193595
Αριθμός τεύχους
2248
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 48
Ημερομηνία Έκδοσης
23/3/1974
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑ1Α ΠΟΛ'ΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛΟ^.ΘΓΙΚβ - ΟΙΚΟΝΟΜ _Η 'ΚΑ. -ΤΩΝ ΒΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ υπευθυνοσ επ. της υλησ:-------μακαρκοσ σ.νανιαησ
Σά66οτον 23 Μορτ,ου 1974 Ετοο 48ον - Αρ. Φύλ 2248 _ ΤΙΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1Μ. ΙΔΙ0ΚΤΗΓΗ2 - 3ΧΔΟΤΗΣ -
ΓΥΝΤΑΪΒΣ Σ.ΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣϋίΔΜΛΙΕ-ΑΘΉΝΑΙ - ΊΗΑ. 322*^8 -
Η ΕΘΝΙΚΗ ΡΠΕΤΕΙΟΣ
ΤΗ ΕΞΟΡΗΗΣΕΩΣ ΤΘΥΙ82Ι
ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΛΤΟΥ
ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟ-ΌΤΕΧΝΟΝ
■ Εχει ή Ελλάς έπετείους πολ-
α0 Επετείους μεγάλας. Καμμιά
δέν συμπυκνώνει τό νόημα
και τό συναρπαστικόν μεγαλείον
τής 25ης Μαρτίου. Καμμιά δέν
συνοψίΖει την λαχτάρα καί τόν δυ-
ναμισμόν μιάς Φυλής, ή όποία άνε-
5υθη μέσα άπό τεσσάρων αίώνων
δουλείαν, μέ την ορμήν καί την ά-
ποφασιστικότητα έφήβου, έτοίμου
ανά πάσαν στιγμήν, νο δράμη, διά
την καταΕίωσιν τοϋ ήθικοϋ μεγέ-
θους καί την δικαίωσιν τού ίδανι-
κού Διότι δΓ αύτό καί μόνον μά¬
χεται άπό τής άπωτάτης άρχαιότη
τόο τού. Ουδέποτε έπιβουλεύθη όλ
Αότρια. Ουδέποτε ηβέλησεν δ,τιδή-
ποτε, πού δέν ήτον ιδικόν τού. Ου¬
δέποτε άντήλλαξε την πίστιν μέ ί-
διοτελειάν. Τό συμφέρον δέν τό
έγνώρισεν. Την αλήθειαν, πάντοτε,
έφιλοδόΕησε. Καί την άπέτασεν
εις τό όέτωμα έθνικής άφιερώσε-
ωα ώς ιεράν όδηγίαν, διά την
συνέχειαν καί την δημιουργίαν. Καί
αυτήν την έκράτησεν, μέ ιερόν
δέος. καθ" όλην την διάρκειαν τής
δουλείας.
Ενώπιον αυτού τοϋ λαοΰ είχεν
Ι ανοιχθή μεγάλη περίοδος δοκιμασί
κ. Ή όδύνη εδέσποζε. Ή δυστυ-
Πυρακτωκένα τα μάτια. Πάμφωτα
τα πρόσωπα. Φτεροκόπημα είς τίς
καρδιές. Τό δραμα τής ελευθερίας
διάχυτον μαΖϊ μέ την άκτινοβολίαν
πού άναπηδοϋσεν άπό την κανδή-
*♦·♦·...................................♦»♦♦♦*
ί Ο «ΙΝΙΜΠΙΙΪΙΒΙΒΙ» ί
ο Έν Ν. Σμύρνη τή 9η Μαρτίου 1974
^Πρός την Αξιότιμον Δ) σιν τής Έστίας
ί'Αγαπητέ Κε Πρόεδρε, - - > . Λ . ,.,,,.* ■ ■
Τ,,_ . .../,« ... , Χ '·') "ε ποοσφοοα θυσια; για την ε Στη δημιουργια τετοια; σΐ'μπο
Εχομεν την τιμήν να υποβαλωμεν υπο την κριυιν | τ,Τιιχία ένός ^γαλον ^./οκο- ^αι θρια; ΛΛ,#λεβαν χαι τά έ!ΓίλβχΤα
3Ιθι πρότασιν μας:
ηλ^,η,-,Λ,ο κ-^ο«...ν,7. .α *„»___.-. ΫΡωση δθετιαν από τής εκδόσεως και άνελλιποϋς -
^διεκήρυξε την προσφυγικήν "Ιδέαν καί την πολύτιμον \
;;συμ6ολήν τοϋ τέως άλυτρώτου Έλληνισμοϋ είς την ;;
^αναγέννησιν καί πολιτιοτικήν ανύψωσιν τής Μητρός 3
^Πατρίδος.
' Ι ΎπήρΕε καϊ είναι τό βημα τής Διανοήσεως μας.
των στηλών της, άπ' άρχής μέχρι σήμερον, διε-
έΕουσίαΖε την Ζωήν. Ό πόνος ρος ή πάλη. Ή Εύρώπη ίστατο έχ | $ — 'νανιοΠν
χία
έ6ύθιΖε την ψυχήν. Κατά βάθοο έ-
γνώριΖεν, δτι εϊχε νά άγωνισθή ε¬
ναντίον σχεδίου όναρροφήοεως.
Οιοσδήποτε άλλοο λαός θά είχεν
ούτοεγκαταλειφθή είς τό σκληρόν
ιεπρωμένον. Θά εΤχε παραδοθή είς
ήν σπαρακτικήν μοίραν τού. Οί
Ελληνες ούδ' επί στιγμήν, έπίστευ
ΐαν, ότι ήσαν ήττημένοι, ούδ' επί
ΐτιγμήν απεδέχθησαν τετελεσμέ-
Συνείδησίς των, ήτο, ότι εϊ-
δίκαιον. Καϊ άκόμη, ότι ήδϋ-
αντο νά τό έπιτέλουν. Πότε θά ήρ
ετο ή στι«μή; Δέν προεΕώφλουν.
ΙροεΕώφλουν όμως την έκτασιν.
ίποτε δέν θά κατώρθωνεν άνακο-
ιήν τής πορείας, δταν ή Έλευθε-
ιία θά έΕεκινοϋοε. Καί αυτή ή πε-
ιοίθησις έπτέρωνε την σκέψιν καί
νεύρωνε την βούλησιν. Αυτή έ-
ΙωράκιΖε τό φρόνημα καί τό έκανε
ιλόγα, πού έφλόγιΖε τάς ψυχάς
ιαί έφώτιΖε την οδόν, την όποιαν
ϊφειλαν νά άκολουθήσουν.
Αυτή ή όδός ήρχιΖεν άπό την
ί^γιαν Λαύραν. ΈκεΤ, είς τό Μο-
αοτήρι τοϋ θρύλου έμυσταγωγήθη
ελευθερία τής νεωτέρας Ελλά¬
δος Έκεϊ έπραγματώθη τό όνει-
Ιον Καί συνετελέσθη τό θαύμα.
►♦♦♦♦♦Φ*»ΟΦ^Ο···*·€>«>»·4
θρικώς. Καί έπεδίωκε νά καταπνίξη
την κίνησιν τής ελευθερίας. Ή Ίε
ρά Συμμαχία έβλεπε πλήγμα της
είς την εξέγερσιν των Έλλήνων.
Την ίαχήν των συνελάμδανεν ώς
απειλήν εναντίον τοΰ άπολυταρχι-
σμού της. Καί έκαμα τό πάν διά
νά συντριβή ή έξόρμησις. Άλλά
ματαίως. Οί Έλληνες, άκόμη μίαν
φοράν, ήσαν άποφασισμένοι. Έ-
μάχετο υπέρ τής ιδίας. Καί αυ¬
τήν είχεν κάμει πίοτιν κα'ι όδηγόν
των. "Ετσι. τελικώς, κατίσχυοαν.
Έθριμματίαθηκαν οί τέοοαρες <£>
βεροί αίώνες. Καϊ άπό τόν έφιάλ
την των άνεδύθη άκμαία καί άκτινο
βόλος ή Ελευθερία. ΆΕιΖε, πρά-
γμ'ατι, ή τόση θυσία. "ΗξιΖεν ή τό
ση προσφορά. "ΗξιΖεν έκεϊνο τό
θρυλικό Εεσήκωμα τής 25ης Μαρ¬
τίου. Ή άφετηρία τιμάται τώρα.
Κι' όχι ώς ίστορική μνήμη νεκρά.
Τιμάται ώς άλήθεια Ζώσα καί διδά-
σκουσα. Τιμάται, ώς νόμος Ζωής.
Τιμάται ώς δύναμις διαρκείας. Ή
αίωνιότης της Ελλάδος έγκειται
ακριβώς είς την ανεΕάρτητον άρε
την της...
ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
^♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦< ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑ! ΣΚΑΚΗ Ενας πρόδρομος τής έλληνικής έπαναστάσεως Ιικόδημος Μίΐαξάς, ό ίίρομόναχος Ι Η -'.') Μαρτίου δέν' ήλθε ξαφνι Ι1· Ινπ'νη ή μοναδική ή δοξασαν Μΐ'ρτίου τοϋ 1821. Ή λ*ι- |"Μ?ιι ίτής άπλει-θέρωση; τοΰ Γέ ε/.ε, τί; ρίξε; Της πολΰ 6α- ■τολΰ μακονά. Ή προετοωια ΤΊ- χρονολογεϊται άπό εκατόν : -/ούνια πρίν. Εύθΰ; άπό την ['-Ί ιιερα τή; άλώσεως τής πόλε κεφάλι τού. Τό φόρεμά τού σοΰ τύ συνιστοϋσε άιιέσω;. Ήτανϊ ίερομό ναχο;. Καί δχ,; μονάχα τό μαϋρο το-./ ράσο σοΰ τό δήλωνε, άλλά πιό πολύ τό άσκητ(κό τού πρόσωπο, πού σοΰ εφερν'ε στό νού 6νζ: ντινέ; ά- γιογραφίες. Κάτο) όμως άπό τό ταπεινό αύτύ ράσο κρΰβονταν ενας νευρώδικο-ς, Ν. Σμύρνης ^ Ενταύθα Καϊ των έκλεκτών Συνεργατών σας Την κάτο- £ ά';ιοι εύγνωμοσίνης άπό εκείνον; μέλη των 'Ελλτρηκών εύλογοϋσε. ΚαθηγίαΖε τά δπλα τού ιθ _ . .. . . . . , ,. . ιονεχους κυκλοφσριας τού. μεγαλου αγώνος που ήρχιΖε. Και ο ήγγυάτο την έκτασιν τού. Έπε,τα | 'ΥπήρΕε *αί είναι ή Εφημερίς ή όποία ηγαπησε κα. αντήχηοεν ή Ζητωκραυγή. Τόσον θριαμβική, τόσον ένθουσιαστική, τόσον όρμητική, πού διεχύνετο ώς παιάν καί έφθανε παντοΰ, ώς έ- παγγελία καί προσταγή Εεσηκωμοϋ. Καί ό πόλεμοο ήρχιΖεν ώσάν πανη γΰρι. "Επειτα ηκολούθησαν όλα 6- σα συνθέτουν τό ,<πος. Ήλθαν τά στοιχεία τοϋ έκπληκτικοϋ ήρωϊ- σμοϋ, τής πλήρης ταπεινώσεως τής άριθμητικής ύπεροχής τοϋ άντιπά- λου, τής θυσίας άνευ όρΐων. Ηλ θαν οί άτρομοι πού έκαναν φρούρι¬ ον κάθε πέτρο, πού έκαναν όχύ- ρωμσ κάθε βράχον, πού έκαναν ορμητήριον δόξης τό κϋμα καί ότε φανον διά τούς νικητάς τόν αφρόν τού. Ήλθαν τά έπικά κατορθώμα- τα, τά όλοκαυτώμοτα, τό Μεσολόγ γι. Ήλθεν ή νίκη. Βεβαίως, αί φάσεις υπήρξαν πολλαί. Πολύπλευ ου ♦ μρ Ι'κήρυΕαν καί κηρύττουν την αλήθειαν χωρϊς φόβον <► 4 > καΐ πάθος, την αγάπην, την φιλοπατρίαν καί τόν ίε <; ρόν πόθον των άδελφών μας, διά την συνέχισιν τής <; Ίστορίας των πατέρων μας. ♦ Άκαδημαίκοί, Πανεπιστημιακοί, Διδάσκαλοι' Υπουρ [ γοί, Τοπικοί Άρχοντες, Στρατιωτικαί, Συγγραφεϊς «ληνα καί γνήσιον τέκνον τής Άνατολής κ. Σωκράτην <■ <·Σινανίδην καί τόν άντάΕιον αδελφόν τού καί συνερ- <· άντάΕιον αδελφόν τού καί συνερ- <· Σίδ γάτην τού κ. Μακάριον Σινανίδην. Ή Έστία Νέας Σμύρνης, όπως είς τό παρελθόν, \ θά τιμήση πρώτον εαυτήν καί έπειτα τά άΕια αύτά τέ- κνα τής 'Ανατολής, εάν έΕάρη την μεγάλην των συμ- < '< δολήν είς τόν ωραίον άγώνα, είς μίαν ταχυτέραν Πά- < >
ηγυρικήν εκδήλωσιν είς την μεγάλην αίθουσαν τελε- $
των της, την όποιαν ασφαλώς, θά πλημμυρίσουν οί
Πανέλληνες.
Μετ" έΕόχου τιμής καΐ άγάπης
ί ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΡΥΛΛΟΣ - τ. Δήμαρχος Ν.Σ. |
Οί Φιλέλληνεο κατά την
Έπανάσταση τοϋ 1821
ΕΡΑΤΟΥΣ - ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΕΛΛΟΥ
Σέ κάθε έπέτε.ο μεγάλων ίστοοι τή σκέψη τους κ,νοϋσε καί αίσθη-
κήν γεγονότων έξι·μνοΓ'.ται έκεϊ- ματικός λόγος, δηλ.αδή δέν μπο';·οΰ
ν ο, πού <τυν'τέλεσαν στά γεγονότα σαν ν' άνεχβοΰν ωστ€ ή εύγενής Ίά Έλληνική <ρτ·λή νά είναι δοι'λ.η σ' έκτϊνοι ποΰ παίξαν ίνα οό εν'α λαό κ.'ΐτώτε·ρο .ιολιτιστικά. «ιΊτά. Καί γιά τούς όποίονς παρο κιών μ ν Θι·πί τής Εύρώπης πού μέ τή διάση τονς ες. "Ετσ[ καί σήμερα ποΰ γιορτά- έτόνωσαν τό πνεϋαα τού ζουιιε τίιν έπέτειο τής έθνεγεοσίας νισμοΰ. μ'<; τοΰ 1821, μ,οιραϊα έρχεται η Είνηι πολλοί οί έπίλεκτο, ον.Γψη μας σ' ί'να σΰνολσ είδικά εύ "Ελλην'ες. γίΗΪΜ ϋπάρΐεων πού πρόσφεραν Ά; αοϋ επιτραπή ν' πολλά στόν ιερόν άπελευθίρωτικόν ένδεικτικά τό δνοαα αιά; μεγάλτ.Γ σγώνα τή; Έ).λάδος. Έλληνίδας, τή; Ελένης Σενιέ, Καί έννοώ έν ποοκειμένω τοΰς μητέρα; τού ποιητοϋ Άντρρ—5>
Φιλέλλ.ηνΓς. νιέ, τ> όποία τό φιλοολγικό της σ«
"Ας μετ.φεοθοϋμε ©ερά στήν λόνι στό Παρίσι, εϊχε μ<ετα.6άλει τ* προεπαν'αστατική καί έπ«Λ·αστατική κέΎτοο καλλιεργεία; τοΰ πνεΰμ' τος έποχή, καταστήση, γιά νά έκτΐμή τής σιιιπάθειας, γιά την Έλλτ>νι-
σοναε άν'άλογα αύτό ποί' λέμε φΐ- κή (Τΐ'λή.
λτλληνισμό καί ·ύτοΰς ποΰ άπον.ν. ΆνΐΦεοα ένδεικτικά τό δνοηα
λοϋιιε φΐλέλληνες. τής Έλλτΐνίδας αύτη; γιά νά τιμή
Εΐχαν προηγ^θή ή Γαλλική Έ- αω στό ποόσιοπό της τόν ά^ιοβαύ
πανάσταση καί οί ΝΌπολεόν'ιθι πό μαστο οόλο ποΰ δι*δοαμΛτισ«.ν οί
λ/μοι Έλληνίδες στόν ίεοό άγών'α μ ς.
Ή Εύριόπη γΰςκο στά 25 χρόνια "Ετ«ΐ όπως λέγει παραστατιν.'υ
χ
είχρ άλαστατο>θή. Ό χάρτης τόδν τα καΐ ό ίστοοικός Διονύσιος Κόκ
της ίίχε άλλάςει πολλές κινος, χάοις στίς ανωτέρω προοντά
φβρές. Οί λαοί είχ χ περάσει αε θειες, τό ενδιαφέρον καί ή σκέψις
άλ έ
Λ , ,, , _ χ ψιιοις. ν-»ι /Λΐυι ΐΐχ ν πεοασει αε οειες το ενοιαφρρον και η σκεΐί'ΐ:
| και γενικα τέκνα της Μικρασιατικης και θρακικής ;; γάλες περιπίτρρς. πόλεμο, άκατά τού'μβγάλου -ιήματο; των Εύοο
;; Ελλάδος, είναι οί Κήρυκες — Συντάκται της. {!
Ι', Ό μεγάλος όμως Θεμελιωτής, ό Δημιουργός καϊ 3!
οΣτυλοβάτης τοϋ Βήματος αύτοϋ τής τιμής, άνήκει
V,
<> είς τόν ευγενικόν, τόν σεμνόν καί άλτρουϊστήν Έλ- ο λάν την ήσυχία τους.
άποκλϊισμοί, μυριάδες νέ παίων ποΰ έφθανε ώς τοΰς
κροί κ<ά άν'απηροι, καταστροφές ά /.ούς Κροτ^Όύς, έφθ- <τε μέχρι ά-; σύλληπτες. πηγές τϋς Κα<τταλίας:. Οί Εύρωπαϊκοί λαοί δίκαια ήθε Μόλ.·ς έξιεοράγη ή Έλληνική Έ πανάσταση εξεδηλώθη πλέον ό Φι τή διαθέση έκμετΓ λλεύθη><ε λελληνισμός μέ ένθοτ-σιασιιόν των χαί ή Ίερή Συμμαχία γιά νά δα- διανοουμένων καί τής Νεολ.αία:. κηρύξη την καταδίκη κάθε Έπονα Εγράφησαν πολλά γιά τα κίνη ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΝΩΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΟΥ 1821 Παπαδημητρίου Κωνσταντήο ΨΑΡΙΑΝΟΣ Τού αίδεσιμωτάτου πρωθιέρεως Ν. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Είς την γενικήν 'ΕλληΜκήν Ίστο ρ.'ΐΐν «Ι νησιώτ και σελίδες τνγχά υοιλτ Ί5ιαιτροας .τοοσοχής υπό των ιιις. ΐεχιοοιστήν υμος μελέτην κάμνουν συνήθως οί ίστο- ριογράφθι διά τά πολννμνητα Ψ'ί ρά. Πολλά είν '. τά ενδοξα τέκνα τής κοαμιςακονσμίνη; μ,κρά; νή σου. Κατά τό ετο; τή; έθν'εγερσί α; ΙβπεΐΌαν άμέσο>; (ημέραν τοΰ
ΙΙάίτχα 1821), ά οΐ'ΐιιβάλοβι τά να
τα δύναμιν, διά των πολυάριθμον
πλοίων, εί; την άνάστασιν τή;
Ελλάδος τιυν'. ΙΙολιχίριΘμα ε{ν«ι
τα τρόπ" ι α τά έγερθέντ<ι υπό των Ψαριανβν, άγο-νιζομένιον σ·νεχώς κατά των Τουρκικών καί Α'ιγυπτ,α -/ών στί>λο>ν. Ή κατά τόν Ιούλιον
τοϋ 18-24 έτονς υπεράσπισις τή;
νήσου, καί ή μέχρι θανατον αύτο
θυσία των ήρωικων τέκνον, ήγ?ι-
ραν εν σπάνιον φωτειν'όν μηνεϊον.
Όλόκληρος ή νήσο;
άπό πατριωτικόν ζήλον, γωνιξομέ
νη ΰπέο 6'ομών ίερών κοί προγονά
κων έστιών, άνεφλέγη υαϊΙ η; ή-
φαίστειον μεταβληθή, επί δέ τού ά
ννψωθ^ντι περιβλΛπτΓ-.' ίερού τύα
6ου ;> ^ιπιίεϊ άδιαχά,.ω; ή δόξα,
καί μελίΐά συνεχώ; τά λαμπρά
παλληκάρια.
Τού μοναδικοϋ ΰπερόχου τροπαί-
ου η Ιστοοία συχνάκις συμπληροϋ-
τ'ι διά τής δημοσιεύσεως άνεκδό
Περίοδο; Γ
272«
ίΠοοσωρινή Διοίκησις τής Έλ'.ά
δο;
Πρός
Τό Σον Εκτελεστικόν Σόίμα
Τό 'Τπουργεϊον τή; θρησκείας
Κοθ.-ΐο6άλλ*τα, ίΐπ' όψιν τοΰ Σε
6αστοΰ τούτον Σώματος, άντίγρα
Φόν άνπφοοάς ΚΩΝΣΤΑΧΤΗ
ΙΙΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΤ ΨΑΡΙΑ-
ΟΤ. παρά τοΰ οποίον πληροφοοη
τα· τό Σον τουτο Σιΰμα την αϊτη
σίν' τού.
Φι"1. άνθρωπον
έργον είναι, τό λ ά έκπ).ηρωβή ή
αίτησις τον, άν συμφέρη πολιτικώς
ή άλλαγή.
Μένει ή ενεργεια αύτών' εί
έπίκρΐίϊ ν καί σκέψιν τού Σ
τού Σ ώματος.
Έν Χατ«πλί<·) τή 16η Όκ 1815 Ό 'Τπουργός τή; θρη<τκεί (ΤΣ> + Δαμαλων Ιωνά;
"Ο Γρνικός ΓραμΐΜΐτΡΛ'ς
Άγαθόνιο; Μιλτιάδης>.
"Α; ίΐηαειωθή «τι ό υπογοάφων
έ.τίσκοπος Δαμαλών καί 'Τπουργός
τή; θρηο"κ€ία; Ίιονάς (Κωνσταντι
νίδη;), κ τήγετο (Βλέπε, Δαμα>.ών
Ίίονά διπλωματικαί σελίδε; τοϋ
1821, υπό Ν κολ. Π. Παπαδοπον-
λου» ετ. 1971 σελ. 8) έκ Σονδί-
νών —■ Κα).αΐίρύτων.
σταττκοϋ Κ νή,ματος.
τρα τής ρκδηλώσειος τοιν Φιλελλή
"3τσι ΐΓχε δημιοτογηθη ρνα κλά νιον. "Οσο κ«ΐ άν θελήση κανέν<ι- μΗ άποστοοφής σέ επίναστατικές νά έμ^αθύνη στά κίητρα δέν ιι.-ιγ. έτδηλο'ισει;. Γι' αΰτό μέ διπλθΜκι ρεΐ παρά Λ'ά καταλήξη στό σνμπέ τικότητα ή πρώτη προκ,ήρυξη τή; ρασμα ότι εΓτΐ άπό ρομαντιο"μο, Ήγεσίας τής 'Επαναστατιοιΐρν'ης είτε άπό ίδεολογία, είτε άπό άτομ. Έλλάδα;, δελάμ&ανΐε Οτι, ή «Έπα κές άπογοητεύσει; κινήθηκαν οί Φι νάστασ.ς δέν στρέφετ'·". κατά νο«! λέλλην*;, ενα είναι τό γεγονό; ότι προσέφερ ν ϋπηρ·εσίες άνεκτίμητε; στόν άγ(7ννα μα;. Άς κοατήσουμε ψηά τό ώραϊο ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΉΝ ΙΠβΥΔΩΝ Ϋ μου Κιιριάρχοΐ·, άλά κατά 6αρ6ά ρον κατακτητον έλθόντος εξοοθεν». Άντιλαμβάνετα, καθένας δτ( ύ •τήοχαν πολλάς δυσμενώς άντικει- ιιεν'ικές προνποθέσεις γιά την 'Ελ λττνική Έθνεγερσία. έπίσης /ίαθέ- νοοτοοπία τής άναζήττι σης τής ήσι·χίας έπικρατοΰσε στοΰς νιις δτι ή λαοΰς τής Εύρώπης. τιον έγγράφ(ον. Σχετικά είνα, ν.ηι' Προσέτ, ό ΓεΛ'. Γραμματεύς Ά τά έξη; δύο (2) άνέκδοτα εγγραφαί γαθόνικο; Μιλτιάδη;, ν.ατά τόν Αυ γραφέντα τό επόμενον έτος(182ό) Ι γουστον τοΰ 1824, έντολή τσϋ Ίδί τή; έ^Τ(«ώσεως τή; πολυπαθοϋ; νή' ου 'ΤπονργοΓ·, ήσχολήθη (Βλ.έπε, σου. Περιοδικόν «Ή Φιονή τοϋ Χρι "Εχουν σχέσιν μέ την «Πόλη·» στοΰ> έτ. 1969 φνλ. Σ)6οίου) *α1
τοϋ Κωνσταντίνου. Αμφότερα " ιιέ άλλον ψ.ιιριανόν, τόν αγνώστου
σχαλοΰνται μέ την αίχμ' λωσίαν έπων'ύμον Νικόλαον. Έγγράαχος
εξ (6) προσώπιον οΐ'γγβνών τού; σΓ·εστησεν εί; τοΰ; ίερεΐς καί
Κων'σταΛ-τή Παπαδημητρίον, Ψαρια' χρκττιανού; τού Χαν.τλίου, δπ(ι);
νού. 'Ηχμαλο)τίσθησαν φαίνεται
.τερΐφθράς δίσκου
χμη φ
τα τό όλ.οκιιντΜμα των Ψαρών ά- καΐ «οίκονομήβωσιν εν ΰποκάμιβυν
πήχθησαν είς Κτον).-τολιν, καί έκ-ϊ,'καί &ροκί εί; τόν εξω ςρρνων, ?ρ
ώ; (Τυνήθως, έπωλήθησα-ι. Ό δια | οιμίΐέν'ον είς τνή αύλ.ήν τοΰ ναού
ό Π
φαινόμενο, ά;
ρίχνο^ε σκιές
, ς
στά <Γ(·)Τ<Γΐνά δείγματα 4ΐ<ά; άνθρώ πίνη; αλληλεγγύης πό» συνιστοί'ν1 θιισίες καί μεγάλες πράίςεις, γιατί οί μεγάλες .πράςεις είναι μίγάλ.εί, δτιος τό ποΰμε. Τώρα άς ποϋμ« πώς Άξιότιμ* Κύριε Διευθυντά καί λ.ύτ.με φίλε Σάς παρακαλώ πολΰ όπως εΰα- ρεστούμενο; δημοσιεύσετε είς την εγκριτον έφημΐρίδα σας, σέ διαφο οετικές ήμερομηνίε;, τά τρι'α έσώ κΑειστιι σύντομα άνακοινωθέιτι σχετικά μέ την "Εκθέση τοϋ Κέν· τοο^ Μικρασιατκων Σπονδών (Ί δρΰτοΐα καί Διει θι'ντρια, άπό 43 χρόνια, ή Κα Μέλ-πω Μερλιέ — Λογοθέτη). 'ϊΐ "Εκθέση αυτή άφορά τόν Έλ ληνισμό όλη; τή; Μικρά; ,Ασία:. Χρησ.,αοπαίησα, γιά νά την όργα νώσω, τά πλούσια Άρχΐϊα τοΰ Κέντρου Μικρασιατικήν Σπουδώ··. Τά ανακοινωθέντα ποΰ σάς πί- ρακ·αλώ νά δημοσιεύσετε, θά πληρο φορήσονν' τοΰς άναγνωστες σα;: Γιά την προσέχη παρουσιάση τής Έκθέσεοϊς στό Πνευμ.τικό Κέν- τρο τού Δήμου Άθηναίων. Γιά τό 1922 καί τοϋ 1924 θά δοΰν, κατά- πληκτα, τή θαυμ «σία πνίυματικότ ) τα τοΰ Έλληνισμοϋ τής Μικράς Άσίας. Μέ πολύ θερμές ιεΰχαριστίε; γιά την φιλοξενία σας, δ>ατελώ, Άξιό
ΔειυΘυντά, μετά πλει-
Ο. ΜΕΡΛΙΕ |
, Μά γ,· «ύτό άχο,,βώ; παίρνε. !-1 ό ^ελί.ηνισμός. Μέ πο,κίλες μορ
διαίτΐρη άξία ή έκδήλο>ση τού Φι Ι <*"ε* λελληνισμοΰ, γιατί οί δΐ'.νοούμενοι τιμε .Κΰριε στής τιμή;, κυρίως τή; Εύρώπης, λάτρε; τοΓ Άρχαίου Έλλ.ην'ικοϋ πνεΰματο;, ό ραματίζονταν νέο φω; γιά την ήν θρίοπότητα καί τόν πολιτισμό, .τού θά προερχόταν άπό την άναγεννη ση καί πολιτικήν1 άνεξαρτησίΐ" τή; Έλλτ;ν:κής Φτ·λής. Μά παράλληλα Βασικά μποροΰμβ νά ποϋμε τί: έξη; κ«τηγοοίε;: σωβείς έκ τής σφαγή; πρόσφυξ Πά .•ταδημητρίον, έκ σνγγρντκής άγά- πη: κιν'οΰμενο; καί έκ πατρκοϋ φίλ.τρον κεντροΐΗΐενο;, διά των τοΰ άγιον Γεο>ργίο' (Χαυπλίου),
καί σκβπάσωσι την γΰμνωσίν τον,
κάμίοσι δέ ό,τι άλλ.ο δι·νηθώΛι. δι'
ι-ύτόν». Δέον νά προστεθή ότι δ
φρ ρ;
πομένων ίγγράφων έ.τίδίικξε νάιΛ'εώτ€©ος όντος ΚΐΛαίγειρος των
γοη άνϊαλλ.τιγή τμγλ· ,τροσφΐλιόν' Ψαοών, άπβδλί.ποΛ' ιιόνβν χά» μό
τον δι' 'ΐίχμα'λωτισθέντων Όθωμα.'νον είς τάν έορταοίΐσν των Έλ*υ
νων. ] θκπονν τής Ελλάδος τοτ·, κατά τόν
Ό νεο'ιτερο; οντο; Ιωνά; των, δπεοάνθρωπον άγώνχι το»·, εχασε
τή; Ίωνία; καί των ά«τά δίξί τον χερι, ?ν'α δάκηΛον
ά-τό τό άλλο, καΐ τό εν όμμάτιόν
τον». Ταυτα επηκολούθησαν ά-τό
ματοχρόων κιναάτων ίών Ψαρών',
ώ; ποόθ"φυξ «ήμιθανήρ>, «θερμο-
τοΰς δ'ανοονιιενον;, ποΰ
μέ τα γραψίματά τονς προπαγάν
διϊαν τό δίκαιο τοϋ πολεμικον ΰλι
κου.
"Εχονμε τούς πολιτ κοΰς, ποϋ
(ΣΥΝΕΧΕΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ 6ην ΣΕΛ.)
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΙ¬
ΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΙ ΣΤΟ ΠΧΕΤΜλ-
ΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΤ ΔΗ-
ΜΟΤ Α<=»ΗΝΑΙ»Ν ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ | Ή Διεύθυνσις τής Εφημερίδος μας, ευρίσκεται είς | Τό Κέντρον Μικρασιατικήν Σπονδών —Ίδρύτρια καί Διευθ:'·ν τρια Κα Μέλ-πιο νέ ι, εί; τά πλαίσΐα των Έκδηλώ % σεων Μνημοσύνης, επί τή σνμπλη χ ώ νί ά ή ^ ρώσει πεντηκονταετία; άπο τη= "Εκ πόλεων. Άφανεϊς καλλιεοι δυνατάς άνθρωπος καί κάτω άπό τό άσκητικό πράσωπο ρνη άνήσνχο καί Ι1", ■-ΐοορτοίμΐ'ΐσαν τό έδαφος. ι σπο,ριάδες εσπειραν μέ τη; ξ(οή; τίον τό σπόρο. Ι»'-ις τόν έθνος σκλαβώθηκί άπύ |* "«τακτητή άρχισαν νά βράξουν τά δνειρα τού ξεσκλαόω δυνατό; μοϋστος. Πόσοι δέν δούλεψαν στό εργο ν(Ί ξεπεταχτεϊ τό δλαστά - ς· Δέν ...... „. Τψηλάντηδες κιαί οί Κολο "', οί Διάκοι καί οί Κα ^ς, πού έλΐυθέρο)σαν την Είναι καί κάποιοι ά,λλοι, πολύ πρίν άθόρυβα Δεν Ρτί1 ' πού είχε ^ό αΐαοΰς είναι καί ό Μεταξά;. ό κρομόνα- 6έ€αια ντο^φέ- ζ μέ ιιΓ' ί' μορφωσΰνη; ,. σιΙ·οτ δισμοΰ, πού κινδύνε.·ε ΐοΤ-'Γία«77εβ|Μ1 κια1 ψνχιί>' έ'
Έ^'" Βεληση τού σκλαδωμε
Ό
|«νΕ
Ηλ
φυσοΰσε ποίμο;. Ή
σκοϋνα τρ·α6οΰσε τό
'_;|,: ·ι«,>ήφανη πάν'ω στά ά-
τραγοΐ'δοϋσαν
ής μέ τα
Ίο
ίνια <η>ντρο<ριά. υνΐ()ς τού 1627. "Αν'οιξη β·αριοφορτ(ι)μένα την Άγγλί,ΐ' τό άνταρτικό πνΐεΰμα. Ό Ιερομόν ·χος Νικόδ-Η»ς Με¬ ταξάς σήκιοσε τό κειράλι, έ'σκνΐί'ΐ' ποό; τό φίλο τού καί ψ θύρισε μ;: τή θρεμή φ(ονή τού. Λές καί σ^νεχι^ε τή σκέψι, ποΰ τόν άπασχολοΰσε τσην ώρα πού (ίά διζΐ πάνιο κάτο) σιοοπηλός. «Ή θεία αυτή άνακάλ.υψη, ποΰ άνοι^ε τό πνεδμΠ τής Εύρώπης κσΐ πλάτυν'ε Τίς ψυχές εμεινε γιά ιΐάς τοΰς σκλαβθΗΐένονς "Ελληνες ξ?- νη, γιά μά; τοΰ; "Ελληνε; ποΰδοι σ: ιν τό φοό; τή; γνιόσης στόν μ- σμο. Ξέρ.ει; τί θά π>;ϊ, Δημήτρη φί
λε μου, νά μην είσαι άαγκασιαεν3ς
νά μην άντ:γράφει; .τιά έ'νη 6 <5λί>>
παρά νά μποοεΐ; νά τό 6γάϊ,ε;; ιιέ
τόν τύπο σέ έκατό καί διακύσΐα άν
τίτυπα. Χά μποςτϊ ή σκίψη σον νά
σκορπιέται ώς τα πέρ'Τα τοϋ κό
σμόν καί νά φτάνει στΐ)ν καρδιά
καί τό νοϋ των σ.νανβρώπων σον,*
"Εσκτ'ψε πιό κοντά κατ μέ πιό
χαμηλή φωνή έξακολοίθηβε.
«Καί μεΐς τώρα θά ("ταρέσουμε
νά μ'λήσονμε στοΰς άδελφθίΊς μας
γιά τή λειτεριά μ':·ς, νά έτοιμάσου
ιιε φίβτεινά πνεύματα καί άλ.λα νά
άπό τό σζοτάδι τής άμά
τά έγγόνια των Προσφύγων τοΓ·
περιεχόμ*νο τή; Εκθέση| θέσιν σχετικήν μέ τόν Μικρασιαη
(»;. Γιά τί; ερευνε; τού Κέντρου κόν Ελληνισμόν. Ή "Εκθεσις θά
Μικρασιατικήν Σπουδών άπό τό
1930 μέχρ, σήμεοα —43 χρόνια
Τά έγκαίν'ια θά γίνοτ·ν στίς 3
Απρίλιον. Μίι Κονφεοέν; ντί
Πρέ; θά λάβη χώραν στί; 30
Μάρτιον (ή στί; 29) στί; αϊθουσ«ς
τοΓ· Κέντρον τοΰ Δήμου.
Γι' αυτόν τόν λόγο σά; π/ρακα
λώ πολύ, αν είναι δυνατόν, νά δή
μοσεύσετε:
Τό πρώτον ανακοινωθέν στίς 14
Μαρτίου, τό δεύτερον στί; 19, τή
τρίτον στί; 30 ή 31 Μαρτίου.
Ή "Εκθέση — ποΰ γίν'εται στά
πλαίσια των πανελλήνιον Έκδηλώ
όριον Μνημοσΰνη; επί τή συμπλη,
οώσει πεντηκονταετία; άπό την
Συμφοοά, είν'Η προωρκτμένη προ
τίστως γιά τοΰς Μικρασιάτες. Εύ
χής έ'ργο θά ήτο ν ά μάθουν έγκαί
ρω; την ύπαρξιν τη;. Θά ξανα-
6ροϋν στήν "Εκθέση πο·λλέ; χαμέ
νέ; πατρίδε;, πολλά σνγκνητι/ά
θοησκευτικά Μνημρϊα, κα!, έκτό:
άπό προσωπικότητε;, καί αλλα πρό
Λοπα,— κ'.θηγητά;, μαθητά; άπό
τή Σιιΰρν'η κσί τό Άϊβσλί ώ; την
Καισάρεια, την "Αγκύρα, την Τρ.->
πεΊΛθΓιντα, τόν Καΰκασο καΐ τό
Κουρδιστάν.
Οί έπιζώντες Μινρ'σιάτΕς θό
νοσταλγήσονν τά προγονικά χίάμα
τα, όπον εχουν άφή<τε> τά όστπ
των' προγόνων των. Τά παιδία και
οου καί φΐλοιξέν'ου ιΠΛτυμπτικοΰ
Κέντρου τού Δήμου, όδός Άκαδπ
μία; αριθ. 50.
Όργανοιτή; τή; Εκθέσεως ό κ
Όκτά6 Μερλιέ.
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΤ ΜΙΚΡΑΣιΑ
ΤΙΚΟΤ ΕΛΛΗΧΙΣΜΟΤ !
ι
Ή Εκθεσις, ποΰ όργανώνει τό
Κέντρον ιΜκρασιατικών Σπουδών
(ΚΜΣ) περιλαμβάνει: Ι
05 πίνακε; (παν'ιό), μέ 1.000 φωτο
(ι γρφί*;' Ι
66 αεγεθι'νσει; φωταγραφιών (0
70X1 μ. καί 1X1,50):
τοπία, πολιτειαι, χο)ριά, πρόσοπα,
καθηγηταί καί μαθηταί, ίστορικ· ί
σκηναί, από όλα; τά; Έπαρτίίας ■
τή; Μικράς Άσίας"
37 Χάρτες καί Σκαρΐφή,μιτα άπό
την ΧαρτογραφικήΛ' 'Τπηρεσίαν
τού Κ.Μ.Σ.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦♦Φ»»»»
| την ευχάριστον θέσιν νά ανακοινώση είς τό άναγνω |
|στικόν κοινόν αυτής ότι, λίαν προσεχώς θά δημοσιευ- |
είς τάς στήλας της. νέα'Ιστόρησις Προσφυγικής
,ίκαΐ Έθνικής Μνημοσύνης γενικώτερον, υπό τοϋ Μι-
όργανώ |;κρασιάτου Ίατροϋ καϊ Συνεργάτου μας,
κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
| Τίτλος τοϋ ι;ργου τούτου θά είναι:
Μικρασιατική; Κατκστροφής, "Εκ 'ί Έπίστήμονες καί λοιποί διακριθέντες έκ τοϋ Άλυτρώ Ι
θεσ,ν σνετικην αέ τόν Μ,νηαα,πτ. .|του Ελληνισμοϋ, πρό καί μετά την Μικρασιατικήν Κα
•[ταστροφήν.
!> Έπιστημονική καΐ 'Επαγγελματική Σταδιοδρομία |
<; αυτών. ♦♦♦«♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ο δακρυ·ρροων», σώματι ευρισκόμενος τας υπ αντου, και των συν αυτΛ έν Ναυπλίω, πνενμτίτι όμω; ·τχθη Ι άκαταιιαχήτων θαλασσομάχων,, μερόν' περιπολων «άνά την Πύλην καί πρό όφθαλμών έχων άδκιλεί- πτο)ς τά πολν>αγαπη^ιένα «τρία γνή
σία τέκνα τοτ·», γράφ€| καί
ίδιο-
χείρω; ύπογρα<ρει, τό επόμενον μι κρόν, τού. άξιόλογον^ >♦♦♦♦»♦♦♦
Ποόσχωμεν τή άνΐ'γνώσΐΐ,
φίλοι ιϊναγνώσται:
«Πρός τά εξοχον 'Τπβυργίϊο^·
θρησκ.είας
τή
«ΕΠΙ ΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΗΜΩΝ ΕΟΡΤΗ»
Ο ΑΡΚΑΔΙΚΟΣ ΤΑΎΤΕΤΘΣ
ΚΑΙ Η ΧΙΑϊβΚΡΪΒΜ
ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Έντός ολίγων ημερών θά ήχή-| γελ·νεέ;, την φοβερή αυτή τραγ.ο
δία τή; φ-λή;
λονς τοΰ; έλλην
»αί τά παιδία των Άρκάδων, πό!)
είαι ξενητ€μένα χρόνια στήν Άαε
ρική, στόν Καναδά καί στήν Αύ
Κειμήλια (τυνκιεντρωθέντα ά-τό .
τό ΚΜΣ: Φιρμάνια, Κώδικε;, "Εγ
γραφα, "αί 67 Χίΐρόγραφθι Μοί
τ'ΐ^. Μικρασιατών'. ;
"Ενα Τμήμα μουσικο - 6ιβλιογρΚ Ι
φικόν παρουσιάίει δίσκοι>;, ταινίας ι
μουσικά όργανα καί άνέκδοτε; μ* ι
λέτε; περί τής Λαϊκή; ΜουοΊκ-ή;
των Έλλήνιον τής Μικράς
θεα;. Μόνο ετσι θά ξαναγυρίσοι·
με στά παλιά μας, Δημήτρη άνα
κατάστρο)
ιϊαν σκεφτικοί.
""
Ματ:α φαίνοντο ν νά
ΤΛ) λιχνό πρόσίοπο τοΰ ρ σο;;ό
οου είχε άνά'Ι'ει καί τά μάτια τού
λααποκο.τοϋσαν' πάν να είχε μαζευ
τεϊ ολο τό χρυαό φως τοϋ ν.αλοκπ
οιάτικου Λειλινοΰ τγ.Γ' Βοσπόροι·
μρσα τονς. Πήρε τό <τκοϋφο τον στά χέοια καί τα μ. λλιά το^· άνέμ: <ταν στά 6οαδιινό άγέρι σάν μικρ'ι πονλιθύ ποί' ήθελε νά πετά "Ο Ληιιήτρη; Συκιο'πη; τόν κοί Τ°ν δέν τ«ζρ μέ εκπληξη. "Ητανε καί οί 1 ααζί ποιιδιά μά δέν' ιιπο οοΰσαν καί πολΰ νά νιώσει ό ενο- τόν άλλον. Άποοοϋσε μόνο ό έ'μπο οος πάς ό φίλος τού παιδί ε"·ποοτ>;
οικογενείας δέν άκολούθησε κ> αϋ-
τός τή δουλιά των πατρράδον τού
Λ'ά γίνρ ικι αΰτδς έμπο.ρος. Μά ο
λα 'Ότά δέν ΐίϋανε σηιιασία. Γιά
τό Συκιώτη ό Νικηφόρο; ήτανε
πάντα ό ξεχωριστό; το^· φίλος α^-
μι·αλό σπάνιο καί <ρλογερή φΐλοπα τοία. Σ.γΛ έξακολ.οΰθησε τή κοΐ'βρν- τα τού ό Μεταιξάς. «"Οταν έκεϊνος ό δαιμόνιο; Γου τεμβέργιος άν "κάλτ<ψε τή τνπογοα .·-- —Αλ< ι Γχυ' πΐίΐινια τι Έλλάδα · *^-ΑΟ δέν «ζρ μέ εκηξη α σπάσε, καν«ς τύ 1 σνμπατριώτες άπό την Κίφαλονισ. Ι φί« στόν Ιόον1 αίώνα η δέν ιιπόρεσΐ νά ωφεληθή τίποϊ"] άπό αύτό τό -'.αλό. "Ητανε ΐ^οια- ■ γμένη σέ φράγκον; δεσπότες καΐ τό Β^ζαντ νό Κοάτος 'ίεψυχοϋσε». | Πλησίασε πιότερο κα ό Τοϋρκος κβί σονν, καί πάλιν1, χαομόσυνες, όλε;| οί καμπάνε; τή; χώρα; μας, γιά νά γιορτάση οΐμπα; ό Έλληνικό; Λαό; την μ,εγάλην τού Έθνική Έ ορτή, τή; Έθνική; τού Π«λ.λιγγε ντσίας, πού άπετίναξεν τόν τοι·ρ κικόν ζυγόν καί απέκτησε την Έ- θνική·ν"του ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Άλλά εχρειάσθησαν άγώντς σκληροί, καί ή μία πόλς μετά την άλλην, διεκδικούσαν τό προοάδι- σμα στό ξ*σήκο>μα τοΰ 1821, χ<« οϊς ά θι-ιιηθοϋν ότι ό Έθνικός μας Ποιητή; Σολωιιό; εΐπε: «Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΓΑΛ ΜΕΝΗ ΑΠ' ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΑ ΙΕΡΑ». Πράγματι ή Καλ μάτα καί τά Καλάβρυτα διεκδικούν άπό χρόνια τό προδάδ σμα τουτο. Καί πραγματικά, όμως κοντά στην Άρχαία "Αμφεια, στά σνν.ι Ο' τής Άρκαδίπς πρός την Με.σ σηνία, ΰστερα άπό ποληρκία π'ΐ- άλλά, παρά την σννθή ποΰ εκαναν, έσΐφάγηοαν· κ(ΐί "Εχίι>ντας κατά δυστυχίαν εί;
ΚΩΧ)ΠΟΛΙΝ εξ (6)
β(,>μένας (έξ ών τρΐΐς γνήσιά μου
τέκνα) ήλθον άπό ΜΤΚΟΝΟΝ έν
ταΰθα, έλπίδι τοϋ νά ήβίλα δνη
θή νά είσ··ικο·σθο) ίκετικώς είς
σνγκατάνευσιν δώσεως των έντιΐϋ-
θα δύο αΙχμΛ/.ώτοιν ΌθωμΛνών,
ίίί τρόπον άλλαγή;.
Μαθών δέ τό νά ευρίσκεται ·ί
κύοιος αύτΛν ,ρί; Σπέτξα;, καΐ
1; εί; τά έ/εϊ έπεστιρε'ψα αή
περί τούτου παρά τοϋ Καπετάν Α
ΧΑΓΧΩΣΤΗ ΑΝΑΡΓΤΡ Ο Τ
γοάμμα πρό; τόν παραστάτην Σπε
ταον, Ουτο; δμιος μ' ήρνΊίθη την
ζήτησιν, μέ λόγον, δτι ή άλλαγή
αυτών των δύο αΐχμαλώτιον, κατά
«τρβαστήν τής Διοικήσεονς διατ <- γήν, μελλίι νά γίνη μέ Σπετζιοαι χααλώτους, (έν ώ ΐίμαι πληροφ', οημέν'ος, ότι ή αύτη των Σπρτζιο Των1 αίχμαλώτων άλλαγή, μέλλει νά γίνη μέτοΰς παπάδες). Διό προστρέχο) είς τό σεδασμιοέ ξοχον τούτο "Τπουργεϊον, τό άπό μέρονς τοϋ Χριστού έπιτ^οπϊϋον, θερμοδ.ο<ρυρρο<ός παρακαλώ, ό ναα"θΐίσ'''ις φωτιέ; των μπου/ρλό- •των». τεραστία·; λαμπάδα; καΐ ά- συνήθεις έκλάμψει;, των πυρπολου ΐιένο)ν, υπό των θαλασσολύκων των Ψαοών, έχθρικων πολεμίκών καΐ νανπιρχίδίον. Ώς τόν' Ψανιϊομέ
νη Έλλά; Οί τοιούτοι άπϊγδι>θ?ν
τες πάν πρόσκαιοον', άδοξον, γήϊ
νόν φοόνημα, γ.1 Κ διά τοϋ έπ>γε-
γραμμένου «,Ελετθερία ή θάνατος>
θώοακος τεθοκνακισθέντες, παρεμ-
δολάς, .ταρατάΙ^ις ά)Λοθρήσκων
, ή
ή άλλοφύλλονν, συνρτριι|ιαν, έξηφά
νισαν, κ«ϊ κατέθεσαν τού; Κυκλ")
αείους πρώτον; λίθους των 'Ελίυ
θεοίοιν της Ελλάδος των.
Ό έκπατρισθείς ό άνά την τότε
Όθωμανικήν δυναστείαν περιπλα-
νώμίνος πρΟΛφΐ'ξ Παπβ,δημητρίου
—ασφαλώς έξ ί*ρατική; ρίξη; κα
όν;— πρό; ανεύρεσιν καί
επαναφοράν, επ στροφήν των άγ·ι-
πητων συγγενών τού καί προ<τφι- λών τέκνον τον. έπέτΐ'χε τοΰ σκο ποϋ αυτού; ,Απηλενθέρωσε τούς ταλαιπώροΐ'ς οικείον;; Έπανέφ€^€ τού; καρτερικ.οΰ; γΟΛΌυς είς την πατρικήν τον οΐ·κί αν; ΕΓδε τά πολυφίλητα παιδία τού νά κάθηνται πλησίον τοτ·, κ«ιί κύκλο) τής οίκιακή; τραπέξης; "Η κουσέ καί εμ<ιθε τά δεινοπχιθήμα τά τ<ον; Έν'ηγκχιλίσθη, ήσ.ιάο-θη κα κατεφίληοεν ένδακρι,;, τά πολν αγαπημένα δλαστάοΐΐΐ τσι»; Μήπως τά πρώην θιλασσοπούλ,α των Ψα ρών ένετάχθηοαν εί; τό τάγμα των μι'ς, γενΐκά σέ <>-]Λω; σ.άλάχνα συμπαθϊία; λαμ6Λ- ! Για-ννιτσάοων, & έγιναν κρι-φθχρι
ας, άλλά ιδία δέ, | νόν, ό; άλλο; πατήρ είς τάς δι·-1 στιανοί, ώς οννήθος, ίνα μετεπ>:ι
«ττήνου; αύτάς ν^τχά; δειχθή πρός
σνν'έργησιν τής άπά τού; Τούρ-
κοι,-ς τα; χείρα; έλεΐ'&ερώσεως.
στραλι'ι, ποΰ ήλθανε έδώ, νά τιμή | 'Ω; άν όποΰ, εΛ· ώ ώ; αύτά; ψν-
σουν τόν Ήριοικόν καί Γενναϊον χά; κ,ινδυ..., πλησιάξω κάγο'),
'Λδά ϋ Γέ ύ Μ
ήμ>
Λ',δριάντα τοϋ Γέρου τοΰ Μωρηα ρα τή ήμ,ρα κατατηκόμενος νά χά
Κολοκοτςώνη, ποΰ εΪΛ«ι στημεν.»; «ώ έλεεινω; ξών ώ; ήμιθανής ϊκ
εί; την1 πλατείαν τή ςΤροπολιτσάς.! τοτε όποϋ ν.άι τούτου είς Κοινστ,
νστ αν
Λιότι τα παιδία αύτά τή; Άρ | τινούπολΐν' πορετ-θϊίς, -καί μετ' ούκ
ί άπό μικ«ά όλίγην πολνχαιρίβν, π·»ντοίθ(; τοό
ή Έλ
καδίας ξελητεύθηοαν
.τιιδία
οα μα
σοιη τα άγιη χιόματα τής γενέτ^ι
μ γη
καί ηλθαν έδω στήν Έλλη ποις, μ' όλον τοΰ; κίνδυνον;
;, γιά νά πάνί ά ίΐροσκτΛτ, οχίσας, ουδέ
α ά ό
ουδέν έκατόρθωσα,
Λρχθητι λθιιπόν. φΐλανθρτοπότα
τού εδωσε τή χαριοτική δολή. Κ ιί φΓσαν έκεί τά άγκ.σαέ'να τους κόκ
απο τοτε μα; πλάκοισε όχι μονάχ.ι καλα 6.000 ελληνε; στά 14-60 ε5
η πιο 6αρ.« σκλαδιά, μά καί ή πιό όλόκληρα χρόνια αετά την άλόκτη
σκοταδερη νΐατιά τη; άμορφοκπ'- τή; ώοαία; μα: Χαΐ Άλησιιόνηττΐ--
Κ(ι>νσταντηουπλεω;, τή; Βασιλι'
δ·ος των Πόλεων.
'Τ-ιάρχει αί 'τοποθεσία τή; «ΕΛ
νη;, πού νά άγνοοΰν οί "Ελ^.ηνν;
Χριστανοί κ>αί τή θρησκεία τονς
καί νά πέφτουν ατσν Ίσλάμ, νά χά
νούν τή θρησκεία τονς».
Άρπ ·ξε ξαφνικά τό μπράισο
τοΰ φίλον τού καί τόσφΐΕε δπατ<χ. ΣΤΝΕΧΙίΚΤΑΙ οα; πίΐτοίδο; των, τήν' ήρί,νκήν ^ *Ίιν 'Τπονογεΐον, τάς έκ βάθον; Άρκαδίαν μα; μέ τά γενναϊ·ι τ»·ς ψ>>χής δακ·ρυ)?ρόου .τροσφερομεΛας
παιδία, καί νά άποτίσουν εύλαβι | τοΰ δασανΐΐνθμένου άιιογρνοΰς δ?Γ
κόν φόρον τ,μής οτόν Μεγάλον οϊι;, καί λντρί»σ«ν ψυχικά τρ και
Άπελε»·θερ(οτήν τή; Ελλάδος καί σϊβματικά αύτάς τάς ν|·»7.άς, Ικ,η
<τι·απατριώτην των «θεόδωρον Κΐ ποιοΰν χάαέ τάν άθλ.ιον. τάν ώς ά λοκοτρώνην» τόν Γέρο τού ΜωρηΛ τ(1(ΓΟν νεκρόν1 κατατήσαν-τα. καί γιά νά γν ωρίσοΐΛ· άπό κοντά Τοϋ έξόχου 'Τπονργείιη· ϊτ' ά Κ τα βοηθήσωσι διακτοροτρόπως την προσφιλή Πατριοα, την Έ?Λάο<ι των; Συνεώρτασεν ό Κοινσταντή; ΙΙαπαδημήτρη μετί.τειτα τά 'Ελευ θέρ;α τής Ελλάδος, μετά των πό λυφιλήτο>ν οπλάχνων τοτ·; Μήπω;
ϊί
<τι»ϊευχθ«ί; ;, την χαράν -5ι τά «ΚΟΚΚΑΛΑ» δικόν Τ 6η ελευθερία την φθβερή αυτή τραγοίδία φυλής μας. , . ;0Χον κια τον Αρχι στατος πατριώτη; καί δούλοις. ι και την χιλιάκοι Έν Ναυπλίω τή ΙΣ' ΣεχτεμΛοίον και γ,ά νά θνμιΐη 1825 Ό άείμνηστος Χ. ΒΕΗΣ, μιά μελέτη τού στήν «Χέα ΈστΙ ,γ» (τόμος 1949, σελ. 334—341) γράφει μέ έπιγςκιμματικότητο. ^τί τής Κιονσταντης | Ψαοιανός*. "Οτι Τσον άπαοάλ^.ακτον τώ ποο>το
Ναυπλάω
1815
τή 16η ΣεπτίαΛι»ίου
η χρ
ά την ελευθερίαν τού, κοί την λύ
.την διά τόν χαμόν τών' ύπίραγαΓτη
των 6/,<ιστών τοι·, έζησε τά νπόλοι πια χρόνια, νι·χθημ*ρόν μαραινΟΛΐ νο;, κατ«τηκόμενος; Τί; δών ται νά δ(ί>ση θίτικά;, αύβεντικΛς άπαν
τήσεις είς τα εί'λογα ταύτα ία αυτών, ή ίσέτι τεθλιμίνη;
Σήμερον 6εόαίο>; δχι, ώς
αλγοΰοα, πενβοΰβα,
τα τίκνα της.
Άνομ<ρ<6όλα>; Ις την τΐ'δριον.
Ελπίζομεν, πκηει'ομεΛΓ, είς τήγ
νπόοτιιοιν, την πραγματοποίησιν
των έ^·Iι^*ΟιμίVνιον
Μέχρι των έΛϊρχομρνοη· χ*όν<»ν καί καιψών, ή δόξ« κ<ιί αί ΛΗΧΙΤΣΛΣ» τής καταπράσινης ! τό ποίημα τοϋ Μ οτελάου Ό ΓΓν Γραμματεύς τού 'Τποιχτνεί -ταραφυάδος τοϋ Ταϋγέταν, ποΰ ό νομάζ'εται καί σήμεοον άκάιιη «Κό/. χαλα, γ,ά νά βινζη στί; νεώτ,ο':ί α'σθε των Έλλήν,,,ν -αλβιά άνδψ^ι ου τής ΒρησΜτίας (ΤΣ) Άγαθότνικο; ίΤΤνκΥΡΤΑ · ■ » , δεύτερον σχρτικόν (ΣΤΝΕΧΕΙΑ εις την 6ην σελ.) έχ^ ώς ακολούθως. θά μίλετονν καί Θά ψάλ>.οον τ*ν
Λθλνκηίκ— ιον χιλ ηολυκλαήβΓτβττ. αλ
λά χ<ά .·ν>>.υϊ·μνήτυ,ν Ψ
Παν.
Σά66οτον 23 Μορτ,ου 1974 Ετοο 48ον - Αρ. Φύλ 2248 _ ΤΙΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1Μ. ΙΔΙ0ΚΤΗΓΗ2 - 3ΧΔΟΤΗΣ -
ΓΥΝΤΑΪΒΣ Σ.ΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣϋίΔΜΛΙΕ-ΑΘΉΝΑΙ - ΊΗΑ. 322*^8 -
Η ΕΘΝΙΚΗ ΡΠΕΤΕΙΟΣ
ΤΗ ΕΞΟΡΗΗΣΕΩΣ ΤΘΥΙ82Ι
ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΛΤΟΥ
ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟ-ΌΤΕΧΝΟΝ
■ Εχει ή Ελλάς έπετείους πολ-
α0 Επετείους μεγάλας. Καμμιά
δέν συμπυκνώνει τό νόημα
και τό συναρπαστικόν μεγαλείον
τής 25ης Μαρτίου. Καμμιά δέν
συνοψίΖει την λαχτάρα καί τόν δυ-
ναμισμόν μιάς Φυλής, ή όποία άνε-
5υθη μέσα άπό τεσσάρων αίώνων
δουλείαν, μέ την ορμήν καί την ά-
ποφασιστικότητα έφήβου, έτοίμου
ανά πάσαν στιγμήν, νο δράμη, διά
την καταΕίωσιν τοϋ ήθικοϋ μεγέ-
θους καί την δικαίωσιν τού ίδανι-
κού Διότι δΓ αύτό καί μόνον μά¬
χεται άπό τής άπωτάτης άρχαιότη
τόο τού. Ουδέποτε έπιβουλεύθη όλ
Αότρια. Ουδέποτε ηβέλησεν δ,τιδή-
ποτε, πού δέν ήτον ιδικόν τού. Ου¬
δέποτε άντήλλαξε την πίστιν μέ ί-
διοτελειάν. Τό συμφέρον δέν τό
έγνώρισεν. Την αλήθειαν, πάντοτε,
έφιλοδόΕησε. Καί την άπέτασεν
εις τό όέτωμα έθνικής άφιερώσε-
ωα ώς ιεράν όδηγίαν, διά την
συνέχειαν καί την δημιουργίαν. Καί
αυτήν την έκράτησεν, μέ ιερόν
δέος. καθ" όλην την διάρκειαν τής
δουλείας.
Ενώπιον αυτού τοϋ λαοΰ είχεν
Ι ανοιχθή μεγάλη περίοδος δοκιμασί
κ. Ή όδύνη εδέσποζε. Ή δυστυ-
Πυρακτωκένα τα μάτια. Πάμφωτα
τα πρόσωπα. Φτεροκόπημα είς τίς
καρδιές. Τό δραμα τής ελευθερίας
διάχυτον μαΖϊ μέ την άκτινοβολίαν
πού άναπηδοϋσεν άπό την κανδή-
*♦·♦·...................................♦»♦♦♦*
ί Ο «ΙΝΙΜΠΙΙΪΙΒΙΒΙ» ί
ο Έν Ν. Σμύρνη τή 9η Μαρτίου 1974
^Πρός την Αξιότιμον Δ) σιν τής Έστίας
ί'Αγαπητέ Κε Πρόεδρε, - - > . Λ . ,.,,,.* ■ ■
Τ,,_ . .../,« ... , Χ '·') "ε ποοσφοοα θυσια; για την ε Στη δημιουργια τετοια; σΐ'μπο
Εχομεν την τιμήν να υποβαλωμεν υπο την κριυιν | τ,Τιιχία ένός ^γαλον ^./οκο- ^αι θρια; ΛΛ,#λεβαν χαι τά έ!ΓίλβχΤα
3Ιθι πρότασιν μας:
ηλ^,η,-,Λ,ο κ-^ο«...ν,7. .α *„»___.-. ΫΡωση δθετιαν από τής εκδόσεως και άνελλιποϋς -
^διεκήρυξε την προσφυγικήν "Ιδέαν καί την πολύτιμον \
;;συμ6ολήν τοϋ τέως άλυτρώτου Έλληνισμοϋ είς την ;;
^αναγέννησιν καί πολιτιοτικήν ανύψωσιν τής Μητρός 3
^Πατρίδος.
' Ι ΎπήρΕε καϊ είναι τό βημα τής Διανοήσεως μας.
των στηλών της, άπ' άρχής μέχρι σήμερον, διε-
έΕουσίαΖε την Ζωήν. Ό πόνος ρος ή πάλη. Ή Εύρώπη ίστατο έχ | $ — 'νανιοΠν
χία
έ6ύθιΖε την ψυχήν. Κατά βάθοο έ-
γνώριΖεν, δτι εϊχε νά άγωνισθή ε¬
ναντίον σχεδίου όναρροφήοεως.
Οιοσδήποτε άλλοο λαός θά είχεν
ούτοεγκαταλειφθή είς τό σκληρόν
ιεπρωμένον. Θά εΤχε παραδοθή είς
ήν σπαρακτικήν μοίραν τού. Οί
Ελληνες ούδ' επί στιγμήν, έπίστευ
ΐαν, ότι ήσαν ήττημένοι, ούδ' επί
ΐτιγμήν απεδέχθησαν τετελεσμέ-
Συνείδησίς των, ήτο, ότι εϊ-
δίκαιον. Καϊ άκόμη, ότι ήδϋ-
αντο νά τό έπιτέλουν. Πότε θά ήρ
ετο ή στι«μή; Δέν προεΕώφλουν.
ΙροεΕώφλουν όμως την έκτασιν.
ίποτε δέν θά κατώρθωνεν άνακο-
ιήν τής πορείας, δταν ή Έλευθε-
ιία θά έΕεκινοϋοε. Καί αυτή ή πε-
ιοίθησις έπτέρωνε την σκέψιν καί
νεύρωνε την βούλησιν. Αυτή έ-
ΙωράκιΖε τό φρόνημα καί τό έκανε
ιλόγα, πού έφλόγιΖε τάς ψυχάς
ιαί έφώτιΖε την οδόν, την όποιαν
ϊφειλαν νά άκολουθήσουν.
Αυτή ή όδός ήρχιΖεν άπό την
ί^γιαν Λαύραν. ΈκεΤ, είς τό Μο-
αοτήρι τοϋ θρύλου έμυσταγωγήθη
ελευθερία τής νεωτέρας Ελλά¬
δος Έκεϊ έπραγματώθη τό όνει-
Ιον Καί συνετελέσθη τό θαύμα.
►♦♦♦♦♦Φ*»ΟΦ^Ο···*·€>«>»·4
θρικώς. Καί έπεδίωκε νά καταπνίξη
την κίνησιν τής ελευθερίας. Ή Ίε
ρά Συμμαχία έβλεπε πλήγμα της
είς την εξέγερσιν των Έλλήνων.
Την ίαχήν των συνελάμδανεν ώς
απειλήν εναντίον τοΰ άπολυταρχι-
σμού της. Καί έκαμα τό πάν διά
νά συντριβή ή έξόρμησις. Άλλά
ματαίως. Οί Έλληνες, άκόμη μίαν
φοράν, ήσαν άποφασισμένοι. Έ-
μάχετο υπέρ τής ιδίας. Καί αυ¬
τήν είχεν κάμει πίοτιν κα'ι όδηγόν
των. "Ετσι. τελικώς, κατίσχυοαν.
Έθριμματίαθηκαν οί τέοοαρες <£>
βεροί αίώνες. Καϊ άπό τόν έφιάλ
την των άνεδύθη άκμαία καί άκτινο
βόλος ή Ελευθερία. ΆΕιΖε, πρά-
γμ'ατι, ή τόση θυσία. "ΗξιΖεν ή τό
ση προσφορά. "ΗξιΖεν έκεϊνο τό
θρυλικό Εεσήκωμα τής 25ης Μαρ¬
τίου. Ή άφετηρία τιμάται τώρα.
Κι' όχι ώς ίστορική μνήμη νεκρά.
Τιμάται ώς άλήθεια Ζώσα καί διδά-
σκουσα. Τιμάται, ώς νόμος Ζωής.
Τιμάται ώς δύναμις διαρκείας. Ή
αίωνιότης της Ελλάδος έγκειται
ακριβώς είς την ανεΕάρτητον άρε
την της...
ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
^♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦< ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑ! ΣΚΑΚΗ Ενας πρόδρομος τής έλληνικής έπαναστάσεως Ιικόδημος Μίΐαξάς, ό ίίρομόναχος Ι Η -'.') Μαρτίου δέν' ήλθε ξαφνι Ι1· Ινπ'νη ή μοναδική ή δοξασαν Μΐ'ρτίου τοϋ 1821. Ή λ*ι- |"Μ?ιι ίτής άπλει-θέρωση; τοΰ Γέ ε/.ε, τί; ρίξε; Της πολΰ 6α- ■τολΰ μακονά. Ή προετοωια ΤΊ- χρονολογεϊται άπό εκατόν : -/ούνια πρίν. Εύθΰ; άπό την ['-Ί ιιερα τή; άλώσεως τής πόλε κεφάλι τού. Τό φόρεμά τού σοΰ τύ συνιστοϋσε άιιέσω;. Ήτανϊ ίερομό ναχο;. Καί δχ,; μονάχα τό μαϋρο το-./ ράσο σοΰ τό δήλωνε, άλλά πιό πολύ τό άσκητ(κό τού πρόσωπο, πού σοΰ εφερν'ε στό νού 6νζ: ντινέ; ά- γιογραφίες. Κάτο) όμως άπό τό ταπεινό αύτύ ράσο κρΰβονταν ενας νευρώδικο-ς, Ν. Σμύρνης ^ Ενταύθα Καϊ των έκλεκτών Συνεργατών σας Την κάτο- £ ά';ιοι εύγνωμοσίνης άπό εκείνον; μέλη των 'Ελλτρηκών εύλογοϋσε. ΚαθηγίαΖε τά δπλα τού ιθ _ . .. . . . . , ,. . ιονεχους κυκλοφσριας τού. μεγαλου αγώνος που ήρχιΖε. Και ο ήγγυάτο την έκτασιν τού. Έπε,τα | 'ΥπήρΕε *αί είναι ή Εφημερίς ή όποία ηγαπησε κα. αντήχηοεν ή Ζητωκραυγή. Τόσον θριαμβική, τόσον ένθουσιαστική, τόσον όρμητική, πού διεχύνετο ώς παιάν καί έφθανε παντοΰ, ώς έ- παγγελία καί προσταγή Εεσηκωμοϋ. Καί ό πόλεμοο ήρχιΖεν ώσάν πανη γΰρι. "Επειτα ηκολούθησαν όλα 6- σα συνθέτουν τό ,<πος. Ήλθαν τά στοιχεία τοϋ έκπληκτικοϋ ήρωϊ- σμοϋ, τής πλήρης ταπεινώσεως τής άριθμητικής ύπεροχής τοϋ άντιπά- λου, τής θυσίας άνευ όρΐων. Ηλ θαν οί άτρομοι πού έκαναν φρούρι¬ ον κάθε πέτρο, πού έκαναν όχύ- ρωμσ κάθε βράχον, πού έκαναν ορμητήριον δόξης τό κϋμα καί ότε φανον διά τούς νικητάς τόν αφρόν τού. Ήλθαν τά έπικά κατορθώμα- τα, τά όλοκαυτώμοτα, τό Μεσολόγ γι. Ήλθεν ή νίκη. Βεβαίως, αί φάσεις υπήρξαν πολλαί. Πολύπλευ ου ♦ μρ Ι'κήρυΕαν καί κηρύττουν την αλήθειαν χωρϊς φόβον <► 4 > καΐ πάθος, την αγάπην, την φιλοπατρίαν καί τόν ίε <; ρόν πόθον των άδελφών μας, διά την συνέχισιν τής <; Ίστορίας των πατέρων μας. ♦ Άκαδημαίκοί, Πανεπιστημιακοί, Διδάσκαλοι' Υπουρ [ γοί, Τοπικοί Άρχοντες, Στρατιωτικαί, Συγγραφεϊς «ληνα καί γνήσιον τέκνον τής Άνατολής κ. Σωκράτην <■ <·Σινανίδην καί τόν άντάΕιον αδελφόν τού καί συνερ- <· άντάΕιον αδελφόν τού καί συνερ- <· Σίδ γάτην τού κ. Μακάριον Σινανίδην. Ή Έστία Νέας Σμύρνης, όπως είς τό παρελθόν, \ θά τιμήση πρώτον εαυτήν καί έπειτα τά άΕια αύτά τέ- κνα τής 'Ανατολής, εάν έΕάρη την μεγάλην των συμ- < '< δολήν είς τόν ωραίον άγώνα, είς μίαν ταχυτέραν Πά- < >
ηγυρικήν εκδήλωσιν είς την μεγάλην αίθουσαν τελε- $
των της, την όποιαν ασφαλώς, θά πλημμυρίσουν οί
Πανέλληνες.
Μετ" έΕόχου τιμής καΐ άγάπης
ί ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΡΥΛΛΟΣ - τ. Δήμαρχος Ν.Σ. |
Οί Φιλέλληνεο κατά την
Έπανάσταση τοϋ 1821
ΕΡΑΤΟΥΣ - ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΜΕΛΛΟΥ
Σέ κάθε έπέτε.ο μεγάλων ίστοοι τή σκέψη τους κ,νοϋσε καί αίσθη-
κήν γεγονότων έξι·μνοΓ'.ται έκεϊ- ματικός λόγος, δηλ.αδή δέν μπο';·οΰ
ν ο, πού <τυν'τέλεσαν στά γεγονότα σαν ν' άνεχβοΰν ωστ€ ή εύγενής Ίά Έλληνική <ρτ·λή νά είναι δοι'λ.η σ' έκτϊνοι ποΰ παίξαν ίνα οό εν'α λαό κ.'ΐτώτε·ρο .ιολιτιστικά. «ιΊτά. Καί γιά τούς όποίονς παρο κιών μ ν Θι·πί τής Εύρώπης πού μέ τή διάση τονς ες. "Ετσ[ καί σήμερα ποΰ γιορτά- έτόνωσαν τό πνεϋαα τού ζουιιε τίιν έπέτειο τής έθνεγεοσίας νισμοΰ. μ'<; τοΰ 1821, μ,οιραϊα έρχεται η Είνηι πολλοί οί έπίλεκτο, ον.Γψη μας σ' ί'να σΰνολσ είδικά εύ "Ελλην'ες. γίΗΪΜ ϋπάρΐεων πού πρόσφεραν Ά; αοϋ επιτραπή ν' πολλά στόν ιερόν άπελευθίρωτικόν ένδεικτικά τό δνοαα αιά; μεγάλτ.Γ σγώνα τή; Έ).λάδος. Έλληνίδας, τή; Ελένης Σενιέ, Καί έννοώ έν ποοκειμένω τοΰς μητέρα; τού ποιητοϋ Άντρρ—5>
Φιλέλλ.ηνΓς. νιέ, τ> όποία τό φιλοολγικό της σ«
"Ας μετ.φεοθοϋμε ©ερά στήν λόνι στό Παρίσι, εϊχε μ<ετα.6άλει τ* προεπαν'αστατική καί έπ«Λ·αστατική κέΎτοο καλλιεργεία; τοΰ πνεΰμ' τος έποχή, καταστήση, γιά νά έκτΐμή τής σιιιπάθειας, γιά την Έλλτ>νι-
σοναε άν'άλογα αύτό ποί' λέμε φΐ- κή (Τΐ'λή.
λτλληνισμό καί ·ύτοΰς ποΰ άπον.ν. ΆνΐΦεοα ένδεικτικά τό δνοηα
λοϋιιε φΐλέλληνες. τής Έλλτΐνίδας αύτη; γιά νά τιμή
Εΐχαν προηγ^θή ή Γαλλική Έ- αω στό ποόσιοπό της τόν ά^ιοβαύ
πανάσταση καί οί ΝΌπολεόν'ιθι πό μαστο οόλο ποΰ δι*δοαμΛτισ«.ν οί
λ/μοι Έλληνίδες στόν ίεοό άγών'α μ ς.
Ή Εύριόπη γΰςκο στά 25 χρόνια "Ετ«ΐ όπως λέγει παραστατιν.'υ
χ
είχρ άλαστατο>θή. Ό χάρτης τόδν τα καΐ ό ίστοοικός Διονύσιος Κόκ
της ίίχε άλλάςει πολλές κινος, χάοις στίς ανωτέρω προοντά
φβρές. Οί λαοί είχ χ περάσει αε θειες, τό ενδιαφέρον καί ή σκέψις
άλ έ
Λ , ,, , _ χ ψιιοις. ν-»ι /Λΐυι ΐΐχ ν πεοασει αε οειες το ενοιαφρρον και η σκεΐί'ΐ:
| και γενικα τέκνα της Μικρασιατικης και θρακικής ;; γάλες περιπίτρρς. πόλεμο, άκατά τού'μβγάλου -ιήματο; των Εύοο
;; Ελλάδος, είναι οί Κήρυκες — Συντάκται της. {!
Ι', Ό μεγάλος όμως Θεμελιωτής, ό Δημιουργός καϊ 3!
οΣτυλοβάτης τοϋ Βήματος αύτοϋ τής τιμής, άνήκει
V,
<> είς τόν ευγενικόν, τόν σεμνόν καί άλτρουϊστήν Έλ- ο λάν την ήσυχία τους.
άποκλϊισμοί, μυριάδες νέ παίων ποΰ έφθανε ώς τοΰς
κροί κ<ά άν'απηροι, καταστροφές ά /.ούς Κροτ^Όύς, έφθ- <τε μέχρι ά-; σύλληπτες. πηγές τϋς Κα<τταλίας:. Οί Εύρωπαϊκοί λαοί δίκαια ήθε Μόλ.·ς έξιεοράγη ή Έλληνική Έ πανάσταση εξεδηλώθη πλέον ό Φι τή διαθέση έκμετΓ λλεύθη><ε λελληνισμός μέ ένθοτ-σιασιιόν των χαί ή Ίερή Συμμαχία γιά νά δα- διανοουμένων καί τής Νεολ.αία:. κηρύξη την καταδίκη κάθε Έπονα Εγράφησαν πολλά γιά τα κίνη ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΝΩΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΟΥ 1821 Παπαδημητρίου Κωνσταντήο ΨΑΡΙΑΝΟΣ Τού αίδεσιμωτάτου πρωθιέρεως Ν. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Είς την γενικήν 'ΕλληΜκήν Ίστο ρ.'ΐΐν «Ι νησιώτ και σελίδες τνγχά υοιλτ Ί5ιαιτροας .τοοσοχής υπό των ιιις. ΐεχιοοιστήν υμος μελέτην κάμνουν συνήθως οί ίστο- ριογράφθι διά τά πολννμνητα Ψ'ί ρά. Πολλά είν '. τά ενδοξα τέκνα τής κοαμιςακονσμίνη; μ,κρά; νή σου. Κατά τό ετο; τή; έθν'εγερσί α; ΙβπεΐΌαν άμέσο>; (ημέραν τοΰ
ΙΙάίτχα 1821), ά οΐ'ΐιιβάλοβι τά να
τα δύναμιν, διά των πολυάριθμον
πλοίων, εί; την άνάστασιν τή;
Ελλάδος τιυν'. ΙΙολιχίριΘμα ε{ν«ι
τα τρόπ" ι α τά έγερθέντ<ι υπό των Ψαριανβν, άγο-νιζομένιον σ·νεχώς κατά των Τουρκικών καί Α'ιγυπτ,α -/ών στί>λο>ν. Ή κατά τόν Ιούλιον
τοϋ 18-24 έτονς υπεράσπισις τή;
νήσου, καί ή μέχρι θανατον αύτο
θυσία των ήρωικων τέκνον, ήγ?ι-
ραν εν σπάνιον φωτειν'όν μηνεϊον.
Όλόκληρος ή νήσο;
άπό πατριωτικόν ζήλον, γωνιξομέ
νη ΰπέο 6'ομών ίερών κοί προγονά
κων έστιών, άνεφλέγη υαϊΙ η; ή-
φαίστειον μεταβληθή, επί δέ τού ά
ννψωθ^ντι περιβλΛπτΓ-.' ίερού τύα
6ου ;> ^ιπιίεϊ άδιαχά,.ω; ή δόξα,
καί μελίΐά συνεχώ; τά λαμπρά
παλληκάρια.
Τού μοναδικοϋ ΰπερόχου τροπαί-
ου η Ιστοοία συχνάκις συμπληροϋ-
τ'ι διά τής δημοσιεύσεως άνεκδό
Περίοδο; Γ
272«
ίΠοοσωρινή Διοίκησις τής Έλ'.ά
δο;
Πρός
Τό Σον Εκτελεστικόν Σόίμα
Τό 'Τπουργεϊον τή; θρησκείας
Κοθ.-ΐο6άλλ*τα, ίΐπ' όψιν τοΰ Σε
6αστοΰ τούτον Σώματος, άντίγρα
Φόν άνπφοοάς ΚΩΝΣΤΑΧΤΗ
ΙΙΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΤ ΨΑΡΙΑ-
ΟΤ. παρά τοΰ οποίον πληροφοοη
τα· τό Σον τουτο Σιΰμα την αϊτη
σίν' τού.
Φι"1. άνθρωπον
έργον είναι, τό λ ά έκπ).ηρωβή ή
αίτησις τον, άν συμφέρη πολιτικώς
ή άλλαγή.
Μένει ή ενεργεια αύτών' εί
έπίκρΐίϊ ν καί σκέψιν τού Σ
τού Σ ώματος.
Έν Χατ«πλί<·) τή 16η Όκ 1815 Ό 'Τπουργός τή; θρη<τκεί (ΤΣ> + Δαμαλων Ιωνά;
"Ο Γρνικός ΓραμΐΜΐτΡΛ'ς
Άγαθόνιο; Μιλτιάδης>.
"Α; ίΐηαειωθή «τι ό υπογοάφων
έ.τίσκοπος Δαμαλών καί 'Τπουργός
τή; θρηο"κ€ία; Ίιονάς (Κωνσταντι
νίδη;), κ τήγετο (Βλέπε, Δαμα>.ών
Ίίονά διπλωματικαί σελίδε; τοϋ
1821, υπό Ν κολ. Π. Παπαδοπον-
λου» ετ. 1971 σελ. 8) έκ Σονδί-
νών —■ Κα).αΐίρύτων.
σταττκοϋ Κ νή,ματος.
τρα τής ρκδηλώσειος τοιν Φιλελλή
"3τσι ΐΓχε δημιοτογηθη ρνα κλά νιον. "Οσο κ«ΐ άν θελήση κανέν<ι- μΗ άποστοοφής σέ επίναστατικές νά έμ^αθύνη στά κίητρα δέν ιι.-ιγ. έτδηλο'ισει;. Γι' αΰτό μέ διπλθΜκι ρεΐ παρά Λ'ά καταλήξη στό σνμπέ τικότητα ή πρώτη προκ,ήρυξη τή; ρασμα ότι εΓτΐ άπό ρομαντιο"μο, Ήγεσίας τής 'Επαναστατιοιΐρν'ης είτε άπό ίδεολογία, είτε άπό άτομ. Έλλάδα;, δελάμ&ανΐε Οτι, ή «Έπα κές άπογοητεύσει; κινήθηκαν οί Φι νάστασ.ς δέν στρέφετ'·". κατά νο«! λέλλην*;, ενα είναι τό γεγονό; ότι προσέφερ ν ϋπηρ·εσίες άνεκτίμητε; στόν άγ(7ννα μα;. Άς κοατήσουμε ψηά τό ώραϊο ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΉΝ ΙΠβΥΔΩΝ Ϋ μου Κιιριάρχοΐ·, άλά κατά 6αρ6ά ρον κατακτητον έλθόντος εξοοθεν». Άντιλαμβάνετα, καθένας δτ( ύ •τήοχαν πολλάς δυσμενώς άντικει- ιιεν'ικές προνποθέσεις γιά την 'Ελ λττνική Έθνεγερσία. έπίσης /ίαθέ- νοοτοοπία τής άναζήττι σης τής ήσι·χίας έπικρατοΰσε στοΰς νιις δτι ή λαοΰς τής Εύρώπης. τιον έγγράφ(ον. Σχετικά είνα, ν.ηι' Προσέτ, ό ΓεΛ'. Γραμματεύς Ά τά έξη; δύο (2) άνέκδοτα εγγραφαί γαθόνικο; Μιλτιάδη;, ν.ατά τόν Αυ γραφέντα τό επόμενον έτος(182ό) Ι γουστον τοΰ 1824, έντολή τσϋ Ίδί τή; έ^Τ(«ώσεως τή; πολυπαθοϋ; νή' ου 'ΤπονργοΓ·, ήσχολήθη (Βλ.έπε, σου. Περιοδικόν «Ή Φιονή τοϋ Χρι "Εχουν σχέσιν μέ την «Πόλη·» στοΰ> έτ. 1969 φνλ. Σ)6οίου) *α1
τοϋ Κωνσταντίνου. Αμφότερα " ιιέ άλλον ψ.ιιριανόν, τόν αγνώστου
σχαλοΰνται μέ την αίχμ' λωσίαν έπων'ύμον Νικόλαον. Έγγράαχος
εξ (6) προσώπιον οΐ'γγβνών τού; σΓ·εστησεν εί; τοΰ; ίερεΐς καί
Κων'σταΛ-τή Παπαδημητρίον, Ψαρια' χρκττιανού; τού Χαν.τλίου, δπ(ι);
νού. 'Ηχμαλο)τίσθησαν φαίνεται
.τερΐφθράς δίσκου
χμη φ
τα τό όλ.οκιιντΜμα των Ψαρών ά- καΐ «οίκονομήβωσιν εν ΰποκάμιβυν
πήχθησαν είς Κτον).-τολιν, καί έκ-ϊ,'καί &ροκί εί; τόν εξω ςρρνων, ?ρ
ώ; (Τυνήθως, έπωλήθησα-ι. Ό δια | οιμίΐέν'ον είς τνή αύλ.ήν τοΰ ναού
ό Π
φαινόμενο, ά;
ρίχνο^ε σκιές
, ς
στά <Γ(·)Τ<Γΐνά δείγματα 4ΐ<ά; άνθρώ πίνη; αλληλεγγύης πό» συνιστοί'ν1 θιισίες καί μεγάλες πράίςεις, γιατί οί μεγάλες .πράςεις είναι μίγάλ.εί, δτιος τό ποΰμε. Τώρα άς ποϋμ« πώς Άξιότιμ* Κύριε Διευθυντά καί λ.ύτ.με φίλε Σάς παρακαλώ πολΰ όπως εΰα- ρεστούμενο; δημοσιεύσετε είς την εγκριτον έφημΐρίδα σας, σέ διαφο οετικές ήμερομηνίε;, τά τρι'α έσώ κΑειστιι σύντομα άνακοινωθέιτι σχετικά μέ την "Εκθέση τοϋ Κέν· τοο^ Μικρασιατκων Σπονδών (Ί δρΰτοΐα καί Διει θι'ντρια, άπό 43 χρόνια, ή Κα Μέλ-πω Μερλιέ — Λογοθέτη). 'ϊΐ "Εκθέση αυτή άφορά τόν Έλ ληνισμό όλη; τή; Μικρά; ,Ασία:. Χρησ.,αοπαίησα, γιά νά την όργα νώσω, τά πλούσια Άρχΐϊα τοΰ Κέντρου Μικρασιατικήν Σπουδώ··. Τά ανακοινωθέντα ποΰ σάς πί- ρακ·αλώ νά δημοσιεύσετε, θά πληρο φορήσονν' τοΰς άναγνωστες σα;: Γιά την προσέχη παρουσιάση τής Έκθέσεοϊς στό Πνευμ.τικό Κέν- τρο τού Δήμου Άθηναίων. Γιά τό 1922 καί τοϋ 1924 θά δοΰν, κατά- πληκτα, τή θαυμ «σία πνίυματικότ ) τα τοΰ Έλληνισμοϋ τής Μικράς Άσίας. Μέ πολύ θερμές ιεΰχαριστίε; γιά την φιλοξενία σας, δ>ατελώ, Άξιό
ΔειυΘυντά, μετά πλει-
Ο. ΜΕΡΛΙΕ |
, Μά γ,· «ύτό άχο,,βώ; παίρνε. !-1 ό ^ελί.ηνισμός. Μέ πο,κίλες μορ
διαίτΐρη άξία ή έκδήλο>ση τού Φι Ι <*"ε* λελληνισμοΰ, γιατί οί δΐ'.νοούμενοι τιμε .Κΰριε στής τιμή;, κυρίως τή; Εύρώπης, λάτρε; τοΓ Άρχαίου Έλλ.ην'ικοϋ πνεΰματο;, ό ραματίζονταν νέο φω; γιά την ήν θρίοπότητα καί τόν πολιτισμό, .τού θά προερχόταν άπό την άναγεννη ση καί πολιτικήν1 άνεξαρτησίΐ" τή; Έλλτ;ν:κής Φτ·λής. Μά παράλληλα Βασικά μποροΰμβ νά ποϋμε τί: έξη; κ«τηγοοίε;: σωβείς έκ τής σφαγή; πρόσφυξ Πά .•ταδημητρίον, έκ σνγγρντκής άγά- πη: κιν'οΰμενο; καί έκ πατρκοϋ φίλ.τρον κεντροΐΗΐενο;, διά των τοΰ άγιον Γεο>ργίο' (Χαυπλίου),
καί σκβπάσωσι την γΰμνωσίν τον,
κάμίοσι δέ ό,τι άλλ.ο δι·νηθώΛι. δι'
ι-ύτόν». Δέον νά προστεθή ότι δ
φρ ρ;
πομένων ίγγράφων έ.τίδίικξε νάιΛ'εώτ€©ος όντος ΚΐΛαίγειρος των
γοη άνϊαλλ.τιγή τμγλ· ,τροσφΐλιόν' Ψαοών, άπβδλί.ποΛ' ιιόνβν χά» μό
τον δι' 'ΐίχμα'λωτισθέντων Όθωμα.'νον είς τάν έορταοίΐσν των Έλ*υ
νων. ] θκπονν τής Ελλάδος τοτ·, κατά τόν
Ό νεο'ιτερο; οντο; Ιωνά; των, δπεοάνθρωπον άγώνχι το»·, εχασε
τή; Ίωνία; καί των ά«τά δίξί τον χερι, ?ν'α δάκηΛον
ά-τό τό άλλο, καΐ τό εν όμμάτιόν
τον». Ταυτα επηκολούθησαν ά-τό
ματοχρόων κιναάτων ίών Ψαρών',
ώ; ποόθ"φυξ «ήμιθανήρ>, «θερμο-
τοΰς δ'ανοονιιενον;, ποΰ
μέ τα γραψίματά τονς προπαγάν
διϊαν τό δίκαιο τοϋ πολεμικον ΰλι
κου.
"Εχονμε τούς πολιτ κοΰς, ποϋ
(ΣΥΝΕΧΕΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ 6ην ΣΕΛ.)
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΙ¬
ΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΙ ΣΤΟ ΠΧΕΤΜλ-
ΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΤ ΔΗ-
ΜΟΤ Α<=»ΗΝΑΙ»Ν ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ | Ή Διεύθυνσις τής Εφημερίδος μας, ευρίσκεται είς | Τό Κέντρον Μικρασιατικήν Σπονδών —Ίδρύτρια καί Διευθ:'·ν τρια Κα Μέλ-πιο νέ ι, εί; τά πλαίσΐα των Έκδηλώ % σεων Μνημοσύνης, επί τή σνμπλη χ ώ νί ά ή ^ ρώσει πεντηκονταετία; άπο τη= "Εκ πόλεων. Άφανεϊς καλλιεοι δυνατάς άνθρωπος καί κάτω άπό τό άσκητικό πράσωπο ρνη άνήσνχο καί Ι1", ■-ΐοορτοίμΐ'ΐσαν τό έδαφος. ι σπο,ριάδες εσπειραν μέ τη; ξ(οή; τίον τό σπόρο. Ι»'-ις τόν έθνος σκλαβώθηκί άπύ |* "«τακτητή άρχισαν νά βράξουν τά δνειρα τού ξεσκλαόω δυνατό; μοϋστος. Πόσοι δέν δούλεψαν στό εργο ν(Ί ξεπεταχτεϊ τό δλαστά - ς· Δέν ...... „. Τψηλάντηδες κιαί οί Κολο "', οί Διάκοι καί οί Κα ^ς, πού έλΐυθέρο)σαν την Είναι καί κάποιοι ά,λλοι, πολύ πρίν άθόρυβα Δεν Ρτί1 ' πού είχε ^ό αΐαοΰς είναι καί ό Μεταξά;. ό κρομόνα- 6έ€αια ντο^φέ- ζ μέ ιιΓ' ί' μορφωσΰνη; ,. σιΙ·οτ δισμοΰ, πού κινδύνε.·ε ΐοΤ-'Γία«77εβ|Μ1 κια1 ψνχιί>' έ'
Έ^'" Βεληση τού σκλαδωμε
Ό
|«νΕ
Ηλ
φυσοΰσε ποίμο;. Ή
σκοϋνα τρ·α6οΰσε τό
'_;|,: ·ι«,>ήφανη πάν'ω στά ά-
τραγοΐ'δοϋσαν
ής μέ τα
Ίο
ίνια <η>ντρο<ριά. υνΐ()ς τού 1627. "Αν'οιξη β·αριοφορτ(ι)μένα την Άγγλί,ΐ' τό άνταρτικό πνΐεΰμα. Ό Ιερομόν ·χος Νικόδ-Η»ς Με¬ ταξάς σήκιοσε τό κειράλι, έ'σκνΐί'ΐ' ποό; τό φίλο τού καί ψ θύρισε μ;: τή θρεμή φ(ονή τού. Λές καί σ^νεχι^ε τή σκέψι, ποΰ τόν άπασχολοΰσε τσην ώρα πού (ίά διζΐ πάνιο κάτο) σιοοπηλός. «Ή θεία αυτή άνακάλ.υψη, ποΰ άνοι^ε τό πνεδμΠ τής Εύρώπης κσΐ πλάτυν'ε Τίς ψυχές εμεινε γιά ιΐάς τοΰς σκλαβθΗΐένονς "Ελληνες ξ?- νη, γιά μά; τοΰ; "Ελληνε; ποΰδοι σ: ιν τό φοό; τή; γνιόσης στόν μ- σμο. Ξέρ.ει; τί θά π>;ϊ, Δημήτρη φί
λε μου, νά μην είσαι άαγκασιαεν3ς
νά μην άντ:γράφει; .τιά έ'νη 6 <5λί>>
παρά νά μποοεΐ; νά τό 6γάϊ,ε;; ιιέ
τόν τύπο σέ έκατό καί διακύσΐα άν
τίτυπα. Χά μποςτϊ ή σκίψη σον νά
σκορπιέται ώς τα πέρ'Τα τοϋ κό
σμόν καί νά φτάνει στΐ)ν καρδιά
καί τό νοϋ των σ.νανβρώπων σον,*
"Εσκτ'ψε πιό κοντά κατ μέ πιό
χαμηλή φωνή έξακολοίθηβε.
«Καί μεΐς τώρα θά ("ταρέσουμε
νά μ'λήσονμε στοΰς άδελφθίΊς μας
γιά τή λειτεριά μ':·ς, νά έτοιμάσου
ιιε φίβτεινά πνεύματα καί άλ.λα νά
άπό τό σζοτάδι τής άμά
τά έγγόνια των Προσφύγων τοΓ·
περιεχόμ*νο τή; Εκθέση| θέσιν σχετικήν μέ τόν Μικρασιαη
(»;. Γιά τί; ερευνε; τού Κέντρου κόν Ελληνισμόν. Ή "Εκθεσις θά
Μικρασιατικήν Σπουδών άπό τό
1930 μέχρ, σήμεοα —43 χρόνια
Τά έγκαίν'ια θά γίνοτ·ν στίς 3
Απρίλιον. Μίι Κονφεοέν; ντί
Πρέ; θά λάβη χώραν στί; 30
Μάρτιον (ή στί; 29) στί; αϊθουσ«ς
τοΓ· Κέντρον τοΰ Δήμου.
Γι' αυτόν τόν λόγο σά; π/ρακα
λώ πολύ, αν είναι δυνατόν, νά δή
μοσεύσετε:
Τό πρώτον ανακοινωθέν στίς 14
Μαρτίου, τό δεύτερον στί; 19, τή
τρίτον στί; 30 ή 31 Μαρτίου.
Ή "Εκθέση — ποΰ γίν'εται στά
πλαίσια των πανελλήνιον Έκδηλώ
όριον Μνημοσΰνη; επί τή συμπλη,
οώσει πεντηκονταετία; άπό την
Συμφοοά, είν'Η προωρκτμένη προ
τίστως γιά τοΰς Μικρασιάτες. Εύ
χής έ'ργο θά ήτο ν ά μάθουν έγκαί
ρω; την ύπαρξιν τη;. Θά ξανα-
6ροϋν στήν "Εκθέση πο·λλέ; χαμέ
νέ; πατρίδε;, πολλά σνγκνητι/ά
θοησκευτικά Μνημρϊα, κα!, έκτό:
άπό προσωπικότητε;, καί αλλα πρό
Λοπα,— κ'.θηγητά;, μαθητά; άπό
τή Σιιΰρν'η κσί τό Άϊβσλί ώ; την
Καισάρεια, την "Αγκύρα, την Τρ.->
πεΊΛθΓιντα, τόν Καΰκασο καΐ τό
Κουρδιστάν.
Οί έπιζώντες Μινρ'σιάτΕς θό
νοσταλγήσονν τά προγονικά χίάμα
τα, όπον εχουν άφή<τε> τά όστπ
των' προγόνων των. Τά παιδία και
οου καί φΐλοιξέν'ου ιΠΛτυμπτικοΰ
Κέντρου τού Δήμου, όδός Άκαδπ
μία; αριθ. 50.
Όργανοιτή; τή; Εκθέσεως ό κ
Όκτά6 Μερλιέ.
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΤ ΜΙΚΡΑΣιΑ
ΤΙΚΟΤ ΕΛΛΗΧΙΣΜΟΤ !
ι
Ή Εκθεσις, ποΰ όργανώνει τό
Κέντρον ιΜκρασιατικών Σπουδών
(ΚΜΣ) περιλαμβάνει: Ι
05 πίνακε; (παν'ιό), μέ 1.000 φωτο
(ι γρφί*;' Ι
66 αεγεθι'νσει; φωταγραφιών (0
70X1 μ. καί 1X1,50):
τοπία, πολιτειαι, χο)ριά, πρόσοπα,
καθηγηταί καί μαθηταί, ίστορικ· ί
σκηναί, από όλα; τά; Έπαρτίίας ■
τή; Μικράς Άσίας"
37 Χάρτες καί Σκαρΐφή,μιτα άπό
την ΧαρτογραφικήΛ' 'Τπηρεσίαν
τού Κ.Μ.Σ.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦♦Φ»»»»
| την ευχάριστον θέσιν νά ανακοινώση είς τό άναγνω |
|στικόν κοινόν αυτής ότι, λίαν προσεχώς θά δημοσιευ- |
είς τάς στήλας της. νέα'Ιστόρησις Προσφυγικής
,ίκαΐ Έθνικής Μνημοσύνης γενικώτερον, υπό τοϋ Μι-
όργανώ |;κρασιάτου Ίατροϋ καϊ Συνεργάτου μας,
κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
| Τίτλος τοϋ ι;ργου τούτου θά είναι:
Μικρασιατική; Κατκστροφής, "Εκ 'ί Έπίστήμονες καί λοιποί διακριθέντες έκ τοϋ Άλυτρώ Ι
θεσ,ν σνετικην αέ τόν Μ,νηαα,πτ. .|του Ελληνισμοϋ, πρό καί μετά την Μικρασιατικήν Κα
•[ταστροφήν.
!> Έπιστημονική καΐ 'Επαγγελματική Σταδιοδρομία |
<; αυτών. ♦♦♦«♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ο δακρυ·ρροων», σώματι ευρισκόμενος τας υπ αντου, και των συν αυτΛ έν Ναυπλίω, πνενμτίτι όμω; ·τχθη Ι άκαταιιαχήτων θαλασσομάχων,, μερόν' περιπολων «άνά την Πύλην καί πρό όφθαλμών έχων άδκιλεί- πτο)ς τά πολν>αγαπη^ιένα «τρία γνή
σία τέκνα τοτ·», γράφ€| καί
ίδιο-
χείρω; ύπογρα<ρει, τό επόμενον μι κρόν, τού. άξιόλογον^ >♦♦♦♦»♦♦♦
Ποόσχωμεν τή άνΐ'γνώσΐΐ,
φίλοι ιϊναγνώσται:
«Πρός τά εξοχον 'Τπβυργίϊο^·
θρησκ.είας
τή
«ΕΠΙ ΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΗΜΩΝ ΕΟΡΤΗ»
Ο ΑΡΚΑΔΙΚΟΣ ΤΑΎΤΕΤΘΣ
ΚΑΙ Η ΧΙΑϊβΚΡΪΒΜ
ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Έντός ολίγων ημερών θά ήχή-| γελ·νεέ;, την φοβερή αυτή τραγ.ο
δία τή; φ-λή;
λονς τοΰ; έλλην
»αί τά παιδία των Άρκάδων, πό!)
είαι ξενητ€μένα χρόνια στήν Άαε
ρική, στόν Καναδά καί στήν Αύ
Κειμήλια (τυνκιεντρωθέντα ά-τό .
τό ΚΜΣ: Φιρμάνια, Κώδικε;, "Εγ
γραφα, "αί 67 Χίΐρόγραφθι Μοί
τ'ΐ^. Μικρασιατών'. ;
"Ενα Τμήμα μουσικο - 6ιβλιογρΚ Ι
φικόν παρουσιάίει δίσκοι>;, ταινίας ι
μουσικά όργανα καί άνέκδοτε; μ* ι
λέτε; περί τής Λαϊκή; ΜουοΊκ-ή;
των Έλλήνιον τής Μικράς
θεα;. Μόνο ετσι θά ξαναγυρίσοι·
με στά παλιά μας, Δημήτρη άνα
κατάστρο)
ιϊαν σκεφτικοί.
""
Ματ:α φαίνοντο ν νά
ΤΛ) λιχνό πρόσίοπο τοΰ ρ σο;;ό
οου είχε άνά'Ι'ει καί τά μάτια τού
λααποκο.τοϋσαν' πάν να είχε μαζευ
τεϊ ολο τό χρυαό φως τοϋ ν.αλοκπ
οιάτικου Λειλινοΰ τγ.Γ' Βοσπόροι·
μρσα τονς. Πήρε τό <τκοϋφο τον στά χέοια καί τα μ. λλιά το^· άνέμ: <ταν στά 6οαδιινό άγέρι σάν μικρ'ι πονλιθύ ποί' ήθελε νά πετά "Ο Ληιιήτρη; Συκιο'πη; τόν κοί Τ°ν δέν τ«ζρ μέ εκπληξη. "Ητανε καί οί 1 ααζί ποιιδιά μά δέν' ιιπο οοΰσαν καί πολΰ νά νιώσει ό ενο- τόν άλλον. Άποοοϋσε μόνο ό έ'μπο οος πάς ό φίλος τού παιδί ε"·ποοτ>;
οικογενείας δέν άκολούθησε κ> αϋ-
τός τή δουλιά των πατρράδον τού
Λ'ά γίνρ ικι αΰτδς έμπο.ρος. Μά ο
λα 'Ότά δέν ΐίϋανε σηιιασία. Γιά
τό Συκιώτη ό Νικηφόρο; ήτανε
πάντα ό ξεχωριστό; το^· φίλος α^-
μι·αλό σπάνιο καί <ρλογερή φΐλοπα τοία. Σ.γΛ έξακολ.οΰθησε τή κοΐ'βρν- τα τού ό Μεταιξάς. «"Οταν έκεϊνος ό δαιμόνιο; Γου τεμβέργιος άν "κάλτ<ψε τή τνπογοα .·-- —Αλ< ι Γχυ' πΐίΐινια τι Έλλάδα · *^-ΑΟ δέν «ζρ μέ εκηξη α σπάσε, καν«ς τύ 1 σνμπατριώτες άπό την Κίφαλονισ. Ι φί« στόν Ιόον1 αίώνα η δέν ιιπόρεσΐ νά ωφεληθή τίποϊ"] άπό αύτό τό -'.αλό. "Ητανε ΐ^οια- ■ γμένη σέ φράγκον; δεσπότες καΐ τό Β^ζαντ νό Κοάτος 'ίεψυχοϋσε». | Πλησίασε πιότερο κα ό Τοϋρκος κβί σονν, καί πάλιν1, χαομόσυνες, όλε;| οί καμπάνε; τή; χώρα; μας, γιά νά γιορτάση οΐμπα; ό Έλληνικό; Λαό; την μ,εγάλην τού Έθνική Έ ορτή, τή; Έθνική; τού Π«λ.λιγγε ντσίας, πού άπετίναξεν τόν τοι·ρ κικόν ζυγόν καί απέκτησε την Έ- θνική·ν"του ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Άλλά εχρειάσθησαν άγώντς σκληροί, καί ή μία πόλς μετά την άλλην, διεκδικούσαν τό προοάδι- σμα στό ξ*σήκο>μα τοΰ 1821, χ<« οϊς ά θι-ιιηθοϋν ότι ό Έθνικός μας Ποιητή; Σολωιιό; εΐπε: «Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΓΑΛ ΜΕΝΗ ΑΠ' ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΑ ΙΕΡΑ». Πράγματι ή Καλ μάτα καί τά Καλάβρυτα διεκδικούν άπό χρόνια τό προδάδ σμα τουτο. Καί πραγματικά, όμως κοντά στην Άρχαία "Αμφεια, στά σνν.ι Ο' τής Άρκαδίπς πρός την Με.σ σηνία, ΰστερα άπό ποληρκία π'ΐ- άλλά, παρά την σννθή ποΰ εκαναν, έσΐφάγηοαν· κ(ΐί "Εχίι>ντας κατά δυστυχίαν εί;
ΚΩΧ)ΠΟΛΙΝ εξ (6)
β(,>μένας (έξ ών τρΐΐς γνήσιά μου
τέκνα) ήλθον άπό ΜΤΚΟΝΟΝ έν
ταΰθα, έλπίδι τοϋ νά ήβίλα δνη
θή νά είσ··ικο·σθο) ίκετικώς είς
σνγκατάνευσιν δώσεως των έντιΐϋ-
θα δύο αΙχμΛ/.ώτοιν ΌθωμΛνών,
ίίί τρόπον άλλαγή;.
Μαθών δέ τό νά ευρίσκεται ·ί
κύοιος αύτΛν ,ρί; Σπέτξα;, καΐ
1; εί; τά έ/εϊ έπεστιρε'ψα αή
περί τούτου παρά τοϋ Καπετάν Α
ΧΑΓΧΩΣΤΗ ΑΝΑΡΓΤΡ Ο Τ
γοάμμα πρό; τόν παραστάτην Σπε
ταον, Ουτο; δμιος μ' ήρνΊίθη την
ζήτησιν, μέ λόγον, δτι ή άλλαγή
αυτών των δύο αΐχμαλώτιον, κατά
«τρβαστήν τής Διοικήσεονς διατ <- γήν, μελλίι νά γίνη μέ Σπετζιοαι χααλώτους, (έν ώ ΐίμαι πληροφ', οημέν'ος, ότι ή αύτη των Σπρτζιο Των1 αίχμαλώτων άλλαγή, μέλλει νά γίνη μέτοΰς παπάδες). Διό προστρέχο) είς τό σεδασμιοέ ξοχον τούτο "Τπουργεϊον, τό άπό μέρονς τοϋ Χριστού έπιτ^οπϊϋον, θερμοδ.ο<ρυρρο<ός παρακαλώ, ό ναα"θΐίσ'''ις φωτιέ; των μπου/ρλό- •των». τεραστία·; λαμπάδα; καΐ ά- συνήθεις έκλάμψει;, των πυρπολου ΐιένο)ν, υπό των θαλασσολύκων των Ψαοών, έχθρικων πολεμίκών καΐ νανπιρχίδίον. Ώς τόν' Ψανιϊομέ
νη Έλλά; Οί τοιούτοι άπϊγδι>θ?ν
τες πάν πρόσκαιοον', άδοξον, γήϊ
νόν φοόνημα, γ.1 Κ διά τοϋ έπ>γε-
γραμμένου «,Ελετθερία ή θάνατος>
θώοακος τεθοκνακισθέντες, παρεμ-
δολάς, .ταρατάΙ^ις ά)Λοθρήσκων
, ή
ή άλλοφύλλονν, συνρτριι|ιαν, έξηφά
νισαν, κ«ϊ κατέθεσαν τού; Κυκλ")
αείους πρώτον; λίθους των 'Ελίυ
θεοίοιν της Ελλάδος των.
Ό έκπατρισθείς ό άνά την τότε
Όθωμανικήν δυναστείαν περιπλα-
νώμίνος πρΟΛφΐ'ξ Παπβ,δημητρίου
—ασφαλώς έξ ί*ρατική; ρίξη; κα
όν;— πρό; ανεύρεσιν καί
επαναφοράν, επ στροφήν των άγ·ι-
πητων συγγενών τού καί προ<τφι- λών τέκνον τον. έπέτΐ'χε τοΰ σκο ποϋ αυτού; ,Απηλενθέρωσε τούς ταλαιπώροΐ'ς οικείον;; Έπανέφ€^€ τού; καρτερικ.οΰ; γΟΛΌυς είς την πατρικήν τον οΐ·κί αν; ΕΓδε τά πολυφίλητα παιδία τού νά κάθηνται πλησίον τοτ·, κ«ιί κύκλο) τής οίκιακή; τραπέξης; "Η κουσέ καί εμ<ιθε τά δεινοπχιθήμα τά τ<ον; Έν'ηγκχιλίσθη, ήσ.ιάο-θη κα κατεφίληοεν ένδακρι,;, τά πολν αγαπημένα δλαστάοΐΐΐ τσι»; Μήπως τά πρώην θιλασσοπούλ,α των Ψα ρών ένετάχθηοαν εί; τό τάγμα των μι'ς, γενΐκά σέ <>-]Λω; σ.άλάχνα συμπαθϊία; λαμ6Λ- ! Για-ννιτσάοων, & έγιναν κρι-φθχρι
ας, άλλά ιδία δέ, | νόν, ό; άλλο; πατήρ είς τάς δι·-1 στιανοί, ώς οννήθος, ίνα μετεπ>:ι
«ττήνου; αύτάς ν^τχά; δειχθή πρός
σνν'έργησιν τής άπά τού; Τούρ-
κοι,-ς τα; χείρα; έλεΐ'&ερώσεως.
στραλι'ι, ποΰ ήλθανε έδώ, νά τιμή | 'Ω; άν όποΰ, εΛ· ώ ώ; αύτά; ψν-
σουν τόν Ήριοικόν καί Γενναϊον χά; κ,ινδυ..., πλησιάξω κάγο'),
'Λδά ϋ Γέ ύ Μ
ήμ>
Λ',δριάντα τοϋ Γέρου τοΰ Μωρηα ρα τή ήμ,ρα κατατηκόμενος νά χά
Κολοκοτςώνη, ποΰ εΪΛ«ι στημεν.»; «ώ έλεεινω; ξών ώ; ήμιθανής ϊκ
εί; την1 πλατείαν τή ςΤροπολιτσάς.! τοτε όποϋ ν.άι τούτου είς Κοινστ,
νστ αν
Λιότι τα παιδία αύτά τή; Άρ | τινούπολΐν' πορετ-θϊίς, -καί μετ' ούκ
ί άπό μικ«ά όλίγην πολνχαιρίβν, π·»ντοίθ(; τοό
ή Έλ
καδίας ξελητεύθηοαν
.τιιδία
οα μα
σοιη τα άγιη χιόματα τής γενέτ^ι
μ γη
καί ηλθαν έδω στήν Έλλη ποις, μ' όλον τοΰ; κίνδυνον;
;, γιά νά πάνί ά ίΐροσκτΛτ, οχίσας, ουδέ
α ά ό
ουδέν έκατόρθωσα,
Λρχθητι λθιιπόν. φΐλανθρτοπότα
τού εδωσε τή χαριοτική δολή. Κ ιί φΓσαν έκεί τά άγκ.σαέ'να τους κόκ
απο τοτε μα; πλάκοισε όχι μονάχ.ι καλα 6.000 ελληνε; στά 14-60 ε5
η πιο 6αρ.« σκλαδιά, μά καί ή πιό όλόκληρα χρόνια αετά την άλόκτη
σκοταδερη νΐατιά τη; άμορφοκπ'- τή; ώοαία; μα: Χαΐ Άλησιιόνηττΐ--
Κ(ι>νσταντηουπλεω;, τή; Βασιλι'
δ·ος των Πόλεων.
'Τ-ιάρχει αί 'τοποθεσία τή; «ΕΛ
νη;, πού νά άγνοοΰν οί "Ελ^.ηνν;
Χριστανοί κ>αί τή θρησκεία τονς
καί νά πέφτουν ατσν Ίσλάμ, νά χά
νούν τή θρησκεία τονς».
Άρπ ·ξε ξαφνικά τό μπράισο
τοΰ φίλον τού καί τόσφΐΕε δπατ<χ. ΣΤΝΕΧΙίΚΤΑΙ οα; πίΐτοίδο; των, τήν' ήρί,νκήν ^ *Ίιν 'Τπονογεΐον, τάς έκ βάθον; Άρκαδίαν μα; μέ τά γενναϊ·ι τ»·ς ψ>>χής δακ·ρυ)?ρόου .τροσφερομεΛας
παιδία, καί νά άποτίσουν εύλαβι | τοΰ δασανΐΐνθμένου άιιογρνοΰς δ?Γ
κόν φόρον τ,μής οτόν Μεγάλον οϊι;, καί λντρί»σ«ν ψυχικά τρ και
Άπελε»·θερ(οτήν τή; Ελλάδος καί σϊβματικά αύτάς τάς ν|·»7.άς, Ικ,η
<τι·απατριώτην των «θεόδωρον Κΐ ποιοΰν χάαέ τάν άθλ.ιον. τάν ώς ά λοκοτρώνην» τόν Γέρο τού ΜωρηΛ τ(1(ΓΟν νεκρόν1 κατατήσαν-τα. καί γιά νά γν ωρίσοΐΛ· άπό κοντά Τοϋ έξόχου 'Τπονργείιη· ϊτ' ά Κ τα βοηθήσωσι διακτοροτρόπως την προσφιλή Πατριοα, την Έ?Λάο<ι των; Συνεώρτασεν ό Κοινσταντή; ΙΙαπαδημήτρη μετί.τειτα τά 'Ελευ θέρ;α τής Ελλάδος, μετά των πό λυφιλήτο>ν οπλάχνων τοτ·; Μήπω;
ϊί
<τι»ϊευχθ«ί; ;, την χαράν -5ι τά «ΚΟΚΚΑΛΑ» δικόν Τ 6η ελευθερία την φθβερή αυτή τραγοίδία φυλής μας. , . ;0Χον κια τον Αρχι στατος πατριώτη; καί δούλοις. ι και την χιλιάκοι Έν Ναυπλίω τή ΙΣ' ΣεχτεμΛοίον και γ,ά νά θνμιΐη 1825 Ό άείμνηστος Χ. ΒΕΗΣ, μιά μελέτη τού στήν «Χέα ΈστΙ ,γ» (τόμος 1949, σελ. 334—341) γράφει μέ έπιγςκιμματικότητο. ^τί τής Κιονσταντης | Ψαοιανός*. "Οτι Τσον άπαοάλ^.ακτον τώ ποο>το
Ναυπλάω
1815
τή 16η ΣεπτίαΛι»ίου
η χρ
ά την ελευθερίαν τού, κοί την λύ
.την διά τόν χαμόν τών' ύπίραγαΓτη
των 6/,<ιστών τοι·, έζησε τά νπόλοι πια χρόνια, νι·χθημ*ρόν μαραινΟΛΐ νο;, κατ«τηκόμενος; Τί; δών ται νά δ(ί>ση θίτικά;, αύβεντικΛς άπαν
τήσεις είς τα εί'λογα ταύτα ία αυτών, ή ίσέτι τεθλιμίνη;
Σήμερον 6εόαίο>; δχι, ώς
αλγοΰοα, πενβοΰβα,
τα τίκνα της.
Άνομ<ρ<6όλα>; Ις την τΐ'δριον.
Ελπίζομεν, πκηει'ομεΛΓ, είς τήγ
νπόοτιιοιν, την πραγματοποίησιν
των έ^·Iι^*ΟιμίVνιον
Μέχρι των έΛϊρχομρνοη· χ*όν<»ν καί καιψών, ή δόξ« κ<ιί αί ΛΗΧΙΤΣΛΣ» τής καταπράσινης ! τό ποίημα τοϋ Μ οτελάου Ό ΓΓν Γραμματεύς τού 'Τποιχτνεί -ταραφυάδος τοϋ Ταϋγέταν, ποΰ ό νομάζ'εται καί σήμεοον άκάιιη «Κό/. χαλα, γ,ά νά βινζη στί; νεώτ,ο':ί α'σθε των Έλλήν,,,ν -αλβιά άνδψ^ι ου τής ΒρησΜτίας (ΤΣ) Άγαθότνικο; ίΤΤνκΥΡΤΑ · ■ » , δεύτερον σχρτικόν (ΣΤΝΕΧΕΙΑ εις την 6ην σελ.) έχ^ ώς ακολούθως. θά μίλετονν καί Θά ψάλ>.οον τ*ν
Λθλνκηίκ— ιον χιλ ηολυκλαήβΓτβττ. αλ
λά χ<ά .·ν>>.υϊ·μνήτυ,ν Ψ
Παν.
ΙΟΆΝΝΟΥ Α. ΒΕΜΛΡΑΟΥ - Ταβιορχβυ Π.Δ.
ΔΑΒ ΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
τ/Κ. ίηιι«τ>; μοχτνί
τσο
την: ΠΤν&ου μβτο ονντόμου
19*0 - 4τ.
Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΙΚΟ - ΜΟΥΣΙΚΟΥ
«ΥΜΝΟΥ ΣΤΟ ΝΕΟ-ΟΜΗΡΕΙΟ» κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΣΥΓΧΑΙΡΕΙ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΔΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΫ
ΘΕΑΤΡΟΥ ΔΑ ΑΘΗΝΑ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗ
( Σ ιτνεχίΐα έκ προηγονμένον)
Μέ τόν τραυματιαμόν τοΰ τελϊυ
ταίου τούτου καί την αποχώρησιν
ίχ Λνκορράχης, αί έπιχ€ΐρήσεις
τοΰ Άποσπάσματος τούτον έστααά
τησαν, έπειδή τό "Επιτελείον τη;
Ι Μερ·αρχί«ς/ όπερ, συμφώνως
πρός τήν ϋπ' άρ. 23)31—ΊΟ—10
διαταγήν τής άντΐπιθέσεω;, ρδ"ΐ
νά διατάξη την προχώρηβιν' 5ιά
τόν δεύτερον άντικειμεν.κόν σκο
πόν: Όξυά — Πνρσόγιαννη —Γύ
φτισσα, ήμέλησεν# άγνωστον διά
ποίαν αιτίαν, νά διατάξη την τοι
αύτην προχώρησιν, καίτοι ό εχθράς
ΰπεχώρει.
II.)
Ό Σνντ' γματάρχης Δο6ά
κης ήνήθη προσωπικώς τής ίκλοχί
*ις Σπνροπονλον - Χρυσοστόμοι; ή
όποία κατέλαβεν αλληλοδιαδόχως
τήν Μονήν Παναγία; Κλαδόρμη;
καί τόν Προφήτην Ήλίαν Φούρκας
έβνντόνισε διά π^οσιοπικής ώσιν
τοις παρ*μ.6άσεω; τήν επιχείρησιν
δ;' ής κατΓλήαρθησαν τή' έποιις
ν'ην/ ή Φούρκα κυ'ι τα νψώματα Λ;
άγκης, άντιληψθεί; ο' έγκαίοω;
τήν πιθανότητα ϊταλικής άντεπιθέσ*
ως πρός τό νψωμα Πρσψήτης Ή-
λί(ΐ'ς Φούρκας, ?.λαί>εν έγκαίρω; τα
μέτρα τού ποός έ-ιιτνχή ταύτη; ά
πόκρονβιν.
Τό έργον τοΰ σνντονισμοΰ των
επι μέφους έπιχειρήσεων κατά την
άντεπίθεσ,ν νοτίως καί νοτιοδντ1-
κώς τοΰ Έπταχωρίον, ήτοι πρός
τήν κνοιωτέραν κατεύθυνσιν, ήτο,
ποέπίΐ νά όιμολογηθή, δνσχερρσιπ
τον άφ' έν'ός μέν λόγω τής δια·
μορφώσεω; τοΰ έδάφους, δντο; δι
ακεκομμένου, ανωμάλου, όρεποϊ
καί δασώδοι.;. άα;' έτερον δέ λόγω
τής ελλείψεως .τε.ιειρ"}ΐένιυν διη.
κητων των Τμηαάτων.
'Εκεϊ δπου δέν ήδιη'ήθη ό Συν
ταγματάρχην Δα6άκης νά επιληφθή
προσωπικώ: τοΰ συντονισιιοΰ τού
αγώνος, δη>Λδή πρό; την κατευ-
βννσιν Τσοΰκας, δέν έσηιΐίΐώθτι '■
πΐΐνχία.
Έκεΐ αϊαος δπου παρέστη ΰ ίδ -
ος, ήτο τόσον ατμιαντική ή έμΐ'ι'ι-
χωοΊς Ά-ιωματικών τε ναί άπ'·
των, ώστε <ιί επιθέσει; ώιιοίιι^ον πρός όρμητι/ήν καταιγίδα, ίν μγ βω τής οποίας οί μέν Αζιωματ νοΐ είχον Μεταβληθή είς χειςοιιΛοοι- στάς ποοπορενομένους των Τμηΐίά, των των. οί δέ οπλίται *ίς ώο»·η μένας ρομτταίας πρηκαλούσοι; τόλ τρόπον Ι Πάντες, Αξιωματικόν καί οπλί¬ ται, εξετέλεσαν άφτίως τό Καθή κον των, έμφορινύμενοι ϋ.τό πνεναα τος αύτοθνσία; κ<ιΐ ηρωισμόν. Ό αγών ήτο τοαχύ;, ο.ότι άντε/.ήα^θ" επί τέλονς, καί ό έχθρ,ός τί ρπεδ'ν κον οί "Ελληνας μέ την άποφαοΊπτ, αίμόφνρτος άπό θανατηφάοον τρα» μα, αποτελεί νίκην, ανευ τής όποί α; ή εκ&ασι; τοΰ δλου αγώνος θά ήτο, κααά πάσαν πιθαντπτα. άντ^ στροφος τής έπιτενχθίίσης. Άλλ.ά τό αϊμα καί ή πνοή τοΰ Δαβάκη έδημ'θύργησαν έκεϊ τό; θαυμαστάς πράξει; τοδ Καραίηα, τοϋ Σφαλαγκάκου κ Ι τοΰ Σπι·- οοπ-ούλοΐ', οί ■όποϊοι θά έπροτΐμιον τόν θάνατον παρά νά ιρανοΰν <α- τώτεοθι έ κ ε ί ν ο υ! Δόν1 έξηγείται άλλως .τοις ή έ¬ πιμονή τού πρώτον ν* αναλάβη την διοίκησιν τού Άποσπάσιαατος Πίν- δο^ κατά την κρισιμιοτάτην ψάσ ν τοΰ αγώνος, ένώ δέν ήτο νποχο,-ω μένος πρός τοΰτο' οδτε ή έπιμονή τοΰ δευτέρου νά οδηγήση αΰτό; τύν ί)ον Λόχον κ»τά τοΰ ύψώματος Ταμπονρι, παρά τα ντγονό; ότι ε[χε πυρετόν 40 οαθμών τήν' Λοαν εκείνην οδτε, τέλος, ή νπει>ε·ντα-
σις των ψυχικών ν.α'ι σωματ'ν,όιν
προσπάθειαν τοΰ τρίτον, νεαοην
Άνθυπολοχαγοΰ, ('όστε κατά τή·
θντΛλώδη έπίθεσ,ν τού Λόχοι. την
π,ςΙ; ■/.< ·τάληψ,ν τού Προ<[. Ήλ>':ι
Φονρκα; καί την αποχώρησιν λό¬
γω τραύιιατος τοΓ· Λοχαγον Χοι-σο
στόμον. νά αναλάβη την διοίκησιν
καί των δύο Λόχον, 2ου καί 7ον,
κα'ι ν'ά άνάγη ί'ι; νικηφόρον τέριια
τόν άγώνα.
III.)
Κατά την άντεπίθίσιν:
(ι) Τό Τάγμα Πανταϊή —τού
τέοις τοίτον 'Τποτομέως— καίτοι
διά τή; ύπ' άς. 23)31—10—40
διατανής καθωρίσθη νά κ νηβή
πρός Λιάγκην* — Ταμπονοι — Γν
φτισσα( άνατραπέν υπό τοϋ έχθρο"
εί; Ρωμηόν', ύπεχο>ρησε πρός
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΔ
ΧΩΡΕΣ ΚΑΤΩ ΑΠΑ ΧΑΛΑΡΗ ΤΟ ΥΡ,ΚΙΚΗ ΚΥΡ.ΑΡΧ.Α. ΜΟΛΔΟ-
ΒΛΑΧΙΑ. ΦΑΝΑΡΙΩΤΕΣ ΗΓΕΜΟΝΕΣ.
Ίδοΰ καί άποσπάσματα άπό τ(ΐ
,-υιήματά τού:
ΠΕΤΕΙΝΟ Σ
"Αχ! έχθρέ παντοτεινέ,
ΝΐΓχτοκράχτη πετεινέ!
Τί τινάζ«ις τα φτερά
ά
Τού κ. ΠΑΚΩΒΟΥ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
καί μετάφρασε, άνάμεσα θ£ αλλα,
, χορί; νά ιιετάσχη τοΰ α¬
γώνος.
6) Ή Διλογία Βασιλο.τοίιλοι,.
μετά τήν ά.τ.οτνχίαν τής ΐκιντίοΐ'
τοΰ νψώμΓ<το; Τσονκα έ.-ιιΘεσειο;. απεσύρθη εί; τα; προτέρα; θέση; τη; -τερί την Ζοινοιιλην·, χι,ιρί; ν<; σΐΛ'εισ'ΐέρη έτι .τεοαιτέροι ίΐ; τόν διεξαγόιιενον άγώνα. γ) Τό Τάγμα Πατιστή .ταρέιΐ°ι νεν εί; τάς έξωθι τοΰ Έπταχωοί θέοει; τον, μετέσχε δέ τή; άν ς διά των 9ου καί 11οι· Λόχο.ν τού.. δ) Ή Ταξιαρχία Καλή, τετο-ι γμένη βορείιο; τή; Λυκοί,ιράχη:, δέν ίκινήθη καθ" δλην την δ άοκ· ι αν τοΰ αγώνος Ταυτα πάντα σημαίνονν, τ» ;ο νίΐομεν διά νά καταστώμεν τ^Ί^^ ως άν'τιληπτοί, δτι κατά την άντ· πίθεσιν Δ»<ΐάκη ό αγών δεν διηνθν νετο άπό τό Έ.τιτελ.εϊο τή; Ι Μγ' ραοχίας, ένω επρεπε τουτο νά σΐ"ν| τονίση τήν δράσιν πάν"Τ(,ιν των ι Τμηαάτων παν ε[/ο τεθή υπό τα;] διαταγά; τή; Μβραρχίας καί νάί| Κατά τήν πανηγυρικήν τελετήν τής μετονομασίας τοϋ Β' Γυμνασίου Θηλέων Νέας Σμύρνης σέ «Κεντρικόν» πού έλαβε χώραν στήν Αϊθουσα τελετών τοϋ Μεγάρου τής Έοτίας Νέας Σμύρνης στϊς 31 Ίανουαρίου 1974, ή καλλιτέχνις τοϋ Έθνικοϋ Θεάτρου δίς Αθηνά Κασσα- 6έτη άπήγγειλε τούς στίχους τοϋ «Ύμνου στό Νέο — Κεντρικό», ένώ ταυτόχρονα ή καθηγήτρια τής μουσικής καί τοϋ πιάνου, έζαίρετη πιανίστα Κα Ίσμήνη Λεοντα- ρίτου, έπαιΖε σέ ύπόκρουση τήν μουσικήν τοϋ "Υμνου τούτου. Τούς στίχους κα'ι τήν μουσική τοϋ Ύμνου συνέ- θεσε ό κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ, ό οποίος καθώς βλέπομε στήν φωτογραφία συγχαίρει τήν καλλιτέχνιδα δίδα Κασ- σαβέτη μετά τήν επιτύχη εκτέλεσιν τής άπαγγελίας, ένώ ή πιανίστα κ. Λεονταρίτου άπομακρύνεται άπό τό πιάνο της γιά νά κατεβή άπό τήν σκηνήν όπότε ό κ. Άρχιγέ- νης τήν συνεχάρη γιά τήν τόση πολύτιμη καί επιτύχη συνεργασία της. Οντε στ" δνειρο σκληρέ, Καί αυθάδη πονηρέ, Λέν μ' άφίνεις νά χαρω Την καρδιά ποΰ λαχτι ρώ! Σ' έρο>τώ, δρν μέ πονεϊ;;
'Ή, πανοΰργε, μέ φθονεϊς;
Κι' άδιάκοπ' άγρι,πνά;
Νά λαλής νά μέ ξυπνάς;
Άν οέ πιάσο) δνστνχή
Εί; τα χέρια μ' τό ταχΰ
βά σέ μάθω ν ά πηδά;
Στόν ήχό ΐ.οΰ τραγονδά;.
ΦΗΜΗ
Πλανήτρα Φήμη αθον-ερή.
Φ'δογλοβσοΰ αχιρμακερή,
Μηινντοα τέτοιων τρόμων
Δεν' εσκ'ΐνες στόν ιδοόμον!
Λέν σ' έχτνποΰσ' ή άστο'ΐπή,
ΙΙρίν νά προφθάση νά ϋέ πτ
Ή άπονή σον γλώοσα
Ι Τα τρομερά τα τόσα;
Ζή ή άγάπη μόν. καί ζή
Μ' δλα τα κάλλη της μαζή"
Καί πώ; λοιπόν άχρεία.
Νά πής τα έναντία;
Πω; ·νά προφέρης σάν π στά
Τα τύσα λόγΐΓ<· τα πλαστά^ Καί μ' εκανες νά φθάσω Τόν νούν μου ν ά τόν χασο>;
Άαποτ' έσΰ ποΰ πηλαλεΐς.
Καί τέτοιαι; ίδησαις λαλεϊς
Νά γκρεμισθή; στόν δδη,
Στ' άτέλ.ΐΚοτο σκοτάδι.
ΦΡΟΝΤΙΔΕΣ
Τί μέ μέλλει; τί φροντίζη);
Κι' άν (ρροντίζο), τί έλπΚω:
ι Καί τί τάχα καοτερώ;
Νά πηδήξω, νά πετάΕω.
Τό ιιελλούμενο ν' άλλάιξω
ΙΙιιντελώς δέν ήμπορω.
"Ο.τι ή Μοΐρα διοοίση
Αέν εΐν' τοόπος νά γνρίση.
θά γενή, καί θά γο·ή.
Τ' αλλα δμως εΐν' χαμένα.
Οίίτε γίνρται κάνένα.
ΙίΐΗΒΙΙΙΙΒίΙΙΠΙΙΙίΙΙ
ΕΝΤΥΠΩΣΕ1Σ ΑΠ' ΤΟ ΤΑΞΕΙΑΪ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΙνΐεΡΙΚΗ, ΟΠβΣ
ΤΗΝ ΕΙΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ
κήν άντεπίθ^σίν ττον.
Ή δέ άπόκρονσις υπό τοΰ Τ"-! μεο.ιινήση διά τήν πλήρη έκτέλε-
γματάρχον Καρ<ί.6ία τής ϊταλικής ι σιν τής νπ' αρθ. 23)31-10-40 δια άντεπιθέσεως είς τύν Προφ. Ήλί). ταγής. αν Φούρκ'ΐς, καθ" δν χρόνον ό Σ υν(ί ταγματάρχην Δα&άκης κατέκειτο ΣΤΝΗΙΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ©ΕΜΑΤΑ ΑΞΕΧΑΙΤΑ Ι.ΡΙΜΜ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Λΐ'τοί έμειναν "Ε/.ληιι; μέ τί; λ(ΐχτάοα τής ε'πιστροψή;. Ή γΐΛ·ιιί κ<ι το^' μοΰ λέει βγάλι.με πολ.λά λε' πτά ίδιΤ) μέ τόν τίμιο ίδρώτα μα;, αλλά ό άλ'τηας μόν πάντοεη|·ΐ αδελ ΐ(ές στήν 'Ελλάδα, μεγάλωσε άνη ψια, εστειλε λεφτά στούς Ϊ μα;, κι' ό θεός πάλι ιιιάς Γ' Πράγματι, τήν άλλη μερά τυ πρωί μέ άποτροπκισμό μάθαμε ι'ίΐι τρείς μεταμΐρεσιιένοι κ«-κοποιοί μπήκαν' (ΐί(|ιδιαστικά στή μονή καί ά((θΰ βασάνισαν το^ δΰο ένοίκονς, βίβήλωβαν επ··ι τα καί τήν έκκλησίν Τα σήματα κίνδυνον ιιέ την καψιπάνα καί τή φωτία εΓχαν μετιιδιίκτει οί δύο ά δελφοί, δτίΐν εΤχαν' άπομακ^ννθή πιά οί κακοποιοί. "Αν καί πέρίΐσπν τόσα χρόνια άπό τότε, τό γεγονός αύτό εμειν* βαθιά χαοαγμένο στή μνι'ιμη μοί» καί δέν μπόοεσε νά τό οκεπάση μέ τόν πέπλο της ή ληθή. Εκτός άπό τις ίκκλησίες πον ά- ν'αφέραιιί, στήν Καρβάλη νπάο- χοι>ν καί πολλά άλλ» λαξει·τά έξ
ωκκλήβια καί παρεκκλήσια. "Ενας
μεγάλος άριθυός ά.τ' αΰτά ίίνο,ι
λαξεμμένο; στούς βράχονς μ:δ:.
χαράδρας, ποϋ εΚ·(ΐι λίγο εξω άπό
τήν κίομόπολη κι' εχει τήν όνοιι< σία «Μοναστήρ — Ντερεσί*. ΟΙ ΚΤΡΙΩΤΒΡΕΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕ ΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΒΑΛΗΣ. "Ο¬ πως είχα διεακοινίσει σέ μιά π^.ι γ€Ύϊστερη περιγραψή μόν, τα θέ- ματα τα όποία θά δ4απρ^ιγματει>θώ
σ' αΰτό τό κετράλ.αιο, δέτν προΐο-
χον'τα-ι άπύ προσωπικές μόν έμπειοί
ες ή άναμνήσεις, άλλ' εΐνα! έρανί
βματα άπό τό πρρισπούδαστο βιβλίο
όεξιά καί κάναμε αΰτό τό μεγάλο
σπίτι στή ΙΙεντέλη, γιά δονλειά;
εχρι πάλι ό ^*εός νέοι ίΤμαστε, θά ,
δουλέι|Ηΐ>μΓ στή ΙΙΐ"τρίδα κι' οί
■——· ί δνό μας, άλλά θά κοιμηθοϋμε ήρε·
μα, ήσι·χα, «έ τό ι|»ο)μάκι χωνεμέ
Τοθ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ νο στό σΐομα μα. κα1 ·;χι ^ τ·
κρεββάτι ξεπρταμιι τή ννχτα!. ά
νοίγει ή πύοτα, θά ^ημίρωθοΰμ1
τό ποωί; τό ξεοό ιΐ'οι,ιιάκι μι ς καί
τήν Έλλάδα μα;! Μπράβο παιδ
τού; είπα, λιιτρενω κι' ίγώ τήν Πιι
"Αν αυτή δέν τή φανή.
Νέο; είμαι; θά γεράσω
Ζώ καί τρέχω; θά περάσω
Κ«ί σάν Τσκιο; θά σδνσθώ
"Οσα κάμο) καί πασχίσω
Είς τόν κόσμον θά τ' άφήσω.
Καί γνμνός θ' άφανισθώ!
Τό λοιπόν, γιατί φροντίδ€ς;
Γιατί φόβοι καί έλπίδες;
Γιατί τση ταρ«χή;
Φάγε, πιέ, στήν γή τανΰσου.
Μρ τόν "Εροντα κοιμήσου'
Ν ά φροντίδα μ·ηναχή.
Ήταν άντίπαλος τοΰ
Λούκα, τοΰ Βονλνάρεο; καί
Κοαή. ο
— Στέφανος Δονγκας (;__1830)
Κληοικός. Διδάσκαλος τοΰ
, , ,. , . νονς Προοδεντικός. Σχετικά αέ
την απαοαιτητη για την αοη τον . « . " ■_ -
, ' , ■ ' '. ' , „ ' , την ποοο<δρντικοτητα αυτού ανβρωπον. Κατεοηκα ενθοισιασμε νη κάτω στό διαμέρισμα ποϋ μάς φιλο^νοΰσαν καί οί δνό τονς Άμε ρικαν'οί, ή σύζνγος μόνο άπό "Ελλη Λ'<ΐ' πατέρα, μιά νέα καί ώραία ν.ο πέλλα ποϋ άγαπά καί λατρινε τήν τής Συνεργάτιδόο μσς Καο ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ άλλά πιΐ'ριστάνει την Ελευθερία ό Χρκττόπουλος έγραψε τοΰς έξη; στίχους: Φίλί Στρφανε, νά ζήση;— πού διδάχνεις οτ' ή φύσις— δέν τύ θέλει τό κενό. Γιά κεΐνα τα χοόνια, αϋτές μικοό χοοιό ΣίΙίρί - Χισάρ. Κχ·ι σχήικι στανρικό μέ όκτιιγΐ'ΐνικκ τοοϋλλο, .ιοί' στηοίζεται πάνω σΐ τέσσαηρ; σται>ρόσχ»)μες κολόντ;
διά μέσον ενός τετραγο>νικοϋ δ"< ζιίωατος καί τεσσάί'οιν τόξο>ν. Κ·α
οί τέσσιιρε; βραχίονε; τοϋ σταν-
πτρ,δα τον πατεοα της την ΗελθιΛοξασ1κ ^νο. κλτ>οιχο(-, εΓχανε „,
πον^ησο. Μέχρι στ.γμής οί περ·«τ γαλ σημασ!((, Ζή ^^,,; ση
σοτερο, Ελληνε; που γνωοισα εί τ-_ ^ιοαοίας.
ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΣ
-1845). Μβγάλος Διεομηνέ
,, , ,, , άς τής Πύλης. "Επειτα ήγεμόνι;
^Τ™™2^αΤ^?ν?.^Μ-™>^ Οΰγγοοβλαχία;. "Εγραψε στ",
τή «Φρόνιμη σΐννγο» τού Γολδόνη.
Ίδοΰ άποσπάσματα των έργων τού:
«Περί σχλάβων ή κατξ'βέλων
Σκλά6ο·. είναι οσοι κτήμα τοϋ άλ
λου €ίναι. Τέτιο, είν«ι οί χατζίΰε
λοι είς τή Βλαχία. "Οσοι άπό γο
νεί; σκλάβους γεντΓ,θοΰν, σκλάδοι
είναι. "Οσοι καί ά.πό μόνη μητί-
ρα σκλάβα γεννηθονν, σκλ.ά6οι εί
ν'αι. Ό κΰ?ιος τον κατζιβέλ.ον δέν
έξοισιάζει τή ζωή τοΰ κατζιβέλον.
Ό κύριος τού κατζιβέλον έλεύθ«-
ρος ΐΐναι κ· ι νά πιολεϊ καί νά χ<ι- ρί5;ε< τόν κατ£ί6ελο. "Οσοι κατζίβε λο, είςτ ή Βλαχία *έν Ιχο.ν άπο δε^ειγμένο κνριο, αύθεντικοί λογί ζονται. "Οποίος κατά γνώση κατα κράτει £ένο κατζί6ε?Λ ή κ'ίτζ'ίίε'- λα, ν'ά τοί'ς έπιστρέφ«ι στόν κύρ:ό τονς, πληρώνοντάς τσι· διά μέ>'
τόν τεχνίτη κατξίβελο γρόσια τγ·ι
ίΐαοάκοντα τό χρόο, διά δέ τόν ά
τεχνο γρόσια ε!ν.οσι Κληοονομικά.
"Οτ<ιν ό άποθαμένΌς εχει γυναί/.α ζωντ "νή καί τέκνα ά.τ' αυτή ή ή άποβαμρνη ζο)ντα.ό άδρα καί τ^ κνα άπ' αυτόν, τότε τα τέκνα, ή ι(>ιιχή τοΰ άπο8(«μέν'ον η τής άποθ ι
μίνη;, καί τό ζονντανό πρόσιοπο
τοΰ άνδρογύΛ-ου κληοο.νχ>μοΰν Ίσοιιε
ρό·; την περ.ο»>σ!α κ"τά τόν άκό
λουθο τι.·™. Δηλαδή τα τέκνα δε-
χονται τα μέρη τού; κατά κυοιότη
τα, ά'αδ€χόμενα ακί τό μέρος τής
ψυχής πρός έξοδα ταφής καί μνη
Ι μοσύνων τοΰ άποθ' μένου ή τής ά
ποθααένης. Τό δέ ζωντανό πρόσω
πό τοΰ άνιδρογύνον νέμετα, τό μί
οος τού ν.ατά την χρήση ιαόνο
Χοίκιασμα. Ό νοικάτορας μπο-
ρεΐ ά μετανοιχιάσει καί αύτός ε';
ήλον τό πράγμα, έκτός μόνο αν ό
έναντίο σΐ'μφωνηθεϊ. Ό νοικάτο-
Ο"·ς κατά γράμμα νά φνλάττει τη
συμφωνΊ'α τοϋ νοικιάσματος, έπει-
δή, παρα6αίνοντάς ττρ', ό,τι 6λά6η
ποοέλθει διά την παράβαση, τήν
άποκρίν«ται. Ό νοικάτορας νά
μην ημπορεί εναντίον τοΰ σνμφω
τρόπον τής χρε'ιας τό νο·
κιασμένο πράγμ,™ νά τό μεταχειρί
ίΐεται_ είδεμή έλεΰθερος ίίναι ό κν
οιος νά λύσει τή σιιΐ(ρο)νία καί αν
τ»·χν τό πράγμα διά τήμεταδολή
τοΰ τρόπον βλαφθεί τή 6λά6η ό
νοικάτορας την ένέχεται. Ό νοικ:ι
τοοας ο,τ( κτίοε; ή ά.νακ("ΐν'ίσει εί·;
τη νοικιασμένο πράγμα χορί; την
ειδηση τοΰ κυρίον, τό έξ«δο είς αί"1!
τάν άναττέρεται, Ικτός μόνο αν ά'
λεως (Τνμφο)νηθεϊ. Ό νοικάτορας
είς ό'ποι(ι κατάσταση παρ'ΐλάβει τό
νοικιασμένο πράγμα, είς τήν' ατττή
χρεοιστεϊ νά τό παραδίδΐι ή δπιος
σνιΐΓ(·ωνηθεϊ, είδεμή τή 6λά6η την
ένέχεται».
ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΕΡΩΜΕΝΗ2
(181Κ)
(Άπό τή «Φρόνιμη σϊ<ζΐ"γο» τοϋ Γολδόνη). «Ροξάονρα. "Εχε ολίγη ΰπομο- νή, καί άφησέ με νά όμιλήσο)" άν1 εΓσηι ενοχος σνμπάθτ.σέ μ€, άν| είσαι άθίοος πηρηγόρησέ με' ά; έπανέλθομε είς έχείνη την όλεθοία άρχή, τή; οποίας ή ένθίναηση μέ λνπεΓ ιένθι-μήσον, ότι σΰ έστάθης ό πρωτος καί ανόος εροιτά; μόν καθ" εαντόν, διά ενο §ργον τού Ίδρώμάτοίή Κρατικήν γηο*ροφ*&» Κύριε Διενθι-ντά Τό -Ιββ^ Κρατ,χων' αηών (ΙΚΤ), οιανύον ηδη το ε"» ϊ ί, τρίτον '^τος τής δραστηριοτη το; τον καί καλΛΐτον, τ;,ν γενναιόδωρον Ι άτοΐς «αί διά ^,,,ν- 20Ρ έκατομμνριων, ϊ,άβας «εντακοσία; πτώσε.ς παροχών (»ος_ μ •Επαγγίλματικών Σχολων, Σπο δ,,στά; ·Αν»τέο«ς Ά δαρύνσεως προβοί.ής των Ί συχνο-)ν Έκ.ταιδεύσεως, σ.τοτ-Οαστάς έσο,τερ.κοΰ χαι εαοτε οχοϋ, όμογεν^ίς χαΐ άλλοδαπου σ,-,ουδαστάς), αίσθάνετατ «αβτρΐίν χ ί υποχρέωσιν, όπως απευθύνη ποό; τόν'ήμερήσον χαι τον κβ.ο δ,κόν τύπον την έκφρασιν της ευ γνωμοσννης τού διά την μακροχρο νιον καί εύγενή σνμπαραστασιν «ις τό έργον τον. Ή σνμπαράστασις αντη, εκδη- λοινμί-;η χυράος διά τής αν«υ επ- δρ συχ άνακοινώσεων τοϋ Ίδρΰματο; -^ οί προκηρύ^ειος κκΐ διεξαγΌ,^^ των διαγωνίαμόιν {Ίΐοτροφιων χ , το-)ν σχετικών άποτελεομάτων, Χ(|! διά τής καλοπίστου (καί, κατ' ^ λονβίαν, έπο>φελοΰς) κριτικής τι).
δλου τρόπον λ*ιτο»'ργίας τοδ ^'
σμόν, υπήρξεν άποφασιστ,κό; Λ(
ράγων διά την εξασφάλισιν ^
τόσον άπαη'ΐτήτον διά την ένδ^
γμένην άπόδοβίν τού δημοσία"^'
τος· . . .
Μέ την 6ε6αιοτητα ότι. «ά ^
κολονθήτε πάντοτε νά Ανταποχρ;!
σθε μέ την αυτήν ποοθιωίαν {·ϋ
τάς παρακλήσεις τού καθ" ήμ^- ·|
δρνμίΐτος διά την οριλοΐξΐνίαν τβν
άν«·κοινώσεών τού είς τάς ~ή)Λ.
σας,
Διατελοΰμεν μετά πλείστης Τΐ|,,-|.
Ό Γενικάς ΔιενΘΐΛΤή-
Κ. ΜΠΑΡΜΠΗΣ
Η ΤΡΟΜΕΡΗ ΪΗΡΑΣΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΠΟΛΙΝ ΤΟ 1874-1877
ΛΙΜΟΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΕΠΙ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
Ή μικτή Προοευχή Τούρκων καί Χριστιανών
Υπό τοϋ ΓΕΩΡ ΠΟΥ ΚΟΥΚΙΔΗ (έκ Νεαπόλεως)
Μέ την ήμερ. 1877 Γνΐαίου 5 τό
τέταρτο γρόμμα τού αειμνήστου Δι
δαοκάλου Φιλ. Άριστοδούλου μάς
ηορουοιάΖει μέ όλην τήν Ζωντά-
νια τό δράμα των Νεαπολιτών οί
όποϊοι ύπόφεραν τρομερά τδν λι
μόν καί τόν θάνατον.
Δέν έβρεχε ύπήρχε τρομϊρή Εη
ρασϊα οϋτε χλωρό χορτάρι δέν φύ-
τρωνε διά τό Ζωντανά. 'Εδώ 6λέ-
πεις τήν άπελπιαίαν τοθ Δασκά
λου καί τό γραμμένο μέ πόνο καρ-
διάί μαρτυρεϊ τό δράμα τοϋ πληθυ
ομού τής Γενέτειοάς τού Νεαπό¬
λεως. Όαν διάβαΖα αύτό τό γράμ
μα τού ένεθυμήθην πού μοϋ διηγεϊ
το αύτό δράμα των Νεαπολιτών ή
οογχωρημένη Μάννα μου.
'ΩνόμαΖαν τήν περίοδον αυτή
θι κ»τ άρκετοί Σμυρντνοί ποΰ Λή Ι
γαν ΐΧιΐί παιδία άκόμη μετά την
δοκίμησαν σπούδκσαν. Έκεϊνο ποί>
αί|
ά, {
ρού είναι θολ.οσκέ.ιαστο,. ΛΙέπο
στό Ιερό βλέπει καν^ίς τό σημά
δια μιά; έπισκοπικής καθέδ^ας,
μερικών καθισμάτοιν γιά τοϋς ίε·
ρεϊ; καί μερικά κονφώματα στοΐ;
τοίχοο;, γιά την τοποθετηθή των
ίεοίον σκενών. Ή κύγχη τού Ίε-
ροΰ ίίναι πολνεδρική (πεντάεδρη).
Στή Β.Δ. γωνιά τή; έκκλησί"; έ-
χρι προσαρτηθή, έκ των ΰστέριον
καθώ; (ραίνεται^ έδα κοΐμητήοι καί
γαπώ ίίλονς τοϋς "Ελληνε;. Ο Θε
ό; μαζί σα;.
Άπ' τόν Οΰρανοξνστη των 22
παΤ(ι>ιιάτοιν μέ 2.(Χ)ϋ κατοικίες κ«ί
800 οιαμερίσματα, ένα άπ' αντ ά ή
ταν καί τό σπίτι .τοίι μα; <{ΐλ.ο£ί νησε, πού σοΰ ςέρνει Τλιγγο νά βλ.έπη; άπ' τή τ ίράτσ(ΐ τον, εν.; συ-γκρότημα μοντίρν(1)ν διαμερισμά τοΛ', μέ μιά σειρά οετιρέ στό εί- πρώτο πάτοιμιι, μέ ο;έ{ι ο;οτ ,,θΓΟνε; ποϋ θυϋίζιη·ν Άθήν'ι τό βράδν άργά δλη τή χ/.τ]. Τό θέαμι' πού προσ έπ.κο,νιον'εί μέ φ-ρΟηχε ο^ ϋατ|α μΜ. ρΝ<χ( ^ κάς. Τό χοίμητήο την έκκλησία μέ τρείς καμαρες, οιγοαπΤο. Πί-νντΐτλα πον στηρ!ϊοντ<ιι σέ δνο διπλές κο κτι'ρια, φωτι λόνε;. Στόν δυτικό τοίχο τοϋ νάρ θηκα δΐ"ν.ρίΌνται άκόμη μ-ερινέτ τρνπε; γιά δοκάρια καί αίτό μαρτν ρεΓ τηλ ίί.ταρξη άλλοστρ ενός ξν λίνο^· δάπεδον, ποϋ κοατοϋσε, χοι οί; άμφιβολία, εναν' ό'ρθ((θ πηοοο. σμένο γιά γνναϊκρ; (γΐ'ναικωνί- της). Μέ ?νλ·εί'ΐ καί αλλα ΰλ^ικά ή ταν κατασκευασμένη κα'ι ή σκε.τ'ι έκλησίας. Ό (τωτισιιός της ή ταν άπλετος, δπιος άποδεικννετοι άπό τόν άριθμό κα'ι τό μέγεθο; των παραΌύριον. Τέτοια αεγάλ των δύο Γάλλοιν ιατρών σνγγρ,ι- παράθυρα ίιπάρχονν', άν ά Λ στή Χ. φέων Ν. καί Μ. Τιερρύ, «Λέ νόν ~ 6έλλ" ζ ένκλίζ ρουπεστρ ντέ Καπ ποεντός». Άπό μροιν.ά άποσπάομα- ' καί Β. πλε»ιρά, 3 στί; αεσαϊϊς ε- δρες τής κόγχης καί 4 κατ' έναλ λαγή στόν όκταγων;κό τροΰλλο. Σ ' είσοδον, άνοιγιιε τπι πού θά παραθέσω στή στ'νίχίΐα, Ι νολικά ίχει τρείς πόρτί; οί άγαπητοί άν'αννιΤ«ττρ; τοΰ Π.Κ. άπό τί; οποίες οί δύο είν«! . ιιντη βά διαπιστώσοτ>ν ότι πρό*ειται γιά'νες στή δντική πλευρά της καί ή . .
5ν™ Λ,βΚη ,.ί- Λ^..»ί--------1 --------ι 3ΐι-------λ- &------ϊ —------------" *-- "
σμένα ολ'·, γ ατί υπο; εΓπα δ*ν
1;χοι·ν παραθνρΟΓτνλλίΐ, ουτε μπαλ
κονόπορτε;,, ηταν ν.άτι τό έξαίρε
το·( τό μαγεΐ'τικό. ποϋ μ' έκανε ν
άλλάξω ννιί>ιιη γιά τή Νέα 'Τόο-
κη. Τό «Έμπάιρ», ποίν λίγο καιρό
τ6 νψηλύτερο κτίριο τής Άμΐρικής
εκατόν εΐκοσι πατωαάτονν καί τό
«Έμπάιο» έρχεται σέ δεύτεοη σει
ρά, άνάλογα τα τετραγονικά τού
μρτρα, πόλις όλόκληρη, ήταν /.α!
ταφώτιστο, Ό Πνργίσκος τον φω
τρι.νό; μέσ»· στό ΰψηλό σκοτάί^ι
τή; πολιτειαι, ήσαν σάν κάτι Ού
ράνιο φαιν'όμ«-νο. Ό θεατής δέν
χορταίνει νά βλέπη αΰτό τό έπιβλη
τικό κτίριο καί νά διερωτάται τί
βάθο; καί τί έμβαδόν εχει αντό γιά
νά κριτιέται στή ζωή. Ή βραδΐ'ά
αυτή ήταν ιΐιιά άπό τίς λίγε; βρα
σάν< μέ άποκαλυπτιχό περιε χόμενο, σπάν,ο στό εΤδος τού. Α άοχίσιο πρώτα άπό τίς κτιστές ρκ κληβίες. 1. ΓΚΙΖΙΛ — ΚΙΛΙΣΕ. (κόχ κινη έκκλησία). Ε(να, χτισαένη ιιέ κόκκινες πέτρίς στό ΐσωμα ενός λε καινοπεδίου, ποΰ δρίσκεται στό Λ τής Κ<ιρ·6άλη;/ <τέ άπόσταση 2 χλμ. περίπον, Κοντά της είναι τό άλλη στόν δντικό τοίχο τού Ν. 6ρα πενιχρή καί κανεί; άπό ποϋ διακρίνονται στό μερκά Τχνη κέντρο των γρ«φηιΐ€Λη. Σήμερα δμως τίποτε ι γνωρισα διάοτημα τή; τετρ ιοα+ιονή; μου. Οί καταφω όπως μπορεί να χιστρ, χοΓ(Μι<πέ; Ύέφι^ε; Βγ, ζάνο — Νάραους Μπρίν*τζ, κλιν Μπρίνϊζ, Μανχάτταν ΐίιντσον Μπρίντζ, καί Τζώ ί Οΰάσιγκτων Μπρίντζ, αΰξαν'αν δε·ν σωζϊτα. απο την εικονογραφη τ& σή της. τής Νέα; (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Δημ. Ί. ΐνΐ«γκ|»Ηίιτη Πωλεϊτ«ι είΓ Αλβ τα Κεντρικό ^ (Σταδίου - 'τττηοκρότβυς κλπ.) , θάλασσα — ποτάμι ήρεμη κυ'λοΰ σε μόνον πον δέν διεκριναι τό "Α γαλμα τή; Έλε*θερί<ι; γιατί ή- I ταν άΐΐό τήν άλλη πλευρά τοΰ κτι ' ρίου ποϋ θαύμαζα τήν πόλι αυτή. , Τό πανίνψηλο "Αγιΐ'λμα τής Έλευ θερίας, σύμβολον τή; ΈλειΌερίας όλου τοΰ κόσμου, *[ναι στήν είσοδο τού λιμανιοΰ τής Νέα; 'Τόρκη; κηί καλωσοοίζει οποίον Ερχεται Ι στήν Άμερική, είτε μετανάστη, εί τε έπκΐκέπτη ποΰ μέ τα 6Γ<ποράκι, .τού περιργραιΐ'α, τ0 ρπισκέπτ€ται την άλλη αέρα κιόλα;. Λέν έγει τό κάλλος των δίκιον μαΓ , Λγαλμάτων, δέν εχει τήν έμπν'ευπη τοθ Φειδία αΰτός ποΰ τό εφτιαξε ιιέ κάνρι νπεοήφιΐνη γιά τοί'; "Ελ' ληνρ;/ είναι δτ, δλοι είναι τίμιοι' καί έξαίρετοι άνθοωποι κι' ί/πνοι καί οί Έλληνίδες γνναϊκε; τού; καΐ μεγαλιί)νουν τα πΜδ ά τονς μέ ό'ση έλληνικότητα μπορονν, διά τι τα παιδία πηναίνοντας στό Ά- ΐιερικάνικο Σχολειό άλλάζοΐΛ· δυσ τνχώς καί κλαϊνε γιατί τοϋς μά6α νέ ώς πρότη γλώσσ»1 την Έλλην. >
κή νιατί τα κοοοΐδεύονν δλα τα Ά|
μερικανόπονλα. Δέν παύοΐΎ δμω;.
νά μιλοϋν Έλ-ληνικά μέσα στό σ.τί
τι, νά βλέπουν την Έλλάδα
φιοτΐΐνό (ράρο ποϋ ϋταν μεγαλ(ό-
βουν θά τα άγκαλιάση στοργικά.
Κι' ή Όρθόδοξος θρησκεί<ΐ' πάνω άπ' δλα δπτυς ξανάγοαψα, δ'ότι έ δώ χιλιάδες **ρησκεϊί; Χριστιανι κές ΰπάρχοι,ν καί μή, πού άν οί έ'λ ληνε;γονεϊ ; δέν γαλουχίσονν τα παιδία τονς στή θρησκεία μα.;, τα χάσομε οταν άρχίσοΐ'ν καί μ*γαλώ Λ'ονν, δλα τα ρθιμα τοΰ τόπον γιά τή νεολαία. Άκονσα Έλληνο - άιιε Οικανό πατερα νά λέη: «έγώ είμαι "Ελληνας κ«ί θά ιι.εγ<ιλο')σο) τα παι διά μόν όπως μέ μεγάλωσαν οί "Ελληνε; γονεΐς μοί,. θέλοΐΛ· 5έ θέλ.οΐΛ'. Ποαγματικά τόν σν'εχάοη κ<ι διότι θέλ.ϊΐ νά κρατήση την πά τριαρχική 'Ελληνική οϊκογένεια. Ά; άκολ.ονθήσοΐ'ν τή σκέν|ιη τον καί όλοι οί άλληνες γιά νά ιιείνουν τα π'"ΐδιά τους Έλλην'ο - άμεοικα νάκια. Χωρίς νά μπορέσι» νά κρίψω τόν ένθουσ.ασμό μθι/ στό ϊευγάρι ποϋ μάς φιλοξένησε χθές βράδν, γιά τήν βραδύνη όμορφιά τής χά τρίδας τους, ποϋ ένθονσιασμίνοι κι' αύτοι άπό αΰτά τοΰς ρλεγα δλο] «θένκ γιοϋ> μοΰ ?λεγαν. Ποάγμ»
τι ό,τι τονς έ-λεγα 6γαίν'α« άπ'
τήν καρδιά μόν. Ένθονσιαίτμένο.
γνρίσαμε αέ τα παιδία μου καί την
τριών μηνοίν έγγονή μου στό σπίτι
τους στό Νιον Τξέρσεϋ 20 λεπτ«»
μακρνά άπό τή Νέ"1 'Τόρκη. θά
έναντιωθώ σ' οποίον κατηγορήση
τή Νέ(1 'Τόρκη καί τήν Άμερική
έν' γένει, ν' άγαπάμε κάθε τόπο
ποΰ μά; (τ λΛξενΐϊ, καί οί «νθρω-
ποί μας οί "Ελληνες βοήκαν τύχη
έδώ, μέ τα εθ^μά τον καί τα έλατ
τιίκιατά τον.
Τό νίο αύτό ζει·γάοι μρ πληοο
φόρησε δτι γίνεται στή Νέα 'Τόρ
κη ρν(ι σ»·νκρότηαα άπό πολλά χτί
οια —- ούρανοξύστε; ποϋ θά είναι
στήν ούσίίΐ· ίνα μέ δρκα χιλιάδ*;
κατοικίες, καταστήματα, ρεστοράν
δημοτι,κή, σέ σΐ'νεργασία μέ τόν
σννάδελφό τού Σκαρλάτο Κ'ΐλλιμΛ
χη, τόν περίφημο Άστικά Κώδι-
κα τώΛ' παραδοΐΛ'((6ίοη' ήγεμονιων
ποϋ έπιγράφεται: «Νομοθεσία τοΰ
καί ήγεμόνο; πάσης Οίτγ-
'1(>)άν-
θέν
γρηβλαχία; κυρίου κυρίον
νού Γεο>ργίον Κ<ιν, είχεν όμιλτι-
σει καί ό τέω; Γενικάς Διενθι"νττ,^
τοΰ 'Τπονργείον Προν'οίας, κ. Φ
Κοπανάρης, ειπών τα εξής:
Κυρίαι κ"ϊ Κνριοι,
Σάς ίΤ"χαριστιο θεομότατα διο-
Ι τι
χην
ί)ν καλ(1)σ^ην να
^., την στ(με?,νηΛ, έ
σι;γκέΛ^ωσιν διά νά τιμή<Μ μέν τήν μνήμην τοΰ αειμνήστου Ί γνατίον Παπανικολή. "Η άπώλεια τοΰ Ίγνατίοτ1 π«'νικολή ΰπήρξΐ ίνα 6αρύ διά τό "Ιδριιμά μας. Π« Τα γενικωτέρας σταδιοδοομίας καί τής ς τον θά άνα πτύξοτ"ν λεπτομερώς οί Διευθυνταί Ίατοοί τοΰ Νοσοκομείου μας, ·ής την πρωτοβουλίαν των όποίονν ώς καί τοΰ Δ)τοΰ Διο.κήσεως όφρίλ* τ«ιι ή σημεηινή μας έπιστηαονικτ; συγκέντοοισι;. Έγώ θά περιορισθή νά εΐπο) ό λίγα τινά χαοακτηρ.στικά τή; δράσεο); τού αειμνήστου έν τώ Νο σοκομείίο. Ό 'Γγνάτιο; Παπανικολή; ί'- πήρξε Γνας αληθή; επιστήμων έμ πνετ·σμρνος καί έμπνεόμρνος άπΛ τόν πόθον τή; προοδον τοΰ •/.}.<ί δόν τή; έπιστήμη; τήν όποιαν1 επί λεξε. Είς τό "Ιδρινά μα; διεδέχθη τάν διαπρεπή καρδιολόγον κ. Φρί ξον Κιοστρπν εις την Δίύθννσιν τού άνρξαρτήτο.) Ιατρείον καρδο με πατωματα ποΰ θά ξεπρράση κ«!λογιχΛν γοσημάτων', έπιλεγείς~ ν θε άλλον ίι)η)λον ουοανοϊνστη τής!πό του Λιοικητ,κοΰ Σνμβονλίον α' ΑΐΙΡΟΙχίί- φιΐντηΤηη'· τί ΗΛ Λ·«, Ι ^. · - Άμρρικής. Φαντάζο,ιι αντά τό μεγαθήριο! τί θά είναι | ΤΠΐ: (Συνίχίξεται) ταξΰ διακεκριμενίον έτέροιν κα,;·- δΐΌλόγων. Τοΰ Ανεξαρτήτου τοι'·- του Ίατςείον σί>ν τώ χρόνοι
τεινε τήν δράσιν καί κατέστησε
τουτο ΰποδειγματικόν.
τήν ϊδρυσιν Καρδιολ.ογική; Κλιν»
κή; δ'.ά τήν θερ ΐπείαν εκ καρδ α
κων νοσημάτιον πασχόν'των παιδί
(ΟΥ.
Παρά τάς πλείστας δυσχερΐϊας,
τάς όπο!ας σ^ίήντησε, έπέ^αλ-ε νά
λειτονργήση ή Κλινική αντη κανο
νικώς, έστοι καί μέ μικρόν αριθμόν
κλινών, προσέτι δέ ό αειμνήστου
δέν έπαυσε ιιερ'μνών διά την μελ
λοντικήν άν'άπτνϊιν αυτής. Αΰτά
τα κνρ'.ώτΐρί( σημεϊα τής έν τίϊ
Νοσοκομείθ) έπιστημονικής του δρά
σειος.
θελ·θ) ήδη νά παρουσιάση) τόν
"Ιγνάτ.ον Παπανικολήν οποίος ν
.ιήρξεν ώ σνν'άύελ(τος καί γενικ.ώ
τεοον ώς άνθρωπο; κατά την ?ν
(ώ Ίδρυματι σταδιοδοομίαν τοι;.
Ό Ίγνάτιο; Παπανικολή; ΰπήρ
θεν ό τνπο; τοΰ διακεκριμένον στ'
ναδέλφον κ'ΐΐ άν'ιοτέροι· άνθρωπον.
Στοογικός πρός τα πάσχοντα παι
.ν.ά, έκτιμών και άγαπό>ν δλους
τού; συνάδελφον; τοι; καί έν γένει
τού; σνν>εργαζομένονς μέ αυτόν,
έξενμήθ») καί ήγαπήθη νπό πάν
των' καί δικ«<ίο>; έχαρακτηρίσθη
ώς είλικρινής καί καλός αυτών φί
λος.
Αύτός νπήρξεν ό Ίγνάτιος Πά
πανικολής. Ή μνήμη αυτού θά πό
ραμείνη άνεξάληπτος έν τώ "Ιδρί'
αατι. Τό ΐ.τιστημονικόν του Ιργον'
Θά έδει νά έξελειχθή καί νά άνα
πτνχθή πληρέστερον.
Αύτό τό τίλπτ'ι'ΐον θά είναι ή
άναγνώρισι; των δσων' έν τώ Ί
δρύματι έπραξε καί ή πλτκ>εστέρα
ήθική άντααθιβή τον.
Πρός τοΰς έν τή αιθούση παοι
σταμένου·ς. σύζ»>γον( θνγατέραν, Λ
δελφοΰς καί αδελφάς τοϋ αειμνή¬
στου «πευθύνομεν τόσον έγώ όσον
■/.«χ τα >Λΐπά μέλη τοΰ Διοικητικοϋ
Σ·μί>ονλίου τα έγκήρδιά μας συλ
λνπητήρια καί την συμμετοχήν μας
εί; τό βαρύτατον πρνθος των.
Ενχαριστώ καί πάλιν θίρμότα-
τα δλους τοΰς τιμήσαντε; διά τής
παροΐΌί"1; των τήν επιστημονικήν
σχιγκεντρωσιν ρίς μνήμην τοϋ
αειμνήστου Ίγνατίου Παπανικολή.
τού τούς παπάδες της Νεαπόλεως
κα'ι μερικούς χοτΖάδες Τούρκους
ίερωμένους, καί τούς έΕηγεί τί έ-
χει σκεφθή. Τούς λέγει επί τρία
χρόνια ό λαός τής Νεαπόλεως εί¬
ναι είς τήν τρομερή τιμωρία τοϋ
θεοϋ. Κα'ι ό θεός περιμένει τήν
προσευχή μας Ρωυιοί καί Τοϋρκοι
πρέπει δλοι μαΖύ νά κάνωμε είς
ένα ύπαίθριο τόπο κοινή προσευχή,
θά είδοποιήσετε τόν κόσμο καί θά
Βρεθοϋν όλοι είς τήν προσευχήν,
γέροι, νέοι, παιδία άκόμα καί αί
γυναίκες μέ τα μωρά τουο.
Θά παραγγέλλετε είς τούς 6ο-
σκούς εκείνην τήν ημέραν νά φέ-
ρουν τα πρόβατα μέ τα άρνάκια
τους καί τις άγελάδες μέ τα μόσχα
ρια τους καί θά χωρίσουν τα μικρά
άπό τίς μανάδες καί έτσι καί τα
ζωντανά θά συμμετάσχουν είς τήν
προσευχή μας Τα άρνάκια δπωο
είναι χωριομένα άπ' την μάννα
όρχίσουν τό βέλασμα σάν νά κλαϊ.
νέ, έπίσης καί τα μασχάρια μέ
μουγκρητά τους καί κατά τόν ού.
τόν τρόπον θά προσευχηθοϋν τύ
άλαλα Ζωντανά μαζύ μαο.
Ήμέρα προσευχής ώρίοθηκε ή
Παραοκευή. Τόπος προσευχής άιρϊ.
σθηκε ό μεγάλος χώρος σόν ηλα
τεϊα είς τα περιβόλια, θά μαΖευ.
θοϋν είς τήν μία πλευρά άπό τό
ποταμάκι δηλαδή είο τήν δεξιά ι
Ρωμιοί καί είς τήν άριοτερά πλευ-
ρα οί Τοϋρκοι.
Όλοι θά ήμ·ασθε γονατισμένοι
είς τήν προσευχήν. Μέ μία τετοια
προοευχή Ισως νά μάς λυπηθή, ο
εϋσπλαχνος Θεός καί λυτρωθοϋμεν
άπό τήν τιμωρία του. "Όπως έμει
ναν σύμφωνοι Ρωμιοί καί Τοϋρκοι
ενωρίς τό πρωΐ τής Παρασκευής
μαΖεύθηκαν είς τόν χώρον ποϋ ώ·
ροαν διά τήν προσευχήν.
Όταν δρχισε ή προσευχή δλοι
ήταν γονατισμένοι καί μέ υψωμε
να τα χέρια είς τόν ουρανόν και
μέ δακρυαμένα μάτια Οψωσαν τις
Φωνές τους παρακαλώντας τόν θε¬
όν νά τούς λυπηθή κα ίνα σωθούν|
άπό τήν οκληρή τιμωρία τού.
Καί ιιέ αυτήν την αυγκΛονιοτικη
προσευχή ολονών, ολονών τα μάτια
γιά μιά οτιγμή στράφηκαν πρός
τό ινέρος τοϋ Μεγάλου Μουφτ(|
καί άμέσως άπλώθηκε πέρα αιγΐί
Γονατιστός ό Μουφτής μέ σηκ»
μενά τα χέρια φώναΖε πρός τό»
ούρανό. Πανειισπλαχνε Θεέ Αυπή-
οου τα Ζωντανά έπίσης τα μωρα
καί έμας τούς γέρους τοϋς άμαρτιβ
λους. Σέ παρακαλούμεν εί αίτικ
των άμαρτιών μας μή τιμωρεκ:
παιδία τα άθώα πλάο-ΛΤτα έπίοικ
τούς νέους πού δέν έχουν χαρή α·
κόμα τήν Ζωήν πού τοϋς χάρισεΰ
έσύ υέ όλην την άγάπη σου κ»
αύτά τα άμοιρα Ζωντανά τιμωρούν·
ται έΕ αίτίας των άμαρτιών
νά κα'ι αύται μαΖύ μας οε παρα·
καλοΰν διά νά σωθούμεν όλοι Αυ¬
τή ή οτιγμή ήταν πολύ συγκλονι-
οτική άπό τήν μ·ία μεριά τα Ζωντο
νά πού ήταν χωρισμένα άπό
μάννες των τα μικοά αί φωνέο τω»|
έφθασαν είς τόν ούρανό.
Ό γέρο Μουφτής οί Παπάδεο|
καί χοτΖάδες καί όλος ό κ
ροι καΐ νιέοι κανένας δέν έμε|νί|
νά μή κλάψη, διότι κ.αί ό πιό
ρόκαρδος δέν μποροΰσε νά συγκΡ°|
τηθή είς αύτό τό δράμα.
Καί ό θεός ό Πονόκαρδοο δεν1
αντεΕε καί τα δάκρυα τού έγινο|
βροχή εύεργετική πρώτα
Ζωντανά διότι σέ λίγες μέΡες
ή γής πρασίνισε μέ τό δώρο
Υψίστου. Καί έτσι σώθηκε ο
ός τής Νεαπόλεως άπ' αυτήν
τρομερή πεϊνα.
ολΠ|
3
ΧΡιΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝ1ΑΗ
ΧΡΥΣ0ΣΤΟΜΟΣ ΣΙΛΛΥΡΝΗΣ
2 τόμοι. Σβλίδες 712 καΐ 163 εΐκόνβε:
Πωλεϊτοι είς τα Βιβλιοπωλεΐ α καΐ παρα τφ συγγρο*ει
(ΦρυνΙχου 4. - Αθήναι Ιίβ)
ΤΑ ΒΙΒΛ'Α ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΚ'
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣίΑΣ
Μέρος Β' λαογραφικά.
ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
καί αλλες ίο^;οοίε^ των Βυυρλιωτών.
ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟ1
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Η ΒΑΘΥΤΑΤΠ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕθΝΙΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΑΝ
Ένας έπίλβγος στά πενηντάχρίτνα τού Μικρ«σιίίΤΙ'
_. κου Όλέθρου
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ: Είς τό Βιβλιοπωλείον
ΣΤΑΔΙΟΥ 38 - ΑΘΗΝΑΙ.
ΔΑΒ ΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
τ/Κ. ίηιι«τ>; μοχτνί
τσο
την: ΠΤν&ου μβτο ονντόμου
19*0 - 4τ.
Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΙΚΟ - ΜΟΥΣΙΚΟΥ
«ΥΜΝΟΥ ΣΤΟ ΝΕΟ-ΟΜΗΡΕΙΟ» κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΣΥΓΧΑΙΡΕΙ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΔΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΫ
ΘΕΑΤΡΟΥ ΔΑ ΑΘΗΝΑ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗ
( Σ ιτνεχίΐα έκ προηγονμένον)
Μέ τόν τραυματιαμόν τοΰ τελϊυ
ταίου τούτου καί την αποχώρησιν
ίχ Λνκορράχης, αί έπιχ€ΐρήσεις
τοΰ Άποσπάσματος τούτον έστααά
τησαν, έπειδή τό "Επιτελείον τη;
Ι Μερ·αρχί«ς/ όπερ, συμφώνως
πρός τήν ϋπ' άρ. 23)31—ΊΟ—10
διαταγήν τής άντΐπιθέσεω;, ρδ"ΐ
νά διατάξη την προχώρηβιν' 5ιά
τόν δεύτερον άντικειμεν.κόν σκο
πόν: Όξυά — Πνρσόγιαννη —Γύ
φτισσα, ήμέλησεν# άγνωστον διά
ποίαν αιτίαν, νά διατάξη την τοι
αύτην προχώρησιν, καίτοι ό εχθράς
ΰπεχώρει.
II.)
Ό Σνντ' γματάρχης Δο6ά
κης ήνήθη προσωπικώς τής ίκλοχί
*ις Σπνροπονλον - Χρυσοστόμοι; ή
όποία κατέλαβεν αλληλοδιαδόχως
τήν Μονήν Παναγία; Κλαδόρμη;
καί τόν Προφήτην Ήλίαν Φούρκας
έβνντόνισε διά π^οσιοπικής ώσιν
τοις παρ*μ.6άσεω; τήν επιχείρησιν
δ;' ής κατΓλήαρθησαν τή' έποιις
ν'ην/ ή Φούρκα κυ'ι τα νψώματα Λ;
άγκης, άντιληψθεί; ο' έγκαίοω;
τήν πιθανότητα ϊταλικής άντεπιθέσ*
ως πρός τό νψωμα Πρσψήτης Ή-
λί(ΐ'ς Φούρκας, ?.λαί>εν έγκαίρω; τα
μέτρα τού ποός έ-ιιτνχή ταύτη; ά
πόκρονβιν.
Τό έργον τοΰ σνντονισμοΰ των
επι μέφους έπιχειρήσεων κατά την
άντεπίθεσ,ν νοτίως καί νοτιοδντ1-
κώς τοΰ Έπταχωρίον, ήτοι πρός
τήν κνοιωτέραν κατεύθυνσιν, ήτο,
ποέπίΐ νά όιμολογηθή, δνσχερρσιπ
τον άφ' έν'ός μέν λόγω τής δια·
μορφώσεω; τοΰ έδάφους, δντο; δι
ακεκομμένου, ανωμάλου, όρεποϊ
καί δασώδοι.;. άα;' έτερον δέ λόγω
τής ελλείψεως .τε.ιειρ"}ΐένιυν διη.
κητων των Τμηαάτων.
'Εκεϊ δπου δέν ήδιη'ήθη ό Συν
ταγματάρχην Δα6άκης νά επιληφθή
προσωπικώ: τοΰ συντονισιιοΰ τού
αγώνος, δη>Λδή πρό; την κατευ-
βννσιν Τσοΰκας, δέν έσηιΐίΐώθτι '■
πΐΐνχία.
Έκεΐ αϊαος δπου παρέστη ΰ ίδ -
ος, ήτο τόσον ατμιαντική ή έμΐ'ι'ι-
χωοΊς Ά-ιωματικών τε ναί άπ'·
των, ώστε <ιί επιθέσει; ώιιοίιι^ον πρός όρμητι/ήν καταιγίδα, ίν μγ βω τής οποίας οί μέν Αζιωματ νοΐ είχον Μεταβληθή είς χειςοιιΛοοι- στάς ποοπορενομένους των Τμηΐίά, των των. οί δέ οπλίται *ίς ώο»·η μένας ρομτταίας πρηκαλούσοι; τόλ τρόπον Ι Πάντες, Αξιωματικόν καί οπλί¬ ται, εξετέλεσαν άφτίως τό Καθή κον των, έμφορινύμενοι ϋ.τό πνεναα τος αύτοθνσία; κ<ιΐ ηρωισμόν. Ό αγών ήτο τοαχύ;, ο.ότι άντε/.ήα^θ" επί τέλονς, καί ό έχθρ,ός τί ρπεδ'ν κον οί "Ελληνας μέ την άποφαοΊπτ, αίμόφνρτος άπό θανατηφάοον τρα» μα, αποτελεί νίκην, ανευ τής όποί α; ή εκ&ασι; τοΰ δλου αγώνος θά ήτο, κααά πάσαν πιθαντπτα. άντ^ στροφος τής έπιτενχθίίσης. Άλλ.ά τό αϊμα καί ή πνοή τοΰ Δαβάκη έδημ'θύργησαν έκεϊ τό; θαυμαστάς πράξει; τοδ Καραίηα, τοϋ Σφαλαγκάκου κ Ι τοΰ Σπι·- οοπ-ούλοΐ', οί ■όποϊοι θά έπροτΐμιον τόν θάνατον παρά νά ιρανοΰν <α- τώτεοθι έ κ ε ί ν ο υ! Δόν1 έξηγείται άλλως .τοις ή έ¬ πιμονή τού πρώτον ν* αναλάβη την διοίκησιν τού Άποσπάσιαατος Πίν- δο^ κατά την κρισιμιοτάτην ψάσ ν τοΰ αγώνος, ένώ δέν ήτο νποχο,-ω μένος πρός τοΰτο' οδτε ή έπιμονή τοΰ δευτέρου νά οδηγήση αΰτό; τύν ί)ον Λόχον κ»τά τοΰ ύψώματος Ταμπονρι, παρά τα ντγονό; ότι ε[χε πυρετόν 40 οαθμών τήν' Λοαν εκείνην οδτε, τέλος, ή νπει>ε·ντα-
σις των ψυχικών ν.α'ι σωματ'ν,όιν
προσπάθειαν τοΰ τρίτον, νεαοην
Άνθυπολοχαγοΰ, ('όστε κατά τή·
θντΛλώδη έπίθεσ,ν τού Λόχοι. την
π,ςΙ; ■/.< ·τάληψ,ν τού Προ<[. Ήλ>':ι
Φονρκα; καί την αποχώρησιν λό¬
γω τραύιιατος τοΓ· Λοχαγον Χοι-σο
στόμον. νά αναλάβη την διοίκησιν
καί των δύο Λόχον, 2ου καί 7ον,
κα'ι ν'ά άνάγη ί'ι; νικηφόρον τέριια
τόν άγώνα.
III.)
Κατά την άντεπίθίσιν:
(ι) Τό Τάγμα Πανταϊή —τού
τέοις τοίτον 'Τποτομέως— καίτοι
διά τή; ύπ' άς. 23)31—10—40
διατανής καθωρίσθη νά κ νηβή
πρός Λιάγκην* — Ταμπονοι — Γν
φτισσα( άνατραπέν υπό τοϋ έχθρο"
εί; Ρωμηόν', ύπεχο>ρησε πρός
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΔ
ΧΩΡΕΣ ΚΑΤΩ ΑΠΑ ΧΑΛΑΡΗ ΤΟ ΥΡ,ΚΙΚΗ ΚΥΡ.ΑΡΧ.Α. ΜΟΛΔΟ-
ΒΛΑΧΙΑ. ΦΑΝΑΡΙΩΤΕΣ ΗΓΕΜΟΝΕΣ.
Ίδοΰ καί άποσπάσματα άπό τ(ΐ
,-υιήματά τού:
ΠΕΤΕΙΝΟ Σ
"Αχ! έχθρέ παντοτεινέ,
ΝΐΓχτοκράχτη πετεινέ!
Τί τινάζ«ις τα φτερά
ά
Τού κ. ΠΑΚΩΒΟΥ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
καί μετάφρασε, άνάμεσα θ£ αλλα,
, χορί; νά ιιετάσχη τοΰ α¬
γώνος.
6) Ή Διλογία Βασιλο.τοίιλοι,.
μετά τήν ά.τ.οτνχίαν τής ΐκιντίοΐ'
τοΰ νψώμΓ<το; Τσονκα έ.-ιιΘεσειο;. απεσύρθη εί; τα; προτέρα; θέση; τη; -τερί την Ζοινοιιλην·, χι,ιρί; ν<; σΐΛ'εισ'ΐέρη έτι .τεοαιτέροι ίΐ; τόν διεξαγόιιενον άγώνα. γ) Τό Τάγμα Πατιστή .ταρέιΐ°ι νεν εί; τάς έξωθι τοΰ Έπταχωοί θέοει; τον, μετέσχε δέ τή; άν ς διά των 9ου καί 11οι· Λόχο.ν τού.. δ) Ή Ταξιαρχία Καλή, τετο-ι γμένη βορείιο; τή; Λυκοί,ιράχη:, δέν ίκινήθη καθ" δλην την δ άοκ· ι αν τοΰ αγώνος Ταυτα πάντα σημαίνονν, τ» ;ο νίΐομεν διά νά καταστώμεν τ^Ί^^ ως άν'τιληπτοί, δτι κατά την άντ· πίθεσιν Δ»<ΐάκη ό αγών δεν διηνθν νετο άπό τό Έ.τιτελ.εϊο τή; Ι Μγ' ραοχίας, ένω επρεπε τουτο νά σΐ"ν| τονίση τήν δράσιν πάν"Τ(,ιν των ι Τμηαάτων παν ε[/ο τεθή υπό τα;] διαταγά; τή; Μβραρχίας καί νάί| Κατά τήν πανηγυρικήν τελετήν τής μετονομασίας τοϋ Β' Γυμνασίου Θηλέων Νέας Σμύρνης σέ «Κεντρικόν» πού έλαβε χώραν στήν Αϊθουσα τελετών τοϋ Μεγάρου τής Έοτίας Νέας Σμύρνης στϊς 31 Ίανουαρίου 1974, ή καλλιτέχνις τοϋ Έθνικοϋ Θεάτρου δίς Αθηνά Κασσα- 6έτη άπήγγειλε τούς στίχους τοϋ «Ύμνου στό Νέο — Κεντρικό», ένώ ταυτόχρονα ή καθηγήτρια τής μουσικής καί τοϋ πιάνου, έζαίρετη πιανίστα Κα Ίσμήνη Λεοντα- ρίτου, έπαιΖε σέ ύπόκρουση τήν μουσικήν τοϋ "Υμνου τούτου. Τούς στίχους κα'ι τήν μουσική τοϋ Ύμνου συνέ- θεσε ό κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ, ό οποίος καθώς βλέπομε στήν φωτογραφία συγχαίρει τήν καλλιτέχνιδα δίδα Κασ- σαβέτη μετά τήν επιτύχη εκτέλεσιν τής άπαγγελίας, ένώ ή πιανίστα κ. Λεονταρίτου άπομακρύνεται άπό τό πιάνο της γιά νά κατεβή άπό τήν σκηνήν όπότε ό κ. Άρχιγέ- νης τήν συνεχάρη γιά τήν τόση πολύτιμη καί επιτύχη συνεργασία της. Οντε στ" δνειρο σκληρέ, Καί αυθάδη πονηρέ, Λέν μ' άφίνεις νά χαρω Την καρδιά ποΰ λαχτι ρώ! Σ' έρο>τώ, δρν μέ πονεϊ;;
'Ή, πανοΰργε, μέ φθονεϊς;
Κι' άδιάκοπ' άγρι,πνά;
Νά λαλής νά μέ ξυπνάς;
Άν οέ πιάσο) δνστνχή
Εί; τα χέρια μ' τό ταχΰ
βά σέ μάθω ν ά πηδά;
Στόν ήχό ΐ.οΰ τραγονδά;.
ΦΗΜΗ
Πλανήτρα Φήμη αθον-ερή.
Φ'δογλοβσοΰ αχιρμακερή,
Μηινντοα τέτοιων τρόμων
Δεν' εσκ'ΐνες στόν ιδοόμον!
Λέν σ' έχτνποΰσ' ή άστο'ΐπή,
ΙΙρίν νά προφθάση νά ϋέ πτ
Ή άπονή σον γλώοσα
Ι Τα τρομερά τα τόσα;
Ζή ή άγάπη μόν. καί ζή
Μ' δλα τα κάλλη της μαζή"
Καί πώ; λοιπόν άχρεία.
Νά πής τα έναντία;
Πω; ·νά προφέρης σάν π στά
Τα τύσα λόγΐΓ<· τα πλαστά^ Καί μ' εκανες νά φθάσω Τόν νούν μου ν ά τόν χασο>;
Άαποτ' έσΰ ποΰ πηλαλεΐς.
Καί τέτοιαι; ίδησαις λαλεϊς
Νά γκρεμισθή; στόν δδη,
Στ' άτέλ.ΐΚοτο σκοτάδι.
ΦΡΟΝΤΙΔΕΣ
Τί μέ μέλλει; τί φροντίζη);
Κι' άν (ρροντίζο), τί έλπΚω:
ι Καί τί τάχα καοτερώ;
Νά πηδήξω, νά πετάΕω.
Τό ιιελλούμενο ν' άλλάιξω
ΙΙιιντελώς δέν ήμπορω.
"Ο.τι ή Μοΐρα διοοίση
Αέν εΐν' τοόπος νά γνρίση.
θά γενή, καί θά γο·ή.
Τ' αλλα δμως εΐν' χαμένα.
Οίίτε γίνρται κάνένα.
ΙίΐΗΒΙΙΙΙΒίΙΙΠΙΙΙίΙΙ
ΕΝΤΥΠΩΣΕ1Σ ΑΠ' ΤΟ ΤΑΞΕΙΑΪ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΙνΐεΡΙΚΗ, ΟΠβΣ
ΤΗΝ ΕΙΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ
κήν άντεπίθ^σίν ττον.
Ή δέ άπόκρονσις υπό τοΰ Τ"-! μεο.ιινήση διά τήν πλήρη έκτέλε-
γματάρχον Καρ<ί.6ία τής ϊταλικής ι σιν τής νπ' αρθ. 23)31-10-40 δια άντεπιθέσεως είς τύν Προφ. Ήλί). ταγής. αν Φούρκ'ΐς, καθ" δν χρόνον ό Σ υν(ί ταγματάρχην Δα&άκης κατέκειτο ΣΤΝΗΙΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ©ΕΜΑΤΑ ΑΞΕΧΑΙΤΑ Ι.ΡΙΜΜ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Λΐ'τοί έμειναν "Ε/.ληιι; μέ τί; λ(ΐχτάοα τής ε'πιστροψή;. Ή γΐΛ·ιιί κ<ι το^' μοΰ λέει βγάλι.με πολ.λά λε' πτά ίδιΤ) μέ τόν τίμιο ίδρώτα μα;, αλλά ό άλ'τηας μόν πάντοεη|·ΐ αδελ ΐ(ές στήν 'Ελλάδα, μεγάλωσε άνη ψια, εστειλε λεφτά στούς Ϊ μα;, κι' ό θεός πάλι ιιιάς Γ' Πράγματι, τήν άλλη μερά τυ πρωί μέ άποτροπκισμό μάθαμε ι'ίΐι τρείς μεταμΐρεσιιένοι κ«-κοποιοί μπήκαν' (ΐί(|ιδιαστικά στή μονή καί ά((θΰ βασάνισαν το^ δΰο ένοίκονς, βίβήλωβαν επ··ι τα καί τήν έκκλησίν Τα σήματα κίνδυνον ιιέ την καψιπάνα καί τή φωτία εΓχαν μετιιδιίκτει οί δύο ά δελφοί, δτίΐν εΤχαν' άπομακ^ννθή πιά οί κακοποιοί. "Αν καί πέρίΐσπν τόσα χρόνια άπό τότε, τό γεγονός αύτό εμειν* βαθιά χαοαγμένο στή μνι'ιμη μοί» καί δέν μπόοεσε νά τό οκεπάση μέ τόν πέπλο της ή ληθή. Εκτός άπό τις ίκκλησίες πον ά- ν'αφέραιιί, στήν Καρβάλη νπάο- χοι>ν καί πολλά άλλ» λαξει·τά έξ
ωκκλήβια καί παρεκκλήσια. "Ενας
μεγάλος άριθυός ά.τ' αΰτά ίίνο,ι
λαξεμμένο; στούς βράχονς μ:δ:.
χαράδρας, ποϋ εΚ·(ΐι λίγο εξω άπό
τήν κίομόπολη κι' εχει τήν όνοιι< σία «Μοναστήρ — Ντερεσί*. ΟΙ ΚΤΡΙΩΤΒΡΕΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕ ΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΒΑΛΗΣ. "Ο¬ πως είχα διεακοινίσει σέ μιά π^.ι γ€Ύϊστερη περιγραψή μόν, τα θέ- ματα τα όποία θά δ4απρ^ιγματει>θώ
σ' αΰτό τό κετράλ.αιο, δέτν προΐο-
χον'τα-ι άπύ προσωπικές μόν έμπειοί
ες ή άναμνήσεις, άλλ' εΐνα! έρανί
βματα άπό τό πρρισπούδαστο βιβλίο
όεξιά καί κάναμε αΰτό τό μεγάλο
σπίτι στή ΙΙεντέλη, γιά δονλειά;
εχρι πάλι ό ^*εός νέοι ίΤμαστε, θά ,
δουλέι|Ηΐ>μΓ στή ΙΙΐ"τρίδα κι' οί
■——· ί δνό μας, άλλά θά κοιμηθοϋμε ήρε·
μα, ήσι·χα, «έ τό ι|»ο)μάκι χωνεμέ
Τοθ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ νο στό σΐομα μα. κα1 ·;χι ^ τ·
κρεββάτι ξεπρταμιι τή ννχτα!. ά
νοίγει ή πύοτα, θά ^ημίρωθοΰμ1
τό ποωί; τό ξεοό ιΐ'οι,ιιάκι μι ς καί
τήν Έλλάδα μα;! Μπράβο παιδ
τού; είπα, λιιτρενω κι' ίγώ τήν Πιι
"Αν αυτή δέν τή φανή.
Νέο; είμαι; θά γεράσω
Ζώ καί τρέχω; θά περάσω
Κ«ί σάν Τσκιο; θά σδνσθώ
"Οσα κάμο) καί πασχίσω
Είς τόν κόσμον θά τ' άφήσω.
Καί γνμνός θ' άφανισθώ!
Τό λοιπόν, γιατί φροντίδ€ς;
Γιατί φόβοι καί έλπίδες;
Γιατί τση ταρ«χή;
Φάγε, πιέ, στήν γή τανΰσου.
Μρ τόν "Εροντα κοιμήσου'
Ν ά φροντίδα μ·ηναχή.
Ήταν άντίπαλος τοΰ
Λούκα, τοΰ Βονλνάρεο; καί
Κοαή. ο
— Στέφανος Δονγκας (;__1830)
Κληοικός. Διδάσκαλος τοΰ
, , ,. , . νονς Προοδεντικός. Σχετικά αέ
την απαοαιτητη για την αοη τον . « . " ■_ -
, ' , ■ ' '. ' , „ ' , την ποοο<δρντικοτητα αυτού ανβρωπον. Κατεοηκα ενθοισιασμε νη κάτω στό διαμέρισμα ποϋ μάς φιλο^νοΰσαν καί οί δνό τονς Άμε ρικαν'οί, ή σύζνγος μόνο άπό "Ελλη Λ'<ΐ' πατέρα, μιά νέα καί ώραία ν.ο πέλλα ποϋ άγαπά καί λατρινε τήν τής Συνεργάτιδόο μσς Καο ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ άλλά πιΐ'ριστάνει την Ελευθερία ό Χρκττόπουλος έγραψε τοΰς έξη; στίχους: Φίλί Στρφανε, νά ζήση;— πού διδάχνεις οτ' ή φύσις— δέν τύ θέλει τό κενό. Γιά κεΐνα τα χοόνια, αϋτές μικοό χοοιό ΣίΙίρί - Χισάρ. Κχ·ι σχήικι στανρικό μέ όκτιιγΐ'ΐνικκ τοοϋλλο, .ιοί' στηοίζεται πάνω σΐ τέσσαηρ; σται>ρόσχ»)μες κολόντ;
διά μέσον ενός τετραγο>νικοϋ δ"< ζιίωατος καί τεσσάί'οιν τόξο>ν. Κ·α
οί τέσσιιρε; βραχίονε; τοϋ σταν-
πτρ,δα τον πατεοα της την ΗελθιΛοξασ1κ ^νο. κλτ>οιχο(-, εΓχανε „,
πον^ησο. Μέχρι στ.γμής οί περ·«τ γαλ σημασ!((, Ζή ^^,,; ση
σοτερο, Ελληνε; που γνωοισα εί τ-_ ^ιοαοίας.
ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΣ
-1845). Μβγάλος Διεομηνέ
,, , ,, , άς τής Πύλης. "Επειτα ήγεμόνι;
^Τ™™2^αΤ^?ν?.^Μ-™>^ Οΰγγοοβλαχία;. "Εγραψε στ",
τή «Φρόνιμη σΐννγο» τού Γολδόνη.
Ίδοΰ άποσπάσματα των έργων τού:
«Περί σχλάβων ή κατξ'βέλων
Σκλά6ο·. είναι οσοι κτήμα τοϋ άλ
λου €ίναι. Τέτιο, είν«ι οί χατζίΰε
λοι είς τή Βλαχία. "Οσοι άπό γο
νεί; σκλάβους γεντΓ,θοΰν, σκλάδοι
είναι. "Οσοι καί ά.πό μόνη μητί-
ρα σκλάβα γεννηθονν, σκλ.ά6οι εί
ν'αι. Ό κΰ?ιος τον κατζιβέλ.ον δέν
έξοισιάζει τή ζωή τοΰ κατζιβέλον.
Ό κύριος τού κατζιβέλον έλεύθ«-
ρος ΐΐναι κ· ι νά πιολεϊ καί νά χ<ι- ρί5;ε< τόν κατ£ί6ελο. "Οσοι κατζίβε λο, είςτ ή Βλαχία *έν Ιχο.ν άπο δε^ειγμένο κνριο, αύθεντικοί λογί ζονται. "Οποίος κατά γνώση κατα κράτει £ένο κατζί6ε?Λ ή κ'ίτζ'ίίε'- λα, ν'ά τοί'ς έπιστρέφ«ι στόν κύρ:ό τονς, πληρώνοντάς τσι· διά μέ>'
τόν τεχνίτη κατξίβελο γρόσια τγ·ι
ίΐαοάκοντα τό χρόο, διά δέ τόν ά
τεχνο γρόσια ε!ν.οσι Κληοονομικά.
"Οτ<ιν ό άποθαμένΌς εχει γυναί/.α ζωντ "νή καί τέκνα ά.τ' αυτή ή ή άποβαμρνη ζο)ντα.ό άδρα καί τ^ κνα άπ' αυτόν, τότε τα τέκνα, ή ι(>ιιχή τοΰ άπο8(«μέν'ον η τής άποθ ι
μίνη;, καί τό ζονντανό πρόσιοπο
τοΰ άνδρογύΛ-ου κληοο.νχ>μοΰν Ίσοιιε
ρό·; την περ.ο»>σ!α κ"τά τόν άκό
λουθο τι.·™. Δηλαδή τα τέκνα δε-
χονται τα μέρη τού; κατά κυοιότη
τα, ά'αδ€χόμενα ακί τό μέρος τής
ψυχής πρός έξοδα ταφής καί μνη
Ι μοσύνων τοΰ άποθ' μένου ή τής ά
ποθααένης. Τό δέ ζωντανό πρόσω
πό τοΰ άνιδρογύνον νέμετα, τό μί
οος τού ν.ατά την χρήση ιαόνο
Χοίκιασμα. Ό νοικάτορας μπο-
ρεΐ ά μετανοιχιάσει καί αύτός ε';
ήλον τό πράγμα, έκτός μόνο αν ό
έναντίο σΐ'μφωνηθεϊ. Ό νοικάτο-
Ο"·ς κατά γράμμα νά φνλάττει τη
συμφωνΊ'α τοϋ νοικιάσματος, έπει-
δή, παρα6αίνοντάς ττρ', ό,τι 6λά6η
ποοέλθει διά την παράβαση, τήν
άποκρίν«ται. Ό νοικάτορας νά
μην ημπορεί εναντίον τοΰ σνμφω
τρόπον τής χρε'ιας τό νο·
κιασμένο πράγμ,™ νά τό μεταχειρί
ίΐεται_ είδεμή έλεΰθερος ίίναι ό κν
οιος νά λύσει τή σιιΐ(ρο)νία καί αν
τ»·χν τό πράγμα διά τήμεταδολή
τοΰ τρόπον βλαφθεί τή 6λά6η ό
νοικάτορας την ένέχεται. Ό νοικ:ι
τοοας ο,τ( κτίοε; ή ά.νακ("ΐν'ίσει εί·;
τη νοικιασμένο πράγμα χορί; την
ειδηση τοΰ κυρίον, τό έξ«δο είς αί"1!
τάν άναττέρεται, Ικτός μόνο αν ά'
λεως (Τνμφο)νηθεϊ. Ό νοικάτορας
είς ό'ποι(ι κατάσταση παρ'ΐλάβει τό
νοικιασμένο πράγμα, είς τήν' ατττή
χρεοιστεϊ νά τό παραδίδΐι ή δπιος
σνιΐΓ(·ωνηθεϊ, είδεμή τή 6λά6η την
ένέχεται».
ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΕΡΩΜΕΝΗ2
(181Κ)
(Άπό τή «Φρόνιμη σϊ<ζΐ"γο» τοϋ Γολδόνη). «Ροξάονρα. "Εχε ολίγη ΰπομο- νή, καί άφησέ με νά όμιλήσο)" άν1 εΓσηι ενοχος σνμπάθτ.σέ μ€, άν| είσαι άθίοος πηρηγόρησέ με' ά; έπανέλθομε είς έχείνη την όλεθοία άρχή, τή; οποίας ή ένθίναηση μέ λνπεΓ ιένθι-μήσον, ότι σΰ έστάθης ό πρωτος καί ανόος εροιτά; μόν καθ" εαντόν, διά ενο §ργον τού Ίδρώμάτοίή Κρατικήν γηο*ροφ*&» Κύριε Διενθι-ντά Τό -Ιββ^ Κρατ,χων' αηών (ΙΚΤ), οιανύον ηδη το ε"» ϊ ί, τρίτον '^τος τής δραστηριοτη το; τον καί καλΛΐτον, τ;,ν γενναιόδωρον Ι άτοΐς «αί διά ^,,,ν- 20Ρ έκατομμνριων, ϊ,άβας «εντακοσία; πτώσε.ς παροχών (»ος_ μ •Επαγγίλματικών Σχολων, Σπο δ,,στά; ·Αν»τέο«ς Ά δαρύνσεως προβοί.ής των Ί συχνο-)ν Έκ.ταιδεύσεως, σ.τοτ-Οαστάς έσο,τερ.κοΰ χαι εαοτε οχοϋ, όμογεν^ίς χαΐ άλλοδαπου σ,-,ουδαστάς), αίσθάνετατ «αβτρΐίν χ ί υποχρέωσιν, όπως απευθύνη ποό; τόν'ήμερήσον χαι τον κβ.ο δ,κόν τύπον την έκφρασιν της ευ γνωμοσννης τού διά την μακροχρο νιον καί εύγενή σνμπαραστασιν «ις τό έργον τον. Ή σνμπαράστασις αντη, εκδη- λοινμί-;η χυράος διά τής αν«υ επ- δρ συχ άνακοινώσεων τοϋ Ίδρΰματο; -^ οί προκηρύ^ειος κκΐ διεξαγΌ,^^ των διαγωνίαμόιν {Ίΐοτροφιων χ , το-)ν σχετικών άποτελεομάτων, Χ(|! διά τής καλοπίστου (καί, κατ' ^ λονβίαν, έπο>φελοΰς) κριτικής τι).
δλου τρόπον λ*ιτο»'ργίας τοδ ^'
σμόν, υπήρξεν άποφασιστ,κό; Λ(
ράγων διά την εξασφάλισιν ^
τόσον άπαη'ΐτήτον διά την ένδ^
γμένην άπόδοβίν τού δημοσία"^'
τος· . . .
Μέ την 6ε6αιοτητα ότι. «ά ^
κολονθήτε πάντοτε νά Ανταποχρ;!
σθε μέ την αυτήν ποοθιωίαν {·ϋ
τάς παρακλήσεις τού καθ" ήμ^- ·|
δρνμίΐτος διά την οριλοΐξΐνίαν τβν
άν«·κοινώσεών τού είς τάς ~ή)Λ.
σας,
Διατελοΰμεν μετά πλείστης Τΐ|,,-|.
Ό Γενικάς ΔιενΘΐΛΤή-
Κ. ΜΠΑΡΜΠΗΣ
Η ΤΡΟΜΕΡΗ ΪΗΡΑΣΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΠΟΛΙΝ ΤΟ 1874-1877
ΛΙΜΟΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΕΠΙ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
Ή μικτή Προοευχή Τούρκων καί Χριστιανών
Υπό τοϋ ΓΕΩΡ ΠΟΥ ΚΟΥΚΙΔΗ (έκ Νεαπόλεως)
Μέ την ήμερ. 1877 Γνΐαίου 5 τό
τέταρτο γρόμμα τού αειμνήστου Δι
δαοκάλου Φιλ. Άριστοδούλου μάς
ηορουοιάΖει μέ όλην τήν Ζωντά-
νια τό δράμα των Νεαπολιτών οί
όποϊοι ύπόφεραν τρομερά τδν λι
μόν καί τόν θάνατον.
Δέν έβρεχε ύπήρχε τρομϊρή Εη
ρασϊα οϋτε χλωρό χορτάρι δέν φύ-
τρωνε διά τό Ζωντανά. 'Εδώ 6λέ-
πεις τήν άπελπιαίαν τοθ Δασκά
λου καί τό γραμμένο μέ πόνο καρ-
διάί μαρτυρεϊ τό δράμα τοϋ πληθυ
ομού τής Γενέτειοάς τού Νεαπό¬
λεως. Όαν διάβαΖα αύτό τό γράμ
μα τού ένεθυμήθην πού μοϋ διηγεϊ
το αύτό δράμα των Νεαπολιτών ή
οογχωρημένη Μάννα μου.
'ΩνόμαΖαν τήν περίοδον αυτή
θι κ»τ άρκετοί Σμυρντνοί ποΰ Λή Ι
γαν ΐΧιΐί παιδία άκόμη μετά την
δοκίμησαν σπούδκσαν. Έκεϊνο ποί>
αί|
ά, {
ρού είναι θολ.οσκέ.ιαστο,. ΛΙέπο
στό Ιερό βλέπει καν^ίς τό σημά
δια μιά; έπισκοπικής καθέδ^ας,
μερικών καθισμάτοιν γιά τοϋς ίε·
ρεϊ; καί μερικά κονφώματα στοΐ;
τοίχοο;, γιά την τοποθετηθή των
ίεοίον σκενών. Ή κύγχη τού Ίε-
ροΰ ίίναι πολνεδρική (πεντάεδρη).
Στή Β.Δ. γωνιά τή; έκκλησί"; έ-
χρι προσαρτηθή, έκ των ΰστέριον
καθώ; (ραίνεται^ έδα κοΐμητήοι καί
γαπώ ίίλονς τοϋς "Ελληνε;. Ο Θε
ό; μαζί σα;.
Άπ' τόν Οΰρανοξνστη των 22
παΤ(ι>ιιάτοιν μέ 2.(Χ)ϋ κατοικίες κ«ί
800 οιαμερίσματα, ένα άπ' αντ ά ή
ταν καί τό σπίτι .τοίι μα; <{ΐλ.ο£ί νησε, πού σοΰ ςέρνει Τλιγγο νά βλ.έπη; άπ' τή τ ίράτσ(ΐ τον, εν.; συ-γκρότημα μοντίρν(1)ν διαμερισμά τοΛ', μέ μιά σειρά οετιρέ στό εί- πρώτο πάτοιμιι, μέ ο;έ{ι ο;οτ ,,θΓΟνε; ποϋ θυϋίζιη·ν Άθήν'ι τό βράδν άργά δλη τή χ/.τ]. Τό θέαμι' πού προσ έπ.κο,νιον'εί μέ φ-ρΟηχε ο^ ϋατ|α μΜ. ρΝ<χ( ^ κάς. Τό χοίμητήο την έκκλησία μέ τρείς καμαρες, οιγοαπΤο. Πί-νντΐτλα πον στηρ!ϊοντ<ιι σέ δνο διπλές κο κτι'ρια, φωτι λόνε;. Στόν δυτικό τοίχο τοϋ νάρ θηκα δΐ"ν.ρίΌνται άκόμη μ-ερινέτ τρνπε; γιά δοκάρια καί αίτό μαρτν ρεΓ τηλ ίί.ταρξη άλλοστρ ενός ξν λίνο^· δάπεδον, ποϋ κοατοϋσε, χοι οί; άμφιβολία, εναν' ό'ρθ((θ πηοοο. σμένο γιά γνναϊκρ; (γΐ'ναικωνί- της). Μέ ?νλ·εί'ΐ καί αλλα ΰλ^ικά ή ταν κατασκευασμένη κα'ι ή σκε.τ'ι έκλησίας. Ό (τωτισιιός της ή ταν άπλετος, δπιος άποδεικννετοι άπό τόν άριθμό κα'ι τό μέγεθο; των παραΌύριον. Τέτοια αεγάλ των δύο Γάλλοιν ιατρών σνγγρ,ι- παράθυρα ίιπάρχονν', άν ά Λ στή Χ. φέων Ν. καί Μ. Τιερρύ, «Λέ νόν ~ 6έλλ" ζ ένκλίζ ρουπεστρ ντέ Καπ ποεντός». Άπό μροιν.ά άποσπάομα- ' καί Β. πλε»ιρά, 3 στί; αεσαϊϊς ε- δρες τής κόγχης καί 4 κατ' έναλ λαγή στόν όκταγων;κό τροΰλλο. Σ ' είσοδον, άνοιγιιε τπι πού θά παραθέσω στή στ'νίχίΐα, Ι νολικά ίχει τρείς πόρτί; οί άγαπητοί άν'αννιΤ«ττρ; τοΰ Π.Κ. άπό τί; οποίες οί δύο είν«! . ιιντη βά διαπιστώσοτ>ν ότι πρό*ειται γιά'νες στή δντική πλευρά της καί ή . .
5ν™ Λ,βΚη ,.ί- Λ^..»ί--------1 --------ι 3ΐι-------λ- &------ϊ —------------" *-- "
σμένα ολ'·, γ ατί υπο; εΓπα δ*ν
1;χοι·ν παραθνρΟΓτνλλίΐ, ουτε μπαλ
κονόπορτε;,, ηταν ν.άτι τό έξαίρε
το·( τό μαγεΐ'τικό. ποϋ μ' έκανε ν
άλλάξω ννιί>ιιη γιά τή Νέα 'Τόο-
κη. Τό «Έμπάιρ», ποίν λίγο καιρό
τ6 νψηλύτερο κτίριο τής Άμΐρικής
εκατόν εΐκοσι πατωαάτονν καί τό
«Έμπάιο» έρχεται σέ δεύτεοη σει
ρά, άνάλογα τα τετραγονικά τού
μρτρα, πόλις όλόκληρη, ήταν /.α!
ταφώτιστο, Ό Πνργίσκος τον φω
τρι.νό; μέσ»· στό ΰψηλό σκοτάί^ι
τή; πολιτειαι, ήσαν σάν κάτι Ού
ράνιο φαιν'όμ«-νο. Ό θεατής δέν
χορταίνει νά βλέπη αΰτό τό έπιβλη
τικό κτίριο καί νά διερωτάται τί
βάθο; καί τί έμβαδόν εχει αντό γιά
νά κριτιέται στή ζωή. Ή βραδΐ'ά
αυτή ήταν ιΐιιά άπό τίς λίγε; βρα
σάν< μέ άποκαλυπτιχό περιε χόμενο, σπάν,ο στό εΤδος τού. Α άοχίσιο πρώτα άπό τίς κτιστές ρκ κληβίες. 1. ΓΚΙΖΙΛ — ΚΙΛΙΣΕ. (κόχ κινη έκκλησία). Ε(να, χτισαένη ιιέ κόκκινες πέτρίς στό ΐσωμα ενός λε καινοπεδίου, ποΰ δρίσκεται στό Λ τής Κ<ιρ·6άλη;/ <τέ άπόσταση 2 χλμ. περίπον, Κοντά της είναι τό άλλη στόν δντικό τοίχο τού Ν. 6ρα πενιχρή καί κανεί; άπό ποϋ διακρίνονται στό μερκά Τχνη κέντρο των γρ«φηιΐ€Λη. Σήμερα δμως τίποτε ι γνωρισα διάοτημα τή; τετρ ιοα+ιονή; μου. Οί καταφω όπως μπορεί να χιστρ, χοΓ(Μι<πέ; Ύέφι^ε; Βγ, ζάνο — Νάραους Μπρίν*τζ, κλιν Μπρίνϊζ, Μανχάτταν ΐίιντσον Μπρίντζ, καί Τζώ ί Οΰάσιγκτων Μπρίντζ, αΰξαν'αν δε·ν σωζϊτα. απο την εικονογραφη τ& σή της. τής Νέα; (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) Δημ. Ί. ΐνΐ«γκ|»Ηίιτη Πωλεϊτ«ι είΓ Αλβ τα Κεντρικό ^ (Σταδίου - 'τττηοκρότβυς κλπ.) , θάλασσα — ποτάμι ήρεμη κυ'λοΰ σε μόνον πον δέν διεκριναι τό "Α γαλμα τή; Έλε*θερί<ι; γιατί ή- I ταν άΐΐό τήν άλλη πλευρά τοΰ κτι ' ρίου ποϋ θαύμαζα τήν πόλι αυτή. , Τό πανίνψηλο "Αγιΐ'λμα τής Έλευ θερίας, σύμβολον τή; ΈλειΌερίας όλου τοΰ κόσμου, *[ναι στήν είσοδο τού λιμανιοΰ τής Νέα; 'Τόρκη; κηί καλωσοοίζει οποίον Ερχεται Ι στήν Άμερική, είτε μετανάστη, εί τε έπκΐκέπτη ποΰ μέ τα 6Γ<ποράκι, .τού περιργραιΐ'α, τ0 ρπισκέπτ€ται την άλλη αέρα κιόλα;. Λέν έγει τό κάλλος των δίκιον μαΓ , Λγαλμάτων, δέν εχει τήν έμπν'ευπη τοθ Φειδία αΰτός ποΰ τό εφτιαξε ιιέ κάνρι νπεοήφιΐνη γιά τοί'; "Ελ' ληνρ;/ είναι δτ, δλοι είναι τίμιοι' καί έξαίρετοι άνθοωποι κι' ί/πνοι καί οί Έλληνίδες γνναϊκε; τού; καΐ μεγαλιί)νουν τα πΜδ ά τονς μέ ό'ση έλληνικότητα μπορονν, διά τι τα παιδία πηναίνοντας στό Ά- ΐιερικάνικο Σχολειό άλλάζοΐΛ· δυσ τνχώς καί κλαϊνε γιατί τοϋς μά6α νέ ώς πρότη γλώσσ»1 την Έλλην. >
κή νιατί τα κοοοΐδεύονν δλα τα Ά|
μερικανόπονλα. Δέν παύοΐΎ δμω;.
νά μιλοϋν Έλ-ληνικά μέσα στό σ.τί
τι, νά βλέπουν την Έλλάδα
φιοτΐΐνό (ράρο ποϋ ϋταν μεγαλ(ό-
βουν θά τα άγκαλιάση στοργικά.
Κι' ή Όρθόδοξος θρησκεί<ΐ' πάνω άπ' δλα δπτυς ξανάγοαψα, δ'ότι έ δώ χιλιάδες **ρησκεϊί; Χριστιανι κές ΰπάρχοι,ν καί μή, πού άν οί έ'λ ληνε;γονεϊ ; δέν γαλουχίσονν τα παιδία τονς στή θρησκεία μα.;, τα χάσομε οταν άρχίσοΐ'ν καί μ*γαλώ Λ'ονν, δλα τα ρθιμα τοΰ τόπον γιά τή νεολαία. Άκονσα Έλληνο - άιιε Οικανό πατερα νά λέη: «έγώ είμαι "Ελληνας κ«ί θά ιι.εγ<ιλο')σο) τα παι διά μόν όπως μέ μεγάλωσαν οί "Ελληνε; γονεΐς μοί,. θέλοΐΛ· 5έ θέλ.οΐΛ'. Ποαγματικά τόν σν'εχάοη κ<ι διότι θέλ.ϊΐ νά κρατήση την πά τριαρχική 'Ελληνική οϊκογένεια. Ά; άκολ.ονθήσοΐ'ν τή σκέν|ιη τον καί όλοι οί άλληνες γιά νά ιιείνουν τα π'"ΐδιά τους Έλλην'ο - άμεοικα νάκια. Χωρίς νά μπορέσι» νά κρίψω τόν ένθουσ.ασμό μθι/ στό ϊευγάρι ποϋ μάς φιλοξένησε χθές βράδν, γιά τήν βραδύνη όμορφιά τής χά τρίδας τους, ποϋ ένθονσιασμίνοι κι' αύτοι άπό αΰτά τοΰς ρλεγα δλο] «θένκ γιοϋ> μοΰ ?λεγαν. Ποάγμ»
τι ό,τι τονς έ-λεγα 6γαίν'α« άπ'
τήν καρδιά μόν. Ένθονσιαίτμένο.
γνρίσαμε αέ τα παιδία μου καί την
τριών μηνοίν έγγονή μου στό σπίτι
τους στό Νιον Τξέρσεϋ 20 λεπτ«»
μακρνά άπό τή Νέ"1 'Τόρκη. θά
έναντιωθώ σ' οποίον κατηγορήση
τή Νέ(1 'Τόρκη καί τήν Άμερική
έν' γένει, ν' άγαπάμε κάθε τόπο
ποΰ μά; (τ λΛξενΐϊ, καί οί «νθρω-
ποί μας οί "Ελληνες βοήκαν τύχη
έδώ, μέ τα εθ^μά τον καί τα έλατ
τιίκιατά τον.
Τό νίο αύτό ζει·γάοι μρ πληοο
φόρησε δτι γίνεται στή Νέα 'Τόρ
κη ρν(ι σ»·νκρότηαα άπό πολλά χτί
οια —- ούρανοξύστε; ποϋ θά είναι
στήν ούσίίΐ· ίνα μέ δρκα χιλιάδ*;
κατοικίες, καταστήματα, ρεστοράν
δημοτι,κή, σέ σΐ'νεργασία μέ τόν
σννάδελφό τού Σκαρλάτο Κ'ΐλλιμΛ
χη, τόν περίφημο Άστικά Κώδι-
κα τώΛ' παραδοΐΛ'((6ίοη' ήγεμονιων
ποϋ έπιγράφεται: «Νομοθεσία τοΰ
καί ήγεμόνο; πάσης Οίτγ-
'1(>)άν-
θέν
γρηβλαχία; κυρίου κυρίον
νού Γεο>ργίον Κ<ιν, είχεν όμιλτι-
σει καί ό τέω; Γενικάς Διενθι"νττ,^
τοΰ 'Τπονργείον Προν'οίας, κ. Φ
Κοπανάρης, ειπών τα εξής:
Κυρίαι κ"ϊ Κνριοι,
Σάς ίΤ"χαριστιο θεομότατα διο-
Ι τι
χην
ί)ν καλ(1)σ^ην να
^., την στ(με?,νηΛ, έ
σι;γκέΛ^ωσιν διά νά τιμή<Μ μέν τήν μνήμην τοΰ αειμνήστου Ί γνατίον Παπανικολή. "Η άπώλεια τοΰ Ίγνατίοτ1 π«'νικολή ΰπήρξΐ ίνα 6αρύ διά τό "Ιδριιμά μας. Π« Τα γενικωτέρας σταδιοδοομίας καί τής ς τον θά άνα πτύξοτ"ν λεπτομερώς οί Διευθυνταί Ίατοοί τοΰ Νοσοκομείου μας, ·ής την πρωτοβουλίαν των όποίονν ώς καί τοΰ Δ)τοΰ Διο.κήσεως όφρίλ* τ«ιι ή σημεηινή μας έπιστηαονικτ; συγκέντοοισι;. Έγώ θά περιορισθή νά εΐπο) ό λίγα τινά χαοακτηρ.στικά τή; δράσεο); τού αειμνήστου έν τώ Νο σοκομείίο. Ό 'Γγνάτιο; Παπανικολή; ί'- πήρξε Γνας αληθή; επιστήμων έμ πνετ·σμρνος καί έμπνεόμρνος άπΛ τόν πόθον τή; προοδον τοΰ •/.}.<ί δόν τή; έπιστήμη; τήν όποιαν1 επί λεξε. Είς τό "Ιδρινά μα; διεδέχθη τάν διαπρεπή καρδιολόγον κ. Φρί ξον Κιοστρπν εις την Δίύθννσιν τού άνρξαρτήτο.) Ιατρείον καρδο με πατωματα ποΰ θά ξεπρράση κ«!λογιχΛν γοσημάτων', έπιλεγείς~ ν θε άλλον ίι)η)λον ουοανοϊνστη τής!πό του Λιοικητ,κοΰ Σνμβονλίον α' ΑΐΙΡΟΙχίί- φιΐντηΤηη'· τί ΗΛ Λ·«, Ι ^. · - Άμρρικής. Φαντάζο,ιι αντά τό μεγαθήριο! τί θά είναι | ΤΠΐ: (Συνίχίξεται) ταξΰ διακεκριμενίον έτέροιν κα,;·- δΐΌλόγων. Τοΰ Ανεξαρτήτου τοι'·- του Ίατςείον σί>ν τώ χρόνοι
τεινε τήν δράσιν καί κατέστησε
τουτο ΰποδειγματικόν.
τήν ϊδρυσιν Καρδιολ.ογική; Κλιν»
κή; δ'.ά τήν θερ ΐπείαν εκ καρδ α
κων νοσημάτιον πασχόν'των παιδί
(ΟΥ.
Παρά τάς πλείστας δυσχερΐϊας,
τάς όπο!ας σ^ίήντησε, έπέ^αλ-ε νά
λειτονργήση ή Κλινική αντη κανο
νικώς, έστοι καί μέ μικρόν αριθμόν
κλινών, προσέτι δέ ό αειμνήστου
δέν έπαυσε ιιερ'μνών διά την μελ
λοντικήν άν'άπτνϊιν αυτής. Αΰτά
τα κνρ'.ώτΐρί( σημεϊα τής έν τίϊ
Νοσοκομείθ) έπιστημονικής του δρά
σειος.
θελ·θ) ήδη νά παρουσιάση) τόν
"Ιγνάτ.ον Παπανικολήν οποίος ν
.ιήρξεν ώ σνν'άύελ(τος καί γενικ.ώ
τεοον ώς άνθρωπο; κατά την ?ν
(ώ Ίδρυματι σταδιοδοομίαν τοι;.
Ό Ίγνάτιο; Παπανικολή; ΰπήρ
θεν ό τνπο; τοΰ διακεκριμένον στ'
ναδέλφον κ'ΐΐ άν'ιοτέροι· άνθρωπον.
Στοογικός πρός τα πάσχοντα παι
.ν.ά, έκτιμών και άγαπό>ν δλους
τού; συνάδελφον; τοι; καί έν γένει
τού; σνν>εργαζομένονς μέ αυτόν,
έξενμήθ») καί ήγαπήθη νπό πάν
των' καί δικ«<ίο>; έχαρακτηρίσθη
ώς είλικρινής καί καλός αυτών φί
λος.
Αύτός νπήρξεν ό Ίγνάτιος Πά
πανικολής. Ή μνήμη αυτού θά πό
ραμείνη άνεξάληπτος έν τώ "Ιδρί'
αατι. Τό ΐ.τιστημονικόν του Ιργον'
Θά έδει νά έξελειχθή καί νά άνα
πτνχθή πληρέστερον.
Αύτό τό τίλπτ'ι'ΐον θά είναι ή
άναγνώρισι; των δσων' έν τώ Ί
δρύματι έπραξε καί ή πλτκ>εστέρα
ήθική άντααθιβή τον.
Πρός τοΰς έν τή αιθούση παοι
σταμένου·ς. σύζ»>γον( θνγατέραν, Λ
δελφοΰς καί αδελφάς τοϋ αειμνή¬
στου «πευθύνομεν τόσον έγώ όσον
■/.«χ τα >Λΐπά μέλη τοΰ Διοικητικοϋ
Σ·μί>ονλίου τα έγκήρδιά μας συλ
λνπητήρια καί την συμμετοχήν μας
εί; τό βαρύτατον πρνθος των.
Ενχαριστώ καί πάλιν θίρμότα-
τα δλους τοΰς τιμήσαντε; διά τής
παροΐΌί"1; των τήν επιστημονικήν
σχιγκεντρωσιν ρίς μνήμην τοϋ
αειμνήστου Ίγνατίου Παπανικολή.
τού τούς παπάδες της Νεαπόλεως
κα'ι μερικούς χοτΖάδες Τούρκους
ίερωμένους, καί τούς έΕηγεί τί έ-
χει σκεφθή. Τούς λέγει επί τρία
χρόνια ό λαός τής Νεαπόλεως εί¬
ναι είς τήν τρομερή τιμωρία τοϋ
θεοϋ. Κα'ι ό θεός περιμένει τήν
προσευχή μας Ρωυιοί καί Τοϋρκοι
πρέπει δλοι μαΖύ νά κάνωμε είς
ένα ύπαίθριο τόπο κοινή προσευχή,
θά είδοποιήσετε τόν κόσμο καί θά
Βρεθοϋν όλοι είς τήν προσευχήν,
γέροι, νέοι, παιδία άκόμα καί αί
γυναίκες μέ τα μωρά τουο.
Θά παραγγέλλετε είς τούς 6ο-
σκούς εκείνην τήν ημέραν νά φέ-
ρουν τα πρόβατα μέ τα άρνάκια
τους καί τις άγελάδες μέ τα μόσχα
ρια τους καί θά χωρίσουν τα μικρά
άπό τίς μανάδες καί έτσι καί τα
ζωντανά θά συμμετάσχουν είς τήν
προσευχή μας Τα άρνάκια δπωο
είναι χωριομένα άπ' την μάννα
όρχίσουν τό βέλασμα σάν νά κλαϊ.
νέ, έπίσης καί τα μασχάρια μέ
μουγκρητά τους καί κατά τόν ού.
τόν τρόπον θά προσευχηθοϋν τύ
άλαλα Ζωντανά μαζύ μαο.
Ήμέρα προσευχής ώρίοθηκε ή
Παραοκευή. Τόπος προσευχής άιρϊ.
σθηκε ό μεγάλος χώρος σόν ηλα
τεϊα είς τα περιβόλια, θά μαΖευ.
θοϋν είς τήν μία πλευρά άπό τό
ποταμάκι δηλαδή είο τήν δεξιά ι
Ρωμιοί καί είς τήν άριοτερά πλευ-
ρα οί Τοϋρκοι.
Όλοι θά ήμ·ασθε γονατισμένοι
είς τήν προσευχήν. Μέ μία τετοια
προοευχή Ισως νά μάς λυπηθή, ο
εϋσπλαχνος Θεός καί λυτρωθοϋμεν
άπό τήν τιμωρία του. "Όπως έμει
ναν σύμφωνοι Ρωμιοί καί Τοϋρκοι
ενωρίς τό πρωΐ τής Παρασκευής
μαΖεύθηκαν είς τόν χώρον ποϋ ώ·
ροαν διά τήν προσευχήν.
Όταν δρχισε ή προσευχή δλοι
ήταν γονατισμένοι καί μέ υψωμε
να τα χέρια είς τόν ουρανόν και
μέ δακρυαμένα μάτια Οψωσαν τις
Φωνές τους παρακαλώντας τόν θε¬
όν νά τούς λυπηθή κα ίνα σωθούν|
άπό τήν οκληρή τιμωρία τού.
Καί ιιέ αυτήν την αυγκΛονιοτικη
προσευχή ολονών, ολονών τα μάτια
γιά μιά οτιγμή στράφηκαν πρός
τό ινέρος τοϋ Μεγάλου Μουφτ(|
καί άμέσως άπλώθηκε πέρα αιγΐί
Γονατιστός ό Μουφτής μέ σηκ»
μενά τα χέρια φώναΖε πρός τό»
ούρανό. Πανειισπλαχνε Θεέ Αυπή-
οου τα Ζωντανά έπίσης τα μωρα
καί έμας τούς γέρους τοϋς άμαρτιβ
λους. Σέ παρακαλούμεν εί αίτικ
των άμαρτιών μας μή τιμωρεκ:
παιδία τα άθώα πλάο-ΛΤτα έπίοικ
τούς νέους πού δέν έχουν χαρή α·
κόμα τήν Ζωήν πού τοϋς χάρισεΰ
έσύ υέ όλην την άγάπη σου κ»
αύτά τα άμοιρα Ζωντανά τιμωρούν·
ται έΕ αίτίας των άμαρτιών
νά κα'ι αύται μαΖύ μας οε παρα·
καλοΰν διά νά σωθούμεν όλοι Αυ¬
τή ή οτιγμή ήταν πολύ συγκλονι-
οτική άπό τήν μ·ία μεριά τα Ζωντο
νά πού ήταν χωρισμένα άπό
μάννες των τα μικοά αί φωνέο τω»|
έφθασαν είς τόν ούρανό.
Ό γέρο Μουφτής οί Παπάδεο|
καί χοτΖάδες καί όλος ό κ
ροι καΐ νιέοι κανένας δέν έμε|νί|
νά μή κλάψη, διότι κ.αί ό πιό
ρόκαρδος δέν μποροΰσε νά συγκΡ°|
τηθή είς αύτό τό δράμα.
Καί ό θεός ό Πονόκαρδοο δεν1
αντεΕε καί τα δάκρυα τού έγινο|
βροχή εύεργετική πρώτα
Ζωντανά διότι σέ λίγες μέΡες
ή γής πρασίνισε μέ τό δώρο
Υψίστου. Καί έτσι σώθηκε ο
ός τής Νεαπόλεως άπ' αυτήν
τρομερή πεϊνα.
ολΠ|
3
ΧΡιΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝ1ΑΗ
ΧΡΥΣ0ΣΤΟΜΟΣ ΣΙΛΛΥΡΝΗΣ
2 τόμοι. Σβλίδες 712 καΐ 163 εΐκόνβε:
Πωλεϊτοι είς τα Βιβλιοπωλεΐ α καΐ παρα τφ συγγρο*ει
(ΦρυνΙχου 4. - Αθήναι Ιίβ)
ΤΑ ΒΙΒΛ'Α ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΚ'
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣίΑΣ
Μέρος Β' λαογραφικά.
ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
καί αλλες ίο^;οοίε^ των Βυυρλιωτών.
ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟ1
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Η ΒΑΘΥΤΑΤΠ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕθΝΙΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΑΝ
Ένας έπίλβγος στά πενηντάχρίτνα τού Μικρ«σιίίΤΙ'
_. κου Όλέθρου
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ: Είς τό Βιβλιοπωλείον
ΣΤΑΔΙΟΥ 38 - ΑΘΗΝΑΙ.
Μέχρι 1Οο)ο έπιτρέπεται ή διανομή νέων
μετοχών, έκ κεφαλαιοποιήσεως κερδών
«Η δϊανομή μείθχο>ν «τοί,ξ *,. ,",ν
λπιβυς Α.'τχβνς έ* κε(ι αλοπιηήσεω;
χροδων Βεο>ρείται μέρισμα κ< ι χΚ τα β.ν'έπια έμπ,'πτΐι στόν Λεο ομι- ίί'ΐό αυξήσεως των μερισμάτοιν ιιέ χοι 10% έναντι τον 19Τ3; ποΰ £πε ίίλήβη μέ ίό Ν.Δ. 3.Ί2)?4.. ϊχετική άναχοίνωση τού ΐ γείου ϊυντονισμοΰ, άναψέοει: «Φΐρεται είς γνωσ ν των ενδια¬ φερομένων δ*, ή επιβληθείσα δια ίου Ν .λ. 323)197.4 (Σημ. 2ν·ντ. .-τρώ;ειται πρσσρανώ; περΐ τού Ν, αό έξαγγελθΐν'τα νέα μέντρΊ έκδοσιν άδειών είσαγωγής. ϊ[(φ·0ί·* νικ 6ιομηχ«νικτίί' — Παρετάθη μέχρι τή; 20ής ίσ* πε«»«ρ?Γ»Γιόν τρέχοντος μην'ό;, ή προθεσμία 5ΐά. Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΥΡϊΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ ΑΥΞΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΟ 1973 Άπό τά δημοσιευθέντα χθές έ Ι δισεκατομμυρίων δραχ. τό 1973 τγ> ί>πο6ολττν τώ-ν όπό τοΰ άρβρο» τ|ίσια «"θ'Χ5·0 τ** συνολ-κής τρα Ι Ή αϋθηση σέ άπολυτους άριθμους
δι ν δκαιοΰν'τα νά καταβίλουν ,»έ χεία ν ά τί; διαθ:σοιν ο'τό
ρισ}ΐά διά την Επομένην, ταίτην τ.στήρ ο. Άνεξαρτι'ιτ(,>; τού δτ,
χοησΊ,ν μ,ιτϊϊον τού 67ί ΙπΙ.τό" *« ϊνδεχόμενο αύτό δέν έπηρεάζει ά
τ 6ε6λΓ,μένο^ μετοχΐκοΰ αυτών κε ναγκα'ώς Τπ> «ννολιχή ρευστό
φαλαίθυ>.
-Ι ·
47 ■*... λΆ~..~. ../Τ.*. Α . «τπΜιπΤΙινν Τ/ιϊ' -Ί ί» Τί» £11 τΤΠΐΤ-Ιίΐλ'
νακοινία>σε.ς τής 5.3.74, κ<ιτ,ά την νηση εχίι άνάτ/.η ναμοθετικήι; ου' άναγγελία τι>ν μέτρου πίΐγ(,')μ«τος Ομ'σΓοι; κατά τή, ίπιχρατέστερη
των ιίεριβμάΐων 10%, «νεορέρον- άποψη.
ξ λλ '
παν μερ π^ια κατ βαλλόμε-
ον υφ' οιανδήποτε μορφήν.
Κατά συνέπειαν είς τόν τιθέΐϋ
νόν διά τοΰ νόμον περιορισμόν έμ
.ιί.ιτει καί η παροχή δωρεάν
χ ών διά Τής κεΓραλοποιήΐτεως
δών τής ληξάσης χρήσεως 1973*.
•ΤπενβνμίζΣται ότι με. τό άρθΓΛ
1 §§ 1 2 καί 3 τού Ν.Δ. 332)74
«.ΐερί πιεριθρισ.μοϋ τοΰ καταέαλ1,*
οίνου υπό Άνοΐνυμοΐν Έταιριών
ιιερίσματος κλπ.» ωρίσθη ότι:
«1. Διά την μετά τήν Ιην 'ίοι.·λί
«υ 1^73 λήγουόαν χρήσιν, ούδεμίσ
Άνώνι·μος Έταιρία ο.καιοΰται ν ά
καταβάλη ιιέριοΐί' ούδ' ΈταιοΪΜ
των 31 διοεκατομμυρίων δραχ συγ
χρίνεται μέ τά 33 δισικατομμύ
ρια δραχ. πού αύΕήθηκε ιό 1972
τοϋ ίδιωτικού το-
μέως, ή όποία, όμως, εσημείωσε
τότε ανοδο κατά 24%.
Τό 1973 ή γεωργϊα πατ.ουσϊασε
τόν μεγαΑύτερο ρυθμο αυξήσεως
τής χρηματοδοτήσεώς της (28%)
καί ή μεταποιηση τό μεγαλύτερο
μέγεθος — όπως πόντα — οέ
άποθε,Μ'ΐτοποίηση τών' μάτων, μ'χΌ"ί *ίλΛ·ς τοδ 1975. Τό τοματοπολτοΰ υποχρεούνται όπως συνέβολαν περισσότερο τό κεφά- άπολύτους άριθμους: 11.9 δισεκα
Στις σχετκές ■κυβΕ^νητικρς ,Ί- μ«τ γοΒ&ς—ή ,ααρεχόμΐΕνη δίευκιί σεί'.'6ί ΝήιιιθΓτικών Διαταγμάτων τΌη' είς τό εμπόριον.
δο οτήν τραπε2ική τού χρηματοδό-
—Έΐκ.οίθη ή διάθεσΊς: βΐς τό Τηση κατά 18%, πού ουγκρίνεται
α ιι*ί7ΐν ' » ι«·.ν·"ί»"-·ι«» ι-υ/υ, «νιι^εροΎ- α»υψΐ|. Λ;το:, αναγ·.τΐ)οιςεται ί<ίπτρ)—.? ί* Λ. ΛΜ)Ί*) απαγόρευσις της παοο το, μ,Γταξΰ αλλων καί τά ?ξ*(ς< Έν πάση περιπτώσει, *εδομ:'·ν οί- των κ -θαρών κερδών1 των βιβιίιηχ'Λ χ.ΐς μεο.σματος ην,ημηον κατά Ι «Άναγηορίΐετα., έξ άλλον, δτι <"τ· τ'ο Χ.Δ. 9Λ»)%* ίσχνει μόνο νι' ν,ών καΓβοτεχΜών κατα ποσο- ,-τοσοστον ανι.)τ*ρον τού 10% τοϊ,|ή προσπάθει ένισχνσεως τή; έν ά <Γέτος («ό ά την μίίά την 1^.7, ■στόν 40% τή; άξ'ας τών άποκτη Άγορανομικίϊί Διατάξεως, αί 6ιο /ατα6ληΒ?ντος εις μετρητα κατά .χωρίου παραγωής είναι έπάναγκ^ς 73 λήγο.σαν χοήσιν·») τίποτε ήέ'ν βησομ#ν<·η· ί»Λ' αυτόν νέων" μττχανη ιιηχανίαι καί 6οτεχ"νΐ«' π-οαγωγής την προηγουμένην χι>ήσ:τ, καταλ'ΐμ όπως σιιιβα.δίξη «έ Γήν λήψιν μό- άπο<λείει την άπαθριιατο—ί---------■-' ■'-■ - '1-1^ *"--------* Λ ήτοι: . —Κνεκριβη η διαθείΐξ «ις το Τηση κατά 18%, πού ουγκρίνεται .α) Δα τοϋ ύ> ά?·δν*3ΐ)?4 Ν. Γΐιπόριον, Φ—η: καΐ έρεβΰνθων, 4 τόν ό αί£/^αικ 24% τον
Λ)το:, άναγ·.τ»ρίξεται ϊ/.π-?(')<τι? « σοδει«ς 1971 και 1972, πρός καλυ · ■ -.-... .. ■ο..«.τ... ___ϋ.τ.,' _.τ,,. ί.,,·ί·™ϋΗ ^.ΐιγ ίβν άναγκων τή; άγοράς. οποίον εϊχε σημειώσει κατά τό ά- —Αιά τής ύπ' αρθ. 19)5.3.Μ μεοως ηροηγούμενο έτος Έν τούτοις, οτήν αΰΕηση αυτή τητος τής οίκονομ'ας, ή Κυθέρνη ΛΙΕΤΚΡΐΝΐΣΕΐΣ ΠΑ Κ'ΓΒΕΡ ^ετα· ηύ?η«έ-ν·ον μέχρι 10% τό Γ- ο^ Ο'ικονο,μικών', (Λθίσθη δττ η έκ έμπορικών Τραπείών. σς απεφαβ σε την θέσπισιν νόμον* ΜΐαττνΑ το<-ε"ψϊ> ι ΰοζ των κατα6αλΛοιι.ένωι τιεοισυά 10% έκπτωσκ επί έο/ίίπαξ έξοφ'.η Συνκεκοιυένως. άπ< α ς απεφαβ σε την θέσπισιν νόμον πει,ι περιορ'σμοϋ τοΰ κατα6αλ/ιο- ΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Άνταλλαγή _ , Άνταλλαγή αηόψεων κ.«ί π«βο μενου υπο των Ανον^,,ίν Έται- ή βιευχρινΑβρων επί των ποοσφά ριων μερκίματο; η υπό των 'Εται ϊ των ριων μερκίματο; η υπό των 'Εται ης χρήσεως. <ροοον· μία;, έντός τής προθεσμίας το(. ί6αννε}^ Καί «Σημεοΰτα, δτι τ, κατά τά ά- ξύ μρλβν τϊ[. νωτέροι έπιδαλλομένη δίσμενσι; 'ίΐηχ'Μκής παραγωγής, μέ τό Ν Δ. 331)74, έπραγματοπο ήθη μ·ετα ς καί έκ 6ληθέντος χατά την άμίσως ποοη γθνμενην χρήσιτ δι" ήν κατετίλήθη ύπ' αυτής είς μετρητά μέρισμα ή κέρδος. Ή αύξησις επί τοϋ μερίσματος μετοχής ϊσου όνομι/στικοΰ κ.εφαλαίου. 2. Προκειμένον περί Έταιριών, αί οποίαι ηΰξησαν' τό μετοχικόν αύ των κεφάλαιον δ ' άναπροσαρμτ- γής τής άξίας; περιοτΌηκων αυ¬ τών στοιχείον, ή διά κ*φ<ϊλοποΐί) σεοι; άποθεμΓ(τικοϋ αυτών, ή επι τρ·επομένη αύξησις ΰπολογίζετα; έ πι τού καταδληθέντος μερί<τματο^ διά την προηγουμένην τη; καθ* ην άαεφασίσθη ή αίτησις χρήσιν, κπθ' ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΟΤΝΤΑΙ ΠΛΗΓΈΝ ΤΕΣ ΑΓΡΟΤΑΙ Δ,' άποφάσεοις τοϋ ϋπονργοϋ Οί κονομικών παρεσχέθη ή έγγύητι- τού Δημόσιον πρός την Άγροτικήν Τράπεζαν διά τάς άκολονθους δ«- λ'ειοδοτήσεις: —-Διά την χορήγησιν δανείον 2"3<>,8 έκατ. &ραχ. είς πλη-
έ άΰ ς μή
γήτιις έκ παγετοΰ
ς ή
«Γ ΊανοΐΗίριον καί Μάρτιον' 1973
ρστεοιδοκαλλιεργητάς των νομ'ον
Λργαλίδος, Λακωνίας, Άττικής
Αιαμερίσματος Πειραιώς καί λοι-
.ι<ϊ>ν περιοχών τής χώρας.
—Διά Την χορήγησιν δανείω'
ιιέχρι 3 έκατ. δραχ. είς πληγέν-
τας έκ πυρκα'ιάς αγρότας κατά
τοϋς μήνας Ιούλιον Αΰγοιχττον ναί
Σεπτέμβριον 1973 των νομων Εΰ
(>οίας, Άχαίας, Λαικωνίας Ήλείας
Πρΐβέζης, Χανΐωνκα ι Κεφαλλ.η
νίας.
—Διά την χορηγήση· δανείιυν
ιιεχΡι τού ποσοΰ των 6,770.000
(ί)0«χ. είς πληγέντας έκ πυρκαϊδς
αγρότας τού νομοϋ Ληκιονίας την
2«ήν Ιούλιον 1973.
—Διά την χορήγησιν δανείιον
Ίς γεο>ργοκτηνοτρόορονς τής χο')-
',κις πληγέντας έξ υπερβολικόν
Λη'σοννος κατά την 19ην καί 20ήν
Ιουλίου 1973.
τόν
ς μετ
Βιομηχβν;ας κ
ό ^ο^γ», ·Αναπλη
1974 θα υποβοηθήση την ε.τ,τει^.ν ^ τόν ^
των στοχων τή; ασκονμενη; πολ.τ, Κ Κι,ποαίον ό ^ο^γ» Αναπλη
κης βελτιωσεος τής σχέσεως ίδί- οωτ{ι;. Σι-ντόνισαοΰ καί" Ποογοομ
ών πρός ξενα -φαλα·α τό>ν |-χε. ;
οημ-τιχδτν αοναδων, εν'ώ παραλλη
λοις εναομοννετα.
πλήρως
μ τ σμο-
ύπο,.ργό;
κ. Αναστάσα
ύπ<,νΟγός 'Απασχολήσϊ ήρ ^.^ ό ύπ<,νΟγός Απασχολήσϊ πρός την υπο τής Κυβερνήσεως ά ω. χ Π Παηαοροδόπουλος, ό «~. κολουθουμένην βραχνχροΜον ίσ κολουθουμένην βραχνχροΜον είσο- Τ0νργό. δηαατ.κην πολιτικην, ήτις θεμελ,ον βιωιά8τ|5 τα. ~» τής αναγχης λελογ,σμένης τα ς το)ν ε,σοδηματων τόσον )νίο ^χ; κ. Ηλ. Εΰ ώς κα1 δ ποάεβοος καί λ.ίοο· τοΰ ΣΐΛ'δίσμου Έλληνων Βιο μηχάνχον. ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΠΕΝΔΤΣΕΩΝ 'Τ.τερρβη τό ρνα δισεκατομιαΰρι ^μων τό σννολον των υπό , , , , τής Τραπέζης Έπενδύσεων (Σνγ τα αποθεματ,κα νπερβαίΛοΐΛτ το 30 κρότηαα Έμπορ^ής Τραπέζης)έγ- των εργαι,ομένων όσον και τών λοιπών' κατηγορίαν ιείσοδηαάτων. | Έκ των άνιοτέρω καί έκ τών 5ι ι ατάξεονν τού Α.Ν. 248)67, ώς ε-] τροποποιηθή μέ τό .Ν.Δ. 1314)72 ον προκνπτει δτι άνεξιρτήτο); τού άν ■ψος των κατα6αλΛομένα> μερισμά 10% έκπτωσις επί έο/ ίίπαξ έξοφ'.η Συγκεκριμένως, άπά τά στοιχεϊα
τής συνολικής τραπεΖικής χρηματο
γ) Αά τοΰ Ν. Δ)τος 333)74, έ λής'τής ποώ'της δόσεως, παρεχί- δοτησεακ;, κατά πηγές κεφαλαίων,
π'βάλλεται έκτακΐσν ΐρλθς έκ δο. τ ής δηλώσεως.
μέχρι τής 5ης Μαρτίου 1975. Έ —
II
ρετάθη μέχρι τέλονς τοϋ
τω1 παραλλήλοίς, γ τηργήθη τό Κ. 1!>ί4. ή ΐ°χνς τ("'ν ποοσηοΤΓαΐνιον,
Α. 1370)78, τό οποίον προε6λίπ: είς τό ίΐπογραφέν την 5ην Φρ6ο,η·
"" " αρ!όν 1971 Έλληνοθνγγρικόν Πολ
τόκολ^ν, πινάκων άνταλλακτέων έα
πορευμάτων' μετΛξύ .Ελλάδος καί
καί Ουγγαρίας.
—Έν. τοΰ υπουργείον Έμπορίου
άν·-κοινώθη, ότι άπηλ.ει«θερ<όθη ή είσ.ιγωγή 6(φ6ακονΓΐΊάτιον ΐϊς τόν Κ ναδάν. —'Τπά τή; Νοιιισματικής Έτι τηο.τής, επεβλήθησαν κνρώσει; εί; ετέρα; 30 έπιχειρήσες, διά παρτ βάσει; τών κα·,όνων χρηματοδοτή την «πιβολήν τέλους επί σεος άκινήτον. Τέλος, διά των Ν. Δ)τον' 74 καί 330)7-1, περ ορίϊ,εται ό ά·.·, θμός τών δόσείον όφειλομρνωΎ φό οίον, αΰξάνΐται είς 10% τό ποσο¬ στόν έκπτώσεο>ς επί καταβολής τοΰ
φόρον ίίσοδήιματος καί ρνθυίζοΛ'-
■ θέματα περί τελών
ταΐ ετερ
σηιιοι».
"Ηδη,τ ά έν λόγιο μέτρα άποτε
/.οΰν' αντικείμενον μελέτης τών ι ν
διαφερο.μεν<ον κλάδων. Αί λοιπαί οικονομικαί ίξιΕλίξί ς τής εβδομάδος, σννοψίζονται ακολούθως: —Ή σνναλλαγμ«τ,κή ς επί των αίς %_τού κεα»αλαί.ον —όπάτε Θά μπο κρ Θέ,των ^.^^, ροδσαν να κεφαλ.οποιηθοΰν μέ εκ δοση ■νΐρονν μετοχών, οί όποϊ«ς θά και σχιιιμετο- ων διά παγίας έγκαττιστάσειςι είς παραγοογικάς έπχβιρήσεις κατά τό τίί? σννίδρ.άσεως τής Τεταρτης, διετηρήθη είς ί-ψηλά επί σεως. 1 πρσκύπτει ότι τά έκ διοθεσίμων τών ΤρσηεΖών κεφάλαια αύΕήθη- καν τό 197? μόλις κατά 11% (έ¬ ναντι 24% τό 1972), οτό ΰψοο τών 98,5 δισεκατομμυρίων δραχ περίπου, ένώ οί χρηματσδοτήοεις έκ κεφαλαίων τής ΤραπέΖηθ τής Ελλάδος αυίήθηκαν κατά 3Ζ% (έ¬ ναντι 18% τό 1972), στά Οψη τών 78,4 δισεκατομμυρίων δροχ. Οί πι στώσέιΰ άπό διαθέσιμα τών είδι κων όργανισμων εσημείωσαν άνο¬ δο κατά 19%, στά έπίπεδα τών 59,3 δισεκατομμυρίων δραχ. Βέ- παραγωγιν.Γν; ^χβιρήσεις κατά τό Ι έδιδον το σέ άναλογία στοΰ; πά- 1!)73 Ούτω έκ τοϋ σννόλου τών' δι>ΙΤΙν '
λί· ό έ η δ '' ^ | ώ
τό σι'ν0Λ0ν των ηκολούθησαν ά.·ο
καί είς πολλάς
; 1!)73 Ούτω έκ τοϋ σννόλου τών
λα'οί·.; μετόχον;— αέ την νέα δι έΤ/ρ'ι9^.το)ν' δ ^(^ έκ δΟαχμων | πτώσει: Απρκόα-σαν ίη^,λά
ευκρίνηση απον.λειεται τ, κεφ'λο-
ποιηση των αποθεματικο>ν
δών πέραν τοί- 10% των
α80 έκατοιιμχ.οί(,,^ 732
κεθ αύ(?|α (ποσοστον 67%)
κο;βΕ1, ^,,;,,^ 6
"Α
έκατοα
έγ
επιχε-'ρησεις.
τ(ον (ή επί ΕΠΕ, των κΐΓυδών') τής
χρήσεως 1972
Μέ την παρεχομένη διε·.κρίνηση' ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΝ ΒΠΙΧΕΙΡΗΜΑ-
καί διασταλτική έομηνεία τσν Ν. Ι ΤΙΚΗΣ ΕΡΕΤΝΗΣ
Δ. 332)74 έ.τδιιόκετα, προφανως ή
Τά δάνεια, γενικώς, εκλήθησαν
είς τά σΐΛνιΘη έπίπεδα τονν προη
γοι·μίνο>ν
—Δι' άγορανομ'κής Διατάξεως
εμιΡΐώθησαν αί τιαΐ'ί πτολήοΐτως των
έγχωρίου προελεύσεως νωπων κρεά
τ(·)ν αόσχων καί δααάλεων, 6άοοι·ς
τ-Γ
ΓΕΛΜΑΤΓΚΩΝ
ΩΝ
ΒΙΒΛΙΑΡ1-
Έπιχερησιακή έρευνα Ι» είν-ιι'είς καθαρόν κρίας κατά σ<ράγιον το θέμ<1 τ0" "^'ν'Ό^' που όονι άνω των 270 χιλ)μων, διά τα ό- νώνί1 * 'Ελληνιχή Μοθηαατ,κή Έ ποία εχα χορηγηθή έπιδότησι; -ίς , ται·ρία. Την έναρξιν τών ίργασΐίΤ,ν τοΰς έκτροφεϊς. βκηρνξεν χθές Παρασκει,ήν %αί ω — απόφασις, διά τής Δεν κοινεται σκοπιμος η έπανα ^ 7 α μ ό ίπονργός Πολιτσμού οποίας, ό έκ τΟν ^ωτερικοϋ είσα ρηγησι; των καταργηβεντν έ χορήγησις των καταργηθέντων' παγγελματικών 6ι6λ.ιαρίο)ν των πασχολο.ϋέν(ον εί; τοτοΐστικά ί καθ* όσον δέν συντο· χοι>ν λόγοι γενικτοτέρον
ή ν.οιν'<·»νικοϋ συΐΗτέροντος. Τουτο καί Επιστήμων κ. Δημ. Τσά>ΐι>>-
νας.
______________________________________________________________ Ι
ΤΑ ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΕΚ ΚΕΡΔΩΧ
ΧΡΗΣΕΩΣ 1973 |
»,, "Αρμοδίως δευκρινίσθη ότι έται
άν αφένται είς έγγραιτον τον « ρίαι αί οποίαι φρονονιν ότι άδικοϋν
πονργείον Άπασχολήσεω; πρό; έν,ται δι' οιονδήποτε λόγον άπό τή' ______
διαφεροαένονς μέ την προσθήκ^ν, πρόσιρατον Νομοθέτημα περί -τοί'
στι κατά τά; νομολ.ογιακά; <ΐιό- ϋψους διανεμηθησομένων μίρισμή-| Οί έςαγωγεϊς, κατά την ετησίαν ψεις τον Συμβουλιον τής Επ; κ ο ο ) των έκ κερδών χρήσεως 1973 ΘΊ νενικήν ^συνέλευσιν των, ^ εβεσαν τείας, η έπαν'ιΐχορήγη<τΐί ίπανγελ ■ δύναντ«'ι νά προσφεύγουν είς τήν —Ή ΔΕΗ ανακοίνωσιν, δτι ού δέν νέον δάνε'ον, πέραν τού σι·να ίρθέντος το1 ούτον των 150 ίνα*, δολλ,αρίίον, πρόκειται ν ά σννάιρη κ τά την1 περίοδον αύτην. —-Επραγματοποιήθησαν αί έτή- ] ααι τακτικαί γενκαί σΐΛ'ελεΰσε'; τοΰ Σ -Λ'δίσαου Ανωνΐμων Ετ<ιι- ρειών καί Έταιρριων Πΐριωρισιΐί νης Ευθυνής καΐ τού Συμβουλιον Προοθήβεο); Έξ Ύ(ογών. —Τό υπουργείον Οικονομικήν, διά τής νπ' αριθ. Γ. 360)πολ. 91) 28.2.74. εγκιν.λνίον τον, έγνώρσεν ίίτι είναι δυνατή τι διά προοωρινων 6οια 0 αύΕήσεως ιων, τό 1973 ήταν ύποδεέστερος τοΰ σοστό 16% έναντι 27% τοθ 1972. Ή μεαποΐηση, τέλος, παρό τδ γεγο νός ότι απερρόφησε τό 41% τών πιστώσεων πρός την ίδίωτική οίκο- νομία, στά Οψη τών 84,7 δισεκα¬ τομμυρίων δροχ., έν τούτοις έση μείωσε αΰΕηση χρηματοδοτήσεως μόνο 16%, έναντι 21% τό 1972. πρέηει νά σημειωθή, δτι κατά τό άντίοτοιχο 12μηνο τού 1972)73 οί αυΕήοεις τών τιμών χονδρικής των πρώτων ύλών ήταν 13%. των έ- τοίμων προϊόντων 3% περιπου καί τών καυσίμων μικροτέρα τής πο- σοοτιαίας μονάδος Αντιθέτως, κάποια χολάρωση παρουσίασαν τόν Φεθρουόριο οί τι μές τών ε ι δών διστροφής, οί όποϊ ες υπεχώρησαν έναντι τοΰ "Ια νουαρίου οχεδόν κατά 1%, έχον τας όμως ήδη οημειώοει δνοδο κα τά 39% έναντι τοΰ Φεβρουαρίου 1973, έναντι αυξήσεως 11% κατά τό άμέσως προηγούμΐνο 12μηνο. ΣΥΝΕΧΙΣΘΗΚΕ Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΙΜΩΝ Σύμφωνα μέ στοιχεϊα τού καταρ 10.416 ΕΛΕΓΧΟΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑ¬ ΝΟΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΩΣ ΕΡ ΓΑΣΙΑΣ ΕΝΤΟΣ ΜΗΝΟΣ Είς 10.415 ανήλθεν ό άριβμό; τών' έλέγχίΐΛ· πού διενήργησαν τα άρμόδια όογανα επιθεωρήσεως ίο γασίας κατά τόν αήνα Φε<>ροι·ά<.·,- ον, πρός δι' πίστωσιν τής .ιιστΓις έφαοιιογής των διατάΕειον τής έτ«ο«κόν καΐ τό έξω
τερικόν Έν σννόλο άπτκτχολήθη-
^ 48 624 μισβωτοί.
— Αί άοιιόδ»αι νπηρεσίαι Ιπε-
(19% έναντι 25%), άλλά σέ έμπορικές έπιχειρήσεις χονδρικοθ
άπολύτους άριθμους ή καθαρά αϋ | έμπορίου τής πρωτευούσης, έμωα
Εηση τής χρηματοδοτήοεως έκ δια
θεσίμων τών όργανισμων αυτών,
άνήλθε σέ 9,4 δισεκατομμ δραχ.,
έναντι 10,1 δισεκατομμ. δραχ. τού
1972.
Σάν άποτέλεσμα τών έΕελίΕεων
αυτών, τό ποσοστό συμμετοχής τών
ιΐΓνιαίων δηλώσεοιν, απόδοσις ^γοΊ διαθεσίμ_ν τών έμπορικών Τροπε
φοοο^ αιοθωτων υπηοεσιών και έ-'
Ζών στήν συνολική τραπε£>κή χρη
ματοδότηση περιορίσθηκε όπό 45%
Είς τάν- εξωτερικόν οίκον^χόν
τομέα, τα κυριώτερα γεγοντα τή;
β
41%
10-,3 ένώ τό
ΒαεταννΊ'ΐν καί τι επάνοδος τής
γόμενος 6άμ6<»ξ ίΐπήχθη είς τόν εί λειτουογίας των Αγγλικών 6ιομη σαγωγ>κόν πίνακα Α', ώς πρός την χ αν. ών εί; τό π.?νθήιιερον.
μέ, ρρ γγ ή
εβδομάδος ήσαν ή λύσις τής άπ-ρ μερίδιο τής Τραπέζης τής Ελλάδος
γία; των ονθοακωούχων είς την αύΕήθηκε άπό 30% σέ 33% καί
Αί δψ€ρεΐς συμφωνίαι
των είδικών πιστωτικών όργανι
σμών παρέμεινε άναλογκά σταθε
■ ρό, στό 25%.
| Ή συνολική τραπε2ική χρηματο
( δότηση έφτασε τό 1973 οτά 237,7
διοεκατομμύρια δραχ., έναντι 199,
ής απελετ>θΐρωσ*ως
εργασίας.
1 τοϋ σχ€τικοϋ δΐατάγματος.
ΕΠΙ8ΛΛΛΕΤΑΙ ΦΟΡΘΣ ΠΘΑΥΤΕΛΕΙΑΣ ΙΟ-35ο)ο ΕΠΙ ΟΛΟΝ
ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ
ληψιν είς τό παρελθόν^ καί
ς ενίων Άνατολικών
ματικών 6ι6λιαοίων είς τοί.; έργκΙ Νοα·σματικήν Επιτροπήν δι* ε ν- τών σ.Ύαλλαγών μετά τών Άνατο
ςομέν(Λ»ς τοΰ χλάδου σι·νιστά πεοι δεχομένην διάφορον' μεταχείρΐο-ιν | λικΛν Χωδών, αί οποίαι σήμερον
οριοτμόν είς την έλευθίρίαν τή;, έντός τοϋ πλαισίου τού πνεΰμα=ο:·' διεξάγονΤαι μέσω διμερών συμφο
ν.ών (κλήρινγκ)' Ώς γντοστόν, τό
θέμα τούτο εχει τεθή κατ' έπανά-
άπό
χω-
ρών'. "Εναντι τής θέαεως αυτής, η
Έλ,λάς, επί τοΰ παρόντος, τούλα
χιστον, δέν ςραίνεται νά έπιθι·μή
μεταδολ.ήν είς τό καθεστώς το&το
— χωρίς αύτό νά σημαίνη δτι δέν
άντιμετωπΠΐεται μακροχρονίίος τό
ίίλον πρόβλημα.
Ή συν<»μολόγησις τών διμεοών σνιμφων:ών μετά τών Άνατολικών χωοών, εγένετο είς εποχάς, κατά Λΰ>άνετα( ό φόρος πολυτελο'ας 000 δολλάρ α, ή ό κ,βισμός άπό σία αυτοκίνητον, σέ π>?ο!πτο)ση
Τ'Τ>ν εισαγομένων αυτοκίνητον άξί 1.200 εως 1.800, ό τρόςκ>ς πολυτϊ πληοωμής επί πιστώσει. "Ετσι τό
<ς άνα> των 1.800 δολλαρίον καί λείας καθορ^εται σέ 25% επί τής κόστος κεφαλαίιον τών είσαγοιιέ-
'μανκοϋνται άνα λόγως τής δι δασμολογητέας άξίας. Γιά αϋτο- νων αύτοκ νήτων μπορεϊ νά ξεπεν.Ί
ς έκατέρα των
Μιιοτίου καί, μέχρ, τής 31ης --- καί ένώ στά Τελωνΐΐα διεζόπησον τιμολογίου είσαγωγής τοϋαΰ τοκι-
ιιβρίου άπελει·θεροϋται ή ε'ισαγω οί έκτελωνισμοί, έν όψει τής παοο νήτον ΤΖΙΦ έπ'. «μηνον. Παραλλή
'/Ρ
ίΐηνο, σέ περί.πτωση ηα ρι ή ξ
""Υοιγής αύτοκινήτων τοίς μετρη των 181Μ) δολλαρίων ΤΖΙΦ (δηλ ι ΤΖΙΦ ίπί 4μηνον. Στήν περίπτωση
τ°ίς άπό είσαγωγεϊς * δή κάτω των 1650 δολ ΦΟΜΙΙ) αυτή τό ν.όστο; κεφαλ.αίο^ είνο-
τ°ίς άπό είσαγωγεϊς.
δή κάτω τών 1650 δολ. ΦΟΜΙΙ), αυτή τό ν.όστος κεφαλ.αίο^ είνο-
;»·, έξ'άλλου ή ε'πα ή έ.τιδολ.ή τοϋ ς-όρον θά καλ.ϋπιη 140% έκ τοΰ οποίον τό 40% κατο
"*'(||7η υπό ίδιωτών ενός αϋτοκινή- π,λχον ολα σχεδόν τά αΰτοκίνητα. κρατείτα, για 4 ,αήνες.
τοι-' άνά οίκογένεια, μέ νποχρεωτι Τουτο θά έχη σάν συνεπεία την ; -
'ή καταθέση 140% τής άξίας πιοάρυνση τοΰ ίκτελοννισ,ιιού των ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΔΑΝΕΙΑ Ν Ο
ΓΖΙφ, στή μΕσα>Λθ6οϋθα τράπ,ΓΪ,α μικρών τουλάχιστον αυτοκίνητον Λ
^ ό.-το!α θά παρακρατή την προκ.ι πό 17 σέ 50.000 δρχ., δηλ «δή ν
ΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΡΟΣ
Ην
ρρή η ρ
βολή ρπί τετράιιηνο. Τά εΊσα/ο τά 33.000 επί πλνέον. Δέν' έχει, "ν
ΔΗΜΟΣΙΟΝ
Διά Ν.Δ. δημοσιευθέντος
είς
ίι
υπό τών' ίδιωτών αύτοκίνητί' τούτο ς, διευκρινισθή άκόμη εάν ή την' «Εφημερίδα τής Κνοερνήσε-
ΰνανται νά μεταποΛηθοϋν αυξήση τοΰ φόρον πολ-,/κλείας πε ο>ςς διαγράςροντα, αί κατά τήν
""-''' .ταρελεΰοε/.>ς δετίας ρ'λαμδάνε, καί τό ποβοστό 40% ν 31ον Δεκ)βρίου 19«9 ίκρΐΓΓάμενα.
"Κπιτοέπ—τα' ό βιαχανοΛ-ΐσαΛς πέρ ΟΓΑ. π0ό? τό δημόσ.ον όφε λαί τών νο
Τη*- άξίας των εισαγομένων αν- Παραλλήλως καΐ αύτοτελώς Ί Κ«ών προσωπων δημοσίου δ'κ.Ηθυ
^κηήτοη' μέ 12μηνο πίστωση κ.ι! ΰπαγωγή των αύτοκινήτων στό νΓ3 «« κρατικόν υπη<>εσιθ)ν, λι προερ
1ιέ --τοοκαταβολή 200% τού άντιτί είσαγωγηώ Λΐνκκα Φ 200 ό όποϊ- χόμενπ, εκ δαν*ιων' χορηγηθέντι.»·
Μοι> σέ ξένο συνάλΛαγμα έκ α*; ος προδ/^πε! την παοαχοάτηση «* χειραλαίων ποογραμματων άμερι
*■"»'"«= ά είσαγωγεύς θά χοησ.α« τής προκοταβολής 200% επί 8μη- καν,κής 6οηθει«ς η εκ π.στοσεο,ν
"Ι01ϊί τό 10% σάν ποέμδασαα *«. νο, θά έπ.δαρύνη τίς τ,μές τών' «ύ προϋπολογ.σμου δημοσ.ων επενδυ-
τυ Φ 90% Υιά την κάλνΨη της ου τοκινητων, εξ αίτίας τού αύξη!'? σεων·
1 "'·λ< 7ματική; των ε'κταγομέν.'ΐν νού κόβτονς κεφαλαίου. Σνγκεκρι- "^οκ.νήτων διαρκείας «νω των 13 μένως ΰπολογίζετ -. υπό των εισ τ λαί έκ τοκων καί πάση; φΐοεως ιιτηων. | γο>γικών κΰκλιον,
Ειδικώτερον ώ; πρός τόν φόρον γής ενός μικρόν λ.αϊκοΰ αύτοκ.ινΐ|
το'.ντρ^ίυ- σημειοΰται δτ(-ένώ τού ή επιβαρυνθή τού κεφαλαίν
Ι|έχοι τοΰδρ ό (τόρος αύτύς άνήρ σέ πΓρίπτο)ση προθ^σμίακοϋ διακα
^τη σέ 25% επί τή; τιμής ΦΟΜΐϊ Λ'ονισαοΓι <τθάνει μέχρ 207- επι ^•τλρον 40% ΟΓΑ)", καί μόνο γιό τής άξίας τού αύτοκνήτο·.. Τού·ο 'Π'τον.ιητα α|(α- 5ο> τών 1.800 διότι τό κόστος κεφάλαιον 200%,
Όμοΐο)ς διαγράφονταΐ α! όφει
:χί έκ τόκων
γωγιχδν κύκλο,ν δτι επί είσαγο) ποοσανξήβΕοητ, αί κοκοχόμπ'..·
- /...-. ../ ΐν των ως ανω οανειων.
Έπίση; διαγράιφοντα, αί μέχρ'
τής 31ης Δεκέμβριον 19<>9 πρός τί»
δΓ,μόσΐον όφε λαί έκ τόκοιν λόγιο ϋ
και αντιμετωπιζουσα το πιεστικόν
ποόβλημα τής διαθέσεως τών γε
ιοογικώ προϊόντονν της —^έσπεριδο-
ειδή, καπνός, βάμβαξ κλπ.— διά
τής συνάψεο>ς διμερών σν>μφωνιών
έδωκε διέξοδον είς τό θέμα τούτο
Άπό τής πλευράς τοιν, έξ άλλον,
αί Άν'ατολικαί χώραν εύρον την έξ
Ισον έπωφελή δι' αύτάς ευκαιρίαν
νά προωθησοΐΎ τά προϊόντα το>ν
είς τήν "Ελληνικήν αγοράν. Κυρί¬
οις, όμως, αί Άνατολικαί χώραι
έφο>δίασαν την ΈλληνΊκήν οίκονο
αΐαν μέ κ.εφαλαιονχικά άγαθά(μη·
χανολογ.κονς έξοπλισμονς κλπ )
πολλά δέ καί σηιιαντικά εργα, ώς
είναι οί τ')λ?κτροπαραγωγικοί στα·
θιιοί, τά σακχαρονργ,εΐα κ,α., έδη
αιουργήθησαν επί τή βάσει το.ού
των σ.ιαφωνιών καί έπ' άνταλ,λα-
.11 τού 1972 καί 162,8 >οϋ 1971.
αυτής, τό 85% άπεορόφησε ό
γή, είς σημαντικόν ποσοστόν, Έλ ίδιωτικόο τομεύς.
λπνιν.ών άγρ<,τικών .τ.Γαϊόντων. "Εκτοτε οιιως έπήλθον δόί β Οί πιστώσεις πρός τήν ίδιωτι καί δ,αρθόωτ.καί μεταβολαί είς Κ|ϊ θίκονομία εσημείωσαν αυΕηση τήν Έλλ-ην κ ήν οίκονομίτν καί τό κατά 18%, στά έπίπεδα τών 202,6 κύριον πρόβλ.ημά της, τό τής τ.» [ ποθετήσεο>ς τών γεωργικών προ
όντων είς τάς άγοράς τού έλευθέ
οου σι>ναλ.λάγμ«.τος, δέν έμφανίξ·--! |
νίΖει τόν Φεβρουάριο άνοδο έναντι
μέν τοΰ προηγούμενον μηνόο Ία
νουσοίου έ.έ., κατά 2,80/ι., έναντι
δέ τοϋ Φεβρουαρίου 1973 αϋΕηση
κατά δβ^/ο. Τά άντίστοιχα ποσο-
στά αύΕάσεωο πέρυοι ήταν 1,3%
καί 7.6%.
Την μεγαλίιτερη έπίδρσση επί
τής αι'ιεήσεοχ; τών τιμών χονδρι-
κής πωλήσεως τόν περασμένο Φε¬
βρουάριο εΐχαν τά καύσιμτ καί τά
λιπαντικά. τών οποίων οί τιμές έ¬
ναντι τοϋ Ίανουαρίου αύΕήΟηκαν
κατά 10.1%, έναντι δέ τοΰ Φεβοου
αρίου τοϋ προηγουμένου έτους κα
τά 82%. Οί πρώτες ΰλες καί τά
ήμικατειργασμένα προϊόντα, έΕ άλ
λου, εσημείωσαν έντός τοΰ μηνός
Φεβρουαρίου άνοδο 4,8%, έντός δέ
τοϋ 12μήνου κατά 85%. Όμοίως,
τά έτοιμα (τελικά) προϊόντα έντός
τοϋ περασμένου Φεβρουαριου έση
μείωσαν αΰΕηση κατά 2,3%, μετα
Εύ δέ Μαρτίου 1973 καί Φεβουα-
ρίου 1974 άνοδο κατά 46%. Θά
493 μ έαποΓέλεσμα' νά χατα-
είς τον; δικ«ιονχονς μισθυ
τον; ποσόν 1.453.892 δρχ.
Η ΕΞΑΓΩΓΗ ΕΤΟΙΜΟΝ ΠΡΟ-
ΙΟΝΤΏΝ ΧΑΡΤΟΤ ΚΑΙ
ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ
Μόνον διά τά; .-τριότας ή ένΐα
υέσον; ΰλ.ρ; .τλ.αστικιΤτν και χάρ-
τον, άπαρ"τήτονς δ.ά την έγχώ-
ριον βιοιιηχανίαν, Λ.-ΐαιτεϊται ή ?γ
κρίσις τοϋ ύπο«ογείο> Εμπόριον,
διά την εκδοσνν αδείας ίξαγοϊγης
τοιν.
Τουτο διενκρινίζεται ίηό τού ί·
.-τονργείου 'Εμ,τορίου καί ."ΐροστίθε
ται, ότι ή έξαγωγή ίτοίμίον ποοι
όντων πλαστικών καΐ χάρτοι· δέν
ό είς την
έγν,ρισιν τού νπονργείοι;. Αί δίδει
αι αύται θά έξακολονθησοτν νά έκ
δίδωνται όάβει τής διαδικασίας, η
όποία ίσχνε .ΐφό τής έκδόβεως τής
,-τρίκκράτον ά.τος>άσεως
άπαγο
ρει'κτεως τής έξηγωγής νέας <τε·ι ράς έγχ(ι>ρί(ον προϊόντιον.
ΕΞΑΓΩΓΗ ΙΧΘΤΩΝ
Έξ άλλον, ή Τραπέζα τής Έλ
λάδος, κατόπιν σχετικής ένκρίσε
ω; τού νποι·ργείου Έμ.τορίθι/, θό
χορηγή έλευθέρω; άδίία; έξαγω
γή; καΐ διά τά ειδή τών' νο>Λων
κα! κατρψνγιιένων ίχθίτον γλυκέ
ϋδάτοί· «τσιρόνια» και ό
κα».
,!
ΜΕΙ6ΘΗΚΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ Η ΝΘΜΙΣΜαΤΙΚΗ ΚΥΚΛΟΦΘΡΙΑ
■ . ι. > ΑΥΞΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ * „
την .τροτέραν όξύτητά τού. Τουτο.
κατιεφάνη, κνρίω;, κατά τό παρελ'
θόν ετος, ότε ή Ελλάς, υπό την πί] ^ . .__________.
εσιν τής καλίη|ιεω; τών έσιοτερι-1
κων άναγκών προέβη είς την άππ' Πληροφορούμεθα ότι ή νομισμα τοκο λογαριασμό θά πηγαίνη τό
γόρενσιν έξαγωγής σειράς προϊόν- τ,κή κυκλοφορία κατά τό πρώτο 20% τών καταθέσεων όψεως και
των ,τοός τάς Δντικάς χώοας — .^^. - . ... *■ . .._,,-
," . . . , , 15θημερο τού τρέχοντος Μαρτιου των δεομευμενων και το 5°ο των
ενώ είναι νποχρ,εωμένη ν α εκπλη- ΙΡΚ ε-Λ^Κ ^ ^
ρώνη τάς έκ των σναφοηηών αν- περιωρίσθη στά 58 δισεκατομμύ- καταθέσεων ταμιευτηριον
των άνειλημμένας δίσμενσεις. Έ- ρια δραχ Οί ίδιωτικές καταθέσεις ' ^έ έντοκο λογαριασμό 9ά πη-
.τίσης, η ίΧ.πλ.ήοιοσις των ν.τοχρε , , _ .... „„„, - α.
ώσεων αύτΓ,ν, μά; άποστερεί καί στΐ£: τρσπεΖες κα, στους λο^πους γαινη το 20% των καταθέσεων ο
τής δννατότητος ά·ναπτϊ«ξεως .τεραι πιοτωτικούς όργανισμούς .^αρου- ψεως καϊ τών δεσμευμΐνων των
τέρω έξαγωγικών πρωτοβονλιών, σίαοαν ανάκαμψη μετο τήν οτασι. ' ίδιωτών, ώς καί τό 1% (έναντι
άπ' εύθείας επι σνναλλ.αγματικής Ι
βάσεως, διά την έξοικονάμησιν τού μ°τητά τους τόν περοσμένο Φε-(3% μέχρι τώρα) τών καταθέοεων
τόσον πολυτίμου, σήμιερον, συναλ- βρουάριο καί επέτυχον άνοδον πε-
λάγ,ματος. Πρωφανώς δέ καΐ αί επι
θυμοϋσαι τήν' αεταβολήν τοΰ καθε
ρίπου 1,5 δισεκατομμυρίων δραχ-
στώτο; τούτου Άνατολικαί χώραι μών. Παράγων μειώσεως τής νομι-
ταμιευτηριου.
ΈΕ άλλου, κατοργεϊται η πά
ραοχεθεϊσα εύχέρεια οτίς Τράπε
θά έχονν νά ποο6άλλο.·ν σχετικούς οματικής κυκλοφορίας θεωρεϊται Ζες νά έπενδύουν σέ έντοκα γραμ
λ.όγονς. . ,.._-.!,
•Οπωσδήποτε δμως άπό Έλ- Π συνεΧι'°Μενη αυΕηοη των ειοα- ματια τού Δημοσίου τμημα των α-
ληνικής πλενράς, θά ποίπΐθ νά γωγών τόν Ίανουάριο καί Φεβρου- τόκων καταθέσεων των επί χορηγή
προετοιμα,ΐώμεθα διά τό ενδεχόμε- άρ|0 οτα εΠίπεδα τών 400 έκατομ-
νόν νποβολής άιξιώσΐΐος ίκ μέρονς
των Άνατολικών χωοών, νά προ- ΜυΡ'ων δολλαρίων.
χα)ρησονν εις τήν καταργήσιν τιον ι
διμερών σνμφο)ν.ών καί τούτο, ω γ/- ΝΕΑ ΟΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩ-
,
στε αί έξ αυτής συνέπειαι νά εί¬
ναι δσον τό δυνατόν άνεπαίσθη-
ται...
περημεοία; ώ; καί προσαυξήσειον
τών κο νο)(τελών άργανΊσμών, αί
χορηγησ:ων ώ;
ίΖ 3Ίή όποία χ^εοϋτα, άπό τά έργοστάΐ δ,κών κατηγοριων
[τής οϊκονομικης μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
ΤΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο
Ιμέχρι τούδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό
>τής συγχωνεύσεώς της.
ΤΙ ΚΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΜΠΟ- '
ΡΙΚΩΝ ΤΒΙΑΠΕΖΩΝ
ι
Άναπροσαρμόϋονται τά ποσοστά
ι
τών υποχρεωτικών καταθέσεων
των έμπορικών ΤραπεΖών στήν ,
ΤράπεΖα τής Ελλάδος, μέ άπό- ]
τής Νομισματικής Έπιτροπής '
σεων.
Τά ανωτέρω μέτρα, έντασσόμε-
να καί έναρμονι^όμενα μέ τίς πρόσ
φατες αύΕήσεις τών έπιτοκίων χο
ρηγήοεων καί καταθέσεων, άποσκο
ποϋν στήν διαρρύθμιαη τοϋ ουστή
ματος έλέγχου τών ΤραπεΖών ώσ-
τε νά επιτευχθή ό στόχος περι-
οτολής τής ρευστότητος.
Μέ άπόφαση τής Νομισματικής
1ΗΗΟΙΙΙΙ![ΙΣ ΙΣΟΑΟΓΙΙΙΝ
!', Φέρεται είς γνώσιν τών ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνυ |
Χμων Έταιρειών καΐ Έταιρειών Περιωρισμένης Εύθύ- ',', (17)8.3.1974).
• ·νης ότι δι' άποφάοεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου '■',} Συγκεκριμένως, οί
< >ύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευθείσα '<'. κές δεαμεύσεις επι χορηγησεων νέες μετοχές έκ κεφαλαιοποιήσε ||εΐς τό ύπ αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνυ <> στό έσωτερικό καί είσαγωγικό έμ ως άποθεματικών τής περυσινής
; ;μων Έταιρειών), άρχεται ότι δύνανται νά συνεχίσω- · πόριο μειώνονται άπό 37% σέ 25% χρήσεως 1973 ώς καί των προη-
;;σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς τών Γε ;; τού δανείου, ένώ, αντιθέτως, οί ύ ' γουμένων έτών, ένώ γι_ τίς ίδιω
Ιδικών Συνελεύσεων καί τούς Ίσολογισμούς των διά ;; ποχρεωτ.κές καταθέσεις επί χορη τ,κές έπιχειρήσεις άνακοινώθη ότι
τητος διευκρινΙΖει τό θέμα τής κε
φαλαιοποιήσεως άποθεματικών διά
διανομής μετοχών στούς παλαιούς
μετόχους καί έπιδιώκει τήν αΰΕηση
τουλάχιστον ώς πρός τά κέρδη τοΰ
1973 τών διαθεσίμτυν τών έπιχει
ρήσεων, τά όποϊα παραμένοντας έν
τος αυτών θά βιλτιώσουν τήν σχέ
ση ίδίων πρός Εένα κεφάλαια. Αύ
τό τουλάχιστον ύποοτηρίΖεται ά¬
πό τίς άρμόδιες νομ»σματικές. Έν
τούτοις, ύπάρχει καί ή δλλη αποψη
ότι ή άπόφσση παγώματος τών με
ρισμάτων στά περυσινά έπίπεδα
πλέον τοϋ ΙΟΡ/ο καί ή παραμονή
των υπό μορφήν άδιανεμήτων κερ
δών μέσα οτήν έπιχείρηση θά έχη
τήν δημοσιονομική έπίπτωοη τής
φορολογίας τών άδιανεμήτων κερ
δών πού ειδικώς γιά τίς είσηγμέ-
νες στό Χρηματιστήριο έταιριών,
άπό τοΰ 1974 θά φορολογοϋνται
μέ συντελεστή 30% έναντι 35, που
ήσαν πρό τής δημοοιεύοεως τοϋ
Νόμου 1314)72.
Ι Έπιτροπής καθωρίσθη ότι οί Τρο '
ύποχρεωτι πεΖες δέν θά διανείμουν εφέτος
Ο κ. Ι. ΤΡΑΚΑΣ ΝΚΟΣ ΜΟΙ
ΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΤΒΑ
Ό ύπουογό; ΗιομηχτχνΜΐς κ Κν
.-ιραϊος, έγκατέοτηοε τόν
ή Ι
δνοι
, γήσεων πρός τήν βιομηχανιο
ίάνονται άπό 6% οέ 8%.
»♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦'
μπορουν νά διανείμουν μετοχές 6
πό κεφαλαιοποιήσεις άποθεματικών
Συγχρόνως οί ύποχρεωτικές κα προηγουμένων τοϋ 1973 χρήσεων.
τσθέσεις επί ίδιωτικιϊτν καταθέσεων Ή άπόφαση αυτή, έντοσσόμενη
διαφοροποιοϋνται ώς έΕής: Σέ ά στά μέτρα περκττολής τής ρευστό-
τή; ΒΤΒΑ κ. Ι.
'ϋμ,Μίιν ό κ. ΚυΛ(Μΐίος κατα τήν
σχετικήν τελετήν, τίς την οποίαν
παρέστησαν δ ' '" 'γ
χανί<ι; κ. Ενθι >< τής τής ΕΤΒΑ /.. λ π., εξήρε τίτν στιμ ματος διά την αν4κτνξιν τ>
ριις, ώς καΐ την
τοί νέον διο.κητο* ΆιεαντΑν ό >
Τράκας, η»»χανί<ττησ* οιά τν(ν «ι ώμίλη<ΚΥ ό χ. Μ<κ»υοβν>ς.
μετοχών, έκ κεφαλαιοποιήσεως κερδών
«Η δϊανομή μείθχο>ν «τοί,ξ *,. ,",ν
λπιβυς Α.'τχβνς έ* κε(ι αλοπιηήσεω;
χροδων Βεο>ρείται μέρισμα κ< ι χΚ τα β.ν'έπια έμπ,'πτΐι στόν Λεο ομι- ίί'ΐό αυξήσεως των μερισμάτοιν ιιέ χοι 10% έναντι τον 19Τ3; ποΰ £πε ίίλήβη μέ ίό Ν.Δ. 3.Ί2)?4.. ϊχετική άναχοίνωση τού ΐ γείου ϊυντονισμοΰ, άναψέοει: «Φΐρεται είς γνωσ ν των ενδια¬ φερομένων δ*, ή επιβληθείσα δια ίου Ν .λ. 323)197.4 (Σημ. 2ν·ντ. .-τρώ;ειται πρσσρανώ; περΐ τού Ν, αό έξαγγελθΐν'τα νέα μέντρΊ έκδοσιν άδειών είσαγωγής. ϊ[(φ·0ί·* νικ 6ιομηχ«νικτίί' — Παρετάθη μέχρι τή; 20ής ίσ* πε«»«ρ?Γ»Γιόν τρέχοντος μην'ό;, ή προθεσμία 5ΐά. Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΥΡϊΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ ΑΥΞΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΟ 1973 Άπό τά δημοσιευθέντα χθές έ Ι δισεκατομμυρίων δραχ. τό 1973 τγ> ί>πο6ολττν τώ-ν όπό τοΰ άρβρο» τ|ίσια «"θ'Χ5·0 τ** συνολ-κής τρα Ι Ή αϋθηση σέ άπολυτους άριθμους
δι ν δκαιοΰν'τα νά καταβίλουν ,»έ χεία ν ά τί; διαθ:σοιν ο'τό
ρισ}ΐά διά την Επομένην, ταίτην τ.στήρ ο. Άνεξαρτι'ιτ(,>; τού δτ,
χοησΊ,ν μ,ιτϊϊον τού 67ί ΙπΙ.τό" *« ϊνδεχόμενο αύτό δέν έπηρεάζει ά
τ 6ε6λΓ,μένο^ μετοχΐκοΰ αυτών κε ναγκα'ώς Τπ> «ννολιχή ρευστό
φαλαίθυ>.
-Ι ·
47 ■*... λΆ~..~. ../Τ.*. Α . «τπΜιπΤΙινν Τ/ιϊ' -Ί ί» Τί» £11 τΤΠΐΤ-Ιίΐλ'
νακοινία>σε.ς τής 5.3.74, κ<ιτ,ά την νηση εχίι άνάτ/.η ναμοθετικήι; ου' άναγγελία τι>ν μέτρου πίΐγ(,')μ«τος Ομ'σΓοι; κατά τή, ίπιχρατέστερη
των ιίεριβμάΐων 10%, «νεορέρον- άποψη.
ξ λλ '
παν μερ π^ια κατ βαλλόμε-
ον υφ' οιανδήποτε μορφήν.
Κατά συνέπειαν είς τόν τιθέΐϋ
νόν διά τοΰ νόμον περιορισμόν έμ
.ιί.ιτει καί η παροχή δωρεάν
χ ών διά Τής κεΓραλοποιήΐτεως
δών τής ληξάσης χρήσεως 1973*.
•ΤπενβνμίζΣται ότι με. τό άρθΓΛ
1 §§ 1 2 καί 3 τού Ν.Δ. 332)74
«.ΐερί πιεριθρισ.μοϋ τοΰ καταέαλ1,*
οίνου υπό Άνοΐνυμοΐν Έταιριών
ιιερίσματος κλπ.» ωρίσθη ότι:
«1. Διά την μετά τήν Ιην 'ίοι.·λί
«υ 1^73 λήγουόαν χρήσιν, ούδεμίσ
Άνώνι·μος Έταιρία ο.καιοΰται ν ά
καταβάλη ιιέριοΐί' ούδ' ΈταιοΪΜ
των 31 διοεκατομμυρίων δραχ συγ
χρίνεται μέ τά 33 δισικατομμύ
ρια δραχ. πού αύΕήθηκε ιό 1972
τοϋ ίδιωτικού το-
μέως, ή όποία, όμως, εσημείωσε
τότε ανοδο κατά 24%.
Τό 1973 ή γεωργϊα πατ.ουσϊασε
τόν μεγαΑύτερο ρυθμο αυξήσεως
τής χρηματοδοτήσεώς της (28%)
καί ή μεταποιηση τό μεγαλύτερο
μέγεθος — όπως πόντα — οέ
άποθε,Μ'ΐτοποίηση τών' μάτων, μ'χΌ"ί *ίλΛ·ς τοδ 1975. Τό τοματοπολτοΰ υποχρεούνται όπως συνέβολαν περισσότερο τό κεφά- άπολύτους άριθμους: 11.9 δισεκα
Στις σχετκές ■κυβΕ^νητικρς ,Ί- μ«τ γοΒ&ς—ή ,ααρεχόμΐΕνη δίευκιί σεί'.'6ί ΝήιιιθΓτικών Διαταγμάτων τΌη' είς τό εμπόριον.
δο οτήν τραπε2ική τού χρηματοδό-
—Έΐκ.οίθη ή διάθεσΊς: βΐς τό Τηση κατά 18%, πού ουγκρίνεται
α ιι*ί7ΐν ' » ι«·.ν·"ί»"-·ι«» ι-υ/υ, «νιι^εροΎ- α»υψΐ|. Λ;το:, αναγ·.τΐ)οιςεται ί<ίπτρ)—.? ί* Λ. ΛΜ)Ί*) απαγόρευσις της παοο το, μ,Γταξΰ αλλων καί τά ?ξ*(ς< Έν πάση περιπτώσει, *εδομ:'·ν οί- των κ -θαρών κερδών1 των βιβιίιηχ'Λ χ.ΐς μεο.σματος ην,ημηον κατά Ι «Άναγηορίΐετα., έξ άλλον, δτι <"τ· τ'ο Χ.Δ. 9Λ»)%* ίσχνει μόνο νι' ν,ών καΓβοτεχΜών κατα ποσο- ,-τοσοστον ανι.)τ*ρον τού 10% τοϊ,|ή προσπάθει ένισχνσεως τή; έν ά <Γέτος («ό ά την μίίά την 1^.7, ■στόν 40% τή; άξ'ας τών άποκτη Άγορανομικίϊί Διατάξεως, αί 6ιο /ατα6ληΒ?ντος εις μετρητα κατά .χωρίου παραγωής είναι έπάναγκ^ς 73 λήγο.σαν χοήσιν·») τίποτε ήέ'ν βησομ#ν<·η· ί»Λ' αυτόν νέων" μττχανη ιιηχανίαι καί 6οτεχ"νΐ«' π-οαγωγής την προηγουμένην χι>ήσ:τ, καταλ'ΐμ όπως σιιιβα.δίξη «έ Γήν λήψιν μό- άπο<λείει την άπαθριιατο—ί---------■-' ■'-■ - '1-1^ *"--------* Λ ήτοι: . —Κνεκριβη η διαθείΐξ «ις το Τηση κατά 18%, πού ουγκρίνεται .α) Δα τοϋ ύ> ά?·δν*3ΐ)?4 Ν. Γΐιπόριον, Φ—η: καΐ έρεβΰνθων, 4 τόν ό αί£/^αικ 24% τον
Λ)το:, άναγ·.τ»ρίξεται ϊ/.π-?(')<τι? « σοδει«ς 1971 και 1972, πρός καλυ · ■ -.-... .. ■ο..«.τ... ___ϋ.τ.,' _.τ,,. ί.,,·ί·™ϋΗ ^.ΐιγ ίβν άναγκων τή; άγοράς. οποίον εϊχε σημειώσει κατά τό ά- —Αιά τής ύπ' αρθ. 19)5.3.Μ μεοως ηροηγούμενο έτος Έν τούτοις, οτήν αΰΕηση αυτή τητος τής οίκονομ'ας, ή Κυθέρνη ΛΙΕΤΚΡΐΝΐΣΕΐΣ ΠΑ Κ'ΓΒΕΡ ^ετα· ηύ?η«έ-ν·ον μέχρι 10% τό Γ- ο^ Ο'ικονο,μικών', (Λθίσθη δττ η έκ έμπορικών Τραπείών. σς απεφαβ σε την θέσπισιν νόμον* ΜΐαττνΑ το<-ε"ψϊ> ι ΰοζ των κατα6αλΛοιι.ένωι τιεοισυά 10% έκπτωσκ επί έο/ίίπαξ έξοφ'.η Συνκεκοιυένως. άπ< α ς απεφαβ σε την θέσπισιν νόμον πει,ι περιορ'σμοϋ τοΰ κατα6αλ/ιο- ΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Άνταλλαγή _ , Άνταλλαγή αηόψεων κ.«ί π«βο μενου υπο των Ανον^,,ίν Έται- ή βιευχρινΑβρων επί των ποοσφά ριων μερκίματο; η υπό των 'Εται ϊ των ριων μερκίματο; η υπό των 'Εται ης χρήσεως. <ροοον· μία;, έντός τής προθεσμίας το(. ί6αννε}^ Καί «Σημεοΰτα, δτι τ, κατά τά ά- ξύ μρλβν τϊ[. νωτέροι έπιδαλλομένη δίσμενσι; 'ίΐηχ'Μκής παραγωγής, μέ τό Ν Δ. 331)74, έπραγματοπο ήθη μ·ετα ς καί έκ 6ληθέντος χατά την άμίσως ποοη γθνμενην χρήσιτ δι" ήν κατετίλήθη ύπ' αυτής είς μετρητά μέρισμα ή κέρδος. Ή αύξησις επί τοϋ μερίσματος μετοχής ϊσου όνομι/στικοΰ κ.εφαλαίου. 2. Προκειμένον περί Έταιριών, αί οποίαι ηΰξησαν' τό μετοχικόν αύ των κεφάλαιον δ ' άναπροσαρμτ- γής τής άξίας; περιοτΌηκων αυ¬ τών στοιχείον, ή διά κ*φ<ϊλοποΐί) σεοι; άποθεμΓ(τικοϋ αυτών, ή επι τρ·επομένη αύξησις ΰπολογίζετα; έ πι τού καταδληθέντος μερί<τματο^ διά την προηγουμένην τη; καθ* ην άαεφασίσθη ή αίτησις χρήσιν, κπθ' ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΟΤΝΤΑΙ ΠΛΗΓΈΝ ΤΕΣ ΑΓΡΟΤΑΙ Δ,' άποφάσεοις τοϋ ϋπονργοϋ Οί κονομικών παρεσχέθη ή έγγύητι- τού Δημόσιον πρός την Άγροτικήν Τράπεζαν διά τάς άκολονθους δ«- λ'ειοδοτήσεις: —-Διά την χορήγησιν δανείον 2"3<>,8 έκατ. &ραχ. είς πλη-
έ άΰ ς μή
γήτιις έκ παγετοΰ
ς ή
«Γ ΊανοΐΗίριον καί Μάρτιον' 1973
ρστεοιδοκαλλιεργητάς των νομ'ον
Λργαλίδος, Λακωνίας, Άττικής
Αιαμερίσματος Πειραιώς καί λοι-
.ι<ϊ>ν περιοχών τής χώρας.
—Διά Την χορήγησιν δανείω'
ιιέχρι 3 έκατ. δραχ. είς πληγέν-
τας έκ πυρκα'ιάς αγρότας κατά
τοϋς μήνας Ιούλιον Αΰγοιχττον ναί
Σεπτέμβριον 1973 των νομων Εΰ
(>οίας, Άχαίας, Λαικωνίας Ήλείας
Πρΐβέζης, Χανΐωνκα ι Κεφαλλ.η
νίας.
—Διά την χορηγήση· δανείιυν
ιιεχΡι τού ποσοΰ των 6,770.000
(ί)0«χ. είς πληγέντας έκ πυρκαϊδς
αγρότας τού νομοϋ Ληκιονίας την
2«ήν Ιούλιον 1973.
—Διά την χορήγησιν δανείιον
Ίς γεο>ργοκτηνοτρόορονς τής χο')-
',κις πληγέντας έξ υπερβολικόν
Λη'σοννος κατά την 19ην καί 20ήν
Ιουλίου 1973.
τόν
ς μετ
Βιομηχβν;ας κ
ό ^ο^γ», ·Αναπλη
1974 θα υποβοηθήση την ε.τ,τει^.ν ^ τόν ^
των στοχων τή; ασκονμενη; πολ.τ, Κ Κι,ποαίον ό ^ο^γ» Αναπλη
κης βελτιωσεος τής σχέσεως ίδί- οωτ{ι;. Σι-ντόνισαοΰ καί" Ποογοομ
ών πρός ξενα -φαλα·α τό>ν |-χε. ;
οημ-τιχδτν αοναδων, εν'ώ παραλλη
λοις εναομοννετα.
πλήρως
μ τ σμο-
ύπο,.ργό;
κ. Αναστάσα
ύπ<,νΟγός 'Απασχολήσϊ ήρ ^.^ ό ύπ<,νΟγός Απασχολήσϊ πρός την υπο τής Κυβερνήσεως ά ω. χ Π Παηαοροδόπουλος, ό «~. κολουθουμένην βραχνχροΜον ίσ κολουθουμένην βραχνχροΜον είσο- Τ0νργό. δηαατ.κην πολιτικην, ήτις θεμελ,ον βιωιά8τ|5 τα. ~» τής αναγχης λελογ,σμένης τα ς το)ν ε,σοδηματων τόσον )νίο ^χ; κ. Ηλ. Εΰ ώς κα1 δ ποάεβοος καί λ.ίοο· τοΰ ΣΐΛ'δίσμου Έλληνων Βιο μηχάνχον. ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΠΕΝΔΤΣΕΩΝ 'Τ.τερρβη τό ρνα δισεκατομιαΰρι ^μων τό σννολον των υπό , , , , τής Τραπέζης Έπενδύσεων (Σνγ τα αποθεματ,κα νπερβαίΛοΐΛτ το 30 κρότηαα Έμπορ^ής Τραπέζης)έγ- των εργαι,ομένων όσον και τών λοιπών' κατηγορίαν ιείσοδηαάτων. | Έκ των άνιοτέρω καί έκ τών 5ι ι ατάξεονν τού Α.Ν. 248)67, ώς ε-] τροποποιηθή μέ τό .Ν.Δ. 1314)72 ον προκνπτει δτι άνεξιρτήτο); τού άν ■ψος των κατα6αλΛομένα> μερισμά 10% έκπτωσις επί έο/ ίίπαξ έξοφ'.η Συγκεκριμένως, άπά τά στοιχεϊα
τής συνολικής τραπεΖικής χρηματο
γ) Αά τοΰ Ν. Δ)τος 333)74, έ λής'τής ποώ'της δόσεως, παρεχί- δοτησεακ;, κατά πηγές κεφαλαίων,
π'βάλλεται έκτακΐσν ΐρλθς έκ δο. τ ής δηλώσεως.
μέχρι τής 5ης Μαρτίου 1975. Έ —
II
ρετάθη μέχρι τέλονς τοϋ
τω1 παραλλήλοίς, γ τηργήθη τό Κ. 1!>ί4. ή ΐ°χνς τ("'ν ποοσηοΤΓαΐνιον,
Α. 1370)78, τό οποίον προε6λίπ: είς τό ίΐπογραφέν την 5ην Φρ6ο,η·
"" " αρ!όν 1971 Έλληνοθνγγρικόν Πολ
τόκολ^ν, πινάκων άνταλλακτέων έα
πορευμάτων' μετΛξύ .Ελλάδος καί
καί Ουγγαρίας.
—Έν. τοΰ υπουργείον Έμπορίου
άν·-κοινώθη, ότι άπηλ.ει«θερ<όθη ή είσ.ιγωγή 6(φ6ακονΓΐΊάτιον ΐϊς τόν Κ ναδάν. —'Τπά τή; Νοιιισματικής Έτι τηο.τής, επεβλήθησαν κνρώσει; εί; ετέρα; 30 έπιχειρήσες, διά παρτ βάσει; τών κα·,όνων χρηματοδοτή την «πιβολήν τέλους επί σεος άκινήτον. Τέλος, διά των Ν. Δ)τον' 74 καί 330)7-1, περ ορίϊ,εται ό ά·.·, θμός τών δόσείον όφειλομρνωΎ φό οίον, αΰξάνΐται είς 10% τό ποσο¬ στόν έκπτώσεο>ς επί καταβολής τοΰ
φόρον ίίσοδήιματος καί ρνθυίζοΛ'-
■ θέματα περί τελών
ταΐ ετερ
σηιιοι».
"Ηδη,τ ά έν λόγιο μέτρα άποτε
/.οΰν' αντικείμενον μελέτης τών ι ν
διαφερο.μεν<ον κλάδων. Αί λοιπαί οικονομικαί ίξιΕλίξί ς τής εβδομάδος, σννοψίζονται ακολούθως: —Ή σνναλλαγμ«τ,κή ς επί των αίς %_τού κεα»αλαί.ον —όπάτε Θά μπο κρ Θέ,των ^.^^, ροδσαν να κεφαλ.οποιηθοΰν μέ εκ δοση ■νΐρονν μετοχών, οί όποϊ«ς θά και σχιιιμετο- ων διά παγίας έγκαττιστάσειςι είς παραγοογικάς έπχβιρήσεις κατά τό τίί? σννίδρ.άσεως τής Τεταρτης, διετηρήθη είς ί-ψηλά επί σεως. 1 πρσκύπτει ότι τά έκ διοθεσίμων τών ΤρσηεΖών κεφάλαια αύΕήθη- καν τό 197? μόλις κατά 11% (έ¬ ναντι 24% τό 1972), οτό ΰψοο τών 98,5 δισεκατομμυρίων δραχ περίπου, ένώ οί χρηματσδοτήοεις έκ κεφαλαίων τής ΤραπέΖηθ τής Ελλάδος αυίήθηκαν κατά 3Ζ% (έ¬ ναντι 18% τό 1972), στά Οψη τών 78,4 δισεκατομμυρίων δροχ. Οί πι στώσέιΰ άπό διαθέσιμα τών είδι κων όργανισμων εσημείωσαν άνο¬ δο κατά 19%, στά έπίπεδα τών 59,3 δισεκατομμυρίων δραχ. Βέ- παραγωγιν.Γν; ^χβιρήσεις κατά τό Ι έδιδον το σέ άναλογία στοΰ; πά- 1!)73 Ούτω έκ τοϋ σννόλου τών' δι>ΙΤΙν '
λί· ό έ η δ '' ^ | ώ
τό σι'ν0Λ0ν των ηκολούθησαν ά.·ο
καί είς πολλάς
; 1!)73 Ούτω έκ τοϋ σννόλου τών
λα'οί·.; μετόχον;— αέ την νέα δι έΤ/ρ'ι9^.το)ν' δ ^(^ έκ δΟαχμων | πτώσει: Απρκόα-σαν ίη^,λά
ευκρίνηση απον.λειεται τ, κεφ'λο-
ποιηση των αποθεματικο>ν
δών πέραν τοί- 10% των
α80 έκατοιιμχ.οί(,,^ 732
κεθ αύ(?|α (ποσοστον 67%)
κο;βΕ1, ^,,;,,^ 6
"Α
έκατοα
έγ
επιχε-'ρησεις.
τ(ον (ή επί ΕΠΕ, των κΐΓυδών') τής
χρήσεως 1972
Μέ την παρεχομένη διε·.κρίνηση' ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΝ ΒΠΙΧΕΙΡΗΜΑ-
καί διασταλτική έομηνεία τσν Ν. Ι ΤΙΚΗΣ ΕΡΕΤΝΗΣ
Δ. 332)74 έ.τδιιόκετα, προφανως ή
Τά δάνεια, γενικώς, εκλήθησαν
είς τά σΐΛνιΘη έπίπεδα τονν προη
γοι·μίνο>ν
—Δι' άγορανομ'κής Διατάξεως
εμιΡΐώθησαν αί τιαΐ'ί πτολήοΐτως των
έγχωρίου προελεύσεως νωπων κρεά
τ(·)ν αόσχων καί δααάλεων, 6άοοι·ς
τ-Γ
ΓΕΛΜΑΤΓΚΩΝ
ΩΝ
ΒΙΒΛΙΑΡ1-
Έπιχερησιακή έρευνα Ι» είν-ιι'είς καθαρόν κρίας κατά σ<ράγιον το θέμ<1 τ0" "^'ν'Ό^' που όονι άνω των 270 χιλ)μων, διά τα ό- νώνί1 * 'Ελληνιχή Μοθηαατ,κή Έ ποία εχα χορηγηθή έπιδότησι; -ίς , ται·ρία. Την έναρξιν τών ίργασΐίΤ,ν τοΰς έκτροφεϊς. βκηρνξεν χθές Παρασκει,ήν %αί ω — απόφασις, διά τής Δεν κοινεται σκοπιμος η έπανα ^ 7 α μ ό ίπονργός Πολιτσμού οποίας, ό έκ τΟν ^ωτερικοϋ είσα ρηγησι; των καταργηβεντν έ χορήγησις των καταργηθέντων' παγγελματικών 6ι6λ.ιαρίο)ν των πασχολο.ϋέν(ον εί; τοτοΐστικά ί καθ* όσον δέν συντο· χοι>ν λόγοι γενικτοτέρον
ή ν.οιν'<·»νικοϋ συΐΗτέροντος. Τουτο καί Επιστήμων κ. Δημ. Τσά>ΐι>>-
νας.
______________________________________________________________ Ι
ΤΑ ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΕΚ ΚΕΡΔΩΧ
ΧΡΗΣΕΩΣ 1973 |
»,, "Αρμοδίως δευκρινίσθη ότι έται
άν αφένται είς έγγραιτον τον « ρίαι αί οποίαι φρονονιν ότι άδικοϋν
πονργείον Άπασχολήσεω; πρό; έν,ται δι' οιονδήποτε λόγον άπό τή' ______
διαφεροαένονς μέ την προσθήκ^ν, πρόσιρατον Νομοθέτημα περί -τοί'
στι κατά τά; νομολ.ογιακά; <ΐιό- ϋψους διανεμηθησομένων μίρισμή-| Οί έςαγωγεϊς, κατά την ετησίαν ψεις τον Συμβουλιον τής Επ; κ ο ο ) των έκ κερδών χρήσεως 1973 ΘΊ νενικήν ^συνέλευσιν των, ^ εβεσαν τείας, η έπαν'ιΐχορήγη<τΐί ίπανγελ ■ δύναντ«'ι νά προσφεύγουν είς τήν —Ή ΔΕΗ ανακοίνωσιν, δτι ού δέν νέον δάνε'ον, πέραν τού σι·να ίρθέντος το1 ούτον των 150 ίνα*, δολλ,αρίίον, πρόκειται ν ά σννάιρη κ τά την1 περίοδον αύτην. —-Επραγματοποιήθησαν αί έτή- ] ααι τακτικαί γενκαί σΐΛ'ελεΰσε'; τοΰ Σ -Λ'δίσαου Ανωνΐμων Ετ<ιι- ρειών καί Έταιρριων Πΐριωρισιΐί νης Ευθυνής καΐ τού Συμβουλιον Προοθήβεο); Έξ Ύ(ογών. —Τό υπουργείον Οικονομικήν, διά τής νπ' αριθ. Γ. 360)πολ. 91) 28.2.74. εγκιν.λνίον τον, έγνώρσεν ίίτι είναι δυνατή τι διά προοωρινων 6οια 0 αύΕήσεως ιων, τό 1973 ήταν ύποδεέστερος τοΰ σοστό 16% έναντι 27% τοθ 1972. Ή μεαποΐηση, τέλος, παρό τδ γεγο νός ότι απερρόφησε τό 41% τών πιστώσεων πρός την ίδίωτική οίκο- νομία, στά Οψη τών 84,7 δισεκα¬ τομμυρίων δροχ., έν τούτοις έση μείωσε αΰΕηση χρηματοδοτήσεως μόνο 16%, έναντι 21% τό 1972. πρέηει νά σημειωθή, δτι κατά τό άντίοτοιχο 12μηνο τού 1972)73 οί αυΕήοεις τών τιμών χονδρικής των πρώτων ύλών ήταν 13%. των έ- τοίμων προϊόντων 3% περιπου καί τών καυσίμων μικροτέρα τής πο- σοοτιαίας μονάδος Αντιθέτως, κάποια χολάρωση παρουσίασαν τόν Φεθρουόριο οί τι μές τών ε ι δών διστροφής, οί όποϊ ες υπεχώρησαν έναντι τοΰ "Ια νουαρίου οχεδόν κατά 1%, έχον τας όμως ήδη οημειώοει δνοδο κα τά 39% έναντι τοΰ Φεβρουαρίου 1973, έναντι αυξήσεως 11% κατά τό άμέσως προηγούμΐνο 12μηνο. ΣΥΝΕΧΙΣΘΗΚΕ Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΙΜΩΝ Σύμφωνα μέ στοιχεϊα τού καταρ 10.416 ΕΛΕΓΧΟΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑ¬ ΝΟΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΩΣ ΕΡ ΓΑΣΙΑΣ ΕΝΤΟΣ ΜΗΝΟΣ Είς 10.415 ανήλθεν ό άριβμό; τών' έλέγχίΐΛ· πού διενήργησαν τα άρμόδια όογανα επιθεωρήσεως ίο γασίας κατά τόν αήνα Φε<>ροι·ά<.·,- ον, πρός δι' πίστωσιν τής .ιιστΓις έφαοιιογής των διατάΕειον τής έτ«ο«κόν καΐ τό έξω
τερικόν Έν σννόλο άπτκτχολήθη-
^ 48 624 μισβωτοί.
— Αί άοιιόδ»αι νπηρεσίαι Ιπε-
(19% έναντι 25%), άλλά σέ έμπορικές έπιχειρήσεις χονδρικοθ
άπολύτους άριθμους ή καθαρά αϋ | έμπορίου τής πρωτευούσης, έμωα
Εηση τής χρηματοδοτήοεως έκ δια
θεσίμων τών όργανισμων αυτών,
άνήλθε σέ 9,4 δισεκατομμ δραχ.,
έναντι 10,1 δισεκατομμ. δραχ. τού
1972.
Σάν άποτέλεσμα τών έΕελίΕεων
αυτών, τό ποσοστό συμμετοχής τών
ιΐΓνιαίων δηλώσεοιν, απόδοσις ^γοΊ διαθεσίμ_ν τών έμπορικών Τροπε
φοοο^ αιοθωτων υπηοεσιών και έ-'
Ζών στήν συνολική τραπε£>κή χρη
ματοδότηση περιορίσθηκε όπό 45%
Είς τάν- εξωτερικόν οίκον^χόν
τομέα, τα κυριώτερα γεγοντα τή;
β
41%
10-,3 ένώ τό
ΒαεταννΊ'ΐν καί τι επάνοδος τής
γόμενος 6άμ6<»ξ ίΐπήχθη είς τόν εί λειτουογίας των Αγγλικών 6ιομη σαγωγ>κόν πίνακα Α', ώς πρός την χ αν. ών εί; τό π.?νθήιιερον.
μέ, ρρ γγ ή
εβδομάδος ήσαν ή λύσις τής άπ-ρ μερίδιο τής Τραπέζης τής Ελλάδος
γία; των ονθοακωούχων είς την αύΕήθηκε άπό 30% σέ 33% καί
Αί δψ€ρεΐς συμφωνίαι
των είδικών πιστωτικών όργανι
σμών παρέμεινε άναλογκά σταθε
■ ρό, στό 25%.
| Ή συνολική τραπε2ική χρηματο
( δότηση έφτασε τό 1973 οτά 237,7
διοεκατομμύρια δραχ., έναντι 199,
ής απελετ>θΐρωσ*ως
εργασίας.
1 τοϋ σχ€τικοϋ δΐατάγματος.
ΕΠΙ8ΛΛΛΕΤΑΙ ΦΟΡΘΣ ΠΘΑΥΤΕΛΕΙΑΣ ΙΟ-35ο)ο ΕΠΙ ΟΛΟΝ
ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ
ληψιν είς τό παρελθόν^ καί
ς ενίων Άνατολικών
ματικών 6ι6λιαοίων είς τοί.; έργκΙ Νοα·σματικήν Επιτροπήν δι* ε ν- τών σ.Ύαλλαγών μετά τών Άνατο
ςομέν(Λ»ς τοΰ χλάδου σι·νιστά πεοι δεχομένην διάφορον' μεταχείρΐο-ιν | λικΛν Χωδών, αί οποίαι σήμερον
οριοτμόν είς την έλευθίρίαν τή;, έντός τοϋ πλαισίου τού πνεΰμα=ο:·' διεξάγονΤαι μέσω διμερών συμφο
ν.ών (κλήρινγκ)' Ώς γντοστόν, τό
θέμα τούτο εχει τεθή κατ' έπανά-
άπό
χω-
ρών'. "Εναντι τής θέαεως αυτής, η
Έλ,λάς, επί τοΰ παρόντος, τούλα
χιστον, δέν ςραίνεται νά έπιθι·μή
μεταδολ.ήν είς τό καθεστώς το&το
— χωρίς αύτό νά σημαίνη δτι δέν
άντιμετωπΠΐεται μακροχρονίίος τό
ίίλον πρόβλημα.
Ή συν<»μολόγησις τών διμεοών σνιμφων:ών μετά τών Άνατολικών χωοών, εγένετο είς εποχάς, κατά Λΰ>άνετα( ό φόρος πολυτελο'ας 000 δολλάρ α, ή ό κ,βισμός άπό σία αυτοκίνητον, σέ π>?ο!πτο)ση
Τ'Τ>ν εισαγομένων αυτοκίνητον άξί 1.200 εως 1.800, ό τρόςκ>ς πολυτϊ πληοωμής επί πιστώσει. "Ετσι τό
<ς άνα> των 1.800 δολλαρίον καί λείας καθορ^εται σέ 25% επί τής κόστος κεφαλαίιον τών είσαγοιιέ-
'μανκοϋνται άνα λόγως τής δι δασμολογητέας άξίας. Γιά αϋτο- νων αύτοκ νήτων μπορεϊ νά ξεπεν.Ί
ς έκατέρα των
Μιιοτίου καί, μέχρ, τής 31ης --- καί ένώ στά Τελωνΐΐα διεζόπησον τιμολογίου είσαγωγής τοϋαΰ τοκι-
ιιβρίου άπελει·θεροϋται ή ε'ισαγω οί έκτελωνισμοί, έν όψει τής παοο νήτον ΤΖΙΦ έπ'. «μηνον. Παραλλή
'/Ρ
ίΐηνο, σέ περί.πτωση ηα ρι ή ξ
""Υοιγής αύτοκινήτων τοίς μετρη των 181Μ) δολλαρίων ΤΖΙΦ (δηλ ι ΤΖΙΦ ίπί 4μηνον. Στήν περίπτωση
τ°ίς άπό είσαγωγεϊς * δή κάτω των 1650 δολ ΦΟΜΙΙ) αυτή τό ν.όστο; κεφαλ.αίο^ είνο-
τ°ίς άπό είσαγωγεϊς.
δή κάτω τών 1650 δολ. ΦΟΜΙΙ), αυτή τό ν.όστος κεφαλ.αίο^ είνο-
;»·, έξ'άλλου ή ε'πα ή έ.τιδολ.ή τοϋ ς-όρον θά καλ.ϋπιη 140% έκ τοΰ οποίον τό 40% κατο
"*'(||7η υπό ίδιωτών ενός αϋτοκινή- π,λχον ολα σχεδόν τά αΰτοκίνητα. κρατείτα, για 4 ,αήνες.
τοι-' άνά οίκογένεια, μέ νποχρεωτι Τουτο θά έχη σάν συνεπεία την ; -
'ή καταθέση 140% τής άξίας πιοάρυνση τοΰ ίκτελοννισ,ιιού των ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΔΑΝΕΙΑ Ν Ο
ΓΖΙφ, στή μΕσα>Λθ6οϋθα τράπ,ΓΪ,α μικρών τουλάχιστον αυτοκίνητον Λ
^ ό.-το!α θά παρακρατή την προκ.ι πό 17 σέ 50.000 δρχ., δηλ «δή ν
ΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΡΟΣ
Ην
ρρή η ρ
βολή ρπί τετράιιηνο. Τά εΊσα/ο τά 33.000 επί πλνέον. Δέν' έχει, "ν
ΔΗΜΟΣΙΟΝ
Διά Ν.Δ. δημοσιευθέντος
είς
ίι
υπό τών' ίδιωτών αύτοκίνητί' τούτο ς, διευκρινισθή άκόμη εάν ή την' «Εφημερίδα τής Κνοερνήσε-
ΰνανται νά μεταποΛηθοϋν αυξήση τοΰ φόρον πολ-,/κλείας πε ο>ςς διαγράςροντα, αί κατά τήν
""-''' .ταρελεΰοε/.>ς δετίας ρ'λαμδάνε, καί τό ποβοστό 40% ν 31ον Δεκ)βρίου 19«9 ίκρΐΓΓάμενα.
"Κπιτοέπ—τα' ό βιαχανοΛ-ΐσαΛς πέρ ΟΓΑ. π0ό? τό δημόσ.ον όφε λαί τών νο
Τη*- άξίας των εισαγομένων αν- Παραλλήλως καΐ αύτοτελώς Ί Κ«ών προσωπων δημοσίου δ'κ.Ηθυ
^κηήτοη' μέ 12μηνο πίστωση κ.ι! ΰπαγωγή των αύτοκινήτων στό νΓ3 «« κρατικόν υπη<>εσιθ)ν, λι προερ
1ιέ --τοοκαταβολή 200% τού άντιτί είσαγωγηώ Λΐνκκα Φ 200 ό όποϊ- χόμενπ, εκ δαν*ιων' χορηγηθέντι.»·
Μοι> σέ ξένο συνάλΛαγμα έκ α*; ος προδ/^πε! την παοαχοάτηση «* χειραλαίων ποογραμματων άμερι
*■"»'"«= ά είσαγωγεύς θά χοησ.α« τής προκοταβολής 200% επί 8μη- καν,κής 6οηθει«ς η εκ π.στοσεο,ν
"Ι01ϊί τό 10% σάν ποέμδασαα *«. νο, θά έπ.δαρύνη τίς τ,μές τών' «ύ προϋπολογ.σμου δημοσ.ων επενδυ-
τυ Φ 90% Υιά την κάλνΨη της ου τοκινητων, εξ αίτίας τού αύξη!'? σεων·
1 "'·λ< 7ματική; των ε'κταγομέν.'ΐν νού κόβτονς κεφαλαίου. Σνγκεκρι- "^οκ.νήτων διαρκείας «νω των 13 μένως ΰπολογίζετ -. υπό των εισ τ λαί έκ τοκων καί πάση; φΐοεως ιιτηων. | γο>γικών κΰκλιον,
Ειδικώτερον ώ; πρός τόν φόρον γής ενός μικρόν λ.αϊκοΰ αύτοκ.ινΐ|
το'.ντρ^ίυ- σημειοΰται δτ(-ένώ τού ή επιβαρυνθή τού κεφαλαίν
Ι|έχοι τοΰδρ ό (τόρος αύτύς άνήρ σέ πΓρίπτο)ση προθ^σμίακοϋ διακα
^τη σέ 25% επί τή; τιμής ΦΟΜΐϊ Λ'ονισαοΓι <τθάνει μέχρ 207- επι ^•τλρον 40% ΟΓΑ)", καί μόνο γιό τής άξίας τού αύτοκνήτο·.. Τού·ο 'Π'τον.ιητα α|(α- 5ο> τών 1.800 διότι τό κόστος κεφάλαιον 200%,
Όμοΐο)ς διαγράφονταΐ α! όφει
:χί έκ τόκων
γωγιχδν κύκλο,ν δτι επί είσαγο) ποοσανξήβΕοητ, αί κοκοχόμπ'..·
- /...-. ../ ΐν των ως ανω οανειων.
Έπίση; διαγράιφοντα, αί μέχρ'
τής 31ης Δεκέμβριον 19<>9 πρός τί»
δΓ,μόσΐον όφε λαί έκ τόκοιν λόγιο ϋ
και αντιμετωπιζουσα το πιεστικόν
ποόβλημα τής διαθέσεως τών γε
ιοογικώ προϊόντονν της —^έσπεριδο-
ειδή, καπνός, βάμβαξ κλπ.— διά
τής συνάψεο>ς διμερών σν>μφωνιών
έδωκε διέξοδον είς τό θέμα τούτο
Άπό τής πλευράς τοιν, έξ άλλον,
αί Άν'ατολικαί χώραν εύρον την έξ
Ισον έπωφελή δι' αύτάς ευκαιρίαν
νά προωθησοΐΎ τά προϊόντα το>ν
είς τήν "Ελληνικήν αγοράν. Κυρί¬
οις, όμως, αί Άνατολικαί χώραι
έφο>δίασαν την ΈλληνΊκήν οίκονο
αΐαν μέ κ.εφαλαιονχικά άγαθά(μη·
χανολογ.κονς έξοπλισμονς κλπ )
πολλά δέ καί σηιιαντικά εργα, ώς
είναι οί τ')λ?κτροπαραγωγικοί στα·
θιιοί, τά σακχαρονργ,εΐα κ,α., έδη
αιουργήθησαν επί τή βάσει το.ού
των σ.ιαφωνιών καί έπ' άνταλ,λα-
.11 τού 1972 καί 162,8 >οϋ 1971.
αυτής, τό 85% άπεορόφησε ό
γή, είς σημαντικόν ποσοστόν, Έλ ίδιωτικόο τομεύς.
λπνιν.ών άγρ<,τικών .τ.Γαϊόντων. "Εκτοτε οιιως έπήλθον δόί β Οί πιστώσεις πρός τήν ίδιωτι καί δ,αρθόωτ.καί μεταβολαί είς Κ|ϊ θίκονομία εσημείωσαν αυΕηση τήν Έλλ-ην κ ήν οίκονομίτν καί τό κατά 18%, στά έπίπεδα τών 202,6 κύριον πρόβλ.ημά της, τό τής τ.» [ ποθετήσεο>ς τών γεωργικών προ
όντων είς τάς άγοράς τού έλευθέ
οου σι>ναλ.λάγμ«.τος, δέν έμφανίξ·--! |
νίΖει τόν Φεβρουάριο άνοδο έναντι
μέν τοΰ προηγούμενον μηνόο Ία
νουσοίου έ.έ., κατά 2,80/ι., έναντι
δέ τοϋ Φεβρουαρίου 1973 αϋΕηση
κατά δβ^/ο. Τά άντίστοιχα ποσο-
στά αύΕάσεωο πέρυοι ήταν 1,3%
καί 7.6%.
Την μεγαλίιτερη έπίδρσση επί
τής αι'ιεήσεοχ; τών τιμών χονδρι-
κής πωλήσεως τόν περασμένο Φε¬
βρουάριο εΐχαν τά καύσιμτ καί τά
λιπαντικά. τών οποίων οί τιμές έ¬
ναντι τοϋ Ίανουαρίου αύΕήΟηκαν
κατά 10.1%, έναντι δέ τοΰ Φεβοου
αρίου τοϋ προηγουμένου έτους κα
τά 82%. Οί πρώτες ΰλες καί τά
ήμικατειργασμένα προϊόντα, έΕ άλ
λου, εσημείωσαν έντός τοΰ μηνός
Φεβρουαρίου άνοδο 4,8%, έντός δέ
τοϋ 12μήνου κατά 85%. Όμοίως,
τά έτοιμα (τελικά) προϊόντα έντός
τοϋ περασμένου Φεβρουαριου έση
μείωσαν αΰΕηση κατά 2,3%, μετα
Εύ δέ Μαρτίου 1973 καί Φεβουα-
ρίου 1974 άνοδο κατά 46%. Θά
493 μ έαποΓέλεσμα' νά χατα-
είς τον; δικ«ιονχονς μισθυ
τον; ποσόν 1.453.892 δρχ.
Η ΕΞΑΓΩΓΗ ΕΤΟΙΜΟΝ ΠΡΟ-
ΙΟΝΤΏΝ ΧΑΡΤΟΤ ΚΑΙ
ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ
Μόνον διά τά; .-τριότας ή ένΐα
υέσον; ΰλ.ρ; .τλ.αστικιΤτν και χάρ-
τον, άπαρ"τήτονς δ.ά την έγχώ-
ριον βιοιιηχανίαν, Λ.-ΐαιτεϊται ή ?γ
κρίσις τοϋ ύπο«ογείο> Εμπόριον,
διά την εκδοσνν αδείας ίξαγοϊγης
τοιν.
Τουτο διενκρινίζεται ίηό τού ί·
.-τονργείου 'Εμ,τορίου καί ."ΐροστίθε
ται, ότι ή έξαγωγή ίτοίμίον ποοι
όντων πλαστικών καΐ χάρτοι· δέν
ό είς την
έγν,ρισιν τού νπονργείοι;. Αί δίδει
αι αύται θά έξακολονθησοτν νά έκ
δίδωνται όάβει τής διαδικασίας, η
όποία ίσχνε .ΐφό τής έκδόβεως τής
,-τρίκκράτον ά.τος>άσεως
άπαγο
ρει'κτεως τής έξηγωγής νέας <τε·ι ράς έγχ(ι>ρί(ον προϊόντιον.
ΕΞΑΓΩΓΗ ΙΧΘΤΩΝ
Έξ άλλον, ή Τραπέζα τής Έλ
λάδος, κατόπιν σχετικής ένκρίσε
ω; τού νποι·ργείου Έμ.τορίθι/, θό
χορηγή έλευθέρω; άδίία; έξαγω
γή; καΐ διά τά ειδή τών' νο>Λων
κα! κατρψνγιιένων ίχθίτον γλυκέ
ϋδάτοί· «τσιρόνια» και ό
κα».
,!
ΜΕΙ6ΘΗΚΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ Η ΝΘΜΙΣΜαΤΙΚΗ ΚΥΚΛΟΦΘΡΙΑ
■ . ι. > ΑΥΞΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ * „
την .τροτέραν όξύτητά τού. Τουτο.
κατιεφάνη, κνρίω;, κατά τό παρελ'
θόν ετος, ότε ή Ελλάς, υπό την πί] ^ . .__________.
εσιν τής καλίη|ιεω; τών έσιοτερι-1
κων άναγκών προέβη είς την άππ' Πληροφορούμεθα ότι ή νομισμα τοκο λογαριασμό θά πηγαίνη τό
γόρενσιν έξαγωγής σειράς προϊόν- τ,κή κυκλοφορία κατά τό πρώτο 20% τών καταθέσεων όψεως και
των ,τοός τάς Δντικάς χώοας — .^^. - . ... *■ . .._,,-
," . . . , , 15θημερο τού τρέχοντος Μαρτιου των δεομευμενων και το 5°ο των
ενώ είναι νποχρ,εωμένη ν α εκπλη- ΙΡΚ ε-Λ^Κ ^ ^
ρώνη τάς έκ των σναφοηηών αν- περιωρίσθη στά 58 δισεκατομμύ- καταθέσεων ταμιευτηριον
των άνειλημμένας δίσμενσεις. Έ- ρια δραχ Οί ίδιωτικές καταθέσεις ' ^έ έντοκο λογαριασμό 9ά πη-
.τίσης, η ίΧ.πλ.ήοιοσις των ν.τοχρε , , _ .... „„„, - α.
ώσεων αύτΓ,ν, μά; άποστερεί καί στΐ£: τρσπεΖες κα, στους λο^πους γαινη το 20% των καταθέσεων ο
τής δννατότητος ά·ναπτϊ«ξεως .τεραι πιοτωτικούς όργανισμούς .^αρου- ψεως καϊ τών δεσμευμΐνων των
τέρω έξαγωγικών πρωτοβονλιών, σίαοαν ανάκαμψη μετο τήν οτασι. ' ίδιωτών, ώς καί τό 1% (έναντι
άπ' εύθείας επι σνναλλ.αγματικής Ι
βάσεως, διά την έξοικονάμησιν τού μ°τητά τους τόν περοσμένο Φε-(3% μέχρι τώρα) τών καταθέοεων
τόσον πολυτίμου, σήμιερον, συναλ- βρουάριο καί επέτυχον άνοδον πε-
λάγ,ματος. Πρωφανώς δέ καΐ αί επι
θυμοϋσαι τήν' αεταβολήν τοΰ καθε
ρίπου 1,5 δισεκατομμυρίων δραχ-
στώτο; τούτου Άνατολικαί χώραι μών. Παράγων μειώσεως τής νομι-
ταμιευτηριου.
ΈΕ άλλου, κατοργεϊται η πά
ραοχεθεϊσα εύχέρεια οτίς Τράπε
θά έχονν νά ποο6άλλο.·ν σχετικούς οματικής κυκλοφορίας θεωρεϊται Ζες νά έπενδύουν σέ έντοκα γραμ
λ.όγονς. . ,.._-.!,
•Οπωσδήποτε δμως άπό Έλ- Π συνεΧι'°Μενη αυΕηοη των ειοα- ματια τού Δημοσίου τμημα των α-
ληνικής πλενράς, θά ποίπΐθ νά γωγών τόν Ίανουάριο καί Φεβρου- τόκων καταθέσεων των επί χορηγή
προετοιμα,ΐώμεθα διά τό ενδεχόμε- άρ|0 οτα εΠίπεδα τών 400 έκατομ-
νόν νποβολής άιξιώσΐΐος ίκ μέρονς
των Άνατολικών χωοών, νά προ- ΜυΡ'ων δολλαρίων.
χα)ρησονν εις τήν καταργήσιν τιον ι
διμερών σνμφο)ν.ών καί τούτο, ω γ/- ΝΕΑ ΟΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩ-
,
στε αί έξ αυτής συνέπειαι νά εί¬
ναι δσον τό δυνατόν άνεπαίσθη-
ται...
περημεοία; ώ; καί προσαυξήσειον
τών κο νο)(τελών άργανΊσμών, αί
χορηγησ:ων ώ;
ίΖ 3Ίή όποία χ^εοϋτα, άπό τά έργοστάΐ δ,κών κατηγοριων
[τής οϊκονομικης μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
ΤΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο
Ιμέχρι τούδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό
>τής συγχωνεύσεώς της.
ΤΙ ΚΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΜΠΟ- '
ΡΙΚΩΝ ΤΒΙΑΠΕΖΩΝ
ι
Άναπροσαρμόϋονται τά ποσοστά
ι
τών υποχρεωτικών καταθέσεων
των έμπορικών ΤραπεΖών στήν ,
ΤράπεΖα τής Ελλάδος, μέ άπό- ]
τής Νομισματικής Έπιτροπής '
σεων.
Τά ανωτέρω μέτρα, έντασσόμε-
να καί έναρμονι^όμενα μέ τίς πρόσ
φατες αύΕήσεις τών έπιτοκίων χο
ρηγήοεων καί καταθέσεων, άποσκο
ποϋν στήν διαρρύθμιαη τοϋ ουστή
ματος έλέγχου τών ΤραπεΖών ώσ-
τε νά επιτευχθή ό στόχος περι-
οτολής τής ρευστότητος.
Μέ άπόφαση τής Νομισματικής
1ΗΗΟΙΙΙΙ![ΙΣ ΙΣΟΑΟΓΙΙΙΝ
!', Φέρεται είς γνώσιν τών ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνυ |
Χμων Έταιρειών καΐ Έταιρειών Περιωρισμένης Εύθύ- ',', (17)8.3.1974).
• ·νης ότι δι' άποφάοεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου '■',} Συγκεκριμένως, οί
< >ύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευθείσα '<'. κές δεαμεύσεις επι χορηγησεων νέες μετοχές έκ κεφαλαιοποιήσε ||εΐς τό ύπ αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνυ <> στό έσωτερικό καί είσαγωγικό έμ ως άποθεματικών τής περυσινής
; ;μων Έταιρειών), άρχεται ότι δύνανται νά συνεχίσω- · πόριο μειώνονται άπό 37% σέ 25% χρήσεως 1973 ώς καί των προη-
;;σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς τών Γε ;; τού δανείου, ένώ, αντιθέτως, οί ύ ' γουμένων έτών, ένώ γι_ τίς ίδιω
Ιδικών Συνελεύσεων καί τούς Ίσολογισμούς των διά ;; ποχρεωτ.κές καταθέσεις επί χορη τ,κές έπιχειρήσεις άνακοινώθη ότι
τητος διευκρινΙΖει τό θέμα τής κε
φαλαιοποιήσεως άποθεματικών διά
διανομής μετοχών στούς παλαιούς
μετόχους καί έπιδιώκει τήν αΰΕηση
τουλάχιστον ώς πρός τά κέρδη τοΰ
1973 τών διαθεσίμτυν τών έπιχει
ρήσεων, τά όποϊα παραμένοντας έν
τος αυτών θά βιλτιώσουν τήν σχέ
ση ίδίων πρός Εένα κεφάλαια. Αύ
τό τουλάχιστον ύποοτηρίΖεται ά¬
πό τίς άρμόδιες νομ»σματικές. Έν
τούτοις, ύπάρχει καί ή δλλη αποψη
ότι ή άπόφσση παγώματος τών με
ρισμάτων στά περυσινά έπίπεδα
πλέον τοϋ ΙΟΡ/ο καί ή παραμονή
των υπό μορφήν άδιανεμήτων κερ
δών μέσα οτήν έπιχείρηση θά έχη
τήν δημοσιονομική έπίπτωοη τής
φορολογίας τών άδιανεμήτων κερ
δών πού ειδικώς γιά τίς είσηγμέ-
νες στό Χρηματιστήριο έταιριών,
άπό τοΰ 1974 θά φορολογοϋνται
μέ συντελεστή 30% έναντι 35, που
ήσαν πρό τής δημοοιεύοεως τοϋ
Νόμου 1314)72.
Ι Έπιτροπής καθωρίσθη ότι οί Τρο '
ύποχρεωτι πεΖες δέν θά διανείμουν εφέτος
Ο κ. Ι. ΤΡΑΚΑΣ ΝΚΟΣ ΜΟΙ
ΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΤΒΑ
Ό ύπουογό; ΗιομηχτχνΜΐς κ Κν
.-ιραϊος, έγκατέοτηοε τόν
ή Ι
δνοι
, γήσεων πρός τήν βιομηχανιο
ίάνονται άπό 6% οέ 8%.
»♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦'
μπορουν νά διανείμουν μετοχές 6
πό κεφαλαιοποιήσεις άποθεματικών
Συγχρόνως οί ύποχρεωτικές κα προηγουμένων τοϋ 1973 χρήσεων.
τσθέσεις επί ίδιωτικιϊτν καταθέσεων Ή άπόφαση αυτή, έντοσσόμενη
διαφοροποιοϋνται ώς έΕής: Σέ ά στά μέτρα περκττολής τής ρευστό-
τή; ΒΤΒΑ κ. Ι.
'ϋμ,Μίιν ό κ. ΚυΛ(Μΐίος κατα τήν
σχετικήν τελετήν, τίς την οποίαν
παρέστησαν δ ' '" 'γ
χανί<ι; κ. Ενθι >< τής τής ΕΤΒΑ /.. λ π., εξήρε τίτν στιμ ματος διά την αν4κτνξιν τ>
ριις, ώς καΐ την
τοί νέον διο.κητο* ΆιεαντΑν ό >
Τράκας, η»»χανί<ττησ* οιά τν(ν «ι ώμίλη<ΚΥ ό χ. Μ<κ»υοβν>ς.
ΙΜΜΠΙΝΚΙΤϋ ΒΙβΜΗΧ«Μ«_!
Κατα την προγματοποιηΡεϊσαν έ- ■ θέσμως ηεριοπασμόν,
τησίον γενικήν συνέλευσιν των με , δι' εαυτήν ή έγχώριος
Οί ισολογισμοί
Ή έλλειψις σιδήρου
ήδη. καί ίψέτος, την ματώδονς αυξήσεως των τιμωνΐ Είναι αδικαιολόγητος ή άπό τι έδη είς την λήψιν ΟΕφδς άποφάσε
λών τού Έμπορικοϋ Συλλόγου Α
βηνών, έκτός των άλλων θεμάτων,
έθίγησαν και αι μεταΕύ εμπορίου
κοί βιομηχονίας σχέσεις, αί οποίαι
δέν διοκρίνονται καί τόοον διά την
άρμονικότητά των. Η διαμάχη ού
τη κράτει παλαιόθεν τό δέ εμπόρι
όν, είς πάσαν ευκαιρίαν, όέν πά
ραλείπει νά κατομαρτυρή, πλείστα
δσο εναντίον τής βιομηχανίος' .
Αί σίτιάσεις αύται τού εμπορίου,
έκπορεύονται τόσον άπό την προνο
μιακήν, κατό τάς άπόψεις τού, χρη
ματοδοτικήν μεταχείρισιν τής 6ιομη
χανίας, όσον και άπό την δασμολο
γικήν προστασίαν τοϋ δευτερογε-
νοϋς κλάδου και την άναπτυσσομέ
νην εμπορικήν και έΕαγωγικήν δρα
σχεδόν έΕ ολοκλήρου
τήριά της, τάς θυγατρικάς
άς και τούς ΰλλους συνδυασμούς.
Ούτω δέ, ή έγχώριος βιομηχανία
καλύπτει, έΕοιρουμένων τών ε ι δών
διατροφής, περίπου τό 95% τής
έσωτερικής καταναλώσεως.
Τό οϊσθημα τούτο άδικίας ή πά
ραγνωρίαεως τοϋ ρόλου τοϋ έμπο
ρίου είς τήν καθόλου οικονομικήν
δραοτηριότητα τής Χώρας, καθί-
οταται προφανές καί είς δτι άφορα
είς τό χρηματοδοτικόν πρόβλημα
Αί σχετικαί διατάξεις τής Νομισμα
τικής Έπιτροπής — τονίΖετσι είς
τήν έκθεσιν τοϋ Έμπορικοϋ Συλ
λόγου Αθηνών — όποστεροϋν τής
εύλόγου χρηυατοδοτήσεως και τό
ς Ιποίν.ς μόνον οί κέ'αυτ·ν τσ|μέντοϋ· δια τα<: οικοδο πιβάλλεται νά ένταθή καί οί ναι ότι τα κέρδη τών' έτοαοειών σκοπόν;, τού; ώστρ ή ίτλε,ονότη; , ωγχωμϊΐα, ωστε πολλά έρωτημ< τι σβεσεις κλπ., ώσ κά Λ·ά γεννωντα, ώς πρός τ όν π<; των μικρο,μετόχοι μ,ικρο,μετοχων να ευρισκετα·| διότι ό οίκοδομικός τομεύς — δσον κτιολόν αυτόν των προσόόων των είς σννεχή διτνεξιν αέ τα; διοικη Κα· ό τοιούτοο τών Αημοσίων Έ επιχειρησεων.. σ€ΐς των έπιχειρήσεων. •Εν τούτοις, ή «ρώτη αυτή έν.ύ Ίδκ'.τέρω;, δμως, ή άνάλνσ.; | πενδύσεων - άποθερμάνοεως τής πωσις δέν πρέπη νά μάς οδηγήση των στοιχείον τών ισολογισμόν, ά είς εξαγωγήν <ΐ6ασαίστα>ν σνμ.πε- φορά είς τοΰς έπρνδυτάί, -ταρόντας
ρασμάτων. Τα ναταχιορονμενα εΐτ καί μέλλοντας. Πράγυατι τ> προστ
τού- Ισολογισμόν; (>ψηλά κΐρδη ή κτικωτέρα μελέτη των στο·χείων . κατήλθεν εις 11.9% τού επιθυμη
οίκονομίας τής χώρας. Ειδικώς, ή
οίκοδομική δροστηριότης, τώ 1973,
κολούθησν καί αύτά τό πληθω?ι αυτών, θά τού; προφυλάξη άπό έπι|τβο όρίου (15%). ώστε, κατά Αογι
στικόν κύκλωμα τη- οίκονοαία; % κίνδυνον; έπιχειρηματικοΰς άκρο- „,„*_-,_,, α* ,„,, Λντ1 „*
στηριότητα τών βιομηχανικών επι- [ χονδρεμπόριον, δσον κοί τό λιανι
χειρήσεων. Ούτως, είς την έκ¬
θεσιν πεπρογμένων τού ΕΣΑ, άνα
φέρεται ότι «τό εμπόριον, ίδιαιτέ
ρως δέ τό παρεμβαλλόμενον μετο
Εύ τής έγχωρίου βιομηχανικής πά
ραγωγής ή τών είσαγωγών έκ τοϋ
έΕωτερικοϋ καί τής λιανικής έμπο
ρίας, τέλει υπό έΕαιρετικώς δυσμε
νεϊς συνθήκας, ένώ τό κύκλωμσ πά
ραγωγή — διανομη δέν λειτουργεϊ
ομαλώς». Έν τούτοις, ύπογραμ-
μίίεται ό ρόλος τοϋ απαραιτή¬
του τούτου κρίκου τοϋ παραγωγικοΰ
κυκλώματος (παραγωγή — διανο-
μή), τόν οποίον, κατά νόθευσιν
της καϊ κατ' έπιΖήμιον, μακροπρο-
κόν εμπόριον. Καί ή κατάληΕις:
•Πώς προετοιμασίαι ή όμαλή εΕο-
£ονν ά άναγιγνώσκουΛ',
καί
δος άπό τό προστατευτικόν τεϊχος χρηματοδοτικίρ πολιτικήν της κατ
δ καί σημαντικόν ποσοστόν των ο 6ατισμονς, άν καί ολίγοι γνωρί
ποτίλεΐ τό .-τληθωριστικόν χοήμ'ΐ ' ""' ' "' ' "
Ασφαλώς, δμως, έξ δλων «ϊιτών
δέν έπεται δτι οί επιχειρηματίαι
ιια: δέν άποκερδαινονν —Χ'·ί πλε
στάκι:. δέν θησανρίζονν. θνχ' ητ
τον, 04ΐΐ'ΐς. πρεπει νά σηαεκοθή,
τι τα άδιαμ<ϊ ισβήτητα κέρδη τών επιχείρησιν δέν άφησαν ητ·ο·· την Πολιτείαν ήτις ϊπ' αί των έχ*ι ο-τηρίξει τήν περα τών ύπερόγκων δασμών (τής βιομη , επανάληψιν δέ; ηκούσθη έξ έπισή ) μων χειλέων, ότι είνΊ<Ί καΐρος .τλέ χανίας), τό οποίον, κατά την ά κολουθοΰσαν δεκαετίαν, θά καταρ ρίπτεται μέ αίσθητόν ρυθμόν, μέ¬ χρις έκλ;ίψεώς τού,». Πάντως, θά αναμείνωμεν καί την ετησίαν τακτικήν γενικήν συνέ λευσιν τοΰ Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, διά νά Ιδωμεν και τάς ιδικάς τού άπόψεις επί τού θε ματος τούτου, καθως καί τα οοα συγκεκριμ·ένα καταμαρτυμεϊ ή βιο μηχαν'ια ένσντίον τοϋ εμπορίου μων χειλϊ όν όπως καί οί ϊδιοι <ή φορεΐς το: ίδιωτικής πρωτοβονλίβ; σννηθί- σονν καί έ.τενδϋονν μέρος των κερ δών των ,-ταραγίογικως. Έν αάση περιπτώσει, ή μΕλ-έτη τών ίσολ.ογΐσμων' τής ρ^ετινή; π, ριόδον, μά; προσφέρ*ι καί άλλ'ΐ ένδιΐΜτέροντα στοιχεϊα. τα όποϊα βντικατοπΐρίζοΐΎ τήν δ/η έπιχε ■ ρημ"τική δοαστηριότητα. Ούτοι, τα άποθεματ χά είς πρ<ί>ταί νλας
—καί «ί πρρισσότεραι εταιρείαι
απλώς, τούς ισολογισμόν^. Πάν
τιο;, τα στοιχεϊι' τιόν ίσολογκτμοιν
χρήσεοι; 1973, μΐ τα ηύξημέΥα χ
δή, είνα ρνδίΐκτιν.ά τής γρνικοηέ
ρας ποοείας τής Έλληνικής οίνο
ν;>μίας κ.αί ειδικώτερον τή; δυνηαι
κότητος τής ίδιοτικής έαιχειρηματι
χής πρ(·ιτο6ονλίας, παρά τάς τόσας
άίτιεόονς δ εθνείς σι·νθήκας...
κήν συνέπειαν, θό έδει. άντί νά
παρατηρήται σπάνις τών έν λόγω
υλικών, νά υπάρχη ηυΕημένη προσ-
φορά.
παρανομοϋντες νά παταχόοΰν άμει
λίκτως. Έν προκειμένω δέν πρέηει
νά λησμονήται <δτι τώ 1973 τό Κρά τος, διά νά καλύψη τάς ανάγκας τής έαιοτερικής άγορας, άπηγβρευ σε την εξαγωγήν κοι την έμπορί αν τών ώς σνιο «ίδών. Τα μέτρα ταυτα εάν ήδρώνησαν — ιδία δέ είς δ,τι άφορα Είς την εμπορίαν — έ- πιβάλλχται σήμερον νά ένταθούν! Ή .Ελληνική οίκονομία, πέρυσιν, έζ όφορμής τής παρατηρηθείσης Ελλείψεως τσιμενου, απηγόρευσε ι την έΕαγωγήν τοϋ έν λόγω εϊδους, Αί έξαγωγαι οΐαφίδον Επετείνον^Κ τϋς φσίνεται, αί |λου, δέν είνα. καλλιτέρα καΙ ή έηι %Ις την εμπορίαν τών οτ<Η»«δων, μέ άμέσους έπιπτώοεις διαθέοεως ι ου προϊόντος είς τώε καταναλωτάς άγορός τβδ έΕω τερΐκοΰ. "Ηδη, όπβ των τελευταί- μηνών τ»6 παρελθόνος έτους νά διαγράφονται δυσμε- νεια συνθήκαι είς την διεθνή άγο ράν - καί δή είς τάς έκ παραδό¬ σεως καταναλωτρίος χώρος. Επι πλέον, προκαλεϊ πολλά έ- επί Ζημία όχι μόνον τών τσιμεντο ρωτηματικά τό φαινόμενον τούτο, βιομηχανίαν — αί τιμαί είς τό διότι ή ευρισκόμεθα είς τό κατώφλι έΕωτερικόν ήσαν ^ψηλότεραι — αλ όν δρσεως, την 31 ην Μαρτίου, τών Αά κα! τής χώρας γενικώτερον, διά τεθέντων περιορισμόν διά την ανά τι άπεστερήθη τού πολυτίμου ου ΣΤΡΟΦΗΝ ΤΙΙΕΡ ΤΩΝ ΔΗΜΟ ΚΡΑΤίιΚΩΝ ΔΙΑΙΙΙΣΤΩ- Ν ΕΙ Ο ΓΚΑΛΟΠ ΝΤΑΡΧΑΜ (Βόρειος να) — Ό δηαιονογός τον «Ίν'στι τού όν Γκάλλοπ» κ. Τί,ώρτζ Γκά>.
).οπ έδήλιοσεν ότι οί
αέ άναλογίίΐν δνο π-ρό; ?να,
. | σχέσιν τής οίκοδομικης δραστηριό ί ναλλάγμοτος. Τουτο όμως, δέν
ι τητος (κατάργησις τής προαθέτου πρέπει νά επαναληφθή, δΓ ό και έ
είσφοράς μεταβιβάσεως άκινήτων. πιβάλλεται ή οργάνωσις όρθής δια
ώφαίϊοι·ν ταυτα ηί«ϊημέν«— Απ> · πλικαν,κόν νά χειρισθή τα θέματα
δειννι'-ονν' έπιχειρηα 'ΐικήν δραστη έκείν«, πού ό λαός ββωρεί ώς ά,ιο
ριότητα, γνωοτής οϊίσης τή: παρα τρλοϋνττ τα «πί.έον σημαντιν.ά
τηρουιιένης ίλλείιΐνω; καί τής άλ ποοβλήιιατα».
>♦♦♦♦♦♦»Θ»»»«»»»»»»»ΦΦ*»**»
έπαναχορήγησις οτεγαστικών δα-
νείων κλπ ). Ή σύμπτωσις αύτη,
πιστβύομεν, ότι αποτελεί καί τήν
έΕήγησιν τοϋ φαινομένου. Συγκε¬
κριμένως, έν όψει άναΖωογονήσε
τής οίκοδομικής δραοτηριότη
ιονν ίίτι τό Δημοκρατικόν Κόμμα|τβς και τής έΕ αυτής όναμενομέ-
νης Ζητήοεως τών έν λόγω υλικών.
εΐναι ίκανο'περον άπό τό Ρεποΐ'η;
«ΑΘΜΙΚΑ ΒΑΞΕΒΑΝΟΓΑΟΥ - ΚΥΡΙΑΚΙΑΗ!» Ε. Π. Ε.
ΟΔΟΣ ΚΑΝΙΓΓΟΣ 19- ΑΘΗΝΑΙ ΤΗΛ. 616 315, 622 951
1ος ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1973 (χρήσις 15 12-19/2 - 31-12 1973)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Κυκλοφοριακόν
"Εργοτ. Οίκοδ. Καλαμακίου
'Υπεργολάβοι (Λ]ομοί Χρεωοτ.) 781.200.—
Προμηθευτσί (Λ]σμοί Χρεωστ.) 21.247.—
930.2:27.—
80?.447.—
Έκκρεμεϊς Λογ)σμοι 275,000 —
Φόροι - Τέλη 58 659.—
Πελάται 5 0ΌΟ.ΟΟΟ.- !
Διαθέσιμον
Ταμείον
Λογ)σμοϊ Τάξεως Χρεωστ.
527.985 — 7.594 318 -
117.000.-
ΠΑΘΗΤΪΚΟΝ
Βραχυπρόθεσμοι 'Υποχρεώσεις
Πελάται 110.000.—
Προμηθευταί 65.090.—
'Υπεργολάβοι 1.002.-
Προσωρινοί Λογ)ομοί 26.124.—
Φόροι — Τέλη 11 802.-
214.018.-
Σιομψηψιστέαι 'Υποχρεώσεις
Πωλήσεκ
'Υποχρεώοεις πρός έταίρους
5.500.000.-
Έκ Δανείων
Έκ Κερδών
Κεφάλαια
20 έταιρικά μερίδια Χ 10.000
έκαστον
Τακτικόν άτιοθεματικόν
600.030.-
1.026.280.- 1.626 280.- 7.340 298.—
200.000,—
54.020.-
254.020.- 254.020.-
7.594.318.-
Λογ)σμοι Τάξεως ΠαθηΐικοΟ
δημιουργεϊται τεχνητή έλλειψις τού
των. επί σκοπώ άνατιμήσεώς των.
Αύτό, όμως, έπ' ούδενί λόγω πρέ
πει νά τό επιστρέψη ή Πολιτεία" διό
τι τό κόστος τών οίκοδομικών έρ
γαοιών είναι ήδη αρκούντως βεβα
ρημένον, ώστε ή άπόκτησις στέγης
υπό τής μεγάλης μάΖης τών Έλ-
λήνων νά καθϊσταται, σήμερον, άδύ
νατοςΙ
Επί τούτοις, έν όσω είναι ά-
κόμη καιρός, αί άρμόδιαι υπηρεσίαι
όφείλουν νά θέσουν υπό τόν 6με
σον έλεγχον των την διάθεσιν τών
είδών αυτών (σίδηρον μ'πετόν κα'ι
τσιμέντον). διά νά μή επαναληφθή
τό προηγούμενον τοϋ παρελθόντος
έτυυς, ότι την αδυναμίαν τών σι
δηροβιομηχανιών καί τσιμεντοβιομη
χανιών νά καλύψουν τάς ανάγκας
τής έγχωρίου άγοράς, έξεμεταλλεύ
θησαν οί έπιτήδειοι δι" ίδιοτελεϊς
θέσεως καί έμπορίας τοΰ σιδήρου
μπετόν καί τοϋ τσιμέντου...
7.711.318.-
Άνάλυσις ΛογσρισσμοΟ ("Αποτελέσματα Χρήσεως)
117 000.— ιοκοπούς. Διότι πιστεύομεν, ότι ή
7.711318.—|
ΧΡΕΩΣΙΣ
Δαπάναι Διοικήσεως
Διάφοραι—Άμοιβαί τρίτων —ΔΕΗ—
ΟΤΕ—Ένοίκια —Άσφαλ. Όργανισμοί
Φόροι—Τέλη
Χαρτόοημα διάφορα 7.592.—
Χ)μον μισθωτων—Χ)μον Τιμολογ. 497.—
Άμοιβαί ΠροσωπικοΟ
Μισθοί
Καθσρά Κέρδη χρήσεως
108.750.-
8.089,—
54.6Ί.- 171.470-
1.080.300.—
Μικτόν κέρδος έξ έργολαβιων
Ίδιωτικών "Εργων
Προσωρινά κέρδη έκ πωλήσεως
Διαμεριβμάτων
"Εσοδα άπό Πραγματογνωμοσύνας
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
965.770.—
275 000 —
11.000.- 1.2Ϊ-1.770.—
1.251.770.— '
Διάθεσις Κερδών Χρήσεως
?51.770.-
Τακτικόν άιτοθεμστικόν
Έταϊροι
54.020.-
1 026.280.—
ι
1.Ο8Ο.?00.-
01 Διαχειρισταί
ΜΙΧ. ΒΑΞΕΒΑΝΌΓΛΟΥ - ΑΛ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ
Αθήναι τή 31)12)1973
Ό Λογιστής
Ι. Ν1ΚΟΛΙΔΑΚΗΣ
ΕΛΕΓΚΑΝΣ,. Ε. Π. Ε.
Ισολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1973
έλλειψις τών έν λόγω είδών δέν
σημειοϋται είς τα έργοστάσια πά
ραγωγής των, άλλ' είς την διακί
νησίν των — καί είς τό οημεϊον
τούτο πρέπει νά άκηθή αύστηρότα
τος έλεγχος.
Πέρυσιν, υπό την πίεσιν τής έλ
λείψεως τών βασικών αυτών οίκο
ΟΙ ΑΠΟΛΥΘΕΝΤΕΣ
ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
Ή Πανελλήνιος Ένωοις Απολυ
Βέντων Δημοσιων Ύπαλλήλων δι'
εγγράφου της πρός τόν κ. Πρω9υ
πουργόν, υποστηρι'Ζει, ότι ή δευ-
τεροβάθμιος κρίσις άπολυθέντων
πολιτικών δημοσίων ύπαλλήλων 6ά
σει τή ΚΑ' Συντακτικής ΠράΕε-
ως, είναι άκυρος, διότι ή συμμετο
χή γενικών γραμματέων είς τάς
έπιτροπάς έπισπεύσεως τής σχετι-
κής διαδικαοίας παραβιάΖει κατα-
φώρως άλλην διάταξιν τής ΠράΕε
ως, δεδομένου ότι μετέσχον <αί τών επιτροπών πρωτοβαθμ·ίου κρϊ σεως. Τέλος, ποιείται έκκλησιν όπως όποκαταοταθοϋν πάντες οί άπολυ θέντες δημόσιοι ύπάλληλοι, διά λό γου ήθικής τάξεως. ΕΝΚΜΕΡΩΣΙΣ ΠΡΕΣΒΕΩΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ Οί πρέσβεις Ρουμανϊας, Αύοτρα λίας, Λιβύης καί Μεζικοϋ καί οί Το3 κατεφάνη κυρίως κοτο την ίιβ- ρίοδον τών Χριστουγΐέννών καί τοϋ Νέου "Ετους, ότε ή άπορρόφησις σταφίδων «πελείφθη τής τών προ ηγουψΛνων περιόδων. ΕΕ ϊσου ά- τονοι, έπίσης, άπό πλευράς δια- θέσεως τοΰ προϊόντος, ήσαν και οί διαρρεύσαντες δύο πρώτοι μή νες τοϋ τρέχοντος έτους. Η δυσμενής αύτη τροπή είς την εμπορίαν τών σταφίδων (σουλτα νίνας καί κορινθιακής) όφείλεται οαφώς είς την παγκόσμιον οίκονο μικην κρίσιν, ήτις είχεν ώς άμεσον συνέπειαν την μείωσιν τής άγορα στικης ίκανότητος τών Εύρωπαίων καταναλωτών. Συγκεκριμένως — ώς σναφέρεται είς τό κυκλοφορή¬ σαν δελτίον τής «Νέας ΆγρέΕ» — παραμένουν, ήδη, άδιάθετα άποθέ ματα Έλληνικής σουλτανίνας πλέ¬ ον των 40.000 τόννων, μ'έ άντίστοι χά, ισως δέ καί περισσότερα Τουρ κικά τοιαϋτα, ώστε αί Μεοογειο- και εσοδεϊαι νά δίδουν, μέχρι τοΰ προσεχούς φθινοπώρου, ηοσότη τας πρός απορρόφησιν 100.000 περίπου τόννων! Αί Έλληνικαί έ ίαγωγαί έξ Ηρακλείου Κρήτης, μέχρι τέλους τού 1973, άνήρχον κρατοϋσα κατάστασις, είς 5ιΤ| φορά είς την κορινθιακήν, γι βήνΐ,λ'όν τής έΕαχθείοης ποοότηΤο τοϋ προϊόντος ονέρχεται 427 τόννους, έναντι άνιοτοί περυσινών έΕαγωγών 41.734 ΤΟν νων τα δέ άποθέμστα αύτοδ, την 15ην 20 'ίχΐϋν το είς ττερπτου Μ έκδηΧός αύτη ύποκατανάλω. σις εϊχε τάς έπιπτώσεις της είς την διαμόρφωσιν τών διεθνώ κα. ιον τής με- τιμών τοϋ προϊόντος. Πράγμ0τι αί τιμαί των, αί οποίαι πρό κρίσεως, προσήγγισαν τα 1.200 δολλάρια άνά τόννον κυμαίνοντα, σήμερον είς τα 850 —«00 δολλα- ρια. Τό πρόβλημα τούτο, ιώ^ Τ|. μ·ών, είναι καί τό άκανθωδέοτερον - όμοϋ, βεβαίως, μέ τό της δια θέσεως τοϋ προϊόντος — δεδο νού ότι ή έγχώριος άγορά εϊχε δια μορφωθή είς τα περυσινά ύψηλα ε πίπεδα. Οί παραγωγοί, μάλιοτα, δια νά επιτύχουν, τότε, υψηλοτέρας τιμάς, ήσαν όπρόθυμοι νά διαθε- σουν τό προϊόν των, μέ άποτελε- σμα νά άπολεσθοϋν πολλαί ευκαι ρίαι πωλήσεις τών σταφίδων εις τάς εξωτερικάς άγοράς. Είς την Ζοφεράν αυτήν κατά¬ στασιν τής έμπορίας σταφίδων ου νέτεινε καί ή αύτθκατάργηοις τής Διεθνοΰς Συμφωνίας Σόυλτανίνας — τή ύπαιτιότητι τών μελών της — ένώ διά νά έλθωμεν πληοιε στερον, Ελλάς κα'ι Τουρκία δέν ε πέτυχον άκόμη, νά χαράΕθυν κοι νήν γραμμήν €(ΐ) τοϋ θέματος τού το είς 15 000 τόννων καί έκ Κο [τού. Καί τα πάντα όδηγούν, ηδη ρινθίας είς 2.500 τόννων. "ΕΕ 6λ- είς την πλήρη άπραξίαν.... ΕΧΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΪΣ Η ΕΞΑΓΩΓΗ ΠΛΑΣΤΙΚΩ ΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΤ.— Ώς διηυκοινήθη άρμοδίιος, Λροηγονμέ- Υη αδεία έξαγωγής έγκρινομένη υπό τοΰ υπουργείον Έαποοίου, ά- π Ίτεϊτα, μόνον διά την εξαγωγήν πρώτο>ν ϋλών κ(ΐί ένδιαμέσιον ύλών
πλαστικων καί χάρτου, απαραιτή¬
του είς την έγχοιριον 6ιοιιηχανία
Ή έ^αγιογή έτοίιιων προ'ιόντοιν
έπιτετραμμένοι τής Νορβηγίας, Πά Ι πλαστικοΰ κβί χάρτου, θά σι·νεχι
δομικών υλικών, τό Κράτος Γρο|^ όντες.
ναμα, Βενείουέλας, Ούρουγουάης
καί Ίράκ, προσεκλήθησαν είς τό
Κεντρικόν Κατάστημα τής Τραπέ¬
ζης τής Ελλάδος υπό τού διοικη
τοΰ αυτής κ Κ. Παπαγιάννη καί
ένημερώθησαν επί τών έΕελίΕεων
τής έλληνικής οίκονομίας. Κατά
την ένημέρωσιν παρέστησαν έπίσης
ό ύπουργός "Αναπληρωτής Συντο-
νισμοϋ καθηγητής κ. Η. Μπαλό-
πουλος, ό ύποδιοικητής τής Τραπέ
Ζης κ Ε Πανδς καί δλλοι παρά
Μαρα καί έπιδιώξεις
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1972
1973
Λιαθέσιμον
Ταμείον 616.—
49.872 -
Τράττεζαι 881.059.-
881 675.-
1.126 287,—
1 176
.159.—
ΙΙάγιον
"Έττιπλπ κοί Σκεύη 80,872,20
189 046,20
Μεϊον άποσβέοεις 33.546,60
47.325.-
62 724,10
126,
.322,10
"Εξοδα Εγκαταστάσεως
388.232,50
Μεϊον άποσβέσεις
129.410 —
258.
,822,50
Κυκλοψοροθν
'ΕμπορεΟματα: 2.
264 427.-
3.331
653.-
Ίγγυοδοσίαι
24.321,40
53.
121,40
λρεόγραψβ
40
875 -
Φόροι Δημοσίου
586.-
586.—
Χρεωσται
137.435.-
184.
752.-
"Υποχρεώσεις
Λογ)σμοί 'Εταίρων
344.000.-
708
500.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κεψάλαια. Άποθεματικά
Μερίδη 45 Χ 10.000 450.000.— 450.000.-
Γακτικόν άπ^θεματικόν 150.000.—
"Κκτακτον άποθεματικόν 600,000,—
Ύποχρεώσΐ:ΐς :
Γραμμάτια πληρωτεα
Πιστωταί
Διάφοροΐ Λ)ομοί
Κρατήσεις υπέρ Τρίτων
Κέρδη χρήσεως πρός
Διάθεσιν :
150 000.-
900.000.—
1 607.408.— 2 683.816.-
52.992.-
29.370,-
136 837.-
41.706.—
682.-
810.000.- 1.518 000.—
3.699.77Ο.- 5 880.791 —
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «ΚΕΡΔΗ καί ΖΗΜΙΑΙ»
3.699./7Ο.— 5.880.791.-
ΜισθοΙ Προσωπικού
Άοφαλιστικά Ταμεία
"Ενοίκιον
Άποζημιώσεις Προσωπικού
Άμοιβαί Τρίτων
Τόκοι καί Προμήθειαι
Φ.Μ,Υ. Χαρτόοημα
"Βργατιχή 'Εστία
Γενικά ϊξοδα
"Εξοδα πωλήσεων
Μισθοί 'Εταίρων
Φ, Κ. 'ΕργασιΟν
Άποσβέοεις 'Ετιίπλ. Σκευών
Άποοβέσίΐς 'Εξόδ. Έγκ)σεως
Καθαρόν Κέρδος κρός
Διάθεσιν:
"Εκτακτον άποθεματικόν
Κέρδος ιτρΧ Διάθεσιν
586.543.-
705 110.—
103.412.—
123 070.—
276.072.-
551.542.—
120.400 -
1)4.100.—
48.585,80
110 790,30
12 625 -
4.497.-
7 049.-
922.- ■ /·
798.—
212.421,70
280.293,20
£>97.-
327,000.- , ,
(> 327.000.-
62.734.-
16.361.-
' ■ ' 29.177,50
>ς
129 410.—
1 696 811,50
2.453 704.-
210.ΟΟΟ —
3Ο).(ΧΧ).-
810.000.-
1.518.ΟΟΟ,—
2 706.811,50
4.271.704.-
Μικτόν Κέρδος έκ πωλήσ.
Έμπορ)των
2 608.689.- 4.226.23 '.—
Άττό έκπτώσεις καί Δια¬
φοράς 95.245.— 16 098.-
Άπό τόκους χαί προμηθείας 2 877,50
Άπό διάφορα εσοδα 29 375.—
<;*» »* · !,£' 2.706.811,50 4.271.704.- Ό Λιαχειριοτής ΓΚΟΓ. Κ. ΚΟΥΤΣΟΥΡΗΣ Δια τό Λογιοτήριον Γ. Κ. ΓΚΟΤΣΙΝΑΣ Διά τών έΕαγγελθέντων, τό πά ι ρελθόν Σάββατον νέων μέτρων, όλοκληροϋται τό κύκλωμα τών θε ομικών πλαισίων, έντός τών οποί¬ ων θά κινηθή ή Ελληνική οίκονο μία μέχρι τέλους τοϋ τρέχοντος έτους. Βασική έπιδίωξις καί τών έν λόγω μέτρων, ώς ύπεστηρίχθη αρμοδίως, είναι ή περαιτέρω ένί σχυσις τής νομισματικής καί οίκονο μικής σταθερότητος, ώς καί ή δια οφόλισις τής άγοραοτικής ίκανό¬ τητος τών εϊσοδημάτων τών εύ ρυτέρων μα2ών. Ειδικώς είς δ,τι άφορα είς την σταθερότητα τών τιμών βασικών καταναλωτικών αγαθών καί ύπηρε σιών καθ' όλην την διάρκειαν τοΰ είσαγωγάς. Κυρίως, όμως, τα έΕαγγελθέν- τα μέτρα άφοροϋν είς τό είσαγω γικόν εμπόριον, συνίστανται δέ ταύτα, άφ' ενός μέν είς την κατάρ γησιν τών ποσοτικών περιορισμών, άφ' ετέρου δέ, είς την αποτροπήν μαΖικής είοαγωγής σειράς αγαθών είς την Ελληνικήν αγοράν. Ή ά πελευθέρωοις τών ποσοτικών περι οριομών, ουνδυά2εται μέ την με τάταΕιν αυτών εις νέους είσαγω γικούς πίνακας, οί όποϊοι προβλέ- πουν ηύΕημένας προκαταβολάς καί μακροτέραν διάρκειαν παρακρατή σεως. Τα ούτως άπελευθερούμενα ειδή είναι τα έπιβατηγά αύτοκίνη- τα. οί δεκταί καϊ αί κεραϊαι τηλο 'Η ώς άνο> απόφασις έδημοσιιί'
θη είς την Εφημερίδα τής ΚνΛιο
νήσεως (ΦΕΚ Β' 2881)8.3.740 η
ίσχνς της δέ άρχεται μΐτά 15θι ι
ρον άπό τής δημοσιεύσεως αύτιΊς
ώς άνωτέρο).
σθή κανονικώς, βάσε, τής ίσχνού
σης οιαδικασίας, πρό τής αποφά¬
σεως πεοί έλεγχον τή; έξαγοιγής
13 όμάδον προιόντων.
ΑΤΕΛΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΪΟΓΙ
ΕΛΑΙΟΤ ΤΠΟ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗ-
ΧΑΝιΙΑΣ__Διά κοινή; άποτράσε
ως νών' αρμοδίων νπονργών, κοι-
νοποιηθείση; διά ι ής νπ' άριΐθ. Γ.
34)4,4) πολ 108)7.3.74 έγκνκλίοΐ'
τού (δπονργείου θίκονοιιικών, επι
τοέπετα , διά χρονικόν διάστημα
δνο ετων, ή επί προσωρινή άτελεία
καϊ επί τή πΓ'ροχή, διά τοΰς δα-, , , _ ~
( . , Γ , Ι ωργιον εκποοσιοπον τού Τεχνι
σμ«υς /αι λοιπσυς φοοους, χρημα -^ . ." (τ-,λλέ »
- ,. . » ,*. . 1 Επιιιε/.ητηρ ου Ελλάδος άταπ/ΐ-
τικης, τραπώκης η αξιοχοεου προ , , , - ^, ' ν ,
- ■ ". , , ρονκένον ί»πο τού Γβο>ογ. ΚαλογΕ
σωπικής εγγνήσειος τριτοι;, εισαγιο ,. . , ,_ - ,
λ . ' ^ι>δη τού αυτού Ε.ιιμελητηρΐΉ1
γη σογιελαιον, χ,ρησΐίμοπθίθυιιενου ,- ' „, , , , ' . „
β . . » . . „' _ . Κων Μονοικη εκποοσωπον τοΐ' 1>ι
δια την κονσερβοποιηογν ιχθτηρων ' . %, ' , ν , „ ,
καί παοαγωγήν κονσερβών έξαγο ™*™«ν Επιμ,ελητηριοι, θεσ)/..:
μέ.νων είς την άλλοδαπήν 'έντός ί ««-λτιοΐΗ.μ6νοι. υπο τον ΑΘ,μ
τονς άπό" τής είοαγωγή; τού σο- ^'ΎριΛίΑα ,του αυ™° Επψ*λη»ηριοι·
γιελο'ίου · ρ· Α.αΐ/.γον αντιπρόσωπον -'-
Οί Ρν&ιαφε«όμ€νοι έογοστασιά3 ™ν ^κων- Ανα«ληοον|ΐ*νου |·τ·
χαι, προκε,μένον νά τΐαοον τού ώς ™! ^ Χ^ησα^α, ομ""'·
ΝΕΟΝ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΕΙϊ
ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΙΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Νέον διοικητικόν συιι&οΰλιον ΐηί
Διιθνοΰς 'Εκ&έσεως θεσβαλθΛΐνη:
επί τριετεί θηϊεία^ ώρίσ&η δι' π-τη
φάσεο)ς τού ύπονργοΰ Έμποοίου /
Γ. Άναστασοπονλοι;, ώς ανεκοινώ¬
θη. Τό νέον Δ.Σ. άπετελέσθη ε
των κάτωθι:
Κιον Παπαδάτου, έμπορον, ώς
πρόεδρον. Μιχ. Κατσουγιάννη, *< .ιοοσώπου τού ΕΒΕ θεσσαλονν,ίι- ώς άντιπ^οέδρον, Άλρξ. δή έκπροσώπον τού ΕΒΕ θεσσα' η νίκης άνηπληροΛΐϊνον υπό τοΰ Ζγ Χατξαρίδη, Σ(οκρ. Παπο·" τικην αίτησιν. ΕΙΣΓΩΓΗ ΒΑΜΒΑ'ΚΕΡΩΝ ΕΞ ΟΤΓΓΑΡΙΑΣ 'Τπό τού ΕΒΕ Α·ωΛί(Μων· Αθηνών εκοινοποιήθη τό ύπ' 'ίρ. η, ίπ·««οοητον Τε 13748)4 .! 74, έγγρίυφον τού ίντον^' ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΑΙ ΔΓ ΕΞΑΓ0 γείον Έιιπορίου, διά τού οποίον έ τ->. ·^ .-,.-,~~~—■»----«^^ τ
νεκ.ρίθη ή χορήγησις άδειων δ«ά
την εισαγωγήν 6αυΛα«οων ί-φα-'
σματα>ν των δ.λ λ'
σματα>ν των
,ος δο.08 και 5,.Ο9 | Ο.γ^
και δια το ποσόν το>ν 350.000
λαρίϋ)ν; διά τό τρέχον έτος.
ΓΑΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΙ¬
ΟΝΤΩΝ
"Εδημοσιεύθη είς τήν 'Εφημ"1»!
δα τής Κυβερνήσει; τό νη' άριΒ'ΐ
165 Προεδρικόν* Διάταγμ"1 ί.τε'Ί
ποιοτικοΰ έλεγχον επί προίόντοΛ
Τό .-τόσον τουτο, θά κατανεμηθή Ζ^αδων τιν">ν γεοργικών,
αεταξϋ την εΊσαγωγίων' των πό.; κί)ν ,κώ 6ιαμν[χαγιν.ών «π
γματοποιησάντων ίίσαγΜγάς κ<"·- Ι ")ν> έπΕ^εθναζ°'ι1ένιον όπ«(
τα τα έ-'τη 1971, 1972 καί 1973 Αί *"' πδ°°^1ί(>ειΡν(ι)ν δι' έ|
1974, ύπεγραμμίοθη ότι τουτο θά ψίας καί σειρά όλλων είδών, χά
ρακτηριζομένων ώς μή βαοικών
γς
τα τα έ-'τη 1971, 1972 καί 1973. Αί
αίτήσεις είσαγωγήζ δέον δπως ΐ»πο Εις αύτο ζ
βληβοΰν ιιέχρ, τής 30ής Μάρτιον,Ι λων ^, τ(ι ^';
αί δέ άδειαι τορτρ νλ έ.-χ^α„.-_'.! —Αί ποούποβέσε.ι
επιτευχθή διά της χρΓριμοποιήσε
ως ρυθμιστικώς τών κρατικών ά-
ποθεμάτων ώς καί μέσω συοτή
ματος άμέσου ή έμμέσου ένισχύ
οεως τής προσφοράς είδών. Έν
ύποσημειοϋμεν την
παρασχεθεϊσαν διαβεβαίωσιν, ότι
έκ τής σταθερότητος τών τιμών,
δέν θά θιγή ή έγχώριος παραγωγή
νεωργικών προϊόντων' καί τούτο
διότι τό Κράτος θά παρέμβη πρός
έΕοσφάλισιν τοϋ άγροτικοϋ είοο
δήματος, διά τοΰ καθεστώτος τών
επιδοτήσεων καί έν άνάγκη διά
τού κρατικοΰ προυπολογισμοΰ. Έ-
πιμένομεν είς τό σημ·είον αύτό,
διότι, έν τή προσπαθεία οταθε
ροποιήσεως των τιμών, είς τό
πρόσφατον παρελθόν παρεγνωρί-
σθη ό ποράγων τής έΕασφαλίαε
ώς ίκανοποιητ·κοϋ είσοδήματος
είς τούς παραγωγούς, μέ άποτέλε-
σμα την κάμψιν τής έγχωρίου πρω
τογενούς ηαραγωγής καί την με
γάλην έΕάρτησιν τής χώρας, εις
βασικά εϊδη διατροφής, άπό τάς
νά έκδοΐθοΰν'
μέχ-Οι Τή: 31ης Μαίοα. (
Η ΧΡΗΣΙΣ ΚΑΡΤΕΛΛΩΝΤΙ.
■έπιχειρήπί
ΐε'τι
δι' έξαγο)γΐ|
μεταξϋ >'ί ·
υπό τάς όποί
«ς άπαγορεύεται ή έξαγώγή εί:
νονσερβων,
ΠΟ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ.__ Διά τή- {~'| ν ""* λαχανικών, ώς καί τομ«Τ»
. ο ,^'θ· Τ 1635)38)5.3.74 Αποφάσε πολτου·
λεχθη εν προκειμένω, διότι πολλά -' ως το<· ΐ'.ιουργείον θκονομικών έ ' , ~ Αί π^<ηιν.αΧ προί τοιαϋτα εϊδη πολυτελείαΓ κπϊ λ,, 'πιτρέπεται τι χρησιμοποίησις κά..- ϊι; τα; ^οίας άνταποκρί βεβαίως δέ. ουδέν δύνανται νά|αο,θ. Τ 1635)38)'δ.3.74^--~^--' πολτοϊ'· . . , Πμ1 ^ τελλών, άντί βιβλίον άποθήκης""ί,. θε·"Ροί'εΐενη κατάλληλα πρός υποκεινται - διά της < π έταιρΐΐών έϊ(οπλισαΓν'ων δι' ήλεκ σεδ6οποίτ)σιν φροντα. νονται τΐ' κον- μεταταΕεως των είς νέους είσαγω- | Τ9ονικ*>' νπολογ στών,
νικούς πίνακας - είς αυοτηρότε-' Τ*~~ Α:η
... Ι Τουτο, υ
ρον κοοεστως ως είναι αί Εέ [
γ
ι — Τα γενικά κρατήρια
τ°: «λ«ών προϊόντων'.
... Ι υτο, υπο τ
ρον κοοεστως ως είναι αί ηυΕημέ [ χρησιμοποιηθ
γραμμογοάφησιν
χεϊα, δτ.ν < ^ο,., οιολιον αποθήκην. Αί έν λόγω καοτρλλαι, δέον ό¬ πως, πρό πάσης χρησπαποιή<ΐ£ώ- των, αοιθμωντα ' --/ "«««γναφιονται και σφραγκωντα, ί,-τό τή; οίκ«α; Τελωνε,ακη; Αή ά Τελοννε.ακής οαγωγήν των. μέναι προκαταβολα'ι καί ή μακροτέ ρα διάρκεια παρσκρατήοεως. Εν τούτοις, είς τό αύστηρότερον τού το εισαγωγικόν καθεστώς, ύπήχθη ααν καί πολλά ειδή, τα όποία πάν άλλο ή ώς πολυτελή καί ήμιπολυ τέλη — διά τό ευρύτερον κατα ναλωτικόν κοινόν — δύνανται νά χαρακτηρισθοΰν. Έπίσης, τα εϊδη ταυτα έΕυπηρετοΰν βασικάς άνάγ κάς τοϋ άνθρώπου τής συγχρόνου κοινωνίας, ό δέ έΕοβελιουός των έκ τής Έλληνικής άγοράς. επα ναφέρει τήν χώραν είς παλαιότε Ί ρα στάδια . __ Έν πάση περιπτώσει, αρκούμεθα [έχη τα άναμενόμενα :ησ,ιιέ»Μν ρΙομυέξωτβριχοΓ. τ°: «λ«ών προϊόντων'. υπο την ποουπόθεσΐν δτι αί Η ισχυ> "^^ —Γιτάγματος «α ^
ποιηθησόμεναι καρτελα θή, Ζΐ'ση άπό τού προσεχούς Όκτι»«^
φέροτ-ν, πανομο οτνπως, την ίδιον °1''
γραμμογοάφ ί
ιιονογραφωνται
τήν
τοϋν τα γενικώτερα ουμφέροντα
πρό τών οποίων ύποχωροϋν τα
άτοκ,κά το,αϋτα. Κατά πόσον, δ¬
μως, ή αροις των ποσοτ.κών
ρισμών τών αγαθών -
περιο
έστω καί ύ
τάς
πό αύστηρότερον καθεοτώς — θά
όιοτελέομα
έπ>σήμους δ,αβεβα,ώσε,ς, τα, θά τό δείΕη ό χρόνος...
ότι τα ληφθέντα μέτρα έξυπηρε ίό,ηοίόέ κίτϋ
ΚΛΩΣΤΗΡΙΟΝ ΝΗΜΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
'Εντός τον τρέχοτος «ΐο·^·; "''
μέν'*τα, νά λίΐτονργήση είς Φιλά
τε; Ήπείροΐ' κλοστήρ'.ον ντιμ«Τ·ιη
ίδρνθησόαενον νπό τή; Α.Ε. «"■'"1
στήρια Φιλυ τών» ϋΐ4»ονς έπενδνιΐε
">ς 180 έκ. δίΐχ.
Τό νπό Υδοισιν κλοιστι'Κίΐον' ?|Γ
πρώτον στάδιον θά έχη δνναμι·/»11
τος 21.000 Λτράκτων ΡΝΤ^
κέ .δννατότητα άμέσοο έπ
Ης ΡΕΙΓΚΝΕ κ«ί δπλπσιασι·«
των άτράκτων ΐίς 40.<ΜΜ>.
Ή παρ'ΐγΐογιχή δΓντιΐιχύτ.ις ΐί['
αονάδος θά ανέλθη κητά τό πολ¬
τόν στάδιον1 λειτονργία; της ει;
3.000 τόννονς νηίΐάτον διά την ■/"
λνψιν αέρονς τοιν όν 7>»7>ν τ":
|ΐετα.ιοιτ>τκής
«ς αρός χώρα; τής ΚΟΚ "■'.ίΐΐ τό>'
ΗΠΑ.
Κατα την προγματοποιηΡεϊσαν έ- ■ θέσμως ηεριοπασμόν,
τησίον γενικήν συνέλευσιν των με , δι' εαυτήν ή έγχώριος
Οί ισολογισμοί
Ή έλλειψις σιδήρου
ήδη. καί ίψέτος, την ματώδονς αυξήσεως των τιμωνΐ Είναι αδικαιολόγητος ή άπό τι έδη είς την λήψιν ΟΕφδς άποφάσε
λών τού Έμπορικοϋ Συλλόγου Α
βηνών, έκτός των άλλων θεμάτων,
έθίγησαν και αι μεταΕύ εμπορίου
κοί βιομηχονίας σχέσεις, αί οποίαι
δέν διοκρίνονται καί τόοον διά την
άρμονικότητά των. Η διαμάχη ού
τη κράτει παλαιόθεν τό δέ εμπόρι
όν, είς πάσαν ευκαιρίαν, όέν πά
ραλείπει νά κατομαρτυρή, πλείστα
δσο εναντίον τής βιομηχανίος' .
Αί σίτιάσεις αύται τού εμπορίου,
έκπορεύονται τόσον άπό την προνο
μιακήν, κατό τάς άπόψεις τού, χρη
ματοδοτικήν μεταχείρισιν τής 6ιομη
χανίας, όσον και άπό την δασμολο
γικήν προστασίαν τοϋ δευτερογε-
νοϋς κλάδου και την άναπτυσσομέ
νην εμπορικήν και έΕαγωγικήν δρα
σχεδόν έΕ ολοκλήρου
τήριά της, τάς θυγατρικάς
άς και τούς ΰλλους συνδυασμούς.
Ούτω δέ, ή έγχώριος βιομηχανία
καλύπτει, έΕοιρουμένων τών ε ι δών
διατροφής, περίπου τό 95% τής
έσωτερικής καταναλώσεως.
Τό οϊσθημα τούτο άδικίας ή πά
ραγνωρίαεως τοϋ ρόλου τοϋ έμπο
ρίου είς τήν καθόλου οικονομικήν
δραοτηριότητα τής Χώρας, καθί-
οταται προφανές καί είς δτι άφορα
είς τό χρηματοδοτικόν πρόβλημα
Αί σχετικαί διατάξεις τής Νομισμα
τικής Έπιτροπής — τονίΖετσι είς
τήν έκθεσιν τοϋ Έμπορικοϋ Συλ
λόγου Αθηνών — όποστεροϋν τής
εύλόγου χρηυατοδοτήσεως και τό
ς Ιποίν.ς μόνον οί κέ'αυτ·ν τσ|μέντοϋ· δια τα<: οικοδο πιβάλλεται νά ένταθή καί οί ναι ότι τα κέρδη τών' έτοαοειών σκοπόν;, τού; ώστρ ή ίτλε,ονότη; , ωγχωμϊΐα, ωστε πολλά έρωτημ< τι σβεσεις κλπ., ώσ κά Λ·ά γεννωντα, ώς πρός τ όν π<; των μικρο,μετόχοι μ,ικρο,μετοχων να ευρισκετα·| διότι ό οίκοδομικός τομεύς — δσον κτιολόν αυτόν των προσόόων των είς σννεχή διτνεξιν αέ τα; διοικη Κα· ό τοιούτοο τών Αημοσίων Έ επιχειρησεων.. σ€ΐς των έπιχειρήσεων. •Εν τούτοις, ή «ρώτη αυτή έν.ύ Ίδκ'.τέρω;, δμως, ή άνάλνσ.; | πενδύσεων - άποθερμάνοεως τής πωσις δέν πρέπη νά μάς οδηγήση των στοιχείον τών ισολογισμόν, ά είς εξαγωγήν <ΐ6ασαίστα>ν σνμ.πε- φορά είς τοΰς έπρνδυτάί, -ταρόντας
ρασμάτων. Τα ναταχιορονμενα εΐτ καί μέλλοντας. Πράγυατι τ> προστ
τού- Ισολογισμόν; (>ψηλά κΐρδη ή κτικωτέρα μελέτη των στο·χείων . κατήλθεν εις 11.9% τού επιθυμη
οίκονομίας τής χώρας. Ειδικώς, ή
οίκοδομική δροστηριότης, τώ 1973,
κολούθησν καί αύτά τό πληθω?ι αυτών, θά τού; προφυλάξη άπό έπι|τβο όρίου (15%). ώστε, κατά Αογι
στικόν κύκλωμα τη- οίκονοαία; % κίνδυνον; έπιχειρηματικοΰς άκρο- „,„*_-,_,, α* ,„,, Λντ1 „*
στηριότητα τών βιομηχανικών επι- [ χονδρεμπόριον, δσον κοί τό λιανι
χειρήσεων. Ούτως, είς την έκ¬
θεσιν πεπρογμένων τού ΕΣΑ, άνα
φέρεται ότι «τό εμπόριον, ίδιαιτέ
ρως δέ τό παρεμβαλλόμενον μετο
Εύ τής έγχωρίου βιομηχανικής πά
ραγωγής ή τών είσαγωγών έκ τοϋ
έΕωτερικοϋ καί τής λιανικής έμπο
ρίας, τέλει υπό έΕαιρετικώς δυσμε
νεϊς συνθήκας, ένώ τό κύκλωμσ πά
ραγωγή — διανομη δέν λειτουργεϊ
ομαλώς». Έν τούτοις, ύπογραμ-
μίίεται ό ρόλος τοϋ απαραιτή¬
του τούτου κρίκου τοϋ παραγωγικοΰ
κυκλώματος (παραγωγή — διανο-
μή), τόν οποίον, κατά νόθευσιν
της καϊ κατ' έπιΖήμιον, μακροπρο-
κόν εμπόριον. Καί ή κατάληΕις:
•Πώς προετοιμασίαι ή όμαλή εΕο-
£ονν ά άναγιγνώσκουΛ',
καί
δος άπό τό προστατευτικόν τεϊχος χρηματοδοτικίρ πολιτικήν της κατ
δ καί σημαντικόν ποσοστόν των ο 6ατισμονς, άν καί ολίγοι γνωρί
ποτίλεΐ τό .-τληθωριστικόν χοήμ'ΐ ' ""' ' "' ' "
Ασφαλώς, δμως, έξ δλων «ϊιτών
δέν έπεται δτι οί επιχειρηματίαι
ιια: δέν άποκερδαινονν —Χ'·ί πλε
στάκι:. δέν θησανρίζονν. θνχ' ητ
τον, 04ΐΐ'ΐς. πρεπει νά σηαεκοθή,
τι τα άδιαμ<ϊ ισβήτητα κέρδη τών επιχείρησιν δέν άφησαν ητ·ο·· την Πολιτείαν ήτις ϊπ' αί των έχ*ι ο-τηρίξει τήν περα τών ύπερόγκων δασμών (τής βιομη , επανάληψιν δέ; ηκούσθη έξ έπισή ) μων χειλέων, ότι είνΊ<Ί καΐρος .τλέ χανίας), τό οποίον, κατά την ά κολουθοΰσαν δεκαετίαν, θά καταρ ρίπτεται μέ αίσθητόν ρυθμόν, μέ¬ χρις έκλ;ίψεώς τού,». Πάντως, θά αναμείνωμεν καί την ετησίαν τακτικήν γενικήν συνέ λευσιν τοΰ Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, διά νά Ιδωμεν και τάς ιδικάς τού άπόψεις επί τού θε ματος τούτου, καθως καί τα οοα συγκεκριμ·ένα καταμαρτυμεϊ ή βιο μηχαν'ια ένσντίον τοϋ εμπορίου μων χειλϊ όν όπως καί οί ϊδιοι <ή φορεΐς το: ίδιωτικής πρωτοβονλίβ; σννηθί- σονν καί έ.τενδϋονν μέρος των κερ δών των ,-ταραγίογικως. Έν αάση περιπτώσει, ή μΕλ-έτη τών ίσολ.ογΐσμων' τής ρ^ετινή; π, ριόδον, μά; προσφέρ*ι καί άλλ'ΐ ένδιΐΜτέροντα στοιχεϊα. τα όποϊα βντικατοπΐρίζοΐΎ τήν δ/η έπιχε ■ ρημ"τική δοαστηριότητα. Ούτοι, τα άποθεματ χά είς πρ<ί>ταί νλας
—καί «ί πρρισσότεραι εταιρείαι
απλώς, τούς ισολογισμόν^. Πάν
τιο;, τα στοιχεϊι' τιόν ίσολογκτμοιν
χρήσεοι; 1973, μΐ τα ηύξημέΥα χ
δή, είνα ρνδίΐκτιν.ά τής γρνικοηέ
ρας ποοείας τής Έλληνικής οίνο
ν;>μίας κ.αί ειδικώτερον τή; δυνηαι
κότητος τής ίδιοτικής έαιχειρηματι
χής πρ(·ιτο6ονλίας, παρά τάς τόσας
άίτιεόονς δ εθνείς σι·νθήκας...
κήν συνέπειαν, θό έδει. άντί νά
παρατηρήται σπάνις τών έν λόγω
υλικών, νά υπάρχη ηυΕημένη προσ-
φορά.
παρανομοϋντες νά παταχόοΰν άμει
λίκτως. Έν προκειμένω δέν πρέηει
νά λησμονήται <δτι τώ 1973 τό Κρά τος, διά νά καλύψη τάς ανάγκας τής έαιοτερικής άγορας, άπηγβρευ σε την εξαγωγήν κοι την έμπορί αν τών ώς σνιο «ίδών. Τα μέτρα ταυτα εάν ήδρώνησαν — ιδία δέ είς δ,τι άφορα Είς την εμπορίαν — έ- πιβάλλχται σήμερον νά ένταθούν! Ή .Ελληνική οίκονομία, πέρυσιν, έζ όφορμής τής παρατηρηθείσης Ελλείψεως τσιμενου, απηγόρευσε ι την έΕαγωγήν τοϋ έν λόγω εϊδους, Αί έξαγωγαι οΐαφίδον Επετείνον^Κ τϋς φσίνεται, αί |λου, δέν είνα. καλλιτέρα καΙ ή έηι %Ις την εμπορίαν τών οτ<Η»«δων, μέ άμέσους έπιπτώοεις διαθέοεως ι ου προϊόντος είς τώε καταναλωτάς άγορός τβδ έΕω τερΐκοΰ. "Ηδη, όπβ των τελευταί- μηνών τ»6 παρελθόνος έτους νά διαγράφονται δυσμε- νεια συνθήκαι είς την διεθνή άγο ράν - καί δή είς τάς έκ παραδό¬ σεως καταναλωτρίος χώρος. Επι πλέον, προκαλεϊ πολλά έ- επί Ζημία όχι μόνον τών τσιμεντο ρωτηματικά τό φαινόμενον τούτο, βιομηχανίαν — αί τιμαί είς τό διότι ή ευρισκόμεθα είς τό κατώφλι έΕωτερικόν ήσαν ^ψηλότεραι — αλ όν δρσεως, την 31 ην Μαρτίου, τών Αά κα! τής χώρας γενικώτερον, διά τεθέντων περιορισμόν διά την ανά τι άπεστερήθη τού πολυτίμου ου ΣΤΡΟΦΗΝ ΤΙΙΕΡ ΤΩΝ ΔΗΜΟ ΚΡΑΤίιΚΩΝ ΔΙΑΙΙΙΣΤΩ- Ν ΕΙ Ο ΓΚΑΛΟΠ ΝΤΑΡΧΑΜ (Βόρειος να) — Ό δηαιονογός τον «Ίν'στι τού όν Γκάλλοπ» κ. Τί,ώρτζ Γκά>.
).οπ έδήλιοσεν ότι οί
αέ άναλογίίΐν δνο π-ρό; ?να,
. | σχέσιν τής οίκοδομικης δραστηριό ί ναλλάγμοτος. Τουτο όμως, δέν
ι τητος (κατάργησις τής προαθέτου πρέπει νά επαναληφθή, δΓ ό και έ
είσφοράς μεταβιβάσεως άκινήτων. πιβάλλεται ή οργάνωσις όρθής δια
ώφαίϊοι·ν ταυτα ηί«ϊημέν«— Απ> · πλικαν,κόν νά χειρισθή τα θέματα
δειννι'-ονν' έπιχειρηα 'ΐικήν δραστη έκείν«, πού ό λαός ββωρεί ώς ά,ιο
ριότητα, γνωοτής οϊίσης τή: παρα τρλοϋνττ τα «πί.έον σημαντιν.ά
τηρουιιένης ίλλείιΐνω; καί τής άλ ποοβλήιιατα».
>♦♦♦♦♦♦»Θ»»»«»»»»»»»ΦΦ*»**»
έπαναχορήγησις οτεγαστικών δα-
νείων κλπ ). Ή σύμπτωσις αύτη,
πιστβύομεν, ότι αποτελεί καί τήν
έΕήγησιν τοϋ φαινομένου. Συγκε¬
κριμένως, έν όψει άναΖωογονήσε
τής οίκοδομικής δραοτηριότη
ιονν ίίτι τό Δημοκρατικόν Κόμμα|τβς και τής έΕ αυτής όναμενομέ-
νης Ζητήοεως τών έν λόγω υλικών.
εΐναι ίκανο'περον άπό τό Ρεποΐ'η;
«ΑΘΜΙΚΑ ΒΑΞΕΒΑΝΟΓΑΟΥ - ΚΥΡΙΑΚΙΑΗ!» Ε. Π. Ε.
ΟΔΟΣ ΚΑΝΙΓΓΟΣ 19- ΑΘΗΝΑΙ ΤΗΛ. 616 315, 622 951
1ος ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1973 (χρήσις 15 12-19/2 - 31-12 1973)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Κυκλοφοριακόν
"Εργοτ. Οίκοδ. Καλαμακίου
'Υπεργολάβοι (Λ]ομοί Χρεωοτ.) 781.200.—
Προμηθευτσί (Λ]σμοί Χρεωστ.) 21.247.—
930.2:27.—
80?.447.—
Έκκρεμεϊς Λογ)σμοι 275,000 —
Φόροι - Τέλη 58 659.—
Πελάται 5 0ΌΟ.ΟΟΟ.- !
Διαθέσιμον
Ταμείον
Λογ)σμοϊ Τάξεως Χρεωστ.
527.985 — 7.594 318 -
117.000.-
ΠΑΘΗΤΪΚΟΝ
Βραχυπρόθεσμοι 'Υποχρεώσεις
Πελάται 110.000.—
Προμηθευταί 65.090.—
'Υπεργολάβοι 1.002.-
Προσωρινοί Λογ)ομοί 26.124.—
Φόροι — Τέλη 11 802.-
214.018.-
Σιομψηψιστέαι 'Υποχρεώσεις
Πωλήσεκ
'Υποχρεώοεις πρός έταίρους
5.500.000.-
Έκ Δανείων
Έκ Κερδών
Κεφάλαια
20 έταιρικά μερίδια Χ 10.000
έκαστον
Τακτικόν άτιοθεματικόν
600.030.-
1.026.280.- 1.626 280.- 7.340 298.—
200.000,—
54.020.-
254.020.- 254.020.-
7.594.318.-
Λογ)σμοι Τάξεως ΠαθηΐικοΟ
δημιουργεϊται τεχνητή έλλειψις τού
των. επί σκοπώ άνατιμήσεώς των.
Αύτό, όμως, έπ' ούδενί λόγω πρέ
πει νά τό επιστρέψη ή Πολιτεία" διό
τι τό κόστος τών οίκοδομικών έρ
γαοιών είναι ήδη αρκούντως βεβα
ρημένον, ώστε ή άπόκτησις στέγης
υπό τής μεγάλης μάΖης τών Έλ-
λήνων νά καθϊσταται, σήμερον, άδύ
νατοςΙ
Επί τούτοις, έν όσω είναι ά-
κόμη καιρός, αί άρμόδιαι υπηρεσίαι
όφείλουν νά θέσουν υπό τόν 6με
σον έλεγχον των την διάθεσιν τών
είδών αυτών (σίδηρον μ'πετόν κα'ι
τσιμέντον). διά νά μή επαναληφθή
τό προηγούμενον τοϋ παρελθόντος
έτυυς, ότι την αδυναμίαν τών σι
δηροβιομηχανιών καί τσιμεντοβιομη
χανιών νά καλύψουν τάς ανάγκας
τής έγχωρίου άγοράς, έξεμεταλλεύ
θησαν οί έπιτήδειοι δι" ίδιοτελεϊς
θέσεως καί έμπορίας τοΰ σιδήρου
μπετόν καί τοϋ τσιμέντου...
7.711.318.-
Άνάλυσις ΛογσρισσμοΟ ("Αποτελέσματα Χρήσεως)
117 000.— ιοκοπούς. Διότι πιστεύομεν, ότι ή
7.711318.—|
ΧΡΕΩΣΙΣ
Δαπάναι Διοικήσεως
Διάφοραι—Άμοιβαί τρίτων —ΔΕΗ—
ΟΤΕ—Ένοίκια —Άσφαλ. Όργανισμοί
Φόροι—Τέλη
Χαρτόοημα διάφορα 7.592.—
Χ)μον μισθωτων—Χ)μον Τιμολογ. 497.—
Άμοιβαί ΠροσωπικοΟ
Μισθοί
Καθσρά Κέρδη χρήσεως
108.750.-
8.089,—
54.6Ί.- 171.470-
1.080.300.—
Μικτόν κέρδος έξ έργολαβιων
Ίδιωτικών "Εργων
Προσωρινά κέρδη έκ πωλήσεως
Διαμεριβμάτων
"Εσοδα άπό Πραγματογνωμοσύνας
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
965.770.—
275 000 —
11.000.- 1.2Ϊ-1.770.—
1.251.770.— '
Διάθεσις Κερδών Χρήσεως
?51.770.-
Τακτικόν άιτοθεμστικόν
Έταϊροι
54.020.-
1 026.280.—
ι
1.Ο8Ο.?00.-
01 Διαχειρισταί
ΜΙΧ. ΒΑΞΕΒΑΝΌΓΛΟΥ - ΑΛ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ
Αθήναι τή 31)12)1973
Ό Λογιστής
Ι. Ν1ΚΟΛΙΔΑΚΗΣ
ΕΛΕΓΚΑΝΣ,. Ε. Π. Ε.
Ισολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1973
έλλειψις τών έν λόγω είδών δέν
σημειοϋται είς τα έργοστάσια πά
ραγωγής των, άλλ' είς την διακί
νησίν των — καί είς τό οημεϊον
τούτο πρέπει νά άκηθή αύστηρότα
τος έλεγχος.
Πέρυσιν, υπό την πίεσιν τής έλ
λείψεως τών βασικών αυτών οίκο
ΟΙ ΑΠΟΛΥΘΕΝΤΕΣ
ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
Ή Πανελλήνιος Ένωοις Απολυ
Βέντων Δημοσιων Ύπαλλήλων δι'
εγγράφου της πρός τόν κ. Πρω9υ
πουργόν, υποστηρι'Ζει, ότι ή δευ-
τεροβάθμιος κρίσις άπολυθέντων
πολιτικών δημοσίων ύπαλλήλων 6ά
σει τή ΚΑ' Συντακτικής ΠράΕε-
ως, είναι άκυρος, διότι ή συμμετο
χή γενικών γραμματέων είς τάς
έπιτροπάς έπισπεύσεως τής σχετι-
κής διαδικαοίας παραβιάΖει κατα-
φώρως άλλην διάταξιν τής ΠράΕε
ως, δεδομένου ότι μετέσχον <αί τών επιτροπών πρωτοβαθμ·ίου κρϊ σεως. Τέλος, ποιείται έκκλησιν όπως όποκαταοταθοϋν πάντες οί άπολυ θέντες δημόσιοι ύπάλληλοι, διά λό γου ήθικής τάξεως. ΕΝΚΜΕΡΩΣΙΣ ΠΡΕΣΒΕΩΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ Οί πρέσβεις Ρουμανϊας, Αύοτρα λίας, Λιβύης καί Μεζικοϋ καί οί Το3 κατεφάνη κυρίως κοτο την ίιβ- ρίοδον τών Χριστουγΐέννών καί τοϋ Νέου "Ετους, ότε ή άπορρόφησις σταφίδων «πελείφθη τής τών προ ηγουψΛνων περιόδων. ΕΕ ϊσου ά- τονοι, έπίσης, άπό πλευράς δια- θέσεως τοΰ προϊόντος, ήσαν και οί διαρρεύσαντες δύο πρώτοι μή νες τοϋ τρέχοντος έτους. Η δυσμενής αύτη τροπή είς την εμπορίαν τών σταφίδων (σουλτα νίνας καί κορινθιακής) όφείλεται οαφώς είς την παγκόσμιον οίκονο μικην κρίσιν, ήτις είχεν ώς άμεσον συνέπειαν την μείωσιν τής άγορα στικης ίκανότητος τών Εύρωπαίων καταναλωτών. Συγκεκριμένως — ώς σναφέρεται είς τό κυκλοφορή¬ σαν δελτίον τής «Νέας ΆγρέΕ» — παραμένουν, ήδη, άδιάθετα άποθέ ματα Έλληνικής σουλτανίνας πλέ¬ ον των 40.000 τόννων, μ'έ άντίστοι χά, ισως δέ καί περισσότερα Τουρ κικά τοιαϋτα, ώστε αί Μεοογειο- και εσοδεϊαι νά δίδουν, μέχρι τοΰ προσεχούς φθινοπώρου, ηοσότη τας πρός απορρόφησιν 100.000 περίπου τόννων! Αί Έλληνικαί έ ίαγωγαί έξ Ηρακλείου Κρήτης, μέχρι τέλους τού 1973, άνήρχον κρατοϋσα κατάστασις, είς 5ιΤ| φορά είς την κορινθιακήν, γι βήνΐ,λ'όν τής έΕαχθείοης ποοότηΤο τοϋ προϊόντος ονέρχεται 427 τόννους, έναντι άνιοτοί περυσινών έΕαγωγών 41.734 ΤΟν νων τα δέ άποθέμστα αύτοδ, την 15ην 20 'ίχΐϋν το είς ττερπτου Μ έκδηΧός αύτη ύποκατανάλω. σις εϊχε τάς έπιπτώσεις της είς την διαμόρφωσιν τών διεθνώ κα. ιον τής με- τιμών τοϋ προϊόντος. Πράγμ0τι αί τιμαί των, αί οποίαι πρό κρίσεως, προσήγγισαν τα 1.200 δολλάρια άνά τόννον κυμαίνοντα, σήμερον είς τα 850 —«00 δολλα- ρια. Τό πρόβλημα τούτο, ιώ^ Τ|. μ·ών, είναι καί τό άκανθωδέοτερον - όμοϋ, βεβαίως, μέ τό της δια θέσεως τοϋ προϊόντος — δεδο νού ότι ή έγχώριος άγορά εϊχε δια μορφωθή είς τα περυσινά ύψηλα ε πίπεδα. Οί παραγωγοί, μάλιοτα, δια νά επιτύχουν, τότε, υψηλοτέρας τιμάς, ήσαν όπρόθυμοι νά διαθε- σουν τό προϊόν των, μέ άποτελε- σμα νά άπολεσθοϋν πολλαί ευκαι ρίαι πωλήσεις τών σταφίδων εις τάς εξωτερικάς άγοράς. Είς την Ζοφεράν αυτήν κατά¬ στασιν τής έμπορίας σταφίδων ου νέτεινε καί ή αύτθκατάργηοις τής Διεθνοΰς Συμφωνίας Σόυλτανίνας — τή ύπαιτιότητι τών μελών της — ένώ διά νά έλθωμεν πληοιε στερον, Ελλάς κα'ι Τουρκία δέν ε πέτυχον άκόμη, νά χαράΕθυν κοι νήν γραμμήν €(ΐ) τοϋ θέματος τού το είς 15 000 τόννων καί έκ Κο [τού. Καί τα πάντα όδηγούν, ηδη ρινθίας είς 2.500 τόννων. "ΕΕ 6λ- είς την πλήρη άπραξίαν.... ΕΧΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΪΣ Η ΕΞΑΓΩΓΗ ΠΛΑΣΤΙΚΩ ΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΤ.— Ώς διηυκοινήθη άρμοδίιος, Λροηγονμέ- Υη αδεία έξαγωγής έγκρινομένη υπό τοΰ υπουργείον Έαποοίου, ά- π Ίτεϊτα, μόνον διά την εξαγωγήν πρώτο>ν ϋλών κ(ΐί ένδιαμέσιον ύλών
πλαστικων καί χάρτου, απαραιτή¬
του είς την έγχοιριον 6ιοιιηχανία
Ή έ^αγιογή έτοίιιων προ'ιόντοιν
έπιτετραμμένοι τής Νορβηγίας, Πά Ι πλαστικοΰ κβί χάρτου, θά σι·νεχι
δομικών υλικών, τό Κράτος Γρο|^ όντες.
ναμα, Βενείουέλας, Ούρουγουάης
καί Ίράκ, προσεκλήθησαν είς τό
Κεντρικόν Κατάστημα τής Τραπέ¬
ζης τής Ελλάδος υπό τού διοικη
τοΰ αυτής κ Κ. Παπαγιάννη καί
ένημερώθησαν επί τών έΕελίΕεων
τής έλληνικής οίκονομίας. Κατά
την ένημέρωσιν παρέστησαν έπίσης
ό ύπουργός "Αναπληρωτής Συντο-
νισμοϋ καθηγητής κ. Η. Μπαλό-
πουλος, ό ύποδιοικητής τής Τραπέ
Ζης κ Ε Πανδς καί δλλοι παρά
Μαρα καί έπιδιώξεις
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1972
1973
Λιαθέσιμον
Ταμείον 616.—
49.872 -
Τράττεζαι 881.059.-
881 675.-
1.126 287,—
1 176
.159.—
ΙΙάγιον
"Έττιπλπ κοί Σκεύη 80,872,20
189 046,20
Μεϊον άποσβέοεις 33.546,60
47.325.-
62 724,10
126,
.322,10
"Εξοδα Εγκαταστάσεως
388.232,50
Μεϊον άποσβέσεις
129.410 —
258.
,822,50
Κυκλοψοροθν
'ΕμπορεΟματα: 2.
264 427.-
3.331
653.-
Ίγγυοδοσίαι
24.321,40
53.
121,40
λρεόγραψβ
40
875 -
Φόροι Δημοσίου
586.-
586.—
Χρεωσται
137.435.-
184.
752.-
"Υποχρεώσεις
Λογ)σμοί 'Εταίρων
344.000.-
708
500.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κεψάλαια. Άποθεματικά
Μερίδη 45 Χ 10.000 450.000.— 450.000.-
Γακτικόν άπ^θεματικόν 150.000.—
"Κκτακτον άποθεματικόν 600,000,—
Ύποχρεώσΐ:ΐς :
Γραμμάτια πληρωτεα
Πιστωταί
Διάφοροΐ Λ)ομοί
Κρατήσεις υπέρ Τρίτων
Κέρδη χρήσεως πρός
Διάθεσιν :
150 000.-
900.000.—
1 607.408.— 2 683.816.-
52.992.-
29.370,-
136 837.-
41.706.—
682.-
810.000.- 1.518 000.—
3.699.77Ο.- 5 880.791 —
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «ΚΕΡΔΗ καί ΖΗΜΙΑΙ»
3.699./7Ο.— 5.880.791.-
ΜισθοΙ Προσωπικού
Άοφαλιστικά Ταμεία
"Ενοίκιον
Άποζημιώσεις Προσωπικού
Άμοιβαί Τρίτων
Τόκοι καί Προμήθειαι
Φ.Μ,Υ. Χαρτόοημα
"Βργατιχή 'Εστία
Γενικά ϊξοδα
"Εξοδα πωλήσεων
Μισθοί 'Εταίρων
Φ, Κ. 'ΕργασιΟν
Άποσβέοεις 'Ετιίπλ. Σκευών
Άποοβέσίΐς 'Εξόδ. Έγκ)σεως
Καθαρόν Κέρδος κρός
Διάθεσιν:
"Εκτακτον άποθεματικόν
Κέρδος ιτρΧ Διάθεσιν
586.543.-
705 110.—
103.412.—
123 070.—
276.072.-
551.542.—
120.400 -
1)4.100.—
48.585,80
110 790,30
12 625 -
4.497.-
7 049.-
922.- ■ /·
798.—
212.421,70
280.293,20
£>97.-
327,000.- , ,
(> 327.000.-
62.734.-
16.361.-
' ■ ' 29.177,50
>ς
129 410.—
1 696 811,50
2.453 704.-
210.ΟΟΟ —
3Ο).(ΧΧ).-
810.000.-
1.518.ΟΟΟ,—
2 706.811,50
4.271.704.-
Μικτόν Κέρδος έκ πωλήσ.
Έμπορ)των
2 608.689.- 4.226.23 '.—
Άττό έκπτώσεις καί Δια¬
φοράς 95.245.— 16 098.-
Άπό τόκους χαί προμηθείας 2 877,50
Άπό διάφορα εσοδα 29 375.—
<;*» »* · !,£' 2.706.811,50 4.271.704.- Ό Λιαχειριοτής ΓΚΟΓ. Κ. ΚΟΥΤΣΟΥΡΗΣ Δια τό Λογιοτήριον Γ. Κ. ΓΚΟΤΣΙΝΑΣ Διά τών έΕαγγελθέντων, τό πά ι ρελθόν Σάββατον νέων μέτρων, όλοκληροϋται τό κύκλωμα τών θε ομικών πλαισίων, έντός τών οποί¬ ων θά κινηθή ή Ελληνική οίκονο μία μέχρι τέλους τοϋ τρέχοντος έτους. Βασική έπιδίωξις καί τών έν λόγω μέτρων, ώς ύπεστηρίχθη αρμοδίως, είναι ή περαιτέρω ένί σχυσις τής νομισματικής καί οίκονο μικής σταθερότητος, ώς καί ή δια οφόλισις τής άγοραοτικής ίκανό¬ τητος τών εϊσοδημάτων τών εύ ρυτέρων μα2ών. Ειδικώς είς δ,τι άφορα είς την σταθερότητα τών τιμών βασικών καταναλωτικών αγαθών καί ύπηρε σιών καθ' όλην την διάρκειαν τοΰ είσαγωγάς. Κυρίως, όμως, τα έΕαγγελθέν- τα μέτρα άφοροϋν είς τό είσαγω γικόν εμπόριον, συνίστανται δέ ταύτα, άφ' ενός μέν είς την κατάρ γησιν τών ποσοτικών περιορισμών, άφ' ετέρου δέ, είς την αποτροπήν μαΖικής είοαγωγής σειράς αγαθών είς την Ελληνικήν αγοράν. Ή ά πελευθέρωοις τών ποσοτικών περι οριομών, ουνδυά2εται μέ την με τάταΕιν αυτών εις νέους είσαγω γικούς πίνακας, οί όποϊοι προβλέ- πουν ηύΕημένας προκαταβολάς καί μακροτέραν διάρκειαν παρακρατή σεως. Τα ούτως άπελευθερούμενα ειδή είναι τα έπιβατηγά αύτοκίνη- τα. οί δεκταί καϊ αί κεραϊαι τηλο 'Η ώς άνο> απόφασις έδημοσιιί'
θη είς την Εφημερίδα τής ΚνΛιο
νήσεως (ΦΕΚ Β' 2881)8.3.740 η
ίσχνς της δέ άρχεται μΐτά 15θι ι
ρον άπό τής δημοσιεύσεως αύτιΊς
ώς άνωτέρο).
σθή κανονικώς, βάσε, τής ίσχνού
σης οιαδικασίας, πρό τής αποφά¬
σεως πεοί έλεγχον τή; έξαγοιγής
13 όμάδον προιόντων.
ΑΤΕΛΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΪΟΓΙ
ΕΛΑΙΟΤ ΤΠΟ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗ-
ΧΑΝιΙΑΣ__Διά κοινή; άποτράσε
ως νών' αρμοδίων νπονργών, κοι-
νοποιηθείση; διά ι ής νπ' άριΐθ. Γ.
34)4,4) πολ 108)7.3.74 έγκνκλίοΐ'
τού (δπονργείου θίκονοιιικών, επι
τοέπετα , διά χρονικόν διάστημα
δνο ετων, ή επί προσωρινή άτελεία
καϊ επί τή πΓ'ροχή, διά τοΰς δα-, , , _ ~
( . , Γ , Ι ωργιον εκποοσιοπον τού Τεχνι
σμ«υς /αι λοιπσυς φοοους, χρημα -^ . ." (τ-,λλέ »
- ,. . » ,*. . 1 Επιιιε/.ητηρ ου Ελλάδος άταπ/ΐ-
τικης, τραπώκης η αξιοχοεου προ , , , - ^, ' ν ,
- ■ ". , , ρονκένον ί»πο τού Γβο>ογ. ΚαλογΕ
σωπικής εγγνήσειος τριτοι;, εισαγιο ,. . , ,_ - ,
λ . ' ^ι>δη τού αυτού Ε.ιιμελητηρΐΉ1
γη σογιελαιον, χ,ρησΐίμοπθίθυιιενου ,- ' „, , , , ' . „
β . . » . . „' _ . Κων Μονοικη εκποοσωπον τοΐ' 1>ι
δια την κονσερβοποιηογν ιχθτηρων ' . %, ' , ν , „ ,
καί παοαγωγήν κονσερβών έξαγο ™*™«ν Επιμ,ελητηριοι, θεσ)/..:
μέ.νων είς την άλλοδαπήν 'έντός ί ««-λτιοΐΗ.μ6νοι. υπο τον ΑΘ,μ
τονς άπό" τής είοαγωγή; τού σο- ^'ΎριΛίΑα ,του αυ™° Επψ*λη»ηριοι·
γιελο'ίου · ρ· Α.αΐ/.γον αντιπρόσωπον -'-
Οί Ρν&ιαφε«όμ€νοι έογοστασιά3 ™ν ^κων- Ανα«ληοον|ΐ*νου |·τ·
χαι, προκε,μένον νά τΐαοον τού ώς ™! ^ Χ^ησα^α, ομ""'·
ΝΕΟΝ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΕΙϊ
ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΙΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Νέον διοικητικόν συιι&οΰλιον ΐηί
Διιθνοΰς 'Εκ&έσεως θεσβαλθΛΐνη:
επί τριετεί θηϊεία^ ώρίσ&η δι' π-τη
φάσεο)ς τού ύπονργοΰ Έμποοίου /
Γ. Άναστασοπονλοι;, ώς ανεκοινώ¬
θη. Τό νέον Δ.Σ. άπετελέσθη ε
των κάτωθι:
Κιον Παπαδάτου, έμπορον, ώς
πρόεδρον. Μιχ. Κατσουγιάννη, *< .ιοοσώπου τού ΕΒΕ θεσσαλονν,ίι- ώς άντιπ^οέδρον, Άλρξ. δή έκπροσώπον τού ΕΒΕ θεσσα' η νίκης άνηπληροΛΐϊνον υπό τοΰ Ζγ Χατξαρίδη, Σ(οκρ. Παπο·" τικην αίτησιν. ΕΙΣΓΩΓΗ ΒΑΜΒΑ'ΚΕΡΩΝ ΕΞ ΟΤΓΓΑΡΙΑΣ 'Τπό τού ΕΒΕ Α·ωΛί(Μων· Αθηνών εκοινοποιήθη τό ύπ' 'ίρ. η, ίπ·««οοητον Τε 13748)4 .! 74, έγγρίυφον τού ίντον^' ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΑΙ ΔΓ ΕΞΑΓ0 γείον Έιιπορίου, διά τού οποίον έ τ->. ·^ .-,.-,~~~—■»----«^^ τ
νεκ.ρίθη ή χορήγησις άδειων δ«ά
την εισαγωγήν 6αυΛα«οων ί-φα-'
σματα>ν των δ.λ λ'
σματα>ν των
,ος δο.08 και 5,.Ο9 | Ο.γ^
και δια το ποσόν το>ν 350.000
λαρίϋ)ν; διά τό τρέχον έτος.
ΓΑΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΙ¬
ΟΝΤΩΝ
"Εδημοσιεύθη είς τήν 'Εφημ"1»!
δα τής Κυβερνήσει; τό νη' άριΒ'ΐ
165 Προεδρικόν* Διάταγμ"1 ί.τε'Ί
ποιοτικοΰ έλεγχον επί προίόντοΛ
Τό .-τόσον τουτο, θά κατανεμηθή Ζ^αδων τιν">ν γεοργικών,
αεταξϋ την εΊσαγωγίων' των πό.; κί)ν ,κώ 6ιαμν[χαγιν.ών «π
γματοποιησάντων ίίσαγΜγάς κ<"·- Ι ")ν> έπΕ^εθναζ°'ι1ένιον όπ«(
τα τα έ-'τη 1971, 1972 καί 1973 Αί *"' πδ°°^1ί(>ειΡν(ι)ν δι' έ|
1974, ύπεγραμμίοθη ότι τουτο θά ψίας καί σειρά όλλων είδών, χά
ρακτηριζομένων ώς μή βαοικών
γς
τα τα έ-'τη 1971, 1972 καί 1973. Αί
αίτήσεις είσαγωγήζ δέον δπως ΐ»πο Εις αύτο ζ
βληβοΰν ιιέχρ, τής 30ής Μάρτιον,Ι λων ^, τ(ι ^';
αί δέ άδειαι τορτρ νλ έ.-χ^α„.-_'.! —Αί ποούποβέσε.ι
επιτευχθή διά της χρΓριμοποιήσε
ως ρυθμιστικώς τών κρατικών ά-
ποθεμάτων ώς καί μέσω συοτή
ματος άμέσου ή έμμέσου ένισχύ
οεως τής προσφοράς είδών. Έν
ύποσημειοϋμεν την
παρασχεθεϊσαν διαβεβαίωσιν, ότι
έκ τής σταθερότητος τών τιμών,
δέν θά θιγή ή έγχώριος παραγωγή
νεωργικών προϊόντων' καί τούτο
διότι τό Κράτος θά παρέμβη πρός
έΕοσφάλισιν τοϋ άγροτικοϋ είοο
δήματος, διά τοΰ καθεστώτος τών
επιδοτήσεων καί έν άνάγκη διά
τού κρατικοΰ προυπολογισμοΰ. Έ-
πιμένομεν είς τό σημ·είον αύτό,
διότι, έν τή προσπαθεία οταθε
ροποιήσεως των τιμών, είς τό
πρόσφατον παρελθόν παρεγνωρί-
σθη ό ποράγων τής έΕασφαλίαε
ώς ίκανοποιητ·κοϋ είσοδήματος
είς τούς παραγωγούς, μέ άποτέλε-
σμα την κάμψιν τής έγχωρίου πρω
τογενούς ηαραγωγής καί την με
γάλην έΕάρτησιν τής χώρας, εις
βασικά εϊδη διατροφής, άπό τάς
νά έκδοΐθοΰν'
μέχ-Οι Τή: 31ης Μαίοα. (
Η ΧΡΗΣΙΣ ΚΑΡΤΕΛΛΩΝΤΙ.
■έπιχειρήπί
ΐε'τι
δι' έξαγο)γΐ|
μεταξϋ >'ί ·
υπό τάς όποί
«ς άπαγορεύεται ή έξαγώγή εί:
νονσερβων,
ΠΟ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ.__ Διά τή- {~'| ν ""* λαχανικών, ώς καί τομ«Τ»
. ο ,^'θ· Τ 1635)38)5.3.74 Αποφάσε πολτου·
λεχθη εν προκειμένω, διότι πολλά -' ως το<· ΐ'.ιουργείον θκονομικών έ ' , ~ Αί π^<ηιν.αΧ προί τοιαϋτα εϊδη πολυτελείαΓ κπϊ λ,, 'πιτρέπεται τι χρησιμοποίησις κά..- ϊι; τα; ^οίας άνταποκρί βεβαίως δέ. ουδέν δύνανται νά|αο,θ. Τ 1635)38)'δ.3.74^--~^--' πολτοϊ'· . . , Πμ1 ^ τελλών, άντί βιβλίον άποθήκης""ί,. θε·"Ροί'εΐενη κατάλληλα πρός υποκεινται - διά της < π έταιρΐΐών έϊ(οπλισαΓν'ων δι' ήλεκ σεδ6οποίτ)σιν φροντα. νονται τΐ' κον- μεταταΕεως των είς νέους είσαγω- | Τ9ονικ*>' νπολογ στών,
νικούς πίνακας - είς αυοτηρότε-' Τ*~~ Α:η
... Ι Τουτο, υ
ρον κοοεστως ως είναι αί Εέ [
γ
ι — Τα γενικά κρατήρια
τ°: «λ«ών προϊόντων'.
... Ι υτο, υπο τ
ρον κοοεστως ως είναι αί ηυΕημέ [ χρησιμοποιηθ
γραμμογοάφησιν
χεϊα, δτ.ν < ^ο,., οιολιον αποθήκην. Αί έν λόγω καοτρλλαι, δέον ό¬ πως, πρό πάσης χρησπαποιή<ΐ£ώ- των, αοιθμωντα ' --/ "«««γναφιονται και σφραγκωντα, ί,-τό τή; οίκ«α; Τελωνε,ακη; Αή ά Τελοννε.ακής οαγωγήν των. μέναι προκαταβολα'ι καί ή μακροτέ ρα διάρκεια παρσκρατήοεως. Εν τούτοις, είς τό αύστηρότερον τού το εισαγωγικόν καθεστώς, ύπήχθη ααν καί πολλά ειδή, τα όποία πάν άλλο ή ώς πολυτελή καί ήμιπολυ τέλη — διά τό ευρύτερον κατα ναλωτικόν κοινόν — δύνανται νά χαρακτηρισθοΰν. Έπίσης, τα εϊδη ταυτα έΕυπηρετοΰν βασικάς άνάγ κάς τοϋ άνθρώπου τής συγχρόνου κοινωνίας, ό δέ έΕοβελιουός των έκ τής Έλληνικής άγοράς. επα ναφέρει τήν χώραν είς παλαιότε Ί ρα στάδια . __ Έν πάση περιπτώσει, αρκούμεθα [έχη τα άναμενόμενα :ησ,ιιέ»Μν ρΙομυέξωτβριχοΓ. τ°: «λ«ών προϊόντων'. υπο την ποουπόθεσΐν δτι αί Η ισχυ> "^^ —Γιτάγματος «α ^
ποιηθησόμεναι καρτελα θή, Ζΐ'ση άπό τού προσεχούς Όκτι»«^
φέροτ-ν, πανομο οτνπως, την ίδιον °1''
γραμμογοάφ ί
ιιονογραφωνται
τήν
τοϋν τα γενικώτερα ουμφέροντα
πρό τών οποίων ύποχωροϋν τα
άτοκ,κά το,αϋτα. Κατά πόσον, δ¬
μως, ή αροις των ποσοτ.κών
ρισμών τών αγαθών -
περιο
έστω καί ύ
τάς
πό αύστηρότερον καθεοτώς — θά
όιοτελέομα
έπ>σήμους δ,αβεβα,ώσε,ς, τα, θά τό δείΕη ό χρόνος...
ότι τα ληφθέντα μέτρα έξυπηρε ίό,ηοίόέ κίτϋ
ΚΛΩΣΤΗΡΙΟΝ ΝΗΜΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
'Εντός τον τρέχοτος «ΐο·^·; "''
μέν'*τα, νά λίΐτονργήση είς Φιλά
τε; Ήπείροΐ' κλοστήρ'.ον ντιμ«Τ·ιη
ίδρνθησόαενον νπό τή; Α.Ε. «"■'"1
στήρια Φιλυ τών» ϋΐ4»ονς έπενδνιΐε
">ς 180 έκ. δίΐχ.
Τό νπό Υδοισιν κλοιστι'Κίΐον' ?|Γ
πρώτον στάδιον θά έχη δνναμι·/»11
τος 21.000 Λτράκτων ΡΝΤ^
κέ .δννατότητα άμέσοο έπ
Ης ΡΕΙΓΚΝΕ κ«ί δπλπσιασι·«
των άτράκτων ΐίς 40.<ΜΜ>.
Ή παρ'ΐγΐογιχή δΓντιΐιχύτ.ις ΐί['
αονάδος θά ανέλθη κητά τό πολ¬
τόν στάδιον1 λειτονργία; της ει;
3.000 τόννονς νηίΐάτον διά την ■/"
λνψιν αέρονς τοιν όν 7>»7>ν τ":
|ΐετα.ιοιτ>τκής
«ς αρός χώρα; τής ΚΟΚ "■'.ίΐΐ τό>'
ΗΠΑ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ ΓΣΙΤΗΣ ΠΟΝΤΟΥ
ΑΔΕΛΦΐθΜΒΐΟΣΙΣ
ΙίΠΗίΜΙΠΙΙ ΤΘΥΡΚδΜ
, ΜΕ ΕΝΑ ΦΙΡΙνΤ~ΤΤΕΚΤΙΣΘΗΣΑΝ ΤΡΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ
Τοΰ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΟΥΜΕΛΙΔΟΥ
,ΚΑ'. ΚΑΤΑ·ΙίΛΗΙτ:ΤΙΚΙ_: ΠΛΟΚΗ-=?
ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥΤΤίΔΗΙ
[| ΘΗΣΑΥΡΟ; ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΜΗ
ΑΟΞΕΣ ί,ίΙ Ι5ΙΙ11 !ΙΙ 2ΝΥΡΝΝ
ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ .^ΙΑΣ ΓιΡΟΣΦΥΓΟΓΤΟτΆΑΧ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Γ'
Στ'Γ* έπαρχία Χαλδ.'ας, περιο-
χή Κρώμν'ης, στούς πρόποΐδες τοΰ
6οι·νοΰ ΙΙροφήτης Ήλία; σέ "νραιΓΐ
χ,Ί τοπΌθεσί'· μέ χρνβτάλλΐνή πη-
γή ΐ',τεράνιΐ) τής Κωμοπόλεως Ίμέ
οας, ίίταν ^° γυναικεϊο μοναστήρι
τού Τίμιον Προδρόαον. ΪΙότε έ/η
δέν είναι γνοίστό. Είχε Κ
θέλε, κτένισμα κ<ιί καθωρισμένη γο'ίΐιμή, καθαηςίονσα ή δημοτιν,ή. | Καί κάτι δλλη. θέλη σνμπλήοικ- ιΐα, έμ.-τλοντ σαό. "Ομοια νπόθεσι επραγματεΰθη- ν. ν καί ηλ/όϊ. Καί τό λ.αογραιμχό μ«:, γεν'ικά είναι +ό ατπό παντοΰ, βεβαία μέ ίδιαίτεί;1) «ωιΐαντ.βμά καί κάπο ες πο.κιλΐες κατά τόπους παν πρέπει νά έξα^θοΐν. Τοΰ κ Μνρίδο., λ.χ. γιά τή Λινΐρά ί Αώ Γν.^. ή πολλάκις, άλλ' έπανιδρύ θη π*θί τα μέοχι τού 18ον αί. άπ<) τοη; αδελφάς, πού άπαρ>ήθηκαν
τόν χθ,νωνικό 6ίο καί ένινπν μην ,
51ί'ς. Την έποχή έκείνη ό Γεν1. Άρ
χι,Ιϊ-ταλλονργός 'Ιγνάτιος Σαρασί
τγ:, κ τα την επιστροφήν τού άπό
την Ηαναγία, Χοι·αελα επεσκέφθη
την μονην, ιιέ την σύζνγόντου „, ...,,,^, ,.<ΛΙΙ μυ|7 ,>,„„„,,
Παρδιΐρα. ωραιοτατην' τό> κάλλϋ πώς είναι στίχοι άποσπασμίνοι άπό
ι< Ι τή ψνχή, ή όποία έφερε έν5ι- κόπον ναί άκατανόττρ, έτσ πού ρ χ γ ή ιΐρά είν/ι πΑονσιώτερο κ Ι γιά την κτηνοτρο φία, την ένδνμασια κλπ· ΐΐολ,λά σου κεφάλαια είναι φτ'·>
χά, τα πε«ί κηοειών λ.χ. καί μοί
ρολογίον μέ τό μόν» θίστιχο, τ,Ί
οποίον μοϋ ςνχίνεται. καί αλλοτ-·
σέ ςιότησα, γιαΐί μοΰ φ-.ήεται,
ά ί
510
Ό σοαατΌφύλκκ Ι τον Βεζνοη,
ό μαδρος Άλής, οταν κατί^ηκε
βτόν πάτο τοΰ πτ}γαδιοί> έπαττ,σ--
ατά 6ράχία; έφΕί»1 γίρ/·ι ΐΛ Καρι-μ
λίνι καί κατάφερε δίχος δτ·βκϋ ».(ί
νΛ φτα'ση {τέ λ'γη ('όρ στήν' κεντρι
κή πΰλη. Χ-αρετηβε τόν (ροοτ·<>ο
ποϋ φ^σικά τόν ήξεοε και μέ φίΐ
νομενική άσΊαττΌρία τόν έρώτησε,
ιιααία χρνσοποίκιλτη και άδαμαντυ
ιχϊμημένη, άξίας πλέον τίον πέν
ποι·γγίο>ν (1 πονγγίον ετιμάτο
)
500
Τής εκανε μεγάλην έντίπιοσι *
)ιτός 6'ος των καλογρηών καί π«
οαβάλλοντα; την κακοδαιμονίαν ε
χείνων ιιέ την ίδΐκή της εύιιάρεια
παρεκάλεσε τόν σύζνγό τη; νά λά
8ιι υπό την ποοστασία τοκ τό φτο
γ α ιιοναστηράκι, στήν όποία άφ,έ
ρίΐαε την πθλιτλ*στάτη ένδυμασία
τη; και επέστρεψε στήν Άργνρού ..........,........ ^ΑΕΙ „„» ΛΙΛΙΟ
.-ΐολι φέροΛ'τας άπλή, κοινή άμφίε ψη ένό; σπιτικοΰ 200 χρονοιν, λέ-
αι· Ι ν?ι. πού έξηγεϊ άρκετά -/αλά τα
Κ./τα παράδοσιν οί μοναχές έ-1 καθέκ'.σία. "Οταν άποφασίσετί-
πούλησαν την ένδνμασία αυτή καί | την έκδοση είκονες δέν πρέπει νά
με τό άντίτι,αά τη; εκτεθή τι μ) Ι λείψονν', ττοτογραφίε; καί σχέδια
νή. Καί συν τώ χρόνω διά τή; πό >! Καί τής τοπογραφ'ας σχέδιο
λέγοιτα1. Γράιρο> αύτά, γιατί κά
πο·ο 6ι6λίο, ποϋθ ά φέρη τα σνι
μά σον, θέ'ιο νά Ήνα, όσον τό δν-
ν.ιτόν/ πλήρες. Τό Λερί κ τηικία;
κεφάλαιον δέν εχει έλέογε α. Σι-
χνά λέ; απίτι καί τα οΰνολο καΐ
τα διομάτια καί τα δ'αμερίσαατα
σπίτι. "Εχομε στό Γραφεϊο κάποΐϋ
κ ιλή έργασία γιά την "Α'δυσσα.
(Είναι κοντά σας;) "Εχε[ μ€ρικά
καί γιά την Τσίτεν'. Την έργασία
τον σι·Λ'οδεύει καί μέ σχέδια ν^ΐί
σκ'τσα δικά τοι«. "Εχει την
ία; καί δλλων ςριλογενών Οϊ
ή Ά
; ω ςριλογενών Οϊ
νο>· τής Άργνρουπόλεο>ς (Ρατο-
ύλ Ζώ Ά
ή
Λθύλων,
ς
ν/ Άλΐηπ< ί είναι πηόχειοο καί ψανταστπΌ. ψ Λρν αποοίϊ νά π·/.< ο(οθή κανρνα ά πό κάποιο μηχανικό; "Ουοιες ρο- γησίες έδημοσιεΰθησαν άπό ολ.α τΛ έ χώρες κ«ί χκιο ά τής Έλλτι διον καί αλλων) εγινε ηία όπό τίς πλέον δ.άσημε; μονέ; τού Πόντον ,..„.„ ,,„.„.„ .„. Α,.^ „ „„ ϋΛΛ /αι εξεπλήρωσε τάν προορισμό της δο;. Πρέπει νά έ/ωιιεν ύπ' διΐιν άρ στα. (ΑΡΧΙΜΕΤΑΛΛΟΤΡΓΟΙ ·'··■' ■ Κάν). ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕ ΤΩΠΙΖΩΝΤΑΙ ΤΑ ΛΑΟΓΡ ΦΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΆγαΛητέ ΘεθφύλίΜίτε, Πήοα τό γράμμα σον καί την περιγραφή τής Τσίτης. Την λέγε, ό κόσμο; μέ Την έλληνικονρί· αυτή, ή Τσί- τη τή; Τσίτη;; Άρχισα άμεσιος μέ παοατηρήσεις. Άλλοίμονό σου. "Ομοιε; έργασίες είνα, άπαραί-η τίς. Μονογραφίες κατά τμήματα, /(ΐτά χωρΐ'", γιά Λ'ά σνντεθή μιά μέ οα ή καθολική έργασία. Είναι βέ ('χιια καλά οσα γραφείς, άλλά τί νι σον πώ; Είναι ποόχ·ειρα κ'ί 6ι (ΐστι·/(Ί γραμαενα. "Αλλοτε στό «ΧΡΟΝΓΚΑ ΤΟΤ ΠΟΝΤΟΤ» διά 6αϊα νάτι γΗοογιχά δ,-κά βον,γραιι ιιένα πολύ δμορφα. Καί ή γλώσσα ?)έ είνΐη όμοιόαορφη, πολλαχοΰ ιιέ ίκ^ράσεις άτημέλητες. Παντί»; κια νά άννικ.ρύσϋ>με την σΰγκρΐση
χορίς στενοχίάο α. Νά, γιατί ε'-
ναι, όπως τα λές, Τσ(ος; πολΰ άπια
τητικός καί 'ώΐπ γ ά έργο ποΰ θά
φέρη την υπογραφή θίθφυλάκτοκ
Μέ άόε-λψ'κούς χαιρετισμους
ΓΕΩΡ. ΣΟΤΜΕΛΙΔΗΣ
Αθήναι 20—9----40
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ. Κατήγετο ΛπΑ
τόν έπιφανή Οίκον των Σονμελι
δ«>ν τοΰ χοοίοι; Βαρενοΰ τής ΛεοΙο
χής Κρώμνης. Γόν'ο, τθϋ οίκον αί;
τηϋ ήσαν ό προτελειταϊο: Μητρο
πολίτη; Γ€ρ6άσ ος Σουιιελ.ίδης ιίαι
ό σικνώνυμός τον Μητροπολίττις
Γρε6εν(ΐνν επί κ.' τηχής. Ό Γ. 2
εΙχ€ δΐο άδελοροΰς καθηγητάς. Ο!
άπογονοί τιον τιμοϋν τό ονομά τίον
ώς δοιστοι έπιστήΐίονες στάς Α¬
θήνας καί στήν Θεσσαλονίκη. Τόν
άνοντέοω Μητροπολίτην ΓρεΒίνίόΛ,
άοίδιμον ΓερίάσΌν εΰτύχησα ά ρ
χο) καθηγητήν αου στό Φροντιοτή
οίον Άογνιοοι/πόλεος
Ι Α.
ΕΠΔΡΧΙΔ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΐ
(Συνΐχεια έκ πϊ-οηγουμένυυ) ι Είς απόστασιν 33 χιλιομέτρων
ι άπό των Φαράσων ευρίσκετο τό έ
Τα Θεοφάνε.α αί ϊδιαι τελεταί ;Εωκκλήσιον τοΰ Α. Βλάοηο είο τάς
και εορται όπως τού Άγιου Βασι
λειου Τοΰ Ιωάννου Προδρόμου έ-
γινετο μεγάλη πανήγυρις και λει
τουργια είς τόν Μητροπολιτικόν να
όν τού χωρίου όσοι δέ έωρταΖαν
μετέβαινον εις εκκλησίαν τού Ιωάν
πηγάς τού Βγάση παραπθτάμθυ,
έκ των ευρισκομένων έρε>πίων έ-
κι ηλησιον κτισμάτων μα^τυρεϊται
ότι υπήρχεν Μεγάλο Μονοοτήριον.
Τό μεγάλο χωρίον καί η μονή
έρημώθησαν καί έμεινε τό έξωκ-
νου Προδρόμου καί μετά ι ήν λει . . ,.- , . . . ,
. ·<Ληοιον. Επιαης τον μηνα Φεϋρου τουργιαν γινόταν μεγάλη πανήγυ- · . .. όριον ημέραν 10 ριε και φαγοπότια καί γλέντια, έ πισης τάς εορτάς τών Άίων 'Αν τωνιου, Άθανασίου, Ιωάννου Χρυ οοοτομου καί Γρηγορίου μετέβαι νόν εις τα έξωκλήσισ των λειτουρ- | Υ|°^, έλάμβανον άγιασμούς πρός έώριαΖον το^ Άγίου Χαραλάμπους (' Ε Χαλλά) καί τό έΕωκκλήσιον τού ήτο είς τα Παρότσος (Παράδεισος. Την τε¬ λευταίαν ημέραν τοϋ Φεβρουαρίου μάΖευαν κληματόδεργας καί τάς των τη ρ ν · ,ν ^ 10 Ε Χρυστιεταμα (Χρυσοστόμου) ΒΓηΓ1Γ, · - · α - ■ εκαιον είς τούς δρόμους των Φα- οεροπειαν των ασθενειων οικειων ι ράσων, έπήδων επάνω οπό τούς άναμμένους οωρούς χσί έλεγον „ „ Ι καηκ' ο Κουτσουκ' Καηκε ό Βε- ™ είωκκλήσ, έόΡτα2ε την 27 6ρουάρι0£;. Ιανουαρίου Πανηγυρ.κώς, ήτο δέ | Τας όποκρεα(- τάς χωριί:αν είς κτιομένο είς την επίπεδον κορυφήν δύο τοϋ κριου ή αποκρά _ κρεα ενός βράχου. Ή παράδοσις άνέφε ταπθκριά, καί τοϋ τυρού ή πισού ή Ρεν ότι παλαιότερα ήτο Μονή άρ ' πιοοϋ ή τυρ,νή. τάς άποκρεάς Υοτερον έρειπωθείσης Οί κάτοι- ' μετεμφιέ2οντο, φαϊνκαν γαργαβά- κ°ι εκτιοαν έΕωκκλήσιον, διά νά >ε< βαφαν τό πρόσωπον 1Ους μέ ψθαοη κανεΐς είς αύτό έπρεπε νά μαύτη καπνία, κουδουνάτοι όλην Γεραοην κανείς την γέφυραν τοϋ την ημέραν γλεντοϋσαν καί διε- Ααγου (καί άκολουθοϋντες άνηφο- σκέδαΖον. ρικο Μονοπότι πρός τα δεξιά τοϋ ' Εις τόν Παράδειαον άνάμεσα Ρ°χου έφθανεν είς την κορυφήν των έΕωκκλησίων "Ε Χαλλά καί "Ε2 τ°υ εξωκκλησίου. Είς απόστασιν εί Λεμήτρη Ό θόδωρος έρειπιο. Τό ^°οιν μέτρων άπό τό έΕωκλήσιον πρώτο Ψυχοσάββατο μετέβαινον τό σπήλαιον ή καλύτερον χά έκϊ καί έλεειτρούργει ό παπάς καί °Μα βράχου έκ βάθους δέ αύτοϋ εβγαινε νερό πολύ τό άπεκάλουν 1 Ου Ε Χρυστιέσταμα τό 'φτάλμι Π τοϋ "Ε Χρυστιέσταμα ό άεσμός, αι το εθεώρουν άγίασμα θουμα- τ°υργον Τό νερό δέν έτρεχε τα- Κτικώς άλλά περιοδικώς, παλλίροια Και άμπωτις Καί είς όλίγην άπό °Ταοιν έχύνετο όρμητίκώς είς την μνημόσυνον διά τοϋς πεθαμ'ένους. Τόν είχον ώς ιατρόν δια την έλο νοσιαν. Χαραδρ: ναλον α» καί εκείθεν είς τόν με- ποταμόν. Μέ τόν άγιασμόν τούτον έθ^ράπευον τόν οφθαλμό- ' την βασκανίαν. Κα'ι υΡκοι άκόμη έπίστευον είς την Τοϋ βερα. °ι.οϋ ιπευτικην δύναμιν τού άγια- τούτου. Τό έΕωκκλήσιον τοϋ *υ είχεν τόν ίδιον σε- όπως τοϋ Άγίου Βασι- υ Εγίνετο μεγάλι πανήγυρις, τΠν όποιαν έλάμβανον μέρος κα! °' Τοϋρκοι. Των τριών Ίεραρ ^ ις την μητροπολητικήν έκ εγίνετο ουλλείτουργον καΐ τ° ώς ήμέρα των γραμ- Εις Τόν Μάρτιον μήνα οί κάτοικοι τής περιοχής των Φαράσα,ν όπωσ- δήποτε επερίμεναν μεγάλην κακο καιρίαν, τούτο μαρτυρεϊ μίο έκ φραστική παροιμία ή έΕής: (ό Μάρτης λένκεν "δι: άρ νά μην Βοί κω οειμό σά έννά, δ ποικω σά δε- κα ίννά. άρνά μην Βοίκο> σά δεκα
ϊννδ, σά είκοοιεννδ άνάρτω μό τόν
άραπά. άν δέν κάμω χειμώνα οτας
ένεα, θά κάμω. στάς δέκαεννέα,
άν δέν κάμω είς τάς δε<α έννέα θά έλθω μέ τόν άραπά. (ΣυνεχίίεταΟ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΑΊΑΝΟΥ- ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ Χειρουργός — Όδοντίατρος ΒΗΛΑΡΑ 4 ("Εναντι Αγ. Κων)νου ΌμονβΙας) ΤΗΛ. 526.503 ΑΘΗΝΑΙ ολ ίΐαραττίρησε κατ'·, την τή; {>πηρεβίαί τοΊ» τ'ίποτε, πού ·ύ
τοΰ εκανε έντίπωση.
—τ'Γίποτε, έκ«νε ό στοατιώτης
σηκών'οντης τούς ώμονς τον, ·μόνό.
—ιΜό'.ο τί;
— Μόνο τούς
μ,ας πού 6γήνοιν πρίν λίγο κ«6άλ
λα καί δτρνγαν μέ καλπασμά σάν [Ί
λαο;ι σιιένοι.
Ο Άλής έδάγκασε τα μοτστάκκι
—Δέν ακουσε; ποΰ πάνε;
—'Ερώτησα καποιον άπ'
ύ
αύ-
ίούξι μά 6έν μοϋ άπηκρίθηκε. Σ!
γονρα κάποο θά τού; εστιειλε ό πό
λνχρον'ειιένος ό 6εξύρη; ιιας.
Ό Άλή; κο)'·νησ: καταφατι<ά τα1 ιιεφάλι τον καί έμπήκε στό Χα- μλίκι άνη'στατίομένος. »°Ωστε έπραγαατοποίησαν την φοΰέρα τ»·>ς
οί «χαΪΜ-,δες», αονολόγησε μέβα
στά σφιγμένα τον δόντια καί έ·
κατέδηκί σχεδόν τρέχοντα; στ' ν
πχ,γειο γιά Λά (Γέρη τό κακό «χά
μπρρι» στΟΛ' άφέντη ΐον·. Δέν δνο
κολεΰτηκε ν' ανοίξη την σιβερενια
πόρτα το>· μπονντρο.ιαιιον, γ ατί
οί τϊ,οχαντάρηδες φενγοντα; έκά
νάνε τό Αάθος ν' άφήσονν' τό κλ:ι
δι άπάνο) στήν κλειδιονιά. Έζιιΐη
δ(·>σε, έτ}γαλε την 6αριά, άιμπόρα,
ανοιξε την πόρτα καί έκ'ιτέβηί!..1
στήν σκάλ.α των μπουντρονμ'ΐΤίν'.
Χταθηκε για νά σννηιθίσόνν τα
ματια τού στό μ σοσκόταδο πού 6σ
σίλευε έκεϊ ιιιέσα. Είδβ τόν Δαλ-πα
τάν νά έρχεται πρό: τό μέρος το_'
μέ τραδηγμέν ι τα χαραίϊτηριστικά
τοί' πρόσωπον τον; άπό την άγο-
νία.
— ΤΙ έγΐνε;
Ό Άλής μέ λίγες δρασκελιίς
τόν επλησίασε καί έστάθηκε έμπρός
τού.
—"Ασχημα, πολϋ άσχημα τα χ,α
μπάρια πού σοϋ φ-ερνω Βίξνρη
μόν.
—"Ολοι σον οί «οΰστάθες» ύΖ
χαντοραϊοι, έκάνανε φτεοά καί επί
•τάξανε. Τώοα θά δρίσκουνται έιι
πρός στόν Πατισάχ καί θά μας
σκάβοιη' τόν λάκκο.
— Κακό αΰτό μουρμοΰρ^σε
χες πεοασμένο στό χέρι σου /αι
τό δικό σου;
Γιατί θά ζητήση νά έξα-ο,>.-
6ώση άν ή Έμΐνέ Σουλτάνα ?χ-ι
τό ·δικό ΐηξ κομπολόγι. Καί δνστ ,
χώ; γι' αυτή καί γιά μί*«. &έν ·τό
ί ί>ν/τοι έκ
ώ
/ Στό ί>ψ[·>αα, ό όνκος ένό; Μονη
Η Δανάη θύαησε τα .Ίι/Ληή. γι ο·Τηοτον κρι·6ότανε βτ^θισμτνο; σ*
«ντά ο&^^ααΐ τα πανιασμίβνβί γίι- 6αΛνποάσιν(1 πλατάνια καί σέ ι-
λ α. "Εσκηΐίε ί(ί «τφάλι άμίλητη. | γνβκορμα κνπαρίσσια.
Έργάτε; μέ μπροττΐϊ'ν'β κορμίό, Σηκώβηοί'ΐ'. "Επρε.χε νά ((νγον-
π ·!ρνοννε τίς έλιέ; πον εία» βέ με γιά τό Ψ«ο»χώρι.
μικρά κοφίνια καί τί; π*τβί* σε μεί' Μ&ζ .ιεςτΊχρνε ό Λε-τ«.
γα)νύτερα. Τα φορτώνοννε σέ όον ν'ά γνρΐσονμε στήν τρώγλη.
;# ποϋ τίς τραβοϋν τ' «ΰ.ογα στα' Σ-ήμεοα ώστόσο, βά
γιά πολτοποίησ'. | ι[χ·>μοτύρι (ί' ΐλ.ιέ;.
— Κια ίίμως (ίώνϋξε σ ΔαΧπ.·»
τάν καί εχτύπησε μέ την 0(%ια το
ί Κ'
ι .>' -> 1· ν > ί,· ..·, ^0&χο, άγν-«ντειοντας άντικρυ τη
φουχτα το με0ι τού. Κι α*τ0 υπο * · <■.,__,„.' !,„ μ,' ρεί « δρθϊ Σ ηχώθηκΐ- έκόίταΐί *αίά&α-( >
ν Άλτ> καί σννέχΐσε:
—^"Ο·^ ν 6' Σονλτάν Μαχμθιτ
;ιοΰ ε6ο)σε τό κ<4ίπ«λ«νι .-τού μέ κ'· νει άπαραβ'αστο, τ, «ν τό χάσ(ΐ) η άν αον ρίβια, γά ησΙ ψμρ ( ς — Αέ μποροΰμε νά μή μιλάμε 24 ΔΕΚΕΜ'βΡΙΟΙί1 1923, ΜΤΤΙ- ! ΛΗΝΗ -— 'Εξο) άρκετό χιόλ'ι πέφτϊΐ Ή παγοινιά σαρο'»ν€ΐ ιιέ αανία τα γυ χ, γς , ή ο<·). Ό 6ορηάς περνά Απ' τί; τού 6αθΥ Λ Αίγιοπίλαγίτικη θαλαβ'σα.ί πες τής παράγκας Κτυ.ιά μονότο ά ξβλ βό ' Άλή ''* Τ" ηϊβΜ'ν&'Η' ψέλλισα. Νά! ι(ίρ;, μαυνότηκε πώς ένας ν.Λτικος' πρόσφυγας, βχα 6οΛ)μένο π
την πονεμενη γί] «ής Ανατολή;, · φιν.λο. Οί τενεκέδε; τή; όροαή;
ία <*τ(ΐ-κτογάλαζα <5ο^νά τής Αίι- κάνοτ·ν έκνετ'ριστικό θόρτ·6ο. κρασίας. Τον τ-ραβονσανί σάν μα 'Εγώ, ή Δαν'«η κι' ό Λει,τε.ιΛ- γν'ήτε;. Μ' άγι'Λ^ ει(·αχνε κάΐι νά κης, €Ϊμαστε μέσ' τή ξνλέηα ππ- Νόιαιζε ράγκα, σ μά στήν άδΰνατη φωτία κοαίνη, π ντόφλτς πού τα πουλάμε. Λεντεράκη; πάει σχολειό. Δι -. > . Ίι διακρίνη, νά ξεχονν^η- Νόίαιζε ράγκΛ, σ μά στήν άδΰναι
.„„.„„ Γ. π«ί/ς δαναϊουσί, την προνπν'τ) ίίρη. τον μαγκαλιον. Φτιανομε
, ν.κή εποχαί. Στή βαλασσα ν ««π ντοο-»*- »""< τ» ΐτηνΛα] παοαγγκ/,.ι οίον «κο»γιθ-Κ ' ,1 °""*'■ ,. ' , <η ιιο.; δλλο τό {δι5 «αί άπ«- V***™ Ψ'υββαο-δ-ν α φέονοτΛ Ο χτο μ' αύτό το3 Π3ο"ίΓΪΙΐ», στα δίχτι1ίι 1|>αρι(1' που °'Λί1·ΟΤαΟ0·'ν α6α^(
Καί μοΰ τό 6ντ·'.«. Είνα,* άπό τρ ^^>^ά. Ψ«οάδε;_ στήν ώιμον »-»
ϊδιο χεχριμπάρι. Ιχί, τόσες χάν- δ'«, «4 βοτσαλα, στα κοχνλ.α, να
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΑΔΟΣΙΔΟΥ Η ΑΞεΧΑΣΤΗ ΝΑΝΑ ΤΑΝ
ΝΗΠΙΩΝ ΤΗΣ ΝΒΑΠΟΑΕΩΙ ΚΑΠΗΑΑ0Κ1ΑΙ
ΤΠΟ ΤΟΤ ΓΕΟΡΠΟΤ ΚΟΤΚΙΔΗ (ΝΚΑΠΟΑΙΤΟΤ)
Μία όρττίΐνή άχι» Μάνα καί Π« καρό ά ,ιοό; τα νή—α καί γι· ί
έπέ 4ό χρόνκι ίίς; την ύπηρε
Λίαν τής ΙΙατρίδο: της. Άγαπήθη
α* ώς πριΐγματική Μανα
άό δλ.ονς τονς
ς. ΐ
Αυτή ίρσν ποΰ τοΰς μάβ<ιιν'ε τό 6ή,οΛ<(ΐ είϊ τα Τονρκόφ<·>ν,ι
'Ελληνόπονλα τ» &}.%ά&ττο κ<Ί τόν σν λλαΛ (ΐιιο. Ή άκοΰραστη ΔιδΛ- σκάλισσα κ. Αίκα''είΐΚΐ| Άοοβίοου εγεννήθη είς την Νεάπολιν" τής Καππαδοκ^ας τό έτο; 1860. Ό π ι τέρ'"ς τη; ήταν Ίεοέας καί Ίε«* κήρνξ. Όνομαξόταν Παττ>ο Εύγε
νΊβς Εύγενίδης. Πέθανε νέο; .'?
χρονών άιτήνοντα; τοία όρααν«
'Ενα 4 χρονοΛ· ενα 2 καί ενα 6 μη
νο>ν Μετά εν1/ χρόνο πέβανε χ»ιϊ
ή Μάνα τονς Μαρία, καί ε^σι '·'ι
τρία όρ<Γ(ηά ιιέλουν είς την προσ τ ο οίαν τής γιαγιάς καί τής Θεία:. Μέ ξενοδονλετ-τΐ'ΐ αεγάλ<,>σεν (ά
τρία όφφανά. Ή Κοινότη; τής
Νεαπόλει»; αέ τήν' ε'ισήγησ ν Τ3ΐ
Μεγάλον Δασκάλοι· Φ. Άριστοθον
τ ό άγα.τήβηχ< από 6λι~ς τω; τούς Νεαπολίτας ώς πκή Μάνο Ήταν μιά σρΑάομ,, Δτακβ·π γιά τό "Εθνος. Ήταν μια Έλληνίδο·. Καΐ γ," αΰτό δέν αϊ- σθάΛθηκ* ποτέ κονοβση νά ντ«ν τεΰη τα νήπια τοι-ρκόη^να 'ΕλΧΐ| νόπονλα. Ή ϋπομονή της καί ή Α γάπη της νά τούς μάθη τα .Ή>Ατη
δημ.1 τα €ΐς τό άλφ«6ητο καΐ Χον
συλλαβιβμό «ίς τα νήπαι, δέν λέ
γ«τ·'ί. Ήταν άς θέσιν ν'ά άναλα
6η άο)τερε; φροντίδες, άλλά Λ>-
πστα δέν την χώριί> Λπ* τα ΝήΛ,α
'Ελληνόπονλ,α. Είχε περάστι
λα χράνια άπό τού; δι·στρόπον; Ιν
θρίάπονς τή; 'Εφοοία;^ άλλά ιιε
την ίηομονή της άντίξε κ«ί κατο
πιε δλες τίς πίκρες πού την χότι
σαν.
Τό 1913 ό τότε Πρόίδνθς ής
Έφοηίίΐς ό Δόκτωρ Άρχάγγβλος
Γα6ριήλ είς την Σχολική έορτή
τίον Τοιο>ν Ίερα-" αΧο <Ρ°»; μισολιιομενοι· Κια μοΰ τό 6φτΐ'.«*. Εϊνα,'άπό τρ *ί'χ*«0ΐστ4. Ψ«οάβϊς στήν Ομμον ο.οϋ ' *--'■ - *· «'--■> —-■- ------« -■ —Ι 2τή κοινριίΑθΐ^ είναι παραττμέ
νο, 66)'κοι πού παίζει.
Λπο·.δάσοι-ν τίς τήτν Κί>>ν)πολι»
ώς Ντντιαγιογοί.
Άπ' τα κ·ορίτσια πού έξέλείαν
ή «ία ήταν τι όρφι>νή Αίκατερίνη
Είς την αρχήν ή γιαγά της Οί ν
τοες ϋσες τό Ίερό καί όλες τοι'ς π/-εκοννε
αύτές ίχονν' τό ίδιο χρώ'-ΐκ, τό Τ- Τ° αυαλο τον
& Ο μέγεθο; καί τό Ιδ ο σχήαα. Ά να πίσιΊ στή θάλ.Γσσα.
μ
κο,ιΐα "αί η
"Ορμησε "Ενα
Ι λουριασμενο
τοί' «Ιναι άπό Ή γυναίκα τον μαίϊ μέ την ιιη,' για υεστασια.
γαταχ,
άα
.β ^
άλ)ά ~
Λ
Κων)πολιν_
ραλόγι μέ μεγάλη χρνσή
λέγοντάς τη; μέ σνγκίνησ :
στοϋς κόποι»;
Λεως.
πράσ.νό μετάξ, δπω'ς ίκίίνη «β ^°"όο11 Τ(>υξ. ,τόν ■7α?ακί>λονθοι'σα Ανο*° 5ημ*ο»»ο^ Χ« στονγεΛ _ρ_ια τού. β1σήγαγβν Ης ?να
Μίοάιιεθ. Ή δίαφορά
στούς κόμπους τσϋ «μπρισιμιοϋν»
άπό μακρνά. Σά νά προαισβαν να...
ΟηκΛνε", -4 πήγαινε ν'ά κάμη. Τοέ θάχοτ'ν
στό όποϊο είν(·ι περασ,αέν'ε; οί χάν -'
τρες. Τό κόμπολόγ τού ίΐροφήέη
εχει τρείς κόμποι·; άνάμεσα στϊς
χάντοΐς καί στήν (Γονντα, ένώ τό
ήγ μη
ν, χ(η ίοάβηξ'ν ν« (ίή πνιγή. · μ«στε στη Μυτιληνί).
—' Τόν σώσϊ**ε> » ?
— Ναί. Στά καήενεΐα
ί Κ
μηνε; που
_. έσωτεοινο σχολειό, την Σχολή Ά ο
.
ψεντικο δι ό. Αύτό ααιος τό ξερ > Χα"ενας στα
μον'άχα έγώ. Πώς δέν τό σκ¥<ρτη σπ τιων του'· κα πισ έΐιπρός! Αύτό τό κομπολό τκοται οί πρόσορνγες. Κβατδ δ ν τα κλ^ειδιά των γι θ« μ3ς σ(/)ση Άλή μόν. __Νά δΐ| άπόμεινε αΛ' τό, Λί.' τια μί ·ς! λέει ό ενας στόν άλ).όν', τΓέχεΥς'στό νο'ΪΓβοΐ. Λφέν δ*ίχνοντας μέ κανμό, τα έρημα ιη «χΐ'/.ά κλειδιά. —-Δέ μοΰ λϊς, (ΐωτο), μπορείς τ1Γ*α"α*τντΓχοι^ολόγιΤ"Κι·^ο ^ Ψ^ο'^™, άπό δώ νά πάς άν θά παρουσ άση στόν Σοτ'λτάνρ σάν θά τής τό ζητήση. "Ετσι #έ λοντα; καί μή, αύτό;, θά πιστεψη τη μοί;; —Θά στείλω στήν '&αινέ Σον). Κ ό — ίΐοιό; . ναι τρελλός. ν.(', Πρέπει νά- τό εν" άπό τα δνό κοαπολόγια '|ρισαμε το δικά μόν. Ό Άλής δέν σι>με§ίστηκΐ την
Δαλπατάν μέ σο.ιροαέν'α τα φού, έχαιδεψε την γ^νειάδα τού.
δια1 καί έκάθησε στό σκαυνί.
ι; δ»Λ'
πού μοΰ κλέψανε, Γ,ταν'ε άπό τα ^--™δες πού τρευγανέ. Αλλοι τι)
γαινανε α"εοι.σμένοι ο*ε όΌΰστε;,
άλλθι άογά μέ τα πόδια, άκολου
αϊσιοδο-ξία τοΰ άφέντη τον. _ 3ί- θωλΤα' το Χ">ματέν10 καρατάόδοο
τε τα χείλια τού καί κοννησε κά α°·
β,ό φβρέ; βεξι& ζΕβί.ά τό κειτά ° επιστατης με ψαδα στο κφα
^ ^ου λι, εφενγε καβαλλα, σε ψαρι ατι.
" — Μέ τι; μεταβολέ; ποϋ εκΐηε Χί<ΛΑ»'τϊ πίβω άπό άγριοβίλανι- τόν τελευταΐο καιρό στό Χαρέμ τον ό Σονλτάνος κ Ί αέ τα μέΤρα άσφαλ.εία; πού εχ«ι πάρει ό κα1·1 νούργιο; Κισλάραγας, όντε κονν,ύ πι δέν μπαίν'ει πιά έκεϊ μΐπα. 'Τ- στερα ως πού νά καταφςρη, άν τα καταφέρη, ο έίνθρίοπός σον νά ιπή στό }£<ΐ{>έμ , ό Πατιβάχ θά έχη Ιη
τήσει τα κομπολόγι τη;^ άπό *ήν
Καντινέ Σ ονλτάνα
Ό Δαλπατάν έχαμογέλασε *.<ι[ ,. , . , _ Ι είς τό Ζάππειον Παρ&εναγωγεϊη Δεν «χαμε ειδηση απ το^ Στε ^ τελειωΎοντο,ς την ΣχοληΎ ,„. Νηπιαγοιγός καΐ Παρθΐναγίογ'νΓ μέ τρία άπολι·τήοια καί αέ Γ«ιΛ αον; αρίστα καΐ δι'ιγ<ογή κόσμω) τάτη επέστρεψε είς την γεέτειο<ν« της Νεάπολιν 17 χρονών' κοπβλ'»». 'Μέσσ στή χοίχρτα -αοτ1 6αστώ, ε να Λράσινο μοντη>Λκί. Είναι τού
Στεφανη. "Οτι άπόμεινε άπό κή
νόν.
Τό1 ΛοαΛλΌ είναι έλ^πίδα. Μά
τ-ό
ίϊ, χοιρισμος
Γίνεΐ''< ίνταλλαγή. 'Εοχονται οί αίχμάλωτόΊ. κι άντεξαν "Οσο, γλντωσιν 6<κ*ΐν'σιτή<5ΐα. | Είναι λα'γοι, αύτοΙ άπ' τα στρατόπ«δα μέ Νηπιαγίογοΰ καί "Εκτοτε ή κνρία Κατίνα έτσ'. ιήν φο')ναξαν έργάστηκε 45 χρύνια ά κούοαστη νπομονετική, μέ θΐρμη >ννν??ν»»ννν»ν»»?ν?νννν
βα5,
παραχαλώ δεχθήτε τό άβήμαντο
αύτό δωρο, πού οάς προοφέρει ή
Πατρίς».
Καί ή όλοαέλεια τής
διά ν'ά ύπο6άλοι,·ν τα σέβη τοτ·; άν
τί χειραψία; φιλοΰοαν τό χέρ, της.
Είς την Νεάπολιν μετά άπ' τό ϊπί
τι τοϋ Φ. Αριστο6ονλον μιλοϋβαν
την Έλληνική γλώβσα «ίς τό τπί
τι τής Κάς Αίκατερίνη; Άδοσιδβι».
Καί δταν ήρθαμεν εί; την Έλ
λάδι: τό 1924 μέ άνταλλαγή, Λ
ή Κ
Έλληνική
άναγνανί
ζονσα τα; υπηρεσίας ττ»; είχε 6γό
λει σύνταξη. Ή κνοία Κατίνα, ή
άνούραστη Δασκάλ.α τόσο είχε <5· γαπηθή άπό τούς συμππτριώτας της. Μικροί μβγάλοι την εΐχαν βάν δεύτερη Μάνα. Καί είναι, δίκαιο νά λέγεται Μεγάλη Εύεργιετιδα Πατρίοο; της. τής Ι Τό Έλλττνικό 'Αβτυνβμιχώ Σηκώνομα; δρθια. ΖνγώνΜ θ>ιμ
μένη, λνπηιιένη τό ξνλένιο παράθν
οο. Τό αισατοίγι».
Ό παγομένος άερας μπαίνει
στή φτωχική παράγκα. |
Τό κερί στό τραπέζι, πίίει ν'ά!
σβήση απ* τό ρ,εύμα τοΰ {
νού ψυχρού ά«ρα.
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
124ον
Δ>ό μέοες προτοϋ γνρίβϊΐ ό "Εν
| τονκιρΛτ, ή Κύνθια μέ λίγα λάγ Ί
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
«ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ ΜΟΥ»
-- ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ Π ΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ
είναι
κάτω τό εχ.το
"ντνπο, ή «Μνημοσννηρ» τού Χρή-
στου Σολοαω ίδη, οπον τό «5 ΰλίο
ό έ
-------------------- ; — Καπο1α σ"Αλα€α μ°^ ^Πιν° μου «Τό ιιαταΐΜμένο σι^οικέσιο»
— Γιατί εκαθησε; πασά μόν; | Γ.γαινει έλενθερ» στό Χαρεμι τοϋ αναφέρεται ώς «Τό αατωαέν'ο...».
Πάμε απάνω ·να δοναΐΐ τί θα κανον Πατισάχ. Μ' αύτη θα στείλο) ο4 -^ν ε^ί( α-αντασθε'ι ότι ό τίτλο;
', λίγο στήν 'Εμινέ τό κομπολόγι.
-•Πιό καλ^ά νά τα πονμε οί δνά —'Ιβαλλά, εκανε ό Άλή;
το>ν 14 ίωνικων μόν δ'ηγτμιάτοιν
μας έδώ μέσα. Νά στΐψοτιμε τό
μναλό μας γιά λ ά 6ροΰμε τράπο
ν' άντικροΰσονμε τίς κατηγορίες
των «χαίνηδ(ον». Πρέπει νά έχο ε
κ»ί ιιάλιστα Λθλϋ νι
θά έκακοπάθαΐνε
ϊέτθιθ'ν 6' >■
—, ή άγνοια όρεσιιένίον θεμελκι'
κων αίτηαάτίον καί κανόνων(6λέ.τ*
γνώμη τοΰ Δάντη)( άκόμα καί στΟΛ' στεϊ».
κύκλο των δημοτι'κιστών λογοτε- Ι Ό λόοδ θά τάν ε[χα άνί.καταστήσε!,
"Εκλεισ* την «καπάντ^α» τοΰ πή-
γαδιοϋ ποΰ Ιξ'κολονθονσε
μ,
λ.χ. αέ τόν' τίτλ.ο τοΰ τελ.ΐνταίοΐ'
δ'ηγήιιατο;, τής νοτ<6έλας καλυτέ¬ να, ανοιχτη και ξαναγνρισε κοντα ρα ^ ^ σελίδε.^ β<Η ,,^^ τή. τικ.ιστέ; τή; μΓ;/»ητ;κής ξε( τή δλαθήκη τον. Ό Τάαα; τ' , δκονσε. Μά, κείνη δέν ένδιαφρό ταν γ%ά τό γέρο-{«ηρΐτη. "Αν ή ξερε τό ρόλο .τού είχε παΐξει στή .τοώτη διαθήκη, θά τόν σκότωνε Ι άπό τότ«! Διάθαξ,ε στόν σέρ ι τσο-ρντ. Άπτομα στάθηχε καί τού |είπε: —«Αν δέν άκκρωσίΐ^ τη ί σοΐ', θά διασκεδάσοι·ι' όλ<* ό καιρό; νά δια6.ΐ- Ττ)ς _ΪΡΑ_ Ν. ΛΡΟ2ΟΓ ίς νά μπορεί νά ξεφύγει! καί μοΰ ϊητήσπ έξηγήσεις. κο Χΐίαενο ?Γχε προιτοδημοσιενθή τό 1929 στόν «Προσφι>γ κό ΚΓ·-
σαο·». "Επηεπε λοιπόν πρώτα ν ά
πρέπει νά γράαΌνται οί νόμοι. Τή λέφιονα» είπε.
έπΓσημα ενγραφα, ολα δίχως έξαί Τότε ό λόρδο; ίτώναξιε 'Α>ν·
οεση τα έπιστημονικά ?ργα κ.ά. Τΐιόρτϊ. Τοΰ έξήγησε τί τ(θελε άπ
Βεϊνρη
— Καί τί νά τοΰ πής. οταν τα , —"Οχι Άλή1,
δσα έγιναν καί είπωθηκαν εδιδ μέ ■— Τοτε ποία* άπάν(ι).
σ», θά τοΰ τα βεβαιώσοιη· 29 τΐο Ό Δαλπατάν προχιόρηόε <Πύ χανταραίοι καί μάλιστα ολοι τονςι διάδροιιο καί άνεβηκε την ομΚί. Αν-ίΐγραφεί" καί νά ϊανΐδιυλειθεϊ Ι Τό πόσο την πολεαοΰν, τήν' νεοελ αυτόν καΙ τόν Άρναοντηλες; | Ό Άλής άφοϋ έσβνσε το μεγα/.ο ί.1-ι){ά) 8,0Π δέν εϊταν στην Λρχι λΐ)νική δηαοτ(κή εΓληι γνωστό. Ή πιεϊ ώ; τ' αΛΟγενμ'·· γιά νά _. «ί |φαναρ, που κρέωοταν στον τοϊχο ^η τοι. |1ορ<Γη> κ θαοά λΟγοτεχνικό' πολεμ.κή αύτη θά έχανε την όΗύ- τί κάνει. Ό Τομη; θά ήτανε κ«! | σκόπου κ. Γερμ·ανοΟ, έτελίσθη λει
νά
ξ
Ό συμβολααογράίρος, πού κατάλίΐ
6ε τί Ύ)θρ)-ε να κάνει ό παράξενυς
αίηός άνθρωπος, μπήκε στή μέση-
Μά, ό Φάολοον τόν σταμάτηβε.
Μέ πολύ ήσνχο τρόπο τού €ΐπ* πώς
ή δονλειά τον περιοριζότανε στό
νά γρά<ρε, τις έπιθνμίε; τοΰ τη τον καί νά τοΰ όίνϊι Τίποτε παοαπάνω. »♦· (Σνν€χίξ«ται) 'Ο»ι»»·Ο0θ< ε ΜΜ«ΜΙ Ι Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ ΕΝ ΑΘΗΝΑΣ Έπανηγυρίσθη καί έφέτοα μέ κο σμοσυρροήν ή καθιερωμένη έορ¬ τή τού έν Άθήνσιο Συλλόγου «Οί Φίλοι τοϋ Ποναγίου Τάφου» κατά την Κυριακήν τής Όρθοδοζίαο ης; Ντίπ καταντίπ «ϊειΐ,έκης» ;ϊθει( Είο τόν Ναόν τηα όδόα .Ερεχθέακ; 18 — χοροστα- τοϋντοο τοϋ Σου ΈΕάρχου τοϋ Πα- νανίου Τόφου εν Ελλάδι Άρχιεπι ψανε τα κομπολόγια. Οί ΐδιοι ΘΊι κομπολόγι καί Ιπρόσταΐξε ν'ά παρο όμολογήσοιη' οΤ[ μοί" τα επήρε γνναίκα τοΰ Χ'ΐσάν. —Ναί μά αυτόν τόν έβασβι σες καί τόν έχάλασες έμπρός τ αδικα. —"Ε καί ΰστερα; Λικός ιιον τ χαντάρης ήτανε. Πώ; άλ.λοιώς σιασθή άαέσιο; ή σν.λάοα τοι^ Άΐσέ. τακοαένο σ^νοικίσιο» πού τόση κα ή γ ι ή άντιγραφή τής άτιιιέλητη: χνδαί εΰρισκί την Κννθια πολϋ άδιν.τ>"ί
ά
κομετ χείο ση τοϋ έ,μελλ.όταν άπά α; σι-χνά, «λαλοηιένη;:
, , , , , , αέοο; στοιχειοθετών καί διορθα>-|ό Σπ. Μελάς, μέ «Τα μ«τ(»μ#να πέναντί της. "Ητανε 6ίτ>αιο; πώς, νομίδης.
| Σε λιγο βρίσκονταν έαπρο; τοο τ(-ν (οί τεχενταίΟι είναι σ^ν'ά ά- οάσα» τού. έπε«ε έξ(θ. "Ο<τειλε ό οταν <.ΐ·τό; εο;ει·γε άπ' τή νΐωή. 6 μ.ιά γρηά άναααλλιάρα, κοντσή κ< ί η'-αοκΤΟ, Ι). τι-φλή άπό τύ δεξί ιιάτι. Τύ 6λο Αύτα δέν θα σι^6αιναν, αν ή γιοκοαα-ο τη; αοΐ^ρο ποϋ έ'αο.α ^οελλτΛ.ική νοα—ή νλώσσα δέν ^ Ι γράψει «αϊμαΤΜαένα» Μιτροφόρος Ό ίδιος νη άπ' τύν' τρό.το Τοΰ γιοΰ τΟν ά- Άοχφανδρίτης κ. Ιωάννης Οίκο Ώμ·ίλησεν ό ίεροκήρυζ κ Γ Παπασταματάκης καί έγινεν θά ζε κα! μέ τή γαμψη τον ήαπορούσ» νά 6ρώ τόν κλίφτη αέ κοινκονβάγια;, είχε μόνιμ,η σαρκα «γαλιφιές»; Κ ' νστερα άν δέν στική εκφράση, φέρνοιΐιαι αέ αύστηρόττιτα στ' «ά-' —Σέ τί τριπορώ νά έξνπηρετή σω την άφεντιά σον; Τόν έρώτη- αε ! κακοπάθαινε τόσο στά χέρια λογο σε. Ό Δαλπατάν τής εδε<ξε τό -/ο πού απεγλέριίε ρλο)/ τής είπε, νά πάς άαή σκερια» αου, πία; θά τα στό «κάφτ » μόν; Αύτά θά πιό Πατισάχ' καί είααι &ρ(>αιος δτ( θα'
αοΡ δώση δίκηο. "Α'λλο ίμένα μέ
6«.σανίζει. Τί θά τοϋ πώ, σάν ιΐ'(
έριοτήση ποΰ 6ρήκα τό δίύτερο κο σοις τϋ)ρα, στό Χαρεμι τοϋ ΙΙατι
απολώγι τοΰ Προφήτη; Γιατί ή σάχ καί νά δο'κτη; στά χϊθια τΰς
Όρκονς είπε έμπρό: στού; τξοχαν Καν'τινέ 'Εμινέ Σ ονλτάνα;, αύτό
ταραίον;, δτι καί τα δυό κομπο·>ύ τό κομπολόγι. Γίνεται;
για μόν, ό Προφήτη; τής άποκά- — Γιατί δέν γίνεται;
λνφε ότι άνήκανε σ' αυτόν χιά τη; , Ό Δαλπατάν τής έδιοσε τό κου
ϊήτησε νά μοΰ τα πάρη καί τα δν πολόγι καί σέ μσή ώρ<ι ή Άϊσέ ό καί νά τοϋ τα έπιστρϊΐ^νη. Ξέρεις «<5γ('ΐνε άπό τό Χαρεμλ.ίκι τοι^. οτ ιτό εν'.ι άπ' αΰτά «ου τό ρτο>μένη ένα ιιπόγο μέ μετάξια κηί
ό Τδιος ό Πατισάχ καί τό άλλο ή λαχούρια, «τζοβαερικά» μαλαματέ-
ι νια καί άσημέΛ'ΐα. Κ' ί άρο'ψατα °··ι
' (ηα νΧ μεθνστ κά. Ειιπήκε χωοί;
'Εμινέ Σ ονλτάνα.
— Ναί, τα ξέ
— Αΐπ-ό είναι πού ιιέ 6ά£ει σ' καμμιά δυσκολία στό Χαρέαι#
άνησιτχία. Τό δεύτερο κομπολόγι. την 'Εαινέ Σ ονλτάνα; καί
Τί νά τοϋ πω γ ' αντό: Ποΰ τό
βρήκα;
ν
κατάλληλη στίγιιίι τή; εδοσε τό
κομπολόγι, αα-1 μέ τα
—θαροί) άφέντη μόν ότι δέν κ«ί τού; χαιρετισμού; τοϋ άφέντη
είναι δνσκολη ή άπάντη»τη. Νά της. Έκείνη τό δέχτηνε μέ άνη-
τοΰ πή; δτι τα έ'να άπό τα δνό
μπολόγιο πού σοΰ κλ»ιΐ)
δι/ό σοι·. Γιατί δηλαδή, μιίΐί αί
τό άλλ.ο τοΰ Προφήτη Λ'ά υήν γ-
γατί πρίν λίγ*; μέΌ'-ς
ήτανε τής τό είχε ϊητήσει ό Μαχμοίτ καί
ορέθηκε σέ δΐσκολ.η θέση.
(Σννεχίίΐεται)
γράφων, σιντακτών,
(καί γνήσιον λογοτεχν'Λν
| "Εντουαρντ Θ(Ί την χώριζε, ή θ' ά
Τό πόσο κανοπ 6αίν€ΐ ή γραπτη κύρωνε τό γάμο. Τάν είχε πιέσ;ι
γλώσσα στίς ήυέρες μα; φαίτεται γιά Λ'ά την παντρ^ντεϊ. Ό Ιδιος
καθαρά άπό τα κάθε λογή; δηιιτ ήτανε Λολϋ εΰχ«οιστημεΛν>ς άπ' τή
ννφη τού. Γι' αΰτό ήθελί νά την
σιεΰαατα στόν τνπο κηί στά
οιοδικά. Ό κάθε ριομιός, μέ
τό έ;ασφαλίσ*ι !
χίος άν.όμ ) πον. κολ.οβώνοντας, νά γρά·φει κάποιες έντνπώσεις ή Ό Τϊώρτϊ τόν παοακάλεσε
τίς ?^£ΐΐς. ίδαίτατα τίς πλέον εΐ'
χρηστες, Λθΐίϊοΐ'ν δτι γράφοΐΛ" «δί|
αοτ κή>. Ό Κιοστής Παλαμάς, ό
«έθνικός ποιητής», σηκώνει έπάνιο
στή ράχη τον μεγάλ.ο μέρος τή;
εύθΰνη; γύριο άπό τήν' καχομεταχΐί
ριση, <ιτό σημεϊο τουτο, τής γρ«- πτής νεοελληνικής, τή; καλλβργτι- μ.ένη; δημοτική;, πού ιιόνο αυτή ή ιιπορεϊ νά είναι γλίοσσα πολιτισμοΰ. "Α; έδ<7) καί πάλι την ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΤΑ ΤΑ8ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ί ΠΛΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ - ΕΥΡΩΠΑΓΚΗ ΣΥΜΦΩΝΪΑ (άνάμεσα σ' άλ- λα ν.σί 9 κεφάλαια Ισπανία) - ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (πολλά κες-τά^αια Ιταλία κλπ.). $ - ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ (βοαβεΐο ύπουργείου): 21 κεφάλαια στεριανη καΐ νησιώτικη 'Ελλάδα ! - ΚΥΠΡΟΣ - ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ -- ΑΙΓΑΙΟ:!: ίπάντο στό θέμα τουτο γνώαη τυ" Ντάν'τε (Δάντη). πού την έχο) %ά λει μάλιστα στήν προ>μετωπίδα τοΰ
τόμον «ΘΕΛΤΡΟ» (έκδοση 1973.
Δεν.έα6ρης, 400 σελίδας).
«Τις άρίτές της, τό άρωμά τη;,
τίς δείχνε, ή δηαοτική δχ, δποίς δ·
α,ιλείται στό στόμα τον λαοϋ, άλλά
Οπως την εΰγενίζει ή τέχνη των
«τνγγραφέων έκείν<,)ν ποΐ' έχοΐ"ν τό χά«!σμα κ ί τή γνιόση, ξεδιαλίγον τας δ,τι καλό έχει καί μίλετών*τ γ τό ύπόδειγμα τή; γραμα,ιατική; γλώσσα;» (Ντε δονλγκάρι έλ.οχβέν Στή σειρά τιόν γλιησσικόνν μο«· σπιε'ο>'ΐάτο)ν' «Κακή γλ.ώσσα» ίχ;ο
! έ§ηγήσει στ-χνά ιγά ποίον λόγο τό
Ι κολό6ο>μα λέΕεων έλληνική; ρίϊπς
< Ι είναι, τί; περισσότερες φορές, άπα Τό άπόγευμα είς την αίθουσαν τοϋ «Παρνασσοϋ» έγινεν διάλεΕις πεοί τών προσκυνη,μότων καί προ βολή είκόνων υπό τοϋ Προέδρου κ. Βαμ6ακα, χορωδία δέ 6υ2αντινή έψαλλε ύμνους καί τροπάρια. Εύ- χαρίστησε δι" ώραίων λόγων ό "Ε ζαρχος κ. Γερμανός. Τόν Μακα- ριώτατον Αρχιεπίσκοπον κ. Σε- ραφείμ, μή δυνηθέντα νά παρα- στή, άντιπροοώπευοε ό Γραμματεύς τους Πανοσιολογιώτατος Άρχιμαν δρίτης κ. Μάζιος Ψιλλόπουλος. φάνταστο τό τί βλ,έπει, αέσα στΐ; μερά. "Οταν ό σνιιβολ.αιον-ράφτ:! Είς τάς έορταστικάς έκδηλώοεις παρέστησαν καί οί Έπίτιμοι Πρόε- €ΐπε «μήνΐδροι τοϋ Συλλόγου οί «Φίλοι τοϋ τάχα στίχο^ς (ό β«ός νά τού; ν. τοΰ πεϊ τί περιεϊχε η πρώτη δ αθή Λ'ε, «ποίηση»!) νομίί:ει ότι εγ,ν κη. Ό σέρ Ρίτσαρντ, χ«Μ?ίς άντίρ κιόλ''ς λογοτέχνης. Δνστι·χ(ός στό ρηση, τοΰ τα έξήγησε ολΐ'. Γέλα σημεϊο τουτο δέν άσκεΐται ή έπιλ»· σε άμα τοΰλεγε γιά τόν «ορο τοΰ γή πού έπνβάλλεται. 'Εκεϊνες ο' | γάμον». ΕΓχε φοόηθεί μήπο)ς παν γλτ-κερότητίς, στά καλά καθοι'ϊΐενα τρευόταν ή Κννθια κάποιον άνά- (παίρνο) στήν τνχη κάποιοι·; τέ- ξιό της .. το ηνς τνπονς γ·ά παράδειγαα) : Ι Σ' όλο αύτό τό διάστημα, γ ή 'Ελλάδα μα;, ή Σμύρνη μας. ό. Τξώρτϊ τόν κύτταζε στά μάτια. αεγάλο; ίστορικός (προκεϋΐένον Τόν έξέταϊε. Τόν ψνχολογούσε! περί άπλοϋ λογογράα-ον ή ϊστουιο Ή έπιθυμία τοΰ λόρδον ήταν ή 1- γράφθ,· τής σειράς), κ'ΐ άλλ« πά δΐ' . Τα μσά χτήματα τα μισά κ? ρόμοια δείγιιτιτα γραςρής είναι έκ- 0>άλΛΐα, ή διορεά τού σπιτιοΰ. πού
φοαση χειοίστου «ϊδονς. Είναι ά θ' άρχιϊ.ε νά ίσχύε, άπ' την 1
ακολούθως δεΕιωσις είς την 'ΕΕαρ
χίον.
στήλες τοΰ Τνποτ-, τό φώς τή; δτι| έτοιμάστηκε νά νοάψει, ό γιατοό
μοσιότητα;, σέ φράσεις κακή; ποιό ι τόνσταμάτησε:
τητας, άσΐ'ντ ξίας, τ-τερβολικότη- ι —«Σέρ Ρίτσαρντ» ,
τες, τερατολ.ογίε;, παραλογισμον;,' άκνρώσετε την ^ πρώτη διαθήΐ'η Παναγίου Τάφου· κ κ. Χρήοτος Γ.
άπό Κΰπρον, ΚιίτνΌταντινοΰπολη, "Ε- '
φεσο, Άλικαρνασό καί: «Σ(φνος τό νησί άποκΐ» ;
ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
Ι ράδεκτ-ο στήν γραπτή νεοελληνινη
(δηαοτική). Λέν' θά έγραιτα λ γ
ποτέ, σήιιερα «ματο>αένο». Ή λέξη
είναι «"ίματιομένο». Τό δτ] λέγομε
σι_·χνά «αατονμ^νο» στόν προορορινο
λ.όγο, αΰτό δέν σημηίνει δτι έπιτοέ
π*ται καί νά τό γράφομε. Καί ά)
λο, πολιτισμένθι λαοί προφτρουν·
σι·χά κολο6ο>αέν'ε; κάποιε; λέξε ς
τίς γράιροΐΛ' δαιος άρτιες. 'Εδό>.
στόν τόπο «α;, δέν προσέχθηκε τό
ϊωτικό ^"ΰτό πρό6λτ«αα, οσο τοϋ ά-
ξ'£ε. Ή ποοχειρότπτα καΐ ποοχειρο
λογι'α, ό δογματισμό; — φανατι
κός σνχνά, δποις στήν περιοχή τή;
καθιέοίοσης τοϋ γραπτοΰ δημοτι-
κου λόγον άπό τού; πρώτον; δτμο
άν'οησίες κτκηολ.ΐκτικά. Στ·χνά
στες τρτοιοιν κει·μένο>ν είναι ήμιιια
θεί; κηί άνοοθόγραςρο, γράφοντες
Άλλάχτε την. "Ετσι δέ θά 6ρ€θΐϊ
κανένας νά γελάσε, μέ τόν δρο τοϋ ΕυαΥνελατος, Κωνσταντίνος Ν.
γάιιου. "Εχιο την πεποίθηση πώς θέμελης, ό άρχιτέκτων κ Νίκος
ποΰ αΰτονοιιάζοντα. ποιητές χαί ή έπιθυιιί" σας είναι νά στ-νδέσίτε β Να0ΟΠΟυλος 0 Εφέτη£. τών
λογοτέχνε; —κ<·ί δίνο·ν μάλιστχ τ' αντοογΐΛ'ο. Εγω δεν καταλαθο | ά άλί ή η άκατάοτιστοι καί άμόραΌΐτο, κα- θώ; είνοι, καί σπονδαιό<Γ·αντες διο λέξ€ΐς! Ή ααίοποίηση τοΰ αίώ' ι μα; φέρνε, δ^στνχως κπ« την μ.% ΐ,οποίηση τον .γρα.ττοΰ λόγοτ·. Πή οακμ,τ] καί φανερό; ξεπεσμός. Ηα,ι 6ερή ίσοπέδ(,)ση τοϋ παντός. "Αν ρίναι «υεγάλος ίστορικός» (!) 6 τνχαίος ίστοριογράιρος τότε τί θά ιιείνει γιά τόν θονκι<δίδη! ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ Ύπεύβυνοι συμφώννχ τ» νομώ 1 «Μ) 1938 ■Ιδιοκτήτης — Έκδβτηο «ευθυντήε ΣΒΚΡ, ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κστοικίο Ναυάοχου Βότοη 55 ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΤΔΗΪ Κοτοικία: ΣπαρτΑκβυ ί·) ΑΝΝ)1ΑΑΗ γ γ | καμμιά άνιομαλία σ' αυτή την ενω ρολογικών Δικαστηρίων κ. Νϊκος Ι <»η. Μποροϋν* ν άζήσουνί άρμονι ] :'ο. Ό λόρδο; δέν τόλ.μησε νά πεΐ τι δ έ ν. ήθελε τή σύνδεση Περ. θέμελης. Ό έκ τών μελών τοϋ Συλλόγου και φανατικός προ σκυνητής τοϋ Παναγίου Τάφου κ. άντοόγννον! Καί, σιγά — «γά. θεμιστοκλής Δημητριου, έβοηβη- μπλίχττροε στή «γνιόμη» τβδ Τζϋ>ρ
ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
Άριστ. Σα66ί·δη
ΑΡΧΑΊ· Κ Α ΦΟΟΓΤΟΛΟΠ
Κ Α ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΝ
ΤΙΑ ΚΗΣ ΛΙΑΛΕΚΤΟΤ 4
ΤΩΝ ΑΛΛΟΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ.
Μελττη διά την διαπΐστω-
σιν τή; προαοράς των μα¬
κρών φοινηέντοιν, των διφβύγ
γων καί τής δαοεία; είς την
άοχαίαν γλώσσαν.
οεν, μετά δραστηριότιττοο το ηροε
δρεϊον τοϋ Συλλόγου διά την ίπιτυ
χίαν τών έορτών.
ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΣΤΜΦΟΝΙΑ
ΕΛΛΑΟΣ _ ΚΑΝΑ^Α
Εί; τό ν«οι>ργϊί<»ν Ε^υτ««ικ&ν | ίαεγυάψη άεροπορική σνμιφαΜα. μβ ταξν 'Ελ.λάδος καί ΚαναΜ. Την ί'Λεγραψαν Α κ Σχ. Τβιτνές Ίν.λιτνιχτ,ς πλτνράς καί · έν Ιναις χ«έβ6·ς τοο> ΚανΗθβ κ.
II.
' Γκ«»6«ν άχι» χλτν«&ς Κι—Μ.
ΑΔΕΛΦΐθΜΒΐΟΣΙΣ
ΙίΠΗίΜΙΠΙΙ ΤΘΥΡΚδΜ
, ΜΕ ΕΝΑ ΦΙΡΙνΤ~ΤΤΕΚΤΙΣΘΗΣΑΝ ΤΡΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ
Τοΰ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΟΥΜΕΛΙΔΟΥ
,ΚΑ'. ΚΑΤΑ·ΙίΛΗΙτ:ΤΙΚΙ_: ΠΛΟΚΗ-=?
ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥΤΤίΔΗΙ
[| ΘΗΣΑΥΡΟ; ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΜΗ
ΑΟΞΕΣ ί,ίΙ Ι5ΙΙ11 !ΙΙ 2ΝΥΡΝΝ
ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ .^ΙΑΣ ΓιΡΟΣΦΥΓΟΓΤΟτΆΑΧ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Γ'
Στ'Γ* έπαρχία Χαλδ.'ας, περιο-
χή Κρώμν'ης, στούς πρόποΐδες τοΰ
6οι·νοΰ ΙΙροφήτης Ήλία; σέ "νραιΓΐ
χ,Ί τοπΌθεσί'· μέ χρνβτάλλΐνή πη-
γή ΐ',τεράνιΐ) τής Κωμοπόλεως Ίμέ
οας, ίίταν ^° γυναικεϊο μοναστήρι
τού Τίμιον Προδρόαον. ΪΙότε έ/η
δέν είναι γνοίστό. Είχε Κ
θέλε, κτένισμα κ<ιί καθωρισμένη γο'ίΐιμή, καθαηςίονσα ή δημοτιν,ή. | Καί κάτι δλλη. θέλη σνμπλήοικ- ιΐα, έμ.-τλοντ σαό. "Ομοια νπόθεσι επραγματεΰθη- ν. ν καί ηλ/όϊ. Καί τό λ.αογραιμχό μ«:, γεν'ικά είναι +ό ατπό παντοΰ, βεβαία μέ ίδιαίτεί;1) «ωιΐαντ.βμά καί κάπο ες πο.κιλΐες κατά τόπους παν πρέπει νά έξα^θοΐν. Τοΰ κ Μνρίδο., λ.χ. γιά τή Λινΐρά ί Αώ Γν.^. ή πολλάκις, άλλ' έπανιδρύ θη π*θί τα μέοχι τού 18ον αί. άπ<) τοη; αδελφάς, πού άπαρ>ήθηκαν
τόν χθ,νωνικό 6ίο καί ένινπν μην ,
51ί'ς. Την έποχή έκείνη ό Γεν1. Άρ
χι,Ιϊ-ταλλονργός 'Ιγνάτιος Σαρασί
τγ:, κ τα την επιστροφήν τού άπό
την Ηαναγία, Χοι·αελα επεσκέφθη
την μονην, ιιέ την σύζνγόντου „, ...,,,^, ,.<ΛΙΙ μυ|7 ,>,„„„,,
Παρδιΐρα. ωραιοτατην' τό> κάλλϋ πώς είναι στίχοι άποσπασμίνοι άπό
ι< Ι τή ψνχή, ή όποία έφερε έν5ι- κόπον ναί άκατανόττρ, έτσ πού ρ χ γ ή ιΐρά είν/ι πΑονσιώτερο κ Ι γιά την κτηνοτρο φία, την ένδνμασια κλπ· ΐΐολ,λά σου κεφάλαια είναι φτ'·>
χά, τα πε«ί κηοειών λ.χ. καί μοί
ρολογίον μέ τό μόν» θίστιχο, τ,Ί
οποίον μοϋ ςνχίνεται. καί αλλοτ-·
σέ ςιότησα, γιαΐί μοΰ φ-.ήεται,
ά ί
510
Ό σοαατΌφύλκκ Ι τον Βεζνοη,
ό μαδρος Άλής, οταν κατί^ηκε
βτόν πάτο τοΰ πτ}γαδιοί> έπαττ,σ--
ατά 6ράχία; έφΕί»1 γίρ/·ι ΐΛ Καρι-μ
λίνι καί κατάφερε δίχος δτ·βκϋ ».(ί
νΛ φτα'ση {τέ λ'γη ('όρ στήν' κεντρι
κή πΰλη. Χ-αρετηβε τόν (ροοτ·<>ο
ποϋ φ^σικά τόν ήξεοε και μέ φίΐ
νομενική άσΊαττΌρία τόν έρώτησε,
ιιααία χρνσοποίκιλτη και άδαμαντυ
ιχϊμημένη, άξίας πλέον τίον πέν
ποι·γγίο>ν (1 πονγγίον ετιμάτο
)
500
Τής εκανε μεγάλην έντίπιοσι *
)ιτός 6'ος των καλογρηών καί π«
οαβάλλοντα; την κακοδαιμονίαν ε
χείνων ιιέ την ίδΐκή της εύιιάρεια
παρεκάλεσε τόν σύζνγό τη; νά λά
8ιι υπό την ποοστασία τοκ τό φτο
γ α ιιοναστηράκι, στήν όποία άφ,έ
ρίΐαε την πθλιτλ*στάτη ένδυμασία
τη; και επέστρεψε στήν Άργνρού ..........,........ ^ΑΕΙ „„» ΛΙΛΙΟ
.-ΐολι φέροΛ'τας άπλή, κοινή άμφίε ψη ένό; σπιτικοΰ 200 χρονοιν, λέ-
αι· Ι ν?ι. πού έξηγεϊ άρκετά -/αλά τα
Κ./τα παράδοσιν οί μοναχές έ-1 καθέκ'.σία. "Οταν άποφασίσετί-
πούλησαν την ένδνμασία αυτή καί | την έκδοση είκονες δέν πρέπει νά
με τό άντίτι,αά τη; εκτεθή τι μ) Ι λείψονν', ττοτογραφίε; καί σχέδια
νή. Καί συν τώ χρόνω διά τή; πό >! Καί τής τοπογραφ'ας σχέδιο
λέγοιτα1. Γράιρο> αύτά, γιατί κά
πο·ο 6ι6λίο, ποϋθ ά φέρη τα σνι
μά σον, θέ'ιο νά Ήνα, όσον τό δν-
ν.ιτόν/ πλήρες. Τό Λερί κ τηικία;
κεφάλαιον δέν εχει έλέογε α. Σι-
χνά λέ; απίτι καί τα οΰνολο καΐ
τα διομάτια καί τα δ'αμερίσαατα
σπίτι. "Εχομε στό Γραφεϊο κάποΐϋ
κ ιλή έργασία γιά την "Α'δυσσα.
(Είναι κοντά σας;) "Εχε[ μ€ρικά
καί γιά την Τσίτεν'. Την έργασία
τον σι·Λ'οδεύει καί μέ σχέδια ν^ΐί
σκ'τσα δικά τοι«. "Εχει την
ία; καί δλλων ςριλογενών Οϊ
ή Ά
; ω ςριλογενών Οϊ
νο>· τής Άργνρουπόλεο>ς (Ρατο-
ύλ Ζώ Ά
ή
Λθύλων,
ς
ν/ Άλΐηπ< ί είναι πηόχειοο καί ψανταστπΌ. ψ Λρν αποοίϊ νά π·/.< ο(οθή κανρνα ά πό κάποιο μηχανικό; "Ουοιες ρο- γησίες έδημοσιεΰθησαν άπό ολ.α τΛ έ χώρες κ«ί χκιο ά τής Έλλτι διον καί αλλων) εγινε ηία όπό τίς πλέον δ.άσημε; μονέ; τού Πόντον ,..„.„ ,,„.„.„ .„. Α,.^ „ „„ ϋΛΛ /αι εξεπλήρωσε τάν προορισμό της δο;. Πρέπει νά έ/ωιιεν ύπ' διΐιν άρ στα. (ΑΡΧΙΜΕΤΑΛΛΟΤΡΓΟΙ ·'··■' ■ Κάν). ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕ ΤΩΠΙΖΩΝΤΑΙ ΤΑ ΛΑΟΓΡ ΦΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΆγαΛητέ ΘεθφύλίΜίτε, Πήοα τό γράμμα σον καί την περιγραφή τής Τσίτης. Την λέγε, ό κόσμο; μέ Την έλληνικονρί· αυτή, ή Τσί- τη τή; Τσίτη;; Άρχισα άμεσιος μέ παοατηρήσεις. Άλλοίμονό σου. "Ομοιε; έργασίες είνα, άπαραί-η τίς. Μονογραφίες κατά τμήματα, /(ΐτά χωρΐ'", γιά Λ'ά σνντεθή μιά μέ οα ή καθολική έργασία. Είναι βέ ('χιια καλά οσα γραφείς, άλλά τί νι σον πώ; Είναι ποόχ·ειρα κ'ί 6ι (ΐστι·/(Ί γραμαενα. "Αλλοτε στό «ΧΡΟΝΓΚΑ ΤΟΤ ΠΟΝΤΟΤ» διά 6αϊα νάτι γΗοογιχά δ,-κά βον,γραιι ιιένα πολύ δμορφα. Καί ή γλώσσα ?)έ είνΐη όμοιόαορφη, πολλαχοΰ ιιέ ίκ^ράσεις άτημέλητες. Παντί»; κια νά άννικ.ρύσϋ>με την σΰγκρΐση
χορίς στενοχίάο α. Νά, γιατί ε'-
ναι, όπως τα λές, Τσ(ος; πολΰ άπια
τητικός καί 'ώΐπ γ ά έργο ποΰ θά
φέρη την υπογραφή θίθφυλάκτοκ
Μέ άόε-λψ'κούς χαιρετισμους
ΓΕΩΡ. ΣΟΤΜΕΛΙΔΗΣ
Αθήναι 20—9----40
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ. Κατήγετο ΛπΑ
τόν έπιφανή Οίκον των Σονμελι
δ«>ν τοΰ χοοίοι; Βαρενοΰ τής ΛεοΙο
χής Κρώμνης. Γόν'ο, τθϋ οίκον αί;
τηϋ ήσαν ό προτελειταϊο: Μητρο
πολίτη; Γ€ρ6άσ ος Σουιιελ.ίδης ιίαι
ό σικνώνυμός τον Μητροπολίττις
Γρε6εν(ΐνν επί κ.' τηχής. Ό Γ. 2
εΙχ€ δΐο άδελοροΰς καθηγητάς. Ο!
άπογονοί τιον τιμοϋν τό ονομά τίον
ώς δοιστοι έπιστήΐίονες στάς Α¬
θήνας καί στήν Θεσσαλονίκη. Τόν
άνοντέοω Μητροπολίτην ΓρεΒίνίόΛ,
άοίδιμον ΓερίάσΌν εΰτύχησα ά ρ
χο) καθηγητήν αου στό Φροντιοτή
οίον Άογνιοοι/πόλεος
Ι Α.
ΕΠΔΡΧΙΔ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
Τού συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΐ
(Συνΐχεια έκ πϊ-οηγουμένυυ) ι Είς απόστασιν 33 χιλιομέτρων
ι άπό των Φαράσων ευρίσκετο τό έ
Τα Θεοφάνε.α αί ϊδιαι τελεταί ;Εωκκλήσιον τοΰ Α. Βλάοηο είο τάς
και εορται όπως τού Άγιου Βασι
λειου Τοΰ Ιωάννου Προδρόμου έ-
γινετο μεγάλη πανήγυρις και λει
τουργια είς τόν Μητροπολιτικόν να
όν τού χωρίου όσοι δέ έωρταΖαν
μετέβαινον εις εκκλησίαν τού Ιωάν
πηγάς τού Βγάση παραπθτάμθυ,
έκ των ευρισκομένων έρε>πίων έ-
κι ηλησιον κτισμάτων μα^τυρεϊται
ότι υπήρχεν Μεγάλο Μονοοτήριον.
Τό μεγάλο χωρίον καί η μονή
έρημώθησαν καί έμεινε τό έξωκ-
νου Προδρόμου καί μετά ι ήν λει . . ,.- , . . . ,
. ·<Ληοιον. Επιαης τον μηνα Φεϋρου τουργιαν γινόταν μεγάλη πανήγυ- · . .. όριον ημέραν 10 ριε και φαγοπότια καί γλέντια, έ πισης τάς εορτάς τών Άίων 'Αν τωνιου, Άθανασίου, Ιωάννου Χρυ οοοτομου καί Γρηγορίου μετέβαι νόν εις τα έξωκλήσισ των λειτουρ- | Υ|°^, έλάμβανον άγιασμούς πρός έώριαΖον το^ Άγίου Χαραλάμπους (' Ε Χαλλά) καί τό έΕωκκλήσιον τού ήτο είς τα Παρότσος (Παράδεισος. Την τε¬ λευταίαν ημέραν τοϋ Φεβρουαρίου μάΖευαν κληματόδεργας καί τάς των τη ρ ν · ,ν ^ 10 Ε Χρυστιεταμα (Χρυσοστόμου) ΒΓηΓ1Γ, · - · α - ■ εκαιον είς τούς δρόμους των Φα- οεροπειαν των ασθενειων οικειων ι ράσων, έπήδων επάνω οπό τούς άναμμένους οωρούς χσί έλεγον „ „ Ι καηκ' ο Κουτσουκ' Καηκε ό Βε- ™ είωκκλήσ, έόΡτα2ε την 27 6ρουάρι0£;. Ιανουαρίου Πανηγυρ.κώς, ήτο δέ | Τας όποκρεα(- τάς χωριί:αν είς κτιομένο είς την επίπεδον κορυφήν δύο τοϋ κριου ή αποκρά _ κρεα ενός βράχου. Ή παράδοσις άνέφε ταπθκριά, καί τοϋ τυρού ή πισού ή Ρεν ότι παλαιότερα ήτο Μονή άρ ' πιοοϋ ή τυρ,νή. τάς άποκρεάς Υοτερον έρειπωθείσης Οί κάτοι- ' μετεμφιέ2οντο, φαϊνκαν γαργαβά- κ°ι εκτιοαν έΕωκκλήσιον, διά νά >ε< βαφαν τό πρόσωπον 1Ους μέ ψθαοη κανεΐς είς αύτό έπρεπε νά μαύτη καπνία, κουδουνάτοι όλην Γεραοην κανείς την γέφυραν τοϋ την ημέραν γλεντοϋσαν καί διε- Ααγου (καί άκολουθοϋντες άνηφο- σκέδαΖον. ρικο Μονοπότι πρός τα δεξιά τοϋ ' Εις τόν Παράδειαον άνάμεσα Ρ°χου έφθανεν είς την κορυφήν των έΕωκκλησίων "Ε Χαλλά καί "Ε2 τ°υ εξωκκλησίου. Είς απόστασιν εί Λεμήτρη Ό θόδωρος έρειπιο. Τό ^°οιν μέτρων άπό τό έΕωκλήσιον πρώτο Ψυχοσάββατο μετέβαινον τό σπήλαιον ή καλύτερον χά έκϊ καί έλεειτρούργει ό παπάς καί °Μα βράχου έκ βάθους δέ αύτοϋ εβγαινε νερό πολύ τό άπεκάλουν 1 Ου Ε Χρυστιέσταμα τό 'φτάλμι Π τοϋ "Ε Χρυστιέσταμα ό άεσμός, αι το εθεώρουν άγίασμα θουμα- τ°υργον Τό νερό δέν έτρεχε τα- Κτικώς άλλά περιοδικώς, παλλίροια Και άμπωτις Καί είς όλίγην άπό °Ταοιν έχύνετο όρμητίκώς είς την μνημόσυνον διά τοϋς πεθαμ'ένους. Τόν είχον ώς ιατρόν δια την έλο νοσιαν. Χαραδρ: ναλον α» καί εκείθεν είς τόν με- ποταμόν. Μέ τόν άγιασμόν τούτον έθ^ράπευον τόν οφθαλμό- ' την βασκανίαν. Κα'ι υΡκοι άκόμη έπίστευον είς την Τοϋ βερα. °ι.οϋ ιπευτικην δύναμιν τού άγια- τούτου. Τό έΕωκκλήσιον τοϋ *υ είχεν τόν ίδιον σε- όπως τοϋ Άγίου Βασι- υ Εγίνετο μεγάλι πανήγυρις, τΠν όποιαν έλάμβανον μέρος κα! °' Τοϋρκοι. Των τριών Ίεραρ ^ ις την μητροπολητικήν έκ εγίνετο ουλλείτουργον καΐ τ° ώς ήμέρα των γραμ- Εις Τόν Μάρτιον μήνα οί κάτοικοι τής περιοχής των Φαράσα,ν όπωσ- δήποτε επερίμεναν μεγάλην κακο καιρίαν, τούτο μαρτυρεϊ μίο έκ φραστική παροιμία ή έΕής: (ό Μάρτης λένκεν "δι: άρ νά μην Βοί κω οειμό σά έννά, δ ποικω σά δε- κα ίννά. άρνά μην Βοίκο> σά δεκα
ϊννδ, σά είκοοιεννδ άνάρτω μό τόν
άραπά. άν δέν κάμω χειμώνα οτας
ένεα, θά κάμω. στάς δέκαεννέα,
άν δέν κάμω είς τάς δε<α έννέα θά έλθω μέ τόν άραπά. (ΣυνεχίίεταΟ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΒΑΊΑΝΟΥ- ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ Χειρουργός — Όδοντίατρος ΒΗΛΑΡΑ 4 ("Εναντι Αγ. Κων)νου ΌμονβΙας) ΤΗΛ. 526.503 ΑΘΗΝΑΙ ολ ίΐαραττίρησε κατ'·, την τή; {>πηρεβίαί τοΊ» τ'ίποτε, πού ·ύ
τοΰ εκανε έντίπωση.
—τ'Γίποτε, έκ«νε ό στοατιώτης
σηκών'οντης τούς ώμονς τον, ·μόνό.
—ιΜό'.ο τί;
— Μόνο τούς
μ,ας πού 6γήνοιν πρίν λίγο κ«6άλ
λα καί δτρνγαν μέ καλπασμά σάν [Ί
λαο;ι σιιένοι.
Ο Άλής έδάγκασε τα μοτστάκκι
—Δέν ακουσε; ποΰ πάνε;
—'Ερώτησα καποιον άπ'
ύ
αύ-
ίούξι μά 6έν μοϋ άπηκρίθηκε. Σ!
γονρα κάποο θά τού; εστιειλε ό πό
λνχρον'ειιένος ό 6εξύρη; ιιας.
Ό Άλή; κο)'·νησ: καταφατι<ά τα1 ιιεφάλι τον καί έμπήκε στό Χα- μλίκι άνη'στατίομένος. »°Ωστε έπραγαατοποίησαν την φοΰέρα τ»·>ς
οί «χαΪΜ-,δες», αονολόγησε μέβα
στά σφιγμένα τον δόντια καί έ·
κατέδηκί σχεδόν τρέχοντα; στ' ν
πχ,γειο γιά Λά (Γέρη τό κακό «χά
μπρρι» στΟΛ' άφέντη ΐον·. Δέν δνο
κολεΰτηκε ν' ανοίξη την σιβερενια
πόρτα το>· μπονντρο.ιαιιον, γ ατί
οί τϊ,οχαντάρηδες φενγοντα; έκά
νάνε τό Αάθος ν' άφήσονν' τό κλ:ι
δι άπάνο) στήν κλειδιονιά. Έζιιΐη
δ(·>σε, έτ}γαλε την 6αριά, άιμπόρα,
ανοιξε την πόρτα καί έκ'ιτέβηί!..1
στήν σκάλ.α των μπουντρονμ'ΐΤίν'.
Χταθηκε για νά σννηιθίσόνν τα
ματια τού στό μ σοσκόταδο πού 6σ
σίλευε έκεϊ ιιιέσα. Είδβ τόν Δαλ-πα
τάν νά έρχεται πρό: τό μέρος το_'
μέ τραδηγμέν ι τα χαραίϊτηριστικά
τοί' πρόσωπον τον; άπό την άγο-
νία.
— ΤΙ έγΐνε;
Ό Άλής μέ λίγες δρασκελιίς
τόν επλησίασε καί έστάθηκε έμπρός
τού.
—"Ασχημα, πολϋ άσχημα τα χ,α
μπάρια πού σοϋ φ-ερνω Βίξνρη
μόν.
—"Ολοι σον οί «οΰστάθες» ύΖ
χαντοραϊοι, έκάνανε φτεοά καί επί
•τάξανε. Τώοα θά δρίσκουνται έιι
πρός στόν Πατισάχ καί θά μας
σκάβοιη' τόν λάκκο.
— Κακό αΰτό μουρμοΰρ^σε
χες πεοασμένο στό χέρι σου /αι
τό δικό σου;
Γιατί θά ζητήση νά έξα-ο,>.-
6ώση άν ή Έμΐνέ Σουλτάνα ?χ-ι
τό ·δικό ΐηξ κομπολόγι. Καί δνστ ,
χώ; γι' αυτή καί γιά μί*«. &έν ·τό
ί ί>ν/τοι έκ
ώ
/ Στό ί>ψ[·>αα, ό όνκος ένό; Μονη
Η Δανάη θύαησε τα .Ίι/Ληή. γι ο·Τηοτον κρι·6ότανε βτ^θισμτνο; σ*
«ντά ο&^^ααΐ τα πανιασμίβνβί γίι- 6αΛνποάσιν(1 πλατάνια καί σέ ι-
λ α. "Εσκηΐίε ί(ί «τφάλι άμίλητη. | γνβκορμα κνπαρίσσια.
Έργάτε; μέ μπροττΐϊ'ν'β κορμίό, Σηκώβηοί'ΐ'. "Επρε.χε νά ((νγον-
π ·!ρνοννε τίς έλιέ; πον εία» βέ με γιά τό Ψ«ο»χώρι.
μικρά κοφίνια καί τί; π*τβί* σε μεί' Μ&ζ .ιεςτΊχρνε ό Λε-τ«.
γα)νύτερα. Τα φορτώνοννε σέ όον ν'ά γνρΐσονμε στήν τρώγλη.
;# ποϋ τίς τραβοϋν τ' «ΰ.ογα στα' Σ-ήμεοα ώστόσο, βά
γιά πολτοποίησ'. | ι[χ·>μοτύρι (ί' ΐλ.ιέ;.
— Κια ίίμως (ίώνϋξε σ ΔαΧπ.·»
τάν καί εχτύπησε μέ την 0(%ια το
ί Κ'
ι .>' -> 1· ν > ί,· ..·, ^0&χο, άγν-«ντειοντας άντικρυ τη
φουχτα το με0ι τού. Κι α*τ0 υπο * · <■.,__,„.' !,„ μ,' ρεί « δρθϊ Σ ηχώθηκΐ- έκόίταΐί *αίά&α-( >
ν Άλτ> καί σννέχΐσε:
—^"Ο·^ ν 6' Σονλτάν Μαχμθιτ
;ιοΰ ε6ο)σε τό κ<4ίπ«λ«νι .-τού μέ κ'· νει άπαραβ'αστο, τ, «ν τό χάσ(ΐ) η άν αον ρίβια, γά ησΙ ψμρ ( ς — Αέ μποροΰμε νά μή μιλάμε 24 ΔΕΚΕΜ'βΡΙΟΙί1 1923, ΜΤΤΙ- ! ΛΗΝΗ -— 'Εξο) άρκετό χιόλ'ι πέφτϊΐ Ή παγοινιά σαρο'»ν€ΐ ιιέ αανία τα γυ χ, γς , ή ο<·). Ό 6ορηάς περνά Απ' τί; τού 6αθΥ Λ Αίγιοπίλαγίτικη θαλαβ'σα.ί πες τής παράγκας Κτυ.ιά μονότο ά ξβλ βό ' Άλή ''* Τ" ηϊβΜ'ν&'Η' ψέλλισα. Νά! ι(ίρ;, μαυνότηκε πώς ένας ν.Λτικος' πρόσφυγας, βχα 6οΛ)μένο π
την πονεμενη γί] «ής Ανατολή;, · φιν.λο. Οί τενεκέδε; τή; όροαή;
ία <*τ(ΐ-κτογάλαζα <5ο^νά τής Αίι- κάνοτ·ν έκνετ'ριστικό θόρτ·6ο. κρασίας. Τον τ-ραβονσανί σάν μα 'Εγώ, ή Δαν'«η κι' ό Λει,τε.ιΛ- γν'ήτε;. Μ' άγι'Λ^ ει(·αχνε κάΐι νά κης, €Ϊμαστε μέσ' τή ξνλέηα ππ- Νόιαιζε ράγκα, σ μά στήν άδΰνατη φωτία κοαίνη, π ντόφλτς πού τα πουλάμε. Λεντεράκη; πάει σχολειό. Δι -. > . Ίι διακρίνη, νά ξεχονν^η- Νόίαιζε ράγκΛ, σ μά στήν άδΰναι
.„„.„„ Γ. π«ί/ς δαναϊουσί, την προνπν'τ) ίίρη. τον μαγκαλιον. Φτιανομε
, ν.κή εποχαί. Στή βαλασσα ν ««π ντοο-»*- »""< τ» ΐτηνΛα] παοαγγκ/,.ι οίον «κο»γιθ-Κ ' ,1 °""*'■ ,. ' , <η ιιο.; δλλο τό {δι5 «αί άπ«- V***™ Ψ'υββαο-δ-ν α φέονοτΛ Ο χτο μ' αύτό το3 Π3ο"ίΓΪΙΐ», στα δίχτι1ίι 1|>αρι(1' που °'Λί1·ΟΤαΟ0·'ν α6α^(
Καί μοΰ τό 6ντ·'.«. Είνα,* άπό τρ ^^>^ά. Ψ«οάδε;_ στήν ώιμον »-»
ϊδιο χεχριμπάρι. Ιχί, τόσες χάν- δ'«, «4 βοτσαλα, στα κοχνλ.α, να
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΑΔΟΣΙΔΟΥ Η ΑΞεΧΑΣΤΗ ΝΑΝΑ ΤΑΝ
ΝΗΠΙΩΝ ΤΗΣ ΝΒΑΠΟΑΕΩΙ ΚΑΠΗΑΑ0Κ1ΑΙ
ΤΠΟ ΤΟΤ ΓΕΟΡΠΟΤ ΚΟΤΚΙΔΗ (ΝΚΑΠΟΑΙΤΟΤ)
Μία όρττίΐνή άχι» Μάνα καί Π« καρό ά ,ιοό; τα νή—α καί γι· ί
έπέ 4ό χρόνκι ίίς; την ύπηρε
Λίαν τής ΙΙατρίδο: της. Άγαπήθη
α* ώς πριΐγματική Μανα
άό δλ.ονς τονς
ς. ΐ
Αυτή ίρσν ποΰ τοΰς μάβ<ιιν'ε τό 6ή,οΛ<(ΐ είϊ τα Τονρκόφ<·>ν,ι
'Ελληνόπονλα τ» &}.%ά&ττο κ<Ί τόν σν λλαΛ (ΐιιο. Ή άκοΰραστη ΔιδΛ- σκάλισσα κ. Αίκα''είΐΚΐ| Άοοβίοου εγεννήθη είς την Νεάπολιν" τής Καππαδοκ^ας τό έτο; 1860. Ό π ι τέρ'"ς τη; ήταν Ίεοέας καί Ίε«* κήρνξ. Όνομαξόταν Παττ>ο Εύγε
νΊβς Εύγενίδης. Πέθανε νέο; .'?
χρονών άιτήνοντα; τοία όρααν«
'Ενα 4 χρονοΛ· ενα 2 καί ενα 6 μη
νο>ν Μετά εν1/ χρόνο πέβανε χ»ιϊ
ή Μάνα τονς Μαρία, καί ε^σι '·'ι
τρία όρ<Γ(ηά ιιέλουν είς την προσ τ ο οίαν τής γιαγιάς καί τής Θεία:. Μέ ξενοδονλετ-τΐ'ΐ αεγάλ<,>σεν (ά
τρία όφφανά. Ή Κοινότη; τής
Νεαπόλει»; αέ τήν' ε'ισήγησ ν Τ3ΐ
Μεγάλον Δασκάλοι· Φ. Άριστοθον
τ ό άγα.τήβηχ< από 6λι~ς τω; τούς Νεαπολίτας ώς πκή Μάνο Ήταν μιά σρΑάομ,, Δτακβ·π γιά τό "Εθνος. Ήταν μια Έλληνίδο·. Καΐ γ," αΰτό δέν αϊ- σθάΛθηκ* ποτέ κονοβση νά ντ«ν τεΰη τα νήπια τοι-ρκόη^να 'ΕλΧΐ| νόπονλα. Ή ϋπομονή της καί ή Α γάπη της νά τούς μάθη τα .Ή>Ατη
δημ.1 τα €ΐς τό άλφ«6ητο καΐ Χον
συλλαβιβμό «ίς τα νήπαι, δέν λέ
γ«τ·'ί. Ήταν άς θέσιν ν'ά άναλα
6η άο)τερε; φροντίδες, άλλά Λ>-
πστα δέν την χώριί> Λπ* τα ΝήΛ,α
'Ελληνόπονλ,α. Είχε περάστι
λα χράνια άπό τού; δι·στρόπον; Ιν
θρίάπονς τή; 'Εφοοία;^ άλλά ιιε
την ίηομονή της άντίξε κ«ί κατο
πιε δλες τίς πίκρες πού την χότι
σαν.
Τό 1913 ό τότε Πρόίδνθς ής
Έφοηίίΐς ό Δόκτωρ Άρχάγγβλος
Γα6ριήλ είς την Σχολική έορτή
τίον Τοιο>ν Ίερα-" αΧο <Ρ°»; μισολιιομενοι· Κια μοΰ τό 6φτΐ'.«*. Εϊνα,'άπό τρ *ί'χ*«0ΐστ4. Ψ«οάβϊς στήν Ομμον ο.οϋ ' *--'■ - *· «'--■> —-■- ------« -■ —Ι 2τή κοινριίΑθΐ^ είναι παραττμέ
νο, 66)'κοι πού παίζει.
Λπο·.δάσοι-ν τίς τήτν Κί>>ν)πολι»
ώς Ντντιαγιογοί.
Άπ' τα κ·ορίτσια πού έξέλείαν
ή «ία ήταν τι όρφι>νή Αίκατερίνη
Είς την αρχήν ή γιαγά της Οί ν
τοες ϋσες τό Ίερό καί όλες τοι'ς π/-εκοννε
αύτές ίχονν' τό ίδιο χρώ'-ΐκ, τό Τ- Τ° αυαλο τον
& Ο μέγεθο; καί τό Ιδ ο σχήαα. Ά να πίσιΊ στή θάλ.Γσσα.
μ
κο,ιΐα "αί η
"Ορμησε "Ενα
Ι λουριασμενο
τοί' «Ιναι άπό Ή γυναίκα τον μαίϊ μέ την ιιη,' για υεστασια.
γαταχ,
άα
.β ^
άλ)ά ~
Λ
Κων)πολιν_
ραλόγι μέ μεγάλη χρνσή
λέγοντάς τη; μέ σνγκίνησ :
στοϋς κόποι»;
Λεως.
πράσ.νό μετάξ, δπω'ς ίκίίνη «β ^°"όο11 Τ(>υξ. ,τόν ■7α?ακί>λονθοι'σα Ανο*° 5ημ*ο»»ο^ Χ« στονγεΛ _ρ_ια τού. β1σήγαγβν Ης ?να
Μίοάιιεθ. Ή δίαφορά
στούς κόμπους τσϋ «μπρισιμιοϋν»
άπό μακρνά. Σά νά προαισβαν να...
ΟηκΛνε", -4 πήγαινε ν'ά κάμη. Τοέ θάχοτ'ν
στό όποϊο είν(·ι περασ,αέν'ε; οί χάν -'
τρες. Τό κόμπολόγ τού ίΐροφήέη
εχει τρείς κόμποι·; άνάμεσα στϊς
χάντοΐς καί στήν (Γονντα, ένώ τό
ήγ μη
ν, χ(η ίοάβηξ'ν ν« (ίή πνιγή. · μ«στε στη Μυτιληνί).
—' Τόν σώσϊ**ε> » ?
— Ναί. Στά καήενεΐα
ί Κ
μηνε; που
_. έσωτεοινο σχολειό, την Σχολή Ά ο
.
ψεντικο δι ό. Αύτό ααιος τό ξερ > Χα"ενας στα
μον'άχα έγώ. Πώς δέν τό σκ¥<ρτη σπ τιων του'· κα πισ έΐιπρός! Αύτό τό κομπολό τκοται οί πρόσορνγες. Κβατδ δ ν τα κλ^ειδιά των γι θ« μ3ς σ(/)ση Άλή μόν. __Νά δΐ| άπόμεινε αΛ' τό, Λί.' τια μί ·ς! λέει ό ενας στόν άλ).όν', τΓέχεΥς'στό νο'ΪΓβοΐ. Λφέν δ*ίχνοντας μέ κανμό, τα έρημα ιη «χΐ'/.ά κλειδιά. —-Δέ μοΰ λϊς, (ΐωτο), μπορείς τ1Γ*α"α*τντΓχοι^ολόγιΤ"Κι·^ο ^ Ψ^ο'^™, άπό δώ νά πάς άν θά παρουσ άση στόν Σοτ'λτάνρ σάν θά τής τό ζητήση. "Ετσι #έ λοντα; καί μή, αύτό;, θά πιστεψη τη μοί;; —Θά στείλω στήν '&αινέ Σον). Κ ό — ίΐοιό; . ναι τρελλός. ν.(', Πρέπει νά- τό εν" άπό τα δνό κοαπολόγια '|ρισαμε το δικά μόν. Ό Άλής δέν σι>με§ίστηκΐ την
Δαλπατάν μέ σο.ιροαέν'α τα φού, έχαιδεψε την γ^νειάδα τού.
δια1 καί έκάθησε στό σκαυνί.
ι; δ»Λ'
πού μοΰ κλέψανε, Γ,ταν'ε άπό τα ^--™δες πού τρευγανέ. Αλλοι τι)
γαινανε α"εοι.σμένοι ο*ε όΌΰστε;,
άλλθι άογά μέ τα πόδια, άκολου
αϊσιοδο-ξία τοΰ άφέντη τον. _ 3ί- θωλΤα' το Χ">ματέν10 καρατάόδοο
τε τα χείλια τού καί κοννησε κά α°·
β,ό φβρέ; βεξι& ζΕβί.ά τό κειτά ° επιστατης με ψαδα στο κφα
^ ^ου λι, εφενγε καβαλλα, σε ψαρι ατι.
" — Μέ τι; μεταβολέ; ποϋ εκΐηε Χί<ΛΑ»'τϊ πίβω άπό άγριοβίλανι- τόν τελευταΐο καιρό στό Χαρέμ τον ό Σονλτάνος κ Ί αέ τα μέΤρα άσφαλ.εία; πού εχ«ι πάρει ό κα1·1 νούργιο; Κισλάραγας, όντε κονν,ύ πι δέν μπαίν'ει πιά έκεϊ μΐπα. 'Τ- στερα ως πού νά καταφςρη, άν τα καταφέρη, ο έίνθρίοπός σον νά ιπή στό }£<ΐ{>έμ , ό Πατιβάχ θά έχη Ιη
τήσει τα κομπολόγι τη;^ άπό *ήν
Καντινέ Σ ονλτάνα
Ό Δαλπατάν έχαμογέλασε *.<ι[ ,. , . , _ Ι είς τό Ζάππειον Παρ&εναγωγεϊη Δεν «χαμε ειδηση απ το^ Στε ^ τελειωΎοντο,ς την ΣχοληΎ ,„. Νηπιαγοιγός καΐ Παρθΐναγίογ'νΓ μέ τρία άπολι·τήοια καί αέ Γ«ιΛ αον; αρίστα καΐ δι'ιγ<ογή κόσμω) τάτη επέστρεψε είς την γεέτειο<ν« της Νεάπολιν 17 χρονών' κοπβλ'»». 'Μέσσ στή χοίχρτα -αοτ1 6αστώ, ε να Λράσινο μοντη>Λκί. Είναι τού
Στεφανη. "Οτι άπόμεινε άπό κή
νόν.
Τό1 ΛοαΛλΌ είναι έλ^πίδα. Μά
τ-ό
ίϊ, χοιρισμος
Γίνεΐ''< ίνταλλαγή. 'Εοχονται οί αίχμάλωτόΊ. κι άντεξαν "Οσο, γλντωσιν 6<κ*ΐν'σιτή<5ΐα. | Είναι λα'γοι, αύτοΙ άπ' τα στρατόπ«δα μέ Νηπιαγίογοΰ καί "Εκτοτε ή κνρία Κατίνα έτσ'. ιήν φο')ναξαν έργάστηκε 45 χρύνια ά κούοαστη νπομονετική, μέ θΐρμη >ννν??ν»»ννν»ν»»?ν?νννν
βα5,
παραχαλώ δεχθήτε τό άβήμαντο
αύτό δωρο, πού οάς προοφέρει ή
Πατρίς».
Καί ή όλοαέλεια τής
διά ν'ά ύπο6άλοι,·ν τα σέβη τοτ·; άν
τί χειραψία; φιλοΰοαν τό χέρ, της.
Είς την Νεάπολιν μετά άπ' τό ϊπί
τι τοϋ Φ. Αριστο6ονλον μιλοϋβαν
την Έλληνική γλώβσα «ίς τό τπί
τι τής Κάς Αίκατερίνη; Άδοσιδβι».
Καί δταν ήρθαμεν εί; την Έλ
λάδι: τό 1924 μέ άνταλλαγή, Λ
ή Κ
Έλληνική
άναγνανί
ζονσα τα; υπηρεσίας ττ»; είχε 6γό
λει σύνταξη. Ή κνοία Κατίνα, ή
άνούραστη Δασκάλ.α τόσο είχε <5· γαπηθή άπό τούς συμππτριώτας της. Μικροί μβγάλοι την εΐχαν βάν δεύτερη Μάνα. Καί είναι, δίκαιο νά λέγεται Μεγάλη Εύεργιετιδα Πατρίοο; της. τής Ι Τό Έλλττνικό 'Αβτυνβμιχώ Σηκώνομα; δρθια. ΖνγώνΜ θ>ιμ
μένη, λνπηιιένη τό ξνλένιο παράθν
οο. Τό αισατοίγι».
Ό παγομένος άερας μπαίνει
στή φτωχική παράγκα. |
Τό κερί στό τραπέζι, πίίει ν'ά!
σβήση απ* τό ρ,εύμα τοΰ {
νού ψυχρού ά«ρα.
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
124ον
Δ>ό μέοες προτοϋ γνρίβϊΐ ό "Εν
| τονκιρΛτ, ή Κύνθια μέ λίγα λάγ Ί
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
«ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ ΜΟΥ»
-- ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ Π ΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ
είναι
κάτω τό εχ.το
"ντνπο, ή «Μνημοσννηρ» τού Χρή-
στου Σολοαω ίδη, οπον τό «5 ΰλίο
ό έ
-------------------- ; — Καπο1α σ"Αλα€α μ°^ ^Πιν° μου «Τό ιιαταΐΜμένο σι^οικέσιο»
— Γιατί εκαθησε; πασά μόν; | Γ.γαινει έλενθερ» στό Χαρεμι τοϋ αναφέρεται ώς «Τό αατωαέν'ο...».
Πάμε απάνω ·να δοναΐΐ τί θα κανον Πατισάχ. Μ' αύτη θα στείλο) ο4 -^ν ε^ί( α-αντασθε'ι ότι ό τίτλο;
', λίγο στήν 'Εμινέ τό κομπολόγι.
-•Πιό καλ^ά νά τα πονμε οί δνά —'Ιβαλλά, εκανε ό Άλή;
το>ν 14 ίωνικων μόν δ'ηγτμιάτοιν
μας έδώ μέσα. Νά στΐψοτιμε τό
μναλό μας γιά λ ά 6ροΰμε τράπο
ν' άντικροΰσονμε τίς κατηγορίες
των «χαίνηδ(ον». Πρέπει νά έχο ε
κ»ί ιιάλιστα Λθλϋ νι
θά έκακοπάθαΐνε
ϊέτθιθ'ν 6' >■
—, ή άγνοια όρεσιιένίον θεμελκι'
κων αίτηαάτίον καί κανόνων(6λέ.τ*
γνώμη τοΰ Δάντη)( άκόμα καί στΟΛ' στεϊ».
κύκλο των δημοτι'κιστών λογοτε- Ι Ό λόοδ θά τάν ε[χα άνί.καταστήσε!,
"Εκλεισ* την «καπάντ^α» τοΰ πή-
γαδιοϋ ποΰ Ιξ'κολονθονσε
μ,
λ.χ. αέ τόν' τίτλ.ο τοΰ τελ.ΐνταίοΐ'
δ'ηγήιιατο;, τής νοτ<6έλας καλυτέ¬ να, ανοιχτη και ξαναγνρισε κοντα ρα ^ ^ σελίδε.^ β<Η ,,^^ τή. τικ.ιστέ; τή; μΓ;/»ητ;κής ξε( τή δλαθήκη τον. Ό Τάαα; τ' , δκονσε. Μά, κείνη δέν ένδιαφρό ταν γ%ά τό γέρο-{«ηρΐτη. "Αν ή ξερε τό ρόλο .τού είχε παΐξει στή .τοώτη διαθήκη, θά τόν σκότωνε Ι άπό τότ«! Διάθαξ,ε στόν σέρ ι τσο-ρντ. Άπτομα στάθηχε καί τού |είπε: —«Αν δέν άκκρωσίΐ^ τη ί σοΐ', θά διασκεδάσοι·ι' όλ<* ό καιρό; νά δια6.ΐ- Ττ)ς _ΪΡΑ_ Ν. ΛΡΟ2ΟΓ ίς νά μπορεί νά ξεφύγει! καί μοΰ ϊητήσπ έξηγήσεις. κο Χΐίαενο ?Γχε προιτοδημοσιενθή τό 1929 στόν «Προσφι>γ κό ΚΓ·-
σαο·». "Επηεπε λοιπόν πρώτα ν ά
πρέπει νά γράαΌνται οί νόμοι. Τή λέφιονα» είπε.
έπΓσημα ενγραφα, ολα δίχως έξαί Τότε ό λόρδο; ίτώναξιε 'Α>ν·
οεση τα έπιστημονικά ?ργα κ.ά. Τΐιόρτϊ. Τοΰ έξήγησε τί τ(θελε άπ
Βεϊνρη
— Καί τί νά τοΰ πής. οταν τα , —"Οχι Άλή1,
δσα έγιναν καί είπωθηκαν εδιδ μέ ■— Τοτε ποία* άπάν(ι).
σ», θά τοΰ τα βεβαιώσοιη· 29 τΐο Ό Δαλπατάν προχιόρηόε <Πύ χανταραίοι καί μάλιστα ολοι τονςι διάδροιιο καί άνεβηκε την ομΚί. Αν-ίΐγραφεί" καί νά ϊανΐδιυλειθεϊ Ι Τό πόσο την πολεαοΰν, τήν' νεοελ αυτόν καΙ τόν Άρναοντηλες; | Ό Άλής άφοϋ έσβνσε το μεγα/.ο ί.1-ι){ά) 8,0Π δέν εϊταν στην Λρχι λΐ)νική δηαοτ(κή εΓληι γνωστό. Ή πιεϊ ώ; τ' αΛΟγενμ'·· γιά νά _. «ί |φαναρ, που κρέωοταν στον τοϊχο ^η τοι. |1ορ<Γη> κ θαοά λΟγοτεχνικό' πολεμ.κή αύτη θά έχανε την όΗύ- τί κάνει. Ό Τομη; θά ήτανε κ«! | σκόπου κ. Γερμ·ανοΟ, έτελίσθη λει
νά
ξ
Ό συμβολααογράίρος, πού κατάλίΐ
6ε τί Ύ)θρ)-ε να κάνει ό παράξενυς
αίηός άνθρωπος, μπήκε στή μέση-
Μά, ό Φάολοον τόν σταμάτηβε.
Μέ πολύ ήσνχο τρόπο τού €ΐπ* πώς
ή δονλειά τον περιοριζότανε στό
νά γρά<ρε, τις έπιθνμίε; τοΰ τη τον καί νά τοΰ όίνϊι Τίποτε παοαπάνω. »♦· (Σνν€χίξ«ται) 'Ο»ι»»·Ο0θ< ε ΜΜ«ΜΙ Ι Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ ΕΝ ΑΘΗΝΑΣ Έπανηγυρίσθη καί έφέτοα μέ κο σμοσυρροήν ή καθιερωμένη έορ¬ τή τού έν Άθήνσιο Συλλόγου «Οί Φίλοι τοϋ Ποναγίου Τάφου» κατά την Κυριακήν τής Όρθοδοζίαο ης; Ντίπ καταντίπ «ϊειΐ,έκης» ;ϊθει( Είο τόν Ναόν τηα όδόα .Ερεχθέακ; 18 — χοροστα- τοϋντοο τοϋ Σου ΈΕάρχου τοϋ Πα- νανίου Τόφου εν Ελλάδι Άρχιεπι ψανε τα κομπολόγια. Οί ΐδιοι ΘΊι κομπολόγι καί Ιπρόσταΐξε ν'ά παρο όμολογήσοιη' οΤ[ μοί" τα επήρε γνναίκα τοΰ Χ'ΐσάν. —Ναί μά αυτόν τόν έβασβι σες καί τόν έχάλασες έμπρός τ αδικα. —"Ε καί ΰστερα; Λικός ιιον τ χαντάρης ήτανε. Πώ; άλ.λοιώς σιασθή άαέσιο; ή σν.λάοα τοι^ Άΐσέ. τακοαένο σ^νοικίσιο» πού τόση κα ή γ ι ή άντιγραφή τής άτιιιέλητη: χνδαί εΰρισκί την Κννθια πολϋ άδιν.τ>"ί
ά
κομετ χείο ση τοϋ έ,μελλ.όταν άπά α; σι-χνά, «λαλοηιένη;:
, , , , , , αέοο; στοιχειοθετών καί διορθα>-|ό Σπ. Μελάς, μέ «Τα μ«τ(»μ#να πέναντί της. "Ητανε 6ίτ>αιο; πώς, νομίδης.
| Σε λιγο βρίσκονταν έαπρο; τοο τ(-ν (οί τεχενταίΟι είναι σ^ν'ά ά- οάσα» τού. έπε«ε έξ(θ. "Ο<τειλε ό οταν <.ΐ·τό; εο;ει·γε άπ' τή νΐωή. 6 μ.ιά γρηά άναααλλιάρα, κοντσή κ< ί η'-αοκΤΟ, Ι). τι-φλή άπό τύ δεξί ιιάτι. Τύ 6λο Αύτα δέν θα σι^6αιναν, αν ή γιοκοαα-ο τη; αοΐ^ρο ποϋ έ'αο.α ^οελλτΛ.ική νοα—ή νλώσσα δέν ^ Ι γράψει «αϊμαΤΜαένα» Μιτροφόρος Ό ίδιος νη άπ' τύν' τρό.το Τοΰ γιοΰ τΟν ά- Άοχφανδρίτης κ. Ιωάννης Οίκο Ώμ·ίλησεν ό ίεροκήρυζ κ Γ Παπασταματάκης καί έγινεν θά ζε κα! μέ τή γαμψη τον ήαπορούσ» νά 6ρώ τόν κλίφτη αέ κοινκονβάγια;, είχε μόνιμ,η σαρκα «γαλιφιές»; Κ ' νστερα άν δέν στική εκφράση, φέρνοιΐιαι αέ αύστηρόττιτα στ' «ά-' —Σέ τί τριπορώ νά έξνπηρετή σω την άφεντιά σον; Τόν έρώτη- αε ! κακοπάθαινε τόσο στά χέρια λογο σε. Ό Δαλπατάν τής εδε<ξε τό -/ο πού απεγλέριίε ρλο)/ τής είπε, νά πάς άαή σκερια» αου, πία; θά τα στό «κάφτ » μόν; Αύτά θά πιό Πατισάχ' καί είααι &ρ(>αιος δτ( θα'
αοΡ δώση δίκηο. "Α'λλο ίμένα μέ
6«.σανίζει. Τί θά τοϋ πώ, σάν ιΐ'(
έριοτήση ποΰ 6ρήκα τό δίύτερο κο σοις τϋ)ρα, στό Χαρεμι τοϋ ΙΙατι
απολώγι τοΰ Προφήτη; Γιατί ή σάχ καί νά δο'κτη; στά χϊθια τΰς
Όρκονς είπε έμπρό: στού; τξοχαν Καν'τινέ 'Εμινέ Σ ονλτάνα;, αύτό
ταραίον;, δτι καί τα δυό κομπο·>ύ τό κομπολόγι. Γίνεται;
για μόν, ό Προφήτη; τής άποκά- — Γιατί δέν γίνεται;
λνφε ότι άνήκανε σ' αυτόν χιά τη; , Ό Δαλπατάν τής έδιοσε τό κου
ϊήτησε νά μοΰ τα πάρη καί τα δν πολόγι καί σέ μσή ώρ<ι ή Άϊσέ ό καί νά τοϋ τα έπιστρϊΐ^νη. Ξέρεις «<5γ('ΐνε άπό τό Χαρεμλ.ίκι τοι^. οτ ιτό εν'.ι άπ' αΰτά «ου τό ρτο>μένη ένα ιιπόγο μέ μετάξια κηί
ό Τδιος ό Πατισάχ καί τό άλλο ή λαχούρια, «τζοβαερικά» μαλαματέ-
ι νια καί άσημέΛ'ΐα. Κ' ί άρο'ψατα °··ι
' (ηα νΧ μεθνστ κά. Ειιπήκε χωοί;
'Εμινέ Σ ονλτάνα.
— Ναί, τα ξέ
— Αΐπ-ό είναι πού ιιέ 6ά£ει σ' καμμιά δυσκολία στό Χαρέαι#
άνησιτχία. Τό δεύτερο κομπολόγι. την 'Εαινέ Σ ονλτάνα; καί
Τί νά τοϋ πω γ ' αντό: Ποΰ τό
βρήκα;
ν
κατάλληλη στίγιιίι τή; εδοσε τό
κομπολόγι, αα-1 μέ τα
—θαροί) άφέντη μόν ότι δέν κ«ί τού; χαιρετισμού; τοϋ άφέντη
είναι δνσκολη ή άπάντη»τη. Νά της. Έκείνη τό δέχτηνε μέ άνη-
τοΰ πή; δτι τα έ'να άπό τα δνό
μπολόγιο πού σοΰ κλ»ιΐ)
δι/ό σοι·. Γιατί δηλαδή, μιίΐί αί
τό άλλ.ο τοΰ Προφήτη Λ'ά υήν γ-
γατί πρίν λίγ*; μέΌ'-ς
ήτανε τής τό είχε ϊητήσει ό Μαχμοίτ καί
ορέθηκε σέ δΐσκολ.η θέση.
(Σννεχίίΐεται)
γράφων, σιντακτών,
(καί γνήσιον λογοτεχν'Λν
| "Εντουαρντ Θ(Ί την χώριζε, ή θ' ά
Τό πόσο κανοπ 6αίν€ΐ ή γραπτη κύρωνε τό γάμο. Τάν είχε πιέσ;ι
γλώσσα στίς ήυέρες μα; φαίτεται γιά Λ'ά την παντρ^ντεϊ. Ό Ιδιος
καθαρά άπό τα κάθε λογή; δηιιτ ήτανε Λολϋ εΰχ«οιστημεΛν>ς άπ' τή
ννφη τού. Γι' αΰτό ήθελί νά την
σιεΰαατα στόν τνπο κηί στά
οιοδικά. Ό κάθε ριομιός, μέ
τό έ;ασφαλίσ*ι !
χίος άν.όμ ) πον. κολ.οβώνοντας, νά γρά·φει κάποιες έντνπώσεις ή Ό Τϊώρτϊ τόν παοακάλεσε
τίς ?^£ΐΐς. ίδαίτατα τίς πλέον εΐ'
χρηστες, Λθΐίϊοΐ'ν δτι γράφοΐΛ" «δί|
αοτ κή>. Ό Κιοστής Παλαμάς, ό
«έθνικός ποιητής», σηκώνει έπάνιο
στή ράχη τον μεγάλ.ο μέρος τή;
εύθΰνη; γύριο άπό τήν' καχομεταχΐί
ριση, <ιτό σημεϊο τουτο, τής γρ«- πτής νεοελληνικής, τή; καλλβργτι- μ.ένη; δημοτική;, πού ιιόνο αυτή ή ιιπορεϊ νά είναι γλίοσσα πολιτισμοΰ. "Α; έδ<7) καί πάλι την ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΤΑ ΤΑ8ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ί ΠΛΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ - ΕΥΡΩΠΑΓΚΗ ΣΥΜΦΩΝΪΑ (άνάμεσα σ' άλ- λα ν.σί 9 κεφάλαια Ισπανία) - ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (πολλά κες-τά^αια Ιταλία κλπ.). $ - ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ (βοαβεΐο ύπουργείου): 21 κεφάλαια στεριανη καΐ νησιώτικη 'Ελλάδα ! - ΚΥΠΡΟΣ - ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ -- ΑΙΓΑΙΟ:!: ίπάντο στό θέμα τουτο γνώαη τυ" Ντάν'τε (Δάντη). πού την έχο) %ά λει μάλιστα στήν προ>μετωπίδα τοΰ
τόμον «ΘΕΛΤΡΟ» (έκδοση 1973.
Δεν.έα6ρης, 400 σελίδας).
«Τις άρίτές της, τό άρωμά τη;,
τίς δείχνε, ή δηαοτική δχ, δποίς δ·
α,ιλείται στό στόμα τον λαοϋ, άλλά
Οπως την εΰγενίζει ή τέχνη των
«τνγγραφέων έκείν<,)ν ποΐ' έχοΐ"ν τό χά«!σμα κ ί τή γνιόση, ξεδιαλίγον τας δ,τι καλό έχει καί μίλετών*τ γ τό ύπόδειγμα τή; γραμα,ιατική; γλώσσα;» (Ντε δονλγκάρι έλ.οχβέν Στή σειρά τιόν γλιησσικόνν μο«· σπιε'ο>'ΐάτο)ν' «Κακή γλ.ώσσα» ίχ;ο
! έ§ηγήσει στ-χνά ιγά ποίον λόγο τό
Ι κολό6ο>μα λέΕεων έλληνική; ρίϊπς
< Ι είναι, τί; περισσότερες φορές, άπα Τό άπόγευμα είς την αίθουσαν τοϋ «Παρνασσοϋ» έγινεν διάλεΕις πεοί τών προσκυνη,μότων καί προ βολή είκόνων υπό τοϋ Προέδρου κ. Βαμ6ακα, χορωδία δέ 6υ2αντινή έψαλλε ύμνους καί τροπάρια. Εύ- χαρίστησε δι" ώραίων λόγων ό "Ε ζαρχος κ. Γερμανός. Τόν Μακα- ριώτατον Αρχιεπίσκοπον κ. Σε- ραφείμ, μή δυνηθέντα νά παρα- στή, άντιπροοώπευοε ό Γραμματεύς τους Πανοσιολογιώτατος Άρχιμαν δρίτης κ. Μάζιος Ψιλλόπουλος. φάνταστο τό τί βλ,έπει, αέσα στΐ; μερά. "Οταν ό σνιιβολ.αιον-ράφτ:! Είς τάς έορταστικάς έκδηλώοεις παρέστησαν καί οί Έπίτιμοι Πρόε- €ΐπε «μήνΐδροι τοϋ Συλλόγου οί «Φίλοι τοϋ τάχα στίχο^ς (ό β«ός νά τού; ν. τοΰ πεϊ τί περιεϊχε η πρώτη δ αθή Λ'ε, «ποίηση»!) νομίί:ει ότι εγ,ν κη. Ό σέρ Ρίτσαρντ, χ«Μ?ίς άντίρ κιόλ''ς λογοτέχνης. Δνστι·χ(ός στό ρηση, τοΰ τα έξήγησε ολΐ'. Γέλα σημεϊο τουτο δέν άσκεΐται ή έπιλ»· σε άμα τοΰλεγε γιά τόν «ορο τοΰ γή πού έπνβάλλεται. 'Εκεϊνες ο' | γάμον». ΕΓχε φοόηθεί μήπο)ς παν γλτ-κερότητίς, στά καλά καθοι'ϊΐενα τρευόταν ή Κννθια κάποιον άνά- (παίρνο) στήν τνχη κάποιοι·; τέ- ξιό της .. το ηνς τνπονς γ·ά παράδειγαα) : Ι Σ' όλο αύτό τό διάστημα, γ ή 'Ελλάδα μα;, ή Σμύρνη μας. ό. Τξώρτϊ τόν κύτταζε στά μάτια. αεγάλο; ίστορικός (προκεϋΐένον Τόν έξέταϊε. Τόν ψνχολογούσε! περί άπλοϋ λογογράα-ον ή ϊστουιο Ή έπιθυμία τοΰ λόρδον ήταν ή 1- γράφθ,· τής σειράς), κ'ΐ άλλ« πά δΐ' . Τα μσά χτήματα τα μισά κ? ρόμοια δείγιιτιτα γραςρής είναι έκ- 0>άλΛΐα, ή διορεά τού σπιτιοΰ. πού
φοαση χειοίστου «ϊδονς. Είναι ά θ' άρχιϊ.ε νά ίσχύε, άπ' την 1
ακολούθως δεΕιωσις είς την 'ΕΕαρ
χίον.
στήλες τοΰ Τνποτ-, τό φώς τή; δτι| έτοιμάστηκε νά νοάψει, ό γιατοό
μοσιότητα;, σέ φράσεις κακή; ποιό ι τόνσταμάτησε:
τητας, άσΐ'ντ ξίας, τ-τερβολικότη- ι —«Σέρ Ρίτσαρντ» ,
τες, τερατολ.ογίε;, παραλογισμον;,' άκνρώσετε την ^ πρώτη διαθήΐ'η Παναγίου Τάφου· κ κ. Χρήοτος Γ.
άπό Κΰπρον, ΚιίτνΌταντινοΰπολη, "Ε- '
φεσο, Άλικαρνασό καί: «Σ(φνος τό νησί άποκΐ» ;
ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
Ι ράδεκτ-ο στήν γραπτή νεοελληνινη
(δηαοτική). Λέν' θά έγραιτα λ γ
ποτέ, σήιιερα «ματο>αένο». Ή λέξη
είναι «"ίματιομένο». Τό δτ] λέγομε
σι_·χνά «αατονμ^νο» στόν προορορινο
λ.όγο, αΰτό δέν σημηίνει δτι έπιτοέ
π*ται καί νά τό γράφομε. Καί ά)
λο, πολιτισμένθι λαοί προφτρουν·
σι·χά κολο6ο>αέν'ε; κάποιε; λέξε ς
τίς γράιροΐΛ' δαιος άρτιες. 'Εδό>.
στόν τόπο «α;, δέν προσέχθηκε τό
ϊωτικό ^"ΰτό πρό6λτ«αα, οσο τοϋ ά-
ξ'£ε. Ή ποοχειρότπτα καΐ ποοχειρο
λογι'α, ό δογματισμό; — φανατι
κός σνχνά, δποις στήν περιοχή τή;
καθιέοίοσης τοϋ γραπτοΰ δημοτι-
κου λόγον άπό τού; πρώτον; δτμο
άν'οησίες κτκηολ.ΐκτικά. Στ·χνά
στες τρτοιοιν κει·μένο>ν είναι ήμιιια
θεί; κηί άνοοθόγραςρο, γράφοντες
Άλλάχτε την. "Ετσι δέ θά 6ρ€θΐϊ
κανένας νά γελάσε, μέ τόν δρο τοϋ ΕυαΥνελατος, Κωνσταντίνος Ν.
γάιιου. "Εχιο την πεποίθηση πώς θέμελης, ό άρχιτέκτων κ Νίκος
ποΰ αΰτονοιιάζοντα. ποιητές χαί ή έπιθυιιί" σας είναι νά στ-νδέσίτε β Να0ΟΠΟυλος 0 Εφέτη£. τών
λογοτέχνε; —κ<·ί δίνο·ν μάλιστχ τ' αντοογΐΛ'ο. Εγω δεν καταλαθο | ά άλί ή η άκατάοτιστοι καί άμόραΌΐτο, κα- θώ; είνοι, καί σπονδαιό<Γ·αντες διο λέξ€ΐς! Ή ααίοποίηση τοΰ αίώ' ι μα; φέρνε, δ^στνχως κπ« την μ.% ΐ,οποίηση τον .γρα.ττοΰ λόγοτ·. Πή οακμ,τ] καί φανερό; ξεπεσμός. Ηα,ι 6ερή ίσοπέδ(,)ση τοϋ παντός. "Αν ρίναι «υεγάλος ίστορικός» (!) 6 τνχαίος ίστοριογράιρος τότε τί θά ιιείνει γιά τόν θονκι<δίδη! ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ Ύπεύβυνοι συμφώννχ τ» νομώ 1 «Μ) 1938 ■Ιδιοκτήτης — Έκδβτηο «ευθυντήε ΣΒΚΡ, ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κστοικίο Ναυάοχου Βότοη 55 ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΤΔΗΪ Κοτοικία: ΣπαρτΑκβυ ί·) ΑΝΝ)1ΑΑΗ γ γ | καμμιά άνιομαλία σ' αυτή την ενω ρολογικών Δικαστηρίων κ. Νϊκος Ι <»η. Μποροϋν* ν άζήσουνί άρμονι ] :'ο. Ό λόρδο; δέν τόλ.μησε νά πεΐ τι δ έ ν. ήθελε τή σύνδεση Περ. θέμελης. Ό έκ τών μελών τοϋ Συλλόγου και φανατικός προ σκυνητής τοϋ Παναγίου Τάφου κ. άντοόγννον! Καί, σιγά — «γά. θεμιστοκλής Δημητριου, έβοηβη- μπλίχττροε στή «γνιόμη» τβδ Τζϋ>ρ
ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
Άριστ. Σα66ί·δη
ΑΡΧΑΊ· Κ Α ΦΟΟΓΤΟΛΟΠ
Κ Α ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΝ
ΤΙΑ ΚΗΣ ΛΙΑΛΕΚΤΟΤ 4
ΤΩΝ ΑΛΛΟΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ.
Μελττη διά την διαπΐστω-
σιν τή; προαοράς των μα¬
κρών φοινηέντοιν, των διφβύγ
γων καί τής δαοεία; είς την
άοχαίαν γλώσσαν.
οεν, μετά δραστηριότιττοο το ηροε
δρεϊον τοϋ Συλλόγου διά την ίπιτυ
χίαν τών έορτών.
ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΣΤΜΦΟΝΙΑ
ΕΛΛΑΟΣ _ ΚΑΝΑ^Α
Εί; τό ν«οι>ργϊί<»ν Ε^υτ««ικ&ν | ίαεγυάψη άεροπορική σνμιφαΜα. μβ ταξν 'Ελ.λάδος καί ΚαναΜ. Την ί'Λεγραψαν Α κ Σχ. Τβιτνές Ίν.λιτνιχτ,ς πλτνράς καί · έν Ιναις χ«έβ6·ς τοο> ΚανΗθβ κ.
II.
' Γκ«»6«ν άχι» χλτν«&ς Κι—Μ.
Άπό τό νέο βιβλίο τήΰ ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΤΣΚΑΚΗ:
•ΜΟΣΧΟΝΗΣΤΑ Η ΠΑΤΡΤΔΑ ΜΟΥ-
ΟΙ ΕΚΚΑΗΣΙΕΣ Σ7β ΜΘΣΧίΝΗΣΙ
Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Γ'
"Ενα άπό κείνοι τα μεσημέρκχ,
πού πίρίμβναν νά φτάσει τό καίκι
μέ τό πολύτιμο φορτίο τού μέσα
στη-ν αίθρία καί τή μεσημεριανή
γαλήνη ένω οί έργάτες είχανε γεί
©«ι γιά ν'ά ξίκουραστοΰν€, άκού-
στηκε μιά μεγάλη βοή, ποΰ διήρκε
Οί άρκετή ώρα καί σΰγχρονα άοχι
σε τό μεγάλο 6αον καμπαναριό νά
,κουνιέται δ*^ιά καί άριστΐρά σάν
χαλάμι στόν άνεμο. Ουτε σεισμός,
οδτε. άγέ,ρ/ις, οΰτε άλλο άτμοσφαι
ΡίΧΟ αϊτιο. Πϊτάχτηκατ απάνω ι
έργάτες τρο,μαγμένοι, γονάτισαν κι
έκαναν τό στανοο τους, παρακα-
λώντας την Πανιγιά νά μην γκρ*
έ
νας,
τό ώραϊο της καμπαναριο,
πού μόλις €Ϊχε τελειώσει, μέ τό-
σους κπονς καί κίνδυνον; καί μόν»
μέ τή βοηθεία της,
Φώνοξαν άμέσως τό Δεσπότη, που
Ιτρεξε μέ άλλοις Ίεριομένονς επί
τόπου.
«Αύτό είν'αι θείο σημάδι, λέγ?ι
ό Δεσπότης. Ή Μΐγαλόχ,σοη μά;
ίί8οποι·εί νά σπεύσονμε». Καί ό
πρΐοτοίτύγκελός τον πρόσθεσε:
«Κάτι θά σνιιβα'νει μέ τα μ<ί·.) μαρα τοΰ τέμπλον της, ποΰ «ίναι στή θάλασσα». «"Ας βάλε.ι τα χέρ της», εί-τ* πάλι ό Δεσπότης καί σταυροκοπήβη κ* τρείς ^ορές. Οί γνρω του σταν ροκοπήθηκαν μζ"{ τον. «Πήγαινε άγιε Ποωτοσνγκε7? νάκ άνεις σύ μιά παρά.'κληση στίιν άγιά Τριάδα κι έγώ θά προσευχη Ι τη; άπό την κατ«<ττροφή ποΰ τι, θώ στό .ταρεκκλήσι τής Μητρόπο άπειλοϋο·ε. Καί άλήθεια κτικό, ποΰ τό συνέλαβε, νά τό 0"- μουλ-κήσει ώς τό λίμαν, τοΰ Νησ ΣΥΜΔ.ΣΝΘΣ ΦΙΑΙΝ ΕΛΛΗΝΟΦβΝΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Τήν Ιΐην τ.μ. καί ώραν 8.ΘΟ— 9.30 μ.μ., είς την αίθουσαν τοΰ Πριοτοποριακοϋ θεατρον, Σιόιτα- νίδου 34 καί 25ης Μαρτίου, παρα πλεύρως τοϋ Σιδ Σταθμόν Καλ λιθέας, επραγματοποιήθη συγκέν¬ τρωσις των μελών καί φίλων τοΰ ΣΦΕΕ, δπου έξετάσθησαν' αί δι/ν<ι πρός Κάτω Ί σιοΰ. 'Εκτός τούτου παρακάλεσε τό Τ('ΤΤ)ΤΕ- οιιμπαραοτάβΓεώς μας Δεσπότη νά μην γυρίοει μέ τό το; Ι τοί,. ·Ελληνοο;ώνονς τής Κά χαΛλτήρι γιά νά μην ταλαυΐωρητΜ ταχ,'ης γν»·, άφ' έ"ός μέν, διατη όπως κ.ατά τόν έ^χομό^ διέταξε ·ν.; Οήσουν τήν έλληνόριζον διάλλεκτόν ό δό ά λάβ ό· " ' έτερον, επιτύχουν είς 'ύ λλέ τό καταδιοοκτικό νά παραλάβει τό-·| ων ^^ ^φ έτερον, επύχου ς γηοαιό ίε«<·>μένο, ώς επίσημον ξέ- τ)·)ν Αρξαμένην νπ' 'αύτών καλλιέρ
νόν καί Λά τόν έπαναφέρί, εί; νο)ίιν"τών έλλπνικών γοαμμάτίην
γειον των έλληνικών ...
την έ'δρ'ν τού. Τού εδωσε μάλιστα ^,, την π€ριοχήν (Άπουλίας—Κα
χαί τιαητ<κή φρονρά τόν αοχιαίΐτι1 νόμο καί τόν δΐίυθυντήτοΰ μονοπ'ΐι ( λίου καπνών Μυτι/.ήνης. επιτελεσθέν^-; έργου ΐφοδ«'σιιοΰ των πε,ροχών ιε Ο μουτασεριφης ηθελε με καθε έλληνικα 6ι6λία πεοισδικά καί ί- τρόπο νά έμποδίσε, κάποια άναφο φημ(,0;5ας, κατά' την σ.γκέντοω- ρά τοϋ Δεσπότη στό ιΠατριαρχείο σ(ν £ξητασήη ,α,ρίως τό θέμα προ: η σ(ν έξητίσήη Χιν(ω; τό θέμ ρ η στίς τοι^κικές άρχές τή; ΙΙόλης κλήσΡ(1). (ψύ.ί>ων των ΈλληνοφΛ
ά ά ν γνοστεί τό έπεσόδ'ο ί ί
γιά νά μην γνοστεί τό έπε.σόδ'ο
στό Μΐγάλο Βεζνρη τόν Άμπετ'ιν
πασά, ποΰ ήτανε μεγάλο; φιλέλλη
ξ κ"λά τα έλληνικά /αι
έλ
ίπισκε<Γ9ονν καί γνο>?ί
) χ τ(Τ)ν πρ0γονων τοιν
χ(χ. διαναή- ^πιθνμοΰν νά
Καπε'
μάλιστα έγοαφε κ«ί ποιήματίΐ έλ νοποι,;Λ- ανέγν<οσ€ν έπ' άκροαΐυ ληνικά. Έκείνα τα χρόν<α τό Οί ϋ[ω σχετικα- επιστολάς (Ιον) τοΰ κονμεν.κό ΙΙατριαρχεϊο εΐχΐ δι>ν ι- Μθοφ,,ηικοΰ Σνλ).άγον ΈλλήνΜν
μη καί δέν π> οαβέχονταν νά κατ,ι Καλα6ρ!ας «λΑ ΤΖΟΧΙΚΑ» κα!
πατών'τα! τα προνόμ·« των δΰο .τη (2ον) "προ'σ(1)πικήν τοί, Γραιιαατέ-
λεον τού Νησιοϋ καί τού Άί6α/ι- ώ » χχ^ ΑΝ
(ι), τοι- ώϊ »νω
λεο>ν τοΰ Νησιοΰ καί τοϋ Άίβαλι-
ον, ποΰ είχε δώσει ή Πόρτα και Σ£ΛΜ0 ΒΑΚΟΛΕΜΠΡΕ,
γενικά στήν έλληνική όρθ<ίδο;ο έκ £,,φραςεται έπ.θνμί" ταξειδίου εί; *" ""......... τήν' Έλλάδα περίπον 20 παιδ'ών τής περΐοχή; μετά των γονέων των καΐ ζητοϋνται πληροφορία, σχετι¬ καί μετ ά δημιουργηθησόμϊνα εξο δα ενός τοιούτου έγχε'ρήιιατος καθ δτ, οί άνθρωποι των περιοχών έκεί νων είναι πτωχότατοι. Ήμεροιιη- ξοννγιά νά σώσονν τα μάριιαρά ^ Ταξειδίοι, σχΡ8,άζίΤί[Ι πΡ{,ί τή κλησία, άφοΰ τό ζήτημα έκλησκιστικό. ' Σάν γύοισ* ό Δεσπότης ε/.ανε μέ δλονς τοΰς κατοίκοι»ς άγριανι'α. Εύχαρίστησαν τή Μεγαλύχαρη, πού τοΰς έδωσε είδηση μέ .ά ε'κπλη κτικά έκεϊνα φαινόμενα, νά τηέ τΓΛος τρ. μηνός. λης. Προσευχήθηκε επί μακρόν καί ά πό τα 6άθη τής καρδίας τού ό ■ ι δής άνθοωπο: τοΰ θεοΰ. Προσπ θηκε ότι την ώρα άκριΰώ; ποΰ το καταδιο>κτικό τής Ρίζί έπιανε τη
Επ; Τθύτον Λ,
σταθε[ση. ίπ.τρ0πής έντός το-1
κόλπ0), το0 ΣφΕΕ, κ. Ίι,.σήττ Πο
καράβι μέ τα μάρμαρα, έκείν,, την λ(ι>ρίντζ0- ανεκοίνωσεν ίίτι έξ
ώρα αρχ.σε νά κιν'είτ- * σάν δεν- . δ(; 'ίο ιλοξεΛίί(ιν μέχί
άοχ
τρί στόν άγέρα τό καμπαναριό
έκκλησίας.
ΟΗ'ν (τι/.οςενιαν μεχν' άπό 29 Μαοτίοι· μ-εχρι 23
Απριλίου έ.έ., είς τήν Έστίαν Κ
Τα θαιΊματα αυτά μεταδοθηκαν ^^, Καλογοαιο-,Ϋ Άγιον Ίον
άπό στόμ'" σέ στόμ« επι ενα αιων.ΐ ^ Με(?0. τ0(-, ,τοοβλήμ'τος τρο
καί σήμερα άκμ μεταδίδονται στ,: ,,,,„{,„„,·„/τ^- -Τ(,,;;τη- ώ- αΎ(1' ϋμά
έπμενβς γενεέ; μετα^ύ των
φύγων. "Ενα άκόμη θαΰμα —κ«ί
τό γράφω έδώ μαζί μέ τάλλα παν
γιατί /. αύτό ξεπερνά τα ίι
δ
; τιυν' ενταύθα,
προσ'Γορά; μελών
Θ-Ί
τοθ
Σφρ:Ε ^ ^ αύτο0 δη ^^
Οια τοΰ «ρ.,-σικου— θά ίβ.στορησ,.ι #οβ δια φιλοΕενί«ν ύλοκλή-
γ,ά νά μην χαθπ. Σ,γα σιγα -τ/η ^ ^
Χε να τελειωσΐΐ ΐ> εκκλησιο '/»ι
χήθηκε νά τοϋ γΌ>ρίσει τί έσήμαι
νέ τό 6εϊο έκείνο άγγελμα. Κ<ί δέν άργησ* νά ξεδιαλύνει τό θαΰ μα έ,κ€ϊνο/ πού εϊδοποιοΰσε τοΰς εΰ σεβικοΰς Νησιωτες γιά κάποιο κΐ: κό. ποΰ θά εβράδυνε την άποπερα τωση τοΰ ναόν, ποΰ τόσο έπιθυμιϊθ σαν. "Οταν άκουσαν' τό θαϋιια ' ν τό οί κάτοικοι άναψαν πάντες ά ιέ «τίος τα κεράκια τους μπρηστά στό είκονοστάσι τοΰ σπιτιοΰ κι επεσαν στ ά γόνατα πΐ'οακαλώντας τή Μ* γαλόχαρη λ ά ρίξίι τή σκέπη της, άπομακρύνοντας κάθε κακύ. Τα θαϋμα δέν άργηοτ νά ξεδ'α λύνει. Στερνά άπό ιιερικέ; ώρες εοχβται στό Δεσπότη εν«, τηλεγοα αιημα άπό τό Μητροπολίτη τής Μυ τ'λήνης, δτ, τό καράβι μέ τα μάο μαρα τό κράτησαν οί Φραγκολΐβον τΐνοι τής γαλλικής Ρίϊί μέ τήν κα τηγορία, δτι κάτοι άπό τα μάρμ' οα ήτανε χρνμμένα κοντραμπάντιι, χαπν'ά, ιιπαρούτια καί δυναιιίτιδ '. Τράβη'κΐν λοιπόν τό καράβι (ΐέ τα ΐιάρμαρα στό λϊ,μάνι τής Μυτιλή- νης γιά νά τό ερεννήσουν. 'Τπήη εΓχε τότε τή ίΐΛμη, ότι κατασκίϋαζ,€: γωνιστήκαν μέ τύ δπλο στό χεοι χε βεβαία ό κίνδνν'ος νά τα μάρμαοα, μάλιστα καί νά βπάσονν άν τα ξίαΥιρτωναν η τα ·ιε τατόόπιξαν γιά νά δονΐ τί δχει ποκάτω τους τό άμπάρι. Καί τα μάρμαρα '"ύτά τα γλυπτά καί τα ζου,γιρακρισμένα μέ χρνσό καί 6αρι ήταν'ε πολύτιμα καί ή έπεξίργασία τονς πολλές λίρες. Ό έπίσκοπος τού Νησιοϋ κ. Αντώνιος Πανούσης, δημοδιδά σιοαλος, είς Μαλακάσαν' Άττικής και ή κ. Ελένη Πέτα είς την οίκί αν της επί τής όδοΰ θεμιστοκΐέ ου; 37, είς Άμαρούσιον. Ώσαύ- το>ςι διά τήν αντιμετώπισιν έξόδατ
τροφοδοσίας κατά τάς υπολοίπους
ημέρας, έγένίτο προσςροοά έθελου
σίως χρηματικών' ποσών παρά δια
φόρων μελών τού ΣΦΕΕ, καΐ ο!
οσδήποτε άλλος έπιθι·μεί νά προο
φέρη παρακαλεϊται όπως στ·νεννοη
θή μετά τής άναλαβούσης τό τα¬
μείον, ειδικώς πρός τουτο, δι'δς
Ευας Κιούγκη, Δερβΐνακίων 31,
'Τμηττός, τηλ. 753.262.
Δ,ά τάς μεταφοράς τής ομάδος
άπό τόπου είς τόπον έντός τής χώ
ρας,θά φροντίση ό κ. Δημ. Κόκκι
νος, έξασφαλίϊων ενα των λεωφο
ρείίον τοϋ Έκπαιδιτηοίου «Μορ-
φωτική» Χαλανδρίου, ευγενώς προ
σφεοομένου διά τόν σκοπόν τούτον
Έλπίίΐται ότι ή Τροχαίι/' Προα-
στείων θά δο>ση εΰχαρίστίος την ά.
παιτο^μένην σχετικήν άδειαν.
"Η είδ κή επιτραπή όργανώσε-
ο>ς (τιλοξενείας Έλληνοφών'(ον Κά
τ(ι) Ιταλίας, άποτε?.οι·μένη έκ των
■/.. Ί. Πρίλοοέντζου, ώς
καί κ. Ελένης Πέτα, κ. Λούλαε
Μ.τρή, δ. Ευι'ς Κιούγκη, δ. Σοψϊ
ας Παπαϊίοάνου κ. Δημ. Κόκκινον
ναι Ν1 κ. Καπετανοπονλον, ώς βυιι
Οούλων, θά στνέλθη πάλιν' πρός
κανονισμόν επί μέρους λεπτομερει
ών τοϋ ώς ά<·> εογον καί έλπίξε
ται δτ: θά επιτευχθή νά ίδωμϊν
συντόμως ενταύθα τήν' πρώτην δμά
δα Έλληνοφώνων φίλων Κάτιο Ί-
το'λίας.
Τέλος τούς συγκεντοι^θέντας ί-
χαιρέτησεν (ίς άπταιστον έλλιγνι
κήν' ό ιερεύς Αίμίλιος Φηιιπρικατό
ρε, άπό τήν Σάντα — Σόφια —
ντ' "Ηπειοο, πενιοχής
(Καλαβρίας), άπεσταλμένος
θα ίνα τελειοποιήση τήν γνώστν
τον €Ϊς τήν' γλόκτσαν μας καί μκ}
λοντικώ; διδάξη αύτην εί; τήν πϊ
ριοχήν του.
Πρό τή; δια/λύσεω; τής σνγκεν
τρώσεως, καθωρίσθη ώς τόπος τής
επομένης σνγκ,εντρώσε(ος μελών Α
φίλων τοΰ ΣΦΕΕ, ή ίδί
ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ
ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ
Τής Σννεργάτιδός μα; κ. ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
Είχε μεγάλη έπ.τ^ία ή σννεστί άπό χαοά γ,ά τί,ν'
___-_. ν.,.' .-..τ... ^«,', ί^ την βθίΐδναΓ πού ό(ΕΓΐΑετι'ΐ
ασις των Σμυρνηών που εγινε την
Δεντέρα 18 τοέχ. στό Κοσμικό
Κέντρο ΚΑΛΑΜΠΟΚΛ. Όλοι οί
Σμνρνηοί συγκ>Εν'τρώθτ)σ«ν πάλι έ
κεϊ γιά νά θνμηθοΰν τί; «άποκρηί:;
στή Σμύρνη μ/ις» καί νά ξήσονν
έ; στιγμές μέ νοσταλγία «τσοί
Άλήθ
οί Νησιώτες ενοιοθαν πολύ
νοι γι' αύτό τους τό έπίτενγμα. Ο
τωρινός ναός τής Παν,ιγίας ήτανε
πιό μεγαλοπρεπής άπό δλονς ποΰ
κτίσθηκ.αν πΟΛ'ω στά έρ·είπκι των
προηγουμένων. Θέλησαν νάχουν Σννέχίΐα εκ τή; 1ης σελίδο;
και μιά καμπάνα άνάμεσα στί; ι'/') ίπηοέαΐαν τήν πολιτική τής Εύρο')
λες, μεγάλη ν.αί 6ροντ«ρή, .ΐ"ί' η
τοΰ Πρωτοποριακοΰ θεατρον Καλ-
λιθέας, ώρα 7.4>5 μ.μ. τής Δΐντέ
ρίΐς 8ης Απριλίου 1974. Ή εϊ<:ίδος θά είναι πάλιν ελευθέρα. οου τής όιιάδος επί ιιίαν ήμέρ"·ν ό1 Έκ τοΰ Σ.Φ.Ε.Ε. ΟΙ ΦΙΛΓΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΙΤΑΣΗ βαριά κ»* μελοβική ιττονή, τη: η "Εχο.ιΐιε τοΰ: όργαχ'ιιιτέ; τή; ΰ άκούγεται οχι μονάχα α' όλόκλη- 5>κή; ίνίσ/ΐ'σης τού άγώνα ικις ιιρ
ρο τό Νηοί καί τό 'Λΐβαλί, παρ» Λποστολές χοιΐ)ΐάτο)ν καί πολεμικον
καί μέσα στήν' Ανατολή. 'Έτσι α
ιι ι ά
πικτάσισαν ν(ΐί πιιοάγγειλ'
«λικοΰ.
"Εχονμε Τελος, ίκείνονς πον
τέτ0,ο καμπάνα στή Ρουσία πον τέ6ηκαν στήν Έλλάδα μα; καί
Γ ό ή δ ΰζ
δέν
καιρό. Φωνάξει ενί"ν καλό
καπετάνιο μέ τό γοργό τού τρεχαν
τήρ, καί παρ' ίίλο τό Γρρέσκο άγί
ρα πού εΓχε καλάοΐΐ, ξεκινάει γιά
τή Μυτιλήνη. Μέ τα πανιά δλα ά
νεδασμένα κ αί μέ τό δνν'ατό 6οοι Ί
σέ μιάιιιση ('όρα στό λίμαν,
τής Μυτιλήνη;. Ό εΰσ*6ή; Λειί-
της παοουσιάστηχε^ ετσι δ.-Γ(ΐι; έ-
6γήκε άπό τό καίκι μέ ωκλλιά καί
γένια άνάκατα σάν άνταρι,ΐ'θίιΐίν.);
προφήτης, ποΰ εχε( τα ίκτελέσε-
μιά έπιτακτική έντολή τού θεόν.
τού. Διηγεϊται τα θεϊα σημάδιπ
τής Παν'αγία; καί ζητίϊ νά άφεθτΐ
έλεύθε,ρο τύ κ,"Όά6ι μέ τα πολΐπ
μ^ μάρμαοα τή; Παναγίας. Ό αον
τεσαφίρη; ίντνπωσιασμένο; άπό τή
μορφή την άγονία καί την ίί
6εια τού Λεσπότη, εδιοσε
τί; πιό καλές καί μελιοδικές κ'ΐ.ι'γ,ά την Λεντεριά μα;.
πάνες. Αέν λογάρΐασαν τό πόσο θά
κόστιζε. Φτάνει μόνο νά ήτανε α-
ξια γιά τό μ*γαλποε,το ναό τή;
Παναγί-ας. Ά,ιοφά<τισ<ΐΛ' μάλιστα νά βάλονν κια άσήμι μέσα τη;. Στερνά άπό καιρό ε<(τασε κα; ή καμπάνα στό λίμαν; τον Νησιοΰ. Τώρα π'ΐφουσϊάστηκε ή δι,σκολίιι πώς θά «νρβαίαν την καιιπάν /, ποΰ ζΰγιζε πολλά καντάοια άπό τοΰς άνηφορικοΰς δςχ'ψου; τή; πό λιτείας καί τα άλκτθηρά καλΛ*τερί ΟΙ τελευταϊοι ξε.τεον'οϋν τί; δι·ό χιλιάδας, ο! περισσότεροι άπό αύ τοΰς κατείχαν ίϊέχουσες βέσεις στήν ΙΙατηίδα τους. Πολλ.ο! ενημε ροϋίτ ν κα'ι άπελάιιβαναν τα ύλικά άγαθά. Αντήλλαξαν τήν εΐ'μάρεια ιιέ την τρ<ιχ(ιά αοή τοΰ πολεμιστον. 'Λ.-τό τίς 2.000 περίπο^ σχεδόν 300 επεσαν στίς μάχες ή πέθαν'αν άπό κακουχίες. Είναι γεγονός ότι κατά κανύν» τΗταν καί είν«ι ή εκδήλ(οση κάθε τιιιής καί εύγνω μοσΰνη; στοΰ; Φ.λέλολη-ν,ες, γιπτ! ή ποοσφορά τους ήταν άνυπολόγι στη. Καί ήταν άνι.·πολόγιστη γιατί εκτός άπό τίς τοτγ δνσμενεϊς πολι τικές γιά την Έπανάστασι'ι μας συνθήκες, σάν έπιχείοημα των Μι σελήνο>ν Εύρωπαίοιν πολιτικών αέ
έπικεφαλή; τόν Μέττερνιχ( φερνό
ταν ότι δέν €?χε πιά υπόστ«ση ή
Έλνληνική ττυλή, ότι εΓχε κ'!Ταπέ
σει βιολογικά καί δέν δξιζε τόν
κύπο νά ταραχθή ή ήσνχία τής ΕιΊ
ρώπης γιά μιά <ρνλ.ή ξεπεσμένη. Μά οί Φιλέλληνες στήν αίώνι(ι ν*ότητα ς που στό Σύαβουλό της, τόν άξιαγάτΐη το σι^ιπατρώτη μας κ. Τϊ.ων ν ινόνλου ποΰ κορυφώθηκε η έπιτΐ' χία μέ την ώραία τοι· έμπν.υσι τής «παρλάτας τού; πού έκτέλ«σε ι διάσημο; καλλιτέχνι; τοΰ θεάτβυο κ. "Αννα Καλουτ» Χοροί μοντέρ-νοι, χοροί τής Π« τοίδας μας, άλλ^ά καί τόν1 ϊκαροι λαμά» ποΰ τόν χόρεψε ώρ^ιότατα ό Λροχιορημ?νη; ήλικία; Βουστασι άρχη» κ. θεμιστοκί.ής Καλτ,γέρη:. χ ργ ιδίας ταβέρνας ήταν πολύ πλοί·.*·ο χοοοί άνατοί.ίτικοι καί οί τέσσίοις τοΓ/γουδισταί, οί δύο άπόγονοι Σμνρνηών, τοαγοΰδησαν τραγον- δ ι τοΰ όίσκου μα; καί τοϋ ΝΤα>"
ρα, μικρασ.'ατικά.
Ό "Ικαοο; είχ« τόν πρώτο λ>Ί-
γο. "Ολ.α ήσαν ώραϊα, ι'ίλ»· έπιτ:-
χημέν«.
"Ενα μόνον τραγονδι δέν άκο>'·
στηκε, αϋτό ποΰ τολεγε ή ι|η·χή
μα; άπό μέσα ιιας δτ ν καθήσαμε
στά τοαπε!:άκια: «Σιιΰρνη Πατοί
απόκρηες μας έκεϊνε;». Άλήθεια
πο>ς ,μποροΰν νά π"ρίΐβλνηθοϋν υϊ
Απόκρηες στά φαρδυά σοκάκια
μέ «τσοί τσικολάντες καί τσοί με-
νεξέδ,ε;», ποΰ πΐτοϋβαν άπ' τ σοι
καρότσε; τα τ£άβ*να οτ?οί άγαπη
μένε; τους»! Αύτά είναι άξέχαστα
γιά δσους τα εζησαν, άλλά καί γι'
ι ντοΰς πού τάκουσαν χίλιες χ λαί
δέ; φορές άπό τό άγαπημένο στό
μα τσή Νενές τους ή τσή μαμάς
τους! Τέτοι«ς στιγμές άθιόου γλ.εν
τ(οΰ δέν θά ?ανάρθουν, γιατί δέν
ύπάρχονν τα σπίτια μ·ας καΐ τα φαρ
δυά σοκάκια μας: τοϋ "Αη Δημή-
τρη, χο' "Αγιας Κ'ι'τερίνας, τοϋ
Άη Τρύφωνα, τα Μεγάλα Μπογια
τΐίδικα πού πετοϋσ,αν άκόμη και
άπ' τσοί -κΛρότσε; καί μπο<ι·κ,αλό- κια διαφημιστικά μέ ρ ν,ί καί αέ μαστίχα ποΰ τάστελναν οί μεγάλε; αχίιιπρικ.ε; ποτών, καί τα Τράσσα. "Ε, άξέχαστα χρόνια, νά ϊούσαιιε •μ έμ*ί; οί πιό νέο, έκ<ϊ γιά «νά χαμε νά λεμε κ ιί κάτι στά γεράμα τα μας». Εμείς τα ξέρομε άπ' τσοί Νενέδες μας, κι' εμείς σάν παραμύ θ< πιά θά τα λ-έμε στά έγγόνα μας δ.-κος τα ξέρομε κ«ί δέν θά σβύτη αυτή ή δμορςρη είκόνα «άξέχαοτες απόκρηες στή Σμύρνη μας». "Ετσι οί Σμυρνηοί τίς θυυήθηκι ·ν ξανά. μελαγχολήσαν'ε, δακρύσανε, βουο- κιόσανε στή θύμητη τή; Σμύρνης μας! «Σιιύρνη Πατρίδα μου γλυ κειά, χαριτω,μένη χώρα, γιά νά σέ βγάλω άπό τό νοΰ, ποτέ δέν θάρθη ή ώρο. Σάν αστρο γ·,κο φώτκττο, θά λάμπης στή καρδιά μου, π«ΐ>ηγοριά στή ιτκέψι μου, /λ Ι ιμ«ς ν Νΐκον Ά^ώνη. Διέκοινκ
έλπίδα στή καρδιά μοί1». "Ολα τα | την διπκεκριμενήν καλλιτέχνιδιΐ- τήτ
Αί έξαγωγαΐ
,-. ίΗανωνό; ι τή; ρευστότητος, εάν δέν
Ή άπαγοοει«ις τη, «- Τ - χα1 ^ σημα^ιχήν
,οάς όμάδιον προιοντοΛ, αποτ ίνγ ■_ παοανωνΛ,
όμάδω'. -·«— · ο
έτερον σκέλος των νέ»ν θε
μ/τριον τα όποϊα άποσκο
είς τήν εξουδετέρωσιν
λεί τό
«α,κών μέτρων,
ε
«ίθν εί; τι,ν εξουδετέρωσιν
δνσμενών παοαγόντον, οί όποιοι ε
χο.ν δημιουργηθή —ανεξαρτήτως
. -.. .._> χ,.Αν>Τν' «ΐ'νθηκων
- καΐ διέπουν τό δλον σίκον^ομικον
κύκλωμα τής Χώο«ς. Ή έξαίβε^.ς
έκ τοΰ πίνακος ελευθέριος εξαγο-
μένων προϊόντων, έν' δλω 13 όμα
δών ίίδών, είναι ή -~'~™ 11"'ί'""1
ποώτη
τοιαύτη, κατά τό τρέχον έτος
' ΐ Π'
χο
ηι τοΰδε, άπηγορεύετο ή έξαγωγη
αγαθών μεμον,ομένο,ς, άν'εν προη-
έί τύ αρμοδιου
τής έγχωριου παραγωγής/ ί)σ
αυτή νά άνταποκρίνετα, είς τήν .
γόν ζήτησιν ι
νεργόν ζήτησιν.
ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΣ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ
γουμένης
ς τού
ώ
υπουργείον καί χονοίς ή
σις αίτη νά προσλαιιβάνη τον χά
ρακτήρα όμαδικής άπαγορεύσεως
ο-ειοάς έγχορίω; παραγομένων ·ι-
δΛν. Τό μέτρον τουτο είχε ληφθή
καί πέρυσ'. μέ άποτέλεσμα οί ένδπ
Ό «Πειραϊκόο Σύνδεσμος·, ΤΑν
Δευτέραν 18 Μαρτίου 1974 καί
8 μ.μ. είο τήν αίθουσαν τού
(Καραίσκου αριθ. 104) έν Πει¬
ραιεί επί τή έπετείω τής Έθνικής
Παλιγγενεσίας άφιέρωσε εκδήλω¬
σιν είς τόν ήρωα Μάρκον Μπότοα
παρπγίογικαί καίόργα ρην, μέ τήν συμπλήρωσιν 150 χΡο.
νώσεις νά διατνπώσονν τττν άντίθε | ^^ άπό το0 θανοτου
σιν τιον, έ.τικαλεσθεϊσαι τας εκ
Κ
τ«ι· προσγενομένας ζημ
Πλήν·
Χώρας.
ροσγενομέας ζημς |
έξαγοιγικήν προσπάθειαν τής|
δα αον νλυκειά!» καί τό «"Λχ' Πρόδηλον είναι ότι τα μέτρα
Σ ιιυρνηοποϋλπ σ' άγαπό). σάν τα τ ντα -—τής απαγορεύαεο): των
μάτια ιιον τα μότΐ' μου τα δυό..» Ιξαγτογών— άποβλέπουν «ις την
τί1ταν τοσέ; όόοαϊες Σμυρνηέ; ε-1 παοέχο-σαν ανάγκην καλνψεως των
εσωτερικήν άναγκών καταναλάχτε
(ος. Καί δέν χο>ρεϊ άμςριβολία, ότι
κ«ϊ πού ελαμπε τό κέντρο άπ' τή
παληά νη'ι καινοΰργ>α όμορφιή,
ποΰ «αχ ΣμυρνηθποΓΛα σ' άγαπώ»
6ά τού; θύμιζε πολ-λά.
"Α; εύ7ηθοΰμε,
τοϋ χρόνη» δλοι μα; καλά καί ν ά
ζαναγιορτάηουιιε ιιέ τό Γδιο πάν "α
κέφ, την «άποκρηά μα; στή Σμΰο
νη» έδώ «την Άθή,να ιιας.
Σνγκοάτησα μερικά δνόιι''Τΐ
των παοενρεθέντων, α; μέ <η·γχ;ο οιήσουν <>ί άλλο ι: Όλόκληοο τό
νέον Διοικητικόν Συμβούλιον τής Ι εται δύσκολον έγχείρημα. Κατά
■ας είς την) αυτήν, μετά σύντομες είοηγήοεις
τοϋ Προέδρου τοϋ Συνδέομου Ναυ
άρχου Π. Θεοχάρη, τοϋ Προρδρου
τοϋ «Ήπειρωτικοϋ Συνδέσμου Γΐει
ραιώς» Κοσμά Άναγνωστοπούλου
και τοϋ Στρατηγοϋ Δημητρίου Μπό
τσαρη, ωμίλησεν ό λογοτέχνης
ή όοθότη; τού μέτρον τούτου δέν χ (, Σολομων|δηςι
δύναται νά αμφισβητηθή, οταν η
έσιοτερική άγορά υποφέρη άπό στ· -Τό Άθάνατο Είκοσιένα - Μαρ.
νότητα προσφοοάς αγαθών. "Αλ- κος Μπότσαρης». Ήκούσθησαν ά
φεύγοι·ν
^, από τό μελόδραμα ·Μ3ρ
αί χώοαι, όταν άτι κος Μπότσαρης· τού Παύλου Καρ.
ή
μετιοπίξοι·ν άνάλογα προβλήιματα
καί ή συγκρότησις τοΰ πληθο>ρΐ-
σιιοθ ή τοϋ τιμαοίθμου άποδεικνυ·
ρέρ.
'Ενώσεον; Σμνοναίων μέ τόν
κάγαθο ναί ίύγενέστατο
πκττεύοντ";
τής φνλής
μ<α. Μαζπ'τηκιιν πολλά παλληκτι- οί Φιλέλληνε; σι-νήιτιισαν άν ιιή! τοθέσεις, ωστε ή κοινή γνο'χιη των ιιας ξεσήκωσαν' τήν κοινή γνώμη τής Ει'·ρώπης, καί πιό πολΰ μετά τα .τρώτα άείμηστα κ'τορθώματα τώ νπολεμιστών μα;, καί έτσι κα τώοθιοσαν νά δημιουργήσοτ'ν ποοϋ Οΐα καί την άνέβασαν σ' ίνα /α· [ αντιδράση, πάΤο)ς δνσμένεια άπό ΰ άά ΰ ύ ί Διοικητικέ; 'Λρχέ; τή; Πατρίδας νοΰογιο άραμπά, ποΰ τύν ίσερναν αμί'Ηΐένα 6όδι ". "Οταν διιοι; έ(| θασαν' στό τίλ.Γν ταίο άνή((·ορο τοΰ δρόμον, δέν ήτ·ι νέ δΐ'νατό νά τή τραβήξουν τα ξώα τοΐ':. Καΐ Κι·6ερνήσεις αύτό ΟΓρείλ*ται στό ότι αί τα Άνακτο6ηιι- Εΰρ(οπ«ϊκών χωρίον Λ'ά φ-έρη τίς πολιτ,κές ήγεσίες σέ θέση, ώστε κά τοντας την άνάγκη φιλοτιμία, νά έπέμβοι/ν ένεργώς στόν Έ,λληνο- τουρκικό άγων'α ιιέ συνεπεία νά λια τής Εύρο')πης αντιμετώπισεν δημιουργηθή τό Έλεύθερο Έλληνι πάνω άπό αύτό τό καλντεοίμι. ΤΑ ιιέ ι|»υχρά πολιτικό ρεαλισμό κάθε κό Κράτος, έστω καί ιιέ τα πρώτι ■ δόδκ' λαχάνιαΕαν· . γονάτι'ζαν. Καί( κατάστασ,, χαΐ εξω άπό κάθε δί και ο καί ήθική. ιδιατο'γή νά έλ.ε(·θερο)θίϊ τό καοάιβι μέ τό φορτίο τής Μεγαλόχαρης. 'ίε μάλιστα τό Γδιο ναταδΐίο- οί άνθριοποι εσπο'οχναν, άγωνίζον ταν, ΐδρωναν. Οντε σπΛαμή δίν πήγαινε τό ο;ορτίο παραπέρα. Στε' κοι·ταν έκεϊ κατακοΐ'ρασιΐίτοι κιιί| Εύρώπης -χαί άς σημείώσουμε σι'ίν άιιήχανοι χ(»ρΙ; νά «ρίσχοι,ν τρό' παράδειγμα ΰπέροχο τόν πατέρα ~'..... τοΰ πρώτο»· (Ήισιληά τής Ελλάδος πεοιορισμένα δριά το»·. "Ας προσέξοινμε τώρα στήν δλη 'Τπήρξαν '6έ6α α καί ίξ»ιρέσε ;, ΐαόθεση κάτι ποΐι εχει ίδιαίτερη ίι; πολιτικόν; καί ήγεμόν*; τής σηιιασία. άλλά καί άνεκτίαητη Α¬ στόματα θά μονρμούριίξαν, άν τό ακονγαν; μέ άσπρα ή μή μαλλιά. Ή Σ,ιιΰρνη δέν ξεχνιέται καί δέ· Οά ξεχαστή ποτέ. Τήν ΰμνησ '.ν ποιητές, άλλά κάθΐ μερά τα παι¬ δία της την ΰμνοΰνρ μέ τή σκέψι τους κοντά της! Ποιούς ν' άναφέρω καί ποιού; νά πώ πού ή αΐθονσα τής κοσμικής αυτής ταβέρνας ήταν γεμάτη άπ' τοΰ; άοχοντάνθριοπου; τού; Σμνο ϋς, άπό τίς δέσποινας πού διατη ροΰν άκόμη την όμορφιά τού;, άπό τί; νέες γυναϊκ·ε; άκόμη λονλούδ,,ί τή; Σμύρνη; μα;, καί άπό τί; πυ λύ νέες Σμυονηο — Άθηναϊε; ποΰ στόλιϊαν τή κοσμική αυτή τα 5έονα ιιέ την όμορφιά του; καί τα νϊΐάτα τού:. Πλοΰαο καλλιτεχΛ'νό ποόγρ'ΐμμα, πλούσια τα Σιιυονέϊκα τοαγοΰ&ια μας. Πλοΰσιθι καί γα- λαντόμθι οί Μικρασιάτες γενικώτ. Τό νεον Διοικητικόν Σύμβουλον τή; "Ενώσεως Σμυρναίων έλαμπε Λι«ικίί; Σκηνή; τήν άπόγον» Σμΐ'ρνπών, κ. Γιολάντα Χτί Ταο σο — Αύγερινοΰ, τόν καί τήν' κ. Μαρίτσα Χατζηπροδ·.,» μου, τόν κ. καί τήν κ. Δημ. Σοί τα τόν κύριον καί την κυρίαν Ι. Φίοκαρα, τό νειαρό ιζευγάρι Γ. Κλοι·κινιώτη, τσν κ Κέντρον, την κ. κα) κ. Πρ. Άντώνογλου καί τόν νεί'θόν Άντώνογλου τίς Δτσποινί δ,ες Άξιώτου^ τίς πιστές φί>«»
των Σμνρνηών, τόν κ. καί την ·■
Πθπάί,ογλου, την κ. Πολίτου, την
τουτο, ή έν λόγω απαγόρευσις
ναι σύμφίονος πρός τήν' υφισταμέ¬
νην, σήμερον, κατάστασιν είς την
ί Έ ύ
ΔΙΑΛΕΞΙΣ
Την Κυριακήν 31ην Μάρτι
ρτιον
ι'θί'τ α
Ελληνικήν οΐκονομίιΐΛ·. Έν' τούτοις 5974 αί ώραν 11 π.μ. διοργαν
θά συμφωνήσωμεν μέ τήν άποψιν' παοά τομ ΘΡΑΚΙΚΟΤ ΚΕΧ-
τοΰ Πανελληνΐοτι Συνδέσμου Έξα χρΟΤ διάλεξις, είς την Μεγ<Ί>ην
γωγέοη', όπως, πρό πάσης λήψεως ' Αίθοτισαν τής Άρχηιολογικής Έ-
άναλόγων άποα-άσεων, τηρήτα, ή, ταιρίας (Πανεπιστημίου 22), ν.αθ'
έ^αγγελθείσα άρχή τής διαβονλεύ ήν θά ομιλήση ό κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ
σεοι; μετά των ενδιαφερομένων τα ΜΑΜΕΛΗΣ έπίτιμος Γεν. Έ.τιβ-
ξειον, δστε νά λαμβάνηται ΰπ' δ ,ορητής Μέσης Έκπαιδεύσίως ιιί
■ψιν' αί είσηγήσεις τ<»ν καί νά έν«·ο , 9ρμα; μονίιζωνται αΰτά πρός τάς ανάγκας] «οί διακριθέντες είς τήν Επι- τής Οίκονομίας ιιας. Πράγματι εΓ ^ στήμην θράκες κατά τόν ΙΘ' ναι δίκαιον τό αίτημα των έξαγω γέων, ώς καί πάσης τάξεως είς ά αίών"». ·τ-τ διάλεξις είναι ή τρίτη τή: κ. ΆοώΛ'η^ τόν κ. Χατζηλουκά, τ. κ. καί την κ. Άχ. Γεωργιάδη, ( ξς ι ή ρη νάλονον περίπτωσιν, νά ένημεροΰν σειρα:: ή ποοσφορά των θρ ται εγκαίρως, προκειμένον νά μή ε·ι; τήν Επιστήμην τα Γραμμαί αίφνιδιάξιονται άπό τα εξογγελλό κα[ τήλ· Τέχνην». φξ ξγγ κ. Τϊών Βεϊνάγλοι, κ^χί πολλοΰς .χλ ι να μέτρα —κ"ί τα έν λόγω μίτρα | λου ΰ ά νά ΰ άέ δέ ί όθ ά άξ | λους, ποΰ γιά νά τοΰς ά·να<φέρ ο πρέπει νά γεμίσω δνό σελίδες άκό μα, άς:οϋ ή αϊθουσα αυτή περιεϊχ+' 400 συνδεττ>,αόνες
Καί τοϋ χρόνον σ' δλους μις νΐπ
σ' αΰτοΰς πού δέν ήρθαν' στό γλέντ,
μας.
Νίνα ,Γαννακίδου
Ο ΑΡΚΑΔΙΚΟΣ ΤΑΥ ΓΕΤΟΣ
πό ν(ΐ προχίορησουν.
Σι-νέχΐΐα εκ τή; ΐη; σελίδος
εγιν'ε άφοραή τοϋ «Έθνικοϋ μα;
υμνου στήν Ελευθέρα».
Είναι άλήθεια, δτι δέν ίβτάρχει
γωνιά τής Ελληνικάς μος γή; ποίι
νά μην ?χοΐΛ' γίνει πολλές καί ιιε
γάλε; σφαγές.
Άπό τόν Παυσανίαν (4, 5; 9)
όπως μαθαίνουμε, έδώ ?γινρ στ·ι
743 π.Χ. μί-α άπό τίς πρίδτες σφα
γές, άπό τοΰς Σπαρτιάτες, δτιιν
»ατέλα6αν αΙφνιδια<ττικά την Α» φεια/ γιά τα την έχουν όρμητήριο στόν Α' Μεσσηνιακό Πόλεμο: «Καί τό πόλισμα αίροΰσιν πυλΛν άνωγμένων καί φιΛακής ούκ ένού σης καί των Μεσσηνίων τοΰς έγκα ταληψθέντας α·ονεύονσι, τοΰς μέν έν Εύναϊς τού; δ' (ό; ήσθοντο πρό; τα Ί*ρά καΐ Β<ι>μους καθημένοι>ς
Ίκέτας».
Μεγάλες (Κραγές, στήν περιοχή
Βέ&αα μπο&εί νά πή καθείς δτι αυτή ποΰ είναι είς Δεσώπητο; μοϊοα καί ό σκλη
ρός θάνατο; στέρησε άπό συγγε-
νεϊς, φίλοιις χαί συν'εργάτίΐς, τόν
άλ,ησμόνητον ΜΙΝΩΑ ΣΤΜΕΩΝΙ-
ΔΗ τόν καλόν οίκογενειάρχην, κα
λόν φίλον, καλόν σννεργάτηΛ·; κα¬
λόν προϊστάμ*'ον καί πρό παντός
καλόν ΑΝΘΡΩΠΟΝ τόν οποίον
καί θρηνΌύμν σήμερον.
Είχον τήν εντνχία
ζ(0 60 όλόκληρ
τόν γνωοί
άπύ την
Σμύρνη. Τόν γνώρισα ώς σποδα
στήν καί μετέπειτα ώ; πολρμιστήν
«ίς τάς τάξει; τού ελληνικόν Στρα
τοΰ μέ τόν βαθμόν τού Έπιλοχία
μτΧνΐ τής καταστροφή; τής Σμο
νης-1922.
Άγωνκττής είς τόν άγώνα τής
τής καταστρο<ρής τής Μικράς ' °Οπο>ς δ,αδάζουμε στήν Ίοτορίσ
τοϋ Σπυρίδοηος Τοικονπη:
«Ό βασιλεύς τής Βαι·αρίας άσπι
σθείς παρρησία καί ένιθο<σιο>δβς
τόν Ελληνικόν άγώναι καθ1 όν και
ίών άπαντες οί σΐΛτάδίλτροί τον τόν
άποδοκίμαξον, τηές δέ τοΰ: κατέ
τρέχον, τάν έξύμνει ώς ποιητή;
γ.'< τόν ίξεικόνιϊε ώς φιλότ«χ/ος ιί"; πού εχει τίτλο: «Ό Μαΰοο; έν μιά των στοιϋν τού Μονάχου». ". εΛτέμδρης 1922». | Καί τώρα άς άναο,έροΐ'με μερι Ήτο τόσο αϋθόρμητος ό ένθο»· κά άπό τα γνωστά δνόιΐίΐτο· τίΐϊν σκισμός τον ποΰ μοΰ «πΐ: «Βασι Φ,λελΛήνων ποΰ είτε 6οήθησ«ν ήθι λη προχώρα καί έγώ είμα έδό> ώ ί λώ Γ έβ
πάθειες άπό κάθε ανθρωπο ποΰ σκέ Τέτοιες πολύνεκρες συγκρούσεις
φτεται αϊσθηματικά. Καί ή σνμπά
θε ι α α.ύτή έκδηλώΛίεται μέ κάθε δυ
νατό τοόπο, άλλά στήν 'Ελληνυιή
πεοίπτιοση ή τέτοια σιιιπάθει1"· έ·< δηλώθηκε κατά τοόπο πού ΰπεοέβη κάθε άλλον. Έκτός άπό τίς υλικές θυσί"; τού; οί Φιλέλληνες, τόσοι πολλοί, άφηκαν τήν τελευταία τού; πνοή στό Έλληνικό λέξι στό στόμα τους την Έλλάδο. Αύτό πού είπα νά προσεξοιιιε *ί ναι δτ, οί εΰγενικές 'ίΐίηέ" ϋπάο- ξει; ίίχαν τό συναίσθημα δτι θυ- σιαίόταν γιά τήν Μητέρα τοϋ Πό λη προχώρα καί έγώ είμαι έδό>. κώς καί νλικώς,
ίό
ή λιτισμοϋ καί αύτο σάν άντιποόσω
εΓτε κατέβηκαν! ποι τής πολιτισίμένης άνθρωπότη-
!
εγινναν καί στά 1264 καί <τ>ό 1452
μ.Χ.. σέ πόλεμον; μέ Φράγκονς
Ώς πρός τόν τίτλο καί την είκόνα στήν Έλλάδα κ<ιί πολέμησαν στόν! τας πού δέχθηκε τα πν«·ματικά τρεξε ποτάιιι, μιά &< τοΰ έξωφύλλου τοΰ βιβλίον σου θά σκληρόν άγάηα. φώτα άπό την 'Ελλάδ '', ξοφλοΰσαν τό σηαεοινό χπ>ριό Α/
σοΰ τα φτιάξη ή τεχνική μου νπηρε| Μεγάλες μορφές σάν τόν Βίκτω την σχετική ύποχρέωση' στήν Φυλή) (Δ. Πετρόπουλος _
σία. Σέ συγχαίρω γιά την προσπα ρα Ουγκώ, τόν Σατι·>6ριάνο τόν1 ιια:.
θειά σοίβ>.
Ι Βεραν'τζέρο/ τόν Ντελ'ΐ'κρονά, τόν! Μά κα εμείς αμω; .εύΎν<,)μοΛΌΰν 7780). Αντός ήτο ό Μίν'ιυς Συαεωνί- | Γκαϊτε ,'·.·<·- · -—■ · » ·> ■·> - » - >ι ·'-»
Ή πιό μεγάλη άμιος καί
αίματοχΐ'σία έγινε άπό τόν' "διον
τόν Σοΐ'λτάνον Μωάμεθ τόν Β'
στά 1460 μ.Χ. καί είναι ίκείνη πυύ
εγινε άφορμή νά δημιο<ργηθή ή σχετική λαϊκή παράδοση. ποΰ δια μέ τελευταία τηρεΐται καί σήμερα στά νύροι χιο (Ηά. Στή θέση «Κοκκαλάς όπον οί Τοΰρκθι πήραν τό κόσμο τής ΏρΓ ά;, κατέ-βοσαν τοΰ; χοιστιαν'ούς, πού ήταν κλεισμένοι στό Κάστρίι, τούς έβαλον στό άλώνι καΐ τούς ά λώνισαν αέ τα άλογα. Τό «ίιια ?- μιά (ϊ>ρα δρόαο ώς
ΑΛΛΑ (γλή)».
Πελοποννη-
; σιακή πρωτοχρονιά 1958 σελ.
δή; ό άνθρωπιστής, ό άνθρωπος τάν Φίνλ,εν
. τόν Μύλλοερ, τόν Σέλλεύ,ίτες στήν Ικδήλιοση τής εύγνωμοσύ,
ίνλ.εϋ, "Αστιξ, Πονσκιν, "Ε-1 νης τους πάντοτε θά τοΰς τμοΰμ«-
Ό Κοιτόβοΐ'λος σάν' Ίστοοικός
τοΰ Μωάιιεθ. άγοινίίεται ττήν Ί-
Πέραν των άσχολιών τ<η> μέ
τάς έπιχ«ιρήσεις τον δέν έμτνε ά
Αιάχρορο; πρός τάς κοινωνικάς καί
ιριλανθρωπικά; του ·ποχρεα>σϊΐ:.
Ή πόρτα τώνγρ'ΐφεί ών τού ή¬
το Ανοικτή γιά ίΐλονς καί όλον;
τοΰς έξι«η<>ετοΰ(>ε ήθικω; κηί ν
λ, κώς.
Πρίν λίγες μέρες άπ' τόν θάνι
τόν τον τόν έπεσκέαθηκα στό γρο.
ν^ον τγη' γιά νά τοϋ πω δτι ρνη ί,ι
βλίο μόν ίχδίΛο Χίΐΐ ήθίλα νά μοΡ.
τό ηροΛάλη δια^ημιστικως καί ιΐό
λ τοΰ Λντγνιινσ ι μερικά κεφό-
κιαΐ ποιήαητά
άπό
ζιοής, ήγιονίσθη μέ ζήλον «ς την | 50 Μοσχάτον, τηλ. 9519 — 074.
ανάπτυξιν των έπιχειρήρεών τον
οί οποίαι ·κ»τέχοι»ν σήμερον μίαν
επίζηλον θέσιν είς την Δεθνή άγο
φόν μέ άξιόλογον αριθμόν πρόσω
πικού ποΰ άριθμεί τοΰς 120 πεοι-
που έργατο—νπαλλήλονς, τοΰς ό
Λθίους ΰπερηγάπα ώς π^<ιγματικό παιδία το·. μ έτή μεγάλη ψι·χή. Αίιονία του ή βερν Ούϊλσ(ον τόν μεγάλο πόιητή καί ή Έλληνική Πατοίδα πού ί>- στοοία· νά μετριάση την κακτ) έντν
,μτήμη. | Λόρδον Βύριον'α τόν Σανταρόία πήρξε καί ή δική τονς Πατρίδα | ηωβη άπό την σκληρότητα τοΰ ά
Βασίλειος Δ. Κολάμπαλη; | Μοργέςρσκη, Άλμέϊντα, Νόρμαν, θά τούς άγκαλιάξη α,ίώνια δσο φέντη τον. Μάς δίνε, διιιος μια .τε
Σμνρναϊος Λογοτέιχνη; — Ποιη- τόν Γκόρνταν καί άπεΐΛβΐ: άίλες <"όν κσμο «·ύτό τιμάται ή άρετή.' ρίίρημη περιγραφή τοϋ (τοοι·ο!ιιυ "·"·-- | το5 Κάστοου τής "Ποίας (Κοιτ. 3, τί1? — Σνγγραφεΰς ρ ς Γράμμον πλαισιώνονν τδ πάνθεσν τοΰ Φιλελ τοτε ΣΜΤΡΝΗΣ Τήν 6ην Φεβροικΐί,ιίου, ημέραν1 Τετάρτην ή Έ«τία Νέας Σμύρνης *ΐκη ώργάνωσεν ενδιαφέρουσαν διάλε¬ ξιν έν τή αιθούση Τελετών τοϋ Με γάρου της μέ όμιλητήν τόν δΐπκε- κριμίνον Λογοτέχνην καί Ίστοοι κόν ΑΠΟΛΛΩΝ Α ΛΕΟΝΤΑΡΙ- ΤΗΝ καί μέ θέμα: «Ό Έληνικός Πολιτισμός, μο¬ ναδικόν φαινόμενον»1 ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΩΝ ΗΡΩΟΝ Τό Σο>ματεϊον Ανεγέρσεως
ΙΙΐ'μποντιακοϋ 'Ηρώου όργανιόνει
ΣννέλίΐΗΤΐν τοΰ Σωματείου τοι1,
γενησθϋίνην τήν' 24ην τοϋ αηνό:
Μαρτίου έ.Ι. ήμέοαν Κυιριακήν και
ώραν Π π.μ. έν τή αίθούσει τοί
Κινηματογράφον «ΧΕΡΑ Ι
Λθϊα ενθθυβιάοθιι Χίΐί περισσότεοον . έν Καλλιθέα καί επί τή; δδοΰ Φι
δταν τοϋ ανέγνωσα τό κεφάλαιον' λθνέτου αριθ. 78.
ληνισμοΰ.
Τό Έλλην'ικό "Εθνο; πού
δέ"1 κ·αί αίσθημα, πάν
στή σκέψη τού τα είι
τέκνα τή; Εύρώπης κ<ά Άμε , ποΰ τόσα καί τόσα πρόσφε- ρατ στόν ίερό μας άγωνα. Ή εύγνίομοσύνη τοϋ Έλληνικοΰ Εθνους εξεδηλώθη σέ κάθϊ εΰκαι- ηη ρία κ«ί μέ κάθε τρόπο. Όνχ>μασί-
ε; δρόμων κ·«1 πλατειών πρός τι
μην τιον, προτομές καί άνδριάητ.-ς
ποιήματα καί έορτασμοί έπετείων,
ίδιαιτέρα στοργή πρό; τού; άπογό
νού; των, δείχνοι·ν' την εύγνοψοσύ
νη των Έλλήνων.
Μέ τόν βάνατο παραδείγματο:
χάριν τοϋ ίύγενοϋς τέκν'ον τής Αγ
γλίας Λόρδον Βύρων <·( άλλά καί στόν **ρήνο των Έλλήνιον ποΰ σνμ βολικά παρίστατο} άπό τοΰς στί χονς τοΰ Έθνικοϋ ποιητοΰ Διοννσί όν Σολωμοΰ «Λεντεριά γιά λίγο πάψε νά χτυ.τάς μέ τό σπαθί, τώρα σίμωσε καί κλά|>ε είς τοΰ Μπάιΐ-
ρον τό κορμί».
γιά τήν όποία άναλωθήκαν.
10 Μαρτίου 1974
ΕΡΑΤΩ Γ. ΜΕΛΛΟΤ
ΓΈΝΙΚΗ ΣΤΧΕΛΕΤΣΙΣ ΤΩΝ
ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ
ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ
ΕΝΩΣΕΩΣ
Μέ άπίλιτη ήσνχία καί τάϊι ένι
νέ την 6ην Μάρτιον ί.έ. ή Τακτιν.ή
Γενική Σι-νέλευσΐε τών' Μ*λών
τής Ενώσεως Σμνρναίονν είς την
Αίθουσαν της Καρύτση 3.
22. 1—ί.:
— ("Ακρα γάν ήν ήλίιβίοτος κα
■ τα την είσοδον* το »"α,εγή)ο»· "Ο.
οους τής Σπάρτης, ό δή Ζ»>γό; λέ
γρται δκρως άνέχο»·σα καΐ ΰπερκ^ι
μέν*η κρημνώ τε μεγίστω καί φά-
ραγγι βαθιά, έν κύκλιο πάντοθεν
ΠΓθΐειργομένη καί ν.ατισφαλισμί-νη
αία δέ μόνη παρόδω ν.α! ταύτη βρΓί
τεΓα τήν εΓσοδον' εχοΐ'σα»
Ό Χαλκοκονδύλης (στίς «.474
Ικδ. Βόννης), δίδίι πιό άντικειιι*
νίκη είκόνα τίδν γεγσνότων -<αί ά ί ναφέοει κ«ΐ άρθιμό τών' θνιιάτο)ν: Κατά τάς άρχαιρεσί«ς τού νέον' «Σι/ναπήχθησαν γάρ είς -/ιλίοι-ς Διοικητικοϋ Συμβουλιον έξελέγτι- αάλιστα καί διακοσίους. Τούτον; σαν οι κ.κ.: Νίκος Άρίόνης^ Πρόεδρος, Ίιο άνν'η; Σεργάκης, Άντιπρόε&ρος Μαρϊνος Ξηρέας Γ*ν. Γραμματεύς, Ιωάννης Άκριθάκης Ταμίας, Σύιι βουλθι οί κ.κ. Μιχαήλ Άναστασ ά δης, Τζών Βεϊνόγλου, Γ. Ίσηγόνη; Ν. Κπραρός Μ Καραντΐζοπούλου Κων)τϊν'ος Μήτσορας, Ιωάννης Χάππας καΐ Δημ. Τσιροπι«.ς. Βέ σύαπίΐντας άπάγην είς ενοι νώ ρον αΰτοΰ ταύτη δ.εχοήσατο &- «ττε μηδένα των τής πλαεως ΛΕΟΝ ΤΑΡΙΟΤ. (Μεγ) λεως) προσόν- των λειφθήναι, μήτε άνδρα μήτε γνναϊκα. 'Ετυθόαην δέ αετα ταυτα τήν πεοιοίκην γίνεσθαι τα σώματα άιι φί τα έξακισχίλια {ιποζύγια δέπολ λαπλάσια». Ό πολύμαθο; (πολύπαθο,ς) δ- μω; Γΐώργιος ΦΡΑΝΤΖΗΣ, στ*, βελ. 405 τής Ίστορίας του, παοα δίδε, ώς εξής τίς πληροφορίας τοϋ ΚοιτόβοιΛου: «Άνευ Όκολογίας» καί «Ό·?- γήν εχο>ν καί μήνιν δικαίαν», «Αύ
τος δέ (ό Μωάμεθ) τούς θ
ς
καί τήν μνησικαίαν, καί τή δργή
κινούμενος, εν τιν, ποδίω μικρώ
σιινάιξ»; (ιύτούς πάντας καί δεσμεύ
σας παρανάλωμα μαχαίρας σί'ν
γυναιξί καί πάσι πεποίηκε». Χ<ορίς νά π«ραλείψη νά προσθέση κπ{ τήν πολύ περίεργη διάσιοση τοΰ "Αρχον τα Μανουήλ Μπόχοιλη Λεοντάοη. "Ενα προάστεΐο τής Ζα·κύνθ.·»υ πού λέγεται καί σήμερον Μπόχαλη, τόσο δέΜηκε μ έ την παραμονή τοΰ θ. Κολοκοτρώνη στή Ζάκνν,θο, ιο στε ό υιός το· ό Γενναΐος ελέγε¬ το, ό Γιάννης ό Μπΐ'χαλιώτης, ό¬ πως μάς γράφει στό ,λεξικό τή; Ζακύνθον ό Π. Ζώη;. Άπό τό ίδιο λεξικό μαθαίνοι,ιι* οΤ| πολλέ; οίκο γέν'ειες μέ τό έπώνυμο ιΚολονοτρώ νης καί Λεονταρίτης είχαν κατα<|ύ γει στή Ζάκι·νθο ιδίως μέ τα Όρ λο>φικά.
Ό οίκογένεια τοϋ Φιλικοϋ καί
Προεστοϋ τοΰ Λεονταρίον Πέτροΐ'
Σαλημανοΰ πού φέρ*ται στά εν-
γραφα τού 1821 ώς Σαλαμάνου,
Σολομιονός καί Σολ.ομώνας, δέν
άποκλείετα, ν'ά είχε σΐ'γγένεια αέ
τήν οικογένειαν τοϋ Σολωμοΰ πού
είχε τα "δια έπώνυιια. νΕτσι ό Έ-
θνικός μας Ποιητής έχοντος άρκ«
τές πληροφορίας, σχετικές άπό δ¬
λονς αϋτοΰς καί περισσότΓρο άπό
τόν Γέρο τού Μωοηα. πού γνώοι^ε
πολύ καλά τα αερη αύτά, δέν θά
χρειάστηκε νά καταφύγη ατην ένο
οα-ική τοι· δύναμη γιά νά νράι|»η
στόν Έθνικό μας ΰιχνο τόν στίχο:
«,Αι' τα ν.όχχαλα βγαλψένη των
Έλλήνονν τα Ίερά».
Άξιοσημείωτη είν'"ΐ τι σύμπττο-
ση, δτι στήν ίδιαν περιοχή γτννή
κ«ν, έςησαν η έδρασαν σειρά όλό
κληρη Προδρόμων τοϋ 1821, όπως
ό Ράλληι:, ό Κλαδάς, ό Μαντά; ο
δέν είναι υπόθεσις μιάς τάξεως,
άλλ' έν&ιαφέρου^ν τα σύνολον τή;
Οίκονομίας μ/ις. ,
Δυστνχδς, ή διαμορφ<ι>μένη σή(
μερον κατάστασις, δέν έπιτρέπιεΐ ' ην 22αΛΓ ,
αύταπάτας, πρέπ)^ δέ, συντμως, νά ρνα Παρασκε^ττν στην αιθούση τ»,.
άντψένενοα ή άπι^γόοευσις των έ- ΣτέΥτ1? 'Καλίδν Ύΐ*™" και Γ^11
ξαγωγών καί δλλων προϊόντων ά ίιατων· οδο5 Μητροπόλεως 38, ωμι
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΤ κ. Δ. Τ2ΑΚΩΝ
1974, ημ?
ναγκαίίον διά την άντιμετώπΐΡ'ν
τής έγχονρίου ζητήαείος. Ουδέποτε,
δμως, θά παρίστατο άνάγκη νά
προσφύγη ή 'Ελληνική οίκονομίί»
εί; την λήψιν των μέτρον αυτών,
εάν εΤχ«ν έπιτετχθή ή δοαστηρι«
ποίησις όλων των παραγιογικών
νατοτήτων τή; Χώρα; —υπό την
προϋπόθεσιν, βεβαίως, ότι τουτο
δέ θά προσέκρουεν είς
κάς άδι/ναμίας, ώς είναι ή έλλειψις
πρώτον ΰλ.ών «ίς παγκόσμιον κλί
μα-κα. Καί τό χειρότερον *1ναιι ότι
ή έφαοιιοναμένη άντιπληθοοριστική
πολιτική, διά τοΰ περιορισμόν τή;
χρηματοδοτήσειος τή; Ίδιωτικής οί
κον'ομί'ς, δέν έπιτρέπει ταχνρρι-
θμον αύξησιν τής έγχορίου παρι
γτογής, ωστε νά έξισορροπηθή ή
ποοσφορά καί ή ζήτησις των άγα
θων. "Ας μή αύταπατιόμεθα, λοι
πάν οέν άρκεϊ μόνον ό π«ριορισμ5ς
γέτου 6γήκε πρώτο; Ά.-τελευθερο)
τικός Στρατό; τοϋ 1821, σάν νά
ξεφύτοωσε πραγματικά άπό τα κόκ
καλα των Έλλήνων τα Ίερά.
Ό Έπαναστατικός σπΐ'.θήρας
πού βγήκε άπό τίς σπηλιές τού
Ταϋγέτου καί πρίν άπό την ώρισμέ
νην ώραν, άπό τόν άνυχόμονο Πά
παφλέσσα( μ,εταδόθκηε καί στά ήρ;ο
ικά Κίΐλάβρντα, φώτισΐ τό Μονα-
στήρ, τής Ρεκίτσας.
Η λάμψη τον σέ λίγο απλωσε
στά Μον'αστήρι τής Σολουονή; καί
νστερα στό Μαηδάκι, Τίμιοβα καί
Βελ.ανιδιά καί ονγκλόνησε την ή-
ρωική Κα/.αΜΟτα. Έκεί κοντά πά
λιν, άργότερα. στήν Τρ(ίμπάλα, 5
Γέρος τοΰ Μωρηά κράτησε σέ διν
μερο πίΐσιιατώδη άγώνα τόν περ:
φημο Ιμβοαήιι καί στά γειτονικά
Δερβένια ό Νικηΐαοά; βερίζει μέ
τίς χωσιές του έκατοντάδϊς τουρκο
αιγυπτίονς.
Είν'α, εονο Δικαιοσύνης άξιο ά¬
πό τήν αάχη τοΰ Τσιηΐούση, ποΰ
επεσαν ήοωιν.ά Άρκάδες, Άρκαδι
κό ήταν καί τό χέρι ποΰ σκότωσε
τόν Τοΰρκο Μοντάφη, ποΰ δοκίμα
αε νά «πή στήν ήρωική Τριπο?.ι-
τσιά μας, ή έπιγρ«.(ρή ποΰ εστήθη
στόν Ναό των Άποστόλο ν της Κα
λαμάτας όλοκλ.ηρώθη ώς έξη:::
Ζαναριάς, οί Κολοκοτοίυναϊοι ν.ι\ «Άν. πέμφθη δέηοις Πάνδημο;
οί Χικηταράδες, ό Τρϊγγος, ό Κα| κατά τών' Τούρκων, "επί Καλααά'-
Οοΰσο;, ό Κεφάλας. άπόγονος τοϋ τας άλιόσε, νπό Άρκάδον, Λακιίι
οποίον είν'α, δ άλλοτε Γενικάς
Γοαιιαατεύς 'Τπονογείον Κοινωνι-
κων νπτκ>ρσιων Στριιττιγός κ. Δή
μήτριος Κεφαλής, ό ΆναγνοκΐΓν
πονλος καΐ ό ΠΛ·ΚΗ}-λέσσας, πού
άν ελεπαν #Μήτε "Άγια Λανρα
θά είχαμε άλλά μήτε κοί 21».
"Οταν ήοθε τό πλήρ(ο,μα τοΰ χρό
νού καί στίς 6 Ίανοναρίον ό θεΛ
δωρος Κολοκοτρώνης άποβιβάστη
κε στήν Καδραμύλη, στήν
Τέ
νων κα1 Μεσσην;ων, σννδ,ραμόν
των έν ετει 1821 Μάρτιος 22».
Στόν έρτασμό των 100 έτων
άπό τό 1821, σύιιφωνα μ έ ενα θρϋ
λο, στήθηκε τό μνημείο τής Έλεν
θερί/ΐς σέ «να ί'α|<(ι)μα κο-,τά Άγία Λ'ΐύρα μας. Κί στά 150 χρόνια ?γινε κατά λή στήν Καί τοΰ τα άποκαλ.νπτήρια Άνδριάντα τοϋ ΝΙΚΗΤΑΡΑ Τουρκολέκ ι· μόνο ενα μνη-ιόοΐ.νο γινε ^.τών ήρωικώ; άγωνισθέντων στ ο ν.<ιτή ^ ς άγωνισθ και άγρίοις κρεουργηθέντων, ν.ή τό 14*0, εί; την θέσιν ΚΟΚΚΑΛΑ Άειμνήστων Προγόνων ημών». Μένει δέ Έθν κό καί έπιτ κό καί το Ταϋγέτου, βρήκε τό κήρι/γμά του τήν καλ.ύτερη άνταπόκοιση. Έκεϊ ήταν ό "Ακοβος. πού εί,Υ' κάν·ε, δ«')δεκ» χρόνια άριιατωλός καί έκεϊ έξακολο»·θοΰσ ν νά αένοΐ'ν ( ^*^ «. — —^, Λ|, Λ(λι οι σΊ·γγ<τνεις τής γι·ναίκας το»·, κό ί χρέος μας μέχρις δτου ρη; τοϋ έκτελεσθέντο; θρυλλκοΰ αγωνιστοΰ Καπούτσο.;. Εκεϊ νοντά ήταν τα Κόκνιλα. ίχεί κά τό γαλασμίνο χωριό Ρον ! ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ'μΓτό πάκι, πού πολλά χοόνια ποίν' ίίχαν ! «Άπ' τα κόκκα) μείνε. οί Τσεογίνηδε;, ή οίζα "' ~ -----' '" λαδή τή; γενιά; των , ρωθοΐ-ν τα 200 χρόν,α, νά στηθή σε γ*!τονικό ϋ|,ι,,μα ποο- τα ΚΟΚ νακον. η ρίζα δή των Έλλήνιον τα Ίερά Κολοκοτρω κ'ίί σάν πριΤ,τ-χ Άνδοειωιιέ "Ετσι άπό τα σπλάχνα τού Τ«ϋ Άνδρε Χαίρε! ώ χαϊοε * μένη Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ λησεν ό 'Τπουργός Πολιτισμοϋ Επιστήμων κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΑΚΩΝΑΣ μέ θέμα: «ΤΟ ΝΟ ΗΜΑ ΤΗΣ 25η; ΜΑΡΤΙΟΝ. Τόν όμιλητήν παρουσίασεν ό Πρόεδρο; τή; Ενώσεως Έλληνοι Λογοτεχνών κ. ΔΗΜ. ΖΑιΔΕΣ. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τακτική; ΓενΊκής Συνελεύσείπς Καλοϋνται τα μέλη τοϋ Σοίιι υπό την έπωνυμίαν «Σύ//ο- γος των Φοιτησάντων τήν ΕΤΛΓ ΓΕΛΙΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ ΣΜΤΡ ΝΗΣ» είς τακτικήν Γενικήν Σ.·ν έλευσιν την 29ην Μαρτίου 1974 ή μέρ 'ν Παρασκευήν καί ώραν 7 ιι μ. έν τή αιθούση Ανωτέρας 2 Χ" λής Ήλΐκτρον'ικων, όδός Μανρηιιι χάλη 72 μέ τα κάτιο θι θέματα 1) "Εγκρισΐ; πεπραγμένων Διιη κητικοϋ Σνμβομλίον. 2) "Εκθεσις έξελεγκτική; 1>ι
τροπής επί τής διαχειρίσεως 19Τ·'
3) "Εγκ.ρισις άπολογισίμοϋ χ.ι,-
σεως 1973 καί ποοϋπολογισμοϋ χοη
σεως 1974, καί απαλλαγή Δ.Σ. .τ<ί σης ευθυνής. 4) Τροποποίησιν τού άρθροΐ' 5 τοϋ Κατ'ΐστατικοΰ περί των μ«λών τοΰ Διοικητικόν Σΐ'ΐι- μουλίου άπό 7 είς 11. 5) Αρχαιρεσίαι. Έν περπτώσει ,μή έπιτεύξεως ά- παρτίας ή Συνέλευσις σνγκαλεϊτ». αύτοδικαίο>ς τήν' επομένην Π(«.' ι-
σκευήν 5 Απριλίου ΐ'ις τόν αυτόν
τόπον ν.'Ί χρόνον καί μέ τα αί'Τι'
θέματα.
Έφιστάτα( ή προσοχή των ιΐί-
λών περί τοϋ απαραιτήτου τή: π<ι ροικτίας των, διότι -κατά τό άρθ(.ι('ν 6 τοϋ καταστατικοΰ προκειμρν'ΐ: τροποπο.ήσεως τοΰ Κατοοτατιζι»1 άπαιτεϊται έξαιρετική άπαρτία ι- ξαιρετική πλ«ονοα)»ηφία. Έν Αθήναις τή 12—Β—1974 Ό Πρόεδρος Μ. Άναστασάδης Ό Γεν. Γραμμ''τεΰς Άλ. Μικρέλλης ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗΜΛ- ΤΑ ΕΙΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΕΚ ΘΕΣΙΝ ΕΝ ΗΠΑ Αφιχθείς εσχάτως είς Άθήν'ΐ:. ό εν' ΗΠΑ έγκατεστημένος όμο '1 νή; κ. Δημ. Μπούρας προέβη μέ τήν' συμπαράστασιν τοϋ Έθνι- κοΰ Όργανισμοΰ Έλληνικής Χρ" ροτ€χνί·ς— είς τήν αγοράν, *« ρά διαφόριον παραγωγήν, χ«ΡΓΙ' κτηριστκων έλληνικών χειροτε/ν|ΐ μάτο>ν καί άντικειμένων λαϊκής τ^
χνης (κοσμημάτων, κεραμικών, αι
ταλ.λικών ύφαντών καί κονκλιιΐν)-
συνολικής άξί'<; 2.000.000 δρ«Χ· Λ Τα έν λόγο) έλληνικά προίόντ· άν'έλαβε την προ>το6ονλί«ν ό κ.
Μπούρας, δαπάναι; τού, νά πθ"ί>;''
λη καί προωθήση έμΛθρικώς Ε1"
την Παγκύσμ'ον "Εκθεσιν τής ^
ρικανικής πόλεως Σποκαίην —''■'_
τα τα σύνορ ι. των ΗΠΑ μετά τη
Καναδά_ ή όποία θά λειτουρΥ^'
ση άπό τής 3η; Μαϊου μέχρι ΤΙ):
3η; Νοεμβριού τοΰ τρέχ. ετονς.
•ΜΟΣΧΟΝΗΣΤΑ Η ΠΑΤΡΤΔΑ ΜΟΥ-
ΟΙ ΕΚΚΑΗΣΙΕΣ Σ7β ΜΘΣΧίΝΗΣΙ
Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Γ'
"Ενα άπό κείνοι τα μεσημέρκχ,
πού πίρίμβναν νά φτάσει τό καίκι
μέ τό πολύτιμο φορτίο τού μέσα
στη-ν αίθρία καί τή μεσημεριανή
γαλήνη ένω οί έργάτες είχανε γεί
©«ι γιά ν'ά ξίκουραστοΰν€, άκού-
στηκε μιά μεγάλη βοή, ποΰ διήρκε
Οί άρκετή ώρα καί σΰγχρονα άοχι
σε τό μεγάλο 6αον καμπαναριό νά
,κουνιέται δ*^ιά καί άριστΐρά σάν
χαλάμι στόν άνεμο. Ουτε σεισμός,
οδτε. άγέ,ρ/ις, οΰτε άλλο άτμοσφαι
ΡίΧΟ αϊτιο. Πϊτάχτηκατ απάνω ι
έργάτες τρο,μαγμένοι, γονάτισαν κι
έκαναν τό στανοο τους, παρακα-
λώντας την Πανιγιά νά μην γκρ*
έ
νας,
τό ώραϊο της καμπαναριο,
πού μόλις €Ϊχε τελειώσει, μέ τό-
σους κπονς καί κίνδυνον; καί μόν»
μέ τή βοηθεία της,
Φώνοξαν άμέσως τό Δεσπότη, που
Ιτρεξε μέ άλλοις Ίεριομένονς επί
τόπου.
«Αύτό είν'αι θείο σημάδι, λέγ?ι
ό Δεσπότης. Ή Μΐγαλόχ,σοη μά;
ίί8οποι·εί νά σπεύσονμε». Καί ό
πρΐοτοίτύγκελός τον πρόσθεσε:
«Κάτι θά σνιιβα'νει μέ τα μ<ί·.) μαρα τοΰ τέμπλον της, ποΰ «ίναι στή θάλασσα». «"Ας βάλε.ι τα χέρ της», εί-τ* πάλι ό Δεσπότης καί σταυροκοπήβη κ* τρείς ^ορές. Οί γνρω του σταν ροκοπήθηκαν μζ"{ τον. «Πήγαινε άγιε Ποωτοσνγκε7? νάκ άνεις σύ μιά παρά.'κληση στίιν άγιά Τριάδα κι έγώ θά προσευχη Ι τη; άπό την κατ«<ττροφή ποΰ τι, θώ στό .ταρεκκλήσι τής Μητρόπο άπειλοϋο·ε. Καί άλήθεια κτικό, ποΰ τό συνέλαβε, νά τό 0"- μουλ-κήσει ώς τό λίμαν, τοΰ Νησ ΣΥΜΔ.ΣΝΘΣ ΦΙΑΙΝ ΕΛΛΗΝΟΦβΝΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Τήν Ιΐην τ.μ. καί ώραν 8.ΘΟ— 9.30 μ.μ., είς την αίθουσαν τοΰ Πριοτοποριακοϋ θεατρον, Σιόιτα- νίδου 34 καί 25ης Μαρτίου, παρα πλεύρως τοϋ Σιδ Σταθμόν Καλ λιθέας, επραγματοποιήθη συγκέν¬ τρωσις των μελών καί φίλων τοΰ ΣΦΕΕ, δπου έξετάσθησαν' αί δι/ν<ι πρός Κάτω Ί σιοΰ. 'Εκτός τούτου παρακάλεσε τό Τ('ΤΤ)ΤΕ- οιιμπαραοτάβΓεώς μας Δεσπότη νά μην γυρίοει μέ τό το; Ι τοί,. ·Ελληνοο;ώνονς τής Κά χαΛλτήρι γιά νά μην ταλαυΐωρητΜ ταχ,'ης γν»·, άφ' έ"ός μέν, διατη όπως κ.ατά τόν έ^χομό^ διέταξε ·ν.; Οήσουν τήν έλληνόριζον διάλλεκτόν ό δό ά λάβ ό· " ' έτερον, επιτύχουν είς 'ύ λλέ τό καταδιοοκτικό νά παραλάβει τό-·| ων ^^ ^φ έτερον, επύχου ς γηοαιό ίε«<·>μένο, ώς επίσημον ξέ- τ)·)ν Αρξαμένην νπ' 'αύτών καλλιέρ
νόν καί Λά τόν έπαναφέρί, εί; νο)ίιν"τών έλλπνικών γοαμμάτίην
γειον των έλληνικών ...
την έ'δρ'ν τού. Τού εδωσε μάλιστα ^,, την π€ριοχήν (Άπουλίας—Κα
χαί τιαητ<κή φρονρά τόν αοχιαίΐτι1 νόμο καί τόν δΐίυθυντήτοΰ μονοπ'ΐι ( λίου καπνών Μυτι/.ήνης. επιτελεσθέν^-; έργου ΐφοδ«'σιιοΰ των πε,ροχών ιε Ο μουτασεριφης ηθελε με καθε έλληνικα 6ι6λία πεοισδικά καί ί- τρόπο νά έμποδίσε, κάποια άναφο φημ(,0;5ας, κατά' την σ.γκέντοω- ρά τοϋ Δεσπότη στό ιΠατριαρχείο σ(ν £ξητασήη ,α,ρίως τό θέμα προ: η σ(ν έξητίσήη Χιν(ω; τό θέμ ρ η στίς τοι^κικές άρχές τή; ΙΙόλης κλήσΡ(1). (ψύ.ί>ων των ΈλληνοφΛ
ά ά ν γνοστεί τό έπεσόδ'ο ί ί
γιά νά μην γνοστεί τό έπε.σόδ'ο
στό Μΐγάλο Βεζνρη τόν Άμπετ'ιν
πασά, ποΰ ήτανε μεγάλο; φιλέλλη
ξ κ"λά τα έλληνικά /αι
έλ
ίπισκε<Γ9ονν καί γνο>?ί
) χ τ(Τ)ν πρ0γονων τοιν
χ(χ. διαναή- ^πιθνμοΰν νά
Καπε'
μάλιστα έγοαφε κ«ί ποιήματίΐ έλ νοποι,;Λ- ανέγν<οσ€ν έπ' άκροαΐυ ληνικά. Έκείνα τα χρόν<α τό Οί ϋ[ω σχετικα- επιστολάς (Ιον) τοΰ κονμεν.κό ΙΙατριαρχεϊο εΐχΐ δι>ν ι- Μθοφ,,ηικοΰ Σνλ).άγον ΈλλήνΜν
μη καί δέν π> οαβέχονταν νά κατ,ι Καλα6ρ!ας «λΑ ΤΖΟΧΙΚΑ» κα!
πατών'τα! τα προνόμ·« των δΰο .τη (2ον) "προ'σ(1)πικήν τοί, Γραιιαατέ-
λεον τού Νησιοϋ καί τού Άί6α/ι- ώ » χχ^ ΑΝ
(ι), τοι- ώϊ »νω
λεο>ν τοΰ Νησιοΰ καί τοϋ Άίβαλι-
ον, ποΰ είχε δώσει ή Πόρτα και Σ£ΛΜ0 ΒΑΚΟΛΕΜΠΡΕ,
γενικά στήν έλληνική όρθ<ίδο;ο έκ £,,φραςεται έπ.θνμί" ταξειδίου εί; *" ""......... τήν' Έλλάδα περίπον 20 παιδ'ών τής περΐοχή; μετά των γονέων των καΐ ζητοϋνται πληροφορία, σχετι¬ καί μετ ά δημιουργηθησόμϊνα εξο δα ενός τοιούτου έγχε'ρήιιατος καθ δτ, οί άνθρωποι των περιοχών έκεί νων είναι πτωχότατοι. Ήμεροιιη- ξοννγιά νά σώσονν τα μάριιαρά ^ Ταξειδίοι, σχΡ8,άζίΤί[Ι πΡ{,ί τή κλησία, άφοΰ τό ζήτημα έκλησκιστικό. ' Σάν γύοισ* ό Δεσπότης ε/.ανε μέ δλονς τοΰς κατοίκοι»ς άγριανι'α. Εύχαρίστησαν τή Μεγαλύχαρη, πού τοΰς έδωσε είδηση μέ .ά ε'κπλη κτικά έκεϊνα φαινόμενα, νά τηέ τΓΛος τρ. μηνός. λης. Προσευχήθηκε επί μακρόν καί ά πό τα 6άθη τής καρδίας τού ό ■ ι δής άνθοωπο: τοΰ θεοΰ. Προσπ θηκε ότι την ώρα άκριΰώ; ποΰ το καταδιο>κτικό τής Ρίζί έπιανε τη
Επ; Τθύτον Λ,
σταθε[ση. ίπ.τρ0πής έντός το-1
κόλπ0), το0 ΣφΕΕ, κ. Ίι,.σήττ Πο
καράβι μέ τα μάρμαρα, έκείν,, την λ(ι>ρίντζ0- ανεκοίνωσεν ίίτι έξ
ώρα αρχ.σε νά κιν'είτ- * σάν δεν- . δ(; 'ίο ιλοξεΛίί(ιν μέχί
άοχ
τρί στόν άγέρα τό καμπαναριό
έκκλησίας.
ΟΗ'ν (τι/.οςενιαν μεχν' άπό 29 Μαοτίοι· μ-εχρι 23
Απριλίου έ.έ., είς τήν Έστίαν Κ
Τα θαιΊματα αυτά μεταδοθηκαν ^^, Καλογοαιο-,Ϋ Άγιον Ίον
άπό στόμ'" σέ στόμ« επι ενα αιων.ΐ ^ Με(?0. τ0(-, ,τοοβλήμ'τος τρο
καί σήμερα άκμ μεταδίδονται στ,: ,,,,„{,„„,·„/τ^- -Τ(,,;;τη- ώ- αΎ(1' ϋμά
έπμενβς γενεέ; μετα^ύ των
φύγων. "Ενα άκόμη θαΰμα —κ«ί
τό γράφω έδώ μαζί μέ τάλλα παν
γιατί /. αύτό ξεπερνά τα ίι
δ
; τιυν' ενταύθα,
προσ'Γορά; μελών
Θ-Ί
τοθ
Σφρ:Ε ^ ^ αύτο0 δη ^^
Οια τοΰ «ρ.,-σικου— θά ίβ.στορησ,.ι #οβ δια φιλοΕενί«ν ύλοκλή-
γ,ά νά μην χαθπ. Σ,γα σιγα -τ/η ^ ^
Χε να τελειωσΐΐ ΐ> εκκλησιο '/»ι
χήθηκε νά τοϋ γΌ>ρίσει τί έσήμαι
νέ τό 6εϊο έκείνο άγγελμα. Κ<ί δέν άργησ* νά ξεδιαλύνει τό θαΰ μα έ,κ€ϊνο/ πού εϊδοποιοΰσε τοΰς εΰ σεβικοΰς Νησιωτες γιά κάποιο κΐ: κό. ποΰ θά εβράδυνε την άποπερα τωση τοΰ ναόν, ποΰ τόσο έπιθυμιϊθ σαν. "Οταν άκουσαν' τό θαϋιια ' ν τό οί κάτοικοι άναψαν πάντες ά ιέ «τίος τα κεράκια τους μπρηστά στό είκονοστάσι τοΰ σπιτιοΰ κι επεσαν στ ά γόνατα πΐ'οακαλώντας τή Μ* γαλόχαρη λ ά ρίξίι τή σκέπη της, άπομακρύνοντας κάθε κακύ. Τα θαϋμα δέν άργηοτ νά ξεδ'α λύνει. Στερνά άπό ιιερικέ; ώρες εοχβται στό Δεσπότη εν«, τηλεγοα αιημα άπό τό Μητροπολίτη τής Μυ τ'λήνης, δτ, τό καράβι μέ τα μάο μαρα τό κράτησαν οί Φραγκολΐβον τΐνοι τής γαλλικής Ρίϊί μέ τήν κα τηγορία, δτι κάτοι άπό τα μάρμ' οα ήτανε χρνμμένα κοντραμπάντιι, χαπν'ά, ιιπαρούτια καί δυναιιίτιδ '. Τράβη'κΐν λοιπόν τό καράβι (ΐέ τα ΐιάρμαρα στό λϊ,μάνι τής Μυτιλή- νης γιά νά τό ερεννήσουν. 'Τπήη εΓχε τότε τή ίΐΛμη, ότι κατασκίϋαζ,€: γωνιστήκαν μέ τύ δπλο στό χεοι χε βεβαία ό κίνδνν'ος νά τα μάρμαοα, μάλιστα καί νά βπάσονν άν τα ξίαΥιρτωναν η τα ·ιε τατόόπιξαν γιά νά δονΐ τί δχει ποκάτω τους τό άμπάρι. Καί τα μάρμαρα '"ύτά τα γλυπτά καί τα ζου,γιρακρισμένα μέ χρνσό καί 6αρι ήταν'ε πολύτιμα καί ή έπεξίργασία τονς πολλές λίρες. Ό έπίσκοπος τού Νησιοϋ κ. Αντώνιος Πανούσης, δημοδιδά σιοαλος, είς Μαλακάσαν' Άττικής και ή κ. Ελένη Πέτα είς την οίκί αν της επί τής όδοΰ θεμιστοκΐέ ου; 37, είς Άμαρούσιον. Ώσαύ- το>ςι διά τήν αντιμετώπισιν έξόδατ
τροφοδοσίας κατά τάς υπολοίπους
ημέρας, έγένίτο προσςροοά έθελου
σίως χρηματικών' ποσών παρά δια
φόρων μελών τού ΣΦΕΕ, καΐ ο!
οσδήποτε άλλος έπιθι·μεί νά προο
φέρη παρακαλεϊται όπως στ·νεννοη
θή μετά τής άναλαβούσης τό τα¬
μείον, ειδικώς πρός τουτο, δι'δς
Ευας Κιούγκη, Δερβΐνακίων 31,
'Τμηττός, τηλ. 753.262.
Δ,ά τάς μεταφοράς τής ομάδος
άπό τόπου είς τόπον έντός τής χώ
ρας,θά φροντίση ό κ. Δημ. Κόκκι
νος, έξασφαλίϊων ενα των λεωφο
ρείίον τοϋ Έκπαιδιτηοίου «Μορ-
φωτική» Χαλανδρίου, ευγενώς προ
σφεοομένου διά τόν σκοπόν τούτον
Έλπίίΐται ότι ή Τροχαίι/' Προα-
στείων θά δο>ση εΰχαρίστίος την ά.
παιτο^μένην σχετικήν άδειαν.
"Η είδ κή επιτραπή όργανώσε-
ο>ς (τιλοξενείας Έλληνοφών'(ον Κά
τ(ι) Ιταλίας, άποτε?.οι·μένη έκ των
■/.. Ί. Πρίλοοέντζου, ώς
καί κ. Ελένης Πέτα, κ. Λούλαε
Μ.τρή, δ. Ευι'ς Κιούγκη, δ. Σοψϊ
ας Παπαϊίοάνου κ. Δημ. Κόκκινον
ναι Ν1 κ. Καπετανοπονλον, ώς βυιι
Οούλων, θά στνέλθη πάλιν' πρός
κανονισμόν επί μέρους λεπτομερει
ών τοϋ ώς ά<·> εογον καί έλπίξε
ται δτ: θά επιτευχθή νά ίδωμϊν
συντόμως ενταύθα τήν' πρώτην δμά
δα Έλληνοφώνων φίλων Κάτιο Ί-
το'λίας.
Τέλος τούς συγκεντοι^θέντας ί-
χαιρέτησεν (ίς άπταιστον έλλιγνι
κήν' ό ιερεύς Αίμίλιος Φηιιπρικατό
ρε, άπό τήν Σάντα — Σόφια —
ντ' "Ηπειοο, πενιοχής
(Καλαβρίας), άπεσταλμένος
θα ίνα τελειοποιήση τήν γνώστν
τον €Ϊς τήν' γλόκτσαν μας καί μκ}
λοντικώ; διδάξη αύτην εί; τήν πϊ
ριοχήν του.
Πρό τή; δια/λύσεω; τής σνγκεν
τρώσεως, καθωρίσθη ώς τόπος τής
επομένης σνγκ,εντρώσε(ος μελών Α
φίλων τοΰ ΣΦΕΕ, ή ίδί
ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ
ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ
Τής Σννεργάτιδός μα; κ. ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
Είχε μεγάλη έπ.τ^ία ή σννεστί άπό χαοά γ,ά τί,ν'
___-_. ν.,.' .-..τ... ^«,', ί^ την βθίΐδναΓ πού ό(ΕΓΐΑετι'ΐ
ασις των Σμυρνηών που εγινε την
Δεντέρα 18 τοέχ. στό Κοσμικό
Κέντρο ΚΑΛΑΜΠΟΚΛ. Όλοι οί
Σμνρνηοί συγκ>Εν'τρώθτ)σ«ν πάλι έ
κεϊ γιά νά θνμηθοΰν τί; «άποκρηί:;
στή Σμύρνη μ/ις» καί νά ξήσονν
έ; στιγμές μέ νοσταλγία «τσοί
Άλήθ
οί Νησιώτες ενοιοθαν πολύ
νοι γι' αύτό τους τό έπίτενγμα. Ο
τωρινός ναός τής Παν,ιγίας ήτανε
πιό μεγαλοπρεπής άπό δλονς ποΰ
κτίσθηκ.αν πΟΛ'ω στά έρ·είπκι των
προηγουμένων. Θέλησαν νάχουν Σννέχίΐα εκ τή; 1ης σελίδο;
και μιά καμπάνα άνάμεσα στί; ι'/') ίπηοέαΐαν τήν πολιτική τής Εύρο')
λες, μεγάλη ν.αί 6ροντ«ρή, .ΐ"ί' η
τοΰ Πρωτοποριακοΰ θεατρον Καλ-
λιθέας, ώρα 7.4>5 μ.μ. τής Δΐντέ
ρίΐς 8ης Απριλίου 1974. Ή εϊ<:ίδος θά είναι πάλιν ελευθέρα. οου τής όιιάδος επί ιιίαν ήμέρ"·ν ό1 Έκ τοΰ Σ.Φ.Ε.Ε. ΟΙ ΦΙΛΓΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΙΤΑΣΗ βαριά κ»* μελοβική ιττονή, τη: η "Εχο.ιΐιε τοΰ: όργαχ'ιιιτέ; τή; ΰ άκούγεται οχι μονάχα α' όλόκλη- 5>κή; ίνίσ/ΐ'σης τού άγώνα ικις ιιρ
ρο τό Νηοί καί τό 'Λΐβαλί, παρ» Λποστολές χοιΐ)ΐάτο)ν καί πολεμικον
καί μέσα στήν' Ανατολή. 'Έτσι α
ιι ι ά
πικτάσισαν ν(ΐί πιιοάγγειλ'
«λικοΰ.
"Εχονμε Τελος, ίκείνονς πον
τέτ0,ο καμπάνα στή Ρουσία πον τέ6ηκαν στήν Έλλάδα μα; καί
Γ ό ή δ ΰζ
δέν
καιρό. Φωνάξει ενί"ν καλό
καπετάνιο μέ τό γοργό τού τρεχαν
τήρ, καί παρ' ίίλο τό Γρρέσκο άγί
ρα πού εΓχε καλάοΐΐ, ξεκινάει γιά
τή Μυτιλήνη. Μέ τα πανιά δλα ά
νεδασμένα κ αί μέ τό δνν'ατό 6οοι Ί
σέ μιάιιιση ('όρα στό λίμαν,
τής Μυτιλήνη;. Ό εΰσ*6ή; Λειί-
της παοουσιάστηχε^ ετσι δ.-Γ(ΐι; έ-
6γήκε άπό τό καίκι μέ ωκλλιά καί
γένια άνάκατα σάν άνταρι,ΐ'θίιΐίν.);
προφήτης, ποΰ εχε( τα ίκτελέσε-
μιά έπιτακτική έντολή τού θεόν.
τού. Διηγεϊται τα θεϊα σημάδιπ
τής Παν'αγία; καί ζητίϊ νά άφεθτΐ
έλεύθε,ρο τύ κ,"Όά6ι μέ τα πολΐπ
μ^ μάρμαοα τή; Παναγίας. Ό αον
τεσαφίρη; ίντνπωσιασμένο; άπό τή
μορφή την άγονία καί την ίί
6εια τού Λεσπότη, εδιοσε
τί; πιό καλές καί μελιοδικές κ'ΐ.ι'γ,ά την Λεντεριά μα;.
πάνες. Αέν λογάρΐασαν τό πόσο θά
κόστιζε. Φτάνει μόνο νά ήτανε α-
ξια γιά τό μ*γαλποε,το ναό τή;
Παναγί-ας. Ά,ιοφά<τισ<ΐΛ' μάλιστα νά βάλονν κια άσήμι μέσα τη;. Στερνά άπό καιρό ε<(τασε κα; ή καμπάνα στό λίμαν; τον Νησιοΰ. Τώρα π'ΐφουσϊάστηκε ή δι,σκολίιι πώς θά «νρβαίαν την καιιπάν /, ποΰ ζΰγιζε πολλά καντάοια άπό τοΰς άνηφορικοΰς δςχ'ψου; τή; πό λιτείας καί τα άλκτθηρά καλΛ*τερί ΟΙ τελευταϊοι ξε.τεον'οϋν τί; δι·ό χιλιάδας, ο! περισσότεροι άπό αύ τοΰς κατείχαν ίϊέχουσες βέσεις στήν ΙΙατηίδα τους. Πολλ.ο! ενημε ροϋίτ ν κα'ι άπελάιιβαναν τα ύλικά άγαθά. Αντήλλαξαν τήν εΐ'μάρεια ιιέ την τρ<ιχ(ιά αοή τοΰ πολεμιστον. 'Λ.-τό τίς 2.000 περίπο^ σχεδόν 300 επεσαν στίς μάχες ή πέθαν'αν άπό κακουχίες. Είναι γεγονός ότι κατά κανύν» τΗταν καί είν«ι ή εκδήλ(οση κάθε τιιιής καί εύγνω μοσΰνη; στοΰ; Φ.λέλολη-ν,ες, γιπτ! ή ποοσφορά τους ήταν άνυπολόγι στη. Καί ήταν άνι.·πολόγιστη γιατί εκτός άπό τίς τοτγ δνσμενεϊς πολι τικές γιά την Έπανάστασι'ι μας συνθήκες, σάν έπιχείοημα των Μι σελήνο>ν Εύρωπαίοιν πολιτικών αέ
έπικεφαλή; τόν Μέττερνιχ( φερνό
ταν ότι δέν €?χε πιά υπόστ«ση ή
Έλνληνική ττυλή, ότι εΓχε κ'!Ταπέ
σει βιολογικά καί δέν δξιζε τόν
κύπο νά ταραχθή ή ήσνχία τής ΕιΊ
ρώπης γιά μιά <ρνλ.ή ξεπεσμένη. Μά οί Φιλέλληνες στήν αίώνι(ι ν*ότητα ς που στό Σύαβουλό της, τόν άξιαγάτΐη το σι^ιπατρώτη μας κ. Τϊ.ων ν ινόνλου ποΰ κορυφώθηκε η έπιτΐ' χία μέ την ώραία τοι· έμπν.υσι τής «παρλάτας τού; πού έκτέλ«σε ι διάσημο; καλλιτέχνι; τοΰ θεάτβυο κ. "Αννα Καλουτ» Χοροί μοντέρ-νοι, χοροί τής Π« τοίδας μας, άλλ^ά καί τόν1 ϊκαροι λαμά» ποΰ τόν χόρεψε ώρ^ιότατα ό Λροχιορημ?νη; ήλικία; Βουστασι άρχη» κ. θεμιστοκί.ής Καλτ,γέρη:. χ ργ ιδίας ταβέρνας ήταν πολύ πλοί·.*·ο χοοοί άνατοί.ίτικοι καί οί τέσσίοις τοΓ/γουδισταί, οί δύο άπόγονοι Σμνρνηών, τοαγοΰδησαν τραγον- δ ι τοΰ όίσκου μα; καί τοϋ ΝΤα>"
ρα, μικρασ.'ατικά.
Ό "Ικαοο; είχ« τόν πρώτο λ>Ί-
γο. "Ολ.α ήσαν ώραϊα, ι'ίλ»· έπιτ:-
χημέν«.
"Ενα μόνον τραγονδι δέν άκο>'·
στηκε, αϋτό ποΰ τολεγε ή ι|η·χή
μα; άπό μέσα ιιας δτ ν καθήσαμε
στά τοαπε!:άκια: «Σιιΰρνη Πατοί
απόκρηες μας έκεϊνε;». Άλήθεια
πο>ς ,μποροΰν νά π"ρίΐβλνηθοϋν υϊ
Απόκρηες στά φαρδυά σοκάκια
μέ «τσοί τσικολάντες καί τσοί με-
νεξέδ,ε;», ποΰ πΐτοϋβαν άπ' τ σοι
καρότσε; τα τ£άβ*να οτ?οί άγαπη
μένε; τους»! Αύτά είναι άξέχαστα
γιά δσους τα εζησαν, άλλά καί γι'
ι ντοΰς πού τάκουσαν χίλιες χ λαί
δέ; φορές άπό τό άγαπημένο στό
μα τσή Νενές τους ή τσή μαμάς
τους! Τέτοι«ς στιγμές άθιόου γλ.εν
τ(οΰ δέν θά ?ανάρθουν, γιατί δέν
ύπάρχονν τα σπίτια μ·ας καΐ τα φαρ
δυά σοκάκια μας: τοϋ "Αη Δημή-
τρη, χο' "Αγιας Κ'ι'τερίνας, τοϋ
Άη Τρύφωνα, τα Μεγάλα Μπογια
τΐίδικα πού πετοϋσ,αν άκόμη και
άπ' τσοί -κΛρότσε; καί μπο<ι·κ,αλό- κια διαφημιστικά μέ ρ ν,ί καί αέ μαστίχα ποΰ τάστελναν οί μεγάλε; αχίιιπρικ.ε; ποτών, καί τα Τράσσα. "Ε, άξέχαστα χρόνια, νά ϊούσαιιε •μ έμ*ί; οί πιό νέο, έκ<ϊ γιά «νά χαμε νά λεμε κ ιί κάτι στά γεράμα τα μας». Εμείς τα ξέρομε άπ' τσοί Νενέδες μας, κι' εμείς σάν παραμύ θ< πιά θά τα λ-έμε στά έγγόνα μας δ.-κος τα ξέρομε κ«ί δέν θά σβύτη αυτή ή δμορςρη είκόνα «άξέχαοτες απόκρηες στή Σμύρνη μας». "Ετσι οί Σμυρνηοί τίς θυυήθηκι ·ν ξανά. μελαγχολήσαν'ε, δακρύσανε, βουο- κιόσανε στή θύμητη τή; Σμύρνης μας! «Σιιύρνη Πατρίδα μου γλυ κειά, χαριτω,μένη χώρα, γιά νά σέ βγάλω άπό τό νοΰ, ποτέ δέν θάρθη ή ώρο. Σάν αστρο γ·,κο φώτκττο, θά λάμπης στή καρδιά μου, π«ΐ>ηγοριά στή ιτκέψι μου, /λ Ι ιμ«ς ν Νΐκον Ά^ώνη. Διέκοινκ
έλπίδα στή καρδιά μοί1». "Ολα τα | την διπκεκριμενήν καλλιτέχνιδιΐ- τήτ
Αί έξαγωγαΐ
,-. ίΗανωνό; ι τή; ρευστότητος, εάν δέν
Ή άπαγοοει«ις τη, «- Τ - χα1 ^ σημα^ιχήν
,οάς όμάδιον προιοντοΛ, αποτ ίνγ ■_ παοανωνΛ,
όμάδω'. -·«— · ο
έτερον σκέλος των νέ»ν θε
μ/τριον τα όποϊα άποσκο
είς τήν εξουδετέρωσιν
λεί τό
«α,κών μέτρων,
ε
«ίθν εί; τι,ν εξουδετέρωσιν
δνσμενών παοαγόντον, οί όποιοι ε
χο.ν δημιουργηθή —ανεξαρτήτως
. -.. .._> χ,.Αν>Τν' «ΐ'νθηκων
- καΐ διέπουν τό δλον σίκον^ομικον
κύκλωμα τής Χώο«ς. Ή έξαίβε^.ς
έκ τοΰ πίνακος ελευθέριος εξαγο-
μένων προϊόντων, έν' δλω 13 όμα
δών ίίδών, είναι ή -~'~™ 11"'ί'""1
ποώτη
τοιαύτη, κατά τό τρέχον έτος
' ΐ Π'
χο
ηι τοΰδε, άπηγορεύετο ή έξαγωγη
αγαθών μεμον,ομένο,ς, άν'εν προη-
έί τύ αρμοδιου
τής έγχωριου παραγωγής/ ί)σ
αυτή νά άνταποκρίνετα, είς τήν .
γόν ζήτησιν ι
νεργόν ζήτησιν.
ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΣ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ
γουμένης
ς τού
ώ
υπουργείον καί χονοίς ή
σις αίτη νά προσλαιιβάνη τον χά
ρακτήρα όμαδικής άπαγορεύσεως
ο-ειοάς έγχορίω; παραγομένων ·ι-
δΛν. Τό μέτρον τουτο είχε ληφθή
καί πέρυσ'. μέ άποτέλεσμα οί ένδπ
Ό «Πειραϊκόο Σύνδεσμος·, ΤΑν
Δευτέραν 18 Μαρτίου 1974 καί
8 μ.μ. είο τήν αίθουσαν τού
(Καραίσκου αριθ. 104) έν Πει¬
ραιεί επί τή έπετείω τής Έθνικής
Παλιγγενεσίας άφιέρωσε εκδήλω¬
σιν είς τόν ήρωα Μάρκον Μπότοα
παρπγίογικαί καίόργα ρην, μέ τήν συμπλήρωσιν 150 χΡο.
νώσεις νά διατνπώσονν τττν άντίθε | ^^ άπό το0 θανοτου
σιν τιον, έ.τικαλεσθεϊσαι τας εκ
Κ
τ«ι· προσγενομένας ζημ
Πλήν·
Χώρας.
ροσγενομέας ζημς |
έξαγοιγικήν προσπάθειαν τής|
δα αον νλυκειά!» καί τό «"Λχ' Πρόδηλον είναι ότι τα μέτρα
Σ ιιυρνηοποϋλπ σ' άγαπό). σάν τα τ ντα -—τής απαγορεύαεο): των
μάτια ιιον τα μότΐ' μου τα δυό..» Ιξαγτογών— άποβλέπουν «ις την
τί1ταν τοσέ; όόοαϊες Σμυρνηέ; ε-1 παοέχο-σαν ανάγκην καλνψεως των
εσωτερικήν άναγκών καταναλάχτε
(ος. Καί δέν χο>ρεϊ άμςριβολία, ότι
κ«ϊ πού ελαμπε τό κέντρο άπ' τή
παληά νη'ι καινοΰργ>α όμορφιή,
ποΰ «αχ ΣμυρνηθποΓΛα σ' άγαπώ»
6ά τού; θύμιζε πολ-λά.
"Α; εύ7ηθοΰμε,
τοϋ χρόνη» δλοι μα; καλά καί ν ά
ζαναγιορτάηουιιε ιιέ τό Γδιο πάν "α
κέφ, την «άποκρηά μα; στή Σμΰο
νη» έδώ «την Άθή,να ιιας.
Σνγκοάτησα μερικά δνόιι''Τΐ
των παοενρεθέντων, α; μέ <η·γχ;ο οιήσουν <>ί άλλο ι: Όλόκληοο τό
νέον Διοικητικόν Συμβούλιον τής Ι εται δύσκολον έγχείρημα. Κατά
■ας είς την) αυτήν, μετά σύντομες είοηγήοεις
τοϋ Προέδρου τοϋ Συνδέομου Ναυ
άρχου Π. Θεοχάρη, τοϋ Προρδρου
τοϋ «Ήπειρωτικοϋ Συνδέσμου Γΐει
ραιώς» Κοσμά Άναγνωστοπούλου
και τοϋ Στρατηγοϋ Δημητρίου Μπό
τσαρη, ωμίλησεν ό λογοτέχνης
ή όοθότη; τού μέτρον τούτου δέν χ (, Σολομων|δηςι
δύναται νά αμφισβητηθή, οταν η
έσιοτερική άγορά υποφέρη άπό στ· -Τό Άθάνατο Είκοσιένα - Μαρ.
νότητα προσφοοάς αγαθών. "Αλ- κος Μπότσαρης». Ήκούσθησαν ά
φεύγοι·ν
^, από τό μελόδραμα ·Μ3ρ
αί χώοαι, όταν άτι κος Μπότσαρης· τού Παύλου Καρ.
ή
μετιοπίξοι·ν άνάλογα προβλήιματα
καί ή συγκρότησις τοΰ πληθο>ρΐ-
σιιοθ ή τοϋ τιμαοίθμου άποδεικνυ·
ρέρ.
'Ενώσεον; Σμνοναίων μέ τόν
κάγαθο ναί ίύγενέστατο
πκττεύοντ";
τής φνλής
μ<α. Μαζπ'τηκιιν πολλά παλληκτι- οί Φιλέλληνε; σι-νήιτιισαν άν ιιή! τοθέσεις, ωστε ή κοινή γνο'χιη των ιιας ξεσήκωσαν' τήν κοινή γνώμη τής Ει'·ρώπης, καί πιό πολΰ μετά τα .τρώτα άείμηστα κ'τορθώματα τώ νπολεμιστών μα;, καί έτσι κα τώοθιοσαν νά δημιουργήσοτ'ν ποοϋ Οΐα καί την άνέβασαν σ' ίνα /α· [ αντιδράση, πάΤο)ς δνσμένεια άπό ΰ άά ΰ ύ ί Διοικητικέ; 'Λρχέ; τή; Πατρίδας νοΰογιο άραμπά, ποΰ τύν ίσερναν αμί'Ηΐένα 6όδι ". "Οταν διιοι; έ(| θασαν' στό τίλ.Γν ταίο άνή((·ορο τοΰ δρόμον, δέν ήτ·ι νέ δΐ'νατό νά τή τραβήξουν τα ξώα τοΐ':. Καΐ Κι·6ερνήσεις αύτό ΟΓρείλ*ται στό ότι αί τα Άνακτο6ηιι- Εΰρ(οπ«ϊκών χωρίον Λ'ά φ-έρη τίς πολιτ,κές ήγεσίες σέ θέση, ώστε κά τοντας την άνάγκη φιλοτιμία, νά έπέμβοι/ν ένεργώς στόν Έ,λληνο- τουρκικό άγων'α ιιέ συνεπεία νά λια τής Εύρο')πης αντιμετώπισεν δημιουργηθή τό Έλεύθερο Έλληνι πάνω άπό αύτό τό καλντεοίμι. ΤΑ ιιέ ι|»υχρά πολιτικό ρεαλισμό κάθε κό Κράτος, έστω καί ιιέ τα πρώτι ■ δόδκ' λαχάνιαΕαν· . γονάτι'ζαν. Καί( κατάστασ,, χαΐ εξω άπό κάθε δί και ο καί ήθική. ιδιατο'γή νά έλ.ε(·θερο)θίϊ τό καοάιβι μέ τό φορτίο τής Μεγαλόχαρης. 'ίε μάλιστα τό Γδιο ναταδΐίο- οί άνθριοποι εσπο'οχναν, άγωνίζον ταν, ΐδρωναν. Οντε σπΛαμή δίν πήγαινε τό ο;ορτίο παραπέρα. Στε' κοι·ταν έκεϊ κατακοΐ'ρασιΐίτοι κιιί| Εύρώπης -χαί άς σημείώσουμε σι'ίν άιιήχανοι χ(»ρΙ; νά «ρίσχοι,ν τρό' παράδειγμα ΰπέροχο τόν πατέρα ~'..... τοΰ πρώτο»· (Ήισιληά τής Ελλάδος πεοιορισμένα δριά το»·. "Ας προσέξοινμε τώρα στήν δλη 'Τπήρξαν '6έ6α α καί ίξ»ιρέσε ;, ΐαόθεση κάτι ποΐι εχει ίδιαίτερη ίι; πολιτικόν; καί ήγεμόν*; τής σηιιασία. άλλά καί άνεκτίαητη Α¬ στόματα θά μονρμούριίξαν, άν τό ακονγαν; μέ άσπρα ή μή μαλλιά. Ή Σ,ιιΰρνη δέν ξεχνιέται καί δέ· Οά ξεχαστή ποτέ. Τήν ΰμνησ '.ν ποιητές, άλλά κάθΐ μερά τα παι¬ δία της την ΰμνοΰνρ μέ τή σκέψι τους κοντά της! Ποιούς ν' άναφέρω καί ποιού; νά πώ πού ή αΐθονσα τής κοσμικής αυτής ταβέρνας ήταν γεμάτη άπ' τοΰ; άοχοντάνθριοπου; τού; Σμνο ϋς, άπό τίς δέσποινας πού διατη ροΰν άκόμη την όμορφιά τού;, άπό τί; νέες γυναϊκ·ε; άκόμη λονλούδ,,ί τή; Σμύρνη; μα;, καί άπό τί; πυ λύ νέες Σμυονηο — Άθηναϊε; ποΰ στόλιϊαν τή κοσμική αυτή τα 5έονα ιιέ την όμορφιά του; καί τα νϊΐάτα τού:. Πλοΰαο καλλιτεχΛ'νό ποόγρ'ΐμμα, πλούσια τα Σιιυονέϊκα τοαγοΰ&ια μας. Πλοΰσιθι καί γα- λαντόμθι οί Μικρασιάτες γενικώτ. Τό νεον Διοικητικόν Σύμβουλον τή; "Ενώσεως Σμυρναίων έλαμπε Λι«ικίί; Σκηνή; τήν άπόγον» Σμΐ'ρνπών, κ. Γιολάντα Χτί Ταο σο — Αύγερινοΰ, τόν καί τήν' κ. Μαρίτσα Χατζηπροδ·.,» μου, τόν κ. καί τήν κ. Δημ. Σοί τα τόν κύριον καί την κυρίαν Ι. Φίοκαρα, τό νειαρό ιζευγάρι Γ. Κλοι·κινιώτη, τσν κ Κέντρον, την κ. κα) κ. Πρ. Άντώνογλου καί τόν νεί'θόν Άντώνογλου τίς Δτσποινί δ,ες Άξιώτου^ τίς πιστές φί>«»
των Σμνρνηών, τόν κ. καί την ·■
Πθπάί,ογλου, την κ. Πολίτου, την
τουτο, ή έν λόγω απαγόρευσις
ναι σύμφίονος πρός τήν' υφισταμέ¬
νην, σήμερον, κατάστασιν είς την
ί Έ ύ
ΔΙΑΛΕΞΙΣ
Την Κυριακήν 31ην Μάρτι
ρτιον
ι'θί'τ α
Ελληνικήν οΐκονομίιΐΛ·. Έν' τούτοις 5974 αί ώραν 11 π.μ. διοργαν
θά συμφωνήσωμεν μέ τήν άποψιν' παοά τομ ΘΡΑΚΙΚΟΤ ΚΕΧ-
τοΰ Πανελληνΐοτι Συνδέσμου Έξα χρΟΤ διάλεξις, είς την Μεγ<Ί>ην
γωγέοη', όπως, πρό πάσης λήψεως ' Αίθοτισαν τής Άρχηιολογικής Έ-
άναλόγων άποα-άσεων, τηρήτα, ή, ταιρίας (Πανεπιστημίου 22), ν.αθ'
έ^αγγελθείσα άρχή τής διαβονλεύ ήν θά ομιλήση ό κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ
σεοι; μετά των ενδιαφερομένων τα ΜΑΜΕΛΗΣ έπίτιμος Γεν. Έ.τιβ-
ξειον, δστε νά λαμβάνηται ΰπ' δ ,ορητής Μέσης Έκπαιδεύσίως ιιί
■ψιν' αί είσηγήσεις τ<»ν καί νά έν«·ο , 9ρμα; μονίιζωνται αΰτά πρός τάς ανάγκας] «οί διακριθέντες είς τήν Επι- τής Οίκονομίας ιιας. Πράγματι εΓ ^ στήμην θράκες κατά τόν ΙΘ' ναι δίκαιον τό αίτημα των έξαγω γέων, ώς καί πάσης τάξεως είς ά αίών"». ·τ-τ διάλεξις είναι ή τρίτη τή: κ. ΆοώΛ'η^ τόν κ. Χατζηλουκά, τ. κ. καί την κ. Άχ. Γεωργιάδη, ( ξς ι ή ρη νάλονον περίπτωσιν, νά ένημεροΰν σειρα:: ή ποοσφορά των θρ ται εγκαίρως, προκειμένον νά μή ε·ι; τήν Επιστήμην τα Γραμμαί αίφνιδιάξιονται άπό τα εξογγελλό κα[ τήλ· Τέχνην». φξ ξγγ κ. Τϊών Βεϊνάγλοι, κ^χί πολλοΰς .χλ ι να μέτρα —κ"ί τα έν λόγω μίτρα | λου ΰ ά νά ΰ άέ δέ ί όθ ά άξ | λους, ποΰ γιά νά τοΰς ά·να<φέρ ο πρέπει νά γεμίσω δνό σελίδες άκό μα, άς:οϋ ή αϊθουσα αυτή περιεϊχ+' 400 συνδεττ>,αόνες
Καί τοϋ χρόνον σ' δλους μις νΐπ
σ' αΰτοΰς πού δέν ήρθαν' στό γλέντ,
μας.
Νίνα ,Γαννακίδου
Ο ΑΡΚΑΔΙΚΟΣ ΤΑΥ ΓΕΤΟΣ
πό ν(ΐ προχίορησουν.
Σι-νέχΐΐα εκ τή; ΐη; σελίδος
εγιν'ε άφοραή τοϋ «Έθνικοϋ μα;
υμνου στήν Ελευθέρα».
Είναι άλήθεια, δτι δέν ίβτάρχει
γωνιά τής Ελληνικάς μος γή; ποίι
νά μην ?χοΐΛ' γίνει πολλές καί ιιε
γάλε; σφαγές.
Άπό τόν Παυσανίαν (4, 5; 9)
όπως μαθαίνουμε, έδώ ?γινρ στ·ι
743 π.Χ. μί-α άπό τίς πρίδτες σφα
γές, άπό τοΰς Σπαρτιάτες, δτιιν
»ατέλα6αν αΙφνιδια<ττικά την Α» φεια/ γιά τα την έχουν όρμητήριο στόν Α' Μεσσηνιακό Πόλεμο: «Καί τό πόλισμα αίροΰσιν πυλΛν άνωγμένων καί φιΛακής ούκ ένού σης καί των Μεσσηνίων τοΰς έγκα ταληψθέντας α·ονεύονσι, τοΰς μέν έν Εύναϊς τού; δ' (ό; ήσθοντο πρό; τα Ί*ρά καΐ Β<ι>μους καθημένοι>ς
Ίκέτας».
Μεγάλες (Κραγές, στήν περιοχή
Βέ&αα μπο&εί νά πή καθείς δτι αυτή ποΰ είναι είς Δεσώπητο; μοϊοα καί ό σκλη
ρός θάνατο; στέρησε άπό συγγε-
νεϊς, φίλοιις χαί συν'εργάτίΐς, τόν
άλ,ησμόνητον ΜΙΝΩΑ ΣΤΜΕΩΝΙ-
ΔΗ τόν καλόν οίκογενειάρχην, κα
λόν φίλον, καλόν σννεργάτηΛ·; κα¬
λόν προϊστάμ*'ον καί πρό παντός
καλόν ΑΝΘΡΩΠΟΝ τόν οποίον
καί θρηνΌύμν σήμερον.
Είχον τήν εντνχία
ζ(0 60 όλόκληρ
τόν γνωοί
άπύ την
Σμύρνη. Τόν γνώρισα ώς σποδα
στήν καί μετέπειτα ώ; πολρμιστήν
«ίς τάς τάξει; τού ελληνικόν Στρα
τοΰ μέ τόν βαθμόν τού Έπιλοχία
μτΧνΐ τής καταστροφή; τής Σμο
νης-1922.
Άγωνκττής είς τόν άγώνα τής
τής καταστρο<ρής τής Μικράς ' °Οπο>ς δ,αδάζουμε στήν Ίοτορίσ
τοϋ Σπυρίδοηος Τοικονπη:
«Ό βασιλεύς τής Βαι·αρίας άσπι
σθείς παρρησία καί ένιθο<σιο>δβς
τόν Ελληνικόν άγώναι καθ1 όν και
ίών άπαντες οί σΐΛτάδίλτροί τον τόν
άποδοκίμαξον, τηές δέ τοΰ: κατέ
τρέχον, τάν έξύμνει ώς ποιητή;
γ.'< τόν ίξεικόνιϊε ώς φιλότ«χ/ος ιί"; πού εχει τίτλο: «Ό Μαΰοο; έν μιά των στοιϋν τού Μονάχου». ". εΛτέμδρης 1922». | Καί τώρα άς άναο,έροΐ'με μερι Ήτο τόσο αϋθόρμητος ό ένθο»· κά άπό τα γνωστά δνόιΐίΐτο· τίΐϊν σκισμός τον ποΰ μοΰ «πΐ: «Βασι Φ,λελΛήνων ποΰ είτε 6οήθησ«ν ήθι λη προχώρα καί έγώ είμα έδό> ώ ί λώ Γ έβ
πάθειες άπό κάθε ανθρωπο ποΰ σκέ Τέτοιες πολύνεκρες συγκρούσεις
φτεται αϊσθηματικά. Καί ή σνμπά
θε ι α α.ύτή έκδηλώΛίεται μέ κάθε δυ
νατό τοόπο, άλλά στήν 'Ελληνυιή
πεοίπτιοση ή τέτοια σιιιπάθει1"· έ·< δηλώθηκε κατά τοόπο πού ΰπεοέβη κάθε άλλον. Έκτός άπό τίς υλικές θυσί"; τού; οί Φιλέλληνες, τόσοι πολλοί, άφηκαν τήν τελευταία τού; πνοή στό Έλληνικό λέξι στό στόμα τους την Έλλάδο. Αύτό πού είπα νά προσεξοιιιε *ί ναι δτ, οί εΰγενικές 'ίΐίηέ" ϋπάο- ξει; ίίχαν τό συναίσθημα δτι θυ- σιαίόταν γιά τήν Μητέρα τοϋ Πό λη προχώρα καί έγώ είμαι έδό>. κώς καί νλικώς,
ίό
ή λιτισμοϋ καί αύτο σάν άντιποόσω
εΓτε κατέβηκαν! ποι τής πολιτισίμένης άνθρωπότη-
!
εγινναν καί στά 1264 καί <τ>ό 1452
μ.Χ.. σέ πόλεμον; μέ Φράγκονς
Ώς πρός τόν τίτλο καί την είκόνα στήν Έλλάδα κ<ιί πολέμησαν στόν! τας πού δέχθηκε τα πν«·ματικά τρεξε ποτάιιι, μιά &< τοΰ έξωφύλλου τοΰ βιβλίον σου θά σκληρόν άγάηα. φώτα άπό την 'Ελλάδ '', ξοφλοΰσαν τό σηαεοινό χπ>ριό Α/
σοΰ τα φτιάξη ή τεχνική μου νπηρε| Μεγάλες μορφές σάν τόν Βίκτω την σχετική ύποχρέωση' στήν Φυλή) (Δ. Πετρόπουλος _
σία. Σέ συγχαίρω γιά την προσπα ρα Ουγκώ, τόν Σατι·>6ριάνο τόν1 ιια:.
θειά σοίβ>.
Ι Βεραν'τζέρο/ τόν Ντελ'ΐ'κρονά, τόν! Μά κα εμείς αμω; .εύΎν<,)μοΛΌΰν 7780). Αντός ήτο ό Μίν'ιυς Συαεωνί- | Γκαϊτε ,'·.·<·- · -—■ · » ·> ■·> - » - >ι ·'-»
Ή πιό μεγάλη άμιος καί
αίματοχΐ'σία έγινε άπό τόν' "διον
τόν Σοΐ'λτάνον Μωάμεθ τόν Β'
στά 1460 μ.Χ. καί είναι ίκείνη πυύ
εγινε άφορμή νά δημιο<ργηθή ή σχετική λαϊκή παράδοση. ποΰ δια μέ τελευταία τηρεΐται καί σήμερα στά νύροι χιο (Ηά. Στή θέση «Κοκκαλάς όπον οί Τοΰρκθι πήραν τό κόσμο τής ΏρΓ ά;, κατέ-βοσαν τοΰ; χοιστιαν'ούς, πού ήταν κλεισμένοι στό Κάστρίι, τούς έβαλον στό άλώνι καΐ τούς ά λώνισαν αέ τα άλογα. Τό «ίιια ?- μιά (ϊ>ρα δρόαο ώς
ΑΛΛΑ (γλή)».
Πελοποννη-
; σιακή πρωτοχρονιά 1958 σελ.
δή; ό άνθρωπιστής, ό άνθρωπος τάν Φίνλ,εν
. τόν Μύλλοερ, τόν Σέλλεύ,ίτες στήν Ικδήλιοση τής εύγνωμοσύ,
ίνλ.εϋ, "Αστιξ, Πονσκιν, "Ε-1 νης τους πάντοτε θά τοΰς τμοΰμ«-
Ό Κοιτόβοΐ'λος σάν' Ίστοοικός
τοΰ Μωάιιεθ. άγοινίίεται ττήν Ί-
Πέραν των άσχολιών τ<η> μέ
τάς έπιχ«ιρήσεις τον δέν έμτνε ά
Αιάχρορο; πρός τάς κοινωνικάς καί
ιριλανθρωπικά; του ·ποχρεα>σϊΐ:.
Ή πόρτα τώνγρ'ΐφεί ών τού ή¬
το Ανοικτή γιά ίΐλονς καί όλον;
τοΰς έξι«η<>ετοΰ(>ε ήθικω; κηί ν
λ, κώς.
Πρίν λίγες μέρες άπ' τόν θάνι
τόν τον τόν έπεσκέαθηκα στό γρο.
ν^ον τγη' γιά νά τοϋ πω δτι ρνη ί,ι
βλίο μόν ίχδίΛο Χίΐΐ ήθίλα νά μοΡ.
τό ηροΛάλη δια^ημιστικως καί ιΐό
λ τοΰ Λντγνιινσ ι μερικά κεφό-
κιαΐ ποιήαητά
άπό
ζιοής, ήγιονίσθη μέ ζήλον «ς την | 50 Μοσχάτον, τηλ. 9519 — 074.
ανάπτυξιν των έπιχειρήρεών τον
οί οποίαι ·κ»τέχοι»ν σήμερον μίαν
επίζηλον θέσιν είς την Δεθνή άγο
φόν μέ άξιόλογον αριθμόν πρόσω
πικού ποΰ άριθμεί τοΰς 120 πεοι-
που έργατο—νπαλλήλονς, τοΰς ό
Λθίους ΰπερηγάπα ώς π^<ιγματικό παιδία το·. μ έτή μεγάλη ψι·χή. Αίιονία του ή βερν Ούϊλσ(ον τόν μεγάλο πόιητή καί ή Έλληνική Πατοίδα πού ί>- στοοία· νά μετριάση την κακτ) έντν
,μτήμη. | Λόρδον Βύριον'α τόν Σανταρόία πήρξε καί ή δική τονς Πατρίδα | ηωβη άπό την σκληρότητα τοΰ ά
Βασίλειος Δ. Κολάμπαλη; | Μοργέςρσκη, Άλμέϊντα, Νόρμαν, θά τούς άγκαλιάξη α,ίώνια δσο φέντη τον. Μάς δίνε, διιιος μια .τε
Σμνρναϊος Λογοτέιχνη; — Ποιη- τόν Γκόρνταν καί άπεΐΛβΐ: άίλες <"όν κσμο «·ύτό τιμάται ή άρετή.' ρίίρημη περιγραφή τοϋ (τοοι·ο!ιιυ "·"·-- | το5 Κάστοου τής "Ποίας (Κοιτ. 3, τί1? — Σνγγραφεΰς ρ ς Γράμμον πλαισιώνονν τδ πάνθεσν τοΰ Φιλελ τοτε ΣΜΤΡΝΗΣ Τήν 6ην Φεβροικΐί,ιίου, ημέραν1 Τετάρτην ή Έ«τία Νέας Σμύρνης *ΐκη ώργάνωσεν ενδιαφέρουσαν διάλε¬ ξιν έν τή αιθούση Τελετών τοϋ Με γάρου της μέ όμιλητήν τόν δΐπκε- κριμίνον Λογοτέχνην καί Ίστοοι κόν ΑΠΟΛΛΩΝ Α ΛΕΟΝΤΑΡΙ- ΤΗΝ καί μέ θέμα: «Ό Έληνικός Πολιτισμός, μο¬ ναδικόν φαινόμενον»1 ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΩΝ ΗΡΩΟΝ Τό Σο>ματεϊον Ανεγέρσεως
ΙΙΐ'μποντιακοϋ 'Ηρώου όργανιόνει
ΣννέλίΐΗΤΐν τοΰ Σωματείου τοι1,
γενησθϋίνην τήν' 24ην τοϋ αηνό:
Μαρτίου έ.Ι. ήμέοαν Κυιριακήν και
ώραν Π π.μ. έν τή αίθούσει τοί
Κινηματογράφον «ΧΕΡΑ Ι
Λθϊα ενθθυβιάοθιι Χίΐί περισσότεοον . έν Καλλιθέα καί επί τή; δδοΰ Φι
δταν τοϋ ανέγνωσα τό κεφάλαιον' λθνέτου αριθ. 78.
ληνισμοΰ.
Τό Έλλην'ικό "Εθνο; πού
δέ"1 κ·αί αίσθημα, πάν
στή σκέψη τού τα είι
τέκνα τή; Εύρώπης κ<ά Άμε , ποΰ τόσα καί τόσα πρόσφε- ρατ στόν ίερό μας άγωνα. Ή εύγνίομοσύνη τοϋ Έλληνικοΰ Εθνους εξεδηλώθη σέ κάθϊ εΰκαι- ηη ρία κ«ί μέ κάθε τρόπο. Όνχ>μασί-
ε; δρόμων κ·«1 πλατειών πρός τι
μην τιον, προτομές καί άνδριάητ.-ς
ποιήματα καί έορτασμοί έπετείων,
ίδιαιτέρα στοργή πρό; τού; άπογό
νού; των, δείχνοι·ν' την εύγνοψοσύ
νη των Έλλήνων.
Μέ τόν βάνατο παραδείγματο:
χάριν τοϋ ίύγενοϋς τέκν'ον τής Αγ
γλίας Λόρδον Βύρων <·( άλλά καί στόν **ρήνο των Έλλήνιον ποΰ σνμ βολικά παρίστατο} άπό τοΰς στί χονς τοΰ Έθνικοϋ ποιητοΰ Διοννσί όν Σολωμοΰ «Λεντεριά γιά λίγο πάψε νά χτυ.τάς μέ τό σπαθί, τώρα σίμωσε καί κλά|>ε είς τοΰ Μπάιΐ-
ρον τό κορμί».
γιά τήν όποία άναλωθήκαν.
10 Μαρτίου 1974
ΕΡΑΤΩ Γ. ΜΕΛΛΟΤ
ΓΈΝΙΚΗ ΣΤΧΕΛΕΤΣΙΣ ΤΩΝ
ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ
ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ
ΕΝΩΣΕΩΣ
Μέ άπίλιτη ήσνχία καί τάϊι ένι
νέ την 6ην Μάρτιον ί.έ. ή Τακτιν.ή
Γενική Σι-νέλευσΐε τών' Μ*λών
τής Ενώσεως Σμνρναίονν είς την
Αίθουσαν της Καρύτση 3.
22. 1—ί.:
— ("Ακρα γάν ήν ήλίιβίοτος κα
■ τα την είσοδον* το »"α,εγή)ο»· "Ο.
οους τής Σπάρτης, ό δή Ζ»>γό; λέ
γρται δκρως άνέχο»·σα καΐ ΰπερκ^ι
μέν*η κρημνώ τε μεγίστω καί φά-
ραγγι βαθιά, έν κύκλιο πάντοθεν
ΠΓθΐειργομένη καί ν.ατισφαλισμί-νη
αία δέ μόνη παρόδω ν.α! ταύτη βρΓί
τεΓα τήν εΓσοδον' εχοΐ'σα»
Ό Χαλκοκονδύλης (στίς «.474
Ικδ. Βόννης), δίδίι πιό άντικειιι*
νίκη είκόνα τίδν γεγσνότων -<αί ά ί ναφέοει κ«ΐ άρθιμό τών' θνιιάτο)ν: Κατά τάς άρχαιρεσί«ς τού νέον' «Σι/ναπήχθησαν γάρ είς -/ιλίοι-ς Διοικητικοϋ Συμβουλιον έξελέγτι- αάλιστα καί διακοσίους. Τούτον; σαν οι κ.κ.: Νίκος Άρίόνης^ Πρόεδρος, Ίιο άνν'η; Σεργάκης, Άντιπρόε&ρος Μαρϊνος Ξηρέας Γ*ν. Γραμματεύς, Ιωάννης Άκριθάκης Ταμίας, Σύιι βουλθι οί κ.κ. Μιχαήλ Άναστασ ά δης, Τζών Βεϊνόγλου, Γ. Ίσηγόνη; Ν. Κπραρός Μ Καραντΐζοπούλου Κων)τϊν'ος Μήτσορας, Ιωάννης Χάππας καΐ Δημ. Τσιροπι«.ς. Βέ σύαπίΐντας άπάγην είς ενοι νώ ρον αΰτοΰ ταύτη δ.εχοήσατο &- «ττε μηδένα των τής πλαεως ΛΕΟΝ ΤΑΡΙΟΤ. (Μεγ) λεως) προσόν- των λειφθήναι, μήτε άνδρα μήτε γνναϊκα. 'Ετυθόαην δέ αετα ταυτα τήν πεοιοίκην γίνεσθαι τα σώματα άιι φί τα έξακισχίλια {ιποζύγια δέπολ λαπλάσια». Ό πολύμαθο; (πολύπαθο,ς) δ- μω; Γΐώργιος ΦΡΑΝΤΖΗΣ, στ*, βελ. 405 τής Ίστορίας του, παοα δίδε, ώς εξής τίς πληροφορίας τοϋ ΚοιτόβοιΛου: «Άνευ Όκολογίας» καί «Ό·?- γήν εχο>ν καί μήνιν δικαίαν», «Αύ
τος δέ (ό Μωάμεθ) τούς θ
ς
καί τήν μνησικαίαν, καί τή δργή
κινούμενος, εν τιν, ποδίω μικρώ
σιινάιξ»; (ιύτούς πάντας καί δεσμεύ
σας παρανάλωμα μαχαίρας σί'ν
γυναιξί καί πάσι πεποίηκε». Χ<ορίς νά π«ραλείψη νά προσθέση κπ{ τήν πολύ περίεργη διάσιοση τοΰ "Αρχον τα Μανουήλ Μπόχοιλη Λεοντάοη. "Ενα προάστεΐο τής Ζα·κύνθ.·»υ πού λέγεται καί σήμερον Μπόχαλη, τόσο δέΜηκε μ έ την παραμονή τοΰ θ. Κολοκοτρώνη στή Ζάκνν,θο, ιο στε ό υιός το· ό Γενναΐος ελέγε¬ το, ό Γιάννης ό Μπΐ'χαλιώτης, ό¬ πως μάς γράφει στό ,λεξικό τή; Ζακύνθον ό Π. Ζώη;. Άπό τό ίδιο λεξικό μαθαίνοι,ιι* οΤ| πολλέ; οίκο γέν'ειες μέ τό έπώνυμο ιΚολονοτρώ νης καί Λεονταρίτης είχαν κατα<|ύ γει στή Ζάκι·νθο ιδίως μέ τα Όρ λο>φικά.
Ό οίκογένεια τοϋ Φιλικοϋ καί
Προεστοϋ τοΰ Λεονταρίον Πέτροΐ'
Σαλημανοΰ πού φέρ*ται στά εν-
γραφα τού 1821 ώς Σαλαμάνου,
Σολομιονός καί Σολ.ομώνας, δέν
άποκλείετα, ν'ά είχε σΐ'γγένεια αέ
τήν οικογένειαν τοϋ Σολωμοΰ πού
είχε τα "δια έπώνυιια. νΕτσι ό Έ-
θνικός μας Ποιητής έχοντος άρκ«
τές πληροφορίας, σχετικές άπό δ¬
λονς αϋτοΰς καί περισσότΓρο άπό
τόν Γέρο τού Μωοηα. πού γνώοι^ε
πολύ καλά τα αερη αύτά, δέν θά
χρειάστηκε νά καταφύγη ατην ένο
οα-ική τοι· δύναμη γιά νά νράι|»η
στόν Έθνικό μας ΰιχνο τόν στίχο:
«,Αι' τα ν.όχχαλα βγαλψένη των
Έλλήνονν τα Ίερά».
Άξιοσημείωτη είν'"ΐ τι σύμπττο-
ση, δτι στήν ίδιαν περιοχή γτννή
κ«ν, έςησαν η έδρασαν σειρά όλό
κληρη Προδρόμων τοϋ 1821, όπως
ό Ράλληι:, ό Κλαδάς, ό Μαντά; ο
δέν είναι υπόθεσις μιάς τάξεως,
άλλ' έν&ιαφέρου^ν τα σύνολον τή;
Οίκονομίας μ/ις. ,
Δυστνχδς, ή διαμορφ<ι>μένη σή(
μερον κατάστασις, δέν έπιτρέπιεΐ ' ην 22αΛΓ ,
αύταπάτας, πρέπ)^ δέ, συντμως, νά ρνα Παρασκε^ττν στην αιθούση τ»,.
άντψένενοα ή άπι^γόοευσις των έ- ΣτέΥτ1? 'Καλίδν Ύΐ*™" και Γ^11
ξαγωγών καί δλλων προϊόντων ά ίιατων· οδο5 Μητροπόλεως 38, ωμι
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΤ κ. Δ. Τ2ΑΚΩΝ
1974, ημ?
ναγκαίίον διά την άντιμετώπΐΡ'ν
τής έγχονρίου ζητήαείος. Ουδέποτε,
δμως, θά παρίστατο άνάγκη νά
προσφύγη ή 'Ελληνική οίκονομίί»
εί; την λήψιν των μέτρον αυτών,
εάν εΤχ«ν έπιτετχθή ή δοαστηρι«
ποίησις όλων των παραγιογικών
νατοτήτων τή; Χώρα; —υπό την
προϋπόθεσιν, βεβαίως, ότι τουτο
δέ θά προσέκρουεν είς
κάς άδι/ναμίας, ώς είναι ή έλλειψις
πρώτον ΰλ.ών «ίς παγκόσμιον κλί
μα-κα. Καί τό χειρότερον *1ναιι ότι
ή έφαοιιοναμένη άντιπληθοοριστική
πολιτική, διά τοΰ περιορισμόν τή;
χρηματοδοτήσειος τή; Ίδιωτικής οί
κον'ομί'ς, δέν έπιτρέπει ταχνρρι-
θμον αύξησιν τής έγχορίου παρι
γτογής, ωστε νά έξισορροπηθή ή
ποοσφορά καί ή ζήτησις των άγα
θων. "Ας μή αύταπατιόμεθα, λοι
πάν οέν άρκεϊ μόνον ό π«ριορισμ5ς
γέτου 6γήκε πρώτο; Ά.-τελευθερο)
τικός Στρατό; τοϋ 1821, σάν νά
ξεφύτοωσε πραγματικά άπό τα κόκ
καλα των Έλλήνων τα Ίερά.
Ό Έπαναστατικός σπΐ'.θήρας
πού βγήκε άπό τίς σπηλιές τού
Ταϋγέτου καί πρίν άπό την ώρισμέ
νην ώραν, άπό τόν άνυχόμονο Πά
παφλέσσα( μ,εταδόθκηε καί στά ήρ;ο
ικά Κίΐλάβρντα, φώτισΐ τό Μονα-
στήρ, τής Ρεκίτσας.
Η λάμψη τον σέ λίγο απλωσε
στά Μον'αστήρι τής Σολουονή; καί
νστερα στό Μαηδάκι, Τίμιοβα καί
Βελ.ανιδιά καί ονγκλόνησε την ή-
ρωική Κα/.αΜΟτα. Έκεί κοντά πά
λιν, άργότερα. στήν Τρ(ίμπάλα, 5
Γέρος τοΰ Μωρηά κράτησε σέ διν
μερο πίΐσιιατώδη άγώνα τόν περ:
φημο Ιμβοαήιι καί στά γειτονικά
Δερβένια ό Νικηΐαοά; βερίζει μέ
τίς χωσιές του έκατοντάδϊς τουρκο
αιγυπτίονς.
Είν'α, εονο Δικαιοσύνης άξιο ά¬
πό τήν αάχη τοΰ Τσιηΐούση, ποΰ
επεσαν ήοωιν.ά Άρκάδες, Άρκαδι
κό ήταν καί τό χέρι ποΰ σκότωσε
τόν Τοΰρκο Μοντάφη, ποΰ δοκίμα
αε νά «πή στήν ήρωική Τριπο?.ι-
τσιά μας, ή έπιγρ«.(ρή ποΰ εστήθη
στόν Ναό των Άποστόλο ν της Κα
λαμάτας όλοκλ.ηρώθη ώς έξη:::
Ζαναριάς, οί Κολοκοτοίυναϊοι ν.ι\ «Άν. πέμφθη δέηοις Πάνδημο;
οί Χικηταράδες, ό Τρϊγγος, ό Κα| κατά τών' Τούρκων, "επί Καλααά'-
Οοΰσο;, ό Κεφάλας. άπόγονος τοϋ τας άλιόσε, νπό Άρκάδον, Λακιίι
οποίον είν'α, δ άλλοτε Γενικάς
Γοαιιαατεύς 'Τπονογείον Κοινωνι-
κων νπτκ>ρσιων Στριιττιγός κ. Δή
μήτριος Κεφαλής, ό ΆναγνοκΐΓν
πονλος καΐ ό ΠΛ·ΚΗ}-λέσσας, πού
άν ελεπαν #Μήτε "Άγια Λανρα
θά είχαμε άλλά μήτε κοί 21».
"Οταν ήοθε τό πλήρ(ο,μα τοΰ χρό
νού καί στίς 6 Ίανοναρίον ό θεΛ
δωρος Κολοκοτρώνης άποβιβάστη
κε στήν Καδραμύλη, στήν
Τέ
νων κα1 Μεσσην;ων, σννδ,ραμόν
των έν ετει 1821 Μάρτιος 22».
Στόν έρτασμό των 100 έτων
άπό τό 1821, σύιιφωνα μ έ ενα θρϋ
λο, στήθηκε τό μνημείο τής Έλεν
θερί/ΐς σέ «να ί'α|<(ι)μα κο-,τά Άγία Λ'ΐύρα μας. Κί στά 150 χρόνια ?γινε κατά λή στήν Καί τοΰ τα άποκαλ.νπτήρια Άνδριάντα τοϋ ΝΙΚΗΤΑΡΑ Τουρκολέκ ι· μόνο ενα μνη-ιόοΐ.νο γινε ^.τών ήρωικώ; άγωνισθέντων στ ο ν.<ιτή ^ ς άγωνισθ και άγρίοις κρεουργηθέντων, ν.ή τό 14*0, εί; την θέσιν ΚΟΚΚΑΛΑ Άειμνήστων Προγόνων ημών». Μένει δέ Έθν κό καί έπιτ κό καί το Ταϋγέτου, βρήκε τό κήρι/γμά του τήν καλ.ύτερη άνταπόκοιση. Έκεϊ ήταν ό "Ακοβος. πού εί,Υ' κάν·ε, δ«')δεκ» χρόνια άριιατωλός καί έκεϊ έξακολο»·θοΰσ ν νά αένοΐ'ν ( ^*^ «. — —^, Λ|, Λ(λι οι σΊ·γγ<τνεις τής γι·ναίκας το»·, κό ί χρέος μας μέχρις δτου ρη; τοϋ έκτελεσθέντο; θρυλλκοΰ αγωνιστοΰ Καπούτσο.;. Εκεϊ νοντά ήταν τα Κόκνιλα. ίχεί κά τό γαλασμίνο χωριό Ρον ! ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ'μΓτό πάκι, πού πολλά χοόνια ποίν' ίίχαν ! «Άπ' τα κόκκα) μείνε. οί Τσεογίνηδε;, ή οίζα "' ~ -----' '" λαδή τή; γενιά; των , ρωθοΐ-ν τα 200 χρόν,α, νά στηθή σε γ*!τονικό ϋ|,ι,,μα ποο- τα ΚΟΚ νακον. η ρίζα δή των Έλλήνιον τα Ίερά Κολοκοτρω κ'ίί σάν πριΤ,τ-χ Άνδοειωιιέ "Ετσι άπό τα σπλάχνα τού Τ«ϋ Άνδρε Χαίρε! ώ χαϊοε * μένη Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ λησεν ό 'Τπουργός Πολιτισμοϋ Επιστήμων κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΑΚΩΝΑΣ μέ θέμα: «ΤΟ ΝΟ ΗΜΑ ΤΗΣ 25η; ΜΑΡΤΙΟΝ. Τόν όμιλητήν παρουσίασεν ό Πρόεδρο; τή; Ενώσεως Έλληνοι Λογοτεχνών κ. ΔΗΜ. ΖΑιΔΕΣ. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τακτική; ΓενΊκής Συνελεύσείπς Καλοϋνται τα μέλη τοϋ Σοίιι υπό την έπωνυμίαν «Σύ//ο- γος των Φοιτησάντων τήν ΕΤΛΓ ΓΕΛΙΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ ΣΜΤΡ ΝΗΣ» είς τακτικήν Γενικήν Σ.·ν έλευσιν την 29ην Μαρτίου 1974 ή μέρ 'ν Παρασκευήν καί ώραν 7 ιι μ. έν τή αιθούση Ανωτέρας 2 Χ" λής Ήλΐκτρον'ικων, όδός Μανρηιιι χάλη 72 μέ τα κάτιο θι θέματα 1) "Εγκρισΐ; πεπραγμένων Διιη κητικοϋ Σνμβομλίον. 2) "Εκθεσις έξελεγκτική; 1>ι
τροπής επί τής διαχειρίσεως 19Τ·'
3) "Εγκ.ρισις άπολογισίμοϋ χ.ι,-
σεως 1973 καί ποοϋπολογισμοϋ χοη
σεως 1974, καί απαλλαγή Δ.Σ. .τ<ί σης ευθυνής. 4) Τροποποίησιν τού άρθροΐ' 5 τοϋ Κατ'ΐστατικοΰ περί των μ«λών τοΰ Διοικητικόν Σΐ'ΐι- μουλίου άπό 7 είς 11. 5) Αρχαιρεσίαι. Έν περπτώσει ,μή έπιτεύξεως ά- παρτίας ή Συνέλευσις σνγκαλεϊτ». αύτοδικαίο>ς τήν' επομένην Π(«.' ι-
σκευήν 5 Απριλίου ΐ'ις τόν αυτόν
τόπον ν.'Ί χρόνον καί μέ τα αί'Τι'
θέματα.
Έφιστάτα( ή προσοχή των ιΐί-
λών περί τοϋ απαραιτήτου τή: π<ι ροικτίας των, διότι -κατά τό άρθ(.ι('ν 6 τοϋ καταστατικοΰ προκειμρν'ΐ: τροποπο.ήσεως τοΰ Κατοοτατιζι»1 άπαιτεϊται έξαιρετική άπαρτία ι- ξαιρετική πλ«ονοα)»ηφία. Έν Αθήναις τή 12—Β—1974 Ό Πρόεδρος Μ. Άναστασάδης Ό Γεν. Γραμμ''τεΰς Άλ. Μικρέλλης ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗΜΛ- ΤΑ ΕΙΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΕΚ ΘΕΣΙΝ ΕΝ ΗΠΑ Αφιχθείς εσχάτως είς Άθήν'ΐ:. ό εν' ΗΠΑ έγκατεστημένος όμο '1 νή; κ. Δημ. Μπούρας προέβη μέ τήν' συμπαράστασιν τοϋ Έθνι- κοΰ Όργανισμοΰ Έλληνικής Χρ" ροτ€χνί·ς— είς τήν αγοράν, *« ρά διαφόριον παραγωγήν, χ«ΡΓΙ' κτηριστκων έλληνικών χειροτε/ν|ΐ μάτο>ν καί άντικειμένων λαϊκής τ^
χνης (κοσμημάτων, κεραμικών, αι
ταλ.λικών ύφαντών καί κονκλιιΐν)-
συνολικής άξί'<; 2.000.000 δρ«Χ· Λ Τα έν λόγο) έλληνικά προίόντ· άν'έλαβε την προ>το6ονλί«ν ό κ.
Μπούρας, δαπάναι; τού, νά πθ"ί>;''
λη καί προωθήση έμΛθρικώς Ε1"
την Παγκύσμ'ον "Εκθεσιν τής ^
ρικανικής πόλεως Σποκαίην —''■'_
τα τα σύνορ ι. των ΗΠΑ μετά τη
Καναδά_ ή όποία θά λειτουρΥ^'
ση άπό τής 3η; Μαϊου μέχρι ΤΙ):
3η; Νοεμβριού τοΰ τρέχ. ετονς.