193939

σαν
ΓιατΙ άρρωσταίνουμε;
Πριν άπό πολύ καιρό διάβαοα,-τήσης οέ πολλά προβλήματα
ο. ένα περιοδ,κό ένα γράμμα μ,δς ( όθεη παρά οάν Χρ,οτ,ανή. Ύπάρ.
|.ίΟα, τής Μαργαρίτας. Τό γμαμ- | χούν τόσα γεγονότα γ,ά τήν κατά-
της ήταν γεματο π,κρία καί έ- ( οταση τού άνθρώπου, πού μόνο ή
|πΡετικότητα ένάντια οτόν Θεό, Άγία Γράφη μπορεϊ νά εξηγήση
|Τον Όποϊο θεωροϋσε ύπεύθυνο Κι' ένα όπ' αύτά είναι ή παγκο-
, τήν βαρεία άρρώστια τής μά- ' τμ,ότητα τού πόνου καί τού θανά-
: της. Πολλοί σπεύσανε νά τήν τού Μ,ά άπό τίς μεγαλύτερες
ουμπαρασταθοϋν. Οί περ,σσότεροπ δισκολίες τοϋ άθεϊστή είνα, τό
αντί νά την βοηθήισουν συμμερί- οώμα τοϋ άνθρώπου... Ρώτησέ
οτΓκαν απλώς τίς άπόψεις της καί άν ό πολύπλοκος μηχανισμός
μέ τήν σειρά τους πρόβαλαν δ,κά ^ώματος τού άνθρώπου είναι
έρωτηματικά σέ σχέοη μέ τήν | τΓλεσμα τής τύχης. Ρώτη
Θ ί
τον
τοϋ
άπο-
ΙόπαρΕη τού Θεοϋ καί τήν άνεΕή- έτοι σκέπτεται γ,ά τό ρολόγ
σέ τον άν
άνοχή Τού πού δείχνει στόν
καί τήν άρρώστια. Δύό - τρείς
Ιμόνο προσπάθησαν νά στρέψουν
προσοχή της οτήν Άγία Γρα-
πού δίνει απαντήση καί στό
ρόθλημα τοϋ πόνου. Στεϊλαμε κι'
Ιέμείε γράμμα στήν Μ. γιά νά τήν
η3ήοουμε νά βγή άπό τήν όμη-
της Έπειδή Εέρω δτ, πολ-
είναι έκεϊνοι πού βασανίΖον-
μ' αύτό τό καυτό πρόβλημο
<οί δέν μποροϋν νά συμβιβάσουν Γην δικαιοσύνη τοϋ θεού μέ τήν άρρώστια, γι' αύτό καί στρέφονται Εναντίον Τού, σκέφτηκα νά παρα- ~£θί) στό άρθρο μας αύτό μερικές ιοραγράφους άπό τό γράμμα μου Ξκεϊνο, μέ τήν έλπίδα νά βοηθη- ;ή εοτω καί μιά ψυχή. 0ά είναι μας νά σοϋ στείλουμε δω- σέ βιβλιαράκι όλόκληρο τό Πράμμα μας άν μας γράψης. . Επίτρεψέ μου, άγαπητή Μ., ι πού ιέ πολλή άγάπη1, γιατί ένδιοφέρο- ,οι γιά τήν πολύτιμη ψυχή οου, ό παρα3,ίσω ι,ερικές ακέψεις γιά ό 6έμα πού σ' άπασχολεϊ: Α' Ι-·; άρρώστια είναι παγκόσμιο φαι- όμενο. Τήν συναντδς σέ κάθε ή- ιειρο. Δέν άφήνει άνέγγιχτη καμ- ιία τάΕη καί ήλικία άνθρώπων. αυτήν είναι άνοιχτοί οί πλού- Ιιθ! καί οί φτωχοί, οί μορφωμέ- οι καί άγράμματοι, οί χριστιανοί αί μωαμεθανοί, οί άρχοντες κα'ι λαός Μπορεϊ ή Ζωή νά μα- η μέ τα νέα ίατροφαρμακευ- |κά έπιτεύγματα. Παρ' όλα αύτά γεγονός είναι ένα: Κάποτε ό νΕρωπος θ' άρρωστήση καί θά ίΒάνη... Τί έΕήγηση μποροΰμε νά ιοουμε οτό έρώτημα: γιατί ή άρ- α καί ό θάνατος; Μπορού- να φαντοςττοϋμε ότι Έκεϊνος Ιού εδωσε μορφή οτόν κόσμο καί ραλυ τελεία τάΕη στό σύμπαν, νά |ϊναι ο δημιουργός των ποθημά- Μποροϋμε νά φαντασθοϋμε τι Εκεϊνος πού ε'πλασε τόν Ά τόν έκανε γιά νά άρρωσταί- η, Μιά τέτοια σκέψη θά μάς ό- Ιηγοΰσε σέ άνταρσία... Ή μόνη ά- Λτηση πού ίκανοποιεϊ βρίσκεται την Αγία Γράφη. Κάτι ουνέβη- ε οτόν κόομο, πού έκθρόνισε τόν ινΕρωπο άπό τήν άρχική τού θέ- 1 Κάτι ήρθε οτόν κόσμο πού ά- ιαυρωοε τήν τελεία δημιουργία ου Θεοϋ. Μέ μιά λέΕη αύτό τό (ότι είναι ή άμσρτία. «Έμπήκε ή 'ΐ'αρτία είς τόν κόσμον καί διά αμαρτίας ό θάνατος» (Ρωμ. 12). Ή πρωταρχική αίτία τής ι,ορώοτιας καί τοϋ παθήματος εί- "3ΐ ή άμαρτία. Κι' όλο αύτό έγινε ό Αδαμ καί ή Ευα παράκου- ρ·ν τήν έντολή τοϋ θεοϋ. "Επε- ον. Κι' αν δέν ύπήρχε ή πρώτη εν θά ύπήρχε καί ή άμαρτία... π λίγο σκέψου τώρα τα θέμα: δυοκολίες τής άθεΐας. Σέ δΊα- Ιε?αιώ ότι θά άντιμετωπίσης πε- ροότερες δυσκολίες γιά ν' άπαν- <·Όρά, γιά τό ψωμί πού τρώει γιά τό ροϋχο πού ντύνεταΐ; Μόνο ό τρελλός σκέπτεται έτσι. Τό οχέ- Ρ·ο, ό σκοπός, ή τάΕη στέκονται οτόν δρόμο τοϋ άθεϊστή σάν μιά Γΐροοπέλαστη δυσκολία. ΥΠΑΡ- ΧΕΙ ©ΕΟΣ! Καί στό θέμα τής άρρώοτιας δέν θά λόβης ίκανο- ποιητική απαντήση άπό τόν αθεο. Ό άνθρωπος άμάρτησε γι' αύτό κ·,: ύποφέρει. Αύτό είναι ή απαν¬ τήση. Β' Τα κέρδη πού φέρνει ή όρρώστια:... Ό ©εός έπιτρέπει τόν πόνο όχι γιατί Τού άρέσει νά δοκιμάση τόν άνθρωπο άλλά για¬ τί έπιθυμεϊ νά εύεργετήση τήν ► ορδιά, τό νού κα'ι τήν ψυχή τοϋ άνθρώπου σ' όλη τήν αίωνιότητα. ' Αν ό δνθρωπος δέν άμάρτανε θά Ρρισκόμουνα σέ άμηχανία καί δέν 6'' μποροϋσα νά μιλήσω γιά τα κέρδη πού μπορετ νά φέρη ή άρ- ρώστια. Ξέροντας δμως τήν άλή- Οοια αυτή, μπορώ νά δώ ότι ή άρ- ριΰστια είναι ένας παιδαγωγός στόν άνθρωπο, ένας πολύτιμος φί¬ λος γιά τήν ψυχή τοϋ άνθρώπου. ο) Ή άρρώςτπα θυμίΖει στόν άν¬ θρωπο τόν θάνατο. Οί ανθρωποι £οϋν έτσι σάν νά μή πεθάνουν πο¬ τέ... "Ερχεται όμως ή άρρώστια καί γκρεμίΖει τούς χάρτινους πύρ- ουο τής εύτυχίας τους καί τούς διαλύει τίς αύταπάτες τους. ©υμί- ϋει στόν άνθρωπο ότι πρέπει νά πε¬ θάνη όπως ακριβώς καί έίησε. Αύ¬ τό είναι κάποιο κέρδος. β) Ή άρ¬ ρώστια κάνει τόν άνθρωπο νά σκέ- (ΐ'εται σοβαρά γιά τόν Θεό, τήν ψυχή τού κσί γιά τήν αίώνια £ωή. γ) Ή άρρώστισ μαλακώνει τήν καρδιά τού άνθρώπου κα'ι τόν δι- δάσκει σοφίο. δ) Ή άρρώστια 6ο- στήν ταπεινώση μας. ε) Ή ό[ ρώοτισ βοηθά οτήν δοκιυασία τ,ς θρησκείας μας. Μόνο όταν έρθη ή άρρώστια φαίνεται τό εϊ- δος καί ή άΕία τής θρησκείας μας. Μά πάνω άπ' όλα, άγαπητή μου Μ., 6ά πρέπει νά ενδιαφέρη τόν όνθρωπο όχι τόσο ή θεραπεία τής έ'ρρώοτιας τοϋ οώματός τού άλλά ή θεραπεία τής άρρωστημένης ά¬ πό τήν άμορτία ψυχής τού. Τό οώμα είναι πρόσκαιρο. Ή ψυχή δμως είναι αίώνια... "Οταν έρχε¬ ται ή άρρώστια δέν πρέπει νά γογ- γύζουμε. Άντίβετα πρέπει νά εύ- χαριοτοϋμε τόν Θεό. Αυτή είναι τέ Ευπνητήρι τής συνειδήσεως κα'ι ο σύμβουλος τής ψυχής... 'Εφόαον ?οϋμε σ' ένα κόσμο όπου κυριαρ- χεϊ ή άμαρτία καί ή κακία είναι έ'λεος ότι ύπάρχει ή άρρώστια». ΠΡΟΣΦΟΡΑ: Άν δέν έχης την Καινή Διαθήκη σέ μεταφράση των 4 καθηγητήν τοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών γράψε μας νά σοϋ στεί¬ λουμε μίο δωρεάν: ΠΙΕΡΟΣ Ο- ΛΥΜΠΙΤΗΣ, Τ. Θυρίς 30, Κατε- Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙ- ΤΟΥ ΚΥΔΩΝΙΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΥΠΟ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ 22 ΙΕΡΕΩΝ. Κατά πληροφορίας συναχθείσαα υπό τοϋ Μητροπολί- του Λέσβου 'ίακώθου καΐ αύτοπτών Τούρκων. Στόν τόπο αύτό τής κόλασης τ' άπόσπασμα προβαίνει καϊ πίσω τού οί ίερεϊς καί ό Μητροπολίτης τό πλήθος θρηνεΐ νοιώθοντας τό τί τούς περιμένει καϊ κλαίει κόθε χριστιανός ό νέος κι' ό πρεσβύτης. Ώς βλέπει πού άντίχριστοι γοργά τόν όδηγοϋνε καϊ πέραθε στόν σταυρισμό τόν άμοιρο διαβαίνουν ΚΑΠΠΑΔΟΚΪΚΑ βΕΜΑΤΑ ΑΞΕΧΑΣΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ Δ' ΤΑΠΗΤΟΥΡΠΑ. Ή οίκιακή αύ τή βιοτεχνία ήταν γνωστή στήν Καρβάλη άπό τα παλιά χρόνια κ.υί οτά χρόνια τα δικά μας είχε φθάαει σ' ένα άΕιόλογο έπίπεδο. Κάμποσες οίκογένειες είχαν οτά σπίτια των ύφαντικούς ίστούς — μ ε τούς όποίους οί γυναΤκες ϋ- φοιναν ώραϊα χαλιά. σετ^ατέδες, μαζιλαροθήκες καί δισάκκια γιά Τοϋ ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚ3ΔΗ την ένεργητικότητά τού, άΕιόλο- γες έπιχειρήοεις οτόν έμπορικό τομέα. ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ. Όλα σχεδόν τα σπίτια είχαν τα Ζωντανά των, άγελάδες ή γιδοπροδατα, τα ό ποία κάθε πρωί τα μάΖευε ό τοϋρ -ος γελαδάρης ή γιδοβοσκός καί τα πήγαινε γιά βουκή οτά κατα- πράσινα λιβάδια. Κστά τή διάρ- κειπ όυως τοϋ χειμώνα έμεναν στον Γολγοθα τον σερνουνε, τον σπρωχνουν, τον χτυ- ■ ·,,-... υ1^ Λ ,τ,ς σελλες των αλογων. Ή ποι- δευένα ατά παχνιά των, έπειδή πουνε τόν πανε είς τίς ωυλακές μ' άλλους πολλούς πού μένουν. Κι' ό γέροντας ό δυστυχής κι' αύτάς ό ίεράρχης άνήμπορο σέρνει μα2ί τ' άρρωστο αύτοϋ σαρκεϊο τόν 6ρί2ουν τόν πά δεύουνε πού λές νά μην ύπάρχης ώ, νά μην 2ής νά μην θωρής τόν χριστιανό τόν θείο. ΕΛΕΝΗ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ Τό πρόσφατο 6ι6λίο «ΘΕΑΤΡΟ» ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ ρινη. ΠΙΕΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΤΗΣ «Τοπία καί Πρόοωπα» — Θεσσαλονίκη 1972 Τού Εύαγγέλου Σουλτάκη Κριτική κ. ΓΚΑΣΤΟΝ ΩΦΡΕΡ Ο Μακεδόνας ποιητής δέν εί- !| απ" αύτούς πού χρησιμοποι- [ιν την ποίησή τους γιά δικαιολο- καί των οποίων ή μόνη φρον- Ιδα είναι νά δημοοιεύουν τό κα· • Π τό δσχημο τοϋ έργου τους. ' κ Εύγγ. Σουλτάνης Εέρει πώς α νά βρή τό χρυοάφι πρέπει ^ά (0ΨΠ βαθειά. Προτιμάει νά πα- )υ0|ά?ει ώριμη ποίηοη, νά τήν -'λεύει όπως ένα κομμάτι χρυ- νά τής δίνει μιά φωνή κι' πρόσωπο οτά ό ποία άναγνά)· [ υεΐε τή δική μας φωνή καί δικό μας πρόσωπο. Νοιώθου- με διαβάΖοντάς την όλα έκεϊνα, τα σκιρτήματα τής καρδίας πού προκαλοϋνται άπό χαρά ή πόνο. Ή Ζωή ότενίξει τα περοσμένα κ?ί τα μελλούμενα μά πρέπει νά ύ- πόρχει όγάπη γιά μίαν άληθινή της έμπειρία. Χωρίς άγάπη δέν ύ ιάρχει τίποτ^ πάνω οτή γή. Οΰ- τε όμορφιά, οϋτε καλωσύνη, οϋτε όοχήμια. Ό ποιητής άδιάκοπα μά^ τό λέει οτήν ποίησή τού καί έπι- κροτοϋμε τήν αίωνιότητα πού φέρ·, νέ, τό άνθρώπινό τού ίτ\ιυια. ΓΚΑΣΤΟΝ - ΑΝΡΥ ΩΦΡΕΡ Όπως έγροφα καί άλλοτε, δέν είναι άσκοπος (άντίθετα είναι χρή σιμος καί έποικοδομητικός) ό διά- λογος άνάμεσα στόν συγγραφέα - λογοτέχνη καί στόν άναγνώστη. Έπειδή ό γενικάς τού τίτλος εί¬ ναι άόρ .ττοα, θεωρώ άναγκαϊο νά δτυκρινίσω ότι ό τόμος αύτάς μέ τίς 400 σελίδες τού περιλαμβάνει ε£η θεοτρικά έργα, γραμμένα οτό δ.άστημα 26 έτών, άρχίΖοντας ά¬ πό τό ίστορικό δράμα «Χυβερνή- της Καποδίστριας» καί τελειώνον- τος μέ τό μονόπρακτο «Κόρσο Ούμπέρτο» μέ δράση στήν ίταλική Νεάπολη. Χωρίς νά τό θελήσει εί- δικά ό συγγραφέας, άπό τόν «Κυ¬ βερνήτη Καποδίστρια» άναδίνεται, πλάγι στήν τιτανική πάλη τοϋ κυ¬ βερνήτη καί των άντιπάλων τού •συνταγματικών», ή κοινωνιολογία τής κρίοιμης έκείνης περιόδου τού έθνικοϋ βίου. Τό δράμα «Δίκη κα'ι θάνατος τού Σωκράτη» ένδιαφέρει καί νο- μικούς. Ό ουγγραφέας, γιά νά φωτίσει όσΐ) έπερνοϋσε άπό τό χέ- ρ. τοιι, τήν δικονομική πλευρά, έ- μελέτησε τό άγγλικό σύγγραμμα «Ή δίκη τοϋ Σωκράτη» τοϋ άνώ- τερου βρετανοϋ δικαστικοϋ Ρί- τσσρτσον (πού τό είχε μάλιστσ δανεισθεϊ, 2ώντας τότε στήν δυ- τική βαρεία Γερμανία — 1960 — άπό τήν δημοτική βιβλιαθήκη τοϋ Μονάχου). Ή μορφή τοϋ Σωκρά- τπ, όσο καί άν σέ κάποιους ή έ- πίμονη λογοκρατική τού διαλεκτι- κή φαίνεται ολίγο βαριά, είναι ά¬ πό τίς συγκλονιοτικότερες τραγι- κές φυοιογνωμίες τοϋ εύρωπαικού πνευματικού στερεώματος. Τό δρά¬ μα θά άνοίΕει κάποιες προοπτι- κές σέ δασκάλους καί άλλους έκ- παιδευτικούς, δεδομένου ότι ό συγ¬ γραφέας έπάσχισε νά τόν μετα- τοπίσει σέ όρισμένα σημεϊα άπό τό ύπεριδανιστικό πλατωνικό σχήμα καί νά τόν προσεδαφίσει στήν πραγματικότητα». Τό μεγαλεϊο τοϋ Δασκάλοι/ φαίνεται τότε άκό- μυ άναγλυφικότερο ι μέ όλο πού να καί οί ήρωες είναι ίστορικά πρόσωπα πού κατά καιρούς έπέρα- 0Γ·ν άπό έκεϊ ή έίηοαν στό άνά- κτορο: ό Ναπολέων, ή Ίωσηφίνα, ό Κρόνπριντς Γουλιέλμος τής Γερ· μονίας, ό δούκας πού είχε οίκοδο- μήσει τό άνάκτορο κα'ι ή δούκΐσ- οα. Ό τελευταϊος γερμανός διά- δοχος, φίλος τ^Ιιν γυναικών, χρη- σιμοποιώντας σ' ςύτό τις δύο κυ- ρίες, παίΖει στούς όλλους δύο ή- γεμόνες κάποιο παιχνίδι πού δια- σκεδόΖει τόν άναγνώστη - θεα- τη. Είπώθηκε άπό άναγνώστες ότι τό έργο τουτο διαβάΖεται μονο- ρούφι. Τό «Κόρσο Ούμπέρτο», τό έμ- πνεύσθηκα οτή Νεάπολη τό 1962 κατά τό διάστημα ταξιδιοϋ μου — είναι τό δράμα ιταλού μετανάατη πού παλιννοστώντας ουναντά επά¬ νω στή μεγάλη αυτή άρτηρία τής κοσμόπολης τήν άλλοτε άρρα6ο>
νιαοτική τού πού στό μεταΕύ έ-
χει γίνει «γυνσίκα τοϋ δρόμου».
Κσ'ι τέλος ό «Νικητής» — νίκη-
τής είναι ό βάνατος — είναι τρα
γωδία τής μεταδεκεμβριανής πε¬
ριόδου — Ίανουάριος 1945) —
τό δρόμα των νέων.
Αύτό είναι τό «Θέατρό» μου.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΣ ΑΓΩΝΟΝ
ΤΟΥ κ. Ξ. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΥ
Μέ απόφασιν τού Άρχηγΐίου
των Ένόπλ(,>ν Δυνάμεων, έπικυρω
Οείσης παρά τού κ. 'Τπουργοΰ
τής 'Εθνικής Αμύνης άνεγνο>ρί-
σθη ώς άγιονιστής τής Έθνικής
Άντιστάσεως ό έ'γκριτος των Α¬
θηνών νομαμαθής κ- Ξενοφών Ι.
Χατςησαράντος, έπι6ρα6ενθέντο)ν
οίίτω των πολυτίμων ΰπηρεοΊών
τάς οποίας ούτος προσέφ^ρε διά
τήν άπελεν&ερωσιν τής Ελλάδος
κατά τήν ιδιάρκειαν τής
Ό κ. ΞΕνοφιον Χατξ,ησαράντος ή
το ενας άπό τούς πριυτ&ργάτας
τή; όργανο)σεο)ς θολ.ιοφβοριΰν Α-
ΛΙΚΗ κσί ποασετίερε μεγάλας υ¬
πηρεσίας είς τό Στρατηγϊϊον των
Σ υμμαχικών Δννάμεοιν Μέσης Ά
νατολ.ής, εί; αναγνώρισιν των ο¬
ποίον τού απενεμήθη δίπλωιμα διά
κιλία των χρωμάτων καί των δια-
ε.οομητικών σχεδίων ηταν άρκετά
έντυπωσιακιί. Πά τή βαφή των
νηυάτων. οί βαφεϊς χρησιμοποιού
οαν ουτικές ούοίες καί γι' αύτό
οί χρωματισμοί ήσαν άνεΕίτηλοι.
' Οσο γιά τα διακοσμητικά σχέδισ
ι ά πιό ουνπθισμένα ήσαν όπλά
καί σύνΕετα γεωμετοικό σχήματα.
καθώς καί διάφορες άλλες παρα-
στοσεις, όπακ: τό κρευοοτό καν-
τιίλκ, τα καθιστά λιρντάρια καί
άλλσ. Στά τελεταϊα χρόνια, τό
εμπόριο των ταπήτων εΤχε σημει
άΛει σημαντική έΕέλιΕη στήν Καρ
6άλη. Είδικευμένοι χονδρέμποροι
έηό τήν Καισάρεια, δκαμναν τήν
έΓ·ίσκεΐϋπ των κατά περιόδους γιά
V
όγοράσουν τό βαρύτιμο έμπό-
ρευμά των καί νά τό διοχετευ¬
θούν οτή διεθνή άγορό.
ΑΠΟΔΗΜΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ.
"Ενας σημαντικάς άριθμός άπό
τούς κατοίκους τής Καρβάλης ή
τον έγκατεστημένος έπαγγελματι-
κά στήν Πόλη καί τήν Μεροίνα
καί είχε δημιουργήοει έκεϊ, μέ
►♦♦
όλη ή ϋπαιθρος ήταν σκεπααμένη
μέ χιόνια.
ΟΙΚΟΔΟΙνΊΙΚΗ ΤΕΧΝΗ. Τα
σπίτια τής Καρβάλης ήσαν κτισμέ
να μέ μεγάλες όρθογώνιες πέ-
τρες. τίς οποίες έκοβαν οί λιθο-
τόιιοι άπό τούς μαλακούς έκεί-
νους βράχους, πού άναφέραυε σέ
προηγούμενο κεφάλαιο καί τίς
διεμόρφωναν σέ πρώτας τάξεως
δομικό ύλικό μέ τό πελέκι καί
τη γωνιά («κόνια» όπως τήν έλε¬
γον) . Οί κτιοτες των σπιτιών αυ¬
τών ήσαν όπλοί ανθρωποι τοϋ λα-
οΰ, ταπεινοί λιθοδόμοι, οί όποϊοι
όμ'ως ήΕεραν μ' έπιτηδειότητα νά
μεταχειρι'Ζωνται τό άλφάδι καί
τίς πέτρες.
Ή συνολική έκταση, τήν όποι¬
αν εκάλυπτε ένα σπίτι ιαΖ μέ
τήν αϋλή καί τόν κήπο τού, έφθα
νέ τα 400 τετρ. μέτρα περίπου
Άπό αύτά τα 200 κατελάμβανε
τό κτιομα, τα 100 ή αύλή καί τα
ύπόλοιπα ό κήπος.
(ΣυνεχίΖεται)
Κληρονομιά...
ΆναμνήοβΝΐ; άπό μιά θερινΑ
έκδρομη
Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
δέν περιμένει καμμιά δικαιώση με-' τοϋ οποίον έξαίρ?ται ή
τα θάνατον σέ φανταστικόν κόσμο, | τού «είς τόν συμμαχικόν άγώνα
ΔΥΟ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ
ΤΟ ©ΑΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ
ΠΑΙΔΙΚΑΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
|ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΕΡΑΝΙΟΥ 7 - Τ.Τ. 402
έπιμένει νά θυσιάσει τή 2ωή τού
— τήν έγκόσμια Ζωή πού μόνη αυ¬
τή πιστεύει πραγματική —, γιά νά
προτυπώσει στούς όμόεθνούς τού
τήν ϋψιοτη άΕία τού δέοντος, τού
ύπαγορευμένου όπό τή ουνείδηση.
Άνυψώνει οχεδόν οέ μεταφυοική
δύνομη τήν άΕία τής άρετής μέ-
σα στά όρια τής «πολιτειαι»,
συναιρώντας σέ μίαν άρχή τό χρέ-
ος άντίκρυ στό σύνολο καί τό χρέ-
ος πρός τόν έαυτό μας. Άντίθε-
τα πρός τόν πλατωνικό Σωκράτη
πού άποθνήσκοντας παραγγέλλει
τοϋ Κρίτωνα νά μή λησμονήσει τό
τόΕιμο τού άλέκτορα πρός τόν
Άσκληπιό, ό Σωκράτης μου τού
λέγει νά άφήσει καλυτέρα τό που
λί νά Ζήοει, γιά νά χαίρεται κα-
καρί&ντας τήν σύγή δταν χοιρε
τάει τόν ήλιο.
«Ό κύκλος έκλεισε» είναι δρά¬
μα πού περιέχει τήν ψυχολογία
των φυματικών. Οί δυό πρώτες
πράΕεις τού τοποθετούνται σέ έλ-
βετικό σανατόριο τοϋ βουνοϋ καί
ήρωές τού είναι έλληνες καί Εέ-
νοι. Τό έργο αύτό άρεσε ιδιαι¬
τέρα τοϋ φίλου μου Νίκου Μη-1
λιώρη — ΐσως καί έπειδήι, έΕόν
τήν ψυχολογική πλευρά τού, έχει
ποίησή.
Ή «Συνάντηση οτό άνάκτορο»
είναι όνειρόδραμα, όχι όμως κα-
θαυτό δράμα. Ή δράση οέ άνάκτο¬
ρο ρυθμοϋ ροκοκό τοϋ 18ου οίώ-
διά την απελευθέρωσιν τής Εύρώ-
πης». Ό κ. Ξτνοφών Χατζησαράν
τος καθ" όλην τήν διάρκειαν τής
κατοχής έξέδυδό παράνομον έφημε
ρίδα καί καθημερινόν Δελτίον
Πληροφοριών, έκί.εγιίς μετά την
ά.-Γϊλεΐ'θέριυσιν παμψηψεί Γενικός
Γραμματξϋς τής «ΙΙανελληνίου 'Ε
νώσεοΐς Σι,ντακτών Τύπου Έβνι
κης ΆντιστάσΣως».
ΕΞΕΔΟΘΗ καί κυκλοφορεΐ
είς τα κεντοκιά 6ι6λιοπο>λ3ϊα
ώς καί άπό τή συγγραφέα τό
νέο βυδλίο της
ΣΓΓΣΑΣ ΚΑΡΑΓΣΚΑΚΗ
ΓΚΑΪΤΕ
Μεταστροφή τοΰ ποιητή άπό
τό γοτθικό πρό; τύ άρχαϊο έλ-
ληνικό 'πνεΰμα. Μέ ώραιώτατο
καλλιτεχνικό έξακρνλλο σέ τρι-
χρημία είκονίζει τή ,ιλακέτα
τοΰ Γκαϊτε μέ τήν δποία διε-
κρίθη ή συγγραφεύς άπό τήν
'Εταιρία τοΰ Γκαϊτε στό Ίλ.με
νάοι· τής Βαϊμάρης. Τό 6ι6λίο
άποτ~λεΐται άπό τέσσερα μέ-
ρη: Πςώτο) Ποιητής καί φιλό
σοφος, Δεντεοο) Τό ταξίδι τοΰ
ΓκαΓτε στήν Ιταλία, τοίτο)Τό
ρωμαϊκά έλ*γεία καί τέταρτο)
τα δενετικά έπιγοάμματα μί-
ταφρασμένα άπύ την ίδια καί
σχολιασμένα.
Διεύθννση τής κ. Σ. Κονρα
ϊσκάκη: Καλιη|ιοΰς 25 ΙΙολ.
Φάλ.ηρον. Τηλ. 98.19.630·
(Σττνέχεια έκ πί,ιοηγο.μενου)
Βγαίνοντα; ά,τά τόν Καθεδρι-
κό Ν'αό πήγααε σέ κάποιο πεοιποι
ημένο ϊυθεστιατόριο καί Γιστερα ά
κολοι·θυ')ντας τό δρόμο μα; .ττεηά-
σαμε τή διδμηχανική πάλι Βιτύ-
οια ποϋ <>ρίσκ~ται σέ ΰψόμ·-τ.ρον
ΠΟΟ μέτρ,α ιστήν περιοχή των
Βάίτκ;ον. Τελικά, ιτ&άσαμΐ Από-
βραδο στό Σάν Σεμπαστιάν. Μεί
ναμε διά μες>ε'ς 20 κ.'Γι 21)9 στά
,τολυτελέστατο ξενοδοχεϊο Μορία
Χριστίνα. Μπρό; άπό τό §ενοδο-
χ·?ϊο άργοκυλα ύ ποταμύς Όί»ρου·
μ.'-α πκίι χινν;ται στό Βασκαϊκό
κόλ.πο. Στή μέση τοΰ κόλπου πεοι
6ρε;χεται τό όλοποάσινο νησάκι
Άγία; Κλάςα. "Οπως όναίρέρει
ή Ιστορία ή Κλάρα τής Άσίζη;
(1253) άπό παίδοΰλα άφοσιο>Θηκε
στό μοναχικό β[ο καί ϊδρ-.βε τό
περκ,ημο τάγμιι των 'Κλαρισσο».
Τό Σάν Σεμπαστιάν είναι
πριοτ. τής Βασκαϊκή; έπαρχία:
Γκουϊποΰθκοα καί κέντρο Λιομηχα
νικό (ίκχλ,ουργία κ«α χημικά προϊ
όντα). Πεοιστο:χίζεται άπό τρία
6οι>νά: τό Οδλια, Οδργκονλλ καί
Ίνγκονέ'λδο ποΰ άνεβήκαμε. Επί
ση; βεορεϊται κοαμοπολίτικο θέρε
τρο. "Εχει ήπιο καί γλι>κό κλΐμα.
Προσελκνει πολλού; παραθερι-
στές·. Στόν ήμικνκλιο ορμο τού ή
σαν δεμένιχ: κόττςρα, ί)·ενξινοκ!νη
τα καί βάρκες. Κιιτά τού; Θροι-
νοΰς μήνες γίνουνται λεμβδρομίες.
Ά "Αγιο; Σ:'6α<ττΐίΐνό; πού τό α γαλμά το, δεσπόζει απάνω στό λό φο ποός τόν ίίςμο, ίμαρτύοηοε ττή Ρο'κιη τό 288 μ.Χ. ίίταν διώ κτης τιόν χριστιανών ήταν ό Ριο- 'ΐσϊος αΰτοκοάτορας ΔιονληΠανύς (284—305). Τόν γιορτάξει ή κα- Οολική έκκλττσία «τίς 20 Ιανουά¬ ριον. Έκτός άπό τόν Καθοδοικό Ναό Μπόν Παστέρ ποΰ έπισκ:<τθή καιιε εχει καί άλλες .έκκλησίες, ο- τι,ις: τού Άγιον ΣεΓ>αστιανοΰ, τή
Σαγοάίΐιι. Ψαμίλιι'/, τή Σάντίΐ Μα
οί, τού Άγίου Ίγνατίοι· καί 'Λ-
γου Βικεντίοι·.
Άπό τα άξιυθέατα: ή έβνική 6ι
(Ίλιοβήκη, ή Ίερατιν.ή σχολ.ή, τό
θέατοο Βικτώρια, τό μονσεϊο ίστο
ρικό καί στρατιωτικό, ή άρένα καΐ
τό ιμοναστήρι Σάν Τίλμο 15ος αί
ο'ινας. 'Εκεϊ ΰπάαχονν άξιόλογες
ίίκονογΐΐαφίες τοδ Ίσπανοΰ ζω-
γράφου Χοσέ Μαοία Σέρτ (1876
-—1945)· Δύο ΐίνατ εί κυριώτεροι
δοόιιοι. Ό ένας τή; Ισπανία; καί
ο δλλος ό παραλιακόί ποΰ πλαισι
ώνεται μέ πολ.λά ηκιεοά
καί μέ χριοματιστά λουλούδινα ;
τέρια. 'Επίσης δύο είναι οί άμμον
δίοέ; άκτές το^: Ή 'Ονδορ^ϊτα
καί ή Κόνχα· Στό Σάν Σεμπαβτι
άν γεννήθηκε ό Γάλλος στ^ατη-
γός Πίτοος Καμπρόν (1770 —
12) ποΰ ελαδρ μέ^ος στή μάχη
τοΰ Βατε,ρλώ καί εΓπε την ίστο<)ΐ κτ» έκ«ίνη φράση: «Λ& γκάοντ αέρτ έ έ σέ ράντ πά — καθώς /αί τήν πε^ιλάλητη λέιξη μερντ —ίΐέοντ— στίς παοακλήσει; τοΰ στοατηγοϋ Μαγιώ. Τττν ά7.λη ιι?ρα 22)9 ξεκινήσα ιιε- καί πάλι .-τρωΐ καί άφοΰ π"ρά- σαμε τα Γαλλικά σύνοοα σταμ.ατή σα4ΐ>ε στό πο,ραθαλάσσιο ί<δοοθερα πειτικύ Οέρετρο Μπιαρρίτς. Ή Λιαδρομή ήταν χάρμα. Άπέχει ά¬ πό τό Σάν Σεμπαστιάν 44 χ^- Βρίσκ^ται ο*τό κόλπο τοΰ Γκασγ- κόν πρός τή θάλασσα τοΰ Ατλαν τικοΰ. Ό φάηος τού εχει ΰψος 47 μέτςια. Κάνομε πεξή ?να σύντομο γΰρο- Είδαμε τό μεγάλ.ο ξενοδο- χείο Μιραμάρε μέ τήν (1πρ'.)ΐι..τη ι)μμοι··ί)ερή άκτή τού ποϋ ήταν πληιιανρισμένο άπό όίτανσίςς. Έ- π!ση; τό λιιιάνι τ(Τ>ν ιραοάδον. Πά
ράλληλιι τό Οαλάσσι» μΛημεΐο καί
τήν ιοοαια 6ίλλιι Μπέλζα. Στή συ
νέχπα πΓρ.-τιιτήσαμς εο>ς την έξε-
ιΐρα πού άπλώνετι μέσα στή θά-
λασσα καί Απάν<·) <ττό βράχο δε- σ.-τόνει τό άγολμα τής ΙΙαοθένου. (Συνεχίξεται) ΟΜΟΝΟΙΑ ΔΛστΕ τα χίθια "Ελληνες Διχόνοιες μή ζητάτί Τί η διχόνοια είν' δολεί>ή
ΙΙΐιτοίηας θεμέλια σκιίβρι...
Όλοτρόγι·ιρα οί όχτοοί
Καοαδοκοϋν την (ο'.κι
Τή γή; νά κάνοΐΎε μαδιάμ
Νά σβήσονν την ΚΑΛΑΔΑ...
Έλνεύθ:ρη ή ΙΙατρίδα μα;
Έλεΰθίοη ή σκέψη
Μά πάνω άπ' «λα
Όμόνοια νά πρυτανρι|ιει! ! !
Άδεΐρο;ια δλοι ε'μαστ*
Αΰτό μή τό Εεχνάμε!
"Αν άδεοφά δέν άγοιπάς
Πώς άγαπάς τόν ξένο;
Σπέρνει ό ξένο; τή διχόνοια
Τ(3ι άλώνια μας θεςήζει
Κι' ΓΪριονεύ'ται τή γνώση··.
Περικλήι&ων απόγονον! ! !
Κατίνα Χ. Χαοο.τούλου
Ό "Ανεργοα
Τρείς μήνες ,πάνε πού δέν δουλ.Εΰι»
τί συμορορά μου!
Καί τώρα κλαϊνε γιατί πεινοΰν:...
τα .ιαιδιά μόν.
Σέ μιά σοίρίτα στετνή κι' άνήλια
τί χρόνια ξοίμε !..
Κι'ό γείτονάς μοί·
τό .τ(Τ)ς
μυνάχα ξέρε
Τής γυναικός μυυ τα χέρια σκά-
■σαν . -
άπό τήν πλύση.
Καί δλο λέει: σκληρή ποΰ είναι
γιά μ«ς ή ζήση. ,
Δέν τεμπελιάα,). Γιά τα Ί|"('>μί μας
Ναί, χοινοινία, ά ζήσω 6έλω
δουλειά γυρεύιο.
Χαρ- ΙΙετράπονλος
ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗ Σ
(Συνέχεια έκ ού προηγούμενον)
Οί άντρες τό στρώνανε στό φα
γοπότι, καθησμένοι άνακούρκου-
δα κατάχαμα γιά τό καλό. Οί γυ-
ναϊκες πάλι, χορά τους, ν' άκοϋ-
νε τα ποινέματα γιά τα όμορφα
ποάματα ποϋ έτοιμάσανε, μά τα
παιδία εϊχανε τα πιό μεγάλο πα-
νηγύρι, τό μεγάλο τους γλεντΖέ,
τό τσερκένι. Μά κι' οί μεγάλοι
δέν πήγαιναν πίσω. Άν τήν Κα-
θορή τό τσερκένι ήτανε τό γλέν-
τι των παιδιών, γιά τούς μεγά-
λους ήτανε όλου τοϋ χρόνου. Μιά
όυορφη μανία πού περνοϋσε άπό
πατέρα σέ γυιό καί δέν τέλειωνε
ποτέ.
Η Σμύρνη ήτανε πυκνοκατοι-
κημένη γι' αύτό τό άμολιάρομσ
τοϋ τσερκενιού γινούντανε άπό
τα δώματα των σπιτιών. Άπό τόν
<οιρό πού ένοιωσα τόν έαυτό υου θυμούμαι τόν πατέρα μου νά καταγίνεται μέ τό παιγνίδι αύτό. Ήτανε. Ϊσως. ό καλύτερος τσ' Άνιας 'Κατερίνας. Εϊχε πραγμα- τικό πάθος. Άμα ήμουνα πολύ μ·κρός μ' έπερνε κονιά τού νά "όνα> χάΖι. Μόλις Εετσούμισα λι-
νοκι, γιά νά μή τοϋ πειράζω τα
τοεοκένια μέ Εεγελοΰοε κάνον-
τ'Χ μου σαίτες μέ χοντρό χαοα-
πόχαρτο πού τίς άμόλαγα μέ κα-
θουλίσια κλωστή. Γρήγορα όμως
ι; έκανε βοηβό τού νιά νά συνη-
θίΖω. Μ' έμαθε νά τυλιγω τό σπά
κο οέ «καλούμπα», νά δένω ό-
ριές κα'ι νά «πιάνω» νά πέρνει κε
. Αύτά ήπρεπε νά μάθω πρώ-
γιά νά γίνω ίκανός ν' όμολό-
[:■). Καί μιά μερά όλο χαρά μούϊ
φερε τό πρώτο μου τσερκένι. Ή
ένα στεφανωτό «δεκαρίτι-
κο» πού έμένα μού φάνηκε μέγα-
λύτεοο άπ οϋλα.
Αύτό γι' όρχή είναι καλό, μοϋ
γγ. κι' αμα τα καταφέρεις καλά
6γι σοϋ πάρω ένα τοϋ «καρτα-
κιοϋ». Θέλω νά τούς «φός» οΰ-
λους οτό μαχαλα, τ' άκοϋς;».
Μοϋ είχε άγοράσει καί ψιλό σπα-
γκάκι, σύμφωνο μέ τό τσερκένι
κ-.ιί βάλθηκα στά γρήγορα νά τό
έιοιμάσω. Τή χαρά πού μοϋδωκε
κίϊνο τό πρώτο τσερκενάκι ποτέ
δέν θά την Εεχόσω! Καύμένη πα-
τρίδα. Έδινες άγνές χαρές πού
νευίίανε την περιορισμένη 2ωή.
Άνάμεσα στίς τόσες άλλες καί
τό τσερκένι.
Ή χαρά καί ή έννοια άρχιΖε
άπό τό διόλεγμα, νδναι τό πιό
όυοοψο καί τό πιό καλό. Εϊχε τό¬
σο τσεσίτια πού δέν ήΕρες πιό νά
διαλέΕεις. Ήτανε τα «νταμωτά»,
τό «μπακλαβουδωτά», τα «οταυ-
ρωτά». οί «άράπηδες», «οί ούρα-
νοί μέ τ' αστρα» κι' αλλα πολλά
ρού δέν θυμοϋμαι πιό. Τή μεγάλη
προτίμηση την εϊχανε όμως τό
νταμωτά» γιατί βάΖανε τα χρώ-
ματα τής σημαίας καί τούς δίνα-
νρ "καί τήν άνάλογη νατσιόνα....
Κι' άκουγες : αύτάς έχει τόν
ΈγγλέΖο», κεϊνος τόν «Ίταλό»,
αύτάς μέ τό «Άμερικανάκι». Μά
οί πιό πολλοί 6ά2ανε τα Έλληνι-
κέ χρώματα, πού ήτανε ή άσβε-
στη λαχτάρα μας. Δέν ήφτανε ν'
άκριβοπληρώσεις ένα τσερκένι
γιά νά είναι καί καλό, ήπρεπε
νά Εέρεις νά «κοντρολάρεις» τήν
κατασκευή τού. Κι' αύτό είχε ό-
Ρ'σμένους κανόνες. Τό «στεφάνι.
ήπρεπε νά λεπτένει άπό τή μέση
πρός τίς δκρες, ό «γιαρμδς» νό
μην έχει ρό2ους καί είναι ακριβώς
στή μέση. Τό χορτί τού νά είναι
καλά τσιτωμένο καί τα «μονταρί-
σματά τού» κομωμένα μέ καλό
οπάγκο. Ό πιό καλάς γι' αυτή τή
δουλειά ήτανε ό «τσαγκαράδικος»
γιατί δέν Εεφτούσε. Βεβαία μεγά¬
λη τέχνη χρεια^ούντανε κι' ή «έ-
τοιμασία» γιά νά «πετά£ει» καλά.
Τα «Ζύγια» τού νάναι καλά δεμέ-
νσ γιά νά μή «μποσκάρουν. καί
λυθοϋν στό άμολάριομα. Ό πα-
τέρσς μου, πού άμολοϋσε πάντα
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΗ
" * -ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ»
Μέροκ: Β' λαογραφικά
ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
καί άλλεΰ ϊστορίες των Βουρλιωτών
ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Η ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝ. ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Ενας έπίλογος στά πενηντάχρονα τοΰ
Μικρασιατικοϋ Ολέθρου
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ
Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλάρου Σταδίου 38 Αθήναι
ΚΟΛΙΟ ΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ
μεγάλα τσερκενια, έδενε τό οπάγ¬
κο οτά Ζύγια πρώτα άπό τό γιορ-
μά κι' έτσι δέν εϊχανε φόβο νά
μποοκάρουν.
Σέ κεϊνο πού δέν μέφτονε κα-
νένας, ήτανε τό δέσιμο τής «ό-
ριας», ήμουνα πολύ μερακλής.
Ποτέ δέν ήδενα όριά μέ ότι κλω¬
στή νάτανε. Άγόραία πάντα ·θε-
ριονή» πού ήτανε πολύ κΓ άλα-
φριά. Άμα κανένας φίλος μου δέν
τ., κατάφερνε νά τή δέσει καλά
καί τό τσερκένι τού «τάκλι2ε. σέ
μενά έρχούντανε νά τοϋ τή οιά-
Εο. Γιατί ή όριά ήθελε προσο¬
χή, νάναι άνάλογη μέ τς τσερκένι,
οΰτε πολύ κοντή καί πυκνή μά οϋ¬
τε πάλι μακρυά καί άρα.ά. "Ηπρε¬
πε νά είναι όλα ύπολογιομένα σω-
οι ό γιά τό καλό πέταγμα, τα Ζύ-
ιθ, ή όριά κι' ό σπάγκος παί-
ίονε τό πρώτο ρόλο. Δέν μπο-
ροΰσες, άς ποϋμε, νά βάνεις «τσου
δαλίοιο· οπάγκο ή «μπαλαντοϋρο»
όπως τόν Εέραμε, ο' ένα δεκαρίτι-
κο τσερκένι, γιατ'ι αύτό «τραβοϋ-
οε» μόνο -ψιλό σπαγκάκι». Στά
μεγαλύτερα βάΖσμε τόν «κουβαρ:-
σιο» κα'ι τόν «μπαλαντοΰρο» πιά
στά τσερκενια τοϋ «καρατιοϋ» πού
<χ-ιάνανε ένα μπόϊ. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ »♦■>(♦+***♦*♦*+♦****-«*■>:«·
Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑ
©Α ΔΙΑΘΕΣΗ 25 ΕΚ.
ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΠΑ ΕΡΓΑ
ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΒΡΟΥ
Λ*. · ι
"Εργα άγροτικής άναπτύ£εως
<σί άΕιοποιήοεως στήν περιοχή τοϋ Έβρου πρόκειται τελικά, κα- τά πάσα πιθανότητα, νά χρηματο- 5οτήοη, οτά πλαίσια είδικοϋ προ- γράμματος, ή Διεθνής Τράπε^σ. Γ ,Ί τόν σκοπό αύτό πρόκειται νπ δ'ατεθοΰν άπό τήν πλευρά τής Τραπέζης 20 — 25 έκατομμύρια δολλάρια, μέ παράλληλη συμμετο χή τής έλληνικής πλευράς, ή ό- Γ,οία θά καλύψη τίς διοικητικές δαπάνες τού προγράμματος διά ιοϋ προϋπολογιομοϋ έπενδύσεων. Όπως έχει ήδη άνακοινωθή, σχετικές συΖητήσεις διεΕήγαγε τ',ς τελεταϊες ήμέρες οτήν ' Αθη¬ νά άντιπροσωπεία τής Τραπέζης, αποτελούμενη άπό τούς κ.κ. Σέ- ριτς καί Κόντ, οί όποϊοι καί άνε- χώρησσν ήδη, μετά τόν τερμα- τ,ομό των συΖητήσεων, γιά τήν έδρα τους. Οί διαπραγματεύσεις δ'εΕήχθησαν βασικά μέ τήν Άγρο τική Τρίπε2α,, ή όποία όπως τραί- νρται, έκρίθηκε σάν ά καταλληλό τερος, στήν προκειμένη περίπτω- οη, φορεύς έφαρμογής τοϋ προ- γςάμματος. ΛΝΕΚΛΟΤΛ Κατά την περίοδο τής δικτατο ίίας, γίνονταν ΐκλογές σ' ?να Κοη τικό σωμητεϊο· Μίτά τή διαΛογή «αί κατα,ιιέτρηίΤη των ψηφοδελτί- ον ακολουθήσαν τα <Γι·γχαρίκι.ι ιτους έκλ.:γιμένονς. Τήν ί*ρα ποΰ •τοιμάζονταν νά ίρύγοι-ν πιάνει ε- νας νά πετάξ,ει σέ μιά γιονιά την ίάλπη μιά καί ήτανε άπό χαρτόνι '.αί ήταν πιά άχρηστη· Τότε σηκώνεται ένας ψηψοψό- το;, τήν άρπάζει καί τοϋ λίει: —"Αφηβέ την€ ,μο.ιρέ νά τηνέ "άλω πάνω στά τραπέξι μόν νά τη νέ θ«>ρώ σκιά; νά μοΰ περνά τα
ιΐιΓράκι.
ίν'ας άοχηγός λόιιιιατος
τοοσ.τοθοϋπε νά καταρτίσ;, τοΰς
ΓΤΓνδ»>ασμοϋς των ύποψτ)φίϋ)ν 6οΐ'
λειτΛν γιά τίς ίκλογές ποϋ θά νί
νονταν κείνη την περίοδο.
Σέ μιά περιαέρεια είχε μάθίΐ
τώς ήτανρ πάοα πολλοί αύτοι πού
ι ιΛοδοξούσαν νά πολιτςυτοΰν.
Καλεί λνθ;πάν το-εΐς γιά νά ίδεΐ
αν ■θέλοΐ'ν νά σΊ·μ.-ΐεριληφθούν
ο τ ού ς συ νδ .«ομού ς ·
Ρωτά. τόν πρώτο, έσΰ θές νά
πολιτευτεϊς;
Κι' αύτό; τού άπαντα· Είναι τό
ονειρο τής ζα>ής μόν.
Ρωτά τό δεύτ*ρο· 'Εσΰ τ! σκέ
φτεβαι;
Κι' αύτό; άπαντα. ΕΙμαι δέβ}ϋ
ος οικογενειακήν παραδόσεων, ϋ-
πόΐΕ δ«ν μ«·ΐορώ νά κάνω άλ).υιά>;
Ρωτά τόν -τρίτο. 'Εαν τί θά κά
νεις;
Άπά,νηση: 'Εγώ εχω τα κοννιά-
ΕΚΛΟΣΕΙΣ
Πολνσειλιδος καί μέ άοίστην τν-
πογραφιχήν εμφάνισιν ίκνκλοφό-
οησε τό διπλοΰν τεϋχος 7 καΐ 8
τής «Έλληνοοελγικής Έπι6ει·Μίή-
σειο; /.αί ΙΙανευρωπαϊκής». Γ^άμ-
αατο — τίχναι — ί.τιβτήμαι —
τοΓρισμός — οίκονομία- Στό τιίι-
χος ά([ΐρο<·)μα στή μαρτ^ική Κ» π9ο· ΊορΓτήί, έκ<δότης καί θΎτής: Τριαντ«φνλλος Α. ♦"' ρίδης.

ΟΙ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΘΕΣ¬
ΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑ ΓΚΗΝ ΕΠΙΘΕΩ¬
ΡΗΣΙΝ
Τού συνεργάτου μοί κ ΤΡΙΑΝΤ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
Αί ώραϊαι όμιλίαι των κ.κ. Δημήτρη Σιατοπούλου
καΐ Τάκη Γκοσιοπούλου
Την παρελθούσαν Πεμπτην ο
διαπρε/ιής λογοτέχνη^, συγγρα¬
φεύς κο! κριτικόο κ Δημήτρης
ϊιθτόπουλθ€ (βραβείον τής Άκα
Αθηνών) επαρουσίασε είς
τήν τακτικήν έβδομαδιαίαν ραδιο-
ινωνικήν τού έκπομπήν «Ή Πνευ-
μοτική Έλλόδα» τό δύο τελευταία
βιβλία τοΰ κορυφαίου των Γροα-
μότων μθ€ κ. Ί. Μ. Παναγιωτο-
πούλου καί έν συνεχεία τό τελευ¬
ταίον τεϋχοο τής «Έληνο - Βελ-
γικής Επιθεωρήσεως καί Πανευ-
μωπαϊκήο Νο 7 — 8 Ή όμιλία
ούτή τοϋ κ. Σιατοπού/ου (άπό
τόν είς Αθήνας Ραδιοφωνικόν
Σταθμόν Ένόπλων Δυνάμεων) έ¬
χει ώς έΕης :
«Ή Έλληνο - Βελγική Επιθεώ¬
ρησις καί Πανευρωπαικΐ)» είναι *·
νο περιοδικό πού κυκλοφορεί κά
βε τρίμηνο στό Έλληνικά κοί Γαλ
λικά, δώ καί δυό χρόνια1, στήν
Άθήνα. Έκδότης - διευθυντός
τού, ό συγγραφέαο Τριαντάφυλ-
Αος Θεοδωρίδης, ένας άκούρα-
οτος Βορειοελλαδίτης μέ πίστη
καί ώραίους πνευματικαι^ όραμα-
τιομούς. Ή σημαντική αυτή έκδο-
οη αποτελεί τό 6ήμα ούσιαοτικών
πνευματικήν όνταλλαγών άνόμε-
σα στίς δύο χώρες — Έλλάδα
Βέλγιο — καί κόθε φορά παρέ-
χί.ι μιά γενική ένημέρωοη τής
πνευματικής προόδου πού συντε-
λίϊται στούς δυό λαοίκ. Όμως ό
Τριαντάφυλλος Θεοδωρίδης όγω-
νί?εται μ ό ν ο ς καί στό ση-
μεϊο αύτό πρέπει ιδιαιτέρα νά στα
θοϋμε. Σεμνάς βνθρωπος, χωρίς
μεγάλο οίκονομικά περιθώρια κα-
ταφέρνει καί κράτει τό περιοδι-
κό σέ μιά έπαινετή αρτιότητα. Τό
ύποδείίαμε καί άλλοτε. Δέ φτά-
νιιι ή άτομική πίστη, οϋτε καί αύ¬
τό άκόμα ή θυσία τοϋ ενός γιά
7>'|ν προογωγή θεμάτων πλατύτε-
ρης πολιτιοτικής χρησιμότητας, 6
πος είναι καί ή έκδοαη καί πλα-
τύτερη κυκλοφορία μερικών έντιό-
Γ'υν αέ δυό καί περισσότερες
γλώσοες. ΧρειάΖεταΐ καί μιά άμε-
σώτερη ύλική συμπαράσταση. Ή
«Έλληνο - Βελγική Έπιθεώρηση
κα' Πονευρωπαίκή» τοϋ Τριοντά
φυλλου Θεοδωρίδη αποτελεί ένα
πρώτο οταθμό στή μεγάλη διαφω-
τιοτική προσπαθεία πού μας χρειά
Ζεται αυτόν ιδιαιτέρα τόν καιρό.
' Ας την βοηθήσουμε καί άς τήν
μιμηθοϋμε.
«Μπροστά μας έχουμε σήμερα
τό 8ον τεύχος τής - Έλληνο -
Βελγικής Επιθεωρήσεως καί Πα-
νευρωπαϊκής». Είναι άφιερωμένο
ρτή μαρτυρική μας Κύπρο. Δημο-
σιεύονται ο' αύτό πενήντα πέντε
συνεργασίες βασικών πνευματι-
κών εκπροσωπών των δύο χωρών
κοί πολλά Έλληνικά κείμενα με-
τυφρασμένα στά Γαλλικά, καί Βελ
γ·κά στά Έλληνικά. Μιά ιδιαιτέ¬
ρα έπαινετή μνεία θά κάνουμε γιό
τΟ θαυμάοιο έλληνιοτή καί φιλέλ-
>Γ,να Γκοστόν - Άνρύ Ώφρέρ,
πού Ζεϊ οτίο ΒρυΕέλλες καί άκού
, ραστα μεταγλωττίϋει τα διάφορα
κείμενα. Άνάμεσα στά κείμενα
αύτά είδικα γιά τήν Κύπρο, δημο-
αεύεται στά Γαλλικά καί τα Έλ-
Αηνικά τό άρθρο τοϋ Βέλγου "Α
•■οδπμαϊκοϋ καί Καθηγητού Άρ-
μόνδου Ντελάτ μέ τίτλο «Διακή-
ρυξιο διά τήν Έλληνικότητο κοί
άνεΕαρηοίον τής Κύπρου». Πρό-
κειται γιά ένα φωπσμένο ντοκου
μέντο τής εύρωπαικής σκέψης,
ρού άκοΰμε όμίέοως..
Τελευταίκο δέ καί ό γνωστάς
Θκσσαλονικεύς έκλεκτός λογο-
τέχνης, συγγραφεύς καί κριτικός
κ Τάκης Γκοσιόπουλος άφιέρωοε
*·πν έβδομαδιαίαν τού ραδιοφωνι-
κήν όμιλίαν τού, από τόν κεντρι
κόν Ραδιοφωνικόν Στοθμόν θεα-
οολονίκης είς τό Ιδιον ανωτέρω
τεΰχος .
•Ό Σερραίος λογοτέχνης καί
συγγραφέας κ Τριαντάφυλλος
Θιοδωρίδης έχει αναλάβει μιά σο
βαρή δουλειά. θεμελίωσε μιά γέ-
άλληλογνωριμίας των συγ¬
χρόνων Έλληνικών Γραμμάτων
μέ τα Βέλγιον. Την σοβαρή αυτή
αποστόλη τής οίκοδομήσεως μιας
είλικρινοϋς έπικοινωνίαο πνευμα¬
τικήν: κοί πολιτιοτικής μέ τό Βέλ
γιθ τήν πέτυχε μέ τό δίγλωσσσ
ΓΓριοδικό Γρομμόων — Τεχνών
-- Επιστήμων «Έλληνο - Βελγι¬
κή Έπιθεωρηακ: κοί Πανευρωπαί-
κή». πού έκδίδει καί διευθύνει ά
κ. ©ίοδωρίδης στήν Άθήνα καί
κυκλθφαρει κάθε τρίμηνο Τό πο-
λυοελιδο τκϋχοε ύη αριθ. 7 καί
8 πού μας έστάλη, είναι πολύ έ-
πιτυχημένο καί κολαίσθητο, μέ
112 σελίδες, στίς οποίες συνερ
γόίονται κορυφαϊοι των Έλληνι¬
κών καί Βελγικών Γραμμάτων
Ύπάρχει ένα μεγάλο άφιέρωμα
άπό 51 σελίδες, στή μορτυρική
Κύπρο, πλούσια πεέογραφήματα,
ποήματα, δοκίμια, ίστορικές με-
λέτες, κριτικές βιβλίων, είκαστι-
κών τεχνων κλπ.».
Ακολούθως ό κ. Γκοσιόπουλος
παμουσιόέει τό πλούσιον περιεχό¬
μενον τοϋ ανωτέρω τεύχους καί
επαινει ιδιαιτέρως τόν εξαίρετον
λογοτέχνην καί κριτικόν κ. Γκα-
στόν Άνρύ Ώφρέρ, «διάοημον
Έλληνιιστήν», είς τόν οποίον «ό-
φείλονται καί οί περιοσότερες με
ταφράσεις των έλληνικών κειμέ-
στήν γαλλική γλώοσα καί πού
έχει γράψει κριτικές γιά βιβλία
καί θεσσαλονικέων λογοτεχνών
κι' έχει μεταφράσει πολλά ποιή-
μστά των, πού τα έχει δημοσιεύ-
σει σέ βελγικά καί γαλλικά περιο-
δικά, όπως καί ό Έλληνιστής
Φλαμανδός καθηγητής Πανεπιστη¬
μίου Ζάν Σιέπενς, ό οποίος ήρθε
καί δύο φορές στή θεσσαλονίκη
κα έντυπώσεις τού δημοσίευσε
σέ περιοδικά τοϋ Βελγίου».
Καί καταλήγεΐ:
«Ή πρωτοβουλία τοϋ κ. Τριαντ.
Θεοδωρίδη, τοϋ όποίου ή ύγεία
είναι κλονισμένη, βρήκε άπήχηση
οτόν πνευματικόν κόσμον τής Ελ¬
λάδος καί τού έξωτερικοϋ. Ό κρι¬
τικός Ανδρέας Καραντώνης έ-
γραφε κάποτε γιά τόν -Σερραίο
λόγιο: «Έχει άφιερώσει κάθε τού
ίκμ-άδα οέ ένα ίερό σκοπό. νά ά-
ναδει'εει τόν νεοελληνικό πολιτι-
σμό». Πολλά έγραψε όλος ό τύ-
πος, ήμερήσιος καί περιοδικός γιά
τόν συγγραφέα, κσθώς καί Λε£ι-
κά καί Έγκυκλοπαίδειες καί είδι-
κά γιά την πρασφορά τού μέ την
Έλληνο - Βελγική Έπιθεώρηση
<αί Πανευρωπσϊκή» στά Έλληνικά 'ράμματα. Τόν χαρακτηρί&υν έ- θνικό πνευματικό κεφάλαιο τόν κ. Τριαντάφυλλο Θεοδωρίδη. Καΐ είναι». Οί ανωτέρω έΕαίρετοι κριτικοί κ.κ. Σιατόπουλος καί Γκοσιόπου- λος κάμουν μίαν μικράν παρανόη¬ σιν. Άναφέρουν τόν κ. Τριαντ. Θεοδωρίδην ώς «Σερραϊον». Εϊ- νοι, βεβαίωςι, άληθές, ότι ούτος έέηοε καί έμεγάλωοεν είς τόν Νο¬ μόν Σερρών, όπου εγκατεστάθη ώς πρόσφυΕ, τό 1922, καί πολ- λοί αλλοι τόν νομίΖουν «Σερροϊ- ον». Άλλά ή καταγωγή τοϋ έκλε- κτοΰ συνεργάτου μας κ. Θεοδωρί- 5η είναι ή όλησμόνητη Άνατολι- κή Θράκη. Ό ϊδιος όμως διακη- ρύττει είς τα βιβλία τού καί είς πολλά δημοσιευθέντα αρθρα τού, ότι «ό άγαπημένος τού Νομός Σερ¬ ρών είναι ή δεύτερη πατρίδα τού». Δικαιολογεϊται έπομένως ή ανωτέρω παρανόησις. Σημειωτέον άκόμη ότι ή έν λόγω Επιθεώρησις δέν είναι μό¬ νον Έλληνο - Βελγική, άλλά ά¬ πό την δευτέραν περίοδον τής εκ¬ δόσεως της, ήτοι άπό τάν Ια¬ νουάριον τοϋ 1974, είναι πλέον Πανευρωπαϊκή, ώς τό συνέστησαν τουτο, διά δημοσιευθεισών είς την ίδιαν Επιθεώρησιν έπιστολών των κορυφσίοι των Γραμμάτων κσ'ι τής Πολιτικής, όπως ό τότε Πρόεδρος τής Άκοδημίας Αθηνών κ. Γρηγ. Κασιμάτης, ό πρώην Πρωθυπουρ- γός κ. Στέφανος Στεφανόπουλος καί αλλοι. Καί δημοσιεύει άρθρα ή Επιθεώρησις αυτή όχι μόνον Έλλήνων καί Βέλγιον, άλλά καί Γάλλων, ' Ιταλών, Πορτογάλων κλπ. ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΩΣΙΣ ΤΟ ΜΕΡΙΣ Μ Α ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Κατά την συνεδρίασιν τού Δι¬ οικητικόν Συμβουλιον τής Τοαϋέ ζης Πίστεως τής 18ης Μάρτιον 1975 απεφασίσθη ή διανομή, μερί σματος έκ Δρχ. 60 κατα μίτοχήν 5ιά την χρήσιν 19Τ4, έναντι δια- νεμΓίθέντος διΐι την χρήσιν 1973 ΐκ δρχ. 49,50· ΜΝΗΜΟΣΤΝΟΝ Την Τρίτη, 11 Μαρτίοι·, Ιγινε ανημόσυνο πάνω στόν τάφο της, τής πρό 40 ήμϊρών θανοΰσης Στέλλας Στνλιανοποΰλου, σιζύ- γαυ τού Γίωργίον, μητέιρας τού φίλοι< έκ Σμύρνης Γυμνασιάρχου λ. Χριστοιτόρου Στ»λίανο.·ΐοί'λου. ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ ουμπαθητικόν σύστημα, ό οποίον δ'εγείρει τήν έχκρισιν τής ρενί νικ, ή όποία έν ουνεχεία μετα τρρπεται είς αγγειοτανσίνην σϋτη μέ τήν σειράν της αύ£άνει τήν εκκρισιν τής αλδοοτερόνης. Ή άλδοστερόνη ρυθμίϋει τήν κατα¬ πάτησιν νατρίου καί τήν αϋΕησιν τοΰ όγκου τοϋ αϊματος. Ή διαταραχή τής ίσορροπίο>~
των ένδοκρινών άδένων, ιδία τής
άυέσου νευρ»κής ρυθμίσεως, ώς
ή νευρουπόφησις (πρόσθιος λο·
6ός) μετά των έπινεφριδίων, δη-
μουργεί τό σύνδρομον τοϋ Σελιέ
τό λεγόμενον «ΣΤΡΕΣΣ».
Είς τό σύνδρομον τουτο συμμε
ικχουν έκτός τής ύποφύςτεως κοί
ό φλοιός των έπινεφριδίων, <<α- θώς καί τό συμπαθητικόν νευρι¬ κόν αύτόνομον σύστημα. Ή ύπερέκκρισις των έπινεφρι¬ δίων (άδρεναλίνη κ.ά.) προκολεϊ έντονον άγγειοσπασμόν κατ' αρ¬ χήν καί είτα άγγειοδιαστολήν. Αί άθηρωμοτικαί πλάκες άποτελοϋ- σΐν αντίδρασιν τού όργανισμοϋ πρός ύπερπλασίαν καί αύξησιν τής άντοχής των τοιχωμάτων των όρτηριών δι' άμυναν αυτού κατά τής τοξικής επηρείας τής άδρε- νσλίνης ικαί άλλων σχετικών ού- σ·ώνΐ, όπως ή αϋΕησις τής χολη- οτερίνης τοϋ αϊμστος, αί μετατρο γοϊ τού άσβεστικοϋ μεταβολισμοϋ <λπ. Ή γενεσιθνργός α'ιτία τής άρτη ριοσκληρώσεο>ς είναι ή νενοοτρο-
θεωρία.
Τήν Ανάπτυξιν τής χρονίας άρ
ις, δυνάκβθο νά κατατάξω
μέν ώς εξής:
α) "Εσωτερικώ αίτια άπό κλη-
ρονομικύτητος.
•6) ΈσωτΣρικά αίτια άπό σωιμα
τικής δισπλάσεως.
γ) 'Εσωτερικά' οίτια καμάτων
δ) 'Εξωτερικά αίτια άπό κλιμα
τΐλών καί άτμοσφαιρικών λόγων.
ε) Εξωτερικώ αΤτια άπό Τοξι-
κών νόσων κοί άπό χημικών τοξι
κων οΰσιών.
στ) Έξωτερικά αϊτια άπό τρο
φών.
Ώς ΐμφαΓνεαι έκ των άνωτέροι,
ή αίτία τής χρονίας νενροτροψι-
κής άρτησίτιδος είναι ή έλάττο»-
°Ίς ΐής ξΐοτιχότητος καί τής λει-
τουργίας κλαδίσκοιν τίνων τοΰ τρο
φικοΰ νευρικόν σνστήματος, οί ό-
ποϊοι έννευροΰσι τα αίμοτρόρα αγ
γ:/ί καί διέπουσι τα τής θρέψε-
1) ΕΣΩΤΕΡΙΚΛ ΑΙΤΙΑ ΑΠΟ
ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΟ Σ
Τό τροπικόν νευρικόν <τύστημα είναι έκΓϊνο τό οποίον έπιτελεϊ σχε δόν δλα δσα έπιτελοϋν όμοΰ τα άλ λα τοισΰτα, ,έπηοεά£<ει δέ την κλη ρονομικότητα τής <τι·σικής ϊωής. Ή κληοονομικότη; έπηρεαξει πολύ τό νευρικόν τουτο σύστημα ώς καί την λ?ιτοι·ο-·' ν όλον των όογάνων· Ώς πρός την άοτηριοσκλήρω- σιν δέ> (?ν έκ των κ,^ρκ,ηάτων νευ
οαοθριτικών νοσημάτίον) σιιμδαί-
ει κοί τό ρμιΐαντικώτεραν.
Έ ώ τα άλλα άρθριτικά νοσή-
ματα έναλλάσσουσι κατά την κλη
ρονάμησιν, ή άρτη<Ηοσκλήρωσις κλΓΓθδοτεϊται αίτουσίσ καί κα!θα- ηά ώς άρτηριοσκλ»ίριοσις. Δύνανται οί άρθριτικοί νά κλη ςονομήσωσι την ήμερομηνίαν ήπό προγόν(ΐ>ν πασχόντων χρονίαν £η-
ράν πολνορθρίτιδα, ή τό χρόν»ον
ξηρόν εκξεμα άπό έκξκϊματικών τοι
αυτών, ή τόν σακχαρώοη δια6ή-
την καί άλλα πορόμοια. "Ομοις οί
γονείς χαί οί πάπποι, οί όποϊοι
I-
πασχον πραγματικήν άρτηρΐοσκλή
ρίβσιν (καΐ ούχι σκληρνντικόν μο
ρσσμόν των άρτηριών), &£ κλη-
ροδοτήτο>σιν είς τούς Ιγγονους αν
των την χρονίαν νευςοτροφικήν
άρτηρίτιόα καί ουνήθως προϊμωτέ
ραν καί έντονωτέοαν.
Τουτο σΐ'μβαίνει καί διά την
ν;υΓθτροφική·ν χρονίαν «ντεροκολί
τιδα, ή όποία οτ,ινηβΓστατα μετα-
6ι6άζεται άπό γον«ον είς τέκνα,
καί Ιδίως επί θηλέων.
2) ΒΣΩΤΕΡΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΑΠΟ
ΔΙΑΠΑΑΣΕΩΣ.
Ή άρττ^ιοσκλήρωσις παρατη-
ρείται <ηανοτέ«3β. επί άνδρών πα- ρά έ.τί γνναικών. Αί άρθριτικάί έκόηλώσεις καί τα νΐυραρ&ριτικ.ά νοσήματα είναι νοσηραί έκφάνσεις τοϋ γογγλια- κοΰ νευριχοΰ συστήιιατος. Κατά τόν Μποιιβιάρ α) "Οσον τό σώ-μα άνδρας η γυναικός είναι ύψηλότερον τοΰ μετρίοι;, τόσον πζ ρισσότερον νπόκειται είς νε,υραρ- θριτικάς εκδηλώσει;· 6) "Οσον .τε ρισσότΐρον άπέχε, τού φυσιολογι κοθ ώς .ΐρός τό πάχος αύτοΰ τό¬ σον περκτσότερον ύπόκίιται είς πά ρομοίας «κδηλώσεις. γ) "Οσον δέ ή παχυσαρκία σΐ'μπίπτει μετά δ- ψον; άνχοτέρου τού μετρίου, ή άρ θριτική νοσηρότης αύτοΰ αύξάνε- ται. δ) "Οσον τό σά>μα εΓνα( μι-
λρότερον τού μετοίοι;, τόσον ξωτι
κώτβοαι είναι αί λ;ιτουργίαι τοϋ
Μτγάλου Συμποθητικοΰ συστήμα
τος καΐ τόσον σπανιώτερα τα νευ
οαηθριτικα νοσήματα.
(Συνεχι'2.ετσι)
Η ΚΜΛΙΚαΡΠΘΣ ΠΝΕΥΜΛΤΙΚΗ ΑΜΠΓΑΟΣ
ΤΟΥ κ. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Ιδού καί πάλ ιν ή καλλίκαρπος
πνενματική άμπελος τοϋ κ. Δημ.
ΑΡΧΙΓΒΝΗ άπό την οποίαν τό¬
σον; άγλσοΰς καρπούς, κατά τό
παρελθόν, σΐ/νεκομίσαμενι Ιδού
καί πάλιν νέον; καρπού; εύχνμω-
τάτους παρήγαγεν. Είς άπό τούς
νέους καρπούς είναι ή συγγραφή
τοι- «ΜΑΡΤΤΡΙΒΣ» όιά την ο¬
ποίαν σπίύδμεν ν^ τόν συγχαροΰ
μέν.
Είς εποχήν καταλυτικήν των ί|-
θικών αξιών, ίίπο^ αί νεώτ:ραι γε
νεαι έπιξητοϋσι ν»χ διαχύι()ωσιν πά
σαν σχέσιν καί συνέχειαν μέ την
ιστορικήν παράδοσιν, καί αναιδώς
,-ΐεί ιφρονοΰσι δλα ΰσα δι" ημάς
τούς παρερχομένου; έχουν μίαν α
χραντον ώοαιότητα καί ένθναίϊουν
λιτάνευσιν άγίιον εΐκόνοονΐ ή σ<ρρι γώσα προσπαθεία τού κ. Λημ· Άρ /ιγένη, νά διατηρήση ζιοντανήν τίιν ιινήαην τής ώραιοτάτης των .-τατοίδων, οπο)ς είναι ή Ίιονία, ά- ΤΟΥ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Ι ΡΗΓΟΥ ποτβλεΐ έργον ηθικόν καί φιλογε- νές. Ώ; "Ελλην;;, αισθανόμεθα τα 70€«ζ νά διαδηλώσωμεν βαθείαν ε·ΰγνωμοσυνην δι' δσα μοχ&ών ό κ. Άρχιγένη; επί σειράν έτών έ- .Ύετέλεσε, καΐ νά τόν εΰχτ)θωιμεν ιιακρότητα ημερών, ΐν ύγ·εία καί πνευματική χαρά 6ιατηρον}ΐίνον' υπό τή; θείας Χάοιτο;, πρός σννέ νισιν τής λαμπράς ο^γγραψ ιχής τού δράσεώς, έπ' έγαβώ τού 'Έ- Ονους καί πρός δόξαν Θεοί'. ΙΩΑΝΝΗΣ Ι. ΡΗΜΟΣ Σημείωμα τής έφημερίιόϋ;,— Ό κ. Ίοοάννης Ί· Ρήγος είναι Τήνιος, 6 δέ αδελφάς τοΰ πάπ- που τα,·, ό άοίδιμο; ΙΑΚΩΒΟΣ ΡΗΓΟΣ υπήρξε ό μέγας γλύπτης καλ.?.ιτίχη; τοϋ όποίου τα άξιο- θαύμαστα γλυπτά καλ).ιτεχνηματα κοαμοΰσαν την Σιμύρνην καί ϊ,δί- οις τα μανσωλεΐα τοϋ π:ριώνυμο^ Νεκροταφείον τής Ίωνικής αυτής προιτευονκτης. Ο Ε.Ο.Ε.Χ. ΤΙΙΟΒΟΗΘΕΙ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΛΝ ΚΡΗΤΗΣ Δ/>αστηριότ»)Τί; τον Παοαρτήματός τού.
Κατά την διάρχίΐαν τοϋ ετ-ους
1974, τό ?ίς Ρέθυμνον έιδρεΰον
ΠαράρτΓ^ια Κρήτης τού "Εθνικοΰ
Όργανισμοϋ Έλλττνικής Χειροτε-
χνίας, μετα^ύ ιάλλίον, ανέπτυξε
καί τάς άκολούθονς δραστηριότη¬
τος, εί; τ« πλαίσια τού προγράμ
ματος τού οργανισμόν πρό; άνά
πτιιξιν τή; Κρητική; χειροτεχνία;
καί λαϊκή; τέχνης.
— Διηρεΰνησε τα; προϋποθέ-
σει; καί εισηγηθή πρό; τήιν Διοί¬
κησιν τοΰ Ε.Ο-Ε.Χ. την χορήγη¬
σιν δανείων είς 58 χειροτέχνα;
καί βιοτέχνας τής μεγαλονήσον,
των οποίων τό έργον συντελεί, πά
ςαγιογΐκώς και εμπορικώ;, είς την
προώθησιν τής τοπικής χειροτε-
χνίας.
—-Στελέχη τοΰ Παρορτήματος
επεσκέφθησαν 120 βιοτεχνικά καί
χειροτεχνικά έργαστήρια τής πε
ριοχής τού καί συνεζήτησαν τ^ άν
τιμετωπιξόμ€να υπό των οίκείων
.-ΐαραγωγών διάφορα προβλήματα
καί εδωσαν ϊί; τούτους χρησίμου;
όδηγίας διά την τεχνικήν καί ποι
οτικήν βελτίιοσιν των προΐόντο)ν
των καί την εμπορικήν διάθεσιν
αυτών.
—'Εξυπηρέτησεν υπέρ ΐΟΟ έλ¬
ληνας καί ξένο^ς έμπόρους είς την
επικοινωνίαν καί τάς συναλλαγάς
των μετά διαφόρων Κρητών πα-
«αγ(ογών προίότιον χειροτεχνίας
καί λοϊκης τέχνη;.
Προοφυγικη καί έθνική μνημοαύνη
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ)
ςρι·.-τουηγός τοϋ Ιΐολιτικοϋ Γραφεί
ου τής υπό τόν ΓΕΩΡΓΙΟΝ ΠΑ-
ΠΑΝΔΡΕΟΤ Κ.βερν^ίως χαί
αργότερον ώς ύφΐ'Λουργός των
Στοατιωτικών τής αυτής Κνόερ-
ντ?|σεως.
Κατά τάς εκλογάς τού 1952
(ΝοίμβοΌ;) σι'νεργασ&είς μ«τά
τοΰ Στρατάρχυ Α. Παπάγου είς
τόν Ελληνικόν Σ υναγερ,μόν, άνέ-
λαβεν τό 'Τπουργεϊον Έμπορικής
Ναυτιλίας είς την .Κι/βερνησιν αύ
τοι.
Ό ΛΑ,ΜΠΡΟΣ
ΛΑΜΙΙΡΙΑ-
ΝΙΔΗΣ ήτο Πολιτικόν στέλ-χος
των ΙΙοντίων μέ σπανίαν ήγετικήν
αξίαν. Δτ,μοκραΤικώτατος τήν »|α>-
χήν καί τήν σ^.έ>ί ιν, σεμνάς, εύγε
νής_ μέ σπάνιογ ήθος καί ϊργατι-
κότητα, ένθεον καί πηγαίαν καλιο
σΰνην, δαιυγή κρίσιν καί μέ πλού
σιον ηθικόν κόσμον, ήτο .πρότυπον
ΐναςέτου Ποντίον καί έν γένει άν
ιδοός. Αί πράγματι σπάνιαι άρεταί
αύτοΰ άνέδει^αν αΐηόν σύμβολον
ποός μίμησιν. Καί έπεσεν τελικώς
ώς θρυλιχός Άκςίτας, γνήοιο;
ΓΙόντιρς. άληθινός Σανταίος- "Ε
τυχε .τολλών κα'ι άιξιολόγων τιμη-
τικών διακρίσςων.
Κατά την κηδείαν αύτοΰ γενο¬
μένην την Ιδην Δεκεμβρίον 1953
έκτός τής παρο.σίας τοϋ "Τπουργι
κου Στμ6ουλίου καί δλων των
λϊΐτουογών τοΰ Κράτους καΐ με-
ταξΰ των αποχαιρετησάντονν αυ¬
τόν ήτο καί ό έτερος ύ.τές>οχος
Πόντιος καί τότε Βουλεντής Κα6ά
λας ό ΣΤΑΤΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΙ
ΔΗΣ. Ηύτύχηο-εν ν^ βυνδίση τήν
ξιοήν τού, μέ την ένάρΐτον β-
ρα τοΰ διαπρεποϋς έκ
τος τού Πόντον Δικηγόρον ΝΙΚ Ο
ΛΑΟΤ ΟΡΦΑΝΙΔΟΤ, ΕΙΡΗ¬
ΝΗΝ, άποκτή.5ας τάς ίκλεκτάς
θιγατρρας αυτού ΣΑΝΤΑιΝ καί
ΟΛΓΑΝ. Πρεσδύτερος άδΐλφός
των έξόχων Ποντίων Κώβτα, Ία
τροΰ καί Χρήστου, Πολιτικ. Μηχα
νικοϋ. Απεβίωσεν είς Αθήνας την
Ιάην Δεκεμβρίοΐ' 1953.
ΚΑΡΑΠΛΙΑΣ Ίίοάννη; (ό
ΚΤΔΩΝΙΕΤΣ), έκ Κυδωνιών Μι
χρας Άσίας. Άπόςροιτος τού .ιε-
Γν^ινασίοι; Κυδωνιών ά-
)3ίς είς τό Ιργον τοΰ δημο
διδασκάλου αρχικώς, «τε τρέ<ρ<ον έρωτα ώς πρός τό ί»ψηλόν έργον τοΰ ιμορφο>τον τής νίότητος. Εκο
σμεΐτο μέ ανώτερον ήθος, έντονον
εφεσιν πρός τήν γνόκην καί μεγί
στην διδακτικήν ίκανότητα. Διε-
καίετο υπό τοΰ ζήλον πρός εύρντέ
ρας σπουδά; δι' δ καΐ £λ«6εν τό
πτι>χίον τής Φιλ.οσοφικής Σχολής
ΐοϋ Πανεπιο-τημίου Αθηνών, 6ια-
κριθεΐς μάλιβτα.
Μετά τάς σποι,δάς τού, διετέλε
σε αρχικώς μέν Καθηγητή; τής
Φιλολογίας «ϊς τό Γιμνάσιον Κυ¬
δωνιών καί κατόπιν είς τα Γνμνά
σία Σμύρνης Εΰαγγελικήν, Λΐαει
όν Κ. Γισννίκη καί Άρμοστεια-
κόν. Ή διδασκαλία τού κατέλιπεν
άγαθωτάτας έντυΛώσεις ααί άνα
μνήσεις καΐ άπέδωσεν .τλουσΐους
καΐ θετικούς καρπούς.
"Οτε ή πόλις των Κυδιονιών έ-
δοκίμαζ: τοΰς διοΐγμοΰς καί τόν
εκπατρισμόν (1915—1917) ούτος
μετέβη είς ,Κων)πολιν διδάι|ας ρίς
τήν έκεϊ Σχο'λήν Γλιοσσών καΐ Έμ
πορΐο·.·,
Μετά τήν Εθνικήν συμςροράν
τοϋ 1922, καταφνγών είς Έλλάδα
■διετέλει Καθηγητής τδν Διδα¬
σκαλείον Κοζάνης καί θεσσαλονί¬
κης καί τέλος άνέλαβεν τήν Δι:ύ
θυνσιν τοΰ Λυκείον Κμ~αντοπού
λοιτ θεσσαλονίκης.
Παρέστη είς την τραγικήν κα
ταστροφήν τοΰ 1922 καί εΐδε τάς
ακηνάς φρίκης, τ&ς ιόποίας άργό
εόοος τού Α' Παγκοσμίου Σννε-
Λ^ίου Ψιχΐατρικής είς Παρισίους
(1930), καί μετέσχεν :ί, πολλό
Συνέδρια Ψι<χο&τραπείας ε^ Βαρ κελώνην, Βιέννιιν, Λάΐντεν καί Βεδέ τής Ελβετίας. Τπήρϊεν επί ίττις Ίδρντής καΐ Πρόεδρος (1!)35 —1939) τής Έλλην ική; Άντια- φροδισιακής Έταιρϊίας. Πρόϊδρος τής Δερματολογι- κής 'Ενώσεος (1941), 'Ιδρντής και Πρύεδρος τής Έλληνικτίς Έ¬ ταιρείας Ψυχοδιολογίας (1950), Άντιπρόϊδρος τοΰ Πανη·ρωπαϊ- κοΰ Συνιδέσμον Ψτ>χικής 'Τγιει-
νής καί μέλος πλείστον Έπιστημο
νίκων Έταιρειών. Συγγραφεύς
360 έπιστημονικών μελετών μέχρι
τοΰ 1964. πολλαί των οποίων ϊξ2
δόθησαν είς Γαλλικήν καΐ Άγγλι
κήν γλώσσαν. Μέ τύ ψςυδώννμον
«"Αγγελος Δό^ας» ιέξέδωσε πλέον
των 30 τόμιον Λογοτεχνιχών ερ
γοιν, ταξ«ΐίδι<οτικών έντνπώσεωνι θεατρικών έργων καί ποιητικών συλλογίδν. Διετέλεσε τέλος, Διευ- θυντής διοχρόριον π3ριοδικών καί Χρονογράφος καί Σνντάκτης πολ λών Άθηναϊκών Εφημερίδων. Μέλος τής Ενώσεως Σνντακτών, τής Έταιρείας Λογοτεχνίιν καί τής Έταιρείας θεατρικών Σνγ γραφέων. ΈτΐΓχΐ πολλών καί ση- μαντΐλών παρασήμοϊν καΐ μεταλλί ών. ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΣ "Ατταλος τοΰ Γεωργίου, «κ Πέργαμον Μικρ. Άσίας. ΆπόττΌΐτος τή; Άστικής -Χ°λής τής γενετείρας τον ("Ημι γνμνάσιολ·) καί έν <Γ.νεχεία τοΰ Γνμνασίου Κνδωνιών (Άίδαλί). Αρχικώς νπηρέτησεν ώ; Δτ?μο διδάσκΓχλος «; Πέργαμον μέχρι τό ετο; 1914. Μέ την Επανάστα¬ σιν τοϋ Μεγάλον Κρητός ΕΛΕΤ ΘΕΡ1ΟΤ ΒΕΝΙΖΕΛΟΤ, .τρό- σφιξ ών είς Μυτιλήν-ην εί; τόν στρατόν Εθνική; Άμύνη; υπηρετήσας εί; τό 4ον Σύνταγμα Άρχιπ;λάγου; υπό τόν ήρωϊκόν Μέςαρχον ΙΩΑΝΝΟΤ. "Ελαβε μέ ρο; είς ολα; τα; εκστρατεία; τή; Μακεδονίας μ-έχρι τοϋ Μοναστηρ! ου καί Σκρά καί κατόπιν άπεφοί- τησεν τοϋ οϋλαμοΰ έφί^δρων άξιω ματικών των Αθηνών άναχίορή- σα; διά τό 4ον Σύνταγμα Άρχι- ευρισκόμενον τότε εί; Δράμαν καί έκεΐθ;ν διετάχθη νά ϋϊταβή εί; Ανατολικήν θράκην μέ τό τάγιια τού ώς στρατός κα- τοχή; θράκης καί εκείθεν ώ; Άν θυπολοχαγό; πλέον μετέβη είς Κων)πολιν ΰπηρετι'ντ.'ΐς εί; την Άθ!ΐοστ€Ϊαν Κωνίτταντινουπόλεω; υπό τόν Άρμοστήν Στρατηγόν ΓΕΏΡΓΙΟΝ ΚΑΤΕΧΑΚΗΝ. Με¬ τά ταύτα, άνα/ληθϊίς εί; τό 4ον Σΰταγμα Άρχι,χελάγονς άς Κα- ίίάλαν άνεχ.ώρηθΓεν διά την κατά¬ ληψιν τής Μικράς Άσίας υπό τοΰ Έλλίΐνικοϋ Στρατοΰ. Μετέσχεν είς όλας τάς Ικ- στοατείας έν Μικρά Ασία αεχρι ναί τού Σαγγαρίου ποταμού, τραυ ματισθείς είς την μάχην τού ΣΙ- ΒΡΙ—Χ1ΣΑΡ την τελευταίαν ή ιιεραν τής ποοΓλάσεω; .διακομι- σθεί; €Ϊ; Νοσοκομείον τή; Σμύρ νης. Μετά την άνάρρωσίν τού έτο π,οθετήθη ώ; Διαχειριστής των Φν λαχών τής Στρατιά; εί; Μενεμέ- νην. Μέ την Μικρασιατικήν κατα στροφήν τοϋ 1922 κατέφυγεν εί; Μυτιλήνην προσχωρήσας ής την πράγματι Εθνικήν Έπανάιττασιν των τότε Συνταγματάρχην αει¬ μνήστου ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΙΤΛΑ- ΣΤΗΡΑ καί ΣΊΤΛΙΑΝΟΤ ΓΟ ΝΑΤΑρ ώ; ύπολοχαγύ; ΰπηρετή- σα; *1ς "Αθήνας. Μετά την απο¬ στρατευσιν τον μετέβη είς ΜυτιλιΊ νην, διωρίσθη!; Άγρονόμος Μαν- δαμάδου καί τό 1926 έγγεγραμμέ τερον περιέγραψε είς τό ώξ.όλο- Ι ν0'; ^ν εί« τί1ν ,^1*^ Σχ^ν γον έργον τού «Τό δράμα —"Εξήτασε τάς οίκβίας παθέσεις καί :ίσηγήθη την χορή¬ γησιν υπό τοΰ Όργανισμοϋ Χειρο τεχνίας 44 ύποτροφιών είς 44 νέ¬ ους καί νεάνδισς τής ιΚ·ρήτης πρό; ίέκπαίδευσίν το^ν είς χειροτεχνικάς σχθι?Λς τοδ εσωτερικόν. Έξ άλλον τό μόνιμον έκ0€τήρι- ον τού Παραρτήματος Κρήτης τοΰ Ε.Ο.Ε.Χ. επεσκέφθησαν, κα¬ τά τό έν λόγω δίμηνσνΐ υπέρ 13. 000 δτοκα, μ,ϊταξύ των δέ καί πολ λοί ξένοι, διά νά ένημερα>Θ·οΰν επί
τής προόδου εν γένει τής χρητι-
κής χειροτεχνία; καί βιοτεχνίας.
ΕΚΥΚΑΟΦΟΡΗΣΕ Η «ΚΡΙΤΙΚΗ»
ΤΟΥ κ. ΧΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΥΑΗ
τής
Σμύρνης» δηαοσιεΐ'θέν τό 1924
είς θεσσαλονίκην. "Εγραψεν ΐ.·ΐί-
σης ωραίας «αί περισ.ιο..όάστοΐ'ς
ύ.-ΐοθήκας πρός την νίολαίαν ν.τέρ
τής οποίας έμόχθησεν καθ1 όλην
τον τήν ζωήν καί τελευταίως εΰρι
σκόμενος είς Άθήνα; συνέγραψεν
τό άξιόλ.ογον ϊργον αύτοΰ «Ι'2ΤΟ
ΡΙΑ των ΚΤΔΩΝΙΩΝ» άπό τής
Ιδρύσεως τον μέχρι τή; ά.τοκατα
στάσεως των προσφύγων τής Μι-
κοαΛιατιχ,ής καταβτροφή;ΐ δημοσι
ευθέν μ."τά τόν θάνατον αύτοΰ.
Άπϊβίτοστν είς Αθήνας τό 1944.
Δ,ΡΑΚΟΤΛΙΔΗΣ Νικόλαος
τοδ Νικόλαον ("Αγγελο; Δόξας),
έκ Κων)πόλεως. Πτνχιοΰχος τής
Ίατριχής των Πανεπιστημίων Ά-
βην<δν, Παρισ(ο>ν κα'ι Βιέννης τής
Αυστρίας καί Πτνχιοΰχος τής Νο-
μιχής τού Πανεπιστημίου Αθηνών
ώς καΐ Πτι,χιοΰχος τής Πλαστικής
Άνατομίας καί ΑίίίΘητικής τής
Άνωτάτης Σχολής Καλών Τε-
χνών των Παρισίων.
Λιετέλεσε. επί σειράν έτόΥν Κα
Θηγητής τής Πλαστικής Ανατοαί-
ας καί τής Αιακοσμητικής φ»«ιο-
γνωμίας ίίς την Σχολήν Καλών
Τεχνδτν καί 'Επαγγ^λμάτων καΐ
εΐσηγητής εν Ελλάδι τού κλάδον
κα! τού δοον τής Σε;ολογ'ας άπό
τοΰ 1528 καί 'Κρντής καί επί οει
ράν «των Διενθυντής τοΰ Περιοδι
κου Αθηνών «Χρονικά τής Δερμα
τολογίας». Άπό τοΰ 1948 άφιε-
ρώθη αποκλειστικώς είς τήν ψυχα
νάλνσιν, ώς εΓ'δικύς ι(»^·χ{1'ναλντής
καΐ σ;ξολόγος Ίατρός, διαπρέψα;
είς τόν τομέα αυτόν τής Ίατρ ι¬
κή;. Διετέλεσε τιμής ένεκεν, Πρό
τοδ Πανεπιστημίου Αθηνών ελα
βεν τό πτυχίον τής Νθιμικής καί
έν σννεχΐία εγένετο ΔικΓ,γόςος,Ά
θη^ών μέχρι τής -ο.νταξιϋδοτήσε-
ώς τού.
Διακεκριμένος Δικηγόρο; "Αθη¬
νών, Σώττοων, Συνετός, Εύγε-
ΚβλΑ. ΚΟΑΙΟΠΟΥΑΟΪ - ίΡ!β|
Λογοτέχνι;
ΤΠΟΨΗΦΙΑΔΗΜ. ΣΤΜΒΟΤΛΟΣ
ΠΑΝΔΗΛΙΟΚΡΑΤιΙΚΟΤ ΣΤΝΔΙΑΣΜΟΤ
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΜΠΑΚΑΜΗΤΣΟΤ
ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΙΣΑΒΕΛΛΑ ΣΙΚΙΑΡΙΑΗ ΜΑΑΟΒΡΟΥΒλ
ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΠΑΝΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
Οί συμπολίτισσεα καί οί ουμπολϊτες μαο άγαποϋν τήν
ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ καί έπιθυμοϋν νά τήν βλέπουν νοικοκυ-
ρεμένη καΐ όμοφη πολιτεία όπως τής άξίΖει.
Πρέπει νά προσέΕουν τί θά διαλέξουν, πού θά ρίξουν
τήν ψήφο τουα
Καθήκον τού κάθε συμπολίτη καί συμπολίτισσας νά ψη.
φίσει τόν ά μ ε μ π τ ο, τόν έ ν τ ι μ ο τόν ά ψ ε-
Υ ά δ ι α σ τ ο οτόν κοινωνικό τού βίο... νά είναι βέβαιος
ότι τ έ τ ο ι ο α θά παραμείνει καί γιά τα κοινά.
Ή δική μου γνώμη είναι νά έκλεγεϊ ό τ ί μ ι ο ς, 0
αμεμπτοο, ό ά Ε ι ο ς.
Ή ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ πρέπει νά προκόψει!
Ή κοινωνία της έδειΕε οτίς τελευταϊες έκλογές ότι εί¬
ναι ώριμη καϊ γνωρίίει καλά τί θά ψηφίσει.
Δέν χρειά2ονται τυμπανοκρουσίες, οϋτε άφίσσες.
Ό λαός τής ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ κρίνει άπό μόνος τού.
Δέν παρασύρεται, δέν δελεά£εται. Γνωρίίει καλά τί 2ητα.
Γνωρίίει καλά τί πρέπει νά πράξει.
Άς εύχηθοϋμε γιά τήν ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ ποϋ μάα γα·
λούχησε ό,τι είναι τό καλλίτερο γι' Αυτήν. ΨΗΦΙΣΑΤΕ
ΤΟΝ ΠΑΝΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΝΕΑΣ
ΣΜΥΡΝΗΣ. · "
ΨΗΦΙΣΑΤΕ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΜΠΑΚΑΜΗΤΣΟ
Ύποσχόμεθα νά είμεθα π ά ν τ α στό πλευρό σας
γιά όποιοδήποτε βέμα σας.
νή; καί Άξιοποεπής την εμφάνι¬
σιν καί την σταδιοδρομίαν τού, τι
μήσας εαυτόν καί την γενέτειράν
το< ΠΕΡΓΑΜΟΝ. Ήδη άπό τό 1961 τυγχάνει ΙΙρόεύρος τοΰ Σνλ λόγον των Πϊργαμηνών «Ο ΑΤ- ΤΑΛΟΣ» έπιδείξας δραστηοιοτη τα καί ζωηρόν ιένδιαφέρον Ιδία τα; πς τοϋ Σνλλόγοι/. ΧΡΤΣ. Λ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ2 Ίατρός, έκ Ναζλή Μικρά; Ασίι: Π. ΔΕΛΗΣ - Μ. ΓΙΑΚΑΛΟΣ Ε.Π Ε. Ίσολογισμός χρήσεως άπό 1 — 1 — 74 έως 31 — 12 — 74 Ι.'ίϊ-ιπλοτ 4 ΣΜ'ύτι ?.ΊΌ£)τ>·ϊ6ν άντλητ.
ΓΤυγκρ<5-'-,μσ >.1ί?
Ι. Ά-.οίίιιοτβ εμ*.Γ.57.ο6Γ>
^.ι.ελίται 357.616,8ο
3.Γραμ.ί,ίσπ,·>. 18.665
λο-
λογ/σμ<0 έ ",Γςιΐκά/βν ΐέοπ. τρενοΰμενος '·.Λ^λη ΐ·.αρία ιρεχ ΔΙ .ΟΪΪΙ }5. ->?Γ, Ιο
'·ϊ.'7ιϊ,6
;!πέ0ι ΪΤΕ
ίνιγγος
2.166,79ί:.
9.2'
26.320,3ο
49.559,7ο
.?ΙΙ.454.Ι
;.2ΓιΟΥ/ιΑ
Χ"'7Ϊ
?,Χ).0ΰϋ
( ρίς
ΒΡΛΧΥ,.Ρϋβ.Τ::0ΧΡΕ21..
Τ.Ίίνει,α Τ-)ο«ζΟνΙΙ67.434,15
2.Γραμμαί.Ι.λΓρωτ. 297.867,25
3.Γ ι. στυτα Ι
4-ΠρομηΑευταί
17.825
62.822
Ι.Γιακίίλου Δεσιϊ.
τρεχούμενος
2.Δίλη Κΐΐρίιΐ τρεχ.
Ί.*.'Τ' 'πν. ?
Χίρκ."
Ι7.0ίΌ
200.1.00
694.455.00
60.97:-
6«Διαφοραί ΙΙροαωρ.
Λογ/'ΐμοί
9. «48
■*<>?
1. 'ΛΐΐοιΡίι'εις
3."ια*ρ/κοϋ
Λ.Άμοι^αί τοίτ
5 .X
331.467
7.
ρ Κέρδη
κρίς διάθεσιν
Άμοιβιί διαχει
οιστρίος
έ
Ι7.3'4
4'9.37·ι
69.5!)θ
ΙΖ.ΚΟ
1.5'0.704,'Ίο 1.6^6.775
'ϋν Άίήναΐξ Ι"' Μαρτίθϋ
Ι.'ίικτίν Κίρίο{
2."-σο5ο εκ
Έ*,οοα έξ έ
άπαιτήσεων
5.Λογ/σμίς άντλ^.28.775
Ι
2.466
.793
270.1»
876
.536
,4ο
ΙΙόΙ.
415.5»
423
.693
424.
2
ΕΤΑΙΡΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΒΕΡΟΙΑΣ Ε.Π.Ε
Ίσολογισμός τήχ 31)12)1974 Έτος 2ον Περίοδος 1)1)74 - 31)12)74
ΕΝΕΡΓΗΤΙΧΟΚ
Α.' [Ι Α Γ Ι Ο Κ
Ι.ΚΕΤΑΦΟΡΙΚΑ
.Κεϊον ά
2.ΕΙ1Ι[ΙΑΑ-ί.Κ"-ίΥΗ ΜΚΧ,
ίΙεΓον άιοαβέο,
3.ΔΑΓΑΝΑΙ 6ΓΚΑΤΑΣΤ,
Μεΐον
ε: κυκλοφοργυιι
ι. εκγορευματα
2. Ι!£ΛΑΤΑΙ ΕΤΑΙΡΟΐ
3. ΚΕΛΑΤΑ1 ΤΡΙΤΟ{
Ί. ΓΡΑΜ.ΕΙΠ.ΡΑΚ'ΡΕΛ
5. ΚΟΚΙΕΤΑΙ Α^ΙΟΝ
6. ΔΑΓΙΑΙ, ΑΙ ΛΓΟΡΑΕ
ΕΙΧΜΕΗ. «ΡΗΙϊ,ΟΕ
7.ΕΚΚΡ2Μ.Λ0Γ/ΓΛ0Ι
Γ
2,
ΠΑΟΗΤΙΧΟΝ
Α.' ΚΠΦΑ.ιΑΙΛ
Ι.Ταχτ.Κεφάλαιον 1.850.000 Ε
2.Τσκτ.Απο«εματΐΗ<ίνΙ20.860,Ι5 1.9Ί0·^'·"1' 10