193836

ΠΑΥΑΟΥ ♦ΑβΡΟΤ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - Ο ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ
ΚΑΙ Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
{Μικρό δοκίμιο)
Ή έμφονιση τού λογοτέχνη ίμ-
πρός σέ άχροατήριο, γιά νά δι>
βάσει 6πό τό έργο τού χαρακτη-
ριστικά δείγματσ, μορτυρεϊ κιόλας
τόν κοινωνικό χαρακτηρα τής λο-
γοτεχνίος —, πλάγι βεβαία στό/
πρωταρχικό χαρακτηρα της: ιό^
οίοθητικό, τόν καλολογι:·ό ή' καλ- καί δέκτη: τού συγγραφέα λο/ο·
άρτηοη παντοτε μέ τόν βεμελιακα
καλλιτεχνικον, πολιτιοτικό χαρυ-
κτήρα τής λογοτεχνίος.
Έπάσχισα μέ τα ολίγα ου τα να
συνορΐ-θλογΓ.οω τα τόΕα τής 'ί-
φυρας πού υποβοηθεϊ καί άποκα
τασταίνει την έπικοινωνϊα πομποϋ
λιλογιχό πού είναι βεμελιακός
Δέν είναι έφεση αυτοπροβολής
δπως θά ενόμισαν ισως μερκοί,
δ,τι σπρώχνει τόν λογοτέχνη νό
παρουοιασθεϊ αυτοπροσώπως μέ ι ό
έργο τού έυπρός οτό κοινό. "Ο-
σο καΐ όν τό λογοτέχνημα είνα.
αυτό καθευτό άποτέλεσμα έκφρα-
στικής άνάγκης, είναι έΕίσου σα;-
στό ότι τότε μόνο «τελειοΰτα:»,
έκπληρώνει δηλαδή τόν σκοπό, τό
«τέλος» τού, όταν Ζυγώσει τόν
δέκτη τού: ιόν άναγνώστη ή τό
ποιήματό μου άπό τόν τόμο «Ε¬
σπερινοί» (1567) άκολούθησε ά-
νάγνωση κοί άπαγγελία πεΖών
κειμένων καί στίχων άπό την >
** Η' άοτΐ'νομία βρεθηκε στήν ιϊ
νάγκη νά ζητήση οοή&εια όταν δ
άστιτνομικός σταβμός στά ποοάαιτ:ο
Ντάρλιγκ Χόστ υπέστη εΐο"6Ό".ή
έκατθμμυρίοιν φτερωτΦν μυρμ "γ
κιων- Τα μυραήγκιβ
ζαν χαοτιά καί καθιστοΰσαν
Ο) Στήν άρχαία Ρωμη, οποίος
κατηγοροϋσε ψευδώς κάποιο πρό
σωπο ή κατέθετε σέ βάρος τοα
σέ δικαστήριο άνακριβεϊς πληρο-
φορίες, στιγματιΖόταν στό μέτω-
πό μέ ένα πυρσκτωμένο σίδερο,
πού σχημάτιΖε τό γράμμα «Ο», άρ
χικό τής λατινικής λέξεως «Χυ
κοφόντης».
• Ό Ρσϋμόνδος ό 7ος (1187
— 1249), κυβερνήτης τοΰ Τολέδο
(πρωτεύουσσ τής Βησιγοτθίας καί
άργότερα ώο τα 1559 τής Ίσπανΐ
άς), δταν χώρισε άπό την πρώτη
τού γυναίκα νυμφεύθηκε την έγγο-
νή τοθ... έγγονοθ τού Ι
σ> Στό Μουσείο τού Ίνστιτοο-
του Σμισβόνιαν τής Νέας Υόρκης,
Γιο νο η Τί-Ί! κορίιοποΒιΐο
Τού Δρος Ίακωβου Δαπόλλα
Οί «ιιατά φαντασίαν» ααρδιοπαθεϊς
να- την συνεχίση τής ύπηί^σΓας ύπαΡΧουν ™ γέν.α τοθ ΝορβηγοΟ
μεσα στόν άστυνομιχό σταθμό. Ή
πολιορχία εληξε δταν
τοΰ υπουργείον Δημοσίων "Εργων
έξόντωοΌν τελικως τούς «εΐσδο-
λβΐς» μέ ψεχοσμούς έντομοκτόν'θΐ'.
Ή 2ητιόνο Έρμίνα ΤΖίλντα
Ούρμπάνο, 73 χρονών, πέθανε Εα-
φνικά στό δρόμο τής πόλεως
Μπα&λιόνο ατό σημεϊο δπου 2η-
τιάνευε επί μισό περίπου αίώνο
Η άοτυνομία άνακάλυψε οτό σπϊ-
τι της έΕη σόκκους μέ χαρτονο-
μίσματα καί κέρματα. Άπό αύτά
β ίως 10 έκατομμύρια λιρέττες
(270.000 ίως 450.000 δραχμές)
ήταν σέ χαρτονομίοματα πού κυ
κλοφοροϋν όκόμη. Όμαχ: πολ,ά
περισσότερα έκατομμύρια ήταν οε
προπολεμικά χαρτονομίσματα καί
κέρματα καθώς καί τής εποχήν:
αί «Εσπερινοί» (συλλογή 30 τοο πολέμου πού έχουν πρό πολ-
ποιπμάτων μου καί 48 μεταφρασμέ- λοθ· άποσυρθί, άπό την κυκλο-
ων ποιημάτων πού συνοδεύοντοι φορία.
χνης σϋγχρονα έΕομολογιέται, μέ
την έννοια ότι πιέ?εται άπό μέσα
τού νά έΕωτερικεύσει δ,τι άναδίνε-
τα άπό την σκέψη, την φαντασία
πρός την χριστιανική έννοια της
καί την συνείδησή τού. Άντίθετα
έΕομολόγησης, πού προϋπο9έτει
την όμαρτία, τό «όφείλημα», καί
πού δέν ξεπερνα τα όρια τού έΕο-
μολογητή ίερέα, ή έΕομολόγηση
τοϋ λογοτέχνη είναι φανερή, κα-
θολική καί αποτείνεται στό σύνο-
λο
Άλλά καί μέ τό νά παρουσιάΖει,
νύ συμπυκνώνει μέσα στά έργα
ιου — στό άφηγηματικό ίδιαίτα
τα καί τό θεατρικό — ένα σωρό
άλληλοσυγκρουόμενα πάθη. —
την έκρηΕη αυτού τοϋ ήφαιοτείου
πού στήν πραγματΐ'κότητα είναι ό
άνθρωπον, ο λογοτέχνης γίνετπ.
έστω καί μέσα στήν φαντασία τοι>
μόνο, ένοχος ομαρτημάτων κατώ
άπό 10 βιογραφΐκό καί κριτικό
μου δοκίμια). Ι
Προοφωνώντας τό άκροατήριο
εΐχα την εύκαιρία νά θυμηθώ ο·; ι
τελευταία μου όμιλία οτή·/
«'Εστία Νέας Σμύρνης» είχε δοθεί
εΐκοσι όχτώ χρόνιο πρωτύτερα.
στό παλαιά άκόμο τότε κτίρισ, μέ
• Τα πρώτο χρυοωρύχείο τοϋ
κόσμου ανεκαλύφθη στό Όσίρ των
'ίνδιών, την έποχή τοϋ Σολομών·
τοε.
μετανάοτου, Μπέργκ Λάγκοεθ. Τό
γένια τοϋ Νορβηγοϋ αύτοϋ, φυλάο
σονται οτό μουσεϊο, γιατί λόγω τοϋ
μήκους πού έχουν, άποτελοϋν πε
ρίεργο φαινόμενο: "Εχουν μήκος
14 μέτρων!
• Τό 1908 δ Άμερικσνόο Πώλ
πσντοκ, πλοίαρχος ενός φαλαινο
θηρικοϋ, καμάκωοε μιά πελώρια φό
λαινσ, ή όποία δμως κατάφερε ιιε
τα μεγάλη πάλη νά σπάση τό σχοι
νί καί νά Εεφύγη. Δεκατρία χρά-
νια άργότερο (τό 1921), ό Πάν-
τοκ έπιασε την ϊδια αυτή φάλαινα
.Στήν πλατή της βρισκότσν άκόμη
τό καλιό καμάκι...
• Ή- ώραιωτάτη Άργεντινή
Ντολόρες ΚαρΙλλο (22 έτών) πα-
ρουσϊασε μιά μερά στό σπίτι της,
τόν μνηοτήρα της, τό νεαρό έμπο-
ρο Πάντσο Σεγκούζα (24 έτών),
γιά νά τόν γνωρίσουν οί δικοϊ της.
Όμως , νεαρός γοητεύθηκε άπό
την γιαγιά τής κοπέλλας, την όποία
καί παντρεύθηκε άργότερα.
Τό Έλληνικό Άστννομικο
θέμα τό εργο κσ'ι την προσωπικό¬
τητα τοΰ ποιητή Γρηγόρη Μαηδϋ)·
νη. Έπίσηο νά τονίσω την σημασια
τής δημιουργικής φαντασίας πού
την βλέπομε σήμερα ύλοποιημένη
στό καλλιμάρμαρο τούτο Μέγαρο,
σωοτό άνάκτορσ. τής « Έστίας
Νέας Σμύρνης », δημιούργημςι
πού όφείλεται ίδιαίτατα ατά δρα-
μα τού Πάνου Χαλδέζου, τού Προ-
έδρου της, πού τόν ύποστήριΕαν
καί τού παραστάθηκαν στήν πραγμά
τωσή τού δΕιοι κατά καιρούς συ-
νεργάτες καθώς καί δωρητέο καί
εύεργέτες. Όφείλω νά έΕόρω έ-
δώ, εύχαρισΓώντας όλους δσους;
συντέλεσαν στήν επιτυχία ι ής
βραδιαο, την θερμή ατμόσιραιρα
πού έπικράτησε κατά την έκδήλα·-
ση αυτή. Ιδιαιτέρα εύχαριοτώ κα'ι
πάλι την φιλόλογο ποιήτρια "Ολι/ο
Κοντέλλη. Μέ την ύποβληπκή ά-
πόδοση των κειμένων μου έδωσε
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
σιιρροήν' μέ την διαφορά ότι ο ' α' αύτά την άναγλυφιχότητα πού
αυτήν την πεμίπτωση ό μεγάλο.- καθιοτά στενότερη την έ-παφή τοΰ
έΡ.ιλεωτής είναι ή τέχνη — ή ιϊ πομποϋ καί τοϋ δέκτη: τοϋ λογο-
χνη πού την περιβάλλει ό φωτΓ-
στέφανυς τοϋ ύψηλού
Ό λογοτέχνης είναι κατά κ<1· ποίον τρόπο καί ό ιερέας τήχ γλώσσας. Την θεωρεί ίερή στά χε- ριο τού παρακαταθήκη. "Ετσι, θέ¬ λει δέν θέλει, είναι καί ό θεματο- φύλακος τής γλώσσας, καί τού γλωσσικοϋ αίσθήματος. πότε γλωΓ- σοπλάστης ό ϊδιος, πότε οδηγή- τής πρός τόν ορθόν έκφραστικον τρόπο, τό λαγαρό ϋφος, την όο- θοεπειο καί καλλιέπεια, έπισημοί νοντας «αί κακίΖοντας καθε φε- νέρωμα κακοποίησης, άλλοίωση; ίκχυδαίομού καί άποβαρβάρωσηο τοθ γλιοσσικοΰ όργάνου. Στόν το· πό μας, δπου διαμορφώνεται τύ χρόνια τοϋτα ή κσλλιεργημένη νέ- οελληνική δημοτική γλώασα π ο λ ι τ ι σ μ ο ΰ (γλωασικό όρ- γανο πανελλήνιο καί καθολικό πο<) δέν σηκώνει ίδιωματικά στοιχεϊσ, χυδοϊσμούς, Εενικές λέΕεις καί κο- λοβωμένες έλληνικές ρίίες), ι ό μέλημα τούτο δημιουργεΐ στούς γροφοντες βαρειάν ευθύνη, την οποία δυοτυχώς ολίγοι μόνο συν- οιοθονοντοι Κοιτογμενη και α π αυτήν την ηλκυρό, ή κατοβολη τού λογοτν χνη είναι άπό τα ΰψιστα έθνικο- Αειτουργήματα. ο* συν τέχνη κοί τού άκροατή. ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ έκ προηγούμενον) Πή.ρο τό δίσκο μπροστά της 5«ΐΙ ταφαγε δλα, αφήνοντας γιά μενά λίγο τσάι. Κόντει«ν δέκα. "Επρε πε νά χσ.νι6ΰ>. Καιθώς ντ-νάαου-
να, κ.είνη μπή-κε στήν τοναλέτ
της. Πρίν κ?Λΐδώοιει μοϋ εΐπε χά
αογελώντας:
—«Δέν μ' είδες καθόλοΐ'! Εύ-
6άζοτϊ.ι>2 τό ίδιο ά(
μα. Μποςώ νά μ,ιαινοβγαίνω άφο
6α έδώ μέσα!··».
Ό "Εντουαοντ έλ.εΐΛ:· Βρήικα τό
γί,χτρό κ. αί την "Ελεν στό «νεκρο
"Ενοιοαθα ίνοχτ;. "Οαως,
ετρεμα οτή σκέψη ότι θαλεγα την
άλήθεια. Φοδόμοννα την άντίδρα
ση τής Κύνθιας. "Αν ςΐψευγε, μπο
Ο·οθσε, νά σκοτώσιει τό παιδί μου!
Ή μ,ΐ'ί£ι>5ιά των λουλονδιίόν καί
τό ,μακιάβριο θέααα? μέ ζάλισαν-
Πήγαμι^ κι' οί τρείς μαξί στό λι
βινγκ. —■ ροίύμ. Μά_ έγινα χειρό
τιΓρ,α. Έκείνη την ό)0·α ήρ·θε ό "Εν
τα.'αρντ. ΕΤχε μίαν άλλόκ»τη ικ
Μίλησε στό δόκτορα Φρέ
ιζερ κιαί την Έλεν. Δέν άκουσα τί
Ιλεγε. Ή κατάπληξη γράσρτηκε
στά πρόίω.'ϊά τους· Ή "Ελ,εν εμει
ΑΥΡΑ2 Ν. ΔΡΟΣΟΥ
νέ άφωνη. Κά'Φε χρωμα είχε χα-
θεί άχ' τό πζόσυαιό της κ«ί μόνον
ή ν·»«ρική χλω,ιιάδα άπόμενε! Σέ
λ'γο, δλοι οί άντρες τοΰ ;
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Αθηνά — Δεκέμβριος 1973 — Σελίδες 157
Πωλεϊται παρά τώ συγγραφεϊ
(Στρατηγοϋ Πλαοτήρα 55—Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
ΙΙΕΑΦ9! ΕΛΕΤ0ΕΠ1ΙΙΙ
ΑροσιΑ "
Κ ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΕΊ-ΝΙΡΛΙ
ΛΟΓΙΚΑΣ ΤΠ«Α5 ΗΒΕΑ
ΜΒ ΓΜΗ8Α ΤΑΙΛΑ ΚΜ -Λ
ΒΗΑ βΟΑΙΤΙΪΜΚΙΟ
ρ
χοΰ σήκοισαν τοΰς ώιιονς τους τα
δυό φέηετρα. "Ητανε φαρός τιμής
στους νεκρούς μας! Φενγανε γιά
πάντα άπ' τό σπίτι. Θακαναν στα
6αό <ττύ νΈκροτομεΐο κι' ΰστεοα Εά .τήγαιναν νά κατοική,σουν αϊώ νια μίαα. στό ιεΰφορο χώμα τής Σ/.ιυτίας! Ή ακηνή ήταν άφώντα σΓα σνγκινητικτ'ι· Μέ συγκλόνισε κα'. ξέσπασΌΐ σέ λυγμούς! "Ετβι μέ 6ρήν.ε ό "Εντο.α^ντ. Κάθισε κον τα μου καί ιιαΐ'.ιιαΓε τα χέςι. —«θέλω μιά χάοη άπό σένα>!
μοΰ είτε· «Είσαι ή μόνη, παύ μ-το
θεΐς νά μ' έξιπηρετήσεις. Βεβαία
ε!ναι.. —πώς νά τό .τώ;— Μά .τ^έ
,τει, κισ,λι') μου Φύλλις, νά δεχτεΐς!
Ποτέ δέν <:1χα σχεφτεΐ νά τ" άί>
νηθω τ'ιτοτα. Πάντα. θά είναι, γιά
αένα, ό .-πό άνώτεΓ>ος άνθρωπος·
—«"Ο,τι θίλεις. Είμοι ετοίμη».
—Μά, δέν εϊμουνα καιθόλου·.-
ν' άκούσω αύτά τα λόγια:
—<Ή Κύνθια δολοφονήθηκϊ χτές τό 6ςάδυ!.·» —"Εμεινα α ποσδολωμένη κι' έκίϊνος συνέχιζε: —«Τή στ?αγγά).ι<το!.ν! Βρέ9ηχ; τό .ιτώμα της, <ΐτίς τρείς τα ξημε ρ δί.τλα στό ποτάμ( νοντά στό.··» Δέν αρόσεχα πιά τί ελεγί. Ό νοθς μου στριφ&γιρΜίε οΐά λόγια της Κύνθιας: «Πόσο βαρύς είναι ό πεβαμένοςί'Αϋίατεντο.·»· Δέ σκε φτόταν τόν βερ Ρίτσαρντ, όπως είχα νομίσει, άλλά τή σκοτομιένη γΐΛταίκα! Ό "Εντο.αοντ σΐ'νέχι- ζε: —«Γνώ?ιβα τό γούνινο ,ταλτό! Δέν μπορώ, δμως, νά την άντικ^ν σα>! Σν,ότωσε τό .τατέρα καί τό
γεράκ,ο μου! Οδτε πεβαιιένη δέ
θέλω νά την δώ! Γιά αένα διαφέ
ρ£ΐ. Είναι τυπικό ζήτημα· Πρεαει
νά βε&αιο,ιθεϊ κι' ή άστννομία γιά
την ταντότητά Της. θά ΰαογρά-
ψεις πώς ίίναι αύτη. Τίτοτ' άλ>Λ.
Άν τδξεςα, δέ θά ζητούσα ά&εια
για τή νεκ·ροψια·
(ΣιΐΕχίξεται)
ΠΟΛΕ1ΤΑΙ: Μία ακούπα Προγ-
κρες είς τιμήν εϋκαιρίας τηλ. τμ-
ηογραφεί«υ 257.426 ώραι: 7—10
μ·»·
ΧΡΥΣΟΤΛΑ ΒΑΙ-ΑΝΟΥ-
ΚΤΡίΑΛΟΟΟΤΛΟΙΤ
ΧεΜρυΜεκτκ - ΌδοννΙανρος
ΒΜΑΑΡΑ 4
('βνεη— 'Αγ. Κβνϊνβο
ΤΗΛ. 575503
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ «ΚΑΤΑ ΦΑΝ
ΤΑΣΙΑΧν ΚΑΡΔΙΟΠΑβΕΙΣ
Είναι γνωστό, πώς οί περισσό-
τεροι δρρωστοι των καρδιολογικών
ιατρείων δέν είναι καρδιοπαθείς
Είναι δνθρωποι πού πηγαίνουν στόν
καρδιολόγο νά τόν συμβουλευθοϋν
γιά ένο ένοχλημά τους, πού ύπο-
θέτουν ότι μπορεϊ νά προέρχεται
άπό την καρδιά. Μετά την έπί¬
σκεψη τους φεύγουν πολλές φο¬
ρές ήσυχοι, μέ τή βεβαιότητα πώς
ή καρδιά τους δέν έχει τίποτε. Δέν
πρόκειται γΓ αύτούς, άλλά γιά μιώ
δλλη κστηγορνσ όρρώστων, πού
μπαινοβγαίνουν στά καρδιολογιχά
ατρεία χωρίς ή καρδιά τους νά
'χη τίποτε, άλλά καί χωρίς νά
πείθωνται πώς δέν έχει.
Είναι δύακολο νά βρεθή μιά λέ-
Εη πού νά τούς περιλαμβάνη δ·
λους. Ό όρος «κατά φαντασίαν»
θυμίϋει λίγο κλασσική γαλλική φι
λολογία, ένώ ή «κορδιακή νεύρω-
ση» οάν έννοιο δέν τούς... χωράει
δλους. Ό όρος πάλι «ψευδοκαρ-
διοπσθής» ;οως νά είναι πιό εϋ·
οτοχος, άλλά μαΖί άδόκιμος καί
ασυνήθιστος, γι' αύτό ϊσως καί
κακόηχος.
Πιό εϋκολος δμως είναι ό ό
ρισμός τουα. Θεωροϋμε, λοιπόν,
σάν «κατά φαντασίαν» καρδιοπα-
θεϊς, αύτούς πού δέν είναι καρδιο-
παβεϊς, άλλά πού νομι'Ζουν πώς
είναι ή πού τούς νομίΖουν οί δλ-
λοι πώς είναι. Είναι δηλαδή δρ-
ρωστοι ούμφωνα μέ τό μυαλό των
δλλων, -ένώ ή καρδιά τους είναι
γερή.
Ή μεγάλη πλειονότητα των άρ-
ρώστων αυτών άποτελεϊται άπό
γυναϊκες. "Μ αίτία πρέπει νά απο¬
δοθή βασικά σέ δυό λόγους:
α) Ή γυναίκα είναι πιό
συνοισθημστική καΐ πιό εύαίσθητη
άπό τόν άνδρα.
β) Διοθέτει ϊσως περισσότερο
χρόνο γιά νά σκέπτεται τόν...
έαυτό της.
Ό άνδρας, δοσμένος στόν
άγώνα γιά την οίκονομική έπιτυ-
χία, ή την κοινωνική επικρατήση,
φυσικό είναι ν' άντιπαρέρχεται
μικροενοχλήοεις καί νά περιορίση
τίς έπισκέψεις τού στό γιατρό μό¬
νο γιά εκδηλώσεως πού τίς θεωρεϊ
σοβσρές.
Ή ήλικία πού προσφέρεται πε¬
ρισσότερο γιά την έμφάνηση καρ-
δισκών νευρώοεων, δηλαδή έ-
νοχλημάτων πού άποδίδοντοι στήν
κσρδιά χωρίς νά υπάρχη σ' αυ¬
τήν όργσνική πάθηση, είναι γύρω
άπό την τετάρτη δεκαετηρίδο τής
τής γυναίκας. Στήν ήλικία
αυτή, προκαλεϊται άναστάτωστ
στόν γυναικεϊο όργανισμό άπό τή
διακοπή τής έμμήνου ροής. Είναι
ή πολύ γνωστή κλιμακτήριος πε-
ρίοδος, πού συνοδεύεται μέ πλή-
βος ένοχλήματα άπό δλα τα συστή-
ματα τοθ όργανισμοϋ, χωρίς ώστό-
οο νά ύπάρχουν όργσνικές βλάθες.
Τα συμπτώματα των άρρώστων
αυτών είνα πολύ πλούσια. Παρα-
πονοΰνται γιά πόνους στήν καρδιά,
δϋσπνοια, πού παίρνει τή μορφή
άνσστεναγμοΰ, γιά παλμούς, τα-
χυκορδίες, λιποθυμίες κλπ.
Ό τρόπος μέ τόν όποϊο περι-
γράφουν τα αυμπτώματά τους εί¬
ναι πολύ χαρακτηριστικός. Μπ>
ρεί ό γιατρός, καί μόνο άπ' ού¬
τον, νά μορφώση γνώμη χωρίς
νά περιμένη νά διαφωτισθή άπό
την έΕέταση τοϋ αρρώστου. Ό
άρρωοτος περιγράφει εϋγλωττα
καί Γκιραστατικά τα ένοχλήματα
τού. Αύτό δείχνει όχι μόνο την
πλήρη γνώση, άλλά καί την καλή
προετοιμασία τού γιά την ίατριχή
έπίσκεψη. Ύπάρχουν άρρωστοι
πού μή έχοντος έπιστοσύνη οτή
μνήμη τους συμβουλεύουσι ση-
μειώοεις πού προετοίμασαν μ' £-
πιμέλεια. Σέ άλλες πάλι, πιό
σπάνιες, περιπτώσεις, γίνεται
λεπτομερής εκθέση των συμτττωμά-
των τους σέ χσρτί πού χορηγεϊτιι
στόν γιατρό γιά μελέτη μέ δμοιο
τρόπο πού οί δικηγόροι καταθέ-
τουν τίς προτάσεις τους οτά δι-
καοτήρια(!)
Ό γιατρός δέ δυσκολεύτα1,
πολλές φαρές, νά διακρίνη πίσιο
άπό τή φανταχτερή έπιφσνεια τής
άρρώστεις, μιά έρωτική άπογοή-
τευση, ένδοοικογενειακές στενο-
χώριες, οίκονομικά ή όκόμη κσί
σεΕουαλικά προβλήματα. Πολλές
φορές τα δάκρυα χλείνουν την
έπίσκεψη. Σέ τέτοια περίπτωση,
μπορεϊ νά 'ναι βέβαιος κανείς γιά
τή νευρωσική προέλευση των £-
νοχλημάτων τοΰ αρρώστου. Γιατί
ή άγωνίο, ό φόβος καί τό άγχος
πού συνοδεύουν τίς γνήσιες κορ-
διοπόθειες ποτέ δέν τπιτρέπουν
την πολυτέλεια τοΰ κλάματος!
Αύτοι είναι κοί οί γνήσιοι
•κατά φαντασίαν» καρδιοποθείς.
Δυσπιστοΰν καί φοβοϋνται. Εϋκο-
λα διακρίνονται, γιατί ό λόγος
τού γιατροΰ μοιάίει γΓ αύτούς μέ
βάλσαμο. Τόν άποΖητοΟν δπως τό
χώμα την φθινοπωρνή βροχή καί
νιώθουν μεγάλη χαρά στή διαβε¬
βαιώση πώς ή καρδιά τους είναι
γερή. Άσχετα όν έπειτο άπό ένα
ράκι τής όμφιβολι'ας.
μηχανιομό τής καταοτροφικ.
τής επιδράσεως τόν έρμ***
έπιστήμη ή δχι. Γεγονός ε^, *
αύτό τό «μπέρδεμα» κοί α^"*
στενή άλληλεπεδραση έπεκτε|
ο' δλόκληρο τόν
όχι μόνον στήν καρδιά.
Ή δ,όγνωση μι5<: πρέπει νά γίνεται μέ μεγάλη ^ τής καρδίας καί έκεϊνα πού όφεί- σοχή καί φροντίδο άπό τόν καρδ Φαίνεται δμως πώς στόν γιατρό | λονται σέ νευρικές άνωμαλίες. λόγο. Μπορεϊ οί άρρωστοι μη Ή λαϊκη εκφράση «τόν έφαγε ή —ενοχώριο» δέν είναι ένα άπλό σχήμα λόγον, άλλά μιά πραγματι- κότητα, πού στηρΙ2εται στήν ά[ΐ- πειρία. Δέν σημχιίνει άν τό λεπτό οτήνονται παγίδες όχι μόνον ππό τή φύση, άλλά καί άπό τούς αν- θρώπους. Γιατί δίπλα στούς γνή- αιους κατά φαντασίαν άρρώοτους, ύπόρχουν καί άλλαι πού φαίνονται σόν τέτοιοι χωρίς νά είνοι. Ν'ώ- θουν πολύ καλά πώς ή καρδ.ό τους δέν έχε1 τίποτε. 'Υποκρίνονται δμως ένσυνείδητα στόν γιατρό, μέ όντικειμενικο σκοπό νά... μπερδί- ψουν τα πράγματα. Γεατί αύτό θά τούς βοηθήση νά κινήσουν την συμπόθεια καί την κατανοήση τοϋ περιβάλλοντος, πού σήμερα δέν έχουν. "Ενός δρρωοτος ή έστω δνας ΰποπτος δρρωοτος, καί μά- λιστα άπό κορδιά, δέν είναι δύσχσ λο νά επικρατήση στό οίκογενειακ6 τού περιβάλλον. Αύτό είναι ένα σπουδαϊο έπλο ατά χέρια τους. Γι' αύτό καί ή άπογοήτευσή τους είναι μεγάλη, όταν άκοϋνε τό^ γιατρό νά τούς δισβεβαιώνη πώς δέν έχουν τ,'ποτε. Οί πιό τολμηροί δέν διστάΖουν νά άποκαλυφθοιϊν ] (Σϋνέχβια έκ προηγούμενον) παρακαλώντας τόν γιοτρό νά πλη¬ ροφορήση, άς ποϋμε, τόν σύ2υγο πώς κάτι 6ρίσκει(!) Άλλά ύπάρχουν καί οί κατά φαντασίαν καρδιοπαθεϊς άπό παρε- Εήγηση. Ή παρεΕήγηση όρχίΖει μέ την πρώτη έπίσκεψη στόν γιατρό καί μπορεϊ νά 'χη πολλές αίτίες. Μπορεϊ νά όφείλεται στά λόγια τού άλλά κοί στή... σιωπή τού... Μπορεϊ π.χ. ό γιατρός, νά βρή ένα φύσημα πού δέν έχει καμμιά σχέση μέ την καρδιά. Ή διαβε¬ βαιώση τοϋ γιοτροΰ πώς είναι κά- Ύπάρχει μιά συνεχής καί άδάκο- πη άλληλεπίδραση άνάμεσα ο' αύ¬ τούς τούς δύο παράγοντες. 'Ακό- είναι πιθονό, οί νευρωοικές Ί- νωμαλίες νά καταλήΕ,ουν σέ όργα- νικές βλάβες, όπως καί οί τελευ- ταϊες νά προκαλέσουν νευρικές έκδηλώσεις. ούτοι νά άποτελέσουν παγίδα για γιατρό. Δέν είναι σπάνιο τό μενο, πίσω άπό εκδηλώσει^ ρά νευρωσικές νά ύποκρθπτ^ μιά σοβαρή πάθηση πού ή 5ιάγν ' σή της νά καθυστερήση γ,ογί ρακτηρίοτηκε οόν νεύρωοη. χ° θύμηση κάθί γιατροΰ πιθανόν νΑ 'ρχωνται μέ θλίψη τέτοιες ηε0( πτώσεις, δταν τα πλούσια καί θ ρυβώδη συμπτώματα τοΰ νευροο, κου αρρώστου, τόν παρέσυραν ^ κρυά άπό τή σωοτή διάγνωση ΚΑΠΠΑΔΟΚ1ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΟΙ ΚΥΡ13ΤΕΡΕΕ ΑΑΞΕΥΤΕΣ ΕΗΚ/1ΗΙΙΕΙ ΣΤΚΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙβ ΤΗΣ ΚβΡΒΑΑΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ Ν. ΚΑΙ Μ. ΤΙΕΡΡΥ «ΛΕ ΝΟΥΒΕΛ' Ζ ΕΓ. ΚΑ1Ζ ΡΟΥΠΕΣΤΡ ΝΤΕ ΚΑΠΠΑΝΤΟΣ. Με τα δεδομένα «ύτάρ νά σχηματίσοϊμε ,μιά συμπ}ασ.ματι κή γνώμη γιά την «ρχι:;ή μο,ρφη τής ε'κόνας· Στήν άλλη πλευρά το·3 Χίΐστοΰ θά ήσαν Ασφαλώς, ε να Σερα(τ:ί!μ, ή ΓΓαΐϊθένος καί ό άρχάγγελος Μιχαήλ. Σπιμρτρικό μέ τόν Ούρΐήλ, ό Ρ'ατραήλ νά ήτοτν μέαα αε δίσκο την ΙΙαρθένο καιΐ τόν Μιχαήλ· Αί- Το δμως δέν θ>ά ίιταν λογικό. γιατί
άπό
τόν
είδαίΐί «ί
μένο προηγουμένως στή σκάφη τής
νειτονικής Ώραί-ας Πνλης.
Στά Ν. μι'οος τοΰ ήμικιλίνδροι
τής κ·όγχης: διακοίνοντοι άκόμη
τ. χωρις καμμιά σημαοίο γ.ά την ρ;ί. ι.νσκο.-τοι, μέ την ΒΙβλο στά
ύγεία δέν άρκεϊ. Τό παιδί. άπό
τή στιγμή ούτή, μετατρέπεται σέ
φυσηματόπληκτο! Ή μητέρα τού
τό περιφέρει σέ διαφόρους καο-
διολόγους γιά νά διαοταυρώση
γνώμες. Μέ τόν πιό στενόχωρο
τρόπο δέν πσραλείπει νό τονίση
σέ κάθε νέα ίατρική έΕέταση, «προ-
σέζτε, γιατοέ, τό παιδί, γιατί £χει
καί ένα φύσημα στήν καρδιά».
Φυσικά, ή πςρίπτωση μπορεϊ νά πα-
ρουσιαστή κο'. σ' ένα μεγάλο.
Τίς περισσότερες φορές βρΙ-
σκουν τόν μπελά τους οί προηγού
χερια των. Μόνον ό αοώτος στό
δ-5ιά λΟ ΑΓΙΟΣ·.· ΝΟΓΈΝΗΣ*
(Άθηνογένης) διαττ,οεϊ τ' όνοαά
τοι·. Κον*τά σ' αυτόν ίαως νά είναι
ό αγιος Βλάσιος «.ΛΑΣ..»· Πλάγι
των. .στόν Ν. όρθοστάτη τής Ώ-
ραΐας Πύλτς, &λέπθιμε τόν θιάκο
νο Στέ,φανο. 4>ος-:£ ά,Λτρο στιχά-
βιο, επάνω στό όπουο είναι προσαρ
μοσμένο τό ώράρΐΓ.Μέ τό άοιστευό
χέρι χ;ατά τό κοντΐ ,μέ τα θιμιά
Τοΰ ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΤΔΗ
τοϋ Χριστοΰ είναι
να, έκό τα πόδια των άπΓατόλο)ν
μέτρια. 'ΕκεΙν0 πού μ,τορεϊ νά π§0
καλέση τόν θοα,μασμό μας στήν εϊ
κόνα αί τή είναι τι άς,μονία χαί {,
εν^ύτητα των κάα^:ων, .ιοΰ παίο
νούν τα σώματα, τα <ρτεοά καί οί βραγίονες των άγγέλων. "Οπως είδ.α.με πριοηγο.μένω;, οί νοε-τογ&αφίες τής έκκλησίας- αυτής μπο;οΰν νά τοποθετηβοΰν μταξύ των έτήν 1283 καΐ 1295. Εάν τό καλλιτεχνικό των ένδιοίφέρον δ« είναι τόαο μεγά).ο, όκττόσο τα στοιχεϊα πού παρΐχουν γιά τόν ε/. ληνικό πληβνσμό στήν έποχή των Σ ελτσοί,κο»ν εΓναι ένδια<ρέροντα. II ΚΑΡΑΝΛΙΚ ΚΑΛΕ ΚΙΛΙ- ΣΕΣΙ. (Ή έκκλησία τοΰ σκοτι νού '<ρρο;.ςίοΐί). Είναι ?να ά.=ιό)ο γο μονασηρι«ακά σνγχρότημα, λα ξεμμένο στοΰς βράχονς τής όεςι- άς ό'χθ^ς τού ποτααοϋ- Άπό την πιοενλί Κιλισέ, πού «ίναι στσί'; δράχονς τής άπέναντι όχθης, 6λ£ πομε τίς δύο χσιμαριοτές τού· Ή άριστε2-ή πόρτα όδηγεϊ οέ .τολύ ιμ,εγάλες αίθ·ονσΕς καΐ ή δεξιά στήν ρκκλησία κ ά σ' ιιατα καί μέ τό δειξίό ταλαντεύει ι ίνα .-ιαρεκκλήσιο· "Οπως φαίνετβι, τό θ.ιΐιΐατήιο- ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΞΩΤΕ ΡΙΚΗΣ ΦΑΤΝΗΣ. "Οπως ίϊπα μενοι γιατροί πού, μολονότι εΤχαν '; διαπκττώσει τό φύσημα, έκριναν δτι δέν έπρεπε νά τό άνακοινώ- σουν καί πού θεωροϋνται ότι Ζο- ,με καΐ στήν άρχή, <Ττή <ράτνη αύτη ηταν εικονογρα^ημενος ε<ριππος ο αγιος Γ1:ώ5γΐ'θς·Λη!Ττιχώς δμ(ος ή ε'κ,όνα εΐναιι πολΰ χαλασιμένη σήμε γοε κα'ι ιιερικά ΰπολεί,ιιμοιτα διακρί άνεβασμένος σ' ίνα άσπρο δ λογο, τοϋ όποίου ή υφίσταται άκόμη καί είναι δΓ,μένη μέ τόν άνα φαλαν. 'Ενω στήν ούσίσ είχον νοντι μόνον. Άπό τα ΰπολ:!μ,αατα την πρόνοια νά ΖνγίΖουν τα λόγια ο-ίτα γίνεται άντιληπτό ·δτι ό αγιος τους καί νά μή δημιουργοΰν άνσ- στστωση στόν δρρωστο καί τούς δικούς τού. 'Εκτός δι/ως άπό τούς φυση- ματόπληκτους, πού είναι καρδιο- ΤΓ-,άσπο φίδι, μ" ενα παθεϊς στή φαντασία τους ή στπ κάθε άκοο τού- φαντασία τώ/ δλλων, ύπάρχει καί ή .τρόσοι|η) τοΰ μοναστηςίου όΐν είχε λαιξε.τά σταλίδια. Έ,πάνω άπό την ά.ριοτβρή ,πόρτο είνα, σκαλιαμένος έ'νας άπέοιττο; καΐ δεξιά. τη-ς μιά μιχρή ςτάτνη 71α. την τοποθέτηση λόη.τα; ή λνχναριοθ. Ή καμάρα τής πό» τας τΐναι λαξεμμένη στήν πρριιτέ ρειά τη; μέ όδοντωτά τετοάγωνα, μέ τα όποϊα ί>θελαν νά μιμηθονν
ίσο)ς τίς ά
στίς κτκττές εχχλησίες Κεμέρ χιλι
σ?, Καρά χιλισέ τής πίριοχής Βι
1 τολικό μέρος· Τό τέρας άπό ;«χτυο ρ,άν βεχίρ καί Γκιξίλ κιλισέ (αγ!-
διακςίνΓΓαι όλόκλη,ρο. Είναι ενα ου Παντελεήμονα) τής περιοχή;
στό
ΣΤΜΠΕΡΑ2ΜΑΤΑ ΑΠΟ
μιά άλλη κατηγορία άρρώστων - ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Οί εϊκονογρα
όχι μεγάλη - πού οί καρδιολόγοι Φίε? τί»ϊ έκ^λησίας αυτής παροι-
δ,αφωνοΰν γιά τόν χαρσκτηρ,σμό Τ^?" »Τ «^τιστΛέντ, τ=χνστ0ο
„ „ _. . _ -τια, όχι σμιος τη Βν^αντινη εκει
τους: &να. η δεν ε,νοι καρδ.ο- γη 'τεχνοτ?οπίθι ποί) θαινάϊομε
παθεϊς; Ό ένας λέει «ναί», δ Λτ^ν Κων)πολη. Τα σχέδια είναι
^ )η χ
άλλος «όχι», ό τρίτος άποφεύγει χοι>οα χα ο γραι«..ι,ές οτοιθερές.
νά δώση άπώντηση! Πρόκειται γιά Στήν είκόνα τής Άναλήψετος, τα
τίς περιπτώσεις πού φαινομενιχά χ?0ΐ« των άγγέλων καΐ τα πόδια
ΣιβςΙ χισάρ· Ή πόρτα· αυτή όδη
γεί <τ' έναν όριξόντΐο προθάλααο (είδος νάςθηκα), ό οποίας σηί)« ται .ιρός ανατολάς μέ την ίν/.λη σία λ αί πρός βορράν μέ δύο αι) ε; αίθονσες, άπό τίς οποίες ή μ.α το λύ μεγάλ.η. Ή μικρή αϊθουσα ί-ΐι κοιναινοϋσε πρός: δναμάς κσί ιΓ 'ύ. λα διαμερσματα, ή οτ.ενή όμως διά &χ~η ποί' όδτγοΰβε σ' αύτά ιίναι φ;αγιμρνη ( Σ<νεχίϊετ 11) πρσγμοτικά βρίσκονται στήν υγείαν κοί όρρώστειας. Άν κάποτε οί δνθρωποι αύτοι γίνουν « κατά φαντασίαν » άρρωστοι, πρέπει νά θεωρηθοϋν οί πιό δικαιλογημένοι Άναμνήσεις άπό μιά θερΜνή έκ«5ρομη στ6 άπ' όλους. Ι Μιά τελευταία κατηγορία είναι (Σινίχεια ί,κ. προηγο.μίνου) Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ μικρά ή μεγάλο χρονικό διάστη- ο] πρώην καρδιοπαθείς πού μπορεϊ άπό τόν φόβο τους νά μεταβλη- }οϋν σέ κάτι φαντοσία άρρώστους. Πολλοί άπ' αύτούς, έπειδή ε·ια· θαν κάπστο ένα έμφραγμα νοθ μυοκαρδίου, πού πέραοε καί δέν άφησε τίποτο περισσότερο όπό μιά άποτύπωαη στό ήλεκτροκαρδιθ γράφημα, άσχολοϋνται συνεχώς με την καρδιά τους. 'Αποδίδουν ο' αυτήν τίς πιό όπίθανες έκδηλώσε,ο τού όργανισμοϋ τους. Μιά δυσπε- ψία, μιό τρεμούλα, μιά Ζάλη, πρά¬ γματα άσχετα μέ την καρδιά τους, τούς τρομοκρατοϋν. 'Αποδίδουν στήν καρδιά τα πάντα ένώ έκείνη δέν εύθύνεται γιά τα ένοχλήμαΓά τους. Ό γιατρός βρίσκεται πολλές φορές σέ όδυναμία νά τούς πείση πώς ή καρδ:ά τους μπορεϊ νά πέ- ρασε κόποτε μιά κρίση, αύττό δμως δέν σημαίνει πώς ή Ζωή τού γ. πρέπει νά ποραλύη άπό τόν φ£- βο μιάς δεάτΓρης προσβολής. Οί κατά φαντοσίσν κιαρδιοπα- θεϊς είναι άρρωστοι ποΰ μπορεί νά ύποφέρουν πολύ, χωρίς όμωο νά κινδυνεύουν, άφοϋ ή άρρώ- 'Ε,τιστρέφοντας <πό |:νοδοχεϊο ητανε μεοτ,μ-έρι. Μέ βονλιμία ςρά γαιιε τό εΰγε;.στο γείμα ρα τ^ιγΐΌίσαιιε την πόλι χαζείον τας τίς πολυποίκιλες 6ιτρίνες· Τό Λήγαμε σέ κάποιο Άνδαλον σιανό Κεντρο & παοακολονθήσαμΐ αν'θεντικούς Ίσ.τανικούς χορούς. Καί την τρίτη μερά 5)9 τής παρα μονής μας στή Βαρ>:λώνη, ΰστε
ρα άπό τό πςόγενιμα πήγε ή παρέ
α μου στά μαγαζιά κ" έγώ κατηΐτό
ρη'α πρός τό λιμάνι. Κατά μήκος
τής παςαλίας ήσ«ν άραγμένα τα
πλοιάρια -τού οαλπάρουν πρός τόν
<ΐά?ο ί κάιιοτν τό γυρο τοΰ λιμα νιοΰ. Καί λίγο πιό πέρα ήταν δέ αένη ή πανο,μοιότΐ'πη Σάντα Μαρία— τού Χριστόφορου Κολόοιβοΐ' .τού άνελάλνψε δπιος γνωρ'ίζοναε τόν Νέ0 Κόσμο- Συνο λ ·<ά ό μεγάλος θαλασσοπόοος εκα με τέ,σσεηα έξεοευνητικά ταξίδια. Τό πρώτο στίς 3)8)1492. άπό τίς έκβολές τοΰ νΐοταμοΰ Τίν το στά ΙΙάλος ντέ λά Φρ<χντέίρ<ι (πόλις τής Ίσπανίας στήν Άνδα λουσία) ιιέ τρείς καραδέλες: τή Σάντα Μαρία, τή Πίντα κιαΐ τή Νίνια. Οί καραβέλες είχαν μ,ήκος 70 εως 80 πόδια & χωρητικότητα οτεια δέν έντοπίΖεται στήν καρ- ' γιά 60 ?ως 70 τόννους· 'Ε-τήρε μα άλλά στή φαντασία ζν τον 87 άντρες. ΟΙ περισσότεροι ήσαν Βάσκοι καί Άνδα).ουσιανοί. διά τους τους. Ή ποικιλομορφία των άρρώοτω/ αυτών είναι άνεΕάντλητη. Πίσω όπό τα ένοχλήματα τους μπορεϊ νά μή βρίσκεται πάντα ό φόβος. Άλλά καί ύποσυνείδητες έπιθυ- μίες ή όπραγματοποίητες έπιδιώ- Εεις. Η ΠΑΠΔΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΝ ΑΣΘΕΝΟΥΣ Ό όργανισμός τοϋ άνθρώπου αποτελεί ένα άδιαίρετο ψυχοσω- ματικό σύνολο. Πολλές φορές, οί- ναι δύσκολο νά Εεχωρίσουμε Τά δεΰτερ» ταξίδι του? τό έπρα- γματοποίησε ατΐς 25)9)1493· Ά νεχωρηοΐ άπό τάν ν.όλπο τοΰ Κά διξ (Ν.Δ. άκτή τής Ίσπανίας)μέ 17 πλοϊα. Στή συνέχεια άπέπλευ <5ΐ γιά τό τρΐτο ταξίδι τού στίς 30)5)1498 μέ όκτώ καρά6ια, άπό τό λιμάνι τής πό>:ως Σανλαύκαρ
ντέ Μπαρςαμέντα. (Βρίσκεται κον
τα στό Κάδίξ). Τελτκά τό τέταρτο
καί τελευταία τού ταξίδι ήταν κου
ραστικό καί έΛΐπονο. Ανεχώρησε
στίς 9)5)1502 άπό τό Κάδιξ με
τέσσεςα Λλοιάριβ· Σ' αύτό τό τα
ρες ποϋ άνεκάλν^·ε. ΤΗταν χατά'/ο
.το; καί αρροχπος. 'Τπέφε2ε ά-τ0
έ/Ι3νοσίοιι άρθρίτιδα καΐ όφθαλμία·
Ε!χε χάσει σχεδόν τό τρώς τον όπό
τίς πολλές άγούπνιες.
.τΓ0>χός κοΐ .τικραμένος σέ ήλικία
πίνήντα πέντε χριονών στίς 20)5)
1506 στύ Βαλλαντολίντ· (.τά?.ι;
τής Ίσπανίας. Πεοιοχή Κ οτιλ·
λης). Γεννήθηκε <ττή Γένοια το 1451. Άπό την πρώτη το^ γυναι- χσ .τού ήταν άπό την Πορτογσλιΐ1 γενντ,θηκε ό γιός τού Ντιέγκο. Το 1488 έχήοεψε καί Οστερα ά,τό ° κτώ χρόνια Λατρεύτηκ* στή Κοο δο6α την Ίσ,τανίδα Βατοίκη Έν ρικές ντέ Άράνια- Κβΐ αΰτίι τθΐ' χάρισε ίνα γιό ποΰ τόν Φερ<νάντο· Ό γιός τού Ντιέγ"9 αν οιογραφικο τού στί[*:ιο)ΐιο. <*"* ο;.::ει πώς ό πατέρας τον Άχϋ^ πνεϊμα όαθειά θ>ρτ;σκεντικό καί δ1^
πράγματα υπήρξαν άποφβσιση'"}
στή ζοιή τού: τό Πάθος καΐ ή Π'
στις·
"Οταν έπέστρεψα στό ξενοδοχΕΙ
ο τό γεϋμα ήταν ετομιο· Φό-ΊΜΙ
καΐ ΰστεοα άπό μίαν εί
άνάπαΐΊσι μπήρίαμε στό
όχΓμα καΐ άν:6ήκαμε στό '-
Τψόμετρον 520
Άπό έκεί ψηλά ή θ·έ·α τής
ήταν πανοραμική- 'Επισκε·.
την έκκλησία τής Άγίας Κβθδι»»
ικαί άφοϊ» εΐδαμε τα διάςρορα -τ&
χνίδιβ στό όνομαιστό Λοόνα ΠαρΧ-
άνε^ήκαμε σ' «να μικρό τραιν0Ιί,1
ποΰ τύτε Εμπαινε όϊ.
ν;ς οπηλιές μέ .τοικιλόχρωμο
τιαμό, ένώ ακούαμε
ς καΐ πό*2 ϊβγαινε όπο
σπηλιές καί άχολονθοΰβε ΤΤ1 ρ
ριο οιδηροδ^ομική γραμμή τ01'
Καΐ οταν ήρθε τό -·>-Λ"";λίμα
λαττ;(Γ·ορ.ίσαμε ά.τό τό
μπι—Ντάμπο ααϊ
τοΰς φωταγιογημε-νοιις
τής Β^ρκελώνης πήγαμε στή
κι ιιαία· 'Εκεϊ
παραλιακό κέν-τ«ο γιά
.-ΓΡ"
«έ
ξίδι <η«νάντησε καταιγίδες καί θύ καί ϋστΕρα έ.ιιβιδοχττήκα,αε <"* Α? ΐλλες· 'Ε.ιεστρεψε βτίς 7)11) 150-41 ταϊο ναΐ άκρίβεια τα συμπτώματα πού προ-1-^ &ραξε στό λ,μανι ποί, ξ-κίνη| Πάλμια. ρα μπαίνε-ι Εσνά μέσο τους τό σα> ' έρχοντβι άπό όργανικές βλόβεο} <τε. Δέν θά ξανάδλεπε πιά τίς χώ| «ανάρια·

' > =- * . *' χ / .
ΗΙΠΙΤΙ ΤΙΤΠΗΙΒ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΣΟΗΚΕ
ΤΗΝ ΕΠΤΛΕΤΙΑΝ
«Είναι όλοφάνερο, ότι οί ουνέ-
τής άλόγιστης τουριοτικής
;, πού έφαρμόσθηκε οτήν
έπταετίσ, μόλις τώρα άρχβουν νά
γίνωνται άντιληπτές. Μιά κοί μό
νο κρίσπ άπέδειΕε, ότι τα Εενοδο
νεία είναι ό μεγάλος άοθενής τής
οίκονομικής Ζωής τής χώρας».
Αυτά δήλωσε στούς δημοσιογρά-
φους ό «. Κων. Ντοΰτσος, πρόε
5ροο τού ϊενοδοχειοκοϋ 'Επιμε-
λητηρίου.
Άκόμη ό κ. Ντοΰτσος έσημεί-
οε:
«Ή Εενοδοχειακή κρίση στή χώ
ρα μας δέν είναι μόνον άπότοκος
τής ένεργειακής κρίσεως, τοϋ διε
βνοΰς πληθωρισμοϋ καί των έσω
τερικών γεγονότων, άλλά όφείλε
ται κυρίως στό γεγονός ότι στήν
επταετία δέν έφαρμόσθηκε ή έν
δεικνυομένη τουριστική πολιτιχή.
»Καί συγκεκριμένα: Στήν τε¬
λευταία πεντοετία έχει προστεθή
άλόγιστα οτό Εενοδοχειοκό δυνα
μικο τής χώρας, μία δύναμη πάνω
άπό 6Ο.ΟΟΟ κλίνες, γεγονός τό ό
ποίο σημαίνει, ότι ή δύναμη αυτή
όπορροφά 1.8ΟΟ.ΟΟΟ διανυκτερεύ
οεια τόν μήνα, άριθμό εντελώς
δυσσνόλογο μέ τόν άριθμό των
τουριστών, πού θά μποροϋοον κοί
μποροϋν ήδη νά έρθουν οτήν χώ
ρα μας, μέσα στό προσέχη πέντε
;η χρόνια.
»'Επί πλέον, τα νέο Εενοδοχεϊα
εδημιούργησαν έναν ύπερεπαγγελ
μοτισμό, πού ύπήρΕε μοιραϊος, γι
ατί σέ όντίθετη περίπτωση, ή πλη
ρστης των Εενοδοχείων, τόσο κα
τα τό 1974 όσο καί στά άμέσως
προσέχη χρόνια, θά ήταν μεγσλύ
τερη καί οί συνέπειεβ όπό την
κρίση Αιγώτερο όδυνηρές.
»Μ' αυτόν τόν τρόπο, άν δέν
σημειωθή μεγάλη αυξήση τής τού
ριστικής κινήσεως, οί Εενοδοχεϊα
κοί επιχειρηματίας, πρέπει νά εί¬
ναι απαισιόδοΕοι καί άνήσυχοι, ό
χι μονον γιά τό 1975, άλλά κσ'ι
για τα έπόμενα χρόνια. Ιδιαιτέρα
γιά το 1975, πρέπει νά σημειώ-
σω ότι θά είναι χρονιά κρίσεως
για τόν έλληνικό τουρισμό».
Στό σημεϊο αύτό ετόνισε ίδιαί
τερα ότι μέχρι στιγμής είναι περι
ωρισμένα τα συμβόλαια πού ύπε
γραφησαν μέ μεγάλους τουρισπ-
κους όργανισμούς τοϋ έΕωτερικοϋ
γισ την μετακίνηση τουριστών
οτην Έλλόδα.
Ακόμη ό κ. Ντοΰτσος άναφέρ
θηκε στά σίτήματα των ξενοδό-
χων, πού είναι: φθηνό ήλεκτρικό
ρεϋμα, τηλεφωνική εξυπηρετήση
καί καύσιμη ϋλη. Μειωμένες εισ
φορές στούς άσφαλιστικούς όργο
νισμούς, τό ϊδιο μειωμένες οί φο
ρολογίες Δήμων καί Κοινοτήτων
καί μειωμένος συντελεοτής καθα
ροϋ κέρδους, πού δέν πρέπει νά
υπερδαίνη τό 12% των έσόδων.
Γιά νά αντιμετωπισθούν οί ύφι-
ατόμενες δυσχέρειες έπρότεινε
την άνόγκη, όπως:
«Εγκριθή ή καταβολή των όφει
λομένων στούς άσφαλιστικούς ορ
γανισμούς, χωρ'ις πρόοθετες επι
βορύνσεις, σέ 24 μηνιαιες δόσεις
καί νά κεφαλαιοποιηθοϋν οί όφει
λές πρός τίς τράπεϋες κοί σ' ό-
λους τούς πιατωτικούς όργανι-
Στά ιδία
τμήματα
8ά ι)ηφίσουν
οί έιιλογεϊς στό
Δημοι)ήφιομα
Στά ιδία έκλογικά τμήματα θά
*ηφίσοι<ν οί 14.000 περίπον έκλο γεϊς τού Δήμου μος κατά τό Δτχιο ψήΐφισμα τής 8ης Δεκέμβριον- Τοϋ το ανεκοινώθη επισήμως άιό την Λημοτική άρχή. Καί τα δύ0 ·ψηφοδέλτια Θ<Ί ϊί να,ι λίΡυκά- Οί λέξεις πού 8ά ση μειώνονται σ' αύτά θά είναι καφέ γιά την Βασιλενομένη Δημοκρατίο κοά πράσινες γιά την Άβασίλευτη. Μεγαλύτερες φορολογιυές άπαλλαγές Ή έλάκροΐ'νση των φορολογον- μένων (αυξήση των άφορολογήτων όρίων, έκπτώσεις κλπ) πού είχε ύ ποσχείθή ό κ- Πρωθυπουργός θά τηρηθοϋν μέχρι κεραίας· Τό δήλωσε ό ύπουργός Συντο νισμοΰ κ. Παν. Παπαληγούρας, με τα την πρώτη συσκιεψη, γιά την κατάρτιση τού προϋπολογισμόν 1975, ή όποία Λραγματοποΐϊΐθηικε στό ΰπουργεϊο Σ ι/νταντσμοϋ υπό την προεδ^ρία τού. Στή σνσκεψη έ.τήραν μέρος «αί ό ύπονργός Οΐ- κονοιμικών -χ- Έν. Δεΰλέτογλου, οί ΐκρνπσυργοί κ·κ· Γ· Κοντογιώργηςι Γ. Λιανόπουλος, Α. Ζαίμης καί άρ μόδιοι ΰπηρεσιακοί παράγοντες. σμούς, νά μειωθή τό έπιτόκιο κοί νά έπιμηκυνθή γιά μιά άκόμη τρι ετία ό χρόνος έξοφλήσεώς τους. »Μόνο μέ την λήψη των μέ- των αυτών —προσέθεσε— πιστεύ ουμε, ότι θά μπορέοουν οί Εενοδο χειακές επιχειρήσας νά άνταπε- Εέλθουν στήν κρίσιμη περίοδο πού υΐέρχονται, καί πού είναι ή μέγα λύτερη τής μετσπολεμικής περιό δου». Ό κ. Ντοϋτσος άναφΐέρθηκε καί στό κόστοο λειτουργίας των Εενοδοχειακών μονάδων καί ετό¬ νισε: «Κάτω άπό τίς ύφιστάμενες δυσχέρειες, πού ύπάρχουν σ' όλο τόν κόσμο, καί μέ σκοπό την δια τηρήση τής άνταγωνιστικότητος τοϋ τουρισμοϋ τής χώρας, έζητή- σαμε —καί τό κράτος απεδέχθη μόλις πρό διημέρου— την καθή λωση των τιμών των Εενοχοχεϊ- ων γιά τό 1975. Γιά ν' άντιμετω πιοθή όμως τό μεγάλο λειτουργι κό κόστος των Εενοδοχείων, έ£η τήσαμε την παροχή ωρισμένων κι νήτρων, τα όποϊα, ένώ ό £ΟΤ έ νέκρινε κα'ι εισηγηθή πρός τό Ύ πουργεϊο Συντονισμοϋ, τό τελευ- ταίο περιορίέεται σέ εύχές καί δέν προχώρει, επί τοϋ παρόντος, στήν ύλοποίησή τους». Τέλος ενέκρινε τόν τρόπο χορη γήσεως άδειών λειτουργίας των δωμστίων, στά όποϊα τό 1973 πρα γματοποιήθηκαν 13 έκατ. διανυ- κτερεύσεις, γεγονός πού —όπως τόνισε— έχει δυσμενεϊς οίκονομι κές έπιπτώσεις στίς τουριστικές μονάδες καί πρόοθεσε ότι οί £ενο δόχοι μέ ίκανοποίηση θά έβλεπον ενα πρόγρσμμα γιά την άνάπτυΕη τοϋ έσωτερικοϋ τουρισμοϋ όλο τόν χρόνο. Ό Όργανιομός Ενεργείας "Εδημοσιεύθη είς τόν Τύ-τον αγ ντλία, δτι ή 'Ελληνιχή Ριομηχοτνικής πρός πώ~Μσιν εργοστάσιον, ίΐς την περιοχήν θεο'<ϊολονίκηΐΐ παοαγοιγής όργανικων Ί^ τα>ν, «μεθ' όΐταντος τοϋ ε^
αυτού». Ή άγγΐλίβ αύτη &έν
ήτο άξία ιδιαιτέρας .ιρο<ϊοχτι; τΰ έργοβτάσιον δέν 6ά τό άν τικείμνον έπενδύσειος, ή ΟΛθία ν.α τα τα πρωτα ?τη τής; πρβγιιΟτοΛθΐ ήίτεώς της, είχε χαιρετισθτ) ώς .τοωτοποοκική καί «ίχο μόΗίΤτα με τάσχει είς αυτήν καί ό Διτθνής Όργανισμό; Χρη(ΐατοδοτήσΓϋ)ν τής Διετ)νοϋς Τραπέζης. Πράγ,μοτι, πρό 15 πεοΐί)ς
τής έν .τρτηαειμένιο έπενδνσίΐυς, ή
όποίο είχεν ώς βκθτόν -την Ιδρυ¬
σιν έργοστα.σίου ποτοαγωγής '
ΠΡΟΑΓΩΓΗ
ΤΟΥ ΥΠ
ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ
ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ
Προήχθησαν σέ δευθυντάς Β ',
τής Γεν. Διευθύνσεως Μεταφο-
ρών, οί μηχσνολόγοι κ κ. Χρ. Ά
ναγνωστόπουλος, Στ. Σαβανής
καϊ Δ. Καλυβιώτης.
8.000 ΕΛΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΑΝΙΑ
Ενεκρίθη άπό τό Ύπουργείο
'Εμπορίου ή είσαγωγή άπό τή Δα
νία, χωρίς συναλλαγματικές δια-
τυπώσεις, 8.000 κλαδιά έλάτης
γιά νά χρησιμοποιηθοϋν σάν χρι-
στουγεννιάτικα δένδρα.
ΟΔΗΠΒΣ ΠΑ ΚΑΤΑΒΟΛΗ
ΔΘΣΕΩΝ ΧΑΡΤΘΣΗΜΟΥ -
Όδηγίες γιά την όρθή καί ο-
μοιόμορφη έφαρμογή τής άποφά-
"ειος τού ύπουργοϋ Οίκονομικών
(Κ 14164)1974), μέ την όποία
πορεοχέθη ή εύχέρεια κατοβολής
°ε 3 δόσεις των ποσών πού όφεί-
λονται άπό χαρτόσημο, είσφορά ύ-
ηερ ΟΓΑ, δήμων και Κανοτήτων,
δασοκτονίας καΐ επί κομίστρων, έ-
δωσε τό ύπουργεΤο Οίκονομικών,
μέ έγκύκλιό τού (Κ 14696) πρός
1|ί οίκονομικές έφορίες καί δΐ|-
μόσια τομεία.
Συγκεκριμένο διευκρινίΖονται
τα εξής:
— Ή πρώτη δόση πταν κατϋ-
βλητέα μέχρι καί τής 20ής Νοεμ¬
βριού, ή δεύτερη είναι καταβλη-
τεα μέχρι <α; τις 15 Δεκεμβριού κα' ή τρίτη δόση μέχρι καί τής 28πς τοΰ ίδίου μηνός. ~ "Εντός τής προθεομίας κα τα6ολής Της πρώτης δόσεως. ό υΓ|όχρεως όφείλει νά υποβάλη οτόν αΡμόδιο οΐκονομικό έφορο κανονι- Κ1 τριπλότυπο δήλωοη, περιλαμβο- ν°υσα όλα τα υπό τοϋ νόμου όρ:- ίόεΐενα οτοιχεϊα κοί τό σύνολο τώ,· °Φειλομένων ποσών άπό χαρτόσπ. μ° κ°ϊ είσφορές. διακεκριμένα. Κ°τά την ύποβολή τής δηλώοε- °^ καταβάλλεται συγχρόνως και Ί πρώτη δόση. ~ Οί διευκολύνσεις πορέχοντϋ' υπ° την άπαραίτητη προϋπόθεοη τίΚ έποκριβοΰς καί πλήρους συμ- κορφώσεωο Τών ύποχρέων πρός τα καθοριέόμενα μέ την σχετική άπόφαση. — Ή έκπρόθεσμη ύποβολή τής οίκείας δηλώσεως συνεπάγεται την έφ' οπαΕ καί άμεση καταβολή των όφειλομένων ποσών μετά των νομίμων προστίμων η προσου Εήσεων, κατα περίπτωση, λόγω έκπροθέσμου δηλώσεως κα'ι κατρ- βολής. — Ή μή έμπρόθεσμη καί όλο- σχερής έΕόφληση τής δεύτερης δόσεως καθιστά ληΕιπρόθεσμη κα'ι άπαιτητή κα'ι την τρίτη δόση. Στήν περίπτωση αυτή, πλήν των ταμ ζ- κων προσαυΕήσεων έκπροθέσμου καταβολής, έπιβάλλονται καί συνει σπράττονται τα υπό των οικείω^ φορολογικών διατάΕεων προβλεπό¬ μενα πρόστιμα ή προσαυΕήσεις έκ- προθέσμου δηλώσεως καί καταβο¬ λής κατά περίπτωση. Τα ποσά των προστίμων ή των προσαυΕήσεων, ύπολογίϋονται επί ολοκλήρου τοϋ όφειλομένου ποοοϋ των δύο αυ¬ τών δόσεων. — Επί έκπροθέσμου καταβολάς μόνο τής τρίτης δόσεως των σ- νωτέρω όφειλών στήν προηγούμε- νη παράγραφο διαλαμβανόμενα έ φαρμόΖονται μόνο γιά τό όφειΑί- μενο ποσό τής δόσεως αυτής. | ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΠΖΕΤΑΙ 'ΠΡΟΕΙΣΠΡΑΙΗ ΦΟΡΟΥ 'ίνΙΕΤΑ ΤΙΣ 25.11.74 ι Τηλεγραφική δισταγή τοΰ Υ- πουργείου Οίκονομικών ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ Μετά τίς 25 Νοεμβριού, σέ ό- σες βεβαιώσεις φόρου είοοδήμο- τος φυσιικών καί νομικών προσώ- πων πραγματοποιηθοϋν, δέν ύπο- λογίΖεται προκατοβολή (προείσ- πραΕη) φόρου γιά τό 1975. Σχετική τηλεγραφική διαταγή :;- δωσε τό ύπουργεϊο Οίκονομικών πρός τίς οίκοναμικές έφορίες. Ή έντολή δίνεται γιατί, με,Λ την ήμερομηνία αυτή, η προείσπρα- Εη παρέλκει, ά φού καί άν έβεβα.- οΰτο θά είσεπράττετο σέ 12 μ·ι- νιαϊες δόσεις, δηλαδή μέοα στό έτος συμψηφισμοϋ της. νίκων λυτασμάτιον, χρη<ημ.ο.τοιοϋ σα ώς πρώτην ύλην τα τα τής πόλεως τής Θεσσαλονίκης. Είς την χρηματοδότησιν τοΰ εργου ρησίως χαΐ άντιστοίχου ποοαγωγής 150-200 των όργανικων λυΐασμά τον. Τό εργοστάσιον επερατώθη πί ρί τό 1965—1966 και ανηγγέλθη είς τόν Τίι,-τον δττ ηρχισαν αί δοκι μοί λειτουργίας αί οποίαι, ώς ν. Χρήσιμη θά
Ο Ο.Η.Ε. ΖΗΤΕΙ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ
ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΦΟΠΛΙΣΤΑΙ
μετέσχον ό Διεθνής Όργα'νισμός ίτο καί μία έ'ςευνα ώς πρός την
Χρηματοδοτήσεο)ν διά πόθον 500- .-τροώθησιν ωρισμένων αίττκτεων ε
600-000 δολλ., καί ή Έθνιχή Γρά! πίνδύσεοη', αί οποίαι ένεκ^ίθησαν
α τής Έλλί'ιδος. Τό έογοοτά μ'ν άλλ' ουδέποτε έπ^αγματοποιη
σιον, συμφώνως πρός τα δηίΐοητΓΟ θησαν Ειδικώτερον διά τάς «ιεν
ματα τής έποχής έ/οείνης, έθεο><>εΓ δΰοε-ις τού ΝΔ 2687)53, όπάρχει
το τό «τελειότερον καί μεγαλ.είτε! πλέον μία δλόκληρος είκοσαετία
ροΛ·» είς τάν τομέα ιΊξιοποιήσίεΜε ά έιι.υειρίας καί ,τλήθος π&ριπτώσεων
πορριμμάτων ε[χ€ δέ δυναμικότητα διά νά καταλήξουν οί μελετηταί
νατεργασίας 300-400 τόννων ίμρ είς τα άπαραίτητα σιιμπεοάσμβτα.
"ΕρΣυνα
Σημαντικαί έξελίςεις ίστ»με·ώ¬
θησαν κατά τάς τελευταίας ήμέ
ρας «.ϊς τόν διεθνή τομέα πετρε-
λαίαυ, αί δέ έ.ιιπτώσεις τ«ν ίΓναι
άκόμη ποόωρον νά έκτιμηθοθν
ς- Ώς ανεκοινώθη, χατά τό
τέλος τής παρελθούσης εβδομά¬
δος, συνεστήθη είς Παριθίοχις, ό
ΛΐΓθνής 'Οργανι^μός "Ενεργείας
(ΔΟΕ), έντός τού πλαιοίου τοϋ
Όργανισμοΰ Οικονομικήν
γασία? καί Αναπτύξεωζ(0ΟΣ Α)
αποτελεί δέ ούτος τό ά^τοτελίσ+ια
των προσπαθειων των ΗΠΑ —αί
οποίαι έχουν έκδηλ.θίθή άπί»
παοελ.θόντος Απριλίου κβτηι τΐ)ν
Διάσκεψιν Ενεργείας ίίς Οϋάσιγ
κτων— διά τόν συνοΓ,σπιβμΛν των
καταναλωτριών χ(·>ρων πετοίλαί-
ου. Είς τόν ΔΟΕ μ,ετέχοι/ν 16 κρά
τη—μέλη τοΰ ΟΟΣΑ. Τ(}ία κοά
τη άπρσχον τής ιρη<ροφος>ίας; διά
την έ'γκοισιν τού Όρ·γ(ΐνι«μ<)ΰ. Πρόκειται βιά την Γαλλίαν Έλλά δα καί Φινλανδίαν· Σκοηός τού ΔΟΕ είναι ή δια- σφά&ισις των χο>ρά>ν είς .ιβοίττο)
σιν ελλείψεως πετρέλαιον διά τής
σι/νεργασΐας είς την κιιτανοαήν
των άποθειμάτων, τής κ<ιλ.λ.ιτίρας άντιμετοίπίσεΜς των πραβλ.ηιιότον εις τάς σχέσεις μεταξϋ έταιθΕΐών πετ; δι
ά τής δημιουργίας ίνός διεθνανς
φορέιος μέ άρμοδιότητας κτερίθνι
κάς· Οΰτο), προβλέ.τεται, €ΐς ΛΓοί
πτώσιν ελλείψεως πετρελοίον. ή
έφαρμογή είδικοΰ σΐ'στήματος άνα
κατανομής των άποθ€μάτ<»ν κ«ΐ με ' ταξί> των διαορόο,ιον κρατων' — με
[ λών τοΰ Όργανισμοΰ.
Ό ελληνικάς έοροπλισμός καλεί¬
ται άπό τόν Όργανισμό Ή/ωμέ-
νων Εθνών νά συνδράμη τό Τα-
ιιεϊο Έκτακτον Βοηθείας τοϋ Όρ
γανισαοΰ πρός τίς άναπτυσσύΐΛε-
νες χώρες, στά -τλαίστα τής προσ
,ταθείας γιά την άμβλιτνση τού έ
πισιτιοτικοΰ προβλήματος των χω
ρων αυτών καί κ-ρίως έ»ίίνων
•τοίι αΐσθάνθηκαν έντονώτερους
τοΰς άντικτύπους τής πρόοφατης
παγκόσμιας οίκονομικής κρίσεως.
Την εκκληση τοΰ Όργανισμοΰ
διεβίβασε ήδη σέ σχετικό ύπόΐ'.νη
μά τού πρός τό όπουργεΓο 'Εξωτε
ρικών ό καθηγητάς κ. Γιαννόπου
λος, ό οποίος ήτο ό "Ελληνας αν
τιπρόσιωπος είς την Δευτέραν Οί
κονομικήν Έπιτρπήν τοΰ ΟΗΕ κσ
τα την 29ην Σύνοδο τής Γενικής
Συνελεύσεως ή όποία ήσχολήθη
μέ τό Ταμείο Έκτακτον Βοηθίίις
τοΰ "Οργανισμόν·
Είδικώτερα είς τό ύπόμνηιια τοΰ
κ. Γιαννόπουλου έπισημαίνονται:
οέ τ^όφιαα καί λιπάομοτα
πρός τίς χώρες τής Άφρικής καΐ
τή; Νοτιον Άσίας ποϋ ύπεστηβαν
τίς έντονώτεοες πιέσεις 'Ίλο την
ο'κονομική κρίση, ή σΐ'μ.ταράστκτη
τής "Ελλάδος στήν προσπαθεία αύ¬
τη θά δημιουργήση εύνοϊνές ^ντυ
ις μεταξύ των κρατών τής
"Ομάδος των 77."
Τα τ έ Α π
κμκ Αοφορί α »ς
αϋτοκιν Ατων
Πιό φτηγή
ή ρετσίνα
Παραλλή,λαος πρός τή,ν
γίαν τού Όογανισμοΰ Ενεργείας
είς Παρισίονς ανεκοινώθη υπό τοΰ
ΰπονογοΰ Εξωτερικών των ΗΠΑ
ποότασις διά στενηηέραν οττνεργα
οίαν των βιομηχανικώς άνεπτυγμέ
νοχν χωρών πρός την άτιμ«τώπισιν
τής ένεργειβκής κρίσεως καί διά
την δημιουργίαν ενός νέον
λαίου χρηματοδοτήσεως των κατα
ναλωτριών χοιρών πετρελ,αίου δι
νό δύνανται νό οίαλύπτονν τό ηόξη
μένον κόστος των εισαγωγέαν τοΰ
,τροϊόντος τούτου Τό κεφάλαιον
αύτό θά έχη ί>ψος 25 δισϊκατομμυ
οίων δολλ.αρίοιν, προτείνονται δέ
περαιτέρω τα έ^ής: Μέχρι τέλους
τοϋ 1975 αί βιομηχανικαΐ χώραι
νά περικόιί>οΐ'ν την κατανάλωσιν
καυοίμων κατά 3 έχατ- θαρέλκχ ή
μερηαίως, νά δημιουργηβή νέος
φο.ρενςι υπό την αίγίδα τού Λιε
θνοΰς Νομισματκιοΰ Ταμείου, διά
την γενικωτέραν διαχείρισιν ^ών
κίφαλαίων πρός την χρηματοδότη
<»ν τότν καταναλωτριών Έπίσης, την παρελθούσαν έ6οο μάδ« ανεκοινώθησαν υπό των τρι Λν σημαντικώτερον πετρελαιοπα- ραγωγών χωρων τοϋ Πεοσικοΰ Κάλπου μεταβολαί είς την σύνθε σιν των τιμόίν καί των φόρον τού άογοϋ πετρεΛαίου,αί οποίαι σιμφώ νο)ς πρός οχετικοΰς ύπολογισμοΰς θά όδηγησουν είς αύΊησιν τοΰ κύ ς τοΰ προε,ρχομένοι; έκ τής πε ριοχης ταύτης πετρελαίου, κατά 0,50 δολ.λ· άνά βαρέλιον. Αί έΐτι- π-τώσεις δέ έκ τής μεταβολάς αΰ τής των τιμών τοϋ Ί·ετ.ρ€λαίου θά ρ[ναι €ύρΰταται. Λόγω τής σπουδαιότητος των ά έιςελίξεων, αί όποϊα( υπιοσ δήποτε άφοοοϋν καί είς την 'Ελ.λά δα, .είναι σκόπιμον νά παρασχεθή μία έπίσημος έξήγησις τής τηοη θείσης έν προκ€ΐμένω Έλληνικής στάοεως. ■ ' Μειιόθηκε ή τιμή τής Άγορανομική διάταξι πού εξεδό¬ θη 7τροβλέπει ότι ί) ρ?τσίνα γιά τύ σπίτι θά τιμάται 14 δοχ· (,αντΐ Ιεϊ) έώ ή οετσίνσ πού οτρβίριται άπό τα καταστήματα Α' Β' Γ' Λ' Κατηγοριων θά τιμάται 16 δ;χ (άντί 18). Οί τιμες αίτΐς θα ίσχΰσοιιν γιύ την νΐ^ριοχή προ>Τ(νονσης ένώ στις
«λλες ,-ΐεριοχές βά καθορισθοδν ό
πό τούς Νομάοχες.
—Τό Ταμεϊο Έκτακτον Βοη- ] τ'ον άναπτνσσομένων χωρων στήν
θείας άντιμετωπίξει δλ»σχέρ*·ιες γι
ά την μεταφορά άπό θαλάσσης λι
πασμάτοιν καί τρο<τίμίονι πρός τίς ύ-τό άνάπτνξη χώρες, άπό εύρ'<ιπα ινούς κνρίως λιμένες . Οί δνσχέ ρει~ς προχύττοαιν άπό τό γ'γονός ότι ή αυξήση των ναύλων ΐεΓνει νά άπορροφά ενα πολΰ σημαντικό μέρος των περιωρισμένων πόρω τοΰ Ταμβίου. —Ή σνμπαράσταση πρός τίς χώρες οί οποίες εχουν πληγή ο'.κ.ο ναμικά άπό τίς κρίβεις προκαλε; τό Ιδιαίτερο ενδιαφέρον των άναπτυσ σομένων χ<οοών τής Άφρικής νχύ τής Νοτίου Άσίας —Ή Ελλάς, λόγω τών Ιδικών της προδλ^ημάτων, τοΰ ίσοϊυγ'ου πληρωμώνι τό άποΐα άλλωστε ώ- διιγησαν στήν χορηγήση, υπό τοΰ Λιεθνοϋς Νομιοματικοΰ Ταμείοι·, τής ·2ίδικής διενκολύνσεως, δί ε Χ"ι «ατοιρθώσιι μέχρι τιόρι νά σι>μ
βάλη βτό Ταμείον "Εκτάκτου Β )η
θτίας. 'Κ'κ μερονς τών ύπενθύνων
τοΰ ΟΗΕι εγινε
ώς πρός την δυνατύτητα τής Έλ
άδος νά προσφρρη βοηθεία οί ά
Θίίλάσσιο μεταφορικά μέσα. 'Τ-
πάρχει ΟΛ<οσδήιποτε ή γενική άνα γνώρκτη των τρεχοΐΌών οίκο»τ.μι κων δ-υσχερειών τής Έλ.λάδος, άλ λά ίιπάρχ-ι συγχρύνιος καί ή άπο ψη δτι δεδομένης τής δυνάμείος τοΰ εμπορικον οτόλου της, θά ή ταν δυνατή ή θετική σ,υμβολή τοϋ έ.'ληνικοΰ έίτοπλισμοΰ στήν τρασπά ΤΛ μ ΠθδεΐΙΙΤ111— τοθ ϊν λώγο) Ταμείου. "II σνμ βολή αύπ'ι θά συνίστατο είς την *■!/« α^μ«α παροχήν ελευθέρας, γιά αίς σχε- · * δέν ι)ήφΐ6αν οτις Έυλογές Τό ©υνεχές ώράρΐοώς την 31 Ίανουαρίου τικές μιταφορές, τοΰ χώραυ αιορτώσΐως ό οποίος δέν Τό σΐ'νεχές ώράριο λειτηυργίας —ίί.-ΐως πολλές φορές συμβαίνει— κατά την διενέργ·εια σι<γκεικιριμένης μεταφορΰς πρς χώ 0ρς τής Άφρικής καί τής ΝοΐιΌν Άοίος. Μία τέτΐοια σι-μπαοάσταση άπό μέρους των Έλλήνίον έφο.τλιστων τονίξεται άρμοδίοις, Οά βοηθήση οχι μόνο στήν δημιουργία ν.' !μα· τος φιλικωτέρων σχέσεων ά των χωρών τής Άφρικής -κα' τής Μέ έγκύκλιό διαταγή τού υπουρ γείου Οίοκνομικών, πρός τα όρμό δια δργανα, γίνετα» γνίιχηό δτι, άν ή αποστόλη τών χρηματικήν κα ταλ.όγων στά Δημοσία ΤαμεΙα, γιά τα τέλη κι>κλοφορΐας αύτοκινήτων
■/ύ.π , καθιιστερνκΐη καί δέν ενερ¬
γηθή ή βεβαίωαη τών τ€?Λν μέσα
στίς προθεΉΐμϊες καΤα6ολής της
πρώτης δόσεως τοϋ Α' εξαμήνου
(10.2-75), έγκ^ίνεται νά πραγμα¬
τοποιηθή ή εισπράξη των τελών,
βάσε, τοΰ ποσοΰ -ιοΰ χρέονς τοθ
1974. Αΐηό γίνεται, ωστε οί όαχι
λέτες νά τύχοι/ν τής προβλίπομέ
νης έκπτώσεως τοϋ 10%.
των κατσστημάτ(ον γιά τίς τρ?ίς Νοτίου Άσίας, άλλά θά συμβάλη
ήμφες τής εβδομάδος Οά συνεχι- έπίσης θεττκά στήν αναπτύξη «λί
ή μέχρι καί την 31η *Ιανη«ι-: ματος οννεργασίας μεταξύ τοΰ έλ
ληνικοΰ έ<τοπλιστικοϋ κόσμον ναί τών άναπτυσσομένων χωρών, γεγο νάς τό οποίον έξυπηρετεΐ μακρο- σι«μφέροντα τής ο) ? ηνι κης ναυτιλίας. "Εξ άλλου, δεδομένης τής ση μασίας την οποίαν δίδει ή ομάς Μέ την σχετική άπάφασι ποΐ' λαβε τό "Τπουργικά Συμβούλιο,:] παρετάθη μέχρι 31 Ίανουαρίου 1975 τα κΛθεστώς τοΰ ώραρίου λει τουργίας καταστημάτων πού Ισχύει μέχρι 15 Ναεμ6♦♦»»»♦♦♦♦'
♦♦♦♦♦♦♦♦♦φ»»»»»»»»»»»»»»ο ♦>♦»♦»♦■
II
ΔΗΜΟΣΙΕΥΙΕΙΣ1Ι0Α0ΓΙΣΜ0ΙΝ Ι
< > Φέρεται εία γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανωνθ [
<;μων 'Εταιρειών καΐ 'Εταιρειών Περιωρισμένης Είιθϋ- ^νης δτι δι" αποφάσεως τού κ. Ύπουργοϋ 'Εμπορίου ;;ύτΓ αριθ. 66378)4126 της 16)12)65, δημοσιευθεισηο ;;είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ 3!μων 'Εταιρειών), όρί2εται ότι δύνανται νά ουνεχίσω- 31 αι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκλήσεια των Γε- ο νίκων Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούο των δια 3>τής οϊκονομικης μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
οΓΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ«, ώα εγένετο
ο μέχρι τούδε διά της -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό
{| τής συγχωνεύσεώς της.
ΣΕ 12Ο.ΟΟΟ ΤΟΝΝΟΥΣ
ΘΑ ΦΘΑΣΗ ΕΦΕΤΟΣ *ίΛΛ'
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Σέ 120 000 τόννους έκκοκκι-
ομένου βάμβοκος θά φθάση ή πα-
ραγωγή τοϋ τρέχοντος έτους σί-μ-
φωνα μέ έκτιμήσεις τού Όργανι-
σμοθ Βάμβακος. Μέχρι στιγμής έ¬
χει ουγκομισθή τό 94% περίπου
τής παραγωγής, ή δέ ποιότητα εί¬
ναι καλή έως αρίστη.
Τα άποθέματα εκκοκκισμένου
βάμβακος την 1η ΌκτωβρΙου
1974 κατανέμοντον ώς εξής: 'Α-
ηοθέματα βιομηχάνων 17.333, ά¬
ποθέματα έμπόρων 6.156, γεωργι-
κών όργανώσεων 2.196, παραγω-
γών 115.900, σύνολο 141.585.
Οί έξαχθεϊσες ποοότητες 6άϋ-
βαχος, κατά την περίοδο Αύγού-
οτου 1973 Ιουλίου 1974, έφθα¬
σαν σέ 49.030 τόννους (57.886
ήτσν κατά την άντίστοιχη περίοδο
1972 - 73).
Ή άγαρά των «νϋρο>δολλαρ!ων>
ή όποία αποτελεί τόν κνριο'ιτερον
ορορέα τής διαχινήσείος τών δολλα
ρίοιν των πετρελαιοπαραγοιγϋν
χοιρων, ί>ς)χισιε νά παρουσιάζη δια
φοροποιήσεις είς την δομήν της,
λόγων ακριβώς των έπιπτώσεκν έκ
τής μεγάλης είσροής είς Εύρώ ιην
των οολλαρίων των πετρελαιοτα-
ραγιογών χωρών. Ουτρ), .τνμφ«ίι
πρός τα στσιχϊϊα τοΰ
Μομισματικοΰ Ταμείου, αί τραπεξι
καί πιστώσεις είς «·α·ρωδολλϋί?ιιΐ»
τό τρίτον τρίμηνον τοϋ τρί
χοντος «τους, έμειώθησαν κατά
50%, έναντι τοΰ μέ<του όρον -ου ,τρώτοΐ) εξαμήνου τηΰ 1974. II ιοο,λ λήλως, ηυξήθησαν κατά τό τρίτον τρίμηνον τα έκδιδόαενα όμολογια ν.ά δάνεια βίς την αγοράν τίιν ·εϋ ρωδολλαρίο)ν»ΐ άλλά με νόμενον ρυθμόν- Ή άδΐΛΓαμία «ύ τή τή; άγοράς άντικατοπτρίξΐϊαι είς τό γεγονύς, ότι τύ σύνολον των μίσοπΛθΟέβμων & μακροπρο- θέσμκν πιστώσεων κατά την έν προκειμένω περίοδον άνήλθον €ΐς 4 600 έκα,τομμ,ύρια δολλάβισ, έ¬ ναντι 19-ΟΟΟ εκ. δαλλ. τοϋ α' (έννεάμηνον) αί πιστώσεις πρός τάς άνεπτυγμ*-νας χώρας έκάλυ- πτον τό 53% τοΰ σΐ"νύλου κ(ιί ά νήρχοντο είς 11-123 ίκατ. δολλ·, κατά τό έννεάμηνον τοΰ τρέχοντος ετονς άντιπροσωπεύουν τό 67% τοΰ σύνολον των δανείων, άνερχό μεναι είς 15.144 έκατ. δολλ·, πά ρουσιάζοι/ν δέ αύξησιν κ«τά 36%. Αντιθέτως, τα δάνεκι καί αί .πι- στιί'θΐεις πρός τάς άναπτυ<κτοιιένας Χ(ί>ρας έμειώθηιταν νατά την πό
ΐξέτασιν περίοδον είς τό επίπεδον
των 7.480 ΐκατ. δολλ., εναντ, 9
117 έκ· δολλ. τής άντιστοίχου πε
ρυσινής —ριόδον. Έξ αυτών, ση
μαντιχ,ην μείωσιν παρουσιάϊονν τα
δάνεια πρός τάς Λετρΐλαιοπαραγω
ικάς χώρας, τα δποία ήσαν, διά
ό έννεάμηνον τοΰ 1974, 548 έκ.
>ολλ·, ένώ ν.ατά την αντίστοιχον
εοίοδον τοϋ 1973 ήσαν 3,017 έκ-
μήνου τοϋ τρέχοντος £τους. Τό σύ
νολον των Λΐστώσϊ-ων είς "ύρωδολ
λάριο» κατά τό α' έννεάμηνον τού
1974 άνήλθον είς 23.700 έ*αι
δολλ·, εναντ, 22.023 τής άντιστο
χοΐ' πΐριόδον τοϋ 1973-Είς την συν
θσιν, αικιΐς, των πιστώσεων, πά-
έπίσης,
(Τις μιεταιξύ των άνεπτυγμΐνων ν α
την άναπτυσσομένων χιορων. Ο
τος, ένώ κοττά τό .ταρελβόν ετο
γάζωνται μόνο μέ μεγάλ.ας Τραπέ
ϊσς -/4αί γ) είς τάς Ιπιφυλάξεις διά
τό δραχνπρόθεσμον των κχιταθέσε
ών «εύρο)δολλαρίθ)ν», είς την άμ
φιβολίαν, δηλαδή, εάν αύται θά
ίίναι διαθέσιμοι καΐ είς τό μέλλον·
Οί άναπληροταί
Δημαρχοι
θα παιρνουν
τον μισθο τους
Σύμορωνα μέ γνωμοδότηβη τοΰ
Νομικοϋ Σνμβουλίου τοΰ Κρά-
τονς, οί άναπληρωταί Δημάρχιον
(αίρετοΐ Δήμαρχοι) δικοιοϋντα, νά
λαιι£άνουν άπό τόν Δήμον σι,'γχρό
νως άλόκλ.ηοη τή χορηγία (σύντα
ξη) άπό τόν Δήμο καί τό ήμισυ
των έξόδων παραστάσεως·
Ή παροτηρηθείσα ώς ανω μεί-
ωσις των πιστα>σεων βίς την άγο
?άν κατά τό τρίτον τρίμηνον τού
τρέχοντος ετους, ό.τοδίδεται είς
την άπροθυμίαν των Τραπεζών, αί
Φωταγωγοΰνται
δρόμοι -
οποίαι έργάξονται είς την αγοράν
των «εύρωδολλοΐρίιον» νά χορ·η
γοΰν δάνεια· Ή άπροθνμία αυτή
άφείλεται, κατά την γνώμην «δι
κων κύκλιον, είς τοΰς εξής λ.ύγους:
α) Τόν κλονισμόν τής έμπιστοσΰ
νης είς τό υπάρχον τραπεζικόν σΰ
στημα, λύγιο των πτο)χ€ύσε«ι/ν ώρι
σμένο,ν Τρβπεζώ-/ καί των
λοιν ζημιών ίίς άλ.λας. 6) Την
φαινομενικήν, τουλάχιστον, έπιθυ-
Λΐρονται μερικώς τα
κά μέτρα γιά την κατανάλίοση Α-
λεκτρικτϊς ενεργείας άνακοίνωσε τό
ύπουργείο Εσωτερικώ» πρός τοΰς
Λήμους καί Κοινότητες, έν 5ψε.ι
τ'ί; χ*·μερινής περίοδον.
νως οί Δήμοι καΐ οί κοινότηπς, ά
ναλόγως των τοπικών άναγκών
μποροΰν νά φωτοτγωγοΰν τοΰς δρό
μους, πλατεϊε; καΐ κοιν6χρη«ηυι·;
χώρονς τονς, κατά την κρίση τονς
μίαν ωρισμένων καταθίτών νά ίρ| άλλά κάντα μέ πνίνμα οικονομ !α;.
ι···»
^ }
Ι*·:

ΜΕΓΗΛΗ ΟΙΚΟΠΟΜΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΗΪΚΉΣ ΗΓΟΡΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΙ
ΑΠΕΦΑΣΙΣΘΗ ΕΠΑΝΑΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΤΗΣ ΣΥΐνΐΦΩΝΙΑΣ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ ΜΕ Ε-Ο-Κ·
ΒΡΤΞΕΛΛΙ, 3.— Η Ελ¬
λάς καί ?ι Κοινή Άγονά έπαναδρε
στηοασπο'ησαν χβΐς *ή·' ουμφωνία
σΊνδέοεως. ή όποί'ΐ ?ίχ«·ν «τονή-
οει κα,τά τί[ν εποχήν τής έ.τταίϊί
άς. Ώ; πρώτον 6ήμα, η 'πηχ>γο.
των "Εξωτερικών τής Κοινής Άγι,
4>άς σιιν~ΐ(ώνησα-ν επί τή,- άποθε
συεύβεωε Γ>6,7 έκι^χοιι. δο·Όορίων
ί 1-700 έκατ. δοχ- περίποΐ') δι" οι¬
κονομικήν βοηθεία π{>ός την 'Ελλά
δα- Ή χοοήγηβτς τού .-τοουϋ αύ
τοϋ εΤχ^ν έγκοιθή πρό ΐ<>·3 Άπριλί
<νυ τοΰ 19:οί δια νε
άς <ητνααιλίας μετά της ϊλληνιν.ής κυβερνήσεως διά την παροχήν καί ί-τι.τρασθέτου οίκονομικης Ό κ. Παπαληγοΰρας κα·>ά την
όμιλίαν τού εθεοε θέμ« προ >ν.'ς·μο-
γής τϋς Ελλάδος πρό; τύ.; νέας
κοπενθύνβεις τάς οποίας εχει λά
6ει ή Εύρ<οπαϊκή "Ενωσις ά.-τά τον 19Κ7- Οί υπουρ γοί τής ΕΟΚ καί (' "Ελλην ΰπουργός Σνντονισμοθ ■/. ΓΙα.·ταληγούρας, σΐΛΤ<ρώνΐ'>βαν δι."·
την εναςξιν σι,νομιλιών επί τή^ ί
νο-ρμονίσεω: των τιαων των γεω.ς>
γικών ποοϊόντων. ιιέ σκοπόν τίιν
στενωτΐροτν συνεργασίαν £ί; τόν
τομία αυτόν. ΑΙ βυνοιιΐ'λίαι θά έ
χούν ώς έπίκενΐρον κατ' αρχήν τα
δημητριακά, τό χοιοινό, τα αύ/ά.
τα πουλερικά καί τα δπωροκηκεντι
κά, βδήλωσν έκπρόσωπος τής Κοι
νής Αγοράν. ν;;
Ό κ. Πσπα'.ηγονοας εδήλωσε
πρός τους 5ημοΛΐογρά<ροι·ς ότι, ό¬ πως ετόνισεν είς τοί·ς ύπονςγοί'ς, ίι Ελλάς; έξακολοιθεϊ νά ίπιθνιί την εντειξίν της ώς ίσΌτίμου μ,ϊλοις ειίς την ΕΟΚ «τό ταχύτερον δννα τόν>.
Έπίσης εδήλωσεν ότι ό Γάλ'»ο;
ύ.τοΐ'ργός των 'Εξονΐΐρικάνν κ· 2.'">
όμ·λών έξ ι'νόματος των Ι κόν οίκοδόατμα δέν ααίνεται νΓι
έννέα, «εδέχθη τούτο μέ ίναν· ποί
ησιν,>.
Ό κ.
ας ΐοηλωα-ν
ότι τύ 56,7 έκΛτομμνρια ·ν.λλάρι.'< κσί οιαδήποτε νέα οίκονομική ϊνί σχυσις θά βοηθήσουν την Έλλά δα νά {«"ρνικήο'η τό ελλϊΐμμα τον Ισσζνγίου πληρο>μών, πού όφείλε-
τα> βασικώς είς την αύξησιν των
τιμίΐν" τοϋ —■'οελ'χίο»·
Μέ βάσιν την συιιφωνίσν συνδε
σ>·ως§ ή Έλ)άς μπορεί ν ά καττκττή
ΐσοτιιιον μέ'.ος τής Κοινής Άγο
οας τό 1984.
«Είς την Έ'λιλάδα έπικίΗαΓει χι
ρισσύτερος; ένθονσΐασμύς διά την
«τοωπαϊκήν ιδέαν παρ' ό?οι είς
πολλάς εϋρωπαϊκάς χώρας:·, έόή
λωοΐν ό κ. Πα.ταληγού@αί.
Η ΠΛΗΡΗΣ ΕΝΤΑΞΙΣ
Εί; άντο.τόκοισιν τής «ί>ιγκ.α
00», ώτό τάς Βρι/'έλλας, τονίϊί-
ται ότι αί ρα>γμαί .ιοί' έμιτανίζει
στι,μερον τό ευθοανστον
άπο6αρρΐιν«οί>'ν τούς "Ελληνας ήγέ
τΐ[ςρ ποΰ θά ϊητήΛθνν κηί πάλιν
την πλήρη έ'ντα,ΐίν τού; ίϊς την Κοι
νότητα. Ή πλήρης ρνταςις τής
Ελλάδος ώς όεκάτου μΐλοτ'ς τής
ΕΟΚ παραμένη ό καοικραίος
χος τής έληνικής
«Είς μίαν ;ΐΓ{κοδ'>ν Γ.τοι; είς ττιν
Ηπειρον άνσΛίύπττουν τό¬
σαι 3ί>ε6αιότητςς χαί
«εις είναι δύσκολο νά βρή κοτνίΐς
ο.-ΐαδούς περισσότερον πε.τ: ισιιε-
νους διά την ανάγκην νά συνεχι
σθή ή εύρωποϊκή οίκοδάμησ'ς άπό
τούς "Ελληνας ηγέτας», διαπιστώ
νει ό άνταποκριτής τής «Φινκ ·ςύ»
και ύΛογρσ^ιμίξει: «Ή σταθερά ά
πόφοσις τής 'Ελλ.άδος νά σινδεθή
μ.1 τα .τΓπρωιμένα τής Εύρώπης >μ
(τανίζεται ώς 'θεμελιώδης επιλόγω
τής άνεξαρττ;σίας έναντι των &τεμ
δυνάιμΡίον τοϋ κόσμου καί ΐίδι·χώ
τερον των ΗΠΑ, της ά5ιαμ<ρι<τ<>η
τήτου ποοστάτιΛος τής χθεοινής
Ελλάδος»
Έν σ-νεχεία ό Γάλλος άντ(.πο
κ'ριτής διερωτάται, εάν η ίμμΐΛ^
α-"τη άπ<ίττα<Ιις Τί7>ν Έ'.λ.ήνων νά
έπι(>ι&ασ&οΐ<ν είς εν σκάφο; πού άν τιμ.·τι«.τίξΡ| τίιν βίτλλα καΐ .τοΐ· ώ ρισαένοι έ.τιί·ύτσι τού λέγουν ότι 0(< τό ΐγκατολΐίψουν ύφείλ?ται είς ψ<τί)αισθήσεις ίχείνων ποΰ εί'ΐ.'ί- σκοντα, έ'ζοι άπό την Κοινότητα >":
τίς τ5 γργονός ότι οί ίΰ
ίντός τής Κοινότητος δέν
πλ^ον ταρά μόνον τα μειον·.-ντήμ«
τα καί τα έλαττώματά της. "Όοον
άα;οοά την ('ινταπόκρισιν των «έν
νεα^> ΐΐς τό αίτημα τής Ελ^λάδος
6 άνταπονριτής προβλ-ί-τει δτ( «οί
Έλληνες θά επιτύχουν την έπαν,ι
&ε6α!οσιν τού τελικοϋ θλοποί' τής
συμφωνίας ταΰ 19Κ1, δηλαΰί) τΓ·ς
πλήρους έντόξεως, άλλά δέν είναι
πτιλ.ΰ πιθανόν ΰτι θά όρι/τθη άπο
τώοα ή ήμειρομηνία, πα^ά τό γ«9
ός οτ, διά την έλληνΐ/ά,ν κυ6έρ
νησιν τό ίδϊίοδες θά ήταν νά συντο
θευθοϋν αί πραθεσμίαι»·
ΟΙ ΒΕΣΕΙΪ ΤΟΗ ΕΗΜΕΛ ΕΗΛΗ7Ι ΤΗί ΕΛΑΑΑΠΐ
ΜΕΤΡΑ ΠΑ ΤΗΊ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΒΗ
ΕΙΣΟΛΗΜ. ΕϊΗΓΓΕΙΑΕ
Μέ στόχουις την βελτιώση τοΰ
είσοδηματος των παραγωγήν, την
δνοδο τής άγροτικής παραγωγής
καί την όμαλή τοοφοδόττκτη τον
εξαγωγικόν κιικλώματος, έξαγγέλ
θηκαν μέτρα γιά σειρά άγροτικίΰν
Λρ»ΐότων, όπως τό 6αμ,6άκι, τό λά
δι, τα λεμόνια την ξάχαοη «αι τόν
σνδρρίτη·
Τ« μέτβα ποΰ ανεκοίνωσε ό ΰ-
ττουριγός Συντονιβμ.οΰ κ Π. ΤΤαπα
ληγούρας, σννί—αται καιτά 6άση
<τέ αίίξηση των παοΐχοαενων είσο δηματικων ένισχύσείον κσί σέ οτή ρι*=η ίκαναποιητικών τιμών των πνθΐόντων. Την δαπάνη των μέτοονν αίτΛν, πού άνίοχεται σέ 1.280 εκατ ίρχ. θά αναλάβη τα Δημόσιο. Έξαίρε ση γίνεται μόνο γιά την ϊάχορη, 8—»υ ή σχ€τι.κή δοετάνη, ίίψοΐ'ς 0
ίκατ· δρ·αχ. —λόγω αί>ξή>«'>ς
τήις τιμής των τεύτλθίν— 8ά 6ορύ
νη την κατανάλο>ση. Ή τιμή τής
ζάχαρης, ,ποϋ άνέρχεται (τήμΓρο
σε 18,30 διρχ., 9ά αυξηθή σέ ??
&ρχ· κατά κιλύ.
Άναλυτικά τα μίτοα ποί> ίνε
χοινοκΐε ό κ- Π. Πα,-ταλ.ηγούοσί γ?
ντα τα εξής κατά πυοϊόν:
ΒΑΜΒΑΚΙ: 'Ε,σ>;ιΐιειώθη ί<ιί τος ραγδαία ν.αι «ημπντική κ.άα'Ι'η των οΐίθνβν τίμιον τοΰ 6άμ6ακ·>ς
τοϋ δποίου ή τιμή «πό 1800 δολ-
Ιπιεσε στά 1.100 δολ. κατά τόννο,
μέ άποτέλεο-μα πτώση τιμών καί
στά έσιοτεοικύ.
Κ·ατύ.τιν αύτοϋ άπε<ρασίσθη ή παραγωγό άποφασίσθηκαν: 1· Ή έξαγωγή σέ .ιρώτη Ιδ.ΟΟΟ τόν· έλαιολάδου σέ λιιι. 2. Ή ό-τεριόριστη έΐαγωγή; τ.πο .τοιημένου έλαιολάδου σέ έ δοχεϊ α μέχρ-ι 5 κιλων. 3. Ή παρέμβαση τής 'Ελοιουρ γικής στήν άγαρά, ή όποία θά άγο ράζη γιά λογαοιασμδ τοΰ Δηιιοσί οτ', στήν τιμή των 53,50 8ρχ· κα τα ιχιλό. ΛΕΜΟΝΙΑ: Ή διεθνής πάη των λίμχχνιών έσημείί,χτε έφέτοί ού σϊώδτ) κάμψη. Έν όψει τοΰ διδο- μένιου αΰτοΰ καί γιά νά έςασοοολι σθοϋν άςρ' ενός μέν τό εϊσόδηιια των Λβραγωγών, άφ' ετέρου δέ ή εγκαιρη έξαγωγή, άπφοσίσθη ή χο αήγηση ϊσοδτιμαικής Ινκτχΰσεως ά .τύ 1 δρχ. κατά κι.λό οτόν παοί'γω γά· Ή έπιβάοΛ'νση τοϋ Δημόσιον άπό την ενισχύση βΰτή τώ άνίλθη σέ 80 έκατ. δραχ· ΣΙΔΕΡΙΤΗΣ: Οί σ.νετα«ίΐ- οικές όογανώσ.:ι; θύ έξαγοοάσουν σέ ίκανοποιητιχές τιμές πρός ι,Γνο ποίηση τίς άπομένονσες ποβότητες «ι.δερίτη.' ΖΑΧ ΑΡΗ: Στϊιν διεθνϋ άγορά Ιαν.άρ'εως έπικρατεΐ άνιόμαλη κα τάσταση και οί τιμές εχοΐΛτ υπο¬ στή σημαντική ανοδο. Μόνο ο τίς οες τής Κοινής Άγοοάβ ή ζά χαρή ίϊναι εΰθννότερη καΐ αύτό γιατί ή τιμή των τεΰτλων παρέ+ιει νέ καθη?Λ>μένη στίς 712 &ραχ. κα
τα τόννο.
Δέν είναι ό'μως έ.-ιιτετραμιμένΌ,
εΐπε ό κ·
II.
Παπαληγούρας, νά
περιοοίσονμε χάριν τής καταναλώ
βεως τό εΐσόδημα των τευτλοπαρα
γογών- Καί γι' αύτό ή τιμή στήν
ά,-τοία θά άγορά'ζουν τα κρατικά «
γοστάσια τα έλληνικά τεΰτλα θά ά
νελθη σέ μ. 180 δρχ. τόν τόννο, 5η
λαδή θά είναι κατά 468 δρχ., ίπ)ιη
λότε^η άπό την άντίστοιχη δυτι-χο
ίτ·,ρο)παϊκή. Ά,τό την διαφορά αυτή
προκύπτει έπιβάρι.-νο'η 650 έκατομ.
χ·. σννεπεία τής οποίας ή τιμή
; ξαχάρεως στόν κοταναλωτή α
πό 18,30 δοαχ· θά αυξηθή σέ ?Ζ
δρχ· κατά κιλό.
Έπιθνμω νά τονίσας κατέληξε
ό κ. Πουταληγούρας, ότι λ.οτμβάνον
ται άμε<Χος σΰντονα μ^τρα, πού ΘΑ ι";(χσ·φοώΧσουν την αυξήση τής δι/να μικότητος των κρατικών έργοστα- σί(ον ξαχάρειος, ώστε μΐσα σέ ενα διάβτηιΐα τύ .ιολ.ν ενός ετους ή Έλλ.άδβ νά ναταστή εντελώς .ίϋ-, τάρικης κώ νά έ^οινοχομήση τα 100 έκατ. οολλ.άρια, τα όποΐα θά χοει ασθή έφΕτος γιά νά συμπληρώση τίς άνάγκε-ς της σέ ζάχαρη. Ο απολογισμός τής Εβδομάδος »♦♦♦♦♦♦♦♦«>♦♦♦♦< είσοδηματικής ένιβχνσεως άπύ μία ίή κατά χιλιόγραμμο πωλοΐ'- σΐ'ίτπόρου 6άμΓ>ακο.ς. Αύτό
«τημαίνει ότι, ενώ π·ο«ίΐ Ί συνο-
λ·κή ΓΪσοδημαιχή ένίσχτκτη άνήξΐχε
τγ, σέ 1,40 δοχ , ή ίαετινή ένίσχι·
ση θά Ανέλθη τελικά σέ 3 δρχ. κα
τα κιλο· Ή έΛΐ6άρ-νση τού Δημο
οίον άπό την ένίσχικτη θ« ανέλθη
σέ 1.2Ο0 έτκατ. δρχ., ή δέ έφετινή
της αυξήση ϊίναι 560 έκ· δραχ.
Μέ την .τολιτική αύτη, τόνισε ό
ν- Π. ΠαΛαληγοί·ο«ς, έπιτυγχάνον
ται δύο ·στόχο*:
Πρώτον: Καθίσταται δυνατή ή
Λρανματοποίηση έξαγωγί(ς βάμβα-,
κος, καβώς καΐ έ?<ιγωγή 6αα6α- ιονογιιχών ΐτοοτόντίον· Δεύτερον: Λέν φ-αλχιδεύετοι, άλ λά αντίθϊτα ένισχϋεται τό εΐσόδη μα τοϋ "Ελληνος παιοαγωγοΰ .τΐρά την Ιλιγ7κόδη ,ττώση των διε&νων τψ*>ν. Έξοΐ'δετεροϋται πλήρω; ?
τ<η ό επί τοϋ παρ<χγωνοϋ άντ'ντυ Λβ; των διεθνών ιξελίξεων. ΛΑΔΙ: Απόϊ) ιιοίσθηΛΐ ή <ττΐ)ρι |η Λαραγωγιχής τιμής έλαιολάδον ιέχρι % πέοιξ των Γί>
χ«τά ιοιλό. Ή σημίρινή τ^ιή
ρτήν Λγο(?ο χυμαίνεται μεταςΰ 47
Μαί 4» δνΧ
?ός ίξββιτάλιση τν>ς στηρίξε-1
η>ς τ*»*>ς τ«τ>ν 55 ορτ- γ»ά τόν
Κατασκευή τεχνΐκοϋ έργου
ΕΛΛΗΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΛ
ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΔΕΣΦΙΝΗΣ
(Ν. Φωκίδος)
Αριθ. πρωτ. 2034
ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΩΣ
Ό Πρόεδρος τής Κοινότητος
Δεσφίνης προκηρύσσει μειοδοτι-
κάν διαγωνισμόν διά συστήματος
δημοπρατήσεως διά ποσοστού έκ-
πτώοεως μετ' εύλόγου όρίοϋ διά
την κατασκευήν τοϋ έργου «ΚΑ-
ΛΥΦΙΣ ΡΥΑΚΟΣ» προύπολογι-
σμοϋ δαπάνης 500 000 την 16ην
τοΰ μηνός Δεκεμβριού 1974 ημέ¬
ραν Δευτέραν καϊ ώραν 11 — 12
ενώπιον τής κατά Νομώ έπι-
τροπής.
"Οριον πληρωμής έντός τοΰ οίκ.
έτους 1974 243.000.
Είς την δημοπρασίαν γίνονται
δεκτοί έργολόβοι ΔΈ. δΓ έργσ
Οδραυλικά.
Ή εγγύησις συμμετοχής όριίε-
ται είς δρχ 10.000 είς έγγυητι-
κήν επιστολήν ανεγνωρισμένης
Τραπέζης ή Τ.Π. καί Δ. ή τοΰ
ΤΣΜΕΔΕ.
Πλείονες πληροφορίαι παρέχον-
ται είς τα Γραφεΐα τής ΤΥΔΚ
καθ εκάστην εργάσιμον ημέραν
καί όπό ώρας 11.00 έως 13.00
καί έν τώ Κοινοτικώ Καταστήματι
Δεστρίνης καθ" έκαστην
Έν Δεοφίνη τή 30 Νοεμβριού
1974
Ό Πρόεδρος τής Κοινότητος
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΕΛ1ΣΤΑΣ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΩΠΑ ΙΔΟΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Τακτικοΰ μειοδοτικοϋ διαγωνι-
σμοϋ δι" ένσφραγίστων προσφορών
προμηθείας άνταλλοκτικών ΚΑΤΕΡ
ΠΙΛΛΑΡ 07 3Τ20^46 ώς κάτωθι:
ι
1) Ερπύστριαι πλήρεις μετά πε-
δήλων των 22· Νο. 8Μ 7368
τεμ. 2.
2) Ρολλά κυλίσεως (έλαιολί-
παντας) Νο. 8Η 780 τεμ. 6.
3) Ρολλά κυλίσεως (έλαιολί-
παντας) Νο. 8Η 781 τεμ. 4.
4) Σπρόκερ Νο. 1Ρ 926 τεμ.
2.
Ό διαγωνισμός ένερΥηθήσεαι
ήν 17ην Δεκεμβριού ημέραν Τρί¬
την κοί ώραν 11 — 12 π.μ. είς
τα έν Άλιάρτω γραφεϊα τού Ο.Κ.
εγγύησις συμμετοχής τό 5% τής
προσ φοράς.
"Οροι συμμετοχής καί πληροφο
ρίαι παρέχονται είς τα έν Άλιάρτω
Γραφεία τοΰ Ο. Κ. κατά τάς έργα
σίμους ημέρας καί ώρας τηλέφιον.
0268 21291.
Έν ΆλιάρτΐΑ) τή 28-11-1974
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΩΠΑΊ ΔΟΣ
ΔιευθννοεΑς σν3.φώνως χϋ
■ΣΩΚΡ.
ΚοτοικΙ· Μαυάρχου Β*τοη 55
Προϊ·το»ί8νβς Τυπσιραφβΐου
ΓΑΒΡΓΗΑ ΓΑΒΡΙΉΑΙΑΗΧ
Κοτβιβΐ·. Σπ—-ακΜ ι·
ΑΜ9ΤΑΛΗ
Αί άνακοινώσεις τοϋ ύπουργοΰ
ΣΐΛτονισμσϋ Προγραμιματισμοϋ κ
Ξ. Ζολώτα αί σχετικαί μέ τάς έν
δείξΐις άνακάμψεως τής 'Ελληνι
κης αίκοναμίας έδέσποσΌν των οί
κ.ονομικών έξελίξεων τής πρώτης
μετ€κλογικής εβδομάδος.
Αί λοιπαί οικονομικαί έξελίξεις
οννοψίξονται ώς άκολονθΐος:
— Καθοίρίσθησαν τα προϊόντα
καί οά διαδικασία! διά τό Γερμανι
κόν δάνειον των 60 έκ. μάρκων.
—Ή Νομισματική Έπιτοοπή
καθώρισε τα μιέτρα διά τόν πλ.ήοη
έλεγχον των όρίων τής χρηματο
δοτήσεως·
—Διηυκαινήθη ότι ή έξαγωγή
ωρισμένων ίχθυηοών είναι έλ:υθέ
ρα-
—Ανεκοινώθησαν αί κατανο-
μοί διά τάς είσαγωγάς βαμθακε
ς πετρελαιοει-
δών.
—"Ανεκοινώθη ή προκήρυςις δι
αγοινιομοϋ διά την εισαγωγήν 500
000 τόν. άιργοϋ πετρελαίου
—Ανεκοινώθη οτ, είς Γερμανί
αν άεπφασίίΤθη ή είσ-ανωγτι 194·
250 έκατολίτρων Έλληνιν.ών οϊ-
νο>.
—Ό Όργανισμός Άπασχολή
στος Έργατικοΰ Δι/ναμικοϋ προενή
ρυξε διεθνη διαγωνισμόν διά την
προμήθειαν ινοπλισμοΰ 8 σχολων
ταχιρριύθμου έκπαιδ·ςύσειιις.
—ΙΙοτρεσχέθησαν οδηγίαι ί)ιά
την άτελή ε'ισαγωγϊιν ξενοδοχεΐα-
κ·οΰ έξοπλισμοϋ διά τα θεοδοχιΐα
πο/Λ·τελ.εί«ς καί Α' κατηγορίας.
—-Εμειώθη ή κατανάλωσις >.αυ
σίμων κατά 10% κατά τό δεκάμη
νόν Ίανουαρίου-Όκτω6οίου 1974·
—Εδημοσιεύθη ή απόφασις διά
την επιβολήν άντισταθμιοτικής ϊίσ
φοράς έκ τοϋ είσαγομενου γάλα
κτος.
—Άνοκοινώθη, ΰτι ή ΔΕΗ διε
νίργίϊ έοεύνας είς νήσον Λέσβον
διά τόν έντοπισμύν καί ά^ιολόγη
σιν τοϋ γεωθεομικοϋ δυναμικοϋ
τής νησοιτ-
—'Ε.τετράπη ή μέχρις 31ης Δέ
κδμβρίου 1974, μεταφορά έσπΓίΐδο
ειδών δι' εξαγωγήν, υπό 'Ελληνι
κων 'αύτοκιήτων-ψυγείων Λ.Χ.
—"Ανεκοινώθη οττ ή οίκοδομική
δί?αστηριότης αχτά τό έννεάμηνον
"Ιανουάριον- Σεπτέμβριον 1974 έ
μ.ειώθη κατά 52,1% καΐ ό συνολι
κάς δγκος άνήρχετο είς 34Ό66 κ.
μ· έναντι 71.965 κ.μ. τής άντιστοί
χου περιόδου τοΰ παρελθοντος ε-
τους.
—Ό δείκτης τιμών καταναλίο
τοϋ κατά τόν παρελθόντα "Οκτώ¬
βριον ηυξήθη κατά 1,3%, ϊναντι
τοϋ παρελθόντος Σεπτεμβρίου.
—Είς τό Χρτ}ματιστήριον Άθη
νών μετά την σημαντικήν άνοδον
τής προεκλογικής εβδομάδος αί
τΐιμαί έκάμφθηβαν καί ό γενικός
δίίκτης, τιμών άπώλ.εσε 15,66 μο¬
νάδας τώ τρα,τΐζικών άπώλεσαν
9,9 μονάδας κσί των βιομηχανικήν
ά.τώλ.εσαν 25,45 μονάδας· Τό σύνο
λον των σ^ναλλαγών έκιιμάνθη με
ταξύ 120—130 έκ. δοαχ.
—Είς την διεθνη οΐκονομίαν,
τα κυριώτερα γεγονότα ήσαν ή ά
πότομος διακΰμασις τής τιμής τοϋ
χουσού ή όποία υπερέβη τα 190
δολλ. άνά ούγγίαν άλλά εχλεισε
είς τα 181,50 δολλ· άνά ούγγίαν,
ή άναγγελία ΰ.τά των ΗΠΑ τής ου
ς νέων πιστο)τικών διετ>κο
25.000 έκ. δολλ. διά την
ενίσχυσιν των διαφόρων χιορών,
αί οποίαι ιπίλήγησαν άπό την αύ¬
ξησιν τής τιμής τοΰ πετρέλαιον, ή
έναρξις τής δι«σκε;ψειος τής ΓΚΑ
ΤΤ διά ττιν απελευθέρωσιν τοϋ δι
εθνοΰς ΐμ.ιορίου καί ή έ,τιδολά) άο
νητικκ>ϋ έπιτοκίου επί των ν,ατΓχθέ
σε«ν άλλοδαπών είς 'Ελβετίαν.
Τα κύρια θέματα που θά συϋ'-,-
τηθοϋν στό Συμβούλιο Συνδέσεα>ς
άφοροϋν κυρίως τα προβλήμοτα
πού έθεσε ή έλληνική κυβέρνηση
μέ τό ύπόμνημά της στίς 22 Αυ-
γούστου καί πού είναι η χρησιμο-
ποίηση των ύπολοίπων πιοτώσεα;ν
άπό τό πρώτο πρωτόκολλο χρηϋσ-
τοδοτήοεως, ή υπογραφή νέοϋ
πρωτοκόλλου χρηματοδοτήσεως, ή
υπογραφή ποοσθέτου πρωτοκόλλου
γιά την έπΐκταση τής συνδέοί.-
ως κοί ατίς τρείς νέες χώρες τής
Κοινότητος στό όποϊο περιλσμβά-
νεται κηϊ τό καθεατώς έΕαγωγής
έλληνικών κοοσιών στήν κοινή Ά¬
γορά και ή έπανσδραστηριοποίηση
των θεσμών τής Συμφωνίας Συν-
δέσεωο
Έπίσης οτ« Συμβούλιο θά έΕ.ί-
τασθοϋν καί τα άλλα προβλήματα
ποΰ θέτΓ.ι ή ένεργοποίηση τήα
Συμφωνίας των Αθηνών. Σύμωω-
να μέ έγκυρες πληροφορίες, γ,
Κοινή Άγορά διοκρίνει τα ύπόλοι-
πα προβλήματα σέ πέντε κστηγο-
ρίες ή όμάδες προβλημάτων:
α. Παράταση τοϋ πρωτοκόλλου
Νο 10 τής Συμφωνίας Συνδέσε¬
ως.
β. Έπανάληψη των διαπραγμσ-
τεύσεων γιά την έναρμόνιση τής
άγροτικής πολιτικής μέ τόν προ->
διορισμό νέας προθεσμίας γιά τή
συνάψη σχετικής συμφωνίας.
γ. Έπαναφορά σέ έφαρμογή τοΰ
καθεοτώτος άνταλλαγής γεωρν·-
χών προϊόντων πού ϊσχυε πρίν ά¬
πό τόν Άπρίλιο 1967 μέ την προ-
οπτική έναρμονίσεως τής άγρα-
τικής πολιτικής.
δ. Προετοιμασία άπό την Έπι-
τροπή Συνδέσεως τής διαδικασίας
γιά την έναρμόνιση τής πολιτικής
των δύο μερών κοί στούς άλλους
τομεϊς πού προβλέπει ή Συμφωνία
των "Αθηνών. Οί έλληνικές άρχές
έχουν άναφέρει ένδεικτικά τό συν-
τονιομό τής έμπορικής πολιτικής
(άρθρ. 64), τή λήψη μέτρων που
θά εύνοοϋν τίς έπενδύσεις στήν
'Ελλαδα·
άποδοχή έλεύθερη^
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΕΟΕΧ ΔΙ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΛΕΥΚΑΔΑ
ΔιεΕαγωγή έρεύνη';
Κλιμάκιον αρμοδίων στελεχων
τοϋ Έθνικοϋ Όργσνσμοϋ Έλη-
νιχής Χειροτεχνίας μετέβη τελευ¬
ταίως είς Λευκάδα διά την διεΕα-
γωγήν έπιτοπίου ερεύνης περί των
δυνατοτήτων ευρυτέρας άναπτύΐ,ε-
ως τής τοπικής χειροτεχνικής πα-
ρογωγής.
Συγκεκριμένως, οί οτόχοι της
χειροτεχνικής άναπτύΕεως τής έν
λόγω νήσου άφοροϋν είς την 0-
φαντικήν, την Ευλογλυπτικήν κο'ι
την σαγματοποιΐαν διά τα χωρία
Χορτάτα, Άγΐους θεοδώρους, Μα-
νάσην, Άγιον Βασίλειον, Νικα-
λήν καί "Αγιον Πέτρον" την κα-
λαθοπλεκτικήν διά τό χωρίον Ά-
πόλπενα' την μαχαιροποιΐαν κ.ιί
κεντητικήν διά την Κορυάν καί
τόν Πόρον" καί την σιδηροτεχνί-
αν, την σαγματοποιΐαν καί την 6α-
ρελοποιΐαν είς την Χώραν Λευ-
κάδος.
κυκλοφορίας αγαθών καί ύπηρεσι-
ών (άρθρ. 62) καί την έφαρμογή
των προγραμμάτων τεχνικής βοη¬
θείας στόν τομέα των έργοΖομέ-
νων (άρθρ. 46).
ε. Ή έλληνική κυβέρνηση Ζή,-
τησε, έπίσης, την έΕέταση τής πό-
ρείας μίέχρι τώρα τής συνδέσεως
(δρθρ. 65), την έΕέταοη τής κα¬
ταστάσεως οτόν άγροτίκό τομέα
(άρθρ. 49) καί την έναρΕη δια-
βουλεύσεων γιά τό συντονισμο
τής οίκονομικής, πιστωτικής χα'ι
νομισματικής πολιτικής (άρθρ.
58). Πάντως καϊ άλλα προβλήμα¬
τα άπομένουν πρός έΕέταοη σέ
προσεχεΐς συνόδους τοΰ Συμβου¬
λίου Συνδέσεως.
Οί κοινοτικές πηγές πιστεύουν
ότι άπό τα προβλήματα αύτά τα
τρία τουλάχιστον θά έΕετασθοϋν
περισσότερο έπισταμένα στήν πρώ-
τη ούνοδο τοϋ Συμβουλίου. Γά
(Οί ποραχωρήσεις πρός την Έλ·
λάδα τοΰ πρωτοκόλλου 10 ΐσχυ-
αν μόνο γιά την 12ετή μεταβατι-
κή περίοδο καί ή έλληνική κυβέρ¬
νηση Ζήτησε παραταθή τους. Η
Κοινή Άγορά δέχεται τελικά ή
παράταση των διατάΕεων τής πα-
ραγράφου 3 ότι δέν μπορεϊ νά υ¬
περβή τα δύο χρόνια).
Πά την έναρμόνιση τής άγρο-
πκής πολιτικής των δύο μερών
τό Συμβούλιο των Ύπουργών τής
Εύρωπαϊκής Κοινότητος δέχεται
νά μην εφαρμοσθή ή διάταΕη τοό
άρθρου 36 τής Συμφωνίας των
"Αθηνών, ή όποία θέτει προθεσυ!α
δύο έτών νιά την έπέκταση τής
έναρμονίσεως καί ατήν Έλλάδα
μετά την έφαρμογή της στήν Κοι¬
νότητα.
Γιά την έφαρμογή τοϋ πρό τού
1967 καβεστώτος στά φροϋτα κοι
τα λαχανικα ή Κοινότης δέχετα,
τίς έΕής παραχωρήσεις πρός την
Ελλάδα:
— Διατηρήση τής παλαιάς απο¬
φάσεως τοϋ Συμβουλίου Συνδε;-
σειος γιά την άδασμολόγητη είοα-
γωγή στήν Κοινότητα έλληνικών
φρούτων κοί λαχανικών.
— Καταργήση τής άντισταθμΐ-
οτικής είσφοράς.
— Καταργήση γιά όλα τα προ-
ιόντα εκτός άπό τα ροδόκινα, τής
άρχής προστασίας πού προβλέ-
πεται άπό τόν κανονιομό 1.035)
72 τής ιΚοινής Άγοράς. Ή "Ελ¬
λάς μόνο 9ά αναλάβη την ύπο-
χρέωση νά αποφύγη διαταραχι-ι
τής κοινοτικής άγοράς. Τό καθε-
στώς ούτό θά ισχύση γιά ένα έ-
τος. Γιά τα ροδάκινα ή κατάστα-
ση είναι περισσότερο εύαίσθητη
λόγω τής σημασίας των έΕαγωγών
των στήν έλληνική οίκονομία κπί
τής πείρας των προηγουμένων έ¬
τών. Τό θέυα θά άντιμετωπισ3ή
οέ συνεργαοία μέ τίς ελληνικάς
άρχές γιά νύ αποφευχθή διατάρσ-
Εη τής κοινοτικής άγοράς.
Σ' ο,τι άφορά τίς κατηγορίΓς
δ καί ε (ανωτέρω) τό Συμβούλιο
Συνδέσεως, μετά άπό πρόταση τής
Έκτελεοτικής Έπιτροπής, θά ζη¬
τήση τή σταδιακή έπαναδραστηριο-
ποίηση τής Συμφωνίας των Αθη¬
νών στά πλαίσια γενικής έΕετάσο-
ως των σχετικών διατάΕεων.
* Ή παράγραφος 3 τοϋ πρω¬
τοκόλλου 10 άναφέρει:
«Διαρκούσης τής προβλεπομέ¬
νης έν άρθρω 6 τής Συμφωνία;
μεταβατικής περιόδου καί ώς
Περί προσκλήσεως των Μετόχων
τής Άνωνύμου Έταιρείας υπό
την έπωνυμίαν -ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙ¬
ΔΟΝ ΙΜΑΤΙΣΜΟΥ «ΒΙΕΤΕΝ-
Α.Ε.
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΩΝ ΙΜΑΤΙΣΜΟΥ
«ΒΙΕΤΕΝ» ΑΡ.
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον, συμ
τρία προβλήματα είναι ή παρα- Ι φώνωα πρός τόν Νόμον κεί τό
ταση τοϋ πρωτοκόλλου Νο 10, ή
έπανάληψη των διαπραγματεύσε-
ων γιά την έναρμόνιση τής άγρο¬
τικής πολιτικής καί τό καθεστώς
πού θά εφαρμοσθή στά φροϋτα και
τα λαχανικα μέ την προοπτική τής
έναρμονίσεως.
ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ
Σ' ό,τι άφορά τή χρησιμοποιη-
ση των ύπολοίπων πιστώσεων 56
έκατ. μονάδων ύπολογισμοϋ περί-
που (1 μ.ύ. = 1,2 δολ.) τό Συμ-
βούλιο των Ύπουργών τής Κοινό¬
τητος έχει αποφασίσει την
ομευσή τους, κατά την σύνοδο
τού τής 17.9.74. Ή άποδέσμευοη
θά γίνη μέ την αποστόλη σχετικής
έπιστολής άπό τόν πρόεδρο τοϋ
Συμβουλίου πρός τόν πρόεδοο
τής Εύρωπαϊκής Τραπέζης Έπεν-
δύσεων. Ή Ελλάς είναι ύποχρε-
ωμένη νά άντλήση τα κεφάλαια σέ
πεΡ'°δο έΕη μηνών άπό την άπο-
στολιϊ
έπιστολής, άλλά τό
ΧΡ<ΚΖΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ ΧΡΥΣ0ΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ 2 ταροι, ΣεΜΒα: Π2 καί <Κ3 ΚΜΜκ ΠώλεΤηίι «(ς τό θϊβλιοπωΑεΙα καί παρα τφ συγγρσφεΐ 4. — 'ΑθτΤκΐι Συμβούλιο μπορεϊ νά παρατείνη τή σχετική προθεσμία. Έπίσης ή Κοινή Άγορά δέχε¬ ται την έλληνική πρόταοη γ α παράταση των διατάΕεων τής πα- ραγροφου 3* τοθ πρωτοκόλλου 10. Σύμφωνο μέ τίς διατάΕεις αιι τές παρατείνεται τό δικαίωμα δια- βουλεύσεων μέ την Έλλάδο γυ την άποδοχή άπό την Κοινότητα δασμολογικών όπαλλαγών ή ποοο- στώσεων πρός τρίτες χώρες στά προϊόντα, καπνό, έλιές, σταφίδες, κολοφώνιο και τερεβινθέλαιο. Δέ/ παρατείνεται, όμως, τό δικαίωμσ προβολής βέτο τής "Ελλάδος να αϋΕηοη ή μείωση των δασμών τής Κοινότητος στά πέντε προϊόντσ. Καταστατικόν, προσκαλεϊ τοϋς κ.κ Μετόχους τής Έταιρείας, εις την "Ετησίαν Τακτικήν Γενικήν Συνέ¬ λευσιν, συγκροτηθησομένην την 28 Δεκεμβριού 1974, ημέραν Σάβ¬ βατον καί ώρσν 11 π.μ. είς τα έν Αθήναις καί επί τής όδου Ευρι¬ πίδου αριθ. 4 (Γος όροφος), Γρα- 'ρεϊα τής Έταιρείας, πρός λήψιν άποφάσεων επί των κάτωθι 6εμά- των τής Ημερησίας ΔιατάΕεως. ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ 1) Ανακοίνωσις καί έγκρισις τής Εκθέσεως τοϋ Διοικητικού Σιιμβουλίου επί των πεπραγμένων χρήσεως από 1.7.1973 μέχρι 30. 6.1974. ?) Ανακοίνωσις Εκθέσεως Έ- λεγκτών. 3) "Ανακοίνωσις κοί έγκρισις Ί- σολογισμοϋ άπό 1.7.1973 μέχρι 30 6.1974. Ά) Απαλλαγή τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλίου κοί των Έλεγκτών ά¬ πό πάσης ευθυνής άποΖημιώσεως-1 5) Έκλονή δύο τακτικών καί δύο άναπληρωματικών Έλεγκτών, διά την χρήσιν άπό 1.7.1974 μέ¬ χρι 30.6.1975. 6) "Εγκρισις όποδοχών Συμβού¬ λιον χρήσεως άπό 1.7.1973 μέχρι 30.6.1974. Όσοι έκ των κ.κ. Μετόχων έ- πιθυμοϋν νά μετάσχουν τής Συ¬ νελεύσεως, όφείλουν νά καταθέ- σουν τάς μετοχάς των καί τα ά- ποδεικτικά τής καταθέσεώς των έμπροθέσμως, συμςκϋνως τώ Νο¬ μώ καί τώ Καταστατικόν. Έν Αθήναις τή 20 Νοεμβριού 1974 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜ)ΛΙΟΝ πρός τα άπαριθμούμενα έν ΠαΟα γράφω 1 προϊόντα (καπνός, Οτα φίδες, ελαίαι, κολοφώνιον, τερεβι θέλαιον) άπαιτεϊτοι ή προηγου^τ νη συγκατάθεσις τοΰ Συμβουλιον τής Συνοΐσειος διά την άνοοτο- λήν έν όλω ή έν μέρει τής είσπρά- Εεως δαομών ή διά την χορηγή, σιν δασμολογικών ποσοστώσεων άφ' ενός ή περισσοτέρων Κρατών - μελών πρός όφελος τρίτων χΜ. ρών μή συνδεδεμένων μετά τής Κοινότητος, διά ποσότητας υπέρ. βαινούοας ετησίως διά τό σύνολο τής Κοινότητος τα κατωτέρω όρ;. Ζόμενα όρια: α) Διά τόν καπνόν τούς 22 Οθθ τόννους. β) Διά τα λοιπά προϊόντα τό 15% τοϋ όγκου των είσαγωγων τής Κοινότητος προελεύσεως το!- των χωρών κατά την διάρκεια τοθ τελευταίου έτους διά τό οποίον είναι διαθέοιμα οτοτιστικά οτοι- χεϊα. "Οσον άφορά τό κολοφώνιο/ καί τό τερεβινθέλα'ον, τό Συμ¬ βούλιον τής Συνδέσεως έγ«ρίνε, την χορήγησιν δασμολογικών ιο- σοςττώσεων ανωτέρων των έν τω προηγουμένω εδαφίω καθοριζομέ- νων ποσοτήτων έφ" όσον πληροϋ/- ται οί όροι οί καθοριζόμενοι εν άρθρω 25 παραγράφω 1 τής ίδρυ τικής τής Κοινότητος Συνθήκις, λαμβανομένων ύπ' όψιν των ποαο- τήτων των παραγομένων έν Ελλα¬ δι καί δυναμένων νά έΕαχθοϋν πρός την Κοινότητα υπό τούς κο- νονικούς όρους τής άγοράς. Είς τό τέλος τής προβλεπομέ¬ νης έν άρθρω 6 τής Συμφωνίας μεταβατικής περιόδου, τό Συμβού¬ λιον τής Συνδέσεως δύναται να αποφασίση εάν αί διατάΕεις τής παρούσης παραγράφου δέον νυ διατηρηθοϋν ή τροποποιηθοϋν». ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΕΟΕΧ ΕΙΣ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟ/ Κατ' απόφασιν τοϋ Διοικητικόν Συμβουλίου αύτοϋ, ό Έθνικός Όο- γανισμός Έλληνικής Χειροτεχνίας διέθεσε, μέσω τοϋ Σώματος Έλ ληνίδων Όδηγών, ποσότητας ε ριονημάτων καί υλικών κεντητικΓ., είς τα πλαίσια τής έθνικής προ τοβουλίας, διά την ενίσχυσιν των άδελφών Έλληνοκυπρίων. — ΈΕ άλλου, υπό καλλιτεχ. - κου στελέχους τοϋ Όργανισμοϋ Χειροτεχνίας έφιλοτεχνήθη σειρπ προπαγανδιστικών σχεδίων, μέ θε- ματα τής κυπριακής τραγωδίας ι¬ να χρησιμεύσουν είς διαφωτιο- κάς έκδηλώσεις τοϋ Συνδέομου Έφέδρων ΆΕιωματικών Άττικής, πρός προβολήν τής έλληνικότη- τος τής Κύπρου κα'ι τής άνάγκοΰ νά παρασχεθή βοηθεία είς τούχ άδελφούς Έλληνοκυπρίους. ΑΙ ΤΑΠΗΤΟΥΡΓϊΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ ΓΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ Κατόπιν αποφάσεως τού Διοικη- τικοϋ Συμβουλίου τοΰ Έθνικοϋ Όργανισμοϋ Έλληνικής Χειροτε- χνίας, ό προϊστάμενος τής ΎπΠ- ρεσίας Ταπητουργίας αύτοϋ προέ¬ βη τελευταίως είς έπιθεώρηειν των λειτουργουσών είς άκριτικά: κοινότητος καί οίκισμούς των νο· μών Αίτωλοακαρνανίας, "Αρτηο. Πρεβέζης, "Ιωαννίνων καί Φωκίδοι; 17 ταπητουργικών σχολών — έα- γαστηρίων τού ΕΟΕΧ καί είς έ¬ ρευναν των δυνατοτήτων ίδρύο:- ως και νέων σχολών είς άλλας κοινότητος. Ώς γνωστόν, είς τάς έν όλω ·*9 άνά την χώραν σχολάς αύτάς τού ΕΟΕΧ έκπαιδεύονται νεάνιδεο α- γροτικών οίκογενειών είς την τα- πητουργίαν καί ακολούθως έπιθ' δονται βιοποριστικώς είς την ο- σκησιν τής χειροτεχνίας αυτής συμβάλλουσαι ούτως είς την άΕ.ι°- λογον αϋΕησιν τοϋ οικογένειαι των είσοδήμστος. ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Μ,όσκββιτς 1-500 κ· έφ. ενός έτους χιλ. 8.000 καινουρ γές. Δεχόμεθα λεπτομερή έλεγχ0· Τηλ. τυπογραφείου 32.33.847. Μ0Λ1Σ Ε-ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ | Ζ.. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ -ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΝ· Πωλεΐται στό βιβλιοπωλείον;; τής .Εοτίας» όδός Σταδίοι· |; Τιμή τού βιβλίου δρσχ. 5° <;

Ε|Σ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟΝ
Τ ό έγκλημα
τού νέου ιΐ'Αϊνστάϊν»
ΛΟΝΔΙΝΟΝ - Είς καθηγητής,
τόν οποίον ελέχθη, ότι έχει
ανάλογον πρός τόν τοϋ
-Αΐνσταΐν, έκάθητο είς τό εδώλιον
ού κατηγορουνένου τ00 δικαοτηρί
Μπαίηλυ τοϋ Λονδίνου,
ου
ηοκένδυτος, μέ δύο καταΕεσχισμέ-
να πουλλόβερ καί ύποκόμισον,
χως κολλόρο.
Ό κατηγορούμενος υπήρξε κα-
θηγητής των Μοθηματικών είς τό
Πανεπιστήμιον τοϋ Λονδίνου" επι¬
προσθέτως δέ φέρει τόν τίτλον
τού καθηγητού τής Φιλοσοφίας.
Αλλά ταυτοχρόνως, κατηγορήθη
πρό τού προανοφερθέντος δικαστη
ριου, ότι πσραφρονήσας αιφνιδί¬
ως έΕυλσκόπησεν άγρίως την 26
ίτιδα ωραίαν Γερμανίδα υπηρέτριαν
Ιρμεγάρδην Χάμεστερ καί προεκάτ
είς ούτήν σοβαρά τραύμα-
τα
Η άτυχής Ίρμεγάρδη είργάΖε-
το εις ενα οπίτι τής συνοικίας
Χεντον τοϋ Λονδίνου, τού όποίου
δυο δωμάτια είχεν ένοικιάσει διά
την διάρκειαν τής άπουσίας των ί-
διοκτητών εις τό έΕωτερικόν ό
40ετής καθηγητής θεόδωρος Λά·
Ζαρσον.
Δύο φοράς την έβδομόδα, όταν
την έπισκέπτετο ό φίλος της, ή
Ίρμεγόρδη εποιΖεν εις τό γραμ-
μοφωνον δίσκους κλοσσικής μουσι¬
κήν, πρό γμα τό οποίον έζηγρίωνε
τον καθηγητήν, ασχολούμενον είς
τό δωμάτιον τού μέ την συμπλή¬
ρωσιν δυοκόλου επιστημονικάς δι-
ατριβής.
Μίαν ημέραν, ό καθηγητής Λά-
Ζαραον επεσκέφθη την Ίρμεγαρ-
δην είς τό δωμάτιον της κα'ι την
ήπείλησεν, ότι, άν συνέχιΖε νά τόν
ένοχλή μέ την μουσικήν της, θά
την «συνέτριβε». Ή Γερμανίς άν-
τί άλλου, τόν εκάλεσε νά εγκατα¬
λείψη αμέσως την οικίαν. Καί μί¬
αν όμιχλώδη πρωΐαν, συγκεκριμέ¬
νως δέ την 13ην Φεβρουαρίου, ή
μέραν Παρασκευήν (διττώς άπο-
φράδα κατά άς Άγγλικάς δοξα-
οιος) ό καθηγητής, είοελάοας έκ
νεοιΐ είς τό δωμάτιον τής Ίρμε-
γορδης, την έρράπισε, την έρρι¬
ψεν εις τό έδαφος καί την έλάκτι-
οεν είς σημείον, ιΰςττε οϋτη νά λι-
ποθυμήση καί νά παραστή άνάγκη
να διακομισθή είς νοσοκομείον. Α¬
κολούθως ό Θεόδωρος ΛάΖαρσον
οπεπειράθη νά αυτοκτονήση, λα-
6ων δύσιν δηλητηρίου.
Κατά την ανάκρισιν τού υπό
τής: άστυνόμίας ούτος κατέθεσεν:
— Μοϋ είχον ειπή, ότι τό σπίτι
ήτο έΕαιρετικώς ήσυχον. Άλλά τό
Υραμμόφωνον μέ ήνώχλει... "Ε-
χοςια την αϋτοκυριαρχίαν μου...
Παρεφρόνησαί...
Είς τό δικαστήριον, ό κοθηγη-
της ΛάΖαρσον ώμολόγηοε κατη- ί
Πανηγύρι, ή Πασχαλιά τοϋ Χωρίου
*Πστηοα —ούς ώμους των πρ3ΥΟν(ην μου κι' ϊτσι μ,τόρεσο νά δώ
πίρα 6λ τα τείχη τοϋ κοιροΰ μου»·
^ ΑΙΒΕΚΤ ΕΙΝ5ΤΕΙΝ
μακρών
σχυμένος την ένοχή τού.
Κατά την αγόρευσίν τού ό Εί- '
οαγγελεύς εϊπε δτι, ώς τοϋ ανέ¬
φερεν ό πρύτανις τοϋ Πανεπιστη¬
μίου τοϋ Ρένπγκ, ό κστηγοροΰ-
μενος ήτο «ή μεγαλϋτερη μσθη-
ματική μεγαλοφυϊο, την όποιαν
εγνώρισε ποτέ».
«Άνευ προηγουμενου μεγαλο-
φυίο», άναφέρει είς την έκθεσιν
τού ό έΕετάσας τόν κατηγορούμε-
νον ίατροδίκαστής. Καί ό Πρόε-
δρος τοϋ δικαοτηρίου, οέρ Άντο-
νυ Χόουκ ωμίλησε διά
-περί τοϋ έΕαιρετικού τούτου άν-
θρώπου, ό οποίος παρεφρόνησεν».
Τό δικαστήριον άνέβαλεν την έκ¬
δοσιν αποφάσεως, άφοϋ ανήγγειλε
την πρόθεσιν τού, όπως θέση τόν
κστηγορούμενον υπό διετή άστυ-
νομικήν παρακολούθησιν, υπό τόν
όρον, ότι ούτος θά εδέχετο νά δι¬
έλθη τό έν έτος είς νευρολογικήν
κλινικήν.
"Ιδού τώρα ολίγα περί τοϋ πα-
ρελθόντος τοϋ κατηγορουμένου,
ώς ταυτα προέκυψαν έκ τής δια-
δικαοίας:
Ό δρ. ΛάΖαρσον είναι Ρωσσικής
κααγωγής. Υπήρξεν είς έκ των
πτωχοτέρων φοιτητών είς τό Πο-
νεπιστήμιον τοϋ ΚαϊμπριτΖ. Οί Κα¬
θηγηταί τού τόν έΕεθείαΖον «ώς
ένα άπό τα μεγαλύτερα μυαλά τοϋ
κόσμου».
Αλλ'
ό μεγαλοφυής αύτάς ε¬
πιστήμων άπέτυχε παταγωδώς είς
την πρακτικήν Ζωήν. Διέμενεν είς
τρώγλας άπέΖη συχνά έκ κρατι-
κών βοηθημάτων, ώς δνεργος, καί
έπορ&ετο τα ολίγα σελλίνια πού
τοϋ έχρειόΖοντο διά τό άεριόφιος
τής θερμάστρας τού, προπαρα-
σκευόΖων φοιτητάς διά τάς έΕε-
τάσεις των.
Έν συνεχεία είς ψυχίατρος τοϋ
συνέστησεν, όπως άΕιοποιήση την
μεγαλοφυίαν τού. Όπότε ούτος
είς «φωτεινόν διάλειμμα· έμελετη-
σε καί έλαβε τόν τίτλον τοϋ δι-
δόκτορος τής φιλοσοφίας, έντός
τριών έτών. Ακολούθως τοϋ προ-
σεφΐέρθη ή θέσις τοϋ καθηγητού
των Μσθημσπκών είς τό Πανεπι-
οτήμιον τοϋ Λονδίνου. Άλλ' ένώ
έδίδαοκε, μίαν ημέραν ησθάνθη
τάς σκέψεις τού νά συσκοτίΖων-
ται καί μέ χαμένον τό νήμα των
Ιδεών τού έοτάθη επί άρκετά λε-
πτά τής ώρας άμίλητος πρό των
φοιτητών...
Κατά τό τέλος τής δίκης ό
Πρόεδρος τού Δικαστηρίου ηρώ¬
τησε τόν κατηγορούμενον, εάν ού¬
τος δέχετοι, όπως παραμείνη είς
νευρολογικήν κλινικήν. Καί έκεϊ-
νος απήντησεν χαμηλή τή φωνή:
— Μάλιστα κύριε. Δέχομαιί...
Ο ΣΥΛΛΕΚΤΗΣ
ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΤΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
(Σννέχεια έκ προηγονμένου)
Δ'
Τό άπόγευμα ό Τώνης έτοιμά-
?ετσι νά βγή.
Άφοϋ έδεοε τή γροβάτα τού
μπροστά οτό μεγάλο καθρέφτη,
οτάθηκε μέ τα χέρια χωμένσ στίς
τσέπες τοϋ πανταλονιοϋ τού, κοι-
τάΖοντας μέ ένδόμυχη αύτσρέσκεια
τό κσνονικό καί ώραΐο ποράοτη-
Μά τού. Χαμογελοϋσε εύχαριστη-
Μένος. Σγά - σιγά, όμως, τό χα-
μόγελο έσβησε άπό τα χείλη τού
καί τα μάτια τού καρφώθηκαν σ'
ενα άόριοτο οημεϊο.
«Λουτόν», μονομούρισε, «..-τί,
λοι.τόν. πού ?τσι είναι... Τής ξα
οέοφης μχχς τής πονάει τό δαντά
κι».
Χοιμογέλασε «' αύτη τή βκέψη
"ώ κοίταξε τό πρόβωπό τού «τόν
"'-αθρέφτη μ' Ινα μορψασμό κλε!
νοντα; τό μάτι·
«Βεβαία- Άλλιώς δέν έξηγεί-
τ«ι·. Χ&ές μάς έκανε τή μελαγχο
λική. Πότε χωνόταν «την άγκαλιά
τίίς μαμάς της χαιδιάρικα «ότε βτό
Μ~ταμ.ΐϊά. Σήμειρα πάλι.· χμ-· 'Αμ'
6γήκε στό δρόμο.
Λ
Είχ« 6ρη πιά τόν τακτικά .ταλιό
τού δρόμο γιά νά βγαίνη <ττό «κοά» Σάν νά μην ελειψε ποτέ τού άπό τή Σμύρνη, εΐχε έςοικειωθή κιό- λας μέ τό περι6ά>Λον τού κι* €ΐχε
βρή κάτι παλιες, ληβμονημενΓς αν
νή&ειές ταν-
Ή άληθινή 2ωή είναι ή συνάντη-
οη τής άρμονϊας, πού την θεμε-
λειώνει ή ήρεμία, ή γαλήνη τής α-
γιεροστης ψυχής μας, ή όποία στ,-
πανώριες κορυφογραμμέ-ς μιάς κα-
θάριας καί π6ντα παιδικής χώ¬
ρας συνομιλεί μέ τις άνταύγειεο
τοϋ θείου. Η ψυχή μας λυτρώνο-
ται μονάχα έκεϊνες τίς στιγμές
πού έλεύθερη άπό κάθε «βιωτική
μέριμνα· άποΖητάει τό άνάκτορό
της, την φύση πού στά έλπιδοφό-
ρο φυλλώματά της κρυφομιλεϊ μέ
τ" δοτρα, τόν θεό.
Στϊς κοσμογονικές μέρες μας
πού ό άνθρωπος οχεδιαΖει νά κα-
τακτήση καί νέους κόσμους έΕω
άπ' την γήϊνη έπιρροή μας, παρα-
τηρεϊται μιά φανερή διάοταοη μέ
την είκόνα τής παραδόσεως, μέ
τα ήθη κι' έθιμα. ΆρχίΖει νά τρε-
μοσβήνει τό φώς τοϋ λαϊκοϋ πο·
λιτισμοϋ μας. Έλάχιτπες περιοχές
κρατοϋν τό φώς τής λαϊκής ψυ·
χής ποϋ τόσο όνάγλυφα άποτυπώ-
νεται οτίς έορταστικές τους έκ-
δηλώσεις. Ή μεταλλαγή αυτή ό
φείλεται σέ πολλά αϊτια. Τό σπου
δαιότερο είναι δτι στά χρόνια μας
δοκιμάστηκε στήν ιμυχική ύφή τού
ό άνθρωπος κι' έτσι αλλαΕε έν¬
τός τού όλόκληρος ό ρυθμός τής
Ζωής. Αύτες αί δοκιμασίες τόν
έρήμΛοσαν οπό κάθε έσωτερικό
οτήριγμα κα'ι τόν ωδήγησαν στήν
κήδευση των πιό ώραιοτέρων α¬
ξιών, πού όμορφαίνουν τή Ζωή
τού, την γύρω πλάση, όλόκληρη
τή δημιουργία πού αύτάς κατέχει
την πρώτη θέση οάν βασιλιας της.
Τό χωριό, τό θερμοκήπιο τής
λαϊκής πορεδόσεως, δοκιμόστηκε
οκληρά. Ή Ζωή έσβυοε σ' αύτό
καί ήρθε ή έρήμωοή τού.
Παρ' όλα τα τεχνητά έπιτεύγμα-
τό τού ό άνθρωπος δέν κατώρθω¬
σε νά συναντήσει την ευτυχία.
Γι' αύτά καί πάλι στρέφεται
πρός τή φύση, στήν ήρεμη Ζωή
τοϋ χωρίου. Μιά νοσταλγία, έχει
κυριεύοει τόν σύγχρονο άνθρωπο
γΓ ότι όνομάΖουμε λαϊκό πολιτι-
σμό. "Ετσι κατανοοϋμε ότι ή παρά¬
δοσις είναι μιά δύνομη άνίκητη
πού ό άνθρωπος είναι θυμωμένος
μ" αυτήν. Η παράδοση διαφυλάτ-
τει τίς θρπσκευτικές κΓ έθνικές
άξίες καί διαφοροποιεί τούς λα-
ούς καί τους κατατόσσει σέ δημι-
ουργικούς καί στατικούς. Αύτάς
πού φεύγει άπ' την παράδοση εί¬
ναι ό τελευταϊος τής γενιάς τού,
κι' έρημώνει την ϊδια τού υπάρξη.
Τό πανηγύρι τοϋ χωρίου είναι
κεντρική έοτία τοΰ λαϊκοϋ μας πο-
λιτισμοϋ καθώς τόν έχει δισμορ-
φώσει ή ψυχή τής φυλής μας στό
πέρασμο τοϋ χρόνου. Τό πανηυύ-
ρι τοΰ χωρίου είναι ή θρησκευτική
κΓ ανθρωπίνη νότα μέσα στήν
ήρεμη Ζωή των κατοίκων τής έλ-
ληνικής ύποίθρου. Τό έλληνικό χο>-
ριό, μέ τίς λιτές καί Ζεστές έχ-
δηλώσεις τού, κρύβει μέσα τού
τό πιό ύγιές κύτταρο τής θρηοκευ-
τικής κΓ έθνικής μας ύπάρΕεως.
Ή π«~η τού Αδολη, άκέρηα, άρ-
χέγονη, Χριστιανική, τοπεινή κι'
άννή, μάς σογκλονίΖει ή Ζωή τού
πτωχική «·υί καθάρια, άδάμαστη
καί άγέραστη οτητή κι' όλόρθη στίς
χαρές τοϋ «πάνω κόομου» κρύβει
την πιό όλοκληρωμένη καί τελεία
φιλοσοφία τής Ζωής. Πολλές φο-
ρές ή θεολογίσ κι' ή φιλοσοφία
των χωρικών μας είναι ανώτερη
άπ' τή θεολογία καί φιλοσοφία
πολλών σπουδοσμέναιν τής έποχής
μας.
πιά, δταν έβγαινε
ά,τ' τό βεοχανέ τοΰ «Κοαίμερ» γιά
τδ «καί». Πήγαινε νά βρή τόν Ό
μηρο, &ΐο)ς «Τχανε
Άπό 'ΐήν .τελώρια έκείνη πάρτα
τής «τοάς, Ιεχτ,ΎΟταν δλη ή ΐ
νη κά&ε ΰράδυ στην ώραία πς», <τκέ<τβηκε πά , ««Ινα* Λλααματάχι·. χαχ γλνκό, ^ο Λαιδί. ΟΊ κοιτές αύτές ίδέες ν« πά^' ό διάολος! ΞαΛέρφη σοϋ λέει. Τό οοαη.μενο τό κορίτσι- Μά 'ί "Ος·2ξη γι« φασα γρα ες δέν ?χω 6έ6αια..·>>-
Άναστέναξε· "Εσια^ε τή
τα τον, ϊβαλε τό «απέλο τον «αί
να .-τοόσοΝΐα·
Τόσο
Τό πανηγύρι τοΰ χωρίου έχει
μιά μακραίωνη ίστορΐα, έχει τή
δική τού ίστορία, γεμάτη άπό θρθ-
λους, ποριδόσεις, άνσμνήσεις, κι
άνεπανάληπ~ς είκόνες, κΓ έτσι
μιά ίδιαίτερ.η χαρά μιά Εεχωριστή
προομονή ΖωγραφίΖεται στίς ψυ-
χές των χωρικών μας πού τό άνα-
μένουν σάν την ήμύρα τής Πασχα-
λιάς. Τό πονηγύρι είναι δεύτερη
Πασχαλιά οιήν Ζωή τοϋ χωρκ
τοϋ κάθε έλληνικοϋ χωρίου. Ό
χαρακτήρας τού είναι Θρησκευτι¬
κάς καί κοινωνικάς συνάμα. Ή
ψυ<χοσύνθεση τού νεοελληνισμοΰ είναι τό συνταίριαομα δύο μεγά- λων άΕιών' τής Εύαγγελικής κα'ι τής Έλληνικής. Τό πανηγύρ: άρχι'Ζει την παρα- μονή. Οί πμώτοι πανηγυριώτες, 6- λοι τους άπό τα γειτονικά χωρία, κάμνουν την εμφάνισιν τους. Ή δ¬ λη όψι τού χωρίου έχει άλλάΕει χρώμα. 'Η φύση προσφέρει τα πλούσια «δώματα της», οί άπλοϊ- κοί χωρικοί μας τή ψυχή τους καί τα σπιτικά ιους γιά τούς Εένους πού έχουν καλημερίσει τό χωριό πού πανηγυρϊΖει. Μέ τόν έσπερινό άρχίΖει τδ πανηγύρι. Ό σεμνάς λευίτης στόν Αγιο Άθανάσιο, ή στόν "Αη Λιδ, ή στόν Άη Παντελεήμονα, ή στήν Άγια Παρασκευή, ή στόν "Αη Σωτήρα, ή οτήν Άγιο Τριάδα κάμνει την ένορΕη. «Άπό θεοΰ άρΕασθαι». Ή Έκκλησιά λάμπει οί κοπέλλε^ τοϋ χωρίου, οί πιό άΕιες, την έχουνε άσπρίοει μέσα κι' έΕω. Βλέπεις θέλουν νά δεί- Εουν στούς πανηγυριώτες ότι ό ιδικάς τους ' Αγιος είναι καλλίτερος άπ' τόν δικό τους. Ή δύση τοΰ ηλίου αυμπίπτει μέ τόν έπιλύχνιον ϋμνο τής Έχχλη· οίας: «Φώς ίλαρόν Άγίας δό- Εης...» ελθόντες επί την ηλίου δύ- μοοφιά! Δροσιά!· · Δέ μπόρ€θ3 ν* ά-τοσώση τή κου βέντα το·. Τόν εκοψε ενας ήλικιο) μένος κύριο;, ξθίΐρισμένος^ μέ στρογγνλά χρι>σα υτ αλιά, πού κόν
τειτ ΟΜτλώνοντας τα χέρια.
"Ε
—"Ε,
Πότε ήρθ?ς;
καλίοσώριοες!
—"Ω, ώ! τόν κίριο "Αλφόνσο.
Τί γίεται μουοιού Άλφόνς; Ή κυ
ρία; ίοαλά; Νά <τοϋ σνστήβω τό φί λο μου: Τώνη; Ίοχιννίδης—Ό κύ ριος Άλφόνς Μπαρώ- —Ί<ι>αννί'δης; "' '·
—Νοά. Τού κυρίον Πβρικλή ό
Ό ήλικκοαένος κνριος
τοΰ Τώνη.
εοχριξε
—Τί μόν λές! "Α, χοίρω πολύ
πού «άς γνωρίζω κύριε. Τού κυ-
ρ!ο'^ Περικλή, ϊ; Κοίτα! Καί χθές
ήαοννα <ττό γοαφείο τον μπόμπα πού ώρες—ωοες τα ξάφνιαζε μι« άμφιδολία, αν ήταν άλήτ>εια ή μή
πως ήταν δνειρο αντό ποΰ ζοΰσϊ
τίς ήμέρ«ς έκΐΐνες ή δμοοφη πό-
λη·-
Ό Τώνης κρατώντας τό ψαβάκι
«τού «τό χεοι βγή— μ«ζ!
V*
το ^
θος σιγοτραγονδώντ«.ς ενα βαλσα
χι. Ό "Ομηοο; —τακτικάς «την
τοι-— τόν περίμίνΐε γτομάτος
ί καί- ψόφιος γιά βέ
Ή προκνμα'κΐι ήταν στίς
ι
σας ·καί τάκουσα,
ι)ατ»: άπ' τό Παρίσι;
—Ναί.
—Ώραία!
.τώς ηρ
Μέ τό γραφ£ϊο τοΰ
■τα
δο
. Ή πρμ
ξες της μέ τή ζοιηρή κινήση τόσον
κόσμον. Δέ 6ασταξε
__"Ε Τώνη; Είναι δμ«>ς
τσή Σμύρνης ε; "Εχει κ«ί
οτο
Παρίσι κανένας δρόμος
«τε
τοια χάση; Κοίτα χοοίτσια! Ο-
κι' ό ίερέας στήν ώραία πύλη μοι-
ρόΖει άντίδωρο, εύχόμενος στόν
κόθε πανηγυριώτη Χρόνια Πολλαί
Ή χαρή τοϋ Άγίου στό σπιτικό
αας!
Σέ λίγο όλοι βρίοκονται στόν
Πλάτανο τοϋ χωρίου. Τα φητά
οτήν πρώτη θέση. Οί καλοφαγά-
δες καί τραγουδιστές έχουν άρχί-
σει. Ή Ζωή επήρε την πανηγυριώ-
τικη νότσ στό χωριό. Κάθε τρα-
πέΖι έχει τούς δικούς του θαμώ-
νες. Άλλοι άπολαμβάνουν τα
κρέας, άλλοι τό ννήσιο 'ροκί μέ
τό κοκορέτοι, άλλοι κυττάΖουν τίς
όμορφες κοπελλιές τού χωρίου
Ισως κανένα συνοικέσιο νά σκαρώ-
νεται. Αύτη είναι ή Ζωή, ή κοι-
νωνική πλευρά τού πανηγυριοΰ.
Σήμερο βρίσκονται οτά χωριό
δλοι οί Εενητεμένοι. Οί άρχοντο-
χωριάτες τής πρωτεύουσας, σπου-
δασμένοι κι' οί άριστοκράτες
πού μιά μερά Εεκίνησαν άπ" τή
σκιά τοϋ γέρου πλάτανου τής πλα-
τείας τού χωρίου γιά μιά καλλίτε
ρη Ζωή. Γρ,γενεΐς καί φιλοΕενού-
μενοι άπολσμβόνουν τό κλορίνο
πού ήμερεύε· την φύση κοί την
ψυχή τοϋ άνθρώπου. Τό γλέντι
θεριεύει τίς άπογευματινές ώρες.
Οί λεβέντες τοϋ χωρίου καί των
γειτονικών χωρίων πού τό κσ-
τέκλυσον έχουνε άρχίσει τό λε-
βέντικο χορο, πού φέρνει στή θύ-
μηση την πολιά όψη τής έλληνι¬
κής ύπαίθρου, αυτή πού σήμερα
έΕατμίΖεται κα'ι Ζή περισσότερο
σάν άνάμνηοη, παρά σάν πραγμα-
Πολλοί θά ποϋνε, ότι ή άποοτο-
λή των πσνηγυριών τελείωσε, δέν
έχουνε καμμιά δικαιολογία υπάρ¬
ξεως οήυερα. Κόθε έποχή έχει
τίς δικές της άνάγκες, τα δικά
της όράματα, τούς δικοϋς της
κροδασμούς, τό δικά της εεδωλα.
Τό πανηγΰρι ήταν μιά όνάγκη,
ένας κραδασμός τής ψυχής τής
έλληνικής ύπαίθρου πού σήμερα
ΓΕΡΜΑΝΟΣ Ή ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
Ό "Ανδρωπος
χωρΐςψμνπμονικόν
Είς την φυλακήν τού Χάγκεν
( Βεοτφαλία — Δυτ Γερανία )
κρατεΓται ένας ώχρός νέος, ήλικε-
ας ολίγον άνω των 50 έτών. Τα
μαλλιά τού είναι κομμένα ώς
«βούρτσα», κατά τό Αμερικανι¬
κόν στρατιωτικόν σύστημα, καί δ¬
ταν ούτος φέρη την οτολήν τοϋ
κοταδίκου, χρηοιμοποιεϊ έν κυα-
νοϋν χιτώνιον άεροπόρου. Είς την
όμιλίαν τού προσδΐδπ Αμερικα-
έχει βοσιλεύσει. Είναι ή δποψη νκήν προφοράν...
των θαυμαοτών της νέας έποχής,
Πρόκειτοι περί ενός -άγνώ-
φύσεως και
τής
τικότητα.
πανηγύρια τής
πίστεως.
Ύπάρχει όμως κι' ή λογική τής
καρδίας τοϋ συγχρόνου άνθρώπου
πού νοοτολγεϊ τα περοσμένα κα'ι
έπιΖητεϊ νά στηρίΕη τή ρσγισμένη
ύπαρΕή της στίς δημιουργικές
'ρίΖες τής παραδόσεως.
Αύτές τίς σκέψεις φέρνει ό
νούς μου, όσες φορές βρίσκομαι
στό πανηγύρι τού χωρίου, τού έλ-
ληνικοΰ χωρίου, καθώς οί τρα¬
γουδιστές διοκόπτουν την ήρεμία
τοϋ ώραίου τοπίου τής έλληνικής
ύπαίθρου κι' οί πανηγυριώτες χο-
ρεύοντας το;Ζουνε:
«Χαρήτε νέροι καί νηοί τού¬
τον τδν ντουνιά!
Νόταν τα νειάτα δύο φορές'
Ή παράδοοη τοϋ χωρίου, Θρη-
σκευτική κι' Έθνική πρέπει νά έ-
πιΖήση. 'Κ Ζωή τής παραδόσεως
είναι ή ιδία Ζωή τοϋ άνθρώπου
πού ένώνει τό χθές μέ τό σήμερα
τής διαστημικης, ή όποία όνει- ότου», ό οποίος άπό τοΰ τέλους
ρεύεται τα πανηγύρια τής οελήνης τοϋ πολέμου περιφέρεται άνά την
καί τοϋ Άρη, κι* όλιγώτερο τα Ευρώπην ώς ό «δνθρωπος δίχοχ:
μνημονικόν».
— Δέν Εεύρω, λέγει, ποίος εί-
μοι. Τδ μονον, τό οποίον ενθυ¬
μούμαι, είναι ότι, ένώ έφερον τόν
βαθμόν τοϋ ύποσμηναγοϋ τής Ά-
μερικανικής όεροπορίας, τό άερο
πλσνον μου κατερρίφθη υπεράνω
τής Γερμανίας. Ουδέποτε διέπρα
Εα τίποτε τό άΕιόποινον κα'ι δέν
μάχομαι δι' άλλο τι πλήν διά την
ταυτότητά μου.
Αί υπηρεσίαι άναγνωρίοεως τής
Γερμανικής Άστυνόμίας διατηροϋν
είς τό όρχεία των 33«>>.αρτέλλες-
διά τόν άνθρωπον αυτόν, ό οποίος
άναφέρετα « συμβατικώς » ώς:
Γκύντερ Φίσσερ, ήλικίας 53 έτών,
έκ Κόργκερωφ τής Πομμερανίας.
Είς την 19ην καρτέλλαν γίνεται
λόγος περί ενός « μυστιριώδους
τατουάΖ» είς τα νώτα τοΰ περί ού
ό λόγος, τό οποίον ό άπταίοτως
ομιλών την Αγγλικήν -άνθρωπος
δίχως μνήμην» παρουσιάΖει ώς ά-
πόδειΕιν τού γεγονότος, ότι άνήκεν
είς την 49ην σμηναρχίαν βομβαρ-
δστικών τής Άμερικανικής άερο-
πορίας.
Τό «τατουάΖ» ούτό είναι όλό-
καί τό προεκτείνει στό αϋριο.
ΚΑΤΟΠΙΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ
Ό Φραντζέσκος
παίρνκι τΑν... ά·5&«Ιερ>Αν του
σιν, ίδόντες φώς έσπερινόν». Ή , 0 Γεώργιος Τόκκι, προσέλοβε μίαν
ψυχή των χωρικών μας λάμπει
Ό "Αγιος ιούς φύλαΕε νά χαροΰν
την ήμέρα τοϋ πανηγυριού. Ό
εσπερινάς έχει τελειώοει. Όλοι
κατευθύνονται στήν π>ατεϊο τοϋ
χωρίου. Όλοι οί χωρικοί χωρι-
σμένοι σ' όμάδες συΖητοϋνε,
ενώ οί γυναΐκες έτοιμάΖουν
τό φαγητό τής παραμονής
καί προετοιμάΖουνε μέ κάθε λεπτο-
μέρεια τό πρόγραμμα γιά τή με-
γάλη μέρο πού Εημερώνει, Μιά
θεχωριοτή χαρά είναι Ζωγραφιστή
πρός την πατρότητα τής Αίμιλίας.
Μόνον ούτω θά ήμποροϋσε νά ά-
ποδειχθή επισήμως, δτι ούδεμία
έΕ αϊματος συγγένεια συνέδεε τό
Ζεϋγος των δύο έρωτευμένων.
Ό Γεώργιος Τόκκι δέν ένθουσι-
άοθη άρχικϋς μέ την ιδέαν αύ-
τήν' άλλ' είς τό τέλος εδέχθη, χά¬
ριν τού έπιμένοντος υιού του, νά
υπηρέτριαν διά νά περιποιήται τα ι σϋρθή ώς κοτηγορούμενος είς τα
Μία δίκη, ή όποία άπηοχόλη-
σεν επί πολλάς ημέρας δικαστή¬
ριον τής Γενούης, έτερματίοθη
δι' έντυπωσιακής αποφάσεως: Ό
νεαρός Φραγκϊσκος Τόκκι δύναται
νά νυμτρευθή την... άδελφήν του
Αίμιλίαν Τόκκι.
"Οταν πρό 20 έτών έχήρευσεν
μπαμπά σας εχω Λάντα δονλειές
έγώ, θά γνωρκτβοϋμε καλλίτειρα
έκεϊ έλπίξω- Ύι/ _, ,,_ ^,,,
—Ευχαρίστως.
—Λοιπόν, ρώτησε δ "Ομηρος
τόν κνριο Μπαρώ· Ποΰ Ιτρεχες
τσι βιαστικός;
—Πάω νά πάρω την Πέπη. θά
περάσετε άπό τό «Σπόρτιν»; 6ά
χαρή πολν δμα μάθη πώς γύρι-
<*ες. Ξέρεις πόσο τής άρέσει ή σνν τροφιά σον. Σά; η:ριμεν«> ε; Κύ
ριε *Ιωαννίδηι θάσαιστε 6έτ>σια καί
στά πρόσωπά όλω ν.
Τα 'ρουμίλιώτικα τραγούδια £-
χούν ήδη ςρχίσει. Ή δημοτική
μουσική άνηχάει οτά «"Ερμα β'
νά· καί στά φαράγγια, κΓ ή ψυ¬
χή τού γέρου άνσπολεϊ στά περα-
σμένα:
« Νότον ιά νειάτα δυό φορές.
τα γηρστειά καμμιά!»
ϊημέρωοε; ή μεγάλη μερά! Παν-
Γθΰ τα χαμόγελο τής γιορτής. Στά
πεντακόθαρα οπιτάκια τοΰ χωρίου,
οτά γιορτινά των χωρικών μας,
στά γέλοια των μικρών πού μτέ
τραγούδια ιραβοϋνε γιά τόν Ά·
γιο
V
άνάψουν τό κεράκι τους.
.Ο παπάς εχει βόλλει τό -Εύλο-
γητός» άπό ώρα τώρα. Οί ψαλτά-
δες, τα άηδονια τοϋ χωρίου, άργο-
ψ άλλου ν τα τροπάρια τής γιορ¬
τής, Ή έκχλησία είναι κατάμεστη
άπό πιστούς
Μετά τή/ αναγνώση τοϋ Εύαγ-
γελίου προβάλλει ή μορφή τού γέ¬
ρου Λευΐτη οτήν ώραία πύλη.
Τούς άπευθύνει τοϋτες τίς άπλές
ίδέες:
«Άδελφοί μου, δέν είμαι σπου-
δαομένος σέ σχολειό καί σέ Πα-
νεπιστήμια, μά ή αποστόλη μου
μέ προστάΖει νά οδς πώ δύο λό-
για στή μενάλη γιορτή. Ή Ζωή
τοΰ Άγίου μας είναι δεμένη μέ
τή Ζωή τοΰ Χριστοΰ μας. Ή άγία
μορφή του προβάλλει γιά μίμηση
στόν καθένα μας. "Αγκαλιάστε τίς
παραδόσεις τής πίστεως μας καϊ
τής φυλής μας. "Οποίος Εεμακροί-
νει άπ' την π»—η καί την παράδο¬
ση, άργοπεθαίνει, άφοϋ προηγου¬
μένως έρημωβεϊ άπά τούς πνευμα-
τικούς άρμούς τής Ζιυής.
Άδελφοί μου! Κρατήοτε δ.τι
σπς-
(ΣυνεχΙΖεται)
δύο ορρενα νήπιά του. Άλλ' είς
τό τέλος, ερωτευθή καί ένυμφεύ·
θη την ύπηρέτριον' επιροσθέτως
δέ άνεγνώρισε δικαστικώς, ώς ι¬
δικόν τού δήθεν, τό τεκνο,ν τό
οποίον αύτη ανέμενεν έΕ δλλου
άνδρας.
Τή νήπιον ανεπτύχθη είς ώραιο
τάτην νέαν την οποίαν πρό μη-
νών ερωτευθή ό Φραγκϊσκος Τόκ¬
κι, άφοΰ επέστρεψεν έκ μακράς
άπουσίας, γνωρίΖων, άλλως τε,
πρό μακροϋ, ότι δέν επρόκειτο πε¬
ρί πραγματικής ή έστω κοί έτε-
ροθαλοϋς αδελφής του.
Ή Αίμιλία άνταπεκρίθη είς τό
αϊσθημά του. Άλλ" ό νόμος είναι
σαφής. Οί γόμοι μεταΕύ όδελφών
άπσγορεύονται υπό οιανδήποτε
συνθήκας.
Ώς άπό μηχανής θεος παρου¬
σιάσθη τότε, είς δικηγόρος, ό ο¬
ποίος απέδειξεν είς τόν νεαρόν
Φραγκίσκον τόν μόνον δυνατόν
τρόπον δρσεως τοϋ ύφισταμένου
έμποδίου — δηλαδή την υποβο¬
λήν μηνύσεως κατά τοϋ πατρός
του ,έπί ψευδεϊ δηλώσει, σχετικώς
δικαστήρια, δπου καί ώμολόγησε
την ένοχήν τού. Ώς μάρτυς κατη
γορίας δέ εκλήθη έν συνεχεΐρ ή
νϋ/ κ. Τόκκι, ή όποία παρεδέχθη
ότι ή Αίμιλία προήρχετο έΕ δλλου
πατρός. Κοί, διά τοϋ τρόπου τού¬
του, ό Γεώργιος Τόκκι κατεδικά¬
σθη διά την ψευδη δήλωσιν τού
είς φυλάκισιν 10 ημερών.
Ή απόφασις αύτη απετέλεσε
την βάσιν ετέρας δίκης ενώπιον
πολιτικοϋ πλέον δικαστηρίου τό
οποίον ήκύρωσε την πράξιν άνα-
γνωρίοεως τής ΑΙμιλίας ώς θυνα»
τρός τοΰ Γειοργίου Τόκκι.
Μετά την δευτέραν αυτήν 6πό·
φασιν, ουδέ νομικόν κώλυμα ό-
πήρχε πλέον. Ή μέχρι τούδε ΑΙ-
μιλία Τόκκι έπαυαε πλέον νά φέρη
τό επίθετον αύτό καί νά έχη τόν
παραμικρόν δεομόν μέ τόν τέως
πατέρα της. Καί, έτσι, μετ" ολί¬
γας ημέρας, ό Φραγκϊσκος καί ή
Αίμιλία θά ήμπορέσουν νά τελέ-
σουν τούς γάμους των.
ΔΑΜΩΝ
κλήρος φράσις είς την Γερμανικήν,
ή όποία άναφέρει: «Αύτά παθαί-
νουν οί Αμερικανόν έμπρησταί καί
πιλότοι - γκάνγκστερς».
Κατά τούς ίαχυρισμούς του, ό
ιφίσοερ» μετέσχε 60 έπιδρομών,
κατά την τελευταίαν των οποίων
τό άεροπλόνο τού κστερρίφθη είς
την περιοχήν τοϋ Άννοβέρου.
Ό «πιλότος» ήχμαλωτίσθη υπο
τής Γερμανικής Άστυνομίας καί
άπό τής ημέρας έκείνης τόν έγκα-
τέλειψεν ή μνήμη του.
Άφοΰ αί Γερμανικαί αρχαί τόν
άπώθησαν τρίς άπό τα σύνορα, ό
Γκύντερ Φίσσερ ανευρέθη είς κα¬
τάστασιν άναισθησίας έντός χάν¬
δακος είς την Όλλανδίαν καί διε-
κομίσθη είς νοσοκομείον τοϋ "Εν-
σεντε, όπου υπεβλήθη είς μάτην
είς θεραπείαν διά «όροϋ αληθεί¬
ας» κοί «ήλεκτροσόκ». Τό μόνον
πού ήμπόρεσε τότε νά «ενθυμη¬
θή», ήσαν τα όνόματα των γονέ-
ων του: Ουΐλλιαμ καί Μέρφυ Κέλ-
λς, έκ Νόρθμπεργκεν τής Νέας
Ύρσεης (Ήν. Πολιτειαι).
Είς Γκρονόου τής Δυτ Γερμα¬
νίας, ό διευθυντής τής Άστυνο¬
μίας εΰρεν εργασίαν είς τόν χα¬
μένον αυτόν άνθρωπον καί εφρόν¬
τισε νά γράφη είς τούς άναφερο-
μένους ώς γονεϊς του. -Οπότε ού¬
τος μετ' ολίγας ημέρας απεπειρά¬
θη νά ουτθΛτονι^αη, ένώ οί επκττο
λαί διά των οποίων ήρωτοτο
μήπως ό Γκύντερ Φίσσερ είναι 6
ίς ή ό δλλος έκ των χιλιάδων
άγνοουμένων τού τελευταίου πο¬
λέμου.
ΜεταΕύ των ληφθεισων έπιοτο-
λών, περιλαμβάνεται μία έκ τής
Ανατολικής Ζώνης τής Γερμανίας,
ύπογροφομένη υπό τινος Μπροϋνο
Φίσσερ καί τής ουΖύγου του 'Ερ-
νας. Είς την επιστολήν αυτήν ά¬
ναφέρετα! :
Ό νέος τοϋ όποίου την φωτο-
γραφίαν είδομεν είς τάς εφημερί¬
δας είναι ό υιός μας. Τού στέλνο-
μεν τα χαιρετίσματά μας».
Είς τόν αυτόν φάκελλον περιεί-
χετο έπιστολη μέ την υπογραφήν
Άννελούρ Φίσσερ, άναφέρουσα
Ο αδελφάς μου έλάτρευε μικράς
τα άεροπλάνα».
Μέχρι ·στιγμής, όμως, οί Φίσ¬
σερ δέν ήλθον είς Χάγην ίνα επι¬
σκεφθούν τόν κρατούμενον.
Πάντως, την εκδοχήν περί ·κα-
τορριφθέντος άεροπόρου» έΕησθέ-
νησεν ό ϊδιος ό κρατούμενοι;, ο ο¬
ποίος, άνακρινόμενος μίαν ημέ¬
ραν, εδήλωσεν, ότι κατά τόν πό¬
λεμον ύπηρέτησεν είς τα ύποβρύ-
χια, ότι έλιποτάκτησεν ολίγον πρό
τής συνθηκολογήσεως κοί ότι ή
στικτή έπιγραφή επί τής πλάτηο
του «έφιλοτεχνίθη· είς Αμβούρ¬
γον. Αργότερον, δμως, ό Γκύντερ
Φίαοερ ίσχυρίσθη, δτι ή κατάθεσις
αύτη ελήφθη διά τής βίος.
Άς σημειωθή, τέλος, ότι οί
ψυχίατροι, οί όποίοι έχουν έΕετά-
σει καί παρηκολούθησαν κατά και-
ρβΰς επί σειράν μηνών τόν κρα-
τούμενον τούτον των φυλακών τού
Χάγκεν, τα έχουν κυριολεκτικώς
χαμένσ, διότι τα συμπτώματα, τα
όποία πορουσιάΖει ούτος δέν άντα-
ποκρίνονται πρός ουδεμίαν έκ των
γνωστών ψυχικών άσθενειών.
ΦΙΛΗΜΩΝ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
«ΣΑΓΓΑΡΙΟΣ»
Άλο τίς έκδόσεις Φυτράκη «βι
στήν σειρά υπό τόν τίτλο «Τα «ρβ
6ϊ Λ
29)6)1974
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
30)6)1973
2.260.000.— 2.260 0Τ0,-
33.060.— 33.060.—
2 293.060.— 2.293.060.-
, . 38.910.70
20.500.--
2.729.-
23.229.- 13.8».—
2.816.289.— 2 346.805.70
ΑΝΑΛΤΣΙΣ ΜΕΡΙΔΟΣ «ΖΙΙΜ1ΑΙ & ΚΕΡΔΗ»
2.316 289.- 2.345.805,70
οας ένώνει μέ πίοτη, παράδοση
καί Άνθρωπο!»
Ή λειτουργία δρίσκεται στό τέ¬
λος. ό Ψαλτης κλείνει τή μελωδία,
, Ί'Γ Ι
"Εξοδα Αιαχειβήσεως 62.373.— 120.088,70
Άποοβέσεις 47.912.- 47.912.-
Άπωλεοθκϊσαι Άπαιτήσεις 45.235.30 —
Κέρδη χρήσεως
138.532.70 —
294.051.- 168.000,70
Κέρδη ίκ τόκαν Ί .'/. Α«-
ν«ίων)Τραπ.
Κέρδη Διάφορβ
'Ενοίκια ΕΙσττραχθέντα
Ζημίαι χρήσεως
49.013.— 19.897.-
7.010.- -
238.000.- 80 000—
— 68.103.70
294.053- 168 000,70
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΤ Δ._·
Ν. ΑΛΧΑΔΕΦ
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΤΗ 31η ΙΟΤΛΙΡΤ 1974
" *** ΕΙΣ ΣΤΜΒΟΤΛΟΣ
Ν· ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ
ΟΛΟΠΣΤΗΣ
Τ. ΑΓΑΤΖΑΝ

Προοφυγική καί έθνική μνημοσύνη
Σηνέχπη ε-κ τής ιη; «βλίδας
ποιδευτικοϋ ΣυμβουλΙου τού Ύ-
πουργείου Παιδείας άπό τοθ 1937
κοΙ ήδη Ανππρόεδρος ούτοϋ. Δι
έτελεσε έπίσης Άντιπρόεδρος τού
Ανωτάτου Συμβουλίου Έκπαιδευ-
τικοθ προγράμματος γενικής έκ-
ποβεύσεως (1963). Μετέσχεν
πλείστων Διεθνών έπιστημονικών
συνεδρίαν, τόν δέ Μάρτιον 1963
εκλήθη καί έδίδαΕεν είς τό Μεσο¬
γειακήν Κέντρον μετοπτυχιοκών
άγρονομικών Σηουδών είς Μόν-
ηελλιέ Γαλλίσς. Διετέλεοε τέλος,
Πρόεδρος τού Συλλόγσυ 'Ελλή-
νων Ψυχολόγων, ίδρυτικόν μέλος
τής "Ελληνικής Έθνικής Ένώσε-
ωο κοτά τής Επιληψίας, μέλος
τού Δ. Σ. τής "Ανωτέρας Σχο-
λής Στελεχών Κοινωνικήν Προ¬
νοίας τής ΧΕ.Ν., Ιδρυτικόν μέλος
τής Εταιρείαι Νευροψυχιατρικής
Ύγιεινής τοθ Παιδιοϋ καί 'Αντι-
πρόεδρος τού Συνδέσμου Κοινω¬
νικήν Λειτουργών τής "Ελλάδος
Συγγραφεύς πολλών καί ά£ιο-
λόγων έπιστημονικών εργασιών
καί μελετών είς Συγγρόμματα,
ώς κο) πλείστων άλλων δημοσιευ¬
θείσαν είς Έλληνικά καί Ξένα έ-
πιστημονικά περιοδικά.
ΠΑΠΑΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ανδρέ¬
ας τοθ Γρηγορίου, έκ Βρυούλλων
τής Έρυθρα/ας Μικράς Άσίας
Πτυχιοθχος τής Φιλολογικής Σχο-
λής τού Πανεπιστημίου Αθηνών
κο) Καθηγητής τής Φιλολογΐας.
Διετέλεσε Διευθυντής τού έν Βρυ-
ούλλοις ΆναΕαγορείου Παρθενα-
γωγείου καί είς άλλας Σχολάς
τοθ Νομοΰ Σμύρνης καί εδίδαξεν
έπίσης επί 5 έτη, είς την έν "Α¬
θήναις Έλληνογαλλκήν Σχολήν
ΜεταΕά.
Κατά την Μικρασιατικήν συμ·
φοράν, καταΖητούμενος υπό τής
Τουρκικήν Άοτυνομίος λόγω τής
μεγάλης καί έντόνου πατριωτικής
τού δράσεώς, την 19ην Σεπτεμ-
βρίου 1922 συνελήφθη καί άπή-
Εφορου τής Ευαγγελικης Σχολής
κσί πρεοθύτερος άδελφός τού δια·
κεκριμενου Παθολόγου Αθηνών
καί πρώην Διευθυντού Παθολογι
κης Κλινικής τού Νοσοκομείου
Προσφύγων Αθηνών, νυν τού Ι π-
ποκρατείου Γενικοΰ Νοσοκομείου
Αθηνών ΓΕΩΡΠΟΥ ΝΙΚ. ΤΣΑΓ-
ΚΡΙΔΟΥ.
ΆνέδειΕεν τόν εκλεκτόν υϊόν
αύτοϋ ΝΙΚΟΛΑΟΝ Πτυχιοΰχον
των Οικονομικήν "Επιστήμων τού
Πανεπιστημίου τής Άμβέρσας τοϋ
Βελγίου. Μετά τάς σπουδος αύ-
τούέπανήλθεν είς "Αθήνας καί έΕ-
ελέγπ έπίσημος Χρηματιστής Α¬
θηνών "Αργότερον Παραιτηθείς
τθϋ Χρηματιστηρίοϋ εγένετο Γενι:
κάς Γραμματεύς τοϋ Υπθυργείου
ΒιομηχανΙας.
Μετό ταύτα μετέβη είς' Νέαν
"Υόρκην ένθα έγνωρίοθη ευρύτα¬
τα μετά των οίκονομικών κύκλων
τής μεγσλουπόλεως ταύτης καί ε¬
γένετο Οικονομικάς Σύμβουλος
τής έκεΐ έδρευούσης ΈταιρεΓας
ΠβτρβλαΙου ΕΣΣΟ, έπιστρέφοθ δ*
μετ" ολίγον είς "Αθήνας άνέλαβεν
την Οικονομικήν Διεύθυνσιν τής
αυτής "Ετσιρείας είς Έλλάδσ.
Διετέλεσε ούτος καί 'Υπουργός
Βιομηχσνίας επί τής Ύπηρεσΐα-
κής Κυβερνήσεως Ιωάννου Πά
ροσκευοπούλου (1966).
"Απεβίωσεν είς "Αθήνας τό
1973.
ΠΑΝΑΠΩΤΙΔΟΥ - ΠΛΑΚΟΤΑ-
ΡΗ "Αλεξάνδρα τοθ "Ιωσήφ, έκ
Ύλισμός καί Ίδεαλισμός
Π Πνευματοκρατία
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΒΥΣ ΚΡΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ
Κων) πόλεως. Άπόφοιτος τού "Α¬
μερικανικόν Κολλεγίου θηλέων
Κων) πόλεως συμπληρώσσσσ τάς
σπουδάς της, είς την Φιλοσοφικήν
χθη μετά χιλιάδων αλλων συμπα-
τριωτών είς Μαγνησίαν, καθ" ο¬
δόν δέ, καθ1 ήν έοταμάτησε πρός
λήψιν ύδατος, εδέχθη είς την κε¬
φαλήν διπλούν πλήγμσ διά σπά-
θης καϊ ο'ιμόφυρτος ώς ήτο κο'ι
δνευ έπιδέσμου τινός, έζηναγκό-
Σχολήν των ΠσνεπιστημΙων τού
Βιεραλίνου καί κατόπιν βίς · Βορ*
βονην των Παρισίων-. " '
Τυγχάνει σύΖυγος τοϋ διακεκρι-
μένου Κωνοταντινοπολίτου Ζω-
γρόχρου, αειμνήστου Κωνσταντίνου
Πλακωτόρη. "Εχει δημοσιεύσει δι-
άφορα δρθρα καί μελέτας δία την
Ελληνικήν καί Ξένην Λογοτεχνί-
αν καί ιδίως διά την Ποίησιν καί
τό Θεατρον είς διάφορα περιοδι-
κά, ώς ό Κυκλος, Τα Νεοελληνι
κά Γρσμμστα, ή Νεα Έοτίθ, ή
Καινούρια 'Εποχή καί "Εποχές.
Ποιήμστα ταύτης δχουν μετο·
φραοθή είς την Αγγλικήν, Ίτα-
Γ"
«"Εοεσθε τέλειοι, ώσπερ ο Πά
τήρ Υμών ό έν τοΤς ούρανοϊς τέ-
λειος εστίν» (Ματθ. Ε. 48). Ιδού
ποίος πρόπει νά είναι ό όντικει-
μενικός οχοπός τής Ζωής μας,
ποίος πρέπει νύ είναι ό όρθός
καί όλάνθαατος ,ηρρσανσταλισμός
μας. ,ν^ .... /-, ...._-> ,
Άλλό θά διερωτηθήτε ασφαλώς
πώς είναι δυνατόν έγώ ο πεπε
ροσμένος καί όδύνοτος βνθρωπος,
πού Ζώ μέσα είς μίαν κοινωνίαν
τόσον Εεπεομένην ήθικώς, πού
όντωετωηί2ω τόσες έναντιότητες
καί διιοκολίες, πώς είναι δυνατόν
νά Ζήσω μίαν τόσον υψηλήν καί
άνώτερην Ζωήν;
Βεβαία, άν θέλης νύ οτηριχθής
μόνον στάς δι κάς σου δκνάμεις.
κοΐ θέλεις νά βασισθής μόνον στάς
ιδικάς σου προοπαθεΐος, Λγο τα
ίδεωδες, ή πραγνιστοπαίησις τού-
τού τού ύψ.οτου σκοποθ τής Σω·
ής σου είναι όδύνστος. Στπν Ζω¬
ήν αύτην θ' άντιμετα>π[σηο κακί·
ες. δυσκολίες ποικίλες, πειρσσμοσς
παμπολλους. "Εχεις ν" άνημοτίθ-
πίσης έν πρώτοις τό ίδ'ο τό έγώ
■σου μέ τάς όρμάς τού, τάς έπιθι>
μίσς τού, τα πάθη τού. τόν εγωϊ¬
σμόν τού, τάς ηροκαταλήψεις τού.
"Εχεις ν" άντιμετωπίσης τό περι-
βάλλον σου μέ τάς ποικίλας έπιρ-
οβη υπό τ&ν Τούρκων νά ουνεχί- ■ λ(κήν κο, Γ(Οϋγκοσλαβ,κήν, "Αγ-
οη πβΖοπορών χέχρ, της πόλεως νλ)Καί ^ μετοφρόσεΐ(: —^^ τών
Ζ δπου καί απεβίωσεν την ποιπμότων το0 Αγγέλου Σικελ.α
Ιβην 'Οκτωβρίου 1922 είς τό έ-
κ& Τουρκικόν Στρατιωτικόν Νο¬
σοκομείον.
Α
Ό ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΓΡΗΓΟ-
Ρ'ΑΔΗΣ νεώτερος αδελφάς τού
αειμνήστου καί ύπερόχου έκείνου
Μικρασιάτου άνδρός ΣΑΒΒΑ, με·
τοΕύ των προσπαθειών αύτοϋ δ-
πιος έπεκτείνη έτι ευρύτερον είς
τόν "ελληνισμόν τής "Ανατολής
την Μορφωτικήν καί Παιδαγωγι-
κήν τσυ συμβολήν καΐ είσφοράν,
συνέγραψε καί έΕετύπωσε ίδίοις
έΕόδοις Αναγνώσηκά διά τα Σχο¬
λειό των Κοινοτήτων Μικράς Ά
οίας, δτινα έκρίθησαν την εποχήν
εκείνην ώς μοναδικά είς τό είδος
των. Ταυτα ώνομάΖοντο «'Ανα-
γνωστικά τοΰ Πλάτωνος Κριτο-
βούλου» ήτοι τό ψευδώνυμσν τοΰ
συγγρσφέως Παπαγρηγοριάδου.
Κατά τό χρονικόν διάστημα τής
βΐς "Αθήνας παραμονής τού καί
τής υπηρεσίας τού είς την "Ελλη-
νογαλλικήν Σχολήν ΜεταΕά, ή-
σχολήθη έπιμελά&ο μέ την κατάρ-
τΐ©ιν Στατιοτικών πινάκων,, περί
τού" όν Πόντω, θράκπ καί Μικρδ
'ΑσΙα "Ελληνισμού. οίτινες εχρη¬
σίμευσαν κατά τό Συνέδριον των
ΒερσαλλιΦν τής Γαλλίας, παρα·
σχών ούτω πολυτίμους υπηρεσίας
είς την μητέρα Έλλόδο.
'Απεβίωσεν είς Σόμα Μικράς
"Ασίας την Ιβην 'Οκτωβρίου
1822.
Λ
ΤΣΑΓΚΡΙΔΒΣ Χρήοτος τού
Νικολόου, έν Μπουρνόβα Σμύρ¬
νης. Άπόφοιτος τής Εύσγγελικής
Σχολής Σμύρνης Μετά την άπο-
φοίτησιν αύτοϋ έκ τού Γυμνσσίου,
έστάλη δι' ολίγον χρονικόν διά¬
στημα υπό τού πατρός τού είς
'Οδηασόν τής Κριμαίας Ρωσίας,
πλησίον των έκεϊ άνταποκριτών
των 'Εμπορικων 'Επιχειρήσεων
αυτού πρός επαγγελματικήν έΕά
σκησΐν. Μετά την Μικρασιατικήν
συμφοράν, εγκατεστάθη είς "Αθή¬
νας καί ήσχολήθη μέ Χρηματιστη-
ριακάς έργαοίος διατηρών ίδιον
Γραφείον καί αργότερον άνεγνω
ρΐσθη ώς επίσημος Χρηματιστής
Αθηνών.
"Ητο υιός τοϋ μεγαλεμπόρου
Σμύρνης ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΣΑΓΚΡΙ-
ΔΟΥ, σηναίνοντος Κοινων~ού
κσί Κοινοτικαί) Πορογοντκ καί
νοθ έχουν μεταδοθή υπό τοθ Γ'
προγράμματος ΜΠΙ — ΜΠΙ-«Σί
τού Λονδίνου. "Εχει μεταφρόσει
έπίσης είς τα Έλληνικά, ποιήμα-
τα "Αγγλων, Ίρλανδών καί 'Αμε
ρικανών ποιητών. 'ΕΕέδωσεν -μέ
χρι τούδε όκτώ (8) ποιητικάς
συλλογάς όπό. τό 1930 μέχρι τό
1972.
Προέβη ε|ς διαλέΕεις επί Λογο
τεχνικών θεμότων καί είς σειράν
μαθημάτων δ,ιά την "Ελληνικήν Λο
γοτεχνίαν είς την "Αγγλικήν
γλώσσαν άπό τής έποχής τοϋ Ρ{3
ΜΑΝΟΥ τοϋ Μελωδοΰ μέχρι σή
μερον.
Διετέλεσε μέλος τής Διεθνοΰς
τριμελούς έπιτροπής τού βροβεί-
ου ΑΝΤΕΡΣΕΝ διά τό καλύτερον
παιδικόν βιβλίον, θεωρούμενσν
μικρόν ΝΟΜΠΕΛ» μέλος τής "Ε
ταιρεΐας 'Ελλήνων Λογοτεχνών
καί μέλος τοϋ Δ.Σ. τού Κύκλου
τού 'Ελληνικού Παιδικοϋ Βιβλίου.
Ή ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙ-
ΔΟΥ — ΠΛΑΚΩΤΑΡΗ τυγχάνει
γνωοτή καί όΕιόλογος Λογοτέχνις
ενδιαφερομένη ιδιαιτέρως διά
την καλυτέρευσΊν τοθ 'Ελληνικοΰ
παιδικοθ βιβλίου κα). την προβο-
λήν των 'Ελληνικών Γραμμάτων
είς τό 'ΕΕωτερικόν καί εχει προσ
φέρει πολυτίμους υπηρεσίας είς
την Λογοτεχνίαν καί τό "Ελληνικά
Γράμματα γενικώτερον.
ΧΡΥΣ. Α. ©ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
,Τατρός, έκ ΝοΖλή Μικράς Άσίας
ροάη τού, έχεις νά άντιπαλαϊσης
μέ τόν έΕω κόσμον, μέ τάς κακί-
άς τού, μέ την ίδιοτέλειάν τού.
μέ την γοητείαν τού. μέ τούς
πειρσσμούς τού, μέ χίλιες δύο έ·
ναντιότητες.
Τό οώριώδες είναι Αν έχης κα-
ταλήΕβι είς οριστικάς αποφάσεις
ώς πρός τα βοσικά προβλήματα
τής Ζιοής καί της ύπάρΕεως.
"Ας υποθέσωμεν δμως ότι έχεις
:κλέΕει τόν ορθόν δρόμον καί δτι
θήλεις νά προχωρήσης μέ επιτυ¬
χίαν στήν Ζωήν ώστε νά πραγμα-
τοποιήσης τό ανωτέρα Ιδεώδη, νά
γίνης τουτέστι μία όλοκληρωμέ-
νη προσωπικότης.
Αίσθάνεσαι τόν εαυτόν σου α¬
δύνατον καί δτι εΤσαι μόνος στήν
Ζωήν. Αύτό τό α'ηθημα τής μονώ-
αεως σέ κσταπιέΖει καί ύποφέρεις
σιωπηλός. ΆνοδΉιλώνεσαι στόν ε¬
αυτόν σσυ. "Αλλοι δμως άνπδροΰ"ν
κατά διαφόρους τρόπσυς πού βλά-
πτουν συνήθως αύτούς τούς Ιδί-
συς.
Ι Στό αίσθημα αύτό τής μονώσε-
ως πού σέ όδηγεί είς άπογοητεύ-
σεις κοί είς σποθάρρυνσιν οί πε-
ρισσότεροι ψυχολόγοι καί ψυχανσ-
λυτοί άπαντοΰν συνήθως μέ εϋκο-
I
λες καί πρόχειρες συμβουλές:
Ι — «ΚύττοΕε νά ένδιαφερθής
περισοότερο διά την Ζωήν.
| — «ΚύτταΕε νά συνώψης.γνιο-
ριμίες». 5·/ ίαν>-> ΐΐ-
-■? ., «ΚύτταΕε νά πηγαίνης στό
δπαιβοο. νά ΕεσκάΖπς, νά άσχο-
λήσαι μέ τα οπολ μέ τα θεαματα
καί τοιαϋτα»
Όλες δυως οί συμβουλές αύ-
τ£ο καταλήγουν ο" αύτό τα παρά-
δοΕον. ν" άφήνουν τόν άνθρωπον
στίς τδιεα τού προαπάθειες καί δυ¬
νάμεις γιά νά ύπερνικήση τίς δυ-
ΰκαλίες τού.
Άλλά πως είναι δυνατόν ό
σνθρωποο μόνος τού νά άνορθώ-
ση τόν εαυτόν τού; Άραγε ύ-
πάρχει σωστή απάντησις στό ειδι¬
κόν αύτδ πρόβλημα;
Ή χρκτπανική απάντησις βτό
σοβαρά αύτό ήθικά κα) ψυχολσγικό
πρόβλημα βΐγαι εντελώς διαφορετι-
κή.
Χωρίς βεβαίως νά παραγνωρίΖη
ώρισμένες όρθές παρατηρήσε;ς κοί
ύποδείΕεις τής Ψυχολογίαν προσ-
φέρει Υό απείρως ανώτερον καί
πρακτκώτερον συνάμα, άλλά ώς
ούσιώδες φάρμακον προσφέρει έ-
Β ΥΚΑΟ#Ο»Β2Ε
Ό Α' τ ά ρ ο ο τής
^ΑΛΗΙτΙΪΧΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ·
-Μ. Βροχμέκ 12Θ .
'Αηοοτπλλβται (όπ' άτΤΓκατ^-ΛίΑή) ώποϋΒ»ν«>τε
Ελλάδος χωρία Αλλην 6π_όε_νσι
η~ Βε^ΰθΐί»» ταβ
2υγτρα6 ΜΟ ΚαλλΜ— -
1 —ιΐ ^Β^εΔΕ
•Τπό ΔΗΜ· Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
κείνο ακριβώς είς τό οποίον ευρί¬
σκεται ή δύναμις, πού αποτελεί
χ αί την λύσιν τού προβλήμοτοα
Είς τό αϊσθημα τής μονώσεως
καί τής άδυνομίας, τού φόβου καί
τοϋ ύγχους προσφέρεται μ(α ύπο-
σχεσις ή μάλλον ή βεβαιότης τής
θείας Πσρουσίας.
Χάρις είς την Παρουσίαν αυτήν,
πού είναι όόρατος μέν σλλά πολύ
πραγμστικός καί δυναμικός πορά-
γα>ν, δλη ή ότμόσφαιρα τοϋ περι-
βόλλοντος μεταμορφώνεται. "Όλτ|
ή καθημερινή Ζωή μέ τό απειρα
κ Οί πολυσύνθετα προβλήματα της
φωτίΖεται καί όντιμετωπίΖεται μέ
διαφορετικήν προοπτικήν, μέ θάρ-
ρος καί κατανόησι καί πρό παν¬
τός μέ εύοτοχίαν καί μέ όποτελε-
σμστικότητα.
Καί τούτο διότι άντιμετωπΙΖεται
τό πρόβλημα άπό τόν άνθρωπον
καί σπό κ οί νού μέ τόν Ούρσνιον
Φίλον τού, τόν Κύριον, ό οποίος
είναι πσντοτε άοράτως παρών βίς
εκείνον πού πκττεύει είς Αυτόν,
Καί ευρίσκεται είς πνευματικήν ε¬
πικοινωνίαν μοΖί Τού.
Ό ίδιος ό Κύριός μας στάς τε¬
λευταίας τού ΰποδείΕεις μάς είπε:
«Είς τόν κόσμον θά έχητε θλί-
ψεις. Μή Φοθείσθε, έγώ νενίκη-
κο τόν κόσΐΓον». Τούτο σημαίνει
δτι ή Νίκη ή ίδική Τού προσφέρε¬
ται κσί ώς ίδική μας νίκη.
Άλλό έκεϊνο τό οποίον είναι
περισσότερον παρήγορον δι" ημάς
τούς θνητοΰς είναι ή ρητή ΰπό-
σχεσίς τού ότι -θά είμαι μαΖ σας
καθ" Ολος τας ημέρας τής Ζωής
μας».
"Εχεις έπομένως ένα αόρατον
μέν όλλά πανταχοΰ παρόντα κοί
Παντοδύναμον Φίλον ό οποίος σέ
άγσπά περισσότερον άπό δ,τι σύ
τ» 'Αοχιμανδρίτου Ε¥ΘΥΜ!ΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΑΟΥ
ΑΓ'
Ό Πστριάρχης "Ιακώβ φεύγων
άπό προσώπου "Ησαύ κατσληφθείς
υπό τής νυκτός καί κοιμηθείς έν
τινι τόπω τής Χαρράν, πλησίον
τής Ούρ ή Ούρφα τής Δυτικής
Άοσυρίας, έγγύς των έκβολών
τοΰ Εύφρότου ποταμοϋ είδεν είς
τό όνειρον τού μίαν κλίμσκα, ή
όποία έφθανεν, άπό τής Γής, έως
τοϋ Οϋρανοϋ κοί ώνόμοσεν αυτήν
βάσιν θεοϋ, ήτοι οίκον θεοΰ «έ-
Εηγέρθη Ίακώβ άπό τόν ύπνον
αύτοϋ, καί είπεν δτι έστι Κύριος
έν τώ τόπω τούτω, ίγώ δέ ούκ
ήδειν καί έφοβήθη καί είπεν ώς
φοβερός ό τόπος ούτος" οϋκ εοτι
τουτο, άλλ' ή οίκος θεοϋ, καί αύ¬
τη ή πύλη τοϋ Ούρανού» (Γεν.
28' 16). Κατ' άλλας δέ έρμηνεί-
οχ: «βάσις θεοθ» διότι είδε τόν θε¬
όν έπιοτηριΖόμενον επάνω αυτής
■Κύριος ε-πβοτήρικτ© έπ· αυτής»
(Γεν. 1β, 13). Προετύπωνε δέ ή
ουρανομήκπς αύτη κλίμτιε την ββ-
οτόκον Παρθενον Μαρίαν, διότι
διά τής μεσολαβήσεως καί ομέοου
διακονίσς αυτής είς τό Μυστήρι¬
ον τής θείας Οίκονομίας κατέβη
μέν ό θεός είς την Γήν, άνέβη-
σαν δέ έκ τής Γής οί άνθρωποι
είς τόν Ουρανόν. Ούτω δέ ή
Πορθένος Μαρία απεδείχθη οϊκας
έμψυχος τοθ θεοθ ώς χωρήσασα
έν τή κοιλία αυτής τόν ΜονσγενΓ)
Υίόν καί λόγον, την ένυπόστοτον
Σοφίαν τού Θεοθ!.. Άλλά καί Πύ¬
λη τοϋ Ούρανοϋ απεδείχθη αλη¬
θής ή θεοχσρίτωτος θεομήτωρ
Μαρία διότι ενώ πρότερον ήτο
κεκλεισμένος ό Ούρανός καί ου¬
δείς ηδύνατο νά ανέλθη είς αυ¬
τόν. -Ουδείς άναβέβηκεν είς τόν
Ουρανόν ειμή ό έκ τοΰ Ούρανοϋ
κσταβάς ό Υιός τοΰ άνθρώπου, ό
ών έν τώ Ούρονώ- ("Ιω. 3, 13),
διά τής άμέσου μεσολαβήσεως τής
δύνασαι νά φαντασθής καί θέλει | κεχαριτωμένης θεονύμφου Μαρίας
νά σέ βοηθήση στός δυσκολΐας
σου.
ΔΗΜ. ί. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ
ΔΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΤΓΈΝΝΑ
ΤΩΝ ΟΡΦΑΝΩΝ ΜΑΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΣ
Τό Φιλανθρακτιχόν 2αΜΐατ·ϊον
«Έθνική Στέγη», ^£«ι ώς1 ίκτναβι
-/όν σκοπόν νά συντηρη" καί νά μβρ
(Ρώνη Έλληνοχριστιανικά βίς ·»ό
έν Νέα Σμύρνη ■λβιτουργοΓ·ν
"I-
9ρυμά τού περί τα 100 έίπορα, όρ
φανά, γονέων άσθΐενών, ψυχοπσ-
θί>ν, γονέων διαζ€υγμενο>ν κλπ. ·<ο οίτσια. 'ΕλΙ τη εύκαιρία των πού πληστάξουν, τό Διοικητικΐ·.· Συμβούλιον τοΰ ώς άνω Σωματεί ου, Σάς ίΓαρακα)λ.3ϊ θερμότατο, δ πως τό ένκτχύσητε καί δννηΛη άφ' ενός μέν τάς Άγίας ημέρας το»ν Χρι<ττουγεννο)ν νά δώση την χαράν τοδν δώρων, άα>' ετέροι/ δέ
ήνοίχθη τού Οϋρανοϋ ή Πύλη καί
είσέρχεται δι" αυτής δστις ηιοτεύ-
ει είς τόν Ίησοΰν Χριοτόν, ώς
θεόν καί Σωτήρα καί άγωνΐΖεται
νά φυλόΕη τάς έντολάς τού.
Άκόμη την Παρθενον Μαρίαν
καί θεοτόκον προετύπωσεν κσί
προεικόνισεν ή Βάτος ή πυρπο-
λουμένη κσί μή κατσφλεγνένη, ώς
λέγει τοϋ "Αγ. "Ιωάννου τοϋ Δα-
μασκηνοϋ τό έν τή Όκτωήχω τρο-
πάριον «Τύπον τής άγνής λοχεΐας
σοϋ πυρπολουμένη Βάτος ΒδειΕεν
δφλεκτος» καί τοΰ θεοδωρου Πτω-
χοπροδρόμου ίομβικόν τετράστι-
χον:
Πϋρ έν θατω καί θαϋμα! ταύ¬
την ού φλέγει. Ού πϋρ τό πϋρ'
ού Βάτος εστίν ή Βάτος. Καί πϋρ
τό πϋρ' καί Βάτος εστίν ή Βάτος.
Άλλ' είκονίΖει τον τοκον τής
Πορθενου.
Ευρισκόμενος δηλονότι δ αοφος
βοσιλόπαις Μωϋσής φυγάς βίς την
μεταΕύ τής χερσόνησον τοθ Σινα
καί τής Παλαιστίνης Γήν Μαδιομ,
παρα τό βρος Χωρήβ καί *οοσκων
1900 βτ« πρό Χριοτοϋ, τα πρό-
βοτα τοθ Ίβρβως τοο Ζωντος ©ε-
οβ Ίοθόρ, βίδβ υσκρόθβν μίαν βά-
τβν, ή οποία έκαίβτο μέν δέν κα·
τεφλέγετο δέ άπό τό πθρ καί δέν
έχωνεύετ», δβικνύουσα έν τού¬
τω μυοτηριωδώς κσί φυσικήν της
ίδιότητα διά τής καύσεως καί την
δύναμιν τοθ Παντοδυνσμου θεοθ,
την δισφυλάΕασαν αυτήν όκατόκαυ-
στον, ό Μωθσής είπε, κοθ' εαυτόν,
τότβ «Πσρελθών δψομσι τό &ραμα
τα μέγα τοθτβ τί δτι κατσκαίβται
ή Βάτος;» (Έ€οδ. 3, 3).
ίΚαθώς δέ ηθέλησε νά πλησΐο-
ση την μυστηριώδη τούτην Βάτον
ήτις «ούκ έ κ οί ετο κατσφλεγομένη»
ηκούσθη φωνή φοβερά λέγουσα
•Έγώ είμί 6 Θεός τοθ Πατρός
σου, θβός ΆβροΑμ καί θβδς "Ι-
οαάκ καί Θεός Ίακωβ» (ΕΕοδ.
3, β). Μόλις ήκουσε; την φωνήν
αυτήν ό πιστότοτος Ισραηλίτης
Μωϋσής σπέστρεψε τό πρόσωπον
τού άπό τοϋ θαυμοστοϋ οράματος
τής Βάτου, όπό εύλόβειαν, Ινα
μή άτενΙΖη. κατά πρόσωπον την
δοΕον της παρουσίας τού θεοθ Ι
(ΣΥΝΕΧΙΖΒΤΑΙ)
το|
ΠΑΛΗΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ
Τσιρίσματα
Κάτω άπό τίς
τοθ
γάλου σαλονιοθ, τό κοριτσομέλισ-
σο έβούϊΖε γλυκά σάν κυψέλη ά-
νοιΕιάτικη. Τα γλένπ ήταν στό
κατακόρυφο. Ή Λίτσα εώρτασε
καί οί φίλες καί φίλοι της έννοοθ-
σον νά δείΕουν ότι τα αΐσθάνον-
ται.
'Ομως, ή ήλικιωμένη κυρία μέ
την εύγενική κατστομή κσί τίς βα-
Ρειές χαρόδρες πού έχουν σκάφει
τα χρόνια στό πρόσωπό της, έπι-
μένει νά έπιδεικνύη δχι μόνο την
κτενισιά, άλλα καί τίς Ιδέες τής
έποχής τηα
V
άντιμετοίπίση ΐπειγούσα- άνάγ ( — Δέν νομίΖετε — μοϋ είπε σ*
κάς καί οδτω νό έκ.-ιλτιρώση
υψηλόν "Εργον τού.
Μέ την έλπίδα δτ, ή
τό
ίκκλησις 6έλει εδρη απήχησιν.
Διατελούμεν μετά τ.ιμής
Τό Δισικτιτικόν Συμβούλιον
Τ.Γ. Αί «Ισφοραί στέλλσνται
3?ς την Καν ΔώροΎ Μπαρτσόχα
Σκουφά 8 Τηλ· 611—533, είς την
Καν Νίκην Κιτ(τικ.οπούλον Άγίου
Πολυκάρπου 24 Ττ<λ. 9385—«ΤΙ ή άς την «Εθνικήν 2τ«γην» Βάρ νης 1 Ν. Σμύρνη Τηλ. 9!ί36.948· Κρητικός ό Πρύτανι^ τοϋ Παν)μίου Αθηνών --ν -ήν Π·οωτεύο'ι>σαν, τό
τικο στοιχεϊο. Ολθ| ασφαλώς βα
των Ορθόδοξον
ς κόσμου δμιλία —>ϋ
Ή όλομέλεια των Καθηγητών
τού Πανεπιστημίου "Αθηνών, νστΐ
ρα άπό σχετική ψηχροςΐορία ΙςΓ"λ*
^:, γιά την τρέχουσα Λερίοδο ΙΙρύ
ταΛΐν/ τόν κ. Άνδρέαν Φυτραχη
Ό νέος Πρΰτανις εχει γεννηθή
στό γνωστό άπό την Κρητική Ιστο
^Γη χωρίον Βατρέ τής 'Επαοχίαζ
Ά.τοχοδώνου- Αποτελεί αέρος τον
Σωματείου των Βαφιανών οτή
Πρωτεύουσβ.
"ΕφοΧτησε στό Γυμνάσιο Βά-
μου. Μετό. τίς γτνναοκϊκες τον
σπουδές, έφοίτησε στήν θεολογι-
κή Σχολή τού Πανεπιστημίου Ά
θιγνών. "Εγινε μετά την άπόκττισι
τοϋ πτι,·χίου της Σχολής Γενικός
ΓραμματΛς τής Ίερας Σνν'ύδου
καϊ άργότερα διο>ς,!(Τθη καθηγητής
στή Σχολή «ύτή.
Κ-αί κατά τίς παν«ιισΐημιακΐς
περιοδους των χράνων Ιϋΰί» καί
1970, οί συνόδελφοί τον, έκτιμών ' ΧΡΤ2ΟΤΛΑ ΒΑΊ
τε; τα προσόντα ποϋ τόν δια^ί· ΚΤΡΙΑΖΟΠΟΤΛΟΤ
νούν τάν άνέ&ειξαν μέ ψηψον Τ',υν Χβιρ<.νργός - Πρύτβνι· Άλ>Λ τό Διχτατο.'<:.!■ ΒΗΛΑΡΑ 4 καθεστώ;, έ,-νώριζβ τα δημοκοοτι ί'Βταττι Αγ. Κων)νο» 'Θμσνθίας) ■/ή τού φρονήματα- Καΐ ανταο/ινάΐ ΑβΗΝΑΙ διώρισε άλλο ποΰ ήταν ούμφωνο; μέ την γοαμμή ποΐ> εΐχΐ
— ΤΑ βρίσκβ—, λοιπόν,
νά
καί καμμιά φσρά μέ την
το;
— Τό βρίσκω, πίδς νά σβς πω;
άντιπαρθενικόν!
Ή μεγόλη δωρική λέΕις βίχε
ριφθή. Τότε, διηγήθηκα οτήν ή¬
λικιωμένη κυρία τό σχετικό άνέ-
κδοτο, άφοθ δέν μποροθσα, λό¬
γω ήλικίος καί ίδεών της. νά της
διηγηθώ τίποτε αλλο. Κάποτε διε-
φώνησα σέ μιό συΖήτησι μέ μιά
νέο. Καί την διέκοψα:
— Παρακολώ, δβσποινίςΙ...»
είπα.
— Μή μέ θρίΖετβί
— Μά δέν κίπα τίποτε. νομΚ»Ι
— Μέ εϊπατε δβσποινΐδβ!
— ΑΙ. καί;
— Στήν ήλικΐα μουΙ βναι σβν
να μέ λέτε κουτή, ασχημη, ΟναΙ·
σθητη, άνέραοτη, κβφάλι αραχνιο·
σμένο. τό κοθάνα χωριοτα καί δ-
λα
". θ. ΚΑΝΔΗΛΑΓΓΤΗ-ΚάνββΛ ΙΤΑΝΤ. Η. ΜΕΑΑΝθΛΡν.,
Κ§11 ΛΑΖΑΡΟΥ β. ΑΑΖΑΡΤΔΗ ^ε·Τ4Η
Ι Σ ΤΟΡ Ι Α
£ΪΗΝ ΕΚΚΛ. ΕΠΑΡΧΙΑ ΧΑΛΔΙΑ" - ΠθΝΤθΥ
Τ«Σ Ι. ΜΟΝΗΣ «ΠΑΝΑΠΑ ΓΌΥΜ]-ρΑ»
έ&σβχκΐα ουένη καί βαμπληρβρενη
Ι. Α. Α» ΡΑΜΑΐτΤΜΝ (β 1
Α' Οί καταγόμενοι έκ Τσίτης
Ι. ΑΝΑΝΙΑΣ ΑΔΑΜΙΔΗΣ ΚΟΥ-
ΖΑΝΟΣ Ο ΝΟΜΟΦΥΛΑΙ
ΎπήρΕεν είς όπό τούς πλέον
μορφϋΗΐένους άνδρας τής Επαρ¬
χίας ΧαλδΙος, κατά τό μεταίχμιον
τοϋ 18ου καί 18ου αί. Υιός τοθ
"Αδαμ ΚουΖάνου, τοϋ όποίου ό
πατήρ ΛόΖαρος ήτο αδελφάς τοϋ
Μητροπολττου Διονυσίου ΚουΖά-
νου. βοπουδααβν είς την Αύθεν-
τικήν *Ακσδημιαν τού Βουκουρε-
στίου, υπό την προοτοσίσν τοΰ
πόππου τού ΛοΖόρου, διδασκάλου
τής "Ακοδημΐος κα) μβτίΕεποιδβύ-
ι βίς τα Νομκό βίς τό ΠοταύΤον
της Ίτσλΐος τίΤ άρωγή τοθ Διονυ¬
σίου. Επανελθών Είς Βουκουρέ¬
στιον, διωρίσβη κοβηγητήε τοθ τίτ-
λουτου*Νβμ·φύλθ(>οο.
Τό ονουά τού ώς αρίστου νβμβμο
θοθο άπαντσται μ—οΕύ τφν συν-
δρίΐμητβν Τ0& -ΠΗΔΑΛΙΟΥ* Πε·
ρί των βίς Ευρώπην σηουδΦν τού
ομιλεί τό βιβλίον «Φωτίαυ Άρχι»·
πισκόπου Κων) πόλεως, Τόμος
Χσρας» φέρσν την σημείωσιν:
Την βίβλον ταύτην βκτησάαην έν
ΒσταυΤω, δτε τάς σπουδάς μου
έκβΤ *ποίουν ΑΟΙ' 181 β «Νοβμ-
βρΐου».
Τό 1819 ι«το6α€ βίς Αειιρίον,
ήγόροσβν τό ΛβΕικόν τοθ ΣουΙδα
σωΖόμβνον βίς την βιβλιοθήκην
τοθ ΦροντιοτηρΙου Άργυρουπόλε-
ως μέ ίκσνά περισπούδσστα βιβλία
Τό αύτό έτος αφιέρωσεν είς
τον νβωστί ανβγερθεντα μβγαλο-
πρετθΐ ναόν της Μονής 1» καλ-
λιτεχνΐκωτάτος «ίκόνας Δεσποπ-
κάο, β μεγάλας καί β μικράς καί
1 διά τό Προσκυνητάτιον, μέ την
ακόλουθον επιγραφήν: «Άνανίας
Άδαμίδης ΚουΖδνος ό Νομοφύ-
λαΕ άνεθετο τώ Ιερώ μοναοτηρίω
έν ίτβι 181 β ΜαΤου 28*. Αί βΐκό-
νςς έφιλοτεχνηθησαν έν Βλοχία
καί ήσαν τού ΚυρΙου ημών Τησοδ
ΧριοτοΟ. τοθ Προδρομου. τ*ν "Α-
μιά στιγμή πού ό θόρυβος είχε αύ-
Εήσκι — ότι τσιρΙΖβυν ύπερβολι-
κά;
— ΤσιρΙΖουν;
— θέλω να πό}, κβνανιν πατα-
γοΐ
— Ή νβότηα, βλβπβτε...
'ΑναοτέναΕε έκ βάθους τρισν·
ταδύο μέτρων, τουλάχιστον.
— Στά δικά μας άναπημένα Ή νηραιά κυρίο δκίνηοβ ηβοί-
τρανθύδια, Εέρετε, ή νεότης όμοι- λυπα το κβφάλι της. Γιά κομπβ-
οκοταληκτοθσε ηαντβτε μέ ττ>ν ο—; σπγμέο, το υαπα — ς βγ6·
μισαν άπό νθσταλγική όνειρβπόλη-
©ι. θυμήθηκε το τβλλάρο της, τουβ
κσμβόδεκ της, τα κοπανέλΙ^ι της,
τίς γλάστρες τηί, τα ηατημένα
λουλούδια μέοα στίς σελίδες τοθ
«Παύλου καί τής Βιργινίας», τόν
λε; τίς έκδηλώ<τειςι ποΰ πρ£6ά).-| παρσθυρικό έρωτα, τόν ώραίο καιρό πού ή δεσποινίς ήταν ένα την έμ-τεριστατωμβνη έ-, βιβλίο "έ °κοπα «'τρινισμένα φύν νο>-·τιον των εκπροσωπών δλων λα, τό όποίο δέν επεχείρησε νά
γιά τόν Άείμνηστον σνμπατριώτη
μας Πατριάρχη Με)^τιο Μεταςά-
-Αη, κατά τί; έκδηλώσεις λιο Ινα
νέ ή ιΠαγκρ. Ένωσις» Αθηνών
στά έκατόχοονα άπό τή γέννησρ
τού μεγάλου αντοΰ 11ατριαρΑη.
Κοντά στά τόσα άλλα σνγχαρητή
ρια ττ^εγροχρήματα, ϊίναι καί ι ο»
Συλλόγου των χωριοτνών τού στήγ
ΠρωτΓνοι,βια ποΰ είναι ύπερή,φανοι
γιατί επαξία, άναδείχθηκε ο" αίτί.
την τιμητιχή θέσι, ινα μέλβς τοό
ΣθΗνχοείου·
χαϋ τό διαβάση κσνείς. ΟνειροπολσΟ-
ξ
ή Χονντα· Τόν σνγκινεί κάθε τί
πού εχ=ι βχέΛι μέ την Κρήτη, χοΰς
κατοίκους της καί την έδώ Κρηιι
κή ΛΒροικία. *Ε—ιιρν- μέοος *" 0
ΠΟΛΟΤΝΤΑΙ δύ*
οιά Παρκτίους (μΓταβαββος
ι—·τεα Λς τ*
σε ασφαλώς την έποχή τής βεγ-
•γέροζ, όπου τα κορΓτσια έχάνον·
το γιά μιά οτΓγμή γιά νά Εεσφΐ-
Εουν τόν κορσέ ταυς, εκείνον τόν
πολεμικόν θώρακα σταυρσφόρων
πού επροστάτευε στήθη, μέση,
γραμμές άπό κάθε βέθηλον επα¬
φήν, όνειροπολούσβ τίς μαΖοϋρ-
κες, τίς κανδρίλιες, τούς χοροΰς
πού 6 καβαλλτέρος εϊχε πλήρη
σοροκοστή καί τα παιχνίδια συνανα-
στροφών πού ΕενύσταΖαν ενα κό-
σμβ, ό οποίος ώοτόοο, δέν βίχε
κονένα λΰγο νθ μην κοιμηθή! 'Ε-
βλίπε να σβύναυν στό βάθος τοΰ
χρόνον δλα τα θελκτικά δημιουρ-
γηματο τού αύτοσυγκρατημοθ καί
της κοινωνικήν; ύηοκρισίας, νά
βυθίΖωντσι στό τέλμσ αί ώχραί
νυμφαϊσι τοθ πβθσμένου πιά κορι-
καί τα διάφορα «ρσ-
φια» τον.
Εκρί κάτω πού ββαύιΖε τό κβ-
ρι·—βμύνι, δέν υπήρχαν ·> άνισ-
ροί τύποι τφν αΐωνίων «οθώατν»,
πού έννσοθσαν νά μην καταλαβαί-
νβυν δ,-π καταλαβαίνει καί τό τε-
λευταίο βρέφος. "Υπήρχαν γυναϊ-
κες μέ δλη την σημασία τής λέ¬
ξεως, ηλάσματα ποΰ δέν έχουν
καμμιά σχέοι μέ -τίς λευκές χή-
νες τοθ Καπιτωλίου. Κόσμος πού
Εέρβι νά προβάλλη τδν έαυτό τού,
πού γελάει. κάνει Θόρυβο. φλερ-
τάρει. χορεύει. ποΖάρει. δπαχ: ό
καλάς στρατιώτης στήν μάχη —
καί μέ πλήρη έπίγνωσι τοΰ σκο-
πβύ. Ό άνδρας σήμερα δέν βίναι
ο ρωμανπκός βάρδος, πού έστέ*
ναΖβ έξ άποστάσεχυς δύο χιλιάδων
λβυγών, γιά τα θέλγητρα μιβς ο-
πτααΐας. ΚυττάΖβι απά παλύ κάν¬
τα, τίς λεπταμερειεο. μέ την εμ-
βρίθοιαν πρσγμοτογνώμονβς ο* ά-
λογοπάΖαρα. ΧρβιάΖβται, λοιπον,
οκηνοθβαία. ΧρβιόΖβται θίατρα, α-
παιτβδνται δλα τα μέσα που τραν
βούν. Δέν άρ*_" πιά ή άπλη Οπη-
ρβοία καί, μοΑιοτα, τ6 βίδοί ·>
κβΤν· κ·ύ ώνομαΖον οί ηαληοΐ αε>
μνοτιηχι καί πβύ (-εοστά της έ>
πε<—ε ή άπλοϊκή καρδιά ο* αδι· καιβλόγη—ο *κβτασβι©. Ζήνερα χρβιόΖβται ύ·όκρ»ις, όλόκλΗρη τέ- χνη, όλόκληρη ήθοποιΤα, γιά νά κομφθή ό ψυχρός σύτόο Βραγμσ- τογνώυων, πβύ ή προτίμησί τού άποφασίΖει γιό την Ζιοη ενός κο- ριτσιοΒ. — Ναί, σεβσστή μου κυρία! ΤσιρΐΖσυν τα καϋμένα τα κορίτσια. Πρέπει νά τα προσέΕουμε, τί διά- βολοϊ.. Τί τα θέλετε, άλλως τβ! "Ο διοφημιστικος βόρυβος θίνοι ή τεΛεντοία λέΕις τής *ποχη:. ποστόλων Πέτρου, Παύλου Άνανίου, τής Γεννήσβαχ: τής ,ν,. τόκου, τής Ίουλίτης, Κήρυκος κα) Πορασκευής. Ή τού Προοχυνη— ρίου έφερβ την Γέννηοιν -^ Θεοτόκου. Τό 1820 έλθΛν δα τού πρός επίσκεψιν των ών τού παρεκλήθη υπό τοθ τού Χαλδίας Σιλβέστρου Β' Κο) άνέλαβεν την διεύθυνοιν Φροντιστηρίου Άργυρουπόλβως ουνδιδόσκαλον τον ίεροδιάκβνεν Νεοφυτον. "Εχων δέ ρους «Ης τό ίργον τού τον στρον καί τόν ίερομόναχον φεΐ μ ΧστΖικειμιμδ λάγιον διακβκριμμβναν, βίσήγογβν «ίς την Σχολήν τό μάβημχι ^ς Μουσικήο τής τόοον διά μβρφωμένον νέον βκβϊντις, ορβσλαβών διδαοκσλον τόν δρ— βιί Κων)πόλ6ΐύς Σβργιάβην δλοβ. στρον, τσν ΜουοΊκόν. Ό ανωτέρω μνημονβυββίο Σβ, ρσφβΐμ Χατίηακβψιαο έοηνβίωσβν επί βιβλίου θεοφυλσκτου Άρχι& πισκόπου Βουλγαρίας «Μνβία είς τα 4 Εύαγγέλισ» τή κατωτέρω ηβρί των "Αρχιβρβων *ίγνοτίθϋ καί Διονυσίου, ώς καί τοθ Άν» νΐου Άδσμίδου Κουζάνου τοθ ΚΙο. μοφύλακος: ·'Η βΐβλος αυτή ηέ· φυκε τοθ οοφωτστου έν Ίβρόρχσις "Ιγνστίου ♦ιτιάνου, τοθ χρηματί· οαντος Χαλδίας τβ καί Χβρισνων, ου τα συγγράμμοτα, ώς το 'Εορ>
τολόγιον τώ εκδοθέν είς φώς κύ[
τα κίίμενα εισέτι άνέκδατα έν τή
Μητροπόλει Χαλδίας μορτυροθοι
την πολυμαθειαν τοΰ σοφοΰ Ον
δρός, δς μέγα κλέος άράμβνος
ίν Δακία τής Βλαχίας, οτβ τάο
μελέτας καί οπουδάς έποίει, ε¬
κείθεν, ώς καί ό μβτ αυτόν όρχι·
ερβύσας Κύρ Διονύσιος δμοίοή
τή έπιδόσει των ετιιστημονικΔν
μοθηυατων καύτός τας διατριβάς
έν Γυυνασίω τής Δακΐας έποΐησεν,
ό δέ όδβλφιδούς έσι—οθ Νομο-
φύλα£ γβνόμενοο έν Ίασίω τής
Μολδαβίας. Άνσνίας ΆδαμΙδτκ
ΚουΖΟνος. ου την δεινήν πολυμα·
θείαν πάντες «^ίστανται. Δίαινία
ή ϋνήμη τοιούτων άνδρων, άγα·
στΦν, θιααωτΦν βΤη τα μνημόσυ-
νόν αυτόν αιώνιον Ζωοι κοί μβτά
θάνατον. ' εσημειώθησαν υπό Πρω
τοσυγκέλλου Σεροφείμ»
Ό Άνανίας είναι άΕιος πά¬
σης βύγνωμοσύνης, διότι επί τοδ
161ου βιβλίου εσημείωσε τα όνό-
ματα δλων των λαγίων έκ ττ]ς ε¬
παρχίας Χαλδίας ούτως: «Όσοι
έκ ττν: ηολυστβνάκου "Επαρχίας
Χαλδίας έΕβλελύθησαν είς τον
ΙΖ' αί. Ονδρες σόφια κα) μαθή-
σει, οί διαλάμψαντες ώς άστέρες
φαβιναί, ούτοι 6Ε άκοής καί φή-
μης οΤδομβν: Απόΐττολθί; ίερβύς
έ£ Ίμέραο, Ίγναπος άρχιβρβώς,
Παίσισς καί Διονύσιος ούν τ*
θβοφάν» ΛάΖαρας ίβρβύς Καλ-
λίνικαα Σβραφβίμ ίβοομόνσ);*:·
Άνανίας ΚουΖάνοο,
καί Βασίλβιος, θεΐος κοί
Το 1β20, μ»τά την
τββ Ρώσσικου ο^ρατοβ 66 Ά
ρουπολβοο ουλληφββΐς μβΤ *"
λων «Ο ηραφΙπΜ Ά^τγΛίρεα»*-·
τΦν ύ»6 τού «κ ΤβΐΒόλβωο *"-
δ>βμ6ντ—ί Οϋ^ύνβγλβυ Χ&χ*·
«φυλακίσίΡ*. 'ΒσώβΜ δέ: έκ βεβθ>
ου Λιν^Νΐβυ χόρβ ϊ»β νβί« β*"56"
σαν—« «ρόο σωτηρίαν τφν <ρυλβ· κισμένων μπέηδας ττίο ΆρδάσσΐΙΟ ΟυτΖουντΣόγλου ("Ορα κβφ. «*Ρ' ,ΑρχιμεταλλουργΛν κσί τοβ πολίτου Σιλβόστροα Β') Τό πβριστατικόν αύτό τόν ρεν είς απόγνωσιν, διό καί άνβ- χώρησεν βίο Ρουμανίαν, δπου οπέ βάνε τό 1831, κοτά σημείιοσιν ε¬ πί Ναμικσΰ βιβλίου Άρμενσπο* λου, οωΖομένου παρβ τ· Ί·Ρ* Ίαρδβνπ ΛοΖορΙδη εΑ; Τσίτην'· Είδήσεις καί Περίεργα Βς Σάντα Φέ τής ΒροΖιλίας ό "Αντώνιος Μάγκνα εδέχθη, μβμψι- μοιρών, εν λοχβίον. τό οποίον τοθ έδωοεν ό κουρβύς τού, διότι δέν εϊχε ψιλα δι« νβ χ* βη,-ρβψΓ, ρέστα. -Αλλο τ«ορ« ηλεβν οίτβο «αν παραπονείται, διότι τ» λοχβίβν τού. βκβρ&ον 4«.000 δραχμάς. -Το περίτρηίΛν ωρολόγιον τοθ Δημαρχείου τοθ Ντοντοιχ, τό ο¬ ποίον ·Τχ« κοταοτραφή «οτο τόν λβιτουργή άπο 1ης πρεββχβ-Κ ουλίου. -Β»; τό Ε«τνοδσχ·Ιβ» στ«ι»ν» τίκ; Ν. Υόρκης κβποιβθ φηρημέντχ: έπΑταΕβν ε*: τ· θι τ*ν αχρήοτιβν τ(1<; ναμονής τρβϊς αν·ικττ>«ϋ
λουο, πβριβχανταβ χσρτ·νβμΙ°·*
τα των 100 καί 50 δαλλσρί-»*·
ουνολ«π/: άείας 34Ο.000
χμΛν. Καί μέχρι στνη^: *
ρουσιόοβη ν· βττήνα Π)
«Ρ » .