193677
Αριθμός τεύχους
2260
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 49
Ημερομηνία Έκδοσης
15/6/1974
Αριθμός Σελίδων
4
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
15 ΙΟΥΝΙΟΥ 1974 ΕΤΟΣ 49ον - ΑΡ ΦΥΛ 95βο------
2260—
ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΛ01Μ!)ΓΙ_€ — ΟΙΚΟΝΟΜ ^ ΕΜ ΤΩΐί _^0_4·ΤίΙΚί21ί ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ υπβυθυνοσ επι της υλησ: μακαριοσ σινανιαησ
^77^,------------_______________________________— -___—
ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΜ. 3 ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - 3ΚΔΟΤΗΣ _ Δ&ΤβΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ
ΧΑΡ. ΣΙΝΔΝΙΔΒ-—ΑΘΉΝΑΙ — Τ_Α. 3229.708 — Ρ#αφΛι: Ντ*-ς ».-
ΤΗΝ ΑΛΗΖΜΟΝΗΤΚ ΠΑΤΡΙΔΆ ΜΆΪ
ΪΟ ΧΩΝΑΖ ΤΗΣ
Τού Συνεργάτου- μας κ. Σΐ. ΤτΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ
Πρό όρκετών έτων, διά πρώτην
έπισκεπτόμουν την περιο
Ι,ήν τής Δυτικής Μ. Ά·σίας, φιλο
Εενηθείς είς τό ΝτενιΖλή όπό
Ιτούρκον πρόσφυγα έκ Μακεδονίας
Γνωστόν μου. Ή περιοχή αυτή εί
ή όρχαία Λαοδϊκεια όναφε
,ομένη είς την Αποκαλύψιν Ιωάν
! γελία πυρκαΐών, ϊοώς καϊ προειδο
ποίησι άνακοινώσεων τής Κοινό-
, τητος.
ΚΑΙ ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
| Τό ΧώναΖ είναι αί άρχαϊα Χώ
ναι, πόλις γνωστή άπό τό έν Χώ-
] ναις θαϋμα τοϋ άρχιστρατήγου Μι
χαήλ (6 Σεπτεμβρίου), όταν οί
ΠΡΟΣΦΥΓίΚΗ ΚΑΙ||Ν|Η ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙ ΑΚ.ΜεΝΤΕΣ Μ Τ§Ϋ Α
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. ΠΡΟ Κ,λί Μ ΕΤΑ ΤΗΝ1 Μ'ΐΚΡΑΣ.Α
,,,. μ ,,, κατΑστ ροφην.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛ ΜΑΤΪΚΗ ΣτΑΑΐΟΔ^ΟΙντΙΑ
Υπό1 τοϋ Μιι/ρασιάτου ίατροΌ Χ£> ΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α
ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΝΤΕΝΙΖΛΗ
καί Κολοσσαί είς τοϋς κατοί
ούς τής οποίας απηύθυνεν ό Ά
όστολος Παΰλος την «Πρός Κο-
οσοαεϊς» Επιστολήν τού. Δύο ύ-
ερυψηλα 6ουν6 τό Μπόμπα - Ντάγ
α! ΧωνάΖ - ντ6γ αμφότερα ποτέ
(ραιοτειογενή περιΰάλλουν την
εριοχήν.
Θό περιορισθώ είς την περιγρα-
τής ίστορικής καί ωραίας κω-
απόλέως ΧώναΖ είς τάς ύπώρείας
διώκται τοϋ Χριστιανιομου έστρε
ψαν τόν ροϋν τοϋ παραρρέοντος
ποταμοϋ διά νά τούς πνίΕουν, έπε
νέβην ό Άρχιατράτηγος Μιχαήλ
καί άνοιΕε ένα χάσμα άπό όπου
χύθηκε τό νερό κα'ι δπως λέγουν
τό χάσμα αύτό μέ την καταβάθρα,
ύφίοτθται καϊ σήμερον άλλά λόγω
ελλείψεως χρόνου κα'ι μακρυνής
αποστάσεως δέν ηδυνήθην νά τό
έπισκεφθώ.
ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Σωκράτης
τού Ήλία, έκ Μεταλλείου Ταύροι/,
τής Νίγδης τοϋ Νομοϋ Ικονίου Μι
κρός Άσιας.
Άπόιροιτος τοϋ Γαλλικοϋ Κολ-
λεγίου Σαίντ ΖοΖέφ των Άδάνων
τής Κιλικίας καί επί διετίαν υπό
τροφός των Πολιτικών καί Οίκονο
μικων Επιστήμων τής Σορβόνης
των Παρισίων.
Κατ' αρχάς ειργάσθη είς την
υπηρεσίαν τής Γερμανικής 'Εται-
ρείας- κοταοκευής τής ΣιδηροδρομΙ
κης γραμμής Βαγδάτης (1911) καί
κατόπιν ήλθεν στήν " Ελλάδι
(1912) μέ όμάδα 1θ περίπου τε-
λειοφοίτων διαφόρων Κολλεγίων
των Άδάνων καί τής Τάροοϋ ή
τοι Γαλλικοϋ, Αμερικανικόν καΐ
Γερμανικοϋ, μή επιστρέψας δέ είς
την γενέτεειραν τού κατετάγη μετ
άλλων συμπατριώτην καί συναδέλ
φων τού ώς έθελοντής είς τάς τα
ΙΟΥΛΙΟΣ ΜΙΣΕΛΕ
Ό δίό.ο'ημθξ γάλλος ιστορικόν καί παιδαγωγός.
Καίά τον γάλλον καθηγητήν Γαβριήλ Μονώ
Εϊσάγωγπ, μετόφρασιθ καί συμπληρωματικές σημειώσε
0 σ σ ι λ 6 ί ο υ Κ ου Ζι νοπ ούλου
την ελληνικήν συνοικίαν τού ΧωνάΖ: αί οικίαι των Ήλία Σακό
λογλου, Παναγιώτη Σεχιρλή καί Ήλία ΚεμανετΖή.
>α ΧώναΖ - ντάγ. Τό ταΕεϊδι
πό τό ΝτενιΖλή μέχρι έκεϊ γί-
εται μέ λεωφορεϊα άνόμεσα άπδ
ργιώδη βλάστησι, όπωρωνας, νέ
ομυλους καί άφθονα νερά. Μία
εριήγηοις μέ Εεναγόν έντόπιον
εροντο άνόμεσα στα σπίτια τής
Μοτε 'Ελληνικής Συνοικίας ή-
αν άρκετα ένδιαφέρουσα.
Ό Εεναγος μου μου έδειΕε τό
αμπάλαιον Ελληνικόν Σχολείον
αι ωρισμένα άλλα σπίτια μέ τα
νόματα των τότε ιδιόκτητον τού,
ιφωτογράφισα μερικά στήν τυχρ.
Μπαίνω σ' ένα καφενεΤο δπου
έ περιμένει πραγματι·κή έκπληΕις.
'έρα γιά πέρα ακούεται ή Έλλη
ική γλώασα. 'Ερωτώ κόποιον θα
ώνα καί μέ βγάΖει άπό την άπο
ια - «Εμείς, μοϋ λέγει, είμεθα
Ρόοφυγες άπό την περιφέρεια
ρεβενών, Κόσνο, Βρόσνο, Κυρα
°λή καί μητρική μας γλώσσα εί
ή Έλληνική». Είς την πλατεϊ
ν επί δέδρου κρέμεται μία καμ-
όν°, τίς οίδε άπό ποιό Ναό, μέ
|ά άνορθόγροφη έπιγραφή «ΣΜΗ
'ΝΗ 1873». Ποίος ό οκοπός; Ί
ω<Γ- γιά ένθύμιο, ϊσως γιά άναγ Μάλιστα δπως έμαθα ή καθαυ τόν πόλις ΧώναΖ ευρίσκετο είς την πεδιάδα είς άρκετήν απόστασιν α¬ πόστασιν άπό την σημερινήν, όλ λά συνεχεϊς καταστρεπτικοί οει- ομοί ηνάγκασαν τούς κατοίκους νά μετοικήσουν είς τάς στερεάς βρα- χώδεις ύπωρείας τοϋ ΧώναΖ - ντάγ. Είς την παλαιάν πόλιν ανα¬ σκαφάς διαρκώς άνακαλύπτονται άρχαϊα μνημεϊα. 'Επίσης άΕιοσημείωτον περίερ¬ γον θέαμα παρουσιάΖεται είς την θέσιν «Παμούκ Καλέ» (Βαμδάκινο τείχος) όπου άναβλύΖουν νερά τα όποία μόλις έλθουν είς επαφήν μέ τόνάτμοσφαιρικόν άέρα σχηματί- Ζουν επάνω οτά βράχια ένα λευ- κό περικάλυμμα. οά θαμβάκι τό οποίον ευθύς διαλύεται πλήν δμωα νέοι οχηματκσμοί διατηροΰν διαρ κώς τίς κορυφές των δράχων λευ κ}ές. Τό μέρος αύτό είναι ή Ίερύ πόλις των άρχαίων. Άλησμόνητα ίστορικά κα'ι ίερά μέρη. Έλευθερούπολις ΣΤ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ■♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ι ΒΡ0ΙΚΪΝΗ«Μ_ΙΤΟΥΣ^ ΙΕΡΟ VI ΤΟΠΟΥΣ Τού Άρχιμσνδρί-τοι; ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΕΞΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ ΙΣΤ· Πλεϊοα γεγονότα καί έπειοόδια Πί αυής τοϋ Κυρίου συνδέονται ε το όρος των Έλαιων, τό οποίον 0 ο προσφιλέστερος των τόπων Κ ουντριβής Τού, καθ' όλην την Ρΐετιαν τής δημοσίας δράσεώς 0". ιδίως δέ κατά τό τελευταίον όν αυτής καί κατά τό διά- οπό τής βριαμβευτικής εϊ- οδ°υ Τού είς Ίεροσόλημα, μέχρι Άναλήψεώς Τού (Μετθ. Ι 24,3 26,30 Μαρκ. 11,1 13,3 Αουκ. 19,29-37 21, 37, ■ 39, Ιωάν. 8,1 Ματθ. 26,16). 0 Αγιος Απόστολος καί Εύαγ- Ματθαϊος, ώς έΕήο μας Ρθφορει περί τής πρώτης έμφα |°εΐυς τού Αναστάντος Ίησοϋ είς του, τό δειλινόν τής έκείνης ημέρας, πρώτης Κυ χριστιανικής ίοτορίας καί 1ν τελευταίαν τής Άναλήψεώς μέ 1ν ΟΠο'αν κα'ι κλείει τό έ£ είκοοιο Γ("^Κεφαλα'ων Ευαγγέλιον του: δέ ένδε<α Μαθηταί έπο- ν είς τήν Γαλιλαίον είς τό ετάΕατο αυτοίς ό Ιησούς. ,,■_,- ντε^ αυτόν προσεκίνηοαν έδίοτασαν. Καί προ- ν ό Ιησούς έλάλησεν αυτοίς εοοοη μοί πάσα έΕουοία έν κα'ι επί γής. Πορευθέντες "ακής 'ΡΟς ΣΩΚΡ. ΗΛ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ έκ Μεταλλείου Ταύρου τής Νίγδης Μικράς Άσίάς. Εεις τοϋ 'Ελληνικοϋ Στρατοϋ. ύ πηρετήοας μέ μικράς διακοπάς μέ χρι τοϋ 1923. "Ελαβεν μέρος είς τόν Βαλκα νικόν πόλεμον (Έλληνοβουλγαρι- κόν) κα'ι ιδίως είς τάς έπιχειρή σεις Λαγκαδά καί Νευροκοπϊου Κατά τόν 1ον Παγκόσμιον Πόλε μόν ύπηρέτησεν είς Θράκην, ώς έ- φεδρος δέ άΕιωματικός εισήλθεν πρώτος εις τό Διδυμότειχον καί έν συνεχεία είς Άδριανούπολιν 'Εντο λή τής Στρατιάς προήλασεν άπό Χάβζας (Άδριανουπόλεως) είς πρός τα Βουλγαρικά σύνορα, είς πρός τα Βουλγαρικά σύνορα είς απόστασιν 4 χιλιόμετρον άπό τής έδρας τού τό Ντερέκιοϊ των βουλ γαρικών συνόρων. Μετά τόν πό- λευον ανεμίχθη ζωηρότατα είς τάς προοφυγικάς όργανώαεις, συγκρο- τήσας την Όμοσπονδίαν Άνατολι- κής Μακεδονίας. "Ελαβε μέρος είς δλα τα προσφυγικά ουνέδρια τής Θεσσαλονίκης καί των "Αθηνών κα'ι καθώρισεν τόν τρόπον τής άποκα ταοτάσεως των προσφυγικών πλη θυσμών, είς δέ τόν Νομόν Σερ¬ ρών έπρωτοστάτησεν κα'ι έπραγμα τοποίησεν άπαλλοτριώσεις 44 τσι φλικίων μεγάλων γαιοκτημόνων καί Μοναστηριακών τοιούτων, είς τα όποϊα έγκατεστάθησαν 18 350 άγροτικαί προσφυγικαί οικογένειαι, 5.700 γηγενείς άκτήμονες τυχόν- τες συμπληρωμστικοϋ κλήρου καί 1.150 οίκογένειες παλαιών πολε μιστών έκ τής Παλαιάς "Ελλάδος. "Επίσης συνέβαλεν ούτος τα μέγιστα, είς την αποκατάστασιν 3.100 άστικών προσφυγικών οίκο γενειών, μεταΕύ των οποίων 840 επαγγελματιαι καί διοτεχνών. Ό Σωκράτης Άνθρακόπουλος έπολι τέύθή τό πρώτον κατά ταίς- έχλΥτ γάς τοσ Νοεμβριού ί92©, έκλέτ- νείς βουλέυΥής Σέρράτν καί μετέ- πειτα τό 1928, 1932-1933". Έκτο τε απεσύρθη τής ένεργοϋ πολιτί- κπς λόγω ύπερκοπόσεως. Βραδύτερον ύπηρέτησεν ώς επι θεωρητής τής Άγροτικής Τραπέ Ζης συντάΕας την πρώτην σοβαράν υελέτπν περί Κοινωνικής "Ασφαλί οεως των Άγροτών ήν βραδύτερον έυελέτησεν ό τότε Ύποδιοικητης ταύτης Μπάμπης ΑλιβιΖάτος εν συνεργασία μετά τού διαπρεποϋς κββηγητσΰ τής 'Υγιεινής τού Πά Ι νεπιοημιου Γερασίμου ΆλιβιΖάτου ' Η υελέτή όΰτή υίοθετήθη υπό τού τότέ Διοικητίκθϋ Συμβουλίου τής Άγρδτικής Τραπέζης (1938). | Κατ6 την θήτείαν τού ώς Βου λευτής, εισηγηθή τό ιΐρ&τον κα'ι έπέτυχεν, την υπό τής Κυβερνή σεως τοϋ αειμνήστου Στρατηγοϋ Θεοδώρου Παγκάλου δημοσίευσιν σπουδαιοτάτης Συντακτικής Γΐρά Εεως. περί άποκαταστάσεως πα· ' οαμεθορίων καί ορεινών πληθυ ουων τής Βορείου Έλάδος, ήτις Ι απέδωσεν εύεργετικά καί αρίστα όποτελέσματα, διά τής κατασκευής όδών καί γεφυρών κα'ι ούτω έλα 6εν μεγάλην έκτασιν ή ανάπτυξις τής Κτηνοτροφίας μας. Άπό τοϋ 1952 απεχώρησεν έκ τής Τραπέζης καί άνόλαβεν ώς Οί κονομικός Σύμβουλος τής 'Ενώ σεως ,Εριοϋφαντουργών Ελλάδος, μ6τα£ύ δέ των μελών ταύτης δια κρΐνωνται πθλλο'ι Μικρασιάται. Οί πρόσφυγές έν γένει, διεκρίθησαν ί διαιτέρως είς τούς κλάδους τής Έ ριουφοντουργίας, τής Πλεκτικής Βιομηχανίας κα'ι τής Ταπητουργί- ας, ή δέ συμβολή αυτών είς την "Εθνικήν Οίκονομϊαν ύπήρΕεν άπο φαοιοτική 6ίς την περαιτέρω άνά- πτυΕιν αύτθΰν. Σθεναρός καί άΕιόλογος μαχη- τήο, ύπερασπιίόμενος πάντοτε τα "Εθνικά καί Προσφυγικά θέματα, υπέρ των οποίων έκλονίσθη πρό- γματι ή ύγείσ αυτού. Υιός τοϋ είς Νίγδην Μεταλ- ι λουργοϋ, αειμνήστου ΗΛΙΑ ΚΙΟ ΜΟΥΡΤΖΟΓΛΟΥ (Άνθρακοπού- : λου) καί έγγονός τοϋ γνωστοϋ άπό την Μικράν "Ασίαν Βιολόγου Ίατροϋ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ ΚΑΣΑΠΟ ', ΓΛΟΥ έκ Νίγδης. | ΆνέδειΕεν τα έκλεκτά τέκνα αυτού ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ, άπόφοι τον τής Παντείου Άνωτάτης Σχο- λής καά Λογοτέχνην, τόν ΒΑΣ Ι ι ΛΕΙΟΝ, πτυχιοϋχον τής Άνωτάτης , Σχολής Οϊκονομικών καί "Εμπο ι ρικών "Επιστήμων "Αθηνών καί ήδη . "Υποδιευθυντήν τής Διευθύνσεως ι Οίκονομικών Μελετών τής 'Εθνι , κης Τραπέζης τής Ελλάδος καί , τόν ΙΩΑΝΝΗΝ, καθηγητήν τής Κοι νωνιολογίας κα'ι Σχεδιάσεως Άνα , πτύΕεως Άγροτικής ΟίκονομΓας είς τό Πανεπιστήμιον ΛέΕιγκτων , τής Πολιτείας Κεντάκη των Ή νωμένων Πολιτειών τής Άμερι- κής. Λ ΜΑΜΕΛΗΣ Γεώργιος τοϋ Άνα γνώστου, έκ Καλλιπόλεως "Ανατο λικής Θράκης. Άπόφοιτος τής Με άλης τοϋ Γένους Σχολής καί Πτυ χιοϋχοςπ τής Φιλοσοφικής Σχολής (Συνέχεια είς την 6ην σελι'δα) οτϊς § ίσυλίου1 συμπλιΐ ββλ4, ν·οτί «οί σήμερα άκόμη, έκ ρώνόντάι ίθό'1 χρόνια άπό τοϋ 6ανά τος των ιστορικήν έργων τού, τού τόΰ μεγάλοα ιστορικοθ, συγ- διοτήρόΰν την ό£ιαν των καί οί ΓΕΩΡΠΟΥ Ι. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΗΑΤΧ ΠΟΥ ΑΠΟ ΙΔΙΑΝ ΑΝΤΙΛΗΨΙΝ ΞΕΡΩ ΚΑΙ ΟΙΑ ΑΠΟ ΑΑΑΟΥΣ ΕΗΑθΑ ΠΑ ΤΘΝ ΠΑΠΑ - ΕΦΗΥΜ « Θεέ μου, κάμε νά γενή ό κόομο^ αδελφόα, τα ματωμένα χέρια τού νά ξεπλυθοϋν στό φώΰ ». ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΜΟΥ νραφέως καί παιδάγωγόΰ ϋνζ Γσλ- λίθς Ιουλίου Μισέλέ. Σχετικά μέ τις παιδαγωγικές τού άντιλήψεις, πού θά διαβάση ό άναγνώστης στήν κατωτέρω μελέ την, ό Μισελέ, όπως άναφέρεται ο" αύτην, δέν εΐχε διοτυπώσει πλήρες παιδαγωγικό σϋοτημα δπϋΚ ό Κομένιος, ό Ρουσώ, ό Πεσταλό- τΖη καί άλλοι έΕέχοντες παιδαγω γοί Έν τούτοις εϊχε ρίΕει κατά την εποχήν τού στήν Γαλλία παιδα γωγικά σπινθηροβολήματα τρόπον τινά, άΕια μεγάλης προσοχής. Π.χ. ή γνώμη πού διετύπωσεν ότι «προ τοϋ νά μάθωμε στό παιδί νά διαβά Ζή. πρέπει νά τό μάθωμε νά βλέ¬ πη», μέ την όποιαν ήθελε νά το¬ νίση την μεγάλην σημασία πού έ- χουν οί αίσθήσεις γιά τό πρώτο στόδιθ τής μορφώσεως των παι διών. όνοιΕε οτήν Γαλλία μαΖί μέ ίίς βλλές θπουβαίες παιδαγωγικές γνώμες τόυ νέον δρόμον παιδαγω γικοϋ προσανατόλισμβύ ΚαΊ ερεύ¬ νης, ό οποίος έβελτίωσε την όνΤι ΐΐετώπιοιν των ηαιδαγωγικών προ βληυάτων τής Γαλλίας Ό Μισελέ, όπως καί άλλοι με γάλοι άνδρες ύπόφερε πολύ κατά την παιδικήν τού ηλικίαν. Στό βι βλίο τού «ό λαός» πού είχε μέγα λη άπήχησι στόν γαλλικό λαό καί βαθειά τόν συνεκίνησε γράφεΐ: «έ 2ησα την παιδικήν μου Ζωή σάν έ¬ να χορταράκι πού άγωνίΖεται νά μεγαλώση χωρ'ις ήλιο, μέσα στόν άρμό πού σχηματίΖουν δυό πλάκες τοϋ ναλλικοϋ πεΖοδρομίου» Οί στεοήσεις κα'ι ή πεϊνα ήσαν οί όδυνηρο'ι σύντροφοι τής παιδικής τού Ζωής. "Εν τούτοις τοϋς άντι μετώπισε νικηφόρως μέ την δύ- νοϊη τής άκατάβλητης θελήσεως τους καί τοϋ διακαοϋς πόθου τού νά υορφωθή καί μέ τό πνευματικό τάλοντο μέ τό οποίον τόν έπροί κισεν ή φύσις "Ολα τα Ιστορικά καί κοινωνικά έΎα τοϋ Μισελέ ΕεχωρίΖουν γιά τρ.ν πρωτοτυπίαν, την δύναμιν τής ©αντασίας καί περιγραφής καϊ τόν υυστικοπαθή λυρισμόν καί μετά τόν Βίκτωρα Ουγκώ, άναδεικνύ ουν αυτόν ώς τόν μόνον συγγρα ωέα τοϋ 19ου αιώνος πού εϊχε τό δώρον νά προβάλλη μέ Ζωηρόχρω- υες ποιητικές είκόνες, τόν πεΖό λόνο Έπειδή δμως μεγάλην σημασίαν έχουν κα'ι οί παιδαγωγικές άντι λήψεις τοϋ Μ., εθεώρησα ότι άΕιΖε νά μεταφράσω την κατωτέρω με λέτην τοϋ Γάλλου καθηγητού καί παιδαγωγοϋ Γαβριήλ Μονώ, μέ την εύκαιρία τοϋ έορτασμοϋ των 100 χοόνων άπό τού θανάτου τοϋ Μι- Αγαπητέ κ Σωκρ. Σινανιδη, ϊέρω από ίδιαν άντίληψη μερικά πράγματα γιά τόν γνωστόν Ποπγ - Έφτύμ. Καί άλλα πού κατά και ρούς άπο αλλους έι/αθα γι' αυτόν. παιδσγωγικές τοι/ άντιλήψεις καί χρήσιμον είναι νά τίς διαβάσουν πρ«ποντός οί γθνεκ; κοί οί έκπαι δευτικσΐ άλλά καί κάθε μορφωμέ 1 Άκόμη καί πρόσφατα Ηπαρουσια νος άνθρωΐκίώ πού ένδιαφέρεται σή τους μέ τεκμηρίωση καί επεΕερ γιά την ήΒική. κΌΐ ηνευματική πρόσ ι γασίπ άπαιτεϊ καί δυνάμεις καί δο τής πατρίδος τόΧ*. | καιρό. Δέν τα διαθέτω. Προχωρημέ ΒΑΣΛ. ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΣ νη ή ήλικία, κλονιομένη ή ύγεία Ό Ιούλιος Μισελέ γενντρθηκε Οτό Παρίσι την 11 ην Αύγούοτσυ 179^8 κοί απέθανε στ'ις "Υέ- ρες(1) ΐήί* 9ιν "Ιουλίου 1874. "Ε νας άπό το*ύο μεγαλοφυεϊς ίστο Γιατ'ι δέν τα έγραφα οαο καιρό γεροσύνη κατεϊχα; Τόμα θέλει ή ρικούς καί άπό Τβύθ πιά πρωτότυ πους συγγραφείς τοθ ί9οο αιώνος καί δΕιος νά συγκαταλέγδτσι μετο Εύ των έΕόχων παιδαγωγών όχι απαντήση... Μυστήρια κρύβει τόσα τοϋ κάθε θνητοϋ ή Ζωή . — "Ετσ; που έχουν τα πράγματα μέ έΕαναγ κάΖουν νά τα προχειρογράψω. Σάς παρακαλώ νά τα ιριλοΕενή σετε στόν -ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ. μας «ΚΟΣΜΟ» κι' έτσι προχειρογραμ μόνον γιά τό βιβλίον τού πού ©ε ι μενά. Πιστεύω πώς μπορεϊ μερικά ρει τόν τίτλον «Τα Παιδία μας* | άπό όσα Εέρω καί έμαθα γιά τόν (1869) στό οποίον άσχολεϊται μέ τα φλέγοντα παιδαγΛγικά προβλή ματα τής έποχής τού, άλλά επί σης κα'ι έΕ οίτίας των διδαγμά των πού πηγάίουν άπό αυτήν την £ωήν τού καθώς καί άπό την θε σιν πού έχει λάβει σχετικά μέ την μΚριμ'^αν τήχ: έθνπκής άγωγής, ή όπόίβ όνββλΰΖει μέσα άπό την ψυχήν τού κθί δισποτίΖει δλα τού τα έργα Ή χήρα σύΖυγος τσυ όταν έ δημοσίευσε τό 1884 υπό τόν τίτ¬ λον «ή νεανική μου Ζωή» τό βι βλίον ποϋ αποτελεί τόν πρώτον τόμον των αύτοβιογραφικών άνα μνήσεων τοϋ Μισελέ, έγραψεν έΕ όνόματός τού την έΕής άφιέρωοι. «Είς όλους τοϋς άνθρώπους πού θέλουν νά γίνουν άνθρωποι». Ή βιογραφία τοϋ Μ. είναι πράγματι μάθημα άνδροπρέπειας, έπίμαχθης εργασίας κα'ι άφιλοκέρδειας, κα'ι μέσα σέ δλα τα έργα τού βλέπει κανείς ότι ό Μισελέ θεωρεϊ τόν εαυτόν τού ότι έχει την ύποχρέω σιν νά άφοσιωθή στήν έρευνα τής ανθρωπίνης ψυχής καί ότι όνειρό τού είναι νά Ευπνήση άφ" ενός καί διαφωτίση την ανθρωπίνη συνείδη οί καί νά πδλουτίση άφ' ετέρου μέ εύρύτητα τό άνθρώπινο πνεϋμα. Ό πατέρας τού καταγόμενος άπό την πόλιν Λάν (Βορειοανστολικώς των Παρισίων) είχεν έλθει στό Πσρίσι, κατά την έκρηΕι τής γαλ λικής έπαναστόοεως, καΐ ώργάνω σε ένα μικρά τυπογραφείο μέσα σέ παλαιά έγκαταλελειμμένπ έκκλησία •την όποιαν», δπως λέγει ό ϊδιος, «την κατέλαβε άλλά δέν την έβε βήλωσε» Μέσα σέ ένα καλλ'ι τής έκκλησίας αυτής, γεννήθηκε ό "Ιού λιος Μισελέ. (Συνεχίίεται) (1) Ύέρες μικρά γαλλικά νησιά στή Μεσόγειο Ν Α. τής Τουλώ- νος. Σημ. Μεταφραοτοΰ. Θρησκευτικά Θέματα Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Κάθε χριστιανόν κλείνει στήν ψυχή τού τό Πρόσωπο τού ΧΡΙΣΤΟΥ, ♦»♦»♦♦♦♦«>♦··.>'
όπως το
φαντασία
Έπλασε
τού.
ό " Ι διός στήν
ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗ
μαθητεύσατε πάντα τα έθνη βα-
ί.τίΖοντες αύτούς είς τό ονομυ τού
Πατρός καί τού Υίοϋ καί τοϋ Ά
γίου Πνεύματος, διδάοκοντες αυ-
τούς τηρεϊν πάντσ δσα ένεστείλα-
μην υμίν" καί ιδού έγω μεθ' υ¬
μών είμι πάσας τάς ημέρας εως
τής συντελείας τού αίώνοο
(Ματθ. 28,16-20).
Διά τήν Μητέρα των Έκ^λησιών
πρωτοπαγή "Εκκλησίαν των Ίερο
οολόμων, δέν ύπάρχει έρμηνευτ1
κόν καί νεωγραφικόν πρόθλημα
κσθ' όσον άφορά τό όρος τής Γολι
λοίαι:. δπου εγένετο ή πρώτη έμ
φόνισις τοθ "Ανσπτάντος Ίησοϋ
είς τούς ένδεκα Μαθητάς Τού, καί
μετά τεσοαράκοντα ημέρας, ή Ά
νάληψις Τού1 Τό Όρος τούτο λέ¬
γουν κα πιστπύουν. είναι τό όοος
των Έλοιών καί ή πεοιοχή, άπο
τής μεσαίας κορυφής του μέχοι
τής νοτίας τοιαύτης
Είς την πίστιν των ταύτην, οί "·ε
ροσολυμίται έχουν ουνηγοροϋντα
κοί τόν, είκοσιπέντε έτη μετά τόν
ιερόν Ματθαϊον γράψαντα τό Εύαγ
γέλιόν του επί έπιοτημονικώτερον
κοί όκοιβέστερον, "Αγιον Άπόοτο Τό κότερο «Ταίηλουιντ. μήκους 11 ,58 μ. είναι ένα νέο μοντέλο πού
λον καί Εύαγγελιοτήν Λουκάν, όσ παρουοιάστηκε στήν Διεθνή Ναυτι κή Έκθεοι πού εγινε στό "Ερλς
Κωρτ τοϋ Λονδίνου. Τό πολυτελές αύτό κότερο είναι Βρεταννι-
κής κστασκευής κςί διαθέτει δλες τίς άνέσεις γιά πολυήμερες
κρουαΖ ιέρες.
τις ώς έΕής κατακλείει τό έΕ είκο
σιτεσσάρων κεφαλαίων ευαγγέλιον 11
(Συνέχεια είς τήν 6ην σελίδα) ',
Άπό πολλούς αίωνες τώρα, τό
σο οί Ίστορικοί, οσο καί οί Θεολό
γοι, είχαν πολλές άμφιβολίες άν ή
Μορφή τού Χριοτοϋ, όπως παρου
οιάΖεατι στίς διάφορες εικόνος, εί
ναι ή πραγματική Μαρφή τού. Για
τί. ένώ έχουν περισωθή άμέτρητες
είκόνες προσώπων πού έΖπσαν
ποίν άπ' αυτόν, δέν ύπάρχει καμ
υιά είκόνα Τού άπό χέρι άνθρώπου,
πού τόν είδε.
Οί "Ελληνες καί οί Ρωμαίοι, πού
άποθσνάτιΖαν την Έποχή έκείνη
τις φυοιογνωμίες των έπιφανών
άνθρώπων, δέν τα£ίδευαν άρκετά,
καθώς έχει άποδειχθή, στήν Ίου
δαία.
"/.πό την αλλη μεριά, Εβραϊοι
Ζωγράφοι δέν άναφέρονται τόν
καιοό πού έΖησε ό ΧΡΙΣΤΟΣ.
Φαίνεται. λοιπόν, ότι πολλά με¬
τά την ΣΤΑΥΡΩΣΙΝ ΤΟΥ, διάιρο
ροι όνεοναυοι Ζωγράφοι προσπά
θησαν μέ την διαίσθηοι κα'ι την
φαντασία νά βοοϋν την φυσιογνω-
μία Τού. καί την έδωσαν όπως την
νόμιΖον πιό όληθινή καί πιό συμ
φωνη μέ την Διδασκαλίαν Τού.
'Υπάρχουν, βεβαία, πολλοί θρϋ
λοι νιά διάφορες είκόνες τοϋ κοι
ροϋ Έκείνου, πού θεωροϋνται αύ-
θεντικές.
Άλλά τίποτε δέν είναι σίγουρο,
δπως δέν είναι κάν σίγουρο τό
περίφημο Μαντήλι τής Βερονίκης,
δπου άποτυπώθηκε ή θεία Μορφή
τοϋ θεανθρώπου, κατά τό Μαρ
τύριό Τού. Τέτοια Ίερά Κειμήλιο
οφθονοϋν είς πλήθος σέ όλο τόν
χριστιανικό κόσμο καί ή κάθε πό¬
λις πού τα κατέχει τούς αποδίδει
θαυμ·ατουργικές ίδιότητες Τό
1910, ώστόσο, τρείς "Αραβες ά
ίδιότυπο αυτόν έθνικό έΕωμότη νά
εχοον κάποια χρησιμότητα γιά τ'ιο
έθνικέο μας γενικά ύποθέσεις. Για
τί τό θέΐίσ παπά - Έφτύμ αποτελεί
ένδιαφέρουσα πτυχή τής πρόσφα
της ίοτορίας μας. Καί πρώτα - πρώ
τιστα, τα έγγρατρσ καί οί κώδικες
των Κοινοτήτων τής Μ. Άσίας
στά ίδιωτικά καί κυρίοις στά Δημό
σία Άρχεϊα, πού περιέχουν σχετι-
κές πληροφορίες μέ αυτήν την ύ-
πόθεση, άλλά καί γενικά γιά την
σύγχρονη τοϋ Γένους ίστορία, πε
ριμένουν την έρευνα κα'ι μελέτη
τους άπό τούς είδικούς, καί μά
λιοτα άπό έπιστήμονες τουρκομα-
θείς (λ.χ. σάν τόν Βασίλη Δή
μητριάδη, Δ)ντή τού Ίστορικοϋ
Άρχεϊου Μακεδονίας, με σπουδές
στήν ΌΕφόρδπ, Παϋλον Χιδϊρο-
γλου, οτέλεχος τοϋ Κέντρου Έ
πιοτημονικών Έρευνών Κύπρου,
μέ σπουδέο στήν Βόννη κ.α. δ-
μοιους μέ αύτούς έπιστημονικά κα-
ταρτισμένοος τουρκολόγους) , πρ'ιν
τα καταστρέψη ή μοϋχλα, καί βα
σικά — άλλοίμονο' — ή άδια
φορϊα.
Σδς εΰχαριστώ.
Μέ άγάπη καϊ βαθειδ έκτίμηση
ΓΕΩΡΓ. . ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ
Τ
Παυλάκη Καραχισαρίδη τόν λέ
γανε τόν Παπά - Έφτΰμ προτοϋ χβι
ροτονηθεϊ. Πωλΐκον τόν φώναΖαν
χαϊδευτικά οτήν γενέτειρα τού "Ακ
δαγ Μαδενί, οί δικοί τού καΐ οί
γειτόνοι, δταν ήταν μικρός, καθώς
κα'ι οί συνομίληκοί τού καί οί συμ
μαθητές στό σχολειό Ό Παύλης
«τό παιδίν τού κεμεντΖετΖή ( = λυ
ράρη) Παράσχ. (-Παράσχου ή
Παρασκευο) τόν λέγανε, όταν ε
φηβος ύπηρετοϋσε στό ύφασματο
πωλεϊο τοϋ Καρα-Παντελή, στό
Άκδαγ Μαδενί. Καΐ Παυλάκη τόν
είπαν, δταν κυνηγώντας την τϋχη
καί άναΖητώντας δουλειά βρέθηκε
(—ήν "Αγκύρα. Παυλάκη"" τόν έλε-
γαν καί δταν, γιά λίγον καιρό, την
άνοιΕη τοϋ 1909, ήταν έπιστάτης
σέ έργάτες όδοποΐας άνάμεσα στό
Γιαχόη - Χάν ("Ωραϊο χόνι) κα'ι Δέ
νέκ - Μαδενί.
(Σημειώση, Παροκαλώ, δσοι ά
πό τούς άναγνώστες έχουν στή
βιβλιόθηκη τους έγκυκλοπαίδειες,
νά ρίΕουν μιά ματιά στό λήμμα
«Παπά - Εύτύμ» γιά νά ιδούν τί
γράφουν σχετικά μέ τό πράγματι
κό, δηλαδή τό κατά κόσμο δνομά
τού).
II
"Ημουνα κατά τό σχολικό £τος
1908-1909 μαθητής τής Σ" τά-
Εεως στήν Άστική Σχολή τής
γενέτειρας μου Δέ νέκ Μαδενί· δ
νοίγοντας ένα πηγάδι στήν Άντιό ταν το καλοκαίρι τού 1909 πρωτο
χεισ, κοντά στόν Όρόνη ποταμό,
βρήκαν μερικά πολύτιμα έκκλησία
στικά άντικείμενα, στά έρείπια ε¬
νός βυΖσντινοϋ ναού.
Άνάμεσα ο' αϋτά περιλαμβάνον
ταν δύο Άργυρά Δισκοπότηρα, δύο
σινί φέσι καΐ στόν λαιμό σκληρό
κολλάρο μέ φιαγκόκι, δπως τό ά
παιτοϋσε ή μόδα τής έποχής Ή
είδα στό σπίτι μας τόν Παυλάκη
Καραχισαρίδη. Νέος, κοντούλης
μάλλον, χλωμός την δψη μέ κστά
μαυρα μαλλιά, μαϋρα φρύδια Ζω
νραφιστά, μεγάλα μάτια μαϋρα
| Ζωηρά, ποΰ την διαπεραστικότητά
Σταυροί, δύο Δίσκοι, έπτά Καντη ι τους τονιΖε ή χλωμάδα τού πρόσω
λερια, ένας πολυέλαιος, ένο μεταλ που του φοροϋσε στό κεφάλι βυσ
λικό Τέμπλο καί διάφορα άλλα κει λ λό
μήλια, πού δίν μπορεϊ νά είναι νεώ
τερα τοϋ 6ου μ Χ. αιώνος.
Κατά πσοαν πιθανότητα, τα άντι
κείμενα αύτά θά άνήκαν στήν Με
γάλη Έκκληοία τής Άντιοχείας.
πού ανήγειρε ό ΜΕΓΑΣ Κωνοταν
τινος κατά τό 341 μ Χ. Οί Ίερεϊς
πού ύπηρετοϋοαν στόν ύπέρλαμ
προ τουτο Ναό, αναγκαστικόν άλ
λεεπάλληλες φορές νά διαφυλό
Εουν μέ κάθε τρόπο τούς πολϋτι
μους θησαυρούς του, πρό πάντων
κατά τόν Δ' αίώνα επί Ίουλιανοϋ
τοϋ "Αποστάτου, κατά τίς έπιδρο
μές των δύο Χοσρόων τής Περσί
άς, στά 538 κα'ι 611. "Ολος λοι
πό ν, αύτάς ό θησαυρός πού άνα
κάλυψαν οί τρείς Άραβες, άγο
ράστηκε άπό ένα Παρισινό κοτά-
στημα — πού πουλοϋσε άντίκες —
άμφιεσή του καί γενικά ή όλή"εμ-
φάνισή τού ήτσν περιποιημένη Ή
πρώτη όμως παρουοία του οτό
Δενέκ Μαδενί πέρασε άπαρατήρη-
τη. Έκτός άπό τήν οίκογένειά μας,
πολϋ ολίγοι Ρωμιοι τόν γνώρισαν.
Γιατί είχε έρθει τότε ό Παυλά¬
κης στό Δενέκ - Μαδενί;
Ή κωμόπολη αυτή ώς τόν α"
παγκόομιο πόλεμο είχε δυό όνομα
σίες: Δενέκ Μαδενί καί Κεσκίν.
Ή πρώτη ήταν ή έπικρατέστερη
στήν άρχή. Η δεύτερη έπεκράτη
σε κατό τόν α" παγκόσμιο πόλε¬
μο. Τώρα μόνο Κεσκίν σημειώνε
ται στόν έπίσημο όδηγό των οί-
κισμών τής Νέας Τουρκίας καθώς
καί στούς χάρτες Εμείς οί υαβη-
τές τό 1909 γράφαμε Μεταλλεϊον
Δενέκ, γιατί στήν τουρκική μεταλ
λεϊον σημαίνει μοδέν. Οί προερχό-
υενοι άπό τήν κωπόπολη κσί δσοι
ΕεριΖωμένοι τήν γνώρισαν, τήν λέ-
νε έδω οτήν Έλλάδα Κεσκίν -
Μαδέν.
ΣΕ ΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ Μ. Α¬
ΣΙΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΚΩΜΟ-
ΛΗ ΚΕΣΚΙΝ.
"Ως γνωστόν, άπό τό 1923 ή
"Αγκύρα είναι ή πρωτεύουσα τής
Νέας Τουρκίας. ΝΑ της καί αέ άπό
στοση 80 χλμ. κατ' ευθείαν γραμ
μην κείται ή κωμόπολη Κεσκίν. Μέ
δυό δρόμους έπικοινωνούοε τό
1909 ή κωμόπολη μέ τήν "Αγκύρα,
ό παλιός κατευθυνόταν στήν άρχή
πρός τα Ν. άπό τήν κωπόπολη
ώσπου νά ένωθεϊ μέ τόν πιό παλιό
ιθόοτρωτο δημόσιο δρόμο Άγκυ¬
ρας — Καισαρείας. Έκεϊ οέ άπό
οταση 30 χλμ άπό τό Κεσκίν βρί-
σκεται τό χωρία Κιοπρούκιοϊ ( = Γε
φυροχώρι) Δΐπλα του ρέει ό "Α
λυς, ό μεγαλύτερος ποταμός τής
Μ. Άσίας. Τώρα τόν λένε ΚηΖήλ
■ Ήρμόκ (= κόκκινος ποταμός).
Πάνω στόν Άλυ είναι χτισμένο
πέτρινο γεφύρι μέ τόΕσ άπό τόν
καιρό των Σελτσοθκων. (Βλ. είκό-
νσ τής γ«5φυρας Σεφέρη: -Τρείς
μέρες στά Μονσστήρια τής Καππα
δοκίας» 1953. Έκδοσεις Κέντρου
Μικρασιατικών Σπουδών άρ. 122).
Ό δρόμος άπό τό Κιοπρούκιοϊ κα
τευθύνετσι πρός τα ΒΔ. γιό την
Αγκύρα. "Εχει μήκος (από Κε¬
σκίν εής Άγκυραν) 130 χλμ. πε
ρίπου.
Τόν δρόμο αυτόν χρηοιμο
ποιοϋσαν οί Κεσκινλήδες τόν χει
μώνα. Ό καινούργιος ήταν χωματό
δρόμος Τοϋτος κατευθυνόταν ά¬
πό τό Κεσκίν πρός τα Β. ώσπου νά
φτόσει στό χωρία Γιαχσή - Χάν (Ό
ραϊο χάνι) σέ άπόσταση 30 περϊπου
χιλμ. άπό τήν κωμόπολη.
Έκεϊ πάνω στόν "Αλυ ήταν οτη
μένη σιδηρένια γαλάΖια γέφυρα.
(Λέγανε πώς ή ίταλική έταιρεία
γεφυροποιΐας είχε οτήσει τότε δ-
μοια μέ αυτήν καί πάνω στόν Ά
λιάκμονα (= Ίντσέσου) οτδ δρό
μο ΚοΖάνης - Σερβίας Τό 1909
ήταν τουρκοκρατούμενα τα μέρη
αύτά "Οταν τό 1923 έγκαταστα
θήκαμε στό χωρία "Αη - Σκωλή,
τα σημερινά Λεύκαρα, ώς 6—7
χλμ Δ τού Άλιάκμονα, εϊδαμε τή
σιδερένια αυτή γέφυρα, δμοια /
έκείνη τού Γιαχσή - χάν. Όπως ί-
μαθα τελευταία τήν διέλυσαν τώρα,
γιατί έκεϊ κατασκευάΖεται τό μέγα
λϋτερο φράγμα τής Ελλάδος, τού
Πολύφυτου, δπως λέει ό λσος τού
Καρδαμόκη, δπως τό όνομάΖουν
τα έπίσημα χαρτιά) "Ο καινοΰργιος
δρόμος άπο τό Γιαχσή - χάν κατευ
θύνεται πρός τα Δ γιά τήν "Αγκυ
ρα "Εχει μήκος ώς 95 χλμ δπως
εϊιιαμε ήταν χωματόδρομος Την
άνοιΕη τού 1909 τό όθωμανικό Δή
μόσιο προκήρυΕε μειοδοτική δημο
πρασία γιά τήν έπίοτρωσή του άπό
τό Γιοχσή - χάν ώς τό Δενέκ -
Μαδενί. Άπό τα 30 χιλμ τα 10
ανέλαβον νά έπιστρώσου ό πατέ-
ρας μου "Ιωσήφ Παντελίδης καί ύ
Παντελή:. Καραχισαρίδης άπό τό
"Αη - Μοδενί.
(ΣυνεχίΖεται)
των κειμηλίων αυτών ήταν ένας
«ΚΑΛΥΞ» — όπως γράφουν οί Ά
μερικανοί — ή ένα Δισκοπότηρο,
όπως.θά λέγαμε εμείς.
Ήταν άπό άργυρό καϊ είχε ϋψος
19 έκατοοτόμετρα κα'ι διάμετρο
15
"Αφοΰ λοιπόν καθαρίστηκε με
μεγάλη προσοχή κα'ι προφύλαΕι.
γιατ'ι ή σκουριά είχε προχωρήσει
πο>ύ. τό Διοκοπότηρο στάλθηκε ά¬
πό τό Παρίοι οτήν Άμερική, δπου
κα'ι βριοκεται άκόμα Τό 1915. έΕε
τάσθηκε μελετήθηκε άπό τόν δο
κτορα ΆϊΖεϋ τήο "Ακαδημϊας των
"Επιστήμων τής Καλιφορνίος
καί είχε ύποκατάατημα στήν Νέα ί Ό καθηγητής αύτάς, είδικός
"Υόρκη | οτίς μελετες τοϋτες. τύπωσε με
Τό περισσότερον ενδιαφέρον ; τό πέντε χρόνια ένα θαυμάοκ) βι ί
βλίο οέ δύο τόμους, δπου μέ πολ
λά καί πειστικά έπιχειρήματα τού,
ΟποοτηρίΖει μέ τα βεβαιότητος, δι ι
τό Δισκοηότηρο τής Άντιοχείος
μσς δίνει την πραγματική Μορφή
τού Χριοτοϋ Ο τεχνίτης που
την χάραΕε πάνω σ αυτό, πρέπει
νά ήταν σύγχρονος Τού κοί κοί νά
γνώριοε καί άπά κοντά τα θεισ
χαρακτηριστικά Τού. Τό ποτήρι
αύτό καθ' έαυτό. είναι κοινότατο.
όπόοφυρηλοτημένο δργυρο
Τό περίβλημό του, δμως είναι
κομωμένο, με λεπτότοτη τεχνη Ή
βάσις τού είναι χομηλή καί χω
ρίς κόσμημσ δπως συνηθιΖόταν
κατά τους δυο πρώτους χρνοτιονι-
κους αίώνες τής Ρω^ΛΛκήί: οϋτο
(Συνέχειο είς την βην σβλίδο)
2260—
ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΛ01Μ!)ΓΙ_€ — ΟΙΚΟΝΟΜ ^ ΕΜ ΤΩΐί _^0_4·ΤίΙΚί21ί ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ υπβυθυνοσ επι της υλησ: μακαριοσ σινανιαησ
^77^,------------_______________________________— -___—
ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΜ. 3 ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - 3ΚΔΟΤΗΣ _ Δ&ΤβΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ
ΧΑΡ. ΣΙΝΔΝΙΔΒ-—ΑΘΉΝΑΙ — Τ_Α. 3229.708 — Ρ#αφΛι: Ντ*-ς ».-
ΤΗΝ ΑΛΗΖΜΟΝΗΤΚ ΠΑΤΡΙΔΆ ΜΆΪ
ΪΟ ΧΩΝΑΖ ΤΗΣ
Τού Συνεργάτου- μας κ. Σΐ. ΤτΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ
Πρό όρκετών έτων, διά πρώτην
έπισκεπτόμουν την περιο
Ι,ήν τής Δυτικής Μ. Ά·σίας, φιλο
Εενηθείς είς τό ΝτενιΖλή όπό
Ιτούρκον πρόσφυγα έκ Μακεδονίας
Γνωστόν μου. Ή περιοχή αυτή εί
ή όρχαία Λαοδϊκεια όναφε
,ομένη είς την Αποκαλύψιν Ιωάν
! γελία πυρκαΐών, ϊοώς καϊ προειδο
ποίησι άνακοινώσεων τής Κοινό-
, τητος.
ΚΑΙ ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
| Τό ΧώναΖ είναι αί άρχαϊα Χώ
ναι, πόλις γνωστή άπό τό έν Χώ-
] ναις θαϋμα τοϋ άρχιστρατήγου Μι
χαήλ (6 Σεπτεμβρίου), όταν οί
ΠΡΟΣΦΥΓίΚΗ ΚΑΙ||Ν|Η ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙ ΑΚ.ΜεΝΤΕΣ Μ Τ§Ϋ Α
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. ΠΡΟ Κ,λί Μ ΕΤΑ ΤΗΝ1 Μ'ΐΚΡΑΣ.Α
,,,. μ ,,, κατΑστ ροφην.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛ ΜΑΤΪΚΗ ΣτΑΑΐΟΔ^ΟΙντΙΑ
Υπό1 τοϋ Μιι/ρασιάτου ίατροΌ Χ£> ΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α
ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΝΤΕΝΙΖΛΗ
καί Κολοσσαί είς τοϋς κατοί
ούς τής οποίας απηύθυνεν ό Ά
όστολος Παΰλος την «Πρός Κο-
οσοαεϊς» Επιστολήν τού. Δύο ύ-
ερυψηλα 6ουν6 τό Μπόμπα - Ντάγ
α! ΧωνάΖ - ντ6γ αμφότερα ποτέ
(ραιοτειογενή περιΰάλλουν την
εριοχήν.
Θό περιορισθώ είς την περιγρα-
τής ίστορικής καί ωραίας κω-
απόλέως ΧώναΖ είς τάς ύπώρείας
διώκται τοϋ Χριστιανιομου έστρε
ψαν τόν ροϋν τοϋ παραρρέοντος
ποταμοϋ διά νά τούς πνίΕουν, έπε
νέβην ό Άρχιατράτηγος Μιχαήλ
καί άνοιΕε ένα χάσμα άπό όπου
χύθηκε τό νερό κα'ι δπως λέγουν
τό χάσμα αύτό μέ την καταβάθρα,
ύφίοτθται καϊ σήμερον άλλά λόγω
ελλείψεως χρόνου κα'ι μακρυνής
αποστάσεως δέν ηδυνήθην νά τό
έπισκεφθώ.
ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Σωκράτης
τού Ήλία, έκ Μεταλλείου Ταύροι/,
τής Νίγδης τοϋ Νομοϋ Ικονίου Μι
κρός Άσιας.
Άπόιροιτος τοϋ Γαλλικοϋ Κολ-
λεγίου Σαίντ ΖοΖέφ των Άδάνων
τής Κιλικίας καί επί διετίαν υπό
τροφός των Πολιτικών καί Οίκονο
μικων Επιστήμων τής Σορβόνης
των Παρισίων.
Κατ' αρχάς ειργάσθη είς την
υπηρεσίαν τής Γερμανικής 'Εται-
ρείας- κοταοκευής τής ΣιδηροδρομΙ
κης γραμμής Βαγδάτης (1911) καί
κατόπιν ήλθεν στήν " Ελλάδι
(1912) μέ όμάδα 1θ περίπου τε-
λειοφοίτων διαφόρων Κολλεγίων
των Άδάνων καί τής Τάροοϋ ή
τοι Γαλλικοϋ, Αμερικανικόν καΐ
Γερμανικοϋ, μή επιστρέψας δέ είς
την γενέτεειραν τού κατετάγη μετ
άλλων συμπατριώτην καί συναδέλ
φων τού ώς έθελοντής είς τάς τα
ΙΟΥΛΙΟΣ ΜΙΣΕΛΕ
Ό δίό.ο'ημθξ γάλλος ιστορικόν καί παιδαγωγός.
Καίά τον γάλλον καθηγητήν Γαβριήλ Μονώ
Εϊσάγωγπ, μετόφρασιθ καί συμπληρωματικές σημειώσε
0 σ σ ι λ 6 ί ο υ Κ ου Ζι νοπ ούλου
την ελληνικήν συνοικίαν τού ΧωνάΖ: αί οικίαι των Ήλία Σακό
λογλου, Παναγιώτη Σεχιρλή καί Ήλία ΚεμανετΖή.
>α ΧώναΖ - ντάγ. Τό ταΕεϊδι
πό τό ΝτενιΖλή μέχρι έκεϊ γί-
εται μέ λεωφορεϊα άνόμεσα άπδ
ργιώδη βλάστησι, όπωρωνας, νέ
ομυλους καί άφθονα νερά. Μία
εριήγηοις μέ Εεναγόν έντόπιον
εροντο άνόμεσα στα σπίτια τής
Μοτε 'Ελληνικής Συνοικίας ή-
αν άρκετα ένδιαφέρουσα.
Ό Εεναγος μου μου έδειΕε τό
αμπάλαιον Ελληνικόν Σχολείον
αι ωρισμένα άλλα σπίτια μέ τα
νόματα των τότε ιδιόκτητον τού,
ιφωτογράφισα μερικά στήν τυχρ.
Μπαίνω σ' ένα καφενεΤο δπου
έ περιμένει πραγματι·κή έκπληΕις.
'έρα γιά πέρα ακούεται ή Έλλη
ική γλώασα. 'Ερωτώ κόποιον θα
ώνα καί μέ βγάΖει άπό την άπο
ια - «Εμείς, μοϋ λέγει, είμεθα
Ρόοφυγες άπό την περιφέρεια
ρεβενών, Κόσνο, Βρόσνο, Κυρα
°λή καί μητρική μας γλώσσα εί
ή Έλληνική». Είς την πλατεϊ
ν επί δέδρου κρέμεται μία καμ-
όν°, τίς οίδε άπό ποιό Ναό, μέ
|ά άνορθόγροφη έπιγραφή «ΣΜΗ
'ΝΗ 1873». Ποίος ό οκοπός; Ί
ω<Γ- γιά ένθύμιο, ϊσως γιά άναγ Μάλιστα δπως έμαθα ή καθαυ τόν πόλις ΧώναΖ ευρίσκετο είς την πεδιάδα είς άρκετήν απόστασιν α¬ πόστασιν άπό την σημερινήν, όλ λά συνεχεϊς καταστρεπτικοί οει- ομοί ηνάγκασαν τούς κατοίκους νά μετοικήσουν είς τάς στερεάς βρα- χώδεις ύπωρείας τοϋ ΧώναΖ - ντάγ. Είς την παλαιάν πόλιν ανα¬ σκαφάς διαρκώς άνακαλύπτονται άρχαϊα μνημεϊα. 'Επίσης άΕιοσημείωτον περίερ¬ γον θέαμα παρουσιάΖεται είς την θέσιν «Παμούκ Καλέ» (Βαμδάκινο τείχος) όπου άναβλύΖουν νερά τα όποία μόλις έλθουν είς επαφήν μέ τόνάτμοσφαιρικόν άέρα σχηματί- Ζουν επάνω οτά βράχια ένα λευ- κό περικάλυμμα. οά θαμβάκι τό οποίον ευθύς διαλύεται πλήν δμωα νέοι οχηματκσμοί διατηροΰν διαρ κώς τίς κορυφές των δράχων λευ κ}ές. Τό μέρος αύτό είναι ή Ίερύ πόλις των άρχαίων. Άλησμόνητα ίστορικά κα'ι ίερά μέρη. Έλευθερούπολις ΣΤ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ■♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ι ΒΡ0ΙΚΪΝΗ«Μ_ΙΤΟΥΣ^ ΙΕΡΟ VI ΤΟΠΟΥΣ Τού Άρχιμσνδρί-τοι; ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΕΞΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ ΙΣΤ· Πλεϊοα γεγονότα καί έπειοόδια Πί αυής τοϋ Κυρίου συνδέονται ε το όρος των Έλαιων, τό οποίον 0 ο προσφιλέστερος των τόπων Κ ουντριβής Τού, καθ' όλην την Ρΐετιαν τής δημοσίας δράσεώς 0". ιδίως δέ κατά τό τελευταίον όν αυτής καί κατά τό διά- οπό τής βριαμβευτικής εϊ- οδ°υ Τού είς Ίεροσόλημα, μέχρι Άναλήψεώς Τού (Μετθ. Ι 24,3 26,30 Μαρκ. 11,1 13,3 Αουκ. 19,29-37 21, 37, ■ 39, Ιωάν. 8,1 Ματθ. 26,16). 0 Αγιος Απόστολος καί Εύαγ- Ματθαϊος, ώς έΕήο μας Ρθφορει περί τής πρώτης έμφα |°εΐυς τού Αναστάντος Ίησοϋ είς του, τό δειλινόν τής έκείνης ημέρας, πρώτης Κυ χριστιανικής ίοτορίας καί 1ν τελευταίαν τής Άναλήψεώς μέ 1ν ΟΠο'αν κα'ι κλείει τό έ£ είκοοιο Γ("^Κεφαλα'ων Ευαγγέλιον του: δέ ένδε<α Μαθηταί έπο- ν είς τήν Γαλιλαίον είς τό ετάΕατο αυτοίς ό Ιησούς. ,,■_,- ντε^ αυτόν προσεκίνηοαν έδίοτασαν. Καί προ- ν ό Ιησούς έλάλησεν αυτοίς εοοοη μοί πάσα έΕουοία έν κα'ι επί γής. Πορευθέντες "ακής 'ΡΟς ΣΩΚΡ. ΗΛ. ΑΝΘΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ έκ Μεταλλείου Ταύρου τής Νίγδης Μικράς Άσίάς. Εεις τοϋ 'Ελληνικοϋ Στρατοϋ. ύ πηρετήοας μέ μικράς διακοπάς μέ χρι τοϋ 1923. "Ελαβεν μέρος είς τόν Βαλκα νικόν πόλεμον (Έλληνοβουλγαρι- κόν) κα'ι ιδίως είς τάς έπιχειρή σεις Λαγκαδά καί Νευροκοπϊου Κατά τόν 1ον Παγκόσμιον Πόλε μόν ύπηρέτησεν είς Θράκην, ώς έ- φεδρος δέ άΕιωματικός εισήλθεν πρώτος εις τό Διδυμότειχον καί έν συνεχεία είς Άδριανούπολιν 'Εντο λή τής Στρατιάς προήλασεν άπό Χάβζας (Άδριανουπόλεως) είς πρός τα Βουλγαρικά σύνορα, είς πρός τα Βουλγαρικά σύνορα είς απόστασιν 4 χιλιόμετρον άπό τής έδρας τού τό Ντερέκιοϊ των βουλ γαρικών συνόρων. Μετά τόν πό- λευον ανεμίχθη ζωηρότατα είς τάς προοφυγικάς όργανώαεις, συγκρο- τήσας την Όμοσπονδίαν Άνατολι- κής Μακεδονίας. "Ελαβε μέρος είς δλα τα προσφυγικά ουνέδρια τής Θεσσαλονίκης καί των "Αθηνών κα'ι καθώρισεν τόν τρόπον τής άποκα ταοτάσεως των προσφυγικών πλη θυσμών, είς δέ τόν Νομόν Σερ¬ ρών έπρωτοστάτησεν κα'ι έπραγμα τοποίησεν άπαλλοτριώσεις 44 τσι φλικίων μεγάλων γαιοκτημόνων καί Μοναστηριακών τοιούτων, είς τα όποϊα έγκατεστάθησαν 18 350 άγροτικαί προσφυγικαί οικογένειαι, 5.700 γηγενείς άκτήμονες τυχόν- τες συμπληρωμστικοϋ κλήρου καί 1.150 οίκογένειες παλαιών πολε μιστών έκ τής Παλαιάς "Ελλάδος. "Επίσης συνέβαλεν ούτος τα μέγιστα, είς την αποκατάστασιν 3.100 άστικών προσφυγικών οίκο γενειών, μεταΕύ των οποίων 840 επαγγελματιαι καί διοτεχνών. Ό Σωκράτης Άνθρακόπουλος έπολι τέύθή τό πρώτον κατά ταίς- έχλΥτ γάς τοσ Νοεμβριού ί92©, έκλέτ- νείς βουλέυΥής Σέρράτν καί μετέ- πειτα τό 1928, 1932-1933". Έκτο τε απεσύρθη τής ένεργοϋ πολιτί- κπς λόγω ύπερκοπόσεως. Βραδύτερον ύπηρέτησεν ώς επι θεωρητής τής Άγροτικής Τραπέ Ζης συντάΕας την πρώτην σοβαράν υελέτπν περί Κοινωνικής "Ασφαλί οεως των Άγροτών ήν βραδύτερον έυελέτησεν ό τότε Ύποδιοικητης ταύτης Μπάμπης ΑλιβιΖάτος εν συνεργασία μετά τού διαπρεποϋς κββηγητσΰ τής 'Υγιεινής τού Πά Ι νεπιοημιου Γερασίμου ΆλιβιΖάτου ' Η υελέτή όΰτή υίοθετήθη υπό τού τότέ Διοικητίκθϋ Συμβουλίου τής Άγρδτικής Τραπέζης (1938). | Κατ6 την θήτείαν τού ώς Βου λευτής, εισηγηθή τό ιΐρ&τον κα'ι έπέτυχεν, την υπό τής Κυβερνή σεως τοϋ αειμνήστου Στρατηγοϋ Θεοδώρου Παγκάλου δημοσίευσιν σπουδαιοτάτης Συντακτικής Γΐρά Εεως. περί άποκαταστάσεως πα· ' οαμεθορίων καί ορεινών πληθυ ουων τής Βορείου Έλάδος, ήτις Ι απέδωσεν εύεργετικά καί αρίστα όποτελέσματα, διά τής κατασκευής όδών καί γεφυρών κα'ι ούτω έλα 6εν μεγάλην έκτασιν ή ανάπτυξις τής Κτηνοτροφίας μας. Άπό τοϋ 1952 απεχώρησεν έκ τής Τραπέζης καί άνόλαβεν ώς Οί κονομικός Σύμβουλος τής 'Ενώ σεως ,Εριοϋφαντουργών Ελλάδος, μ6τα£ύ δέ των μελών ταύτης δια κρΐνωνται πθλλο'ι Μικρασιάται. Οί πρόσφυγές έν γένει, διεκρίθησαν ί διαιτέρως είς τούς κλάδους τής Έ ριουφοντουργίας, τής Πλεκτικής Βιομηχανίας κα'ι τής Ταπητουργί- ας, ή δέ συμβολή αυτών είς την "Εθνικήν Οίκονομϊαν ύπήρΕεν άπο φαοιοτική 6ίς την περαιτέρω άνά- πτυΕιν αύτθΰν. Σθεναρός καί άΕιόλογος μαχη- τήο, ύπερασπιίόμενος πάντοτε τα "Εθνικά καί Προσφυγικά θέματα, υπέρ των οποίων έκλονίσθη πρό- γματι ή ύγείσ αυτού. Υιός τοϋ είς Νίγδην Μεταλ- ι λουργοϋ, αειμνήστου ΗΛΙΑ ΚΙΟ ΜΟΥΡΤΖΟΓΛΟΥ (Άνθρακοπού- : λου) καί έγγονός τοϋ γνωστοϋ άπό την Μικράν "Ασίαν Βιολόγου Ίατροϋ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ ΚΑΣΑΠΟ ', ΓΛΟΥ έκ Νίγδης. | ΆνέδειΕεν τα έκλεκτά τέκνα αυτού ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ, άπόφοι τον τής Παντείου Άνωτάτης Σχο- λής καά Λογοτέχνην, τόν ΒΑΣ Ι ι ΛΕΙΟΝ, πτυχιοϋχον τής Άνωτάτης , Σχολής Οϊκονομικών καί "Εμπο ι ρικών "Επιστήμων "Αθηνών καί ήδη . "Υποδιευθυντήν τής Διευθύνσεως ι Οίκονομικών Μελετών τής 'Εθνι , κης Τραπέζης τής Ελλάδος καί , τόν ΙΩΑΝΝΗΝ, καθηγητήν τής Κοι νωνιολογίας κα'ι Σχεδιάσεως Άνα , πτύΕεως Άγροτικής ΟίκονομΓας είς τό Πανεπιστήμιον ΛέΕιγκτων , τής Πολιτείας Κεντάκη των Ή νωμένων Πολιτειών τής Άμερι- κής. Λ ΜΑΜΕΛΗΣ Γεώργιος τοϋ Άνα γνώστου, έκ Καλλιπόλεως "Ανατο λικής Θράκης. Άπόφοιτος τής Με άλης τοϋ Γένους Σχολής καί Πτυ χιοϋχοςπ τής Φιλοσοφικής Σχολής (Συνέχεια είς την 6ην σελι'δα) οτϊς § ίσυλίου1 συμπλιΐ ββλ4, ν·οτί «οί σήμερα άκόμη, έκ ρώνόντάι ίθό'1 χρόνια άπό τοϋ 6ανά τος των ιστορικήν έργων τού, τού τόΰ μεγάλοα ιστορικοθ, συγ- διοτήρόΰν την ό£ιαν των καί οί ΓΕΩΡΠΟΥ Ι. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΗΑΤΧ ΠΟΥ ΑΠΟ ΙΔΙΑΝ ΑΝΤΙΛΗΨΙΝ ΞΕΡΩ ΚΑΙ ΟΙΑ ΑΠΟ ΑΑΑΟΥΣ ΕΗΑθΑ ΠΑ ΤΘΝ ΠΑΠΑ - ΕΦΗΥΜ « Θεέ μου, κάμε νά γενή ό κόομο^ αδελφόα, τα ματωμένα χέρια τού νά ξεπλυθοϋν στό φώΰ ». ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΜΟΥ νραφέως καί παιδάγωγόΰ ϋνζ Γσλ- λίθς Ιουλίου Μισέλέ. Σχετικά μέ τις παιδαγωγικές τού άντιλήψεις, πού θά διαβάση ό άναγνώστης στήν κατωτέρω μελέ την, ό Μισελέ, όπως άναφέρεται ο" αύτην, δέν εΐχε διοτυπώσει πλήρες παιδαγωγικό σϋοτημα δπϋΚ ό Κομένιος, ό Ρουσώ, ό Πεσταλό- τΖη καί άλλοι έΕέχοντες παιδαγω γοί Έν τούτοις εϊχε ρίΕει κατά την εποχήν τού στήν Γαλλία παιδα γωγικά σπινθηροβολήματα τρόπον τινά, άΕια μεγάλης προσοχής. Π.χ. ή γνώμη πού διετύπωσεν ότι «προ τοϋ νά μάθωμε στό παιδί νά διαβά Ζή. πρέπει νά τό μάθωμε νά βλέ¬ πη», μέ την όποιαν ήθελε νά το¬ νίση την μεγάλην σημασία πού έ- χουν οί αίσθήσεις γιά τό πρώτο στόδιθ τής μορφώσεως των παι διών. όνοιΕε οτήν Γαλλία μαΖί μέ ίίς βλλές θπουβαίες παιδαγωγικές γνώμες τόυ νέον δρόμον παιδαγω γικοϋ προσανατόλισμβύ ΚαΊ ερεύ¬ νης, ό οποίος έβελτίωσε την όνΤι ΐΐετώπιοιν των ηαιδαγωγικών προ βληυάτων τής Γαλλίας Ό Μισελέ, όπως καί άλλοι με γάλοι άνδρες ύπόφερε πολύ κατά την παιδικήν τού ηλικίαν. Στό βι βλίο τού «ό λαός» πού είχε μέγα λη άπήχησι στόν γαλλικό λαό καί βαθειά τόν συνεκίνησε γράφεΐ: «έ 2ησα την παιδικήν μου Ζωή σάν έ¬ να χορταράκι πού άγωνίΖεται νά μεγαλώση χωρ'ις ήλιο, μέσα στόν άρμό πού σχηματίΖουν δυό πλάκες τοϋ ναλλικοϋ πεΖοδρομίου» Οί στεοήσεις κα'ι ή πεϊνα ήσαν οί όδυνηρο'ι σύντροφοι τής παιδικής τού Ζωής. "Εν τούτοις τοϋς άντι μετώπισε νικηφόρως μέ την δύ- νοϊη τής άκατάβλητης θελήσεως τους καί τοϋ διακαοϋς πόθου τού νά υορφωθή καί μέ τό πνευματικό τάλοντο μέ τό οποίον τόν έπροί κισεν ή φύσις "Ολα τα Ιστορικά καί κοινωνικά έΎα τοϋ Μισελέ ΕεχωρίΖουν γιά τρ.ν πρωτοτυπίαν, την δύναμιν τής ©αντασίας καί περιγραφής καϊ τόν υυστικοπαθή λυρισμόν καί μετά τόν Βίκτωρα Ουγκώ, άναδεικνύ ουν αυτόν ώς τόν μόνον συγγρα ωέα τοϋ 19ου αιώνος πού εϊχε τό δώρον νά προβάλλη μέ Ζωηρόχρω- υες ποιητικές είκόνες, τόν πεΖό λόνο Έπειδή δμως μεγάλην σημασίαν έχουν κα'ι οί παιδαγωγικές άντι λήψεις τοϋ Μ., εθεώρησα ότι άΕιΖε νά μεταφράσω την κατωτέρω με λέτην τοϋ Γάλλου καθηγητού καί παιδαγωγοϋ Γαβριήλ Μονώ, μέ την εύκαιρία τοϋ έορτασμοϋ των 100 χοόνων άπό τού θανάτου τοϋ Μι- Αγαπητέ κ Σωκρ. Σινανιδη, ϊέρω από ίδιαν άντίληψη μερικά πράγματα γιά τόν γνωστόν Ποπγ - Έφτύμ. Καί άλλα πού κατά και ρούς άπο αλλους έι/αθα γι' αυτόν. παιδσγωγικές τοι/ άντιλήψεις καί χρήσιμον είναι νά τίς διαβάσουν πρ«ποντός οί γθνεκ; κοί οί έκπαι δευτικσΐ άλλά καί κάθε μορφωμέ 1 Άκόμη καί πρόσφατα Ηπαρουσια νος άνθρωΐκίώ πού ένδιαφέρεται σή τους μέ τεκμηρίωση καί επεΕερ γιά την ήΒική. κΌΐ ηνευματική πρόσ ι γασίπ άπαιτεϊ καί δυνάμεις καί δο τής πατρίδος τόΧ*. | καιρό. Δέν τα διαθέτω. Προχωρημέ ΒΑΣΛ. ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΣ νη ή ήλικία, κλονιομένη ή ύγεία Ό Ιούλιος Μισελέ γενντρθηκε Οτό Παρίσι την 11 ην Αύγούοτσυ 179^8 κοί απέθανε στ'ις "Υέ- ρες(1) ΐήί* 9ιν "Ιουλίου 1874. "Ε νας άπό το*ύο μεγαλοφυεϊς ίστο Γιατ'ι δέν τα έγραφα οαο καιρό γεροσύνη κατεϊχα; Τόμα θέλει ή ρικούς καί άπό Τβύθ πιά πρωτότυ πους συγγραφείς τοθ ί9οο αιώνος καί δΕιος νά συγκαταλέγδτσι μετο Εύ των έΕόχων παιδαγωγών όχι απαντήση... Μυστήρια κρύβει τόσα τοϋ κάθε θνητοϋ ή Ζωή . — "Ετσ; που έχουν τα πράγματα μέ έΕαναγ κάΖουν νά τα προχειρογράψω. Σάς παρακαλώ νά τα ιριλοΕενή σετε στόν -ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ. μας «ΚΟΣΜΟ» κι' έτσι προχειρογραμ μόνον γιά τό βιβλίον τού πού ©ε ι μενά. Πιστεύω πώς μπορεϊ μερικά ρει τόν τίτλον «Τα Παιδία μας* | άπό όσα Εέρω καί έμαθα γιά τόν (1869) στό οποίον άσχολεϊται μέ τα φλέγοντα παιδαγΛγικά προβλή ματα τής έποχής τού, άλλά επί σης κα'ι έΕ οίτίας των διδαγμά των πού πηγάίουν άπό αυτήν την £ωήν τού καθώς καί άπό την θε σιν πού έχει λάβει σχετικά μέ την μΚριμ'^αν τήχ: έθνπκής άγωγής, ή όπόίβ όνββλΰΖει μέσα άπό την ψυχήν τού κθί δισποτίΖει δλα τού τα έργα Ή χήρα σύΖυγος τσυ όταν έ δημοσίευσε τό 1884 υπό τόν τίτ¬ λον «ή νεανική μου Ζωή» τό βι βλίον ποϋ αποτελεί τόν πρώτον τόμον των αύτοβιογραφικών άνα μνήσεων τοϋ Μισελέ, έγραψεν έΕ όνόματός τού την έΕής άφιέρωοι. «Είς όλους τοϋς άνθρώπους πού θέλουν νά γίνουν άνθρωποι». Ή βιογραφία τοϋ Μ. είναι πράγματι μάθημα άνδροπρέπειας, έπίμαχθης εργασίας κα'ι άφιλοκέρδειας, κα'ι μέσα σέ δλα τα έργα τού βλέπει κανείς ότι ό Μισελέ θεωρεϊ τόν εαυτόν τού ότι έχει την ύποχρέω σιν νά άφοσιωθή στήν έρευνα τής ανθρωπίνης ψυχής καί ότι όνειρό τού είναι νά Ευπνήση άφ" ενός καί διαφωτίση την ανθρωπίνη συνείδη οί καί νά πδλουτίση άφ' ετέρου μέ εύρύτητα τό άνθρώπινο πνεϋμα. Ό πατέρας τού καταγόμενος άπό την πόλιν Λάν (Βορειοανστολικώς των Παρισίων) είχεν έλθει στό Πσρίσι, κατά την έκρηΕι τής γαλ λικής έπαναστόοεως, καΐ ώργάνω σε ένα μικρά τυπογραφείο μέσα σέ παλαιά έγκαταλελειμμένπ έκκλησία •την όποιαν», δπως λέγει ό ϊδιος, «την κατέλαβε άλλά δέν την έβε βήλωσε» Μέσα σέ ένα καλλ'ι τής έκκλησίας αυτής, γεννήθηκε ό "Ιού λιος Μισελέ. (Συνεχίίεται) (1) Ύέρες μικρά γαλλικά νησιά στή Μεσόγειο Ν Α. τής Τουλώ- νος. Σημ. Μεταφραοτοΰ. Θρησκευτικά Θέματα Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Κάθε χριστιανόν κλείνει στήν ψυχή τού τό Πρόσωπο τού ΧΡΙΣΤΟΥ, ♦»♦»♦♦♦♦«>♦··.>'
όπως το
φαντασία
Έπλασε
τού.
ό " Ι διός στήν
ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗ
μαθητεύσατε πάντα τα έθνη βα-
ί.τίΖοντες αύτούς είς τό ονομυ τού
Πατρός καί τού Υίοϋ καί τοϋ Ά
γίου Πνεύματος, διδάοκοντες αυ-
τούς τηρεϊν πάντσ δσα ένεστείλα-
μην υμίν" καί ιδού έγω μεθ' υ¬
μών είμι πάσας τάς ημέρας εως
τής συντελείας τού αίώνοο
(Ματθ. 28,16-20).
Διά τήν Μητέρα των Έκ^λησιών
πρωτοπαγή "Εκκλησίαν των Ίερο
οολόμων, δέν ύπάρχει έρμηνευτ1
κόν καί νεωγραφικόν πρόθλημα
κσθ' όσον άφορά τό όρος τής Γολι
λοίαι:. δπου εγένετο ή πρώτη έμ
φόνισις τοθ "Ανσπτάντος Ίησοϋ
είς τούς ένδεκα Μαθητάς Τού, καί
μετά τεσοαράκοντα ημέρας, ή Ά
νάληψις Τού1 Τό Όρος τούτο λέ¬
γουν κα πιστπύουν. είναι τό όοος
των Έλοιών καί ή πεοιοχή, άπο
τής μεσαίας κορυφής του μέχοι
τής νοτίας τοιαύτης
Είς την πίστιν των ταύτην, οί "·ε
ροσολυμίται έχουν ουνηγοροϋντα
κοί τόν, είκοσιπέντε έτη μετά τόν
ιερόν Ματθαϊον γράψαντα τό Εύαγ
γέλιόν του επί έπιοτημονικώτερον
κοί όκοιβέστερον, "Αγιον Άπόοτο Τό κότερο «Ταίηλουιντ. μήκους 11 ,58 μ. είναι ένα νέο μοντέλο πού
λον καί Εύαγγελιοτήν Λουκάν, όσ παρουοιάστηκε στήν Διεθνή Ναυτι κή Έκθεοι πού εγινε στό "Ερλς
Κωρτ τοϋ Λονδίνου. Τό πολυτελές αύτό κότερο είναι Βρεταννι-
κής κστασκευής κςί διαθέτει δλες τίς άνέσεις γιά πολυήμερες
κρουαΖ ιέρες.
τις ώς έΕής κατακλείει τό έΕ είκο
σιτεσσάρων κεφαλαίων ευαγγέλιον 11
(Συνέχεια είς τήν 6ην σελίδα) ',
Άπό πολλούς αίωνες τώρα, τό
σο οί Ίστορικοί, οσο καί οί Θεολό
γοι, είχαν πολλές άμφιβολίες άν ή
Μορφή τού Χριοτοϋ, όπως παρου
οιάΖεατι στίς διάφορες εικόνος, εί
ναι ή πραγματική Μαρφή τού. Για
τί. ένώ έχουν περισωθή άμέτρητες
είκόνες προσώπων πού έΖπσαν
ποίν άπ' αυτόν, δέν ύπάρχει καμ
υιά είκόνα Τού άπό χέρι άνθρώπου,
πού τόν είδε.
Οί "Ελληνες καί οί Ρωμαίοι, πού
άποθσνάτιΖαν την Έποχή έκείνη
τις φυοιογνωμίες των έπιφανών
άνθρώπων, δέν τα£ίδευαν άρκετά,
καθώς έχει άποδειχθή, στήν Ίου
δαία.
"/.πό την αλλη μεριά, Εβραϊοι
Ζωγράφοι δέν άναφέρονται τόν
καιοό πού έΖησε ό ΧΡΙΣΤΟΣ.
Φαίνεται. λοιπόν, ότι πολλά με¬
τά την ΣΤΑΥΡΩΣΙΝ ΤΟΥ, διάιρο
ροι όνεοναυοι Ζωγράφοι προσπά
θησαν μέ την διαίσθηοι κα'ι την
φαντασία νά βοοϋν την φυσιογνω-
μία Τού. καί την έδωσαν όπως την
νόμιΖον πιό όληθινή καί πιό συμ
φωνη μέ την Διδασκαλίαν Τού.
'Υπάρχουν, βεβαία, πολλοί θρϋ
λοι νιά διάφορες είκόνες τοϋ κοι
ροϋ Έκείνου, πού θεωροϋνται αύ-
θεντικές.
Άλλά τίποτε δέν είναι σίγουρο,
δπως δέν είναι κάν σίγουρο τό
περίφημο Μαντήλι τής Βερονίκης,
δπου άποτυπώθηκε ή θεία Μορφή
τοϋ θεανθρώπου, κατά τό Μαρ
τύριό Τού. Τέτοια Ίερά Κειμήλιο
οφθονοϋν είς πλήθος σέ όλο τόν
χριστιανικό κόσμο καί ή κάθε πό¬
λις πού τα κατέχει τούς αποδίδει
θαυμ·ατουργικές ίδιότητες Τό
1910, ώστόσο, τρείς "Αραβες ά
ίδιότυπο αυτόν έθνικό έΕωμότη νά
εχοον κάποια χρησιμότητα γιά τ'ιο
έθνικέο μας γενικά ύποθέσεις. Για
τί τό θέΐίσ παπά - Έφτύμ αποτελεί
ένδιαφέρουσα πτυχή τής πρόσφα
της ίοτορίας μας. Καί πρώτα - πρώ
τιστα, τα έγγρατρσ καί οί κώδικες
των Κοινοτήτων τής Μ. Άσίας
στά ίδιωτικά καί κυρίοις στά Δημό
σία Άρχεϊα, πού περιέχουν σχετι-
κές πληροφορίες μέ αυτήν την ύ-
πόθεση, άλλά καί γενικά γιά την
σύγχρονη τοϋ Γένους ίστορία, πε
ριμένουν την έρευνα κα'ι μελέτη
τους άπό τούς είδικούς, καί μά
λιοτα άπό έπιστήμονες τουρκομα-
θείς (λ.χ. σάν τόν Βασίλη Δή
μητριάδη, Δ)ντή τού Ίστορικοϋ
Άρχεϊου Μακεδονίας, με σπουδές
στήν ΌΕφόρδπ, Παϋλον Χιδϊρο-
γλου, οτέλεχος τοϋ Κέντρου Έ
πιοτημονικών Έρευνών Κύπρου,
μέ σπουδέο στήν Βόννη κ.α. δ-
μοιους μέ αύτούς έπιστημονικά κα-
ταρτισμένοος τουρκολόγους) , πρ'ιν
τα καταστρέψη ή μοϋχλα, καί βα
σικά — άλλοίμονο' — ή άδια
φορϊα.
Σδς εΰχαριστώ.
Μέ άγάπη καϊ βαθειδ έκτίμηση
ΓΕΩΡΓ. . ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ
Τ
Παυλάκη Καραχισαρίδη τόν λέ
γανε τόν Παπά - Έφτΰμ προτοϋ χβι
ροτονηθεϊ. Πωλΐκον τόν φώναΖαν
χαϊδευτικά οτήν γενέτειρα τού "Ακ
δαγ Μαδενί, οί δικοί τού καΐ οί
γειτόνοι, δταν ήταν μικρός, καθώς
κα'ι οί συνομίληκοί τού καί οί συμ
μαθητές στό σχολειό Ό Παύλης
«τό παιδίν τού κεμεντΖετΖή ( = λυ
ράρη) Παράσχ. (-Παράσχου ή
Παρασκευο) τόν λέγανε, όταν ε
φηβος ύπηρετοϋσε στό ύφασματο
πωλεϊο τοϋ Καρα-Παντελή, στό
Άκδαγ Μαδενί. Καΐ Παυλάκη τόν
είπαν, δταν κυνηγώντας την τϋχη
καί άναΖητώντας δουλειά βρέθηκε
(—ήν "Αγκύρα. Παυλάκη"" τόν έλε-
γαν καί δταν, γιά λίγον καιρό, την
άνοιΕη τοϋ 1909, ήταν έπιστάτης
σέ έργάτες όδοποΐας άνάμεσα στό
Γιαχόη - Χάν ("Ωραϊο χόνι) κα'ι Δέ
νέκ - Μαδενί.
(Σημειώση, Παροκαλώ, δσοι ά
πό τούς άναγνώστες έχουν στή
βιβλιόθηκη τους έγκυκλοπαίδειες,
νά ρίΕουν μιά ματιά στό λήμμα
«Παπά - Εύτύμ» γιά νά ιδούν τί
γράφουν σχετικά μέ τό πράγματι
κό, δηλαδή τό κατά κόσμο δνομά
τού).
II
"Ημουνα κατά τό σχολικό £τος
1908-1909 μαθητής τής Σ" τά-
Εεως στήν Άστική Σχολή τής
γενέτειρας μου Δέ νέκ Μαδενί· δ
νοίγοντας ένα πηγάδι στήν Άντιό ταν το καλοκαίρι τού 1909 πρωτο
χεισ, κοντά στόν Όρόνη ποταμό,
βρήκαν μερικά πολύτιμα έκκλησία
στικά άντικείμενα, στά έρείπια ε¬
νός βυΖσντινοϋ ναού.
Άνάμεσα ο' αϋτά περιλαμβάνον
ταν δύο Άργυρά Δισκοπότηρα, δύο
σινί φέσι καΐ στόν λαιμό σκληρό
κολλάρο μέ φιαγκόκι, δπως τό ά
παιτοϋσε ή μόδα τής έποχής Ή
είδα στό σπίτι μας τόν Παυλάκη
Καραχισαρίδη. Νέος, κοντούλης
μάλλον, χλωμός την δψη μέ κστά
μαυρα μαλλιά, μαϋρα φρύδια Ζω
νραφιστά, μεγάλα μάτια μαϋρα
| Ζωηρά, ποΰ την διαπεραστικότητά
Σταυροί, δύο Δίσκοι, έπτά Καντη ι τους τονιΖε ή χλωμάδα τού πρόσω
λερια, ένας πολυέλαιος, ένο μεταλ που του φοροϋσε στό κεφάλι βυσ
λικό Τέμπλο καί διάφορα άλλα κει λ λό
μήλια, πού δίν μπορεϊ νά είναι νεώ
τερα τοϋ 6ου μ Χ. αιώνος.
Κατά πσοαν πιθανότητα, τα άντι
κείμενα αύτά θά άνήκαν στήν Με
γάλη Έκκληοία τής Άντιοχείας.
πού ανήγειρε ό ΜΕΓΑΣ Κωνοταν
τινος κατά τό 341 μ Χ. Οί Ίερεϊς
πού ύπηρετοϋοαν στόν ύπέρλαμ
προ τουτο Ναό, αναγκαστικόν άλ
λεεπάλληλες φορές νά διαφυλό
Εουν μέ κάθε τρόπο τούς πολϋτι
μους θησαυρούς του, πρό πάντων
κατά τόν Δ' αίώνα επί Ίουλιανοϋ
τοϋ "Αποστάτου, κατά τίς έπιδρο
μές των δύο Χοσρόων τής Περσί
άς, στά 538 κα'ι 611. "Ολος λοι
πό ν, αύτάς ό θησαυρός πού άνα
κάλυψαν οί τρείς Άραβες, άγο
ράστηκε άπό ένα Παρισινό κοτά-
στημα — πού πουλοϋσε άντίκες —
άμφιεσή του καί γενικά ή όλή"εμ-
φάνισή τού ήτσν περιποιημένη Ή
πρώτη όμως παρουοία του οτό
Δενέκ Μαδενί πέρασε άπαρατήρη-
τη. Έκτός άπό τήν οίκογένειά μας,
πολϋ ολίγοι Ρωμιοι τόν γνώρισαν.
Γιατί είχε έρθει τότε ό Παυλά¬
κης στό Δενέκ - Μαδενί;
Ή κωμόπολη αυτή ώς τόν α"
παγκόομιο πόλεμο είχε δυό όνομα
σίες: Δενέκ Μαδενί καί Κεσκίν.
Ή πρώτη ήταν ή έπικρατέστερη
στήν άρχή. Η δεύτερη έπεκράτη
σε κατό τόν α" παγκόσμιο πόλε¬
μο. Τώρα μόνο Κεσκίν σημειώνε
ται στόν έπίσημο όδηγό των οί-
κισμών τής Νέας Τουρκίας καθώς
καί στούς χάρτες Εμείς οί υαβη-
τές τό 1909 γράφαμε Μεταλλεϊον
Δενέκ, γιατί στήν τουρκική μεταλ
λεϊον σημαίνει μοδέν. Οί προερχό-
υενοι άπό τήν κωπόπολη κσί δσοι
ΕεριΖωμένοι τήν γνώρισαν, τήν λέ-
νε έδω οτήν Έλλάδα Κεσκίν -
Μαδέν.
ΣΕ ΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ Μ. Α¬
ΣΙΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΚΩΜΟ-
ΛΗ ΚΕΣΚΙΝ.
"Ως γνωστόν, άπό τό 1923 ή
"Αγκύρα είναι ή πρωτεύουσα τής
Νέας Τουρκίας. ΝΑ της καί αέ άπό
στοση 80 χλμ. κατ' ευθείαν γραμ
μην κείται ή κωμόπολη Κεσκίν. Μέ
δυό δρόμους έπικοινωνούοε τό
1909 ή κωμόπολη μέ τήν "Αγκύρα,
ό παλιός κατευθυνόταν στήν άρχή
πρός τα Ν. άπό τήν κωπόπολη
ώσπου νά ένωθεϊ μέ τόν πιό παλιό
ιθόοτρωτο δημόσιο δρόμο Άγκυ¬
ρας — Καισαρείας. Έκεϊ οέ άπό
οταση 30 χλμ άπό τό Κεσκίν βρί-
σκεται τό χωρία Κιοπρούκιοϊ ( = Γε
φυροχώρι) Δΐπλα του ρέει ό "Α
λυς, ό μεγαλύτερος ποταμός τής
Μ. Άσίας. Τώρα τόν λένε ΚηΖήλ
■ Ήρμόκ (= κόκκινος ποταμός).
Πάνω στόν Άλυ είναι χτισμένο
πέτρινο γεφύρι μέ τόΕσ άπό τόν
καιρό των Σελτσοθκων. (Βλ. είκό-
νσ τής γ«5φυρας Σεφέρη: -Τρείς
μέρες στά Μονσστήρια τής Καππα
δοκίας» 1953. Έκδοσεις Κέντρου
Μικρασιατικών Σπουδών άρ. 122).
Ό δρόμος άπό τό Κιοπρούκιοϊ κα
τευθύνετσι πρός τα ΒΔ. γιό την
Αγκύρα. "Εχει μήκος (από Κε¬
σκίν εής Άγκυραν) 130 χλμ. πε
ρίπου.
Τόν δρόμο αυτόν χρηοιμο
ποιοϋσαν οί Κεσκινλήδες τόν χει
μώνα. Ό καινούργιος ήταν χωματό
δρόμος Τοϋτος κατευθυνόταν ά¬
πό τό Κεσκίν πρός τα Β. ώσπου νά
φτόσει στό χωρία Γιαχσή - Χάν (Ό
ραϊο χάνι) σέ άπόσταση 30 περϊπου
χιλμ. άπό τήν κωμόπολη.
Έκεϊ πάνω στόν "Αλυ ήταν οτη
μένη σιδηρένια γαλάΖια γέφυρα.
(Λέγανε πώς ή ίταλική έταιρεία
γεφυροποιΐας είχε οτήσει τότε δ-
μοια μέ αυτήν καί πάνω στόν Ά
λιάκμονα (= Ίντσέσου) οτδ δρό
μο ΚοΖάνης - Σερβίας Τό 1909
ήταν τουρκοκρατούμενα τα μέρη
αύτά "Οταν τό 1923 έγκαταστα
θήκαμε στό χωρία "Αη - Σκωλή,
τα σημερινά Λεύκαρα, ώς 6—7
χλμ Δ τού Άλιάκμονα, εϊδαμε τή
σιδερένια αυτή γέφυρα, δμοια /
έκείνη τού Γιαχσή - χάν. Όπως ί-
μαθα τελευταία τήν διέλυσαν τώρα,
γιατί έκεϊ κατασκευάΖεται τό μέγα
λϋτερο φράγμα τής Ελλάδος, τού
Πολύφυτου, δπως λέει ό λσος τού
Καρδαμόκη, δπως τό όνομάΖουν
τα έπίσημα χαρτιά) "Ο καινοΰργιος
δρόμος άπο τό Γιαχσή - χάν κατευ
θύνεται πρός τα Δ γιά τήν "Αγκυ
ρα "Εχει μήκος ώς 95 χλμ δπως
εϊιιαμε ήταν χωματόδρομος Την
άνοιΕη τού 1909 τό όθωμανικό Δή
μόσιο προκήρυΕε μειοδοτική δημο
πρασία γιά τήν έπίοτρωσή του άπό
τό Γιοχσή - χάν ώς τό Δενέκ -
Μαδενί. Άπό τα 30 χιλμ τα 10
ανέλαβον νά έπιστρώσου ό πατέ-
ρας μου "Ιωσήφ Παντελίδης καί ύ
Παντελή:. Καραχισαρίδης άπό τό
"Αη - Μοδενί.
(ΣυνεχίΖεται)
των κειμηλίων αυτών ήταν ένας
«ΚΑΛΥΞ» — όπως γράφουν οί Ά
μερικανοί — ή ένα Δισκοπότηρο,
όπως.θά λέγαμε εμείς.
Ήταν άπό άργυρό καϊ είχε ϋψος
19 έκατοοτόμετρα κα'ι διάμετρο
15
"Αφοΰ λοιπόν καθαρίστηκε με
μεγάλη προσοχή κα'ι προφύλαΕι.
γιατ'ι ή σκουριά είχε προχωρήσει
πο>ύ. τό Διοκοπότηρο στάλθηκε ά¬
πό τό Παρίοι οτήν Άμερική, δπου
κα'ι βριοκεται άκόμα Τό 1915. έΕε
τάσθηκε μελετήθηκε άπό τόν δο
κτορα ΆϊΖεϋ τήο "Ακαδημϊας των
"Επιστήμων τής Καλιφορνίος
καί είχε ύποκατάατημα στήν Νέα ί Ό καθηγητής αύτάς, είδικός
"Υόρκη | οτίς μελετες τοϋτες. τύπωσε με
Τό περισσότερον ενδιαφέρον ; τό πέντε χρόνια ένα θαυμάοκ) βι ί
βλίο οέ δύο τόμους, δπου μέ πολ
λά καί πειστικά έπιχειρήματα τού,
ΟποοτηρίΖει μέ τα βεβαιότητος, δι ι
τό Δισκοηότηρο τής Άντιοχείος
μσς δίνει την πραγματική Μορφή
τού Χριοτοϋ Ο τεχνίτης που
την χάραΕε πάνω σ αυτό, πρέπει
νά ήταν σύγχρονος Τού κοί κοί νά
γνώριοε καί άπά κοντά τα θεισ
χαρακτηριστικά Τού. Τό ποτήρι
αύτό καθ' έαυτό. είναι κοινότατο.
όπόοφυρηλοτημένο δργυρο
Τό περίβλημό του, δμως είναι
κομωμένο, με λεπτότοτη τεχνη Ή
βάσις τού είναι χομηλή καί χω
ρίς κόσμημσ δπως συνηθιΖόταν
κατά τους δυο πρώτους χρνοτιονι-
κους αίώνες τής Ρω^ΛΛκήί: οϋτο
(Συνέχειο είς την βην σβλίδο)
Σ1ΤΣΑΣ ΚΑΑΤΣΚΑΚΗ
ΜίΙΑΨΡΟΗ
Πέθανε γιό την Έλλάδα
(Άπ6 τ* όμώνυμο έργο της. Βραβεϊο τής -Άκαντεμι 'Εντερνασιο-
ναλ ντέ Λουτές—Παρϊ> χρυσουν μετόλιον μετά κυπέλλου).
Ι ΘΗ5ΑΥΡΟ ΤΟΥ ΚίΑΊ !ΠΟΓΛΟ
Γ'
«Ξέχασα τοΰς στίχονς, μά ποτκ
5έν θά ξ*χάσι» την ιδία, τα σκ./Τι
νά της μάτιβ μέ τα μακρνά τι;;
τοίνονρα, κ.αί τό πραγματικό ίλλη
νικό κορμί τη; καί π.ροψίλ. Ητανρ
λαμπερή «άν ούοάνιο τόξο ολη ■>-
μοςκριά καί γαλήνη». Πέθανε στά
δβκαπέντε της χρόνια. Γκρεμ«σιΤ|
κε Λπό τό άλογό της καί έσπασί τή
ρα,χοκοκαλιά. Τής εγραψε έλενεΓ-
ΐςχι' ήτανε γιά καιρό, άν καί παι
δι Ακόιια, μελαγχολικό; καί Αμ,ί-
λητος.
Άλλά τό πρωτο τοι· πάθος 7ιτα
νε ή Μά(ν "Αν Χέβορθ. Έδώ οέν
ήτ,ανε πιά μόνο τα όν€ΐροπολήματα
ίνός μιχροΓ· ρναίσθητον άγο_>ιοί·.
Έδώ επαιί,αν ηόλο κα'ι αί αίσθή-
σεις. Σάν ήφαίστειο έ'βπασαν οί
όρμές καί τόν τΰλιξαν σέ φλόνες.
"Εμεινε μακρνά άπό τίς σποΐ'·ές
τον έφτά μήν'ες. Γύοιβε μέ τσοκι
Ομενη καρδιά στό σχολειό τον, 3-
ταν έμα&ε ότι τή Μάρν την εΐ/αν
ΰπο«χεθεί σ' έναν άλλον.
Εκείνην ακριβώς την έποχή, που
ήτανε ή κα,ρ,&ιά τοι> αδεία έμαθε ν.ά
τι πεα γιά την άπό Λλ'.η
μητέρα άδελψή το^ Αύγούστα. Άρ
χισ* νά αλληλογραφή μαζί της.
"Ητανε ακριβώς τέσσαρα χοόνια
πιό μεγάλη άπ' αύτόλ' καΐ ζοΰαε
κοντά στή γιαγιά της λαίδη Χόλ
ντρνε;. "Ητανε άροαβωνιασ'ΐ^ντι
μέ τόν έξάδελφό της ταγματάρνη
τών' Δραγόνο>ν Λάιγκ. "Οταν τί;
παύσεις πήγε στό σπίτ, τού ε'ίνε
ενα πορτραίτο τής άδελςτης: τον,
ποϋ είχε στείλει στή μητέρα τον
Ι 517
Ό Δαλπατάν έκοίταξε μέ μισό
ένθονσιάστηκε. Τον φαη'ότανβ κ';ειστα τα ματια τον Μονφτη. Β.
άξενο, πώς 6ρισκότ< -"Οχι, τοθ άπαντήσανε μέ μιά <ρυ>νη.
Ό Σονλτάνος σηκώθηκΐ
V"!
ιυίϋΐ(π[ ^ /.' σήκωσε τοΰς ώμους, πρόβαλρ τό αέ σκνμμένο τό κεφάλι γΰρισε
χτΓστ^^κόσμο^'νϊΓΓ^θΜοποΤ'ποΰ ««νόν, μέ σο^ρομρνα τα χρίλια, πλάτες καί άρχισε ν ά βαδίζη πρός
ρ[χε μαζί τού σνγγένρια καί μσλι
άποκρίθηκί μέ σταθεοή καϊ την πορτα πού ί'πηρχε οτό 6«θος
στα άδελφική. «Σκεφθήτε, άκ,νιοή γεμάτη πάθος φωνή:
μου άδβλφή, τής
δτι εϊσο —Άκονσα Σείχ Ον). Ίσλάμ
■«ής αιθούσης.
Ό Μουφτής πρόσταξε καί ,τή-
στρ σεϊς ή πιό κοντινή μου> σν/γε καί τίς πρώτας καί τίς τελευταϊ*ς οιιν οί ζαπτιρδρς Ρξ(ο την' Δολ.τι-
νής, πον έχο στόν κόσμο χλ'ι άπό κατηγορίες καί ιιιά ποϋ άποδείχτη τΛν.
ΠΟΑΥΤΥΓΗΛ ΤΗΣ ΔΗΜίΤΙΚΗΣ
ΚβΙ ΤΑΚΤΜΣΙΙ
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΙΑΛΘΝΤΙΙ
τόν δεσμό τού αϊματο; καί
την Αγάπη.
καν καί δέν βλτπω καμ.ιιιά π'θανυ
•Έφέντε: μόν, εΓπε £5οτ
| τητα νά σώση τό κεφάλι μου όμο -ττους συνεδρηυς, >.ι·?τ<υ ή σννείι,.η' Σέ ήλικΐα 17 χρον'ώ οροιτυϋσε λόγω τίς ποάξεις μόν κ«ί άναλαιι ιση γι' α!>ριο τό ποωϋ. , , , λ , ■'
στό Πανεπιστήμιο τοΰ Καίμπυιτΐ.1 βάνω τίς εΰθύνες μόν. Τώρα δέν ϊηκώθηκαν όλοι καί μέ ΓκιριΛ _ μ' υ - ■ ·
στήν άδε,λφή τον: Ι μοΰ μένει παρά νά τίς ίξηγήσ;.. -<αρδιά, άρχισαν νά «γαίνον,ν' "<>- Τηζ ΝεοελΛηνικη; πρεπε, να ταχτο
:Έδώ ΪΛ σάν γεοικηός ήγε , καΙ θά τό κάνο> μέ μεγάλη μόν ?ν
ΓΙΑΚ. ΔΙΖΙΚΙΡ'ΚΗ
ι
"Οπως κάθε γλ.ώσσα ποϊ οέ ίί πόσα δάκρνα ενχο χνσει γιά ιό χά
να( ά/κόμη κατασταλαγμένη, εισί μό τού παιδιοΰ μόν». —«"Άχ, νο
καί ή δημοτική (άγροτική καΐ ά εΓχα αύτό τό χαρωπό καμαράκι και
στική) εχει πολΐ'ΤΐΛτία. Αΰτο το νά τόκαμνα γοαφεϊο». "Αν' αντικα
φαινόμ€·ν.ο είναι Ακόμη πιό έντιη-ο ταστησης τή; λέ^η «καμαρου/.α ή
δταν πάνο> σέ μιά γλώσσα, ό.αιος καμαράκι» ιιέ τή λέξη «διοματιακι->
είναι ή περίπτ(οση τής άγροϊικής ή εκφράση σου χανε.. ι
δημοτικής, εχουν άφήσει τα σημά Όντδ; είναι λέξη τή; τονοκπ-
δια τονς πολλές άλλόγλωσβδς επι κρατίας. Τώρα έχει πέσει σέ α-
δράσει; (σ' έμά;: ιρράγκικια, β- χρηστία. Μπορεϊ ν ά γίνη χρήα"
νετσανοϊταλική, λεβαν'τίτικη καί αύτη; σέ περιγρα^ή σπιτιών ττς
τοΰρκικια). έποχής τής τονρκοκρατίας όπότε
"Ετσι σήμερα στή δημοτι/η ε- μ,ιορεϊ νά χρησ'μοποιηθή καί τό
χονμε σνχνά πολλές λέξίΐς γιά ιιΐά -ΐαράγωγό της «όντατ,ζής» θη'.νκό
καί την αύτη σημασία. Άπό γλοχ» «όντατζοΰ» = έπιστάτης —ίσον·
σολογική άποψη, αύτό δέν' ΐτανηώ πάνω στοΰς ν«κιασμένο ■; όντά-
νει όκιαλή κατάσταση, άφοΰ ή πό 5ες ενός μεγάλον σπιτιον. «Ό όν
λυτνπία δέν' Αποτελεί γλωσοικό τάς γιά τοΰς ιιοι·σαφίρτιδε; ητβν
μεγάλος όντά:,
τα ματάχια τονς, καί στή
μονάς ποϋ μόνος τον κόίίίΐ τό νό;ιΐ
σμά τού ή σάν' ,Ινδιάνο; «οχτ,γος,
ποΰ βεβαία δέν κόδει όιιισμα(
λά κατρχει τό καλύτπ.)
την ελευθερία. Μιλω μέ
χαοίσΓηστι. 'Τπάοχο.ν όπο): ξέρ?ις
-ένας Λπό την αίθουσα τοθ Διί.α π011ΐθή, Υ'« να<καταλήξη σε γ,.ωσ τό χειμωνα. τό ιιεγαλο μποοντ,ι ,,„„ ' | σική άρετή καί δχι σέ γλωσσικό νο ιιαγγάλι! ΓΑν αλλτ. τωέθα τό πρωί σ.ν.ν. Ψενάδι· 'Τπάρχει ενα; τρόπος τα θάλαμος. ΕΤνπι >ί*η τρ'είο;·
σιιό γι, αυτήν τή θεά, γι«τί
αγάπητή μου μητέοα
δεσποτική».
<Τ"6αστέ ιιου Σρΐχ 0>"λ Ίσλαιι,
ΚΑΠΠΑΔΟΚ1ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΟΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ ΠΒΞΕΥΤΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ
ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΟ ΤΗΣ ΚΑΡΒβΑΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ Ν. ΚΑΙ Μ. ΤΙΕΡΡΥ -ΛΕ ΝΟΥΒΕΛ
ΚΛΙΖ ΡΟΥΠΕΣΤΡ Ν ΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΣ»
Ζ ΕΓ-
Β1
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ Ν. ΒΡΑ-
ΧΙΟΝΑ. Στήν κορυφή, τού θόλου
τού ήταν £ωγραφιομένος ένας με-
γόλος σταύρος, στολισμένος μέ
πολλά πλουμίδια. Τώρα διακρίνον
ται μερικά ϊχνη μώνον. Στήν άνα
τολική πλαγιά τοϋ ίδίου θόλου 6λέ
πομε τόν Εύογγελισμό, στή
κή, την άφιξη των μάγων καί στό
τύμπσνο τοΰ μεσημβρινοΰ τοιχώμα
τος, τή Γέννηση καί την 'Επίσκε
ψη.
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ Β. ΒΡΑ
ΧΙΟΝΑ. Στήν άνατολική πλαγιά
τοϋ θόλου τού βλέπομε τή φύγη
στήν Αΐγυπτο, στή δυτική, την Κο
μηοη τής Θεοτόκου κα'ι στό τύμπα
νο τοϋ βορινοϋ τοιχώματος, μερ
κό ίχνη όπό την Βάπτιση. Ή
Κοίμηση τής Θεοτόκου πσριστάνε
ται σέ δυό σκηνές. Στήν πρώτη
ή Θεοτόκος είναι ξαπλωμένη έπά
νω σ' ένα άπέριττο κραββάτι, μέ
τέσσαρα τετράγωνα πόδια. Στό
προσκέφαλό Της στέκεται ό Ιωάν
νης κρατσ στό χέρι τού σάν κε
ρ/ μι6 περίεργη βέργα. Άπό την
επάνω δκρη της κρέμονται δυό
λουριά, πού τό κοθένα καταλήγει
σέ τρία μικρά κλωνάρια. Ό Χρι
στός είναι καθισμένος στήν άκρη
τοϋ κρεββατιοϋ τής Μητέρας Τού,
μέ τό πρόσωπο γυρισμένο πρός
Αυτή κα'ι περιμένει μέ τα δύο χέ
ρια νά παραλάβη τό πνεΰμο Της.
Κανένας δλλος απόστολος δέν πά
ρίσταται στήν Κοίμηση, έκτός όπό
ϊναν άκόμη, ό οποίος είναι σβυ-
σμένος δλως διόλου τώρα καί μό
νόν ένα μέρος άπό τό όγιοοτέφα
νό τού διοκρίνεται πρός τα πόδιο
τής Παναγίας. Στή δεΰτερη σκηνή
ό Χριστός κρατά μ' εύλόβεια στό
χέρια Τού τή ψυχή τής Μητέρας
Τού, πού είκονίΖεται σάν μικρά
σπαργανωμένο παιδάκι. Άπό πϊσοί
Τόν άκολουθεϊ ό ψυχοπομπός δγ-
γελος.
ΕΞΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ Δ. ΒΡΑΧΙΟ
ΝΑ. Στήν κορυφή τοϋ θόλου τού
ήταν ?ωγραφισμένος ένας μέγα
λος σαυρός μέ πολλά στολίδια.
Στό τύμπανο τοϋ δυτικοϋ τοιχώμα
τος σώΖονται μερικά ϊχνη άπό την
πσράσταση τοΰ Δανιήλ μεταΕύ των
Αεόντων.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΜ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ. 'Εκείνο ποΰ χαρα-
κτηρΙΖει ιδιαιτέρα την έκκλησία αϋ
τή είναι ό πλοΰτος καί ή ποικιλία
των άνεικονικών σχεδίων στήν εί
κονογρόφησή της. 'Υπάρχουν βέ-
βσια πολλές άδεΕιότητες στήν ·ζ
κονοφράφηση αυτή, δλες δμτος έ-
χουν τόν άέρα τοϋ πηγαίου αύθορ
υητισμοϋ. "Ενα βλλο χαρακτηρ·-
στικό είναι έπϊσης καί ή τεχνοτρο
πία μέ την όποία κατασκευάσθηκΓ
ό τροϋλλος της. Ή κλιμάκωοη αύ
τή κατασκευή μός θυμίΖει, έστω
κοί πολύ πενιχρά, τούς τρούλλους
έκείνους πού οτόλιΖαν τό υεγόλο
περίκεντρα μνημεϊα κατά τόν 5ον
καί 6ον αΐώνα Όσο ή έκκλησία
αυτή θά παραμεϊνει μονοδική στόν
τύπο της, θά ήταν πολϋ δύσκολο
νά την κστστάΕωμε μέ βεβαιότη
τα σέ κάποιο 'χρονολογική οειρά.
Πάντως ή Ιδρυσής της φαίνεται δτι
δέν όπέχει πολύ άπό τα παλαιο
χριστιονικά χρόνια
3 ΠΛΑΝΑΙ ΚΙΛΙΣΕ (Έκκλη
οίο με τό φίδια). Ό βράχος, στόν
όποϊο είναι λαΕεμνένη μέ δλα τα
προσορτήματό της. βρίσκετοι στήν
άρκΓτερή δχθη τού ποτομοΰ κι έχει
ηρόοο«|)η πρός Νότο. Ή εϊσοδός
τικ όδηγεϊ πρωτα ο" δνα όρθογώ
νιο προθάλαμο, πού εχει κομαρω
τό βόλο κα'ι διαοτάοεις περίπου.
4 ν. π λότος καί 2μ μήκος
Ό προθόλομοο ούτος ουνδέε-
τα< πρός βορράν μ ένα τετρόγωνο Τοϋ ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ ποίου είναι έπίσης καμαρωτός κα'ι οί διαστάσεις τού περίπου, πλάτος 3,65 μ. μήκος 3,80 μ καί ϋψος άηό την κορυφή τοϋ θόλου 4 μ. "Ο δΕονας τοΰ καμαρωτοΰ θόλο1; έχει κατευθυνθή δυτικοανατολική Ό νάρθηκας έΕ δλλου συνδέε ται πρός βορράν μ' ενα κοιμητή ριο καί πρός ανατολάς μέ την έκ κλησια Ό θόλος τοϋ κοιμητηρίου είναι άτεχνα καμαρωτός καί οί δια στάσεις τού κατά προσέγγιση, πλάτος 2,30 μ. μήκος 4 εως 4,50 μ καί ϋψος 3. Στά άδαφος τού βλέπομε τέσσαρες τάφους καί στό βορινό τοίχωμά τού ένα άρκοσό λιο. Στήν άνατολική πλευρά τού είναι σκαμμένο ένα μικρά Ιερό πού διατηρεί άκόμη την άγ/α τρά πε?ά τού. Τό σχήμα τής έκκλησίας είναι σταυρικό, μ' έπίπεδη όροφή στό κεντρικό τετράγωνο, ή κάθε πλευ ρά τοΰ όιιοίου ίσοΰται μέ 3,20 μ. Δέν ξέρομε σέ ποίον άγιο ή άγία ήταν άφιερωμένη. Όλοι οί βραχίο νες τοϋ σταυροϋ έχουν καμσρω- τούς θόλους καί είναι ϊσοι μεταΕύ ών (πλάτος 2,80 μ καί βάθος 0,90 μ.). Στά τοιχώματά των 6λέ πομε λαΕεμμένες τρείς μικρές φάτνες, δύο στόν δορινό βραχίονα <αί μία στόν νότιο, κάτω άπό έ- α μικρά παράθυρο, τό μοναδικό γιά νά φωτίϋετοι ή έκκλησία. Τό Ίερό, πού διατηρεϊ άκόμη την άγία τράπεΖά τού, εχει πλάτος μ περίπου καί βάθος 2,20 μ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ. Οί είκονογραφίες σκέπαΖαν κάπο τε δλα τα τοιχώματά τής έκκλησί άς κα'ι των παραρτημάτων της, τώ ρα δμως ένα μεγάλο μέρος άπό αύτές έχε. έΕαφανισθή. (Συνεχίίεται) ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ΦΦ»»»»»»»» νά άποχτή<τονν πράματα ποί' δέν οίβ(»σε την ταΰτότητά τονς άνήκου-ν γιά προσωπιχή τονς τού; διατάξη νά πέσονν ώίΓρλεια και έκεΐνοι πον διαπηήτ- τα. "Τστερα σηκώθηκε τουν κοκοΐ'ογήματα, γιά ν'ά προ- ίνα κΰλινδοο άπό .-τάπνοο στήν ό- γαατοποιήσοτΎ γενικώτεοα σχρΛ'ά ιοΐο ητανε γοαμμένο τό σουλτανί τονΓ, άπό την έφαουογή τΛν ό.τοί κό Γτεομάνι τής άπόφασης τογ ι ο)ν πιστευθή ότι θά Αα'ελήσουν· ιια βανίον ίχίίνοι/, ίφίληηρ τί; σ<ΐ(ΐπγί εί ιιέ τόν έαντό τονς καί πολλοϋ- ^ε; τον αί άοχ'σε ν'ά τόν διαΐιά'ο. άλλον; σννινθοώπον; τονς, ήμπο- Παραθέτοαρ όλόκληοο τό «ρο'ΐ'τ ορΓ καί όλόκληοο τό εθνος τονς. νι, δ,ΐ(ος μά; τό διέσοσε ό Στε'ιρ. Στίς δΰο ποίότίς κατηγορίες {ιπά Ξένοί, ιιετα(τρασμρνο στήν γλίόσ- γονται οί κοινοΐ έγκληματίες ποΰ σα τής έ.τοχτίς. «πό τόν ίδιο: τον () λή 'νδόξοιν Σονλτάν(,)ν, ίσχνρωτρρων' Αϋτοκρατόο.· ν, πορπει νά τιμιοροΰνται καί κατα- «Ήμρΐς, ό διά τής διώκονται πάντα άπό τόν νόμο, ο !σχΰο; καί ί'ιπρίηον είινοίας τ αν τοϋς 6άΪΡ| στό χέοι. Στήν ι ε Τφίστον καί διά τή; έξόχον λρνταία, νπάγον-ται οί ΐριλόδηξοι π?ως τού θονιιατοποιοϋ Ποοτ ν.αί ϊδρολόγοι πολιτικοί και στοιί Σονλτάνο: Μαχιιοΰτ Β'. έκ τΛν τιωτικοί# ποί' ταοιοοννται μονάχιΐ όίταν ά,-τοτνγγάν ουν οί ε£ρνρρσε'; ρισσρύονν, άποχρωσιακές σημαοί- ^αράκια γιά κείνο.ς πον θίλουνε ες. "Βτσι, Από ταντόσημες, αύτ^ να λοι«τοΟνρ χο>ριστά καί ονι ιιέ
οί λέξεις, μετατρέπονται £*έ σι-νώ πα ~0 μ$γάλο γαμάιι1. Αΰτά τα
νυμες ίί συ-γγενικές. καμαράκια ιιποοονν'ε νά όν'ομαστον
Αϋτό βεβαία εΓναι βασικό εργο
των χειριστών τοΰ Λόγοις σαν ε-
πιχουρία πρός τό εργο τοΰ λαόν,
τού δημιοΐ'ργοΰ τής γλώσσας. Ε¬
μείς έδώ θ' άρκεστοΰμε μόνο νά
θίξονμε τα ζήτημα.
— Δοιμάτϊο, κάμαοη (η κάμα
ρα), όντάς, θάλαμος, σάλα, σαλό; ππανικά. Σηιιαίει ναχΐιυο, 6αθοΰ
καμπίνα (πλοίον ή γιά λ(οα<1 στον τοΐχο ^ός δωιιατίον δεχτή λ^ «λοντοοθάλ.αμοι;. Ό θάλα,ιιο; ιιποοεϊ νά μά- β<"ΐ θήση ν' άποδ(όσοναρ τή γαλλ ι·/ίι λρΐη «άλκόβ» ποί· δέν έχη τό άντίστοινό της στή γλωσσα ιια;, έ.-τειδή είναι άοαβικής έττηιολονίη-, ιΐ;-τασμέν*η στά ναλλικά άπό τα Τ- θαλασσινό μπάνιο) καμαρίν'ι. "Ολες οί παραπάντο λέξεις δί- νοι»νρ την Ιδέα τον ένδιαιτήματος. κατο,κεί „........... .«„„„,·. ΓΛν ίσχνοο.τέοων Α#τοχοατοον, ποοκαλοϋν καί σνλλαιιΛάνοντ,ι, δ·ανομεϋς των στεαμάτο,ν τογ Χο θε,ται ' καί καθήμενο; επί βρένου Γ πον Από τοΰς ΛνΉπάλους τον;. "Οσι- άπ' πντοΰς είναι τνχεροϊ καί έ-τι- θρόνον, τι επί τής γής σκιά τοΰ κοατοΰν, τα έγκλήυατά τονς, Γίσο θεοΓ», ό λριτονργός των ένδό'ίανν Λπιιίπια καί άν είναι ξρχνιοΰνται καί α*Ο*Ο' α}λ(ί στυ Μέκα; καί Μεδίνα; να ος ταντόσημες Αναμεταξι' ι«ξ· άπό τί; πιό πάν'ο> λέξεις
/ι
δέν τ,μωοοΰνΤα, ποοστάτης τής Άγίας Ίερο.·, α- ν«ι ™ δ">μ«τΙ". η ^μαρα(—οη)
λτ,ιτ, ά ήγεμών των τεσσάροιν με *ω ° οντα'- ^ε τ1 «""Ρθδ» ο;'ι ^
Λτά/ιιΑ γηηηχτηρίϊοντηι μίγά
ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑΊΣΚΑΚΗ ..
Τρία νέα της βιβλία
1) «ΜΠΑΎΡΟΝ» ρομαντι-<, κή βιογραφία τοϋ μεγάλου]! "Αγγλου ποιητή κα'ι ΦιλέΑΑη- ^ ' >νος πού πέθανε στό πολιορκη-< | ιμένο Μεσολόγγι μέ τό καϊμό< · ,τής ελευθερίας τής "Ελλάδος*■ ■στά χείλη. Μέ 304 σελίδες 'οπάνια είκονογράφηση είναι έ- >να έπίκαιρο βιβλίο γιά τόν "Ελ^'
» ληνα. Χρυσουν μετάλλιον μετά< · >κυπέλλου άπό την -Άκαντεμι
,'Εντεονασιονάλ ντέ Λουτές —
|Παοί·.
' 2) «Τό οονέττο καί τα σονέτ
τα μου·. Μελέτη γιά τό σονέτ-
•το καί &β σονέττα, δημοοιευμέ
Ινα κατά καιρούς σέ έλληνικά<· [κα'ι ξένα περιοδικά. Σελ. 128 * ■ \)Ζ καλλιτεχνικό έζώφυλλο. ^, 3) «ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ., τό γε μάτο νοητεΐο μικροσκοπικό άρ' χιπέλαγος, ή Ποτρίδα μου- ] Μέσα σέ 416 σελίδες περι-! (γράφονται αύτά τα πανάρχαια' ► νησιά, «αί 'Εκατόνησοι» τοϋ 'Ε' κοταίου Άπόλλωνα καί τής 'Ε< · |κάτης "Αρτεμης, ίστορικά καΉ ■ [λοογραφικά μέ πολλή γλοφυρό,! ►τητα καί μεγάλη άγάπη. Είκό] | νες καί χάρτες κοσμοϋν την κολλιτεχνική έκδοση, ποϋ τε- λειώνει μέ τή συγκινητική κα- ταστροφή καί την θλιβερή έ· [κατόμβη των Μοσχονησίων. Πρώτον βραβείον τοΰ Πνευ ματικοϋ Ίδρύματος «ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ·. άχτρρ;. Στήν κατηγορία «{"-ή γάλίον πόλεων, Κωνστν'τινον.τόλε Π?'>ρτοιΊιαΐ.α μια (1'". Άδριανονπόλρως, ΠροΓ"ης
καί Ααιιασκοϋ, ό Αρωματισμός τό>ν οοα,βη.
κης των υεταρρυθαίσεοιν τον Πατι Παοαδείσων τής Τριπόλεως, Σνρί
σά/ ποί> την θεωρώ όλέθρια γιά τό «: καί Αϊγνπτον αΐτινες εισί -^ά
θανματα τής τιλικίας τον χρόνον,
κάθε μιά άπ' αύτές άνήκει καί σέ
έ.τανάσταση εναντίον τή; .τολιτι-
κιιί ε-εα'ηετικά
ΝτΛλέτι
σα μόΛο γιά τα έκατομμνρια το>ν ° Δεσπόττνς τή: Άραβίας,
μίαν ίποχή, σέ μιά γλίοσσικ' επί
Δ(ι)ΐϋάτϊο' εΐνπι ή λέξη ποΰ Ανή
κει στήν τωρινή έλλαδίτικη έπί-
δοαση. Είναι η λέξη πον άρχίίει
να εκτοπιξϊΐ ττ, λεξη «αααραν,^ν
τού
οαγ,άδο,ν τον Ρωιιηών, Άρι,ενν κή;, τον Βαρκάχ, Κρσροάν', Χα)« «ώ είναι λιγώτρρο ^οί«σια^
ών ν.αί Έβοαίίον, ιιά προδώθηλα
άπό τον; ΐδιονς τοί»; ίδιν.ονς μόν
τοί·ς άθοώπον;. Μέ -/.(ΐτηγορήσαιί
χαι περσιχοι
ράκ, τής Βασσόρας, Λιιχβάκ
λρα καί ιδίως τοΰ Βαγ&ατίον
α)« απο
." 'Τ ττιν «καααοα» στα παραγιογα'. ν.α
ι ι ι .ν ,
καμαρουλα, καμα^ακι,^ κα-
μαρίτσα, καμαοίνι, καμαι-ούκλα,
Δο
τοϋ Μί'γάλ')ν να?/ Μοσονλ.
ό ίρόρεσα ,ιιέ τοί«; κι' · ^, τ»νοιΉττ>- των Κα)νοτιον τή'· Τ'άν καιιαοαοα, χαμαραρος καμαριε
σαν «χπ>Μ-το£ανο» και δεν το αον'ή ' ο*1""-· τ<"' ιολ φων, τη- ί αν. - ι- ν - ., _ »- '" ' οι',ο ΛικΛΛε οη;, καμαριέαα, καμαροτος· οωαιι ηϊ> τοντρηλο τ^°, δίοματιάκι, δωμάταρο;, διοιια
τάτον Έρϊερονμ τής Καοοιιανΐ- Τϊάρα.
άς, Σεβάτ." Άδανάχ χαί Βάν των Καμάρα (—ρη)· εΤνα, (Γρηγκι·χ-
νήσων Κρήτης, Κύπρου. Χίον κϊί άς καταγωγης. Έξελληνίίττηκε ά
Ρόδθί·, τής Βαρβαρίας' χαί Αΐθιο *ό πολϋ νωρίς, δηλαδή άπό τή έ
πι'ας τών' δχυοοϊμάτων τοΰ Άλγε ποχή ποΰ σχηματίστττκε ή Λημοτι-
θηκα. Τό
ΒΓϊνρη ποΰ
•/(Ό τικονς παοάδε;, έσκεπαοιε τό
εγκλπιά ιιον έκεϊνο. Καΐ δέν βά
τολιιονσρ νά μέ χατηγορήση κανέ
ας γι' ιιντό, ουτε φυσικά ντι μέ
τ5'κάστ>. άν δέν άποκαλνπτοντην ν.α
τα ,νΐη ιιου έγκλήματα. "Επρεπε 0ίοι'' Τριπόλεως καί Τννιδος, των ν.η
νά γίνιο «καλποιΐάνος» γιά ν' άν'ρ.
β<ο στό άξίωιια τοΰ Μεγάλον Β ε- εΐ«"θηί θαλάσσης, τ,όν Ιπαοχιών Κ.' ?ποεπε νά δ.απράξω τα τίί: Ναταλία;, Ρούιιρλης κ(ΐί Κιου τα όποϊα ιιον Αρ.ι- θδιστάν'; τής Κ(ρκασίας, Καβά0- τ«λιχά Τίι; και ΓίωογίΛς, τής Βο;νκχ; καί των άπορθήτων σ/ροινΊΐ'ον τοΰ Βελιγραδίου καί τής λοιπής Σερ ς, τής Άλβανίας, Βλαχί(ΐς καί ς. Τώρα σνννπάρχει μέ τό "λειόν.ον νήσοιν τή; λεινκή; ·λοΪ. δι«ματϊο, άλλά είναι πιο έσωψνχη: Αύτη ή καμαροΰλα μόν ξ,αρρι γ'ά νά δεχτή ενα ίί πεοισσότερα κρεββάτια. Σέ <τυνδναί»αό μέ την άρχαία σημασία τή; λέ£υ; «θάλα μος» (— τό πιό έσιοτϊοικό διοιιά- τιο ενός σπιτιον τα όποϊο Λν'ήκε στή (Τπιτονοικοκερά), μπηροΰμί την «άλκόβ» νά την ποϋυε «9η?α- μογίονιά». 'Βκτό; έάν' την «άλνόβ» ν'ά την ποΰτιε νρττα σκετ Έωρτάσθη προχθές διοκριτικώς καί είς την Έλλάδα, ή διά πρώτην φοράν καθιερωβεϊσα διεθνώς, .ήμέρα τοϋ περιβάλλοντος·. Καί επί τής σοβαρότητος τοϋ θέματος τής μολύνσεως καί ρυπάνσεως τού | περιβάλλοντος πολλά, κατά τα τε λευταϊα έτη έχουν γράφη. Παραλ λήλως, δμως, μέ την οοβαρότητα τής ρυπάνσεως καί των έπιπτώσε ών της είς την κοινωνικήν Ζωήν, ύπάρχει κοί ή οίκονομική πλευρά τοϋ προβλήματος. Τό κόατος, δή λαδή, τό οποίον θά άπαιτηθή διά νά προστατεύσωμεν τό περιβάλλον. Τό κόστος δέ ούτό είναι όχι μό¬ νον σημαντικόν, άλλά κα'ι βαρύτο- τον. Συμφώνως πρός μελέτην τοϋ Όργανισμοϋ Οίκονομικής Συνερ γασίίας καί ΆναπτύΕεως (Ο.Ο.Σ. Α.) διά τάς Εύρωπαϊκσς χώρας τοϋ Όργανισμοϋ, τό κόστος διά νά διατηρηθή κατά τό 1980 τό ποσο στόν διοΕειδίου τοϋ θείου είς τα ιδία έπίηεδα μέ αύτά τοϋ 1968- 70, ύπολογίΖεται ότι θά άνέρχετοι είς 5 — 6 δισεκατομ. δολλ. δι" έΕο δα έγκαταστάσεων καί είς δλλα 2 — 4 διοεκατ. δολλ. δΓ έΕοδα λει τουργίας των. Ή δαπάνη αύτη ά- φορά μόνον είς ένα άπό τα οίτια (τό διοΕείδιον τοϋ θείου), δέν πε ριλαμβάνει δέ τα όχήμστα ώς πη¬ γήν έκπομπής καυσαερίων, διότι ή μελέτη αύτη άναφέρεται μόνον είς τάς σταθεράς πηγάς μολύνσε ως καί ρυπάνσεως. Δέον, έπίσης, νά ύπογραμμισθή, ότι ή μελέτη αϋ τη τοΰ Ο.Ο.Σ.Α., καταρτισθείσα πρό τής ένεργειοκής κρίσεως, πε ριέχει στοιχεϊα, τα όποϊα έχουν ή δή ύπεροκοντισθή. Διότι λόγω τής ελλείψεως καυσίμων κατά τό πα¬ ρελθόν έτος, καί τής ύπερβολίκής αύΕήσεως των τιμών των, άφ' ενός μέν έχαλαρώθησαν αί αύ- οτηραί προδιαγραφαί ποιότηττος των καυσίμων, άφ' ετέρου δέ, χρη σιμοποιουνται καυσιμα μέ υψηλήν περιεκτικότητα θείου. Τό άποτέλε- σμα δέ αυτών θά είναι ή , αϋΕησις των έν προκειμέν^" νών. Διά την χώραν μας, το κο ούτό ύπολογίΖεται ότι θά α ■ """Ι α τα. μεταΕύ 74-124 έκατ. δΥ έΕοδα έγκαταστάσεω >6ί
„
ιν· ένώ δ,'
έΕοδα λειτουργίας των θά
τουνται 27-73 έκατ. δολλ
σίως. Ή ανωτέρω δαπάνη
πολογισθή βάσει των έΕής οτ" "!|
ών: Κατά τό 1968 ή συνολικήν
πεμπομένη ποσόης διοΕειδί0υ |
θείου έν Ελλάδι άνήρχετο °υ'
224-000 τόννους, ένώ διά τό ι9
ύπολογίΖεται, ότι θά άνέρχεΤο,
855.000 τόν. Τα ανωτέρω ποο
παιτοϋνται, δχι διά νά μειωθή
λά διά νά παραμείνη είς γα
έπίπεδα ή ποσότης τοϋ διοξι,
τοϋ θείου είς την άτμόσφαιΡΟν
Οί ανωτέρω άριθμοί, οί όπο
άποτελοϋν άπλοϋν μέρος των δα
νών διά την προστασίαν τής
μοσφαίρας άπό ένα μόνον αΠο ^|
αϊτια ρυπάνσεως, προκαλοϋν
καί διά την απειλουμένην οοδου,
ρύπανσιν (τετραπλασιασμός ι
τής ποσότητος τοϋ διο!
τοϋ θείου), άλλά καί διά
μέγεθος τής δαπάνης, ή όποια (
παιτεϊται διά νά παραμείνη ή
πανσις είς τα έπίπεδα.
Δέν άρκεϊ, λοιπόν, ί ένημε,
σις τής κοινής γνήμης καί ή Ουν?]
δητοποίησις τής σημααίας τής ι
στασίας τοϋ περιβάλλοντος χρε,
Ζεται καί προγραμματιομός, ώς»
απόφασις διά τα ποίος θά κατο(
λη τό κόστος αύτό. ΌπωσδήπουΙ
δμως, τό πολύπλοκον τοΰ Ζητήκ
τος καί τό υψηλόν κόστος
θά πρέπει νά παρεμποδίοουν
προσπαθείας τής Ελλάδος διόιήΐ
προστασίαν τοϋ περιδάλ
"Ας ελπίσωμεν, ότι οί άρ
μελετοϋν τα προβλήματα αύτά, ι
ληφθείσα σταυροφορία, έ-κτός ■
τομέως των κροτικών δραοτηριο
των.
τα «άλν.όβα», άφον πρόκειται γιά
δάνειο. |
"Ο «παστδς» ν.αί ή «παστάς» ?-
χοι>ν δλλη σημασία, εΓναι λέξρ';
τής άρχαίας. καί φέρνονν* στδ
νοϊί μας.... τα γαράτα. '
Σάλ.α, σαλόνι, αΐθονσα. >:αιιπ;
να, καμαρίνι. Είναι γνοιστές οΓ στι
μασίες τονς, οί οποίες δέν είναι
καθόλον ταντόσημες χαί ?παιιρνως
δέν ρχοι·ν Ανάγκη Από έπεξήγηστ·.
21 ΐ'απέρασμα:
Καμάρα (—ρη) καΐ δωμάτΐο, ε!
να( σνΛ'ιόννμες, άχι τα
Ή πρώτη είναι πιό έσο'νψνχη άπό
τή δεντερη. Παλ*ί'ο»·ν άναΗεταξ'" (
τονς γιά επικρατήση. (
Όντάς, λέξη δεπερασμένη, *ην
τόσημη ιιέ την κάμαρη καί τό Λοι
μάτιο. Τώρα ρ/ει μάλλον σημασία
Οί έπίναυλοι
σκ«>πτική:
"Ας τονε αίτόν τΛ
ρα είναι τραβηγμένος μεσ' τοΰς '
δντάδες τον»!
(Συνεχίζεται)
Ι'ΟΤΙ.
κακονργήιιατα
διάίΤατρ καί άναγν·(όρ·σ«
νιά νά εϊοικο»οαήσω τα τεραστία
ηΐκο!(Ίΐ'κά ιιέσα ποΰ χρριαϊόμον-
να, γιά νά θέσω σέ λειτουογία τόν >
τή; «πανάσταση; ποΰ ρ Μολδανιας. Ήμρΐς λργοιιεν
Γοίιιπϊα. θά πήτρ πό>; ήτανρ άδικι
*Ράτ<1»ν Ου αί ά.τάνθοωπ« τα μεσα ποϋ αετα ^ τίί? ^'-Χ^ "«1 ^^«^, τ«ίς ά βοώ παράδε--. νικτ1- β'">ο>1''(ιν"; κ«ι <Έ"αταν- τες έν μεγίστη λεπτομερεια πα- σας τάς πράξιϊΐς τοΰ μέχρι πρό V λίγον ποώτου νπουογοΰ μας καΐ καί οί φόνο, καί οί άοπαγές καί οί μϊνάλοι. ΒΛύοη Δαλπατάν Μεχμέτ ΐί; είναι στ·χ«>ρε>ιρνα Ό πσ<τδ και (ϊνακαλΐ'Ψ«ν"ς «υτο>' £-
νοχον τίόν βδελνκτοτέριον ποάξε- '
< ιν, θροχρήσαντες δέ ότι καί είς τό τήν' την γειοιστηκο για Γιά τονς δ νατονς Α'θρ(άπονς. ·"■ δίχοις ρ£(ΐίρρστν τα μέσα, πον εΞυπηορτοΰν τους σκοπου: την; ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΣ ΤΗΣ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟ-' ΛΕΙ ΕΦΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΣΧΟΛΩΝ ΝΕΑΠΟ-, ΛΕΩΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ ΝΕΒ - ΣΕΧΙΡ (1820-1920) ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΝ ΣΙΓΙΛΛΙΟΝ Τό κείμενον τοϋ 'Ελληνιστΐ έκδοθέντοα Άντέγραψα όπό τό 14τομο τοϋ Βιβλίου «ΜΙΚΡΑΣΙΑ- ΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ» ΣΕΛΙΣ 232 — 248 ΥΠΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΠΟΥ ΚΟΥΚΙΔΗ (ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΥ) σκοπό; ?ογαοιά-οται καΐ δν> τα μρ
σα γιά την ρπιδίωϊή τον. "Λπριρΐ'
ρ[ναι τα παοαδείγαατα των Σονλ
τάν'(ιΐν, των Βασ1 ληάδων, των στ·./α
ττγων καί των πολιτικών, ποΰ έγ
χλημάτησαν ιι' αλαφρνά τήν' συν.·
Αί άγαθοεργίαι καί αί θράρε-
στα πράξεις είναι βεβαίως σπον-
και εις αυ 5α;α( ^,^ έπαιν'εΤ(ά, ιάλλά καί ή
(ρροντίς δ'ά την πρόοδον ν.αί συν
. , φροντ1ς δά τη πρόοδον ν.αί συν
δέ ΟΧ1 «Οοητοιμαξβ ονμμοοιαν Απο τήοησιν τβν κ(χτά τόπον%; Κθΐνοχι
ιιεταρ
μονον
Γι·
χλημάττ,σαν α άλαΦονά τήν σννν ; , χ χ μ
δηση. γ.ά νά ίπιτΰχουν τοΰς πολ. ονβυ.·α™=. ην ί.σηγαγομρν εις τ- ηλλα ΧΓ(1 ^«ρα,τητος είνα! καθότ,
Κ(?αΤο: μη^ βεωρησαντες πα/τα ί ώ λί υώ ώά άό
τικονς τονς Λκοπονς. Κι' δχι μόνο
Κ(?αΤο: μη^ βεωρησαντες
ίχ τών σκολεί<ον αυτών ώσάν άπό στήν' Άντολή. ώς την μακοτΛτή Κ[ ™'τα Χαι. ϊοει-νησαντες: τα αρχπα μίίιν Αστείρεντον πηγήν άπορρϊουν » * > «ι ' ' 17»' τών' ποογονονν ιιας και ιδοντες τας πάντα τα άναθά τα όποϊα έίνΐτ'η-
αά καί σ' όλάκερη την
η. Κάτι εχω Ακοΰσει κι' έγώ ό
άγοάιιιιατος κονιάοος γι' αύτά.
Έδω ό ΔαλΛατάν στα«άτη<τε. Εβγαλε άπό τόν κόρφο τό μαντή λι τού. Σκούπισε τό κατέρνθοο ποόσωπό τον ποΰ ητανε κυριολε* κτικά πνιγιιέν'ο στόν ίδοώτα καΐ μέ •ιιά ρητοοική χΐΐοοΐΌμία κατέλΐ' —Αύτά εΓ/α νά σάς πω. Και αή θαρρρΓτρ δτι σάς τα εΐπα νια νά μέ λνπτιθήτρ καΐ νά μοΰχαρϊ(τει τρ τό κΓίτΑλι. Σάς τα ε(πα γιά νά τακτοποιηθώ μέ την οννείδησή μοί1. "Αν ποόφταινα νά ·κάνρ> την έ.-τα
νάστασή ιιον καί άν πετύχαινα, θά
ρϊσαστί τώρα έσεϊς δλοι έμπρός
ιιου καί θά σάς ρδίκαία γιά τα ίδ-
κά σας κακουργήματα ποΰ είναι
πιό πολλά καί πιό φοβερά Από τα
ίδικά αον. Καί νά ρΓσθε βεβαιοί,
ότι δέν θά γλιτώνατε Το ν.εφά'.ι
σας. Μά τό «κισμέτ» ιιου ήτανε δια
οτηρετικά ν.αί ιιέ δικάϊετε έσεϊ:. Τί
άλλο ήιιπορϊΤτε ν<ά μοΰ κάνετε πα ρά νά μοΰ πάοετε την ξωή; Σά- τήν χαοίζοι. θέλοι αονάγα πρίν πε θάνω νά κάνιο μιά εΐ«χή. Νά <ρα>-
τίση .ό Άλλάχ τό σκοτισμένο ιιΐ'α
λό σας. νά στααατήσετρ την εφαρ
μογή τοΰ μεταορυ-θμιστικοΰ πηο-
γράμιιατος τοΰ Σουλτάνον. ποΐ'
δέν ποόκειται νά σιόση όπως νομί
£ετε την Τονρκία. ©ά την Λναοτ.ι
τ.ήση. θά την αδυνατίση πιότε^ο,
θά τήν' ά:τοσ·ν·θρση καί Οά την νά
νη ενχολη λει'α των άΐίέτρητων έχ
θοό)Υ της.
"Ο Μονφτής στράφηκί στον
Σονλτανο ποί' παρακολονθησε την
ατοΧηγία τον Δαλ^ΐατάν:
__"Έχετε πολχχοον'εμεΗ'ε μόν
Πίΐτισάχ νά κάνρτρ κααμιά έρώτη
«τι ατδν κατηγοροντιενο;
Ό Σονλτάνος έκανρ μιά
τκή κινήση μέ τό κεφάλι.
έφαρμοζομρνας ποινάς κατά τοιαύ οετοΰν όλον τό ανθρώπινον γέν'ος.
τας περιστάσρις, Ίδόντρς ότι ι Σου Ή παχ)εχομένη υπό τοϋ θεόν σόφια
ά ά Α' ό δό
τριωτών των των ενρισκομέν'ιον έν
Κωνσταντινοΐ'πόλει. Διά ή πεοΐφο
ράν τοΰ κιτ'ον είσποάξεως έοά-
νων' νά εκλεγή είς έπίτοοπο; όπωσ
δήποτε ηθίλε κριθή ώς « κατα>,λη
λότεοος. Άκόμη έκ των ενταύθα
ευρισκομένον συμπατριώτην των
νά ρκλεγοΰν τρ·είς π,ρόκριτοι ώς
ί
τοϋ Σχολείον. Όμοίίυς
χαί άπό όλον τόν νομόν νά έκλε-
γοϋν άλλοι δύο έπίτροποι διά τάν
έλεγχον1 των λογαριασαών άπό ε-
το·.ς είς έτος. Ό λογαριασμός πρέ
^ι νά έλέγχεται ετησίως ενώπιον
λτάν Σουλεϊιιάν' Α' μόνον διότι ίξο,κονομρϊ τα πάντα όλοκληρών^ι
ώνειρεΰθη ότι ό μέγας Βρ^ΰρηί τόν νοίτν καθιστά τόν άνθρωπον
τον Ίβραήυ πασάς έσκόπενε νά χρήσιμοΛ' καΐ όσον τουτο ίίναι Αν τοΰ εκάστοτε κανονικόν Ά^χιερε-
τόν έκθηονίση, τόν έφόνενσε. "Οτι θρωπίνο>ς δνν'ατόν τόν ένώνει αέ · ως τή; περιοχή; ή τοΰ νομίμον ά
ό Μο·_>χαιιρτ Γ' ρπνιξε τόν μέγα· τάν θεόν. 'Εχει ρπομέν'ω; καθή
Βεξΰρην τον Γειιιτϊή Χασάν πό- χον ή άγία αας έκκλησία νά έπα-
σάν^ διότι έδωκεν ΰποι(>ίας άποστα γρι,πνή Αδιακόπως καί νά φροντί
οίας. Ό Αχμέτ Α' διά τής χει £η διά την καλήν λειτουργίαν τίδν
ρός ίτεμε την κεφαλήν τού μενά σχολείων μέγαν ζήλον καί Αγάπην
Αερβις πασά, διότι ε- παρεχονσα εις αύτά και παν άναγ
τόν προκάτοχόν' τού , καϊον μέσον1 διά την ΟΛρόσκοπτον
καί τώ άφήρεσ* εκατόν πεντήκοντα συνέχισιν τής λειτονογίας των ά)
χιλιάδας δονκάτα καί εν έχατομιιύ στε νά εχοι·ν καί πλουσίαν Λπόδο
λου
άρνη
-Έσεϊς; 'Ερώτησε τοΰς σννέ
ριον άσπρα, ότι ό αύτός
νος Ιφόνεΐ'σε -καί ?τερον'
σιν. Άπό τής Απόψεως αυτής οί
ς πρό τής καταστάσε
ως αυτής των σχολείων των «ΐνι
δή είς ουδέν άκρελεϊ, Αλλά προφα
ν<5; μεγίστας ηθικάς ζημίας ίγν«- μονΐϊ τόσον διά τοΰς ί&'ονς όσον χαί διά τα τρκν'α των ίσκέφθησαν ότι έπρεπε νά (τροντίσοΐ'ν διά την έπανόρθωσιν των κακώς κειμένοη' δι' ίδίων πόρ(ι>ν καΐ έντός των όρί
οιν' των δΐΛτατοτήτοιν των,βοηθούμε
νοι δέ & νπό άλλων φιλοτίνών καί
(ριλομοίχτοιν νά Πυ-γκεντοώσοΐ'ν τό
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΝΕΑ
θά
τέσσερις
6οοι>ς.
Ό Ντϊνος Ταξιάρχης κα'ι ή Έλ
λη Ζοόλοβιτς ανεχώρησαν την Τρϊ
τη 11 ην Ίουνίου γιά μιά μεγάλη
καλλιτεχνική περιοδεία: Αυστρία,
Πολωνία, Ούγγαρίου, Ρουμανία,
Βουλγαρία, όπου μέ τό «θέοτρο
τοϋ ' Ενός
σεις οέ
μανικά,
'Ελληνικά. Τρία μοντέρνα μονό-
πρακτσ συμπεριλαμθάνει τό πρό-
γραμμά τους, ποϋ αυτή τή φορά
διανθίΖεται μέ τραγούδια, ποϋ έ-
γροψε στίχους καί μουσική είδικά
γι' αυτή τή περίπτωοη ό ϊδιοο ό
ουγγραφέας καί δημιουργός τοΰ
•θεάτρου τοΰ Ενός·.
δώσουν ποραστά ποσόν των έπτά χιλιάδων πεντακο
; γλώσσες: Γερ σίων' γοοσίίον. Τό ποσόν αΰτό νά
Ίταλικά, Γαλλικά, καί έαπιστευθοΰν εί; τοΰ; έκ των συμ
πολιτων των παντοπο'Λας λαΛεμπό
ρον; καί ίχθτ<οπώλας υπό τόν ό¬ ρον νά καταβάλλουν ώς τόκον έτη σίως εβδομήκοντα πέντε γρόσια Α νά παγγεΐον. Καί τό κυτίον έρα¬ νον τό ευρισκόμενον έν τή Βασι λενοΰση νά καταγραφή έπ' ονόματι τοϋ Σχολείον» καί νά περιφερεται μεταξϋ τής συντ€χνί«ς των συμπαϊ ναπληρωτοΰ αύτοϋ Πρωτοσνγγέλοι,· άρχιεοατικοΰ έπιτρόπον. Όμοίως ώ ρίσθησαν ώς εφοροι αυτού τοϋ σχο 'είον ό εκάστοτε Άρχιρ{>εΰς τής
επαρχίας καί ενταύθα ώς έκ τότ»
ν τής Μεγάλης Έκκληβί-
ας μας. "Ωρίσθη νά π€ριφέ<>εται καί
είς δίσκος κατά τάς Κυριακάς καί
εορτάς είς τάς εκκλησίας μας τοΰ
ναμοϋ διά την βοήθειαν τού Σχο
λείου. Έκ των είσπροττομένιον χρη
μάΐίον' καί των τόκτον των έπτά χι
λιάδοκν πεντακοσίων γροσί(,>ν ώς
καί έκ των έσόδ(ον τού περιφερο-
μένον κντίου καί των δίσκων' καί
των λοιπών τνχόν π^οικρερομένων
δ(ι>ρ*ών ν'ά καταβάλλωνται αί Απο
δοχαί τού δ· δάσκαλον καί τα λοιπά
έξοδα τοΰ Σχολείον. Είς τοΰς έφό
οους καΐ τούς ενταύθα είιρισκομί
νονς έπιτρόπονς Ανετέθη ή Ανεύοε
<ης καί εγκαθίδρυσις τοΰ διθαβκά- λον. Είς ταύτα τα πάντα σι·νέιβ<χ- λον οί φιλάνθρωποι ·μΑ φιλόμουσοι χοιστιανοί τής πατρίδος μας ώς καί οί ποιμένες τής Έκκλησία; μαςι μετα^ΰ τίόν οποίων ό φιλόμονσος ι δραστήριος καί εύφήμως γνιοστό; | Άρχιεο*ΰς Καισαοείας Κ<ιππαδοκί άς ύπέρτιμος των ΰπΐρτίμον καί ρςαρχος πάσης Ανατολή; κιος πνει·ματικός καί Αγαπητός Α δελφός διά τού οποίον έν σ·./νε- χεϊα έπεκαλέσθτισαν τό ενδιαφέρον καί την προστασίαν τής καθ* ήαά; Μεγάλης τού Χριστοϋ Έκκλησίας διά θερμήν παρακλήο*<ον αίτοΰνί τρς την άναγνώρ'σιν τ ολ' θεαρί- στιον ένίργειον' των διά τής Απολό σεο>ς ήμετέρου Σννοδικοΰ Σιγιλ
λίοι» επί μεμβράνης.
Αϊρονται, επί τέλους, οί άπό μη
νών ύφιστάμενοι έπίναυλοι είς τόν
λιμένα τοϋ Πειραιώς, τόσον διά
φορτία έκ Βορείου Εύρώπης (γραμ
μοί τοϋ Συμφώνου τής Ζυρίχης),
όσον κα'ι των γραμμών τής «Κόν
φερανς» Άνατολής. Έπαχθες τό
κέντρον τούτο διά την Ελληνικήν
οίκονομίαν, τής οποίας τό είσαγω
νικόν εμπόριον έξαοτάται είς μέ
Υ ι στον βαθμόν άπό τάς θαλασσίου
μεταφοράς, θά πρέηει νά έχει συ
νετίσα δεόντως τοΰς άρμοδίους κα'ι
ύπευθϋνους, ώστε νά αποφευχθή
ιί έπανάληψίς τού είς τό μέλλον...
'ΰς γνωστόν, οί έν λόγω επί
ναυλοι επεβλήθησαν κατόπιν τής
σηι/ειωθείοης, τότε, συμφορήσεως
είς τόν λιυένα τοϋ Πειραιώς, ή¬
τις προεκλήθη άπό την ανεπάρ¬
κειαν των ένκαταστάσεων τοϋ πρώ
τού λιμένος τής Χώρας, νά ύποδε
χθοϋν τόν τεράστιον όγκον των
έκφορτωμένων καθημερινώς έμπο
ρευμάτων. Τα μηχανικά μέσα έκ
φορτώσεως, οί άποθηκευτικοί χώ
ροι, ή ελλειιιιις ϊκανοϋ άριθμοϋ καί
έΕειδικευμένου προσαιπικοϋ φορτο
εκφορτωτών κλπ. ήσαν τα κύρια
αϊτια τής δημιουργηθείσης αυτής
καταστάσεως. Καί ακριβώς τής
εύκαιοίας ταύτης επωφελήθησαν
αί διάφοροι ναυτιλιακαί «Κόνφε-
ρενς» τοϋ έΕωτερικοϋ. διά νά πλή
Εουν την "Ελληνικήν οίκονομίαν
είς τό πλέον εύαίσθητον σημείον
τας — ώς είναι τό θαλάσσιον δια
μετοκουιστικόν εμπόριον της. 'Υ
πό την δικαιολογίαν δηλ. αυτήν,
αί Εέναι ναυτιλιακαί εταιρείαι έπέ
βολον τούς έπινούλους καί όλίγου
δεϊν νά καθίστων τούτους μόνιμον
κοθεστώς! Τούτο δέ, μολονότι πολ
λοί έκ των λόγων οί όποϊοι έπέ
λον τοϋς έπιναύλους μετά παι
λευσιν όλίνου χρονικοϋ διαο
τος έπαυσαν ύφιστόμενοι..
"Ο,τι όμως έγινεν έγινεν! Έι
£ής, όλαι αί προσπάθειαι των ά|
δίων πρέπει νά κατατείνουν είς
εϋρυθμον λειτουργίαν τοϋ λι
Πειραιώς. Καί πρώτον, έπι
νά έκουγχρονισθοΰ αί μηχανολι
καί έγκαταστάσεις τοϋ λιμένος
νά έπεκταθοϋν οί άποθηκευτικο'ι
ροι' κατά δεύτερον δέ, είναι
κη νά μεθοδευθή ή ταχυτέρα
λάβη των έμπορευμάτων έκ των
ποθηκών τοϋ λιμένος. Τό Δή]
όν, οί ναυλωταί, οί εϊσαγωγεκ
οί λοιποί συναλλασσόμενοι,
λουν νά δραστηριοποιηθοϋν π
σότερον κα'ι νά παραλαμβό
τα έμπορεϋματά των κατό τό
νβτόν ταχύτερον. Αί συνεχεϊα
κλήσεις, ώς απεδείχθη, δέν ά
κοϋν" δΓ ό καί οί ύπεύθυνοι θα πρ
πει νά έΕεύρουν τρόπους πειθανο
κασμοϋ διά την εκπλήρωσιν τώ
σχετικών υποχρεώσεων. Ουχ
τον, όμως, θά πρέπει, πρωτιοτιιΧ
νά λυθή επί μονίμου βάοεωο τό
λον θέμα τοϋ έργατικοϋ προσωι
κου τοϋ Όργανισμοϋ Λιμένος Πι
ραιώς.
"Εν συνεχεία, λοιπόν, της τακτο
ποιήοεως τοϋ θέματος των έπινσ
λων, θά πρέπει νά καταδληβή η
σα προσπαθεία άναδιοργανώσε»
τοϋ Λιμένος Πειραιώς. Διότι,
ποροράτσι υπό των κ.κ. άρμοδιο·
τό γεγονός, ότι ό κίνδυνος έπιί
λής έπιναύλου θά έπικρέμαται π»
τοτε, εάν τώρα απσΕ διά παντόι
δέν λύοωμεν ημείς οί ϊδιοι τό "Ρ
βλημαί...
ΔΗΓνΤΗΤΡΗ 1 . ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ Κ ΤΙ ΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Αθηνά - Δεκέι,βριο 1973 - Σελίδες 137
Π'ολεϊται παρά τώ συγγραφεί
(Στρατηγοϋ Πλαστήρο 55 - Νέα Σμύρνη. Τηλ. 93.34.282)
Μόλκ:
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΗΑΤΙΣΚΟΣ - ΑΣΙΡΟΛΟΓΙΑ,,
Νωλεϊται είο δλο τα Κεντρικό Βιβλίον
πωλεϊο (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.)
♦♦♦«ο»»»»
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝ1ΔΗ
ΧΡΥΣ0ΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 τόμοι. ΣελΙδες 712 καΐ 163 είκόνβς
Πωλεϊται είς τό ΒιβλιοπωΛεϊα καΐ παρο τφ συγγρ°*ει
(ΦρυνΙχου Α. - Άβήνοι 11·)
ΜίΙΑΨΡΟΗ
Πέθανε γιό την Έλλάδα
(Άπ6 τ* όμώνυμο έργο της. Βραβεϊο τής -Άκαντεμι 'Εντερνασιο-
ναλ ντέ Λουτές—Παρϊ> χρυσουν μετόλιον μετά κυπέλλου).
Ι ΘΗ5ΑΥΡΟ ΤΟΥ ΚίΑΊ !ΠΟΓΛΟ
Γ'
«Ξέχασα τοΰς στίχονς, μά ποτκ
5έν θά ξ*χάσι» την ιδία, τα σκ./Τι
νά της μάτιβ μέ τα μακρνά τι;;
τοίνονρα, κ.αί τό πραγματικό ίλλη
νικό κορμί τη; καί π.ροψίλ. Ητανρ
λαμπερή «άν ούοάνιο τόξο ολη ■>-
μοςκριά καί γαλήνη». Πέθανε στά
δβκαπέντε της χρόνια. Γκρεμ«σιΤ|
κε Λπό τό άλογό της καί έσπασί τή
ρα,χοκοκαλιά. Τής εγραψε έλενεΓ-
ΐςχι' ήτανε γιά καιρό, άν καί παι
δι Ακόιια, μελαγχολικό; καί Αμ,ί-
λητος.
Άλλά τό πρωτο τοι· πάθος 7ιτα
νε ή Μά(ν "Αν Χέβορθ. Έδώ οέν
ήτ,ανε πιά μόνο τα όν€ΐροπολήματα
ίνός μιχροΓ· ρναίσθητον άγο_>ιοί·.
Έδώ επαιί,αν ηόλο κα'ι αί αίσθή-
σεις. Σάν ήφαίστειο έ'βπασαν οί
όρμές καί τόν τΰλιξαν σέ φλόνες.
"Εμεινε μακρνά άπό τίς σποΐ'·ές
τον έφτά μήν'ες. Γύοιβε μέ τσοκι
Ομενη καρδιά στό σχολειό τον, 3-
ταν έμα&ε ότι τή Μάρν την εΐ/αν
ΰπο«χεθεί σ' έναν άλλον.
Εκείνην ακριβώς την έποχή, που
ήτανε ή κα,ρ,&ιά τοι> αδεία έμαθε ν.ά
τι πεα γιά την άπό Λλ'.η
μητέρα άδελψή το^ Αύγούστα. Άρ
χισ* νά αλληλογραφή μαζί της.
"Ητανε ακριβώς τέσσαρα χοόνια
πιό μεγάλη άπ' αύτόλ' καΐ ζοΰαε
κοντά στή γιαγιά της λαίδη Χόλ
ντρνε;. "Ητανε άροαβωνιασ'ΐ^ντι
μέ τόν έξάδελφό της ταγματάρνη
τών' Δραγόνο>ν Λάιγκ. "Οταν τί;
παύσεις πήγε στό σπίτ, τού ε'ίνε
ενα πορτραίτο τής άδελςτης: τον,
ποϋ είχε στείλει στή μητέρα τον
Ι 517
Ό Δαλπατάν έκοίταξε μέ μισό
ένθονσιάστηκε. Τον φαη'ότανβ κ';ειστα τα ματια τον Μονφτη. Β.
άξενο, πώς 6ρισκότ< -"Οχι, τοθ άπαντήσανε μέ μιά <ρυ>νη.
Ό Σονλτάνος σηκώθηκΐ
V"!
ιυίϋΐ(π[ ^ /.' σήκωσε τοΰς ώμους, πρόβαλρ τό αέ σκνμμένο τό κεφάλι γΰρισε
χτΓστ^^κόσμο^'νϊΓΓ^θΜοποΤ'ποΰ ««νόν, μέ σο^ρομρνα τα χρίλια, πλάτες καί άρχισε ν ά βαδίζη πρός
ρ[χε μαζί τού σνγγένρια καί μσλι
άποκρίθηκί μέ σταθεοή καϊ την πορτα πού ί'πηρχε οτό 6«θος
στα άδελφική. «Σκεφθήτε, άκ,νιοή γεμάτη πάθος φωνή:
μου άδβλφή, τής
δτι εϊσο —Άκονσα Σείχ Ον). Ίσλάμ
■«ής αιθούσης.
Ό Μουφτής πρόσταξε καί ,τή-
στρ σεϊς ή πιό κοντινή μου> σν/γε καί τίς πρώτας καί τίς τελευταϊ*ς οιιν οί ζαπτιρδρς Ρξ(ο την' Δολ.τι-
νής, πον έχο στόν κόσμο χλ'ι άπό κατηγορίες καί ιιιά ποϋ άποδείχτη τΛν.
ΠΟΑΥΤΥΓΗΛ ΤΗΣ ΔΗΜίΤΙΚΗΣ
ΚβΙ ΤΑΚΤΜΣΙΙ
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΙΑΛΘΝΤΙΙ
τόν δεσμό τού αϊματο; καί
την Αγάπη.
καν καί δέν βλτπω καμ.ιιιά π'θανυ
•Έφέντε: μόν, εΓπε £5οτ
| τητα νά σώση τό κεφάλι μου όμο -ττους συνεδρηυς, >.ι·?τ<υ ή σννείι,.η' Σέ ήλικΐα 17 χρον'ώ οροιτυϋσε λόγω τίς ποάξεις μόν κ«ί άναλαιι ιση γι' α!>ριο τό ποωϋ. , , , λ , ■'
στό Πανεπιστήμιο τοΰ Καίμπυιτΐ.1 βάνω τίς εΰθύνες μόν. Τώρα δέν ϊηκώθηκαν όλοι καί μέ ΓκιριΛ _ μ' υ - ■ ·
στήν άδε,λφή τον: Ι μοΰ μένει παρά νά τίς ίξηγήσ;.. -<αρδιά, άρχισαν νά «γαίνον,ν' "<>- Τηζ ΝεοελΛηνικη; πρεπε, να ταχτο
:Έδώ ΪΛ σάν γεοικηός ήγε , καΙ θά τό κάνο> μέ μεγάλη μόν ?ν
ΓΙΑΚ. ΔΙΖΙΚΙΡ'ΚΗ
ι
"Οπως κάθε γλ.ώσσα ποϊ οέ ίί πόσα δάκρνα ενχο χνσει γιά ιό χά
να( ά/κόμη κατασταλαγμένη, εισί μό τού παιδιοΰ μόν». —«"Άχ, νο
καί ή δημοτική (άγροτική καΐ ά εΓχα αύτό τό χαρωπό καμαράκι και
στική) εχει πολΐ'ΤΐΛτία. Αΰτο το νά τόκαμνα γοαφεϊο». "Αν' αντικα
φαινόμ€·ν.ο είναι Ακόμη πιό έντιη-ο ταστησης τή; λέ^η «καμαρου/.α ή
δταν πάνο> σέ μιά γλώσσα, ό.αιος καμαράκι» ιιέ τή λέξη «διοματιακι->
είναι ή περίπτ(οση τής άγροϊικής ή εκφράση σου χανε.. ι
δημοτικής, εχουν άφήσει τα σημά Όντδ; είναι λέξη τή; τονοκπ-
δια τονς πολλές άλλόγλωσβδς επι κρατίας. Τώρα έχει πέσει σέ α-
δράσει; (σ' έμά;: ιρράγκικια, β- χρηστία. Μπορεϊ ν ά γίνη χρήα"
νετσανοϊταλική, λεβαν'τίτικη καί αύτη; σέ περιγρα^ή σπιτιών ττς
τοΰρκικια). έποχής τής τονρκοκρατίας όπότε
"Ετσι σήμερα στή δημοτι/η ε- μ,ιορεϊ νά χρησ'μοποιηθή καί τό
χονμε σνχνά πολλές λέξίΐς γιά ιιΐά -ΐαράγωγό της «όντατ,ζής» θη'.νκό
καί την αύτη σημασία. Άπό γλοχ» «όντατζοΰ» = έπιστάτης —ίσον·
σολογική άποψη, αύτό δέν' ΐτανηώ πάνω στοΰς ν«κιασμένο ■; όντά-
νει όκιαλή κατάσταση, άφοΰ ή πό 5ες ενός μεγάλον σπιτιον. «Ό όν
λυτνπία δέν' Αποτελεί γλωσοικό τάς γιά τοΰς ιιοι·σαφίρτιδε; ητβν
μεγάλος όντά:,
τα ματάχια τονς, καί στή
μονάς ποϋ μόνος τον κόίίίΐ τό νό;ιΐ
σμά τού ή σάν' ,Ινδιάνο; «οχτ,γος,
ποΰ βεβαία δέν κόδει όιιισμα(
λά κατρχει τό καλύτπ.)
την ελευθερία. Μιλω μέ
χαοίσΓηστι. 'Τπάοχο.ν όπο): ξέρ?ις
-ένας Λπό την αίθουσα τοθ Διί.α π011ΐθή, Υ'« να<καταλήξη σε γ,.ωσ τό χειμωνα. τό ιιεγαλο μποοντ,ι ,,„„ ' | σική άρετή καί δχι σέ γλωσσικό νο ιιαγγάλι! ΓΑν αλλτ. τωέθα τό πρωί σ.ν.ν. Ψενάδι· 'Τπάρχει ενα; τρόπος τα θάλαμος. ΕΤνπι >ί*η τρ'είο;·
σιιό γι, αυτήν τή θεά, γι«τί
αγάπητή μου μητέοα
δεσποτική».
<Τ"6αστέ ιιου Σρΐχ 0>"λ Ίσλαιι,
ΚΑΠΠΑΔΟΚ1ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΟΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ ΠΒΞΕΥΤΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ
ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΟ ΤΗΣ ΚΑΡΒβΑΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ Ν. ΚΑΙ Μ. ΤΙΕΡΡΥ -ΛΕ ΝΟΥΒΕΛ
ΚΛΙΖ ΡΟΥΠΕΣΤΡ Ν ΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΣ»
Ζ ΕΓ-
Β1
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ Ν. ΒΡΑ-
ΧΙΟΝΑ. Στήν κορυφή, τού θόλου
τού ήταν £ωγραφιομένος ένας με-
γόλος σταύρος, στολισμένος μέ
πολλά πλουμίδια. Τώρα διακρίνον
ται μερικά ϊχνη μώνον. Στήν άνα
τολική πλαγιά τοϋ ίδίου θόλου 6λέ
πομε τόν Εύογγελισμό, στή
κή, την άφιξη των μάγων καί στό
τύμπσνο τοΰ μεσημβρινοΰ τοιχώμα
τος, τή Γέννηση καί την 'Επίσκε
ψη.
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ Β. ΒΡΑ
ΧΙΟΝΑ. Στήν άνατολική πλαγιά
τοϋ θόλου τού βλέπομε τή φύγη
στήν Αΐγυπτο, στή δυτική, την Κο
μηοη τής Θεοτόκου κα'ι στό τύμπα
νο τοϋ βορινοϋ τοιχώματος, μερ
κό ίχνη όπό την Βάπτιση. Ή
Κοίμηση τής Θεοτόκου πσριστάνε
ται σέ δυό σκηνές. Στήν πρώτη
ή Θεοτόκος είναι ξαπλωμένη έπά
νω σ' ένα άπέριττο κραββάτι, μέ
τέσσαρα τετράγωνα πόδια. Στό
προσκέφαλό Της στέκεται ό Ιωάν
νης κρατσ στό χέρι τού σάν κε
ρ/ μι6 περίεργη βέργα. Άπό την
επάνω δκρη της κρέμονται δυό
λουριά, πού τό κοθένα καταλήγει
σέ τρία μικρά κλωνάρια. Ό Χρι
στός είναι καθισμένος στήν άκρη
τοϋ κρεββατιοϋ τής Μητέρας Τού,
μέ τό πρόσωπο γυρισμένο πρός
Αυτή κα'ι περιμένει μέ τα δύο χέ
ρια νά παραλάβη τό πνεΰμο Της.
Κανένας δλλος απόστολος δέν πά
ρίσταται στήν Κοίμηση, έκτός όπό
ϊναν άκόμη, ό οποίος είναι σβυ-
σμένος δλως διόλου τώρα καί μό
νόν ένα μέρος άπό τό όγιοοτέφα
νό τού διοκρίνεται πρός τα πόδιο
τής Παναγίας. Στή δεΰτερη σκηνή
ό Χριστός κρατά μ' εύλόβεια στό
χέρια Τού τή ψυχή τής Μητέρας
Τού, πού είκονίΖεται σάν μικρά
σπαργανωμένο παιδάκι. Άπό πϊσοί
Τόν άκολουθεϊ ό ψυχοπομπός δγ-
γελος.
ΕΞΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ Δ. ΒΡΑΧΙΟ
ΝΑ. Στήν κορυφή τοϋ θόλου τού
ήταν ?ωγραφισμένος ένας μέγα
λος σαυρός μέ πολλά στολίδια.
Στό τύμπανο τοϋ δυτικοϋ τοιχώμα
τος σώΖονται μερικά ϊχνη άπό την
πσράσταση τοΰ Δανιήλ μεταΕύ των
Αεόντων.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΜ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ. 'Εκείνο ποΰ χαρα-
κτηρΙΖει ιδιαιτέρα την έκκλησία αϋ
τή είναι ό πλοΰτος καί ή ποικιλία
των άνεικονικών σχεδίων στήν εί
κονογρόφησή της. 'Υπάρχουν βέ-
βσια πολλές άδεΕιότητες στήν ·ζ
κονοφράφηση αυτή, δλες δμτος έ-
χουν τόν άέρα τοϋ πηγαίου αύθορ
υητισμοϋ. "Ενα βλλο χαρακτηρ·-
στικό είναι έπϊσης καί ή τεχνοτρο
πία μέ την όποία κατασκευάσθηκΓ
ό τροϋλλος της. Ή κλιμάκωοη αύ
τή κατασκευή μός θυμίΖει, έστω
κοί πολύ πενιχρά, τούς τρούλλους
έκείνους πού οτόλιΖαν τό υεγόλο
περίκεντρα μνημεϊα κατά τόν 5ον
καί 6ον αΐώνα Όσο ή έκκλησία
αυτή θά παραμεϊνει μονοδική στόν
τύπο της, θά ήταν πολϋ δύσκολο
νά την κστστάΕωμε μέ βεβαιότη
τα σέ κάποιο 'χρονολογική οειρά.
Πάντως ή Ιδρυσής της φαίνεται δτι
δέν όπέχει πολύ άπό τα παλαιο
χριστιονικά χρόνια
3 ΠΛΑΝΑΙ ΚΙΛΙΣΕ (Έκκλη
οίο με τό φίδια). Ό βράχος, στόν
όποϊο είναι λαΕεμνένη μέ δλα τα
προσορτήματό της. βρίσκετοι στήν
άρκΓτερή δχθη τού ποτομοΰ κι έχει
ηρόοο«|)η πρός Νότο. Ή εϊσοδός
τικ όδηγεϊ πρωτα ο" δνα όρθογώ
νιο προθάλαμο, πού εχει κομαρω
τό βόλο κα'ι διαοτάοεις περίπου.
4 ν. π λότος καί 2μ μήκος
Ό προθόλομοο ούτος ουνδέε-
τα< πρός βορράν μ ένα τετρόγωνο Τοϋ ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ ποίου είναι έπίσης καμαρωτός κα'ι οί διαστάσεις τού περίπου, πλάτος 3,65 μ. μήκος 3,80 μ καί ϋψος άηό την κορυφή τοϋ θόλου 4 μ. "Ο δΕονας τοΰ καμαρωτοΰ θόλο1; έχει κατευθυνθή δυτικοανατολική Ό νάρθηκας έΕ δλλου συνδέε ται πρός βορράν μ' ενα κοιμητή ριο καί πρός ανατολάς μέ την έκ κλησια Ό θόλος τοϋ κοιμητηρίου είναι άτεχνα καμαρωτός καί οί δια στάσεις τού κατά προσέγγιση, πλάτος 2,30 μ. μήκος 4 εως 4,50 μ καί ϋψος 3. Στά άδαφος τού βλέπομε τέσσαρες τάφους καί στό βορινό τοίχωμά τού ένα άρκοσό λιο. Στήν άνατολική πλευρά τού είναι σκαμμένο ένα μικρά Ιερό πού διατηρεί άκόμη την άγ/α τρά πε?ά τού. Τό σχήμα τής έκκλησίας είναι σταυρικό, μ' έπίπεδη όροφή στό κεντρικό τετράγωνο, ή κάθε πλευ ρά τοΰ όιιοίου ίσοΰται μέ 3,20 μ. Δέν ξέρομε σέ ποίον άγιο ή άγία ήταν άφιερωμένη. Όλοι οί βραχίο νες τοϋ σταυροϋ έχουν καμσρω- τούς θόλους καί είναι ϊσοι μεταΕύ ών (πλάτος 2,80 μ καί βάθος 0,90 μ.). Στά τοιχώματά των 6λέ πομε λαΕεμμένες τρείς μικρές φάτνες, δύο στόν δορινό βραχίονα <αί μία στόν νότιο, κάτω άπό έ- α μικρά παράθυρο, τό μοναδικό γιά νά φωτίϋετοι ή έκκλησία. Τό Ίερό, πού διατηρεϊ άκόμη την άγία τράπεΖά τού, εχει πλάτος μ περίπου καί βάθος 2,20 μ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ. Οί είκονογραφίες σκέπαΖαν κάπο τε δλα τα τοιχώματά τής έκκλησί άς κα'ι των παραρτημάτων της, τώ ρα δμως ένα μεγάλο μέρος άπό αύτές έχε. έΕαφανισθή. (Συνεχίίεται) ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ΦΦ»»»»»»»» νά άποχτή<τονν πράματα ποί' δέν οίβ(»σε την ταΰτότητά τονς άνήκου-ν γιά προσωπιχή τονς τού; διατάξη νά πέσονν ώίΓρλεια και έκεΐνοι πον διαπηήτ- τα. "Τστερα σηκώθηκε τουν κοκοΐ'ογήματα, γιά ν'ά προ- ίνα κΰλινδοο άπό .-τάπνοο στήν ό- γαατοποιήσοτΎ γενικώτεοα σχρΛ'ά ιοΐο ητανε γοαμμένο τό σουλτανί τονΓ, άπό την έφαουογή τΛν ό.τοί κό Γτεομάνι τής άπόφασης τογ ι ο)ν πιστευθή ότι θά Αα'ελήσουν· ιια βανίον ίχίίνοι/, ίφίληηρ τί; σ<ΐ(ΐπγί εί ιιέ τόν έαντό τονς καί πολλοϋ- ^ε; τον αί άοχ'σε ν'ά τόν διαΐιά'ο. άλλον; σννινθοώπον; τονς, ήμπο- Παραθέτοαρ όλόκληοο τό «ρο'ΐ'τ ορΓ καί όλόκληοο τό εθνος τονς. νι, δ,ΐ(ος μά; τό διέσοσε ό Στε'ιρ. Στίς δΰο ποίότίς κατηγορίες {ιπά Ξένοί, ιιετα(τρασμρνο στήν γλίόσ- γονται οί κοινοΐ έγκληματίες ποΰ σα τής έ.τοχτίς. «πό τόν ίδιο: τον () λή 'νδόξοιν Σονλτάν(,)ν, ίσχνρωτρρων' Αϋτοκρατόο.· ν, πορπει νά τιμιοροΰνται καί κατα- «Ήμρΐς, ό διά τής διώκονται πάντα άπό τόν νόμο, ο !σχΰο; καί ί'ιπρίηον είινοίας τ αν τοϋς 6άΪΡ| στό χέοι. Στήν ι ε Τφίστον καί διά τή; έξόχον λρνταία, νπάγον-ται οί ΐριλόδηξοι π?ως τού θονιιατοποιοϋ Ποοτ ν.αί ϊδρολόγοι πολιτικοί και στοιί Σονλτάνο: Μαχιιοΰτ Β'. έκ τΛν τιωτικοί# ποί' ταοιοοννται μονάχιΐ όίταν ά,-τοτνγγάν ουν οί ε£ρνρρσε'; ρισσρύονν, άποχρωσιακές σημαοί- ^αράκια γιά κείνο.ς πον θίλουνε ες. "Βτσι, Από ταντόσημες, αύτ^ να λοι«τοΟνρ χο>ριστά καί ονι ιιέ
οί λέξεις, μετατρέπονται £*έ σι-νώ πα ~0 μ$γάλο γαμάιι1. Αΰτά τα
νυμες ίί συ-γγενικές. καμαράκια ιιποοονν'ε νά όν'ομαστον
Αϋτό βεβαία εΓναι βασικό εργο
των χειριστών τοΰ Λόγοις σαν ε-
πιχουρία πρός τό εργο τοΰ λαόν,
τού δημιοΐ'ργοΰ τής γλώσσας. Ε¬
μείς έδώ θ' άρκεστοΰμε μόνο νά
θίξονμε τα ζήτημα.
— Δοιμάτϊο, κάμαοη (η κάμα
ρα), όντάς, θάλαμος, σάλα, σαλό; ππανικά. Σηιιαίει ναχΐιυο, 6αθοΰ
καμπίνα (πλοίον ή γιά λ(οα<1 στον τοΐχο ^ός δωιιατίον δεχτή λ^ «λοντοοθάλ.αμοι;. Ό θάλα,ιιο; ιιποοεϊ νά μά- β<"ΐ θήση ν' άποδ(όσοναρ τή γαλλ ι·/ίι λρΐη «άλκόβ» ποί· δέν έχη τό άντίστοινό της στή γλωσσα ιια;, έ.-τειδή είναι άοαβικής έττηιολονίη-, ιΐ;-τασμέν*η στά ναλλικά άπό τα Τ- θαλασσινό μπάνιο) καμαρίν'ι. "Ολες οί παραπάντο λέξεις δί- νοι»νρ την Ιδέα τον ένδιαιτήματος. κατο,κεί „........... .«„„„,·. ΓΛν ίσχνοο.τέοων Α#τοχοατοον, ποοκαλοϋν καί σνλλαιιΛάνοντ,ι, δ·ανομεϋς των στεαμάτο,ν τογ Χο θε,ται ' καί καθήμενο; επί βρένου Γ πον Από τοΰς ΛνΉπάλους τον;. "Οσι- άπ' πντοΰς είναι τνχεροϊ καί έ-τι- θρόνον, τι επί τής γής σκιά τοΰ κοατοΰν, τα έγκλήυατά τονς, Γίσο θεοΓ», ό λριτονργός των ένδό'ίανν Λπιιίπια καί άν είναι ξρχνιοΰνται καί α*Ο*Ο' α}λ(ί στυ Μέκα; καί Μεδίνα; να ος ταντόσημες Αναμεταξι' ι«ξ· άπό τί; πιό πάν'ο> λέξεις
/ι
δέν τ,μωοοΰνΤα, ποοστάτης τής Άγίας Ίερο.·, α- ν«ι ™ δ">μ«τΙ". η ^μαρα(—οη)
λτ,ιτ, ά ήγεμών των τεσσάροιν με *ω ° οντα'- ^ε τ1 «""Ρθδ» ο;'ι ^
Λτά/ιιΑ γηηηχτηρίϊοντηι μίγά
ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑΊΣΚΑΚΗ ..
Τρία νέα της βιβλία
1) «ΜΠΑΎΡΟΝ» ρομαντι-<, κή βιογραφία τοϋ μεγάλου]! "Αγγλου ποιητή κα'ι ΦιλέΑΑη- ^ ' >νος πού πέθανε στό πολιορκη-< | ιμένο Μεσολόγγι μέ τό καϊμό< · ,τής ελευθερίας τής "Ελλάδος*■ ■στά χείλη. Μέ 304 σελίδες 'οπάνια είκονογράφηση είναι έ- >να έπίκαιρο βιβλίο γιά τόν "Ελ^'
» ληνα. Χρυσουν μετάλλιον μετά< · >κυπέλλου άπό την -Άκαντεμι
,'Εντεονασιονάλ ντέ Λουτές —
|Παοί·.
' 2) «Τό οονέττο καί τα σονέτ
τα μου·. Μελέτη γιά τό σονέτ-
•το καί &β σονέττα, δημοοιευμέ
Ινα κατά καιρούς σέ έλληνικά<· [κα'ι ξένα περιοδικά. Σελ. 128 * ■ \)Ζ καλλιτεχνικό έζώφυλλο. ^, 3) «ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ., τό γε μάτο νοητεΐο μικροσκοπικό άρ' χιπέλαγος, ή Ποτρίδα μου- ] Μέσα σέ 416 σελίδες περι-! (γράφονται αύτά τα πανάρχαια' ► νησιά, «αί 'Εκατόνησοι» τοϋ 'Ε' κοταίου Άπόλλωνα καί τής 'Ε< · |κάτης "Αρτεμης, ίστορικά καΉ ■ [λοογραφικά μέ πολλή γλοφυρό,! ►τητα καί μεγάλη άγάπη. Είκό] | νες καί χάρτες κοσμοϋν την κολλιτεχνική έκδοση, ποϋ τε- λειώνει μέ τή συγκινητική κα- ταστροφή καί την θλιβερή έ· [κατόμβη των Μοσχονησίων. Πρώτον βραβείον τοΰ Πνευ ματικοϋ Ίδρύματος «ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ·. άχτρρ;. Στήν κατηγορία «{"-ή γάλίον πόλεων, Κωνστν'τινον.τόλε Π?'>ρτοιΊιαΐ.α μια (1'". Άδριανονπόλρως, ΠροΓ"ης
καί Ααιιασκοϋ, ό Αρωματισμός τό>ν οοα,βη.
κης των υεταρρυθαίσεοιν τον Πατι Παοαδείσων τής Τριπόλεως, Σνρί
σά/ ποί> την θεωρώ όλέθρια γιά τό «: καί Αϊγνπτον αΐτινες εισί -^ά
θανματα τής τιλικίας τον χρόνον,
κάθε μιά άπ' αύτές άνήκει καί σέ
έ.τανάσταση εναντίον τή; .τολιτι-
κιιί ε-εα'ηετικά
ΝτΛλέτι
σα μόΛο γιά τα έκατομμνρια το>ν ° Δεσπόττνς τή: Άραβίας,
μίαν ίποχή, σέ μιά γλίοσσικ' επί
Δ(ι)ΐϋάτϊο' εΐνπι ή λέξη ποΰ Ανή
κει στήν τωρινή έλλαδίτικη έπί-
δοαση. Είναι η λέξη πον άρχίίει
να εκτοπιξϊΐ ττ, λεξη «αααραν,^ν
τού
οαγ,άδο,ν τον Ρωιιηών, Άρι,ενν κή;, τον Βαρκάχ, Κρσροάν', Χα)« «ώ είναι λιγώτρρο ^οί«σια^
ών ν.αί Έβοαίίον, ιιά προδώθηλα
άπό τον; ΐδιονς τοί»; ίδιν.ονς μόν
τοί·ς άθοώπον;. Μέ -/.(ΐτηγορήσαιί
χαι περσιχοι
ράκ, τής Βασσόρας, Λιιχβάκ
λρα καί ιδίως τοΰ Βαγ&ατίον
α)« απο
." 'Τ ττιν «καααοα» στα παραγιογα'. ν.α
ι ι ι .ν ,
καμαρουλα, καμα^ακι,^ κα-
μαρίτσα, καμαοίνι, καμαι-ούκλα,
Δο
τοϋ Μί'γάλ')ν να?/ Μοσονλ.
ό ίρόρεσα ,ιιέ τοί«; κι' · ^, τ»νοιΉττ>- των Κα)νοτιον τή'· Τ'άν καιιαοαοα, χαμαραρος καμαριε
σαν «χπ>Μ-το£ανο» και δεν το αον'ή ' ο*1""-· τ<"' ιολ φων, τη- ί αν. - ι- ν - ., _ »- '" ' οι',ο ΛικΛΛε οη;, καμαριέαα, καμαροτος· οωαιι ηϊ> τοντρηλο τ^°, δίοματιάκι, δωμάταρο;, διοιια
τάτον Έρϊερονμ τής Καοοιιανΐ- Τϊάρα.
άς, Σεβάτ." Άδανάχ χαί Βάν των Καμάρα (—ρη)· εΤνα, (Γρηγκι·χ-
νήσων Κρήτης, Κύπρου. Χίον κϊί άς καταγωγης. Έξελληνίίττηκε ά
Ρόδθί·, τής Βαρβαρίας' χαί Αΐθιο *ό πολϋ νωρίς, δηλαδή άπό τή έ
πι'ας τών' δχυοοϊμάτων τοΰ Άλγε ποχή ποΰ σχηματίστττκε ή Λημοτι-
θηκα. Τό
ΒΓϊνρη ποΰ
•/(Ό τικονς παοάδε;, έσκεπαοιε τό
εγκλπιά ιιον έκεϊνο. Καΐ δέν βά
τολιιονσρ νά μέ χατηγορήση κανέ
ας γι' ιιντό, ουτε φυσικά ντι μέ
τ5'κάστ>. άν δέν άποκαλνπτοντην ν.α
τα ,νΐη ιιου έγκλήματα. "Επρεπε 0ίοι'' Τριπόλεως καί Τννιδος, των ν.η
νά γίνιο «καλποιΐάνος» γιά ν' άν'ρ.
β<ο στό άξίωιια τοΰ Μεγάλον Β ε- εΐ«"θηί θαλάσσης, τ,όν Ιπαοχιών Κ.' ?ποεπε νά δ.απράξω τα τίί: Ναταλία;, Ρούιιρλης κ(ΐί Κιου τα όποϊα ιιον Αρ.ι- θδιστάν'; τής Κ(ρκασίας, Καβά0- τ«λιχά Τίι; και ΓίωογίΛς, τής Βο;νκχ; καί των άπορθήτων σ/ροινΊΐ'ον τοΰ Βελιγραδίου καί τής λοιπής Σερ ς, τής Άλβανίας, Βλαχί(ΐς καί ς. Τώρα σνννπάρχει μέ τό "λειόν.ον νήσοιν τή; λεινκή; ·λοΪ. δι«ματϊο, άλλά είναι πιο έσωψνχη: Αύτη ή καμαροΰλα μόν ξ,αρρι γ'ά νά δεχτή ενα ίί πεοισσότερα κρεββάτια. Σέ <τυνδναί»αό μέ την άρχαία σημασία τή; λέ£υ; «θάλα μος» (— τό πιό έσιοτϊοικό διοιιά- τιο ενός σπιτιον τα όποϊο Λν'ήκε στή (Τπιτονοικοκερά), μπηροΰμί την «άλκόβ» νά την ποϋυε «9η?α- μογίονιά». 'Βκτό; έάν' την «άλνόβ» ν'ά την ποΰτιε νρττα σκετ Έωρτάσθη προχθές διοκριτικώς καί είς την Έλλάδα, ή διά πρώτην φοράν καθιερωβεϊσα διεθνώς, .ήμέρα τοϋ περιβάλλοντος·. Καί επί τής σοβαρότητος τοϋ θέματος τής μολύνσεως καί ρυπάνσεως τού | περιβάλλοντος πολλά, κατά τα τε λευταϊα έτη έχουν γράφη. Παραλ λήλως, δμως, μέ την οοβαρότητα τής ρυπάνσεως καί των έπιπτώσε ών της είς την κοινωνικήν Ζωήν, ύπάρχει κοί ή οίκονομική πλευρά τοϋ προβλήματος. Τό κόατος, δή λαδή, τό οποίον θά άπαιτηθή διά νά προστατεύσωμεν τό περιβάλλον. Τό κόστος δέ ούτό είναι όχι μό¬ νον σημαντικόν, άλλά κα'ι βαρύτο- τον. Συμφώνως πρός μελέτην τοϋ Όργανισμοϋ Οίκονομικής Συνερ γασίίας καί ΆναπτύΕεως (Ο.Ο.Σ. Α.) διά τάς Εύρωπαϊκσς χώρας τοϋ Όργανισμοϋ, τό κόστος διά νά διατηρηθή κατά τό 1980 τό ποσο στόν διοΕειδίου τοϋ θείου είς τα ιδία έπίηεδα μέ αύτά τοϋ 1968- 70, ύπολογίΖεται ότι θά άνέρχετοι είς 5 — 6 δισεκατομ. δολλ. δι" έΕο δα έγκαταστάσεων καί είς δλλα 2 — 4 διοεκατ. δολλ. δΓ έΕοδα λει τουργίας των. Ή δαπάνη αύτη ά- φορά μόνον είς ένα άπό τα οίτια (τό διοΕείδιον τοϋ θείου), δέν πε ριλαμβάνει δέ τα όχήμστα ώς πη¬ γήν έκπομπής καυσαερίων, διότι ή μελέτη αύτη άναφέρεται μόνον είς τάς σταθεράς πηγάς μολύνσε ως καί ρυπάνσεως. Δέον, έπίσης, νά ύπογραμμισθή, ότι ή μελέτη αϋ τη τοΰ Ο.Ο.Σ.Α., καταρτισθείσα πρό τής ένεργειοκής κρίσεως, πε ριέχει στοιχεϊα, τα όποϊα έχουν ή δή ύπεροκοντισθή. Διότι λόγω τής ελλείψεως καυσίμων κατά τό πα¬ ρελθόν έτος, καί τής ύπερβολίκής αύΕήσεως των τιμών των, άφ' ενός μέν έχαλαρώθησαν αί αύ- οτηραί προδιαγραφαί ποιότηττος των καυσίμων, άφ' ετέρου δέ, χρη σιμοποιουνται καυσιμα μέ υψηλήν περιεκτικότητα θείου. Τό άποτέλε- σμα δέ αυτών θά είναι ή , αϋΕησις των έν προκειμέν^" νών. Διά την χώραν μας, το κο ούτό ύπολογίΖεται ότι θά α ■ """Ι α τα. μεταΕύ 74-124 έκατ. δΥ έΕοδα έγκαταστάσεω >6ί
„
ιν· ένώ δ,'
έΕοδα λειτουργίας των θά
τουνται 27-73 έκατ. δολλ
σίως. Ή ανωτέρω δαπάνη
πολογισθή βάσει των έΕής οτ" "!|
ών: Κατά τό 1968 ή συνολικήν
πεμπομένη ποσόης διοΕειδί0υ |
θείου έν Ελλάδι άνήρχετο °υ'
224-000 τόννους, ένώ διά τό ι9
ύπολογίΖεται, ότι θά άνέρχεΤο,
855.000 τόν. Τα ανωτέρω ποο
παιτοϋνται, δχι διά νά μειωθή
λά διά νά παραμείνη είς γα
έπίπεδα ή ποσότης τοϋ διοξι,
τοϋ θείου είς την άτμόσφαιΡΟν
Οί ανωτέρω άριθμοί, οί όπο
άποτελοϋν άπλοϋν μέρος των δα
νών διά την προστασίαν τής
μοσφαίρας άπό ένα μόνον αΠο ^|
αϊτια ρυπάνσεως, προκαλοϋν
καί διά την απειλουμένην οοδου,
ρύπανσιν (τετραπλασιασμός ι
τής ποσότητος τοϋ διο!
τοϋ θείου), άλλά καί διά
μέγεθος τής δαπάνης, ή όποια (
παιτεϊται διά νά παραμείνη ή
πανσις είς τα έπίπεδα.
Δέν άρκεϊ, λοιπόν, ί ένημε,
σις τής κοινής γνήμης καί ή Ουν?]
δητοποίησις τής σημααίας τής ι
στασίας τοϋ περιβάλλοντος χρε,
Ζεται καί προγραμματιομός, ώς»
απόφασις διά τα ποίος θά κατο(
λη τό κόστος αύτό. ΌπωσδήπουΙ
δμως, τό πολύπλοκον τοΰ Ζητήκ
τος καί τό υψηλόν κόστος
θά πρέπει νά παρεμποδίοουν
προσπαθείας τής Ελλάδος διόιήΐ
προστασίαν τοϋ περιδάλ
"Ας ελπίσωμεν, ότι οί άρ
μελετοϋν τα προβλήματα αύτά, ι
ληφθείσα σταυροφορία, έ-κτός ■
τομέως των κροτικών δραοτηριο
των.
τα «άλν.όβα», άφον πρόκειται γιά
δάνειο. |
"Ο «παστδς» ν.αί ή «παστάς» ?-
χοι>ν δλλη σημασία, εΓναι λέξρ';
τής άρχαίας. καί φέρνονν* στδ
νοϊί μας.... τα γαράτα. '
Σάλ.α, σαλόνι, αΐθονσα. >:αιιπ;
να, καμαρίνι. Είναι γνοιστές οΓ στι
μασίες τονς, οί οποίες δέν είναι
καθόλον ταντόσημες χαί ?παιιρνως
δέν ρχοι·ν Ανάγκη Από έπεξήγηστ·.
21 ΐ'απέρασμα:
Καμάρα (—ρη) καΐ δωμάτΐο, ε!
να( σνΛ'ιόννμες, άχι τα
Ή πρώτη είναι πιό έσο'νψνχη άπό
τή δεντερη. Παλ*ί'ο»·ν άναΗεταξ'" (
τονς γιά επικρατήση. (
Όντάς, λέξη δεπερασμένη, *ην
τόσημη ιιέ την κάμαρη καί τό Λοι
μάτιο. Τώρα ρ/ει μάλλον σημασία
Οί έπίναυλοι
σκ«>πτική:
"Ας τονε αίτόν τΛ
ρα είναι τραβηγμένος μεσ' τοΰς '
δντάδες τον»!
(Συνεχίζεται)
Ι'ΟΤΙ.
κακονργήιιατα
διάίΤατρ καί άναγν·(όρ·σ«
νιά νά εϊοικο»οαήσω τα τεραστία
ηΐκο!(Ίΐ'κά ιιέσα ποΰ χρριαϊόμον-
να, γιά νά θέσω σέ λειτουογία τόν >
τή; «πανάσταση; ποΰ ρ Μολδανιας. Ήμρΐς λργοιιεν
Γοίιιπϊα. θά πήτρ πό>; ήτανρ άδικι
*Ράτ<1»ν Ου αί ά.τάνθοωπ« τα μεσα ποϋ αετα ^ τίί? ^'-Χ^ "«1 ^^«^, τ«ίς ά βοώ παράδε--. νικτ1- β'">ο>1''(ιν"; κ«ι <Έ"αταν- τες έν μεγίστη λεπτομερεια πα- σας τάς πράξιϊΐς τοΰ μέχρι πρό V λίγον ποώτου νπουογοΰ μας καΐ καί οί φόνο, καί οί άοπαγές καί οί μϊνάλοι. ΒΛύοη Δαλπατάν Μεχμέτ ΐί; είναι στ·χ«>ρε>ιρνα Ό πσ<τδ και (ϊνακαλΐ'Ψ«ν"ς «υτο>' £-
νοχον τίόν βδελνκτοτέριον ποάξε- '
< ιν, θροχρήσαντες δέ ότι καί είς τό τήν' την γειοιστηκο για Γιά τονς δ νατονς Α'θρ(άπονς. ·"■ δίχοις ρ£(ΐίρρστν τα μέσα, πον εΞυπηορτοΰν τους σκοπου: την; ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΣ ΤΗΣ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟ-' ΛΕΙ ΕΦΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΣΧΟΛΩΝ ΝΕΑΠΟ-, ΛΕΩΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ ΝΕΒ - ΣΕΧΙΡ (1820-1920) ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΝ ΣΙΓΙΛΛΙΟΝ Τό κείμενον τοϋ 'Ελληνιστΐ έκδοθέντοα Άντέγραψα όπό τό 14τομο τοϋ Βιβλίου «ΜΙΚΡΑΣΙΑ- ΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ» ΣΕΛΙΣ 232 — 248 ΥΠΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΠΟΥ ΚΟΥΚΙΔΗ (ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΥ) σκοπό; ?ογαοιά-οται καΐ δν> τα μρ
σα γιά την ρπιδίωϊή τον. "Λπριρΐ'
ρ[ναι τα παοαδείγαατα των Σονλ
τάν'(ιΐν, των Βασ1 ληάδων, των στ·./α
ττγων καί των πολιτικών, ποΰ έγ
χλημάτησαν ιι' αλαφρνά τήν' συν.·
Αί άγαθοεργίαι καί αί θράρε-
στα πράξεις είναι βεβαίως σπον-
και εις αυ 5α;α( ^,^ έπαιν'εΤ(ά, ιάλλά καί ή
(ρροντίς δ'ά την πρόοδον ν.αί συν
. , φροντ1ς δά τη πρόοδον ν.αί συν
δέ ΟΧ1 «Οοητοιμαξβ ονμμοοιαν Απο τήοησιν τβν κ(χτά τόπον%; Κθΐνοχι
ιιεταρ
μονον
Γι·
χλημάττ,σαν α άλαΦονά τήν σννν ; , χ χ μ
δηση. γ.ά νά ίπιτΰχουν τοΰς πολ. ονβυ.·α™=. ην ί.σηγαγομρν εις τ- ηλλα ΧΓ(1 ^«ρα,τητος είνα! καθότ,
Κ(?αΤο: μη^ βεωρησαντες πα/τα ί ώ λί υώ ώά άό
τικονς τονς Λκοπονς. Κι' δχι μόνο
Κ(?αΤο: μη^ βεωρησαντες
ίχ τών σκολεί<ον αυτών ώσάν άπό στήν' Άντολή. ώς την μακοτΛτή Κ[ ™'τα Χαι. ϊοει-νησαντες: τα αρχπα μίίιν Αστείρεντον πηγήν άπορρϊουν » * > «ι ' ' 17»' τών' ποογονονν ιιας και ιδοντες τας πάντα τα άναθά τα όποϊα έίνΐτ'η-
αά καί σ' όλάκερη την
η. Κάτι εχω Ακοΰσει κι' έγώ ό
άγοάιιιιατος κονιάοος γι' αύτά.
Έδω ό ΔαλΛατάν στα«άτη<τε. Εβγαλε άπό τόν κόρφο τό μαντή λι τού. Σκούπισε τό κατέρνθοο ποόσωπό τον ποΰ ητανε κυριολε* κτικά πνιγιιέν'ο στόν ίδοώτα καΐ μέ •ιιά ρητοοική χΐΐοοΐΌμία κατέλΐ' —Αύτά εΓ/α νά σάς πω. Και αή θαρρρΓτρ δτι σάς τα εΐπα νια νά μέ λνπτιθήτρ καΐ νά μοΰχαρϊ(τει τρ τό κΓίτΑλι. Σάς τα ε(πα γιά νά τακτοποιηθώ μέ την οννείδησή μοί1. "Αν ποόφταινα νά ·κάνρ> την έ.-τα
νάστασή ιιον καί άν πετύχαινα, θά
ρϊσαστί τώρα έσεϊς δλοι έμπρός
ιιου καί θά σάς ρδίκαία γιά τα ίδ-
κά σας κακουργήματα ποΰ είναι
πιό πολλά καί πιό φοβερά Από τα
ίδικά αον. Καί νά ρΓσθε βεβαιοί,
ότι δέν θά γλιτώνατε Το ν.εφά'.ι
σας. Μά τό «κισμέτ» ιιου ήτανε δια
οτηρετικά ν.αί ιιέ δικάϊετε έσεϊ:. Τί
άλλο ήιιπορϊΤτε ν<ά μοΰ κάνετε πα ρά νά μοΰ πάοετε την ξωή; Σά- τήν χαοίζοι. θέλοι αονάγα πρίν πε θάνω νά κάνιο μιά εΐ«χή. Νά <ρα>-
τίση .ό Άλλάχ τό σκοτισμένο ιιΐ'α
λό σας. νά στααατήσετρ την εφαρ
μογή τοΰ μεταορυ-θμιστικοΰ πηο-
γράμιιατος τοΰ Σουλτάνον. ποΐ'
δέν ποόκειται νά σιόση όπως νομί
£ετε την Τονρκία. ©ά την Λναοτ.ι
τ.ήση. θά την αδυνατίση πιότε^ο,
θά τήν' ά:τοσ·ν·θρση καί Οά την νά
νη ενχολη λει'α των άΐίέτρητων έχ
θοό)Υ της.
"Ο Μονφτής στράφηκί στον
Σονλτανο ποί' παρακολονθησε την
ατοΧηγία τον Δαλ^ΐατάν:
__"Έχετε πολχχοον'εμεΗ'ε μόν
Πίΐτισάχ νά κάνρτρ κααμιά έρώτη
«τι ατδν κατηγοροντιενο;
Ό Σονλτάνος έκανρ μιά
τκή κινήση μέ τό κεφάλι.
έφαρμοζομρνας ποινάς κατά τοιαύ οετοΰν όλον τό ανθρώπινον γέν'ος.
τας περιστάσρις, Ίδόντρς ότι ι Σου Ή παχ)εχομένη υπό τοϋ θεόν σόφια
ά ά Α' ό δό
τριωτών των των ενρισκομέν'ιον έν
Κωνσταντινοΐ'πόλει. Διά ή πεοΐφο
ράν τοΰ κιτ'ον είσποάξεως έοά-
νων' νά εκλεγή είς έπίτοοπο; όπωσ
δήποτε ηθίλε κριθή ώς « κατα>,λη
λότεοος. Άκόμη έκ των ενταύθα
ευρισκομένον συμπατριώτην των
νά ρκλεγοΰν τρ·είς π,ρόκριτοι ώς
ί
τοϋ Σχολείον. Όμοίίυς
χαί άπό όλον τόν νομόν νά έκλε-
γοϋν άλλοι δύο έπίτροποι διά τάν
έλεγχον1 των λογαριασαών άπό ε-
το·.ς είς έτος. Ό λογαριασμός πρέ
^ι νά έλέγχεται ετησίως ενώπιον
λτάν Σουλεϊιιάν' Α' μόνον διότι ίξο,κονομρϊ τα πάντα όλοκληρών^ι
ώνειρεΰθη ότι ό μέγας Βρ^ΰρηί τόν νοίτν καθιστά τόν άνθρωπον
τον Ίβραήυ πασάς έσκόπενε νά χρήσιμοΛ' καΐ όσον τουτο ίίναι Αν τοΰ εκάστοτε κανονικόν Ά^χιερε-
τόν έκθηονίση, τόν έφόνενσε. "Οτι θρωπίνο>ς δνν'ατόν τόν ένώνει αέ · ως τή; περιοχή; ή τοΰ νομίμον ά
ό Μο·_>χαιιρτ Γ' ρπνιξε τόν μέγα· τάν θεόν. 'Εχει ρπομέν'ω; καθή
Βεξΰρην τον Γειιιτϊή Χασάν πό- χον ή άγία αας έκκλησία νά έπα-
σάν^ διότι έδωκεν ΰποι(>ίας άποστα γρι,πνή Αδιακόπως καί νά φροντί
οίας. Ό Αχμέτ Α' διά τής χει £η διά την καλήν λειτουργίαν τίδν
ρός ίτεμε την κεφαλήν τού μενά σχολείων μέγαν ζήλον καί Αγάπην
Αερβις πασά, διότι ε- παρεχονσα εις αύτά και παν άναγ
τόν προκάτοχόν' τού , καϊον μέσον1 διά την ΟΛρόσκοπτον
καί τώ άφήρεσ* εκατόν πεντήκοντα συνέχισιν τής λειτονογίας των ά)
χιλιάδας δονκάτα καί εν έχατομιιύ στε νά εχοι·ν καί πλουσίαν Λπόδο
λου
άρνη
-Έσεϊς; 'Ερώτησε τοΰς σννέ
ριον άσπρα, ότι ό αύτός
νος Ιφόνεΐ'σε -καί ?τερον'
σιν. Άπό τής Απόψεως αυτής οί
ς πρό τής καταστάσε
ως αυτής των σχολείων των «ΐνι
δή είς ουδέν άκρελεϊ, Αλλά προφα
ν<5; μεγίστας ηθικάς ζημίας ίγν«- μονΐϊ τόσον διά τοΰς ί&'ονς όσον χαί διά τα τρκν'α των ίσκέφθησαν ότι έπρεπε νά (τροντίσοΐ'ν διά την έπανόρθωσιν των κακώς κειμένοη' δι' ίδίων πόρ(ι>ν καΐ έντός των όρί
οιν' των δΐΛτατοτήτοιν των,βοηθούμε
νοι δέ & νπό άλλων φιλοτίνών καί
(ριλομοίχτοιν νά Πυ-γκεντοώσοΐ'ν τό
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΝΕΑ
θά
τέσσερις
6οοι>ς.
Ό Ντϊνος Ταξιάρχης κα'ι ή Έλ
λη Ζοόλοβιτς ανεχώρησαν την Τρϊ
τη 11 ην Ίουνίου γιά μιά μεγάλη
καλλιτεχνική περιοδεία: Αυστρία,
Πολωνία, Ούγγαρίου, Ρουμανία,
Βουλγαρία, όπου μέ τό «θέοτρο
τοϋ ' Ενός
σεις οέ
μανικά,
'Ελληνικά. Τρία μοντέρνα μονό-
πρακτσ συμπεριλαμθάνει τό πρό-
γραμμά τους, ποϋ αυτή τή φορά
διανθίΖεται μέ τραγούδια, ποϋ έ-
γροψε στίχους καί μουσική είδικά
γι' αυτή τή περίπτωοη ό ϊδιοο ό
ουγγραφέας καί δημιουργός τοΰ
•θεάτρου τοΰ Ενός·.
δώσουν ποραστά ποσόν των έπτά χιλιάδων πεντακο
; γλώσσες: Γερ σίων' γοοσίίον. Τό ποσόν αΰτό νά
Ίταλικά, Γαλλικά, καί έαπιστευθοΰν εί; τοΰ; έκ των συμ
πολιτων των παντοπο'Λας λαΛεμπό
ρον; καί ίχθτ<οπώλας υπό τόν ό¬ ρον νά καταβάλλουν ώς τόκον έτη σίως εβδομήκοντα πέντε γρόσια Α νά παγγεΐον. Καί τό κυτίον έρα¬ νον τό ευρισκόμενον έν τή Βασι λενοΰση νά καταγραφή έπ' ονόματι τοϋ Σχολείον» καί νά περιφερεται μεταξϋ τής συντ€χνί«ς των συμπαϊ ναπληρωτοΰ αύτοϋ Πρωτοσνγγέλοι,· άρχιεοατικοΰ έπιτρόπον. Όμοίως ώ ρίσθησαν ώς εφοροι αυτού τοϋ σχο 'είον ό εκάστοτε Άρχιρ{>εΰς τής
επαρχίας καί ενταύθα ώς έκ τότ»
ν τής Μεγάλης Έκκληβί-
ας μας. "Ωρίσθη νά π€ριφέ<>εται καί
είς δίσκος κατά τάς Κυριακάς καί
εορτάς είς τάς εκκλησίας μας τοΰ
ναμοϋ διά την βοήθειαν τού Σχο
λείου. Έκ των είσπροττομένιον χρη
μάΐίον' καί των τόκτον των έπτά χι
λιάδοκν πεντακοσίων γροσί(,>ν ώς
καί έκ των έσόδ(ον τού περιφερο-
μένον κντίου καί των δίσκων' καί
των λοιπών τνχόν π^οικρερομένων
δ(ι>ρ*ών ν'ά καταβάλλωνται αί Απο
δοχαί τού δ· δάσκαλον καί τα λοιπά
έξοδα τοΰ Σχολείον. Είς τοΰς έφό
οους καΐ τούς ενταύθα είιρισκομί
νονς έπιτρόπονς Ανετέθη ή Ανεύοε
<ης καί εγκαθίδρυσις τοΰ διθαβκά- λον. Είς ταύτα τα πάντα σι·νέιβ<χ- λον οί φιλάνθρωποι ·μΑ φιλόμουσοι χοιστιανοί τής πατρίδος μας ώς καί οί ποιμένες τής Έκκλησία; μαςι μετα^ΰ τίόν οποίων ό φιλόμονσος ι δραστήριος καί εύφήμως γνιοστό; | Άρχιεο*ΰς Καισαοείας Κ<ιππαδοκί άς ύπέρτιμος των ΰπΐρτίμον καί ρςαρχος πάσης Ανατολή; κιος πνει·ματικός καί Αγαπητός Α δελφός διά τού οποίον έν σ·./νε- χεϊα έπεκαλέσθτισαν τό ενδιαφέρον καί την προστασίαν τής καθ* ήαά; Μεγάλης τού Χριστοϋ Έκκλησίας διά θερμήν παρακλήο*<ον αίτοΰνί τρς την άναγνώρ'σιν τ ολ' θεαρί- στιον ένίργειον' των διά τής Απολό σεο>ς ήμετέρου Σννοδικοΰ Σιγιλ
λίοι» επί μεμβράνης.
Αϊρονται, επί τέλους, οί άπό μη
νών ύφιστάμενοι έπίναυλοι είς τόν
λιμένα τοϋ Πειραιώς, τόσον διά
φορτία έκ Βορείου Εύρώπης (γραμ
μοί τοϋ Συμφώνου τής Ζυρίχης),
όσον κα'ι των γραμμών τής «Κόν
φερανς» Άνατολής. Έπαχθες τό
κέντρον τούτο διά την Ελληνικήν
οίκονομίαν, τής οποίας τό είσαγω
νικόν εμπόριον έξαοτάται είς μέ
Υ ι στον βαθμόν άπό τάς θαλασσίου
μεταφοράς, θά πρέηει νά έχει συ
νετίσα δεόντως τοΰς άρμοδίους κα'ι
ύπευθϋνους, ώστε νά αποφευχθή
ιί έπανάληψίς τού είς τό μέλλον...
'ΰς γνωστόν, οί έν λόγω επί
ναυλοι επεβλήθησαν κατόπιν τής
σηι/ειωθείοης, τότε, συμφορήσεως
είς τόν λιυένα τοϋ Πειραιώς, ή¬
τις προεκλήθη άπό την ανεπάρ¬
κειαν των ένκαταστάσεων τοϋ πρώ
τού λιμένος τής Χώρας, νά ύποδε
χθοϋν τόν τεράστιον όγκον των
έκφορτωμένων καθημερινώς έμπο
ρευμάτων. Τα μηχανικά μέσα έκ
φορτώσεως, οί άποθηκευτικοί χώ
ροι, ή ελλειιιιις ϊκανοϋ άριθμοϋ καί
έΕειδικευμένου προσαιπικοϋ φορτο
εκφορτωτών κλπ. ήσαν τα κύρια
αϊτια τής δημιουργηθείσης αυτής
καταστάσεως. Καί ακριβώς τής
εύκαιοίας ταύτης επωφελήθησαν
αί διάφοροι ναυτιλιακαί «Κόνφε-
ρενς» τοϋ έΕωτερικοϋ. διά νά πλή
Εουν την "Ελληνικήν οίκονομίαν
είς τό πλέον εύαίσθητον σημείον
τας — ώς είναι τό θαλάσσιον δια
μετοκουιστικόν εμπόριον της. 'Υ
πό την δικαιολογίαν δηλ. αυτήν,
αί Εέναι ναυτιλιακαί εταιρείαι έπέ
βολον τούς έπινούλους καί όλίγου
δεϊν νά καθίστων τούτους μόνιμον
κοθεστώς! Τούτο δέ, μολονότι πολ
λοί έκ των λόγων οί όποϊοι έπέ
λον τοϋς έπιναύλους μετά παι
λευσιν όλίνου χρονικοϋ διαο
τος έπαυσαν ύφιστόμενοι..
"Ο,τι όμως έγινεν έγινεν! Έι
£ής, όλαι αί προσπάθειαι των ά|
δίων πρέπει νά κατατείνουν είς
εϋρυθμον λειτουργίαν τοϋ λι
Πειραιώς. Καί πρώτον, έπι
νά έκουγχρονισθοΰ αί μηχανολι
καί έγκαταστάσεις τοϋ λιμένος
νά έπεκταθοϋν οί άποθηκευτικο'ι
ροι' κατά δεύτερον δέ, είναι
κη νά μεθοδευθή ή ταχυτέρα
λάβη των έμπορευμάτων έκ των
ποθηκών τοϋ λιμένος. Τό Δή]
όν, οί ναυλωταί, οί εϊσαγωγεκ
οί λοιποί συναλλασσόμενοι,
λουν νά δραστηριοποιηθοϋν π
σότερον κα'ι νά παραλαμβό
τα έμπορεϋματά των κατό τό
νβτόν ταχύτερον. Αί συνεχεϊα
κλήσεις, ώς απεδείχθη, δέν ά
κοϋν" δΓ ό καί οί ύπεύθυνοι θα πρ
πει νά έΕεύρουν τρόπους πειθανο
κασμοϋ διά την εκπλήρωσιν τώ
σχετικών υποχρεώσεων. Ουχ
τον, όμως, θά πρέπει, πρωτιοτιιΧ
νά λυθή επί μονίμου βάοεωο τό
λον θέμα τοϋ έργατικοϋ προσωι
κου τοϋ Όργανισμοϋ Λιμένος Πι
ραιώς.
"Εν συνεχεία, λοιπόν, της τακτο
ποιήοεως τοϋ θέματος των έπινσ
λων, θά πρέπει νά καταδληβή η
σα προσπαθεία άναδιοργανώσε»
τοϋ Λιμένος Πειραιώς. Διότι,
ποροράτσι υπό των κ.κ. άρμοδιο·
τό γεγονός, ότι ό κίνδυνος έπιί
λής έπιναύλου θά έπικρέμαται π»
τοτε, εάν τώρα απσΕ διά παντόι
δέν λύοωμεν ημείς οί ϊδιοι τό "Ρ
βλημαί...
ΔΗΓνΤΗΤΡΗ 1 . ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ Κ ΤΙ ΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Αθηνά - Δεκέι,βριο 1973 - Σελίδες 137
Π'ολεϊται παρά τώ συγγραφεί
(Στρατηγοϋ Πλαστήρο 55 - Νέα Σμύρνη. Τηλ. 93.34.282)
Μόλκ:
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΗΑΤΙΣΚΟΣ - ΑΣΙΡΟΛΟΓΙΑ,,
Νωλεϊται είο δλο τα Κεντρικό Βιβλίον
πωλεϊο (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.)
♦♦♦«ο»»»»
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝ1ΔΗ
ΧΡΥΣ0ΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 τόμοι. ΣελΙδες 712 καΐ 163 είκόνβς
Πωλεϊται είς τό ΒιβλιοπωΛεϊα καΐ παρο τφ συγγρ°*ει
(ΦρυνΙχου Α. - Άβήνοι 11·)
ΕΙΣ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ
ΑίΕίΡΥΗΟΗΤΰΙ ΛΙ ΕγΤΗΙΜ
ΤΗ! ΡΘΗΙΚΗΪ ΐΡίΠΕΖΗΙ
Ή έκθεσις τοϋ διο»κητοϋ κ. Χ. Άχή πρός τούς
μετόχους κατά την γενικήν συνέλευσιν
Άπό τάς έΕελίΕεις τοϋ 1973 καΊ
■,ών πρώτων μηνών 1974 έπιβεβαι
ούται ή άνθεκτικόηα καί ό δυ-
ναμισμός τής έλληικής οίκονομί-
οα. "Ηδη κατά τούς πρώτους μή¬
νας τού τρέχοντος έτους διαπιστοϋ
ται ότι έπιτυγχάνεται ίκανοποιητι-
κή έΕισορρόπησις: Αί άνατιμητικαί
τάσεις έχουν άναχαιτισθή' ή έμπι-
στοαύνη καί τό ομαλόν ψυχολογι
κόν κλϊμα έχουν αποκατασταθή καί
τα εύνοϊ'χά άποτελέσματα έχουν
ήδη άρχίσει ν6 καθίστανται έμφα
νή. είς την αϋΕησιν των καταθέσε
ών. τόν περιορισμόν τής κυκυλο-
ιρορίας, την έΕέλιΕιν των τιμών καί
την διομόρφωσιν των είσαγιογών.
Τ6 ανωτέρω ύπεγράμμισε ομι¬
λών πρός τούς μετόχους τής 'Εθνι
κης Τραπέζης τής Ελλάδος, ό δι
οικπτής τοϋ Ίδρύματος κ. Χρ. Ά
χής, κατά την διάρκειαν τής Γε-
νικής Συνελεϋοεώς των.
Ειδικώτερον, ό κ. Άχής έτόνι
σε, μετοΕύ άλλων, τα άκόλουθα:
Ή αϋΕησις τού δείκτου τιμών
τού καταναλωτοΰ. κατά τόν Άπρί
λιον ήτο κατωτέρα τής άντιστοί
χου περσινής, δπως καί έκείνης
τοϋ "Απριλίου 1972. Ή συνολική
δέ αϋΕησις των τιμών έντός τοϋ
πρώτου τετραμήνου τοϋ τρέχοντος
έτους άνερχομένη είς 5.9% είναι ϊ
ση μέ την σημειωθεϊσαν έντός ε¬
νός καί μόνον μηνός κατά τό
παρελθόν φθινόπωρον. "Η νομισμα
τική κυκλοφορία έσημείωσεων έν¬
τός τοϋ τετραμήνου μείωσιν άνω
των 3,7 δισεκατ. δραχμών έναν¬
τι ίοοπόσου αύΕήσεώς της κατά
την αντίστοιχον περίοδο τοϋ 1973.
Έν διαφέρουσαι είναι, εΤπε πε¬
ραιτέρω ό κ. Άχής, αί ένδείΕεις ά
πό στοιχεΐα τής Έθνεκής Τραπέζης
διά την μέχρι καί τοϋ Μαΐου έΕέ-
λιΕιν των μέσω αυτής έΕυπηρετου
μένων είσαγωγών. Τα στοιχεΐα ταϋ
τα δεικνύουν έντονον τάσιν έπιβρα
δύνοεως τοϋ ρυθμοϋ αύΕήσεώς.
Άντιθίέτως, αί μέσω τής 'Εθνικής
Τραπέζης έΕυπηρετηθεϊσαι έΕαγω-
γαί κινοϋνται είς έπίπεδα άνώτε-
ρο των περυσινών καί αύΕάνονται
μέ ταχϋν ρυθμόν. Χαρακτηριστι
κή έπίσης είναι ή έΕέλιΕις των άπο
ταμειυτικών καταθέσεων τής Τρα-
πέΖης, αί οποίαι εσημείωσαν έντός
τοϋ πεντομήνου Ίανουαρίου —
Μαϊου αύξησιν ύπερτετραπλασίαν
έκείνης τής άντιστοίχου περοινής
περιόδου. Άπό τοϋ Φεβρουαρίου
μάλιστα, ότε εγένετο ή
των έπιτοκίων, μέχοι καϊ τοϋ Μα-
ΤραπέΖης ηύΕήθησαν κατά 10,8
δισ. δρχ. άνελθοϋοαι τό τέλος τού
έτους είς 87 δια., ειδικώς αί είς
συνάλλαγμα τοιαϋτα άνελθούοαι
είς 8,8διο. δραχ.· ύπερεπταπλα-
σιάσθησαν έντός τριετίος. Έ Ε. άλ-
Αου, αί χορηγήαεις της ηύΕήθησαν
κατά 6 δισεκ. Ιδιαιτέρως άνεφέο
θη έπίσης είς τόν λειτουργίαν εκ
ουγχρονισμόν τής Τραπέζης και
τήν κτιριακήν άνακαίνισίν τας.
Καί ό κ. Άχής κατέληΕεν·
ΆνεΕαρτήτως των διακυμάνσε-
ων τής συγκυρίας, αί εύρύτεραι
προοπτικα'ι διά την συνέχισιν τής
οίκονομικής άναπτύΕεως τής χώ
ρας είναι άριοται. Πέραν όμως
τούτου, ώριομένα ουμβάντα κα'ι έ
ΕελίΕεις τού παρελθόντος έτους
έπηρεάίουν θετικώς και τάς μα-
κροχρονίους προοπτικάς διά την
πρόοδον τής οίκονομίας: Ή άνακά
λυψις σημαντικόν καθ1 όλας τάς
ένδείΕεις κοιταομάτων πετρελαίου
είς τόν έλληνι-κόν χώρον προσλαμ
βάνει όλως ίδιάΖουοαν σΓ\ιαα'αν
είς τα πλαίσια των προσφάτων έΕε
λίΕεων. ΆΑλά καί ή ταχεϊα άνοδος
τής οίκονομικής ίσχύος των χω-
ρών τής Μέσης Άνατολής. διανοί
γει θετικάς προοπτικάς διά την
ελληνικήν οίκονομίαν, λόγω τής
στρατηγικής θέσεως τής χώρας με
ταΕύ Εύρώπης καί Μέσης Άνα
τολής, των έκ παραδόσεως φιλι
κων δεσμών της μέ τόν άραβικόν
κόσμον καί τού παραγωγικοϋ καί
έπιχειρηματικοϋ δυναμισμοϋ της».
ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΟΜΙΛΗΤΑΙ
Μετά τόν κ. Άχήν ωμίλησαν ό
ό κ. Σβορώνος έκ μέρου τοϋ Συ
δέσμου Έλλήνων Βιομηχάνων καί
οί κ.κ. Καράλης, Καραγκούνης,
ΝεΖερίτης, Γεωργιάδης, Καοδού-
λης, ΤΖαμουράνης, Χριστοδούλου,
Χονδροματίδης Χήνος, Αύτοομής
καί ή Κα Διαμαντίκου. Οί πλεΐστοι
αναφέρθησαν είς την ανάγκην το-
νώσεως τής κεφαλαιαγορας καί έ-
τόνισαν ιδιαιτέρως ότι εάν ήκολου
θεϊτο τα προηγοϋμενο έτη όρθη
πολιτική μερίσματος τουτο θά ήτο
εφέτος 400 δραχμαί καί εζήτησαν
την κεφαλαιοποίησιν άποθεματικών
πρός δωρεάν διανομήν άναλόγου
αριθμοϋ μετοχών πρός τούς μετό¬
χους. Ωμίλησαν έπίσης έκ μέρους
των ύπαλλήλων τής Έθνικής ό κ.
Πίσκοπος, τής τ. Αθηνών ό κ.
Γκιτδκοο καί των συντοΕιούχων
τής ΕΤΕ ό κ. Μελισσαρόπουλος.
Ό κ. Άχής απαντών είπεν ότ» ή
Διοίκησις έχει όλην την καλήν
ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
Είς ϋψος 19.086 έκ. ανήλθεν ό την ανάγκην προσλήψεως ύπαλλή
άσολογισμός τής Τραπέζης Πίοτε λων πρός έπάνδρωσιν των έ^ο^
ως, τής χρήσεως 1973, έναντι
14.647 έκ. δραχ. τής τοιαύτης τού
1972. Τούτο προκύπτει άπό την
έκθεσιν τού προέδρου τοϋ Δ.Σ.
τής Τραπέζης κ. Σπύρου Κωστο
πούλου, ενώπιον τής γενικής ου
νελεύσεως των μετόχων, πού ε¬
πραγματοποιήθη, είς τό Εενοδοχεϊ
όν «Μεγάλη Βρεταννία». Τα κϋρια
Ι οημεϊα τής Εκθέσεως έχουν ώς
έΕής:
— Καταθέσεις: ΗύΕήθησαν κα¬
τά ποσοστόν ύπερβαίνον τα 22%
έν συνόλω έναντι τοϋ 1972 ανελ-
θοϋσαι είς 7.295 έκατομμύρια δρα
χμάς περίπου. Ή αϋΕησις αύτη δύ¬
ναται καί φέτος νά θεωρηθή άπολύ
τως ίκανοποιητική, δεδομένου ότι
τό ποσοστόν αύΕήσεώς τοϋ συνό
λου των τραπείικών καταθέσεων
κστά τό έτος τουτο μόλις έπλη
πίασε τα 11 %
— Ρευστότης: Τα διαθέσηα τής
ΤοαπέΖης είναι λίαν υψηλά άνερ
χόμενα είς 45% των καταθέσεων.
— Χορηγήσεις: ΗύΕήθησαν κατά
98% πεοίπου, άνελϋουσαι είς 5.
079 έκατ. δραχμάς περίπου.
— Άπασχολούμενα κεφάλαια:
ΗύΕήθησαν κατά 68.272.000 δρχ.
Τό μέν μετοχικόν κεφάλαιον καί
άποθεματικά κατά δρχ. 25.473.
000. αί δέ προβλέψεις διά τυχόν
ύποτίυησιν τοϋ ένεργητικού κατά
δραχμάς 42.800.000.
— Έπενδύσειε: Αί είς άκίνητα
τοποθετήσεις άνήλθον κατά τό
λήΕαν έτος είς δραχ. 285.000 000
περίπου, αί δέ είς χρεόγραφα έπεν
δι'ισεις είς δραχ. 376.000.000.
— Καθαρά κέρδη·. Τό υπόλοι¬
πον των κσθορών κερδών τής χρή
σεως 1973 απήλθεν είς δραχ. 60.
043.000, έναντι δραχ 37.696.000
τής χρήσεως 1972, τουτο δέ· πσρυ
τή γρ.γονός τής αύΕήσεώς των γε
νίκων έΕόδων, οφειλομένης, κυρί-
ως, είς την εφαρμογήν τής νέας
συλλογικής συμβάσεως εργασίας
μί ηύΕημένον μισθολόγιον καί είς
καταστημάτων καί έΕυπηρέτησιν
ίου, ή κατά μηνα αϋΕησις των άπο πρόθεσιν ικανοποιήσεως των αίτη
τομιευτικών καταθέσεων. είναι ΐση μάτων, άρκεί ταυτα νά εύρίακων
μέ την πραγματοποιηθεϊοαν κατά ται έντός των δυνατοτήτων τής
τούς άντιστοίχους μήνας τοϋ Τραπέζης κα'ι των πλαισίων τής γε-
1972. τοϋ έτους κατά τό οποίον νικωτέρας κυβερνητικής πολιτικάς,
έλαβεν χώραν ή μεγαλυτέρα άνο- ' Ακολούθως ή Συνέλευσις ένέ-
δος των καταθέσεων | κρινε τόν "Ισολογισμόν, τόν Άπο
"Εκεϊνο τό οποίον θά πρέπει νά λογισμόν κα'ι την "Εκθεσιν Πεπρα
τονισθή ιδιαιτέρως, είπεν, είναι ότι γμένων. έν συνεχεία δέ έΕέλεΕεν
καθ" όλας τάς υπαρχούσας ένδεί- ώς νέους Συμβούλους τούς κ.κ.
Εεις. ή αποκατάστασις τής νομι Σεβασμιώτατον "Αρχιεπίσκοπον Ά
σιΐατικής ίσορροπίας έπιτυγχάνεται θηνών κ. Σεραφεϊμ κοί Ιωάννην
χωρϊς άΕιολόγους διαταρακτικάς Γρηγορίου καί έπανεΕέλεΕε τούς
έπιδρόσεις επί τής άπασχολήοεως,
ή όποία παρομένει γενικώς είς ύ-
ψηλά έπίπεδα.
Άναφερόμενος είς την δραστη-
ριότητα τής " Εθνικής Τραπέζης είς
τή έΕωτερικόν, ό κ. Άχής έτόνι
οεν ότι αύτη έκπροσωπεϊται ήδη
διά 31 μονάδων έγκατεστημένων
είς 20 πόλεις 9 χωρών κα'ι ότι
αί καταβέσεις των ύποκατοστημά-
■■ων έΕωτερικοΰ ύπερέβησαν τό
τέλος τοϋ 1973 τα 10 δ'σεκ. δραχ
κ.κ. Ν. Δρίτσαν, Δ. Κιοσόπουλον,
καί Δ. Πουλέαν, των οποίων είχε
λήΕει ή θητεία.
Είς την Συνέλευσιν παρέστησαν
ό ύπουργός Άπασχολήσεως κ. Πα-
παρροδόπουλος, οί ύφυπουργοί κ.
κ. Δημσκόπουλος, ΆλεΕανδρής καί
Λεγάκης, οί διοικήται των "Ελλά¬
δος κ. Παπαγιάννης, Άγροτικής κ.
Άρβανίτης καί Πίστεως κ. Κωοτό
πουλος, οί ύποδιοικηταί των Τρο-
πεδόν Ελλάδος καί ΕΤΒΑ κ.κ.
τοϋ ηύΕημένου κύκλου των εργα¬
σιών.
Πέραν των ώς άνω οίκονομικών
δεδομένων, ή έκθεσις άναφερει
! καί τ6 έΕής:
Κατά την διάρκειαν τοϋ παρελ
θόντος έτους κα'ι μέχρι των άρχών
τού τρέχοντος, ηυξήθη κατά έννέα
γ. άριθμός των ύποκαταστημάτων
τής Τραπέζης Πίστεως, μετεστεγά
οθη δέ είς ιδιόκτητον άκίνητον,
τό τοιούτον τής Πατησίων Κατά
ιό 1974, έΕ όλλου, προβλέπεται
έναρΕις λειτουργίας έπτά άκόμη
ύποκαταστημάτων. Τέλος, ή έκθε
σις άναφέρεται είς την όιαδιορ-
γάνωσιν των ύπηρεσιών κα'ι την
εισαγωγήν βελτιωμένων μεθόδων
(■υναλλαγής μέ τό κοινόν.
Ή συνέλευσις ενέκρινε την δια
νομήν μερίσματος έκ 49,50 δραχ.
κατά μετοχήν, όνομαστικής άΕίας
100 δραχ.
ΒΙΒΠΟΣΒΕΣΕΙΣ
Φρονούμεν, ότι είναι άκατανόη
τος ή παρατηρουμένη διάστασις ά
πόψεων των υπουργείων Συντονι
ομού - Προγραμματισμοϋ κα'ι Οί
κονομικών, επί τοϋ θέματος των
άποσβέσεων των παγίων περιουσια
κων στοιχείων των έπιχειρήσεων!
Πράγματι, άπό κοινοποιηθέντα έγ
γραφα των ώς δνω υπουργείων,
πρός τόν -Σύνδεσμον Άνωνύμων
Εταιρειών κοί Έταιρειών Περιωρι
σμένης Ευθυνής», προκύπτει ότι,
ένώ τό υπουργείον Συντονισμοΰ ό
μολογουμένως συνηγορεϊ υπέρ τής
ΚΊθιερώσεως δικαιώματος έπιλο-
γής, αντιθέτως τό υπουργείον Οί
κονομικών εμμένει είς την δκαμ
πτον εφαρμογήν των συντελεστήν
τώ καθορισθέντος διά τοΰ Π.Δ.
88)1973...
Ή διαφορά αύτη των άρμοδί
ών φορέων επί ενός τόσον ίωτικοϋ
ζητήματος ώς είναι αί άποσβέ
σεις, προδίδει, τό ολιγώτερον, έλ
λειψιν συντονισμοΰ κα'ι συνεργαοί
άς μεταΕύ των δημοσίων ύπηρεοι
ών. Τοιούτοι ενέργειαι, όμως, όχι
μόνον έκθέτουν τό Κράτος, άλλ"
έχουν τάς έπιπτώσεις των καί είς
τό όλον οικονομικόν κύκλωμα καί
την παραγωγικήν δραστηριότητα
τής Χώρας. Τουτο, άλλως τε, προ
κι'ιπτει άβιάστως κα'ι άπό τό σχετι
ΕΚΘΕΣΙΣ ΑΝΤΑΛΛΛΚΤΙΚΩΝ
ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΙΣΡΑΙΙΛΙ'
Ν ΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΎΗΝ Ι
άνταλ,λακτικών κόν έγγραφον τοϋ ύπουργείου Συν
τονισμοϋ — Προγραμματισμοϋ, είς
τό οποίον, μεταΕύ των άλλων, ά
Κατά την
Υπηρεσίας
καΊ ότι «
Αποψιν τής ύμετέρας
(Κεφαλαιαγορας), θά
ήτο σκόπι-
Είδ κήν ε>ιβ·εσιν
αϋτοχηιιτοη· ίσοιηλινή; καατσκϊν-
ής θά όογανι!>ση άπό 10—13 Ίου
νίου έε., είς τό ξενοδοχείον «Χιλ-
, * , . . ναωέοεται
τον»# το οικονομικόν τμημ(ι τη; εν ** Κ
ταΰθα Διπλωμοιΐικής "Ανιπςσοιπε'
ας τοΰ Ίίτοαήλ.
Είς την ΐ>κθ«σιν σνμμρτέχονν 23 , .
', > Ρ ■ ε « . - μος μια μεγαλειτερα ελαστικοτης,
ισραηλιναι βιομηχανίαν αι ο.-τοιαι ^ Η * κ ■
παοουβιά^ονν τάς τελενταίας επί¬
τευξις των τίς άνταλλακτικά, έςο
πλισιιόν καί άξεσουάο αυτοκίνητον·.
— %ατά τό παρελθόν ίτος, αί
έξαγωγπί έφθασαν τα 3 έκ«τ. δο).
λάοια π στεύεται δέ ότι κατά τα
προσέχη Ρτη τό. ανταλλακτικίι αύτο
κινητών θά. σπκλέσονν μία έκ τώ
των κ.Όκοτέοων έ^αγοιγικδν 6ιο-
ιιτ>χ«ινιων τοϋ Ίσοαήλ.
ώς πρός τα συστήματα των άποοβέ
σεων, αναλόγως των είδικών ουν
θηκων τής άγορας καί ι ών ίδιομοο
φιών των έπιχειρήσεων" χαί δή, ?-
νεκα τής φάσεως, ήν διανύει σή
μερον ή 'Ελληνική Οίκονομία, ή
χρησιμοποίησις τής μεθόδου τής αύ
Εούσης αποσβέσεως 6ά ήτο πλέον
έπωφελής».
Έναντι τής ανωτέρα) απόψεως,
τα υπουργείον Οικονομικαί είς τό
συναφές έγγραφον τού, ύποατηρί-
Ζει, ότι οί καθορισθέντες διά τοΰ
Π.Δ. 88)1973 συντελεστα'ι έτηοίος
αποσβέσεως των παγίων περιου
σιακών στοιχείων καθωρίσθησαν ε¬
πί συγχρόνου βάσεως, «ίνα άντα
ποκρίνωνται είς τάς σημερινάς συν
θήκας λειτουργίας καί έκμεταλλεύ
σεως των έπιχειρήσεων».
Βεβαίως, ή έκτεθε»αα διάστα¬
σις άπόψεων μεταΕύ των δύο ύ
πουργείων, έχει την βάσιν της είς
την διαφορετικήν έκ μέρους των
θεώρησιν καί αντιμετώπισιν των
προβλημάτων. Συγκεκριμένως, τό
υπουργείον Συντονισμοΰ - Προγρα.;
ματισμοϋ, ώς επιτελικόν όργανον,
επόμενον είναι νά ένδιαφέρεται,
πρωτίατως, διά την έντασιν ι ής
παραγωγικής δρπστηριότητος. Ά/
τιθέτο>ς, τό υπουργείον Οίκονθϋΐ
κων, ώς θεματοφύλαΕ των δημοσί
ών έσόδων, ρίπτει όλον τό βσροι;
είς τόν τομέα των είσπράΕεων. Είς
την προκειμένην περίπτωσιν, δμιυ:,
τό προέχον είναι ή ενίσχυσις τοϋ
ρυθμοϋ άναπτύΕεως των διαφόρων
μεγεθών τής οίκονομίας τής χώ
ι ρας. Πρό τής άνάγκης δέ αυτής,
δέον νά ύποχωρή πάσα άλλη σκοιιι
μότης, έστω καί άν αύτη άναφέρε
ται είς τόν έν γένει δημοσιονομι
κόν τομέα.
! Πόντως, τό γεγονός τουτο άπο
τέλει ενδεικτικόν στοιχείον τής έλ
λείψεως στενής συνεργασίας μετα
Εύ των κρατικών ύπηρεσιών —
καί, ώς τοιούτον, είναι άνεπίτρε·
πτον!....
ΑΙ ΔΙΜΗΕΙΣ «ΝΤβλλΗΚΙ
Είς τα Άνατολικά κράτη, τα ό-
ποϊα ίητούν την κατάργησιν τοϋ
συοτήματος ·κλήριγκ» διά τάς με¬
τά τής Ελλάδος συναλλαγάς των,
καί την αντικατάστασιν τού διά πλη
ρωμών είς ελεύθερον ουνάλλαγμα
προσετέθη, προσφάτως, κα'ι ή Βουλ
γαρία Παλαιότερον, άναλόγους
προτάοεις είχον ύποβάλει ή Σοβιε-
τικί Ένωσις, ή Τσεχοαλοβακία, ή
Πολωνία κλπ. Εις πάσαν δέ εύ
καιρίαν, επανέρχονται επί τοϋ έν
λόγω ΘΕματος.
"Εκάστη των χωρών αυτών Ζή
ωθη, ότι αί έΕαγωγαΙ μας, μέσω
των διμερων συμφωνιών ^(λή>
ριγκ» άντιπροοωπεύουν συνεχιϊκ
μειούμενον ηοσοστόν, επί τοΰ γε
νικοϋ ουνόλου τοϋ εξαγωγικόν
μος έμπορίου. Ένδεικτικώς άναφέ
ρεται. Οτι τώ 1966, αί εΕαγωγσί
μας μέσω -κλήριγκ» άντεπροοώ-
πευον τό 26% τοϋ συνόλου των έ-
Εαγωγών μας, ένώ διά τό 1973
τό αντίστοιχον ποσοστόν ήτο 18%.
Βεβαίως, αί μέσω «κλήριγκ» άν
ταλλαγαί» απετέλεσαν καί διά τα
δύο μέρη, κατά τό παρελθόν, διέ
τεί την απελευθέρωσιν των μετά | Εοδον διά την τοποβέτησιν προίόν
τής "Ελλάδος άνταλλαγών της, ύ- | των των. Ειδικώς, ή Ελλάς εΰ-
ποστηρίΖουσα, συγχρόνως, ότι τοϋ ρεν. είς τάς Άνατολικός χώρας,
γο είναι κοί ιδικόν μας συμφέ , τούς καλλιτέρους πελάτας της διά
ρον. Ή Βουλγαρία, λόγου χάριν, την έΕαγωγήν άγροτικων προΐδν-
Ζητεϊ την κατάργησιν τού συστή των. "Αλλά καί αί Άνατολικαϊ χώ-
ματος «κλήριγκ», ώστε νό παρασχε ραι δέν έΕήλθον Ζημιωμέναι εκ τοΰ
θή ή δυνατότης — μέσω κα'ι τού συ
στήματος των έΕαγωγικών κινή-
τρων — περαιτέρω άναπτύΕεως
των έΕαγωγών των Έλληνικών
προΐόντων πρός αυτήν. "Οπισθεν,
δμως. των προφάσεων τούτων, δέ
όν νά άνσΖητηθή ό ποωτίστως, τό
ιδικόν των συμφέρον...
Φαίνεται, ότι μετά μακροχρόνιον
ισχύν τοϋ ουστήματος αυτού των
εμπσρικών άνταλλαγών. αί Άνατο
λικα! χώροι θέλουν νά πιστεύουν,
ότι τα προϊόντα των κατέκτπσον
την "Ελληνικήν αγοράν, έπομένως
δέ, 6τι δύνανται νά άντανωνισθοϋν
υπό καθεστώς έλευθέρων συναλ-
λαγών Έπίσης, αί αυταί χώραι,
θεωροϋν ωρισμένα άπό τα Έλληνι
κα προϊόντα Ζωτικής σημασίας
διθ τάς Ιδικάς των άγοράς καί
τάς διεθνεϊς συναλλαγάς των δι"
αυτόν δέ τόν λόγον, Ζητοθν την
άπελευθέριοσίν των άπό τούς πό
σοπκούς τεριορισμούς, τούς επι
βσλλομένους υπό των «κλήριγκ».
Διά τοϋ τρόπου τούτου, θά δυνη¬
θούν τα Άνατολικά κράτη νά άπορ
ροφθϋν ό,τιδήποτε έπιθυμοϋν κα'ι
, είς οιανδήποτε ποσότητα, έΕ Έλ
λάδος.
Ι Έν προκειμένον δέον νΟ σημει-
ΟΙ ΙΙΑΡΑΓΩΓΟΙ ΧΟΙΡΙΝΟΤ
Τό διοικητικόν οναβονλιον τοΰ
Πανελλήνιον Σι·νδέσμο^· Πηραγρι- ,
γ(ο ΧοΐίΊείου Κρέατος θά επισκε¬
φθή τόν υπουργόν Γποργίας κ.
Τί. Τξιι>ρτζάκτ>ν, είς τόν οποίον '
θά εκθέση τίι ποο6λήματα ποΰ ά-
.ιασχολονν' τόν κλάδον καί παπά-1
κωλύονν την .ΐΓθαιτέρω άνάπτν^ν, ΠΡώτων υλών
τοι·.
Η ΧΑλΒΡΟ.Η ΤΟΝ Τ1Μ0Μ .ΤΗ ΙΙΕΒΗΗ ΑΓΟΡΙΙ
ΗΥΞΗΜΕΝΗ Η ΠΑΡΑΓ8ΓΗ ΤΩΝ
ΓΕΟΡΓΙΚΟΝ ΜΑΣ ΠΡΟΤίΓΩΝ
ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ Δ! ΑΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΕΤΟΣ
ΑΊ ?πι·<οατήσασαι κατά τόν πά οι/.'θότ:ι μήνα Ά.τρίλ.ιον' καιοικαί συνθήκαι σχετικώς ευνοϊ μών. "Ως πρός την δραστηριότητα ! Πανάς καί Μασουρίδης, ό διευθύ- είς τό εσωτερικόν, ανέφερεν δτι νων σύμβουλος τήςΈΤΕΒΑ κ. Γόν οί πάσης φύσεως καταθέσεις τής τικας κ.ά. »♦·»>»«>♦»♦♦»(
!♦»♦♦♦»■>♦♦♦♦♦»♦♦♦»♦♦♦»♦♦♦♦
ΜΕΘΟΔΕΥΣΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ
Είς τόν ήδη ύπάρχοντα μακρο
°κελή κατάλογον των ποικιλωνύ-
μων Όργανιαμών καί Έταιρειών,
των ασχολουμένων μέ τάς έΕαγω-
Υός, είτε άμέσως, είτε έμμέσως,
έρχεται νά προστεθή μία νέα υπο-
Ψπφία έταιρεία, την ίδρυσιν τής
οποίας ζητεί ή Γενική Συνομοοπον-
δία Έπαγγελματιών καί Βιοτεχνών
Ελλάδος. Ή έΕαγωγική αύτη μο
νάς θά στηρΚεται, όπως άναφέρε
1α', είς την συνεργασίαν των 6ιο
τεχνικών μονόδων, την οποίαν «διά
πολλούς λόγους δύνανται νά έ-
εαοφαλίσουν κατά τόν καλλίτερον
τρόπον, οί βιοτεχνικοί συνεταιρι
°μοϊ, οί κοινοπραΕίαι κα'ι αί όμάδες
βιοτεχνικών ουμφερόντων, κατά
κλάδον καί περιοχήν»
Βεβαίως, ή ουνεργασία των
θιοτεχνικών μονάδων είς την πά
Ραγωγήν καί τάς έΕαγωγάς -
ε|<; την αγοράν πρώτων ύλών, κα θώς καί είς οιονδήποτε άλλον το μεα — υπό ουδενός άμφισβητεϊ Τθ1· "Η δημιουργίο, δμοκ, ενός Ο κάμη φορέως έΕαγωγικής δραστη¬ ριότητος προσθέτει σύγχυσιν μό¬ νον καί πολυπραγμοσύνην είς ένα τόσον ίωτικής σημασίας κλάδον τής οίκονομίας μας. "Ασφαλώς, ή προοάθεια άναπτύΕεως των έΕα¬ γωγών βιοτεχνικών προΐόντων α¬ ποτελεί τό άποκορύφωμα τής δ- λης δραστηριότητος τοϋ κλάδου αυτού τής Έλληνικής βιοτεχνίας. Ή άμεσος δέ συμμετοχή των ί- δίων των βιοτεχνών είς αυτήν, όχι μόνον είναι εύκταία. άλλά κα'ι άναγκαία. Ύπάρχουν, δμως, είδι- κοί φορεϊς πρός τόν σκοπόν ού¬ τον συνεπώς, τό αϊτημα τής συστά σεως νέας μονάδος έΕαγωγών υπο δηλοί, ϊσως, ότι οί βιοτέχναι πι¬ στεύουν ότι οί φορεϊς αύτοι δέν δύνανται νά ίκανοποιήσουν τούς έΕαγωγικούς των στόχους. Άλλ" είς την έν λόγω πρότασιν, ύπάρχει καί δεύτερον σκέλος. Η σύσταοΊς, δηλαδή, θιοτεχνικών συ νετοιριστικών όργανώσεων, κατά | κλόδους καί περιοχάς, επί των καί διά τάς φρινοπωρινάς καλλιερ γΐίας, λίαν ευνοικαί διά την άνάπτν 5 ν τής φι-σιν.ής βλαστή σεως καί δνο»ιενεϊς διά τάς έαρινάς καλλιερ γείας («,ραβόσιτος 6άα6αξ κ.α) 6ιά τήν' μεταφΰτενσιν τοϋ καπνοϋ, των προίμιον κη.τευτικών, την γονι μοποίησις των όπ(οροδε:νδρ(ον καί εί6 κώς των π.ρηνοκάρπων. ΣτηΜΓΐόνως πρός τό σχετικόν δ>-λ
τίί,'ν τού υπουργείον Γεωργίας ή πό
ρεία τών' καλλιεργειών Ιχει ώς
εξής:
Χ·?ιμ,?ρινά σιτη,οα: Ή έμφάτ
νκτι; των χεμΓοινών σιτηρόΥν είν(ΐι
καλή καί προβλέπεται καί ή παοαγω
γή 'ά είναι καλή.
'Λη«6ό<τιτος: Επερατώθη σχε δόν ή άγοοαστική παο·?ιι<Ίασις τοϋ Δημόσιον. ΑΙ συγκεντρω>θεϊσαι πό
σόττντες μ?τχρι τέλον; Άπρ'λίον
άνέρχονται είς 113 032 τόννονς
(97.408 τό 1973).
'ΟρΛα: Ένώ <γ. νεχίξιεται τι Στό χθεσινό μας άρθρο άναφέ- ραμε τίς άπόψεις των «Φαϊνάνοιαλ Τάϊμς» γιά τίς προβλέψεις τής διε θνοϋς άγοράς έμπορευμάτων κα'ι καί ιδιαιτέρα τού | τομέως των τροφίμων. Σήμερα ό- λοκληρώνουμε τό άρθρο σύτό άνα- φερόμενοι στήν πορεία τής διε θνοϋς άγοράς μετάλλων. Στήν άγορά μετάλλων, την με γάλη άβεβαιότητα, τή στιγμή αύ τή, δημιουργεϊ ή πιθανότης μι άς άπεργίας των μεταλλουργών τής άμερικανικής βιομηχανίας μή - σιδηρούχων μετάλλων, ότον οί συλλογικές τους ουμθάσεις έκ- πνεύσουν στά τέλη τοϋ προσεχούς μηνός. Στήν περίπτωση μή επι τεύΕεως συμφωνίας γιά την άνα- ρπγιογών π(/ραιιένονν άποθέματα! νέωση, ιδιαιτέρα θά έπηρεασθοϋν άποφλοιο*ιιένης όρΰζης. παρελθόν οί τιμές χαλκοϋ, καθώς οί Ήνω- σης εσοδείας 23.000 πε«ίπου τον' μένες Πολιτεϊες έΕακολουθούν νά νων. Ι Καπνός: Εσημειώθη καθυστέρη σις τίς την προίτοιμασίαν' των α¬ γ γ ών. Βάμ6κξ: Ή παο<ιγ(,>γή σνσ,ιό
ρον 6άα6ακος εσοδείας 1973 ίι.τολ.ο
γίζεται είς 340.000 τόννονς. Κ<ιτά πληροφορίες γιά την πρόοδο των τό τρέχον ϊτος αί σπαρεΐσαι ίκτή διαπραγματεύσεων επί τής συνάψε σες θά άνέλθονν είς 1.550.000 ως μός νέα(; συλλογικής ουμβά- 1973)' (1'4':Κ'00° στρέμματ(1 ™ σεως των έργατών αυτών. Άλλά τό άποτέλεσμα των διαπραγματεύ δημιουργήση άκόμη μεγαλύτερα παγκόσμια έλλείμματα μή σιδηρού χων μετάλλων. "Ενός άλλος παράγων στήν ά γορά τοϋ χαλκοϋ θά μποροϋσε νά άποδειχθοϋν οί χειρισμο'ι τοϋ συμ περιπτώσει οί παραγωγοί φαίνεται βουλίου των χαλκοπαραγωγών χω ' ότι στό μέλλον θά έχουν ένκτχυμέ χανοποίησή τού Ό σχηματισμός μιός διεθνοϋς ενώσεως των 6ω£ι- τοπαραγωγών χωρών συνεφωνήθη πρόσφατα, αν καί δέν εδόθη συνέ χεια στό θέίΐα αύτό Έν πάση όούνης είς χείρας των .τα είναι ό μεγαλύτερος παραγωγός χαλκοϋ στόν κόσμο, όπως έπίσης καί ό μεγαλύτερος παραγωγός ψευ !_ δαργύρου κα'ι μολύβδου. Δέν ύπάρχουν συγκεκριμένες ρών ΣΙΠΕΚ, κατά την προσέχη σύνοδό τού τόν έπόμενο μήνα, όπό τε θά έΕετάση την καθιέρωση μιάς ελαχίστης τιμής έΕαγωγής κάτω τής οποίας δέν θά έπιτρέπεται νά πωλούν οί χαλκοπαραγωγές χώρες — μέλη τοϋ Όργανισμοΰ, οί οποίες καλύπτουν τό 70% των παγκοσμίου έΕαγωγών χαλκοϋ. Οί μεταπράτες τοϋ χαλκοϋ έχοντος ύπ' όψη τίς προηγούμενες προσπόθειες γιά την καθιέρωση μιάς ελαχίστης τιμής τοϋ χαλκοϋ έκτός των Ήνωμένων Πολιτειών, είναι σκεπτικοί ώς πρός τίς πιθανότητες επιτυχίας ενός τέ τοιου χειρισμοϋ άπό τόν ΣΙΠΕΚ. Άλλά μερικοί καταναλωταί πιστεύ νη διαπραγματευθή θέση όσον ά φορά τα έπίπεδα των τιμών στά ό- ποϊα πωλούν τίς πρώτες τους ΰλες. Οί συναλλαγές των έμπορευμά των έπίσης έχουν καταστή ιδιαι¬ τέρως πολύπλοκες μέ την έγκα τάλειψη τής άρχής τής ίερότητος των συμβολαίων. Δέν είναι πλέον δυνατόν νά διαπραγματευθή κανε'ις την άγορά ή την πωλήση ενός έμπορεύματος οέ συμπεφωνημένες τιμές καί νά είναι βέβαιος ότι αύτό τό όποϊο θά ουμφωνηθή πρόκει- ται νά τηρηθή. Ή τάση τώρσ είναι οί οροι κάθε συμβολαίου νά είναι έ παναδιαπραγματεύσιμοι αν ή άγο ρά κινηθή άνοδικά άπό τό σημεϊο συστήματος των -κλήριγκ·, διότι ή | Ελλάς απετέλεσε την αγοράν, είς την όποιαν ηδυνήθησαν να τοποθε τήσουν κεφαλαιουχικόν έΕσπλι- ομάν τουτο δέ μολονότι ή Έλληνι κή οίκονομία είναι προσηρμοσμένη πρός τα Δυτικά πρότυπα. Παραλλή ; λως. δέν θά πρέπει νά λησμονήται, ότι ωρισμένα έκ των Έλληνικών προΐόντων (καπνός - βάμβαΕ) — διά τα όποϊα ύποψιοΖόμεθο ότι ?η τεΐται ή κατάργησις των -κλήριγκ· | — είναι σήμερον περιΖήτητα είς Ι τάς άγοράς τού λεγομένου «σκλη- ροϋ νομίσματος». Ένώ, έΕ δλλου. ή 'Ελληνική οίκονομία δύναται νδ. άναπτυχθή καί άνευ τοϋ έΕ "Ανα¬ τολήν προερχομένου κεφσλαιουχι- κοϋ έΕοπλισμοϋ... "Εν πάση περιπτώσει, δπαΕ κα! ετέθη, άπό τής... -δλλης δχθης-, άναθεώρησις τοϋ συστήματος λήριγκ», καλόν θά είναι νά προ γτο υασθή ή "Ελλάς καταλλήλως, διά τάν προστατεύση τα συμφέρον τα της. ΥΠΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΔΙΑ ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΤΥΡΟΚΟΜΙΚΩΝ ΕΙ ΔΩΝ Διά τής ύπ" αριθ. 55)1974 "Α γορανομικής ΔιατάΕεως όρίζεται δτι: Βιουήχονβι, συνεταιριστικαΐ όργανώσεις, έμποροι, παρσγωγοΐ καί έν γένει κάτοχοι χώρων ψΰ Εεως δημοσίας ή ίδιωτικής χρή¬ σεως, χωρητικότητος άνω των 50 μ3, υποχρεούνται όπως μέχρι τής 3ης εκάστου μηνός ύποβαλ- λουν είς τάς κατά τόπους περιφε ρειακάς ύτιηρεσίας τοϋ ύπουργείου Έμπορίου, ύπεύθυνον δήλωσιν, πε ρ[ των κατά την τελευταίαν ήμέ ραν τοϋ προηγουμένου μηνός άπο θεμάτων, είς κοθαρόν βσρος, των κάτωθι τυροκομικών προΐόντων, κατ' είδος καί προέλευσιν (έσω- τερικοΰ ή έΕωτερικοΰ): Φέτα έ£ άγελαδινοϋ γάλακτος, φέτα έκ προβείου γάλακτος, φέ¬ τα έΕ άναμίΕεως γάλακτος προ¬ βείου αίγός ή άγελάδος, Ζελεμές (ώς επί φέτος), κασσέρι, κεφα λοτύρι, (ΐυΖήθρα, βούτυρον (νω- πόν - μαγειρικ^όν), κρέμα βουτύ- ρου. Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥ ΟΛΠ Υπεγράφη καί απεστάλη πρός δημοσίευσιν είς την "Εφημερίδα Ή σπαοθπσα εκτασ ς έν.τιαάται εΐϊ 280.000 ματ« (248.000 1073). Γΐώιιηλα: "II εκτοοι: τής ίΐιοι- νής καλλιεογείας γεοΗΐτ>λων ΰπολο
γίϊεται είς 200.000 στρρμ., ίι δέ
π,ροβλρπομρνη παοαγωγή εις 31Γ·.
0(Μ) τόννους (185.000 στο. και
279.00 τόννοι τό 1973).
"Αμπελος: Σι·νεχίσθηκαν αί έ
σεων αυτών πολύ πιθανόν νά ά
έμ ποτελέση τό κλειδί τό όποϊο καί
τό θά έπηρεάση τίς τάοεις στήν άγο
ρά μετάλλων. Οί Άμερικανοί κατα
ναλωτα'ι είδικά σχηματίσαν κοί έ
Εακολουθοϋν νά σχηματίΖουν οη-
μαντΐικά άποίίάματα έναντι τήρ
πιθανότητος μεγάλης ελλείψεως
των μή σιδηρούχων μετάλλων. Έ
τσι. αν τελικά ή όπεργία αποφευ¬
χθή, θά έχουν μεγάλα πλεονοσμα
ξαγωγαί σουλτανίναι καί Κοοτνθΐα ια να χρησιμοποιήσουν καί συνε
πώς οί τιμές θά πέσουν καθέτως.
Άντίθετα, μιά τυχόν μακρά όπερ
κης
Έσπεριδοειδτ): Συνεχισθή ή σνγ-
κοαιδή καί διά&εσις λ.ειιονίοιν διά
τό έηωΤερ κόν καί τό εξωτερικόν
κιιί .τορτοκαλίων μόνον διά τό ε¬
σωτερικόν.
1967 — 68, ή όποία διήρκεσε περί
τούς 8 μήνες, θά μποροϋσε νά
ι
Ι ΑΒΜβϊΙίϊΣΓΙΪ ΙΣΟΑΟΓΙ1Μ9Ν
οποίων θά στηρίΖεται ή προτεινο¬
μένη έΕαγωγική μονάς. Οί συνεται
ρισμοί αύτοι άποτελοϋν, ώς άναφέ
ρεται είς την πρότασιν, την μό
νην δυνατήν μορφήν συνεργα¬
σίας των βιοτεχνικών μονάδων ι
είς την έΕαγωγικήν προσπάθειαν.
Καί είς την προκειμένην περίπτω
σιν, είναι αύτονόητος καί τερα¬
στίας σημασίας ή στενή συνεργα
σία μεταΕύ των βιοτεχνικών επι
χειρήσεων. Ή συνεταιριστική όρ
γάνωσις αποτελεί, γενικώς, μίαν «»Α. , _ _.._ . , , .
άπό τάς πολλάς μορφάς καί τΡό- [ ΦεΡεται ειε Υνωσιν των ΑΕιοτ· Δ.ο.κηοεων Ανων·)
πους συνεργασίας είς τούς οίκο ;;Ρων Εταιρειών κ,αί Έταιρειών Περιωρισμένης Εύθύ-
νομικούς κλάδους. Ύπ' αυτήν την ; ;νης δτι δι" αποφάσεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου
έννοιαν, τό αϊτημα περί συνεργα ;;ύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65. δημοσιευθείσα
οίας των βιοτεχνικών μονάδων πρέ οεϊς το ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ >:
, « μι,ρϋυι. <«μων Εταιρειών), όρίΖεται ότι δύνανται νά συνεχίσω- " ΐίπ'ι #Λ ιιπ _ < ► ,;σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε- ;; 3[νίκων Συνελεύσεων καΐ τοϋς Ισολογισμούς των δια || στής τιμής θά μπορουοε εϋκολα νά επιτευχθή κα'ι δέν θά έπρεπε ά ναγκαίως θά θεωρηθή σάν μιά ά νεπιθύμητη έΕέλιΕη έν όψει των «μαχητικών» διαθέσεων, πού επι κρατοϋν μεταΕύ των περισσοτέρων παραγωγών πρώτων ύλών, κατόπιν τοϋ προηγουμένου τής κρίσεως τοϋ πετρελαίου, ή όποία προεκλήθη ά¬ πό την άνάλογη στάση των πετρε- λαιοπαραγωγών χωρών. Είναι επί οης δύσκολο νά προβλειρθή ότι οί χώρες - μέλη τού ΣΙΠΕΚ, όπως ή Χιλή, τό Περού, τό Ζαϊρ κα'ι ή Ζαμπία δέν θά συμιρωνήσουν επί τού χιλιανοΰ σχεδίου γιά τίς έλά χιστες τιμές, παρά τίς βασικές πο- λιτΐκές τους δισφορές. Τό δν. βεβαία, θά μπορέσουν νά διατηρήσουν τίς έλάχιοτες τιμές τού χαλκοϋ έν όψει μιάς σοβαρής γία, όπως έκείνη τής περιόδου ! κάμψεως τής Ζητήσεως είναι ένα ουν ότι ή καθιέρωοη μιας έλαχί- οτό όποϊο συνεφωνήθησαν οί τιμές τή(- Κυβερνήσεως ή συλλογική ούμ ] ' πει νά είναι των ένδιαφερομέ έκπορεύεται έκ των Πάντως, γεγονός καί νά δνω... είναι, ότι μη ., βιοτεχνικός κλάδος έχει ανάγκην 4^ οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- συνεργοσίας. θά πρέπει, δμως, είς -,ΓΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΓΪΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο την μεθόδευσιν τής συνεργασίας ΙΙμέχρ] τούδε δ:ά της -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό ταύτης, νά μή έπαναληφθοϋν σφάλ ^τής ουγχωνεύσεώς της. ματα καί παλινωδίαι τοϋ παρελθόν * | τος, επί παοομοίιον θεμάτων.........................,........,.....,ΜΜι άλλο θέμα: Άλλά ή θέση των πά ραγωγών έχει ενισχυθή άπό την γενική άνησυχία νιά την μείωση των παγκοσμΐων πόρων επί των ποώτων ύλών. "Ο χαλκός οπιογ κα'ι τδ πετρέλαιο έπιτυγχάνει αϋΕηση | των τιμών δταν γίνωνται έκτιμή- σεις τοϋ τί ύπάρχει σάν άπόθεμα στή γΠ- Ή πετρελαιϊκή κρίση καί τό ναυάγιο τοϋ διεθνοϋς νομιοματικοΰ συοτηματος έχουν δημιουργήσει έ νατελείως νέο κλϊμα οτίς άγορές εμπορευμάτων. Οί παραγωγοί ένε- Βαρρύνθηοαν νά ουμβληθοΰν στήν προσπαθεία νά διαοφαλίσουν εθ λογες τιμές κατά την πωλήση των πολυτίμων πρώτων ύλών τους. Οί παραγωγαί κασσιτέρου πρόο φατα πέτυχαν μιά σημαντική αϋ Εηση των τιμών μέσω τής διεθνοϋς ! συμφωνίας κασσιτέρου, ή Ζαμάϊκα , Ζήτηοε ύψηλότερες τιμές γιά τόν (ίωΕίτη της κοθως έπίοης κοί μιά 1 μεγαλύτερη ουμμετοχή στήν βιομη , τοϋ ουμβολαίου. Αύτό είναι ένα εί ί δικό πρόβλημα γιά μερικές υπό άνάπτυΕη χώρες, οί οποίες έΕαρ- ' τώνται όπό ένα έμπόρευμ/α καί των ι οποίων οί είσροές στήν οίκονομία ! τους έχουν άνατιμηθή σημαντικά, έΕ σίτίας τής γενικής άνόδου των τιμών. Ι Τα χσρακτηριστικά όμως τής διεθνοϋς άγορας έμπορευμάτων τα ! όποϊα έβασίΖοντο επί τής άρχής ότι οί συμφωνίες θά τηρηθοϋν, έχουν ι άλλοιωθή σοβαρά άπό την άπερι- ί σκεψία των άθετούντων ή άπό την 1 πληθώρα των άποτών!... ■ Ταυτόχρονα, όμως, ένδιαφέρου σα είναι καί ή οτάση τής διεθνοϋς κερδοοκοπίας. Ύπάρχουν όπωοδή ποτε σημεϊα ότι οί κερδοσκόποι. οί ι όποϊοι ύπήρΕαν κύριοι ύπεύθυνοι , γιά την άνατιμητική κατάσταση, ή ι ή όποία δημιουργήθηκε μέχρι τοϋ δέ, χάνουν τό ενδιαφέρον τους γιά τα έμπορεόμστα, κατά την νέα περίοδο. Όπωσδήποτε, ή άνάλυψο κερδών ύπά τής κερδοσκοπίας, διά τής ρευστοποιήσεως των άποθεμά των ύπήρΕε ένας έκ των βοσικών παραγόντων πίσω άπό την πρό σφατη πτώοη των τιμών των έμ πορευμάτων. 'ΥποστηρίΖεται δτι οί κερδόποι άποφάσισαν νά έπανέλ- θουν στό μετρητό χρήμα σάν ενα καλύτερο τρόπο διασφαλίσεως τους έναντι τοΰ πληθωρισμοϋ Πρό δύο έτών ϋπήρχε έμφανώς μεγάλη ποσότης χρήμοτος γιά νά έπτνδυθή οέ έμπορεύματα τα όποϊα ευρίσκονται διαθέσιμα οέ έΕαιρετι- κα χομηλές τιμές. Οί μετοβολές οτίς τιμές των συναλλογματων καί ή έλλειψη των πρώτων ύλών καά την διάοκεια τής μεγάλης βιομη- χανικής άνόδου τού περοσμένου έ τοτός, διατήρησε τό κερδοοκοπικό βάσις εργασίας διά της οποίας αύ Εάνονται αί άποδοχαί τοϋ δοκί¬ μου καί τού μή δοκίμου τεχνικοϋ προσωπικού καί τοΰ ύπαλληλικοϋ προσωπικού πού άποσχολεϊται είς τόν ΟΛΠ μέ σχέσιν έργοσίας ίδιω τικοϋ δικαίου. Οί μισθοί τοϋ δοκί μου καί τοϋ μή δοκίμου κα'ι πρόσω πικοΰ κοθορίΖονται άπό 4.500 — 4.700 δραχ. καί τού ύπαλληλικοϋ άπό 4.200 - 4.700. ΕΘΕΜΕΛΙΩΘΗ ΝΕΟΝ ΚΤΤΡΙ ΟΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑ¬ ΠΕΖΗΣ Νέον μέγαρον τής Έθνικής Τρο. πέζτΐς τής Ελλάδος «τί των λίΐο ο;όρ(ον Βασιλίσσης Σοφίας χαί Έ λ.ενθερίον Βενιζέλο., έθΐμελιώθη π(ΐοουσία τού διοικητοΐ· τοϋ Ιδρύ- ματος κ. Χρ. Άχή καί τοϋ ν.τοδιοι •/ήτου κ. Μ. Κοΐ(!)νη. Σΐ"μ<ΐών'ως πρό; σχετικήν ανα¬ κοίνωσιν, τό θεΐίελ'ωθέν κτίριον θά κα>Λη|>η ενρπίρας ανάγκας τής
Τραπέζης είς χι'>οοΐ'ς,
δέ θά. έςί,αηρετήβη τάς
δςχιστηριότητας αυτής καί ν.νοίως
τοϋ άποδήμον ελληνισμόν είς-ό)Λς
τα; ({«ισεις των οίκονομι>ιόν/ #μ«ο
ο-κων καί .-ΐολιτιστϊκών άναγκών
τού.
Τό /τίοκ^ ' * ά
νακ«ίν»>β·ν/ '»ηα
Γόοτε νά έχη έμΐ(«νιοι σι·7χ»ί6ν»>»
Ονναμικής κατ(ΐσχ.ε.ιιστ κης σνγ-
κοοτήσειος, δι«ττκ.)θΐ>μίν·Γ,ς παρβλ-
λί,/οκ τής ίλλττνινής )ιτότητί,ς Χίά
αύσττ>ρύτητος. βά είναι *€ ί£ίι«).ι
σμίνον αέ όλος τάς ■ ι»βς
κα'ι λίΐτονογικάς φν
«V—
ταστάσεις.
ενδιαφέρον σέ ύψηλά έπκιβδα κο-
θώς έπετυγχόνοντο έΕαιρετικώς ι ' γττμεκακ τβτν τιμΑν
;Ι
κονοποιητικά κέρδη Αλλά τμοο
τα κερδοσκοπικά ενδιοφεροντο χά
>αρώθηκαν οη$ιαντΗΐά καί τουτο Μ
προκαλέση μ*6 εηπβχΐΜαη π>:
ΑίΕίΡΥΗΟΗΤΰΙ ΛΙ ΕγΤΗΙΜ
ΤΗ! ΡΘΗΙΚΗΪ ΐΡίΠΕΖΗΙ
Ή έκθεσις τοϋ διο»κητοϋ κ. Χ. Άχή πρός τούς
μετόχους κατά την γενικήν συνέλευσιν
Άπό τάς έΕελίΕεις τοϋ 1973 καΊ
■,ών πρώτων μηνών 1974 έπιβεβαι
ούται ή άνθεκτικόηα καί ό δυ-
ναμισμός τής έλληικής οίκονομί-
οα. "Ηδη κατά τούς πρώτους μή¬
νας τού τρέχοντος έτους διαπιστοϋ
ται ότι έπιτυγχάνεται ίκανοποιητι-
κή έΕισορρόπησις: Αί άνατιμητικαί
τάσεις έχουν άναχαιτισθή' ή έμπι-
στοαύνη καί τό ομαλόν ψυχολογι
κόν κλϊμα έχουν αποκατασταθή καί
τα εύνοϊ'χά άποτελέσματα έχουν
ήδη άρχίσει ν6 καθίστανται έμφα
νή. είς την αϋΕησιν των καταθέσε
ών. τόν περιορισμόν τής κυκυλο-
ιρορίας, την έΕέλιΕιν των τιμών καί
την διομόρφωσιν των είσαγιογών.
Τ6 ανωτέρω ύπεγράμμισε ομι¬
λών πρός τούς μετόχους τής 'Εθνι
κης Τραπέζης τής Ελλάδος, ό δι
οικπτής τοϋ Ίδρύματος κ. Χρ. Ά
χής, κατά την διάρκειαν τής Γε-
νικής Συνελεϋοεώς των.
Ειδικώτερον, ό κ. Άχής έτόνι
σε, μετοΕύ άλλων, τα άκόλουθα:
Ή αϋΕησις τού δείκτου τιμών
τού καταναλωτοΰ. κατά τόν Άπρί
λιον ήτο κατωτέρα τής άντιστοί
χου περσινής, δπως καί έκείνης
τοϋ "Απριλίου 1972. Ή συνολική
δέ αϋΕησις των τιμών έντός τοϋ
πρώτου τετραμήνου τοϋ τρέχοντος
έτους άνερχομένη είς 5.9% είναι ϊ
ση μέ την σημειωθεϊσαν έντός ε¬
νός καί μόνον μηνός κατά τό
παρελθόν φθινόπωρον. "Η νομισμα
τική κυκλοφορία έσημείωσεων έν¬
τός τοϋ τετραμήνου μείωσιν άνω
των 3,7 δισεκατ. δραχμών έναν¬
τι ίοοπόσου αύΕήσεώς της κατά
την αντίστοιχον περίοδο τοϋ 1973.
Έν διαφέρουσαι είναι, εΤπε πε¬
ραιτέρω ό κ. Άχής, αί ένδείΕεις ά
πό στοιχεΐα τής Έθνεκής Τραπέζης
διά την μέχρι καί τοϋ Μαΐου έΕέ-
λιΕιν των μέσω αυτής έΕυπηρετου
μένων είσαγωγών. Τα στοιχεΐα ταϋ
τα δεικνύουν έντονον τάσιν έπιβρα
δύνοεως τοϋ ρυθμοϋ αύΕήσεώς.
Άντιθίέτως, αί μέσω τής 'Εθνικής
Τραπέζης έΕυπηρετηθεϊσαι έΕαγω-
γαί κινοϋνται είς έπίπεδα άνώτε-
ρο των περυσινών καί αύΕάνονται
μέ ταχϋν ρυθμόν. Χαρακτηριστι
κή έπίσης είναι ή έΕέλιΕις των άπο
ταμειυτικών καταθέσεων τής Τρα-
πέΖης, αί οποίαι εσημείωσαν έντός
τοϋ πεντομήνου Ίανουαρίου —
Μαϊου αύξησιν ύπερτετραπλασίαν
έκείνης τής άντιστοίχου περοινής
περιόδου. Άπό τοϋ Φεβρουαρίου
μάλιστα, ότε εγένετο ή
των έπιτοκίων, μέχοι καϊ τοϋ Μα-
ΤραπέΖης ηύΕήθησαν κατά 10,8
δισ. δρχ. άνελθοϋοαι τό τέλος τού
έτους είς 87 δια., ειδικώς αί είς
συνάλλαγμα τοιαϋτα άνελθούοαι
είς 8,8διο. δραχ.· ύπερεπταπλα-
σιάσθησαν έντός τριετίος. Έ Ε. άλ-
Αου, αί χορηγήαεις της ηύΕήθησαν
κατά 6 δισεκ. Ιδιαιτέρως άνεφέο
θη έπίσης είς τόν λειτουργίαν εκ
ουγχρονισμόν τής Τραπέζης και
τήν κτιριακήν άνακαίνισίν τας.
Καί ό κ. Άχής κατέληΕεν·
ΆνεΕαρτήτως των διακυμάνσε-
ων τής συγκυρίας, αί εύρύτεραι
προοπτικα'ι διά την συνέχισιν τής
οίκονομικής άναπτύΕεως τής χώ
ρας είναι άριοται. Πέραν όμως
τούτου, ώριομένα ουμβάντα κα'ι έ
ΕελίΕεις τού παρελθόντος έτους
έπηρεάίουν θετικώς και τάς μα-
κροχρονίους προοπτικάς διά την
πρόοδον τής οίκονομίας: Ή άνακά
λυψις σημαντικόν καθ1 όλας τάς
ένδείΕεις κοιταομάτων πετρελαίου
είς τόν έλληνι-κόν χώρον προσλαμ
βάνει όλως ίδιάΖουοαν σΓ\ιαα'αν
είς τα πλαίσια των προσφάτων έΕε
λίΕεων. ΆΑλά καί ή ταχεϊα άνοδος
τής οίκονομικής ίσχύος των χω-
ρών τής Μέσης Άνατολής. διανοί
γει θετικάς προοπτικάς διά την
ελληνικήν οίκονομίαν, λόγω τής
στρατηγικής θέσεως τής χώρας με
ταΕύ Εύρώπης καί Μέσης Άνα
τολής, των έκ παραδόσεως φιλι
κων δεσμών της μέ τόν άραβικόν
κόσμον καί τού παραγωγικοϋ καί
έπιχειρηματικοϋ δυναμισμοϋ της».
ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΟΜΙΛΗΤΑΙ
Μετά τόν κ. Άχήν ωμίλησαν ό
ό κ. Σβορώνος έκ μέρου τοϋ Συ
δέσμου Έλλήνων Βιομηχάνων καί
οί κ.κ. Καράλης, Καραγκούνης,
ΝεΖερίτης, Γεωργιάδης, Καοδού-
λης, ΤΖαμουράνης, Χριστοδούλου,
Χονδροματίδης Χήνος, Αύτοομής
καί ή Κα Διαμαντίκου. Οί πλεΐστοι
αναφέρθησαν είς την ανάγκην το-
νώσεως τής κεφαλαιαγορας καί έ-
τόνισαν ιδιαιτέρως ότι εάν ήκολου
θεϊτο τα προηγοϋμενο έτη όρθη
πολιτική μερίσματος τουτο θά ήτο
εφέτος 400 δραχμαί καί εζήτησαν
την κεφαλαιοποίησιν άποθεματικών
πρός δωρεάν διανομήν άναλόγου
αριθμοϋ μετοχών πρός τούς μετό¬
χους. Ωμίλησαν έπίσης έκ μέρους
των ύπαλλήλων τής Έθνικής ό κ.
Πίσκοπος, τής τ. Αθηνών ό κ.
Γκιτδκοο καί των συντοΕιούχων
τής ΕΤΕ ό κ. Μελισσαρόπουλος.
Ό κ. Άχής απαντών είπεν ότ» ή
Διοίκησις έχει όλην την καλήν
ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
Είς ϋψος 19.086 έκ. ανήλθεν ό την ανάγκην προσλήψεως ύπαλλή
άσολογισμός τής Τραπέζης Πίοτε λων πρός έπάνδρωσιν των έ^ο^
ως, τής χρήσεως 1973, έναντι
14.647 έκ. δραχ. τής τοιαύτης τού
1972. Τούτο προκύπτει άπό την
έκθεσιν τού προέδρου τοϋ Δ.Σ.
τής Τραπέζης κ. Σπύρου Κωστο
πούλου, ενώπιον τής γενικής ου
νελεύσεως των μετόχων, πού ε¬
πραγματοποιήθη, είς τό Εενοδοχεϊ
όν «Μεγάλη Βρεταννία». Τα κϋρια
Ι οημεϊα τής Εκθέσεως έχουν ώς
έΕής:
— Καταθέσεις: ΗύΕήθησαν κα¬
τά ποσοστόν ύπερβαίνον τα 22%
έν συνόλω έναντι τοϋ 1972 ανελ-
θοϋσαι είς 7.295 έκατομμύρια δρα
χμάς περίπου. Ή αϋΕησις αύτη δύ¬
ναται καί φέτος νά θεωρηθή άπολύ
τως ίκανοποιητική, δεδομένου ότι
τό ποσοστόν αύΕήσεώς τοϋ συνό
λου των τραπείικών καταθέσεων
κστά τό έτος τουτο μόλις έπλη
πίασε τα 11 %
— Ρευστότης: Τα διαθέσηα τής
ΤοαπέΖης είναι λίαν υψηλά άνερ
χόμενα είς 45% των καταθέσεων.
— Χορηγήσεις: ΗύΕήθησαν κατά
98% πεοίπου, άνελϋουσαι είς 5.
079 έκατ. δραχμάς περίπου.
— Άπασχολούμενα κεφάλαια:
ΗύΕήθησαν κατά 68.272.000 δρχ.
Τό μέν μετοχικόν κεφάλαιον καί
άποθεματικά κατά δρχ. 25.473.
000. αί δέ προβλέψεις διά τυχόν
ύποτίυησιν τοϋ ένεργητικού κατά
δραχμάς 42.800.000.
— Έπενδύσειε: Αί είς άκίνητα
τοποθετήσεις άνήλθον κατά τό
λήΕαν έτος είς δραχ. 285.000 000
περίπου, αί δέ είς χρεόγραφα έπεν
δι'ισεις είς δραχ. 376.000.000.
— Καθαρά κέρδη·. Τό υπόλοι¬
πον των κσθορών κερδών τής χρή
σεως 1973 απήλθεν είς δραχ. 60.
043.000, έναντι δραχ 37.696.000
τής χρήσεως 1972, τουτο δέ· πσρυ
τή γρ.γονός τής αύΕήσεώς των γε
νίκων έΕόδων, οφειλομένης, κυρί-
ως, είς την εφαρμογήν τής νέας
συλλογικής συμβάσεως εργασίας
μί ηύΕημένον μισθολόγιον καί είς
καταστημάτων καί έΕυπηρέτησιν
ίου, ή κατά μηνα αϋΕησις των άπο πρόθεσιν ικανοποιήσεως των αίτη
τομιευτικών καταθέσεων. είναι ΐση μάτων, άρκεί ταυτα νά εύρίακων
μέ την πραγματοποιηθεϊοαν κατά ται έντός των δυνατοτήτων τής
τούς άντιστοίχους μήνας τοϋ Τραπέζης κα'ι των πλαισίων τής γε-
1972. τοϋ έτους κατά τό οποίον νικωτέρας κυβερνητικής πολιτικάς,
έλαβεν χώραν ή μεγαλυτέρα άνο- ' Ακολούθως ή Συνέλευσις ένέ-
δος των καταθέσεων | κρινε τόν "Ισολογισμόν, τόν Άπο
"Εκεϊνο τό οποίον θά πρέπει νά λογισμόν κα'ι την "Εκθεσιν Πεπρα
τονισθή ιδιαιτέρως, είπεν, είναι ότι γμένων. έν συνεχεία δέ έΕέλεΕεν
καθ" όλας τάς υπαρχούσας ένδεί- ώς νέους Συμβούλους τούς κ.κ.
Εεις. ή αποκατάστασις τής νομι Σεβασμιώτατον "Αρχιεπίσκοπον Ά
σιΐατικής ίσορροπίας έπιτυγχάνεται θηνών κ. Σεραφεϊμ κοί Ιωάννην
χωρϊς άΕιολόγους διαταρακτικάς Γρηγορίου καί έπανεΕέλεΕε τούς
έπιδρόσεις επί τής άπασχολήοεως,
ή όποία παρομένει γενικώς είς ύ-
ψηλά έπίπεδα.
Άναφερόμενος είς την δραστη-
ριότητα τής " Εθνικής Τραπέζης είς
τή έΕωτερικόν, ό κ. Άχής έτόνι
οεν ότι αύτη έκπροσωπεϊται ήδη
διά 31 μονάδων έγκατεστημένων
είς 20 πόλεις 9 χωρών κα'ι ότι
αί καταβέσεις των ύποκατοστημά-
■■ων έΕωτερικοΰ ύπερέβησαν τό
τέλος τοϋ 1973 τα 10 δ'σεκ. δραχ
κ.κ. Ν. Δρίτσαν, Δ. Κιοσόπουλον,
καί Δ. Πουλέαν, των οποίων είχε
λήΕει ή θητεία.
Είς την Συνέλευσιν παρέστησαν
ό ύπουργός Άπασχολήσεως κ. Πα-
παρροδόπουλος, οί ύφυπουργοί κ.
κ. Δημσκόπουλος, ΆλεΕανδρής καί
Λεγάκης, οί διοικήται των "Ελλά¬
δος κ. Παπαγιάννης, Άγροτικής κ.
Άρβανίτης καί Πίστεως κ. Κωοτό
πουλος, οί ύποδιοικηταί των Τρο-
πεδόν Ελλάδος καί ΕΤΒΑ κ.κ.
τοϋ ηύΕημένου κύκλου των εργα¬
σιών.
Πέραν των ώς άνω οίκονομικών
δεδομένων, ή έκθεσις άναφερει
! καί τ6 έΕής:
Κατά την διάρκειαν τοϋ παρελ
θόντος έτους κα'ι μέχρι των άρχών
τού τρέχοντος, ηυξήθη κατά έννέα
γ. άριθμός των ύποκαταστημάτων
τής Τραπέζης Πίστεως, μετεστεγά
οθη δέ είς ιδιόκτητον άκίνητον,
τό τοιούτον τής Πατησίων Κατά
ιό 1974, έΕ όλλου, προβλέπεται
έναρΕις λειτουργίας έπτά άκόμη
ύποκαταστημάτων. Τέλος, ή έκθε
σις άναφέρεται είς την όιαδιορ-
γάνωσιν των ύπηρεσιών κα'ι την
εισαγωγήν βελτιωμένων μεθόδων
(■υναλλαγής μέ τό κοινόν.
Ή συνέλευσις ενέκρινε την δια
νομήν μερίσματος έκ 49,50 δραχ.
κατά μετοχήν, όνομαστικής άΕίας
100 δραχ.
ΒΙΒΠΟΣΒΕΣΕΙΣ
Φρονούμεν, ότι είναι άκατανόη
τος ή παρατηρουμένη διάστασις ά
πόψεων των υπουργείων Συντονι
ομού - Προγραμματισμοϋ κα'ι Οί
κονομικών, επί τοϋ θέματος των
άποσβέσεων των παγίων περιουσια
κων στοιχείων των έπιχειρήσεων!
Πράγματι, άπό κοινοποιηθέντα έγ
γραφα των ώς δνω υπουργείων,
πρός τόν -Σύνδεσμον Άνωνύμων
Εταιρειών κοί Έταιρειών Περιωρι
σμένης Ευθυνής», προκύπτει ότι,
ένώ τό υπουργείον Συντονισμοΰ ό
μολογουμένως συνηγορεϊ υπέρ τής
ΚΊθιερώσεως δικαιώματος έπιλο-
γής, αντιθέτως τό υπουργείον Οί
κονομικών εμμένει είς την δκαμ
πτον εφαρμογήν των συντελεστήν
τώ καθορισθέντος διά τοΰ Π.Δ.
88)1973...
Ή διαφορά αύτη των άρμοδί
ών φορέων επί ενός τόσον ίωτικοϋ
ζητήματος ώς είναι αί άποσβέ
σεις, προδίδει, τό ολιγώτερον, έλ
λειψιν συντονισμοΰ κα'ι συνεργαοί
άς μεταΕύ των δημοσίων ύπηρεοι
ών. Τοιούτοι ενέργειαι, όμως, όχι
μόνον έκθέτουν τό Κράτος, άλλ"
έχουν τάς έπιπτώσεις των καί είς
τό όλον οικονομικόν κύκλωμα καί
την παραγωγικήν δραστηριότητα
τής Χώρας. Τουτο, άλλως τε, προ
κι'ιπτει άβιάστως κα'ι άπό τό σχετι
ΕΚΘΕΣΙΣ ΑΝΤΑΛΛΛΚΤΙΚΩΝ
ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΙΣΡΑΙΙΛΙ'
Ν ΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΎΗΝ Ι
άνταλ,λακτικών κόν έγγραφον τοϋ ύπουργείου Συν
τονισμοϋ — Προγραμματισμοϋ, είς
τό οποίον, μεταΕύ των άλλων, ά
Κατά την
Υπηρεσίας
καΊ ότι «
Αποψιν τής ύμετέρας
(Κεφαλαιαγορας), θά
ήτο σκόπι-
Είδ κήν ε>ιβ·εσιν
αϋτοχηιιτοη· ίσοιηλινή; καατσκϊν-
ής θά όογανι!>ση άπό 10—13 Ίου
νίου έε., είς τό ξενοδοχείον «Χιλ-
, * , . . ναωέοεται
τον»# το οικονομικόν τμημ(ι τη; εν ** Κ
ταΰθα Διπλωμοιΐικής "Ανιπςσοιπε'
ας τοΰ Ίίτοαήλ.
Είς την ΐ>κθ«σιν σνμμρτέχονν 23 , .
', > Ρ ■ ε « . - μος μια μεγαλειτερα ελαστικοτης,
ισραηλιναι βιομηχανίαν αι ο.-τοιαι ^ Η * κ ■
παοουβιά^ονν τάς τελενταίας επί¬
τευξις των τίς άνταλλακτικά, έςο
πλισιιόν καί άξεσουάο αυτοκίνητον·.
— %ατά τό παρελθόν ίτος, αί
έξαγωγπί έφθασαν τα 3 έκ«τ. δο).
λάοια π στεύεται δέ ότι κατά τα
προσέχη Ρτη τό. ανταλλακτικίι αύτο
κινητών θά. σπκλέσονν μία έκ τώ
των κ.Όκοτέοων έ^αγοιγικδν 6ιο-
ιιτ>χ«ινιων τοϋ Ίσοαήλ.
ώς πρός τα συστήματα των άποοβέ
σεων, αναλόγως των είδικών ουν
θηκων τής άγορας καί ι ών ίδιομοο
φιών των έπιχειρήσεων" χαί δή, ?-
νεκα τής φάσεως, ήν διανύει σή
μερον ή 'Ελληνική Οίκονομία, ή
χρησιμοποίησις τής μεθόδου τής αύ
Εούσης αποσβέσεως 6ά ήτο πλέον
έπωφελής».
Έναντι τής ανωτέρα) απόψεως,
τα υπουργείον Οικονομικαί είς τό
συναφές έγγραφον τού, ύποατηρί-
Ζει, ότι οί καθορισθέντες διά τοΰ
Π.Δ. 88)1973 συντελεστα'ι έτηοίος
αποσβέσεως των παγίων περιου
σιακών στοιχείων καθωρίσθησαν ε¬
πί συγχρόνου βάσεως, «ίνα άντα
ποκρίνωνται είς τάς σημερινάς συν
θήκας λειτουργίας καί έκμεταλλεύ
σεως των έπιχειρήσεων».
Βεβαίως, ή έκτεθε»αα διάστα¬
σις άπόψεων μεταΕύ των δύο ύ
πουργείων, έχει την βάσιν της είς
την διαφορετικήν έκ μέρους των
θεώρησιν καί αντιμετώπισιν των
προβλημάτων. Συγκεκριμένως, τό
υπουργείον Συντονισμοΰ - Προγρα.;
ματισμοϋ, ώς επιτελικόν όργανον,
επόμενον είναι νά ένδιαφέρεται,
πρωτίατως, διά την έντασιν ι ής
παραγωγικής δρπστηριότητος. Ά/
τιθέτο>ς, τό υπουργείον Οίκονθϋΐ
κων, ώς θεματοφύλαΕ των δημοσί
ών έσόδων, ρίπτει όλον τό βσροι;
είς τόν τομέα των είσπράΕεων. Είς
την προκειμένην περίπτωσιν, δμιυ:,
τό προέχον είναι ή ενίσχυσις τοϋ
ρυθμοϋ άναπτύΕεως των διαφόρων
μεγεθών τής οίκονομίας τής χώ
ι ρας. Πρό τής άνάγκης δέ αυτής,
δέον νά ύποχωρή πάσα άλλη σκοιιι
μότης, έστω καί άν αύτη άναφέρε
ται είς τόν έν γένει δημοσιονομι
κόν τομέα.
! Πόντως, τό γεγονός τουτο άπο
τέλει ενδεικτικόν στοιχείον τής έλ
λείψεως στενής συνεργασίας μετα
Εύ των κρατικών ύπηρεσιών —
καί, ώς τοιούτον, είναι άνεπίτρε·
πτον!....
ΑΙ ΔΙΜΗΕΙΣ «ΝΤβλλΗΚΙ
Είς τα Άνατολικά κράτη, τα ό-
ποϊα ίητούν την κατάργησιν τοϋ
συοτήματος ·κλήριγκ» διά τάς με¬
τά τής Ελλάδος συναλλαγάς των,
καί την αντικατάστασιν τού διά πλη
ρωμών είς ελεύθερον ουνάλλαγμα
προσετέθη, προσφάτως, κα'ι ή Βουλ
γαρία Παλαιότερον, άναλόγους
προτάοεις είχον ύποβάλει ή Σοβιε-
τικί Ένωσις, ή Τσεχοαλοβακία, ή
Πολωνία κλπ. Εις πάσαν δέ εύ
καιρίαν, επανέρχονται επί τοϋ έν
λόγω ΘΕματος.
"Εκάστη των χωρών αυτών Ζή
ωθη, ότι αί έΕαγωγαΙ μας, μέσω
των διμερων συμφωνιών ^(λή>
ριγκ» άντιπροοωπεύουν συνεχιϊκ
μειούμενον ηοσοστόν, επί τοΰ γε
νικοϋ ουνόλου τοϋ εξαγωγικόν
μος έμπορίου. Ένδεικτικώς άναφέ
ρεται. Οτι τώ 1966, αί εΕαγωγσί
μας μέσω -κλήριγκ» άντεπροοώ-
πευον τό 26% τοϋ συνόλου των έ-
Εαγωγών μας, ένώ διά τό 1973
τό αντίστοιχον ποσοστόν ήτο 18%.
Βεβαίως, αί μέσω «κλήριγκ» άν
ταλλαγαί» απετέλεσαν καί διά τα
δύο μέρη, κατά τό παρελθόν, διέ
τεί την απελευθέρωσιν των μετά | Εοδον διά την τοποβέτησιν προίόν
τής "Ελλάδος άνταλλαγών της, ύ- | των των. Ειδικώς, ή Ελλάς εΰ-
ποστηρίΖουσα, συγχρόνως, ότι τοϋ ρεν. είς τάς Άνατολικός χώρας,
γο είναι κοί ιδικόν μας συμφέ , τούς καλλιτέρους πελάτας της διά
ρον. Ή Βουλγαρία, λόγου χάριν, την έΕαγωγήν άγροτικων προΐδν-
Ζητεϊ την κατάργησιν τού συστή των. "Αλλά καί αί Άνατολικαϊ χώ-
ματος «κλήριγκ», ώστε νό παρασχε ραι δέν έΕήλθον Ζημιωμέναι εκ τοΰ
θή ή δυνατότης — μέσω κα'ι τού συ
στήματος των έΕαγωγικών κινή-
τρων — περαιτέρω άναπτύΕεως
των έΕαγωγών των Έλληνικών
προΐόντων πρός αυτήν. "Οπισθεν,
δμως. των προφάσεων τούτων, δέ
όν νά άνσΖητηθή ό ποωτίστως, τό
ιδικόν των συμφέρον...
Φαίνεται, ότι μετά μακροχρόνιον
ισχύν τοϋ ουστήματος αυτού των
εμπσρικών άνταλλαγών. αί Άνατο
λικα! χώροι θέλουν νά πιστεύουν,
ότι τα προϊόντα των κατέκτπσον
την "Ελληνικήν αγοράν, έπομένως
δέ, 6τι δύνανται νά άντανωνισθοϋν
υπό καθεστώς έλευθέρων συναλ-
λαγών Έπίσης, αί αυταί χώραι,
θεωροϋν ωρισμένα άπό τα Έλληνι
κα προϊόντα Ζωτικής σημασίας
διθ τάς Ιδικάς των άγοράς καί
τάς διεθνεϊς συναλλαγάς των δι"
αυτόν δέ τόν λόγον, Ζητοθν την
άπελευθέριοσίν των άπό τούς πό
σοπκούς τεριορισμούς, τούς επι
βσλλομένους υπό των «κλήριγκ».
Διά τοϋ τρόπου τούτου, θά δυνη¬
θούν τα Άνατολικά κράτη νά άπορ
ροφθϋν ό,τιδήποτε έπιθυμοϋν κα'ι
, είς οιανδήποτε ποσότητα, έΕ Έλ
λάδος.
Ι Έν προκειμένον δέον νΟ σημει-
ΟΙ ΙΙΑΡΑΓΩΓΟΙ ΧΟΙΡΙΝΟΤ
Τό διοικητικόν οναβονλιον τοΰ
Πανελλήνιον Σι·νδέσμο^· Πηραγρι- ,
γ(ο ΧοΐίΊείου Κρέατος θά επισκε¬
φθή τόν υπουργόν Γποργίας κ.
Τί. Τξιι>ρτζάκτ>ν, είς τόν οποίον '
θά εκθέση τίι ποο6λήματα ποΰ ά-
.ιασχολονν' τόν κλάδον καί παπά-1
κωλύονν την .ΐΓθαιτέρω άνάπτν^ν, ΠΡώτων υλών
τοι·.
Η ΧΑλΒΡΟ.Η ΤΟΝ Τ1Μ0Μ .ΤΗ ΙΙΕΒΗΗ ΑΓΟΡΙΙ
ΗΥΞΗΜΕΝΗ Η ΠΑΡΑΓ8ΓΗ ΤΩΝ
ΓΕΟΡΓΙΚΟΝ ΜΑΣ ΠΡΟΤίΓΩΝ
ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ Δ! ΑΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΕΤΟΣ
ΑΊ ?πι·<οατήσασαι κατά τόν πά οι/.'θότ:ι μήνα Ά.τρίλ.ιον' καιοικαί συνθήκαι σχετικώς ευνοϊ μών. "Ως πρός την δραστηριότητα ! Πανάς καί Μασουρίδης, ό διευθύ- είς τό εσωτερικόν, ανέφερεν δτι νων σύμβουλος τήςΈΤΕΒΑ κ. Γόν οί πάσης φύσεως καταθέσεις τής τικας κ.ά. »♦·»>»«>♦»♦♦»(
!♦»♦♦♦»■>♦♦♦♦♦»♦♦♦»♦♦♦»♦♦♦♦
ΜΕΘΟΔΕΥΣΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ
Είς τόν ήδη ύπάρχοντα μακρο
°κελή κατάλογον των ποικιλωνύ-
μων Όργανιαμών καί Έταιρειών,
των ασχολουμένων μέ τάς έΕαγω-
Υός, είτε άμέσως, είτε έμμέσως,
έρχεται νά προστεθή μία νέα υπο-
Ψπφία έταιρεία, την ίδρυσιν τής
οποίας ζητεί ή Γενική Συνομοοπον-
δία Έπαγγελματιών καί Βιοτεχνών
Ελλάδος. Ή έΕαγωγική αύτη μο
νάς θά στηρΚεται, όπως άναφέρε
1α', είς την συνεργασίαν των 6ιο
τεχνικών μονόδων, την οποίαν «διά
πολλούς λόγους δύνανται νά έ-
εαοφαλίσουν κατά τόν καλλίτερον
τρόπον, οί βιοτεχνικοί συνεταιρι
°μοϊ, οί κοινοπραΕίαι κα'ι αί όμάδες
βιοτεχνικών ουμφερόντων, κατά
κλάδον καί περιοχήν»
Βεβαίως, ή ουνεργασία των
θιοτεχνικών μονάδων είς την πά
Ραγωγήν καί τάς έΕαγωγάς -
ε|<; την αγοράν πρώτων ύλών, κα θώς καί είς οιονδήποτε άλλον το μεα — υπό ουδενός άμφισβητεϊ Τθ1· "Η δημιουργίο, δμοκ, ενός Ο κάμη φορέως έΕαγωγικής δραστη¬ ριότητος προσθέτει σύγχυσιν μό¬ νον καί πολυπραγμοσύνην είς ένα τόσον ίωτικής σημασίας κλάδον τής οίκονομίας μας. "Ασφαλώς, ή προοάθεια άναπτύΕεως των έΕα¬ γωγών βιοτεχνικών προΐόντων α¬ ποτελεί τό άποκορύφωμα τής δ- λης δραστηριότητος τοϋ κλάδου αυτού τής Έλληνικής βιοτεχνίας. Ή άμεσος δέ συμμετοχή των ί- δίων των βιοτεχνών είς αυτήν, όχι μόνον είναι εύκταία. άλλά κα'ι άναγκαία. Ύπάρχουν, δμως, είδι- κοί φορεϊς πρός τόν σκοπόν ού¬ τον συνεπώς, τό αϊτημα τής συστά σεως νέας μονάδος έΕαγωγών υπο δηλοί, ϊσως, ότι οί βιοτέχναι πι¬ στεύουν ότι οί φορεϊς αύτοι δέν δύνανται νά ίκανοποιήσουν τούς έΕαγωγικούς των στόχους. Άλλ" είς την έν λόγω πρότασιν, ύπάρχει καί δεύτερον σκέλος. Η σύσταοΊς, δηλαδή, θιοτεχνικών συ νετοιριστικών όργανώσεων, κατά | κλόδους καί περιοχάς, επί των καί διά τάς φρινοπωρινάς καλλιερ γΐίας, λίαν ευνοικαί διά την άνάπτν 5 ν τής φι-σιν.ής βλαστή σεως καί δνο»ιενεϊς διά τάς έαρινάς καλλιερ γείας («,ραβόσιτος 6άα6αξ κ.α) 6ιά τήν' μεταφΰτενσιν τοϋ καπνοϋ, των προίμιον κη.τευτικών, την γονι μοποίησις των όπ(οροδε:νδρ(ον καί εί6 κώς των π.ρηνοκάρπων. ΣτηΜΓΐόνως πρός τό σχετικόν δ>-λ
τίί,'ν τού υπουργείον Γεωργίας ή πό
ρεία τών' καλλιεργειών Ιχει ώς
εξής:
Χ·?ιμ,?ρινά σιτη,οα: Ή έμφάτ
νκτι; των χεμΓοινών σιτηρόΥν είν(ΐι
καλή καί προβλέπεται καί ή παοαγω
γή 'ά είναι καλή.
'Λη«6ό<τιτος: Επερατώθη σχε δόν ή άγοοαστική παο·?ιι<Ίασις τοϋ Δημόσιον. ΑΙ συγκεντρω>θεϊσαι πό
σόττντες μ?τχρι τέλον; Άπρ'λίον
άνέρχονται είς 113 032 τόννονς
(97.408 τό 1973).
'ΟρΛα: Ένώ <γ. νεχίξιεται τι Στό χθεσινό μας άρθρο άναφέ- ραμε τίς άπόψεις των «Φαϊνάνοιαλ Τάϊμς» γιά τίς προβλέψεις τής διε θνοϋς άγοράς έμπορευμάτων κα'ι καί ιδιαιτέρα τού | τομέως των τροφίμων. Σήμερα ό- λοκληρώνουμε τό άρθρο σύτό άνα- φερόμενοι στήν πορεία τής διε θνοϋς άγοράς μετάλλων. Στήν άγορά μετάλλων, την με γάλη άβεβαιότητα, τή στιγμή αύ τή, δημιουργεϊ ή πιθανότης μι άς άπεργίας των μεταλλουργών τής άμερικανικής βιομηχανίας μή - σιδηρούχων μετάλλων, ότον οί συλλογικές τους ουμθάσεις έκ- πνεύσουν στά τέλη τοϋ προσεχούς μηνός. Στήν περίπτωση μή επι τεύΕεως συμφωνίας γιά την άνα- ρπγιογών π(/ραιιένονν άποθέματα! νέωση, ιδιαιτέρα θά έπηρεασθοϋν άποφλοιο*ιιένης όρΰζης. παρελθόν οί τιμές χαλκοϋ, καθώς οί Ήνω- σης εσοδείας 23.000 πε«ίπου τον' μένες Πολιτεϊες έΕακολουθούν νά νων. Ι Καπνός: Εσημειώθη καθυστέρη σις τίς την προίτοιμασίαν' των α¬ γ γ ών. Βάμ6κξ: Ή παο<ιγ(,>γή σνσ,ιό
ρον 6άα6ακος εσοδείας 1973 ίι.τολ.ο
γίζεται είς 340.000 τόννονς. Κ<ιτά πληροφορίες γιά την πρόοδο των τό τρέχον ϊτος αί σπαρεΐσαι ίκτή διαπραγματεύσεων επί τής συνάψε σες θά άνέλθονν είς 1.550.000 ως μός νέα(; συλλογικής ουμβά- 1973)' (1'4':Κ'00° στρέμματ(1 ™ σεως των έργατών αυτών. Άλλά τό άποτέλεσμα των διαπραγματεύ δημιουργήση άκόμη μεγαλύτερα παγκόσμια έλλείμματα μή σιδηρού χων μετάλλων. "Ενός άλλος παράγων στήν ά γορά τοϋ χαλκοϋ θά μποροϋσε νά άποδειχθοϋν οί χειρισμο'ι τοϋ συμ περιπτώσει οί παραγωγοί φαίνεται βουλίου των χαλκοπαραγωγών χω ' ότι στό μέλλον θά έχουν ένκτχυμέ χανοποίησή τού Ό σχηματισμός μιός διεθνοϋς ενώσεως των 6ω£ι- τοπαραγωγών χωρών συνεφωνήθη πρόσφατα, αν καί δέν εδόθη συνέ χεια στό θέίΐα αύτό Έν πάση όούνης είς χείρας των .τα είναι ό μεγαλύτερος παραγωγός χαλκοϋ στόν κόσμο, όπως έπίσης καί ό μεγαλύτερος παραγωγός ψευ !_ δαργύρου κα'ι μολύβδου. Δέν ύπάρχουν συγκεκριμένες ρών ΣΙΠΕΚ, κατά την προσέχη σύνοδό τού τόν έπόμενο μήνα, όπό τε θά έΕετάση την καθιέρωση μιάς ελαχίστης τιμής έΕαγωγής κάτω τής οποίας δέν θά έπιτρέπεται νά πωλούν οί χαλκοπαραγωγές χώρες — μέλη τοϋ Όργανισμοΰ, οί οποίες καλύπτουν τό 70% των παγκοσμίου έΕαγωγών χαλκοϋ. Οί μεταπράτες τοϋ χαλκοϋ έχοντος ύπ' όψη τίς προηγούμενες προσπόθειες γιά την καθιέρωση μιάς ελαχίστης τιμής τοϋ χαλκοϋ έκτός των Ήνωμένων Πολιτειών, είναι σκεπτικοί ώς πρός τίς πιθανότητες επιτυχίας ενός τέ τοιου χειρισμοϋ άπό τόν ΣΙΠΕΚ. Άλλά μερικοί καταναλωταί πιστεύ νη διαπραγματευθή θέση όσον ά φορά τα έπίπεδα των τιμών στά ό- ποϊα πωλούν τίς πρώτες τους ΰλες. Οί συναλλαγές των έμπορευμά των έπίσης έχουν καταστή ιδιαι¬ τέρως πολύπλοκες μέ την έγκα τάλειψη τής άρχής τής ίερότητος των συμβολαίων. Δέν είναι πλέον δυνατόν νά διαπραγματευθή κανε'ις την άγορά ή την πωλήση ενός έμπορεύματος οέ συμπεφωνημένες τιμές καί νά είναι βέβαιος ότι αύτό τό όποϊο θά ουμφωνηθή πρόκει- ται νά τηρηθή. Ή τάση τώρσ είναι οί οροι κάθε συμβολαίου νά είναι έ παναδιαπραγματεύσιμοι αν ή άγο ρά κινηθή άνοδικά άπό τό σημεϊο συστήματος των -κλήριγκ·, διότι ή | Ελλάς απετέλεσε την αγοράν, είς την όποιαν ηδυνήθησαν να τοποθε τήσουν κεφαλαιουχικόν έΕσπλι- ομάν τουτο δέ μολονότι ή Έλληνι κή οίκονομία είναι προσηρμοσμένη πρός τα Δυτικά πρότυπα. Παραλλή ; λως. δέν θά πρέπει νά λησμονήται, ότι ωρισμένα έκ των Έλληνικών προΐόντων (καπνός - βάμβαΕ) — διά τα όποϊα ύποψιοΖόμεθο ότι ?η τεΐται ή κατάργησις των -κλήριγκ· | — είναι σήμερον περιΖήτητα είς Ι τάς άγοράς τού λεγομένου «σκλη- ροϋ νομίσματος». Ένώ, έΕ δλλου. ή 'Ελληνική οίκονομία δύναται νδ. άναπτυχθή καί άνευ τοϋ έΕ "Ανα¬ τολήν προερχομένου κεφσλαιουχι- κοϋ έΕοπλισμοϋ... "Εν πάση περιπτώσει, δπαΕ κα! ετέθη, άπό τής... -δλλης δχθης-, άναθεώρησις τοϋ συστήματος λήριγκ», καλόν θά είναι νά προ γτο υασθή ή "Ελλάς καταλλήλως, διά τάν προστατεύση τα συμφέρον τα της. ΥΠΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΔΙΑ ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΤΥΡΟΚΟΜΙΚΩΝ ΕΙ ΔΩΝ Διά τής ύπ" αριθ. 55)1974 "Α γορανομικής ΔιατάΕεως όρίζεται δτι: Βιουήχονβι, συνεταιριστικαΐ όργανώσεις, έμποροι, παρσγωγοΐ καί έν γένει κάτοχοι χώρων ψΰ Εεως δημοσίας ή ίδιωτικής χρή¬ σεως, χωρητικότητος άνω των 50 μ3, υποχρεούνται όπως μέχρι τής 3ης εκάστου μηνός ύποβαλ- λουν είς τάς κατά τόπους περιφε ρειακάς ύτιηρεσίας τοϋ ύπουργείου Έμπορίου, ύπεύθυνον δήλωσιν, πε ρ[ των κατά την τελευταίαν ήμέ ραν τοϋ προηγουμένου μηνός άπο θεμάτων, είς κοθαρόν βσρος, των κάτωθι τυροκομικών προΐόντων, κατ' είδος καί προέλευσιν (έσω- τερικοΰ ή έΕωτερικοΰ): Φέτα έ£ άγελαδινοϋ γάλακτος, φέτα έκ προβείου γάλακτος, φέ¬ τα έΕ άναμίΕεως γάλακτος προ¬ βείου αίγός ή άγελάδος, Ζελεμές (ώς επί φέτος), κασσέρι, κεφα λοτύρι, (ΐυΖήθρα, βούτυρον (νω- πόν - μαγειρικ^όν), κρέμα βουτύ- ρου. Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥ ΟΛΠ Υπεγράφη καί απεστάλη πρός δημοσίευσιν είς την "Εφημερίδα Ή σπαοθπσα εκτασ ς έν.τιαάται εΐϊ 280.000 ματ« (248.000 1073). Γΐώιιηλα: "II εκτοοι: τής ίΐιοι- νής καλλιεογείας γεοΗΐτ>λων ΰπολο
γίϊεται είς 200.000 στρρμ., ίι δέ
π,ροβλρπομρνη παοαγωγή εις 31Γ·.
0(Μ) τόννους (185.000 στο. και
279.00 τόννοι τό 1973).
"Αμπελος: Σι·νεχίσθηκαν αί έ
σεων αυτών πολύ πιθανόν νά ά
έμ ποτελέση τό κλειδί τό όποϊο καί
τό θά έπηρεάση τίς τάοεις στήν άγο
ρά μετάλλων. Οί Άμερικανοί κατα
ναλωτα'ι είδικά σχηματίσαν κοί έ
Εακολουθοϋν νά σχηματίΖουν οη-
μαντΐικά άποίίάματα έναντι τήρ
πιθανότητος μεγάλης ελλείψεως
των μή σιδηρούχων μετάλλων. Έ
τσι. αν τελικά ή όπεργία αποφευ¬
χθή, θά έχουν μεγάλα πλεονοσμα
ξαγωγαί σουλτανίναι καί Κοοτνθΐα ια να χρησιμοποιήσουν καί συνε
πώς οί τιμές θά πέσουν καθέτως.
Άντίθετα, μιά τυχόν μακρά όπερ
κης
Έσπεριδοειδτ): Συνεχισθή ή σνγ-
κοαιδή καί διά&εσις λ.ειιονίοιν διά
τό έηωΤερ κόν καί τό εξωτερικόν
κιιί .τορτοκαλίων μόνον διά τό ε¬
σωτερικόν.
1967 — 68, ή όποία διήρκεσε περί
τούς 8 μήνες, θά μποροϋσε νά
ι
Ι ΑΒΜβϊΙίϊΣΓΙΪ ΙΣΟΑΟΓΙ1Μ9Ν
οποίων θά στηρίΖεται ή προτεινο¬
μένη έΕαγωγική μονάς. Οί συνεται
ρισμοί αύτοι άποτελοϋν, ώς άναφέ
ρεται είς την πρότασιν, την μό
νην δυνατήν μορφήν συνεργα¬
σίας των βιοτεχνικών μονάδων ι
είς την έΕαγωγικήν προσπάθειαν.
Καί είς την προκειμένην περίπτω
σιν, είναι αύτονόητος καί τερα¬
στίας σημασίας ή στενή συνεργα
σία μεταΕύ των βιοτεχνικών επι
χειρήσεων. Ή συνεταιριστική όρ
γάνωσις αποτελεί, γενικώς, μίαν «»Α. , _ _.._ . , , .
άπό τάς πολλάς μορφάς καί τΡό- [ ΦεΡεται ειε Υνωσιν των ΑΕιοτ· Δ.ο.κηοεων Ανων·)
πους συνεργασίας είς τούς οίκο ;;Ρων Εταιρειών κ,αί Έταιρειών Περιωρισμένης Εύθύ-
νομικούς κλάδους. Ύπ' αυτήν την ; ;νης δτι δι" αποφάσεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου
έννοιαν, τό αϊτημα περί συνεργα ;;ύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65. δημοσιευθείσα
οίας των βιοτεχνικών μονάδων πρέ οεϊς το ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ >:
, « μι,ρϋυι. <«μων Εταιρειών), όρίΖεται ότι δύνανται νά συνεχίσω- " ΐίπ'ι #Λ ιιπ _ < ► ,;σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε- ;; 3[νίκων Συνελεύσεων καΐ τοϋς Ισολογισμούς των δια || στής τιμής θά μπορουοε εϋκολα νά επιτευχθή κα'ι δέν θά έπρεπε ά ναγκαίως θά θεωρηθή σάν μιά ά νεπιθύμητη έΕέλιΕη έν όψει των «μαχητικών» διαθέσεων, πού επι κρατοϋν μεταΕύ των περισσοτέρων παραγωγών πρώτων ύλών, κατόπιν τοϋ προηγουμένου τής κρίσεως τοϋ πετρελαίου, ή όποία προεκλήθη ά¬ πό την άνάλογη στάση των πετρε- λαιοπαραγωγών χωρών. Είναι επί οης δύσκολο νά προβλειρθή ότι οί χώρες - μέλη τού ΣΙΠΕΚ, όπως ή Χιλή, τό Περού, τό Ζαϊρ κα'ι ή Ζαμπία δέν θά συμιρωνήσουν επί τού χιλιανοΰ σχεδίου γιά τίς έλά χιστες τιμές, παρά τίς βασικές πο- λιτΐκές τους δισφορές. Τό δν. βεβαία, θά μπορέσουν νά διατηρήσουν τίς έλάχιοτες τιμές τού χαλκοϋ έν όψει μιάς σοβαρής γία, όπως έκείνη τής περιόδου ! κάμψεως τής Ζητήσεως είναι ένα ουν ότι ή καθιέρωοη μιας έλαχί- οτό όποϊο συνεφωνήθησαν οί τιμές τή(- Κυβερνήσεως ή συλλογική ούμ ] ' πει νά είναι των ένδιαφερομέ έκπορεύεται έκ των Πάντως, γεγονός καί νά δνω... είναι, ότι μη ., βιοτεχνικός κλάδος έχει ανάγκην 4^ οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- συνεργοσίας. θά πρέπει, δμως, είς -,ΓΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΓΪΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο την μεθόδευσιν τής συνεργασίας ΙΙμέχρ] τούδε δ:ά της -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό ταύτης, νά μή έπαναληφθοϋν σφάλ ^τής ουγχωνεύσεώς της. ματα καί παλινωδίαι τοϋ παρελθόν * | τος, επί παοομοίιον θεμάτων.........................,........,.....,ΜΜι άλλο θέμα: Άλλά ή θέση των πά ραγωγών έχει ενισχυθή άπό την γενική άνησυχία νιά την μείωση των παγκοσμΐων πόρων επί των ποώτων ύλών. "Ο χαλκός οπιογ κα'ι τδ πετρέλαιο έπιτυγχάνει αϋΕηση | των τιμών δταν γίνωνται έκτιμή- σεις τοϋ τί ύπάρχει σάν άπόθεμα στή γΠ- Ή πετρελαιϊκή κρίση καί τό ναυάγιο τοϋ διεθνοϋς νομιοματικοΰ συοτηματος έχουν δημιουργήσει έ νατελείως νέο κλϊμα οτίς άγορές εμπορευμάτων. Οί παραγωγοί ένε- Βαρρύνθηοαν νά ουμβληθοΰν στήν προσπαθεία νά διαοφαλίσουν εθ λογες τιμές κατά την πωλήση των πολυτίμων πρώτων ύλών τους. Οί παραγωγαί κασσιτέρου πρόο φατα πέτυχαν μιά σημαντική αϋ Εηση των τιμών μέσω τής διεθνοϋς ! συμφωνίας κασσιτέρου, ή Ζαμάϊκα , Ζήτηοε ύψηλότερες τιμές γιά τόν (ίωΕίτη της κοθως έπίοης κοί μιά 1 μεγαλύτερη ουμμετοχή στήν βιομη , τοϋ ουμβολαίου. Αύτό είναι ένα εί ί δικό πρόβλημα γιά μερικές υπό άνάπτυΕη χώρες, οί οποίες έΕαρ- ' τώνται όπό ένα έμπόρευμ/α καί των ι οποίων οί είσροές στήν οίκονομία ! τους έχουν άνατιμηθή σημαντικά, έΕ σίτίας τής γενικής άνόδου των τιμών. Ι Τα χσρακτηριστικά όμως τής διεθνοϋς άγορας έμπορευμάτων τα ! όποϊα έβασίΖοντο επί τής άρχής ότι οί συμφωνίες θά τηρηθοϋν, έχουν ι άλλοιωθή σοβαρά άπό την άπερι- ί σκεψία των άθετούντων ή άπό την 1 πληθώρα των άποτών!... ■ Ταυτόχρονα, όμως, ένδιαφέρου σα είναι καί ή οτάση τής διεθνοϋς κερδοοκοπίας. Ύπάρχουν όπωοδή ποτε σημεϊα ότι οί κερδοσκόποι. οί ι όποϊοι ύπήρΕαν κύριοι ύπεύθυνοι , γιά την άνατιμητική κατάσταση, ή ι ή όποία δημιουργήθηκε μέχρι τοϋ δέ, χάνουν τό ενδιαφέρον τους γιά τα έμπορεόμστα, κατά την νέα περίοδο. Όπωσδήποτε, ή άνάλυψο κερδών ύπά τής κερδοσκοπίας, διά τής ρευστοποιήσεως των άποθεμά των ύπήρΕε ένας έκ των βοσικών παραγόντων πίσω άπό την πρό σφατη πτώοη των τιμών των έμ πορευμάτων. 'ΥποστηρίΖεται δτι οί κερδόποι άποφάσισαν νά έπανέλ- θουν στό μετρητό χρήμα σάν ενα καλύτερο τρόπο διασφαλίσεως τους έναντι τοΰ πληθωρισμοϋ Πρό δύο έτών ϋπήρχε έμφανώς μεγάλη ποσότης χρήμοτος γιά νά έπτνδυθή οέ έμπορεύματα τα όποϊα ευρίσκονται διαθέσιμα οέ έΕαιρετι- κα χομηλές τιμές. Οί μετοβολές οτίς τιμές των συναλλογματων καί ή έλλειψη των πρώτων ύλών καά την διάοκεια τής μεγάλης βιομη- χανικής άνόδου τού περοσμένου έ τοτός, διατήρησε τό κερδοοκοπικό βάσις εργασίας διά της οποίας αύ Εάνονται αί άποδοχαί τοϋ δοκί¬ μου καί τού μή δοκίμου τεχνικοϋ προσωπικού καί τοΰ ύπαλληλικοϋ προσωπικού πού άποσχολεϊται είς τόν ΟΛΠ μέ σχέσιν έργοσίας ίδιω τικοϋ δικαίου. Οί μισθοί τοϋ δοκί μου καί τοϋ μή δοκίμου κα'ι πρόσω πικοΰ κοθορίΖονται άπό 4.500 — 4.700 δραχ. καί τού ύπαλληλικοϋ άπό 4.200 - 4.700. ΕΘΕΜΕΛΙΩΘΗ ΝΕΟΝ ΚΤΤΡΙ ΟΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑ¬ ΠΕΖΗΣ Νέον μέγαρον τής Έθνικής Τρο. πέζτΐς τής Ελλάδος «τί των λίΐο ο;όρ(ον Βασιλίσσης Σοφίας χαί Έ λ.ενθερίον Βενιζέλο., έθΐμελιώθη π(ΐοουσία τού διοικητοΐ· τοϋ Ιδρύ- ματος κ. Χρ. Άχή καί τοϋ ν.τοδιοι •/ήτου κ. Μ. Κοΐ(!)νη. Σΐ"μ<ΐών'ως πρό; σχετικήν ανα¬ κοίνωσιν, τό θεΐίελ'ωθέν κτίριον θά κα>Λη|>η ενρπίρας ανάγκας τής
Τραπέζης είς χι'>οοΐ'ς,
δέ θά. έςί,αηρετήβη τάς
δςχιστηριότητας αυτής καί ν.νοίως
τοϋ άποδήμον ελληνισμόν είς-ό)Λς
τα; ({«ισεις των οίκονομι>ιόν/ #μ«ο
ο-κων καί .-ΐολιτιστϊκών άναγκών
τού.
Τό /τίοκ^ ' * ά
νακ«ίν»>β·ν/ '»ηα
Γόοτε νά έχη έμΐ(«νιοι σι·7χ»ί6ν»>»
Ονναμικής κατ(ΐσχ.ε.ιιστ κης σνγ-
κοοτήσειος, δι«ττκ.)θΐ>μίν·Γ,ς παρβλ-
λί,/οκ τής ίλλττνινής )ιτότητί,ς Χίά
αύσττ>ρύτητος. βά είναι *€ ί£ίι«).ι
σμίνον αέ όλος τάς ■ ι»βς
κα'ι λίΐτονογικάς φν
«V—
ταστάσεις.
ενδιαφέρον σέ ύψηλά έπκιβδα κο-
θώς έπετυγχόνοντο έΕαιρετικώς ι ' γττμεκακ τβτν τιμΑν
;Ι
κονοποιητικά κέρδη Αλλά τμοο
τα κερδοσκοπικά ενδιοφεροντο χά
>αρώθηκαν οη$ιαντΗΐά καί τουτο Μ
προκαλέση μ*6 εηπβχΐΜαη π>:
ΓΕΩΡΓ. Β ΚΑΝΔΗΛΑ'ΤΤΉ-Κόνεως ΠΑΝΤ. Η. ΜΕΛΑΝΟΦΡΥΔΗ
ΚΑΙ ΛΑΖΑΡΟΥ θ. ΛΑ2ΑΡΙΔΗ
Ι Σ Τ ΟΡΙ Α
ΣΤΉΝ ΕΚΚΛ. ?:ΠΑΡΧΙΑ ΧΑΛΔΙΑΣ - ΠΟΝΤΟΥ
ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ «ΠΆΝΑΠΑ ΓΌΥΜΕΡΑ»
Διαοκκυα σμένη καί συμηληρωμένη άπό τόν
Ι. Α. ΑΒ ΡΑΜΑΝΤΗΝ (σ. Δημοδιδάσκαλον)
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου)
5. ΠΟΤΕ ΕΠΟΙΚΙΣΘΗΣΑΝ
ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙ¬
ΑΣ ΧΑΛΔΙΑΣ
Τοΰ ΙΩΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗ
Τό σημεΐο αύτό παραμένη άκό
μη σκοτεινό χ.αί ανρξιχνίαστο. Το
μόνο 6έ6αιο
ότι Ιφόσον, κα
τα "Ομηηον( ή περιοχή Χαλδίβς
φέρρται ώς «γενέθλη τοθ αργυ¬
ρούν, έξυπακονεται ότι γιά τό ερ
γο τή; εκμεταλλεύσεως υπήρχαν οί
κισμοί γνρω /αιό χά μταλλεϊα, πού
συν τί) χοόνο) εχρησίμευσαν πνρή
νες γιά την σνγκηότησι των γνω-
στών μέχο, τού ξερριζοιμοΰ μας
χωρίον.
Μ.τοροΰμ^ δΐκος κατά Ρνα τρό.ιο
νά προσργγίσοΓαρ στήν άλήθεια
λαμ/>άνοντρς νπ' ό'ι|ιι τα κατωτέρο:
ΙΙοωτον. Ό Ίίςιός Χούσανθο;
στύ περισποΐδ«.στο σΰγγραμμά τόπ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΙΆΙΙΕΖ Ο Τ Ν-
ΓΟΣ (Άοχεϊον Πόντου τόμ. 4
καί 5) λέγει τα εξής:
ά,τ,' τα παράλιβ πρός τα μεσόγιια
ελαδαν χώραν, άπ' τίς όποΪ£ς ή
ιιεγαλΰτερη εγινε τό 16<>5, ί!τα
στήν Τραπεζοΰντα οί Τΰρκοι προέ¬
βησαν στήν κατάληψι τοΰ ναού τοΰ
Αγ. Φίλιππον καί τό 1685# ΰταν έ
τουρκεψε ή ,ιεριφέρεια τής "Οίτης
καί ό επίσκοπον της 'Αλέ^ανδρος έ
ξώμοσε κ.αί μετατοέψας τό δνομά
τοι· σέ Σκ-ρντέο διωρίσθη διοικη
τής τής Τραπρζοΰντος. Τήν έποχή
£ κρίνη έ,τοικίσθησαν διά νέων ν.α
τοίκιυν, φνγάδων άπύ τα παράλια,
πολλά χωρία τής Χαλδίας, ΰπως
εγράι|·α*ιε γιά τα χιορ'ά Φιτιαν'άν
το>ν; Τσίτε.
Ιδού π.χ. τ όνόμ«τα ίπκρανων
οίκογενειών: Στό χο)ριό Φιτιανάν
τοιν οί Σαοαχίτ,ες ή Σαρασίτρς,
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών, συμ
πληρώσσς τάς σπουδάς αυτού είς
Γερμανίαν. Επιστρέψας είς Έλλά
δα ύπηρέτησεν ώς καθηγητής Ά-
λεΕανδρουπόλεως καί Σερρών, είς
τό Γυμνάσιον και την Παιδαγωγι
κήν Ακαδημίαν ΆλεΕανδρουπό-
/ιεως άντιστοίχως καί ώς Γυμνα-
σιάρχης είς τα Γυμνάοια Δράμας,
Γιαννιτσών καί Κομοτινής κα'ι τέ-
λος ώς Γενικάς Έπιθεωρητής Μέ
σης Έκπαιδεύσεως Μακεδονίας —
θράκης.
Μετα την αποχώρησιν τού έκ
τής Δημοσίας Υπηρεσίας, ήσχολή
θη κα'ι άσχολεΤται μέ την έρευ¬
ναν καί μελέτην τής Ίστορίας, τής
Λαογραφϊας καί γενικώτερον τής
πνευμαπκής καί πολιτιστικής προσ
φοράς των Θρακών είς τα Γράμ-
υατα καί τάς Επιστήμας. Έδημο
σίειισεν πολλάς παιδαγωγικάς. ί-
οτορικάς καί Λαογραφικάς μελέ-
οεν είς τόν σύλαμον άΕιωματικών
έΕελθών ώς Άνθυπολοχαγός. Με
τεσχεν είς τάς μάχας τού Μακε
δονικοϋ μετώπου υπό τήν Μεραρ
χίαν "Αρχιπελάγους. Έπολέμησεν
έπίσης είς τήν Ούκρανίαν καί τό
Μικρασιατικόν μέτωπον καί τέλος
κατά τόν Έλληνοϊταλικόν (Άλβανι
κόν) πόλεμον τοϋ 1940.
Σεμνάς, γενναϊος κα'ι έΕαίρετος
ΆΕιωματικός "Απεοτρατεύθη μέ
τόν βαθμόν τοϋ Συνταγματάρχου.
Ίδρυτής τοϋ Ίωνικοϋ Συνδέσμου
είς Νέαν Ίωνίαν Άττικής, όπου
μονίμως κστώκει.
Συνέγραψε πλείστα ίστορικά καί
λαογραφικά διηγήι/ατα καί οημειώ
ματα ώς καί έκκληαιαστικά θέματα
ίοτορικής οημααίαο, είς τρόπον ώσ-
τε νά απονεμηθή είς αυτόν υπό τοϋ
Οικουμενικού Πατριαρχείου Κων)
πόλεως, τιμητικός τίτλος, ό δέ Πά
νάγιος Τάφος (Πατριαρχείον Ίερο
σολύμων) άνεκήρυΕεν αυτόν Μέ¬
γαν Λογοθέτην.
* *»*
ΤΙΠλΡ
ΚΑΙ Η ΑΠΕΑΕτθΕΡΩΣΙ ΤΗΣ ΑΔΡΙΑΜ)ΛΕΟΣ
-Ο ΚΑΚΟΣ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟ» Λ ΤΤΑίΟΥΡΚ
-Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ λΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ
ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΜ
ΦΙΛΙΚΗ ΣΪ.ΚίΝΐίΜ Τ«Σ ΕΝίΙΣίί,Σ ΣήΥΡΝΑΙΩΝ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Χαρσκτηριστικό έΕ δλλου είναι
κα'ι τούτο, πού άναφέρει στό βι
6λίο τού ό άντιστράτηγος Δημ.
βακός:
«Ό Μέγας ΒεΖύρης τής Τουρ
κίας Δαμάτ Φερήτ απέστειλε τήν
κάτωθι επιστολήν πρός τόν Ταγιάρ,
τήν όποιαν όμως δέν πρόλαβε νά
λάβη γιατί ήδη εϊχε συλληφθεϊ αίχ
μάλωτος:
«Κατόπιν τής αποφάσεως τής
Εύρώπης έναντίθ" τής οποίας ού-
μόνον ουδέν δυνάμεθα νά πράΕω
με άλλά καί άναγκαΖόμεθα νά ά-
ποδεχθωμεν, ή Άνατολική Θράκη
κατακυροϋται είς τήν Έλλάδα, ή
τις θέλει προβή είς τήν κατάληψιν
Σκριβαϊοι, Βαρτιγιαννάντ. Χατ^ι' τας καί έΕέδωσε λίαν αΕιόλογον
ακεψιμά. Στήν Τσίτη: Κοιϊάνοι, έργον «αί έπιδρομαί βαρβάρων είς) Υιός τοϋ έκλεκτοϋ καί άγαθοϋ
Μαρουλάν'τ Σατάντ, Σαλονι/άντ.Ι Θράκην κοτά τούς ΒυΖαντινούς λευίτου Κάτω Παναγίας, τής Χίου αυτής
Στήν Άργ-οονπολι Κονβονραντ, ι χρόνους». Συνέβαλε τα μέγιστα καί τέλος τής Νέας Ίωνίας Άττι- ( Παροκαλώ συνεπώς υμάς ούδε-
Γοηγοράντ. Στήν "Ιμεοα Χαλδο ε.ς την δημιουργίαν πνευματικής ' κης, αειμνήστου ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΥΡ '~ ' ""— """""' 'α' "
γκιννάντ. Στό Καο(ΐιιοΐ'στα(Γ<ί Καλ «ΤΙαρά ταύτα, (ταίνιεται ότι μέχοι' λιμό,χο· Τιμισκήδες. Στό Κιιάσιον ■κινήσεως είς Θράκην καί όφιέρωσε τοϋ 6ο^ αί ή έ/ΐάπλοισις τής 'Κκχλη σαί; Τραπίξοΰντος εΐχρ περιορί¬ ση μόον είς τα μέχρι τότε στεν'ά τή; Τραπϊζονντος ορκχ, άτινα πρός Α εξρτείνοντο κατά μήκος τής π« ραλίας είς απόστασιν .-ΐορρίας δνο ημερών, ώς λργε ό σΰγχρονος τοΰ ΊουστινιανοΟ "Ιστορικόν Ποοκόπι- ος... Οί τήν μρσογριοτέραν τής Τραπίνθΰντος οίκοΰν'τες Τίςάνοι ί- ξηκολ,οΰθονν ετι νά είναι ίίγριοι, 6άς*6αρθι καί άνιαότακτοι, «ΐς ούς, ώς ελέχθη, πρριρλ.<ιμ6άνοντο πάντα τοΰ Παρΐ'άδρον καΐ τοϋ Σκνδίσου άγρια φΰλα μέχρι των χρόνων τοθ αύτοκράτορος Ίο^στινΐανοΰ όστι; ,τρώτο; ύπε'ταίε τοΰς Τΐάνον;, ό.τό τ*· καϊ έπ^στί'άΓρησαν' ούτοι ρϊς Χρι στόν ήαέροσαν τα ήθη καί (Χ Μονροΰΐηδ*;, Σοντοι ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΙΣ. τό μεγαλύτερον μέρος της ένερ- Πο?<> %α- Υ°ΰ ?ωΠ^ τ°υ· είς τήν μόρφγωσιν
ΚΙΔΟΥ.
Απεβίωσεν
κήν ίαηρεσία προσφέροι-ν στή λαο τής Θρακικής νεολαίας κα'ι την
γααφία τοϋ Πόντον, δσοι Λ//οκο ανύψωσιν τού πνευματικοϋ έπι-
νονν την πρτΗΐορά λτξεον καί ίδίίος πέδου τοϋ λαοϋ τής Θράκης
ΠΑΥΛΙΔΗΣ Βλάσιος τοϋ Άλε
Εάνδοου, έκ Σινώπης τού Πόντου.
Τελειόφοιτος τής Νομικής τοϋ "Ε
τοπωνΊ'μΐών καί όνομάτων γιά νά ^|α Την πολύτιμον προσφοράν θνικού Πανεπστημίου Αθηνών έν-
τά παοονσιάσονν.. έλληνικ.ώτίοα.
ή Χαυίαν 'Ί Αύλίανη ή Τα
ϋ είς τίν εκπαίδευσιν καί τα ταχθε'ις κα'ι σταδιοδρομήσας εύδο
^1Ι" ' Λ1ίυιαΛ:·;! """''"'..'' *" Γράμι-ατα έτυχε πολλών τιμητικών κ,μώτατα είς τήν ύπηρεοίαν τοΰ
λιανα έγιναν ΧαΟ α να Α υ/ «ινα. μ μί Λ -,'■-,, ._„__ ..
Γαλλίαινα κλπ ' , διακρίσεων άκόμη δέ υπο της έν ( Ελληνικου Ερυθροϋ Σταυρου, εις
Στήν Τσίτη ιιία άτό τίς ένοοίες Παρισίους ΣΟΣΙΕΤΕ ΝΤΕ ΕΝΤΟΥ ιόν οποίον ύπηρετεϊ εισέτι, άπό
τη; φέοει τό όνομ ι Κοι·6εονατ(ον. ΚΑΣΙΟΝ ΕΤ ΝΤΕ ΑΝΚΟΥΡΑΖΙ- τοϋ 1938. Κατέχων έπαΕίως τήν
Είναι ή ΐορία ο.τον ό άξιοιματοίί ΜΕΝΤ, έταιρείας τελούσης υπό θέσιν τοϋ Ύποδιευθυντοϋ τοϋ Στα-
Ζ°ς ειχ* την κατοικια τοι· >£'_>ι ■»ιι
νη σέ πι·κνό δάσος, ίίπον ίΐργοτ
οα έκατοίκησαν οί ττνγάδε; το>ν .τ
ρ«λίων. Στήν ίνορία αυτή |ΐίιΐ <·ί κογε'νεια τήν αίγίδα τής Γαλικης "Ακαδημϊ- θμοϋ Πρώτων Βοηθειών "Αθηνών, άς, δι' άργυροϋ μεταλλίου τιμητικοϋ διπλώματος. καί ήτις εδημιουργήθη αποκλειστικώς δι" αυτόν, είς αναγνώρισιν των σαν νά προσλαμ^άνιονται ώς στοα τιώται είς τα τάγματα τού Βιναν τινοΰ Κράτο)·;. Κ«θνπ.έτ<ι£ε δέ ό Ί. τοί'ς Γ;ά νους διά τοΰ στρατΐ)γοΰ Τζίππα ή Σ ίττα καί νπήγαγρν υπό τήν διοί κησιν αυτού την Μεγάλην Άρμρ νίαν καί τύν Πολ.ίΐιωντ/ών Πόν¬ τον». Δεύτερον. Τα δχνοωματικά εργα (καστέλλια, ν.(Ίστρα) στήν Χαλδία δέν ήταν δννατό νά γίνονν πάλαι ό τερα τού ιϊο^ ή 7οι· αί. "Οθεν ονίΐο λοις άπίθανο οί έθνοφόροι — ά- κρΐτρς καί ήσχολ.οΰντο μέ την μ.ρ ταλλονργία, παράλληλ,,α μέ την γε ωργία καί κττΐνΌτροΐίία. Τρίτον. "Η Γδρνσι τοΰ μοναστη ριοΰ «Πανιιγία Γονμερά» τό 950, ώς πιθανολ.ογεϊτα'. δέν ήταν νοη- τή, εάν δέν υπήρχαν έγκατεστηιιέ νοι ιιονί,μο); 'Ελληνικοί πληθυσμοί, στοί'ς όποίους άΏ.ωστε, ετο τό Βυίάντιο τή φροϋρησι των άκροιν, των αννόριον δηλ. Τέταρτον. Δέν' είναι καθόλον α¬ πίθανον πολλοΐ τόποι νά έχρησίμευ «ν ώς φυλάκια η θε'ρ,ρτρα άξιο>μα
το(>χο)ν Στρατιωτικών ν.αί Πόλιν.
κΛν, των όποίοιν καί έ'λαδαν
δνο}ΐπ.
Ίδοΰ τί γράςτ^ι έν
ΐυ)/|" ι·.υ·ΐ| |"1Ρ- ' ι , , ν. ._ ,,_ _ .
τα δνομα Λοκούρ ' Διακεκριμένος Επιστήμων και πολλαπλων και εΕαιρετικων υπηρε
•/αθ,ιο,,ν ονοαιΓ Γαλλικ.ά <πια. ΐ>ι>' γλαφυρός Ρήτωρ μέ μεγάλην Ε σιών τού, έΕηλίχθη δέ ήδη είς Διευ
πίστιυσιι. Μετυίί' Τσίτη; Μεγάλη, θνικήν καί Κοινωνικήν δράσιν, τυγ θυντήν τής υπηρεσίας ταύτης.
ΐίί Τσίτης Μ'-χρή; τό ΰιΐ'ωμα λε'- χάνει ήδη ό ακάματος Πρόεδρος Ι Σεμνάς, Δραοτήριος, Έργατι
γρτ«ι ΙΙαλαίχαστςιον.
(ιατινολόγο
Β^
(Ίπτηοία
τής Θρακικής Έστίας Θοσσαλονί- κός καί ΆΕιοπρεπής.
κης. Υιός τού ΚτηματΙου καί έμπό-
ρου Σινώπης κα'ι επί σειράν έτών
ΚΥΡΚΙΔΗΣ Θεόδωρος τοϋ "Ιω έκπροσώπου τής Έλληνικής Όρθο
άννου, έκ Κάτω Παναγίας τής Έ δόΕου Κοινότητος Σινώπης παρά
Τούρκων ό στοατός των Βιϊαντι ρυθραίας Μικράς Άοίας. Μετά . ταίς τουρκικαϊς άρχαΤς (Μουχτά-
νιόν ήταν σΐ'γκροτηιιενος άποχ/ε'στι τάς σπουδάς αύτοϋ είς τήν Άστι ρης) μέ άΕιοσημείωτον Εθνικήν
χά άπό ιιισΟοΐ(όοο-ς Φράγκοι;, κήν 5;χ0/ήν τίε γενετείρας τού καί Κοινωνικήν δράσιν, αειμνήστου
τής Ιίιξαντινής Αθτοκραοτοίος
1954) ό κατά τήν μάχη στό Ματσι
κρρτ εναντίον των
μίαν άντιτάΕητε αντίστασιν καθ' δ
σον ουδέν θέλει κατορθωθή ειμή
μόνον νά παρατείνητε τήν έκρυ-
θμον ταύτην κατάστασιν, τήν α'ιμα
τοχυοίαν καί τα δεινά τοϋ πολέμου
μου είς βάρος πάντοτε τοϋ δυστυ
χοϋς ημών "Εθνους·.
Τό άδέΕο τέλος τοϋ Τούρκου
κινηματία, έδωοε άφορμή στό έκ
διδόμενο τότε σατιρικό περιοδικό
τής Κωνσταντινουπόλεως «Άνω
Κάτω» τοϋ Α. Δελή νά σατιρίση
Βούλγαρο, όπέφυγαν νά τόν κο
λέσουν.
Στήν συνεδρίσσι έκείνη, απεφά
οισαν νά Ζητήση ό Σεφκέτ Μπέης
άπό τούς οτρατιωτικούς νθ άψε
θή πλήρης ελευθερία ο' αύτούς
V
άποφαοίσουν γιά τήν τΰχη τής
πόλεως, άφού ό Ταγιάρ καί Νού
ρεδίν τήν έγκατέλειψαν. Μ«τά άπό
μακρές ουΖητήσεις δέχθηκαν οί
στρατιωτικοί νά σχηματισθή μιά
έπιτροπή, ή όποία νά διαπραγμα
τευθή τήν παράδοσι τής πόλεως ό
ναίμακτα. Μόνο ένα όρο έθεσϋν
οί στρατιωτικαί: ότι ή παράδοσι
δέν θά γίνονταν πρό τής παρε-
λεύσεως 24 ώρών γιά νά συνεννοη
θοΰν μέ τούς άπουσιάΖοντες άρχη-
γούς τους. Στήν πραγματικότητα
όμως μέ τήνπαράτασι ήθελον να
δοθή καιρός στούς Μουσουλμά-
νους πού είχεν στρατολογηθή μέ
τήν 6ία, νά έπιοτρέψουν οτά οπΐ-
τια τους.
Τελικά στίς 6-30 μ.μ. τοϋ Σαβ
βάτου, ένας Τοϋρκος κήρυκας, πού
έφθασε στίς έλληνικές προφυλα-
κές είδοποίησε ότι έπιτροπή τοϋ
λαοϋ τής Άδριανουπόλεως έπιθυ
μεϊ νό συναντηθή μέ τόν "Ελλη-
να διοικητή γιά νά συΖητήσουν
τήν παράδοσι τής πόλεως. Την έ-
Τήν Δεντέρα 27η Μαίου ή| κακαί τ άπομε^άρ,α αί-τά Ορν .
"Ενο,σις Σμνρναίων, Αθηνών, δε,ί-πήρχαν και οί 6άο6αοοι
V»
··«
ξκόθηκε τα νέ« Μέλη της είς την θά .ιοοαπαθοΰθαν Χβ ατ(1^χ, "'«
αΓθονσά τη; στήν όδό Καρύτση. τη ο;ωτ:α μποοστα στ' άρ^"*
Όμιληταί τής 6ραδι·άς ήσαν δύο τω/ »έν(»ν νΛηχοοτή-κον, §π(1) "','
έξαίρετοι σνι*πατριωται μας ό κ. σταμάτησαν... ν.Ι» 6 π4νο- Τ>|
Νίχος Άρχόνη; Πρόεδρος τής άνεμου κι' αυτός εύνοϊ,ώ-5"01
οες Σ μ)ι«ρΛ·ι»ι«'Λ'·τ ·'
Ίδ
^ς μ)ι ;
χης καί γιός τού Ίδρντοϋ κ.«ί
Δευθι-ντοΰ τής περίφημης ΣΧΟ¬
ΛΗΣ ΑΡΩΝΗΣ τής Σμύρνη;
μας, χαί ό κ. Μαρϊνος Ξηνέαξ^ Τ.
Γνανασιάςχχης +ής ΕναγγίΛΐκή;
Σχολής Νέας Σμύρνη; και Γενι-
κός Γραμματεΰξ Της 'Ενιόβεως
Σ ιινρναίων.
Ό κ. Νβ<ος Άρών'ης στό τ5ή- ικι: άφού καλο)σορί£εΐ αά νέα Μέλη /αί ολα τα παληα πόΰ γέμίϊαν τίς αίθονσες τής Έσ*!ας μας, μιλάει μρ την ά.ι·αλτ τού καί γεμάτη κα- λοηύνη (πονή, (άναφέρο) μερικές ώραϊες τον φράσε^) : «ΕΙσαστρ τ' άδέλφια μας πού έρχόσαστε νά .ιν/νώσετε τίς τάξει; των ίι.-τερ- χιλίιον μελήν μας...— θεωροΰμε χ<·Η?Ις νίκησαν οί 6άρ6αοοι, τοϋς δόθηκε τό τραΛρζ, ^οϊ μέ τα χρνσά κοντάλια,., "Εγχρομ*ς διαφάνρίες ^^ - βεφέοθηκαν εύγΓνικά στΛν ·|Α'° σι άπό τόν κ. Γ, Χρι,οό, μελ0. " 'Ενώσειος, σΐΎΟβει<αν την '" Τι'; ι ·-· ' ' ομι/|. τοΰ κ. ΰηρρα. " "Ολα ήταν' ίιπέροχίΐ χ(Χ{ „: · λι'ρς κ.αί τα σλάϊτ καί ή τ μας; έκεϊνη ή δική μα; Φάγαν, (.ονσε στην μ(Ις -Μυονπ σηιιρρινά της φτιασίβια ΛΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙθΝΐΕν Στήν αίθοτΌα τοΰ > ΓΓ
Στήν αίθοτΌα τοΰ
Γ\Γ
ΞΙΑ » έγιν·€ τίτν 27ην' Μάϊον τ
τρλενταίο χεμρρινό σμμπόσιο
Σιλλόγου
ι τοί.
ΑΜΦΙ.
έ.-τι-
9ο
χ μ μς
ηηιιαν'τικό τό ^αινόμΐνο τής άρθοό.ϊίΤΙ' ΜΑΙ » δπον π«ρε(
ι; προσελενσρως νέον μελών στήν ολα τού τα έκλεχτά μέλη μέ ·
."•ργάνίοσίν ιιος—... γ ά τή Μικρά- κεφαλής την έξαίρετη ΠοιΊρλ'
βιατική ίδέα μιλ.άιιε που εκτρρα-1 Ποιητρια — Λογοτεχνιδα, χ Μ ■
■;-τΓ4ΐ μρ τόν άνώτερο τρισχιλ'ό- ρη Μπονσμπουοέλη, τάς «τιποο
χρονο Ίο>νΐκό καί Αίολικό .ιολι- έδρονς κ.·κ. Δίκη Σπεράντ^α ^ .
τ σιιό». Σοφία Πήλικα — Βοι·γιοικ)^ν"
τό γεγονός. Δημοσίευσε μιά έγ ι πιτροπή άποτελοϋσαν:
καί Τοΐρκους αν.οαη άπ ,
ι και Ουνοι). Ποιπς εγ
έκ τοϋ Γυμνασίου ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ένεκα τής οποίας
γι-άται 6 Μάκλ*λ. ό Καρέλ (γοιρίο
Καορλ) ό Λοκοΰρ κ.δ. δέν ήσιχν
'ξίνο' άλ.λά ""Ελληνες;
Χίου και κατόπιν κατετάγη ώς έ- . κα'ι έθανατώθη κατά τό 1921 υπό
θελοντής εις τάς τάΕεις τοϋ Έλ
ληνικοϋ Στρατοϋ και τέλος έφοϊτη
Ή πραγματική μορφή τοϋ Χριοτοΰ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελιδος) κάς, ό Μάρκος, ό Ιωάννης, κι' ό
κρατορίας
Στό Δισκοπότηρο τής Άντιοχει
Ίάκωβος ό νεώτερος
Οί δύο κεντρικές μορωές είναι
ο Κάνις: «Άπό διάφορα τοπωνύ
μια τής Κοιλάδας τής Τσίτης ώς
Κονβρρνάντιον, Μ·αι·ρ·ρνα Κορκο)-
τά, Τσιμπρικά ^τ. έ>άγεται ότι
κ.αί πρό τής ίδονσειος τής Αΰτοκοα
τοοίας τής ΤοαπΛοϋντος (1204),
ί'.-τήρ,χαν στήν 'Ε,ιαρχίίΐ Χαλδίας
συνοικισμόν προελθόντες ίίτρ 7μ-
γιο έξορία; άνδοο); έ.πι^όβοιν ο-
μω; γιά την Λύτοκρατορική Αϋλή
ή άπό άτοΐτόνονς στρατηγώ όριο
φυλάκιυν κ.(/ί Κλ.Ησουοαοχών
(Κων. 1Ιι(_·τ<ιο. τόιι. 3 σ. 78) Κατά τόν Φαλιιεράι^ρ ( Ιστορίίΐ τής Λύτοκηατοοίας Τι.Ηΐπρΐοΰντο;) σελ. 155—1(50) καθώς καί κατά τόν 'Κρο. Γκέλείεο (Βυαιντινή Λο γοτϊχνία σ. 4«(>) οί Λοΰκε; τής
άς, έΕη κλήματα Εεκινοϋν απ' τό τού Χριστοϋ, σέ δύο διαφορετικές
κάτω τού μέρος καί καθώς άνα έποχές τής Ζωής Τού: Τότε πού
πτύσσονται, άγκαλιάίουν μέ τα φύλ ήταν μικράς άκόμα καί κατόπιν,
λα τού καί τήν άρμονική περιπλο όταν άρχισε τήν Διδασκαλία Τού
κή των κλώνων τους καί των οτα ι Τό άΕιοσημείωτο είναι ότι, άν
φυλιών τους, όλόκληρα τα πλευρά ι πρόγματι τα είκονι2όμενα πρόσω
του· πά είναι αύτά πού διατείνεται ό δό
Συμβαλικά Ζωα — περιστέρια,
έλάφια, ένας κοχλίας, ένας λαγός,
μιά Πεταλούδα, μιά άκρίδα, καί
πολλά άλλα — προστίθενται καί
συνθέτουν, στήν διοκόσμηοι τού
Τό πάνω μέρος τό περιβάλλει ένα
στεφάνι άπό άνθη λωτοϋ. "Αλλά
μέσα στήν διακόσμησι αυτή, άφέθη
καν θέσεις γιά δώδεκα πρόσωπα
σέ δι'ιο σειρές άπό έΕη. Τα πρό¬
σωπα ταυτα είναι συγκεντρωμέ
να γύρω άπό δύο άλλα κεντρικά
πρόσωπα, πού τό ένα βρίσκεται
στήν μιά όψι τοϋ Δισκοπότηρου καί
Χαλδίας ρλαβιιν κι'υτοι,, άνεξάρτητη' τό δεύτερο στήν άλλη.
θέσι άπραντι τοϋ Βυζαντίον, επι
μαοτιιρεί δέ τουτο καί ό δίς ΐΐΐριη
Μέ τήν έΕήγησι αυτών τώνι συμ
. . βόλων, ό μέγας δόκτωρ ' ΑϊΖεϋ,
ηθρ.ς τον Πόντο καί ίδ,α,τέοως Κατόρθωοε να έΕακριβώση έκεϊνο
κτωρ ' Αιϋεϋ,τότε πολλοΐ Άπόστο
λοι δέν είκονίσθησαν πάνω στό
Δισκοπότηρο: Δηλαδή ό Φίλιππος,
ό Θωμί·βκ ό Βαρθολομαϊος. ό Σί
μων, ό Ματθίας. καί είκονίσθηκαν
άλλοι Πατέρες τής Έκκλησίας,
πού δέν περιλαμβάνονται οτοϋς δώ
δεκα Μαθητάς, όπως ό Παΰλος, ό
Λουκάς καί Ματθαϊος
(Συνεχί2εται)
τήν Χαλδία, Άθανάσ'ος Πίΐπΐιδό
πονλος 3 Κιρημεΰς (Διει-θι>ντής
τής Τσαοική; Βι6λιο0ήκη; στήν Πε
πού 2ητοϋσε Καί βεβαιώνει στό
βιβλίο τού, ότι τα εικονιΖόμενα
Λ-ί.υυΜ^ίΛΐ— '
τροΰπθιλι) ποϋ σι-νρ/ε'ϊρ καί Λπεκό πρόσωπα είναι:
Μΐσ* πολλάς ίατορικές κ«ί άρχαιο Άπό τήν μιά μερισ Ό Πέτρος,
λογικές σηιιε (όσπς, τίς οποίες ά'ρ ό Παϋλος, ό Ίάκωβος ό πρεσβϋ
κο.Ήοσρ στό Β> ΐαντονολογικό Σνν τερος, ό Θαδδαϊος κα'ι ό "Ανδρέας.
έδοιο τοΰ 1881 στήν Όδησσό, ώς ·Από την άλλη μεριά: Ό Λου
εχπροσιοπος τού Φιλεκπαιδρντικοΰ
Σί'λλόγον Κ(·ιν'στηντινοι·πόλεω; &
τίς έδημοσι'εΐ'σρ στό ,τεοιοδικό τοθ
Σύλλογον (Τοί ΙΑ' σ. 79—8ο).
ΑΛ'αφρροντα1 ο' αύτές όνόικιτοι
καί έτ(όνι·ικι πό/'.ών οΐκογίν%Μων',
.τού άπ' τα παοάλια κατέφνγαν
στά μισόγρια σΰμιμονα άλλωστ;
κηί μρ τίς οίκογενρΐακές πιραδό-
σρις^ Γαως: Ψαλρνοί Λικ.αδόπο -
λοι, Μελσσηνοί, Τσαρονη Στρα-
τήγη ΙΙάγχΐίλοι, Πηλινός/Ταερο-
κό.το.λος Κιικιχηνός Χαντοάμης,
ΛαΧογ άννι,ς, Ψραγκυπονλος, Δο-
οανίττ,ς Κα.λλ·α'ός, Σούτο; Μα
κλάς Τσιιηρι-/ας Σάχας, Λ"οι·6α-
σίτη:, Χ ι»|>ονα;ιΰτης Ζαγιανό:,
Γυιι&<ιλάς/ Ροκιανός.' Φριιντ·σο.'σι- ος, ΤΓκιποϊκ κλ,,τ. ι Η ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΡΗΝΗΣ (ΤΣΕΣΜΕ) Τό νέον Διοικ Συμβούλιον τής Ενώσεως Μικρασιατών Περιφ. Κρήνης (Τσεσχέ) συνεκροτήθη είς Σώμα ώς έΕής: Παντ. Γιαβάσης, Πρόεδρος, Κ Τσελεπιδάκης, Άν- τιπρόεδρος. Άντ Τσιχλάκης, Γεν. Γραμματεύς, Κυρ. Λαγοΰρος, Ταμί- ας καί Ν. Καλαφάτης, Ανδ Λου- κής, Στ Μπακιρλής, Ν Παπαλα- 2άρου καί Παντ. Τσίχλας, Μέλη. Βίΰαιοϊ δέ τοίτο κ«ί ό Σά6<ίις Ίοαννίδι-ς (Ίστο;.'α Τυαίΐ τος σ. 121) λέγων: «"Ατιντες <ιΐ είς τήν ιιεσόγριο την Πόντου κα τοιχοΓντ-ς ρχοι σ ρΓ'γΓνή καταγω γήν καί δ ά δ'.ιλω·ιάτι.)ν άοχαίιον οικογρνρι,ιχων χί! των ιδιαίτερον ιιντών έ τί τοι'τι» διισχιρισυήν». Πέιττον. ΊΙ άλήθε α των άν.τ Τί.(·> διατιστοΰται κ(ΐΙ έκ τού γ,-
γονότο; €τ, ιι-ρικά το.ιι>)"μμια, ώς
τ χ. Τσιιι.τριχΛ, Μανρενά, Μηκλέλ
Κιιλλ'όδης κλπ. (ί.ντισΓοιχοϋν στά
><<α<ιτ(1 αϊιι.ιμ ιτοιιχ(ον σέ γρνική ίϊμιι. (ΙΊράγυ,ιΐτι, ρνΑ έλέγαιιε ή Χιιοιανιι^ ή Λιβες·«, ή νΑδ»«σα, τή Χα(Ηΐιν«ς, τή Λι6ερ«ς. τ' 'Ά δ-θσιις, -κιτε Λέ έλέγαμε ή Τσι !ΐτ(,>ιχά_ ή Κορχωτά, τή Τσμ.ιρι-
ς, ·»ή; Κορχ(ι>τά;ι άλλά τή Τσι
"Κχτον. Κπτά τόν' Κάνιν ά.τό την
)βιν τή; Κων—αντινην.τόλΗ»: ά Μ'α
των Τούρκων.
**
ΔΟΛΙΑΝΙΤΟΥ Άνδρονίκη τοϋ
Νικολάου - ΚΟΥΖΟΥΤΖΑΚΟ-
ΓΛΟΥ, έκ Βαϊνδηρίου Μικράς Ά
οίας. Άπόφοιτος τοϋ Όμηρείου
Παρθενσγωγείου Σμύρνης. Διετέ-
λεσε διδασκάλισσα είς Βαΐνδήριον
καί μετά τήν Μικρασιατικήν κατα
στροφήν διωρίσθη καί έν συνεχεία
ύπηρέτηοεν είς τήν Κεντρικήν Ύ
πηρεσίαν τοϋ 'Υπουργείου Θρη-
σκευμάτων καί Παιδείας, μέχρ
τής ουνταΕιοδοτήσεώς της, έΕελι
χθεΐσα είς τόν βαθμόν τοϋ Τμη-
ματάρχου. Σύίυγος τοϋ μεγαλεμ-
πόρου Βαϊνδηρίου, αειμνήστου
Σταϋρου Κου2ουτ2άκογλου.
ΆνέδειΕεν τα τέκνα αυτής Κυ
πριανόν, Δερματολόγον — Άφρο-
δησιολόγον. Αθηνών κα'ι Διευθυν
τήν τής Άντιλεπρικής Κλινικής
τοϋ Δημοσίου Νοσοκομείοα Λοιμω
δών Νόσων Αθηνών, τήν Μαρίαν
Καθηγήτριαν τής Φιλολογίας κα'ι ή¬
δη βοηθόν Γυμνασιάρχην καί τήν
Βασιλικόν πτυχιοϋχον τής Πατείου
Ανωτάτης Σχολής καί Τμημα-
τάρχην τής Κεντρικής Υπηρεσίας
ου 'Υπουργείου Παιδείας.
Απεβίωσεν τόν "Ιανουάριον τοϋ
1963.
ΧΡΥΣΟΣΤ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατρός, έκ ΝαΖλή, Μ. Άοίας
χρωμη λιθογραφία πού παρίστονε
τόν Ταγιάρ, ριγμένο άπό τό άλογό
τού, σ' ένα χωράφι μέ καλαμποκιές
νό μονολογή:
— Τώρα κατάλαβα γιατί ό Έμ-
βέρ μάς έλεγε πώς μ' αυτόν τόν
πόλεμο θά φθάσουμε ώς τό Μισί-
ρι' (Σ.Σ Στά τούρκικα όμως Μι
σίρι λέγεται ή Αϊγυπτος, άλλά καί
ό καλαμπόκι!).
Η ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
Ένώ όμως ό Τοϋρκος έπαναστά
ής εϊχε συλληφθή, ή Άνδριανού-
ίθλι είχε καταληφθεί άπό τα έλλη
νικά σταρτεύματα Τό γεγονότα έ-
Εελίχθηκαν ώς έΕήο:
Τίς πρώτες άπογευματινές ώρες
τής 11ης "Ιουλίου ή Μεραρχία
Σμύρνης ουναντήθηκε μέ δυνάμεις
οί οποίες ένεργοϋσαν άπό τήν πε
ριοχήν τοϋ Έβρου. Έτσι έπετεύ
χθη ό συντονισμός των ένεργει
ών τής Μεραρχίας Σμύρνης καΐ
της Στρστιάς Θράκης. Μέσα στήν
Άδριανούπολι, τα πράγματα έΕελίσ
σονται πρός τό χειρότερο γιά τούς
Τούρκους. Όπως προαναφέραμε,
Ό "Ελλην Μητροπολίτης Πολϋ
καρπος, ό γιατρός Γ. Τσαγγρής
διευθυντής τοϋ Έρυθροϋ Σταυροΰ
Άδριανουπόλεως, ό Μουφτής, ό
δήμαρχος σάν άντιπρόεδρος τοϋ
Νομάρχη, ό Βούλγαρος καί ό Άρ
μένιος έπίσκοπος, ό Άρχιρραβι-
νος κα'ι ένας Τοϋρκος ύπολοχαγός.
Ό διοικητής τοΰ άποσπάσματος
Καραγάτς συνταγματάρχης Πε£ι-
κοϋ Ιύδης, συναντάται στήν άρο-
θετική γρσμμή τής όδοϋ Άδριανοι;
πόλεως — Καραγάτς μέ τήν επι
τροπή. Κατ' αρχήν δέχεται τήν
άναστολή των έπιχειρήσεων, άλλά
υπό τήν προϋπόθεσι τής καταλή
ψεως τής δεΕιάς κεφαλής τής
γεφύρας τοϋ "Εβρου άπό τα έλλη-
ικά οτρατεύματα. Ή έπιτροπή, ι
δέν δέχεται νά μεταβληθή ή άμυν
Ό κ. Άρώνης μ λοι γιά τονς κα1 όλο.το Διοικητικό
δ·α<τόροι·ς Όμιλητάς Μιχρασιάτας| 11αοη·οεΒησαν ίπίση; οί και σι<νεχί:ει. «.. Σηιιαντικώς δια-Γτθ·ωτρ; ειαί τ- "οόεδρο; Χ(α γοάιρεται χαί τής Μικρασιατικήν Αντιποοεδροι κ,.κ. Χρήστο- 5ο. Β Γ>λιοτ)ήκη: μα: η σι·μ6ολή μέ τίς λομωνίδης. Απόλλων Λεονταρί.
3.000 ««λία ΜικοΐΐΛΐατικοΰ έν- [ Βη^ «Οί Δημ. Άβραμίδης. Ό Γε
ίΐιαφέροντος και Μικρασιατών Σνγ! νικός Διευθυντής τοθ Έθν ©Εα.
γραφειον». Κατόπιν ό έξαιρετικός -ρου κ. Βασ. Φράγκος μίληοε γιό
όιι λ.ητήί μλάει γιά τα επ(ΐθλα τα — .,Δελφ,κή Ίδέα καί τόν Σύνχοο
χοηιιατιχά καί άλλα, γιά τή μαγνη νο Κόσμο». Ή Δίς Μαρία Μοονη
Γο^,νημίντ, αονσική γ.ά την· καλλ,τέ »
ανργερσι Μνημειον τον Ελληνισαου . , . ^.Λ ,.
τής Ανατολή; στήν Άθήνα χαί ι °μ0Τ° ΟΠ0 τή Σΐήϋλλΰ τΰϋ
σχρίίόν τελε'ΐόνει μέ αΐ'τή τή ιρράβι!
« την πολντιμη σνμπαράβτασΐ των
Μελών ζητοΰμ^.,.» "Ηταν' ύπέοο-
χη ή όμιλ.ία Τού Λοί' κατενθονσί-
ασε δλ.ο ΐά α·κροιΐτήριο.
Ό κ. Μαρϊνος Ξηρέας, .τού
δ'ΐκοίνεται γ'ά τήν ρύγλωη'α το^,
μίλησε γιά τίς έντυπώσεις τον άπ'
τα .τρόσφ<χτο ταξεϊδι τον στή Σιινρνη καί σννέχρινε κάβε τί μέ τό παληό τό δ'κό μος τής Γιαούρ Σιιυρνης. Σνγκιν'ημένος ό κ. Ξυ- ρέας γιατί πάνω στό κόπο των παπο',,λήδων αας καί των πατέρων μας έγιναν ολα δσα κάνουΛ· σήμε- οα ιΐι ά κ-αινούργια Σμήρν'η, τή Σι)ί>νη μας; οί·Γρ 6 |έξα'ίρ·ετος
όμιλητής, πού δάκρνύε κάθε φορά
δείχνονταςστ ό μεγάλο χάρτη των
σννο κιών' τής Σμιρνης ποΰ στο-
λίξρ' τή-, αϊθονσα τής στέγης
ό Τογιάρ είχε άναχωρήσει άπό τήν ροβολικό. βάλλει κατά των τουρκι
τική διάταΕι των Τούρκων γιατί ι ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ, κ.αί πον σέ κάνει
ετσ. εϊχε συμφωνήσε, στήν Ά- ' νά νοιώθης, δ.τω:. μπαίνεις καί δταν
δριανούπολι μέ τούς στρατιωτι- τον άντικρύζεις,πόνο γιά τίς
δμορφρς σννοικι'ε; μας, .-ΐλ.ονσΐίς
Ό συνταγματάρχης Ξϋδης δέν
τό δέχεται καί ή έπιτροπή έπιστρέ
φεΐ άπρακτη. Οί έχθροπραΕίες έ-
παναλαμβάνονται. Τό έλληνικό πυ
κούς.
Άδριανούπολι γιά νά οργανωθή κων —όχων ί
πρωΐ
τήν άμυνά τού. Τό ϊδιο έκανε καϊ ( έπομένης. Οί Τοϋρκοι άπαντοΰν μέ
ό Νουρεδίν. Όλοι στήν Άδρια- αοθενέοτερα πυρά, γιατί οί δυνά
νούπολι μετά τήν άναχώρησι των > μεις τους 6χουν άΕασθενήοει ση-
αδιαλλάκτων άρχηγών, έβλεπον, δ | μαντικά ·Εκείνη τήν ^ρα ο1 λι
τι ή κατοστασι έβαινε υπέρ των
'Ελλήνων καί άρχισαν νά τάσσων
ται υπέρ τής συνεννοήσεως γιά
τήν αποφύγη αίματοχυσίας.
Την Παρασκευή στίς 19 "Ιουλίου
ουναντήθηκαν σέ ίδιαίτεορο δωμά
τιο τού Διοικητηρίου, ό Μητροπολί
της Πολύκαρποςο, ό Μουφτής καί
ό Σεφκέτ Μπέης καΐ άποφάσισαν
μόλις άναχωροϋσε ό Ταγιάρ νά
συγκαλέσουν κα'ι τούς δλλους πνευ
μστικούς άρχηγούς γιά νό έΕετά-
σουν κα'ι τούς δλλους πνευματι-
κούς όρχηγούς γιά νά έΕετάοουν
τήν περαιτέρω πορεία των έΕελί-
Εεων. Πράγματι, μόλις τήν 7 μ μ.
τής ιδίας ημέρας, ανεχώρησε ό
Ταγιάρ, συγκεντρώθηκαν οί τρείς
τήν έπομένη καί έκάλεσαν καΐ τόν
Άρχιρραβϊνο καϊ τόν Άρχιερατικό
Έπίτροπο των Άρμενίων, ένώ τόν
&ιαιρεια κατεσκευ οσε ένα τριώροφο μεταφορέα γιά
τοΰς Στπνρςόροΐ'ς (1204) μέ- τ|Ίν μετακίνηοι μεγάλων δοχείων, κατόπιν άποκλεισπκής αδείας
ποταΕίες είχον φθάσει στ6 άπρο
χώρητο.
Νωρίς τό πρωΐ τής Κυριακής
12 Ιουλίου ή Έπιτροπή έπανέο
χεται οτίς έλληνικές στρατιωτικές
προφυλακές καΐ παρακαλεΤ τίς έλ¬
ληνικές στρατιωτικές άρχές νά
καταλάβουν τήν Άδριανοΰπολι έν
ονόματι τής "Ελλάδος.
(Συνεχίίεται)
Δ'ρυθΰνσεις σΐ'μφώνως τώ Νόμο)
Ίδιοχτήτης — "Εκδότης
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ
Κατοικϊα Ναυάρχου Βότση 55
Προϊστάμενος Τυπογρσφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΤΔΗΣ
Κατοικία: Σπαρτόκου 19
ΑΜΦΤΑΛΗ
καί φτοχιές πού τα<ρήκανί κάτι» άπό τή στάχτη τής φωτιάς τοϋ αο ραίου Σρπτέμ6οη τοΰ 22, οΰτε ζι' έιιεϊς ξεχνάμρ πώς είναι ή Σμύρνη μας_ τό χώμα μας, ή θάλασσά μας κ.αί ό άέρα: μας ποϋ έκ-ΓΪν'ες τίς τρείς μοιραϊες μρρρς... λιανοϋ. "Η Πρόεδρος μίληαε μέ ώραιό τατα λόγια γιά τό έργο τής προ ηγουμένης Διοικήσεως των κ κ Σολομωνίδη — Λεονταρίτη — Α· βραμιδη. Παρευρέθησαν: ό Δήμαρχος Δελφών, κ. Κουμλής, ή Ποιητρια καί Έκπαιδευτικός Ρένα Γρηπαιου άπό τα σημαντικά Διοικητικά Με λη τοϋ Συλλόγου «Δελφικα'ι''Άμφι κτιονίαι-, ή Ποιητρια κ. Νιόβη Γαβριήλ - Τριανταφύλλου κα'ι ο κ Φτης Τριανταφύλλου, ό "Επιθεωρη τής Έκπαιδεύσεως κ. θωμάς Πλα τανιάς, ό Διευθυντής 'Υπουργείου Έμπορίου καί Χρονογράφος τής Εφημερίδος -ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΝ ΝικαΙας κ Γ. ΧαντΖηαναοτασίου η Ποιητρια Χαρούλα Καλιαμπέτσου ό κ Κ. Πηγαδιότης, Λογοτέχνπς η Δίς Άνωτνιάδου Πολύμνια, ή εκ- παιδευτικός κ. Μάργαρη καί η έπίοης έπαιδευτικός κ. Τ. Τρυφο- νοπούλου - θεοδόση, ή κ. Βι- κτωρία ΜεταΕά ή ήθοποιός κο, καλλιτΐέχνις άπαγγελίας Δίς Άθη νοΰλα Κασσαβέτη, καί πολλοΐ άλ λοι ποϋ δέν θυμοϋμαι τα όνόματά ΰ κι' έκρϊνο; πονοΰσε καί δέν φνσοΰ σε όπως ά/λες φοοές... άλ.λοιώτι | ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Προσκιίνημα ατοι^^ ίερού·^ τόπους (Συνέχεια έκ τής 1ης οελίδος) . σαλήμ σαββάνου έχον οδόν» τού, μέ τό γεγονός τής Άναλήψε (Πρ. 1,11-12). Κα'ι οί προσφωνη ως τοϋ Κυρίου: σις αυτή των ούρανίων Άρχαγγέ «ΈΕήγαγε δέ αύτούς έΕω έως λων πρός τούς έν έκστάσει άτενι είς Βηθανίαν (= έγγύς πρός τό ?οντας τόν είς τούς ούρανοικ α μέρος τής Βηθανίας επί τοϋ Ό- ναλαμβανόμενον Ίησοϋν. « Αν- ρους των Έλαιων) καί έπάρας τάς δρες Γαλιλαϊοι, τί έστήκατε, -ι έ- Ι ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥ ΣΕΩΣ ΤΗΣ Α Ε «ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΪΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙ- ΡΗΣΕΙΣ ΠΟΡΤΟ - ΡΑΦΤΗ». Έχοντες ύπ' όψιν τάς διατά χείρας αύτοϋ εύλόγησε αύτούς. Καί εγένετο έν τώ εύλογεϊν αύ τούς δι' έστι, άπ' αυτών κα'ι άνε φέρετο είς τόν ουρανόν. Καί αύτοι προσκυνήσαντες αύ τόν έπέστρεψον είς Ίερουσαλήμ μετά χαράς μεγάλης. Κα'ι ήοαν διά παντός έν τώ ίερώ αίνοϋντες κα'ι εύλογοϋντες τον θεόν (Λουκ. 24, 50-53). Είς τήν περιοχήν αυτήν εύρισκε το, φαίνεται, εύρύχωρον σπήλαιον είς τό οποίον άπεσύρετο ό Κύριος μετά των μαθητών Τού Είς τήν περιοχήν αυτήν εγένετο ή πρώτη εμφάνισις τού Άναστάντος Ίηοοϋ είς τούς ένδεκα Μαθητάς Τού, επί τό πλείστον Γαλιλαίους. Καί εις την περιοχήν αυτήν έγέ νελεύσεων όεις των άρθρων τού Καταστατικοϋ νετο ή Άνάληψις τοϋ Κυρίου πά τής έταιρίος περί Γενικών Συ- ' ρουοίο των Μαθητών Τού, τούς ό ποίους οί ουνοδεύοντες τόν άνα λαμθανόμενον Ίησοϋν Άρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ προσεφώνησαν V*: έΕής; «Άνδρες Γαλιλαϊοι, τί έοτήκατε έμβλέποντες είς τόν ουρανόν ούτος ό Ιησούς ό άναλη φθείς άφ' ημών είς τόν ουρανόν, ούτως ελεύσεται, όν τρόπον έθεά σασθε αυτόν πορευόμενον είς τόν ουρανόν Τότε έπέστρεψαν είς Ίε ρουοαλημ όρους τοϋ καλουμένου Έλαιώνος ο εστίν έγγύς Ίερου | ΚΑΛΟΥΜΕΝ είς πρώτην Τακτικήν Γενικήν Συ ' νέλευσιν τους Μετόχους αυτής ' την 3Οην Ίουνίου 1974, ημέραν Κυριακήν καί ώραν 12ην μ. εις τα ι εν Αθήναις καί επι τής όδοϋ Γρα Ι βιας 10 — 12 προσωρινά γραφεία τής έταιρίας πρός λήψιν άποφά- οεων επί των κάτωθι θεμάτων τής ημερησίας διατάΕεως. 1. Ύποβολή καί έγκρισις τοϋ ,Ισολογισμοϋ τής πρώτης χρήσε ως μετά τής έπ' αύτοϋ εκθέσε¬ ως τοϋ Διοικητικοϋ Συμβουλίου. 2 Ύποβολή εκθέσεως έλεγκτών επί τοθ Ίσολογισμοϋ καί επί των λογιατικών βιβλίων καί στοιχεί- ων τής ώς είρηται χρήσεως. στήκατε έμβλέποντες τόν ουρα¬ νόν» συνετέλεσε φαίνεται ή περιο χή αύτη τοϋ Όρους των Έλαιων νά ονομασθή τό Όρος των Γα λιλαίων άνδοών, τό "Ορος της Γαλιλαίας, ή Μικρά Γαλιλαια' Συγκεντρώσας πιθανώς ό Κύριοο είς τό παρά τούς πρόποδας τού Όρους των "Ελαιών καί εγγύο τής Γεσθημενής Σπήλαιον, όπου συχνά άπεσύρετο, τούς Μοθηταα Τού, παρέλαβεν αύτούς κσί ομιλών πρός αύτούς τάς τελευταίας τού ύποθήκας, τήν μεσημβρίαν τής τεο σαρακοοτής ημέρας άπό τής Άνα λήψεως τού, άνεβίβσοεν αυτούΐ είς τό Όρος των Έλαιων. Μετά δέ καί τήν τελευταίον Τού εντολήν καί καθώς έΕετεινε τάς χείρας ίνα εύλογήση αύτουο ήρθη σύσσωμος υπέρ τήν έπιφο νειαν τής βουνοκορυφής την οποι αν έπάτει Νεφέλη φωτεινή, σηυει' όν παρουσίας τοϋ Θεοΰ, περίτυλιΕο σα Αυτόν άνεβίβαίεν, ώς όχημ° αυτόν είς τα ϋψη τοϋ ούρανοΰ ε' νώπιον των όφθολμών πάντων των "Αποστόλων κα'ι λοιπών Μαθητών οοϊτινες έμειναν έκστατικοί θαυμ° Ζοντες τό θέαμα τής Άναλήψεω1 τοϋ Κυρίου. (Συνεχί2εται) τ«0 1!>244 Λίντε μετακινήθϊΐς
μιάς Δυτικο - Γερμα νίκης Έταιρείας.
Ο Βρετννος αθλητης Άλαν Πάοκοου 25 ετών, περνα τό τελευταϊο
έμποδιο στόν τελικό τοϋ δρόμου 400 μέτρων μετ1 έμποδίων κατά
τήν διάρκεια των Δεκάτων Άγώ-νων τής Βρεταννικής Κοινοπολι-
τείας πού έγιναν στή Νέα Ζηλανδί α. "Ο Πάοκοου ήρθε πρώτος στό
σγώνισμα αύτό μέ χρόνο 48 83 δευτερόλεπτα καί κέρδιοε τό χρυ-
οό μετάλλκ».
1 3 Άπαλλογή τού Διο'κητικοϋ ' *
ι Συμβουλίου άπό πόοης ευθυνής ' £
όπς£ημιώσεως διά τήν κρινομένην
, χρήσιν
| 4. Έκλογή δύο τακτικών Έλεγ *
| κτών καί ίοαρίθμων άναπληρωμα
Ι τικών των διά τήν χρήσιν 1974 καί *
| καθορισμός άμοιβής αυτών.
5 Μετατροπή Έταιρίας είς Ε
: Π Ε.
Γό τοαγικό χρονινό την ίλ?ηνι·«η· Πόνον
Γ 2 Ω Ρ Γ Ι Ο Τ Λ Λ Μ ψ 1 ν. Μ
ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ σελίδε: 324
2— 'ΓΈΛΕΤΤΑΙΑ ΠΡΑΞΙΙ «λίδρς 2Κ0
* Σ,
ι:
Δικαίωμα έγκύρου ουμμετοχής }
καί ψήφου αυτοπροσώπως ή διά *
άντιπροσώπου, ώς όρίΖει τό κατα ' **
στατικόν ^
Έν "Αθήναις τή 10.6.1974 ψ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον *
71>άψ μο, .ιληνοια είκονογίάηησιι,
γονό-α ίΐ,τό πλήθος γνι.ιστέ: >«; ("γνοιπτρ;
-τα ιΐίγιΊλ,α Γ» β/.ιο-τωλπα ΆΟννών >.αί (
Κεντρική πωλήση τη/.. 71!)----:ι;3
για τίς έπαρχίϊ.: Γί
Κωνσταντίνου 234 (ΤΤ 510) — Άθήνη,
Β-""
*
*
*
*
*
*
*
*
ΚΑΙ ΛΑΖΑΡΟΥ θ. ΛΑ2ΑΡΙΔΗ
Ι Σ Τ ΟΡΙ Α
ΣΤΉΝ ΕΚΚΛ. ?:ΠΑΡΧΙΑ ΧΑΛΔΙΑΣ - ΠΟΝΤΟΥ
ΤΗΣ Ι. ΜΟΝΗΣ «ΠΆΝΑΠΑ ΓΌΥΜΕΡΑ»
Διαοκκυα σμένη καί συμηληρωμένη άπό τόν
Ι. Α. ΑΒ ΡΑΜΑΝΤΗΝ (σ. Δημοδιδάσκαλον)
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου)
5. ΠΟΤΕ ΕΠΟΙΚΙΣΘΗΣΑΝ
ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙ¬
ΑΣ ΧΑΛΔΙΑΣ
Τοΰ ΙΩΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗ
Τό σημεΐο αύτό παραμένη άκό
μη σκοτεινό χ.αί ανρξιχνίαστο. Το
μόνο 6έ6αιο
ότι Ιφόσον, κα
τα "Ομηηον( ή περιοχή Χαλδίβς
φέρρται ώς «γενέθλη τοθ αργυ¬
ρούν, έξυπακονεται ότι γιά τό ερ
γο τή; εκμεταλλεύσεως υπήρχαν οί
κισμοί γνρω /αιό χά μταλλεϊα, πού
συν τί) χοόνο) εχρησίμευσαν πνρή
νες γιά την σνγκηότησι των γνω-
στών μέχο, τού ξερριζοιμοΰ μας
χωρίον.
Μ.τοροΰμ^ δΐκος κατά Ρνα τρό.ιο
νά προσργγίσοΓαρ στήν άλήθεια
λαμ/>άνοντρς νπ' ό'ι|ιι τα κατωτέρο:
ΙΙοωτον. Ό Ίίςιός Χούσανθο;
στύ περισποΐδ«.στο σΰγγραμμά τόπ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΙΆΙΙΕΖ Ο Τ Ν-
ΓΟΣ (Άοχεϊον Πόντου τόμ. 4
καί 5) λέγει τα εξής:
ά,τ,' τα παράλιβ πρός τα μεσόγιια
ελαδαν χώραν, άπ' τίς όποΪ£ς ή
ιιεγαλΰτερη εγινε τό 16<>5, ί!τα
στήν Τραπεζοΰντα οί Τΰρκοι προέ¬
βησαν στήν κατάληψι τοΰ ναού τοΰ
Αγ. Φίλιππον καί τό 1685# ΰταν έ
τουρκεψε ή ,ιεριφέρεια τής "Οίτης
καί ό επίσκοπον της 'Αλέ^ανδρος έ
ξώμοσε κ.αί μετατοέψας τό δνομά
τοι· σέ Σκ-ρντέο διωρίσθη διοικη
τής τής Τραπρζοΰντος. Τήν έποχή
£ κρίνη έ,τοικίσθησαν διά νέων ν.α
τοίκιυν, φνγάδων άπύ τα παράλια,
πολλά χωρία τής Χαλδίας, ΰπως
εγράι|·α*ιε γιά τα χιορ'ά Φιτιαν'άν
το>ν; Τσίτε.
Ιδού π.χ. τ όνόμ«τα ίπκρανων
οίκογενειών: Στό χο)ριό Φιτιανάν
τοιν οί Σαοαχίτ,ες ή Σαρασίτρς,
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών, συμ
πληρώσσς τάς σπουδάς αυτού είς
Γερμανίαν. Επιστρέψας είς Έλλά
δα ύπηρέτησεν ώς καθηγητής Ά-
λεΕανδρουπόλεως καί Σερρών, είς
τό Γυμνάσιον και την Παιδαγωγι
κήν Ακαδημίαν ΆλεΕανδρουπό-
/ιεως άντιστοίχως καί ώς Γυμνα-
σιάρχης είς τα Γυμνάοια Δράμας,
Γιαννιτσών καί Κομοτινής κα'ι τέ-
λος ώς Γενικάς Έπιθεωρητής Μέ
σης Έκπαιδεύσεως Μακεδονίας —
θράκης.
Μετα την αποχώρησιν τού έκ
τής Δημοσίας Υπηρεσίας, ήσχολή
θη κα'ι άσχολεΤται μέ την έρευ¬
ναν καί μελέτην τής Ίστορίας, τής
Λαογραφϊας καί γενικώτερον τής
πνευμαπκής καί πολιτιστικής προσ
φοράς των Θρακών είς τα Γράμ-
υατα καί τάς Επιστήμας. Έδημο
σίειισεν πολλάς παιδαγωγικάς. ί-
οτορικάς καί Λαογραφικάς μελέ-
οεν είς τόν σύλαμον άΕιωματικών
έΕελθών ώς Άνθυπολοχαγός. Με
τεσχεν είς τάς μάχας τού Μακε
δονικοϋ μετώπου υπό τήν Μεραρ
χίαν "Αρχιπελάγους. Έπολέμησεν
έπίσης είς τήν Ούκρανίαν καί τό
Μικρασιατικόν μέτωπον καί τέλος
κατά τόν Έλληνοϊταλικόν (Άλβανι
κόν) πόλεμον τοϋ 1940.
Σεμνάς, γενναϊος κα'ι έΕαίρετος
ΆΕιωματικός "Απεοτρατεύθη μέ
τόν βαθμόν τοϋ Συνταγματάρχου.
Ίδρυτής τοϋ Ίωνικοϋ Συνδέσμου
είς Νέαν Ίωνίαν Άττικής, όπου
μονίμως κστώκει.
Συνέγραψε πλείστα ίστορικά καί
λαογραφικά διηγήι/ατα καί οημειώ
ματα ώς καί έκκληαιαστικά θέματα
ίοτορικής οημααίαο, είς τρόπον ώσ-
τε νά απονεμηθή είς αυτόν υπό τοϋ
Οικουμενικού Πατριαρχείου Κων)
πόλεως, τιμητικός τίτλος, ό δέ Πά
νάγιος Τάφος (Πατριαρχείον Ίερο
σολύμων) άνεκήρυΕεν αυτόν Μέ¬
γαν Λογοθέτην.
* *»*
ΤΙΠλΡ
ΚΑΙ Η ΑΠΕΑΕτθΕΡΩΣΙ ΤΗΣ ΑΔΡΙΑΜ)ΛΕΟΣ
-Ο ΚΑΚΟΣ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟ» Λ ΤΤΑίΟΥΡΚ
-Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ λΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ
ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΜ
ΦΙΛΙΚΗ ΣΪ.ΚίΝΐίΜ Τ«Σ ΕΝίΙΣίί,Σ ΣήΥΡΝΑΙΩΝ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Χαρσκτηριστικό έΕ δλλου είναι
κα'ι τούτο, πού άναφέρει στό βι
6λίο τού ό άντιστράτηγος Δημ.
βακός:
«Ό Μέγας ΒεΖύρης τής Τουρ
κίας Δαμάτ Φερήτ απέστειλε τήν
κάτωθι επιστολήν πρός τόν Ταγιάρ,
τήν όποιαν όμως δέν πρόλαβε νά
λάβη γιατί ήδη εϊχε συλληφθεϊ αίχ
μάλωτος:
«Κατόπιν τής αποφάσεως τής
Εύρώπης έναντίθ" τής οποίας ού-
μόνον ουδέν δυνάμεθα νά πράΕω
με άλλά καί άναγκαΖόμεθα νά ά-
ποδεχθωμεν, ή Άνατολική Θράκη
κατακυροϋται είς τήν Έλλάδα, ή
τις θέλει προβή είς τήν κατάληψιν
Σκριβαϊοι, Βαρτιγιαννάντ. Χατ^ι' τας καί έΕέδωσε λίαν αΕιόλογον
ακεψιμά. Στήν Τσίτη: Κοιϊάνοι, έργον «αί έπιδρομαί βαρβάρων είς) Υιός τοϋ έκλεκτοϋ καί άγαθοϋ
Μαρουλάν'τ Σατάντ, Σαλονι/άντ.Ι Θράκην κοτά τούς ΒυΖαντινούς λευίτου Κάτω Παναγίας, τής Χίου αυτής
Στήν Άργ-οονπολι Κονβονραντ, ι χρόνους». Συνέβαλε τα μέγιστα καί τέλος τής Νέας Ίωνίας Άττι- ( Παροκαλώ συνεπώς υμάς ούδε-
Γοηγοράντ. Στήν "Ιμεοα Χαλδο ε.ς την δημιουργίαν πνευματικής ' κης, αειμνήστου ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΥΡ '~ ' ""— """""' 'α' "
γκιννάντ. Στό Καο(ΐιιοΐ'στα(Γ<ί Καλ «ΤΙαρά ταύτα, (ταίνιεται ότι μέχοι' λιμό,χο· Τιμισκήδες. Στό Κιιάσιον ■κινήσεως είς Θράκην καί όφιέρωσε τοϋ 6ο^ αί ή έ/ΐάπλοισις τής 'Κκχλη σαί; Τραπίξοΰντος εΐχρ περιορί¬ ση μόον είς τα μέχρι τότε στεν'ά τή; Τραπϊζονντος ορκχ, άτινα πρός Α εξρτείνοντο κατά μήκος τής π« ραλίας είς απόστασιν .-ΐορρίας δνο ημερών, ώς λργε ό σΰγχρονος τοΰ ΊουστινιανοΟ "Ιστορικόν Ποοκόπι- ος... Οί τήν μρσογριοτέραν τής Τραπίνθΰντος οίκοΰν'τες Τίςάνοι ί- ξηκολ,οΰθονν ετι νά είναι ίίγριοι, 6άς*6αρθι καί άνιαότακτοι, «ΐς ούς, ώς ελέχθη, πρριρλ.<ιμ6άνοντο πάντα τοΰ Παρΐ'άδρον καΐ τοϋ Σκνδίσου άγρια φΰλα μέχρι των χρόνων τοθ αύτοκράτορος Ίο^στινΐανοΰ όστι; ,τρώτο; ύπε'ταίε τοΰς Τΐάνον;, ό.τό τ*· καϊ έπ^στί'άΓρησαν' ούτοι ρϊς Χρι στόν ήαέροσαν τα ήθη καί (Χ Μονροΰΐηδ*;, Σοντοι ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΙΣ. τό μεγαλύτερον μέρος της ένερ- Πο?<> %α- Υ°ΰ ?ωΠ^ τ°υ· είς τήν μόρφγωσιν
ΚΙΔΟΥ.
Απεβίωσεν
κήν ίαηρεσία προσφέροι-ν στή λαο τής Θρακικής νεολαίας κα'ι την
γααφία τοϋ Πόντον, δσοι Λ//οκο ανύψωσιν τού πνευματικοϋ έπι-
νονν την πρτΗΐορά λτξεον καί ίδίίος πέδου τοϋ λαοϋ τής Θράκης
ΠΑΥΛΙΔΗΣ Βλάσιος τοϋ Άλε
Εάνδοου, έκ Σινώπης τού Πόντου.
Τελειόφοιτος τής Νομικής τοϋ "Ε
τοπωνΊ'μΐών καί όνομάτων γιά νά ^|α Την πολύτιμον προσφοράν θνικού Πανεπστημίου Αθηνών έν-
τά παοονσιάσονν.. έλληνικ.ώτίοα.
ή Χαυίαν 'Ί Αύλίανη ή Τα
ϋ είς τίν εκπαίδευσιν καί τα ταχθε'ις κα'ι σταδιοδρομήσας εύδο
^1Ι" ' Λ1ίυιαΛ:·;! """''"'..'' *" Γράμι-ατα έτυχε πολλών τιμητικών κ,μώτατα είς τήν ύπηρεοίαν τοΰ
λιανα έγιναν ΧαΟ α να Α υ/ «ινα. μ μί Λ -,'■-,, ._„__ ..
Γαλλίαινα κλπ ' , διακρίσεων άκόμη δέ υπο της έν ( Ελληνικου Ερυθροϋ Σταυρου, εις
Στήν Τσίτη ιιία άτό τίς ένοοίες Παρισίους ΣΟΣΙΕΤΕ ΝΤΕ ΕΝΤΟΥ ιόν οποίον ύπηρετεϊ εισέτι, άπό
τη; φέοει τό όνομ ι Κοι·6εονατ(ον. ΚΑΣΙΟΝ ΕΤ ΝΤΕ ΑΝΚΟΥΡΑΖΙ- τοϋ 1938. Κατέχων έπαΕίως τήν
Είναι ή ΐορία ο.τον ό άξιοιματοίί ΜΕΝΤ, έταιρείας τελούσης υπό θέσιν τοϋ Ύποδιευθυντοϋ τοϋ Στα-
Ζ°ς ειχ* την κατοικια τοι· >£'_>ι ■»ιι
νη σέ πι·κνό δάσος, ίίπον ίΐργοτ
οα έκατοίκησαν οί ττνγάδε; το>ν .τ
ρ«λίων. Στήν ίνορία αυτή |ΐίιΐ <·ί κογε'νεια τήν αίγίδα τής Γαλικης "Ακαδημϊ- θμοϋ Πρώτων Βοηθειών "Αθηνών, άς, δι' άργυροϋ μεταλλίου τιμητικοϋ διπλώματος. καί ήτις εδημιουργήθη αποκλειστικώς δι" αυτόν, είς αναγνώρισιν των σαν νά προσλαμ^άνιονται ώς στοα τιώται είς τα τάγματα τού Βιναν τινοΰ Κράτο)·;. Κ«θνπ.έτ<ι£ε δέ ό Ί. τοί'ς Γ;ά νους διά τοΰ στρατΐ)γοΰ Τζίππα ή Σ ίττα καί νπήγαγρν υπό τήν διοί κησιν αυτού την Μεγάλην Άρμρ νίαν καί τύν Πολ.ίΐιωντ/ών Πόν¬ τον». Δεύτερον. Τα δχνοωματικά εργα (καστέλλια, ν.(Ίστρα) στήν Χαλδία δέν ήταν δννατό νά γίνονν πάλαι ό τερα τού ιϊο^ ή 7οι· αί. "Οθεν ονίΐο λοις άπίθανο οί έθνοφόροι — ά- κρΐτρς καί ήσχολ.οΰντο μέ την μ.ρ ταλλονργία, παράλληλ,,α μέ την γε ωργία καί κττΐνΌτροΐίία. Τρίτον. "Η Γδρνσι τοΰ μοναστη ριοΰ «Πανιιγία Γονμερά» τό 950, ώς πιθανολ.ογεϊτα'. δέν ήταν νοη- τή, εάν δέν υπήρχαν έγκατεστηιιέ νοι ιιονί,μο); 'Ελληνικοί πληθυσμοί, στοί'ς όποίους άΏ.ωστε, ετο τό Βυίάντιο τή φροϋρησι των άκροιν, των αννόριον δηλ. Τέταρτον. Δέν' είναι καθόλον α¬ πίθανον πολλοΐ τόποι νά έχρησίμευ «ν ώς φυλάκια η θε'ρ,ρτρα άξιο>μα
το(>χο)ν Στρατιωτικών ν.αί Πόλιν.
κΛν, των όποίοιν καί έ'λαδαν
δνο}ΐπ.
Ίδοΰ τί γράςτ^ι έν
ΐυ)/|" ι·.υ·ΐ| |"1Ρ- ' ι , , ν. ._ ,,_ _ .
τα δνομα Λοκούρ ' Διακεκριμένος Επιστήμων και πολλαπλων και εΕαιρετικων υπηρε
•/αθ,ιο,,ν ονοαιΓ Γαλλικ.ά <πια. ΐ>ι>' γλαφυρός Ρήτωρ μέ μεγάλην Ε σιών τού, έΕηλίχθη δέ ήδη είς Διευ
πίστιυσιι. Μετυίί' Τσίτη; Μεγάλη, θνικήν καί Κοινωνικήν δράσιν, τυγ θυντήν τής υπηρεσίας ταύτης.
ΐίί Τσίτης Μ'-χρή; τό ΰιΐ'ωμα λε'- χάνει ήδη ό ακάματος Πρόεδρος Ι Σεμνάς, Δραοτήριος, Έργατι
γρτ«ι ΙΙαλαίχαστςιον.
(ιατινολόγο
Β^
(Ίπτηοία
τής Θρακικής Έστίας Θοσσαλονί- κός καί ΆΕιοπρεπής.
κης. Υιός τού ΚτηματΙου καί έμπό-
ρου Σινώπης κα'ι επί σειράν έτών
ΚΥΡΚΙΔΗΣ Θεόδωρος τοϋ "Ιω έκπροσώπου τής Έλληνικής Όρθο
άννου, έκ Κάτω Παναγίας τής Έ δόΕου Κοινότητος Σινώπης παρά
Τούρκων ό στοατός των Βιϊαντι ρυθραίας Μικράς Άοίας. Μετά . ταίς τουρκικαϊς άρχαΤς (Μουχτά-
νιόν ήταν σΐ'γκροτηιιενος άποχ/ε'στι τάς σπουδάς αύτοϋ είς τήν Άστι ρης) μέ άΕιοσημείωτον Εθνικήν
χά άπό ιιισΟοΐ(όοο-ς Φράγκοι;, κήν 5;χ0/ήν τίε γενετείρας τού καί Κοινωνικήν δράσιν, αειμνήστου
τής Ιίιξαντινής Αθτοκραοτοίος
1954) ό κατά τήν μάχη στό Ματσι
κρρτ εναντίον των
μίαν άντιτάΕητε αντίστασιν καθ' δ
σον ουδέν θέλει κατορθωθή ειμή
μόνον νά παρατείνητε τήν έκρυ-
θμον ταύτην κατάστασιν, τήν α'ιμα
τοχυοίαν καί τα δεινά τοϋ πολέμου
μου είς βάρος πάντοτε τοϋ δυστυ
χοϋς ημών "Εθνους·.
Τό άδέΕο τέλος τοϋ Τούρκου
κινηματία, έδωοε άφορμή στό έκ
διδόμενο τότε σατιρικό περιοδικό
τής Κωνσταντινουπόλεως «Άνω
Κάτω» τοϋ Α. Δελή νά σατιρίση
Βούλγαρο, όπέφυγαν νά τόν κο
λέσουν.
Στήν συνεδρίσσι έκείνη, απεφά
οισαν νά Ζητήση ό Σεφκέτ Μπέης
άπό τούς οτρατιωτικούς νθ άψε
θή πλήρης ελευθερία ο' αύτούς
V
άποφαοίσουν γιά τήν τΰχη τής
πόλεως, άφού ό Ταγιάρ καί Νού
ρεδίν τήν έγκατέλειψαν. Μ«τά άπό
μακρές ουΖητήσεις δέχθηκαν οί
στρατιωτικοί νά σχηματισθή μιά
έπιτροπή, ή όποία νά διαπραγμα
τευθή τήν παράδοσι τής πόλεως ό
ναίμακτα. Μόνο ένα όρο έθεσϋν
οί στρατιωτικαί: ότι ή παράδοσι
δέν θά γίνονταν πρό τής παρε-
λεύσεως 24 ώρών γιά νά συνεννοη
θοΰν μέ τούς άπουσιάΖοντες άρχη-
γούς τους. Στήν πραγματικότητα
όμως μέ τήνπαράτασι ήθελον να
δοθή καιρός στούς Μουσουλμά-
νους πού είχεν στρατολογηθή μέ
τήν 6ία, νά έπιοτρέψουν οτά οπΐ-
τια τους.
Τελικά στίς 6-30 μ.μ. τοϋ Σαβ
βάτου, ένας Τοϋρκος κήρυκας, πού
έφθασε στίς έλληνικές προφυλα-
κές είδοποίησε ότι έπιτροπή τοϋ
λαοϋ τής Άδριανουπόλεως έπιθυ
μεϊ νό συναντηθή μέ τόν "Ελλη-
να διοικητή γιά νά συΖητήσουν
τήν παράδοσι τής πόλεως. Την έ-
Τήν Δεντέρα 27η Μαίου ή| κακαί τ άπομε^άρ,α αί-τά Ορν .
"Ενο,σις Σμνρναίων, Αθηνών, δε,ί-πήρχαν και οί 6άο6αοοι
V»
··«
ξκόθηκε τα νέ« Μέλη της είς την θά .ιοοαπαθοΰθαν Χβ ατ(1^χ, "'«
αΓθονσά τη; στήν όδό Καρύτση. τη ο;ωτ:α μποοστα στ' άρ^"*
Όμιληταί τής 6ραδι·άς ήσαν δύο τω/ »έν(»ν νΛηχοοτή-κον, §π(1) "','
έξαίρετοι σνι*πατριωται μας ό κ. σταμάτησαν... ν.Ι» 6 π4νο- Τ>|
Νίχος Άρχόνη; Πρόεδρος τής άνεμου κι' αυτός εύνοϊ,ώ-5"01
οες Σ μ)ι«ρΛ·ι»ι«'Λ'·τ ·'
Ίδ
^ς μ)ι ;
χης καί γιός τού Ίδρντοϋ κ.«ί
Δευθι-ντοΰ τής περίφημης ΣΧΟ¬
ΛΗΣ ΑΡΩΝΗΣ τής Σμύρνη;
μας, χαί ό κ. Μαρϊνος Ξηνέαξ^ Τ.
Γνανασιάςχχης +ής ΕναγγίΛΐκή;
Σχολής Νέας Σμύρνη; και Γενι-
κός Γραμματεΰξ Της 'Ενιόβεως
Σ ιινρναίων.
Ό κ. Νβ<ος Άρών'ης στό τ5ή- ικι: άφού καλο)σορί£εΐ αά νέα Μέλη /αί ολα τα παληα πόΰ γέμίϊαν τίς αίθονσες τής Έσ*!ας μας, μιλάει μρ την ά.ι·αλτ τού καί γεμάτη κα- λοηύνη (πονή, (άναφέρο) μερικές ώραϊες τον φράσε^) : «ΕΙσαστρ τ' άδέλφια μας πού έρχόσαστε νά .ιν/νώσετε τίς τάξει; των ίι.-τερ- χιλίιον μελήν μας...— θεωροΰμε χ<·Η?Ις νίκησαν οί 6άρ6αοοι, τοϋς δόθηκε τό τραΛρζ, ^οϊ μέ τα χρνσά κοντάλια,., "Εγχρομ*ς διαφάνρίες ^^ - βεφέοθηκαν εύγΓνικά στΛν ·|Α'° σι άπό τόν κ. Γ, Χρι,οό, μελ0. " 'Ενώσειος, σΐΎΟβει<αν την '" Τι'; ι ·-· ' ' ομι/|. τοΰ κ. ΰηρρα. " "Ολα ήταν' ίιπέροχίΐ χ(Χ{ „: · λι'ρς κ.αί τα σλάϊτ καί ή τ μας; έκεϊνη ή δική μα; Φάγαν, (.ονσε στην μ(Ις -Μυονπ σηιιρρινά της φτιασίβια ΛΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙθΝΐΕν Στήν αίθοτΌα τοΰ > ΓΓ
Στήν αίθοτΌα τοΰ
Γ\Γ
ΞΙΑ » έγιν·€ τίτν 27ην' Μάϊον τ
τρλενταίο χεμρρινό σμμπόσιο
Σιλλόγου
ι τοί.
ΑΜΦΙ.
έ.-τι-
9ο
χ μ μς
ηηιιαν'τικό τό ^αινόμΐνο τής άρθοό.ϊίΤΙ' ΜΑΙ » δπον π«ρε(
ι; προσελενσρως νέον μελών στήν ολα τού τα έκλεχτά μέλη μέ ·
."•ργάνίοσίν ιιος—... γ ά τή Μικρά- κεφαλής την έξαίρετη ΠοιΊρλ'
βιατική ίδέα μιλ.άιιε που εκτρρα-1 Ποιητρια — Λογοτεχνιδα, χ Μ ■
■;-τΓ4ΐ μρ τόν άνώτερο τρισχιλ'ό- ρη Μπονσμπουοέλη, τάς «τιποο
χρονο Ίο>νΐκό καί Αίολικό .ιολι- έδρονς κ.·κ. Δίκη Σπεράντ^α ^ .
τ σιιό». Σοφία Πήλικα — Βοι·γιοικ)^ν"
τό γεγονός. Δημοσίευσε μιά έγ ι πιτροπή άποτελοϋσαν:
καί Τοΐρκους αν.οαη άπ ,
ι και Ουνοι). Ποιπς εγ
έκ τοϋ Γυμνασίου ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ένεκα τής οποίας
γι-άται 6 Μάκλ*λ. ό Καρέλ (γοιρίο
Καορλ) ό Λοκοΰρ κ.δ. δέν ήσιχν
'ξίνο' άλ.λά ""Ελληνες;
Χίου και κατόπιν κατετάγη ώς έ- . κα'ι έθανατώθη κατά τό 1921 υπό
θελοντής εις τάς τάΕεις τοϋ Έλ
ληνικοϋ Στρατοϋ και τέλος έφοϊτη
Ή πραγματική μορφή τοϋ Χριοτοΰ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελιδος) κάς, ό Μάρκος, ό Ιωάννης, κι' ό
κρατορίας
Στό Δισκοπότηρο τής Άντιοχει
Ίάκωβος ό νεώτερος
Οί δύο κεντρικές μορωές είναι
ο Κάνις: «Άπό διάφορα τοπωνύ
μια τής Κοιλάδας τής Τσίτης ώς
Κονβρρνάντιον, Μ·αι·ρ·ρνα Κορκο)-
τά, Τσιμπρικά ^τ. έ>άγεται ότι
κ.αί πρό τής ίδονσειος τής Αΰτοκοα
τοοίας τής ΤοαπΛοϋντος (1204),
ί'.-τήρ,χαν στήν 'Ε,ιαρχίίΐ Χαλδίας
συνοικισμόν προελθόντες ίίτρ 7μ-
γιο έξορία; άνδοο); έ.πι^όβοιν ο-
μω; γιά την Λύτοκρατορική Αϋλή
ή άπό άτοΐτόνονς στρατηγώ όριο
φυλάκιυν κ.(/ί Κλ.Ησουοαοχών
(Κων. 1Ιι(_·τ<ιο. τόιι. 3 σ. 78) Κατά τόν Φαλιιεράι^ρ ( Ιστορίίΐ τής Λύτοκηατοοίας Τι.Ηΐπρΐοΰντο;) σελ. 155—1(50) καθώς καί κατά τόν 'Κρο. Γκέλείεο (Βυαιντινή Λο γοτϊχνία σ. 4«(>) οί Λοΰκε; τής
άς, έΕη κλήματα Εεκινοϋν απ' τό τού Χριστοϋ, σέ δύο διαφορετικές
κάτω τού μέρος καί καθώς άνα έποχές τής Ζωής Τού: Τότε πού
πτύσσονται, άγκαλιάίουν μέ τα φύλ ήταν μικράς άκόμα καί κατόπιν,
λα τού καί τήν άρμονική περιπλο όταν άρχισε τήν Διδασκαλία Τού
κή των κλώνων τους καί των οτα ι Τό άΕιοσημείωτο είναι ότι, άν
φυλιών τους, όλόκληρα τα πλευρά ι πρόγματι τα είκονι2όμενα πρόσω
του· πά είναι αύτά πού διατείνεται ό δό
Συμβαλικά Ζωα — περιστέρια,
έλάφια, ένας κοχλίας, ένας λαγός,
μιά Πεταλούδα, μιά άκρίδα, καί
πολλά άλλα — προστίθενται καί
συνθέτουν, στήν διοκόσμηοι τού
Τό πάνω μέρος τό περιβάλλει ένα
στεφάνι άπό άνθη λωτοϋ. "Αλλά
μέσα στήν διακόσμησι αυτή, άφέθη
καν θέσεις γιά δώδεκα πρόσωπα
σέ δι'ιο σειρές άπό έΕη. Τα πρό¬
σωπα ταυτα είναι συγκεντρωμέ
να γύρω άπό δύο άλλα κεντρικά
πρόσωπα, πού τό ένα βρίσκεται
στήν μιά όψι τοϋ Δισκοπότηρου καί
Χαλδίας ρλαβιιν κι'υτοι,, άνεξάρτητη' τό δεύτερο στήν άλλη.
θέσι άπραντι τοϋ Βυζαντίον, επι
μαοτιιρεί δέ τουτο καί ό δίς ΐΐΐριη
Μέ τήν έΕήγησι αυτών τώνι συμ
. . βόλων, ό μέγας δόκτωρ ' ΑϊΖεϋ,
ηθρ.ς τον Πόντο καί ίδ,α,τέοως Κατόρθωοε να έΕακριβώση έκεϊνο
κτωρ ' Αιϋεϋ,τότε πολλοΐ Άπόστο
λοι δέν είκονίσθησαν πάνω στό
Δισκοπότηρο: Δηλαδή ό Φίλιππος,
ό Θωμί·βκ ό Βαρθολομαϊος. ό Σί
μων, ό Ματθίας. καί είκονίσθηκαν
άλλοι Πατέρες τής Έκκλησίας,
πού δέν περιλαμβάνονται οτοϋς δώ
δεκα Μαθητάς, όπως ό Παΰλος, ό
Λουκάς καί Ματθαϊος
(Συνεχί2εται)
τήν Χαλδία, Άθανάσ'ος Πίΐπΐιδό
πονλος 3 Κιρημεΰς (Διει-θι>ντής
τής Τσαοική; Βι6λιο0ήκη; στήν Πε
πού 2ητοϋσε Καί βεβαιώνει στό
βιβλίο τού, ότι τα εικονιΖόμενα
Λ-ί.υυΜ^ίΛΐ— '
τροΰπθιλι) ποϋ σι-νρ/ε'ϊρ καί Λπεκό πρόσωπα είναι:
Μΐσ* πολλάς ίατορικές κ«ί άρχαιο Άπό τήν μιά μερισ Ό Πέτρος,
λογικές σηιιε (όσπς, τίς οποίες ά'ρ ό Παϋλος, ό Ίάκωβος ό πρεσβϋ
κο.Ήοσρ στό Β> ΐαντονολογικό Σνν τερος, ό Θαδδαϊος κα'ι ό "Ανδρέας.
έδοιο τοΰ 1881 στήν Όδησσό, ώς ·Από την άλλη μεριά: Ό Λου
εχπροσιοπος τού Φιλεκπαιδρντικοΰ
Σί'λλόγον Κ(·ιν'στηντινοι·πόλεω; &
τίς έδημοσι'εΐ'σρ στό ,τεοιοδικό τοθ
Σύλλογον (Τοί ΙΑ' σ. 79—8ο).
ΑΛ'αφρροντα1 ο' αύτές όνόικιτοι
καί έτ(όνι·ικι πό/'.ών οΐκογίν%Μων',
.τού άπ' τα παοάλια κατέφνγαν
στά μισόγρια σΰμιμονα άλλωστ;
κηί μρ τίς οίκογενρΐακές πιραδό-
σρις^ Γαως: Ψαλρνοί Λικ.αδόπο -
λοι, Μελσσηνοί, Τσαρονη Στρα-
τήγη ΙΙάγχΐίλοι, Πηλινός/Ταερο-
κό.το.λος Κιικιχηνός Χαντοάμης,
ΛαΧογ άννι,ς, Ψραγκυπονλος, Δο-
οανίττ,ς Κα.λλ·α'ός, Σούτο; Μα
κλάς Τσιιηρι-/ας Σάχας, Λ"οι·6α-
σίτη:, Χ ι»|>ονα;ιΰτης Ζαγιανό:,
Γυιι&<ιλάς/ Ροκιανός.' Φριιντ·σο.'σι- ος, ΤΓκιποϊκ κλ,,τ. ι Η ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΡΗΝΗΣ (ΤΣΕΣΜΕ) Τό νέον Διοικ Συμβούλιον τής Ενώσεως Μικρασιατών Περιφ. Κρήνης (Τσεσχέ) συνεκροτήθη είς Σώμα ώς έΕής: Παντ. Γιαβάσης, Πρόεδρος, Κ Τσελεπιδάκης, Άν- τιπρόεδρος. Άντ Τσιχλάκης, Γεν. Γραμματεύς, Κυρ. Λαγοΰρος, Ταμί- ας καί Ν. Καλαφάτης, Ανδ Λου- κής, Στ Μπακιρλής, Ν Παπαλα- 2άρου καί Παντ. Τσίχλας, Μέλη. Βίΰαιοϊ δέ τοίτο κ«ί ό Σά6<ίις Ίοαννίδι-ς (Ίστο;.'α Τυαίΐ τος σ. 121) λέγων: «"Ατιντες <ιΐ είς τήν ιιεσόγριο την Πόντου κα τοιχοΓντ-ς ρχοι σ ρΓ'γΓνή καταγω γήν καί δ ά δ'.ιλω·ιάτι.)ν άοχαίιον οικογρνρι,ιχων χί! των ιδιαίτερον ιιντών έ τί τοι'τι» διισχιρισυήν». Πέιττον. ΊΙ άλήθε α των άν.τ Τί.(·> διατιστοΰται κ(ΐΙ έκ τού γ,-
γονότο; €τ, ιι-ρικά το.ιι>)"μμια, ώς
τ χ. Τσιιι.τριχΛ, Μανρενά, Μηκλέλ
Κιιλλ'όδης κλπ. (ί.ντισΓοιχοϋν στά
><<α<ιτ(1 αϊιι.ιμ ιτοιιχ(ον σέ γρνική ίϊμιι. (ΙΊράγυ,ιΐτι, ρνΑ έλέγαιιε ή Χιιοιανιι^ ή Λιβες·«, ή νΑδ»«σα, τή Χα(Ηΐιν«ς, τή Λι6ερ«ς. τ' 'Ά δ-θσιις, -κιτε Λέ έλέγαμε ή Τσι !ΐτ(,>ιχά_ ή Κορχωτά, τή Τσμ.ιρι-
ς, ·»ή; Κορχ(ι>τά;ι άλλά τή Τσι
"Κχτον. Κπτά τόν' Κάνιν ά.τό την
)βιν τή; Κων—αντινην.τόλΗ»: ά Μ'α
των Τούρκων.
**
ΔΟΛΙΑΝΙΤΟΥ Άνδρονίκη τοϋ
Νικολάου - ΚΟΥΖΟΥΤΖΑΚΟ-
ΓΛΟΥ, έκ Βαϊνδηρίου Μικράς Ά
οίας. Άπόφοιτος τοϋ Όμηρείου
Παρθενσγωγείου Σμύρνης. Διετέ-
λεσε διδασκάλισσα είς Βαΐνδήριον
καί μετά τήν Μικρασιατικήν κατα
στροφήν διωρίσθη καί έν συνεχεία
ύπηρέτηοεν είς τήν Κεντρικήν Ύ
πηρεσίαν τοϋ 'Υπουργείου Θρη-
σκευμάτων καί Παιδείας, μέχρ
τής ουνταΕιοδοτήσεώς της, έΕελι
χθεΐσα είς τόν βαθμόν τοϋ Τμη-
ματάρχου. Σύίυγος τοϋ μεγαλεμ-
πόρου Βαϊνδηρίου, αειμνήστου
Σταϋρου Κου2ουτ2άκογλου.
ΆνέδειΕεν τα τέκνα αυτής Κυ
πριανόν, Δερματολόγον — Άφρο-
δησιολόγον. Αθηνών κα'ι Διευθυν
τήν τής Άντιλεπρικής Κλινικής
τοϋ Δημοσίου Νοσοκομείοα Λοιμω
δών Νόσων Αθηνών, τήν Μαρίαν
Καθηγήτριαν τής Φιλολογίας κα'ι ή¬
δη βοηθόν Γυμνασιάρχην καί τήν
Βασιλικόν πτυχιοϋχον τής Πατείου
Ανωτάτης Σχολής καί Τμημα-
τάρχην τής Κεντρικής Υπηρεσίας
ου 'Υπουργείου Παιδείας.
Απεβίωσεν τόν "Ιανουάριον τοϋ
1963.
ΧΡΥΣΟΣΤ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατρός, έκ ΝαΖλή, Μ. Άοίας
χρωμη λιθογραφία πού παρίστονε
τόν Ταγιάρ, ριγμένο άπό τό άλογό
τού, σ' ένα χωράφι μέ καλαμποκιές
νό μονολογή:
— Τώρα κατάλαβα γιατί ό Έμ-
βέρ μάς έλεγε πώς μ' αυτόν τόν
πόλεμο θά φθάσουμε ώς τό Μισί-
ρι' (Σ.Σ Στά τούρκικα όμως Μι
σίρι λέγεται ή Αϊγυπτος, άλλά καί
ό καλαμπόκι!).
Η ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
Ένώ όμως ό Τοϋρκος έπαναστά
ής εϊχε συλληφθή, ή Άνδριανού-
ίθλι είχε καταληφθεί άπό τα έλλη
νικά σταρτεύματα Τό γεγονότα έ-
Εελίχθηκαν ώς έΕήο:
Τίς πρώτες άπογευματινές ώρες
τής 11ης "Ιουλίου ή Μεραρχία
Σμύρνης ουναντήθηκε μέ δυνάμεις
οί οποίες ένεργοϋσαν άπό τήν πε
ριοχήν τοϋ Έβρου. Έτσι έπετεύ
χθη ό συντονισμός των ένεργει
ών τής Μεραρχίας Σμύρνης καΐ
της Στρστιάς Θράκης. Μέσα στήν
Άδριανούπολι, τα πράγματα έΕελίσ
σονται πρός τό χειρότερο γιά τούς
Τούρκους. Όπως προαναφέραμε,
Ό "Ελλην Μητροπολίτης Πολϋ
καρπος, ό γιατρός Γ. Τσαγγρής
διευθυντής τοϋ Έρυθροϋ Σταυροΰ
Άδριανουπόλεως, ό Μουφτής, ό
δήμαρχος σάν άντιπρόεδρος τοϋ
Νομάρχη, ό Βούλγαρος καί ό Άρ
μένιος έπίσκοπος, ό Άρχιρραβι-
νος κα'ι ένας Τοϋρκος ύπολοχαγός.
Ό διοικητής τοΰ άποσπάσματος
Καραγάτς συνταγματάρχης Πε£ι-
κοϋ Ιύδης, συναντάται στήν άρο-
θετική γρσμμή τής όδοϋ Άδριανοι;
πόλεως — Καραγάτς μέ τήν επι
τροπή. Κατ' αρχήν δέχεται τήν
άναστολή των έπιχειρήσεων, άλλά
υπό τήν προϋπόθεσι τής καταλή
ψεως τής δεΕιάς κεφαλής τής
γεφύρας τοϋ "Εβρου άπό τα έλλη-
ικά οτρατεύματα. Ή έπιτροπή, ι
δέν δέχεται νά μεταβληθή ή άμυν
Ό κ. Άρώνης μ λοι γιά τονς κα1 όλο.το Διοικητικό
δ·α<τόροι·ς Όμιλητάς Μιχρασιάτας| 11αοη·οεΒησαν ίπίση; οί και σι<νεχί:ει. «.. Σηιιαντικώς δια-Γτθ·ωτρ; ειαί τ- "οόεδρο; Χ(α γοάιρεται χαί τής Μικρασιατικήν Αντιποοεδροι κ,.κ. Χρήστο- 5ο. Β Γ>λιοτ)ήκη: μα: η σι·μ6ολή μέ τίς λομωνίδης. Απόλλων Λεονταρί.
3.000 ««λία ΜικοΐΐΛΐατικοΰ έν- [ Βη^ «Οί Δημ. Άβραμίδης. Ό Γε
ίΐιαφέροντος και Μικρασιατών Σνγ! νικός Διευθυντής τοθ Έθν ©Εα.
γραφειον». Κατόπιν ό έξαιρετικός -ρου κ. Βασ. Φράγκος μίληοε γιό
όιι λ.ητήί μλάει γιά τα επ(ΐθλα τα — .,Δελφ,κή Ίδέα καί τόν Σύνχοο
χοηιιατιχά καί άλλα, γιά τή μαγνη νο Κόσμο». Ή Δίς Μαρία Μοονη
Γο^,νημίντ, αονσική γ.ά την· καλλ,τέ »
ανργερσι Μνημειον τον Ελληνισαου . , . ^.Λ ,.
τής Ανατολή; στήν Άθήνα χαί ι °μ0Τ° ΟΠ0 τή Σΐήϋλλΰ τΰϋ
σχρίίόν τελε'ΐόνει μέ αΐ'τή τή ιρράβι!
« την πολντιμη σνμπαράβτασΐ των
Μελών ζητοΰμ^.,.» "Ηταν' ύπέοο-
χη ή όμιλ.ία Τού Λοί' κατενθονσί-
ασε δλ.ο ΐά α·κροιΐτήριο.
Ό κ. Μαρϊνος Ξηρέας, .τού
δ'ΐκοίνεται γ'ά τήν ρύγλωη'α το^,
μίλησε γιά τίς έντυπώσεις τον άπ'
τα .τρόσφ<χτο ταξεϊδι τον στή Σιινρνη καί σννέχρινε κάβε τί μέ τό παληό τό δ'κό μος τής Γιαούρ Σιιυρνης. Σνγκιν'ημένος ό κ. Ξυ- ρέας γιατί πάνω στό κόπο των παπο',,λήδων αας καί των πατέρων μας έγιναν ολα δσα κάνουΛ· σήμε- οα ιΐι ά κ-αινούργια Σμήρν'η, τή Σι)ί>νη μας; οί·Γρ 6 |έξα'ίρ·ετος
όμιλητής, πού δάκρνύε κάθε φορά
δείχνονταςστ ό μεγάλο χάρτη των
σννο κιών' τής Σμιρνης ποΰ στο-
λίξρ' τή-, αϊθονσα τής στέγης
ό Τογιάρ είχε άναχωρήσει άπό τήν ροβολικό. βάλλει κατά των τουρκι
τική διάταΕι των Τούρκων γιατί ι ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ, κ.αί πον σέ κάνει
ετσ. εϊχε συμφωνήσε, στήν Ά- ' νά νοιώθης, δ.τω:. μπαίνεις καί δταν
δριανούπολι μέ τούς στρατιωτι- τον άντικρύζεις,πόνο γιά τίς
δμορφρς σννοικι'ε; μας, .-ΐλ.ονσΐίς
Ό συνταγματάρχης Ξϋδης δέν
τό δέχεται καί ή έπιτροπή έπιστρέ
φεΐ άπρακτη. Οί έχθροπραΕίες έ-
παναλαμβάνονται. Τό έλληνικό πυ
κούς.
Άδριανούπολι γιά νά οργανωθή κων —όχων ί
πρωΐ
τήν άμυνά τού. Τό ϊδιο έκανε καϊ ( έπομένης. Οί Τοϋρκοι άπαντοΰν μέ
ό Νουρεδίν. Όλοι στήν Άδρια- αοθενέοτερα πυρά, γιατί οί δυνά
νούπολι μετά τήν άναχώρησι των > μεις τους 6χουν άΕασθενήοει ση-
αδιαλλάκτων άρχηγών, έβλεπον, δ | μαντικά ·Εκείνη τήν ^ρα ο1 λι
τι ή κατοστασι έβαινε υπέρ των
'Ελλήνων καί άρχισαν νά τάσσων
ται υπέρ τής συνεννοήσεως γιά
τήν αποφύγη αίματοχυσίας.
Την Παρασκευή στίς 19 "Ιουλίου
ουναντήθηκαν σέ ίδιαίτεορο δωμά
τιο τού Διοικητηρίου, ό Μητροπολί
της Πολύκαρποςο, ό Μουφτής καί
ό Σεφκέτ Μπέης καΐ άποφάσισαν
μόλις άναχωροϋσε ό Ταγιάρ νά
συγκαλέσουν κα'ι τούς δλλους πνευ
μστικούς άρχηγούς γιά νό έΕετά-
σουν κα'ι τούς δλλους πνευματι-
κούς όρχηγούς γιά νά έΕετάοουν
τήν περαιτέρω πορεία των έΕελί-
Εεων. Πράγματι, μόλις τήν 7 μ μ.
τής ιδίας ημέρας, ανεχώρησε ό
Ταγιάρ, συγκεντρώθηκαν οί τρείς
τήν έπομένη καί έκάλεσαν καΐ τόν
Άρχιρραβϊνο καϊ τόν Άρχιερατικό
Έπίτροπο των Άρμενίων, ένώ τόν
&ιαιρεια κατεσκευ οσε ένα τριώροφο μεταφορέα γιά
τοΰς Στπνρςόροΐ'ς (1204) μέ- τ|Ίν μετακίνηοι μεγάλων δοχείων, κατόπιν άποκλεισπκής αδείας
ποταΕίες είχον φθάσει στ6 άπρο
χώρητο.
Νωρίς τό πρωΐ τής Κυριακής
12 Ιουλίου ή Έπιτροπή έπανέο
χεται οτίς έλληνικές στρατιωτικές
προφυλακές καΐ παρακαλεΤ τίς έλ¬
ληνικές στρατιωτικές άρχές νά
καταλάβουν τήν Άδριανοΰπολι έν
ονόματι τής "Ελλάδος.
(Συνεχίίεται)
Δ'ρυθΰνσεις σΐ'μφώνως τώ Νόμο)
Ίδιοχτήτης — "Εκδότης
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ
Κατοικϊα Ναυάρχου Βότση 55
Προϊστάμενος Τυπογρσφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΤΔΗΣ
Κατοικία: Σπαρτόκου 19
ΑΜΦΤΑΛΗ
καί φτοχιές πού τα<ρήκανί κάτι» άπό τή στάχτη τής φωτιάς τοϋ αο ραίου Σρπτέμ6οη τοΰ 22, οΰτε ζι' έιιεϊς ξεχνάμρ πώς είναι ή Σμύρνη μας_ τό χώμα μας, ή θάλασσά μας κ.αί ό άέρα: μας ποϋ έκ-ΓΪν'ες τίς τρείς μοιραϊες μρρρς... λιανοϋ. "Η Πρόεδρος μίληαε μέ ώραιό τατα λόγια γιά τό έργο τής προ ηγουμένης Διοικήσεως των κ κ Σολομωνίδη — Λεονταρίτη — Α· βραμιδη. Παρευρέθησαν: ό Δήμαρχος Δελφών, κ. Κουμλής, ή Ποιητρια καί Έκπαιδευτικός Ρένα Γρηπαιου άπό τα σημαντικά Διοικητικά Με λη τοϋ Συλλόγου «Δελφικα'ι''Άμφι κτιονίαι-, ή Ποιητρια κ. Νιόβη Γαβριήλ - Τριανταφύλλου κα'ι ο κ Φτης Τριανταφύλλου, ό "Επιθεωρη τής Έκπαιδεύσεως κ. θωμάς Πλα τανιάς, ό Διευθυντής 'Υπουργείου Έμπορίου καί Χρονογράφος τής Εφημερίδος -ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΝ ΝικαΙας κ Γ. ΧαντΖηαναοτασίου η Ποιητρια Χαρούλα Καλιαμπέτσου ό κ Κ. Πηγαδιότης, Λογοτέχνπς η Δίς Άνωτνιάδου Πολύμνια, ή εκ- παιδευτικός κ. Μάργαρη καί η έπίοης έπαιδευτικός κ. Τ. Τρυφο- νοπούλου - θεοδόση, ή κ. Βι- κτωρία ΜεταΕά ή ήθοποιός κο, καλλιτΐέχνις άπαγγελίας Δίς Άθη νοΰλα Κασσαβέτη, καί πολλοΐ άλ λοι ποϋ δέν θυμοϋμαι τα όνόματά ΰ κι' έκρϊνο; πονοΰσε καί δέν φνσοΰ σε όπως ά/λες φοοές... άλ.λοιώτι | ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Προσκιίνημα ατοι^^ ίερού·^ τόπους (Συνέχεια έκ τής 1ης οελίδος) . σαλήμ σαββάνου έχον οδόν» τού, μέ τό γεγονός τής Άναλήψε (Πρ. 1,11-12). Κα'ι οί προσφωνη ως τοϋ Κυρίου: σις αυτή των ούρανίων Άρχαγγέ «ΈΕήγαγε δέ αύτούς έΕω έως λων πρός τούς έν έκστάσει άτενι είς Βηθανίαν (= έγγύς πρός τό ?οντας τόν είς τούς ούρανοικ α μέρος τής Βηθανίας επί τοϋ Ό- ναλαμβανόμενον Ίησοϋν. « Αν- ρους των Έλαιων) καί έπάρας τάς δρες Γαλιλαϊοι, τί έστήκατε, -ι έ- Ι ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥ ΣΕΩΣ ΤΗΣ Α Ε «ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΪΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙ- ΡΗΣΕΙΣ ΠΟΡΤΟ - ΡΑΦΤΗ». Έχοντες ύπ' όψιν τάς διατά χείρας αύτοϋ εύλόγησε αύτούς. Καί εγένετο έν τώ εύλογεϊν αύ τούς δι' έστι, άπ' αυτών κα'ι άνε φέρετο είς τόν ουρανόν. Καί αύτοι προσκυνήσαντες αύ τόν έπέστρεψον είς Ίερουσαλήμ μετά χαράς μεγάλης. Κα'ι ήοαν διά παντός έν τώ ίερώ αίνοϋντες κα'ι εύλογοϋντες τον θεόν (Λουκ. 24, 50-53). Είς τήν περιοχήν αυτήν εύρισκε το, φαίνεται, εύρύχωρον σπήλαιον είς τό οποίον άπεσύρετο ό Κύριος μετά των μαθητών Τού Είς τήν περιοχήν αυτήν εγένετο ή πρώτη εμφάνισις τού Άναστάντος Ίηοοϋ είς τούς ένδεκα Μαθητάς Τού, επί τό πλείστον Γαλιλαίους. Καί εις την περιοχήν αυτήν έγέ νελεύσεων όεις των άρθρων τού Καταστατικοϋ νετο ή Άνάληψις τοϋ Κυρίου πά τής έταιρίος περί Γενικών Συ- ' ρουοίο των Μαθητών Τού, τούς ό ποίους οί ουνοδεύοντες τόν άνα λαμθανόμενον Ίησοϋν Άρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ προσεφώνησαν V*: έΕής; «Άνδρες Γαλιλαϊοι, τί έοτήκατε έμβλέποντες είς τόν ουρανόν ούτος ό Ιησούς ό άναλη φθείς άφ' ημών είς τόν ουρανόν, ούτως ελεύσεται, όν τρόπον έθεά σασθε αυτόν πορευόμενον είς τόν ουρανόν Τότε έπέστρεψαν είς Ίε ρουοαλημ όρους τοϋ καλουμένου Έλαιώνος ο εστίν έγγύς Ίερου | ΚΑΛΟΥΜΕΝ είς πρώτην Τακτικήν Γενικήν Συ ' νέλευσιν τους Μετόχους αυτής ' την 3Οην Ίουνίου 1974, ημέραν Κυριακήν καί ώραν 12ην μ. εις τα ι εν Αθήναις καί επι τής όδοϋ Γρα Ι βιας 10 — 12 προσωρινά γραφεία τής έταιρίας πρός λήψιν άποφά- οεων επί των κάτωθι θεμάτων τής ημερησίας διατάΕεως. 1. Ύποβολή καί έγκρισις τοϋ ,Ισολογισμοϋ τής πρώτης χρήσε ως μετά τής έπ' αύτοϋ εκθέσε¬ ως τοϋ Διοικητικοϋ Συμβουλίου. 2 Ύποβολή εκθέσεως έλεγκτών επί τοθ Ίσολογισμοϋ καί επί των λογιατικών βιβλίων καί στοιχεί- ων τής ώς είρηται χρήσεως. στήκατε έμβλέποντες τόν ουρα¬ νόν» συνετέλεσε φαίνεται ή περιο χή αύτη τοϋ Όρους των Έλαιων νά ονομασθή τό Όρος των Γα λιλαίων άνδοών, τό "Ορος της Γαλιλαίας, ή Μικρά Γαλιλαια' Συγκεντρώσας πιθανώς ό Κύριοο είς τό παρά τούς πρόποδας τού Όρους των "Ελαιών καί εγγύο τής Γεσθημενής Σπήλαιον, όπου συχνά άπεσύρετο, τούς Μοθηταα Τού, παρέλαβεν αύτούς κσί ομιλών πρός αύτούς τάς τελευταίας τού ύποθήκας, τήν μεσημβρίαν τής τεο σαρακοοτής ημέρας άπό τής Άνα λήψεως τού, άνεβίβσοεν αυτούΐ είς τό Όρος των Έλαιων. Μετά δέ καί τήν τελευταίον Τού εντολήν καί καθώς έΕετεινε τάς χείρας ίνα εύλογήση αύτουο ήρθη σύσσωμος υπέρ τήν έπιφο νειαν τής βουνοκορυφής την οποι αν έπάτει Νεφέλη φωτεινή, σηυει' όν παρουσίας τοϋ Θεοΰ, περίτυλιΕο σα Αυτόν άνεβίβαίεν, ώς όχημ° αυτόν είς τα ϋψη τοϋ ούρανοΰ ε' νώπιον των όφθολμών πάντων των "Αποστόλων κα'ι λοιπών Μαθητών οοϊτινες έμειναν έκστατικοί θαυμ° Ζοντες τό θέαμα τής Άναλήψεω1 τοϋ Κυρίου. (Συνεχί2εται) τ«0 1!>244 Λίντε μετακινήθϊΐς
μιάς Δυτικο - Γερμα νίκης Έταιρείας.
Ο Βρετννος αθλητης Άλαν Πάοκοου 25 ετών, περνα τό τελευταϊο
έμποδιο στόν τελικό τοϋ δρόμου 400 μέτρων μετ1 έμποδίων κατά
τήν διάρκεια των Δεκάτων Άγώ-νων τής Βρεταννικής Κοινοπολι-
τείας πού έγιναν στή Νέα Ζηλανδί α. "Ο Πάοκοου ήρθε πρώτος στό
σγώνισμα αύτό μέ χρόνο 48 83 δευτερόλεπτα καί κέρδιοε τό χρυ-
οό μετάλλκ».
1 3 Άπαλλογή τού Διο'κητικοϋ ' *
ι Συμβουλίου άπό πόοης ευθυνής ' £
όπς£ημιώσεως διά τήν κρινομένην
, χρήσιν
| 4. Έκλογή δύο τακτικών Έλεγ *
| κτών καί ίοαρίθμων άναπληρωμα
Ι τικών των διά τήν χρήσιν 1974 καί *
| καθορισμός άμοιβής αυτών.
5 Μετατροπή Έταιρίας είς Ε
: Π Ε.
Γό τοαγικό χρονινό την ίλ?ηνι·«η· Πόνον
Γ 2 Ω Ρ Γ Ι Ο Τ Λ Λ Μ ψ 1 ν. Μ
ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ σελίδε: 324
2— 'ΓΈΛΕΤΤΑΙΑ ΠΡΑΞΙΙ «λίδρς 2Κ0
* Σ,
ι:
Δικαίωμα έγκύρου ουμμετοχής }
καί ψήφου αυτοπροσώπως ή διά *
άντιπροσώπου, ώς όρίΖει τό κατα ' **
στατικόν ^
Έν "Αθήναις τή 10.6.1974 ψ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον *
71>άψ μο, .ιληνοια είκονογίάηησιι,
γονό-α ίΐ,τό πλήθος γνι.ιστέ: >«; ("γνοιπτρ;
-τα ιΐίγιΊλ,α Γ» β/.ιο-τωλπα ΆΟννών >.αί (
Κεντρική πωλήση τη/.. 71!)----:ι;3
για τίς έπαρχίϊ.: Γί
Κωνσταντίνου 234 (ΤΤ 510) — Άθήνη,
Β-""
*
*
*
*
*
*
*
*