193581

ΑΝ8ΒΑΙ?ΓΒΤ0Σ ΕΒΔ0ΜΑΔ1Α1Α ΙΙΟΛ "-Τ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΑ03ΟΓΙΚΗ —
ΚΗ ΚΚί
ΗΒ9-ΦΠΊΚ0Ν ΣΓΜΦΕΡΟΝΤ-Ν
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
Σάββατον 9 Μαρτίου 1974 Έτος 48ον - Αριθ. Φύλλου 2246 - ΤΙΜΙί ΦΪΆΛΟΓ ΔΡΧ. 1-60. ΙΔΙΟΚΤΗΤΑΙΣ - 3ΚΔΟΤΗΣ — ΔϋΤθΤΝΤΗΏ! ΓτΤ~^ΒΟΣ Σ-ΚΡΑΈΗΣ ΧΑ?. ΣΠ?Δ1ίΙΔ_Ε— ΑΘΗΝΑΙ — ΤΒΑ. 3229.708 — Ερα?εΙε.: 1β>—ι
ΜΙΑ ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΣ
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ
(Άπό τόχ: δημοσιοϋπαλληλικάς άναμνήοειο μου)
Υπό ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ
όμεθα είς τόν μήνα Ό-ι — ΚαποϋτοΠ! μού όπήντηΜαν
βριον τού έτους 1942, τότε πού καί οί δυό μαΖί.
, ο· ραγκόσμιος Πόλεμος εύμί- Ι — Καιιοϋτο; είπα καί έγώ καί
το είς τό πλέον κρίσιμον οη δέν μτιοροΰσα νά ουνεχίοω. "Ηξε
μΐίον
κα'ι αμφότερα τα έμπόλείΐα
των
ρα την έρμηνείαν τής λέξεως. "Ωσ
τε: τό ταξείδι ήτανε άκρως επι
κίνδυνον: Ή λέΕις εσήμαινε «Κα
ταοτροφή» — «πνιγμός» — «οκοτω
μός· — «άφανιομός» καί όλα τα πά
κράτη, εϊχανε διαθέσει τάς μέγα
λυτέροο δυνάμεις των είς όλας
έκδηλώοεις των δυνατοτήτων
διά την επίτευξιν τής νίκης.
Ο άνατρέχων σήμερον διά τού Ιρεμφερή. Έμεινα έμβρόντητοα Ή
παρόντος τήν χρονικήν εκείνην πε
ρίοδον έξετέλει Υπηρεσίαν είς ιά
ΕΕωτερικά Ίατρεϊα τού Ίπποκρα-
τείου Νοσοκομείου Άμπελοκήπων
άπεσποσμένος, διά τόν λόγον
ή περιφέρεια είς την οποίον
ύππρετοΰσε ώς Διευθυντής Έθν.
Οίκοτροφείου είς Άνστ. Μακεδονί
όν είχε καταληφθή υπο των Γερ-
μονών. οΐτινες την εϊχανε παραχ|}
ρήσει
προσωρινώς είς τούς Συμ
αειμνηστος γυναίκο μου παρακο-
λουθοϋσε άπό μακοαά ι ήν ουνομιλί
αν καί όταν άπεμακρύνθπσαν οί Γερ
μανοί μέ ηρώτησεν.
— Τί οοϋ έλεναν οί Γερμανοί;
— Μοϋ είπαν ότι θά περάσωμεν
είς την Κρήτην θαυυάοια. Καί ό¬
τι θά κάμωμεν ένα ώραιότατον τα-
ξεϊδΐ.
Ιμάχους των Βουλγάρους κα'ι ώς ή¬
το επόμενον άπασαι αί Έλληνικαί
Υπηρεσίαι εϊχανε έκδιωχθεϊ έκ
των μερών έκείνων. είς τα όποία
ήοαν έγκατεοτημένοι Βούλγαροι έ-
λαίω των Γερμανών. Ως ήτο φυοι
κόν δέν ήμην ουδόλως εύχαριστη
μένος διά τήν υπηρεσίαν πού έΕε
τέλουν καί διότι ή Ύπηρεσία ήτανε
ίένη πρός την είδικότητό μου, άλ
λά καί διότι ώς παιδαγωγός άνε2ή
τουν υπηρεσίαν είς τήν όποιαν εί¬
χον ταχθή παρά των αρμοδίων τοϋ
ύπουργείου Κοιν. 'Υπηρεσιών.
Εύτυχώς ή εύκαιρίο τής έγκα-
ταλείψεως τής υπηρεσίας πού έξε
τέλουν παρουσιάσθηκε όλως άπρο
οδοκήτως. Συνάδελφος κου ύπη-
ρετών είς τήν Κρήτην εζήτησεν
μετάθεσιν είς τό υπουργείον λόγω
οοβαρωτάτης ασθενείας τής συΖύ-
γου τού. Ερωτηθείς 6ν έπεθύμουν
τόν άντικαταοτήσω μετά σκέ¬
ψιν καί συνεννόησιν μετά τής άει
μνήστου ουΖύγου καί των τέκνων
μόν κα'ι κατόπιν συΖητήσεων κατέ
ληΕ,α είς τήν απόφασιν νά άποδε-
χθώ τήν υπόδειξιν τής Υπηρεσίας
μολονότι καί ή Ύπηρεσία δέν ήτο
πολύ πρόθυμος είς τήν άνάθεσιν,
τής έντολής διά τόν λόγον ότι ή-
μουν άρχηγός τετραμελοϋς οικογε¬
νείας καί ή μετάβασις είς τήν κε
θέσιν λίον έπικίνδυνος λό
γω των πολεμικών γεγονότων.
Επρόκειτο διά τήν άντικατάστα
σιν τοϋ αειμνήστου Αθαν. Μαγαρά
κη ύπηρετούντος είς τό Έθν. Όρ
ιρανοτροφεϊον Άρρ. Χανίων.
Ή διά θαλάσσης μετάβασις
προβληματική καί διεξήγετο κατά
διαστήματα καί κατόπιν σχετικής
διαταγής τής Άνωτάτης Στρατιω
τικής Γερμανικής Διοικήσεως Α¬
θηνών μετά σύμφωνον έγκρισιν τού
Ανωτάτου Άρχηγοϋ τοΰ Φρουρίου
Κρήτης πού ήτανε Στρατηγός. Τό¬
τε ύπηρέτει ό Μπρόγερ.
Τό Προϊστάμενον υπουργείον
ου, προέβη είς τάς καταλλήλους
ενεργείας, διά τήν χορήγησιν, τής
αδείας. Μετά τρίμηνον, άφ' ότου
ε»ϋ ανεκοινώθη ή τοποθέτηοις μου
Κρήτην εδόθη παρά των άρ-
μοδίου Στρατ. Γερμ. Άρχών ή α¬
δεία
Τό Ύπουργεϊο μοϋ έκοινοποίη
οεν την έγγραφον διαταγήν κα'ι έ-
Υώ έφρόντισα τήν εξεύρεσιν των
μέοων τής μεταβάσεώς μου. Την έ-
ΓοΧήν εκείνην, ή έπικοινωνϊα με
το τϊΰ Κρήτης εγένετο διά μικρών
μικροτάτου τοννάΖ καί
ανιϊ καταβολής ώς ναύλου μέγα
*Ου ΧΡηματικοϋ ποαοϋ. Ένθυμοΰ
ότι έξησφάλισα τήν μετάβασιν
ΤΓΚ οικογενείας μου καταβαλών,
τούς Άδελφούς Πετροχείλου
εκ Χανίων δραχμάς εκατόν όγδο
ρίσθη ήμέρα αναχωρήσεως έκ
ή 27η Όκτωβρίου τοϋ
Έτσι ήσύχαοε άπό τήν ανησυ¬
χίαν της. Δέν έδωοε άλλην συνέ¬
χειαν. Συγκατένευσε έΕαπατηθεϊσα
καί άναχωρήσαμεν διά τό ταξειδι
τοϋ θανάτου, όπως έγώ υονολογοϋ
σα σιγανά σιγανά. Εύτυχώς τό τα
ξεϊδι διήρκεσε τέοσαρες ήμέρες
καί έγώ έν τώ μεταξύ καί κατά
τό διόστημα αύτό έγώ άπό τήν άγω
νίαν μου μέχρι νά φθάσωμεν στά
Χανιά έβγαλα οσπρες τρίχες στά
μουστάκια μου κα'ι οτά γένια μου.
Είχαμεν εύτυχώς καλή συντροφιά
περ'ι τριάκοντα πρόσωπα. Όλοι ά¬
πό τα Χανιά. Γυναίκες κα'ι ανδρες
άπολυμένοι άπό τόν στρατόν.
Την πρώτην νύχτα τό πλοιάριον
μέ μιά μηχανή ταχύτητος πέντε
(5) μιλλίων τήν ώραν προσήγγιζε
είς τόν Πόρον. Την αύγήν τής 28ης
Όκτωβρίου ανεχώρησε καί έφθασε
περί τάς απογευματινάς ώρας είς
τόν Γέρακα νοτίως τοϋ Γυθείου είς
τήν Πελοπόνησσον. Ό Γέρακας εί¬
νε χωρίον μικρότοτον παραθαλάο
οίον καί έναντι τής Κρήτης. Έχεϊ
βγήκαμεν κα'ι άγοράσαμεν αύγά
βρασμένα καί ένα μπουκάλι -<ρα οί. Τό μεσονύκτιον τής 29ης Ό κτωβοίου κα'ι καθ' όλην τήν διάρ κειαν τής ημέρας πλέοντεο έφθά σαυεν έξω των Χανίων. Αί Λιυενι καί Αρχαί δέν μάς έπέτρεψαν νά είοέλθωμεν είς τόν λιμένα Χά./: ών, διατάξαντες τόν καπετάνιον νά οδηγήση τό πλοιάριον είς τό ξερονήσι Θεοδωροϋ πού άπεϊχε των Χανίων 5 — 6 χιλιόμετρα πρός διο- νυκτέρευσιν καί τήν πρωϊαν τής 30ής Όκτωθρίου νά μάς έπαναφέ- ρη είς τόν Λιμένα των Χανίων. Είμεθα καί πάλιν τυχεροί διότι τό εσπέρας τής 29ης Όκτωβριου διεξήχθη ή πλέον μεγάλη άεροπορι κή έπιδρομή τώ· Άγγλων έναντι όν τοϋ άεροδρομίου Μάλεμε πού κατείχετο υπό των Γερμανών, καί παρ' όλους τούς βομοαρδιαμούς καί τίς φωτοβολίδες πού τό με τέβαλλον τό Μάλεμκ φωτεινότατον εμείς μέ φόβον παρακολουθούθ3· μέν αύτό τό πανδαιμόνιον άφωνοι καί έντρομοι. Αυτήν τήν εσπέραν άρχιΖε στήν Αίγυπτον ή μάχη τής Έρήμου, τοϋ Έλ - Άλαμέϊν καί οί Άγγλοι έπεθύμουν νά έξουδετερώ σουν τό μόνον αεροδρόμιον πού ε χε τότε ή Κρήτη. Όταν έξημέρωσεν ή 30ή Όκτω βρίου ανεχώρησε τό πλοιάριον άπό τό ξερονήσι κα'ι περ'ι τήν 10ην π μ. άπεβιβάσθημεν είς τήν προ<υ τοϋ λιμένος Χανίων. "Υπο στάντες τήν ύγειονομικήν εξέτα¬ σιν υπό των Γερμανών ιατρών άφέ θημεν έλεύθεροι δοξάΖοντες τόν Μεναλοδύναμον πού μάς έπροστά τευσεν κατά σκανδαλώδη τρόπον άπό τοΰς ποικιλωνύμους κινδύνους πού διετρέξαμεν κατά τήν διάρκε αν τοϋ πολυημέρου ταξειδίου μας Δέν υπορεϊ κανείς νά ©αντασθή (180.000). |πόσΐι μεγάλη υπήρΕε ή ύποδοχή πού ,γο Άπό τό νέο βιβλίο τής ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑ'ΤΣΚΑΚΗ: «ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ. ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΣΤβ ΜΟΣΧΘΝΗΣΙ Ο ΝΑΟΣ ΤΗ Σ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Οί Νησιωτες ήτανε άνθρωποι μέ άνεπτυγμένο τό θρησκευτικό συναί σθημα. Σόν θαλαασινοί, πού πάλευ αν πολύ μέ τόν ανεμο, τό κϋμα καί τό κίνδυνο εϊχανε βαθιά πίοτη στή θεϊκή δύναμη, πού τούς έσω£ε πάν τα άπό την άρπαγή των λυΰσασμέ ών οτοιχείων. Την Παναγία, τό Χριστό, κα'ι τό μεγάλο θαλαοσινό Αη Νικόλα καλούσαν σέ κάθε δύ σκολη στιγμή τής Ζωής των. Διηγόν ουοαν γιά «θαυματα χειροπιαστά*- καί γιά θεϊκή έπέμβαση όταν ηη ρακαλούσαν στήν άνάγκη τους άπό Ό παλιός παλμός δέν άτόνισε, πάλλίΐ άκόμα μέσα στό αίμα των καινούριων άνθρώπων. Όνόματα άλλά&υν, έποχές μεταβάλλονται Στό βάθος όλα είναι παραδομένα καί φυλαγμένα στό πολύτιμο καοε τάκι τό μαλαματένιο τής ψυχής ιοϋ άνθρώπου. τοϋ έλληνικοϋ άνθρώ- ,ιου. "Ετσι οί σημερινο'ι Έκατονή- σιοι, οί Νησιωτες, οί Μοσχονησιώ τες έχτισαν τίς έκκλησίες τους. Κα'ι πρώτα άς άρχίσουμε άπό τό ναό τής Κερά Δέσποινας, τόν πιό λαμπρό, τόν πιό μεγόλο, όπιος άρ καθαρή καρδιά. 'Εδώ οί άπλοϊκοί ] μό£ει καί στή σειρά. Μέ την έκκλη αύτοι ανθρωποι μοιάΖουν μέ τούς θεοοεβικούς έκείνους προγόνους των πάνω σ' αύτά τα χώματα πού περιγράφει ό "Ομηρος μέ τίς πλα τιές καί άριστοτεχνικές τού γρο- φές. «Αθηνά γαλανομάτα οκέπασε τό παιδί μου — Παναγιά μου Μεγαλο μάτα ρίξε τή σκέπη Σου πάνω στό γυιόκα μου, πού θαλασσοδέρνεται», παρακαλοϋσε έκείνη ή μάνα τοθ Ομήρου όπως παρακαλοϋοε κι >·:■
κεϊνη τού Νησιώτη. ·Δία, πού οη
κώνεις τα σύννεφα, πόψε την όρ
γή σου καί μή μέ καταποντίσεις —
Θεέ μου παντοδύναμε μή μέ άφή-
οεις άπροοτάτευτο μέσα στό μπορί
νι». Τα ιδία συναισθήματα, ο'. Ίδιες
παρακληθείς μέ δλλα λόγια.
Π' αύτό καί οί Νησιωτες εϊχονΓ
στήοει μεγάλες έκκλησίες, όπως ε;
κείνοι οί παλιο'ι συμπστριώτες τους
ρϊχνε στήσει έκεϊ απάνω σ' αύτά τα
νηοιά τούς ναούς τοϋ Εκάτου τού
Απόλλωνα, τοϋ θεοϋ τοϋ φωτός
καί τοϋ τραγοδιοϋ καί τής 'Εκάτπ.-
τής θεδς Άρτεμης τής πσρθένοτ;
κυνηγού, τής θεός τής άπαλής ό-
σημένιας λάμψης τής αδελφής τόπ
Απόλλωνα. Δύο άδέλφια πηγϊ,ς
φωτός καί χαράς είχανε έκεϊ του<; ναούς των κατοικήαει, έχπβμη^ν- τας έκεΐ πάνω άπό τα κεφάλια των κατοίκων των Έκατονήσων γιά θρη σκευτική τους άγαλλίαση τό θεϊκό τους φώς καί τή λόμψη τους. Δέν μποροϋσαν λοπιόν νά ύστρ ρήσουν οί όπόγονοι. "Εοτησαν κι αύτοι τούς ναούς μέ τα ιδία συνά' σθήματα μέ μόνο την άλλαγή των είδωλολατρικών όνομάτων καί θεο τήτων οέ χριστιανικές θεότητες και άγιωσύνες. Ό ναός τής Έκάτης έγινε ναός τής Παναγίας Παρθέ- νου καί τό ίερό τοϋ Άπόλλωνο, ναός τοϋ άη-Δημήτρη, ή τοϋ Άη- Γιώργη τοϋ λε6έντη καθαλλάρη, ό¬ πως ήτανε έκεϊνος ό λαμπράς Φοϊ 6ος πού μέ τό άρμα τού διέτρε χε τίς στράτες τοϋ ούρανοΰ, αίθε ροβάμων. ΓΑΥΠΤλ ΚλΙ λΡΙΙΤΕΚΤΟΙΙΚλ ΙλΤΜλΤλ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΠΥ ΚΏΣΜΏΥ Τοδ Γ?νμαν·οΒ Καθηγητού Δρος ΑΛΦΟΝΣΟΤ ΧΑΙΛΜΑΝ μετά¬ φρασις ΒΑΣ. ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΤ Ε' χε τοποθετηθή στήν εϊσοδο τού λι- Κοτά τό 408 μ.Χ. καταστράφηκε μένος τής Ρόδου κσ1 εκρατούσε κατά την πυρκαϊά τοϋ ναού τού στό χέρι φανό. Φαίνεται ότι τότε ι Διός, στήν Όλυμπία ένα άληθινό τό λιμάνι τής Ρόδου ήτο στρογγυ θαϋμα τής αρχαιότητος, τό γιγαν- λό καί στήν εϊσοδό τού είχαν κατα ι τιαίο άγαλμα τού Διός. Τό σγαλ οκευασθεϊ δύο παραλληλόγραμμες μ·α αύτό μέ την βόσι επί τής οποίας βάσεις. επάνω στίς άποϊες έστηρί εστηρίζετο, είχεν ϋψος 40 — 50 πό Ζοντο τα πόδια τοϋ κολοσσού. Οί δών καί έφθανε σχεδόν μέχρι τής βάσεις αύτές πιθανόν νά έφβρΓν όροφής τοϋ ναού πού είχεν ϋψος . οτό πλευρό των πού έβλεπε πρός σία της Παναγίας τής Μοοχονηοιώ τιοας, όπως ήτανε γνωοτή σέ όλη την Ανατολή γιά την όμορφιά της, τή χαρή της καί τα θαύματά της. Ποίος ξέρει άν επάνω στόν ϊ διο λόφο δέν ύπήρχε ό ναός κό- ποίας θεάς! Οί άρχαϊοι Έλληνες διάλεγαν πάντα μέ μ·εγάλη προσο χή καί μέ έκλεπτυσμένο α"ιαθι)ΐη περιβάλλοντος τούς τόπους, πού έχτιίαν τβύς ναούς καί τα ίερά των. Καί δέν ξέρουμε άν κάτω ά πό τα πόδια τής Παναγίας δέν δρίοκονται τα πελεκημένα μάρμο ρα τοϋ ναοϋ μιάς άρχαίας θεάς. Ή θεότητα των θεών ή τοϋ θεοϋ καί ή εκάστοτε πίατη παραμένουν πάν τα τα ιδία συναισθήμ·ατα, άφοθ καί ή ψυχή τοϋ άνθρώπου είναι πάντα Ιδία σφθορη κα'ι αίώνια. Πάνω λοιπόν σ' αύτό τό ώραϊο ψήλωμα, πού βλέπει άπό τα τέσ οερα σημάδια τοϋ όρίΖοντα τή θά- στιέκει έπιβλητικός ό μέγα λοπρεπής ναός τής Παναγίας, άφιε ρωμένος στό θάνατό της. Γιορτά Ζει ή πιό σωστά γιόρταΖε, τό με γάλο πανανατολικό πανηγύρι της στίς 15 Αύγουατου. Είναι λυπηρό καί σπαραχτικό νά γράφουμε σή μερά τό παρωχημένο «γιόρταΖε.. Μά ή έλπίδο δέν φεύγει άπό την καρδιά μας πώς μιά μερά — οί μ-έρες τοϋ Θεοϋ δέν σώΖονται — θά μποροϋμε νά γράφουμε όλα αύ¬ τά καί στό παρόν. Σήμερα πάρη γοριόμαοτε μέ τό πικρό τραγούδι: Μην κλαϊς Κερά μας Παναγιά Μο- σχονησιώτισα Σάν θά γυρίσουμε καμμιά φορό Πάλι μαρμαροσκαλιΰμένη έκκλησιό Θά χτίσουμε γιά Σένα Θά κουβαλήσουμε στόν ώμο μας τίς Γίέτρες. Φλουριά θε νά κρεμάοουμε στό τέμ πλο σου Καμπάνες χάλκινες βαριές νά τρα- γουδοϋν άπ' τό ψηλό καμπαναριό τή δόξα Σου. (ΣυνεχίΖεται) 18 μ. Ό φειδίας παρουθίασε τόν θεόν μέ καθαρόν χρυσόν καί μέ έ- Χεφαντοστοΰν, νά κάθεται επάνω στόν θρόνο καί νά κροτή στό δε- ξί χέρι μιά θεά νίκης καί στό όρι στερο πολύτιμο σκήπτρο, επάνω οτό οποίον έκαθόταν ένας άετός. "Ενα χρυσό στεφάνι άπό κλαδί έ- ληας, τό σύμβολον των όλυμπιανι κων έοτόλιΖε την κεφαλή τού. Ό θρόνος τού άατραφτε άπό χρυοό ■ καί μάρμαρο, άπό έβενο καί έλαφαν τοστοϋν καί ήτο διακοομημένος μέ την θάλασαα την έπιγραφή, ή μέν πρός τα άριστερά ώς πρός τόν εί σερχόμενον «Χαρής ό Λίνδιος» κοί στήν δεΕιά «μαθητής τοϋ Λυοίππου έποίεΐ'. τα πλοϊα έπερνοϋσαν άνε- τα κάτω άπό τα πελώρια σκέλη τοϋ κολοσσοϋ. Σχεδόν επί χίλια έτη, μετά την κατακρήμνιαιν άπό αει- σμόν τοϋ Κολοοσοϋ, τα τεραστία συντρίμματά τού, παρέμειναν μέσα οτό νερό. Αργότερα οί "Αραβες τα άνέλκυσαν καί έπούλησαν τα μπρούντΖινα αύτά κομμάτια σέ έμπο ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΥΠΕΡ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ έκ προηγούμενον) ρνοντας άπό τόν λόγο της τα Η ΟΜΙΛΙΛ ΤΟΤ κ. ΤΣΑΚΩΝΑ καϊα διδάγματα ά όο Ανελθών ό 'Τπονογός Πολιτ:- σέ θεμελια στέοεα την καινονρν α σιιοΰ καί Επ στημώπ κ. Δημ. Τβι ζωή μ«ξ· Μίσα δμος στήν όχλο- ζωνας είς *ό Βήμα εξεφώνησε 6οή των σνντ>ημάτων καί την διο
χον νθνΠ()Τ·τ'ο(') έιιτινΐνοΥΐέ^Όν λ ό- ΰίΐοοίΐ των ψνχοτν^ ο /.ογο^ 1»
γ0ν: Μικρασιατικής <τνμ<Γορά; χιν'δννϊύ- Κί·ο;ο, ΆκαδΓμπϊκοί καί Κ<ιθτΓ €ΐ νά ήχήση άναπάντητος. Οί πε- γηταί, Κί?ιοι 'Εκαοόσωποι τή; ριο^οίες ποΰ χάθηκαν, <κ ξωές ποΰ Οϊκονομία: ν.αί τή; Λιοικ.ήβεο»;, θι«σιάσβ~ί«ν, τα ίστορ κά άποθέ- Κυςίες, Δεσποινίδε; καί Κνοιοι, ματτι -τοί· μένανε άστεγα, αρχιβαν Στόν λ ιΐίνα τή; ΣμύρΛη; τό νά γίνωνται παλιά ίστορία, γιιτί 1922 ί>Η έγο>·νε ιιόν'ον βονλιάξε' οί "Ελληνε; άεί παϊδί; κτϊζονν κά
τα καράβια μ«ς, άλλά έχονμε 6ου θε ττοοά την ζωή Τ3ν; άπό τίρ άο
λιάξει καί τί; προσδοκίες μας, καί χή άδιαο,ορώντα; γιά τα λιθάνΐα
ενα καράΓπ μέ δνό ώ; τοεϊ; χιλιά ποΰ θά μ.-κοοϋίκιν νό. ποοοπηρι-
5ες άνθοώ.το.; κα.:απλ.ρει στόν /.ι- σθοίν άπό την σννεδτ>τοίτσίη·5η
ιιρ· α τοϋ Πειοα'ώς. Καί δέν ΰπάρ- τή; ίστορικής τονς ποοίίας.
χε, στότν λ'μένα τού Πειραιώς ου- ' Μέσα στήν πβρίία έτούτη ύπάο
τε Τελωνεΐο, όντε Τελώνης, οδτε χούν κο.τάσματα μεγίστης δννάμ*
πθ.ηηγός. Τό πλήρωμα εχ*ι ίπαν'α ως καί άξίας. "Ένα άνάμεσα <τ στΐιτι'ιστι. Ή κομμοννιστική άνταρ αΰτά ε&να, κ.αί ή Μικνασ'.α^κτι "ι εΓναι μία πραγματικότης ιί ταστςοτρή, τό μήν·μά τη; &ζο ___ιίδες των ά^ωαατικών εχονν καί καθη·ρό πρέπει νά τό εχοιιΐϊ Β'/^ανιουή, ή κν-6έονησις τοϋ Γοί άδιάκοπα στό νοΰ μ«ι: άν είναι νά Ζωγραφιστές μορφές καί πλαστικές ρο ό οποίος μέ αύτά έφόρτωσε παραστάσεις θεών. Τό δγαλμα αύ τό καί ό ναός τοϋ Διός ήτο τό έθνι κόν ιερόν τοϋ έλληνικοϋ λεοϋ. Ώς θαϋμα τοϋ άρχαίου κόσμου 900 καμήλες. Σάν ένστο θαϋμα τής άρχαιό τητος θεωρεϊτο ό περιώνυμος φω- τεινός πυργος, πού κατασκεύασε ό εθεωρείτο άλλοτε καί τό ϋψους 44 · διάσημος άρχιτέκτιον Σώστρατος σί έΒ«ι ΐινιβθή, ή έης <ναςή πολ.
έχ, χ χημ
.ιροσκαιρα μ:ά κ<6έρνησις ή ση. "Αν είνα. άλήβΐΐα .· ή ήί δέ έ πολ. σ8ή .ιροσκαιρα μ ρης ή η ^ κν6έονησι; Καλογεοοποΰλον. Καΐ τ./.ή ήγεσία δέν ποέ.τε· ινα έχη μνή α.·ιύ τήν' οκ?α έκείνη ό Νικόλαος ; μη σι-νηιβθΓαατική, άλλο τόσο €( Στοάτος, 'Τπουογός τή ςπεσμέ- 1 ναι Αλήβεια πώς οί λαοί δέν λη- ης κυθερνήσειος τού Γούναοη, ν-ά σμονοΰχε όπο>ς κ«ί νάναι ό Έλλη-
ί έ ΰ Ο
ης κυθερήσς οη, μ
ν*ΐ μιά πλαστοπροσίο.τεία, άοπάζει | νισμάς εχασε τίς έστ«ς ποΰ κΟΛ·>
τό άμάςι τού ■Τπο,-
έπιθλητικό τέθριππο άρμα μέ τα νι- °τ|ου α"τού έονου πού κατασκεύα
. .. - ,. .> σε καί έχοντος έξ άλλου πεποίθη
γοντιαια αα^ματα τού Μαυσώλου ...
τό 283 π.Χ. επί της βασίλειος τού
Πτολεμαίου τοϋ Φιλάδελφου, στή
νήσο Φάρο πρό τής ΆλεΕάνδρειας
Είχε κατασκευασθή όλόκληρος άπό
μάρμαρο μέ 8 όρόφους καί είχεν ύ
ψος 160 ιατρών. Άπό τό ϋψθί
έκεϊνο έλαμπεν όλόγυρα καί ήτο ό-
ρατόο είς θαλάσσιον απόστασιν 55
χιλιουέτρων. Ό άρχιτέκτα)ν Σώ¬
στρατος έΦΐλοδόξηοε νά μή μεί-
νουν είς τούς μεταγενεστέρους ά
γνωστα τό όνομά τού καϊ ή
Οια.ιι,Ηΐγματενθω. "Αν*ι6αίινει πα-
-.10 στό κα·ρά6 καί τοϋς λέγει την
έκείνη νά καταθέσετε τα δ.τ'.ο
παϊονετε Απολυτήρια. Μι6
γή άπό τοϋς έπαν'αστατήσαν-
ια; μέσα λέγει^ δχι σύντροίροι θά
μάς άιτοπλίση. "Ενα χαστοΰκι δι
νει Λ δήθε ποωθυποιιργός τής
Ελλάδος. Ό κ.αθέναο πηγαίνει
καί παίρνει τό άπολιτήο'.ό τον.
θΌς άπεκόπηκε άπότομα άπό τόν
καθιερομενο Άνατολ'κομεσογε^-
κό Τον ,τερίγΐ'οο καί βοέθηκε μπρο
στά σέ εντελώς νέον; ίβτοοικούς
δρο^ς πρός τοΰς όποίοτ'ς
ρ
χο>ρίς χρονοτριβή νά προσαρμοσθή
γιά :νά έπιβιώση.
Ή Έλλάδα άφοΰ έχαβε τίς «ιε
ρισσότερες θέσεις τίς όποϊε; προ
ην α μέν ούς κατείχ* (Ττόν Άνατολι
Όμιλιατοϋ Δρ. Πολυχρ. Ένεπ€κίδη
ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΒΙΕΝΝΗΣ
Τής ουνεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Την 4ην τρέχ. στίς 8 ή ώρα τό υπέρ τής Μικράς Άσίας». Καί πρό
1942.
Αποχαιρετίσαμεν μέ κλάμματα
01 ^έ μεγάλην συγκίνησιν τούς
ΠυΥΥενεϊς, άδελφούς κα'ι φίλους,
έκαμαμεν τόν σταύρον μας καί κο
τΠλθαμεν είς τόν Λιμένα τοϋ Πει
Ραιιος
0 πλοιάριον ήτο έλλιμενισμέ-
ν°ν έναντι τοϋ τότε ώρολογίου κά
1 τοϋ όποίου ήτο έν μεγάλο
κ°<ΐ>ενεϊον καί άνω ήτανε έοτεγα-
υενον Τ5 Δημαρχείον Πειραιώς
όλων των ύπηρεσιών τού.
: ενώπιον μου παρουσιά-
'°ν δύο Γερυανοΐ στρατιώται
ίλικίας καί είς άπταιοτον
ηνιι<ήν γλώσσαν μοΰ άπηύθη- ' Τ|:>·ν κάτωθι ερώτησιν.
~~ Δική σας είνε αυτή ή οί
έλλι
- Μάλ
- Ποΰ
ιοτα, ΰπηντηυα.
πηγαίνεΓε; μέ ήρώτησαν.
έτύχομεν ολοι οί έπιβάται έκ με-
ρους φίλων, συγγενών καί γνω¬
στήν έν Χανιίοις κα'ι έν συνεχείυ
τής φιλοξενίας. Ή φιλοξενία των
Κρητών είναι παροιμιώδης.
Οί ύποδεχόμενοι τούς συγγενς:ϊο
των εϊχανε νά τούς ιδούν πολλά
χρόνια. Τούς ύπεδέχοντο κα'ι τούς
κατεφίλουν μέ άλαλαγμούς.
Έμένα, καί την οικογένειαν Η°υ
τό προσωπικόν τής Υπηρεσίας μοί)
καί οί γνωστοί κα'ι πατριώται μου
δέν ρ.Εευραν πώς νά μάς προοφω-
βράδυ, έγινε, είς την μεγάλην αϊ
θουσαν διαλέξεων τής Άρχαιολογι-
κής Έταιρίας, όμιλία τοϋ κ. Πολυ
χρόνη Κ. Ένεπεκίδη, καθηγητού
τού Πανεπιστημίου Βιέννης, μέ θέ-
μα:
«Άγνωστες πηγές τής ιστορίας
τοϋ Μικρασιατικοϋ Έλληνισμοϋ
1&Ο8-1918». Πηγές παρμένες ά¬
πό τα όρχεϊα τοϋ ύπουργείου Έξω
τερικών τής Αύστροουγγαοίας.
Ό κ. Ένεπεκίδης ειδικώς ήρθε
άπό την Βιέννην κατόπιν προσ¬
κλήσεως τής Ενώσεως ζ'μυρναί-
ων, γιά νά μάς μιλήση γιά τίς ό-
γνωστες πηγές τής ΐστορίας τοϋ
Μικρασιατικοϋ Έλληνισμοϋ. Πρά-
γματι ήταν μιά όμιλία έξαίρετη καί
γΐΛ3τι ό ύπΐέροχος όμιλητής μάς
γνώρισε άγνωσεα πηγές τοϋ Μικρά
οιατικοϋ Έλληνομοϋ.
Ό Πρόεδρος τής Ενώσεως
Σμυρναίων κ. Νϊκος Καραράς προ
λόγιοε.
Πολύς έκλεκτός κόσμος πάρη
κολούθησε την εξαιρετικήν αυτήν
όμιλίαν καί όλοι έφυγαν κατεν-
θουσιοσμένοι άπό αύτά πού έμαθον
άπό τόν κ. Ένεπεκίδην. Ή μεγά¬
λη αϊθουσα αυτή ήταν άσφυκτικά
γεμάτη, καθώς καϊ τό ύπερώον της.
Πολλοί ήσαν όρθιοι.
Παρευρέθησαν: ό κ. Δημ. Τσά-
κωνας,, ύπουργός Επιστήμων καί
Πολιτισμοϋ, ό τ. ύπουργός κ. Χρή-
στος Σολομωνίδης, ό άντιπρόσω
πολύ ένδιαφέρουσα γιά μάς τούς πος ύπουργείου Εξωτερικών Έλ-
Έλληνας γιοτϊ άκόμη μιά φορά λάδος καί Διευθυντής επί των
μάθαμε τα σχέδια των άλλοθρή- Τουρκικών Ύποθέσεων κ. Κ. Γού
σκων φίλων μας: Γάλλων. Ίταλών Ιναρης, ό Πρόξενος τής Τουρκίος
καί ιδίως Γερμανών. ΌΑοι ξέρα κ. ΚιρατΖή, ό άντιπρόσωπος τοϋ
με τόν ρόλο πού έπαιξε ή Γερμα Μακαριώτατου Άρχιεπιοκόπου Άβ*
νία άπ' τόν πρώτο παγκόομιο πόλε- νών καί Πάσης Ελλάδος, ο οποίος
μο, μά τώρα μάθαμε καί λεπ'τομέ είναι κα'ι άπό τό Ίκόνιον, έκπρό-
ρειες, προόρι2ε. ό ΚάϊΖερ την ά- [ σωποι σωματείων, ό τ. Δήμαρχος
δελφή τού τή Σόφια αύτοκρότει λ'έας Σμύρνης κ. Καρύλλος, ό κ.
ρα τού ΒυΖαντίου!... νι' αύτό κΓ Π. ΧαλδέΖος, πρόεδρος Έστίας Νέ
καί τής Άρτεμιοίας. Τό ίωνικοϋ ρυ-
θμοϋ οϊκοδόμημα αύτό κτίσθηκε ά
πό τοΰς άρχιτέκτονας Σάτυρον κα'ι
Πυθέα καί διακοσμήθηκε άπό 4
γλϋπτες όπό τούς όποίους ό περι-
φημότερος ήτο ό Σκόπας. Τό έρ¬
γον αύτό είχε διατηρηθή μέχρι τοϋ
δωδεκάτου οίώνος μ.Χ. καί κατέρ
ρευσαν άπό σεισμό κατά τόν έπό
μενον αίώνα. Μέ τα λείψανα τοϋ
άριοτουργήματος τούτου τής αρχαί
άς έλληνικής τέχνης, οί Ίωαννϊτες
ππότες κατασκεύαααν τό 1522 υ.
Χ. τό Τδρυμα τοϋ τάγματός των.
Τό γιγαντιαϊο άλλοτε άγαλμα, ό
Κολοσσό τής Ρόδου» υπήρξε τό
μεγαλύτερο γλυπτικό έργο τής όο
χαιότητος τό έγκρέίμισε. Ήταν
δγαλμα τοϋ θεοϋ Ηλίου. 34 μέ-
τρων ϋψους άπό χυτό μπροϋντΖο,
έπιχρισμένο εσωτερικώς. Είχε κα
τασκευασθή υπό τού γλύπτου Χαρή,
τό έτος 290 π.Χ., άπό τα λά
φυρα τα όποϊα έγκατέλειψεν ό Δή
μήτριος ό Πολιορκητής, μετά την
λύσιν τής πολιορκίας τής νήσου. Εί
σιν στήν αίωνιότπτα τοϋ έργου τού,
έσμίλευοε τό όνομά τού οτήν πέ-
τρινπ βάσι τοϋ Φάοου, την οποίαν
έκάλυψε μέ άμμοκονίαι;σ καί επά¬
νω σ' αύτό έσκάλισε τό όνουα τού
βασιλικοΰ ίδρυτοϋ, γνωρίζοντας ό¬
τι μέ την πάροδον τοϋ χρόνου τό
άμμοκονίαμα θά θρυμματίΖοταν καί
θά έπρόθαλλε όδιάφθορο τό ίδικό
τού όνομα. Άλλά οί έλπίδες τοϋ φι
λόδοξου άρχιτέκτονος δέν πραγμ'α
τοποιηθήκαν διότι καί αύτό τό θαυ
μαστό έργο, μέ την σειράν τού,
όπως καί τα άλλα άρχιτεκτονικα
κοί γλυπτικά θαύματα τής άρχαιό
τητος, πλήν των πυραμίδων, ένας
δυνατάς σε»μός τό κατακρήμνισε
κα'ι τα λείψανα τού ποτέ πιά δέν
6ρεθήκαν.
Τό έννέα αύτά θαύματα ιτόϋ άρ
χαίου κόσμου τα έξεπέρασε πρό
πολλοϋ ή σημερινή τεχνική μέ θαυ
μαστά έργα της. Καϊ όμως είναι
αμφίβολον εάν κσνένα άπό τα εκ
πληκτικά έργα τής σύγχρονης έπο
χής, θά έχη την μακράν 2ωήν των
χιλιετηρίδων πού έχουν οί πυραμί
δες τής Αιγυπτου. ·.· - -■
ΤΕΛΟΣ
ΦΙΑΙΠΠΘΣ ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ Ο ΑΠΛΟΣ ΛΑΙΚΑΛΘΣ
ΚΑΙ ΜΕΓΑΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ
'Τπό τού κ. ΓΕΩΡΓΙΟΤ ΚΟΤΚΙ ΔΗ (ΝΕΑΠΟΛΙΓΟΤ)
ΤΕΤΑΡΠΉ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΙΖ'
αωοξ' Μαίου ζ'
1877 Μαΐου 5
Τοίς έντίμοις Κυρίοις
Ίωάννη καί Κωνοταντίνω έφέντη
Γ. Βαϊάναις
τες νά όλολύΖωμεν έπ' αλλήλους.
Πώς έγνώφυσεν έν όργή ό Κύ-
ριος την θυγατέρα Σιών κατέρρι
φεν έξ ούρανοϋ, ώς γήν δόξοαμα
Ίσραήλ καί άνήψεν έν Ίακώβ ώς
πϋρ φλογός καί κατέφαγε πάντο
τα κύκλω καί ούκ έμνήσθη άπό πό
Ή κς!σ:μη στιγατι είχε σι·ντελεσβή κομεσογε·ακο χώοο επρ*πε να γν-
δλ.οι άπολϋονται. Καί δΤί>επε νά
ς τον ΓοτΛ'αοη
καί έ.τρεπε νά τονορίκισθοΰν οί 6
ρέι|>η καί έξαονραλίση μιά νέα γε
οπολιτική ίσοοφοπία στήν' κρίσιμη
διοσταύςωση των 3 ήπειρον καί
χοΛΐτικοί άδρες καί αν δέν νπήρ| τοΰ διεθνούς άντ αγων. σμόν ποΰ
χαν αύτοι έποεπε λ ά ενρεθοΰν άλ¬
λαι γιά νά νπάρςη ή πειθαρχία
στήν έν'ότητα τοΰ "Εθνονς καί στή
σι·ν£!δησι τοΰ Κράτους. Αέν ΰπάο-
χονν π; ά /.ιποτάν.τε; μίτά τάν τού
φεκισμό των Β/ καί δέν υπάρχη
πλέον τό οίκαδε Ό Πάγκαλος στοί
6ει τό μονστάκι τού καΐ συγν.ροτεΐ
την στρατιά τον "Ε6ροτ· καί οαο ή
σ;ρατιά τοϋ "Εβροτ.· είναι δι·νατή
τόσο ή μοίρα τής Ελλάδος δέν
μποοίϊ πιά νά διακυβεύεται. "Εχο^'
με κάνε, πολλοΰς δρκάρικους λό-
γους 25η; Μάρτιον, έχοιιμ-ε καΛει
λίγον; δεκάρικον; τής Μικρασιατι
κης κΓΐταστροφής καΐ δέν εχο>μ·ε
άκόμη σ-νειδητοποιήσει ότι ή άντί
θέσις ή όποία προεκάλίσε την Μ
σ' αντή. Τό 1922 (ΐυν
τελεϊται εν·ας δι·ναμικός μεταογη-
αατισμός τού έθν.κοΰ 6!·ον. Η Ελ
λάδα αχτ.οϋ εχασε τίς πίρισσότίοες
θτσεις τίς Α.ιβϊες ποοηγο»*!^1»»;
κατεϊχρ (ττόν Άνατο/.ικομεσογεια-
κό χο>οο επΛεπε τίόοα νά καταστή
τό έπίκεντοον τοϋ δ·«θνονς άντ«"/«)
,ντσμον. Ή κατάρρειχτή της καί
σνγχοονα ή δΗννοη τού εσωτερικόν
κοινωνικον ζητήματος προ«άλεσ»ιν
ίνα γεν-.κώτε,ρον κλονισμό, τής ά-
στικοφιλελίνθέρας πο)-ιτική; ίδεο-
λογίας. Ή οϊκονομική άνά,ττυξις,
μεσογίΐακή γεωπολιτική καί κο ν·ο
«κή δημοκρατία άπαρτίξουν τίς ">
βεμελιακές καί άλληλένδετες κα-
τηγοίίες έπιδιώξεων' γι·ά την άν ΐ-
κρησατιζή κπτοστοο(τή ήταν μί« σΰνταϊη των δΐ'ν-άιιεοον τον εθνονς
άντίθεσι; σΐ'νδεδεμέν'η μέ τού; πό άπό τότε ποΰ ή έποχή τής μεγά-^
λιτικονς προοανατολιομούς τοΰ, λης ίδέας έκλίΐσε την όίοα ποΰ οί
Έλληνισμοϋ. Ι πρ€β6ντεροί μα; 6οι;Λΐαζαν στό λι
Ό Ανδρέας Καβαφάκη; κατ' έ'μάνι τή; Σμύρτνη; δχι μόνον τί;
Ηοχΰ/ν έκπρόσωπος τοΰ Έλληνικοΰ δι·νάμει; τιον' άλλά καί τάίδανιχ-Ί
ΌΘ(·ιμ«νισμοΓ· στόν «Άιΐΐ«όλτΓ τ·ων. Άπό τήν ώρα ποΰ εχαβαν την
■ αϋτο.-ΐεποίθηση καί την έμπκττοσι'-
νη το·. γ στήν Έλλάδα, άπό
πτο» τή; πόλης άνέπτι>σσε την θεώ
οία το ϋ'Ελλην'.κοΰ ΌΘ<ομανισιιοΓ' άν δέν άποδεί?θ)ΐιε ότι είμαστ* μέχοι τώρα δέν έζήβοΑΐε μ* γβν- Τοΰοκοι θά ξήσονμε όπως καί οί ναία εύγενικά αίσθήματα, δέν έζι' άω.οι λαοί ποΰ ίδω είναι έθνικάΙ σαμε >μέ καμμιά πνοή ίδ€αλισμοϋ.
χωρισμτνοι άλλά κρατικά ένωμέ- ΠΩΣ ΣΤΝΤΕΛΕΣΘΗΚΕ ΑΤ-
νο, μέ τοΰς Τούρκου; άφον εχονμε ι
Ριομιοΰς βουλευτάς στήν Πάλη, νάι
ΰπηοετήσοτ<με π.στά την Τονοχία Ι γιά νά μάς ά<τήση νά ϊήσουαε ·'.η | λά. Καί τοντη τίτν πολ.ιτική, την τικές γειοπα/.ιτικέ; δι-νάμεις. ΤΗ Η ΤΡΑΠΚΗ ΙΣΤΟ- ΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΤ- ΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ. Τό Αϊγαίο σνγκεντρώνει άντιθ·: πολιτικη τοϋ "Ελληνικόν ΌβΊομανι· σμοΰ τήΐ'.' μάχεται ό Νίοελληνικός Έθνικισωός. "Ενας θεοδύνατος γνιδς τον λο ού άπό την Κρήτη μαξί μέ ?'(ΐν Π-ατριάοχη τόν Ίωακειμ τόν Γ' άκτϊνες άντιθετικές, δνναμικές νϊ ωπολιτικά. Έδ(Τ> σιιγκροτεϊται καί
σ·νάπτ*τοι, ή σνγκρονση τής Δύσε
ως μέ την Ανατολή καί τού Βοο-
ρά μέ τόν' Νότο καί δέν έχοναϊ
την ευτυχία δπιος ή εύγενική Σου
χιορϊς ποτέ νά σΐ'ναντηβοϋτν άπεφά ηδί(ΐ ά ήχήση σέ μάς επί. 150 χ·}<) Άγαπητοί καί έντιμοι κ. Ίωάννη [διον ποδών αυτού. Συνέκλασεν έν νουοαν καί νά μάς περιποιηθοϋν. | ό Κωνσταντίνος πέρασε τόν Σαγκά άς Σμύρνης, τό Διοικητικόν Συμ ριο... γιά νά βαοιλέψη στό ΒυΖάν- ίβούλιον τής Ενώσεως Σμυρναίων καί Κωνοταντίνε έφέντη Βαϊάνη είς Κωνοταντινούπολιν. Τοαοΰσον όλλεπόλληλοι ώρμη- σαν αί καταστροφαί επί τής ταλαί νης ημών πατρίδος, λιμός καί θάνατος, πϋρ καί πάλιν λιμός κα'ι πάλιν πϋρ καί πάλιν θάνατος ώο- τε δέν ήδυνήθημεν άνανήψαντες τουλάχιστον πρός άγαπητούς καί φίλους παραμυθίας άποθήναΐ: Άλλά τίνες πρός τινάς; όν τό μερικόν ουνυσάγεται τήν γενικήν καταστροφήν; Όθεν άπαντες άπαν ~" Στήν Κρήτη. Στό Χανιά άπαν - Εί ε·αι δημοοιος ύηάλληλος ' έκεϊ. Φιλοΰσαν τα παιδία πού εϊχανε γνω ρίσει νήπια καί τώρα τα εϋρισκαν μεγάλα παιδία. Ή χαρά όλων ήτανε άπερίγρα πτη. Επί τέλους έφθάσαμεν σώοι καί άβλαβεϊς. Την επομένην 31 ην Όκτωβρίου άνελάβομεν τα καθή κοντό μας, άφού παρουσιάσθημεν είς τούς Γ.ροίοταμένους μας κατά τα είωθότα χρόνια άλησμόνητα. Λο γιών ντέ Λογιών πού λένε οί άγπ- πγ,τοι μας Κρήτες. Λάμπρος Κ. Λομπριμίδης Συντ)χος Έκπαιδευτικός τιο. καί νά στεφθή αύτοκράτωρ... χωρ'ις ν ακούση τόν Σοφό άνθρω πό τόν Έλευθέριο ΒνιΖέλο καί νά οταθή έκεί ποϋ έπρεπε νά σταθή, όλλά μπροστά οτή δόξα τί είναι τα έκατομμύρια των σφαγιασθέντων ά δελφών μθ€: πού άκόμα παιδία γυ ρεύουνε τούς δικούς τους ΰοτερα άπό 52 όλόκληρα χρόνια ι Ό Δρ Ένεπεκίδης μάς εϊπε, στήν άρχή τής όμιλίας τού. «Ήρθα ί,πό τή Βιέννη όχι νά σάς συγκι νήσω άλλά γιά νά σάς δώσω φώτα μέ τόν Πρόεδρον της κ. Νϊκον Καραράν καί τούς Συμβούλους της κ.κ. Ν. Άρώνην, Ι. Άκριθά- κην, Ι. Λάππαν, ΤΖών Βεϊνόγλου, Κέντρος Ίσηγόνης, Μ. Ιηρέας καί αί κ.κ. Καλλιόπη Κολιοπούλου — Γρίβα, Μ. ΚοραντΖοπούλου κα'ι Ά λευρά. Έπίσης ό κ. Νίκος Μηλιώ ρης ό κ. Παραρας, ό Στατηγός Μπότοαρης, ή κ. Άρώνη καί πολ¬ λοί άλλοι έκλεκτοί Μικρααιάτες. Άς παρακολουθήσωμε τήν Ίοτο ρία τής Μικράς Άσίας δπως σάν όργή θυμοϋ αυτού πάν κέρας Ίσ¬ ραήλ «πρ. Ίερ. II 13». Κα'ι έσάς 6 πολύς θρήνος καί κλαυθμός άνα- κουφίοει επί μικρόν τάς τεθλιμμέ- νος καί ουνεσφιγμένας ημών κσο δίας δΓ έκχύοεως άφθόνων δακρύ ών. Άλλά Χριοτιανός κα'ι άπελπις εισί δύο τινά άσυμβίθαστα, δύο άκρα άντίθετα. Ελπίσωμεν οΰν, ότι επί τής πά ιρίδος έκ τής τελευταίας πυρκαιάς ώς κεραυνός έπιπεοοϋοα ίδιωτική καί γενική τίμωρία Ιστατο τέλος σισαν νά σνγκροτήσοΐ"ν την Β<ιλ κανΊκή οιμμαχία καί μέ τήν Βαλ κανική στ'μμαχία κατά κάποιον τοόπθΛ' οί δύο ανθρωποι αΰτοί ;ιού ουδέποτε σι/νηντήθησαν, ποϊ· ουδέ ποτ€ αντήλλαξαν μία σκέψη, άλλά πό» ρκπροσωποϋσαν, κυοίως ό Β* νιΧέλος καί δχι ό Πατριάοχης το αΐτηιια τοϋ Εϋρτοποϊκοΰ Έθ^ν.ι σμοΰ, υπεστήριξαν τήν άποψιν δτ χάοις στόι" έθνικισμ<) αύτό θά έξ ηση ποΰ δ ί·
στορικός Σ.τϋοο: Μαρκ^ξίνης διε¬
ταχόθεν έπιΖώσας τού κοοκινηδόν μέν τής θείας όργής ή άρχή τής
επί τό κρείττω τροπής των καθ
ημάς.
Τούτο ελπίσωμεν παρά τής άκε
νώτου κα'ι άπείρου άγαθότητος καί
εύσπλοχνίας τού φιλανθρωποτάτον
ημών Κυρίου τοϋ τιμωροϋντος μέν
παραμύθ' τοϋ παπποϋ» ήταν τό τέ- ι άλλ' ου κατατρίςοντο^ καί πιστώ-
λος τής ώραιοτάτης αυτής όμιλίας | μέν όδελφοί εύοεθεϊς είς τα άνεξ? Ι τασταθή στοΐις κόλποτ«ς τής Μήτε
κατετρώθηκεν, ώστε άπαντες όφεί
λομεν ούχι παρηγορήσαι αλλήλους.
Άλλά χώρον καί ού ναυλίαν θρη
νούντων κροτήοαντες καί τόν θρη
νητικώτατον Ίερεμίαν προστήσαν
τυπωσε και πον ο κ.
στήν ποοσλαλ.ιά τον άνέ<ίερε, ότι τό 1322 καί οχι τό 1832 είναι, τό έτος -/ατά τό οποίον έδημιονργή θη ή Νέα Ελλάς, οϊίτε ότ, ή Έλ λά; τού 1922 έχει ανάλογον σχέ¬ σιν μέ εκείνην ποΰ σννδΐ£ΐ την ση μεςιινήν Ιταλία μέ την παλαιάν νια ή βολ.ή πολΐ"6όλον. Καί κάτιο άπ' αίτές τίς άντιθετικές δτ·ναμί- κές γεωπολιτικές άκτϊνες καί άνά μεσα στήν διάσπαση τής έξωτ€θ«- κής πολιτικής ποΰ έξεφοάζονταν μέ τόν Έλλην'ικό Όθομηνιβμό ά- πό την μιά μεριά καί μέ τήτν 6ν- νοια τοΰ Νίορλλ.ττνικού Έθνικισμοΰ ά.τό την άλλη, ΤΓΌάσαμε νά δκιμ^ρ ιρώσονμε μί^ καταοτροφή, τήν κα ταστροφή των πληθνσμων έκίίνκον οί όποΐο, ποτέ δέν είχατν δή την Έλλάδα, οί όποίθ| «Τχαν Δέν ΰπάρχει άιιτρι&ολία πώς οί όίνθο<·).τοι ποΰ ηρθαν άπό την Μι¬ κρά Άσί α ήσαν πιό κοσιιοπολίτίς γιατί έ πάλαι αν μέ τοτι; κανόνες τους τήν Ίωνία, όπο^ κεΐ γιώ ποο. τη α-οοά είδαν τό φώ; τοΰ ?»>-·*>*'
καί άν(ΐγκά<ΐθηκαν νά θνσιάσο··. την έννοια τή; πατρίδος οτήτν έν νοια τοΰ εθνους καί ήοθαν μέ την ."τθόθε-ση πιά ν'ά διίκΐονν ενα κβι- νούργιο αίιι<ι( μέ την π^όβεση ντ'ι δώβονν μιά κ€·.νούογια ώθησΐι στίγν ζωή μα;. Κύοιοι βήμερα Ιρχόμαστ* >ά
κάνοτμε έναν άπολογισμόν τής βνμ
βολής τόνπ οοσφύγων' στήρν άνα-
ονντα^η τοΰ κράτους ιοΰ Νεοελλη
νικοϋ. Τόν οόλο ποΰ ϊπαιξαν ότον
ίνκαταστώθττχίΐν έδώ δίπ/^ι οτονς
γηγεΛτείς, οί γηγτνεϊς εΐίναν τοϊ'-ς
τού Λοδλετίου άντιμετωπίξοντεί ι Λθόσψυνε; σάν ά,ΐίΐλή γιά την άν."
τόν άν'ταγονισμό των Άρμειν'νων; οαιόττιτα τοϋ πινακίον α?«κϊ)ς μέ
καί των Λε6αντίν(ον/ είναι γ?γο-1 τό οποίον μόλι; τα έΛγ(ΐζ.<ιν ·Ί νό; άναμ(Γ'σ6ήτητυ'. ότι οί δνθρω· "Οτι ή πβοσφνγιά κάς ^><Η»τ<'''" ' ποι ποΰ ήρθ<ιν άπό τήν' Μικρά Ά- σίιι ΰποστιισίωσαν κ.«ί συγκρότη- σαν τήν καινούργκι Έλλάόα. Τις μέρες αΰτέ; κλείει άκόμη ενας χρόνο; άπό τότΐ πον ό Μικρτισιατ. κός 'Ελληηιβμης 1; ε ριζωθή* ε ά.τό τα χιόιιατά τοι· -/.αί ήρβε νά έγκα πλόττ) καί βά την πλι,ρ πολύ καί ότι κ<Λτα /(ΐπο ■τρόπον εύτνχώς τα πράγμ<ηο ϊτσι. Π«ίν άπ' ί»/.α οί ί>πρτ1οήθτ|βαν τόη ηοι
κ(ΐί την άΑάθ
τοϋ Δρ Πολυχρόνη Ενεπεκίδη.
ρεύνητα αυτού κρίματα τα πάν γ ο ρα: Έλλάδας.
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ' οίκτιρμου καί άγαθότητος μή χωρι-
(Τό ΡεΖυμγ: Ή Γερμανία, κα'ι ό όντα
διχαομός Γπέφεραν τή Μικρασια
τική Καταοτροφή!).
Φ. ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ
Έν Νεαπόλει τής Κατκιαδοκίας
"Αιν τό "Εθνο-ς *Γχε <ηΎίίδηβη τής *ού<}α~ τού. οί ίΐρρες τοϋτ·τ θά μάς «[χαν φ»ρίι βέ βαρεία «η·λ λογή, θά μάς {κβναν ν« άναψιτρή σοτ·μί την σνμφοβά βκίίνη καΐ «αί γεο>ργικής μα;
την
ητηματο.-τοίηβιν τή;
{».-Μ<κ)ήθτ)οαν την των τσιφλικιών πού Ηχί Λ Έλει<θτο«ος καί τή» β»>
κοΐ ό *»η
ς Γονναρης ιοαί ΙβκΜΚνν τ*ιν
Σ(τν«%εια ϊί; την <—> ηΛ»

ΑΝΑΔΙΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ
Τού κ. ΚΙΜΟΝΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΥ
■Οτον επερατώθη ή έγγραφή στή
«μισή τόξη. τοϋ « Εκπαιδευτηρίου
Αρρενων» όφέθηκα άναυδος — ά
ριθμός προσθετέος — οτόν βόμβο
μυριόστομης έκκωφαντικής κυψέ-
λης «λιλλιπουτείων» συμμαβητών
μ* παράΕενο καρδιοχτϋπι, σκέψεις
άτελεσφόρητες άμηχανίας, κοί
δυοφόρητες δοκιμ·ασίας ώρες υπο
ταγής.
'Ύστερα, άποτίναγμα τής νάρ-
κης, φροντίδα, ουνδιαλλαγή, έπ'ι-
μέλεια.
Νιοχάροκτες έντυπώσεις, προ-
μηνύματα γιά την άνύποπτη παιδι-
κή φανταοίο άόριστα, καταλάγιαΖαν
ώστόσο, μεστές μέριμνας, άκού-
γοντας στό άντικρινό σπίτι τής για
γιας - Μαργιωρίτσας, τούς μέγα-
λους, καί περιεργαέόμενος στά «κά-
κα· σ' αύτό άπάνου πέοανε νουφε-
κιές.
Εϊχαν προηγηθεϊ ημερών .διαδό
δρα» τους, Καραϊσκάκη, Μπουμ-
πουλίνα.
Δελεαστικάς ό έΕω θόρυθος παι
γνιδιών
Πνευματικότητας οαγήνη κατα-
γοήτευε αίχμαλωτισμένο τό ώτίον
έλκυστικά άφηγήματα, οχόλιαι φαι
δρά άναμνήσεων, ίστορίαι παρελ-
θοντολογίας, κρ'ι πελαγοδρομοΰοε
οό νοΰς ευθύς ώς έφούντωνε ό
«διακανονισμός» τοϋ «Ά'νατολικοϋ
Ζητήματος».
Έκεϊ — πυρήνσς — ό -Μπάρ¬
μπα - Βαοίλης» θεϊος των θεϊος
των θειών καί θείων — καταστρώ
νάνε τα «μελούμενα· — αϋτακτα
σχέδιο μοναδικά γιά τό «πάροιμο»
τής Πόλης — καί ή δοΕαριας βιο
λοντίέλου φωνή διατρόνωνε: «αν
δέ χορέψω μέ τα εύΖωνάκια στό αύ
λόγυρο τής «Άγια Σοφίας» δέ
«φεύγω»! — ύπόγραψα συμτ3όλαιο
μέ τό «Γιαχγιά» (1).
'ΕΕήντα έΕη όλάκερα πάνε·
«Καί τί μέν τουτο;»
ΌλοΖώντονος ό «Μπάρμπα - Βα
οίλης» Εανανεβαίνει τίς «οκάλες·.
Ό σεβασμός καί ή εύλάβεια
ΰποδοχής πρός την βιθλική φυσιο
γνωμία.
«Βελάδα»
Γ
φική τού δράοη άπό τό 1950. "Επί
15 χρόνια άρχισυντάκτης τής πειρα
ϊκής εφημερίδος «Παρατηρητής»
πού είχε την έδρα της στή Νίκαια.
σεις·:
«Σύνταγμα·, «Νεότουρκοι», «Πά
ληότουρκοι». «Σουλτάν - Χαμίτ·.
«Οί έπιχειρήσεις» άπά τό ·πα-
ρατηρητήριο· τής «Γιαγιάς · Μαρ¬
γιωρίτσας» δίχως «κανονυάλι».
Τό ίστορικό γεγονός σέ όλο τό
•Άρήιονμένος»: ή έν ΤαΕείμνω μά
χη τοϋ «Τόπ - κισλά» (Στρατόν
πυρ)κοϋ).
Κινήσεις άκροβολισμένων' κραυ
γές: «ιλεριό — χιοΖίμ! — μπάς —
μάορς!» Ειφών άστραπόσβηστες ά-
σπρες γραμμίτσες, «μπουροΖανδΖί-
δων» έφόδου οαλπίσματα, τόν σά-
λαγο κα'ι των όπλων τό κακό χαλα
ομού- τήν έΕόρμηση καί κατάληψη
τοϋ Στρατώνα.
Άργόβραδα μαθεύτηκε καί τού
•Τόπ - χανέ» (Άποθήκης Πυρ)-
κοΰ).
"Ηρωες ό «Παπά - Δράκος», τα καλ
ληκάρια» τού.
Φθινοπωρινός οϋρανός «καπλαν |
τισι/ένος» σύννεφα μολυβένια ι
Κυριακή· «απόλυσις» ό «Άη-Λη- Ό ΠΟεΤεΤΟβί
μήτρης»καί γιόμισε ή «μπαίρα» έ-
κεϊ στά «πηγαδάκια».
Βιβλιοαριβία
τού Δββς ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
'ΜΕΤΑ ΤΟΝΞΕΡΡΙΖΩΜΟ,,
Τού κ. ΚΩΣΤΑ ΤΡΙΓΚΑΤ2Η
Ό κ. Κώστας ΤΡΙΓΚΑΤΖΗΣ εί ι ριβάλλον, πού τα γεγονότα τοϋ ε·
ναι άπτίς προσφυγικιές γενιές πού Ι χον έπηρεάσει τήν παιδική τού ψι
γεννήθηκαν στήν Έλεύθερη Έλλά ι χή. Καί τώρα. ϋστερα άπό τα 50 !^" ό'^'μοθη'τές'τόνθυάλεριανόν
Ο «ΤΙΟΣ ΕΥΓΕΗΙΟΣ Ο Π0ΑΙ0ΥΧ0Σ ΤΡΒΠΕΖΟΥΙΙΤΟΙ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΚ ΠίπΤΟΥ ΑΓΙβΙ
„ ΕΛΛΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟΥΚ
Ο "Αγιος Εύγένιος γεννήθηκε
στήν ΤροπεΖοΰντα τόν 3ον μ. Χ· οί
'ώνα. Ήταν Χριστιανός καί έδίδο
1 Εε τό χριστιανισμό μέ τ
Βχεν δύο πιοτο0ς
δα. Γνωστάς γιά τή δημοσιογρα ' χρόνια τής Μικρασιατικής Κατα
στροφής, ή λογοτεχνική πέννα μδς
παρουσιάΖει μίαν άΕιόλογη προσφο
ρά γιά τή σκοτεινή έκείνη έποχή
τοϋ προοφυγικοϋ ριΖωμοΰ στά έλεύ
ΚΓ άκόμα γνωστάς γιά τό τόσο έν- θερα έλληνικά χώματα.
διαφέρον καί κατατοπιοτικό βιβλίο ι Μέ δυνομικό ρεαλισμό καί μέ ψυ
μέ τόν τίτλο «40 χρόνια προσκοπι- ^ χολογημένη έκφραστικότητα μβς
κης δράσεώς» (ίστορία ενός θε- Ζωντανεύει τα 6άσανα καί τίς προ
σμοϋ), πού εϊχε έκδόσει στό 1966. ( σπάθειες των ξερριΖωμένων έκεί
Τό καινούργιο τού βιβλίο, πού ( νων γιά την έπιβίωσή τους. Τα χά
έχει ίκδόσει στό 1973, μ·έ 100 σε ρακτηριοτικά παρσδείγματα πο£< λίδες καί μέ τόν χαρακτηριστικό μός παρουσιάΖει υπό τόν -.υπο διη τίτλο «Μετά τόν ξερριΖωμό» μδς γήματος, ένέχουν κατά βάθος μίαν φέρνει πολύ κοντά στόν προσφυ- ιστορικήν άλήθεια τής πρώτης προο γικό πόνο. Ό συγγραφεύς, γεννή φυγικής περιόδου. θηκε οτον Πειραια καί σάν Πρσο- φυγόπουλο, άνατράφηκε σ' ένα πε 1 κοί τόν Κανίδιον. Την έποχή τής βασίλειος τού Διοκλητιονοϋ (284 -305 μ.Χ ) ήρθε στήν ΤραπεΖοΰν τα ό ΔούΕ Λυσίας. Τότε ήταν ή έ ποχή τής είδωλολατρείας κα'ι ήταν ' διαδεδομένη πολύ ή θρησκεία τοϋ Μίθρα (περσική θεότης) πρός τι ' μην τού όποίου ύπήρχε περίφημος βα,μός καί τό άγαλμα τοϋ θεοϋ. Μιά ' μερά ό Άγιος Εύγένιος προσευχή θηκε μέ τούς μαθητές τού καί με τέβαλε σέ έρείπια τό βωμό καί ιό όγαλμα τοϋ Μίθρα. Τό πράγμα κατηγγέλθη στό Λυσία, έ οποίος διέταΕε τή σύλληψί τους. Μετά Ιπολλές άναΖητήρεις βρήκαν τόν Διδόκτωρ Δημ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Όύαλεριανό καί τόν Κανίδιο. Κα ι —-'-_ ^£_·.«*·*.*4—μ ^*ι π λ —Λΐ'ι^ ΛίΛΙ .ΊΛΙ ΙΟ ΠΙΚΑΝΤΙΚΟ ___ι Βώς όδηγοϋντο άπό τούς δημίους ιπρθςτόν ήγεμόνα πέρασαν άπό έ ινα χωράφι, πού ώργωνε κάποιος | που μόλις τούς εϊδε νά Άθία οερνωνται δεμένοι καί σάν έμαθε !τό λόγο άφησε τό αροτρα τού κα'ι Μετά τόν πόλεμο τής Μικράς Α- ορμηνεία Ό παπάς φοροϋσε κάτι (ώμολόγησε κ,· αύτάς, δτ. είναι Χρι Τό πλήθος ουναθροισμ-ένο «άφεγ ίο|ας καί τήν καταοτροφή πού ε- ' μπότες έλληνικές (πλατιές) καί |στιαν0<:· κριέται»· όλοι κυττάΖουν κατά τίς ι παθαν οί Χριστιανο'ι τής Μικράς Ά ' κατά τήν ώρα πού θυμιάτιίε, γγ>
Τότε τόν έδεααν μαΖί
τους. ΦυλακίΖονται καί οί 3 καί 6α
«Ντάμπιες»
«Άσάρματον». Οί
οίας, ή Κυβέρνησις ή έλληνική,
..„. ., Κυβέρνησις ή έηή, Ιμ χτύπησε στή μπότα, πέ- ^αν,ίοντα, δγρ,α. Τελευταία πιάνε
Βούλγαροι «χτυποϋνε· τήν Άνδρια ·Όυμφώνησε μέ τήν Τουρκία νά στεί ' φτουν μερικά κάρβουνα άναμμένπ (ται κα| ° ΑΥ|ο^ Εύγένιος και
νόπολη. |λη ίερείς όπό τήν Ελλάδα, στά 'μέοα στήν μπότα, έκαψαν ,ύν ππ ^μολογεί ένώπ.ον τού Δουκός, 6-
.ΈνθουσιασμοΙ»: -Χαιρετοΰνε κΓ |έκεϊ χρ,στιανικά χωρία, είς τα ό- ' πά στά πόδια. Ό παπάς, χωρίς |τι αΰτόε κοτεδάψισε τό βωμό τού
έρχουνταιΐ χαιρετοΰνε κι' έρχουν-
«πλαστρόν» μαύρη
φαρδιά γραβάτα, υπό τήν χιονάτη
περιποιημένη γενειάδα
Στό δώμα ή χαρούμενη οκηνή:
«Καλωσορίσματα·, «χειροφιλήμα
τα»· οί «προσκυνισΐΛί», τα «χαιρε-
τίσματα».
•Ντάλλα »χουάλε»(2) βυΖαντινών
χορών: «Είσπόολλαα'.. .
Ό ένθρονισμός στήν πολυθρόνα,
καί ή τελετουργική «άπόθεση» άπό
τα χέρια τοϋ θείου Εύκράτη, στής
•λόμπας» τόν «γλόμπο»' τί νομί<3ε- ταιΐ». Ό «Πολιτσιάνος- πού φάνηκε κι' ήρτε προσπαθεϊ οσο μπορεϊ πιό μειλίχια: — «"Αντε! — γιαβουλάρΐ (7) — όντε ι — μπίσε — ντεΐλ! — μπίσε — ντεϊλΙ Καί δέν διεψεύσθηκε. Πρωτάκουστη ή εϊδηση της περρ σμένης εβδομάδος έβγήκεν άληθι νή. ποία είχον μείνει όλο γυναϊκες, δ,ό νά προκάνη νά σκεφτή νά βγάλη | Μίθρσ. γιστί ήταν Χριστιανός. πόλεμο ι λα) σηκώνει τα πόδια καί τα κου- Σέ κάποιο χωριό τής Μικράς Α νάει νά πέσουν τα κάρβουνα. Οί οίας κοντά στή Σμύρνη έτυχε νά γυναίκες νόμισαν ότι είναι και αύ πάνη ένας παπάς άπό τήν "Ηπει τάς τρόπος προσευχής έλαβον κι' ρο. Είς τό χωριό αΰτο, οί γυναϊκες αύτές τή θέση τοϋ παπά καί κού- δέν ή£εραν καθόλου νά μιλήσουν ( ναγαν τα πόδια τους. Μέχρις ότου Ελληνικά. Ό παπάς στήν έπικοι νά καταλάβη ό παπός τί έκαναν νωνία μαΖΊ τους έρχόταν σέ δύσκο οί γυναίκες. τό σφάλμα εϊχε γίνει λη θέση. Άφοϋ κατώρθωσε νά ου- Τί κάνει ή γλώσσα πού νά μή ξέρη νεννοηθή κάπως κατά τήν ώρπ κανείς νά συνεννοήθη. "Θά πετάΕει» ό «Μπλεριωτ» άπό .τής έκκ.^ησίας ότι οταν θά έκανε τόν «Ταλίμ-χανέ»(8) «Ταξειμίου» 'ό παπός Σταυρό έπρεπε νά κάνουν στόν Λόφο· προογείωση οτον «Άη καί οί έκκλησιαΖόμενοι καί όταν Λευτέρη» (ποδοσφαιρικό γήπεδο (γονάτιϋε ό παπάς τό ϊδιο πάλι κι τοϋ Συλλόγου «Άστήρ.ή. Τέτοια μερά πώς νά τήν χασω ΠροσεταιρίΖομαι τήν «άπειρη στοργή» γιά τό κατάλληλο «θεώ- δνδρες είχον σκοτωθεί στόν τή μπότα, άκούμπησε κάτω (άνάσκε <Ρ°ΰ έβασσνίσθηκαν σκληρά καί ά πάνθρωπα άποκεφαλίσθηκαν. Τό αΐμα τοϋ Άγίου Εύγκνίου καϊ των 3 άλλων μαρτύρων έπεσφρά γισε τόν Οριστικόν θρίουβο τού χριστιανισμοϋ στήν ΤραπεΖοϋντα κα'ι έκτοτε ετιμάτο ώς κατ' εξο¬ χήν φωτιστής καϊ δ)λος καί πό λιοϋχος τής ΤραπεΖοΰντας, άντικα ταστήσας τή λατρεία τοϋ πολιοΰ χου Μίθρα. Πρός τιμήν τού οί Τραπεωύντιοι ίδρυσαν έναν περίφημο ναό στή Ν. Δ. πλευρά τής ΤραπεΖούντας, στήν περιφέρεια τής ένορίαΓ. τοϋ Χρ' 1 αύτοι και ούτω καθ" Ι Τι συνέθη δμως μέ αυτήν τή" ΓΕΩΡΠΟΥ ΚΟΛΙΟΫΣΗ Ίερέα είς χωρίον Βερενίκης Δωδώνης Ηπείρου (Άπό τό βιβλιαράκι τού πού κυκλοφόρησε τελευταϊο «Τ6 πι- στοϋ, στήν βκρη τοϋ τουρκομαχα κόντικα») ρειο» Άλλά καί οί άλλοι δχουν κατα- λάβει θέσεις 'Εμείς στόν τρίτο δροφο· «σερ γιάνι» λαμπρόν' έπισκόπηοη άνετώ τερη ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ τε; τίποτε τό πσράδοΕο· κσθιερω- ©ά «διοϋμε» όσο δέ γένεται κα- μένη τοποθεσία γιά νά μή τσολακώ λύτερα. Ή μαύρη σειρά πού διακρίνεται νεται τοϋ «Μπάρμπα - Βσσίλη» τό κόκκινο φέσι. "Επειτα τό «φεντεφί» τραπε^άκι —έφετά κσπνιστοϋ— ή θεία Όλυμ π(α, ό άρωματικός «καμπαρές»(3) — «ροδο^άχαρη», «καγιμακλίδικοι» - έπιφωνήματα, έπιβεβαιώσεις, δή λον, προανάκρουση διανοητικής πσνδαισίας .. Μυστηριακήν άκτινοβολία σκορ- ποΰσε ή έΕαίσια μορφή μέ τό θελ- κτικό ΰφος, καθώς παρακολουθοϋ Τ»α τό «καρύδι» στό άνηρέμητον έ- κεϊνο λίκνισμα τού λόγου... Λ θλιμμένες οί καρδιές πενθοΰνε... • Σάν τέτοια ώρα στό βουνό ό Παϋλος πληγωμένος μέο' τα νερά τοϋ αΰλακιοϋ .. Μάθημα άπογευματινό τελευταϊο. Στιγμές πού Ζυγιάίουν τήν χα- ρά τής 2ωής - ροπης πρός την ελευθερίαν τής οποίας ίεράς έλευ θερίας τοϋ άνθρώπου. Λεβεντιά καμαρωτή μέσα στά βουνά καί δάση πού προβάλλει μέ σπαθϊ την πατρίδα νά δοΕάση '·) Γειά σου Βάρδα μ' Εακουστέ δμοριρέ μου καβαλλάρη γειά σου Βέργα μ' άητέ γειά σος κάθε παλληκάρι Μέ τήν συγκινητικόν ευχαριστή¬ ση τοϋ τραγούδιε, οί παιδ·κές φω- νές ύμνολογοϋοαν τούς «Μακεδο- νομάχους». »Τά πουλιά ουχνολαλοϋν »μέο' τίς ρεμματιές σιμά σας -κάθε κρότος ντουφεκιού ■μδς θυμΚει τ' όνομά σας. Στές ραχοϋλες τα βουνά -κόθε Βοθλγαρος άντάρτης -φεύγει πίσω δέ γυρνα -γιά νά μή βρεθή κοντά της. -Γειά οου Βάρδα μ Εακουστέ "έμορφε μου καβαλλάρη -γειά οου Βέργα μ' άητέ »γειά σας κάθε παλληκόρι. Λυπητερό πεταχτό - οβέλτο οτολγικό τού σκοπό, βουρκ:_____ Πρωί-πρωί μέ τό «ένταρί»(4), ο πατρέρος οτό «μιντέρι. (5) διαβά ?ει «Νεολόγον». Τόσον όφωοιωμένος τό δέ άνα πάντεχα άπίοτευτο: δακρύΖει! Απορϊο — γρϊφος. "Εμοθα όπό τούς θείους, καί γ,ά ηρώτη φορά δκουσο τό δνομο: «Ε- Λ ΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ». Χαρόματα μέ Εύπνησε ή χ,ώτισ- οα δουλεύτρα Γιαοεμή — -Πόλεμος γένεται ι έλα νά ο* ντύοω! πρέπει νά προετο.μβ- στοΰμε! ΤΙ πό·ι νά πή ούτό ουλλογίοθη νο- ώνει... οτό «ΤαΕείμι» είναι ή άνθρωποπλήμ μυρα. Άμφιβολία — άγωνία. «θά πε- τάΕει,·». «δέν θά πετάΕεΐ;». — «Νά! άκοϋς; — «Σάν τί; Προσηλωμένο τό δλέμμα στήν φυσικήν όθόνη, Εόκρισεν άπό τό έδαφος άνυψούμενο κότι πού έμοια Ζε άρχικά άπό τόσο μακριά μέ εϊ- 5ος «κουτιοϋ»· σέ λίγο Εεχώρισαν οί «φτεροϋγες»" καί τώρα πιό καθά- ρια ό κρότος μηχανής Ό έναέριος όγκος «μεγάλωσε» φοβερά μέ κατευθεϊαν «γραμμήν πλεύσεως» τό σπίτι. "Αλαλος άπλώνω τό χέρι πρός τήν θεΐτσα Όλυμπίσ» Οί παλμοί περισσεύουν, τα τύμτιπ να βουΐΖουν τρομάρας Εεφωνητά γυρω. Άνοιγόκλεισαν τα βλέφαρα: σταχτιά πανιά, Εύλα «φτεροϋγες», πρόσωπο, μάτια στίς άχτϊνες τοϋ ή λιου όλα άπίθανα. Καί άπίθανα τόν «Μπερώ» καθ, σω"ώάηβ ΙιοΤτέθ νθνΐάιοκόκτβό σμένον «κασκέττο», τό «μπρός - πίσω»' χέρια πιασμένα, βεβαία τιμό νι θά ήτανε Καί διαμιάς ΕανάνοιΕαν: τό δα1- μονισμένο «βροντεϊο», πέροσε «ε,υ στά» τό κεραμίδια παράγοντος τον φρικαλέον ήχον αυτοστιγμεί. Ό Γάλλος άεροπόρος «Μπλε ριώ» ηϋρε τούς ·τοερτσεβέδες»(8) καί τόν «καπλαμά»(10) τοϋ παραπά νού σπιτιοϋ τοϋ Αύγερινοϋ. ΤρουματισμΙένον τόν μετέφερον στό «Γυμναστήριο». Γιά πότε φυτρώσανε τόσες «πά πσροϋνες»: • Βελόνι νάριχτες δέ θαύρισκε ΕϋχκηιπτιΤ) Οεηικος, τού; σ>'ΐι
πιιτί>ΐ(ΊΤ ; ιιον Άλΐιτσιιτ (ΐνούς, ">-
σο· ίίχαν την κιιλιοσΐ'νη νά μέ σνγ
χαυοί'ν τηλεί| ιονικιΰς, διά τα -τ ^ιή
μ(ΐτά μο, τα δηιιοσ"ΐ>η>Οίτα
τήν έ'γκοιτοΛ έιιημροίδα «ΓΙροστΐ»1-
γ κάς Κόσμος*. ί'.τό τόν τίτλον
(Τα ΙΐΓνηντάχ[>·ινιι) 18)8)7.1 ι
ίΤό Ρείζντερε) 2!)) 12) 1973. Κα!
επί τή εΰκιιιρ;«, .-τληοοτΐ (>ρ<~> ΰσοι
δέν τό γνοη,ϊςοΐΛ' ότι, τό τρ .γρν
δι μας «Ή Άλατσ«τκιή» «ντιι
ί') ί:ή(ιια(ΐ ίγώ είς τό· κι'·ρ όν ϊί
μ(·ιν(ΐ Κα,οά, πρό 1.1 έτων. 'ί)γώ
τό έτο(ΐγοΰΛησα
οάς τό εγρ ι|ί,
καί ό κΰριος Κ ι-
τι', ήχογοάΓ(Τ|σΐ'.
καί τύ ρβίΐλεν είς τό μουσικόν συγ
, τοΓ' Λπο'οΐ' ήτο καϊ ίΓν-ΐι
ύ;, κ«ί ηκούσθη διά ποϋ'ι
την ΐ| ιν>άν είς τήν ίκ.τομπήν «Έ1
ληνικοί 'Λ-τίλαλοι» κατά τΛ έτος
1957. Κννορϊιται ότι είς την έκπο
ιιπήν δέν τοαγοΐ'δοΰσα έγώ, Λλλά
ή χορο)«ία τοϋ Συλλόγου ποός δια
δοσιν τή; ΈΟνικής Μονσικ.ής.
Τό τριιγούδι ηΰτά αοεσε πολΰ
και επί (ΤίΊοάν ετών ιιετεδίδρτο,
πάντοτε υπό τίΐν Δΐίΰθΐ'νσιν τοϋ
Σύμωνος Καοά.
Π Αλατσΐχτιανίι έ.τέοησε άπό
πολλά στάδκι. Ό κ. Καο«ς παοι'ι
τό ότι Λέν ρΓναι Μι-χςκισιάτης, ..
πχ? την κιιλΐ'ΐσύνη νά τό Γχ'ιϊει
τ' άοαιά διπητμήιαα ρ'ις τΐιν ίκπο
μπήν τον. Έγώ .τοοσιο.Μ/ώς τ
εΐιιηι Γΰγνώμοννν. οότι χάοις ·ί;
(ΐΐιτόν, ηκούετο ή «Άλνατσ«ιΤΗΐινή>
τα τοαγοΰδι τής ΙΤιιτρίδος μοί1
διά τό οποίον έμόχθηη ( ιιέχρι: ό
το;· στιιΒίοοποιηιθτϊ, χ«ί πήρε εΛτι·
χώς την 0-έσιν ποϋ έ.τρρ.πε. Τιί>ς)ο
τό άκούω τ«κτικά καί χαιρέτη ή
ι|Ί7,ή ιιο^·, (διότ, έγώ τό λανσάοι
σα) άπό διάαοοα συγκοοτήμιιτα,
κ 1 τό τοαγοι·δά ή Ξανθ.'ππη Κ«·
οαθ'ΐνήση μέ την τόσο «>οηί(' (ι ι»
νή ττις. Δρί' γν(,)ΐ>ί,ο) Λπό Λ«ΰ κα-
τάγεται. .ιοοσεπάθησα νά την τι>·
ναντήσιο άλλά δέν τό κίΐτώρθοσπ.
Λεν Οά τό άιιελήσ(ΐ) ϋμος, Οό
.τροσπ(ΐΟιΐ(Τ(ι) καΐ πάλι, τί| χοειάίΐο
ιι Ί γιά νά τής διόσω δΰο δίστυινα
γιά τα Άλ«τσατ«. ΙΙίΐοακαλΐ'ΐ ίί-
ποιος μπορεϊ νά ιιέ πληροφορήση,
χαί τόν ρύχαριατιΤι εκ των πρ«ιτέ-
ροιν
ΓΓ(ΐί>αθέτ(ο την διεύθυνσή κον
ΙΣΜΗΝΗ ΚΑΤΗΜΕΡΤΖΗ
ΔΑΒΑΚΗ 10
ΝΕΑ ΦΙΛΑ'Ν.ΕΛΦΕΙΛ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΣ
Άπό τα Άλάτσατα τής Μ. Άσίίκ
ΤΗΛ. 2Γ>2 - «!)«.
λά Γενή ΤΖουμδ. ΟΙ Κομνηνο'ι τής
ΤραπεΖούντας ετίμηοαν τόν Ά
γιο Εύγένιο οάν προστάτη τους
καί έχάροΕαν τή μορφή τού στά
νομίοματά τους.
Μέ τήν αλωοι τής ΤραπεΖούν-
τας (ό "Αγ. Εύγένιος) στά 1461
μεταβλήθηκε σέ τΖαμΙ μέ τό Ανομα
Γενί Τ^ουμσ τΣαμεσί. Στήν περιοχή
αυτή, δταν οί Ρώσοι κατέλαβον
τήν ΤραπεΖοϋντα σ.ά 1916 έκανκ
άνοσκεφές ό Ρώσος άρχαιολόγος
Ούσπένσκυ καί πολλά εύρήματα
άΕίας μεταφέρθηκαν τότε στή Ρω
σία. Διηγοϋνται πολλά θαύματα τοθ
Άγίου Εύγενίου καί άς άφηγηθοϋ
με ένα πρόσφατο πρίν δηλ. άπό τόν
Α' Παγκόομιο Πόλεμο τοϋ 1914:
Μιά μερά πρός τήν πλευρά τοϋ
Αγ. Βήματος βρέθηκε άναίσθητη
ι/ιά Κούρδιοοα Άϊοό ονόματι, πού
κουβαλοϋοε νερό στά γύρω όρχον
τόοπιτα. Οί Τοϋρκοι τήν βρήκαν
μισοπεθαμΊξνη καί τήν συνέφεραν
νέστησαν νά μή πή σέ κανένα, ι
είδε. Τρομοκρατημένη άπό τό θα
μα πού είδε ανεχώρησε στήν π
τρίδα της άφοϋ διηγήθηκε τό π
θημά της στούς Χριστιονούς: Φθι
νοντας. είπε, στή βρύση νά πάρω
νερά εϊδα ν' ανοίγη ή πόρτά το
Αγ. Βήματος και ένας οεβάσμιοο
γέρος, (ό Άγιος Εύγένιος) ντυμε
νος στά χρυσά τού άμφια μέ ύψ'
μένο τό χέρι νδρχεται πρός τό μ
ρος μου.... Κι' ή Κούρδισσα λιπι
θύμησε.....
Τόν Όκτώβρ. τοϋ 1915 «ή πετο
λήτρα» (ό χαρταετός) κάποιου μ< κροϋ μπλέχτηκε μέ τόν μιναρέ το6 Αγ. Εύγενίου μέ τετοιο τρόπο τε ό σκελετός τού μέ τήν κερσία νά σχηματίση ένα όμορφο Στοα ρό. Οί Τοϋρκοι θορυβήθηκαν κπ έβαλον άνθρώπους νά τόν έ£αφο νίσουν. "Ενας μάλιστα, πού άποπε ράθηκε έπεσε άπό ψηλά καί σκο τώθηκε. Ο Χριστιανοί παρακολου θοϋσον τό παρόΕενο αύτό γεγονός καί οί Τοϋρκοι έγκατόλειψαν τήν προσπαθεία. Ό Σταύρος πολύ και ρό έμεινε οτό μιναρέ τοϋ Αγ Εύγενίου καί έΕαφανίστηκε ϋστε ρα όπό βροχές καί θύελλες. Στήν ΤραπεΖοϋντα τήν πατρίδα τοϋ Αγ. Εύγενίου, πού τήν άγιασε μέ τό τίμιο αψα τού ό Άγιος, οτήν ΤραπεΖούντα «τήν αρίστην πασών των έν τή έώα πόλεων», πού ϋ μνησε ό πολύς καί μεγάλος Κορδ νάλιος Βησσαρίων ό ΤραπεΖοΰντι ος γιά τίς όμορφιές, τόν πλοϋτο, τήν οίκονομική εύρωστία καί τό πνευματικό μεγαλεϊο, οτήν Τραπε Ζοϋντα πού τίμησαν καί δόΕοσαν οί Κομνηνοί αύτοκρότορες επί 257 όλόκλπρα χρόνια μέ τίς νίκες καί τούς πολέμους των ένάντια στούς άλλόθρησκους έπιδρομεϊς είναι άφι ερωμένο ένα ποίημα τής ποιητρίας Μαρίας Φιλιππίδου. Τό μαρτύριο τοϋ Άγίου Εύγε νίου καί των συναθλητών τού συ έβη στίς 21 Ίανουαρίου τοϋ 292 μ.Χ. Στήν Παναγία τοϋ Δαφνιοϋ τής ,Αττικής) φαίνεται σέ τοιχο (ραφία ψηφιδωτή ό 'Άγιος Εύγε ι/ιος ατή Δυτική πλευρά τού Ναοϋ. Στήν Καλαμαριά τής θεσ)νίκης κα'ι μπροοτά στό ναό τής Μετα μορφώσεως ύπάρχει τό μικρά πς ρεκκλήσιο τοϋ Άγίου Εύγενίου, δι > πλα οτήν προτομή τοϋ αειμνήστου
Μητροπολίτου Τραπείοϋντος Χρυ-
οάνθου καί μετέπειτα Άρχιεπισκό
που Αθηνών. Στήν περιφέρεια
'Ελευθερουπόλεως (Καβάλας ύπάρ
χει τό χωριό Κορτοκόπιον καί ό
ναός τοΰ Αγ. Εύγενίου. Τό χωριό
αύτό προφανώς κατοικείται άπό
Ποντίους «τή Χορτοκοπί» τής πε-
ριφ. ΤραπεΖοϋντος καί μοϋ θυμίέει
ένα λαϊκό δίστιχο: Άνάθεμα τό
Χορτοκόπ τό κάθε τήν Άγιον έκεϊ
κορτσόπον άγαπώ καί μά την Πανα
γίαν...
Τελειώνοντας εϋχομαι, όπως ή
χάρι καί ή εύλογία τού Άγίου Εύ
γενίου είναι μ·έ σδς, μέ τίς οίκογέ
νειές σας καί μέ τό εύλογημένο
μας "Εθνος.
18 ΚΙϋΜΜΛ ΤΘΤΐΖΙΦΕΡ ΤΙΓΙ|ρ
ΚΑΙΗ ΑΠΪΛΕΥΘΕΜ1ΣΤΓΗΣ ΑΔΡΙΑΝ)ΑΕθΣ
Α*ΗΓΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΑ!,
ένου)
(Συνΐχεια έκ προηγουμ^
Ο διο,κητής της Στρατ,άο
.,ς άντ,στοάτηγος κ. Νίδερ σέ έμ-
πνευσμένη ήμερησίσ δ,αταγΠ τού
πρό τής ένάρΕεως των έπ.χε.ρησε
ετόνισε μεταΕύ δλλων τα
άκό-
ων
λουθα:
«Προχωρήρτε μεθ' όρμήο και γεν
νσιοψυχίας είς την λεωφόρον της
Μεγάλης Ελλάδος και ταχύνατε το
τό ίδανικόν τέρμο, ο
ποος '^ ιυ»'"— ■ < . , -γΛ άς άναμένουν πέντε αίώνων στρατηγου πρός τόν Ελληνα Πρ, βήμα που σδς πόθοι και έλπίδες καί άπαρασάλε- πτος έθνική πίστις». ΑΠΟΒΙΒΑΖΕΤΑΙ Η ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΣΜΥΡΝΗΣ Σύμφωνα μέ τό έλληνικό σχέ- διο ενεργείας πού προαναφέραμε, τα τμήματα τής Μεραρχίας Σμύρ¬ νης, τα όποϊα εϊχαν έπιβιβασθή οτό λιμάνι τής Πανόρμου, τής Άρτάκης Ίωνίας σέ 18 άτμόπλοια, όπέπλευσαν οτ'ις 7.30 τό πρωί τής 6ης Ιουλίου 1920. Στίς 4 ή ώρα, Εημερώματα τής επομένης τό θω- ρηκτό «Κιλκίς» έπλεε μπροστά στό λιμάνι τής Ήρακλείας. Άκολοϋσε νέ χωρίο έμπόδια. Οί 500 Τη- την κοι στρατιωτες, πού τήν πόλι, ύποχώρηοαν Πρ6ς Τυρολόή. Στήν Ραιδεοτό ώρισμένες δυσκολίες. Τελικώς""' μως καί ή Ραιδεστάς κοτε'ή ο τό μεσημέρι. Ό Ελληνικάς Οτ τος, προχωροϋσε άκάθεκτος. γενική είκόνσ τής πρώτης των έπιχειρήσεων, περιέχετα άκόλουθο τηλεγράφημα τοϋ ΪΤΟ όρχ,· και της θυπουργό. «Σήμερον τήν πρωΐαν, ένηΡνίι8 απόδοσις είς λιμένος Ήρα Σουλτάνκιοϊ κα'ι Ραιδεστοϋ υποοτ ριΖομένης υπό βρεταννικής και ε^ ληνικής μοίρας. Άποβάσεις £ις Σουλτάκιοϊ άνευ όντίστ6αεως, λις Ήρακλείας κατελήφθη 06.00! Ραιδεστός κατελήφθη 13.00 κατόπιν άντιοτάσεως. ■; βάσις έΕοκολουθεϊ κανονικώς». Τήν ιδία ήμέρα, οί Ύοϋρκοι χείρησαν χωρίς όμως άποτέλεομο έπιθέσεις στόν τομέα τοϋ Εβρου καί συγκεκριμένα οτό Καραγατς πό- Γήν επί σέ μ.κρή άπόστασ, ό «Άετός» καί καί στό Λουλέ Μπουργκάς τα ύπόλοιπα πλοϊα. Ή άπόβασι ϊγι- ΓΙΑΝΝΗ Π. Λσ*ΎΖΙΔΗ ΠΗ ΙΗΤΡΝΙ — "Αν, Θεέ μου. Σ' εύχαριστώΐ ΓονατίΖω, κάνοντας τόν σταυρό ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΣΙΑΤΙΔΗΣ Ήταν ή ώρα τοϋ θείου' οί μέγα «γυναϊκες άφοϋ έρριπτον τα παιδία λες στιγμές. ' »των έπειτα έρρίπτοντο κάτω κα! ί Μεσοδιάστημα διάρκειας όπου οί ι «αυταί αί ϊδιαι. καθώς καί οί άν- μνήμες περιπατητικές στρηφογυρι- , »δρες. Τότε κα'ι ό Λοχαγάς Αίνείας Ζουν τα μυστικώτερα 6άθη, ή Εε- »ό Στυμφάλιος άφοϋ είδε καποιον σποϋν μπουχός άφρισμένης θάλασ , »νά τρέχη διά νά ριφθή κάτω φο- σας. »ρών ωραίαν στολήν. τόν πιάνει ΠλάνταΖε ή έπιθυμ'ία στήν άντίρ »διά νά τόν εμποδίση. Αύτός τότε ρηση καταπέλτη: — «Όοοορίστε' μας εϊπανε! ποϋ άκούστηκε νά ΕεπορτίΖουν οί μικροί νυχτιάτικα; δέ μάς λέτε; έεε' ! »τόν παρέσυρε καί οί δύο δέ έ- •κρημνίσθησαν κάτω άπό τούς βρά- »χους καί εφονεύθησαν. (2) «ΓΙΑΧΙΑ» (Άραβ. όν. Ιωάν ΉΕαιρε διότι είχα άκούσει· τοϋ ' νης ό Βαπτιστής). χώμα». "Εβλεπα τόν δρόμο καί είχε την έντϋπωοη, όπ λίγο άκόμη εάν ε- κε'νος ό ουνωστισμός «2ουλούσε» τό σπίτι θά πέφταμε άπάνου στύ φέσια... Μετά τό συμβάν, οί αύτοαχέδιοι στΤχοι: ,-. Ό Μπλεριώ μέ τό άεροπλάνο τού τοΕίδευε δίχακ; νά δείνει ναΰλα μά έπεοε κι' έοπασε τα πλευρά τού στά ύψηλά κα'ι τα κλεινά μας τα Ταταϋλα. Μέσα άπό κατάκλειστα παραθύ- ρια έρχόταν ή «έπίκληση»· έκεϊ πού τέλευε μεγαλόπρεπο χόομημα κατά τό σούρουπο. Άκόμη άνακυκλίΖεΐ: -Γκεέλ! κεϊφίμ!(Γΐ) γκεεέλ!». Σέ ·κομμ<άτι» οί πορτοκαλλό- γλιοσυες «φλογίτοες» θά σημείωναν τήν παρουσίαν τους Ή φωνή έφτανε γιά νά κατα λάβω: «χουίουρεμένος» οτήν κωχί- τσα τού φιλοοοφοϋοε. τες οί στιγμές κρύβανε οέ βιβλίο τίς πιό θαυμάσιες ίοτορίες άναμνή (2) Άπαρόλλοκτα. (3) Δίσκος (άναψυκτικών). (4) Είδος χιτώνος λευκοΰ έκ λε Άπό τό βϋθος τοϋ ρεμβσομοϋ ' πτοΰ φόσματος, κοπής «άντέρι» άποσπάοθηκε αίφνίδια ή σκέψη, ό (κοιτωνίτης). ταν ή έκπομπή τής έπετείου (12) | (5) Άνάκλιντρον. τοϋ Ζαλόγγου αλλαΕε τό «κλϊμα». Ό οτοχασμός μ·ετεωρίοθηκε προ σκυνητής στά ψηλώματα Σουλίου καί Νάουσας έμβρόντητος πρό τοϋ ήθικοΰ μεγαλείου, τοϋ ύπέροχου ή- ρωϊσμοϋ, έκθαμβος γιά τήν ύπερή φανή ψυχικήν κατίσχυση επί τής (6) «Είς έφοδον!». (7) «Έμπρός! άρνάκια μου, δέν ϋλης. ένεός πρό τοϋ τρομεροϋ σθένους καί τής φρικτής άποφάσε ως. Άλλά καϊ άδύναμος έν άπορία ] νά ουναιριάοη ποραλληλίΖοντας τα έλληνικά αύτά φαινόμενα υέ όμο ούσιον έτερον αναφερόμενον άπό τόν Ξενοφώντα(13) : -Ενταύθα δέ δεινόν ήν θέαυα. Αί •γάρ γυναϊκες ρίπτουσαι τα παιδιά' »£ντα εαυτάς έπικαταρρίπτουν κα'ι •οί δνδοες ωσαύτως ενταύθα δή -κα'ι Αίνείας Στυμφάλιος λοχαγός «ίδών τινά θέοντα ώς ρΐψοντο έ- είναι τίποτε! (θύωπευτική παραΤνε- οη πρός διαλύση συγκεντρώσεως. (8) Πεδίον Άρεως. (9) Πλοίσια παραθύρων, ή πα· ράθυρα. (10) Τό έκ σανίδων περικάλυμμα Εύλινης οικίας. Ι (11) Τό εϊδος δέ τουτο τής έν οιωπή θεωρίας των όντων καί τής άπολαύσεως έαυτοϋ. τό όνομάΖει (ό Τοϋρκος) «κέίφ» λέΕιν μή μετα φραΖομένην είς ουδεμίαν γλώσσαν καί "πως άντιστοιχοΰσαν μόνον μέ τήν γλυκυθυμίαν. (Άποφαίνεται ό Σκαρλάτος Βυίάντιος (Α' τόμ. «Κων)λις» οελ. 87) έπεΕηγών τήν ώς άνω σημασίαν τής λέΕεως). (12) Χρονικόν έπετείου Ζαλόγ¬ γου υπό κ. Σταμούλη (Κυριακή 7. 10.73) (13) «Κάθοδος των μυρίων» {Ή »ουτόν στολήν εχοντα καλήν επι- •λομβάνετοι ώς κωλύσων. Ό δέ •αυτόν έπιοπάται καί αμφότεροι ώ- πορεϊα διά μέσου τής χώρας των χοντο κατά των πετρών φερόμα- Ταόχων καί τής χώρας των Χαλύ- βων). Τόμος Δ' Κεφάλαιον Τ σε •νοι καί απέθανον. »Τότε λοιπόν ήτο δυνατόν νά Ιδη •τις ένα φοβερόν θέαμα διότι αί [ Αΰ.όαάό οααΝά λίς 351, (Πάπυρος — έκδόσεις). καί δταν έμαθον τήν αίτία, τής ου ΘΡΗΝΟΣ + ΜΑΡΙΚΑ! ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ Άγέρι, πάρε, ώϊμένα! αυτόν τό θρήνο μου, κι' άπό χωρία κα'ι χώρες πέρασέ τον, Άπό ψηλά βουνά, πελάγη τρίσβαθα, στοϋ Πόντου ένα άκρογιάλι σκόρπισέ τον. Σ' ένα άκρογιάλι, άγέρι, ποϋ τό σχίίΤουνε ποτάμι αφειδωτά κι' άσημωμένα όπού τό σκιά£ουν δάση καταπράσινα καί ψάλλουνε τ' άηδόνια μαγεμμένα. ' ' Σ' ένα άκρογιάλι ξακουστό κι άσύγκριτο γιά τα πολλά τ' άμέτρητό τού κάλλη τό πιό όμορφο τοϋ κόσμου κοιμητήριο πού κλειοϋσε μέσα σέ γαλά^ια άγκάλη. . , Τριαντσφυλλίτσες άγρ·ες άνθούσανε, σκορποϋσαν τή γλυκειά μοσχοβολιά τους. ; κι' έρημοκκλήσια όλόγυρά τού στέκανκ ' -* σάν περιστέρια μέσα στή φωλ'ά τού. ■*. Των πεθαμένων μας τόν ϋπνσ φύλαγε ή θεία τοϋ Χριστοϋ μας εύλογία. γλυκά τούς νανουρί2ανε τα κύματα. των καταρράχτηδων ή μελωδία. ΚΓ οί ΖωντανΓΪ τούς πεθαμένους ϋήλευαν. πού γέρναν έκεϊ πέρα τό κεφάλι μέσα σ' έναν έπίγειο παράδεισο άπό τοϋ κόσμου μακρυά τή Ζάλη. , ,.. Μά λύκοι τής Τουρκιας κ' ϋαινες χύμηΕαν "^ κΓ άνέσκαψαν μιά μερά τούς νεκρσύς μας... — Μαννσύλα μου γλυκειά καί τί σοϋ μέλλονταν Άχ! ποίος νά έΕιστορήση τούς καϋμούς μας! Καΐ τώρα μακρυά τους — όσοι Ζήσαμε — νύχτα καί μερά κλαϊμε καί θρηνοϋυε Καί μέσα άκόμη, άγέρι, κα'ι στόν ϋπνο μας νά τούς ξεχάσωμε, όχι, δέν μποροϋμε. Είναι πολύς ό πόνος μας, άβάσταχτος σάν βάλωμε οτό νού μας σκορπισμένα τα λείψανα τους, τ' άγισσμένα κόκκαλα στή λύσσα των σκυλιών παραδομένα. Κι' οταν θε ναρθη μερά γιά νά γύρωμε κ" εμείς τό πονεμένο μσς κεφάλι στοϋ τάφου τό σκοτάδι δέ θε νάχωμε γιά συντροφιά μιά στοργική άγκάλη. ΚΓ αύτό είναι, ποϋ μδς καίει περισσότερο ή φλόγσ, πού φουντώνει ώρα τήν ώρα Μοννούλα μου γλυκειά καί τί σοϋ μέλλονταν μακρυά άπό τή μονάκριβή σου τώρα! Άγέρι, πάρε, ώϊμένα! αυτόν τόν θρήνο μου κι' άπό ^ωριά καί χώρες πέρασέ τον άπό ψηλά βουνά πελάγη τρίσβαθα στήν Τραπείοϋντα απάνω σκόρπισέ τον. ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ .νΙΙΑΣ ΓιΡΟΣΟΥΓΟΠΟΥΛΑΣ ΜΥβΙΣΤΟΡΗΜΑ 27ον κάποιος, παρακολουθώ μ' δπληοτο - Είναι ό Βατόγλου μέ τήν κό- βλέμα μ' άγαλλίαση τόν ϋπνο τους. >η τού! ψιθυρίίει ένας πού τούς !
ρόσεΕε· τόν στραβώσανε οί Τσέ- Ι
ες. "Εχασε τα πλούτη, τίς φάμπρι μου. Μιλάω μ·όνη, λέγοντος ένο
;ες. Τα μαρμαρένια σπίτια τού 'σωρό θερμά λογια — πού Εεχειλί
ιτοϋ Χατ2ή Στέλιου, στά Σχοινάδι [ Ζουν μητρική στοργή - γιά τό παι
α πλόϊ στήν έκκλησιά τοϋ Αγ. Ιω δι μου.
ννου τοϋ Προδρόμου, στό δρόμο Ι "Ενας Εένος ναύτης, μέ κυττά
ολάΖιο σιμά στήν προκυμαϊα, οτό ' μέ συμπόνοια.
/Ιπουρνόβα, στήν "Εφεσο! | ΑίσιόδοΕη έλπϊδα, ΕανανθίΖει 5π
— Ό Βατόγλου; άναρωτιέμαι. λά — δειλά, μέσα μου.
,ύτός ό άΕιοθρήνητος, άδύναμος , Γαλήνη άπλώνεται στή ψυχή
έρος μέ τήν πικραμένη μάσκα στό μου. Κάποτε, ποίος Εέρει, ϊσως
πρόοωπο, είναι ό άλλοτε έγωϊστής, 16ρώ τόν Στεφανή
άγέρωχος πού μοϋ είχε γράψει ό — Τό παιδί μου, σώθηκε! Η μό
Στεφανής. ΚΓ αυτή ή γυναϊκα θά ι νη έλπίδα, ή μόνη μου παρηγορια
είναι ή Φωτούλα!
ι Ό μόνος οκοπός τής 2ωής μοί)
Σάν άρχαϊα τραγωδία μοιάίεΐ: θά Ζήσω άπ' τήν άρχή, θ' όγωνι-
ή Άντιγόνη πού όδηγεί τόν Οίδίπο στώ γιά τό σπλάχνο μου....
δα... ' Τό κϋμα σπάει στούς κάβοικ. Το
Τώρα στήν κοινή φρικτή δυστυ ί πλοίο τοΕιδεύει. Ξημερώνει ..
χία, είναι ολοι ϊσοι. Εύτυχώς πού Τα πέπλα τής νύχτας, δισλυον
έχει τήν Κόρη τού, νά τοϋ παρα-(ταΐ· Μιά καινούργια μερά, μιά και
στέκεται. Θυμάμαι, ότι μοϋγραψε ] νούργια 2ωή, άνατέλλει...
ό Στεφανής: . . .Τα πλούτη είναι
έφήμερα. Ή ευτυχία δέν είναι άπο
λυτη. Περνοϋν καί χάνονται....
Σκυθρωπή, δυσβάστακτη άθλιό-
τητα μέ τυλίγει. Καί νά, στήν ά-
κρη τής γέφυρας, πίσω άπό κασό δευλεύει. Τινάίει μέ καλάμι τόν
23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1922,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
Άποοτομένη, κάθησα νά £απο
ατάσω στόν ίσκιο έλιδς.
Ό ήλιος καίει. Ή Δανάη πιό κεΐ
νια βλέπω νά κοιμοϋνται οτριμω-
γμένοι άνθρωποι, βρεγμένοι, μαστι
γομένοι άπ' τίς συμφορές, την 6ϋ
πνία.
Ζυγώνω. Βλέπω άνάμεσά τους,
τή Δανάη έχοντος στήν άγκολιά,
τόν Λευτεράκη!
Ναί, αύτοι είναι Ι
Κοιμοϋντοι βαθειά. Δέν τούς
Ευπνώ.
ΠροχωρΟ σιμά ν' άντιληφθώ τήν
άνοσα, τήν άναπνοή τους.
Στό φώς τσακμακιού π' άνάβει
Ύπβύθυνοι ουμφώνως ττυ νομώ
1»») 1988
Ίδιοκτήτης - Έκβότης
ΑίβυβυνττΚ
ΣΟΚ·». ΣΙΝΑΝΙΑΗΣ
Κατοικίβ Ν«υό#χο«.' Β«Λοη 55
ΠΓοϊοτάμβνος ΤυπβγβαφβΙου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΑ1ΔΗΣ
»»« ^ατβικκΐ: Σπβρτβκου τβ
«* αμφ;αλη
? ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
Ι Άριστ. Σαββίδη
ΑΡΧΑ-ΓΚΑ ΦΘΟΓΤΟΛΟΠ
ΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟ
ΤΙΑΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΤ &
ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ.
Μελέτη διά την διαπίστω-
σιν τή; προΓτοράς των μα.
κρόιν (ρίον-ηέντΜν, τιΤιν διφθύγ
νόν καί τή; δασεία. ε;. τί);
αρχαίαν γλώσσαν.
καρπό άπ' τα λιόδεντρα. Οί έλιές
πέφτουν στή γή. Σκύβει τίς μα-
Ζεύει. Τίς 6ά?ει σέ καλάθι.
Κάτω άπό λιόδεντρα, δουλεύουν
κι' άλλοι. Είναι δυό μέρες πού μο
2εύομε έλιές. Συλλογιέμαι τα πε
ρασμένα.... Κλείνω τα μάτια, άφι
νομαι νά παρασυρθώ — σάν τή
βάρκα οτό κϋμα — σέ πονεμένεο
άναμνήσεις....
Πώς άντεΕα ν' άνέβω άνηφορικο
δρόμ«, μ, άγκάθια; Πώς μπόρεσο.
νά τόν διαβώ' μέ τί καυράγιο;
Ματώνω σάρκα, καρδιά. 'Αδύνα
μα χέρια, βρίσκουν μπροστό, τοίχο
Εερό· χωρίς διέΕοδο.
Πώς πέρασέ ένας μήνας - όπ
τήν έφιαλτική κείνη νύχτα - ποϋ
φύγαμε όπ' τή Σμύρνη;
Ή Δανάη έοωοε τήν τελευταία
στιγμή ένα βαλιτσάκι. Σ' αύτό 6ρε
θηκαν χωμένα, το κλειδί τού οπ'
τιοϋ πού κάηκε, είκόνισμα τηο ^
γίας Εύφημίας, παγκανότες, ψωτο
γραφίες κα'ι τό ήμερολόγιό ^
Τό βαπόρι φεύγοντας κείνη τΠν
έωσφορική νυχτιά άπ' την ΣμύρνΠ
πού Εεψυχοϋσε, έπλευσε γιό τ' "Α·
για χώματα τής Ελλάδος
Εμείς οί πρόσφυγες, δέν είχαμε
κουράγιο νά μιλήσουμε. Σάν το
θοπόρι μπήκε στά έλληνικά νερο
κι' άντικρύσαμε — μέ Θαμπά όπ
τα καυτά δάκρυα μάτια - τό βου
νά, σκιρτήσαμε σύγκρομα, όπό ίεΡ"
συναίσθημα. Ρϊγος πρωτόγνωρο, &
ρασε τα βαοανιομένο κορμισ
(ΣυνεχίΖετα')
ΒΙΒΛ'Α ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΚ'
ΜΙΚΡΑΣ
ΦΙΛΗΝΤΣ
Τ
Εν
ας
ΕΘΝΙΚΗΣ
στά πενττντάχρονα τοϋ Μικρασι«τι-
τ6 Βιβλιοπωλείον
.38 - ΑΘΗΝΑΙ.

Η ύφαλοκρππίδα τοθ Αίγαίου Πελάγους
άνήκει δικαιωματικά στήν
Καθώς ο, τεχν,κες εΕελ,Εε,ς επ; ηερί έρεύνη(. καί
,ρεπουν την παραγωγ.κη εκμετόλ- τοϋ ύποθαλαοαίου κλπ.
βθ θ
έκμεταλΛε0σεωο τοΰ 6υθοΰ μ.ε Γήν
όρυκτοϋ Οπερκε,μένη θΟΚΟοαα Ζώνη με'α-
ρ λπ. όρυκτοϋ Οπερκε,μένη θΟΚΟοαα Ζώνη μεα-
λευση των βυθων των θάλασσαν πλούτου), γ,ά τόν καθορ,σμό τής £0 των .χωρ,κών υδάτων- (άλλοΰ
οε όλοένα μεγαλυτερο βαθος - οη ύφαλοκρηπίδος μέ τα όμορα ή τα ' 6. 12 ή καί 200 μΐλια) καί τοΰ ό-
μερα ή άΕιοπο.ηση κο,τοσμάτιον ατο άπέναντ, κράτη, όπως είναι ή Άλ ' ρίου όπου άποκτπ ή θάλασαα βάθος
βυθό έχει προχωρησε. πέραν τοϋ ο βανί0 καί ή Τουρκία, πάλι τό 9έ- ' μεγαλυτερο των 200 μέτρων ή ά-
ρίου ιών 200 μέτρων, τής λεγομέ- μα δέν λύεται εϋκολα, γιά τόν ά- ' κάμη καί πέραν αύτοϋ, έφ' όσον εί-
νπα «ύφαλοκρηπιδος., μέ την έκ πλούστατο λόγο ότ. δέν έχουν γί- | ναι δυνατή ή εκμεταλλευθή των φυ
μετάλλευοη εφικτή έως τα 500 νει άπό μερικά κρότη άποδεκτοί 5: οικών πόρων. Έτσι δμως ΰπάρχει
μέτρα καί την έρευνα μέχρ.ς 6. εθνεϊς ρυθμ,στ,κο', κανόνες. ό κίνδυνος τα παραλ.ακά κράτη νό
000 μέτρα - και ενω ή άνοδος | Τό δ.εθνές δικαστήριο τής Χά- διαμοιράσουν τόν βυθό των θαλασ
των διεθνών τιμών τοϋ πετρέλαιον, [γης, τό οποίον έκδίκασε τό 1961 Ι σών καί των ώκεανών άλλά κυρί
των άλλων όρυκτων καί των με Ιμία άνάλογη διαφορά μεταΕύ Γερ
ταλλευμότων καθιστα την έΕόρυΕη μανίας, Ολλανδίας καί Δανίος, χς;
όντικειμ·ενικώς ουμφέρουοα, τό νο ', πρός την ύφαλοκρηπίδα τής 3ο-
ί
μικό καί οίκονομικό περιεχόμενο ί ρείου θαλάοσης (δπου έχουν βρε-
τής έννοίας τής ύφαλοκρηπίδος,
των όρίων καί των δικαιωμάτων
πάνω σ' αυτή άποκτά έπίκαιρο, ο-
θή πλούσια κοιτάσμοτα πετρέλαιον)
ύπεστήριΕε ότι τό οχετικό μέ την
περίπτωση άρθρο 6 τής συμβάσεως
οο καί Ζωτικό ενδιαφέρον. Ίδιοτ- τής Γενέυης περί ύφαλοκρηπίδος
τέρως γιά τή χώρα μας πού άνέκα
θεν πλοϋτος της, υπό την συμβαιι
κή άλλά καί τή νεώτερη έννοια ή-
ταν ή θάλασοα.
Σέ μιά ένδιοφέρουοο πραγμα-
τεία ό νορκός κ. Έμ. Ρούκουνας
έκθέτει μέ σαφήνεια τα νομικά προ
δλήματα τοϋ βυθοϋ τής θαλάοσης
καί όναφέρει ότι ή Ελλάς εχει ό-
πωσδήποτε σύνορα ύφαλοκρηπίόοι.
μέ την Τουρκία καί την 'ΑλβανΊα,
ενώ δέν άποκλείει τή χάραξη συνό-
ρων ύφαλοκρηπίδος μέ τό Ίοραήλ,
την Αϊγυπτο κα'ι τή Λιβύη.
Ειδικώς, δμως, στ'ις σχέσεις μος
μέ την Τουρκία καί την Άλβανία,
οοον άφορα τα ορια τής ύφαλο¬
κρηπίδος, τό θέμα άποκτά ίδιαίτε-
ρο ενδιαφέρον. Γιατί, άκόμη καί
αν δεχθοϋμε την έφαρμογή κανό¬
νων διεθνοϋς δικαίου, όπως εχει αύ
τοδεσμευθή ή Ελλάς (μέ τόν ϋχι
καί τόσο μελετημένο Ν.Δ. 142)69
— στήν όποία έχετ προσχωρήσει ή
χώρα μας καί ή Άλβανία. ένώ ή
Τουρκία δέν την εχει άκόμη κυρώ-
σει — κάθε άλλο παρά άποτελε-
σματικά λύει την τυχόν διαφορα.
Καί τούτο γιατί ένώ στήν έννοια
τής ύφαλοκρηπίδος σαφώς περι-
λαμβάνει καί τό ύπέδαφος των Ο
ποθαλασσίων περιοχών πού ουνέ-
χονται μ·ε τα νησιά — όιΐότε όλό·
κληρο σχεδόν τό Αίγαϊο άνήκει
ως τα οικονομικαί καί τεχνολο
γικώς άνεπτυγμένα, τα όποϊα κατ'
αυτόν τόν τρόπο θά μεταβάλουν
τούς βυθούς σέ άμπελοχώραφά
τους...
1ΝΜΠΜΙ! ΤβΙ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Τό Τουρκικόν ενδιαφέρον διά τό | — Είς συγκροτηθεϊοαν ούσκεψιν,
Βόρειον Αίγαϊον, μετά την άνοκά είς την Κτηματικήν ΤράπεΖαν. έ-
λυψιν των πετρελαιοφόρων κοιτα Εητάσθησαν τα έκκρεμή δανκιοδο
αμάτων είς την θαλασσίαν περίο- τικά προβλήματα των Εενοδοχεια-
χήν τής θάσου, προσέδωσε την οα κων έπιχειρήσεων.
ρύτητα είς τάς οικονομικάς έΕε- ' - Τό Ταχυδρομικόν Ταμιευτήρι
λίΕεις, κατά την παρελθοϋσαν έ- όν θά προβαίνη, όπό 1ης Μορτιου
βδομάδα. Ή Τουρκική κυβέρνησις, είς την έΕόφλησιν τοκομεριδίων ό
κατά σχετικά δημοσιεύματα, προ- μολογιών 'Εθνικών δανείων.
σανατολίΖεται είς την υίοθέτησιν ' — Αρμοδίως ανεκοινώθη, ότι ή
τής καινεφανοϋς θεωρίας τής «ύφπ είσαγωγή είς την βρεταννίαν Έλ
λοκρππίδος», διά την αυθαίρετον ε ληνικών νημάτων καί είδών ίματι
πέκτασιν τής αίγιολίτιδος Ζώνης σμοϋ, τελεϊ καί διά τό τρέχον έτος
"Εν τώ μεταΕΟ, ήρχισε καί προ· υπό ποσόστωσιν, ήτις άνέρχεται είς
χωρεϊ κανονικώς ή γεώτρησις είς 125 μετρικούς τόννους ή 871.933
την θέαιν «Πρϊνος 2», ένώ εγένετο ύάρδαα
καί νέα έΕέτασις των κοιτασμάτων Ι — "Εξουσιοδοτήθη ή ΤράπεΖο
ΤΡΕΙΣ ΝΕΟΙ ΠΑΘΕΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΪΕΣ ΠΑ ΤΗΝ
ΟΙΚΟΝΠΜΙΑ
Τρία ποόσςτατα γεγονότπ, ή άν.» ι τυχαϊο άλλωατε — παρατηροϋν εγ- ρωμών εφέτος, έκ τής άνόδου των
.τετρελ-αίου στήν θάαο, *",. κυροι κύκλοι — ότι ϋπαρΕη πετρε- : είσαγωγών οτα 4 050 έκατομμόρΐΓ·
των έπιτοκίον κα'ι τό υπό λαίου πκχτοποιήθηκε στό έλληνι δολλάρια, καί ή διαφοινομένη ου-
η
διαπραγματευθή νίο έξωτεοικό δό-
νειο 250 έκατομ. δολλίΐοίιον, ίύ π
οΰν την δελτ.'ιοση τής ϊσχύος τής
δραχμής καΐ ειηρεά£ονν Αναλόγως
κό ύπέδαφος μόλις ό κόσμος ευ ] νέχιση μεγάλου έλΛείμματος στό
ρέθη σέ σπάνι πετρελαίου·.
Παραλλήλως, ή αϋΕηση των γ,τ
ίσοΖύγιο τρεχουοών συναλλαγών
κατά τό τρέχον έτος, κοτέατηοε
τοίι διαφόρους τομείς τής έλληνι- τοκίων, καθώς κα'ι τά άνομενόμ";- τά δάνεια αύτά άπαραίτητα καί την
κης οίκοομίας. Συγχρόνως ένισχΐ- ν-α νέα μέτρα περαιτέρω ουγκρα-ή έΕασφάλισή των βραχυχρονίοχ: ένι-
οι·ν τήν έπίτ^νβη σχετν.ή;
πίας των εξωτερικών
τής χώρας, ή όποία έμφανίζίται
μέχρι τώοα θιγομένη, συνεπεία
σεως τής ρευστότητος κα'ι τών τι
μών — μέ τά όποϊα άσχολήθηκε
όπως πληροφορούμεθα, τό Υπουρ-
τώ μεγάλον <η-ναλλαγματικο>γ ι^- Υ|Κ0 Συμβούλιο τό περασμένο Σάβ-
νπγκών εκ των εισαγομένων άγα- βατο (23 2.1974) — έχουν άμεση
Σνγκεκριμένα, ή άνακάλνψη ττε
τρίλ.αίου κα' ΐρνσικών άεοίον στό
μέν, άλλά άναμφισβήτητη έπίδρο-
ση επι τής «ύγείας» τοϋ έθνικοϋ
πετοελαίου τής θάοου, διά τής καύ τής Ελλάδος, όπως χορηγή τό ά Βόρίΐο Αίγαϊο αποτελεί, άναμφ'- ν , , ' '.
οεώο των είς Ίνστιτοϋτον τών Πά ναγκαίον ποσόν συναλλάγματος | σοήτητα, ένα γεγονός, πον άνεξάο Υ'α ΤΟ νομομα μιας χώρας ισχυε.
_ ^ ' >_. * _* _ ___-___„_._.» _ * -—Α *Ι — 1 ΜΓ1 Ιΐ*/Α ΜΓΑ ΙΠ/ Ι Ι/|-Π/Ι ίΛΤΠ 1 ΐ& (Λ.
Συγκεκριμένα, όοον άφορά τό ί«οίων. Διά τής νέας αυτής δοκι· πρός μονίμους κατοίκους έΕωτερι
πρόβλημα πού γεννάται στόν λοΘο
ρισμό τών όρίων τής ύφαλοκρηπί¬
δος μας έναντι τής Τουρκίας, η ά-
πόφαοη τοϋ Διεθνοϋς Δικαοτηρίου
τής Χάγης ένισχύει τήν άποψη ότι
έπεβεβαιώθη καί πάλιν ή ύψη κου. διά τήν ύπ' αυτών απόκτησιν
λά ποιότης τοϋ έντοπισθέντος κοι μεριομάτων τής έταιρείας χαρτο-
τάσ^ατος είς τήν θέσιν «Πρϊνος 1». φυλακίου τής ΕΤΒΑ καί των Ά
Αί λοιπαί οικονομικαί έΕελίΕεις, μοιβαίων Κεφαλαίων.
συνοψίΖονται ώς ακολούθως:
- Ή Νομ.σματική Έπ.τροπή
μέγα μέρος τοϋ Αίγαίου άνήκει ά- ' — Ύπ° ΤΠ£ Νομισματικής "Επι νέκρινε την χρηματοδότησιν τοθ
τητα τελικά ά.αό τό πραγματικό πό τό φαινόμενο νά ίσχυροποιήται κσ-
σ· ττό καλνψετος των έγχίοοίοιν ά- τά τό μέτρο πού στενεύει ή προο-
ναγκων, ένισχνει την αύτοδνναμίπ φορά τού, στήν άγορά.
τή; έλληνικής οίκονοιιίας, ή όποί'ΐ
.τάσχε, ανΐκαθεν άπό' μεγάλη έξάο 'Η γνωστοποιίηση, τέλος, τής έ-
τηση άπό τό εξωτεριΐίό. Κι' αίτό νάρΕεως διαπραγματεύσει»>ς στό ε-
δέν μποοεϊ νά μείνη άπαρατόρητο £ κό α τήγ ού υπ0 τής
— α7.Λο>οτε ποοκαλει το -*■ "'Α
ς>ον τών γείτονος μα;..
Τραπέίης τής Ελλάδος, νέου με-
ποκλειστικά στήν Έλλάδα. Καί τοΰ τροπής έΕεδόθη καί εκοινοποιήθη Ταχυδρομικοϋ Ταμιευτηρίου, διά πό .Αργα ή γρήγΟρα, έΕ άλλου, οί γόλου δανείου 250 έκατομμυρίων
το γιατί ή άπόφαση αυτή έπικαλεϊ· " ύπ αριθ. 13)14 2.74 απόφασις σού 60 έκατ. δραχμών, πρός πα·
ται τόν δεσμό τής ύφαλοκρηπίδος ι αυτής, διά τής οποίας σύΕάνονται ροχήν οτεγαστικών δανείων είς δη-
πρός τήν παρακειμΐνη άκτή. "Ετσι, ι άπό 15ης Φεβρουάριον, τα έπιτόκια δημοσίους ύπαλλήλους.
ή «λελογισμένη» έρμηνεία τοϋ όροιι Ι κααθέσεων καί χορηγήσεων άπό 1 Ι — Ή Κτηματική ΤράπεΖα 0ά
παρακειμένη άκτή οϋτε μέ τήν πιό
στήν Έλλάδα - έν τούτοις οί ό- άπίθανπ Ψανταοία δέν έπ.τρέπει νά
ροι της συμβάσεως τής Γενέυης
περ'ι ύφαλοκρηπίδοο καί των όρίων
"δημιουργούν μόνιμη άδεβαιότητπ
καί άστάθεια ώς πρός τόν χώρο
τόν όποϊο καλύπτουν».
θεωρηθή ώς τουρκική ύφαλοκοη-
π'ις ό έκτός τής έλληνικής αίγιαλί-
τιδος ίώνης των 6 μιλίων ύποθα-
λάσσιος χώρος δυτικώς τής Χίοιι
καί τής Μυτιλήνης. Γιατί καί ή στοι
Ή σύμβαση τής Γενέυης έχη χειωδέστερη γνώοη τής γεωγραφί-
καθορίσει τήν έννοια τής ύφαλοκρη °ε άποδεικνθει ότι ό βυθός αύτάς
πίδος κατά τρόπο πού, έπειδή συμ δρίσκεται πλησιέτερα στίς ελληνι-
διβάΖει άπόψεις καί συμφέρονΌ, κές νησιωτικές καί ήπειρωιικές ά-
εϊναι έλάχιστα άποτελεσματική. Ά κτές, παρά πρός τα τούρκικα πά-
ναμιγνύει τήν έννοια τής έφΐκτής ράλια.
ΘΑ ΕΠΙΤΡΑΠΟΥΝ ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ ΕΙΙΑΓΩΓΕΣ ΑΥΤΟΚίΝΗΤΩΝ Ι.Χ.
ΚΑΙ ΑΠΟ ΙΔΙΟΤγΊ
— 2 μονάδας.
— Έδημοσιεύθησαν πληροφορίαι
χορηγή δάνεια είς είσάγοντας συν
άλλαγμα, δι1 αγοράν ή ανέγερσιν
έκ Λονδίνου, ότι ή ΤράπεΖα τής ' πάσης φύσεως άκινήτων έν Έλλά-
Έλλάδος δισπραγματεύεται τήν ού , δι.
ναψιν δανείου είς Εύρωπαϊκά νο-
μίσματα, συνολικοϋ ποσοϋ 250 έκο
τομμυρίων δολλαρίων, υπό όΐιίλου
Εένων Τραπείών.
— Είς συγκροτηθείσας εύρε'σς
ουσκέψεις, υπό τήν προεδρίαν τού
κ. Πρωθυπουργόν, έΕητάσθησαν θε
ματα οίκονομικής φύσεως.
— Έδημοοιεύθη είς τήν Έφη
μερίδα τής Κυβερνήσεως ή άπόφο
σις, διά τής οποίας διοργανοϋ'α:
καί ένοποιεϊται ή Έπιτροπή Τιμών
καί Είσοδημάτων, διά τήν παρακο
λούθηοιν τοϋ γενικοϋ έπιπέδου των
τιμών καί είσοδημάτων.
ι — Αί τΐ|!αί ασφαλείας των κα¬
πνών, εσοδείας 1973, θά είναι ανώ
τεραι τής άντιοτοίχου εσοδείας
— Τό υπουργείον Οικονομικήν
(αριθ. έγκυκλίου Ν. 805)333)πολ.
73)16.2.74), ενέκρινε τήν παράδο¬
σιν είδών είς Εενοδοχειακάς έπι-
χειρήσεις, επί χρηματική ή τραι,ε
2ική έγγυήσει.
— ΈληΕε τό 20ήμερον των έκ
πτώσεων, μ·έ σημαντικήν έμπορευ-
ματικήν κίνησιν, ιδία δέ επί των
είδών ένδύοεως και ύποδήσεως.
— Είς ίκανοποιητικά έπίπεδα δι
έρρευσεν ή χρηματιστηριακή κίνη
οις μετοχικήν άΕιών κατά τήν πά
ρελθοϋσαν έβδομάδα. Αί τιμαί αύ
των, είς τό σύνολον των σχεδόν, έ
κινήθησαν έπίοης άνοδικώς, ώρισμέ
νοι δέ άξιαι απεκόμισαν σημαντι-
κά κέρδη.
ριεθνεϊς τιμές πετρελοίου θά πέ- δολλαρίων στήν διεθνη χρηματαγο-
οουν, όπότε τό άρχικό νούμερο τώ.- ρά, άνεΕαρτήτως τοϋ πότε καί υπό
900 έκατομμυρίων δολλαρίων γιά ποίους όρους θά όλοκληρωθή, έρ-
τίς άνάγκες τού πετρελαίου θά . χεται σάν ένιοχυ/ικός παράγων
άναθεωρηθή πρός τα κάτω. Βέ· : τής βραχυπροθέσμου ίσοριίοπιας
βαια, κανεις άκόμη δέν Εέρει μέ- τοϋ ίσοίυγίου πληρωμών. Θά πρέ-
χρι ποίου οημείου πρέπει νά εύχο-. πει νά σημειωθή ότι πέρυσι ή Τρά-
μαστε τήν ϋφεση στίς κατά τό μέ- πε2α τής Ελλάδος είχε έπιτύχει νά
τρο πού ύποχωροϋν μπορεϊ νά κσ- έΕασφαλίση 200 έκατομ·μύρι° δολ-
θίστανται λιγώτερο έμπορεύσιμα τα λάρια στήν κεφολαιαγορά τοϋ Λον-
ύπάρχοντα καί τα δυνάμενα νά ά- δίνου καί ή Δ.Ε.Η. δλλα 150 έκα-
νακαλυφθοϋν κοιτάσματα
πετρε- , τομμύρια δαλλάρια
Οί μεγάλες,
λαίου στήν χώρα μσχ;. «Δέν είναι όμως, άνάγκες τοϋ ίσο2υγίου πλη-
σχυτική τής πιοτοληπτικής ίκανότη
τος τής χώρας.
Οί σταθεροποιητικοί αύτοι νέοι
παράγοντες δέν έμειναν άπαρατή-
ρητοι άπό τό Χρηματιοτήριο, πού ά
ποτελεϊ, μέχρις ενός βαθμοϋ, άν-
τανάκλαση των προβλέψεων καί
τής ψυχολογίας τής άγοράς. ■Εται,
τήν περαομένη έβδομάδα οί τιμές
των τραπε2ικών μετοχών υπεχώρη¬
σαν στό Χρηματιοτήριο, συνεπεία
τής μεγαλυτέρας προσφορος έναν¬
τι τής Ζητήσεακ. Οί έκτιμήσίΐς τής
άγοράς βραχυπροθέσμως δέν άπο
κλείεται νά έντείνουν τήν πτωτική
Ρύτή τάση οτό Χρηματιστήριο, ή ό
ποία. έν τούτοις, δέν οτερεϊται οη-
μασίας γιά τούς έπενδυτάχ;: Είναι
ό κατάλληλος καιρός γιά νά άγο-
ράσουν.
Άπό τήν δλλη μεριά, οί κλωστο
ϋφαντουργικέκ καί μεταλλουργι-
κές έταιρίες επέτυχον κέρδη τήν
περασμένη έβδομάδα, πράγμα πού
άντεστάθμισε μερικώς τήν χαλά-
ρωση των άΕιών στό Χρηματκττή-
ριο. Τό γεγονός ουνδυάΖεται μέ
τήν εύοίωνη προοπτική πού έχουν
οί έπιχειρήσεις αύτές στήν διεθνή
άγορά, δπου τα νήματα καί τα με
ταλλα συνεχάκ; άνέρχονται.
Βελτιώση των εργατικόν άμοιβών
προβλέπει γιά την Έλλάδα τό Λ.Ν.Τ.
ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ ΚΑΙ ΡΤΘίΜΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΤΞ ΕΩΣ
σαγτογές έπιβατηγών
καί έπιτ.ρέπετα.| τού λοιποί, ή Φ>
εΰθεία; εϊσαγιογή ττον ϋ.-τό ΐδιοι-
τών, υπό τόν θ£θν τής μεταπωΑί-
σκός των μόνο μετά πάροδο ϊ,εΚ
<ις. Τό μέτρο ¥χ<ει σάν σκοπό τ,Ί·' <ί- άγοοά/ έπ' όνόματί | κατά Άο7γ .περίπον έναντι τού 1972. 1972· Κστσ 3β%. Αί άγοραί αώτών Ι — Εκυκλοφόρησαν οί κατάλογοι Ή πιθανή αϋΕηση τοΰ μέσου επι θησαν επί των τιμών. ,γματικοΰ προ-όντος άναμένεται, κα πέδου των μισθών έντός συντόμου Ι Σύμφωνα μέ προσωρινά έθνικο τα τό ΔΝΤ, νά άποκλίνη οέ ένα 5 χρόνου' προβλιέηεται άπό τό Διε- ' λογοτικά στοιχεία, σημειώνει τό Λ ' —6%, έΕ αίτίας τής αναμενόμενος Ό άλλο; ειόχο; τής ά,τ*λκ-.β: ρώσεος των ϊϊσανιογβν των αύτ.·· κινητών άλλά καί γεικεύσϊίος τώ· όριον πραγιιατοποιήσειό'. τ<ον, σέ λογιχά έ.ιίπεδα -/.αί ή άνακούςριστ· &έ6αια των πιέσεον ποΰ άσκοϋν ,Ί^ιικατάσταση συνθηκην πλής&ι·- ι στό ίσοζύγιο πληρο)μ'->ν.
|
άνταγιονισμοΰ στήν άγορά των <ιν τοχινήτιον, ή αποία είτε άλλοτε ίν ταν μονοπωλιακή, είτε διαφορικο ρίτε τέλος, μονομερής, έπιτρέποι· (ΐα τίς είσανΜγές αύτοκινήτων α»» νόν άπό τ!ς χώρες - κλήριγκ, &.«' ενός νψους ακί πέοαν. "Ηδη, ή κατάσταση αυτή ΐκ>
Λ'.όκεται νά έξομαλυνθή μέ ι+ν
άι.ιση των ποσοτικων πΐριοοισμό,ν
ίΐσαγωγής αυτοκίνητον άπό χώ
«Κ έλενθέρον σι·να)Λάγματος κσί
ιιέ τήν καθιέριοση ένιαίων
θά πρέπει νά σημειωθή 5τι .)ί
ίϊσαγιογέ: ί'ύτοκινήτίον έφθασαν
τα 7 έκατ. ? τό 197ι3, αύ^ιτθεϊσσ1
Έν
Γ/ 6 οι-θμός αύξήσεω-
άρχίσουν την 15ην Μαρτίου φορολογουμένων τής περιφερείας θνές Νομιοματικό Ταμεϊο γιά τήν ΝΤ. τό άπόλυτο μέγεβος άποπλη έπιπτώσεακ; των διαφόρων περιορι
τής ε'ισαγογής αντοκνήτων ί>πολεί καί θό λήΕουν την ΙΟην Άπρι τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, Έλλόδα, βάσει των έκτιμήσεών θωριστικοϋ τοϋ άκαθαρίστου έθνι
Ό άπολογισμός τής Εβδομάδος
πεται τοΰ ονθμοΰ 67"^, μέ τόν ό- λίου.
ποίον ηύ&ηθη τό σίνολο των είσο _ .„ 6 ^^ ·Π|
γι·)γων. Ενας παραγιον τελος που . .
άνααΓνετα, νά έπηρεάση εφέτο, νΕ0ς ΟΠ0<Ρασει<: «'* την εφαρμογήν πιστιυτικώς τί; είσαγωγές έ.τβαττι- των διατάΕεων τού Ν.Δ. 273)10.1. γο>ν αΰτοκινήτι·τν θά ίίναι καί ό δι 74, τοϋ συμπληροϋντος τό Ν.Δ.
πλασιασμός των τιμών τών κατοΐ 230)19.10.73 «περί άντιτίμων £έ
νων νομισμάτων έΕαχθέντων έμπο
ρευμάτων».
| - Διά τής ύπ' αριθ. 17)74 Α
νορανομικής ΔιατάΕεως, τό νωπυν
βούτυρον, προελεύσεως έΕωτερι
κου. θό διατίθεται, έφεΕής, επί ν
μ(ον
Διατίθενται δέ άπό τάς οικονομικάς του αλλα καί τού ύποβληθέντος πί κου προϊόντος (ΑΕΠ) άνήλθε τό
έφορίοςπρός 100 δραχμάς (οί δύο τήματο<; ύπό χής Γενικής Σϋνομο'1β73 σε 1β%, σημ-αντ,κώς ανωτ* σπονδίας Έργατών Ελλάδος, στά ρον τοϋ 1972, όταν έφθασε σέ *, τόμτ>0.
— Υπό τού ύπουργείου Οίκονο τέΑη ΔεκεΜ6ρίου 1973, γ,ά μ.ά 8%.
-,7.., Λτί.α~ „:„ „..„!____:_.. α ε. νενική αϋΕηση κατά 20% όλων των Ι Σ'
κοι'
Ή λήΕασα περίοδος των έκρ'.ώ-
σεων, καθ' όλας τάς ένδείΕεις ύ-
τικών περιθίορίίόν καί ενός γΐνε "ερέβη παν προηγούμενον είς έμπο
τρόπον ΰπολογυμοΰ των δι ρικήν κίνησιν! Ούτω, τό πρώτον έ-
χωρίου παραγωγης.
σις τής τιμής τοϋ χρυσοϋ. Συγκε
20ημέρου των έκπτώσεων, κατόπιν
τής συνεχοΰς άνόδου των τιμών.
Ακριβώς δέ αυτή ή άνοδική πορεία _ Πρόσθετος ποσότης 200.000 ' ρέβη τα 160 δολλάρια άνά οΰγγίαν έτους
μικών, ετέθη είς κυκλοφορίαν ή δι ΥενικΠ αϋΕηση κατά 20% όλων τών Σ' ένα δλλο σημεϊο ή εκθέση τοϋ
γή ισχύουσαι ν διατάΕεων τού φό- άμοιβών τών εργαζομένων πού κσ ΔΝΤ άνοφέρει ότι τό πραγματικό
ρου κύκλου εργασιών καί έτέρων (θορίΖονται μέ συλλογικές συμβά ΑΕΠ αύΕήθηκε τό 1973 κατά 9,4%
φόρων, διατίθεται δέ όντί 65 δραχ ,.£.„; ύπάρχουσες πρό τοϋ ΝοεμΛό 1973 έναντι 10.1% τοϋ 1972,
; βρίου 1973. Οί μισθοί, έΕ άλλου, άλλ' όμως ή καθαρά είσροή έκ τού
έΕωτερικοΰ ήταν τό 1973 πολύ με
γαλύτερη τοΰ προηγουμένου έτους,
μέ συνεπεία τήν άνοδο τής έγχω
μων.
Είς τόν εξωτερικόν οικονομικόν
τομέα, τό κύριον γεγονός τής έβδο
των δημοσίων ύπαλλήλων πιστεύε-
μολογίω καί είς τιμάς ϊσας πρός ' μάδος ήτο ή νέα όλματώδης αϋΕη ται> ώς Υνωστόν· να αύΕηθούν κατα
τάς ίσχυούσας διά τό βούτυρον εγ
τ|Ίν 15 Μαρτίου 1974, πέραν
(τικον καιτ ου
άνεξαρτήτος
ρή η
φόοου πολυτελείας. ον 20ή των έκπτώοεων
Λθα? προελεύσεως
ς προελεύσεως
- . , .. ? ρς
αυτοκίνητον. Δέν θά υπάρχη άντικατοπτρίΖει τό ευρύτερον φά-
στό μέλλον ή «κατανομή·» ουα Τής Έλληνικής οίκονομίας κα-
δά ^
τΛν εισαγωγικόν δικαιωμάτων ^
ιιύτοκινήτίον εισαγομένων έκ
τά την παρούσαν στιγμήν — καί
ή γμ χ
έλευθέροι· σΐ'ναλλάγματος, ου τούτο τό διακρίνει άπό τάς άναλό-
η διινατότης ύποτιμολογήσεος γου(; Περ,6δους των προηγουμέ-
κώ τι'πων γιά νά άποςρύγοιιν
τι'πων, γιά νά άποςρύγοιιν
καταναλώσεος. Έπίσ,ις, νων ετών·
Ί είσαγωγή αύτοκινήτων άϊτό //«■ επωφεληθοϋν των έκπτώσεων τόϊ
■■< - — κλήριγκ. βά επανέλθη μέ.»· οον 0 εΐ4Τ1ορικ0£: κόσμοο. όσον καί "τα (Τυμδατικα ορια των δ μερών «ΐ'ναλλαγων καί θά πραγματοποιη τό καταναλωτικόν κοινόν, έκαστος των τιμών ωδήγησε μαΖικώς τούς χιλ)μων άναποφλειώτου όρΰΖης έκ μέ τάσεις συνεχοΰς άνόδου. Άντι καταναλωτάς είς τα καταστήματι!, των κρατικών άποθεμ·άτων, διατί θέτως, τό Αμερικανικόν δολλάριον διά νά κερδίσουν ό,τι ήτο δυνατόν θεται δια Τ|ϊν κάλυψιν των άναγ ι ύπεχώρησεν είς τήν διεθνή άγο- "ριμένως, ή τιμή τοΰ χρυοοϋ ύπε τού 5% πού εδόθη στίς άρχές ιού ρίου Ζητήσεως. κατά 13.8%, που καί ένα 10% πού τούς εδόθη ήταν καί ή μεγαλυτέρα οϋΕηση ,τόν Αϋνουστο του 1973, σημ·ε;ω πού εσημειώθη ποτέ έντός έτους ,νει τό ΔΝΤ, σέ πρόσφατη έκθε Ότήν Έλλάδα — τονίΖει τό ΔΝΤ. •Ί) χατά τό μττρο άγοράς, νπό τ "όν πρός τό ίδιον αυτού συμφέρον. 'ΐνατολικων χωοών των κων προϊόττον. ελλττν·:· Συγκεκριμένως, τό εμπόριον εύ- ς, θά καταργηθή κατά λο. οε την ευκαιρίαν νά ρευστοποιήση σα 'Τΐθανότητα ή διαο-ορετική μετι- ύφκστόμενα «στόκ» έμπορευμάτων ^ολ'Γνητ'01"1 {'^,Ο7Ι^θΓΐ Τ^ . δα καί νά είσπράΕη τοίς μετρητοϊς, ίπιολογητρας ά?ιας, σταν προκΓ άπό τάς παρεχομένας ■έκπτώσεΐ':. Τούτο προκύπτει, μεταΕύ άλλων καί άπό τήν προτίμησιν τοϋ κοινοΰ πρός τα εϊδη ένδύσεως κα! ύποδήσεως, αί τιμαί των οποίων συνεχώς άνέρ¬ χονται — πράγματι δέ, ό μεγαλεί- τερος «τΖίΡος·, κατά τό 2Οήμερον των έκπτώσεων, εσημειώθη είς ιά έν λόγω εϊδη. Έν τούτοις, έθακολουθεί καί έφέ τος — ώς καί κώθε χρόνον — νά πλανάται τό έρώτημα: Αί παρεχό μεναι έκπτώσεις ήσαν πράγματι εκ- κων της έσωτερικής άγοράς. Ι ράν. Ελλάς και Έθνικιοτική Κινα τ»ι γά άπ'εύθείας' ε'ιβαγο)γές αι>- ποός αντιμετώπισιν έκτάκτων δυσ- . πτώσεις; Έν προκειμ-ένω ούδεμία
■Ί'/ινήτοαν {™ό ίδυατών, έν συγκρι χερων καταστάσεων είς κεφάλαια χωρεί άμφιβολία, ότι, είς τό σύνο-
σίι ποός έκείνη ποί' διενΐογεϊτο ιΐί:
«ο έμ.τορ,κόν άντ.προσο,πων ποί
του περ.ορισμου
ιιέχρι τώρα. καί ή όποία πρ' της τραπεζικής χρηματοδοτήσειικ:.
·Ω(; γνωστόν, άπό τοϋ παρελθόν-
άντισι·νταγματικ.ί< λον των τουλάχιστον, αί διαμορφα·- θείσαι τιμαί ήσαν κατώτεραι των πραγματικήν καί άν εσημειώθη- ^^ϊ;^γ^«« * τά πλοίσια!σανπαρατϋπίαιή εύθύνη καβιερωβή ί-έο τόν πραγμαΛ. «άποθερμάνσεως- τής οίκονομίας, ! τόσον τό Κρατος, όσον καί ιας ίδιωτών θά ελήφθησαν περ,ορ,στ,κό μέτρα χρη- τόν έλ*·νβερο άνταγονισιιό <ηή· ιιατοδοτήαεως τοϋ έμπορίου - αΑ- "γορα των ((ύτοκ.ινή'των καί θά πε 9'οοίση τά μεγάλα των χα Κς« των λοιπών παραγωγικών έ _ οΰτω δέ π έΕεύρεσις κε . , ,.σανογε ^ λ«: τουτο, διότι μέ τό 14% τής ά- βαλαίυν κινήσεως απετέλεσε και -'"ς τοΰ αύτοκινήτου θά μπορή ·1 έξοκολουθεϊ νά άποτελή μέγα πρό ^^^ΐϊ: ι ^ ό οτ· ό Λντιποόσοκΐο: τόν χοετόνε· "ί .-το?.{, {η^ές τιμές. " φσθο; έ£ άλλου, καταστή. τηνή,,,; τθβ μέΤρον, τή .ί{Γνοϊν,, μεταχΓΙρ[σεο>. Τ(Τ)ν ^τ· ρα
ί
τής χώρας. Ήδη, διά τής ρευστο-
ροιήσεως των έμπορευμάτωνν κατά
τό 20ήμ·ερον των έκπτώσεων, νο
εμπόριον προσκαίρου άνακουφίΖε-
καθώς · πάντως Κα) να επιλύεται
τού θά είναι .-ΐοοσοοι '
εμπορικάς όργανώβεις. Ο θεσμός
των έκπτώσεων, πάντως, πρέπει νά
παραμείνη άπρόσβληνος άπό αίτιά-
σεις, καί παράπονα, χρέος δέ ολων
είναι νά περιφρουρήσουν αυτόν ό¬
σον τό δυνατόν καλλίτερον...
ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ
*Η άγορά τής 'Εθνικιστικο; ν τής "Απω Ά-
νατολής. Οιύτω, σήιμίρον, πολλά
.Ελληνικά ττροϊόνΤα: έχουν έδραιώ
μηνον Ίανουοορίου - Όκτωβρίου
1973, αί έΕαγωγαί Έλληνικών
ττροϊοντων πρός την 'Ερυθράν Κί
νόν άνήίΛθον 'μόνον είς 1 έκα^οιμ-
■μύΡιον 700 χηλιάΊδοις δολλαρίίαν
και <ϊΐ είσαγωγαΐ είς 700 χιλιάδας δολλαρίων. Καϊ άν ληιφθη ύττ' ό¬ ψιν ότι ή "Ερυθρά Κ ίνα θχει ττλη νόδου της παραγωγικότητος λο'· τής ανακουφίσεως άπό τήν πίεση της Ζητήσεως, μέσω τής αύΕήσεως των είσαγωγών καί τής έγχωρΐου παραγωγης. Έν τούτοις — συνε- χίΖει τό ΔΝΤ — ή ταχεϊα άνα- πτύΕη τό 1972 καί έν συνεχεία τό 1973, έΕήντλησε σέ μεγάλο βαθμό τήν πλεονάΖουσα προσφορά πόρων τής έλληνικής οίκονομίας. ΆοΊέΕο δα δημιουργήθηκαν ειδικώς στόν το μέα τής όγοράς έΕειδικευμένης ερ γασίας, μέ άποτέλεσμα τήν σημαν- Ή επιταχυνθή τής έγχωρίου Ζή τήοεως, άναφ(έρει άλλοϋ τό ΔΝΤ, καί ή σημαντική δνοδος. τών τιμώχ στό έΕωτερικό άπείλησαν τήν ατα θερότητα τών τιμών τό 1972, άφ' δτου καί χρονολογεϊται ή βαθμιαία στραφή πρός μιά περιοσότερο πε ριοριστική νομισματική πολιτική. Γιά τό έφετεινό έτος. 1974, τε λος, ό ρυθμός αύΕήσεως τοϋ πρα στικών μέτρων, πού ελήφθησαν τό 1972 καί τό 1973, γιά τήν αν¬ τιμετωπίση τών πληθωριστικών πιέ σεων, επί της οίκονομίας. θιχτμόν 800 έκατομμυρίων· έναντι |τικη άνοδο τών αμο,βών, γιά τίς των 15 μόνον Της Έ<*νΐ*ιστικής ή ώς ανω σύγκρισις Κίνας, καθίστατα, νΊ, λόγο, σινί,ατικών δ τής τό μακροχρόνιον πρόθλημα τής έ- (Λέγεται ότι ΒΛ £ευρέσεως κεφαλαίων κινήσεως- τούτο γιατί Ατο . -λλου απο πλευρα{. κατα ότι παντοτε οί εισαγ:η , ^ : _θα θέλο»-ν νά. έμφανίϊονν :ύ ναλωτικοϋ κοι νού, παρετηρήθη εφ.. δι-νατό στιρ τος - έναντι τών 2Οημέρων των έκπτώσεων τών προηγουμένην έ- τών - ασυγκρίτως διήφορος συυ- ΚΩ^1ΚΟΙΙΟΙΗΣΙΣ ΤΩΝ ΛΐΑ- περιφορά. Κατά πλειονοψηφίαν, ό 'Ρ' ΠΕΡΙ ΤΟΤ ΦΚΕ | καταναλωτής τοϋ 2Οημέρου τού Φε- Τ'ιβρουαρίου 1974, δέν έσπευσε νά ρ . Έκυκλοφόρησε ή έτησία έκδοοη, οέ αγγλικη γλώσσα, «ΕΚΟΝΟΜΗ ΟΦ ΓΚΡΗΣ 1972 - 1973», τής .ΧέλλενιουΖ» Ο.Ε. Τό βιβλίο £ χει γράφη άπό έπιτελεϊο οίκονομο λόγων, πού άναλύουν, ταΕινομοΰν κα'ι παρουοιάΖουν τά έπίαημα στοι- χεϊα τής έλληνικής οίκονομίας. Άπευθύνεται κυρίως στούς επι χειρηματίες, έπενδυτές καί έμπο- ρευομένους τού έΕωτερικοΰ, τούς όποίους ένημερώνει πλήρως επί τών τρεχουσών έΕελίΕεων τής οί- κονομίας μας. Περιλαμθάνονται σ' αύτό, μεταΕύ άλλων, όλες οί βασι οί σει την θέσιν τ»ν είς τάς έν λόγω | "Ετερον έντιπτωσιακόν στοιχείον |τών τιμών προεκλήθη — ύποστηρί- ! άγοράς καί ή Ζήτησις των καθηυ*:- εΤναι τό δτι τό Λ5θϊττ,ο«κόν έμπό- ' Ζει τό ΔΝΤ - άπό τήν διοκύμανση ( ρινώς αύξάνεται, τταρά τόν δυσμε .οίον τού Πεκίνου, τώ 1973. άνηλ- (τ,ν αγοράση απλώς διά νά άγορόοη ?ουν τα προνόμια καί τίς ύποχρεώ- ·ΐ5οί φόνου. κύκλου έογη ' ούτος Γ.σπευοεν ίνα έπωφεληθπ - Οεις των Εένων έπενδυτών καί ου ν«ιιικών. ίι.τουογεϊον Οίκο επωφελήθη - τού ναλλαοσομένων. νή ΤΓαράγοντα των μεγάλων άττο στάσεων- Τό εμπόριον Ελλάδος - 'Εθνι *ίζ 6 μόνον δισεκαΤομμύρια δολλαρίων, έναντι 8,5 δισεκατομ- μυρίων δολλαοίων τής Ένθικιστι-'τοΰ συνεχ.Ζομένου κιστικής Κίνας σηιμ£ΐοΐ άνοδον καΐ <ής Κ νε-ς! ύφίστανται σηιμαντικαΐ ιΐροϋποθέ. Έκ των ανωτέρω σινάγεται, γαθων χώρες τής Ελλάδος. Ή ου αεις διά. την περαιτέρω διεύρυνσ.ν 6τ, ή Ελλάς καΐ ή Έθν,*,~ικη ! νοΑ|κή Ζήτηαη τροφοδοτηθείοα α. ιών συναλλαγών. (Πρός τουτο, άρ- Κ ίνα εχσιΛ' ,δημιΟΜρνήισεΐ' Ισχυ- [ κεΤ νά άναφεΐρθή, ότι τό διμβρές έμ ιροΰς οίκονομικοθς δεσμοϋς, οί | -ττόιριον μεταξΰ τής ,χώΡας μας καΐ όττοΐοι ένκτχυόμβνοι ττεΡαΐτέρω θά ι και βιομηχανικών έπενδύσεων κο9' τής Φοιρμόζας, άττό 2 έκαταμμύρια <3τττο6ούν έττ" ώχρίλεία σ)μφοτέρων. όλο τό 1972 κα'ι ο' όλη τήν διάρ- δολλαρίων τφ 1972 ανήλθεν είς ΔΓ δ καΐ ή διακο·»ή των διττλωμα ] κε|α το0 1973 έΕακολούθησε νά 10 έύ δλλ ά έ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΝΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΛΑΔΩΝ ΛΑ- •ΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΕΞΗΤΑΣΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΕΥΡΕΙΑΝ ΣΥΣΚΕΨΙΝ Ύπό τήν προεδρίαν τού Προ- έδρου — Γενικοΰ Διευθυντού τοΰ Έθνικοϋ Όργανισμοϋ Έλληνκής Χειροτεχνίας κ. Γ. Βλαδιμήρου είς τά γραφεϊα τής Ενώσεως Βιο τεχνών Λαϊκής Τέχνης Αθηνών — Πειραιώς, συνεκροτήθη εσχάτως εύρεϊα σύσκεψις αρμοδίων έκπρο σώπων όλων τών παραγωγικών κλά δών τής καλλιτεχνικής θιοτεχνίαο. ^-^; λαϊκής τέχνης. Κατ' αυτήν, ό πρόεδρος τής ά ναφερομένης ενώσεως κ. Ιω. Δου οτΖής εισηγηθή τά άπαοχολοΰντσ σήμερον τούς οίκείους παραγω- γούς προβλήματα, επί τών οποίων διεΕήχθη, ακολούθως, έμπεριστα τωμένη ουΖήτηοις επί τών δυνατο- τήτων των καί τών τρόπων άντ, μετωπίσευκ: αυτών. Ό Πρόεδρος τού ΌργανισμοΟ πό μιά άδιάκοπο έΕαροη οίκιστικών Ι Χειροτεχνίας κ. Γεώργιος Βλαδιμη ρος έπέδειΕε πλήρη κατανόησιν καί Ζωηρόν ενδιαφέρον επί τών άνα πτυχθέντων θεμάτων καί συνέστη- ΑΥΙΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΕΝΤΟΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ ΑύΕάνονται τά έπιτόκια ιών ?ν τόκων γραμματίων άπό 15ης Φε- βρουαρίου 1974 ώς έΕής: Σέ 9% ετησίως γιά τά έΕαμήνου λήΕεως. Σέ 9.25% ετησίως γιά τά δωδεκα μήνου λήΕεως. Σέ 8,75% ετησίως γιά τά τριμήνου λήΕεως, τά εκδι¬ δόμενα στό πλαίσια τών διατάΕεων τής ύπ αριθ. 8)8) 12.1 2.1973 άπο φάσεως τής Νομισμοτικής Έπιτρο πής. ΤΛ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΓΛΙΚΗ Σ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Σι·μπ?.Γ,ρώνονται εφέτος 100 χρόνια δραστηριότητος τής βρεταν νίκης έτο.οείας οΐνοδομικών κα! Τ€ χν'/.ών εργιον Χίγκς εντ Χΐλί. Λί- μητεντ. Τό Γ·ιΐ·ος τοϋ .τροΓ·πο).ογ;- σιιοΰ τών ΰ.τό έκτέλεσιι έργων τής έταριε-ίας αύτής( ίϊΐερβαίνεΛ ίά 100 έκ. στερλίνας. ΜεΤαξν τούτων ε'ντάστεται καί τό είς Κέρκυραν, ύπό τής θυγατρικής της έπιχειρή- σ·:(ος, Χίγκς εντ Χίλλς "Ελλάς Αί μιτεντ, άνεγειρομενον ξενοδοχείον «Ποσειδών Μπήτς Ότέλ>( δι»νβ-
ιιε>ος 500 κλινών*.
ύπηρεσίες της»
αναδικ|!'
επ:
τής δραχμής, έν σχιέσει μέ τά Εέ
να νομίσμ·ατα κοθώς έπίσης καί έκ
πληθωριομοϋ
οτ'κ; κυριώτερες προμηθευτριες ά-
ΕΞΑΓΩΓΗ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑ
Ή ΤράπεΖα τής Ελλάδος θά
χορηγή αδείας έΕαγωγής είς Ρου
μανίαν βάμτ3ακος έγχωρίου ποραγω
γής, μέχρι συμπληρώσεως άΕίας 1.
000 000 δολλαρίων διά τήν τρέ
χουοτ ν συμβατικήν περίοδον άπό 1.
1.1974 έως 31.12.1974.
Σχετικήν έγκρισιν παρέσχε τό
υπουργείον Έμπορίου.
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΛΛΑΛ,ΟΣ ΜΑ-
ΠΡΑΓΜΑΤΕΤΕΤΑΙ λΑΝΕΙ
ΟΝ ΤΨΟΤΣ 250 ΕΚΑΤΟΜ.
ΔΟΛΛΑ ΡΙΩΝ
Λ Εΐηοϊκοί όροι
Προιοθοΰνται έπτ·χώς αί δ»β
10 έκατομιμύρια δολλαρίων κατά Τικών σχέσεων δέν ττρέπει νά
τό παρελθόν έτος. Άναμένεται δέ, ρεάση «αί τόν οικονομικόν τομέα,
ότι, κατά τό τρέίχον έτος, αι έμπο όταν "'όσα κοινό συν«(«ροντα έ-
ρικαΐ αναλλαγαΐ, μεταξύ τών δύο ^ι/ττηρεΤοΰνται· Ή πύλη τής Εθνι
αύ^άνη τίς πιέσεις, πού έΕεδηλώ-
σεν είς τόν πρόεδρον τής Ένώοε
ι ως Βιοτεχνών Λοϊκής Τέχνης κ.
Ι. ΔουατΖήν, δπως υποβάλη υπό
! μνημα μέ τά "υμπερόσματο τής σο
χώρον, θά έγγίοχχΛ' τό ττοσόν τών κιο-τικης Κίνας, διά ττ>ν -ροώθη. ] έττιβάλλεται νά διοτττ>ρηθή (τνοι- ' σκέψεως, πρός περαιτέρω μελέτην
20 έκατομμορίων δολλαρίων! ο-,ν τώ« Έ>λιτν[κών τηροϊόντων είς «τή, ανεξαρτήτως κάθε ττολιτικής καί προώθηοιν τών δεουσών ένερ-
.τραγματεύσεις .τοΐ' δκξάγει ό νπ>
δοικητής τής Τραπέζης τής "Ελ¬
λάδος κ. Εΰστάθος ΙΙανάς είς τό
έξωτιρικόν, διά την /τΰν<ιψνν οβ- νει'ον. Τούτη εβεΐαιώβη 6!ας .τηγής ή όποία τι ίπίκειται ή ίαογρ«ια>ή
άς διά την σύναψιν μέ ■"
νι·»ν Τθίΐπϊζών δανείον
έκατ. δο)λαοί<ι>ν. Ή χρυ
χ*κλ τον δανείον θ«
τΐιξί' 10^—15 έτά«ν/ τό
ον θά είναι έπιπΜον ο
ρσυ των
Δέον, ί—ίσης, νά ύττογραμιμισθή· τάς άγοράς της "Απω Άνατολής
Ιγειών διά τήν ρύθμισιν τ «ν.
6<·νίίιι Σχηι/.άς δεί κιι Ίή «ΟΙ» νομικαΐ ΤΟΗ«ς>.

ΙΤΡΘΦΗ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΕΠΙ ΙΙΣΤΘΣΕΙ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ
ΚΝΑΛΑΙΘΥΧΙΚΘΤ ΕΞΟΗΛΙΣΜΙΥ
κων κεφαλαίων έκ τού έΕωτερι-
κου, είτε μέ μακροπρόθεσμβς ηι-
Ή μ εγάλη, πάνω όπό 70%, δνο
δόν των πληρωμών γιά είοαγωγές
κεφολοιοοχικοθ έξοπλισμοϋ, ή ο-
ποία έφτοσε σέ όπόλυτα ύψη Ανω Τό πρώτο βημα πρός την κσ
τοϋ 1 δισ. δολλσρίων ουγκεντρώνει ι τεύθυνση αυτή έγινε μετ6 την πρό
στωσεις.
την προσοχή των αρμοδίων, διοτ:
ανεξαρτήτως τής συμθολής των
εΐοογωγών αυτών στήν έπαύΕησπ
καί την βελτιώση τοϋ πσραγωγικοϋ
δυνομικοθ τής χώρας, θεωρεϊται
πώς, έν όψει των δυσχερειών στο
ίσοΖύγιο πληρωμών, σκόπιμο επί πι
στ ώσει και όχι τοις μετρητοΐς.
Αίτία τής αυξήσεως των ε!σο
γωγών κεφαλαιουχικοϋ έΕοπλισμοϋ
θεωρεϊται ό υψηλάς ρυθμός άνα
πτύΕεως τής έλληνικής οίκονομίας
τό τελευταία τρία έτη, ή μή φορο
λόγηση των ένδυομένων κερδώ./
των βιομηχανικήν έπιχειρήσεων καΊ
ή άνοδος των τιμών των μηχανη
μάτων, μεταφορικών μέοων και
τοϋ ήλεκτροτεχνικοϋ έΕοπλισμου
κατό μέγα μεέρος τοίς μετρητοΐς
καά άχι επί πιστώοει, συνδέεται μέ
τό χαμηλότερο κόστος τοϋ χρήμυ-
τος στό έσωτερικό, έν συγκρίοει με
τό ύψηλότερο στό έΕωτερικό, άλ
λά καί μέ την μέχρι τούδε ουναλλα
γματική πολιτική.
θά πρέπει νά σημειωθή ότι οί
έμπορικές πιστώοεις αύΕήθηκαν ι ό
1973 κατά 20% έναντι γενικής
άνόδου των πληρωμών γιά εΐσα
γωγές κατά 67%. "Ηδη, τό περα
σμένο έτος οί είσαγωγές κεφαλαιου
χικοϋ έΕοπλισμου εκάλυψαν το
25% τού συνόλου των είσαγωγών,
Εναντι 20% πού ήσαν πρό δεκαετί
σψοτη άνθδο των έπιτοκίων μα-
κροπροθέσμων χοροηγήσεων κατίι
2 μονάδες όπό 9,5% σέ 11,6% ε¬
τησίως, πού έπιχειρεϊ νθ εύθυγράυ
μίση τα ίσχύοντα στό έσωτερικό
έπιτόκια μέ τα διεθνή, ώστε νά
παρωθήση τίς έπιχειρήσεις πού
Γτραγματοποιοϋν έπενδύσεις νά προ
μηεύωνται επί πιστώοει τόν άναγ
κοϊο κεφαλαουχικό έΕοπλισμό.
Δοθέντος ότι πέραν των μεσο
βαρύνουν τίς έμπορικές πιστώοεις,
κα) τα όποία κυμαίνοντθι διεθνος
Κϊιταργείται τώ ειδικόν τέλ&ς επι των άκινήτων καί
έπιβάλλετα! νέον τέλος επί των νέων άδειαν &1κθδοι
Έξηγγέλθησαν ήδη υπό τού ό
πονργοΰ άναπληροτοϋ Σ .ντον -
στιοΰ κ. Ηλ. Μπαλοπούλοι·, τή Ανα
άπό 7% έως κοί 12%, ή άγόρά κε ' μενάμε-να οίκονομικά μ&ΐρά ο.ά
γαλαιουχΐκοθ έίοπλιομοϋ μέ πιοτό» ' τών «ποίιυν, ώξ ετόνισεν ό κ. ?■
πουργό;, α«ϊ' «νβς μέν ένισχνετϊι
την τ.μή μέ ένα
ση
6% περίπου, ποϋ καλύπτει άσφάλι ! βταται .Ί*οισσο*εοον ευχερής ό ί-
στρο κλπ. έΕοδα, ή έπιδότηση τοθ εγχο? τΥΛν ήΐ*°^<»ν εξελίξεως ι εις τρόπον ώστε να είναι βεβαία έπιτοκίου τών έμπορικών πιστώοβ· | η δΐατήρτ(σι- ^ ενίσχυσις τής νπ ών καθίστοται πρόοφορο μέβ&ν % , μισματικη; σταθερότητος, τ, ίξα· πηρεασμοθ τών εισαγωγήν. Τδ Ειμουμ μιάς τέτ©<ας ένιόχύσεως δέν υψηλήν 'ρυθαων οικονομικάς Αν<ι Ε. καΐ ΕΠΕ δ.ά την» μεί& την Ιην; Ιουλίου 1973 ληγονσαν χρηον. κα θοοιζόμενον εί; τό υψο; των >-ατα
βληθέντων ίΐεοισωάτων η χ*ρδών
κατά την πρόηγοανμένην χρήσιν
ηύΐημένον μέχρι 10%.
—- Κατάργησις τοϋ έκτακτον τρ
λο:·ς επί τών μΕταβιβαξοιιενων α¬
κινήτου καί των εκδιδομένων ά-^
βειών ανεγέρσεως οίκοδομών -/αί
θίσπισις ετέρου Ν.Δ., διά τού ό-
πο'ο.' έπιβάλλεται άπβ σήμϊρι>ν
καί επί εν έτος έκτακτον τέλος 1-
θά πρέπίΐ νίι ύπερβαίνη τίς 6 μονά
... . « . , Τα έξαγγελ
Μ» τό μ,ν,μουμ τις 2, δν καί , 6(-νοντπ| £,.
Τα έξαγγελθέν'Τίί μ&ΐρα περιλαμ
-6Υ αχυπροθεσμων έπιτοκίων, πού μέχρι 7,5 μονάδες.
μ
θ' άλλες περιπτώσεις, όπως οί τού «τάγματα, τΑ όποΡα Γ»(ίηίρ.'σθησαν
ρ.οτικές έπενδύοεις, τό Δημόσ.ο >'··■»» «Ο 'Τπ*ΐΜ?γ.κοΰ Σνμβο.λίον
1 «ατά νήν χθεσινήν τοι· (π<νεδοι·ι- έπ.δοτεΙ τα έπ.τόκ,α χορηγήσεων | ^ Λ^ ^ άκΛ?.οι,βα: άς Σέ άπόλυτα μεγέθη όμως, τό ένα καί πλέον δισεκ. δραχ τής άΕίος τοϋ είσαχθέντος κεφα λαιουχικοϋ έΕοπλισμου συγκρίνε- ται μέ τό ϋψος τών 268 έ- κοτ. δολλ., πού δαπανήσαμε το 1965 γιά τίς είσαγωγές αύτές Ή έλληνική οίκονομία δέν μπο ρεσε νά καλύψη μέ δικούς της ου ναλλαγματικούς πόρους τίς είσαγω γές καταναλωτικών αγαθών πέ- ρυσι (έμπορικό έλλειμμα 1 170 έκ δολλ. τό 1973), πολλώ δέ μάλλον τίς είσαγωγές κεφαλαιουχικοϋ έΕοπλισμου. Συνεπώς, στόχος εί ναι οί κεφαλαιουχικές είσαγωγέΓ έφ' όσον δέν καλύπτονται όπό τρέχουσες είσπράΕεις νό κολύπτων ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΥΦΑΝΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΣΜΗΜΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΕΙΣ ΕΚΘΕΣΙΝ , ΤΟΥ Ε1.Ο.Ε.Χ. Νέα καί ένδιαφέρουσα έκθεσις, μέ αντικείμενον τό Ελληνικόν Υ- φαντόν καί τό Κόσμημα, ώργανώθη υπό τού 'Εθνικοϋ Όργανισμοΰ ΕΛ ληνικής Χειροτεχνίας, έν τή αιθού ση έκθέοεων τοϋ μεγόρου αυτού (Μητροπόλεως 9, παρά την ηλατεϊ αν Συντάγματος). Σκοπός αυτής είναι νά προδλη θοϋν ευρύτερον είς τό αθηναϊκον κοινόν καί τούς διοκινουμένουα έν ταϋθα Εένους περιηγητάς ή σημε ρινή πρόοδος έν Ελλάδι καί τά ά- ε'οσήμαντα έπιτεύγματα τής παρα γωγής χειροποιήτων ύφαντών διά ροφέματα έλληνικης υόδας, ωα καί χρυσών κοί άργυρών κοομη- 1. ϊϊερί ,ταροχής ((ορολογικών χ.ιν^τοων' πρός ίνί<τχι·σιν τή; 6ιο μηχανικη; ,-ταραγωγης. Ι 2. ΓΙερί περιορισμοϋ τοίΐ χατ™ άγορός άντοποκρΐνθντοι. ώστε νά 6α/.λοα?νου ΰ.τό των Άν(>>νι>ιι<,)ν Έ δημιουργοϋνται οοβαραί δυνατότπ- ταιοειων μ^οίσματος ή ύ.τό των Ε ταΐ(,>«Ίΐον ΙΙεοιιορ σμέντ>ς Ευθυνής
τες έΐογωγων τοιούτων έλληνικω/ ΧΑΟή, ,.-
μενον είς 150 δραχ.καΐά κυβικόν
μέτρον τού δγκον τής πρός ανέ¬
γερσιν οικοδομήν, έναντι 60 δρ/,
μέχοι τούδε, μέ ώρισαένας έϊα-
Λιά τοΰ θεσπισθέντας νέου έκ¬
τακτον τέλους ώς έδήλ<»σε<ν ό κ Μπαλό.τονλος, με· ούται κατά 50% ών 1ΚΑ καί 'ΟΗ. Τέλος, γεϊτα, ή διάταξις δια τής οποίας ό τ6λή; κα.τα6ολή; ππρείχεο δ^ης τού φόροι- είς 12 δύσπς επί ύ-τ»>-
βολής οηλώσεον παρελθόντων -
των.
Είς τάς ανωτέρω ανακοινώσ
προέβη ό ύ.τοΐΌγός άληωτή
Συντονισμοΰ κ. Ηλ
;0- πρός τούς οίχονομικονς σνν
τάκτα: των μίσο.ν ενηικοώσίοκ,
π«ρου<τία τώ, ν ΰφνπουργών Συντο νισμού καί θίκον'αμι/ών κ.κ. 1 Ρ· 'Ελευθερίον καί Δ. Δημακαπουλον καθώς καί τού ί-φνπονογού ,ταοα τών Πρωβιβΐουργώ χ. Δ. Καρακο- στα. Πρώται ενδ£ΐξ£ΐς;... Ή οημειωθεϊσα κάμψις είς την βιομηχανικήν παραγωγήν κατά τόν παρελθόντα Δεκέμβριον, έν σχέσει πρός τόν προηγούμενον μήνα Νο έμβριον, αποτελεί μίαν πρώτην έν ή προηγοι-μένη έπι6άοι·νσΐς ήό.τ·' ι δειΕιν, ότι ήρχισαν νά έκδηλοϋνται προϊόντων «ίς τό έΕωτερικόν. Ή Εκθεσις Ελληνικόν Ύφαντόι/ καί Κόουημα θά λειτουργή, άπό τος Δευτέρας. 18ης τρέχοντος μη νός, κατά τάς εργασίμους ημέρας καί ώρας. ΙΟπμ - 1 μ μ καί 5 -8 μ μ. Γ/ΛΛΛΟ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΥΜΠΕΠΥΚΝΩΜΕΝΌΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΕΠΕ Δραγατσανίου 6 —Πλ Κλαυθμώνος ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Βάσει τοϋ ισχύοντος έταιρικοΰ Καταστατικοϋ καλούμεν τούς έταί ρους ΓΑΛΛΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Ε- μάτΐνν - έΕαρτημάτων νυναικεί ΤΑΙΡΙΑΣ ΣΥΜΠΕΠΥΚΝΩΜΕΝΟΥ άς άμφιέσεως — έΕειλιγμέναα ίοι ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΕΠΕ είς Τακτικήν Γε ότητος καί αίοθητικώς βελτιωμενης νικΠν Συνέλευσιν την 10ην Άπρι ε.τιβολής έκτάχτου τέ- Νς έτί Τ(7>ν έκδιδουένιον άδειών
εγ(ίρ(τί(ο; οΐκοδομών.
(. ΙΓεηί τοοπο.τ» ήσρο:. άνπκα-
); καί συμπληριίχτεως των
Νοαοθετ.κών Δΐατάξεων φοηολο
5. Πεοί σι^απληρίΟΛε-ω; τής δ α
τάίπο; τού Ν.Δ. 1089)71 πεοί
ταογήσεο): απαλλανών ίκ. τών τε
) ών χαρτοσήμον.
ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΟΡΙΟΝ ΕΙΣ ΤΑ
ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ
Λιπ τω ώς ανω Νοαοθετηαά
τον -τοοίιλέπρται:
κεοδών ά.·αΐσών τόη' ϋςτισταμένων
μΐιχανιχων κ«ί βιοτεγν,ΐων επι
χ*ιιιήσεο>ν κατά .τοσοστύν 40% τής
ϊ;ί«ς τών α,Ίθκτηθησοιιένων ί>π
αΓιτών κα νοι-ργίόν ιιηχτνημάτίον
6ι' ρ.τ^κτασιν, ανανέωσιν -/«ι £κ-
σιγχοονισ:ιόν το,ν έγκαταστασεοιν
ιβν, ϋτό σνγκεκοιμένα; ποουπηθε
σεις.
μορφολονίας.
Τής άναφερομένης εκδηλώσεως
μετέχουν χειροτέχναι καί βιοτά-
χναι, ώς καί ραπτικοί οίκοι. τής
πρωτευούσης καϊ τών κυοιωτέρων
παρσγωγικών κέντρων τής ΧώραΓ
(Θεσσαλονίκης, ΚοΖόνας. Ίωαννί
νων, Κερκύρας, Κρήτηο Ρόδου κ
λπΐ. τών οποίων τά έπιτεύγυατσ
είς τόν τουέα τοϋ χειροποιήτου ι^·
(ραντοϋ καί τοΰ κοσμήματος, όχι,
μόνον, την εσωτερικήν κατανάλω
σιν δύνανται πληρως νά ίκανοποιή-
οουν. όλλά καί πρός τάς άντιλήψεια
τοι είτε έΕ ίδιωτικών έπιχειρηματΓ ι καί έν γένει άπαιτήσεις τής Εένπς
—"Κ.τιΓΊολή «νοτάτοΐ' ί.τιτοε.τη
ιιειο.· <ν>ίοΐ' δκινειιηθτ,ίτομένιον με
οισιιάτιον κοί κεοδΛν υπό τών Α
μένετο' ό δείκτης τιμών χονδρικήν
καί κατανολωτοϋ έΕηκολούθησε την
όνοδόν τού τόοον κατά τόν έπισκο-
πούμενον μήνα Δεκέμβριον 1973,
όσον καί *ατά τόν ' Ιανουάριον
1974 ΈκφράΖονται δέ φόβοι,
ότι ένδεχομένη περαιτέρω ΰφίσ,ς
τής βιομηχανικής παρογωγής, 9α
έντείνη τάς πληθωριστικάς τάσέις
κοί ούτω θά δημιουργηθεν πλέον
πολύπλοκα ηροβλήμΰτα πρός όντι
μετώπισιν Τουλάχιστον μέχρΊ τόϋ-
δε, ή Ελλήνική όίκόνβμία ήτο έκ-
θετος μόνον είς τόν πληθωρισμόν,
ποιν τό)' οφειλομένην <{.όρων διΛ1^ ουδολακ; άτιοκλείεται ή ύποχώ- ένώ συνέχιΖε την άνο5ικήν πορεί- τό οικονομικόν ετος 1974 τού ιιβν | κυρίον φόρον είσοδηιιατος Από ι: - ρηοις τής βιομηχανικής παραγωγής | αν της· καί φυσικά, τό μη χε.ρον είς 4 καΐ τή ςπροκαταβολής άπό » κοτό τόν τελευταίον μήνα τοϋ π;1- βέλτιστον — τό δέ βέλτιστον, είς σημειωτέον, έπεξετείνετο '/αί επ των ιιεταβ,βαζομένον Αχ.νήτων. ΟΛΙΓΩΤΕΡΑΙ ΑΙ ΔΟΣΕΙΣ ΤΟΝ ΦΟΡΩΝ Διά των Νομοβ*τηιιάτων έπέρ καί είς την Ελληνικήν οίκονομίαν ιά συμπτώματα ύφέσεως έκ τής παγκοσμίου κρίσεως. Τούτο δέ, πά , έπίσ;;: αΓαχόλοΓθο, Γα- '* * Υεγονός ότι Π β,ομηχονική σικ«ί τροποποιήοεις είς την φορο παραγωγή, είς τό σύνολον της, κο λογίαν είσοδήματος, φνσικών κα! . τήν δ|άρκειον τοΰ 1973. έΕηκο _ Πβοιοοίζοντα, α! δόσε,ς κα | λουθησε την άνοδ.κην πορε.αν -ς ταήολής ί·πό τίον Νομιχών Πρόσω είς ίκανοποιητικά έπίπεδα. Βεβαί- ε, ουδόλως άποκλείεται ή ύποχώ- ϊίς (, των βεβαιοι-μεινων δέ μεχρ' ά άποτελή πρόα- την προκειμένην περίπτωσιν, είναι 31 Λρχι-ίΐβιθιον 1974 ιτοοηΐν. βασε' κ Ι όπληθωρβμός έν άναπτύΕει τής Οί κονομ'ίας, παρά ό πληθωρισμός έν μέσω ύφέσεως ταύτης! Ή κατα πολέμησις τοϋ πληθωρισμοΰ, είς την τελευταίαν αυτήν περίπτωσιν, είναι απείρως δυοκολωτέρα, εάν δέ οδηγή καί είς πλήρες άδιέΕοδον... 31 Δεκ>:μβιρ!ον 1974 φόροιν,
αποφάσεως Φορολογικόν Δικαστη- καιρόν φαινόμενον όπότε θά δια-
Ι'ίον, άπό 4 είς 2. ψευσθοϋν καί πάλιν οί πολλαχόθεν
— Αΐ'ξάνεται άπό .">9? τίς 10%
τ., πο-οτόν έ-χπτώσεως, είς πε η δ'ατυπούμενοι φόβοι, ότ. εισερχο
πτοσιν κίχταβολής τού όφειλοιι>- μεθα είς περίοδον ύφέσεως...
νόν αόρσυ εϊσοδήματος, έντός τής
Γΐιίπς ΧΓχταβολής τής πρώτη;
ό αξιοσημείωτον έν προκε;μέ
νω είναι, ότι ή εκδήλωσις τών φαι
— Αύςάνεται, αντιθέτως, ή νο|£νων αυτών συμπίπτει μέ την
ποοσαι'ιξησ ς άπό 1,5% είς 2% οι' . _ „. . ,
„ * ι" * " ' , ? . κρίσιμον περίοδον, καθ ην άναμε
έκαστον αηνα καθΐΌΤείησεΜς, εν
πεοιπτώσει έκποοθέσμον καταβο- νοντο νά κάμουν την εμφάνισιν των
λής χρεών πρός τό Δημό<τιον. ου- α| συνέπειαι έκ τής διεθνοϋς κρί- να.ιιενη νά φθάση μέχρι τοϋ 75% τοΓ' όοτπλομένον χρέονς ε«ν"τι τοθ ΐσχΰοντο; 50%. σεως και έκ τών ληφθέντων εις την χώραν περιοριστικών μέτρον χαοτοσιιμου ί.τι των συντά λιου, ημέραν Τετάρτην καί ώραν 10 00 π μ ΐΐς τά επι τή·, όδοϋ Δραγατοανιου 6, Πλ Κλαυθμώνος, 6οο οροφος Γραφεϊα αυτής. Θεματα ήμερησία·; διατάΕεως· 1 Ύποβολή καί έγκρισις Ίοολο ί γισμοϋ χρήσεως 21 9 72 - 31 12 | ΣηΓκιοα' άνακατατάξπ; σημει- Η αγορα Εργασίας 1973 2 Απαλλαγή των Διαχειριστών τής Έταιρίας άπό πάσης ευθυνής όποΖημιώσεως επί τοΰ Ίσολογι- ομού καί τής έν γένει διαχειρίσε ως τής ώς ανω χρήσεως. 3. Εκλογή Διαχειριστών Εν Αθήναις τή 4 3 1974 Ό Διαχειριστής ΧΡ. ΠΑΝ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΧΡΑΝΡΙΤΕ ΟΙΚΟΑΟΝΙΚΑ ΠΡΟΊΌΝΤΛ ΕΛΛΑΣ Ε Π Ε Ισολογισμός τής 10ης Όκτωβρίου 1972 μέχρις τής 31ης Δεκεμβριού 1973 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ Κεφάλαιον — Άποθεματικά Κεφάλαιον 200 000.— ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Πάγισ Μηχανήμστσ —Έγκατ)σεις 4β9.837.— Μεϊον βποοβέσεις 73.094.— 396 743 — Μεταφβρικά Μέσα 128.520.- Μεΐον άποοβέσεις 15.422 — 113, 098 — "Εττιττλα "αί Σκεύη 81 970.— Μεϊον άποσβέσεις 14.227.— 67. 743.- "Εξοδα "Ιδρύσεως καί 'Εγκαταστ 90 535.- Μεϊον άττοσβέοεις 90.535 — Κυκλοφοροϋντα Α' "Ύλαι 455.544.- Ύλικά Συσκευασίας 113.528,50 'Εμττορεύματα 472.071.— Χρεώσται 9.")6.ί»59.— Γραμμάτια είοπρακτίΐα 1 .224.277.·■ Προκατ. είς Προμηθευτάς 116.352,50 Προσωρινοί Λογαριασμοί 22.473.— 3.361. 275.— Διαθέσιμα Ταμείον 61 835.— Τράτΐεζαι {352.277 - 414. 112,- Τακτικόν άτιοθεματικόν 8.067.— Κέρδη καί Ζη^'αι 151 3Ϊ6.— 359.402 — Μακροχρόνιαι "Υποχρε,ώαεις Δάνειον άπό ΒϋΗΜΑΗ Ο^ Οο 2.939 ΐθ- Βραχυπρόθεσμοι Ύποχρίώοεις Πιστωται —Προμηθευταί 180 555,— Λάνειον Τραπέζης επι ενε¬ χύρω άπό νρτμμ. είσπρ. 451.180.— Κρατήοεις ϋττέρ^Ίίλληνικοΰ Δημοσίου καί τρίτων 198.04'ί. — Τόκοι πληοωτέοι 1Β0 638.— "Κξοδα δεδουλευμένα 63 944.- 1.054.360.— 4 352.971.- | Ανάλυσις Λογαρισσμοϋ «ΚΕΡΔΗ καΐ ΖΗΜΙΑΙ» ΧΡΕΩΣΙΣ Ι'ενικά "Εξοδα Διαχ = ιρήσ£ως 2 257.270.— Προμήθειαι έττί τίον π^λήσεων 92 266.— Τόκοι χρεωοτικοί 305.280.— Άποσβέσεις 120.184.— Συναλλαγματικαί Λιαφοραί 439.209.— Κέρδη πρός διάθεσιν άπό 10)10)72 Εως 31)12)73 159.402.— Κέρδη έξ έμπορευμότων • έκ Προμηθειιΰν Πρόσοδοι έξ έργολσβιών Διάφορα "Εσοδα 3.373.511.- Διάθεσις Καθαρών Κερδών Δραχ. 159 402. — 4.352.971 — ΠΙΣΤΩΣΙΣ 2.879.58^.- 42^.007.— 50 345.— 20.676 - 3 373.611.— Τακτικόν ΆποΘεματικόν Υπόλοιπον είς έον 8.067 151.335 Δραχ 159.402 Ό Δισχειριστής ΗΙΆΚΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ Ό Λονιστής ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑ^Λί. ΓΑΛΛΟ - ΕΛΛΗΗΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΪΥΜΠΕΠΥΚΗΒΜΕγΙΙ'τ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΕΠ Ε Όδός Δραγατσανίου 6 - ΑΘΗΝΑΙ Α' Μσολογισμός Χρήσεως 21)9)72 - 31)12)73 ' οί ται είς την έγχώριον αγοράν εργασίας, έν σννήνασμώ μέ τό ίί- ην ιιετ'ΐναστίντικόν πρόβλημα τής ώη«ς κα'ι την έν Ελλάδι άπασχό ^.ησιν άλλοδιιπιΤιν ίργατών. Δημοσι ιθ:ντ(ΐ ,τροσΐίάτοις στοιχεϊα έκ >5ι
«φάρων ,τηγιον (Έβνική Στατιστι
κή 'ΤπηιΐΓίτία, Όογανισιιός Άπα-
σχολ)'|σπΐ)ς Εργατικόν Δνναμικοΰ
κ.ά.) ίμφιινίζοΐΛ' τό όλον πρόβλΐι.
ιι,( υπό νέαν διάστασιν, ήτις άπ·αι
τμ την λήι|ιν νέον μέτρον άντιμ,ε
■(Ί.τίσε(ί)ς τον. Επί τή βάσει τώ-.
ΐτοιχείιον αυτών, ένώ ό άριβμός
των παραιΐίίνόντων άνέργιον κατά
τόν Νοέμβριον τού 1973, έν σνγ
χρίσΐΐ πρός τόν Νοέμβριον τοθ
1972, διετηρήθη είς τά «ύτά περί.
ποΐ' έπιπΐδα, οί καταγραφέντες
πρός εργασίαν ηυξήθησαν κατά 8%
οί δέ τοποθετηθέντες είς εργασίαν
έμειώθησαν κατά 3%. Τά στοιχεϊα
αϋτά είναι ένδίΐκτικά τής πορείας
τής έσωτερικής Λγοράς εργασίας,
δρδομένον ίίτι τόν παρελθόντα Νυ
έμβριον δέν είχον εκδηλωθή εισέτι
αί ρντονοι έπιδράσεις τής διεθνοϋς
σνγκνρίας (ένεργειακή κρίσις, ?ν-
τασις τών πληθωριστικών πιέσείον
καί έν γέν«ι ΰφεσις τής παγκοσιΐί
όν οίκονομίας). Αί δυνατότητες (*-
ποοροφησείος έιργατικών χειρών υ¬
πό τής Έλληνικής οίκονομίας Χί·ί
πρό τής παγκόσμιον κρίσεως των
τελευταίων μηνών έκυμαίνοντο πέ¬
ριξ τών 10.000 εύκαιριών, ένώ Τύ
«δι·ναμικόν τριβής» ουδέποτε υπέρ
έβαινε τό κανονικόν ποσοστόν άνερ
γίας, τό οποίον, κατ' θυσίαν, Ιθε·-
φραϊί την μεγάλην κινητικότητα
τών άπασχολονμένων υπό
σεως είς επιχείρησιν.
"Ηδη, όμως, κατά τό
σαν έν τώ μεταξύ χρονικόν διάστη
μα —άπό τού παρελθόντος Νοριι-
βρίοΐ' μέχρι σήμερον— νέαι διαςρο
ροποιήσεις εσημειώθησαν. Καΐ υ
σον άφορά μέν «ίς την κίνησιν τ?ς
έσωτερικής άγοοας εργασίας, τ«-
λοΰμεν έν άναμονή τής δημοσιεΰ-
αεως νεωτέρων στοιχείων είς τό
εξωτερικόν, ώστόσον, εχει έκσοτά·
σϊι τό κϋαα τής άνεργίας ή τής ν-
ποαπα<τχολήσεως, χαρακτηριστικο»: δέ αναφέρομεν, δτι ή άνεργία είς την Δ. Γερμανίαν, όπου άπασχ«>·
λοΰνται περί τάς 300.000 'Ελλήνιον
έργατίδν, εχει φθάοει είς τό κατ^.
κόρνκρον. Τουτο, άλΛως τε, κατ*φά
Καταογεϊται ή καταβολή τ€ Καταπολεμήσεως τοΰ πληθωρισμΌϋ.
π π ΤΠίΤνΊΙΐΛΐΙ ι "ΤΙ ΤΛΪν Λ1γ'"ΓιΊ( ~ Ρ-
Ι Άπό τού παρελθόντος θέρους, δτε
ετέθησαν είς εφαρμογήν τά αύστη-
ρά μέτρα περιορισμοϋ τής χρημα-
τοδοτήσεως είς τόν ίδιωτικόν το·
μέα, ούδεμία άμφιβολία υπήρχεν,
δτι τούτο δέν ήτο δυνατόν νά συμ
βή άνευ έπιπτώσεων είς τό όλον
παραγωγικόν κύκλωμα τής Οίκονο
Εντέυθεν έπιδάλλ.εται νά άντι
μετωπίσωμεν, έκ νέον, τό πρό6λ
μα τής άπασχολήσεοος. Άλλ^' έν<ο οϋτϋ>ς εχει σήμερον ή κατάστασ ς
ή Ελλάς προοχρέοει έργαοίαν είς
.τολλοϋς ξένους εργάτας — κι«ρί-.
">ς ϊΥΧ°ώμονς. Ποίος ό άριθμ^ς
των έν Ελλάδι άπασχολοι«μέν(ον
. μιας.
έργατών δέν «{ναι. γν·ι)
στόν. 'Επεστη, πάντως, ή στιγμ,';,
ι'υτό τό πρϊσιια τής δυσμεΎοΰς, δ γ
θνό>ς, οίκονομικής σνγκνρίας νά
μελετήσωμεν έκ νέου την επ·, ττϊς
άπασχολήσεως πολιτικήν μας. Καί
ευνόητον είναι, ότι ή άρχή πρέπη
νά γίνη άπό την αναθεώρησιν τη;
—)λιτικής επί τού Θέματος τής εν
Ελλάδι άπασχολήβεως ξένων #ρ-
γατήν.
·♦♦♦>.
Έν τούτοις, τά ληφθέντα μέτρα
περιορισμοϋ τής χρηματοδοτήσεως
τοΰ ίδιωτικοϋ τομέως τής Οίκονο
νομίας ουδόλως όνεχαίτισαν κα'ι
τάς πληθωριοτικάς τάαεις ώς άνε-
Όπωσδήποτε' διά την έΕαγωγήν
σαφών συμπερασμότων, δέον νά
αναμείνωμεν την εξέλιξιν τοϋ δεϊ-
κτου βιομηχανικής παραγωγής καί
κατά τό μεσολαβήσαν, άπό τοΰ
παρελθόντος Δεκεμβριού δίμηνον
Ίανουορίου — Φεβρουάριον τρέ
χοντος έτους. Πάντως, πρίπει νά
σημειωθή, ότι οί φορείς τής βιο
μηχανίας προβλέπουν μείωσιν των
έπενδύοεων είς τόν βιομηχανικόν
τομέα καί κατά συνέπειαν κάμψιν
τής παραγωγής. Έφ' όσον δέ, ού¬
τω διαγράφεται ή κατάστασις, τί¬
θεται θέμα διατηρήσεως τής βιομη¬
χανικής παραγωγής είς τούς πρό
τερον άνοδικούς ρυθμούς της, 5ιά
νά αποφύγωμεν άνεπιθυμήτους κα-
ταστάσεις ..
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΑΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΗΡΟΦΘΡΙΑΙ
ΠΙΌΒΟΛΗ ΕΙΣ Δ. ΓΒΡΜΑΝΙ
ΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΕΙΡΟΤΕ
ΧΝΗΜΑΤΟΝ
Κατόπιν έγκρίσειος τού διοικη-
τιν.οΰ οταβοιΛίον τοΰ Έθνικού Ό^
γανισμοϋ Έλλην,κής Χειοοτεχνίας
τό έν Φραγκφούρτη τής Δ. Γϊρμι
νίας λειτοιιργούν Μόνιμον Δειγμι.
τολογικόν Έκθετήριον Χ€ΐροτΓχνί
άς αυτού θ' αναλάβη την διά έλλη
νίκων χει,ροτεχνημάτων καί
/.αϊκής τέχνης διακόσμησιν των τ?
θβτσών είς την διάθεσιν τούτον ><- .•τό τής έν Βόννη έλληνικης πρεσ¬ βείας, προθηκών καί λεσχί&ν — «Έλληνι-κών Σπιτιών», αΐτινες τουργούν είς τάς κνριωτέ^ας γερ. μανικάς πόλεις, δπου βργάΤ,οντα. "Ελληνες μετανάσται. Έ£ άλλον, υπό τού ΕΟΕΧ — ιιέσιο τού νάαφερομένον εκθετη^ί ου αυτού έν Φραγκφούρτη— διετί Θηοαν είς τόν έν Βόντη "Έλλην,ΐ .χρόξίνον χαρακτηριστικά χειροτί- χνικα ειδή — ένβύμια, ίνα διαν- ιιηβούν είς προσακΐιικότητας τής ρπιστήμης, τοϋ πνενματος κα!_ τή; πολιτικής, ώς ν.α «ίς οίκοΜομικούς .τα^αγοντας έν Δ. Γερμανία. 10.330 ΑΝΕΡΓΟΙ ΤΠΗΡΧΟΝ ΤΟΝΤ ΝΟΕΜΒΡΙΟΝ Είς 19.330 άτομα άνήρχετο ό ά- οι-Θιιός των άνέργων κατά τόν Νο. εμβριον τοϋ 1973. Τά σχετικά στοι χεία τοΰ Όργανισμού Άπασχοίνή- σε«>ς Έργατικού Δτ>ναμίκοΰ άνοχρέ
ροι·ν ότι κατά τόν Νοέμβριον την
197'° δέν έστμιειώθη οϋσιαστική με
ταβολή είς τόν αριθμόν των άνέρ
γων, έν σχέσει πρόάς τόν Νοέιι-
βριον τού 1972 (19.308 άτομα).
Έ5 άλλον, βάσει των στοιχίίων
τοϋ ΟΑΕΔ^ κατά τόν Νοέμβριον
Ή Κυβέρνησις, ώςπληροφοροϋ-
μεθα, μελετά τό χρηματοδοτικόν
πρόδλημα τό>ν έξαγωγικών έπινει-
ρ)>σε(υν, τό οποίον, μετά την π<)ΟΓΐ φατον «ΐΰξησιν τών βπιτοκίοιν χο οηγήσειον, τίθεται επί τάπητος ιιέ ίντονίοτέραν μορφήν καί άπ«σχο- λεϊ σοδ<χ<}ο>ς τόν κλάδον.
Ήόη, ή διοίκησις τοΰ Πανελλη
νίου Σννδέσμον Έξαγωγέον προ·:
6η είς σειράν διαβημάτωΎ π«ος
τοϋς άρμοδίους, μετά των όποίο>ϊ
εήρίσκεται είς σι<νεχή επαφήν διά την άν^μετώπισιν τοϋ χρηματοτοτι κου προδλήματος. Πρός τουτο, ό .-ιρόίδρος τού ΠΣΚ κ. θ. Δ. ΜπΓΟ τζολέτος, οννοδεΐ'όμενος καί άπο μέλη τής διοικήσεως τού Σηναε- αμου, επεσκέφθη τό παρελθόν Σά66('!τον τόν νπο»·ργόν άναπλη- ριοτήν Σντονισμοΰ κ. Ηλ. Μπα- λό.τολον, εί ς τόν όποιαν έτόνΐο4 την ανάγκην μειώσεως τών !π<το κίιον τών έ^αγοιγικών έπιχειρήσ*· ιον. Σνγκεκρμιένως, είς τόν κ. υ- πονργόν ΰπεγρα,ιιμίσθτκταν, μεταξύ άλλον, καί τά εξής: Κατόπιν τής π.ροσφάτοι· άπο^ά σεως τής Νομισμααικής Έπιτοο- πής, ηυξήθησαν άπό τής 15ης Φε βροΐΗΐρίου έ.έ. τά έπιτόκια χορηγή σειον πρός τάς *·ξαγο)γικά; έπιχΜ ρήσεις κ"'τά μίαν μονάδα, ήτοι ά πό 8,5% είς 9,5%. Είναι ή δτντέρα φοοά έντός τοΰ τελευταίον βιιήνον, κατά τό όποϊ- νο αΰξάνονται τα έπιτόκια χορηγή σεον πρός τό έξαγο>γιχόν εμπόρι¬
ον. Συγκεκριμένως τό έπιτόκιοχ
χορηγήσείον πρός τό εξαγωγικόν
εμπόριον διά χρηιιατοδότησιν ή προ
χοηματοδότησιν έξαγιογων, τό ο¬
ποίον πκρέαεινεν επί μακράν σί-
κών τρ»πεϊ(7>ν, τών χρηματοδοτι-
τομένων ίπιχειρήσεων, έχ€ΐ στοέ-
ψει τάς .τιστο')σ>εις πρός άποδοτι-
κωτέιρτνς τομείς. Δέν πρέπει νά )η
σμ/>νήται δτι έναντι 9,5% τού έξα
γοιγικοϋ έαπορίον, τά έπιτόκια υ-
ψηλοτόκιον χορηγήσεων άνέρχον-
τ«ι είς 15% καί πλέον. Ώς άποτέ
λεσιια, τά οευστά διαθέσιμ^ των έ
ξαγωγικών έπιχειρήοειον σνστέλ
ΔΕΝ ΤΠΛΡΧΕΙ ΘΕΜΑ
ΛθΓΐί ΑΚΑΤΑΛΛΗΛίθτ^
Τ02
Δέν υφίσταται Θέμα .χατο^^
φής φαρμάχων, λόγιο άκαταλλ.η;,;
τητος. ώς πεπλανημένιος άνϊγρ,·.1
Φη. Τούτο ανεκοινώθη υπό τοϋ ;,
πονργείον Κοιν. 'Τπηρ*σχών έξ ^
φορμής των δημοσιενθέντων εί- ·
"—*...;«.. .ΐξριοδ.κόν τής ποΐι
ς καϊ, επαρχιακήν
δα, ότι θ' άποσνρθοϋν τής
ρίας 4000 άκατάίλληλα φάρμακα
Ή ανακοίνωσις προσθέτει §τι ^,
σει τοΰ νόμον περί έμποοίας (ρ,^μ (
κων ώρισμένο- άριθαάς ά&ειών ·,„
κλοφοίας φαρμηκευτικων προι,'ν.
τοιν θά ανακληθή, έφ' όσον οί -,;
τοχοι τούτων δέν νπέβαλον έντο-
τής ταχθείσης προθΐσμίας αϊτησιν
ιδρύσεως βιομηχανίας διά την ττα
ρασκενήν τιον. Έπίβης διά δηκ.^
σιενθέντος προσφάτως νομοθετήκ;
τος προβλέπεται ό περιορισμός Τθ(-,
άριθμοΰ των κυχλοφορούντων ({„„
ιιάκ(ον' τής αυτής χημικάς οτ>νθ2.
σεοις (όιιβειβών) διά την
λήν τής υφισταμένην
κεία,.
λιαλ12ξει3 δια την κτη~ο
τροφιΑν εισ το ελκε
ΠΑ
Ή 'Ελληνΐκή Κτηνιατρική «Εται
οία έπρογ·ραμμάτισε σειράν 8α)έ.
ξεονν, ί<πό διακεχριμενιον ξέΌιν ?. π'βτηαάνων κτηνιάτριον επί θειιί. Τίον εχόντων σχέσιν μέ την ποοστη σί(χν τού ζωικοΰ κεφάλαιον κα|, τή- δηιιοσίας ΰγείας, έκ τ>😉 διαφόρων
^(οονόσιον. Ή έναρξις τού προγοιχΐ!
μο,τος δ'αλέΗεον εγένετο «Ί; Τι
ΕΛΚΕΠΑ μέ τήν' όμιλίαν τού χ
Τοιρνί, καθηγητού τού Πανε.ιιστη
μίου τής Του?Λνζης «Ή πρόληνι;
καί Θεραπεία άσθενειών των χο.
οι^ίων·.
ΠΡΒΠΕΙ ΝΑ ΕΝΤΑΘΗ Η ΠΡΟ
ΣΠΑΘΕΙΛ ΛΙΑ ΤΗΝ ΕΝΊ-
ΣΧΤΣΙΝ ΤΗΣ ΓΈΩΡΓΙν
ΘΕΣ)ΝΙΚΗ.— Την άνάγχ,,ν
έν'τάσεοίς τής ποοσπαθείας Ληος
τού γείοργικοϋ τομε«κ
είς μίαν εποχήν ν.ρισίμου φάοτοις
ΐίς την παγνόβμιον παραγοιγήν τοο
φίμοιν, ΰπεγρί'ιμίΐΐαεν ό 6
τής Άγροτικής Τροπέζης
τής κ. Λ. Άρβανίττνί, είς
ψ'· ΰπηοεσιακών παραγόντοιν τη
τραπέζης, πραγματοποιηθϊΐβαν ύ
τό ένταϋθα 'Επιμελητήριον. Βίΐίι
χώτερον ετόνισε την ανάγκην πς
(ΐ)Οήσεο>ς πρό; «πίλι><Ην των πο βλημάτιον ποί) άπαοχολοΰν τάς γ Όογικάς 6ιομηχανίας €Ϊς την Κ τρικήν' καί Δυτικήν Μακεδονίαν. "Ομιλών αργότερον είς ΐευίιν Τίαου ό κ. Άρτ>ανίτης, ά
ΐτοϋ άνέπτνξε τάς βασι-κό,ς έπιδιιό-
ξεις τοϋ "Ιδρί'ματος είς τόν γεοργι
κόν τομία, είπεν' δτι ποωταοχι/ν
μέριμνα θά πρέπει νά υπάρξη δια
την περαιτέρω έκμηχανισιν τίκ
γίΐοογία;, την δηιιουργίαν έν?»ς δι
κτύου γε(ΐιργικών' βιομηχανιών »λ-
ταλλήλου χιοροταξικής κατανοιι.Τ|-
καί τή θέσπισιν ενός σικττήμΛτ»,
καΐ έιιμέσου μεγεθύνσε-ι :
τιόν γίωργικιόν έκιιεταλλενοίων
ΑΙ ΗΙΤΑ ΘΑ ΜΕΤΑΣΧΟΤΝ Ε¬
ΠΙΣΗΜΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Λ
Ε.θ.
ΘΕΣ)·ΝΙΚΗ.— Αί Ήνωμένα,
Πολιτειαι θά μετάσχουν έπισήμοις
είς τήν' 39ην επίδειξιν τής Διεθνοι";
Εκθέσεως θεσσαλονίκης, άνοχρϊθί
ται είς άνακοίνοισιν. Προστίθεται
ότι άντιαετο)πίξ.εται τό ενδεχόμενον
όπως ή σνμμετοχή τών' ΗΠΑ ν.α'ν
■ψη αεγαλντερον χώρον έναντι τ<Τ>
720 τ.μ. τής παρελθούσης περίο¬
δον. "Ετεραι δεκαπέντ* χό>ραι, ή¬
τοι Ιταλία, Πολοννία, Νότιος Ά
φρική, Κύπρος, Διτική Γερμανί»
Άλβανία, Αυστρία Λαϊκή ΚίνΊι,
Γαλλία, Γιονγκοσλα6ία, ΒοιΛγαο·
λοντ,π καθ'^ «ν χρόνον ή Πολιτεία „ >Ιοακ Τσβχοσλοβακία, θύγγ"-
άναμρνει αύξησιν τών εξαγο>γιΐ·ν ρ;α καί Ροι,μανία ? ^ δηλώσ
άπό 12 δ.σεκατομμυρ.α τό 1973 | ν '
άπό 1,2 δ.σεκατομμυρ.α τό 1973
είς ι,
1,7 δισ. δολλάρια τό
τρέχον ετος.
'Τπό τάς σημερινάς σι<νθήκα; χρηματοδοτήσειος τών έξαγωγικών ιέπιχειρήσεο>ν, ό στόχος αΰτός φαι
νεται μάλλον άπομ(ΐκρι<νόαενος καί τούτο ιιάλιστα παρά την ζωη ράν ζήτησιν €Ϊς τό έξωτε^κόν. Πά ρίσταται, σΐΛ·επώς, ή άνάγκη μει ώσεο>ς των έπιτ«χίο>ν των έξαγιο
γικών έπιχειρήσεο>ν, ώς πρώτον
6ήμα έξυγιάνσεο)ς τού Ισχνοντος
«ΐΛΤτήματος χρηματοδοτήσειος τής
έξαγωγής.
Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΤΝΈΛΕΤΣΙΣ
Έξ άλλον, ό πρόεδφος τού Π«·ν
"εχοι
χήν.
έπ{_ „ σιγιμεΤ(>.
Η Ιδη ΕΚΘΕΣΙΣ ΔΕΡΜΑΤΟΣ
ός Βιομηχαίνίας
Ό γς μηχς
Κυπραϊος έγκαινίασε την 15ην
νελλήνον "Εκθεσιν Έβνικού Κλά¬
δον Δέ^ματος. Είς την "Ε»θε(Ί·
ή όποία οργανούται κατ' Ιτος ν.""·
τού Όργανισαοϋ «Έλληνικό Π«-
Λούτσι γ.' Δέομα» μέ την σιιιτί< ράστασιν τής Α.Ε. «ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΞΑΓΏΓΑΙ», θι·γατρικής έταιρπ'- ας τής ΕΤΒΑ, συμμετέχονιν δι' εί δικών περιπτέρίον άνω των 100 (>ι
ομηχανίαι καί ιβιοτεχνίαι ϋποδΐιΐκι
ελληνιου Σι<νδέσαον έξαγωγέίον κ. των /αί λο.τών δερματίνων είτ'ο.' θ. Δ. ΜπερτνΕλέτος, έπ' ΐί>καιρία Ι Ή έκθεσις θά διαρκέση μέχ.
τής συνρρχοαέης είς τό ΕΒΕ Ά; τής 7ης Μάρτιον,
θηνών έτησίας τακτικής
λύ
σ>·νε/.ευσεο>ς τών μελων τοϋ Σνν
δέσιιον, προέβη είς τάς κάτο>θι δή
' λ.ώσεις:
«Τά προβλήαατ'ΐ Τ(ον
ών έμα-ανίϊαντα, σήμερον πολνπλο
κώτρσα καί έντονώτιρα. Ή έπίλν
ΓϊυνΙΚΑΠΝΑ ΑΞ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ταμείον
Καταθέσεις
Κέρδη καί Ζημίαι
13.354. -
198.260 -
8 386.—
Έταιρικόν Κεφάλαιον
Πιοτωταί
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
200 000.—
20.000.—
220. ΟΟΟ.—
Ανάλυσις Λογαριοσμοϋ Κέρδη καί Ζημίαι
ΧΡΕΟΣΙΣ
"Εξ·δα Α' 'Εγκαταστάσεως
Μισθ«ί>οοίαι
"Αμοιβαί τρίτων
Γινικά ίξοδα
14,748-
3,162 -
12 940.-
141.707-
172.557.—
Προμήθεισι|'Αντ)τΐου
Ζημίσ Χρήσεως
220.ΟΟΟ.-
ΠΙΣΤΛΣΙΣ
164.171.-
8.386 -
172.557,-
"Κν "Αθήναις τί) 31 Ίανουσρίου 1974 '><. "ί - Οί Διαχειρισταί ΧΡ. ΠΑΝ. ΙΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ — ΠΑΝ. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ |νη, οταν η κι^ρνησις ν ής Βόννης το0 ι»73 ενεγράφησαν είς τά Γρα έλαβε τά πρώτα μέτρα άπαγορεί- ί Άλ βεως τής εΐοόδον ξένιον έργατών. Ώς εκ τούτοι·, έμειο'ιθη τό μετ.χ. ναστεντικόν ρεϋμα έξ "Ελλάδος πρός την έν λόγιο χώραν καΐ άντι στρόφοις ηυξήθη ό άριθμός των πι λιννοστησάντω .· έλλήνων έργατών Τούτο σημαίν-ει, δτι την πρό τινος «κάμη στενότητα εργατικήν χ«'- οων όιαδέχεται ήδη, οαγδαίως, οί; ζησις τής ζητήσείβς εργασίας. Άλ λά αί εύκαιρίαι άπασχολήσεοις ;ν Ελλάδι καί έν όσοι χρόνω είμεθο. ύποχρεΐομένοα νά άκολουθώμεν την πολιτικήν «άποθερμάναεως» τής οί ι κονομίας/ δέν δύναται νά «ίναι Λ- φεία Άπασχολήσεο>ς πρός
τησιν εργασίας 59.397 δτομα, Γ-
ναντι 55.021 Τιτϋ Νοεμιβρίου τού
1972 (αύξησις κατά 8%), ένώ έ-
τοποθετήθηβαν είς εργασίαν 50.
285 άτομα έναντι 51.830 κατά τά
υπό σύγκρισιν χρονικά διαστήματα
τοΰ 1973 καί τοϋ 1972 (μείιοσ.ς
3%).
Παραλλήλως κατά τόν Νοέιιδρι
όν τού 1973 άπελνβησαν 14.294 ϊ
τομα, έναντι 15.789 τού άντΐ(»-οί
χον χρονικόν διαστήαατος τοϋ
1972.
Τέλος, τά στατιστικά «τοιχεΓα
τού ΟΑΕΔ άναφέρουν, ότ4 κβτΊι
την 31ην Όκτονβρίον 1973 υπήρ¬
χον 11.931 κ^ναί θέσεις έργαζάαέ
νο>ν, έναντι 9.958 τοΰ "Οκτώβριον
τοΰ 1972 καί 4.605 τοΰ Όκτωβρί-
ου τοΰ 1971.
μ
Τοϋ 6'5%ν "Τη
ούλιθ1' τ0" 1973
είς τό δψο<ς είς 8,5% τόν Ί έκ νέου «ίς 9,5% την Ιόην Φεβρουραίου Έξ , τά λιιφβέπα τάν Νο έμβριον Τοΰ 1973 μέτ,ρα Λναπο ι- σ;χρμογής τών έπιτοκίων -κατήογη βαν τίτν εξαίρεσιν τών έξαγονι- νών πιστώσεονν τοΰ ανώτατον όρί οι· αύξή<τε<ος των τραπείικών χο- ρηγήσεοιν κ<Λ έπέτκιί.ον επί των έ ξαγο>γικών έπιχειρήσεοη· τάς γ—
κάς δεσμεύσΐΐς καί τάς αυστηράς
ποινικάς ρήτρας.
Ταύτα εχοι>ν προκαλέσει όξ^ν-
σιν τοϋ χρηιιατοδοτικού προβλήμπ-
τος τών έξαγοιγικίόν έπιχειρήσεονν,
είς μίαν εποχήν γενική; άνόΛον
των τιμί,ν Τ(τ>ν π^ώτίον ΰλών καί
υλικών σνσκενασίας. θΰχ ήττον ή
αύστηρά έπιλογή, ίαό τών έμποτι
ΛΑΡΙΩΝ ΕΗΑΓΟΝΤΑΙ ΕΤ2
ΑΙΓΤΠΤΟΝ
Ενεκρίθη υπό τού νπονργείο^'
ή χορήγησις ά&ειών έϊα
τΐ·πο>· μπέρλεϋ
οοντερα. Ή έπίλν ^ μρ
σίς τιον καθίσταται έπιτακτική. Δι *Α*ατ°:*.'Χων» είς την Αίγυπτον,
ά νά δ·Λ·ηθή τό έ&κγο,γικόν έμπό ΒΟσει, τή; αποφάσεως μέχρι τής
ριον νά έ.τιτελέση ακωλύτως τό έρ '^' >Ιοι%η'(>ν θα έξαχθούν είς Αι
γον τον Απα-τεϊτα, στΛλογική ποο ^υπτον^
ρ
γον τον, Απα-τεϊτα, στΛλογική ποο
σπάθεια στεή ί δ
, , στΛλογική ποο ^
σπάθεια, στε·ή (τυνεργασία δλιον —^Καπνά μπέρλεϋ 6.661.466 δο/-
τί&ν έξ'ΐγωγέον καΐ έντονος προ. —Καπνά άνατολικοΰ τύπον άξί«ς
έτοος προ
6ολή των έξαγίογικώ,· θεμάτοη· έ-
νώπιον των κ^ερνητικίΓ,ν παΛίινάν '
1·385.968 δολ>..
το>ν.
Κατά την γενικήν
Θά Τιεθοϋν 6
προσεχούς Απρίλιον.
παραγόντ(ον, βά
την βάσιν διά την λήψιν
τοΰ »'-
τοϋ Ιϋ-
Σημειωτέον δτι οί έπαγγελ««
ύτοκινητισται', διά τού
τροποποίη«ί|ν
ώρισμένιον διατάξ,εονν τοϋ σχετικ >ί
τ": Νόιιο.; καί αναστολήν έη-αρμογ'1:
ι-
κήν διάθεσιν»
Τό θέμα τής οργανώσεως τίό, | αΐτια τή;
Δ.Χ.
, φρμγ|
τού Ν. 1060)71, εξητάσθη κ«τά
την διάρκειαν σι·σκέψεως ί'πη
ακών παραγόντοιν, υπό την .-
ί ί
η ρ
τρί(ΐν τοϋ ίιπονργού Μεταιψορών—
Έπικοιωνιών κ. Αλεξ. Τζαβέλλα.
Κατ' αυτήν, άνεπτύχθησαν τα
μία-
Μεταΐύ των αίτονμένιον βσαι-^
Χ«ι>ν τραποποιήσειον είναι όπ<'>ς ""
*-ι 'γγελματία, αΰτοκινητισταί οο-
νανωθοϋν *ίς εταιρείαι περιωο'-
καί
χορηγονμεν
ανεκμετάλλεντοι
ν.ι
αί
τών οποίων
τα τε)·1
ιιατικοϋ κεα-αλαίον καί
σιν τής χρήσεως τών α
των Μετόχων τής έπιχειρήσεος. '·'
των αυτοκίνητον διά μετα*"1
στάδιον μ^ς τριετίαξ.

ΛΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ ΤΣΙΤΗΣ ΠΟΝΤΟΥ
ΑΑΕΑΦΙΚΐΤΥΜΒΙβΙΙΣ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΩΝ
ΤΡΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ
Τού κ. ΓΕΩΡΠΟΥ ΣΟΥΜΕΛΙΔΟΥ
λαιιβάνει «τό μ«γαλύτερο . _ . _
το.; όνόϋίΐτα διαφόρων εύΓονετων
Β'
ταί·τα>ς σάς πληροφορο ΰτι
ιίτιον Τσ ούσης, γαμβρό; ΐπ'
^ ΤΟΓ< Ήγο.μένον Ιο τενοΰ, ήτο άδελ.αός τού "Ίζύ^'"1 Άγαθαγγέλον Γονμεριώ Ί', Γι Τσαοΰση καί τοΰ Ίερομονά ^ τακώ6ου Γονμβριώτη ή Τσα Ιη »»<"ν μοί·. Ό: πρός τους Διονυσίου: ουτε|νε!: ζο>γοα<Γι.*μένες μέ τά χέρ. ,', ^ γνωοΐ") τι· Εγνωρ.σα Διονο | μ!α άονετά ΐωηρόχ,ρομη ν.αί παρι ΆΠΟΤΑ ΑΡΧΕΙΑΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΑΡΙΟΥ,, ΠΑΡΘΕΝΑΓΩΓΕΙΑ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΕΪ Τ©Υ ΥΠΟΔΟΥΛΟΥ ΕΛΛΗΝΙ¬ ΣΜΟΝ ΠΛΤΛβΤ Τής Κος ΚΟΥΛΑΣ Τα Βιβλία κα) ο! "Ανθρωποι ΦΟΙΒΟΥ ΔΕΛΦΗ: ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η- μέ τό παρόν Και αυτή η οικείον) — Με!νετί έκεϊ ποΰ είσθε, τ .5 τή; παλαιά; άρχικής μονή; Κοιιιή απα τΊσε ° 'Λξοματ κάς καί Λ¬ άρα); τή; θεοτόκου καί κατόπιν νί πομακοννθηκε άπό τό τειχι'. '; αονή; τή; #<ι>οδόχου Ιΐηγήί — ΠεκεΙ τού έφώναξΕ ό ταοΰ-
ποΰ αντ,μ,ονεύτηκαγ στί; λε τουονί* "Ίϊ·
ε; καί τί; ίε,ρέ; λιτα,'νείϊ. Σέ λ.ίγο ό «καποντζήμπασης» ξα
'Τ.τάρχουν Γ.ιίβη; μέσΓί στύν Κιη ναττάνηκε στί; έπάλ.Ιεις.
δ κα (;ύτάν δί·ο ώοαιότβΐε; εΐκό —Μ' άκοΰ; έσύ; έίΓΐόναξρ.
—-Στΐ; πρ."Γτιΐγέ; σου.
■ΙΙετάχΤί τ' άοματά σα;,
Μέ τόν ώς άνο) τ.'τλο, ή κνρ·α
Κονλα ΞΗΡΑΔΑΚΗ σννέγοαψε
μ!αν περιοπούδαστη ίστορικ.ή μελί-
α-έρω τόν τσαούση τού;, νά τόν έ- Τη^ σην άφιέοομα στά 50 χρόνια
— Σωστά. Τώρα θέλει; νά βοΰ τή- Μικρασιατικής Καταστροφήν,
ξ«τάσης;
τής Μικρααής ρφή,
Ι 1922—1972. Άποτελϊίται άπό δύο
η;
— Οχι. θά τόν άνακρίνιο έιι- τΟΗΟι,-. «Ο πρώτος έχει έκδοθί
ό ό ά ά
χ
ποός στούς στ-ντρόφους τοι· γιά νά
δούμε άν θά σνμφωνήοοι-ν χα'ι αύ
ι972 καί ό δεΰτε«ος, στό 1973.
<ο προ>το; τόμος, μέ 190 σε'.ί
ί
τόν ΆξιοεμαΤ'ΧΟ τής
ς στόν «χ.ισλα», τής
.... τό αμημα τή; Νέα; Πανα δικος γιά τί; ίστορικές Χαί λεπτϋ στράψηκΐ: στοΰ;
[·ια: 2οι·«ελδ έν Κ Ότανιά, έπει μ,~ρ?ί- πληροτΓορίί; σχετ.κά με ™»'*
β,πιΐιυνω ριζικώ; ώς προ; τό την ϊδο^σι καί την θεμελίωβι τιΤίν —'Ακονβακ τίς πρθβταγές;
ιΤοΓη' οΐστημα διοική<Τ€θ)ς και τύο Μον&ν. —Τίς άκούσαμε τοΰ φονάξανε ,,βιι .τιοτενω ακραδάντως ότι ί Στά (τύλλ ι αΰτά που είναι κα'ι °''01 +" μ'ι «ϊ*"^- σ,νεχισ&ή ή χρατοϋσα κατάστα τα πιύ εύανάγνωστ,, καί άοθογ«« —'Εμτρός λοΐπάν, ρίξτε^ τ' αρ [,,; ιιπά τόν .θάνατον τού κ. Κ Τί ,ψΓ-,υένα πεο λαμβάνονται δΰο μικρά 'α"·Τ(ι σ'^' 1ε-γνέΨΐε κα' 6τστε τ' ηδη. ώ -·»αν θα καταρρεύση, δία τεροι Κώοικες. Ό έ'νας σχετικός Γ>1λονα σα? στ" δέντσα.
Η,ίτιι Γ(.τ«Τεύγω νά έκφέρω γνώ- μέ την άρχιν.η θεμελίοσι τής πά* Οί τζαχαντάρηδε;
Ιιην ε-·"·
τΛν σκέψεών σ«'ς
χ μ ής
ληιας μοής Κοιμήοιεω; τής
ό ό ά
ΐιή .ταρΓξηγηβώ. Έπειδή δέ ώς /ια τόκ.ον, κ' ό άλλ.ος μέ την κατοπιντι
φέρ€τε τό Προσκύνηια μετατόπ σι. άνακ«ίνισι καί μετοντ)
Ιτήνοι· κα» επειτη
να σα* μασία της είς την νέαν μονήν τήί
τπτο.τίβω, σάς γνωρίζω δτι μο Ζοοδόχτν Πηγής,, Καστροτείχου.
•γχάνει πανελληνί ' ΟπρΛτος αντός <Κόδ'ξ α-έοπ ί υποστηρίξεως, έν τόν τίτλον «Κώδιξ τής Ί«ράς καί ,ι» ότι Ιΐ' σινδϋομής ορτιιις, τα τεραστία εσοδα ν έκατονταετίαν τά οί κατά καΐοοΰς ,τα'ι τή; νήσον, χο>ρίς μέχρι
<*ε6 σμίας μονής, τή; κίΐτά Κρο')- μνην κειμρνης, τοϊ'.τίκλην ΆληΟ. ν ής. ση Ή Κοίμησις τή; 'Τπεραγίας βε νά προσφέρουν τι έπ' άνα οτόκου ρτονς 1870». Βώ τη; 'Εκχλησίας καί τή; Πολι |κ·ί(ΐ: Μόλ;ς δέ πρό μηνών μετά [ιο/./ών κόπων καί μόχθων κοί «λ- σκληρών επί τέλ·ονς κατώρ- Ιιοπεν ό νυν Μητροπολίτη; Σΰρου ίιλά»ρτος Λ'ά έπιτνχη την ίδρνσ." Ι'Ανιιτέοον Έκκλησι ιστικοϋ Φρον [ΐΌΤηοίου έν αύτω, την συντήρτριν ότοΐου. διιστιιχ(ΐ);, καί πάλιν δέν άνέλαβεν έΕ όλοκ.λήοο1' τό Π(.'οο·/.«νημα/ άλλά κατά τό ημσι· ν>·νρχίζε» περί συμμαθητών μην
Κ/. ΧόιΙνι; στό Φροντιστι'ιοιον Άρ
|νι·»οΐ'πόλ»εω;).
Καί τελος σδς πληι>οφορ(δ. ν.
[Αδραμάντη, ότι Την ιστορίαν τής
(όνας την 'ίχο> πρό πθλ^λοΰ γρά-
ει καί κεχίορισμένο^ς την κ«τα-
τοοφήν αντή; ώς καΐ τάς περιπε
Ιίΐιΐς τί»ν κατοίντον της# άτινα ί?ο
ιο·; πολΰ σνντάμο); θέλω έκδώ
π Έν τή ίστορία Χάψας γίνεται
|ιόγο; περί τοΰ "ΗγΌνμενου Άγα-
γγρλου κ(ΐί πολλών άλλιον έξ αώ
/ατιχγομένιον,
ΙΙτ-θαίνων την .ιαροΰσοη- μοί·, εί
(οιια ίιαΐν δπι»ς συνεχίσητε ΐίνν
«ιο.ποιΐόί'ον εργασίαν σας, (ρέρον
ργ είς ({Λς δλ(ΐ τά αφορώντα τί.ν
ληπιιύ'ητον 'Πόντον καί διατελώ
Μετ" «ϋχών διαπύρριν
Ο ΝΈΤΡΟΚΟΠΙΟΤ ΑΓΑΘΑΓ
ΓΕΛΟΣ
ιει'λ μονη τησ κοιμη-
σι:ωσ της θεοτοκογ
κλι τησ ζωοδοχοτ πη
πισ τοτ ποντοτ
|Γή: Κ. Μαμώνη καθηγητρίας τής
Φιλαλ.ογίας
2τη ΒΧλ'.οοήκη τής «ΕΣΤΙΛΣ
ΙΝ'. ΣΜΎΡΝΗΣ», ποΰ ϊχει την τ.
μή ν« όιΐ'σώξη καί διαςρ-ιλάττη
"'ΐν την .τιό πολντιμη κληρονομία
•τ» χειρόγραφα μνημεϊα, (Κ(ό
:, Λιάφορα έγγραφα, έπιστο-
"λα άπομ,ρινάρΐα τοΰ χαιμέ-
Ι»ον Έ"'λ.ηνΐσμοΰ τής Μ- Άσία;.
ττά χερια μόν τελευταία Γ-
λοιπόν τα έξη; σχετικά μέ την ΐ·
άή
καν καί υστερα άπό ποσταγη τοΰ
τσαούση ποΰ |επένε»(>ε καί αύτό:
σχηματίσαν μικρή φάλαγγα άπά
έξη σειρές καί πέντε άντρες οτην
κάθε μιά, έκτός άπό τή^· τελευταία
ποΰ είχε τρείς καΐ Ιεκίνησαν. Ή
πύλη άνο ξε ή μάλλον μισάνοιξε
καί πέραάαν ά.-τ' αδτή στό Σεράϊ,
Ό Άοχηγός ΐής (ΓΓθνράς ποό
στ'ΐξ* νά Βγοΰνε οί «Μελήδε;"» καΐ
νά μαζέψοτ·ν τ' αρμΰτα καί τ' α'.ο
των τζοχανταοα.Όιν, Έ6γήκαν
τοί σέ δσα θά μάς πή. Πάμε κάτο 8γ;-( πΈ^).αμ6άνιι Πρόλογον, Είσα
Καί ό Χαλέτ Εφΐντης σηκωθή γ(ογην κώ το χιΗ)ίω; θέμα> στο);.
κε άπό τό κάθσμά τον κα', άκολ.ού ζίΤαι μέ 24 ^ι)τοτνΛ[(. (κλ,σέ),
φ«ον· 8 πτυχίον, 8 προσοπογραφιών καί
» 8 ομιλών μαθητοιΟΛ' ί μαθητών,
«Πρό
Ξηραδά*η
Ελεγ-
θησατ·
ιοτικοί
ουδέποτε εΓχαν έρίν
νηθή. "Οτι τύχη άγαβή την εσπρίο
ξε ώ; έκεϊ καί τά άπεκάλΐ'((>ε, άλ¬
λά η εοίΐ'νά της περιορίστηκε ίδι
ο>ν των 'Ελληνιχών Κοινοτήτον
ΝΙΟΧΟΣ Εκδόσεις Α. Κσραβίο
- Άθήνα 1973, 143 σελίδες
Όπως έγραφα και άλλοτε μέ
Ι,τήν άφορμή ανεκδότων στίχων πού
μ6ύ ίστελνε ποτε πότε ό φίλος
ό Φοϊβος Δέλφης (τό
τής Άλλοδαπής, Προστασία καί' πραγμθτικό· τού όνομα είναι Γιώρ-
Κο.νων,κή Ποόνοια των Λ,οασχά Κονέλοα κσί κατάγεται άπό
λ(,)ν των Ελληνικήν Κ-αινοτητιον '
τή; Άλ-λοδίΐπής, Τά Παρθεαγι»-
γεϊα τή; Ανατολικώς βράκης κα'ι κάμποσα χρόνιο πριν παρουσιαοθεί
τή; Μικράς Άσία;. , οτήν άναγνωοτική άγορά. Αύτό εί
Ό δεύτενβς τόμος μέ 156 <~λί ναι πρός τιμή τού, διότι προϋποθέ τούς Δελφούο) όφησε νά διαβοΰν δες, στολ.'ϊ*τοι καί αύτός μέ φίοτοτυπίες, 6 πτυχίον, 9 προσωπο γραφιών κα',, 16 ομιλών μαθητήν ή μαθητριών μέ τοΰς διδασχάλον; τε ι αύτοκυριαρχία, ύπομονή στήν άναΖήτηση τής βαθύτερης θυσίας κσ'ιάντίσταση στόν δαι'μονα τής αο- ης έίώτησε τύν —· Πώς σέ λένε Τσαούση; — Σ οιν.ΓΪμάν, Σ ονλεϊμάν άφέντη μόν. — Καί άπό ποΰ είσαι; •— Λπό τό 'Ελβασάν. Είμαι Άυ ΐς Μ.τέη μ&ι*. Είσαι «μπεσσαλής" καί 1 εκπαιδευτικήν κτ ρίον. Τό θε τοπροβολης πού-είναι κυριαρχικό μα, ποΰ πραγματρϋεται ή φεύς, δ:ακ>εϊται στά έξη;
φαινόμενο στήν περιοχή τού οη
μερινοϋ ποιητικοϋ λόγου στόν τό-
λ-:α;εΤά^Πα0&ηοΥ">Υ-εία ωΣ^6'" πο ^ ΠΡ'ιν άπο δύο δυόμ,συ χρό-
κης Μακίδονιας, Βορειον θρακη:
;
(καί Βουλγαρίας), Βορείοι· Ή.ττί
νια εϊχα παρευρεθεϊ στήν τιμητική
οον, Κύπρο'ν"" Ρο'ι.'μανίάς^ Ρωσίβς, εκδηλώση πού είχον άργανώοει
Αίγυπτον τά Παοθεναγογεϊα τά στήν αϊθουσα τού «Παρναασου. φί
ΰπαγόμενα στο Πατριαρχείον Τρ- λοι καί θαυμαστέο τού Φοίβου Δέλ-
θοσολύμιον τά Έλλην ιχό Σχολϊϊα φη ΐΐ;χε Ομ,λήσε,, αν θυμοϋμαι
τά ύπαγάαενα ητό Πατο αρχεϊο"·
καί «ντπλαβέρης». Δέν μοΰ λές τώ
ρα Σονλ.ϊϊμάν, έδιό έμΛρός (Τΐσΰ;
σι>ντρόφου; σου, τί σας Ικανε /.αί
«ζορμπαλίκι» ένάντια
ς στά Παρθεναγωγεϊα κα!' Άντιογείας. Τέλο; τό
τί; Λασκάλες τοΰ 'Τπόδονλον 'Ελ γεϊον τή; Έλλττνικής Κοινότητο;
ληνισμοΰ.
ι Στττν «Είσαγωγή» τη;,
ρει ότι σάν νπάλληλο; τοΰ 'Ελ'Ύ
κτιχομ
Δ)ν(Τη
έργαξόταν τότ«
ι; των πό
έτσι, εΓχί
τηΎ ίύχβι<;;α νά έλ«η σέ 4παφ{ΐ στο μεγαλο δεζυρη; Την α/.ηβε-.α |(. .-./παι8η^ικους τού 'Τπόδουλου βϊλιο να μοί. πή;. —Το αδ·κο χαι βαρβαρο μο τού άπέναντι μας. Τον Έΐ/ηνισαοβ πό» είχαν ·δα- στήν ΈλβίβΘ0η Έλλάδα. κον τ;. —,,,-ώ—,"- χαβΕ χικ0- ^ -,..„. τή; μονή;. Ή «ρχ,κή ΟΝο-' "", *α εφερί?'· Τ, , . ,. Λομή τή; μονής αυτί; θεμελιώΒη τδ«>θηκαν στ0( ανλα«ιθ τη; πνλης
κ, άπό κάποιαν Ίοαδάντ,ν' Οί-στύ κα' τ' Ά>^α οδηγηθηκαν στό «ντα
κάποιον Ίοοδάντιν Ονστό
μπασην Κερβεμελ^ή, καταγόμενον
ά.τό ιό ϊΐοοιό Άλ.Γθιντι τού Πό·ν·
αέ τόν σννδροιιή καί
μι-·>,
ΟΊ τζοχανταραίοι
καν στόν «κισλ.ά». Σέ λάγο τοϋ-'
μ-οικών Χο.στ,ανο.ν. ΑΛτός 8αοι: "«-ΡΤθτιχε ο Αξκοματ.κος τη;
δέν μπόρεσε νά πεοατώ- τό δο- ^«Όβ;· Φαινοταν καλ,,,σν^άτος
γο τον. ιγττί πρβανε* στήν Κο)νστ , "^«ωπθς. , ^στΛθ^ αναιιεσα
ντ,ούπολι Μετά τόν βάνατό το. Γυ'< τ"υ» ««•Ο'Ψ' ^«»·; ^ε( Το ήμερο ιιλεμμα τού χ αι τους είπε. —"Ως ποΰ νά δοΰιιε τί θά γίνη Λ^ πιστα .Τ τί<ίΙ« παντός γ.ά χικ0- το^ν χα1 τή; έκαναν ίντΛ .χλεοο.μη καθε φοοα που τοΰ ο.νο . χέλβια μόοφωαή τοι κα1 ταν εύκα.ρια μα; έβαζε στά 6αασ ή & [(,)σή το γά δώσοιΐν€ τ;, φώτιι στά 'Ελλ.ηνόπονλα έκεϊνα τής σκλαβ'ά; θέμα ποΰ άρχισε νά την άλλά καί νά την βρέθηκαν λίγα χρήμαία καί σνα- (Εΐηνα ιιρ τή διαθήκη τού αέτά δα- πανιήθηκην γιά την άποπεράτο>σι
τή; μονήβ. Καΐ πάλιν δμοις αίτ-η
δέ" ήταν δυνατό νά -ρελειώίτη ίαι
ετσι επί ίϊκοσι χρόνια πηηέαε ν»
ήμιτελτ'ι;.
(Σιινεχίξεται)
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
"Εχομεν ιήν τιμήν νά
είς γνώσιν νμών δτι την ερχομέ¬
νην Δευτέραν, 11 ην Μαοτίου 1971
καί ώραν 19,45, ό ΣΤΝΔΕΣΜΟΣ
μ' έσάς -/ανένα; δέν θά σά;
§η. Είσθε «μουσαφΐρέοι» μας. 'Κ-
δο> θά δρήτΐ «γατάκι» καΐ «τ'ΐΐ-
νι». Έκεϊο πού έχιο νά σά; ζητή
Χσο, είναι νά κάνετε ύπομονή, νά
κλείσετε τό στόμο σας καί νά ιΐή
ζητήσετε νά 6γήτε άπό τό Σεράι.
—Δέν θά 6γοΰμ-€ άφοΰ αύτη εί-
Λθίι ή προσταγή σον Χαί δέν θά αι-
λησονμε σέ κανένα γιά τονς λό
γους ποΰ μα; φερανε έδίό, τοΰ ά-
πάντησε ό τσαούση; Σ ονλεϊμάν.
Σ' εΰχαρ'στοϋμε γιά τό
λίκι» καί σέ παρακαλοΰμε νά. ζ
ση; άπό τόν Πατ>σάχ, νά μάς κρα
τήση στη δούλεψή τοΐ'.
να
δλοι,
νά ξα
ΦΙΛΩΝ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΩΝ ΕΞΩ . . ν , „-·
, ναγνοισονμε στον «Σαντοα<-αΗ» πραγματοποιηθή (Μ /Β(ξίοη). —«Βάλαϊ μπιλαί», δέν ξαναγυ ΤΕΡΙΚΟΤ θά σνγκέντοωσν των μελών κ<1 αί- λοιν τού, Τνα εξετασθή ό τρόπος καλυτέοας δυνατή; στιμπαραστάσε ο>ς πρό; τοΰς καθηγητάς Έλληνο·
φώνο>ν κάτοικον περιοχών Σαλέν
το (Άπονλία;) καί ιΚλαδρίας, (ι1 θά ξαναγυρί(Τοινί
τον; διδασκοντας την νεοελληνικΓν , . ,„, , _^
γλώσσαν ώ; καί την διάδοσιν τής
νιστήρια κα! μάς θανάτον€.
—Δίχιος λόγο;
—-"Αλλοτε γιατί ήτανε «σεκΛρν-
τισμένο;» καί ήθελε κόπον νά ίε·
σπάση καί άλλοτε ετσι, γιά νά χά γάπη π(Λ |δειχνΡ β
νη «σείρι».
__^ά πρέπε, νά είναι
ρή;» γιά νά τά κάνη αΰτά.
—Τετρακόσια τά εχει μπέη μυν
Μά φολιάξει ιιέσα τού ό «σεϊτσ
νης» πού τόν βάζει νά κάνη τό κα
κα1
Τεργέστην κ<η λίγα τικά στοιχεία τού Α' τόμοτ·. Ή κνοία Κοΰλα Ξηραδάκη εΓνσι μιά έξαιοετικτι άλλ.ά καί άξιέπ<ιι- νοό ϊσταριοδί·φης. Ή συ<ττηματι<ίτι της &ρεννα/ νό σ>έρη σέ φώς έγκα
ταλειαένσυς ή ξεχασιιένονς θησαν
ρούς Ιθνικής άΗίας, άρχίιζει άπό τό
1952. Άπό τότε «Ιιχε έκδόσει 6
6:6/ία άναφεί')όιιενα τό πλείστον
στ Γιιογραφίεί Γθνικών ηοοηδίον.
Τό ?κ.το 6 6λίο της «Γ·ναϊκες στη
Φιλική έταιοία — Φαναοιώτιη-
σε:» Ίστορ.κή μελέτη, Άθήνα
1971, τιμήθηκΓ ιιέ τό Βραίεΐο τής
'Εστίίΐς Νέας Σιιύρνης καί τής
"Οργανώσεως Έθν κης Μνημοσι'-
νη;. Τό δέ τελεπαϊο τη; σνγγοαμ
λ
επάνω στόν
δνθρωπο καί τό έργο τού, εϊχαν ά-
παγγελθεϊ ποιήματα τού τιμωμένου
τού Φοιθοο Δελφη μέ τό ιστορικό
έρομο είναι άπό τα κυριώτβρ«
χαρίοματα τής ποιηοης τού, διόιι
ύπεριιηδα έκατόχρονα καί χιλιόχρο
να, έπιβεβοιώνει την παντοτινή πά
ρουσία τοϋ δ,τι κάποτε υπήρξε,
άλλά και προϊδεάίετοι το Ζοφερό
μέλλον», όπως τό «Κόηοτε»:
Κάποτε σάν μιά νεκρή σφαίρα χω-
ρίς νόημα
καί χωρίς έριδες
θά αίωρεϊται ό σεπτός πλανήτης
πού έφερνε απάνω στό κατάστρωμυ
ιούς άμέτρητους σταυρωμένους.
Όντϋχ; την ίστορία των κάβε
λογής οταυρωμένων θά οηκώνε;
επάνω στήν πυραχτωμένη μάχπ ή
την άδεντρη σάρα τού ό πλανήτης
τούς Ι ιια «Άπό τα Άρχεϊα τοΰ Έλεγ/τι
έκπατυισιιένυυ;, την εκαναν αγα¬
πητήν φίλη τονς. Αύτοι ποοσπα-
θοΰσαν νά τ;ς δώσο»··
π.λΓ.ηοφαοίες,
πολύτιμε;
;, <γο)το- ;, περιοδιχά καί ίγγραφα, δλα «ντά σπάν.α καί έδι<ι<^ροοντα. κό, πάντκ τό κακό. Ποτέ δέν θυαά μα, νά έκανε σέ κανένα άπ' δ(Τ<Μ·ς νά τ{χν παοαπέιΐΛθΐ'ν σέ «πηγές->
έχει στήν δούλεψή τού, καλό χα1 ·ν νέν^( Λα τη. .^οάσχονν .",-
^ —Πέ μ·ου τώρα γιά τά σηιιεΐη >α τα διΛ·ατά στοιχεία ωστε νά φέ
νβ· ρονν σέ φο>τ τόν οόλον ποΰ έπα:-
—Νά στά πό άφέντη μόν. Εδό. ^ η παΐδε(ί1[ αχον 'Τπόδονλο Έλ-
καί λι'γ«ς ο'ιρες ό Βεζύρης μάς πρύ λην,σιλό Τό 5λον οέμα πον ποα
—" μέ τόν τσοχαντάρη τοι·, τον γματενΕται |, (η.Ύν&ηφεί.; διαιρεϊ-
Άλή, νά σνγκεντρ(,)θοΰμε
τωτοι στά μπο·ντοούμια τον, γιί·
νά μάς μιλήση, όπως μάς είπε ·!·
Άράπης τού. Καταλάβαιιε άμέσοί
πώς κάτι κακό μάς έτοίιιαζε πάλι
δ άα-ρντης μας, μά άναγκαστήκαμ-
νά σι-μμορτριοθοΰμε μέ την προβτα
γή τού. "Οταν κατε6ήκ«με δλοι
στά μΛθυντρούμια, ήρθ€ κ«ί αΰτός
σάν άφιονισμένος μέ τόν Άλή τοΐ'
μάς έκοίταξϊ άγοια καί μάς φώνκ
ξε δτι αν δέΛ' τού δίναμε άμεσος
τά κομπολόγια τον ποΰ τοΰ κλέχΐΌ-
με, θά μάς άνάγκαιζε νά τά κάνου
με μέ &ασανιστήρια. Εμείς άλλη-
ται στά εξής κεφάλαα: Οί πο'ό
τες δασκάλες, τα πρότα Πα,ρβτνα ■
γογεϊα, Λετονργία των Σχολεί-'
κου Συνεδριον» σέ δνό τάμοΐ1;, τι
μήθηκε μέ έπα'νο τής Άκαδημία;
Αθηνών.
Ή κνρία Κοΰλα Ξηραδάκη έ.τε
ξεργάζεται τά θέαατά της μέ άκρι
6ή λ.επτομέ^εια καί ίστορική άλ.ν
θεια. Έκλ,έγε! καί έρευνά τά άδά
σειστα τεκαήρια, πού μαρΤυροΰν
οχι μόνο την ζοτικότητα τοΰ Έλ
ληνισμοΰ έκείνο· πον ζοϋσε νπό τό
πέλαα. τοΰ ξένον δννάστου, άλλά
κα; την σφριγηλήν εθνικήν σΐ'νεί
δησή τον ποΰ έγαλουχεϊτο άπό τά
πολιτισμένα καί ενστΛ'είδητα έκπαι
δεντικά τού δογανα.
Διδάκτωο
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΉΣ
μαΰ, όταν θά βουβαθοθν τό στό
ματα των φανατικών, των άπλή
οτων καΓτών σαδιστών πού σκοπό€
τής 2ωής των είναι νά πλάθουν
τίς τερατόμορφες ίδεοληψίεα των
μέ άνθρώπινες οάρκεο και ψυχες.
Κρυοτάλλινες είκόνες στήνουν
εμπρός σου κάποια άπό τά ποιήμα-
καΙ οτό τέλοο είχε άνεβεϊ στό ι τα τοϋ μέρους .ΤαΕιδιώτες·, ουγ
βήμα ό Ιδιοο γιά νά έξηγήσει την , κομιδή άπό περιδιαβόσματα καί πε
κινητήρια δύναμη τής έμπνευσήο ριηγήσεις που άνοδίνει τή μύρ¬
του, νά άνακοινώσει την πίοτη τού διά, τής γής καί τοϋ άνέμου. Κα';
στήν αποστόλη τής ποίησης χαί έδώ ή σύντομη, έπιγρομματική, έρ
νά όπανγείλει οτίχους τού. Κάποια μηνεία τοϋ τίτλου:
τετράστιχα ήσαν άνάμεσα σ' αύ- Ι Οί τοΕιδιώτες εϊμαστε μέσ' άπ'
τόν χρόνο.
Ενα ταΕίδι ποός τόν άνθρα>πο.
Πραγματικά οί ποιητές τί βλλο
είναι παρά τοΕιδιώτες, όδοιπόροι
τούς πού μοΰ είχαν κάμει την έ·/τύ
πωση ώραιολογίας, άλλά δέν ήσαν
πολλά.
Τά ποιήματα τοΰ «Ήνίοχου
Το ΈλληνικΑ
Μυβιοτορην-
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
πε-
ρισσότερο τά σύντομα, μεταδίνουν
στιγμιοϊες έντυπώσεις πού δημιουρ
γοϋν άτμόσφαιρα καί δεικτική διά
θέση όπως τό «Άποσπερίτης»
(σελ. 39).
Προτιμώ τόν "Εσπερο άπ' τό φεγ-
γάρι
γιατί 'τανε τ' άστέρι των γονιών
μου
κ' έβγαινε πόντα πρώτος μέσ' οτήν
έρημιά
Περίεργο πόσο εύνοεϊ την προσ-
ληπτικότητα έστω καί σκιώδες μέ-
τρο. Ή ποϊηση χάνει πολύ σήμερα
στήν πε2ή μορφή τού έλευθέ-
ρου στίχου.
"Ομοια ύποβλητική είναι καί -Ή
άνοιΕη τοϋ Βύρωνα»:
"Ενα λευκό ποκόμισο άνοιχτό
στόν άνεμο τοϋ Άπρίλη
στόν άνεμο τοϋ θανάτου
οί βόοτρυχοι οί χρυσοϊ.
Σέ άλλα ποιήματα όπως κα'ι οτο
προηγούμενο, συνδέεται ή ίστορία
ρίζονμε στόν Δαλπατάν πασά, έφώ ( λο-/Ρο:ταχτήκαμε άπορημένοι, γ.ατί
ναξε κάποιος άπό τούς τζοχαντά
ρηδες. Έμεΐ; έκάναμε «ζαρμπαλί-
κι» γιά νά γλ.ντώθΌΐκρε την
σ' αύ-
καλλιεργίία; των έλ).ηνικίΓ>ν γραμ
μάτων εί; τά; περιοχάς αύ^α;.
Παραλλήλως θέλοΐΌι εξετασθή οί
Καί ποιό; σάς εζήτησε νά τό
έρώτησε ό Άξιιοματικό;
Ν.
122ον κρατικούς κύκλου! Ό σέρ Ρί-
κανένα; μα; δέν ήξε«ε τίποτα γ,ά Γύρισε στό Λθνδίνθ Κ0' Παρ0Κά' ! Τ00ρνΤ 6έν είδε Τ'Π0Τα· ΤΡΎύΡιΖε
την τΰχη αυτών τον κομπολ.ογιώ-. Αεοε ΤΟν Τ2ών νόρθει στόν Πύργο. | μέ την όνοπηρική πολυθρόνα τού,
την τι>χη αυτών των κομπολ.ογιαν . ,
Τοΰ εϊπαμ€ δτι αδικα μά; ύποψιά- 'Εκεϊνος, άν κι' είχε πειραχτεϊ άπ' άγαναχτησμένος άκόμα μέ τή οτά-
ϊ,εται καί πώς θά πρέπει ν' άναζη- τή στάοη τού σέρ Ρίτσαρντ, τοϋ ση τοϋ γιοϋ τού!
προοπτκαι ποοσκλ.ησεο^ς αριθμόν ο <., « ν·,, Λ , < ο Λ., α. ϋ.... Γυ,,_.;_„...!...... «.,.._; Βεί,νρη γα αλλους λογονς και οχι τήση άλλοΰ τά κ.ομπολόγ,α τον. ύποσχέθηκε ότι θάρχότανε σέ δυό · Ή γιορτή πέρασε. Οί πόρτες Τότε έχεϊνο;, πρόσταξε στήν τνγτ; _τρεϊς βδομχίδες όλες κληδωθήκανε γιά την Κύνθια καποον «π' έμά; νά βγή άπό τΑν Ή Κύγθ|α νοντα<; ^^ πύρ ' Κ1· ανοιΕαν δΐάπλοτα γιά τή Ρούθ!.. σειρίΐ τον, τρν «μπρέτι» μας ΓΟν; Χασάν. Ή Κύνθια, μπαίνοντας στόν πύρ ' κι' άνοιΕαν διάπλοτα γο, άπαρνήθηκε κάθε παλιά ϋποπτη ( Οί προσκληθείς πηγαινόρχονταν ό τιόν ώς άνω Έλληνοφώνίον δι' ίπί σκέψιν εις την χώραν μας, ως καί ■ αιτο; |*4: Κώοι'ΐ άπό ενα μο'ναστήοι τής "Αληθινϋ; τοΰ Πάντοΐ'. Ό Κώδιξ 70«μμένος κατά καιροΰ; Ι82ό μέχρι τοΰ 1877 άπό Λι 'ς ιιοναχούς, άγραιιμάτοιι; , ναθώς Γρ"ίνεται άπό τύ |.νήθο; τίιν άνορθογραψΐίόν, "οίι. •ν την άνάγνωσι. πή -1 ο τοοπο; παοονσιασεως της πα^ρο δημοτικής τραγουδιον ελληνικόν % ί χορί των άναφερθεισών περιοχών τό ελληνικόν κο νόν. Ή συγκέντρωσις θά λάβη χ οί είς την ίΰγενώ; γι' «ΰτούς ποΰ μοΰ ρίπατε. — Σοΰ εΐπαΐίε την άλήθεια, το" άά ό Σον,λεϊίιαΛ, .Αδιωματ1χό. έκούνησε —Είμαι άθώος τοΰ ε^ΐε. Μή μέ συντροφιά της. Οί γείτονες άρχί . διάκοπα κι' όρχισε νά έπιβάλλεται λάσης άδικα Βεζΰρη μόν. Μα σανε νά την άπασχολοϋν. Τό ϊδιο ' στή φιλή της κοί στό λόρδο! γΛ- ηί',τί ^γ>;, τλν ί™..« ΠΤ,', .._· _Α _·._----- „.·. Απ. τΛ,, Α.,ί. Ι .Λ τν... ΙΑ.. .Λ__,Α»^» ,,ΛηΒΡ.
χαλάση
αύτός ουτε πον τόν άκονσε. Πο> καί ^ φ;Λη της, πού άπ' την ήμέ·' Ό ΤΖών δέν τά κατάφερε νδρθει
σταςε τόν Άλή τον νά τόν δέση ρα Τθ0 γ6μου δέν Εαναφόρεσε την [ οέ τρείς βδομάδες όπως είχε ύπο-
χειοοπόδαοα άπό τό ταβάνι κα·
•υ Αίκοματικο; έκουνησε σι-γί χειοοπόδαρα άπό τό τα&άνι /.α· ; , ". . _ . ^.|
1ι",Χ καταβατ,κά τό κεφάλι τού καί 6γή οτό δάπεδο τον μπονντρονι,ιοΰ Ό ιερη ΟΤθλη τή° ν0Ο0Κ°μα<:· Κι } σχεθεά. Αρρώοτηοε βαρεία. Ξέρον ♦ι- ... ^_ι -λ., —ΐί. γ»! ^----λ,τλ! Άράπης τόν έδεσε έμπρό; μας. Έ ^Τανε καλλίτερα έτσι, γιατί ποτέ τας ότι κανένας δέ θά μ' άναίη- ιεϊς δέν μπορέσαμε νά τόν δοηθή δέν την τίμησαν κΓ οί δυό! Χωρίς | τοϋσε, έΕω άπ' τόν Τόμας καί τόν σαν αίθουσαν τού ΠΡΩΤΟΠΟΡΤ ■/ε άπό τόν «κ'.σλά». Οί τζοχαντά οη?:ς σκορπίσανε κα; άνακατπ·τή κανε μέ τ' άλλα άσκέρια. Ό Άρχηγός τή; φροκρά; τον Σεοαγιοϋ, Ίμπραήμ Μεχμέτ άν» ΑΚΟΤ ΒΕΑΤΡΟΤ, επί των όδιον ---'-'-;·, ^..ν-.,7 ---„.._. _. _ . ,„ . ' .. , Γιηκρ τρέχοντας στο Γραφΐΐο το» Σιβιτανιδον 34 & 25ης Μαοτι >ΐ· ,-1 , Λ _, · , - ^ ■. ·
. , , . _, „ _... ,, „, ιδαιτεοον Γοαιιατεα τον Σονλτσ-
(πλησιον' τοΐ' Σταθιιωυ Καλλιθε ι, -ν"ι- ">>·&'
,, . ε , ' . , .- ,. νο· Χαλετ ν.αι με το θαρρ&ς που
ή/>.εκτο. σιδηρόδρομον) εις Καί'.ι . . » ., ,
', ! , , - κίχε, γιατι ηταν·€ φιλος τον, εμπη
βη τηλ^ορίονον θεατρον 9">1 > ε· ι
θΓάτρου 9")1
8323. Εϊσοδο; έλ^τ^έρα.
κε σ' αΰτό χιορις τυπικότητες:
'ε? - ν λ» ν
V
' —"°'"' <Ρ^0νι° *κιατίπ» έφέντη, κ τού -. . . - Τ(}. ^,^^ χομογελόντας, εΰχάριστα «χααπάρια». -----------------------------Ό Χαλέτ έφέντης, τόν έκοιτ-ι- , ξε ε'ροτηματικά μέ σονρωμένα (ρρυ δια ΙΕΡΟΨΑΛΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ μή ριαντάφυλ. Γίοργιάδης (1870-1936) Πρωτοψάλτης τής Μεγάλης τοϋ Χριστοϋ Έκκλησίας 1925—26). θανε πιά παρακάλεσε τόν — Σάν τί «χαμπάρ'α»; —Οντε πον τα φαντάζεσαι. ΟΊ .τιό καλοί κιιί πιό πιοτοί τζοχαντά ρη νά πάψη νά τόν βασανίζει. ρηδ*ς τοΰ Μεγάλον Βεζΰρη, έκά-1 —'Εγώ τοΰ ο;όναξε σοΰ επήρα νάνε «ζορμπαλίκι» καί ηρθανε σ' τά κομπολόγια, προσταγμένη άπό έιιάς ζητόντας την προστασία τοΰ τάν Προφήτη μας. (Πρωτοψάλτης Μητροπόλεως Τραπε2οΰντος - Άρχϋ^ν Πατισάχ. ΕΤκοσ, έντέα «ούστάδες- (Σι«ν~£εταθ Πθωτοι.ιΑλ—«ο τΛλ Μ,,,,ήληΓ τηΓι Χηιπτοϋ Έκκλησίαθ (ΰπαξωαατιχοί) διαλεχτοι. , — Καί για πο'ο λογο; _ Γιατί λένε, τοΰς φέρνετα ξαρμάτωτοι καί γιατί ό Δαλπατάν δώσει μιά μεγάλη δεΕίωση. Νά πασάς, είχε στραμμένη την πιστό γιορτοσει τούς γάμου<; το0 Υ,ο0 λα την κατα πανο ιιας. Τοτεοα ο . , . „,- ..,- . ' . . · ~ ο τού. "Αν κι ήτανε οωστό, ο Εν- Αλη; ποοσταγμενο; απο τον Βϊ ι ' ΪΛ<ρη, έτρΰπησε τό στήβος τοΰ ο;ον,τουαΡντ δε δέχτηκε. Μά, κείνες, καρά τοΰ Χασάν μέ -κρυπάνι, τοΰ ώρισαν την ήμερομηνία κι' έτοιμά- πρρασε στήν τρνπα φιτίλι χ.α, τό σανε τίς προσκληθείς, χωρίς νά αναψε. Ό Χασάν πέθανε μέσα σέ ύπολογίσουνε την αρνηθή τού. Οί ^!!Ι0ύς.π^.!Γ '^^Ι.^.0 τουαλέττες τους ράφτηκαν κ,' ό , πύρχος στολίστηκε όπως ταίριαΖε Κατέθηκε στά μπονντροΰμια ή ΟΤΙίν περίπτωση. ΣκοτωΘήκαμε στή γΐΛ'αίκα τοΰ Χασάν, ή Όοκοΰς καί δουλειά κεϊνες τίς μέρες, μά δ- ς ότι ό άντρας της πέ λα πήγανε χαμένα. Ό "Εντουαρντ, έφυ- Πολύ κ·ούστηκαν φωνές καί κλάματα γτ τήν ίδ|α μερα τής γε οέ πολύμηνο ταΕίδι!... Τ ιις Ινα Ι«Κη Μουσιχό εργο Ι·"1^ Χαρίτον» τοΰ Μονσικολο- "Αοχοντο; Πρωτο(·αλ ΙΙατριαρχείιον αειμνήστου , Δέν ?. έαπορίαιν άλ)Λ άπεστα ' από τού; υιού; τού Μα Λαοδ' κείας αρχείοι» α"* δικηγόρον 5νς (τίλοΐ', "ι|Ί»ιστάς τού Ρί; «ίδιον αί- ΙΙΐηπι "* Μο,. και γώ μέ την μπροστπ >.-./> Χ1' δντ("' Λποκάλ«|ΐι: Ό
"»<νγΓ " ^σ3ΙΕ0'νόξ. ή β- Λε. ήΜ .ί:..η Μ· ΤΕσσ' άς κΠί πολλά αλλα ι«ι ,'ινι1ίιουό Ιν?''βπα ■ "«των , 1(» Τ,, Γ«;> τ>,ν~
ϊ"! ·τ·Ίθ*
Υ"'ι
στοΰς 3
καί π«οκαλοΰν τάν
χαί
μελωδη
καταγόταν
; Κνζίκον καί
προστασία τού
ρ
'Επίσκ,οπος
.-τι,;
τόν όποί
νεται Μη
κ,,-".'Ι:, Κηλονωνίας χαί Ν χο-
ι,ντΌ-^1 ,τελ»·τηΐ« Ροδοπόλίι
■ά)ο". ^'θήτενσε κοντά ιί
.ΐρή,Γ 'Μο"°""> ■ διδασκάλου,
Κ,ν, ·ημ° Γεώ^· Ραιο,στινή.
- α«> Ιοαννίδη (Καί.όγ»;-
καί τόν άδελο;ό τού Θεοδιοο. 6άο,6αΓα._ Έοκότοσε^ πρ:,ν λίγο αέ
Φωκαέα, Κων)νο.
6α«αηοτήρια ενα σνντροφό
Σνγγνί
Εί; την Ττραπείοϋντα εκλήθη ά καί είχε νά καθαρίση καί δλον; λησμόνητον Γτίκογενειακοΰ μας φέρε, τ' άντίθετα άποτελέοματα ά
πό τόν Μητροπολίτη Τραπεξοΰντο; τοΰς
καί μΓτέ.τειτα Άρχιεπίσκοπο Άθο
νών Χρΰσανθο καί έ<1κΛε στό Μη __"Ετσι στά καλά καβοΰμενα; —Δέν ξέοω. Άπίφΐ·γα νά τοο'^λιτ·κό ν(ιά τή; Τραπεζοΰνις έροτηβω γιά νά μην έκθέτο πιό-| ιια τό αεγά τόν Άγιο Γρηγόριο (Νύσσης), ό τίρο τόν ΒΓζνΛ- πολυμελή χααοδιακ» κους μας στρατιότες --! *■■>■■- ~-......
συνκοοτήικιτα. Έδίδαξε τή Βι-ζ<η γιά νά μην τους έξη καί άκόμα αργ,σ,ο τινή Μουσική σέ πολλοϋς, ί-ον αετέ όν τον. ,. » πε.τα δ εκρίθησαν ώς Ί.εοοψάλπαι —«'Λ-βοιμ» Ιμποαημ, καλα ε- Έδδαξε τή Μουσική καί οτό π«?ι κα/ες. θα τονς άνακρινω εγω «αι την καλωσύνη τη οτορντ, όνυιτο τής ΤραπεϊοίΛ-τος Φροντ.- θά μάθουμε. Ι και την απλοτητα^τον. ' } περτ^έυ.εξε καί δή- —Πάντως είτε δικηο εχοννε εί Ι ~ Ποντ.ακά δτ,μοτ,κά τοα τε άδ,κο, μοΰ έδηλοσανε ορβα — τονισμένα στή Β^αντ,νή κο,ρτά δτ, βεν θέλο.ν να ξαναγτχ>_ι
πονν στόν αφεντη τονς. ΙΙοοτιιιοι·
σοτ>με γιατί δπος σοΰ είπα, είμαστί κόπο πείσανε τόν σέρ Ρίτσαρντ νά Λέσλυ, ήρθα στό Λονδίνο νά τόν
περιποιηθώ. Ή άρρώστεια τού πή-
ρε σέ μάκρος. Άμα στάθηκε στά
πόδια τού, κόντευε καλοκαίρι. Τότε
Εαναγύρισα στόν πύργο καΖί τού.
Ή άλλαγή, πού είχε γίνει, ήταν ά
πίστευτη. Ή Ρούθ διαφέντευε τά
πάντα, σάν πραγματική λαίδη Μακ-
Κήνναν! Όργανάκι στά χέρια της
ή Κύνθια! Κι' ό σέρ Ρίτσαρντ έν-
διαφερότανε πολύ γιά τή Ρούθ, πού
τό πνεϋμα της ήτανε φανερά άνώ-
τερο άπ' τής όλλης! Ό νεαρός
γιατρός, πού δέν έχανε δδικα τόν
καιρό τού μέ την Κύνθια, χάθηκε
την πρώτη νύχτα τοϋ έρχομοΰ μας!
ϊοναφάνηκε μόλις έφυγε ό Τ2ών,
ϋστερ' άπό δυό μήνες. Τότε ήρθε
ό "Εντουαρντ. Ό λύρδος τόν υπο
δέχτηκε σά νά μην είχε συμβεϊ τί¬
ποτα. Ή Ρούθ μπήκε στό περιθώριο
κι' ή Κύνθια Εεπρόβαλε μ' όλη της
την άναίδεια!
Γιά λίγο καιρό περάσαμε ήσυχα.
Ό "Εντουαρντ είχε άπαοχοληθεϊ
μέ τίς μελέτες τού. "Εμένέ όλη με¬
ρά κλεισμένος οτή βιβλιοθήκη. Ή
Ρ|>ύθ πηγαινορχότανε στό 'Εδιμ-
βούργο καί οΐους γείτονες.
' ,γ-' ε ' (ΣυνεχίΖεται)
πσράΕενο νά γιορτάΖεται γάμος χω¬
ρίς γαμπρό. Μά έτσι έγινε! Ή
Κύνθια ' στενοχωρέθηκε, πού δέν
πέρασε τό δικό της. Ώστόσο, τόρ
ρι£ε στό γλέντι κΓ ήπιε τόοο, πού
_________ φονέρωοε ενα μικρά μέρος τοϋ έ-
Άο:ιεροΰ>ται είς την μνήμην τοΐ· ά, αυτού της. Άρκετό, όμως, γιά νά
ΕΛΕΓΕΙΟΝ
ιήλου Γιαννονκάχη.
φέα.
πό κεϊνα, πού περίμενε. Οί γυναϊ
θλο. κλαϊνε πον. χάθηκε τό .τν.ΰ^ες.Τ|!> «Ρήκανε πολύ Εετοίπωτη.
ιια τό αενάλο
ε ό χάροντας
σέ γι ι κόσιιο άλλο^.
] Μά ένώ κλαίο τόν άνθοοπο
καί τά αίσθήματά τού
μοσΐϊυα*
ΙΙαρασημαντκη.
Μετά την Μικρίκτιατιχή Κατα
νέ νά π*θάνοι·νε. Γι' αύτό μέ πα-
—ί
την Γί»νέν€ΐα
Τό /
τόν αΰθορμητιβμό
την ταππνο<Γ«οσννη τοί·. ΜΛ>Τη' · ττ'5 «τ.', 1114 κοατήσοναε, άλλο'Ας τί νά τού;
"^Γ"! „«, κάν^'νά 6άλονμε <ορμπάδε;. καί τον πολιτισμό τον. τοΰ σεραί "Α: εΓν' τό χώμα έλαφοο . Ι όποΰ θά τόν σκεπάση. τό φίλο Γκιννονκάκη μας χανείς δέν 6ά Ετ.χάση, γ δάλονμε «ίΐορμπάδε:» γ,ά νά μάς την ταν Πύντιος, δποςάκρι 6ώς καί ό Μητοοπολίτης Τραπείΐοΰντος Χον- σανθος. Άξιόθηκε νά καιιαρώτη τά δυό τον παιδία, πον δακ^ίθϊΐ καν στήν Κοινονία, ό ενας ως Μη τροπολι'της Λαοδικβ'α; χιιί ό αλ- λο;, ώς εγκ.ίτη καί τροΰλλο, γύρω ά.τό
τόν όποΐο ύπάρχονν δώδεκα παπά-
θυοα. Στόν βορε^νό τοΐχο τη; εχιν
ποοσαρτηθή, έκ των νστέρο κι-
θώς ττ/αίνετα,ι, ενα παρεκκλήβι, ί-
φιερΐ'ΐαένο στούς άγίονς θεοδώ
ρους. Τό παρεκκλήσι αύτό έπικο.-
ν(ονοΰσε ιιέ τάν χΰριο ναό με μιά
πόρτα άνοιγμέ<η στό διτικό τιιή- μα τ;>γ ιιεσοτοίχον των καί μέ τόν
γΐΛ'αίκ(ονίτη/ μέ μιά έσωτερ.ικη
σκάλα.
Ή αΐ'λή τή; έκκλησία: ήτην ιε
ριτοιχισμένη καί χρησίμευε γιό
την ταφή των νεκρόν. Στήμέ-'τ
τού δντικοΰ τοίχου της ύψωνόταν
τό καμπαναριό, ή 6άση τοΰ όποί
όν ήταν λ.ιθόκτιστη καΐ τό ύπόλι»ι
.τ.<> μέρο; σι·ναρμολογημένο μέ σι-
Τού κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ
Γιά την έκλησία αύτη ύπήρχβ ή
λαϊκή παράδοοτ) ότι πρα>τοκτίοτ>η-
κί μέ δαπάνες τοΰ Βυζαντινού ιύ
Γοκράτορα θροδοσίου τοΰ Μεγά-
λοτ1 καί την έπί/ίλεψη μάλιστα κα
τά την άνέγίρσή της είχε ό "διός
Γρηγόριος θεολόγος. Άρχικ.ά ή¬
ταν άα*ρο>μένη —ίπιυς ?λεγε ή
ίδια παράδοση__ στόν Τίμιο Σταυ
ρό, κίΐί άργότερα άφ^ρώθηκε στό»
«τεπτύ Ίεράρχη. Σήμερα δέν 'Ί-
πάρχονν άποδεικτικά στοιχεϊα,
γιά νά έπιβεβαιώσοτ'ν τήΛ· αΰθεντι
κότητα τής παραδόσεως αυτής, Γ-
<ί(ί>ς γιατί ή έκκ^.ησία αυτή £χ€ΐ ν-
Λοστή πολλάς έπισκενές στό παρ*λ
βόν( μέ τελικά άποτιέλεσμα νά χά
βη την άοχική της μορφή. "Οπον-
"αραδέχοντα; δμως στό Λιδλίο
τους καί οί Τ.ερρν, οί τρείς κόγ-
χες τοΰ Ίεοοΰ της είναι πολν πο-
λιές 'κα' αύτό αποτελεί μιά
πιαστή μαρτνρία γιά τί|ν άοχαϊνί»
προελευσή της.
Μετά την άνταλλαγή των «ληθν
βμίόν, ή έκκλησία αυτή έχει μετη.
6λτ{θή σέ ίσλαμικό τέμενος, Λα>οΰ
έγιναν προηγοι·μένως μερικές άλ-
λαγές στήν έοχ·>τερ.ική της διαρο»
6μιση καί τή θέσι τοΰ καμπαναριοΓ·
εξω στήν αύλή την πηρε ό μιναο?ς-
Στό άγίασμα άπεναντίας δέν ?ν>-
νε καμ<μί<χ ονσκόδης μρταβοΛή χαί παραμένει στήν ίδια κατάβτα«'η πού ήταν καί πρίν. Μερικοί τοΰ<>-
ες γωνιές καί δέργες. Τό ί . ν.θι μάλιστα, πηγαίνονν τακτικά έ¬
ψος τού έφθανε τα 15 μέτρα
που. 'Εκτάς άπό τό καμπαναοιό ί>-
πηοχαν καί άλλα κτίσματα στπν
αύλή. Στή βορεινή πλενρά της ή¬
σαν τό μετόχι, ή άποθήκη κα» &)-
λοι. νπόστΕγοι χωροι, καί κοντά
στή μεσημ^οινή είχε την εϊσο^ό
τον τό άγίασμα, στό όποϊο
κεϊ, γιά νά πάροι»ν άπό το νερό
τον, έπειδή πιστεύονν ότι εχει θε
ρα.τευτική δύναμη καί άποχαλοΦν
γι' αυτόν τόν λόγο «βιφβ - σον
γιοΰ» δηλ.αδή Ιαματιχό νερό. Τ<>
άγίασμα έ|
σμα>.
6ο·νε καν«ίς μέ 36 σκαλοπάτια.
τό λένε <δγιιβ ί Στ·ντχίζεται) Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΚΑΣ Τό τραγιχό χρβνιχό τβΰ έλληνικοΰ Πόντον ΓΕΟΡΓΙΟΤ ΛΑΜΨΙΔΗ 1.— ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ σελίΛες 324 2.— ΤΕΛΕΤΤΑΙΑ ΠΡΑΕΗ σ€λίδ«ς 26β ΣνΛαρπαοτικό γράψνμ», πλούσια ϊίκβνογράφηση, δγνυ—α γε- γονό'α άπ· πλήθβς γνωστές >αί αγνωστις Ληγές.
Στά μεγάλα βιΛλιοπωλβϊα Αθηνών χαί θεσσαλονίκης
Κεντριχή πώληβη τηλ. 719—46·
♦ Δΐίύβυνση γιά τίς έηαρχίες: Γεωργ. Λαμψίδην Λ«α>φ. Βασι)
Κωνσταντίνου 234 (ΤΤ 51θ> — Άβήναν
ι
Μέσα σέ ενα νπερσννοιστισμένο
καί ένθουσιώδε; έκλ.εκτό άκροτιττι
0ΐοι ό οννεογάτης μα; ποιητής Γι
άννης Μανίκας ΐδωσε είς την αί
θουοα τελετών τή; Έστίας Ν
Σμύρνης ένδιαφτρουσα όμιλία καί
μ* θέμα «ή ζιοή καί τό έργο τοΰ
Γερμ/ινοΰ ~χητοϋ καί Φιλέί.λη^ος
Φρ*ιδερίκθ» Σίλλίβ.
Ό Ποιητής αέ ποιητιχή νομοτέ
Την διάλεξη τίμηστ ό ίιπβ>ργός
Πολιτισμόν καί "Επιστήμων κυοιο;
Τσάκ(,)·ας. ό Γερμανός άκόλο<θος κύριο; Σμίθ, ό Μορ^ωτικός άκβ λοι^ος τής Βουλγαρική; πρεοβεί- ας κνριος Ί6άν Νίνον, ό συγγρα- φενς κύριος Χρ Το)Αμων!οης, ό τίος Λήμαρχυς κ. Καρύλλος, ό 5.ή μαρχος Ν. Σμύρνης χ. Ρόχας, οί Στρατηγοί χ κ. Ζα«τε;ρόποι·λος & πο·ητικέ; 0Λ·λλογέ; άννη Μανίκα ΕΙΡΗΝΙΚΑ καί Ο- ΛΟΙΠΟΡΙΚΑ πον ίϊρα«Γνθτΐχαν είς Δΐίθνεϊς δαιγωνισμονς. ΓΙοιή- μίΐτα τού Σίλλεο άπήγγηλΓ μέ (α- ναΐΜν χά*η ή ήθοποιός κι<ρία Μαί ρη Χρήοτοι· καταχηοοκροτηβτϊοα άπό τό εύρύ κοινό. λεια άπέδ<οσε έναν ΣΟ.λει μέ θαν Ι Σκτιλτσάς, ό χαθηγτττής κνριος μ<ιστή πιστοΛθίησι τή; τελείας ποι '«>---«—-=- * ^—-- --- 1--------'
ητική; καταρτίσεώς την. Τό έκλτ-
κτό άκροατήριο επί (όρα Τόν χ«ι-
ροκροτοΰβε.
Προλόγισε ό κ. Διαηνοχοζ Τρο
ι·;, γ:ά τίς θα·μά<ΐιίς ΒαμΛακάς ό Α)ντής τής οο; ΚΗΡΤΞ Ν ΣαΑρνης κ. Λβ- διώτη;, ό ΓΙρόεβρος τής 'Εοτίαε κ. Χαλδέΐ.ος καί τό Α.Σ., δ Π>}όϊ
δο«; τή; Ένιοσϊω; Ν. 'Ελλή*(ι»ν
Λογοτεχνών κ. Τάκης
τσας,
Λθ>.λοί
Λ.Σ., ό 'Ε^ίτης ν
ό νόριο; Αγ.
την ΑΕΓΚΕ
τ/0
ΕΛΛΑΣ
Σ«αλ
«&ς,
ν 4-
χλήβος έ/λίχ-τον χόαμίπ' Ή «Μμ.
ής σνϊ<·γος τ'.ι - ~ τα νΛθδεχόταν μ, χοινό άποβηαοαβα δλων.

β
ΜΙ ΤΙ! ΙΗΙΤΗΚβΙΤΙιΙΤΗΡΙΛΙ ΤΗ!
ι—— ΑΕΤΑ-—1~ ΓΑΤΑΧΤΡ&ΦΗ-
4»> τ*ν τα» «*<-~ν, 1) ΧηΤΚΟΤΟ- Α. θ-ΟΔβΡΙΑ&, Πρρ ^ ς ^ς 'Οΐΐϋβπον&ιας ΤΤι<>^ε|Ι>'»< Φοιορφϊ *ζ; 2) Σ——ΡΑΤ,ΟΓΣ Γ ΐΓ Ί Ιί ■ Λ Τίι ρε?ε<ιιι τνς ΈΑομκ Ηοντ,ί»* Φοιχητών ΣΓΝΕΧΙΖΪΣ Τ6» ΐΒίΟΜΑΤϊΗϊ —ΑΙ ΤΙΣ ΣΤΑΔΙΟ- ΔΡΟΜΙΔ2 ΤΟΆ ΚΡΟ3ΛΓΓΩΝ ΦΟΠΉΤΩΝ ΚΑΙ Μ0ΓΑΑ1ΜΜ Ε* ΓΜτΕΙ. ΠΑΡΑΡΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ τού σΐοτελίίον Πανεπιστημίου θιοαυ- Άνδρΐου, έκ Βρνούλον τή; Έρυ- λονίκης ένταχθεϊσα εής την ΰπηορ θραία; Μικράς Άσίαϊ. ΙΙτνχιοϋ- ' οίας τοΰ Ίδρύματος Κοινωνικον· οχς τής Φιλοσοφικής Σχολής τού Άβφαλίσεο>ν κ«ί ηδη άνώτερος ί-
"Εθνικον Πανεπιστημίου 'Αθηνώ>- | πάλληλος τοΰ ΙΚΑ θεσσαλονίκης,
μειτεκπαιδεΐ'θεί; Είς Καίαπρντζ τής Λ
Αγγλίας καί εί; τό Πανίπιστήμιον
ΑΝΤΏΝΙΑΔΗΣ ΠΕΛΟΠΙΔΑ Σ
ς
Κολοόμπια τής Νέας 'Τόρκης των τοΰ Κ<ον)τίνον, έκ Νυμφα'ου Μι- Ήνωμίνιον Ηολιτειών, είς την Αγ κρός Άσίας. ΙΙτυχιοϋχος τής Νο- γλικήν Λογοτεχνίαν', τα Παιδαγα)- μικής τοΰ Έθν,κοΰ Πανεπιστηιί- γικά κλπ. Διετέλει Διενθνντής ' ου Αθηνών ρνταχθείς είς την Δυ.- τοϋ Τμήματος Έφήβων τής Χρι | μοσίαν υπηρεσίαν τού ί<πονργ>εί ,υ
στιανικής Αδελφότητος Νέων Ά των Οικονομικήν. 'Τπηρίτησ,-ν
θηνών, όπον εϊσήγ«γεν (ίς την Έ,/ είς διαφόρους υπηρεσίας τον Γενι
λάδα μέ επιτυχίαν τσ θεβμόν , κου Λογιστηρίον τού Κράτους καί
των ΙΙαιδικών 'Κατασκηνώσεοιν, κα αργότερον ήσχολήθη, είς Ίδκοτι ·
θηγητή; τής Φιλολογίας είς την κάς εργασίας ό?γανώσ«·>ς έπιχκ-
Άναργύρριον Σχολήν Σπρτσών
καί τέλος είς τό Άμρ,ρικανικόν |
κολλέγΐ/ον ΑΝΑΤΟΛΙΑ θρσσαλονί
κης, «τί 28 ετη ώς Καθηγητή; καί
Γνμασιάρχη;. Ήσχολήθη ίδιαιτρ-
ρήσεοη εν γένει.
Α
ΚΑΊΡΗΣ ΛΕΑΝΔΡΟΣ τιϋ
Κων)νόν, έκ Κΐ'>ν)πόλί(υς. ΓΙττ·χ;-
οΰχος Πολιτικάς Μηχανικάς τής
ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ
ΤΟ ΤΕΊΌΝ
'Γπ4> Ε. Γ. ^Γ-ΕΙδΝΙΔΟΓ Διδαχτορος
τοί Πανεπιστημίου τάν ΙΙανε; ποοτιμοον τί
πράσινο τσάι καί τύ σερόίοουν μέ
πολλήν επισημοτάτα.
Έκ τεσσάρων χλιογράμμ(')ν ν'ιυ
-των φύλλον λαμβάνετα εν χιλιό-
νρ<χμμυν κατεργαομένον. Τα καλυτέρα; ,τοιότητο; μέλαν τίιον παοάγεται είς την Κεϋλάνην "Η παγκόσμιος παραγογή τείου ά- νερχεται είς 980 έκατομ,μνρια χιλ· ογράμμιον ετησίως. , II ΧΗΜΙΚΗ ΣΤΣΤΑΣΙΣ.- ρω; είς την Νίορλληνικήν Λογοτε Πολντρχν κης Σχολής Λιέγη; τοϋ χνίαν καί Ποίησιν καί εδοισε να- Βελγίου. Πολιτικάς Μηχανικάς 'Λ λέξτις διά τδ έργον τών Κοστή | θηνών καί τ>~ϊυ Τεχνικών 'Τπηο--1
ΤΙαλαμα, Ίιοάν. Γρ,Λΐάρηι, Λθρ ι σιών τού ί'πονργείοι, Κο νονικών (
Μασίχη, Ζαχ. ■Παπαντωνίου κτλ | "Τπηρεσιών. Τίό; τού διαπ,ρε.τ<.·>"ς
Συγγραφεύς Λξιολόγ<υν Λογοτρ·( ΙΤ«θαλόγν Κ(ον)πόλρ(ος καί άλλ·>-
χνικών καί θεατοικών εργοιν. "Ε- τε Πρόεδρον τή; Έλληνική; Κγ,ι
νότητο; Κ(ον)πόλε(υ; μέ με>«λ>>.·
Εθνικήν καί Κοινωνικήν δράσιν,
ά ιμνήστον ΚΩ)ΝΟΤ ΚΛΊ'ΡΗ
Ανέδειξρν την έκλεκτήν θυγατρί.1:»
I
Τά κνρια αυτού χημκά στοιχεί ι.
λαβε Κρατικόν βραβείον, εί; ?>>α
γιονισμόν άναγνίοστικών.
Α
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΘΕΜΙΣΤΟ¬
ΚΛΗΣ έκ Κοησταντινονπόλροκ.
τό οΈψικον όξύ 12—17%, Ί
Τίίνη (ή αυτή κ<ΐί ή καοείνη) 2 5% μρθνλοθεο6ρ<ομίνη, ή ταννίνη τό αίβέρον' ελαιον 0,5% καί 0.38 % όξαλικόν άξύ. "]Ι μετρία χρήσις τιΰ τεΐου δέν βλά.ττει Τά δ εγερτικά καί τον >·
τικά άποτελέσματα έκδηλοΰνται εν
τέταρτον τή; ώρας μετά την χρή
σιν.
εί; την τείνην.
Ή δηλητηρίασις διά τείου καλ?ϊ
ται τεϊσμός, πλήν των πε.ττικών δ·
όλέ ί
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΧΟΡίΣ ΚΑΤΩ ΑΠΑ ΧΑΛΑΡΗ ΤΟ ΥΡ.ΚΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ. ΜΟΛΔΟ-
ΒΛΑΧΙΑ. ΦΑΝΑΡΙΩΤΕΣ ΗΓΕΜΟΝΕΣ.
Τού κ.
ΠΑΚΩΒΟΥ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ ή Βελεστιν-
τών όφ*ιλομέν«ν ρί; ^-ς (1758—1798). Είναι ό "Ελλη
την ταννίνην', ή κατάχρησις τού ^ Π0(ητη(; πού έπηρεάστηκε άμε-
τεϊον προκαλεΐ καί έκτακτον; <ίυ . .,. Λ_ Γηλλι ,. ,, , α . - * ι - σώτερσ άπό τις ιδεες της ι ολλι- στολας (η αορυθμια το>ν ενηλι «"""ε»"
κων) ταχι,-καρδίαν, προκάοδιον ά) κης Έπανάστασης.
γος, σννοδευόμενον υπό αίμωδιάον Παρο τό γεγονός δτι ύπήρΕε γρομ-
ο>; (μουδάσματο;) τού αριστεοοϋ ματεας τοϋ ήγεμόνα τής Μολδο-
βραχίονο; μέ είκόν(Ι τή; στηθΊγ 6λαχίαα Μαυρογένη έν τούτοις
Εί; Παρισιοι·;, δταν ήμοι»ν'
τητή; (1932) ργνώρισα κάποιον
στάθηκε άνθρωπος προοδευτικός.
_ Ήταν ή ψυχή τής Φιλικής Έται-
χορεντήν τή; 'Ό.τερα; λενκό Ρώ ρίος. -ΗΕσιρε Εένες γλωσσες. Με-
σο, όνάιια,τι ίΐιέρ Μπϊσ ό οποίος μ τάφρασε τόν «Άνάχαροη··, τά «Ό
εχει μάθ-ι νά χορεύω, όμολογώ Γ· λυμΠια, τού Μεταστασίου, τή «Βο
ιοϋ Μαρ-
και
λυμΠια
μοι-ν 24 έτών καί δέν εγνώριζα χο σκοπουλο τών -Αλπεων.
ρ°Οδτο; εΐχε την σ,νήθειαν' ί
πίνη αντί ϋδίορ τέ όν άλλά εί; πό μετοΕύ των οποίων τόν περιλάλη-
άλ ό ύλ ύό Ιδύ έ άό
αυτού ΕΛΕΝΗΧ Άρχιτε'χτον^ τι.
ΙΙτι«χιονχος ν. α ι Διδάκτοιρ Μετσοβείον Πολντε,χνείον Αθηνών
II
ΦΤΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
τής Ίατριχής τοΰ ΙΙανεπιστημίον
τής Βιέννης τή; Αυστρίας. Διγτ;
λεσε προϊστάμενος όντιτραχίομίχτ·-
κοθ ιατρείον τοΰ υπουργείον Κοι
νωνιχά>ν 'Τπηρεσιών ιΐ>ς καί Επι
μελητής τή; Όφθαλμολογική; Κλι
νίκης τού έν Αθήναι;
ρίο..ι Εύαγγελκτμό; καί
της τ·ηϋ διαπρρποΰ; δφθαλμολόγου
Αθηνών καί Διευθυντοΰ τή; αυτής
Κλινιχής, άε·μνήστου ΚΩΝΣΤΑΧ
ΤΙΝΟΤ ΓΑΒΡΙΗΛΙΛΟΤ. Διετέ-
λεβε έπίαης επί .ιολλά έτη Λιετ'θυν
τή; τή; Όφθαλμολογιχή^ Κλ.ινι-
κής τοϋ Γενιχοΰ Κρατι/οϋ Νοσο-
χομείοιι ΠειοαιΛς. Διακίκριμένο;
όφθαλμολόγος Αθηνών καί συγ
γραφενς νπΡ0Ρν.(ΐτόν ίπιστημονι-
κών ίργαΛΐΛν τή; πδικότητό; τού
πολλ<ιί των ό.-ΐοί(')ν δέτ άνευρίσκ.ον ται ετ'ικόλίο; τις την σχετικήν Λ ι Γ, λ ι οθήκην. 'Απε6ί(«οιεν. ; ΤΟΤ ΤΕΙΌΤ , Είναι υπο); καί τής καφεϊνης και Ι οτρυχνίνη;, δηλαδή ολίγα εκατ<>-
ΙΤ, ,, . χτ Ι στά τοΰ γραιιυαραον έντός τή; φ.«
εκ Ποντου. Πτνχονχο: της Νοιΐι- ,. .
V
, . .
. τ,η ;, ', ! οο; αικ-ρων' ί,ωιον προκαΛονν —ο
κη; τον ι, θεικόν Ιΐΐϊνρ.τιστηυιου ι ,
- '' Ι /ιιιλιι' 1
μετεκπαιδείθμένην ρί; Βίρολίνον.
Λ
ΤΣΑΚΙΡΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Αθηνών. Δικηγάρο; Αθηνών.
·*
ΤΣΙΓΑΛΙΛΗΣ ΕΤΑΓΤΈΛΟ.:
έκ Σμύρνη;. Ένεγράίη εί; την
Ιατρικήν Σχολήν τοϋ Έθνιχοϋ
Πανεπιστημίου Άθηιών^ μή δ-ΐ'νη
θεί; λόγο) ασθενείας νά άπο^οιτή'
ση «ντοΰ.
ΚΟΧΤΟΤΛίΙ ΜΑΡΙΑ
Μ-
κρά; Λσία;. ΙΙτι^ιοΰχο: τή; Ό
δσντιατρική; τοΰ Έθνκο
σμοΰ; τρτανικούς. Τό ζέον "!γχνμα
τού τρΐον, διεγει'ρει την κυκλοιθ
ρίαν κ<χί θεομαίνει όλον τύ σώιια, χάρις είς την τείνην καί τό αίθέ- ριον ελαιον. Οί Άγγλοσάξονρς κάμνουν αε- γάλην χρήσ.ν τοΰ τίίου. Τό πο'.ύ θρρμύ τριον 6λάπτρ, είς τόν άπο φάγον προκαλεΐ χρόνιον ργκαυμ,ι εί; τόν στόμαχον τό ρλκος, ώς καί είς τόν δωδεκαδάκτυλον. ΟΊ Άγγλθ] με/ρι προτινύ;, ρ λΐ· μεγάλην ποσύτητα 8—10 κύπελ το «θοώριό» τού. Ιδού ένα άπό λα ήμερησί(ο; των 350 γραμμαί- σπαομα άπό αύτό τό πολΓμιστήριο όν χορητικότητο;. τΗτο άναντ.'ρ ρητόν ή χρονία δηλητήριον; ρ[χΓ τήν' επίδρασιν επί τού νενρικοϋ τού σνστήιΐίΐτος μέ σνχνά; τνχα/α ρδία;, έκτακτον; σνστολάς, άϊιπνί αν κλπ. Λσπο.) μίαν καλήν άσμο τού, πού τόση διάδοση εϊχε άνά τόν Έλληνισμό: · " . ". ηολληκαριο, νά τά οτε,να, αν κλπ. Λσπο^ μ καλή πρωίαν δι' εν σφοδρόν άλγο; είς την προ Μονόχοι, 'σάν λιοντάρια, 'ς ταίς ρά σκάρδιον χιόραν τόν μετεφέοαμεν εί; τό Νοσοκομείον. Τό τέιον άντεδείκννται είς τού; κίχοδιακού;, νευρασθενικούς, «ί: τοίι; ,τάσχοντα; έξ εγκβψαλικών νοσηιιάτων όξείιον καί χρονίων, εί; τοΰ; π.ρεσσοντα; καί είς- το>':
πάσχοντα; έκ φλεγμθΜϋν.
ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ.—
χαις, 'ς τά βουνά;
Σπηλιαίς νά κατοικοϋμεγ, νά βλέ-
πωμεν κλαδιά,
Νά φεύγωμ' άπ' τόν κόιμον γιά την
ι πικρή σκλαβιά;
Νά χάνωμεν πατρίδα, άδέλφια καί Γιατί κ'
| γονεϊς,
Τούς φίλους, τά παιδία μσς, κΓ δ- Νά Ζώμεν ώς θηρία είν' πλιό σκλη-
ΤΑΙΕΙΑΙΙΙΙΙΙΐΧΡϊηθΣιΊί
Συνβργάτιδσς
να χι,ά άΤτΓΛέν™ -τερ.φέρ,ιρς
"ύ τ ολΓβά ι τό ΜΟΤ ΠΟΡΚ
ΣΙΤΤ Οί «ν« .-τεοΓίέοειες ού
5 έ ^
Στοχάσου πώς σέ ψένουν καθ' ώρα
ς τή φωτία.
Αύθέντης, δραγουμάνος, ΒεΖύρης
άν σταθής,
Ό τΰραννος σέ κάμνει άδίκως νά
νά χαθής.
Δουλεύεις ολ' ήμέρα είς δ,τι κι'
άν σοϋ πή,
Κι' αύτάς παοχίΖει πάλιν τό α'ιμα
νά σοΰ πιή·
Σας κράτει ή πατρίς σας, σάς θέ¬
λει, σάς πονεί,
Ζητεί την συνδρομήν σας μέ μη-
τρική φωνή.
Ή Ρούμελη σάς κράΖει μ' άγκά-
λας άνοικτάς,
Σας δίδει πλούτον, τόπον, άΕίας
καί τιμάς.
'Ελάτε μ' ένα Ζήλον 'ς έτοϋτον τόν
καιρόν,
Νά κάμωμεν τόν όρκον επάνω 'ς
τόν Σταύρον.
Συμβούλους προκομμένους μέ πα¬
τριωτισμόν,
Νά βάλωμεν, είς όλα νά δίδουν
αριθμόν.
Ό νόμος νάναι πρώτος καί νόμος
όδηγός,
Καί τής πατρίδος ένας νά γίνη Άρ μρ χοντά τονς! καί ολα
Τ-ηζ ϋΐνβ^τ*·»■«-^ « -νι
ΤΟ ΗΜΒΡΟΛΟΠΟ ΜΟΤ: ώαΜμένο^ της δπως «ω ,,.
ΝΕΑ ΤΟΡΚΗ νω' δρ"^':ξ' ^ιμασχε «τή πίστ
1 οί τού πατιναι, που το «»■·■--- ι
στό χοσμο ^ /«^ χοαπείάκ,α καί
νησί τσθ Μ-χατταν Ολο,,Μ^ ^^ ^ ^
*ατι γ.α τη «εα ^
τρς είνα1 νησια, η ρν(χ
σ.οϋ. Κάναμρ λοιπόν μ έ τό ποτα-
μόπλοιο αύτό τό κΰκλο τή; Νε-χ;
'Τόρκη;. Περάσαμε δέκα έξη Υ-:-
ιτι·ρε; ποΰ ένιόνον-ν την Νέα Ύνο
κη μέ τί; άλλρ; ττ(; σι·νοικίες. Ο!
κιρίώτρρε; ίΐναι ή Βε<Ηχ£μίνο — Νάροο.· Μπρίν'τζ, ή Μανχάτταν Μπρίντζ; ή Γονΐλαμσμπάογκ Μπρί ντΐ,, ή 'Κονϋνσμπαρα Μπρίντζ, ίι Τράϊμπαρόου Μπρ.'ντζ, Χένρι Χά- τσον'Μπρίντζ, Τΐώρτζ Ούάσιγκτι.κ· Μπρίντξ Κδ(χ.μρ άπό κοντά τά δίδυμα κτι ρ,α των 11 πατομάτοιν' ποΰ είναι τό Γονέρλντ Τράϊντ ΣρλτρΟ. ττ|· νά καί ύψηλά ποΰ νομίζαμε ότι θά πέφτανε έπάνιο μα; δταν περνονσι. άλλα χηγος' ή άναρχία όμοιάΖει την σκλαβιά' λους τούς συγγενεϊς; ρή φωτία. Δέν είναι γνωστόν πύτε οί "χν Καλ|ίτερα μιάς ώρας έλεύθερη Ζωτ), Καί τότε μέ τάς χείρας 'ψηλά 'ς Η.)πο, ηοχσαν νά χρησιμοποιβϋν ΠοΡα °αΡάντα ΧΡόνων σκλαβιά καί ) τό τέϊον. Ι φυλοκή. ( Κατά την παράδοσιν χρήσις τοϋ Τί σ' ώφελεϊ κι' άν Ζήσης καί εΤσαι ι ά(( ει|>ήμ<χτο; τού έγέΙ >.„ - ,„_ . ,. |πικν πολυ Ηεομον το τριον ιο
στημίου Αθη(,>ν. Όδοντιατοο; ΑΙ . . . "
ΚΟΤΖΗΝΟΠΟΤΛΟΣ ΒΑΣΙ¬
ΛΕΙΟΣ τοϋ Δημητρίου, έκ Προφή
τού Ήλίχχ Σμτρνης. Πτι^χιοϋγο;
τή; Φιλοσοίμκής Σχολής τού Ε¬
θνικον Πανεπιστημίου Αθηνών,
αβηγητή; τή; Φλολογία; είς Δημό
σία Γυμινάσια καί Ιδίω; τή; Κρή
της καί ήδη Έπίτιμο; Γνμνασιάρ
χης. Συγγραφρΰ; άξιολόγων !στο
οικών καί παιδαγο>γικών μελετών | ν-ης. Πτ^'χιονχος τή; Φιλοσο((ΐχή:
καί μεταφραστή; έπιστημονικών έρ Σχολή; τοϋ Εθνικον ΙΙανεπκττημί
θηνών.
Α
ΤΣΟΧΑΤΖΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
τού Αλεξάνδρου, ε'| Ά'ιδ'ν'ο, Μι-
χ-ρά; 'Ασία;. Πτυχιοϋχο; τή: Ίιι
τρική; τοϋ Εθνικον Πανεπιστηιι'-
ου "Αθηνών ε'ιδ κρι·θείς εί; την
Παθολογίαν καί Δεραίΐτ.ιλογίαν.
Παθολόγο; - ΛρΛματολόγο: Αθη¬
νών. Σύζνγο; τή; ρκ Ν'αϊ,λή Μι¬
κράς Άσία; Διδασκαλίσση; Αϊκατε
οίνη;, τό γένο; Γι«ουοτο.τ<ιΰλο' Α ΧΑΤΖΗΑΡΓΤΡΟΣ ΑΝΑΣΤΑ ΣΙΟΣ τού Νικολάου, έκ Σμ>'ρ
γασιών Γάλ?Λ)ν καί Γερμ<χνών Έ πιστημόνων, μεταξν των όπο'οιν τόν ΟΜΗΡΟΝ τοΰ Δανοΰ κοιτικοΰ καί αΐσθητικοΐ· Γ. Μπραιντές, Α ΑίΑΛΚΟΤΣΗ ΔΑΝΑΗ τού Ά Οΐστείδου — Μελισσά, έκ Κων·)- πόλβο>ς. Πτι>χιούχο; τής Ίατρική;
τού Πανεπιστημίου θεσσαλονίκης.
Παθολόγο; θεσσαλονίκης κα! Έ-
λεγκτής Ίατρός τοϋ ΓΚΑ τή; πό
Λεως ταύτης. Τυγχάνει σΰ£»ιγντ;
τοΰ Μικροβιολόγου θεσσαλονίκη;
ΑΣΤΕΡΙΟΤ ΜΕΛΙΣΣΑ.
Α
ΚΟΤΑΝΩΦ ΠΛΤΛΟΣ, έκ Πι'.ν
τού. Πττχιοϋχο; τή; Άνωτάτπς
Γεοπονική; Σχολή; Αθηνών. Γε
ωπόνος ρηγ(κτθρ1; είςτΜακΐδονΐαν.
ΛΕΟΝΤΙΔΗΣ ΚΩΝ)ΝΟΣ τοϋ
Ίοάννου, έξ Ορτάκιοϊ Ά&ρ.ανου
πόλεως Άνατολικής θράκης. Πτυ
χιοΰχος τής Νομική; τοϋ Πανεπι¬
στημίου Αθηνών μετεκπαιδει·θρίς
εί; Γαλλίαιν. Διρτέλρ« ανώτερο;
ύπάλληλο; τοϋ υπουργείον Γεο)ργί
α; κ«ί άργότρς>ον Καθηγητή; τή;
Ανο)τάτης Βιομηχανικής Σχολή.
Πειραιώς.
ου Αθηνών. Καθηγητή; Φιλολογί-
ας εί; την Άμίοκανικήν Άκ<ιδη μία Λευκ(ι)σ/α; καί Λάονακο; Κι'- πρου καί μετέπριτα ρί; ίδιωτινά Γνμ,νάσια Αθηνών καί Πειραιώς, νυν δέ, ρί; ΣιΓ)ΐτανίδειον καί Σρ βαστοποήλριον Τρχνικά; Σχολά;. Συγγραιρεΰ; άξιολόγι.ιν έργων καί , „__ Γ κριτικό;, μρτα£ΰ των όπο.'ιον «Μνή , Λι) ^Μ / / ι ι ι λ λ η / » Ι ί τ ι ν #.ι Λ' ι σ.τον τύ ΰποΐ'ογρϊον 'Τγεινή; άπη γόθίΐιορ την θερμήν πόοιν (χϋτοϋ καί έκτοτε έληξεν ή σι'ήθεια αυ¬ τή. Πολλάκις τύ τέ^ον προχιαλ-ί ταχΐΜκιρδίαν, τρύμον Τ(7>ν ανιο α-
κοιιιν, άϋπνίίχν καί ίώμίίον των ιϊ)
των. έπιτάχυνσιν τή; άν'α.τνοής
κια α(( θονον διούρησιν.
Έπομένίιι; τό τρ.Όν είναι (Γ<«)μ(ΐ <ιον στν.-'τικόν ιχκί διργροτ'.κόν, (.· λαττώνε. τό «Ισθημα τή; .τείνη;, ά.το); ό κ(Κ(·-ές καί τό οίνόπνευμο, II ΙΑΜΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΤ ΤΕΙΌΤ Τό τέιον όπο>; κ»! ό κίΐφές, έ
χίι τονιοτικήν επίδρασιν επί τοΰ
νρυρι,κοϋ καί τοϋ κ'κκλο<Γ<>ριακοΰ αν
στήαατο;.
ΕΓναι ώπέλιμον ρϊ; τού; άναρριο
; ίκ νύσων μακρών καί
έζαντ/.ητικών εί; τοΰς ΰποχονδρι
«κοι·;, εί; τού; πάσχοντα; εκ γ<ν νία; διαρροία;. ιιρ; Μικρά; Ά σία;». Άνρδριΐξρ τύν υίύν αυτού ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΝ Τη ςροιτητήν Γρ<ι)/.υγί(χ; τοΰ Εθνικον Πανρπιστημίου Αθηνών καί την θυ γατρρα ΕΡΣΗΝ Λιακβσμήτρ.αν άπόψοιτον των Τεχνικών Σχο/.ών ΤΕΛΟΣ ΧΡΤΣΟΣΤ. Α. ΘΕΟΛΩΡΙΔΗΣ Ίατρά;, έ.κ Ναζλή Μ κρά; Άσία ' ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ Λ- κηνόρο;, ρκ Χαλδία; τοί Πόντ·ο γρα,ιιμαρίον τείνη κ<χί 0,06 ταννί- θφριλετα. νρτο ρ'ις την Κίναν άπό τής 27ης έκατονταετηρίδο; π.Χ. Λέγίται δέ στι Κινρζος τ;- ιρι- λόσοφος άνρκάλνψρ τύ τίϊον ής πστόν, δταν ττχαιοις κάποτε έπ^'- σαν (ρΰλλα τού σντοΰ έντός το» κνπέλλον τον πρριέχοντος ζέον ν- δο>ρ καί εύθΰς άπέδο)σαν' έ'να εύ/ά
ςκστον άρωμα.
Κατ' άλλοις ή χρησ μοποίησις
τού τείου είς την Κίναν
είς τό ?τος 350 π.Χ.
'ς τή οκλαβιά;
"Ας εϊηωμ' έκ καρδίας αύτά πρός
τόν θεόν.
(ΣυνεχίΖετα)
ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ
ΣΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
(Καλλιόπη Κολιοπούλου — Γρίβα, Ίφ. Χρυσοχόου)
Τού συνεργάτη μας κ. Α. Ε. ΤΑΤΑΡΙΔΗ
Στίς μέρες μας, δπου ή γυνοίκα τής κ. Ίσ. Μαλλόβρουβα, μέ Εά-
άπόκτησε πλήρη δικαιώματα στή
| Ζωή καί έΕισώθηκε πιά σ' δλα μέ
Τό τριον δΐίδόθη έκ τής Κίνα; τόν δνδρα, δέν ξαφνιάΖει κανέναν
εί; την Ίαπονίαν δ'ά των δονδΛ'- όταν μιά γυναίκα άοχολεϊται μέ τα
στών ίερρων, οί οποΐοι ηθελαν νά Γράμματα ή τίς Τέχνες.
Βεβαία, κάποτε, ύπήρΕε μιά έπο-
χή, πού οί γυναϊκες, αύτές πού κα
ταγινάντουσαν στά Γράμμ'ατα ή
τίς Τέχνες, ήσαν μετρημένες στά
δόκτυλα τής μιάς χειρός. Σήμερα,
όμως, τα πράγματα αλλαΕαν. Μέ
την πάροδο τοϋ χρόνου κσί μέ την
έΕελικτική τροπή τής Ζωής, πήρε
καί ή γυνοίκα την θέση πού τής
"Επαψε πιά ή γυναίκα νά
στερέίτοι τής μορφώσεως, νά είναι
μόνο «γιά τό σπίτι», άφανης καί πά
ραγκωνισμένη. Ή μορφώση έγινε
καί γι' αυτήν δικαίωμα και... προ
σόν.
πεοιορίσοτν την χρήσιν τών άλκο
ολονχιον ποτών.
Ήχρήσι ς τοϋ τείου έν Ίαπωνία
ήρχισεν άπό τοΰ 593 μ.Χ. ή δέ
καλλιίργριά τον άπό τοΰ 805 ιι.Χ.
Βραδύτερον έπρξετάθη καί -ι;
Αλλας πίΛΐοχά; τή; Άσίας, ώ;
την Ίνδακίναν, τό Άσσάιι
ΙΙρώτοι οί ΌλλΛνδοί είσήγ*ιγον
τό τριον ρΐ; την ήπριρ(οτικήν Εύ
ί>ιΐ,π<ΐΥι πρρί τό 1610. Εί; την Ρωσσίαν τό 1618, ιΐ; Παοισίον; τό 1 β-Ι·8, εί; την "Αγ δέ καί Αμερικήν! περί τό 1664 ή τότε «Έται·οία των γλίαν 1650. Τό Άνατολικών Ίνδιών» προσρΐ(ρρϊν ίίς τον ήασιλέα τή; Άγγλίο; Α; πολντιμον δώρον δέμα τείον 6ά· ί?ον; δνο λιβρών (906 γρημμάρι ι "Η .-τρώτη δέ ιχ,-τοστολή εί; Άν γλίαν άποικιακοΰ τρίον ε,ιετρνχθη τό 1838. Ε. ΣΤΜΕΩΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΜΑΡΔΟΥ - ΤοΕιόρχου Π.Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ Εί; τ ται τα όνόμ ΔΗΛΩΣΙΣ ί τουτο, ί|αντλ.Λτ; Πλήρης περιγραφή τ^. έπικής ρά χης τής ΠΙνδου μετά συντόμου ίΕίοτορήσβυχ: ολοκλήρου τοϋ πολέμου 1Θ4Ο · 41. (νινέχϊ.α ίκ ποΟηγοινίνοι.) εί; Φούρκαν — Ταμποϋρ, χατέλα ατα το,ν προσφυγον , ·Αλλ> εί; ημ&; ,,.α;νεται π(ι0(·,. βον τ.ου; άντικειμενικοΰ; των σκο
ΜΑΛΚΟΤΣΗ ΕΛΛΗ ΤΟΤ Λ-
ΡΙΣΤΕΙΔΟΤ
έκ Κ(ον)πόλε«>;.
Πτνχιοθχος τή; Νομική; τού 'Λρι
,ΛΑΛ
(Γοιητον _ Επιστημόνων κ/ίϊ σν δα|ο; ή το,Μ'τη ενεργεια ,οϋ .τού;, ένώ ή τοίτη, παρά τόν ήρω
ικον' θάνατον τού Τπολοχαγοΰ Δι
άκο>· καί τα; ένεργηθείσα; τρείς
άντεπιθέσει;, δέν ήδΐΎήθη νά κα-
; " ιιμιι (;■[ ιΐ|· ΐ|ί»τ »/Α · <■ ΑΤ Ι » Ι| * ΙΙΑ [ Τ(Α ΑβΟΤ^ ΤΤ|' 1 Ο0Ϊ*Χί1 V. ν εί. παντα ·τα αέ Τιιήματά τού, π/.ήν μ ά; διλοχίας,! Μέ αΐ·τύ θέλομεν νά τονίσ<ι>μεν
ήσαν έν διαλΰσε: καί υπό άνασυγ'δτι, παρ-ά τάς δοκιμαοία; πού ν-
νεπω; και τα διογρα,,,κά σημρ.ώ- Στοατηγοΰ' διότι οιανδήποτε- 051
ματα περι αι^ών. έντο; δέ ολίγον Κν ,/(ά αν Ηχρν ό'Λιο:κί)τή- _Ρ 'Α
ϊΓσ^τΙνόν"Τι6Η™Ζ· θ" ^'5θθί' πο<τ:τ<5ι^ιατο; Πίνδου' Γύ 'νεγον,'.; νρμηθτϊ ΔΩΡΕΑΝ ρϊγ -τΛντ™ τΑ ,·/■ ™ ■ , _ . .* . , . νρμηθή λη καί θά αποσταλή καί είς Μικρά σιατικά; Ποντιακάς κα'ι θρακικά; Βιβλιοθήκα; τοϋ Κοάτοιις. ] ΟΙ ΣΤΓΓΡΑΦΕΙΣ /ροτησν, καταπε.τονημεΛ'α εκ II ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΥΠΕΡ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ τοιιιμέροΐ' σκληροτάτοι άγώνο;, καί, αμυντικοκ μρκομρνη; μαχητικότητος' ετέροθεν δέ, ευρί¬ σκετο έκεΐ τύ άνέπακτ-ον Τάγ ια , ΙΙατιστή, έφθασαν «ετά τινάς ίο- αντιδράση αεγαλοχτηματΐώ η γημαΐών. "Ε<ρτιαξ«ν τά 20% τή; έκόιομηγα νίσεω; γιά νά μην ποΰμρ όλόκλη- ρη την ρκβιομηχάνιση, γιατί ή ίκ βιομηχάνισις δέν είνα, «Γναι ένα θε ι«ι ποσοτικό άλλά εΙν<χι ρι^α θίμ<χ ποιοτικό κα'ι πέοα ολο την έκόιο- μηχάνιση δνθισε τό έμ.τόριο μέ δ- λους αύτοϋς κ«ί πέραν άπ' «,ύτό ίπάνδοο)σαν την Βόρειο 'Ελλάίο καί εδημιούργησαν .τροϋποθεσκς στερεοποιήσεως τή; γής έτούτης χαί των σννόρων τί);. Δρλ- άχπν τό Λρον'όμιο νά 6ιώοι>ν στά
ν£ΐα, ήσαν «ίχθΰτατιχ έργατικοί κ<χί είχον σάν θεό την έργασία, την ίογσία <ιύτή (4έ την όποίίΐν έ^ότ- ο»ιν Μ£ τό αίμα τής ψυχής καί τ,ιϋ κορμ,οϋ τον; την γή τής Μτκρασί άς. Κηί γιά όλους αύτονς τονς λό νους ό θεοδύνατο; <χύτός γνιό: Τοϋ λοοϋ ό Ελευθέριος ΒενιΙζίλο; ί"Α δέ "" ίγραν>ε:
στίς
ς
"Αν δέν πλ<ΐΛδμαι, 17 το ϋ1929 ρ ϋ1929 αιλώντας πρός τούς νίοκς, δέν υ¬ πήρξεν ποτε Εθνικόν Ελληνικόν Κθάτος έξίσον μεγάλο όπιος αύτό τό οποίον εχονμε σήμ<ροΛ·. Διαμορ «ρώσαμεν αύτοκρατοοίαν καί επί Μακΐδονιχή; εποχή; καί ρίς την ΒιΑαντινήν εποχήν, άλλ' ήσαν (α'· τοκρατορίες ΈλληνοΜΐί, δέν ήογιν «αβαρώς Εθνικόν Ελληνικόν Κρά *ο^. Τό σημρ<>ι>1όν εΙνβ( καθαρώς
"Κβνικόν Κνάτος καί μ/ιλ στα τό¬
σον ΛμθΜ)γεΛ·ί; ώστ,ε νά είνα, Ισ.ο;
το Λλτον Λμοιογενεέ; Έθνιχύν
της σημρρινής ΕύριίΜΐης,
γίζΓται δπ άπό τον; χά
Έλλη>"Γς τής ιΜκραοία;
άπύ 8θυ χιλιάδτς
?να 1.6*4.00(1 «ρίσοκντα;
αέ την Λπογραφή τοϋ 19*8. 'Τπολο
ΔιλοΖ'α
λο.τοίλοι» καί
αέ την Λπογραφή τοϋ 19*8. Τπολο ?
γίσθηκε οτ, ή άξία των είδών ποί δ°)'' η,σ"!
ΐ α
Ομας Αν"Υν">01«">; Γ«.>ργια
πέστη τό Άπόσπασμα ΙΙίδον κα¬
τά τάς μάχας τής σνμπτύξεο);, πά
ρά την .τροσοΗΜνήν διάλίίΐιν καί
τόν πανικόν, .ιαρά τον; κόποιις,
την πείναν καί την Λϋπνίαν, <Ίνε· δείχθη έν τώ σΐ'νόλι» Μον'ά; άπη ραμίλλου μαχητικής άξία;, έκ.τλ>>
έοεραν οί δτ·ό αίπιέ; κατηγορί^;
τών προαφΰγων έφθανρ στά 5« ί
κατΛμμι^ια χρυσές λίρρς καί άν ρ
πιτέλους δεχθονμε ότι 11%—11
εν πορεια
μεϊα ρκείνα καί ά/.λα
τής Ι Μεικχρχία;.
ρ<οσασα ση! λήν της. Τμήματα τή^ δίσεκατομμνρια ρ; πληρώθη Ο την Έ.-ιι τροπή Άποκατ<ι ; Π&οσφύγ(ον, βέβαιον εί¬ ναι δτι τό Έλλαδικόν Κράτο; ^ί- βέπραξε περισσότρροιν άπό 11 δ·- «κατομιιύρΐτι δραχμέ; χάρις οτήν δραστηρ'ότητά τους. Καί ήταν φν σικό γιατί άν σκεφθήτε ότι μόν ο στήν Σμύνη άν'άμεσα σέ 5.315 ρρ γοστάσια καί ρργαστήρ α τά 7*3% «νήκαν ότου; "Ελληνα;, τά 2«% στοΐ»; Τούρκου; καί τό 1% στοίι: Άρμενίονς καί τοίι; Ισραηλίτας αν σκΐΐιθτ,τε «τι στοΰ; Γ230 ύπβλ λήλους τή; Σ,μύρη; τά 88,5% ή σαν "Ελληνες, 8,5% ήσαν Τοΰοκοι «αί 3% δια(ΐ>όρ(·)ν ίθνικοτήτων, αί·"
τό δείχνει ότι ή Όθωμανική Αΐν-
τοκρατορία ρ[χΓ καταστή κατά κά
ποίον τρόπον τό Όθ(»μανικόν Κρά
τος τοϋ Έλλτϊν,κον "Εθνονς κατά
την εξοχον ρήσιν τοϋ Παπα6ρ:ου1940, τό Άπόσπασμα ι γν'ώστη; ιια; γνοερίζει ήδη τά; λε
Πίνδο^ άνασυνεκροτήθη. Ό Λα6ύ-1 πτομΓρεία; διεξαγο^γή; τή; άντεπι
ν.η; άπεστριλ^ρ την πρωίαν άναγνίο Ι θρσ·5(ος.
ρίσρις ίππικοΰ πρός Πριάσο)πον κι·11 Ενταύθα έχομεν ΰποχρέοισιν
Φονοκαν ά(τοΰ δέ είδεν οΤ| ό
χήν ΙΙρ.άσωπ»; δέν κατέχεται υπό
τού ρ&θροΰ, έτοιμάζρι αέχρι τή;
13η; (όρας τό Ά,τύσπασμα Μισνρη
καί τό ιί-τοίττρλλει νά
καταλ ■
6η. Έν σΐ'νεχεία, προ.-ΐαρε»κΓΐί'ι-
ζει τά τή; άντίπιθρ<τρο); Λρός Λν κορράχην' — Όξυάν — Γύφτιτ- σαν καί π^ό; Φούρκαν — Ταμποϋ ρι — Μπολιάνα. Την νύκτα τή; "Ετοι, δειλά - δειλά οτήν άρχή, κΓ άργότερα πιό θαρρετό, ή γυ- ναικείο παρουσία στόν Πνηιματικόν χώρο τοϋ τόπου μας όλοένο καί πιό οίσθητή γινόταν. Καί βλέπουμε τά Γράμματα μας νά πλουτίΖονται μέ κείμ?να τής γυναικείος εύσισβη φνιασε μέ τό βιβλίο της «ΠΥΡΠΟ ΛΗΜΕΝΗ ΓΗ», βρίσκω, δτι ή κ. Ίφ. Χρυσοχόου είναι ένπ σπόνιο ΠεΖογραφικό, άλλά καί Ποιητικό (άφοΰ άσχολεϊται τόσο έπιδέΕια καί μέ την ρίινα) ταλέντο, μέ σοβα ρές πνευματικές ίκανότητες. "Αν καί ήθελα νά γράψω «κάτι» περισοότερο άπό τά τυπικά λόγια, πού γράφω τώρα γι' αυτήν, έν τοϋ τοις τά περιθώρια κρίσεως γιά τά βιβλίο τηο αύτό έΕηντλήθηκον. "Η δή έγραψαν τόσο πολλά άλλοι γι' αυτήν την ταλαντοϋχο Μικρασιάτισ σα Λογοτέχνιδο, ώστε έγώ νά «δέ σμεύωμαι» κατά κάποιο τρόπο. Γιά την «ΠΥΡΠΟΛΗΜΕΝΗ ΓΗ. έγρα ψαν οί: Στέλιος Άρτεμάκης («Κό σμος τού Βιβλίου», Νοέμβριος 19'/3), ήϊκος Μηλιώρης («Προσφυ γικός Κόομος» 27.7.1973), Μπά μπης Κλάρας («Φιλολογική Βραδύ¬ νη»), Γ. Βαλέτας («Αίολ'κά Γράμ ματα Νοεμ. — Δεκ. 1973), τό πε ριοδικό «Γυναίκα» (τ. 629)28.11. 1973). Μή έχοντος, λοιπόν, τί άλλο νά οίας. Ή Πηνελόπη Δέλτα, ή Αίμι- |σημειώσω, προοθέτω μόνο τούτο, λία Δόφνη, ή Μαρία Πολυδούρη, ή ότι δηλαδή νοιώθω ύπερήφ&νος καί Άρσινόη Παποδοπούλου, ή "Αλκης εύτυχισμένος, δταν όκούω νά γί- θρύλος, ή 'Υπατία Δελή, ή Άντι νεται λόγος γιά κάθε Μικρασιάτη, νά κρίνωμεν τά έξη;: — Πώς έπραξε τό καθήκον τοι» ε καστο; Ήγήτίορ κτιτά ταύτην. — Τίνρς παραλεί·ψε!ς εγινον. — Ποία ήσαν' τ' <ίποτελέ(τιιατα τή; άντεπιθεσειο;. Ι.) Ό Άντιοτνταγματάρχη; Μι σνρη;, πιστός εκτελεστής τών ί- κάβτχίτρ διαταγών, εξεπλήρωσε τό πρώτον αέρος τή; αποστόλη; τοι.!, γόνη ΜετταΕα, άπ' τίς μή ύπόρχου σες οτή Ζωή, κα'ι ή Τατιάνα Σταύ- ρου, ή -Ελλη Αλεξίου, η Γ. Ταρ οούλη, ή Γαλάτεια Σαρόντη κ.ά·, έδειζαν σοβαρά δείγμυτα τού ώ- ραίου τσλέντου τους. Άλλά οτήν διαμορφώση ίθϋ Νεο ελληνικοϋ Λόγου, συνέβαλαν μέγα λι»κ καί οί άΕιες έκπρόσωποι τής Άνατολής. Σημειώνω έδώ, χωρίς άΕιολογική σειρά, τά όνόματα των Στέλλας Πετράκη —'Επιφανίου, Δι- δώς Σωτηρίου, "Ολγας Βατίδου, "Ελλης Παπαδημητρίου, Ήρώς Λαμ πίρη, Ήρώς Γεωργιάδη, Κολλιόπης Κολιοπούλου —Γρίβα, Ίσαβέλλας Σικιαρίδη —Μολλόβρουβα, Νίνας Γιαννακίδου, Μαρίας Λαμπαδαρίδη, Ίφιγένειας Χρυσοχόου κ.α θά στσθοϋμε όμως σήμερα στά όνόματα τών Καλλιόπης Κολιοπού λου— Γρίβα καί Ίφιγένειας Χρυσο χόου. Ή πρώτη μοϋ είναι πιό οίκεία ά πό τά βιβλία της «ΘΥΜΑΜΑΙ;., ΙΩΝΙΚΟ 1821», κοί «ΣΚΑΛΙΖΟΝ ΤΑΣ ΤΗ ΧΟΒΟΛΗ», πού άποπνέ- ουν την αΰρα τής Ίωνικής χαμένης πρωτεύουσας. Χόρηκα μάλιστα τόν τελευταϊο καιρό την βραβεύση της μα2Ί μέ τόν έπίαης Μικραοιάτη Λό ίγιο Δημ. ΚαμίτΖο, πού βραβεύθη- γιά κάθε Άνατολίτη Λόγιο,'για κά θε Μικραοιάτιοσα κοϊ Άνατολίτισ σα Λογία. Διότι δλοι τους καί όλες τους τιμοϋν έκεϊνες τίς ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ μέ τό έργο τους. ΑΝΔΡ. ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ Η καν άπό την "Ενωση Σμυρναίων. Τώρα, μέ τό νέο της βιθλίο «ΨΥ ΧΑΝΕΜΙΣΜΑΤΑ», πού ε'νσι μιά σειρά όπό Διηγήματα, , , ' ν - ■- '- ■». υ*.ιμυ υιιυ υιηγη αΐΓΓή; ηιιέρα; νπαγοοεύ'Ί τΐητ δι ι ήτοι την κατάληψιν τοϋ αίκΤένο: Ι χ . . ταγήν τής άντ-.θέσεως καί καθότι ρ.άσωπο; καί τής Λνκορράχης, αέ ΟΠ° Τ°ν συ™ΡονΊ £ει ρν αυτή ώ; ίκτελεστάς τόν έ-: ακρίβειαν καί ταχΰτητα. Έπτδε-' ^ειωνει ΟΤΟν πρόλογο τού βιβλίου '6γαλμ·ένα , όπως οη αυτόν τον καί τόν "Τποδιοικητήν | ξατο .τροοΌκΐ'κήν άνδρείαν' καί δι τοΰ Άποσπάσματο; Πίνδου. είς την χρ μίαν ταΰταην τοϋ Δα6άκη —νά τ) ποθΐτήση 6:}λαδή τόν εαυτόν τού ώς ρκτελρστήν— τόν λεοντόκαρ- δον μαχητήν τή; Δοϊράνη;, τοϋ Σκρά καί τοΰ Άλμπανό;, ό όπ"Ί ο; έΊνοεϊ νά πολεαήση είς τή>> ,-τρώ
την' γραυμήν, διά ά αισθανθή 6αθι'
τερα την {·ψίστην ήδονήν τοϋ ήρο>
ο;, δταν συτρι'6η μισητόν καί ού
θάδη εχθρόν. Παρατηρούμεν δ' δ
τ, ρκ τών τριών Διλοχιών, αί ό
ποϊαι δ:εν*ήργτ)σαν την άντεπίθεσιν,
αί δύο άνήκον ■?!; τό Άπόσ.τασιΐ'ί
Πίνδου καί ή μία εί; τό 1)4 Τ<· γμα Πεζικοΰ. Έξ αυτών, αί πρώ ται, δρώοχΐι «Ις Λνκορράχην καί ο κητικήν ίκανότητα, της ό άειθαλής Λογοτέχνης μας κ. - Φωτός Γιοφύλλης, ένιοχύει την θέ- ΰπό 6ολίδ«; τ-κρεκίου, καθ" όν χρό ση της ώς ΠεΖογράφου μέ ά£ιοπρό νόν προσεπάθει νά παρασύρη κατά τοΰ Ιχθςοϋ τού; άνδρας τον. Είς την επιτυχίαν δέ τή; έπιχ*ιρήσ?- (ο; ταύτης σννετέλεσεν Ίχανατοιτττι -/ίώτατα καί ό Λσχαγό; πεξ. Λΐυα- ποάκη; Δημ ΐ δ'.οικητή; τού ,">ου
Λόχου, >3στις, μετά τόν τραυματ-
σμόν τού Άντ)ρχου .ιεξ. Μισίίοτ,
Δημ. ανέλαβε καί την διοίκησ»ν
τοΰ Άποσπάσματο;,
"Ενιαι όμάδε; τή; "Ιλη; ί.τπι-
κοϋ Γειυργιάδο-, Λ. έπεδείξαντο α¬
ρίστην δ αγ<,>γττ' κατά την δκξα
γωγήν τή; μάχη; ρντό; τής Λυ-
"θϊράχης, έκτελέσασαι λίαν ίπιτν
χεϊς έπελάσεις. Άποτέλρσμα τή;
σεκτο κοί έΕελίΕιμο ταλέντο.
Ή δεύτερη, «γνωοτή» μου άπό
τό περιοδικό μας, την «ΣΜΥΡΝΑ.
μάχη; ταύτη; ήτο ν' ήναπ·τερ<ι>θί
τό ηθικόν των όπλιτών μα;, ι»
οη'λληφθοϋν 200 πϊρίπον αϊχμάλίο
τοι, ΰπερδιακόσια κτήνη, άφθον'ον
υλικόν καί τρεϊ; πολεμικαι στιαΛϊίΐι
τοΰ 8ον Σνντάγματος Άλπιν.στών.
τάς ό.τοίας ά.-ΐρστεΛλ.*ν είς τόν
Σι·ν)ρχην Δαδάκην ό Άντ)ρχης
Μκτύρης.
(Σι»ν~ίζετίΐι)
15ΗΜΕΡΟΣ
ΣΙΣ ΤΗΣ
ΕΛΛΑΔΟ Σ
ΚΑΤΑΣΤΑ-
ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Στιμττώνιη; .τρό; την 15θήμίρον
κατάστασιν τή; Τραπέζης τή; Έλ
λάδο;, οί κ>·ρ·ώτεροι λογαρ·ασαοί
της είχον δια,μορφιοθή ώς άκολοι'
θο>; κατά την 15.2.74:
■— Κι>κλθ(ρορία χαρτονομίσμα-
τος: 59.591 έκατομ. δ<ρχ. —^Χοι<ο-ό; καί έξ(οτεο·κσν συν- άλλαγμα: 1.045 έκατομ. δολλάρια (διν σνμπεριλαμδάνεται τό μερίδι όν τή; "Ελλάδος είς τό Διεθνί-ς Νομισματικόν Ταμΐίον καί τά είδι κά τραβηκτικά δικα>ώματο).
— Χρηματοδότησΐ; προμτ|θ€ΐα:
ναταναλωτικών αγαθών: 20.948.Γ·
έκ. δραχ.
—^Χορηγήσει; Τραπέζης Έλλ.α
δο; πρό; Έχιπορικά; Τραπέζα;
ναί ίδκότα;, 75.348,2 έκατ. δοχ.
—νΓποχρεο)ΤΙκα1 καταβέσει; Έμ
ποοικών Τοαπρζών εί; Τράπεξαν'
Ελλάδος: 9.307 δργ.
—Τποχρεώσεις δψεο>; καί έξο,
τερικάν σι»νά).λαγμα: 116 ίν.<σο.ι αιΊρΐα δολλάρια. μεγαθήρια ποΰ στολίζσιιν τήν' Νέ ' αν 'Τόρκη. "Ωραϊο θέαμα, ΐπιβλτ» τικό, πού δέν ς€χνιίται εΰκολα. Γω ' ρα ποΰ τά γράφω νομίξω πώ; τά ζώ «·,ύτή τή στιγ>ιΐή καί λυποϋμ.,ι
πού δέ είμαι έκεϊ νά τα ξαναδώ γι
ατί εύχάριστα, πολλάς φθρίς, γίν·;
Ι ται ή διαδρομή αυτή. Κάτ, πού δέν
' τό δλέπομε ανχνά, κάτι ποΰ μά;
. μένει άλησμόνητο σ' έμά; τού:.
"Ελλην'ας ποΰ ξές^μρ νά έκτιμήσοι
μρ τό δμορφο καί νά τα ξεχο>ο{σω
με άπό τό άσχημο.' Ή Νέα 'Τόο
κη είναι όμορφη, ξίχοιριστή άπό
τί; άόλλες πόλεις, κι άς έχη καί ί
λαττώμα·τα άπό μερικοΰ; άπ' τονς
κατοίκους της! Στό τέλος άφοϋ
ταξιδέψαμε 3ι/έ όλόκλ.ηρες ώρε».
ποΰ μένοι·ν άξρχαστες γιά μενά,
φθάσαμρ στή μργάλη γέςρινα
«Τζώρτζ Ούάσιγκτον Μπρήτ£»
πού ένώνει τήν' Νέαν 'Τόρκη αέ
τό Ν,ού Τΐέρσεϋ καί ξαναγνρίσο
με στή' άποόά'θρα άπ' δπου ξεχι-
νήσαμρ. Ξαναλέο) ήτιχν πραγματικά
πολΰ δμορφη αυτή ή δαδρομή καί
θά μοϋ μείνη άξέχαστη. Κτίρια ηη
νύψηλα παρέλ.ασαν άπό μπροστά
μας, οί ούρανοξύσται ποΰ βλεπομε
στή Τηλεάρασι καί λέμη πώς άν
βαίνουν ανθρο)πθι επάνω, άνορθώ
νονταν μπροστά μας, σάν μεγαθή
ρια άκίνητα κιαί έπιΛλητικά. "Ο¬
ταν κανεί; βλϋέπει την Νεαν 'Τόο
κη «ϊτε άπό τή θάλασσα είτε άπό
άεροπλάνο, είτε τή-ν* νΰχτα, δέν
μποοεΐ νά φαντ«σθή ωρισμένου;
δρόμον; τη; προκαλοΰν τόν τρόμο
καί τήν' άποκρο.στικότητα τοΰ ξέ
νού έπισκέπτου πού λέει: ΑΜΕΡΤ
ΚΑ ! Οί άλλοι τη; δοόμοι δαοις εί
να; χάρμα όφθα.λμοΰ, σ' άρεσΐ) νά
περπατά; στά φα>ρδιεά τη; πε£ο-
δράμια καί νά θαυμάση; τά έπιβλη
τικά τη; κτίρια. Τά Καταστήματα
Μόδ(ΐ; ίη|»ηλή;, ποΰ κάθε γυναίκα
λαχιαρά ν ά ((ορέση καί τά χρνσα
φικά καί πίριδέραια πού θΐ'μίζοι·ν
προγκίπ σσες!
"Οταν 6γήκαμε άπ' τά πλ(»τό
αύτοκίνητο (τό ποταμόπλοιο), άφή
σαμε τό Ι.Χ. μα; καί πήραμε τό
Λεοκτοορϊο, έ'να λεο)(ρορεϊο διαιρο
ρετικό άπ' τά δικά μας λεο>φορ€ϊα
πού έκείνη τή στιγμή άναπόλνησα
τά δικά μας, έστο> καί τά πιό πά
ληά ιιας, μά μέ τά καθίσματα τά
σουστάτα καί τά μαλακά. Τά κ«.-
θίσματα τών' λεο)φορείων αυτών
ήταν άπό μέταλλο, ποΰ άν ήταν ; ρι '
μώνια;, θά παγο'χναμε στό κάθισμά'
τονς, Παράθι>ρα χοοί; κο^τινάκτ
... δλα ρουτίνα ρμπορίου! "Ισιο;
λόγοτο ϋ Γοιΐκ "Εντ, νά άργο"·-
σαν καί τά καλά λείοφορεϊα, γιατί
οπ(ο; μάς δκχ^εβαίιοσαν οί Άμερ.
1 κανοί φίλ^ι μας, τά Λ*θ)φθνϊίΓ< Ι στήν Άμερική εΓνα, πολντελεοτα- τα. Έγώ δέν τά εϊδα! Ό κ. Ίακειμίδη; άπ' τή Μικρά σία κι' έκρϊνος καί ή γι·ναίκ«ϊ ' τον, επισκέπται τ«κτικοί καί πολύ μηνο; τή; Άμερική; (Νιού Τΐέο- <τε:), γιατί είναι έγκατεστημένοι δυό γυιοί το^· «κεί;, λρει: «πάμε στα Ελληνικά μαγαζιά νά πάρωμε κτίτι τό Έλληνίκό»." Ήταν κλ!ν στά, ήταν Κυοιακή άπόγενμα κ^ϊ Λγήκαμε στό κέντρο τή; πόλεο>;
( Νία; 'Τόρκη; ποί' πραγματ /.κ
μας ρ'σβνσρ κάθρ άλλη σκέψι Υ"*
δικιά μας, άλλά κι' αύτά ήτο,ν ^
λΰ ώραϊα καί γεμάτα έκλεκτό '·,·'
σμο. Άπό πάνιο στέκονταν ό Π
ιιηθεΰς (Λεσμότης μέ τή Γή) ^
χρυσος! Άφοϋ περπατήσαμΡ „".
ρι'ΐχαριστήθηκρ τό μάτι μα; ^'.'
ραΐα καταστήματο καί κτίρι0 ·'
γώ μόνη, συνοδευόμεν'η άπό τύν -'
γεΛ'έστατο Λέν# τόν άνδλρ« τί'.
Μπάρμπαρα, μπήκα στή πρώτη ;*„
κ-λησία ποΰ σννάντησα μποοστί'
μόν τόν Κ.αθ·ρδ·ρικό Καθολικό Ν'(·
γιατί στή Νέα 'Τόρκη ήταν ή Το·
τη (τορά πού δρισκάμουν'α, ϊσ(1)".
καί ή τελευταία, γι:ιτί τό 'ταξ{ίδ[
μόν τελειώνει σέ λίγο καί σρ χΓ(ιι.
μ ά έκκλησία δέν πηγά, παο' ;;;.,,
δτι κάθε δέκα 6ήματα σι>νοιντΟ-
καί έναν ΟΓκο θεοϋ, &ια^ορετ(ν.οί
δόγματο;. Ή Όρθόδοξο; ΈλληνΊ
κή Έκκλησία, ή ίική μας, ήΤ(1ϊ
πολΰ μακοΐ'ά. Μπροστά μόν ήτα ή
Καθολική Μητρόπολις, κι' έγώ υέ
τό Γδ'ο δ?ο; ποΰ θά προσευχόμον.
να στήν Εν.λησία μας προσίνχήθη
κα στό Καθεδρικά Καθολικό Ναό.
Γνοκττός ό Καθολικός 6ο>μό; σ' 5
μέν'α άπό τά παιδικά μοί; σχολΐχά
Κΰριο καί σέ έκκλησία τή; Νέα;
'Τόρκη;, άσχέτοις δόγματο;. Ό
θεό; είναι ενας γιά όλον; τού; 4(
βρώπους καί δπου κι' άν τόν πα¬
ρακαλέση;, όν δέν υπάρχη κοντό
σου δικό; σοι· Ναός, καί στή Σν
ναγωγή καί στό Τζαμί άκόμη, Έ
κεϊνο; θ' ακούση την παρά/λησί ]
σον.
Αφοϋ θαι>μάσαμε δλε; τί; όιι
φιέ; τή; Νέας Τόρκης, γυιινή; '
άπό κόσμο λόγω τοΰ Γοιΐκ "Εντ.'Ι
μπήκαμε σ' ενα ώραιότατο Μ.τάο |
__ Ρεστ(ι)ράν τοΰ καιλ.οϋ κόσμον
υλ' έκ*ί φάγαμε. άλά Αμεοικάνιχη
«Χέρμποΐ'ργκ» δηλ. μπιφτέκι μέγα
λ<> άπό κιμα στή σχάρα πάνχο σέ
μαρουλόφνλλα άν<άμεσα σέ ο«ντοι· ιτς (ν|κ,>μί στρογγυλό — κοΐ'λοί'·
ρα πάνο) κάτω) μέ κετσάπ. Έ.τά
νο) στό τραπόζι^ δωρεάν, ήταν
τρείς ένωμένες σάν φρο,,τιέο,ι
κοΰπες, ή μιά μέ καλαμπόκι ψημί
νο (τα έθνικό τους έδεσμα)
κατιομένο μέ πολΰ γλυκειά σά/ασπ
ντομάτα, καί μπόλικο π:
αύτό κετσάπ), στήν ά).λη είχ« .τί
κλες πάλ.ι μέ σάλτσα καί στή ™ίττ|
μιά άσπρη σάητσα μέ τυρί ίιώΛ
άπό τή σαλάτα άντίδι ώμό κα'ι ιιιι
ροΰλι άμερικάνικο, κι' αύτό δια,ιο
ρετικό άπ' τά δικά μας Αύτά τά
μαρούλια τα κόβονν μέ τά χέριη
οί Άμερικανοί γιά σαλάτα. Φανι
ράκια θαμπά πάνοι άπ' τά
κια... καί δσο γιά τόν λογαριασιιο;
(χύτόν άλνλοι τόν πλήρίοσα,'ν γιά ιιί
να καί δέν μποςιώ νά ξέςω αυτή ή
περίε/ργη καί δμορορη ποικιλία τί
στοίχ<.ζε! "Οταν βγήκίΐμε άπό τό Ρεστοιοάν, ήταν πιά 6ράδν, κι' άο χισαν ν* άνά6οι»ν τά φο»τα τί)ΐ Οί ρανοξνστών τής Νέας 'Τόρκη:. Πή ραμε Ινα ταθί, άλλοιώτικο ν.ί' ίΐΐ* τά άπ' τά δικά μας, σάν' κάτι ™0 παληού καιροϋ, ποΰ κάποτε ϊΓϊϊ στόν Κινηματογράφο ό Σαρ5.,
καί γνρίσαμε πάλι στό λιμάνι, "']■
ραμρ τό Ι.Χ. τοϋ Τόνυ καί τή:
Τξοάννα; καί άπό τα Τοΰνρλ ΛιΊ
κολν, ποΰ ένώνει τό Ν<οϋ ϋ μέ τή Νέα 'Τόρκη, γνρίσαμρ σπίτι μας. ΤΗταν ώραία π^αγματικά 'ΐΐ'ΤΊ ή διαδρο,αή καί ΐϋχαριστήθηχ.Λ λύ. (Γραμμένο μόλ.'.ς γΰρ4σα στό στ των παιδιών μου). ΑΠΟ ΡΙΑ Γκιτί ήοθαμεέ Τί κά'νοι,με; .1 πάμε; Άναπάντητα ρωτήματα .τ αΐωροΰνται. Δέσμιος ό καθέν' τού έαντοΰ τον, τής ψιχής το>:
τρης, τού κορμι.οΰ τού δούλος._
θά έ'λειπε στόν κόσμο άν δέν ριι
σταν; Τίποτε. Στυλώνανμαι τ"
μάτια στόν ούρ<ΐνό, καί σίγοι'Ο01 γιά την ά6ε6αιότητα ξαναρο)Τ<α|Γ- Γιατί ήοθαμρ; Τί κάνοΐΛΐε; Ι' Άγάπιος Φ. ΠαΛ'(δόπονλος Εϋχαριστήριο έπιστολή ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗ κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑ· ΘΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΠΙΑΝΟΥ κ. Ι. ΛΕΟ ΝΤΑΡΙΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ (<ΑΛ- ΛΙΤΕΧΝΙΔΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡ|ΟΥ Δα ΑΘΗΝΑ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Έκ*κ>.οο;όρησ(χν:
—«Μικρασιατ'κά», Λόγος, Τέχνη,
Δράση Τόμο; 2ο;.
— «Στιγμρ;·» ποιήματα Κνοιάκο'
Ί. Βαλα6άνη.
—«Έλληνική Τέχνη», χειοοτεχνι ι
'καλλίτεχνία, λαογραφία, Ιστο
ρί« — άρχαολογία.
—Χηλή «Άξρχτιστη Πατοϊδα»
Ναταλία; Άδαμαντίδον.
—« Τατοιΐ'ά Χοονικά», μη'.ιαίον ϊ·
πιστημονι-/όν περιοδικόν.
—«Βοακικά» σι''γγρ<ΐμ,ιια έκδιδΛ ,( νόν υπό τού έν Αθήναις «θυίΐ κικοϋ Κέντρον». —«Ό Πόντο; καί τό Κάί>;» ίστο
ρία, λαογραςρία καί ό Κεοη^.
κόρτς ό Πρτοον, τού κ, Γειοργ.
ου Γ. Γειοργιάδον
— Δελτίον Κέντρο,, Κοινσταν-
τινοι>πολιτών.
Νέα Σμύρνη 10 Φεβρουαρίου 1974
Άγαπητή Κυρία Ίσμήνη Λεοντα-
ρίτη καί Άγαπητή Δεσποινίς Α¬
θηνά Καασαβέτη,
Κατά την πανηγυρικήν εκδηλώση
τής μετονομοοίας τών δύο Παρθε
ναγωγείων Νέας Σμύρνης, τοϋ Α'
σέ «Όμήρειον. κα'ι τοϋ Β' σέ
^Κεντρικόν». πού έλαβε χώραν
στήν αϊθουσα Τελετών τοΰ Μεγά-
ρου τής «Έστίας Νέας Σμ·ύρνης»
στίς 31 Ίανουαρίου 1974, ή καλ
λιτεχνική οας ουμβολή οτήν λαμπό
τητα τής εορτής υπήρξε μεγαλειώ
δης.
Αγαπητή Δις Αθηνό «ασσοβέτη,
Τούς στίχους τοϋ .-Υμνου οτό
Νέο Κεντρικό» άπαγγείλατε μέ πη-
γαία λυρικότητα καί Ζωντανέψατε
τίς έμπεριεχόμενες ίδέες καί τό
συναιοθήματο τόοο άριοιοτεχνικά
πού ουγκινήοατε, άλλά καί ένθου
σιάοατε τό πολύκοσμο άκροατήρ,ο.
Καί. έτοι, μας δόθηκε ή εύκα.ρία
να νο,ώοωμε, άκόμχ, μ,ά φορά την
δεινότητα τής καλλ.τεχν,χής έρμη
νείας σας.
Άγαπητή Κα Ίσμήνη ΛεοντσρίτΠ
Μέ την καλλιτεχνική έμπεΦ10
καί την περίσσια δεΕιοτεχνία πο«
οάς διακρίνουν έκτελέοατε &
- "Υ
πιάνο άψογα τή μουσική τοϋ ·
μνου ατό Νέο Κεντρικό», συνοδε
όντος έτσι σάν ύπόκροιιση. τ°υ
στίχους τοϋ ϊδιου "Υμνου, πού °
πάγγειλε ή καλλιτέχνις τοϋ Έ νι
κου Θεάτρου Δεσποινίο Αθηνά Κ00
οαθέτη.
Καί έγώ, πού, μέ τόοΠ
στοργή κα'ι Ζήλο, συνέθεοα θυ
οτίχους καί τή μουσική
Υμνου αύτοϋ, έννοΐωοα
πιότερο τή 2ωντάνια τής έρμπνε|α
οος καί σάο είμεθα ^
γιά την τόοο άΕιόλογη
οος οέ μίαν ίστορική τελετή οπ
αυτή.
· έν
Μέ θερμές εύχαριστίες, Με
κάρδια αίσθήματα κα'ι πολλήν
τίμησι.
Ο Μουσικοσυνθέτης
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
τ