193602
Αριθμός τεύχους
2249
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 48
Ημερομηνία Έκδοσης
30/3/1974
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΕΒΔΟΜΑΔ1Α1Α ΙΙΟΛ 'ΠΚΙΙ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛσΛΟΠΚϋ - ΟΙΚΟΝΟΜ ΚΗ ΚΑΙ ΤΩ» ΠΡΟΣΦΓΠΚίίΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤϋΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ επι της ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΑΔΗΣ
"Σάββατον 30 Μαρτίου 1974 Έτος 48ον - Λρ,θ. Φύλ. 2249 - 'ΠΜΙΙ ΦΥΛΛΟΓ ΛΡΧ. 1,50. 1ΔΙΟΚΤΗΤΗΣ 3ΚΔΟΤΗΣ -_ ΔϋΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΪΕΟΣ ΣΟΚΡΑΤΠΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΛΝΙΔ__— ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ.. 3229.7Ό8 — Ε(*φεϊ·:
Ο ΕΥϋΓΓΕΑΠΜδΣ ΤΙΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Ό Εύαγγελισμός τής Θεοτόκου,
άχώριστοα άπό την Εθνικήν μας
Επέτειον, είναι ή έορτή τής έλπί
δος καί τήθ χαρας, είναι ή έορτή,
πού ανανεώνει την πίστιν είς τόν
θεόν, τή αγάπην διά τόν άνθρωπον
Είναι ή έορτή, πού εύαγγελίΖεται
τ0ν λυτρωμό τής ψυχής άπό τόν
ήΒικό Εεπεσμό. Είναι ή έορτή τέ-
λος, πού δίνει τόν τόνο καί τόν
παλμό οτόν προορισμό τοϋ άνθρώ
που.
Τί μεγαλύτερος καί ώραιότερος
προορισμός γιά τόν θεόπλαστο άν-
θρωπο άπό τό ν6 πρωταγωνιστή
οτην πάλη κατά τού ήθικοΰ κακοϋ,
κατά τού δυνάστου, πού έΕουθενώ
νει την ελευθερία καί άΕιοπρέπεια
τοϋ άνθρώπου κατά τοϋ πνευματι
κου καί κοινωνικοϋ έγκλήματος,
πού θρυμματί£ει την είκόνα τοϋ
Οεού, την χαραγμένη στήν ψυχή
τοϋ άνθρώπου, κατά τής βίας, πού
αναχαιτίΖει την έΕϋψωσι τοϋ άνθρώ
που στό ποθητό έπίπεδο τής υίο-
θεσίας, όπου δηλ. ό δνθρωπος αίσ-
θανεται τόν έαυτό τού παιδί τοϋ
Θεοϋ!
Όλοι οί δγιοι, πού έκαμαν τόν
Εύαγγελισμό διακονία καί λειτούρ-
γημά τους, όλοι οί πατέρες τής ■' θρησκευτικής καί έθνικής μας πα-
Έκκλησίας, πού θέμα των μελετών ' ραδόσεως.
σς, όπό τόν συνθέτη τοϋ Άκαθί-
ατου "Υμνου έως ■'όν Ίωόννη τόν
Δαμαοκηνό, πού πήραν τές έμ- !
πνεύσεις των άπό τόν Εύαγγελι-
2ΙΤΣΑΣ ΚΑΡΛΙ ΣΚΑΚΗ
Ένας πρόδρομος τής έλληνικης έπανσστάσεως
Νικοδημος Μεταξάς, ό ίερομοναχος
Β' «Μόνο όσο άνεβυίνουμε οτή Πό
«Μέ καταλαβαίνεις, Δημήτρη... λι τόσο καί τρέμε' ή καρδιά μου
, Η άμάθεια, ή άγρσμματοούνη, τό μην λάχει καί μας κάνουν καμμιά
σμό, όλοι σήμερα μοζύ μέ μας σέ | χασιμο της γλώσσας και τής θρη- δουλιά Τα τούρκικα τελωνεϊα τα
μιά κοινωνία ψυχών, σέ μιά λιτα- | σκείας θά λυγίσει τή Φυλή μας ό- ψοδάμαι. Μόλις δοϋνε σέ μάς
νεία δεήοεων, ύψώνουμέ την ψυχή ! Χ1 Π σκλαβιά.... Ή όμάθεια. . ή άμά τούς Ρωμιούς φυλλόδα χαρτί νραμ
καί τή φωνή σ' ίνα χαρούμενο θεια-·"Γ:ρόφερε άργά .οάν λυηητε 1!ένο ή κάτι παρόμοιο τό πετοϋνε
εορτασμό τοϋ Εύογγελιομοϋ.
Καί στήν Λιτανείπ προστίθενται
όλοι οί ίερωμένοι καί ίερολοχϊται,
όλοι οί έλεύθεροι πολιορκημένοι
καί οί Ζωσμένοι τές ψλόγες τού ό-
πελευθερωτικοϋ άνώνος τοϋ 1821,
γιά νά προσευχηθοϋν μαΖύ μας
αήμερα, δπου ή άνάγκη τής άναδιώ
οεως τοϋ μαχητικοϋ καί έλευθερω-
τικοϋ πνεθματος τοϋ Χριατιανι·
σμοϋ, γίνεται όλοένα καί περισσό
τερο έντονη. Γιατί τα "Ελευθερία,
Ζονται μέ άΕιωσύνη παρά μονάχα,
όλα τα Ελευθερία, δέν γιορτά-
όταν συνοδεύωνται άπό μιά κοινή
καταδίωΕι καί άναωιέρωοι τοϋ έαυ-
τοϋ μας στά ίδεώδπ καί την πί-
στι, πού έκαναν τούς άδυνάτους
ήρωες κα'ι τούς ανθρώπους ήμι-
θέους.
ρή ήχώ, πού Εεμάκρυνε τό θαλασ στή θάλασσο κοί Μόν άψέντη τού
αινό άγεράκι. Ό έμπορος τό κύτ- τόν άφέντη τού τόν κλείνουν στά
ταΖε μέ όρθάνοιχτα μάτια, τρίθον μπουντρούμια». Τόοη πίκρα έστα-
τας όκόμα τό μπράτοο, πού τού εί- 2αν τα χείλη τού σ' αύτά τα λό
χε τακώσει ό ίερομόναχος.
για, πού ό φίλος τού τοϋ έπιασε τό
"Δέ σοϋ λέγω ύπάρχουν "Ελλη χέρι, πού είχε όκουμπ.αμένο στό
νες, πού τύπωσαν καί τυπώνουν γόνατο τού γιά νά τόν παρηγορή
έλληνικά βιβλία. Νά τό πρώτο εί- σει.
ναι μιά έλληνική γραμματική τού
Έννοια σου, Νικόδημε, ό Πα-
Μέ την εύχή γιά ενα τέτοιο Έορ
τασμό τοϋ ΕύαγγΕλισμοΰ, άΕιο τής
τους έκαμαν τόν Εύαγγελισμό —
τής σωτηρίας ημών τό κεφάλαιον, Ι
όλοι οί ύμνογράφοι τής Έκκλησί
Σάς άσπάΖομαι έν Κυρίω
Ό Άρχιεπίσκοπος
+ Ό Άμερικής ΙΑΚΩΒΟΣ
Ό Έδνομάρτυς τοϋ Γένους
ΧΡΥΣΩΣΤΠΜΟΣ
Μητροπολίτην Σμύρνην
Φίλε κ Διευθυντά, θά τόν προσκυνοϋμεν ώστε καί
Τίς παρομονές τής δθετίας, τής θά τόν λατρεύουμε, ώς Έθνομάρ
ηιό μεγάλης καί ίστορικής έπετείου τυρα τοϋ Γένους — όπως τόν Πά
όπό τής Μικραοιατικής έθνικής τριάρχη Γρηγόριο τόν Ε'. Όχι μό
συμφοράς τοϋ έτους 1922 καί συγ νόν ημείς άλλά καί οί σημερινές
κεκριμένα στίς 20 τοϋ Νοέμβρη καί οί μέλλουοες γενεές των Χρι
1971, στήν γνωατή εκδηλώση τοϋ οτιανών.
Πνευματικοϋ μας Ίδρύματος τής Ταυτα είς απάντησιν τής έπι-
Εστίας Ν. Σμύρνης καί στήν στολής τοϋ κ. Άλ. Μικρέλλη Γεν.
ευχαριστήρια απαντήση μας πρός Γραμματεύς τοϋ Συλλόγου των
τούς τιμήσαντάς μας εύγενεϊς κα'ι Φοιτησάντων είς την Εύαγγελικήν
αγαπημένους φίλους, όμιλητάς καί Σχολήν Σμύρνης πού έδημοσιεύ
άκροατάς, μέ δακούβρεκτα μέτια, θη είς τό προηγούμενο φύλλο τοϋ
άναφέραμε τίς έπίμονες προφορι- «Κήρυκος».
κές καί έγγραφες ένέργειές μας ι Μέ τιμήν καί θερμάς εύχαρι-
γιά την πραγμάτωση τοϋ ίεροϋ πό- στίας διά την φιλοΕενίαν.
θου τοϋ Μικρασιατικοϋ Έλληνι- | ΑΘ. ΚΑΡΥΛΛΟΣ
τ. Δήμαρχος Ν. Σμύρνης
ομού, τόσο γιά την Άγιοσύνη τού
όπανθρώπως μαρτυρήσαντος Μη-
τροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου,
όσον καί γιά την άνύψωοη τού ίε¬
ροϋ Ναού τής Άγίας Φωτεινής
Σμύρνης είς Μητροπολιτικόν, σάν
Ίοτορική κα'ι 'Εθνική έπιταγή.
Καί διεκηρύξαμε είς την όμι
λία μας ότι ό τότε προκαθήμενος
της Έκκλησίας τής Ελλάδος ύπε
σχέθη συμπαράσταση είς τόν διά
τον αυτόν πόθον τοϋ Μικρασιατι
κου ΈλληνισμοΟ.
Διευκρίνησε μόνον ότι διά την
Αγιοσύνην αρμόδιον ήτο τό Πα¬
τριαρχείον Κων) πόλεως.
Άνευ χρονοτριβής τότε άπευ
θυναμεν εγγράφως αίτημα είς τόν
Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Αύ-
οτρίας κ. Χρυοόστομον, ανεψιάν
επ' άδελφή τοϋ 'Εθνομάρτυρος, διά
να μεσιτεύοη σχετικώς παρά τώ
οειμνήοτω Πατριάρχη Άθηναγόρου
τ°ΰ όποίου ήτο στενάς συνεργά-
Είς απάντησιν ό Σεβασμιότατον
υας απέστειλε έπιοτολήν υπό χρο
νολογίαν 22.11.71 (δημοσιεύεται
κατωτέρω). Τό περιεχόμενο τής
οποίας μας ουνεκλόνισε ψυχικά
ενας λόγος, μεταΕύ των αλ-
λων.
πού μας ήμπόδκσε επί τόσον
Χρόνον νά φέρωμε τούτο είς την
δπμοοιότητα, ήταν κι' αύτάς. Ο-
Χ' λοιπόν "Αγιος! 'Εκεϊνος έσπευ
σε <αί έχάραΕε την Μοϊρα τής επί ^ειας καί ουράνιος άγίας Ζωής Τού. Βιέννη 22.11 1971 'Εντιμότατε κύριε Άθανάσιε Κα- ρύλλε: 'Εγενόμην κάτοχος τής άπό 15ης τ.μ. έπιοτολής Υμών καί συγ χαίρω Υμάς διά τάς πρωτοβουλί άς Υμών, έν σχέσει μέ τόν 'Εθνο μάρτυρα Μητροπολίτην Σμύρνης Χρυσόοτομον. Αί οκέψεις μου είναι αί κάτωθι: Α) Ό Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόοτομος, προχειμένου νά άνα κηρυχθή Άγιος ό Έθνομάρτης Πά τριάρχης Γρηγόριος Ε', είπεν είς Λασκάρεως πού τυπώθηκε στά τριάρχης θά τα καταιρέρει. 1476. Στή Βενετία, στή Φλωρεν- } Τό καράβι σκομπανέ£αςε στό τία, στή Ρωμη τυπώνονται κάπο δυναμωμένο τώρα μσΐστρο τοϋ ού τε βιβλία έλληνικά μό δέν είναι άρ θαμπ.ου. Πόσες πίκρες, πάσα προ- κετά... δέν είναι άρκετά... κα'ι πρό σκυνήματα πάσα καρδιοχτύπια: Τό πάντων δέν είναι έκεϊνα πού μας άσκητικό τοϋ Νικόδημου πρόσωπο χρεαΖονται. , έγινε άκόμα πιό άδύνατο τίς μέρες «ΑΙ, νά τώρα πού Εεπληρώνεται έκεϊνες. Μόνο τα μότια τού εϊ- τό όνειρό σου Νικόδημε Τώρα χανε πιό δυνατή Λάμψη. "Ετρεχε έμαθες στό Λονδίνο τή τέχνη αύ άηό τόν Πιλάτο στόν Καϊάφα καί τή καί κουβαλάς μαζί σου καί τα πάλι ξαναρχής. Όταν ό Πατριάρ μηχανήματα πού χρειάΖεσαι. Μά χης Κύριλλος ό Λούκαρις τού εϊπε σοϋ ΕετίναΕαν τό πουγγί...» εϊπε λυπημένος ότι δέν θά μπορέσουν ό έμπορος γιά νά τόν ήσυχάσει καθώς φαίνεται νά ΕεμπλέΕουν τα «Κα'ι τό ράσο μου θά πουλοΰσα μηχανήματα σάν νανοιΕεν ή γής άκόμα, αν γινόταν άνάγκη», έκανε νό τόν καταπιεϊ. Τόσοι κόποι τόσες όστράφτοντας άπό χαρά ό καλό ; άνωνίες έπρεπε νά πάνε μάταια; γερος. --Μά χρόνια νάχει ό πατέ Ι Μπορεϊ νά σβύσει πιά ή φωτία πού ρας μου ό αγιος ό Πατριάρχης Κύ- Ι οιλλος Λούκαρης πού εύδόκησε νά διαλέΕει έμένα γι' αυτή την άγια αποστόλη». «Γιά μενά οί μπάλες των μαλ- λιών καί τής στόφας είναι άδιάφο- ρες. Γιά μενά αύτά τα σιδερικά καί οί κάσες μέ τα μικρούτσικα ψηφία είναι όλόκληρος έ;νας κόσμος, εί- γιά μενά τό πάν, η 2ωη μου». Στό πρόσωπό τού άπλώθηκε μιά μακαριότητα πού δέν μπορει γραφί δα νά την περιγράψει. "ΕπαιΖε τό βοαδυνό μαϊστράλι στά μαλλιά τού καί στής ψυχής τού τα φτερά έ- παι2ε ό άνεμος μιάς λαχτάρας γιά τή πνευματική ελευθερία τής σκλά εχει άγκαλιάσει όλο τό ρουμάνι χλώμιασε θανάσιμα καί οτηρίχτηκε στήν δκρη τού γραφείου γιά νά μή οωραστεί στό πάτωμα. «Κα'ι τα βιβλία, πού θά τυπώνα με γιά τα παιδία;» ψιθύρισε άπελ πισμένος. Κα'ι όμως τό ψυχικό σθέ νος τού καλόγερου δέν μποροϋμε νά λυγίσει. Βρήκε τό βρόμο ό ϊ διός γιατί εϊχε τή ψυχή τού όδηγό. Μέ τόν έπίσκοπο Κορινθίας, πού ήτανε έπστήθιος φίλος τοϋ Άγ- γλου προΕένου παρουαιάστηκε στόν πρόΕενο κα'ι έΕέθεσε τόν πόνο ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ ΤΩ ΕΛΑΙΩΝ Υπό Ε. ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ Διδάκτορος τού Πανεπιστημίου των Παρισίων Τό έλαιον έλαίσς ή έλαιολαδον, ς φυτικόν λίπος, είναι άπαραίτη ν συστατικόν τού πρωτοπλάσμα τος (2ώσας ϋλης). Ώς γνωστόν ή μεμβράνη τοϋ κυττάρου άποτε λεϊται άπό λιπίδια καί πρωτεϊνες, ώς καί όλα τα κύτταρα των ίστών. Τό έλαιολαδον άπό χημικής άπό ψεως είναι μϊγμσ γλυκεριδιων κυ )ίως έλαιϊκοϋ κα'ι παλμιτικοϋ όΕέ- ος. ωσαύτως περιέχει γλυκερίδια τοϋ στεατικοϋ όΕέος, λινελαϊκοϋ αί τοϋ άραχιδικοθ καί 0,5% — 1.50% ποσά άσαπωνοποιήτων συ- οτατικόν υεταΕύ αυτών αυυπεριλαμ βάνεται καί ή φυτοοτερίνη. Τό κλαιόλαδο ηερ'έχει 28 μ·έρη ατεαοίνη καϊ 28 μερή έλαιΐνη ολίγη ■-•αλυίνη καί άραχιδίνη καί χοληστε ρίνη. τό τλαιον έλαιων έΕάγβται έκ των έλαιοκάρπων δι" έκθλίψεως αυτών κατόπιν άλέσεως. Λιακρίνε ται όπϋκ; καί δλα τ<Ί ελαια είς έλαι °ν ποώτης πιέσεως. δευτέρας καί τοίτης πιέιαεως έλαιον ληφθέν διά ηιόσεως έν ψυχρώ ?ϊτε ληφθέν έν Ρκ τής πρώτης πιέσεως προερ- χόμενον έλαιον καί άνευ χρησιμο¬ ποιήσεως θερμοϋν ύδατος καλείται ^νουρέλαιον είς τό άγουρέλαιον :υναντώνται αί 6ιταμϊναι Α., Β., - Ο. τό έλαιον Γόγιας περιέχει όν άφθονία την βιταμίνην Ο. Τό ΰλαιον άραδοσίτου περιέχει την δίτσυίνη Ρ καί τό λινελαϊκόν ό£ύ ϊΛ οποίον σύνκειτσι άπό δύο ά- παραίτητα άκόρεστα λιπαρά όΕέα: τό λινολικόν όΕύ κοί τό λινολενι- κόν όΕύ. 'Ενώ είς τα άλλα ελαια συναν ιώνται μάλλον προβιταμϊναι καροτί νη) Άπό τα ραφιναριομένα ελαια άποστάΖει τελείως ή βιταμίνη Α. καί μισό) έλαιον και χυμό λεμο- νιού, ά φού προηγουμένως κτυπήσο μέν καλώς διά Ευλίνου πηρουνιοΰ διά νά γίνη γαλάκτωμα κατόπιν τό περιχύνομ·εν τόσον είς τα βρσ- σμένα λαχανικά όσον καί είς τα ώμά τοιάϋτα. Κατά τούς όμηρικούς χρόνους, εχρησιμοποιείτο τό έλαιον άποκλει στικώς, ώς φωτιστική ϋλη κα'ι διά την περιποίησιν τοϋ οώματος. Ό ιριλόσοφος Δημόκριτος, ό ο ποίος ύπήρΕεν Πατήρ τής κοσμολο γικής θεωρίας τού άτόμου, όστις ε Ζησεν τόν 5ον α'ιώ^α πρό Χρ:ατοϋ καί απέθανεν είς ηλικίαν μεγαλυτέ ραν των 100 έτών, κατ' άλλους 104 έτών, ερωτηθείς πώς δύνα¬ ται τις νά Ζήση ύγιής καί επί πολ λά έτη, απήντησεν: «Εί τα μέν έΕω- θεν έλαίω τοϋ σώματος, τα δέ έν- δοθεν μέλιτι χροίσοιντο». Ό Άχιλλεύς έδωσεν εντολήν είς τούς συντρόφους τού νά λού- σουν καί νό άλείφουν τό σώμα ΥΦΟΣ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΑ ~ ΤοΟ Επαμ. Σ. Σωτηριάδου ΟΣΟΙ Ελληνες γράφουν συστη ουούς τού. Δέν είναι, βεβαία, σηό- ματ.κά οέ εφημερίδες, περ,οδ,κά ή ν,α ό κατασκευή λέΕεων όπό τουο καί αύτοτελείς συγγραφές κάθε λογής, μέ τόν καιρό μάς γίνον- ται γνώριμοι, κι άς μή τούς έχου με δή ποτέ. Ή μεγάλη κυκλοφο- ρία των προιόντων τού πνεύματός των τούς φέρει πολύ κοντά στόν κάθε μελετητή των οτοχασμών τουο. "Ετοι, τόσον καλά έΕοικειο νόμαστε μέ τούς διακεκριμένους πνευμαίικούς άνδρες, ώστε ή λέ εις, ή «ρράσις κα'ι όλα έκεϊνα, πού συνθέτουν τό «στυλ» τοϋ ·συγγρα Φέα μας, τόν Εεχωο'Ζουν άπό τούς άλλους γράγοντας, χωρίς νά είναι άνάγκη νά άναΖητήσουμε την υπο γράφη τού. Άληθινά, είναι τόσο εϋκολο νά μαντέψη ό άναγνώστης τόν ΠαπαδιαμΙάννη διαβάΖοντας οοδήπθτε άπό τα διηγήματα τοϋ συγγραφέα τής «Φόνισσας». Είναι τόσο άτουικό καί «προσωποπαγές» τό στυλ τού άυίμητου διηγηματο νράφου, ώστε δέν συγχέεται μέ κονένα όλλο, άδιάφορο, άν είναι καλύτεοο ή χειρότερο. Μέ την γλώσσα όμως δέν συμ βαίνει τό ϊδιο Παρεκτός άπό" πσ- οαλλαγές πού παρουσιάΖουν οί το- τοϋ νεκροϋ Πατρόκλου δι' ελαίου: ' πικοί Ιδιωματ.σμο!, καμμιά δλλη ^Καί τότε δή λούσάν τε καί ήλει- «τομική τού συγγραφέα θελήση ή ψσν λίπ' έλαίω». (Ίλιάδος Σ. . ίδ.οτοοπία. δέν ποέπε, νά δώση 349). τού. Έκ των κατηγοριών τούτων τό ._ _ . Τ α ! λαμβανόμενον κατά την πρώτην Ο δίπλωματης συγκινήθηκε · πίεσιν και εν ψυχρώ είναι κολυ άπό τή λσχτάρα καί δέχτηκε νά έ νεγήσει γιά την ύπόθεοι αυτή στό 6ας έλληνικής Φυλης. | ΒεΖύρη. Πραγματικά πηρε μιά ί- Εϊχανε καθίοει σ' ενα πάγκο Ι δΐόχειρη αδεία καί ό θησαυρός χωρίς νά μιλοΰν πά. Ό καθένας τοϋ Νικόδημου έταΕά δηλαδή τό πήρε μοναχός τού τό δικό τού πρώτο έλληνικό τυπογραφεϊο στήν μονοπάτι. Ξαφνικά οτερνά άπό κάμ Κωνσταντινούπολι μπόρεσε καί πέ- ποση ώρα έσκυψε πάλι πρός τό ραοε. φίλο τού ό ΜεταΕάς. Ι (ΣυνεχίΖεται) Γραμμές άπ' τή ζωή άττό την τραγϋδία τού 22.. Τοϋ κ. ΒΑΓΓΕΛΗ ΨΙΝΙΩΤΗ "Ολες οί ν.α,μπήνΐζ τίον εκκλησ ι>ΐα καί 4 κοοίτσια. ΑΝ'ί6η-/.ρ στιΥ'
ών χτι·ποΰσ(ΐν πέλ'θ'ΐια. Οί άνθηω εδο«. ΆκΛητος μάς >ι'·ττ(ΐ;Γ ενα
πό (τίδιν'ΐν' στό &^οίο σά νά χτιι —?να. τΗτ«ν ώχοός μρ μά'ΐίΐ (·ί-
πΓ·θήκαν άπό «πηηιτίοα». Άντάιΐ') Οουλωαέ'η. Μάς εκαιΐιε νΟΓ,ιΐ'ΐ νό
ναν^ αλλνίαν δΐΌ κπ.·6έντες καί... ναθΰσΐΉΐ,Γ. "Εγινρ. Δέν έλεγες ίί ι
χώριξαν'. Ή μεγάλη το-'ΐγοδία ΰπάοχο,ν' ανθηιοπο- στήιν «Τθο σ«
τοΰς <ΐι·γκλόνιζε. "Ολοι; Βασιλκοί "Οτ, ύπάοχ·οι·ν παιδία. "Ορθ ο; (ϊ κα'ι Βεν ζελικοί ίάσθάνονταν έι'"- κόμα ΈκΕΪνος αάς κΰττίΐζε ξ'ΐνκ. χοι. Ό (ρηνατισιιός καί τό πάθις 'ΕοριξΕ τα μάτα του; νστεοη χά τό κΓΐιματικό μμιοαίντ1 τόν άνθτο) τιο α~οός άπό τή', εδρη. Βι'^'γτρ πό. Καί κ«0ώς ό πέν'β ιιο; ήχος τ! Μενο^ΐε (Ίκ'νητθ1 μέ ά'απνιιρς Λλ' τίς χαμπάνίς άντηχοΰσε στ·^ νιιοκο>μένΐ:. Κι' αρχισε: «Ε'ν.τ.
κτ'οια καΐ χΐΎόταν στοϋς στενίΐί'ς ναοός νά ώοΐ,μάσρτε παροκαί'ΐος·».
Λράιιονς εμοΐ'ΐίε <ϊλόγ« πού ϊκαιγ^· ΠιΤ>ς τό θνμάμιι! Πώς τό θνια-
τίς καρδ'Ρς τοΐι' άνθικό-ΤΜν καί τιι· ααΐ! Τα μάτα μας κοατοΰσαν την
ξνπνοΰσρ μέσβ τους τόν
μας στό λόγο Τοΐ'. τΗταν
δείπνον είς τόν οποίον εύρισκό [ «"Ελληα» που εΐχρ άφ'ονκτθή Α- &~ι'-τεηος τιόόη χοόν·>ς ποί» μττατέ
μην κι' έγώ, άπόφοιτος ών τής Εύ ι -τ" Χ·1ν έριδα -χαί τό πάθος. Κι' έ θηκε άπ' τα Δολια'ά/
μρϊς τά πα>δ·ά απαίνηιΐιϊ όΎώοιΐ'Ί ιι»ρϊς οί τ.χεροί τοϋ σχολείον!
στήν τραγοιδία τής Φυλής, στόν ν α ΜΛοΰσρ... ιιιλοϋσρ καί γοήτΕν?.
πού ωδήγησε στή φο.,οτυν Μάς έφρρρ ζ(ι>ντ«νή την ταινίη
αγγελικης Σχολής Σμύρνης, ότι ή¬
το άντιθετος, ίσχυριοθείς, ότι αί
έννοιαι αγιος καί έθνομάρτυς έχουν ι νιααι"^.η
άλλον περιεχόμενον κα'ι τιμή διά (ΐπ/ο·ντική
τόν Γρηγόριο Ε' θά άπετέλει μό- | Βαδ!ναμε τώοα /ορίς όνε'ρα. -τίς χαοάδρε; <ττάθτρ<ί περ.·σσότε πού ώδήγη τέρας ποιότητος των ακολούθως λαμβανομένων ΠαρουσιάΖει καλυτέρας ιδιότη¬ τος, δηλαδή εχει καλύτερον όσμήν, γεϋσιν, χρώμα, άρωιια. Έν τούτοις τό περισσότερον μέ ρος τοϋ ελαίου δέν άνήκει είς την κατηγορίαν αυτήν. Τούτο όφείλεται είς την κακήν συλλογήν καί φύλα- Ειν ελαιών, άκάθαρτσ δοχεϊα κλπ. Τόχε γίνεται αντιληπταί διατί τό έλαιον δέν άνταποκρίνεται συ νήθως είς τυποποιημένον έλαιόλσ δόν. Διά τούς λόγους αύτούς τό έλαι όν πρό τής χρησιμοποιήσεως αύ- τοϋ, υφίσταται ωρισμένας κατερ- γασίας. Κατά κανόνα τό σπουδαιότερον όλων είναι ή μετάγγισις αυτού. Διά τών μεταγγίσεων έπιτυγχάνε ται ή άπομάκρυνσις τών οτερεών συστατικών, τά όποία προέρχονται άπό τόν ελαιόκαρπόν. Διότι τό υπό σταγμα (μόργη, καθίΖησις) αποτε¬ λεί πρόαφορον έδαφος Οιά την Ό Όδυοσεύς δται έφθασε ναυ αγός είς την νήσον των Φαιάκων άπεμάκρυνε την ίλύν άπό τό σώμα τού κα'ι ήλείφθη μέ έλαιον, τό όποί τοϋ έδωσαν οί θεραπαινίδες ποοσωπικό χρώμα καί αύθαίρετη μορφή στή γλώσσα, πού θά χρησιμο ποιήσπ ό δνθοωπος τού πνεύμσ- τοο. νιά νά στρώση τούς στοχα όν, τής Ναυσικδς. Άλλά κα'ι διά την παρασκευήν των φαγητών εχρησιμοποιήθη τό έλαιον κατά την πρχαιότητα. Οί Ρωμαϊοι έκαμαν εύρυτάτην χρήσιν τοϋ έλαιολάδου, τό οποίον κα'ι άφθονότατον ήτο είς την χώ ραν των καί καλής ποιότητος. Τα βρώσιμα ελαια είναι: α) Τα πρώτης ποιότητος μικράς όΕύτητος, β) τα πρώτης ποιότητος μέ όζύτη τα μέχρι 2 βαθμών, γ) τα δευτέ¬ ρας ποιότητος μέ όΕύτητα μέχρι 3 βαθμών, δ) τής τρίτης ποιότη τος μέ όΕύτητα μεταΕύ 3 — 5 βα¬ θμών, ε) τα άνω των 5 βαθμών όΕύτητος έλαιόλαδα χρησιμοποιούν ται υπό τής βιομηχανίας ώς μή βρώσιμα. ή ύποβάλλονται είς άνα καθορισμόν (ραφινάρισμα) καί κα ταναλίακονται μέ άλλα άγουρέλαια (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ♦♦♦♦«Χ ■♦♦♦♦' Άπ' ο,τι {Κ·;·«μαι Ό Μπαρχανσς Υπό χ. Μαριάνθη; Μακρυγιαννοπούλον Στήν πατρίδα μο·. την Πέργαμο τά χαγ.άτιά τους, μέσα σέ ώραι δρόμος μας έέγετο «Ίαλάμ Σε ούς κήπου (μπαχτσέδες) μέ συντρ ρά'ί Μαχελεσί». "Ετσι τόν άνέφεραν τά κοτσά- νια- ήτοι «συνοικία Ίσλαμικών άρ χοντικών» πού άρχιΖε άπ' τόν κεντρικό περιφερεΐΓκό δρόμο τής ά γορδς πού κα'ι αύτάς άρχιΖε άπό την άνατολική εϊσοδο τής πόλεως, τό «Μηχανέ Μπουνάί» καί έτελεί ωνε δυτικά, στό Δΐοικητήριο (φυ οικά τούρκικα) μέσα στήν πόλι. Ή συνέχειά του έΕω άπό την πόλι, ήταν ό δρόμος, πού ώδη γοϋσε πρός Νότο, γιά τό έπίνειο τής Περγάμου», τό .Δικελί». Ό δρόμος λοιπόν αύτάς, ό «Ί σλάμ Σεράι Μαχελεαί» δρόμος κα'ι ' άμπέλια — Θερινή διαμονή Περγαμηνών — άριστερά κατε ατη γϋ)νιί, είχε τό βαίνονταε ατη γϋ > χ
όΕινσιν, τάγγισιν καί γεν,κώς αλ .ΤΖαμ!, τουρκικό Τέμενος, μέ τόν
λί υύ Ι
λοίωσιν αυτού.
Διά την αποφυγήν έπανειλημμέ
νων μεταγγίσεων αι οποίαι άπαι-
του που πρωϊ καί απόγευ
οΰ ηλ,ου_ ανέ
ΜουεΖίνη{; (χότ2ας) καί ύ
6αν£ ο Ζη; (χ
τούν αρκετόν καιρόν, γίνεται ή διύ μνοϋθ£. φωναχτα τον ,Αλλάχ».
λ Ι
λισις.
Διά τοϋ ραφινίσματος τοϋ ελαίου
όΕουδετερώνεται η όΕύτης τοϋ ε¬
λαίου, ή άπομάκρυνσις τής κακής
όσμής, ώς καί ή μεταβολή τοϋ σκο-
τεινοϋ χρώματος είο ανοικτόν. Τό
Στή βάσι τοϋ .Μιναρέ», έΕω
δρόμο
,.ισεσμές, (βρύ.
βάνια καί Κιόσκια, μέ είσόδους,
μόνο πλάτους μιάς δίφυλλης πόρ
τας, άπό τόν δρόμο.
Έπανέρχομαι οτήν άρχή τοϋ
δρόμου. Μετά τό τϋαμί πού τό μή
κός του κατελάμβανε άρκετά μέ
τρα — κατά τόν τότε παιδικό μου
υπολογιομό — ήταν μιά δίφυλλη
πόρτα ώς εϊσοδος τού δΐοροφου
σπιτιοϋ στό βάθος τής αυτής, τοϋ
Γιαννιώτη την κατσγωγή, φούρνα-
ρη, πού ό φοϋρνος του ήταν δια-
γωνίως άντίκρυ στς τΖαμϊ.
Στή δεΕιά τώρα "λευρά τοϋ ορο
μου, άπέναντι στήν πόρτα τού
φουρνάρη, ήτσν κι ή πόρτα τοϋ
«Μπαρχανά» πού ώδηγοϋσί στον
όντά.
«Μπαρχανδς» δέ εσήμαινε —
κοινόβιο — πού τόν άποτελοϋσαν
ώς μέλη του, «γιαπιτΖήδες» — κτϊ·
σται — καΐ «οκαφτιάδες» γιά τ'
άμπέλια.
Τό δάπεδο τού όντά, ήτ^ άνυ-
ψιομενο περί τό ενα μέτρο κα'ι κά-
κατακλινόταν
ιϊ ένοικοι του'
νερο· Ι _ α οάδα _
οτον περί6ολο
,δια
τί,· τής Έλληνικης ίστορίας, μέ τοίις | ραφιναρισμένον έλαιον είναι κατώ π£)0ακυνηΤάς
•Ολύμπου; κ.αί τίς χαράδρες τη;. τροον το0 ωυαικου. . .^ 2_. '
, για να
ήταν
τούς · άποθή
Εχρησ,μοηοι-
τοποθετη
τερον τού φυσικου.
Έκεϊ έπλεναν τό πρόσωπο, τα
νόν ή έννοια τού Έθνομάρτυρος, | Σκληοή ποαγαατιχ.ότητα ποί' τή οο. ΖοιντάνρψΕ τα
ί ί ή άλ
ούχι δέ τοϋ Άγίου, ήτις προκαλεϊ |
V0™";
έντονα άπ'
άλλας παραοτόσεις είς τάς ψυχάς | στ°
'Α^' τά β9άδιηι ατί
τρς παν «τή μεγάλη ταίτη τρηγωδϊα.
-«Εϊιιρθα δλοι
Ιδιαιτέραν σημασίαν έχει ή συν χέρ|α καί τα πόδ|σ κατα τήν ίεραν
τήρησις καί ή φύλαΕις τού ελαίου. ουνήθειαν οί Προσκυνηταί καί κα-
7ιΛ Πρ|έπει νά άποφεύγεται ή συντήρη- θαρο| πλέον εμπαιναν οτό τέμε
ι τι α μας .-τού εγνπν «(ττιοχά» άπ' την τραγ(οδία. Κοάτος καί Έκκλη ι3'ε αυτού είς θερμά μέρη ή είς ν0£, να Πρ0σευχηθοϋν, αφήνοντας
τίς ίστορί>?; τοϋ δ χασμοϋ άκούγον σία. Βασιλεύς καί κόμ,ιιατα. Β·ι Ι μέρη τά όποϊα φωτίΖονται άπ' εύ- ουωα απ' έΕω τά παπούτοια των.
, τρ.
των άνθρώπων.
Έπομένως, έχων ύπ' όψιν του
την γνώμην ταύτην, θεωρώ, ότι θά
ήτο σύμφωνος πρός τό πνεϋμα ην. Στίς σνντηοφ-ές μας στό δοό δυνατά— "Οιλοι... ϊκτός άπό Γάς».
Τού, εάν δέν απεδίδετο Αύτω ή τι ιιο πρόϋαινε σνχνά τό ερο'>ττΜο: Καί σννεχισε μέ λσγο φλΛγεοό κε
μή τού Άγίου, άλλά τού Έθνομάρ Κ«; τώρα; Τί βά γίνη τώοα; Νά οαννώνοντας πάντας καί τοΐις £ρ
σρ μιά γιην'ιό σιλικοί καϊ Βενιζελικοί. Άντρρς | θείας διά τοϋ ήλιακοϋ φωτός,
η ήμέρα τού Σχολαί ναί γυναίκες, ίίλοι —κώ |ανά.τε | γο έλαιόλοδον ε-ίναι ασυγκρίτως
ώφελιμώτερον είς 'τήν φυσικήν
τυρος ώς ύπεοτήριΕε καί δια τον
μά; κΐ"νηγήσονν έτσ· καί νά ξεοοι νού;...
Τό" ~
τό πΛ:γΛ(ν>,
^ ό ^ό 1 ταίζ^ τό πΛγ(>
άπαγχονισθέντα Πατριάρχην Γρη- Ορι,το Έθν'κό (τιλότιμό μας πλ·-- τονς. Μάς εκαιιαν κο»ι.ιολόγι στά
ι γώθηκε. Φτάσπμ.- στό σχολειό. Ή χέρυι τονς. Άλλά εμείς τί κάνη
γόριον Ε'.
Β)
ιύλή'τή; παλαιάς
Ζοσι ιιε; Γιατί τοειρόιιασΐε μέ τήν' κολ.α
1 Ιΐα'ας Σχολής ήταν 6ο.6τι. Ουτε; ν.εία καί όλισθαί-ομε; "Ε(«ς .τότ?
+ Ό Αύατρίας
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
^^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«♦♦♦♦♦♦♦'
Ι ττα'γνίδι, οί'τε (τιονή καιΐι,ιιά. Στ
τοοφΐές σκόρπιες ρδώ κ.αί κεΐ άλ
! λάιΐαμε σκέψίΐς γιά τή μιεγάλη κπ-
' Χτύπησε ό «κώδωνα.
Οά μά; ρίχνονν τό μήλ.ο τή; "Επι
δα; καί θά καταστρεςράααστρ; Πό
τε επί τέ,λον; Οά άντιλτ^θίνμρν ;ίτ
ε-'ιιαίττε ολο, "Ελλ^ε;. δλο, Αδέλ
*■ Κ αί ό Πανάγος ποίι «,λιλες Γρορί-; ι (!>α καί ότι ή μοΐαα είναι κοινή γιά
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ηταν τό ιτόβητρο, τώρ« χορί; τή. όλ^ν; μα;;».
ιιεγάλη βρργα έ'εγε μαλακά: ί.ϊ-' Οί
Η Διεύθυνσις της Εφημερίδος μας, ευρίσκετο· είς
5 την ευχάριστον θέσιν νά ανακοινώση είς τό άναννω
ίοτικόν κοινόν αυτής ότι. Λίαν προσεχώς θά δημοσ;ειι-
|ΘΠ είς τάς στήλας της. νέα'Ιστόρησις Προσφυγικηο
*καί Εθνικής Μνημοούνης γενικώτερον, υπό τοϋ Μι-
ίκρασιάτου Ίατροΰ καΐ Συνεργάτου μας,
Ι κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
ί Τίτλος τοϋ ι,ργου τούτου θά είναι:
Ι Επ οτήμονες καΐ λοιποί δ'ακριθέντες έκ τού Άλυτρώ
|τού Ελληνισμοϋ, πρό κσ'ι μετά την Μικρασιατικήν Κα
Ι Επ:στημον;κή καί Έπαγν/ελματική Σταδιοδρομία
ί αυτών.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^
--., >. - . . ( —------------.- σκύ&αμρ .·π'<τ(,ρ πά διά ιι'» '/.αι μέ τό χρρι ':ον | Λπ' τ^ς πλάτε; τίΓ,ν μπρο·στι'ώ χνε νά ΰιαστοϋν. Πεοάσαμε τό ιΐ" μα; καί σκουπίναιιε τά ιιάτια αα.:. γάλο δάδοοιιο ιιέ φει-γαττ)ΐιέν'η την Κι' ό Καθηγητάς μα- μιλ.οΓτ'ε ά- ϊς. Μπήκαμε στί; τ<Γ0ον<τρτ. διάκο.τα. "Εν«; χείμα^?ρος .ιοί' -τ» στό δ?ό'.ιο τον Άπό τ'ι πυκνοκατοικημένη τουρκική καί μά- λιστα άρχοντική έΕ ού καί ή όνομα- σία της. Στόν δρόμο αυτόν, άς τόν ποϋ- Έιΐι-ϊς στίι Δπ·τέ<νι ΓιιμΛαΓίον. Μέ νοιμρ χ<ι>ρί; οϋτε ψ'6>·ρο. ΜιλοΟ.τε πλάγ'α τιον χε',λ'Λν τού έπεαταν
Γ»ιΐ(·)ς
ή
ιιας κ·' έλίγε •/.όμ,ποι - νόα.τοι οί άψρο'. Ή Μ?
έ
...κι' ελΐγε... Οί καοδιες 'πς γτν οόπη σιγά - σιγά βγήκε κ<ιί Εαν.ι ■>Γχτη"ν. Ξρραιΐ'" πώς θά μά; ιπ'ή ιΐΛΪχ/.-; σρ λίγο ,ιιέ ^λ ποτήο, ν?οο
π. Λέ ιιάς τό ε?πε ν.ανεί;. Δέν ά- πεύ τό άπόθ-εσρ στήν ?δοα. ΕΓδ ι
ην,-, άλλα. άτ,χα γεγονότα μικοο',ιιε τά ιιάτΐκ, της κόκινα.
ϊ; σηαασί«ς καί 6' (5.(ρί|ση τηΰ- —«Παδά μόν, ξαν'άρχισε, οί
το ποίι σνγκλονίξει «λη την Έλλ<·. -*τιό άθο>οι τής τραγτι>δί«; είστρ
δ-ι; Καί .τεοιμ'λ'ρ,ΐΛΓ την όμ >ία τον ; πεΐς, ά>λά πί/έπρι νά διδαχί)ί|Γ?
βολος δέν είχε δουλειά κα'ι κατα-
σκεύασε τό τηγάνι.
Προσοχή τά τηγανιτά παρασκευά
σματα είναι λίαν δύσπεπτα: Προτι-
μότερον είναι νά νίνεται ή χρήσις
Καθηγητάς. Όρθ οί δλο. 31 άγό 1 ί ΣΤΝΕΧΕΤΑ είς την 6ην σελ.) | τοϋ ελαίου άνά ϊσα μέρη (μ«ό
; χ|
χ σάν κά.-τοιΓ, λΰτρωση στή, άπό τά σα-άλιπτοι τά δικά μας. Τά
Λΐχίΐσιΐΐένη «ι«ς υπάρξη. Μπή-ζρ ό αψάλμητα αντά, τά
μενά τα μηαουλάκ'ο τους.
Τόν «Μπαρχανά» τόν διοικοϋσε
μόνον ενας· ό έργολάβος, στόν ο¬
ποίον όλοι εΓχαν τυφλήν ύπακουή.
Ήταν τό «άφεντικό».
Αύτάς είχε άνσλάβει την έΕα-
σφάλισι δουλειάς, στεγής καϊ τρο
φής, έναντι ποσοστών.
Στόν έργολάβο ούτον προσέφευ
γαν. όοοι είχον άνάγκη άπό «για-
πιτΖήδες» ή μεροκσματίήδες. Ό¬
λοι στή δουλειά τους, άντί γιά πα-
Γθύτσια φοροϋσαν γουρουνοτοάρου
χα.
Αυτόν τόν «Μπαρχανά» τόν έλε-
γαν τών «Λημνιών· γιπτ'ι όλοι τους
είχον έλθει άπό την νήσο Λήμνο,
γιά κα2άντισμα.
Ώς έπληροφορήθηκα όμως, ά¬
πό την Περγαμηνήν κ. Άντίππη
Κόσκας (Έλληνοεμερικανίδο) ύ-
πήρχε κ' ένας άλλας «Μπαρχανάς»
κρολεΐνη είναι τδ" σφοδρότερον α καί τό δικό μας κο· τεσσάρων 10ΰ Βιόλστίη, πού ήταν έγκατε
ποστειρωτικόν καί τό ισχυρότερον έβραιϊκων πού μέοη σ' αύτά ήταν στημένος στο κτήμα τοϋ συΖύγου
μικροθιοκτόνον τής φύσεως, άλ- καί τού πλούσιου Έβραίου δερμα- της Περγαμηνοϋ Καοκασιάδη, στό
λά καί μερικώς ταύτα μετατρέπον τεμπόρου, τού Δαυίδ, μέ τπ τρία ό άλάνι (άδιαμόρφωτη πλατεϊα) με-
μαρφα παιδία του ·>όν Νινημ, την τά άπ' τό ΓΛπεΣεστενι τού Τιφτικ-
Ή ϋπαρΕι τοϋ «ΤΖαμιοΰ» στόν
χώρο αυτόν, δείχνει καθαρά, ότι
του' κατάστασιν, δ,ότ,' κατά τόν παλαιότερα ή συνο.κία αυτή ήταν
βραομόν, τό τηγάνισμα ή κατά την
βιομηχανικήν του κατεργασίαν, κα
ταοτρέφεται αημ'αντικόν ποσοστόν
τών θρεπτικών συστατικών του
ρ
Τά λίπη τόσον τά 2ωϊκά όσον με τώρα Κεντρικό, ώς την στραφή
δε ί έβίϊ
η
καί τά φυτικά θερμαινόμενα είς κατω δεε'α πΡος τίι έβραίϊκα κα-
ύψηλήν θερμακρασίον καί δή είς τέληγαν καί τά τρίσ κατ' άποστά-
οιδηράς συσκευάς (τηγανιτων φα σεωε δαιδαλοειδή μεγάλσ «Τσικμά
γητών) διά τής καταλυτικής καί σοκάκια» - πού άποτελοϋσαν την
χημικής ενεργείας πολυμερί2ονται συνοικία όλόκληρη άπό τούρκικα
καί δημιουργεϊται ή άκρολείνη (προ άρχοντικά σπίτια, πλήν τ-^σσάρων
πελάνη, άκρυλική σλδεΰδη). ή ά- χριοτιανικών, μεταί.ύ τών οποίων
ται είς καρκινογόνους θυσίας.
Ή όκρολείνη εχρησιμοποιήθη Σαρίνα καί την Ρό^π ποΰ μιλοϋσαν στή.
κατά τόν πρώτον παγκόσμιον πόλε άπταιστα τά έλληνι.<α καί πού αύ- Οί ένοικοι λοιπόν των δύο αύ- μον είς βλήματα ώς δσκρυογόνον, τά τά σπίτια θά είχον πουληθή άπό των «Μπαρχανάδοιν» τών «Λη- άσφυΕιογόνον κλπ όέριον. Ό διά Τούρκους στούς ^οτόχους πού ά- μνιών» καί τοϋ «ΒιόλατΖη» ήσαν γράφθντος, οί οποίες έτσι πλου τί2ουν την γλώοσο. Άπό τόν Αίσχυλο καί μ·έχρι τίς ήμέρες μας, ό πλουτιομος τής Ελληνικής γλώσσης μέ νέες λέ- Εεις συνεχίίεται δπως καί ή έ- ΕέλιΕίς της άπό την άρχαία μέ τάς διαλέκτους είς την Ελληνιοτι- κήν τών ΆλεΕανδρινών, την Έλλη νίκην τοϋ ΒυΖαντίου, την γλώοαα τών α'ιώνων τής δουλείας. έπει τα μέ την καθαρεύουσα κοί τέλος την δημοτική, έργον όλου τοϋ Έλ ληνικοϋ λαοϋ περισσότερον, όλιγώ τερον δέ τών συγγραφέων καί γενι κώτερσ τής πνευματικής ήγεσίας. "Ετσι, αύτοι πού γράφουν οτίς έρες μσα, είναι ύποχρεωμενοι νά ρησιμοποιοϋν στά έργα τους ή την ίημοτική ή την καθαρεύουσα, στρω ές καί τίς δύο καί δχι έΕαλλες ιαί έΕεΖητημένες, άν θέλουν νά ούς διαβάΖη ό κόσμος. Είτε την μιά όμως, είτε την άλλην, χρέος χει ό γράφων νά προσέχη νά <.άνη την έπιλογή του καΐ κατά τό .ή παπας παπάς, ή Ζευγάς Ζευγάς· ίά γράφη στήν μιά άπό τίς δυό, δ ταν προορίΖη τό έργο του γιά προ- βολή καί δημοσιότητα. Γράφοντας άτημΐλητα, σέ γλώσσα παρδαλή, άνακάτεμα δημοτικής καί κοθαρευ- ούσης, δίνει μέ τά τυπωμένα £ρ- γα του την άφορμή νά τόν παρα- βάλουν μέ τόν άστείο φουοτενελ- λδ πού φορεϊ χρυσή φέρμελη καί ψηλό καπέλλο! Αύτό τό πάθημα δέν είναι άσυνή θιστο, ιδιαιτέρα σ' έκείνους πού είναι άπύλυτσ έγκροτεϊς κοί στίς δύο μορφές τής έληνικής γλώο οης. Όστόσο όμως μ·έ κάποια ίδι- αίτερη προσοχή καί έπιμέλεια, ό τραγέλαφος άποφεύγεται. Ό Ρο- ΐδης. αύτάς ό πολυμαθής καί πο- λύπλαγκτος -Ελληνας, έγινε κήρυ κάς θερμάς καί άπολογητής τής δημοτικής, ήταν δυως κα'ι βαθύς μελετητής καί γνώστης της κσθα ρεύουσας. Ό"*συγγραφέας τών ΕΙ ΔΩΛΩΝ ήταν μοναδικός στήν επι οτημονική άνστομία τής γλώοοης καί άνυπέρβλητος έρευνητής τών νόμων, πού διέπουν τά τής δημι- ουργίας, πλουτισμόν καί έΕελίΕε ως τής γλώσσης. "Ετσι, ή προ¬ τίμησίς του στήν δημοτική ύπήρ- Εε άποτέλεσμσ συνειδητής ενερ¬ γείας καί στηρίχθηκε σέ δεδομένα πού έπηρέασαν πολλοϋς μεταγενέ οτερους. "Ολα τά ποραπάνω είναι μΐα ε! σαγωγή γιά κριτική τοΟ γλωσσικοϋ ίδιώματος πού χρησιμοποιή) στήν σημαντική σέ ποσότητσ πνευμχιτική μου έργοσία. "Αν έΕαιρέσω τίς «ΑΝΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗ- ΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΝΙΑ·, πού εί δα ν την δημοσιότητα, γιά τή γλώσ σα δέ αύτοϋ μου τοϋ έργου, κα θαρή δημοτική, έπιμελήθηκα ίδιαί τερα ακριβώς, διότι άπεφάσισα νά τό έκδώσω, όλες οί σλλες μας έρ- γσσίες, δέν διακρίνονται γιά γλασι κή όμοιογένεια καί όμαλότητα... Οί συνθήκες, κάτω άπό τίς οποίες έργάΖομαι, δέν είναι συνηθισμένες. Λόγω τγΤο άναγκασπκής μινώσεως υή έχοντος άλλο μέσο νά Εεπερά- σω την πολυετή άπό την άναπη οία άνία καί ψυχική κατάθλιψη, βρήκα διέΕοδο οέ συνεχή μελέτη καί σάν προέκταση. στή συγγραφή. Όλα μου τά χειρόγραφα, σάν ψυ χική άνακούφιση, πρόέκυψαν άπό στινυιαϊες έυπνεύσεις ή μακροχρό νιες σκέιυεις κοί σάν τέτοιες, ή¬ ταν άπόμενα νά πάρουν ύπόσταση «έκ τών ενόντων» μέ λέΕη καί φράση δπως μοΰ έρχονταν την ώοα καϊ ή γραφίδσ καί τό χαρ τί έθεταν μορφή καί σχήμα στήν κάποια οκέψη μου. Τό ϊδιο μοϋ συ νέβαινε καΐ δσες φορές θέλησα νό άποδώσω στή νεοελληνική άπο- σπάσματα ή όλοκληρωμένα έργα άρχαίων συγγραφέων καί Πατέρων της Έκκλησίας. "Ετσι. λθ'πόν, προϊόν ψυχικής άνάγκης καί «έκ τών ενόντων» — δπως είπα παραπάνω — τό εργο μου έχει όλα τό γλωσσικά καί φραστικά μειονεκτήματα, γιά τά Λποία άνέοερα στήν είσαγωγή Τό έργο του, άλλωστε, δέν προορίΖε- τοι γιά την δημοοιότητα, χωρίς την όποία κάθε στοχασμός, σωστός ή λονθαομένος μ·ε στρωτό ή άνώμα- λο γλωσσικό ίδίωμα. διαφεύγει τόν δλεγχο κοί δέν βλέπτει κανενο. "Αν καμμιά φορά θά άποφασΐοω έγώ ή οί κληρονόυοι υου, νά δωοω στή δημοσιότητα κονίνο άπο τό 6 νέκδοτα έργσ μου φυσιχό είναι νά γίνη γλωοσιχή ύπεΕεργαοία τοΟ κειμένου άπό δσκιμο χειριστή τοΟ λόγου καί της γροφίδας Χωρίς την τέτοισ έπέμβοοη. τούς δικούς μΌυ νά μή δώοουν γΛ έκδοοη κανένα μου χειρογροβο. Δέν θέλω νά όπογοητευθοθν έκεΐ- νοι πού μί: συνεχόρποον τόσο γιο τούς στοχοομοιχ: δοο γιά την κομ- φα ώς επί τό πλείστον όσα έτύχαι- | τους, στή γωνιά τού δρόμου, άντί- ψή δημοτική τού £ργου μου «Α- ναν νάναι επάνω πτόν δρόμο, δέν κρυ στό «τΖαμ'ι» μέ τό οημιτι στο ΝΑΤΟΜ1ΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕ1Σ νεφερα. πού περιεκύκλωναν πρωΐ - πρωϊ τόν Αύτά τά τούρκικα οπίτισ, διώρο «οαλεπιτΖή» νά πόρουν τό Ζεστό είχαν κανέα παράθυρο πρός αύ- χέρι, όπ' τόν σημ>τοή.
τόν, άλλά μόνο έσωτερικά" πρός
Μαριάνθη Μοκρυγιαννοπούλου 1
ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ..
ΕΜΜ Σ ΣΟΤΗΡΙΑΔΜΣ
"Σάββατον 30 Μαρτίου 1974 Έτος 48ον - Λρ,θ. Φύλ. 2249 - 'ΠΜΙΙ ΦΥΛΛΟΓ ΛΡΧ. 1,50. 1ΔΙΟΚΤΗΤΗΣ 3ΚΔΟΤΗΣ -_ ΔϋΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΪΕΟΣ ΣΟΚΡΑΤΠΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΛΝΙΔ__— ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ.. 3229.7Ό8 — Ε(*φεϊ·:
Ο ΕΥϋΓΓΕΑΠΜδΣ ΤΙΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Ό Εύαγγελισμός τής Θεοτόκου,
άχώριστοα άπό την Εθνικήν μας
Επέτειον, είναι ή έορτή τής έλπί
δος καί τήθ χαρας, είναι ή έορτή,
πού ανανεώνει την πίστιν είς τόν
θεόν, τή αγάπην διά τόν άνθρωπον
Είναι ή έορτή, πού εύαγγελίΖεται
τ0ν λυτρωμό τής ψυχής άπό τόν
ήΒικό Εεπεσμό. Είναι ή έορτή τέ-
λος, πού δίνει τόν τόνο καί τόν
παλμό οτόν προορισμό τοϋ άνθρώ
που.
Τί μεγαλύτερος καί ώραιότερος
προορισμός γιά τόν θεόπλαστο άν-
θρωπο άπό τό ν6 πρωταγωνιστή
οτην πάλη κατά τού ήθικοΰ κακοϋ,
κατά τού δυνάστου, πού έΕουθενώ
νει την ελευθερία καί άΕιοπρέπεια
τοϋ άνθρώπου κατά τοϋ πνευματι
κου καί κοινωνικοϋ έγκλήματος,
πού θρυμματί£ει την είκόνα τοϋ
Οεού, την χαραγμένη στήν ψυχή
τοϋ άνθρώπου, κατά τής βίας, πού
αναχαιτίΖει την έΕϋψωσι τοϋ άνθρώ
που στό ποθητό έπίπεδο τής υίο-
θεσίας, όπου δηλ. ό δνθρωπος αίσ-
θανεται τόν έαυτό τού παιδί τοϋ
Θεοϋ!
Όλοι οί δγιοι, πού έκαμαν τόν
Εύαγγελισμό διακονία καί λειτούρ-
γημά τους, όλοι οί πατέρες τής ■' θρησκευτικής καί έθνικής μας πα-
Έκκλησίας, πού θέμα των μελετών ' ραδόσεως.
σς, όπό τόν συνθέτη τοϋ Άκαθί-
ατου "Υμνου έως ■'όν Ίωόννη τόν
Δαμαοκηνό, πού πήραν τές έμ- !
πνεύσεις των άπό τόν Εύαγγελι-
2ΙΤΣΑΣ ΚΑΡΛΙ ΣΚΑΚΗ
Ένας πρόδρομος τής έλληνικης έπανσστάσεως
Νικοδημος Μεταξάς, ό ίερομοναχος
Β' «Μόνο όσο άνεβυίνουμε οτή Πό
«Μέ καταλαβαίνεις, Δημήτρη... λι τόσο καί τρέμε' ή καρδιά μου
, Η άμάθεια, ή άγρσμματοούνη, τό μην λάχει καί μας κάνουν καμμιά
σμό, όλοι σήμερα μοζύ μέ μας σέ | χασιμο της γλώσσας και τής θρη- δουλιά Τα τούρκικα τελωνεϊα τα
μιά κοινωνία ψυχών, σέ μιά λιτα- | σκείας θά λυγίσει τή Φυλή μας ό- ψοδάμαι. Μόλις δοϋνε σέ μάς
νεία δεήοεων, ύψώνουμέ την ψυχή ! Χ1 Π σκλαβιά.... Ή όμάθεια. . ή άμά τούς Ρωμιούς φυλλόδα χαρτί νραμ
καί τή φωνή σ' ίνα χαρούμενο θεια-·"Γ:ρόφερε άργά .οάν λυηητε 1!ένο ή κάτι παρόμοιο τό πετοϋνε
εορτασμό τοϋ Εύογγελιομοϋ.
Καί στήν Λιτανείπ προστίθενται
όλοι οί ίερωμένοι καί ίερολοχϊται,
όλοι οί έλεύθεροι πολιορκημένοι
καί οί Ζωσμένοι τές ψλόγες τού ό-
πελευθερωτικοϋ άνώνος τοϋ 1821,
γιά νά προσευχηθοϋν μαΖύ μας
αήμερα, δπου ή άνάγκη τής άναδιώ
οεως τοϋ μαχητικοϋ καί έλευθερω-
τικοϋ πνεθματος τοϋ Χριατιανι·
σμοϋ, γίνεται όλοένα καί περισσό
τερο έντονη. Γιατί τα "Ελευθερία,
Ζονται μέ άΕιωσύνη παρά μονάχα,
όλα τα Ελευθερία, δέν γιορτά-
όταν συνοδεύωνται άπό μιά κοινή
καταδίωΕι καί άναωιέρωοι τοϋ έαυ-
τοϋ μας στά ίδεώδπ καί την πί-
στι, πού έκαναν τούς άδυνάτους
ήρωες κα'ι τούς ανθρώπους ήμι-
θέους.
ρή ήχώ, πού Εεμάκρυνε τό θαλασ στή θάλασσο κοί Μόν άψέντη τού
αινό άγεράκι. Ό έμπορος τό κύτ- τόν άφέντη τού τόν κλείνουν στά
ταΖε μέ όρθάνοιχτα μάτια, τρίθον μπουντρούμια». Τόοη πίκρα έστα-
τας όκόμα τό μπράτοο, πού τού εί- 2αν τα χείλη τού σ' αύτά τα λό
χε τακώσει ό ίερομόναχος.
για, πού ό φίλος τού τοϋ έπιασε τό
"Δέ σοϋ λέγω ύπάρχουν "Ελλη χέρι, πού είχε όκουμπ.αμένο στό
νες, πού τύπωσαν καί τυπώνουν γόνατο τού γιά νά τόν παρηγορή
έλληνικά βιβλία. Νά τό πρώτο εί- σει.
ναι μιά έλληνική γραμματική τού
Έννοια σου, Νικόδημε, ό Πα-
Μέ την εύχή γιά ενα τέτοιο Έορ
τασμό τοϋ ΕύαγγΕλισμοΰ, άΕιο τής
τους έκαμαν τόν Εύαγγελισμό —
τής σωτηρίας ημών τό κεφάλαιον, Ι
όλοι οί ύμνογράφοι τής Έκκλησί
Σάς άσπάΖομαι έν Κυρίω
Ό Άρχιεπίσκοπος
+ Ό Άμερικής ΙΑΚΩΒΟΣ
Ό Έδνομάρτυς τοϋ Γένους
ΧΡΥΣΩΣΤΠΜΟΣ
Μητροπολίτην Σμύρνην
Φίλε κ Διευθυντά, θά τόν προσκυνοϋμεν ώστε καί
Τίς παρομονές τής δθετίας, τής θά τόν λατρεύουμε, ώς Έθνομάρ
ηιό μεγάλης καί ίστορικής έπετείου τυρα τοϋ Γένους — όπως τόν Πά
όπό τής Μικραοιατικής έθνικής τριάρχη Γρηγόριο τόν Ε'. Όχι μό
συμφοράς τοϋ έτους 1922 καί συγ νόν ημείς άλλά καί οί σημερινές
κεκριμένα στίς 20 τοϋ Νοέμβρη καί οί μέλλουοες γενεές των Χρι
1971, στήν γνωατή εκδηλώση τοϋ οτιανών.
Πνευματικοϋ μας Ίδρύματος τής Ταυτα είς απάντησιν τής έπι-
Εστίας Ν. Σμύρνης καί στήν στολής τοϋ κ. Άλ. Μικρέλλη Γεν.
ευχαριστήρια απαντήση μας πρός Γραμματεύς τοϋ Συλλόγου των
τούς τιμήσαντάς μας εύγενεϊς κα'ι Φοιτησάντων είς την Εύαγγελικήν
αγαπημένους φίλους, όμιλητάς καί Σχολήν Σμύρνης πού έδημοσιεύ
άκροατάς, μέ δακούβρεκτα μέτια, θη είς τό προηγούμενο φύλλο τοϋ
άναφέραμε τίς έπίμονες προφορι- «Κήρυκος».
κές καί έγγραφες ένέργειές μας ι Μέ τιμήν καί θερμάς εύχαρι-
γιά την πραγμάτωση τοϋ ίεροϋ πό- στίας διά την φιλοΕενίαν.
θου τοϋ Μικρασιατικοϋ Έλληνι- | ΑΘ. ΚΑΡΥΛΛΟΣ
τ. Δήμαρχος Ν. Σμύρνης
ομού, τόσο γιά την Άγιοσύνη τού
όπανθρώπως μαρτυρήσαντος Μη-
τροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου,
όσον καί γιά την άνύψωοη τού ίε¬
ροϋ Ναού τής Άγίας Φωτεινής
Σμύρνης είς Μητροπολιτικόν, σάν
Ίοτορική κα'ι 'Εθνική έπιταγή.
Καί διεκηρύξαμε είς την όμι
λία μας ότι ό τότε προκαθήμενος
της Έκκλησίας τής Ελλάδος ύπε
σχέθη συμπαράσταση είς τόν διά
τον αυτόν πόθον τοϋ Μικρασιατι
κου ΈλληνισμοΟ.
Διευκρίνησε μόνον ότι διά την
Αγιοσύνην αρμόδιον ήτο τό Πα¬
τριαρχείον Κων) πόλεως.
Άνευ χρονοτριβής τότε άπευ
θυναμεν εγγράφως αίτημα είς τόν
Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Αύ-
οτρίας κ. Χρυοόστομον, ανεψιάν
επ' άδελφή τοϋ 'Εθνομάρτυρος, διά
να μεσιτεύοη σχετικώς παρά τώ
οειμνήοτω Πατριάρχη Άθηναγόρου
τ°ΰ όποίου ήτο στενάς συνεργά-
Είς απάντησιν ό Σεβασμιότατον
υας απέστειλε έπιοτολήν υπό χρο
νολογίαν 22.11.71 (δημοσιεύεται
κατωτέρω). Τό περιεχόμενο τής
οποίας μας ουνεκλόνισε ψυχικά
ενας λόγος, μεταΕύ των αλ-
λων.
πού μας ήμπόδκσε επί τόσον
Χρόνον νά φέρωμε τούτο είς την
δπμοοιότητα, ήταν κι' αύτάς. Ο-
Χ' λοιπόν "Αγιος! 'Εκεϊνος έσπευ
σε <αί έχάραΕε την Μοϊρα τής επί ^ειας καί ουράνιος άγίας Ζωής Τού. Βιέννη 22.11 1971 'Εντιμότατε κύριε Άθανάσιε Κα- ρύλλε: 'Εγενόμην κάτοχος τής άπό 15ης τ.μ. έπιοτολής Υμών καί συγ χαίρω Υμάς διά τάς πρωτοβουλί άς Υμών, έν σχέσει μέ τόν 'Εθνο μάρτυρα Μητροπολίτην Σμύρνης Χρυσόοτομον. Αί οκέψεις μου είναι αί κάτωθι: Α) Ό Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόοτομος, προχειμένου νά άνα κηρυχθή Άγιος ό Έθνομάρτης Πά τριάρχης Γρηγόριος Ε', είπεν είς Λασκάρεως πού τυπώθηκε στά τριάρχης θά τα καταιρέρει. 1476. Στή Βενετία, στή Φλωρεν- } Τό καράβι σκομπανέ£αςε στό τία, στή Ρωμη τυπώνονται κάπο δυναμωμένο τώρα μσΐστρο τοϋ ού τε βιβλία έλληνικά μό δέν είναι άρ θαμπ.ου. Πόσες πίκρες, πάσα προ- κετά... δέν είναι άρκετά... κα'ι πρό σκυνήματα πάσα καρδιοχτύπια: Τό πάντων δέν είναι έκεϊνα πού μας άσκητικό τοϋ Νικόδημου πρόσωπο χρεαΖονται. , έγινε άκόμα πιό άδύνατο τίς μέρες «ΑΙ, νά τώρα πού Εεπληρώνεται έκεϊνες. Μόνο τα μότια τού εϊ- τό όνειρό σου Νικόδημε Τώρα χανε πιό δυνατή Λάμψη. "Ετρεχε έμαθες στό Λονδίνο τή τέχνη αύ άηό τόν Πιλάτο στόν Καϊάφα καί τή καί κουβαλάς μαζί σου καί τα πάλι ξαναρχής. Όταν ό Πατριάρ μηχανήματα πού χρειάΖεσαι. Μά χης Κύριλλος ό Λούκαρις τού εϊπε σοϋ ΕετίναΕαν τό πουγγί...» εϊπε λυπημένος ότι δέν θά μπορέσουν ό έμπορος γιά νά τόν ήσυχάσει καθώς φαίνεται νά ΕεμπλέΕουν τα «Κα'ι τό ράσο μου θά πουλοΰσα μηχανήματα σάν νανοιΕεν ή γής άκόμα, αν γινόταν άνάγκη», έκανε νό τόν καταπιεϊ. Τόσοι κόποι τόσες όστράφτοντας άπό χαρά ό καλό ; άνωνίες έπρεπε νά πάνε μάταια; γερος. --Μά χρόνια νάχει ό πατέ Ι Μπορεϊ νά σβύσει πιά ή φωτία πού ρας μου ό αγιος ό Πατριάρχης Κύ- Ι οιλλος Λούκαρης πού εύδόκησε νά διαλέΕει έμένα γι' αυτή την άγια αποστόλη». «Γιά μενά οί μπάλες των μαλ- λιών καί τής στόφας είναι άδιάφο- ρες. Γιά μενά αύτά τα σιδερικά καί οί κάσες μέ τα μικρούτσικα ψηφία είναι όλόκληρος έ;νας κόσμος, εί- γιά μενά τό πάν, η 2ωη μου». Στό πρόσωπό τού άπλώθηκε μιά μακαριότητα πού δέν μπορει γραφί δα νά την περιγράψει. "ΕπαιΖε τό βοαδυνό μαϊστράλι στά μαλλιά τού καί στής ψυχής τού τα φτερά έ- παι2ε ό άνεμος μιάς λαχτάρας γιά τή πνευματική ελευθερία τής σκλά εχει άγκαλιάσει όλο τό ρουμάνι χλώμιασε θανάσιμα καί οτηρίχτηκε στήν δκρη τού γραφείου γιά νά μή οωραστεί στό πάτωμα. «Κα'ι τα βιβλία, πού θά τυπώνα με γιά τα παιδία;» ψιθύρισε άπελ πισμένος. Κα'ι όμως τό ψυχικό σθέ νος τού καλόγερου δέν μποροϋμε νά λυγίσει. Βρήκε τό βρόμο ό ϊ διός γιατί εϊχε τή ψυχή τού όδηγό. Μέ τόν έπίσκοπο Κορινθίας, πού ήτανε έπστήθιος φίλος τοϋ Άγ- γλου προΕένου παρουαιάστηκε στόν πρόΕενο κα'ι έΕέθεσε τόν πόνο ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ ΤΩ ΕΛΑΙΩΝ Υπό Ε. ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ Διδάκτορος τού Πανεπιστημίου των Παρισίων Τό έλαιον έλαίσς ή έλαιολαδον, ς φυτικόν λίπος, είναι άπαραίτη ν συστατικόν τού πρωτοπλάσμα τος (2ώσας ϋλης). Ώς γνωστόν ή μεμβράνη τοϋ κυττάρου άποτε λεϊται άπό λιπίδια καί πρωτεϊνες, ώς καί όλα τα κύτταρα των ίστών. Τό έλαιολαδον άπό χημικής άπό ψεως είναι μϊγμσ γλυκεριδιων κυ )ίως έλαιϊκοϋ κα'ι παλμιτικοϋ όΕέ- ος. ωσαύτως περιέχει γλυκερίδια τοϋ στεατικοϋ όΕέος, λινελαϊκοϋ αί τοϋ άραχιδικοθ καί 0,5% — 1.50% ποσά άσαπωνοποιήτων συ- οτατικόν υεταΕύ αυτών αυυπεριλαμ βάνεται καί ή φυτοοτερίνη. Τό κλαιόλαδο ηερ'έχει 28 μ·έρη ατεαοίνη καϊ 28 μερή έλαιΐνη ολίγη ■-•αλυίνη καί άραχιδίνη καί χοληστε ρίνη. τό τλαιον έλαιων έΕάγβται έκ των έλαιοκάρπων δι" έκθλίψεως αυτών κατόπιν άλέσεως. Λιακρίνε ται όπϋκ; καί δλα τ<Ί ελαια είς έλαι °ν ποώτης πιέσεως. δευτέρας καί τοίτης πιέιαεως έλαιον ληφθέν διά ηιόσεως έν ψυχρώ ?ϊτε ληφθέν έν Ρκ τής πρώτης πιέσεως προερ- χόμενον έλαιον καί άνευ χρησιμο¬ ποιήσεως θερμοϋν ύδατος καλείται ^νουρέλαιον είς τό άγουρέλαιον :υναντώνται αί 6ιταμϊναι Α., Β., - Ο. τό έλαιον Γόγιας περιέχει όν άφθονία την βιταμίνην Ο. Τό ΰλαιον άραδοσίτου περιέχει την δίτσυίνη Ρ καί τό λινελαϊκόν ό£ύ ϊΛ οποίον σύνκειτσι άπό δύο ά- παραίτητα άκόρεστα λιπαρά όΕέα: τό λινολικόν όΕύ κοί τό λινολενι- κόν όΕύ. 'Ενώ είς τα άλλα ελαια συναν ιώνται μάλλον προβιταμϊναι καροτί νη) Άπό τα ραφιναριομένα ελαια άποστάΖει τελείως ή βιταμίνη Α. καί μισό) έλαιον και χυμό λεμο- νιού, ά φού προηγουμένως κτυπήσο μέν καλώς διά Ευλίνου πηρουνιοΰ διά νά γίνη γαλάκτωμα κατόπιν τό περιχύνομ·εν τόσον είς τα βρσ- σμένα λαχανικά όσον καί είς τα ώμά τοιάϋτα. Κατά τούς όμηρικούς χρόνους, εχρησιμοποιείτο τό έλαιον άποκλει στικώς, ώς φωτιστική ϋλη κα'ι διά την περιποίησιν τοϋ οώματος. Ό ιριλόσοφος Δημόκριτος, ό ο ποίος ύπήρΕεν Πατήρ τής κοσμολο γικής θεωρίας τού άτόμου, όστις ε Ζησεν τόν 5ον α'ιώ^α πρό Χρ:ατοϋ καί απέθανεν είς ηλικίαν μεγαλυτέ ραν των 100 έτών, κατ' άλλους 104 έτών, ερωτηθείς πώς δύνα¬ ται τις νά Ζήση ύγιής καί επί πολ λά έτη, απήντησεν: «Εί τα μέν έΕω- θεν έλαίω τοϋ σώματος, τα δέ έν- δοθεν μέλιτι χροίσοιντο». Ό Άχιλλεύς έδωσεν εντολήν είς τούς συντρόφους τού νά λού- σουν καί νό άλείφουν τό σώμα ΥΦΟΣ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΑ ~ ΤοΟ Επαμ. Σ. Σωτηριάδου ΟΣΟΙ Ελληνες γράφουν συστη ουούς τού. Δέν είναι, βεβαία, σηό- ματ.κά οέ εφημερίδες, περ,οδ,κά ή ν,α ό κατασκευή λέΕεων όπό τουο καί αύτοτελείς συγγραφές κάθε λογής, μέ τόν καιρό μάς γίνον- ται γνώριμοι, κι άς μή τούς έχου με δή ποτέ. Ή μεγάλη κυκλοφο- ρία των προιόντων τού πνεύματός των τούς φέρει πολύ κοντά στόν κάθε μελετητή των οτοχασμών τουο. "Ετοι, τόσον καλά έΕοικειο νόμαστε μέ τούς διακεκριμένους πνευμαίικούς άνδρες, ώστε ή λέ εις, ή «ρράσις κα'ι όλα έκεϊνα, πού συνθέτουν τό «στυλ» τοϋ ·συγγρα Φέα μας, τόν Εεχωο'Ζουν άπό τούς άλλους γράγοντας, χωρίς νά είναι άνάγκη νά άναΖητήσουμε την υπο γράφη τού. Άληθινά, είναι τόσο εϋκολο νά μαντέψη ό άναγνώστης τόν ΠαπαδιαμΙάννη διαβάΖοντας οοδήπθτε άπό τα διηγήματα τοϋ συγγραφέα τής «Φόνισσας». Είναι τόσο άτουικό καί «προσωποπαγές» τό στυλ τού άυίμητου διηγηματο νράφου, ώστε δέν συγχέεται μέ κονένα όλλο, άδιάφορο, άν είναι καλύτεοο ή χειρότερο. Μέ την γλώσσα όμως δέν συμ βαίνει τό ϊδιο Παρεκτός άπό" πσ- οαλλαγές πού παρουσιάΖουν οί το- τοϋ νεκροϋ Πατρόκλου δι' ελαίου: ' πικοί Ιδιωματ.σμο!, καμμιά δλλη ^Καί τότε δή λούσάν τε καί ήλει- «τομική τού συγγραφέα θελήση ή ψσν λίπ' έλαίω». (Ίλιάδος Σ. . ίδ.οτοοπία. δέν ποέπε, νά δώση 349). τού. Έκ των κατηγοριών τούτων τό ._ _ . Τ α ! λαμβανόμενον κατά την πρώτην Ο δίπλωματης συγκινήθηκε · πίεσιν και εν ψυχρώ είναι κολυ άπό τή λσχτάρα καί δέχτηκε νά έ νεγήσει γιά την ύπόθεοι αυτή στό 6ας έλληνικής Φυλης. | ΒεΖύρη. Πραγματικά πηρε μιά ί- Εϊχανε καθίοει σ' ενα πάγκο Ι δΐόχειρη αδεία καί ό θησαυρός χωρίς νά μιλοΰν πά. Ό καθένας τοϋ Νικόδημου έταΕά δηλαδή τό πήρε μοναχός τού τό δικό τού πρώτο έλληνικό τυπογραφεϊο στήν μονοπάτι. Ξαφνικά οτερνά άπό κάμ Κωνσταντινούπολι μπόρεσε καί πέ- ποση ώρα έσκυψε πάλι πρός τό ραοε. φίλο τού ό ΜεταΕάς. Ι (ΣυνεχίΖεται) Γραμμές άπ' τή ζωή άττό την τραγϋδία τού 22.. Τοϋ κ. ΒΑΓΓΕΛΗ ΨΙΝΙΩΤΗ "Ολες οί ν.α,μπήνΐζ τίον εκκλησ ι>ΐα καί 4 κοοίτσια. ΑΝ'ί6η-/.ρ στιΥ'
ών χτι·ποΰσ(ΐν πέλ'θ'ΐια. Οί άνθηω εδο«. ΆκΛητος μάς >ι'·ττ(ΐ;Γ ενα
πό (τίδιν'ΐν' στό &^οίο σά νά χτιι —?να. τΗτ«ν ώχοός μρ μά'ΐίΐ (·ί-
πΓ·θήκαν άπό «πηηιτίοα». Άντάιΐ') Οουλωαέ'η. Μάς εκαιΐιε νΟΓ,ιΐ'ΐ νό
ναν^ αλλνίαν δΐΌ κπ.·6έντες καί... ναθΰσΐΉΐ,Γ. "Εγινρ. Δέν έλεγες ίί ι
χώριξαν'. Ή μεγάλη το-'ΐγοδία ΰπάοχο,ν' ανθηιοπο- στήιν «Τθο σ«
τοΰς <ΐι·γκλόνιζε. "Ολοι; Βασιλκοί "Οτ, ύπάοχ·οι·ν παιδία. "Ορθ ο; (ϊ κα'ι Βεν ζελικοί ίάσθάνονταν έι'"- κόμα ΈκΕΪνος αάς κΰττίΐζε ξ'ΐνκ. χοι. Ό (ρηνατισιιός καί τό πάθις 'ΕοριξΕ τα μάτα του; νστεοη χά τό κΓΐιματικό μμιοαίντ1 τόν άνθτο) τιο α~οός άπό τή', εδρη. Βι'^'γτρ πό. Καί κ«0ώς ό πέν'β ιιο; ήχος τ! Μενο^ΐε (Ίκ'νητθ1 μέ ά'απνιιρς Λλ' τίς χαμπάνίς άντηχοΰσε στ·^ νιιοκο>μένΐ:. Κι' αρχισε: «Ε'ν.τ.
κτ'οια καΐ χΐΎόταν στοϋς στενίΐί'ς ναοός νά ώοΐ,μάσρτε παροκαί'ΐος·».
Λράιιονς εμοΐ'ΐίε <ϊλόγ« πού ϊκαιγ^· ΠιΤ>ς τό θνμάμιι! Πώς τό θνια-
τίς καρδ'Ρς τοΐι' άνθικό-ΤΜν καί τιι· ααΐ! Τα μάτα μας κοατοΰσαν την
ξνπνοΰσρ μέσβ τους τόν
μας στό λόγο Τοΐ'. τΗταν
δείπνον είς τόν οποίον εύρισκό [ «"Ελληα» που εΐχρ άφ'ονκτθή Α- &~ι'-τεηος τιόόη χοόν·>ς ποί» μττατέ
μην κι' έγώ, άπόφοιτος ών τής Εύ ι -τ" Χ·1ν έριδα -χαί τό πάθος. Κι' έ θηκε άπ' τα Δολια'ά/
μρϊς τά πα>δ·ά απαίνηιΐιϊ όΎώοιΐ'Ί ιι»ρϊς οί τ.χεροί τοϋ σχολείον!
στήν τραγοιδία τής Φυλής, στόν ν α ΜΛοΰσρ... ιιιλοϋσρ καί γοήτΕν?.
πού ωδήγησε στή φο.,οτυν Μάς έφρρρ ζ(ι>ντ«νή την ταινίη
αγγελικης Σχολής Σμύρνης, ότι ή¬
το άντιθετος, ίσχυριοθείς, ότι αί
έννοιαι αγιος καί έθνομάρτυς έχουν ι νιααι"^.η
άλλον περιεχόμενον κα'ι τιμή διά (ΐπ/ο·ντική
τόν Γρηγόριο Ε' θά άπετέλει μό- | Βαδ!ναμε τώοα /ορίς όνε'ρα. -τίς χαοάδρε; <ττάθτρ<ί περ.·σσότε πού ώδήγη τέρας ποιότητος των ακολούθως λαμβανομένων ΠαρουσιάΖει καλυτέρας ιδιότη¬ τος, δηλαδή εχει καλύτερον όσμήν, γεϋσιν, χρώμα, άρωιια. Έν τούτοις τό περισσότερον μέ ρος τοϋ ελαίου δέν άνήκει είς την κατηγορίαν αυτήν. Τούτο όφείλεται είς την κακήν συλλογήν καί φύλα- Ειν ελαιών, άκάθαρτσ δοχεϊα κλπ. Τόχε γίνεται αντιληπταί διατί τό έλαιον δέν άνταποκρίνεται συ νήθως είς τυποποιημένον έλαιόλσ δόν. Διά τούς λόγους αύτούς τό έλαι όν πρό τής χρησιμοποιήσεως αύ- τοϋ, υφίσταται ωρισμένας κατερ- γασίας. Κατά κανόνα τό σπουδαιότερον όλων είναι ή μετάγγισις αυτού. Διά τών μεταγγίσεων έπιτυγχάνε ται ή άπομάκρυνσις τών οτερεών συστατικών, τά όποία προέρχονται άπό τόν ελαιόκαρπόν. Διότι τό υπό σταγμα (μόργη, καθίΖησις) αποτε¬ λεί πρόαφορον έδαφος Οιά την Ό Όδυοσεύς δται έφθασε ναυ αγός είς την νήσον των Φαιάκων άπεμάκρυνε την ίλύν άπό τό σώμα τού κα'ι ήλείφθη μέ έλαιον, τό όποί τοϋ έδωσαν οί θεραπαινίδες ποοσωπικό χρώμα καί αύθαίρετη μορφή στή γλώσσα, πού θά χρησιμο ποιήσπ ό δνθοωπος τού πνεύμσ- τοο. νιά νά στρώση τούς στοχα όν, τής Ναυσικδς. Άλλά κα'ι διά την παρασκευήν των φαγητών εχρησιμοποιήθη τό έλαιον κατά την πρχαιότητα. Οί Ρωμαϊοι έκαμαν εύρυτάτην χρήσιν τοϋ έλαιολάδου, τό οποίον κα'ι άφθονότατον ήτο είς την χώ ραν των καί καλής ποιότητος. Τα βρώσιμα ελαια είναι: α) Τα πρώτης ποιότητος μικράς όΕύτητος, β) τα πρώτης ποιότητος μέ όζύτη τα μέχρι 2 βαθμών, γ) τα δευτέ¬ ρας ποιότητος μέ όΕύτητα μέχρι 3 βαθμών, δ) τής τρίτης ποιότη τος μέ όΕύτητα μεταΕύ 3 — 5 βα¬ θμών, ε) τα άνω των 5 βαθμών όΕύτητος έλαιόλαδα χρησιμοποιούν ται υπό τής βιομηχανίας ώς μή βρώσιμα. ή ύποβάλλονται είς άνα καθορισμόν (ραφινάρισμα) καί κα ταναλίακονται μέ άλλα άγουρέλαια (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ♦♦♦♦«Χ ■♦♦♦♦' Άπ' ο,τι {Κ·;·«μαι Ό Μπαρχανσς Υπό χ. Μαριάνθη; Μακρυγιαννοπούλον Στήν πατρίδα μο·. την Πέργαμο τά χαγ.άτιά τους, μέσα σέ ώραι δρόμος μας έέγετο «Ίαλάμ Σε ούς κήπου (μπαχτσέδες) μέ συντρ ρά'ί Μαχελεσί». "Ετσι τόν άνέφεραν τά κοτσά- νια- ήτοι «συνοικία Ίσλαμικών άρ χοντικών» πού άρχιΖε άπ' τόν κεντρικό περιφερεΐΓκό δρόμο τής ά γορδς πού κα'ι αύτάς άρχιΖε άπό την άνατολική εϊσοδο τής πόλεως, τό «Μηχανέ Μπουνάί» καί έτελεί ωνε δυτικά, στό Δΐοικητήριο (φυ οικά τούρκικα) μέσα στήν πόλι. Ή συνέχειά του έΕω άπό την πόλι, ήταν ό δρόμος, πού ώδη γοϋσε πρός Νότο, γιά τό έπίνειο τής Περγάμου», τό .Δικελί». Ό δρόμος λοιπόν αύτάς, ό «Ί σλάμ Σεράι Μαχελεαί» δρόμος κα'ι ' άμπέλια — Θερινή διαμονή Περγαμηνών — άριστερά κατε ατη γϋ)νιί, είχε τό βαίνονταε ατη γϋ > χ
όΕινσιν, τάγγισιν καί γεν,κώς αλ .ΤΖαμ!, τουρκικό Τέμενος, μέ τόν
λί υύ Ι
λοίωσιν αυτού.
Διά την αποφυγήν έπανειλημμέ
νων μεταγγίσεων αι οποίαι άπαι-
του που πρωϊ καί απόγευ
οΰ ηλ,ου_ ανέ
ΜουεΖίνη{; (χότ2ας) καί ύ
6αν£ ο Ζη; (χ
τούν αρκετόν καιρόν, γίνεται ή διύ μνοϋθ£. φωναχτα τον ,Αλλάχ».
λ Ι
λισις.
Διά τοϋ ραφινίσματος τοϋ ελαίου
όΕουδετερώνεται η όΕύτης τοϋ ε¬
λαίου, ή άπομάκρυνσις τής κακής
όσμής, ώς καί ή μεταβολή τοϋ σκο-
τεινοϋ χρώματος είο ανοικτόν. Τό
Στή βάσι τοϋ .Μιναρέ», έΕω
δρόμο
,.ισεσμές, (βρύ.
βάνια καί Κιόσκια, μέ είσόδους,
μόνο πλάτους μιάς δίφυλλης πόρ
τας, άπό τόν δρόμο.
Έπανέρχομαι οτήν άρχή τοϋ
δρόμου. Μετά τό τϋαμί πού τό μή
κός του κατελάμβανε άρκετά μέ
τρα — κατά τόν τότε παιδικό μου
υπολογιομό — ήταν μιά δίφυλλη
πόρτα ώς εϊσοδος τού δΐοροφου
σπιτιοϋ στό βάθος τής αυτής, τοϋ
Γιαννιώτη την κατσγωγή, φούρνα-
ρη, πού ό φοϋρνος του ήταν δια-
γωνίως άντίκρυ στς τΖαμϊ.
Στή δεΕιά τώρα "λευρά τοϋ ορο
μου, άπέναντι στήν πόρτα τού
φουρνάρη, ήτσν κι ή πόρτα τοϋ
«Μπαρχανά» πού ώδηγοϋσί στον
όντά.
«Μπαρχανδς» δέ εσήμαινε —
κοινόβιο — πού τόν άποτελοϋσαν
ώς μέλη του, «γιαπιτΖήδες» — κτϊ·
σται — καΐ «οκαφτιάδες» γιά τ'
άμπέλια.
Τό δάπεδο τού όντά, ήτ^ άνυ-
ψιομενο περί τό ενα μέτρο κα'ι κά-
κατακλινόταν
ιϊ ένοικοι του'
νερο· Ι _ α οάδα _
οτον περί6ολο
,δια
τί,· τής Έλληνικης ίστορίας, μέ τοίις | ραφιναρισμένον έλαιον είναι κατώ π£)0ακυνηΤάς
•Ολύμπου; κ.αί τίς χαράδρες τη;. τροον το0 ωυαικου. . .^ 2_. '
, για να
ήταν
τούς · άποθή
Εχρησ,μοηοι-
τοποθετη
τερον τού φυσικου.
Έκεϊ έπλεναν τό πρόσωπο, τα
νόν ή έννοια τού Έθνομάρτυρος, | Σκληοή ποαγαατιχ.ότητα ποί' τή οο. ΖοιντάνρψΕ τα
ί ί ή άλ
ούχι δέ τοϋ Άγίου, ήτις προκαλεϊ |
V0™";
έντονα άπ'
άλλας παραοτόσεις είς τάς ψυχάς | στ°
'Α^' τά β9άδιηι ατί
τρς παν «τή μεγάλη ταίτη τρηγωδϊα.
-«Εϊιιρθα δλοι
Ιδιαιτέραν σημασίαν έχει ή συν χέρ|α καί τα πόδ|σ κατα τήν ίεραν
τήρησις καί ή φύλαΕις τού ελαίου. ουνήθειαν οί Προσκυνηταί καί κα-
7ιΛ Πρ|έπει νά άποφεύγεται ή συντήρη- θαρο| πλέον εμπαιναν οτό τέμε
ι τι α μας .-τού εγνπν «(ττιοχά» άπ' την τραγ(οδία. Κοάτος καί Έκκλη ι3'ε αυτού είς θερμά μέρη ή είς ν0£, να Πρ0σευχηθοϋν, αφήνοντας
τίς ίστορί>?; τοϋ δ χασμοϋ άκούγον σία. Βασιλεύς καί κόμ,ιιατα. Β·ι Ι μέρη τά όποϊα φωτίΖονται άπ' εύ- ουωα απ' έΕω τά παπούτοια των.
, τρ.
των άνθρώπων.
Έπομένως, έχων ύπ' όψιν του
την γνώμην ταύτην, θεωρώ, ότι θά
ήτο σύμφωνος πρός τό πνεϋμα ην. Στίς σνντηοφ-ές μας στό δοό δυνατά— "Οιλοι... ϊκτός άπό Γάς».
Τού, εάν δέν απεδίδετο Αύτω ή τι ιιο πρόϋαινε σνχνά τό ερο'>ττΜο: Καί σννεχισε μέ λσγο φλΛγεοό κε
μή τού Άγίου, άλλά τού Έθνομάρ Κ«; τώρα; Τί βά γίνη τώοα; Νά οαννώνοντας πάντας καί τοΐις £ρ
σρ μιά γιην'ιό σιλικοί καϊ Βενιζελικοί. Άντρρς | θείας διά τοϋ ήλιακοϋ φωτός,
η ήμέρα τού Σχολαί ναί γυναίκες, ίίλοι —κώ |ανά.τε | γο έλαιόλοδον ε-ίναι ασυγκρίτως
ώφελιμώτερον είς 'τήν φυσικήν
τυρος ώς ύπεοτήριΕε καί δια τον
μά; κΐ"νηγήσονν έτσ· καί νά ξεοοι νού;...
Τό" ~
τό πΛ:γΛ(ν>,
^ ό ^ό 1 ταίζ^ τό πΛγ(>
άπαγχονισθέντα Πατριάρχην Γρη- Ορι,το Έθν'κό (τιλότιμό μας πλ·-- τονς. Μάς εκαιιαν κο»ι.ιολόγι στά
ι γώθηκε. Φτάσπμ.- στό σχολειό. Ή χέρυι τονς. Άλλά εμείς τί κάνη
γόριον Ε'.
Β)
ιύλή'τή; παλαιάς
Ζοσι ιιε; Γιατί τοειρόιιασΐε μέ τήν' κολ.α
1 Ιΐα'ας Σχολής ήταν 6ο.6τι. Ουτε; ν.εία καί όλισθαί-ομε; "Ε(«ς .τότ?
+ Ό Αύατρίας
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
^^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«♦♦♦♦♦♦♦'
Ι ττα'γνίδι, οί'τε (τιονή καιΐι,ιιά. Στ
τοοφΐές σκόρπιες ρδώ κ.αί κεΐ άλ
! λάιΐαμε σκέψίΐς γιά τή μιεγάλη κπ-
' Χτύπησε ό «κώδωνα.
Οά μά; ρίχνονν τό μήλ.ο τή; "Επι
δα; καί θά καταστρεςράααστρ; Πό
τε επί τέ,λον; Οά άντιλτ^θίνμρν ;ίτ
ε-'ιιαίττε ολο, "Ελλ^ε;. δλο, Αδέλ
*■ Κ αί ό Πανάγος ποίι «,λιλες Γρορί-; ι (!>α καί ότι ή μοΐαα είναι κοινή γιά
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ηταν τό ιτόβητρο, τώρ« χορί; τή. όλ^ν; μα;;».
ιιεγάλη βρργα έ'εγε μαλακά: ί.ϊ-' Οί
Η Διεύθυνσις της Εφημερίδος μας, ευρίσκετο· είς
5 την ευχάριστον θέσιν νά ανακοινώση είς τό άναννω
ίοτικόν κοινόν αυτής ότι. Λίαν προσεχώς θά δημοσ;ειι-
|ΘΠ είς τάς στήλας της. νέα'Ιστόρησις Προσφυγικηο
*καί Εθνικής Μνημοούνης γενικώτερον, υπό τοϋ Μι-
ίκρασιάτου Ίατροΰ καΐ Συνεργάτου μας,
Ι κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
ί Τίτλος τοϋ ι,ργου τούτου θά είναι:
Ι Επ οτήμονες καΐ λοιποί δ'ακριθέντες έκ τού Άλυτρώ
|τού Ελληνισμοϋ, πρό κσ'ι μετά την Μικρασιατικήν Κα
Ι Επ:στημον;κή καί Έπαγν/ελματική Σταδιοδρομία
ί αυτών.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^
--., >. - . . ( —------------.- σκύ&αμρ .·π'<τ(,ρ πά διά ιι'» '/.αι μέ τό χρρι ':ον | Λπ' τ^ς πλάτε; τίΓ,ν μπρο·στι'ώ χνε νά ΰιαστοϋν. Πεοάσαμε τό ιΐ" μα; καί σκουπίναιιε τά ιιάτια αα.:. γάλο δάδοοιιο ιιέ φει-γαττ)ΐιέν'η την Κι' ό Καθηγητάς μα- μιλ.οΓτ'ε ά- ϊς. Μπήκαμε στί; τ<Γ0ον<τρτ. διάκο.τα. "Εν«; χείμα^?ρος .ιοί' -τ» στό δ?ό'.ιο τον Άπό τ'ι πυκνοκατοικημένη τουρκική καί μά- λιστα άρχοντική έΕ ού καί ή όνομα- σία της. Στόν δρόμο αυτόν, άς τόν ποϋ- Έιΐι-ϊς στίι Δπ·τέ<νι ΓιιμΛαΓίον. Μέ νοιμρ χ<ι>ρί; οϋτε ψ'6>·ρο. ΜιλοΟ.τε πλάγ'α τιον χε',λ'Λν τού έπεαταν
Γ»ιΐ(·)ς
ή
ιιας κ·' έλίγε •/.όμ,ποι - νόα.τοι οί άψρο'. Ή Μ?
έ
...κι' ελΐγε... Οί καοδιες 'πς γτν οόπη σιγά - σιγά βγήκε κ<ιί Εαν.ι ■>Γχτη"ν. Ξρραιΐ'" πώς θά μά; ιπ'ή ιΐΛΪχ/.-; σρ λίγο ,ιιέ ^λ ποτήο, ν?οο
π. Λέ ιιάς τό ε?πε ν.ανεί;. Δέν ά- πεύ τό άπόθ-εσρ στήν ?δοα. ΕΓδ ι
ην,-, άλλα. άτ,χα γεγονότα μικοο',ιιε τά ιιάτΐκ, της κόκινα.
ϊ; σηαασί«ς καί 6' (5.(ρί|ση τηΰ- —«Παδά μόν, ξαν'άρχισε, οί
το ποίι σνγκλονίξει «λη την Έλλ<·. -*τιό άθο>οι τής τραγτι>δί«; είστρ
δ-ι; Καί .τεοιμ'λ'ρ,ΐΛΓ την όμ >ία τον ; πεΐς, ά>λά πί/έπρι νά διδαχί)ί|Γ?
βολος δέν είχε δουλειά κα'ι κατα-
σκεύασε τό τηγάνι.
Προσοχή τά τηγανιτά παρασκευά
σματα είναι λίαν δύσπεπτα: Προτι-
μότερον είναι νά νίνεται ή χρήσις
Καθηγητάς. Όρθ οί δλο. 31 άγό 1 ί ΣΤΝΕΧΕΤΑ είς την 6ην σελ.) | τοϋ ελαίου άνά ϊσα μέρη (μ«ό
; χ|
χ σάν κά.-τοιΓ, λΰτρωση στή, άπό τά σα-άλιπτοι τά δικά μας. Τά
Λΐχίΐσιΐΐένη «ι«ς υπάρξη. Μπή-ζρ ό αψάλμητα αντά, τά
μενά τα μηαουλάκ'ο τους.
Τόν «Μπαρχανά» τόν διοικοϋσε
μόνον ενας· ό έργολάβος, στόν ο¬
ποίον όλοι εΓχαν τυφλήν ύπακουή.
Ήταν τό «άφεντικό».
Αύτάς είχε άνσλάβει την έΕα-
σφάλισι δουλειάς, στεγής καϊ τρο
φής, έναντι ποσοστών.
Στόν έργολάβο ούτον προσέφευ
γαν. όοοι είχον άνάγκη άπό «για-
πιτΖήδες» ή μεροκσματίήδες. Ό¬
λοι στή δουλειά τους, άντί γιά πα-
Γθύτσια φοροϋσαν γουρουνοτοάρου
χα.
Αυτόν τόν «Μπαρχανά» τόν έλε-
γαν τών «Λημνιών· γιπτ'ι όλοι τους
είχον έλθει άπό την νήσο Λήμνο,
γιά κα2άντισμα.
Ώς έπληροφορήθηκα όμως, ά¬
πό την Περγαμηνήν κ. Άντίππη
Κόσκας (Έλληνοεμερικανίδο) ύ-
πήρχε κ' ένας άλλας «Μπαρχανάς»
κρολεΐνη είναι τδ" σφοδρότερον α καί τό δικό μας κο· τεσσάρων 10ΰ Βιόλστίη, πού ήταν έγκατε
ποστειρωτικόν καί τό ισχυρότερον έβραιϊκων πού μέοη σ' αύτά ήταν στημένος στο κτήμα τοϋ συΖύγου
μικροθιοκτόνον τής φύσεως, άλ- καί τού πλούσιου Έβραίου δερμα- της Περγαμηνοϋ Καοκασιάδη, στό
λά καί μερικώς ταύτα μετατρέπον τεμπόρου, τού Δαυίδ, μέ τπ τρία ό άλάνι (άδιαμόρφωτη πλατεϊα) με-
μαρφα παιδία του ·>όν Νινημ, την τά άπ' τό ΓΛπεΣεστενι τού Τιφτικ-
Ή ϋπαρΕι τοϋ «ΤΖαμιοΰ» στόν
χώρο αυτόν, δείχνει καθαρά, ότι
του' κατάστασιν, δ,ότ,' κατά τόν παλαιότερα ή συνο.κία αυτή ήταν
βραομόν, τό τηγάνισμα ή κατά την
βιομηχανικήν του κατεργασίαν, κα
ταοτρέφεται αημ'αντικόν ποσοστόν
τών θρεπτικών συστατικών του
ρ
Τά λίπη τόσον τά 2ωϊκά όσον με τώρα Κεντρικό, ώς την στραφή
δε ί έβίϊ
η
καί τά φυτικά θερμαινόμενα είς κατω δεε'α πΡος τίι έβραίϊκα κα-
ύψηλήν θερμακρασίον καί δή είς τέληγαν καί τά τρίσ κατ' άποστά-
οιδηράς συσκευάς (τηγανιτων φα σεωε δαιδαλοειδή μεγάλσ «Τσικμά
γητών) διά τής καταλυτικής καί σοκάκια» - πού άποτελοϋσαν την
χημικής ενεργείας πολυμερί2ονται συνοικία όλόκληρη άπό τούρκικα
καί δημιουργεϊται ή άκρολείνη (προ άρχοντικά σπίτια, πλήν τ-^σσάρων
πελάνη, άκρυλική σλδεΰδη). ή ά- χριοτιανικών, μεταί.ύ τών οποίων
ται είς καρκινογόνους θυσίας.
Ή όκρολείνη εχρησιμοποιήθη Σαρίνα καί την Ρό^π ποΰ μιλοϋσαν στή.
κατά τόν πρώτον παγκόσμιον πόλε άπταιστα τά έλληνι.<α καί πού αύ- Οί ένοικοι λοιπόν των δύο αύ- μον είς βλήματα ώς δσκρυογόνον, τά τά σπίτια θά είχον πουληθή άπό των «Μπαρχανάδοιν» τών «Λη- άσφυΕιογόνον κλπ όέριον. Ό διά Τούρκους στούς ^οτόχους πού ά- μνιών» καί τοϋ «ΒιόλατΖη» ήσαν γράφθντος, οί οποίες έτσι πλου τί2ουν την γλώοσο. Άπό τόν Αίσχυλο καί μ·έχρι τίς ήμέρες μας, ό πλουτιομος τής Ελληνικής γλώσσης μέ νέες λέ- Εεις συνεχίίεται δπως καί ή έ- ΕέλιΕίς της άπό την άρχαία μέ τάς διαλέκτους είς την Ελληνιοτι- κήν τών ΆλεΕανδρινών, την Έλλη νίκην τοϋ ΒυΖαντίου, την γλώοαα τών α'ιώνων τής δουλείας. έπει τα μέ την καθαρεύουσα κοί τέλος την δημοτική, έργον όλου τοϋ Έλ ληνικοϋ λαοϋ περισσότερον, όλιγώ τερον δέ τών συγγραφέων καί γενι κώτερσ τής πνευματικής ήγεσίας. "Ετσι, αύτοι πού γράφουν οτίς έρες μσα, είναι ύποχρεωμενοι νά ρησιμοποιοϋν στά έργα τους ή την ίημοτική ή την καθαρεύουσα, στρω ές καί τίς δύο καί δχι έΕαλλες ιαί έΕεΖητημένες, άν θέλουν νά ούς διαβάΖη ό κόσμος. Είτε την μιά όμως, είτε την άλλην, χρέος χει ό γράφων νά προσέχη νά <.άνη την έπιλογή του καΐ κατά τό .ή παπας παπάς, ή Ζευγάς Ζευγάς· ίά γράφη στήν μιά άπό τίς δυό, δ ταν προορίΖη τό έργο του γιά προ- βολή καί δημοσιότητα. Γράφοντας άτημΐλητα, σέ γλώσσα παρδαλή, άνακάτεμα δημοτικής καί κοθαρευ- ούσης, δίνει μέ τά τυπωμένα £ρ- γα του την άφορμή νά τόν παρα- βάλουν μέ τόν άστείο φουοτενελ- λδ πού φορεϊ χρυσή φέρμελη καί ψηλό καπέλλο! Αύτό τό πάθημα δέν είναι άσυνή θιστο, ιδιαιτέρα σ' έκείνους πού είναι άπύλυτσ έγκροτεϊς κοί στίς δύο μορφές τής έληνικής γλώο οης. Όστόσο όμως μ·έ κάποια ίδι- αίτερη προσοχή καί έπιμέλεια, ό τραγέλαφος άποφεύγεται. Ό Ρο- ΐδης. αύτάς ό πολυμαθής καί πο- λύπλαγκτος -Ελληνας, έγινε κήρυ κάς θερμάς καί άπολογητής τής δημοτικής, ήταν δυως κα'ι βαθύς μελετητής καί γνώστης της κσθα ρεύουσας. Ό"*συγγραφέας τών ΕΙ ΔΩΛΩΝ ήταν μοναδικός στήν επι οτημονική άνστομία τής γλώοοης καί άνυπέρβλητος έρευνητής τών νόμων, πού διέπουν τά τής δημι- ουργίας, πλουτισμόν καί έΕελίΕε ως τής γλώσσης. "Ετσι, ή προ¬ τίμησίς του στήν δημοτική ύπήρ- Εε άποτέλεσμσ συνειδητής ενερ¬ γείας καί στηρίχθηκε σέ δεδομένα πού έπηρέασαν πολλοϋς μεταγενέ οτερους. "Ολα τά ποραπάνω είναι μΐα ε! σαγωγή γιά κριτική τοΟ γλωσσικοϋ ίδιώματος πού χρησιμοποιή) στήν σημαντική σέ ποσότητσ πνευμχιτική μου έργοσία. "Αν έΕαιρέσω τίς «ΑΝΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗ- ΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΝΙΑ·, πού εί δα ν την δημοσιότητα, γιά τή γλώσ σα δέ αύτοϋ μου τοϋ έργου, κα θαρή δημοτική, έπιμελήθηκα ίδιαί τερα ακριβώς, διότι άπεφάσισα νά τό έκδώσω, όλες οί σλλες μας έρ- γσσίες, δέν διακρίνονται γιά γλασι κή όμοιογένεια καί όμαλότητα... Οί συνθήκες, κάτω άπό τίς οποίες έργάΖομαι, δέν είναι συνηθισμένες. Λόγω τγΤο άναγκασπκής μινώσεως υή έχοντος άλλο μέσο νά Εεπερά- σω την πολυετή άπό την άναπη οία άνία καί ψυχική κατάθλιψη, βρήκα διέΕοδο οέ συνεχή μελέτη καί σάν προέκταση. στή συγγραφή. Όλα μου τά χειρόγραφα, σάν ψυ χική άνακούφιση, πρόέκυψαν άπό στινυιαϊες έυπνεύσεις ή μακροχρό νιες σκέιυεις κοί σάν τέτοιες, ή¬ ταν άπόμενα νά πάρουν ύπόσταση «έκ τών ενόντων» μέ λέΕη καί φράση δπως μοΰ έρχονταν την ώοα καϊ ή γραφίδσ καί τό χαρ τί έθεταν μορφή καί σχήμα στήν κάποια οκέψη μου. Τό ϊδιο μοϋ συ νέβαινε καΐ δσες φορές θέλησα νό άποδώσω στή νεοελληνική άπο- σπάσματα ή όλοκληρωμένα έργα άρχαίων συγγραφέων καί Πατέρων της Έκκλησίας. "Ετσι. λθ'πόν, προϊόν ψυχικής άνάγκης καί «έκ τών ενόντων» — δπως είπα παραπάνω — τό εργο μου έχει όλα τό γλωσσικά καί φραστικά μειονεκτήματα, γιά τά Λποία άνέοερα στήν είσαγωγή Τό έργο του, άλλωστε, δέν προορίΖε- τοι γιά την δημοοιότητα, χωρίς την όποία κάθε στοχασμός, σωστός ή λονθαομένος μ·ε στρωτό ή άνώμα- λο γλωσσικό ίδίωμα. διαφεύγει τόν δλεγχο κοί δέν βλέπτει κανενο. "Αν καμμιά φορά θά άποφασΐοω έγώ ή οί κληρονόυοι υου, νά δωοω στή δημοσιότητα κονίνο άπο τό 6 νέκδοτα έργσ μου φυσιχό είναι νά γίνη γλωοσιχή ύπεΕεργαοία τοΟ κειμένου άπό δσκιμο χειριστή τοΟ λόγου καί της γροφίδας Χωρίς την τέτοισ έπέμβοοη. τούς δικούς μΌυ νά μή δώοουν γΛ έκδοοη κανένα μου χειρογροβο. Δέν θέλω νά όπογοητευθοθν έκεΐ- νοι πού μί: συνεχόρποον τόσο γιο τούς στοχοομοιχ: δοο γιά την κομ- φα ώς επί τό πλείστον όσα έτύχαι- | τους, στή γωνιά τού δρόμου, άντί- ψή δημοτική τού £ργου μου «Α- ναν νάναι επάνω πτόν δρόμο, δέν κρυ στό «τΖαμ'ι» μέ τό οημιτι στο ΝΑΤΟΜ1ΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕ1Σ νεφερα. πού περιεκύκλωναν πρωΐ - πρωϊ τόν Αύτά τά τούρκικα οπίτισ, διώρο «οαλεπιτΖή» νά πόρουν τό Ζεστό είχαν κανέα παράθυρο πρός αύ- χέρι, όπ' τόν σημ>τοή.
τόν, άλλά μόνο έσωτερικά" πρός
Μαριάνθη Μοκρυγιαννοπούλου 1
ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ..
ΕΜΜ Σ ΣΟΤΗΡΙΑΔΜΣ
Ή 30ή Ίανουαριου 1909
ήμέρα εορτής των τριών Ίφαρχύΐ1
'Τπό ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ
Ενώπιον μας καί άντικρύ μου
ευρίσκεται έκτεθειμένη μία φωτο
γραφία 0,30X25 έκφράίουσα τόν
εορτασμόν των Τριών Ίεραρχών
είς τα Βουρλά καιά τάς 30 Ία-
νουαρίου τού έτους 1909. Την φω
τογραφίαν αύτην μοϋ την έδώρη
σε ό άείμνηστος Ήγούμενος τής
Μονής Πέτρας τού Άγίου Όρους
Καισάρειος κατό κόσμον Κυριδκος
Γιονέλλοο.
Έν μέσω τής φωτογραφίας δια
κρίνονται δϋο μαθητπί τής ΆνοΕα
γορείου Σχολής Αρρενων κρατοΰν
τες είς τα χέρια των την μεγάλην
είκόνα των Τριών Ίεραρχών καί
γύρω των ευρίσκεται έκατοντάδες
έορτασταΐ μεγάλοι ό μικροΙ. Την
είκόνα κρατά άπό την δεξιάν τού
χείρα ό μαθητής τού Σχολ. Έτους
1908—1909 Λάμπροο Λαμπρΐκίδης
καϊ όπό την αριστεράν ό έπίσ'.ις
μαθητής τής ϊδιας τάΕεως Γεώργι
ος Μελεμενής. Φαίνεται πώς οί
δυό αύτοι μαθηταί τίναι οί ύψηλό
τεροι είς τό άνάστημα καί γι' αύ
τόν τόν λόγον έπροτιμήθησαν διά
τής μεγάλης τιμής, νά κρατοϋν
την Αγίαν αυτήν Είκόνα.
Οί έν λόγω μαθηταί είναι πλαι-
σιωμένοι άπό τοϋς έκκλησιασθέν-
τας. Διακρίνονται εύχερώς οί άεί
μνηστοι Σά66ας Ποσπάτης Άθανά
σιος Φλώρος, ό Στυλιανός Βακρε
Ζής, οί ίατροί Μπενουά καί Καρά
γιάννης, ό Διευθυντής τής Ά
ναΕαγορείου Σχολής Κων)ν(κ. Ό-
κταποδάς ό όποΤος εξεφώνησε είς
την ΆναΕαγόρειον Σχολήν έν μέ-
«ω των κηδεμόνων καί των προ-
σκεκληυένων τόν πανηγυρικόν λό
γον, άπαντες άείμνηστοι, οί Άλέ
Εανδρος Διαμαντάκης τού Γεωρ-
γίου, Σωκράτης Γ. Διαμαντάκης,
Άλέκος Κορρές, ό Ιωάννης Σό
γιας παιδονόμος καί ό κανδυλανά-
πτης τής Παναγίας Πέππας καί αύ
τοϊ άείμνηστοι, οί μαθηταί Δημ. Μυ
λωνάς, Στυλ Γ. Χριστοφίδης καί
Ιωάννης Μαγγογιάννης άείμνηστοι
έπίοης καί πολλοί όλλοι μαθηταί
πού δέν τούς ένδυμοϋμαι καί ά¬
πειρον πλήθος.
Ή φωτογραφία αυτή έφερε στή
μνήμη μου την ππιδική μου ή
λικία, τούς συμμαθητάς μου Κώ-
στα Γ. Χριστοφίδη, Νίκο Ε. Μη-
λιώρη, Παθλον Γ. Φλώρον, Γεώρ
γιον Τσιργιώτην, Λαμπρόν Βαφέα
δρεΕις πρός την μάθησιν καί ή άγά
πή διά τούς συμμαθητάς μας καί
τούς άγσπητούς καί αλησμονήτους
δασκάλους μας Φ. Τοακώρην, Γε¬
ώργιον Βατίδην, Βλάσιον ΤΖουβε
λέκην, Άνδρέαν Παπαγρηγοριά-
δην, Γιάννην Γαρύφαλλον καί πολ
λούς άλλους άειμνήστους πρό πολ-
λών έτών. Πόσον γρήγορα έφυγσν
τό όμορφα έκεϊνα χρόνια καί πό¬
σον σύντομη μοϋ φαίνεται αυτή ή
διαδρομή.
Καί δμως άπό τήν φωτογραφία
πού βχα< στά χέρια μου είναι Ζήτη- μα αν ευρίσκωνται στή Ζωή 5 —β καί έκέϊνοι πού ύπάρχουν είναι σήμερον πολύ ήλικιωμένοι άλλά πολύ άκμαϊοι δεδομένου ότι ή φω τογραφία έχει ήλικία έΕήκοντα πέν , Λ'/ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΐ: ϊστορικο · ανατνωσμα ' . Ι ΘΗΣΑΥΡΟ! ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ 1 'ΑχΛ *ό αβΜτώίτη}*» τον'.ΣΤΕΦΑΝΟΤ. ΞΕψΐ^ .·■ - "Ο ΔΪ^ΒΟΛ'ΟΣ ·2Ή*Η- ΤΟΤΙ7ΚΪΑ> - ■ - .
Τδ •Ελληνιχό Άστυνομιχό
ΑΣΠΡΕΣ ΤΘΥΛΙΠΕΣ
Της ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
511
— Αΰτό θά επρεπε ν'ά τό ξέρης
Ή Άίσέ ξεπούλησε την ττοαμά έσύ.
τεια της στό Χαρεμι τοΰ ΣοΛτύ — Μά ενα κρατηόμΕο χαλάση ,ΜταχΐΟίζοτα ό'λοι οί πρόγονη'
νού καί έγ»'<ρισε κεΐράτη καί γρκα με ,μέσα στό κελλί τού έ> νη την ^, ^
τη γρόσα στό Κον'άκι τοΰ Δαλπα νύχτα. Κι' αύτό; ήτανε ό Δανιήλ ξε(?ε Τ['
τάν. Τόν έπισκέψθηκε άμέσως καΐ Κοκκαλάς. Ι
τού άνέτρερ* πόκ έκτέλεσε τήν πο,ο — Νά πον δέν ήτανε. Αύτάς,
125ον
Έκίίν'ο; σώπασε καί δέν τολμη
σε νά ξαναμιλήσει.
Ό Τάμας κατάλαβε καί χάοη/.ε
ί μέσ' άπ' τα 6άθη τή; ψ.χή; την.
Ι Άλλά, ό λόρδο;, άμα Ι νά<ν<λ« στή θιεση τοΰ τό χρΐ'σό κοντνλθίί-ή ρο μέ την διαμαιντένια πέννα, ιίζονταν ό'λοι οί πρόι τέτοε; περίστασις, Λέν ή ε(χε ύπογράψει! Ή πρώτη διαθήκη δέν άκνρώθη ΆλλαΗαν ,μόον οί ίίροι μέ χί σταγη Ται, έδώ καί λίγε; ήιιρρε; έγι'ρισε στήν ( τ"' τληχτΐκή μαίστρία. "Ο σέρ Ρί τε άρ (65) χρόνων. ι τού εΰ 1 — —ΆφερΙμ τή; είτε καί τή; πέ Ίστανποΰλ, καί «ΊΛοξηΈϊται τώρα τ(ΤΠοντ ουολογοΰπε >ε έ'να 6αρύ πονγγί γρμάτο άσή .τον κατάλκΒε πόσο δΰο-κολη ήτανε Λ;Γ(Τ"Ρ το γ10 τ»ν νά :
ή θέση τον.
'ΕπϊνέΛη ό Μαζάρ πασδς.
— Τιί)θα Βεξνρη μοί·, ό,Τι
νέ έγ νέ. "Α; δοϋμε τί θά κάνονμε
τόν
τα
μι, πού πολΰ τήν ενχαρ στησρ.
—Ό Άλλάχ νά σοΰ χαηίζη ό
γεία καί ι ά σον όίνη πάντα ο,τι
ποθάει
ΰ
Ισαλλά. έκανε ό πασά;
πω;
παν'τρϊΤ'τεϊ την
ι Κννθια. Τ' ό'νομα τοΰ "Ετο»·αρντ
γράφτηκε πολλέ; ςτορές, μέ τέτοιο
πού τό άπομάκρ»ι·ε άπ' τή
μά;
χ
__
„.,-
Καί έγώ πού κρατω καί βλέπω ' τι>1λ< έηώτησε.' Ι — !''« τΠν ωρα, ίκεϊνο ποΰ την φωτογραφίαν ήμΌυνα τότε δέ , _ Σοΰ εδωσε καιμμιά παραγγ' χουμε νά κάνο-.μ-ε, είναι νά κρΰψον κατεσσάρων χρόνων. Μά είναι ά- λία γιά μενά ή Σονλτάνα; ' με αί·τό τόν «άχμάκη» τόν Άπτ,ου λήθεια λοιπόν; τόσον γρήγορα παιρ, — Οχι άτΐέντη μόν. Σοΰ στέλ λάν.. ναν δέν' «ίχε κινένα δικκίθΜΐα ά νει μονο τις ευχαοιστιες της και τα χαιρετίσματά της. | να ό χρόνος; τόσον γρήγορα έπέ ροσαν τόσο περιστατικά πού μού φέρνουν τόσες γλιικειές άναμνή- σεις; τόσον λοιπόν έγήραοα, εί¬ μαι στήν αλήθειαν γέρων; Καί ό- μως άγαπητοί μου άναγνώστες, δέν είμαι γέρων. Αίσθάνομαι άκόμη πώς εϊμαι νέος, έστω καί άν 6λέ δίααια στά μαοαμενα της χπ'λια. — ΙΙοϋ; — θά τό χαταχοηιάσο» ιιε' στά 2' εχα κελλί πού ι, γιά νά Ή γο)(ά κ^κ0Ι^άν,<(; τόν ποο ϋονο 0 Α ,,; θα Τ0 ξ Τύν .^ _ θα με φυλακ,σης; Εοωτη- ό ηησ* καί έΐτυγε πισ(ι)πατ(ότα;, σε γεματος άγοινία ό «μοι·ντ(ΐλΛ;» μέ τό μόνιικχ σαρκιιστικό τη; με1 πω, στά χέρια μου μπαστοϋνι Έ- οτω καί άν βλέπω τα παιδία μου δή μιουργημένα καί μάλιστα και έκεϊ να μέ παιδία μεγάλα. Καί όμως! Τα χρόνια πού περάσανε άπό τό — Ναί. γιά νά σώσω την ζιοή Τήν ν.τλοιπη ήμέρα καί όλόκλη σον καί την ίδκή ιιας. Δέν τήν άλλη, τήν' επέρασε ό πασά; νά μάθη κανείς, Οντε τ' ά στό Γραψεϊο τοΐ', στήν 'Τ»|·η μο»·, πώς βρίσχεραι έδΛ μεσα. Άν «ραχατεΰοντας» στό Χαρεμλίν.ι τον. ι;τάση στ" αΰτιά τον Σουλτάν·»».· ό λή ΙΙνλη μονα νά τι'>
Έ.τκρίμρνε" άνυπό
καλέση ό Σονλτάνος
να Τ^ν ί«(,,τι>ση γιά τα ίερά
1909. πού παρουσιαΖόμουνα πώς
είμαι ένα μεγόλο παιδί είναι από κομπολόγια. Τώρα πον έγΐ<ο α? τότε εΕήντα πέντε χρόνια. Τα 65 στήν Έμινά Σονλτάνα τό ί«δικό αύ χρόνια μαρτυροϋν τήν ηλικίαν μου. "Ωστε; Είμαι γέρων. Λοιπόν; Φεύ γω λοιπόν; Εγκαταλείπη) τήν 2ω ήν; μέ ενεργητικόν ή παθητικόν; Έγώ εύρίσκομαι έν άδυναμία νά άποφανθώ. Τό μόνον πού δύνα μαι νά είπω μέ μεγάλην είλικρί νειαν είναι ότι σ' αύτό τό μεγάλο ταΕεϊδι πού διήνυσα μέ φουρτού- νες, μέ μπουνάτσες, μ'έ συγκινή- σεις, λύπες χαρές καί άπογοητεύ σεις. δέν έσυνθηκολόγησα ποτέ γιά ποτέ μέ τήν συνείδησιν μου καί ότι όπου έτάχθην ύπηρέτησα τη; (ά; ηταν* κ«ί τό ι)>εντικο,
τό δέν ήίΐποοοϋσε νά τό
τι σέ ν.ονθοιιε, χαθήκαυε δλοι. ΓΓ
αΰτό θά ποοστάθω άιιέσίος τόν
Άλή νά σον έτομάση τό «γιατα-
κι» σον.
Καί ό Δαλπαταν εχτύπησε τα χε
ρα το»1. Έμπήκε στόν όντά ό Λ
δ λτίς ποΰ ^αγρΐ'.τνούσε όξω άπό την
Σονλτάνο;), δέν είχί κ(ΐμμιά άνη
σνχία. "Ως τό βηώδο' ομιος, δέν έ
πήρε καμμιά .τρύηκληση άπό τό
Σρ^άϊ. Αογά, πολΰ »"<ττερα άπό τα ιιεσάννχτα, τύν ιϊδοποίησΈ ό Άλής ότι τόν περιιιέναν'ί στό «μόν «ταιΐίρ όντά» ό',ιον, τον; ό ,Ισμαήλ Μ<ιϊάο πασά; καί ό Ά πτοΐ'λάχ .τάσας, ό λ οικητή; τή; Άδοιανονπο-λη;. —Επί τε'λον; ηοθανε ! (Γ0)ν«|ε καί ηκολούθησε ιιέ Υ0'ΐγ<>0α 6ήιΐι«-
τα τόν δοΓΛο του. "Οταν βρε'Οηκε
ειιποό; στην; «μο^σαΐίΐορονς» τον.
Έλλην. Πατρίδα, τήν νεολαίαν και
τήν δικαιοσύνην.
Τόν δρόμον τετέλει.α, τήν πί¬
στιν τετήρηκα. Ό,τι άλλο ύπολεί
τόν Εύάγγελον Βοριά, τόν Φίλιπ- , πεται θά τό δώση ή έρχομένη άπο
πον Χ''Σπϋρον κτλ κτλ. Ή καρ- ' μενά γενεά μου. Έτσι νομίω ή
διά μου έσκίρτησε κυριολεκτικώς ! μάλλον πιστεύω ακραδάντως ότι θά
διότι μέ μετέφερε πολύ πολύ μα- γίνη, διότι ή κατεύθυνσις ύπήρΕε
κρυά, οταν τήν σκέψιν μας δέν τήν προσεκτική.
άπασχολοΰσε παρά ή έπιθυμία καί ΛΑΜΠΡΟΣ Κ ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗΣ
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ς♦»♦♦♦♦·♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«
ΠΑΝΝΡΓ Π.
την αλήθειαν, τήν Θρησκείαν, την δέν σι-γκοάτησε την χ<ιρά τον. Κια τα γένεια τον γ*λοϋσα'. Τονς έ- χιιιοέτησε κατά τόν γνοστό μας μονσονλιιανικό τηόπο τοϋ; έ()[)η- σρ καί τού; δν, τού ε&αλε νά καθή άλά τούοκα «καοσ'ι» τον σ;ο χ(ΐλί, γιά πιό «χονζονρλίδικα» κα. τοϋ; έιτίλει|'ε τσιιι,-τονκι, ν/κιέ καί σερυπέτια. Γιά τόν 'Λπτονλάχ ητανε δικα:5 ^°Υτΐ1ιένη ι'| χ.ΐ<.>ά τοΓ> (//_τατ(ίν
Κϊχηνρ κ.αιοοΐ·; κ(ΐί τ£«ιιάΐΐΓθ> νό
ΐδιΐ)θοΓ·νε καί ητανε καί <η·γγενει; "Οχι οαως ακί γιά τόν Ισμαήλ Μαίάρ πα<τά ποΰ ήξεοε τόν λόγο γ, ά τόν ό.τοΐο έκον&άλησί άοον— Π» ΜΈ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ινΙΙΑΣ ΓιΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 30ον ΈΕω σκοτείνιασε. Στό δρόμο ενας καρροτσέρης κρατώντας ψηλά ένσ φανάρι, όδη γεϊ δσπρο άλογο πού σέρνει κάρρο φορτωμένο, πήλινα κανάτια. Μέσα στό καφενεϊο τής φτωχο γειτονιας, ηαιδάκια σκεπαομένα μέ κάπες, λένε τα κάλαντα. "Ενας γέρος καθιομένος σέ κα- ρέκλα παίζει κομ'πολόι. Αλλοι πί νουνε οΰ2ο άπ' τό Πλωμάρι. — Κλεϊσε τό παράθυρο, μπάΖει κρύο φωνάζει ή Δανάη. — θά τό κλείσω. Μή κρυώσου- με. Κλείνω τό παραθύρι. Πάω και κάθομαι σ' ενα σκαμνί. Σκύδω τό κεφάλι. Ή θίψι, ή οτενοχώρια θαραίνουν Εονά τή ψυ χή μου. Καθώς κυττώ τουρτουρί Ζοντας τή φωτία στό μαγκάλι .. θυμάμαι πρίν μέρες, πού πήγαινα τριγυρίΖοντας, παραμι/νώντας μέ,ς' τό κρύο, κΓ άγνάντευα μέ νοσταλ- γία πέρα στόν όρίΖοντα, τα βουνά τής Άνατολής. Καθόμουνα σέ ψήλωμα — ώς πού νά πείση ή νύχτα — κυττώντος μέ μάτια θαμπά, βουρκωμένα κάτω τήν άγρια, φουρτουνιασμ·ένη θά- Κασαο πού κτύπαγε Εεοπώντας τα κϋμματά της μ' άσίγαστη λύσσα, στήν άκτή. Ή έρημη καρδιά μου ματωμένη, σπαρταροϋσε' πόναγε Ρωτούσα μ' άπόγνωσι, τ' άφρι ομένα, μανιαομένα κύματα νά μοϋ δώοουνε άπόκρισι. Πού βρίσκεσαι Στεφανή μου; κραύγα2α... Μόνο οί μονότονοι θόρυβοι, τ' βγρια άπόκοομα μουγκρητά τής θαλάσσας μ' άποκρινότανε. Σώ νδτανε άναφυλλητά. βογγη- τά όνθρώπων πού οτένα^αν, πού φώνσΖαν άπέλπιδα βοηθεία. Τοϋ Στεφανή κι' άλλων βασανι- σμένων πού πέρναγαν σκλαδωμέ- νοι, άφάνταστα μ'αρτύρια Ή θά^αοοα οά νά άλλοτε χρώ- μα γινότανε κόκκινη· άπ' το αίμα των χιλιάδων άθώων, πού σφάχτη- καν. Πώς κύλησαν οί μέρες πού εϋτυχισμένοι, άμ'έριμνοι, ήρεμοι κα θόμαστε εγώ κι' ό Στειρανής οέ δράχο άντικρύΖοντας άπ' έκεϊ τό έλπιδοφόρο γλυκοχάραμα όνειρεμέ νης οτιγμής.... ....Ξαφνικά άπ' τίς θύμησες η φωνή τής Δανάης μέ Ευπνό: — Θά γίνη διανομή κλήρων Θά μάς δώσουνε χωράιρια γιά καλλι- έργεια Θά τα δουλέψουμε μ'έ τσά πά Θά τα σπείρουμε, θό τα ποτί- οουμε. Δέ θά κοκκινίίουμε, σάν άγωνιΣόμαστε τίμια. — Οί πρόσφυγες στρωθήκανε στή δουλειά. Είναι εργατικοί, νοι- κοκυραϊθ', τίμιοι. Απ' τό Πόν-ο, τή Θράκη, άπ' τα ππράλια, τα βά- θη τής Μικράς Άσίας πού είρθανε, σέ λίγο θά προκόψουνε κι' έδώ! Όπως τότε πού προοδεύανε στίς όληομόνητες πατρίδες, έτσι κι' έ¬ δώ μέ τόν καιρό θά φτιάοουνε βιός, καλό όνομα. Μές' άπ' τα έρείπια θά προβάλουνε, θεμέλια καινούργιας 2ωής. Ό μόχθος τους θά φέρη άπ' τίς ρίΖες, καρπό. — "Οταν κερδίσουμε χρήματα νά πάρουμε άργαλειό, νά φτιάνου με χαληά, κουρελοΰδες λέει ή Δα¬ νάη, άφίνοντας τή παντόφλα πού έφτιανε στή ποδιά της. Σώπασε Στή πόρτα άκουοτηκαν κτυπήμ^τα. ΈτρεΕα ν' άνοίΕω. Στ' ίνοιγμά της, φάνηκαν μιά γειτόνισσα, ή Άρετή μέ τήν κόρη της τήν Ζωή, πού είχε δώσει κεϊ- νο τοό πρωϊνό πού πρωτόρθαμε, ψωμί στόν Λευτεράκη. (Συνεχί2εται) άπό την (|ό τού ΆΛριαν'οΰπολη τόν κ«ι τί; τον άπέναντί τον. Λέν δνσκολευτη ~/.£ ή'μίος νά καταλάθη, πώ; ό ά.Τιΐ! σιο; 6ρζι>ρη;# μέ τό
.ταυτα.
—'Ετοίιιασε τού ^Γπε Άλή μυν,
<ττό ίΐνστικό κελλί των μ.τονντΰου>
αιών ιιαλακό «γιατάκι; γιά τόν π«
αΐι. Κια τον έδειξε' τόν Ά.ττνολόχ.
Λϋτός τον εοριξε μιά άδιάφαρη μα
τιά, ίκηννησε τό κετάλι τον καΐ
6γήκε άπό τόν όντά.
— Καί δέν ημπορεί ν ά γίνη <ιυ- οιο αΰτό; Έρώτησ¥ ξέπνοα ό Ά- πτονλάχ. Είμαι καταταλαιπορημε- νος άπό τό ταξίδι καί θέλω λ ά |ε κονραστώ. —Ανοιο μίσ-ι Γ·λα τ' θιι κνκλοφοροΰν έΰώ άσν.έρια .ιιον. Καί ΐσο ρίϊανε, δέ μποροΰσε νά ζητήσει τί ποτ' άλ.λο άπ* τή διατροφή της. "Ωστε τό περιεχόμενο τής δ^υΤΓ ρης διαθήκης ύπρράσπιξε τα σιι τού "Εντοιτιρν'τ. Ο! »'το στό 'ΐρο ν·οτής Κιτνθιας λιγόστε»'αν. Έκ^ί τη τ ήν ('όρα ενοιοσα τήν έπ^θνμκι νά δώ τόν Ρόλ'ίΐντ. Ναταν τρόπο; νά τοΰ τηλ€<τχι»νή(Κω. Μά, ή δ.ήγη ση συνε-χιζόταν: —Ό Τζώρτζ πρόλαδε τό σ.ιι βολαιογράφο προτοΰ μπεί στό λί ίινγκ - οοΰμ γιά νά πάρει τσάι: —«Δέν πρέπει όντε στιγμή νά ξρχάβίτε τή «νστικότητα, ποΰ πή γ(ΐ!ί.ΐι άπ' τό έπάγγελμά σας» τοΰ ις θ' άναγκαστώ Λ.'ά σάς τή θιιμίσίο έγώ. Ό νόμος Λ- Φα·ρεΐ την άδεια άπ' τούς φλύα- ρον; σιηαδέ^.φο»1; σα;...». Έκείνος εσκιι|»ϊ τό κίφάλι χω ρίς νά πεί λέξη! Τήν ά>.λη μέρ τό πριοί ήρθε ύ
"Εντοι,αοντ μ' ενα φίλο τον. Τό"
Τίμοθν Μόρλ-εί). "Ητανε πολύ χά
ριτωμένος άινθροιπος μελαχροινάς,
μάλλον κοντόχον'τρος. Είχανε γνο)
ριβτίϊ στό Θι6έτ πρίν άπά τέσσαρα
χρνια καί σνναντιότανε σι·χνά στά
ταξίδ. ι· τονς. Ό λόρδος Ρίτσαρντ
Μ' έγώ, πρώτη φορά τόν βιλέπαμε
Τ' άπύγεμα εκανε πολΰ ψύχοα.. Μι
ζε»τί]καμ.ε ί>λθι στό )^6:ν'γκ - ρού·ι.
"Οταν εΤχαμε έπισκέψτις κι' ή
Ρούθ βρισκότανιε στόν πνογο, κάχ
τα ητανε μ ξί το»·ς σάν τρίλη τή;
οίκογένεια; Μακ Κήνναν. Τότε, ο
"ΕντοΐΛΐρΛτ, μέ φώναζε. Μέ παρον
σίαίΐε λέγοντα; πώς είμαΐ μητέρα
Τ»ν καί μέ κάθιζί οτά δεξ'ά τον.
Τήν προ')Τη ο;ορά; ό σέρ Ρίτσαρντ
τοί';;αν·Ε παοατήρηση. Άλλά νϊηο;
τοΰ άπάντηστ πώ; είχα πολύ περισ
σότερη άξί« άπ' τήν πρώην ιοσι-
κόιια τον. "Ετσι. ό '.όρδο; δεν Εανα
μίλησε. Τό ΐδιβ έγιν« κι έκεϊνο τ'
άπομεσήμΐρο.
Μέ τα μάτια τής φαντασί'ΐ'ς μόν
ή διήγηση τή; "Ελεν ϊοιν'τάνεψε.
'Εβλϊπα χαθαρά δλ,χ τα πρόσιοπα,
πού πήραν μίρος σ' α»/τήν την π ι
ρά&ενη ίστορί/. Ζοΰσα άνάμεσά
τους' Ό σέρ Ρίτσαρντ ήταν ΐ»'>χαρ
στημεινο;. Νάμιζε πώ; ΐίχε έΕασΓ[α
λίσεΐ τή νωή τή; ■ΚνΛ'θιας. Ό έ
γίοισμός δέν τόν άφηΛ'ε νά παοαδε
χτεϊ ότι την είχε πάθη.
(Στ/νεχίϊεται)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΚΛΗΣΙΣ
ΙΙοό; τόν' Κύριον
Σ (οκράτην Σ ινανιδην
Δ)ντή· τή; εφημερίδος
«ΊΙροσφνγιχύς Κόσμος»
Ενταύθα
ό ΟΛθϊος μετά τοϋ κ. Σά66« Ασ
: λ'/νίδον (Κιερασο^ντίου) θά επι μ ε
' ληθ'θΰν τή; έκτνπώσεως. Άμφότϊ
! ροι είναι λίαν εύψήμο; γνωστοί εί;
τόν Ποντιακόν κόσμον Αθηνών —
Έχοι τήν τιμήν χ «ι τό θάρρος Πειρ;αΐ(ό; καί ΜακεδθΛΐ'βς καί άπε
ν' άποστείλω 'Τιιΐν διά ταχιτ&ρομι δέχθησαν άσμένως τήν υπηρεσίαν
κου δέματο; δοκίμιον σνγγραφής αύτην, ώσαΰτο); ανευ ούδεμιάς άμοι
τής Ιστορί»; τής Μοινής «ΠΑΝΑ 6ής ή άποζηίΐιώσεο); διότι ό ίδκε;
ΓΙΑ ΓΟΤΜΕΡΑ» καί τού έθνικοΰ λόγο) τής άναπηρί<ις μοι' «δι/νατώ 6ίου Χαλδίας. Ή Μονή αυτή «εί νά λάβιο ένεργόν μί^ος καί διότι π( μένη είς τήν κοινοτικήν περιοχήν | στενονν δτι προσφρροι>σι τάς ύπιι
τή; κο'ίΐιης Τσίτης Άργνοονπόλεο): ρεσίας τϊά1 έπ' άγαθώ τοΰ ΠΟΧ
καΐ τιμομένη ρί; μνήμην τού 1>ν; ΤΙΑΚΟΤ ΙΔΕΩΔΟΤΣ.
σίου τής θεοτόκου, περισσότ·εοοιν ( Έ.τί τούτοις θειορω καθήκον
ήτο γνοχττή ώς «Τή Τσίτΐς ή Πά μόν νά τονίσω δτ, τα σύνολον των Ι
Ο Γερμσνός Ρόττ τοποθετεϊ την
Ιδρύση τής έκκλησίας αυτής στα
χρόνια τού Γρηγορίου Θεολόγου,
ένώ ό Ντιέχλ στόν 5ον αίώνα. Μια
παλιά παράδοση, πού κυκλοφορου-
σε ευρύτατα μ·ετα£ύ των Χριστια
νών καί των Μουσουλμάνων τής
περιοχής γιά τήν έκκλησία αυτή,
έλεγε ότι, οποίος θά τήν άγγιΖε
καί μέ τό δάκτυλο άκόμη, θά έ
χανε τό χέρι του. Αύτάς είναι ό
λόγος γιά τόν όποϊο διατηρεϊται σέ
καλή κατάαταση μέχρι σήμερα.
Σημ. γράφοντος: Η έκκλησία
αυτή ήταν άφιερωμένη στόν άγιο
Παντελεήμονα. Μιά άλλη παρόδοση
γι' αυτή, έλεγε δτι κτίσθηκε άπό
τόν αύτοκράτορα Άρκάδιο. Εί¬
ναι κτισμένη μ' έΕαιρετική τεχνη
καί παρ' δλες τίς φθορές της, πά
ρουσιάΖει ένα σύνολο άρμονικό
καί καλλίγραμ'μο. Ή θέση της εί¬
ναι δεσπόΖουσα καί μοναδική έκ-
πληΕη κυριεύει τόν έπισκέπτη, δ-
ταν άντικρύΖη άπό μακρυά τήν
έπιβλητική σιλουέττα της.
2 ΚΑΡΑ ΓΚΕΝΤΙΚ ΚΙΛΙΣΕΣΙ.
Τα έρεϊπια τής έκκλησίας αυτής
βρίσκονται πάνω σ' ένα γήλοφο,
πού είναι οτά δυτικά τής Καρβάλης
καί κοντά στό χωριό Μιιελίοτιρ-
μα (παραλλαγή τής έλληνικής ό-
νομασίας Περίστρρμμα). Ή άπό-
στασή της άπό τήν Καρβάλη είναι
9 χλ.μ. περίπου. Κοντά της είναι
έπίσης οί άπότομοι βράχοι μιάθ
χαράδρας, μέ τήν όποία θ' άσχολη
θοΰμε έκτενέστερα στή συνέχεια
τής περιγραφής μας.
Τα παλιά χρόνια ήταν μιά μέγα
λη έκκλησία ΒυΖαντινοϋ ρυθμοϋ
τοϋ 11ου αίώναό άφιερωμένη κατ'
άλλους μέν στόν άγιο Έρμόλαο
καί κατ' άλλους οτόν άγιο Γεώρ-
ΙΕ,ΙίΚΕΝΙ
ΤοΟ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚ|ΔΗ
γιο. Δυστυχώς δμως έχει ύποφερει
πόρα πολύ άπό τα γκρεμίσματα τών
πλαινών βράχων καί οήμερα βρι.
οκεται σ' έρειπωμΐνη κατάοταοη
Όταν κτίσθηκε, είχε τό σχήμα το0
έγγεγραμμένου σταυροΰ μέ τρούλ
λο. πού στηριΖόταν σέ τύμπαν0
καί σφαιρικά τρίγωνα (λοφία). τό
Ίερό της έχει τρείς κόγχες, μιό
μεγάλη στή μέση καί δύο μιιΚρες
στίς άκρες. Τό αχημα των δύο α
κρινών είναι κυκλικό καί οτ',ς δύο
έπιφάνειες, ένώ ή έΕωτερική επι
φάνεια τής μεαα'α είναι πολυεδρι.
κή (έπτάεδρη). Οί όρι2όντιοι κοι
κάθετοι βραχίονες τοϋ έγγεγραμρε
νού σταυροϋ, καθώς καί τα γωνια
κά διαμερίσματα ήσαν σκεπαομένα
μέ καμαρωτούς θόλους. Ά. βραχ,
ονας. ό οποίος είναι μακρύτερος
άπό τούς άλλους, έπικοινωνεϊ δέ
Ειά και άριστερά μέ τίς δύο μι-
κρές κόγχες, μέ καμαρωτούς δια
δρόμους. Ό θόλος τής έκκλησίας,
όσο προχωροϋσε πρός τό μέρος
τοϋ Ίεροϋ, γινόταν χαμηλότερος
βαθμηδόνά, γιά νά καταλήΕη τε»,
κά στό ϋιμος τής κεντρικής κόγ-
Γιά τόν φωτισμό τής έκκλησίας
υπήρχαν, άνά τρία ύψηλά παράθυ
ρα στή Β. καί Ν. πλευρά της, ένα
Ι στής πρόσοψη πάνω άπό τή με
γάλη πόρτα,, τρία λεπτοκαμωμένα
στή μεγάλη κόγχης κα'ι άπό ενα
1 στ'ις δύο μικρές. Δέν Εέρομε πά¬
σα παράθυρα εϊχε ό τροϋλλος ο
ι οποίος δέν ύπάρχει πιά. Τή Β. οψη
τής έκκλησίας, πού δέν έχει κατα
στραφή άκόμη, οτολίΖουν μέ τίς
καμτιύλες των διακοσμητικά τόΕα
κατασκευασμένα μέ τοϋβλα καί τρα
χείτη. Τα ιδία σχέδιο στόλιΖαν άπό
έΕω καί τίς κόγχες.
(ΣυνεχίΖετα)
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
ΑΘΗΝΑ 1973
ναγια».
1 άν'τ τύ,τιον τού 6ι6λίο^ θέλει παριι
ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΜ
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΪΑΣ
Μέρος Β' λαογραφικά.',
ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
καΐ (ϊλλες ίστοοίρ^ τ(7>ν Βουρλιωτών.
ΟΙ ΚΡΫΠΤΟΧΡΙΣΤΊΑΝΟΙ ^
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Η ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΑΝ
"Εν«ς έπίλ«γος στά πενηντάχρονα τοΰ Μικρασικτι-
κθϋ Όλέϊτρου
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ: Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλ^ρον
ΣΤΑΔΙΟΥ 38 - ΑΘΗΝΑΙ.
;έρη άν' θά έδγαινε ποτέ ίων ιί-
νός, γιατί ό Δαλπατάν είχε δώστι
κρκφή ένταλ.ή στόν Άλή, στήν πε
ρίπτοχΤη πον τ' άσκέρια τοΰ Σονλ
τάνο»> Οά ΐπιχειροΰσαν νά χατΐβοΰν
σ' αύτά καί ν ά τα ψάξουν, ν'ά το
το»1, ηθελε νά ξεγτλ.άση σν.οτιί>ση καί νά τόν κατακοημνίιι)
τόν Άπτο'.λάχ. Νά .τια'ξη ιιαϊ,ί το»1 Ι στό πηγάδι.
; ή γάτα μέ τύ ποντίκ^ .τρί-·^ΤΈΛΟΣ ΤΟΤ 43οι· ΚΕΦΑΛΑΙΟΤ
το καΤίΐσπαοάξη. Νά τον ά.τοσπάσι
την έιιιπ'στοστν'η, γιά νά έξαφητί-
ση ΰστρρα, προρορινά η καί γ.ά
πάντα, άνάλογα μέ τύ πως θά τον
έ'ρχοταν τα ,τράμ«τα. |
Κι' ό Λα.λπατάν δέν άς>γησε να
τοΰ ριχθή. "Τστερα άπό λίγο, τόν |
ίκοίτίΐξε ιιέ σονροΜΐέ'να τα ορρΰδ'α
<αί τοΰ εί.τρ ι|ι»'χρά: Ι -— Λεν' ρισαι ϊχίλο; μοί· Άπτο»*- λάχ. — Γιατί: τόν έρΛτησε χ«μογε λώντ(ΐς έκείνος. | -— Γιατι' άν ησοΐ'ν^χ/ θά έκτελοϋ σε; τί:: πηοσταγέ; μόν μέ πιό με γάλη προθι<μία καίί προσοχή. Τοΰ άπάιτησε ό Βρ{ΐ»'·ρης. ( —Ό έξάδελφό; τού·, τόν —ϊσα γ1 ά νά ιιή σέ δοΰν_ είτα στόν Μαΐΐάρ πασά νά σέ <(ερη νΰχτα. "Τστερα καί στό κελλί πού θά σέ βάλη ό Αλή;, θά κοιμηθή: ιιιά χά οά. Μή «τενοχορ.έσαι. Καί πρε- πει ^ά εΰχαοιστής τόν Άλλάχ, πού σθηκε; άπό την εκδίκηση τον Πά τισάγ. Ό Άπτονλάχ δέν εΤπ- τίπ· Εσκέπαζε μέ τί; παλά«ε; τό τρο το>· κ,αί ν.-ΐοτάχτηκε στήν ιιοΐ πρώτον. "Η ίδι-/.ή μοί· σ»μ(>ολή σ»1 των σι-νεισφορών πρό; εκτύπωσιν
ρα το»1. Σέ λίγο ό Άλής τόν εκι- ι ν ίσταται είς την κατά/Ληλον δια- χρησιμεΰση ώς είδικό άποθεματι'
τέίίασε στά μπονντροι'ιικι, άπό τα! στενήν κΉ σνμπλήρο>σιν, δ'ότι, κόν κεφάλαιον πρός ίδρυσιν έν τώ'
όποί(1 κανένα; δέν ήμ.αορο»*<σε ν,ϊ' τνγχάνοη' την καταγίογήν έκ Ττί προμνησθέΛΤ,ι ΠΝΕΤΜΑΤ Ι Κ Ω Τόν σκελετόν τή; σνγγρα(τής ά δοθή είς τό έν θεσσαλ.ανίκη Πα- λ·:κιν<ιι Λ,οκιΰοιο; Λ0)1ιΐ"ΐοα: 13^3101: ράρτηαα τής Άδρλφότητος «ΠΑ ' αγινωστον μέχρι τούδε, περισνλλε ΝΛΓΙΑ ΓΟΤΜΕΡΑ» υπό τόν' οη γεν καί διασωθ,έν {ι.τό το«· άειμνρ, τάν καί κατηγορηματικόν όρον, δ στιον Γεοίρ. ϋ. Χ(ΐ·νδηλάπτη —Κό πως τό κΐρδος, δπρο θέλ*ι προκύ νεως, Παντ. Η. Μρλανοψρύδη καί ψει έκ τής δι»θέσεως τού 6ιΰλίου Λαζ. θ. Λαϊαρίδοι1, ιδία δέ τοΟ καθώς και τό τυχόν ,τλεόνασμα έκ Κύριε Άπό τό άρθρο μου «ΙΕΡΟΦΑΝ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΙΔΕΑΣ» («Π.Κ.» φ. 2245)2.3.1974) ταραλείφθηκε ή φράσις πού ύπογραμ'μίΖω στήν πιό κατω παραγραφο και ή οποια παρά λειψις άλλοίωνε είς έκεϊνο τό ση¬ μείον τό νόημα τής παραγράφου, πού ή σωστή της οειρά είναι ή ά κόλουθη! ... Κι' οϋτε φοβούμαι νά θεωρή άπορηιιένος. Έσοί>ρ<ησε τα χεί,θώ ώς δουλόφρων ή άποβλέπων λη τον, καί τοϋ ισηκωσε τονς ο)μο»·ς τον.είς προσωπικά όφέλη, έπειδή καί τούτη τή φορά, βρίσκω κολακευτι Μά τόν Ά/λάχ δέν σέ κητα' λαβαίν'ιο Μεχιιέτ. Λένθυμά μ«ι νά κά λόγια γι' αυτόν τόν έΕαίρετο πηηα ποτέ καιιμ ά .τηοσταγή σοι ν.αί νά μην τήν ίκτρλεσα πιστά. — Σον έστειλα έ.δώ καί άρκετά χρΟΜα κάποιον γιαοόοη έπινίνδΐ' 1 νο γιά τό Ντοβ/^έτι ,ιέ την προστ,ι γή ά τόν κλρίσης στά μποΐΛτροΐΜ αα καί ν'ά τόν χαλάσης άμέσο; ιιό' λις θά σέ εί&οπο ούσα. ι — Ναί θυ^ιάμαΐ, τον έλέγανε · ιιάλιστα Δανιήλ Κοκκάλ.α. Τόν έ<ρι/' λάκισα καί περίιιεα ποοσταγή βο»1 γιά νά τόν χαλάση). ( — Και την έπήρες, μά έσΰ δέν 5έρ<ο γιατί, δέν την εκτέλεσις. Ι — Αύτό δέν' είναι Λλήβεια, (ρ(ό νιξρ άγανακρσμένο; ό Άπτοι·λάχ.' Την Γδιανύκτ (ι κατέθηκίΐ στά μπα»ι ντοονιιΐα καί ε&αλα στό κελ>.ί τού
γκιαονρη τόν «μπόγια» πού έμπρός
μόν τόν έγέμισε μα/αιριές. Έιι-
πος μόν πάλι. φορτώθηκε τό κον
" Ιωνά. ΔόΕα τώ Θεώ μέ μόνη τήν
άΕία μου...
Εύχαριστώ καί πάλι!
Ζόκυνθος 20.3.1974
Μεθ' υπολήψεως
ΑΝΔΡ. ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ
ΔΩΡΕΑΙ
ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
αποσταλείσαι άπ' εύθείας
Ή οίκογένεια Κανάρογλου είς
μνήμην Άθανασίου ΡεμπυτΖά 1.
000.
Ή οίκογένεια Κανάρογλου είς
φάρ, τον καί τό πέταξρ στή κατ-ι Μνήμην Πάνου ΧασιρτΖόγλου 1 000
6όθρ(ΐ των φιιλακων. Καΐ μοΰ λ?ς Ή Κα Άνθίππη Κτσκα είς μνή
τώρα έσύ, πώς δέν έκτέΑρβα την μην τοϋ συΖύγου της Φιλίππου Κά
.τροσταγή σου:
— Μή σηκίόνε·; την φίονή σον
καί δέν εχει; δίκηο. Ό «κιαφίρης»
έκϊϊνος, σοΰ ξέφΐ'γε, χωρίς νά τόν
πάρης «χααπάρι». Ζή καί <νασιλεν εί καί τώρα μάς σκά6ει τό λάκκο Πουλου ειε Μνήμην Στάσας Πιτσιλή 6αθν - 6αθύ. " ι 500. — Λέν εΓναι δ»·νατόν'. | Ή οίκογένεια Νότη Καλδή είς — Καί ομο; είναι. "Αν πρόσε μνήμην Στάσας Άθαναοίου 400. χε; καλυτέρα Άπτοτν.άχ, θά έ^λΐ Ή οίκογένεια Νότη Καλδή είς οκά 1.0Ο0. Ό κ. ΑΝΤΟΝΥ Ι. ΜΙΛΛΕΡ υπέρ των σκοπών τής Έστίας 59.800. Θάνου Παναγιωτο · Ι Ι μνήμην 'Ήροϋς Έπαμεινώνδα 500. Άτμοπλοϊα Καβουνίδου Α.Ε είς μνήμην Ιωάννου Μπιρμπίλη 1. ; ό ίδιος, πώς ό «άντάαη;» πον άπό τόν Πατισάχ στό Σ^ράϊ. Μγ τα Γδια ιιον τα μάτια τόν είδα. — Σέ γελάσανε τα μάτια σο:. "Τστεοα πολλοί άνθρωποι μοιάζονν 00°- μεταξΰ τους. | Ό κ. "Ιωάννης Μανίκας υπέρ — ΚΓ άν σοΰ πό» δτι, μοΰ τόν των σκοπών τής Έοτίας Νέας σΰστησε ό ϊδιο; ό Πατισάχ^ σά>' Σμύρνης δυθ.
Δανιήλ Κοκχά/Λ; # | ο οίκονένεια χρυσοοτόμου ·Α
— Λεν ξερο) π νά π<7>, έκανε
σάν χαμένος τιόρα ό Άπτ<»»·λάχ, Μέ άπειοοΎ εκτίμησιν ΙΩΑΝ. Α. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ Τ.Γ. θερμή πηράκληθΊ; δπ<ο; Οέ της, διαθέτω άρκετήν πείραν πρός ΚΕΝΤΡΩ, διβλ-ΐοθήκης, οίαν άπαι' τόν σκοπόν τοντον. Ι τ€ϊ ή Άκριτική των Πον'τίιον *Α-| Η ΜΟΝΗ έστερεΐτο φήμης καί ποβτολή είς τήν Βόρειον 'ΕΙλλάδα. [ «ϊγλης ομοίας τής των ΜθΎϊόν τής Έν Αθήναι; τή 31 Δεκ. 1973 περιοχής Ματσούκα;. Προικισμένη 3μως μέ ΰπέδαφος πλοασαότατον Ης πολύτιμ'ΐ' μεταλλα, καθώς καί όλόκληρος ή Χαλδία^ ή κ>ατά "Οαη σητε τα παρά ύπ' οψ.ιν νά σι·μπλι;
ρον' «γενέθλη τοΰ άργι/ηοο»·>>, ήτο ρώσονν τα τνχόν κρ'ά καί δγνοι-
Άνιοθεν προιιιοισμ,εΛ'η νά διαδροιμα στ» στοιχεΐα Ιδίως όσον άφορά
τίση τόν ρόλον τοϋ Δισ»·ποστάτο»ι την δοΜ>ι των Άρχιμεταλλονργών
Κρυφοΰ Σχολείον (Μοναστηρίοι.· άνά την Ανατολήν. ι
— Μεταλ.λΐίον) διά όιασήαοιν,
Αρχιερέων καί Πανισχύρων' Άρχι' ■ Ι.Α. '
μίτο'λλοΐ'ργων είς τοιούτον βαθμόν/ ι
(όστε ή άκτινοβολία το^ έφθανεν | Στ>μ. «Π.Κ.». Ό.τό τού προσ·ρ-
άπό τόν Καύκασον εοι; τήν Συ(/ί χοΰ; ςύλλο»· θ' άρχίσΐιιμρν νά δή
αν καί καθ" όλην, έ γένει, την Ά μοσιενωμεη- είς ί,τιφτΛλάδας τ·>
ναταλήν, ώ; θέλετε διαπιστώσει ό άνη-φερόμενον έργον. ,
πό τό δοκίμιον. | !
Ενταύθα ά; μοί έπιτρτιπή ή ά —■—·—" -
κόλονθο; καταναγκαστικη πεοιαιτο
λογία: Ι
ΠΡΩΤΟΝ. "Ως άθεράΛίντος νο
σταλγός τού μεγαλείον τοΰ 'Ελληνι
σμοϋ τής Άν τολής καί ίδιαιτέ- Ι
ρ(ος τοΰ αλησμόνητον Πόντο»1, ?- ι
σχον τήν' πρωτο6ο»Λίαν νά ίδρΰσιο
τό 1966 έν τή Καλλιθέα Αθηνών
τήν έπώνυμον Αδελφότητα, τι ό¬
ποία πρό τριετίας έπελήφθη τή;
ΟΤΡΑΝΙΛ ΔΟΤΚΑ
Όμιλία τής Κα;
λιοπούλον __ Γρί6α
ν6>ση Σ μνοναίων.
Κ«-
στήν "Ε-
Ό κ. Δ. Ι. Άρχιγένης, ό πο-
λύπλευρος αύτάς διανοούμενος καί
καλλιτέχνης έχει δημοσιεύσει στόν
«Προσφυγικό ΚόσμΌ» σειράν άφη
γήσεων αύτοπτών μαρτύρων τοϋ
δ'ιοιγμοΰ άπό τις μικραοιατικές
πατρίδες. Τα δημοσιεύματσ αΰτά
πού άποτελοϋν αύθεντικά «Χρονι
κά τής 'ΕΕόδου»·, ό κ. Άρχιγένης
τα έΕέδωσε πρό όλίγου σέ καλαί
σθητο τόμο 158 σελίδων μέ τίτλο
-ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ».
Εϊκοσιένας — δώδεκα άνδρες καί
έννέσ γυναίκες — είναι οί άφηγη
ταΙ, οί όποίοι έΕέθεσαν στόν συγ
γραφέα τήν άτομική του ό καθένας
τραγική περιπέτεια, όλοι κάτοικοι
των προσφυγικών συνοικισμών
Δραπετσώνας καί Κοκκινιάς. Ό
άκούραστος αύτάς λαογράφος τής
Σμύρνης, τέως γιαιρός καρδιολό-
γος τοϋ Ίδρύματος Κοινωνικών
Άσφαλίσεων Πειραιώς, βριοκότανε
άπό τό έπάγγελμά του. σ' έπαφή
μέ πολύν προοφυγικό κόσμο, κι'
έτσι τό 1956 άρχιοε νά συγκεντρώ
νη πληροφορίες, άλλες γραπτές
σάν σημειώματα κΓ άλλες προφορι
κές. όπως λέει ό ϊδιος οτήν είσα
γωγή τοϋ έργου του, νά κρατά
σημειώσεις, νά τίς τακτοποιήση
τώρα καί νά τίς εκδώση προσφέ-
ροντας στήν ίστορία τής Κατα-
οτρφής σημαντική συμβολή.
Τό βιβλίο άρχίΖει μέ σύντομο
πρόλογο, στόν οποίον ό κ. Δ.Α.
δίνει μιά περιληπτική είκόνα της
έννοιας πού είχε ό ΕερριΖωμός τοϋ
έλληνισμοΰ άπό τίς πανάρχαιες
μικρασιατικές του έοτίες. τής έγκα
τάστασής του στήν μητέρα πατριδα
καί των άναλοίωτων νοσταλγικών
του αϊσθημάτων. Άκολουθεϊ είαα-
γωγή μέ όρισμένες ίστορικές ήμε·
ρομηνίες σχετικές μέ τήν Κατα-
ατροφή καί μάς δίνει μιά μικρή ι¬
δία γιά τούς «Αύτόπτες Μάρτυ-
ρες». Κατά τήν καταγραφή των
πληροφοριών, όπως διαβάΖομε
προσπάθησε νά διατηρήση όρισμε-
νες λέΕεις καί έκφθάσεις ίδιωμα
τικές τής Μακρασιατικής περιοχης
ωστε νά διατηρήση τήν άνάλογπ
τοπική τους άτμόσφαιρα.
Έπιπλέον, κοσμοϋν τό 6ι6λίο
τρείς είκόνες, έργα τοϋ ϊδιου τοϋ
συγγραφέα — καλλιτέχνη. Ή μιά
συμβολίΖει τόν «διωγμό», ή άλλη
είναι ή «Πυργοφόρος Σμύρνη» σπό
άρχαίο νόμισμα, καί ή τρίτη ·ό Χρυ
σόμαλλος κριός» πάνω άπ' τόν Έλ
λήσποντο. Καί τό βιβλίο τελειώνει
μ·έ τον ϋμνο οτόν Έθνομάρτυρα
Χρυσόστομο, Μητοοπολίτη Σμύρ¬
νης», λόγια καί μουοική κι' αύτά
τοϋ συγγραφέα.
Οαυμά^ομε καί συγχαίρομε τόν
κ. Άρχιγένη γιά τήν πλούσια πνευ-
ματική και καλλιτεχνική του προσ-
φορά, άφιερωμένη όλη στήν άγα
πημένη του Σμύρνη.
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΡΑΣ
ί.έ.
«ινιστορηοειος της μονή; επι τού
ίίρον; Κερκίνη (Μπέλες) είς την
Άκριτικήν πεοιοχήν' τού Σιδηροκά
στρο»1, ύπερθεν τή; κοινότητος Μα
Τΐ)ν Τίτάρτη, 3 Απρίλιον
είς τάς 7.30 τό 6ράδ»·, θά μιλήιη
στή Στέγη τή; Ένώσεο); Σμνρ
ναίον, Καρίτση 3^ ή Σμνρηχΐι ι
Λογοτέχνις κ. Καλλιόπη Κολιοποΰ
Γρί(>α, Αντιπρότδρος τής
άπό κτιριακή; πλε"
ράς εΰρϊσκιεται ήδη έν τώ πίρ/αιοϋ
σ&τΐΊ, τα δέ έγκαίνια θά τϊλεσθ;ό
βι τήν εορτήν τής Πΐντηκοστής
τοΰ ποοσεχοΰς ετονς 1974. Μελε-
τάται ή μοοφή τής νέας Μονής, οΓ·
γϊ ώς άνδρώας ή γι>ναικείίΐ; άλ/.
ώς Πν·ε»>ματικοΰ Ίδρίτματος, γν·(·ι
στοΰ όντος δτι πρό 60 ακριβώς έ-
των (1913) κοινή άπο<τάσει καί όμο θιμω των Κοινοτήτων τής πίοιο- χης ή μονή είχ€ μίτατρτιπή ρί; ΚΕΝΤΡΙΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ — Λΰ κειον μετά 4 Γ^ϊΐν'"σιακων τά^ίων ΔΙίΤΤΕΡΟΝ. Αύτοβούλως /αί δν·εν ούδεμιά; άμοιβής ή άποξημι ώσεως άπεφάσισα λΛ ςρώς τό τόσον πολύτιμον υλικόν καί τόσον απαραίτητον δια τι'ιν ιστορίαν τής Έκκλησιαστικής Επαρχίας Χα/.δ!ς κίΐί γτνικά τιδ Πόντου μέ τάς άνά τή·ν Άνατολϋν έγχατεοττιμένας ΠοΛ'τιακάς άπ(·ικί μεταλ.λεΐα. ΠλήΛ· δμο>ς, άδν
ΕνωίΙε(;'ί
χνων>
κύ' ^
Διει-θυτΡια
_.
Λ"
Ελληνων Λογοτ,
ιιέ Λαογραιρ·-
Σιαρνης.
καί οί Σμ»·ρνηοί νά τό παρακολ-ι»
θήσονΛ·.
ΘΕΡΜΑ ΣΤΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ
' ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟΥΣΕ
ΤΒΚΙΝΜΜΑ1ΘΤΤΖΑΦΕΡ ΤΧΠΑΡ
ΚΑΙ Ά ΑΗΕΛΕΪΘΕΡΠΣΙ ΤΗΣ ΑΔΡΙΑΝ)ΛΕΟΣ
-Ο ΚΑΚΟΣ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΤΤΑΤΟΥΡΚ
-Ο ΣΤΡΑΤΘΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ©ΡΑΚΗ
μς,
νατώ, δ·στυχώς νά προβώ είς τί».
Ικδοβιν έλλείι(>ει .τόρων
Διά τόν λόγοΛ· «ΰτόν κίΐί διότι έ
πιθυμία μου σφοδρά, ή αρτΐίοτέοα
ώς ενεβτιν', εμφάνισις τοϋ βιβλίον
ποοιϋμαι εκκλτ}σιτ πρός τα φ λογε
νή αΐσθήματα 'Τμών, όπως, (ίιηι.κ'
στοΰμενοι, συ-μπαρασταθήτε μοί ύζ
ή ί τοΰ ίπιδιωκοιΐίνον
την επιττνςιν
σκοποΰ ήθικως
κα1
γελοπούλου 1.000.
χάλασες, δέν ήτανε δ Λάν ηλ Κοκ , Η ΟΙΚΟΥενε'° ΧΡΠθτου Σταμπε
Χαλας. Αου ε|ε μνήμην Ιωάννου Άγγελο
— Καί ποίος ήτανε; · ηούλου 1.000.
ραπλουτίζοντες τό πε-θιεχόμτνον δ.η
τυχόν «γνώπτιον σχετικών στοιχει
(»ν, γ. Α οί δέ διά τής ένισχύο·εο>;
πρός έκδοσιν.
Πρός τόν σν.ο.τόν τούτον
καλοϋνται οί ,τρίότοι νά άπευθννιυν
ται είς εμέ, οί δέ δεΰτεροι πρός
τό κ. Κωνσταντίνον Σπύρ. Πα.τπ
δόπσΐ'λον (Τσοραχώτην), κάτοικ <ν Ν. Σμύρι.·ης Άγίας Σοφίας Ϊ1 βρρμά σνγχαρητήρια στόν Πρό? δρον τή: Κοινότητος Ραφήνας κ. Αντώνιον Κονζάν, ό οποίος μέ τήν προσω.τ-,ογν τού δραστηριότητα καί τήν τιμιότητά το, έκ'με ρργα στή Ραφήνη, .τού κάνη άς άλλ.ος μύ χρι (Π'μιερον Πρόεδρος Ραφήινας, δέν έκαμε. "Ολθι φρόντ ζαν γιά τό δικ τονς συμφέρον, ό κ. Κοιΐά; μ νόν γιά τό σ»Μαφέρσν τοΰ τόπον αυτού δπον εχει κολοσσιαί ■ κτημ.ι τική πΐριονσία. Καΐ άπαριθμίζω ιιε ί ρικά άπό τα έργα τον: έβαλε !-' ρό σ' ολ^; τίς πρριοχές τή; Ραφή νας, άκόμη καί στό Κάκκ νο Λιμπ •νάκι, άσφάλτωσρ δρόμο,;, διεμόρ φι»σε την πλάζ τής Ραφήνας ποΰ χρόνια τιόρα. κανείς δέν'σκέφθΓκ.: νά διαμορφώση. Τονίζιο δτ, καν,-.ς άπό τοΰς Προέδρο»1; πού πέρασαν μέχρι σήιιεοον δέν πύν'εσε τό ώραι όν αύτά προάστ*:ο, την άλλοτε Λ>
μάζονσα πόλι (λιαάν'ι) στήν αρχαί
ότητ ι·, όπω; τό πόνρσε ό τορινός
Τοΰ πρέπον. θεομά σ»·γχαρητή-
ρια καί εμείς οί οίκισταί τής τοπη
θεσίας «Περιβολάκια Ραφήινας»,
ιδιαιτέρα τόν εύχαρ στοΰη^ γιά γ:Ί
εργ · τον καί γιά τήν »"δρε»'ση τή;
τοποθεσίας μ«;.
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Ι
ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Στίς 7 τό πρωΤ, καταλαμβάνε
ται τό Μπαμπά Έσκή, άπό τήν φά
λαγγα Αναγνώστου. Στό μεταΕύ
ή προπορευομένη ϊλη τοϋ 3ου συν-
τάγματος ίππικοϋ μέ έπικεφαλής
τόν τότε άνθυπίλαρχο Σόλωνα Γκί-
κα κατευθυνομένη πρός τήν Χάφ
σα, συναντήθηκε οτίς 9 π.μ. άντι-
μέτωπη (6 χιλιόμετρα βορειο'ίυτικά
τοϋ Μπαμπά Έσκή) μέ όμάδα 20
έφίππων τοϋ έπιτελείου τοϋ Τα-
γιάρ. Έπικεφαλής ήταν ό ϊδιος ό
Ταγιάρ μέ πολιτικα. Ό Τούρκος
συνταγματάρχης, έπιχειρούοε άνα-
γνώρισι τής περιοχής, προκειμένου
νά οργανωθή τήν άμυνα τής Άδρι
ανουπόλεως, μετά τήν δυομενή γι'
αυτόν, τροπή των έπιχειρήσεων.
Ή ϊλη Γκίκα, κατώρθωσε νά
κυκλώση τούς Τούρκους ίππεϊς. Μέ
τα σπαθιά στά χέρια, οί Ελλη-
νες μέσα σέ λίγο χρόνο, έΕουδε-
τφωσαν τούς Τούρκους, άφοϋ
σκότωσαν έξη στρατιώτες καί ένα
σξιωμ·ατικό. Βπίοης ουνέλαβαν
τρείς αίχμαλώτους μεταεύ των ό
ποίων τόν λοχαγό τοϋ 1ου γρα-
Φείου τοϋ Α' Σώματος Στρατού,
Σελήμ Όγλοϋ Άλή Μπέη καί τόν
ίπποκόμο τοϋ Ταγιάρ. Οί αίχμα-
λωτισθέντες άνέφεραν, ότι μέ,
κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΑΗ
] την ουνοδεία έρχονταν καί ό ϊ-
Ι διός ό Ταγιάρ, ό οποίος διέφυγε
Ι τή σύλληψι, άφοϋ ετράπη σέ ά"
τακτη φύγη.
Ό Κ. Γεραγάς στό 6ι6λίο τού
άναφέρει, μιά άλλη έκδοχή (σελ
20): Ότι ό Ταγιάρ, κατευθύνον
ι ταν μέ τό επιτελεϊο του πρός τ'α
Σαράντα Έκκλησίες, έλπίΖοντας
νά διαφύγη πρός τήν Βουλγα¬
ρία. Στάθηκε όμως ατυχος Υια
τί τελικά δέν κατώρθσε νά δια¬
φύγη.
Κσταδιώχθηκε άπό τούς ίππεΚ
τοϋ Γκίκα οί όποίοι δέν έγνώρι·
Ζαν ποίον καταδίωκαν. Γιά λίΥ°
κατώρθωσε νά έΕαφανισθή. Ή ω'
ραία δμως άραβική φοράδα τού
ανέτρεψε τόν άναβάτη της και
τόν έρριΕε σέ μιά μικρή ΧαΡ°'
δρα, κοντά οτό χωριό Μποστσν-
λή, όπου εμεινε επί πολλές ώρε<: Ιάναίσθητος. Ότον συνήλθε, επίστωσε ότι όλοι τόν είχον εγ- καταλείψει. Εφρόντισαν μάλιστα προηγουμένως νά τοϋ κλέψου τό ώραϊο δαχτυλίδι του. Μετα άπό μακρά περιπλάνησι νηστικοε καί διψασμένος επί 36 ώρεο ε φθασε στίς 14 Ιουλίου έΕω σπ° τό χωριό Μποστανλή. ΣυνεχίΖετοι)
ήμέρα εορτής των τριών Ίφαρχύΐ1
'Τπό ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ
Ενώπιον μας καί άντικρύ μου
ευρίσκεται έκτεθειμένη μία φωτο
γραφία 0,30X25 έκφράίουσα τόν
εορτασμόν των Τριών Ίεραρχών
είς τα Βουρλά καιά τάς 30 Ία-
νουαρίου τού έτους 1909. Την φω
τογραφίαν αύτην μοϋ την έδώρη
σε ό άείμνηστος Ήγούμενος τής
Μονής Πέτρας τού Άγίου Όρους
Καισάρειος κατό κόσμον Κυριδκος
Γιονέλλοο.
Έν μέσω τής φωτογραφίας δια
κρίνονται δϋο μαθητπί τής ΆνοΕα
γορείου Σχολής Αρρενων κρατοΰν
τες είς τα χέρια των την μεγάλην
είκόνα των Τριών Ίεραρχών καί
γύρω των ευρίσκεται έκατοντάδες
έορτασταΐ μεγάλοι ό μικροΙ. Την
είκόνα κρατά άπό την δεξιάν τού
χείρα ό μαθητής τού Σχολ. Έτους
1908—1909 Λάμπροο Λαμπρΐκίδης
καϊ όπό την αριστεράν ό έπίσ'.ις
μαθητής τής ϊδιας τάΕεως Γεώργι
ος Μελεμενής. Φαίνεται πώς οί
δυό αύτοι μαθηταί τίναι οί ύψηλό
τεροι είς τό άνάστημα καί γι' αύ
τόν τόν λόγον έπροτιμήθησαν διά
τής μεγάλης τιμής, νά κρατοϋν
την Αγίαν αυτήν Είκόνα.
Οί έν λόγω μαθηταί είναι πλαι-
σιωμένοι άπό τοϋς έκκλησιασθέν-
τας. Διακρίνονται εύχερώς οί άεί
μνηστοι Σά66ας Ποσπάτης Άθανά
σιος Φλώρος, ό Στυλιανός Βακρε
Ζής, οί ίατροί Μπενουά καί Καρά
γιάννης, ό Διευθυντής τής Ά
ναΕαγορείου Σχολής Κων)ν(κ. Ό-
κταποδάς ό όποΤος εξεφώνησε είς
την ΆναΕαγόρειον Σχολήν έν μέ-
«ω των κηδεμόνων καί των προ-
σκεκληυένων τόν πανηγυρικόν λό
γον, άπαντες άείμνηστοι, οί Άλέ
Εανδρος Διαμαντάκης τού Γεωρ-
γίου, Σωκράτης Γ. Διαμαντάκης,
Άλέκος Κορρές, ό Ιωάννης Σό
γιας παιδονόμος καί ό κανδυλανά-
πτης τής Παναγίας Πέππας καί αύ
τοϊ άείμνηστοι, οί μαθηταί Δημ. Μυ
λωνάς, Στυλ Γ. Χριστοφίδης καί
Ιωάννης Μαγγογιάννης άείμνηστοι
έπίοης καί πολλοί όλλοι μαθηταί
πού δέν τούς ένδυμοϋμαι καί ά¬
πειρον πλήθος.
Ή φωτογραφία αυτή έφερε στή
μνήμη μου την ππιδική μου ή
λικία, τούς συμμαθητάς μου Κώ-
στα Γ. Χριστοφίδη, Νίκο Ε. Μη-
λιώρη, Παθλον Γ. Φλώρον, Γεώρ
γιον Τσιργιώτην, Λαμπρόν Βαφέα
δρεΕις πρός την μάθησιν καί ή άγά
πή διά τούς συμμαθητάς μας καί
τούς άγσπητούς καί αλησμονήτους
δασκάλους μας Φ. Τοακώρην, Γε¬
ώργιον Βατίδην, Βλάσιον ΤΖουβε
λέκην, Άνδρέαν Παπαγρηγοριά-
δην, Γιάννην Γαρύφαλλον καί πολ
λούς άλλους άειμνήστους πρό πολ-
λών έτών. Πόσον γρήγορα έφυγσν
τό όμορφα έκεϊνα χρόνια καί πό¬
σον σύντομη μοϋ φαίνεται αυτή ή
διαδρομή.
Καί δμως άπό τήν φωτογραφία
πού βχα< στά χέρια μου είναι Ζήτη- μα αν ευρίσκωνται στή Ζωή 5 —β καί έκέϊνοι πού ύπάρχουν είναι σήμερον πολύ ήλικιωμένοι άλλά πολύ άκμαϊοι δεδομένου ότι ή φω τογραφία έχει ήλικία έΕήκοντα πέν , Λ'/ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΐ: ϊστορικο · ανατνωσμα ' . Ι ΘΗΣΑΥΡΟ! ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ 1 'ΑχΛ *ό αβΜτώίτη}*» τον'.ΣΤΕΦΑΝΟΤ. ΞΕψΐ^ .·■ - "Ο ΔΪ^ΒΟΛ'ΟΣ ·2Ή*Η- ΤΟΤΙ7ΚΪΑ> - ■ - .
Τδ •Ελληνιχό Άστυνομιχό
ΑΣΠΡΕΣ ΤΘΥΛΙΠΕΣ
Της ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
511
— Αΰτό θά επρεπε ν'ά τό ξέρης
Ή Άίσέ ξεπούλησε την ττοαμά έσύ.
τεια της στό Χαρεμι τοΰ ΣοΛτύ — Μά ενα κρατηόμΕο χαλάση ,ΜταχΐΟίζοτα ό'λοι οί πρόγονη'
νού καί έγ»'<ρισε κεΐράτη καί γρκα με ,μέσα στό κελλί τού έ> νη την ^, ^
τη γρόσα στό Κον'άκι τοΰ Δαλπα νύχτα. Κι' αύτό; ήτανε ό Δανιήλ ξε(?ε Τ['
τάν. Τόν έπισκέψθηκε άμέσως καΐ Κοκκαλάς. Ι
τού άνέτρερ* πόκ έκτέλεσε τήν πο,ο — Νά πον δέν ήτανε. Αύτάς,
125ον
Έκίίν'ο; σώπασε καί δέν τολμη
σε νά ξαναμιλήσει.
Ό Τάμας κατάλαβε καί χάοη/.ε
ί μέσ' άπ' τα 6άθη τή; ψ.χή; την.
Ι Άλλά, ό λόρδο;, άμα Ι νά<ν<λ« στή θιεση τοΰ τό χρΐ'σό κοντνλθίί-ή ρο μέ την διαμαιντένια πέννα, ιίζονταν ό'λοι οί πρόι τέτοε; περίστασις, Λέν ή ε(χε ύπογράψει! Ή πρώτη διαθήκη δέν άκνρώθη ΆλλαΗαν ,μόον οί ίίροι μέ χί σταγη Ται, έδώ καί λίγε; ήιιρρε; έγι'ρισε στήν ( τ"' τληχτΐκή μαίστρία. "Ο σέρ Ρί τε άρ (65) χρόνων. ι τού εΰ 1 — —ΆφερΙμ τή; είτε καί τή; πέ Ίστανποΰλ, καί «ΊΛοξηΈϊται τώρα τ(ΤΠοντ ουολογοΰπε >ε έ'να 6αρύ πονγγί γρμάτο άσή .τον κατάλκΒε πόσο δΰο-κολη ήτανε Λ;Γ(Τ"Ρ το γ10 τ»ν νά :
ή θέση τον.
'ΕπϊνέΛη ό Μαζάρ πασδς.
— Τιί)θα Βεξνρη μοί·, ό,Τι
νέ έγ νέ. "Α; δοϋμε τί θά κάνονμε
τόν
τα
μι, πού πολΰ τήν ενχαρ στησρ.
—Ό Άλλάχ νά σοΰ χαηίζη ό
γεία καί ι ά σον όίνη πάντα ο,τι
ποθάει
ΰ
Ισαλλά. έκανε ό πασά;
πω;
παν'τρϊΤ'τεϊ την
ι Κννθια. Τ' ό'νομα τοΰ "Ετο»·αρντ
γράφτηκε πολλέ; ςτορές, μέ τέτοιο
πού τό άπομάκρ»ι·ε άπ' τή
μά;
χ
__
„.,-
Καί έγώ πού κρατω καί βλέπω ' τι>1λ< έηώτησε.' Ι — !''« τΠν ωρα, ίκεϊνο ποΰ την φωτογραφίαν ήμΌυνα τότε δέ , _ Σοΰ εδωσε καιμμιά παραγγ' χουμε νά κάνο-.μ-ε, είναι νά κρΰψον κατεσσάρων χρόνων. Μά είναι ά- λία γιά μενά ή Σονλτάνα; ' με αί·τό τόν «άχμάκη» τόν Άπτ,ου λήθεια λοιπόν; τόσον γρήγορα παιρ, — Οχι άτΐέντη μόν. Σοΰ στέλ λάν.. ναν δέν' «ίχε κινένα δικκίθΜΐα ά νει μονο τις ευχαοιστιες της και τα χαιρετίσματά της. | να ό χρόνος; τόσον γρήγορα έπέ ροσαν τόσο περιστατικά πού μού φέρνουν τόσες γλιικειές άναμνή- σεις; τόσον λοιπόν έγήραοα, εί¬ μαι στήν αλήθειαν γέρων; Καί ό- μως άγαπητοί μου άναγνώστες, δέν είμαι γέρων. Αίσθάνομαι άκόμη πώς εϊμαι νέος, έστω καί άν 6λέ δίααια στά μαοαμενα της χπ'λια. — ΙΙοϋ; — θά τό χαταχοηιάσο» ιιε' στά 2' εχα κελλί πού ι, γιά νά Ή γο)(ά κ^κ0Ι^άν,<(; τόν ποο ϋονο 0 Α ,,; θα Τ0 ξ Τύν .^ _ θα με φυλακ,σης; Εοωτη- ό ηησ* καί έΐτυγε πισ(ι)πατ(ότα;, σε γεματος άγοινία ό «μοι·ντ(ΐλΛ;» μέ τό μόνιικχ σαρκιιστικό τη; με1 πω, στά χέρια μου μπαστοϋνι Έ- οτω καί άν βλέπω τα παιδία μου δή μιουργημένα καί μάλιστα και έκεϊ να μέ παιδία μεγάλα. Καί όμως! Τα χρόνια πού περάσανε άπό τό — Ναί. γιά νά σώσω την ζιοή Τήν ν.τλοιπη ήμέρα καί όλόκλη σον καί την ίδκή ιιας. Δέν τήν άλλη, τήν' επέρασε ό πασά; νά μάθη κανείς, Οντε τ' ά στό Γραψεϊο τοΐ', στήν 'Τ»|·η μο»·, πώς βρίσχεραι έδΛ μεσα. Άν «ραχατεΰοντας» στό Χαρεμλίν.ι τον. ι;τάση στ" αΰτιά τον Σουλτάν·»».· ό λή ΙΙνλη μονα νά τι'>
Έ.τκρίμρνε" άνυπό
καλέση ό Σονλτάνος
να Τ^ν ί«(,,τι>ση γιά τα ίερά
1909. πού παρουσιαΖόμουνα πώς
είμαι ένα μεγόλο παιδί είναι από κομπολόγια. Τώρα πον έγΐ<ο α? τότε εΕήντα πέντε χρόνια. Τα 65 στήν Έμινά Σονλτάνα τό ί«δικό αύ χρόνια μαρτυροϋν τήν ηλικίαν μου. "Ωστε; Είμαι γέρων. Λοιπόν; Φεύ γω λοιπόν; Εγκαταλείπη) τήν 2ω ήν; μέ ενεργητικόν ή παθητικόν; Έγώ εύρίσκομαι έν άδυναμία νά άποφανθώ. Τό μόνον πού δύνα μαι νά είπω μέ μεγάλην είλικρί νειαν είναι ότι σ' αύτό τό μεγάλο ταΕεϊδι πού διήνυσα μέ φουρτού- νες, μέ μπουνάτσες, μ'έ συγκινή- σεις, λύπες χαρές καί άπογοητεύ σεις. δέν έσυνθηκολόγησα ποτέ γιά ποτέ μέ τήν συνείδησιν μου καί ότι όπου έτάχθην ύπηρέτησα τη; (ά; ηταν* κ«ί τό ι)>εντικο,
τό δέν ήίΐποοοϋσε νά τό
τι σέ ν.ονθοιιε, χαθήκαυε δλοι. ΓΓ
αΰτό θά ποοστάθω άιιέσίος τόν
Άλή νά σον έτομάση τό «γιατα-
κι» σον.
Καί ό Δαλπαταν εχτύπησε τα χε
ρα το»1. Έμπήκε στόν όντά ό Λ
δ λτίς ποΰ ^αγρΐ'.τνούσε όξω άπό την
Σονλτάνο;), δέν είχί κ(ΐμμιά άνη
σνχία. "Ως τό βηώδο' ομιος, δέν έ
πήρε καμμιά .τρύηκληση άπό τό
Σρ^άϊ. Αογά, πολΰ »"<ττερα άπό τα ιιεσάννχτα, τύν ιϊδοποίησΈ ό Άλής ότι τόν περιιιέναν'ί στό «μόν «ταιΐίρ όντά» ό',ιον, τον; ό ,Ισμαήλ Μ<ιϊάο πασά; καί ό Ά πτοΐ'λάχ .τάσας, ό λ οικητή; τή; Άδοιανονπο-λη;. —Επί τε'λον; ηοθανε ! (Γ0)ν«|ε καί ηκολούθησε ιιέ Υ0'ΐγ<>0α 6ήιΐι«-
τα τόν δοΓΛο του. "Οταν βρε'Οηκε
ειιποό; στην; «μο^σαΐίΐορονς» τον.
Έλλην. Πατρίδα, τήν νεολαίαν και
τήν δικαιοσύνην.
Τόν δρόμον τετέλει.α, τήν πί¬
στιν τετήρηκα. Ό,τι άλλο ύπολεί
τόν Εύάγγελον Βοριά, τόν Φίλιπ- , πεται θά τό δώση ή έρχομένη άπο
πον Χ''Σπϋρον κτλ κτλ. Ή καρ- ' μενά γενεά μου. Έτσι νομίω ή
διά μου έσκίρτησε κυριολεκτικώς ! μάλλον πιστεύω ακραδάντως ότι θά
διότι μέ μετέφερε πολύ πολύ μα- γίνη, διότι ή κατεύθυνσις ύπήρΕε
κρυά, οταν τήν σκέψιν μας δέν τήν προσεκτική.
άπασχολοΰσε παρά ή έπιθυμία καί ΛΑΜΠΡΟΣ Κ ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗΣ
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ς♦»♦♦♦♦·♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«
ΠΑΝΝΡΓ Π.
την αλήθειαν, τήν Θρησκείαν, την δέν σι-γκοάτησε την χ<ιρά τον. Κια τα γένεια τον γ*λοϋσα'. Τονς έ- χιιιοέτησε κατά τόν γνοστό μας μονσονλιιανικό τηόπο τοϋ; έ()[)η- σρ καί τού; δν, τού ε&αλε νά καθή άλά τούοκα «καοσ'ι» τον σ;ο χ(ΐλί, γιά πιό «χονζονρλίδικα» κα. τοϋ; έιτίλει|'ε τσιιι,-τονκι, ν/κιέ καί σερυπέτια. Γιά τόν 'Λπτονλάχ ητανε δικα:5 ^°Υτΐ1ιένη ι'| χ.ΐ<.>ά τοΓ> (//_τατ(ίν
Κϊχηνρ κ.αιοοΐ·; κ(ΐί τ£«ιιάΐΐΓθ> νό
ΐδιΐ)θοΓ·νε καί ητανε καί <η·γγενει; "Οχι οαως ακί γιά τόν Ισμαήλ Μαίάρ πα<τά ποΰ ήξεοε τόν λόγο γ, ά τόν ό.τοΐο έκον&άλησί άοον— Π» ΜΈ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ινΙΙΑΣ ΓιΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 30ον ΈΕω σκοτείνιασε. Στό δρόμο ενας καρροτσέρης κρατώντας ψηλά ένσ φανάρι, όδη γεϊ δσπρο άλογο πού σέρνει κάρρο φορτωμένο, πήλινα κανάτια. Μέσα στό καφενεϊο τής φτωχο γειτονιας, ηαιδάκια σκεπαομένα μέ κάπες, λένε τα κάλαντα. "Ενας γέρος καθιομένος σέ κα- ρέκλα παίζει κομ'πολόι. Αλλοι πί νουνε οΰ2ο άπ' τό Πλωμάρι. — Κλεϊσε τό παράθυρο, μπάΖει κρύο φωνάζει ή Δανάη. — θά τό κλείσω. Μή κρυώσου- με. Κλείνω τό παραθύρι. Πάω και κάθομαι σ' ενα σκαμνί. Σκύδω τό κεφάλι. Ή θίψι, ή οτενοχώρια θαραίνουν Εονά τή ψυ χή μου. Καθώς κυττώ τουρτουρί Ζοντας τή φωτία στό μαγκάλι .. θυμάμαι πρίν μέρες, πού πήγαινα τριγυρίΖοντας, παραμι/νώντας μέ,ς' τό κρύο, κΓ άγνάντευα μέ νοσταλ- γία πέρα στόν όρίΖοντα, τα βουνά τής Άνατολής. Καθόμουνα σέ ψήλωμα — ώς πού νά πείση ή νύχτα — κυττώντος μέ μάτια θαμπά, βουρκωμένα κάτω τήν άγρια, φουρτουνιασμ·ένη θά- Κασαο πού κτύπαγε Εεοπώντας τα κϋμματά της μ' άσίγαστη λύσσα, στήν άκτή. Ή έρημη καρδιά μου ματωμένη, σπαρταροϋσε' πόναγε Ρωτούσα μ' άπόγνωσι, τ' άφρι ομένα, μανιαομένα κύματα νά μοϋ δώοουνε άπόκρισι. Πού βρίσκεσαι Στεφανή μου; κραύγα2α... Μόνο οί μονότονοι θόρυβοι, τ' βγρια άπόκοομα μουγκρητά τής θαλάσσας μ' άποκρινότανε. Σώ νδτανε άναφυλλητά. βογγη- τά όνθρώπων πού οτένα^αν, πού φώνσΖαν άπέλπιδα βοηθεία. Τοϋ Στεφανή κι' άλλων βασανι- σμένων πού πέρναγαν σκλαδωμέ- νοι, άφάνταστα μ'αρτύρια Ή θά^αοοα οά νά άλλοτε χρώ- μα γινότανε κόκκινη· άπ' το αίμα των χιλιάδων άθώων, πού σφάχτη- καν. Πώς κύλησαν οί μέρες πού εϋτυχισμένοι, άμ'έριμνοι, ήρεμοι κα θόμαστε εγώ κι' ό Στειρανής οέ δράχο άντικρύΖοντας άπ' έκεϊ τό έλπιδοφόρο γλυκοχάραμα όνειρεμέ νης οτιγμής.... ....Ξαφνικά άπ' τίς θύμησες η φωνή τής Δανάης μέ Ευπνό: — Θά γίνη διανομή κλήρων Θά μάς δώσουνε χωράιρια γιά καλλι- έργεια Θά τα δουλέψουμε μ'έ τσά πά Θά τα σπείρουμε, θό τα ποτί- οουμε. Δέ θά κοκκινίίουμε, σάν άγωνιΣόμαστε τίμια. — Οί πρόσφυγες στρωθήκανε στή δουλειά. Είναι εργατικοί, νοι- κοκυραϊθ', τίμιοι. Απ' τό Πόν-ο, τή Θράκη, άπ' τα ππράλια, τα βά- θη τής Μικράς Άσίας πού είρθανε, σέ λίγο θά προκόψουνε κι' έδώ! Όπως τότε πού προοδεύανε στίς όληομόνητες πατρίδες, έτσι κι' έ¬ δώ μέ τόν καιρό θά φτιάοουνε βιός, καλό όνομα. Μές' άπ' τα έρείπια θά προβάλουνε, θεμέλια καινούργιας 2ωής. Ό μόχθος τους θά φέρη άπ' τίς ρίΖες, καρπό. — "Οταν κερδίσουμε χρήματα νά πάρουμε άργαλειό, νά φτιάνου με χαληά, κουρελοΰδες λέει ή Δα¬ νάη, άφίνοντας τή παντόφλα πού έφτιανε στή ποδιά της. Σώπασε Στή πόρτα άκουοτηκαν κτυπήμ^τα. ΈτρεΕα ν' άνοίΕω. Στ' ίνοιγμά της, φάνηκαν μιά γειτόνισσα, ή Άρετή μέ τήν κόρη της τήν Ζωή, πού είχε δώσει κεϊ- νο τοό πρωϊνό πού πρωτόρθαμε, ψωμί στόν Λευτεράκη. (Συνεχί2εται) άπό την (|ό τού ΆΛριαν'οΰπολη τόν κ«ι τί; τον άπέναντί τον. Λέν δνσκολευτη ~/.£ ή'μίος νά καταλάθη, πώ; ό ά.Τιΐ! σιο; 6ρζι>ρη;# μέ τό
.ταυτα.
—'Ετοίιιασε τού ^Γπε Άλή μυν,
<ττό ίΐνστικό κελλί των μ.τονντΰου>
αιών ιιαλακό «γιατάκι; γιά τόν π«
αΐι. Κια τον έδειξε' τόν Ά.ττνολόχ.
Λϋτός τον εοριξε μιά άδιάφαρη μα
τιά, ίκηννησε τό κετάλι τον καΐ
6γήκε άπό τόν όντά.
— Καί δέν ημπορεί ν ά γίνη <ιυ- οιο αΰτό; Έρώτησ¥ ξέπνοα ό Ά- πτονλάχ. Είμαι καταταλαιπορημε- νος άπό τό ταξίδι καί θέλω λ ά |ε κονραστώ. —Ανοιο μίσ-ι Γ·λα τ' θιι κνκλοφοροΰν έΰώ άσν.έρια .ιιον. Καί ΐσο ρίϊανε, δέ μποροΰσε νά ζητήσει τί ποτ' άλ.λο άπ* τή διατροφή της. "Ωστε τό περιεχόμενο τής δ^υΤΓ ρης διαθήκης ύπρράσπιξε τα σιι τού "Εντοιτιρν'τ. Ο! »'το στό 'ΐρο ν·οτής Κιτνθιας λιγόστε»'αν. Έκ^ί τη τ ήν ('όρα ενοιοσα τήν έπ^θνμκι νά δώ τόν Ρόλ'ίΐντ. Ναταν τρόπο; νά τοΰ τηλ€<τχι»νή(Κω. Μά, ή δ.ήγη ση συνε-χιζόταν: —Ό Τζώρτζ πρόλαδε τό σ.ιι βολαιογράφο προτοΰ μπεί στό λί ίινγκ - οοΰμ γιά νά πάρει τσάι: —«Δέν πρέπει όντε στιγμή νά ξρχάβίτε τή «νστικότητα, ποΰ πή γ(ΐ!ί.ΐι άπ' τό έπάγγελμά σας» τοΰ ις θ' άναγκαστώ Λ.'ά σάς τή θιιμίσίο έγώ. Ό νόμος Λ- Φα·ρεΐ την άδεια άπ' τούς φλύα- ρον; σιηαδέ^.φο»1; σα;...». Έκείνος εσκιι|»ϊ τό κίφάλι χω ρίς νά πεί λέξη! Τήν ά>.λη μέρ τό πριοί ήρθε ύ
"Εντοι,αοντ μ' ενα φίλο τον. Τό"
Τίμοθν Μόρλ-εί). "Ητανε πολύ χά
ριτωμένος άινθροιπος μελαχροινάς,
μάλλον κοντόχον'τρος. Είχανε γνο)
ριβτίϊ στό Θι6έτ πρίν άπά τέσσαρα
χρνια καί σνναντιότανε σι·χνά στά
ταξίδ. ι· τονς. Ό λόρδος Ρίτσαρντ
Μ' έγώ, πρώτη φορά τόν βιλέπαμε
Τ' άπύγεμα εκανε πολΰ ψύχοα.. Μι
ζε»τί]καμ.ε ί>λθι στό )^6:ν'γκ - ρού·ι.
"Οταν εΤχαμε έπισκέψτις κι' ή
Ρούθ βρισκότανιε στόν πνογο, κάχ
τα ητανε μ ξί το»·ς σάν τρίλη τή;
οίκογένεια; Μακ Κήνναν. Τότε, ο
"ΕντοΐΛΐρΛτ, μέ φώναζε. Μέ παρον
σίαίΐε λέγοντα; πώς είμαΐ μητέρα
Τ»ν καί μέ κάθιζί οτά δεξ'ά τον.
Τήν προ')Τη ο;ορά; ό σέρ Ρίτσαρντ
τοί';;αν·Ε παοατήρηση. Άλλά νϊηο;
τοΰ άπάντηστ πώ; είχα πολύ περισ
σότερη άξί« άπ' τήν πρώην ιοσι-
κόιια τον. "Ετσι. ό '.όρδο; δεν Εανα
μίλησε. Τό ΐδιβ έγιν« κι έκεϊνο τ'
άπομεσήμΐρο.
Μέ τα μάτια τής φαντασί'ΐ'ς μόν
ή διήγηση τή; "Ελεν ϊοιν'τάνεψε.
'Εβλϊπα χαθαρά δλ,χ τα πρόσιοπα,
πού πήραν μίρος σ' α»/τήν την π ι
ρά&ενη ίστορί/. Ζοΰσα άνάμεσά
τους' Ό σέρ Ρίτσαρντ ήταν ΐ»'>χαρ
στημεινο;. Νάμιζε πώ; ΐίχε έΕασΓ[α
λίσεΐ τή νωή τή; ■ΚνΛ'θιας. Ό έ
γίοισμός δέν τόν άφηΛ'ε νά παοαδε
χτεϊ ότι την είχε πάθη.
(Στ/νεχίϊεται)
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΚΛΗΣΙΣ
ΙΙοό; τόν' Κύριον
Σ (οκράτην Σ ινανιδην
Δ)ντή· τή; εφημερίδος
«ΊΙροσφνγιχύς Κόσμος»
Ενταύθα
ό ΟΛθϊος μετά τοϋ κ. Σά66« Ασ
: λ'/νίδον (Κιερασο^ντίου) θά επι μ ε
' ληθ'θΰν τή; έκτνπώσεως. Άμφότϊ
! ροι είναι λίαν εύψήμο; γνωστοί εί;
τόν Ποντιακόν κόσμον Αθηνών —
Έχοι τήν τιμήν χ «ι τό θάρρος Πειρ;αΐ(ό; καί ΜακεδθΛΐ'βς καί άπε
ν' άποστείλω 'Τιιΐν διά ταχιτ&ρομι δέχθησαν άσμένως τήν υπηρεσίαν
κου δέματο; δοκίμιον σνγγραφής αύτην, ώσαΰτο); ανευ ούδεμιάς άμοι
τής Ιστορί»; τής Μοινής «ΠΑΝΑ 6ής ή άποζηίΐιώσεο); διότι ό ίδκε;
ΓΙΑ ΓΟΤΜΕΡΑ» καί τού έθνικοΰ λόγο) τής άναπηρί<ις μοι' «δι/νατώ 6ίου Χαλδίας. Ή Μονή αυτή «εί νά λάβιο ένεργόν μί^ος καί διότι π( μένη είς τήν κοινοτικήν περιοχήν | στενονν δτι προσφρροι>σι τάς ύπιι
τή; κο'ίΐιης Τσίτης Άργνοονπόλεο): ρεσίας τϊά1 έπ' άγαθώ τοΰ ΠΟΧ
καΐ τιμομένη ρί; μνήμην τού 1>ν; ΤΙΑΚΟΤ ΙΔΕΩΔΟΤΣ.
σίου τής θεοτόκου, περισσότ·εοοιν ( Έ.τί τούτοις θειορω καθήκον
ήτο γνοχττή ώς «Τή Τσίτΐς ή Πά μόν νά τονίσω δτ, τα σύνολον των Ι
Ο Γερμσνός Ρόττ τοποθετεϊ την
Ιδρύση τής έκκλησίας αυτής στα
χρόνια τού Γρηγορίου Θεολόγου,
ένώ ό Ντιέχλ στόν 5ον αίώνα. Μια
παλιά παράδοση, πού κυκλοφορου-
σε ευρύτατα μ·ετα£ύ των Χριστια
νών καί των Μουσουλμάνων τής
περιοχής γιά τήν έκκλησία αυτή,
έλεγε ότι, οποίος θά τήν άγγιΖε
καί μέ τό δάκτυλο άκόμη, θά έ
χανε τό χέρι του. Αύτάς είναι ό
λόγος γιά τόν όποϊο διατηρεϊται σέ
καλή κατάαταση μέχρι σήμερα.
Σημ. γράφοντος: Η έκκλησία
αυτή ήταν άφιερωμένη στόν άγιο
Παντελεήμονα. Μιά άλλη παρόδοση
γι' αυτή, έλεγε δτι κτίσθηκε άπό
τόν αύτοκράτορα Άρκάδιο. Εί¬
ναι κτισμένη μ' έΕαιρετική τεχνη
καί παρ' δλες τίς φθορές της, πά
ρουσιάΖει ένα σύνολο άρμονικό
καί καλλίγραμ'μο. Ή θέση της εί¬
ναι δεσπόΖουσα καί μοναδική έκ-
πληΕη κυριεύει τόν έπισκέπτη, δ-
ταν άντικρύΖη άπό μακρυά τήν
έπιβλητική σιλουέττα της.
2 ΚΑΡΑ ΓΚΕΝΤΙΚ ΚΙΛΙΣΕΣΙ.
Τα έρεϊπια τής έκκλησίας αυτής
βρίσκονται πάνω σ' ένα γήλοφο,
πού είναι οτά δυτικά τής Καρβάλης
καί κοντά στό χωριό Μιιελίοτιρ-
μα (παραλλαγή τής έλληνικής ό-
νομασίας Περίστρρμμα). Ή άπό-
στασή της άπό τήν Καρβάλη είναι
9 χλ.μ. περίπου. Κοντά της είναι
έπίσης οί άπότομοι βράχοι μιάθ
χαράδρας, μέ τήν όποία θ' άσχολη
θοΰμε έκτενέστερα στή συνέχεια
τής περιγραφής μας.
Τα παλιά χρόνια ήταν μιά μέγα
λη έκκλησία ΒυΖαντινοϋ ρυθμοϋ
τοϋ 11ου αίώναό άφιερωμένη κατ'
άλλους μέν στόν άγιο Έρμόλαο
καί κατ' άλλους οτόν άγιο Γεώρ-
ΙΕ,ΙίΚΕΝΙ
ΤοΟ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚ|ΔΗ
γιο. Δυστυχώς δμως έχει ύποφερει
πόρα πολύ άπό τα γκρεμίσματα τών
πλαινών βράχων καί οήμερα βρι.
οκεται σ' έρειπωμΐνη κατάοταοη
Όταν κτίσθηκε, είχε τό σχήμα το0
έγγεγραμμένου σταυροΰ μέ τρούλ
λο. πού στηριΖόταν σέ τύμπαν0
καί σφαιρικά τρίγωνα (λοφία). τό
Ίερό της έχει τρείς κόγχες, μιό
μεγάλη στή μέση καί δύο μιιΚρες
στίς άκρες. Τό αχημα των δύο α
κρινών είναι κυκλικό καί οτ',ς δύο
έπιφάνειες, ένώ ή έΕωτερική επι
φάνεια τής μεαα'α είναι πολυεδρι.
κή (έπτάεδρη). Οί όρι2όντιοι κοι
κάθετοι βραχίονες τοϋ έγγεγραμρε
νού σταυροϋ, καθώς καί τα γωνια
κά διαμερίσματα ήσαν σκεπαομένα
μέ καμαρωτούς θόλους. Ά. βραχ,
ονας. ό οποίος είναι μακρύτερος
άπό τούς άλλους, έπικοινωνεϊ δέ
Ειά και άριστερά μέ τίς δύο μι-
κρές κόγχες, μέ καμαρωτούς δια
δρόμους. Ό θόλος τής έκκλησίας,
όσο προχωροϋσε πρός τό μέρος
τοϋ Ίεροϋ, γινόταν χαμηλότερος
βαθμηδόνά, γιά νά καταλήΕη τε»,
κά στό ϋιμος τής κεντρικής κόγ-
Γιά τόν φωτισμό τής έκκλησίας
υπήρχαν, άνά τρία ύψηλά παράθυ
ρα στή Β. καί Ν. πλευρά της, ένα
Ι στής πρόσοψη πάνω άπό τή με
γάλη πόρτα,, τρία λεπτοκαμωμένα
στή μεγάλη κόγχης κα'ι άπό ενα
1 στ'ις δύο μικρές. Δέν Εέρομε πά¬
σα παράθυρα εϊχε ό τροϋλλος ο
ι οποίος δέν ύπάρχει πιά. Τή Β. οψη
τής έκκλησίας, πού δέν έχει κατα
στραφή άκόμη, οτολίΖουν μέ τίς
καμτιύλες των διακοσμητικά τόΕα
κατασκευασμένα μέ τοϋβλα καί τρα
χείτη. Τα ιδία σχέδιο στόλιΖαν άπό
έΕω καί τίς κόγχες.
(ΣυνεχίΖετα)
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
ΑΘΗΝΑ 1973
ναγια».
1 άν'τ τύ,τιον τού 6ι6λίο^ θέλει παριι
ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΜ
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΪΑΣ
Μέρος Β' λαογραφικά.',
ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
καΐ (ϊλλες ίστοοίρ^ τ(7>ν Βουρλιωτών.
ΟΙ ΚΡΫΠΤΟΧΡΙΣΤΊΑΝΟΙ ^
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Η ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΑΝ
"Εν«ς έπίλ«γος στά πενηντάχρονα τοΰ Μικρασικτι-
κθϋ Όλέϊτρου
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ: Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλ^ρον
ΣΤΑΔΙΟΥ 38 - ΑΘΗΝΑΙ.
;έρη άν' θά έδγαινε ποτέ ίων ιί-
νός, γιατί ό Δαλπατάν είχε δώστι
κρκφή ένταλ.ή στόν Άλή, στήν πε
ρίπτοχΤη πον τ' άσκέρια τοΰ Σονλ
τάνο»> Οά ΐπιχειροΰσαν νά χατΐβοΰν
σ' αύτά καί ν ά τα ψάξουν, ν'ά το
το»1, ηθελε νά ξεγτλ.άση σν.οτιί>ση καί νά τόν κατακοημνίιι)
τόν Άπτο'.λάχ. Νά .τια'ξη ιιαϊ,ί το»1 Ι στό πηγάδι.
; ή γάτα μέ τύ ποντίκ^ .τρί-·^ΤΈΛΟΣ ΤΟΤ 43οι· ΚΕΦΑΛΑΙΟΤ
το καΤίΐσπαοάξη. Νά τον ά.τοσπάσι
την έιιιπ'στοστν'η, γιά νά έξαφητί-
ση ΰστρρα, προρορινά η καί γ.ά
πάντα, άνάλογα μέ τύ πως θά τον
έ'ρχοταν τα ,τράμ«τα. |
Κι' ό Λα.λπατάν δέν άς>γησε να
τοΰ ριχθή. "Τστερα άπό λίγο, τόν |
ίκοίτίΐξε ιιέ σονροΜΐέ'να τα ορρΰδ'α
<αί τοΰ εί.τρ ι|ι»'χρά: Ι -— Λεν' ρισαι ϊχίλο; μοί· Άπτο»*- λάχ. — Γιατί: τόν έρΛτησε χ«μογε λώντ(ΐς έκείνος. | -— Γιατι' άν ησοΐ'ν^χ/ θά έκτελοϋ σε; τί:: πηοσταγέ; μόν μέ πιό με γάλη προθι<μία καίί προσοχή. Τοΰ άπάιτησε ό Βρ{ΐ»'·ρης. ( —Ό έξάδελφό; τού·, τόν —ϊσα γ1 ά νά ιιή σέ δοΰν_ είτα στόν Μαΐΐάρ πασά νά σέ <(ερη νΰχτα. "Τστερα καί στό κελλί πού θά σέ βάλη ό Αλή;, θά κοιμηθή: ιιιά χά οά. Μή «τενοχορ.έσαι. Καί πρε- πει ^ά εΰχαοιστής τόν Άλλάχ, πού σθηκε; άπό την εκδίκηση τον Πά τισάγ. Ό Άπτονλάχ δέν εΤπ- τίπ· Εσκέπαζε μέ τί; παλά«ε; τό τρο το>· κ,αί ν.-ΐοτάχτηκε στήν ιιοΐ πρώτον. "Η ίδι-/.ή μοί· σ»μ(>ολή σ»1 των σι-νεισφορών πρό; εκτύπωσιν
ρα το»1. Σέ λίγο ό Άλής τόν εκι- ι ν ίσταται είς την κατά/Ληλον δια- χρησιμεΰση ώς είδικό άποθεματι'
τέίίασε στά μπονντροι'ιικι, άπό τα! στενήν κΉ σνμπλήρο>σιν, δ'ότι, κόν κεφάλαιον πρός ίδρυσιν έν τώ'
όποί(1 κανένα; δέν ήμ.αορο»*<σε ν,ϊ' τνγχάνοη' την καταγίογήν έκ Ττί προμνησθέΛΤ,ι ΠΝΕΤΜΑΤ Ι Κ Ω Τόν σκελετόν τή; σνγγρα(τής ά δοθή είς τό έν θεσσαλ.ανίκη Πα- λ·:κιν<ιι Λ,οκιΰοιο; Λ0)1ιΐ"ΐοα: 13^3101: ράρτηαα τής Άδρλφότητος «ΠΑ ' αγινωστον μέχρι τούδε, περισνλλε ΝΛΓΙΑ ΓΟΤΜΕΡΑ» υπό τόν' οη γεν καί διασωθ,έν {ι.τό το«· άειμνρ, τάν καί κατηγορηματικόν όρον, δ στιον Γεοίρ. ϋ. Χ(ΐ·νδηλάπτη —Κό πως τό κΐρδος, δπρο θέλ*ι προκύ νεως, Παντ. Η. Μρλανοψρύδη καί ψει έκ τής δι»θέσεως τού 6ιΰλίου Λαζ. θ. Λαϊαρίδοι1, ιδία δέ τοΟ καθώς και τό τυχόν ,τλεόνασμα έκ Κύριε Άπό τό άρθρο μου «ΙΕΡΟΦΑΝ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΙΔΕΑΣ» («Π.Κ.» φ. 2245)2.3.1974) ταραλείφθηκε ή φράσις πού ύπογραμ'μίΖω στήν πιό κατω παραγραφο και ή οποια παρά λειψις άλλοίωνε είς έκεϊνο τό ση¬ μείον τό νόημα τής παραγράφου, πού ή σωστή της οειρά είναι ή ά κόλουθη! ... Κι' οϋτε φοβούμαι νά θεωρή άπορηιιένος. Έσοί>ρ<ησε τα χεί,θώ ώς δουλόφρων ή άποβλέπων λη τον, καί τοϋ ισηκωσε τονς ο)μο»·ς τον.είς προσωπικά όφέλη, έπειδή καί τούτη τή φορά, βρίσκω κολακευτι Μά τόν Ά/λάχ δέν σέ κητα' λαβαίν'ιο Μεχιιέτ. Λένθυμά μ«ι νά κά λόγια γι' αυτόν τόν έΕαίρετο πηηα ποτέ καιιμ ά .τηοσταγή σοι ν.αί νά μην τήν ίκτρλεσα πιστά. — Σον έστειλα έ.δώ καί άρκετά χρΟΜα κάποιον γιαοόοη έπινίνδΐ' 1 νο γιά τό Ντοβ/^έτι ,ιέ την προστ,ι γή ά τόν κλρίσης στά μποΐΛτροΐΜ αα καί ν'ά τόν χαλάσης άμέσο; ιιό' λις θά σέ εί&οπο ούσα. ι — Ναί θυ^ιάμαΐ, τον έλέγανε · ιιάλιστα Δανιήλ Κοκκάλ.α. Τόν έ<ρι/' λάκισα καί περίιιεα ποοσταγή βο»1 γιά νά τόν χαλάση). ( — Και την έπήρες, μά έσΰ δέν 5έρ<ο γιατί, δέν την εκτέλεσις. Ι — Αύτό δέν' είναι Λλήβεια, (ρ(ό νιξρ άγανακρσμένο; ό Άπτοι·λάχ.' Την Γδιανύκτ (ι κατέθηκίΐ στά μπα»ι ντοονιιΐα καί ε&αλα στό κελ>.ί τού
γκιαονρη τόν «μπόγια» πού έμπρός
μόν τόν έγέμισε μα/αιριές. Έιι-
πος μόν πάλι. φορτώθηκε τό κον
" Ιωνά. ΔόΕα τώ Θεώ μέ μόνη τήν
άΕία μου...
Εύχαριστώ καί πάλι!
Ζόκυνθος 20.3.1974
Μεθ' υπολήψεως
ΑΝΔΡ. ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ
ΔΩΡΕΑΙ
ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
αποσταλείσαι άπ' εύθείας
Ή οίκογένεια Κανάρογλου είς
μνήμην Άθανασίου ΡεμπυτΖά 1.
000.
Ή οίκογένεια Κανάρογλου είς
φάρ, τον καί τό πέταξρ στή κατ-ι Μνήμην Πάνου ΧασιρτΖόγλου 1 000
6όθρ(ΐ των φιιλακων. Καΐ μοΰ λ?ς Ή Κα Άνθίππη Κτσκα είς μνή
τώρα έσύ, πώς δέν έκτέΑρβα την μην τοϋ συΖύγου της Φιλίππου Κά
.τροσταγή σου:
— Μή σηκίόνε·; την φίονή σον
καί δέν εχει; δίκηο. Ό «κιαφίρης»
έκϊϊνος, σοΰ ξέφΐ'γε, χωρίς νά τόν
πάρης «χααπάρι». Ζή καί <νασιλεν εί καί τώρα μάς σκά6ει τό λάκκο Πουλου ειε Μνήμην Στάσας Πιτσιλή 6αθν - 6αθύ. " ι 500. — Λέν εΓναι δ»·νατόν'. | Ή οίκογένεια Νότη Καλδή είς — Καί ομο; είναι. "Αν πρόσε μνήμην Στάσας Άθαναοίου 400. χε; καλυτέρα Άπτοτν.άχ, θά έ^λΐ Ή οίκογένεια Νότη Καλδή είς οκά 1.0Ο0. Ό κ. ΑΝΤΟΝΥ Ι. ΜΙΛΛΕΡ υπέρ των σκοπών τής Έστίας 59.800. Θάνου Παναγιωτο · Ι Ι μνήμην 'Ήροϋς Έπαμεινώνδα 500. Άτμοπλοϊα Καβουνίδου Α.Ε είς μνήμην Ιωάννου Μπιρμπίλη 1. ; ό ίδιος, πώς ό «άντάαη;» πον άπό τόν Πατισάχ στό Σ^ράϊ. Μγ τα Γδια ιιον τα μάτια τόν είδα. — Σέ γελάσανε τα μάτια σο:. "Τστεοα πολλοί άνθρωποι μοιάζονν 00°- μεταξΰ τους. | Ό κ. "Ιωάννης Μανίκας υπέρ — ΚΓ άν σοΰ πό» δτι, μοΰ τόν των σκοπών τής Έοτίας Νέας σΰστησε ό ϊδιο; ό Πατισάχ^ σά>' Σμύρνης δυθ.
Δανιήλ Κοκχά/Λ; # | ο οίκονένεια χρυσοοτόμου ·Α
— Λεν ξερο) π νά π<7>, έκανε
σάν χαμένος τιόρα ό Άπτ<»»·λάχ, Μέ άπειοοΎ εκτίμησιν ΙΩΑΝ. Α. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ Τ.Γ. θερμή πηράκληθΊ; δπ<ο; Οέ της, διαθέτω άρκετήν πείραν πρός ΚΕΝΤΡΩ, διβλ-ΐοθήκης, οίαν άπαι' τόν σκοπόν τοντον. Ι τ€ϊ ή Άκριτική των Πον'τίιον *Α-| Η ΜΟΝΗ έστερεΐτο φήμης καί ποβτολή είς τήν Βόρειον 'ΕΙλλάδα. [ «ϊγλης ομοίας τής των ΜθΎϊόν τής Έν Αθήναι; τή 31 Δεκ. 1973 περιοχής Ματσούκα;. Προικισμένη 3μως μέ ΰπέδαφος πλοασαότατον Ης πολύτιμ'ΐ' μεταλλα, καθώς καί όλόκληρος ή Χαλδία^ ή κ>ατά "Οαη σητε τα παρά ύπ' οψ.ιν νά σι·μπλι;
ρον' «γενέθλη τοΰ άργι/ηοο»·>>, ήτο ρώσονν τα τνχόν κρ'ά καί δγνοι-
Άνιοθεν προιιιοισμ,εΛ'η νά διαδροιμα στ» στοιχεΐα Ιδίως όσον άφορά
τίση τόν ρόλον τοϋ Δισ»·ποστάτο»ι την δοΜ>ι των Άρχιμεταλλονργών
Κρυφοΰ Σχολείον (Μοναστηρίοι.· άνά την Ανατολήν. ι
— Μεταλ.λΐίον) διά όιασήαοιν,
Αρχιερέων καί Πανισχύρων' Άρχι' ■ Ι.Α. '
μίτο'λλοΐ'ργων είς τοιούτον βαθμόν/ ι
(όστε ή άκτινοβολία το^ έφθανεν | Στ>μ. «Π.Κ.». Ό.τό τού προσ·ρ-
άπό τόν Καύκασον εοι; τήν Συ(/ί χοΰ; ςύλλο»· θ' άρχίσΐιιμρν νά δή
αν καί καθ" όλην, έ γένει, την Ά μοσιενωμεη- είς ί,τιφτΛλάδας τ·>
ναταλήν, ώ; θέλετε διαπιστώσει ό άνη-φερόμενον έργον. ,
πό τό δοκίμιον. | !
Ενταύθα ά; μοί έπιτρτιπή ή ά —■—·—" -
κόλονθο; καταναγκαστικη πεοιαιτο
λογία: Ι
ΠΡΩΤΟΝ. "Ως άθεράΛίντος νο
σταλγός τού μεγαλείον τοΰ 'Ελληνι
σμοϋ τής Άν τολής καί ίδιαιτέ- Ι
ρ(ος τοΰ αλησμόνητον Πόντο»1, ?- ι
σχον τήν' πρωτο6ο»Λίαν νά ίδρΰσιο
τό 1966 έν τή Καλλιθέα Αθηνών
τήν έπώνυμον Αδελφότητα, τι ό¬
ποία πρό τριετίας έπελήφθη τή;
ΟΤΡΑΝΙΛ ΔΟΤΚΑ
Όμιλία τής Κα;
λιοπούλον __ Γρί6α
ν6>ση Σ μνοναίων.
Κ«-
στήν "Ε-
Ό κ. Δ. Ι. Άρχιγένης, ό πο-
λύπλευρος αύτάς διανοούμενος καί
καλλιτέχνης έχει δημοσιεύσει στόν
«Προσφυγικό ΚόσμΌ» σειράν άφη
γήσεων αύτοπτών μαρτύρων τοϋ
δ'ιοιγμοΰ άπό τις μικραοιατικές
πατρίδες. Τα δημοσιεύματσ αΰτά
πού άποτελοϋν αύθεντικά «Χρονι
κά τής 'ΕΕόδου»·, ό κ. Άρχιγένης
τα έΕέδωσε πρό όλίγου σέ καλαί
σθητο τόμο 158 σελίδων μέ τίτλο
-ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ».
Εϊκοσιένας — δώδεκα άνδρες καί
έννέσ γυναίκες — είναι οί άφηγη
ταΙ, οί όποίοι έΕέθεσαν στόν συγ
γραφέα τήν άτομική του ό καθένας
τραγική περιπέτεια, όλοι κάτοικοι
των προσφυγικών συνοικισμών
Δραπετσώνας καί Κοκκινιάς. Ό
άκούραστος αύτάς λαογράφος τής
Σμύρνης, τέως γιαιρός καρδιολό-
γος τοϋ Ίδρύματος Κοινωνικών
Άσφαλίσεων Πειραιώς, βριοκότανε
άπό τό έπάγγελμά του. σ' έπαφή
μέ πολύν προοφυγικό κόσμο, κι'
έτσι τό 1956 άρχιοε νά συγκεντρώ
νη πληροφορίες, άλλες γραπτές
σάν σημειώματα κΓ άλλες προφορι
κές. όπως λέει ό ϊδιος οτήν είσα
γωγή τοϋ έργου του, νά κρατά
σημειώσεις, νά τίς τακτοποιήση
τώρα καί νά τίς εκδώση προσφέ-
ροντας στήν ίστορία τής Κατα-
οτρφής σημαντική συμβολή.
Τό βιβλίο άρχίΖει μέ σύντομο
πρόλογο, στόν οποίον ό κ. Δ.Α.
δίνει μιά περιληπτική είκόνα της
έννοιας πού είχε ό ΕερριΖωμός τοϋ
έλληνισμοΰ άπό τίς πανάρχαιες
μικρασιατικές του έοτίες. τής έγκα
τάστασής του στήν μητέρα πατριδα
καί των άναλοίωτων νοσταλγικών
του αϊσθημάτων. Άκολουθεϊ είαα-
γωγή μέ όρισμένες ίστορικές ήμε·
ρομηνίες σχετικές μέ τήν Κατα-
ατροφή καί μάς δίνει μιά μικρή ι¬
δία γιά τούς «Αύτόπτες Μάρτυ-
ρες». Κατά τήν καταγραφή των
πληροφοριών, όπως διαβάΖομε
προσπάθησε νά διατηρήση όρισμε-
νες λέΕεις καί έκφθάσεις ίδιωμα
τικές τής Μακρασιατικής περιοχης
ωστε νά διατηρήση τήν άνάλογπ
τοπική τους άτμόσφαιρα.
Έπιπλέον, κοσμοϋν τό 6ι6λίο
τρείς είκόνες, έργα τοϋ ϊδιου τοϋ
συγγραφέα — καλλιτέχνη. Ή μιά
συμβολίΖει τόν «διωγμό», ή άλλη
είναι ή «Πυργοφόρος Σμύρνη» σπό
άρχαίο νόμισμα, καί ή τρίτη ·ό Χρυ
σόμαλλος κριός» πάνω άπ' τόν Έλ
λήσποντο. Καί τό βιβλίο τελειώνει
μ·έ τον ϋμνο οτόν Έθνομάρτυρα
Χρυσόστομο, Μητοοπολίτη Σμύρ¬
νης», λόγια καί μουοική κι' αύτά
τοϋ συγγραφέα.
Οαυμά^ομε καί συγχαίρομε τόν
κ. Άρχιγένη γιά τήν πλούσια πνευ-
ματική και καλλιτεχνική του προσ-
φορά, άφιερωμένη όλη στήν άγα
πημένη του Σμύρνη.
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΡΑΣ
ί.έ.
«ινιστορηοειος της μονή; επι τού
ίίρον; Κερκίνη (Μπέλες) είς την
Άκριτικήν πεοιοχήν' τού Σιδηροκά
στρο»1, ύπερθεν τή; κοινότητος Μα
Τΐ)ν Τίτάρτη, 3 Απρίλιον
είς τάς 7.30 τό 6ράδ»·, θά μιλήιη
στή Στέγη τή; Ένώσεο); Σμνρ
ναίον, Καρίτση 3^ ή Σμνρηχΐι ι
Λογοτέχνις κ. Καλλιόπη Κολιοποΰ
Γρί(>α, Αντιπρότδρος τής
άπό κτιριακή; πλε"
ράς εΰρϊσκιεται ήδη έν τώ πίρ/αιοϋ
σ&τΐΊ, τα δέ έγκαίνια θά τϊλεσθ;ό
βι τήν εορτήν τής Πΐντηκοστής
τοΰ ποοσεχοΰς ετονς 1974. Μελε-
τάται ή μοοφή τής νέας Μονής, οΓ·
γϊ ώς άνδρώας ή γι>ναικείίΐ; άλ/.
ώς Πν·ε»>ματικοΰ Ίδρίτματος, γν·(·ι
στοΰ όντος δτι πρό 60 ακριβώς έ-
των (1913) κοινή άπο<τάσει καί όμο θιμω των Κοινοτήτων τής πίοιο- χης ή μονή είχ€ μίτατρτιπή ρί; ΚΕΝΤΡΙΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ — Λΰ κειον μετά 4 Γ^ϊΐν'"σιακων τά^ίων ΔΙίΤΤΕΡΟΝ. Αύτοβούλως /αί δν·εν ούδεμιά; άμοιβής ή άποξημι ώσεως άπεφάσισα λΛ ςρώς τό τόσον πολύτιμον υλικόν καί τόσον απαραίτητον δια τι'ιν ιστορίαν τής Έκκλησιαστικής Επαρχίας Χα/.δ!ς κίΐί γτνικά τιδ Πόντου μέ τάς άνά τή·ν Άνατολϋν έγχατεοττιμένας ΠοΛ'τιακάς άπ(·ικί μεταλ.λεΐα. ΠλήΛ· δμο>ς, άδν
ΕνωίΙε(;'ί
χνων>
κύ' ^
Διει-θυτΡια
_.
Λ"
Ελληνων Λογοτ,
ιιέ Λαογραιρ·-
Σιαρνης.
καί οί Σμ»·ρνηοί νά τό παρακολ-ι»
θήσονΛ·.
ΘΕΡΜΑ ΣΤΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ
' ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟΥΣΕ
ΤΒΚΙΝΜΜΑ1ΘΤΤΖΑΦΕΡ ΤΧΠΑΡ
ΚΑΙ Ά ΑΗΕΛΕΪΘΕΡΠΣΙ ΤΗΣ ΑΔΡΙΑΝ)ΛΕΟΣ
-Ο ΚΑΚΟΣ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΤΤΑΤΟΥΡΚ
-Ο ΣΤΡΑΤΘΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ©ΡΑΚΗ
μς,
νατώ, δ·στυχώς νά προβώ είς τί».
Ικδοβιν έλλείι(>ει .τόρων
Διά τόν λόγοΛ· «ΰτόν κίΐί διότι έ
πιθυμία μου σφοδρά, ή αρτΐίοτέοα
ώς ενεβτιν', εμφάνισις τοϋ βιβλίον
ποοιϋμαι εκκλτ}σιτ πρός τα φ λογε
νή αΐσθήματα 'Τμών, όπως, (ίιηι.κ'
στοΰμενοι, συ-μπαρασταθήτε μοί ύζ
ή ί τοΰ ίπιδιωκοιΐίνον
την επιττνςιν
σκοποΰ ήθικως
κα1
γελοπούλου 1.000.
χάλασες, δέν ήτανε δ Λάν ηλ Κοκ , Η ΟΙΚΟΥενε'° ΧΡΠθτου Σταμπε
Χαλας. Αου ε|ε μνήμην Ιωάννου Άγγελο
— Καί ποίος ήτανε; · ηούλου 1.000.
ραπλουτίζοντες τό πε-θιεχόμτνον δ.η
τυχόν «γνώπτιον σχετικών στοιχει
(»ν, γ. Α οί δέ διά τής ένισχύο·εο>;
πρός έκδοσιν.
Πρός τόν σν.ο.τόν τούτον
καλοϋνται οί ,τρίότοι νά άπευθννιυν
ται είς εμέ, οί δέ δεΰτεροι πρός
τό κ. Κωνσταντίνον Σπύρ. Πα.τπ
δόπσΐ'λον (Τσοραχώτην), κάτοικ <ν Ν. Σμύρι.·ης Άγίας Σοφίας Ϊ1 βρρμά σνγχαρητήρια στόν Πρό? δρον τή: Κοινότητος Ραφήνας κ. Αντώνιον Κονζάν, ό οποίος μέ τήν προσω.τ-,ογν τού δραστηριότητα καί τήν τιμιότητά το, έκ'με ρργα στή Ραφήνη, .τού κάνη άς άλλ.ος μύ χρι (Π'μιερον Πρόεδρος Ραφήινας, δέν έκαμε. "Ολθι φρόντ ζαν γιά τό δικ τονς συμφέρον, ό κ. Κοιΐά; μ νόν γιά τό σ»Μαφέρσν τοΰ τόπον αυτού δπον εχει κολοσσιαί ■ κτημ.ι τική πΐριονσία. Καΐ άπαριθμίζω ιιε ί ρικά άπό τα έργα τον: έβαλε !-' ρό σ' ολ^; τίς πρριοχές τή; Ραφή νας, άκόμη καί στό Κάκκ νο Λιμπ •νάκι, άσφάλτωσρ δρόμο,;, διεμόρ φι»σε την πλάζ τής Ραφήνας ποΰ χρόνια τιόρα. κανείς δέν'σκέφθΓκ.: νά διαμορφώση. Τονίζιο δτ, καν,-.ς άπό τοΰς Προέδρο»1; πού πέρασαν μέχρι σήιιεοον δέν πύν'εσε τό ώραι όν αύτά προάστ*:ο, την άλλοτε Λ>
μάζονσα πόλι (λιαάν'ι) στήν αρχαί
ότητ ι·, όπω; τό πόνρσε ό τορινός
Τοΰ πρέπον. θεομά σ»·γχαρητή-
ρια καί εμείς οί οίκισταί τής τοπη
θεσίας «Περιβολάκια Ραφήινας»,
ιδιαιτέρα τόν εύχαρ στοΰη^ γιά γ:Ί
εργ · τον καί γιά τήν »"δρε»'ση τή;
τοποθεσίας μ«;.
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Ι
ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Στίς 7 τό πρωΤ, καταλαμβάνε
ται τό Μπαμπά Έσκή, άπό τήν φά
λαγγα Αναγνώστου. Στό μεταΕύ
ή προπορευομένη ϊλη τοϋ 3ου συν-
τάγματος ίππικοϋ μέ έπικεφαλής
τόν τότε άνθυπίλαρχο Σόλωνα Γκί-
κα κατευθυνομένη πρός τήν Χάφ
σα, συναντήθηκε οτίς 9 π.μ. άντι-
μέτωπη (6 χιλιόμετρα βορειο'ίυτικά
τοϋ Μπαμπά Έσκή) μέ όμάδα 20
έφίππων τοϋ έπιτελείου τοϋ Τα-
γιάρ. Έπικεφαλής ήταν ό ϊδιος ό
Ταγιάρ μέ πολιτικα. Ό Τούρκος
συνταγματάρχης, έπιχειρούοε άνα-
γνώρισι τής περιοχής, προκειμένου
νά οργανωθή τήν άμυνα τής Άδρι
ανουπόλεως, μετά τήν δυομενή γι'
αυτόν, τροπή των έπιχειρήσεων.
Ή ϊλη Γκίκα, κατώρθωσε νά
κυκλώση τούς Τούρκους ίππεϊς. Μέ
τα σπαθιά στά χέρια, οί Ελλη-
νες μέσα σέ λίγο χρόνο, έΕουδε-
τφωσαν τούς Τούρκους, άφοϋ
σκότωσαν έξη στρατιώτες καί ένα
σξιωμ·ατικό. Βπίοης ουνέλαβαν
τρείς αίχμαλώτους μεταεύ των ό
ποίων τόν λοχαγό τοϋ 1ου γρα-
Φείου τοϋ Α' Σώματος Στρατού,
Σελήμ Όγλοϋ Άλή Μπέη καί τόν
ίπποκόμο τοϋ Ταγιάρ. Οί αίχμα-
λωτισθέντες άνέφεραν, ότι μέ,
κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΑΗ
] την ουνοδεία έρχονταν καί ό ϊ-
Ι διός ό Ταγιάρ, ό οποίος διέφυγε
Ι τή σύλληψι, άφοϋ ετράπη σέ ά"
τακτη φύγη.
Ό Κ. Γεραγάς στό 6ι6λίο τού
άναφέρει, μιά άλλη έκδοχή (σελ
20): Ότι ό Ταγιάρ, κατευθύνον
ι ταν μέ τό επιτελεϊο του πρός τ'α
Σαράντα Έκκλησίες, έλπίΖοντας
νά διαφύγη πρός τήν Βουλγα¬
ρία. Στάθηκε όμως ατυχος Υια
τί τελικά δέν κατώρθσε νά δια¬
φύγη.
Κσταδιώχθηκε άπό τούς ίππεΚ
τοϋ Γκίκα οί όποίοι δέν έγνώρι·
Ζαν ποίον καταδίωκαν. Γιά λίΥ°
κατώρθωσε νά έΕαφανισθή. Ή ω'
ραία δμως άραβική φοράδα τού
ανέτρεψε τόν άναβάτη της και
τόν έρριΕε σέ μιά μικρή ΧαΡ°'
δρα, κοντά οτό χωριό Μποστσν-
λή, όπου εμεινε επί πολλές ώρε<: Ιάναίσθητος. Ότον συνήλθε, επίστωσε ότι όλοι τόν είχον εγ- καταλείψει. Εφρόντισαν μάλιστα προηγουμένως νά τοϋ κλέψου τό ώραϊο δαχτυλίδι του. Μετα άπό μακρά περιπλάνησι νηστικοε καί διψασμένος επί 36 ώρεο ε φθασε στίς 14 Ιουλίου έΕω σπ° τό χωριό Μποστανλή. ΣυνεχίΖετοι)
ΑΝΑ1ΤΕΛΛΕΤΑΙ ΤΟ ΙΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΝ ΤΟΚΟΝ
ΠΑ ΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΟΡΐΣΜίΝΩΝ ΠΡ0Ί(ΜΩΝ
Αναστέλλεται όπό οήμερα καί
μεχΡ'
τέλους τού έτους τό ού
στημα έπιστροφής τόκων γιά τίς
έΕαγωγές των κάτωθι ηροϊόντων:
Πρώτες ΰλες πετροχημικής προε
Γεύσεως (πλαστικέο ΰλες) οέ πρω
τογενείς μορφές, δέρματα ήμικα-
τειργασμένα, μή οιδηροϋχα μέταλ
λα, (πλήν, νικελίου καί διπύρου
μαγνησίου), σίδηρος — χάλυψ
(προϊόντα μεταλλουργίας οιδήρου
-χάλυβος), κτηνοτροφές έν γένει
(βαμθακόπιττα, λινόπιττα κλπ.),
'ιπάσματα, πυρηνέλαια, 6ύνη £υθο-
ποιίας, χαρτόμαΖα, χάρτης κο': προ
ιοντο χάρτου.
Έπίοης άποφασ'σθηκε ό περι-
ορκσμός των έπιοτροφών έπιτοκίων
κατά 23% — 30% καί ή μείωοη
των προκαταβολών 65 — 75% τής
καταδαλομένης διαφοράς επί των
έΕαγωγων των εξής προιόντων: ρηΐ'ΐτικά ότι ή αποφασισθείσα άνα
Τοματοπολτός, κρτειργαομένα δέρ ιστολή τής έφαρμογής τής ύπ' ά
ματα, νήματα έν γένει, ύφάσματα, ριθμ. 1574 αποφάσεως τής Ν.Ε.
εϊδη ένδύσεως καί λοιπά εϊδη έκ καί ενίων είδών είναι προσωρινόν
νημάτων ή ύφάσμπτος, εϊδη Ζοχα χαρακτήρος. Έν ηεριπτώσει μετα
ροπλαστικής καί σοκολατοποιίας. βολής των εύνοικών συνθηκών
Σχετική άπόφαση πήρε χθές ή διαθέσεως των έν λόγω είδών στή
Νομισμ·ατική Έπιτροπή. Ή άπόφα- ι διεθνή άγορά πού έπικρατοϋν οή
ση αυτή τέλει υπό τόν όρο επι μερά, ή κυβέρνηση θά προβή σέ α-
κυρώσεώς της άπό τό Ύπουργικό | μεση έπαναφορά τής ΐοχύος τής ά
Συμδούλιο. ποφάσεως 1574) 70 γιά τα έν λόγω
προϊόντα. ' έπίοης εδηλώθη άπό άρ
Σύμφωνα μέ τή οχετική άνακοί- ι μόδια πηγή ότι δέν άντιμετωπίΖε
Τό ίοοζύγιον 1973
Χάοις είς τοΰς άδήλονς πόηο.ς, ψεις, περί μ,εταφορας έμπορ*νμά-
νωση, ή πραγματοποιουμένη έπα-
νεΕέταση τοϋ ϊοχύοντος συστήμα
τος έπιοτροφής τόκων στούς έ-
Εανωγεϊς βιομηχανικήν προϊόντων
εγινε υπό τό πρϊσμα τής διαμορ-
φώσεως νέων ουνθηκών κόστους
στό έσωτερικό.
ται, κατά τή διάρκεια τοϋ 1974, ά
ναοτολή τής έφαρμογής τής ύπ' ά
ριθμ. 1574 άπόοεως τής Ν.Ε. καί
επί άλλων είδών πέρα των άνω
τέρω. ΈΕακολουθοϋν έπίσης οί
έΕαιρέσεις υπό τής Ν.Ε. 1574)70
καί την είσοοήν Εέν'ων κεφαλ.αίον,
εκαλύφθη καί κατά τό παρελθόν
ρτος τό μέγα ελλ.ειμμα τού έμπορι
κου ίσοξυγίον κ ι τελικώς «ατϊλ°!
τθη ν.αί πλεόνασμ«, ίοστε άναλυ-
γως νά ανϊηθοΰν καί τα ονναλλ':
γματιβίά διαθέσιμ τή; Χο'χρα·:.
Επί σειράν έτών ήδη, ή Έλλη
νίκη οίκον'ομία έπιτνγχάνει την τα
>τοποΪΓ.σιν των μεγΐθών τού ϊσο^ν
γίου της, δ ά των πηγών προσπο
ρ'οεω; σννθλάγματος, ιδία δ?
τίόν άδήλον πόοοιν (τη.ριστικόν,
ν'αΐ'Τιλιακύ» καΐ αΐτ ναστεντ'κόν
συνάλλαγμα). Ειδικώς, κ«τά τό
παρελθόν ετος, μέ την σοβαράν δ,
όγκιοσιν των εϊίΗΐγοιγών — αντ ι
άνήλθον είς τό νψος των 4.030,!*
έκατ. δολλαρίωΛ, έναντι 2.407.0
τού 1972— ή είσροή αντη αδήλιον
πόθον, δανΐακών κεφαλαίων κ.ί
έμπορικών πιστώσεων απεδείχθη,
διά μίαν άκόμη ο;οράν, σωττΐυία
των τοΰ έν'ός πέμπτην τοϋ ΰγ'/.ον
αυτών υπό πλοίιον τρίτον χιυρών.
Κατά συνέπειαν, εφέτος, τό μ ί
γαλΐίτερον 6άρος διά την κάλ.πΐ'ΐν
των σνναλλαγμ ·τικο>ν άναγκων
τή; οίκονομίας, θά έπιπέση είς την
εξασφάλισιν δανειακων κεφαλαίων
άπό τό εσωτερικόν ήδη δέ, τό πρί>
τον δάνειον, ΰψους 250 έκατχ>μμι>οί
0)'.' δολλαρ'ον, στνήφθη είς Λονδϊ
νόν.
Άποδεικννεται, οντι»; ότι, 5-
ταν ' Ι διεθνΐϊς συνθήκαι δέν είναι
ευνοικαί, αί έπιπτώσεις των είς τάς
είσπράξεις άδήλον πάρων' είναι α·
μεσοι καί ώς έκ τούτου ή μονόπλειι
ρος στή,ριξις τοϋ ίσοζυγίον πλ.ηρ "
μών επ* αυτών έμ;τ*ρικλΐί·ει -τολ
λ.οΰς κινδννονς διά πάσαν οίκονα-
μίαν...
των τσιμέντων των έπωνύμων έ- ] διά την Έλληνική,ν οικονομ ία ν
Ή κυθέρνηση δήλωσε κατηγο-1 λαιολαδών καί των φλοκατων.
ΥΠΗΡΞΕ ΘΕΤίΚΠΣ ΑΠΟΤΕΛΡΣΜΑΤΙΚΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
ΠΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΘΗΣΗ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΣ ΕΞΑΓΩΓΩΝ
«Φά άποτελέσματα της πρώτης
ιριετίας έφαρμογής (1971—73)
της αποφάσεως 1574, υπήρξαν ίκα
νοποιητικά διά τάς έξαγωγάς. Περί
τούτων ύπόρχουν δύο άδιάψευστα
γεγονότα:
1. Κατά τό τελευταίον πρό τής
ενάρξεως τής έφαρμογής της έτος,
ήτοι τό έτος 1970 αί βιομηχανι
καί έξαγωγαί μόλις είχον υπερβή
τα 300 έκατομμύρια δολλάρια, ένώ
μόνον κατά τό δεκάμηνον Ίανουα-
ρίου — Όκτωβρίου αί έξαγωγα:
προϊόντων τής μεταποιήσεως ά-
νήλθον είς 535 έκατομμύρια δολλά
ρια.
2. Κατά την πρώτην τριετίαν έ¬
φαρμογής τής 1574 αποφάσεως, ό
όριθμός των κατά τό έτος 1970
διενεργησασών έξαγωγάς μεταποιη
τικών προϊόντων 320 έπιχειρήοε-
ων, βιομηχανικών καί βιοτεχνι-
κών, ηυξήθη προοδευτικώς, είς
550 τό έτος 1971, είς 960 τό
ετος 1972, καί είς 1.600 κατά τό
λήξαν έτος 1973».
Τ ανωτέρω ύπεστήριξε χθές με
ταξύ άλλων ό ω. Χριστόφορος Κα
τσάμπας, κατά την διάρκεια τής
ετηοίας γενικής συνελεύσεως των
μελών τής "Ενώσεως 'Εξαγωγέων
Βιομηχανικών Προϊόντων, υπό την
ίδιότητά τού ώς προέδρου της.
Ό κ. Κατσάμπας ετόνισε στήν
εκθέση πεπραγμένων τής Ένώσε
ως των έξαγωγ|έων θιομηχανικών
προϊόντων δτι «ή περαιτέρω αϋξη
σις των έξαγωγών βιομηχανικών
προϊόντων συναρταται στενώς άφ'
ενός μέν μέ την πραγματοποίησιν
νέων σοβαρών έπενδύσεω είς την
διομηχαίαν καί μάλιστα είς ρυθμόν
ολονέν έντεινόμενον καί συνεπή
πρός τή πρόοδον τής τεχνολογίας,
άφ' ετέρου δέ τή ύπαρξιν σταθε¬
ράς καί μακροχρονίου έξαγωγικής
πολιτικής».
Άμφισβήτησε έξ άλλου, την ά
ποψη ότι ή αυξήση των έξαγωγών
πέοοι όφείλετο κυοΐως οτΐς άνατι-
υήσεις διεθνώς καί ήταν κατ' άξία.
«Ή άποψις δμως αυτή έλάχιοτα
εύσταθεϊ — ύπεστήριξε ό πρόεδρος
των βιομηχάνων - έξαγωγέων —
διότι είς είς πλείστας κατηγορίας
έξαγωγών βιομηχανικών καί βιο
τεχνικών προϊόντων, διεπιστώθη,
παραλλήλως πρός την κατ' αξίαν
και άξιόλογος αύξησις των ποσοτή
ιων έξαχθέντων προϊόντων. Έν-
δεικτικώς σημειοϋται — ουνέχισε
ότι αί έξαγωγαί προϊόντων τής
κλωστοϋφαντουργίας ηυξήθησαν κα
τώ τό πρώτον εξάμηνον τοΰ λήξαν
τ°ο έτους 1973 είς όγκον κατά
ποσοστόν 35% πεοίπου έναντι τής
άντιστοίχου περιόδου τού έτους
1972, των χημικών καί ψαρμακευ-
Τ|κών είδών κατά ποσοστόν 28%,
τπς ύποδηματοποιίας καϊ κστεργα-
οί("κ δέρματος κατά ποσοστόν
100%, των ποτών κατ0 ποσοστόν
30%. Άνάλογοι αύξήσεις είς τόν
°νκον των έξαχθέντων προϊόντων
^Πμειώθησαν καί είς άλλους κλά
δούς τής μεταποιητικής δραστηριό-
ΤΓίτος. Δέν πρέπει έπίσηο νά πα-
Ροράται τό γεγονός ότι ή άξία τοΰ
Μεγαλυτέρου σχετικώς μέρους των
εί,αγομένων προϊόντων διακανονί
σμάτων των έν αχέσει πρός την
δραχμήν. Δέν πρέπει ομ'ως νά μός
διαφεύγη ότι είς την περίπτωσιν
των δύο τούτων χωρών, ιδιαιτέρως
δέ τής Δυτικής Γερμανίας, τό έκ
τής άνατιμήσεως τοϋ νομίσματός
νιστικοϋ κόστους λόγω όρθολογι-
οτικρ.ς οργανώσεως των έξαγωγι-
κών μονόδων κατά τα πρότυπα
των βιομηχανικώς προηγμένων χω
ρών. πρός την βιομηχανίαν των ό
ποίων έπιβάλλεται νά έΕκοωθή ή
της πλεονέκτημα έξουδετεροϋται ι ίδική μας βιομηχανϊα τό συντο-
κατά ένα ποσοατόν, λόγω σοβαρών
είσαγωγών έκ Γερμανίας, μεγάλων
ποοοτήτων πρώτων καί βοηθητι-
κών ύλών καϊ ένδιαμέσων προϊ¬
όντων, χρησφοπαιουμένων υπό
τής έγχωρίου βιβιηχανίας διά την
κατασκευήν έξαγομένων ύπ' αυτής
βιομηχανικών προϊόντων, ή άξία
των οποίων καταβάλλεται μέ ηύ-
ξημίένην τιμήν μάρκου ώς καί
ή είσαγωγή κεφαλαιουχικοϋ έξο
πλισμοϋ άναγκαίου διά την παραγω
γήν βιομηχανικήν προϊόντων.
»Ή σΓ\ίασα τής αποφάσεως
1574 — κατέληξε ό κ. Κατσάμπας
— βαι'νει πολύ πέραν τής άντιλήψε
ως ότι αύτη αποτελεί σύνολον δια-
τάξεων πρός ενίσχυσιν των βιομη
χανικών έξαγωγών, δι" ύποβοηθή
σεως καί βελτιώσεως τοϋ κόστους
των έΕαγομένων προϊόντων, είς
τ.οόπον ώστε νά διευκολυνθή ή έξα
όωγή αυτών είς τό εξωτερικόν».
Ώς κατ' επανάληψιν εδόθη ή
εύκαιοία νά τονισθή, τα υπό τής
άποοάσεως θεσπισθέντα κίνητρα,
έχουν οκοπόν πολύ ούσιω?>έστερον
Ό ακοπός ούτος έγκειται είς τό
νά διενερθή καί κεντρισθή τό έν
διαωέοον των βιομηχάνων καί των
βιοτεχνών διά την εξαγωγήν όπότε
κατά Φυσικόν λόγον θά προβούν
ούτοι είς νέας έπενδύσεις πρός
αύξησιν τής έγχωρίου παραγωγής,
μεγέθυνσιν των παραγωγικών μο
νάδων. επίτευξιν διεθνώς συναγω
ΞΕΝΟΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑΙ
ΕΙΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ
ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Τόν έν Αθήναις πρέσβυν τής
Βρεταννίας εδέχθη "ό ύπουργός
'Εμπορίου κ. Γ. Άναστασόπουλος
Έξ άλλου, ό ύφυπουργός Έμπο
ρίου κ. Π. Παπαδάς εδέχθη τόν
έν "Αθήναις πρέσβυν τής ΆλβΓ
νίας κ. Σέϊτυ, καθώς έπίσης καί
τόν εμπορικόν ακόλουθον της ρου-
μανικής πρεσβείας.
μώτερον, ώστε νά κατορθώση νά
επιζήση μετά την δεκαετίαν ότε
τεουατι'Ζεται τό προπαρασκευαστι
κόν στάδιον τής Συμφωνίας συν¬
δέσεως μέ την ΕΟΚ καί νά συνε
χίση τό δημιουργίαν διά την οί-
κονομίαν τής χώρας έργον της.
Τούτο άλλωοτε αποτελεί όργανικήν
ανάγκην διά την χώραν μας, ή ό
ποία, χωρίς βιομηχανίαν άνεπτυ-
γμ£νην είναι αδύνατον ά άναχθή
είς υψηλόν επίπεδον Ζωής, ανά¬
λογον πρός τό υπάρχον και διεμορ
φούμενον είς τάς βιομηνικώς έξει
λιγμένας χώρας.
ΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΔΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕΝΑΣ ΧΩΡΑΣ
Ή κίνησις Ίανουαρίου 1974
Κατά τόν μήνα Ιανουάριον
1974, τό ειδικόν Ταχυδρομιον
Γραφείον άποστολής δεμάτων εί-
αί είσπράξει; των άδν>
λι»ν πόρων τώ υ73, άνήλ.θεν είς
2.195,4 έκατ. δολλ.. εν ντ, 1.605,»
τοϋ 1972 —ήτοι τό μεταναστ€ντικυν
συνάλλ.αγμα άπεδίοοε 7>35,3 έκ«τ.
δολλ. τό ναντιλιακόν 600 καί τό
το^ριστικόν 514,8. Έξ ίσον άποτε
λεσαατική απεδείχθη καί ή κίνησις ι
κεφαλ άον έξωτερ κου, χάρις είς Ι
την πιστοληπτικήν ίκανότητα τττ[δών χειροτεχνίος είς τό έζωτερι-
Έλ,ληνκής οίκοηομ'α;· τόΐίαρενσαν Κόν - τό όπέίον ιδρύθη καΐ λει-
σννάλ.λαγ.μα τής κατηγορίας αυτή; ι _
άνήλθε, τω 1973, είς 1.574,4 έκατ. τουΡΥει πρωτοβουλ,α τού ΈθνικοΟ
Όργανισμοϋ Έλληνικής Χειροτε-
χνίας έοημείωσε την ακόλουθον
κίνησιν είς έξαγωγάς χειροτεχνημ·ά
των καί είδών βιοτεχνίας κα'ι λαϊ-
κής τέχνης.
ΕΠΙΔΙΩΚΕΓΑΙ Η ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΙΔΙΟΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΩΝ
ΕΠ1ΧΕΙΡΗΣΕΒΝ
Ή
Ι ποοσπάβεια ποΰ καταΛάλ.λΐ'- Ι μκτματικίι; Έπιτροπή;, ύς>ίζεται με
ΐϊ,ιό τίς έμπορικές τράπΐζες νά ' τα'ξΰ άλλο>ν ότι:
σνλλ.έ^ονν τίς πλέον των έ,-τ χοε- , Δοθέντος υτι γιά όλ.όκ>.ηρο τό
πτών γιά τό 1973 όρίων χορηγή Ι 1973 τό έ.ιιτοεπτά ίίρο αύξήσεω-
σ*ις τονς, πρός την ίδιιοτική οί/υ | τής χρηματοδοτήσεως ήταν 10'γ Ι σεων 11,664 καί 10,8'ί των χορη
11,7# ενανπι 12,9^ μέχθι τονδί,
δηλαδή την πϊρορίζει.
Την·τοχρόν(ος, διιο)ς, ?<ιντι Των .ιράγματι ά.-το>^»μ6ηνομένων Λποδό
ρ,α.ιοοιχων'
νοαία, δημιονργεϊ πίεση επί τή; | κ ί ή σννολ.κή τραπεζική χρημα :ό
ρευστότητο; των 6ομηχανικω /:<ιι . τηοΐς^κ δ αθ·?σίμων των έμπορικών τοαπεϊων είχε υπερβή στά τρ) η τού έτοι·; τό 11%, προκύπτϊΐ μ,όιΌ γ. Ί όρισιιίνϊς τράπεΐ,ες βέκια άιαλ<Ί ψειος των χρηαάτων, πον εχονν χο ρηγήσει σέ ίδκοτικές έπιχε ρήβει;. ύποστη-.ιί άπό τοΰς έ.ιιχειρηματικοΰς κνκλονς. Συγχρόνοις τα εΐδικά νψηλά έ- πιτόκΐ", τα όποϊα 6«ρύνο^ν τίς τν χον ύπεοβάσεις των έμποοικών τ<>α
."ΐε'ςών, πέϋα το»11 έπιτρεπτών νέων
όρίων' χρηιιατοδοτήοεος 29? για
τίς μεγάλ.ες καί 49^ γ;ά τίς μικο^;
τράτεξες, έναντι τοϋ σ»·νολικοϋ μ-
Διαφόορτικά
τών' άλλων Λ'ά ν.«τ«θέσονν ή
Τρά~·ζα τΐίς "Ελλάδος τό 2πλάο υ
τής ύπερβάσεος βέ τετράίΐτ;, ο τε) ι
/.ά δτοκο λογιιριασμό μ' ά.-Τ5τέ>.ε
γήοεωη· πρός την 6ιομηχανί:ι· κβί
έσωτερικό έμπόριο, τό πραγματικό
κόστος των Τρ«πίζ<ον, έκ των επι τοκίων καταθέβείον, (κίσΐ, των ίη:· χρΐίοτικιον δεσμεΰσεων' τής άρχικής κιιτ,Ίΐβέσεο);, άνεβαίνε, άπό 9% γιά τόν καταθέτη ·»οΰ Τ.-μιεντηρίοι· σέ 11,ό9ί γιά τίς Τράπ>τζίς καί ά-
στήν | πό 11% καταθεσεις επί προθεομία
έν<ντι 1.285,9 τοΓ· 1972. Καί ταυτα μέν άφοροΰν είς τό παρελθόν έ'τος, τό οποίον έχαρα- κτηρίσθη άπό πο ί «ΰΊ|η<Τΐ>ν
η
τι7)ν ρίσαγωγίόν -κιιοίοις είς κατα
νιλωτ.κά άγαθά— καί την άνατί
ιιησιν των κανσίμον διεθνω;. Άλ
λά καί διά τό τρέχον έτος, αί Ιςε
λα'ξεις *ίς τούς τομεϊς τιΤ>ν ΐΐσανιο
γων καταναλωτικών αγαθών καί,
των τ αών των καυσ'μων, δέν δια
γράκΓονταΐ εΰνοϊκ'ί. Άιτιβέτο>ς,
κατά τα φαινότμενα, ό »η|»ηλός όν
Ομός των ρ'κταγιογώιν θά συν'€χισ9Γι
Δέ ματα 548
Βάρος, χιλιόγραμμα: 3.580
Άξία, δραχμαί: 1.314.650
Τα σταλέντα είς διαφόρους χώ¬
ρας τής Εύρώπης τής Άοίας τής
Άφρικής κα: των Ήνωμένων Πολι
πολοίπου των πάσης φύσεως χοοη | σμα την θΐτιχή τονς ζτκιί ".
γήσεών το)ν πρός την ϊδκοτική ιί | Τό πολΰπλοχο σνστημα έξ άλλον
κονομία μέ 31.12.73 άσκοΰν σηματ ' των ύποχρίοτικών δΓσμ.ενσεων επί
τική πίεση επί τού τ©απενΐχ*ΰ <η· | χοοηγήσεοις πρός την διομηχανίι σττ'ιματος κ τ τό έξανακγάξσυν α (6% ποΰ εγινε 8% πρόσφατος) ανατείλη τίς χρηματοδοτήσεις τον. Ι καϊ πρός τό εισαγωγικό έμπόο.ο Π<ιρα>Αή).ω;, ή σηαειουμένη, κ«τό (πού άπό 37% έμειο>θη σέ 25%)
πιν τής πρόσφατον άναποοστιρμο- | μειώνει γιά τίς τράπεζες την καθα
γής τίόν έπιτοκίων, άνάκαμνΐ'η τό.'Ι ρή ωφελεία τής χρηματοδοτήοιε(ι>ς
κατα'θέβεωΛ·, σέ συνδυασμό'μΐ την ι πρός την βΐομηχανΊα άπό 12,59»
άξιολόγηβτ) τών' σχϊ-σεων ποαγματι' σέ 11,6% κ λ τό κΐιτόκιο των χο
κων έπιτοκίων χορηγττσίων άν.ι-1 οηγήσειον πρός τό έσωτ*ρικό έμπό
προσανατολίζει την δντληση νηι | ο^ άπό^ 15% σέ 10,8% λαμβανομ^
την κατανομή των διαθεσ!ιι«)ν το>' νη; ύπ' όψιν τής κρατήσεως υπέρ
έμπορικώ,ν τοαπεζών . Τούτο δμ;ι>ς των έςαγωγέίον καί
συμβαΜζε, μ έτήν κι^ερνητική πό | ποιθ-μέν<·)ν' στήν π< λιτική, ποϋ έπιδιώκει την κινητοποί Ι διαθεσιιο>ν. Άντίθετα, γιά τίς ρ
ηση των ίδίων' δι θεσίμων των επι |αγο>γές, τό σνστημα άποδεσμεύσε
χειοήσεων, γιά κΐφάλαια κ.ινήσε-. τος τού 23%> (έν.ιντι 30% ποοη-
ω;. ( γουμένως) τής χορηγήσ€(ος έκ των
Είδκώτερα, σΰμφοινα μέ την (*»α| άτόκων ή έντόκων καταθεο·ε<'ΐν, σ,ν.ή άπόο,οση 13)14.2.74 τής Νο φέον'ει την άπόδοση άπό 9,5% σέ των ακΐΛητο ποαγμΛτικότητ ι δω τοϋ έτονς, σέ 11,8%. Άντιθί τίος, τό πραγματικό κόστος κϊφι- λαίον γιά τί; Τοάπτζες, γιά καϊ « θρσεις 6—2 μηνών, βελ.τιοΰται άπό 1,5% .τού καταβάλλονν στονς πίλά τες το>ν, σέ 11,26% ποί<άπα7^ιμτ>ά
νο-·ν' έκ των έσόδων των ΰποχρβωτι
κων καταθέίΐεων. "Επί καταβέσεον ·
θμο>ς 3—6 μηνών, ή ωφελεία
ορίζ«τ'"ι στό 0,7% πρρίπον.
Οϊ διαφοροποιήσει; αύτές άογά
ή γρήγοοίΐ είτβ Θά πρέπ«ι νά επα
νεξετασθοϋν γιά νά μην άποτίλε-
σονν' άποτρεπτι-κό παοάγοντα προσ
ελ.κϋσειυς ίδτωτ·Μώ καταθίΛεων
νά έξβιδικίνσοΐ'ν τό ενδισχρέ
ρον των έμπορικόιν τοαπεζΛν, γιά
είδικές μορφές κ ταθροεων. ΤαΛΤΤι»
χρόνος όμ(1)ςι τό ■ όριακό κό<ττος σέ σνγκρκτη μέ τήν' όοιακή των τραΛεζάίν περιοοίζρται άπό 0 5 —0,1%, έναντι 0,4% τού 1973, ιΐ€ΐ ώνοντας έτσι τα κΐοδη των τραπε ζών αισθήτα κατά την φετεΐνή χρή «η. θϋ | ,_ κα, καΑΑι—χνικώ προιόντα βιο των | ΑΙ ΤΡΑΠΕΖΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΔΙ* καί κατά τό τρέχον έτος, ένώ ού , τειων της Άμερικής χειροτεχνή δέν τα θετικόν' δύναται νά περί ενδεχομένης μειώσεως των πετρ,ελαιοειδο>ν "είς Τήν|τεχνίας καί Ααϊκής τέχνης ήσαν:
ύφαντά εϊδη άμφιέσεως καί έπι-
στρώσεως, κεντήματα διάφορσ προ
ϊόντα χειροπλεκτικής, μεταλλοπλα
! στικά, άργυροχρυοοχοΐκά, κοομή-
δ ε&νή αγοράν. Έξ άλλον, δπεοιο
ριαμός των έξογωγών' θά έχη ώς
άποτέλ.εσμα τήΛ· πΐ,ρ' ιτέ(χι), δ ΐΰ-
ρ^νσιν τοϋ χάσματος τοΰ έμποίιι-
κοϋ ίσοζνγίον τής χώρα;.
ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΠΟΑΑΑΠΑΩΣ ΣΚΟΠΙΜΗ Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΗΝ
ΤΩΝ ΥΓΡΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ ΣΤΑ ΣΗΜΕΡΙΜΑ ΕΠΙΠΕΔΑ
ΕΙΕΤΑΖΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΟΛΑ ΤΑ
IX
., ΜΟΝΑ ΚΑΙ ΖΥΓΑ, ΚΥΚΛΟΦΟΡ ΗΣΟΥΝ ΣΤΙΣ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ
ΤΟ ΠΑΣΧΑ
Π'
την 6ελ.τί(,)ση
τιμόϊν
προμηθείας τού άργού πετρελ^αίου
κάτιο τού επίπεδον των 13 δολλα«>ί
ών τό βαρέλι, δέν άντιμΐτοΜΐίζε-
ται μείιοση των1 τιμών τής 6εννί-
νης, όντε τονλ.άχιστον πρό; τό πά
οόν, καταργήση τής έκ περιτροπϊίς
κνκλ.οφορίας των αΰτοκινήτων κα
Άπό τής ά,λλης π.λ.ειιοας, ούδι'-| ^ , Γ . .
----- , . .. , , , , υατα, κερσμικά οερμάτινα, Ευλο
ΝΕΙΜΟΤΝ ΕΦΕΤΟ Σ ΜΕΤΟ λί"' ?υνοικη διαγραφεταΐ μοί η κα Μ
\-£ (τάστασις είς την ίίσροήν των άδή γλυπτα, κομψοτεχνήματα έ£ άλαβά- τοις, τόσο γιά τό προσεχές Σα66α
Μεταξύ των νομισιιατικών άς.- | λων πό0ων· Ε^',''ώτερον.· ^'^'"" στρου κ.ά. ϋλών, κοϋκλαι, κομ-
τ6 2α«6ατοκνοι-/Λ. Έν
τοκύρκΐκο 23, 24 καί 25 δσο καί
χών κ·1 των τραπείών, σιΛ,ε<ρ(1).,ή ν'οι είναι αί ποσ6λίι(»εις θη όπω; τα τοοπε'ςινιά ίδονματα [ ;-| Οΐσιιον, μ·ετα την κ,ίχσιν διανείμον εφέτος μετοχάς, όντε έξ άποθεματικων χρήσεοις 1972 καί παλαιοτέριον'. Τούτο έναρμονίίεται πρός την .τολιτικήν περιορισμού τής ο τόν Το>
ις μ«σ:. .
ζει τήτ παγκόσμιον οίκονομίιΐν. Ώ:
ίν. τοντου, δέν πρέπει νά
τα, θεαματική, ώς πέρνσιν', αϊ'Εη
σις τού το_,·ριστικον
τος. Έπίσης, τσύτ' αύ«ό δύναται
καί διά
τητος. Πάντως, ή ονμφο*ν ία αύτη'να
δέν έπεκτείνετ.ίΐ είς τάς λοιπάς Ά Τοί" μ«*'ναστευτικού σι^αλλάγμα-
, 3Γ1 'Ι Ρβ. Μϊ _'
νιονύμο.ς Έταιρείας, αί οποίαι Λν
νανται Λ'άιέκδιόσου ν μετοχάς πρός
κεφαλοποίησιν άποθεματικων 1972
καί παλαιοτέοων, δεσμενόμελαι ο-
ιιως, σνμφο)ν(ος πρός την δοθεϊσ',ν
τος, δΐδομένον δτι ή κυριώτερα
χώρα ύποδοχής Έλλήνωιν έργατών
ή Δντ'.κή Γειρμανία, έκλεισε τάς
πύλας της.
Ώς πρός την ν'αντιλίαν, ή παγ-
δ.ά κι-βερνητική; ανακοινώσεως έο Ι κόσμιος κάμψ ς τοϋ έμπορίον. θό
Η ΦΟΡΟΛΟΠΑ ΤΩΝ ΑΜΟΙ-
ΒΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
ΙΙΛΟΙΩΝ
ΕΜΙΪ.
Ή είς δραχμάς μετατρο.τή των
άμοιβιον των αξιωματικών την έμ
πορικών πλΛΪιον' καί τοϋ ϊπτη.'χέ'νον
προσωπικού τής πολιτικής άεροπο
ρία,ς, αί οποίαι καταβάλλο,ντα- εις
?ένον νόμισμα, γίνετα,ι επί τή βά-
οει τής επισημον ίοοτιμίας τής δρα
χμής πρός τό ξένον νόμισμα κατά
τόν χρόνον1 καταβολάς τίόν άμοι-
6ών.
Τουτο εγνώρισε τό νπουργ*ΐον
Οίκονομικών δι* έγγραφον τού
πρός την Πανελλήνιον "Ενωσιν
Πλοιάρχον Έμπορικοϋ Ναντικοΰ,
έξ άφορμής υποβληθέντος έρωτή-
ματος σχετικώς μέ την φορολογί¬
αν άμοιβών αξιωματικών έμπορ.-
κών πλοίων1.
μηνΐΐαν τού πρόσφατον νομοι· ως
πρός την κεφαλοποίησιν κερδών
1973.
ΗΤΞΗΘΗ ΚΑΤΑ 197 ΠΛΟΙΑ Ο
ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΤΟΛΟΣ
ΕΝΤΟΣ 12ΜΗΝΟΤ
Ή δύναμις τού υπό έλλττνικήν
σημαίαν έμπορι κου στόλον άνήλ
θε την 28ην Φεβρουάριον 1974 *ίς
3103 πλοϊα, όλικής χωρητικότητος
2,3.461.662 κόροη', έναντι 290Γ.
πλοίοΛ'^ όλικής χωρητικότητος 20.
068.548 κόρων τού μηνός Φεβρονχ
ρίθ7 1973.
Προστίβετα, σχετικώς ότι ή ση
μειωθεΐσι- κατά τό δωδεκάμηνον
28.2.73 εως 24.2.74 αύξησις τής
·δννάμ·ε(ος τής Έλληνικής Έμπορι
κης Ναυτιλίας ανήλθεν είς 197 |
Ι πλοϊα, όλικής χωρητικότητος 3.393
114 κόρ'.>ν σημειο>θείσης οντιο έτη'
σίας αυξήσεως 6,8% ώς πρός τόν Ι
αριθμόν τών' πλοίων και16.9% ώς
πρός την χιορητικότητα.
ΕΜΕΙΩΘΗ Η ΚΤΚΛΟΦΟΡΙ
ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΝ
Κατά δύο δ'θ-τκντομμύρια πίρί
που έμ«ιώθη ή κΐΛίλ.οφορία τραπεϊο
γραμματίιον έντός τού παρελθόν-
τος μηνός Φεβρουάριον, συμφών.ος
πρός τα στοιχεΐα τα δημοσιευόιιε
να είς τήν' κυκλοφορήσασαν σι·νο·
πτικήν κατάσταιτΐΛ· τής Τραπέζης
τής Ελλάδος τής 28ης Φε«δροναρί
ου. Κατά την έν λόγω ήμερομηνί
αν, ό όγκος των κνκλοφορούντο>ν
τοαπεζογραμμαΐίιον
59.3 δισεκατομμΰρια δραχμάς.
Έξ άλλον, τό <τυναλλ«.γμ/<τικόν άπόθειια τής χώρας κατα την 28 ην Φεβροναρίον άνήρχετο είς 985 έκατομμύοια δαλλ.άοια. ~'εχη καί έπ' αϋ«η"ς τάς άναλόγους έπιπτιόσεις. Τούτο δέ, υπό την προ υπόθεσιν ότι δέν θά ληφθούν έ'τε- <>ι· περιοριστικά μέτρα, ώς αύτά
τα όποϊα εύρέιος σΐ'ζητοϋντοι «ίς
τάς δΐΐθ'νεϊς Λαντιλιακάς συνδιασκε
κατα την περίοδο τού Πάσχα, άντ
βολόγια καί ποικίλα άντικειμενα. μετωπίζετα, ή άναστολή τού ιέ·
Τό έν λόγω ταχυδρομικθν γρα- τρου τής έκ περιτροπής
φεϊον είναι έγκατέστημένον κατα ι
ς, χάρη δΐ€ΐ>κολννσεο)ς των έκδρο
| μέοιν καί τού εσωτερικόν τοινρ»-
τήν οδόν Νίκης 33 (παρά την πλα σΐιΟυ
τείαν Συντάγματος) καί λειτουρ ' Τό ένοεχόιιενο ^ τής ^ μειώσεως
. . τής τιμής τής βενξίνης άποκλΐίετπ
γεί κατά τάς εργασίμους ημέρας ,./το- λόγοι; -^ ή μέ,. χατανάλ(1,
καί ώρας 7.30 Π.μ. —8 μ.μ. Ι σή της, παρά την άοχ κή κατά 30
ι % μείϋκτη, ήδη φαίνίτα, ότι εχ*ι
__________._______________----| αποκατασταθή στά φνσιολογικά έ-
ΕΛΗΜΟΣ1ΕΤΘΗ Η ΑΠΟΦΑ- πίπεδα, ή δέ πρόθεση έξίοφαλίσε-
ΣΙΣ ΛΙΛ ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ
Έδημοσιενθησαν είς την
μερίδα. τής Κυβερνήσεως αί άποφά
σεις τής Χοιιισματικής Έπιτοοπής
διά των οποίων καθωρίσθησαν τα
τέα, γνωστά, έπιτόκια καταθέσεον
Λ ή
ως δημοσίων έσόδοη', τα όποϊα πρό
κείται νά χρησιμοποιηθονν καταλλη
λως, παραμένει πάντοτε άμείωτος
Τούτο έδήλ.ουν εγκυ{ΐοι κνκλοι.
Ή κυβέρνηση άντιμΐτΐοπίϊίι τή
λήψη μέτρων ένισχνοεο)ς τής γε
ωργικής παραγ(·)γής καί βελτιιίκτε
ως τοΰ είσοδήματος των παρι'γο
_Ι/Ι/Ι97>-3Ι/ΐ;/Ι977
II-
ϊ..^0»Λ11'
1-1 ώΐ Α Κ.1:*αΔΑΙΑ
Ι- Κεβίλαιον...................
ι________________1.036.000
>Δα'νεν« «ρ4 1ρ«ίζ·|ί
ΙΙΙ-διΊα* 1«_ «ι Ιΐ__.ι. ΐ
IV
-ΚΕίΔΗ.....................
.......................200.000
;ο.0ΟΟ
1.000.000------ί.^Λ.ΟΟΟ
ι, «Γ..........6.565.469
...............4325*92
_Ι0.047.9©Χ
Δΐ01κι.1.α,1.
1973...........'...«Ν.0>0
.♦♦♦♦♦♦ΦΦΟΟΟΦ'
>♦♦♦♦♦< 1ΊΙΝΟΣΙΕΙ![ΙΣ ΙΪΟΑΟΠΪΜΟΝ Ι λούθι ?εται είς δολλάρια, έιρ' ών καί δέν γεννάται θέμα ηύξημένων ώφελει ων διά τοϋς έζαγωγεϊς έκ νομι ] οματικών άναπροσαρμογών καθό- : ] τό έγχώριον νόμισμα παρηκο άναπροσαρμογάς τού .«| φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύ έΕαγωγών επί ;}....... Έταιρειών καΐ Έταιρειών Περιωρισμένης Εϋθύ- ότι δι' αποφάσεως τού κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου ^ά^^^ή «|ϋπ· άρ,θ. 66378)4126 τής 16)12)65 δοθείσης | οτερλίνσς προέκυψσν 2Π Ι "είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτ.ον Ανωνύ τ μων Έταιρειών). όρι'Ζεται ότι δύνανται νά συνεχίσω- σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε¬ νεών Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογ.σμούς των διά τής οικονομικήν μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- ΤΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ». ώς εγένετο {; »Σημε.οϋτα, έπίοης - άνέφερε κ. Κατσάμτιας - δτι οί έΕαγω- ουδεμίαν ωφέλειαν προσεπο- σ έκ των έζαγωγών είς Ι ΥπαρΕις ώφελειών θά ή- νά αναγνωρισθή μόνον δΓ ^ αΥωγάς προγματοποιουμένας είς λυτ'κήν Γερμανίαν καί Ολλανδίαν, 'ω τής άνατιμήσεως των νομι- ;μέχρ, τούδε διά τής -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ. πρό;; Ιτής συγχωνεύσεώς της. αί-ι ·λη·£κν6ρομαί Γινι»ί "^|ο6«.............. ΙΥ-ίΚΙΑΐ 1ΤΜΟ.Ι ,72.......................................7:·414 γών' όριαμένο) νπροϊντων, το>ν κτηνοτοοφιχιον και των εξα-
γο>γών όπο>ρ«κηπεντικω'ν.
τομέα τής παραγ(ι)γίς 6οε!ον κρ/α
τος, παρέχεται ήδη ίίσοδηματιν.^
ένίβχνση τής έκτροφής των μό
σχοιν άνά 4 δρχ. άν'ά κιλό καί ά
νά κεφ λή, ένώ έπιδοτούνται έπί¬
σης οί ζωοτροφές.
Προσεχώς έπίσης/ δποις πληοο
φοροΰμεθα, ί(ράν.ειται νά άντιαετ.')
πισθήτ ό βέμα τής άν οδόν τον ν.ό
στοις σνσκε-ι,ασίας των ίξαγοιιέ-
νον όπωροκη.τει·τ1κώ'ν, σέ τρόπο ά)
στε νά δηωονθγηβοϋν προνποθέ-
σ^ις άνταγιονιστικότητος των έλ-
ληνικων όπωροκηπειτικων, στίς &-
γοοές τής άλλοδαπή;.
"Οπως είναι γν'ωστό, λόγω τής
ένεργειακής κρίσειος, τα ΰλικά αν
ίης έχοι·ν άνέβε; σέ έπίπεΛ ;
ποΰ άντκΓτοιχούν σέ 2 επί πλέον
δραχμές περίπον άνά κιλό έξαγο
μέ^ου προϊόντος. Τό γ<ε*γονός αν- τό; σέ σνν'δι·ίί«μο μέ την νφειτη τής καταναλώσεος στίς άγορέ; τής Διτικής Είιρώπης, έχει δημιθτ·ο γήσει πιεστική κατάσταση στόν το αέα τής έξ'Ίγωγής των όπωροκη- πεντικών, πραγμα ποϋ φέρεται 5ια τεθειμένη νά αντιμετωπίση ή νν- βέρνηση έντός σνντόμον χρόνον. έχτελεΐται ή Λασικ,ή τού οικονομικόν μας ήτο; τοΰ άνταγιονισμού είς απάσας τά-' κλ.ασικάς μορφάς τον, δηλαδή, άνταγωνΊσμός τιμής, ποιότητος, δ ρων πληροιμής, καί εί; τονς όποί- ονς σννάπτονται εμπορικον πρά- ξ«ις, μέ κριτήοία Ικα'νοποιοε'ντ ι πάντας τοΰς σ.ΐΛβαλλομένο>·ς>.
Τελειώνοντας την όμιλι'α τον χο
τα τα έγκαίνια τής διεθνοΰς έκθέ
σεως Γούνας ό κ. ΰφνπθΜργό; "Εμ
πορίου άνεφέρθη καί σέ προβλέ
ψεις γενικωτέ^ι< οίκονομικής βη μασίας ειπών μεταξϋ άλλων καί τα εξής: «Τό γίγονός ότι λαμβάνη χώ ραν, κατά την παρούσαν οίκονοαι κήν περίοδον, "Εκθεσίς Γούνας, δή λ.αδή έκθεσις είδων ουτε 6ηΌικής βιοτικής άνάγκης, οΰτε κεφαιι?Λΐο>>
χικοΰ έξοπλισμού, πκττεύω ότι άπο
τελ«ΐ σημείον καί άπαρχήν αϊβ.ο
δόξον περίοδον, τήν' έλευσιν τής
όπο.'ας άλ.οι μας διακαώς άναμίνν
μέν κ 'ΐ εϋχάαεθα».
Η ΕΚΘΕΣΗ
ΘΕΣ) ΝΙΚΗ.—
Μέ τή συνάψη σ.ν·Ρ'"νιωγ. 4λι
δείξη γοΰνας καί έμπορικέ: έπο
ι 31/12/1975
ΔΙΑ ΓΜ
υ ΔΙΑ1£Ι/1εΐΜ£
,ΗΑ. ΙΌΤ7Ψ2 · ηΐ «12
,ΗΙ ΚΑΙ λΙΑ
ΝΑ1ΛΕΙ
Α1·ΟΙ97 97
Ι-(,.·«Αΐω,.Λ1ν/.....................205.043
«ιον ΆκοσρίοΕΐί................4τ.9Ι.ί------------241.131
Γ-υ,Ι .>Λ ΚΑΙ ιΧίϊή.................44Ϊ2.Θ41
ΜΤον 'Α.οοίίοεις................14ί>.006----------$14.835
3-κ-Ι Μ«1<..........................17.604,50 '"■■· ■-■"=ο»ί<'"5...................8.339-----------^65,50 4-..1.Αν-νίΙΙ.Α .ϋιΑ..................118,;43 ί,ιΤ-ν ·α.0^!(ΟΙι4.................ί3.618------------ Β. Κ 1>ΚΪ Ο , ^ , Η ,
!)-£^ί.^Λ Λΐ ίηΐλίΊΛ^ΙΜί.,............257.Β7θ
ί,ι'^ν ·Α«οο(1ί<,Ιί{................Π8.4«-----------139.434 6-' ..ΓιΙΙΙΙΧι. .ϊ4ί..ΙΜΙΙίΙ£......... ........4.^Λ -/;■ < Ι/Ι/Ι973-3Ι/Ι2/Ι973 ,.'·]!,, ,,,,, ι1Α·ΗΤΙΙΙ0ε Ι-ω,ΜΑΐυ»..............................^.^ II υθΐΜίιΒ.ΙΑΙΑβΕΙΕΙί Ι,ΑΙΚΜ..........840.000 III ΐαΐιω>·Αΐ.»)·θιΛΐΐιιι.«... „ „
Β. "Γ ι ο χ ίί μ , ( [ ς
Λ ωϊΙϋΙΑΙ............. , ,,, „,
....................1.626.476,7υ
Τ-ιι-ΑΜΙβΓΙΑ .ΛΐϋνΓώΙ......... . ,
.................3^1.418,60----------1.927.895,30
»Ι-11Κ,ω/. 40ΓΑΜΑΚ/. ΟΑβΚΙΙΙΓΟΥ.....
...................547.134
»Π- «εΡ4Η..............
- ..............................513.351,30
Γ. '.
Οί παρεμβάσεις έν' τούτοις αύ| φές σννεχίξεται ή 2α Δΐ€θνής Έ*
τές γιά την αποκατασταθή τής άν' θέση Γοννας τής θεσσαλονίκης
ταγωνιστικότητος των έλληνικών στό έμπορικό κέντρο τής ΔΕΘ
γεο>ργ<κών προϊόντων καί την έν{ | Σνμφιονα μέ ανακοινώση δεκάδες σχνση τής άγροτικής παραγωγήν έμπορικοί έπισκέπτες καί έκπρόσω κ'ίτ)ώς καί γιά τήν' άνακούφιση ποι μεγάλ(ον έμπορικών οίκων άπό των καταναλοτών άπό τίς άνατι- ιιήσεις, έ?ασφαλ!ζον·ται άπό την ί πάρκεια των δημοσίιον έσάδων, πού άναμένεται ν'ά προκνψη άπό την έπι6άρννση τής είσαγωγής ορισιιέ νων ίίδών πολττελ^είας —όπως τα ι ΐ'τ^κίνητα— καθώς έπίσης καί ά πό την αυξήση όρισμένων έμμίσων φόρων', όπως έκεϊνοι επί των ύγρων καυσίμων. ΜΕ ΕΠΙΤΤΧΙΑ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΙ Η ΕΚΘΕΣΗ ΓΟΤΝΑΣ "Ενώ μέ σχετική έπιτνχία στ·" χίζται ή δεντέοα διεθνής Γοννας στήν θεσσαλονίκη ή νηση διαβεβαίωσε τοΰς "Ελλην*; κατασκεναστές ότι είνηι ετοίμη νΛ άν'τιμετο)πίση τα ύφΜστάμενα προ· 6λήμα.τα τοϋ κλάδον, έκ τής άνό δόν των τιμών καί τής πτώοτω, τής ξητήσεως. Τούτο έδήλωσΐ κατά την τελε τή των έγκαινίων τής έκθέσο>«ί
Γοννας ό νφνπουργός Έμπορον
κ. Π. Παπαδάς, ό οποίος άνέφερε,
μετικξύ άλλων, ότι τό ενδιαφέρον
τής κυ6ερνή<ΐεο)ς στρέφετα( πρός τόν κλΛδο τής γουναποιίας μέ σκο πό την αυξήση τής παραγοιγικότη τάς τονς καί βελτιώσεως τής ποιό τητος των έλληνικής κατασ·κ*νής γοι·νών, ή όποία —ώς εΐπε— ήδ·| προβαδίζε, στόν διεθν'ή χΛρο. Μέ την εύκαιρία τής έξάρσειο, τού δννιιμιομοϋ τού κλάδον τής γουνοποιίας, ό κ. Παπαδάς ατ- φέοβη έν γέ-ν*. οτην ιδία τίτν διε θνων έκθέσεων, κατά την διάρκεια τής άμιλίας τον, έπ' εΰκαιρία τ*>ς
έφετεινής διοργανώσεως, κβί ί—(
ότι οί ένθέσεις «ώς ίδέι
'ΐ) χο>ρ€ς έ«ρθ<ισαν στή θεβ σα,λ.ονίκη γιά την εκθέση τής Γοι) ν'ας. Την εκθέση επεσκέφθη ό έμ πορικός σνμβονλος τής σοβιετικής πρεσβείας στήν Άθήνα κ. Μπογ/.ο μόλωφ. ΛίΙΜΟΣΙΕΤΘΗΚΕ ΤΟ Ν. Λ. ΓΙΑ ΤΑ ΤΟΚΟΜΕΡΙΔΙΑ Δημοσιενθηκε στήν 'Εφημρρίδβ τής Κν6ερνήσεα>ς (ΦΕΚ 63, Α)
τό ίιπ' άρ.θμ. 347 Ν.Δ., μέ τό ό-
ποίο αύξάνεται κατά μία μονάδα
τό έπιτόκιο των τοκομίριβίων
των μεταπολεμικήν δπνείοη' οΐκο
ι-ομικης άναπτνξίΐος Δημόσιον ΔΕ
Η καί ΟΤΕ, των ληγόντων άπό
16 Φ>ε6ροι<αρίον 1975. ♦♦♦··»♦♦♦' >.^ι...01ΑτΐΑ-.<ι_..11,ιΙΚΙ.ί. .254.596,20 ..^.4^,50-------------------------^£.'.07.,7υ ................ -----340.991.70 Η ΑΓΟΡΛ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ή «Έλλην κή Έταιρεία Οίκο¬ νομικών Επ βΤΓΐιων», ίίς τα πλιί σχια των επστηιονικων έκδη)4ι>0'
ιόν τη;, όί-γανΐιΊνει την 21πν κα»
22 ν Μαρτ'ον, δημοσίαν σιζή''τ|σιν
μέ θέμα: «ΊΙ άγορά έογαοία; έν
Έλ)άόι>
Είς την έν λόγω οι«ζήτησιν( η-
τ^ς θά δ τξ'ΐχΟΓ] είς την (ΐίθο^,σι /
σ·ν'εδριάσπ')ν τοΰ 'Εμηοοικον καΐ
Βιομηχανι-,οϋ Έπιιιτλητηοίον 'Δ-
θηνών. θά άνιπτύξονν τα έπϊ ιιί-
ρους θέ;Γΐτα /(ίθηγητ' ί Άνιυιο
των Σχολήν ·;η είδικοΐ ομιληταί.
,-'ίμ ιιϋαί
......2Κ.Ο»
-----41.68Β
α. .λ ι υ
-----±.ΐ?!.ι:ι,ια
.......ι95.Ι3?
....... ■ 3.351.Λ
11- υυ&.
ι αΐΛί,α.
4.ΧΙ.3ΙΙ.Ο)
"Ι ι·^1 £
..................1·93Ο.61Ι,Λ
..................9.9·5
'νοτ)
11/12/νίί
Π
Ό ί.1 ϊ£ιι
1-940.71(1,90
ΤΑ ΝΕ ΚΙΙΓΤΟΚΙΑ ΕΝΤΟΚΟΝ
%'ΐϊ ώς μηχανιααός είναι όμολ.ογία
πίστεως π4?ός τό <τύστημα τής ίλ*« θέρας οϊκονομίας, τό οποίον, .τα4?ά τάς άδνναμίας τον^ δ<αβφ(ΐλ.ίζ« είς τα άτομα την δι·νβττητα *η μϊγαλουργή<»οι»ν ή νά μείν«ι«ν αί τριο' ή καί άφανή, ίφ' όβον ή «ϊ | ^^,- απο 15η: κονομικοεμπορική των απόδοσις ω- άκολοΐ«ί»ς: δέν προσέλαβε ίκανοποιτ,τ.κα αε- "_ΕΙς ηι£ έτη<»ίβ»ς διά τη γεθηρ». «'Οβαι'τιος --σννέχισε ό ν. Πβ παδάς— δίθντ'α έκβτστις, ώς -Η,ς θίσσαλονίχης, Ηναι να«» το* διε- θνοϋς ίμΛβ^ίον, Ης τονς 6>εΒ<ε»; ΠΆΜΜΑΤΙΟΝ τιον' Ο"/.) ιι /,τ,ν ίΦΡΙΚ 31» 6). τό έ.ττν/ όν τόν έντόκων 1974 —Είς 9% δια ·& έζεε>ι»>ί · ) ό-
—Είς »,ϊάί5 δια τ4 ΙΐϋΙηιε»<>
ΠΑ ΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΟΡΐΣΜίΝΩΝ ΠΡ0Ί(ΜΩΝ
Αναστέλλεται όπό οήμερα καί
μεχΡ'
τέλους τού έτους τό ού
στημα έπιστροφής τόκων γιά τίς
έΕαγωγές των κάτωθι ηροϊόντων:
Πρώτες ΰλες πετροχημικής προε
Γεύσεως (πλαστικέο ΰλες) οέ πρω
τογενείς μορφές, δέρματα ήμικα-
τειργασμένα, μή οιδηροϋχα μέταλ
λα, (πλήν, νικελίου καί διπύρου
μαγνησίου), σίδηρος — χάλυψ
(προϊόντα μεταλλουργίας οιδήρου
-χάλυβος), κτηνοτροφές έν γένει
(βαμθακόπιττα, λινόπιττα κλπ.),
'ιπάσματα, πυρηνέλαια, 6ύνη £υθο-
ποιίας, χαρτόμαΖα, χάρτης κο': προ
ιοντο χάρτου.
Έπίοης άποφασ'σθηκε ό περι-
ορκσμός των έπιοτροφών έπιτοκίων
κατά 23% — 30% καί ή μείωοη
των προκαταβολών 65 — 75% τής
καταδαλομένης διαφοράς επί των
έΕαγωγων των εξής προιόντων: ρηΐ'ΐτικά ότι ή αποφασισθείσα άνα
Τοματοπολτός, κρτειργαομένα δέρ ιστολή τής έφαρμογής τής ύπ' ά
ματα, νήματα έν γένει, ύφάσματα, ριθμ. 1574 αποφάσεως τής Ν.Ε.
εϊδη ένδύσεως καί λοιπά εϊδη έκ καί ενίων είδών είναι προσωρινόν
νημάτων ή ύφάσμπτος, εϊδη Ζοχα χαρακτήρος. Έν ηεριπτώσει μετα
ροπλαστικής καί σοκολατοποιίας. βολής των εύνοικών συνθηκών
Σχετική άπόφαση πήρε χθές ή διαθέσεως των έν λόγω είδών στή
Νομισμ·ατική Έπιτροπή. Ή άπόφα- ι διεθνή άγορά πού έπικρατοϋν οή
ση αυτή τέλει υπό τόν όρο επι μερά, ή κυβέρνηση θά προβή σέ α-
κυρώσεώς της άπό τό Ύπουργικό | μεση έπαναφορά τής ΐοχύος τής ά
Συμδούλιο. ποφάσεως 1574) 70 γιά τα έν λόγω
προϊόντα. ' έπίοης εδηλώθη άπό άρ
Σύμφωνα μέ τή οχετική άνακοί- ι μόδια πηγή ότι δέν άντιμετωπίΖε
Τό ίοοζύγιον 1973
Χάοις είς τοΰς άδήλονς πόηο.ς, ψεις, περί μ,εταφορας έμπορ*νμά-
νωση, ή πραγματοποιουμένη έπα-
νεΕέταση τοϋ ϊοχύοντος συστήμα
τος έπιοτροφής τόκων στούς έ-
Εανωγεϊς βιομηχανικήν προϊόντων
εγινε υπό τό πρϊσμα τής διαμορ-
φώσεως νέων ουνθηκών κόστους
στό έσωτερικό.
ται, κατά τή διάρκεια τοϋ 1974, ά
ναοτολή τής έφαρμογής τής ύπ' ά
ριθμ. 1574 άπόοεως τής Ν.Ε. καί
επί άλλων είδών πέρα των άνω
τέρω. ΈΕακολουθοϋν έπίσης οί
έΕαιρέσεις υπό τής Ν.Ε. 1574)70
καί την είσοοήν Εέν'ων κεφαλ.αίον,
εκαλύφθη καί κατά τό παρελθόν
ρτος τό μέγα ελλ.ειμμα τού έμπορι
κου ίσοξυγίον κ ι τελικώς «ατϊλ°!
τθη ν.αί πλεόνασμ«, ίοστε άναλυ-
γως νά ανϊηθοΰν καί τα ονναλλ':
γματιβίά διαθέσιμ τή; Χο'χρα·:.
Επί σειράν έτών ήδη, ή Έλλη
νίκη οίκον'ομία έπιτνγχάνει την τα
>τοποΪΓ.σιν των μεγΐθών τού ϊσο^ν
γίου της, δ ά των πηγών προσπο
ρ'οεω; σννθλάγματος, ιδία δ?
τίόν άδήλον πόοοιν (τη.ριστικόν,
ν'αΐ'Τιλιακύ» καΐ αΐτ ναστεντ'κόν
συνάλλαγμα). Ειδικώς, κ«τά τό
παρελθόν ετος, μέ την σοβαράν δ,
όγκιοσιν των εϊίΗΐγοιγών — αντ ι
άνήλθον είς τό νψος των 4.030,!*
έκατ. δολλαρίωΛ, έναντι 2.407.0
τού 1972— ή είσροή αντη αδήλιον
πόθον, δανΐακών κεφαλαίων κ.ί
έμπορικών πιστώσεων απεδείχθη,
διά μίαν άκόμη ο;οράν, σωττΐυία
των τοΰ έν'ός πέμπτην τοϋ ΰγ'/.ον
αυτών υπό πλοίιον τρίτον χιυρών.
Κατά συνέπειαν, εφέτος, τό μ ί
γαλΐίτερον 6άρος διά την κάλ.πΐ'ΐν
των σνναλλαγμ ·τικο>ν άναγκων
τή; οίκονομίας, θά έπιπέση είς την
εξασφάλισιν δανειακων κεφαλαίων
άπό τό εσωτερικόν ήδη δέ, τό πρί>
τον δάνειον, ΰψους 250 έκατχ>μμι>οί
0)'.' δολλαρ'ον, στνήφθη είς Λονδϊ
νόν.
Άποδεικννεται, οντι»; ότι, 5-
ταν ' Ι διεθνΐϊς συνθήκαι δέν είναι
ευνοικαί, αί έπιπτώσεις των είς τάς
είσπράξεις άδήλον πάρων' είναι α·
μεσοι καί ώς έκ τούτου ή μονόπλειι
ρος στή,ριξις τοϋ ίσοζυγίον πλ.ηρ "
μών επ* αυτών έμ;τ*ρικλΐί·ει -τολ
λ.οΰς κινδννονς διά πάσαν οίκονα-
μίαν...
των τσιμέντων των έπωνύμων έ- ] διά την Έλληνική,ν οικονομ ία ν
Ή κυθέρνηση δήλωσε κατηγο-1 λαιολαδών καί των φλοκατων.
ΥΠΗΡΞΕ ΘΕΤίΚΠΣ ΑΠΟΤΕΛΡΣΜΑΤΙΚΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
ΠΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΘΗΣΗ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΣ ΕΞΑΓΩΓΩΝ
«Φά άποτελέσματα της πρώτης
ιριετίας έφαρμογής (1971—73)
της αποφάσεως 1574, υπήρξαν ίκα
νοποιητικά διά τάς έξαγωγάς. Περί
τούτων ύπόρχουν δύο άδιάψευστα
γεγονότα:
1. Κατά τό τελευταίον πρό τής
ενάρξεως τής έφαρμογής της έτος,
ήτοι τό έτος 1970 αί βιομηχανι
καί έξαγωγαί μόλις είχον υπερβή
τα 300 έκατομμύρια δολλάρια, ένώ
μόνον κατά τό δεκάμηνον Ίανουα-
ρίου — Όκτωβρίου αί έξαγωγα:
προϊόντων τής μεταποιήσεως ά-
νήλθον είς 535 έκατομμύρια δολλά
ρια.
2. Κατά την πρώτην τριετίαν έ¬
φαρμογής τής 1574 αποφάσεως, ό
όριθμός των κατά τό έτος 1970
διενεργησασών έξαγωγάς μεταποιη
τικών προϊόντων 320 έπιχειρήοε-
ων, βιομηχανικών καί βιοτεχνι-
κών, ηυξήθη προοδευτικώς, είς
550 τό έτος 1971, είς 960 τό
ετος 1972, καί είς 1.600 κατά τό
λήξαν έτος 1973».
Τ ανωτέρω ύπεστήριξε χθές με
ταξύ άλλων ό ω. Χριστόφορος Κα
τσάμπας, κατά την διάρκεια τής
ετηοίας γενικής συνελεύσεως των
μελών τής "Ενώσεως 'Εξαγωγέων
Βιομηχανικών Προϊόντων, υπό την
ίδιότητά τού ώς προέδρου της.
Ό κ. Κατσάμπας ετόνισε στήν
εκθέση πεπραγμένων τής Ένώσε
ως των έξαγωγ|έων θιομηχανικών
προϊόντων δτι «ή περαιτέρω αϋξη
σις των έξαγωγών βιομηχανικών
προϊόντων συναρταται στενώς άφ'
ενός μέν μέ την πραγματοποίησιν
νέων σοβαρών έπενδύσεω είς την
διομηχαίαν καί μάλιστα είς ρυθμόν
ολονέν έντεινόμενον καί συνεπή
πρός τή πρόοδον τής τεχνολογίας,
άφ' ετέρου δέ τή ύπαρξιν σταθε¬
ράς καί μακροχρονίου έξαγωγικής
πολιτικής».
Άμφισβήτησε έξ άλλου, την ά
ποψη ότι ή αυξήση των έξαγωγών
πέοοι όφείλετο κυοΐως οτΐς άνατι-
υήσεις διεθνώς καί ήταν κατ' άξία.
«Ή άποψις δμως αυτή έλάχιοτα
εύσταθεϊ — ύπεστήριξε ό πρόεδρος
των βιομηχάνων - έξαγωγέων —
διότι είς είς πλείστας κατηγορίας
έξαγωγών βιομηχανικών καί βιο
τεχνικών προϊόντων, διεπιστώθη,
παραλλήλως πρός την κατ' αξίαν
και άξιόλογος αύξησις των ποσοτή
ιων έξαχθέντων προϊόντων. Έν-
δεικτικώς σημειοϋται — ουνέχισε
ότι αί έξαγωγαί προϊόντων τής
κλωστοϋφαντουργίας ηυξήθησαν κα
τώ τό πρώτον εξάμηνον τοΰ λήξαν
τ°ο έτους 1973 είς όγκον κατά
ποσοστόν 35% πεοίπου έναντι τής
άντιστοίχου περιόδου τού έτους
1972, των χημικών καί ψαρμακευ-
Τ|κών είδών κατά ποσοστόν 28%,
τπς ύποδηματοποιίας καϊ κστεργα-
οί("κ δέρματος κατά ποσοστόν
100%, των ποτών κατ0 ποσοστόν
30%. Άνάλογοι αύξήσεις είς τόν
°νκον των έξαχθέντων προϊόντων
^Πμειώθησαν καί είς άλλους κλά
δούς τής μεταποιητικής δραστηριό-
ΤΓίτος. Δέν πρέπει έπίσηο νά πα-
Ροράται τό γεγονός ότι ή άξία τοΰ
Μεγαλυτέρου σχετικώς μέρους των
εί,αγομένων προϊόντων διακανονί
σμάτων των έν αχέσει πρός την
δραχμήν. Δέν πρέπει ομ'ως νά μός
διαφεύγη ότι είς την περίπτωσιν
των δύο τούτων χωρών, ιδιαιτέρως
δέ τής Δυτικής Γερμανίας, τό έκ
τής άνατιμήσεως τοϋ νομίσματός
νιστικοϋ κόστους λόγω όρθολογι-
οτικρ.ς οργανώσεως των έξαγωγι-
κών μονόδων κατά τα πρότυπα
των βιομηχανικώς προηγμένων χω
ρών. πρός την βιομηχανίαν των ό
ποίων έπιβάλλεται νά έΕκοωθή ή
της πλεονέκτημα έξουδετεροϋται ι ίδική μας βιομηχανϊα τό συντο-
κατά ένα ποσοατόν, λόγω σοβαρών
είσαγωγών έκ Γερμανίας, μεγάλων
ποοοτήτων πρώτων καί βοηθητι-
κών ύλών καϊ ένδιαμέσων προϊ¬
όντων, χρησφοπαιουμένων υπό
τής έγχωρίου βιβιηχανίας διά την
κατασκευήν έξαγομένων ύπ' αυτής
βιομηχανικών προϊόντων, ή άξία
των οποίων καταβάλλεται μέ ηύ-
ξημίένην τιμήν μάρκου ώς καί
ή είσαγωγή κεφαλαιουχικοϋ έξο
πλισμοϋ άναγκαίου διά την παραγω
γήν βιομηχανικήν προϊόντων.
»Ή σΓ\ίασα τής αποφάσεως
1574 — κατέληξε ό κ. Κατσάμπας
— βαι'νει πολύ πέραν τής άντιλήψε
ως ότι αύτη αποτελεί σύνολον δια-
τάξεων πρός ενίσχυσιν των βιομη
χανικών έξαγωγών, δι" ύποβοηθή
σεως καί βελτιώσεως τοϋ κόστους
των έΕαγομένων προϊόντων, είς
τ.οόπον ώστε νά διευκολυνθή ή έξα
όωγή αυτών είς τό εξωτερικόν».
Ώς κατ' επανάληψιν εδόθη ή
εύκαιοία νά τονισθή, τα υπό τής
άποοάσεως θεσπισθέντα κίνητρα,
έχουν οκοπόν πολύ ούσιω?>έστερον
Ό ακοπός ούτος έγκειται είς τό
νά διενερθή καί κεντρισθή τό έν
διαωέοον των βιομηχάνων καί των
βιοτεχνών διά την εξαγωγήν όπότε
κατά Φυσικόν λόγον θά προβούν
ούτοι είς νέας έπενδύσεις πρός
αύξησιν τής έγχωρίου παραγωγής,
μεγέθυνσιν των παραγωγικών μο
νάδων. επίτευξιν διεθνώς συναγω
ΞΕΝΟΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑΙ
ΕΙΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ
ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Τόν έν Αθήναις πρέσβυν τής
Βρεταννίας εδέχθη "ό ύπουργός
'Εμπορίου κ. Γ. Άναστασόπουλος
Έξ άλλου, ό ύφυπουργός Έμπο
ρίου κ. Π. Παπαδάς εδέχθη τόν
έν "Αθήναις πρέσβυν τής ΆλβΓ
νίας κ. Σέϊτυ, καθώς έπίσης καί
τόν εμπορικόν ακόλουθον της ρου-
μανικής πρεσβείας.
μώτερον, ώστε νά κατορθώση νά
επιζήση μετά την δεκαετίαν ότε
τεουατι'Ζεται τό προπαρασκευαστι
κόν στάδιον τής Συμφωνίας συν¬
δέσεως μέ την ΕΟΚ καί νά συνε
χίση τό δημιουργίαν διά την οί-
κονομίαν τής χώρας έργον της.
Τούτο άλλωοτε αποτελεί όργανικήν
ανάγκην διά την χώραν μας, ή ό
ποία, χωρίς βιομηχανίαν άνεπτυ-
γμ£νην είναι αδύνατον ά άναχθή
είς υψηλόν επίπεδον Ζωής, ανά¬
λογον πρός τό υπάρχον και διεμορ
φούμενον είς τάς βιομηνικώς έξει
λιγμένας χώρας.
ΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΔΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕΝΑΣ ΧΩΡΑΣ
Ή κίνησις Ίανουαρίου 1974
Κατά τόν μήνα Ιανουάριον
1974, τό ειδικόν Ταχυδρομιον
Γραφείον άποστολής δεμάτων εί-
αί είσπράξει; των άδν>
λι»ν πόρων τώ υ73, άνήλ.θεν είς
2.195,4 έκατ. δολλ.. εν ντ, 1.605,»
τοϋ 1972 —ήτοι τό μεταναστ€ντικυν
συνάλλ.αγμα άπεδίοοε 7>35,3 έκ«τ.
δολλ. τό ναντιλιακόν 600 καί τό
το^ριστικόν 514,8. Έξ ίσον άποτε
λεσαατική απεδείχθη καί ή κίνησις ι
κεφαλ άον έξωτερ κου, χάρις είς Ι
την πιστοληπτικήν ίκανότητα τττ[δών χειροτεχνίος είς τό έζωτερι-
Έλ,ληνκής οίκοηομ'α;· τόΐίαρενσαν Κόν - τό όπέίον ιδρύθη καΐ λει-
σννάλ.λαγ.μα τής κατηγορίας αυτή; ι _
άνήλθε, τω 1973, είς 1.574,4 έκατ. τουΡΥει πρωτοβουλ,α τού ΈθνικοΟ
Όργανισμοϋ Έλληνικής Χειροτε-
χνίας έοημείωσε την ακόλουθον
κίνησιν είς έξαγωγάς χειροτεχνημ·ά
των καί είδών βιοτεχνίας κα'ι λαϊ-
κής τέχνης.
ΕΠΙΔΙΩΚΕΓΑΙ Η ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΙΔΙΟΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΩΝ
ΕΠ1ΧΕΙΡΗΣΕΒΝ
Ή
Ι ποοσπάβεια ποΰ καταΛάλ.λΐ'- Ι μκτματικίι; Έπιτροπή;, ύς>ίζεται με
ΐϊ,ιό τίς έμπορικές τράπΐζες νά ' τα'ξΰ άλλο>ν ότι:
σνλλ.έ^ονν τίς πλέον των έ,-τ χοε- , Δοθέντος υτι γιά όλ.όκ>.ηρο τό
πτών γιά τό 1973 όρίων χορηγή Ι 1973 τό έ.ιιτοεπτά ίίρο αύξήσεω-
σ*ις τονς, πρός την ίδιιοτική οί/υ | τής χρηματοδοτήσεως ήταν 10'γ Ι σεων 11,664 καί 10,8'ί των χορη
11,7# ενανπι 12,9^ μέχθι τονδί,
δηλαδή την πϊρορίζει.
Την·τοχρόν(ος, διιο)ς, ?<ιντι Των .ιράγματι ά.-το>^»μ6ηνομένων Λποδό
ρ,α.ιοοιχων'
νοαία, δημιονργεϊ πίεση επί τή; | κ ί ή σννολ.κή τραπεζική χρημα :ό
ρευστότητο; των 6ομηχανικω /:<ιι . τηοΐς^κ δ αθ·?σίμων των έμπορικών τοαπεϊων είχε υπερβή στά τρ) η τού έτοι·; τό 11%, προκύπτϊΐ μ,όιΌ γ. Ί όρισιιίνϊς τράπεΐ,ες βέκια άιαλ<Ί ψειος των χρηαάτων, πον εχονν χο ρηγήσει σέ ίδκοτικές έπιχε ρήβει;. ύποστη-.ιί άπό τοΰς έ.ιιχειρηματικοΰς κνκλονς. Συγχρόνοις τα εΐδικά νψηλά έ- πιτόκΐ", τα όποϊα 6«ρύνο^ν τίς τν χον ύπεοβάσεις των έμποοικών τ<>α
."ΐε'ςών, πέϋα το»11 έπιτρεπτών νέων
όρίων' χρηιιατοδοτήοεος 29? για
τίς μεγάλ.ες καί 49^ γ;ά τίς μικο^;
τράτεξες, έναντι τοϋ σ»·νολικοϋ μ-
Διαφόορτικά
τών' άλλων Λ'ά ν.«τ«θέσονν ή
Τρά~·ζα τΐίς "Ελλάδος τό 2πλάο υ
τής ύπερβάσεος βέ τετράίΐτ;, ο τε) ι
/.ά δτοκο λογιιριασμό μ' ά.-Τ5τέ>.ε
γήοεωη· πρός την 6ιομηχανί:ι· κβί
έσωτερικό έμπόριο, τό πραγματικό
κόστος των Τρ«πίζ<ον, έκ των επι τοκίων καταθέβείον, (κίσΐ, των ίη:· χρΐίοτικιον δεσμεΰσεων' τής άρχικής κιιτ,Ίΐβέσεο);, άνεβαίνε, άπό 9% γιά τόν καταθέτη ·»οΰ Τ.-μιεντηρίοι· σέ 11,ό9ί γιά τίς Τράπ>τζίς καί ά-
στήν | πό 11% καταθεσεις επί προθεομία
έν<ντι 1.285,9 τοΓ· 1972. Καί ταυτα μέν άφοροΰν είς τό παρελθόν έ'τος, τό οποίον έχαρα- κτηρίσθη άπό πο ί «ΰΊ|η<Τΐ>ν
η
τι7)ν ρίσαγωγίόν -κιιοίοις είς κατα
νιλωτ.κά άγαθά— καί την άνατί
ιιησιν των κανσίμον διεθνω;. Άλ
λά καί διά τό τρέχον έτος, αί Ιςε
λα'ξεις *ίς τούς τομεϊς τιΤ>ν ΐΐσανιο
γων καταναλωτικών αγαθών καί,
των τ αών των καυσ'μων, δέν δια
γράκΓονταΐ εΰνοϊκ'ί. Άιτιβέτο>ς,
κατά τα φαινότμενα, ό »η|»ηλός όν
Ομός των ρ'κταγιογώιν θά συν'€χισ9Γι
Δέ ματα 548
Βάρος, χιλιόγραμμα: 3.580
Άξία, δραχμαί: 1.314.650
Τα σταλέντα είς διαφόρους χώ¬
ρας τής Εύρώπης τής Άοίας τής
Άφρικής κα: των Ήνωμένων Πολι
πολοίπου των πάσης φύσεως χοοη | σμα την θΐτιχή τονς ζτκιί ".
γήσεών το)ν πρός την ϊδκοτική ιί | Τό πολΰπλοχο σνστημα έξ άλλον
κονομία μέ 31.12.73 άσκοΰν σηματ ' των ύποχρίοτικών δΓσμ.ενσεων επί
τική πίεση επί τού τ©απενΐχ*ΰ <η· | χοοηγήσεοις πρός την διομηχανίι σττ'ιματος κ τ τό έξανακγάξσυν α (6% ποΰ εγινε 8% πρόσφατος) ανατείλη τίς χρηματοδοτήσεις τον. Ι καϊ πρός τό εισαγωγικό έμπόο.ο Π<ιρα>Αή).ω;, ή σηαειουμένη, κ«τό (πού άπό 37% έμειο>θη σέ 25%)
πιν τής πρόσφατον άναποοστιρμο- | μειώνει γιά τίς τράπεζες την καθα
γής τίόν έπιτοκίων, άνάκαμνΐ'η τό.'Ι ρή ωφελεία τής χρηματοδοτήοιε(ι>ς
κατα'θέβεωΛ·, σέ συνδυασμό'μΐ την ι πρός την βΐομηχανΊα άπό 12,59»
άξιολόγηβτ) τών' σχϊ-σεων ποαγματι' σέ 11,6% κ λ τό κΐιτόκιο των χο
κων έπιτοκίων χορηγττσίων άν.ι-1 οηγήσειον πρός τό έσωτ*ρικό έμπό
προσανατολίζει την δντληση νηι | ο^ άπό^ 15% σέ 10,8% λαμβανομ^
την κατανομή των διαθεσ!ιι«)ν το>' νη; ύπ' όψιν τής κρατήσεως υπέρ
έμπορικώ,ν τοαπεζών . Τούτο δμ;ι>ς των έςαγωγέίον καί
συμβαΜζε, μ έτήν κι^ερνητική πό | ποιθ-μέν<·)ν' στήν π< λιτική, ποϋ έπιδιώκει την κινητοποί Ι διαθεσιιο>ν. Άντίθετα, γιά τίς ρ
ηση των ίδίων' δι θεσίμων των επι |αγο>γές, τό σνστημα άποδεσμεύσε
χειοήσεων, γιά κΐφάλαια κ.ινήσε-. τος τού 23%> (έν.ιντι 30% ποοη-
ω;. ( γουμένως) τής χορηγήσ€(ος έκ των
Είδκώτερα, σΰμφοινα μέ την (*»α| άτόκων ή έντόκων καταθεο·ε<'ΐν, σ,ν.ή άπόο,οση 13)14.2.74 τής Νο φέον'ει την άπόδοση άπό 9,5% σέ των ακΐΛητο ποαγμΛτικότητ ι δω τοϋ έτονς, σέ 11,8%. Άντιθί τίος, τό πραγματικό κόστος κϊφι- λαίον γιά τί; Τοάπτζες, γιά καϊ « θρσεις 6—2 μηνών, βελ.τιοΰται άπό 1,5% .τού καταβάλλονν στονς πίλά τες το>ν, σέ 11,26% ποί<άπα7^ιμτ>ά
νο-·ν' έκ των έσόδων των ΰποχρβωτι
κων καταθέίΐεων. "Επί καταβέσεον ·
θμο>ς 3—6 μηνών, ή ωφελεία
ορίζ«τ'"ι στό 0,7% πρρίπον.
Οϊ διαφοροποιήσει; αύτές άογά
ή γρήγοοίΐ είτβ Θά πρέπ«ι νά επα
νεξετασθοϋν γιά νά μην άποτίλε-
σονν' άποτρεπτι-κό παοάγοντα προσ
ελ.κϋσειυς ίδτωτ·Μώ καταθίΛεων
νά έξβιδικίνσοΐ'ν τό ενδισχρέ
ρον των έμπορικόιν τοαπεζΛν, γιά
είδικές μορφές κ ταθροεων. ΤαΛΤΤι»
χρόνος όμ(1)ςι τό ■ όριακό κό<ττος σέ σνγκρκτη μέ τήν' όοιακή των τραΛεζάίν περιοοίζρται άπό 0 5 —0,1%, έναντι 0,4% τού 1973, ιΐ€ΐ ώνοντας έτσι τα κΐοδη των τραπε ζών αισθήτα κατά την φετεΐνή χρή «η. θϋ | ,_ κα, καΑΑι—χνικώ προιόντα βιο των | ΑΙ ΤΡΑΠΕΖΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΔΙ* καί κατά τό τρέχον έτος, ένώ ού , τειων της Άμερικής χειροτεχνή δέν τα θετικόν' δύναται νά περί ενδεχομένης μειώσεως των πετρ,ελαιοειδο>ν "είς Τήν|τεχνίας καί Ααϊκής τέχνης ήσαν:
ύφαντά εϊδη άμφιέσεως καί έπι-
στρώσεως, κεντήματα διάφορσ προ
ϊόντα χειροπλεκτικής, μεταλλοπλα
! στικά, άργυροχρυοοχοΐκά, κοομή-
δ ε&νή αγοράν. Έξ άλλον, δπεοιο
ριαμός των έξογωγών' θά έχη ώς
άποτέλ.εσμα τήΛ· πΐ,ρ' ιτέ(χι), δ ΐΰ-
ρ^νσιν τοϋ χάσματος τοΰ έμποίιι-
κοϋ ίσοζνγίον τής χώρα;.
ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΠΟΑΑΑΠΑΩΣ ΣΚΟΠΙΜΗ Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΗΝ
ΤΩΝ ΥΓΡΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ ΣΤΑ ΣΗΜΕΡΙΜΑ ΕΠΙΠΕΔΑ
ΕΙΕΤΑΖΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΟΛΑ ΤΑ
IX
., ΜΟΝΑ ΚΑΙ ΖΥΓΑ, ΚΥΚΛΟΦΟΡ ΗΣΟΥΝ ΣΤΙΣ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ
ΤΟ ΠΑΣΧΑ
Π'
την 6ελ.τί(,)ση
τιμόϊν
προμηθείας τού άργού πετρελ^αίου
κάτιο τού επίπεδον των 13 δολλα«>ί
ών τό βαρέλι, δέν άντιμΐτοΜΐίζε-
ται μείιοση των1 τιμών τής 6εννί-
νης, όντε τονλ.άχιστον πρό; τό πά
οόν, καταργήση τής έκ περιτροπϊίς
κνκλ.οφορίας των αΰτοκινήτων κα
Άπό τής ά,λλης π.λ.ειιοας, ούδι'-| ^ , Γ . .
----- , . .. , , , , υατα, κερσμικά οερμάτινα, Ευλο
ΝΕΙΜΟΤΝ ΕΦΕΤΟ Σ ΜΕΤΟ λί"' ?υνοικη διαγραφεταΐ μοί η κα Μ
\-£ (τάστασις είς την ίίσροήν των άδή γλυπτα, κομψοτεχνήματα έ£ άλαβά- τοις, τόσο γιά τό προσεχές Σα66α
Μεταξύ των νομισιιατικών άς.- | λων πό0ων· Ε^',''ώτερον.· ^'^'"" στρου κ.ά. ϋλών, κοϋκλαι, κομ-
τ6 2α«6ατοκνοι-/Λ. Έν
τοκύρκΐκο 23, 24 καί 25 δσο καί
χών κ·1 των τραπείών, σιΛ,ε<ρ(1).,ή ν'οι είναι αί ποσ6λίι(»εις θη όπω; τα τοοπε'ςινιά ίδονματα [ ;-| Οΐσιιον, μ·ετα την κ,ίχσιν διανείμον εφέτος μετοχάς, όντε έξ άποθεματικων χρήσεοις 1972 καί παλαιοτέριον'. Τούτο έναρμονίίεται πρός την .τολιτικήν περιορισμού τής ο τόν Το>
ις μ«σ:. .
ζει τήτ παγκόσμιον οίκονομίιΐν. Ώ:
ίν. τοντου, δέν πρέπει νά
τα, θεαματική, ώς πέρνσιν', αϊ'Εη
σις τού το_,·ριστικον
τος. Έπίσης, τσύτ' αύ«ό δύναται
καί διά
τητος. Πάντως, ή ονμφο*ν ία αύτη'να
δέν έπεκτείνετ.ίΐ είς τάς λοιπάς Ά Τοί" μ«*'ναστευτικού σι^αλλάγμα-
, 3Γ1 'Ι Ρβ. Μϊ _'
νιονύμο.ς Έταιρείας, αί οποίαι Λν
νανται Λ'άιέκδιόσου ν μετοχάς πρός
κεφαλοποίησιν άποθεματικων 1972
καί παλαιοτέοων, δεσμενόμελαι ο-
ιιως, σνμφο)ν(ος πρός την δοθεϊσ',ν
τος, δΐδομένον δτι ή κυριώτερα
χώρα ύποδοχής Έλλήνωιν έργατών
ή Δντ'.κή Γειρμανία, έκλεισε τάς
πύλας της.
Ώς πρός την ν'αντιλίαν, ή παγ-
δ.ά κι-βερνητική; ανακοινώσεως έο Ι κόσμιος κάμψ ς τοϋ έμπορίον. θό
Η ΦΟΡΟΛΟΠΑ ΤΩΝ ΑΜΟΙ-
ΒΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
ΙΙΛΟΙΩΝ
ΕΜΙΪ.
Ή είς δραχμάς μετατρο.τή των
άμοιβιον των αξιωματικών την έμ
πορικών πλΛΪιον' καί τοϋ ϊπτη.'χέ'νον
προσωπικού τής πολιτικής άεροπο
ρία,ς, αί οποίαι καταβάλλο,ντα- εις
?ένον νόμισμα, γίνετα,ι επί τή βά-
οει τής επισημον ίοοτιμίας τής δρα
χμής πρός τό ξένον νόμισμα κατά
τόν χρόνον1 καταβολάς τίόν άμοι-
6ών.
Τουτο εγνώρισε τό νπουργ*ΐον
Οίκονομικών δι* έγγραφον τού
πρός την Πανελλήνιον "Ενωσιν
Πλοιάρχον Έμπορικοϋ Ναντικοΰ,
έξ άφορμής υποβληθέντος έρωτή-
ματος σχετικώς μέ την φορολογί¬
αν άμοιβών αξιωματικών έμπορ.-
κών πλοίων1.
μηνΐΐαν τού πρόσφατον νομοι· ως
πρός την κεφαλοποίησιν κερδών
1973.
ΗΤΞΗΘΗ ΚΑΤΑ 197 ΠΛΟΙΑ Ο
ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΤΟΛΟΣ
ΕΝΤΟΣ 12ΜΗΝΟΤ
Ή δύναμις τού υπό έλλττνικήν
σημαίαν έμπορι κου στόλον άνήλ
θε την 28ην Φεβρουάριον 1974 *ίς
3103 πλοϊα, όλικής χωρητικότητος
2,3.461.662 κόροη', έναντι 290Γ.
πλοίοΛ'^ όλικής χωρητικότητος 20.
068.548 κόρων τού μηνός Φεβρονχ
ρίθ7 1973.
Προστίβετα, σχετικώς ότι ή ση
μειωθεΐσι- κατά τό δωδεκάμηνον
28.2.73 εως 24.2.74 αύξησις τής
·δννάμ·ε(ος τής Έλληνικής Έμπορι
κης Ναυτιλίας ανήλθεν είς 197 |
Ι πλοϊα, όλικής χωρητικότητος 3.393
114 κόρ'.>ν σημειο>θείσης οντιο έτη'
σίας αυξήσεως 6,8% ώς πρός τόν Ι
αριθμόν τών' πλοίων και16.9% ώς
πρός την χιορητικότητα.
ΕΜΕΙΩΘΗ Η ΚΤΚΛΟΦΟΡΙ
ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΝ
Κατά δύο δ'θ-τκντομμύρια πίρί
που έμ«ιώθη ή κΐΛίλ.οφορία τραπεϊο
γραμματίιον έντός τού παρελθόν-
τος μηνός Φεβρουάριον, συμφών.ος
πρός τα στοιχεΐα τα δημοσιευόιιε
να είς τήν' κυκλοφορήσασαν σι·νο·
πτικήν κατάσταιτΐΛ· τής Τραπέζης
τής Ελλάδος τής 28ης Φε«δροναρί
ου. Κατά την έν λόγω ήμερομηνί
αν, ό όγκος των κνκλοφορούντο>ν
τοαπεζογραμμαΐίιον
59.3 δισεκατομμΰρια δραχμάς.
Έξ άλλον, τό <τυναλλ«.γμ/<τικόν άπόθειια τής χώρας κατα την 28 ην Φεβροναρίον άνήρχετο είς 985 έκατομμύοια δαλλ.άοια. ~'εχη καί έπ' αϋ«η"ς τάς άναλόγους έπιπτιόσεις. Τούτο δέ, υπό την προ υπόθεσιν ότι δέν θά ληφθούν έ'τε- <>ι· περιοριστικά μέτρα, ώς αύτά
τα όποϊα εύρέιος σΐ'ζητοϋντοι «ίς
τάς δΐΐθ'νεϊς Λαντιλιακάς συνδιασκε
κατα την περίοδο τού Πάσχα, άντ
βολόγια καί ποικίλα άντικειμενα. μετωπίζετα, ή άναστολή τού ιέ·
Τό έν λόγω ταχυδρομικθν γρα- τρου τής έκ περιτροπής
φεϊον είναι έγκατέστημένον κατα ι
ς, χάρη δΐ€ΐ>κολννσεο)ς των έκδρο
| μέοιν καί τού εσωτερικόν τοινρ»-
τήν οδόν Νίκης 33 (παρά την πλα σΐιΟυ
τείαν Συντάγματος) καί λειτουρ ' Τό ένοεχόιιενο ^ τής ^ μειώσεως
. . τής τιμής τής βενξίνης άποκλΐίετπ
γεί κατά τάς εργασίμους ημέρας ,./το- λόγοι; -^ ή μέ,. χατανάλ(1,
καί ώρας 7.30 Π.μ. —8 μ.μ. Ι σή της, παρά την άοχ κή κατά 30
ι % μείϋκτη, ήδη φαίνίτα, ότι εχ*ι
__________._______________----| αποκατασταθή στά φνσιολογικά έ-
ΕΛΗΜΟΣ1ΕΤΘΗ Η ΑΠΟΦΑ- πίπεδα, ή δέ πρόθεση έξίοφαλίσε-
ΣΙΣ ΛΙΛ ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ
Έδημοσιενθησαν είς την
μερίδα. τής Κυβερνήσεως αί άποφά
σεις τής Χοιιισματικής Έπιτοοπής
διά των οποίων καθωρίσθησαν τα
τέα, γνωστά, έπιτόκια καταθέσεον
Λ ή
ως δημοσίων έσόδοη', τα όποϊα πρό
κείται νά χρησιμοποιηθονν καταλλη
λως, παραμένει πάντοτε άμείωτος
Τούτο έδήλ.ουν εγκυ{ΐοι κνκλοι.
Ή κυβέρνηση άντιμΐτΐοπίϊίι τή
λήψη μέτρων ένισχνοεο)ς τής γε
ωργικής παραγ(·)γής καί βελτιιίκτε
ως τοΰ είσοδήματος των παρι'γο
_Ι/Ι/Ι97>-3Ι/ΐ;/Ι977
II-
ϊ..^0»Λ11'
1-1 ώΐ Α Κ.1:*αΔΑΙΑ
Ι- Κεβίλαιον...................
ι________________1.036.000
>Δα'νεν« «ρ4 1ρ«ίζ·|ί
ΙΙΙ-διΊα* 1«_ «ι Ιΐ__.ι. ΐ
IV
-ΚΕίΔΗ.....................
.......................200.000
;ο.0ΟΟ
1.000.000------ί.^Λ.ΟΟΟ
ι, «Γ..........6.565.469
...............4325*92
_Ι0.047.9©Χ
Δΐ01κι.1.α,1.
1973...........'...«Ν.0>0
.♦♦♦♦♦♦ΦΦΟΟΟΦ'
>♦♦♦♦♦< 1ΊΙΝΟΣΙΕΙ![ΙΣ ΙΪΟΑΟΠΪΜΟΝ Ι λούθι ?εται είς δολλάρια, έιρ' ών καί δέν γεννάται θέμα ηύξημένων ώφελει ων διά τοϋς έζαγωγεϊς έκ νομι ] οματικών άναπροσαρμογών καθό- : ] τό έγχώριον νόμισμα παρηκο άναπροσαρμογάς τού .«| φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύ έΕαγωγών επί ;}....... Έταιρειών καΐ Έταιρειών Περιωρισμένης Εϋθύ- ότι δι' αποφάσεως τού κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου ^ά^^^ή «|ϋπ· άρ,θ. 66378)4126 τής 16)12)65 δοθείσης | οτερλίνσς προέκυψσν 2Π Ι "είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτ.ον Ανωνύ τ μων Έταιρειών). όρι'Ζεται ότι δύνανται νά συνεχίσω- σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε¬ νεών Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογ.σμούς των διά τής οικονομικήν μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- ΤΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ». ώς εγένετο {; »Σημε.οϋτα, έπίοης - άνέφερε κ. Κατσάμτιας - δτι οί έΕαγω- ουδεμίαν ωφέλειαν προσεπο- σ έκ των έζαγωγών είς Ι ΥπαρΕις ώφελειών θά ή- νά αναγνωρισθή μόνον δΓ ^ αΥωγάς προγματοποιουμένας είς λυτ'κήν Γερμανίαν καί Ολλανδίαν, 'ω τής άνατιμήσεως των νομι- ;μέχρ, τούδε διά τής -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ. πρό;; Ιτής συγχωνεύσεώς της. αί-ι ·λη·£κν6ρομαί Γινι»ί "^|ο6«.............. ΙΥ-ίΚΙΑΐ 1ΤΜΟ.Ι ,72.......................................7:·414 γών' όριαμένο) νπροϊντων, το>ν κτηνοτοοφιχιον και των εξα-
γο>γών όπο>ρ«κηπεντικω'ν.
τομέα τής παραγ(ι)γίς 6οε!ον κρ/α
τος, παρέχεται ήδη ίίσοδηματιν.^
ένίβχνση τής έκτροφής των μό
σχοιν άνά 4 δρχ. άν'ά κιλό καί ά
νά κεφ λή, ένώ έπιδοτούνται έπί¬
σης οί ζωοτροφές.
Προσεχώς έπίσης/ δποις πληοο
φοροΰμεθα, ί(ράν.ειται νά άντιαετ.')
πισθήτ ό βέμα τής άν οδόν τον ν.ό
στοις σνσκε-ι,ασίας των ίξαγοιιέ-
νον όπωροκη.τει·τ1κώ'ν, σέ τρόπο ά)
στε νά δηωονθγηβοϋν προνποθέ-
σ^ις άνταγιονιστικότητος των έλ-
ληνικων όπωροκηπειτικων, στίς &-
γοοές τής άλλοδαπή;.
"Οπως είναι γν'ωστό, λόγω τής
ένεργειακής κρίσειος, τα ΰλικά αν
ίης έχοι·ν άνέβε; σέ έπίπεΛ ;
ποΰ άντκΓτοιχούν σέ 2 επί πλέον
δραχμές περίπον άνά κιλό έξαγο
μέ^ου προϊόντος. Τό γ<ε*γονός αν- τό; σέ σνν'δι·ίί«μο μέ την νφειτη τής καταναλώσεος στίς άγορέ; τής Διτικής Είιρώπης, έχει δημιθτ·ο γήσει πιεστική κατάσταση στόν το αέα τής έξ'Ίγωγής των όπωροκη- πεντικών, πραγμα ποϋ φέρεται 5ια τεθειμένη νά αντιμετωπίση ή νν- βέρνηση έντός σνντόμον χρόνον. έχτελεΐται ή Λασικ,ή τού οικονομικόν μας ήτο; τοΰ άνταγιονισμού είς απάσας τά-' κλ.ασικάς μορφάς τον, δηλαδή, άνταγωνΊσμός τιμής, ποιότητος, δ ρων πληροιμής, καί εί; τονς όποί- ονς σννάπτονται εμπορικον πρά- ξ«ις, μέ κριτήοία Ικα'νοποιοε'ντ ι πάντας τοΰς σ.ΐΛβαλλομένο>·ς>.
Τελειώνοντας την όμιλι'α τον χο
τα τα έγκαίνια τής διεθνοΰς έκθέ
σεως Γούνας ό κ. ΰφνπθΜργό; "Εμ
πορίου άνεφέρθη καί σέ προβλέ
ψεις γενικωτέ^ι< οίκονομικής βη μασίας ειπών μεταξϋ άλλων καί τα εξής: «Τό γίγονός ότι λαμβάνη χώ ραν, κατά την παρούσαν οίκονοαι κήν περίοδον, "Εκθεσίς Γούνας, δή λ.αδή έκθεσις είδων ουτε 6ηΌικής βιοτικής άνάγκης, οΰτε κεφαιι?Λΐο>>
χικοΰ έξοπλισμού, πκττεύω ότι άπο
τελ«ΐ σημείον καί άπαρχήν αϊβ.ο
δόξον περίοδον, τήν' έλευσιν τής
όπο.'ας άλ.οι μας διακαώς άναμίνν
μέν κ 'ΐ εϋχάαεθα».
Η ΕΚΘΕΣΗ
ΘΕΣ) ΝΙΚΗ.—
Μέ τή συνάψη σ.ν·Ρ'"νιωγ. 4λι
δείξη γοΰνας καί έμπορικέ: έπο
ι 31/12/1975
ΔΙΑ ΓΜ
υ ΔΙΑ1£Ι/1εΐΜ£
,ΗΑ. ΙΌΤ7Ψ2 · ηΐ «12
,ΗΙ ΚΑΙ λΙΑ
ΝΑ1ΛΕΙ
Α1·ΟΙ97 97
Ι-(,.·«Αΐω,.Λ1ν/.....................205.043
«ιον ΆκοσρίοΕΐί................4τ.9Ι.ί------------241.131
Γ-υ,Ι .>Λ ΚΑΙ ιΧίϊή.................44Ϊ2.Θ41
ΜΤον 'Α.οοίίοεις................14ί>.006----------$14.835
3-κ-Ι Μ«1<..........................17.604,50 '"■■· ■-■"=ο»ί<'"5...................8.339-----------^65,50 4-..1.Αν-νίΙΙ.Α .ϋιΑ..................118,;43 ί,ιΤ-ν ·α.0^!(ΟΙι4.................ί3.618------------ Β. Κ 1>ΚΪ Ο , ^ , Η ,
!)-£^ί.^Λ Λΐ ίηΐλίΊΛ^ΙΜί.,............257.Β7θ
ί,ι'^ν ·Α«οο(1ί<,Ιί{................Π8.4«-----------139.434 6-' ..ΓιΙΙΙΙΧι. .ϊ4ί..ΙΜΙΙίΙ£......... ........4.^Λ -/;■ < Ι/Ι/Ι973-3Ι/Ι2/Ι973 ,.'·]!,, ,,,,, ι1Α·ΗΤΙΙΙ0ε Ι-ω,ΜΑΐυ»..............................^.^ II υθΐΜίιΒ.ΙΑΙΑβΕΙΕΙί Ι,ΑΙΚΜ..........840.000 III ΐαΐιω>·Αΐ.»)·θιΛΐΐιιι.«... „ „
Β. "Γ ι ο χ ίί μ , ( [ ς
Λ ωϊΙϋΙΑΙ............. , ,,, „,
....................1.626.476,7υ
Τ-ιι-ΑΜΙβΓΙΑ .ΛΐϋνΓώΙ......... . ,
.................3^1.418,60----------1.927.895,30
»Ι-11Κ,ω/. 40ΓΑΜΑΚ/. ΟΑβΚΙΙΙΓΟΥ.....
...................547.134
»Π- «εΡ4Η..............
- ..............................513.351,30
Γ. '.
Οί παρεμβάσεις έν' τούτοις αύ| φές σννεχίξεται ή 2α Δΐ€θνής Έ*
τές γιά την αποκατασταθή τής άν' θέση Γοννας τής θεσσαλονίκης
ταγωνιστικότητος των έλληνικών στό έμπορικό κέντρο τής ΔΕΘ
γεο>ργ<κών προϊόντων καί την έν{ | Σνμφιονα μέ ανακοινώση δεκάδες σχνση τής άγροτικής παραγωγήν έμπορικοί έπισκέπτες καί έκπρόσω κ'ίτ)ώς καί γιά τήν' άνακούφιση ποι μεγάλ(ον έμπορικών οίκων άπό των καταναλοτών άπό τίς άνατι- ιιήσεις, έ?ασφαλ!ζον·ται άπό την ί πάρκεια των δημοσίιον έσάδων, πού άναμένεται ν'ά προκνψη άπό την έπι6άρννση τής είσαγωγής ορισιιέ νων ίίδών πολττελ^είας —όπως τα ι ΐ'τ^κίνητα— καθώς έπίσης καί ά πό την αυξήση όρισμένων έμμίσων φόρων', όπως έκεϊνοι επί των ύγρων καυσίμων. ΜΕ ΕΠΙΤΤΧΙΑ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΙ Η ΕΚΘΕΣΗ ΓΟΤΝΑΣ "Ενώ μέ σχετική έπιτνχία στ·" χίζται ή δεντέοα διεθνής Γοννας στήν θεσσαλονίκη ή νηση διαβεβαίωσε τοΰς "Ελλην*; κατασκεναστές ότι είνηι ετοίμη νΛ άν'τιμετο)πίση τα ύφΜστάμενα προ· 6λήμα.τα τοϋ κλάδον, έκ τής άνό δόν των τιμών καί τής πτώοτω, τής ξητήσεως. Τούτο έδήλωσΐ κατά την τελε τή των έγκαινίων τής έκθέσο>«ί
Γοννας ό νφνπουργός Έμπορον
κ. Π. Παπαδάς, ό οποίος άνέφερε,
μετικξύ άλλων, ότι τό ενδιαφέρον
τής κυ6ερνή<ΐεο)ς στρέφετα( πρός τόν κλΛδο τής γουναποιίας μέ σκο πό την αυξήση τής παραγοιγικότη τάς τονς καί βελτιώσεως τής ποιό τητος των έλληνικής κατασ·κ*νής γοι·νών, ή όποία —ώς εΐπε— ήδ·| προβαδίζε, στόν διεθν'ή χΛρο. Μέ την εύκαιρία τής έξάρσειο, τού δννιιμιομοϋ τού κλάδον τής γουνοποιίας, ό κ. Παπαδάς ατ- φέοβη έν γέ-ν*. οτην ιδία τίτν διε θνων έκθέσεων, κατά την διάρκεια τής άμιλίας τον, έπ' εΰκαιρία τ*>ς
έφετεινής διοργανώσεως, κβί ί—(
ότι οί ένθέσεις «ώς ίδέι
'ΐ) χο>ρ€ς έ«ρθ<ισαν στή θεβ σα,λ.ονίκη γιά την εκθέση τής Γοι) ν'ας. Την εκθέση επεσκέφθη ό έμ πορικός σνμβονλος τής σοβιετικής πρεσβείας στήν Άθήνα κ. Μπογ/.ο μόλωφ. ΛίΙΜΟΣΙΕΤΘΗΚΕ ΤΟ Ν. Λ. ΓΙΑ ΤΑ ΤΟΚΟΜΕΡΙΔΙΑ Δημοσιενθηκε στήν 'Εφημρρίδβ τής Κν6ερνήσεα>ς (ΦΕΚ 63, Α)
τό ίιπ' άρ.θμ. 347 Ν.Δ., μέ τό ό-
ποίο αύξάνεται κατά μία μονάδα
τό έπιτόκιο των τοκομίριβίων
των μεταπολεμικήν δπνείοη' οΐκο
ι-ομικης άναπτνξίΐος Δημόσιον ΔΕ
Η καί ΟΤΕ, των ληγόντων άπό
16 Φ>ε6ροι<αρίον 1975. ♦♦♦··»♦♦♦' >.^ι...01ΑτΐΑ-.<ι_..11,ιΙΚΙ.ί. .254.596,20 ..^.4^,50-------------------------^£.'.07.,7υ ................ -----340.991.70 Η ΑΓΟΡΛ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ή «Έλλην κή Έταιρεία Οίκο¬ νομικών Επ βΤΓΐιων», ίίς τα πλιί σχια των επστηιονικων έκδη)4ι>0'
ιόν τη;, όί-γανΐιΊνει την 21πν κα»
22 ν Μαρτ'ον, δημοσίαν σιζή''τ|σιν
μέ θέμα: «ΊΙ άγορά έογαοία; έν
Έλ)άόι>
Είς την έν λόγω οι«ζήτησιν( η-
τ^ς θά δ τξ'ΐχΟΓ] είς την (ΐίθο^,σι /
σ·ν'εδριάσπ')ν τοΰ 'Εμηοοικον καΐ
Βιομηχανι-,οϋ Έπιιιτλητηοίον 'Δ-
θηνών. θά άνιπτύξονν τα έπϊ ιιί-
ρους θέ;Γΐτα /(ίθηγητ' ί Άνιυιο
των Σχολήν ·;η είδικοΐ ομιληταί.
,-'ίμ ιιϋαί
......2Κ.Ο»
-----41.68Β
α. .λ ι υ
-----±.ΐ?!.ι:ι,ια
.......ι95.Ι3?
....... ■ 3.351.Λ
11- υυ&.
ι αΐΛί,α.
4.ΧΙ.3ΙΙ.Ο)
"Ι ι·^1 £
..................1·93Ο.61Ι,Λ
..................9.9·5
'νοτ)
11/12/νίί
Π
Ό ί.1 ϊ£ιι
1-940.71(1,90
ΤΑ ΝΕ ΚΙΙΓΤΟΚΙΑ ΕΝΤΟΚΟΝ
%'ΐϊ ώς μηχανιααός είναι όμολ.ογία
πίστεως π4?ός τό <τύστημα τής ίλ*« θέρας οϊκονομίας, τό οποίον, .τα4?ά τάς άδνναμίας τον^ δ<αβφ(ΐλ.ίζ« είς τα άτομα την δι·νβττητα *η μϊγαλουργή<»οι»ν ή νά μείν«ι«ν αί τριο' ή καί άφανή, ίφ' όβον ή «ϊ | ^^,- απο 15η: κονομικοεμπορική των απόδοσις ω- άκολοΐ«ί»ς: δέν προσέλαβε ίκανοποιτ,τ.κα αε- "_ΕΙς ηι£ έτη<»ίβ»ς διά τη γεθηρ». «'Οβαι'τιος --σννέχισε ό ν. Πβ παδάς— δίθντ'α έκβτστις, ώς -Η,ς θίσσαλονίχης, Ηναι να«» το* διε- θνοϋς ίμΛβ^ίον, Ης τονς 6>εΒ<ε»; ΠΆΜΜΑΤΙΟΝ τιον' Ο"/.) ιι /,τ,ν ίΦΡΙΚ 31» 6). τό έ.ττν/ όν τόν έντόκων 1974 —Είς 9% δια ·& έζεε>ι»>ί · ) ό-
—Είς »,ϊάί5 δια τ4 ΙΐϋΙηιε»<>
ΠΡ9ΤΑΣΕΙΣ ΠΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΐΚΗΣ ΔΑΣΟΠΟΝΙΑΣ
Κστά τόν πρόσφατο έορτοσμό
τήο παγκοσμίου ημέρας δασοπον
άς, ό ύπουργός Γεωργίας κ. ΤΖώρ
τΖης ΤΖωρτΖάκης απηύθυνε μήνυμα
όπό της τηλεοράσεως στό όποϊο
μεταΕύ αλλων, άναφέρεται δτι «όν
καταβληθή προσπαθεία γιά την ά-
Ειοποίηση τοϋ δαοικοϋ πλούτου τής
χώρας, ύπάρχει ή προοπτική περι
οτολής τής απωλείας συναλλάγμα
τος ϋψους 3,7 δια. δραχ. ετησίως
γιά είσαγωγές Ευλείας. Συγχρό
νως ή άΕιοποίηση τοϋ έλληνικοϋ δα
σους κατά τόν έκπρόσωπο τής Κυ
χερνήσεως, θά ουμβάλη οτή μερι
κή αντιμετωπίση τοϋ προβλήματος
τής κτηνοτροφίας, θά προστατεύση
τό έδαφος άπό τίς διαβρώσεις, τό
περιδόλλον άπό τή ρύπανση καί
θά έμπλουτίοη τό έδαφος μέ ι'ιπό
γεια άποθέματα νεροΰ.
Τό έρώτημα δμως παραμένει
πώς θά επιτευχθή ή άνάπτυΕη καί
ή διατηρήση τοϋ έλληνικοϋ δόσους
καϊ πώς έΕ αυτού θά προέλθουν
τα οίκονομιχά καί κοινωνικά όφέ-
λη τα όποία προαναφέρθηααν.
Στό έρώτημα αύτά δίδει μίαν
απάντησιν ή Όμός Εργασίας τοϋ
τομέως Δασών τοϋ ΚΕΠΕ ή ό¬
ποία άσχολήθηκε μέ τίς έΕελί
Εεις στόν τουέα των δασών τής
χώρας κατά την προσέχη 15ετία.
' μέ την ρέσπιση τοϋ είδικοΰ τέ-
λους επί των εισαγωγήν θά προσ
φέρη περί τα 200 έκατ. δραχμές έ
τησίως σέ έργα άναπτύΕεως τής
εγχωρίου δαοοπονίας.
2 έκατομ. στρεμμ'άτων τό 30% πε
ρίπου θά μποροϋσε νά αποτελέση
άντικείμενο τής ίδιωτικής πρωτο-
βουλίας, ένώ τό ύπόλοιπο τού κρα-
τικού ένδιαφέροντος.
Πά την εξασφαλίση δμως τής άν
τογωνιστικότητος τής ταχυρύθμου
Ευλοπαραγωγής, πρέπει νά λη¬
φθούν μέτρα προστασίας τής έγ
χωρίου παραγωγής έναντι των εί
σαγωγών Ευλείας έκ των άνατο ι Είς το κατό τό 1973 έΕαγωγι-
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΝ
ΑΝΗΚΕΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΟ ΒΑΡΟΣ
ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Λικών κυρίως χωρών, βάσει τιμών
έΕωπραγματικών καί προκατασκευα
σμένων.
Ή εκθέση άναφέρει ότι τό πρό
βλημα τής άνταγωνιοτικότητος τος
Ευλοπαραγωγής δέν πρέπει νά τι
θεται πάνω στήν θάση ουγκρίσεως
μεταΕύ τιμών Ευλείας πού προέρ-
χεται άπό Ευλοπαραγωγά κέντρα
τής Βορείου Εύρώπης καί των τι
μών τής έγχωρίου Ευλείας, δεδο-
υένου ότι πέραν τοϋ άπλοϋ ποσο-
στοϋ σημαντικοϋ όφέλους θά πρέ
πει νά επιδιωχθή ένα γενικώτερο
οίκονομικό όφελος μέ την ανά
πτυΕι τής έγχωρίου δασοπονίας.
Γιά τόν οκοπό αύτό οί είσαγωγές
έκ των μέν άνατολικών χωρών
βάαει διμερών συναλλαγών πρέ¬
πει νά έμποδισθοΰν νά δημιουρ
νούν σκνθήκες άθεμίτου άνταγωνι
ομού είς βάρος τής έγχωρίου Ε"
κό έπιτεύγματα τής έλληνικής 6ιο
γενικώτερον καί τής κλω
στοϋφαντουργίας ειδικώτερον, ώς
κα'ι είς την πλήρη αποκατάστασιν
τής χρηματοδοτικής λειτουργίας
τής υπ' αριθ. 1574 αποφάσεως τής
Νομιοματικής Έπιτροπής κα'ι είς
την σημασίαν της διά την ενίσχυσιν
τής έΕαγωγικής προσπαθείας, ουνε-
κεντρώθη ή έκθεσις πεπραγμένων
είς την όποιαν προέβη ό πρόεδρος
τού Δ Σ. τής Ενώσεως ΈΕαγωγέ
ών Βιομηχανικών Προϊόντων κ.
Χριστόφορος Κατσάμπας, κατά την
χθεσινήν γενικήν ουνέλευσιν των
μελών της. Πέραν τούτων, ό κ.
Ή έμττορία κρότον
Ήμβλύνθησαν καί σχεδόν έ£έλι
πον αί παρατηρηθεϊοαι είς τό
πρόσφατον παρελθόν δυσκολίαι είς
τόν έφοδιασμόν τής άγοράς διά
κρεάτων' ήδη δέ, οί όροι άντεστρά
φησαν καί την έλλειψιν διεδέχθη
ύπερπροσφορά, ώστε νά άπαιτήται
ή λήψις μέτρων διά την άπρόοκο-
πτον συνέχισιν τής έφαρμχ)ζομένης
πολιτικής ένισχύσεως τής κτηνο
τροφικής παραγωγής!...
Ή διαμορφωθεϊσα σήμερον κα
τάστασις αυτή είς την εμπορίαν
κρεάτων άποδίδεται είς πολλούς
λόγους, τοϋς όποίους, εάν έκμε
ταλλευθώμεν εγκαίρως, δέν θά εί¬
ναι μακράν ή έποχή, καθ' ήν τό πρό
βλημα τουτο θά λυθή οριστικώς καί
ή συναλλαγματική ωφελεία τής Έ
θνικής οίκονομίας θά είναι μεγίστη
Κύριος λόγος τής τοιαύτης μεταβο
λής είς τόν έπισκοπούμενσν> το-
μέα, είναι κατ' αρχήν, ή αϋΕησις
Καταάμπας άνεφέρθη είς την ό- , ΤΠ<= εγχωρίου παρπγιογης κρεά- νάγκην συνεχούς πραγματοπιήοεως βιομηχανικών έπενδύσεων, πού πρέ πει νά φθόοουν είς τό σημείον νά άντιπροσωπεύσουν τό μεγαλύτερον ποσοστόν των συνολικών Καταλή Στήν έπίκαιρη την στιγμή αυτή έκ- . λοπαραγωγής όφ' ετέρου δέ νά ι γων ετόνισεν ότι τό βάρος της θέση, άναφέρονται μεταΕύ άλλων άναΖητηθή ένα λογικό έπίπεδο προ οίκονομικής άναπτύΕεως τής χώ- τά είδικά διοικητικά καί νομοθετικά μέτρα γιά την άσφάλιση τής άνα πτύΕεως τής δασοπονίας. Στήν με λέτη αυτή περιέχονται μεταΕύ άλ¬ λων άπόψεις ότι ή δασική πο- λιτική τού κράτους χρήσει ρι^ικοϋ έκσυγχονισμοϋ αναφορικώς μέ τόν οίκονομικό, κοινων·κό καί προστα- τευτικό ρόλο τοϋ δαοικού πλού- του. Τό σημερινό κρόμα πνεύματος συντηρητικότητος καί προοδευτι- κότητος πού χαρακτηρί^ει την δα- Ι σική πολιτική μέχρι τούδε, έμποδί Ζει την αντιμετωπίση των όργανι- κών άδυναμιών τής έλληνικής δα σοπονίας Άν δμως θεμελιώδηα στόχος τής πολιτικής αυτής τεθή ή αϋΕηση τής παραγω- γής θυλείας καί των βιομηχανι¬ κών παραγώγων της θά ουγχέ- εται ό κύκλος αίτίας καί άποτελέ σμστος, ό οποίος κατατρέχει την δασική μας οίκονομία Τούτο ό- μως προϋποθέτει σημαντικές έ- πενδύσεις καθώς καί έντοπισμό των μ"ετρων έκείνων επί των ο¬ ποίων θά άναπτυχθή ή έλληνική δασοπονία» τονίΖει μεταΕύ άλλων ή εκθέση. Σκοπός των μέτρων αυτών θά είναι ή μείωση τοϋ έλλείμματος τής Ευλείας άπό τού ϋψους τού 75% πού είναι σήμερα των άναγκών τής χώρας στό 35% στό τέλος τοϋ αι¬ ώνος. Πρός τόν σκοπόν αύτό πρέ πει — άναφέρει ή εκθέση — νά ληφθούν τα όναγκαϊα νομοθετικά μέτρα γιά την ταχύρρυθμο Ευλοπο νία, δηλαδή την τεχνητή έγκατά- σταση φυτειών άπό δένδρα ταχει- ουΕή, πλατύφυλλα καί κονοφό- ρα, κύκλου παραγωγής 10 έως | 30 έτών έναντι 50 έως 90 έτών ' των φυσικών μας δασών. Ή καλ- λιέργεια ταχειαυΕών δένδρων έχει δμως άνάγκη τής είσαγωγής στήν δασική μας οίκονομία τοϋ έπιχει- ρηματικοΰ πνεύματος, δεδομένου ότι προϋποθέτει την πραγματοποί ηση έπενδύσεων οί οποίες πρέπει νά πραγματοποιοϋνται μέ σαφώς οίκονομικά κριτήρια. Επί συνολι¬ κών έκτάσεων πρός άναδάσωση 5, ΘΑ ΕΙΣΑΧΘΟΥΝ ΥΦΑΣΜΑΤΑ ΕΚ Λ. ΚΙΝΑΣ ατασίας έναντι των εΐσαγωγών Ευ ραε άνήκει κυρίως είς την έλλη λείας έκ τών χωρών τής Κοινής νίκην βιομηχανίαν καί βιοτεχνίαν. Άνοράς καϊ τής ΕΦΤΑ. | Ή εκθέση προτείνει την μείωση τών είσαγωγών Ευλείας έκ τών ό νοτολικών χωρών, την ποσόοτωοη κατά κατηγορίας των, τόν περιο ρισμό τών ποιοτήτων δευτέρας καί Τό υπουργείον Έμπορίου θά προ τρίτης κατηγορίας, πού παράγει ή βή είς την χορήγησιν τής σχετικής έλληνική δαοοπονία καί την έπιδο ποσοστώοεως, διά την εξαγωγήν λή άντισταθμιστικής είοφοράς, επι βαμβακερών ύφασυάτων, τών δα της είσαγομένης πριστής Ευλείας, ομολογισμών κλάσεων 55.08 καί υοοιοσανίδων καί ίνοσανίδων προ 55.09, έκ τής Λαϊκής Κίνας, μέχρι ελεύσεως άνατολικών χωρών πρός ουμπληρώσεως ποσοΰ 200 000 δολ έξίσωση τών τιμών των, πρός τή* λαριων διά την τρέχουσαν συμβα εΐσαγομένη έκ τών δυτικών χωρών τικήν περίοδον. Την διαφορά αυτή 10 έως 20% Κατόπιν τούτου, καλοϋνται οί δέν την καρποΰται ό καταναλωτής ενδΊαφερόμενιοι είσαγωγεϊς βαμ ύποστηρίΖει ή εκθέση — άλλά ό εί βακερών ύφοσμάτων, οί όποϊοι ένε σαγωγεύς κα'ι ό χονδρέμτιορος. ό γράφησαν είς τά οικεϊα μητρώα οποίος πωλεϊ την σοβιετική των ΕΒΕ κατά την περίοδον 1967 Ευλεία στόν καταναλωτή σάν Ευ- —1970 κα'ι οιατηροΰν άκόμη την λεία σουηδικοϋ τύπου, δηλαδή οέ ιδιότητα αυτήν, δπως ύποβάλουν τιμές παραπλήσιες πρός την οκάν εις τα Έπιμελητήρια μέχρι κα'ι τής διναυϊκή Ευλεία, τής οποίας οί 10ης Απριλίου έ.έ , σχετικάς αίτή τιμές, στήν διεθνή άγορά είναι σεις μετά τών άπαραιτήτων δι | ύψηλότερες τής Ευλείας τής σοβιε κοιολογητικών. τικής προελεύσεως Ι Τό προϊόν τής ε'ιαφοράς αυτής ■ ϋψους 40 έκατ. δραχμών θά μπο¬ ροϋσε νά διατίθεται γιά την άνά πτυΕη τών παραγωγικών δασών σέ Ευλεία — άναίρέρει ή έκθεοη Τέ των, χάρις είς τά επί σειράν έτών ληφθέντων ούντο^α μέτρα, πρός τόν σκοπόν αυτόν. 'Ενδεικτικώς ά ναψέεεται, ότι, κατά τό παρελθόν έτος, ή παραγωγή πάσης φύσεως κρεάτων ανήλθεν είς 395.684 τόνν., ήτοι 105.883 τόν. αίγοπρο βείου. 99 925 τόν. πουλερικών, 86.353 τόν. βοείου καί 93.572 τόν. χοιρείου κρέατος. Κατά τά προη γούμενα έτη, ή παραγωγή κρεά¬ των έκυμαίνετο είς τούς 300.000 τόν.. διά την κάλυψιν δέ των ά¬ ναγκών τής έσωτερικής καταλώ- σεως έδαπανάτο ετησίως συνάλλα- γμα άνω των 100 έκατομμ. δολλ. ρίων! Έτερος σημαντικάς παρά- γων, είναι ή άνάσχεσις τοϋ ύψηλού ρυθΐμοϋ καταναλώσεως κρεάτων, γεγονός τό οποίον δέον νά έντα- χθή είς τά γενικωτερα πλαίσια τής νέας φάσεως ήν διέρχεται ή Έλληνική οίκονομία διά την καταπο λέμηοιν τοϋ πληθωριομοϋ. Ή κάμ ψις τοϋ ρυθμού είς την κατανάλω¬ σιν κρεάτων, είχεν ώς άποτέλεσμα καί την σταθεροποίησιν των τιμών. Εντεύθεν καί υπό τάς ανωτέρω συνθήκας τής έΕαλείψεως τοϋ κιν δύνου οτενότητος προσφορδς κρεά των, παρέχεται μοναδική εύκαιρία διά την επιτύχη λο οριστικήν άν τιμετώπισιν τοϋ δλου προβλήματος, Άπαλλαγείσα ή Έλληνική οίκονο μία άπό τάς πιεστικάς καταοτά σεις τοϋ παρελθόντος, έχει τώρα είς την διάθεσιν της τά άπαιτού- μενα χρονικά περιθώρια, όπως όρ- γανώση επί ύγιών βάσεων την έγ χωρίον παραγωγήν κρεότων, ώστε ή χώρα νά καταστή αύτάρκης κα'ι είς τόν καίριον αυτόν τομέα. Τά προγράμ'ματα άναπτύΕεως τής κτη- νοτροφικής παραγωγής δέον νά ένταθοΰν' συγχρόνως δέ, ή πολι τική αύτη νά παρέχη τά έχέγγυα έΕασφαλίσεως καί διασφαλίοεως ικανοποιητικόν είσοδήματος είο τούς παραγωγούς, προκειμένου νά παρακινηθούν ούτοι είς περαιτέρω δραστηριότητος άνοπτϋΕεως τής κτηνοτροφίας. "Ηδη, τά ληφθέντα μέτρα έΕυπηρετοϋν καί τούς σκοπούς αύτούς, άλλ' είς τό μέλ λον ταυτα δέον όπΐυς προσαρμό Ζωνται πρός τάς εκάστοτε διαμορ- φουμένας συνθήκας, μέ άμετακίνη τον στόχον την όσον τό δυνατόν μεγαλειτέρον αΰΕηοιν τής παρα¬ γωγής κρεάτων... ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ ΤΩΝ ΕΓΧΩΡΙΩΝ ΟΪΝΩΝ Την έπι'δότησιν των έξαγομίν«ν οΐνο>ν {.πό τοϋ Κράτους. τήν' άπ·ΐ κα0εστώΤΟς, έν συνδυασμώ μέ την
ό είανωγής οΐνονν έκ τοΡ | ή ώς καί
Ό άπολογιομός τής εβδομάδος
■Η θέσπ.σ.ς νέου είσαγωγικού
γόοευσιν είσαγωγής οΐνονν εκ τα» |
έξιοτερικοΰ πρός άνάμιιθιν μετ" έγ ^ _ ^
χωτίιον ο!νο>ν ή .ιοός άπόσταξιν,
την καθιέρο>σιν' «ύστηροΓ· έλέ-γχ°''
διακινήσεο)ς τής σακχάοεως είς πε
οοιχίις ο'ινοπαραγο)γής καί την
π<'ραδειγματικήν τιμωρίαν των χοησιαο.τ.οο»>ντο>ν τούτον κατά την
γλαυκοποίησιν τών' οίνοσταφυλών
ώς καί την λήψιν σειράς άλλαν*
αέτρων, ίΐτΐτοίΓν άπο την Κνδέονη πηοκοτα-
σ.ν, μέ ύπόιινημά το,ν, οί έκποόσο, προβλέποντα, ηυΕημένα. προκατα
πό, ,ονν Οίνοποιητ,κών Σννετ. ο, ί βολα', καί μακροτέρα διαρκεια παρα
κρατήσεως. Έκ ποραλλήλου, ανε¬
κοινώθη, ότι αί τιμαί διά σειράν
βασικών καταναλα)τικών αγαθών
καί ύπηρεσιών θά διατηρηθοϋν στα
θεραί. Τούτο, εδηλώθη, θά έπιτευ
Χθή τόσον διά τής αύΕήαεως τής
,Ίαραγωγής, ώς και
ινείου υπό τής Τρα-
πέΖης τής Ελλάδος, έκυριάρχη-
σαν τών εσωτερικήν έΕελίΕεων κα
τά την παρελθούσαν έβδομάδα.
Συγκεκριμένως, διά σχετικών
ύπουργικών άποφάοεων, μετετάγη
οαν περί τά 500 ι-Ισαγόμενα εϊδη
είς νέους πίνακας, διά τών οποίων
στ··/ίϋν Όργ«νο>σπ»ν τής χώρας,
οί όποϊοι συνήλθον είς σύσκεψιν
είς τα γραφεϊα τής ΠΑΣΕΓΈΣ
είς Αθήνας.
Συγκεκριμένως οί ίκπρόσωποι
των συνεταοιστικών όργαν'ώσειον
Κοάτος ' έγχωρίου παραγωγής, όσον καί διά
ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΙΣ
ΤΗΣ ΔΕΘ
Ό ύφυπουργός Έμπορίου κ.
Παν. Παπαδάς εδέχθη χθές τόν
πρόεδρον τής Διεθνοϋς Εκθέσεως
Θεσσαλονίκης κ. Γ.απαδάτον καθώς
καί τόν άντιπρόεδρον αυτής κ. Κα
τσογιάννην.
Κατά την συνάντησιν συνεΖητή
θησαν θέματα άναφερόμενα είς
την άναδιοργάνωσιν τής Δ.Ε.Θ.,
ώοτε νά δύναται νά ανταποκριθή
ευχερέοτερον καί πλέον αποτελε¬
σματικώς είς την αποστολήν της
ώς μοναδικής Διεθνοϋς Έμπορικής
Εκθέσεως τής χώρας.
ξητοΰν:
—Νά έπιδοτήση τό
τούς έξ' γομένους οϊνονς. Ή έπιδό Της χρησιμοποιήσεως ρυθμιστικώς
τησις α?τη δέον ο.τοις κηταβληθή των κρατικών άποθεμάτων.
μονον δι' οίνου; παραγιογής 1973, | ,Ε£ αλλου. υπεγράφη είς Λον-
ες τρόπον ωατε νά μή έπ^φελη- ! δ;νον ή ουμ6αοι{; χορηγήσεως είς
θοϋν' αύτη; οί διαθέτοντες -^'-ΐ.α ^. ^ ^
θοϋν' αύτη; οί διαθέτοντες
α
ς
άποθέιιατα, των ατοιιην το κοστ^ς .
παο γο>γής ήτο χαμηλόν. Τό Ο*··; έκατ. δολλαρ.ων. Ιθετους δ.αρ
τής έπιδοτήσεος ποέπε, νά «νέ ν κεΐας, μέ περίοδον χάριτος 5 έτων.
θη εί; ικανοποιητικόν επίπεδον «τι' Αί λοιπαί οικονομικαί έΕελίΕεις
τρέπον πθάγματι την δΐΛ'ατότητα
.-ΐθοσιροράς είς τό έξθ)Τϊρικόν των
ελληνικήν οϊνο>ν είς τιμάς άνταγω
νιστικάς.
—Νά απαγορευθή ή εΐιταγωγΊ
συνοιιιίίονται ώς άκ»;λούθως:
— Ανεκοινώθη δτι, μετά τόν πε
ριορσμόν διανομής μετοχών έται
ρειών. οϋτ^ καί αί Τράπεζαι θά
διανείμουν. κατά τό τρέχον έτος,
— Διά τής ύπ" αριθ. 17)8.3.74
αποφάσεως τής Νομισματικής ■£.
πιτροπής, ετροποποιήθη ή παρ. ι
τοϋ Κεφαλαίου τής ύπ' αριθ
1509)68 αποφάσεως τής Νομ,.
ουατικής Έπιτροπής, περί ύποχρεω
τικών καταθέσεων των Έμπορικών
Τοαπείών παρά τή ΤραπέΖη τής
Ελλάδος.
— Ενεκρίθη είσαγγή 6αμτ3ακε
ρών ύφασμάτων έΕ Ουγγαρίας, Πό
λωνίας <<οί Τεχοσλοβακίας. — Έπετοάπη ή ήτελής είσανω γή σογιελαίου υπό τών 6ιομηχα νιών τού εϊδους. διά διάστημα δύο έτών — Ανεκοινώθη,, ότι οί τυχόντες είσαγωγικοϋ δικαιιίιυατος έκ της τελευταίας κατανομής συκχάρεως, δέον νά παραλάβουν τάς σκετικάς αδείας μέχρι τής ?1ης Μαρτίου. — Ενεκρίθη ή χορήγησις άδει ών. διά την έΕαγωνήν 20.000 τόν νων χαλυβοφύλλων, είς Νοτιοολαυ ίαν. — Διά δημοσιευθέντος είς την Εφημερισ τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 61)Α' 11.3.74), Ν Δ)τος, διαγρα φονται αί όφειλαΐ άπό δάνεια ανασυγκροτήσεως. — Επετράπη ή χρησιμοποίησις καί άν πρόκειται νά γίνη ?,τη νάμιξ,ν μετ1 εγχωρίων οΐνων, ξ- | μετοχάς έκ κεφαλαιοποιήσεως άπο | καρτελλων αντί 6ι6λίου αποθή. κης. υπό έταιρειών, έΕωπλισμένων μέ ήλεκτρονικούς ύπολογιστάς. — Δι' άποφάσειος τής Νομιομα τικής Έπιτροπής, ωρίσθη ότι έφε θεμ·ατικών τών διαχειριστικών χρή σεων 1972 καί παλαιοτέραν. — Ή χρηματιστηριακή κίνησις, παρά τά ληφθέντα μέτρα περιορι- σμοϋ τής διανομής μερισμάτων καί 1.-.ΗΜΕΡΗ ΚΛΤΛ ΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑ¬ ΔΟΣ φρ ή η λος προτείνεται ή θέσπιση είδικοϋ τ Ο! κ· ο ώτροη λοναοι«σιιοί τής τέλους επί τής είσαγομένης Ευ- λείαο καί τών βιομηχανικών παρα Τοαπε'ζης τή; "Ελλάδος δι*μο<>(((ί>
ό)> άκολοΰθοις κατά τό δηι
τεοην δεκαπενθΓΐιεί)ον τοϋ παςιελ
Τό νομισματικόν
Κρίσιμος άναμένεται νά είναι, . ληλα πλήγματα είς την παγκόσμιον
διά την παγκόσμιον οίκονομίαν, ή Οίκονομίαν ώστε τα παθήματα αύτά
έΕαγγελθεϊσα, διά τόν προσέχη Ί- έλπβεται ότι θά γίνουν μαθήματα
γώγων της δπως ισχύει στήν Γαλ 0<,ντο- μηνϋ. λία. Τά έσοδα ενός τέτοιου τέλους —Χοι·σί>ς κια <τ»·«λλαγιι : 1. 4 — 6% θά ύπερβαίνουν τά 150 έ- 027 έκ. οολ/άοκι (δέλ ,τΓηιλαιιΙί Ί κατομμύρια δραχμές ετησίως, ποσό ν;-τα, τό ιιρρίοιον τής Ελλάδος ίίς τό οποίον θά μπορούσε νά διατεθή τ<> ^.εθνές Νοϋ,σματ.κόν ΤαίΐΓΪ- | ποϊον έκπονεϊται ήδη υπό είδικής
έπιτροπής. Έκ τών άποτελεσμ'άτων
ούνιον Σύνοδος τής Έπιτροπής
τών «20» τοϋ Διεθνοϋς Νομισματι
κου Ταμείου. Κύριον θέμα συΖη
τήσεως θά είναι ή μεταρρύθμισις
τοϋ διεθνοϋς νομιοματικοϋ συστή-
ματος, επι τή βάσει
γιά την άνάπτυΕη της δασοπονίας
στήν χώρα.
Προτείνεται τέλος ή θέσπιση εί
ον').
__ Χρείιχττικ.οί λογαο ασμαί Δπ
3«.().12,7 έκ. δοχ.
καί τών ληφθησομένων άποφάσε-
— Χίκ-ηγήσεΐς (πρός Τοαπέαις ων τής έν λόγω Συνόδου, θά έ-
δικοϋ τέλους γ,ά κάθε χορηγουμ·έ ,(ι1 .Ι6ιι;^..): 76.211 έν. δ-,χ. | Εαρτηθή κατά πόσον ή παγκόσμιος
νη αδεία κατατμήσεως ίδιωτικων .- . .
δασικων έκτάσεων
ος ίδιωτικων — Κυκλοφορούν γ(ΐητον·οιιι«α«: _, ., . ... ,
._ . -,.,.„,. ι ι Οίκονομία θα επανέλθη εις την
για αΕιοποι- .>!».2ΐ;ο,7 εκ. δρχ.
ηση τής περιοχής. Τούτο θά ά- , — ΙΙιστιοτικοί λογαοκισιιη! Δή
νέρχεται σέ 5 έως 10% τής τρε μοσίοι·: 12.768,4 έκ. δοαχ.
χοιίοης άΕίας τής εκτάσεως καί ' —'Τποχοπητ.ν.,ά κ;αα»έσε,ς
πκήν Τ<ιπε(Τ)ν ρι ςτην Ι αιτιολογεϊται έκ τής άποκτωμένης .ιο'ΐκόνν Το(ΐπεϊ(Τ)ν ρϊ ςτήν 8.(;«2,Γ) εκ. ίιρχ. ύπεραΕίας τής περ,οχής Τό έ- " _·ΤποχρΗίι«ις οψεο.ς είς έξω σοδο μπορεϊ νά άποφέρη πάνω απά τεοιν.όν συνάλλαγαα: 115,7 έκ >τ.
20 έκατ δραχμές ετησίως μαΖί δολ/.άοια.
ΙΖΟΤΕΚΝΙΚ ΕΛΛΑΔΟΣ Ε. Π. Ε.
Αλκιβιάδου 64 Άμπελόκηποι — Θεσσαλονίκη
Ίσολογισμός τής 31)12)73 - Έτος 9ον
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Άκΐλ'ητοποιηθέν
Έταιρικόν Κεφάλαιον 2.ΟΟΟ.ΟΠΟ.—
Μηχανήματα
817.457,50
Πιστωταί 2.Ο05.692.—
Άποσβέσεις
398.333.—
419.124,50
Όφειλόμενα είς διαφόρους 8.593.—
[εροη παρελσ. χρησεων ον/.λοΟ,Μ
"Εξοδα εγκαταστάσεως
155,632,50
Άποσβέσεις
144.632,50
Η.ΟΟΟ -
"Επιπλα καί Σκεϋη
93.535 —
Άποσβέοίΐς
35.647.-
57.888.-
'Εργαλεία διάφορα
51.539,-
Άποσβέσεις
28.480.—
23.059. -
Μεταψορικά μέσα
326.257.-
Άποσβέσεις έκ πωλήσεως
293.471.--
32.786.-
543.857,50
Κυκλοφορούν
Έγγυήσεις έκ διαφοράς
78.678.-
Χρεώγραφα
12Ο.ΟΟΟ.-
Κστά τόν πρόσφατο έορτοσμό
τήο παγκοσμίου ημέρας δασοπον
άς, ό ύπουργός Γεωργίας κ. ΤΖώρ
τΖης ΤΖωρτΖάκης απηύθυνε μήνυμα
όπό της τηλεοράσεως στό όποϊο
μεταΕύ αλλων, άναφέρεται δτι «όν
καταβληθή προσπαθεία γιά την ά-
Ειοποίηση τοϋ δαοικοϋ πλούτου τής
χώρας, ύπάρχει ή προοπτική περι
οτολής τής απωλείας συναλλάγμα
τος ϋψους 3,7 δια. δραχ. ετησίως
γιά είσαγωγές Ευλείας. Συγχρό
νως ή άΕιοποίηση τοϋ έλληνικοϋ δα
σους κατά τόν έκπρόσωπο τής Κυ
χερνήσεως, θά ουμβάλη οτή μερι
κή αντιμετωπίση τοϋ προβλήματος
τής κτηνοτροφίας, θά προστατεύση
τό έδαφος άπό τίς διαβρώσεις, τό
περιδόλλον άπό τή ρύπανση καί
θά έμπλουτίοη τό έδαφος μέ ι'ιπό
γεια άποθέματα νεροΰ.
Τό έρώτημα δμως παραμένει
πώς θά επιτευχθή ή άνάπτυΕη καί
ή διατηρήση τοϋ έλληνικοϋ δόσους
καϊ πώς έΕ αυτού θά προέλθουν
τα οίκονομιχά καί κοινωνικά όφέ-
λη τα όποία προαναφέρθηααν.
Στό έρώτημα αύτά δίδει μίαν
απάντησιν ή Όμός Εργασίας τοϋ
τομέως Δασών τοϋ ΚΕΠΕ ή ό¬
ποία άσχολήθηκε μέ τίς έΕελί
Εεις στόν τουέα των δασών τής
χώρας κατά την προσέχη 15ετία.
' μέ την ρέσπιση τοϋ είδικοΰ τέ-
λους επί των εισαγωγήν θά προσ
φέρη περί τα 200 έκατ. δραχμές έ
τησίως σέ έργα άναπτύΕεως τής
εγχωρίου δαοοπονίας.
2 έκατομ. στρεμμ'άτων τό 30% πε
ρίπου θά μποροϋσε νά αποτελέση
άντικείμενο τής ίδιωτικής πρωτο-
βουλίας, ένώ τό ύπόλοιπο τού κρα-
τικού ένδιαφέροντος.
Πά την εξασφαλίση δμως τής άν
τογωνιστικότητος τής ταχυρύθμου
Ευλοπαραγωγής, πρέπει νά λη¬
φθούν μέτρα προστασίας τής έγ
χωρίου παραγωγής έναντι των εί
σαγωγών Ευλείας έκ των άνατο ι Είς το κατό τό 1973 έΕαγωγι-
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΝ
ΑΝΗΚΕΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΟ ΒΑΡΟΣ
ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Λικών κυρίως χωρών, βάσει τιμών
έΕωπραγματικών καί προκατασκευα
σμένων.
Ή εκθέση άναφέρει ότι τό πρό
βλημα τής άνταγωνιοτικότητος τος
Ευλοπαραγωγής δέν πρέπει νά τι
θεται πάνω στήν θάση ουγκρίσεως
μεταΕύ τιμών Ευλείας πού προέρ-
χεται άπό Ευλοπαραγωγά κέντρα
τής Βορείου Εύρώπης καί των τι
μών τής έγχωρίου Ευλείας, δεδο-
υένου ότι πέραν τοϋ άπλοϋ ποσο-
στοϋ σημαντικοϋ όφέλους θά πρέ
πει νά επιδιωχθή ένα γενικώτερο
οίκονομικό όφελος μέ την ανά
πτυΕι τής έγχωρίου δασοπονίας.
Γιά τόν οκοπό αύτό οί είσαγωγές
έκ των μέν άνατολικών χωρών
βάαει διμερών συναλλαγών πρέ¬
πει νά έμποδισθοΰν νά δημιουρ
νούν σκνθήκες άθεμίτου άνταγωνι
ομού είς βάρος τής έγχωρίου Ε"
κό έπιτεύγματα τής έλληνικής 6ιο
γενικώτερον καί τής κλω
στοϋφαντουργίας ειδικώτερον, ώς
κα'ι είς την πλήρη αποκατάστασιν
τής χρηματοδοτικής λειτουργίας
τής υπ' αριθ. 1574 αποφάσεως τής
Νομιοματικής Έπιτροπής κα'ι είς
την σημασίαν της διά την ενίσχυσιν
τής έΕαγωγικής προσπαθείας, ουνε-
κεντρώθη ή έκθεσις πεπραγμένων
είς την όποιαν προέβη ό πρόεδρος
τού Δ Σ. τής Ενώσεως ΈΕαγωγέ
ών Βιομηχανικών Προϊόντων κ.
Χριστόφορος Κατσάμπας, κατά την
χθεσινήν γενικήν ουνέλευσιν των
μελών της. Πέραν τούτων, ό κ.
Ή έμττορία κρότον
Ήμβλύνθησαν καί σχεδόν έ£έλι
πον αί παρατηρηθεϊοαι είς τό
πρόσφατον παρελθόν δυσκολίαι είς
τόν έφοδιασμόν τής άγοράς διά
κρεάτων' ήδη δέ, οί όροι άντεστρά
φησαν καί την έλλειψιν διεδέχθη
ύπερπροσφορά, ώστε νά άπαιτήται
ή λήψις μέτρων διά την άπρόοκο-
πτον συνέχισιν τής έφαρμχ)ζομένης
πολιτικής ένισχύσεως τής κτηνο
τροφικής παραγωγής!...
Ή διαμορφωθεϊσα σήμερον κα
τάστασις αυτή είς την εμπορίαν
κρεάτων άποδίδεται είς πολλούς
λόγους, τοϋς όποίους, εάν έκμε
ταλλευθώμεν εγκαίρως, δέν θά εί¬
ναι μακράν ή έποχή, καθ' ήν τό πρό
βλημα τουτο θά λυθή οριστικώς καί
ή συναλλαγματική ωφελεία τής Έ
θνικής οίκονομίας θά είναι μεγίστη
Κύριος λόγος τής τοιαύτης μεταβο
λής είς τόν έπισκοπούμενσν> το-
μέα, είναι κατ' αρχήν, ή αϋΕησις
Καταάμπας άνεφέρθη είς την ό- , ΤΠ<= εγχωρίου παρπγιογης κρεά- νάγκην συνεχούς πραγματοπιήοεως βιομηχανικών έπενδύσεων, πού πρέ πει νά φθόοουν είς τό σημείον νά άντιπροσωπεύσουν τό μεγαλύτερον ποσοστόν των συνολικών Καταλή Στήν έπίκαιρη την στιγμή αυτή έκ- . λοπαραγωγής όφ' ετέρου δέ νά ι γων ετόνισεν ότι τό βάρος της θέση, άναφέρονται μεταΕύ άλλων άναΖητηθή ένα λογικό έπίπεδο προ οίκονομικής άναπτύΕεως τής χώ- τά είδικά διοικητικά καί νομοθετικά μέτρα γιά την άσφάλιση τής άνα πτύΕεως τής δασοπονίας. Στήν με λέτη αυτή περιέχονται μεταΕύ άλ¬ λων άπόψεις ότι ή δασική πο- λιτική τού κράτους χρήσει ρι^ικοϋ έκσυγχονισμοϋ αναφορικώς μέ τόν οίκονομικό, κοινων·κό καί προστα- τευτικό ρόλο τοϋ δαοικού πλού- του. Τό σημερινό κρόμα πνεύματος συντηρητικότητος καί προοδευτι- κότητος πού χαρακτηρί^ει την δα- Ι σική πολιτική μέχρι τούδε, έμποδί Ζει την αντιμετωπίση των όργανι- κών άδυναμιών τής έλληνικής δα σοπονίας Άν δμως θεμελιώδηα στόχος τής πολιτικής αυτής τεθή ή αϋΕηση τής παραγω- γής θυλείας καί των βιομηχανι¬ κών παραγώγων της θά ουγχέ- εται ό κύκλος αίτίας καί άποτελέ σμστος, ό οποίος κατατρέχει την δασική μας οίκονομία Τούτο ό- μως προϋποθέτει σημαντικές έ- πενδύσεις καθώς καί έντοπισμό των μ"ετρων έκείνων επί των ο¬ ποίων θά άναπτυχθή ή έλληνική δασοπονία» τονίΖει μεταΕύ άλλων ή εκθέση. Σκοπός των μέτρων αυτών θά είναι ή μείωση τοϋ έλλείμματος τής Ευλείας άπό τού ϋψους τού 75% πού είναι σήμερα των άναγκών τής χώρας στό 35% στό τέλος τοϋ αι¬ ώνος. Πρός τόν σκοπόν αύτό πρέ πει — άναφέρει ή εκθέση — νά ληφθούν τα όναγκαϊα νομοθετικά μέτρα γιά την ταχύρρυθμο Ευλοπο νία, δηλαδή την τεχνητή έγκατά- σταση φυτειών άπό δένδρα ταχει- ουΕή, πλατύφυλλα καί κονοφό- ρα, κύκλου παραγωγής 10 έως | 30 έτών έναντι 50 έως 90 έτών ' των φυσικών μας δασών. Ή καλ- λιέργεια ταχειαυΕών δένδρων έχει δμως άνάγκη τής είσαγωγής στήν δασική μας οίκονομία τοϋ έπιχει- ρηματικοΰ πνεύματος, δεδομένου ότι προϋποθέτει την πραγματοποί ηση έπενδύσεων οί οποίες πρέπει νά πραγματοποιοϋνται μέ σαφώς οίκονομικά κριτήρια. Επί συνολι¬ κών έκτάσεων πρός άναδάσωση 5, ΘΑ ΕΙΣΑΧΘΟΥΝ ΥΦΑΣΜΑΤΑ ΕΚ Λ. ΚΙΝΑΣ ατασίας έναντι των εΐσαγωγών Ευ ραε άνήκει κυρίως είς την έλλη λείας έκ τών χωρών τής Κοινής νίκην βιομηχανίαν καί βιοτεχνίαν. Άνοράς καϊ τής ΕΦΤΑ. | Ή εκθέση προτείνει την μείωση τών είσαγωγών Ευλείας έκ τών ό νοτολικών χωρών, την ποσόοτωοη κατά κατηγορίας των, τόν περιο ρισμό τών ποιοτήτων δευτέρας καί Τό υπουργείον Έμπορίου θά προ τρίτης κατηγορίας, πού παράγει ή βή είς την χορήγησιν τής σχετικής έλληνική δαοοπονία καί την έπιδο ποσοστώοεως, διά την εξαγωγήν λή άντισταθμιστικής είοφοράς, επι βαμβακερών ύφασυάτων, τών δα της είσαγομένης πριστής Ευλείας, ομολογισμών κλάσεων 55.08 καί υοοιοσανίδων καί ίνοσανίδων προ 55.09, έκ τής Λαϊκής Κίνας, μέχρι ελεύσεως άνατολικών χωρών πρός ουμπληρώσεως ποσοΰ 200 000 δολ έξίσωση τών τιμών των, πρός τή* λαριων διά την τρέχουσαν συμβα εΐσαγομένη έκ τών δυτικών χωρών τικήν περίοδον. Την διαφορά αυτή 10 έως 20% Κατόπιν τούτου, καλοϋνται οί δέν την καρποΰται ό καταναλωτής ενδΊαφερόμενιοι είσαγωγεϊς βαμ ύποστηρίΖει ή εκθέση — άλλά ό εί βακερών ύφοσμάτων, οί όποϊοι ένε σαγωγεύς κα'ι ό χονδρέμτιορος. ό γράφησαν είς τά οικεϊα μητρώα οποίος πωλεϊ την σοβιετική των ΕΒΕ κατά την περίοδον 1967 Ευλεία στόν καταναλωτή σάν Ευ- —1970 κα'ι οιατηροΰν άκόμη την λεία σουηδικοϋ τύπου, δηλαδή οέ ιδιότητα αυτήν, δπως ύποβάλουν τιμές παραπλήσιες πρός την οκάν εις τα Έπιμελητήρια μέχρι κα'ι τής διναυϊκή Ευλεία, τής οποίας οί 10ης Απριλίου έ.έ , σχετικάς αίτή τιμές, στήν διεθνή άγορά είναι σεις μετά τών άπαραιτήτων δι | ύψηλότερες τής Ευλείας τής σοβιε κοιολογητικών. τικής προελεύσεως Ι Τό προϊόν τής ε'ιαφοράς αυτής ■ ϋψους 40 έκατ. δραχμών θά μπο¬ ροϋσε νά διατίθεται γιά την άνά πτυΕη τών παραγωγικών δασών σέ Ευλεία — άναίρέρει ή έκθεοη Τέ των, χάρις είς τά επί σειράν έτών ληφθέντων ούντο^α μέτρα, πρός τόν σκοπόν αυτόν. 'Ενδεικτικώς ά ναψέεεται, ότι, κατά τό παρελθόν έτος, ή παραγωγή πάσης φύσεως κρεάτων ανήλθεν είς 395.684 τόνν., ήτοι 105.883 τόν. αίγοπρο βείου. 99 925 τόν. πουλερικών, 86.353 τόν. βοείου καί 93.572 τόν. χοιρείου κρέατος. Κατά τά προη γούμενα έτη, ή παραγωγή κρεά¬ των έκυμαίνετο είς τούς 300.000 τόν.. διά την κάλυψιν δέ των ά¬ ναγκών τής έσωτερικής καταλώ- σεως έδαπανάτο ετησίως συνάλλα- γμα άνω των 100 έκατομμ. δολλ. ρίων! Έτερος σημαντικάς παρά- γων, είναι ή άνάσχεσις τοϋ ύψηλού ρυθΐμοϋ καταναλώσεως κρεάτων, γεγονός τό οποίον δέον νά έντα- χθή είς τά γενικωτερα πλαίσια τής νέας φάσεως ήν διέρχεται ή Έλληνική οίκονομία διά την καταπο λέμηοιν τοϋ πληθωριομοϋ. Ή κάμ ψις τοϋ ρυθμού είς την κατανάλω¬ σιν κρεάτων, είχεν ώς άποτέλεσμα καί την σταθεροποίησιν των τιμών. Εντεύθεν καί υπό τάς ανωτέρω συνθήκας τής έΕαλείψεως τοϋ κιν δύνου οτενότητος προσφορδς κρεά των, παρέχεται μοναδική εύκαιρία διά την επιτύχη λο οριστικήν άν τιμετώπισιν τοϋ δλου προβλήματος, Άπαλλαγείσα ή Έλληνική οίκονο μία άπό τάς πιεστικάς καταοτά σεις τοϋ παρελθόντος, έχει τώρα είς την διάθεσιν της τά άπαιτού- μενα χρονικά περιθώρια, όπως όρ- γανώση επί ύγιών βάσεων την έγ χωρίον παραγωγήν κρεότων, ώστε ή χώρα νά καταστή αύτάρκης κα'ι είς τόν καίριον αυτόν τομέα. Τά προγράμ'ματα άναπτύΕεως τής κτη- νοτροφικής παραγωγής δέον νά ένταθοΰν' συγχρόνως δέ, ή πολι τική αύτη νά παρέχη τά έχέγγυα έΕασφαλίσεως καί διασφαλίοεως ικανοποιητικόν είσοδήματος είο τούς παραγωγούς, προκειμένου νά παρακινηθούν ούτοι είς περαιτέρω δραστηριότητος άνοπτϋΕεως τής κτηνοτροφίας. "Ηδη, τά ληφθέντα μέτρα έΕυπηρετοϋν καί τούς σκοπούς αύτούς, άλλ' είς τό μέλ λον ταυτα δέον όπΐυς προσαρμό Ζωνται πρός τάς εκάστοτε διαμορ- φουμένας συνθήκας, μέ άμετακίνη τον στόχον την όσον τό δυνατόν μεγαλειτέρον αΰΕηοιν τής παρα¬ γωγής κρεάτων... ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ ΤΩΝ ΕΓΧΩΡΙΩΝ ΟΪΝΩΝ Την έπι'δότησιν των έξαγομίν«ν οΐνο>ν {.πό τοϋ Κράτους. τήν' άπ·ΐ κα0εστώΤΟς, έν συνδυασμώ μέ την
ό είανωγής οΐνονν έκ τοΡ | ή ώς καί
Ό άπολογιομός τής εβδομάδος
■Η θέσπ.σ.ς νέου είσαγωγικού
γόοευσιν είσαγωγής οΐνονν εκ τα» |
έξιοτερικοΰ πρός άνάμιιθιν μετ" έγ ^ _ ^
χωτίιον ο!νο>ν ή .ιοός άπόσταξιν,
την καθιέρο>σιν' «ύστηροΓ· έλέ-γχ°''
διακινήσεο)ς τής σακχάοεως είς πε
οοιχίις ο'ινοπαραγο)γής καί την
π<'ραδειγματικήν τιμωρίαν των χοησιαο.τ.οο»>ντο>ν τούτον κατά την
γλαυκοποίησιν τών' οίνοσταφυλών
ώς καί την λήψιν σειράς άλλαν*
αέτρων, ίΐτΐτοίΓν άπο την Κνδέονη πηοκοτα-
σ.ν, μέ ύπόιινημά το,ν, οί έκποόσο, προβλέποντα, ηυΕημένα. προκατα
πό, ,ονν Οίνοποιητ,κών Σννετ. ο, ί βολα', καί μακροτέρα διαρκεια παρα
κρατήσεως. Έκ ποραλλήλου, ανε¬
κοινώθη, ότι αί τιμαί διά σειράν
βασικών καταναλα)τικών αγαθών
καί ύπηρεσιών θά διατηρηθοϋν στα
θεραί. Τούτο, εδηλώθη, θά έπιτευ
Χθή τόσον διά τής αύΕήαεως τής
,Ίαραγωγής, ώς και
ινείου υπό τής Τρα-
πέΖης τής Ελλάδος, έκυριάρχη-
σαν τών εσωτερικήν έΕελίΕεων κα
τά την παρελθούσαν έβδομάδα.
Συγκεκριμένως, διά σχετικών
ύπουργικών άποφάοεων, μετετάγη
οαν περί τά 500 ι-Ισαγόμενα εϊδη
είς νέους πίνακας, διά τών οποίων
στ··/ίϋν Όργ«νο>σπ»ν τής χώρας,
οί όποϊοι συνήλθον είς σύσκεψιν
είς τα γραφεϊα τής ΠΑΣΕΓΈΣ
είς Αθήνας.
Συγκεκριμένως οί ίκπρόσωποι
των συνεταοιστικών όργαν'ώσειον
Κοάτος ' έγχωρίου παραγωγής, όσον καί διά
ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΙΣ
ΤΗΣ ΔΕΘ
Ό ύφυπουργός Έμπορίου κ.
Παν. Παπαδάς εδέχθη χθές τόν
πρόεδρον τής Διεθνοϋς Εκθέσεως
Θεσσαλονίκης κ. Γ.απαδάτον καθώς
καί τόν άντιπρόεδρον αυτής κ. Κα
τσογιάννην.
Κατά την συνάντησιν συνεΖητή
θησαν θέματα άναφερόμενα είς
την άναδιοργάνωσιν τής Δ.Ε.Θ.,
ώοτε νά δύναται νά ανταποκριθή
ευχερέοτερον καί πλέον αποτελε¬
σματικώς είς την αποστολήν της
ώς μοναδικής Διεθνοϋς Έμπορικής
Εκθέσεως τής χώρας.
ξητοΰν:
—Νά έπιδοτήση τό
τούς έξ' γομένους οϊνονς. Ή έπιδό Της χρησιμοποιήσεως ρυθμιστικώς
τησις α?τη δέον ο.τοις κηταβληθή των κρατικών άποθεμάτων.
μονον δι' οίνου; παραγιογής 1973, | ,Ε£ αλλου. υπεγράφη είς Λον-
ες τρόπον ωατε νά μή έπ^φελη- ! δ;νον ή ουμ6αοι{; χορηγήσεως είς
θοϋν' αύτη; οί διαθέτοντες -^'-ΐ.α ^. ^ ^
θοϋν' αύτη; οί διαθέτοντες
α
ς
άποθέιιατα, των ατοιιην το κοστ^ς .
παο γο>γής ήτο χαμηλόν. Τό Ο*··; έκατ. δολλαρ.ων. Ιθετους δ.αρ
τής έπιδοτήσεος ποέπε, νά «νέ ν κεΐας, μέ περίοδον χάριτος 5 έτων.
θη εί; ικανοποιητικόν επίπεδον «τι' Αί λοιπαί οικονομικαί έΕελίΕεις
τρέπον πθάγματι την δΐΛ'ατότητα
.-ΐθοσιροράς είς τό έξθ)Τϊρικόν των
ελληνικήν οϊνο>ν είς τιμάς άνταγω
νιστικάς.
—Νά απαγορευθή ή εΐιταγωγΊ
συνοιιιίίονται ώς άκ»;λούθως:
— Ανεκοινώθη δτι, μετά τόν πε
ριορσμόν διανομής μετοχών έται
ρειών. οϋτ^ καί αί Τράπεζαι θά
διανείμουν. κατά τό τρέχον έτος,
— Διά τής ύπ" αριθ. 17)8.3.74
αποφάσεως τής Νομισματικής ■£.
πιτροπής, ετροποποιήθη ή παρ. ι
τοϋ Κεφαλαίου τής ύπ' αριθ
1509)68 αποφάσεως τής Νομ,.
ουατικής Έπιτροπής, περί ύποχρεω
τικών καταθέσεων των Έμπορικών
Τοαπείών παρά τή ΤραπέΖη τής
Ελλάδος.
— Ενεκρίθη είσαγγή 6αμτ3ακε
ρών ύφασμάτων έΕ Ουγγαρίας, Πό
λωνίας <<οί Τεχοσλοβακίας. — Έπετοάπη ή ήτελής είσανω γή σογιελαίου υπό τών 6ιομηχα νιών τού εϊδους. διά διάστημα δύο έτών — Ανεκοινώθη,, ότι οί τυχόντες είσαγωγικοϋ δικαιιίιυατος έκ της τελευταίας κατανομής συκχάρεως, δέον νά παραλάβουν τάς σκετικάς αδείας μέχρι τής ?1ης Μαρτίου. — Ενεκρίθη ή χορήγησις άδει ών. διά την έΕαγωνήν 20.000 τόν νων χαλυβοφύλλων, είς Νοτιοολαυ ίαν. — Διά δημοσιευθέντος είς την Εφημερισ τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 61)Α' 11.3.74), Ν Δ)τος, διαγρα φονται αί όφειλαΐ άπό δάνεια ανασυγκροτήσεως. — Επετράπη ή χρησιμοποίησις καί άν πρόκειται νά γίνη ?,τη νάμιξ,ν μετ1 εγχωρίων οΐνων, ξ- | μετοχάς έκ κεφαλαιοποιήσεως άπο | καρτελλων αντί 6ι6λίου αποθή. κης. υπό έταιρειών, έΕωπλισμένων μέ ήλεκτρονικούς ύπολογιστάς. — Δι' άποφάσειος τής Νομιομα τικής Έπιτροπής, ωρίσθη ότι έφε θεμ·ατικών τών διαχειριστικών χρή σεων 1972 καί παλαιοτέραν. — Ή χρηματιστηριακή κίνησις, παρά τά ληφθέντα μέτρα περιορι- σμοϋ τής διανομής μερισμάτων καί 1.-.ΗΜΕΡΗ ΚΛΤΛ ΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑ¬ ΔΟΣ φρ ή η λος προτείνεται ή θέσπιση είδικοϋ τ Ο! κ· ο ώτροη λοναοι«σιιοί τής τέλους επί τής είσαγομένης Ευ- λείαο καί τών βιομηχανικών παρα Τοαπε'ζης τή; "Ελλάδος δι*μο<>(((ί>
ό)> άκολοΰθοις κατά τό δηι
τεοην δεκαπενθΓΐιεί)ον τοϋ παςιελ
Τό νομισματικόν
Κρίσιμος άναμένεται νά είναι, . ληλα πλήγματα είς την παγκόσμιον
διά την παγκόσμιον οίκονομίαν, ή Οίκονομίαν ώστε τα παθήματα αύτά
έΕαγγελθεϊσα, διά τόν προσέχη Ί- έλπβεται ότι θά γίνουν μαθήματα
γώγων της δπως ισχύει στήν Γαλ 0<,ντο- μηνϋ. λία. Τά έσοδα ενός τέτοιου τέλους —Χοι·σί>ς κια <τ»·«λλαγιι : 1. 4 — 6% θά ύπερβαίνουν τά 150 έ- 027 έκ. οολ/άοκι (δέλ ,τΓηιλαιιΙί Ί κατομμύρια δραχμές ετησίως, ποσό ν;-τα, τό ιιρρίοιον τής Ελλάδος ίίς τό οποίον θά μπορούσε νά διατεθή τ<> ^.εθνές Νοϋ,σματ.κόν ΤαίΐΓΪ- | ποϊον έκπονεϊται ήδη υπό είδικής
έπιτροπής. Έκ τών άποτελεσμ'άτων
ούνιον Σύνοδος τής Έπιτροπής
τών «20» τοϋ Διεθνοϋς Νομισματι
κου Ταμείου. Κύριον θέμα συΖη
τήσεως θά είναι ή μεταρρύθμισις
τοϋ διεθνοϋς νομιοματικοϋ συστή-
ματος, επι τή βάσει
γιά την άνάπτυΕη της δασοπονίας
στήν χώρα.
Προτείνεται τέλος ή θέσπιση εί
ον').
__ Χρείιχττικ.οί λογαο ασμαί Δπ
3«.().12,7 έκ. δοχ.
καί τών ληφθησομένων άποφάσε-
— Χίκ-ηγήσεΐς (πρός Τοαπέαις ων τής έν λόγω Συνόδου, θά έ-
δικοϋ τέλους γ,ά κάθε χορηγουμ·έ ,(ι1 .Ι6ιι;^..): 76.211 έν. δ-,χ. | Εαρτηθή κατά πόσον ή παγκόσμιος
νη αδεία κατατμήσεως ίδιωτικων .- . .
δασικων έκτάσεων
ος ίδιωτικων — Κυκλοφορούν γ(ΐητον·οιιι«α«: _, ., . ... ,
._ . -,.,.„,. ι ι Οίκονομία θα επανέλθη εις την
για αΕιοποι- .>!».2ΐ;ο,7 εκ. δρχ.
ηση τής περιοχής. Τούτο θά ά- , — ΙΙιστιοτικοί λογαοκισιιη! Δή
νέρχεται σέ 5 έως 10% τής τρε μοσίοι·: 12.768,4 έκ. δοαχ.
χοιίοης άΕίας τής εκτάσεως καί ' —'Τποχοπητ.ν.,ά κ;αα»έσε,ς
πκήν Τ<ιπε(Τ)ν ρι ςτην Ι αιτιολογεϊται έκ τής άποκτωμένης .ιο'ΐκόνν Το(ΐπεϊ(Τ)ν ρϊ ςτήν 8.(;«2,Γ) εκ. ίιρχ. ύπεραΕίας τής περ,οχής Τό έ- " _·ΤποχρΗίι«ις οψεο.ς είς έξω σοδο μπορεϊ νά άποφέρη πάνω απά τεοιν.όν συνάλλαγαα: 115,7 έκ >τ.
20 έκατ δραχμές ετησίως μαΖί δολ/.άοια.
ΙΖΟΤΕΚΝΙΚ ΕΛΛΑΔΟΣ Ε. Π. Ε.
Αλκιβιάδου 64 Άμπελόκηποι — Θεσσαλονίκη
Ίσολογισμός τής 31)12)73 - Έτος 9ον
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Άκΐλ'ητοποιηθέν
Έταιρικόν Κεφάλαιον 2.ΟΟΟ.ΟΠΟ.—
Μηχανήματα
817.457,50
Πιστωταί 2.Ο05.692.—
Άποσβέσεις
398.333.—
419.124,50
Όφειλόμενα είς διαφόρους 8.593.—
[εροη παρελσ. χρησεων ον/.λοΟ,Μ
"Εξοδα εγκαταστάσεως
155,632,50
Άποσβέσεις
144.632,50
Η.ΟΟΟ -
"Επιπλα καί Σκεϋη
93.535 —
Άποσβέοίΐς
35.647.-
57.888.-
'Εργαλεία διάφορα
51.539,-
Άποσβέσεις
28.480.—
23.059. -
Μεταψορικά μέσα
326.257.-
Άποσβέσεις έκ πωλήσεως
293.471.--
32.786.-
543.857,50
Κυκλοφορούν
Έγγυήσεις έκ διαφοράς
78.678.-
Χρεώγραφα
12Ο.ΟΟΟ.-
Γραμμ. εϊσπρακτ.
20.344.-
Μηχανήματα Σίνδου
162.859.—
Πανώ λυομ. κατοικιων
3.366.—
Ειδή ουσκευαοίας
7.500.-
ευλεία Διάφοροι
8.918.-
Τράπεζαι (Α' διασ. χορηγ.
188.538.—
ι
"Εργα υπό εκτέλεσιν 1
.007.197.-
ι γ
Προβλέψεις κερδων άπό
ι.
έρμ.
4ΟΟ.ΟΟΟ.-
ι
ΧρεΓσται
958.158.- 2
.955.552.—
• Ι
Διαθέσιμα
Ταμείον
89.994.—
Τράπεζαι Συν)κας
603.570.—
693.564.—
Υ
Ζημίαι παρελθ. χρήσεως
211.632.—
• Ι-
» παρούσης χρήσεως
206.860.—
418.492.-
4.611.465.50
Ι;:.
4.611.465,50
Ζημίαι παρελ. χρήσεως
Κίρδη τταρελ. χρήσεως
Γενικά έξοδα
"Έξοδα αύτ)των 59 104.—
Τόκοι καϊ ϊξο-
6α Τραπεζων 1.358.—
Άποτελέσματα Χρήσεως 1)1)73 — 31)12)73
Ζημίαι παρελθ, χρήσεως
211 632,10
597.180.50
808.812,60
261.325.—
60.462,-
211.632,10
597.180,50
ημ ρ, χρής
Κέρδς παρελθ. χρήσεως
Κέρδος μικτόν άπό
ποραγωγ. 57.027.—
Κέρδυς άπό ειδή ουσκευα-
σίας 57.900.—
Ζημίαι παρούσης χρήσεως
808 812,60
114.927.—
206.860.-
Ό Διαχειριοτής
ΣΩΤ. ΖΑΦΡΑΝΑΣ
1.130 599,60
θεο)νίκη τη 31)12)73
1.130.599,60
Ό Λογιοτής
ΧΡ. ΓΡΑΙΚΟΣ
κανονικήν τροχιάν της, ή θά συ¬
νεχισθή ή ύφισταμένη σήμερον νο
μισματική άναταραχή.
Άφ' ής, πρό τριετίας, έγκατα-
λείφθη τό ούοτημα τών οταθερών
ίσοτιμιών, ή παγκόομιος Οίκονομία
εβυθίσθη είς τό χάος τής νομισμα-
I
τικής άναρχίας, μέ πολλαπλασια
στικά πληθωριστικά φαινόμενα επί
διεθνοϋς κλίμακος, πολλαί δέ χώ
ραι άντιμετώπισαν τό φόσμα τής
πλήρους οίκονομικής καταρρεΰσε
ως Ι Νομιαματική άστάθεια καί πλη
θωρισμός συνέτεινεν έΕ ϊσου είς
τό νά οδηγηθή ή παγκόσμιος Οί
κονομία είς τό σημερινόν κρίσιμον
σημείον. Μετά την εγκατάλειψιν
τοϋ υίοθετηθέντος είς Μπρέττον
Γούδς συοτήμστος τών στοθερών
ίσοτιμ'ιών, έφευρέθη τό καθεστώς
τών κυμαινομένων τοιούτων — τό
οποίον, δμως, απεδείχθη άνίσχυ
ρον νά καλύψη τό δημιουργηθέν
κενόν.
Ή πρασεχής διάσκεψις τής 'Β
πιτροπής τών «20», συγκαλεϊται
υπό την βαρείαν σκιάν τών έντει
νομένων, διεθνώς, πληθωριστικών
πιέσεων, είς τάς οποίας προσετέ
θησαν καΐ ετέροι δυσμενείς παρά-
γοντες, ώς είναι ή ένεργειοκή κρί
σις καί ή άλματώδης ανοδος τής
τιμής τοϋ χρυσοϋ. Ή ένεργειακή
κρίσις, άπό πλευράς άνατιμήσεως Ι
τών πετρε λαιοειδών, έσχεν ώς
άποτέλεσμα την διεύρυνσιν τοϋ έλ-
λείμ-ματος τών ίσοΖυγίω/ πολλών
χωρών — ώς είναι δέ γνωστόν, ή
ρύθμισις τοϋ νομισματικοϋ προσέ.
κρουσε κα'ι είς τοί παράγοντα αυ¬
τόν. ΈΕ δλλου, ή αϋΕησις τής τι-
μής τού χρυσοϋ, έπιτείνει τό χά-
σμα τής ίσοτιμίας μεταΕύ τών δια
φόρων ένθικών νομισμάτων, είς
τρόπον ώστε εκάστη χώρα νά έ-
νεργή κεχωρισμένως πρός συγκρά
τηαιν τής οίκονομ'ίοο της.
Όπωσδήποτε, ή παρελθοϋσα τρι
ετία τής νομισματικής άναταρα-
χής κατέφερε σκληρά κσί άλλεπάλ-
είς τό μέλλον διά την αναζήτησιν
λύσεωςκς. Έν τούτοις, πρέπει νά
σημειωθή, ότι, έκ τών μέχρι τοϋδε
ένδείΕεων, φαίνεται άπίθανος ή
έπιστροφή τών σταθερών ίσοτιμι¬
ών. Αί υφιστάμεναι προθλέψεις εί
ναι δτι ή ρύθμισις ι ού νομκματικοϋ
θά άναΖητηθή είς μίαν «φόρμου-
λαν» έλεγχομένων κυμαινομ·ένων
ίσοτιμιών. Πάντως, ή έπίτευΕις
μιάς οίασδήποτε συμφωνίας θά
έΕαρτηθή καί άπό τήν στάσιν, την
νεξαγοιγή.
—Νά αποΐγορενθή ή «ΐσαγοιγή
οϊνοιν πρός άπόσταξιν.
—Νά χοησιμοποιηθοΰν οΓνοι ,,η
μηλής ποιότητος των οττνεταιρι τ·
κων οΐνο.τοιείωΛ^ έπιδοτούμενοι ά
ναλόγως, πρός άπόσταξιν διά την! είς ίκανοποιητικά έπίπεδα Αί τιμαί | λόνω ·Επιτρ0Πης, διά την κατάρτι
έν συνεχεία οίνοπνενμάτωσιν' μι- , των άΕιών. μετά πρόσκαιρον υπο 0|ν ουμβάσεων, έκμεταλλεύοες £ε
στελλίοη· κ.ίΐί ποτών, άποφευγομέ- , χώρησιν ηκολούθησαν έκ νέου άνο νων τεχνικων μεθ6δων κλπ.
νης τής άσκπου σ.τατάλης ονναλλβ 5ικήν πορείαν.
γματος. — ΔΓ άποφάσεα>ς τού ύπουρ-
__Ν α ν.αΡι*θ'ι)"ή ("υστηρος έ-
μετοχών, διετηρήθη, όπωσδήποτε ^ απαιτε;ται π ίγκρ,σι(; τής εν
— Ώς ανεκοινώθη αρμοδίως, εί
__ία 5ίαπι*'>ι»τΐιι ΐ"υσττ>οος ε- ι , ._ ,_
λεγχος διαχ.νήσεως τής σαχχόοε- · γε'°υ Εμπ0Ρ|0υ· απηγορευθή η ε ναι ύηοχρεωτ,κή ή θεώρησις τ,μο
ως είς περιοχάς ο'η οπ«ρ.-χγο)νής- | εσγωγή 13 προϊοντων. άνευ προ , λογίων έΕαγωγής. έντός 15 θημε-
— Νά άνασταλή ή χοοήγησκ ηγουμένης έγκρίσεως των ύπηρε ' ρου από Της ήμερΟμηνίας ύπογρα-
! φής τής σχετικής πράΕεως.
— Απηγορεύθη, διά τής ύπ' αρ
αδριών' άνεγέρσεοις οίνοποιείων «ι^ σ;ών αυτού.
Ιδκότας είς περιοχάς δπον τα '·φ« — Είς συγκροτηθείσαν εύρεϊαν
(Ττιίμενα ν.αλΐ<πτον·ν τάς άνάγκβ
εύρεϊαν σύσκεψιν, ι.·έ την συμμετο
—Νά χοοηγηθοΰν τά έξαγωγικά | χην των άρμοδίων ύπουργών καί 23)1974 ΆνορανομικήΓ. Διατόεε-
ΗΐΛ'ητοΊΐ τής αποφάσεως τής Ν.Ιί. . . _ _ _. .,-«,. ( . Γ . .
{<) . , ,„ Ϊ574) - - τ εκπΡοοωπων του Συνδεσμου Ελλη ως, ή μέσω χονδρεμπορων και λια
έθαγ(.)γΐίς οίνου. έΜσχνομ,ρνης οΓ ι νων Β|ομπχάνι>:ν, έθητόσθι>σαν τά ( νοπωλητών, είς τούς όποίους χορη
γενικώς τής ίξ«γο>γής τού ΐΐί/< νέα οίκονομικά μέτρα, διά την άνά γεϊται κρατική οάκχαρις, ή διάθε
ιόντος καί ούχι ώρισμΐνον μόνον πτυΕιν της βιομηχανικής παραγω
—Νά χορηγηθή έκ νέου ή έπιδό
τησις των Ιμφιαλοιμένων οΓτω-ί
διά νά δννηθοΰν -οί ϊξαγοιγεϊς ο,ι
τίΤη' νά Λελτιώσουν καί νά δκ'Τηοι)
σοι»ν τάς κατακτηθείσας ξένας (--
γοράς.
—Νά αναλάβη τό Κράτος την
διαφήμισιν τής καταναλώσείος των
έ,πιΤΓαπεζίιον οίντον γενικώς.
—Νά εφαρμοσθή τό
μα τού 6% κατά την οίΥοποίησν
διά την βελτίίοσ.ν τής ποιότητος
τ«>ν παραγομέν(ι)ν οΐνιον.
—Νά άναπροσαομοσθή ή
-τιμιΊ
τού ξΐ'θου, είς τρόπον ωστ^ νά ,ΐη
, η
άνταγιον'ίζεται τόν οίνον είς την
εσωτερικήν κατανάλιοσιν.
όποιαν θά τηρήσουν οί «20» καί
κυρίως οί έκπροοωποϋντες τάς
ίσχυροτέρας οίκονομίας τής Δύ
σεως (Η.Π., Ε.Ο.Κ., Ίοπωνία).
— Ύπεγράφησαν αί άποφόαεις.
διά τών οποίων καθωρίσθη ή 23η
Μαρτίου ώς ήμερομηνία ένάρΕεως
σις αυτής είς βιομηχανίας καί βιο
τεχνίας, παραγωγής Ζαχαρωδών
προϊόντων πρός έΕαγίογήν.
— Συνεχίσθησαν αί άντιδράσεις
τού τεχνικοϋ κόσμου τής χώρας,
τών άγοραπωλησιών καπνών, έσο | δια την έπ,βολήν τοϋ έκτάκτου τέ-
δείας 1973 καί αί τιμαί παρεμβά
σες αυτών, αίτινες είναι ηύΕημέ-
ναι κατά 35% περίπου, έναντι τής
προηγουμένης εσοδείας.
— Συμφώνως πρός άνακοινο>θέν
τα στοιχεϊα, τό ϋψος τών εϊοαγω-
γών, κοτά τό 1973, ανήλθεν είς
4.003,8 έκατ. δολλαρίων, τών δέ
έΕαγωγών είς 1.230,4 έκατ. δολ¬
λαρίων. Χάρις, όμως, είς την εισ
ροήν τών άδήλων πόρων καί τών
κεφαλαίων κινήσεως έΕωτερικοϋ,
τό ίσοίύγιον τρεχουσών συναλλα
γών 1973, κατέλιπε πλεόνασμα.
— Τό αύνολον τών πιστώσεων
πρός την οίκονομίαν, κατά τό 1973
ανήλθεν είς 237.7 δισεκ. δραχμών,
έναντι 202,5 τοϋ 1972, ήτοι έση
μειώθη αϋΕησις κατά 19,3%.
λους έΕ 150 δραχ. άνά κυβικόν
μέτρον, επί τών οίκοδομικών κατα
σκευών.
— ΔιεΕήχθησαν αί εργασίαι τής
διασκέψεως τών Μεσογειακών χω
ρών, διά τό δίκαιον τής θαλάσσης.
Είς τόν έΕωτερικόν οικονομικόν
τομέα, τά κυριώτερα γεγονότα ή¬
σαν ή όμολογία ι ού έκπροσώπου
τής Ε.Ο.Κ. κ. Σπινέλλι, ότι ή Κοι
νή Άγορά όδηγεϊται ποός διάλυ¬
σιν καί ή απόφασις τής νέας Βρε
ταννικής κυβερνήσεως δπως προω
θήση την επανάληψιν τών διαπρα
γματεύσεων επί τής θέσεως τής
Βρεταννίας είς την Εύρωπαίκήν
Κοινότητα.
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 31-12-1973
> ΕΤΟΣ 18βν (ΑΠΟ 1-1-1973 ΜΕΧΡΙ 31-12-1973)
ΤΗΣ "ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗΣ., ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ ΠΕΡΙΩΡΙΣΜΕΝΗΝ ΕΥΘΥΝΗΣ
ΕΔΡΔ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ: ΟΛΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΡ. 10
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Κ ΟΝ
Υ
Ταμιϊον κσί Τράπεζσι Γ·, . "-'
4.063.127.-
Χρίώγραφα '" ι , , ."
3Ο.ΟΟΟ.-
Γραμμστισ ΕΙσττρακτία
243.327.-
Χρίώστσι Ικ κομΐστρων ^ν
432.546.-
Διάφοροι χρΕωστικοΙ Λογαριασμο'ι
1.922 013.-
2.354.559.-
Άπολήψει$ Έταίρων '
807.000 -
ΟΙκόπεδα - * ."
8ΟΟ.Ο57.-
ΚτΙριο» θΕσσαλονίκη; Ι
1.034.762.-
Μίϊον άττοσβίσΕΐ; - ' '
288.110.-
746.652.-
Αύτοκίνητα
' 160-457.-
Μίϊον άποσβίσει$ - ,,. ,>./,
160.454.-
3.-
Εττιττλα και σκεύη
360.977.-
ΜΕϊον άποσβίσεΐί
-/ ^
305.075.-
55.902.
"Εξοδα Ιόρύσεωί "αί ίγκαταστάσΕίο; _ --> -' ,
302.598.-
Μεϊον άττοσβέσεΐξ '
281.788.-
20.810.-
'ΕττισφαλΕϊς άτταιτήσεΐ5 - ;; Λ
331.063.-
Μεΐον άττοσβέσεΐξ ^ ' ·
302.235 -
28.828.-
Χρίίοστικοι Λογσριασμοι Άντ.καταβολήν·
9.150.265-
4 760.717.-
"Εταιρικόν ΚΕφάλαιον
Τακτικόν Άποθεματικό»
ΕΙδικόν ΆττοθΕματικόν
Διάφοροι Πιστωτικοΐ Λογσριασμοΐ
Μερίσμοττα Πληρωτεα
1.060.000.-
689.934.-
72.079.-
1.822.013-
3.615.158.-
3.713.094.-
Πιστωτικοι ΛογορισσμοΙ Άντικαταβολών
____13-910.982 -
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ "ΚΕΡΔΗ Κ ΖΗΜΙΑΙ..
9.150.265-
4.760.717^
Χ Ρ Ε Π Σ Ι Σ.
ΜισθοΙ καί ήμερομίσθια Προσωπικού 5.574.392.—
ΕΙσφοραΙ Ι.Κ.Α. και λοιπών 'Ασφσλ. Όργανισμών 866 399 - 6.440.791 -
'ΕνοΙκια 501.344 -
Δικαιώματα ΠρακτορεύσΕω$ 51.276.—
Διάφοροι Φόροι Δημοσίου κσί Δημοτικοί
Γινικά έξοδα
'Αμοιβαί Τρίτωιι ' *■
Μισθοί Έταίρων
'Αττοσβίσεΐξ κτιρίον.- θεσσαλονίκης 4 ; «<
» ΑΟτοκινήτων
» 'Εττίττλωΐ' καί σκευών
» 'Εξόδων Ίδρ0ο·6ω5 καί 'Εγκατ)σεω5
ΡΙ . 'Επισφαλών Άπσιτήσεων - Χρεωστών
"Ελλείμμστα ΤαμεΙου
Τόκοι και ΠρομήθΕΐαΐ
Προκύψαντα κερδη χρήσεως - -
552.620.-
277.376.-
1 278.678.-
140.304.-
336.000.-
179.739 -
40.400.-
- -60.345.-
3.713.094.-
π ι
Τ Π
"Εσοδα έκ Μετσφορικών εργασιών
Διώφορα εσοδα
'Εκμετάλλευσΐξ κτΐρίου θεσσαλονίκη5
12.581472.-
357 875.-
80.000.-
13.019.347.-
ΔΙΑΒΕΣΙΣ ΚΕΡΔΠΝ ΕΚ ΔΡΧ. .3.713.094.-
ΧΕΙΡΙΣΤΗΣ
ΤΑΪΚΟΠΟΥΛΟΣ
Μερίσμστα Πληρωτεα
"Εν "Αθήναι; τή 18 Μαρτίου 1974
3.713.094.-
13.019.347·-
Ο ΛΟΠΙΤΗΙ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΝΝΙΤΣΑΣ
ΕΧΘΡΘΙ ΤΩΝ ΣίΤΗΡΩΝ
Υπό ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ Γεωπόνου
10-
τιο
τι(.
ν
Β*
Ζπμιές πού προκαλούνται ά
σκωριάσεις μοιάΖουν πολϋ
πού κάνει γ, Εηρο-
ούτό μερικοί παραγωγοι
ν τήν σκωρίαση οτόν λί·
(θερμ°ς
άέρας).
κάνει τόσο μέγα
όσο νωρίτερα πα-
^ασθούν οί πληγές (φλυκταϊ-
σκωρίσσης.
(Μ-, ύπάρχει · κανένο σίγουρο
μμακο Υ·α τι.
,οστοσία
ιται
κτικών
ακωριάσεις. Η
άπό τίς οκωριαοεις γί
κυρίωα μέ την οπορά άν-
καί πρωϊμων ποικιλιών
,ούν
πού ώριμάΖουν πρίν έμφανι-
οτόν όέρσ τό μεγάλο πλή-
οπορίων τού μύκητα πού θά
τίς σποκαλλιέργειες.
γνωστή ποικιλία «Μεντάνα»
| αυτόν ακριβώς τόν λόγο είναι
ιεκτικη στήν σκωρίαση γιατι ωρι
γρήγορα...
|Σε πειραματικά χωράφιο (μν
|εα εκτάσεις) ή σιτοκαλλιέργεια
ρ£; να προστατευθή άπό τίς
Ιυριασεις μέ σκονίσμα,-α θεΐου
ποσότητα 2% κιλά θείου κατά
ρέμμα
11Χη Ρωαία καί Κοναδα σε πε
άδεο πού έπικρατεϊ ή μονοκαλ-
έργεια οίτου καί μοστίΖοντσ· ό-
σκωριάσεις. γίνονται σκονίσμα
ι θ:ιου μέ άεροπλάνα. Γά σκονί-
Ιιατα αρχίΖουν πρίν τό Εεστάχυα-
|α των σταριών. Δύο μέχρι πέν-
οκονίσμστα προστατεύουν τίς
Ι,Μιεργειες.
ΑΓΡΙΟΧΟΡΤΑ (ΖιΖάνια)
ΙΠολλά άγρια χόρτα φυτρώνουν
ά χωράφια μας. Τα κυριώτερα
αύτά είναι τα έΕής: άγριόβι-
α, 6ροϋ6α, ήρα, άγριάδα, διάφο
ι άγκάθια, παπαροϋνες, βίλουρα,
[ιμψάνι, άγριο τριφύλλι, άγριοβρώ
ι κοι άλλα.
ί'Ολσ αύτά τα άγριόχορτα κά-
υν μεγάλη Ζημιά στήν άπόδοαη
σιτηρών καί γενικά ο' όλα τα
Αλιεργομεναύ φυτά, γιατί κλέ-
|)υν τήν τροφή τους, τό νερό
υς καί έτιαι λιγοστεύουν πολλή
παραγωγή τους. Ι
|Τά ΖιΖάνια καταπολεμοόνται μέ
σκαλίσματα, βοτανίσματα καί
■ ψεκασμούς ή σκονίσματα μέ διά
ρο ΖιΖανιοκτόνα (120 γραμμά
|α Ζιϋανιοκτόνο 2,4 ϋ στό οτρέμ-
ΓΡΙΟΒΡΡΜΗ
| Κατά τα τελευταία χρόνια ή συ-
ης οπορά των χωραφιών μέ στά
χωρίς άγρανάπαυση ή άμειψι
Εορά, ή άγριοβρώμη αποτελεί σο
ρό πρόβλημα τόσο διεθνώς όσο
ι στίς κυριώτερες σιτοπαραγωγι
ς περιοχές τής χώρας μας.
Οί Ζημίες πού προ<αλοϋνται πό τόν συνσγωνισμό τώ*< φυτών ής άγριοβρώμης μέ τα φυτά τού ταριοΰ είναι πολύ σοβαρές. ΟΙ ημιές πού προκαλεϊ ή άγριοβρώμη πό σιτοχώραφά μας άνέμχεται κά Ιεχρόνο σέ άρκετσ έκατομμύρια ραχμές. Πολλές φορές ή άγριο- Ιρώμη καταλαμβάνει τό 50 μέχρι 10% των φυτών τοϋ σιταγροΰ, μέ ϊποτέλεσμα τήν ελαττώση τής όπο |οοης τοϋ σταριοϋ κατά 30 μέχμι ) τής εσοδείας ποϋ περιμένουμε |ιπό κανονικές συνθήκες. Τα χρηοιμοποιούμενα σήμερα Ζι |ανιοκτόνα δέν καταστρέφουν άγριοβρώμη. Άπό τα πολλά ίειράματα πού έγιναν, απεδείχθη ϊγι η έΕολόθρευση τής άγριοβρώ : μέ καλλιεργητικές φροντίδες |Χουν μερική έπιτυχία. Τό αποτελεσματικωτέρα μέσο |"α την ελαττώση έκ των Ζημιών • αγροβρώμης είναι ή αποφύγη : μόλυνσης των άγρών. Π' αύ στούς καθαρούς άγρούς πρέπει Ϊ& άποφύγουμε τήν μόλυνση. ΑΓ "Ρΐώτερες αϊτίες ^Λυνσης εϊ- 01: οί σπόροι, τα σακκιά, τό άχυ- ■ οί θεριΖοαλωνιοτΓκές μηχανές 1 Π κοπριά. Οταν παρουσιασθή άγριοβρώμη πΡώτη φορά, σέ μικρά άριθμό, Ερεπει νό ξεριΖοθοϋν μέ τό χέρι ό ε<; οί χλωρές άγριοβρώμες νιά πληθαίνουν. Ι ΙΥια Η κούση τής καλαμιδς στό χω- Ι Φ', καταστρέφει μερικούς οπό τΠί άγριοβρώμης καί διακό- Ιπτει 4, κοινή βρωμοβσ ■ σι-ναντάτα, ο' ολι; τή Νότιο Είιπιί>τγι ·ί,Λ ,*»;- «.___
οώ.'τη καί στίς
μρσόγειες χώρρς.
Τό τέλειο εντομο έχρι μήκος
περί,τοι· χιλιοστΰ.
10
ώοε,δ-ς,
χή ς,
σά>μ« λι'γο κυςιτό καί χρώμα κιτοι
νοκόκικινο Τα πλενοικά άκρα τής
ν.οιλιάς τον έτχο^ν κα(.>(ΐκΤΓ>ο>σΐιχ.ες
ί 1 ί Ζή
κ«1 υαΰρες τ 'ηίρς.
πάνω στό στά
στέλεχος, τα «τίίλλα καί τοίις στιι
χεις, άποζιιμώντας τοΰς χκμούτ _...
τους. Στό οτάρι κ«ί στο καλαμπι'>| Στό
ό
ΒΙΒΛΙΑ ΠΡΟΡ,ΛΗΜΑΤΙΣΜΟΤ
ΓΕΩΡΓΙΟΤ ΛΑιΜΨΙΔΗ
'λπ6 τό νέο βιβλίο τής ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΤ ΣΚΑΚΗ:
•ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ.
"ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ,,
Κριτικό οημείονμα τοϋ κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛ1ΩΡΗ
Λλήθεια ενας τίτΛος ίαοή1 ητι· | «Τήν πολνιτλοκότητα τής έλλην
>:ός γιά 6ι6λ'α ποϊι δέν είναι μά> Ι κης παιδείας, σημειο'ΐ.ει χαραχτηοι
στικά στό·, πρόλογό τον, πςοσ.-τ ;Θγϊ Ι
Λ'ά έξηγη«η ή μ'κρή αυτή μελ.ίτη.
.-τού γεννήθηκε άπό τύν πάν ο γ ά
τα παιδία, ποϋ ύποφΓςουν άπό Γνα
βασαν στικά καί αδ-ανόητη εκ.ται-
δπτικ» σύστη,μα».
αρί(ι>το καί τουτο, αέ άρκετή όπως Ι «Άπό τόν πόνον!»" μ«γάλη κου
άπήχηση, ά^οΰ μετά τό ] 6?ντα καί δέν είναι σχήαη λόγον
ητα ουτε λ.ογοτ,-χν'α όντε
Πρόκε.Τ'Γ υμως χοοίς άλλ.ο, γιά
ρνα 6ι6λίο μέ μργάλ.ο ενδιαφέρον,
γιΛ την εποχήν μας αρό .πάντων
ν.αί γ.ά τόν τό.τον μας άπό άπόι|'<: καί άκόμη 1971, κνκλοΐΐόρησε τώρα πρίν μ ■ Ι σέ τούτη την προ'πτωση' ή ψ.χοι ο ΰ ί έ δύ ' ΐή ά έΚ οικοΰς μήν'ες καί σέ δεύτερη εκ ση. τόν τ.'τλον. η γική αΐηή δ άθεση, έμφανΚ.:τ«ι μποροϋμε νά ποϋμρ, σάν καθο'./ΐ) έλλην(»ν γονέ<·>ν κα
τα προσβαλλ.όμρν ιιέρη ποομοο, ΰπάοχε· κα μά διασαχρηοτική ΰπ.> τα κύριον λόγο, ΰπεύθνν(·>ν
ΦθΊνονται καί οί ιτυτικοί ίστοί σπά
ζονν.
Οί βλαμένοι κόκκο, παύο.ν νπ
ιιεγαλώνουν καί σννήθος ξηραίνον'
ται ποόο>ρα. Τα
ΛτηαεΊιοση: | μοιοα των π διών τονς καθώς τιέ
«Οί απωλείας πολύτιμον χρόνου ζο·,-τα, άπό τήν άντίληψη δτι ή έκ
στήν Έκπαίδίυση καί σττρ· Οί
νονο,μία».
Τύ θρμ<α λο πόν άφορά την παι- .ταίδευση καί ή μότςρωσή τους, νίκη καί είδ.κή, αποτελεί τόν οίον καθοοιστικόν παοάγοντα κύ ΟΙ ΕΚΚΑΗΣΙΕΣ ΣΤΟ ΜΟΣΧΟΝΗΣΙ Ο ΝΑΟΣ ΤΗ Σ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Α' · στό θαυματουργό είκόνιομα τής Πά " Εβγαλε ούτος δροσερο νερό Ι νσγίος καί τήν εύχαριοτηοε πού τα πότισε κοί τα τέσσερα νά τα < τόν παραστάθηκε «ά έκτελεοει αύ Ζωογονήσει. Γτό τό οκατόρβωτο. Ή πίοτη ποό Σ' αυτή τή στιγμή νά καί <ρά- νηκε άπό τόν απάνω δρόμο νά βγοίνει ό Τριανταφυλλάκης ό 7 γάς, ένας σαραντάρης γεροδεμέ- ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ Τής Σΐ'νεργάτιδός μας κ. ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΤ χειμονιάξουν μέσ · στό έδαιτας -/.«ι Γ>Ρία Χ(α ρίδικώτεοα την παιδείαν μ·)ίρας αυτής.
παοονσιάίοντα, κλ·μ«κ(οτά κατά τ.', ~ή χ(1)οα μας. | Δέν λΰονν' 6έ&ίΐια, αΰτό τό νη'η ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ, πιστή στίς παραδό
τ.'λος Άποιλ^ου η τόν Μάϊον ι θ'ιια ποαγματικά άπό τα σπο_- μόν καί μεγίστης σποτ<δα ότητος θε ( σεις τοϋ Έθνους μας, γιόρτασε Τα ρντοαα αΰτά κάνουν1 ί>μιέ: δαιότεοα, προκειμένον γιά την πό μα τής πά δεία; μις οί διαπ στο')- τήν 22 Μαρτίου έ.έ., στήν αΐθου
■ήν πό τητα τοϋ άλεΰοου τού στ» λτιστικήν καί οικονομικήν στιάμα "Είς τού κ. Λαηψ'δη. Χοή
στήν
οιοΰ έν σχρσϊΐ μέ την άοτοποιητικ )
τον ίκανότητα. ΔηλΛδή άπά τα νν
•Ίνοδον κάβε λαοΰ.
2 έ ιιάς παο-ονσιά^εται καί εν.-ΐ' μως, νά ύπολογ σθή κατά τή σο<5.ι Χοήσιμον / ιί' σαν τής ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ, σν,μφίοον ποοφανίστατον είναι ο- κέκρωπος 3, τή^ Παλιγγενεσία γματ τοΰ χ,α-νον ^τό έντόιι»^ καί τόν ηανι,' βασικό. ά.τοκλειστικότροη, πηό6/.η- Ι ρότητά τον τό γενικό σ.μαέβοσμα έό τού κόκκοΐ' Ηα ποϋ παο·ακωλιιρι την ανετη, την των διαπιστώσπον αύτίόν. Χάν·-- η'χζΐον, μέ δ(Τ'θον·α ενζιμα ηκνο'ο; άοθαλΰγ στιχ.ήν', άντιμετώπ·ση πεψ.'νη) έπέρχονται κατηστηο(Γ>- 5'.ον θήιατος· τό γλ.ιοσσινό ΐι';
έ «λάβ ή λί
τον ται χοόνος .-ΐολύς ιιαί χρόνος πολύ
νές Ίλ.άδες στή γλ«ι·τίνη τοΰ στ.χ
Οίον. Ή καταπολέιιτ-,στ) τυΰ έντό-
αου «βηοιϋθΰσα» γίνεται σιίινΐΐο(, ά
ποτ<.λ.εσμ τ;κά μέ τό : ;τη- Γενεές άλ//.ληρες μάς ταλαν.· καί ίίσον' κι' άν έχασε τιμο; στά σχολίΪΊ μ'ίς. "Ενα άπό τα οξυτέρα στή μεο:- κότητά θέματα, τα πεο την παλα',ότεοην άξΐΓτητά τού καί Ρθ 6οερά, θά μποροΰσΓΓαε νά πυΰ έφτασε, μποροϋιιε νά ποδμε, σ' εν« με είναι, τ!) θέμα τής όοθογραορί μέ άποτέλεαμα 100% (0,23 μέχρι άρκετά προχωρημενο σημείον τής ας· Ο.30 λίτοα φάρμακον νατά στρέ·:' λύσεως τού. παοά ταυτα όέν επαυ ' λύσεως τού, παοά ταυτα δέν επαυ! Στό 6ι6λ!ο μόν γιά τό Μρ α· βε νά διατηρεϊται σέ έχκ.ρ-ρμτητα | Φίλ.ήντα καί άν'α(Γΐοαεν-ς στήν ποό Τίΐση τοΰ ά,λ.ησμονήτον Δασκάλοι1, πεοί έσραομογής στά νεοελληνικά γιά τή λύση τοΰ όρθογοαφικοΰ μας »ς, τής λατινίκης γρα- ψής, ποϋ είναι καί αντή^ άρχα'α ."λ ληνικ.ή γοαφή —ή χαλκιδικής— ά- νέφερα καί τα εξής: «Ροτοισα κάποτε ενα φίλο μόν έκπαιδεντ κό, μέ πολ.υρτή μά,' στ« —αν καταργούσαμε την ί- στοοικήν όρθογοαφία, πάση ο'ικονο ,μία χρόνον θά ρίχατε σείς οί 6(^- σκάλοι στή δο.λειά σας;— ίσοις ενα 40 μέ 50 τοίς εκατόν —μοΰ ά __. πάντησε». οί διάφοραι αγρότας. Καταλ ι της. Τα παιδία. &ά ήταν Γσος πε-1 Ό κ. Γ. Λαμψίδης θίγει κιΊ στρέ ιια μέ άροοψεκασμό). 2) Σνρ«ατοσκο'>λ.ηκρς ('Ελ.ατερι- ν.αί ιιάλστα στόν τομέα τής παιδεί
δες, Βρλονίδρς κλ.π.) άς μαζ' έκκΛΡΐιότητα, θά έπΰΡπ11
Τα καταστορ.ττικά καί βλαβΐρά νά τό καταλαβαίνομεν δλο, μας, έ
'ύτά παοάσιτα (εντομα) ξηο<·ί- π-ήαια γιά πολλούς καί ούσώ- νο:ν σέ μοοφή κάμπης (σκο.λήκ') δρις λόγοις. όλόκληρες ίκτάσε>ς# τοώγοντας Άλλά ίιπάοχονν καί δνό αλΛες
τίς ρίζες των ς-ντών. Τα σκουλή πλενρές τοΰ θ·έ.ματος στή γενικότη
χια αύτά έχουν μάκρος 1—2 πόν τα τον' άθ/θροϋν δη>^. πλέον δλ«ς
τονς, αέ χ'.Λμα κίτρινο. Ζοΰ 4— τις κοινοτνίες τοΰ κόσμον καί τίς
5 όρχνια καί Γναι σκληοές σάν ανρ ιινεπτυγμή'ες, καί τίς έν άναπτύ
ιια γι' αύτό καί λεγοντπ
πχώληκες. Μλις
σι·ηιι«το £ρι καί τίς ιν<ινάπτυκτρς. -ν τα >ρυ Ή άλματώδης, ποΛτα, έπιστη-
τά. ι ύτές τα καταστρρφονν, κό6ον ιιοιική πρόοδος τοΰ καιρ-οό μας καί
τας καί ατρώγοντας τίς ςη',ρς τονς οί ονναφεΐ; π^ός αυτήν τεοάστΐίς,
Κυοιωτεροι "ΐυρμίΐτοσκιόληκες εί ϊλιγγ'όδΐ': τΐχνικές
ί δά αό Κλ Τα ά
7:ατί <ττή 6άσι τους είναι μρνα. βαίνονμε δέ ότι τα φυτά είναι π<Ί ριττόν νά τό τονίσιομε, είναι άν'άγ οαγμέν.', άπό ο,οματοσκοΛηκρς, κη καί γιά τήν επαγγελματικήν τον πρόοδον καί αποκατασταθή χαί γιά τήν έπιβαλλόμενη έναρμόν'.σή Καταπαλέμηση: α) Σκορπίνον των πρύς τό πνεΰμα τής έποχής αε. μκτό κιλ.ό άλδοίνης -ΙΟ^,ανακι τον, νά έντιΐϊροιθοϋν καί σ' ενα σο τεμ?νη μέ χο>μα ψιλό, στό (Ττοέιι 6αοό 6αθμό, πάνη σ' αύτές τις
μ·ι. Άκολοιθεϊ έλαφρό δργιομα ή συγχρόνως καταν.τήσεις τής έπισ:ή
Άπό τόν άεροπορικό οτόλο τής Σαουθ "Αφρΐκαν Αϊρ- νος αγαθάς Εωμάχος Στάθηκε
γουαϊς. Μπόϊνγκ τύπου 747 τελευταίου τύπου, 387 περί- μιά στιγμή, οάν νά συλλογιΖόταν
που θέσεων. Πρόσφατη προσγείωσή τού στό άεροδρόμιο Τό ϊδιο αυλλογισμένα οτάθηκαν
Τθϋ ΈλληνΐΚΟϋ. , καί τα θόδια τού "Επειτα προχώ-
ρησε στή μέοη καί εϊπε:
«Γιά κάνιτι στ' μπάντα βρέ πι-
διά. Πάρτι τα Ζά σας κι άφήτι ίμένα
μόνι μί τα θκά μ».
Άπό τό πλήθος άκούστηκαν σκω
πτικές φωνές
«Ί Τρανταφλάκς' ί Ζιβγάς παλ-
καρέφτκι».
Ξαφνιάστηκαν οί άγωγιάτες καί
οί άλλοι, που δοηβούσαν Πώς ή-
τανε δυνατό ο Τριανταφυλλάκης
καί με δυό Ζώα νά μπο-
μετακινήσει όπό τή θέση
Ή "Ενωσις ΝΕΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ών τοϋ 21, τό Άθάνατο 21, πού
την οικονομικήν πλευράν <ττή γ"·Ί κτητά της. Τον.'ϊ^ι ρια χάνονται στούς τόνοτ»ς καΐ στά .τνεΰματα» καί παοαθρτρι μιά τοϋ Γένους μας. Όμιληταί οί: Κα Καλλιόπη Κο | λιοπούλου — Γρίβα, Λογοτέχνις Άν τιπρόεδρος τής Ενώσεως καί κ. Χρήστος Πύρπασος, Ποιητής Έφο ρος τής Ένά>σεως.
Πρώτος μίλησε ό κ. Πύρπασος
γιά τόν ήρωα «Θεόδωρον Κολοκο
τρώνη». Μας τόν παρουσίασε οάν
νά τόν δλέπαμε, η ψυχή μας πε-
τοϋσε άπό χαρά γιά τή Πατρίδα ώς
άπόγονοι των γεννσίων ηαλληκα
ριών
κάθε 25 Μαρτίου πά>λει κάθε Έλ
ληνική ψυχή. Ό όμιλητής μέ τήν
εύφράδειά τού, πού τόν διακρίνει,
μάς Ζωντάνεψε τήν 'Επανάστασι
πού χίλιες χιλιόδες φορές τ' ά-
κούσαμε καί τα διαβάσαμ'ε άλλά
καί πού θέλομε πάντοτε νά τ' άκοϋ
με, ή Έλληνική ψυχή μας διψά
γιά τή δόΕα των προγόνων μας!
'Ωραία η όμιλίο τού, ώραϊα τα πά
τριωτικά τού λόγια.
Ή κ. Καλλιόπη Κολιοπούλου —
Γρίβα, καλώς ώρι'Ζει τήν όμήγυρι
έν μέρους τοΰ Προέδρου τής Έ
νώσεως Νέων 'Ελλάνων Λογοτε-
ρωσι, ό Φυοιολατρικός Σύνδεσμος
«ΠΑΝ» Αθηνών, όργάνωσε τήν
21 Μαρτίου είς τήν αϊθουααν τής
Κυπριακης Έστίας. όδός Κέκρο-
πος 3. Πλάκα, έκδήλωσι άφιερωμέ-
νη στίς ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ,
μέ όμιλητήν τόν συμπατριώτην
μας, λογοτέχνην - ιστορικόν κ.
Χρήστον Σολομωνίδην. Ό κ. Σο-
λομωνίδης μέ μΐγάλη συγκίνησι μι ί
λό γιά τίς Χαμένες Πατρίδες μσς, ! Λ
της τή καμπάνα, ένώ αύτοι μέ τέσ
μποροΰοαν ρού
{ ρεν|α μπρά μρ ρ
γιά τόν άπσίσιο δυνάστη τόν Τούρ ι . . . „ ..
πι να τή προχωρήσουν. Χαμογελα
-- ...Λ -Α Ο<.,,ηο1,ή ι-ήί- Τιιι'ιι-ιυπη ! ... γχς ής ής ή δ.σκοίάονισμα γιά τό σκέπασιι.Ί αης καί τή, τρχνικής. Πότρ ?!«'■>; Ι ταστον °^" προιοδικό τον «Ή Φ
τού φάρμακον. 6) Σρ έλαφοες π<}0 θά γίνη ατηό; Πως θά ευρεθή σδολές άπολι>μαίνο»'με τους σπό- ·άπαιτονμενος χρόνος, γι' αύτό τόν
ί>οτίς πρίν τή σπορά, μέ Άλδρίνη σκοπόν τόν τόσο παλ·.βήμαντον, κα
40% σέ ποσότητα 1—2 0)000 σέ τα την περίοδον τής οχΓλική; τον
6άρος το σπόι»ι« ΐιαθητείας;
3) Σκο^λήκια (γαιοσκώληκ^ς). Ή αλλη πλενρά τοΓ' θέικιτο:, σή
γνώμη κατά τό 19^2 τού Δημητ^ίον χνών καί μας άναπτί»σει μιά ά-
Δτιμητράκθυ ίδρντή τοΰ άλλοτε ιΐί γνωστη πτυχή τής Έπαναστάσεως
γάλον δμοινίιιον έκδ^τικαϋ οΓνο.. Τοϋ 1821 «Πότε καί πώς Έπανα
στάτησε ή Άθήνα», μάς μ'ίλησε
γιή κάτι πού δέν τό ξέρομε. 'Η
έΕαίρετος όμως όμιλήτρια πού ά-
"Εγοαφρν τότε όντος κάτι τό άφάν
νή τού Βιβλίον»:
«Τα πνεύιιατα καί ·τί τόν οί εί>αι
137 (Γίοντϊεντα κ«ί ζημίαν 13.500.
000 δρχ. έτησίος».
Καί ενα έξιοτεοικό γργον'ός, έν-
σχολεϊται μέ μελέτες καί έμβαθύ-
νει κάθε Ζήτημα, κατόρθωσε καί
βρήκε «Πότε καί πώς έπαναστάτη-
σε, ή Άθήνα» καί μας άνέπτυΕε
κο, γιά τό Ρεμηελιό τής Σμύρνης,
γιά τό 1919, γιά τό Λιάγγελμα τοϋ
Βενιζέλου, γιά τήν Φιλική Έται
ρία όπου είσεχώρησαν πολλοί Σμυρ
νηοί καί ή μοναδική γυναίκα πού ή
ταν στή Φιλική Έταιρία ήταν Σμυρ
ναία, μίλησε γιά τα μΌγιάτικα τριαν
τάφυλλα. . Ή ■Ελλάδα άγκαλιάΖει
τή πρωτοκόρη τής όμορφιάς τή
Σμύρνη καί συγκινημένος καταλή-
γει: οί άνεμοι των θριάμβων γί-
νονται κλάμμα .. «1922- ή πόλις
μένει άνυπεράσπιστη... ή αίωνόβια
Έκκλησία ή Άγία Φωτεινή... πύ-
ρηνες γλώοσες Εεχύνονται άπ' τήν
Άρμενική Συνοικία.. καπνός και
στάχτη παντοΰ.. . οί 46 Έκκλησιές
τής Σμύρνης καταστρέφονται... 3.
9.22! 7 Ίερεϊς οϊκτρό θάνατον
6ρήκαν... 32 μ·εγάλη πολεμικά Εέ-
να ήσαν άγκυροβολημένα στή Σμύρ
νη... Νέρωνες! σνελεήμονες!!
250.000 πρόσφυγες ήταν ή έΕοδος
άπ' τή Σμύρνη... μισό έκατομμύριο
οί αφαγιασθέντε>:, ένάμισυ έκατομ
μύριο οή πρόσφυγες τής Ίωνικής
γής'...
25 Μαρτίου, μ' ενα κρϊνο έναν
θρωπίοθη ό Σωτήρος τοΰ κόσΐΛυ,
κινεϊ καί μετατοπίΖει τα θουνά, {
συρε πάνω άπό τόν ανήφορο καί
τή βαριά καμπάνα
Ετοι κρεμοοτηκε κοί η ροόοι
Ιορπ
Γον λήθαργο άλλων σπόρων.
|ΙΟΤ| οί οπόροι τής άγριοβρώμης
νά παραμείνουν οέ λη-
'νο, οτό έδαφος επί τρία χρό-
Μά άκόμα γιά νά εμποδισθή
Ι Φυτρωμα τ^ άνριοβρώμης μιά
°με'ψισπορά 3 ή 4 έτών περιορί-
το πλήθος τής άγριοβρώμης.
καταπολέηση τής άγριοβρώ-
με Χημικά μέσα (φάρμακα) εί
στό στάδιο τοϋ πειρα
τ °Μοΰ Μέχρι σήμερα τα καλλί
ΚΡ° αποτελέσματα για τήν καταπο
μηση ΤΠ£: άγριοβρώμης έδωσσν
^το τό ΚΑΡΜΠΥΝΕ καί δ-'--
0 Τη κοκκώδες ΑΥΑΝΤΕΞ καί
τα όποϊα έλάττωσαν τόν
υοΜό τής άγριοβρώμης κατά
Οι 64% καί 58% άντιοτοίχως, δ
οημαντικύ
Ινα,
Νοτ,·
Εχουν μα-ζ.ρος 20 .-τντονς πΑ (1ρρ« πάλιν: Παοά την τεχνολογ -1 δε'κ.τικό γεννκότερ.,, των καιοών. μέ τόση εύφράδειά αυτή τήν αγνω-
ατη γιά μάς πτυχή τής ίστορίας
μ·ας. Μάς μίλησε γιά τήν Φιλική
Έταιρία, τόν πανίσχυρο έκεϊνο κρί
καί γιά τόαες άλλες λεπτο
χρο>μα χιτρινοχόκκ.ινο ή καστ' ν ό. κήν αντήν ποόοδον^ καθνστεροϋμρν, Διαβάσαμε στίς έ(ΤΤ>αεο!δρς αύτρ;
Τρέφονται μέ σάπιες όογανικές όν γενικά, δπιος ευρύτατα άνομολογεϊ τίς μέο<ρς, δτι καί στή Γαλ.λ.ία άντι σίρ; που καταπίνοντσ- τες μαζί ιιέ ται, στόν' τοιιρα τοΰ ήθικοΰ πολιτι ΐΑετωπΚεται, άπό τοϋ: έκεϊ εκπαι ιο χίάμα τίς βγάϊονν πά/α καί έτσι σμοΰ. 'Τπάοχει, παοα'δεχό«αστρ, ε δευτικούς, ή καταργήση τής ίστοοι σντελοΰν στόν άοισμό τής γής. Τα να τεοάστιον καί ρπικίνδτΛ··ον άνο, *Άζ άοθογραψίας. Σημειώνεται μά Κ0' . . «κονλήκια α»Ίτά εί,α «λ-6εοά στά γμα, στό κεφάλαιον αύτό τής έξε- λιβτα καί ή γνιομη ενός άπό τους μέρειες που γεμιΖουν τη ψυχη μας φυτά γατ; φές'·οντας χώμα ά.τό λικτΐκής μας πορείας καί σάν κοι- έτίπαιδεντικοϋς αύτούς «Γιατί ή οο πόντοτε χαρά. κάτιο πρός τα πάνο), φέρνοι^' μαϊί νωνικών όμάδΐον' καί σάν ήνθροπί- θογραιρία πρέπει νά θεωρηθή οάν Ακολουθήσαν άπαγγελίες γιά σαν τα καλληκάρια καί τόν άφησαν νά δοκιμάσει. Δέν θάχαναν δα τί ποτε. "Ησανε βέβαιο, πώς δέν θά τό κατώρθωνε Τόν άφησαν νά Ζέ- ψει καί τα δικά τού βόόια. θά γε- λούσαν μόνο μέ τήν καυχησιά τού καί τήν άποτυχία τού. ' Ζευγάς έΖεψε τα Ζωντανά τού στόν σραμπά τής καμπάνας, ή- συχος σάν ύπνωτιομένος πήρε στδ χέρια τού τή βουκέντρα, γύρισε στήν ανατολή πρός τή κατευθυνθή τοϋ ναού τής Παναγίας έκανε τρείς φορές τό σταυρό τού, πλη σίασε τα Ζώα τού καί τούς μίλησε σιγανά, σάν νά μιλοϋσε σέ παιδία τού άγαπημένα. «Νά βγίλιτι άσπρουπρόσουπ' τ' κυρά μας Παναγιά, κι' μενά οτιρ- νά. Αύτήν' θά σας δώκ' κουράγιο. Άλα άσπράκια μ' ... Κι' έγινε πάλι τό μεγάλο θαϋμα Τα Ζώα τανύστηκαν τεντώθηκαν ενα δυό φορές καί μέ μιά τελευ¬ ταία προσπαθεία έσυραν τόν βαρύ άραμτιά μέ τήν πελώρια καμπάνα πάνω άπό τόν ανήφορο τραβώντας τον, σάν νάτανε φορτωμένος μέ άς εύχηθοΰμε στή Μητέρα τού ι θημωνιές. θεοϋ νά Εαναναστηθοϋν οί Χά | Γύρισε πάλι ό Τριανταφυλλάκης μένες Πατρίδες ήταν τό τέλος τής ' Μέ οταλιές ίδρώτα οτό μέτωπο συγκινηκωτάτης αυτής ύπέροχης ό . πρός τήν ανατολή κΓ έκανε τρείς μιλίος. τοϋ Μεγάλου μας Σολο , φορές τό σταυρό τού. Και οί άλλοι μωνίδη. Ι μέ όρθάνοιχτα τα μάτια γιά τό κη βαριά καμπάνα στό καμπαναριά τοϋ λάμπρου ναού. Και οταν γιά πρώτη φορά άκούοτηκε ό δυνατάς της άχός πού έιριονε στά χωρία τής ,Ανατολής καί στή Μυτιλήνη έκλαψαν οί Νησιώτες άπό ουγκί νηση καί περηφάνεια. Εϊδανε τα όνειρά τους νά γίνουν πραγμα- τικότητα, μέ τό στολίδι αύτό τού ναού τής Κοιμήσεοκ: τής θεοτό¬ κου, πού έγινε Εακουστό αέ όλη τήν Ανατολή σάν ή ώραιότερη καί πλουσιώτερη έχκλησία τής χρι στιανικής όρθοδοΕίας, μέσα σέ ό¬ λη τήν Ανατολή. Πραγματικά τό συγκρότημα έ¬ κεϊνο των κτισμ·άτων ήτανε άπό ά- πόψεακ: περιβάλλοντος, θέσεως, άρχιτεκτονικής, καλλιτεχνικότητος μοναδικό τα χρόνια έκεΐνα. Μέ τήν πελεκητή τους ρόδινη σαρμο- σακιά πέτρα στά μεγάλα άγκωνά- ρια, μέ τό Ζυγιομένο της ρυθμό στήν έκκλησία καί τούς γκριΖογά- λανους τρούλοικ; παρουσίοΖε ένα θέαμα έπιβλητικό. Στή μέση των κτισμάτων, ό ναός τοποθετημένος υψηλά οάν σέ βαθρου μ"έ τίς άπό τρείς μεριές σκάλες τού πάλι άπό ρόδινη πέτρα καλοδουλεμένες καί σέ τελεία συμμετρι'α καί αρμοδία σάν κερκίδες άρχαίου θεότρου ε Ζωναν τό νάρθηκα άπό τρείς πλευ- ρές. Ένα ώραίο εύρύχωρο προ- πύλαιο μέ κολόνες δωρικές καί στρωμένο μέ μαρμάρινες πλάκες, μακρύ, όσο ή πρόσοψη τοϋ ναοϋ έ δινε τήν είσοδο στή κυρία θύρα τού ναοϋ. Γεμάτος (ρώς μυστηριακό άπό πολύπλοκα καί πολύχρωμα οχέδια πού έγραφαν οί άχτϊνες τοΰ ηλίου άπό τόν κεντρικό τροθ λο καί άπό τα τΖομια τα χρωματι- οτά των τοΕοτών παραθύρων. Σάν ένας ουράνιος κήπος τού Παραδείσου μοϋ φαινότανε ό ναός αάν έμπαινα καμμιά φορά τό άπό- γευμα στόν 'Εσπερινό στό χέρι τής γιαγιάς μου άκροπατώντας οτήν άκρη των ποδοδαχτύλων μου. Σ6ν νά εϊχανε ρίΕει παντοϋ. οτό δε- σποτικό στόν άμβωνα, οτό γυναι κωνίτη, σ' όλα τα είκονίσματα τού τέμπλου καί στίς τοιχογραφίες των άγίων πάνω στίς μαρμάρινες πλά¬ κες. στά καροδένια οτασίδια, μυ καί δάο;οοα μικρόβΐα 6λα6εοά στά νόν εΤδονς καθ-θιλικά. Οί όνο τελ^ν σ>ντά. ΈΗόν άπ' αύτό/ άν σηκώνον ταΐοι παγκόσμ'οι πόλραοι μέ τίς ά
καί απαραβίαστον:
•.ούς "Ηρωας μας άπό έκλεκτά μέ
Τό π^όβλημα τό έθεσε, στό συν >,η τής Ενώσεως.
ό όλ ώ ά) τέλος ό Μουσουργός κ.
τας είτε ν.ινώντας τό χωμα δέν Α ννπολόγιστες σέ θΰματη καί -/ατ«- °·λό τού κιόλας, τώρα πάλιν στόν
φήνονν τα σΛν·τά ν'ά οιίώσουν καλα. στοοφές στ·νέπειές των, οί σννεχιζό τόπον μας ό χ. Γ. Λαμψίδης μέ τ<'< Άκόμα ξαρώνοντας τα φιλλ.α των μενες καί μέ διαχροοες μοοφές κοι 6ι6λ!ο του' πρό6λημα έθνικύ, λοο φυτών καί -έμποδίζοι-ν τήν άναπνοϊι νοονιχές άν'αταραχες, ή παρατηρον βλημα πνει«ματικό καί μέ την έν- κΐ άφοαοίίοση των αιτων. ιι^νη ήβική καί ίδΐθλογικτι άστάθε,α Λ'°'α τϊίς έπιστημον κης τού 6άσε Τα σκοιλίήκια κ.<ταπο?.£ΐιοΰνΤαι των άνθριοπων παντοϊ» καί τέλος ή ι'>ς. Τή λύση τού 6ό8α'α στίς λ?
δπο)ς καί οί σνοίΐατοίΐκώλ.ηκες δή 'δ'απιστοΰμεντ! ποοοπτική ενός παγ .ττομέρειες καί τίς απαιτουμένας λεκτούς όμιλητάς καί σ' όλους πού
λαδή μέ άπεντόμοση των χιορ<ΐ(ί:.- χοσιιίου πνοηνικοδ όλέθοον, άποτε πρακτικές προνποθέοΐΐς, θά τήν ρ συνέβαλαν στήν όμορφη αυτή έκδή ών μέ άλδρίνη 40% στίς ΐδ'ες άν<ι λοΰν τίς ενδείξεις τΛν έπικρεμάμε πιτύχοι·ν οί εΐδικοί, οί παιδαγιογιπ', ^ωαι Κόκκινος πρόσθεσε κι' έκεϊνος μερικά λόγια γιά τούς άγωνιστάς μας τοϋ '21. Θερμά συγχαρητήρια στούς έκ- λογίες φαομάκου. 4) Άρονραΐοι (πσντικοί των γρών). νων κινδύνων άπό την στ>μρρ>νή ελ οί έκπαΐ'δειτιχοί. Γνωρίζομεν πάν-
άό ή ή
01 φοδρροί χαί τρομεροί αύτοι γενικά.
έχθροί των χτοραφών
πατρίδ
οες.
ίσοπαοπίαΓ μρτα?>' τού τε·
χνικοΰ καί τοΰ ήθικοΰ πολιτισμόν
υς άπό τή «έχί>,
ιλιστα
παοελθόντος, δτ(
πεϊρα λ
αΑλου τήν 19 Μαρτίου μί-
Τεχνών
Ή Καλλιτέχν,ς τοϋ Θεάτρου, Δίς όπίστευτο δόΕαΖαν τή Πανσγία πού
Αθηνά Κασσαβέτη μέ τήν Ζεστή έκανε κι έδώ τό θαμα της. Όλοι | ριάδες πολύχρωμα λουλούδια ποϋ
φωνή της άπήγγειλε ποιήματα των ' μαΖί έπειτα σπρώχνοντας καί φω ' όνάσαιναν δροσιά καί μυρουδιά.
"άΖοντας «ή Παναγιά είναι μαΖί | Κι' έγώ άνεβασμένη στό στασίδι
τής γιαγιάς άνοιγα πιό πολύ τα |Λϊ
τρια μου γιά νά δ<1) τόν Παντοκρά τορα νά κατεβεΐ άπό τόν άψηλό τού θρόνο πάνω όπά τα κεφάλια μας καί νά μάς πεί μέ τή θεϊκή τού φωνή: Νά πάλι είμαι όνάμεσά σας. άγαπημένα μου τέκνα. (Σι/νεχίζεΤαι) ποιητών μας Νίκου ΤουτουντΖάκη, Ναθάν καί Σίτσας Καραϊσκάκη μτΐς» έφερον τήν κσμπάνσ κάτω ά καί τοϋ Εύθ. Παπαδημητρίου «ΠΑΡ πό τό καμπαναριό στή θέση πού ΝΑΣΣΙΟΣ» τό «ΣΜΥΡΝΗ» ό ό- έπρεπε νά περιμένει. ποίος κοίτοι δέν είναι Σμυρνηός Ό Τριανταφυλλάκης άφησε σύ- οϋτε Μικρασιάτης, άπ' τόν καιρό Ευλα άραμπά καϊ Ζώα, πέταξε κά- τής 'Ελληνικής Κατοχής πού γνώ ρισε τή Σμύρνη μσ; καί τήν έΖηαε στά εύτυχισμένα χρόνια τής γαλά- Ζιας Ελευθερίας, τήν άγάπησε σάν άληθινή Πατρίδα τού καί έγραψε τόσο ποιήματα γι' αυτήν. Όλοι οί Σμυρνηοί τόν εύχαριστοϋμε καί τοΰ εϋχόμαστε νά Ζήση άμέτρητα χρό Γραμ·μάτων τό Μέλος τής Έ- Ι νια κα'ι νά γράφει, νά γράφει όσα εχο,ν γκ· Ποο&άλλρι καί έδο ή άνάγκη μ, "την ΡπίτΡνΙη τής σοστής λίσ*-: νώσεως Νέων Έλλήνων Λσγοτε- καλά ατήν άγκαλ,ά της είδε τότε .ι.ι .- . .,, , . , »λι.._ _____·-,___ ____ι____' νν/ιΤιυ κ- Λίυη Ντέλ ΜποοέΜο νιά πού πλουσιοπαιδο στοατιωτης την τού; τίς Άνατολικές χώ άς κατάλληλη; δα παιδαγογήσρ- τόλμη, γρνναιότητα κυριολεκτικά, Χνών κ. Λίνο Ντέλ Μπορέλλο γιά .,;. Οί άνθοον.-τιστικές σποκδές, θι'ι "αί ίΖεστή άκόμη καρδιά. καί «να τα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ, γνώρισε τότε!. Παροινηάξον'ται άπό καιρό σέ βοηθοηδσαν στό κεφάλαιον (ΐί>τό λά πράγαιατ· άνοιχτά καί φοτεινά. θέμα πολύ ενδιαφέρον. Μάθαμε Ι Ό κ. Γεώργιος Άνδρουτσόπου-
κα.οό σέ μεγάλας στρατιές μέ άν^ι Καί πάλιν άπαιτεϊται νά ρξενρεθή "Ισως νά μήν' είναι εΰκοί.ο νά Π0λλά πράγματα γιά τα ΜΌνσατή | λος μάς παρουσίασε τήν ταινία
κεαιρνικό σκοπό την τελεία κατα-
στοοφή των φντοη· καί ίδιαίτρο.* .ιληοροτεοην
ό χρόνος πον χοειβΐζεται, γιά την Αμφισβητήση κανείς τή δασιμότη- ρ|α μα£; Π0υ Τ- αγνοούσαμε. Θερμά
πληρέστερην καλλ^ρργρ.α των άν τα των παρατηρήσεων καί των δια ηιηινηηηΎί%η,η ^^ „ ΛΙνο Ντ^
τον σπ ς καταοτάοεις, προ
δι" ·κρίνεται. *Η καταπολέιαηση γί¬
νεται ώς εξής: Τήν πρώτη μερά
σκεπάίονμε όλες τίς τρύπ^ς των ά
ρονρ.ίων πού δοίσκονται στό χΐ')ο>Ί
φι καί τήν δεύτερη μέοα ρίχνουμρ
δ—10 απόρους δηλητηριασμέντ}:
6ρο'>μης η σίκαλης (δολώματη)
στίς νέες τρύ,τες πού άνοίγοι»ν τα
ποντίκια. Άκόμα τα κ,«ταπολίμ(,ϋ
με μέ καπνογόνΊα φυσίγγια στα
χωράκρια κα'ι μέ δολώματα στίς ά
ποθήκες.
5) Ψεϊρα.
Είναι γνιι)στή σ' όλον τόν γίιοτ
γικό κόσμο ή ψεϊρα "ύτή. "Εχει
θΰγχος μυτερό καί καταστρέψη
τούς σπόρους των σιτηρών μέσ ι
ή μελέτη δηλ. τής άρχαίας έλληντ καταληη|»εις ψ^ολογικές μάλλον
συγχαρητήρια στόν κ. Λίνο Ντέλ
Μπορέλλο, πού παρ' όλο πού είναι
άπό Ίταλό πατέρα καί Έλληνίδα
κης γρα,ιιματριας. κατ
εξοχήν «ά ν.άχ κακοπΐστίες σι·χνά, παρακτολΰ- μπτέρα, ή ψυχή τοϋ είναι γεμάτη
ή ί ' δό άό Έλλάδ
ξχή
λκττα έιιπίπτει στόν κύκλον το>ν οι/ν τήν' πορείαν σ' ενο δρόμο >-α άπό Έλλάδα.
σπο'.δών αυτών. Τό πρόβλημα Ι'ν
κείται πλέον στό άν γιν'ρται ή χ,ι ι
άλλλ δ δλί υ ά Ι
καί πρόσφορο καί μάλ.ιστα σ' Προλόγησε ό ποιητής κ. Χρή
κεφαλ.αιώδους σημασίας θρ.αα οτος Πύρπασος.
εθό ί ό
! τού: ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ, τήν τωρινή
Μικρά Άσία, μά πού δέν παύει νά
είναι τό χώμα μας καί ή βαθειά
;ας θάΧαααα: ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΟΣ,
ΜΙΛΗΤΟΣ. ΔΙΔΥΜΑ, ΣΟΚΙΑ, Ε-
ΦΕΣΟΣ - ΚΟΥΣΑΝΤΑΣΙ. ΣΜΥΡ
ΝΗ μέ τήν Εύαγγελική Σχολή,
πού
τάλληλη δ δ'χσκαλαα αυτών στά σχο ί Υ>« τό εθνικόν καί κο-νωνικό αας Μα_ Παρουσίασαν καί σλάϊτ των
έλληνικών μοναστηριών.
Δυό ώραϊες φράσεις τοΰ όμι-
λρϊα μας. Συχλά ώς γνστόν διατί
πών,ρται ή άποοι'α, κη,ί πού πρέπει
νά όμολογήσοιιιεν δτι εϊνα( ευλογη
γαιτί έμεϊί καί τα πα'διά μας, παρ'
όλον ότι ασχολούμεθα άρκΐτές ιο
οες δδασκαλίας στά γιιανάσια μρ
τα άρχαϊα έλ^λην'ικά, μετά την ά
μας. Αδυνατούμεν σχ·ρ-
δόν ν ά κατανοήσοι·με ίνα αρχαίον
ελληνικόν κείμρνο; Τί «ρταίει;
Τό θραα λοιπόν τής μέθοδον κοι
τοϋ συστήματος τής παιδείας μας,
άπασχόλησε κατά ™άπον' έντονον
κ(/1 σ' όρισαρνες κύοιες καί έντι>-
ές ονγχρνιος γραμμές, τόν
ί ό
κ. Γ. Λααψίδην στό νέον τουτο 6ι
6λίο τού.
Το
το
ΕΧΘΡΟΙ ΤΩ
ΤΗΡΩΝ
Ι ή Κοριοί.
αύτά έν
ΣΙ
οπν
στήν άποθήκη. Βάζίΐ τα αύγά της
μέσα στούς σπόρον; άνοίγοντ,'ς
τοΰπρς μέ τό ρΐ'γχος της. Τα σκον
λήκαι (κάιιπιες) που βγιιίνοτ'ν' άπό
τα αύγά αύτά τοώγουν τα μέ.τ
τοΰ (τπόοου. Γεννοΰν ό—6 οτορίς
τό χρόνο. Ή ψρϊρα των σ:τηρίι
καταπολεμάται, προληπτικά, σ'γον-
ρα. μέ τίς διάφ«ν>ες ι|>ειοόσκοες
σέ άναλογία 1—1,3 στά χίλια (1
—1,50)00).
(!) Άκοίδβς.
Οί άκρίδες κάνουν κάθε χρόι'ο
πολύ μγάλες ζημίες στίς κιιλ.οκαι
οινές κ, λλέογειες. Τις π-ερίΐσότί'
Οίς φορές δέν κά.μουν τίς κατ'ΐ-
στηοΓ[ές στά μρρη που γεννοΰνται
άλλά σάλλα μέοη έκ,Ρϊ πού πέφτονν
μπόλικΐς.
'Καταπολρ,μηση. α) Μέ μηχανι?'.ά
μέσα. Άπό τα μηχανικά μέσα τό
πιά άποτελρσιΐατικύ είν ,· τό σύστι»
ι»α το>< «((λογοβάλτον» πον δέν εΤ ναι τι'ποτε άλλο παρά ι)»εχαστήςες που μόλις 6γαίνε! τό λον. Χρειάιζεται βεβαία ψαίνετα> άρ
κετή προσπάθρια γιά νά κατανοή
σοινε την όρθότητα τοΰ άφορ.σμοΰ λ1Τ°ΰ: Τα Μονθατηρ.α_ ε.να. κα·
τοΰ έθνΊκοΰ μας ποιητή:
«'Εθντκό είνα' ο,τι είναι άληθινό».
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
'Εκτκκλοφρησε «Κοντά στή Φϋ
σήμερα οί πνεύμχ>νες τού "Εθνους.
Τα Μοναοτήρια είναι φρουρά
τής ΌρθοδοΕίας.
| ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Ι ΣΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΤΣΑΡΗ
' τής συνεργάτιδός μας Κάς
Νίνας Γιαννακίδου
ση» Γιώργου Τϊαμονξάκη δημοσιο Γ|α την ΕΠέΤειο τής 'Εθνικής
μας Παλιγγενεοίας τήν 18 Μαρτίου
ό Πειραϊκός Σύνδεσμος Τμήμα
γράφθυ.Ο Προσωπικάς
τού
μέ ζοντανές φ.λο-
σοφημένες καί γραφΐκές είκόνες
πά τό υπωθρο. Γιά τίς τέσσερις έ- Φιλολογικόν άφιέρωσε έκδήλωσι
.τοχές τοΰ έτους, τό «οιύο, τύ Λά είς τόν ήρωα Μάρκον Μπότσαρην
σος, τόν κάμπο, τή θάλασσα, τόν μέ την συμπλήρωσιν 150 χρόνων
οΰθκΛ'ό τό φεγγάοι, τό χιόνι, τήν άπό τόν θάνατόν τού, πού έγινε
ανατολή, τό ήλιοβασίλεμα, τή φον.ι —ήν αϊθουσα «Βαρώνου Κίμωνος
τούνα, την «προ, τα λο.-λοΰδ α, τ; Ράλλη, στ0 Πειραια. Όμιλητής ή
πονλιά, τα ζωα, τούς άνθοΰπου;,
τό σκαρφαλ(ι>ιμ.?νο στήν .αλαγιά
τοθ 6ουοϋ χιοριό τα ξωκκλήσα.
ταν ό συμπατριώτης μας λογοτέ
χνης κ. Χρήστος Σολομα%νίδης καί
τω τή κέντρα τού πήγε στό ναό,
πήρε άπό τό παγκάρι μιά μεγάλη
λαμπάδα καί τήν άναψε μπμοστά
Η ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΑΛΑΤΣΑΤΙΑΝΩΝ
ΝΕΑΣ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ
'Η Αδελφότης Αλατσατιανών
Ν. Έρυθραίας άνέλοβε τό συσσίτι-
ον μιάς εβδομάδος των άπόρων
καί γερόντων Ν. 'Ερυθραίας όπερ
προσφέρεται υπό τής «Έστίας Ά
γάπης» τής Ένορίας Ν. Έρυ¬
θραίας τής Ι. Μητροπόλεως Άτ
τικής καί Μεγαρίδος.
ΑΝΤ Ι ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Οί άδελφοί Γεώογιος, Αντώνιος
καί Δημήτριος Τσιχλάκης (έξ Α¬
λατσάτων Μ. Άσίας) προσεφέρον
είναι Σχολή Θηλέων των ; άντί στεφάνου δραχ. 600 είς τήν
Τούρκων, κα ίτό Κεντρικόν Παρθε- ! «Έοτίαν Άγόπης» Ν. Έρυθραίας
ναγωγέίον, Σχολή Αρρενων, ήταν τής Ί. Μητροπόλεως Άττικής καί
ί θάλασσά μας και τα βουνά μας, Μεγαρίδος διά τό Συσσίτιον Ά
τίποτα άλλο άπ' τή δικισ μας Σμύρ πόρων Ν. Έρυθραίσς, είς μνήμην
νη, τό μικρά Παρίσι όπως τήν Κωνσταντίνου 1. Τσεσμελή.
έλεγον οί δικοί μας, άν δέν μάς Ι
έλεγον τό Κεντρικόν Παρθεναγω
γείον καί τήν Εύαγγελική Σχολή, ΟΙ ΠΤΤΧΕΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΟΝ
θά νομίΖαμε ότι ήταν μιά άλλη
Στόν φίλο Κώστα Καξάση
πολιτεία πωζησα τα χαλ,λίτε
ου χρόνια άο,ιέροση.
Στονς γλαι*κοί»ς της δρόαους ονν
πόλις, κρϊμ·α πού έγώ προσωπικώς
δέν την ήΕερα γιά νά μοΰ θυμίοη
κάτι αυτή ή άγνωστη πόλις ΙΖ-
Μ1Ρ, όπως τήν όνόμαΖαν, στή ψυ
χή μου έχω τήν δμορφη είκόνα "'"',' τ'^^«-^-, ..,, .,ν^
_ ^- . , , τοοςρρψαν' οί έπιθιν^ς τίς
της Σμύρνης μας, μέ τα μονοροφα . ** » »
ή δυόροφα σπίτ,α μσς, τα φαρδυά -τάν ^ανό τη. γοα(ΓΤηνχιν μ·
καί τα στενά σοκάκια μας, ποίος χονσα γο4μματα των όν*ίρο«· τί,
μτιορέΤ νά μοϋ την σβύση αυτή τήν σχέδια.
όμορφη είκόνα πού τήν Ζωντάνευ- Στή διάφανη θάλασσά της έλού-
αν συνεχώς ή Μητέρα μου καί Νέ βτηκαη οί άναμνήσε ;.
ΜΕΙΩΣΙΣ ΔΙΑΚΙΝΗΣΕΩΣ Κ-
ΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΤΞΗΣΙΣ
ΕΙΣΠΡΑΞΕΩ.ν
Κατά τό Ιΐμηνον τον 1973 δΐΓ-
κινήθησ
V
υπό των πάσης φύσει,);
■οεταφορι.κών μεσιον (ρκτός τίόν αι
δηροδρόμιον, άερο.ιλάνων καί πλ«ί
ών) είς τό σιηολ.ον τής χιί>ρας 1
ϊόΚ,Τ έκατ. έπ.βατών καί είσνπρά
χθησαν 5.109,2 έκατ. δρχ., εναντ'
1.283.4 έπιβατιον καί 4.760,3 δρχ.
είσπράξεων κατά τό αντίστοιχον
Ιΐμηνον τοΰ 1972.
Κ·;τά σι-νρ.-ΐειπν' εσημειώθη κ«τ
τα τό ώς άνο) Ιΐμηνον τοΰ 1973
μείωσις τής διακινι'^ΐεος των έ.τ
βατιον κατά 1,8% έναντι τοΰ άντι
στοίχου ΙΙμήΛ'ον τοΰ 1972 καϊ αδξΐ|
σις είς τάς είσπραξις κατά 7,2%.
νέ μου; Κανεϊς, καμμιά πολυκατοι
κια, κανένα μπουλβάρ!... Η Σμύρ
είναι άκόμα αφτεοες καί δέν εχουν'
μχή στί; κ.αλλιεογοΰμενες έκτά-
σρις. 6) Χημικά μέσα: Άπό τα
χηα'χά μέσα τό .τό οίκονομ·κό κιι
πιό άποτΐλεσματικό είναι τα δολ'Ί
ματα καί προπαντός τα στεοεά. Αό
τ" απΐ280°υντ<ΐ1 ^Ί'αΐ0 ρκλ!άσσα ' δνβοι"Λ0.' Υ'ά ν« άλαο;ί)ώση' άπό τό άνέπτυΕε μέ τή ρητορία τού ' δέν παύει όμως νά είναι θαλαοσί Ι 64οα'γ,ρ.»ιμμάρΤα^λ^Κ^8ί)μγρ(Γα·ΤίΓί Ι Τ0 δγχο; πα" το° :το<)κα>·€' ή κΛΤ'ι πού τόν διακρίνει. Έν συνεχεία ά ] τσα μας καί τό χώμα μας δσο κι'
οια άρσεν,κώδες Λάίτρ ο η αλ.λο σά Ι ·Τ'ε^ Χ°° σημροινοΰ πολιτσμοΰ. Κθύοτηκαν άποοπάσματα άπό τό ' άν τήν όλλαΕαν τα χρόν.α...
Μικοο, ευχαριστο, 6ι6λίο, είνα μελόδραμα τοΰ Παύλου Καρρέρ | Καί ή ταινία συνέχιΖε νά γυρί
Μέ τρόπο παραστατ.κύ" δίδετα, ή ΤΟ θέΜα τού: «Τό Άθάνατο Είκο- νη μας Ζεί γ.ά μάς όπως μάς είδε
έπίόοαση, πού άσκεϊ ή φύση στόν σιένα - Μάρκος Μπότσαρης» πού νό γεννιώμαστε, κι' αυτή αγαπαμε,
ά ' ό ά ί θλί
ή όμοοςμά πάντα διάχντη
στούς αίθρρρς τής θεσσαλονίκης.
Άγάπιος Φ. Πτιπαδάπουλο;
ΑΙ ΕΙΣ ΒΟΤΚΟΤΡΕΣΤΙΟΧ
ΕΛΛΗΝ Ο - ΡΟΤΜΑΝΙΚΑΙ
ΣΤΝΟΜΙΛΙΑΙ
Διπλο»ματική άντιπροσωπεία υ¬
πό τόν γεν. γραματέα τοΰ ύμποκ^
γείον Εξωτερικών κ. Άγγ. Βλά
χολΐ άνεχθρησε ρίς Βον-κοι·ρέστιον
πρός διαξαγωγήν σΛ'νομιλιών μετά
των άρμοδίιον' τής Ροινμανικής Κυ
(Ίερνήσεως επί πολυμεοών, Βαλχα
νίκων κια διμερών θεμάτιον.
'Η ΈλΛηνική αποστόλη τής ο¬
ποίος, μετέχη έίΐίσης καί ό γεν.
διευθνντύς τον ΰπονργίίο./ Ε^οιτε
ρικιόν κ. Ίο». Τζιούνης/ πραγματο
είς τα .ιλαίσια των ταχτι
».Λν έπαφών επί διπλθΜΐατικοΰ έχι
.-ΐ^δου, ή όποία έχει έγκα,νιασθή
μεταξύ των όΰο χιορών. Ή 'Ελλη
νίκη ΑντΐΛ". πουι.ιεία θά
την ,τροΓΓ^'Ί Τπίτην.
<0ί, ; εχο,ιΐα ο,τν · ν""1 τα αέ τ« κ»ινά ονόματι ρ; κάνοτ>ν
στά σιτοχώραφα.
Ή
-ι Κ
πετοέλα'ο άνάόει καί φθάνοντας ί [
α.λόγυ σέ 6 ,ιιέτρα μάκρος κ,αΐει τί;
άκρίδες. Τό μέσο αίτό είναι ά.*τ>
τελ«σματικό μόνον οταν οί άκρίδες'
ρμακο καί άνάλογο νρρό ωσπου νά
γίνη μία μάζα πού νά τρίδρται καί
σκορπιέται ΰστ-?ρα σέ άναλογία 15
__20 κιλά δολώματος στό στρρμ-
μ ι·. γ) Βιολ.ογ'κά μέσα: Ξαπολ.νά
ιιρ μέσα στίς άκοιδέν ρς στ?οτιέ-ί
τό «νπρρπαοάσιτο» Κοκκοιιπάτσ-
λους Άχριτόρουμ πού οταν οί κα.
οικές συνθήκες είναι κατάλλυλ'-
ξεπαστρέβουν στό πί καί φί δλ°ς
τίς άκρδΐς. Έπίσης οί κάογες τρώ 11
νέ τ' αύγά των άκρίδον. Μά άκό 11
μα οί γλ.άροι. -/.ότες, γαλοποϋλνεί
άγρΌ.τοΰλι' κ<ιί άλλα πτηνά κά νόν ναργάλη ({θοοά στί; άχρίδε: Π ΠΑΡΑΣΚΕΤΟΠΟΤΠΟΣ ΓΈΩΠΟΝΌΣ Β. Γεωργιος 43 — Αθήναι γρααιιένο, μέ μεγάλη άγάπη γιύ η τή Φύση, πον τή μ.εταδ!δει σ' τό Μάρκος Μπάτσαρης· καί μέ βαθειά .ταβ« Ή αϊθθυΟ° °ύτ τηρητικύτητα ώστρ νά δίδη στόν ά π0 έκλεκτό κόομο των Αθηνών ναγνώστη καί γνο')σ*ις μέ πολϋ έν κα'ι τοϋ Πειραιώς. Παρευρέθησαν: Γό τραγιχό χρονικό τοΰ ελληνικόν Πόντον ΓΕΩΡΓΙΟΤ Λ Α Μ Ψ Ι Δ Η '$ Ζεί: ΠΕΡΓΑΜΟ, ΑΊ ΒΑΛΙ, ΤΡΟΙΑ ΠΑΝΟΡΜΟΣ, ΠΡΟΥΣΑ τί όμορ »1.— ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ σελίοες 324 φιά, τί νερά, τί μεγαλεϊο, τα άρ- $2.— ΤΕΛΕΤΤΑΙΑ ΠΡΑΕΗ οελίδες 260 χαα μας τί θησαυρό χάοαμ-ε! ΚΩΝ διαο;ίρον, γ ά μικρούς καί μεγά- λους. «4 *ί ΔΗΛΩΣΙΣ Άλλπλ.ογραίρίη τής >ς μας ;.·ρέπει νά
λρται ·ίς τα επί τής
Νίχης αριθ. 25 Γραφεία
χαΐ ουχί βίς τα
Ύπουργοί, λειτουργοί τού Κρά-
τους. Πρόεδροι Συνδέομων, Στρα
τηγοί, κ.ά.
Θερμά συγχαρητήρια στόν κ.
Χρήοτο Σολομ'ωνίδη πού οί όμιλίες
τού κρατούν πάντοτε οέ ενδιαφέ¬
ρον τό πυκνό ακροατήριον.
ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ
Μέ τόν κ. Χρήστον
Σολομωνίδην
Γιά τήν Έθνική μας άπελευθέ
ΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ μέ τήν Άγία
Σόφια καί τα Πατριαρχεϊα μας!
Συγκίνησις βασίλευε στήν αϊ-
θουσα αυτή καί έπιφωνήματα >άχ
τί ώραϊα μέρη, τί άρχαιότητες, τί
πλοϋτοο.
Εμείς πού τόν χάοαμε, εμείς £έ
ρομε τί πλοϋτο εϊχαν καί έχουν τα
Άγια Χώματά μας.
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
. Σ υναρπαστικό γράψιμο, πλοΰσια ιίκονογι«>ά(4ηβη, άγνοβτα γϊ·
γονότα άπό πλήθος γνιοστές >αί όγνικστις -τηίγές.
Στά μεγάλα βιβλιοπωλεία Αθηνών χαί θεσταλονΐκης
Κεντρική πωλήση τηλ. 719—164
■•ιΔιεύθυνση υιλ τίς έπα©χί*ς: Γ€«*β7.
Κωνβταντίνον ?54 'ΤΤ 510; —
Υπό ΚΟΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ Γεωπόνου
10-
τιο
τι(.
ν
Β*
Ζπμιές πού προκαλούνται ά
σκωριάσεις μοιάΖουν πολϋ
πού κάνει γ, Εηρο-
ούτό μερικοί παραγωγοι
ν τήν σκωρίαση οτόν λί·
(θερμ°ς
άέρας).
κάνει τόσο μέγα
όσο νωρίτερα πα-
^ασθούν οί πληγές (φλυκταϊ-
σκωρίσσης.
(Μ-, ύπάρχει · κανένο σίγουρο
μμακο Υ·α τι.
,οστοσία
ιται
κτικών
ακωριάσεις. Η
άπό τίς οκωριαοεις γί
κυρίωα μέ την οπορά άν-
καί πρωϊμων ποικιλιών
,ούν
πού ώριμάΖουν πρίν έμφανι-
οτόν όέρσ τό μεγάλο πλή-
οπορίων τού μύκητα πού θά
τίς σποκαλλιέργειες.
γνωστή ποικιλία «Μεντάνα»
| αυτόν ακριβώς τόν λόγο είναι
ιεκτικη στήν σκωρίαση γιατι ωρι
γρήγορα...
|Σε πειραματικά χωράφιο (μν
|εα εκτάσεις) ή σιτοκαλλιέργεια
ρ£; να προστατευθή άπό τίς
Ιυριασεις μέ σκονίσμα,-α θεΐου
ποσότητα 2% κιλά θείου κατά
ρέμμα
11Χη Ρωαία καί Κοναδα σε πε
άδεο πού έπικρατεϊ ή μονοκαλ-
έργεια οίτου καί μοστίΖοντσ· ό-
σκωριάσεις. γίνονται σκονίσμα
ι θ:ιου μέ άεροπλάνα. Γά σκονί-
Ιιατα αρχίΖουν πρίν τό Εεστάχυα-
|α των σταριών. Δύο μέχρι πέν-
οκονίσμστα προστατεύουν τίς
Ι,Μιεργειες.
ΑΓΡΙΟΧΟΡΤΑ (ΖιΖάνια)
ΙΠολλά άγρια χόρτα φυτρώνουν
ά χωράφια μας. Τα κυριώτερα
αύτά είναι τα έΕής: άγριόβι-
α, 6ροϋ6α, ήρα, άγριάδα, διάφο
ι άγκάθια, παπαροϋνες, βίλουρα,
[ιμψάνι, άγριο τριφύλλι, άγριοβρώ
ι κοι άλλα.
ί'Ολσ αύτά τα άγριόχορτα κά-
υν μεγάλη Ζημιά στήν άπόδοαη
σιτηρών καί γενικά ο' όλα τα
Αλιεργομεναύ φυτά, γιατί κλέ-
|)υν τήν τροφή τους, τό νερό
υς καί έτιαι λιγοστεύουν πολλή
παραγωγή τους. Ι
|Τά ΖιΖάνια καταπολεμοόνται μέ
σκαλίσματα, βοτανίσματα καί
■ ψεκασμούς ή σκονίσματα μέ διά
ρο ΖιΖανιοκτόνα (120 γραμμά
|α Ζιϋανιοκτόνο 2,4 ϋ στό οτρέμ-
ΓΡΙΟΒΡΡΜΗ
| Κατά τα τελευταία χρόνια ή συ-
ης οπορά των χωραφιών μέ στά
χωρίς άγρανάπαυση ή άμειψι
Εορά, ή άγριοβρώμη αποτελεί σο
ρό πρόβλημα τόσο διεθνώς όσο
ι στίς κυριώτερες σιτοπαραγωγι
ς περιοχές τής χώρας μας.
Οί Ζημίες πού προ<αλοϋνται πό τόν συνσγωνισμό τώ*< φυτών ής άγριοβρώμης μέ τα φυτά τού ταριοΰ είναι πολύ σοβαρές. ΟΙ ημιές πού προκαλεϊ ή άγριοβρώμη πό σιτοχώραφά μας άνέμχεται κά Ιεχρόνο σέ άρκετσ έκατομμύρια ραχμές. Πολλές φορές ή άγριο- Ιρώμη καταλαμβάνει τό 50 μέχρι 10% των φυτών τοϋ σιταγροΰ, μέ ϊποτέλεσμα τήν ελαττώση τής όπο |οοης τοϋ σταριοϋ κατά 30 μέχμι ) τής εσοδείας ποϋ περιμένουμε |ιπό κανονικές συνθήκες. Τα χρηοιμοποιούμενα σήμερα Ζι |ανιοκτόνα δέν καταστρέφουν άγριοβρώμη. Άπό τα πολλά ίειράματα πού έγιναν, απεδείχθη ϊγι η έΕολόθρευση τής άγριοβρώ : μέ καλλιεργητικές φροντίδες |Χουν μερική έπιτυχία. Τό αποτελεσματικωτέρα μέσο |"α την ελαττώση έκ των Ζημιών • αγροβρώμης είναι ή αποφύγη : μόλυνσης των άγρών. Π' αύ στούς καθαρούς άγρούς πρέπει Ϊ& άποφύγουμε τήν μόλυνση. ΑΓ "Ρΐώτερες αϊτίες ^Λυνσης εϊ- 01: οί σπόροι, τα σακκιά, τό άχυ- ■ οί θεριΖοαλωνιοτΓκές μηχανές 1 Π κοπριά. Οταν παρουσιασθή άγριοβρώμη πΡώτη φορά, σέ μικρά άριθμό, Ερεπει νό ξεριΖοθοϋν μέ τό χέρι ό ε<; οί χλωρές άγριοβρώμες νιά πληθαίνουν. Ι ΙΥια Η κούση τής καλαμιδς στό χω- Ι Φ', καταστρέφει μερικούς οπό τΠί άγριοβρώμης καί διακό- Ιπτει 4, κοινή βρωμοβσ ■ σι-ναντάτα, ο' ολι; τή Νότιο Είιπιί>τγι ·ί,Λ ,*»;- «.___
οώ.'τη καί στίς
μρσόγειες χώρρς.
Τό τέλειο εντομο έχρι μήκος
περί,τοι· χιλιοστΰ.
10
ώοε,δ-ς,
χή ς,
σά>μ« λι'γο κυςιτό καί χρώμα κιτοι
νοκόκικινο Τα πλενοικά άκρα τής
ν.οιλιάς τον έτχο^ν κα(.>(ΐκΤΓ>ο>σΐιχ.ες
ί 1 ί Ζή
κ«1 υαΰρες τ 'ηίρς.
πάνω στό στά
στέλεχος, τα «τίίλλα καί τοίις στιι
χεις, άποζιιμώντας τοΰς χκμούτ _...
τους. Στό οτάρι κ«ί στο καλαμπι'>| Στό
ό
ΒΙΒΛΙΑ ΠΡΟΡ,ΛΗΜΑΤΙΣΜΟΤ
ΓΕΩΡΓΙΟΤ ΛΑιΜΨΙΔΗ
'λπ6 τό νέο βιβλίο τής ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΤ ΣΚΑΚΗ:
•ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ.
"ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ,,
Κριτικό οημείονμα τοϋ κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛ1ΩΡΗ
Λλήθεια ενας τίτΛος ίαοή1 ητι· | «Τήν πολνιτλοκότητα τής έλλην
>:ός γιά 6ι6λ'α ποϊι δέν είναι μά> Ι κης παιδείας, σημειο'ΐ.ει χαραχτηοι
στικά στό·, πρόλογό τον, πςοσ.-τ ;Θγϊ Ι
Λ'ά έξηγη«η ή μ'κρή αυτή μελ.ίτη.
.-τού γεννήθηκε άπό τύν πάν ο γ ά
τα παιδία, ποϋ ύποφΓςουν άπό Γνα
βασαν στικά καί αδ-ανόητη εκ.ται-
δπτικ» σύστη,μα».
αρί(ι>το καί τουτο, αέ άρκετή όπως Ι «Άπό τόν πόνον!»" μ«γάλη κου
άπήχηση, ά^οΰ μετά τό ] 6?ντα καί δέν είναι σχήαη λόγον
ητα ουτε λ.ογοτ,-χν'α όντε
Πρόκε.Τ'Γ υμως χοοίς άλλ.ο, γιά
ρνα 6ι6λίο μέ μργάλ.ο ενδιαφέρον,
γιΛ την εποχήν μας αρό .πάντων
ν.αί γ.ά τόν τό.τον μας άπό άπόι|'<: καί άκόμη 1971, κνκλοΐΐόρησε τώρα πρίν μ ■ Ι σέ τούτη την προ'πτωση' ή ψ.χοι ο ΰ ί έ δύ ' ΐή ά έΚ οικοΰς μήν'ες καί σέ δεύτερη εκ ση. τόν τ.'τλον. η γική αΐηή δ άθεση, έμφανΚ.:τ«ι μποροϋμε νά ποϋμρ, σάν καθο'./ΐ) έλλην(»ν γονέ<·>ν κα
τα προσβαλλ.όμρν ιιέρη ποομοο, ΰπάοχε· κα μά διασαχρηοτική ΰπ.> τα κύριον λόγο, ΰπεύθνν(·>ν
ΦθΊνονται καί οί ιτυτικοί ίστοί σπά
ζονν.
Οί βλαμένοι κόκκο, παύο.ν νπ
ιιεγαλώνουν καί σννήθος ξηραίνον'
ται ποόο>ρα. Τα
ΛτηαεΊιοση: | μοιοα των π διών τονς καθώς τιέ
«Οί απωλείας πολύτιμον χρόνου ζο·,-τα, άπό τήν άντίληψη δτι ή έκ
στήν Έκπαίδίυση καί σττρ· Οί
νονο,μία».
Τύ θρμ<α λο πόν άφορά την παι- .ταίδευση καί ή μότςρωσή τους, νίκη καί είδ.κή, αποτελεί τόν οίον καθοοιστικόν παοάγοντα κύ ΟΙ ΕΚΚΑΗΣΙΕΣ ΣΤΟ ΜΟΣΧΟΝΗΣΙ Ο ΝΑΟΣ ΤΗ Σ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Α' · στό θαυματουργό είκόνιομα τής Πά " Εβγαλε ούτος δροσερο νερό Ι νσγίος καί τήν εύχαριοτηοε πού τα πότισε κοί τα τέσσερα νά τα < τόν παραστάθηκε «ά έκτελεοει αύ Ζωογονήσει. Γτό τό οκατόρβωτο. Ή πίοτη ποό Σ' αυτή τή στιγμή νά καί <ρά- νηκε άπό τόν απάνω δρόμο νά βγοίνει ό Τριανταφυλλάκης ό 7 γάς, ένας σαραντάρης γεροδεμέ- ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ Τής Σΐ'νεργάτιδός μας κ. ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΤ χειμονιάξουν μέσ · στό έδαιτας -/.«ι Γ>Ρία Χ(α ρίδικώτεοα την παιδείαν μ·)ίρας αυτής.
παοονσιάίοντα, κλ·μ«κ(οτά κατά τ.', ~ή χ(1)οα μας. | Δέν λΰονν' 6έ&ίΐια, αΰτό τό νη'η ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ, πιστή στίς παραδό
τ.'λος Άποιλ^ου η τόν Μάϊον ι θ'ιια ποαγματικά άπό τα σπο_- μόν καί μεγίστης σποτ<δα ότητος θε ( σεις τοϋ Έθνους μας, γιόρτασε Τα ρντοαα αΰτά κάνουν1 ί>μιέ: δαιότεοα, προκειμένον γιά την πό μα τής πά δεία; μις οί διαπ στο')- τήν 22 Μαρτίου έ.έ., στήν αΐθου
■ήν πό τητα τοϋ άλεΰοου τού στ» λτιστικήν καί οικονομικήν στιάμα "Είς τού κ. Λαηψ'δη. Χοή
στήν
οιοΰ έν σχρσϊΐ μέ την άοτοποιητικ )
τον ίκανότητα. ΔηλΛδή άπά τα νν
•Ίνοδον κάβε λαοΰ.
2 έ ιιάς παο-ονσιά^εται καί εν.-ΐ' μως, νά ύπολογ σθή κατά τή σο<5.ι Χοήσιμον / ιί' σαν τής ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ, σν,μφίοον ποοφανίστατον είναι ο- κέκρωπος 3, τή^ Παλιγγενεσία γματ τοΰ χ,α-νον ^τό έντόιι»^ καί τόν ηανι,' βασικό. ά.τοκλειστικότροη, πηό6/.η- Ι ρότητά τον τό γενικό σ.μαέβοσμα έό τού κόκκοΐ' Ηα ποϋ παο·ακωλιιρι την ανετη, την των διαπιστώσπον αύτίόν. Χάν·-- η'χζΐον, μέ δ(Τ'θον·α ενζιμα ηκνο'ο; άοθαλΰγ στιχ.ήν', άντιμετώπ·ση πεψ.'νη) έπέρχονται κατηστηο(Γ>- 5'.ον θήιατος· τό γλ.ιοσσινό ΐι';
έ «λάβ ή λί
τον ται χοόνος .-ΐολύς ιιαί χρόνος πολύ
νές Ίλ.άδες στή γλ«ι·τίνη τοΰ στ.χ
Οίον. Ή καταπολέιιτ-,στ) τυΰ έντό-
αου «βηοιϋθΰσα» γίνεται σιίινΐΐο(, ά
ποτ<.λ.εσμ τ;κά μέ τό : ;τη- Γενεές άλ//.ληρες μάς ταλαν.· καί ίίσον' κι' άν έχασε τιμο; στά σχολίΪΊ μ'ίς. "Ενα άπό τα οξυτέρα στή μεο:- κότητά θέματα, τα πεο την παλα',ότεοην άξΐΓτητά τού καί Ρθ 6οερά, θά μποροΰσΓΓαε νά πυΰ έφτασε, μποροϋιιε νά ποδμε, σ' εν« με είναι, τ!) θέμα τής όοθογραορί μέ άποτέλεαμα 100% (0,23 μέχρι άρκετά προχωρημενο σημείον τής ας· Ο.30 λίτοα φάρμακον νατά στρέ·:' λύσεως τού. παοά ταυτα όέν επαυ ' λύσεως τού, παοά ταυτα δέν επαυ! Στό 6ι6λ!ο μόν γιά τό Μρ α· βε νά διατηρεϊται σέ έχκ.ρ-ρμτητα | Φίλ.ήντα καί άν'α(Γΐοαεν-ς στήν ποό Τίΐση τοΰ ά,λ.ησμονήτον Δασκάλοι1, πεοί έσραομογής στά νεοελληνικά γιά τή λύση τοΰ όρθογοαφικοΰ μας »ς, τής λατινίκης γρα- ψής, ποϋ είναι καί αντή^ άρχα'α ."λ ληνικ.ή γοαφή —ή χαλκιδικής— ά- νέφερα καί τα εξής: «Ροτοισα κάποτε ενα φίλο μόν έκπαιδεντ κό, μέ πολ.υρτή μά,' στ« —αν καταργούσαμε την ί- στοοικήν όρθογοαφία, πάση ο'ικονο ,μία χρόνον θά ρίχατε σείς οί 6(^- σκάλοι στή δο.λειά σας;— ίσοις ενα 40 μέ 50 τοίς εκατόν —μοΰ ά __. πάντησε». οί διάφοραι αγρότας. Καταλ ι της. Τα παιδία. &ά ήταν Γσος πε-1 Ό κ. Γ. Λαμψίδης θίγει κιΊ στρέ ιια μέ άροοψεκασμό). 2) Σνρ«ατοσκο'>λ.ηκρς ('Ελ.ατερι- ν.αί ιιάλστα στόν τομέα τής παιδεί
δες, Βρλονίδρς κλ.π.) άς μαζ' έκκΛΡΐιότητα, θά έπΰΡπ11
Τα καταστορ.ττικά καί βλαβΐρά νά τό καταλαβαίνομεν δλο, μας, έ
'ύτά παοάσιτα (εντομα) ξηο<·ί- π-ήαια γιά πολλούς καί ούσώ- νο:ν σέ μοοφή κάμπης (σκο.λήκ') δρις λόγοις. όλόκληρες ίκτάσε>ς# τοώγοντας Άλλά ίιπάοχονν καί δνό αλΛες
τίς ρίζες των ς-ντών. Τα σκουλή πλενρές τοΰ θ·έ.ματος στή γενικότη
χια αύτά έχουν μάκρος 1—2 πόν τα τον' άθ/θροϋν δη>^. πλέον δλ«ς
τονς, αέ χ'.Λμα κίτρινο. Ζοΰ 4— τις κοινοτνίες τοΰ κόσμον καί τίς
5 όρχνια καί Γναι σκληοές σάν ανρ ιινεπτυγμή'ες, καί τίς έν άναπτύ
ιια γι' αύτό καί λεγοντπ
πχώληκες. Μλις
σι·ηιι«το £ρι καί τίς ιν<ινάπτυκτρς. -ν τα >ρυ Ή άλματώδης, ποΛτα, έπιστη-
τά. ι ύτές τα καταστρρφονν, κό6ον ιιοιική πρόοδος τοΰ καιρ-οό μας καί
τας καί ατρώγοντας τίς ςη',ρς τονς οί ονναφεΐ; π^ός αυτήν τεοάστΐίς,
Κυοιωτεροι "ΐυρμίΐτοσκιόληκες εί ϊλιγγ'όδΐ': τΐχνικές
ί δά αό Κλ Τα ά
7:ατί <ττή 6άσι τους είναι μρνα. βαίνονμε δέ ότι τα φυτά είναι π<Ί ριττόν νά τό τονίσιομε, είναι άν'άγ οαγμέν.', άπό ο,οματοσκοΛηκρς, κη καί γιά τήν επαγγελματικήν τον πρόοδον καί αποκατασταθή χαί γιά τήν έπιβαλλόμενη έναρμόν'.σή Καταπαλέμηση: α) Σκορπίνον των πρύς τό πνεΰμα τής έποχής αε. μκτό κιλ.ό άλδοίνης -ΙΟ^,ανακι τον, νά έντιΐϊροιθοϋν καί σ' ενα σο τεμ?νη μέ χο>μα ψιλό, στό (Ττοέιι 6αοό 6αθμό, πάνη σ' αύτές τις
μ·ι. Άκολοιθεϊ έλαφρό δργιομα ή συγχρόνως καταν.τήσεις τής έπισ:ή
Άπό τόν άεροπορικό οτόλο τής Σαουθ "Αφρΐκαν Αϊρ- νος αγαθάς Εωμάχος Στάθηκε
γουαϊς. Μπόϊνγκ τύπου 747 τελευταίου τύπου, 387 περί- μιά στιγμή, οάν νά συλλογιΖόταν
που θέσεων. Πρόσφατη προσγείωσή τού στό άεροδρόμιο Τό ϊδιο αυλλογισμένα οτάθηκαν
Τθϋ ΈλληνΐΚΟϋ. , καί τα θόδια τού "Επειτα προχώ-
ρησε στή μέοη καί εϊπε:
«Γιά κάνιτι στ' μπάντα βρέ πι-
διά. Πάρτι τα Ζά σας κι άφήτι ίμένα
μόνι μί τα θκά μ».
Άπό τό πλήθος άκούστηκαν σκω
πτικές φωνές
«Ί Τρανταφλάκς' ί Ζιβγάς παλ-
καρέφτκι».
Ξαφνιάστηκαν οί άγωγιάτες καί
οί άλλοι, που δοηβούσαν Πώς ή-
τανε δυνατό ο Τριανταφυλλάκης
καί με δυό Ζώα νά μπο-
μετακινήσει όπό τή θέση
Ή "Ενωσις ΝΕΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ών τοϋ 21, τό Άθάνατο 21, πού
την οικονομικήν πλευράν <ττή γ"·Ί κτητά της. Τον.'ϊ^ι ρια χάνονται στούς τόνοτ»ς καΐ στά .τνεΰματα» καί παοαθρτρι μιά τοϋ Γένους μας. Όμιληταί οί: Κα Καλλιόπη Κο | λιοπούλου — Γρίβα, Λογοτέχνις Άν τιπρόεδρος τής Ενώσεως καί κ. Χρήστος Πύρπασος, Ποιητής Έφο ρος τής Ένά>σεως.
Πρώτος μίλησε ό κ. Πύρπασος
γιά τόν ήρωα «Θεόδωρον Κολοκο
τρώνη». Μας τόν παρουσίασε οάν
νά τόν δλέπαμε, η ψυχή μας πε-
τοϋσε άπό χαρά γιά τή Πατρίδα ώς
άπόγονοι των γεννσίων ηαλληκα
ριών
κάθε 25 Μαρτίου πά>λει κάθε Έλ
ληνική ψυχή. Ό όμιλητής μέ τήν
εύφράδειά τού, πού τόν διακρίνει,
μάς Ζωντάνεψε τήν 'Επανάστασι
πού χίλιες χιλιόδες φορές τ' ά-
κούσαμε καί τα διαβάσαμ'ε άλλά
καί πού θέλομε πάντοτε νά τ' άκοϋ
με, ή Έλληνική ψυχή μας διψά
γιά τή δόΕα των προγόνων μας!
'Ωραία η όμιλίο τού, ώραϊα τα πά
τριωτικά τού λόγια.
Ή κ. Καλλιόπη Κολιοπούλου —
Γρίβα, καλώς ώρι'Ζει τήν όμήγυρι
έν μέρους τοΰ Προέδρου τής Έ
νώσεως Νέων 'Ελλάνων Λογοτε-
ρωσι, ό Φυοιολατρικός Σύνδεσμος
«ΠΑΝ» Αθηνών, όργάνωσε τήν
21 Μαρτίου είς τήν αϊθουααν τής
Κυπριακης Έστίας. όδός Κέκρο-
πος 3. Πλάκα, έκδήλωσι άφιερωμέ-
νη στίς ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ,
μέ όμιλητήν τόν συμπατριώτην
μας, λογοτέχνην - ιστορικόν κ.
Χρήστον Σολομωνίδην. Ό κ. Σο-
λομωνίδης μέ μΐγάλη συγκίνησι μι ί
λό γιά τίς Χαμένες Πατρίδες μσς, ! Λ
της τή καμπάνα, ένώ αύτοι μέ τέσ
μποροΰοαν ρού
{ ρεν|α μπρά μρ ρ
γιά τόν άπσίσιο δυνάστη τόν Τούρ ι . . . „ ..
πι να τή προχωρήσουν. Χαμογελα
-- ...Λ -Α Ο<.,,ηο1,ή ι-ήί- Τιιι'ιι-ιυπη ! ... γχς ής ής ή δ.σκοίάονισμα γιά τό σκέπασιι.Ί αης καί τή, τρχνικής. Πότρ ?!«'■>; Ι ταστον °^" προιοδικό τον «Ή Φ
τού φάρμακον. 6) Σρ έλαφοες π<}0 θά γίνη ατηό; Πως θά ευρεθή σδολές άπολι>μαίνο»'με τους σπό- ·άπαιτονμενος χρόνος, γι' αύτό τόν
ί>οτίς πρίν τή σπορά, μέ Άλδρίνη σκοπόν τόν τόσο παλ·.βήμαντον, κα
40% σέ ποσότητα 1—2 0)000 σέ τα την περίοδον τής οχΓλική; τον
6άρος το σπόι»ι« ΐιαθητείας;
3) Σκο^λήκια (γαιοσκώληκ^ς). Ή αλλη πλενρά τοΓ' θέικιτο:, σή
γνώμη κατά τό 19^2 τού Δημητ^ίον χνών καί μας άναπτί»σει μιά ά-
Δτιμητράκθυ ίδρντή τοΰ άλλοτε ιΐί γνωστη πτυχή τής Έπαναστάσεως
γάλον δμοινίιιον έκδ^τικαϋ οΓνο.. Τοϋ 1821 «Πότε καί πώς Έπανα
στάτησε ή Άθήνα», μάς μ'ίλησε
γιή κάτι πού δέν τό ξέρομε. 'Η
έΕαίρετος όμως όμιλήτρια πού ά-
"Εγοαφρν τότε όντος κάτι τό άφάν
νή τού Βιβλίον»:
«Τα πνεύιιατα καί ·τί τόν οί εί>αι
137 (Γίοντϊεντα κ«ί ζημίαν 13.500.
000 δρχ. έτησίος».
Καί ενα έξιοτεοικό γργον'ός, έν-
σχολεϊται μέ μελέτες καί έμβαθύ-
νει κάθε Ζήτημα, κατόρθωσε καί
βρήκε «Πότε καί πώς έπαναστάτη-
σε, ή Άθήνα» καί μας άνέπτυΕε
κο, γιά τό Ρεμηελιό τής Σμύρνης,
γιά τό 1919, γιά τό Λιάγγελμα τοϋ
Βενιζέλου, γιά τήν Φιλική Έται
ρία όπου είσεχώρησαν πολλοί Σμυρ
νηοί καί ή μοναδική γυναίκα πού ή
ταν στή Φιλική Έταιρία ήταν Σμυρ
ναία, μίλησε γιά τα μΌγιάτικα τριαν
τάφυλλα. . Ή ■Ελλάδα άγκαλιάΖει
τή πρωτοκόρη τής όμορφιάς τή
Σμύρνη καί συγκινημένος καταλή-
γει: οί άνεμοι των θριάμβων γί-
νονται κλάμμα .. «1922- ή πόλις
μένει άνυπεράσπιστη... ή αίωνόβια
Έκκλησία ή Άγία Φωτεινή... πύ-
ρηνες γλώοσες Εεχύνονται άπ' τήν
Άρμενική Συνοικία.. καπνός και
στάχτη παντοΰ.. . οί 46 Έκκλησιές
τής Σμύρνης καταστρέφονται... 3.
9.22! 7 Ίερεϊς οϊκτρό θάνατον
6ρήκαν... 32 μ·εγάλη πολεμικά Εέ-
να ήσαν άγκυροβολημένα στή Σμύρ
νη... Νέρωνες! σνελεήμονες!!
250.000 πρόσφυγες ήταν ή έΕοδος
άπ' τή Σμύρνη... μισό έκατομμύριο
οί αφαγιασθέντε>:, ένάμισυ έκατομ
μύριο οή πρόσφυγες τής Ίωνικής
γής'...
25 Μαρτίου, μ' ενα κρϊνο έναν
θρωπίοθη ό Σωτήρος τοΰ κόσΐΛυ,
κινεϊ καί μετατοπίΖει τα θουνά, {
συρε πάνω άπό τόν ανήφορο καί
τή βαριά καμπάνα
Ετοι κρεμοοτηκε κοί η ροόοι
Ιορπ
Γον λήθαργο άλλων σπόρων.
|ΙΟΤ| οί οπόροι τής άγριοβρώμης
νά παραμείνουν οέ λη-
'νο, οτό έδαφος επί τρία χρό-
Μά άκόμα γιά νά εμποδισθή
Ι Φυτρωμα τ^ άνριοβρώμης μιά
°με'ψισπορά 3 ή 4 έτών περιορί-
το πλήθος τής άγριοβρώμης.
καταπολέηση τής άγριοβρώ-
με Χημικά μέσα (φάρμακα) εί
στό στάδιο τοϋ πειρα
τ °Μοΰ Μέχρι σήμερα τα καλλί
ΚΡ° αποτελέσματα για τήν καταπο
μηση ΤΠ£: άγριοβρώμης έδωσσν
^το τό ΚΑΡΜΠΥΝΕ καί δ-'--
0 Τη κοκκώδες ΑΥΑΝΤΕΞ καί
τα όποϊα έλάττωσαν τόν
υοΜό τής άγριοβρώμης κατά
Οι 64% καί 58% άντιοτοίχως, δ
οημαντικύ
Ινα,
Νοτ,·
Εχουν μα-ζ.ρος 20 .-τντονς πΑ (1ρρ« πάλιν: Παοά την τεχνολογ -1 δε'κ.τικό γεννκότερ.,, των καιοών. μέ τόση εύφράδειά αυτή τήν αγνω-
ατη γιά μάς πτυχή τής ίστορίας
μ·ας. Μάς μίλησε γιά τήν Φιλική
Έταιρία, τόν πανίσχυρο έκεϊνο κρί
καί γιά τόαες άλλες λεπτο
χρο>μα χιτρινοχόκκ.ινο ή καστ' ν ό. κήν αντήν ποόοδον^ καθνστεροϋμρν, Διαβάσαμε στίς έ(ΤΤ>αεο!δρς αύτρ;
Τρέφονται μέ σάπιες όογανικές όν γενικά, δπιος ευρύτατα άνομολογεϊ τίς μέο<ρς, δτι καί στή Γαλ.λ.ία άντι σίρ; που καταπίνοντσ- τες μαζί ιιέ ται, στόν' τοιιρα τοΰ ήθικοΰ πολιτι ΐΑετωπΚεται, άπό τοϋ: έκεϊ εκπαι ιο χίάμα τίς βγάϊονν πά/α καί έτσι σμοΰ. 'Τπάοχει, παοα'δεχό«αστρ, ε δευτικούς, ή καταργήση τής ίστοοι σντελοΰν στόν άοισμό τής γής. Τα να τεοάστιον καί ρπικίνδτΛ··ον άνο, *Άζ άοθογραψίας. Σημειώνεται μά Κ0' . . «κονλήκια α»Ίτά εί,α «λ-6εοά στά γμα, στό κεφάλαιον αύτό τής έξε- λιβτα καί ή γνιομη ενός άπό τους μέρειες που γεμιΖουν τη ψυχη μας φυτά γατ; φές'·οντας χώμα ά.τό λικτΐκής μας πορείας καί σάν κοι- έτίπαιδεντικοϋς αύτούς «Γιατί ή οο πόντοτε χαρά. κάτιο πρός τα πάνο), φέρνοι^' μαϊί νωνικών όμάδΐον' καί σάν ήνθροπί- θογραιρία πρέπει νά θεωρηθή οάν Ακολουθήσαν άπαγγελίες γιά σαν τα καλληκάρια καί τόν άφησαν νά δοκιμάσει. Δέν θάχαναν δα τί ποτε. "Ησανε βέβαιο, πώς δέν θά τό κατώρθωνε Τόν άφησαν νά Ζέ- ψει καί τα δικά τού βόόια. θά γε- λούσαν μόνο μέ τήν καυχησιά τού καί τήν άποτυχία τού. ' Ζευγάς έΖεψε τα Ζωντανά τού στόν σραμπά τής καμπάνας, ή- συχος σάν ύπνωτιομένος πήρε στδ χέρια τού τή βουκέντρα, γύρισε στήν ανατολή πρός τή κατευθυνθή τοϋ ναού τής Παναγίας έκανε τρείς φορές τό σταυρό τού, πλη σίασε τα Ζώα τού καί τούς μίλησε σιγανά, σάν νά μιλοϋσε σέ παιδία τού άγαπημένα. «Νά βγίλιτι άσπρουπρόσουπ' τ' κυρά μας Παναγιά, κι' μενά οτιρ- νά. Αύτήν' θά σας δώκ' κουράγιο. Άλα άσπράκια μ' ... Κι' έγινε πάλι τό μεγάλο θαϋμα Τα Ζώα τανύστηκαν τεντώθηκαν ενα δυό φορές καί μέ μιά τελευ¬ ταία προσπαθεία έσυραν τόν βαρύ άραμτιά μέ τήν πελώρια καμπάνα πάνω άπό τόν ανήφορο τραβώντας τον, σάν νάτανε φορτωμένος μέ άς εύχηθοΰμε στή Μητέρα τού ι θημωνιές. θεοϋ νά Εαναναστηθοϋν οί Χά | Γύρισε πάλι ό Τριανταφυλλάκης μένες Πατρίδες ήταν τό τέλος τής ' Μέ οταλιές ίδρώτα οτό μέτωπο συγκινηκωτάτης αυτής ύπέροχης ό . πρός τήν ανατολή κΓ έκανε τρείς μιλίος. τοϋ Μεγάλου μας Σολο , φορές τό σταυρό τού. Και οί άλλοι μωνίδη. Ι μέ όρθάνοιχτα τα μάτια γιά τό κη βαριά καμπάνα στό καμπαναριά τοϋ λάμπρου ναού. Και οταν γιά πρώτη φορά άκούοτηκε ό δυνατάς της άχός πού έιριονε στά χωρία τής ,Ανατολής καί στή Μυτιλήνη έκλαψαν οί Νησιώτες άπό ουγκί νηση καί περηφάνεια. Εϊδανε τα όνειρά τους νά γίνουν πραγμα- τικότητα, μέ τό στολίδι αύτό τού ναού τής Κοιμήσεοκ: τής θεοτό¬ κου, πού έγινε Εακουστό αέ όλη τήν Ανατολή σάν ή ώραιότερη καί πλουσιώτερη έχκλησία τής χρι στιανικής όρθοδοΕίας, μέσα σέ ό¬ λη τήν Ανατολή. Πραγματικά τό συγκρότημα έ¬ κεϊνο των κτισμ·άτων ήτανε άπό ά- πόψεακ: περιβάλλοντος, θέσεως, άρχιτεκτονικής, καλλιτεχνικότητος μοναδικό τα χρόνια έκεΐνα. Μέ τήν πελεκητή τους ρόδινη σαρμο- σακιά πέτρα στά μεγάλα άγκωνά- ρια, μέ τό Ζυγιομένο της ρυθμό στήν έκκλησία καί τούς γκριΖογά- λανους τρούλοικ; παρουσίοΖε ένα θέαμα έπιβλητικό. Στή μέση των κτισμάτων, ό ναός τοποθετημένος υψηλά οάν σέ βαθρου μ"έ τίς άπό τρείς μεριές σκάλες τού πάλι άπό ρόδινη πέτρα καλοδουλεμένες καί σέ τελεία συμμετρι'α καί αρμοδία σάν κερκίδες άρχαίου θεότρου ε Ζωναν τό νάρθηκα άπό τρείς πλευ- ρές. Ένα ώραίο εύρύχωρο προ- πύλαιο μέ κολόνες δωρικές καί στρωμένο μέ μαρμάρινες πλάκες, μακρύ, όσο ή πρόσοψη τοϋ ναοϋ έ δινε τήν είσοδο στή κυρία θύρα τού ναοϋ. Γεμάτος (ρώς μυστηριακό άπό πολύπλοκα καί πολύχρωμα οχέδια πού έγραφαν οί άχτϊνες τοΰ ηλίου άπό τόν κεντρικό τροθ λο καί άπό τα τΖομια τα χρωματι- οτά των τοΕοτών παραθύρων. Σάν ένας ουράνιος κήπος τού Παραδείσου μοϋ φαινότανε ό ναός αάν έμπαινα καμμιά φορά τό άπό- γευμα στόν 'Εσπερινό στό χέρι τής γιαγιάς μου άκροπατώντας οτήν άκρη των ποδοδαχτύλων μου. Σ6ν νά εϊχανε ρίΕει παντοϋ. οτό δε- σποτικό στόν άμβωνα, οτό γυναι κωνίτη, σ' όλα τα είκονίσματα τού τέμπλου καί στίς τοιχογραφίες των άγίων πάνω στίς μαρμάρινες πλά¬ κες. στά καροδένια οτασίδια, μυ καί δάο;οοα μικρόβΐα 6λα6εοά στά νόν εΤδονς καθ-θιλικά. Οί όνο τελ^ν σ>ντά. ΈΗόν άπ' αύτό/ άν σηκώνον ταΐοι παγκόσμ'οι πόλραοι μέ τίς ά
καί απαραβίαστον:
•.ούς "Ηρωας μας άπό έκλεκτά μέ
Τό π^όβλημα τό έθεσε, στό συν >,η τής Ενώσεως.
ό όλ ώ ά) τέλος ό Μουσουργός κ.
τας είτε ν.ινώντας τό χωμα δέν Α ννπολόγιστες σέ θΰματη καί -/ατ«- °·λό τού κιόλας, τώρα πάλιν στόν
φήνονν τα σΛν·τά ν'ά οιίώσουν καλα. στοοφές στ·νέπειές των, οί σννεχιζό τόπον μας ό χ. Γ. Λαμψίδης μέ τ<'< Άκόμα ξαρώνοντας τα φιλλ.α των μενες καί μέ διαχροοες μοοφές κοι 6ι6λ!ο του' πρό6λημα έθνικύ, λοο φυτών καί -έμποδίζοι-ν τήν άναπνοϊι νοονιχές άν'αταραχες, ή παρατηρον βλημα πνει«ματικό καί μέ την έν- κΐ άφοαοίίοση των αιτων. ιι^νη ήβική καί ίδΐθλογικτι άστάθε,α Λ'°'α τϊίς έπιστημον κης τού 6άσε Τα σκοιλίήκια κ.<ταπο?.£ΐιοΰνΤαι των άνθριοπων παντοϊ» καί τέλος ή ι'>ς. Τή λύση τού 6ό8α'α στίς λ?
δπο)ς καί οί σνοίΐατοίΐκώλ.ηκες δή 'δ'απιστοΰμεντ! ποοοπτική ενός παγ .ττομέρειες καί τίς απαιτουμένας λεκτούς όμιλητάς καί σ' όλους πού
λαδή μέ άπεντόμοση των χιορ<ΐ(ί:.- χοσιιίου πνοηνικοδ όλέθοον, άποτε πρακτικές προνποθέοΐΐς, θά τήν ρ συνέβαλαν στήν όμορφη αυτή έκδή ών μέ άλδρίνη 40% στίς ΐδ'ες άν<ι λοΰν τίς ενδείξεις τΛν έπικρεμάμε πιτύχοι·ν οί εΐδικοί, οί παιδαγιογιπ', ^ωαι Κόκκινος πρόσθεσε κι' έκεϊνος μερικά λόγια γιά τούς άγωνιστάς μας τοϋ '21. Θερμά συγχαρητήρια στούς έκ- λογίες φαομάκου. 4) Άρονραΐοι (πσντικοί των γρών). νων κινδύνων άπό την στ>μρρ>νή ελ οί έκπαΐ'δειτιχοί. Γνωρίζομεν πάν-
άό ή ή
01 φοδρροί χαί τρομεροί αύτοι γενικά.
έχθροί των χτοραφών
πατρίδ
οες.
ίσοπαοπίαΓ μρτα?>' τού τε·
χνικοΰ καί τοΰ ήθικοΰ πολιτισμόν
υς άπό τή «έχί>,
ιλιστα
παοελθόντος, δτ(
πεϊρα λ
αΑλου τήν 19 Μαρτίου μί-
Τεχνών
Ή Καλλιτέχν,ς τοϋ Θεάτρου, Δίς όπίστευτο δόΕαΖαν τή Πανσγία πού
Αθηνά Κασσαβέτη μέ τήν Ζεστή έκανε κι έδώ τό θαμα της. Όλοι | ριάδες πολύχρωμα λουλούδια ποϋ
φωνή της άπήγγειλε ποιήματα των ' μαΖί έπειτα σπρώχνοντας καί φω ' όνάσαιναν δροσιά καί μυρουδιά.
"άΖοντας «ή Παναγιά είναι μαΖί | Κι' έγώ άνεβασμένη στό στασίδι
τής γιαγιάς άνοιγα πιό πολύ τα |Λϊ
τρια μου γιά νά δ<1) τόν Παντοκρά τορα νά κατεβεΐ άπό τόν άψηλό τού θρόνο πάνω όπά τα κεφάλια μας καί νά μάς πεί μέ τή θεϊκή τού φωνή: Νά πάλι είμαι όνάμεσά σας. άγαπημένα μου τέκνα. (Σι/νεχίζεΤαι) ποιητών μας Νίκου ΤουτουντΖάκη, Ναθάν καί Σίτσας Καραϊσκάκη μτΐς» έφερον τήν κσμπάνσ κάτω ά καί τοϋ Εύθ. Παπαδημητρίου «ΠΑΡ πό τό καμπαναριό στή θέση πού ΝΑΣΣΙΟΣ» τό «ΣΜΥΡΝΗ» ό ό- έπρεπε νά περιμένει. ποίος κοίτοι δέν είναι Σμυρνηός Ό Τριανταφυλλάκης άφησε σύ- οϋτε Μικρασιάτης, άπ' τόν καιρό Ευλα άραμπά καϊ Ζώα, πέταξε κά- τής 'Ελληνικής Κατοχής πού γνώ ρισε τή Σμύρνη μσ; καί τήν έΖηαε στά εύτυχισμένα χρόνια τής γαλά- Ζιας Ελευθερίας, τήν άγάπησε σάν άληθινή Πατρίδα τού καί έγραψε τόσο ποιήματα γι' αυτήν. Όλοι οί Σμυρνηοί τόν εύχαριστοϋμε καί τοΰ εϋχόμαστε νά Ζήση άμέτρητα χρό Γραμ·μάτων τό Μέλος τής Έ- Ι νια κα'ι νά γράφει, νά γράφει όσα εχο,ν γκ· Ποο&άλλρι καί έδο ή άνάγκη μ, "την ΡπίτΡνΙη τής σοστής λίσ*-: νώσεως Νέων Έλλήνων Λσγοτε- καλά ατήν άγκαλ,ά της είδε τότε .ι.ι .- . .,, , . , »λι.._ _____·-,___ ____ι____' νν/ιΤιυ κ- Λίυη Ντέλ ΜποοέΜο νιά πού πλουσιοπαιδο στοατιωτης την τού; τίς Άνατολικές χώ άς κατάλληλη; δα παιδαγογήσρ- τόλμη, γρνναιότητα κυριολεκτικά, Χνών κ. Λίνο Ντέλ Μπορέλλο γιά .,;. Οί άνθοον.-τιστικές σποκδές, θι'ι "αί ίΖεστή άκόμη καρδιά. καί «να τα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ, γνώρισε τότε!. Παροινηάξον'ται άπό καιρό σέ βοηθοηδσαν στό κεφάλαιον (ΐί>τό λά πράγαιατ· άνοιχτά καί φοτεινά. θέμα πολύ ενδιαφέρον. Μάθαμε Ι Ό κ. Γεώργιος Άνδρουτσόπου-
κα.οό σέ μεγάλας στρατιές μέ άν^ι Καί πάλιν άπαιτεϊται νά ρξενρεθή "Ισως νά μήν' είναι εΰκοί.ο νά Π0λλά πράγματα γιά τα ΜΌνσατή | λος μάς παρουσίασε τήν ταινία
κεαιρνικό σκοπό την τελεία κατα-
στοοφή των φντοη· καί ίδιαίτρο.* .ιληοροτεοην
ό χρόνος πον χοειβΐζεται, γιά την Αμφισβητήση κανείς τή δασιμότη- ρ|α μα£; Π0υ Τ- αγνοούσαμε. Θερμά
πληρέστερην καλλ^ρργρ.α των άν τα των παρατηρήσεων καί των δια ηιηινηηηΎί%η,η ^^ „ ΛΙνο Ντ^
τον σπ ς καταοτάοεις, προ
δι" ·κρίνεται. *Η καταπολέιαηση γί¬
νεται ώς εξής: Τήν πρώτη μερά
σκεπάίονμε όλες τίς τρύπ^ς των ά
ρονρ.ίων πού δοίσκονται στό χΐ')ο>Ί
φι καί τήν δεύτερη μέοα ρίχνουμρ
δ—10 απόρους δηλητηριασμέντ}:
6ρο'>μης η σίκαλης (δολώματη)
στίς νέες τρύ,τες πού άνοίγοι»ν τα
ποντίκια. Άκόμα τα κ,«ταπολίμ(,ϋ
με μέ καπνογόνΊα φυσίγγια στα
χωράκρια κα'ι μέ δολώματα στίς ά
ποθήκες.
5) Ψεϊρα.
Είναι γνιι)στή σ' όλον τόν γίιοτ
γικό κόσμο ή ψεϊρα "ύτή. "Εχει
θΰγχος μυτερό καί καταστρέψη
τούς σπόρους των σιτηρών μέσ ι
ή μελέτη δηλ. τής άρχαίας έλληντ καταληη|»εις ψ^ολογικές μάλλον
συγχαρητήρια στόν κ. Λίνο Ντέλ
Μπορέλλο, πού παρ' όλο πού είναι
άπό Ίταλό πατέρα καί Έλληνίδα
κης γρα,ιιματριας. κατ
εξοχήν «ά ν.άχ κακοπΐστίες σι·χνά, παρακτολΰ- μπτέρα, ή ψυχή τοϋ είναι γεμάτη
ή ί ' δό άό Έλλάδ
ξχή
λκττα έιιπίπτει στόν κύκλον το>ν οι/ν τήν' πορείαν σ' ενο δρόμο >-α άπό Έλλάδα.
σπο'.δών αυτών. Τό πρόβλημα Ι'ν
κείται πλέον στό άν γιν'ρται ή χ,ι ι
άλλλ δ δλί υ ά Ι
καί πρόσφορο καί μάλ.ιστα σ' Προλόγησε ό ποιητής κ. Χρή
κεφαλ.αιώδους σημασίας θρ.αα οτος Πύρπασος.
εθό ί ό
! τού: ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ, τήν τωρινή
Μικρά Άσία, μά πού δέν παύει νά
είναι τό χώμα μας καί ή βαθειά
;ας θάΧαααα: ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΟΣ,
ΜΙΛΗΤΟΣ. ΔΙΔΥΜΑ, ΣΟΚΙΑ, Ε-
ΦΕΣΟΣ - ΚΟΥΣΑΝΤΑΣΙ. ΣΜΥΡ
ΝΗ μέ τήν Εύαγγελική Σχολή,
πού
τάλληλη δ δ'χσκαλαα αυτών στά σχο ί Υ>« τό εθνικόν καί κο-νωνικό αας Μα_ Παρουσίασαν καί σλάϊτ των
έλληνικών μοναστηριών.
Δυό ώραϊες φράσεις τοΰ όμι-
λρϊα μας. Συχλά ώς γνστόν διατί
πών,ρται ή άποοι'α, κη,ί πού πρέπει
νά όμολογήσοιιιεν δτι εϊνα( ευλογη
γαιτί έμεϊί καί τα πα'διά μας, παρ'
όλον ότι ασχολούμεθα άρκΐτές ιο
οες δδασκαλίας στά γιιανάσια μρ
τα άρχαϊα έλ^λην'ικά, μετά την ά
μας. Αδυνατούμεν σχ·ρ-
δόν ν ά κατανοήσοι·με ίνα αρχαίον
ελληνικόν κείμρνο; Τί «ρταίει;
Τό θραα λοιπόν τής μέθοδον κοι
τοϋ συστήματος τής παιδείας μας,
άπασχόλησε κατά ™άπον' έντονον
κ(/1 σ' όρισαρνες κύοιες καί έντι>-
ές ονγχρνιος γραμμές, τόν
ί ό
κ. Γ. Λααψίδην στό νέον τουτο 6ι
6λίο τού.
Το
το
ΕΧΘΡΟΙ ΤΩ
ΤΗΡΩΝ
Ι ή Κοριοί.
αύτά έν
ΣΙ
οπν
στήν άποθήκη. Βάζίΐ τα αύγά της
μέσα στούς σπόρον; άνοίγοντ,'ς
τοΰπρς μέ τό ρΐ'γχος της. Τα σκον
λήκαι (κάιιπιες) που βγιιίνοτ'ν' άπό
τα αύγά αύτά τοώγουν τα μέ.τ
τοΰ (τπόοου. Γεννοΰν ό—6 οτορίς
τό χρόνο. Ή ψρϊρα των σ:τηρίι
καταπολεμάται, προληπτικά, σ'γον-
ρα. μέ τίς διάφ«ν>ες ι|>ειοόσκοες
σέ άναλογία 1—1,3 στά χίλια (1
—1,50)00).
(!) Άκοίδβς.
Οί άκρίδες κάνουν κάθε χρόι'ο
πολύ μγάλες ζημίες στίς κιιλ.οκαι
οινές κ, λλέογειες. Τις π-ερίΐσότί'
Οίς φορές δέν κά.μουν τίς κατ'ΐ-
στηοΓ[ές στά μρρη που γεννοΰνται
άλλά σάλλα μέοη έκ,Ρϊ πού πέφτονν
μπόλικΐς.
'Καταπολρ,μηση. α) Μέ μηχανι?'.ά
μέσα. Άπό τα μηχανικά μέσα τό
πιά άποτελρσιΐατικύ είν ,· τό σύστι»
ι»α το>< «((λογοβάλτον» πον δέν εΤ ναι τι'ποτε άλλο παρά ι)»εχαστήςες που μόλις 6γαίνε! τό λον. Χρειάιζεται βεβαία ψαίνετα> άρ
κετή προσπάθρια γιά νά κατανοή
σοινε την όρθότητα τοΰ άφορ.σμοΰ λ1Τ°ΰ: Τα Μονθατηρ.α_ ε.να. κα·
τοΰ έθνΊκοΰ μας ποιητή:
«'Εθντκό είνα' ο,τι είναι άληθινό».
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
'Εκτκκλοφρησε «Κοντά στή Φϋ
σήμερα οί πνεύμχ>νες τού "Εθνους.
Τα Μοναοτήρια είναι φρουρά
τής ΌρθοδοΕίας.
| ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Ι ΣΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΤΣΑΡΗ
' τής συνεργάτιδός μας Κάς
Νίνας Γιαννακίδου
ση» Γιώργου Τϊαμονξάκη δημοσιο Γ|α την ΕΠέΤειο τής 'Εθνικής
μας Παλιγγενεοίας τήν 18 Μαρτίου
ό Πειραϊκός Σύνδεσμος Τμήμα
γράφθυ.Ο Προσωπικάς
τού
μέ ζοντανές φ.λο-
σοφημένες καί γραφΐκές είκόνες
πά τό υπωθρο. Γιά τίς τέσσερις έ- Φιλολογικόν άφιέρωσε έκδήλωσι
.τοχές τοΰ έτους, τό «οιύο, τύ Λά είς τόν ήρωα Μάρκον Μπότσαρην
σος, τόν κάμπο, τή θάλασσα, τόν μέ την συμπλήρωσιν 150 χρόνων
οΰθκΛ'ό τό φεγγάοι, τό χιόνι, τήν άπό τόν θάνατόν τού, πού έγινε
ανατολή, τό ήλιοβασίλεμα, τή φον.ι —ήν αϊθουσα «Βαρώνου Κίμωνος
τούνα, την «προ, τα λο.-λοΰδ α, τ; Ράλλη, στ0 Πειραια. Όμιλητής ή
πονλιά, τα ζωα, τούς άνθοΰπου;,
τό σκαρφαλ(ι>ιμ.?νο στήν .αλαγιά
τοθ 6ουοϋ χιοριό τα ξωκκλήσα.
ταν ό συμπατριώτης μας λογοτέ
χνης κ. Χρήστος Σολομα%νίδης καί
τω τή κέντρα τού πήγε στό ναό,
πήρε άπό τό παγκάρι μιά μεγάλη
λαμπάδα καί τήν άναψε μπμοστά
Η ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΑΛΑΤΣΑΤΙΑΝΩΝ
ΝΕΑΣ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ
'Η Αδελφότης Αλατσατιανών
Ν. Έρυθραίας άνέλοβε τό συσσίτι-
ον μιάς εβδομάδος των άπόρων
καί γερόντων Ν. 'Ερυθραίας όπερ
προσφέρεται υπό τής «Έστίας Ά
γάπης» τής Ένορίας Ν. Έρυ¬
θραίας τής Ι. Μητροπόλεως Άτ
τικής καί Μεγαρίδος.
ΑΝΤ Ι ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Οί άδελφοί Γεώογιος, Αντώνιος
καί Δημήτριος Τσιχλάκης (έξ Α¬
λατσάτων Μ. Άσίας) προσεφέρον
είναι Σχολή Θηλέων των ; άντί στεφάνου δραχ. 600 είς τήν
Τούρκων, κα ίτό Κεντρικόν Παρθε- ! «Έοτίαν Άγόπης» Ν. Έρυθραίας
ναγωγέίον, Σχολή Αρρενων, ήταν τής Ί. Μητροπόλεως Άττικής καί
ί θάλασσά μας και τα βουνά μας, Μεγαρίδος διά τό Συσσίτιον Ά
τίποτα άλλο άπ' τή δικισ μας Σμύρ πόρων Ν. Έρυθραίσς, είς μνήμην
νη, τό μικρά Παρίσι όπως τήν Κωνσταντίνου 1. Τσεσμελή.
έλεγον οί δικοί μας, άν δέν μάς Ι
έλεγον τό Κεντρικόν Παρθεναγω
γείον καί τήν Εύαγγελική Σχολή, ΟΙ ΠΤΤΧΕΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΟΝ
θά νομίΖαμε ότι ήταν μιά άλλη
Στόν φίλο Κώστα Καξάση
πολιτεία πωζησα τα χαλ,λίτε
ου χρόνια άο,ιέροση.
Στονς γλαι*κοί»ς της δρόαους ονν
πόλις, κρϊμ·α πού έγώ προσωπικώς
δέν την ήΕερα γιά νά μοΰ θυμίοη
κάτι αυτή ή άγνωστη πόλις ΙΖ-
Μ1Ρ, όπως τήν όνόμαΖαν, στή ψυ
χή μου έχω τήν δμορφη είκόνα "'"',' τ'^^«-^-, ..,, .,ν^
_ ^- . , , τοοςρρψαν' οί έπιθιν^ς τίς
της Σμύρνης μας, μέ τα μονοροφα . ** » »
ή δυόροφα σπίτ,α μσς, τα φαρδυά -τάν ^ανό τη. γοα(ΓΤηνχιν μ·
καί τα στενά σοκάκια μας, ποίος χονσα γο4μματα των όν*ίρο«· τί,
μτιορέΤ νά μοϋ την σβύση αυτή τήν σχέδια.
όμορφη είκόνα πού τήν Ζωντάνευ- Στή διάφανη θάλασσά της έλού-
αν συνεχώς ή Μητέρα μου καί Νέ βτηκαη οί άναμνήσε ;.
ΜΕΙΩΣΙΣ ΔΙΑΚΙΝΗΣΕΩΣ Κ-
ΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΤΞΗΣΙΣ
ΕΙΣΠΡΑΞΕΩ.ν
Κατά τό Ιΐμηνον τον 1973 δΐΓ-
κινήθησ
V
υπό των πάσης φύσει,);
■οεταφορι.κών μεσιον (ρκτός τίόν αι
δηροδρόμιον, άερο.ιλάνων καί πλ«ί
ών) είς τό σιηολ.ον τής χιί>ρας 1
ϊόΚ,Τ έκατ. έπ.βατών καί είσνπρά
χθησαν 5.109,2 έκατ. δρχ., εναντ'
1.283.4 έπιβατιον καί 4.760,3 δρχ.
είσπράξεων κατά τό αντίστοιχον
Ιΐμηνον τοΰ 1972.
Κ·;τά σι-νρ.-ΐειπν' εσημειώθη κ«τ
τα τό ώς άνο) Ιΐμηνον τοΰ 1973
μείωσις τής διακινι'^ΐεος των έ.τ
βατιον κατά 1,8% έναντι τοΰ άντι
στοίχου ΙΙμήΛ'ον τοΰ 1972 καϊ αδξΐ|
σις είς τάς είσπραξις κατά 7,2%.
νέ μου; Κανεϊς, καμμιά πολυκατοι
κια, κανένα μπουλβάρ!... Η Σμύρ
είναι άκόμα αφτεοες καί δέν εχουν'
μχή στί; κ.αλλιεογοΰμενες έκτά-
σρις. 6) Χημικά μέσα: Άπό τα
χηα'χά μέσα τό .τό οίκονομ·κό κιι
πιό άποτΐλεσματικό είναι τα δολ'Ί
ματα καί προπαντός τα στεοεά. Αό
τ" απΐ280°υντ<ΐ1 ^Ί'αΐ0 ρκλ!άσσα ' δνβοι"Λ0.' Υ'ά ν« άλαο;ί)ώση' άπό τό άνέπτυΕε μέ τή ρητορία τού ' δέν παύει όμως νά είναι θαλαοσί Ι 64οα'γ,ρ.»ιμμάρΤα^λ^Κ^8ί)μγρ(Γα·ΤίΓί Ι Τ0 δγχο; πα" το° :το<)κα>·€' ή κΛΤ'ι πού τόν διακρίνει. Έν συνεχεία ά ] τσα μας καί τό χώμα μας δσο κι'
οια άρσεν,κώδες Λάίτρ ο η αλ.λο σά Ι ·Τ'ε^ Χ°° σημροινοΰ πολιτσμοΰ. Κθύοτηκαν άποοπάσματα άπό τό ' άν τήν όλλαΕαν τα χρόν.α...
Μικοο, ευχαριστο, 6ι6λίο, είνα μελόδραμα τοΰ Παύλου Καρρέρ | Καί ή ταινία συνέχιΖε νά γυρί
Μέ τρόπο παραστατ.κύ" δίδετα, ή ΤΟ θέΜα τού: «Τό Άθάνατο Είκο- νη μας Ζεί γ.ά μάς όπως μάς είδε
έπίόοαση, πού άσκεϊ ή φύση στόν σιένα - Μάρκος Μπότσαρης» πού νό γεννιώμαστε, κι' αυτή αγαπαμε,
ά ' ό ά ί θλί
ή όμοοςμά πάντα διάχντη
στούς αίθρρρς τής θεσσαλονίκης.
Άγάπιος Φ. Πτιπαδάπουλο;
ΑΙ ΕΙΣ ΒΟΤΚΟΤΡΕΣΤΙΟΧ
ΕΛΛΗΝ Ο - ΡΟΤΜΑΝΙΚΑΙ
ΣΤΝΟΜΙΛΙΑΙ
Διπλο»ματική άντιπροσωπεία υ¬
πό τόν γεν. γραματέα τοΰ ύμποκ^
γείον Εξωτερικών κ. Άγγ. Βλά
χολΐ άνεχθρησε ρίς Βον-κοι·ρέστιον
πρός διαξαγωγήν σΛ'νομιλιών μετά
των άρμοδίιον' τής Ροινμανικής Κυ
(Ίερνήσεως επί πολυμεοών, Βαλχα
νίκων κια διμερών θεμάτιον.
'Η ΈλΛηνική αποστόλη τής ο¬
ποίος, μετέχη έίΐίσης καί ό γεν.
διευθνντύς τον ΰπονργίίο./ Ε^οιτε
ρικιόν κ. Ίο». Τζιούνης/ πραγματο
είς τα .ιλαίσια των ταχτι
».Λν έπαφών επί διπλθΜΐατικοΰ έχι
.-ΐ^δου, ή όποία έχει έγκα,νιασθή
μεταξύ των όΰο χιορών. Ή 'Ελλη
νίκη ΑντΐΛ". πουι.ιεία θά
την ,τροΓΓ^'Ί Τπίτην.
<0ί, ; εχο,ιΐα ο,τν · ν""1 τα αέ τ« κ»ινά ονόματι ρ; κάνοτ>ν
στά σιτοχώραφα.
Ή
-ι Κ
πετοέλα'ο άνάόει καί φθάνοντας ί [
α.λόγυ σέ 6 ,ιιέτρα μάκρος κ,αΐει τί;
άκρίδες. Τό μέσο αίτό είναι ά.*τ>
τελ«σματικό μόνον οταν οί άκρίδες'
ρμακο καί άνάλογο νρρό ωσπου νά
γίνη μία μάζα πού νά τρίδρται καί
σκορπιέται ΰστ-?ρα σέ άναλογία 15
__20 κιλά δολώματος στό στρρμ-
μ ι·. γ) Βιολ.ογ'κά μέσα: Ξαπολ.νά
ιιρ μέσα στίς άκοιδέν ρς στ?οτιέ-ί
τό «νπρρπαοάσιτο» Κοκκοιιπάτσ-
λους Άχριτόρουμ πού οταν οί κα.
οικές συνθήκες είναι κατάλλυλ'-
ξεπαστρέβουν στό πί καί φί δλ°ς
τίς άκρδΐς. Έπίσης οί κάογες τρώ 11
νέ τ' αύγά των άκρίδον. Μά άκό 11
μα οί γλ.άροι. -/.ότες, γαλοποϋλνεί
άγρΌ.τοΰλι' κ<ιί άλλα πτηνά κά νόν ναργάλη ({θοοά στί; άχρίδε: Π ΠΑΡΑΣΚΕΤΟΠΟΤΠΟΣ ΓΈΩΠΟΝΌΣ Β. Γεωργιος 43 — Αθήναι γρααιιένο, μέ μεγάλη άγάπη γιύ η τή Φύση, πον τή μ.εταδ!δει σ' τό Μάρκος Μπάτσαρης· καί μέ βαθειά .ταβ« Ή αϊθθυΟ° °ύτ τηρητικύτητα ώστρ νά δίδη στόν ά π0 έκλεκτό κόομο των Αθηνών ναγνώστη καί γνο')σ*ις μέ πολϋ έν κα'ι τοϋ Πειραιώς. Παρευρέθησαν: Γό τραγιχό χρονικό τοΰ ελληνικόν Πόντον ΓΕΩΡΓΙΟΤ Λ Α Μ Ψ Ι Δ Η '$ Ζεί: ΠΕΡΓΑΜΟ, ΑΊ ΒΑΛΙ, ΤΡΟΙΑ ΠΑΝΟΡΜΟΣ, ΠΡΟΥΣΑ τί όμορ »1.— ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ σελίοες 324 φιά, τί νερά, τί μεγαλεϊο, τα άρ- $2.— ΤΕΛΕΤΤΑΙΑ ΠΡΑΕΗ οελίδες 260 χαα μας τί θησαυρό χάοαμ-ε! ΚΩΝ διαο;ίρον, γ ά μικρούς καί μεγά- λους. «4 *ί ΔΗΛΩΣΙΣ Άλλπλ.ογραίρίη τής >ς μας ;.·ρέπει νά
λρται ·ίς τα επί τής
Νίχης αριθ. 25 Γραφεία
χαΐ ουχί βίς τα
Ύπουργοί, λειτουργοί τού Κρά-
τους. Πρόεδροι Συνδέομων, Στρα
τηγοί, κ.ά.
Θερμά συγχαρητήρια στόν κ.
Χρήοτο Σολομ'ωνίδη πού οί όμιλίες
τού κρατούν πάντοτε οέ ενδιαφέ¬
ρον τό πυκνό ακροατήριον.
ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ
Μέ τόν κ. Χρήστον
Σολομωνίδην
Γιά τήν Έθνική μας άπελευθέ
ΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ μέ τήν Άγία
Σόφια καί τα Πατριαρχεϊα μας!
Συγκίνησις βασίλευε στήν αϊ-
θουσα αυτή καί έπιφωνήματα >άχ
τί ώραϊα μέρη, τί άρχαιότητες, τί
πλοϋτοο.
Εμείς πού τόν χάοαμε, εμείς £έ
ρομε τί πλοϋτο εϊχαν καί έχουν τα
Άγια Χώματά μας.
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
. Σ υναρπαστικό γράψιμο, πλοΰσια ιίκονογι«>ά(4ηβη, άγνοβτα γϊ·
γονότα άπό πλήθος γνιοστές >αί όγνικστις -τηίγές.
Στά μεγάλα βιβλιοπωλεία Αθηνών χαί θεσταλονΐκης
Κεντρική πωλήση τηλ. 719—164
■•ιΔιεύθυνση υιλ τίς έπα©χί*ς: Γ€«*β7.
Κωνβταντίνον ?54 'ΤΤ 510; —
ΤΙ "ΛΙΒ ΙΜίΗΜΙΟ
(Έτοιμο νά καταρρεύση)
(Τό πρώτο Πανεπιστήμιον των Αθηνών καί ή Γραφι-
κή Ίστορία τού).
ΤΟ ΠΡΩΤΟ Έλληνικό
«τήμιο άπαλλοτ£ΐ(ί>Θηκε άπό ϋό
Κράτος τόν Μάιο τού 1963, μέ σχ.ο
πό'6έ6αια ν'ά τό διοκτιΛάξη ώς Ί
στορικό Κτίοιο, καί Άφχαιολογικό
Μνημεϊο.
Άπό τότε, «ίμοις, πέρασαν δρκα
ολόκληρα χοόνια. Κ«ΐ παρ' δλ'ζ
τίς δι«μαοτι«ρίες τού Ύύαου καϊ
των Πνενματικίόν άνθρωπον, πού
άποτελοϋν τό Διεθνίς Κϊν'τρο Μη
μείων καί Τοπίοι·, δχ, μόνο έγκο-
ταλρίφθηκ.ε στό ελεο; τοϋ Γ(9ορο-
ποιοϋ χρόνυ, άλλά είναι κι' ετοιμο
ήδη νά καταρρεύση. Γι«υτό/ έχο
μΐ χηρο; νά δια<ΐ(»τίσα>μρ, όχι
μόν'ον την σπονδά'ϊοι σαν ν εολαίαν
μας, ή όποία θά είναι αίΐοιον ή
λουσα πντ'ιιατ κή ήγρσί«, άλλά
Μοί όλου; ί!(ΐοι περνοϋν άπό τα. γρα
(ρικώτατα σοκάκΐα τής ΙΙλάκα; μας
πού είναι, κάτιυ άπό την 'Επιβλητι
κ ήΜορφή τής Ακροπόλει!»; μας,
β δέ τούς Κνβρρνώντας, νόν δια
θέσονν' έστ(ο καί μισή <">ρα γιά νό
πάνρ, λ ά ίδουν τα χάλ α τού π·ρώ
τοι' Πανΐπισττνΐ'θυ Αθηνών, καί
χι νά τό εγκαταλεϊψονν στόν ({θο
ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
νοι στήν Γαλλία καί στήν Γεπμα
νία, όπ<·)ς ό ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΠΟ¬ ΣΤΟΛΙΔΗΣ τής θεολογ.'ας, ό ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΑΛΛΗΣ τή; Νο- ινκή;, ό ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΛΕΤ- ΚΙΑ Σ τή; Ίατρ κης, ό ΝΕΟΦΤ- ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ Ό γνωστότατος άπό την πολύ- μοοιτη συιρογασία τον στόν άγαπη τό (ΐ«; ΠΡΟΣΦΤΠΚΟ ΚΟΣΜΟ γιατοός Κος Δημήτρης Ί. Άρχιγέ νης, μοΰ εκανε την τι,αή νά μοΰ στείλη, τώρα πρόσψατα, γιά ρ>τ;-
μρ{>ο>ση, μ ά συλλογή άπό επ κολυ
οικά τού ποιήυατα, πού φέροννε
τόν τίτλο ΑΝΤΤΛΑΛΟΙ (αύτοέκ.5ο
ση, Άθήνα, Δεκρμ. 1972).
Μέ πολύ ενδιαφέρον £>διά6ασα
αυτή τή σΐ'λλογή καί διεπ'στο>σα ό¬
τι είναι ενα; σπ'<οαςι/.άρδ:ος υ ιινος, εν'ας έπάφιο; θρήνος γιά τή ΤΟΣ ΚΑΜΒΑ Σ τής Φ-λοσοιτ κης ! Χ«·μ"1 Πατρίδα, την ώς αί α καί καί ιό ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΙΩΑΝΧΟΤ, | έ/ληνιχώτατη Σμύρνη, την πού τα όνόματά τους φροονν σή- μ/ε.«γ. ιό —
σκολειό, σχολειό, ήκλέΛα,ε = κλέ
βάνε, ήάκονσε = άκονσϊ, χίγια =
χιλ α (1.000), ά - γκαγιά — άγχα
λά).
Μ?σα σ' αΰτό τα πόνημά τον,
ό Κο; Άίχιγρνης δέν ^εχν'ά νά
ιιιη,|θν;ι|'η μέ ποιητικ') άίρρροιμα
καί ιιρο κά δ·<'λρχτά τέκνα τής Καβηγητικό έπάγγε>μ(ι
καί δή όη-θόδο-
οοποώ χρόνο.
Ή εγκατάλειψη
ιύτή ε[ν«ι 6αρύ
ά,μάρτημα άπρνπντι ο' όλον;
νο.;;, ποϋ προσπάθησαν λ ά δημιονρ
γήσονν την Νεώτρρη Έλλάδα
Τα «Πανρπιστήμιο των Ά0η·
νων*, βοίσκρται στή 6ο<ΐίηή πλα- γιά τής Άκροπόλειος —στό ίη|·ος τοΰ Ριζόκαστρου— στήν οδόν Θό Καί έπε'δή πολλοί δέν γνορί ζονν τήν ιστορίαν τον, ιδία δέ ή πλριοντη; τή; σπονδαζοΰση: εωτί ρας νρολαίας μα;, άττιερώνο) τό πα^όν ιιον Ιστορικόν σημεκυμά ιιο., οτήν αύριανή μας Πνιενυατική Ή νεσία, καί ή όποία θά αναλάβη εί; χείρα; τη; τό πηδάλ>ον τή; διακν
6ες>νήσρ(ο; τή; χιίνρας μας
Τό πρώτο Πανεπιστήιιιό μας, τί
έκτισε ό περι'ΓΓΓΗΐο; "Ελληνας Αρ
χιτρκτονα;, ό ΚΛΕΑΝθΗΣ γκι
νά /Μχτοικήο>ι ό Εδιο; έκεΐ.
Λίγο άογότερα όμο;, τό νοιχια
οε στό Έλλην κό ν,ιιόαιο, στό
Κράτο;, «διά νά (ΤΤίγασθηϋν οί
Έπιστήμρ;»
Τό ωεγαλοπΛεπές τότε, κτίοιο
αΰτό, «Τό Άνώτατο Πνρυιιατικό
"Ιδονμας τής έ.τοχής τον, ήταν ή
τοϋ
«Καθ' άπασαν σχεδον την Εϋ ϊ?ν«' χοιστ «νίκη,
ρ(ί).την— έγϊ-αφε σχετιχά ιιέ τυ θε ?1 0*>μια).
αα (ΐύτό ό τότε Καθηγητή; Ι. Α. Ό σι-γγραιρέα; διακατέ»εται ά,
ΣΟΤΤΣΟΣ— θΛθνε'ιΊονται δ.ά ™ '<'-"'> •"'άθος γιά τή γενέτειοά
δι,ιτάγματο; τοΰ Ανώτατον "Αρ- τοι· ·χαί όμολογεί ί!τ: «ή Ηενητειά
δέ α ί 'Ωό ή Ρ
χοτος, παράσηαα καί τάλοι
δέ
; χ«'>οεί». 'Ωστόσο. στή Ριι
χοος, παράσηαα καί ά γ
νΓί(ΐς, άλλ' άπονομή δι.-ΐ/.οχματος ψι·>δί« τού «Ό -τοόσιΐυγας άδελ-
ό Τ όλ ό ά
ΚαθηγητοΟ πρό;
τιν·-; φός»,
όλος τριπΐίρότητ,, γ,ά
θηγηΟ πρ; άδϊ:
ουδέποτε έσχον κιιτά οί-ν νά άν.» εΰγνωαοσίνη γιά τοϋ; άδε.λ((οΰς
6ι6ασθώσι εί; έδραν Πιηε.-τιστη- Έλλ.αδίτες, πού άγκαλιάσανε αέ
μ'ου, ε[χε καί τύ "Εκτακτον ν.αί ά οτοργική (ριλοξεν'ία όλη την προσ
Λυνρνης: τον αγιογρκα,ο
νλοι· καί τον ποιητή Σκ αδά, «έ-
Κΐ.'νονς .τού ({ΰγαν'Γ».
Ό στι'χος πού κ .ο αρχεί πτοϋς
Άντίλαλους ρίναι ό δρκαπεντασνλ
λ-αδος, πύτε όμο'οκατάληχτος *'α»
τότε ά ομοιοκίΐτάλΓ,χτίς. Ή οί,Ί'ί
τΓναι πλούσπ (χά?ες — κ,αιιάρ ς,
μαγ ι άδι
.τροσδόκητον».
ςτνγιά (σελ. 50). Άπό τό διάβασ,ιιι
Ευτυχή;, οί ιιο τηταί ήταν λίγοι τού ρργου το·., Λγαίνει τό σνμπρ-
στήν άρχή. Άπ' αύτοι·;, μονάχ<; ρασμα δτ, στό δΰσκολ,ο μονοπάτι τράντα επτά ρΓχαν £γγ<οα<τή ιιέ Της ϊ">ής στή Γή τή; Μητέρας Έλ
άπολ.τήριο Γυιινασίσυ. Γιά νά αύ λίίδα;, τόν έμψυχώνε, ή ί·δέα ότι
ξηβή ό άριθαό; τοι»ς, /οιπόν, ά-[«-τά.λι μέ χρόνια μέ καιη και να τα
ντπιστήμιο τόν .-το(7)το νοόνο ΙΙρο
το; Ποΰταν,ς διωρίσθηκρ
Κ.
ταστήιιατος, τή; Χειρονργία;, Φαρ
μακοποιία; κια τή; Ιατριχή;.» πού
ίδρύθηκε τό 1885. Στήν λε,τονργίίΐ
τοΰ Πρώτον Έλλην'ι/οϋ Πανεπΐίττη
μίου, στλρτέλρσρ άρκετά καΐ ό τα
τρρας τοϊ> "ΟΘολό;, ό Λοτ·δοβίκι>ς
τή; Βαναρόας.
Ό (ΓΊλϊλλην ποάγιιατ αντό; Πά
σιλιά;, έπανελάμ6ανί σνχά στόν
γνιό τον καί στήν Άντιβασηλεία,
πώς πρώτο το^; μέληιια ποέπει 'ά
είναι, .τί»; επρεπε νά (τροντίσονν
μέ κάθε τρόπο γιά Πανεπ στήμιο.
«"Οπο); δέν ιιπορεϊ νά υπάρξη Έ?
λά·δα χοιρί; Άθήνα __ίγρηκτιε—
ΣΧΙΝΑΣ, άνθρωπος ίξαιρετιν.α
πολ'τισμένο; ποΰ, πέρα άπ' ό'λα τ
άλλα, Λναποΰσε την τάίι καί ίδίο..
την καθαριότητα. Άλλά,
μέ τίς πληροίτοοίιίς ποίι ιιά; δίνι
ίνας άλλος Καθηγητή;, ή καθαριό
Τητα στό χ&ρο τοϋ ΙΙανεπιστΓμί-
ον ήτο μετρ ωτάτη, είτε
σαρ(ί>θρο' ειτρ ρλλίί-ψΐ·, νπηρίΤΐκοΓ'
π-ροσίο,τκοΡ, καθότι σπ<ινί<ι>; έ'6'.ε
πρ τι; έν τοΐ; δ'οείτίοι; αλλ(Ι πρό
σΐ'ΐπα η τοΰ 'Τδνιαίον ΚαχάνοΛα,
έξ άν'ιάτο^ .τάσχοντος ν(,κ|υτητο;
καί μιά; ΰδοαίας ώραιοτιίτη; τί,ν
ηλικίαν καί λίαν εύπροσηγόροΐ'»
Στούς ο;οιτητάς τοϋ Πηο'ιτον
Παε.τιστημίον τή; Ελλάδος, εΤγε
μιλήσει «έ πατρκοτικέ; παραινε'-
σει; ό Γέρος τοϋ Μαρία ό Κπλοκο
τρώνης.
,-τροίτχΐ'νήση καί επειτα νά κάνη μι
άν ίερή έπίσκεψη στό σπίτι τοι' τό
πατρικό, <>ποι· γ·Μ'ήθηκρ κι άνα-
δέν μπορεϊ νά υπάρχη Άθήν'α γω
ρίς Πανρπιστήμιο/.
Ήταν άκόμα Πανρλ.λήκ>; ό πό
θος γιά την Γδρνση τοί· ΙΙανεπκπη
μίου κ<ιί ή ένίΐοξη των μαθηιιάτωΥ τού οτίς 3 Μάϊον 1837, χαιρετίσθη κε άπο όλον; τοϋς "Ελλ.ηνας κ«ί ϊγινε ιΐιέ τττν μεγαλΰτρρη επ στιαό τητα. Μ' όλο ποϋ ό χωοος τοϋ κτιρίον ήταν άνβπαρκή; γιά τήν δονλειά πού τόν ήθελαν, η;ρόν"τισαν ε'£ άρ χή; νά διορίσο,/ν στό ΙΙανεπιστι'ιιΐιο τριάκοντα έννρ(ι κκθηγητή;. Το- σοι<ς περΛαιιβάνρι τό Βασιλικό Δι, άταγμα τή; 22ας 'Λ.τρ'λιοΐ' 18.Η7. | Άπό τοι'·; Καθηγητάς αϋτοΰς, μερικοί ήσαν άϊΐάλογοι καΐ δι«νΓ- κρΐιμέιΌι ε'πιστι'μιονε;. σποι δασιιέ- Αύτό έγ.ν'ί στίς β Όκτι,ιθρίον 1838, στήν Πνΰκα. Άνάιιεσα στ α,λλα είπε, ό (ρηιιισμρν'ο; Γ&ρο; τοϋ Μοριά, Γεναίο; ΘΕΟί2ΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ, ό 'Κλετ'θε- ρίοτή; τή; Ελλάδος μα;. εΓχε τονί σει ίπιγραιιυατικά καί τα εξής: «Ή προκοπή καί ή μάθησι να μή γίνονν σκεοπάνι, γιά τό σα; ιιόνο τό καλό Οί Γρααιιατ>(*μρνοι ε'.τήρην καί
εΐρΐ'γαν άπό τή 'Ελλάδα την ΙΙα
τρίδα τον; καί έτσ, ρυπνε ό Λα
ύς, όστις στερτμιρνο; άπό τα ιιε'βι;
τής προκοπή; έ-κατήντησε σέ άθλία
κατάστασι καί αυτή αί·;αινε νάθε
μρρα. χειρότερα. Γκιτί, αν βρισκό
ταν μρτα^ύ τοϋ λαοϋ καν*ίς μί- όν.ί
γη ιιάθησι, τόν ίλάιιΓιανε δ Κλή¬
ρος ποϋ έχαιοε ποονοιιίοη·».
Οί
προιτο, (ροιτηχπί, ,-[οά,
ρίΐοσαν άπό τό «Πανρ.νοτήμιο τΓιν
Αθηνών^ ήταν «άνδοί; πάση; ήλι
κια;, ποικίλλον έπαγγρ?.ιιάτων κ(<ι πλεΐστοι Δηιιόσιο, ΰπάλ/ηλοι». 'Ενας άπ' αΰτοΰ; μάλιστα, ό ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΗΛΙΛΚΛΣ, ., οί, νλλ όρο;, ήταν γΰρο στά ίίήντα πέντε, ι'ίταν άπί(Γ(Ισισρ ν·.1/ γίνη 22 ΜαπτίοΗ!)74 Γ ΗΛ ΓΡΗΓΟΡΙΛΛΗΣ Ύγιής αντίδρασις Ή χρηματαγορά ελάχιστα έπη- | τίαουν άνεπανορθώτως τό Χρημα ρεάσθη κατά τάς παρελθουσας δϋο εβδομάδος, έκ των προσφά- τως θεσπιαθέντων νέων οικονομι- κών μέτρων, ωρισμένα των όποϊ ών άνεφρροντο καί εις αυτήν Ού¬ τω, πρόσκαιρος μόνον ύποχώρηοις των τιμών των μ·ετοχικών αξιών εσημειώθη συνεπεία τοΰ έπιβλη- θέντος περιορισμοϋ επί τοΰ ϋψουΰ τοΰ διανεμομένου μερίοματος και τής δωρεάν διαθέοεως μετοχών έκ κεφαλαιοποιήοεως παγιων οτοι χείων των άνωνύμων έταιρειών είς τούς μετόχους των. Ό πρόσ¬ καιρος ούτος άντίκτυπος έκ των έν λόγω μέτρων, περιωρίσθη μΌ- νον είς την έλαφράν κάμψιν των τιμών των μετοχών, ένώ ή συναλ- λακτική δραστηριότης συνεχισθή άμείωτος, ώς καί πρότερον Ή όντοχή αυτή τοϋ Χρηματι- οτηρίου εις τα νέα θευμικά πλαί σία, όφείλεται, κατά κύριον λόγον, είς την σιομπεριφοράν τοϋ έπενδυ νικοΰ κοινοΰ, τό οποίον έχει δια- μορφώοει, πλέον, ιδικήν τού οίκο νομικήν σκέψιν καί δυσκόλως κατα λαμβόνεται υπο πανικοϋ Τουτο, ώς καί άλλοτε εδόθη ή εύκαιρίο νά έζαρθή άπό τής παρούσης στή¬ λην, αποτελεί σημαντικόν γεγονός καϊ στοιχείον ύγιοϋς αντιδράσε¬ ως τοϋ κοινοϋ, έπ' ωφελεία δχι μόνον των ουμφερόντων τού, άλ Αό καί τής είς έμθρυώδη εισέτι κατάστασιν τελούσης κεφαλαιαγο- ρας μας, γενικώτερον Βεβαίως, οί τεθέντες περιορισμοί είς την διανομήν μερίσματος κυί δωρεάν ρβτοχών, υπό άλλας συνθήκας θά είχον παροαυρει την χρημ·ατσγοράν είς καθίΖηαιν. ώς ουνέβη τουτο είο τό παρελθόν. Μάλιστα, τα ώς άνω μέτρα, εάν δέν εσημειοϋ το ή Ογιής ούτη συμπεριφορά των επενδυτών, θο ηδύναντο νό τραυμα τιστήριον! Και τουτο διότι τόσον ό περιορισμος τού μεγεθους τοϋ διανεμομένου μερίσματος, όσον καί ή μή δωρεάν διάθεσις μετοχών, άποτελοϋν πλήγματα κατά ούσιω- δών συντελοατών, πρός τούς όποί ούς πάντοτε προσθλέπει ό έπενδύ ών είς μετοχάς άξίας. Πειραιτέρω έΕετοζόμενα τα έν λόγω μέτρα και είς 6,τι άιρορά εις τό Χρηματιστήριον, ύπεστηρί- σθη ότι άποθλέπουν καί ταυτα είς την καταπολέμησιν τοϋ πληθωρι- ομοϋ. Ενταύθα, δμως, δέον νά ση μειωθή, ότι τα άποττερούμενα διά τοϋ τρόπου αυτού κερδη έκ των έ πενδυτών, παραμένουν είς χειρός των έπιχειρήσεων Καί όοάκις μέν, τα κέρδη τούτο χρησ'μοποιοϋν ται είς νέ.ας έπενδύσεις, έπιτυγ- χάνονται οί ο^οποί των όταν. δ¬ μως, κατευθύνσεις, έχομεν τα άν- τίθετα των έηιδιωκομένων άπο τελέσματα. Άπό τής πλευρας δέ αυτής, θά έπρεπε όπως τα ού¬ τω προκύπτοντα κέρδη κατεύθυνσιν ται, αποκλειστικώς, πρός νέας έπενδϋοεις, τόσον διά την όλοκλή ρωσιν των μέτρων, όσον καί πρός τό γενικώτερον Εθνικόν συμφέ¬ ρον... Έν πάση περιπτώσει, πρόθεσις τοϋ παρόντος σημειώμοτος είναι νά έΕαρθή ή ψύχραιμος συμπερι φορά των έπενδυτών τοΰ Χρημα- τιστηρίου, οί όποΐοι προσβλέπουν είς αύτό, όχι μόνο/ ώς τόπον κερ δοσκοπείος — τό στοιχείον τού κέρδους είναι αύτονόητον — άλ¬ λά καί Ογιοϋς έπενδυτικής δρα¬ στηριότητος, την οποίαν, έπ' ούδε- νί λόγω πρέπει νά όποθαρρύνωμεν Τουτο, άς τό έωμεν πάντοτε ύπ' όψει μας, οσάκις πρόκειται νά θεοπιοθοΰν μέτρα όνπφερόμενα είς την χρο,ματαγοράν . (ΐντό; '/.ιά ό κάθε τοιρινό; νοσταλγό; τή; χαιιένη; πατρίδας. Δέν παραλείπρι, ('ίιιο; νά σημειώ¬ ση καί την άπάρνηση τής Σμύρ¬ νης άπό την καινονργα γρνΊά ί- νός ιιέρον; των δλασταριών ποϋ <Ίπό γονιοϋς παλιούς θΊΐνρναίονς πρόβιΐνγες. "Ενη άπό τα καλυτέρα ποη>μ«τά
τον εί<ίΐι τό «Μνημόσυνο μιανής γενιά;» (σελ. 48) : "λνο.Η' ή Κόλαση ιιέ μιά;, αρριασαν οί Άγγρλ.οι, ;εχΰθηκαν τ' άγρια θεριά, μέ λΰσσα γ.αι μέ όρθάνοιχτα τα στόματα Εερνούσανε (τ(οτιά καί πυρίοαε'νη πίσσα. ΣκοτοΛΐασε τό σνιιπαν'το μά πόιιεινε ν.ύκκινος ό οϋρανύ;, καί ό καπνό; έτν ;ε τοϋ θ^ίΌ.ον την έλπίδα. Ξει|»ΰχησαν τ' άτ)δό·νια κι' άκοΰστηκε τοϋ κόραχ<ι ό κρ ο- γμός. Άπέλπιδες (Γΐονρς -/αί θοήνΌς κι, ό κρίνο;/ έκεϊνος πού στ^κότανε σάν Ίιονική κολιόνα, έ'γριρε καί μαράθηκε στό αίιιαΤίΛμένο χώίΐα. Ατό τό πιό πάν ο ποίηιια (Γαί- νται ότι ό σι·γγρ<κ(έας έχρ. σ.Λέ- πεια στό χίΐρκτμό τής δη-μοτική; καί δέν διστάξει ν ι ναί τή λόγια λρ-η «τό Σι'απαν>
σί «σνυπαντο». Μ'ά τέτοια πποιτο
Γιονλία ίνθελε κονράγιο νά παοθή,
ΐδί('); τώρα, στά χρύνια μας, π"ύ
ή δηιιοτική κατάντησε άπό μες.ι-
κοι'ι; άνίδίον;, άιτικείιι^ν'ο χλενα-
σμοΰ. Τό «Σι'ιιπαντο», Γηκί; πάρη
— χάδι, ΜοΓ,σες — κρατοΓτε
α.). Σέ μερ κά ποιταατα ί—'χρχε·
ναί έσιυτερική ρίμα: Άπρλ.τιδε;
ΐίθΛ'έ; καί θρήνο;)κΓ ό κ-ρϊνος).
Ή ίσοιΤνρική ρίμα ξχιρνιόξει εί>-
νάριστα. Έπίσης ξαφν άιζει είητά-
ο στα καί ή χρησ'μοπο.'τ^τη άρνα'-
•«V
λέΐεοιν (μόιο έκείνων, βέίίαΐ'
-τού είναι, μορ^ολογικά,, καΐ ογιό
τικ-ές. καΐ ποίι έχονν', επί πλέον,
ΐΎ'ντόσηιιη σημτχσία ιμέ τήν άντ·'
στοιχη ίτ;μοτική). Μ ά Λπ' «ντέ:
τίς λέΗεις ρίναι καί ό πιληθυντ-νό:
«άπρλπιδες» στό .τό πάνω ποίημα
Ε'αι λε'ξη άοχαία καί μοιά&ίι νά
ρχη ονοοαστική τού θηλνκοΰ (στ··ν
ρνικό) τήν' ΰποτ-.θέμενη δημοτιχη
λρξη «άπέλπιδπ» (ή), ένώ μιά τρ
τθια λέξη δέν ύπάρχρι στή δηικπι
κή. 'Τπάρχρι μόνο η μετοχή το»
ς «άπελπίϊομαι», «ό απελ.ιι
σμίτνος, —νη( νο», την όπούα θύ
μποροοσε νά χρησ'αοποιήση ό -ΐο>
ητής μέ τρόπο κατάλ>.η^.ο γιά τίιν
κατασκεντι τοϋ στίχου στή ονσ·ι
τού Θτ>λ'.-/Όΰ πληθυντικοθ «άπ^ίτ-
δες». θά μποροϋσί έπίσης νά γοη
σηιοποιήση κσί την παοαπλήσια
φράση «φωνές άπελπισΐας». Δέν
έ'κανρ. όμ<ο;, τίποτα άπ' αύτά, π->ο
φα>νω; γιά νά πρτΰχη (μέ τίς «ά
πελπιδε; ιτοινές») μίαν ωραίαν ά
να,λαμπή ϋφονς (ΕΦΦΕΤ ΚΤΕ
ΣΤΤΛΕ) καί τό πετνχ. Γενικά,
τό 6άδ.σιιια των ποιημάτων <ττην άναπόληση τής καταστροφής τή; Σμύρνη; καί τοϋ ξεριζοΐιμοϋ τον έκεΐ Έλλην ισμον, «ίνα., (σελ. 15). Δέν ί'πάρχοΐΛ' κλάψες. Ό Κο; Άρχιγένη; είναι νχι ιιονσονργό;. Έυελοποίτκτε (κ,είιΐί- νο -/.(ά νότρς) τρσσερις ΰιΐνους τοο: 1ο) —τόν νιινο στό-ν Χρυσόστυιιο Σμύρνη;, 2ο) —τόν' ΰμνο στή Χ. Σμνονη (άφιροοιμένο στά νειάία τή; Ν. Σμύρνης), 3«) —τόν {ίιη« στή Νίκαια (Κοχκνιά), άφιερομ^ νο έπίσης στά νειάτα της καί 4ο>
—τόν' ΰμνο στήν Εΰαγγίλτκή
λ.ή (άφιροωαένο στή ααθητιωοα <<■ ολίΐία της). Παρατηοώ άκ,όμη ίίτι τόν γραίΐέα τόν διρπρι πνεΰαα π·.<ηχτι κό »ιαί στί; μκρολρ.ττοιιερειει: τοίί γρα-ψίματός το^. Στό τε'λο; ΐί]. σνλ-λογής τού εχει καταχορινπ ί να σηιιείωμα μέ τό όποίο έ.-ΐεϊΞηγτΤ ώοισμένες Ίδιοαορφίες τού σιινονβΐ κου ίδιώυατος γιά καλύτερη νόηβή τον. Άπό τήν εξετάση τοϋ βιβλίον Αί άγοραττοληοίοι καπνών Η νέα αυτή σειρσ γραμματοσήμω ν κυκλοφόρησε στή νησο ΤΖέρσυ τελευταίως. Τα γραμματόσημα ό πεικονί2ουν άνοιΕιάτικα λουλούδια πού φύονται στή νήσο ΤΖέρσυ φρέ 2ιες, άνεμώνες, γαρύφαλλα και γλαδιόλες, κα ί άσφοδέλους. ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΟΙ ΜΠΙΤΣΑΞΗΔΕΣ 3.— ΓΙΑΝΝΗΣ ΞΗΣ Ό ΤΓλενταΐος αυτάς γιό; έκ προηγα-.ψιένου) Ο ΜΙΙΙΤΣΛ- ριά τσή Σμύρνη; τόν Κουκλοντζά, τό Μ.τοντϊ,ά, τό Μπο.ρνόδα, τό τοϋ Μποι-νάμπασι καί τό Σεβδήκιοϊ. Νικσλα, ήάφηκε τό μπ«νάλΤκό τον, Αντοί ήκατεβάίανε ζαρζαβατικά, γ ατί ΐού άρεσε ή μαρα'γκονδοσύ λαχανικά καί φροντα γιά νά τ'χ νη. Άπό ιικρός, ά'ντί; νά παα'-νη πουλήσουνε στσοί έαπόροι τσή Σμν νά παίζη υέ τα πά διά τσή γειτο ρντις κ( άφοΰ ήξΐπονλούσα^ε ήαοιι νΊάς «ττσοί δρόιιοι, ήπάαινΐί- σ' &να ζανε τσοί άρα'μπάδες τοις «ΰτον. γριτονρνούμενο υαραγκούδικο κ' ?- Μ«, καί κο ντά σ' αΰοί, ήα,τοκπ· κεϊ ήβοηθοϋσε τό γέρο ικχρα'γκό, μπούσαν'ε τα μο.λάρ α τος κατστ} >
πού κο'ντά τον Γμιαθρ τα ιιΐ'<ττ>κά ιιατζήδρς (λαθοεμπύροι) πού κατε
τσή Τίχνης. Τοϋ άρΓσε ή ζΐΛ'ή ιιυ βαίνανρ άπτά ιδία αϋτά χο>ριά, ά-
ρίο'διά τοϋ φοέσκου σανιδιοϋ, μά <ϊ>οϋ ήπουλοΐσανε στσοί έμπόροι τα
γ.' ή ίδια ή τέχνη. Ήάνοιξιί, τό λοι | τέγκια καπνά κατσηου,ά (τένγκ'
πάν ααοα γκούδικο κ' ήκανε τα π>ερσοτουρκ. = &ρμα, μπάλλα).
Λ'τουλγέρη (ντονλγέρ, περσοτονρν Ι Κ' ίίχε 6ά?νει γιά χαντξή (επ -
= τεχνίτης μαραγχός) στά χτιξού-, στάτη τοΰ χανιοΰ) τόν Άντώνη, ι
μενα «πίτια. Κα', κο'ντά σ' έτοΰ, τόν Τσιο'γώτη, νά ααξβύη τα χά-'
Ευρισκόμεθα κσί πόλιν εφέτος
έν όψει τής ένάρΕεως των όγορα
πωλησ,ών τών -/ννπτολ.κών πο.κι-
λιών καπνών. έσοδ:ίας 1973, αι
δέ σχετ,καί άποφόοε,ς έδημοσ^εύ-
θηοαν καί αί καθοςιθθεϊσα, τιμαί
είναι ανωτέρα, κα-ό 35% ηερΐπου
τών όντιστοίχων περυσινων.
Αί έπ.κρατοϋσαι τίς την διεθνή
καπναγοράν συνθήκαι παρά την νο
μ.σματ,κήν άναταραχήν, είναι εύνο
ϊκαί κσί αί έκ πρώτας δψεως διωγ
κωμεναι τιμαί ασφαλείαί: ουδεμίαν
άνάσχεσιν θά έπιφερουν τίς τήν
όπορρόΐρησιν τοϋ προίόντος, δεδο
! μενου ότι συμπορεύονται καί κλι
μακοϋνται συμφώνως πρός τας δια
μορθωθείσας τοιαύτας εις την
παγκόσυιον καπναγοράν — ήτις χά
' ρακτηρίΖεται άπό έντονον Ζήτησιν
| "Ακριβώς δέ, ή Ζήτησις αυτή ώθη
( σε τάς τιμάς πρός τίι άνω, χωρίς,
όμως, και νά είναι άπηλλαγμέναι
σημαντικόν ποσοστοθ πληθωριστι-
κοϋ χρήματος. Βεβαίως, ή Ελλάς
προηγήθη είς τήν άνατίμηοιν τών
καπνών — ώς παοαδέχεται ή Κα-
πνεμπορική Όμοσπονδία — τάς τι¬
μάς δέ αύτάς τής έγχωρΐου άγο-
ρίϋς, προσήγγισαν καΐ αί λοιπαί κα-
πνοπαραγωγοΐ χώραι. Άπό τής έν
ι
Ι λόγω πλευρας, ή προσέγγισις αυ-
| τη διασφαλίΖει είς τήν Ελληνικήν
καπνοπαραγωγήν τα επιτευχθέν¬
τα ύψηλότερα έπίηεδα τιμών τής
ι προηγουμένης εσοδείας 1972. Έπ'
αυτού, άΕι'Ζει νά σημειωθή, ότι ή
ανατίμησις αύτη τών Έλληνικών
καπνών εσοδείας 1972, ανήλθεν
είς ποσοστόν 54%.
ΈΕ σλλου. αί διαφαινόμεναι εύ
νοϊκαί συνθήκαι, εφέτος ενίσχυον
ται καί έκ τής διαμορφωθείσης
καταστάσεως είς την έγχώριον κα
πναγοράν. Πράγματι, αί άναφυεϊ-
(Ι)ζ.
σαι προσκαίρως δυοχέρεκΐ|
τής άνατιμήσεως τής δραχμ^
παρελθόντα "Οκτώβριον. ■ Τ<* διά τής νομοθετικής οδοϋ ή αί διαπραγματεύσεις μετά γ. νων άγοραστώί διά τα καπ δείας 1972, ένετάθηοαν κ τα φαινόμενα, όλόκηρος ρεύο,μος παραγωγή θά θή Παραλλήλως, ή ρ άπό τούδε έγγυηο,ς τοΰ Δ πρός τούς «αγωγεϊς καην-ν την ύιϊ αυτού - μ*οω τη τή δονγεία. ΐρκχνε καί τό μειί τη γ·ά τα σ,τίτια Ήπιάβτηκε σ' αυτή την τέχνη, αϋτοΓ», 6γαίν'ρ, τό σνιαπέρασιια 5*ι πρόκ* ται γιά ρργο πού άξίϊει τόν κόπο νά δα6αστή. Άθήια — Μάρτη; 197-4 Γιάκιοδος Σ. Διζιγκιριδη,, ΜΝΗΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ 22 Σννεχεια έκ τή; ΐη; σελίδος [ σττ)-Λ? τό «λόγο». Λΰπη; ,ιρωτόίΐαν πού κολ(ί>6ί'>σ(ΐν την Π«τρίδα ιια; | τη, γι' Αΰτόν( τόν σαράκοηε. Στρ
ποϋ ξρροίζωσαν ένάιι.σν έκατομμύ, κοντκιν μέ κ{.ε.μααιιένα τα ιι/-/ριά
ριο γνήσιους "Ελληνρ;/ ποϋ .-ιοό! τού χέρα ποϋ ((άντηζαν ο.Τ(»; οί
δίοσαν την ίστορία μας. Ή μέγα δαγκάνες τοϋ ίχθροϋ πού περιέσψι
ξαν καϊ άπόπν' %αν την π'ΐνέιιορφη
λη κιχτάρα τού "Ολύμπου, ή Ερι
δα; έ^εοε τό *χαλασμό». Λυπηθή. «Μικρασ.'α». Ό κ.'χθηγητή; στ«ίθη
τε ριιάς τού; έγκλη,ματίις καί όρ κε έιιπρός τού κι' δνα»|·ε τσιγόοο.
θ(ι)θήτε Αΰρ.ο σάν' άληθινοί "Ελνλη Άινάιΐΐσα άπ' τόν καπνό ποίι άνέ
νες, σά γίγιαντε; ποϋ άκοϋνρ
(ρρ)νή των προγόνον ιια; άπ'
πα'νάρχαια χοόνια. Κρατήστρ
ήκαξά'ντηοε πολλές λίοες. Κ' | μπά μέ τ' άλόγατο, καί κάθε
έτσι, άγοοάζε! ενα μεγάλο ντεβε- λάρι <τκρτο. Γιά σρΐση. ήβαλέ τό δόχανο, χάνΊ όπου ήοιποκου'μπού- Νονρή έ'νανε τονρκοκ.ρητικό, ποτι σανε τσί -/αιιήλε; τ(ο; οί ιιεγάλοι αύτάς ήξέξευε τα ζο'ντα'νά, τα 'πό το..ρκοίυπόροι πού ήκατεβάΐανε, τιζε κα! τα 'δενε στά ν'τάμ'α τ(ος υε αντέ; ραπόρ,ιο άπομρσ' άπτήν ό'μπρός στό παχνί. Αύτύς ήπάστρ«·ΐ' Ανατολή. Τό άγόρασε μέ σκοπό νά τό κάνη άοα'μπαδό^ανο. ΤΟ ΑΡΑ'ΜΠΑΔΟΧΑΝΟ ΤΟΤ. Τό ντεΛεδό/ανο ί>6ρισκού'ν"τανε
άπάο) στό «Χαλή σοκάκι» πού ή-
αρχίνεΐ'ε άπτό σταθμό τοΰ «Μπαϊ-
μ.τά—χανέ» κ' ήτέλευε στήν "Αγ ι κ' ήκανε στό Πειραια μά·ντ{?α, ι"
καί τήν Άρμενόκλησι. που ήθορφε άγ?λάδ·α καί κατσίκη
ε και τα ντβιιιια.
Τό χάν- αΰτό δέν τό "κρατήση
γιά πολύ. Στό 1917 τό 'πούλησ"
στό Σα'ντίκ - απεη, πού αύτός τό
'κανε πάλι ντρβεδόχΓ/'ιο.
Στά 1922 ήοχε έΰί
Τό 'πονλοΰσανρ οί κλ.ηρονό,αθι ρ
νοϋς μπέη, γν'οστοί τοϋ άδρεφοΓ
τού τοΰ Στέγιου ύ
γάλ.ο.
Στό 1937 τοΰ 'ρχε ντ«.ιιλάς(τοι·ο-/
= αποπληξία) κ' ήπέθανε. Κ*
Ητανιε πολύ αε τανε τότες 60 χρονω.
(Σννεχίζεται)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΧΗΣ
Είχε αργάλη αύλή μέ ντουσεαΐ
(τοτ«ρκ.. = λιθόστρωτο) καί, μρ<ϊ Ι στή αέση δνό ντρομ'μπε;(τρόμπε;> ' »♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦>♦-♦-♦
μέ μργάλη ιιαΛιααρενιοι γούρνα όιΐ ■
προστά, γιά νά ποτίξον'νται οί ■/«
μήλε;. Κο ντά στή γοΰρνα εϊχτ
ιιιά τσκονδιά, πΓυ άπτό κπλοπότ·.'
σιιασικι είχε άψττλώβ;ι καί φονν'- '
Γιαταιτό, οί Ρο> |
μνοί τό *λία·νΐ «τσή Τσικονδιάς 'Ιδρυθέντα 1930 πσρά τής Κάς
τό ντρδεδόχανο». Καθώς ίίΊμπαι- Μέλπωα Μερλιέ, τό Κέντρον Μι
^ς άπτή μεγάλη ποοτάοα, στό ζερ κρασιατικων Σπουδών, πού ήρχισε
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ
ΜΙ ΚΡΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ
ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
β[ σοι· χέρι, ήτανε ενα μεγάλο κι
άψηλό άχοΰρι μρ κεραμιδοσκρπή
καί μέ φαρδιέ; πόρτες γιά νά μ.-η
μέ μίαν φωνογράφησιν Έλληνικών
Τραγουδιών (επάνω σέ 220 δί-
τή
τα
ιιρ
στήν ναρδιά σα; ^εστή τήν'
'Ελλάδα. Μην άπογοητευθήτε. Δέν
ταιρ'άϊει σέ μά; ό πανικός. θά
ϋαστάσιο,μρν είς τοϋς ("μιοτ; μας
τό (ίάρο; τών άνοτ>η ών μας μΔ.
ά ώ
τή| ι|η*χήν' σα;
καί νά πρισαατοίθήτρ αέ μά; πού
παίξαμε την Έ) λάδα πρό; ίκανο-
πΐ'ίησ.ν τών παθών ·ια;. Τό πάθος
(ΐΰτό έ'φερ,ί την ναΤίΐστροφή. Καί
βαινε κιτταξε τόν Πανάγο. Καί
Κρϊιος, ό ααϋοος εϊ.-τε: «Ο Θεός
είν,'ίι μ-γάλος...».
—«Μεγάλυς ίΐναι» —άπάντησ*
ό Απέθαντο; γιά μδς καθηγητήν
μας Λ.Κ.— 'εμείς ομως είμαστε
μ'κροί ΙΙ(ΐνάγο>.
— Ναί, ναί — Ναί, 'ναί ε/·Γγε
καί ξανάλ^γε ό Πανάγος μέ τή μπα
λτομένη τραγιάσκ,! στό χέρι καθώς
πήρε μερικά βήματα πι'σο τον...
ροΰνε νά πρρνοΓ.ν/οίκαμήλρς. Κϊ σκους), ουνέλεΕε όπό τό 1930
Ι χε μρσα παχΥιά, κ' ή'μποροίχτρ νά μέχρι τώρα - διάρκεια 43 έτων
πάρη (οσαμ·1 50 κηαιηλες καθιστέ;. — 145.000 σελίδας προσφορικού
Κ',' ·όπο>ς σ' ονλα τα χάν α, Ι'τσι κι' ύλικοϋ άπό 5.100 πληροφορητάς
αι'τοΰ. ήφογιάϊανρ κάτι ,ιιπο'ντικοΐ Κα! έπανέφερε είς τήν Ζωήν 1.365
μεγάλοτ σά γον.οοννάκι«/ πού τσοί ο|Κ|Ομούο ΟΠ0 τας 16 Επαρχίας
•Φθβοΰντοστε «ι' οί γάτ,ς. Απτό Μ( ,Αο·ας. ΑπΛ τΑι# ΠΛλη
■οεΗι σου π<χλι ήιαιε μ1 π—ν—αοα _ . Λα άπό δρκα κ™κιρες ναί δ'πλα, οί Νροχωρή<τα,ιιε καί στό δρόμο... χιορίσαμε καί σκορπίσαμε Τ(ί>ρα ποϋ σ^νρτρ/έσθη αι'τή ή κα Ι στούς παρόδρομους Δέν ιιά; αγγα
ταστροφή, τώρα πού α! οίμογοί ξε ή πρϊν'α έςρυγιε κι' αυτή οπιος
τών καιομένον ναί των πνιγομρνων
ρ'ις την θάλασσαν ιϊδελφών
δέν
έκόπασαν άκόμη^ το')οα/ άς
συνρλθοιιρν
την σΐν'ρσιν
καί α; ΐπανρύριοιιεν
καί την καρτρρικότη-
τα, άνα^.ογιξόαενοι τό μέγα έργον
ποϋ όρθώνετα! κραυγαλέον κιιί
όίς έργασθιΤ>μεν μέ ΰποιΐιονήν καί ρ
π μονήν διά την άποκατάστασ ν
τ(7>ν ξΐοριζιομρνων Λδελττών μ<ις. "Α; αοοασθΛμ,ρν τσν άρτον μας. μέ Αύτοΰς, τού; δπο.'ου; Γΐίεϊς έ- ώ Ξαν'απήοε τό ποτήοι... νστρρα αιιλάκιοσρ τόν τόνον τής φιονή; τού καί ίίπε: — «Παιδία μόν, τα δάκς>τ<ά σας ρ'να' πικρά γ;ά μάς. ΕΓναι μαργα Ο'τάρια πολύτιμα πού ταλανίίΐοι·ν τήν τρ_ηε{)ή ψιχή σας__τ>. "Τστρ
ρα Γηΐ>ωσε πάλι τό»ν τόν'ο τής (τυ>
νή; τού:
Ποτέ όμΐ');^ ώσάν δάκρνα φό-
6ο^ καΐ καταπτώσως. Ποτέ ώς δα
κρι-α άπογοητει'σειος». Κάβισε χά
θιδρο;. Σκ-ουπίΐονταν κι' εμείς μα
&ριτήκαμεε γΰριο στήν εδρα το»·.
θλιμμένα όριτανά μέ δά-/4ρΐ'α στ ι
ιιάτια. Επί τέσσερε; καί πλέον «ι-
ρρ; μ ,λοΰσε άπό τή; ?Λ<ια; καΐ μάς σνν'ρκλόνισρ. Καί σήμίρα «ού σημεκόνο) μ; ά ρποχή ταρβγιιένη αέ καρπό της τή Μεγάλη Τοαγοιδία τή; Φνλή; ταράσσομαι —όπως καί νάθρ "Ελλην— καί ή σνγν.!νηση μέ σκάτίρι. «Καί το')θ;ι πηγαίνετ*... μην εο θετε τ" άπόγενιια» ρίπε. Άλλά δέ φύγαμρ. Μαΰ τού <>γήκαμι? Από τύν
αΐβουσα. Στό διάδοοιιο περ'μ^νς
ό Παναγ»;. Φαίνετα, πώς άκονρμά
Χ ,
κ-ι η χαρα.
Τότ« δέ μποροϋσα νά σ^λλάβιο
(ττϊς πραγιματικές τη; δΐ'ΐστάσεις
τήν τραγο)δί(χ τον 1922" Αύτη σνν
εϊχ- έιμάς τα πα&ά. Ή άίίίϊαιότης
γιά τό αΰριο καί τό ητιλότιμ·) βολό
δερναν κ=σα μας. Ήταν έ'ν(1 .τμχ-
σέ μιά αεγάλη πληγή Άρ
γότερα κατάλαβα πώς ήταν πά-
ρελ.θόν πού δέν' εφενγί. Μά; γινό
ταν παρόν σέ κάθε μ^ι; βήμι πυΰ
τού; μαοτΐΌΐκούς
πρδσ<ρι·γες, τ' άδέ.λ<ρια μας πού πάσκιζα·ν νά στήσονν «κ.οροιν ό>.
Ή "Εριδα οοβόλησΓ άπ' τόν
Ολΐ'μπο "/ίατασκέπαοί ό'λη τή χ(
ρα. "Ωργιοσε τα θέμελα. 11 ο ι ολ"
σε τί; καρδιές τίόν Έλλήνιον. Γιό
μισε τούς άνθρωπον; ιιίσο;. Κι' Ο
στρρα; Κι' ίστερα ποϋ σκ^πάιΤΓτ·-
κε ό τόπος άπό καπνού; καί 6άο;η
κε τό χώιια τή; Μ,κοασία; μέ μπό
λ·κο πί™ τότε! κ<ά άριχσαν ν'ά κλαϊ-νε στόν Εΰφράτη τή; σννείδη σή; τ(ον! "Ενα κλάμιια βΗΐ'δύ ν,,ι'ι θλιμμένο γιά νά γεμ'σοιν ιιέ τό δό κον τό χώρο τή; καρδ ά; ποδχε χά ταλάδίΐ ό μίγαλίτερο; καί άσπον δότερο; έχθρύς τοΰ Έλλην'ισιιον ή Λιχό^οια... Ό σπόρος αύτό;, σι-ντροΓ! ενμέ ν-)ς άπό τήν έγχοπάθε α ν.αί τή γι λαρχία άποβα'νει ό κακό; δαίιιην τής Πατρίδος «λ;. Τή; Πατρίδος μας οί γόν'οι, ίητώτισαν τόι -/ότα'ι Αυτής πάλ· τα τέκνα τή! πιρ?δο>
Πόλη
ως την Κα,σαρε,
σις.
Αναγκαίο· γ ά οί λοι τσοί νοικαοαϊ αν· Την ΤραπεΖοϋντα, τόν Καύ-
οι. Αύτές τσϊ κ.άμαρες τσί 'πιάνανε κοσον. Έφθασε μάλιστα ώς τάς
μ,έ τό νοϊκι ΧκόντηΛοι Μντιληνιιί πηγάς κάί τόν άνω ροΰν τοϋ Εύ
Σαμιώττίδο καΐ Τσριγ(ότΓ.δοι, φράτη καί τοΰ Τίγρη.
τσοί τρείς μόνε ιιήν%ε; τού χρόνον. Σ)ωπηλή, πολύτιμη έθνική δρά-
Αηλ. Αΐ-γονστο Σεπτέμβοη καί Ό
/τώμβρη, έπογή, ποϋ ήερχού'ντο-
«τε αίτοί στή Σϋύρνη γιά νά δοι.·
λέψοννε στό πάτηικχ τον σύκον
μέ τα δάχτυλα τού χεριοΰ έκεί στά
αεγάλ' άαπάρια καταίΐάκρο; στόν
Καί κο'ντά στό Χονάκι (Λιοικητή
ριο) Ήερχού'ντοστε άπτά νησιά
τοις γιά τή δονγειά έτοντη γιατί
ηκαλοπ.λεροινοΰ'ντοστε κ'
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΠΑΡΑΣΚΕνΗ ΟΪΟΥΣ
ΕΚ ΜΗΛΩΝ
Υπό τών υπουργόν Οίκονομι-
στήν1 πατρίδα τος μέ φορτωμΓ>'ο Κων κα' Έμπορίου ενεκρίθη ή άπό
τό κε,ιιέρι τω; ααλαιιατέν'ιε; λί- Φασις τού Ανωτάτου Χημικοϋ Συμ
ο*ς. (κειΐιέο, (περσοτονρκ. = ΐο'> δουλίου, συμφώνως πρός τήν όποι¬
αν έπιτρέπεται ή παρασκευή καϊ
Υ|_" διάθεσις είς τήν κατανάλωσιν «ά
".■ρ ναπληρωμάτων δΕους» (Εύδι) έκ
ετσι, ησνέο/ττικε ά- .. ..... .
>6 ' , μήλων, μονον ομως υπο τών νομι
νη για τα χ-ρπΜβτα).
Άπτό αργάλο αύτό άγοΰρ,
τσί καμήλρς δ Γ,άνντ·; δέν
και πολλα. Κ
πό ντεβΓδόχανο ..„ ... „..,.,
τό κάνη αοαΉττΛδόχανο, ποϋ α' αΰ μως λειτουργούντων όΕοποιείων.
τό θά ν* ήδγαϊε πιότερα. Τσί κά Το ως ανω άναπλήρωμα όΕους
μαρε; σαΐος 6έ τ£ί άγγ Ήε. Μονά θά διατίθεται πάντοτε έμφιαλωμέ-
χα, μεσ' «ττό άχοϋρ., ήβαλέ γονρι-' νόν είς φιάλας χωρητικότητος ό-
<ΐαατα γιά νά κάνη ιιονά ντάαια μέ παγνί γιά κάθε άλόνατο γωο' οτά, "Ηκανε ναί α1 ά κάιιαοα γ1 ά τό σεΐστ» (σει;, άοαβοτουρκ. — ί.ι ποκόιιος). χι μεγαλειτέρας τού ενός λίτρου, ή δέ όζύτης είς υζεϊκόν όΕύ πρέ- πει νά είναι τουλάχιστον 4,5%. Ή έγκριτική ι ών αρμοδίων ύ ,Κ' έτσ, π·ά σιαγ,ίρνο, τό «οίσνα "ΟυΡΥών εδημοσιεύθη είς τήν Έ- λρ βολ'κό κ' ττρχην'-ντοστε χ' ηη ' ΦΠμερίδα τής Κυβερνήσεως (φύλ ποκον'μποΰσανε τσοί άοα'μπάδες *ον 329 — Β 18 3.74). έ Τίος, μέ τ' «λόγατα ιιατζί, οί ρ κάδες χωοιανοί άπτά τρογιιρω χιο σαν ίίς την οργήν των καί την ά- τθή ή πρόορηση τον Βόλ(( ποϋ τή' θέλη την Έλ/Λδα πανρμοθφη κό' ρη πού άποθνήσκει στά ,-Γκοσί τη; ' χ^όνια καί Ηα!ν αγρννάτα . Ή τραγωδία τοϋ 22 ά; μά; γι ΘΑ ΑΝΕΓΕΡ0Η ΝΕΟΝ ΜΕΓΑΡΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ Η Νομιοματική Έπιτροπή ενέ¬ κρινε τήν αγοράν έκ μέρους τού Χρηματιοτηρίου ΆθΓ,νών, οίκοπέ- μ γ Χρηματ,οτηρίου ΆθΓ,νών, οίκθπέ- δίδαγ,,ακαί όδ-γό=. Καί α; 8.-δου πρός ανέγερσιν μεγάρου καί ιη τού; αννρωπον; ιια; πω; >α
οαϊιη τού;
ν; ιια; πω; >α
ποτε οί Μβγαλοι υπήρξαν μ,κ-οί
ί
των υπηρεσιών τού.
φροσύνην το>ν. Εϊθρ ή τραγιοόίκ ! καί ταπεινοί. καί Λκολονθηοε ή κα , ^ από(Ρασιν αυΤΙ1ν τΠί Νομι
τοΰ 22 νά μή κοιιιάται στήν χαρ ταστοοςιή. Ή μιϊγάλη τοαγοδΐΓ' ^Ροτικήε Έπιτροπής έγνωστοποίη-
διά αα; γιά ν'ά αά; σι,Λ'τίΐη. ΕΓιε τοΰ 22. σε υπουργείον Έμπορίου, δι' έγγρά
νάν«ιε ή τλενταία. Είθ« νά δ αψευ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΨΙΧΙΩΤΗΣ ' ψου τού πρός τό Χρηματιστήριον
τού __
θνικοϋ Όργανισμοϋ Καπνοΰ
Εαγοράν, μετά τήν 15ην ί
1975, τών τυχόν άδιαθέτα
ρικών μερίδων καπνών
1973, αποτελεί θετικόν οτοιν ^|
ένισχύσεως τής διαπραγμοτευΤ|<. ίκανότητος τών Έλλήνων πόρων, χωρίς τόν φόβον να παραμένοντα είς χείρας των άγορασθησόμενα καπνά. Υπό τάς ώς άνω διαγρα νας εύνοϊκάς συνθήκας αι η τών καπνών άναμφιβόλως θα ι μορφωθοϋν είς ίκανοποιητικα πεδα διά τόν παραγωγόν, χω. όμως καί νά άποτελέσουν τρ0)(0[ί δην είς την απορρόφησιν γωγής άπό τήν διεθνή Καί τουτο είναι τό σημαντικώτερχ, είς τήν όλην καπνικήν πολίτη, δεδομένου πτι, μέσω τών ικανόν τικών αυτών τιμών, θά επιτυχώς καί τήν αϋΕησιν τής Πρός τούτο, δέον νά σθή, ότι ή σημειωθείσα αύξησις τή, παραγωγής έΕαγωγίμων τής περυσινής έΕαγωγίμων καπν» τής περυσινής εσοδείας κατα 5 000 τόννων περίπου, άναντιρρητι όφείλεται είς τάς έπιτευχθειο ψηλάς αύτάς τιμάς διά την πό γουμένην (1972) εσοδείαν. ν,άτικα, πού στήν έ.-ιοχή έκΐίνη (1910) ητανε ενα καρτάκ( (τέται- το) τοϋ μετζητιοϋ γιά κάβε άρι-. ί ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΛΥΣΙΣ Ή παγκόσμιος Οίκονομία διέφυ¬ γε προσωρινώς, την περαιτέρω έ- πιδείνωσι τής καταστάσεως συνε¬ πεία τής ληφθείσης αποφάσεως τών πετρελαιοπαρσγωγών χωρών, νά δρουν τό «μποϋκοττάΖ» πετρε¬ λαίου καί νά καθηλώσουν τάς τι¬ μάς τού είς τα σημερινά των επί πεδα. Ή έν λόγω απόφασις τών άραβικών πετρελαιοπαοαγωγών χω ρών ελήφθη καθ' ήν στιγμήν ανε¬ μένετο — συμφώνως πρός τάς έ- κτοΕευθείσας πρό τινος απειλάς — ή έκ νέου αϋΕησις τής τιμής τοϋ άργοΰ πετρελαίου άπό τοϋ προσεχούς μηνός Απριλίου καί ιρυ σικά συνέχισις τοϋ «μποϋκοττάΖ» είς τόν έφοδιασμόν τών Δυτικών οίκονομιών δι' ύδρογονανθράκων. Έν τούτοις, ή άβεβαιότης έΕακο λουθεί νά πλσνάται καί πάλιν ύπε ράνω τών Δυτικών χωρών, δεδο- υένου ότι ή ληφθεϊσα απόφασις διά τήν άρσιν τοϋ περιορισμοϋ είς την προμήθειαν άργοϋ πετρελσίου καί ή καθήλωσις τών τιμών τού, ί- σχύουν μόνον διά τό δεύτερον τρί μηνον τού τρέχοντος δτους καί συγκκριμένως άπό τής 7ης Άπρι λίου. Έκ τούτου, ή προσωρινή αύ τη απόφασις ύπόκειται. άνά πά¬ σαν στιγμήν, είς αναθεώρησιν, συμ φώνως πρός τάς εκάστοτε διαθέ- αεις τών παραγωγϋ>ν χωρών.
Άλλά κα'ι έν τή ούσία της, ή έν
λόγω απόφασις τών άραβικών κρα
τών περικλείει πολλούς περιορι-
σμούς. Συγκεκριμένως, ή άρσις
τοΰ «μπούκοττάΖ» άφορά μόνον είς
Γόν έφοδιαομόν δ-ά πετρελαίου
των .Ηνωμένων Πολιτειών, ένώ
τούτο δέ θά ισχύση καί διά τήν Όλ
λανδίαν - ένώ αί λοιπαί οίκονο-
μίαι θά τύχουν «φιΛικής μεταχει-
θίσεως», ώς πρός τήν κάλυψιν
τών άναγκών των ε:ίς ύγρά καύσι-
μα, χωρίς όμως να προοδιορίΖεται
ποίος θά καθορίση τό μέγεθος τών
άναγκών αυτών.
Έπίσης, ή παραγάγη πετρελαί-
ών είς τάς άραβικάς χώρας θά
αύΕηθή, μόνον, είς τα έπίπεδα
τα όποϊα κρίνονται άναγκαϊα διά
νά έναληφθή ό έφοδιοσμός τών
Ηνωμένων Πολιτειών καί είς τήν
κλίμακα ήτις ϊοχυε προ της έπ|6ο_
λής τού .μ-οϋκοττάΖ.. τόν παρελ¬
θόντα Σεπτέμβριον. Έν τούτοις,
αί άνάγκα, τής παγκοομίου (Δυτ.'
κής) Οίκονομίας είς ύγρά καύ-
σιμα ουνεχώς αύΕόνοντα. καί, έ-
πομένως δέν έΕέλιπεν ό κίνδυνος
ελλείψεως πετρελαίου, έν ή περι¬
πτώσει δέν αύΕηθή ανάλογον ή
πετρελαιοπαριγιογή.
Περαιτέρω, τό «πάγωμα. τών
τιμων τού αργοϋ πετρελαίου πάν
δλλο ή βέβαιον εΐνα, δτι θά δ,α.
ΡΠδη κατά τό τρίμηνον .Απρ|λ|<)ϋ — Ίουνίου, ώς έκ πρώτης οψεοκ θά ηδύνατο νά ύΓθθέση κανεκ Έκπρόσωπος τής οργανώσεως τώ Ιπετρρλαιοπαραγωγών χωρών - γνωστής ώς Ο.Π.Ε.Κ. — δηυκρι· νηοεν ότι αύτη θά δύναται, ανό πάσαν στιγμήν, τή αίτήσει οιασδή ποτε χώρας —μέλους της, νά ου) καλέση έκτακτον διάσκεψιν δια νι έΕετάση τό ενδεχόμενον ανοθο ρήσεως τών δεδηλωμένων τιμΛ άργοϋ πετρελαίου! Έτερον σημαντ'κόν στοιχειοι, έκ τοϋ όποίου θά έΕαρτηθή η διατή ρήσις τής σταθερότητος τών μών τοϋ άργοϋ πετρελαίου μετά τήν 1ην Ίουνίου, είναι ή προειδο ποίησις τών άραβικών χωρών ό¬ τι θά άναπροσαρμόσουν αυτάς £■ άν αί Δ ότι καί οίκονομίαι δέν βουν μέτρα διά τήν περιστολην τοϋ πληθωρισμοϋ. Πρόκειται, αοφα/Μ περί δυσκόλου έγχαιρήματος, το ο ποίον άπό τριετίας ή Δυτική κονομία μάχεται νά επιτύχη χω καί νά τό κατορθώνη - φιο|Ι(Ι1 δέ, έντός τριμήνου χρονκού δ» στήματος είναι αδύνατον να το ε- πιλύοη. "Ας παρηγοροϋνται, ο αί Δυτικαί χώραι, μέ την παρο σχεθεϊσαν διαβεβαίωσιν, ότι αι ξήσεις τών τιμών πετρελαίου £« τό μέλλον δέν θά είναι γεωμ καί, άλλά θά τελοϋν έν συναρ"! σει πρός τήν πορείαν τού πληθωρι σμοϋ καί τό κόστος τών άλλων πί γών ενεργείας... Η ΑΠΟΣΒΕΣΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΛΑΤΟΜΕΙΩΝ Προκειμένου περί των στάσεων τών λατόμίκων επιχε'Ρ1·" σεων, γιά τίς οποίες δέν εχει κ θοριοθή ποσοστόν αποσβέσεως έφαρμό2εται τό ποσοστόν 15 νώ προκειμένου περί τών μή κατονομα£ομ·ένων των τών λατομικών έ θά έφαρμόΖεται τό ποσοστόν Εάν οί έγκαταστόσεις Ι μεταλλευμάτων, δεΕαμενσί υδί κλπ.) δέν είναι μεταλλικέο. κτιριακές θά έφαρμόΖετοι τ° σοοτόν αποσβέσεως 8%· Τα καταστήματα τών τραπε' ήτοι οί χώροι συναλλαγπε ' ιιπώ" ιετο οτήρια, τα άρχεϊα, κλπ. π0 τής χρήοεώς των γιό την ε ρέτηοη τού κοινοϋ ύφίσταντα' γαλυτέραν φθοράν, ύπάγοντσι ηύΕημένον συντελεστήν άπ0' ΤΟ 500ο ΠΛΟΙΟ Τό 500ό πλοϊο άπό τ Εεως τής λειτουργίας θε πρός επισκευήν στά Ελευσίνος (Συγκρότημσ κης Τραπέζης). Πρόκειται Μ. Τ. -Ίωάννα Μ»· ° οτόν, τα Ναυπηγεϊα Έλευσι ,ηγει» ,τιορ'- άΡ χιοαν νά λειτουργοϋν τό 1963
(Έτοιμο νά καταρρεύση)
(Τό πρώτο Πανεπιστήμιον των Αθηνών καί ή Γραφι-
κή Ίστορία τού).
ΤΟ ΠΡΩΤΟ Έλληνικό
«τήμιο άπαλλοτ£ΐ(ί>Θηκε άπό ϋό
Κράτος τόν Μάιο τού 1963, μέ σχ.ο
πό'6έ6αια ν'ά τό διοκτιΛάξη ώς Ί
στορικό Κτίοιο, καί Άφχαιολογικό
Μνημεϊο.
Άπό τότε, «ίμοις, πέρασαν δρκα
ολόκληρα χοόνια. Κ«ΐ παρ' δλ'ζ
τίς δι«μαοτι«ρίες τού Ύύαου καϊ
των Πνενματικίόν άνθρωπον, πού
άποτελοϋν τό Διεθνίς Κϊν'τρο Μη
μείων καί Τοπίοι·, δχ, μόνο έγκο-
ταλρίφθηκ.ε στό ελεο; τοϋ Γ(9ορο-
ποιοϋ χρόνυ, άλλά είναι κι' ετοιμο
ήδη νά καταρρεύση. Γι«υτό/ έχο
μΐ χηρο; νά δια<ΐ(»τίσα>μρ, όχι
μόν'ον την σπονδά'ϊοι σαν ν εολαίαν
μας, ή όποία θά είναι αίΐοιον ή
λουσα πντ'ιιατ κή ήγρσί«, άλλά
Μοί όλου; ί!(ΐοι περνοϋν άπό τα. γρα
(ρικώτατα σοκάκΐα τής ΙΙλάκα; μας
πού είναι, κάτιυ άπό την 'Επιβλητι
κ ήΜορφή τής Ακροπόλει!»; μας,
β δέ τούς Κνβρρνώντας, νόν δια
θέσονν' έστ(ο καί μισή <">ρα γιά νό
πάνρ, λ ά ίδουν τα χάλ α τού π·ρώ
τοι' Πανΐπισττνΐ'θυ Αθηνών, καί
χι νά τό εγκαταλεϊψονν στόν ({θο
ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
νοι στήν Γαλλία καί στήν Γεπμα
νία, όπ<·)ς ό ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΠΟ¬ ΣΤΟΛΙΔΗΣ τής θεολογ.'ας, ό ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΑΛΛΗΣ τή; Νο- ινκή;, ό ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΛΕΤ- ΚΙΑ Σ τή; Ίατρ κης, ό ΝΕΟΦΤ- ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ Ό γνωστότατος άπό την πολύ- μοοιτη συιρογασία τον στόν άγαπη τό (ΐ«; ΠΡΟΣΦΤΠΚΟ ΚΟΣΜΟ γιατοός Κος Δημήτρης Ί. Άρχιγέ νης, μοΰ εκανε την τι,αή νά μοΰ στείλη, τώρα πρόσψατα, γιά ρ>τ;-
μρ{>ο>ση, μ ά συλλογή άπό επ κολυ
οικά τού ποιήυατα, πού φέροννε
τόν τίτλο ΑΝΤΤΛΑΛΟΙ (αύτοέκ.5ο
ση, Άθήνα, Δεκρμ. 1972).
Μέ πολύ ενδιαφέρον £>διά6ασα
αυτή τή σΐ'λλογή καί διεπ'στο>σα ό¬
τι είναι ενα; σπ'<οαςι/.άρδ:ος υ ιινος, εν'ας έπάφιο; θρήνος γιά τή ΤΟΣ ΚΑΜΒΑ Σ τής Φ-λοσοιτ κης ! Χ«·μ"1 Πατρίδα, την ώς αί α καί καί ιό ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΙΩΑΝΧΟΤ, | έ/ληνιχώτατη Σμύρνη, την πού τα όνόματά τους φροονν σή- μ/ε.«γ. ιό —
σκολειό, σχολειό, ήκλέΛα,ε = κλέ
βάνε, ήάκονσε = άκονσϊ, χίγια =
χιλ α (1.000), ά - γκαγιά — άγχα
λά).
Μ?σα σ' αΰτό τα πόνημά τον,
ό Κο; Άίχιγρνης δέν ^εχν'ά νά
ιιιη,|θν;ι|'η μέ ποιητικ') άίρρροιμα
καί ιιρο κά δ·<'λρχτά τέκνα τής Καβηγητικό έπάγγε>μ(ι
καί δή όη-θόδο-
οοποώ χρόνο.
Ή εγκατάλειψη
ιύτή ε[ν«ι 6αρύ
ά,μάρτημα άπρνπντι ο' όλον;
νο.;;, ποϋ προσπάθησαν λ ά δημιονρ
γήσονν την Νεώτρρη Έλλάδα
Τα «Πανρπιστήμιο των Ά0η·
νων*, βοίσκρται στή 6ο<ΐίηή πλα- γιά τής Άκροπόλειος —στό ίη|·ος τοΰ Ριζόκαστρου— στήν οδόν Θό Καί έπε'δή πολλοί δέν γνορί ζονν τήν ιστορίαν τον, ιδία δέ ή πλριοντη; τή; σπονδαζοΰση: εωτί ρας νρολαίας μα;, άττιερώνο) τό πα^όν ιιον Ιστορικόν σημεκυμά ιιο., οτήν αύριανή μας Πνιενυατική Ή νεσία, καί ή όποία θά αναλάβη εί; χείρα; τη; τό πηδάλ>ον τή; διακν
6ες>νήσρ(ο; τή; χιίνρας μας
Τό πρώτο Πανεπιστήιιιό μας, τί
έκτισε ό περι'ΓΓΓΗΐο; "Ελληνας Αρ
χιτρκτονα;, ό ΚΛΕΑΝθΗΣ γκι
νά /Μχτοικήο>ι ό Εδιο; έκεΐ.
Λίγο άογότερα όμο;, τό νοιχια
οε στό Έλλην κό ν,ιιόαιο, στό
Κράτο;, «διά νά (ΤΤίγασθηϋν οί
Έπιστήμρ;»
Τό ωεγαλοπΛεπές τότε, κτίοιο
αΰτό, «Τό Άνώτατο Πνρυιιατικό
"Ιδονμας τής έ.τοχής τον, ήταν ή
τοϋ
«Καθ' άπασαν σχεδον την Εϋ ϊ?ν«' χοιστ «νίκη,
ρ(ί).την— έγϊ-αφε σχετιχά ιιέ τυ θε ?1 0*>μια).
αα (ΐύτό ό τότε Καθηγητή; Ι. Α. Ό σι-γγραιρέα; διακατέ»εται ά,
ΣΟΤΤΣΟΣ— θΛθνε'ιΊονται δ.ά ™ '<'-"'> •"'άθος γιά τή γενέτειοά
δι,ιτάγματο; τοΰ Ανώτατον "Αρ- τοι· ·χαί όμολογεί ί!τ: «ή Ηενητειά
δέ α ί 'Ωό ή Ρ
χοτος, παράσηαα καί τάλοι
δέ
; χ«'>οεί». 'Ωστόσο. στή Ριι
χοος, παράσηαα καί ά γ
νΓί(ΐς, άλλ' άπονομή δι.-ΐ/.οχματος ψι·>δί« τού «Ό -τοόσιΐυγας άδελ-
ό Τ όλ ό ά
ΚαθηγητοΟ πρό;
τιν·-; φός»,
όλος τριπΐίρότητ,, γ,ά
θηγηΟ πρ; άδϊ:
ουδέποτε έσχον κιιτά οί-ν νά άν.» εΰγνωαοσίνη γιά τοϋ; άδε.λ((οΰς
6ι6ασθώσι εί; έδραν Πιηε.-τιστη- Έλλ.αδίτες, πού άγκαλιάσανε αέ
μ'ου, ε[χε καί τύ "Εκτακτον ν.αί ά οτοργική (ριλοξεν'ία όλη την προσ
Λυνρνης: τον αγιογρκα,ο
νλοι· καί τον ποιητή Σκ αδά, «έ-
Κΐ.'νονς .τού ({ΰγαν'Γ».
Ό στι'χος πού κ .ο αρχεί πτοϋς
Άντίλαλους ρίναι ό δρκαπεντασνλ
λ-αδος, πύτε όμο'οκατάληχτος *'α»
τότε ά ομοιοκίΐτάλΓ,χτίς. Ή οί,Ί'ί
τΓναι πλούσπ (χά?ες — κ,αιιάρ ς,
μαγ ι άδι
.τροσδόκητον».
ςτνγιά (σελ. 50). Άπό τό διάβασ,ιιι
Ευτυχή;, οί ιιο τηταί ήταν λίγοι τού ρργου το·., Λγαίνει τό σνμπρ-
στήν άρχή. Άπ' αύτοι·;, μονάχ<; ρασμα δτ, στό δΰσκολ,ο μονοπάτι τράντα επτά ρΓχαν £γγ<οα<τή ιιέ Της ϊ">ής στή Γή τή; Μητέρας Έλ
άπολ.τήριο Γυιινασίσυ. Γιά νά αύ λίίδα;, τόν έμψυχώνε, ή ί·δέα ότι
ξηβή ό άριθαό; τοι»ς, /οιπόν, ά-[«-τά.λι μέ χρόνια μέ καιη και να τα
ντπιστήμιο τόν .-το(7)το νοόνο ΙΙρο
το; Ποΰταν,ς διωρίσθηκρ
Κ.
ταστήιιατος, τή; Χειρονργία;, Φαρ
μακοποιία; κια τή; Ιατριχή;.» πού
ίδρύθηκε τό 1885. Στήν λε,τονργίίΐ
τοΰ Πρώτον Έλλην'ι/οϋ Πανεπΐίττη
μίου, στλρτέλρσρ άρκετά καΐ ό τα
τρρας τοϊ> "ΟΘολό;, ό Λοτ·δοβίκι>ς
τή; Βαναρόας.
Ό (ΓΊλϊλλην ποάγιιατ αντό; Πά
σιλιά;, έπανελάμ6ανί σνχά στόν
γνιό τον καί στήν Άντιβασηλεία,
πώς πρώτο το^; μέληιια ποέπει 'ά
είναι, .τί»; επρεπε νά (τροντίσονν
μέ κάθε τρόπο γιά Πανεπ στήμιο.
«"Οπο); δέν ιιπορεϊ νά υπάρξη Έ?
λά·δα χοιρί; Άθήνα __ίγρηκτιε—
ΣΧΙΝΑΣ, άνθρωπος ίξαιρετιν.α
πολ'τισμένο; ποΰ, πέρα άπ' ό'λα τ
άλλα, Λναποΰσε την τάίι καί ίδίο..
την καθαριότητα. Άλλά,
μέ τίς πληροίτοοίιίς ποίι ιιά; δίνι
ίνας άλλος Καθηγητή;, ή καθαριό
Τητα στό χ&ρο τοϋ ΙΙανεπιστΓμί-
ον ήτο μετρ ωτάτη, είτε
σαρ(ί>θρο' ειτρ ρλλίί-ψΐ·, νπηρίΤΐκοΓ'
π-ροσίο,τκοΡ, καθότι σπ<ινί<ι>; έ'6'.ε
πρ τι; έν τοΐ; δ'οείτίοι; αλλ(Ι πρό
σΐ'ΐπα η τοΰ 'Τδνιαίον ΚαχάνοΛα,
έξ άν'ιάτο^ .τάσχοντος ν(,κ|υτητο;
καί μιά; ΰδοαίας ώραιοτιίτη; τί,ν
ηλικίαν καί λίαν εύπροσηγόροΐ'»
Στούς ο;οιτητάς τοϋ Πηο'ιτον
Παε.τιστημίον τή; Ελλάδος, εΤγε
μιλήσει «έ πατρκοτικέ; παραινε'-
σει; ό Γέρος τοϋ Μαρία ό Κπλοκο
τρώνης.
,-τροίτχΐ'νήση καί επειτα νά κάνη μι
άν ίερή έπίσκεψη στό σπίτι τοι' τό
πατρικό, <>ποι· γ·Μ'ήθηκρ κι άνα-
δέν μπορεϊ νά υπάρχη Άθήν'α γω
ρίς Πανρπιστήμιο/.
Ήταν άκόμα Πανρλ.λήκ>; ό πό
θος γιά την Γδρνση τοί· ΙΙανεπκπη
μίου κ<ιί ή ένίΐοξη των μαθηιιάτωΥ τού οτίς 3 Μάϊον 1837, χαιρετίσθη κε άπο όλον; τοϋς "Ελλ.ηνας κ«ί ϊγινε ιΐιέ τττν μεγαλΰτρρη επ στιαό τητα. Μ' όλο ποϋ ό χωοος τοϋ κτιρίον ήταν άνβπαρκή; γιά τήν δονλειά πού τόν ήθελαν, η;ρόν"τισαν ε'£ άρ χή; νά διορίσο,/ν στό ΙΙανεπιστι'ιιΐιο τριάκοντα έννρ(ι κκθηγητή;. Το- σοι<ς περΛαιιβάνρι τό Βασιλικό Δι, άταγμα τή; 22ας 'Λ.τρ'λιοΐ' 18.Η7. | Άπό τοι'·; Καθηγητάς αϋτοΰς, μερικοί ήσαν άϊΐάλογοι καΐ δι«νΓ- κρΐιμέιΌι ε'πιστι'μιονε;. σποι δασιιέ- Αύτό έγ.ν'ί στίς β Όκτι,ιθρίον 1838, στήν Πνΰκα. Άνάιιεσα στ α,λλα είπε, ό (ρηιιισμρν'ο; Γ&ρο; τοϋ Μοριά, Γεναίο; ΘΕΟί2ΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ, ό 'Κλετ'θε- ρίοτή; τή; Ελλάδος μα;. εΓχε τονί σει ίπιγραιιυατικά καί τα εξής: «Ή προκοπή καί ή μάθησι να μή γίνονν σκεοπάνι, γιά τό σα; ιιόνο τό καλό Οί Γρααιιατ>(*μρνοι ε'.τήρην καί
εΐρΐ'γαν άπό τή 'Ελλάδα την ΙΙα
τρίδα τον; καί έτσ, ρυπνε ό Λα
ύς, όστις στερτμιρνο; άπό τα ιιε'βι;
τής προκοπή; έ-κατήντησε σέ άθλία
κατάστασι καί αυτή αί·;αινε νάθε
μρρα. χειρότερα. Γκιτί, αν βρισκό
ταν μρτα^ύ τοϋ λαοϋ καν*ίς μί- όν.ί
γη ιιάθησι, τόν ίλάιιΓιανε δ Κλή¬
ρος ποϋ έχαιοε ποονοιιίοη·».
Οί
προιτο, (ροιτηχπί, ,-[οά,
ρίΐοσαν άπό τό «Πανρ.νοτήμιο τΓιν
Αθηνών^ ήταν «άνδοί; πάση; ήλι
κια;, ποικίλλον έπαγγρ?.ιιάτων κ(<ι πλεΐστοι Δηιιόσιο, ΰπάλ/ηλοι». 'Ενας άπ' αΰτοΰ; μάλιστα, ό ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΗΛΙΛΚΛΣ, ., οί, νλλ όρο;, ήταν γΰρο στά ίίήντα πέντε, ι'ίταν άπί(Γ(Ισισρ ν·.1/ γίνη 22 ΜαπτίοΗ!)74 Γ ΗΛ ΓΡΗΓΟΡΙΛΛΗΣ Ύγιής αντίδρασις Ή χρηματαγορά ελάχιστα έπη- | τίαουν άνεπανορθώτως τό Χρημα ρεάσθη κατά τάς παρελθουσας δϋο εβδομάδος, έκ των προσφά- τως θεσπιαθέντων νέων οικονομι- κών μέτρων, ωρισμένα των όποϊ ών άνεφρροντο καί εις αυτήν Ού¬ τω, πρόσκαιρος μόνον ύποχώρηοις των τιμών των μ·ετοχικών αξιών εσημειώθη συνεπεία τοΰ έπιβλη- θέντος περιορισμοϋ επί τοΰ ϋψουΰ τοΰ διανεμομένου μερίοματος και τής δωρεάν διαθέοεως μετοχών έκ κεφαλαιοποιήοεως παγιων οτοι χείων των άνωνύμων έταιρειών είς τούς μετόχους των. Ό πρόσ¬ καιρος ούτος άντίκτυπος έκ των έν λόγω μέτρων, περιωρίσθη μΌ- νον είς την έλαφράν κάμψιν των τιμών των μετοχών, ένώ ή συναλ- λακτική δραστηριότης συνεχισθή άμείωτος, ώς καί πρότερον Ή όντοχή αυτή τοϋ Χρηματι- οτηρίου εις τα νέα θευμικά πλαί σία, όφείλεται, κατά κύριον λόγον, είς την σιομπεριφοράν τοϋ έπενδυ νικοΰ κοινοΰ, τό οποίον έχει δια- μορφώοει, πλέον, ιδικήν τού οίκο νομικήν σκέψιν καί δυσκόλως κατα λαμβόνεται υπο πανικοϋ Τουτο, ώς καί άλλοτε εδόθη ή εύκαιρίο νά έζαρθή άπό τής παρούσης στή¬ λην, αποτελεί σημαντικόν γεγονός καϊ στοιχείον ύγιοϋς αντιδράσε¬ ως τοϋ κοινοϋ, έπ' ωφελεία δχι μόνον των ουμφερόντων τού, άλ Αό καί τής είς έμθρυώδη εισέτι κατάστασιν τελούσης κεφαλαιαγο- ρας μας, γενικώτερον Βεβαίως, οί τεθέντες περιορισμοί είς την διανομήν μερίσματος κυί δωρεάν ρβτοχών, υπό άλλας συνθήκας θά είχον παροαυρει την χρημ·ατσγοράν είς καθίΖηαιν. ώς ουνέβη τουτο είο τό παρελθόν. Μάλιστα, τα ώς άνω μέτρα, εάν δέν εσημειοϋ το ή Ογιής ούτη συμπεριφορά των επενδυτών, θο ηδύναντο νό τραυμα τιστήριον! Και τουτο διότι τόσον ό περιορισμος τού μεγεθους τοϋ διανεμομένου μερίσματος, όσον καί ή μή δωρεάν διάθεσις μετοχών, άποτελοϋν πλήγματα κατά ούσιω- δών συντελοατών, πρός τούς όποί ούς πάντοτε προσθλέπει ό έπενδύ ών είς μετοχάς άξίας. Πειραιτέρω έΕετοζόμενα τα έν λόγω μέτρα και είς 6,τι άιρορά εις τό Χρηματιστήριον, ύπεστηρί- σθη ότι άποθλέπουν καί ταυτα είς την καταπολέμησιν τοϋ πληθωρι- ομοϋ. Ενταύθα, δμως, δέον νά ση μειωθή, ότι τα άποττερούμενα διά τοϋ τρόπου αυτού κερδη έκ των έ πενδυτών, παραμένουν είς χειρός των έπιχειρήσεων Καί όοάκις μέν, τα κέρδη τούτο χρησ'μοποιοϋν ται είς νέ.ας έπενδύσεις, έπιτυγ- χάνονται οί ο^οποί των όταν. δ¬ μως, κατευθύνσεις, έχομεν τα άν- τίθετα των έηιδιωκομένων άπο τελέσματα. Άπό τής πλευρας δέ αυτής, θά έπρεπε όπως τα ού¬ τω προκύπτοντα κέρδη κατεύθυνσιν ται, αποκλειστικώς, πρός νέας έπενδϋοεις, τόσον διά την όλοκλή ρωσιν των μέτρων, όσον καί πρός τό γενικώτερον Εθνικόν συμφέ¬ ρον... Έν πάση περιπτώσει, πρόθεσις τοϋ παρόντος σημειώμοτος είναι νά έΕαρθή ή ψύχραιμος συμπερι φορά των έπενδυτών τοΰ Χρημα- τιστηρίου, οί όποΐοι προσβλέπουν είς αύτό, όχι μόνο/ ώς τόπον κερ δοσκοπείος — τό στοιχείον τού κέρδους είναι αύτονόητον — άλ¬ λά καί Ογιοϋς έπενδυτικής δρα¬ στηριότητος, την οποίαν, έπ' ούδε- νί λόγω πρέπει νά όποθαρρύνωμεν Τουτο, άς τό έωμεν πάντοτε ύπ' όψει μας, οσάκις πρόκειται νά θεοπιοθοΰν μέτρα όνπφερόμενα είς την χρο,ματαγοράν . (ΐντό; '/.ιά ό κάθε τοιρινό; νοσταλγό; τή; χαιιένη; πατρίδας. Δέν παραλείπρι, ('ίιιο; νά σημειώ¬ ση καί την άπάρνηση τής Σμύρ¬ νης άπό την καινονργα γρνΊά ί- νός ιιέρον; των δλασταριών ποϋ <Ίπό γονιοϋς παλιούς θΊΐνρναίονς πρόβιΐνγες. "Ενη άπό τα καλυτέρα ποη>μ«τά
τον εί<ίΐι τό «Μνημόσυνο μιανής γενιά;» (σελ. 48) : "λνο.Η' ή Κόλαση ιιέ μιά;, αρριασαν οί Άγγρλ.οι, ;εχΰθηκαν τ' άγρια θεριά, μέ λΰσσα γ.αι μέ όρθάνοιχτα τα στόματα Εερνούσανε (τ(οτιά καί πυρίοαε'νη πίσσα. ΣκοτοΛΐασε τό σνιιπαν'το μά πόιιεινε ν.ύκκινος ό οϋρανύ;, καί ό καπνό; έτν ;ε τοϋ θ^ίΌ.ον την έλπίδα. Ξει|»ΰχησαν τ' άτ)δό·νια κι' άκοΰστηκε τοϋ κόραχ<ι ό κρ ο- γμός. Άπέλπιδες (Γΐονρς -/αί θοήνΌς κι, ό κρίνο;/ έκεϊνος πού στ^κότανε σάν Ίιονική κολιόνα, έ'γριρε καί μαράθηκε στό αίιιαΤίΛμένο χώίΐα. Ατό τό πιό πάν ο ποίηιια (Γαί- νται ότι ό σι·γγρ<κ(έας έχρ. σ.Λέ- πεια στό χίΐρκτμό τής δη-μοτική; καί δέν διστάξει ν ι ναί τή λόγια λρ-η «τό Σι'απαν>
σί «σνυπαντο». Μ'ά τέτοια πποιτο
Γιονλία ίνθελε κονράγιο νά παοθή,
ΐδί('); τώρα, στά χρύνια μας, π"ύ
ή δηιιοτική κατάντησε άπό μες.ι-
κοι'ι; άνίδίον;, άιτικείιι^ν'ο χλενα-
σμοΰ. Τό «Σι'ιιπαντο», Γηκί; πάρη
— χάδι, ΜοΓ,σες — κρατοΓτε
α.). Σέ μερ κά ποιταατα ί—'χρχε·
ναί έσιυτερική ρίμα: Άπρλ.τιδε;
ΐίθΛ'έ; καί θρήνο;)κΓ ό κ-ρϊνος).
Ή ίσοιΤνρική ρίμα ξχιρνιόξει εί>-
νάριστα. Έπίσης ξαφν άιζει είητά-
ο στα καί ή χρησ'μοπο.'τ^τη άρνα'-
•«V
λέΐεοιν (μόιο έκείνων, βέίίαΐ'
-τού είναι, μορ^ολογικά,, καΐ ογιό
τικ-ές. καΐ ποίι έχονν', επί πλέον,
ΐΎ'ντόσηιιη σημτχσία ιμέ τήν άντ·'
στοιχη ίτ;μοτική). Μ ά Λπ' «ντέ:
τίς λέΗεις ρίναι καί ό πιληθυντ-νό:
«άπρλπιδες» στό .τό πάνω ποίημα
Ε'αι λε'ξη άοχαία καί μοιά&ίι νά
ρχη ονοοαστική τού θηλνκοΰ (στ··ν
ρνικό) τήν' ΰποτ-.θέμενη δημοτιχη
λρξη «άπέλπιδπ» (ή), ένώ μιά τρ
τθια λέξη δέν ύπάρχρι στή δηικπι
κή. 'Τπάρχρι μόνο η μετοχή το»
ς «άπελπίϊομαι», «ό απελ.ιι
σμίτνος, —νη( νο», την όπούα θύ
μποροοσε νά χρησ'αοποιήση ό -ΐο>
ητής μέ τρόπο κατάλ>.η^.ο γιά τίιν
κατασκεντι τοϋ στίχου στή ονσ·ι
τού Θτ>λ'.-/Όΰ πληθυντικοθ «άπ^ίτ-
δες». θά μποροϋσί έπίσης νά γοη
σηιοποιήση κσί την παοαπλήσια
φράση «φωνές άπελπισΐας». Δέν
έ'κανρ. όμ<ο;, τίποτα άπ' αύτά, π->ο
φα>νω; γιά νά πρτΰχη (μέ τίς «ά
πελπιδε; ιτοινές») μίαν ωραίαν ά
να,λαμπή ϋφονς (ΕΦΦΕΤ ΚΤΕ
ΣΤΤΛΕ) καί τό πετνχ. Γενικά,
τό 6άδ.σιιια των ποιημάτων <ττην άναπόληση τής καταστροφής τή; Σμύρνη; καί τοϋ ξεριζοΐιμοϋ τον έκεΐ Έλλην ισμον, «ίνα., (σελ. 15). Δέν ί'πάρχοΐΛ' κλάψες. Ό Κο; Άρχιγένη; είναι νχι ιιονσονργό;. Έυελοποίτκτε (κ,είιΐί- νο -/.(ά νότρς) τρσσερις ΰιΐνους τοο: 1ο) —τόν νιινο στό-ν Χρυσόστυιιο Σμύρνη;, 2ο) —τόν' ΰμνο στή Χ. Σμνονη (άφιροοιμένο στά νειάία τή; Ν. Σμύρνης), 3«) —τόν {ίιη« στή Νίκαια (Κοχκνιά), άφιερομ^ νο έπίσης στά νειάτα της καί 4ο>
—τόν' ΰμνο στήν Εΰαγγίλτκή
λ.ή (άφιροωαένο στή ααθητιωοα <<■ ολίΐία της). Παρατηοώ άκ,όμη ίίτι τόν γραίΐέα τόν διρπρι πνεΰαα π·.<ηχτι κό »ιαί στί; μκρολρ.ττοιιερειει: τοίί γρα-ψίματός το^. Στό τε'λο; ΐί]. σνλ-λογής τού εχει καταχορινπ ί να σηιιείωμα μέ τό όποίο έ.-ΐεϊΞηγτΤ ώοισμένες Ίδιοαορφίες τού σιινονβΐ κου ίδιώυατος γιά καλύτερη νόηβή τον. Άπό τήν εξετάση τοϋ βιβλίον Αί άγοραττοληοίοι καπνών Η νέα αυτή σειρσ γραμματοσήμω ν κυκλοφόρησε στή νησο ΤΖέρσυ τελευταίως. Τα γραμματόσημα ό πεικονί2ουν άνοιΕιάτικα λουλούδια πού φύονται στή νήσο ΤΖέρσυ φρέ 2ιες, άνεμώνες, γαρύφαλλα και γλαδιόλες, κα ί άσφοδέλους. ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΟΙ ΜΠΙΤΣΑΞΗΔΕΣ 3.— ΓΙΑΝΝΗΣ ΞΗΣ Ό ΤΓλενταΐος αυτάς γιό; έκ προηγα-.ψιένου) Ο ΜΙΙΙΤΣΛ- ριά τσή Σμύρνη; τόν Κουκλοντζά, τό Μ.τοντϊ,ά, τό Μπο.ρνόδα, τό τοϋ Μποι-νάμπασι καί τό Σεβδήκιοϊ. Νικσλα, ήάφηκε τό μπ«νάλΤκό τον, Αντοί ήκατεβάίανε ζαρζαβατικά, γ ατί ΐού άρεσε ή μαρα'γκονδοσύ λαχανικά καί φροντα γιά νά τ'χ νη. Άπό ιικρός, ά'ντί; νά παα'-νη πουλήσουνε στσοί έαπόροι τσή Σμν νά παίζη υέ τα πά διά τσή γειτο ρντις κ( άφοΰ ήξΐπονλούσα^ε ήαοιι νΊάς «ττσοί δρόιιοι, ήπάαινΐί- σ' &να ζανε τσοί άρα'μπάδες τοις «ΰτον. γριτονρνούμενο υαραγκούδικο κ' ?- Μ«, καί κο ντά σ' αΰοί, ήα,τοκπ· κεϊ ήβοηθοϋσε τό γέρο ικχρα'γκό, μπούσαν'ε τα μο.λάρ α τος κατστ} >
πού κο'ντά τον Γμιαθρ τα ιιΐ'<ττ>κά ιιατζήδρς (λαθοεμπύροι) πού κατε
τσή Τίχνης. Τοϋ άρΓσε ή ζΐΛ'ή ιιυ βαίνανρ άπτά ιδία αϋτά χο>ριά, ά-
ρίο'διά τοϋ φοέσκου σανιδιοϋ, μά <ϊ>οϋ ήπουλοΐσανε στσοί έμπόροι τα
γ.' ή ίδια ή τέχνη. Ήάνοιξιί, τό λοι | τέγκια καπνά κατσηου,ά (τένγκ'
πάν ααοα γκούδικο κ' ήκανε τα π>ερσοτουρκ. = &ρμα, μπάλλα).
Λ'τουλγέρη (ντονλγέρ, περσοτονρν Ι Κ' ίίχε 6ά?νει γιά χαντξή (επ -
= τεχνίτης μαραγχός) στά χτιξού-, στάτη τοΰ χανιοΰ) τόν Άντώνη, ι
μενα «πίτια. Κα', κο'ντά σ' έτοΰ, τόν Τσιο'γώτη, νά ααξβύη τα χά-'
Ευρισκόμεθα κσί πόλιν εφέτος
έν όψει τής ένάρΕεως των όγορα
πωλησ,ών τών -/ννπτολ.κών πο.κι-
λιών καπνών. έσοδ:ίας 1973, αι
δέ σχετ,καί άποφόοε,ς έδημοσ^εύ-
θηοαν καί αί καθοςιθθεϊσα, τιμαί
είναι ανωτέρα, κα-ό 35% ηερΐπου
τών όντιστοίχων περυσινων.
Αί έπ.κρατοϋσαι τίς την διεθνή
καπναγοράν συνθήκαι παρά την νο
μ.σματ,κήν άναταραχήν, είναι εύνο
ϊκαί κσί αί έκ πρώτας δψεως διωγ
κωμεναι τιμαί ασφαλείαί: ουδεμίαν
άνάσχεσιν θά έπιφερουν τίς τήν
όπορρόΐρησιν τοϋ προίόντος, δεδο
! μενου ότι συμπορεύονται καί κλι
μακοϋνται συμφώνως πρός τας δια
μορθωθείσας τοιαύτας εις την
παγκόσυιον καπναγοράν — ήτις χά
' ρακτηρίΖεται άπό έντονον Ζήτησιν
| "Ακριβώς δέ, ή Ζήτησις αυτή ώθη
( σε τάς τιμάς πρός τίι άνω, χωρίς,
όμως, και νά είναι άπηλλαγμέναι
σημαντικόν ποσοστοθ πληθωριστι-
κοϋ χρήματος. Βεβαίως, ή Ελλάς
προηγήθη είς τήν άνατίμηοιν τών
καπνών — ώς παοαδέχεται ή Κα-
πνεμπορική Όμοσπονδία — τάς τι¬
μάς δέ αύτάς τής έγχωρΐου άγο-
ρίϋς, προσήγγισαν καΐ αί λοιπαί κα-
πνοπαραγωγοΐ χώραι. Άπό τής έν
ι
Ι λόγω πλευρας, ή προσέγγισις αυ-
| τη διασφαλίΖει είς τήν Ελληνικήν
καπνοπαραγωγήν τα επιτευχθέν¬
τα ύψηλότερα έπίηεδα τιμών τής
ι προηγουμένης εσοδείας 1972. Έπ'
αυτού, άΕι'Ζει νά σημειωθή, ότι ή
ανατίμησις αύτη τών Έλληνικών
καπνών εσοδείας 1972, ανήλθεν
είς ποσοστόν 54%.
ΈΕ σλλου. αί διαφαινόμεναι εύ
νοϊκαί συνθήκαι, εφέτος ενίσχυον
ται καί έκ τής διαμορφωθείσης
καταστάσεως είς την έγχώριον κα
πναγοράν. Πράγματι, αί άναφυεϊ-
(Ι)ζ.
σαι προσκαίρως δυοχέρεκΐ|
τής άνατιμήσεως τής δραχμ^
παρελθόντα "Οκτώβριον. ■ Τ<* διά τής νομοθετικής οδοϋ ή αί διαπραγματεύσεις μετά γ. νων άγοραστώί διά τα καπ δείας 1972, ένετάθηοαν κ τα φαινόμενα, όλόκηρος ρεύο,μος παραγωγή θά θή Παραλλήλως, ή ρ άπό τούδε έγγυηο,ς τοΰ Δ πρός τούς «αγωγεϊς καην-ν την ύιϊ αυτού - μ*οω τη τή δονγεία. ΐρκχνε καί τό μειί τη γ·ά τα σ,τίτια Ήπιάβτηκε σ' αυτή την τέχνη, αϋτοΓ», 6γαίν'ρ, τό σνιαπέρασιια 5*ι πρόκ* ται γιά ρργο πού άξίϊει τόν κόπο νά δα6αστή. Άθήια — Μάρτη; 197-4 Γιάκιοδος Σ. Διζιγκιριδη,, ΜΝΗΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ 22 Σννεχεια έκ τή; ΐη; σελίδος [ σττ)-Λ? τό «λόγο». Λΰπη; ,ιρωτόίΐαν πού κολ(ί>6ί'>σ(ΐν την Π«τρίδα ιια; | τη, γι' Αΰτόν( τόν σαράκοηε. Στρ
ποϋ ξρροίζωσαν ένάιι.σν έκατομμύ, κοντκιν μέ κ{.ε.μααιιένα τα ιι/-/ριά
ριο γνήσιους "Ελληνρ;/ ποϋ .-ιοό! τού χέρα ποϋ ((άντηζαν ο.Τ(»; οί
δίοσαν την ίστορία μας. Ή μέγα δαγκάνες τοϋ ίχθροϋ πού περιέσψι
ξαν καϊ άπόπν' %αν την π'ΐνέιιορφη
λη κιχτάρα τού "Ολύμπου, ή Ερι
δα; έ^εοε τό *χαλασμό». Λυπηθή. «Μικρασ.'α». Ό κ.'χθηγητή; στ«ίθη
τε ριιάς τού; έγκλη,ματίις καί όρ κε έιιπρός τού κι' δνα»|·ε τσιγόοο.
θ(ι)θήτε Αΰρ.ο σάν' άληθινοί "Ελνλη Άινάιΐΐσα άπ' τόν καπνό ποίι άνέ
νες, σά γίγιαντε; ποϋ άκοϋνρ
(ρρ)νή των προγόνον ιια; άπ'
πα'νάρχαια χοόνια. Κρατήστρ
ήκαξά'ντηοε πολλές λίοες. Κ' | μπά μέ τ' άλόγατο, καί κάθε
έτσι, άγοοάζε! ενα μεγάλο ντεβε- λάρι <τκρτο. Γιά σρΐση. ήβαλέ τό δόχανο, χάνΊ όπου ήοιποκου'μπού- Νονρή έ'νανε τονρκοκ.ρητικό, ποτι σανε τσί -/αιιήλε; τ(ο; οί ιιεγάλοι αύτάς ήξέξευε τα ζο'ντα'νά, τα 'πό το..ρκοίυπόροι πού ήκατεβάΐανε, τιζε κα! τα 'δενε στά ν'τάμ'α τ(ος υε αντέ; ραπόρ,ιο άπομρσ' άπτήν ό'μπρός στό παχνί. Αύτύς ήπάστρ«·ΐ' Ανατολή. Τό άγόρασε μέ σκοπό νά τό κάνη άοα'μπαδό^ανο. ΤΟ ΑΡΑ'ΜΠΑΔΟΧΑΝΟ ΤΟΤ. Τό ντεΛεδό/ανο ί>6ρισκού'ν"τανε
άπάο) στό «Χαλή σοκάκι» πού ή-
αρχίνεΐ'ε άπτό σταθμό τοΰ «Μπαϊ-
μ.τά—χανέ» κ' ήτέλευε στήν "Αγ ι κ' ήκανε στό Πειραια μά·ντ{?α, ι"
καί τήν Άρμενόκλησι. που ήθορφε άγ?λάδ·α καί κατσίκη
ε και τα ντβιιιια.
Τό χάν- αΰτό δέν τό "κρατήση
γιά πολύ. Στό 1917 τό 'πούλησ"
στό Σα'ντίκ - απεη, πού αύτός τό
'κανε πάλι ντρβεδόχΓ/'ιο.
Στά 1922 ήοχε έΰί
Τό 'πονλοΰσανρ οί κλ.ηρονό,αθι ρ
νοϋς μπέη, γν'οστοί τοϋ άδρεφοΓ
τού τοΰ Στέγιου ύ
γάλ.ο.
Στό 1937 τοΰ 'ρχε ντ«.ιιλάς(τοι·ο-/
= αποπληξία) κ' ήπέθανε. Κ*
Ητανιε πολύ αε τανε τότες 60 χρονω.
(Σννεχίζεται)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΧΗΣ
Είχε αργάλη αύλή μέ ντουσεαΐ
(τοτ«ρκ.. = λιθόστρωτο) καί, μρ<ϊ Ι στή αέση δνό ντρομ'μπε;(τρόμπε;> ' »♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦>♦-♦-♦
μέ μργάλη ιιαΛιααρενιοι γούρνα όιΐ ■
προστά, γιά νά ποτίξον'νται οί ■/«
μήλε;. Κο ντά στή γοΰρνα εϊχτ
ιιιά τσκονδιά, πΓυ άπτό κπλοπότ·.'
σιιασικι είχε άψττλώβ;ι καί φονν'- '
Γιαταιτό, οί Ρο> |
μνοί τό *λία·νΐ «τσή Τσικονδιάς 'Ιδρυθέντα 1930 πσρά τής Κάς
τό ντρδεδόχανο». Καθώς ίίΊμπαι- Μέλπωα Μερλιέ, τό Κέντρον Μι
^ς άπτή μεγάλη ποοτάοα, στό ζερ κρασιατικων Σπουδών, πού ήρχισε
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ
ΜΙ ΚΡΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ
ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
β[ σοι· χέρι, ήτανε ενα μεγάλο κι
άψηλό άχοΰρι μρ κεραμιδοσκρπή
καί μέ φαρδιέ; πόρτες γιά νά μ.-η
μέ μίαν φωνογράφησιν Έλληνικών
Τραγουδιών (επάνω σέ 220 δί-
τή
τα
ιιρ
στήν ναρδιά σα; ^εστή τήν'
'Ελλάδα. Μην άπογοητευθήτε. Δέν
ταιρ'άϊει σέ μά; ό πανικός. θά
ϋαστάσιο,μρν είς τοϋς ("μιοτ; μας
τό (ίάρο; τών άνοτ>η ών μας μΔ.
ά ώ
τή| ι|η*χήν' σα;
καί νά πρισαατοίθήτρ αέ μά; πού
παίξαμε την Έ) λάδα πρό; ίκανο-
πΐ'ίησ.ν τών παθών ·ια;. Τό πάθος
(ΐΰτό έ'φερ,ί την ναΤίΐστροφή. Καί
βαινε κιτταξε τόν Πανάγο. Καί
Κρϊιος, ό ααϋοος εϊ.-τε: «Ο Θεός
είν,'ίι μ-γάλος...».
—«Μεγάλυς ίΐναι» —άπάντησ*
ό Απέθαντο; γιά μδς καθηγητήν
μας Λ.Κ.— 'εμείς ομως είμαστε
μ'κροί ΙΙ(ΐνάγο>.
— Ναί, ναί — Ναί, 'ναί ε/·Γγε
καί ξανάλ^γε ό Πανάγος μέ τή μπα
λτομένη τραγιάσκ,! στό χέρι καθώς
πήρε μερικά βήματα πι'σο τον...
ροΰνε νά πρρνοΓ.ν/οίκαμήλρς. Κϊ σκους), ουνέλεΕε όπό τό 1930
Ι χε μρσα παχΥιά, κ' ή'μποροίχτρ νά μέχρι τώρα - διάρκεια 43 έτων
πάρη (οσαμ·1 50 κηαιηλες καθιστέ;. — 145.000 σελίδας προσφορικού
Κ',' ·όπο>ς σ' ονλα τα χάν α, Ι'τσι κι' ύλικοϋ άπό 5.100 πληροφορητάς
αι'τοΰ. ήφογιάϊανρ κάτι ,ιιπο'ντικοΐ Κα! έπανέφερε είς τήν Ζωήν 1.365
μεγάλοτ σά γον.οοννάκι«/ πού τσοί ο|Κ|Ομούο ΟΠ0 τας 16 Επαρχίας
•Φθβοΰντοστε «ι' οί γάτ,ς. Απτό Μ( ,Αο·ας. ΑπΛ τΑι# ΠΛλη
■οεΗι σου π<χλι ήιαιε μ1 π—ν—αοα _ . Λα άπό δρκα κ™κιρες ναί δ'πλα, οί Νροχωρή<τα,ιιε καί στό δρόμο... χιορίσαμε καί σκορπίσαμε Τ(ί>ρα ποϋ σ^νρτρ/έσθη αι'τή ή κα Ι στούς παρόδρομους Δέν ιιά; αγγα
ταστροφή, τώρα πού α! οίμογοί ξε ή πρϊν'α έςρυγιε κι' αυτή οπιος
τών καιομένον ναί των πνιγομρνων
ρ'ις την θάλασσαν ιϊδελφών
δέν
έκόπασαν άκόμη^ το')οα/ άς
συνρλθοιιρν
την σΐν'ρσιν
καί α; ΐπανρύριοιιεν
καί την καρτρρικότη-
τα, άνα^.ογιξόαενοι τό μέγα έργον
ποϋ όρθώνετα! κραυγαλέον κιιί
όίς έργασθιΤ>μεν μέ ΰποιΐιονήν καί ρ
π μονήν διά την άποκατάστασ ν
τ(7>ν ξΐοριζιομρνων Λδελττών μ<ις. "Α; αοοασθΛμ,ρν τσν άρτον μας. μέ Αύτοΰς, τού; δπο.'ου; Γΐίεϊς έ- ώ Ξαν'απήοε τό ποτήοι... νστρρα αιιλάκιοσρ τόν τόνον τής φιονή; τού καί ίίπε: — «Παιδία μόν, τα δάκς>τ<ά σας ρ'να' πικρά γ;ά μάς. ΕΓναι μαργα Ο'τάρια πολύτιμα πού ταλανίίΐοι·ν τήν τρ_ηε{)ή ψιχή σας__τ>. "Τστρ
ρα Γηΐ>ωσε πάλι τό»ν τόν'ο τής (τυ>
νή; τού:
Ποτέ όμΐ');^ ώσάν δάκρνα φό-
6ο^ καΐ καταπτώσως. Ποτέ ώς δα
κρι-α άπογοητει'σειος». Κάβισε χά
θιδρο;. Σκ-ουπίΐονταν κι' εμείς μα
&ριτήκαμεε γΰριο στήν εδρα το»·.
θλιμμένα όριτανά μέ δά-/4ρΐ'α στ ι
ιιάτια. Επί τέσσερε; καί πλέον «ι-
ρρ; μ ,λοΰσε άπό τή; ?Λ<ια; καΐ μάς σνν'ρκλόνισρ. Καί σήμίρα «ού σημεκόνο) μ; ά ρποχή ταρβγιιένη αέ καρπό της τή Μεγάλη Τοαγοιδία τή; Φνλή; ταράσσομαι —όπως καί νάθρ "Ελλην— καί ή σνγν.!νηση μέ σκάτίρι. «Καί το')θ;ι πηγαίνετ*... μην εο θετε τ" άπόγενιια» ρίπε. Άλλά δέ φύγαμρ. Μαΰ τού <>γήκαμι? Από τύν
αΐβουσα. Στό διάδοοιιο περ'μ^νς
ό Παναγ»;. Φαίνετα, πώς άκονρμά
Χ ,
κ-ι η χαρα.
Τότ« δέ μποροϋσα νά σ^λλάβιο
(ττϊς πραγιματικές τη; δΐ'ΐστάσεις
τήν τραγο)δί(χ τον 1922" Αύτη σνν
εϊχ- έιμάς τα πα&ά. Ή άίίίϊαιότης
γιά τό αΰριο καί τό ητιλότιμ·) βολό
δερναν κ=σα μας. Ήταν έ'ν(1 .τμχ-
σέ μιά αεγάλη πληγή Άρ
γότερα κατάλαβα πώς ήταν πά-
ρελ.θόν πού δέν' εφενγί. Μά; γινό
ταν παρόν σέ κάθε μ^ι; βήμι πυΰ
τού; μαοτΐΌΐκούς
πρδσ<ρι·γες, τ' άδέ.λ<ρια μας πού πάσκιζα·ν νά στήσονν «κ.οροιν ό>.
Ή "Εριδα οοβόλησΓ άπ' τόν
Ολΐ'μπο "/ίατασκέπαοί ό'λη τή χ(
ρα. "Ωργιοσε τα θέμελα. 11 ο ι ολ"
σε τί; καρδιές τίόν Έλλήνιον. Γιό
μισε τούς άνθρωπον; ιιίσο;. Κι' Ο
στρρα; Κι' ίστερα ποϋ σκ^πάιΤΓτ·-
κε ό τόπος άπό καπνού; καί 6άο;η
κε τό χώιια τή; Μ,κοασία; μέ μπό
λ·κο πί™ τότε! κ<ά άριχσαν ν'ά κλαϊ-νε στόν Εΰφράτη τή; σννείδη σή; τ(ον! "Ενα κλάμιια βΗΐ'δύ ν,,ι'ι θλιμμένο γιά νά γεμ'σοιν ιιέ τό δό κον τό χώρο τή; καρδ ά; ποδχε χά ταλάδίΐ ό μίγαλίτερο; καί άσπον δότερο; έχθρύς τοΰ Έλλην'ισιιον ή Λιχό^οια... Ό σπόρος αύτό;, σι-ντροΓ! ενμέ ν-)ς άπό τήν έγχοπάθε α ν.αί τή γι λαρχία άποβα'νει ό κακό; δαίιιην τής Πατρίδος «λ;. Τή; Πατρίδος μας οί γόν'οι, ίητώτισαν τόι -/ότα'ι Αυτής πάλ· τα τέκνα τή! πιρ?δο>
Πόλη
ως την Κα,σαρε,
σις.
Αναγκαίο· γ ά οί λοι τσοί νοικαοαϊ αν· Την ΤραπεΖοϋντα, τόν Καύ-
οι. Αύτές τσϊ κ.άμαρες τσί 'πιάνανε κοσον. Έφθασε μάλιστα ώς τάς
μ,έ τό νοϊκι ΧκόντηΛοι Μντιληνιιί πηγάς κάί τόν άνω ροΰν τοϋ Εύ
Σαμιώττίδο καΐ Τσριγ(ότΓ.δοι, φράτη καί τοΰ Τίγρη.
τσοί τρείς μόνε ιιήν%ε; τού χρόνον. Σ)ωπηλή, πολύτιμη έθνική δρά-
Αηλ. Αΐ-γονστο Σεπτέμβοη καί Ό
/τώμβρη, έπογή, ποϋ ήερχού'ντο-
«τε αίτοί στή Σϋύρνη γιά νά δοι.·
λέψοννε στό πάτηικχ τον σύκον
μέ τα δάχτυλα τού χεριοΰ έκεί στά
αεγάλ' άαπάρια καταίΐάκρο; στόν
Καί κο'ντά στό Χονάκι (Λιοικητή
ριο) Ήερχού'ντοστε άπτά νησιά
τοις γιά τή δονγειά έτοντη γιατί
ηκαλοπ.λεροινοΰ'ντοστε κ'
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΠΑΡΑΣΚΕνΗ ΟΪΟΥΣ
ΕΚ ΜΗΛΩΝ
Υπό τών υπουργόν Οίκονομι-
στήν1 πατρίδα τος μέ φορτωμΓ>'ο Κων κα' Έμπορίου ενεκρίθη ή άπό
τό κε,ιιέρι τω; ααλαιιατέν'ιε; λί- Φασις τού Ανωτάτου Χημικοϋ Συμ
ο*ς. (κειΐιέο, (περσοτονρκ. = ΐο'> δουλίου, συμφώνως πρός τήν όποι¬
αν έπιτρέπεται ή παρασκευή καϊ
Υ|_" διάθεσις είς τήν κατανάλωσιν «ά
".■ρ ναπληρωμάτων δΕους» (Εύδι) έκ
ετσι, ησνέο/ττικε ά- .. ..... .
>6 ' , μήλων, μονον ομως υπο τών νομι
νη για τα χ-ρπΜβτα).
Άπτό αργάλο αύτό άγοΰρ,
τσί καμήλρς δ Γ,άνντ·; δέν
και πολλα. Κ
πό ντεβΓδόχανο ..„ ... „..,.,
τό κάνη αοαΉττΛδόχανο, ποϋ α' αΰ μως λειτουργούντων όΕοποιείων.
τό θά ν* ήδγαϊε πιότερα. Τσί κά Το ως ανω άναπλήρωμα όΕους
μαρε; σαΐος 6έ τ£ί άγγ Ήε. Μονά θά διατίθεται πάντοτε έμφιαλωμέ-
χα, μεσ' «ττό άχοϋρ., ήβαλέ γονρι-' νόν είς φιάλας χωρητικότητος ό-
<ΐαατα γιά νά κάνη ιιονά ντάαια μέ παγνί γιά κάθε άλόνατο γωο' οτά, "Ηκανε ναί α1 ά κάιιαοα γ1 ά τό σεΐστ» (σει;, άοαβοτουρκ. — ί.ι ποκόιιος). χι μεγαλειτέρας τού ενός λίτρου, ή δέ όζύτης είς υζεϊκόν όΕύ πρέ- πει νά είναι τουλάχιστον 4,5%. Ή έγκριτική ι ών αρμοδίων ύ ,Κ' έτσ, π·ά σιαγ,ίρνο, τό «οίσνα "ΟυΡΥών εδημοσιεύθη είς τήν Έ- λρ βολ'κό κ' ττρχην'-ντοστε χ' ηη ' ΦΠμερίδα τής Κυβερνήσεως (φύλ ποκον'μποΰσανε τσοί άοα'μπάδες *ον 329 — Β 18 3.74). έ Τίος, μέ τ' «λόγατα ιιατζί, οί ρ κάδες χωοιανοί άπτά τρογιιρω χιο σαν ίίς την οργήν των καί την ά- τθή ή πρόορηση τον Βόλ(( ποϋ τή' θέλη την Έλ/Λδα πανρμοθφη κό' ρη πού άποθνήσκει στά ,-Γκοσί τη; ' χ^όνια καί Ηα!ν αγρννάτα . Ή τραγωδία τοϋ 22 ά; μά; γι ΘΑ ΑΝΕΓΕΡ0Η ΝΕΟΝ ΜΕΓΑΡΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ Η Νομιοματική Έπιτροπή ενέ¬ κρινε τήν αγοράν έκ μέρους τού Χρηματιοτηρίου ΆθΓ,νών, οίκοπέ- μ γ Χρηματ,οτηρίου ΆθΓ,νών, οίκθπέ- δίδαγ,,ακαί όδ-γό=. Καί α; 8.-δου πρός ανέγερσιν μεγάρου καί ιη τού; αννρωπον; ιια; πω; >α
οαϊιη τού;
ν; ιια; πω; >α
ποτε οί Μβγαλοι υπήρξαν μ,κ-οί
ί
των υπηρεσιών τού.
φροσύνην το>ν. Εϊθρ ή τραγιοόίκ ! καί ταπεινοί. καί Λκολονθηοε ή κα , ^ από(Ρασιν αυΤΙ1ν τΠί Νομι
τοΰ 22 νά μή κοιιιάται στήν χαρ ταστοοςιή. Ή μιϊγάλη τοαγοδΐΓ' ^Ροτικήε Έπιτροπής έγνωστοποίη-
διά αα; γιά ν'ά αά; σι,Λ'τίΐη. ΕΓιε τοΰ 22. σε υπουργείον Έμπορίου, δι' έγγρά
νάν«ιε ή τλενταία. Είθ« νά δ αψευ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΨΙΧΙΩΤΗΣ ' ψου τού πρός τό Χρηματιστήριον
τού __
θνικοϋ Όργανισμοϋ Καπνοΰ
Εαγοράν, μετά τήν 15ην ί
1975, τών τυχόν άδιαθέτα
ρικών μερίδων καπνών
1973, αποτελεί θετικόν οτοιν ^|
ένισχύσεως τής διαπραγμοτευΤ|<. ίκανότητος τών Έλλήνων πόρων, χωρίς τόν φόβον να παραμένοντα είς χείρας των άγορασθησόμενα καπνά. Υπό τάς ώς άνω διαγρα νας εύνοϊκάς συνθήκας αι η τών καπνών άναμφιβόλως θα ι μορφωθοϋν είς ίκανοποιητικα πεδα διά τόν παραγωγόν, χω. όμως καί νά άποτελέσουν τρ0)(0[ί δην είς την απορρόφησιν γωγής άπό τήν διεθνή Καί τουτο είναι τό σημαντικώτερχ, είς τήν όλην καπνικήν πολίτη, δεδομένου πτι, μέσω τών ικανόν τικών αυτών τιμών, θά επιτυχώς καί τήν αϋΕησιν τής Πρός τούτο, δέον νά σθή, ότι ή σημειωθείσα αύξησις τή, παραγωγής έΕαγωγίμων τής περυσινής έΕαγωγίμων καπν» τής περυσινής εσοδείας κατα 5 000 τόννων περίπου, άναντιρρητι όφείλεται είς τάς έπιτευχθειο ψηλάς αύτάς τιμάς διά την πό γουμένην (1972) εσοδείαν. ν,άτικα, πού στήν έ.-ιοχή έκΐίνη (1910) ητανε ενα καρτάκ( (τέται- το) τοϋ μετζητιοϋ γιά κάβε άρι-. ί ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΛΥΣΙΣ Ή παγκόσμιος Οίκονομία διέφυ¬ γε προσωρινώς, την περαιτέρω έ- πιδείνωσι τής καταστάσεως συνε¬ πεία τής ληφθείσης αποφάσεως τών πετρελαιοπαρσγωγών χωρών, νά δρουν τό «μποϋκοττάΖ» πετρε¬ λαίου καί νά καθηλώσουν τάς τι¬ μάς τού είς τα σημερινά των επί πεδα. Ή έν λόγω απόφασις τών άραβικών πετρελαιοπαοαγωγών χω ρών ελήφθη καθ' ήν στιγμήν ανε¬ μένετο — συμφώνως πρός τάς έ- κτοΕευθείσας πρό τινος απειλάς — ή έκ νέου αϋΕησις τής τιμής τοϋ άργοΰ πετρελαίου άπό τοϋ προσεχούς μηνός Απριλίου καί ιρυ σικά συνέχισις τοϋ «μποϋκοττάΖ» είς τόν έφοδιασμόν τών Δυτικών οίκονομιών δι' ύδρογονανθράκων. Έν τούτοις, ή άβεβαιότης έΕακο λουθεί νά πλσνάται καί πάλιν ύπε ράνω τών Δυτικών χωρών, δεδο- υένου ότι ή ληφθεϊσα απόφασις διά τήν άρσιν τοϋ περιορισμοϋ είς την προμήθειαν άργοϋ πετρελσίου καί ή καθήλωσις τών τιμών τού, ί- σχύουν μόνον διά τό δεύτερον τρί μηνον τού τρέχοντος δτους καί συγκκριμένως άπό τής 7ης Άπρι λίου. Έκ τούτου, ή προσωρινή αύ τη απόφασις ύπόκειται. άνά πά¬ σαν στιγμήν, είς αναθεώρησιν, συμ φώνως πρός τάς εκάστοτε διαθέ- αεις τών παραγωγϋ>ν χωρών.
Άλλά κα'ι έν τή ούσία της, ή έν
λόγω απόφασις τών άραβικών κρα
τών περικλείει πολλούς περιορι-
σμούς. Συγκεκριμένως, ή άρσις
τοΰ «μπούκοττάΖ» άφορά μόνον είς
Γόν έφοδιαομόν δ-ά πετρελαίου
των .Ηνωμένων Πολιτειών, ένώ
τούτο δέ θά ισχύση καί διά τήν Όλ
λανδίαν - ένώ αί λοιπαί οίκονο-
μίαι θά τύχουν «φιΛικής μεταχει-
θίσεως», ώς πρός τήν κάλυψιν
τών άναγκών των ε:ίς ύγρά καύσι-
μα, χωρίς όμως να προοδιορίΖεται
ποίος θά καθορίση τό μέγεθος τών
άναγκών αυτών.
Έπίσης, ή παραγάγη πετρελαί-
ών είς τάς άραβικάς χώρας θά
αύΕηθή, μόνον, είς τα έπίπεδα
τα όποϊα κρίνονται άναγκαϊα διά
νά έναληφθή ό έφοδιοσμός τών
Ηνωμένων Πολιτειών καί είς τήν
κλίμακα ήτις ϊοχυε προ της έπ|6ο_
λής τού .μ-οϋκοττάΖ.. τόν παρελ¬
θόντα Σεπτέμβριον. Έν τούτοις,
αί άνάγκα, τής παγκοομίου (Δυτ.'
κής) Οίκονομίας είς ύγρά καύ-
σιμα ουνεχώς αύΕόνοντα. καί, έ-
πομένως δέν έΕέλιπεν ό κίνδυνος
ελλείψεως πετρελαίου, έν ή περι¬
πτώσει δέν αύΕηθή ανάλογον ή
πετρελαιοπαριγιογή.
Περαιτέρω, τό «πάγωμα. τών
τιμων τού αργοϋ πετρελαίου πάν
δλλο ή βέβαιον εΐνα, δτι θά δ,α.
ΡΠδη κατά τό τρίμηνον .Απρ|λ|<)ϋ — Ίουνίου, ώς έκ πρώτης οψεοκ θά ηδύνατο νά ύΓθθέση κανεκ Έκπρόσωπος τής οργανώσεως τώ Ιπετρρλαιοπαραγωγών χωρών - γνωστής ώς Ο.Π.Ε.Κ. — δηυκρι· νηοεν ότι αύτη θά δύναται, ανό πάσαν στιγμήν, τή αίτήσει οιασδή ποτε χώρας —μέλους της, νά ου) καλέση έκτακτον διάσκεψιν δια νι έΕετάση τό ενδεχόμενον ανοθο ρήσεως τών δεδηλωμένων τιμΛ άργοϋ πετρελαίου! Έτερον σημαντ'κόν στοιχειοι, έκ τοϋ όποίου θά έΕαρτηθή η διατή ρήσις τής σταθερότητος τών μών τοϋ άργοϋ πετρελαίου μετά τήν 1ην Ίουνίου, είναι ή προειδο ποίησις τών άραβικών χωρών ό¬ τι θά άναπροσαρμόσουν αυτάς £■ άν αί Δ ότι καί οίκονομίαι δέν βουν μέτρα διά τήν περιστολην τοϋ πληθωρισμοϋ. Πρόκειται, αοφα/Μ περί δυσκόλου έγχαιρήματος, το ο ποίον άπό τριετίας ή Δυτική κονομία μάχεται νά επιτύχη χω καί νά τό κατορθώνη - φιο|Ι(Ι1 δέ, έντός τριμήνου χρονκού δ» στήματος είναι αδύνατον να το ε- πιλύοη. "Ας παρηγοροϋνται, ο αί Δυτικαί χώραι, μέ την παρο σχεθεϊσαν διαβεβαίωσιν, ότι αι ξήσεις τών τιμών πετρελαίου £« τό μέλλον δέν θά είναι γεωμ καί, άλλά θά τελοϋν έν συναρ"! σει πρός τήν πορείαν τού πληθωρι σμοϋ καί τό κόστος τών άλλων πί γών ενεργείας... Η ΑΠΟΣΒΕΣΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΛΑΤΟΜΕΙΩΝ Προκειμένου περί των στάσεων τών λατόμίκων επιχε'Ρ1·" σεων, γιά τίς οποίες δέν εχει κ θοριοθή ποσοστόν αποσβέσεως έφαρμό2εται τό ποσοστόν 15 νώ προκειμένου περί τών μή κατονομα£ομ·ένων των τών λατομικών έ θά έφαρμόΖεται τό ποσοστόν Εάν οί έγκαταστόσεις Ι μεταλλευμάτων, δεΕαμενσί υδί κλπ.) δέν είναι μεταλλικέο. κτιριακές θά έφαρμόΖετοι τ° σοοτόν αποσβέσεως 8%· Τα καταστήματα τών τραπε' ήτοι οί χώροι συναλλαγπε ' ιιπώ" ιετο οτήρια, τα άρχεϊα, κλπ. π0 τής χρήοεώς των γιό την ε ρέτηοη τού κοινοϋ ύφίσταντα' γαλυτέραν φθοράν, ύπάγοντσι ηύΕημένον συντελεστήν άπ0' ΤΟ 500ο ΠΛΟΙΟ Τό 500ό πλοϊο άπό τ Εεως τής λειτουργίας θε πρός επισκευήν στά Ελευσίνος (Συγκρότημσ κης Τραπέζης). Πρόκειται Μ. Τ. -Ίωάννα Μ»· ° οτόν, τα Ναυπηγεϊα Έλευσι ,ηγει» ,τιορ'- άΡ χιοαν νά λειτουργοϋν τό 1963