δ,τι χρυσαφ.κό, κόσμημα μά;
Απόιιεινε. Τά κρρμάσαμ[ μέ σπάγ-
γους άπ* τό λαιμό, κάτοι άπ' τά
Σά ξημέρωσε., 6οι·6αμά{;α
Τασο;,
νέ; πλακε; τον
τ«ς, ειδαμε μέ ττρίκη τό
; ποΰ εΤτανε ό !
Ζνγώ
τού.
ιια
Τοΰ επιασιι
άσάλί
.«ντα χέρια'
πτιτμίον καί άνχοτάτων σχολώνι ημπορεί νά προσφέρη νπηρεσία σ'
Ί1* ί Βελγίου» τό τεΰχο; τούτο εχει τόν| εκείνον πού θά καταπιαστή πλατύ
τερη μλ την ίστορία τή; θρακικίίΓ
αυτή; πολιτεία; ποΰ κατά τού; άρ
χαίονς χρόνον; όνοϋαζόταν Σνοάλ
,'.ον καί Τζούρονλον κατά τούς 6υ·
ζαντινούς.
Τήν ίίττορία αυτή —όγκιόδη τό
μόν, καθώ; μάς λέγει ό Τρ. θε">-
δωο.δης— λογαρ.άζει νά τήν αν/
γρά|'η ό Γδιο; σέ ολίγα χρόνια.
Εϊΐχομαι στάν Ακοΰραστον Εύοιο
παϊο «καλή δνναμη».
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
1 , - ·;- ------- "·<·* "*■ '"> -:ου κατά,γεται άπο τήν Τυοολοη
υπεοα-τ.τση. Εκεϊνοι βρίζοΐΛτ, χτι- της άνατολική; θράκης. 32 χιλ.Α-
ποι-ν αλυπητα με μανία, μέ μϊβος
στό κεφάλι, στό στήθος καί τοΰς
μετοα βοοε'θδυτικά τής ΡαιδεστοΟ
καί 100 χιλ.ιόμετρα άνατολικά τή;
Κοινητο·τιΌνπόλεο);. Άνθοϋβα τίλ
πολιτεία μέ π.λειοτΐ»ηΓροΰντ,.
, Α0 Λ0Α(τΡια αε Π
στί; τίϊοάγ«ο 6λλτ|νιχσν πληθνσαό,
όιΐΜ- Ζνγώ! ΐ
την Βιΐίη την πατρίδα τοΰ 3-
Γεωργίου Β
" "■- ■♦■-■..... ι" Λν»νν>Λ·} | μο-ςον Γεώργιον Βιζνηνον, κείμ*-
ι·. παραμος.τ,υμβνο. Τά άσπρα νη καΤαμΡσή; καοπερή; πεδιάδα:,
,.λια, κατακοκινα άπ' τά αίματα. | ^^^ ^ ^ »^.^^»^^^^^^^^^^^^^
παγομένα, δίχίο; σφνγμό. ΉΙ
.1 ------ β'- -
καρδιά τού δέ κτυποΰσε
Τό|
Τδ Έλληνιχο Άβτυνομ,ιχο Μθβιστορημα
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
μένε; άποτελοϋν ενα σύνολο συτε-
χόμενο καί Αξιοπαοατήρητο ποϋ _
φανερώνει προσήλοση, άγάΐνη καί πίνίΐιμη ~άπλώθτ^.ε έξω. Γνώριϊαν
δλοι πώς κάτ. τό τρομερά, τό ά-
πελπιστικά όδννηρό θά γ'νόταν.
Σάν χάραξε στί; πέντε, οί πρό
σφυγες τοϋ εσωτερικόν ποΰ είχανε
.τλημιιοίσΕΐ την Προκυμαία, Ηάγρν-
.τνοι ϊητούσανε νά παρήγορη είδη-
σι. Εϊχανε περάσει Αγωνιώδη νν-
χτα στήν υπαιθρο.
Στά .-ΐερίχιορα, στό Νυμφ-αίο γι
νονται μάχε; άπό 'Ελληνικέ; όπι-
σθϊφυλακέ;. "Οπου νάναι οί Τοΰ
ρκοι θά μποΰν.
Βγαίνονμε έ'ΐω μέ τόν Τάσο τού
μέ δία περπατά, τή Δανάη, τόν
γνιό μόν, ποΰ τόν κοατίο άπ' τά
κιμέρι τού είτανε σχισμρνο. Οί λ! Ι
ρε; πού Γτΰλαγε έκεϊ λείπανε. Ά-
κίνητο; μ' όρθάνοιχτα μάτια ν.<τ· τά τόν γαλάζνθ ούρανό τή; Σμνο νη; τού, ποΰ άπότομα είχρ σκότει νιάση. Πεθάνη νταΰτήν. Τού κλ^ι' νω τά μάτια. Στανροκοπηθήκαμ'-·. —θερ μόν! άνάπανσε τή 6γχο(!- νισμένη ψυχή τοι·! μουρμονρίξονμϊ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΚΒΙ ΠΡΟΪΣΤΒΜΕΝΟΙ ΑΙΑΦΟΡΟ1 ΤΥΠΟΙ ΠΡΟ ΓΣΤΑΜϊΒδΝ Τού κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ Β' πνιχτα. Ο ΛΙΣΤΑΚΤΙΚΟΣ ν αί ΑΝ* ΒΛΗΤΊΚΟΪ Λέν σίθίΊται Αντιλήψεοις καί δλ ΙΙΤον Έκείνη τ' άφησρ στήν πολυθοό- να κι' ήοθε κοντά μόν. Μέ κνττ'ΐ- 'ίε πς)οσ*χτικά, σά νά μέ πρωτύθλί ;ΐ ί. ' — Κι' έγώ.. εϊπε σιγά. Δέ μπο- (Όΰσα άν την νποφέριο άλλο. ι Ή "Ε λ εν έ'τρεξε στό δωμάτ ό τη; καί ξαναγυρισε άμέσιος μ, ί¬ να δικό της ννχτικό καί μιά ρόμπι .' Στήν έπαφή τοι»ς ενοιιοσα τ' άγι -τηιΐένα χέρια τής μητεοας μου νά ιι. άγκαλιάζονν όλόκληρη! ι Ή Μαίρτι μίλησε πάλι: —^Λέτε νά την σκότωσε ό κν- ριο;... ι Μιά αύστηρή ματιά τής "Ελνν Τ>] σταμάτηο*.
■—Πά,ρε τά ροϋχα τής δεσποινί
δ»ς καί φρόντισε νά καθαριστοΰ".·
Εκεϊνο; πού σκέ<Γτηιες δέν είναι δολ.οιτ/όνος! Σοΰ τοχο ξαναπεί! Ή κοπέλλα μάζεψε τά ροΰχα ιιου κ«ί 6γήκε άπ' τό δωμάτιο άθό 0>'6α. Ι
■—•"Ελεν, ξέρεις πολλά.
—Μόνον αύτά. ποΰ γίναν έδΛ
μέσα! Ό "Εντουαρντ σέ περ^μέ- ι
ν*ι. θά σοΰ (ρέρω ενα ζευγάρι μά.■
λινε;· παντόφλες. '
Λανάτρεξε στό δοιμάτιό της καί
γν-ρισε, σχεδόν, άμεσως.
ρεί νά είναι αύτός, ποΰ
ή Μαίρη... '
—"Οχι. ΤΗταν έδώ έκείνο τό
οθαδν. "Εφυγξ στίς δωδεκάμιση ά
νΙ>ι6θ)ς. Πάμε το'>ρα κάτο). θά διη
Υηθίϊ; τ; επαθε; καί σΐού; δνό ,
ιι"ς. Ετσι δέ θά κουραστεϊς νά ξα
ΑΪΡΑΣ Ν. ΛΡΟΣΟΪ
ναλές τά ιδία πράμματα.
Κατεδήκαμε άργά - άργά. "Ενοι
ωθα καλλίτερα. Τό ζεστό μπάνιο
μ' είχε ήρεμήσει, μά ό λ.αιμό; μου
πονοϋσε άφόρητα.
Ό "Εντουαρντ μέ δέχτην.ε μέ
άνυπομονησία. Καθίσαμε κοντά στ"
άναμμένο τ^άκι. Ό Γονίλλιαμ μέ
σειθι6!οισ€ ούίσκν, μά δέν τ' άγγι-
ςα. ΕΓδα τά μάτια τού καρφωμένα
πάνω μου.
—Ό όδηγός τού ταξί σά; εύ·
χήθηκε νά μην ξεχάσετε ποτέ -. ϊ
δέντρα τοΰ Χάνντ Πάρκ! μοΰ εί-
πρ.
Χαμογελασα άνόρρχτα.
—Εύχαριστώ. Δέ θά τά ξεχά-
σω. Ούτρ τήν άποψινή 6ραδι·ά. —
Γύ&ισα στό λόρδο. Δέ μ" ϊνοιασι:,
ποΰ ήταν κι' εκεϊνο; μπροστά.
__Σέο "Εντουαρλτ, «Τχα δΰο
τσέκ τής Σκώτλαντ Γυάρντ!. θύ
σάς ζητούσα άπόψε νά μοϋ χιΐλάσε
τε τό ενα... Μπήκα στό ταξί χωρίς
νά καταλάβω πώς είχα χάσει τήν
τσάντα μόν. '.-νΛλοκά;, θά γΰριζτ
μέ τά πόδ.α στό ξενοδοχεϊο!
Ό "Εντοναρντ χαμογέλασε.
•—Ή περηφάνεια σον είναι δι-
καιολογημένη. Ξεκίνη»?ς γιά τό
αννοιστο, νά νικήσεις μόνη οον τή
ζοή, χωρί; προστασίε; χ.' εί>κολα
κέρδη! Ώστόσο...
Τό τηλέφ(ονο χτΰπησε. Ό Γοτ·ίλ
λιαμ σήκωσε τ' άκονστικό ^ι' άιι?
σο>ς γύρισρ στό λόρδο.
— Ό κύριος Λόγκγονντ θέλει
νά μάθει γιά τή δεσποινίδα..
( ϋυνε.χίί'.ετίΐι)
>ο>»·Φ»ο»»ο»ο»ο»ο»Φ»>»»»*·»*>·> ·>·>·>··>»♦♦< ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΤΔΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ 2 τόμοι. ΣελΙδες 712 καί 163 εΐκόνες Πωλεϊται εΐα τά Βιβλιοπωλεϊ σ κα) παρά τφ συγγροφεϊ (ΦρυνΙχου 4. - Αθήναι 118) »ΦΦ»»Φ»»ΟΦΦΦ "Ενα μνημόσυνο χι' ενας ΰμνος στήν γή των ατρογόνων ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ Ο ΠΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΡΣ Ίστορία — Λαογραφίσ καί ό Κορπακνρτς ό Πέτρον Εντύπωσις υπο επίσκεψιν Κάρς και Πόντον τό 1972 ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ: Γεωργ. Γρηγ. Γρηγοριάδου Δαιδάλου 6 - Άγία Παρασκενίι Άττικής ΤΗΛΕΦ. 65.90.517 ;' ^''"* Πιανονμε τό πτώμα, νά τό με.Μ >(.,ν ίν.ανοτήτων. Γνοιοίζη καί ,τρο
Τέρουμε έγώ άπ' τά χέρια, ή Δα- 6>.?·„—, 5/.α; τά; περιπτώσρις. 8λ»;
ναη άπ' τα πόδ α. Στό ντουσεαέ τάς οιτνατότητα»·, άκόμη κπί τάς
κοιτεται ό γνίοστό; τοΰ Τάσου μ«- μΛλλο" απίθανον;. Ή μεγάλη τον
τί> να
χαιοωμένο;, γεμάτος αίματα. Άντ, ομως άδυνααία εγκειταΓ εί; - .-
λαλοϋν πνοοδολισμοί, ποδοβολητά. Γϋι^ιι καί νά δίίκΐη τήν κατάλληλον
Τρομοκοατημένε; παρατάμε τό ντ λύσιν στήν συγκεχυμένην περίπτι»
ντορσέκι.
σιν ποΰ τοΰ έμφανίζεται, δ'ότι εί-
Τά πράγματά μας, τά εχοπμε
κάνρι απόγονς. Τά βαστοΰμιε. Κα-
νείς δέν πάει γιά δονλειά. Τό τράμ.
μέ τ' αλογο δέν λ^ιτονργεϊ. Π?ο-
νοΰν οί καθνστερημένοι στρατιώ-
τες μα; διαστικοί, νά φτάσουν στό
Τσεσμέ.
Ό Στριρανή; δέν φαίνεται. Τά
προξεν^ϊα, τά φνλάνε ξένοι ναΰ-
τες. Άπ' τό Κονμερκάκι, φεύγουν
"Ελλτνες μέ βενζινακάτονς. Στήν
Πλατεΐα, στό Κονάκι μέ τόν κήίτο,
τήν κρήνη, τόν πύργο μέ τό ρολόι,
μάς λένε πώς ντόπιοι Τοΰρκοι μέ
σαςίκια, (ρέσια άπ' τόν άπάνιο μα
Ό Λεντεράκης κλαίε·. Κρι«ύ- ' ναι ά απικράσστο; μέχρις νπεοβο-
μαστε σέ τσικμά (άδιέξοδο). Εί-' λής.
ναι κι' άλλοι "Ελληνε; μαίεμένο·.1 Ώς έκ τούτου, προτιμά ν' Αφίνη
Ανθρωπθ! παραξαλσμένοι, μέ τα- τάς ύποθέσεις νά κοΐμούνται καί
ραγμένο νού, τρέχουν" πεφτουν στή νά τακτοποιοϋνται κατά τό δννα.
σαλασσίΐ. θά εΐνα δέκα καί μιι'ή. τόν μό" αι των, χορίς τήν ιδικήν
Ενας άνατριχιαστικός, μακι>ό- τον επέμβασιν. Ό χρόνο; είναι δι'
σνρτος, λννητερό; θρήνος, μιά σπ αυτόν ό μέγα; θρραπεντή; κάθρ ί·-
, μ μ
πένθιμη κρανγή άπό χιλιά Λθ»Εσεω=.
ό έ ά
στήν δλλη τοϋ Καϊ.
Ερχονται! "Ηρθανε!
Πραγματικά, μέ δΐάπλατα άπ'
οες στοματα, σέρνεται άπ' τή μιά Κ<ιμαρώνει την άποαξίαν τον, Ι τήν όπ^ία" θεορεϊ «; απόδειξιν με ' γάλη; αύτοκνριαρχία; καί ι|ητ£ρ«.'- ηίας! τή φρίκη μάτ;α, β,λεπομε νά φαί- Είναι ό αιωνίως ρπ;φυλακτικός νονται οί άτίθασσοι Τσέτες καβάλ καί παθολογικά άναβλητικό: καί λα α' άλογα, μέ σπαθιά στά χέρια. μοιρολάτρης. Καταντά νά είναι σο>
Φοράνε κοντή βράκα, φαρδειά ζώ στή άρνησις των πάντων
νη, γονροννοτσάρονχα στά πόδια.
χ όδια.
Κο-.τάνε δεξιά — άριστερά. Φονά
ι,οννε:
— Κόρκ.μαγην (μή αχ)6άστε).
Μπροστά πάει καβάλΑα ό μονό
θαλμος Αρχηγός τους.
(Σ'·νεχίζεται)
Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟ ΥΣΕ
Τ8ΚΙΝΗΜΑ ΤΒΥΤΖΑΦ.Ρ Τ8ΠΙΡ
ΑΠΕΑΕΥΘΕΡΩΣΙ ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΑΝ)ΑΕΟΣ
ι)
Ο ΜΕΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ
ΑΔΙΚΟΣ
Ό τύπο; αύτό; δέν
ΚΑΙ
τούτον καί των σ·ναδέλΐ{ΐον τον,
γίνεται πολΰ έπι·/ίνδ·νη μάστιξ
τήό ΰπηρεσία; πον δ.οικεΐ.
"Εχει έπίση; καί τό φοβερόν έ-
λάττοιμα "ά είναι φθονερό;, ιδία
δλων έχείνοιν οί όποϊοι διακ-ρίνο ■
ται καί ύπρρέχονν διανοητικΛς /λ·
ήθικώς.
ια) Ο ΑΔΙΑΦΟΡΟΣ ΚΑΙ
μοϊρεχ:. Στά όαύγκριτα άγάλματά
των οί "Ελληνεο τήν έφερναν έ-
ωο τίς 90 μοϊρες. Μπορεϊ νά πή
κανε'ις ότι ή γωνία αυτή ατούς
άνθρώπους όλης τής γής κυμαί-
νεται μεταζύ 75 κοϊ 80 μοιρών.
Στά ?ώα τουνσντίον ποτέ δέν ύ-
περβαίνει τίς 65 μοϊρες καί κα
τέρχεται μάλιοτα έως τάς 30 μοί-
ρας. Μπορεϊ τώρα κανείς οχετικά
μέ αυτήν τήν διακύμανοη νά κάνη
λόγο σοβαρά γιά διαφορά μεταΕύ
των φυλών τοΰ ανθρωπίνου ,·έ-
νους; Δέν βρίσκομε μεταΕΟ των
εύρωπαίων τής Τδιας φυλής όπως
εμείς πού έχουν πράγμστι μικρή
διανοητική άντίληψι καί των οποί¬
ων ή γωνία τοϋ προσώπου των εί¬
ναι όπως των νέγρων μόνον 75
μοιρών, δέν έχομεν έΕ άλλου δλ-
λους εύφυέοτατους, των οποίων
ή γωνία τοΰ προσώπου των δέν
φθάνει καθόλου τίς 80 μοίρες;
Πώς λοιπόν κανείς μπορεϊ νά βε-
βαιώοη δτι μόνη ή γωνία τοΰ
προοώπου μάς δίνει τήν άσφαλή
κλίμακα τής ανθρωπίνης διανοήσε¬
ως;
■Υπολείπεται τώρα πλέον ή αν¬
τίρρησις, τήν όποιαν άντλοΰν άπό
] τήν ποικιλίαν των γλωοσών. Γιά
τό Ζήτημα αύτό θά είμαι σύντο-
μος. θά ήτο δυνατόν επιστημονι¬
κώς νά άποδειχθή ότι ύπάρχουν
ΡΟΛΑΤΡΗΣ
Δέν
στερεΐται
δια·
νοηΤίκών έν γένει ποοσό" των. 'Ε·
χει άρκετά; ίκανότητα;, άλλά δέν
τά; χρησιμοποιεΐ. Εάν ήθελ€ νά
τάς θέση εί; έοραρμογήν, διά τό
καλ.όν τή; ΰπηρεσία; πον διο:κεϊ
θά ήτο καλάς προϊστάμενος. Είν.ι:
σν' ήθως περί(τροντις καί πολΰ ά.
πορροψημένος. δχι δμιος άπό τ;χ
κύρια καθήκοντά τον. Τά ενδιασέ-
ροντά τον ρΓνα; τελείοις διάαορ.'.
τήν υπηρεσίαν πού δΐίνθί-
νει ώς πάρεργον καθήκον καί έτ -
δεικνύει διά τούτο κλασσιχήν
φορίαν πρός αύτην, πού φθάνει τά
δρια τής άπαθεία; καί μοι-ρολατρ.ί
άς. Ώ; έκ τούτου, δέχεται δ,τι τοΰ
είσηγοϋνται καί {'πογράφ·ει δ,τι τον
ύποβάλονν πρό; έγκρισιν. Έπιδ* -
κνύει αμεμπτον σΐ'μπερκροράν πρό;
τού; ΰφισταμένονς τον.
διά μεγάλην αντίληψιν. Προσπβ- ' Πα0ά ταΟτα' κατορθώνε, νά επι-
λέ ά ί η ΰ δί
γλώσσης Άς έΕεταοωμβ τί νΡθ-
φει έκεϊνος ό τολμηρος μαθητής
τού Χέγκελ (1), ό Πόττ (2).
-ΣυμβιβάΖεται έπίσης πολύ καλα
ή όμοιότης τής γλώοσας μέ ου-
στηρό γενεαλογικό νόημα, μέ την
ένότητα των φυλών». Καϊ οέ 5λ·
λο οημείο. •Όσον λεπτομερέοτε-
ρα συγκρίνομε τά διάφορα ειδή
των διαλέκτων άναμεταζύ των,
τόσο περισσότερο βρίοκομε δτι
πολλές διάλεκτοι φαίνονται άπομε
μονωμένες, καί δτι δέν έχουν
καμμιά σχέσι μέ τίς υπόλοιπος,
μάς παρέχουν δμως τό ένδόσιμο
νά τίς κατατάΕωμε σέ κύριες όμά-
5ες καί ό άριθυος των τελευταί-
ων γίνεται ολοέν μικρότερος·, Ό
Κλάπφορδ στόν πρόλογο τοΰ ?ρ-
γου τού «Πολύγλωσοη Άσία·, ό-
ναφέρει τά έΕής λόγια τοΰ Χοϋμ-
πολδ. «Είναι δυνατόν έπίσης μερι-
κές γλώσσες στήν άρχή νά φαί¬
νωνται τελείως χωριστές καί μάς
παρουσιάΖουν τούς πιό μεγάλους
ίδιωματισμούς, όμοιάΖουν όμως
άναμετοξύ των δλες, καί αύτό θά
έρχεται οτό φώς, δσο περισπά-
τερο θά προχωροϋμε στή φιλοαο-
φία τής Ίστορίας των λαών καί
στήν έπιοτημονική γνώσι των
γλωσσών».
Γιά δλους αϋτούς τούς βασι-
κοϋς λόγους, τούς τελευταίους σύ-
τούς χρόνους ή θεωρία περί δια-
χωρισμού τοϋ ανθρωπίνου γένους
σέ χωριστές φυλές, ολοέν καί υ-
ποχωρεϊ. Ό "Ιωάννης φόν ίντϋλ-
λερ βεβαιώνεΐ: -Ύπάρχει μόνον
μία φυλή μέ πολλές άποκλίσεις·.
Καί ό Χέρδερ στό βιβλίο τού -Λ-
δέες γιά τήν φιλοσοφία τής 6ρ
χαιότητος. γράφει: Τέσσερις < πέντε φυλές ύπάρχουν στή γή μέ άποκλειστικές ή κάθε μιά ά- ναμεταΕύ των ποικιλίες. Τά χρώ- ματα χάνονται τό ένα μέσα στό άλλο... καί οτό σύνολο τέλός όλα θά είναι μιά άπόχρωοις μιάς καί μόνης μεγάλης εικόνος, ή όποία διαχέεται διά μέσου δλων των χώρων καί των χρόνων τής γής. Μποροΰμε λοιπόν τέλος νά ποΰ- με δικαίως: Όσο περισσότερο ή άληθινή έπιστήμη έρευνα καί ά- ποκτά γνώσι, τόσο περισσότερο έ- πισσωρεύονται οί άποδείΕεις γ·ά τήν ενότητα τοΰ ανθρωπίνου γέ- γλώσοες, τίς οποίες είναι απολύ¬ τως άδύνατο νά τίς άναγάγωμε σέ κοινή ρίΖα; Γιά τό 2ήτημα αύ¬ τό εμείς δέν έχομε καμμιά απο¬ λύτως άμφιβολία Δέν διδάσκει πράγματι ή Βίβλος ότι ό θεός στά έρείπια τού Πύργου τής Βαβέλ εΤ- χε συντρίψει τήν ένότητο τής πανάρχαιης γλώσσας των άνθρώ- πων; Ή έπιστήμη άλλωστε άπέ- χει πολύ γιά νά φθάση α' ένα τέ- τοιο αυμπέρασμα. Άπό παληές ύ· ποθέσεις παντοΰ έχεΐ άνακρούσει πρύμναν. Παραδέχεται μέ βήμα σημειωτόν, όπως συνέβη καί στό πρόβλημα των φυλών, τήν πιθα- νότητα μιδς κσί μόνης άρχικής νους, οί οποίες θά θέσουν τέρμα καί θά προετοιμάοουν τήν πρώτη πηγή γιά τίς σήμερα κυκλοφοροθ- σες ίδέες σχετικά μέ τήν παγκό- σμια ένότητα καί άδελφωσύνη. ΤΕΛΟΣ (1) Χέγκελ Γεώργιος (1770 - — 1831). "Ενός έκ των μεγά- λων γερμανών φιλοοόφων. «Ίδέ¬ ες γιά τή φιλοσοφία τής Ίστορί¬ ας τής ανθρωπότητος». (2) Πόττ. «Ή άνομοιότης των φυλών». Όμοίως έκφράϊεται <αί ό Χοϋμπολδ Γουλιέλμος (1770 — 1831) φιλόλογος, στό υεγάλο έρ- γο τού «Ό Κόσμος». Η ΚΑΤΟΧΗ (ΦΟΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ 19 41-1β44) ΤΟΥ κ. Κ. ΠΑΡΑΣΧΟΥ Κριτικό σημείωμα κ. ΑΝΔΡΈΑ ΤΑΤΑΡΙΛΗ -Ο ΚΑΚΟΣ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΤΤΑΤΟΥΡΚ -Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝ ΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ 9ον Ώργανώθηκαν τότε πολιάριθμί; ληστρικές σνμ,ιιορίε; στήν περιοχή Ό Ταγιάρ, δέν άρκέσθηκε στ Λαιγώ; τουρκική στρατιωτική -ΐυο ετοιμασία. Προεκάλεσε καί ιήν τής Κεσσά' ής, τής ΜακοΊς Γεφύ-' Βουλγαρική συνεργαοία. Οί Βούλ ρας, τής Τνρολόης καί των Σί- γαροι, δπως προαναφέραμε, ε.ιά- θάντα 'Εκν.λησιών. Στόχος τον;, σχιζαν μέ κάθε τρόπα ν ά έπιτύ- ίίταν τό προσφιλές άσιατικό σπρόρ χοΐΛΓ αύτονόμησι τής θράκης, ... τά πλιάτσικο. Τόσο γιά την έ- νίσχνση τής τσΐπης τού;, δσο καί γιά τήν ενισχύση των ταμείον τιΰν σνμαοριών. Φνσικά την λτηλασία πολλέ; φο Οές άκολουθούσε καί ή δολο»τονκι δακ.εκριμεΜον 'Ε/Λήνοιν καί Άρ- μενίοιν, ωστΐ νά τρομοκρατοΰνται οί άντιφρονοίτντες. ΧαρακτηρΐΛΊι- κά ό Κ. Γεραγά; γράφει: «... καί ίδίω; επί των ημερών τοΰ κινήματο; τού Ταγιάρ, είχε <α ταλυθή ή άσφάλε α. Οί πολίται έληστεύοντο καί έντό; των πόλεων •/.αί είς αύτάς τάς λεωφάρους τής Άδρια' ουπόλειος, διότι τά κακο ποία στοιχΐϊα εμενον άκαταδίτοκτ.ι ή καί έπίτηδε; έστρατολογοϋντο ί- πό τώ'. Λρχων» (σελίς 44) Απώτερος σκοπός τους, ήταν νά ένωθοΰν σέ μιά δεδομένη στιγμ^ σέ μεγάλες όμάδες, γιά την άντι- μετόπισι κάθε έσωτερικοΰ καΐ ί- ξ(ΐ)τερικού κ.ινδΰ όν. Χαρακτηριοτι κά άνα(ί?(ΐεται ότι στήν περιον». τής Κίσσάνης έδρασε ό άρχηγό, όιιάδος σιμμοριτών, 'ΐίιιοσταγής · προθυμία τήν αϋτονόμησι στό σνν. φού απέτυχαν νά τήν καταλάβοιν μέ άλλο τρόπο. "Εμΐΐνε αύτη τλέ- ον ή μοναδική όδό; γιά νά άπ·- κτή,σοι·ν κάποια διέξοδο στό Αίγαϊ- ο, μετά τήν άπώλεια τής θεσσαλον; κη; καί τής Καδάλας. Είναι δμω; άπαραίτητο, νά ά- ναφέρουμε μερικά πράγματά, άπό τήν προϊστοοία τοΰ ζητήματος αυ¬ τού. Μίτά τήν άνακονχή τής ί θεϊ νά την άναπΑηρώση μέ την -ί φράδ'ειαν καί στ(ο«νλίαν τού, άκίν μη δέ μέ τήν είρωνίίαν καί τό άνο οτον χιοΰμορ τον. Πλήν τή; άναβλητικότητος ;· όποία σ>νήθως τόν δακρίνει, έμφ'ΐ! ήοιί1(ί)
ν[^Ρι καί δλλα έλαττώματα, τά /Ί ι ληπτή
ποία τόν καθκττοϋν Ακόμη περισσό¬
τερον έπιζήόμιον καί επικίνδννον
Από τόν προηγούμενον τύπον.
Είναι έπιρρεπής είς τήν οα/>ιο»ο
γίαν καί τρίνει ευήκοον ούς ~ΐς
τάς κολακΐίας, τάς σνκοφαντία-;,
τας διαβολάς.
Δέν τόν διακρίνίΐ ,ινεΰμα άμε-
^οληιΐη'α καί δικαιοσύνη; εί; τάς
ενεργείας τού, ιδία ώς πρός τονς
Λφισταμένου; τον καί τούς σι*νερ
γάτα; τού. Τουναντίον, εύνοεΐ ιο.
λΰ ωρισμένα πρόσιοπα τά δποία τόν
κολακρύουν ή τοΰ προσφ>ρρονν αη
ρεσία; δΓ ενεργεια; τά; οποίας ι
κΐϊνος προσωπικώς ώφειλε νά >λι
μη·
πλέη χάρις είς την εΰστοχον διαγ^ί
οισιν των υποθεσεοιν έκ μέρονς
των βοηθών τον καί τού; αντοσχί
διασμού; τού.
Τελικώς δμο>ς, ή παθολογική τού
άδιαφορία γίνεται είς δλονς άντι-
καί καταλήγει νά στβρηθή
οιονδήποτε κΰρονς.
ι6) Ο ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΗΣ
Βεβαία δλο; ό Έλληντσμός τής
Ανατολή;, των Χαμένων Πατρί-
δον, δπω; συνηθ!σαμ.ε νά τί; λέ-
με, έχει νά επιδείξη ανδρε; δ;α-
κρΐ'θέντ*; ή διακρινομένου; άκάμη
«ττόν χώρο των Γραμάτων, τιόν Τε
χνων καί των "Επιστήμων.
Φαίνεται δμως ότι οί Κυδωνίες,
τό πολυνμν1το Άϊβαί-ί, εχοΐ'ν τό
προνόμιο νά προβαδίζουν στό ση-
μείο αύτό. Φωτεινά καί μεγάλα ή
νόαατα σάν των Φώτη Κόντογλυυ
κ<ιί Ήλία Βενέζη είναι ζήτημα άν θά ξαναφανούν στήν Χιί>ρ« μα;.
Είναι ό σνι ηθΐστερΓς τύπο; τόν| ,
τά δυό
τεκνα Των
κίας καί ένώ ή ^ράχη τρλοΰσε ΰ.τό
διαοτμ,'^αχική κατοχή, άρχισε ένε,ι
τική προπαγάνδα μεταξΰ τού θοα
κικοϋ πληβνσμοϋ, ό οποίος παρω-
τρύνετο νά ζητήση αντονύμησι υπό
γαλλική προστασία. Πρωτεΰοντ,ι
μάλιστα ρόλο · στήν κίνησι (ΐύτή,
διεδραμάτι.σ« ό γνωστός μα; ήδη
άπό τήν ρξιστόρησι λοχαγό; Ζ-.
μπά.
Ή προπαγάνδα αυτή, κατώρθ'ο
σε νά προσελκύση άρκετοΰς Τούρ-
κους, οί όποϊοι είχαν δυσαρϊστη)ή
άπό τό γενικό άποτέλεσμα τού πο¬
λέμου. Οί Εβραϊοι ΰποστηριξαν μέ
Πομάκος Σερήφ καί στήν περιοχή
Χαοιουπόλεως, ό γνωστάς Νεό-
τονρκος Χατζή Σερήφ Βέης.
ΣΠΕΤΔΟΤΝ ΟΙ ΒΟΤΛΓΑΡΟ1
ολό τους, δπως καί οί Βούλγαροι
καί μερικοί Αρμένιοι. Γρλος οί Λε
(κιντϊνοι τή; Άδρια' ονπόλειος, μέ
μεγάλο ένθονσιασμό έτάχθησαν ν-
Ή ίύνοιοκρατία βασιλεΰει είς
τόν τομέα δπου προίσταται.
Προσποιείται στΛ·ήθως τόν Γθλτ'
φανατΐκόν όπαδόν τής πολιτική·ς
μερίδος ή όποία ευρίσκεται εί; την
ί-ξουβίαν όίστε νά κεοδίση τήν σι>μ
πάθ·ειαν, τήν έμπιστοσύντν καί την
έννοιαν των εκάστοτε κρατούντων
πρό; ούς όποίου; ευρίσκεται πάντο
τε «ι; αρίστα; σχέσεις, τόσον υπη
ρεσιακάς, όσον καί κοινωνικάς δι6
τι τού; έξυπηρετεϊ μέ κάθε τρόπον.
Μέ -■ την ΰπουλη καί μεροληπτικτι
στάσι τού έναντι τιον εύπρεπώΛ' καί
ίκανίδν ΰφισταιμένων τον, μέ τήν
αλικο · συμπΐρΐφοράν τού πρό; .ιν·
ούς, μέ τά; διαδολάς τού έναντ:ι>ν
πέο τή; αύτονομή<ΐ«(ο;. Οί μόνοι οί όποϊοι άντέταξαν σθεναρή άν'- δρασι, ήταν οί "Ελληνες. Παρά)Ληλα, οί Βούλγαροι, δέν σταμάτησάν όντε στιγμή, ·ά («ο- δαυλίζοΐΎ κάθρ αύτονομιστικήν η 6στ(» άνθελλην.κή κίνησι. Καί εΐ- δαν μέ «καλό μάτι> τό χίνημα τού
Ταγιάρ, ό οποίος δέν δνσκολεύθη-
κε καθόλου νά έλθη σέ σνντννόηΛ
μέ τού; Βουλγάρους πού καιραφ·.·-
λακτονσαν,
(Σννεχίζετσι)
. ..^ .. _. .,_.„..»,. ,^..«, .. . | (,,νιϋ,ν μά; χάρισαν ενα τόσο
δημόσιον υπηρεσιο>ν, οχι ομως και|_Λ ,__ ,. ' ^^^_ * ^ , _ «_,8_
ό σχ^υΐαθητικώτεοος. Δοκιμάζει 1
διαιτέραν εί»χαρί(ττησιν μέ τό νά
περιπλέκη τά; ΰποθέσει; είς τύν
άφόρητον δαιδαλον των πολυπλό.
κιον διατνπώσεων καί των πλέον
στρνφνών καί δι*σμενων έομηνει-
ιον των νόμον. Άδιαφορ«ϊ τελε'ί^
άν ώς άποτέλρσμα τής άρνητικϋ·;
τον νοοτροπίας θά καθνστερή<τη ν λύσις τής υποθέσεως η άκόμη, αν Ι ναναγήση. Τό ούσιώδες δι' αυτόν είναι νά τηρηθοΰν οί τύποι, ή αύ- στηρά καί κατά γράμμα έρμηνεία, ή άποκτείνουσα τήν θυσίαν. Δέν ήμπορεϊς νά τόν κατηγορήσης δι' ίδιοτέλειαν ή Απιστίαν. Οί {ιφιστάμενοί τού δχι μόνον τόν (ραβοϋνται, κώς τόν τρέμονν, πλουσιο εργο, πού θά μείνη ΰπόδει γμα γιά δλ.ί; τίς γενιέ;, πού ξάρ- θοι»·. "Ομως δέν είναι μόνο οί Φ. Κόν τογ?Λν καί "Ηλ. Βενέζης, πον τί μησαν μέ τό πνευματικό τονς Ιργο, τήν ίδΐαίτερη Πατρίδα τού;, τό Άϊβαλ.ί! Κοντά σ' αΰτοΰς θά εϊ>?
νά προσθέσει κιινείς καί τά όνόμα
τα των: Π. Βαί.σαμάν.η, Β. Κου
κουναρά, Γ. Παγίδα, Ε. Δαδιώτη
Τ. Μουμτζή, Τ. Καξαδέλλη, θ.
Κοννγιονμτζέλη κ.4.
Καί νά πώς τόν «Λνεκάλνψα»:
ΙΙεοισσότερο άπό πεοιεργεΐα καί λ.ι
γώτερο Από πνενματική «βουλιμία»
γιά. νάμαι «Ιλικρινήό— θέλησα ν
Αλλά κυριολ'εκτΐ Ι άποχτήσω τό Λεύκωμα «Η ΚΑΤΟ
. Μέ την κακόττ..!ΧΗ» τοί' "· Παράσχοχ;. Χαρή σέ
καί μεγαλείον: την Κατοχή!
θεοοό μοναδιχό στό είδος τοι·
αΰτό τό λενκωμα, διότι, Απ' δ,τι
ξέρω, παρόμοιο ρργο δέν εχει έκδο
θεί μεταπολ^μιν.ά. Οΰτε Ακόμη καί
γι' αυτή την Μικρασιατικήι Κατα-
στροφή. Βι6λία μέ άνάλογο περιε
χομενο καί άνάλογο τίτλο γνωρί-
ζιο άρκετά, λευκώματα δμτος κανέ-
να!
Γ.' αυτόν, άκοιβώ; τόν λόγον, τι
ε'ργασία αυτή τού κ. Κώστα Παρά
σχον είναι άξια κάθε επαίνου καί.
προσοχή; καί μελέτης. Σέ ξανα-
γ<ρίξει, βεβαία, οέ μιά πικ^ή έπο χή, ποΰ Τσως όλον μας θέλουμε νά ιιή θι>μώμαστε πιά, άλλά καί ·έ
ία ποΰ τόν διακρίνη, είναι ίκανός ! ονν«νι*ό μόν προσωπο, «.γοοαβίΐ
νά πραγματοποιήση τάς ά-.λά"; άπο 'ΑθηναΓκό Βιβλιοπωλεϊο το
ΰ δ ύ έξν πιά "^νι" Λειηκομ τού κ Παοα
ποΰ διαρκώς τού;
ν
Λειηκομα τού κ. Παοα-
Αντιληφθή δτι δέν σνμωορφο'τνοντ ν
μέ :άς έντολά; τον ποΰ εί/1 αι σ%ΐ
δόν πάντοτε γεμάτες άπό χολτιν
καί κακίαν, τοΰς στιγματίζει στάς
υπηρεσιακάς εκθέσει;, στά φΰλλα
ποιότητος ώς Ακαταλλήλους, ώς ό
νικάνον; καί τοΰς καταδικσξει ;ϊ;
στασιμότητα.
Δημ. Ι. Μαγκριώτης
(Άπό τό βιβλίο «Ή τέχνη τοϋ
Διοικεϊν»)
ΔΗΛΩΣΙΣ :
Ή Άλληλογραφία τής έφη-
ξ μερίδος μας ί.ρέπ?ι νά
λεται βίς τά έη τής
ι Νίκη; άριιθ. 25 Γραε>εΐα μας
[ καί ονχί ϊί; τβ τνπογραΐρεΐα.
πού είμαι, άπό γονρϊ; &μως π.οόι-
φΐΎε;— τήν τι,κιγιχή αίματοπότι-
στη Αλησμόνητη εκείνη διά τό "Ε
Ονος μα; πρρίοδο καί δοκίμαοχι τά
δεινά (π*ϊνα καί δι·στι·χία) τής
Κατοχή; κα!, θαπρεπε κανονικά νά
μέ απο)θεϊ κι* δχι νά μέ ελκη αυτή
ή λίξη, έν τοΰτ»ις ή διαφήμτβη κ«ί
μόνο, ότι .τρόκρ'.ται γιά 6ι6λ!ο μ*
φοιτογραφικά τρκμήρια 1941 —
1£44 στάθηκε ίκιινή γτά νά μί κά¬
νη νά τό άποκτήσω.
Κια τό άκόκτηβα καί τό μελ#τη
σα (διότι κοντά στί; φ<ι)τογοα<('ίες ί·πάρχει -καΐ κ*ίμτνο, Αο^χετά κα»α- I τοπιστικί" μάλιστα) καί σ·γκλονί- οτηκα. Σ νγκλοΜοτηκα, διότι το λεύκωμα αΐηό (μοναδ»κό, άοφαλ<ΐ>ς
<ττό είδος τ»ν) ϋαναζωντανη>ϊΐ ιιιά
μιά έποχή φρίκης, (ιϋ. ι
Κ.' ίΤναι άκόμη ενδιαφέρον τό
λενκωμα τού κ. Κώστα Παράσχου,
δ-ιότι δέν ποόκειται γιά ρνα «φωτο
γραφικό άλμπονμ», Α/.λά γιά ενα
βιβλίο μέ φωτογραφ!*; μέν, άλλά
καί κείμενο. Κείμενο κατατοπι<~4- κό, καλοδιατυποιμένο, μέ ήμερομη νίες καί σκϊψρι; δμορφ*;, πατρι<β τικές, άφανάτιστες! Τόσο ό ΐτοό- λ.ογό; τού, δπο»' ό συγγοαφ-έας, μ° ταξΰ των άλλον, έξαμολογεϊται, τώ ρ<ι., μί .τόσο»·; καί πόοονς κινδν- νους «τράιβηξε» πάνω άπό 800 ψα ταγί>αφίε; (τελικά έπέλεξε καί δή
μοσιεύει στό λ^ύκωμά τού μόνο τίς
211), δσο καί τά νπάλοτπα «είμτνά
τού *πλαισιώνν'ν> έ.-τιτυχημένα τίς
φωτογραφίες τού και τού δίνονν
μορφή βιβλίον ένδιαφέροντος χαί
ώραίου
Οί Πρόσφι>γε; έζη«αν την φ< κη τής Μικρασκιτική; Καταστρο- ;ής καί τού 3εο>ζιυμού κι* ίοως νά
ή άρρσκωντα' σέ / ' »- -
δικά τοι
δω τό πράγμ(ι ^Μ«4ϊρ^ι /
πρώτον διότ- ό σνγγι.
κ·' αύτός πρόοφ·7ας κοί 5»»
διότι τα δεινά τή;
Ηχαν μκι καθολιχότητα γιά τό ού
νολο τού Έλλην» κου Λ«ο«·.
Αύτό; ό λ.όγος, νομίΓ,ω, σνντ|Γ/ο
ρεϊ ήπέρ τή; «ΚΑΤΟΧΗΣ» **
ΓΙαοάισχον. "Οχι μο*9
είναι
οί Άϊόαλιώτρς κι' {ΜάλουΚΗ
ς. άλλά δλοι οί Τ
νά ΑΛοκτήβο«·ν α*»τ< καί μ»ας φϊοβ ΑΝ*,Ρ. ΕΛ.

ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΕΣ ΜΑΣ
Τής βννεργάτιδάς μας Κάς ΝΙΝ ΑΣ ΓΊΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
'Η Έβτία Νέας Σμύρνης τηροϋ
σα πάΛΤοτε τό καθιερωμένον έθι¬
μον της τού κοψίματος τής αΒο.λό
πιττας, συγκεντρώση την
12
"I-·.-
νουαρίου στήν μεγάλη Αίθουβα τε-
λετών τού Μεγαρον της, τα μέλη
της καί τοϋς φίλον; της ■χαϊ τί;
οίκογένίΐίς τού;, σέ νΐη>χαγωγική
γιο^τή, μί συνεστίαβι καί χορό.
Ή δλη ψι<χαγο>νική σνγκέντρω
στ; πλαισιώθηκε άπό πλοΰσιο καλ-
λιτεχνικό πρόγραμΊΐα Σμι·ρναϊκο'.'
καΐ Μικρα«ατικοΰ περιεχόμενον.
Ή μεγάλη αυτή αΐθοι<σα των τελε των ήταν γεμάτη άπό νέους, νέ^ς καί περασμένη; ήλικίας οννδαιτμίΓ) νας. Μεγάλη ϊπιτνχι'α «Ιχε γιορτή αυτή καί συγχαίρομεν γι' αύτό τό Διοικητικόν Συμβούλιον τής Έστί άς Νέα; Σμύρνης πού άκούρΛστο <τυνεχίζει τί; παραβάσει; μας. ΚΙ' Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ ΕΜΑΣ ΤΩΝ ΣΜΤΡΝΗΩΝ "Οπως κάθε χρόνο, ή Σμύρνη μας θριαμβεύει! κα' οί Σιμνρνηοί αυτή τή μερά ξεχνοϋν τα κάντα καί χαίρονται μέ τή καρδιά τονς, τό κόψιμο τής δικής μ«ς, τής Σμυρνέϊικιας βασιλόπιττα;, αύτη ποϋ τρώγαμε τό καλό έκεϊνο καιοά στή Σμύήρνη μας άπ'τ ά εύλογη- μέν,α χέρια τσή Μητέ{>ας μας καί
τσή Ν<νές μας, εντυχιβμένα χρ>-
νια, εύλογημένρ; ΰπάρξεις ποϋ δέν
ύπάρχουν πειά γιά μας τα παιδία
το>·ς ποϋ μεγαλο'κηιΐίε σχεδόν δλα,
Λλλος πιό μικράς αλλος πώ μεγά-
ό χ. Απόλλων Λεονταρίτης, Λό
γιο; γνακττη; τής Μικράς Άσία;
μας καί ολοκλήρου τή Ελλάδος
ό Λόγιος — Συγγραψϊαν— Λογ)
τέχνης κ. Νϊκος Μηλιώρης καί τι
σύξνγός τού, ό -/.. Ι. Μανίκας καί
ή σύζυγό; τού καί πολλοί πολλοί
άλλοι έκλίκτοί σιιμπατριώτες ιιας,
πού γιά νά τούς άπαρριθμήσο θά
πρεπε νά γεμίσιυ πολλές σελίδες.
Ό κ. Καραρά; χαιρετίξει την
όμήγυοι, εΰχαριστεϊ τό Διοικητικόν
Συμβούλιον καΐ πρίν κόψη την Η)
σιλόπιττά υ«ς, μά; εθχετα'. ουγκ -
νημένος
ευτυχισμε'νο τάν καινούο
γιο χοόνο καί ό θεός νά μά; αί ι ώ
ση όλον; μαΰ νά ξίανακόψωμε τή
πίττα μας καί τοΰ χρόνον».
Τα (ΐλουριά ?πεσατ στού; τνχε-
οού; τή;βραδυδς κ. Γιάννη Μανί
κα, Κα "Ελένη Ζαλοκώστα χ<ιί στίιν κ. Τζών Βεϊνόγλου. Καί τιΰ χρόνον νά τοϋς ϊαναπεσονν. Άνά- αεσα στά ϊωντανά λουλούδια, ήταν καί ή Κα ΓιολάντΓι Ντί Τάσσο — Αΰγεοινοϋ Σολ.ίστ Έθνικη; Λυοι- κίίς Σκη' ής πού αύθόρμητα προσε ο νά ζιιιντανέψη ιιέ τϋν ι» ραία ζεστή φωνή της την Σμι'.ινΐ) τοΰ Παπουλή της κα:, τής Ν'ρνές της, αιονή θαΰμα, σδν τό δλόδϋο ιο κρύο νεοάνι άγκάλιαϊε ίίλη την αί θουσα, ή ομορζρη καί δροσ»?ρή ·"'' τη κοπέλλα τραγοιδοϋσε χωοΐς η· κοΟΓΤ<οο. Μά; τοαγοΰδησε τρί» Σμυρνέϊκα τς)αγοΰδια καί ιιια ά- οια άπ' τή Κάρμεν, δλα τα στικκ ΕΝΙ ΤΗ ΠΕΜΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙ&Ι ΤΗΣ ΜΙΚΡΑ^ΤΊΚΗΣ ΚΑΤΑ_ΤΡΘΦ_Σ Συγγράφεται υπό των τότε φοιτητων, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ- ΜΟΪΤ Α. ΘΒΟΔΩΡΙΔΟΓ, Βροβδρου τής Ενώσεως καί τής Όμο—»ν?ίας Προσφύγων Φοιτητών χτϊ 2) ΣΩΚΡΑΤΟΥ1. Γ. ΚΛΑΔΑ, Πρόεδρον τί)ς Ένώοτ,ως Ποντίων Φοιτητών ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚαΙ ΤΗΣ_ ΣΤΑΔΙΟ- ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΒΟΪΔΑΙΙΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ. ΚΑΙ Άντιονόπονλος Άναστάσιο; τού είς Νέαν Σμύρνην. Σταματίον, έκ Σμύρνης. Πτνχιοΰ Απεβίωσεν, χος τής Νομική; τού Εθνικον Πά- Λ νε.-ιιστημίου Αθηνών ένταχθ€;ις καί Ζαχαριάδης Βύροιν, έκ Σμύρ- σταδιοδρομήσας επιτυχώς είς την νης. ΙΙτνχιονχος τής Φαομακ'-ντι- κης τον Εθνικον Πανρπιστημίον ξρ ρμ Αθηνών. Φαομακοποός έογασθείς νος Διπλο>ματικός ύπάλληλο;. Δ;ε-1 είς Δράμαν Μακεδοΐνίας καί Άθύ
τέλεσε Άκόλονθος, 'Τποποόξενος
ΙΙρόξενο;, Γενικάς Πρόξενο;, Π·:ε
σβεντής εί; διαφ-άρονς ,-τριοτεΐ'ον-
σας, Διενθυντή; τΛν Πολιτικών
Δημοσίαν ύπηοεσίαν τού ΰπθι'θγεί-
ου των Εξωτερικών. Διακίκριμέ-
νας. ». >·_.
**
Καλδής Δημήτριος τοΰ Νικολά-
οΐ', έκ Κυδωνιών Μικρά; Άσίας.
■ο»ν τοΰ ν.τονργείον καί Ποε Ι Πτνχιοΰχο; Τοπογράφο; Μηχανι-
κά; τοϋ "Εθνικον Μετσοβείου Πολυ
τεχνείου Άθην.ον έργασθείς εί;
τα; Τεχνικάς υπηρεσίας τοΰ υπουρ
Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
σββΐ'τής τής Ελλάδος εί; Ούάσιγ
κΤ(ον των Ήνοιμένων ΙΙολιτειών.
"Ετνχε πολλών τιμητικήν
σεων.
Λ
Βεγλερής Φαίδων τ«ϋ θεοχά-
ρου;, .έκ Κ(·ιν)πόλε(ι)ς. Πτυχιοϋχος' Καλδή.
τή; Νομική; τού Πανεπιστημίου Ι
Βο'ίοΐ' Κοινιον κων ΰ.τηρεσΐ(»ν καί
αλλαχού. Τίος τοΰ μΓγαλεμπόοου
Κυδΐ'ΐνιών, αειμνήστου Νικόλαον
Ή παοελθοΰσα έβδομάς, άπό
πλευράο οϊκονομικών έζελίΕεων,
διέρρευοεν έν μέσω πληροφοριών
καί ένδει'Εεων, ότι όντιμετωπίΖε-
ται ή λήψις μέτρων διά την ένί-
οχυσιν τής βιομηχανικώς παραγω-
γηο καί ή χαλάρωσις των περιο-
ρισμών είς τόν οικονομικόν τομέα.
Έκ παοαλλήλου, έδημοσιεύθησαν
πληροφορίαι, ότι θά συγκροτηθή
συμβούλιον εκπροσωπών των παοα-
γωγικών τάΕεων, ουμβουλευτικοϋ
χαρακτήρος, διά την μελέτην 9ε-
μάτων τής κρατικής μηχανης.
'ΕΕ άλλου. ό ύφυπουργός Συν-
τονισυοϋ καί Προγραμματισμοΰ, κ.
Γ. Ελευθερίου, είς συνέντευξιν
τού. άνεφέρθη είς τάς αίοιοδόΕους
προοπτικάς τής έγχωρίου παραγω-
γής καί ύπεγράμμισεν, ότι ουδεμία
ϋνπσυχία δικαιολογείται διά τόν ο¬
λο; έδώ στή Μητέρα Έλ.λάδα πού τα Τ% Ελεγον «Νά ζήση; -/οπε/.-
μά; άγκάλιασε στοργικά. Καί δ- λα μα;!». Ό Μουσικοβιηθέτη; κ.
μως έιιεί; αυτή τή μέ άπό τό νού,
της
άναμνήσπ; άπ' τα τραγούδια
καί τα γλι*κίσαατά της.
"Ετσι ή "Ενοισι; Σμυρναίων,
πού είναι τό σπίτι κάθε Σμι<ρνηοϋ καί Σμνρνηά;, φοόντισε νά γιο. τάσωμε τό κόψιμο τή; Πασιλόπ.τ- τάς μας σέ αίθουσα τού ϊενηδοχεί -«τέ, μά ποτέ δέν θάρθη ή ομηο.1. όν «ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΜΕΛΛΘΡΟΝ» Ή γλυκπά <(«>-ή της άγκάλιασε
(Κίγκ; Πάλα;) τήν 24 Ίανοναοί- την αϊθονσα, καί τα μάτι« των
ο^ΐ. Σμνρνηών ετοεχαν δάκρνα άπό
Μ' όλτι τή βροχή τή; βοαδυά: Τήν νοσταλγία. Τό &εύτερο ήτ,·ν:
έκείντ>ς, ή αίθονσα αυτή τοΰ ξενο- «"Παντοϋ ταξείδευσα, τόν κόσμπ γ·'·
δοχείον γέμισε άπό νωοί; άπό ί Ο'«η· "« &^ν κρύβο τήν άλήίΗια.
χλεκτούς Σμνρνηού; καί Σιινρνη- «Τδα ϋμορΐΓα καρίτσια! Μά καί πάν
ές κα'ν έν γένει Μικρασιάτε; μιά: τή δικιά μα; τή Σμκρνηά, ποι· έ-
παληό; άρχοντιά; άλλά μιάς άκ>- ν.η μάτια ποϋ σον κλέβονν τή καθ
μη φοεσκάδας στά ό'μορφα πρόσ ■>■ δ'«» *ι' έχε[ στόμα καμωμένο γ'ά
πά των Σμυγνηών δεσποίνων. 'Τ- φΐλιά, δέν είδα πονθενά!
πήρχαν καί ντιάτα, .παιδία καί έγ-' Καί τύ «Σιινονηοτάκι»; οΓ·τι>
νόνια των Σμυρνηών, άληθινι'ι πιά έ'κανε τού; Σμΐ'ρνηοϋς τή: π'
λουλούδια δπα>; έ'ναι καιοό οί Νέ- ρασμένη; ήλ.ικία; νά χοροπηδοΓ'ν
νέδες τους. Έπίσημοι Μικοασια- | στή καρέγλα τού;, μέ τήν ιδία νέ
τίς πλαιβίωναν τόν εΰνενέο"τατο ανικύτητα ποϋ τα τραγονοούσα.·
καί αγαπημένον μα; Πρόεδοο τής την έποχή έκείη στή Σμύρνη ιιιις.
"Ενώσεως Σιινρναίΐ'ΐν κ. Νίκον Κα Καί ή Κάρμεν εκλεΐσε. τό δμοοΐ) ·ι
ραράν μεταξύ των ό.ιοίων ό τ. Δή ποόγραμμα τή; γιορτή; μα; ιιαζϋ
μαΐχο; Νέα; Σμύρνη; κ. Α. Κ,ι- μέ τα παρατεταμένα χ.?ιηοκ.ρ<>ΐή:ια
θύλλος, ό Καθηγητήός τής Παντεί τα γιά την όιιοοαη άπογονο —
ου Σχολή; χ. Έμμ. Μά,ρκογλον.' Σιινηνηοταπονλα κ. Γιολάντα Ντί
ό τ. Γενικάς Διευθυντάς τοΰ Έθ%·ι- Τάσσο _ Αύγερινοΰ.
Πανεπιστημίου των Παρισίων. Δια ου, έκ Κάο; τον Κανχάσου, Πθν-
ποεπής Λικηγόοο; Αθηνών, άπχυ- τιακής καταγοιγής. Πτι·χιοΰχος τί}ς;
ληθ^ί; εϊδικώτρρον ιιέ τα Θέυατα{ Νομ'χής τοϋ 'ΑοστοτΓλείθυ Πανε-
τ,τϋ Διοικητικοΰ Λικαίον. Δΐΐτέλεσε| .-τ.στημ.'ον θεσσαλονίκης. Δικηγό-
'Τ([ηγηΤ)'];; "Εκτακτιι; Καθηγητάς' ς>ο; έγκατασταθεί; καί σταδιοδρο-
κα'ι τρλος Τακτικάς Καθηγητής τού! μ,ήσας είς Βεσσ<ιλονίκην. Δΐΐτελε- Λ;οικητικοΰ Δίκαιον τής Νομικής ! πρ Βονλεΐ'τή; Κιλκίς. Σθεναοός Σχολής τού ΙΙανίπιστηιιίου ΆΘγ|- αγιονιατή; των ποοσιτυγικών δικαί- νών. ιιετέλεσε έπίσης Καθηγητής οιν. τή; Άνωτάτης Ηιοιιηχανική; Σχο Α λή; Πειρα'ή;, νυν δέ όμότιμο; Κα θηγητής ταύτη;. ΜίΤεσχε πολλων μαλόν έφοδιοομόν τής άγορας. Αί λοιπαί οικονομικαί έΕελι'Εεις συνοιιιι7ονται ώς έΕής: — ΔΓ αποφάσεως τής Νομισμα- τικής 'Επιτροπής, ηύΕήθηοαν όπό Τοσοιτπ'δης Μιχαήλ τού Ματθι/ί- 0.50 έως 1% τα έπιτόκια των είς Λαμέρας Ί(ΐ>άννη; τοϋ Κ(ον)τί
νού, έκ Λιβιοίον Μικρά; Άσίας.
Διεθνών Σννεδρίων. Συγγρα(Γ<Ί'Τ Πτνχιοΰχος τή; Ιατοικής .τοϋ Έ- άξιολύγοιν έ.τστημονικών συγγραα Ονικοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών εί- δι/.ίΐθείς εί; τήν Φνματιολογίαν. Ήσχολήθη ιδιαιτέρως μέ τήν ίστο ρίαν τή; Ίατρική; γενόμενο; "Τ¬ ή; τή; Ίατρικής Σχολή; Συγ της "Ο Ποιητή; κ. Απόλλ ων Λεο· τον για ΐκείνη κου θεάτοου καί νυν Πρόεδηο; Μορφο)τικής 'Εταιοίας Έλ-λάδος κ.ι ταρίτης στόν ένθουσιαοιιό Τάσος Αθανασιάδης καί ή κ. ά- την Σολίστ ίΐας, σννέθεσ δελφή τού, ό κ. Μίνως 'Συμεον'- τή στιγιιή, αύτά τό τετράστ χο: δης, ό κ. Βασ. Σα-υοόερας, ή Λ,.- «Ποΰ νά6ρω ίίμνοι·; τα άοχοΰν γΓι γοτρχνι; κ. Ίφιγένεια Χουσοχόο · τή Ντί Τάσσο, κ.ά. Έπίση; παρευρέθη όλον τό Δ, άπύ ποίον ν" άηχίσο) καί ποίον νι'< οικητικόν Σ;«ι6ονλιθΛ· τής Ένώσι>| προτάσσω,
«ς Σμνιρναίων, ό λαογοάίτος τής π' ολες τίς χάρε; τού θεόν πάνιι»
Σμύρνης μας Λογοτέχνης, Κα)»Αι [ της σνγκεντρώνει
τέχνης Συνθέτης ν.αί ίξαίρετος έ
πιστήμοιν Δρ. Δημ. Άρχιγένης, ό(
τ. Γενικάς ΈπιθΓωρητή: ΣτρατοΰΙ
ποΰ' ναι λονλούδι στή μοη<| ή στή Γμ·>νή άηδόνΐ».
Στρατηγά; Βασίλειος Χατζηποο-
δρόμου %α ή στΐΐνγός του, ό τ. Λι
ευθνντής τής Έμπορική; Τραπέ¬
ζης κ. Δημ. Σαίτα; καί ή άδελ.ίΓι']
τον κ. "Ελλη Φραγκοπούλου, ή κ
Μ. Φιοκαέα, ή Άντιπφόεΰρος τή;
'Ενώσεος Νέοιν Έλλήνων· Λογοτε
χνών κ. Καλλιόπη Γρίβα — Κολ ο
πούλου κα·, Σύμβονλος τής Έν-
οεα>; Σιινρναίίον καί ό σύζυγός τη;
Στι'ιν έπιτυχία τή; γ'ηρτης τής
Βασιλόπιττά; ιιας σννέβαλε ι'ίλο τα
Διοικητικόν Συμβούλιον τής Ένώ
σεως Σμυρναίων καγ ΐδίιιις ή άκον
οαστη κ. Μαρία Κκοαντζοπονλου
στήν όποία πρέποΐΎ τα συγχαοτ,-
τήοκλ μας.
Καί τοΰ χρόνον σ' δλου; μας γ Τ
χοιιαι άπ' τή καρδιά μόν.
Νίνα Γιανν((*/ι'δου
μάτων καί μελι,των. "Ετυχε π<>λ-
λ(*ν τιμητικήν διακρίσειον.
Α
Βαλ.σαιιάκης Πάνος τού Άλ.ε-
ίάνδρον, ίκ Κυδωνιών Μικράς Ά-'τοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών,
σία;. 'Λοιστοΰχο; τή; Σχολή; Κο ' γραφεϋς επιστημονικήν
λών Τεχνών τού Πολυτεχνείου τή; καί ιδίως περί τήν Ιστορίαν
Μασσαλίας. Λιετέλεσί Λιευθτ-ντή; ■ Ίατρικής. Νεο')τερο; αδελφάς τού
των Καλλιτεχνικον Έογαστηρίων διακεκριμένου Μαιευτήρος — Γυ-
τή; Λ.Ε. «Κεραμεικό;» καί τοΰ έν, ναικολόγου, αειμνήστου ΓΕΩΡΠ-
Λανοιω τή; Άττική; έογοστασίου ΟΤ ΛΑΜΕΡΑ καί «ός τοΰ πάλαι
κεραμικής «ΑΚΕΛ». Δκιπρεπής ζω' μάγου 'Τφηγητού τοΰ Πανεπιστηαί
γοά'Γθς των "Αθηνών -/.αί ίδίοις "υ έκ. Λιβισίου τή; Μικρά; Άσίας
τή; Κεραμικής τέχνης. Λιατηρπ' ; αειμνήστου Μαιευτήρ; — ΓΐΛ·αι
ϊδιωτικόν Έογαστήριον Κεραμικής., κολόγου ΚΩΝιΣΤΑΝΤΙΝΟΤ ΛΑ-
Μετέσχε πολ,λών Έκθέσιροιν κα: ν,, ΜΕΡΑ.
νεδοίων. Έξέθεσεν πλειστάκις ερ- Άιιαότεροι οί άδελ<(θί ήτοι ΓΕΩΡ γα αυτού είς Λιεθνείς εκθέσει; τίϋν ΓΙΟΣ καί ΙΩΑΝΝΗΣ είργάζον- Παρισίοιν καί των Βρυ1ελλ.ών.. το είς τήν επί τή; όδοΰ Γ' Σεπτϊ "Εργα καί μελέται αυτού έδημοσ- μβρον ιδιόκτητον κλινικήν τού πά ί-ύθϊΐσαν εί; Έλληνικά καί Ξένα πε ι τοό; (ΐύτών, την γνωστήν Μαιευτι οιοδικά. Μέλος τής Δ'ιεθνοΰς Άκ.ι κήν κ<ιί Γνναικολογ κήν Κλινικήν δημία; Κεραμικής. , Αθηνών Κ ΛΑΜΕΡΑ είχον δέ Λ ώς γαμβρόν έπ' άδελιιή, τού δια- Καρασάββας Σεραφείμ τού Παν ποεπη Παθσλόγον Καθηγητήν τελ.ή, έκ Σασραμπόλεως Μικράς ' ΣΠΤΡΙΔΩΝΑ ΠΕΖΟΠΟΤΛΟΝ. Άσίας. ΙΙτιχιοΰχος τή; Νομικής Άντδει^εν τόν λαμπρόν ι4άν αύτοι1 τού Άρ στοτελείου Πανεπκττηιιίοΐ' ι ΚΩΝ ΣΤΑ-ΝΤΙΝΟΝ πτι^ιοΰχ'ΐν βεσσαλονίκης. Λικηγύρο; βεσσα- | τή; Σχολής Έμποοοπλοιάοχων Ί- λονίκης. Δι έτελεσε Λτμιοτικά; Σ .'ιι | θάκης, έργαζόμίνον έν Ελλαδι, βονλ.ο; καί Ποόεδπος τού Ληαοτι- Άπίβίιβσεν κου Συμβουλιον Ηεσαλονΐκη; καΐ' ' Α ΒοΓΑΜ'τι'ι; Κοζάνης. Σηιιηριώτη; Νικόλαος τοϋ V ' ρίδωνος, έκ Σμύρνης. Πτ·χιοΰχο; Παπαδόπονλος Ίοιάννη; τοΰ Παν Πολ.ιτικό; Μηχιινικό; τοΰ Έθνικοί ΠΗΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ Τ9Π0ΥΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ 1ης ΣΕΛ. λ.ου τοΰ Πανιρρον Ναού τής Άνα στάσεως. Πρίν γράτΐίη τό περίφη¬ μον «Όδ-οιπορικόν» της, δεύτερθΛ· μετά τό ΙΤΙΝΕΡΑΡΙΟΤΜ των ΙΙροσχΐ'νητών άπό τής Βορδιγάλον (Μπορντώ) τής Νοτιοδυτικής Γαλ λ!ας την έτους ήδη 33-3 μ.Χ. Μίτά διακόσια πεοίπον έτη(520 —530 μΧ.) Αρχιδιάχονό; της ^ί οδόσιος πιθανώτατα, έκ Βορειον Άφρικής προσκννήσ<ις τα Ιερόν Κονδούκλιον τοϋ Δεσ.-τοτικοΰ Μνή ματος έγραψε ζα^ αύτάς τάς έντυ- πώσεις τού, εί; τό έργον τού «ΔΕ ΣΙΤΟΤ ΤΕΡΡΑΕ ΣΑΝΚΤΑΕ». Συγχρόνοι; σχεδάν έκι>κλοφόρεο
τόάγνίίιστο υ προσκυνητοΰ καί σ'ν
γναφέοις ΜΠΡΕΒΙΑΡΙΟΣ ΝΤΕ
ΓΙΕΡΟΣΟΛΜΑ: Σι-νοψις .ιερί
τής Ίερουσαλ.ήμ». Μικρόν μετ' δ
λίγον (56(>—570 μ.Χ.) ργραψ* σχε
τικώς δ δυτικός εύπατρίδης Κάλ.ν
έκ Πλα^εντίας τής Βοοείου Ιτα¬
λίας Αντώνιος τό «ΙΤΙΝΡΑΡΑ-
ΡΙΟΤΜ - Όδοαορικόν» τού, ά
ποτελοϋν περιγραφήν μιάς .τριοδϊί
άς, άνά τα Πανάγ,α Προσκι·νήί»Λτι
των Άγίων Τό.ιοιν τής Παλαιστί-
νης. Έν μέσο) παλιορκιών, έμχρη
ημών κ(ά θνελλών άναστατώσεων,
τίδν όποίτον θέατρον εγένετο ή Ά
νία Πόλις, καθ1 δλους τοϋς δεκοι
πέντε πρτότους αίώνας τοϋ Χριστ ι
νισμού, ς-θάνομεν ρίς τό έτος 1545
όπότε ό Λγήρως καί άγίας μνήμης
Πατςχάρχης '1εροοχ>λύμο>ν Γερμα-
νό;, άνεκαίνισρ τό ΰποστάν 6λά63ς
, Πανίεοον Κοι·6οΰκλιον τού Ζ(οο£<Ί· χον Τάφοι^ των έπισκενών καί 'υ πρ-επισμών σννρχισίνέντΐιιν καί επ: των μίΐκαριστιον Πατριαρχών Ίί ροσολνμιον Σοχτ-ρονίον Δ. καί θε οφάνους. Είς τάς τελενταίας έπι- σ>Γχ<άς καί βελτιώβεις τοΰ Ίεροδ Κοι<6οιικλ!οιι τού Παναγίου Τάφου ειργάσθησαν Πόντιοι τεχϊται οίκο δόμοι ίκ τή: Ίεοάς Μητροπόλεως Άργχιρονπόλεω; κα; Χαλδ!ας; οί τ ι ν«ς οέν έ&ίχΡηβαν νά ε'ισπράξονν τα όίκαια των κόπον τιον, άφιεθυ'ι ·— αύτά είς τον Πανάγιον Τό καί σείιάσμιο; δγρυπνο; ιιρονρός τοϋ Άγίου Κου&οι-χ·λίο·υ ΙΙατή:.ι Μητροαάνη; ό έκ ΙΙουλαντζάκη; τής Κερασοΰντος τοΰ Πόντον, επί πενήντα ετη Άγιοταφι'της. Μετά, λ.οιπόν, την μεγι'στην τι¬ μήν καί υψηλήν έννοιαν τού Μαχα ρκοτάτον Πατριάρχου ΊεροίΐΓλύ- μιον Κου Κον Βενεδίκτον, λά λ»1 τονργήσω μόνος/ μετά Διαν.όνον, επί τοΰ φρικτού Γαλ.γοθά, μοί έπ? δαψιλεύθη ή εύλογία, μόνος πάλιν καί ιιετά Διακόνου νά λ.ειτοιιργήσω έντώς τού Άγίου Κο>>βοΐ'κλ.!οΐ' άι'
έπ' αυτού τούτου τοΰ ΓΙαναγίοι·
καί Ζωοδόχου άλλά & Ζωοπαροχου
Τάφον τοΰ Σιοτήρος Χριστοϋ!...
Διατρανώ καί άπό τής θέσκος
ιαύότης τήν βαθείαν καί αφατό^'
μόν ευγνωμοσύνην πρός τε τόν Μ»·
καριιότατον Πατριάρχην καί τόν
Γέροντα Άρχιγραμματέα τής Τ.
Σ υνόδο'
σο?.ύμ<υν τελ.ή, έκ Σμύρνης. Λιδάκτωρ τής Ίατρική; Σχολής τοΰ ΙΙανεπιστη μίου τής ΛΗΪ>ν κιιί διπλωμιιτοΰχος
τής Ίατροδικαστικής καί Ψυχια-
τρική; τού αυτού Πανεπιστημίου
είδικενθεϊ; εί; την παθολογίαν
Λιακεκριμένο; ΙΙαθολόγος έγκατίΐ-
σταθίί; εί; Ππραιά.
Λ
Λαμέρα; Γε'όργιο; τού Κιον)νον
έκ Λ.ί,ισίου Μικράς Άσίας. ΙΤτι·χι
οΰχο; τή; Ίατοικής τού Έθνικοΰ
Πανεπιστημίου "Αθηνών μετεκπαι-
δενθείς είς Παρισίονς καί είδικ>ευ
θείς είς τήν Μαιειιτικήν καί Γυναι-
κολογίαν. Διακ*κριμένος Μαιεπήρ
— Γυναΐ/θλύγος Αθηνών καί νίός
τού γνιοστοϋ Μαιευτήρος - Γυναι-
Μετσοβείον ΓΙολυτρχνείου Άθηνώ.·.
Δι^τε^.εσε Προ'ίστάμενος τής
ρεσίας άντισεισμικΛν κατασκΈνών
Πρείιέζης καί Λενκάοο; τού νποητ
γείου Κοινοινικών ΰπηρεσκΰνί 1.938
—40), Ποοϊστάμενος των Τεχνι-
κών 'Τπηοεσιών Λήικον καί Κοινο
τήτοΐκ τού Νομθϋ Ίωαννίντον (1940
—ΙΚ) καί είτα, Μηχανικάς των
Τεχνικών νπηρεσιών Δήμοιν καί
Κοινοτήοη· τοΰ Νομοϋ Άττικίί;.
Παραλ.λήλιος ομο>; ήσχολήθη επι-
τι·χώς μέ την Λογοτ«χνίαν καί τήν
Ποίησιν. Λογοτέχνης καί Ποιητής
δημοσιεύοας άξιολόγον; ποιητικάς
ουνάλλαγμα καταθέσεων Έλλήνων
τού έξωτερικοϋ κα! των ναυτικών.
— Υπεγράφη τό τρίτον πρωτό¬
κολλον μεταΕύ Έλλάδοκ; καί Νο-
τιοσλαυΐαα, τό οποίον προβλέπει,
διά τό τρέχον έτος. ϋψοκ; άνταλ-
Ααγών 150 έκστ. δολλαρίων, δι'
αμφοτέρας τάς χώρας.
— Κυβερνητικόν κλιμάκιον, πε-
ριώδευσε τήν Θεσσαλίαν καί έ£ή·
ταοε τοπικά προβλήματα, είς συγ-
κροτηθείσας συσκέψεις μέ έκπρο-
οώπους των παραγωγικών καί 5λ-
λων τάΕεων.
— Καθωρίσθησαν νέοι όροι χο¬
ρηγήσεως δανείων, διά τήν ναυ-
πήγησιν σκαφών.
— 'Η Νομισματική Έπιτροπή έ-
πέβαλε χρηματικάς κυρώσεις είς
11 έπιχειρήσεις, διά παράβασιν
των κανόνων περί χρηματοδοτήσε-
(00.
— 'Η Όλομέλεια τοΰ Συμβουλί-
ου τής Έπικρατείας, έκαμε δε-
κτάς τάς προοφυγάς ίδιοκτητών
τής άπαλλοτριωθείσης περιοχής
Μεγάρων, δπου έχει προγραμματι-
οθή ή εγκατάστασις τοϋ Γ' διϋλι-
στηρίου.
— Υπό τής Νομισματικής Έπι-
τροπής έΕεδόθη απόφασις, διά τής
οποίας άναπροσαρμόέονται τα έπι-
τόκια διά τήν πληρωμήν τόκων ε¬
πί είσαγωγών, ή ά£ία των οποί¬
ων διακανονίΖεται επί προθεομία.
— Τό υπουργείον Οίκονομικών,
διά τής ύπ' αριθ. 46)28.9.73 κοι-
νοποιηθείσης έγκυκλίου τού, παρέ¬
σχεν όδηγίας διά τήν εφαρμογήν
τοϋ Π.Δ. 88) 73, περί καθορισμοϋ
των συντελεστήν άποσβέσεων των
έπιχειρήσεων.
— Διά νέας συλλογικής συμ¬
βάσεως εργασίας, αύΕάνονται άπό
1ης Ίανουαρίου 1974, τα κατώ-
τατα όρια αποδοχήν των έργατο-
τεχνιτών μετσλλείων καί λιγνιτω-
ρυ^είων. Έπίσης, εκηρύχθησαν
έκτελοσταί αί διαιτητικαί άποφά-
σεις διά των οποίων κοθωρίοθη-
ααν αί άποδοχα'ι των τυπογμάφων
καί λιθογράφων.
— Διπλασιά2ονται τα όρια τής
λόγω ποοοϋ διαφοράς Ορμθδιότη-
τος των Είρηνοδικείων καΐ Μονο-
ιιελών ΠρωτοδικεΙων.
— Κατηρτίσθη σχεδιον Νομοθε-
τικοΰ Διατάγματος, 6ιά τοΰ όποί¬
ου όρίίετοι ότι ή άσκησις τοΰ ναυ-
λουεσίτου, θά έπιτρέπεται μόνον
κατόπιν οχετικής αδείας.
— Παρετάθη μέχρι τέλους τρέ¬
χοντος έτους ή προθεσμία έΕαγω-
γής, άνευ συναλλαγματικών δια
τυπώσεων, δειγμάτων των έγχω-
ρίως παραγομενων φαρμακευτικών
καί καλλυντικών προϊόντων.
— Μέχρι τής 31.12.1974, πά
ρετάθη ή προθεσμία χορηγήσεως
άδειών. διά τήν εισαγωγήν όρύ-
2ης, είδικής έπεεεργασίας.
— Συνήλθε τα Γενικόν Συμβού¬
λιον τού Συνδέσμου Έλλήνων Βιο-
μηχάνων, τό οποίον ήσχολήθη μέ
Θέυατα τοΰ κλάδου.
— Είς συνεδρίασιν τού, τό ΔΣ
τοΰ Έμπορικοϋ Συλλόγου Αθηνών,
συνεζήτησε τα Θέματα των μισθώ
σεων καταστημάτων, τής τηρήσεως
βιβλίων άποθήκης κλπ.
— Ανέλαβε ό νέος διοικητής
τής ΔΕΗ ό κ. Ι. Οίκονομόπουλος,
τακτικάς καθηγητής τής έδμαο
Εκμεταλλεύσεως Μεταλλείων τού
Πολυτεχνείου.
— Ή ΈΘνική ΤράπεΖα τής Ελ¬
λάδος, έθεσεν είς λειτουργίαν ύ-
ποκατάστημα είς Δύσσελδορφ τής
Δυτ_ Γερμανίας.
— Έκομίσθη είς Πειραια, τό
πρώτον φορτίον, έκ 5.000 τόννων
γάλακτος έβαπορέ.
— Συνεχίσθησαν αί γεωτρήσεις
είς τήν βαΚαασίαν περιοχήν θά-
σου διά τήν ανακάλυψιν πετρε-
λαίου. Έ£ άλλου, ήρχισαν αί
γεωτρήσεις είς τήν περιοχήν Νέ¬
ας Καλλικρατείας Χαλκιδικής, διά
τόν αυτόν σκοπόν.
— Άπηλλάγη των καθηκόντων
τού ό γενικάς γραμματεύς τοϋ
ΕΟΤ κ. Νικ. Σακελλαρίδης.
— Εδημοσιεύθη είς τήν "Εφη¬
μερίδα τής Κυβερνήσεως «ΦΕΚ
Α' 20)23.1.74), τό Ν.Δ. 286)74,
διά τού όποίου καταργεϊται τό Α¬
νώτατον Συμβούλιον Δημοοίων 'Υ-
παλλήλων (ΑΣΔΥ).
— Ό Εμπορικάς Σύλλογος Α¬
θηνών, παρέσχεν όδηγίας πρό^ τα
μέλη τού, έν όψει τού 20ημέρου
των έκπτώσεων (1-20 Φεβρουα-
ρίου).
-"
— "Ιδιαιτέρα συναλλακπκή δρα-
στηριότης εσημειώθη επί των με-
τοχικών άΕιών, καθ' όλας τάς συ-
νεδριάσεις τής παρελθούσης εβδο¬
μάδος. Αί τιμαί των μετοχών κα·
τα τάς πρώτας συνεδριάσει, η¬
κολούθησαν όνοδικήν πορείαν, πε¬
ρί τό τέλος όμως τής εβδομάδος
άνεκόπη ή άνοδος αυτή, μέ έλα-
φράς διακυμάνσεις είς τάς τι¬
μάς.
Τό ουναλλαγ^ατικόν,
Λέν ύπάρχει πλέον άμφιβολία δ | Έν όψει των ανωτέρω, ολαι ,
Τ1 τό συναλλαγματ,κόν, άπό πλευ | χώΡα, έχουν άηοδυθή είς μίαν .
ράς έΕοικονομήσεως πόρων διά τήν νευ προηγουμένου προσπάθειαν, 5,ά
πληρωμήν των ηύΕημένων τιμών Ι την έΕασφάλ.σ.ν ουναλλαγματ,κύν
■""ΙΚ—ι—ι-
τοϋ πετρελαίου, κατέστη διεθνί-ς
πρόβλημα, τό οποίον όλαι αί οίκονο
μίαι έπιχειρούν νά έπιλύσουν κατά
τό δοκοϋν, άδιαφοροϋοαι διά τήν
χάραΕιν ένιαίας γραμμής άντιμε
τωπίσεως τού. Άπτόν παράδειγυα
τούτου αποτελεί ή ελευθέρα διακύ
μανσς — κατ' θυσίαν δέ ύποτί
μησις — τοϋ γαλλικοΰ φράγκ^υ,
πρός ενίσχυσιν των έΕαγωγών της,
διά τήν προοπόρισιν συναλ)τος.
Έν προκειμένω, ό Όργανισμός
Οίκονομικής Συνεργασίας κα'ι "Λ
ναπτύΕεως (ΟΟΣΑ ύπολογίΣει, ότι
τα κράτη - μέλη αυτού — κα'ι ε-ί
ναι τα πλέον οικονομικαί προηγμέ
να — κατά τό τρέχον έτος πρόκ^ι
ται νά άντιμετωπίσουν αϋΕησιν 5σ
πανών 50.000 έκατομμυρίων δολ
λαρίων, έναντι τοϋ 1973, διά τό
παρ' αυτών είσαγόμενον πετοέ
λαιον! ΈΕ αυτών, αί Ηνωμεναι
Πολιτειαι ύπολογίζεται ότι Θά κατα
βάλουν τό ποσόν των 10.000 5.·>λ
λαρίων διά τάς είσαγωγάς πετρε
λαίου. Ταϋμα δέ, υπό τήν προϋπόθε
σιν, ότι ή αύξησις τής τιμής τ.ιϋ
πετρελαίου Θά οτοθερ;ποιηθή κπ'ι
:μα
Τής
λ--
κε
πόρων. Ίσχυρόταται οίκονομία,
τεραστία συναλλαγματικά άποθέ
τα. ώς καί αί τής Ιαπωνίαν, τ
Δυτ. Γερμανίας. άλλά καί των ■
νωμένων Πολιτειών, άντιμεταΐΊ|
Ζουν τόν κίνδυνον ά μεταηηδήσο,,ν
είς τήν κατηγορίαν των χωρών Ί^
έΜειμματικά ίσοΖύγια, μέ
τάς έκ τούτων δραματικάς
πείας είς τήν παγκόσμιον οίκονο
μίαν Ι
Άλλ' έκτός τούτων, ή μετσ({1ο
ρά ενός τόσον τεραστίου όγκου
φαλαίου δολλαρίων άπό τάς
ναλωτρίας χώρας, δημιουργΐϊ
ράστια προβλήματα, 6ν μή καί άδιέ
Εοδον είς τό διεθνές νομιομαΤ|
κόνκαθεστώς. Προβλέπεται, ότι Τή
πετρελαιοπαραγωγά κράτη τοϋ Π<;ρ σικοϋ Κόλπου, θά κατέχουν, κπτή τό 1980, τα 67% των παγκόσμιον άποθεμάτων συναλλάγματος! Σ,,γ κεκριμένως, περί τό τέλος τής πά ρούσης δεκαετίας. τα έν λόγω >φά
τη θά κατέχουν 280 δισεκατ δολ¬
λαρίων, επί συνόλου παγκοομίων ά
ποθεμότων 400 δισεκ. δολλαρίιον.
Τοιουτοτρόπως, ή Άραβική Μέοη
τε
πετρελαίου Θά οοθρηή
οί αποστολαί ύγρών καυσίμων Θά [ Ανατολή Θά καταστή ό ρυθμιστικό
έπανέλθουν είς τα φυσιολογικά ι"·π| παράγων είς τάς διεθνείς νομισμα
πεδα
τικάς
Μ2ΑΝΝΟΓ Α. ΒΒΡ5ΑΪΔ0Ϊ — Τβξιάρχου ΠΑ.
ΔΑΐΑΚΗΣ^πίΝΑΘΣ
Πλήρ.ης περιγραφή τΐ^ς έπι*τ)ς μάχης τί)ς Πίνβου μ«τι
έξιοΐορή&ίως δλοχλή^ου τοθ ΐΜλέμου 1943-41,
Η ΒΟΤΑΝΙΚΗ
<τυλ»λογά; Μέλος τής Έθνίκης Έταιρείας Έλλήνιον Λογοτεχνων. Τυγχάνε,ι πολύγλωσ- κολόγου καί Κλινικάρχου Αθηνών (όδό; Γ' Σεπτέμβριον), αειμνή¬ στου ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΤ ΛΑΜΕ¬ ΡΑ 'Τ'ρηγητοϋ τού Πανεπιστη^ΐι- ου Αθηνών. Άνέδειξεν τήν έκλί- κτήν θνγατέρα αυτού ΕΤΘΑΛΙΑΝ πτνχ.οΰχον τή; Ίατρ,κή; τού Πά-1 κηγόρος έκ Χαλδίας τοϋ Πόντου. νεπιστηιιίον Αθηνών καί ΙΙαιδία- τοον έγκατασταθεϊσαν εί; Ο{«άσι / κτοιν των Ήνιομένων Πολιτειών. σο;. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Α. ΘΕΟΔΩΡΙ ΔΗΣ Ίατρός, έκ ΝαΖλή Μικράο Άσίας. ΣΩΚΡΑΤΗΣ Α. ΚΛΑΔΑΣ Δι- Άπ*6ίθ)σεν· Εΰγενίδη; Γεώργιο;, έκ Σμύρ¬ νης. Πτι-χιούχο; τή; Ίατρικής τού Εθνικον Πανεπιστημίου Άθηνίίν εδικευθε^ς είς την Παθολογίαν. Πό θολόγος Αθηνών ίγ/ατ<ισταθε1ς ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ Είς τα ύπ' αριθ. 2240 άπό 26ης ΊανοΐΗΐρίου 1974 φύλλον τής Έ- (Τημερίδος μας ανεγράφη: Κουβουλίδου "Ελένη — Παρα- σκει<οπούλο>', έκ Σουρμένοιν τοΰ
Πόντον κτλ. άντί τοϋ όρθοΰ:
Κανσουξίδου Ελένη Παρασκ.Ρνο
πονλ.ον, έν. Σονρμένωυ τού Πόν-
τπυ κτλ.
τού Πατριαρχείον Ίερο-
Σί6ασμ<ο')τατον Αρχκ,ι'- σκοπον Κον Βασίλειον, θά περιγρο ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΔΑΝΕΙΑΚΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΔΙ' ΙΔΡΥΣΙΝ ΒΙΟΜΗΧ»ΑΝΙΑΣ ΤΣΙΜΕΝΤΟΥ Διά κοινής αποφάσεως των ύ- πουργών Συντονισμοΰ Οίκονομικών καί Βιομηχανιας (ΦΕΚ 50 Β'), τρο ποποιεϊται προηγουμένη τοιαύτη, ά φορώοα είς τήν υπό τοϋ κ. Γ. τα τής Όλοννκτίον Άγρνπνίας ' Κουμαντόρου εισαγωγήν κεφαλαί καί ίερουργίας μου έντάς τού Κου ών δι" ίδρυσιν βιομηχανίαν Τσιμέν βονκλίον, οπόθεν άναβλ.ύ^ει διά μέ σου των αιώνιον καί μεταδίδεται άδιακρίτιο; τό άνέσπϊρον Φώ; τοΰ Άναστάντο; Χριστοΰ, τό κατανγό Ι ζον τόν Έλληνοχριστιανικόν μο;| τού. Διά τής τροποποιηθείσης όπο φάσεως, προβλέπεται ή υπό τοϋ ανωτέρω είσαγωγή δανειακών κε ποσοΰ ϋφους 32 έκατομ πολιτισμόν. ( ΣΐΛ'εχίϊετα.) ΕΛΗΞΕΝ Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΤΝΕ. ΛΕΤΣΙΣ ΤΗΣ ΙΙΑΣΕΓΕΣ "Εληξαν αί εργασίαι τή; Γενικής Σι·νελεύσ·:ως των μελΛν τής Παν ελληνίοΐ' Σ·νομοβποδίας Ένιόσ,-- ιον Γίωργικών ΣΐΛΐεταιριομώΛ· (ΠΑ ΣΕΓΕΣ) μέ Ίην έγκρισιν τού προ υπολογισιιοώ 1374 κα', τήν λ.ήτ|ι/ άποςράσεονν επί διαφό<)ΐι)ν θεμάτι-■·,·. ΠΡΟΣΤΙΜΟΝ .250.000 ΔΡΧ. μάς άφηγήθη ό ααλιός' μένον. 'Τπό τού λιμεναρχείον Λαυρίου επεβλήθη πρόστιμον 250.000 όοαχ. είς τόκυπριακό ν φορτηγόν «Μαρ- γαρίτα ΙΙ>, «διότι ήτο «τερψορτω-
ί μυρίων δολλαρίων, διά τήν Ιδρυσιν
είς τόν Νομόν Λακωνίας ή Φω<ί δος ή Αίτωλοοκαρνανίας, συγκρο τήματος παραγωγής τσιμέντου έ τησίας δυνσμικότητος 1 έκατομμυ ρίου τόννων ΝΕΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΛΙΕΤΘΤΝ- ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Δι' αποφάσεως τού ΰπουργού των Οίκονομικών ετοποθετήθη ώς γθ'ΐκός διενθΐ"ντής Φορολογίας ,Ί κ. Παναγιώτης Ζακύπουλο;. Έ; αλλου. δι' ετέρω άπο(τάσεο)ν, άν·ί- τέθΓσαν καθήκοντα άναπληρωτ 3ΰ. 76 ΑΝΕΡΓΟΙ ΕΙΣ ΣΧΟΛΑΣ ΤΟΤ ΟΑΕΔ Έκ τού Όργανισμοΰ Άπασχο λήσεως Εργατικόν Δνναμικοϋ άνε κοινώθη ότι θά έ.τιλεγοΰν, μέσω των ΰπηοεσιών αυτού, 70 άνεογυι προκειμένον νά τύχονν επιγελμαη κης καταρτίσεως εί; διαφόρους τε- χν κάς σχολάς. Οί {<ποψή(τιοι των ανωτέρω σχο λώ" πρέπει νά κέκτηνται άπολ.υτη ρίου δημοτικοΰ σχολείοι» καί «Γναι ήλικίας 18—46 έτιον. ΤΩΝ Ιην Φε(·υοι<α<Ηου καί ώοαν 10 π.μ. άοχίνθ ί έ σι'αι τοΰ προγράμματος ΜΕΤΕΚΙ [ ΑΙΔΕΤ Σ ΕΙ Σ ΓΕΩΙΙΟΝΩΧ Την Δευτέραν ύ αί έρνα μετεκποι- δεύσεο); γ«ι)πύνων τοΰ ύποτ>ογείου
Γει,νργίας. επί θειιάτοη' ποιοτικοΰ
έλέγχου έπεξειργασμένων 5ε-νδροκη
πευτικών προϊόντων
Αί εργασίαι τοΰ προγράμματο;
θά γίνουν είς τήν αίθουσαν διαλέ-
ξεων τοΰ ΚΕΠΕ (Ίπποκοάτοτ·; 22)
ΕΞΛΓΩΓΗ ΙΙΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ
ΕΙΣ ΣΟΒΙΕΤ. ΕΝΩΣΙΝ
Κατά τό τελευταίον έξαήμ.ερον,
ΰ διευθυντού τής Γενικης, εξήχθησαν έκ τού λ.ιμένος Ποεβέ-
Δϊευθύνσεως Φοοολογίας, εί; τού; ζης 2.300 τόνΎοι πορτοκαλίΐ'ΐν διά
κ.κ θεοιό.ρτιν Βαϊάκαν καί Επ.- την Σοβιετικήν "Ενωσιν, συνολι-
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ 1ης ΣΕΛ.
τέ.ρο>ς ό ελληνικάς, έπίστευαν είς
ιδιαιτέρας τινάς θΐραπευτικά;, μα,
γικά; καί μυστηριώδει; άκόμη καί
άποδοτικάς τής ζιοής είς άποθανόν
Τας, ίδότητα; των βοτάνων.
Κατά τήν παράδοσιν καθ' ήν ή
κόρη βασιλέω; τινό;, άποθανόντ»;
τοϋ συζύγου της, έφόνευσε τόν δ
(ριν όστις μετέβη είς τό μνήμα τοο
μέ τόν σκοπόν νά καταφάγη τού;
οφθαλμούς τοΰ νεκρόν.
Τότ» συνηθροισθησαν δλ.α τα άλ-
λα φίδια καί' έκλαιαν τάν χαμόν
τού όμοφύλον των, εο>; δτου κά-
ποιο άπό αΰτα τα προέτρεψε ν* ά-
τού; θρήνου; καί νά επ -
θέσουν επί τοΰ πτώματο; αΰτοΰ ώ
οισμένην βοτάνην ήτι; πράγματι
κοαισθεϊσα υπό των δφεο>ν καί ε¬
πιτεθείσα επί τοΰ φονευθέντος τόν
άνέστησεν.
'Η βασιλόπαι; τοιοΐ'τοτρόπω·; ΰ-
πηκλέψασα τό θαυματουογόν μυ¬
στικόν, έχρησιμο.ιοίησε την ίδιότη
τα τή; βοτάνης -/αί επί τοΰ θανύν
το; συζύγου της μέ άποτέλεσμα
τήν άνάστασιν καί τούτου.
Τήν πίστιν πεοί τής υπό των ."5-
φειον κατοχή; τού μυστικοΰ των
διαφόρων Ίδιοτήτίον των βοτάνιον
ααίνεται καί ή υπό των άρχαί.ον
σνίΤχέ-τισις των όφεων πρός τόν
θεόν τής Ίατρικής Άσκλτμυόν
τοθ όποίου καί τα ίε<>όν σύμβολον
ήτο ό δφις, καθώς καί ή είς τα
έρπετά ταύτα άποδιδομένη σοΓρί(·.
Οί δφεις, όξυδερκή ζώα, δΐίτη-
ροΰντο είς τα Άσκληπεΐα έπειδή
έ.τστεύετο ότι ώς ούτοι άπεκδνόμε-
νοι τό δέρμα αυτών νεάζονσιν, όν
τω καί ό θεό; Άσκληπιό;,
πτιον τάς νόσους, τού; άσθενοϋν-
τας νεάζοντας ένδΐίκννεν.
Κατ' "Τγϊνον, τα φάρμακον τής
ιΐνΐ.«τάσεως των νε,κρήν έξέμαθεν
ούτος παρ' δφεως, όν έτρόνενσε κ ιΐ
δν έξήγειρον έτερος όφις προσελ.-
θών, τή έπικονρεία βοτάνης, ήν
έπ' αυτού έπέθηκεν. Τίιν αυτήν βο
τάνην μίτιιχειρισθείς ό Άσκιληπιά;
άνέστησε καί τύν Γλαΰκον
Έποόκε.το νά καή τό πτώαια της
καί είχεν ήδη τεθή επί τή; πυράς
Τό περιέβαλλον αί φλόγί; δταν
κατέφθασε ν ό Απόλλων καί άπ·'·
σπασεν άπό τα σπλάχνα τή; άπί-
στου μητρό; τό τέκνον τού (ή ό
Έομή; τή .ιαρΛκλήσει τού διάνοι-
ξεν τήν κοιλίαν αυτής) (πς.ί>τον
ίχνος Καισαρικής τομής).
Τό παιδί τό έφερεν είς τό Πή-
λιον, τό παρέδίοσεν είς τον Κέν-
ταυρον Χείρωνα.
Ούτος άνατρέφε* τούτον καί έ-
δίδασκεν μ*τά τοΰ Απόλλωνος τΐ,ν
ιατρικήν, ούτος κατέστη έξοχος ΐα-
τρός, δέν περιορίζεται δμω: νά θε
ραπεΰη μόνον τοϋς άσθενεϊς, άλλά
έφάρμοζε καί ΐγχειρήσεις,
εις έν.-
τω-
ού; άκόμη.
Ό Ζ·?ύς, δταν εμαθε πώς ό Άσ
κλ.ηπιός άνέστησε πλούσιον νεκρόν,
άπό τήν νπερβολ κήν του αγάπην
πρό; τόν χρυσόν καί άγανακ.τισμέ-
νος τόν κεραννοβολεϊ.
Ό Απόλλων λυπηθείς πολ.ύ διά
τόν θάνατον τού υιού τού, είς
δίκησιν τότκ το^εύει καΐ θανα ..
νει ό Απόλλων τονς κατασκευασθή*
τα; τόν κεραΐΛ'άν κύκλ.οιπα; καί
έγκαταλ.ίίπει επί μακρόν τύν "Ο¬
λύμπου
Ε. ΣΤΜΕΩΝΙΔΗΣ
ΕΟΡΤΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΣΤΙΑΝ
Ν. ΣΜΤΡΝΗΣ
Ή Έστία Νέα; Σμύρνη; καί 'ι
Μοοφιυτικά; ΣύλΛογος Όμηοειά-
δων καί Κεντριάδων επί τή όνομα
σία τού Α' Γνμνασίον θηλέο>ν Νέ
άς Σμύρνης είς «ΟΜΗΡΕΙΟΝ»
•/.αί τού Β' τοιούτου είς «ΚΕΝΤΡΙ
είς
ΚΟΝ» ώργάνΐοσαν ειδι
η
κήν τελετήν
την 31^ν Ιανουάριον ημέραν Πέα
πτην καί ώραν 7.30 μ.μ. έν τή α'
θούση τελετών τού Μεγάοου τής
Έστίας Νέα; Σμύρνη;.
Κατ
χνης
αυτήν ωμίλησαν ό Λογοτε-
! Ί(ΤΤορ;ν.ός τής Σ
τού Μίνωος.
Ό Άσκληπιός ήτο νίός τού Ά
πόλλωνος καί τής Κορωνίδος. Ή
Κί>;>ωνίς, έγκυος ούσα ήράσθη "Ιπ
Χνο; ήγεμονόπαιδος θεσσαλ.οΰ καί
καταδ-οθείσης τής άπκττίας ταν
της υπό τού ύπηθέτον τοΰ Απόλ¬
λωνος, καί τοΰ κόρακος,τ ήν «έν
χονεύει διά τής αδελφής αύτοΓ·
Άρτέμιδος, τάν δέ κόρακα
νιον Ι ρειου κα
ΑΣ διά
"εις τον
τό Ιστορικόν τού Όμη
τού Κεντρικόν Παοθε,α
Σμύρνης ν.αί ά επ. Γ,,
; κ. ΜΑΡΙΝΟΣ ΞΗΓΕ
τάς προστάτου; έντυπο')-
< , εκ τής επισκέψεως τού ή δηυπαρχοντο; έν Σμύρνη ΚίνΤηιη κου ΙΙαρθεναγωγείου Την τελετήν έπλα,σί,,,σε ή ,, 0«.»δ.ατοΰ-Ομηαείο1.ΑΊνμνί;σίο,, θη/.ων .Νέας Σμι'-ρνη; νπο τ·Λ δ.ε,^-σ,ν τή; Καθηγητρ,'α; „ ^ Λ'Τ)ς Δεϊμέζη. " " (Συνέχεια έκ πίΌηγουμένον) Δι' δ, προτείγω ίίπω; απονεμη¬ θή αύτω τό Χρνσοΰν Άριστείον Άν'δρείας. Έν Αθήναις τή 28 Αύγουστον 1942. Ό Λιοιχητής τοΰ Άποσπάσματος Πίνδου Δαβάκη; Κωνσταντίνος Σ υνταγματάρχης Ή Ι Μεραρχία οΰδόλιο; έλαβεν ΰπ,' όψει τάς ΰποβληθείσας προτα σ«ις τοΰ Άποσπάσματος ΠίνδθΜ, άγνωστον διά ποίαν αιτίαν... Καί θά παρέμενον έσαεί άφα- νείς οί πρωταγοη'ΐσταί τής Επο- ποιΐα; έκείνης, εάν δέν έμερίμνα ό Σι«νταγαατάρχης Δαβάκη;, μετά τήν άνάορωσίν τού, διά τήν έκ νέ ου σύνταξιν προτάσεων ηθικήν ά. μοιβών των καί τήν υποβολήν αυ¬ τών δι' άλλ.η; όδοΰ πλέον, ήτοι διτ τοΰ Β' Σώματος Στρατόν, υφ' ό ύπήχθη ή Ι Μεραρχία, κα', διά τού Τμήματο; Στρατιά; Αυτικής Μα- κεδονίας. Διά τό άτομον του, ό Συνταγμιι τάρ^χης Δαβάκη; έθεώοει άπρεπές καί κατώτΐρον τή; υπέροχον δράσ·1 ως καί τής θυσίας τον νά ζητήση ηθικήν τίνα αμοιβήν. Δέν τόν έλη σιιόνησαν δμως δύο τίμιοι στρατ ώ ται. οί όποίοι μέ στοργήν καί έκτί- σιν παρηκολούθουν τούς έθνικούς τον αγώνας είς τήν Πίνδον: ό Στρατηγός Πιτσίκας Ίωάντης, Δι οικητής τού Τμήματος Στρ^ιτιάς Δυτικής Μακεδονίας, καί ό Επιτι- λ.άρχης τού Σ υνταγματάρχης Πε- ^ικοΰ Γειυργούλης Σπύρ. Καί, πρός μεγάλην απογοήτευ¬ σιν των έσκεμμένως άγνοησάντοιν τα Άπόσπασμα Πίνδου καί τόν ή- οωικόν τού Διοικητήν, έκοιναποηι- θη ένκαίρω; ή κατιοτέρω Ήμει,η- σία Διαταγή τοϋ Τμήματος Στρα- τιάς Δυτ κης Μακίδονίας: ΤΜΗΜΑ ΣΤΡΑΤΙΑ Σ ΔΤΤΙ. ΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΙΙΡΟΣ^ΗΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΓΗ Σ 8-11-40. Τό Άπάσπασμα Πίνδου τοΰ Σ ·ν ταγματάρχου Δαβάκη Κωνστ.( δί χθέν επίθεσιν τήν 28, 29 καί 30 "Οκτώβριον 1940 υπό έξαπλασίίην έκλε-κτών εχθρικήν δννάμεων, υπό συνθήκας κλ'αατολογικάς δυσμενι. στάτας, μέ έ/άχιστον ΙΙυοοβηλικόν, άνεπαρκή πυηομαχικά, έκράτησεν άαι·ντικόν άγώνα επί τριήμερον, ι ναγκασθέν ν ά σνμπτυχθή. Τήν 31ην Όχτ(ο6ρίον, μετά τί,ν άφιξιν ενός Τάγματος ένισχύσεον-, προέβη είς σΰντομον άναδιοργάνη). σιν τοϋ Άποσπάσματος, κα' τήν Ιην τοϋ μηνός (ΝΌίμβρ'ίον) έξετό ξενσεν άντεπίθεσιν θαρραλέαν καί όρμητικήν, διαρκέσασαν επί τρ.ή- μερον. Επί τής μιάς κατενθύνίτεως,τής /.αί «ποΐ'δαιοτέρ(ΐς, πρός Φούρκα — Ταιιποϋρι, ετέθη επί κεφαλής αυ¬ τάς ούτο; ό Σννταγματάρχης Δα. βάκη; Κωνστα., και', μετά τοιήμτ- ρον σκληοάν μάχην, κατέλαβε τόν Προφήτην Ήλίαν Φοι'ιρκο;, άναΤρέ ψα; τόν εχθρόν, σι.λλαβών'αίχμαλώ τους, την σημαίαν τοΰ 8ου Σνντά γματο; 'Λλπιν.στών καί άπειρον {, λικόν. Κατά την γ*νοιιένην άντεπίθε σιν τής 2«ν Νοεμβριού υπό τού ίχ θροΰ κατά τού Πί.οηήτου Ήλί« Φουρκα;% ό Σηταγματ(·ηχτ). Δη. (ιακης, ενρισκύμε.νο; είς ν τοί , άψη,ί(7,ν το;,. κ,ν0<_ νο,.ς ενθαηο,',,ων τηίΐί Πτο<ιτ[^ τη: Π..ωτη; Γραμμή;, ίτραυματί. (Τση σοβαρο,;. Τόν Συνταγματάρχην τούτον Δι κην Κ-,.νστ., διά τά: . πρα?π;, π,10Τρίν0) 6ιά Ι. ΙΙΠ'ΣΙΚΛΣ Ό Τ ^ντισΤ<.>άτηγο;
0 Τ"^-ά,χης ι. κ!ρα6ία.
μετά τόν πόλεμον τής Άλβανίι·.-
καί τήν άδόκητον νπο&βνλοχην τή;
Ελλάδος είς τούς Γερμανούς, άε
χώρηοεν είς Αίγυπτον, δπον, άα,οΰ
πας>έσχε πολντίμονς {ιπηρεσίας δ',Ί
τήν άνασνγκρότηην τοΰ Έλληνι-
κοΰ Στρατοϋ, ανέλαβε τήν διοίχη
σιν τοΰ Ι Τάγματος τής
III
Όη-ι
νής Ταξιαρχίας. 'Η νεοσύστιιτο;
αϋτη Μονάς απεστάλη τό Θγοο;
τοΰ 1943 είς Ιταλίαν, ταχθεϊσιι ί'
πό τήν 8ην Αγγλικήν Στν»ατιάν,
συμμετέσχε δέ είς τοϋς σκληοοτ,ι-
του; άγώνα; πού διεξήχθησαν ϊΊ;
την βορε,ιοανατολικήν Ιταλίαν ν.ο
τα των Γερμανίαν κα» έδόξασ* τα
Έλληνικά δπλα.
Έκεί ό Ταγματάρχη; Καραόία;
διεκ.ρίθη κα', πάλιν ώς ικανωτάτη;
καί γενναϊος ήγήτιυρ. προταθεί; νά
προαχθή επ' άνδραγαθία, δευτέραί
ηδη φοράν μετά τήν πρότασιν τοι
Λαβάκη. Μετά τήν επιστροφήν τοΐ'
είς τήν έλ.ίυθεριυθεϊσαν Έλλάόα.
έλαβε γνώσιν τής παρούσης σΐ'γ-
γραφής καί είχε τήν καλωσύνην νι'ι
γράψη τα ακτωτέρω έν σχέσει πρό:
τήν μάχην τής Πίνδον.
«ΕΝΕΡΓΕΙΑΙ ΣΤΝΤΑΓΜΑΤΑΡ-
ΧΟΤ ΔΑΒΑΚΗ.
30 καί 31 ^Οκτώβριον .
Ταχεϊα άνασνγκρότησις. Είς
την πλατείαν Έπταχο>οίον σι·νεκέν
τροσε τονς Γριιγάδας. "Ωργάνοσ^
τοεϊς Λόχον; Πεζικοΰ καΐ Λόχον
Πολνβόλιον, μέ τούς όποίους Γξί.
τόξευσε τήν άντεπίθεσιν, κυρ.'ο:
πρός Τομποϋρι, καί έμάντο,ίορ
τού; Ίταλούς.
"Ωρας ολοκλήρου; ωμίλει πό·»:
τους στρατΐϋ'ιτα; καί τού κατοί'/.ινς
έπαθε άπό φαουγγίτιδα, άλλά έν.·
ΐ|τύχ(ονε τού; πάντας καί έθα,ιι ·
τούργησεν. ΤΗτο μεγάλη ψυχή ί'Λι
δέ πνοήν «ϊςτ ά άψι·χα. "Οποίος
δέν τόν είδε εί; κρισίμους στιγιιάς
εκεϊνος δέν γνορίζει ουτε μποοπ
νά αντιληφθή τό μεγαλείον τί,:
ψυχής κα! τάν αφθαστον ήρωϊσιιώ'
τοϋ Δαβάκη.
"Ημουν πλέον Έπιτελάρχης τοι1
καί τόν είδον πολύ κοντά καί Τι)λ
έθαύμασα.
Ε[μαι ό συ/νΐχιστής τ<"ΰ άγίινος ιιετά τόν θανάσιμον τραυματιομον τον δπω; μέ έδίδα^ε, έσυνέ/ΐ"'ι είς τήν Πίνδον, άλλά καί μέχίΚ ! ταλίας εφθασα, άκολονθών τό ή»- γμα τον. Είς Ρίμινι καί Πιστύν·" καί Ροι<6ίκ(»να ένίκησα άκολονθώ» τό δόγμα τον». 4.) ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΤ ΑΠΟΣΙΙΑ Σ ΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΤ Τό Άπόσπασμα Πίνδον, ι1?ΓΙ τόν τρανματισμόν τοΰ Στ»νταγιι«- τάρχον Δαβάκη καί τήν αναχώρη¬ σιν τοΰ Ταγματάρχον Καραβίη, έ· π/α<ο"ε πλέον νά υφίσταται υπό την όνομασίαν του αύτην, τήν ό--το.«1' έδ»5ασεν. Απέμεινεν απλώς τ» ·'' η·" Σύνταγμα Πεζικοΰ, τήν δ:οι;"' σιν τοϋ όποίου άνέλαβεν ό Άντι (τυνατγματάρχης Κετσέας θεμΐο1 ■ κλης. Άλλ' ή όνομασία δέν .-ταίζίΐ "λ' νένα ρόλον, όπως καί «ΤΟ ΡΛ-° ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΠΑΠΠΑ Διότι, καί («ό την ξηράν έκείνη1 άριθμητικήν όνοιιασίαν τοτ·, τι» ■' όν Σύνταγμα περιελάμβανε τ01'- ποοταγωνιστάς τού Έλί.ην°ΪΤα';" κου πολέμου, τα φρόνημα τών °' ποίοιν ε'χε χαλνβδώσει ή πνο'1 τ"' Συνταγματάρχου Δαβάκη. Κα1, οίίτω, συναντώμεν τόν Μ«·'-' τιον τοΰ 1941 τό 51 όν Σύντ εί; την ώχυρωμένην Τοΰ Σπί - Καμαοάτί, λικώς τού ίίρου; Τοίμπεσίνβ. *ντο" τή; Άλβανίας. 'Εκεϊ έφθασε, *«χ^ πιν νικηφόρων άγώνοιν τής Λί λάσεως, ετίμησε δέ άλλην μί«ν α'^ οάν τα Έλληνικά δπλα, σι-ντθ'1* τάς τρομακτικάς έπ'θ·ε;σεις τ(ι>ν ' ^
Ταλών εΐί τα περιώννμα χηΙ'^Ι*"-
731 καί 717, 5.-Κ · δΐρΕήχθησαν κ-
τα την έαρινήν ίτίΐλικήν^ άντε.τ '
σιν άληθιϊς γιγαντομαχίαΐ·
ίζτβ'