193694

ΕΒ40ΜΑΛΙΑΙΑ ΠΟ
ΣΑΒΒΑΤΟΝ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 ΕΤΟΣ 49ον ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ
2263
ιιιΐΗ^ΦΙΚ-ρα - ΦΐΑΟΜΠΜί - ΟΗΚΙΝυ* ΚΗ ΚαΓτω^^ΟΣΦΓΓΙΚΟΝ ΣΓΜΦΕΡΟΜΤΟ*--------υπιυθυνοσ επ, της ΥΛΗΣ:
ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΑΣ
ΤΙΜΗ ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΜ. 3ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - 3ΚΔΟΊΉΣ
ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Α&τβΤΝΤΗΣ συντάξεως ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΔΝΙΛ}—_ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΑ. 8229.708 — Γ·«φεΐ«: Ντ—ς »—-
ΕΝΑ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ
Τοθ κ. ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΕΛΙβρπ.
Ή έπιτυχϊα, ποϋ εϊδαμε, πώς
οημείωσε ή "Εκθέση τού Κέντρου
Ι^ικρασιοτικών Σπουδών καί άπό
απόΨεως προσελεύσεως έπισκε-
πτών καί άπό απόψεως ψυχολογι
άντδράσεων τοΰ πλήθους τού
τού των έπισκεπτών, απέδειξεν πό
Οο πολύ Ζωηρά είναι τό ένδιαφέ
ρΟν των σημερινών γενεών των
Έλληνων γιά την ιστορίαν καί την
περοσ^ένην Ζωή τοθ Μικρασ.α
τ,κο0 Ελληνισμόν
Πρόκειται γιά ένα φαινόμενο
6£ιον καί προσοχής καί έπιαημάν-
ς καί άκόμη μάλιστα γιά μός
ο Μικρασιάτες, άνάλογα ουγκ
/ητικό.
Ή παρατήρηση αυτή έχει τη
οημασία της έπειδή ακριβώς κα-
Γαδεικνύει πώς ή κινήση μας αύτό /
Γον τελευταίον καιρόν γιά την Ι¬
δρύση καί όργάνωση στήν Έλληνι
<ήν Πρωτεύοιισαν καί ενός Μου υ τού Έλληνισμοΰ τής Άνατο όπου θά συγκεντρωθοϋν κοΐ )ά προβάλλονται δλα τα σωζόμενα ιειμήλια κοί στοιχεϊα τής ϋστορίας ;αΙ τοΰ πολιτισμοϋ καί τοΰ βίου ινα τοΓ'ς αίώνες των Ελλήνων τής ίικρσς Άσίας, τού Πόντου, τής } Ιράκ.ης καί τής Κωνσταντινουπό- εως είναι μιά κινήση, μιό προοπά (εία, μ*ά επιδιώξη, πού ήλθε ιως κάπως καθυοτερημένα, πάν- υς σέ μιό κατάλληλη ψυχολογική πγμή. Δείχνει να άνταποκρίνεται μίαν άνάγκη ψυχής, άχι μο ϊχα ημών δσων κσταγόμαστε ά- ,-ούς μαρτυρικούς έκείνους τό- >υς, άλλά καί πολύ εύρυτέρων
ρωμάτων τής έθνικής* μας όλό-
ΐτας.
Άναφερόμενοι ώς τώρα στό
μα αύτό τό χαρακτηρίΖαμε κατά
νόνα ώς ένα χρέος έθνικό καί
μίαν καθολικήν πιστεύομεν έν-
ιαν ένα χρέος έθνικής μνήμης
έθνικής εύγνωμοσύνης, πρός
ούς έκείνους, οί όποϊοι Ζήσανε
<εί καί ουνεχίΖοντας παλαιότατη τονη, περίλομπρη παράδοση, ό ινιοτήκανε 'Εκεϊ, γεννεές όλό- ηρες, ή μία κατόπιν τής άλληο ι την τιμήν καί την δόξα τής έ- ικής των καταγωγής" άγωνιστή- ινε καί έμαρτύρωσαν γιά τό ίδα- τους αύτό σέ πολλές περιπτώ ις, ώς έκεϊνο τό άνυπέρβλητα αγΐκό φθινόπωρο τού 1922 καί τελικόν τρομερόν όλοκάυτωμα. Ήταν καί είναι βεβαία πάντοτε, ; πλήρη συνάρτηση πρός τό βάθος Ίδέας, ένα χρέος δλων, χρέ έθνικό άλλά καί χρέος πνευματ νά συγκεντρώσουμε, τα στοι ία έκεϊνα, κειμήλια πραγματικά- |ύ θά έπικυρώνουν ένδεικτικα μέ έμφαναη συγχρόνως, τούς ϋνες έκείνους τούς μακροχρο υς καί τα συναφή μέ αύτοπς ίτύρια, των Μικραοιατων, των ντίων, των θρακών, των 'Ελλή ν τής Άνατολής. Καί τώρα, όπως παρατηροϋμε μέ την έπιτυχία τής "Εκθέσεως Κέντρου Μικρασιατικών Σπου- ν, άλλά καί μέ την άρκετά σα- καί εύρύτατη άπήχηση, πού έχει άλλο οχετικότατο γεγονός, όπόφαση τοϋ Συνεδρίου των οοφυγικών Όργανώσεων τής παρελθόντος Απριλίου, περί ίοεως ενός ΈθνικοΟ Μουσείοα ΕλληνισμοΟ τής Άνατολής, το μας, όπως τό διαγράψαμε, ιπροοωπεύει πραγματικά, σήμε- μίαν καθολικότερη εθνικήν >οδοκίαν.
Ολα τοϋτα άποτελοθν ασφαλώς
ιϋποθέσεις, πού μάς έπιτρέπουν
οτηριξουμε τίς περισσότερον αί
ε προβλέψεις γιά την όλην
'θιτέρω έξέλιΕη τής κινήσεως. '
Τροχωρεϊ, μποροϋμε νά τό πού
άνάλογα ή απαιτουμένη διαδι
"α γιά τή συοτημοτική συγκρό-
1 των όργάνων έκείνων τοϋ Ί-
'Κατος, ώς Διαοωματειακής,
ιπΡθοφυγικής κατά βόση. Ένώ
"!· Καί ή "Ενωοη μας αυτή θό 6
Κτισθή μέ την ευθύνην τής
'λληλότερης, τής προσφορότε- ί
όν τα κειμήλια.
"Ας τό συνειδοτοποιήσουμε όλοι
αύτό καί άς βοηθήσουμε αναλόγως
νά πάγη μπροστά ή ύπόθεση.
"Αν ύπάρχουν άκόμη σήμερα.
ϋατερα άπό πενήντα δύο χρόνια,
κειμήλια σρκετά είναι καί τούτο
ένα πρόβλημα.
Πάντως άν ύπάρχουν κάπου βρί
ακονται.
Όσοι λοιπόν ήλθαμεν άπό έκεϊ,
όσοι έχομεν προγόνους πού ήλθον
άπό έκεί, άς έρευνήσουμε άπό
δώ καί πέρα μέ σύστημα, στά σιο
Ζόμενα, στά θλιβερά, άλλά καί
π.άντα προσφιλή κατάλοιπα, τής
παλιάς μας 2ωής 'ΕκεΤ, τής δικής
μας καί των οίκείων μας" σέ ό,νι
μπορεϊ νά παρέμενεν άκόμη μετα
την προσφυγικήν μας περιπέτειαν.
'Ενα χειρόγραφο, ένα γράμμα
πού άναφέρεται σ' ένα σημαντικόν
περιστατικό, ένα σχολικόν ενδει¬
κτικόν, μιά παλιά φωτογραφία, έν
είκόνισμα, ένα παλιά βιβλίο. ένα
οίκιακό σκεΰος, ένα έργαλείο των
χρόνων έκείνων, ένα κέντημα, ένα
δλλο χειροτέχνημσ, ένα Ζευγάρι
κεντημένες παντοϋφλες, μιά παλιά
φορεσιά, είτε τής δουλιάς, είτε
γιορτινή, ένα φέοι, ντυσίματα έ
σωτερικά καί έξωτερικά γυναικεία
ή άνδρικά, κοσμήματα, άσημικά' κά
θε τι μικρά ή μεγάλο' άσήμαντο
δέν είναι τίποτε· άρκεϊ νά θυμίΖη
την ίστορίον μας 'Εκεϊ, τή Ζωή μας
'Εκεϊ. "Ας άποκαλυφθή λοιπόν τό
κάθε τΓ καί άς έτοιμαστή γιά να
παραδοθή τελικά τώρα, σ' αυτήν
την πρώτη φάση, τής περίσυλλο
γής των κειμηλίων, όπου θά άπο
φασ'σει καί θά ύποδείξει, ή Όρ-
γανωτική Έπιτροπή τοϋ Μουσείου
μσς.
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΒΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ Δ1ΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΩ-
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. ΠΡΟΚΑΙΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ
Υπό τού Μικρασιάτου ίατροϋ ΧΡ ΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
ΓΟΥΤΤΑΣ Άρκάγαθος τού Ιωάν σχών πολυτίμους υπηρεσίας είι.
νού, έκ Κυδωνιών Μικράς Άσίας. | τα έν λόγω Ιδρύματα. Τέλος δ.ε
ϊαίρομε πόσο δεμένα είναι δλα
αύτά είτε δικά μας άτομικά είναι-
είτε προέρχονται όπό τούς γονιούς
μας, πόσο δεμένα είναι μαα μας ύ-
παρξιακά, μέ την παλιά μας Ζωή
Έκεϊ, μέ τίς άναμνήσεις μας, εί¬
τε μέ άπώτερες προγονικές άνα
δρομές.
Είναι καιρός δμως καί αύτάς ά
κριβώς καί έκδηλα προφανής, εί
ναι ό ό στόχος τοϋ Μουσείου τοϋ
Ελληνισμοϋ τής Άνατολής, νά τό
δείξουμε καί οτό Πανελλήνιο κα
στούς ξένους άκόμη, πού έρχονπιΐ
έδώ. πού ένδιαφέρονται γιά τόν
Ελληνισμόν. Νά δείξουμε πόσον
δλα αύτά τα κειμήλια, συστατικό
στοιχεϊα ενός μακροχρονίου πα-
ρεΛθόντος, είναι καί δεμένα κα
θολικότερα μέ τή Μοίραν τοϋ Ελ¬
ληνισμοϋ, μέ την τρισχηλιετή ίο-ο
ρίαν τοϋ Έλληνιομοϋ σέ μίαν πε-
ριοχή άγώνων καί μαρτυρίων, άλ¬
λά καί θαυμαοτών πολιτιστικών επι
τεύξεαιν.
Παράγοντος τής ιδρύσεως, τής
οργανώσεως, τής τελικής έπιτυχί
άς τοϋ Μουσείου μας γίνεται έ-
τσι κα'ι ό άπλούοτερος άπό μάς,
άν έτσι όντιμετωπίοουμε τό θέμα
καί τό χρέος μας· ό καθένας μας,
όποιαδήποτε καί άν είναι ή ίδιαίτε
ρη κοινωνική τού θέση.
Αύτά ακριβώς, τα άπλά καί πολύ
κοινά πολλές φορές πράγματα, εί
ναι αύτά πού μάς συνδέουν σήμεμα
άνσμεταξύ μας καί πού Ρά διατι-
ροϋν μέ τό Μουσεϊο μας, σάν
Πτυχιοϋχος καί Διδάκτωρ της Ία-
τρικής των Πανεπιστημίου Αθη¬
νών καί Παρισίων, είδικευθείς είς
την Παθολογίαν.'
Διετέλεσε Έπιμελητής τής Πά
θολογικής Κλινικήν τοϋ διασή-
μου καθηγητού Βλαδ.μήρου Μπέν
οη, Ύφηγητής,. Έπικουρικός κα
θηγητής, "Εκτακτος καθηγητής καί
τέλος Τακτικάς καθηγητής τής
Β" Πανεπιστημιακής Παθολογι¬
κής Κλινικής, διαδεχθείς επαξίως
τόν διδάσκαλόν τού (1953). Διε
τέλεσε έπίσης Διευθυντής τής Πά
νρπιστημιακής Παθολογικής Κλινι
κης καί των Έργοοτηρίων ταύ
της είς τό Ίπποκράτειον Γενικόν
Νοσοκομείον "Αθηνών.
Μέλος των Έλληνικών Ίατρι-
κών Έταιρειών των Νοσοκομεί-
ων των Παρισίων, των Έταιρει
ών Αίματολογίας Παρισίων, Πα-
νευρωπαϊκής καί Παγκοσμίου.. Με
τέσχεν Διεθνών Συνεδρίων Αίμα-
τολογίας. Συγγραφεύς πολλών καί
άξιολόγων επιστημονικαί εργασι¬
ών άνακοινώσεων καί δημοσιεύσε-
ων είς Έλληνικά καί Διεθνή Συ
νέδρια καί έπιστημονικά περιοδι
κά.
υϊόν
Διαπρεπής Παθολόγος καί Αί-
ματολόγος Αθηνών. "Ετυχε πολ¬
λών έλληνικών τιμητικών διακρίοε-
ων, άνακηρυχθείς καί Ίππότης τής
Γαλλικής Λεγεώνος Τιμής.
Λ,
ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ Κ) τινος τοϋ
Ιωάννου, έκ Σμύρνης. Πτυχιού-
χος τής Ίατρικής τοϋ Έθνικού Πά
νεπιστημίου Αθηνών είδικευθείς
είς την Παθολογίαν. Διετέλεσε Δι
ευθυντής τής Παθολογικής Κλινι-
κης τού άλλοτε έν Νικαία Πειραι
ώς Νοσοκομείου Άμερικανίδων
Κυρίων καί μετέπειτα τοΰ Γενικοϋ
Κρατικού Νοσοκομείου Πειραιώς
ή «Βαοίλισσα Φρειδερίκη».
"Επί 42 έτη Παθολόγος "Αθηνών
— Πειραιώς καί ήδη συνταξιούχος
διαμένων είς Νέαν Σμύρνην Άττι
τέλεοε Ειδικός Σύμβουλος τοϋ 'Υ
πουργείου Εργασίας, μετά την
ουνταΕιοδότησίν αυτού.
Υιός τοϋ Έμπόρου καί Κτημα
τίου Φιλαδελφείας αειμνήστου ΓΕ
ΩΡΓΙΟΥ (ΤΖώρτΖη) καταδικαοθέν
τος καί έκτελεσθέντος τότε υπό
των Τούρκων, λόγω τής συνεχοϋς
καί έντόνου Έθνικής δράσεώς τού
καί νεωτέρας αδελφάς τοϋ γνω-
στοϋ δικηγόρου των Αθηνών καί
Βουλευτού Πειραιώς, αειμνήστου
ΠΑΝΟΥ.
"ΑνέδειΕεν την μέν έκλεκτήν θυ-
γατέρα αύτοϋ ΜΕΛΛΙΣΗΝΗΝ άπο
φοιτον Γυμνασίου καί έν συνεχεία
ύπαλλάλληλον τοϋ ύπουργείου Κοι
! νωνικών Ύπηρεσιών ώς καί σύζυ¬
γον τοϋ αρίστου ύπαλλήλου καί Τμη
ματάρχου τοϋ αύτοϋ Ύπουργείυ ΙΩ
ΑΝΝΟΥ ΑΔΑΜ, τόν δέ έ£αίρετον
αυτού ΓΕΩΡΓΙΟΝ (ΤΖώρ-
τΖην) πτυχιοϋχον τής Παντείου
Άνωτάτης Σχολής Πολιτικών καί
Οικονομικάς Επιστήμων καί ήδη
Τμηματάρχην τής Τραπέζης Άθη
νών, ΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕϊΠΡΕΣ.
"Ετυχε τιμητικών διακρίσεων,
διά τού Χρυσοϋ Σταυροϋ τοϋ Βασι
λικοϋ Τάγματος Γεωργίου τοϋ Α'
Λ
ΕΛΕΟΠΟΥΛΟΣ Νικηφόρος τοϋ
Ξενοφώντος, έ£ Άγίου Στεφάνου
τής Κων) πόλεως. Άριοτούχος ά-
πόφοιτος τής Μεγάλης τού Γένους
Σχολής καί τής Φιλοσοφικής τού
Έθνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών.
Διετέλεσε Καθηγητής των 'Ελλη
νίκων είς την Εμπορικήν Σχολήν
τής Χάλκης καί την Άοτικήν Ψω
μαθειών. Ώς φιλόλογος πλέον κα¬
θηγητής είς Αθήνας, εδίδαξεν είς
ίδιωτικά Λύκεια, κατόπιν, διετέ¬
λεσε Διευθυντής τού 'Εκπαιδευτι
κου Τμήματος τής Χ.Α.Ν. Αθη¬
νών καί τέλος καθηγητής τής Φι-
λολογίας καί τής 'Ελληνικής Ίστο
ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑΙ ΜΟΡΦΑΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΙΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ:
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
- ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ κ. ΣΕΡΑΦΕ1Μ
Τού κ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΠΑΝΟΥ-ΛΙΠΠΙΩΤΗ Μεγάλου "Αρ¬
χοντος τοϋ Οικουμενικού Πστριαρχείου Κωνσταντιπόλεως
Έξ δλιος x^οσ<ιάτο^ ταςειόίου ονιν' στιγμήν καί ώραν „ ,,,ιν,.,,.,,^ υιυυιιιυμι,, χυσως μοί· καϊ προσκιηηματικής έπισκέ- Άναφέρω, ένδεικτικίίς. ό,τι' τ6σο εδστοχπ γρ«κτοι·ν οί 'έ<τημεοί- ψ£ϋ'»ς μοί· είς το Κέντρον τής διεπιστώθη ίδίιχς ώσί καί δμμα-|δες· .-τρρπει μας τό «Ή Ρο>μανία
Όρϋοόοξιας, τό ιστορικόν Φανα- σι, είς τόν καθεδρικόν Ναόν τοΰ | -κι δν προασεν άνθεϊ κ.ί.ί φερει κιν
ρ ον( άπεκομισα σοβαράς καί σπου Άγίου Αθανασίου έν Ίίοαννίν'οις' άλλο», χ: όχι ή λησμοσύνη. Πολύ1 κι
δαίας όιοιπιστώσεις. ενθαρ<)ΐΛΓτι- κατά την θείαν Λειτουργίαν τής ,-χρρισσότερο τώρα πον, οί .-τού δέν χάς καί ένΐσχντικάς 5ιά τό μέλλον Κυριακής 23 Ίοι·νίοΐ' 1974 (Γ. ( πτάθτικ.αν ίκαλοϊ ν' ήΓΓηι>ννοπ<ττιι>νν
ΑΦΟΤ ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΟΤΣ ΜΕ ΚΑΙΡΟΤΣ...
"Οχι ττιά Χαμ^νες πατριδες
ΤΟΤ κ. ΓΕΩΡΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΑΗ
Β'
Τώρα ποϋ /.ατά χάποιον τρόπο
έΛεί, στήν γείτονα, ή
ίερά
μάς ί·6οίζοτ·ν. Έκεϊνο»
ποϋ τίς εύγενεϊς προθέσεις μας κι
άποφάσεις νά δο'>σοτ'με τέλος στήν
αϋχοκ.ρατορική ίδεολογία χαί ξυπνά αίματηρή μισή ποϋ πέραβε χιλιε
ό τουρκικός σωβινισμόν καθώς | τηρίδα χαί νά σνμπορεντοϋμε, τίς
πήραν γι' άδ,/ναμία χι άνηαποριά
Χι ϋψώνονν' άνάστημα κι έκδηλώ
κι δν' πεοασεν άνθεϊ κ.ί.ί φέρει κι νούν έπιΒετικότητα καί όρέγονται
αύτοι «.έναν περίπατο πρός την
Αθηνά», χαθώς χάποτε χάποιος
ψΕντοκαίσαρ... "Ομως!.· "Ομοις
ν' άι^ουγκραστοϋν
--·- ^· · ι ·ιιιι·μ|χιλτ ΐΛΐΐϋ* ύ ΐΐΐ| (Η'γκραστονν ■ ψΕΐτοκαισαρ... υμο>ς ! . ·
τής ,Οηθοδοξου Κκκλησίας καί δα Ματθαίου Άγριππίνη;), ην παοη-. Τ,Ί μηνύματα τΛν καίριον άπέναντι δέν λογαρ άζοι·ν' σιοστά!..
την (ίπρριόριστον άκτινοδολίαν τού κο/.ούθησα άπο ι·Γ δοθρου μέχι,Μ ίίμοοοι, κον-ά είναι νά μην μάς Ποιν σποάντΛ χρόνια, διά
Οίκο.μενικού ΙΙατριαρχείον έφ' ο τΟΰ πέρατος, ρ·; μίαν ν^νίαν τοΰ έέ ά ά ά
λου τού Όρθοδόξου .τοιμνίου. άνά Ίεοοϋ τής Μητρ...-'^>!ΐος Ιι>ιυ..-
Ά
κάν νά πάμε νά .ιρο-
τισμένοι ηγέται, ενας άπό δώ κ»
— - Ι σκννήσουμε τα γενέθλια χώματα! άλλο; άπό κεΐ σΐ·μ(τώνησαν κι ύ-
■■ Οικονμε-νην σύμπασαν. νοιν. Άπό άρχή; μέχρι τέλονς, ή τή; πατοώας γής. Πολύ περισσότε-1 πόγραψαν τήν' έλληνοτονρκική φι-
Εύνοήτο,ς, διάφορα σημεία τής θεία Λειτουργία ήτο σνννο,ασμέ'νη Οο τώρα. πού. στό πον έμίϊς έκά-Ιλία... Την πιστέψαμε εμείς δλοι
~' ""! εμπνευσμένη άπό τό Τυπικόν αμτ τό οτληγο γλι,-κύ κι ειπαμε τόν. τόσο πον κοχτέψαμε καί ν' άλλά-
Χαμένρ; Ποτοίδες, στό πού ξο'.με τα σχολικά ίστοοικά έγχει-
ημ ής
συομιλίας μοί· μέ τόν
. , .....- .- -......-. ιιιμΓ ι0 οιιΐ|ΐι γΛΐ,-κυ κι ειπαμε τον. τόσο πον κοχτεψαμε καί ν" άλλα-
πεφιυτισμρνον καί διορατικώτατον τού Πατριαρχείον Κωνηταντιιοο ■ λόγο Χαμένρ; Πατρίδες, στό πού ξο'.με τα σχολικά ίστοοικά έγχει-
Οΐκονμενικόν Πατριάρχην Κυρίον πόλεο,ς ήρχισε δέ καί έτελείοινε,' ίμρί; ππαμε νά άποσ6ήσο·με άπόΐοίδια τοΰ Δημοτικού Σχολείον
Δημήτοιον, δέν είναι δυνατόν νά εκάστη φάσις τής ίεράς μνσταγω- αέσα μας την μισαλλοδοΐία καί γιατΐ τάχα αΰτά στρέφονταν χα-
αναφέρ,ιο εί; τό άρθρον τούτο, διό γίας, μέ τό σνομα τού Οίκουμεν.- εστρέψαμε τα μάτ:α μας άλλοΰ ά-| τα τής Τονρκία; καί τούς κακο-
απλώς, νά σημειώσω, έπιγοαμμα- αν ταντην' συνεκινήθην βαθντατ», τόν πικρό κι άνελπιδο στοχασμό
Ή Ορθοδοξία, τό διακηηίκτσο), καί ϋπεοοχος ΐ(ίλος μο»·, ΐσάδελ.φος
εχει αληθή Ήγέτην. Δημήτριος ϋ μοί· Άοχιεπίσκοπος Αθηνών καί
Α'·, άκολ.ουθεϊ μέ πιστότητα κια πάσης 'Κλλάδο; κ.<. 2εραφειμ ρφμ ακύμαντον συνέπειαν τάς γραμμάς άί>ψωσΐ, κατά τό ΙΙατριαρχικόν
των βειιον καί Ίερών Κωνυνοιν, τιπικ.όν καί τά?ιν, είς ΙΙρ(υτοποε
άλλά μέ πνεθμιι Πατερικόν, σ^ντο σβΰτερον τή; Ίεοά; Μητρο.-ΐόλί-
νισμένον' μέ τούς ρυθμούς καί τίς ως Ιωαννίνων, τόν επί δεκαετη-
άξιώσει; τής σύγχρονον άνησί·χου( ρίόας σεμνότατον ίεοέα τοΰ Μη-
νεΐ'ροτικής καί ταροιχώδους ίπο- τροπολιτικοΰ Ναού παπα-Χοήστον
χής μας. "Οντο)ς, Δημήτριος ό καί έχειροτόνησε εις .τρεσδΰτερον
Α'., είναι Πατο.άρχης θεο.τρόβλη τόν ένάρετον διάκονον' ^νΐνρίδΐιινα
τος, θεοδίδακτος καί θεοείκελος. καταγόμενον άπό τού; Καλλρρΰ-
Κάθε ((θράν, πού εχω την μεγάλην τες Ίωαννίνίον.
;α(ρώ-
οωσ ν τοΰ Πολιτιστικον, Κοινωνι θησαν'. όταν ήκουσα Γυιό τα χείλη
ου κλϊματος τής ανθρωπότητος, Ά
..-_,,-_,__όλονεα καί πεοισπύτερο— ίδειννε
δ'ότ( ό πολα·αγαπητός, πάνσεπτο; των Χαμενων πατρίδων'. τύν στο- νά μην σέβεται ή Τουρχία την (τι-
χασμό πού οί πατέρε; μας ποτέ λία αύτην Γσω; γκιτί ενο.ωθε ΐσχν
6ίν διανοήθηκαν καν, γιαντό κ( ε- ρ-η κι ϊσω; γιατί πατευε πώ; οί
τρεοαν τό πού κανείς δέν' έλπιζε τέτοιες σ-μςρωνίε; είναι γιά τούς
1X21, αύτοι άντττάσονν την περι- μικροϋ; κ: αδύνατον; δμως αυτή
φρόνησι δχι ιιόνο σ' έαάς, μά καί καλυτέρα άπ' ολρυς επρεπε νά γνο>
στό παναβοώπινο ίστορικύ αίτημα ρίϊη πώς έτούτη ή χώρα ποτέ της
των' καιρών καί των λαών γιά εί- δέν μέτρησε σέ κετράλια τόν δποι-
ρηνική σνίΐ6ί(,ισι καί συνεργασία· όν' της άντίμαχο, τύν πολ.έμησε δ-
γιά ειρήνη, κι άξ'ο'ηονν νά πά- σο; κι αν ήταν κ«ϊ μάλαστα άπο-
τήσο> ν, άκύιια ν.χ αύτά τα έδάφη τελεσματικά.
τού μιά σκληρή καί άδικη συνθήκη, ί Μάς θύμισε τίς προάλλες ό
έκείνη τής Λωζάνης, μάς έπικύ- τούρκικα; δχλο; τόν Σεπτέιιβριο
ρωσε. | τοΰ 1922 άλλά ίκείνο, έχον ποϋ
ΙΙρέπει νά ιιήν εχουν μρτρήσει έν πολλοϊ; τού; τύ δοισαμε εμείς
σοκττά καί νά μην εχουν δή τίς μέ την πολιτική μας τότε ι?6ελ-
άληθινες διαστάσ ις τή; μεγαλοψυ τερίη εχει καί άντιθνμισμα κ, εΓ-
χίας μας καί των άν·τιλήψεών μα; ναι αν/τύ τό 1821 κι είναι αύτό τό
περί δια-κρητική; φι?αα; άνάμεσα ] 1912. γιατί δχι χαί τό 1940 πού
μάλιστα γειτνιαζόντιον λαβν. Πρέ | καθώ; αύτοι θέλοι,ν τό Αίγαϊο θά
πει νά μάς εχο'_ν νποτιμήσει πολΰ.' λασσα μή έλληνική, ήθελαν οί τό-
Γτρ;πει νά μή έχου' η'ωτισθεί την . τε Ιταλοί την Μεσόγειο δική τονς
φωνή τή; βασανισμένη; άνθριοπό-' καθώς δα καί την Έλλάδα κι ά-
τητας περί τό άπό καταβολής κό-!κούστηκΡ τότε ενα ΟΧΙ στά 50
νά μή έχον' ένωτισθεί την . τε Ιταλοί την Μεσόγριο δική
ή; βασανισμενη; άνθρωπό-! καθώς δα καί την Έλλάδα *
ΐερΐ τό άπό χαταβολής χό-! κούστηκ.ρ τότε ενα ΟΧΙ στά__
σμόν ί'γιές χιιί σταθεοό καί άκό,ό έκατομμύρια στά όποία εδει'ςαν τα
νητο άκριόό ΐδεώδες, τό πάντα' όκτώ έκατομμνρια των έλλήνΐον
ύμνονμενα κα'ι δασφαλιζόμεν'ο, ο- 1 «τί έστί 6ερνκοκκον». "Αλλωστε
ΐιως καί πάντα παραβταΓ-όμενο Ιδε ! τίς ποοάλλρς άκονστηκεν κάτι πα-
ρς τής εΐρ/μ'ης. ΙΙρέ.τη νά μή
κης.
ΔΙΑΜΑΝτΤΟΠΟΥΛΟΣ Άναστά-
σιος (Τάσος) τού Γεωργίου, έκ Φι
λαδελφείας Μικράς Άσίας. Άπό-
φοιτος Γυμνασίου ένταχθείς καί
σταδιοδρομήσας εί" την Δημοσίαν
ΤΑΣΟΣ Γ. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
έκ Φιλαδελφείας Μ. Άσίας
υπηρεσίαν τού Ύπουργείου Κοινα)
νίκων Ύπηρεσιών. Διετέλεοε Διευ
ίερή παρακαταθήκη, τό σύνδεσμον ] θυντής προσωπικού τοϋ Ύπουρ-
μας καί κατά τούς έπερχομένους
καιρούς των άμέοων καί άπωτέρων
άπογόνων μας.
γείου καί ήδη 'Επίτιμος Διευθυντής
αυτού. Διετέλεσε έπίσης επί πολλα
έτη, Κυβερνητικάς 'Επίτρόπος ή
| Σύμβουλος πλείστων Κρατικών Νο
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ | σοκομείων καί Όργανισμών, παρα
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦^♦♦♦♦♦♦♦θ»»
-♦♦♦< >♦♦♦♦♦♦
Πώς παρεφδάρησαντάόνόματα των Έλληνι¬
κών πόλεων άπό τούς Τούρκους είοβολεϊς
Τοΰ Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΉ
1. Όνόματα ουνδεδεμένα μέ την πρό -
δέση μ είς ·ι
Όταν ό Τοϋρκος είσέβαλε στό
οργανώσεως τοΰ 'Εθνικοϋ τού ! Βυζαντινό κράτος, προχωρώντας,
;ι
Πό·
ουσείου των κειμηλίων τού
τής Μικράς Άσίας,
κοί τής θράκης καί
ε«ο<ραλίσεως τής λειτουργ!- ΓΟυ· ώς βασικοΰ άλλωοτε στο- καί κατόπιν κατά την δια- ">ν των μετεγεοτέρων γενεών
μος.
■να ΧΡέος λοιπόν καί μιά προσ
Τ°
Άλλά ή
;ια Μας αυτή, γιά νά πρα-
ρωτοϋσε τούς εντοπίους "Ελληνες
ποϋ κατευθ^ινεται ό κάθε δρόμος.
Καθώς βάδιΖε πρός την Άμισόν
τού Πόντου, ρωτοΰοε καί τοϋ άπαν-
τοΰοαν «είς Άμισόν». Άκούοντας
λοιπόν τόν ήχο των δυό αυτών
λέ£εων, όνόμασε την πόλιν αυτήν
«Σ-Άμσούν·. Καθώς βάδιΖε πρός
την Σπάρτην τής Πισσιδείας τοΰ
έλεγον «είΓ Σπάρτην» καί έκεϊνσς
την όνόμασε «Ί - Σπάρτα».
Οί διανοούμενοι Τοϋρκοι ίοχυρί
2ονται, πώς ή λέξις «Ίστανμπολ.
είναι παραφθορά τής λέξεως «Ίο
λάμ-μπόλ» δηλ. «τοϋ Ίσλόμ - πό¬
λις» μέ τή? πρόφασι, πώς ή τουρκι
κή λέξις -μπόλ», πού είναι έπίθειο
μέ την οημασία «άφθονος, εύρύ-
χωρος», έχει καί την οημααία «πό
λις». Τό έπίθετο αύτό «μπόλ» τό
έχομε δανειστή, τό μετατρέψαμε
οέ «μπόλικος» καί τό μεταχειρις"ό-
μαστε μέ την ιδία έννοια «άφθονος
εύρύχωρος».
εν:
ν6 περι-
χωρίς άργοπορίες πλέ
π°ιηθή, τούτο έξαρτδται άπά ' Παρομοίως την Νίκαια (είς Νί- ] Ώοτόσο ή Κωνσταντινούπολις ό
ΚατανόηΟη τού χρέους των '
έκ των μαρτυρικόν
.ν τ°πων, άπό την ένεργόν
ΠαΡ0ίτητη καί χρΠσ.μότατη.
^ΟΟΤΙΚίΙν· ουμετοχήν όλω/
στήν κινήση,
τουτο έπιβόλλετοι
καιαν) «ΊΖ - Νικ», την Νικομήδει- ν^μιάίεται άπό τούς Τούρκους
αν (είς Μήδειαν) «ΊΖ - ΜΓντ», την . καί «Κοσταν'τίνιγε». Καί, επί τής
Σμύρνην (είς Σμύρνην) «Ί - : έποχής των Σουλτάνων, πού" τα
Σμίρ», την Ξάνθην (είς Ξάνθην)
«Ί - Σκέτσε», τα Σφακιά τής Κρή
της (είς Σφακιά) «Ί - Σφακιά»
την Κώ (είς την Κώ) «Ίστάν ·
Κιοϊ» καί τέλος την Πόλιν τώ/
Κωνοταντΐνων (είς την Πόλιν) «Ί
στάν - Μπάλ·.
κέρματα έκόπτοντο στήν Κωνσταν
τινούπολι, έφερον την έζής σφοα
γίδα μέ άραβικά στοιχεϊα «ΤούρΓ
μπε - ψί - κο - οταν'τίνιγε» πού
εσήμαινε «έκόπη έν Κωνσταντι-
νουπόλει».
Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
(1926-1961). Επί 35 έτη καθη
γητής τοΰ Κολλεγίσυ, έδίδαξε κα
τα πρότυπον τρόπον, τίς τρόπον
ώστε, οί άπόφοιτοι αύτοϋ νά κα
τέχουν πλήρως την Ελληνικήν Ι¬
στορίαν.
Όλοι τόν έΕετίμουν- καί τόν ί·
θαύμαΖον διά τό όργανωτικόν τού
πνεϋμα καί την παιδαγωγικότητά
τού. Οί μαθηταί τού τόν χειροκρο-
τοϋν, τόν λατρεύουν καί τέλος τόν
προσφωνοϋν πατέρα των.
Συγγραφεύς πολλών καί ά£ιο
λόγων βιβλίων, έργων καί μελε-
τών, ώς καί διδοκτικών βιβλίων
μεταΕύ των ,όποίων τρίτομος Ίστο
ρία (Άρχαία — Μεσαιωνική —
Νεωτέρων Χρόνων — Έλληνική)
συντεταγμένη μεθοδικά καί οο-
φά, Πλάτωνος Πρωταγόρας,
ιωνος Φαίδων, Όμήρου Όδύα-
σεια, Όμήρου Ηλιάδα, καί πολΛά
άλλα. Τό 6κ3λία αυτού έβραβεύ
θησαν είς διαγωνισμούς τού Ύ-
πουργείου Παιδείας καί εισήχθη¬
σαν πρός διδασκαλίαν είς τα Γυ-
μνάσια τού Κράτους. ΎπήρΕεν πρό
γματι μέγας Παιδσγωγός. Έδίδο-
Εεν καί έφώτισεν πολλάς δεκαε'ί
άς.
Μετέσχεν ένεργώς είς την ϊδρυ
σιν καί δράσιν πολλών Έπιστημονι
κων —'Έθνικών καί Κοινωνικωσ
Σωματείων, ώς Εταιρείαν ΒυΖαν-
τινών Σπουδών, Αρχαιολογικήν
"Εταιρείαν, Ιστορικήν καί Έθνολο
γικήν Μακεδονικήν Εκπαιδευτικήν,
Συλλόγου Γονέων Αθηνών, "Ελ¬
ληνικόν Έρυθρόν Σταύρον κτλ. "Ε
δημοσίευσεν μελέτας μεταΕύ των
οποίων: Ή Άγωγή καί ή Διπ-
θνής συνεργασία, Προβλήματα τής
άνατρεφομένης νεότητος, Ή Έλ¬
ληνική έκπαίδευσις είς Κων)πό
λιν, ή Έθνική οηιαοία τής εορτής
των Τριών Ίεραρχών, Διδάγματα
άπό την άλωοιν τής Κων)πολεωο,
οί τρείς Ίεράρχαι ώς Λογοτέχνα'
ό ρόλος τοϋ Σχολείου είς την μόρ
φωσιν των χαρακτήρων κτλ.
Ή λαμπρά έπιστημονική καί δι
δοκτική σταδιοδρομία τοϋ άειμνή
στου ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΕΛΕΟΠΟΥΛΟΥ
όλοκληροϋτο καί υπό τής άρί
στής κατά πάντα συντρόφου τού
ΚΑΛΛΙΡΟΗΣ. Δύο πνευματικαί
κορυφοί ήνώθησαν πρός δημιουρ
γίαν μνημειώδους έργου
Αύτη Φιλόλογος τοϋ Πανεπιστη
μίου Αθηνών ήρμήνευσεν καί έσχο
λίασεν κα.ά τρόπον απαράμιλλον
τούς άρχαίους συγγροφεϊς ·ό! αύ
τόν όκόμη τόν Πίνδαρον
"Ετυχε ένδεκα τιμητικών διακοι
σεων, ό δέ σκιαγραφών τόν ΝΙ
ΚΗΦΟΡΟΝ ΕΛΕΟΠΟΥΛΟΝ, έξυ
μνεϊ την αρετήν.
"Απεβίωσεν είς "Αθήνας τό 1970
Α
ΑΛΕΥΡΑΣ ΛάΖοιρος τοϋ 'Ανα-
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6πν «βλ.)
"Γδοογείο
>ς, τοΰ Αρχιεπίσκοπον "Αθηνών, τα ιπόρε&αν νά" -κ'ατανρήσουν
ής 6ύθια καί μί·χι« αίσθήματά τού καί μά φιλία ζεί λαί στρκει
___ ί~-ι..-ι -·ι^__________ #~·λ.·— «."">ι^*".« 'νι λ^ι. ι* ,* ι^ΐΛΐα ^ει. λ*Λΐ οτε'κει κατα
οογείον κα'ι είς όλας τάς θρη τάς σκέφεις τού διά τί|ν στενήν λόγον άμοιβα'ότητος χι έφ' όσον
ολογικάς, μυστικάς άνβρίοπί- συνεργασίαν τή; Έκκλησίας τή; τίΓν (τίθεται καί την τηοεϊ καί τύ
νού; προδιαθέση; καί τάσεις. Δια Ελλάδος μέτό Προ^τόθρονον Οί- ά/.λο μέρος πρό; τύ όποϊο άπενθύ-
πιστώνω. κάθε φοράν, ότι, ό Πά- κοΐϊΐενικόν Πατριαρχείον Κοη-σταν νεται καί νά μή έκλαμθάνεται σάν
τριάοχη; Δημήτριος, εΐκιρΓστεί τινον.-όλεως.
μ
άδυναμία διότι καθώς έπίσημα χεί
λ δή
μ ς πημα χεί
τόν Θεόν, καθηδΰν'ει τάς ωραίας Άδελφοί "Ελληνες. Όρθόδο- λη διακήονξαν τοϋτΕς τίς μέρες
ψυχάς των ποοκατόχων τού Πατοι- ζοι Χριστιαν'οί! "Ας ίύχαοιστώ- «Οά άπετρλπ άσυγχώρητον σφά).
αρχών καί καθοδηγεϊται, είς πάσας μέν τόν Πανάγαθον θεόν.διόΐι^χο μα εάν ή εϊρηνική έ'φεσις τής Έλ
τάς πράξεις καί ενεργείας τού ύ- μέν ίΐπεράξιον Οικουμενικόν Πα^ λάδος παρηρμηνεύετο ώς άδι/να-
Πατοιάρχης Δημήτριος άγαπά
καί άπέοιττον, τόν άπό
— θά ελεγα λ.ατοειει κν- "Αρτης καί Ίωαννίν'οιν κ·χ. Σε-
ριολΓχτικώς, — τόν έμπνενσμένοιν ρεφείμ.
Προκαθήμενον τής ,Εκκλησίας τής
Είησαν τα έ'τη τής ξωής αύ-
Έλλάδος. Αρχιεπίσκοπον χ.χ. Σε των πολλά — πολλά, γόνιμα καί
ραφείμ. Έξ άλ.λον/ ό Άρχιεπίσκο- εύκαρπή· πρό; δόξαν Ηίοΰ καί
πος Σεραιρείμ, ώς είμαι είς θέσιν Έκκληβίας.
αύθεντιχο)ς νά γνωοίζω· ανταπο- ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΙΙΑΝΟΤ — ΛΙΠ-
δίδε, είς τό πολλα.τλάσιον την ά- ΙΠΩΤΗ Σ
γά.την, την τιμήν καί την εύλογίαν Μέγας "Αρχοιν τοϋ Οίχουμενικοΰ
τοϊ· Οίκονμενικοϋ θοόου, άνά πά Πατοιαρχείον Κων) πόλεως
ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ι. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ
ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟ ΙΔΙΑΝ ΑΝΤΙΛΗΨΙΝ ΞΕΡΩ
ΚΑΙ ΟΣΑ ΑΠΟ ΑΛΛΟΙΣ ΕΜΑΘΑ ΠΑ Τ§Ν ΠΑΠΑ - ΕΦΤΥΝ
κείνοι ποϋ άςροΰ μάς άη.ταξαν τα
οόμοιο μ' έκεϊνο τό ΟΧΙ άπό »-
πεΰθννον "Ελληνα πιός:. . . άν πά
οαστή άν'άγκη θά ν.-τερασπίσ<ομεν άποφασιστιχώς -/αί λίαν ά.-τοτελεσ- ματιχο,; την άκεοίΐιότητα τοϋ έλ ληνικοΰ χώρον*... ΙΙροσθέτομεν έιΐΕΪ; οί άπλοί "Ελληνες πώς επά¬ νω σ' αύτό κανείς μας δέν εχει άντϊλογον' ί) καί δισταγμόν, πολίι ,τερισσότερο εμείς οί ά,τοδιωγμένο πού έδώσαμε άφε-σι στούς πού μάς έκαμαν μεγ ι στο ν.ακό κι όχι μόνο δέν άντισι,γχωρηθήκαμε μά θέλουν οί πού μάς ξεσ.τίτωσαν κι άπό πά- νο). Γιαυτό, Όχι πιά χαμένες πα- ρίδες. ΟΧΙ. (Σ υνεχίζϊται) Ο ΟΑΝϋΤΟΣ Τ£ΑΑΕΞΑΝΑΡΟΥ -, , . ■ ., Υπό Ε. ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ Διδάκτορος τοϋ Πανεπιστημίου των Παρισίων Ό θάνατος τοϋ Μεγάλου Άλι.- | κατά την πολιορκείαν καί κυρίαευ « Θεέ μου, κάμε νά γενή ό κόσμος αδελφάς, τα ματωμένα χέρια τού νά ξεπλυθοϋν στό φώς ». ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΜΟΥ Έκεϊ τού; Δ' ΠΩΛΗΣ •γεί γιατί άργει νά Πολλοϊ Ρΐι'α'οί άπό τού: Άκδα ο Παυλάκης. Τούς λέ γλήδς. π<ιτριωΐ?ς τού Π., ήσαν γι ,τώς ό ΙΙαυλνάκης ζητά νά τού οίχοδόαοι. Άπό τίς άρχέ; τής α- δΐίιαει τί; 100 χρνσές λίρες πον ν'.τιΗη: ώ: τα ιιέσα τού (τθινοπιή- τΐϋε;νει ΰχ δέν τίς 6άλει σττι τσε ο€ΐ· διασκορπίϊονται ν.Γ-.τά τού είχρ νποΓχρθεϊ τοάχωμα κα'ι ε σέ διάφορε; περιοχέ; τή; μεσόγει τη νά μην πάει στήν' έκκλησία. αί Μικοασίας. Άρκετοί πτιναιναν Γού; παρακαλεί νά τού έγγυηθοΰν στιιν "Ανκ^οα χαί πάοα πέοα. κι>
ιύτοί προσωπικά πώς θά τοϋ τίς χια καί άναλ.άβαιν'αν στ!ς κωμοπο
Εάνδρου, θά μάς είναι πάντοτε έ¬
να εύερέθιστον αϊνιγμα.
Ό ΆλέΕονδρος Γ' τής Μα<ε δονίας άπό την έποχή πού έφυγεν άπό την Πέλλα γενέτειράν τού έ λαβεν τό ονομα τοϋ Μεγάλου "Α¬ λεξάνδρου, είχεν διανύσει πλέο/ των 35.000 χιλιομέτρων καί ήτο άκόμη νέος άκμαϊος καί γεμάτος ζωή. Ό θάνατος τοϋ Αλεξάνδρου χ διόσπ τό ποώτο δεκαήήαεοο ιιετά τα στό Έσχί καί Κιοντό Λ.ιό τίιν στέψη. Ό πατέρας μέ τόν λπ; ν.αί τα χωρία τής πεοιοχής οί έ?(ώελ<τό τού .ιήγαν στό σπίτι. ί>-. κοδοιιιχε; έογασίες^: κατασκειτς
.τον ειχενε ό Παυλάκης καί τοϋ εί
ταν ττιν πρόταση τού πεθεοοϋ τοι.·.
Ό Παυλάκης άπευθινεται στόν πά
τέ;α κ«ί τού λέγει: Ίο»σήφ έιτέν
Λη σέ έκτιιιω καί σέ σέβοααι σαν
.τ,'ΐτ.οα μου. άλλά σάς παοακαλώ
χαί τοϋς δι·ό σας νά μην έπεμβαί
ντε στήν νπόΚεση αυτή. "Αν δεν
ί)άλ() ητήν τσεπη τίς 100 χουσες
δέν' πηγ«ίνι>) στήν έκκλησία. Τέλο;
ό Ούντζοΰ Γιιόογης 6οίσκει άπό
γνωστούς καί σ.γγενεϊς 50 χο>·-
σ:ς. τίς δίνε, στόν πατέρα καί
πτύν έξάδελοτό τού καί τούς παςκι
•Χ(ΐλ"ϊ νά ν.-ΐοσχεθοΰν' γοαπτοις αΰ
τοί .τώς τίς ύπόλοιπε; 50 θά τι;
.-'/,Γε ιιετά άπό 10 μέοες. "Ετσι
π^ίθεται ό Πανλάκης χαί
χτται στήν έκκλησία.
— ('Τποσηιιείο)σ(): ΣνννενεΐΓ
κιιί πατοιώ''ες τοϋ Π. πρόβφατα
μοΰ είπαν πώς ό Παυλάκης πήρε
νιά τοάγωαα 500 νουσές. "Ισοις
οί 100, πού άνέφερε ό πατέρας, ν'ά
ήταν ή ποώτη δόση. Οί 300 χηυ
σές γιά την έ.τοχή έκείνη ήταν σε
βαστό ποσόν).
Ο, ΠΑΤΛΑ.ΚΗΣ ΪΦΑΣΜΑΤΟ-
έπ σχςι'ές· διαφόριον κτιρίιον (σπι
τκ7)ν. τ»«ιιίων. ιιιναρέδιον. ιιικοο
' κ/«τ·) Περί τα μέσα τοϊ'
(ΐ'Βινο.τίόοοι· όσοι είχον εογαστρϊ
ατΙ; προιογές Έσκί—σργ^ο. Κ ο·
τάχιας, "(οί πόλεις αΰτές σννοέον
δέν ηδύνατο νά θεωρηθή ώς φυσι¬
κάς.
Αί συκοφαντίαι την εποχήν £-
κείνην όργίαΖον.
"Αλλοι κατηγόρου τόν Μήδιο/,
Ι βλλοι τόν άντιβασιλέα τής Μακε
δονίας Άντίπατρον ιδία τοϋ άπε-
οταλμένου τού Κασσάνδρου κα'ι
τοϋ άδελφοϋ τού, Ίόλλα, διά δη·
λητηρΐαοιν.
Μία άλλη παράδοσις λέγει πώς
ό θάνατος τοϋ Αλεξάνδρου προήλ
θε-ν έκ δηλητηριάσεως είς την Βα-
βυλώνα πλησίον των κρεμαστών κή
πων τοϋ Ναβουχοδονόσορ καί τώ*
κήπων τής θασιλίσοης Σεμίραμις.
Ή άλήθεια δμως ήτο ότι αί κα-
ται σιδηοοδρομικώς μέ την "Αγκυ ' ,τ.
κουχίαι των όπείρων έκστρατει-
ών. τα έπικίνδυνα τραύματά τού,
εδέχθη ό
ρα) καί στήν περ'οχή Άγκυρας,
συγκεντροΥνονταν στήν "Αγκύρα. Ε
κεί ψοι'νιζαν γιά τα ροϋχα καί έ-
σώρρουχα τώ οίκογενειών τους τα
άνά/.ογα ΰφάσματα καί δσα χρήμα
τα τούς ,τερίσσεναν τα έμπιστεΰον
ταν' στοϋς ρωμιούς έμπόρου; γιά
υγ> τού; τα ιττίλνο»ν? τμημητ ζίι
μέ ταχνδρομικέ; έπ.ταγές. Δέν ή-Ιοα' Οί'δονλέΓές"^ χρ'όνια
γαν κα/.α. Ομως τό 1911 σ,,ν'χέ
φιασαν καί σκοτείνιασαν οί οί>ρανοί
στήν Εύί.ώπη καί στή Τοι«ρκία. Έ
περχόταν ό πρώτος Παγχόσμιο;
σιν της πρωτευούσης των Μαλλων
κατά την έκ των Ίνδιών επιστρο¬
φήν κα'ι αί έκ κληρονομικής πρ3
διαθέσεως άκολασίαι καί ιδία ό
θάνατος τού Κλείτου καί τοΰ μο
ναδικοϋ τού φίλου, τοϋ Ήφαιστί
ωνος, εϊχαν έξασθενήσει την ύγεί
αν τού ούτως ώστε εδημιουργήθη
είς τόν οργανισμόν τού τόπος μειω
μένης άντιστάσεως, μία γενική νεύ
ραηις, μετά ψυχοσωματικών διατα
ραχών, ώστε τό θώμα τοϋ βασιλέ¬
ως δέν ηδυνήθη νά άντιστή έναν
τίον μιάς προσβολής πυρετοϋ (μα-
λάρια = έλονοσία), ό οποίος ήτο
πολύ τρομερώτερος διότι οί ίατροί
δέν εγνώριζον τίποτε περί τήο
νόσου αυτής, άλλά οΰτε ύπήρχε
καμμιά θεραπεία την εποχήν εκεί¬
νον.
"Επρεπε νά περιμένουν όκτώ σϊώ
νας διά νά θεραπεύσουν την μαλά-
ρια χάρις είς την κινκινό (κινίνη)
τής Περουβιανής πριγκιπίσσης καί
νά φθάσουν είς τό τέλος τοΰ 19ου
αιώνος μέ την έποποίαν τοΰ Λα
βεράν διά την ανακάλυψιν τοΰ
πλασμωδίου (αίματοΖωαρίου)
Άπό την ημέραν πού ό φίλοα
τού Ήραιστΐωνας είχεν πεθάνει,
ό ΆλέΕανδρος, δέν ύπελόγιΖεν
διόλου την Ζωήν τού, έουλλογί-
2ετο διαρκώς πώς καί τοϋ ίδίου ό
, ^ , , ,. , ,! θάνατος δέν πρέπει νά απέχη πολυ
για οικοΛομικες εογασιες. Και ανι -...,,
τό; θά δ.αχε,ρ,ζόταν τά.-τερ.σσε.ό! δ'6τΐ ^ Ηφα,στ.ωνας ήτο ^αί αύ-
μενά χρήματά τους μετά πό τα ψού
νια τού; σέ νφάσματα στήν "Αγχν
θ(ΐν τόσο ασφαλεϊς οί
την "Αγκύρα ώς τό "Ακνταγ, «ού
άπεϊχε ώ; 350 χλμ., καί εκαναν
μέ άμάξια ή ζώα 8—9 μέοες γ.ά
< ι , .1---«Λ"·"1 ■" ^νν·»^ ΛΙΙΚΤ να φχασο,ητ στη πατρ,δα τού;. Ό .,ύλεμος. Τότε οί Ρ,ημ.οα Π. σχεφθηκε να αν"οι?ει μέ τα λε Ι γνωρίζη,^· αί προχωοημενοι (ίτά, ποϋ πήρε άπό τόν πεθερό τον ίκραο-ματο,-ΐωλεϊο. στήν "Αγχνρα! θά ί'χε πελάτε; έκτός τού; ντόπι 'Λ μέ τα λε Ι γνωρίζη,^· αί προχωοημενοι σημ?- ούς 'Λγκνρανθν; τού; χωρι¬ ; χρ κόν; τής περιοχή, καί τού ξενιτει; μένους πατοιώτες τ,ον σττγν «εοιοχή! ρα στήν ήλικία. πού Ιϊηβαν τη γε γοότ<ι έκεϊνα, έΊττοπίξονταν ολ' τό παοάλια τοθ Αϊγαίου χαί τής ΙΙοοποντίδος στο έσωτερικό τής Μικράς Άσίας. (Σννεχίζεται) τος Άλέξανδρος·. Άς μην ξε- χνοΰμε πώς καί ό Άχιλλεύς δέν είχεν έηιζήοει πολύ άπό τόν φί¬ λον τού Πάτροκλον. (Α Βάϊγκαλ). Διότι ό Ήφάιστίωνας υπήρξε ό μόνος δνθρωπος ποϋ τόν κοταλΊ. βαινε καί πού ήμποροϋοε νά τόν έμπιστευθή τάς πλέον μυστικάς σκέψεις τού. Κάποτε ό Άλέξανδρος παρεκα- λει τόν προσωπικό τού ίατρό Φίλιπ¬ πον νά τοϋ δώση φάρμακον καθοο (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ·ην ΣΕΛ.)

. Κ Λ ! Λ11 ΛΗήτΊ Ι ΚΗΣ ΠΛ Ο Κ ΗΣ ~~ . ^
ϊΣΤΟΡιΚΌ Λϊν'ΑΤΝΩΣΜΑ ' ■ '■ ' '·..$
ΘΗΤΑΥΡΟΓ ΤΟΥ Κ!ΑΤίΠΟΓΛΟ
Άπό *<Γ Αβ-τβύίγημα '. -ο Μ&οκο 520 Περίμρνε, νά διαβάσο) πρώτα τό γράμμ«. τού άποκρίθηκε ό Λεωνί¬ δας έ"διά6ασε τύ μικρό χαοτί άπό ίίέοα τού· πον εγραφε: «Καλέ μας φίλε κ. Λεωνίδα, μέ τόν πιοτό κα'ι ά(ροσιο>μενο μας
«νίρχηγιΛ» σοϋ στείλαμε σήμερα
εύχάριστ» «χαμπάοι». Σέ πληρυψο
Ιίθύσαιΐί- ότι επί τέλονς καταφερα
με ν' άνακαλΐπι'ουμε την κρνψώνα
τώ θησαΐ'θών τού πατίοα μας κα'ι
σέ καλούσαμε να εοθης άπόψε γιά
νά τούς ξεθάψουμε. Έπειδίι όμι«ς
ξέρουμΓ δτι παο,ακολουθρϊσαι άγριι
πνα άπό τόν Άλή Έφέντη και ή
ϊ στό μεταξΰ εμείς νά σνλ-
λ
μρ μ
ληψθοϋιιε άπ' αυτόν, σοϋ στέλνομε'
μέ τόν Μανώλη, τό σχέδιο ποϋ
Κκανε' στο χορτί ΰ μακαοίτηε Λ
πατέρας μας. απάνω στό όποϊο ε
κοψ: τα ξύλινα όχτώ τς>£γωνα ποϋ
συν'αρμολογονμενα λύνουν τό μυστή
υιο τής κρΐ'φώνας, των θησαυ^ών
τού και δλ.α τα σΐετικά μ' «ύτούς-
'Επιθυιιία ιιας είναι, ο! θησανιο,οί
νά παοαδωθοΰν στόν μεγάλο Μονψ
τή καΐ νά μποΰν'ε στό ταμεϊ τοϋ
Ντοδλετιοΰ στό ό.ιοϊο άνήκονν. "Άν
ό Μεγάλας Μουφτής τό κοίντ, σκό
πιμο, μποςιεϊ νά διαθέση μέοος
των θησαι,ρών' γ.ά την ιδρύση με
γάλου Νοσοκομείον, σΰμο,'ονα μέ
τί;ν θέλ.ηση τού πατέρα μας.
τοτρκϊα>
σκείτθηκε, είναι μεγάλος πειρα¬
αιώς. "Οσο τίμιος και ΰσο άςροσκο
"Η ΚΟΡΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝίτΝ ΚΓ Ο ΒΥΡΩΝ,,
"Ο ΦΛΟΓΕΡΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΦΙΛΕΑΑΗΝΟΓ,,
! ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
ι ΑΥΤΟΣ ό μεγάλος "Ερωτας, αύ νός έλευθέρου έρωτος, άπηλλαγμέ
τος ό θρϋλος τής Άγάπης, δέν νού τών προλήψεων, πού τόσον
θά σβήση ποτέ. Ο Λόρδος Βύρων βαθειά ήσαν άκόμη ριΖωμεναι είς
οάν λυρικός ποιητής άρχκσε τήν ' τήν ελληνικήν ψυχήν. Ό Λόρδος
ποιητική τού οταδιοδρομία. Σ' όλη όσον ώραϊος καί εύγενής καί άν
τή διάρκεια τής Ζωής του, συνέ ' ήτο όμως ό άνδρας, ό οποίος θά
θετε σύντομα ή καί μεγαλύτερα ρο
μαντικά, μά καί λυρικά έργα.
Άλλά ό Λόρδος Βύρων άνέ-
μενος χ«1 άν ήτανε στοί,ς ήςεντά ™Έε, οέ μεγάλην βαθμίδα καί τόν
δες τού, τώοας πού μπορεί νά μην θεσμόν τής Άγάπης.
νπήοχανε πιά, ϊσως νά σκανδαλί-, Άγάπησε την θηρεσία Μακρή:
ζονταν' άπό τό τόσο 6ιός καί νά την Κόρη των Αθηνών. Μέ την
πήγτχινε νά τό κλέψη.
ευκαιρίαν τοϋ Έορταομοΰ των 150
Οταν έμειναν μονο., ό Λεωνί χρονων αΠΟ τον θανατον τοΰ μεγά
οας έδιάβασε καί τό αλλυ χαοτί
«τον Νταή Βάσσο. Έκεϊνος
στ<χι>οοκοπήθηκε:
ιόξα στόν ίίεό πον μ* άξιωσε
λου φιλέλληνα καί ύπερμέτρης θερ
μοϋ Σημαιοφόρου τής ΕΛΕΥΘΕ
ΡΙΑΣ Λόρδου Βύρωνα, γράφω
ν, άκούσω την λύση αύτοΰ του μυ- τό παρόν μου σημείωμα, πού έ-
στηρίον. Στράφηκε στόν ΛεωνΐΛα Ειστορεϊ τόν φλογερόν έρωτά του
κονώντας τό κεφάλι τού. Ποτέ δεν ι μέ την πράγματι όμορφη, έκπά-
"'■ -■'■- *-'" "■*- ----- ί Ι γλου καλλονής Έλληνίδα, τήν θη¬
ρεοία Μακρή, πού άποθανάτισε άρ
γότερα στούς οτίχους τού. ώς
Κόρη τών .Αθηνών, ώς, εύλαβικόν
Βά τονς βρίβκααε τσνς
τζελεπή μόν. Εμείς ψάχναιιε
το>ις 6ροί>με στόν Τσεσμέ και αί
τοί είναι καταχωνιασμενοι στην
Κάν Τσεσμέ. Καί τώοα τί '.έε
νά κάνουμε; Μά θέλει οώτημα:
Πρέπει απόψε κιόλας ν'ά βρβαιωθοΰ
με ότι (ίρϊσκοντα, άκόμα οί Ηησαιι
οοί στήν' θέσι τους.
Άύτό θά κάνουμε τζελεπή «<>«
Μά ποίν άπ' αύτό, έγώ θά κάνω
κάτι αλλο. θά πάιιι ν' άνάΐ'ο)
στάν' "Αγιο Φανούοιο πού
αάς 6οίΊθησε νά ΰροϋμε νινς θτι
σαι>οοϋς· Κι' αλλο ενα για νά οί
χιυί/έση ό θεό; την ψιαή τού Κια
τίπογλου.
Ξίρεις που πέ'ΓΤει αΰτό; ό Κάν
Τσεσμε'ς;
ΙΙώς 8έ ξέρο). Σμυρνιός
Ά<ίοσΐϋ)μέ<νοι ςμ'λοι σου> οί Εϊα, βτύ δι>όμο τοϋ Μποντΐΐά
γιοί καί χληοονόμοι τού Μρχμέτ
Κιατίπογλον.
Τ.Γ. Τό σχέδιο αΰτό τό <Ίρήκ«; τυχαϊα προχθές, με'σα στά χαοτιά τοΰ πατέρα ιιας. Ό Λεωνίδας έλαμψε (Ιπό χ«οά. Άφησε τό γράμμα καί ανοιξρ τό «λλο χαρτί. "Ητανε τετοάγ<·ινο καί δι.τλωμένο έτσι, ποίι σχηαάτιζε όχτώ τρίγωνα. Σ' δλο τό πλάτος τού εγραψε τα εξής: ΣΤΟΝ ΚΑΝ ΤΣΕΣΜΕ ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΚΤΙΝΑ ΔΕΚΛ ΜΕ- ΤΡΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΡΤΣΗ ΤΟΎ ΑΧΜΕΤ ΒΡΙΣΚΟΝΤΛΙ ΚΡΤΜΜΕΝΟΙ ΣΕ ΕΦΤΑ ΙΠΘΑ ΡΙΑ ΟΙ ΘΙΙΣΑΤΡΟΙ ΜΟΤ ΑΠΟΤΕΛΟΤΜΕΝΟΙ ΑΠΟ 20. 000 ΔΟΤΒΛΟΝΙΑ — 50.000 ΟΛ ΛΑΝΛΙΚΑ — ΐ.οΟΟ.ΟΟΟ ΧΡΤΣΑ ΦΛΟΤΡΙΑ — 30.000 ΔΙΛΜΑ- ΝΤΟΠΕΤΡΕΣ — 100 ΟΚΑΔΕΣ ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΤΖΟΒΑΕΡΙ- ΚΑ ΚΑΙ 2.365 ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΤΑ. Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΜΟΤΦΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΤΖΗΔΕΣ ΑΓΓΛΙΑ Σ- ΓΑΛΛΙΑΣ ΚΑΙ ΡΩΣΣΙΑΣ ΝΑ ΕΠΙΣΤΑΤΗΣΟΤΝ ΜΕ ΤΟΤΣ ΘΗΣΑΤΡΟΤΣ ΜΟΤ ΝΑ ΧΤΙΣΤΗ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΔΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕθΝΗ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙ- ΝΟΤΠΟΛΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΛ ΛΑ ΦΙΛΑΝΘΡΩΙΙΙΚΑ ΙΛΡΤΜΑ ] ΤΑ ΠΑ ΤΗΝ ΨΤΧΗ ΜΟΤ. Ό Λεωνίδας- έδίπλίοσε πάλι στά όκτο') τό σχε'διο καί διά/>ασε (τ"ω-
ναχτά μόνο τό γράμμα τών Κιατι
πογλαίων- "Τστερα ΐδωσε γερό
«μπαξίς» στόν «κεχαγιά» κ<ιί τόν' έδκοξε. Δέν ήθελε νά μάθη ποΰ ήτανε κρυμμένος ό θησανςώς. Ό πλοντισμός καί μάλιστα ό εΰκολος κρί κοντά στά έβραίικα «με!;άρια>.
ωο«
ι δα»
Λέν' είναι όντε μισή
μέ τ' άλόγατο.
'Ωραία. Λο'.πόν άφοϋ ξεπληοώ-
σης τό τάμα σου, νοίκιασ^ δ^ό ίί-
λογα άπό τόν απάρμπα Γιακοΐ'μή.
όέ μέ τα χρεΐ((';οΐ'μεν(ΐ,
δηλ. «κοιζμάδες» καί φτιάι.ι.'- πάρε
καί τ' άρματά μας γιά ν·ύ.ο καί
γ.ά κακύ καί ελα ,ατά τίς οώδε
κα νά αύγοΐ'με. "Ως τα τύτε. τγχΊ
ΟηΪΡ κ(χνέν'Λ καλό νπνο, γιατί μπο
οεί 'ά ξημεοοιθοΰμε ψάχνοτας.
"Εγινε άφεντικό, ?κανε ύ Νταή
φόρον τιμής γιά τόν Λόρδον Βύ¬
ρωνα.
Ή άγάπη τού, όπως γράφω καί
ανωτέρω, δέν θά σβήση καί γιά
την Αιώνιον μας ΕΛΛΑΔΑ, άλλά
καί γιά την θηρεσίαν Μακρή, θά
ο νούς καί ή καρδιά δοκιμάΖονται
άπό τήν οδύνην. Καί σέ ιρέρουν
ενώπιον μου ακριβώς όπως αί.
ικανοποιει τους ποθους μιας παι- . . „, »*«·« α»,,
... ...... . εγνώρισα καί σε εΖησα χρόνια ο™
κληρα, χρόνιο πολλά, χρόνια σφρα
Ι ΦΟΡΟΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣ
Ι ______—-———
ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΞΟΧΟΝ ΑΝΛΡΑ ΧΡ. ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΝ
ΤΟΤ κ ΧΡΗΣΤΟΤ Γ ΕΤΑΙΓΕΛΑΤΟΤ ΕΠΙΤΙΜΟΤ
1ΙΡΟΕΛΡΟΤ ΤΗΣ ΕΝΟΣ ΕΠ Σ ΕαΛΕΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΟΝ
Άλησμόνητε φίλε μου, αυτήν την τεραστίαν μόρφωσιν καί τόν ά
την στιγμήν τής απωλείας σου καί δαμάντινον χαρακτήρα. Ή εύφυια
Ι
δίσκης, ή όποία μόλις εκείνην τήν
στιγμήν έΕήρχετο είς τόν κόσμον».
Άπό τήν πρώτη στιγμή, πού ό
Βύρων πήγε καί ένοικίασε τό πά¬
νω διαμέρισμο τού σπιτιοϋ της, κον
τα στοϋ Ψυρρή, άπό τήν πρώτη
στιγμή, πού τό μάτια της έπεσσν
στά δικά του, ή Άρχοντοπούλα
αισθάνθηκε πώς τθν άγαποΰσε.
Χτύπησε ή καρδιά της χαρούμενο,
μά γοργά έπεοε οέ βαθιά μελαγ-
χολία. Γιατί, θυμήθηκε όΕαφνα πώς
ό άνθρωπος αύτάς ήτον άπό τα
καλυτέρα «τΖάκια» τής "Αγγλίας.
Βεβαία, κι' ή δική της καταγωγή
δέν ήταν διόλου εύκσταφρόνητη.
Κρατοϋσε άπό τις παλιές οίκογέ-
νειες τής "Αθήνας, άπό τούς Μπα-
τιστοίους τούς Μπενιίέλους, τους
Κολλιφρονάδες, τούς Βλαστούς,
καί τούς Λογοθέτηδες. Συγγένευε
μέ τήν Άγία Φιλοθέη καί, κατα
πώς έλεγον μερικοί τό άρχικό Εε
καί ή έπιστημοσνύη τού Κεφαλλή
νος έν διαρκεϊ άνόδω, καί έζάρ-
σει. Καί θά ενθυμούνται έπκΐης
τόν επί κεφαλής των νυκτερινήν
σχολών τοϋ -ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ. τοϋ
κπν καί ηθικήν.
Διότι ό Χρήστος
Θεοδωράτος
γιομένα άπο γεγονότα καί ποτι- όποίου τόσον όγκώδης ύπήρΕεν ή
σμένα άπό προσπάθειαν πνευματι- Ι ουμβολή, διά τήν προσγωγήν των
καί τήν πλήρη απόδοσιν των. Θά
έν θυμοϋνται τόν μεταφραστήν αρ
χαίων κειμένων ή έργασία τοϋ ό¬
ποίου ύπήρΕεν άπό τάς εύτυχεστέ
ρας τούς εϊδους καί τόν συγραφέα
βιβλίου, τα όποϊα είχε βροβεύσει τ
Άκαδημία.
Κοί ή έπιτυχία τού εϊχε τύχει
καθολικής άναγνωρίσεως. Κσί θά
ενθυμούνται τόν άνθρωπον, μέ τό
δέν ήτο, απλώς ή πνευματική προ
σωπικότης. "Ητο συγχρόνως τό άρ
τιον ηθικόν μέγεθος. Νούς καί
χαρακτήρ, σκέψις καί αϊσθημα. ψυ¬
χή καί καρδιά. Καί τώρα. πού π
οορος έχει έναποτεθή είς τα Μονο
πωλάτα τής γενεθλίας γής, —
χωριό καί δικό μου — ή θλϊψις ».οί
ή συγκίνησις μου καθίστανται βα
ρυτεραι καί βαθύτεραι. Διότι έ-
κεί, είς τήν Κεφαλληνίαν εϊχα τήν
τύχην, είς ώρας δεινής δοκιμασι
άς, όπου ευρίσκομην ώς ύπουργοο
Άποκαταστάσεως τών Σεισμοπλή-
κτων Ίονίων Νήσων νά γνωρίοω
καί νά έκτιμήοω θαθύτατα τόν
Χρήστον Θεοδωράτον, Γυμνασιάρ-
κίνημα τής οικογενείας της έρχόν ΧΠν τότε έν Αργοστολίω, τό όποϊ-
μείνουν μέσα στίς ψυχές τών Έλ ι τον κατ" ευθείαν άπό τό ΒυΖάν- όν είχα ώς προσωπάρχην, είς τό
λήνων, άλλά καί τών Έλληνίδων τιον. Μά, όλα αύτά δέν τα ήΕερε ι "Υπουργείον, τόν Κεφαλλήνα τον
δύο Αίώνιοι Έρασταί, σάν τόν Ρω- τότε ή θηρεοία. Καί νόμιΖε πώς διακεκριμένον, πού έπασχε κα'ι υ
μαίο καί την Ίουλιέττα.
"Όταν ό νεαρός "Αγγλος φιλέλ-
ληνας εϊδε γιά πρώτη φορά την ψηλά άπ" αυτήν,
μικρή "Αθηναισ αρπαξε τόν φίλο "Ρ"Γ"1 Ατη" '"
μικρή "Αθηναισ, αρπαξε τόν φίλο
τού ΧομπχάουΖ άπό τό μπράτσο
καί είπε.
— ΚύτταΕε, Ρόμπερτ! μέ θαυ-
μασμό. Μία άπό τίς Καρυάτιδες
Ζωντάνεψε!
— Αύτό πού φοβόμουνα, έγινε,
άποκρίθηκε. "Ετρεμε ή ψυχή μου
μή τύχη και την ιαυναντήσης.
Γιαιί ήΕερα ποιό θά είναι τό
άποτέλεσμα. "Αλλά πώς ήταν δυ¬
νατόν νά μή την δής, άφοϋ είναι
μία άπό τίς τρείς θυγατέρες τής
Σπιτονοικοκυράς σου;
— Κόρη τής σπιτονοικοκυράς
μου; ρώτησε ξαφνιασμένος ό
Ι ην ιδία νι-χτα " Λεωνίδας κ(ΐι Βυ
Βάσσος καί έηυγρ, χαηυνμενος. " ....
Α Νταή Βάσσος επήγανε στόν - Της κυρ,ας Μακρη; του ε.πε
Κάν Τσεσμέ καί δέν δι,σκολεντή-
κανε νά άνακαλύψουνε τό
ίίπου ήτανε κονμμένος ό Οησανοός.
Τόν' έδοήκανΈ άνάμεσα οί νάτι άρ
χαϊα έρείπι«, σζεπασμένο ιιί χαμο
σνοτές κάπαρες καί άλυγαηιές καί
στ μικοο 6άθος. ΆνοΙζανε καί τα
εατά πιθάρια καί τα (ίοήκανε
άπείραχτα. Τα σκεπάσανε πάλι
προσεχτικά καί φύγανε. Άπό τήν
αλλ' ήμέοα τοποθετήσανε ίκΡΪ γιά
νά τα ((νλάη. τόγ γενίτπιιρο τοί
'<Κόνσολα», ποίι τοίις τόν διέθεπρ μ' ευχαριστήση τον, γι' αυτή την δονλειά κ«ί άναγγείλανε τό ενχά ριστο «Χαμ,ιέρι» στόν' Μεγάλο Μο_φτή. Αίτός εστειλε έμπίστους έπίτηδες καρά- τά πιθάοια τα ίαορτ(ί>σαν[· σ' αϋτό καί τα έπήγα
νέ στήν Πόλη, ίίπου άφοΰ καταγοά
ψανε τόν θησαυοό μέ λεπτομέοεκι,
τόν' έβάλανε στήν «κάσσα» τοΰ
Ντοβλρτιοΰ. Μέ τό ίδιο καοάίπ,
ίγνοισαν στήν Πόλη ό Λεοηίδας
καί ό Νταή Βάσος. Εϊχανε έκτελέ
σει τήν αποστόλη τονς.
τού ανθρωπονς μ'
0ι, πού ςεθάψανε
Η ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ ΝΙΚΑΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΧΑΙΡΕΤΑ ΜΕ ΑΓΑΛΛΙΑΣΙΝ ΤΗΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ
ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΣΤΗΝ ΝΕΟΣΥΣΤΑΘΕΙΣΑΝ ΜΗΤΡ)ΛΙΝ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
Μέ τήν εύκαιρία τής ένθρονί-
σεως τοϋ Σεβασμιωτάτου Μητροηο
λΐτου κ.κ. Χρυσοστόμου στήν νεο
ουθταθεϊοα Μητρόπολιν Νέος
Σμύρνης, ό Γενικάς Γραμματεύς
τής «Ενώσεως Σμυρναίων Νικαίας
καί Πειραιώς» κ. Πέτρος Μελιδώ-
νης, δραστήριος φιλόπατρις αύτός
Σμυρναϊκός νεαρός βλαστός, συνέ
ταΕε τήν έΕής όμιλίαν γιά νά την
έκφωνήση κατά τήν πανηγυρικήν
αυτήν ένθρόνισι:
Σεβασμιώτστε Δέσποτα.
Μέ άνΕκφραστη χαρά κα'ι άνα-
κλάλητη άγαλλίασι γέμισαν οί καρ
διές τών Συυρναίων της Νικαίος
κα( τοϋ Πειραιώς στό άκουομα
τοΰ χαρμοούνου άγγέλματος:
«Καί πάλι θά άναλάμψη ή
Μητρόπολις Σμύρνης. Καί πά¬
λι Χρυσόοτομος ό Μητροπολί
της αυτής..
Καί τότε, δάκρυα πλημμύρισαν
τα μάτια τών γεροντοτέρων Σμυρ
ναίων, γιατί ά Θεός τούς άΕίωοε
νά δοϋνε πραγματοποιούμενο τό !ε
ρό αύτό γεγονός, πού έδώ καί πε
νήντα χρόνια μέ τόση λαχτάοα
τό περίμεναν. Εμείς δέ τών Σμυρ
ναίων ή νέα γενεά μέ άπορία καί
κστάπληΕη βλέπομε νά παίρνουνε
Ζωή οί νοοτολγικές ίοτορίες τής
γιαγιάς γιά τή Μητρόπολι τής
Σμύρνης κα'ι γιά τόν Χρυσόστοιιό
της.
Σήμερα τό κέλεοσρα τοϋ Θεοϋ
έκπληρώνεται. Ή χρυαή Λυχν,α
τής Άποκαλύψεως, ή άγιωτάτη καί
δοΕασμένη Μητρόπολις Σμύρνης
Εαναλάμπει.
"Ο προαιώνιος εχθράς τοϋ "Ε-
θνους μέ τήν άνήκουοτη έκείνη
φωτία κατέστρεψε τίς άνθούσες
Χριοτιανικές Έλληνικές κα'ι Άρ-
μενικές συνοικίεΓ τής Σμύρνης
κοτεοφαΕε κοί ΕερίΖιοσε μέ τή
βία τούς πιστούς τής ίεράς αυτής
Μητροπόλεως Όστόσο οί Εεριϊω Ι
μένοι αύτοι διατήρηοον τήν πίστιν ]
πρός τόν Πανάγαθο κα'ι μέ οθενοΓ:
μετέφερον έδώ την πολιτισμένην
κοινωνία τής Σμύρνης Κα'ι τώρα.
στούς κόλπους τής Μητέρας "Ελ¬
λάδος στήν Ν. Σμύρνην την κό¬
ρην τής Σμύρνης τής Ίωνικής μέ
άνθηρή την καρδιά κα'ι ύψηλό τό
πνεϋμα χαίρονται καί αγάλλοντοι
μα2ί μέ τούς γηγενεϊς καί μέ έν-
θουοιώδη χειροκροτήματα ήποδέ-
χονται τόν έκ Δωδώνης ερχόμενο
Ίεράρχη, γόνον τής Σμύρνης "Ε>3^
να, Δέσποτα, διάδοχε καϊ συνώνιι
με τοϋ Εθνομσρτυρα Χρυσοστόμου.
Την ϊδια χαρά καί άγαλλίασι αί-
σθάνονται καί οί άνά την Ελλάδι
καί τό έΕωτερικό έγκατεστημένοι
Σμυρναίοι.
Δέν ύπάρχει καλλίτερο άπό τό
νά συνδεθώ περισσότερο μαΖί τους
γιατί άΕίΖει τόν κόπο πράγματι.
Άπό σήμερα, θά πάψω νά βγαίνω
άπό τό οπίτι μου. "Ετοι ύπάρχει
πιθανότητα νά συνσντήσω καί πά¬
λι τήν άσύλληπτη αυτή όμορφιά.
Ό φίλος του, ό ΧομπχάουΖ, κου
νηοε τό κεφάλι του.
— Δέν είναι καλυτέρα νά έγκα
ταλείψουμε τήν "Αθηνά; τοϋ εϊπε.
Δέν ύπάρχει σχεδόν γωνιά τής Εύ
ρώπης, πού νά μην δφησες ένα
μέρος άπό τήν καρδιά σου. Έδώ,
δμως, τα πράγματα δέν είναι ό¬
πως άλλοϋ. Τα ήθη καί έθιμα είναι
αύστηρά. Άν οί συγγενεϊς τής
Θηρεσίας άνακαλύψουν πώς τήν
γλυκοκυττάΖεις, δέν θά καλοπερά-
σης. Κινδυνεύεις νά μή Εαναγυρί
σης πιά στόν τόπο οου...
— Τόσο τό καλύτερο! φώναΕε ό
νεαρός Λόρδος ένθουσιαομένος.
Τ" όνειρό μου ήταν νά πεθάνω
στήν ΕΛΛΑΔΑ καί γιά τήν ΕΛΛΑ¬
ΔΑ! .·. "Ενα πρό γμα φοβόμαι. Ή
Θηρεσία είναι μικρή άκόμα κα'ι ϊ
οως νά μην μπορέση νά νοιώση
έρωτά μου.
"Α, Ρόμπερτ! "Αν μέ θέλη, εϊ-
μαι έτοιμος νά τήν παντρευτώ. Γρά
ψε τό ταχύτερο στήν "Αγγλία, νά
στείλουν ένα πιστοποιητικόν, πού
νά άναφέρη πώς εϊμαι άδέσμευ
τος. Άπόψε κιόλας, θά μιλήσω
οτήν μητέρα της. Καί αν τα πρό
γματα έρθουν όπως τα θέλω έγώ,
τό πολύ σέ μιά βδομάδα, θά μάο
παντρέψης. . .
Τόν είχε πιάσει κάτι σάν πυρε
τος. Ό Ρόμπερτ Χομπχάου2, πού
τόν άκολουθοϋσε παντοϋ καί πού
γνώριΖε τή θερμή ίδιοουγκρισία
του, τόν άφησε νά κουβεντιάΖη ά
διάκοπα.
Καί μόνον όταν κατάλαβε πώς
ήρέμησε κάθησε κοντά του κι'
άπόθεσε τό χέρι του στόν ώμο
του.
— ΈντάΕει, άπάντησε. Θά γρά-
ψω στήν "Αγγλία γιά τό πιστοποιη
τικό. Άλλά γιατί βιάΖεοαΐ; Ποίος
λόγος σέ άναγκάΖει νά τήν παν-
τρευτής, προτού άκόμα τή γνω
ρίοης; Δέν θά ήταν προτιμό'τερο
ό Λόρδος Βύρων μέ τό όνομά τού πέφερεν άπό τό δράμα τής άγαπη
καί τα πλούτη τού, στεκόταν πιό μένης πατρικής γής, τόν βαθ^-
στόχαστον διανοούμενον, πού ά νέ
Ετσι, όταν μία μερά βρέθηκαν ! βαινεν επάνω άπό τα έφήμερα καί
ιυχαία οί δυό τους όλομόναχοι | τα περιστασιακά, τόν έΕοχον και
στό χογιάτι τοϋ σπιτιοϋ καί ό ευ- ] βερμουργόν άνθρωπον, πού έγνώ
γενής φιλέλληνας τής έπιασε τρυ ρ,ζε να όργανώνη νά κατευθύνη και
ιρερά τό χέρι, ή μικρή Άθηναία το ! ν0 εμπνέη.
πλούσιον αϊσθημα, ποή εϊχε την
φιλίαν, την καλωσύνην καί την
ευγένειαν είς τό αίμα τού. Άφήνει
τώρα κενόν ή άπώλειά τού. Καί
είς τοής καιρούς μας χρειά£ονται
κατ' έΕοχήν τέτοιοι άνθρωποι μέ τό
ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟ ΥΣΕ
τι κι ν
ΚΑΙ Η ΑΠΕΛΕΪ^Σ1ΜΑ.ΡΙΑΝ)ΛΕΟΙ
_ο κακοσ μιμητηΤτΟΓαττατουρκ
_Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ λΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ
ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΙί
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
Η ΠΡΟΚΗΡΥϊΙΣ
«Πρός τον Θρσκικόν Λαόν. Ή
Θράκη ήτ,ς άπό των πρώ'ων ί-
στορικών χρόνον ήτο έλλην.κή
καί ήτις. άψοϋ ύπήρΕε κατα τι /
μεοαιωνικήν χιλιετπΡ'δα το άσ-
φαλέστερον προπύργιον τής Έλ
ληνικής Αύτοκρατορίας, διετήρη-
σεν άναλλοί(4τον καί μετά την
τουρκικήν κατάκτησιν τόν εθνι¬
κόν αύτι,ς χαρακτήρα, σήμερον
ελευθέρα καταλαμβάνει καί πάλιν
θειω κελευομοτι την θέσιν της εν
τη "Ελλιτνική οικογενεία.
Τό Ελληνικόν Βασίλειον διά
των κατορθα>μάτων τού κατα Εη
ράν καί θάλασοαν στρατοϋ τού
καί διά των θυσιών δλης τής φυ-
λής περιέλαβεν έντός των όρίων
μενον είς τάΰ αρχάς 6ιτε Υρο,ιτ
είτε προφορικιΐκ;, θά γινητο, ε "^
ν ώς δεκτόν καί θά έΕετά^ητ
τα τής δεούσης προσοχής
Οσοι έκ των δηικοίων υΓν>,
λήλων άδ;ακρίτως θρηΟκεύμα·
θέλουσι νό παραμείνωοιν είς -
θέσεις των θά διατηρηθώ0ιν
αύτάς πλήν των προσώπων ι
ών ήθελον διατοπιυθή
τηγορίαι, αΐτινες έΕεταΖόμενοι
πό τής Διοικήσεως θ'
Ος
εις
υ
νυο
άποτράβηΕε μέ τρόμο.
— Μπορεϊ νάχω μητέρα καί ά-
δελφές, άλλ' είμαι όρφανή, τοϋ
δήλωσε. Καί μιά όρφανή κοπέλα,
δέν έχει δικαίωμα νά μιλά μέ δν-
τρες.
Κοί δέν θά λησμονήοω ποτέ ε¬
κείνην την περίοδον, πού έγινε δε-
ομός μνήμης καί καρδίας. Θά δε-
σπό2η είς αυτήν ή μορφή τού φϊ-
λοο καί έκλεκτοϋ αυνεργάτου, ό¬
πως δεσπόΖουσα θά μείνη είς ό.τι
Ό Βύρων, Εαφν.άστηκε πού την δήη£)τε έγίνετ0 έναοχοΑπσί£; του,
άκουοε νά τού απευθύνη τόν λθγο ακοπό(. προσηαθεια του. Καί εί.
οέ άπταιστα άγγλικά. Γιατί δέν ή¬
Εερε ότι ό θεϊος της, ό περίφη
μος Φωκίων Ρώκ — γράφει ό Κα
μπούρογλου — τής έμαθε γαλλι
κά. Ότι ό τετραπέρατος ΠρόΕε-
νος Φωβέλ, πού σύχναΖε στό σπι-
τι της, τής μιλοϋσε έπίτηδες γαλλι
κά γιά νά τα συνηθίση. "Ότι, ό-
πό τ' άλλο μέρος, ό άντίπαλος ΐοΰ
Φωβέλ στά άρχαιοκαπηλικά Λουν-1
τΖιέρης τής έμαθε Ίτσλικά. Εϊχε |
δέ άρκέτη πρόοδο καί είς τα "Αγ
γλικά, τα όποϊα τής έμαθε ά πε
ρίφημος Σμίθ, ό οποίος διέβλε-
πεν είς τό πρόσωπό της μίαν έμ
φυτον προσαρμογήν είς τίς Εέ-
νες γλώοσες».
Γοητευμένος ό Λόρδος. έπεσε
στά πόδια της καί φίλησε τα κρινο
δάκτυλα τών χεριών της.
— Ζωή μου! φώναΕε στά έλλη-
νικά, μέ άληθινό πάθος, σέ άγαπώ!
Κι' ή άγάπη μου αυτή, δέν θά
οβήση οϋτε στόν άλλο κόσμο. Λά
τρεψα κι άλλες γυναϊκες, άλλά
μέ μίαν άλλοιώτικη λατρεία. Έσύ
δνοιΕες στήν ψυχή μου έναν και
νούργιο δρόμο, πού τόν περνώ γιά
πρώτη φορά.
Σηκώθηκε καί τήν κύτταΕε στά
ύπέροχα μάτια της. Την κύτταΕε
ναι πολλοί οί τομεϊς, είς τούς όποί
ούς τό πνευματικόν δυνσμικό του
είχεν άφιερωθή.
Άπό τό Άργοστόλι προήχθη είς
Έκπαιδευτικόν Σύμβουλον κοί
βραδύτερον είς "Ανώτατον, δέν έ
φυνεν δέ άπό τήν παιδείαν οΰτε
ιόταν έσυνταΕΙοδοτήθη. Δλοτι η
παιδεία καί μάλιστα είς τήν υψηλήν
καί είς τό ανώτερον επί-
ι πτο το πόθοζ τού. Η
μεγάλη αποστόλη, τήν όποιαν ετί¬
μησε καί έδικαίωσεν όσον ολίγοι.
Θά τόν ενθυμούνται όλοι οσοι
μαΖί του συνειργήσθησαν. Θά εν¬
θυμούνται τόν βαθύν στοχαοτήν καί
οην άΕίαν καί τόσον πολυμερη
πνευματικότητα. Άλλ" ό Χρηστος
Θεοδωράτος δέν θά φύγη ποτέ
άπό την μνήμην. Καί τό δάκρυ μας
είναι αυτήν την στιγμήν ό φαρός
άγάπης καί τιμής.
ΧΡΥΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
>ννν*νν»/ν»ν»
ή τού καί την χώραν ταύτη, αί δέ
ΠΕΝΘΗ
ΕΛΕΝΗ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
Συμμσχοι τής Ελλάδος Μεγάλαι
Δυνάμεις έν τή Δικαιοσύνη των,
άνεγνώρισαν καί έπεκύρωαον τα
άπαράγραπτα ίστορικά καί έθνο-
λογικά αυτής δίκαια επί τής Θρά-
κης.
Συνεπώς ή Ελλάς δέν έμφανί-
2εται ενταύθα ώς Εένος κατακτη-
τής, άλλ, έπανέρχεται έν τώ οϊ-
κα) της, ώς οίκοδέσποινα καί μή¬
ΈΕ έμβολής, απήλθε είς Κύριον
ή Ελένη Γ. Εύαγγελάτου, θυγά-
τηρ τοϋ αειμνήστου Τελώνου Πει
ραιώς Γεωργίου Εύαγγελάτου κο'ι
προοφιλεστάτη άδελφή τοϋ έκλε
κτοϋ συνεργάτου μας κ. Χρήοτου
Γ. Εύαγγελάτου πρώην Ύπουργοϋ
καί Δημάρχουκαί τοΰ Έπιτίμου
Προέδρου τής ΑΔΕΔΥ κ. Θωμά
ιηρ φιλόστοργος.
Θρόκες, Χριστιανοί κα'ι
σουλμάνοι,
ντο Οάσιμοι.
Οί παραμένοντες ϋπάλΛΓ,/0ι ^
έχωσιν όλα τα δικαιώματα τ^ν
παλληλων τού Έλληνικοϋ Κράτο
ώς πρός την προαγωγήν, τούς μ|
οθους καί τάς συντάΕεις των. τ
.ήτημο των έν θράκη έγκοτα0Τα.
θέντων κατάτά τελευταία
σουλμάνων προσφύγων θά εςεΐα
σθή μετά τής μεγαλυτέρας ευμε
νείας καί διαλακτικότητος,
Έλληνικής Κυεβερνήοεως,
θυμούοης νά παραμείνωοιν
τόπω οί γεωργικο'ι ούτοι πληθυ
σμοί.
Ή πλήρης δημοσία άαφο>,ε,α
αί καλαί συγκοινωνίαι, ή γεωρνι0
καί όλων των πλυοτοποραγωγικών
πόρων ή άνάπτυΕις θ" άποτελΕ(Κί Ι
"•ής
ΕΠΙ·
ι Τώ
σιν αντικείμενον ιδιαιτέρας μΓρι. ι
Μουϊ μνης έι: μέρους τής Διοικήοεως
Έν συνόψει ή ήθική καί ύλικη προο Ι
Άναλαμβάνων έν ονόματι τοϋ
Βασιλέως των Έλλήνων καί Έλ¬
ληνικής Κυβερνήσεως την διοίκη¬
σιν τής Θράκης φέρω είς γνώσιν
οας, ότι ή προσάρτησις "τής πατρί¬
δος σας είς την Έλλάδα θέτει
τέρμα είς τα δεινά τής κακοδι-
ρμ
Γ. Εύαγγελάτου. Η μεταστάσα 5ιε ' οικισεως. η Έλληνική Κυβέρνι,
κρίνετο διά τα πλούσια χριστιανικά ; σ|ς καλω(, γνωρίΖει ποσον στενωα
ίθή ί λλώ ϊ ουνδεεται ή εύημερία Οας μέ την
της αίσθήματα καί πολλαχώς είχε
ύπηρετήοη τάς χριστιανικάς όργα
νώσεις καί διά τήν ευγένειαν τού |
χαρακτήρος της καί τήν έν γέ¬
νει λεβεντιά της. "Εκηδεύθη μέοω
δακρύων τών συγγενών καί φίλων
κα'ι επί τής σοροϋ της κατετέθη¬
σαν πολλοί στέφανοι. |
Ό «Προσφυγικός Κόομος» συμ- '
μετέχων ειλικρινώς είς τό πένθος
άπευθ'Ίνη θερμά συλλυπητήρ α
πρός τούς άδελφούς της κ.κ. Χρή¬
στον, Άναοτάσιον (Δικηγόρον)
καί ©ωμάν Γ. Εύαγγελάτον, είς
τούς άνεψιούς καί ανεψιός της
ευημερίαν, τιμήν καί
δόΕαν.
Έπομένως κηρύσσω ν ονόματι
τοϋ Βασιλέως τής Έλληνικής Κυ¬
βερνήσεως καί ύπόσχομαι πρός
όλους άναίϊαιρέτως καί άδιακρί-
τως φυλής καί θρησκεύματος. Πό-
λιτείας φιλελεύθερον, διοίκησιν
ηοτρικήν κα'ι φιλόστοργον. Προστα
οίαν Ζωής, τιμής καί περιουσίας.
ΊσοπολιΤείαν κα'ι Δικαιωσύνην.
Συμμετοχήν πάντων ε ς την διοί¬
κησιν τής χώρας, τα ήθη καί έθυμο
ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
Π. ΠΑΜΠΟΥΚΜ: "Ο ΑΠΘΑΗΜΟΪ ΕΑΑΗΗΙΣΜΟ^..
πολυ ωρο σ.ωπηλός, οάν νά προσ-
θ.5μα σημαντικόν, άπό τα σπον
δίχιότερα χαί πλέον ένδιαφέροντα
ΐ'Τναι αντά πον άχαπτΰσσει στό 6ι
Γίλίο τον μέ επιστημονικήν παρα¬
τήρησιν ό έκλεκτός διανοοΰμενος
κ. ΙΙάνος Παμπούκης. "Οποίος τό
μελετήση, αίσθάνεται πεοισσότες)ον
"Ελλην'α; κι' άντιλαμβάνεται ού
, σιαστικά τό ήαρυοήμαντον έλλη-
παθοϋσε νά είσχωρήση στά κατά | νιχόν θέμα τής Αποβημία;!
βαθα τού έαυτοΰ της. "Υατερα, μέ ι Σνγγοαφεϊς, όπως ό κ. Πάνος
Παμποίκης, όπ(οσδήποτε ποοσφρ-
οο>ν άνλαούς καοπονς εθνικον προ
φωνή πού μόλις άκουγόταν, ψι
θύριοε-
— Πές μου, θές νά γίνης γυναί
κα μου; Ή Θηρεοία ταράχτηκε Νό
μ,σε πώς όλη αυτή ή έκρηΕις τοϋ
σανατολισμοΰ
«ι·1· άνρσπεοον
καί μεταλαμπαδεί·
,ς έλληνικής σν-
'*! Ή νλώ(ΐσ/"
μ,σε πώς όλη αυτή ή έκρηΕις τοϋ ,/ :
.. - , . , Ου και εμπεριστατοιιενη, τχει π-αλ
ονειροπολου ποιητη, ήταν μια ά- ' . . - . , „
πλή ίδιοτροπία. ΝόμιΖε πώς, φεΰ-
μόι· ποιητικής υοήί καί «ίπθιιντικό
γοντας μιά μερά άπό τό σπίτι της | ΠΓ
ΐητΠ πού διαθετο^ν «όνον οί <τι·ι- Σεβαομιώτατε Άγιε. ι ν6 τήν κάνης να σέ άγαπήοη κι· αύ "Ανέρχεοθε στόν θρόνο τής Ά ' γιωτάτης καί Άποστολικής Μητρ3 τή; "Ετσι, θά μπορέσης νά γνωρί- οης την ψυχή της καί θά καταλά- πόλεως Σμύρνης, στόν θρόνο πού βης αν είν0| άΕια να γίνη ούντρο λάμπρυναν, Βουκόλοι, Πολύκαρποι, Χρυαόστομοι. Έσεϊς θά συνδέσε φ0(. σου. πού είχε διακοπεϊ. Έσας ό Πανά- γαθος εκάλεσε νά ποιμάνετε τό ποίμνιο πού τόσο άνανωνίως σάς περίμενε. Ή προσευχή τοΰ ποιμνίου Σας θά πλαισιώνει τήν προσευχήν Σας πρός τόν "Υψιστον. Ό Σταύρος τόν οποίον σήμερα καλείυθε να άρετε είναι βαρύς, εμείς δέ ώς όλλοι Κυρηναϊοι θά έρχόμεθα άρω- γοί, θά έχετε τήν "άγάπη μας όπως κα'ι Σεϊς μάς άγαπάτε Έσεϊς έτο νώσατε τήν έλπίδα τής ΆναστάσΓ- ως τής Πατρίδος μας Σμύρνης. Εϊθε ό Κύριος τών Δυνάμεων νά διατηρήση «Υμάς, σώον, έντιμο ύ- γιά, μοκροημερεύοντα κα'ι όρθοτο μοϋντα τόν λόγον τής αληθείας Αυτού. Σεϊς, δέ Σμυρναϊοι Άδελφοί, χαίρεσθε καί άγαλιάσθε, ότι Ποι- μένα έχετε καί τούτον. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΝ θά την Εεχνοϋσε. "Εβλεπε, όμως, τώρα, ότι τό σϊσθημα τοϋ "Αγγλου ήταν σοβαρά, άφοϋ τής πρότεινε ν ά παντρευτοϋνε. Παρ' όλα αύτά, ή Θηρεσία δέν ήταν άπό τα εύκολόπιστα πλάσμα- τα. — Σ' εύχαριστώ γιά την τιμή πού μοϋ κάνεις, τοϋ είπε συγκε κινημένη. Άλλά παρασύρεσαι άπό τα αί σθήματα τής στιγμής καί νομίΖεις πώς ή άγάπη οου θά μείνη οίώνια καί παντοτεινή. Όχι, Νόελ! Δέν θά άπαντήσω στήν πρότασή σου οϋτε ναι, οϋτε όχι. "Αφησε νά περάση λίγος και ρός, νά ταΕιδέψης νά γνωρίσης τόν τόπο μας, κι' άν μ" άγαπάς άκό- μο, τότε γύριοε έδώ. Θά σέ πε- οί και δακεκθΗΐρνοι σνγγοικρεϊς τής νεοελληνικής γραμματολογίας Μελετημρνο μρ άκηί6ειαν τί, θέ- μα τον καί ή κάθε τον φοάσις ό- μοιάςει ωοιμον καρπον. Όταν άο- χίσης νά τό μελέτας; δέν τό ήτρΊ νεις μαγν'ητισμένος άπό την σα- γηνευτικήν χάριν τον. Φθάνει; στήν τελευταία σελίδα μέ αγάπην καί άφοσ'(οσιν Ή η'ισυνειδησία τού συγγοαφρ- ως, ί] αϊσθησις τΛν' λέξριον -/αί ή κα'ι είς τούς λοιηούς συγγενεϊς της. ■ των Μουσουλμάνων έσονται σεβσ ^^^,ββ^^^^β,β^^ημ— | στά, η δέ θρησκευτική καί έκπαιι. τική αυτών ελευθερία πλήρης. Τα τεμένη κσί τα ίστορικά αυτών μνημεϊα ού μόνον θά τύχωσιν παν τος σεβασμοΰ, άλλά κα'ι μέτρα θα ληφθώσιν πρός διαφύλαξιν κσλ συντήρησιν των. Πάσα αϊτησκ, οίοσδήποτε φύσεως ή παράπονον έκ μέρους των πολιτών ύποβαλλο Τού κ. ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΟΡΟΛΗ στοχπστ κή δύναμις τοΰ πρριεχο»» νοι^ άγκαλιάζουν τόν άναγνώσττιν καί τόν κάνουν θεληματικώς δι- κόν τονς. "Εχο> τήν γνώμην ότι
πηέπει νά τό άν'αζητήύσονν οσοι
ένδιαφέοοντα, γιά έπτεύγματα «αί
νά τό δα6άσοι.ν γιατί πολλά θά
■/.εοδίσο»·ν πνρνματικοις.
δος τού τόηου καί τών κατοιΚων
ή εύημερία θά ώοιν τό άποκλειοτι
κόν καί διαρκές μέλημα τής Δι»
κήσεως ήτις ταύτα καί μονο
χουσα ύπ' όψιν, ένώ άφ' ενός εί-1
ναι διατεθειμένη νά ρίψη λήθην Ι
είς όλας έκείνας τάς πράεεκ
τα άδικηματα άτινα όφείλοντοΊ
είς ραδιουργίας καί ύποκινήοεις|
προσώπων κακοβούλων, πολλα
τα δεινά προΕενησάντων εις τον|
αγαπητόν τούτον τόπον αφ ετέ-1
ρου θά πατάΕη πάσαν απόπειραν!
τείνουσαν είς διοσάλευσιν τη; δι Ι
μοσίας τάΕεως καί άοφαλειας α. Ι
θενδήποτε καί άν προερχηται |
αύτη.
βράκες, Χριοτιανοί καί Μουσουΐ|
μανοι.
Τείνατε πρός άλλάλουο αδελφ!
κώς την χείρα κα'ι διό τής νομο-1
ταγοϋς καί είλικρινοϋς ημών ουν·Ι
εργασία ουντελέσατε είς την ό-1
νόρθωσιν τής κοινής ημών πατρι Ι
δος, την όποιαν φιλοδοΕοϋμεί να Ι
καταστήσωμεν χώραν εύδο/μονι |
καί ευτυχή.
Έν Άνδριανουπόλει
τή 13)26 Ιουλίου 1920
Ό "Υπατος Άρμοστης
τής Ελλάδος έν Θράκη
Α. ΣΑΚΤΟΥΡΗΣ
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙΙ
Τδ Έλληνιχό 'Αστυνομιχό Μυβιστόρημα
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΫΛΙΠΕΣ
ΝΕΟΝ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΤΔΩΝΙΑΤΩΝ
Κατά τάς
ς τάς διε
ξαχθεισας κατά την Γεν1. Σιινέλεν
σιν τής 'Ενιόοεος Κυδοη'ΐατών καί
μετά την άκολουθήσασαν συμςρώ- ]
νι,>ς πρός τό Καταστατικόλ' εκλο¬
γήν Προεδρείον, ανεδείχθη τό ν'έ
όν Δ. Συμβούλιον τής "Ενώσεως|
δα την περίοδον1 1974—75 μέ την
κατωτέρω σύνθεσιν:
Ποόεδοος Πάνος Βαλσαμάκης.
Άντιπρόεδοος Βαηιλ. Κονκ<ν- ναοάς. Γεν, Γραμματεύς Εύάγγ. Δα- διώτης. Ταμίας Γεώργ. Παγίδας. Σύμήον/.οι: Δημ. Κος>δάκης,
Αθαν. Τοάν'ης, Φ.λίτσα Σακελ-
λΓΐο'ον - Καραΐσκάκη.
135ον
Ή "Ελεν έτοιμασε άμέσίος τή
6α/.ίτσα της- "Τστερα· φο')να?ε το
προσόν κό νά τ' άποχαιρετήσει.
Τούς είδε ήλους νά κλαϊνε, Λίγη
ό) ο α .τιό μποοστά είχε κάν'ει τό ί¬
διο κ( ό Τόμας! Φύγανε μαζί γιο
τό 'ΕδιμίΙοϋογο. Μοναδ'.κή τονς
καί καταψύγιο ό Τζώρτζ
'άολοον!
στά βελουδένια μάγουλα, πού τό
καί κάνουν μέ λαχτάρα νά σοϋ πώ:
Ζωή μου, σ' Άγαπώ!».
Ό ποιητής στήν ουνέχεια τοϋ
τραγουδιοϋ, όρκίΖεται
της, οτήν δακτυλένια
στά χείλη
μέση της,
στά λουλούδια πού άγγίΖει καί, τε-
— "Ωστε δέν μ' αγαπάθ; τή ρώ-
οο μέ μαγεύουν ; τησε. Δέν αίσθάνεσοι τίποτα γιά
μενά,
Ή Θηρεοία Μακρή χαμογέλασε
Ίΐκρά.
— Σ' άγαπώ καί γι" σύτό σοθ Ζή
τώ νά χωρίσουμε άποκρίθηκε. Σ'
ριμένω πάντα μέ την καρδιά μου λος, την παρακαλεϊ νά μην τόν Εε-
έλευθερη.
χάση, όσα χρόνια κι' άν περάσουν.
— Γιά μενά, πάνω άπό την έΕυ
τε την ίερή έπισκοπική άλυοσίδα | πναδα καί ^^, καλωσύνην, πάνω ά
πό τήν μόρφο»ι καί την εύγένεια,
Οτέκεται ή όμορφιά της. Όλα τα
δλλα δέν έχουν σημασία.
Πιοτεύω, ώοτόσο, πώς ή Θηρε¬
σία έχει όλα αύτά τα προσόντα.
Άλλά καί άν άκόμα πρόκειται γιά
κανένα άνεύθυνο πλαομστάκι, μοΰ
φτάνει νά τήν βλέπω, γιατϊ είναι
ώραία καί θελκτική.
Λ
Προγματικά ή Θηρεσία «ήτο κό¬
ρη ώραία κα'ι θελκτική — όπως
□ναψέρει παλαιάς χρονογράφος —
ήτο ϋπαρΕις, ή όποία ηδύνατο νά
Έμπνεύση τόν παραφορώτερον £
ρωτα είς φαντασίαν τόσον ποιητι
κήν καί ρεμβώδη, ώς ήτο τοΰ Βύ-
ρωνος.
Άλλ' ή θηρεσία ήτθάνήλικος,
ήτο μικρά, άνίδεος τοϋ κόσμου,
καί έκτός τούτου, ή κοινωνική της
θέσις δυοανάλογος τού Βύρωνος.
Ήτο κόρη, ή όποίτ δέν ηδύνατο
νό προσαρμοσθή είς την ιδέαν έ-
Τρελλός άπό ευτυχία, ό Βύοων Ι Όταν, ένα βράδυ πού βρέθηκαν
την άρπαΕε στήν άγκαλιά του καί, πάΑι μοναι οί δυό τους ό Βύρων
πρίν προλάβει έκείνη ν" αντισταθή, τή£ άπήγγειλε τό ποίημά του, ή Αρ
κόλλησε τα χείλη του στά δικά
της.
* Ενα φιλϊ, πού ή άνάμνησί του
χοντοπούλα τόν δκουσε ώχρή. "Υ
στερα, άπλώνοντας τό χ«ρι της,
τοΰ χάϊδέψε τρυφερά τούς κροτά-
κυνηγοΰσε καί τούς δύο, οέ όλό- φους του.
κληρη τήν ύπόλοιπη Ζωή τους. Τό | — Σ" εύχαριατώ, πού μέ άπαθα
τε ακριβώς, ό νεαρός Λόρδος έ- | νάτισες μέ τούς ύπέροχους στι-
γραψε τό περίφημο ποίημά του.
Γ,ού τόσο χάνει οτήν μετάφρασι:
χους οου!
Σ' εύχαριοτώ,
γιά τα λόγια
■ Κόρη Γλυκιά τών "Αθηνών στοϋ σου καί τα εύγενή αίσθήματα σου.
χωρισμοϋ τήν ώρα, Ι Άλλά πίστεψέ με, δέν θάθελα πο¬
τέ νά δεσμεύσω τήν άγνή οου ψυ
χή. Γιά νά μεγαλουργήσης, γιά
νά άγγίΕης τα σύνορα τοϋ Θεοϋ μέ
τήν τέχνη οου, πρέπει νά μείνης
έλεύθερος. Ποτέ ένας άληθινός
ποΐΓ|τής δέν πρέπει νά παντρεύε
ται. Γιατί είναι πλασμένος νά τρα-
γουδά μόνο την όμορφιά!
Κι' ή δική μου όμορφιά, μιύ
τήν πονεμένη μου καρδιά, άχ δό¬
σμου πίσω τώρα,
ή κράτα την μιά κι' έφυγε άπό τα
πικρά μου στήθιο,
καί πόρε ό.τι άπόμεινε' μ' άκουσε
μίαν Άλήθεια,
πού, φεύγοντας μακρυά σου, θά
σοϋ πώ: Ζωή μου σ' άγαπώ!
Όρκο οοΰ κάνω στά μολλιά, πού
τα γκλυκανεμ&ουν , μερά θά σβήση, όπως δλα τα ώραία
τοϋ Αίγαίου οί αΰρες κι' άπολά κι'
αίθέρια παιχνιδίϋουν
Στά ματοκλάδια οου τ" άβρά τα
μαϋρα πού χαϊδεύουν
καί έφήμερα πράγματα πάνω στή
Γή.
Ό Βύρων άνασήκωοε τό βλέμ
μα του
*. ^τ· - *"»ν· ' ϊ
άγαπώ, γι' αύτό δέν θέλω νά γίνω
γυναίκα σου. Πήγοινε στό καλό'
Καί νά Εέρης πώς ή καρδιά μου
καί ή ισκέψι μου, θά βρίσκονται
πάντα κοντά σου, δπου καί ύν
είσοι, όπου καί άν βρίσκεσαι.
Ό Λόρδος Βύρων, έμεινε γιά
λίγο σάν μαρμαρωμένος. Σκύόον
τας κατόπιν, άπόθεσε τα χεϊλη
του τρυφερά στό μέτωπό της τής
πρόοφερε μιά καρφίτσα μέ ένα ά-
πού φοροϋσε
έφυγε χωρίς
κριβό μαργαριτάρι,
οτό γιακά τού, κΓ
νά πή λέΕ'.
"Από κεϊ καί πέρα, ή Ζωή τού
ϋπήρΕε μιά όδιάκοπη περιπέτεια.
Μιά περιπέτεια κΓ ένας αγώνας
άσύγκριτος, γιά τήν Έλληνική Έ
λευθερία, πού τόν ωδήγησε στάν
τάφο,λίγα χρόνια άργότερα, στήν
ίερά πόλι τοϋ Μεσολογγίου.
Βεβαία ύπάρχουν, καί σήμερα.
πολλοί εύγενείς φιλέλληνες, είο
Ευρώπην καί άλλοϋ, ποϋ ύμνοΰν
καί σέβονται τόν "Ελληνικόν μας
Πολιτσμόν, άλλά καί τό Έλληνι
κό Πνεϋμα, καί γι' αύτό έρχονται
έδώ ώς προσκυνηταί τής Τέχνης
— Πνεύματος.
Γ.ΗΛ.ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
σπιτιοθ τον, 6οήκε τόν Λέσλυ· Α
πό την Λοχή εΐχανε οεθεϊ οί δνο
τονς μέ οτενή φιλίιι.
Τονς τα εϋπαν'ε ϋλα. Ό Φάολο
ου ακυνγε σκεφτικός. Στό τΡΛος
χΰτταξε κατάματα την "Ελεν.
—^Κι' ό Τόιιας κι' έσΰ άναμεβα
στονς ΜακΚήνναν θά πεθάνπε.
Ό "Εντοναρντ σ' εχει μεγάλη ά-
νάγκη Γι' αύτό πρέπει να πεις
στόν Ρίτσαοντ δσα ξέρε ;. Ή Φύλ
λις δέ θά θελ.ιΊσει νά παοαοεχτεΐ
τίη· άτιιιία τοΰ άντοός της. Κγ' ΰ
«γιό;» σοι· 6έ θά σέ πιστέ-ψε.. Ξέ
ογι πώς "Αλμπ:ρτ εΓαι .ιηλ'άνθοι·)
.τος. Άλ.λά ή καλωσύίη ή δικί< σο» δέν τόν άίρήνε' νά (ΐανταστεΐ το αργεθϋς τής άπΐΛ·ειδησί«ς τού αλ λον. Ό σέρ Ρίτσαρν'τ ομ(ΐ>;>.
"ΤΙ έγοΜΐάθπα ν.'.' ί| κατοχϊροτη
τα την γερόν, ή ε ύγένεια κι' ή
αίιταπάονηση τοΰ νέον, τόν εΐχαν
α'ιησπ κατάπληχτο. Ή δ'αίρθ'ΐα.
άνάιητα στόν πατέρα Καΐ τό γιό·
ήταν άο;άνταβτη. Ό "Εντοναρν'τ
συνέχιζρ νά τοΰ στρλνε, τό μιοΒό
σά νά ήταν άκόμα γιατρός στόν
πνογο, λργοντας πώς είν'α' οί ι ό
>:οι άπ' τό δπλάσιο κέρδο;, ποϊι
ΑΤΡΑ_ Ν, ΔΡΟΣΟΓΐ
τους είχε διόσει.
Ό Λέσλν ποϋ τόση (Τ,οα'δί ι«-|
λοΰσε. κοννησε τό κεφάλι το. η
εκανε ενα μοοφασμό άηδίιι:.
—«Ή Κύνθια είναι τρελ/.ή! -π
οΐχτηκϊ στό χνδαϊο σεΗοινινο ·ια|
θος τοΰ γέοον κι' άφησε το' άί|
κτίμητο θησηνρό, πού λεγ^τιΐ' Ε'Ι
τουαρντ, νά ξεφύγει άπ' τα χίί10!
της. Τής τό είπα άπ' την ιΐοχΐ|,|
μ' αυτή νόμιζε πώς ή εύτ
Ίίΐ τα διαιιαντικά κ:" οί νοϋνε;.|
Μετάνοιωσ> τώοα. λ.λΑ*
—«... είναι πολύ Αργά
ί'οσρ ό 1>άολοο...
—«Τό κατάλαδε γι' αντό β-λβ|
νά καταστορψει τή Ροΰθ^ εΙ
Λέσλυ. «Τήν ξέρω καλά »'! δέι'
μπορεΐ νά μέ ξεγελάσει. Όλοι :
στει'ονν' πώς είναι έριοτνειιένΊ
τόν κνοιο Χέντεοσεν. Κ ι έοι1 "Ι
ί] "Ελρν άκόμα. Αλλά την ^δΐ|"
φερει μοναχα ό Αλμπερτ. '0
λος είναι τό μέσον, ποί' Οα 'Ίλ
παλ>άξει ά.τ' τή Ρο«β»
Ή "Ελεν δέν κατό,λαδρ.
ίξηγήσεις.
—«Δέν είν'αι εϋκολο (ι '|1!
στή σκί«|>η τής Κννθιας>' ί'-1ί
Φάολοοΐ', πίΐίΓνοντας τό /'Ύ0·
ίη'σες πολύ χριστιανικά, ν.α/.'|
"Ελεν. Γ ά τουτο σοΰ '.ίν"1 ""'
στες οί ,τονηοιις αντοΰ τοΰ β|Η"^
πον ό θεός τονδοισε άνθοΐ'1-1
μορο;ή. Στή Ροϋβ λεει •"Ι"ι:'
Χ:ντεοσεν, θά τήν νλν
κινδ.νέι(.ει. Στήν πραγμ"τ
δμοις, θά τή προδώσε( με τι
(Σννεχίζεται
Μόλκ: επεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΚΕΥΙΙΑΤΙΣιΗΟΣ - ΑΙΤΡΟΑΟΠΑΜ
Γϊωλεΐται είο δλο τα Κεντρικά Βιβλιθ-
πωλεϊο (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.)
ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 τόμοι. ΣελΙδες 712 καί 163 είκόνκ
Πωλβϊται είς τα Βιβλιοπω#βΙο καί παρά τφ ουγγρο·εΙ
(ΦρυνΙχου 4. - Αθήναι 1»β)
>»»<»<»»»»»··Φ»·

Η ΑΞΙ0Η0ΙΗ2ΙΙΤ0Ν ΧΡΥ.ΟΦΟΡΘΝ ΚΟΙΤΑ2ΜΑΤΒΝ
Ή τιμή τοϋ χρυσοϋ στή διεθνή
άγορά κατέβηκε οτά 1 50 δολλόρια
όνά ούγγίβ. άλλά αύτάς δέν είναι
λόγος νά άνησυχούν οί χρυοοπα-
ραγα>γοί χώρες. Άντίθετα, μάλι-
οτα, στά σημερινό, λίαν ύψηλά έ
πεδα των τιμών τού χρυσοΰ, πολ
^ά χρυσωχοεϊα άπό έκεϊνα τα ό¬
ποία είχαν κλείοει κατά τίς έποχές
πού ό χρυσός ετιμάτο στά έπίπεδα
των 35 δολλαρίων άνά ούγγια κα
θίστανται τώρα άποδοτικά.
« Η σημοσία γιά την Έλλάδα
τής άΕιοποιήσεως των χρυοοφό-
ρων κοιτασμάτων δέν χρήσει σχο
λίών, άναφέρει ή εκθέση τής
Ομάδος Εργασίας Μεταλλείων -
,θρυχείων, πού ήργάοθη στό ΚΕ
ΠΕ, οτά πλαίσια τού σχεδίου προτύ
που μακροχρονίου άναπτύΕεως τής
Ελλάδος. Η παραγωγή χρσοϋ —
άναφέρει ιατήν εκθέση αύτη —
σημαίνει άντίστοιχο ενισχύση των
συναλλαγματικών πόρων τής χώ¬
ρας καί μάλιστα δίχως την πα·
ραυβολή έμπορικών καί άλλων
προβλημάτων, τα όποϊα συνεπάγε
τα ι αναποφεύκτως η παραγωγή οί
ουδήποτε αλλου βιομηχανικοϋ προ
(όντος.
Οϊ βαοικοΐ στόχοι τής πολιτικής
μακροχρονίου άναπτύΕεακ: της πά
ραγωγής χρυσοϋ στή χώρα ι/ας πε
ριλαμβάνουν την έκτεταμένη καί
συοτηματική έρευνα των παρασχω
ματικών καί των φλεβικών κοιτα¬
σμάτων καί τή νομοθετική ρυ¬
θμίση τού θέματος τής χορηγήσεως
άδειών έρευνών καί έκχωρηοεως
δικαιωμάτων εκμεταλλεύσεως. Ή
εκθέση άναφέρει σχετικώς ότι ό
χρυσός στήν Έλλάδα άπαντβται εί
τε μέσα σέ θειοϋχα μεταλλεύμα
τα, είτε σέ πρωτογενή κοιτάσματα
έντός χολαΖιακών φλεβών, είτε
τέλος σέ δευτερογενή κοιτόομα
τα έντός ποταμίων προσχώσεων.
Στήν κατηγορία των θειού-
χων μεταλλευμάτων περιλαμβάνον-
ται τα κοιτάσματα σιδηροπυρίτου
τοϋ τύπου των μεταλλείων Στρα
τονίκης, των Σκουριών κλπ., όπου
κατά τάν έμπλουτισμό των μεταλ¬
λευμάτων, ό χρυσός περιλαμβάνε-
ται στήν άναλογία των οιτμπυκνω-
μύτων καί έπαυΕάνει την τιμή πω
λήσεώς των στό έΕωτερικό δεδομέ
νού ότι δέν ύπόρχει πρός τό πά-
ρ6ν δυνστότης άπολείψεώς τού ε¬
πιτοπίως διότι πρός τουτο όπαι-
τείται τελική μεταλλουργική κστερ
γοσία τοϋ συμπυκνώματος. Άλλά
καί εάν υφίσταντο ι τέτοιες έγκατα
στάσεις στήν Έλλάδα — άναφέρει
ή εκθέση — ή μικρή ποσότης τοϋ
χρυσοϋ πού έμπεριέχεται οτά έμ-
πλουτηματα, δεν θά έπέτρεπε την
άΕιοποίηση των λόγω τής μικράς
παραγωγής των έμπλουτιομάτων
καί τής χαμηλής περιεκτικότητός
των σέ χρυσό. "Αντιθέτως τα «ρλε
βικά καΐ προσχωματικά κοιτάσμα¬
τα χρυσοϋ των λεκανών άπορροής
των ποταμών καί παραποτάμων ά¬
πό τοΰ Άλιάκμονος μέχρι τοϋ
Νέστου, παρέχουν την δυνατότητα
εκμεταλλεύσεως των, ένώ όντί-
στοιχα κοιτάσματα προσχωματικοϋ
χρυσοϋ έχόυν διαπιστωθη όκόμη
και στή Νότιο Έλλάδα. Ή εκ¬
θέση άναφέρει ότι τα μόνα 6έ-'
βαια κοιτάσματα χρυσοϋ είναι τοϋ
Γαλλικοϋ ποταμοϋ, τα όποϊα έκ-
τΓμώνται σέ 40 έκατ. κυβικά μέ-
ιρα χρυοοφόρου άμμου μέ μεση
περιεκτικότητα σέ χρυσό 0,35 γραμ
μαρία άνά κυβικό μέτρο. Άναφέ-
ρεται σχετικώς ότι προπολεμικώς
| ύπήρχε βυθοκορος οτόν Γαλλικο
ποταμό, ή όποϊα άξιοποιοϋσε την
χρυαοφόρο άμμο, μέάποτέλεομα νά
δοθούν οτό Έλληνικό Δημόσιο ση
μόοιο σημαντικές ποσότητες χρυ
σοϋ. Αντιθέτως, σήμερα καμμιά
εκμεταλλευθή χρυοοφορων κοιτο-
σμάτων γιά την παραγωγή χρυοοθ
δέν πραγματοποΐεϊται στή χώρα
μας, πλήν βεβαίως της εκμεταλ¬
λεύσεως τοΰ σιδηροπυρίτου στήν
περιοχή τοϋ Στρατονίου, όπου ό-
μως ό χρυσός παραμένει μέσα ατα
έμπλουτίσματα καί πωλεϊται μαΖί
μέ αύτά στό έΕωτερικό.
Τέλος, σύμφωνα μέ τίς ιεράρχου
μενες προτεραιότητες, όπως έκτί
θενται άπό την εκθέση γιά την α¬
ναπτύξη τοϋ μεταλλευτικοϋ κλά-
δου, ό χρυσός περιλαμβάνεται με
ταΕύ μάλλον των δευτερουσών
προτεραιοτήτων ώς πρός την έρευ
να καί την πρωτογενή παραγωγή.
Προφανώς όμως ή εκθέση αυτή
δέν έχει λάβει ύπ' όψη της την έν
τώ μεταξϋ μεγάλη άνοδο των τιμών
τού χρυσού στήν ελευθέρα άγορά.
Γιό την περίοδο μέχρι τοϋ 1977 ή
εκθέση προτείνει την δαπάνη μόλις
10 έκατομμυρίων δραχμών γιά προ
γραμμα έρευνών πρός άΕ<οποίη- ση τού χρυσοϋ, έκ της επιτυχίας τοϋ όποίου θά εξαρτηθή καί ή περαιτέρω έρευνα καί δαπάν;) γιά την περίοδο μετά τό 1978. ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΟΚ Τόν προσέχη Σεπτέμβριο, τό Συμβούλιο Συνδέσεως Κοινής Ά γορας καί Τουρκίας θά πραγματο ποιήση την σύνοδο, ή όποία άρ χικώς εΐχε προγραμματισθή για τόν λήγοντα μήνα Ίούνιο. Έκτός τής έπανεΕετάοεως τής συμφωνίας συνδέσεως της Τουρκίας μέ την Κοινή Άγορά καί τοϋ τρόπου μέ τόν όποϊο έργάΖεται ή συμφωνία αυτή, τό Συμβούλιο πρόκειται νά λάβη άποφάσεις επί τής έφαρμο γής τοϋ δρθρου 39 τοϋ προσθέτου πρωτοκόλλου στή Συμφωνία Συν¬ δέσεως, τό όποϊο προβλέπει ένα πολύ εύνοϊκό οχέδιο κοινωνικής άσφαλίσεως γιά τούς Τούρκους έρ γάτες, οί όποϊοι έργάώϊνται στίς χώρες τής Κοινής "Αγοράς καθώς έπίσης καί στίς οΐκογένειές τους. Τό πρόβλημα τό όποϊο έχει άνα κύψει γιά τούς Τούρκους έργάτες είναι ή δυνατότης άσφαλίσεως τους κοτά την περίοδο τής μεακι νήσεώς τους όπό χώρα σέ χρα τής Κοινής Άγορδς. Σύμφωνα με τό σχέδιο τής ά ποφύσεως πού πρόκειται νά ουυφω νηθή τόν προσέχη Σεπτέμβριο. οί Τοϋρκοι έργάτες, οί όποϊοι υετακι νουνται υεταΕύ των χωρών τής Κοινής Αγοράς, θά διατηροθν τα πΛεονεκτήματα κοί τα δικαιώυατά τους τα όποία άπέκτησαν οέ μια χώρα - μέλος τής ΕΟΚ. δτσν εγ- κατασταθοΰν, έν συνεχεία, σέ μιά δλλη. Αύτό, έπίσπς. θά τούς διαο- φαλίΖη όχι μόνο γιά τίς πεοιπτώ- σεις ίατροφαρμακευτικης περιθάλ¬ ψεως, άλλά καί γιά την όνεργία. Έπίαης, τα νέο σύστημα 6ά κα θιερώνη οίκογενειακές παροχές '/ιά έΕοδα κηδείας, νιά συνταΕιοδότη- ση, γιά συντάζεις άτυχήματος καί γιά βοηθήματα έπ' εύκαιρία γά- μου. Καί ένώ αύιά έχουν ήδη ουμφω νηθη, εκπρόσωπος τής Βρεταννίας εϊχε ήδη την εύκαιρία νά σημειώ¬ ση, ότι μέ τα νέα εύεργετήματα οί Τοϋρκοι έργάτες θά άπολαμβόνουν ενός καλυτέρου αυοτήματος κοινω νίκης άσφαλίσεως στήν Κοινότητα άπ' ότι οί άνεξάρτητοι ένδοκοινο τικοί έργάτες, οτίς 8 χώρες - μέλη τής Κοινής ,Αγορός. Λαμβανομέ- νου ύπ' όψη ότι ή βρεταννική νο μοθεσία στήν πραγματικότητα δέν πραγματοποιεϊ διακρίσεις μεταΕύ άπασχολουμένων καί άνέργων έρ- γοτών, οί όποϊοι κα'ι άπολσμβάνουν τής αυτής κοινωνικής αοφαλίσεως ό Βρεταννός εκπρόσωπος στό Συμ βούλιο Συνδέσεως ΕΟΚ — Τουρ¬ κίας (Σ.Σ. ή συμφωνία έπεξετάθη ήδη καί στίς 3 χώρες νέα μέλη τής ΕΟΚ) ύποϋτηρίΖει ότι οί Τοϋρκοι έργάτες κατώρθωσαν νά έ χούν τόσα δικαιώματα στήν ΕΟΚ όοα καί οί ΒρεταννοΊ στόν τόπο τους. ΑΙΤΗΜΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΓΡΗΣΕΩΝ Την άμεοον επαναφοράν έν ι¬ σχύϊ τής καταργηθείσης ύπ' αριθ. 100284)70 αποφάσεως τοϋ υπουρ γείου Μεταφορών, περ'ι τής άνευ έλέγχου τού βάρους φορτώσεως των αύτοκινήτων μεταφοράν με- ταλλευτικών καί λατομικών προ- 'ήόντων,ι Ζητεί δι' ύπομνήματος πρός τόν πρωθυπουργόν κ. Άν- δρουτσόπουλον ό Σύνδεσμος Με- ταλλευτικών Έπιχειρήσεων. Είς τό έν λόγω έγγραφον άνα- φέρεται κατ' αρχήν τό ιστορικόν τής εκδόσεως καί καταργήσεως τής ώς άνω αποφάσεως, κατόπιν τής οποίας τα" φορτηγά αύιοκίνη τα^ των μεταλλευτικών έπιχειρήσε¬ ων άντιμετωπίΖουν διώξεις έκ μέ ρους των τοπικών άρχών. Κατά δεύτερον λόγον μνημονεύονται αί δυσχέρειαι Ζυγίσεως τοϋ φορτίου είς τα μέτωπα των όρυχείων, πρός ουμμόρίφωσιν μέ τάς διατάξεως τού Ν.Δ. 4536)66. Προοτίθεται ότι τούτο είναι άνε φάρμοοτον καί άντιοικονομικόν, ό δηγεϊ δέ είς ύπέρμετρον επιβάρυν¬ σιν τοϋ έζαγωγικοϋ κυρίως χαρα χτήρος, μεταλλαυτικών έπιχειρή¬ σεων. ΦΟΡΟΑΟΠΚΑ... Συντηρηοη και όχι άναθέρμανοη τής οίκονομίας Ένώ αναμένονται νέα πιστωτι- ><ι μέτρα, γιά τα όποία εκτρρά.ε- τ«ι ή ελπίς, άπό τούς παράγον- τες τής ίδιωτικής οίκονομίας. δτι θά είναι χαλαρο)τι·/ά, στήν ποαγμα τικότητα, την εκταση τής άναθερ μάνσεως τής ο'ικενομικής δραστη Οΐότητος προσδιορίζει βασικώς ή ."τορεία τοΰ ίσσζυγίον πληροιμών. Καί να'ι μέν ώς εγνώσθη, καί τόν .ιροασμρνο Μάϊο σ»·νεχίσθηκε ή τα ση κάμψεως των είσαγοιγών, τό ιιέσο ϋψος των οποίων1 κατήλθε στά 3(10 έκατομ. δολλαρίονν. περιλαμβα νομένων καί των πληρωμών πετρε λπίον, πού άν'έοχοντα, σέ 50 έκατ. δολιλάρια μηΐ'αίως, άλλά είναι .τοόιορο νά λεχθή ίίτι τό πρόβλημα τοΰ ίσοζνγίον πληρωμών έτιθασεν θη πλήρως. Ή συγκροτήση κάπως των εί- οαγοιγών, συνδι<αζόμεν'η μέ μιά τ«χεία αυξήση των έςαγωγων, κα τα 73% τόν Μάϊο, σι,γκρατεϊ κατά τ ά φαινόμενα, τό ελλειμμα τοΰ εμπορικον ίσοξνγίου στό ΰψος των 200 έκατ. δολλ. πεοίπου μηνιαίως <ίσο περίπον καί πέρνβι άντιστοί- Ζως. Τό ελλειμμα αύτό. καλ.νπτό ιιενο έν μέρει άπό την ανοδο τών' άδήλονν πόριον, ποϋ ανξήθηκαν' σημεκοτέον κατά 21% τόν περα- ιμένο Μάϊο, δημιουογεϊ ?να άνοι- γμα τρέχουσαν συναλλαγών, τό «ποίον τελικως θά καλυφθή μέ την Χηθαρά ε'ισροή κεφαλαίιον, μεταξύ των όποίιον καί ωρισμένα επί .τλέ όν δαν'ειακά. Είδικώτεοα, άναφερεται, δτι οί ργκρίσεΐς εΐσαγιογόίν άπό την έ- •""τρο,τή θεωρήσειος τιμολογίων οχΰ ΕΒΕΑ, κατά τό πρώτο δε- ■^ιηενθήμερο τοΰ λήξαντος μηνός Ιούνιον εδειξαν υποχωρήση κόπον 3·>% ενανΊι τοϋ ίδιον περυσινοΰ δια
"τήματος, |νώ καθ- δλο τό διάστη
* έ ·καί τού πρώτον τετρα
δέν εδειχναν τάση ονσιαστί
■^■η; ΰποχιυρήσεως. Τουτο 6ε6αί<»ς υπήθ?ε προϊόν τών' άποπληθτοριστ; τής άνακο Χων πής των χρηματδοοτήσεων. "Ετσι χαλάριοση σημαίχ'ε, επάνοδος στοΰς ίη|ΐηλονς ρνθμοΰς άνόδου των εί- σαγωγων. Άπό την άλλη μεριά οί έξα- γωγές φαίνεται «τι πδνε άρκετά καλά σέ σημεϊο ίόστε ό στόχος των 1,8 δισ. δο,λ. έναντι 1,6 τοϋ 1973, νά φαίνρ'αι ποαγματοποιή- σιμος. Άομόδιοι κι·6ερνητ<κοί πα- οάγοντες μάλ.ιστα έ.-τιμένουν επί τής ,-τοοΰλεψείος ν'ά φτάσοι·ν οί έξαγογές εφέτος τα 2 δισ. δολλ. "Αν δ στόχος αίτός έ.τιτει-χθί,, τότε τό ελλειμμα τοΰ έιιποριν.οΰ 1- σοζυγίου θά κυμανθή εφέτος κά- τω Από τα .ιερνσινά έπίπεδα των 2·8 δισ. δολλαρίιον, έφ* όσον τε- λικά οί είσαγωγές δέν υπερβούν τα 4,5 δισ. δολλάρια, έναντι 4 δισ. τοϋ 1973 περίπον. Μπορονμε σι<νρπιο; νά μιλ.άμε γιά μιά δαμόρ φιηση τοΰ εμπορικον έλλείμματος μεταξΰ 2,5 καί 2.7 δισ· δολλ. πε- ριλαμδανομένοιν καί τών' 700 έκ. δολλ. πού θά χρειασθοίμε εφέ¬ τος γιά τίς είσαγωγές πετρελαίου | εναντ, 390 τοϋ 1973. | Έφ' όσον ή αναφερομένη τά¬ ση 6ελτιώσεοις τί)ς αποδόσεως κατά 20% των δήλο>ν πόρων σννε
χισθή δέν ποκ/.είεται τρλικίός τό
πλεόν'ασμα τοϋ ίσοξΐΎΪου των άδη
λων νά τρθάση εφέτος τα 1.9—2
δισ. δολλάρια, ό.ιότε τό δνοιγμα
τρεχονσών σΐΎαλλαγων νά κομαν'
θή μετα^ΰ 500 καί 80Ο έκ. δολ.
έναντι 1.175 τού 1973, δηλαδή νά
μειιοθή. Άλλά ΓΜΐτος ελέχθη, τουτο
,-τροϋποθέτ-ι μία συν'έ/.ιση τής «ΰ
ξήσεως των άδήλιον πόριον καί
μία συγκρατηθή των πληροιμων,
πράγμη δχι τόσο ενκολο, λααβανο
μένης ί'Λ' όψιν τής οίκονομΐκής
σι>γκνρίας.
Τό τουριστικό στ·νάλλαγμα πλη
ροφοοοΐ'μεθα ότι αύξήθηκε τόν
Μάϊο (Πά 53 έκατ. δολλ. έναντι
46 τοΰ περνσινοΰ Μαίου, παρά την
οϋσιώδη μείιηση των άςρίξειον Ηί-
νων τουριστών. Τό σύνολο τών'
Ένδιαφέροντα συμπεράσματα,
σχετ»κά μέ την φορολογίαν είσοδή-
ματος καί την σύνδεσιν αυτού,
προκύπτουν έκ των προσφάτων ά-
νακοινωθέντων λεπτομερειαι στοι
χείων τοϋ δηλω£|έντος είσοδήματος
φυσικών προσώπων κατά τό οίκονο
μικόν έτος 1973- (ήμερολογιακόν
έτος 1972).
Ειδικώτερον, κατά τό υπό έξέτα
σιν έτος ύπεβλήθησαν 804.680 δη-
λώσεις ουνολικοϋ είσοδήματος 91,
6 δισεκαματομ. δρχ., ένώ κατά τό
οικονομικόν έτος 1970 (ήμερολο
γιοκόν ^τος 1969) ό άριθμός των
φορολογουμένων ήτο 601.677 καί
τό ποσόν τού είσοδήματος 58,2
δισεκατ. δραχ. ΠορουσιάΖεται δηλα
δήλαδή μία αύξησις τοϋ άριθμοϋ
των φορολογουμένων κοτά 33,7%
καί τοϋ είσοδήματος κατά 57,3%.
Άξιον ιδιαιτέρας προσεχής καί
ενδεικτικόν των άδυναμιών τοϋ
φορολογικοϋ συστήματος είναι τό
γεγονός ότι 479.749 δηλώαεις —
τό 59,7% δηλαδή τού ουνόλου —
άποδίδουν φόρον 461,6 έκατ.
δραχ., δηλαδή μόνον τό 7,9% τοϋ
συνολικώς βεβαια)θέντος φόρου.
Είς αύτό, θά πρέπει νά προστεθοϋν
ή ϋψωσις των τιμών.
Ενδιαφέρον παρουσιάΖει, έπί¬
σης, ή καθ' όμάδας έπαγγελμάτων
ανάλυσις καί ή συμμετοχή των είς
την φορολογίαν. Οϋτως, οί έμπο
ροι - βιομήχανοι καλϋπτουν μέ
325.002 δηλώσεις τό 40% των φο¬
ρολογουμένων. Τό δηλωθέν είσό-
δημά των άνέρχεται είς 32,5 δισεκ.
δρχ. (τό 35,4%) καί ό φαρός των
ΗΠΙΣΤΟΛΗΠΤΙΚΗΙΚΑΝΟΤΗΣΤΗΣΕΛΛΑΔΟΣ
είς 2.499,4 έκ. δρχ. ή είς τό
41,3% τού συνόλου. Άκολουθοϋν
οί μιοθωτοί μέ τό 33κ7% των δηλώ
σεων (271.703), τό 36.5% τοϋ
είσοδήματος (33,5 δισεκ. δρχ.) καί
τό 23,5% τοϋ φόρου (1.372,5 δισ.
δρχ.). Την τρίτην θέσιν κατέ-
χουν οί συνταΕιοϋχοι μέ τό 14,4%
των δηλώσεων (116.392), τό 15,
1% τού δηλωθέντος είσοδήματος
(13,8 δια. δραχ.) καί τό 13,2%
τοϋ φόρου (770,9 έκατ.).
Είς τό σημείον αύτό, θά πρέπει,
έπίσης, νά ύπογραμμισθή καί ή κα- |
'τά 39,4% αύξησις τοϋ άριθμοϋ ,
των ουνταΕιούχων, έναντι τοϋ
1970. Οί έλεύθεροι επαγγελματιαι,
άνερχόμενοι είς 35.663, άντιπροσω
πεύουν τό 4,4% των δηλώσεων, |
τό 7,3% των είσοδημάτων (7,1 ,
διοεκ. δραχ.) καί τα 13,1% τοϋ
φόρου (767,4 έκατ. δραχ.). Οί εί-
σοδημαιίίαι άντιπροσωπεύουν τό
6,8% των δηλώσεων (54.849), τό
4,8 τοϋ είσοδήματος (4,5 δισεκ.) Ι
καί τό 8,5% τού φόρου (497,8 ,
έκατ.). Οί γεωργοί κ.ά. άποτελοϋν ,
ελάχιστον ποσοστόν μέ 1.081 δηλώ
σεις 75,7 έκατ. δραχ. είσόδημα
καί 4,4 έκατ. δραχ. φόρον.
Ή άνάγκη, λοιπόν, άναπροσαρ
μογής των ελαχίστων όρίων των
ύποβαλλομένων δηλώσεων, του¬
λάχιστον μέχρι τοϋ ποσοϋ των
100 000 δραχ. καί των φορολογι-
κών συντελεστών τονίΖεται έκ
νέου. Τουτο θά βοηθήση έπίσης
καί είς την άποσυμφόρησιν των δή
μοοίων ύπηρεσιών, αί οποίαι τώρα
άσχολοϋνται μέ τό έλασσον άντί
τού με&ονοςί...
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ
ΤΗΣ ΙΘΡΕΙΘΥ ΕΛΛΑΔΟΣ
« ΟΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑΝ
ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΟΥ Α' ΤΡΙΜΗΝΟΥ 1974
άδήλοη' πόρων άνΓφέρεται ότι αν
ξήθηκε Από 184 σέ 222 έκατ. δολλ.
τό Μάιο καί πό 578 σέ 828 τό πηΛ
το πε-ντάμηνο. Βεβαία τα στοι-
χεϊα αί·τά είναι ποοσωρινά αλ.λά
έμφανίζονν1 μιά 6ελτί(οση κάποΐ'
22%. Τό έρώτημα δμοις είναι· θά
συνεχισθή αί>τή ή καλντέρενση;
Γιά τό ναυτιλιακό σι>νάλλαγμα,
τα όποίο έσημείωσρ άνοδο 4ο% .τε
ρίποι; τό α' τετράμηνον' εφέτος,
είναι πολύ πιθανόν νά συνεχισθή
ή αίίξηση (πράγματι τόν Μάιο έμ
(ΐαν'.ίεται ονσκοδοις άνι!)τερο άπό
πέρνσι). Άλλά γιά τό μετανα-
στεντκό καί τό τουριστικό πολλά
θά ;!αρτηθονν άπό την άνοδο τοΰ
κόστους στό έξιοτερικό καί στό
ϊσιοτερικό.
Ή πρώτη έμποδίζει τοΰς μετα-
νάστες νά στέλνοτ'ν στίς οίκογένει
ές τους περισσότερα— έκτός αν
άγοράζοι/ν άκίνητΓΐ—■ ένώ ί] αν-
ξηση τοΰ κόστυυς στό έσωτερικό
?χει έ.τιδράσει επί τής τονοιστι
κης δαπάν'ης σέ μιά έποχή γενικής
κάμψειος τού τουρισμοΰ διεθνώςι
Σέ άττόλντα μργέθη ένδεχομένθ/ς
νά την αυξάνη άλλά ή έλαστικό-
της τή; ξητήσεοϊς των τοι>ριστι-
κών' ύπηρεσιιον, ή όποία στήν πρώ
τη (Γβση έμφανίζεται νά είναι ν-
ψηλής προφαν(7)ς άνελ.αστικότητος
δέν είναι βέβαιον &ν θά συνεχισθή
γιά μακρά χρονικό διάστημα. Καί
διεοο>τ«ται κανείς μήπ(ος άπό ενός)
σημείον παρουσιάση εντονη έλασΤ||
κόττντα. Δηλαδτι δταν' αύξάνονται
οί τιμές των τονριστικων' ίιπηρεσι
ών· ίι αυξήση τοΰ συνολικόν τονρι
στικοΰ εϊσοδήματος είναι Βνσανα
λόγο>ς μικροτέοα.
Κάτω άπύ τίς σι·νθήκες αϋτές
πολϋ λίγα περιθο'ιρια χαλαοοτικών
χειρισμών ΰπάρχουν. "Αν είααστε
οεαλιστές τότε πρέπει νά άν'αγνιο
ρίσονμε, οΤι είναι άμςτίβολο άν
τελικά θά δκαιοθοΰν οί ,-ΐοοσδοκί-
ες πολλών Ιδιωτικών παραγόντων'
πρρί χαλαοώσεως των περιοοισμων
Βεβαία ένδεχομένως νά έπαναλη
Ό Σύνδεσμος Βιομηχάνων Βο
ρείου Ελλάδος έπισημαίνει τα ά
κόλουθα προβλήματα πού άπασχο
λοϋν τάς μονόδας τής περιφε¬
ρείας τού, τα όποϊα προέκυψαν
έκ τής ύπ' αυτού, κατά τό πρώ
τον τρίμηνον έ.έ., διενεργηθείσης
ερεύνης:
Ν.Δ. 1078)71: Τό διάταγμα
αύτό παρέχει τ όδικαίωμα δ,ενερ
γείας άφορολογήτων κρατήσεων
είς έπιχειρήσεις τής περιοχής Α'
έφ' όσον ένεργοΰν παραγωγικάς
έπενδύσεις είς τάς περιοχάς Β'
ή Γ'. Πλήν δέν όναγνωρίΖει τό
αύτό δικαίωμα είς έπιχειρήοεις
Β', αί οποίαι ένεργοΰν παραγω-
γικάς έπενδύσεις είς την περιο¬
χήν Γ'. Πρόκειται περί βασικής
παραλείψεως τού νομοθέτου, ποο
παρέχει εϋνοιαν είς τάς έπιχειρη
σεις τής περιοχής Α' καί θέτει
είς μειονεκτικήν θέσιν τάς τοιαύ·
τας τής Β'. Συνεπώς κα'ι διά
λόγους αφ' ενός μέν ϊσης μετα
χειρίσεως, άφ' ετέρου δέ ένισχύ
σεως των μέτρων περιφέρειακής
άναπτύΕεως, έπιβάλλεται όπως
παρασχεθή καί είς τάς έπιχειρη
σεις τής Ε' περιοχής τό αύτά
ώς καί είς έκείνας τής Α' δικαί
ωμα.
— Έπεσημάνθη ότι τα μέτρα
συγκρατήσεως τής οίκοδομικής
δραστηριότητος έπέδρασαν δυσ¬
μενώς επί τής παραγωγής καί
των πωλήσεων των βιομηχανιών
δομικών υλικών. Διά τούτο Ζητεί
ται ή λήψις μέτρων διά την λελο
γισμένην τόνωσιν των κατασκευ
ών, πού θά άναΖωογονήση είοθΓ)
τώς τάς έπιχειρήσεις των τχετι-
κών κλάδων.
— Ή έλλειψις τακτικής συγκοι¬
νωνίαν άπό καί πρός Θεσσαλονί¬
κην καί βιομηχανικών Ζωνών Θέρ
μης, αποτελεί βασικόν πρόβλημα
διά τάς είς την Ζώνην αυτήν έγ
κστεοτημένας μονάδος. Τό Ζωτι-
κόν αύτό θέμα επιβάλλει την έαπ
νεΕέταοιν τής δυνατότητος επε¬
κτάσεως των άστικών γραμμών
τοϋ ΟΑΣΘ μέχρι τής Θέρμης.
Τέλος, είς την ανακοίνωσιν
τού ΣΒΒΕ, άνοφέρετσι ότι, ώς
τόν έπληροφόρησαν πλείσται βιο
μηχανικαί έπιχειρήοεις, τα ύπ' αύ
των κατά την διάρκειαν των έ¬
ρευνών των προηγουμένας τριμή-
νων έπισημανθέντα προβλήματα,
τοίκω άλλοδαπής».
Διά τού διατάγματος αυτού,
κηρύσσοναι έγκυροι κληρονομικα
αυμβάσεις μεταΕύ συΖύγων, "Ελ¬
ληνος καί άλλοδαποϋ, περί απο-
Ζημιώσεως άλλοδαποϋ έκ τής
κληρονομτκής περιουσίας τού ' Ελ
ληνος ουΖύγου τού.
ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ ΤΟ Ν.Δ. ΔΙΑ
ΤΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΤΟΙ
ΚΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΗΣ ΕΛΛΗΝΙ-
ΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ
Εδημοσιεύθη είς κυκλοφορή¬
σαν φύλλον τής Εφημερίδος τής
Κυβερνήσεως (174, Α') τό νο-
μοθ. διάταγμα 472)1974 «περί ρυ
θμίσεως θεμ<^των τινών κληρονο μίας ιών έλληνικής ίθαγενείας κα τοίκων άλλοδαπής», φθοΰν μερκά στεγαστικά δάνεια γιά έργατοϋπαλλήλονς τοϋ ΙΚΑ χ«! ένδεχομένο>ς νά αυξηθή η χρη
ματοδότηση τοΰ Ίδκοτικοϋ τομέως
πάν'ω άπό τό 2% τοΰ υπόλοιπον
στά τέλη τοϋ 1973. Άλλά τα μέ¬
τρα αύτά θά είναι πολύ μικράς
εντάσεως, (όστι νά δικαιολογοΰν
την άποψη οτ, έπιχειρεϊται άνα-
θ·έρμαΛ·ση τής οί-κον'ο|μικής δρα¬
στηριότητος.
ΤΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΦΑΡΜΑΚΟΝ
Έπενδύσεις ϋψους δίς δραχ. ε
χούν πραγματοποιηθή μέχρι σήμε
ρον άπό τάς μονάδας τής έλληνι-
κής φαρμακοβιομηχανίας, των ο¬
ποίων ή παραγωγή άνέρχεται είς
ύψος δίς δρχ. κατ' έτος, αί δέ έ£α
γωγα'ι έφθασαν τό 1970 είς 8 έκ.
δολλαρίων. Τα ανωτέρω οτοιχεία
περιέχονται είς την έκθεσιν τού
μέλους τοϋ Δ.Σ. τής «ΧΡΩΠΕΙ.,
κ. Άν. Νεόκοσμου, ή όποία άνε-
γνώσθη κατά την διάρκειαν τού
συνελθόντος είς την Κωνσταντι-
νούπολιν συνεδρίου επί θεμάτων
τής φαρμακευτικής βιομηχανίας.
Τα περαιτέρω στοιχεϊα. τής εκ¬
θέσεως, πού συνθέτουν την είκόνα
τής έλληνι,κής φαρμακοβιομηχα¬
νίας, έχουν ώς έΕής: Ό κλάδος
άπαρτίΖεται άπό 65 μονόδας καί
■έργαστήρια, αί έπενδύσεις των ο¬
ποίων, ϋψους 4 δίς δρχ., άντιπρο
σωπεύουν ποσοστόν 2% περίπου
των αυνολικών τοιούτων τής έλλη
νίκης βιομηχανίας. Ή σύνδεσις
των είναι 45% ιδία κεφάλαια καί
55% δανειακά. Ταυτα αύΕάνονται
μέ ρυθμόν 19% κατ' έτος, πού είναι
ταχύτερος έκείνου των λοιπών βιο-
μηχανικών έπιχειρήσεων (17%).
Ή άνόδοσις των ίδίων κεφαλαίων
τής φαρμακοβιομηχανίας, 16.1%
τό 1971 έναντι 11,7% των μονά
δών, ηύΕήθη είς 17,6% τό 1972.
Αυτή άπασχολεϊ 6.000 ατομα, ή δέ
παραγωγή της καλύπτει τό 60%
τής συνολικής έσωτερικής κατα¬
ναλώσεως.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Ε.Β.Ε Α.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΝ
ΒΑΜΒΑΚΟΣ
«Ή δοθεϊσα λύσις είς τό θέμα
τής είσαγωγής βάμβακος υπό των
έλληνικών κλωοτοϋφαντουργικών
έπιχειρήσεων, ύπήρθεν άπό πάσης
απόψεως έπιτυχής. Ή μικρά δα
σμολογική έπιδάρυνοις ου είσαγομέ
νού βάμβακος, δίδει διέΕοδον είς
ένα άπά μακροϋ χρόνου χρονίΖον
θέμα, τό οποίον απετέλεσε^ ένα
των κυριωτέρων έμποδίων είς την
ομαλήν άνάπτυΕιν τής έΕαγωγικής
προσπαθείας τού κλάδου. Είμεθα
βεβαιοί ότι, τόσον άπά τής πλευ
ρας των βιομηχανιών, όσον καί
άπό τής πλευρός των παραγωγών
βάμβακος, θά υπάρξη άμέριστος έ
πιδοκιμασία τοΰ μέτρου».
Τα ανωτέρω άναφέρονται, μετα
ζύ άλλων, είς χθεσινήν άνακοίνω
σιν τοΰ προέδρου τοϋ Ε.Β.Ε. κ. Ι.
ΚανελλοπούλοΜ,
Παοά τόν έκτεταμένο κατά τόν
τελενταΐο χρόνο^ δαν'€ΐσμό τής χώ
ρας μας στήν άγορά εύρωδολλαρί
ο>ν τού Λονδίνον, ή "Ελλάς έμφανί
ξεται άκόμη «πιστώτρια,», καλνπ-
τονΤα; μέ έλληνικές καταθέσεις
τό 94% των όφειλών της σέ εύ-
ρω - νομίσματα (ΓΙΟΤΡΟ - ΚΑ '
ΡΕΝΣΗ). Βεβαία, δέν πρέπει'
νά λτνσμονοΰμ2 ότι ένώ οί έλληνι-
I
κ.ες όφειλές, ΰψονς 470 έκατοα.
στερλινών (1.975 έκατομ. $ ή
39,3 δισ. δρχ.) στήν Κξφαλαιαγο
ρά Εύρωδολλαρίων τοΰ Λονδίνον
προέρχονται άπό δαν'εισμό τοϋ Δή
μοσίον, των έλληνικών δημοσίων
έπιχειρήσεον καί άπό πιστώσεις
πρός έταιρίες μέ εδρα την "Ελλά
δα (π.χ. ναιττιλιακές), οί έλληνι¬
κές καταθεσεις στό Λονδϊνο (ΰ-
ψονς 2,1 δ·σ. § * 63 δισ. δρχ.) ά-
ας·έρανται είτε σέ βραχνπρόθεσμες
καταθέσεις τής Τραπέζης "Ελλά¬
δος λόγω διαφοράς των έπιτοκί-
£»ν είτε των αλλιον' έλληνικών έμ.
ποοικών ΤραπΓζών( άπό μή έκχω
ρητικές καταθέσεις σέ συνάλ.λαγμα·
είτε, τέλος, άπό διαθέσιμα έ?Ληνι
κων εφοπλιστικόν έπιχί:ρήσε<»ίν κλπ. Άνβξαρτήτίος πάντο)ς τής σι·ν θέσεως καΐ τής προελεύσεο>ς τ<ό· ((ισταμένων συν'αλλαγματικών δισ θεσίμο>ν καΐ έκκρεμίόν πιστώσεων
τής "Ελλάδος στήν άγορά ενρω-
δολλαρίιον, συγκριτικώς ή πιστολη-
πτική είκόνα τής χώρας μας έμ·
φα,-ν'Κεται καλυτέρα πολλων άλ-
λων χωρίον..,.
Συγκεκριμένως, σύμφωνα μέ
τόν πίνακα, ποΰ έδημοσίενσε ή Τρά
ζα τής Άγγ) ίας ή πιστοληπτι-
κή καθαρά. θέση τής 'Ελ.λάδος στήν
άγορά €ύριοδολλαρί(ον τοΰ Λον'δίνου
εΤν'α, σχετικώς καλντέοα πολλών
αλλιον έκβιομηχανισμένων χιορων.
"Αν καί ή Τραπέζα τής Αγγλίας
προε-ιδοποιεϊ έμμέσοις γιά την έξα
σθένιση τής πιστοληπτικής 6πι-
ΐρανεία; πολλών χωρών. οί συγκρ
σεις δέν τοποθετοΰν την χίόοα μας
μεταξΰ των πιό άδι>νάτων.
άναφερε( δτι ή δημοσιευθή τοΰ πί
νακος αυτόν — άπό την Τραπέζα
τής Αγγλίας —προκαλέση τα πά
ράπονα πολλων χιορών γιά την
άτοκάλι,-ψη πιστοληπτικής των θε
σε(ι>ς... καί προσθέτει ό «ΕΚΟΝΟ
ΜΙΣΤ»: «.Άλλά καί άν ίκόμη
I-
τσι εΐναι^ {<πάρχονν μερικές έσκεμ μένες παραλείψεις. Δέν ύιάρχοχ»ν π.χ, στοιχεϊα γιά τό Ίσραήλ ή την 'Τεμένη καΐ δέν γίνεται στόν πϊναχα δάκριση μεταξύ ιδιωτι¬ κών καταθέσεων καί τοποθετήσε- τον επισήμων διαθεσίμων στήν ά- γ<·ρά τοΰ Λονδί- αρχήν δέν είναι τϊχοτε αλλο χαταθέσει; δολλαοίων σέ μή άμ* ρικανικέ; τράπεζες, τα άποϊα οολ λάρια γιά μέν τονς καταθέτες γ~ νούν τόκονς, γιά δέ τί; τράπεζες μία ρενστότητα,, ή όποϊα χρηαιιιο ποιείται σέ δανεισμονς άλλην τρα π^ζών, χωρών η καί έπιχειρήσεων. Βασικό χαρακτηριστικό των εϋρω- δολ.λαρ.ίων είναι ότι οί χαταθέσπς καί οί χορηγήσίΐς δέν ύχόκηνται σέ περιορισμόν;, όπως ΰπόκεινται τα έθνικά νομίσματα στίς κατ' ι¬ δίαν χώρες. Π.χ. οί καταθέσεις σέ μάρκα^ φράγκα ή δραχμές ό· νόν. θά μποροΰσε λ.χ. νά ύιοτεθή πόκειν*ται σέ ύποχρεο>τικές δεσμεΰ
ότι τα πλείστον των ίταλικών σι·- σεις στίς Κεντρικές Τράπεζες τής
ναλλαγματικών διαθεσίμων ΰψονς Γίρμανίας, Ελβετίας. "Ελλάδος
3,5 δισ. £ προέρχονται άπό ίδιω
τινές καταθέσεις ένώ ε1 α μέγα
λο μέρος των καταθέσεων 4,8 δισ.
£ τών' υπό άνάπτνξη χωρών άφο
οοϋν τα ίχ.'ιστ;μα σιΛ'αλλαγματικά
διαθέσιμα τονς>,
Ενδιαφέρον είναι δτ, ή Ελβε¬
τία έμφανίζεται ώς ό μεγαλυτέρας
πιστοΰχος εΰρΜδολλαρίων, πραγμα
πού προφανώς σημαίνει άν'ακατα-
θέ«ΐΐς κεφαλαίων των έλβετικότν
τραπεξών στήν άγορά κεφαλαίων
τοΰ Λονδίνον. Οί καταθέσεις αύ-
τές προέρχονται άπό διάφορες χώ
ρες καί μάλλον άπό τίς άραβικές.
Τό φαινόμενο ομως αύτό άφορά
καΐ τίς μεταα;ορές κεφάλαιον, μέ¬
σω τραπεξών των νήσων Μπαχά-
μας καί τοΰ Παναμά. Έξ άλλον
στόν χωρο των εύρωδολλαρίιον άρ
χισαν τελευταίως νά κινοϋται λα-
τινοαμ*οικανικές χώρες, 5πως ή
Βραζιλ.ία καί τό Μΐξικό, έν» οί
καταθέσεις των σοσιαλιστινων χω-
ρών' πεοιλ.αμβανομένης καί τής Σο
διετικής Ενώσεως στήν άγορά εύ
οίοδολλαοίων τοΰ Λονδίνον είναι
τρείς α;οοές μικρότερες άπ' ο,τι
οί όττπλές. των
Χάοιν τιόρα των άναγν'ωστών
μας. άς άναφέροι>με τί κρϋΛεται
πίοχι). άπά τις συβνλλικές εννοιες
«άγορά εδρίονομισμάτων «ρνρίοδολ
λαρίίον» κ>-π. Τα εύρίθδολλάρια κατ
. Παραλ|λήλο>ς!,
ομως, δέν νπάρχει <κάλιτ)'ΐς» Κεν τρικής Τραπέζης, Ιναντι των εό ροδολλαρίων, δν Τυχόν μία στιγμή όλο( άπά κοινοΰ οί καταθέτες των άποφασίσουν νά τα σηκ(ί>σοι·ν άπό
τί; τράπείες. Τό ένδεχόμενο αύτό
άν καί άπίθαν'ο, αποτελεί τό άδύ
νατο σημεϊο τής αγοράς εΰρωδολ
λ.αρίιον.
Ή άγορά αυτή εΐν'αι κι>ρίως στό
Λονδΐνο όπου μεταπολεμικάς μ*τ«
φερθησαν πλεονάσματα δολλαρίων
άπό τίς διάα,ορες χώρες ή άργό
τεοα δταν απηγορευθή ή έξαγωγή
κεφαλαίων έκ των ΗΠΑ. έδανεί-
ίοντο οί άμερικανικές έταιρίας γιό
έπενδύσεις των' στό έξωτερικό. *Ε-
κεϊ δημιθνργήθηκ€ ενας μηχανι
σμός συναντήσεο»ς τής προσφοράς
ν αι ζητήσροις τώ κεςραλσίων αύ-
πού έβασίζοντο στήν τότε με
τατρεψιμότητα τοΰ δο/.λαοίον- Έν
συνεχεία όταν ή μετατρΐψιμότης
αυτή (σέ χρυσό) ήρθη, ή άγορά
εύρωδολλαοίων €ΐχε άνδρα)θή σέ
ίσχνρές οικονομικάς χώ¬
ρες όπως αί ΗΠΑ ή Δ. ΓερμανΓα,
κπί ή Ίαπωνία έμφανίζονται «κόκ
κιντς» δηλαδή νά όφείλουν περισσό
τερα άπ' όσα ?χονν καταθέσει είς
την άγορά εύρωδολλαρίων, ή Ελ¬
λάς σνγκαταλέγεται μεταξύ των
8 χωρών ποΰ είναι «μαϋρες» δη-
λιιδή πού οί καταθέσεις τονς «Γναι
Αν'ο'χτερι&ς ιτών όττιριλών των σέ
εΰοοίδολλάρια.
ΠΙΝΑΚΑΣ
τής άγορά; Εύρωδολλαρίων τοϋ
Λονδίνον σε δι<τ«ί. στερλίνες. τέτοιο σημ,εϊο ώστε έπεβίωσε τής άρσεως τής μετατρεψιμόττιτος; καΐ σιί>αερα αποτελεί την μεγ/αλντέρα
άγορά κ€(Γαλαίων στόν κόσυο. άπό
δπον προσπορίζονται κεαάλαια 5-
λες οί χώρες γιά νά καλύνΙ>ουν τό.
έλλ^ίμματα των Ισοξυγίων έξίοτερι
κών' σι-ναλλαγών των.
»♦♦♦«< μενά δια- μενες-νπο 6έοτ««ι [οεωοος (κ.ατα.) (δανεισμός) Ιαπων'ία 1.51 4.53 "Ιταλία 3.59 4.10 ΗΠΑ 2.66 3.49 Γαλλία 3.16 2,59 Γ··ρμανία 1-65 2.50 Βέλγιον 2.43 2.21 ΈλΛετια 6.31 1,25 Καναδάς 1.99 1.24 Ολλανδία 1.79 1.02 Βραξιλία 0,81 1.01 Σο6. "Ενωση 0.34 0.57 0.40 0.53 Νορβηγία 0.47 0.52 Δαν£α 0,25 0.40 Ελλάς 0.50 0.47 Αύστηαλία 0.06 0.38 Πετρελαιοπαοα- γοιγοί χωρες Μ. Ανατολής 1.73 0.35 Ισπανία 1.80 0,35 Σέ σχ*τικό τον σχό)ιο τό εγ-χυ ρο βορταννικό «ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ» ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Ο»»»»»» ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΧ ΤΗΣ ΕΙΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΟΪΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗΝ ΕΥΡΟΠΑΤΚΗΝ ΑΓΟΡΑΝ Παραμένει είς έκκρεμότητα το θέμα τής χρημοποιήσεως ή μή οΐνων προελεύσεως τρίτων μοιρών, πρός παρασκευήν θερμούτ καί ό- ρωματισμένων οΐνων είς τάς χώ¬ ρας - μέλη τής ΕΟΚ. Είς περί¬ πτωσιν πού δέν έΕαιρεθή ρητώα ή Ελλάς τα υπέρ των έλληνικών οΐνων πλεονεκτήματα πού άπορρέ ουν έκ τής Συμφωνίας των Άθη νών καί τοϋ μέλλοντος νά υπο γράφη προσθέτου πρωτοκόλου τής συμφωνίας αυτής, κινδυνεύουν νά έΕουδετερωθοΰν. Τό θέμα άνε κινήθη άπό τής ίταλικής άντιπρο- σωπείας κατά την είς Παρισίους συνελθοϋσαν σύσκεψιν των έμπει ρογνωμόνων επι των άρωματιομέ- νων οΐνων τής Έπιτροπής Οίνο βιομηχανίας — Οίνοεμπορίου τής ΕΟΚ, τής οποίας μετείχε και ό ΣΕΒ. Ειδικώτερον κατά την συνε δρίασιν αυτήν, κατά την όποιαν επρόκειτο νά έΕετασθή σχέδιον κανονισμοϋ επί των άρωματιομε- νων οΐνων, ή ίταλική άντιπροσω- πεία άνεκίνησε τό θέμα των έΕαι ρέοεων, είς τάς οποίας έντάσσον- ται καί κατηγορίαι εύνοηθέντων ληνικών οΐνων τής δασμολογικής διά τής συμφωνίας συνδέσεως έλ κλάσεως 22.05. Ή γερμανική άντιπροσωπεία ε Ζήτησεν, όπως είς την κατηγορίαν των άρωματισμένων οΐνων (τής δα ομολογικής κλάσεως 22 06) ύπα- χθοΰν οί έν Γερμανία παρασκευα ♦♦♦♦♦^♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦· Ι| ΑΗΚΟΙΙιΥ![ΙΣ ΙΣΟΑ0ΓΙΣ1Ν Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνύ μων Έταιρειών καΐ Έταιρειών Περιωριομένης Ευθυ¬ νής ότι δι' αποφάσεως τοθ κ. Ύπουργοΰ Έμπορίου ύπ' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευθείσα είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Ανωνύ μων Έταιρειών), άρχεται ότι δύνανται νά συνεχίοω- ;σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς των Γε- ;νίκων Συνελεύσεων καί τούς Ίσολογισμούς των δια της οικονομικήν μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ- ΓΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο !μέχρι τοΰδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ» πρό ι τής συγχωνεύσεώς της. Ζόμενοι ή κυκλοφοροθντες Εενικοί οίνοι, μεταΕύ των οποίων συγκα ταλέγεται καί ό φέρων την όνομα Ρετσίνα. Είς τό α'ιτημα τουτο άντετάχθη Ζωηρώς ή έλληνικη αν τιπροσωπεία προκειμένου περί τοϋ ρητινίτου οίνου, κατόπιν δέ ανα πτυχθείσης πειστικής έπιχειρημα τολογίας εγένετο ομοφώνως άπο- δεκτόν, ότι ό ρητινίτης οίνος είναι οίνος έπιτραπέΖιος τής δασμολο¬ γικής κλάσεως 22.05 μή έμπίπτων είς την κατηγορίαν των άρωματι¬ σμένων οΐνων. Ώς πρός τους λοι πούς προταθέντας υπό τής γερ- μανικής άντιπροσωπείας οϊνους απεφασίοθη νά παραπεμφθή τυ ςή τημα αυτών είς έτέραν ε δίκην Έ πιτροπήν. ΈΕ άλλου, υίοθετήθη πρότασις τής έλληνικής άντιπροσωπείας, κατά την συζήτησιν τού πρώτου αρθρου τού σχεδίου Κανονισμοϋ, τοϋ άναφερομένου εί ςτόν όρισμόν τού «άρωματισμένου οίνου» και είς την σύστασιν αυτού. Είδικωτε ρον, εγένετο δεκτόν, όπως ορισθή ότι τό προατιθέμενον είς τους ά- ρωματισμένους οϋνους οίνόπνευμα πρέπει νά είναι προελεύσεακ: άμπε λουργικής (ντ' όριον βιτικόλ) καί ουχί μόνον οινικής (βινίκολε) ώς άνέφερε τό ιταλικόν σχέδιον. Κατόπιν τούτου, εγένετο δεκτόν ότι διά την παρασκευήν των άρω¬ ματισμένων οΐνων δέον νά χρησι μοποιήται είνος έκ σταφυλής ή γλεύκος έκ σταφυλής συνολικού οίνοπνευματικού τίτλου ούχι κατω τέρου των 10 βαθμών, κατόπιν εν δεχομένου έμπλουτισμοϋ έκ δύο βαθμών κατ' ανώτατον όριον. Ό περιεχόμενος είς τό προϊόν οίνος δέν πρέπει νά είναι κάτω τού 75% τοϋ όγκου τού ηροϊόντος, έ Εαιρέσει των Εηρών άρωματισμέ¬ νων οΐνων, διά ιοθς όποιους τ6 ποσοστόν μειοθται εκ: 70%. Αντιθέτως, δέν επετεύχθη συμ επι τού- θέματος όπως οί οϊνοι καί τα γλευκη πού χρηοιμο ποιοθνται διά την παρασκευήν ά- νοτικής μόνον προελεύσεως, μέ έ Εαιρεσιν, των έλληνικών. Αί λο· παί όντιηροσωπεϊαι. κυρΚος 64 ή γερμανική. υπεστήριξαν τό δικοκ· μα της ελευθέρας είοογωγής εί. ι οιονδήποτε χώρος.

2.19Θ-Θ0Θ ΤΘΝΝΟΙ Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΙΤβΥ ι ΣΥΗΒΑΣΙΚΑΙΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ!.-
Κοτά 362.000 τόννους ή κατά
21% περιπου άνομένεται εφέτος
ή παραγωγή οίτου,, οτό
ϋψος των 2,1 έκατ. τόννων καί
κατά 12% περίπου μεγαλυτέρα ή
ποραγωγή κριθής, ή όποία προβλε-
πεται νά φθάση στό ϋψος των 956.
000 τόννων. Συνολικά, ή πορα
γωγή δημητριακών ύπελογίετο κα
τό την έναρΕη τού θερισμοϋ κατά
18% περίπου ανώτερη τού 1973,
οτά ϋψος των 3.177.000 τόννων,
λόγω των ικανοποιητικόν καιρικών
ουνθηκών πού επεκράτησαν κατά
την περίοδο τής άναπτύΕεως των
χειμερινών σιτηρών την περοσμένη
ανοιΕη.
Έν τούτοις, σύμφωνα μέ στοι
χεϊα τοΰ ύπουργείου Γεωργίας, οί
οημειωθεϊσες τελευταίως βροχο-
καί χαλαΖοπτώσεις, μαΖί μ* ίσχυ-
ροϋς άνέμους, προκάλεσαν πλαγιά
ομοτα των σιτηρών στή Βοιωτίο
καί την Ξάνθηκαί δέν έπέτρεψαν
την κατοπολέμηση των Χανίων.
Δοθέντος ότι μεταΕύ προβλέψεων
κοί άπόκλισις περίπου 70.000 τόν
νων, μπορεί κανείς μετά βεβαιότη
τος νά αναμένη ότι ή ποραγωγή
σίτου εφέτος θά φθάση τα 2 έκατ.
τόννους.
'ΕΕ αλλου, αύΕημένη έυφανίΖε-
ται ή σπαρείσα μέ θαμβάκι έκταση
κατά τό τρέχον έ'τος, πράγμα πού
σημαίνει αϋΕηση ούοιώδη τής πα-
ραγωγής, εάν κα'ι οί καιρικές συν
θήκες τελικά τό έπιτρέψουν. Ύ
πολογίΖεται ότι ή οπαρεϊσα έπιφά
νεια μέ βάμβακα αύΕήθηκε κατά 6%
οτά 1.550.000 στρέμματα. Κοτά τό
1973 παρήχθησαν 330.ΟΟ0 τόννοι
συοπόρου βάμβακος. ΎπενθομίΖε-
ται, όμως, ότι τό 1972 ή καλληρ¬
γηθείσα μέ βαμβάκι έκταση είχε
φθόοει τα 1.660.000 στρέμματα.
Έπίσης αϋΕηση παρουσιάΖει καί
ή καλληργηθείσα μέ καπνό έκτα
ση εφέτος, κατά 4% περίπου
ένώ ή άναμενομένη παρογωγή
έλαιολόδου προβλέπεται πλουσιω-
τέρα τής περυσινής, λόγω τής ίκα
νοποιητικής καρποδέσεως οτήν πε-
200.000 στρέμματα. Σταθερά επί δος της γεωργικής παραγωγής,
οης, όνέρχετοι ή κολλιέργεια των ' περισοότερο πρέπει νά αποδοθή Πρό ολίγων έτών^ τό Ελληνικόν όριον των συμβάσε,ων! Οντως
ύβριδίων αραβοσίτου, ή όποία υπο ' στό ένταθέν ενδιαφέρον των γε Δημόσιον είχε χαομοσύνως, άνα- φθάσαμεν είς τό σημείον άντί οί ά
έ '
καθιστό την έγχωρίας προελεύσε ' ωργων μας, πσρά στίς εύνοϊκές και
ως. Ή συγκεντρωθεϊσα έσοδεία | ρικές συνθήκες. Πράγματι, οί γιά
1973 ύβριδίων έφθασε τούς 114. ' πρώτη φορά άπό πολλών έτών έμ
χοινωσπ
200 τόννους έναντι 97.500 τού ' φαση πού εδόθη στή γεωργία μέ ύ™γραφής σχετικών σ^ιοάσεων
ό έ
ι
λΰσιν' τού προβλήμα- νάδοχοι νά έκτελοΰν τάς προμηθ*ί
[ άς καί την μεταφοράν τοΰ άργοΰ
πετρελαίου είς τάς συμβατικάς τι
τος των ΰγρών κανσίμοιν διά τής
1972. Τέλος, ίκανοποιητικά έΕελίσ την πολτική τιμών τού περασμένου πρός επέκτασιν τοϋ τότε κρατικοϋ
μάς, νά πραγματοποιοΰνται υπ'
οεται ή πορεία άναπτύΕεως των 2α ΓΟκτι>βρίου καί μέ την γενικώτε δινλιστηρίον
χαροτεύτλων.
Ή παρατηρουμένη εφέτος άνο-
εΓσοδηματικη ~"~
ενισχυσισ των παραγωγον
εξαγωγιμων καπνων
Άναμένεται έντός των ημερών
ή υπογραφή τής αποφάσεως, διά
την χορήγησιν 650 έκατ. δραχ-
μών είς τούς παραγωγούς εΕαγω-
γίμων καπνών, εσοδείας 1973, ώς
έίσοδηματική ενίσχυσις.
Ώς εγνώσθη, ή μέση έπιβοσις ό
ρίΖεται, σύμφωνα μέ την απόφα¬
σιν, είς 25 δραχ. κατά κιλόν διά
τούς κλπσικούς μπασμάδες των
λοιπών περιφερειών, είς 13 δραχ.
διά τα μυρωδάτα Σμύρνης Σάμου,
είς 10 δραχ. διά τα μυρωδόται Ά
ρη άνοδο τού γεωργικοΰ είσοδήμα-
τος, έκ τής αύΕήσεως των περισ¬
σοτέρων γεωργικων προϊόντων καί
Άσπροπύργου
τού π€ρι6οήτου
τού» διϋλιστηρίου είς την Χώραν.
διεθνώς, ό -Ελλην γεωργός άπέ- ΑΙ ΰπογοαφεΐσαι τότε καί μετέ-
| δειΕε ότι άρκεϊ νά έχη άπόλαυση
συμϋάσεις, άφεώρτον είς
καί' αυτών είσαγωγαί είς τάς τρεχου-
άγο-
ράς, αί οποίαι ήσαν κατά πολύ ϋ-
ψηλόιεραι. Άρκεϊ νά σημειωθή, ό¬
τι κατά την παρούσαν στιγμήν, τό
ΒΑΡΥΤΕΡΗ Η ΦΟΡΟΑΟΓΙΑ
ΞΕΝΟΝ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ
τοΰ κόπου τού κι' άμέσως καθί την ανάληψιν ίκ μ£οους των Οια' Δημόσιον φροντίδι διά την προμή
στσται παραγωγικώτερος. Πά νά
δοϋμε τα μάθαμε τό μάθημα αύτό; ι
οτόρων άναδόχων των εξής: α)
Τής προμηθείας άργοΰ πετρελαίου
Η ΔΑΣΜΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΟΥ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Σχετικά μέ την ληφθεϊσα προ
χθές άπόφαση δοσμολογικής επι
βαρϋνσεως τοϋ είσαγομένου βάμ
Ι -.-.
των προμηθεντό^ ώς έπίσης καί
τού Δημοσίου, ίίς ναΰλονς έντός
ώρισμένιον περιθωρίων τής διε-
θνοΰς κλΐμακο; ναΰλων. γ) Τής
θείαν καϊ μεταφοράν τού άργοϋ
πετρελαίου, χωρί; οί άνάδοχοι νά
άσχολοθνται μέ αυτήν! Βεβαίως,
έμεσολάβησεν, έν τω μεταξύ, ή έ-
νεργειακή κρίσις, ιί σοβαραί αύ
ξήσεις των τιμών καί αί μεγά-
βακος ό πρόεδρος τοϋ ΕΒΕΑ σέ | διϋλίσεως τού άργοΰ πετρελαίου,, λα, διακκμάνσ«:ΐς των ναύλων, ώς
δηλώσεις τού ύπεστήριΕε, μεταΕύ έναντι ωρισμένης άμοιβής. δ) Τής κ.αί ή ανάκλησις γενομένων άπαλ-
αλλων, ότι:
«Ή δοθείσα λύσις είς τό θέμα
τής είσαγωγής θάμβακος υπό των
Άπό τοΰ οικονομικόν ?τονς
1976 - 77 οί ξένοι ποΰ είναι έγκα-
τεστημένοι στή Βρεταννία κ<ιί ά- πασχολοϋνται σέ έπιχειρήσει; διε Ονοΰς δραστηριότητος (π.χ. έφοπλι στικές) θά πληρο>νουν' φόρο είσοδή
ματος επί των 3)4 των άμοιβών
| τονς κι' δχι επί τοϋ 5Ο95-, δπος
μέχδι τώρα. Τουτο εδηλώθη στή
Βουλή των Κοινοτήτων άπό έπίση
αο έκπρόσοπο τής βρεταννικής
κι<^ρ < ,θΐο>; καί πιστεΛπα» ότι
μακροπροθέσμως θά έπιδράση επί
των προθέσειον των έλληνικων έφο
πλιστικών έπιχειρήσεοιν νά μείνονν'
ή δχι στό Λονδΐνο.
Ή βρεταννική κνβέρνηση έν'έ-
τ στίς ϊσχι,·ρές πιέσεις τής
ς νά μή έμμένη,
γρινίου, είς 4 δραχ. διά τα μαϋ Ι έλληνικων κλωοτοϋφαντουργικών
παράλληλον πραγματοποιήσειος δλ| λοτριώσεονν υπέρ ενός των άναδό προσιορινά τουλάχιστον, επί των
προτάσεοη' 6αρι·τέρα; φορολογή-
έπιχειρηματιον·
στό Ή
έπενδύσεων
τοΰ ενός άν χων' — ή
ε[ς τηΛ,
ρα Θεσσαλίας, τα μαϋρα έΕαγώγι ' βιομηχανιών ύπήρΕεν άπό πάσης ά ι τονς είς τα κέρδη των έτέρων ά-
μα Πελοποννήσου καί τα τΖεμπέ-
λια Θεσσαλίας καί 7,50 δραχ. δι
1 αδόχου ή τής σωμμετοχής τοϋ Κρά δυνατόν νά θεωρηθή καί ώς άνα- Λθ{| 'ε[ναΐ
ριοχή Κρήτης καί Άττικής. Πλου-
σία έπίσης παραγωγή προβλέπεται
των σταφιδαμπελώνων καί των άμ
πελώνων έπιτραπε&ων σταφυλών.
'ΕΕαιρετική έπίσης είναι ή συγκομι
δή γεωμήλων έαρινής καλλιεργεί-
ας, ή παραγωγή τής οποίας άνέρχε
ται οέ 902.000 τόννους, έναντι
289.000 τό 1973. Ή καλλιεργηθεϊ
οο εφέτος έκταση άνήλθε σέ 196.
000 στρέμματα, έναντι 185.000
τοϋ 1973. Πέραν τής αύΕηθείσης
οης στρεμματικής καλλιεργείας
καί οί άποδόσεις άνά οτρέμμα αύ
Εήθηοαν κατά 9%.
"Αναμενωμένη
παραγωγ. παραγ.
ΕΙδος 197)4 1973
Σίτος
2.100.000
1
.738
.000
Κριθή
956.000
856
.500
Βρώμη
114.000
101
.700
Σίκαλη
6.300
5.
910
Σμιγός
585
848
Σύνολον
3.176.685
2.
702.
958
ΑϋΕηση κατά 18% έπίσης έμφα-
νίΖει ή καλληργηθείσα μέ ρύ£ι έ-
κταρη, ή όποία εφέτος έφθασε τα
όλας τάς λοιπάς ποικιλίας.
ΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΜΕΤΡΑ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΙΝ
ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΕΩΣ
ΓΕΩΜΗΛΩΝ
Ή Κυβέρνησις απεφάσισε την
λήψιν μέτρων, διά την προστασίαν
τής έαρινής παραγωγής γεωμήλων
καί την διευκόλυνσιν τής καταναλώ
σεως.
Σχετικώς ό ύπουργός Γεωργίας
κ. ΤΖωρτΖάκης ανεκοίνωσε τα έ-
Εής μέτρα:
— Την συγκέντρωσιν, διά λογα
ριασμόν τοϋ Κράτους μέοω τής
ΚΥΔΕΠ. ποσότητος μέχρι 5.000
τόννων γεωμήλων έαρινής καλλιερ
γείας 1974 έκ των περιοχών Ήλεί
άς, Άχαίας καί Άταλάντης καί ό
ποθήκευσιν ταύτης είς ψυγεϊα πρός
διάθεσιν είς την εσωτερικήν αγο
ράν έν εύθέτω χρόνω. Τιμή συγκεν
τρώσεως όρι'2εται ή τοιαύτη των
δραχμών 2,50 άνά χιλιόγραμμον.
— Την υπό τοϋ Κράτους κατσ
βολήν των κομίστρων διά την με
ταφοράν γεωμήλων υπό ή μέσω
των "Ενώσεων Γεωργικων Συνε-
ταιρισμών, πρός τάς περιοχάς τής | γιά την συντήρηση τής έπαρχια-
Βορείοο κα'ι Νησιωτικής "Ελλάδος, κης όδοϋ Κάτω Καλεντίνης — Ά
πρός αϋΕησιν τής καταναλώσεως
είς τάς περιοχάς ταύτας.
— Την υπό τής Α.Τ.Ε., χορηγή
σιν πρός τούς πατατοκαλλιεργη-
τάς των όρεινών περιοχών τής
χώρας δανείων μέχρι συνολικοϋ ϋ
ψους 25.000.000 δραχμών έπ' ενε¬
χύρω τοϋ προϊόντος.
— Την κατ' έΕαίρεσιν χορήγησιν
είς πλανοδίους μικροπωλητάς ά-
δειών πωλήσεως γεωμήλων, διαρ-
κείας 45 ημερών είς έπικσίρους
θέσεις των άστικών κέντρων καί
— Την ελευθέραν μεταφοράν
γεωμήλων διαφορετικών αύτοκινή
των ίδιωτικής χρήσεως καί πέραν
των όρίων τοϋ Νομοϋ, πρός άπ'
εύθείας λιανικήν πώλησιν τού προ
ϊόντος υπό των μεταφορέων.
τροπή τής συμβάσεως!
| νιυμίνο Βασίλειο. Τουτο σημαί-
Εύλόγως, λοιπόν γεννώντα, ώ- νε'· ότι ό κίνδννος ποϋ έπεκρέ-
ναδόχίον.
"Εναντι
Λημόσιον παρεχώρει ίίς τοΰς άνα ό κύριθς σκοπός των συμδάσεων, κων έπιχειρήσειον έλληνικής ίδιο
, «ε.,, . , , , , „ ματο επί τής κεφαλής των "Ελ-
αυτο)ν, το Ελλην,κον ρισαεν'α ερωτηματικα: .Εφ όσον λί|Υων έφοπλίστων κα( Ιφοπλιστι
στό πεοιθώριο ποοσορινά, « Ολιγώ 10 .-τροηγον.ιιίνων, θά τύχαινε
τερον έπαχθεϊς σννθήκες ττ^ολο-1 λογική; μταχειι.ισεος. δσον άφο
γίας σημαίνονν — έδήλοσε δ κ. ρα τό φόρο εισοδημστος κα; τα
Τζόελ Μπάρνετ, μόνιμος νφνπονρ κέρδη εί :<Γ<ραλαίων. σάν νά ήταν γό- Οικονομικόν τΓ,ς Βρεττανίας, μον,'μος έγκατεστημένο; στό β0Ρ. στή Βο-λή των Κοινοτήτων — ταννιχό έδαφος. 5τι έπ' ονδρνί ί-'νας ξρνος έργαζό Ό - κ. Μπάρ.ετ ϊσχνρίσθη, ,";τι μρνος στή Βοεταννία· γιά τα σνιι .| ^ρετ.-»ννική Κιίΐέρν,.σς δέν πι. φεροντα έταιριιον. των οποίον ι στενει, έν τουτο·,;, ότι θά ήταν οί δοαστηοότης άσκίΐται πέραν τής καιο νά δεχθή νά επιτρέψη —„;,. χώρα; αυτής Ρ'ΐ τύχη τής αυτής μεταχειρίσειος, γιά φορολογικόν; λόγονς, μέ έκεϊνη, ή όποία θά έφαρμοζόταν αν ήταν μόνιμος κα- τοιχος τής Βρετανίας καί τούτο ς χρόνου παραμονής τοϋ ξένον στό βρετανν'ικό εδσφος». 'Τ.ωτίθ.ται ΟΤ| ή δήλοση «ντή είντα πλήρι»ς καθη«>αηστ|κή Υ'" τα
σνμφρςοντα των ξένων έταιρ'.βιν
τοϋ Σίτο.
Ή μΕΤαστροφή αυτή εγένετο κα
τύπιν ίσχυρών παραστάσεοιν
η
ς, τοίις έογαίομένοι·;
βΓ-τανΛ·ί«, γιά ξένα η
νά σΐ'νεχίσοτ'ν στό διηνεκές λ,^
πλ.ηρώνοι-ν μόνο τα 50% τού ςό-
Ρ3ΐ· είσίδήματος. >:ατά την ηπα.
σχόλησή το.ς μέσα στή χώρα
αυτή. Ή νεα τροποποιήση τού <ςη οολογΐί ού νόμου σημαίνει, δτι ά πό τοΰ ο'κον'ομικοΰ Ιτους 1976__ 77 καί στό εξής, τα πρόσι»πα «>',
τα θά καταβάλ^λουν τούς βρεταν-
νικοϋς φόρους επί των ,3)4 την
πρόσοδον τονν, πού κτωνται εκ
τής ('ιπασχολήσειός το>ν στό 6οετιι'
νιον έπιχειρηματκόν έγκατεστημέ-1 νικό έδαφος. κατά την δ άρχεια
νων στή Βρεταν'νία, περιλαμδανο-
μένιον καί μεεικίόν Άμερικανών
Έπίσης — άΫαφέροτΛί
Τ. » — ή υποχώρησις τής
ο.
δόχους τό δικαίωμα έφοδιασμοΰ τουλάχιστον ώς διεκηρύχθη, ήτο
κτηοίας, πού ήσαν έγκατεστημέ-1 Ορετανική; κι·6ερνήσε<ος άποδίδε ν'ες στό Λονδΐνο^ καί σνγκεκριμρ- γιά ται σέ εντονε; διαμαρτυρίες των έαπορικών έπιμελητηρίων καί τ'όν πόψεως έπιτυχής. Ή μικρά δα σμολογική έπιβάρυνσις τοϋ είσα- γομένου βάμβοκος δίδει διέΕοδον είς £να άπό μακροϋ χρονίΖον θέμα καί τό οποίον άπετέλεσεν ένα των κυριωτέρων έμποδίων είς την ο¬ μαλήν άνάπτυΕιν τής έΕαγνγικής προσποθείας τοϋ κλάδου. Εΐμε θα βεβαιοί ότι τόσον άπό τής πλευράς των βιομηχανιών, δσον καί άπό τής πλευράς των παραγω ' των δλλ(ον έγκΛταστάσεοιν, παρα- ται ό βασικάς αΰτός σκοπός; Πώς τοϋ Φορολογικοϋ νόμου, πού θά ΰπή 'ΤπΓστήρι^αν. δηλαδή; δτι οί γών βάμβακος, θά ύπάρΕη άμέρι σιος έπιδοκιμασία τού μέτρου». τής έγχωριου άγοράς εις προϊόν η εξασφάλισις τής προμηθείας και να στί) Σίτυ> Γ'.ποαοβή«ηκε
τα πετρέλαιον, ώς έπίσης καί δα- τή; μεταφοράς τού άργού πετρε την ωρα. Τούτο άνέφερε ό κοινο' αλλ.ων έπιχειρησ.ακών οργανισμόν
σμολογικάς άπαλλαγάς διά τόν έ-'λαίου, τί θά |
ξο.τλισμόν των δβ.λιστηριων και ον.ς ε<ρ άπογίννΛτ αί συμβά- 6ο^εντ κός συντάκτη; το>ν «Φ«ϊ| τή; Βρ?ταννία; καί 6ε6αίο)ς στήν
νάνσιαλ Τάϊμς*· κ. Τάστιν Λόν'γκ. εκδηλωθείσα αντιθεση έκ μερονς
νάνσιαλ Τάμς κ. Τάστιν Λόνγκ. εκδηλωθείσα αιθεση έκ μερονς
όσον δέν πρανματοποιεϊ ·Η Αμφΐσ6ητοιμένη πρόταση 18 τή; άξι.οματική; άντ πολιτεύοτως.
γ, ρ ικάς αΰτός σκοπός; Πώς τού Φορολογικοϋ νόμου, πού θά ΰπή 'ΤπΓστήρι^αν. δηλαδή; δτι οί
χώρησιν αίγ,α>.οΰ άπαλλοτριώσεις σκοπεύει τό Δημόσιον νά ρυθμίστ, ΥΒν« >*,"« τήν παρελενση ώρισμέ, άοχ κές ποοβλέψει; τού νίου νόμου,
ΕΡΓΑ ΟΔΟΠΟΙΙΆΣ
Πιστώσεις 35,9 έκατομμυρίων
δραχμών διατίθενται γιά την έ-
θνική όδό "Αρτηο — Τρικάλων καί
6.000.000 δραχ. γιά την έθνική
όδό Ιωαννίνων — Πατρών (τμήμα
Ιωαννίνων — Αγρινίου) έκ τοϋ
προγράμματος Δημοσίων 'Επενδύ
αεων. Έπίσης ποσόν 14.000.000
δραχ. χορηγεϊται γιά την άποκατά
οταση όδοστρωσίας καί καταοκευή
άσφαλτικών τής έπαρχιακής όδοϋ
"Αρτης — Καρδίτσης καί 3.500.
000.000 δραχ. γιά την συντήρηση
τής όδοϋ "Αρτης — Χανοπούλου
— Κάμπης — Φιλιππιάδος. 'Ετε
ρα 5.000.000 δραχ. διατίθενται
νεμορράχης — Καλλονης — Ά-
γνάντων κ.λ.π.
χρόνον;, τούς ξένους ύπηκόονς θά έσήμαιν«ν ότι καθένας, έγκαχε
τών !) έκ των 10 προηγούμενον |
το>ν. "Αλ/ά οί ξένοι — ;:ατέ).ηξε
δ κ. Μπάον'ετ — άνεξαρτήτο); τού
χρόνον παοαμονή; τού; στή ΒρΕ-
ταννι'α, θά έξακολο^θήσοτ·ν νά κα
τ«6άλονν φόρον; επί των έπενίιύ
σ:ώ' τους στό
καθώ;
Η ΕΠΑΝΕΞΑΓΩΓΗ
ΚΑΤΕΨΤΓΜΕΝΩΝ
Η έΠΙΒΑΡΥΝΣΗ ΔΑΝΕΙΟΝ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
οίκοπεδων. προστασίαν των ϊίδι- ( τό δημιουργηθέν νομίιίχΐόν χαοςέ στί. ϊδ.ες φορολογικέ;" νποχρεώ·| στημένος στή ΒρετανΥία; γιά ό
κων νόμον 2687 καί 4171 καί δλ Τί έκόστισΓν είς τό Δημόσιον ή σεις μέ τονς Βρεταννοϋς, ετέθη| ποιοδήποτε άπό τα 9 χρόνα των Ι νίας.
λα προνόμια. Πάντα δέ ταυτα, διά μή εκτέλεσις των συμβατικών {ήτο
νά εξασφαλισθή ή προμήθεια, μετα' χρεο'κΐεων των άναδόχοιν; Νά άνα
φορά καί διΰλισις πετρελαίου €ίς μένομεν, άρα γε, απάντησιν;...
την χώραν μας. Επιπροσθέτως·
τό Δημόσιον παρεχώρησε τα δύο
τρία τοΰ κρατικοϋ διϋλιστηρίου είς
τόν ενα των άναδόχων, διά νά α¬
ποφύγη την δαπάνην τής έπεκτά-
σεος καί τοΰ έκσυγχρονισμοΰ τοδ
διϋλιστηρίου Άσπροπύργον, Τέ-
;
καί έ;: των κρρδ&ν κεφάλαιον των
άπό τό έξοτερικό, έφ' δσον τα ρϊ-
σοδήματα αύτά έμβάζονται οχή
Βρεταννία. "Ετσι. ό νόμος χΓ,;
9ετοϋς παραμον'ής θά έχη έφαρμο
γη μόνο επί τ ών προσώπιον ποίι
λαμβάνονν άμο·6ές ύπηρεσ ών, οί
οποίες προσφέρονται έν.τό; Βρετην
Μέ άπόφαση τή; Νομισματικής δή της δανειοδοτονμένης
Επιτροπής καθορίσθηκε ότι ή σν
νολική έπιβάρυνσι των δανείων
Κατεψνγμένα χρέατα ποοβατοει πού χορηγοϋντα, άπό τίς λειτονρ
ών τα όποϊ έδεσμεύθησαν σί γοϋοες, στήν 'Ελλάδα Τράπεζες
δών/ τα
έδεσμεύθησαν σί
0°υσαν
ση
_ έπ€ΐδή δέν' πλη 'Επενδύσεον μακροπροθέ σμίος
τ{ί' ισχυοϋ πρ0ς βιομηχανικές καί άλλε; παρα
^ ώς προς το όριον γωγΐκέ; έπιχειρήσει; γιά τίς άν'ά-
λο; έτερον χαρακτηριστικ.όν των τής συντηρήσεως Των, είναι δι- νκες τον. σ'ε παγΐη κεφάλαια κι·
' - <■' τ . ... νατόν νά έ^αχθούν κατόπιν άπθφα νγ,πρ,,,- ιιονπιι.,τί-ηηιι νππίΐντϊί σχετικών σνμβασεοιν είναι η αλλη- . <η_Α , ,„ νησεω», μονιμΐοτερον χαραν.τη- , , , σεος του Τπουργειου Εμπόριον ρος> δέν θά πεοβαίνη τό ποσοστό
λ-ξαρτησις των, ήτο, ή μια τέλει μέχρ, 31 Δεκεμβριού τοΰ 1974 ύ- 13% ίπΐ ταϋ εκάστοτε άνβξοφλή-
πο τον β°° δτι οί τ'μέ? έξαγωγης του {)παλοίπον τού δανείον Τουτο
νπό την αΐρεσιν τής άλλης.
ΦΟΜΠ δέν θά «άναι κατώτερες έ
Καί τό μέν Δημόσιον, έδεπλήρω κείνον ποΰ κατεβλήθησαν ΤΣΙΦ νεοδοτούσης
σε τάς ιδικάς τού ύποχρεώσεις ώς Χ(" δτι ή ί|αγ">νή β« ΎΪνη μέ έ-
πρός τούς άναδόχους.
ίσχύει καί επί συμμετοχής τής δα
Τραπέζης στά κέρ-
Σχετικά εξεδόθη ή ΰπ' άριθμ:
36)19.4.74 άπόφαΌη τής Νομισμα
τικής Επιτροπής ή όποία τροπο-
ποίησε την ύπ' αριθ. 1361)2)10,
3.65 άπόφαση της, ή όποία κατά
τα αλλα παραμέν'ει άμετάβλητη.
Στό μεταξύ υπό την προίίπόθε-
ση τής έγκρίσεο); τού 'Τπονργι-
κοϋ Σνμίονλίοο ελήφθη άπόφα¬
ση άπό την Νομισματική Έπιτρο-
πή μέ την όποία αύξήθηκί άπό 4
έπιχει. σϊ »% τύ έπτόκιο των τρεχονσών
• λΛγαριασμών καταθέσειον καί κ«-
| ταργήθηκε τό άνώτατο δριο κα-
τ«θ?σείον τού £Ϊδους αυτού 200.
000 δρχ. κατά περίπτωση. Τό μέ
τρο ελήφθη κατόπιν αίτήσειος τής
Ενώσεως Έλλήνων Τραπεζιτών
καί άποσκοπεΐ στήν εΰθυγράμμιση
των έπιτοκάον καταθέσεοιν δλων
των κατηγοριών πρός τα έπίπεδα
τή; έπςλθούσης αυξήσεως 9% τυΓ
έπιιοκίον των καταθέσεων Ταμιη·
τηρίου καί την προσελκύση επι χ:· ι
ρηματικών κεφχΐλαίων στίς Τράπε
ΚΑΘΟΡΙΣβΗΚΕ
ΕΠΙΤΡΕΠΤΕΟ ΠΟΣΟΣΤΟ
Καθορίσθηκε τό έπιτρεπτέο πο¬
σοστό επί εξαγομένιον ΰποδημάτιον
γιά την κάλνψη των κατ<ι6αλλυμ? νων κητά την ε'ισαγιογή τίόν προ>-
το,ν ύλ,ον, δασμων καί λο πα,ν Τό
οίον, ιιέ άπόφαση (Ν.Δ. 3527 10:ι& καί δ:αφορετικαί έρμηνεϊα,
)ΠΟΛ. 2Ά7)τώ' ϋπουργων Οΐκο-_________________________
νοαικών·, Εμπόριον καί ΒιομΐΊχ.ι
νίας), Έπίσης εξεδόθη άπόφαση
γά την ϋπαγίογή των έξαγομε-
νοιν δομικών' μονιοτικίΛ· πλακβιν
στήν εκπτίοση 1—4% άνευ δικα ο-
λογητικών. Σχετική έγκνκλιο; τοϋ
ίαοΐ'ργείον Οίκονομικιον Ε 51Γ>!))
_ . λευθερο σνναλλαγμα.
Οταν, ό- ν . . , *
Σχετική αποφαση
έδηι»οσίετ·σί
μοις. ήλθ€ τό πλήρωμα τοΰ χρόνου τό 'Τπουογεϊο Οίκονομικών καί ή
καί επρεπε νά αρχίση ό έφοδια- Τοάπΐζα της Ελλάδος, ή δποίϋ.
σμός τής Χώρας μέ άργόν πετρέ¬
λαιον καί προϊόντα αυτού, ήρχισαν
δυσχέρειαι
έκο νοποίησε μέ ,έγκύκλιό τη; στα
ύποκαταστήματά της τούς δροι,ς
καί τις προϋποθέσεις διά την εκ-
δοση των άδειών έξαγιογή; των
άκαταλλήλο»ν κρεάτων προβατοει-
δίόν'.
Η Εϋρωπαικη οικονομια
ΟΕΜΑΤΑ ΑΕΑΟΤΥΞΕΙΙΣ ΤΗΣ ΙΙΟΙΕΗΙΑΣ ΚΡ. ΤΗΣ
ΒΙΑΣΕΙ Ο ΗΡΟΕΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΟΕΙ
ΣΙ^νεχίζων τά,ς περιοδ-ί,ος του καί χειροτεχνών, κατά τάς Λποίης
είς τα διοτεχνικά κέντρα ίΓ;ς Χώ εξητάσθησαν τα άπσσχολοΰντα ΤΛϋς
ρας, ό πρόεδρος τού ΈΘ-.ΧΙ.Τ Όρ. ώς άΥω παραγωγοΰς ζητήματα, ώς
ι Ι
γανισμού Ελληνικάς Χ«03τεχν:αςΙ είναι ή πιστοδότησις, ή
κ. Γ. Βλαδίμηρος επεσκέφθη τΐ)ν Γ.ρώττον ύλών, ή έξασφάαθις
Κρήτην, πρός έπιτόπιον έςέτασιν
δισφόριον θεμάτοιν' προαγωνή; τής
«ΤΟ ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΟ»
ΩΡΑ 8 45
ςροοιρς.
ΑΥΞΗΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΊΌΝΤΩΝ εΥΡεΊΑΣ
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΕΩΣ
τος καί άνησνχιών διά τάς διε-
1085 ΠΟΛ 206 άπστάλη στίς Έ- θνείς οίκονομ.κάς έξελίξεις, έπερα
| τώθησον είς Παβισίον; αί εργα¬
σίαι τής Έπιτροπή; Οικονομικήν
Πολιτικής τού ΌργαΛΐσμοϋ Οίκο-
νομικής Συνεργασίας καί Άναπτύ
Έν μεσο κλίματο; άδεβαιότη- νης Έ.-ητροπής Οΐκονομικής Ηο- 6ιοτεΧνίαί· "° κ· ^ώργιος Βλα-
ξεο; (ΟΟΣΑ).
Αί άνησχιχίαι αύται
λιτικής δέν επρόκειτο νά καταλή δίμηρος επεσκέφθη διι^οχικιό, τό
ξη είς δεσμευτικάς αποφάσει;, δέ Ηράκλειον, τό Ρεθυμνον καί τα
όομενον ότι αττη δέν εχει έκλεκτι
κήν έξονσίαν. Τα σνμπεράσματά' Χανια> ΟΛ0ν συνεζήτησε μείο. των
της. όμως, καί αί προτάσες της, ά οίκείων νομαρχών τάς δυν'αΐΓτητας
1^^^^ τούς τρόπους άναπτί-ως των
προερχον·
ΦαντάΖεσθε ότι ή παραγωγή Ζύ·
θου αύξήθηκε κατά 62% κατά τό
πρώτο 3μηνο τοϋ τρέχοντος έτους,
ή παραγωγή των κυριωτέρων τύ-
πων τσιγάρων κατά 11%, των γυα
λικών οίκιακής χρήσεως κατά 36%
καί των ήλεκτρικών κατά 10%.
Τα ένδιιαφέροντα αϋτά στοι-
χεϊα, πού άφοροϋν την παραγωγή
προϊόντων που ουνήθως κατανα-
λίσκονται επιτοπίως προκύπτουν
άπό τό μηνιαϊο ένημερωτικό δελ
τΐο, τό όποϊο έκδίδει ή 'Εθνική
Στατιστική Ύπηρεσία. ό
Πράγματι οτο ενδιαφέρον αύτό
δελτίο στό όποϊο δημοοιεύεται
καί ό γενικός δείκτης βιομηχανι-
κής παραγωγής καί ή οίκοδομική
δραστηριότης, διαβάΖει κανεΐς ότι
οτό τρίμηνο Ίανουαρίου — Μαρ-
τίου τοϋ 1974 παρήχθηααν 26.000
τόννοι Ζύθου έναντι 16.000 τόννοι
τοϋ ίδίου διαστήματος τού 1973
καί 8.450 ιοννοι των κυριωτέρων
ιϋπων καταναλώσεως σιγαρέττων
βοοικά. πολυτελείας καί ύπερπο-
λυτελείας), έναντι 7.641 τοϋ ί¬
δίου διαοτήματος 1973. Αντιθέ¬
τως ή παραγωγή άπορρυπαντικών
πλήν των λευκαντικών είδών, έ-
μειώθα κατά 8% οτοϋς 10.9 χιλ.
τόννους.
Άκόμη πιό ένδιαφέροντες εί¬
ναι οί μόλις δημοσιευθέντεο πίνα-
κες παραγωγής βιομηχανικών προϊ
όντων της χώρας, οί όποϊοι καλύ-
πτουντά έτη 1970, 1971 καί 1972.
Στούς πίνακες αύτοϋς διαπιστοϋ
ται ή παραγωγή 700 περίπου βιο
μηχανικών προϊόντων άπ' όλα τά-
έργοοτάοια τής χώρας, πού ά«ασχο
λοΰν περισσότερα άπό 5 άτομα.
Στοϋς πίνακες αϋτούς διαβό
Ζουμε γιά την παραγωγή εδωδί¬
μων προϊόντων, όπως των αλεύ¬
ρων, πού έφθασε τούς 545.000
τόννους τό 1972 έναντι 525.000
τού 1970. ΈΕ άλλου, ένώ τό
1972, παρήχθησαν στή χώρα 61,
5χιλ. τόννοι Ζυμσρικών, έναντι
58.2 τοϋ 1970, μένει κανείς μέ
ιήν έντύπωοη δτι ή Ζήτηοη τροφί
μων μέ βαοη τα δημητριακά αύ
εόνει οίσθητό άπο έτος σ' έτος,
μ<ος πού μέχρι τώρο τα προίόντα «Μ»το δβν έξάγοντω. Στόν τομέβ τής κρεατοβιομηχανιας μεγάληι ού ζήση παρατηρεϊται οτήν παραγωγή πουλερικών, ή όποία άπό 21,3 χιλ. τόννους τό 1970 έφθασε σέ 38,9 Αντιθέτως ή παραγωγή παστουρμά περιορισθή άπό 326 τόννους σέ 264, άποδεικνύοντας ότι έΕευρω- ποΤζονται αίσυνθήκες διατροφής τοϋ "Ελληνος. Τούτο άλλωστε, ά ποδεικνύει καί ή παραγωγή λουκά νίκων, ή όποία έφθασε τίς 3.000 τόννους τό 1972 έναντι 2.388 τό 1970. Μεγάλη αυξήση έπίσης πά ρατηρεϊται οτήν παραγωγή γάλα¬ κτος, ήόποία μρσα οτήν τριετϊα 1970 — 72 εσημείωσε αϋΕηση κα τα 16% στό ϋψος των 212 000 τόννων. Ύπερδιπλασιασμό έπίσης, παρουσίασε ή παραγωγή κρέμας σαντιγύ, στούς 287 τόννους, ένώ ή παραγωγή παγωτών παρέμεινε οχεδόν όμετάβλητος στό (κρός των 9,8 χιλ. τόννων, ή παραγωγή για ούρτης έφθασε τό 1972 τούς 1 β. ί χιλ. τόννους έναντι 14.5 τοΰ 1970. 'Εκεϊ δπου παρουσιάΖετοι . ται έκ τής σοβαρότητος των προ 1 βλημάτων, τα όποία έξακολουθονν Πθλύ μεγάλη αϋΕηση παραγωγής νά κ?'Ρ αρχοΰν εί; την οιεθνή οί- μεταΕύ 1970 καί 1982 είναι ή πά-· κβνομικήν 5ίοήν. Τα προβλήματα ραγωγή άπς»σταγμάτων οίνου. "Ε- ταύτα είνβ, ^φ" έν'ός μέν τα τε- ναντι 13 μόλις τόννων τής παραγω- ράστια έλλείμμβτα όξ τα ίσοζύ- γής τό 1970 φθάσαμε τούς 29 χι- νια Λληρωμών διατρόρων χωρίον λ.άδ. τόννους τό 1972 Όμρίως ή 77 μελών Τ0,δ Όργαν.σμον —δφρ, λομενα κνριος, εις τας υψηλάς ποραγωγή βερμούτ άπό 1,6 χιλ. . Λ"^¥ΙΛ· .*·■*·-». »*. -^ , ·™·ι*«« 1 Λ · τιμάς τού πετρέλαιον και νπολογι τόννους έφθασε τίς 2,3 τοϋ μπράν ξόμεν€(/ ^^.^-, ρίς 40 δισεκ. τυ άπό 2,9 χιλ. τόν. τίς 4,1 κοί οβλλάρια— καί, άφ' οτέοον, ό σν τοΰ οϋΖου τούς 9000 τόννους έ ζόΌ λθό" οί ρ τοΰ οϋΖου τούς 9.000 τόννους έ- νεχ ζόμενΌς ρ οποίος ναντι 7,6 χιλιάδ, τού 1970. 80 άνέρχετα, εί; 15%. Έξ #λλον, αί τόννοι ούΓσκοι έπίσης παράγοντος > δυσχέρειαι έπιτείοντα> καί άπύ.
στή χώρα νομίμως. 1.450 τόννοι ' τήν σημειουμένη* ήδη
λικέρ, 63 τόν. βότκα καί 1.032 .' τοδ
τόννοι σαμπάνιας. Ή παραγωγή ! "'. .Τ¥ϊ , , , . _
. . . ._,„ ι ΣΑ. Ηδη, αι ίηιηρεσιαι τού Όρ
κρασ.ων έμφιαλωμενων αυΕπθηκε ,_^_,.Λ,- '' ^,Α ~ * Α χΑ Λ
ο'Μα>ιομικϊς άν'απτύξΓ-
όπό 16.6 χιλ. τόννους σέ 22,4
τό 1970 καί τής ρετσίνας όπό 39,
2 σέ 45,2.
Άλλά, θά συνεχίσουμε οέ άλλο
γανισμβΰ προδλέποτ.^ διά τό τρέ
χον ρτος, μέσον ρι-θμόν άΥαπτύξε
ως διά τό σύνολον των χωρίδν τού·
μή νπερβαίνοντα τό 1>5%, Διά δέ
τό πρβσεχέ; δωβεκάμηνον' (Ίοί'λι-
σημείωμά μας την περιπλάνηση μέ ο; 1974 - Ίούνιο; 1975) δ ρυ·
σα στά στατιοτικά οτοιχεϊα τής 6ιο ι θμός οίκονομικής άναπτνξεω; προ
γιά τα έτη 1970 καί 1972. βάσει
ηαραγωγή φέτας παραμένει ατα
θερά γύρω στούς 11.000 τόννους
ένώ αντιθέτως τοϋ καοεριοϋ έφθα
σε τό 1972 στούς 4,7 χιλ. τόν'
νους έναντι 3,8 τού 1970. Αντι¬
θέτως, ή παραγωγή γραβιέρας καί
λοιπά απεχώρησε ',λαφρώς άπό 1.
881 τόννους σέ 1.752 τό 1972.
Μεγάλη αϋΕηση παραγωγής πα-
ρουοιάίουν μερικά ειδή διατροφής.
όπως ή μουστάρδα (600 τόννοι
ποραγωγοί τα 1972), ή μαγιονέ-
Ζα (430) καί βεβαίως ή παραγω¬
γή Ζύθου πού μεταΕύ 1970 καί
1972 παρουοίαοε μιό αϋΕηση κατά
20% στό ύψος των 100,6 χιλ. τόν
νων. Μεγάλη, έηίσης, αϋθηση πά
ρουσιόΖει ή ποραγωγή μεταλλικών
νεριϊιν, ή όποία έφθασβ Γθύς 41,
2 χιλ. τόννους τό 1972 έναντι
18,5 τοΰ 1070, ένώ οτήν παραγω
γή των άνσψυκτικών παρατηρείτοι
κόποια στασιμότης.
Συγκεκριμένα ή ΓΜραγωγή κό-
κα κόλα, γκαϋόΖας κλπ. έφθασε
τοός 73,5 χιλ. τόννους τό 1972
έναντι 72,7 τού 1970, ένώ αντιθέ¬
τως τής πορτοκαΧάδος ηύΕήθη ά¬
πό 48,2 οέ 75,4 χιλ. τόννους Ή
μηχανικής παραγωγής τής χώρας, Ι ^-έπεται ότ, βέν θά υπερβή τα
' 3—Α%. Είς τάν έν προκειμένω
ηδη χαμηλόν ρνθμόν', προστίθενται
οί φό6θ| περί περαιτέριο έπιδραδύν
σεώς τον, λόγο) έπιπτώσεων έκ
Τής
κων
την σοδαρότητα τής παρούσης διρ
θνονς οϊκονομικής καταστάσίως.
διαφόρων κλάδων τής
βιοτ-εχνίας. Έπίσης, π
άρμοδίο)ν ΐι
Περί προσκλήσεως των Μετύχον και εκπροσωπών των β.οτεχνιΰν
τής Άνονύμον 'Τφασματεμπορι-
κής Έταιρείας «Η ΜΗΤΡΟΠΟ¬
ΛΙΣ» Α.Ε. είς "Εκτακτον ΓενΊ-
κήν Συνέλευσιν. Ι
παγγελματικής των στέγης κ.Λ.
Έξ δ λ.οα ό κ· πρόδεοος τού
Όργανισμοϋ ΧειροτίχνΙας βι,νίζτν
τησε μετά των αρμοδίων ,ταοιγόν
••ών σχετικώς μέ την έντελ.στέ-
ςκν οργάνωσιν, άποκ,λειστΐ/<ώ; υ¬ πό τοΰ ΕΟΕΧ( τής 5ης τίου Εκθέσεως Χειροτεχ/ίας. ή όποία θά λειτουργήση εί; τα Η¬ ράκλειον, έν τή αιθούση Άγιον Μάρκον, κατά τό διάβτημα 1" — 27 Ιουλίου ε.ε >♦< Ή τηλεοπτική ϊκποι*πί· *ΤΟ ·. ι! ΟΚιΝ'ϊ'ΤΟ. πού έ.ΐιμελ.Ηται ή ΠΙΡΕΛΛΙ ΕΛΛΑ2 κα: τι> πα
ροιιαιάξει ό ΙΚΑΡΟΣ Λπά τί. ν.α·
νσ , τής ΤΕΝΕΔ ποοβάλλετπι χά
θε Παρασκενή βράδυ στίς 8.^5'
«ν·0ΐ6ώς·
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛϊΞΕίΙ
ΤΦΑ ΣΜΑΤΟΤΡΓΙΚΗ
ΕΤΑΙΡΕΙΑ
«Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ Α.Ε.»
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑ-
ΘΕΣΤΩΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΜΕΡΙ-
ΣΜΑΤΡΝ.
Συμφώνι»; τψ άρθρω 20 τού Διά τοΰ δημοοιευθέντρς είς τήγ
ί άό Ί
Καταστατικοϋ καί τφ άπό 3
λίου 1974 Ποακτικφ τού Δΐοικητι
κου ϊυμβονλΐου τής Έτα.ρείας,
καλοθνται οί χ,κ. Μέτοχο, τη; Ε-
Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως (τεϋ
172)24.6.
469) 18.6.74, τροποποΐ-
------..,„.„ „... -»-Λ-, ..,* - ; κα) αυμπληροΰτο| τό ΝΔ
τ.£»ι>ϊ£α;, οπίοξ προσελθιοσιν εί; _-.,.„,
τ.» ενταύθα κ.αί επί τή; οδόν Αγ 332)1β?4 -περ. περιορ.σμοθ τθθ
γ?λι.υ Βλάχον αριθ. 7 Γρίΐφεία κβταβαλλομέν9υ υπό των άνωνύ
τί)ς 'Βταιρεία?, την 24 Ανγηυστον
έ
εταιρείαν
)ς ρ, η γ
1 :>74, ημέραν Σάββατον καί ώραν τ®|<έταιρ~«ν περιωρισμΙΙνης Κ) ά,ιί πρός σ-γκρότησιν τη; Έχ θύνης κέρδους». ή ι)πδ Στόν τομέα τής τυροκομίας, ή τών ώποτελεσμότων τής έτησίας έ ρεύνης πρύ πραγματοποίησε ή Στα τιοτική Ύπηρεσία. Η ΕΤΕΒΑ ΜΕΤΕΧΕ» ΑΡΑΒΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Γιά πρώτη φορά έλληνική τρά- πεΖα μετέχει άραβοευρωπαϊκοϋ τρα πεΖικοϋ ουγκροτήματος. Συγκεκρι μένως, ή 'Εβνική ΤράπεΖα Έπενδύ οείθν Βιομηχανικώς 'ΑνοπτΟξεως (ΕΤΕΒΑ) επέτυχε νά γίνη μέτο χος τής Φρόμπ Μπάνκ '^ντεργά- οιοναλ, ή όποία όνήκει σέ μβνό- λες εύρωπαϊκές. ίοπωνιι.ές καί ά- ραβικές τράπεΖες, εκ των οποίων τράπεζες Σαουδικής Άρσβίος καϊ Κουβέϊτ κατέχουν τό μεγαλύτερο ποσοστό. Τ' ανωτέρω ανεκοίνωσε ό πρό εδρος τής Ε.Τ.Ε.Β.Α. κ. Χρήοτος Άχής κατά την διάρκεια τής χθεσ» νής γενικής συνελεύσεως των με- ιόχωντής Τραπέζης. Ό κ. Άχής ρίπ,ε ότι ή συμμετοχή τής ΕΤΕΒΑ εκ: τό Άροβοευρωπαΐκό τραπεΖι- κό συγκρότημα δίδει οτήν έλληνική τράπεΖα την «ψκαιρίο γιά την προ σέλκυση άραβικήν κεφαλαίων στήν 'Ελλόδα πρός δημιουργίαν έπιχει- ρηματικών δεσμων καί ουνερνοσι ών μβταΕΟ έλληνικων έπιχειρήοεων περιοριστι- τάκτον Γεν Γ/ίί); Σι·νελεύσεω;. ΒΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ 1—Ληψις ποφάσροις περι παρα σεως τής όιαρκείης τής Έται- «πεκτασεοχς των μέτριον, τα όποϊα άναγκάξον Ρ^'ας ται νά λαμοάνονν ωρισμέναι χό 2—Λήψι; άποο;άσε(ο; ραι. ι Ειδικώτερον, διά τού ώς ονω Διατόγματος. ή ποράγραφος 2 τοΰ δρθρου 1 τοϋ Ν.Δ. 332) 197(4 κο· ταργειται. αί δέ παράγραφοι 3 καί 4 τοϋ αύτοϋ άρθρου άριθμοΰνται ώς 2 καί 3. Είς τό άρθρον 1 τοϋ Ν. Δ. 332) τρο 19/4 προστ.θετα, παραγραφος 3 έ εί; την προσπάθειαν των νά ποποιήθΓω; νού άρθρον 4 καί οίον Χ°"°° ως ακολούθως· οιν, καθ' ήν κατεβλήθη μέριομα. ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΚΛΑΔΟΣ- ΛΤΣΤΡΑΛΙΑΣ.— Είς έκθεσιν τού έμποοικού ακόλουθον τή; έν Αύστραλία Έλληνική; πρεσβεία:. δίδονται στοιχεΐα ώς πρός την £ ξρλιξιν τοϋ εμπόριον μεταξϋ των δι'ιο χωρών. Οΰτως, είς την έκθεσιν άναφέρε ται, ϋτ, παρά τύ έπικρατούν είς την Αυστραλιαν εϋν'οΐκόν κλίμα διά μεγαλπτρρα; εΐσαγοινάς, αί Έλ- ληνιχαί έξαγοιγαί δέν παροτ'σίασαν σημαντικάς έξΕλίξεις·. λόγιο τής α νρλαστικότητος τιον μέχρι τοϋδΓ πθοσφερομρν'θ)ν προϊόντων, τής Α π«γορεύσεω; δύο βασΐκων διά τάς πρός Αύστραλ.ίαν έξαγίογάς μας προϊόντοιν, τνρών καί έλαιολάδου, καί των γενικωτέρων δτ·σκολιών' την Ή δέ νυν παράγραφος 2 (τέ- ' ί!ι;ιοο!ον Μεταξΰ την δύο χο)ρών ως 3) τοϋ άρθρου 1 τού Ν Δ Ι ίχ τής έλλεί*εω!: τ«κτικής μεταςο ρικης σ^γκοινοινιας. Αύξησιν παρονσιάξονν' αί έ?αγι·>
γαί Ελληνικήν ύποδημάτων, κο
σμημάτων πάσης φΰσεοις καί τί>ν
302)74 άναφέρει τα άκόλουθα:
«Εταιρείαι αΐτινες διά την μέ·
χρι τής 1ης Ιουλίου 1978 λήγου-
σαν χρήσιν δέν κατέβαλον μέρι·
σμα, δέν δικαιοϋνται νά καταβά-
λουν μέρισμα διά την επομένην
ταύτην χρήσιν μεϊ£ον τοϋ 6% επί
τού κοταβεβλημένου μετοχικοϋ κβ
φαλαι'ου*.
Αί διατόξεις τού ώς ί
τογμοτος έφρρμό2ονται άπό το£}
χειοοτεχνικών προϊόντων. μεταξύ
των όποί(ον σημαντικόν ίτψος άπο
δί&εται είς την εξαγωγήν ενταύ¬
θα τής φλοκάτης. Ειδικώτερον, αί
έξαγίογαί των ά
κοσμημάτΜν' κατά
•κατηγορίαν ρχονν ώς ακολούθως
Ι Κοσ,μήματα έκ πολυτίμΜν
Α'Ο λιον 278.ΟΡΟ. Άπομιμήβεις
μάτων 11.0Ο0. Ή ίίπαρξις τοϋ
χρφνου ίσχύος τού ΝΑ· 332)74- ταύθα όμογεν'ειακοΰ στοιχείον ά-
Η ΛΝΑΙΙΤΤΞΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑ νομτριβόλως σ.μβάί.λει ε}; την αί5-
ΓΩΓΗΣ ΟΪΝΩΝ ΠΡΟΕΛΕΤΣΕ- |ηβ|ν τής καταναλώσεως των Έλ
Ω 2, — Ό Πανελλήνιος ΣύνδΓ- ληνικών κορ,αημάτων,
σμος Έξαγι.»γέο)ν. δι' ύπομνήμα-
τος τού πρός *ό νπο-ργεϊον Γεμιρ
γ.'ας. ζητεί την παροχήν είδικών'
ή ό
άντιμετοίπίσοΐΛ' τα έλλείμματα τού '^ή-τοΐϊ άλλων άρθρον τού Κατα-
ίσοζνγίου πληρωμών. ( στατ:*ηΰ αντης.
Διά την αντιμετώπισιν τή; πά- υ'ι ίν· των Χκ· Μετόχων, νάτ0
ρούσης καταστάσεως, τα πρβτεινό- Χ°' τουλάχιστον πέντε (5) μετο-
μενα δ'εθνώς μέτρα διαφέρουν, ή χών, Λιά νά λάδο>σι μέρος είς την
δέ διάστασις των άπόψειον είναι Σννέλ»υσιν ταύτην, όφειλονν πέ'
είς ώρ,ισμένα; περιπτώσει; τόσον τε- (Μ τουλάχιστον ημέρας πρύ
μεγάλη, φστρ προκαλεί γενΐκι.ν.ρ- τ»ις ώς «νίο Σ ννελεύσεως, νά κα-
ρΐτν α^ε^αιάτ—α. Ή λήι|η£ μέ- ταθέσο·>ν τάς μετοχάς το>' είς τα
τρών &ά ΐόν περιορισμόν των Γρρ,φεϊο ηης 'Εταιρείας, ή νά προ
ελλειμμάτων τφν ίσοξνγίων πλη- πι«γαγ!>ι·ν 'π σοποιητικόν τής
ώ ώ %$ άέ έ ύ'
ξ η γγ η ής κα
ρωμών/ ,ώς ϊ%ϊχϊ$τ^ ,άνωΐέβφ, έ- Γαθέσεως τούτ.ων,' παΟ· «ίασδήπο-
παιΐξάν«ι τοϋξ κινδύνβι<£ -δηΐΛΐοτνο- τε των ίν "Ελλάδι η έν ήλλόδαπϋ γί«ς β#§αρ»ς ύφέ^εως εί5 ΐήν (ΐνι,γνωϋίσμένον Άνοννμων ' Τρα 5 ή διεθνή οίκ^νομίαΥ, ή όποία ε,ύρί ήδη είς Ε«$ραςΊι/ν,όμενον ρι- Εί ^6 #έ ά θμόν. Είναι ^<ν,ο;Τ6ν #έ. νά όδη- ^ γήβτ) ξΐ; «άνταγωνι,βμόν ^ ρ;σμοΰ», δ δποίο; 9ά φέρη *ερτΜ.- έ μεί(-)σ·.ν τού Άνοννμων ρ ']Εταιρειών Τι έν τω Τα- Λαραο'.ηταΑ)ί|κ(ών· καί Δανείον ά' έν Λονδίνω Τραπέζη ΜΠΑΝΚ 1" Λι|ίΛΑΝΤ ΜΠΑΝΚ |1τ©»," την §ίγ Απόδειξιν τής καΐαθέσϊ»; καί λξί δ " μ Γα πληρξ«« αδτόν>, πρηοαγά
κής άναπτύΐεος. Ή μάχη. δμί.,ς. γονν ΐίς ^ Γραφεΐα τή; Έίαι-
κατά του πΛηβ*)ρισμοΰ δέν ? (
κατά του
δέν
Τ-
ώς τονιζοι-ν δέ διακεκρ υ-- όρισβΡίση!: διά την ώς άν'ω ?κτα
νΑΟγο έθάλλ ' κΓον Γεν,κηΛ. 2»Λτέλενσιν σνμιιω-
νοι οίκονομολόγο», έπι6άλ).ετα,
σι>νεχ σθή δπωσδήποτε, παρά τό; ν(ι).
τιαόν' βνσμεντϊς έπιπτώσεις Ε;ς χο0'
την οικονομικήν άνάπτ.ξιν άνά
το0 Καταστατ,
τον κόσμον. }
Ή «τμνοδος τής προαν'αφερομ/
Έν Άβη««ς τη 3 Ίυυλίου 1974
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΤΛ1ΟΝ
■4. Άνώνυμοι Εταιρείαι, των
οποίων ή πρώτη εταιρική χρήσις
λήγει μετά την Ιην Ιουλίου 1973.
παρελθούσαι έκ μετατροπης ή συγ
χωνεύσεως έταιρειών περιωρισμε
νης ευθυνής ή καί προσωπικών έ
ταιρειών. δύναντ&ι νά καταβάλουν
ώς μερισμα. είτε τό βάοει τής
παραγράφου 2 τοϋ παρόντος άο-
θρου, είτε τό ουνολικώς καταβλη-
θέν υπό των μετατρεπομενων ή
'ρυγχώνευομένων έπιχειρήσεων
ϊιροοηυΕημένρν' κατά 010%.
χή
κινήτρον ,τοός προώθησιν τή; προ
σπαθείας διά την άνάπτνξιν -τής πα
ραγογή; οϊν'ον προελεύσεως,
ΣυνσττΛ;, διετναώθη ή απθ'ψις
ΜΕϋΩΝΕΤΑΙ
II
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΕΣ
ΕΠΙΧΕΙΡΗ2ΕΙ2
Περιορίξετα· βτό 70% τό ϋι|«ος
τίί» χοηματοδοτήθΓως γιά παλιέ;
τής Αναπτί'ζειο; τής παρα Τηί ΖθηματοδοτησΓως γ
οίνον προΕλεύσεο- βΐ*να ^«^«στάσεις πρός τίς
οτ, εκ
ται νά προκύψη διπλάσιον περί ^ ΐΛιί'^οας. Μι την ιδία
ποι. εσοδον έναντι των βΐογωγιόν ™'10Ψασΐ1 τ»)ς Νομισματικής Έπι-
έκ κοινήν οίνον. 'Τπεγραμμίσθη τρο;ηΊ? καταρνεΐται ή δννατότητπ
δέ, «τ, ή καθιέρο,σι; ένιαίας άγο .'1ς; 3Ιί(ρο"Τί5 εγγυήσεως τού Έλ-
ηόι» οίνον είς τήν' ΕΟΚ, δημι- λΤ)νΐ5ίθΓ' Δημοσίου· γ ά τίς
οι-ργεί ιδιαιτέρα προδλήματα είς τοοοτίΐσςις αύτές.
τάς έξαγογάς 6ιομηχανικών
οί-
νων εις τας χώρας
τος.
Είς τό νπόμνημα.
τής Κοινότη
άλλον,
.,_, ■ · προτεινετα, ή καθιέροσι:
Η καταργουμένη παράγραφος τί)ν έξκγωγικό,ν ·
β)
Τί»ν
φ ί ξνον,κί)ν ώ^,ϊ^7
τού αρθρρυ 1 ΤΟϋ Ν.Δ. 332)74 παρκών χαμήλοτΟΧ0)ν χοηιιατοδο-
έφερε τα όκόλρυθα: ...... τ,;σεων, ή άτελή; εΐσαγωγή ' Χα1
απαλλαγή έκ των έπβάρύνσΓον' τιΤιν
1)Ι*ίν·»ν δ'?.ίνων 6αρελία>ν
ανέφερε τα όκόλρυθα:
?2. Προκειμένου περί έταιρειών,
ηύΕησαν τό μετοχικόν αύ
§ι' όγοπροσαρυο
;
απαλλ
δ'?.ίνων
χλΐτ.
6αρελία>ν
τής άξίος ΓΜϊριονσιρκίνν αή |
ί
τώ μεταξΰ, τό προεορεϊον
δ
ρν ή | , προεορεϊον
των στοιχείον, ή διά κεφαλαιβη^ι Ι ?οδ ^ι1Υδϊσμοιι, επεσκέφθη τόν'κ.
ή άθ υΦι'βι'ΡΥί Ο
ήοεως άποθεματικοθ αυτών, ή β-
πιτρεπομένη αϋΕησις ύπολογίΖεται
επί τού καταβληθέντος μερίσμα
τος δια την προηγουμένην τής
κοβ' ήν απεφασίσθη π αϋΕησ.ς χρή
Ι ? έφθη τόνκ.
υΦι':'βι'ΡΥί'ν Οικονομικήν καί άνέ
^ ε1ς αίιτόν τ<1ν Ανάγκην ίνθβ~οεω; ος της επ, . ς ης στροτρης χαρτοσήμον επί είσαγθέν'- το; άτρλώς οίνοπνεύματο- βάσε, το0 Ν.Δ. 226)69. ΝΕΟ ΕΡΓΟΣΤΑ2ΙΟ ΖΑΧΑΡΕΩΣ ΙΔΡΤΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ Στήν Όρεστιάδα "Εβρον βα ιδρύθη τό 5ο έργοστάσιο ζαχάρεως. Η σχετική σύμβασή πού 6π*γ°ά φη μετα?ύ τοΰ 'Ελληνικοΰ'Δημ°- ρίγ^ καί τής Έλλήνικής Βΐομηχ'α- νίας Ζαχάρειος, προίίλέπει έπένδυτ ση ΰψϋΐ>; (|60 έκάτοαμνρίων δραχ:
μην. .Η δνναμ(χό»ητα τής ν'α^
μονάδο; ρά. άνέρχι-ται σιινολικρι Ρϊ
3.000 τόννον; τό 24ο>ρο. Ή ποαγμα
τοποίηση τής έπενδύσεοις θά πθ--
πει νά έχη όλον.ληρωθή ως τίς 31
Δεκεμβριού 1976.

ΣΤΕΛΛΑΣ ΕΠΙΦΑ ΝΙΟΥ - ΠΕΤΡΑΚΗ
ΛΥΣΚΟΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ (μυθιστόρημα)
όν σημ»ημα τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Παρήλθεν έν έτος καί πλέον.
όφ· ής ημέρας ή συγγραφεύς κ.
ν Ε Π. απέστειλεν είς εμέ πρός
μελέτην καί τήρησιν των είς την
Βιβλιοθήκην μου τα έργα τα ό
ποία συνέγραψεν όπό τού έτους;
1951 μέχρι «οί του 1972. Είναι
δέ ταύτα τα κάτωθι:
_ Νησιώτικη Ζωή, διηγήματο:
1961.
__ ο γυρισμός τοΰ "Αρχοντα διη-
γήματα 1953.
_ Δυό Έποχές - Σμύρνη, - Κρή
τη, διηγήματα 1955.
_ Λαογραφικά τής Σμύρνης, βι¬
βλίον Α' 1964.
__ Λαογραφικά τής Σμύρνης, 6ι
βλίον Β' 1966.
_ Λαογραφικά τής Σμύρνης, παρα
μύθια, βιβλίον Γ' 1967.
_ Λαογραφικά τής Σμύρνης, πα-
ραμύθια, βιβλίον Δ' 1969.
_ Τραγούδια τής Σμύρνης, παρο-
μύθια, βιβλίον Ε' 1970.
_ Δύσκολος δρόμος, μυθιστόρη-
μο: 1972>
Τα εκράτησα, άφοΰ την ηύχαρΙ-
οτησα διά την τιμητικήν προσφοραι/
της καί, τηλεφωνικώς, συνείήτη-
σα μετ" αυτής διά τό πολύ δίκαια
παράπονά της, ότι δέν ελήφθη ύπ
όψιν όπό την κρατικήν Επιτροπήν
κρίσεως ή λίαν σοβαρά καί άπό
έθνικής πλευράς πολύτιμος πνευ
ματική της αυτή προσφορό ίνα τό
δημόσιον προμηθευθή άντίτυπα των
έργων της κα'ι τ' αποστείλη είς τάς
Βιβλιοθήκας τοΰ Δημοσίου, πρός
τήρησιν καί μελέτην, ένώ ή αύτη
"Επιτραπή έπρότεινε ν' άγοραστούν
βιβλία τού πεΖοΰ καί τοϋ ποιητικοΰ
λόγου συγγραφέων γνωοτών ή κα:
ΰγνστων τής συγχρόνου λογοτε-
χνίας.
Καίτοι όπεφάσισά καί ύποσχέθην
νά υελετήσω τα βιβλία τής κ. Σ.Ε.
Π. καί νά ύποστηρίΕω διά τής κρι
τικής των τα παράπονά της, έκ
λόγων ανωτέρων τής θελήσεως
μου, δέν ήδηνήθην μέχρι σήμερον
ποθ γρόφω νά τηρήσω την ήπό-
σχέσιν μου. Θά έπρόσεΕαν, πιστεύω
οί παρακολουθοϋντες με άγαπητοί
αναγνώσται τοΰ «Πρυσφυγικοϋ Κο-
σμου» ότι ελαχίστων έδωσα πρός
ΐδημοοίευαιν πνευματικήν έργασί
αν μου κατά τό διαρρεύσαν έ¬
τος Άρχική καί βασική αί-
τία τής άπουσίας μου ήσαν σοβαρά)
τοται άσθένειαι καί δάνατοι προσ-
φιλών μου συγγενών.
Ευθύς ώς ηδυνήθην νά συγκεν
τρωθώ καί έπαναλόβω τό λογοτε
χνικόν έργον μου, κατ' αύτάς, άππ
σχολήθην μέ την μελέτην των βι
6λίων τής κ. Πετράκη, θεωρώ δ'
εμαυτόν ευτυχή διότι επί τινος έβ-
δομάδας, διά τής προοεκτικής ά
ναγνώσεώς των, έΖησα μέ τάς εν¬
τόνους ουγκινήσεις: τής παιδικης
μου ήλικίας, τής στρατιωτικής Ζω
ής μου, τής μικρασιατικής κατα
οτροφής. "Ε?ησα είς την αλησμό¬
νητον Σμύρνην!
Έπειδή δέ ό χώρος τοϋ άγαπη
τού μας «Προσφυγικοϋ Κόσμου»
είναι πολύ περιωρισμένος, διά τρα-
χείς οίκονομικούς λόγους, άρχίΖω
μέ την κρίσιν τοϋ μυθιστορήματος:
«Δύσκολος δρόμος-, διά νά συνεχί
ου κατόπιν μέ ούτοτελεϊς — μι¬
κράς είς όγκον — κριτικάς των
λοιπών βιβλίων τής συγγραψέως.
Τό ιστορικόν τουτο μυθιστόρη-
μσ περιλαμβάνει είς τα δέκα κε-
Φάλαιά του τόν βίον καί τάς περι¬
πετείας τής τριμελοϋς μικρασιατι
κης οικογενείας τοϋ πτωχού κοί
πλικιωμένου «Πατρόκλου·. ό ο¬
ποίος είχε σύζυγον την πολύ νεο
ράν καί ωραίαν Ζαυχρώ καϊ θυγατέ-
ρα την ώραιοτάτην μικράν, κα·
Ζωηράν είς τάς έκδηλώσεις της
υετά των νέων Πηνελόπην, την
γνωστήν είς την συνοικΐαν «Μπο-
ν:ατΖίδικα» ώς Μπεμπήν. Ή άφη
Υησις, είς την ίδιάΖουσαν σμυρνα
ϊ<ήν διόλεκτον. όπ' άρχής μέχρ τέλους, περιλαμβάνει πληροφορί- °ε διά την Ζωήν καί αυτής τής οικογενείας άλλά καί των Έλλή¬ νων τής Σμύρνης γενικώς, μσ περιγραφήν των ήθών των έθίμων καΙ των έθνικών περιπετειών τσί¬ χλη νισμοϋ άπό των παρομονών τών Βαλκανικών Πολέμων 1919 — 13 μέχρι καί τής μικρασιατικής καταστροφής τοθ 1922. Είς τό Β' Κεφάλαιον έΕιστοροΰνται οί δύο γά Μοί τής Μπεμπής — μέ τόν άοθενι κόν Δημήτριον, πρώτον, είς την ηλικίαν των 17 έτών καί μέ τόν Γιάγκον. δεύτερον, μετά χηρείον ενός έτους. Γάμοι πλούσιοι, χη- Ρεία έντιμος καί ύποδειγματική μέ κ. ΔΕΣΠ. ΣΕΒΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ - ΒΟΠΑΤΖΗ 'ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ όρφονόν νήπιον τής Μπεμπής. Είς τό Γ" Κεφάλαιον υπό τόν τίτλον) «Ό Ζαφείρηο έΕκττορεϊ ται έν επεισόδιον είς την τουρκι¬ κήν συνοικίαν «Δυό Τοεσυέδες», κατά τό οποίον ενός Τούρκος δέ κανεύς περιπολάρχης έκοψε μέ μεχαίρι τό αύτί νεαροϋ "Ελληνος, έτερος δέ Σμυρναϊος, ό μικράς άλλά γενναίος Ζαφείρης, έπετέ θη κατά τού δεκανέως καί μέ πλήγμα διά μαχαίρας είς την καρ¬ δίαν τόν έφόνευσε. Έν μέσω τής άναταραχής ό φονεύς διέφυγε καί ό σύΖυγος τής Μπεμπής Γιάγκος ηδυνήθη νά τόν κρύψη είς την οί κίαν τού, παρά τόν σοβαρόν κίν¬ δυνον πού διέτρεχε, μετά τιναΓ δ' ημέρας τόν έφυγάδευσεν είς Χί- ον, έΕαγοράσας την σιγήν τοΓ« Τούρκου άκτοφύλακος. Είς τό Δ' Κεφάλαιον, υπό τόν ίτλον: «Ό πόλεμος» έΕιστοροΰν ται τα δεινό τα όποία υπέστη ό μ, ρασιατικός 'Ελληνισμός από τούο Τούρκους, μεταπεσθέντος παρά τοΰ ""ερμανοΰ οτρατηγοϋ, όργανωτοθ Όϋ στρατοΰ των κοτά τόν πρώτον παγκςυμιον πόλεμον τού αίκτροϋ μισέλληνος Λίμων φόν Σάντερς, νά προβούν διά των: .έργατικών ών Έλλήνων. Τότε έφυγαδεύθη αγμάτων· είς την έΕόντωθ:ν είς Χίον κοί ό ούΖυγος τής 16έτι δος Γιάγκος, όστις εκείθεν μετέ¬ βη είς Αθήνας καί κατόπιν είς ήν θεσσαλονίκην, όπου ένταχθείς είς τόν Στρατόν τής Έθνικής Α¬ μύνης εγένετο έφεδρος άΕιωματι- κός, ή δέ σύΖυγος τού Μπεμπή, ^ε τα των τεσοάρων μικρών τέκνων των καί τής Ζαμφώς, ήλικιωμένης πλέον καί άσθενικής, έμειναν πτω χά! καί άπροοτάτευτοι είς την Σμύρνην, προσπαθούσαι νά Ζήσουν διά τής χειρονακτικης εργασίας των Είς τα Κεφάλαια: Ε' «Ό διχα σμός», Στ' ·Τά κουτσομπολιά» καί -Ό ήρωϊσμός τού Νικολάκη» περιγραφονται αί ταλαιπωραι τής ά προστατεύτου οικογενείας τής Ζαμ φώς μέ τάς άνιέρους συκοφαν- τίας εναντίον της έντίμου καί ερ- γατικής Μπεμπής, τα δεινοπαθήμσ τα των έντασσομένων βιαίως είς τα «έργατικά τάγματα» τού έσωτε ρικοΰ .Ελλήνων καί ή άνταρσία ενός ήρωϊκοϋ Σμυρναίου, τού Νι κολάκη, όστις έΕηγέρθη κατά Τούρ κου δεκανέως. τυραννικού έπιτη ρητου των εργαζομένων, τόν έφό νευσε καί παραλαβών δεκάδα των βασανιΖομένων ετράπη πρός τα δρη τού έν εξεγέρσει Πόντου, ίνα ουνενωθή μετά των έκεϊ άγωνιΖο μένων Έλλήνων. Συλληφθέντες όμως υπό των Τούρκων έν τή περιπλανήσει των παρεπέμφθησαν είς τό στρατοδικεϊ όν καί έτυφεκίσθησαν πάντες. Είς τα κεφόλαια: Η' «Ή λευ- τεριά», θ' «Ήκαταστροφή» καΐ Ι' Ή νοστολγία» ή συγγραφεύς έΕι στορεϊ τα τής απελευθερώσεως, τής Σμύρνης: 2 Μαΐου 1919, όπου έφθασεν ώς άΕιωματικός καί ό σύΖυγος τής Μπεμπής Γιάγκος. πρός μεγάλην άπελπισίαν των κα- κών καί συκοφαντριών γειτονισσών τής άγσθής Μπεμπής, ή όποία χεν άπομείνει μόνη μέ τα παιδία της, μετά τόν θάνατον τής μη¬ τρός της Ζαμφώς, καί έργάΖετο έντατικώς διά νά τα Ζήση. Περι γράφεται παραστατικώτατα ή ίστο ρική τριετία τής ελευθερίας τής είς Χίον καί ό σύΖυγος τής Μπε- ϋμύρνης, ή εκείθεν άναχώρησις τού συΖύγου τής Μπεμπής Γιάγκου όστις εφονεύθη κατόπιν είς την πρώτην γραμμήν τού πυρός. Περι γράφεται ή καταστροφή τής Σμύο νης λεπτομερώς, ή εκείθεν χώρησις τής «κυρίας Πηνελόπης» — τής Μπεμπής — διά τάς Αθή¬ νας, ώς πρόσφυγας πολύ πτωχής αρχικώς, καί κατόπιν ώς συνταΕιοΰ χου χήρας άΕιωματικοΰ, ή όποία όνέθρεψε τα τέκνα της, τα έμόρ- Φωσε' καί τ' απεκατέστησε λαμ- πρώς, έμπνέουσα είς αύτά την εθνικήν νοσταλγίαν διά την αλη¬ σμόνητον Σμύρνην. Συγχαίρω ένκαρδίως την έΕαιρε τικήν συγγραφέα. Συνιστώ είς τούς αναγνώστας μου νά προμηθευθοϋν τό βιβλίον της τουτο διά ν' όνα- βαπτισθοϋν έθνικώς. Ρίπτιο. την γνώμην πρός τοϋς κρατικούς άρμο δίους νά μελετήσουν καί αύτό καί Υ άλλα βιβλία τής κ. Πετρά κη καί νά έπιβραβεύσουν την ε- Εοχον πνευματικήν προσφοράν της ή όποία τιμά την αιωνίαν Έλλάδα. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ΦΦΦΦ·ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»Φ»·Φ·· "ΑΛΟΤΙΝΕΣ ΘΥΜΗΣΕΣ,. ΚΡΐτΐΚΗ ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΛΤΟΓ, -ΊΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΟΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΟΝ ΛΟ,'ΌΤΕΧΝΩΝ Ή άγαπητή φιλή Κυρία Δέσποι , όναμεταΕύ των μέ τόν δεσμό των να Σεβοστοπούλου-ΒογιατΖή είναι καθιερωμένον πνευματικόν μέγεθος τού τόπου, μέ πολυοχιδή προσφο¬ ράν, ή ποιότης καί ή ποσότης τής οποίας προκαλεϊ εντύπωσιν.Μέ τη/ ΆλεΕάνδρειαν έχουν ουνδεθή τα πρώτα έργα της. Καί άπό έκεϊ έΕεκίνησεν ή φήμη καί ή καθιέρω- σίς της. Καί ήσαν έργα σπουδαία, μέ έγγυήσεις διαρκείας. τα όποϊα καλύπτουν όλα τα εϊδη τής λογοτε χνικής έπιδόσεως. Ή .Γυναίκα μέ τό μυστήριό της. (διηγήματα), « Η Μιρέλλα άγαπήθηκε πολύ» (Ρομάν τσο) «Ή φιλοοοφία τής δεκάρας». «ΈΕωτικά» (βιβλίο γιά μικρούς καί μεγάλους) Σχολικό θέατρο' .Πιό σιγά κΓ άπ' τή οιωπή» (πολεμι- κό ρομάντσο), «Νηνεμία» (μυθιοτό ρημα), «Ή ΆλεΕάνδρεια, πού φεύ γει» (Σκιαγραφία ΑλεΕανδρινών) Άπό τούς τίτλους άντιλαμβάνετοι κανείς την ποικιλίαν καί τό είδος των θεμάτων, τα όποίσ συνεκέν- τρωσαν την προτίμησίν της. Ή εύαισθηοία της έκυκλοφ,όρη σε,πάντοτε, μέ άνεσιν επάνω είο ένα περίγραμμα λεπτότατο καί δι- εισδυτικοϋ οτοχασμού, πού άλλοτε γίνεται παραστατική άνάπλαοις ψυ χολογικών κατοοτάσεων καί άλλο¬ τε φιλοσοφημένη θεώρησις των άνθρωπίνων. Αυτήν την εύαισθηαί αν καί παραλλήλως όλον τόν πλοΰ τον τής εμπνεύσεως της έφερεν άργότερα καί είς τάς Αθήνας, ό¬ που έΕέδωσε «Τα άπόκοομα» (ποι ήματα) την «Λήκυθον» (έλεγεί- ον), τίς «Σελίδες τού 1941-42) τίς «Κριτικές» καί τίς «Άλλοτι νές θύμησες» (Άφηγήματα). Τί είναι οί «Άλλοτινές θύμησες»; Ή ιδία σημεινει τα έΕής χαρακτηρι- στικθ, είς τόν πρόλογον: «Σέ κάθε σταθμό τής Ζωής μας νοιώ- θουμε ότι φθάοαμε οτό μέστωμα Βρίσκομε, ότι στό παρελθόν ύ- πήρΕαμεν... άνήλικοι κι' άποροϋ- με πώς τότε κατανοούσαμεν ολ' ούτά. ΞαναδιαβάΖοντας έτσι πά ληές μου δημιουργίες άπό τό 1934 — 1940) τίς βρίοκω ένδιαφέρου- σες. Άντιπροσωπευτεκές έποχής άΕέχαστης! Αυτή θέλω νά κλείσω στΐς σελίδες τούτου τοΰ τόμου: Τή Ζωή καί την κίνησιν της ΆλεΕάν- δρειας, τόν καιρό τής προσδοκίας, ώς την ένοιωθα. "Ολα συνδέθηκαν περιστάσεων. Άλληλένδετα άποτελοϋν την ί- οτορία τοΰ καιρού τους. Αυτήν, πού δέν άρμόΖει οί λαοί νά Εε- χνοΰν. "Ας γυρίσουμε λοιπόν μιά τριαν ταετία πίσω νά δούμε πώς έΖησε την τραγωδία τού Δευτέρου Παγκο σμιου πολέμου ό κοσμάκης άνάμε- σα σέ τραγωδίες,άγωνίες καί δρά ματα...·- Καί διαβάΖοντας κανείς τίς «Άλ λοτινές θύμησες» £αναΖή στιγμές άλησμόνητες. Μέ την Σεβαοτοπου λου χειραγωγό ευρίσκει πόλιν μορ· φες, γεγονότα καί καταοτόσεις καί αίσθάνεται τόν συγκλονισμόν κά ποίας έποχής, πού έκυριαρχήθη άπό έντασιν καί συναισθηματικήν εκδήλωσιν, άκόμη καί όταν ό λό- φος δπλωνε την φτερούγα τού. γιά νά κάμη τόν ανθρωπυ νά Ζαρώ ση πάνω στήν απογοήτευσιν καί την οδύνην. ΝομίΖειςδτι είναι τό- τε. Γιατί ή άγαπητή φιλή έχει τό τα λαντον τής άφηγήσεως, είς την οποίαν προχώρει μέ την πλουσίαν πείραν τής Ζωής καί την έτοιμότη- τα τού γνησίου παρατηρητοϋ, πού δέν καταδέχεται τίς φραστικές έκ Ζητήσεις καί τίς έπιτηδεύσεις διά νά εκφράση δ,τι αίσθανεται καί ό,τι πιοτεύει, άλλά πού έμπιστεύε ται στήν άπλότητα καί στήν διαύ γειαν, στό μέτρο καί στήν ψυχικήν έγρήγορσιν. "Ετσι άνεβάΖει τόν α ναγνοτην της" είς τάς κορυφώσεις τού συγκλονισμού καί έκεϊ τόν βά- Ζει νά ουνειδητοποιήση ότι τίποτε δέν είναι περισσότερον βορυοήμαν τον καί άποφασιστικόν, διά την Ζωήν, άπό την όνθρωπιάν καί την άνήθειαν. 'ΑΕίΖει λοιπόν κανείς: νά διαβάοη τίς «Αλλοτινές θύμη- οες» Καί νά τίς προσέΕη ιδιαιτέρως, βά εύρη κατά κάποιον τρόπον τον εαυτόν τού νά κυκλοφορή μέσο οτ'ις σελίδες αύτές. Καί δέν χωρεί όμφιβολία, ότι ή συνάντησις αύτη 1 γίνεται λύτρωσις καί στερεώνε· την πίστιν είς τίς αίώνιες άΕίες. Εί ναι ένα βιβλίον άΕιώσεων γραμμέ νο μέ γνήσιον καί πλούσιον τάλαν τάλαντον. ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΕΘΝΙΚΗ ΜΟΥΣΑ Συλλογή Δημϋ>δών όσμότων — Τραγούδια
τοΰ Πόντου
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Τού Τριαντάφυλου Γεωργιάδη
Τού κ. ΑΝΔΡΕΑ ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗ
"Οσοι γεννήθηκαν κΓ έΖησαν υ"
κεϊνα τα αίματοπότιατα χώματα τού
αλησμονήτου Πόντου, θά οίσθάνοιν
ται, φυσικά, συγκινηθή καί νοσταλ-
γίοστό άκουαμα ενός Ποντιακοϋ
Τραγουδιοΰ ή οτή θέα ενός πον-
τιοκοϋ χοροϋ. Την ϊδια συγκινηθή,
φρονώ, θά αισθάνουνται κα'ι μέ τό
διάβασμα ενός βιβλίου, πού άνο-
φέρεται στήν χομένη Μεγάλη Πα-
τρίδα τους, τόν Πόντο.
Άφού εμείς, οί νεώτεροι, οί
γεννηθέντες έδώ στήν Έλλάδα.
άλλά κρστοϋντες την ρίΖα άπό τόν
Πόντο. νοιώθουμε χορά. συγκίνηο'ΐ
καί δέος πρός ό,τι τό ποντΐσκό,
έπόμενο είναι αύτοι πού έχουν δεί
τό φώς τής Ζωής έκεϊ, στήν "Ανα¬
τολή, νά νοιώθουν πιό έντονο αύτά
τα συναιοθήματσ.
Άπό -καλή πάστα» θγαλμένοι
οί Πόντιοι, «έφερον» μαΖί τους
στήν νέα τους Πατρίδα, πού τούο
άγκάλιοσε καί τους δέχθηκε μέ
οτοργή κΓ άγάπη, τα «δικά» τού·:
χορούς, τραγούδια δθιμο, ντοπο-
λαλιά!! Σάν δραστήριοι δέ καί
γεμάτοι Ζωτικότητα καί -νεύρο» άν-
θρωποι άφήνουν νά διαφανοϋν αύ¬
τά τους τα προτερήματα όχι μόνο
στόν έπαγγελματικο', μά καί στόν
πνευματικό τομέα.
"Ετσι, τα πολυάριθμα άνά την
Έλλάδο Ποντιακά Σωματεία, ουν-
τελοθν πολύ στό νά παραμένη ά-
σβεστη ή φλόγα τής Ποντιακής "Ι
δέας.
Κοντά όμως σ' αύτά τα Συλλο-
γικά Όργανα, μέ την πλουσία Κοι
νωνική καί Πολιτισπκή δρόση. ό¬
πως λ.χ. ή «ΕϋΕεινος Λέσχη» Θεσ¬
σαλονίκης καί οί «Άργοναύται —
ΕΝΑ ΑΟΓΟΤΕΧΜΙΚΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΒΛΑΣΤΛΡΙ
ΔΗΜ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
Μέ την εκδοση τού πρώτον 6ί
6λίου «Κοσμικά» τής δεκαοκτάχ<_>ο
νης δεσποινίδος Μαρίας Σονρμε-
λή, κόρης τοϋ αγαπητόν μόν φίλον
καΐ εγκρίτου ιατρόν κ. Βενιζέλον
Σοΐ'ρμελή. άνοίγει ή θνρα των π«
λατιών τής λογοτεχνίας γιά ν'ά
μπή μεσα σ' αύτά μιά νέα ΐρρεια
τού λόγον.
Τό χαοιτομρνο αύτό λογοτεχνι-
κό της εργο, εχει γλώσσα στοωτή,
πού δίνει την έν'τύποση, πώς άνε
6αίνε, ή κόρη αυτή σταθερά
σκαλοπάτια τής λογοτεχνίας!
Στήν πν φτιοχή
μά πλούσια στό πνεΰιιη
ΚανεΊ; δέν μοί'διοσε σημααία
τότε πού είχα άνάγκη δλους!
Κανείς!
Την ηλλη μέοα ργινα έκατομμυ-
οιονχος
μά αδεία, κενή
Καί τότε είδα δλ^ο τόν ν.όβιχο
γΰρο) μόν!
Ψεϋτες, κόλακες, συμφεοοντολό-
γους
ΰποκριτές· έκμεταλλεντές!
τα ι ΙΙροτίμηθίΐ λοιπόν νά γίν'ιο καΐ πά
λ( φτωχή, μά μέ άληθινονς φίλθΓς
σοχττοΰς άνθρώπονς!
Ή δίς Μαρία Σονρμελή άπέδει
ξε- πώς εχει μεσα της την νεανι/ή
έκείν'η φλύγα τής δημιονργίας!
Τώρα, άς τής εύχηθοΰμε νά γί
νη μιά μέοα μιά διακεκριμένη λ ι,
γοτρχνιδη, κα| στόν μπαμπά της
νά την (>λ.έπη πάντα καί νά την
χαίρεται!
Δημ. Κίιΐ'τσογΐίΐνΛ'ό.'Τθυλος
ΒυΖαντινή μουοική. Βαθύτατος
γνώστης τής ΒυΖαντινής μουσικης
ό Τρ. Γεωργιάδης, πραγματοποίησε
αυτόν τόν Μουσικόν άθλο, πού
πολύ θά τόν χαροϋν οί φίλοι τής
ΒυΖαντινής μΌυσικής, των Δημο-
τικών μας τραγουδιών καί γενικά
οί Μουοικολόγοι, όπως ό «δικός»
μας κ. Δημ. Κουτσογιαννόπουλος
καί ό φανοτικός ουλλέκτης καί λά-
τρης τής Έθνικής μας Μουσικής
Παραδόσεως κ. Σίμων Καρράς.
Αλλά γιά τόν άναγνώοτη γο
βιβλίο αύτό παρουσιάΖει καί ένα
άλλο ενδιαφέρον: Ύπάρχει έκείνη
ή παραστατικώτατη άνάλυση περι
Μουσικής (οωστή μελέτη), τού
ουλλέκτη Τρ. Γεωργιάδη, δοσμένη
χειρογράφως, μέ ώραιοτάτη καλ-
λιγραφική όπόδοση, πού θέλγει.
Ύπάρχει άκόμη ό κατατοπιοτικώ-
τατος Πρόελογος τού κ. Όδυσσέ-
ως Λαμψίδη, τού Προέδρου τού
λάμπρου πνευματικοϋ οωματείου
τής «ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ
ΜΕΛΕΤΩΝ». Μά καί οί έκδότες,
σάν στοργικοί γόνοι τοΰ μεγάλου
πατρός των, δέν άφήνουν μέ άπο
ρίες τόν άναγνώατη. Τό ΒιβΛίο
τό «άνοίγουν» καί τό «κλείνουν»
μέ στοιχεία, πού διαφωτίΖουν αί
εΕηγούν επαρκώς ό,τι περιέχεται
στίς σελίδες τού.
Ή -ΕΘΝΙΚΗ ΜΟΥΣΑ», λοιπόν,
είναι τραγούδια τής Πατρίδος
μας: τοΰ Πόντου! Άλλά, όπως έ
Εήγησα πιό πάνω, δέν είναι μιά ά-
πλή καταγραφή τραγουδιών. Εί¬
ναι καί κείμενο μαΖύ καί έκφρα
ση μουσικής τέχνης! Π' αύτό κρί-
νω, ότι είναι χρέος ή άπόκτηοή
τού άπό κάθε Πόντιο. Δέν πρέπει
ΕΚΘΕΣΙΣ ΑΑ1ΚΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ
ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΝ ΧΙΑΤΟΝ
ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ
ΥΓυμα ώργάν'ωσε τό ϊίρυμα προστα
οίας ληϊκής μιχοασιατικής ·τέχνης
ότι ξενοδοχείο Χίλτον ιιί την
βπ των μικρασιατικήν έργοχείρων
(τσεβρέδων). Τα άριστουργήματα
αντά τής τέχνης ά.-τλίομένΌ έπάνοι
—ά τοαπέζια καΐ τίς
Τύ>ν τοίχων στ'ις αίθονσες τοΰ Χιλ
τον( ήταν'ε σάν άντίλαλοι των χά
μένιον ΙΙατρϊδων θαρροθσες. πώς
άκονες ηχοι,ς κ(ά φιυνές άπό τή ζο>ή
■Όυζ. Ή κ. Αθηνά Κερεστετςτ.,
ποϋ είναι ΙΙυόεδρος τον ίΰρύματος·
χαί ή ψυχή τού κατοοθώνει «τε κα
θε εκθέση ν'ά δίνη νίες μορφι;
σναφιονα μέ τίς σημερι-.'ές Απαιτή
σΕΐ; τής αίσθητικής καΐ τίς τεχνι
χ.ες έςελίξεις των πρώτον ΰλών ο
.τοις είναι τί. νηάσματα καΐ οί κλω
στες- Προαιαθεϊ δμϋ>ς .τάντοτε ν«ι
μή ξεφύγη άπό τα παλιά παραοο
σι.ικά ποότν.ια, ποΰ άνάγουν ιις
ρίζες των στήν Βυζαντινή έποχή &
άπώτεοα στήν άρχαϊκή, πολλά άπό
τά' σχέΰια είναι άπομιιιήσε'ΐς λο
άυχαϊκές τοιχογραφίες καί αγγεία
Έκεϊν'ο ίίμος, .ιοϋ μάς
στοϋς κόσμονς τής όνειρευτής άνα
τολής ήτανρ τρείς κοπέλι-;, .ιου
διασχίζανε τίς αϊθονσες τού Χιλ
τον φέρνοντας έν'δνμαοίεε καϊ έξαρ
τήματα τής έποχής ίκείνης, ΰπο)ς
ητανε ή κ. Πολίτσον, ποϋ
"Ενα δμορφο καλλιτέχνου άΛΟ- χινονσ.η καί έγοήτο<αν' τό. ά μαξιλά|>ια τής Αος "Κλίνης
Βϊϊνόγλοΐ' μέ τα .ιοωτότν«<ι Λιά τονς, ποί· ήταν όλα μεγιΐΊΛ σει; άπο σςραγιόολίβονς. *Η Λ*ς Ηηνόγλοι» μαθήτριη Λχόμ« ι^ϊ Σχολής Λοξιάδη μάς νπόσχι ται πολλά. Ποιιγματικά ϊργα τέχ^η; ηταλΕ τα κεραμικά τής χ. Πυπχά λη Ελένης καί πνάμεσπ β' αόιά ξεχώριζε μιά λάαπα έ^ιιοετιχήί ό μοοητιάς. Κνοιαρχούσε Τίλος ή κου 6ερτα τής κ. ΜονοέλλοΚσάν χαλ λιτρχνημα. Την εκθέση σνμπλήοιοναν άχομα εργα νψηλής ζοιγραφικής όπως 4 πίνακας τής χ. Ισβί·έ>-».<ις Μαλο- 6ροτ>6α €0 θεοισμός» ποΰ σάν άγρο
τική στ·μ<Τ(»νία Μ ΤΠ μεγάλ»ι τοι· άφαίρεση καΐ τα χρ-πά τον στά- χυα έφώτιξε δλη την «ίθονσα Έ πίσης ό πίνακας τοϋ νεηοοϋ ζογμά φού Γιάννη Χίχον «ή 6ά.·ΐτισις τυί Χριστον» σάν νέα σνλληψη σέ χρω μα^α καί σέ σχέδιο τον παλιοΰ θρΐ, σκειηικού θρμίΐτος εδέσποζε καΐ οί •είς άκοναρέλες τής κ. Παπακά- κη μ£ τίς χρι-ιματικές τοις άρμονί ες σκορποϋσαν τή χαρά στήν' ϋλη εκθέση. Τό έργον κα! τονς σκοποΰς τού ίδονματος ανέπτυξε περιληπτικά μέ πολίι έχφραστικά λόγια ή Δίς Έ λενη Πολίτη τού Έθνικοϋ *Ιδρΰ)ΐα τος Ραδιοφωνίας. Εάν τό παρά δειγμα τΊϊ κ· Αθήνας τζή μιμηθοϋν καί άλλο ι Κομνηνοί» των Αθηνών, έχουμε | νά λείψη άπό καμμιά βιβλιοθήκη Διεΐ'θύνσεις συμφώνως τώ Νόμο) Ίδιοκτήτης — Έκδότης ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55 ΠροΤστάμενος Τυπογροφείου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία: Σπαρτάκου 19 ΑΜΦΙΑΛΗ καί τούς πνευματικούς άνθρώπους τής «παλιάς φρουράς», άλλά καί τούς νεωτέρους, τούς γόνους τους, (σόν τούς Ι. Άβραμάντη, Ι. Λαυρεντίδη, Εύρ. Χειμωνίδη, Σ. Κλαδό, Επ.. Σωτηριάδη, Άθ. Ά- σιατίδη, Γ. Γρηγοριάδη — Χρ. Σαμουηλίδη, Γ. Λαμψίδη, κ.ά.), πού πασχίΖουν νά κρατοΰν άσβεστη αυτή την φλόγα. Όλοι λοιπόν οί πιό πάνω κα'ι πολλοί άλλοι άκόμη — στρατιά όλό κληρη — πνευματικαί άνθρωποι «6ι κοί» μας, έδωοαν καί δίνουν δεί- γματα τής άγάπης τους πρός την γενέτειρα τους ή την πατρώα γή τους. Τα ποικίλης μορφής μελετή- ματά τους -μιλοΰν» μέ πολύ παθος κα'ι ένάργεια γιά τόν Πόντο «μας». Τώρα, κοντά στά τόσο καί τόσο βιβλία, πού έχουν εκδοθή περί πόν¬ του. προστίθεται κΓ ένα άκόμη πολύ ενδιαφέρον καί πολύ σπου- δαίο βιβλίο. Πρόκειται γιά τό βι- βλίο: «ΕΘΝΙΚΗ ΜΟΥΣΑ» - Συλ λογή Δημωδών Άσμάτων (Πον- τιοκά Τραγούδια) τού αειμνήστου Τρ. Γεωργιάδη πού ήταν πρωτοψάλ- της στήν ΤροπεΖοΰντα καί σοβαράς κοινωνικάς παράγων έκεί. Τό βιβλίο αύτό, μεγάλου σχήμα τος καί σέ χαρτί πολυτελείας τυ πωμένο έΕεδόθη χαρή στήν έπι- μέλεια καί φροντίδα των παιδιών τού αειμνήστου Τρ. Γεωργιάδη Μπ τροπολίτη Λαοδικείας ΜαΕίμου κοί τού διαπρεποϋς Δικηγόρου των Ά θηνών κοί Όφικκιούχου τού Οί- κουμ. Πατριαρχείου μας κ. Κρίτω νος Γεωργιάδη. Κι' είναι τό βιβλίο αύτό ένα ώραιότατο άπάνθισμα Ποντιακών καί τής παλιάς Ελλάδος άκόμη τραγουδιών (κλέφτικων, πατριωτι- κών) καίΎμνων, τονισμένων στήν Ποντιακου σπιτιου. Κι" άΕίΖει άνυπόκριτα ένα μ«γά- λο «εύγε» σ' αύτούς πού έπιμελή- θηκαν καί έφερον στό φώς τής δή μοσιότητας ένα τόσο οπουδοϊο ·:- θνικό κείμενο, κείμενο αΕιο γιά μελέτη καί οτοχοσμό. Διότι σ' αύ¬ τό «άνασταίνεται» ό Παντός καί •Ζωντανεύει» μιά άλλοτινή, χαμέ- νη, έποχή... ΑΝΔΡ. ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ ΘΕΑΤΡΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΙΛΕΛΦΟΙ ΕΙΕΙΟΕΠΙΔΗ Αροσιά Άτνικη<: Κ ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΕ-Ι-ΝΙΡΛΙ <; ΤΡΩΤΕ ΚΑΛΑ. ΕΔΕΣΜΑΤΑ ΜΕ ΓΝΗΣΙΑ ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΛΟΓΙΚΑΣ ΤΙΜΑΣ ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟ ΟΙΚΟ- ΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. ΠΟΥθΕΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ >♦♦»»»♦♦
Τό τραγικό χρονικό τ-οδ ελληνικόν Πόντον
ΓΞΩΡΓΙΟΤ ΛΑΜΨΙΔΗ
1__ ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ σελίίβς 324
ϊ.^- ΤΕΛΕΤΤΑΙΑ ΠΡΑΞΗ σβλίδες 360
Συναρποοτικό γράψιμο, πλούσια ε'ικονογράφηση, άγνυστα γε-
γονότα άπό πλήθος γνωστές >αί δγνωστες πηγές.
Στά μεγάλα βιΑλιοπωλ.ία Αθηνών καί θεσσαλονίκης
Κεντρική πωλήση τηλ. 719—46β
!?Διεύθυνση γιά τίς έπαρχίες: Γεωργ. ΛαμΨίδην Λ«ωφ. Βασιλ. *
* ΚωΛ-σταντίνου 234 (ΤΤ 510; — Αθήναι *
* *
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
Ό νέοο Μεγάλίκ; Στερεοφωνικός Δίσκος
τής έταιρίος «ΠΟΛΥΦΩΝ»
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
|:12 συγκλονιστικά τραγούδια γιά τούα άνθρώπουο πού
■; έχασαν τίς πατρίδες τους στή Μικραοιατική Κατο-
'; στροφή.
ί; Στίχοι: ΚΩΣΤΑ ΚΟΦΙΝΙΩΤΗ
: Μουσικη: ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΟΥΖΑΚΗ
►♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»»»»»»
►ννν
ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ Ι
Τρία νέα της βιβλία
1) «ΜΠΑΎΡΟΝ» ρομαντι-,
:ή βιογραφία τοϋ μεγάλου!
Αγγλου ποιητή καί Φιλέλλη-]
'ος πού πέθανε στό πολιορκη-'
μένο Μεοολόγγι μέ τό καΐμό'
τής ελευθερίας τής Ελλάδος·
στά χείλη. Μέ 304 σελίδες καί!
οπάνια είκονογράφηοη είναι έ-]
να έπίκαιρο βιβλίο γιά τόν -Ελ;
ληνα. Χρυσουν μετάλλιον μετά
κυπέλλου άπό την «Άκαντεμί
Εντεονοσιονάλ ντέ Λουτές —
Παοί».
2) «Τό σονέττο κοί τα σονέτ
τα υου». Μελέτη γιά τό σονέτ¬
το καί 96 οονέττα, δημοσιευμέ
να κατά καιρούς οέ έλληνικά
καί Εένα περιοδικά. Σελ. 128
υέ καλλιτεχνικό έΕώφυλλ·.
3) «ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΑ», τό γε
μάτο νοη^εΐα μικροσκοπικό άρ
χιπέλαγος, ή Πατρίδα μου"
Μέσα σέ 416 οελίδες περι¬
γραφονται αύτά τα πανάρχαια
νηοιά, «αί 'Εκατόνησοι» τοΰ
καταίου Άπόλλωνα καί τής "Ε
κάτης Άρτεμης, ίοτορικά καί
λαογραφικά μέ πολλή γλαφυρό)
τητα καΐ μεγάλη άγάπη. Είκό] |
νες καί χάρτεο κοομοΰν την] ;
καλλιτεχνική έκδοοη, πού τε-< λειώνει μέ τή συγκινητική κα-. ■ Ιταοτροφή καί την θλιβερή έ- κατόμβη των Μοσχονησίων. ' ■ Πρώτον βραβείον τού Πνευ; ; ■ ματικοΰ Ίδρύμστος «ΕΣΤΙΑ' | Ι ΣΜΥΡΝΗΣ». · Ο ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΣ Μέοα οτό ώραίο κα'ι καλλιτεχνι- κά φροντισμένο σκηνικό πλαίσιο πού έφιλοτέχνηοε ό σκηνογράφΓ-ς — ένδυματολόγος κ. Ν. Πετρόπου- λος,, κυλα εύχάριστα ή τρίπρακτ,; κωμωδία — Ό Προληπτικός — πού έγραψε ό ίστορικός καί θεο- τρικός συγγραφέας κ. Γ. Ρούσ¬ σος. Ή σκηνοθεσία είναι τοΰ κ. Α. Άντωνίου καί ή μουσική προσαρ- μογή τού κ. Γ. Λεφεντάριου. Δέν έχει βεβαία πρωτοτυπία ή δομή τοΓι έργου, είναι όμως στρωτή, καλο- δουλεμένη κα! περικλείει καί σά< τυρα. Γενικά, ή διασκεδαστική αύΓ,'ι κωμωδία, πού όρέοει στό θεατρό φιλο κοινόν, στηρίΖεται στόν λσο- φιλή κωμικά κ. Γιάννη Γκιωνάκη, πού ή έμφάνησίς τού γεμίΖει τή σκηνή καί ό θεατής χαίρεται νά τόν βλέπη καί νά τόν άκούη. Εί¬ ναι γεματος οϊστρο καί ή στά¬ σις τού, οί μτορφασμοί τού καί οί συσποστικές τού κινήσεις προκο- λούν τό γέλιο καί την εύθυμία. Άλλά καί ο; λοιποί έκτελεστές, όπως: Δ. Ζσκυνθινός, Ε. θεοδώ- ρου, Ε. Θεοφίλου, Κ. Καραγιώρ- γης, Χ. Καρόλου, Μ. Μαρτίκα, Ν. Μπινάς, Α. Πατρελή, Α. ΡαΖή Μ. ΡαΖή, Ν. Στύπας, Γ. Χρέλια καί Ι. Ψσρράς, διανθίΖουν την παρ·>
σταση καί δέν τυποποιοΰν τούς ρό
λους τους μέ την καταφατική τού,;
έρμηνεία.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
μιά αύθίντική ένδνμασία άπό τό1 τρς σέ ύλλονς τομείς τοϋ Μικυ«ι-
Κατιρλί τής ΒιΘννίας καί ή Δίς;σιατικού πολιιισμοΰ τότρ. θά έπέλ
Καρέλλα, ποΰ (τοροϋσε μιά στολή' θη μϊά .τριΐγματική άναγέννησΓ,
άπό την άνατολική θράκη. Στά μρ
γαλάποε.τα χρόνια πάλι τής Βιΐιιν
τινής αύτοκραΐαρίας μάς μετρςρρρε
Δι; Βενρτία Άποστολοΐονλον·
ποίι φοροΰσε μιά ζώνη άκοί·»ύθου
τής «ΰτοκΛάτειοας Θεοδώρας, πού
ό πριοτότι,πο βρίσκεται στή Ρα
6έΎα καΐ χρατονσε ένα ταγάρι πι
στή άντιγραφή άπό παλιϋ τσεβρέ
επάνω σέ άραχ(,)6ίτικο ΰφασμα.
Τονς τσεβρρδες έπ/.αισίιοναν τα
εογα άλλίον δ'.ακοσμητικών τεχνών
δπιος τα χάλκινα τής κ. Νίκης. Ή
καλλιτέχνις αυτή κατορθώνει στόν
ψι·χο χαλκό νά δίνη ΓκςίρΛση,
χο(Γ>μα καΐ κάτι άπό τό ποοστοπκό
της νφος, πον χάρις στή καταγΐυ
γή της άπό τή Τροία εχε, καταδο
^ς άπό την όμηιική έπική παράόο
ση. σά σχβδια τα εργα της εχονν
α'νηση κ,ι'ι ρλ.ρνθι οία μεγάλη στίς
οτάσεις γι' αύτό πλησιάζονν την
τελειότητα τής έλληνική; τρχνης.
Έπίσης έπρ6άλλολ'το τα κομψοτί-
χνήματα τής κ. Καρέλλ,α πού φτιά
γμένα όλα μέ τό χρρ, άπρφευγαν κά
κοινοτ^πία κ<ιί έπανάληψη. Συν Νεοιλληνκό πολιτισμό ϋαοις οτ·νί6η καί στήν Εύΰώπη. όταν κιι τρφυγαν έκεΐ οί "Ελλτ,νίς >.όγΐί»ί
τής Κυ)ν)πολης. Ή Αγγελική- Χ«
τζημιχάλη, ή Άθηνσ Ταρσούλπ
καί ί| Αθηνά Κεοεστετζϋ τοποΚιί
τησαν την έλλτινική λαϊκή τρχη
στό 6άθοο· ποΰ τής ταίοιαζε, 6?
6<ΐι συνετέλεσαν σ' ούτό οί λ.ον^ τέχνες μας, .τού εδο/αν στόν έλ ληνικό λβο ν ά καταλάϋη την άςία τής έλληνικής λαϊκής τρχνης νενι κά. Την εκθέση παρηκολούθησαν άν'θοοιποι των νι·αμμάτων καί τϊ- χνων καί διπλοματικώς κόσμος Τόσο εχει διαδοθή τό έργον τής κ. ΚρρρστετζΓ) ώστε νά έά ται συνεχώς νέες μαθήτριες στί, Σχολή λαϊλής Μικοασιατικής τέ χν'ης, ποΰ εχΡ| Ίδούσει στή Ν. Σμύρνη. Σκέπτεται άκόμα νά ιδού ση σχολές στό Βόλο καί στά Γιάν νενα όπότε θά γίνη Πανελλήν'ιος ή διάδοση τής τεχνικής τοϋ Μικρά σιατικοΰ κεντήματος. "Αρτεμις Στεργίου ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΑΊ ΣΚΑΚΗ ΜΪΙΑ'ΨΡΟΗ Πέθανε γιά την Έλλάδα (Άπό τό όμώνυμο έργο της. Βραβειο τής »Άκαντεμί Έντερνασιο- νάλ ντέ Λουτές — Παρί» χρυσουν μετάλιον μετά κυπέλλου). Ε' την .Ισπανία καί ένθονσιάϊεται. Γιά τ ίς Σπανιόλες γρά^ε: (&αγού Τό αίώνιο τής θαλάσσας παρά πονο άνακατέβον'ταν στ' αύτιά τον δια κι' αύτές τοϋ φιονάζονν αποχαι μέ τό τραγοΰδι· άπό τό Γδιο τού το ρετώντας τον: «Στά καλό ώοαίο μέ πό «Γμα, πού ήτανε τό αϊμα των Βίγ κιγ/, των δασιλιάδιον τής θάί.αο σας τό αΐμα τής γενι,άς τοι·. "Ολη τοι; ή δπαοϊη ζητοΰσε τώρα τό άγΊΐιστο/ την περιπέτεια, τό μακου νό· τόν κίνουνο Από τό Φάλμον, εγραφρ στην μητροα τού: «Άφήνω την Αγγλία χορις καμιμά λνπη καί θαθελα ν'α μην την ξιινάδλεπα. Νά μην ξανα δοι τϋΐοτα άπό αυτή. έκτος άπό σενα καΐ τό Νιούστετ». Στίς 2 Ιουλίου 1809 έπλεε τό ({ορτηγό «Κα.τετάν Κΐντ» τό λίμαν, τοϋ Φάλμουθ. Τόν δειτ ΰ φί/.ος τού Χοπχόονϊ, που πήοε μανύ το.υ οκατό πένες φτ^ρά, δι·ό γαλόχ'ια μελάνι. δνό κάσσες χιΐρτί γιά ν'ά γράψη σε στίχο^ς και πεζά τίς έντνπώσεις τοΰ τα ίριδιοϋ. Μόλις ϋμος άνοιςε τό καοάβι άπ' τή στεριά έδγίό.ε μέ τοΰς προ'ϊτον; τού στίχους καί τυ πρόγενμά τον. Ό Μπάϋοον στεκό τίυ σάν θαλασσόλ.ΐ'κος, άδιά(ΐοοος στήν όρμή των κ.ΜάΐωΛ'. πάνττ» πάνω στό κατάστρομα, μέ άνρμι- σμένα τα ιιαλλιά άπ' τό δΐΛ'ατόν Η ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΩΝ Φέρεται είς γνώσιν των κ. ] ; κ. συνεργατών, αναγνωστών,' ' συγγραφέων καί έκδοτών δτι.<· διά την δημοσίευσιν οιασδήπο. '< τε κριτικής βιβλίου είς την έ-! ! φημερίδα μας άποιτεϊται καί ή είς αυτήν αποστόλη ενός ε:} οέτι άντιτύπου τού κρινομένου* βιβλίου — πλέον έκείνου, δ < περ άποστέλλεται είς τόν βι-Χ βλιοκριτικόν. Είς τό έΕής ού-! δεμία δημοσίευσις κριτικής θά γίνεται εάν ή εφημερίς μας ',δέν λαμβάνη, κατά τα είιοθό- τα, τό αντίτυπον τοΰ κρινομέ· νού βιβλίου. Ταύτα πρός διευ- > κρίνησιν.
>ΦΦΦΦΦΦΦΦΦφφφφφ
Μέν'ουν μέ τό (ρίλ'ΐ τον στήν Ι¬
σπανία καί στέλνουν τό καραβ! νά
τραΛήκη τύ δρόμο τον καϊ νΑ τού.
.-τεοιμέντ. στύ Γιβοαλτάο. Περνοϋν
μέ άλογα 400 χιλιόμετρα πρός ττ,
Σ είιίλλη. Ό Μπάϋοον γνωρίζει
παλληκάρΓ μοθ άρέσεις πολύ...».
Στό Γιβραλτάρ άνταμο>σε την
άκολθίθία τού. "Κφτασε στή Μάλ
τα κι' άναψε πάλ, άπό εριοτα γιά
τή λαίδη Σπένσερ Σμίτ, γει?ΜανΙ
δα τό γένος^ κόρη τού Αϋστριακοϋ
αντιπρόσωπον καί γνναϊκα ενός
άγγλοι· διπλωμάτη, 'Οραία γυναι
κα, μόλις 25 χρονών. ξανθή, λε-
πτή, λι·γερή1 μέ μεγάλα όνριοώδι
κα μάτια, ήτανε πολύ φτασμένη
στίς πολιτικές ραδιονργίες καί
στήν άγάπη. "Ο Μπάϋοον μπλέχτη
•/.ρ στά δίχτνα τής Καλυφούς· που
τόν κ.ράτησε μερικές έδδομάδες πά
νιο στό 6ρ(ΐχώ6ικο έρημονήσι. Τής
χάρισε ρνα μεγάλο κίτρινο 6.αμάν
τι κι ήθελ.ε νά φύγη μα'α της στή»
Τεργέστη. Τής εγραφε στίχονς ό
νομάζθλ'τάς τη Φλορένς κ«ί κάλε
σ? σέ μονομαχία εν-αν άξιοματικό
ποΰ τόλμησε νά την κνττάξη κά
,-ΐως έπίμονα. Ό Χοπχόουζ τόν
στενοχ(ι>ροϋσε νά ξεκινήσονν κ(ά ό
διοικητής τής Μάλτας επκισε δυό
θέσεις στό άγγλικό πολεμικό «Ά
ράχνη» πού θά (η·νώδε^ρ εν'α στο
λίσκο έμπορικό ώς την Πάτςκι.
Στίς 28 Σεπτέμβριον 1809 φτά
νρι ό Μπάϋρον στό τονρκικο λιμο
νι τής Πάτρα;, πατώντας γιά πρό)
τη φορά τί γή τής "Ελλάδος. Ά¬
πό κεϊ, άν'ηο;όί)ΐσαν πρός την Πρέ
βεζα κάτω ά.τό ραγδαία δροχή.
( Σννεχίζεται)
ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ
ό Ελευθέριος Παυλίδης
ΚΑΙ ΕΚΗΔΕΥΘΗ ΤΗΝ 4.7.1974
>♦)«><»»♦♦♦♦♦»♦♦♦♦»»»»< ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Άριστ. Σα66ίδη ΑΡΧΑΤΚΑ ΦΘΟΓΓΟΛΟΠ ΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟ ΤΙΑΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΤ & ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ. Μελετη διά την διαπίστω- σιν τής προα-οράς των μα. κρών «ρΜνηέντιον, των διφθόγ γ<ον καΐ τής δασείας είς ΐήν αρχαίαν γλώσσαν. Είς ηλικίαν 98 έτών απεβίωσεν ό ιδρυτής καί πρόεδρος επί σειράν των τής Παμποντιακής Ενώσεως Ελευθέριος Δ. Παυλίδης κα'ι έκη εύθη την 4ην Ιουλίου 1974 έκ τού ίερού ναού τού Α' νεκροτα- φείου Αθηνών. Ό μεταοτός ύπήρΕεν ήγέτης τοϋ Ποντιακου στοιχείου καί άνέ- πτιιΕε πολυσχιδή (πατριωτικήν, κοι νωνικήν, πολιτικήν κλπ.) δράσιν. Δι δ καί υπήρξεν εϋλογος ή θλί ιμις των άπονταχού Ποντίων κυ- ρίως καί δλων των προσφύγων γενικώτερον, επί τώ άγγέλματι τοϋ θπνάτου τού. Σημειωτέον ότι ό μετοστάς διε τέλεοε βουλευτής Αθηνών — Πει ροιώς, εμπορικάς ούμβουλος ήρε αδείας, πρόεδρος προσφυγικόν σω ματείων κοί τοιούτων των έκ Ρωοί άς προερχομένας Έλλήνων πρόε . δρος των έΕαγωγέων καί τελευταϊ- ος πρόεδρος τής ίστορικής έλλην· κης κοινότητος Όδησσοΰ Ρωοίας. Ό «Προσφυγικός Κόσμος», τόν οποίον ό άείμνηστος Ελευθέριος Παυλίδης έτίμα άνέκαθεν μέ την φιλίαν τού, συλλυπεϊται θερμώς τοι'ις οίκείους τού. είς ένα δέ έκ των προσεχών φύλλων τού θά ά- σχοληθή έκτενώς μέ την λαμπρόν προσωπικότητα καί την πολυοχιδή δρασιν τοΰ μεταστάντος. ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ' ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Επί τή ουμπληρώοει 40 ημερών άπό τού θανότου τοΰ άγοπητού ό- νοδόχου τού. Ιωάννου Σοορμβλή τού Ίορδάνου, ό κ. Ιορδόνης Παπαδοπουλος, κάτοικος Καλλι- θέας — Αθηνών, κατέθεσεν ενς τα Ταμείον τού Σωματείοο Ανεγέρ σεως Παμποντιακοϋ Ηρ*όου δραχ μάς τριακοσίας (300).

ΓΕΩΡΓ, β ΚΑΝΔΗΛΑΠΤΗ-Κόνβ οκ: ΠΑΝΤ. Η. ΜΕΛΑΝΟΦΡΥΔΗ
ΚΑΙ ΛΑΖΑΡΟΥ θ. ΛΑΖΑΡ1ΔΗ
Ι Σ Τ ΟΡΙ Α
ΣΤΗΝ ΕΚΚΛ. ΕΠΑΡΧΙΑ ΧΑΛΔΙΑ2 - ΠΟΝΤΟΥ
ΤΉΣ Ι. ΜΟΝΗΣ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ>
Διασκευα σμένη καί ουμπληρωμένη άπό τόν
Ι. Α. ΑΒ ΡΑΜΑΝΤΗΝ (σ. Δημοδιδάσκαλον)
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου) ( Μεταλλίίων. Στό άξίωμα τουτο
διωοίζοντο άποχλειστικά Τονρκοι
τής περιφερείας τού μεταλλείοι·,
ϊμπιστο, τή; 'Τψηλής ΙΙύλης.
Κάθε μεταλλεϊο εΓχε καΐ τόν
ίδιαι'τερο Εμίνη. ,Ανώτερος δμως
ολιον ήτο ό Έμίνης Άρνυρονπό-
λεως.
6) Μ α τ ε ν τ ζ ή—μ π α-
ση; ή Οΰστάμποση;
ο ύ μ ο υ μ ί, δηλ. Γεν. Αρχιμε-
τελλ.ονργός.
Ήταν ό άνώτατος άρχων —
6ιειι·9ΐ"ντής των (μ,εταλλίϊΐωΛ', άν
οχι νπονργός αυτών. Τό άξίωμα
άνετίθετο πάντοτε σέ "Ελληνες,
πεπειραμένον; τής μεταλλεντικής
τ^χν'ης. τουρκομαθεϊς καί δραστη-
ρίο-ς. "Εχαιρον μεγάλην εί';νοια
καί τιμής άπό μέρονς τής Τψηλής
ΙΙνλης. Καθήκοντα τών Άρχιμε-
ταλλουργών ήταν' ή έξεύρεσι; ναί
έκμετάλλενσι; μεταλλείον άπό κοί¬
νον μετά τών Γεν. Έποπτών ό
διοοισμό; τον έργατικοϋ προσωπι-
κοϋ καί διενθνντοϋ κάθε μεταλλεί¬
ον, ή έκκαμίνευσι τοθ μεταλλεν-
ματος καί γεν'ικά ή καλή διαχρί-
ρισι.
γ) Ματεντζήπαση;
ή ούστάπασης (στάπασης).
Ήταν ό διειιθνντή; ένό; έκαστον
μεταλ.λείο>·, καί έξηρτάτο άπό τόν
Γενικόν ,Αρχιμεταλλουογόν. Κατά
τα Ποντιακό ίδίωμα έλέγοντο καί
«έμπρολάτ»*
δ) Μα τεντζήδες Έρ
γάτε; τών μεταλλείων. μεταλλω-
ρνχοι δηλ. προήρχοντο άποκλειστι-
κά άπό 'Έλληνες, διότι τό έπάγ-
γελμα αύτό εθεωρείτο άπό τοΰ;
Τούρκονς πολύ ταπεινο)τικό. Αί»τό
ά'λλωστε ήθελαν καί οί άρχιμεταλ-
λο,ργοί, ->ά διατηρήσονν τήν δ-
μ ο ι ο γ έ ν ε ι α
V,
καί νά προ-
στατεύσουν τα ήθη καί εθιμά τιον
(Ιπό κατασκοπεΪΛ καί προδοσία
Οί μεταλλίορνχοι είχαν καί αύ¬
τοι τα διακριτικά τονς σήμαπ ε¬
πί περικειραλίδος (σφυρί ά.τό
μπρονντζο, μοχλό καί φίτίλι) Η
σνντεχνία τού; εθεωρούσε πρπιτά
τη τους τόν Προφήτη Ήλία την
ΚΕΦ. Γ' ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ
Τ. Π η γ ή π λ ο ύ τ ο υ καί
π ρ ο ν ο μ ί οί
V
Τού Γ.θ. Κανδηλάπτη — Κάνεως
Τό ΕΤΟΣ 1530 αποτελεί μεγάλο
σταθμό στην ϊστορία των μεταλ¬
λείων.
Ό Σοΐ'λτάνος Μουοάτ Γ' άπό
μητέρα 'Ελληνίδα σέ μιά έπίσκε-
ψί τού στήν Άργυροΰπολι έμελέ-
τησε τό εργο των μεταλλείων καί
διέγνΐοσε την άννπολόγιστη σημα-
σία των^ σάν άνεξάντλητης πηγή;
γιά τα ο'ικονομικά τού Κράτονς
την μαρτυρία τοϋ Πατριάρχου
'ΙεθοσολΐΊμ")ν Δοσιθεου. (Ίστορία
των έν' .Ιεροσολύμοις πατριαρχι-
σάντιον Βιβ. ΙΑ' κεφ. 4 καί ΙΒ)
καί τοϋ Επαμ. θ. Κνριαχίδου
( Ίστορίκι }Πι;1>'<ιγίας ΣονμελΛ 1898 σ. 15 ) προέβη στίς κατωτέ- ρω ένε'ργριες: α) "Εξέδιοσε φιρμάνι, διά τοΰ όποίοιι έκηρνσσοντο ϋλα τα μεταλ λεία Ιδιοκτησία Κρητική (μαν'τέ- μι χονμαγιούν) ϋπαγόμενα στό θη- σανροφνλάκιο τοϋ Σουλτάνον. 6) Κάθρ μεταλλοιΐόρος περι- οχή άνεγν'ορίζετο πρπνομιοΰχος, μ λ ι Ι Ι ι χ γ ί ί » καί οί κά- τοιχοι μεταλλονργοί παντός 6αθ- μοΰ ήσαν" άπαλλαγμένθ| άπό ΐρό- ρους καί άγγαοεϊες. γ) Άφήρεσε άπό τού; τοπικούς Τοΰρκονς αγάδες «αί Ντερεμπέ- ηδες τό δικαίωμα τής έποπτείας επί των μεταλλεί'ον καί την ανέ¬ θεσεν στ ούς κυ<°>ερν ητικούς νπαλ-
λήλους, τοϋς Ε μ ί ν η δ ε
('Επόπτες, διευθνντές).
δ) Απαγύρεψε την ά'άμιξι
των πολιτικών καί στρατιωτικών
Άρχών στά μεταλλεϊα καί την βι¬
αία άπαγωγή των τεκν'ων των με-
ταλλωρύχων στά τάγματα Γενιτσά-
ρων.
ε) Έχορήγησε την αδεία ιδρύ¬
σεως στήν Άργνρούπολι νομισμα-
τοκοπείου (νΐάρμπι χανέ) χάριν
την ίκμεταλεντικών νπηαεσιών καί
ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
269
ΟΙ ΜΠΙΤΣΑΞΗΔΕΣ
(συνέχεια έκ προηγ<κ.ΐ4ένου) υπό τή· διεύθυνσιν επιχειρησεων Έλλήνων. στ) Μή εχοιν έμπ'στοσύνη σέ ξένα εθνη διώρισε·Γεν. Διευθυντάς δλων των μεταλλείων τή; Τονρ- κίας "Ελληνες (Ούμοΰμι μαντεν- τζή πάση). Επίσης καί σε κάθε μεταλλεϊο, Άρχιμεταλλουργύ (Οϋ- στά μπαση) 'Έλληνα. Καί δσο γιά τό προσ<οπικό τών μεταλλείων καΐ αύτό κατά τό πλείστον άπετε- λεϊτο άπό χριστιανούς. ζ) Έσΰσττ)σε τάγματα έλληνι- κά (στρατιωτιχά) τών Μπαλτα- τζήδων (άξινοφόρων) τα όποϊα έν καιρώ είρήνης έξνπηρετοΰσαν τα μβταλλεΐα (έ'/κοπ-η ξι^είας γιά την στήριξι τών στοών (μαγσρά- δων) καΐ τήν τήξι τών μεταλλευ μάτων, καί έν καιρώ πόλεμον γιά ύπηρεσίες στό στρατό. 1. ΙΕΡΑΡΧΙΚΗ ΤΑΞΙΣ ΤΟΤ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛ¬ ΛΕΙΩΝ α) Ό Μ α τ έ ν' 'Ε μ ί ν η ς. Οντος ήτο ό Γεν. Έπό.ιτης επί τών .♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ Τό λυπηρό είναι δτι ό 6ίος τους ήταν άίιοθρήνητος, τόν οποίον1 δι- εκτραγουδοϋσαν καί οί ιδία στά διάφορα τραγούδια τον;. "Ενα άπό αϋτά παραθέτω κατωτέρω, όπως τύ έ'χιο άκούσει άπό τόν γε'ρο Ά6ο. Άβραμίδη οταν ΰπηρετιιΓ'σιι διδάσναλ.ος στήν' Τσίτη: «Νύχταν ημέραν λάσκουμαι άπέΊ,' (σά μαγαράίϊας, μάνναν, κΰρην κ έγνώρΧα γώ (άπέσ' σά μαχαλάίιας. Ουλ' εμέ λέν'ε. ά'χαρε, θαμμ.'ιε, (ποθαμίνε, Κάλη μ' ή χιλιάκλεοος· τσι- (κάρι, 'πονεμέν. Ονλ' τρώνρ τό ψωμί ν'ά τονν ς (σό φώ; καί σήν ημέραν κι έγώ ό κακορρίξικον, σή λαγου- (μί άέραν. Ονλοι φοροΰν καί άναλλάϊ' ν καί (πάν σά πανηγύρας κ ι εμείς πά οί πουγαλεμέν'ς σή γοΰ (μια, ς σά τσαμοίίρια.» ♦»»♦♦»♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦< ΜΠΙΤΣΑΞΗΔΕΣ — ΟΣΜΑΝ ΣΑ'ΝΤΊΚ - ΜΕΡΛΑΣ Ο ΓΙΑΝΚΟΣ Ο ΜΕΡΛΑΣ Ο γέρο - Μέρλας ό Νϊκος είχε τέσσερα παιδία, τό Γιώργο πού στο 1922 τονέ σκοτώσανε οί Τούρκαι, τό Γιάνκο, τήν Άννα καί τήν Ά- φρώ (Άφροδίτη). Τό σπίτι τού ήτανε στό Νταραγάτσι, κοντά στόν καφενέ τοϋ Νικολάκη τοϋ Καραβο κύρη, νταή μέ τσί έφτά καρδιές, κ' είχε ματΖί τού μεγάλη φιλία. Ό γιός τού ό Γιάνκος ήγεννη θηκε στό 1883. Σάν ήμεγάλωσί. ήγένηκε χασαπάκι, μπίρμα, καί ό Καραβοκύρης τονέ άρρεβώνιασε μέ τήν κόρη τού τήν Εύαγγελία (πού όμως τηνέ παντρέφτηκε στό 1922, οτήν προσφυγιά, στή Μυτιλή νη). Ό Γιάνκος είχε φιλίες μέγα λες μέ τό Στέγιο τό ΜπιτσαΕή καί στό 1904. πού τότες ήτανε 19 χρονώ παλληκαράκι, βαφτίΖει τό πρώτο γιά τού Στέγιου καί τονε βγάΖει Νίκο (όνομα τοϋ μπαμπά τού Στέγιου). Τό κουμπαριό λο>
πόν αύτό τοϋ'βγε τοΰ Γιάνκου τού
Μέρλα οέ καλό.
Ό Στέγιος συστήνει τό Μέρλα
στό Σα'ντίκ - μπεη, πού αύτός εύ
χαριστημένος τονε βάΖει νά άναλο
6η τσοί 20 ίραπόδες πού ήκουβα
λούοανε τό έμπορεύματα άπτό χα·
νι καί τα μοιράΖανε οτοί έμποροι.
Καί νά έπιβλέπη, ώστε οί άραμπα
τΖήδες νά μή τα κλέβουνε. Ό
βάΖαν οί 50 καμήλες τού άπομέσ'
άπτήν Ανατολή.
Μέ τήν καπατσωσύνη τού δμωο
ό Μέρλας δι νέ ι μεγάλο φάρδος
οτό έμπόριο τοϋ Σαντίκ, πού το-
τες αύτός τσί 50 καμήλες τού
τοί κάνει 150. Μά, τώρα ήχρειο-
Ζού'ντοστε καί παραπάνω άραμπά
δες, πού ό Μέρλας άπό 20 τσοί
κάνει 50. Αύτός ήφρόντισε νά τσοί
βρή. Καί τσοί 25 άραπάδες τσοί
άγόραοε μέ δικές τού παράδες.
"Αλλοι ήτανε μονοί, μέ δυό κα-
ρούγια καί ένα άλόγατο, καί άλλο:
διπλοί μέ τέσσερα καρούγια καί
δυό όλόγατα. Μά καί τα μισά άπ'
ούλα τ" άλόγατα ήτανε κι' αύτά
τοΰ Μέρλα. Μέ μίαν άγριοματια
τού οί άρομπατΖήδες ήανεδαίνσνε
οΰλοι τσοί άραμπάδες τως για
Εεκίνημα. ΜατΖί τού όμως, γιά
άρχιεργάτη, εϊχε τόν έμπιστό τού
θοδωρή τό Λαδά, πού ήτανε Τσεα'
μελής καί Εοκουοτός νταής οτή
Σμύρνη. Ήκαθούντανε κι' αυτάς
στό Νταραγάτσι. Οί άραμπάδες Γ·
οτερις άπτή δουγιά, ήπααίνανε κ
ήαράΖανε σέ κάτι άχούρια κοντα
στό γήπεδο τοϋ «Πανιώνιου Γυ-
μναστικού Συλλόγου». Καί τότες
Ο Μέρλας ήανέβαινε απάνω στο
ολόγατό τού κ' ήτραβοΰοε γιά τό
σπίτι τού. Τό λέανε «Μπαχτιάρ»
(τουρκ. = εύτυχισμένος), ούγγ;:
ρέΖικο, ψαρί χρώμα κ' ήτανε «γε
ντίτσι» (ίγι'ντίΖ, τουρκ. = μουνου
χισμένος). Τό όγαπούσε γιατί είχε
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
χσμς) γ γ
Μέρλας τα κατάφερε γ,ατί^τανε παροβγή στοί Κοΰροες {ίπποδρο. |
κα. νταης. Κι οποίος άραμπατίης μίες) οτήν ΠαραδεΤαο κ' είχε νοκη
ήκο"ντοΰσε (τλμοϋσε) νά κλέψη 0£|
έμπόρευμα, τονε σποϋσε στό Εύλο ·0 (Μέρλας τώρα ήγένηκε σπου-
καΐ τονέδιωχνε. Οί όραμπατίήδες δαί0 νο5μερο. Απτά μεγάλα κέρ-
αύτοί ήτανε Τοϋρκοι. Μά, ό Μερ- δΓ|τα πουχε, οί τσέπες τού ή-
ί
λας, καί Ραγιάς πού ήτανε, είχε
τό θάρρος νά βάλη χέρι απάνω στό
κορμί τέτοιου Τούρκου κλέ,φτη
γιατί 'χε τήν έλεύτερη αδεία τοϋ
μπέη.
Στό χρόνο απάνω, ορχινεύει
ό εύρωπαϊκός πόλεμος τοϋ 1914
μέ 1918, καί τότες ό Σα'ντίκ ύπο-
χρεώνεται νά προμηθεύη τόν Τούρ
κικό στρατό στάρι, μπο'μπάκι και
μπάλλες σανό γιά τα Ζωντανά, πού
οϋλ' αύτά τα έμπορεύματα τα κατε |
10υρλώναν6 με
Καί.
οτά γλέντια τού, ήβγαΖε 20 μπαγ
κανότες κολλητές, τσοί άναβε μ'
ένα σπίρτο, καί, μέ τή φλόγα πού
ήκάνανε ήάναβε τό πρώτο τσιγα-
ρο τού. Κ' ϋστερις τσί κρατοΰσε
οτόν άγέρα καί τσοί 'βλεπε ν' ά·
ποκαοϋνε μέ περήφανο χαμόγελο.
Μιά τούρκικια μπαγκανότα τότες
ήκανε 40 δραχμές.
■■''·' ' (ΣυνεχίΖεται)
κι ή
ΙΟΥΛΙΟΣ ΜΙΣΕΛΕ
Ό διάσημος γάλλος ίστορικός καί παιδαγωγός.
Κατά τόν γάλλον καθηγητήν Γαβριήλ Μονώ
Εϊσαγωγή, μετάφρασις καΐ ουμπληρωματικέα σημειώσεις
Βασιλείου Κουζινοπούλου
Ό Θάνατρς τοϋ Μ£/. Δλεξάι/δρου
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ 1ης ΣΕΛ.
τικόν. "Εν τώ μετοζύ ό "ΑλέΕαν-
δρος είχε λάβει επιστολήν άπό τόν
Παρμενίωγα ό οποίος τοϋ έγραφε,
πώς ό ίατρός τού κατόπιν μεγάλης
δωροδοκίας τοϋ Δαρείου συντόμως
θά τόν δηλητηρίαΖεν.
"Ο ΆλέΕανδρος ηέρνει τό κύπελ
λον μέ τό φάρμακον άπό τάς
χείρας τοϋ ίατροϋ άφοϋ ήπιεν, ά-
μέσως τοϋ δίχνει τό γράμμα.
Μετά τήν κτίσιν τής νέας Άλε-
Εανδρείας επί τών άκτών τής 'Λ-
ραβίας, συγκεντρώνει νέας δυνά¬
μεις είς Βαβυλώνα άπό όλας τάς
χώρας τοϋ κράτους.
Ή Βαβυλώνα παρουσίασεν με¬
γάλην δραστηριότητα, οί δρόμοι
της ήσαν γεμάτοι άπό ■στρατιώτας
καί ναυτικούς.
Όλος ό κόσμος όμιλοϋσε διά
τήν εκστρατείαν τής Άραβίας. Τό
πάν είναι έτοιμον διά τήν άναχω
ρήσιν.
Ό ϊδιος ό ΆλέΕανδρος ήτο
εύχαριστημένος, τοΰ έδινε χαρά
καί ένθουσιασμό αυτή ή έκοτρα-
τεία.
Κατά τα τέλη Απριλίου όμως,
έγινε ένα άπρόοπτο έπεισόδιο, πού
ψύχρανε τόν ένθουσιασμό τού.
Μίαν ημέραν έκεϊ πού έλούΖε-
το, ένας "Ελλην αίχμάλωτος πού
περίμενε νά άνακριθή είς μίαν γει
τονικήν αίθουσαν Εέφυγεν άπό
ρ?αναγκασμός καί τό
σπαοίΐγμό ψι·χής· Ή
φρίκη ποίος ήτο καί τί έκαμνεν
έκεϊ.
Ό άνθρωπος τοϋ Απήντησε μέ
άσυνάρτητες φράσεις. Ήτο έντε
λώς τρελλός. Ό ΆλέΕαδρος ό¬
μως, πολύ άνήσυχος, έδωσεν δια
ταγήν νά τόν άνακρίνουν αυστηρά
καί νά τόν βασανίσουν. Τό μόνο
πού τοϋ άπέσπασαν ήτο πώς μιά
άγνωστη δύναμις τόν ηνάγκασε νά |
κάμη αύτό ποϋ έκαμνεν. Φυσικα τόν
έθανάτωσαν. Μά τό προμήνυμα ή¬
το έΕάιρετικά άπαίσιο, διότι ά<ρη νέ νά εννοηθή, πώς ό ΆλέΕανδρος θά έχανεν τό στέμμα τού καί τόν θρόνον τού. Καί άλλο γεγονός έπιβεβαιώθη- κε άπό ένα άλλο έπεισόδιο, πού έγινεν εκείνην τήν εποχήν. 'Ενώ έπλεεν είς τόν ποταμόν 'έ μίαν βάρκαν, τό ψάθινο πλατύγυρο καπέλλο τού μέ τήν βασιλική κορ- δέλα πού είχε γύρο τού έπεσεν είς τόν ποταμόν. Ό ναύτης έπεσεν άμέσως διά νά τή πιάση κολυμβώντας έβαλεν την κορδέλαν είς τό «εφάλι τού, διά νά την φέρη χωρίς νά τήν βρέΕη, πράγμα πού ήτο έπίσης κα κόν προμήνυμα καί πού έγινεν αί- τία νά τόν θανατώσουν άμέσως, κατ, άλλους ουγγραφεϊς, νά τόν μαοτιγώοουν. Μετ' ολίγας ημέρας τήν 17ην Μαϊου 323 π.Χ., ό Μέγας Άλέ τούς φρουρούς τού καί ήλθεν νά ' ίανδρος οργανωθέν ένα ίδιωτικο τριγυρίση είς τα λουτρά μέ ϋφος οι>μπόσιο διά τόν Νέαρχο καί τούς
άνωτέρους άΕιωματικούς τού, κα-
θώς καί ένα δημόσιο γεΰμα διά
πολλούς άλλους.
Τα συμπόσια αύτά ήσαν μέρος
χαμένου.
Βλέπει είς μίαν αίθουσαν τα ροΰ
χά καί τό στέμμα τοϋ "Αλεξάν¬
δρου τοποθετημένα είς ένα θρόνο
φόρεσε τα ροϋχα, έβαλε καί είς Ι τών άποχαιρετιστηρίων έορτών πού
τό κεφάλι τού τό στέμμα καί κά
θηοε είς τό θρόνο.
Άνακαλύπτει είς αυτήν τήν θέ¬
σιν, ό βασιλεύς τάν έρώτηοεν μέ
■εγένοντο πρό τής ενάρξεως τής
μεγάλης εκστρατείας πού όλοι πε-
ρίμεναν μέ άνυπομονησίον.
(ΣυνεχίΖεται)
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΈΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
"Αθηνά - Δεκέμβριο 1973 - Σελίδες 157
Π'ϋλεϊται παρά τώ συγγραφεϊ
(Στροτηγοΰ Πλαοτήρο 55 - Νέα Σμύρνη. Τηλ. 93 34 282)
Δ'
Ό Ιούλιος Μισελέ είτε ώς
θηγητής εΐτρ ώς συγγραφέα; όλό
νληρη την ζωήν τού τήν άφιέρω
σε στήν διδασκαλία. Ποτέ δέν έ>
δειξε έπιθνμία νά δράση στήν πό
λιτική ζωή καί εάν άργότερα έγ
κατέλειψε τό εργο τή; καθηγεσί
άς. σ' αύΐό τόν νποχρέωσε δαρυς
έκαμε μϊ
πιό γόνιμη
διδασκαλία τον υπήρξεν ΰταν' ϊι:
στήν Έκόλ Νορμάλ. Τα
ερΥα τον κατά τήν περίοδον αυτήν
ή οωμαϊ'κή ίστορία, οί 6 πρώτοι γο
μοί τής "Ιστορίης τής Γαλλίας "Ι
ναι τα εργα πού άτέχονν' άκλόνη
τα, άπό επιστημονικήν απόψεως
στήν πάροδο τοΰ χρόνον, είναι ά¬
κόμη τα πιό ώλοκληρο>μένα άπυ
τήν' άποψι σοθέσεως καί ϋο,ους
καί τα πιό πλοι'σ:α σέ ροιμαλέες Ί-
δέρς. Τα μαθηματά τον ήσαν συν
θ:σις έκτρταμένων περιλήψεοιν αχζ
τικών μέ τή'ι παγκόσμιον ιστορίαν
ίίπον σκιαγραφονσε μέ άδρές κο<. γοργές πινελιέ; την ΐ)ΐνσιογνωμια καθενός πολατισαοϋ καί καθεμιάς έποχής "Εγραψε καί άλλε; λεπτιι μεοεϊ; μελέτες σέ μερικά ε'ιδικα ί στορικά σημεΐα. μέ τις οποίες έμυ ι λαόν μας ήταν σ' όλόκληρη τήν ξθίήν τον, ή μύνη πηγή τή; έμπν.-υ σειός τον καί γιαυτύ υπήρξε οΰσια στικώς έθνϊκός απόστολος κα! έθνι κός παιδαγωγός. «ΙΙο:ό είναι» λέ¬ γει, «τό πρώτο στοιχεϊο τής πολιτι | κή;; Ή άγωγή, τό δεΰτιρυ; Ή ιί γωγή. Καί τό τριτο; ή άγΐι>γή*.
Σάν έγραψε ιστορίαν τή; Γα>Λι
α; τό κίνητρόν τού ήτο ·,ά οώση
στήν ν'εότητα καί στό γαλλκόν ε
θνο; όλόκληρο, πιό καθαρή συν*ί
δησι γ. ά την πατρίδα καί ό σκ">
πό; τον ήτο νά διδάξη τήν πατρίοα
«ώς δόγμα καί αρχήν καί ώς την" σν
νισταμένην των παραδόσεων». Ή
πατρίδα ήταν γιαντόν πράγματι
θρησκεία, άφοσίοισις, άδελφοσννη.
Ό Μ. άναγ·.(»ριζόταν σάν άνθρω
πος πού άποκάλιηίιε την ψυχήν τής
Γαλλια;, τό ιίρηνικύ πνεΰμα της
πού ήτο ταυτόχρον« καί άληθινα
άνθρώπινο. «Σχετικά μέ τύ προ-
Ο/.ημα: Ποία άίίαν' θά κατέχη στό
Χκνέχεια έκ τής 1ης Σελίδος
οτασιου, έκ ΤραπεΖοϋντος τοϋ Πον
τού. Εσπούδασεν είς τό περίφημον
ΦροντΛτήριον (Γυμνάσιον) τής γε
νετείρας τού καί κατόπιν μετέ¬
βη εις Μοντπελιέ τής Γαλλίας πρός
αποπεράτωσιν τών Γυμνασιακών
τού σπουδών, προκειμένου νά α¬
κολουθήση τήν Ιατρικήν είς τό Πά
νεπιστήμιον.
Ατυχώς όμως, δέν κατέστη τοϋ
το δυνατόν, καθ' όσον, επικρατή
σαντος τοϋ Κομμουνισμοϋ είς Βα·
τούμ καί Νοβοροσίσκην τής Ρω-
σίας, ηναγκάσθη ή οίκργένεια αύ
τοϋ νά καταφύγη είς Κων)πόλιν,
όπου επέστρεψεν κα: ούτος έκ
Γαλλίας.
Είς Κων) πόλιν έφοίτησεν είς
τήν Εθνικήν Σχολήν Γλωοοών καί
'Εμπορίου. Μετά τήν Μικρασιατι
κήν καταστροφήν κατέφυγεν είς
Πειραια όπου έφοίτησεν καί άπε-
φοίτησεν έκ τής Έμπορικής Σχο-
λής Πειραιώς καί κατόπιν έγγρα
φείς είς τήν Ανωτάτην Σχολήν
Οίκονομικών καί 'Εμπορικών Επι¬
στήμων Αθηνών, άπεφοίτησεν καί
έκ ταύτης. Μετά τό πέρας τών
σπουδών τού, προοελήφθη ώς Διευ
θυντής τής μεγαλυτέρας τότε επι
χειρήσεως έπεΕεργασίας χάρτου υ
πό τήν έπωνυμίαν «Μάνος κα'ι Στα
σινάκης» μέ αρίστην επίδοσιν καί
Έπειδή όμως ή Έται-
προέβαινεν είς τεραστίας ί.1-
σαγωγάς χάρτου, ουνέλαβεν τήν
ιδέαν ιδρύσεως έργοσταοίου Χαρ-
τοποιίας έν Ελλάδι, τούτου έπι-
τευχθέντος μέ τήν συμμετοχήν 2
ΤραπεΖών καί 3 παρεμφερών ε-
πιχειρήσεων.
Τ ό 1928 ίδρυσεν ιδίαν έπιχείρη
σιν υπό τήν έπωνυμίαν Μάνος καί
Άλευράς επί τής όδοϋ Αίόλου καί
'Ερμοϋ, δι" έΕαγοράς τής άρχαιο
τέρας έπιχειρήαεως Κίμωνος Λα
δόκη, μετά δέ τόν θάνατον τοϋ
συνεταίρου τού Άθανασίου Μ ό νού,
μετεφέρθη είς τήν οδόν Πολυκλεί
τού συνεταιρισθείς μετά τού άδελ
φού τού Γεωργίου, κατωρθώσαντες
να επιτύχουν τήν επέκτασιν τών
έργοοιών των, είς ολόκληρον τόν
"Ελληνικόν χώρον.
Κατά τό 1950, διαλυθείσης τής
"Εταιρείας Άδελφοί Άλευρό, ό
μέν Γεώργιος παρέμεινεν είς τήν
οδόν Πολυκλείτου, ό δέ ΛάΖαρος
ένοικίασε τό επί τής όδοϋ Αρι¬
στείδου 1 κατάστημα, όπου ήτο
άλλοτε ή Τραπέζα Λακωνίσς, έν
θα καί παραμένει μέχρι τής σήμε¬
ρον. "Εκτοτε αί εργασίαι αυτού
ηύΕήθησαν άλματωδώς, τής έπιχει
ρήσεως αύτοϋ μετατραπείσης είς
Άνώνυμον Εταιρείαν υπό τήν έπω
νυμίαν ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΡΕΥΡΑΣ
Α.Ε. μέ Πρόεδρον τοϋ Διοικητικοϋ
Συμβουλίου καί Διευθύνοντα Συμ
βουλον τόν ΛάΖαρον Άλευράν. Είς
τήν Α.Ε. μετέχουν ή ένάρετος
σϋΖυγος αύτοϋ ΑΝΝΑ καί ό έκλε-
κτός καί δραστήριος υιός αυτού
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ.
ΆνέδειΕεν τόν μονογενή υϊόν
αύτοϋ Άριστοτέλην άπόφοιτον τοϋ
Λεοντείου Λυκείου "Αθηνών κα'ι Δι
ευθυντήν τής 'Εταιρείας τΰ πατρός
τού, ίδρύσαντος συγχρόνως όμο
ειδή επιχείρησιν επί τής όδοΰ Ά
καδημίας 57, άσχολουμένου ώς ε¬
πί τό πλείστον μέ εϊδη Σχεδίου
καί Ζωγραφικής.
Λ
ΔΕΒΛΕΤΟΓΛΟΥ Εύδόκιμος τοθ
Νικολόου, έκ Μουταλάσκης (Τα-
λάς) τής Καισαρείας Καππαδοκίας
Μικράς Άσίας.
Άπόφοιτος τής Άστικής Σχολής
τος γε νετείρας τού εγκατεστάθη
αρχικώς ώς Άργυρομοιβός εις
Σμύρνην καί κατόπιν είς Κων) πό
λιν.
Μετά τήν Μικρασιατικήν κατκ
στροφήν εγκατεστάθη είς Αθήνας
κατ' αρχάς μέν ώς Άργυραμοι-
βός καί κατόπιν ώς Χρυσοχόος έ
πί τής όδοΰ Αίόλου 87 "Αθηνών.
ΆνέδειΕεν τα τέκνα αυτού ΑΝ
ΔΡΕΑΝ Άριστοϋχον τοϋ Κολλε-
γίου Αθηνών σπουδάσαντα επί μα
κρόν είς Ηνωμένας Πολιτείας τής
Άμερικής ώς Ήλεκτρολόγος —
Μηχανολόγος, νυν δέ Είσαγωγεύς
διαφόρων Μηχανημάτων, τήν ΣΟ
ΦΙΑΝ Άπόφοιτον τοΰ Κολλεγίου
"Αθηνών καί ήδη σύΖυγον τοϋ διπ
κεκριμένου Μικροβιολόγου Άθη
νών Γεωργίου ΧατΖησωτηρίου τοΰ
Νοσοκομείου "Αγιος Σάββας Ά
θηνών καί τόν ΝΙΚΟΛΑΟΝ Άπό¬
φοιτον τοϋ Κολλεγίου "Αθηνών
οπουδάσαντα είς Ηνωμένας Πολι
τείας τής Άμερικής καί Καναδδν
Οικονομικάς Επιστήμας, νυν δέ κα
θηγητήν τών Οίκονομικών 'Επιστη
μών είς τό Πανεπιστήμιον τού
ΛΟΝΔΙΝΟΥ.
Λ
ΠΑΠΑΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ Περικλής
τοΰ Ιωάννου, έκ Κάτω Παναγίας
τής 'Ερυθραίας Μικράς "ΑσΙας. Μα
θήματο Δημοτικοΰ Σχολείου καί
Η ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΛΟΓΟΥ
τζαμι: παπαδοπουλου μεγααου τοτ γεμουσ διδασκ-λου
ΠΕΡ. ΙΩ. ΠΑΠΑΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ
έκ Κότω Πραναγιάς 'Ερυθραίας
Μικράς Άσιας
Μέσης Παιδείας ήκουσεν είς Χϊον.
"Υπηρέτησεν αρχικώς επί 10 έ-
τη ώς ύπάλληλος τής Ίονικης
Τραπέζης είς Χϊον, όπότε παραιτη
θείς έπ€δόθη μετά Ζήλου καί επ
τυχώς, είς τόν καταρτισμόν Φωτο
γραφικοϋ Άρχείου τών Άρχαιολο
γικών καί Τουριστικών Μνημείων
τής "Ελλάδος. Ή άΕιόλογος αύτη
έργασία αύτοϋ, περί τα δέκα χ-
λιόδας (10.000) φωτογραφικά
φίλμς, όποτελοϋν τήν βάσιν τής
Φωτοθήκης τοϋ περιφήμου Μου-
οείου Μπενάκη "Αθηνών, άνεγνωρί
•αθη υπό πάντων τών είδικών πρός
τουτο καί έπέουρεν ούτω, τόν σπ
βαθμόν κα'ι τήν βαθείαν εκτίμησιν
αυτών.
Διετέλεσε Ίδρυτής καί Άρχη
γός Συστήματος Προσκόπων είς
Κάτω Παναγίαν καί έν συνέχεια
είς Χίον, ώς καί επί 20 έτη ου
νεχή, πρόεδρος τής ΕΝΩΣΕΩΣ
ΚΑΤΩ ΠΑΝΑΓΙΑΣ περιβαλλόμε-
νος πόντοτε υπό άγάπης καί πλή
ρους έμπιοτοσύνης τών μελών τού
της, διά τάς πολλαπλάς καί πολο
τίμους πρός τήν γενέτειραν τού ύ
πηρεσίας.
Συγγραφεύς διηγημότων περί
τής Ζωής τοϋ χωρίου τού, άτινα
δημοσιευθέντα μετ' όλλων διηγη
μάτων καί άλλων συγγραφέων είς
ειδικόν τεϋχος, έβραβεύθησαν ύ
πό τής ΕΣΤΙΑΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡ¬
ΝΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
κατά τό 1972.
ΧΡΥΣΟΣΤ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατρός, έκ ΝαΖλή Μ. Άσίας
μεΛλον ή ίστορια
καί κατα χο
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
σον ίπέτυχα ή έπλησίασα τόν σχο
πόν τής ίστορίας, ό Τιερρϋ (1) ί-
σχυρίζεται ϋτι σκοπός τής ίστορί
άς είναι ή διήγησις. ' ΟΜ.
ή φιλοσοαιχή ανάλυσις^ έγώ την 1σ
τορίαν μου την όνομάζο) άνάστασιν
ονσε τού; μάθητε; τού στήν ερει>| καί αϋτύ τό ονομα θά τής μείνη·»·
Χάρις πράγματι στήν βαθείαν και
σταθερή γνώσι, τήν δύναμιν" τής
φαντασίας τού καί την άσύγκριτη
δροσερότητα τού ΰφους τού σνντέ
λεσεν άληθιν'ά νά ξαναξήση ή Γαλ
λία τού Μεσαίωνα καί μέ τήν δι·
ναμική τον άγάπη προπάντων μπό
ρεσε νά δο')ση κρανγαλέα φωνή στίς
άνώνυμε; λαϊκέ; μαζε;, στά πλή-
θος τών καταδιωκομένων. των Λ-
/ πού δημουργοΰν τήν ί-
να γ'ά τήν άπόκτησι 6αθειάς γνω
σεως των αίτίων των ιστορικήν φαι
νομένων καί τών κανονιον'τής κριτι
κης. Έσυνδύαζε στά μαθηματά τού
συμίίουλές πρακτικέτ γιά τοΰς μα
θητάς τού επί τού τςόπου κατά ο¬
ποίον ώφειλαν νά έννοοΰν τόν' έρ
γον τοϋ καθηγητοϋ καί νά έπωιΐε.
λοΰνται άπό την ύπηρεσία τον; στα
έ.ιαρχιακά λύκεια. γιά νά μελε-
τοϋν αναλόγως των πηγών ΐΐοιι
πηρεϊχε σ' αύτοϋς ό τόπος τής δια
μονής τον, είτε τα ύπάρχοντα ί-
χ.ρϊ ίστορικά άρχρϊα είτε στοιχεΐα
τής ίστοοίας τοϋ τόπον καί τής άι>
χαιολογίας είτε άκόμη καί ή το.α
κή διάλεκτος. Ασθανόταν μεγάλην
εΰχαοίστησι νά γνωρίση την κατα
γωγή καί τόν τόπο τής γεννήίΐειος
ιών νέων' ποϋ εΐχε ενώπιον τοι-,
γ ητΐ διέπλρπε στό πρόσωπό τοι·ς
παράγοντας έν μικρογραφία ίστοίΐ
κοϋς τής Γαλλίας. Άφωσιονόταν
όλόκληρος στοΰς μαθητάς τού καί
οί μαθητες τού έξ άλλου Ασκοϋσαν
επάνω τού άγαθοποιάν επίδρασιν
«Μού προσφέρουν» ελεγε, «χωρ·.ς
νά ξρρονν απέραντον εύεργρσία..
Έάι· άπόκτησα σάν ίστορικός χά
πό α ίδιαίτεηη άξία, ή όποία μέ γο
πι»θετεϊ καί μέ στηρίζει στό πλίι,
ρό των έξόχων προκατόχιον μου.
τήν όφείλια στήν διδασκαλία που
γιά μενά συν'οψίζεται στή λέξι «Ί-1
λία». Ήσαν λαμπροί αύτοι οί μ ε
γάλοι ίστορ,ίκοί καί ώπλισμένοι με
σννεΐή γα βαθειά γνώσι Έγώ ά-
γάπηβα περΑ0σότερίθ». προσθέτί.,
«Λλλά καί ύπόφερα περισσότερο.
Οί δΐΌτΐ'χίρς πού έ.^οκίμαοα ,βτήν
παιδκή μου ζωή είναι πάντοτε π^
οοΰσες. "Εχω 6ιατηρ^σε< τύ α/ο?η μα τής εργασίας, υ.ιάς ζωής ρκ.'η ρής καί έπίμοχθης καί ?μεηα «'·- 0ρωπος τοϋ λαοϋ». Ό ερωτάς το^ γιά τήν νεότηια τοθ ϊίτνους· ή άγάπη τού γιά τό» στορία καί τοϋς όποίοος πολύ συ- χνά ή Ίστορία λησμονεϊ. Τα πιύ ύ ψηλά σημεΐα τής ίστορίας τής Γαλ λίας πού αύτός τα ώνόμαζε τδι - πλήν παλύτροισίν* τοι·( ήταν γιαϋ τόν «ή Ίωάν'α ντ' "Αρκ» καί η «Επανάστασιν». Αφΐέοωσε στίιν πρώτην ένα τόμον πού είναι τύ ά ο'.στούργημά τού καί μάλιστα ?ν'« άπό τα άοιστουργήματα τής γα/.λι κης φιλολογίας καί στήν δεύτ'υη ενα έργον άπό 7 τόμους. νΤΝΚΧΙΖΚΤΑΙ (1) Σημ. μττατρρ. ΑΰγοιιστΓο, Τιερρύ: (1790—1856) Γάλ,λος ί στοοικ.ύς. Τα κείμενά τού εχοιιν ο λως δ:όλο^· δ,ηγηματικόν χαρακτή ρα. 'Τ.-τήρξεν1 όμως ό είσηγητής τώνίστορΐλών σπουδών πού οτηρί ζονται στήν μελέτη των χρονικών καί τών πριοτοτύπιον επισήμων στοιχείων'. '· ΜΟΛΙΣ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ -ΤΟ ΘΑΥΜΑ 7ΟΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ. ,Πωλεραι στό βιβλιοπωλείον τ^ς «'ξοτίαε.» όδός Σχαδίφυ Τιμή τοϋ φβλίογ δρσχ. 50 ΟΙ ΚΥΡΙ2ΠΡΕΣ ΑΑΕΕΥΤΕΣ ΕΚΚΛΗΙΚΣ ΣΤίίΠ ΠΕΡ1ΦΕΡΕΙΑ ΤΑΣ ΚΛίΒίΛΙΐΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ Ν. ΚΑΙ Μ. ΤΙΕΡΡΥ -ΛΕ ΝΟΥΒΕΛ" Ζ ΕΓ- ΚΛΙΖ ΡΟΥΠΕΣΤΡ Ν ΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΣ. 4. ΚΟΚΑΡ ΚΙΛΙΣΕ (Μυρωδάτη έκκλησία) Ό βράχος οτόν όποϊο είναι λα- Εεμμένη, βρίσκεται οτήν άριοτερή όχθη τοϋ ποταμοΰ, έχει όμως κα ταρρεύση καί αύτός στήν πρόσοψή τού, μέ άποτέλεσμα νά παρασύρη μαΖί τού όλόκληρο τό Ιερό. Άπό τό δνοιγμα αύτό, ή μάλ¬ λον άπό τήν όψϊδα τής Ωραίας Πύλης μπαίνομε τώρα στήν έκκλη σία, έπειδή ή ύπόγεια εϊσοδος, η όποία όδηγοϋσε σέ μιά λαΕευτή κλίμακα στό βάθος, είναι κλειομέ νη μέ πέτρες. Δέν ξέρομε σέ ποίον άγιο ή άγία ήταν άφιερωμέ νη. Τή σημερινή όνομαοία της χρωστάει στή διάχυτη μυρωδιά, ά- ηό καμμένο κερί καί λάδι, πού διατηρεϊται άκόμη μέσα της. "Ε· χει τό σχήμα τής μονόκλιτης β α σιλικής μέ καμορωτό θόλο καί στά τοιχώματά της ύπάρχουν με ρικά κουφώματα. Στό Β. τοίχωμά της βλέπομι: μιά μικρή καμαρωτή φάτνη καί τή λαΕευτή κλίμακα πού άναφέραμε προηγουμένως, κα'ι οτό Δ. έν·ι παράθυρο καί μιά πόρτα, ή όπο·α όδηγεί σέ δύο κοιμπτήρια, παράλ ληλα μεταΕύ των κι έγκάρσια μέ τήν έκκλησία. Καί τα δύο είναι σκεπασμένα μέ κσμαρωτούς θό- λους, χαμηλότερους ομως άπό τής έκκλησίας, καί ατίς Ν. πλευρές των έχουν άπό ένα μικρά Ίερό. Στό έδαφος τοϋ πρώτου, πού είναι μεγαλύτερο (6,50 μ. Χ 2,60 υ. πε- ΤοΟ ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗ ρίπου) καΐ συνδέεται πρός Β. με μιά δλλη όρθογώνια αϊθουοα (ϊ σως κρύπτη), ύπάρχουν δύο τάφοι καί τοϋ δευτέρου (5 μ. Χ 2,25 μ. περίπου) τρείς. Φαίνεται ότι και τα δύο κοιμητήρια λαΕεύθηκαν άο γΛτερα άπό τήν έκκλΓ|θία. ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Οί οίκονογραφίες τοϋ θόλου τής έκκλησίας διατηροϋνται σέ κα¬ λή κατάσταση, τών τοιχωμάτων ό μως είναι πολύ χαλασμένες. Όλα σχεδόν τα θέματα είναι έμπνευ- σμένα όπό τήν έπίγεια Ζωή τοθ θεανθρώπου καί παριοτάνονται σέ μιά άφηγηματική ταινία, πού άρ- χίΖει άπό τή Ν.Α. γωνιά, Εετϋ λίγεται στά τρία τοιχώματά καί οτο τέλος άποκορυφώνεται οτόν θόΑο. ΆρχίΖοντας λοιπόν άπό τή γω- νία αυτή, σέ κάθε τοίχωμα βλέ πομε άπό τ' άριστερά πρός τα δεΕιά: Στό νότιο, τόν Εύαγγελοσμό (ή είκόνα είναι πολύ φθαρμένη), τήν Έπίοκεψη, τό ύδωρ τής Έλέγ Εεως κα'ι τή Γέννηση. Στό δυτικό, τή φύγη στήν Αί γυπτο καί τόν Μυστικό Δεϊπνο (έ¬ χει πολλά σημάδια) καί Στό βορινό, τήν προδοσία τού Ίούδα, τή σύλληψη τοϋ "Ιησού, τήν κρίση Τού άπό τόν Πιλάτο (καί οί τρείς οκηνές σέ μιά είκό να). τή Σταύρωση καί τόν "Εντα Φΐασμό. Στήν είκόνα τής Γεννήσεως ή Θεοτόκος είναι πλαγιασμένη σέ Κου ΕΤΕΛΠ1ΔΟΤ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΤ *Η ιιοοφή καί τι _. σμονήτον Τζαννή ΙΙαπαδοποτλου παοέχοι-ν πάντοτε προσφιλή ενασχο λησιν' εί; τού; πιιλαιοϋς μαθητάς τού φίλον; καί συναδέλφονς τον χαί' εί; όλοικ; εκείνον; πού άγαπονν τάς «υ^αντιολογικάς σπουδάς και την ιστορίαν τοϋ Μεσαιωνικοΰ Ελληνισμόν. Οί παλαιοί ιδία μαθηταί τού δλέπονν' είς την μορφήν καί τύ έργον τΟυ νά άντικατοπτοι^ονται ιδέαι, σ-νακιθήματα και ίδανΐ".. , τα όποϊα θερμαινονν, σνγκι >ΰν
κα'ι κα«οδηγοΰν πάντοτε Τήν 'Ελλ.η
νίκην ψιαήν· οί είοκοί έπιστήμο-
χΐς 6ι·:αντινολό^οι άντλοΰν άπό
τήν πλουσίο* είσφοραν τον είς τόν
τομέα τή; δνζαντιοΛογικής έπιστή
μης πρός περαιτέρω έρευναν κα'ι
σπονδήν αυτής άναγνωυΛοντες είς
αύτύν ώς Ρνα έκ των άξιολογωτέ
οοιν έκπροσώπιον αυτής.
"Ο Τζαννής ΙΙαπαδοπουλος έγεν
νήθη είς τό Χάσκιοϊ Κ(ον)πόλει·>ς
το 18Τ3 ένθα ό πατήρ τυν ήτο άρ-
χίατρος τοΰ Νανστάομον, καί άπέ
βάνε" έν Νέα Σμύρνη ΆΒηνών τό
11)57 είς ηλικίαν 84 έτών. Οί πρό
γονοί τού προήρχοντο έκ Πατρών.
ή μητέρα τού ήτο Ίταλ'ις έξ άρι-
στοκραπκοΰ γένοί,ς είχε δέ καί
α.ιωτευανσυγγ ένειαν μέ ήγεμόνα
τίνα τί,ς Μολδοδλαχίας. Μετά τάς
σ.τονδάς τον έν Κω)πόλει μετέβη
Ρις Γαλλίαν πρό; σπονδήν' τής
ψ Η Φ Ι Σ Μ Α
Τα Γενικόν Συμβούλιον τής Παμ
ποντια-,.ή; Ενώσεως συνελθόν ΐκ-
τάκτως σήμερον 3ην Ίονλίοΐ' η¬
μέραν Τετάρτην καί ώραν 6 μ.μ
έν τοίς γραφείοις τή; "Ενώσεως
Χαλκοκονδύλη 9 επί τφ θλιβρεφ
άγγέλ.ματι τού θανατον τοΰ Έπι-
τίμου πρόεδρον·, ίδρι,τοϋ καί μεγά-
λου ΕύΓογέτου τής Ένώσεοις 'Ε
λευθεοίου Πανλίση· άκονσαν τοϋ
πρόεδρον αυτή;, έξάραντος τάς ν-
ψίστας υπηρεσίας τάς οποίας ό
θανών# κατά τόν' μακρόν τοιι 6ίο
,τροσιφερε πρό; τί>ν "Ενωσιν καΐ
τόν έκ Πόντου "Ελληνισμόν έν γέ
νει,
Ψηφίζει ομοφώνως όπως,
α) άργήσοι·ν κατά τήν ημέραν
τής κηδείας τοϋ μεταστάντος τα
Γραφεϊα καί τό Ε«ντευκτήριον τής
"Ενώσεως^
|!) παρακολοτ'θιίισονν τήν κηδεί¬
αν τον ολόκληρον τό Γενικόν Συμ
βούλιον καί έκφωνήση τόν έπική·
δειον ό άντιπρόεδρος τής Ένώσε·
ως.
, γ) κατατεθή στέφανος επί τής
σοροΰ τοϋ νεκροΰ.
δ) διατεθοϋν είς μνήμην τοϋ θα
νόντος δρχ. 3.000 (τρείς χιλιά-
δες) υπέρ τοΰ Οίκου τυφλών. Καλ
λιθέας.
ε) Έκφρασθοϋν τα συλΛηπητή-
ρια τοΰ Σώματο; πρός την οικο¬
γένειαν τού μεταστάντος^ καί
στ) Δημοσιευθή τό παρόν είς
μίαν ημερησίαν εφημερίδα των
Αθηνών καί μίαν τή; θεσσαλονί
κης, ώς καί την εφημερίδα «Προ
σφυγικός Κόσμος».
Έν Αθήναις 'ή 3)7)1974
Διά τό Γενικόν Συμβούλιον
"Ο Πρόεδρος
Ι. Γ. ΦΩΣΤΗΡΟΠΟΤΛΟΣ
Ή Γεν', Γραμματεύς
ΖΗΝ. ΛΙΘΟΞΟΟΤ - ΣΑΛΑΤΑ
γεωπονικής έπιστήμης( ,
αν Πμο); έγκατέλειψεν —- βχ, -
καί την αγάπην την πρό; Τ« <ρντ^ καί τα ανθη, ην διετήρηΠΓ μί' " τε'λ,οΐ'ς τή; >.ωή; το^ — αΛ.)λη α-
σας μαΚήματα Γαλλικής ^^ ''
φία; ώ; καί άρχιιία; καί μέστ1 ""
λολογίας εί; τό Πανεπ·στήμιΟν'τ^
ΣορΛόνης των ΙΙαρισίιον, όπο,. ·
αεσουράνε'ι τότε ό έπιφανή; β
'^αν'τιολόγος Κάρολ.ος Ντήλ
Τό 1908 άνηγορεύθη άριστοΰχο-
5 δάκτιορ τή; Σορτΐόνης μρτιΊ ί..
την επιστροφήν τον είς Κ(.,ν)π-,;^
διωοι'σθη Καθηγητή; τής Μεγάλη-
τον Γένονς Σχολής *
Ή έλληνική κοιν'ωνία τής β(Ι0|
λίδο- των Πόλεων, έν ιιέαΐιι τ-,
Γτοΐπς εγεννήθη, ανετράφη '!
έξεπαιδεΰθη ό Τϊαννής Πυπαήή!
ποΐ'λος, ήγάπϊ; καΐ ΐτίμα τού;
(;αίου; έκ των σοφων καί ;'πι
ιιόνοιν τοΰ Γένους. ΛΓΪγ)
άνωτέοον πολιτισμοϋ καί άπότισι-
φόροο τιμής πρός τάς πνενματι'.
κάς καί ύθικάς άξίαΐς. Μέ ϊΛ'αιτρ
ρα' στοογήν περιέδαλλε τόν σοτ,,ν
"-·*"". διότι έβλεπεν έν τω πι
μιά πλούσια στρωμνή. Δεξιά της;
κάθεται ό -ΗΟΣΗΦ ΛΥΠΟΥΜΕ-
ΝΟΣ». Πίσω άπό τόν Ιωσήφ, ένας
δρθιος αγγελος όδηγεϊ τούς τρείς
μάγους «ΜΕΛΧΕΟΝ, ΓΑΣΠΑΡ καί
ΒΑΛΤΑΣΑΡι·. Στό κάτω μέρος, Ί
ριστερά άπό τήν Θεοτόκο ή φάτνη
μέ τόν Χριστό καί στό επάνω, ο
λουτρός. ·Η ΜΕΑ» κρατά όρθιο
τόν Χριστό μέοα οτή λεκάνη καί
Η ΣΑΛΟΜΗ» χύνει τό νερό. Οί
ποιμένες, πέντε τόν άριθμό, είναι
συμμετρικά τοποθετημένοι μέ τούς
μάγους στήν άντίθετη άκρη κι έ¬
χουν άνόματα πού σχηματίζουν ^α
γικό τετράγωνο:
-ΣΑΤΟΡ
ΑΡΕΠΟ
ΤΕΝΕΤ (Ε)
ΟΠΕΡΑ
ΡΟΤΑΣ·.
Καί οί τρείς φοροϋν στά κεφά-
λια των φρυγικά σκουφιά έ'κτός
άπό τόν τέταρτο, ό οποίος φορεί
ένα είδος πλατιάς τόκας ή ένα αι
κρό τουρμπάνι. Στά πόδια των
'εϊνοι Εαπλωμένα και κοιμοϋνται
τα γιδοπρόβατά των, τρείς κατοί
κες καί δύο πρόβατα.
Στήν είκόνα τής προδοοίας, έ
πάνω άπό τό κεφάλι τοϋ Πέτρου,
πού έτοιμάΖεται γιά νά κόψη το
άφτ'ι τοϋ Μάλχου, ύπόρχει ή έ-
Εής έπιγραφή: «ΑΠΟΣΤΡΕΨΕ
ΠΕΤΡΕ ΤΗΝ ΜΑΧΕΡΑ ΣΟΥ..
Στή σταύρωση παραστέκεται κοί
ό Κοϊάφας, καθισμένος ο' ένα
πτυσσόμενο σκαμνί. "Εχει οηκωμέ-
νο τό άριστερό χέρι τού κι έπάνιυ
άπό τό κεφάλι τού διαβάΖομε: ·Ο
ΚΑΗΑΦΑΣ ΛΕΓΕ ΣΤΑΒΡΟΣ Ο
ΣΤΑΒΡΟΣ Ν....... (ΝαΖωραίω).
Ό Χριστός είναι ντυυένος έπά
νω στόν σταυρό μ' ένα κολόβιο.
Κάτω άπό τόν δεζιό βραχίονα τοθ
ΔεΕιά τού, ή Παναγία καί άριστερά
τού ό «ΗΟΑΝΗΣ Ο ΘΥΛΟΓΟΣ»
σταυρού οτέκεται ό «ΛΟΧΗΝΟΣ»
(Λογγϊνος), μέ τή λόγχη οτό χέ
ρι καί άπό τόν άριστεμό, -Ο Η
ΣΟΠΟΣ ΚΕΝΤΟΥ... (ΚεντηρΙ-
ων), μέ τό καλάμι τού ύσοώπου.
Ό κακάς ληοτής είναι σταυρωμέ
νος δεΕιά άπό τόν Χριστό, κι έχει
όνομα .Ο ΛΗΣΤΗΣ Ο ΓΕΣΤΑΣ.,
όπως καί στήν έκκληοία Γιλανλί
(ΣυνεχίΖετοι)
πω τού σ-νεχ ϊομε'νην τήν μεγά).ην
πιιράδοσιν των έιιπνευσΐίρνων τοΰ
Γέους Λι.ιασ,κάλι,)ν. Ό Τ£ανίι-
Παπαδόπουλο; δεν ίιτο ή ξηοά /
κρίνη έπιστηαονική μορφή ή τ^,,,,
κλειοιιρνη έντός τίίν πληιισίίον η ϊϊ-
ψνχρδς έπιστηιιονικής έρεύντι;. Ή
προσωπικότης τον έξεχννετο είς ιύ
ρντεηο.ς κνκλονς έθνίκϋς; χαχ ;;..
κλησιπστικής δοάσεου:. οποι· ή Γίαο
σι'ί καί ό ένθονσιασιιός τον ήλέν.τοι
ςον ψυχάς καί καοδία: καιομε:'.ϊ-
δχ, μόνον άπό τήν φλόγα τιν ^
π στημο-.ική; γνώσ.-(ος, Λλλά /(,1
έκ τοϋ πόθον κ«ί τοΰ ίιιέρον των
πνρ.μοτι/ών έν γένει ϊδανι-χιΤ,ν.
Δέ" ήτο λοιπόν μόνον ό *ηοός έ.τ,
στημονισμός ποΰ διήγειοε τό ένίι π
φέρον καί τόν' θαυμασμόν πρός
αυτόν, άλλά ό έμφιολενων είς τα
6άθη τής ψνχής τον ερο>ς διά την
πά δείαν, διότι «τό έλληνίξειν ϋ.-ΐίο
τό ναπνέειν' ήγίΐπησεν». Ή διοα-
σκαλία τού είς τα γνιοστά Ικπαι-
δενήρια τής Κο>ν)πόλε<ος, ιδία είς την Μ. Σχολήν καί εί; τό Ζριγράφειον καί αί διαλέξεις την δέν ήσαν μία άπλή διδασκα/,ίΐ, άλλά συγχρόνως καί μιά πνειμιαι κή μΐ'σταγιογία. Τουτο έξηγείτκι άπό τόν πηγαίω; άναπηδώντα -/«ι νπροεχειλ.ϊοντα σΐΛ'αισθηματισμόν τον. ό όποϊο; έξήσκπ γηητείαν -ι;ί δ ήγειρε τό ενδιαφέρον καί τόϊ θαυμασμςΛ' τον ακροατήριον διά τόν μέγα κόσμον τού ίεροϋ Βν': ι- ντίου. Ό διαπρεπής άναταλιστι^ Γάλλος ίεροιμένος πατήρ Σπλ.αί λ τόν έχαοακτήρισεν' έπΐγραμμτι·/ ; «ΙΙΝ ΗΟΜΜΕ ϋΕ ΟΟΕυΚ». ί· α τα την κοινήν όμολογίαν τόσον τιιν έν Κων1) πόλει στ·ναδέλφο)ν τού, ίί σον κ.αί έκ.είντον τού Πανεπιστημίου θεσ)νί-/.η; καί δλων έν γέν'ει έν,ί ) νων πού τόν εγνώριζον ό Τξαν'ν^ς Παπαδόπουλο; ήτο πράον καί προ σηνοΰ; χαρακτήρος, αύτη δέ ή γλνκεϊα εΰπροσηγορία τον σΐΛ'ήη- παίΐε τούς σι>νομιλητά; τον.
Παοά ταυτα έκτός τής πνενμοι-
τιήδονς χαριτολογίας τον εΓχε /αί
οο.τήν τίνα πρός τό σκώπτειν —
ι ιδιότης πού έχαρακτήρξε καί τί|
άδελφήν τού διηγηματογριΉριν
Άλεξάνδοαν Παπαδοποίλ.ον —
άλλά τό σκώμμα άν'εφ?ρετο πάν τη
Τρ είς εκείνον; πού εϋρισκον εί·/ό
λου; λΰβεις διά τα προδλήματα
τής έπιστήμης, εί; τού; πρυχειρο/.ο
γοϋντας περί τήν κριτικήν καί τ.-Ίς
μεθόδονς ερεύνης καί πρός ό,τι ά
ντετι&ετο. τό οποίον έκεϊνο; είς τό
Βάθος τής ψΐ7.ής τον έπίστεΐίν
ώς γνήσιον και άληθές.
Ή ιΐορφή καί τό ίογον τού
Παπαδοποΰλον σνχδέονται μέ την1
καλλιέργειαν των βυζαντινήν οόιιι·
οών. αί οποίαι άπό τοΰ τέλοι·; τού
παοελθόντος αιώνος εσημείωσαν ιιε
γάλην άκμήν είς την Άνατολι'ιν
καΐ κι,ρίιος είς τήν Δυσιν.
Τό νέον φ>ώς, τό οποίον έξεχν-
θη άπό τάς νεωτέρας ερεύνας ίίιί
λυσε τό πνκνόν σκότος της άγνοί
άς, άλλά καί των έιιπαθών ,τρο
χαταλήψεων' εί; δάρος τού μεσαιω
νικοϋ Οίον το>ν πταερων ιια; χιά
έξήρθη ή μεγάλη καί ιϊεκτίμητ);
συιιβολ.ή τού δυϊαντινοΰ πολιτισιιοϋ
είς; τόν καθόλου πολιτισμόν τής
ανθρωπότητος καί απεκατεστάθη
ή αίγλη αύτηΰ.
Καί ιιόνον ή παρονσίη των Έ/.
λήναιν Πατέρων τής Έκκλησίας
εί; τούς 6υ·ζαντινούς χρένους άρ'ίϊ
νά καταδείξη τήν λαμπρότητα τ0'
Βνϊαντινοΰ πολι τ ομού. Οί πατρίς
έδείχθησαν ίσάξιοι καί έφάιιιλλοι
τω» κλασσ κιΤιν' σι·γγραφε(ι)ν τή!
έλληνικής αρχαιότητος, άλλά •/■•ί
τέοαν τούτου κατά τούτο ΰπεοέ-
ϊουσι των άογαίιον καθ' ο«ΐον ™
περιεχόμενον τή; διδασκαλίας τι·>ν
'Ίχεί τάς άληθ;ία; τή; έξ άπο/αΜ1
ψεω; θρησκείας τοΰ ΧριστιαΜΛμυΓ'.
ΤΙ νά είπη τις καί διά τούς υ»
ούς εκείνον; ποιητάς κ«ί μελωδϋϊ'ς
τής Ηρησκε.τικής ποιήσεοι: τΟΙ'
Βιναντίου. οί ιδποΐοι έκθέτουν ϋΡ
(ίφθηστυν λνρισμόν' καί μέ γλυκείς,
■'εοι.ταθ. ίς κοί τρνφερούς «ρθάν-
γο.ς «τό μυστήριον τή; θείας έν»ν
ΙίθΜ.τίσεο);» προί τού οποίον τ»
Ενιαγγρλιον τού Ιωάννου χνρ·'"ί
κΓ.οϋττει ότι «ό Λόγο; σάρξ έγέ-
νρτο> καί έκ τού οποίον προήλθεν*
ή σο)τηρί(ι τάίν άνθρωπον. Ή ποιη
σ ς αυτών άπεδη έκτοτε αιώνιον
ποότυπον Ορησκεντική; ποιήηί'"^
•/.αί ιιάΛΌτα είς εποχάς δπου ^
λυρική ποΐΓ.σΐί των εθνών περιρστοε
(Τρτο πρρί τόν οίνον, τόν έροιτα
καί ή Γιυζαντ νή τέχνη έν γεν'ε'
κατέλαβρ σημερον την ίμπρέπο<'σ<<ν αυτών θέσιν' εί; τό προσκήνιον τοΐ' παγκοσμίου ένδιαφέροντο;. Δέν είναι λοιπόν ό βυζαντινό: πολιτισμός στεϊρο; καΐ κατώτερ"1· όπως διεκήρυττον' έξ ϊαερηφάνθ'- αγνοία; καί ρμπαθείας μερικ.οί ί* τοκνπιθηκιζόντων ήμετέοον. " Κρέμο; (1839 — 1926) έβίδασχεν άπό πανεπιστημΐακής εδρας είς Τ0Ι': φοτητά; «Κύοιοι, τό Βι-ζάντιον' *α τήσχυνε τό μέτι,ιπον- τής Άρχ«ια» Ελλάδος». (ΣυνεχΐΖεται) . Φ