193857

__________________
Σάββατον 28 Δεκεμβριού 1974 "Ετοο 49«ν λ »------~
Αριθ· φυλΛου 22»8
ΑΜΕΕΑ^ΓΗΤΟΣ —· ΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛ-τΠθΙ ΕΦΗΜΕΡΓσΓ— ΦΙΛ03.0ΓΙΚ£ — ΟΧΚ1>ΝΟ^~_ΓκΑΙ ΤΩΤ1^^φΓΓΙΚί^ΣΪΜΦΕΡθ¥τ2Ν"
ΥΠΕΥΟΥΝΟ7 Ϊ.ΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
_______________________________________________________________________________—
ΦΤΛΛΟΤ ΔΡΑΧΜ. 31ΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - 3ΚΔΟΤΗΣ ~ Δ2ΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΣ ΣΩΚΡΛΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΔΝΤΔΙΙΣ— ΑΘΉΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.708 — ΤραψιΧΛΐ Ν1»ης ».-
Έν όψει τοϋ 1975
ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ
Μέ συγκρπτημένη α'σιοδοΕία ή
Πατρίδα μας είσέρχεται στόν νέο
νρόνο 1975, ένώ τό 1974, μεστό
γεγονότων σημαντικήν καί ουγκι
νήσεων, φεϋγει καί περνά οτήν δι
καιοδοσϊα τής Ίστορίας, ή όποία
όπως είπε ό Τάκιτος, -ουδέν ψεϋ
δος λέγει, ουδέν άληθέ- σιωπά».
Οί δημοκρατικαί θεσμοΐ ήδη ά-
πεκατεοτάθησαν. ένα νέο Σύνταγ
μα ευρίσκεται υπό την κρίοη τής
έθνικής άντιπροσωπείας, οί πολι
τικοί άγώνες, όπως τα έως την
οτιγμή αυτή δεδομένα δείχνουν
_ καϊ παρά τίς όντιρρήσεις ενί¬
ων παραπονουμένων — διεΕάγον
ται μέ εύπρέπεια, οί πΓραβιάσαν
τεα τούς νόμους τελοϋ/ υπό την
άδέκσστη κρίση τής δικποσύνης,
οί άδικϊες ι ου παρελθόντος άπο-
καθίστανται καί, γενικό. γίνεται
κάθε τι τό 5υνατόν γιά ^ έπανεύ
ρη ή χώρο τόν άπόλυτυ κανονικό
τρόπο Ζωής, σέ δλες τις έμφάν
σεις της.
Οί προοπτικές γιά οικονομική
πρόοδο κα'ι οταθερότητα θά Εανα
γίνουν καλές, όφοϋ ήδη μέ έπι-
τυχίο άντιμετωπίΖει τίς πληθωρι
οτικές τάσεις ή έλληνική οίκονο-
μία, τάσεις πού δέν εϊνο, βεβαία
«προνόμιο» τής έλληνικής οίκονο
μίας, άλλά διεθνές φαινόμενον*
ή δέ οικονομική άνακόλυψη άρ-
χίΖει νά διαφαίνεται στόν όρίΖον
-α.
Τό έθνικό πρόβλημα τής Κύ-
προυγίνεται ήδη άνπκείμενο δια
πραγκματεύσεων. Η καλή έκβοοη
των διαπραγμστεύσεων ουτών έ-
Εορτάτσι τόσο άπό την Κυριοκή,
όσο καί άπο την 'Ελλην,κή κυβέρ
νηοη- άμφότερες όφείλουν μέ ού
νεση, άλλά καί οθένος, νά άντι
μετωπίσουν τος δολίους συνομιλη
τάς μας, οί όποϊοι θά κατονοή-
σουν έτοι ότι δέν μποροΰν νά
παίίουν «έν ού παικτοϊς··.
Ή χώρα μας, υπό έλ^υθερο δή
μοκρστικό καθεστώς, έχε. όλες τίς
προϋποθέσεις νά ευημερήση. Ή
'Ελλάς δέν είναι φτωχή Απλώς,
ψ.ωχά σκέπτονται όσοι την θεώ
ροϋν φτωχή. Οί δυνστότητες τής
χώρας καί τοϋ λαοϋ μας είναι με
γάλες. ΓΓ αύτό καΐ έπημειώσαμε
οτήν άρχή, ότι μέ αΐσιοδοΕία εί-
σερχόμεθα στόν νέο χρήνο. Διό¬
τι, άν αίσιόοοΕος άνθρωποο είναι
έκεϊνος, πού βλέπει φώς έκεΤ πού
δέν ύπάρχει — όπως γράφει ό
Ντϊκενς — τότε εμείς δέν είμε
θσ άδικοιολόγητοι πού αίσιοδο-
Εοΰμε, άφοϋ ύπάρχει φώς στόν ό-
ρι'Ζοντα. Καί αύτό τό φώς μάς
κόνει νά πιοτεύωμε, ότι ή χώρα
μας θά ύπερνικήιση τίς δυοχέρει-
ες πού Τώρα άντιμετωιίίει, πλήν
των άλλων καί διότι ή ηίστη γιά
.την νίκη είναι μεγάλη καί άκλό
νητη.
Ποϋλος Κωνοταντινίδης
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
«ΟΤΕ ΗΛΘΕ ΤΟ ΙΤΛΗΡΩΜΑ ΤΟΤ ΧΡΟΝΟΤ» (Γαλτ. Δ' 4)
Στ-χούργημα
ΠΑ ΤΗΝ ΕΝΑΧΘΡΩ11ΙΣΙ ΤΟΤ ΘΕΙΟΤ ΛΟΓΟΤ
Τοϋ ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑ Ι ΔΗ συν) χου (Γρ)τέως) Δήμου ΠτολεμαΤδα:
ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΙ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΛΟΓΟΥ
Ποτέ ό Πλάστης πλάσματος άπώλεια δέν θέλει,
σέ κάθε τού άτένισμα, ουγχώρεσι τού στέλνει.
Φιλανθρωπία Πατρική τό Πλάσμα δέν άφήνει,
τής πλάνης τοϋ παμπόνηρου, τυφλό θϋμα νά μείνη.
Ή εύδοκία τοϋ Θεοϋ οτόν γογγυσμό τοϋ πόνου,
έπίκαιρα φέρνει οτήν γή «τό πλήρωμα τοϋ χρόνο»..
Δαλέγει σκεϋος έκλογής τό κεχαριτωμένο.
Φέρνει τό «Χαϊρε» άγγελος είς την άγνή Παρθένο.
Ανθρωπίνη έμφάνισι ό Πλάστης μας νά πάρη.
Στό πλάσμα τού, τόν άνθρωπο, πάλι νά δώση χάρι.
Γερό τώρα σωτήριο στερρό χέρι όπλώνει.
Τού Λόγου έναθρώπησι τόν άνθρωπο νά σώνη.
«Πλήρωμα χρόνου» έφθασε. Άπογραφή νά γίνη
σ' όλη την έπικράτεια. Ό Καίσαρ δόγμα δίνει.
«Καθένας γιά την έγγραφή στόν τόπο τού νά τρέχη.
Πατϊ, έκεϊ θ' άπογραφή, προέλευσ' όπου έχει».
Συνδυασμένες έντολές. Γήϊνη κα Ούρανία.
άτω τό «δόγμα» Καίσαρος. Άνω, βούλησι Θεΐα.
Μέ τοϋ Χριστοϋ την γέννησι, ό Πλάστης μέ τό Πλάσμα.
Φιλάνθρωπα γεφύρωνε τόσο μεγάλο χάσμα.
Η ΓΕΝΝΗΣΙ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ό Πλάστης μας φιλάνθρωπα εύδόκησε νά στείλη,
τόν Λόγο, σάρκα νά φορή, άπό Ούράνια πύλη.
Νά μας ανοίξη δίοδο γιά μιά τελεία
καϊ νά μάς φέρη γύρω Τού. Σ' Ούράνια Βασιλεία.
Καί άφθαοτη μάς έρχεται Θεία φιλανθρωπία
«Ένσάρκωσι Θεότητος». Τοϋ κόσμου σωτηρία.
Μεγάλη συγκατάβασι. Απειρη εύσπλαχνία.
Σύνδεσι άντιθέσεων. Χάρ;τι Ούρανία.
Μέ οτερεό γεφύρωμα άπέραντης άβύσσου.
Ανοίγουν γιά τόν άνθρωπο πόρτες τοϋ Παραδείσου.
Θεοϋ ένανθρωπήσαντος, στήν γή φώς διεχύθη
«τής εχθράς τό μεσότοιχον τοϋ φραγμοϋ» κατελύθη.
Ο Λόγος σάρκα έγινε σάν τούτη την ήμέρα.
«Σκεϋος τού εϊχε έκλογής» την Άχραντο Μητέρα.
Μυστήριον ποράδοξον πού φάνηκε Σωτήρος.
Φώς εγεννήθη έκ φωτός τοϋ Σύμπαντος Φωστήρας.
Μέ δόγμα 'δώ τοϋ Καίσαρος άπογραφή γενόταν
Πιοτό γιά τό προσκύνημα πρός τόν Χριστό έρχόταν.
Γιούτό πανηγυρίΖουμε χαρμόσυνα μέ θάρρος.
«Χριστούγεννα» πού έλυσε τής άμαρτίας 6άρος.
ΕΓΚΩΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ
Χριστούγεννα δοΕάΖομε. Χριστόν δοίολογοϋμεν
Θεόν ένανθρωπήσαντα πιστώς ύμνολογοΰμεν.
Υμνοϋμεν την φιλάνθρωπη εύδόκησι την θεία
Κι' αυτή την συγκατάβασι. Καΐ κόσμου σωτηρία.
Μέ τοϋ Χριστοϋ την γέννησιν ό όφις κατηργήθη.
Άνοίχθηκε Παράδεισος. Καί ή άρά ελύθη.
Αύτην πανήγυρίΖουμε όλοι μας, χαρμοσύνως
Σωτήρια «Χριστούγεννα.. χαιρόμασθ' εύφροσύνως.
Μέ θέλημα Ούράνιον ό Πλάστης έσαρκώθη.
Η καταδίκη λύθηκε. Κι ό Άνθρωπος εσώθη. · ·
48ον
Άπό τότε ό ναός ϊίχε άρχί-
σει πάλι νά έρειπώνεται. Τό Ά¬
γίασμα έμεινε επί τριακόσια χρό¬
νια ϋστερ' άπό την τουρκική κα-
τάκτηση οτεγασμένο ο' ένα στε-
νόχωρο ύπόγειο, όπου όμως οί
προσκυνητές δέν έπαψσν νά
συρρέουν, χωρίς ν' ακούονται
οϋτε λειτουργίες, οϋτε όρθροι,
οϋτε εσπερινοί οτόν ίερό τόπο
Πρώτος ό Μητροπολίτης Δέρκων
Νικόδημος έχτιοε στά 1727 μιά
μικρή έκκληοία τής Ζωοδόχου
Πηγής πάνω α" αυτόν. Τότε 6ρέ-
θηκε. έντβιχισμένπ στό Άγιο
Βήμα τοϋ παλιοϋ ναοϋ, ή βαυ-
ματουργή είκόνα τής ώπεραγίας
Θεοτόκου. Ό Νικόδημος την
έκάλυψε μέ όσήμΐ καί ό αδελφάς
τού Ίερομόναχος Καλλίνικοα την
πήρε μα£ί τού οτά Ίεροσολυμα,
δπου ταΕίδεψε, γιά νά συγκεντρώ
οει προσφορές των πιστών. "Ε-
τσι συμπληρώθηκε καί πλουτί-
σθηκε ό μικράς ναός, όταν, ϋ
στερ' άπό λίγα χρόνια, κινδύνευ
σε νά πέσει πάλι σέ χέρια άλλο-
εθνών.
«"Ετει σωτηρίφ 1732» άνιστο-
ρεϊ ό ΆΘανάσιος Κομνηνός Ύ-
ψηλάντης, -ό έπίτροπος Άλή -
Πασσάς άρχιοε νά κτίΖη τό τΖο-
του είς τα "ΕΕ Μόρμαρα' εϊ¬
χε κάλφαν Άρμένιόν τίνα, όστις
τή δυνάμει τοϋ Έηιτρόπου έκι-
νήθη διά να πάρη τό Άγίασμα
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΤ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ
Δ1 .ΤΟ ΚΑΣΤΡΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ-
Στόν εύρύχωρο αύλόγυρο τού
,ναοϋ κοιμούνται τόν αιώνιον ϋ-
πνο πολλο'ι άπό τούς οίκουμενι-
κούς Πατριάρχες των τελευτοί-
ων εκατόν πενήντα χρόνων. Οί
άπέριττοι μαομάρινοι τάφοι τους
τού τό Παλουκλί,
άνοίχτηκαν άπό τούς Βαρβά-
βοηθούμενος οτά 1833, ό Πατριάρχης Κων- ρους τής τρίτης Άλ'οσης κα'
καί παρά τοϋ Πατριάρχου Κύρ στάντιος άρχι2ε πάλι νά χτί2ει τα τιμημένα όστά τους θρυμμα-
Πα,ϊσίου, πάντα λίθον κινήσαν- ενα καινούργιο ναό καί ένα εύ- τίστηκαν καί σχορπίστηκαν οτούς
τες, καί τούς χριστιανούς διε- κτήριο ύπόνειο, όπου ή «Πηγή τέσσερις άνεμους. Τό Μπαου-
γείραντες. δοθέντων και τφ' 6- των ναμάτων». Τα έγκαίνια έ- κλϊ έγινε καί πάλι τή ύχτα έ
ναχτι άπαξ καί δίς περί τούτου
λιβέλλων, κόπω κα'ι δαπάνη ούκ,
ολίγη έκώλυοαν το κακόν καί
άνεχαίτισαν την ορμήν τοϋ έπα-
ράτου ΆρμενΙου».
Ό Πατριάρχης Γεράσιμοα ό
από Δέρκων (1794) κήρυΕε τό
ναό τής Πηγής Πατριαρχικόν
γιναν ατίς 2 Φεδρουορίου τοϋ κείνη ένα ρημάδι. Ο νοόο πυρ
1835, στή γιορτή τής Ύπαπαν-
τής, κα'ι λίγο άργότερα ό σουλ¬
τάν Μαχμούτ Β' εϊχε την περιέρ
γεια νά τόν έπιοκεφδεϊ
Στή δεξαμενή, δπου χύνεται
τό άγίαομα, ίοϋν έπτά «ίχθύ-
δισ». Οί ίερωμένοι, οί φύλακες,
Σταυροπήγιον καί οριοε νά !οί προσκι>νητέο τοϋ Αγιάοματος,
χρησιμεύουν τα έσοδά τού γιό, τα βλέπουν πιό σκούρα άπό τή
ιή συντήρηση των έλληνικών μιά πλευρά, οάν τπγανισμένα,
νοσοκομείον τής Πόλης. Τότε ' καί πιστεύουν όκλόνητα, πώς αύ-
καί ή θαυυατουργή είκόνα τής τα είναι τα ϊδια έκεϊνα τοϋ ποιη-
Θεοτόκου χαρακτηρίσθηκε ώς Ι τικοϋ λαϊκοϋ Θρύλου, πού έδω-
ίστορημένη άπό τόν εύαγγελι-
ιατ|ήν Λουκαν καί μεταφερθηΛε
στόν πατριαρχικό ναό τού Άγί-
ου Γεωργίου, οτό Φανάρι.
Στά 1821 κατεδαφίσθηκε καί
ό ναός αύτάς τής Πηγής άπό
Γτούς έΕαγρ'ωμ'ίνους Γενιτσά-
ρους. «Κα'ι όταν μετά τέσσαρα
έτη», άναπολεϊ ό Σκαρλάτος Βυ-
κσν κα'ι οτόν τόπο το όνομα Μπα
λουκλί (άπό τό τούρκικο μπα-
λούκ, πού σημαίνει ψάρι) κα'ι
στήν Παναγία την προσωνυμία
Γν/ίπαλουκλιώτιοα:
«Καλόγρια ν έμαγέρευε ψαράκια
στό τηγάνι,
κα! μιά φωνή, φιλή φωνή, άπά-
νωθεν τής λέει:
ίάντιος, «έπστρέψας άπό τής — Πάψε, νριά, τό μανεριό, κι
έΕορίας, άπήλθον είς προσκύνη-
ή Πόλη θά τουρχέψει
(τής Ζωοδόχου Πηγής κα'ι νά Ι οιν τοϋ τόπου, δέν εύρον, ειμή — ' Οταν τα ψάρια ηεταχτοΰν
τό δώση τοίς Άρμενίοις, μέ τό σωρόν έρειπίων κα'ι έν τώ μέσω
καί βγοθν κα'ι 2ωίτανέψουν,
νά έχουν καύτοί έκεϊοε μνημεϊα τι αύ'τών ιστάμενον έν ύπαίβρω τόν τότες κι ό Τοϋρκος θε νά μπεί
νσ. "Εγινε πολλή ταραχή διά την . ίερέα, καί άνογιγνώσκοντα την '
κι ή Πόλη Θά τουρκέψει.
τοϋ'Επιτρόπου πρός τόν Άρμένιόν παράκλησιν των περιϊσταμένων Τα ψάρια πεταχτήκανε, τα ιμά
υπεράσπισιν καί τό πράγμα εϊχε πιστών. Αάκρυα έρρευσαν έκ
δυσκολίας μεγάλας. Ό Δέρκων των όφθαλμων μου...»
Σαμουήλ, ώς μέρος τής επαρχίας ' Δώδεκα χρόνια άργόιερα,
ρΐΌ 2ωνιανέψαν,
' κΓ ό Άμηράς είσέβηκεν άτός
τού καβολάρης »
πολήθηκε.
Η «φιλοί,ενία τού
Άβρσάμ», μιά περίφημη φορητή
είκόνα τού τοϋ ΙΔ' σίώνα, έ
Εαφανίσθηκε. Τό Άγίς ομα βε-
βηλώθηκε. "ϊ ό έπιτροπικό, τα λί-
γα κελιά των μοναχών, οί άπο-
Θήκες, τό διαμέρισμα τοϋ επιακό
που, έγιναν σωροί έρε;Γ.ιων. Ό
Άρχιεροτικός προιοταμενος, έ-
πίσκοπος Παμφίλου, λιθοδολί-
βηκε, χτυπήθηκε μέ ρόπαλα καί
μέ λοστούς, κινδύνευοε νά καεϊ
Ζωντανός, κσί κατάφερΓ νά σω-
Θεϊ άπό τα χέρια των βαοανι-
στών τού μ ένα πήδημα στό
κενό, πού λίγο έλειψε νά τοϋ
στοιχίσει τή Ζωή. 'Ελεεινα κακο-
ποιημένος σώθηκε καί ο δόκιμος
Ευάγγελος. "Οχι όμως *αι ό 'Ε-
φημέριος Χρύσανθος ί/αντάς,
πρεσβύτης όγδοντάχροι/ο.~, πού
οί Τοϋρκοι εΕαφάνιααν ά<όμη καί τό νεκρά τού, "ασιος γιά νά μην αποκαλυφθεϊ ό τρόπος, πού τόν έθανάτωσον. Ενας άκόμη μάρτυρσς μέσα στήν αιελείωτη οειρά άπό τούς έβνομάρτυρες τοϋ καιροϋ μας.. ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙ ΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΤΡΟ- ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΠΡΟ ΚΑΙ Μ ΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤ ΡΟΦΗΝ. ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ Υπό τοϋ Μικροαιίτ.ου ίατροϋ ΧΡΥΣΟΙΤΟΜΟΥ Α. ΘΕΟΔΩΡΪΔΟΥ τίατ^ος των ΆθηνΛν ώς καί Κα θηνητής τοΰ ΙΙανε.-ΐισΤί)μ;οΐ' Άθη ΣΙΙΕΡΛΧΊΣΑ2 ΣΤΐ:ΑΙΟΣ Γίΐΐ ΐ);γίου, ΐ*ί ης. Άαό ^·3ΐτος τΓ]- Εί ιγγελιχής Σχολής ΣμύςνΓς. Πτ.χιείιχος τή; Ίατςι ίής τοδ 1Ι·αν:.-ιστΓα;ου ΆΟτνοίν ~ίδικΐι9.1ς είς την ΆκτινολογίαΛ ^ 1914) ώς :χά Διδά/.τταο τής αύ ΓΓ,ς Σχολής (1913)· ■ 'Τπτ-^ίτΓ,οεν είς τύν Στρατόν •ώ ώς Άκτινολόγο; τί>ν Στ;ατιο)
ν.Ον Νοσο'/ΐΰΐΐ'-'ον. Δι:τέλεσε Ά
/.τινολόγος τοΓ> 'Τ.το.ργείου 'Τγι-
•ινης ίΐς τό λτθ£Γθ·>:ομεΐον' «2ο>τη
■ος Ά τινο1!)·, ος τοϋ Ίί,'Ττε.Όν τοΓ·
Ι [αν;) λην.'οι.· Σ»·νδίσμοτ' ν ιτά
τής Φ;}ΐ«τιο>σεΐι«ς (1025)· Παθών
■'ν τή ύ.τΓ.οεσί-α κατά τ:')ν ένάσκη
Σ'ν.ΝΕΧΙΖΕΤΑΤ
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟίνΙΝΗΝΟΣ
>»♦»♦»«»♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦»»♦
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
ΑΝΙΣΤΟΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
«ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ»
ΔΙΑΔΟΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙ ΑΝΓΣΜΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ
ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Ό Χριστίθνισμός ενεφανίσθη
πολύ ενωρίς είς τόν Πόντον καί
κατά την παράδοση ό πρωτόκλη
τος Απόστολος Ανδρέας είναι ό
■κηρύΕας πρώτος τό Ευαγγέλιο
στήν ΤραπεΖοΰντα.
Άλλά καί είς όλο τό βάθος καί
την έκτσοη τοϋ Πόντου, διεδόθη
ταχέως ό Χριστιανισμός καί άπό
οποίος μαρτυρήσας είς τόν επί
Διοκλητιανοϋ διωγμό (203 - 305
μ.Χ.) ανεκηρύχθη άγιος καί πολι
οϋχος τής πόλεως των Κομνηνών.
Κατά τόν άπό ΤραπεΖοΰντος
Χρύσανθον (ή 'Εκκλησία τής Τρα
πείούντος. Αθήναι 1933 - 34) τα
τής διαβάσεως τής χριστιανικής
Θρησκείας είς Τροπείοϋντα έχουν
Ή ετέρα σταυροπηγιπχή Μονή
τοϋ Πόντου Αγιος Γεώργιος Πε
ριστερεώτας. ΆνιοτορΕ'τοι παρα
τό Ροδοχώρι Ναούοης.
τοΰ γ' μ.Χ. αιώνος ή ΤραπεΖοϋς
καί όλος ό Πολεμωνιακός καλού-
μενος Παντός, ήσαν Χριστιανικαί.
Ή έΕάπλωση αυτή τοϋ Χριοτιανι
ομού όφείλεται κυρίως ε:^ τόν Άρ
χιεπίσκοπον Νεοκαισαρείας Γρη-
γόριον τόν Θαυματουργόν (210 -
275 μ.Χ.) ό οποίος έπεΕέιεινε την
γόνιμον υπέρ τής 'Εκκλησίος δρά
ση τού καί πέραν των όρίων τοϋ
Πόντου.
Πρώτος Έπίαχοπος Τραπε-
Ζοΰντος ύπήρΕε ό Εύγένιος, ό
«ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ»
Τ.τό τοθ κ. ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΧΙΚΛ
ώς έΕήθ: ί1 · - - ,
Ό "Αγιος Εύγένιος είς τό έρ¬
γον τού, ώς αποστόλου τής Χρι |
οτιανικής Θρησκείας, κοί είς τούς
αγώνας τού πρός έΕοβελισμόν τού
τότε κατ' εξοχήν λατρευομένου έν
Πόντω Μίθρα, εϊχε ομόφρονας
καί συνεργάτας τόν έξ 'Εδίσκης
(Άδύσσης) τής Χαλδίας Ούλερια-
νόν καί τόν έκ Σωλοχαίνης τής
αυτής επαρχίας Κανίδιον, «πρός
ούς έξ όρέων προερχομένους παρά
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
Φιλάνθρωπα άπ' τόν Θεό τό πλάσμα τ' έτιμήθη.
Καΐ «τό μεσότοιχο φραγμοϋ τής εχθράς κατελύθη».
Δόξα στήν συγκατάβασι καί την φιλανθρωπία
Τοϋ Πλάστη, γιά τό πλδσμα τού, την ϋψιοτη θυσία.
Φώς γνώσεων άνέτειλε τόν κόσμο ν' οδηγήση.
Κι άνύφωσε τό κέρας μας πειρασμούς νά νικήση. : '
Ύμνοϋμε καΐ δοζάΖομε ένσάρκωσι τοϋ Λόγου.
Μ' όλη μας την κατάνυΕι κ' εύσέδεια, Θείου φόβου.
Εύχές άς άναπέμψωμεν τό μϊσος νά απέλθη
Ή ποθητή είρήνευσι στόν κόσμο νά επέλθη.
. .·, > _ ;,. Πτολεμαίς — Χριστούγεννα 1974.
- .· . ΑΝΑΝΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
Πάλιν άγαλλοντα; οί εύρανοί,
πολι χαίρει η φύσις.
Στά μ'έρη τής Βηθλεέ;' Εανά -
βλεφαρί£ει τό άστρο οταΑά2οντας
παρηγοριά, ?εσταίνοντας μ έέλπί-
δες τούς ταλανισμένους ι ούς πό
νεμένυος τούς άπόβλητους καί
κόθε πονεμένο.
Τα ώσαννά καί οί οΐνοι γεμί-
2ουν τόν ούρανό μέ χαρμόσυνες
μελωδίες. Όλοι μας Θά Θέλομε νά
είμεθα οί ποιμένες πού όκούσαμε
τό μήνυμα τοϋ Άγγέλου «έτέχθη
υμίν σήμερον Σωτήρ (Λουκ. Β12)
καί τόν όγγελικόν όμνο. «ΔόΕα
έν ύψίστοις Θεώ καί επί γής είρή
νη έν άνθρώποις εύδοκία··.
Τα μελωδικά αύτά θεσπεσία μη
νύματα έπρεπε νάναι μέλημα
τής καθημερινότητος κ·' έγινε
δυστυχώς ίτήσια μόνο ύπόμνηση
άπλής έορταστική άφορμι'ι ύφα-
ομένη μέ έκδηλώσεις γεμάτες άπό
ύλική αϊσθηση γυμνές άπό τό έν
δότερο νόημα τής γεννήσεως
Μέοα σέ μιά ταπεινή φάτνη ή
Θεότητα ντύθηκε την ά/Θρώπινη
σάρκα κΓ έμφανίοτηκε μέ την
γλυκειά μορφή τοϋ ΝαΖωραίου,
πού έδωσε οτόν είμσρμένο κύκλο
τοϋ μαρτυρίου καί τής Θυσίας την
λύτρωσιν ενός κόσμου πού παρέ-
παιε καί δέν έπαυσε ά*όμη νά πά
ραπαίει... ΔόΕα έν ύψίστοις Θεώ
καί επί γής ειρήνη διαοαλπίΖουν
οί άγγελοι. Στήν ειρήνη πού τα
όπλα γιά την εδραιώθη της δέν
είναι ύλικά.
Ό ΝαΖωραϊος έχρησμοποίηαε
δπλα είρήνης την άγόιρ καί την
θυσία τού πού μοίρασεν άπλόχε
ρα οτος άνθρώπους, καί κράτησε
τούς πόνους καί τα μορτύρια γιά
τόν ίδιο. Οί πονεμένες άκουααν
τό μήνυμα τοϋ άγγέλου «Ίδοϋ
εύαγγελίίομοι υμίν χαρά μεγάλη ..
ότι έτέχθη υμίν σήμερον Σωτήρ.
Τα ώσαννά καί οί αίνοι γεμίΖουν
νωνται - νά πυρπολουντοι καί νά
καταχερματί&ϋνται άπό -ούς 6ομ
Με'λος τής Ίατςιλής "Εταιι-.; ις
Ά&Γ,νών καΐ τή; Ελληνικής Ία-
τ;ικής 'Εταιρϊίας ΙΙαοισίοη', Μέ
λο; τής 'Εταιρώς 'Ελλήνων θία
τ^ν.ίόν Σιγγρ&φ·.:ιι)ν καί τού 'Ελ
Ο Κί'ιντοου τού Διτθνοΰ; Ίν
οιτα.ι ^εάτρου. Π?όεδςος τής
ώτΓως "Ε)λήνων Λογοτεχνών
Ί«τρών
χνών ώς χαΐ τοΰ '
Τμναατος τοΰ ΠηνΛλ. Όδοντ.
Σνλλύγον· ΛιετέλΓΓε έπ'(τη; τ.ικτι
>-ός σννίργάΐης τής Μεγάλη; 'Ελ
ληνι>.η; Έγκι·κλοπίΐ:δε!(ΐς, δν.ικκτι
εΰσ·ί;; έν βϋτή πεοΐ τα 2.500 ά.3-
θ^αΐ σινεργάτΓ,ς το^ Ί ιτρικοΰ
πΕς'ΐοδικοΰ «ΚΛΙΝΙΚΗ» χαί τοϋ
Έγ>:υ·/λ.ο.ιαι5ικοϋ Λεξικοό «ΗΑΙ-
ΟΣ». Μϊτέσχεν των πολτ,ιιων επί
όκτώ ϊίτη π·~3ίποι>. 'Τ.τήρςίΛ' σΐ'γ-
γ}-ιφ:ύς πε.οισπονδ5ατι·ιν έπιστη
μονικών ίργασιΛν τής είδΓ/ότητός
τον μΓταξΰ των ότο!(ι)ν -ό σι'ιγγραμ
μα αύτΓΓ» ΟΡΘΟΑΟΝΤΙΚΗ ώς
χσΐ άςιολόγο»ν μελετών καί άο-
0^^ον είς 'Ε,'ληνικΰ. ναϊ Ξένα Πε
ΣΤΕΛΙΟΣ Γ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ
ΣΜΥΡΝΑΙΟΣ
Καθηγητής Πανεπι-οτημ-ου κα'ι
Ποιητής
σιν των ϊΊΐϋϊρώντιον τού ώς Άκτι
νολ.όγου καί ένεκα τούτον, μετέστη
είς την Όδοντιατοικήν, >.σ6ών τό
π.τ.χίον τής 'Όδοντια,τοική; Σχο
λής τοϋ ΙΙαν·:.τιστΓ^ιΙου Αθηνών
(1932) μέ διοθμύν αοιστα. Τύ
1932 ιι·-τρ6η πρός αετεκπ'άδενσιν
ε-!ς Π <ίΐσ!ονς, έπιστηίψας &έ είς 'Ελλάδκ (1!)33) έγένεΐο Κΐ'θηγη τϊι: τΑ£ίΗΗ·6ο&οντΓ/.ή^ίίς τό 11α ϊν Ά 9τίνων, ί>.τοι> εδίδα
• μ'χ?ι τό 1052. Είδική έκ.-ΐα'ίευ
„ _ . . , <,ις Είς τήν' Όοθο5οντικήν είς ττ,ν βαρδισμους και τις όμοθροντίες , Κ^ΟΛ ΝΤΛΧΤΕΡ ΝΤΕ ΙΙΑΡΙ τοϋ πολέμου. Όλοι μαο 6ά Θέλα με νά είμεθα ποιμ'ένες κ ' άς λάμ- ψή ή άγάπη οτούς άνθρώπους, όχ; έθιμικά μονάχα ώς.μιάς άπλής έ- ορταστικής έπετείου, άλλα άγγελ μα χαράς σ' όλη την οίκουμένη όπως όρσματίσθηκαν οί πρώτοι χριστιανοί. Νά βλεφαρ'Γει Εανά τό άστρ^ρ στά μέρη τής Βηθλεέμ σταλάΖονταα παρηγοριά τού τόσο οήμερα εχει άνάγκη ή άνθρωπότη τα — άπό την φτωχική φάτνη. Καί επί γής ειρήνη. ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΚΑΣ Ποιητής — λογοτέχνης Μόνιμο Μέλος τής Διεθνοΰς Άκαδημίας των Παρισίων Ό ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΠΕΡΛΝ- ΤΣΛΣ &εν ήτ0 υ.όνον δια.τοε.-τής Ιί.-τιστήιϋων1 καΐ Λογοτϊχνης άλλά '/αί ές'ΐίτετος Ποιότης· ΕΊ; ή>"{ίαν 14 έτων έ'γοαι,'εν
ύ- Σαΰονην, τάν ί',ινον τοΰ ΙΙανι
ιονίου ΣιΛΑόγοι· Σμύρνης, 6ία-
Ο:.θ·:'ς· "Εκτοτΐ άνοίγει ή όδός
.τρός Λογο"·:χν'·οιν καί ΠοΐΓΐκν.
■Ε:ιδί2Γΐ είς Σιιΰρνην τάς «Ίά3ες
Αδοε;» κ·οα τάς «Συμφωνως» καί
,άογότίοον την ποιητιΐ'ιίρτ στ·λ.λο
γήν «Ψηφιδιοτά» (1920), «ότην
ύγονν οί ωρ-ες» (1947^ «Γαλά
ΐιες Ρι'μ«ς» ·χαΙ «ΌΓιφικό Λόγο»
(1954), κα, τό βτος 1959 τα «Λά.
λον ΰδιορ» καΐ τό «Όλ.μπιακόν
Φώς» τό ύποϊον μετεφοάσ'θη ίίς
τήν' Γαλλικήν κιί "Αγγλικήν.
ΉσχολΓ,'θη ίδιοατίριος μέ τ> θε
ατοον γχά ?γοοη[ιε πολλά 'Λαί άξιό
■Λκί ΕΚΟΛ ΟΑΤΟΧΤΟΤΕΧΝΙΚ
ώς ν.-ύ ·~ίς τό Στρατολογικόν Ύμΐ
μ,-ι τοϊ» Νοσηχοιΐείοιι ΟΤΕΛ ΝΤΙΕ
τι'ν ΙΙα; σίων. Δια.τρ:πής Ό5ον-
τό
λβγα μελοδηάματα,
Λχόμη άπό τίγν "Αγίαν
Α,'υβίΓτ-ΆσμΛτοιν διά ,
οτγο έΜΓλσΛθίηβεν ό ΚΑΡΠΩΤΑ
Κ]ΙΣ· "Εγραψε ρηίσης ??γα παι
διχοϋ θϊάτουυ. Έ&ροδει-'θη οίς 12
.ιοιττικοϊ·; διαγωνισιιοΰς ώς καί ά
.-τό την Ά:'αδΓ}μ'αν Αθηνών
(Ι94ό) διά τό ΛθίΓ.αβ
Σννέ/.Εΐα είς την Οην σελίδα
ΕΠΙΚΑΙΡΛ ΘΕΜΑΤΑ
ΜΕ Τϊΰ ί^ΑΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕ3Υ ΕΤΟΥΣ
Τού θευλόγου — Καθηγητού ν. Ε. ΠΑΠΑΣΤΑΜΑΤΙΟΤ
Καί επί γής ειρήνη. Μέ τα λό , 6ος τής νεότητος των λαών καί
για αύτά γνωστοποίησαν οί άγγΓ μετεβλήθη είς σωρούς άπό συν-
λοι είς τόν κόσμο τό έρχομό τοϋ
άναμενομένου Μεσσία. Ή φιλοδο
! ξία τοϋ Ήρώδου, νό μή χάση
τρίμματα. ό,τι ωραίον καί έκπλη-
κτικόν εϊχε πραγμ'ατο^οιήσει ό
άνθρώπινος νοϋς Είς πολλά έκα
ι την έπίγειο Βασιλεία τού τόν ώδή . τομμύρια ύπολογί^ονται οί νεαροί
ΑΔΡΑΜΥΤΤΙΝΟΙ
γησε είς την σφαγή τω/ άθώων
νηπίων. Τα σύτά έλατήοιο δυστυ
χώς, όδηγοϋν κστά καιρούς καί
ΜΙΑ ΠΡΑΞΙΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΚΑΙ μερικούς ηγέτας λαών τίς την
ι
ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΚΗ ΤΟΥ ΤΕΩΣ Εγκληματικήν σληθινά απόφαοι
καί οί άνάπηροι.
"Ας έλθωμε κοντά οιη φάτνη,
ι ά άτενίσωυε νοερά, τόν νεογεν
νηθέντα Χριστόν καί νά προσευχη
6οϋμε, νά σταματήισο'.'ν οί κατα>
ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡ- νά ρίπτουν τούς άνθρώπους είς στρεπτικοΐ πόλεμοι.
ΝΗΣ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΑΡΥΛ· ιό φοβερό καμίνι των πολέμων.
ΛΟΥ.
Ώς επληροφορήθημεν ό τέως
Δήμαρχος Νέας Σμύρνης κύριος Ά
θανάσιος - Κορύλλος ήπσ/τών είς
την έκκλησιν τής ΧΑΝ τής οποίας
άλλοτε υπήρξε καί Μέλο: προσέ
φερε τρείς χιλιάδες δραχμές (3.
000) διά νά άγορααθοϋ' καί ά-
ποοταλοϋν εής την μαρπιρικήν Κύ
προν παιχνίδια γιά τα προσφυγά-
κια παιδία της, μέ την ευκαιρίαν
των Έορτώ/ των Χρΐσ^αΐ'γέννων
είς Μνήμην των σφαγιοσθέντων
των Άδραμυττινών κατό την "Ε¬
θνικήν αυμφοράν τοΰ γ.τοί,·; 1922.
Μέ την εξαιρετικήν αοτήν άν-
Θρωπιοτικήν κα'ι πατριωτικήν πρά-
Εη ό Σεβαστός τέως Λήμαρχος
τιμά άχι μόνον την προσωπικότη-
τά τού, άλλά κα! την κς.αγωγήν
καί την πόλιν μας.
Τί δέν είδε ή γενεά μας κατά τόν
δεύτερον Παγκόσμιον πόλεμον,
τί δέν βλέπει καί τώρα;
Χώραι έρημώθηκαν, περιουσίαι
κατεστράφησαν, όθερίοθη τό άν-
Τό νέον έτος 1975, νά μΌσχοβο
λάη άπό τό άρωμα τής είρήνης
καί άγάπης των λαών
Τού κ. Ε. Α. ΠΑΠΑΣΤΑΜΑΤΙΟΥ
Θεολόγου — Καθηγητού
Μέ τίς διόπτρες τοϋ .ΚΟΣΜΟΥ»
ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ
τόν ούρανό μέ χαρμόσυνες με- Τού σφίγγουμε θεομο. ι ό χέρι
λωδίες. Μήνυμα χαρας κοί σωτηρί καί τόν ουγχαίρουμε 6γο καρδίας.
άς έγενε ήλιος οτό στερέωμα τοϋ
μίσους καί τής κακότητος πού κυ
ριαρχοϋσε .στήν άνθρωπότητα. Καί
έΕακολουΘεϊ τέτοια έποχή οτούς
ούρανούς τής Βηθλεέμ νά οκοτώ-
ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΚΑΣ
Ποιητής — Λογοτέχνης
Μόνιμο Γν?£λος τής Διεθνοΰς
Άκαδημίας των Πορ,σίων
ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΚΑΣ
Ή εφημερίς μας εύχεται είς τούς συνεργάτας
συνδρομητάς κα'ι αναγνώστας της
ΥΓΕΙΑΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ
Άνήκει πλέον στήν ίαιορία. Πέ-
ρασε σάν σύφουνας κι' όφηαε πί-
σω τού άνεΕίτηλα σημάδια πό-
νού κοί συμφοράς.
«Βιετνάμ, Μέση ανατολή, Κ ύ
πρός, μποι,κοτάζ πετρελαί-
ων, όμαδικοί Θάνατοι άνθρώπων
από πεϊνα, όεροπειρατίες, τουρκο
ραμπουκισμο'ι καί άσέβειες και
δλλα πολλ».
Μεθαύριο τόν διαδέχετο) ό άλ
λος, καινούργιος χρόνος, τό 1975
Τόν ύποδεχόμαστε μέ έλπίδες
άλλά καί κουμπωμένοι. Δέν γνω-
ρίΣουμε τί κουβαλά οτό σακοΰλι
τού, γιά τούτο κα'ι εϊμαστε έπι-
φυλακτικοί.
Τόν ύποδεχόμαατε, άλλά χωρίς
κωδωνοκροικίες καί φανφάρες
καί δικαίως, γιατ'ι τα σημάδ-α στό
διεθνή όρίΖοντα μάς έπιβάλλου'
τό κούμπωμα.
Μάς προβλημάτισαν βλέπετε
,οί προηγούμενοι, ώστε τώρα νό
χει χα3ή τό κέφι, κα'ι ό αύθορμη-
ομάς καί ή αίσιοδοΕία νά έχουν
ετοβληθή σέ φόβο καί καχυπο-
ία. .
Εύχόμαστε νά μάς διαψεύση,
οί νά είναι διάφορος άπ' τούς
ιλλους πού πέρασαν, γεμάτος χα-
ά καί ειρήνη γιά όλον τόν κό-
μο, γιά τους άνθρώπους όλης
ής γής.
Άρκετά ίχει ταλαιπωρηθή καί
δεινοπαθήση ή ανθρωπότης, ώ-
στε νά μην ύπάρχουν άλλα περι-
Θώρια άντοχής.
Τόν καλοσωρί2ουμε λοιπόν κοί
αυτόν κοί με την άγνή χριοτιανι-
κή μας ψυχή εύχόμαστε στήν δι-
εύθυνοη καί τούς συναδέλφους
τής εφημερίδας μας, οτούς άνο-
γνώστες μας καί σ' δλους τούς
άνθρώπους νά τόν περόσουν εΐρη
νικά κα'ι μέ χαρά καί ύγείο
ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΟΚΑΣ

ΚΟΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΤΔΗ
Ν Ι Ο Β Η
ΣΜΥΡΝΑΙ ΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
έκ προηγο.μ«νου)
II,
11 Ιουλίου Φτιοχό μου
τΐτρηδήκι! Πώς σέ 6;ήχα <τήιιε- φα; Πόσα χρόνια εΐνίσι ποΰ «έ προ» τόπιασ.ι! Καλά έκαν'α λοιαόν καΐ ξεκαθαρίση σήμερα τα πολιά μου δκδλί'α θά ξρχνιύθΌννα κα «ΰ ά γαπημένο μο,ι ήμ,ερολ.ογιάκι.. Κα* πόσο «έ ήθΐλα! Πόσο σέ χρειβζό μοννα. 'Ε<τΰ είσαι ό πρώτος μάρτι· :!χε 6έ6αια
την ίδια σημασία πού εχει τώρα,
μά πάντα είναι ή Τδια, ή μ>5γάλη
«Καί τώρα; Τί νά γράψω έδώ;
Γι'ν'ηκαν τύσα μέσα στά χρόνια
ποΰ π^οασα άπό τότε..·
■ 'Άχ! δέ μποροΰσί ναμουν άκό
μα δπως τότε -"τού σέ πριοτό.τιασα
άγαπημ>έν0 μου, φτωχό μχ>ν τετρα
διάκι! Το'>ρα εΓμαι δυστΐ'χισμένη!
Λι·στ^ιχσμ?νη! Δέν τόν 6λίπω κα
Οόλου! ^χω νά τόν ίδ(ϊ> ενα μή-
να! 'ΕνϊΓ» τότε; κάθε μέοα, Θεέ ,
μου! Πόσο ·:ύτι»χΐ(τμένη θααουνα
τότε ποΰ τόν εβλ.επα κάιθ>ε αέρα,
νάθε δρα κ«ί δέν τώξερα; "Αχ!
Δέν μποροΰσα νά ξαναγίνω ιχικοή
μαθήτρια, νά μοΰ σχίνης τό τόπι
μου, Τώνη;. · Ω, γιατί ν'ά σέ 6οο>
σήμερα, εσενα άγαπημιένο μου ή-
μϊρολόγιο καί νά θιμηθώ; Γιά
φαντάσου, λοιπόν, γιά σκέψοι/!
ΤΗταν έποχή πού καθόιΐ'χστρ έγώ
χι' έκείνος δίπλα 'δίπλα! Τόσο κον ! ρ.';, τρέχοντας όπως τρήιω καί
χοιρΐς νά τού πώ οΰτε λέξη! Εύτι·
χώς πού /ράιτ>σα τό γ,ρά,μμα··. Τέ
τοια ε'ιπι· Μά αήιως ήξερα τί ε
κανα κι' έγώ; ΕΓχα τόσο ςροδηθή!
"Ισως νά είχα καϊ δίκιο. Μτσα
στό δρόμο!.. Αν μ" επιαναν καί
μ;να τα κλάμ,ατα, δίκος ημουνα ε
τοιμη; τί θάλ»εγε οποίος μάς ε(ίλ~
πε;
«Στό σπίτι μας έΌΓ-Θασα τρέ¬
χοντας. Ή κο,ρδιά μου χτυποϋσ:
δ,,νατά. 'Εχεΐ, όλον'Λν τα μοϋΤΓα
ήταν χατσονφιαοΐΐένα καί κατι6«
σμενα.'Άρχισα νά φοβάμαι μήπως
μέ είχαν δεί μέ τόν Τώνη. Ήσύ
χασα δμως γρήγορα, γιατί εμΕ'Ο»
πώς τα «μοΰτρα> δέν ήταν γιά με'
να· Τότε μέ ξανάπιασε ή άγωνία,
ή έπιθιιιΐα νά δια&άσω τό γοάμ-
ιια. Τό εσφιγγα στό στήθος μου·
Τώχα χώσει στόν κόρφο μόν, κα
τάσαοκα, κι" άνατρίχιαζα άττό ήδο
νή, δσο τώνοκοθα. έ·/εί· "Ή.&ίλα
νά τό δια6άσω γρήγορα '/.αΙ μνη
ιιθι·, νά τύ χαοώ τα πηώτο γραμ- |
μττάκι τον ποΰ —γΐά νά πώ τήν
άλήι&Γΐα— τό περίαενα ά,τά κοιρύ
καί τό πεοίμΐνα μέ λαχτάοα.
«Πηγά στήν καμάρα μου, ϊ·/λε.ι
(*α ν.ι' άχοΐΜΐπΓ,ο-α άπό μίσα στήν
πόρτα... Αχ, τί καρδιοχτνπι ήταν
ε κεϊνο, θεέ μου, έκείνη τήν ωοο !
Θά τό θι·μάμαι- Νόαιζα ,-ΐώς ή
καο3ιά μο^· θά πεταγόταν εξοι άπ'
τό στήθος μου όπως χτυ.τοΐιτε ! Τό
κοί τα φίλ.ησα χίλιες φο
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΜΑΪΙΜΟΥ
ΤΟΥ Ε ΤΟΥ ΕΚ ΣΙΝΩΠΗΣ
ΏΏΑΏΤΙΏΥΣ ΜΟΥ
Επι τη συμπληρώσει τρ ετίσς ά
πό τής έκδομίας είς Κύριον τοΰ
Πατριάρχου ΜαΕίμου τού Ε τοϋ
έκ Σινώπης, απέστειλαν, εις μνή
μην Τού, ππ' εύθείσς πρός τόν
Σύνδεσμον τών άπανταχοΰ Σινω-
πέων «Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ- οί κάτωθι,
Προοπαθώ μέ τήν φαντασία
κονίσω τόν παπποϋ μου, οταν μι-
μου νά Ζωντανέψω, καί νά άπει-
κρός όργόνοντος τήν γή μέ τό
άλέτρι του καί κρατώντας τήν χει-
ρολάβα, πάσχιΖε νά βγάλη τό
φωμί του καί νά βοηθήση τα γο/ι-
κά του νά θρέψουν τήν φομίλια
τους. Γεροδεμέντχ; όπακ; ήταν,
τα έναντι εκάστου άναγροφόμενα θατον τό καμάρ, τών γον|ών του
Τόν γνώρισα γέρο, μέ την
μικρή του καμπουρίτοα, μέ τό
μπαστούνι του νά τό πστάη γερά
σάν περπατοϋσε λέο πώο κοΐ τώ-
τα! Κολλητά ό ενας στόν α,λλ,ον!
θεέ μου! καί τώοα;..· Μά τί εγι
νέ; Γιατί ΰτοφίρω; Άχ, πόσο τόν
άγα-τώ, θεέ μου! Πόσο τόν άγα
πώ!.-· Εκ'ϊνο τό γράμμα. 'Εκίϊ-
νο τα φταί«ι.
«Άχ.·. Ήταν ή Καθαρή Τί-
τάρτη. "Ε&ρεχε. Πώς τό θυμ«μαι
«Άμα χιορι-στήκαμε υέ την Α.,
έγώ προχώρησα μόνη γιά τό σπί
τι μας κι* άξαφνα τόν 6λέ.τω
έμπράς μου· Άπό ποϋ .ΤΕτάχθηκε;
Ποΰ ήταν κρυιιμένος; Καί πώς ή
ταν' έ'τσι άναιιαλλιασμ?νος, σάν
τοελλός! Φοβηθηκα! Μέ πλη<τία- σε. "Ετοειιε -/Γ»θώς μιλοϋυε. «Πώς μέ τράααξ·ες, Τώνη»! τοϋ Λτα. Μουδοσε ενα 6ι6λίο ναί μοΰ λέει. Τί μαυπε; Ναί, ναί· Μοΰ λέει πώς ■εΓχε μί-βα στό 6ι6λίο ενο γράιτμΛ, «νά τό δια·6άσω καί νά τοϋ τό πώ>· "ΑνοιΗα τό 6ι6λίο καί εΐδα
έναν φάκε.λο. Κείνη τή στιγμή, κα
θώς άκουσα κάτι 6ήα«τα καί γϋοι
<τα νά ίδω, —^πώς τα θυμάιμαι αύ τα! κάτι λ"πτομΓρ«ιε;!— ,-τερΛ'οϋ σε ενας άπ' αΰτοΰς πού άνά6οι·νε τα φανάρια τοΰ δ,ρόμ,ο.:. Τό μ<Γ/ρΰ κοντάρι του, μέ τή μικρή ψλόγα οτήν ανοη, εκανε φωτεινές κα,ιιπύ λες ναθώς περπατοΰσε· "Εοοιςα μιά ματιά στό 6ι6λαο πού κοατοϋ (Τα μισανοιχτό· «—ΙΙάρτο, Τώνη. Δέν κάνη», εΐπα τρομαγιΐΓν'η. Θαρ οοϋσα πώς μ' έβλε.τε ό κόσαος μέ χιλιά&ες μάτια. Κι' οαως δέν ή¬ ταν καννίς έκεΓ γι'ρω· Μόνο έκΐΐ- νος μ' εβλε.τε άπελπΐΓ ιίνα. Τα μάτια τού, ποΰ ήταν ά.ι' την άρχή δακρυσιιιένα, έ'τρεχαν τώρα, πού τουδινα πίσω τό πρόίτο του γράμ- τώρα πού τώχιο έδω μπροστά μόν Καί τί ελι;γε; Δυό λέξεις μόνο: «Εΰτέρπη. ΆγΓ'πημένη μου, μικ.ηή μου φιλενάδ-α, θνμασαι πού αοΐύ." •γα τότε ποΰ παίζαμε στά σχολειό υαζί, μικ^ά παιδία, πώς <τ' άγα- πώ; Σοϋ τό λέιο καί τώρα, μά το ρα είνα, άλλο. Τώρα σέ λατοεΰω ■μ' είααι 'δυστΐ'χισμένος, λυιήσον ιιε -/.αί π,ίς μου··». «Αϋτό ήταν. Πρώτα αοχισα νά τό δια&ά^ω άπ' τύ τ_;λος, νστερα άρπαξα χανά δυό λέξεις άπό τή με<τη κι' άπ' τηΛ' ά,ρχή,'δέν ,-τρόφτα σα νά τό τελειώσω καί τα μάτι« ι,ιιοιι γέιιισαν δάκρια. Άχ, ήταν ά λήθ·-ια.· τόν άγαποϋσα κι* έγώ Κι' άπό πολύ/ ναιρό ιιάλιστα. Ά π' τα αικηάτα μ,ας. «Αυριο θά τοϋ τό πω, θά τό πώ, πώς τόν ποοά: Ό κ. Νικόλαοο Δημ 'Αφεντου λίδης Δρχ. 1.000, ό κ Γαβριήλ Κ. Γεβριηλήδης Δρχ. 000, ό κ Σταθροα Καλογ.άννης δρχ. 500, ρα οτα γερόματα πάσχιΖε μ· αύ- ό κ. θεόδωρχχ: Μαδίδης δρχ το να ορνοση κα1 τον δρομο α. 500, ό κ. Πέιρος Γεωργιάδης δρχ. κόμα. 500, ή Κα Κωνσταντίνα Κλάρα | Το κοκοτράχαλο πρόσωπό τού, δρ. 500, ή Κα Βαρβάρα Σωτηρο με ενα μελαψό χρώμα, μέ την πούλου δρχ. 300, ή Κα Μαρία Βέν χοντρή μύτη του, καί μέ δύο μό¬ νον - Καρακουλάκη δρχ 300, ό τια ηου δείχνουν όλο ενεργεια κ. Γεώργιος Γιαπαλάκης δρχ. 250, Καί έμπιοτοσύνη, μέ έπηρέαΖαν τό- καί ή Κα Μαριάνθη ΚοντόΖογλου σο πολύ ποϋ τόν έβλεπο σάν έ- δρχ. 200. ο-/.:φτάαοννα καί μέ .ιερνονσανε ή δονικά ρίγη καί στή σκέψη μου μό νο αΐτή. Πετοΰσα στά οΰοάνια άπ' τή χαρά μο^· κοα γίλοΰσα μύνη ιιου- Έτρεχα έ'^αλλη στό παοάθυρο καί μούηχόταν έπιθημία νά μ.πήξω τίς φωνές. "Επεφτα στό κρε6€άτι, κοά φιλοϋσα τις ,μαξιλάρες μου, οιταγόμοιινα <ΐτόν κΜθοέο,τη, κια γ:λ.οΰσοι·Κ((.τέ()ηκ.α χαρούιΐΐνη στή τοαπ>εξαρία. "Οταν κάΰησοι οτό
τρα.τε'ϊι δέ ιι,τοροΰίκι νά ήσΐ'χάσω
Σηκώθηκα πρώτη- "Επαιξα πιά-
νο, κι' έγώ δέ ξέ,ρω πόσην ωο<ι, ϋστερα ξσν'ανέ6ηχα στήν καμάρα αου νά διαδάσω πάλι τό γράμϋα. Τό διάβασα χιΛιάδΐς φορές Δέ ■/Όΐμήθηκα δλη τί) νΰχτα, τύ φι- λοθσα, κεϊνο τό γράμαα καί τώβηε χιι μέ τα φΐλ.ιά χαί τα δάκ.ρυά. μο^ (τάω! —δέν "ίμαι τ,τε/ν/.ι');^— Τό άγαποΰσα πιό πα'.ΰ κΓ άπό τόν Τιό νη αύτό τό γρά,αμ'α, έκϊίνη τή νύ χτα». «Τό πρωί, άπό την αΰπνία ήταν ό'λα {ΐου ^εκλειδί·κιένα κα γι' αΰ τό δέν ,πγο. σχολειό- "Εκανα την άρρωστη καί κοιαήθη/α ως τό με θΓμερι. Τό άαόγειμα πηγά. Δέ 6ά σταξα τάπα ϋ).α στήν .·· "Εκλαψε ■λ' εκείνη μαϊί μου (τί αίσβαντι- χύ κορίτσι πού «Γναι δμως !), μέ ί καί τό βαάδυ ποΰ δγήκαμε μού.τε χίλια διό σφίγγοντάς μου τό χε!ρι. —Άγάπα τον .τολύ, Εύτερπη, ιιοϋ ψιθύρισε στό τέλος, οταν χ« ρισθηκαμ.-. Εγώ εαεινα μέσ' στύ δρόμο άναποφάσιστη- θάρχόταν ά ραγε ό Τώνης; «Δέν έβρεχε, κ Γ ήτανε μί,ρα ά κόμα. Είχα μιά προαίσθηση πώς δέ θά τόν σιναντοΰσα «ι' αύτό μέ άπέλπιζε. «ΤΩ, γιατί νά μή τουλεγα χθές νά συναντηθοΰιι*;"Αν δέν ερθη τώ ρα; Νά λοΐπόν, .-τού γίν'ΐται κα- νείς δνστι·χισιαιενος άμα άγαπάίΐ!» Άλλ.ά, νά, νότον! Πάνοι στήν ώ ρα ΐράνηκε. "Αχ, πάσο ώρβϊος ή ταν έκεΐνο τό 6ράδυ! "Εφεγγο ά κόμα' άλλιώς —λ'ά, τό όμολογώ έδώ— θά τόν άγκάλιαξα κ-αί θά α τόν ίριλοΰσα! Δέν τόν είχα έ ξε, άλλη τροοά ετσι. ΤΗτοτν χλ.ω να βιβλικό τρόσωπο. Παπποϋ τόν ελεγα... παππούς, παππούς νά γένης « 'Εκεϊ πέρα κεϊ » μοϋλεγε Καταλάβαινα πώς τόν βάρυνε ή λέξις παππούς, μά π ώς όμως νά τόν πώ; « Εκεϊ πέρα κεϊ » ήτσν μιά φράση πεύ την έπαναλάμβαν: στήν κουβέντα του. Η φράση οΰ· τή πότε εΐχε την κατάφαση, την άρνηση ή την άρχή καί τό τέλοί τής διηγήσεως. Παντρεύτηκε υι- κρός γιά νά Ζήση καί νά καμαρώση τέσερο κορτοια καί τέσσερα ά- γόρια. Τό άρχοντικό του, ήταν γνωστό σ' ολο τόν Δήμο Ίθώμης. 'Εκεϊ έρχονταν οί χωριάτες άπό τα γύρω χωρία νά τοϋ Ζητήσουν χρήματα, νά ψωνίσουν, νά ύπο- γράψουν γραμμάτια καί νά που- λήοουν όσα πράγματα είχαν εν¬ διαφέρον γιά τόν παπποϋ μου. Μέ την σκέψη του, μέ την γνώμη του, έπηρέαΖε τοϋο γερόν- τους, πού τό/ είχαν σάν συμβου- λότορα στά τρεχούμενα ζητήματα καί στή δουλειά τους. Σκληρός στή δουλειά, έβσΖε την Μάνα μου, παιδούλα όκόμα 10 χρονών — δπως μας διηγόταν ϊδια — νά Εημερώνουν τίς μέ- ρες ποϋ έρχονταν ή Λαμπρή, μός πάλι, άλλ.ά σνμπαθητικός, γλυ φκιάνοντας λαμπάδες, γιά τα πα- χός· ΕΙχε κάτι επάνω τού. .-τού δ- Ι Ζάρια καί γιά τό μαγαΖί του. Ή δουλειά του ήταν νά τοκίζη κα μά ποίος τόν £6λεπε 'θά τόν οτμπαθου ' σε. Μέ πλ.ησίασε ατολιμα, αΰτός ποΰ είχβ τόσο θάρρος μαξί μου, ποΰ γνΐϋριξόμαστε άπό μωρά. Τα αάτια τού, τό στόμα το^ δλα του ν μέ άγοννι'α τί θά πώ. πώς ελυωνε κάτω άπό τή νά έμπορεύεται μά ειχε όμως τήν έκτίμηση όλου τού χωροϋ μας. Καί ή έτίμηση αυτή φάνηκε δταν στίς πρώτες κοινοτικές έκ- μα· Δέν' τό .ιήτε ομιος κι' έφυγε. ι τόσο, πού 6έν εβγαιναν πια τα Ή ακαοδη, τόν αφησ"χ νά φύγη, γράμματά τοι·. Μοάρχοταν νά τό ματια μου. Εγώ, έγωίστρια σκλη ! λογές έβαλε κοινοτικό ύποψηψιο οόκα,ρδη όπως εϊμαι, τόν' άφηνα ε τόν γιό του Θρασύβουλο, πού τσι στήν άγωνα τού! Ι .. , , . , ._ 1 μολις τότε ειχε ενηλικιωθη, για (Συνεχόζεται) νά εκλεγή παμψηφεί άπό τούς σττο την Φαναριώτες. Καί ή έκλογή του δΐκαιώθηκε, άφοϋ έργο τού Μα- καρίτη Θείου μου ήτον ή οίκοδό- μηοη τοϋ Δημοτικοΰ Σχολείου, ή άνακαίνιση καί ίπέκταση τού ύδρογωγείου καί τόσα άλλα άκο- μη. Μικράς δπως ήμουνα, τόν έ- βλεπα στό μαγα2ί του σκυμένον στά δευτέρια του νά γράφη ■«» νά κάνη τούς λογαριασμούς του. Μά κεϊνο ποϋ μέ φαίνοταν πε- ρίεργο, ήταν πώς είχε καταργή- οει στά γρσπτά του τούς τόνους καί την όρθογραφία καί σέ μιά παρστήρηση πού τόν έκανα υία μερά - έγώ -ό έγγραμματος· !! — παππού αύτό δέν γράφεται ετσι, θέλει ήτο, μού απήντησε θυμωμέ- νσ: 'Εγώ « "Εκεϊ πέρα κεϊ» δέν ζέρω ήτα ώμέγα κοί τα ρέστα αύτά τάστε'λα στά άχούρι νό τα φάη ό γάιδαρος - έγώ γιώτα Εέρω «Έκεϊ πέρα κεϊ». ,Εδώ βλέπω την μεγαλοούνη καί τόν ρι^οσπαστισμό τοϋ παπ- ποϋ μου. Αυτός ό άγράμματος εϊχε περάσει γιαλισ σ' δλους τούς.. σοφο'-'ς καλομαράδες, πού μ" αυτήν την άχρηστη καί ήλίθπ όρθογραφία, τό συντακτικό τους καί τούς τόνους, δέν κάνουν τΐ- ποτε δλλο οήμερα, παρά νά μας κάνουν δλ'^υς αγραμμάτους, νά βασανίΖουν καί νά θολώνουν τα μυαλά τών παιδιών μας μέ άχρη- οτους καί νεκρούς τϋπους. 'ΕκεΙ στό μαγα2ί του μα2εύονταν οί χωριάτες νά ψωνίσουν νά μά- θουν τα νέα, νά ποϋν τα χωρατά τους καί πρώτος καί καλύτερος ό Κοντογιώργος, ό « Άλιάγας » δπως τόν ήΕερε ολο τό χωρία. "Ενας λεθεντόκορμος, μόνιμος άμπελοφύλακος καί όνομαστος μουντάρηςΙ 'Εκεϊ μοά μερά πού ήταν καί ή Γιαγιά μου, μιά γυναί- κα γεμάτη κσλοσύνη πού βοηθοϋσε δσους μποροϋσε κρυφά άπό τόν παπποϋ μας — κάπως κοί άπό ίδιοτέλεια γιά νά εξασφαλίση μιά θεσούλα στόν παράδεισο, ή δπως έλενε γιά την ψυχο της. 'Εκ,εϊ νάσου κοί ό -Άλιάγας» καλώς τον τόν «Άλιάγα» λέει ό πσπ- ποϋς μου. Γειά σου Μπάρμπα Σω- τήρη τοϋ κάνει ό « Αλιάγος· καί αρχισαν τα χωρατά ιους. Μπάρμπα Σωτήρη σέ βλέπω σκυμένον στά δευτέρια σοο, κύταΕε καί λιγακι την Βαγγελή — την Γιαγιά μου — βλέπω την ποραχόντρινες καί χρειάΖεται νά την κουμαντέρνης καί λιγάκι. Μέ τα δευτέρια Εεχνάει ό δνθρωπος ότι καλό έδωσε ό Θεός στόν κόσμο. "Εμείς οί φτω- χοί έχουμε τό κόπια μας καί δέν μάς περισσεύει καιρός νά χαροϋ- με κάτι. Μά ού, δόΕα νάχει ό γερομπής — έχεις τα κολά σου, σέ περισσεύεί καιρός νά χαρής καί λίγο. ' Εμείς λέμε τό ψωμί, ψωμάκι, καί ού έχεις τ' άμπάρια οου μπουκομένα. "Εμείς κρατάμε τό καλάθι κα'ι σύ τρώς τό σιμήτι. Καί άπαντοΰσε ό παπποϋς: «'Εκεί πέρα κεϊ» «Άλιάγα» λές καί σύ τό ψωμί, ψωμάκι; Μέ τό ψωμί ψωμάκι ό δνθρωπος δέν σηκώνει τό κεφόλι του σάν κόκκορας, ό¬ πως έσύ, γιατί ό κόσμος λέει πώς σάν αγροφύλακος ποϋ εϊσαι ΕεμυαλίΖεις τίς γυναϊκες τοϋ κο- σμάκι. Τί νά κάνω κυρ Σωτήρη άπαντοΰσε ό «Άλιάγας». Ό κα- θαρός άέρας μέ φουσκώνει τό μυαλό, μέ δίνει δύναμη καί μπι- χλιμπί^ουμαι τό φουστόνι, καί κυτάω καί γώ νά χαρώ κάτι καλό ποϋ έδωσε ό Θεός. Άοτα αύτά «Άλιάγα» έκανε ό παπποϋς. "Ο άέρας ό καθαρός «Έκεϊ πέρα κεϊ» τα πνευμόνια φουσκώνει, δέν φουσκώνει καϊ... τ' άντεοο. Ή Γιαγιά μου μέ τα διφοροϋ- μενα χωρατά τους ποΰ έγώ τότε δέν καταλάβαινσ, μέ κύταζε άνή- σ'υχη, καί σάν νάθελε νό μέ διώ- £η άπό κοντά τους. Μά έγώ τούς κυτοϋσα μέ θαυμασμό καί 5έν χόρταινο νά τούς άκούω. 'Εκεϊ στήν κουβέντα τους έρχονται χαί άλλοι χωριανοί μας καί τόν φέρ- νουν την εφημερίδα. Ό παπποϋς τότεί, φανατικός ΒενιΖελικός, άρχισε νά διαβάζη τα νέα καί τα πρακτικά τή.: Βουλής καί την ά- πάντηση πού έδωοε ό ΒενιΖέλος, σέ μιά σφοδρη άγόρευση τοϋ Στρά- του ένοντίον του. «"Είεοτι τοίς κλαΖομενίοις άσχημονεϊν» ήτον ή απαντήση. Οί χωριάτες τότε ρω- τάνε τόν παπποϋ μου. Τί θά πή έΕεστι κλπ. καί ό παπποΰς, γε- λώντας κσλόκαρδα τούς άπάντη- σε: "Αοτου·; «Έκεϊ πέρα κεϊ» τούς κλανιάοιδες νά λένε. Νομί^υ πώς δέν άπεϊχε καί πολύ άπό την ούοίσ. Μιό δλλη μέρσ ήρθε έναο- άγροτης άπό τό παληούρι νά τόν εΕοφλήση ε/α γραμμάτιο. ϊέρε.ς, κυρ Σωτήρη, τόν λέει, φέτος π σοδειά μας είναι λίγη, φτάνει δέν φτάνει νά θρέψω την φσμήλια μου. Ό κσιρός δέν μός όφισε κ·Ί· τι νά περισέψη καί γιά τα χρί-Ί μας. Τότε τόν κάνει ό παπποϋς: μέ τα κουκουνόρια θά Εοφλήσης τό χρέος σου ί| μέ τίς καβαλίνες πού κοπρίΖεις το χωρόφι σου; Κστι μέ περιοσεύει κυρ Σωτήρη καί με¬ νά. "Εχω ριά γαϊδουρίτσα, πού τώρα δέν μώ χρειά2εται. Μπορώ νά σοΰ την δώοω νά Εεσχίσουυε αύ«ό τ παλ: :όχσρτο. Σάν τό σκέ- φτομαι μέ φαρμακώνει την ψυχή Κάνε μου την χαρή, μπορεΐ νά μην άΕί£ει τόσο, μά θά κάνης ε¬ να καλό γ.ά την ψυχή σου. Ό παπποϋς μου τόν κυτοϋσε μέ ου- μπάθεια καί γελώντας, τοϋ άπάν- τησε: "Αντε Δήμητρα φέρε την γαϊδουρίτσα οου καί εϊμαστε σύμ- φωνοι νά Εεσχίσουμε τό χαρτί Καί τώρα μέ την γαϊδουρίτσα αυτή άρχίΖε' μιό άλλη ίοτορ^α πού αποδείχνει ότι ή είρηνική συ- νύπαρΕη μετά γαϊδάρων καί γαϊ- ' δουρίτσας δέν μπορεΐ νά υπάρξη. Τό παλαιά σπίτι τοϋ παπποϋ ήταν στήν ιδία θέση μέ τό σημερινό, μέ την κυρίσ εϊσοδο φάτσο στόν "Αη — Νικόλα καί μιά άλλη εϊ¬ σοδο πρός τα Νειχωριτέϊκα. 'Ε¬ κεϊ κάτω στήν αύλή του εϊχε πς άποθήκες τού, τίς καροϋτες του, ύπόοτεγα κοί μιά στέρνα πού μά- 2ευε τό βρόχινο νερό γιά τίς ά- νάγκες τοϋ νοικοκυριού του. Έ¬ κεϊ κάτω άπό τό ύπόστεγο νοικο- κύρεψε καί την γαϊδουρίτσα μας. Τό βράδυ, γυρίΖοντας άπό τό μαγαΣί του συντροφιά μέ τόν ύ- πηρέτη του καί μπαίνοντας στό σπίτι του, δκουσε στήν κάτω εϊ¬ σοδο δυνατά χτυπήματα. ΠαραΕί:- νευτηκε καί παίρνοντας τό $α- νάρι του καί τό μπαστούνι του μα- Ζ μέ την ύπηρέτριά του την Στυ- λιανή, έτρεξε θυμωμένα κάτω νά δή τί συμβαίνει. Οί χτϋποι έξα- κολουθοϋσαν νά πέφτουν αγρια στήν πόρτα. Άφρίίοντας άπό τόν θυμό του, πάει νά ανοίξη <ήν πόρτα καί τι νά δή Ι πεντέξη γαϊδάρους νά όρμοϋν... πάνοπλοι, γκσρίίοντας καί την καημένη την γαϊδουρίτσα οτήν γωνιά νά τρέμη άπό τόν φόβο της μπροστά οτούς τόσους πολεμοχαρεϊς μνηστήρες. Χρειόστηκε αγώνας μέ την βοη¬ θεία καί τοϋ ύπηρέτη του νά διώ- ξουν τούς έπιδρομείς πού ύποχω- ρώντας έπαναλάμβαναν πάλι την έφοδό τους Ξημερώνοντας, ή πρώτη του δουλειά ήτον νά οτείλη την /αΐ- δουρίτσα του στό παΖάρι νά που- ληθή. "Αντε δμως νά κάνης καλά καί τούς γαϊδάρους νά την ξεχά- σουν. Καί ουχνά γιά μέρες γυ- ρόφερναν, γκαρί2οντας δίνοντας καί καμμιά κλωτσιά στήν πόρτα. Άπό τότε όρκίστηκε νά μην ξα- ναβάλη γάϊδαρο οτό νοικοκυριό του. Συνεταιρισμένος μέ τόν πατέ- ρα μου δημιούργησαν μιά καπνε- μπορική έπιχείρηση πού άπορρο- φοΰοε ένο μεγάλο μέρος άπό τα καπνά τής περιφερείας. Τό 1912 πάνω στήν φούρια τοϋ Έλληνο- τουρκικοϋ πολέμου, στείλαν στήν ΛοΕάδα τόν άδελφό μου Κώστα καί τόν Βαγγέλη Κατσάρο, έγ- γονό του κα"' άνήψη τοϋ παπποϋ μσυ νά άγοράσουν καπνά. Τό μεσημέρι, πού τοϋ φέραν την εφημερίδα καί διαβάΖοντας τα νέα, είδε νά γράφεται πώς ΐσ Τούρκικα πολεμικό « Χαμιδιέ » βομβάρδισε την Σύρσ. Άνήσυχος άπό τό γενονός αύτό, χωρίς νά ρωτήση τόν πατέρα μου, οτέλνςί μέ τόν ύπηρέτη τού ενα έπεϊγον σημείωμα πού έγραφε: ,Αγγονέ μου καί Άνηψιέ μου Κώστα χσί Βαγγέλη, πάψατε άγορά. «Χαμη- διέ» 6ομ6αρδίζει Σύραί! Φυσικά ή διαταγή ούτή ήταν προσωρινή. όμως δίχνει πώς τα γεγονός αΰτά ήταν τόσο συνταρακτικό έκείνη την έποχή. Γέρος .τα, μά άγριπνος οτίς δουλιές τού, γυρνοϋσε άργά ι ό βράδυ άπό τό μαγαΖί του πάντα συντροφιά μέ τόν πιοτό του σύν- τροφο τόν ·φό£», — τόν οκύλο του — καί τόν ύπηρέτη του. Τα χρόνια περνοϋσαν καί τόν βάρε- ναν. Τό 1920, αν δέ κάνω λάθος ενας πόνος στό αύτί του τόν κρεββάτωσε γιά νά τόν οτείλη σέ λίγο καιρό οτν τάφο. Σάν γυρίοσμε άπό την κηδΕΐα του, μα^ευτήκαμε οτό εύρύχωρο σπϊτι τού, συγγενεϊς, φίλοι του καί όλρι οί κληρο-νόμοι Υ'ά να συνεχίσουν έκεϊ ένο( φαγοπότι. πού θά νόμιΖε κανεϊς, πώς επρό¬ κειτο γιά γλέντι κα'ι άχι γιά τρα- πέΖι πσρηγοοιάς. Έγώ, μικράς τοτε, κυτοϋια μέ άπορία, τώς ήταν δυνατό νά υπάρχη τόσο κέφι μετά άπό την κηδεία τοϋ παπποϋ μας. Μέ σφυγμένη την καρδιά βγή- κα οτήν ούλή καί έκπληκτος εϊ- δα τό σκυλάκι, τόν «φόξ», νάναι κουλουριοσμένος σέ μιά γωνιά καί μέ σκυμένο τό κεφάλι. Τόν πλησϊοσσ νιά νά τόν φωνάξω, Φόξ, Φόξ. Μά έκεϊνος χωρίς, ν6 σηκώση τό κεφάλι του σήκωσε τα ματια του οέ' μενά. Κ' εβλεπες δύο μάτια μέ μιά άπέραντη θλίψ καί πάνο. Ήταν πραγμαπΚα ■ μόνος πού οίσθάνθηκε περιοοότε. ρο, άπ' όλους μας, καί πένθη γιά τόν θάνατον τοϋ παπποϋ μα^ Καί ρωτοϋσα τόν έρυτό μο ποίος άραγε είναι καλύτερος, ^ άνθρωπος ή <τ σκύλος; Άργότεοα έμαθο άπό Τήν Γιαγιά μας, πώς μέρες ήταν έι0, κουλουριασμένος καί πορ' 6λα τή χάδια ποϋ τοϋ κάναν άρνοϋνταν νά φάη καί μόνο έπινε λίγο νερό πού τούβαΖα/ δίπλα του. ■Ενας έγγονός τού Κ ότι... γιά 8Αους Του κόσμου τα τιαράξενα Μετά άπό άναξητήΐΐεις 20 ώρών δρέθηκε τ>αιμμένος κάτω άπό τόν
νοι ς χιόν'ος άλλά ζωντανός, ενας
16χ;ονος φυλακάς κτταθμοϋ σκί
τής όρεινής περιοχής Μίτττνθαλτν
τής Δν.τ. Γ:ρμανίας·
'Οκττώ ώρες άργότερα, δρέθηκε
κα ό Ιίετής σ>νάδελφός τον, ν«
κρός, Βαμμένος κάτω άπό χιόνια
ΰψονς 4,5 μέτρίον.
Οί δΐ'ο νεαροί ({ί'λαχες είχαν
«θαφτή» έΐελοΛ'τικά προκ-ειμίνο..
νά γιμνασθοϋν τα σκυλιά διασώ
σεως τεισσάοων συντρόφων τους
στήν άν:ύρεσι χοιμένων, κάτοί άπό
τό χιόν^ σκιέρ.
—^Ό Πώλ Μπαλαί, 39 Ιτών,
κάτοικος τής Λόν—Λέ Σωλ'ιέ
Γαλλ,Χας, <η5μπλή;2ο>σε 20 χρόνια
ζτοής σέ κατάσταση κιί>ματος!
Τν νΰχτο τής 11ης πρός 12 Δέ
κεμ&ρίον 1954, ό νεαοός τότε Πώλ
δγαίήοτας άαά μιά αίθουβα χοροϋ,
υπήρξε θΰμα αΐτοκινητικοϋ δνοτ,υ
χιιυατς· Χτύπτ(θ·ε άσχημα στό κε
φάλι το.· χαί μιεταφέρθηκε άνιά
σθητος στό νοσο-κομεϊο τής πόλε
(ος. Άπό τότε, δέν <5ρήκ>: ξανά τίς
αίσθήσις του. Ζή σέ κώμα. Ό
Πώλ τιριέφτοιι μέ οωλήνα καί μέ
ρα - νύχτα άγρτ'πνό: στό πλευ,ρό
τού ή μηΐε'ρα τού, ποΰ φροΛΤ,ίξΕΐ
γιά τή νδιατροφή του μέ ό&ρό καί
γιά τήν διατροφή τον μέ άορό καϊ
άποφοάξεως τής άναπνευοτικής
άδοϋ·
— Ό α,εταλλ.ο,,-ργύς "Αρθουρ
Ρήντ .τηρε την σΰνταξί του σέ ή-
λικία 114 έτών καί άφοϋ έργάχτθη
κε επί 105 όλ.όκληρα χρόνια! Δέν
θά διέκοπτε δέ τήν έργασία του
εάν δένμ<εσολα6οΰσε μιά σχετικά άσήμαντη έγχ;ίρισι στό ύπογά στριο, ποΰ τοά δημιοΰργησε δνσκο λίες. Ό γεοο - Ρήντ, ψηλός και εϋ6υ τενής --τάντοτρ) €φ&ανε μέχρι πέ- ρυσι, στήν ίργαισία τού, ιιέ τό πό δήλατο. «Πάντα έδούλεψα πολύ σκληςά! ϊδή^οισε <τέ ενα δημοσιο γράφο· ΈργοΓζό^ιουν 12 ώρες καί καμμιά φοπά 20, χ«ηίς άνάπανσι, χωρίς νά σταματώ τό βράδ,Λ άδιά φορα άν ό καυρός ήίαν καλός ή δ σχημος. Δέν μ.τάρ>εοχχ νά μάιθιο νά
όιαβόζω η νά ,γράφω, γιατί έ'.τ^ε
π" νά δονλετχο*.
— Οί Ίάπωνες, πάντα πρακτι
>·οί, .τροσανατολ.ίζονται στήν Ίδέα
τών κινο μενων .τειξοδρομίων προ
κειμάν'ου νά άντψ,ετανάο-ουν τό
πρόβλημα τής ά<ττι^ης συγκοινωνί άς. Προυπόθεσι 6ασική γιά τήν έ φαριμογή τού έν λόγω (Λκττί,μα τος είναι ή ύπαρξις λεωφόρων μέ τραρ&ειά .τεξοδράμια, ώστε νά μέ νοι^τ καί σταθορές ,λωοΜες γώ τούς πεξούς κα{ κατάστροί,ιια γιά τ»)ν ν.νκλθΓτορία των όχηματων· 2τό σύστημα σύτό ύπάρχε, τό μ8ΐο«'κτίΐμα τής μ^ρα; ταχύτη¬ τος. 'Τπολογίξεται δτι τα πεζοδρό μια θά «τρέχον,^ μέ 10—12 χιλιό μετρ« την ώρα. Γιά τί. μιχρές & ποστάσεις ή μικρή αΰτί| ταχύτη. θά έ^ίΐοόενίςεται από τόν χρόνο ί''ναμονής των λείβφορείων. Γιά τίς μίγα,λες %«; ,&τοοτάσιης; "Ι σως δμοος τό ΊΌϋΐωνικό μυαλό κά τι νά σκεφθή καΐ γι' αύτό τό θέ- μα· γνιομοδοτήση έ.τί τοΰ έ,ιηρεαομοϋ των* καιρικών σννθτι- κών. Ειδικώς διά την Β,ρεταννίαν ό ιι:τεωςολόγος άποφαίνεται, δτι έν τος των προσΐχών έτών ή θίοιιο κρασία θά «ϊναι κατά δύο 6α%ιοϋς περίπου μΐνροτέρα τής σημερινής, ιιέ τάσιν διαοκοϋς μειώσεως, ή δέ 6ροχόπτι»σις θά Ιχη μειοθή «ατα 10 περίπου τοίς εκατόν. *** Δύο εΰσωιμες ξανθές γι<ναϊνες ηλικίας 60 έτών .περΐτον', κατειδι-/α σθησαν είς φυλάκισιν 2 μηνών μέ άαστολήν -/αί .τρόστυμον 30.000 δραχμών, διά την διαργάνωσιν πάοτυ μαστιγώβεως, κατά τα ό- ποία ή μέση ήλικία τότν1 πελατών ήταν 70 ετών· Οί γνναΐκες τών οποίων τα όνό ματα ανεκοινώθησαν είς τό Δικα- στήοιον, διατηροσαν ίίς τάς οϊη άς των σ.λλογήν άαό μαστίγια πού άν1εκά)Λη)ιαν οί αστυνομικον *« τα γενομένην εφοδον. Λ Ό διευθυντάς ενός πολίττε- λοΰς ξΐνοδοχοίου τής Νικαίας εδιο σεν διορεάν τροφήν -καί <Τίέγην είς μίαν νεαράν' φΐΓγάδα άπά τήν ΒοιΛγαρί«ν, ^τού έδραπέτευ<τίν εις την Δύσιν κριιμ,μένη είς έλάχι στον χώρον κάτοι άπό τό πίσω /ά θισμκ, τού αυτοκίνητον, τοϋ Χιλ^α νού άναΛημένου της. Ό διενθυντής τοΰ ξρνοδοχιίοιι £κάλι:σΐ τοΰς δύο νέους ήλικίας -1 καί 23 έτών, νά άφήισουν τόν (ρτο χι·»όν των ξιενωνα, «ίς τό οποίον είχον κ«τακλύσ"ει καΐ νά έγκΛτα- στα'θοΰν' είς τό πολυτελές ξενοδο χείον τού, ευθύς ώς έπληροφοριΊ6η την δραματικήν φ·»?γήν τής Βονλ γάρας. Αί αρμοδία, γαλλικαΐ αρχαί π- νεκοίνίοσαν δτι ή Βουλγαρίς ίπέ ρασεν άπό ποί^λά σύνορα κοναιιε νη μέσα είς ενα χώρον δια»τά<τς- ών 85 έκατοιστών' μήκους, 30 ^/α τονς κ·α 35 ΰψονς, .δέν «φ«γε τί.το τ·ε ν.ανίι τήν 6ιάρχ.ειαν τής 48ω- ρου δραματικής .ΐίε,ρυτΐτείας της ΧΙΟΥΜΟΡ ΦΑΡΜΑΚΟ,ΓΛΩΣΣΕΣ Σν'Ζητοΰν δνό φίι/.ες: —"έιρεις, ή "Ελένη παράγγϊ"-1 τα πορτραϊτο της κιαΐ ό ξωγρό?ο: άπόδιοσε μέ καταπληκτική άκοι- , 6εια τα χα,ρκτηριστυίά της· —Τό είδες; —;"Οχι. Δέν τό δ·είχνε, σέ "/α- νένα. ΜΟΝΊΈΡΝΟΙ ΣΤΝΔΤΑΣΜΟΙ —Μήπως έ'χ»ετ.: νά μοΰ νοικι«' «ετε κανενα: δωμάτιο; Μόνο γ«ι νά κοιμ«μ«·ΐ τό θέλω. Τό Λίωι φεΰγω πολύ νωρίς καί τό 6ραδι' γιιρίξίο κατά τίς όκτώ· Ή σπιτονοικοκυρά: "■· τ0 μιπορχο νά σάς δώσω αύτο λο" /- βεται ί'νας ζωγράφος. Αύτος ται τύ προοί Μοί φεύγει τό ώς καί ξηρός θά είναι ό καιςός τό 1997, άποφαίνεται ό "Αγγλος μιετεωρολόγος κ. Χάρντ Ούίλλιετ, .πού μϊτ€κί.ήθη υπό τής Άμερικανικής κυβερνήσεως διά νά ♦0»»»»»»ε>»θ»0·»·**
ΧΡΤΣΟΤΑΑ ΒΑ-Ι-ΑΝΟΤ
ΚΤΡΙΑΖΟΠΟΤΛΟΤ
Χΐΐίχ,υργός - Όδο1 τίατρος
ΒΗΛΑΡΑ 4 ,
("Εναντι Αγ. Κων)νου ΌμονοιΛ''
Ι
ΠΩΛΟΤΝΤΑΙ δύο ^
διά Παρισίους (μεταθάσεως *<»■ πιστροφής, άεροπορικως; · 11Λ '- φορίαι €ίς τα γραφεία μαί·

ΜΕΧΡΙΖ6 ΑΙΣ ΟΙ ΗΙΣΤ92ΕΙΣ ΤΟ ΠΡΟΤΟ
ΤΡΙΜΗΝΟ ΤΟΥ 1975
νοιιΓ/ών να εγκοινη πιστωαεις κα
■χά τό ποΛτο τιίμηνο τού 1975-
Αύτά άνακοινώθτρίε στήν ζή
τΓ,ση της Βοιλής, κατά την όποία
έγ,νε «κατ' άρχήν'* καϊ «κατ' άρ
6ρον;> δ£κτό άπό την Έ'θνική Άν
ΐαοοσωπεία τό σχ-έδιο τού νόμον
;#.ρίΛ:οο-ωοϊνή ^ διοικήσεως τού
,φάτονς καί των ίίδιχών ΰπηο:σι
ων ν,ατά τό 1975.
Κστά την α ζητήση πού ποοη
ό ΰπονργός Οίνονομικών
Ε Λ. Δετίι.έτογλου άνςκοίν!τ.»σε έ
,-ΐ,ίτη; ότι:
—Ό προϋπολογισμόν τού 1975
βά κατατεθή μιίοα στό π,οώτο τηί
μηνο τοϋ π·3οσΓχοϋς ετους-
,—Ή κνδίρντ,βη είναι διατε3τι
μένη νά καταθέση τοΰς προϋπολο
γκνμοΰς τού κρότον; μέσα ο τ ήν
ια«Τή άπό τό Σύντ-ΐγμϋΐ .τροθεσμί
(Ι, δηλαδή 2 μην;; ποίν άπό την
εναο/ϊη τού ο'.κονομικοΰ έτους.
—Πραγμχτοποιειτα, σί·7>;εψη {ι
πό τόν ". Παπαληγούρα καί τού;
αομοδίονς ύ,τουργούς γιά τήν' καλύ
τερη όργάνι,κτη τού έλεγχον των
δχτανών.
Κατά την σχετική α ζητήση, ΐόν
νέ την· ε-ψήφ,ση τοΟ _^^ιΙ(}Λυι
τος, ω; άναγκαίου γιά τήν πα-ο
Χη «ύχεοείας στά &ΐοι·ργ:ί0 Οίκο
ν'οιιιχών νά αντιμετωπίση τί; τ&ε
χον.Γ.-ς δαπάνες.
, σννέχεια, τύν λύγο έ
ο ειοτ,γητής τή; μειοψι—ίας ·/.. Ν.
ΆλΓΐβά.'ος,ό οποίος εζήτησε, μΓτα
ξΰ αλλων, ά.τό τάν ύπουργό Οΐκο
νρμικών νά έντμερώση την Έθνι
Άντι.τΓοκοπε'α πάνΐο στήν φο
ογική παλιτινή τή; Κ,
ό
ή ή; Κ, βεονή
ως, διότι, όπως .-τα?:τή<2ησε,~«δ;ν Εχομεν στοιχίία ύ.τ· αυτής, αί δέ ππογρααιιπτικαί δηλιόσει; τή; Κν βερνπ; είχον μί«ν γενικότη τα». Άκι'α,, .τ«ςΓ/.(1).εσ? νιΊ διαδε ..αιιοθή τό Σωμα γιά τί; δαπάνες ποΰ δι,ατίθεντ-ίΐ ,τρό; κάθΐ κατ:ύ θννση, εάν έλέγχο>νται άπό τόν ύ
πονογό Οικονομικόν κ«ί αν &ά
λαμβάνη γνώσιν καί ή Βονλή γι'
αύτές·
Κοττό.τιν μίλησε ό δονλευτής τού
ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Ι· ΙΤαπασ.τΐ·:ον,
τρίτος ει',σηγητής- τού ομοσχεδίον,
ό οποίος άφοϋ συνεφώνησε κατ'
αρχήν γιά τό έν5ίδειγιμέ'ο τοϋ νό
λόγο .Ίίώτος έλαβε ό «σηγητής | μου διετύπωσε έπιφιίλά^ις ώς
πρό; την -η·οέλ.:ιση, τ;ιν
καί την σκο.-ημότητα των έξονσιο
δοτί|3ΐ?ων τοΰ αςθ,ρου 3·
Μετά τοΰ; εϊσηγητά; μί/,ησε υ
κ. Ι. Πεσμαζύγλοι·, ό οποίος ίπε
σήμανε την άνάγκη νά επιβληθή ά
ποτελετ,ιιατικός ελεγχος:
— Στίς '&απάνε; τοί υπουργείον
"Εθνικής Άιινν'ης.
— Στόν λογαριαομό τώ ν κατα
ναλωτικών αγαθών τον Δημοσία-,
ό οποίος χρΓ^ιμοποιήθηκε ονοντα
τα τα τελευταία χρόνια γιά δαπά
νες τού υ.το^3γείου 'Εθνικής Άμύ
Τέλος, ό κ- Ά. Κανελλάπονλο;
οι,τρ/τε άπο τόν ν.τονργό Οίκονοαιι
-,ι.ο.' καί τοΰς άλλονς 'Τπονιργούς
νά ποοσ.-ΤΛθοΰν νά .τροσχομίζοιν ο
λα έκείνα τα στοιχε·ϊα, τα ό.τοϊα
Οε")ροϊτΓα άναγκαϊα γιά τήν δια
τής Βα λής, εφ' όσον δέν
παρΰαοια νοσμχτχ.δια.
«Όμ-Λοΐ,ιςν —είτε— διά τήν'
πρρέγκςισιν τοΰ .τοοϋ.ιολογισμοϋ
τοΰ 1975, χτορ'ις νά γνρ)ρίςωμ?ν
ποία είναι ή πραγματική κατάστα
σις δ:.Ί τό 1974, δηλαδή -τοΐθν θά |
είναι τό βννολικόν νψος τοΰ .τ;οϋ
.ιολογισμοθ, τα οποίον θά χρησιμο
ποιηθή τό 1975 καί ποΓ·ςς θά είναι
οί επι μί.ρονς χατανομΐς τών πι
στώσεων' αυτών, ωστε νά έχωατν
."ΐλ.ήοη είκόνα->.
Έξοικονόμηοις ενεργείας
"Ηρχισαν έκ νέου άνακινούμε-
ναι, υπό τώ/ αρμοδίων, διάφοραι
προτάσεις, έκθέσεις καί μελέται
διά τήν πληρεστέραν ό^οποίησιν
των εγχωρίων πηγών κουσίμων.
Συσκέψεις πραγματοποιοϋνται
πρός τόν σκοπόν αυτόν, καί άνα-
κοινώσεις δίδονται είς τόν Τύπον,
άλλ' αί αποφάσει κα9ι;ατεροΰν.
Παραδείγματα άφθονονϋ είς τήν
"Ελληνικήν πραγματικ'ΐτητα. Η
εκμετάλλευσις τού νοτίου πεδίου
των λιγνιτωρυχείων τής Πτολε-
θορισμός όΓθδοτικότητος ,ών δια¬
φόρων συοκευών, ή χορήγησις
φορολογικών έκπτώσεων μέχρι
25% είς τοίς ιδιοκτήτας κατοικι-
ών, οί όποϊοι λαμδάνουν μόνιμα
μέτρα έΕοικονομήσεως ί νεργείας
κ. δ.
Είς τό σχέ.διον προιε,ίνεται, έ-
πίσης, ή νομοθετική ρύΡμσις διά
τήν άποθάρρονσιν τής χρησιμοποι¬
ήσεως ίδιωτικών αύτοκ.νήτων. Ά
ναφέρεται χαϊ ότι διά την μετα¬
φοράν έπιβυτών - φορτίων 6ά πρέ-
μαίδος, ή τύριρη των Φιλίππων, πει νά χρηοΊμοποιοϋντα> μεταφο-
ή πληρεστέμα έρευνα το3 'Ελληνι ι ρικά μέσα, τα όποϊα εαιανολί-
κου ύπεδάφους κα'ι ή πυρηνική ι σκουν ολιγώτερον ενέργειαν. Το-
0Α ΣΥΝΤΕΛΕΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣΟΙΚΟΝΟΜ.
ΜΑΣ, ΤΟΝΙΖΟΪΝ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΑΝΑΤΘΛ. ΧΟΡΟΝ
«Στήν πατρίδα θέλουμε νά γυ άνωμαλία Υοϋ παρελθόντος ή ό- ένταχθούν ι.άλι μέοα σ-ήν έθνι-
ρίσουμε. Την Έλλάδα έη'θυμοθν ποία τόσον έοτοίχισεν είς τόν λα-
νά γνωρίσουν τα παιδία μας πού
γεννήθηκαν στήν Εενητιά. Νά οτα
όν καί την χώραν.
»...Ώς είναι γνωστόν, 22.000
κή κοινότητπ, ακριβώς νιατί δέν
έπιθυμοϋν, ούτε άνέχονται νά χά-
σουν τήν έλληνική ψυχη τους ή
ματήση ή οναγκαστική πρςοφυ- περίπου πολ'τικών προσφύγων έ- νά τήν ένσαματώοουν μέσα σέ
γιά». Κάθε τόσο φτάνουν τέτοιες ] στερήθησαν τής ίθαγενείος των ' μίαν άλλη;
»Ή αφαιρέση τής ίθογενείας
είναι πράξη τής Πολιτειος βαρυ-
έκκλήσεις ιών 70.000 'Ελλήνων , βάσει όμαδικών καί προχείρων ά-
προσφύγων ποΰ βρίσκονται έδώ ποφάσεων τοϋ Συμδουλιου Ίθα-
κοί 25 χρόνια οτίς Άνατολικές
χώρες.
Ό κ Μ. Παπαδημήτρης, πρό-
εδρος τής έπιτροπής πολιτικών
προσφύγων, όπό χρόνια, προβάλ-
λει διαρκώς τό θέμα τοϋ έπανα-
πστρισμοϋ στόν ΟΗΕ και σέ άλλες
νενείας καί έν συνεχεία Βαςτιλι- τάτη, γιατί είναι αφαιρέση τοϋ
κων Διαταγμάτων, τα όποϊα έοτη βασικού δικοιώματος τοϋ άνθρώ-
ρίχθησαν μόνον είς ύοτυνομικά που νά έχη νομικά κα'ι πραγματικά
ενεργεια είναι μερικά άπο τα θέ-
ματα τα όποία μελετώνται, «με·
θοδεύονται», συΖητοϋνται, ανα¬
κοινούνται, όλλά δέν ποοχωροϋν,
ή μάλλον πςλινδρομοϋν διότι έ-
κεϊνο, τό όποϊο κα'ι μόνο/ — έλ-
λείπει είς τήν χώραν μας είνοι
ή λήψις άποφόσεων.
Έκτός, όμως, άπό την άξιο-
ποίησιν τών εγχωρίων κνεργεια-
κών πηγών, ύπάρχουν καί άλλα
μέτρα τα όποϊα θά είναι δυνατόν
νό καταλήξςυν είς την ίξοικονό-
μησιν ένερ"είας. θά έπρεπε δέ
καί αύτά να άρχίσουν νά μελε
τώνται διά τήν πιθανήν εφαρμο
γήν των, έφ' όσον ή ενεργεια κα
τέστη πλέον γενικώς ηθλυδάπα-
νος. Ήδη, είς τάς Ηνωμένας
Πολιτείας, συΖητείται σχέδιον, τό
οποίον προβλέπει τήν λήψιν έθε-
λοντικών καί ύποχρεωπΑών μέ
τρών μέ στόχον τήν μείωοιν τής
καταναλώσεως κουσίμων καί τήν
έξοικονόμησ,/ ενεργείας Τό έν
προκειμένω σχέδιον κατηρτίσθη ύ
πό τής Όμοοπονδιακής Υπηρεσί¬
ας Ενεργείας τών Η.Π.Λ , μετσ-
άνεΕέλεγκτα κριτήρια.
Ι μιά πατρίδα.
Τέλος. στό ύπόμνημα τονίΖεται: ί »Τά μέτρα πρύ έφαθ|ίόσθηκαν
«Οί πολιτικοϊ πρόσφυγες, κατά μέ πάθος κπί έκδικητικό-ητα έπι-
Γλειοψηςιίαν είδικευμένοι έργά- βάλλεται νά άρθοϋν γιατ δέν εϊ-
διεθνεϊς όργανώσεις Τελευταία τες. τεχνικοί καί έπιστήμονες, άν- ναι νόμιμα. Καί δέν πρέπει νά
ΝΑ ΑΜΑ8Ε0ΡΗΒ0ΥΜ ΟΙ ΟΡΟί
ΠΑ ΤΑ ΞΕΝλ ΚΕΦΑΑΑΙΑ
Προσοχή, τό ξένο κεφάλαιο ι ρια τών ξένων. Στή Διεθνή Τρά-
μάς άπειλεϊ! Ή διαπίστωση αυτή πεΖα Έπενδύσεων π.χ., άπό τήν
άκούγεται τίς τελευταϊες μέρες
— μέ περισοότερη ή μέ λιγώτερη
νί2εται ότι οί μεταφοραι μπ τα λε-
ωφορεϊα εϊν.ΐι κατά 300"ϊ οίκονο-
μικώτεραι το:ν ίδιωτικών οώτοκι-
νήτιον, καί αί σιδηροδραμ καί με-
ταφοραί είναι κατά 2007ο οικο-
νομικώτεραι άπό τάς μεταφοράς
έπιδατών διά λεωφορείιιιν. Προ-
τείνεται, μάλιστα, ή ι,ιορολογία
των ίδιωτικών αύτοκινήτων άναλό
γως τής άνό χιλιόμετρον κατανα¬
λώσεως καυσίμων. Τα ούτοκίνη-
τα, δηλαδή, μέ μικροτέραν άνά
χιλιόμ·ετρον κατανάλωσιν καυσί-
μου, θά φορολογοϋνται πΐ.ρισσότε-
ρον άπό τα άλλα μέ μικροτέραν
κατανάλωσιν βενΖίνης. Αύτά συ-
Ζητοϋνται είς τό εξωτερικόν. Θά
ήτο καλόν νό αρχίση καί ή άντι-
μετώπισίς τυν είς τήν χώραν μας.
εμφαση— ή ύποννοεϊται μόνο ά¬
πό τούς έκπροσώπους όλων τών
κομμάτων οτή Βουλή. Καί δικαιο
λογημένα. Γιατί κάμποσες περίερ
γες ένέργεΐες σημειώθηκαν πρςο
φάτως άπό όρισμένες ξένες έται
ρίες — προστατευόμενες τοϋ περί
φημου νόμΌυ 2687. Στήν ίδιαίτε
ρα κρίσιμη καμπή άπό τήν όποία
διέρχεται ή οίκονομία μας τή ότι
γμή αυτή, όταν τα στατιστικά με
γέθη μαρτυροϋν ϋφεση, όταν τήν
προσοχή τών αρμοδίων συγχεν
τρώνη ή διατηρήση τής άπασχολή
σεως στά τωρινά έπίπεδα, ή Ό
λυμπιακή έννοεϊ νά θέση αύτο-
βούλως σέ διαθεσιμότητα τό προ-
σωπικό της Λίγες μέρες άργότε
ρα δύο άκόμη μεγαθήριο,
Γκουντγήαρ (49% ξένο κεφάλσιο
350 έργάτες) καί ή Ζήμενς (70
ξένο κεφάλαιο 1.100 έργάτες) νού κεφαλαίου. Καί ή αιχμή
οταματοϋν κι' αύτές τίς έργασίες ' λόγων τους ήταν οτραμμένη
τους στή Θεσσαλονίκη.
ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Πρόκειται, σαφώς ,γιά παραβί
Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΣ
ΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΠΩΛΗΣΕΩΣ
ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ
Μικρή αϋΕηση, κατά 0,6%, πά
ϊ,ύ δέ των μετρων τα όποϊα προτεί ρουσίασε τόν περασμένο Νοέμ-
νονται, είναι καί ωρισμένα σχετι- θριο, σέ σχέση μέ τόν Όκτώβριο,
κά πρός την έΕοικονόμηα ν ένερ-' ό τιμόριθμος χονδρικής πωλήσε-
μέ μιά άκόμη σειρά ένεργειών τού
σέ πσλιτικούς κοί κοινωνικούς πα-
ραγοντες τής χώρας, Ζητεί συ-
μπαράςτΓΤΚϊη γιά τήν λύση τοϋ
προβλήματος καί ίκανοποίηση τοϋ
οιτήματος των πολιτικών προσφύ¬
γων νά γυρίσουν στήν Έλλάδα.
Σέ τελευταίο ύπόμνημα τού
πρός τόν <. Καραμανλή τονίϋει καί τα εξής: «Ή κυβέρνησις σας επροχώρη¬ σεν είς μέτρα τα όποϊα όμολογου μένως ήνοιΕαν τόν δρόμον διά μίαν σταθεράν πορείαν πρός τήν δημοκρατίαν, πρός μίαν ομαλήν κοινοβουλευτικήν Ζωήν. Τό Διά- ταγμα περί καταργήσεως τής σχε τικής Συντακτικής πράξεως τής Δ'κτατορίος περί στερήσεως τής ίθαγενείας, τό διάταγμα περί χορη Υήσεως άμνηστίοχ: διά τό «...τε- λεσθέντα άδικήματα πρό τής 21ης Απριλίου 1967 καί τα πρός αύτά ουναπτόμενα ή συνάψη έφ' όσον άπέβλεπον είς τήν ανατροπήν τής καθεστηκυΐας τάξεως», τό διάταγ μα περί καταργήσεως τοϋ Α.Ν. 509, άποτελοϋν όρόσημα, στρο¬ φήν είς την πολιτικήν Ζωήν τοϋ τόπου. Δέν άπομένει έπομένως παρά κοί ή τελική πράξις μέ τήν όποιαν θά εξαλειφθή οριστικώς ή τιπροσωπεύουν σοβαρόν δυναμι- μας δισφεύνη, ότι τό '7ιάοτημα κόν, ικανόν όχι μόνον νό άπορρο άπό τής έφαρμογής τους μέχρι φηθή υπό τής άναπτυσσουένης έλ- σήμερα ύπερβαίνει κστά πολύ τόν ληνικης οίκονομίας, άλλά καί νά ' χρόνο παραγραφής, όχι μόνο τοϋ συντελέση είς περαιτέρω άνάπτυ-. δαρυτέρου όδικήματος τοϋ κοινού ξίν της». Ο ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ Επί τοϋ προβλήματος τών πο¬ λιτικών προσφύγων, ό καθηγητής κ. Φ. Βεγλερής, δ.ατυπώνει τήν νομική θέση, τονίΖων μετοξύ αλ- λων τα εξής: «Είναι περιττό νά άναιρερθώ ι¬ διαιτέρα στό αύτονόητα παράλο- γο φαινόμενο, ότι μετά 25 ή 15 χρόνια τό μέτρο τής αφαιρέσεως ίθαγενείας άπό πρόσωπα, τα ό¬ ποϊα καταδΐΛ02ονται νά μένουν, άντίθετα άπό τό αϊσθημά τους, σέ ξένες χώρες, καταλήγει νά πλήτ- τη καί όλα τα παιδία πού γεννήθη καν ή ένηλικιώθηκαν άπό τότε Γι' αύτούς όλους δέν ύπάρχει άλ¬ λη τύχη, παρά ν" άποκτήσουν ίθα- γένεια, πού δέν έπιθυμοϋν — καί μάλιστα πού δέν τούς δινεται — ή νά μείνουν πάντα «άΓΧΐριδες». Τί συμφέρον έχει τό Έλληνικό Κράτος νά διατηρή αύτην τήν κα τάσταση σέ βάρος πολλών χιλιά¬ δων Έλλήνιον, πού Ζητούν νά γυ- ρισουν στήν πατρίδα τους καί νά δικαίου, άλλά καί τής άπογγελθεί- οης νόμιμα βαρυτάτης έγκληματι- κής ποινής» Άπό τόν πολιτικό κόσμο, οί κ. κ. Γ. Μαϋρος, "Ανδρ. Παπανδρέ¬ ου, ό ύπουργός 'Εθνικής Αμύνης κ. Αβέρωφ στίς Βρυξέλλες κι" άλλοι παράγοντες τής πολιτικής καί τής πνευματικής Ζωής έχουν τονίσει τήν όνάγκη ρυθμίσεως τοϋ θέματος των πολιτικών προσφύ¬ γων πού διαβιοΰν στίς Άνατολι¬ κές χώρες. Έπίσης ό συγγραφέας Τάκης ΧατΖής πού νύριαε τελευταία ά¬ πό τήν Ούνγαρία δήλωοε σχετι- «Εϊναι θέμα ήθικής τάξεως νά γειας είς τούς χώρους εργασίας κα'ι κατοικκς. Ειδικώτερον προ- τείνονται: Η καθιέρωσις προδια- γραφών θερμικής αποδόσεως διά τα νέα κτίριο, ό καθοριθ|ΐός υπο¬ χρεωτικών Γροδιαγρσφώι- φωτι- σμοϋ διά τάς έπιχειρήσες, ό κα- όποία αναμένονται κα'ι άλλες προ σφορές Έπενδύσεων, προστστευ- όμενες κι' αύτές άπό τό νόμο 2687. "Ε·—ι, τό μέγα οϊτημα τής έθνι κης κυριαρχίςς συναρτάται άπό τήν περαιτέρω στάση τών ύπευ- 6ύνων χειριστών τής οίκονομικής μας πολιτικής έναντι τοϋ περίφη μου νόμου 2687 περ'ι προοτασίας τού ξένου κεφαλαίου. Ποία πρέ¬ πει νά είναι ή στάση αυτή; Τελευταία, μέ δηλώσεις τους πρός τόν Τύπο τόσο ό διο;κητής τής Έθνικής Τραπέζης καθηγη τής κ. Άγγελος Άγγελόπουλος, όσο καί ό πρόεδρος τού Συνδέ συου Βιομηχάνων κ. Δ. Μαρινό πουλος μίλησαν γιά τήν άνάγκη άναπροσαρμογής τού νομοθετικόν πλαισίου, μέσα στό όποϊο θά πρέ πει νά κινηθή ή πολιτική τής χώ ρας γιθ τήν προσελκύση τοΰ ξέ τών κα τα τών προνομίων πού άναγνωρί- Ζονται στό ξένο κεφάλαιο καί πού άποτελοϋν κλοιό, πού παρεμποδί- αση των κανόνων τής οίκονομικής Ι Ζει τήν έλληνική έπιχειρηματική πειθαρχίας. Παραβίαση πού, άν δραστηρίότητα καί πρωτοβουλία. "Αλλοι "Ελληνες ο'ικονομολό γοι έπισημαίνουν ότι οί ξένες ε¬ συνεχίσθη, θά προκαλέση μέγα λους κινδύνους: Τί θά γίνη αϋριο π.χ. όταν ή Έπιτροπή Παρακολου ταιρίες στήν Έλλάδα μονοπωλουν θήσεως τών Συμβάσεων Πετρε- έφ' όσον είναι έξαγωγικές, τις λαίων πού αυνεστήθη μετό τή δι- ' ξένες άγορές σέ βάρος τών άμι κτατορία, συναντήση αρνηση μέρους τών διϋλιστηρίων νά 90.3 έκατομμυρίων δολλαρίων. ούτό οημΌίνει ότι στή χώρσ, μέσα στά δέκα αύτά χρόνια, άπό ό άρχικό ποσό των είσαχΒέντων 22.9 έκατομμυρίων δολλαρίων, ίέν μένει παρά ένα ποσό 32,6 έ ίατομμυρίων δολλαρίων μέ άλλα λόγια ένα κεφάλαιο πού, γιά νά μπορέση νά κινηθή παραγωγικά, χρειάίεται νά καταβληθοΰν νέες τραπεΖιτικές πιστώσεις, πού θά τίς στερηθοΰν αναλόγως οί μικρές καί μεσσϊες έλληνικές βιομηχα- νίες. Ένώ άπό τό 1954 ώς τό 1962 τό ξένο κεφάλαιο οτή χώρα είοέ δυσε μέ ρυθμό 5 έκατομμυρίων δολλαρίων τό χρόνο, άπό τό 1962 ώς τό 1972 ό ρυθμός αύτάς δι- πλασιάσθηκε, γιά νά φτάση ή εισ ροή τοϋ ξένου κεφαλαίου σέ 133 έκατομμύρια δολλάρια τό 197,3. Ή δυναμική αυτή των είσροών προκαλεϊ, ούμφωνα μέ τούς αύ¬ τούς οίκοναμολόγους, μιά έπιτα- χυνόμενη άντίστοιχη δυναμική έκ ροών, ή όποία, ατό τέλος αυτής τής δεκαετίας, θά μετέβαλε σέ παθητικό τό ίσοΖύγιο είσροών — έκροών. ΙνΤακροπρόθεσμες άνάγκες θά συνηγοροϋσαν ϊσως άκόμη υπέρ των είσροών πρός όρ»μένους βιο μηχανικούς κλάδους, άπό έναν, 6- μως, όρο: τήν έπένδυση των εισ αγομένων κεφαλαίων σέ βιομηχα νικούς στόχους - κλειδιά,ύχύ ώώ έ- ως, τόν όποϊο καταρτίζει ή Έθνι- κή Στατιστική Ύπηρεσία. Αύτό ανακοινώθηκε χθές μέ τήν προ- σθήκη ότι τόν ϊδιο μήνα τού 1973 ό τιμάριθμος αύτός εϊχε σημειώ, σει ανοδο κατά ποσοστό 8,7%, τού δέ 1972 κατά 2,2%. ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦τ Η ΒίΜΒ^ΟΪΡΠί ΔΙίθΝϋΣ 'Ενδιαΐτέροιντα στοιχεϊα σχετικά πρός τήν δΐΓ·&ν'ή αγοράν 6σμ6ακε ρών νΓίΐάτων ικ<» είδών, πε,ριέχον ται είς «κιθεσιν 'διεθνοΰς τραπιεζι κοθ 02γανισι;χο·ϋ# :είς την οποίαν ύ πογςαμμίξετα, 6τι οί έΛΐπτοκτεις τής παγκοσμίου οίκο"ο.μιχής ύφέ- θίως έντΐ τής διομηχοινίας 6αμ6α κος «σον ν.ίά επί τής παραγ(,)·νι!ς τοΐ' είναι σηααν'πκαί. Ή χν,λάαιη οις τής ζτ>τή.σ«υς &0ΐμ6ακερών .τρο
ιύντων —ώς άποτήλ:<ΐμα τής διε θνοΰς οϊκονομικής ύΐϊέσεως— ά ναγκάζει τοΰς παςαγιυγονς ό ά νά πεο: την παραγονγήν_ ώς δέ τον'ίξιοται, είς την Ιαπωνίαν έμε ι ώθησαν αί ώςαι ίογασίας είς τάς βιομηχανί άς 6άμ.6ακος, ένώ £Ϊς ιίιοιπμενας 6ο'ΐ.Λ3ακο.·ια;αγΐ')γοΐ?ς χώρας, αί τι έπιστρέψουν στήν πατρίδα όλοι οί ( ναι ίνό των ιιαΐ των νημάτων, «ί ί ναι ίνό των ΰιτΗαηχ πρόσφυγες μέ μιά άπόφαση — μονοκονδυλιά. "Οταν τό Κ.Κ.Ε. έχη νομιμοποιηθή, όταν οί ήγέτες τού βρίσκωνται στήν Έλλάδα, εί¬ ναι άπαράδεκτο νά ύπάρχουν ξερ- ριΖωμένοι πρόσφυγες, οί άπλο'ι ό- παδοί τους». «ίναι ;π^-----------------------------------------------------------·~ ^β»—·—■—■—»■—■—··—' ΙΑΙΕΘΝΕΙΣ ΔΙΑ8ΙΣΜΟΥΣ II ΕΚΧΩΡΚΣΗ ΕΚΤϋΣΕΩΝ ΠΑ ΕΡΕΥΝΕΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΝ Μέ διεθνής πλειοδοτικούς δια γονιβμοϋς βά γίνεται στό εξής ή έκχώρηση έκτάσΐων γιά διενέργει « έρευνών γιά ύδοβγονάνθρακες, σέ χερσσϊες καί θαλάσσιες πεοιο Χές τής χώρας —κνρίως στά πέν Τ> - έξη σημίϊα της, δπου θεωρεΐ
ται <νάν πολΰ πιθανή ή υπάρξη σχε κοιταον.άτων. Αύτό δήλί»σε ό ΰπαΐΗϊίγός Βιομηχανίας κ· Καν'ο στούς οικονομ'κούς τάχν έί^ σ»ντά Μιλώντας γενικώτε«ρα γιά τό έ ν'θγειακό Λθόολημα τής χιόρας. ιίπε συγκεκριμένα τα 2 έ ό',τι άο;ορά ·στήν ά-ΐό τήν μ,ιά μεοιά θά επιδιωχθή ή υπέρ τού Δημοσίου 6ελτίωση των όοιον τής συμβάσεως κοί άπό την άΐλη βά άσκη&ή πίε<Τη γιά την χά τα. τό ταχύτιειρο δυνατό εναρΐη τής Ή άναμόρ τόν νά έπιτεΐκχθή πλήν άλλων, κ.οά λόγω τή; «τζανάκης άνατιμήσε ,ΐοΰ τα γνοκττά σήμερα άποθεμα το, έπιτρε.τοΐ·ν ττΐν' λητουργία ο)ς τοΰ άργοΰ, άπό τήν έποχή τής ( κΌν βεριιικών σταθμών τής ΔΕΗ {«■•ΐογραφής της μχϊΐ'μ(τωνα μέ τα τελευταία διεθνή
Απαντώντος σέ σχετικό έρώτη
ιμα, ό κ· Κονοφάγος τόνισε υτι μέ
χρι στιγμής οΰτε εχονν τεθή
β.ςητηθη θεματα σχ:τικά μέ ττιν'
ίν.ανοπο-ίηση Λαλαιοτέρων αΐτημά-
«Όσεάνηκ» (παοάταση
χοόνο.τ7 έ,ρεννών, έπέκταση περιο
/ών έο·ει·νών κλπ·)·
Άναφοοικά μέ τό θέμα τής
αεταλιλ,εύσεως των εγχωρίων
γριακών' πόνων. ό κ- ύπουρΎΟς
των τής
έκ
<ρο>ση τήςσι·μι6 άβεως είναι δυνα
α, ότι ή Κυβέοντκτη είναι
ο-ιβαένη νά Λθοδή στήν έντατιχώ-
δι-νατή άΐιο.ιοίτκτη των λιγνι
τικ.ών κοιτασμάτι»ν. Κοιταο-μάτων
τεβη
(των ύ.ταοζόντων καί των υπό χά
ταοτοενήν) τουλάχιστον ως τό έ
τος 1980-
Σέ ΰ,τι άφο^ά στην άξιοποίηση
των κοιταομάτων τύρ<ρης_ στά Τε νάγη τόΛ' ΦώίπΛων, δέν ρχει λη- αθή ιιέγηι στιγμής όποιοϋδήποτΐ ά ι ΰπογράμιικτε ό ν. Κονο- ς· Τό θάια αύτό εΐνα, περί- .-τνΌκ.ο, ,τοόίτθίίτε. Κι' αΰτό γιατί, συναο/τάται ιιέ χΛΐνωνι/ές καί ποί.ι τικές έϋ-τλοκιες. .τού, δπτως τόνισε, δέν μποοοΰν νά ιμετ^τίθοΰν μέ αύ οΐκοναιΐικά Λθΐτήρια. Ό.τω σδή-τοτϊ, εΓπε, τό δλο αύτά πρόβλη μα άποτεί.εϊ άντικείμιενο υελετης σέ 6άθο; καί κβτ' ϊκτοιση, οί δέ τε λικές σχε^ικές αποφάσει; βά λη φθοΰν επί κΐ6;ρνητικον επίπεδον. σ/.εδόν ίΰοιι πρύς τάς τιμάς των .τοώτιον ίι .ών. 1Ιαςαλλ>Ίλως, «ί
6·η,μ);χανί<ιι οίς όλ.ύκιληρον τόν "ό σ,μον άντιμετωπίξουσαι νψηλά έ,ιι τόκια καί χ^μηλάς προυΊλέιμει; πω λτΐ3Γο»ν άνιαγκάζονται ν'6 μίΐο')- νονν τα ά.-ΐοθ.'ματα των ,τςιίιτων »Ί '.ών €Ϊς τα έλ.άχιστα ορια. Έξ ά'-λ.ο-.^ ή βννεχίΐςομένη άπό πολλΛν ίτών οϋΐησις τής . /ικής δΐΛ'αμικότητος των ν'ιΛν έ.ιεξεργασίος 6ά·μ(Μΐκος ϊΐς ωρισμένας περιοχάς τής Γής, αί ιδιαιτέρως άς την Ασίαν, εχει δή μιοιηγήση βο6α;ά προδληματα. Λιότι λόγ(ι> τής ΰο;έσ-ω; είς τάς
άγο·?άς τής Δτικ.τ)ς Εϋρώιτης κοά
ιΰίν "Ηνοχμρνιον Πολιτειών αί α
νΐθ)τέΓΐρ«.γ(,)γήιν των καί πτοσςρί
ροτν τα προϊόντα τιων €Ϊς χαμηλάς
τιιιας: Τό γ?γονός αΐτό ίίναι ίδι
αιτρο'ος αΐοθητόν είς την Ίαπωνί
αν, όπο,υ μΐΛ μεγάλη 6αμ6ακονργί
α Βθεβεν είς ά&ράνειαν τό 40%
των έγκαταστάσεών της, διά πΓρί
οδο' β μηνών, άντιμ,ετοχτίίο.σα
άφ' ενός εΰθηνάς είσαγωγάς νη
μάτων άαό την Ν. Κο.ρέαν, την
όζαν χαί τύ Χόγκ—Κόγκ
ετέροι δέ αύξήσ>:ις μισθών
κατά 40—507^, ί-ντός τής τελε-
ταία; διετίας.
Ή πίίχτφοςιά 6άμ6αν.ος διιθνώς
προ&λέπεται ΰτ, διά τό 1974 6ά
δι«μορί(ωθή είς τα έ.τίπ.εδα τοΰ
.ιαςεΛθόντος ετους, δη)Λ.δή των
59,1! έ'Λΐτ. δ^μάτων', σι1αφώνϋ^ς
-τρ·ύς οτοιχεϊα τής Διεθνοϋς Σιμ
θθ'.Λευτικής Έπιτροπής Βάμθα-
κ.ος. Οί ύ.τολογΐΐτμ»! ούτοι είναι
ιί.5κ>ςτά. μΐΐυιμένοι έναντι των άρ-
·Α.ρ.ίως
χικιΰν Λ2θ6λέψς(υν, λύγο)
τίϊ-.ν δνσ,ιιενΛν καιρικών
είς τάς ΙΙΠΑ. Η πτιόσις, δμως
)-όγω κιςίως τής πτιόσεοις τής ζή
τήσίεος, είναι ένάεχό^ςνον νά ό·οη
γήση -ολλούς παραγκογοϋς είς την
τιον .Τ30ς α?.λας π?.τισσότ.;()ον ά-το
&οτυ(άς. 1Ιιστ:νεται ότι τα Με'ςι-
ν.όν Λϊογίαμματΐζει δραστικόν π;
ριορισμον των καλλιεργονμίνων έ
/ΐτάσεοιν Οάμβακος καί ί>τι ή Αϊ-
γνπτος διαθέτίΐ δι' ρξαγιογάς μί
οςν μικράν1 ίταίότητα έξ 648-000
δηιάτχι^ν, ή όποία Αντιπροσωπενει
μείωσιν «ατά 19% έναντι τοΰ
1974 Τούτο ότρείλΐται έν μέρει είς
την στοοφήν πηός την %-ΐλλιέργει
αν δτι»ητςιαν.Λιν καί είς την ηύξη
μένην1 έ«ο)τεοικήν ξήτιτσιν. Ούτω,
έκ γώς έλληνικών έπιχειρήσεων,
έκ πωφελούνται τών πριμοδοτήσεων
πληρώσουν άνεκπλήρωτες ώς τώ . των έξαγωγών μέχρι ποσοστού
ρα συμβατικές ύποχρεώσεις τους; 26% επί τών έξαγομένων έμπο
Κατά τή διάρκεια τής δικτατορίας ρευμάτων ένώ ταυτόχρονα έπωφε
άφέθηκε οτά διϋλιστήρια τό προ λοϋνται καί άπό τήν κατά τα 2)3
νόμιο νά διαθέτουν αύτά τούς ά- έναντι τής δυτικοευρωπαϊκής φθη
ποθηκευτικούς χώρους τών πετρε νότερη έργατική δύναμη
λαίων. Κα'ι είναι φανερο ότι, άν
τό Δημόσιο δέν διαθέτει δικούς
Μέ όλα ούτά, τό ξένο κεφά¬
λαιο παρεμποδίΖει οοβαρώτατα
τού χώρους άποδηκεύσεως πετρε τή ουσσώρευση κεφαλαίου καί
λαίου, δέν έχει τίς άπαιτούμενες την έπέκτσση των έλληνικών επι
διαπραγματευτικές ίκανότητες. Τί χειρήσεων καί σπρώχνει τόν τιμά
θά συμβή, λοιπόν αν οί έταιρίες " ριθμο ψηλό.
πετρελαίου κλείσουν τή στρόφιγ-
γα των δεξαμενών τουο; « (ι.
Σύμφωνα μέ ένα ύπολογισμό δέ
κα «έλληνικές» έταιρίες έλεγχό-
Τώρα φαίνονται όλοκάθαρα τα μενες άπό τό ξένο κεφάλαιο σέ
ολέθρια άποτελέσματα τής πολι ποσοατό άπό 100% ώς 40% είσή
τικής τής οίκονομικής ύποτέλειας γαγαν κεφάλαια 122,9 έκατομμυ-
πού όκολούθησε ή δικτατορία. ρίω νδολλαοίων άπό τό 1962 ώς
Δέν είναι μόνο τα πρόσθετα προ ρίων δολλαρίων άπό τό 1962 ώς
νόμια πού παραχώρηοε στήν Ό σέ δέκα χρόνια ένα κεφάλαιο
λυμπιακή ή στίς έταιρίες πετρε- 54,9 έκατομμυρίων δολλαρίων
λαίου, είναι κα'ι ή άλλαγή τοϋ κα καί κέρδη, μοΖί μέ τόκους, συμ
θεστώτος διαιτησίας πό ύσέ πολ- ποσούυενα σέ 35,4 έκατομμύρια
λές περιπτώςτεις πέρασε οτά χέ δολλάρια, δηλαδή συνολικό ποσό
'♦♦<>♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦->♦♦♦♦
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΤΕΧΝΙΚΩΝ &
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕ
ΧΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ «ΙΖΟ
ΛΑ» ' ' '
Ή διομηχανΐα ΙΖΟΛΑ έ'χει κια
θ ερώσει άπό χςόνια εΐδτκά. σεμι
νάοια ποϋ ά.το.6λέπο^ν οτήν έν'ημ*
θωση των 3ΐ;)^χήν τής έταιρίας
γιά τήν αμοι&αία κατατό.τισή τονς
■ σχιτΐλά. μ? τίς σινΐ»ςνές καΐ τα.
.τ'.ΓονεκτΓ,ιιατά τους. Τα σΓ,μινά-
ρια ϊ:χο."ν στόχο την κα/λι'τερη επι
χ,τ.-.'ωνία των έμ.το.2ΐ.κών καί τεχνΐ
κων στε,λεχών γιά τΰν όμαλώτερη
λειτοιργ'α τής π>αραγο)γικής δια
δικαστάς καί τοϊν ΐτωλήσεοιν.
'ίΐ ά).λτ;λοεντ;ιμέρ-α>ση των εμπο
Γΐχών κ1^ τεχνικών στολεχών' γί
νεται επί οΰϊΐαστικών θετμάτων
■/.Οίνου ένδιαφρροντος γιά ν.ά γνοι
ρ!ζοι»ν τα π.20&λήρατα ποΰ τίθ:ν
ται καί τα πλι-©νεκ.τήιματα των" συ
όν ευών οτΐΐνανχ, σέ κβιθε άνταγοι
νιστή. Τα α 'μαεςάο>ματα άπό τα
σ?μινιάρ'.>α πού παρηκολούθησαν 40
καί πλέον έμπο?ικά καί χεχνικά
στλειέχη τής ΙΖΟΛΑ κατέληζαν
σ' ίνα τ,ρίπτι-χο επιτυχίας των σχέ
»εων ΙΖΟΛΑ κ αί κατ.«Λ'αλωτοΰ:
Πρωτοπο,3ΐακή τεχναλογία — ύψη
λή ποιότης — χαμΓ/'.ή τιιιή
•^^
«Μικρά» προβλήματα
άκόμη μεγαλειτέςα
μίίο>σις τής προσςτοράς 6«μ6ακος.
ΑΗΜΟΣΙΙΥίΓΙΙ ΙΣΟΑΟΓΙ!Μ||| ι
Φέρεται είς γνώσιν τών 'Αζιοτ. Διοικήσεων Άνωνύ
μων Έταιρξ·ιών καϊ Έταιρειών Περιωρισμένης Εύθύ- !
νης ότι δι" αποφάσεως τού κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου '
ύπ' ώριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιευσείσης '
είς τό ύπ" αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ
μων Έταιρειών), όρϊ2ετσι ότι δύνανται νά συνεχίσω-
| σι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς τών Γε-
; νίκων Συνελεύσεων καΐ τοΰς Ίοολογισμούς των δια
τής οικονομικάς μας εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ-
;ΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο
πρό !
τούδε διά της -ΟΙΚθΝΟίνΙΟΛΟΠΚΗΣ
'τής συγχώνεύσεώς της.
♦.......♦♦♦»»»»»♦♦>♦♦♦».....................
Π.ρόσι(ρατο; ανακοίνωσις τοΰ
Κέντρον Βιοτεχνικής Άναπτνξε-
ος (ΚΕ.ΒΑ) σχΐτικώς πρός τήν
παροχήν τεχνικής βοηθείας εί; ό
μή'δα βιοτεχνών, ή ό.το!α πρόκ-ει
ται νά λάβη μέρος είς ώργανωμΐ
νην εκ&εβιν έτοίμων ένδιψιάτω»/ δι
δα αφορμήν είς σκέψεις τόσον δι
ά τήν δ·ραστηριότητ<χ τοϋ Όργανι («μοί·, όσον καί των βιοτεχνών. Λιότι ό "Οργανισμόν, τού οποίον σκο.τός είναι ή άνάπτνξις καί υπο Οοήιθησι; τής (ίιοτεχνίας, ά.τιεφάσι βε —κιαΐ μεγαλοστόμως άνΐεκαίνω Οί— νά παράσχη τεχνικήν 6οή θείαν ·και συμβουλάς, μόνον πταν τούτο τοΰ εζητήθη- Άντιθέτω;, ούδεμ.ία μέχρι σή μτρον ύπάίρχει ανακοίνωσις διά πά «ομοίαν δρΌστηηιύτητα τοΰ ΚΕ- ΒΑ. μέ ιδικήν τοι» .ιριοτοβνλίαν. Καιλός ΐίν'αι ό βραχ'-χρόνιος ναι αακ,οοχρόνιος ποογραμματισμός, άλλ' αί άνάγκα, τών επιχείρησιν διά τάς όποία; καί μόνον εχ*ι ί· 5ρνθή ό έ.ν προκειμένω Όργανι- αμός είναι πιρακτικαί. Προβλήμο- τ·α ό?γανώσεως της παραγ'ογής, έ ,ιι.λογής κατα'λλήλου μηχοα-ικον έξ ο.τλκημοΰ, έκπαιδ?ύίΐεο>; τών έργα
ζομιένων', έπιμορφώσεως τών στε
λεχών, «ίναι μόνον ιμεςικά άπό τα
θέίματα, <5τά. τα δποΐα τό ΚΕ.ΒΑ· θά επςοτε νά ήτο είς θέσιν νά έ τδίξη σημαντικήν δοαστηριότητα. Άντ' αϋτοϋ, είς πρόσφατον άνσ- κοίνο>σιν' τοί· Κέντρον άναφέρ*τα»
οπ, εί; τό πλαίσιον το« μακροχοο
/ο;· ~ςογ:Γ:μμστιπμον τής δ;ατ:ν
ηιότητος τού ΚΕ.Β.Α-, έπιδιώκε
Έοωτερικαϊ
Έξελίξεις
ή πλήρης όνοδιάρθρωσις των
Λτηρε-σιών τού καί ή καθιέ,ρωσις
'?ων βάσεω,ν δράσεώς είς τρόπον
'στε νά καλνκρθοΰν μέ ανάλογον;
Γ·πτ-,0Γσίας όλαι αί άνάγκαι τής 6ιο
τρχν'ίας (τεχνική 6οήθι.-ια, ίκπαί-
ΐι;, σνμδθ'.Αα κ-λπ.). θά άνααέ
νο>μ«ν, ΟΓ,λαδή, ολίγα άκάμτι Ιτη
Ιιά νά αρχίση ή τεχνική βοηθεία
τού ιΚΕ·ΒΛ.;
'ΑΛλά καί διά τοΰς βιοτέχνας,
Γκεψεις ί,ναι ά.·τοκ.α,οδΜ.ι)τικίΐ!. Διά
;ιό".ον ί·ταν ό ί^ι;οτι;'ός «το_■ εί1
ό οποίος όογανώνει την έ'κθ:σιν,
- ΙΙ·.';$θη —ώς φαίνεται— τάς
τςχν.κάς έλίείψεις τιον, τότε έγέ
ν·:το ή προαφνγή *ί? τάς τεχνικάς
συμβοιλά; τοΰ ΚΕ.ΒΑ. Είς αύτό
£ί" τό σημ.εΐον ακριβώς, εΰρΪΓκε
τα, καί τό κε,ντιρικόν πρόβλημα. Ή
όνάγκη τεχνικής έκ,ιαιδεί'σεως
των βιοτεχνών καί ή έπιλογή ναι
"■..10-οίΓ,.σι; τού κατοιλλήλου μη
'Μχο' ι""ο-ιηΐΓ,-;οΐ εΐντίι δ?6ανΓ-
ν'η. Αί έλλΐςίψει; δέ αύται ΐ'χιχον
τη ι ε!; την επιφάνειαν μόνον δταν
ό βιοτέχνης προσπαθήση νά έξάγη
>:οά ε)Λη ϊί; επαφήν μέ τοΰς άλλο
δαπούς αγοραστάς, ύ.ιότε όντιλαμ
βάντεται όντος ότι δέν άρκοϋν μό¬
νον τα «μοντέ/Αα» άλλά χρίΐάξον
ται καί σο>στά «γαξιά» καί «στρι
(ΐίί>ματα», διά τα δποΐα
ται καί έκπαίδενσις κβΐ κατάλλητ
λ". μαχηνήματα.
Αύτά ακριβώς είναι τα «μικρά·
προβλήματα, μέ τα όποία θά έπρε
πε οί διόφοροι κρατικοί φορείς «ά
ναπτύξεοικ;· νά άσχολούνται.
ΙΔΡΥΕΤΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΝ ΟΡ
ΓΑΝΟΝ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΒΙ
ΟΤΕΧΝΩΝ. - Ό ύπουργός Έμ
πορίου, ομιλών κατά τήν συνεδρί
αοιν τοϋ Ι'νωμοδοτικοΰ Συμβου-
λίου τών Έπαγγελματοβιοτεχνι-
κών Έπιμελητηρίων τής Χώρας,
υπεγράμμισεν, ότι τό υπουργείον
Εμπορίου κατακλύ2εται άπό προ
δλήματα κα'ι αίτήματα τού συνό
λου, σχεδόν, τών τάξεων, αί ο¬
ποίαι καί έπιΖητοϋν άμεις?ον επί¬
λυσιν. Ευρισκόμεθα είς προβλη
μστισμόν», είπεν ό κ. Ύπουργός,
καθ' ότι περίπτωσις ικανοποιή¬
σεως όλων τών αίτημάτων θά
έλθη είς άντίθεσιν μέ τόν έπιδιω-
κόμενον σκοπόν κοί θά δώση τε
λικώς, άρνητικά άπστελέοματα.
Στόχος τοϋ ύπουργείου, έπομέ¬
νως, είναι ή ίεράρχησις τών αίτη
μάτων καί ή έν συνεχεία άξιολό-
γησις καί ίκονοποίησις τούτων είΰ
τα δυνατά πλαίσια».
Ό κ. Ύπουυργός συνέστησε
υντόμευσιν τοϋ χρόνου κοί με-
θόδευσιν τοϋ τρόπου μελέτης κοί
ίσηγήσεως ούσιαστικών μέτρων
διά τάς τάξε ι καί τα προβλήματα
των.
Κατά τήν σύσκεψιν, άηεφασΐ
σθη ή ίδρυσις υπό τών λειτουρ
γούντων άνά τήν Χώραν Έηαγγελ
μστικών κοί Βιστεχνικών Επιμε-
λητηρίων, συλλογΜού όργάνου έκ
προσωπήοεως τών τάίεων, τό ο¬
ποίον καί θά μετονομοσθή είς Συν
τον ι στι κόν Γνωμοδοτικόν Συμβού¬
λιον.

Ό άπολογισμός τής εβδομάδος
Τό οικονομικόν μέρος των προ
δηλώσεων τής Κι·-
>ς ίΛέσποβε των οίκονομι
κων έ^ελίξεων τής παρελθούσης
εβδομάδος. Κατ' «ύτάς εζητήθη
βαν Λλο τόν Ελληνικόν λαόν θυ
σι'αι νχά λιτότης διά την άντιμίτώ
.τισι>, τής δυβχεροΰς οικονομ ι κης
καταστάσεως, καθωρίσβησαν οέ οί
βτόχοι. τής οίκονοιμικής πολιτικής
τής Κυβερνήσεως, οί όποίοι άπο
βλε.τουν είς τήν άνακατανομήν τού
έ^θνικοθ ·?ίσο&ηιματος, τήν άμεσον
εντ<χ|ιν είς τήν ΕΟΚ, τόν έλεγ¬ χον των μονοπωλίων καί των όλι γοπωλίων καί την επέκτασιν τής δραστηριότητος τοΰ Κράτους είς τάς βιομηχανικώς έπενδύσεις. Αί λοιπαί οικονομικαί έςελίξ*ις συνοψίζον,ται ώς εξής: —■'Εξηγγέλθη ή αύξησις των βγοοτικων σ.,ντά^εων κατά 50%. —Τό Διεθνές Ν αμ ιαματικόν Ταμείον ενέκρινε την χορήγησιν είς την Έλλώδα τοΰ 6' μ,έρους τοϋ δανείον έκ των 'δΐι-υκολύνσεων πετρελαίου. —Ενεκρίθη ή έ.ξαγ<ογή ό-ΟΟΟ ) τόννων βάμβακος €Ϊς Πολωνίαν. ( 1.000 τόν. χαλΓβδοψύλλων είς ' Βοιλγαρίαν καί δρρ,μάτων μικρήν ζώων άξίας 600-000 δολλ. είς Πό λωνίαν· —Αί παοβγωγικαΐ όργανώσεις λάρια άπό 200 δολλ. ζητοΰν την ρύθμισιν τς καταβολάς των άσφαλιστικών εΐ<τφορών είς δόσεις. ή είσαγωγή έξ ίας χλωστοίΉραντουργικ<ό·ν' προϊόντων. —Ή Όλυμπιοθίή Άερο.ιορία κατήγγειλε την σύμβασιν μΐτά τού Δημοσίου- —Απεφασίσθη ή έλει,θρα δια μόρφωσις τής τι<μής των σιγαρίτ —Αί έ^αΐγωγαί καπνών κατά τό ένδεκ/άμηνον 'Ιανονα,οίου - Νο εμ/?ρίου ανήλθεν εί; 57-&6Ο τόν. σννολικής άξίας 140,5 έ,κ. δολλ. —Ή δύναμις τού "Ελληνικόν έ+υΐθιρικοϋ στόλου κατά τό τέλος Όκτωΰρίου άνήρ-χετο είς 3.120 πλοϊα όλικής χωρητικότητος 23,9 έκ. κόρων όλικής χωρητικότητος. —Εδόθησαν οδηγίαι τής Τρα πέζης τής "Ελλάδος διά την εξα¬ γωγήν ώριααένων έμ,τοΐ!^τΐχάτ<ον επί παρακαταθήκ.η· —"Ηρχισαν συζητήσεις μέ έκ .τροο"ώποι>ς τής Εύρωπαϊκής Τρα
πέξης 'Επβνΐδύσεων διά την άποιρ
ρόφησιν τού δανείον των 55,7 έκ.
ύολλ. τής ΕΟΚ.
—Άπεφασίσΐθη ή αύξησις τοϋ
έλαχίστου όρίου θεωρήσεως τιμο
λογόων εΐσαγωγής είς τα 600 δολ
ύποχρεώοεις
.Γΐ0αγο>γΐ.ο>ν καί βιομηχοτνιών διά
την υποβολήν στοιχείον όΐ/θμοφςρώ
<τεα>ς τοΰ ■/.όατονς των (άγορανο
μική απόφασις 114)74)·
—Αί πιαρ«χο>ρήβεις διά ερεύ¬
νας πετρελαίοΐ' είς την "Ελλάδα
βά γίνωνται κατόπιν διαγωνισμόν
ανεκοινώθη ίαό τοϋ ΰπονργ*ίου
Βιαμηχανίας.
—Μελϊτάται ή συγχώνενσις
τής ΔΕΗ καί τής ΛΙΠΤΟΛ.
— Συνεζητήθη ή Τδρνβις 6ιο
μηχανίας <π·νττ}ρήβΐως καΐ ίπι- σκευής —"Εγνώσθη, «τι πρόκβιται νά άναθεωρηθή τό καθεστώς των δι με,ρών σιιμφωνιώ (κλήριγκ). — Σ ννεχίζεται, υπό σεις ή παράδοσις μηχανημάτων ά τελώς (βάσει τοϋ Ν.Δ. 791)70). —'Αναμέν:ται ή έπανακατάτα- ξις ώρι^ένων είδων είς τούς κα νονικοΰς πίναχας είσαγιογής των· -Καθωρίσθη, ότι χορηγείται 12% καί διά τα χρέη πρός τό Δημόσιον τα έμπύττοντα είς τάς διατάξεις τοΰ Ν.Δ. 81)74. —Είς τό Χρηματιστήριον Α¬ θηνών έ'στρειώθη κάμψις των τι ιμιόν των μιετοχών .κατά την παρελ θοΰσαν έβδομάδα καί ό γενικάς δείκτης άπώλ'ε>σε 33,3 μονά6ας(ή
3,8%)-Αί συναλλαγάς άνηλθον εις
100—110 έκατ· «5·ρχ.
Είς την διεθνή οίκονομίαν, τα
κυριώτερα γεγονότα ήσαν ή πτώ-
σις τής στερλίνας είς τάς δΐϊθνιεϊς
χρτϊματαγοοάς χαΐ ή αδξτ}σις των
τιμων τοϋ πετρέλαιον υπό των χιο
ρών τού ΟΠΕΚ.
Περί Συνεταιρισμών
Οί Σννεταΐρι·μοι είς την Έλλάδα
Τού ν.. ΛΑΜΠΡΟΤ ΤΣΑΝΤΙΚΟΤ
Συνέχεια εκ τοϋ ΰη' αριθμόν 3ου φύλλον
1.- ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΙΣ
Η Έλληνική Συνεταιοτική κί
νησίς άρχίΖε. κατά τό έτος 1900.
Τότε ιδρύθη είς τόν Αλμυρόν
θεοοαλίας, ό πρώτος γεωργικός
Γ·στωτικός συνεταιρισμός ό «Με-
τοχ:κός Γεωργικός Σύλλογος "ΛΛ-
μυροϋ» οϋμφωνα μέ Εένα πρώτυ-
πο, άλλά προσηρμοσμένσ δμωο εί"·
τάς Ελληνικάς συνβήκας καί Λ-
νόγκας.
ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΑ ΜΙΚΤΕΣ
ΕΛΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ
ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
Νά πραγματοποιηθοϋν κοινές
έλληνογερμανικές έπενδύοεις
στήν χώρα μας, μέ έγκστάσταση
των νέων κργοσταοίων στά βό-
ρεια, διαμερίσματα καί μόλιστα
στϊς βιομηχσνικές περιοχές. Την
δποψη ρύτή άνέπτυΕε χθές ό ύ-
πουργός Βιομηχσνίαο κ. Κ. Κο-
νοφάγος οτόν έμπορικό άκόλουθο
τής Δ. Γερμανίας, ποϋ τόν έπι-
σκέφθηκε. Πρόσθεσε ότι οτίς μο-
νάδες σύτές θά μποροϋσσν νά έρ-
γασβοΰν "Ελληνες μετανόστες
στήν Δ. Γερμανία, πού θά ήθελον
νά έπαναπατρισθοϋν, λόγω τής
ύφέσεως πού έχει εκδηλωθή στήν
Χώρο.
τόπους τής παραγωγής διά Αογ)
αμάν των νημστουργάιν κοί νά
ηωλή άπό Νοινοΰ τα κόκκινα νή-
ματα έπϊςπις διά λογ)ομόν των,
ϊόίως είς την Κεντρικήν Ευρώπην.
Πρός τόν σκοπόν αυτόν, π
ΐ-,αιρία διεττ'ιρει γραψεία είς
Βιεννην, τή/ Κωνστθντινούπολιν.
Γήν Σμύρνην καί αλλαχού, τό 6-
ποϊα διηύθυνσν Άμπελακιώται, μέ-
λη τής Συντροφίας. Σκοπός τήα
Συντροφίας ταύτης ήτο νά βοηθή
ση τούς νημπτουργούς είς την κο·
Λυτέραν καί άποδοτικαΐτέραν δσ.<Γ) οιν τής νηματουργικής; αυτών *ρ- νυσίας. Ή Συντροφία των Άι~ρ- λοκίων είργΛσθη επί 30 καί πλέον ε.τη κατά τάς τελευταίας δεκαετη- ρίδας τοϋ 18ου καΐ τάς πρώτας τού 19ου οίιϋνος κοί διελύθη δ- τον ανεπτύχθη έν τώ μεταΕύ ίΐς •ήν Ευρώπην ή νηματθυργική βιο- μηχανία καί έφερεν είς μοροομόν -ήν βιοτεχνικήν νηματθυργίαν των Αμπελακίων. Οί Νοιπτκοί Συνεταιρισμοί έΕ δλλου έφήρμο2ον τό σθστημα τής οΐΌΐδής των εργαζομένων είς τό πλοϊον ή των μετεχόντων διά κβ- Ίδρυταί αυτού ήσαν ό Γεωπό- νος Δημήτριος Γρηγορ.'όδης, διει- θυνιής τότε τής παρά τόν Άλμυ- ρόν Κοσσσβετείου Γεωργικης ΪΙχολής κοί ό δημοδιδάσκαλος Νι¬ κόλαος Μιχόπουλος, ό οποίος άρ- νότερον διετέλεοεν άνώτερος ύ· πόλληλος τής είδικής επί των γεωργικών συνεταιρισμών "Υπηρε¬ σίας. "Αργότερον (1906) ό συ- νειαιρισμός ούτος ώργανώθη συστηματικώς άπό τόν γεωπόνον Σωκράτην Ίασεμίδην, ό οποίος ήτς ένημερωμένος είς τήν συνε- τοιριοτικήν κίνησιν τής Εύρώπης κςιί ύπήρΕεν ό κυριώτερος όργα- νωτής τοΰ Συνεταιρισμοϋ είς τήν χώραν μας. .Ο πρώτος ούτος συνεταιρι¬ σμός είχε ιήν μορφήν Σωμστείου καί έοτηρίδΐίθ είς τήν αρχήν τής ουνεργασίας καί άλληλοβοηθείας. Ο θεσμός τοϋ συνετοιρισμοϋ δόν ήτο βεβαίως Εένος πρός τόν χα- ρακτήρα κοί τήν νοοτροπίαν τοΰ Έλληνικοϋ λοοΰ. Όπως διδάσκει ή λαογραφία μας, άπά τα έθιμα τοϋ Έλληνικοϋ λαοϋ προκύπτει δτι ούτος έχει έμφυτον τό αϊσθη- τής άλληλοβοηθείος κα'ι συ¬ ν εργασίας. Ή οίκογενειακή μας ίστορία, έΕ βλλου, έχει νά έπιδεί- Εη ενδιαφέρουσαν συνεταιριοτικάς μορφάς κοτά τήν εποχήν τής τουρ- ΐίοκροτίας. Παραδείγματα άΕιόλο- γυ άποτελοϋν ή «Συντροφία των πρσγματευτών καί τεχνιτών των κοκκίνων νημάτων είς τα "Αμπελά- ια» καί οί Ναυτικοί Συνεταιρισμοί ε'ς τάς νήοους τού Αίγαίου. Είς τα ΆμπελάκΓα τής θεσ- οολϊας, όπως καί είς άλλας Θεσ- σολικάς πόλεις, ήκμαζε κατά τήν εποχήν τής τουρκοκρατίας ή νη- όΑληλοβοηθείας, άποδεικνύουν ότι μοτουργική ιέχνη. Τα Άμπελακιώ- τέ- πνεύμα Τοϋ Συνεταιρισμοϋ εΐ- τκα κόκκινα νήματα ήσαν φημι-1 ν'ο.' βαθύτατα ριΖωμένσν είς τήν ομένα ιδίως είς τήν Κεντρικήν Ελληνικήν ϋ>υχήν.
ένθα λειτουργεϊ καί άλλος δμοιος
ουνεταιριομός, τό καταστστικόν
τού πρέπει νά ύπογροφή άπό 25
τουλάχιστον προοώπων. Οί γεωρ-
γικοί συνεταιρισμοί ύπάγοντσι κίς
τό Υπουργείον Γεωργίας ένώ οί
λοιποί συνεταιρισμοί ΐδρυόμεν^ι
έκ συνεταίρων άλλων επαγγελμα¬
τικήν τάΕεων ύπάγονται είς τό
"Υπουργείον Εργασίας. Τελευταί¬
ως οί υπό των άλιέων συνιστό-
μενοι συνετπιρισμοί ύπήχθησαν είς
την άρμοδιό^ητα τοϋ "Υπουργείου
Βιομπχσνίας. Άπό τής ιδρύσεως
τής Άγροτικής ΤραπέΖης (1929)
ή μέριμνα διά τίιν ανάπτυξιν, πα¬
ρακολούθησιν, εποπτείαν καί έ¬
λεγχον των γεωργικών συνεται¬
ρισμών ανετέθη είς την Άγροτι-
κήν ΤράπεΖα ή όποίο διαθέτει πρός
τούτο είδικευμένον προσωπικόν,
κατανεμημένον είς τα περιφερεια-
κά της ΎποκΌταοτήμοτα καί τάς
Επιθεωρήσει;: συνεταιρισμών Λ.
Τ.Ε. Ή Άγ;ροτική ΤράπεΖα άπέβη
ό οπουδαιότερος συντελεστής τής
ουνεταιριστικής μας κινήσεως είς
τάς αγροτικάς περιοχάς τής χώ·
ρας.
Συγκεντρώση έλαιολάδου οί άπεριοριστη ποοότητα
ι
φαλαίων είς την Ναυτιλιοκήν επι- Ι Ούτως οί γεωργοί έπροχώρη-
χείρησιν άνολόγως τής εργασίας
των ή τής ύλικής είσφορός των.
Οί Συνεταιρισμοί ούτοι χάρις
είς τό σύστημο αύτό άμσιβήο ου-
νεταίλεσαν είς τήν ανάπτυξιν τής
νουτιλίας μας κατά τούς χρόνους
τής τουρκοκρατίας καί άκόμη κο-
τα τα πρώτα έτη ϋστερα άπό τήν
όνεΕαρτησίαν μος καί μέχρις ί-
του επεκράτησεν άτμηλάκατος
ναυτιλία.
Έκτός των συνεταιρισμών αυ¬
τών αναφέρομεν άκόμη τούο συ¬
νεταιρισμόν των κτηνοτρόφων,
των οποίων κύριος σκοπός είναι
ή όπό κοινοο ένοικίαοια βοσκοτό-
πων καί ή άπό κοινοθ διάθεσις
των κτηνοτροφικών ηροϊόντων,
καθώς καί τάς μικροουντροφίας
τιΙ·ν άλιέων, οί οποϊοι μετέχουν
είς τό άλίευμα άναλόγαχ; τής προ·
οφερθείοης αυτών εργασίας.
°Ολα αύτά τα παραδείγματα,
μέ τα ί.βιμα συνεργασίαο καί
Ευρώπην. Οϊ νηματουργοί όδηγού-
μενοι άπό ανάγκην, ήνώθησαν είς
μίαν έτσιρίαν, τής οποίας σκοπός
ήτο νά προμηθεύεται πρώτας Ο¬
λος — τόν βάμβακα καΐ την φυτι-
κην βοφήν, τό ριΖάρι — άπό τούς
Ι
"^™^'~*'^^·^·~·
ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
ΤΟΥΡΙΙΤΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
«Οί προοπτικές γιά την άνάπτυ , οτικά προγράμματα των δύο χω-
Εη έλληνοβουλγαρικών οχέσεων
στόν τομέα τοϋ τουρισμού είναι
μεγόλες. Γντποροϋμε νά διακινοΰ-
με οτίς δύο χώρες πάνω άπό 200.
Ο00 τουρίστες τόν χρόνο». Την
πρόβλεψη έκανε ό ύφυπουργός
Τουρισμοϋ καί Ψυχαγωγίας τής
Βουλγαρίας κ. Τσούντωφ, πού ή-
γεϊται βουλγαρικής άντιπροσωπεί-
ας στή μικτή έπιτροπή τουρισμού.
Όμως γιά την άνάπτυΕη των
τουριστικών αυτών σχέσεων ύ-
πάρχουν «κάποια προδλήματα δια-
τυπώσεων», τα όποία καί οί δύο
πλευρές έΕέφραοαν την έλπίδα
ότι θά Εεπεροσθοϋν καί οί διοτυ-
πώσεις θά άπλοποιηθοϋν.
— Ύπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον
στή Βουλγαρία γιά τουρισμό στήν
Έλλάδα.
— Ό τουριστικός όργανισμός
«Βαλκάν Τουρίστ» προσφέρει οτό
έΕωτερικό πρόγραμμα «γνωρι-
μίος τής Ελλάδος μέσω Βουλγο-
ρΐος». ΓΓ ούτό τόν σκοπό σ' όλη
τή διόρκεια τού καλοκοιριοϋ θά
ύπάρχουν καθημερινές πτήσεις ά-
εροσκαφων άπό Βάρνα γιά Αθηνά
κοί θεοσαλονίκη.
— Τό καλοκαίρι θά καθιερω-
θοθν κρουαέιέρες γνωριμίας των
έλληνικών νήσων τής Βόρνας.
— θά έγκαταοταθοϋν έλληνικά
τουριστικά γραφεία οτή Βουλγο-
ρίο γιά προβολή τής Ελλάδος.
— θά ύπάρΕουν είδικά προ¬
γράμματα γιά χειμερινό τουρισμό
στή Βουλγαρία κοί γιά λουτροβε-
ροπείο, φυοιοθεραπεία οέ είδικά
κέντρο τής γείτονος.
Ακόμη -> κ Τοούντυϋφ έδήλω-
οβ, ότι θά γίνουν κοινά διαφημι-
ρων γιά την προσελκύση τουρι-
στών άπό πλλες χώρες, όδικοί
χάρτε» όλων των Βαλκανικών χω
ρών καί μιά έγχρωμη κινηματο-
γραφική ταινίσ γιά την προβολή
των τουριστικών δυνατοτήτων
τής Βολκανκής.
Γιά τή στενώτερη τουριστική
σύνδεση των δύο χωρών θά ύπάρ
Εη άνταλλαγη στελεχών (διευθυν
των Εενοδοχείων, μαγείρων, τα-
Ειδιωτικών πρακτόρων) καί γενικά
τής έμπειρίας γιά την ποιοτική ά¬
νάπτυΕη τού τουρισμοϋ στίς δύο
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Ε.Τ.Β.Α.
ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑ ΙΚΗΣ
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΣ
Την δυν.πότητα άπορροφήσεως
άπό την ΕΤΒΑ, μέρους τού ύ-
πολοίπου των 56 έκατ. δολλαρί-
ων τού χρηματοδοτικοΰ πρω'το-
κόλλου, διερεύνησαν οί έκπρόσω-'
πό) τής Εύρωπαϊκής ΤραπέΖης Έ-
πενδύοεως κ. κ. Χάρτβιχ καί
Γκρέππι, πού έπισκέφθηχαν τόν
διοικητή τοϋ Ίδρύμανος αυτού
καθηγητή κ. Π. Στεριώτπη.
Κατά τή συΖήτηση πού έπακο-
λούθησε, έΕετάοθηκαν διόφορα
θέματα πού αυνδέονται μέ την
συμμετοχή τής Εύρωπαϊκής Τρο-
πέΖης στήν χρηματοδότηση βιο-
μηχανικών έπενδύσεων, πού με-
λετώνται ήδη άπό την ΕΤΒΑ. 'Ε-
πίσης σικΐητήθηκε ή γενικώτερη
μεθόδεκση τής ουνεργοσίας με-
τοΕύ των δύο τροπεΖικών ίδρυ-
μάτων, σχετικά μέ την άπό κοινοΰ
χρηματοδότηση βιομηχανικών έ¬
πενδύσεων.
χώρες. Επίσης θά δημιουργηθοϋν
οί προϋποθέσεις γιά την όργόνω-
οη έκθέσεων τουριστικοθ ένδια-
φέροντος, κοινών άγώνων αύτο-
κινήτου κλπ.
Τέλος, ό Βούλγορος ύφυπουρ¬
γός εδήλωσε: Οί λαοί μος μέ τα
κοινά ένδιαφέροντα έχουν την εύ-
καιρία μέ τόν τουρισμό, νά γνω-
ρισθοϋν καλυτέρα καί νά δυναμώ-
σουν τούς δεσμούς φιλίας.
Αί συνθήκαι όμως καί οί δροι
τής Ζωής μας, κατά τάς πρώτας
δΓκαετηρίδας μετά την άνεΕαρτη-
οίαν μας δέν έδωσαν ευκαιρίαν
δ>ά την άνάπτυΕιν τοϋ Θεσμοθ κοί
την συστηματικήν χρησιμοποίησιν
τού.
Ούτω μένει άφετηρία διά την
συνεταιριστικήν μας κίνησιν ό
«Μετοχικός Γεωργικός Σύλλογος
Άλμυροΰ».
Ό Συνεταιρισμός ούτος εχρη¬
σίμευσεν ώς ύπόδειγμα διά τιΐν
ίδρυσιν καί άλλων συνεταιρισμόν,
οί όποίοι ήρχισαν νό ίδρύοντιι
καΐ νά πολλςιπλασιάίονται, κυρίοις
είς την ύπαιθρον, μετά την επα¬
νάστασιν τού 1909 καί την κοθο-
λικήν στροφήν τοΰ Έλληνικοϋ
Κρατους πρός ριζικήν οικονομικήν
ΐΜϊί κοινωνιΐ ήν μεταρρύθμισιν.
Οί συνεταιρισμοί οί όποίοι Ιδρΰ
σον βαθμιαίως καί σταθερώς είς
την οργάνωσιν τοϋ συνεταιριστι-
κου δικτύου υπό τής δημιουργίας
συνεταιρισμών ποικίλων μορφών
(πιοτωτικοί, προμηθευπκοί, πωλή-
οεως, κατεργασίας προϊόντων κ.
λ.π.) καί τής συνενώσεως των ίίς
δεύτερον καί τρίτον βαθμόν 5η-
λαδή είς Ένώσεις βυνεταιρισμών
κατά περιφερείας καΐ είς κεντρι¬
κάς ένώσεις.
"Επικεφαλής τής κινήσεως εύ-
βρίσκεται ή Πσνελλήνιος Συνο-
μοσπονδία τΐιν Ένώσεων Γεωργι¬
κών Συνεταιρισμών, ιδρυθείσα τό
1935 υπό μορφήν Σωματείου καί
ή όποία παρηκολούθει καί κατευθύ-
νει τούς συνεταιρισμοϋς είς την
δράσιν των.
Αί γεωργικαί συνετοιριστΓΚαί
όργονώοεις δ'αθέτουν διά τάς ερ¬
γασίας των άποθηκευτικούς χώ-
ρους, δεΕαμενάς, βιομηχανικάη,
έγκαταστάσεις (έλαιουργεία, οίνο-
ποιεία, έκκοκιστήρια θάμβσκοπ,
άλευρομύλους, κυλινδρομύλους, ό-
ρυΖομύλους, κονσερβοποιεϊα, ίρ-
γοστάσια παραγωγής χυμών, παστε
ριωτήρια γάλακτος κ.λ.π.) Εκ: αι'ι-
τα πρέπει νά προστεθοϋν και οί
άποθηκευτικοϊ χώροι καί αί 6ιομη-
χανικοί έγκαιοοτάσεις των Κεν-
τρικών Συνεταιρικών Όργανώσε-
ων.
Ενδιαφέρον είναι νά σημειω¬
θή ότι είς την ύπαιθρον έφαρμά-
2εται είς περιωρισμένην βεβαίτος
έκτασιν, ό βιοτεχνκός συνετπ-
ρισμός. Σκοπός τούτου εΐνοι η
ουοτηματική οργάνωσις τής παρα-
γωγής βιοτεχνικών προϊόντων είς
την όποιαν έπιδίδονται οί αγρόται
ώριομένων περιοχών έπικουρικώς
■καί ή διάθεσις των προϊόντων
τούτων, τα όποία συνηθως είναι
διάφορα πρακτικά καλλιτεχνήμαι σ
έμπνευσμένπ κυρίως άπό την λαϊ¬
κήν τέχνην. Οί συνετσιρισμοί αΐ-
τοι έμφανίΖοντσι κυρίως είς πε¬
ριοχάς γνωστάς διά την προηγμέ-
θησαν τότε, άλλοι υπό μορφήν νΠν λαϊκήν ^έχνην κοί κατοσκε·-·ά-
Σωματείου καί άλλοι υπό
^Οϋν δ|ώφθ?ο καλλιτεχνικά ειδή
προσωηικής Κοινοπραξίας - δε>ν ειτε πρακτικιϊ-ι χρησιμότητος είτε·
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ Υπήρχεν άκόμη είδική νομοβεσίο
ΝΟΜΟΤ ΠΑ ΤΙΣ ΟΦΕΙ
ΛΕΣ ΣΕ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ
ΤΑΜΕΙΑ
Τπόμνημα πρός τοΰς άςιμοδίυς
ύ.τουργοής απέστειλε ό Σάνδε
<ΐμος Ναιοτηγοβιομηχάνων καί "Εο ογστασιαρχών 'Επισκενων Πλοίων γιά την άνάγκη τού Α.Ν. 86)1967> μέ τόν όποίο,
απο>ς άν'α(ρέθ€ται στό
«έθ·εβπίσ©ησοτν αΰστηρόταται ποι
ναί κατά των όι' ο!ονδήποτ« λό
γον καθιχττϊροΰντων οιανδήποτε ό
φειλήν πρός Άσφ-αλιστικοΰς Όρ
γ«νισμούς καί άπεν.λείσθηβαν θε
μελιώδη ιδικονομικά δικαιώματα,
ώς είναι ή μετατ^οπή είς χρημχχτι
κήν τής έπιβαλΐλομένης ποινής κ·
λ.π·-.»
ΣΤΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΠΡΟΕΑΡΩΝ
ΟΛΩΝ ΤΩΝ Ε.Β.Ε· ΤΗΣ
ΧΩΡΑΣ ΣΤΗΝ Α»ΗΝΑ
Σύσκεψη των Λροέ&ρ«ν δλων
των 'Εμπορικών καί Βιομηχανι
κών 'Επιμ,ελητηρίον τής χώρας,
©ά γίνη στήν ΆΟήνακ στΐς 15 Ία
ν'οναρίον 1975.
Κατά την σύσκεψη αυτή, θά συ
ξητηθοϋν τα .τροβλήματα πού άπα
σχολονν τοϋς ρμπόροΐ'ς καί διάφο
ρα έ.τιιΐι-λητηριαϊβά 'βεμοτα·
περί ουνετα'Ρ'σμών — έπεδϊΐοκαν
ή τόνέφοδιασμόν είς τα μέλη των
μέ ειδή, κυρίως γεωργικ,ά ή τόν
έΕασφάλησιν των προϊόντων των.
Δηλσδή έπεδίωκον έναν άπό
κλαασικούς κα] θεμελιώδεις σκο-
ποϋς των συνεταιρισμόν.
Ή κίνησις αύτη διά την ανά¬
πτυξιν τοϋ Συνεταιρισμόν καϊ ή
συνηγορία πολλών έκ των τότο
ήγετών διά την εισαγωγήν των
συγχρονισμένων μορφών τοϋ Συ¬
νεταιρισμοϋ τίς την χώραν μοί.
μαΖ μέ τό κήρυγμα τοϋ Ίασεμίδ^
καί τοϋ Μιχοπούλου, είχον ώς ά
ποτέλεσμα ·,ύ χαθιερωθή διά γοΟ
Νόμου 602 τού έτους 1915, ό
θεομός τού Συνεταιρισμοϋ. Ο
Νόμοθ 602 έοτηρίχθή εία δοκψα-
α>ένα Εένα πρότυπα καί όρίΖει
δτι πρός ούϋτοσιν συνεταιριομοθ
σπαιτεϊτσι κατά κανόνα 6πως τώ
καταστατικόν συνοφθή έγγράτρως
μεταΕύ έπτά τουλάχιστων προοώ-
πων καί εγκριθή, ύποβαλλόμενον
έν προτοτύίΐα). υπό τοϋ άρμοδίΰυ
Υπουργείου. Είς είδικάς περΐΓττώ-
οεις άποιτεΐται μεγαλυτέρας όρ:9-
μός ίδρυτώ^ όπως π.χ. εάν αρό-
κειται νά ιδρύθη γεωργικός σονε-
ταιρισμός εί: κοινότητα Ρ
άπλά κομψοτεχνίματα.
Ή χωρική διοτεχνίο (οίκοτεχ-
νία) άσχολεϊται κυρίως μέ την ύ-
Φαντικήν, την πλεκτικήν, την τ5-
πητουργίαν, ·;ήν κατασκευήν γου-
ναρικών, τή/ καλαθοπλεκτική/,
την ιμαθοπλεκτικήν, την κατασκευ¬
ήν κτενίων δι' έργαλειθύς, την άγ-
γειοπλοστικην, την κεραμουργικήν,
την βιοτεχνίσ θύλου τοϋ μετάλ-
λου κ.λ.η. Οί συνεταιρισμοί ούτοι
προσφέρουν είς τούς αγρότας καί
άγρότιδοα αύΕησιν τής άπασχολή-
σεώς των και κατά συνέπειαν οΰ-
Εηοιν καί τοϋ εΐσοδήματάς των.
Ή οίκοτεχνίσ ένδιαφέρει ιδιαιτέ¬
ρως καί τάς γυναίκας.
Τούς συνεταιριομούς τούτους
ένισχύει οίκονομικώς ή Άγροτικη
ΤράπεΖ,ο καί διέπονται άπό τόν Ν.
602)1915 -Περί συνεταιρισμών
τελοϋν δέ υπό την εποπτείαν τής
Αγροτικής ΤοαπέΖης καί καθοδη-
γούνται τεχνικώς υπό τού Έθνικοΰ
Οργανισμού Έλληνικής Χειρο-
τεχνίας (ΕΟΕΧ).
"Αλλων εί δών συνετσιρισμους
έχομεν τούς συνεταιρισμούς άπο-
κατσστόσεως όκτημόνων κολλιερ-
γητών τούς ουνεταρισμούς έγ·
γείων βελτιώοεων, τούς άλιευτι-
κοίκ: ουνετσρισμοϋς, τούς άστι-
Όδηγίες γιά την συγκεντρώση
ελσιολάδου εσοδείας 1974 — 75,
πσρέχει τό ύπουργεϊο Έμπορίου,
μέ έγκύκλιό τού πρός την «Έλαι-
ουργική» καί την Άγροτική Τρά
πε£α τής Ελλάδος.
Είδικώτερα στήν έγκύκλιό άνα-
φέρονται, μεταΕύ δλλων, καί τα
έΕής:
Ή συγκεντρώση θά γίνη όπό
την «Έλαιουργική», διά των έντο-
λοδόχων αυτής Ένώσεων Γεωργι¬
κών Συνεταιρημών, σέ άπεριόρι-
οτη ποσότητα. Δικαίωμα παραδό¬
σεως στή συγκεντρώση έχουν όλοι
οί έλαιοκαλλιεργηταί τα συνεται-
ρικά καί ίδιωτικά έλαιουργείσ,
τα δημοσία ή νομικά πρόσωπα δη¬
μοσίου δικαίου, ίερές μονές μη-
τροπόλεις καί εύογή ίδρύματα. "Η
συγκεντρώση δρχισε ήδη καί θά
Εη μέ κοινή άπόφαση των ύ-
πουργών Έμπορίου καί Γεωργίας
πού θά εκδοθή.
Τό έλαιόλαδο πού θά παραδί-
δετοι στή συγκεντρώση πρέπει νά
είναι φυσικό, άμιγές, παρθένο, ό-
Εύτητος οέ έλαϊκό όΕύ άπό 0,01%
μέχρι καί 10% καί περιεκτικότητος
σέ Εένες ϋλες καί ύγρασία μέχρι
ποσοστού συνολικά 2% κατ' άνώ-
τατο όριο.
Οί τιμές συγκεντρώσεως έλαιο
λάδου άνά κιλό, αναλόγως τής ό-
Εύτητός τού καί χωρίς Εέ¬
νες ϋλες καί ύγρασία, καθορίΖον-
ται ώς έΕής:
Πά έλαιόλαδο όΕύτητος όπό 0
01% ώς καί 0,5% σέ έλαϊκό όΕύ,
53,50 δρχ. 1% 53 δρχ., 2% 52
δρχ., 3% 51 δρχ., 4% 50 δρχ.,
5% 49 δρχ. 6% 48 δρχ., 7% 47
δρχ., 8% 46 δρχ., 9% 45 δρχ. καί
ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ Η ΠΑΡΑΤΑΣΗ
ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ ΚΑΤΛΒΟ-
ΛΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΙ
ΣΦΟΡΩΝ
Τό θέμα τής π«ρατάσίΐος τής
ποοθεσιμίας γιά την κ.αταδολή των
εισφορών των άσφα/.ισμένων
στοΐ'ς άσιρολιστικον'ς άργανκτμούς
μ-λετα&ται άπό τα ίιποΐΛργεϊο Κοι ,
ν'ωνικών 'Τπηρεσιών σέ οννε.ργα
σία μέ τα οιΌλι οίκονα,αικά ύπονρ
γεϊα·
Τό ϋπουργείο Κοινωνικήν 'Τπη
ςεσιών ρχει ή&η αάνει τίς σχετι-
κές προτάσεις .πρός τό ύΐ
Σ νντονισμοΰ.
κούς συνετϋΐρισμούς, τούς οίκο-
δομικούς αυνεταιρισμούς, οί ό-
Ι
ποϊοι τελευταίως έπεΕετάθησαν κυ ,
ι
ρίως γύρω άπό τα μεγάλσ άστκά
κέντρα κ.λ.π. Ι
Κατά την τεσσαρακονταετή !
οταδιοδρομίαν των, οί γεωργικοϊ
συνεταιρισμοί κατώρθωσαν νά βελ-
τιώσουν την θέσιν των μικρών |
νεωργών καβώς καί την τεχνικήν |
των γεωργικών των εκμεταλλεύ¬
σεως καί νά αύΕήσουν την άποδο-
τικότητά των.
Άκόμη οί γεωργικοί Συνεται-
ρισμοί συνέβαλον είς την δημιουρ
γίαν είδικώ·/ είπηρεοιών καί κοι-
νοφελών Όργανισμών διά τή/
προστασίαν των γεωργικών προ-
ϊόντων καί των γεωργών: Ύπη-
ρεσία προστασίας τοϋ σίτου, Αύ-
τόνομος Σιοφιδικός Όργανισμος
(ΑΣΟ), Έθνικός Οργανισμόν
Καπνοϋ (ΕΟΚ) κ.λ.π. Ή κυριώτε¬
ρα όμως ύπηρεσία των γεωργικών
ουνεταιρισμών είναι ή συμβολή
των είς την ίδρυσιν κατά τό 1929
τής Άγροτικής ΤραπέΖης ή όποίυ
έκτοτε άνέλςδε την άσκησν τής
άγροτικής πίστεως καθώς καί ιήν
φροντίδα διά την άνάπτυΕιν τώ/
γεωργικών συνεταιριομών.
Συνεταιριπμός δέν είναι διά
την χώραν μας καί διά τόν λαόν
μας, θεσμόα Ζωτικός καί άνανπ-
κατάοτατος. Καθιερώνει την συμ¬
μετοχήν τοϋ λαοϋ είς την διαχεϊ-
ρησιν τής οίκονομίος μας, σέβεται
την ατομικήν πρωτοβουλίαν, ύπη-
ρετεί την κοινωνικήν δικαιοσύνην
προάγει την αλληλεγγύην καί ύψώ-
νει τό επίπεδον εύημερίας τοϋ λα¬
οϋ.
Λ. Τ.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1) Οίκονομική & Λογιστκιή έγκυ
κλοπαίδεια καί
2) Δ. Καλιτσανάκη: Έφηρμοσμέ
νη Πολιτική Οίκονομία.
10% 44 δρχ. τό κιλό.
Οϊ τιμές κλασματικών όΕυτή-
των, μεταΕύ των βαθμών άπό 0,
5% ώς 1% καί άπό 1% ώς 10%
οέ έλαϊκό όΕύ, θά ύπολογίΖωνται
κατ' άπόλυτη άναλογία μετα£ύ
των όντιοτοίχων βαθμών προηγου-
μένου καί έπομένου.
Οί ποροπάνω τιμές νοούνται
γιά παράδοση έλαιολάδου επί τοϋ
μεταφορικοϋ μέσου πωλητοϋ - δι
καιούχου οτίς άποθήκες τής «Έ-
λαιουργικής» ή των έντολοδόχων
ούτής Ενώσεων ΓεωΡΥικών
νετσιρισμών.
ΝΕΑ ΓΡΑΦΕΙα
ΤΩΝ ΛΟ Γ Ι ΣΤ£)Ν
Τό Διοικητίκό ουμβούλιο «
Ενώσεως Έπογγελματ,ών Λο ^
οτών Πρωτευούσης (Ε.Ε.ΛΠ)
νακοινώνει, ότι τα γρα<ρεϊα '^' Ενώσεως έγκοτεοτάθηοαν οτήν όδό Άγίου Κωνσταντίνου 4 (5 όροφος, γροφεϊα 9-10), 5η καί λειτουργούν καθημερινώς Κο. τα τίς άπογευματινές ά»ρες Ή διεθνής κ£φαλαιογορά Διευυύνκις συμφώνως τώ Νόμα ΣΔΚΡ. ΣΠΜΑΝ1ΔΚΣ Κοτοικΐο Ναϋάρχου Ββταη 55 ΠροΤστάρβντ— Τυηονρσφεΐοο ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΑΓΔΗΣ Κατοικίαν Σπαστύκοβ 1· ΑίντβΤΑΛΗ Τό Διεθνές Νομισιματΐ/ΐόν Τα¬ μείον (ΔΝΤ) νπολογίξει ότι κατά τό 1974 τα ποσάι τα όποία αί χώ ραι-μέλη τού θά δανεισροϋν άπό αύτό, θά ύπερβοΰν τό ίίψος -ρεκόρ των 3-552 έκ· Είδικων Τριβηκτι κων Δικαιοϊιμ'άτίον (ΕΤΔ) τοϋ 1968, ένώ κατά τό παρελθόν ετος τα ποσά αύτά άνή,λιθον' μόνον είς 732,6 έκ. ΕΤΔ. Σιιμφώνως πρός άνακοίνο>σιν τοΰ ΔΝΤ μέχρι τέ-
λοις -ταρελθόντος Νεομδρίου τα ά
ναλητρθέντα ποσά ανήρχοντο ίίς
3-388,4 έκ. ΕΔΤ έν. των όποάον τα
1· 104,4· έκατ. ήσαν έκ τώτν κεφα-
λ-αίων' των πετρεΐλαϊκών διενικολύν
σεων. Αί διευοίολύνσεις πετρελαίου
άντ ιπροσοκΐενοιτν ■δηλαδή σχεδόν
τό ?ν τρίτον τοΰ σ_<νόλου τό>ν δα-
νπσθέ'ντων κεφαλαίων-
Ή σημαντιχή αυτή αΰξησις των
δανείων των χωρών - 'ΐιελών τού
ΔΝΤ είναι άποτέλεΛμα τώ ηΰ^τιμέ
νων άναγκων τιον &«. την κάλνψιιν
τών' βοδαρών ελλειμ,μΛτων είς τα
ίσοΐύγισ πληοτομών, τα όποϊα όφεί
λονται, κιιρίίος, ΐίς τήν αύξησιν
τό>ν τιμών τοΰ πετ^ρλαίου. Γεγο-
νός, άλλίος τε, τό οποίον &πογραμ
έκ τοΰ ότι αί πετρελαΐκαί
διευκολΐνσίΐς άντιπροσωπεύουν τό
1)3 τοΰ συνόλου των δανεισθεΛ'
των ποσών· Σημειωτέον δτι έντός
τού τρέχοντος}4Γ,νός τα χορηγηθέν
τα δάνεια έκ των διευκολΰνο'εοίν
πετρελαου ·ΰ~:ιθί6ηααν τα 467 έκ.
ΕΤΔ ακί ούτω τό σύν'ολόν των έ
φθαβε τα 1-571 έκ- ΕΤΑ_ ένώ υπο
λογίξετα, δτι μέχρι τέλΛυς τοΰ μη
νός ιθά ληφθούν χαί άλλα σημαντι
«ι δά·ν€ΐα έκ των ανωτέρω «διευ
κολύνοϊων».
Τό Διεθνές Ν·ομιθ"·ματικάν Τα
μεΐον δια νά δυνηθή ν'ά άντα.τοκρι
θή είς τάς άνωτίρω ανάγκας των
{.ιεΛών τού έκ των πετρελαΐικών
διβτ.ικολ.ύνσειον εχει σντνάψει δανει
ακός <τημ.6άσεις μ»Ετό των πετρελαι χορών, διά τό 1975, ς 2-801,7 έκ. ΕΤΔ, έκ των ό ποίων, *αει άναλά&ει (καί έν σννε χεία 'διανείσί, πρός τάς μέλητου)1- 104.3 έκ ΕΤΔ- Ούτω, τό ΰπόλοι πον διαΐθέσιμθγ άνέρχεται «ίς 1. 697.4 εκ. ΕΤΔ- Έν τώ εμτσξύ_ τό Ταμείον με λετά τοόπους διά την βελτίωσιν τής λειτουργίας τοΰ μηχανκτμού τώ' πετρελαίκών διειικολύνσείΰν κατά τό προσεχές ετος, ώς έπίσης καί την έξιεύ(>εσιν αλλιον κεφαλαί
ιον διά τϊ)ν χρτίματοδότησιν των
κοε,τών—ιμεΛων τού ικατά τό 1975-
Αί σχ·:τι,κα1 προτάσεις τής «ιδικής
έπιτροπής μελέτης θά σ-.ζη,τηθοΰν
κατά τα μέσα τοϋ πςοσεχοΰς Ία
νουαρίου. Τό πρόβλημα. τής άνακυ
κλήσεως των κεφαλαίων άπασχο
λεϊ τό Διεθνές Νομιαματικόν Τα
μεϊο. 'Τπολογίξεται δτι κατά τό
1974 αί πετρελβιοεξαγωγικαί χώ
((>αι θά έ'χουν πλιεόνα'θιια 65.000 έ
κατ- δολ?.. Μέχρι τέλονς τού .τα
ρελθόντος Σς.ιτειμβ^ίον, τα συνο
λικά άποθέματα των χωρών αυτών
άνήρχοντο είς 32.800 έκ. δολλ.. ε
ναντι 11.460 έκ· δολλ. διά τό τέ
Αο; τοϋ 1973. Έντός δηλαδή, 9
ϋΤ,νίδν τα άποθέματα τών' πετοε
λαιοε^αγτογικών χωρών σχε'δόν έ
πρός
πληροφορίας τού ΔΝΤ τύ ήμισυ
.τεοϊπον τής αυξήσεως των άποθε
μάτων ευρίσκεται «ίς κοταθέσεις
δολλαρίο>ν καΐ
άλλ,ο ίίμισυ εύρ σκεται
νόν νυ,?ως είς τήν αγοράν των
ρωδολλαρίων.
Προμήθεια έπιοτημ. όργάνων
ΝΟΣΗΛΞΥΤΙΚΟΝ ΙΔΡΥΜΑ
Μ. Τ. Σ.
Δ Ι Α Κ Η Ρ Υ ϊ | Σ
Τό Ν.Ι.ΜΤ.Σ. προκηρύαςιει Δη·
μόαιον Μειοδοτικόν Διαγωνισμόν
δι" ένσφραγίστων προσφορών διά
τήν προμήθειαν διαφόρων Έπιοτη-
μονικών Όργάνων Μικροδιολογι-
κου Έργοστηρίου, διά ι άς ανάγ¬
κας τοϋ Ίδρύματος.
Ή κατακύρωσις τοϋ Διαγωνι-
ομού θά γίνη υπό τοϋ Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.
Ό Δισγωνισμός διενίργηθήοε-
ται τήν 29ην Ίανουαρίου 1975,
ημέραν Τετάρτην καί ώραν 11 .
12 π.μ. ενώπιον Έπιτροπής.
Μελέτη όρων καί πληροφορίαι
καθ" εκάστην παρά τώ γραφείω
Προμηθειών τοϋ Ίδρύμαιος, (ό·
δός Μονής Πετράκη άριθμ. 10,
τηλ. 714 - 141 έως 714 -
147) καϊ άπο ώρας 8 - 13.30 μ.μ.
Εγγύησις συμμετοχής 5% επί
των προσφερομένας.
(Έκ τής Διευθύνσεως)
Άριθμός 3579 Β'
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΠΙΔΟΣΕΩΣ
'Ε,ν Αθήναις σήμερον την δεν.ά
την* τρίτην (13ην) τοΰ μηνός Αγ
κεμβρίου τοϋ χιλιοστοΰ έννεακοσι
οβτοΰ έβδοιμηκοστοϋ τετάρτου ε-
τονς (1974) ημέραν
καί ό>οαν 10-30 π.ιμ. ό ΰ
μένος παρά τοίς έν Αθήναις Ποιο
τοδίκαις Δικαστικός "Επιμι-λητής
ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΛΟΤΜΠΑΡΛΙ-
ΛΣ κατ' έγγραφον παιραγγενααν
τοΰ Δ)ντοΰ τοΰ Ταμείου ΕίσΛοά-
ξ«ο)ν Γεν· Έσάδων ΆθηνΊών μΐτέ
6ην ικαί έΛέ^ίοκα πρό; τόν κ. Εί
σαγγελέα των έν Αθήναις Πο«
τοΛικών πρός γνώσιν κοΐ διά τα
νόμνμα ακριβές αντίγραφον έκ τής
ύ.·τ' αριθ. 22*7)74 εκθέσεως μόν
διά τύ κατασχειθέν άκίνητον τού
όφίΐλέτου τού Δημοσίου Κακογιάν
νη Νικολάου τοΰ Εύσταθίου ν.αχ
τής Εύθυμίας κάτοικον έξωτεοι
κου, άγνώστοο διαμονής·
Έφ' ώ συνετάγη ή πα,οοΰσα εκ
Οεσς είς διπλούν άνβγνιιισΟίΐΛα
καί 6ε6αιωθεΙσα υπογράφίται ώ;
Ό παααλαδών Είβαγγελρί'ς
ΙΩΑΝ. ΛΑΜΠΡΟΠΟΤΛΟΪ
Ο ΕΠΙΔΟΤΣ
ΙΩΛΝΝ. Δ- ΛΟΤΜΠΑΡΔΙΑ2
Λημθ(ηει·θήτω διά των έν "Αθη
ναις εκδιδομένων ήμε,ρησίων ϋ(Ά
μερίΛιον ΔημοπροχΓΐώ.ν & Πλπσΐη
καί Δημαχοασιακά Ν?«·
Έν Αθήναις τή 13—12—1»'4
Ο ΕΙΣΑΓΤΈΛΕΤΣ
ΙΩΑΝ. ΛΑΜΠΡΟΠΟΤΛ0Σ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Μία σκούπα Προγ·
κρές είς τιμήν εύκαιρΐας τηλ· τ""
πογραφεΐου 257.426 ώραι: 7-10
μ.μ.
Ε ΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
Ό Α' τ ό μ ο ς τηα
-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ-
τοϋ Παύλου Κωνσταντινιδη
Σελίδες 255, δραχμές 120
'Αποστέλλεται (έπ' άντικαταοολή) όπουδήποτε
Ελλάδος χωρΐς άλλην έπιβάρυνσι
Γράψατε είς την διεύθυνσι τοϋ συγγραφέως :
Λεωφόρος Συγγροϋ 360 Καλλιθέπν - ΑΘΗΝΩΝ
Σημείωσις: ' Ο δεύτερος τόμος ευρίσκεται επί τού
πιεστηρίου.

ΙκΑΕΦΤΡΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
ΔΙΗΓΗΜΑ
Ιου
άπ' τό Παρίσι. Πρίν ά-
ΕΕεκολλήσει τό άεροπλάνο,
ινα την ώχράδα στα μάγου-
συνπιβάτισσάς μου. "Εδε
της νευρικά. Μόλις
Ι,ί,ωθήκα/ε άναψε τσιγάρο.
πέρασε ή ουνοδός ιπιε ένα
'εμονιού. Εϊχε άνοίΕει ένα
, καί διάβαΖσ, ένώ την πα-
μέ την όκρη τού
Μ' σρεσσν τ' άμυγδαλω-
μάτια καί τα μετόΕινα μαλ
1τη(; Μ' όρεσαν οί γάμπες της
τα μακρυά δάχτυλα των χε-
τηε υέ νύχια δαμμένα ένα
πό ρόΖ. Μ' άρεσε οάν σύνο-
Αργότίρα όταν μάς έφερον
Ιφαγητό, της έπιασα κουδέντα.
1με κι' οί δυό ένα θαυμάσιο
Ικινο -μιοΖωλαί». Σιικωσα τό
|_ Στήν ύγειά σας.
κάπΐυς Εαφνιασμένη. Σή
ασυνα'οθητα τό ποτήρι της.
|ο χαμόγιλο. Δυό σειρ,ές πέρ
ανσμεοα άπ' τα κό.<κ,να χεί- . Στήν ύγειά σας. - Πηγαίνετε οτήν Άθήνα; - Ναί. . Κάνετε τουρισμό; - Ναί. ;τι δίοτοΖε νά μιλήση; Για μονολε<τικές άπαντήσεις; - ΤαΕιδεύετε γιά πρώτη φορά άεροπλάνο; - Ναί. Αρχισα >.<: έχνευρίίωυαι. Δέν ίδινε καθολου θάρρος γιά νά ιεχίσω. Φάγαμε σιωπηλά. ' Α- μο τσιγάρο χωρίς νά τής προ- Ιέρω. Την ένοιωαα μετά άπό πού όνατρίχιασε. - Κρυώνετε; - Λίγο... - Δώστε μου παρακαλώ τό ιι σας. 'Ηταν θοασος; Όχι. Απλώς ήμουν όπωθημένος κι' έΕω ρίκεψα αυτή τή σΥιγμή μιά έπι- μία μου. Σάν τώνοιωσα μέσα δικό μου λίγο παγωμένο, συ- |δητοποίησ? πώς δέν είχε φέρει ίρρηση. ΤόσφιΕα. Τό άνταπέ- κε - Πως οέ λένε; - Γ/ονικ. - Εμένα μέ λένε Ζώρ2. Κοι- όνομα, έτσι; | - Δέν πειράΖει. τοε- πιά ψάχνω μέ πι·ρετό, όλες τίς πες μου. Ή Μονίχ προχωροϋσε χωρίς νά περιμένη. "ΕψαΕα παντοΰ. Μάταιος κόπος. Μήπως... Ή Μονίκ; Ένώ κοιμώμουν; Τό χέρι της πάνω στό στήδος μου... Μά. φυσικά. "Εβγαλα τό διαβα- Τό Έλληνικο Άστννομικο ΑΣΠΡΕΐΓτΟΥΛΙΠΕΣ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ (Συνέχεια έ<< προηγουμένου) κάποιου φτωχοϋ άνθρώπου, έσπα- "Αρχισε ό έφιάλτης. Μάννα οε τή μονοτονία γιά πάντα. Γίνη- κοί κόρη γυρίσανε οί ό Λονδίνο. ό σπίτι, πού εϊχανε γεννηθεϊ κε ή άρχή μιάς επιτυχίας, πού πραγμστοποίησε τα όνε:ρά της. |Τωπε ιςτάν νά μέ συγχώρεσε γιά κοινό μου όνομα. Μείναμε ά- λητοι. Έγώ εΐχα κλείσει τα μά ο ακούγοντας τόν θόρυβο όπό ^ τουρπίνες τής καραβέλλας τής ϊρ - Φράν2. Τινάχτηκα οάν αί- θανθηκα τό κεφάλι της ν' άκου πά Οίον ώμο μου καί άνάπνευαα ό φίνο άρωμα των μαλλιών της. Ανο^α τα μάτια μου. Άπέναντι ου δύο κύριοι πού καθόντουσαν, ίχαν κλείοει τα μάτια, είχον ά- ΌίΕει τό στόμα καί... ροχάλιΖαν. 'έροσα τό χέρι μου ^ύρω άπ' ούς ώμους της, καί την έσφιΕα ιπόνω μου. Ψιβύρισα γερνοντας αύτί της: - Μονίκ: - Ναί; - Θέλεις νά συναντηθοϋμε Πν Άθήνα; - Ναί. - Νυστάέεις; ~ Ναί. ~ Κοιμήσου. Γύρισε τό κορμί της πρός τό της κι' άπλωσε τ' σριστε- Ρό της χέρι στό στήθος μου. "Ε νοιοα μιά τρυφερή ύποψία. Άπο κ°ιμήθηκα μ έτήν άνάσα της νά Χοϊδεύη τόν λαιμό μου. Μέ Εϋ- ηνησε ή άεροουνοδός μ' ένα άγ- Υ'Υμα κι' ένα χαμόγελο σάν ά- νο'£α τα μάτια μου. Η Μονίκ δέν ήταν δίπλα μου. ~ Ξυπνήστε, κύριε, φτάνουμε. Η δεσποινίς ποϋ ήτσν δίπλα μου;.. Δέν πρόλαβα νά συνεχ.'σω. Ή Μ°νίκ ήρθε καί κάθησε δίπλα μου, μ ενα χαμόγελο. Κο'μήθηκες καλά; — ϊύπνησες; - Ναί. ~ Ο καλύτερος ύπνος τής μου. ~ ΜοϋσφιΕε τρυφερά τό χέρι. ■ λίγο κατεβαίναμε τίς σκάλες άπ' τόν άλλο. Προ- τήριο καί τροχώρησα βιαστικά στόν έλεγχο, άνοΖητώντας έναν όοτυνομικό μέ τα μάτίσ. Μιά κλέ φτρα. Μιά άριοτοκρα-πκή όμορφη κλέφτρα των όεροπλάνων! Κου- τός πού ήμουν νά πιστέψω σέ μιά όμορφη περιπέτεια! Ένώ ό έλεγκτής κυττοϋοε τό διοβατή- ριό μου, έψαχνα μέ άγωνία την £Εο5ο. Δέν μποροϋσε νά έΕαφαν ο6ή έτοι εϋκολα! Δέν μποροϋσε... Νάτην! ΈκεϊΙ Στό 6ά3ος. — Κύρε άστυφύλαΕ!.. φώνα- Εα έναν άστυνομίχό, νά, αύτή έ- κεϊ, μοΰ έκλεψε τό πορτοφόλι. Έ λάτε μα2ί ι/ου, Οά σάς έΕηγήοω, προφτάστε την. Αύτή, μέ τα μά κρυά μαλλιά. Σπρώχνοντος καί άκολουθούμε νος άπό τόν έκπληκτο άστυνομι- κό, πού δέν είχε καταλάβει καί πολλά πράγματα έτρεΕα πρός τό μέρος της. Μοΰχε γυρισμένη την πλατή κοί μ,ιλοΰοε μέ τούς δυό κυρίους πού κάθονταν άπέναντί μας, μέσα ατό άεροπλάνο. Συνέ- νοχοί της ασφαλώς. — Μονίκ. Γύρισε καί χαμογελώντας γοη- τευτικά, μούδειΕε κάτι πού κρατοϋ οε οτό χέρι της. Ήταν τό πορτοφόλι μου. Τό άρπαΕα καί τό άνοιΕα. Τα πάντα ήταν έκεί. Σήκωσα τα μάτια μου καί την κύτταία. — Μά... Τότε τό δλέμμα μου έπεοε ο χέρια των δύο άΕιοτίμων κυρίων Φοροϋσαν χειροπέδες κΓ ήσαν πε ρίλυποι καί κατσουφιαομένοι. Τώ ρα ήταν πού δέν καταλάβαινα τί — ΖώρΖ, 6α μοϋ έπΐφίψεις τώ ρα νά σοϋ συστηθώ. Μονίκ Κολ- μπέρ, οτήν ύπηρεσία τής Ίντερ- πόλ. Κι' άπό δώ οί κυριοι Τίμ καί Τόμ Μόρτον, διεθνείς άερο ι πορτοφολάδες. Τούς παρακολου- | 6οι1ααμε άπο καιρό. Επί τέλους. καί χάρι σέ οένα τούς τπιασα. Όλόγυρα εϊχε μαΖεοτή κό- σμος καί δύο - τρείς άκόμα άστυ- νομικοί. Δόθηκαν οί εϋηγήσεις. Λίγη ώρα άργότερα, άνηφορίζαμε γιά την Άθήνα μέσα σ' ένα τα- ίεί. — Μονίκ. — Ναί; κι' οί δυό. Μιά τρώγλη! Ητανε , Σά συνέχεια, έφερε τή δυστυχία τής γριάς 6ειας της. Η Κύν3ια ' οέ μας!... Ήτανε οπάνια όρρώ- πίστευε πώς 6ά τό κληρονομοϋοε. ' οτεια. Μοναδική οτά ίατρικά χρονι Μά, καταχρεωμένο όπως ήτανε, κά τής Αγγλίας! Την έγχείρηση τό πήρε ή τραπέζα! Ή μάννα θάκανε ένας μεγάλος ν^υροχει- της εϊχε «Εε*ουραστεϊ» λίγο και- ροϋργος, διευθυντής τής καλλίτε ρό πιό μπρ,τατά, άπό φυματίωση! ' ρης κλινικής τοϋ Λονδίνσυ. Την Τό μίσος κΓ ή κοκία γιά όλη την κρίσιμη μερά, ή βοηδός τού άρ- άνΒρωπότητα, φώλισσε πιά στήν ρώστησε Εαφνικά. Τό κρατικό νο ψυχή της! Ητανε, τότε, δεκαο- οοκομεϊο έβϋλε την Κυνθια οτή χτώ χρονών. Ό γιατρός τής γει ι θέση της! Ή Μοϊρα εϊχε Εεχωρί- τονιας, τής πρωτομίλησε γιά ;ή Οει τα θύμοτα άπ' τούς δήμιους! σχολή νοσοώμων. Ή σκέψη ότι Ι Η έγχείρηση είχε μεγάλη έπιτυ- δϋσκολα Εεχνάει ό άρρωςττος τή νοσοκόμα, πού γλύκανε τόν πόνο τού, την ήλεκτρισε! Καλοφτιςγ- μένη κι' άρκετά νόστιμη, έβλεπε τα λαίμαργα μάτια των άντρών νά την τρών ε στό διάβα της. Κα- τάλαθε την άΕία της! Μέ τα έΕω- τερικά της προαόντα καί λιγη εύ- συνειδησία άπό μέρους της,, 6α- τονε εϋκολο νά μπλέΕη κςνένα όρρωΚτο, γέρο καί πλούσ.ο!... Στή σχολή γνώρισε τή Ρούβ. Άργότερα καί τόν άδελφό της. Γίνανε φίλες, μά ποτέ δέν τή €€ ΠΡΟΣ >ΑΣΦΑΑΙΣΙΝ ξΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»
Τού συνεργάτου μας κ. ΧΡΗΣΓΟΥ ΜΑΡΚΟΠΑΝΝΗ
Οί Ία·.)αψ.ινοί, ώθοΰμενοι άπο
ιρΗ,σιστικ'Τ); {'.τό τού ένστικτον τής
έθνικής έπι6ιά>σϊθ)ς καί αύτοσυν
τπρήσεώς των, προ.ταρασκενάζον
έντός μηνών ϊ-
μ.:τά των
ται δ.ά
σο>ς, τελικήν
Άράβων άνσ}ΐίτρησ!ν τοιν, ένδε
^ομένΐΊ; τΰ«λ.πιστοΰτες, ότι έκ τη;
Γ)τ.μιοι.ΐ2γη9ΓΐΓθαέΛίης δίνης θά προ
;«λτ.-ΘΓ| άνοικτή ά^Γρικαν.κή έ.τίιμ-
Γϊασι;. ό.τότε τό Μεσανατολικόν Ι
ί>Ζ εί Ο τ) ότ'.στικήν, ν,ιιτοχνρών'ον
"αν τό Ι&νος των_ λύσιν €άσει
πλέον διεθνών έγγνήοςων, οίδό
ς δ' ά.τοχ2Ϊϊττοιν, δΓ|ΐοσ!α -/.αί
ς. τάς τοιαντας ,-ολεμικάς
Πά
εί>ρ.ΓβοΓν" ένώπιος — ένο>πίω, έν
πλήρει πολεταική έ|αρτήβ?ι, είς
την Μέσην Άνατολήνι ί»ΰο τινά
δύνανται νά σνμ,δοδν: η γενική πυ
ρηνΐ'.ή άνά(τλ^;ις ή έ.τιτύ.-ιος σιμ
6ι6α!ϊμός διά τόν διαμοι;οισ!αόν έκ
μΐοονς των δΐ;> ϋπεοδ.νόίΐΓ.ον τοθ
«ιήλου τής ι'5'.6ος». ήτοι των
61 ν. ιον .τετ;'5),αίο>ν.
&έ ή γ;
τον· έν&εχομένου
π·ροχαο«.σκ£υάς το>ν·
τάς ή,α. ρΐ&ς αυτάς ακριβώς, κνριο
"'.εκτικώς γέ.μουν, τα. διεθν'ή «'ίςγα
ν α ένημ:-;ώσεο)ς τής παγκοσμίου
ών ,τεοΐ
•-ιοινής γνώιιης,
τών έντο.τ.ΐσμ'νων <τχετιχών Ίσ οοτηλινών .τηοπαρασκειών κ..κί π£θ θίσπόν' τΐ,ιν ετι, καί άχόμη άπθΐρά ι Οί ΤοΓιςχοι, έντός των -/λ: αί νι.ή πνρτνική άνάφλϊζις ά^ο τα αί ν; πΓ)ά τοθ , δεν' παρά ή ίεντέρσ λύσις: ό διπμοι-α σμός, δηλονότι, μ·~ταξύ των Ρώσ ϊιαν κ.αί των ΆμΓοινίΐνών, των μϊ σ:ί.!ϊτ<;).Γ/.ών .τετςελαίων, την τοικΰ τΓ_ν δέ κατάληξιν δέν θά δι·σκ.ο- λ'Γ.'θοϋν οί δίο &-ερδννάμ£ΐ; νά *'·«αεληγήοσιν, ήθικώ; >:αί νομι-
·/.");, ενώπιον τή; π'ΐγ>'ετμίοι· >:οι
νής γνώμτ;; κ.αί ενώπιον τή; ίστο
οίας.
ΒΗΣΑΥΡΟΣ
Γνωμικών άποφδεγμάτων
καί λαϊκόν παροιμιών
Όλο τό χρυοάφι πού βρίσκεται | — Τό δτι οί γεννααοι είναι
πάνω οτή γή καί κάτω άπ' αυτή, | θαρραλέοι δέ οημαίνει δτι κι' δ-
δέν άΕίΖει τόσο, όσο ή Άρετή.
ΠΛΑΤΩΝ
Ή δμιλλα είναι εύγ~νικό πάθος,
άΕ;ο γιά έκτίμηση, πολύτιμο κτή-
μα.
ΣΙΛΛΕΡ
Κανένα χτήμα δέν είναι πιό αε-
μνό καί πιό οίγουρο άτ την άρετή
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ
Ή άρετή είναι ανώτερη άπό τόν
πλοϋτο καί χρησΐμώτερη άπ' την ύ-
χώνεψε! Ώοτόσο, μοΰ όμολόγη-
σε πώς, ή στραγγαλισμένη κα¬
πέλλα, τή 6οή6ησε πολύ νά πραγ
ματοποΐΓ,σει τα σχέδιά της...
Ή Ρούθ ήτανε μέτρια νοσο¬
κόμα. Ή Κύνθια όκουγρ συχνά
επαίνους. Άποχτοϋσε άμέσως τή
συμπάθεια κόθε γιατροϋ κΓ άρρω
ότου. Περιμένοντας τή μεγάλη μέ
ρα, έκανε παρέα μ' όποιους τύ-
χαινε. "ΗΕερε ότι δέν τής ταίρια
2αν, μά ή μοναΕιά ήτανε χειρότε-
ρη. Δούλευε ο' ένα κρατικό νο-
σοκομεϊο. Μιά μερά, ή άρρώοτεια
χία. Ένα μέρος της όνήκε α'
αυτήν. Ό γιατρός, χωρίς ουΖή-
τηοη, την πήρε 6οη8ό τού!
Μιά βδομάδα άργότερα, τα ό-
νειρά της δέν ήτανε, πια, άφινιά
σματα τής φαντασίας. Μπήκανε
σέ λεωφόρ^ άνθόσπαρτη. Βαδί-
Ζανε μέ πραγματικό άντικειμενικό
σκοπό. Είχε γνωρίσει τό λόρδο
Ρίτσαρντ Μακ Κήνναν!...
—Τό κουδούνισμα τοϋ τηλέφω
νού μέ κατατρόμαΕε. Ήτανε πά-
λι ό "Εντουαρντ. Μέ πα,οακάλεσε
νά κατέβω. "Ενας ντετίκτιβ τής
Σκώτλαντ Γιιάρντ, ήθελε νά μοϋ
κάνει μερικες έρωτήαεις:...
"Αρχισα ιά τρέμω. Σηκώθηκα
κΓ όπως έτοιμαΖόμουνα, έπανέ-
λαδα στήν Κύνθια κάθε λέΕη τού
"Εντουαρντ. Μέ κύτταΖε άνέκφρα
στα. Πρίν όγώ άπ' τό δωμάτιο,
είχε κλειδω^ίϊ στό δικό της...
— Ό κυριος Λόγκουντ μοϋ
φέρθηκε πολύ εύγενικά Μέ ρώ-
τησε αν εϊχο στενή φιλίο μέ την
Κύνθια.
(Συνεχίϋεται)
καταγωγή, γιατί όσα είναι ά
δύνατα στούς άλλους αύτή τα καθι
σεών τ ιν^ ώς έ.τίιθΤ;; κ-αί π&ιι των ! («ν τοϋ άνωτέοω κυκλώματος, παν
άντΐ(Γο'χ!'>ν αοο,'βικ.ίόν .τ,οοίϊλήχον Ι τ-ιπΤΓΟ.τω; χαΐ παρά πάΐην άντί
καί 5ι;γνώ(Τ5ων καί άντι5.;άσ·:ων θττον. άπο κια:,; ο» εί.·; κωοόν, προ
καί έτο.μασιΛν των άχόμη, τουτο «Γ>;ττΛ.Εΐτι>:ήν τής άιΐΡΟΐχκνικής {αο { °τδ δυνατά, κι' όοα προκαλοϋν φό
μάΛιστί·, τό τελετταϊον, διά τής ά [ κ.ίΐτ.ζής δι.-χλιοματία;, ένδειξιν, έ ' β0 ΟΤΟυα βλλους τό ύπομένει μέ
ξιο.τοιήσ:(·;ς σο5ι?ΤΓ:ή; πολε.μιχή; ! νκτ/νέαΕν'οι δτ;".1- λίΊ: διά Γολεμι
5 , -
δ;ιτ|)ΐλή;
- | χο·.ι νλικου και δι οικονομικης οο ,
!
ο. . . ......
θσρρος, και γιστι νομι^ει ότι ο μέν
ντ>;.
τοϋς .·τρός Διτική Εύο<ίχπην καί Ά ρρ, μ «αί ιμΐϊ:>) τής .τε;ι.τχής τής Κν.τ;τ.·
ποό: τα ,-τετ^έληια τής Μέυης Ά
ατολή; σοδι^τικήν γςβίΐ,μήν, θά
έλ6ά
ΟΙ "Λ; 6:;. ραννόμενοι, θά κα ' λιτικής %ώ ί(8ικής ΰποσττιρίξεω;,
άποκ.όνοιν και -ίλιν <-ό των Άμ-;;.>:.ανο,ν, €ά .τεΐ{):ι
*·/, ώ; δν,Οεν Α>.;ογ«ν:α.ϊΒς λί
/Γοντοΰ; .-ρςτ,ηελβίιον τιον, ΘΟ; κΓ;οΐ'ς·οΐ' ά.-οκ.όπτοντο; την ΐ-
ίνα έκ.Γιιί.σοη' λύσιν ύ-τέρ αντώνι ιν-ατήν .-λεΐ-ΐικήν γεωγ;;ας:ική' έκ
καίτοι >: ιλΐδ; πλέον γνωηίς;οννΐ οτ, <Ί«.ηρά, μέσιο τού έλλαδι::α; χώρον τα ΛετΓ,:λαΐκ.όν ΰπλον των είναι ΐϊμ.φίστο.μον, στρεφόμενον >:αΙ κατ'
αυτών των Ιδίονν, διότι κίνδννος δή
αιο ργίϊται, διά τής όξύνσεοι; τή;
ένειργείακ.ή; κ,ςίσεο»; επί παγκ.οσμ!
ου κλίμαχο;, νά έκθειμελιωθή ή Δν
τική Εΐοώπη οικ.ον&μικ.ώ; κπί κ.οι
νΐονικως καί, οίτο^ νά παριέλθη,
ώ; (οοιμο·; κ.αο.τό;, ύ.ιό την άπο-
κΛειστική επιρροήν τής, κ.αςα'δο-
κ.ούση; Σοδιετικ.ή; Ένόκποις, ό-
(«τε κιαί ή «ϊς την ύφήλιον στιμεςι
νή ίσυςι.'οπία, τής ό.ιοία; έ.πωφε-
λοθν'τα, κ.αί οί Άοαβε;, θά έχη ■»£
λροΊδίχοι; άνατοαπή.
Ό.τ.κσδή.τοτε, φςονο>, εί; την
τοιαντην ά.τοχοπήν τοιν κ;οι·νό)ν
τοϋ πΓτ:ε.λαίο·.'. '8'ά κ.αταλήξοιν πι
θανώτατα οί "Λοαιβες, διότι ή ση
μ.ς.οινί) ϊ(Τ3αΓ(?.ινη κατά τών' Άρά
διον δκχς·αινο}ΐένη άποτ"σιστικ6
της, πϊθΐανέσλατα ΰ.τοδηλοϊ
μικήν, διά μίαν ,εΐσέτ, φοοάν( ίπι
χ.(ΐάττ;σίν των, όπότε κ«1 οί "Αρα
6ες Ο ά έ.-τεοτ,ράτευαν τ ό π-
ικόν τΜν' δπλΌν,
χο.ι νλικου και δι οομης ,
η&:ίας καΐ διά .τ?αταγά'5ας καί .το ! δισταγμός είνσι μορφ.'; καί κατά-
κριαη, ή δέ έργατικότητα έπαινος.
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
άπό μια θερινη
εκ«5ρομη στό Έ«?α»τ£ρικό
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
— Ή ύπηοεσία σου, σοϋ άπαγο
ρεύει μήπως, μετά άπό ι,ιά έπι-
τυχτϊμένη αποστόλη, μιά Εεκού-
ραση λίγων ημερών;
— Καθόλου.
— Θάθελες νά κάνουμε τουρι
σμό μαΖ; ϊέρεις, έχω χρόνια
ν' άνέβω στήν Άκρόπολη.
— Μά φι«:κά Ζώρ2. ΙΛόνο πού
δέν θάθελα νά σοϋ κΛέψω τίς
πολύτιμες ώρες τής Γργοσίας
οου...
Γύρισα καί "άτω άπ' τό πονηρά
/αμόγελο τοϋ σωφέρ πού, μας
κ.ύττα2ε μέαη όπ' τό κοθρεφτάκι,
την φίλησα στόν λαιμό αιιθυρίΖον
τας:
— Κλέφτρα, άγάπη μου.
Βασ. . Βερνάρδου
(Σι-νέχεΐα έκ. ποοηγοιμένου)
Την όνόμαΖαν πόρτα τοϋ κρα-
οιοΰ έπειδή έκεϊ πουλο'-;οαν τό
κρασί στούς κατοίκους τής γύρω
περιοχής χωρΐς διοτίμηση. Προχω
ρώντας πρό; τόν χώρο των δέ
Εαμενών μπήκαμε στή σπλα Με-
Εουάρ (πορεκκλήσιον) κοτόπι στό
έπιδεικτικό αεράγιο (άνοτολικοϋ
ρυθμοϋ) στί συνέχεια οτήν αϊ
θουσα τής άναμονής (σάλα ντέ
λά μπάρκα) καί έπειτα βγήχαμε
στήν αύλή των Μύρτων. Τα φυλ
λοφόρα κλα£ιά των ίίσον σκιερά
πάτιος(αύλές) κσί ϋστερα φθά
οαμε στά βασιλικά λουφα (χα-
μ'άμ). Ήσαν στολισμένα μέ όλό-
χριαους λουτήρες και στό λαμπρό
άναπαυτήριο πού τό φώς έμπαινε
άπό τούς ϋολωτούς φε»'γί-ες εί¬
χε μικρή ιηγή άπό ποροελάνη.
Τότε, γύρω άπό την πή /π χορεύ
ανε λικνιστ κά οί λιγερέο όδαλί
οκες ένώ απάνω οτή οκεπαοτή
έΕέδρα έπαι^ε μουσική. Τούς μου
σικούς όμως τος εϊχαν ιυφλώσει
γιάύ νά μην έβλεπαν τα χαϊδολο-
τούς ηολύχρωμους οτολακτίτες
μέ τα άστραφτερά άστέρ;α απάνω
στούς θόλους πού τούς έπλσισίω
ναν στρογγυλά άψιδωτά παράθυ-
ρα καί όρδονώνια τόΕα. Λίγο πιό
έκεί δισσχισαμε τίς α',θουσες:
τής δίκης, -^ής άκρόοσης, τής ύ-
ποδοχής καί των δύο αδερφά-
δων. Ή αϊθουαα αυτή πήρε τό ό
νομά της άπό τίς δύο τεράσπες
μονοκόματες μαρμάρινες πλάκες.
Στή συνέχειθ εϊδαμε τό περίπτε
ρο πού έμεναν οί σουλτάνες. (Ή
ταν χάρμα όμορφιάς καθώς κοί ή
αϊθουσα τού θρόνου πού είχε έ
πιχρίσματα άπό μαρμαρόοκονη καί
πλακάκια άπό μετσλικά χρώματα
ά^ουλέχος. Φεύγοντας οπό έκεί
περάσαμ·ε στήν αύλή τόιν λεόν-
των. Ίοπανικά πάτιος ντέ λός
λεόνες. Ή ούλή αύτή μέ τα δώ-
δεκα λεοντάρια έχει μήκος 30
μέτρα καί πλάτος 16. ΠΛαισιώνε-
ται μέ τοΕ^υτές στοές πού τίς
κρατοϋν 128 άρμονικές κολώνες.
Άπό τα στόματα των λεονταριών
έτρεχε νερο μέσα σέ οκαλιστά
νά κ.αθτ;) ώσονν την 'Ελλάδοι, θέ-
ΐοντΓς δέΌτ-,λον' παδά ί.τι τού έλ
λν,νίκ.οΓι ήτ·πρωτικοΰ οτχί νησιιοτι-
ν.οθ ίδάφο.ς. Νά μή ΑΓσμονοΰν
τΐιι δ' Γ.τί τοϋ ποοκειμένου δι'ο 6α
ονσήμαντΛ. γεγονότα, έ'ςηγοΰντα
τί)ν ()δΐλν<ράν θ^ασντητα των 6αο 'ίάοοίν Τοι'οκ.ΐ'ΐν' απέναντι τής πε παλιτισμένης Ελλάδος, ήτοι: 1) Δύο ημέρας πρό τής εΐσδολής των Τούρκων εί; την Κιαοον, οί μέν ί εσπ:νσαν ν' ά.-οσι·οονν (Ίιιέσοις π«ν ,-τολίμιν.όν τον ι κ. πατής θαλκσσίας .τί^ιοχής γειτ νιαΧοι'σης πρός την ί'/Αηλ'ΐχήν με γηλόνηβον, ένϊό τοιτοχςόνος, οί εσπΓνδον' νά διεισδύ- ειξ το άφεθέν κενόν καί, διά τοΓΐ (ΐη·.ι Στό,λο.' τιον. ν' άπο>ιλεί
τάς νοτίονς άκ.τ'ις τής Κύ
διά νά παρεμποδίσονν —ώς
— τόν' ·:ϊσ-
Δέν είναι μόνο δσπρο τ' άσήμι,
κ.α'ι τό μάλαμα νόμισμα, είναι κΓ
ή άρετή νόμιαμα γιά όλους τούς
όνθρώπους καά πρέπει νά τό μετα
χειρί2ονται.
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
ί λοι οί θαρραλέοι είναι γενναϊοι,
γιατί τό θάρρος δημιουργείται
στούς άνθρώπους <Γ άπό έπιτη- δειότητα κι' άπό όργή κι' άπό μανία, καθώς κι' ή δύναμη, ένώ ή γεννοιότηισ προέρχεται άπ' τή φύση κι' άπ" τή σωστή διάπλαση των ψυχών. — ' Οταν ουΖητιοϋντοι τα δημο¬ σία προβλήματα, ό καθένος οη- ώνεται καί έκφράΖει ελευθέρα την γνώμη τού, έστω κΓ άν είναι χτίστης, χαλκιάς, τοαγκάρης, ζυ- λοκόπος, έμ'πορος, καπετάνιος, πλούσιος ή φτωχός, εύγενής ή όχι, καί κανένας δέν τούς φέρνει άντίρρηση γιά τό έπάγγελμά τους ή γιατί δέν είναι γρομματισμένοι, γιατί όλοι πιστεύουν ότι τό /ό έκφράΖεις γνιί>μη δέν διδάσκεται.
Π Λ Α Τ ΩΝ
— Ό έΕυπνος άνθρωηος άλλά-
:ι γνώμη, ό άνόητος ποτέ.
ΠΑΡΟΙΜΙΑ
•/αί διά δΐυτέβαν φυράν,
'>; —έπομένω;—
:ήν Δυτικήν Ευρώπην, χαί οί·
'·ν κατακλ,εΐδ^ την ΊσοΓροπίσν Ή
'ϋ)ιΐι?ν'ων Πολαειών Ά,με;ικής ■—
Σοίιετικ.ή; Ενώσεως.
Οί Άμδρικανοί, ενριβκάμενοι
ξ·:λίς?(υν_ δέν θά
5ιστάσο;ν, είς τελινήν φάσιν, νά
.τΕΐραθθϋν, άνηδιοϊΑ'τΓ; την .ιολ.τι
<ί,ν τόν καν·ονιο<ρόρο)νι δυν«μιχόν 2λ,?γχον των πετρελσιοπηγών τή; Μέ,σν,ς Ά,'ατο'.ή;, κ,^ί ΐτα,ίά πά- ταν εντΕΰΟΐν .τοο.:·:λΓ1Γ3Γ,σο.μένην δι :ϋνή οΐ/ΐονοιμιχήν καΙ πολιτικήν ά νίυμ,αλίαν. Αδύνατον π-ηάγμβτι, νά (χή κατίώήξονν οΐτο) τα .τοάνμα τα. Αδύνατον νά συνεχισθή ϊπ' ά ίλάχιστο, "ΑΓαβες ήγ:μο νίσκο, νά έκβιάζοτ'ν την {«{ήλιον ολόκληρον, ν' άν'ατρέπουν την οί κονομίας τη; ν' άπο,ϊθθΐροϋν τύ στ)μαντικ.ο')τερον μΓζο; τού διε- Ονοϊς χοήματος, νά άκ.ολ.ονθιο; αύτό πς'υς κ.ερδοσ.>:ο.-ιίσν, άλλ,ιά καί .τολιτικ.ίϊν
πλονν είς ·Κί·Λ3θν παντός έλληνι
κου σπϊύδοντος είς βοήθειαν των
"Κλλ.τνοκ.νποίων' καί 2) την 14ην
Αϋγονστου 1974, Παραμονήν τής,
είς δ·?χ·τεΓαν φάσιν, μείζονος εισ
6ο).ής των όοδών τών απόγονον
τοϋ Άττίλα είς Κύ.τοον, οί Σο6ι
ετ;-/.ιιί, άπ·ιντωντΓς είς άπ·"γνο)">αέ
νην' ίν.κ,λν,Γΐν τοΐι Προέδ'ςο^ τής
καί ε-,ιμετάλλ.'3ν>σιν, άφή
νοντες) ταντοχρόνωί, τους πολ
λοΰ; η ολίγους ή έλαχίστους, κα
τα τόν αριθμόν, ώπιικ.όοΐ'ς τιον είς
τή έσχάτην ενδειαν, άνν.ποδήτονς
δί
βαλα
μαΖι ώς τόν έλεγχο. "Ε
τό χέρι στή μέσα τσέπη τοϋ
°ακκακιοϋ μου, γιά νά 6γάλω τό
δ|αθατήρια. Ήταν έκεϊ. Μά τό
ΠοΡτοφόλι μου μέ όλα τ' άλλα
*αΡτιά καί τό χρήματα δέν ήταν
εκε'· Σταμάτησα κι' αρχισα νά
♦♦»♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦< ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ ΙΚΊΦΟΙ Ε1ΕΙΟΕΠ1Α» Δροσιό Άττικϋ<: Κ ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΕΨΝΙΡΛΙ Ι ΤΡΩΤΕ ΚΑΛΑ, ΕΔΕΙΜΑΤΑ Μ Ε ΓΝΗΣΙΑ ΥΛΙ,ΚΑ ΚΑΙ ΕΙΣ Ι ΛΟΓΙΚΑΣ ΤΒνΤΑΣ ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟ Ο1ΚΟ- ΓΕΝΕ1ΑΚΟ ΠΕΡ1ΒΑΛΛΟΝ. ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ >♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦
γήματα πού έκαμαν οί οουλτάνοι μαρμάρινα αυλάκια πού είναι κα-
στίς φλογερές οκλάβες, οίαν γέρ μωμένα άπό άλάδαοΓρο. -νώ πί-
νανε οτίς όγκαλιές το·.ς. Φεύ- οω άπό τις ράχες των λεονταρι-
γοντας άπό τό χαμάμ σταματή- ' ών άνέβλυΖο μέσα οέ οαθουλώ-
σαμε οτή μεγάλη αϊθουσυ των ^ατα τοιχογοαφίες μέ καδαλλά-
πρεσβευτών. Έκεί εαυμάοαμε ^ ριδες. Έπίσης άραβες μέ σαρίχια
κτλ. Πικρή όμως γεύση μάς έδω-
σε ή αΐθουοα των Άβενοερόγων.
Οί Άθενσεράγοι (άραβικά Μπα
νού Σιράτζ) ήσαν ίππότες καί εί¬
χον μεγάλο κϋρος οτό 6ασίλειο
τής Γρανάδας (ΙΕ' αιώνος). Μέ
σα οτήν χυκλική λίμνη μέ νερό
πού ύπάρχει μτιροοτά οτήν αϊθου
σα, εϊδαμε οίον πυθμένα της κόκ
κινες καί γολάΖιες κηΚίδες. Λέ
γουν ό π είναι αϊματα όπό την
σφαγή των άμοίρων ΆΟενσερά-
γων. Συγκεκριμένα ό Εεναγός
ι μάς εϊπε ότι Κατά την ττοχή πού
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΈΜΉ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Άθήνα - Δεκέμβριος 1973 — Σελιδες 157
Πωλεϊται παρά τώ συγγραφεϊ
(Στρατηγοϋ Πλαστήρα 55-Ν. Σμύρνη, τηλ. 9334282)
ΠΩΛΕΪΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
>♦♦< ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»94 κ.νριολεκτικ.ως κ.αί έν μίσω πλαισίοιν κ.οινων'ικ.ής έ^α 3λιώσείΐ>ς. Έν πώ^η .τ.ςριπτώσϊΐ,
άν οί Ά.ς<ι6ίς, πτό; ,-ολιτικ.όγ κ:/. ς διασμόν κ αί λ,όγο τή; μετά τοδ Ί σοαήλ θαν'ασίμηυ έριβό; τον, λι:Ά ι σιάσονν διά μ!«ν άκόιμη φοράν ττ|·,' τ (μήν τού πετρέλαιον των) η διαΜδψοιν τού; πρός Δυσιν κ.ςον νο'ς τού, διά νά έ"6ιάσοτ~ν πολιτΐ »άς λύσϊΐς, τότε οί Άμερΐ'/ανοί .τγ'.;οι πασάν έ.τίστ,μον διάιΙ'ε.σιν, εΐν ιι άπύ τοθδε ϊ'τοψοι διά νά ί π',μδουν 'θυνομικώ; «ίς τάς άίραδι /.ά; ΛΓτοελ.οιιο,τηγάς, πρός άπο ί ί ·/.. Γλαύκ.ου Κληοίδη «5- .τως παρ'ν.5οι·ν ένόαλω; διά νά την άνεξαίτηβίαν τή; ήηνήβτίίτηιν έι«ι£ρήδη!ν, με :ί:τμα δτι «κ,-α εί; Ρωυο; ς V άπε6ι6άζετο είς Κ ι» τκΓ'το θά ση-.τήγετο ίϋθαί εν κΐΊ Γβην .τολ·~ιιικι',ν ,ι«ιΊ('·,α6ασιν •/Τίνων1». Τί ϋποδηλοΓν Τρείς είναι οί άρετές πού πρέπει ν άσκοΰμε: ν' άγαπάυε τούς συν- σθρώπους μας, τούς γονεϊς πού Ι μας άνάθρεψαν καί τα δίκηο, κι' άμα αϋτά κάνουμε θά έχομε πάν τα στεφάνι άπό δόΕα. ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ Όπου ή άρετή δέν έκτιμδται, έ κεϊ ή κακία μιλάει ελευθέρα. ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ Ή άρετή είναι έμπόλεμος κατά- σταση, γιά νά 2οϋμε ένάρετα πρέ¬ πει νά παλεύομε διαρκώς μέ τόν εαυτόν μας. ΡΟΥΣΣΩ "Οποίος δέν έχει άρετή, τίηοτε δλλο καλό δέν μπο,ι-ι νδχει. ϊΕΝΟΦΩΝ "Οπως τα ό,ρώματα γεμίίουν τόν αέρα μέ την καλή πνοή τους, έ τοι κι' ή παρουσία τοϋ ένάρετου όνθρώπου όσους βρίσκονται κοντά τού, γιατί ή άρετή τούς άρωματί- τροπην', ; ί.':6ηίας, παγκοσμί ου οίκ.ονομιχής κοίσεοις, κοινιονι κης διαδριότεο); κ(ά τελ.ικ.οϋ πολι τι/.οΐ' δΐίβνοί·; όλεθρον. Οί Σουιεΐΐκ.ϋί, πιθανώτί'ίΐθν εί ναι, δ'ι ,είς την ,ϋβίπτιοσιν .τιιοο- μθίων έ^ΐίάςειον, εί; την άοχήν μέν θά ,σπενσονν νά 6οη3ήσονν τοΰς 'Άτα'βα; δι" άφθονον πολε- μικοΰ έξοπ).ισμοΰ, εύθύ; δέ κ.ατό .ΤΓν', καί άνΐ/λόγο; τιΐνν διαγ,;α(ΐο ιιένων κινήβΓΜν των Αμερικανόν, Ο' ά-τοτολμήσοιιν πιθανώς> άκόμη
•/.αί τουτο: την αποστολήν, δϊ/ονό
τι, είς την "Εγγΰς Άν'ατολήν Ίδί
ο>ν στρατιοιτικιόν αονάδων έτο'μοιν
χοός παρέμίνασιν, ώ; είχον άπειλή
ίτ·:ι τόν π.^ΓίλΟόντα Νοέμβριον, ά
διαφατοΓντΓ; διά τα σιιι6ησόμ?ντ)
έ/ τής τοιαύτη; απ' £ί·θεία; άνα
ιιί?εώς τϋ)ν κ.αί μέ την (ίάσ.μον
π;,οσδο/ίαν, ότι ή δλη άναταραχή
είς έ'νβ δια
ταύτα; 'Το.-ΐδηλούν, ίίτι Ρώσσοι
καί 'Λ,μεριιιανοΙ σι.μφωντϋν είς τό
ότι ή κιχπίος "Ελλάς χαΐ ή
κ.ή Κύποος άν'ήκ.ονν είς την οχραϊ
ί>αν τη; έ.τι,'οοής των Άμεςικ.α-
νων. Τί θά ήμπόδιϊε, λ.οιπόν, τονο
>:ικ.ί)ν επίθεσιν εί; τόν ελληνικόν
χρςσιίον ;μ ντ,σιώτικον χωηον; Οί
ϊδιοι, οίβαΐω;, έν άποκτην^'χτει εύ
ι>ισ;'.6μ.Γνοι, λυσσοδν διά μίαν τοι
αύτην έ.τΐθΐβιν' οί Άμεοικανοί
(η*μφο»νοί·ν καί ώθεΓν' οί Ροκτσοι
βάσει τίς οίδε ποίον
, είς την Γιονγκ.οσ
λαο'αν πιθανώτατα. Οΐ·5έν θά ήμ
.Γύδιΐεν τοϊ; Τοΰοκοι;!
ΟΙ "Κλληνες, εί; την επίσημον
τουλάχιστον πολιτικήν των, οϋδί,ν
ι κ πάντων των ανωτέρω ϋχονν <τυ Λ'ΐδητο.τοιήσει, ώς τούτο άποδΐΐ κνΰεται έκ των είς την Βονλήν συ ζητή&Πιιν επί των ;:οογοο·,μ.ματι- κΓ>ν δΓ.Χόβεον διότι, α,'^.ω;, σα
ρως, κατά τάς σνζητήσίΐς ταυτα;,
ίαά πάντιον καί έ1; ολων των πττςΰ
γιον ιής Ηο.λή;, θΐ'ι νντεδ:ι>:νΰίτο
έν όψει δ«ινών έλληνι.ν.ων κινδύ
όν: 1) υπο; δπαντε; οί "Ελλη-
νΐς; .ιειραθΛ,μεν έ)^.η·νικήν ποοε.κΐ
χο;ΐ3νη' άπό δα; τα; πολιτικάς
.ι?ίΐατάξ".ι; /.αί διά λογαριασμόν
ενός άλ.οκλήςου ΛαοΟ αδίκω; τα-
ληνιζομςνοΐ' καί. δκικινδννεί'Βντος
τί; τα μύχιιι τής ντχής κ,αΐ των
Ο ιμΓρε^όντιυν τον, ανοιχτην, μα-
-,ιτοίν' δ .τλιιιαατινΛν κοινοΤοπιών,
ιεΛιχήν, εξήγησιν κ.αί <διχ6ούλευ- «ιν μετά των Άαςβΐκανων, ώς πρός τα μεσιινατολικά .-τροΛλήμα- τά των >.αί τή.', έν σχρηει π.οό; ού
τά; ίδικ.ήν μης θέσιν, ζητούντας έγ
γνήσεις έπιόιώσεως τού "Έθν'ου;
μο.;' κ.αί 2) όπως αΛαντεςι πάλιν
έξ, δλιθν τότν ν.βμμ.ιτιν.ών ά
ξ·:ίον, ώ; είς ανθΓ<οτος, διά λβγα ηιαομόν τού έλλην.κ,οδ εθνους, ί ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ Όποιος άποχτδ δώ πέρα πλούτη, δόΕα καί τιμή, άποθνήσκει μίαν ήμέρα καί τα χάνει στή στιγμη. ' Οποίος όμως κοπιάοει κ.Γ άποκτα την άρετή, καί τό χώμ' άν τό σκεπάσει, πάλι κτήμα τού είν' αυτή. Γ. Β. ΒΙΖΥΗΝΟΣ βασίλευε ό τελευταΐος οουλτάνος | τής Γρανάδας Μποαμπντ!λ, οί Ζεγ μοιραοηόν των κρί (άραβική φυλή) ιιού ήσαν Ι ν.οιττΜτμάτο,ν τής Έγγΰς Άνατο- _ ,%, __ , , Ι λ.ής μεταξίι αυτών καί τΛν Άμεοι πρωτοπαλλήχαρα τοϋ σουλτάνου έπειδή ζηλοφθονοϋσαν τούς εύγε νεϊς Άβενσεράγους, γιά νά τούς έΕαντώσουν εσκέφθησαν την πα- ρακάτω φαταστική ίστορία. Πα- ρουοιάστηκε μιά μερά στόν Μποα ' μπντίλ ένας άπό τούς Ζί.γκρ'ι και ι 6ά2οντςς τό χέρι στήν κορδιά τού εϊπε: Σήμερυ τό πρωι περνώντας άπό τό σκιερό μέρος τοϋ κήπου Ζενεραλίφε εΐδα κάτω ά.ιό τό με- ♦ γάλο κυπαρίσσι τόν γςητευτικό Άβενσαράγο ,Αμπέν Χομέτ πού χ αν ών· Διότι, πςάγματι, αφ' η; στιγμής Ρώσσοι καί ΠΕΡΙ ΒΙΑΣ, ΓΑ- ΛΗΝΗΣ, ΓΕΝΑΙΟΔΩΡΙΑΣ, ΓΕΝ¬ ΝΑΙΟΤΗΤΟΣ, ΓΝΩΜΗΣ, ΓΝΏ- ΣΕΩΣ, ΓΗΡΑΤΕΙΑΣ, ΔΕΙΛΙΑΣ, ΔΟΞΗΣ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΟΥ· ΛΕΙΑΣ, ΔΥΝΑΜΕΩΣ, ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ — Ή βίο ποϋ άσκεϊται χωρ!Γ; σκοπό, δέν φέρνει άποτέλεσμα. ΠΑΡΟΙΜΙΑ — Ή βία δέν φέρνει άποτέλε σμα, μόνο τό τέχνασμα μπορεϊ νά έπινοήσει. Κ Ρ Ο Υ Σ Σ Ω — Αύτάς πού έχει μιά γαλή- νια και εύτυχισμένη φύση, δύσκο- λα θά νοιώσει την κατάθληψη τοϋ χρόνου, γι' αυτόν όμως ποϋ έχει άντίθετη διαθέση ή νιότη καί τα χρόνια 2Ϊ*αι τό ϊδιο βάρος. Π Λ Α Τ ΩΝ Γμόϊο>
έξίοτεοινιή
πολιτικήν.
. ά,ιοζρονον
ναα διμροή, δι" οίονδΓ.τοτε εθνικόν
(*:,μα, έ/Ληνθ—τοΐ^κικήν διαθοι'
λενοΊν —γΛ'οστήν «ίίίοσιν τού ' ε
τοΓίίΙτ άτό τοϋ παρελθόν'το; Μ.χ^
τίον—, ό.αχήν τού τέλον; τής έ/,
ληνικής πΰτοτελϊία;.
ΧΡΗΣΤ. ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΗ^
Αοιστοτ=λονς 135
κρατοϋσε στήν άγκαλιά τού τή
σουλτάνα σας Μοροϊμά.
Ό Μποαμπντίλ πού ή.χν 2ηλιά
ρης χωρίς νά έΕετάση όν ήσαν
άλήθεια ούτά πού άκου:·Γ. έκάλε
οε την άλλη μερά τούς Άβενσερά
γους σέ μεγάλο γεύμα. Κα'ι όταν
τούς μέθυσ; διέταΕε τοι,ο σωμα
τοφύλοκές τού καί τούς ΐσφοΕαν.
(ΣυνεχίΖεται)
ΕΚΤΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
Άριστ. 2α66ίδη
ΑΡΧΛΙΚΑ ΦΘΟΓΓΟΛΟΠ
ΚΛ ΣΤΟΙΧΕΙΛ ΤΗΣ ΠΟ Ν
ΤΙ Α ΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΤ &
ΤΩΝ ΑΛΛϋΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ.
διά την διαπίστω-
σιν τής προφοοάς των μα.
κρών ςρωνηέντο)ν/ των δκρθόγ
γιον καί τής δασείας είς την
αρχαίαν γλώσσαν.
— Αύτάς πού μπορεϊ ν' άπαντα
γαλήνια σ' ί.ναν έρεθιομένον άν-
θρωπο, τοϋ κάνει τό μεγαλύτερο
κακό.
ΠΑΡΟΙΜΙΑ
— Ό τρόποα πού δίνεις έχει
περισσότερη άΕία άπό τό ΐδιο τό
δώρο.
ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ
— Καθετί δικό μτχι είναι δικό
σου, κΓ αύτό πού είναι δικό σου
είναι δικό μου.
Σ Α Ι Ι Π Η Ρ
— Είναι περιοσότερο εύλογη-
μένο νά δίνεις, παρά νά ποίρνειο
— Ό θεος άγοπάει τόν χαρού-
μενο δωρητή.
Β Ι Β Λ Ο Σ
— Ή γνώση είναι δύναμη.
Β Α Κ Ω Ν
• ^
— Αύτάς πού μεγαλώνει τίς
ννώοεις τού μεγαλώνει τίς θλί-
ψεις τού.
Β Ι Β Λ Ο Σ
— Πολύ δύσκολο νά. γνωρίσοι
ινένας τόν έαυτό τού.
Ο Α Λ Η Σ
— Ή μεγαλοφυΐσ γεννιέται,
δέν διδάσκεται
ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ
— Οί γνώπεις είναι γιά τό πνεΰ-
μα, ότι τα μάτια γιά τό θώμα, δη-
λαδή, τό φώς τής διανοίας. ΆντΙ-
θετα ή άγνοια κι' άμάθεια είναι
τό σκοτάδι.
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ
ρίΖω τίποτε (Έν οίδα τό ουδέν
οϊδα)
ΣΩΚΡΑΤΗΣ
— ' Ο,τι έπιβυμοΰμε στά νειά-
τα μας έρχεται πλουσιοπάροχο
στά γηρατειά μας.
Α Ι Σ Χ Υ Λ Ο Σ
— Γηράσκω άεί διδασκόμενος.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ
— Τα γεράματα δέν είναι τί¬
ποτε αλλο άπό μιά δεύτερη 6ρε-
φική ήλικία.
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
— Τα σαράντα είναι τα γηρατειά
τής νιότης, τα πενήντα είναι τα
νειάτα των γηρατειών.
ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ
— Κανένας δέν άγαπάει τή
2ωή τού τόσί πολύ, όσο ό γέρος.
ΣΟΦΟΚΛ ΗΣ
— Όταν κανένας φοβάτπι,
μροστά οτόν κίνδυνο κάθε περι-
φάνεια έΕαν6ρωπί2εται.
ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ
— Όσοι στόν πόλεμο έπιδιώ-
κουν μέ κάθε τρόπο νά σώσουν
τή 2ωή τους, αύτοι συνήθως άναν-
δρα και δδοΕα πεθαίνουν.
ΞΕΝΟΦΩΝ
— Δειλός ό πλοϋτος.
ΑΡΧΑΙΑ ΠΑΡΟΙΜΙΑ
— Ή πιό ώραία λειτουργία τής
ανθρωπότητος είναι ή άπόδοοη
δικαιοούνης. '
ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ
— Ύπάρχει τό μάτι τής δι¬
καιοούνης πού όλα τα βλέπει.
Α Π. ΠΑΥΛΟΣ
— Καλυτέρα ν' άδικιέσαι πα¬
ρά ν' άδικεϊς.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Σάν είναι ό αντηας δννατός "αί
νιός καί δυοματάρης.
Πατεΐ τή γής κι' αύτη ρωτδ ποίος
είναι ό
Σάν εχίΐ ό άντηα; τής τιμής χοά
τσ' άρχοντιάς τό διώμμα,
,ιατεί τή γής καί τή γροικώ τή πή
τονχιά τό χώμα·
Λ
Ό άνΐίας ,-ιυύναι άδιά<ίθ^ος στσή λευτεριάς τα πάθη, μοιάζει μ: δοϋγι ,-ΐοΰχοννε στό αα νο»ζεϋγι μάθει· ΈςαΛόδης, τεσσαραύτης, δίχοθ κος καί μονοράδης. Τί είναι; Α ΙΙοάβινο γεννιτμαι, μβύνο κατα- σταίνομαι καί στά γε^αθιά μου τ' άδόντια μόν κο^·νιοννται-

Προοφυγικη και εθνικη μνημοουνη
Συνέχε'α έκ τής )ης σ«λ>δος
Το Ι ί»Λ7 ή Άκ-αότ-,μία Ά
♦ηνώ>ν άΛρνημεν είς αυτόν τό Άο
Μ>ετάλλ.«ον.
"Εκαμε πολλάς δΓίλεξεις καΐ ό
μιλύας είς Πνε-υματικά Κενττα
τώ' Άθηνοιν ώς είς ΙΙΑΡΝΑΣ
ΣΟΝ, ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΝ Ε¬
ΤΑΙΡΕΙΑΝ, ΕΣΤΙΑΝ ΝΕΑΣ
ΣΜΎΡΝΗΣ κτλ- ώς καί άπό
τοΰ Ραδιοφώνου·
Ήσχολήθη έπίσης μ* την σνγ-
γραφήν Δραμάτων, ΙΙαιδικήν Λο
γοτεχνίαν (Ποιήμβτα καί Τραγοΰ
δια), θετοικά, ΙΙ,ΓΕά Σχολικά καί
Διά(Γορα.
Ό ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΙΙΕΡΑΝΤ
ΤΣΑΣ ήνάλ-ωσε την ζωήν αϋτοϋ,
είς εύρυτάτην καί ποικίλην δί>α-
στηοίότητα υπέρ ταΰ νΕβν'ουςι τής
Επιστήμης, των Γραιΐιμάτων καί
τής Κοινωνί:ις, τιμήβας «αυτόν
καί την γενέτειράν τού Σμύρνην.
Τό (Γυγγηαφικόν αυτού έργον διά
της εκδόσεως τοϋ βιβλίου τού «Οί
"Ελλη'ίς γιατροί — λ.ογοτέχνΐς(
άπύ την &λ<ι>σι τής Πόλης ώς τα
σήμε-οα» τό οποίον .παρουσίασεν έ
νώπιον Τής Άκαδημίας Αθηνών
ό Καθηγητής κα* Άκαύημαϊκός χ
Γεώργιος Ίωακιε ίμογλου κατά
τα έ'τος 1962 καί τό οποίον ήτο
προϊόν εΐν.οισυτενταετοΰς επίμονον
ερεύνης, άνεγν'υίρι'σβη ΰπ' αυτής
ώς ό'λο>; πρωτότΐΰΐον, .-τραγματεν
όμενον τα εξής θίματα:
ί) Ίατρική καί Λογοτεχνία,
2) Άρχαϊοι "Ελληνας Ίατροί —
Ποιηταί, 3) 'Εκποιλιτιστική Ιπίδρα
<τι; των Έλληνικών Ροαμ,μάτων. "Ο Έλληνισμός ίίς την Ρ(όμην, 4) Ή Έλληνική Αύτοκρατορία, "5) Τα Έληνικά Γράμματα ΐίς τόν Μεσηιίωνα-Άπαρχαί τής Άναγεν νήσετος 6) Έλληνισμός καί κοκρατία, 7) Άνθρωπισμός καϊ Άναγένν'ησις καί 8) Ή Ίατρική είς τοΰς χρόνονς τής Τουρκοκ,ρα τίας θηνών τοΰ Κόμματος των Φιλελει; και έϊυ.τηοέτηβεν πολ.λίΐ.- πλώς τό ΙΙροσφυγικάν κόσμον, τι μήοχις Ατολύτιος τα άξιώματα ατι να κατέλαβεν μέ την όμόθτμον' ά γάπην καί εμπιστοσύνην αυτού, ώς καϊ την γεΛ'έτει^άν τού καί την Μι χιασιατικήν καταγο)γήν τον. Ά νέ δπξεν τήν' έκλεκτήν καί ένάρ·;τον βυγατέρα αύτοΰ ΙΙΑΡΑΣΚΕΤ- ΗΝ Δικηγόρον Αθηνών καί σΰζυ γον τού εγκρίτου Δικηγόρον Άθη νών ΜΑΡΙΝΟΤ ΜΠΕΡΝΙΤΣΑ· Απεβίωσεν .είς "Αθήνας. *** ΕΤΕΛΓΙΙΔΗΣ Χρ.οός τού Λη μητρίου, έκ Κων)πόλεος. Διδά κτίο,ρ των Πολιτι,κων Έ.Ίΐστημών τού Πανεπιστημίου Αθηνών καί ΠτνχιοΡχος Γειο.τόνος — Μηχανι κός τής Σχολής Γκρινιόν τής Γαλ λίας. Άρχικιος διετέλ&σε Νομογΐ οιπόλ'ος Άχαίας & "Ηλιδος(1917) Καθηγητής τής Άγροτικής Νομο θεσίας καί Πολιτικής είς την1 Πάν τίΐον Σχολήν 1924—1951 καί τέ λος καθηγητής τής Γεοιργικής Οί κονομίας τής Άνωτάτης Γεοκιονι κης Σχολής Άθην'ών άπό τού 1951. Δΐϊτέλίσε Γενικ;ός Γραμμα- τ·:υς τοΰ 'Τπον,ργείου Γρωργίας ίΐ9'24—1927), Βουλευτής τοθ Κόμματος Φιλελϊΐ θέιοων τύ 1!)33 ~ίς την ,ιεριφέρειαν "Ε6γοι· καί κατόπιν Βο.Λευτή; "Εβςου τής {>
πό τύν θουλικόν ΝΙΚ. ΙΙΛΛΣΊΉ
ΡΑΝ .πολιτικής ,ταρατάξειος ΕΠ.
Ε.Κ·. 'Τπουργός τής Γειοργίας
(1944—45) καί 'Τπουργος των
Οΐκονομικών (Ι9ό2—1953). Με
« Ή Πά να γία ή Γουμερά »
Σννέχεια έκ τής 1ης οαλίδος
τό Μιθρίον βουνόν άν^(οαινόμενο^
συνωμίλει καί άμέσακ: άπεχωρίΖε
το αυτών».
Οί τρείς άπό κοινοϋ όψηφοΰν-
τες τόν διωγμόν, καθήρί:οαν τό
όγαλμα κα'ι τόν βωμόν τού Μίθρα,
διοσκορπισθέντες είς τα ιδία. Συλ
ληφθέντες τελικώς, έβποανίσθη-
σαν σκληρά κα'ι απέθανον υπέρ
πίστεως. Μετ' αυτών καί ό Άκύλ
λας άποκαλών εαυτόν χριστιανόν
καί έκείνοις όμόφρων.
' Όρθόν κατά ταύτα είναι, όταν
έορτάΖεται υπό Ποντια*·;ϋν Σιομα
τείων ή μνήμη τοϋ Άγίου Εύγενί-
ου, ίνα μνημονεύνωτο1 και οί α¬
νωτέρω μετ' αύτοϋ συναθλήσαν-
τες.
"ΕτΓχε πολλών καί ά'ίιολόγων
τιμητικών διακρίσοον αεταΐΰ των
όποίιον τό Αργυρούν Μετάλλιον
τής Άκαδημ.ίας Αθηνών1 (1957)
6τ, άεΐ τή Πατρίδι ΰπουργών καί
τα γράϊΐματα εύτυχως
διατελεί-
Απεβίωσεν είς Αθήνας·
Α
ΣΑΡΑΝΤΙΔΗΣ Γεώργιος τού
Νικολάου, εκ Μαγνηΐτίας τής Αίι
χο&ς Άσίας. Άποφοιτος τής Ά-
στικής Σχολής τής γενετ:ίρας
τού καί έν αννεχεία τής Εΰαγγίλι
κης Σχο,λής Σμύρης. Τό 1921 με
τέ6η είς Γάνδην τοΰ Βελγίου χαί
ενεγράφη ώς Λτονδαστής τής
Σχολής Πολιτικών ΜηχαΛ'ικώνι
μετά την άποφοίτησιν δέ αυτού έγ
κατεστάθη είς Αθήνας έργαζόμε
νος :ύδοκίμο)ς πάντοτε ώς Πολιτι
κός Μηχανικάς Αθηνών.
ΤΖΙΓΔΕΜΟΓΛΟΤ Μιχαήλ- τού
Κιριάκου, έκ Καισι,οείας τής
Καππαδοκία: Μικράς Άσίας- ΤΙ
ός τού Μεγάλον εί""ίγρτου τής
Καισαρείας Χατϊή Κυριακού ΤΖΙ-
ΓΔΕΜΟΓΛΟΤ καί τής Παρασχη·
ής, τό γένος Τ-σοιιροικτο-όγλου ή
τοι μέλος άιρχοντικής οίκογε
νήας τής Μικράς Άσίας·
Είς πολύ μικράν ηλικίαν έγκατβ
στώθη μρτά τής οίχογενείας τού
■είς Βαϊνδήριον Μικράς Άσας) εν
θα ή οΐκογέναα αυτού είχε Έογο
στάσια Σαπωνοποιίας, Έλσιοτ^ι
6εϊα, Έκκοκιστήρια 6άιμ6ακος, Ά
γρα/τήιματα (τσιφλί>.ια), Έλαιώ-
νας, Οικίας κτλ. Άπόφοιτος τής
πΐρΐφήμθ' Σχολής ΜΠΑΞΕΡ
Σμύρνης ήτο κάτοχος τής Άγγλι
κης, Γαλλικής κ>αί Τοΐ'κικής γλώσ
σης. Μετά τόν .τρόκ.θν θάνατον
τοΰ πατρίς τού, δΐΐδέχθη αυτόν
βίς νεαράν ηλικίαν, γενόμενος ου
τω άιρχηγός τής πολνιΐιελοΰς οίκο
γενείας τού- Έννιμφει'θη τήν Αγ
γελικήν Άντάκη θνγατέρα τοί
προύχοντος —ΐκ Λι6.ίνου καταγο
μενου Βασιλίίο.) Άν'τάκη· Κατά
την .τερίοδον τής Μικρασιατικήν
καταστροο; ής επ'εκηρύχθη υπό τό>ν
Τούρκων, εσώθη δέ ώς έκ βανμυ
τος_ χρησιμοποιήσας τό Γαλλικόν
διαβατήριον τού πεν&εροΰ τού, υ
-στις ήτο Γάλλος ίαήχοος·
Μετά τήν Μικρασιατικήν κατα
στροφήν κατέφυγεν «ίς "Ελλάδι
Ιγκαταστβ&εΐς μονίμως είς Άθή
ν'ας.
Αργότερον άνε,μίχθη
είς τήν Προσφυγικήν Πολιτική·
Κίνησιν εκλεγείς αρχικώς καί πολ
λάκις έν συνεπεία, ΙΙρόεδ·ρος τής
Παμπροσφυικής "Οργανώσεως Α¬
μύνης Δικαιοΰχων Ανταλλαξίμων1
(Π.Ο-Α-Δ.Α), ής ήτο ή ψνχή κα'ι
ό έγκέηταλος.
Τό 1928 εξελέγη Βουλευτάς Ά
τέσχε τού Διεθοΰς Π?α>ογικού Συ
νϊδρίου Βαοσαβίας (1927), τής
ος 'Επισιτισμού τής Εύ-
ς (1945), τοΰ Διεθνούς Συν
Στατκττικής Οϋάσιγκτων'
(1948), τοϋ Διεθνοΰς Σνν·:δρίου
Εοργοοικονομολόγίον Έλσίνκι
(1954) καί τής Εί'ρωπαίκής Σ.σκί
ι)ιεως διά την "Ενωσιν τής Εΰρώ-
πΓς (1955). 'Τπήοξε Πρά:δηος τής
Έταιρείας Γεωογοοικονομολόγων,
Γενικός Γροτμματεΰς τής κινήιτ?α>ς
?)ιά την ΕΰρωπαϊκηΛ' "Ενοοσιν. Στιγ
ΰς ποΧλών κα άξιολόγων έ
πιστη.μονικών εργασιών και ιιεαγ-
τών τής είδικότητός τού καί Ιδίως
ΐΐερί τής Άγοοτικής Πολιτικής
ν αί Οίκονομίας. "Ετι-χε πολλών
τιαητικών διακ-ρίσεων· Ό ΧΡΤ
ΣΟΣ ΕΤΕΛΠΙΔΗΣ ίντήρΐε δια
πς>επής έπΐστήμιον τής είδι'/.ότητός
τού, σεμνάς καί ένάρ:τος άνήο κοα
έν γίνει ίκανόςι δραστήιριος χαί εν
τιμος ΙΙολιτ.ευτής τής Δημοκρατι
κης Παρατάξεως, τιμήσας επαξί¬
ως τήν' καταγωγήν τού.
Απεβίωσεν εις Αθήνας.
Α
ΜΤΡΙΔΗΣ Χρ,Λΐάστθιμος τού
Παπαγιάννη, έκ Λιβ&ράς Ροδοπό
λεως τού Πόντον- Τα πρώτα γράμ
ιιατα διήκονσε *ϊς τήν γενέτειράν
νού καί έν ουν:χεία μίτέδη εις
Κ ών) πόλιν | άποΐϊοιτήσας έκ τής Με
γάλ.Γ,ς τοΰ Γένοις Σχολής. Βαθύς
γνΊόστης τής Τουρκικής γλώσσης,
.τ.οοσελήψθ'η ώς ύπάλληλος τής
Διευθύνσεως Μεταλλείοιν τοϋ
Τουρκικόν Κράτους- Συνειργάσθη
«ττενώς μ»3τά τοϋ Οικουμενικού
Πατριαρχΐίου καί μέ τάς είς Κων
πόλιν Ελληνικάς 'Εθνικάς Όρ-
γανώσεις. Είς τόν τομέα αυτόν
.ταοσέφαοεν άννπολογίστοις
σίας. Μετά την Μικρασιατικήν κα
ταστροςρήν κατέφυγεν καί έγκατε
στάθη είς Αθήνας, έπιδείξας καί
ενταύθα τόν αυτόν ζήλον καί την
αυτήν δραστηριότητα είς πάσαν
Εθνικήν καί Κοινωνικήν έκ-δήλ,ω
σιν· "Υπήρξεν ό Ίδρυτής τής "Επι
τροπής των έν Ελλάδι Ποντίών ή
τις σννειργάξετο μετά τοΰ εις Μασ
σαλίαν έγκατεστημένου Ποντίου
'αεγοΛ,Γμπόρου Κ(ον)τίνου Κων¬
σταντινίδου, διά τό (ρλέγον ζήΤη
ια τής Ιδρύσεως έν Πόντο», τής
Αΰτονόμου Ποντιακής Δτ^ιοκρατί-
ας. 'Τπτροξεν «τίσης είς έκ των ι
δρυτών τής 'Επιτροπής Ποντια- !
Ή Έίκκληισία τής ΤραπεΖοϋντος
υπήγετο επί μακρόν είς τόν Άρχι
επίσκοπον Καισαρείας, άντεπρο-
σωπεϋθη όμως είς τήν Αην Οίκου
μενιχήν Σύνοδον (Νίκοια 325 μ.
Χ.) όσον καί είς επομένας, άνε
κηρυχθή δέ σύτοτελής Μητρόπο
λις ύπαγομένη είς τόν Θρόνον τής
Κωνσταντινουπόλεως, περϊ τα μέ
σα τοϋ Θ' αιώνος καί ήρίθμει τό
τε έπτά Έπισκοπάς, έΕαρτωμένας
έΕ αυτής, μεταΕύ των οποίων ή
Χεριόνων, Παϊπέρτ, ΒύΖανα πρός
νότον καί Φασιανής πρός Άνατο
λάς. Αργότερον κατύ τό 980 μ.
Χ. έτερος κατάλογος μνημονεύει
15 Έπισκοπάς ύπαγομένας είς
τήν Μητρόπολιν ΤραπεΖοϋντος.
Ό Μέγας Βασίλειος, άπό τάς
μεγαλυτέρας μορφάς τής Έκκλη
οίας, καίτοι Καππσδόκης, συνεδέ
θη άρρήκτως μέ τόν Πόντον.
Γεννηθείς έν Κοισαρεία (330 μ.
Χ.) καί όναδειχθείς Άοχιεπίσκο-
πος αυτής, ησθάνετο συγγένειαν
καί οίκειότητα πρός τόν Πόντον.
Ώς ΈΕαρχος τής Ποντιακής δι¬
οικήσεως πλείστα υπέρ τής Έκκλη
σίας αυτής έπραξε καί επ" αρκε¬
τόν έν Πόντω διέμεινε.
Κατήγετο άπό περιφανή καί
πλουσίαν χριστιανικήν οικογένει¬
αν κα'ι είχε άδελφοϋς τόν Γρηγό
ριον μετέπειτα Επίσκοπον Νύσ
σης καί τόν Πέτρον Επίσκοπον
Σεβσστείας. Μετά τήν πρώτην δι
απαιδαγώγησή τού έν Καισάρεια
έλαβε ανωτέραν μορφώση είς τό
ΒυΖάντιον καί μετέπειτα είς τάς
"χρυοάς Αθήνας» όπου εδιδάχθη
επί πενταετίαν περίπου ρητορι-
κήν, φιλοσοφίαν, άστρονομίαν,
ν-ωμετρίαν καί ιατρικήν.
μητήριον παρά την Πουλσντσάκην
τής Κερασοϋντος τοϋ Πόντου, διά
νά δυνηθή νά επιδοθή είς πνευμα
ιικήν εργασίαν έν άπομονώσει κα'ι
συγκεντρώσει, 2ών βίον άσκητι-
κόν. "Ηδη άλλωστε ή μητέρα αύ-
τοϋ Έμμέλεια καί ή πρεσβυτέρα
άδελφή Μακρίνη, εύσεβείο χρι-
οτιαναί, έ^ων μετά 9 βλ>ων παρ-
Ρένων, δχι πολύ μακράν, είς εϊ-
δος ΜονοσΓηρίου.
Την πρός τόν Πόντον αγάπην
καί οίκειότητσ αυτού έΕαίρει πάν
τοτε ό Μέγας Πατήρ, όταν τοϋ
δίδεται εόκαιρία πρός τούτο.
Ούτω είς επιστολήν ι ου πρός
λογιωτάτους Νεοκαισαρείος δια-
λαμβάνει ότι ό Παντός τοϋ είναι
οίκεϊος καί άγαπητός καί πολλήν
έκ παιδός έχει πρός αυτήν συνή
θείαν, διότι έν Νεοκαισαρεία έτρά
φη παρά τή τίτθη Μοκρίνη καί
πλείστον μετά ταύτα διέτριψε χρό
νόν έν Πόντω ότε φεϋγων τούς
πολιτικούς θορύβους, ·<·πιτήδειον έμφιλοσοφήσαι διά την έκ τής έ- ρημίας ησυχίαν, τό χωρίον του¬ το καταμαθών, πολλών έτών έφε- Εής ένδιέτριψε χρόνον. ΣΟΚΡΑΓΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ (Συνεχίίεται) ΕΥΧΕΣ Στόν άγαπητό «Προσφυγικό Κόσμο» καί τόν έκλεκτό Διευθυν τή τού φίλο κ. Σωκράτην Σινανί- δη, πού μέ την έκλεκτή καί φρον τισμένη ϋλη τού καί τίς πολλές συνεργσσίες πού δημοσιεύει Εα- να^ωντανεύει όλη την ίοτορία τοϋ έλληνισμΌΰ τής "Ανατολής όπό την Σμύρνη καί την Πόλη ώς τόν Πόν το κσΐ τόν ΚαύχαοΌ, εϋχομαι εύ τυχισμένο τό 1975, λαμπρό τόν έορτασμό τής πεντηκονταετηρίδος Κλπρονομιά... ΤΗΣ χ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟ ΠΟΤΛΟΤ — ΓΓΙΒΑ 13 Ι ρας, περνα μέσα στό σπίτι, σπα- Ποΰσε, Κωοτή, πόρε αύτό. Μέ | θάτος μέ τό κεφάλι ψηλά φώναΕε πίσω, έβγαλε μέ προσοχή άπό τή τ£έπη τού παρτεσοϋ τού ένα ρόδι καί μοϋ τόδωκε. Πρόσε- Εε Κωστή σάν ποληκόρι, μή Εε- χόσεις νά τό σταυρώοε'ς στό κό- νισμα τής Παναγίας κι' άκου πα- ρσκάλεσε γιό τή γιά μας μονάχα, όχι γιά μπερικέτισ. όπος κάναμε άλλες χρονιές, φέτος μθνο γιά την ύγειά τα παρακάλια. Άντε τώρα καί οέ περιμένουνε τα παι¬ δία. Δέν τή Εέχασα πατέ κείνη τή χρονιά, οϋτε τό ϋφος τοϋ γενναί- ου πατέρα μου. "Ολα γινήκανε όπως πρέπονε. "Αμσ άπόψαλε ή έκκλησιά μπήκομε όλοι πάλι οτήν οτήν καρότσα κοϊ γυρίσσμε σπί¬ τι. Στή Εώπορτα μας ύποδέχτη- καν οί γυναϊκβς μέ εύκές καί χα- μόγελα στά πρόσωπα. Ό Μήτσος κατεβάζει τόν πα¬ τέρα μέ προσοχή άπ' τή καρότσα, δίπλα τού έγώ κροτώντας τό ρό¬ δι πού μοϋ ειχε δώσει νά σταυ- ρώσω στήν ίκκλησία. — "Αντε Κωστή, οπάστο μοϋ λέει, βήχοντας γιά νά μή φονεϊ τό τρεμούλιαομα τής φωνής τού. — "Οχι! φωνάΖουμε όλοι μα- Ζύ μ' ένα στόμο, ό νοικοκύρης τοϋ σπιτιοΰ. — Κουραγιο άντρα μου, τοΰ λέει ή μητέρα στηρίΖοντάς τον στοργικά άπό τή σακατεμένη τού μπάντσ. Έσΰ εΐσαι ό στήλος τοϋ σπιτιοϋ μας, κουραγιο νά μή γύ- ρεις γιατί θά γύρουμε οϋλοι μα- τΖύ.. - Καλή χρονιά σ' όλους μας εϋχεται κι' ή φωνή τού βγαίνει παράΕενη. Ποίος Εέρει τί προσπα¬ θεία έκανε ό βασανισμένος δν- θρωπος γιά νό μή χαλάσει τό άν- τέτι τοΰ σπιτικοϋ τού. Όρθάνοιχτες οί πόρτες τού σπιτιοΰ οϋλη τήν ήμέρα τής Πρω- τοχρονιάς. Γνωστοί καί σγνωστοι μπαίνανε νά εύχηθοϋνε «πολλά τα έ"—ι». Τό μεγάλο τραπέΖι τής Τρα- πεΖαρίας άνοιγμένο πέρα γιά πέρα στρωμένο μέ τό άσπρο λινά τρα- πεΖομάντηλο μέ τα ψηφία τής μη- τέρας άπ' τα προυκιά τση. Όλα τα καλά το3 θεοϋ βρισκόντου- σαν πάνω οε κεϊνο τό τραπέΖι, γιά τό καλό τής χρονίας. Είχε δγάλει καί τό καλό σερθίτοιο, πό ύτό φύλαγε γιά τίς καλές μέ- ρες. Από τό δράμα των σημερινον Κρυπτοχριστιανον τής Τουρκί0ς Ένας έπι&ϋν οεβαοτ0ς Καί ώ τοϋ θαύματος! Ό ποτέ- του τοϋ χρόνου καί άτέλευτητα Ι ρας στηλώνεται οτά πόδισ τού, | πέρνει τό ρόδι άπό τό χέρι μου καί τό σπά ούριΖα στή πόρτα. Με¬ τά άνοίγει με κόπο τό δεΕί τού πο- δάρι καί μέ τή βοηθεία τής μητέ- ■♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦·♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦ «Χρόνια πολλά» Σωκράτης Γ. Κλαδάς Πρόεδρος Αδελφότητος Ποντίων ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦τ ΠΡΟΣΚΥΝΚΜΑ ΣΤΟΥΣΙΕΡΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ Έκεΐ έγνωρίσθη καί συνεδέθη στενά έν παντί μέ τόν Γρηγόριον τόν Ναζιαν£ηνό, έτερον άγλάϊσμα τής Έκκλησίος. «Καί ψυχή τε ι/ία δυοϊν δέουσα σωμάτων διάστασιν». Επιστρέψας, ώριμος πλέον άπό απόψεως μορφώσσεως, χαρακτή¬ ρος καϊ θελήσεως είς Κτοάρειαν, έλαβε τό βάπτισμσ, (οί πιστοϊ τοϋ Χριστοϋ τότε κατά τό ποράδειγμα τοϋ δημιουργοϋ τής θρηοκείας, έ βαπτίζοντο είς μεγάλην σχετικώς ή λικίαν) καί έν συνεχείο έλαυνό- μενος άπό επιθυμίαν μείελέτας καί ποαγματείας
αΥτινϊς εδημοσιεύθησαν είς τό ύαό
τής 'Επιτρ,ο.τής Ποντισχών Μελνί
των έκ'διδόμενον Λεριοδικόν «Άρ
χεΐον ΙΙόντον».
ΧΡΤΣ. Λ. ΗΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
κων Μελετών, τής οποίας έμπνευ ί"'αν Κα' Μεσοποταμίαν καί έγνώ,
στής καί επί ϊίκοσαετίαν καί πλέον ρισε τούς περιφημότερους των
συγχρόνων τού άσκητών, οί όποΐ-
οι ηκολούθουν τόν βίο ι ου ίδρυ-
τοϋ τοϋ ασκητισμοϋ Άγΐου Άν-
τωνίου, έπηΓεασβείς ποΑύ παρ'
αυτών.
Επανήλθε είς τα πάτριο καί ά-
φοϋ διένειμε τα ύπάρχοντά τού
είς πτωχούς, κατέφυγε είς έρη-
Ίατοός) έκ Ναζλνή Μικράς Άσία;
« Ε.Ο.Τ.Ε » ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ ΤΕΧΝΙΚΟΝ
ΕΡΓΩΝ Ε.Π.Ε.
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31.12.1973
1η Έταιρική Χρησΐΰ 23.6.1972 — 31.12.1973
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
ΠολυκΛτοικία Κολιονα-
Έταιρικόν κεφάλαιον'
4ΟΟ.ΟΟΟ
κίον—Αθηνών (Μαρα-
Προσορ. πιστωτ. λ)μοϊ
4.450-000
«λή καί Κλεομένονς
Πίαλήσ>:ις διομειρισιιιάτιοι
ι
37—39) ίαό ανέγερσιν
3.618460
κλπ. .τολτΐίκ. Κολωνα,κίο^
Προσωιρ. χρεο>στ. λ)ιμοί
1.020.000
—Αθηνών
1.Μ7-000
'ΤπΓ?γολάι6οι
■ 638.713
ΠρομηθΈνταί
29.635
Χοεώστα, ίκ πώλ. -
διαμεριοιμάτων κ).π.
Γ.57.Ο00
'Βργαλίϊα
15.593
Τ«μεϊον
49.638
Γενικά εξοδα
77.326
5.976-63Γ)
5.976·635
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΧΡΗΣΕΩΣ 23.6.1972 — 31.
12.1973
Τού Άρχιμανδρίτου ΕΓΥΘΥΜΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου) ι δανική διά την ημερησίαν ύγι-
Μέ τήν χονσήν μανναδάχοΛ'.
Στάμνον καί μέ τήν Ρά&δον Άα
ρών
το( αί έπτΐΓΓίχότειραι
ΠΡΟΤΟΧΡΘΝΙΑ
ΤΥχμαρτόν κ.ίς>οος έκ πί»λήσκ,)ς
τοβ νομοι· 1077)71 1.097.00Ο Χ 15% =
Εν Πειραιεί τή 28 2.187*4
Ό Οΐκ. Διαχειοιστής
ΓΒΟΡΓΙΟΣ ΕΤΣΤΑΘΙΟΤ
κλπ. βάαε(
164.550
Πρωτοχρονιά μας έφθασε
παιδία χαρήτε τώρο
ό "Αί Βασίλης έρχεται
γιά νά μοιράση δώρσ.
Φωνές καϊ γιέλια όκούγονται
άπό μικρά παιδακια
πού λένε ποιήμστο πολλά
κι ομορφα τραγουδάκια.
Ό Αι Βασίλης πού έρχεται
τα δώρα τού χαρίίει
κοϊ τα δωρί^ει μέ χορά
καί στά παιδία τα δΐνει
Καινούργιος χρόνος έφτασε
έμπρος κόφτε τή πϊτα
κοϊ σ' οποίον πέσει τό φλουρί
δώστε τού συγχσρίκια
Αι Βασίλη μου καλέ
σοϋ κάνω μιά εύχή
νά φέρης στήν .Ελλάδα μας
χαρά καί προκοπή.
— Τής 'βχ,οονης Βάνας Βλασίου
χαταχλε ιον-
ιί αΰθΐντικώ
τεραι ,τροτυπώυεις Λροφητικαί -πςο
ε.κονίσει; καί .τροσυιμδολισμοί τής
Παναγίας Παρθόνου Μαρίας·
Κατά τάς τεσσαρακονταετεϊς
περιπλανήσεις των "Εβραίων, έν
τή έρήμω τού Σινά καϊ τής Ά-
ραβίας, όπου οϋτε σίτον νά κολ-
λιεργοϋν ηδύνατο, οϋτε δένδρα
ή λαχανικά υπήρχον, διά νά τρέ-
φωνται καί συντηροϋνται είς τήν
ζωήν, ό Θεός ό έΕαγαγών αύ-
τούς. έκ τής δουλείας Αιγυπτου,
έθρεχεν έΕ ούρανοϋ, περί τάς
σκηνάς των Εβραίων, κατά με¬
γάλας ποσότητας μίαν θείαν καί
μυστηριώδη τροφήν, άρτον έΕ
ούρανοϋ, τροφήν Άγγέλων, τό
Μάννα. Καϊ ή θεόπεμπτος αύτη
τροφή, ή δι" ούρανίου παρεχομέ-
νη ύπερφυσικής θείας ενεργείας,
ήτα λεπτή καί στρογγύλη λευ-
κοϋ χρώματος «οϊα πάχνη επί
τής γής» (ΈΕοδ. 16,14) καί ή
γεϋσις αυτής ήτο «ώς έγκρίς έν
μέλιτι», ώσάν τηγανίτα, δηλα-
δή, μελωμένη. Ονομασθή δέ
Μάννα,, διότι κατάπληκτοι όταν
τήν πρωτοεϊδαν οί "Εβραϊοι, διο-
ποροϋντες ήρώτων ό είς τόν άλ¬
λον, είς τήν γλώσσαν των «Μόν-
χσ;» ήτοι «τί είναι τούτο,». Καί
ούτω ώνομάσθη Μάννα. ΈΕ αύ¬
τοϋ ηδύναντο νά συλλέγουν καθ"
εκάστην ημέραν «έκαστος τό κα
θήκον αύτω» (έΕοδ. 16,21) καί
έν μόνον «γομόρ», ήτοι 1750
περίπου γρσμμάρια ποσότης στε¬
ρεάς τροφής ήτις ϊσως είναι ί·
εινήν δίαιταν. Αυστηρώς άπη-
γορεύετο νά ουλλέγουν περισ-
Μέστή μέση μιά μεγόλη φρου-
τιέρα μέ τό «Χριστό». Έτσι λέ-
γανε τή μερά κείνη τα Εερά φροϋ-
τα. Σωστό φρουτατίήδικο ό «Χρι-
στός». τίποτα δέν έλειπε. Δαμά-
σκηνα, φουντούκια, τΖίτΖιφα, κου
κουνάρια, σταφίδες, μύγδαλα, κο·
ρύδισ, πορτοκάλιο, μαντσρίνια,
ώς καί κουντουρούδισ καί άπα-
ραίτητο τό «μάνα τ' ούρανοϋ».
Οϋλα αύτά στολισμένα μέ πρασι-
νάδες καί «ου», πραγματικά έ-
δειχνε τήν εύλογία τού Χριστού
στή γή πού δίνει τόσους καρπούς.
"Ασε πιά έκεϊνο πού εϊχανε
φτιάΕει τα άΕια χέρια των νοικο-
κυράδων. Μιά στίβα σεκέρ λου-
κούμια πασπαλισμένα μέ όχνι έ-
μοιοζε σαν χιονισμένο βουνό. Φοι
νίκια ποτισμένα στό μέλι, βασιλο-
πιτάκια, δικέφαλοι άετοί μέ τό
καρεφυλλάκι πού θρούσανε μό-
λις τούς έβαΖες στό στόμα. Μά
στή πρώτη σειρά έρχούντανε ή
Άηβασιλιάτικια πίττα. Κάθε σμυρ-
νιά νοικοκυρά ήβαΖε τα δυνατά
τση νά στολίσει καλυτέρα άπό τσ'
άλληνής τήν πίττα της. Στή μέση
πάντα ό δικέφαλλος άετός κοί
γύρω - γύρω άετουδάκια κοί λογι-
ών λογιών πλουμιά. Άστρα, που-
λιά, πουλουδάκια κι' ότι όλλο κα¬
τέβαλε τό κεφάλι κόθε μιανής γιά
σοτέραν ποσότητα, διότι «έ£έ- να Υ|νει πιόμορφη. Αύτά ήτανε
λεσε σκώληκας καί έπώλεσε» όντέτιο πού τα κρατούσανε οϋλα
(σκωληκίαέε καί έβρωμοθσε) εάν
παρέβαινον τό μέτρον άποθηκεύ-
σεως, τό υπό τοϋ Θεοϋ όρισθέν.
Μόνον καθ1 εκάστην Παρασκευήν
έπιτρέπετο νά συλλέγουν κα'ι άπο
θηκεύουν διπλήν μερίδα λόγω τής
επ αυριον αργίας τοϋ Σοββάτου,
όπερ έπρεπε νά διανυθή μετ' αύ-
στηρότητος σχολαστικής είς τήν
λστρείον τοϋ Θεοϋ, ακρόασιν τού
λόγου τού Θεοϋ καί ανάπαυσιν.
Βεβαίως, πλήν τής βασικής στε¬
ρεάς ταύτης τροφής τοϋ Μάννα,
όπερ άντικαθίστα τόν σίτον κα'ι
τόν άρτον, είχον οί "Εβραϊοι, έν
τή Έρήμω έκ των ποιμνίων των,
καί κρέας καί γάλα καί βούτυρον
καί τυρόν. Πρός αιωνίαν ανάμνη¬
σιν τής διά τοϋ Μάννα εύεργεσίας
τοϋ Θεοϋ, οί "Ισραηλϊτσι διετήρη¬
σαν ποσότητα έΕ αυτού έντός
στάμνης χρυσής, φυλοσσομένης
έν τή σκηνή το ύΜαρτυρίου (έΕοδ.
16 32 Έβρ. 9,4) καί έντός τής
Κιβωτοϋ μετά τής οποίας καί συ-
ναπωλέσθη, μετά αιώνος πολλούς
επί τού Προφήτου Ίερεμίου τώ
588 π.Χ. Τό ότι δέ τό Μάννα τού¬
το δέν ήτο φυσικόν τι καί σύνη¬
θες φαινόμενον, άλλά θαϋμα καί
έκτακτος ύπερφυσική ενεργεια
τοΰ Θεοϋ, άνολαβόντος τήν προ¬
στασίαν, συντήρησιν καί διάσωσιν
των Ισραηλιτών άποδεικνύεται
έκ των έΕής έΕ σαφών καί πειστι-
κωτάτων άποδείΕεων:
(Συν.
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
Ό νέθς Μεγάλος Στερεοψωνικόα Δίσκος
τής έταιρίας «ΠΟΛΥΦΩΝ»
ΠΡΟΣΦΥΠΑ
12 συγκλονιστικά τραγούδια γιά τούς άνθρώπυυς πού
έχασαν τίς πατρίδες τους στή Μικρσσιστική Κατα-
στρσφή.
ΣτΓχοΐ: ΚΩΣΤΑ ΚΟΦΙΝΙΩΤΗ
Μουσική: ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΟΥΖΑΚΗ
»»♦»♦♦»♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦
Σ. ΣΟΛΟΜΩΝ1ΔΗ
ΧΡΥΣίίΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 Τόρσί. Σ£ΧΒ5~ 1ΒΖ2 κΛ 4Β3 ΒΚδνΒ*
ΠίδΑεΤΓάι είς ΐί Βϊ5Χη?πΐ3Λεϊα κβ) σαρα τφ σϋγγραφέΐ
(ΦρονΤχβυ 4. - 'ΑΒτΙΛιι Πβ)
τα σπιτικά στήν πατρίδα, πλούσια
καί φτωχά, άνάλογα ό καθένας.
Άφοϋ σπάστηκε τό ρόδι καί
γίνανε οί εύκές κσβήσαμε ολοι
έκεϊνο Άηβασιλιάτικο τραπέΖι.
Ή μητέρα ήφερε άμέσως τό
βυμιατό καί θύμιασε μέ μοσκολί-
βανο τα «έλέη τοϋ Θεοϋ» καί ό¬
λους μας. Δέν βλέπαμε τήν ώρα
νά γευτοϋμε τα πάντα μά καί γι'
αυτό ύπήρχε κάποια σειρά.
— Σιγά νά κόψει τήν πίττα πρώ
τα ό πατέρας σας, έδωκε πάλι τή
συμβουλή της ή μητέρα.
Ό πατέρας εύχαριστημένος ά¬
πό τό πρώτο τού βήμα, λσμποκο-
ποΰσε όλο τού τό μοϋτρο άπό τή
χαρά καί τήν έλπίδα. Πέρνει τό
μαχαίρι καί σταυρώνει τρείς φορές
τήν πίττα πρίν όρχϊσει τό κόψιμο.
— Ήλία μή Εεχόσεις πρώτα τοϋ
Χριστοϋ! ή φωνή τής μητέρας ά-
κούγεται πάλι γιά συμβουλή.
Ο ΗΡΩΓΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ
ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ
ΠΡΟΣ ΔΙΑΣΩΣΙΝ ΤΗΣ ΤΙ-
ΜΗΣ ΤΟΤΣ ΑΠΟ ΤΟΤΣ
ΤΟΤΡΚΟΤΣ
Ώς ίσταοεί ό Ιωάννης Μιχαη
λίδης τοϋ όποίοι· καί δύο άδελφαί
θι'ματα πνιγ,ιιοί» είς τό .τηγάδι διά
την διάσιοσιν τής τιμής το.'ς ά,ιό
τούς τονρκους.
Σέ οάκη ντίΐμ.'νες σ' άρχή
γιά άσχι'ίμια άλειμένες
μ' ίώδιο, μαΰρη μπογιά.
τό τέ,οας γινόνταν
μή τοΰςκος βρισκόνταν
ν' άρέση την νέα ρωμιά.
Σέ στέγες κλειο,μένε;
σέ στέρνες βρβγμένες
κρυψώνς σέ οποια μεργιά
Καί νύχτα καί μερά
σιμά στήν φο&ίΐρα
λιγάκι κοΐιμόταν κι' άργιά-
Στ" ίιπόγθια κλεισιμένες
σέ )Ασχΐς χωμέκες
μακρά ά-τό #έα θε,ριοΰ
Σέ κάσες κλειόνταν'
σέ τάφο-ς θαβόνταΛ'
σέ νεκρά τού κοιμητήριον.
Σέ μνήμα θανάτοι»
σοοοΰ κι' αν προστάτου
νεκροΰς καί πτο>μάτο)ν στοιχειά
ουδέ πού σκιαξόταν κι' όχιά.
Μόν" ένα νοιάζ.ονταν
σέ τούρκα>ν <ρο6όνταν μή πέση άλλοίτους καμ,μιά τουρκάλα σ' αυτών χαρ^μιά. Κι' άλλοί νά γλυτώση τι,μή της νά σώση έρρίφθη πολλάκις ρο>μιά
έδώ σέ Ληγάδα
έκεΐ σέ χα,οά&ρα
κΓ άλείφθη πετρέλ.αιο ή νειά
κι' έτή της έκάη -φωτία-
Πολλές 'Ελληνί&Σς
δ' έχάσαν έλ,τί&ες
τιμή τονς ν'ά σώσο^ν μέ μιά
τα Ιδία οκοτώσα-ν κορμιά.
Ε. ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΤ
λος, πού έπιακέφθηκε
πρό ολίγων έτών καί
παλιούς τού γνώριμους
δέχτηκε τή <ρ.λοΕενία κοπο^ έκκληο,,: ΤΟν Πόν βρήκε έ|ι καί δρόγυνου, τό οποίον κε Προ προ κεΡι °"Υκίν, τοΰ τ- μέ κατάνυξι στό ναή Τοΰ φήτη Ήλία Παγκρατίου 6πΟυ σκύνησε τίς είκόνες ήνοψε καί έκλαψε άπό χορά καί οί. Μετά τή θ. λειτουργΐο Τό γος συστήθηκε στόν έφημέριο Ναού. ώς Κρυπτοχριστ,ανοί έκλαψε τό λεϋγος καί ό γός τοϋ Υψίστου. Ό καθηγούμενος τής τοΰ Τραπείουντιακοϋ Μονι ου Άγίου Διονυσίου τοϋ Αγ ρους Γαβριηλ Διονυσιότης κορυφαίων ήγετών τής χρ;ι3ΤΟι|)0 ρου Πολιτείαα στό περιπσούδαοτο βιβλίο τού «Άναμνήοεις κα'ι μ σταλγΐαι» Θ)νίκη 1958 τήν προέλευσι μιάς οικογενείας κρυφών χριστιανών τοϋ Πόντοι σέ μιά έκκλησίσ τής Πόλη,ς, 6ηου κάτω άπό τό φώς των κοντηλιών τής νύχτας μέ διάχυτο οτά προσω πά τόν φόβο λειτουργεϊτοι, κοινω νεϊ παίρνει όντίδωρο καϊ ένθς νεται στήν έγκαρτέρηαί της τόν ίερέο, πού Εέρει κατά σι τήν Ποντιακή διάλεκτο καί νεννοεϊται θαυμασία: «Έκεϊ είς τό ήμίφως τοΰ υπερώου διέκρινε δέκάδα άνδρών χωρικών μεγάλης ήλικίας, οΐτινες είς τό άντίκρυομο τοϋ ίερέως έβαλον όλοι μετάνοιον καί ό γεροντότερος εΐ^ε οτήν Ποντιακήν διόλεχτο: Εψες ) οτιανοί, Πάτερ, άσόν Πόντον λελεύομε τα ποδόρια σου, νά ε- Εακουρεύκουμες καί μεταλομβα- νομεν όσήμερον.... Καί μετά τήν θείαν Κοινωνι θά κτυπήσουν καί πολ/ οί καμ πάνες χαρμόσυνα γιά νά σημάνουν τήν ένανθρώπισι τού Σωτήρος. Έ νας καινούργιος Θεός γεννιέται στή φτωχική φάτνη τής Βηθλεέμ. Χριστούγεννα! Φώς αγιο καί λαμ περό στίς ψυχές όλων των Χρι στιανών τοΰ κόαμου. Χαρά καί ά- γαλλίασι σ' όλη τή γή,. όπως λέει τό τραγοϋδι «Οί ούρανοί άγάλλον τσι χαίρει ή κτίσις όλη*. Γεννιέ ται ό Χριατός καί έρχεΐαι ή λύ¬ τρωσις καί ή σωτηρία στόν άνθρω πό. Καί 6ά πανηγυρίσουν / Χρισπα νοί τό πανεφρόσυνο αύτό γεγο- νός καί θά άκουσθοϋν στίο έκκλη οιες οί θεϊες ψαλμωδ'ες ^Χριστός γεννάται, δοΕόσαμε!» ΊΙ θύμισις μας θά στραφή γιά λίγο οτήν εύ- λογημένη Άνστολή, άπ' όπου Εε κίνησε τό φώς τό άνέσπερο καί άν δρώθηκε καί μεγαλούργπσε ό χρι στιανισμός. Έκεί 6ρ;σκθ/;αι θαμ μενά «τα ταπεινωμένα όθΓά» των πατέρων μας. ΕύλογημΓνη Άνα τολή μέ τήν τρισχιλιετά Έλληνι κή σου Ίοτορίσ καί τή δισχιλιετή χριοτιανική σου 2ωή. ΆλΓ,βεια ότε νάίεις γιά τήν παραΕενιέ τής τύ χης. Στερήθηκες τή χο,χι κοί τή θρησκευτική ελευθερία κάτω άπ' τό σημερινό τούρκικα καθεστώς, Έχασες τούς ύμνητές οου κι' ά φησες τούς άλόθρησκους νά συλή σουν τούς τάφους των χριστιανών σου. Άπό τα 30 έκατ τήο Βυ2αν τινής Αύτοκρατορίας έπέίησαν άπ' τόν έΕιολομισμό μόνο τί· 3 έκατ. Τα 27 έκατομ. ποϋ εί /α ; Άλλα Εοπίστησαν κάτω άπό τό μαχαϊρι καί τή στυγνη τούρκικη τυραννία. Κσί όμως ύπάρχουν άρκετές ά κόμο χιλιάδες χριστιανών οτά 6ά θη τής Μ. Άσίας κοί μάλιοτα τοΰ Πόντου, πού έΕακολουΟοϋν φοβι σμένα νά λατρεύουν τό 6εό των πατέρων τους, κάτω άπ' τίς κατα πακτές καί τα ύπόγειο μέ τό θυ μιατό καί τίς προσευχές μπροστά στίς είκόνες τοϋ Χριστοϋ, τής Παναγίας καί των Άγίαίν. Άνα στενάΖουν κα'ι δακρύέου/ γιά τήν άθλια τύχη τους. "Οταν στά 1856 ή Τουρκία κάτω άπό τήν πίεισι των Μεγάλων Δυνάμεων άνογκάσθηκε νά παραχωρήση μέ τό Χάττι Χου μαγιούν (Συνταγματική διάταΕις) προνόμια καί Θρησκευτική έλευθε ρία ο' όλους τούς ύπηκόους της οί Κρυπτοχριστιανοί αύΓοί δείλια οαν νά έκδηλωθοϋν οέ άντίθετες μέ τή μεγάλη πλεΐοψηφία, πού θαρραλέα παρουσιάστηκε στίς άρ χές καί δήλωσε κατά τοό:ιο ήρωϊ- κό τό θρησκευτικό της φρόνημα. Ή τουρκική Κυβέρνησις θορυβή- θηκε τότε πολύ καί άρνήθηκε τήν άναγνώρισί τους, ώς χριστιανών. Αρχισαν οί καταπιέσεις, οί έκβια σμοί καί οί διωγμο'ι. Μέ ι ήν έπέμ βαοι όμως τοϋ Πατριαρχείου οί Τοϋρκοι τούς έγραψαν οτά ΛηΕιαρ χικά βιβλία μέ δύο όνόμοτα. Έ¬ να Τούρκικα καί ένα- Χριοτιανικό. Τότε όλόκληρα χωρία, όπως τό Σλαυρίν καί ή Κρώμνη τοϋ Πόν τυο φανέρωσαν τό άληθινό ©ρη σκευτικό τους φρόνημο. Άρκε- τοΐ όμως λιποψύχησαν καί παρέ μειναν οτά φανερά Μουσουλμά νοι καί στά κρυφά χριοτιανοί. Καί έν 6σω υπήρχαν άκόμα Έληνες στή Μ. Άσία τό θρησκευπκό τους δραμα ήταν κάπως ύποφερτό άλ λά θέριεψε καί μεταβλήθηκε σέ άληθινή τραγωδίο μετά τήν όνταλ λαγή των πληθυσμών Ελλάδος, Τουρκίας. Μετά πενηντάχρονη άγχώδη Ζωή έχαοαν ι ά στηρίγματά τους δηλ. τούς ίερεϊς των, πο'Ί στά φα νερά ήσαν οί χοτΖάδες τους, δηλ. οί θρησκευτικοί τους άρχηγοί. "Ε πεσαν σέ άπελπισία καί άπόγνωσι. Ή Ζωή τους είναι μορτυρική καί λειώνουν καί χάνοντσι μερά μέ τήν ήμέρα. Αλλοίμονον' Άλλοί μονον! Ύπάρχουν όμως πολλοί τολμηροί,ι πού έπιχειροϋν πολυή- μερο ταΕίδια καί φθάνουν στήν Πόλι μέ τίς οίκογένειές τους μέ τό πρόσχημα νά τή γνωρίσουν. Έκεΐ έρχονται σέ έπαφή μέ τούς ίερεϊς μας καί μέ χίλιες δυό προ φυλάΕεις τίς νύχτες λεπουργοϋν ται, έΕομολογοΰνται, κοινωνοϋν κοί βαπτίΖουν τα παιδία τους. Πσίρ νούν άντίδωρο καΐ άγιασμό γιά νά τό φέρουν στϊς πατρίδεο τους στους αλλους κρυφούς χρ,στ,α- ; ;περ αποοτίλλεται είο τόν β.·;; νους. Μερικοί άποτολμούν ταΕί ^βλιοκριτικόν. Είς τό δια στήν Έλλάδα γιά τουριοτι- ».ούς δήθεν σκοπούς. Έδώ έπι- σκέπτονται συγγενεϊς καί φίλους των καί μέ την εύκοιρία μπαίνουν · _ _ χ- __ ,_. μ >νου βιβλίου. Ταυτα προο
στις έκκλησίες, άνάβουν κεριάΓ Ι ^ ΙκρΙνηοιν.
προσκυνοϋν κα'ι μεταλσμβάνουν.
αν.
«Πάτερ ποϊσον μας έναν κι' 'ά
λο καλό. Άδά σήν Πόλ' έχομεν
τοι γαρίδες - έμουν (τίς γυναϊκες
μας) καί 4 παιδία καί σόν πουρ
νόν νά θαπτίΖης τα παιδία μουν
καί μυρώνης άτά καί ποϊσον άτα
χρισπανούς.
Ντο
V
έφταμε Πάτερ: Σ εμέ
τερον τήν Έλλάδαν κι" άφήνε μας
νό διαβαίνωμε. ΌρκίΖομέ οε οον
Χριστόν κοί τήν Παναγίαν την
Σουμελάν, ποϊσον τό καλόν οε
μας τα παιδία - σ'» Καί ή οκηνη
όμοιάΖει μέ κατακόμβη τής επο
χης τού Νέρωνος!...
Νά καί μιά θαρραλέσ έπιστολη
άπό κάποιο κρυπτοχριστιανό οτον
Διευθυντή τού Προσφυγικοϋ Κό·
ομού στά 1966.
ΣεβάΖ 1.11.1966
Κύριε Σινανίδη είς τάς Αθή¬
νας χσΐρε,
Ό Άγιος ΆρχιμανδρΙτηα Προ
κόπιος άπό τήν ΚάβΖα μάο στεΑ
νει τόν Προσφυγικόν Κόσμον, λέ
γω μας στέλνει. διότι μείναμε πολ
λά παιδία στά χέρια των άλλοπι
οτων κα'ι Τουρκέψαμε. Αίτία ή '
Νοεμβριού 1920. Έχομε οίκογέ
νειες! Γυναϊκες. παιδία! Κι' έμεία
Τοΰρκοι στά φανερά μέ Έλληνι
κή καρδιά στά κρυφά! Πώς όντε
χομε; Ό Θεός τό Εέρει. Ή Πά
τρίδα, οί γονεϊς, φίλοι παιδικοι
συγγενεϊς κάθε ώρα οτό νού μαε
είναι. "Απίστευτον! Δέν αίσθανο
μεθα τα παιδία μας! Διότι καί το
παιδία μας δέν αίσθάνονται τον
πόνο μας άγιάτρευτο! Φταΐνε τα
παιδία; Φτσϊνε οί γυναϊκες, π""
γεννήθηκαν Τουρκάλες; ΟΧ'
Φταίει ή ψήφος τής 1ης Νοεμορ1
ου 1920.
Βαφτισμένος Παναγιώτης "α^
βόπουλος. ύπογράφω
ΟΣΜΑΝ ΣΕΝΑΗ
Άς δώση τό έλεος καί τή ^
γαλοθυμίο Τού ό Μεγάλος Θε0<: ο' ούτούς, πού έΕσκολουθούν νο τόν λατρεύουν μέ τόση κορτερι" καί θερμή πίοτι. Κερατσίνι Δεκέμβριος 1974 ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΣΙΑΤΙΔΗΣ Η ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΒΙΒΛΙΟΚΡ1ΤΙΚΩΝ Ι! Φέρεται είς γνώσιν των κ ι; ; ;κ. ουνεργατών. αναγνωστών,,, συγγραφέων καί έκδοτών δτι,. < διά τήν δημοσίευσιν οίασδήπο; ', τε κριτικής βιβλίου εΐο την *']; ', !φημερ(δα μας άπαιτεϊται Ι !ή είς αυτήν αποστόλη ενός ε < | ; ;σέτι άντιτύπου τοθ κρινομένθ",, <'βιβλίου - πλέον έκείνοσ. Κ ου';! ; δεμΐα δημοσίευσιο κριτικήο ^ * γΐνεται εάν ή έφημερΐο < δέν λαμβάνη, κατά τα εί < ·τα, τό αντίτυπον τού ♦ ♦♦♦♦♦♦♦♦Ο»»1