193960
Αριθμός τεύχους
2303
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 49
Ημερομηνία Έκδοσης
12/4/1975
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ — ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ διευθυντησ παυλοσ κωνσταντινιδησ
σΑΒΒΑΤΟΝ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1975 "Ε-ιος 49ον - Αριθ. φύλ. 2303ΤΙΜΗ ΦΥΛ. ΔΡΧ. 3-ΙΔΡΥΤΗΣ - Δ)ΝΤΗΣ 1926-1975 ΣΩΚΡ. ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΑΘΗΝΑΙ-ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΤΗΛ. 3229708 - ΓΡΑΦΕΙΑ : ΝΙΚΗΣ 25.
τ0 ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ^ ΔΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
•Ο Μητροπολίτα Χαλκηδόνος
ΟΊ παλαιότεροι έκ των άναγνω
δν τοϋ «Προσφυγικόν Κόσμον»
'-"·"' καλώς τί ποοσέφερε τό
ίον, τόσον είς την Έκ
·, χί> οποίον περιελαιμβάνετο, ού
,ον ή Μικρά Άσία, ΰπασα ή
μο
ρθ!
τ'Γ
Ελλάς, άλλά καί αί Σλαυίκοϊ χώ
ε1ς τάς φροντίδας καί την μί
τού "Οποίον, .διετήρησαν
,ήν θρησκείαν, την γλώσσαν καί
,,. παιδείαν.
Τό πορόν Στναείωμα γρΐίφεται
5,ά την Νεωτέοαν Γίνεάν, ίνα αί
θθανθή τού; πόνονς καί τάς φρον
ίΐ'ΐς, τα; οποίας >:αται6άλλει άκό
τη Πατριαρχείον, άσκοΰν την
,,ιιιην καί την ευεργετικήν Αύ
μ ί.τιδι,Ηΐσιν €Ϊς την άνά την Ο[
ι(ινην Χριστιανόν; καί την ά-
,τινηίΐολίαν εί; αίοτύς.
Ιαραθέτομεν σχΓτικόν άπόσίτα
ι {/ τής ενγλώττον ίμιλίας τού
Μητρο.τολίτον Χαλ-
-,ι,ούνος κ. Μ;λίτρΛ'οςΐ όστι; διά
γραμμών δια£α>γ<)α<ρίξει την εΐρντέραν αποστολήν καί τα ΐδεο'εδη κ αί τούς εύ:>υτΕ^ονς σκο-
οϋς τογ Κέντρον τής Όρθοδοξί
α;, εί άψορμή; τής χειροτονίας
Το0 άπό Μεγόλων Άρχιίδιαν.όνων
υογίου Όηφανίδσν, ώς Μηχρο
.ιο/.ίτου Καρπάθου καί Κάσον:
Πατριαρχική κελεύσει
ί'Ί
■ΐοιι
•/οί
(VIII
•/.αί Κανονική ψήτρω τής Άγίας
;.(ά Ίερά; Σύνοδον καθίσταταΐ
Έ.ιίοτ.ο.το; τή; Μεγάλης Έκκλ.η-
πία: κοΐ καλεϊβαι νά διαποιμάνης
τίι ιιινρόν .-ΐοίιινιον τή; ίεςάς Μη
τρο-ιολςος Καρπάθου καί Κάσου
αί ετ ι πλέον, καλεϊσαι νά μετα-
ίρης είς τό μικρόν τουτο ποίμνι
όν τη μεγαλείον τής έ'ν.κλ.τ',σίας ή
μαλ/.ον ν ά δώση; είς αϋτό την σν
νιι5ΐι«ιν, ίίτι μικρόν χαί μέγα, σμι
;:?ιιτης καί μεγαλείον ,ϊΓναι τα όν-
τη/ογικά συνθετικά ούσιαστικά,
τα ίαοΐα ΰιραίνονν την ίίλην ϋτιαρ
ξιανήν σύστασιν τής έκκλησία;
ά,ι' (π'τής ταν'της τής καταγογής
Ι τη:
Π»ος τί έλάλησε τα
Ι ην βεοΰ ή ΙΤεντηκβστή; ϊϊοό^ τό
Ιμίγα; Πρός τό πολύ; "Οχι! Πρός
τό ολίγον καί τό μικρόν, άπεκαλ.ύ
ιπκν χά μίγαλεϊα τοΰ θ<:οΰ. Ιϊρπ: μίαν δράκα άνθρώοτων! Μη φο6οί·, λοιπόν, τό μικοόν ,ιοίιΐΜον, διότι, έν τοντο> ;ύ5οκεϊ
ό βιις, ώς ηύδόκ.Γ(σεν έν αύτη τή
Έ-ί/λησία τής Πεντηκοστής.
Μή φο6οΰ τύ ολίγον καί τό μι-
νοον, άλλ' ?χε πάντετε κατά νούν,
ότι ό μόνος πολύς καί μέγας είναι
ΊΙ/.ΓΪνος, ό έπέκεινο πάσης άρι-
(Ίι Ιυγίας, ό τα πάντα δυνάμενος,
ετι κ»ί αύτην την έπρνδυσιν τοΰ ο
ίν,Ίΐΐ' καί τοΰ μικροΰ έν τή μνστη
(ΐιύ'ίει πλοκή τής Ίστορίας, Έκ,ίϊ
ν»ς ό «λέγχων τόν χηόνον καί τα
ί<7 <τα· Μεγάλη Έκκλησία 'ώ ή Έκκλησία αί>τη τή; ιΚων-
ί!τιιντινονπάλε<ος, ή ποώτη ΐν τή «ΊίΟ' ήμα; Ανατολή. Οχ, διά τό ϊ.νια Αύτην Πρώτην, άλΐλά διά τό ίίναι Αυτήν Εκκλησίαν τοΰ Μέγα ί.οΐ' θεόν, Άγιον, Καθολικήν καί Άιοστολικήν. Διά τό είναι Αυτήν ^ανδρικήν, ώς ή Κεφαλή Αίπιής, ό Χοιστός, διά τό «Ιναι Αυτήν Σώ ιιί Αυτού· λλλ' έπιθυμο) νά προχο>οήσιο ε
Τ .τεραιτέςω είς έμβώθυνσιν τής
·ιοο:λεύσεως καί τής θεολογικής
"Ίΐί όντολογικής διαστάσεως τής
ίννοίας τοΰ όνόματος τής Μεγά-
",: Έκχλησία;.
Κ«ιί τουτο, διά τόν εξής λόγον:
'Να λόγον έχη, δούναι τώ αίτοΰν
Τι -ε ,τΓρΙ Μεγάλης Έκκλησίας.
Καί τι .πλ^ον, διά νά γνιορίζητε
ον Σν, "Αγΐ€
ΣοίΊ δέ κα! οί Χοιστιανοί τής
άθον Ζαί Κάσου, ότι, έν κοι
ίδιατελοϋντες μετ« τή; Μί-
νάί.ης Έκκλησία;, μετέχετε τού
Μϊγαλείου Αυτής. Τότε, οϋτε όλί-
νοι, όντε μικοοί είσθί- Τότε είσθε
•-ο'λοί καί μεγάλοι.
Ρννορίξεις βεβαίως, αϋτό, τό δ
■Τκον γνωρ!£οι·ν καλώς οί Καρπά
"">' χαί ,Κάσιοι, όπως καί αλοι οί
Λωδίκανήσιοι, ότε, εάν δέν ήσαν
Ρ7κεντρι<τμρνοι είς την καλιέ?Λΐον Τ)1ς Μεγάλης Έκκλησίας, ίσως νά ί ύπήςχον στ,μερον Εάν έπέζησαν, ώ; όοθόδοξοι οί ΔωδΕκανήσιοι, εάν «πέζησαν τού ■^τε Βέκκι, ϊΐναι διότ, ήσαν Όο °ήδοξα τέκνα τής Μεγάλης Έκ- ■'τ-ησΐας, τής "Οποίας ή πίστις ν·"ί ή «αρώδοσις άπϊδείχθησαν ί- σΧ-οότεραι καί τού Ίμπεριαλι- οαοθ καί τοΰ Φα<Τισμοΰ. Λέγο,ν, ταυτα, πρός Σε, θεοφι 'ιβτατε, άπευθύνομαι σνγχρόνιος """ι πρός τόν συλλειτονργοϋντα ή- ϋιν νέον Αρχιεπίσκοπον Αΰστρα '"ις καί απλώς καί μόνον έομηνϊύ "ιν Ττν Άλτ|βει«ν τού Ο[κοΐ'μενι χίΓι τούτου θρόνον, ήτοι τής Μέγα "Ι; Έκκλησίας, λέγω πρός άμφο- ΐιΡ°νς καϊ πρός τα πΐυί υμάς ποί μνια: Είσθε χλήματα της Άμπε¬ λον, δννασθε νά φέ«ητε καρπόν πολύν. ΕδχεσΘε καί φροντίσατε με τα των περί Ομάς Χριστιανών, ίνα ,μϊίνητε πάντοτε έν τή Άμπέλω. Διότι, παν κλήμα, έκβάλον έαντό τής Άμπελου ή έκδαλλόμενον, βίς ;τΰρ βάλλεται. "Ομως, ύμεϊ;, αμφότεροι, ,τεποί Οηιιεν, ότι; ώς έκ τής Άμπελον , εί; Αύτην, τα πάν τα όφείλοντες, «χ-τε καί την συ¬ νείδησιν καί τό αϊσθηιια τής ενιθύ νης, άπω; κρατήσητε τάς δύο ταύ τας επαρχίας τού θρόνον, ώς εύ- Ένότης καΐ Αιχασμός είς τού "Ανθρωπον Η ΔΙΑΣΠΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΑΣΙΣ ΜΕΤΑΪΥ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ Β' Αί γνωμαι καί έρμηνεϊαι περί τής πιώοεως τού άνθρώπου άλλοτε ουγκλίνουοι καί άλλοτε διΐστανται, όλλά τό μυστήριον παραμένει κο'ι πάντως ώς γεγονός αρχαίον καί καθολικής σημασίας ποϋ όπαιτεϊ θυα!αν έκ μέρους τής πίοτεως. Ο άνθρωπος είναι αϊνιγμα, τού όπο'- κλτρατοΰντα κλήματα έν τή Άμπρ ου την πρώτην λέξιν παρέχει ή λι·) καί ότι, ί>μεΐς τρ καί οί περί ύ π.οοπατορική πτώσις, τή δέ τελευ-
μάς έν αύτη μένοντες, θά ττέρητε 'ια!αν> ή αποκατάστασις. Κατά την
καρπόν πολύν. Καο.τόν άγαθόν, ' „ ο. . . . .....
„ ' ' βιβλικην αφήγησιν, η αμαρτια και η
τοιούτον καί τοσοϊτον, ό>στ« νά
γ-μισβή τύ ,τοτήρ,ον τής Μεγάλη; °ϋνεΠεία °ύτή<: 6πώλε'α Τ°° Ρ Έκκλησία; Γξ αιματο; Κυρίον, δείοου συνδέονται μέ την γνώσιν είς κατάσβεσιν τής δή|»η; τού άνά Τ0" καλοΰ καί τοΰ κακοΰ. Όταν την Οίκοι-μένην λαοΰ τού βε,οϊ·, γνωρίζω τό καλόν καί τό κακόν, ε[ς άφεσιν άμαρτιών καί ζωήν την σΓ|1ίαίνε, ότι άπώλεσα την άθωότη- τα μου καΐ άπεμακρυνθην άπό τού Θεοΰ. Ή γνώσις ιδία τοΰ κακοϋ ποοϋποθέτει ότι έγεύθην αυτού καί έδοκίμαοο την πικρόν προοωπικην έι,πειρίαν αυτού, όπως πάλαι ποτέ οί πρωτόπλαστοι, έν τώ προσώ¬ πω των οποίων έμπεριείχετο μας καί έκ των οποίων έΕήλ- θουεν. «"Εχομεν άκόμη την γεΰσιν ι ου άπηγορευμένου καρποϋ, λέγει χριοτιανός συγγραφεύς, τόν οποίον έφανον οί προπάτορές μας κα'ι Άκονομεν ταύτα πάντες ημείς. Άκονέτωσαν ταυτα καί άπαντες οί Έπίσκοποι τή; Μεγάιλη; Έν.- κλησίας, οί άνά την Οίκονμ]νην. Σν δ' άγΐ€ ΐΕψΓ,φιαμένε Καρπά θο^ καί Κάσον ώς προΐρχόμενος άπό Μϊγάλων Άβχιδιακόνων, άπό προσοπικοΰ βιώματο; γνωρίζξις, ποΰ ΐστασαι ταίτην την στιγμήν επί ποίον πλακών 6τ·_ιιατίζεις, ώς εί; τό θυσιαστήριον, ίνα λάδης την χάριν. Γνωρίζεις καί πρέπει νά άνα- γνωρίξης τί πάλλοντα εισέτι Γχνη των βημάτων Άγιον Μαρτύρων, Όμολογητών, Πατριαρχου, Αρ¬ χιερέων καί Κληοικων παντός 6α θμοΰ, λογάδων καί ιπιστών, πού διέσχισαν τάς πλάκας τή; Μεγά¬ λη; Έκκλ.ησία;, άναμέσον διαψό- οτον χώροΛ'Τη;, διά μέσον πολλών στϊνοΜΓων τή; Πόλεω; ταύτης, δ- μως πάντοτε έν τή πόλει ταύτη πι στο>; καί άμετακινήτος, ώ; άρμό
ξει τή μεγαλειότητι τή; ©εία;
Προνοίας, ώς άρμύζπ τή μεγοίλιειό
τητΓττι; τΚόθΓν
κλτ[σίας ταύτης τής Κίονσταντι-
νουπόλεως.
Όμιλώ, λοιπόν, ώς οίκεϊος πρός
οικείον.
"Ακοΐ'σον τα οΐκεϊα Γσως έπει-
δή θέλει νά τα έπανακούση ό όμι
λών:
Μεγάλη Έκκλησία!
Τί σημαίνπ; Τί είναι;
ΊΙρό; την ϋλην ιεράν καΐμ-γά-
λην υπόθεσιν είναι συνδεδειμένα
δύο μεγάλα ίστορικά πρόσωπα,
Κωνσταντίνος ό Μέγας καί ό Ί-
ει σ.τινι.ανύς.
"Ομως ή Μεγάλη Έκκλησία έ-
ξέφνγε τής ανθρωπίνη; μεγαλειό-
τητο;. Διά τούτο καί παοίμεινε πι
στή καί θά παραμείνη Μεγάλη έκ
Συνέχεια ίίς την 6ην σελίδα
»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦ< Είς όλας τάς μυθολογίας των λοών, είς τάς οποίας ύποκρύπτε- ται πιιρήν τις αληθείας πραγματι- κών γεγονότων, άναφέρεται, υπό διαφόρους παραλλαγάς, ενα αρ¬ χαίον συνταρακτικόν γεγονός, κα- θώς έπίσης κα'ι ό Διάβολος, υπό διαφόρους όνομασίας, ώς εχθράς και έκδικητής τοΰ ανθρωπίνου γέ· νους. «Ό άνθρωπος, λέγει ό Πα- σκάλ, χωρίς τό μυστήριον τής πτώ- αεως είναι άκατάληπτος, παρ' όσον τό μυστήριον τούτο είναι άκατύ- ληπτον είς αυτόν. Ή 2ωή τού πρωτοπλάστου ήτο εύτυχής, άμέ- ριμνος, άφθαρτος, ή διαγωγή των θειοτέρα καί τό βλέμμα τής ψΌ- χής των έοτραμμένον πρός τό Ί- Αί έθνικαί εκδηλώσει είς τόν άλύτρωτον "Ελληνισμόν ΠΟΣ ΕΩΡΤΑΖΕΤΟ Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΑΙΝΕΜΕΝΗΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ Τού κ. ΑΛΕΞ. ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Μέσα σ.τό χάο; τοΰ μετα.-ΐολεμι ;:οϋ ύλόφρονος κόσμον πού κνρίως άρνείται τό πα.ρΐλθόν, δι' ημάς ή Ίστορική Μνήμη, έξακολοι-Θεΐ νά εΐνα, ήθική νποχρέωσι; καί άνάγ- λαβ' όσον ίι παςαγνώρισι; γαθόν. "Οτι δέ ό Αδαμ, έκτόο τής άγνής καί καθαράς τού καρ¬ δίας, εϊχε καί ώριμότητα σκέψεως καί δέν έπανεπαύετο μόνον είς τό ύποσυνείδητον, ώς εφρόνει 6 Μπερτιάεφ, προκύπτει άπό την α¬ φήγησιν τοΰ Μωϋσέως, κατά την όποιαν ούτος έδωκε καί όνόματα είς τα κτήνη, τα πετεινό καί τα θηρία τού άγροΰ. Έν τέλει ή Ζωή των πρωτοπλάστων ήτο άπηλλϋ- γμένη στερήσεων, άπό την πεϊ- τής Αληθείας ή των Ίστορικών Γεγονότων σι>ντελοΰν είς την διά
©τάσιν Ο[κογεν-ιών', Κοινοινιών
καί Εθνών άκόμη!!
Σέ προη,γούμενες δημοσιεΐββι;
μας στίς φιλόξενες στήλες τού
«.ΙΙρσοφιγικοΰ κόσμον», άλλά καί
στά ήιάφορα 6ημοσιετ.<ματά μου στό «Μακεδονικά Ήμρρολάγιο» τοΰ ύειμνήστον Ν. Σφίνδόνη, {>-
ποστΓ,ρίζαμε, ότι τό θςη.τ/ευτικό
ί.ίσθΓμα των κάτοικον τής άλη-
οι,ονήτον Μηινεμ.:νη; ήτο άρκετά
άνεπτ'.γμέννο!
Στό σημερινό άρθοο αιις θά
| ποοσπαθήσονμε νά περιγράψοιμε
οπασυωδικώς τείνομεν καθ' έκα¬
στην ημέραν την χείρα πρός τό
δένδοον έκείνο τής γνώσεως τού
άγαθοΰ καϊ τοΰ κακοϋ... Υπό τό
οχήυα ώραίου καρποϋ είαέρχεται
είς την ψυχήν μας ή φωνή τής άν-
ταρσίας, ώς ουριγμός όφεως, καί
αισθανόμεθα νά περιτυλίσαη αυτή ι/
ή θελκτική άπάτη τής ήδονής. Καί
ή άλαίονείο έπίσης άκαταπαύστως
μδς λέγει, ότι θά ήμεθα ώς Θεοί,
δηλαδή αύτεΕούοιοι καί εύτυχεϊς,
άλλά μιάς εύτυχΐας ιδικής μας έ-
πινοήσεως καί κατασκευής.
Καί έπακολουθεί ή φωνή τού
θεοϋ, ή φωνή τού έλέγχου τής
συνειδήσεως, κα'ι τότε ή άλαΖονική
άπάτη διασκεδάΖεται κα'ι ευρισκό¬
μεθα γυμνοί». (Φιλοσ. μελέται πε¬
ρί Χρκττιανισμοϋ Αύγ. Νικολάοα
μετάφρ. Άρμένη Βρ. Τόμος Α'
σελ. 329).
Ή άρχέγονος πτώσις τού άνθρώ¬
που είναι ή μόνη έΕήγησις τής Λ
θλιότητος, των δοκιμασιών, τού
πόνου, των δακρύων καί στενα-
γμών πού συνέχουν τόν κόσμον
>♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦
Μέ τίς διόπτρεα τού «Κόσμου»
Σκέφεις
Μπήκαμε πλέον γιά καλά στήν
άνοιΕη. Τό θερμόμΐτρο όλο καί
άνεβαίνει καί τα μάλλινα σιγά άλ
λα σταθερά παϊρνουν τό δρόμο
τής ναφθαλίνης.
Η μερά μεγάλωσε άρκετά μά
τό βράδυα, δσο νάναι, λίγοι είναι
οί τολμηροί πού παϊρνουν την ά-
πόφαση νά Εεπορτίσουν χωρίς κα
πσρντίνα. Είναι βλέπετε γλυκειά
ή έλληνική άνοιΕη, όλλά χρειάίε-
ται καί προσοχή.
"Οσο πάντως προχώρει ή έπο-
χή γεμάτη φώς κα'ι θαλπωρή, τά¬
ανοίγε,
γιά ταξεί-
δια.
Πρίν λίγες μέρες βρέθηκα τυ-
χαία σ' ένα κύκλο άπό άνθρώπους
τ.'ις δουλειας καί τοΰ κάμπου καί
όμολογώ πώς άντιμετώπισα πρό-
βλημα. Ή σκέψη τους ήταν πού
θϋ περάσουν φέτος την αδεία.
Μερικοί μάλίστα εϊχαν κι όλας ά¬
πό τώρα προγραμματίσει. "Ακου-
οα γιά Κάπρι, γιά Παρίσι, γιά
Βιέννη κα'ι μόνον ένας δήλωσε
τι παραπάνω. Γιατί χωρίς νά θέ-
λίο νά ένοχλήσω τούς συναδέλ-
φους σου, όταν, όπως Εέρουμε,
οί Γάλλοι άδειάΖουν τό καλοκαϊρι
τό Παρίσι γιά νά μή ψηθοΰν άπό
την άφόρητη ίέστη τού, ποίος λό
γος νά τό γεμίΖουμε εμείς ; "Ε-
πειτα τό Κάπρι γιατί ; Πά την ώ
ραία τού θάλαοσα μέ τίς άνύπαρ-
κτες άμμουδιές, ή γιά την ΟΚΟΤ-
ΤΑ ΑΖΙΙΚΚΑ, την «περίφημη» έ
κείνη σκοτεινή σπήλιο μέ την α-
προσδιόρκστη σπόχρωση πού παίρ
νει στό έσωτερικό της οάν μπαί-
νει άπό την τρύπα τής είσόδου
το φώς ή καί γιά την τρομακτική
τού όκρίβεια ; "Ακουσέ με, λοι
πόν : Τό Κάπρι είναι ένας βρά-
χος μέ πολυτελή ώραϊα Εενοδο-
χεϊα καί χωρίς οϋτε ένα μέτρο
άμμουδιάς. Ή ΟκΌΤΤΑ
είναι μιά κοινή σπήλιο χωρία καμ¬
μιά αι\ιααα. Παρά ταύτα είναι ά-
λήθεια πώς ό βράχος διαθέτει...
ήουχία άφοΰ δέν έχει αύτοκίνητα
καί καθαρή άλλά ύγρή οτμόσφαι-
ναν, άπό την δίψαν, άπό ασθενεί¬
ας καί θλίψεις. Ή χαρά έβασί-
λευε διαρκώς είς την κοθαράν των
καρδίαν, διότι πηγή αυτής ήτο ό
Θεός. Εάν ό Θεός εφάνη τιμωρός
πρός τόν πεπτωκότα άνθρωπον,
τούτο όχι διότι ό άνθρωπος έδει-
Εεν έμφυτον κακίαν (τό κακόν τοθ
επεβλήθη έΕωθεν) άλλά πρός παι-
δαγωγίαν τού καί τούτο οημαίνει
ότι τό κακόν ημπορεί νά έπανο,ν
6ωβή κα'ι νά έπανακτήση καί π<^ λ.ν ό άνθρωπος τό αρχαίον αύτοΰ άΕίωμα. "Αλλωστε καί αύτό ι? συναίσθημα τής ένοχής καί τής ά μαρτωλότητος πού έπηκολούθησ: ιιετά την πτώσιν καί ή ανθρωπίνη νοσταλγία διά την βασιλείαν τού Θεοϋ κα'ι διά τόν άπωλεσθέντα Πό ρόδεισον ύποδηλοΰν ότι ή άπώλε ο δέν είναι άνεπανόρθωτος. Την 0Γ βσιότητα τής έκ νέου άποκαιο- θιάσεως θεμελιώνει ή θεία ύπό- σχεσις πού άναφέρεται είς τό λε¬ γόμενον πρωτευαγγέλιον τοΰ Γ' Κεφαλ. τής Γενέσεως. «Κοί έχθραν θήσω άνά μέσον σοϋ (τοΰ όφεως) καί άναμέσον τής γυνοι- κός καί άνά μέσον τοΰ σπέρματος οου καί άναμέσον τοΰ σπέρματο; αυτής- αύτάς σου τηρήσει κεφο- λήν, καί ού τηρήσεις αύτοΰ πτέο- Κάτι άπέμεινεν άπό την ευγέ¬ νειαν τής ανθρωπίνης φύσεως κοι μετά την πτώσιν. Απώλεσε βεβο!- α;ς ό άνθρωπος την άθωότητο, την ογνότητα καί την αθανασίαν, διε- τήρησεν όμως, έστω καί έσπιλω- μένον άπό τα στίγματα των πτο[- σμάτων τού τό «κατ' είκόνα», τό ό:>οϊον θά άνέκτα καί πάλιν ι ο
αρχαίον κάλλος τού μέ την έκδ·;-
Αωθείσαν θείαν μακροθυμίαν, εϋ-
οπλαχνίαν κα'ι άγαθότητσ.
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ττν ο·.)
σιν (Αρχηγόν "Βθνον;), άλλά
καΐ έσέιδετο τα προνόμια τού Γί-
νονς, μή άναμιγνι-όμενον οϋδόλθ);
εί; τα θέματα τής έκπληοώσεως
των θρησκε^τικών μας καθτικόν-
των, τή; έκπαιδεύσ;ο>; καί τής όρ
γανίομένης ς-ιλανθροηίας.
Ό Σονλτάνος μάλιστα '
Χοιμίτ—Χάν, οσάκις προσίκάλει
τόν άείμνηστον Οικουμενικόν Πα¬
τριάρχην Ίωακείμ τόν Γ' ξί; τα
άνάκ,τορα, άπέστελλε Ιδίαν αντο-
κρατοςικήν αμα^αν χαι τιμητικήν
συνοδείαν έξ Ιππέων τή; αντοκρα
τορική; <τρονρά;! Ώς Ιατρόν τού ί>έ είχ τόν "Ελληνα Μαυρογέν
νην, τόν οποίον Αΐΐτός ό Χαλίφης
κα'ι Άρχηγός των ΜοΐΌονλμάνιην
τοσοΰτον ΐσέόετο ώστ; τόν ααεκά
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΙΡΟ-
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΠΡΟ ΚΑ3 ΜΕΓΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑ— ΡΟ««Ν.
ΕΠ1ΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΠΈΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔ1ΟΑΡΟΜ1Α ΤΩΝ
Υπό τού Μίκρσσιάτου ίατροΰ ΧΡ ΥΣΟΣΤβΜΟΥ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΘΥ
λει «Μπαμπάς ! Πατέοα!
Μέ αϋτά τα ποονόαια καί αύτάς
τάς παραχωοήθΐΐς έκ μέοονς των
κοτακτητών, τό Πατριαρχείον άπε:
τέλει την Ιεράν ιΚιδωτόν τού
Γένονς, ημείς δέ τότε οί *υσΐάδον
λοι» είμεθα οί πο«γμο·τικοί κνρίαρ
χοι, στό έμπά;ιον, στήν Βιομτ,χα
νία, Ναντιλία, στάς τέχνας καί Έ
ΓΛΗΚΟΣ Δημήτριος, έκ Σμνρ
νης.
Άπόφοιτος τής Εύαγγίλική;
Σχολή; Σμύρνης. Πτι·χιοΰχο;
καί Διΐδάκτι'ΐρ τή; Φιλοσοφικής
Σχολής τοΰ ΙΙανεαιστημίον Άθη
νών, βννεχίοας άργότ«ςον τάς
σ.τονδό.ς αχτοΰ είς τα Πανεπιστή-
μια Λει»)·ίας καί Ίένας τή; Γίο-
μανία; καί τή; Βιέννης τής Αυ¬
στρίας, ΤΓλειοποιηθείς είς την Φι
λοσοφίπν καί ΙΙαιδαγωγικήν.
Μοτά ταϊτα 'έπέστριεψεν (ι;
Σμ,ι'ρνην_ αναλαβών την Διείθ-ν
σιν τής πεοιφημον Άναξαγορείοτ
Σχολής Βρνονλλιον τής Έουβοαί
άς καί κατόπιν εδίδαξεν ε[ς τό
ΙΙρακτικόν Λνκειον Κ. ΓΊΑΝΝΙ·
ΚΗ Σ
τόν έορτασμό τής ημέρας τοϋ Εύ
αγγελισμοΰ!
Ή ^ρησκευτιική έορτή, ΐμέ πά
νηγυρΐκό χαρακτήρα έγέν;το βνμ
μέ τό Τνπκιόν τής Μεγάλης
τοΰ Χριστοΰ Έκκλησίας. Μ«τά
την θρησκευτική τελετή εγένετο
ή πε^κρορά τής ΕΊκόνος, προηγον
μένων των ψαλτών, έξαπτερύγων,
Λα6άρο>ν κλ.π. των ψαλτών ψαλ-
λόντιον τό Τροπάριον <Έϊ·αγγελί- ζου Γή χαράν Μεγάλην... Αϊνεΐτε Ούρανοί θ:οΰ την Δόξαν!» Η¬ μείς παιδία τύτΐ 10—12 ®τών εί¬ μεθα έξιοπλισιιένοι μέ έμποοσβογε μή μικρά πιστύλια (ιμήκον; 15 — 20 έκατοστων). Τα γεμίζ, ;λρ καί ηεριμένανμε την έναρξιν τοΰ τρο παρίου: Εύαγγελ ί.ο^ Γή χαράν Μεγάλ.ην γιά νά 6ροπήξο>με άμέ
σο); καί μέ την .ΐίΐώτην λέξιν «Εύ
ογγίλίζον» γινότανε χαλαΓΐιό; Κυ
ςιον. Παρηκολονθουν οί Τοΰρκοι ! τή; θεοτόκου κ.(ά «.ίνοΰντες θεόν
/ωροφύλακϊς οί ολοϊγ^ οχι μόνον την Δόξαν, την όλοκληροιτικήν
δέν μάς ήμ.τόδιξον διότι (τότε)τό τού Γένονς αποκατάστασιν'.
Πέρασαν άπό τότε ίξήντα καί
πλέον χρόνια, άλλά καί τώρα στό
γήρας πού 6οισ·/.όμαστε άνα
πολοΡμε μέ θρησκ·ευτική ενλάδεια
τί; καλέ; «κεϊνες ήμέρες των παι
δικών μα; χρόνον ενελπιστοίντες
νά ερθη ή ήμίοα κατά την οποίαν
καί μέ την Γεροντικήν πλέον ΐ£ΐο-
νήν μας θά ξαναψάλλονμε τό έμ
πνει-σμενο θςησκευτικό μας Τρο
πάριο υπό τονς ήχους, ΐίχι πλέον
των παιόικών πιστόλιον μα;, άλ¬
λά πανηγνρικών κωδωνοκρονσιών
καί τού; ήχοι,ς των..· τηλεβόλον
τόν Εΰαγγελκτμόν
θεκρατικάν Τουρκικόν >κτ'βεβτώς,
ίσίδξ,το καί έξετ'μα, οχι μόνον
τόν ΙΙατςιάρχην ό; Μιλέτ Μπα-
ΑΛΕΞ. ΧΑΤΖΗΛΘΑΝΛΣΙΟΤ
ό ά.τό Μαινεμένης
ΦΦΦ»·»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ«
Άπϊδίωσεν είς Αθήνας.
ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ Γϊώργιος τοϋ
Κον)τίνον έκ Κεοασονντος τοϋ
Πόντον. Ά.ιάαΌΐτος τοϋ ήμιγ-μνα
οίον Κερασονντος.
Ό άίίμνηβτο; θείο; αυτού Ιω
άννης Βαλαβάνη; καί Καθηγη-
τής, έπεμΓλήθη ίδιαιτέριος διά την
ετι περαιτέρω πνευματικήν τον κα
τάρτισιν· Καταρτισθείς επαρκώς
ό Γεο>ογιος Βαλαΐ6άνη;, έξέδοσεν
ρ[ς Κερασοΰντα την έ6οομαιδιαίαν
δα <ΆΡΗΤΙΑΔΑ» κι·κλο- ΠΕΡΙ ΤΩΝ «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΣΠΟΥΔΩΝ» ΚΑΙ ΤΟΥ «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΪΚαΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ» Σέ μίαν μου έργασία πού έτοι- μόΖω, γιά τίς «Μικρασιοτικές Σπουδές» αυτή τή σοβαρότατη κί νηοη τής γενεάς ημών κυρίοις τιίν παλαιοτέρων προσφύγων, γιά τη διατηρήση τής μνήμης των «Χαμένων Πατρίδων» μας, άναφέ ρω καί τα άκόλουθα, τα όποία θεώρησα σκόπιμον νά γνωοτοποιή σω άπό τώρα, πρό πάντων οτό ευρύ κοινό των καταγομένων άπό τούς χώρους τοϋ Έλληνισΐίοϋ τής Άνατολής, μέ την άφορμή μάλι- στα, πού ή ίδέα τής ιδρύσεως καί οργανώσεως τοϋ Μουσείου τού, μΓ.αίνει επί τέλους στή φάοη ε¬ νός θετικοΰ Εεκινήματος. Διαρθρωτικά τρείς πρέπει νά θεωρηθοϋν οί παράγοντες των Μικρασιατικών Σπουδών κατά την πρόσφατη πεντηκονταετία. Τα Μεμονωμένα Άτομα· οί Όργανώ σεις κοί οί Προσφυγικές 'Εφημε· ρίδες. Στήν κατηγορία των μεμονωμέ Τοϋ ΝΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ νων άτόμτον έντόσοουμε, όσους χωρίς συμπαράσταση καί χωρίζ την όποιανδήποτε συνδρομή & βοή 6εια, άποφααίσανε νά συγκεντρώ σουν ύλικό, νά τό έπεΕαργαστοϋν καί νά συγγράψουν ένα άρθρο ή μκ'ι μονογραφία κα'ι άκόμη πιό πζ ρα μέ την προσωπική θυοία τής σχετικής δαπάνης, ή στίς λιγώτε- ρες περιπτώσει μέ την φροντίδα τής έκτυπώσεως, έπιδιώΕανε νά τα βγάλουν σέ βιβλίο, όσα έγρα- ψαν είναι αύτοι πού τούς άποκα- λέσαμε χαρακτηριοτικά «άφιερω- μένους». Άπό τίς Όργανώσεις, δύο εί¬ ναι έκείνες πού συστηματικά επι- δοθήκανε στήν εξυπηρετήση των ΝΊικρασιατικών Σπουδών : Τό Κέν τρο Μικρασιατικών Σπουδών καί ή ' Ενωσις Σμυρναίων. Άλλά κα'ι πρίν άπό τίς δύο αύ¬ τάς βασικές όργανώσεις, ή κινήση για τή συγκροτήση Όργανώσεων (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) τής (ίαθείιι; μορφώσεώ; τού ό Δηαι. Γληνό; άνΓγνωρνσθη ταχέως υπό των Φι/Λλ.ογικών κΰ κλων τής Ίωνική; ποωτΓνοι-σης. Είς Σμύρνην Ιξεφράξίτο μέ ίδιαί τίςον σθένο; καί μαχητικότητα ύ- πέο των δΓμοτικιστών, σνγκεντρώ οα; οντι» την οργήν καί τάς δια μαρζυρίας των όπαΐδών τή; καθα οε.ούσης. Στ;νε.τεία των οφοδρών έπιθ?- σειυς τοϋ Σμυρναϊκοΰ Τύπον ήτοι τή; ΑΜΑΛΘΕΙΑΣ. τή; ΑΡΜΟ- ΝΙΑΣ καί τοϋ «ΑΡΡΟΤΣ υπό των όπαδών τή; καθαοενονσης, ήλθεν είς Αθήνας καί διωρίσθη άρχιχός Λι;υθυντής τοΰ Διδασκα- ) ΐ'ιαν τής Μέσης 0912—1916). Τύ 1917 ιδιετέλε- σ£ Έκπαιδευτικός Σι',μβουλος τού 'Τπθ'-ργείου τής Παιδείας τής έν Βρσσαλονίκη προσωρινής Κι·6ερ- νήσειος τοϋ Κρητός Μ:γαλονργοΰ, έ,ιανελθών δέ είς Αθήνας διωρί¬ σθη Γεν ικός Γραμματεύς τού 'Τ- ππνργείον της Παιδείας τή; Κυ- τοϋ ΕΛΕΤΘΕΡΙΟΤ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ. Τό 1920, παραιτηθή; τής Θγ- Γίιυ* ταύτης, έπανη>.βεν Γ"ίς την
θέσιν τού Έκπαιδευτικοΰ Σνμ6ον
'ου (1922).
Τό 1924 Τδρυβεν την Παιδαγω
γικήν ΆκαδΓΐιίαν Άθηνόν, ήν δι
η,νθννεν ΐπί διετίαν, μέ σκο.τόν αν
τοϋ νά έφοδιάση μέ σΐ'γχρονισμέ
νην καί καταρτισμένην ,Πα^δαγω-
γικήν διδασκαλίαν, τό διδακτικόν
προσωπικόν τή; Δημοτική; Έκπαι
δ·ενσεο)ς. Μετά την κατάργησιν
τής Παιδαγωγική; Άκαδημίιι; υ¬
πό τής δικτατορικής Κυ6ερνι')σε-
ος τοΰ Στρατηγοΰ θεοδώρου Πά
γκάλον, έπολιτ:ύθη υπό την ση¬
μαίαν τού Κ.Κ·Ε·, έκλργείς Βοι
λει τής Αθηνών.
Ό ΔΗΜ. ΓΛΗΝΟ Σ ειργάσθη
άποδοτικώς καί δραστηρίως υπέρ
τής Γλοσσοεκπαιδευτικής μοταο-
ρνθμίσειος.
'Τπήοξεν διακεκριμ.'νος ΙΙαιδα
γιυγύς καΐ Έκ.ταιδΓντικύΐ έν γε¬
ν ιι, ώς καί άξιόλ.ογος σ.>γγρα(ρ"νς
πολ^.ών ,μελετων καί πραγματειών
τής εϊδικότητός τον, μεταξϋ των
οποίων:
«Δη,μιονργικύ; Ίστορισμό;->>,
«'Έθνος καί Γλώσσα», «Γνναικεϊ-
ος Άνθρωπισμός», «Ή κρίση τού
Δπιοτικκτμοϋ», «"'Ενας άταφος νέ
κρός» καί πολλά άλλα.
Ό ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΛΗΝΟ Σ
υπήρξεν μία έλλεν.τή έκπαιδεΐ'τική
φισιογνιομία καί μέγας σΰγχρονος
'Ε/Λην Παιδαγογός, τιμήσας ε¬
αυτόν ν.«ί την γενέτειοάν τού
ΣΜΎΡΝΗΝ.
Τό έτος 1926 ΐξεδοσε καί τό
περιοδικόν «ΛΝΛΓΕΝΝΗΣΙΣ
φοοήσασαν κανονικώς καί είς ίόιό
κτη·τον αΐτού τνπογραφείον (ΐπό
τό 1911 μέχρι τόν Μάϊον τοΰ 1914.
Μ€τά την Μικρασιατικήν κατα¬
στροφήν ειργάσθη είς τό Οίκοιμε
νκιόν ΙΙατριαοχείον Κι·)ν)πόλεως,
άφοοιωθείς είς την ,τεριονλλογήν,
,-.ερίθαλψιν καί άποστολ.ήν ίίς Έλ
λάδα των προσφύγων Ποντίων, δ
πον τονς ηκολούθησεν τελει,ταϊος,
έγχατασταΐθείς είς τόν Συνοικι¬
σμόν 'Τμηττοΰ. Διετέλεσε Ποόε-
δοος τής Κοινότητος 'Τιτ ττοΓ.
Ό ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΛΑΒΑ¬
ΝΗΣ ι τόν οποίον ΐίχον την τιμήν
ν ά γνωρίσο προτοκ-ανώς καί νά
σννε.ργασθθ) πολλάκις, ήτο Σε-
μνός, Δραστήριος, Ακάματος καί
Συμπαθέσττατος σΐΎεργάτης καί
Έθνικός & Κοιο>νικός Πόντιος ά
γςονιοντής. Προσέφίρεν πολυτίμους
ύ.·ΐηρεσίας είς τύν Ποντιακόν Λα¬
όν καί γενΐλώτεςον τόν Προσφυγι
χον Λαόν, δι' δ καί έτνγχο.νε τής
άμερίστον έκτιμήσ:ως καί άγά,της
αυτών.
— ι/γγρα<ρεΰς πολλών άξιολόγων εργασιών μεταξΰ των όποίιον τα εξής: 1) Σνγχρονος γενική Ίστο ςία τοϋ Πόντον ά.τό τού 1914 — 1923 (Αθήναι 1925)> 2) Γκ,αή-
λια τραγούδια καί έ'θιμα τής Κε
πασοίντος (1937), 3) ιΐΐάθεν τό
•ίνομα ΠΟΤΛΑΝΤΖΑΚΗΣ τού
Πόντον (1938) καί άλλα.
Είχεν έπίσης καταρτίσε, μετά
ζήλον καί ένθουσ:ασμοϋ, άξιόΐογον
συλλογήν Λαογοαφιχοΰ (Λικοϋ
τή; ΚερασοΓντο; καθώ; καί πολύ
τιμα στοιχεΐα διά την Ναντικήν
ζ(,)ί|· τού ΙΙόντου, μή δννηβείς νά
δημοσΐΓύση ταυτα.
Απεβίωσεν εί; Αθήνας τό 1941.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΛΔΟΤ Σοττία
τοΰ Γε,οργίου, έκ Σμύρνης.
νος τοΓ· Ζο>γρά(ρου Γ. Μανουσάκη
•/αί θυγάτηο τοΰ έκλεκτοΰ Δημοσι
καί Λσγίου τής Σμύρ¬
νης, αειμνήστου Γεώργιον Άνα-
σΐασιάδου. Άςιστοί'χος τής Φιλο
σοσ, ικής Σχολής τοϋ Πανεπιστη¬
μίου Αθηνών, πςοσελήφθη είς τό
"Ιστορικόν Σπονδαστΰριον τής Φι
λοσοφικής Σχολ.ής ώς Βοηθός
τοϋ Καθηγητού τής Άοχαιολογί-
ας καί Άκάδημαϊκοϋ αειμνήστου
ΑΝΤΩΝΙΟΤ ΚΕΡΑΜΟΠΟΤ-
ΛΟΤ, τόν οποίον επί πολλά ετη
συνώδευσίν ε-ί; τα; έν Μακεόονία
άνασκαφά; τού· Έκ παράλληλον"
σΰτη, περιηγή,θη συστηματικώς
την όςοσειράν τής Πίνδον κα! ίδη
μοσίε.σεν τό 1941 είς την «ΝΕ¬
ΑΝ ΕΣΤΊΑ'Ν»<άξ)λογον σχετικήν μ. λέτην, την ό.ιοίαν αργότερον έξ ριδοοσε ρ?; βιβλίον μέ τόν τίτλον «ΙΤΙΝΔΟΣ». "Ετερον έργον ταύ της ιΓναι «ΟΊ Δελ.ττ,οί χωρίς Ά- πόλλιονα> (1947). Ειργάσθη ιεπΐ-
σης ό; Έλ.-Ηΐιδεντικό; είς Έλλ.ά
δα καί είς Κίπςον. Δΐίτέλεσε επί
(Συ»/έχεια είς την 6ην σελίδα)
>♦♦< ·♦♦< ^♦♦♦♦4 νησί. Δέν κρατήθηκα καί χωρίς καλά νά τό καταλάβω Εεστόμιση ένα μπράβο. Ό άνθρωπος έντυπωσιάστηκε καί άφοϋ μ' εύχαρίστησε μέ έρώ τησε : - Βρίσκετε κι' έσεϊς καλή την ίδέα μου, κύριε ; - Μά καί βεβαία, φίλε μου, κσί δχι απλώς κσλή άλλά καί κά- πι:.ς θά την περάση στόν τόπο ρα. Πρόθεσή μου δέν είναι νά τού, σ' ένα δηλαδή, όπως είπε, ' σάς άποτρέψω, νά πάτε άφοϋ τό χερούμενο καί ήσυχο έλληνικό [ έπιθυμήτε, άλλά δταν γυρίοετε, επισκεφθήτε καί τή λίμνη τοΰ βρά χου τής Μελισσάνης στήν Κεφαλ- λονιά καί τα Εαναλέμε. — Μά όλοι μιλοϋν γιά τό Κά¬ πρι. — Τό Εέρω, άλλά άς οή Εεχνά- μ; πώς γι' αύτό άσκείται τουρι- στική πολιτική επί τέσσαρες τώ¬ ρα αίώνες. Βασίλης Φωκας ΑΒΗΝΑΓΠΡΑΣ Α'. Ο ΜΕΓλΑΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜλΣ Μέ τόν παραπάνω τίτλο έκδό- θηκε τελ«νταϊα άπό την ιΚα "Αρ- ρια Κλώντια πολυτβλής καί πλού- σια είκονογοαφηαΐνο; τύμο;, ά<ΐι ερωμένο; στή μορφή καί τή δρά- ση τοΰ μακαρίτη Οίκο.μενικοΰ Πατριάρχη Άθηναγόοοι·. Τόν προ λαγίζει ό γνωστάς Ιστορικό; ντιτή; τής Πόλης καί έκλεκτό; ου Λίργάτη; μα; κ. Περ. Έμ. Κομνη νός, τοΰ οποίον ;ίχαμ€ την κα/.ή τύχη νά «ριλοξεντκτονμε σέ πολλές σννέχειες τή μοναδική σέ πληρότη τα καί γλαφι·ρότητα ίστορική. με- λέτη: «ΙΣΤΟΡΙΑ -,.αί ΙΣΤΟΡΙ ΒΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ» καί ό οποί¬ ος τώρα μέ την νενρώδη το.· πέν να μάς δίνει άνάγλνττη, ι;«νη σέ λα'γες άδρές γοαμμές, την Ίσχυοή μοο<τ;ή τοΰ Μεγάλον μας Πατριάρχη μαξί μέ τή τερα¬ στία άκτΐΛθβολία τής τητας τον βπανω στην πεοιοχη τής Όρθοδοξία; καί, μίσ* άπ' αύ τ>ι, οτή πίριοχή τή; Οΐκο-.μένη;.
Τόν ώραίο αύτό .-ΐρύλογο παροίθέ-
τουμε *δώ όλόκληρο:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Ή "Αρρια Κλώντια ιμά; εδι»-
κε πρίν δνό χρόνια τή ,μορφή τοΰ
Ίησοΰ, δπιο; την εΐδε μέσα άπό
μερικές διαλεχτές σελίδες τή;
Πορτογαλική; ·καί τή; Βραζιλια-
νή; λογοτεχνίας.
Μέσα άπό τα κείμενα ποΰ μάς
ζ τάτε μέ τόν τρόπο τό δι
Μ της, καί ποΰ προέρχονταν άπύ
την πιό μακρινή Λύση, άναδνόταν
.-ΐολΰ Βνξάντιο, πολλή Ανατολή.
ιΜάς δίδει τώρα ή κνρία Κλών
τΐα τή μοςκρή ενός άπό τοϋ; σΰγ
χοονους μαθητές τού Ίησοΰ, την
πλέον ϊσιος έπιδλητική, την
θεόμορφη.
Είναι ή μορφή τον μεγάλον Ά
θηναγόρα, τού Ίεράρχη τής Άνα
τολή;, τοΰ ε[ρηνοποιοϋ, πού
Σκοπό, μέσα στοΰ; σκοπόν; τή;
ΐωής τον, νά ςρέρει τή Λύση πιό
κοντά μας, νά πςοοθίσει τή δυνα
μη τής ένότητας στήν οϊκοι·μενικό
ιητα τοϋ Χοκΐτιανισμοΰ. Τόν εί¬
παν ονκονμενικ.ό όραματιστή. Κα'ι
άπό δλονς τονς χαρακτηρισμοΰς
ποϋ τού «χούν κατά καιρόν; δο
θ;ΐ, αύτάς «ίναι ΐσω; έκεϊνος, πού
τοΰ ταιριάξει περισσότερο. Γιατί ή
οίκοιιμιτνικότητα τού πνεύματό;τον
μοιάζε, φυβική συνεπεία τή; Όρ-
θοδοξία; πού ΐνσάρκωνε, καί τής
Ρωμηοσννης, ποΰ τόν έγέννησϊ.
"Οσο ή έποχή τον( μέ τό πέ·οα
σμα των χρόνοη· καί των αίώνίον,
άπομακρύνεται, τόσο ή μαρ<ιή τού θά μεγαλ.ννεται, θά κατανγάζει μέ την πνευματικάτητά τη; τό μέγα λο χώρο τή; Όρθοώιιξίας καί μέ¬ σον αντή; τό χ&ρο τή; Οίχοιυμέ "Οταν ό .Άθ,ηναγύρας σ' άγκά λιαζε καί αέ σκεΛαζε μέ τό πλατύ' τον ράσοι κ«ά 6υθιζόταν τό κε* λ» σον μέσα στό δάσος τής λευκής, ής βιβλικής, γενειάδας τού, ο·ιο> τα λογής πολ.ιτιμα θνμητικά τού,
(ες άληθινά σάν ενα άπό τα πρό- δλα δσα ποοέοχονται άπό Έκεϊ-
ϋατα τής ,ποίμνη; τοΐ', μέ τόν ποι νόν καί ταχ:ι χαρίσει, δσο ζοΰσε,
ι-νάρχη νά σέ φνλάει καί νά σ' στή σνγγρα<ρέα, καί στήν άδελς:ή της, Βεατρίκη Λασκαρίδον, γίνον ται μέ τίς σελίδε; πού άκολονθούν εϋλογεΐ. Οί έπισκέπτες τού, έβλεπον στύν τοϊχο πάνιο άπ' τό γρα<τεϊο τοι·, την ε[κύνα τού Χριστοΰ καί τής Παναγίας. Έκεϊνος, στόν ά- πέχαντί τον τοϊχο, εδλ.επε όλ>ημε-
οίς την είκόνα τοϋ Κ?μάλ.
"Ηξ;ρε νά σωπαίνει, γιατί εζη
σε τα .-ΐερκτσότερα χοόνια το"
στήν αίχμα/.ωσία τού αί·χϋά).ο>του
θρόνον τον. Μέσα ομο>; άπό τή
(ίΐιι«ΐή τον, μιλοΰσε τό άστραςρτεοό
ιου 6λέμμη, καί μέσα άπ' αΰτ'ό, έ
Ολ.Ρπες τού; κεραυνού; τού θΐεοϋ
ν' άστράφτονν, καί τούς ακονες
Αλλά ηΐίρΡ ΚΛΙ νά, μιλ.ά, πςι,,
πάντων χωρκττά στόν καβένα άπύ
τα πνενματικά τού τίοοΐρ.ΓΚαί μιά
.-ίλουΛκι οΐ'λλογη άπύ τα λόγια
την, λόγια ποΐ' θ' Λγγίζονν '.τάντα
την ψνχή των χρΐστιανϋΑ^το-.·,
ναι αύτη ποΰμβ-ς ποοσφέρει μ· τοϋ
το τό 6ι6λίο της ή κν.ρία Κλώ.ίια
Τα κβίμενά τον, οί εΐκάνες τον
Λ<ιί ποϋ άρχΐζο-.ν μέ άοβ^α τη; δημοσιενμένα στόν «Έθνικό Κή- ρικα» τής Νέα; 'Τόρκης καί <ηό «Χιακόν Μέλλον>>, γίνονται κτήμα
έοαεί όλ.ονών μας. Τής όφείλοιμε
χάριΤίες, πού δέν τα κοάτηοϊ έγω
ιστικά μονάχα γιά τί; δνό τού;,
<ύ.)Α έκρινΡ χρέο; της νά τα με- ταδώσ;ι στό ποίμνιό τον, σάν ,ια ρακατα6ήκη ίερή καί άτίμηττ1, Έκεϊνος κοιμάται τώοα τον αί ώνιον υπνο τιΐ>ν Δικαάυν στύ μαο
μαρρνιο τόχρο τοι·, οτό Μπαλονκλ.ΐ
τβ μόνο άπείραχτο άκόμη τά«|θ,
κοντά στοί'ς ά/.λ.ο;.; τώ
χον τον, ποΰ τονς βο1
4 τού; ιάνέβκαψαν και
6ήλι·ισαν οί Άνίεροι, λίγα χ.) ι
ποίν λπρωβεϊ από την επί·."7! ί /
μαλ(οσία τον στήν ΙΙόλ>
πο<πόλι>ιν.
ΠΕΡ ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
σΑΒΒΑΤΟΝ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1975 "Ε-ιος 49ον - Αριθ. φύλ. 2303ΤΙΜΗ ΦΥΛ. ΔΡΧ. 3-ΙΔΡΥΤΗΣ - Δ)ΝΤΗΣ 1926-1975 ΣΩΚΡ. ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΑΘΗΝΑΙ-ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΤΗΛ. 3229708 - ΓΡΑΦΕΙΑ : ΝΙΚΗΣ 25.
τ0 ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ^ ΔΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
•Ο Μητροπολίτα Χαλκηδόνος
ΟΊ παλαιότεροι έκ των άναγνω
δν τοϋ «Προσφυγικόν Κόσμον»
'-"·"' καλώς τί ποοσέφερε τό
ίον, τόσον είς την Έκ
·, χί> οποίον περιελαιμβάνετο, ού
,ον ή Μικρά Άσία, ΰπασα ή
μο
ρθ!
τ'Γ
Ελλάς, άλλά καί αί Σλαυίκοϊ χώ
ε1ς τάς φροντίδας καί την μί
τού "Οποίον, .διετήρησαν
,ήν θρησκείαν, την γλώσσαν καί
,,. παιδείαν.
Τό πορόν Στναείωμα γρΐίφεται
5,ά την Νεωτέοαν Γίνεάν, ίνα αί
θθανθή τού; πόνονς καί τάς φρον
ίΐ'ΐς, τα; οποίας >:αται6άλλει άκό
τη Πατριαρχείον, άσκοΰν την
,,ιιιην καί την ευεργετικήν Αύ
μ ί.τιδι,Ηΐσιν €Ϊς την άνά την Ο[
ι(ινην Χριστιανόν; καί την ά-
,τινηίΐολίαν εί; αίοτύς.
Ιαραθέτομεν σχΓτικόν άπόσίτα
ι {/ τής ενγλώττον ίμιλίας τού
Μητρο.τολίτον Χαλ-
-,ι,ούνος κ. Μ;λίτρΛ'οςΐ όστι; διά
γραμμών δια£α>γ<)α<ρίξει την εΐρντέραν αποστολήν καί τα ΐδεο'εδη κ αί τούς εύ:>υτΕ^ονς σκο-
οϋς τογ Κέντρον τής Όρθοδοξί
α;, εί άψορμή; τής χειροτονίας
Το0 άπό Μεγόλων Άρχιίδιαν.όνων
υογίου Όηφανίδσν, ώς Μηχρο
.ιο/.ίτου Καρπάθου καί Κάσον:
Πατριαρχική κελεύσει
ί'Ί
■ΐοιι
•/οί
(VIII
•/.αί Κανονική ψήτρω τής Άγίας
;.(ά Ίερά; Σύνοδον καθίσταταΐ
Έ.ιίοτ.ο.το; τή; Μεγάλης Έκκλ.η-
πία: κοΐ καλεϊβαι νά διαποιμάνης
τίι ιιινρόν .-ΐοίιινιον τή; ίεςάς Μη
τρο-ιολςος Καρπάθου καί Κάσου
αί ετ ι πλέον, καλεϊσαι νά μετα-
ίρης είς τό μικρόν τουτο ποίμνι
όν τη μεγαλείον τής έ'ν.κλ.τ',σίας ή
μαλ/.ον ν ά δώση; είς αϋτό την σν
νιι5ΐι«ιν, ίίτι μικρόν χαί μέγα, σμι
;:?ιιτης καί μεγαλείον ,ϊΓναι τα όν-
τη/ογικά συνθετικά ούσιαστικά,
τα ίαοΐα ΰιραίνονν την ίίλην ϋτιαρ
ξιανήν σύστασιν τής έκκλησία;
ά,ι' (π'τής ταν'της τής καταγογής
Ι τη:
Π»ος τί έλάλησε τα
Ι ην βεοΰ ή ΙΤεντηκβστή; ϊϊοό^ τό
Ιμίγα; Πρός τό πολύ; "Οχι! Πρός
τό ολίγον καί τό μικρόν, άπεκαλ.ύ
ιπκν χά μίγαλεϊα τοΰ θ<:οΰ. Ιϊρπ: μίαν δράκα άνθρώοτων! Μη φο6οί·, λοιπόν, τό μικοόν ,ιοίιΐΜον, διότι, έν τοντο> ;ύ5οκεϊ
ό βιις, ώς ηύδόκ.Γ(σεν έν αύτη τή
Έ-ί/λησία τής Πεντηκοστής.
Μή φο6οΰ τύ ολίγον καί τό μι-
νοον, άλλ' ?χε πάντετε κατά νούν,
ότι ό μόνος πολύς καί μέγας είναι
ΊΙ/.ΓΪνος, ό έπέκεινο πάσης άρι-
(Ίι Ιυγίας, ό τα πάντα δυνάμενος,
ετι κ»ί αύτην την έπρνδυσιν τοΰ ο
ίν,Ίΐΐ' καί τοΰ μικροΰ έν τή μνστη
(ΐιύ'ίει πλοκή τής Ίστορίας, Έκ,ίϊ
ν»ς ό «λέγχων τόν χηόνον καί τα
ί<7 <τα· Μεγάλη Έκκλησία 'ώ ή Έκκλησία αί>τη τή; ιΚων-
ί!τιιντινονπάλε<ος, ή ποώτη ΐν τή «ΊίΟ' ήμα; Ανατολή. Οχ, διά τό ϊ.νια Αύτην Πρώτην, άλΐλά διά τό ίίναι Αυτήν Εκκλησίαν τοΰ Μέγα ί.οΐ' θεόν, Άγιον, Καθολικήν καί Άιοστολικήν. Διά τό είναι Αυτήν ^ανδρικήν, ώς ή Κεφαλή Αίπιής, ό Χοιστός, διά τό «Ιναι Αυτήν Σώ ιιί Αυτού· λλλ' έπιθυμο) νά προχο>οήσιο ε
Τ .τεραιτέςω είς έμβώθυνσιν τής
·ιοο:λεύσεως καί τής θεολογικής
"Ίΐί όντολογικής διαστάσεως τής
ίννοίας τοΰ όνόματος τής Μεγά-
",: Έκχλησία;.
Κ«ιί τουτο, διά τόν εξής λόγον:
'Να λόγον έχη, δούναι τώ αίτοΰν
Τι -ε ,τΓρΙ Μεγάλης Έκκλησίας.
Καί τι .πλ^ον, διά νά γνιορίζητε
ον Σν, "Αγΐ€
ΣοίΊ δέ κα! οί Χοιστιανοί τής
άθον Ζαί Κάσου, ότι, έν κοι
ίδιατελοϋντες μετ« τή; Μί-
νάί.ης Έκκλησία;, μετέχετε τού
Μϊγαλείου Αυτής. Τότε, οϋτε όλί-
νοι, όντε μικοοί είσθί- Τότε είσθε
•-ο'λοί καί μεγάλοι.
Ρννορίξεις βεβαίως, αϋτό, τό δ
■Τκον γνωρ!£οι·ν καλώς οί Καρπά
"">' χαί ,Κάσιοι, όπως καί αλοι οί
Λωδίκανήσιοι, ότε, εάν δέν ήσαν
Ρ7κεντρι<τμρνοι είς την καλιέ?Λΐον Τ)1ς Μεγάλης Έκκλησίας, ίσως νά ί ύπήςχον στ,μερον Εάν έπέζησαν, ώ; όοθόδοξοι οί ΔωδΕκανήσιοι, εάν «πέζησαν τού ■^τε Βέκκι, ϊΐναι διότ, ήσαν Όο °ήδοξα τέκνα τής Μεγάλης Έκ- ■'τ-ησΐας, τής "Οποίας ή πίστις ν·"ί ή «αρώδοσις άπϊδείχθησαν ί- σΧ-οότεραι καί τού Ίμπεριαλι- οαοθ καί τοΰ Φα<Τισμοΰ. Λέγο,ν, ταυτα, πρός Σε, θεοφι 'ιβτατε, άπευθύνομαι σνγχρόνιος """ι πρός τόν συλλειτονργοϋντα ή- ϋιν νέον Αρχιεπίσκοπον Αΰστρα '"ις καί απλώς καί μόνον έομηνϊύ "ιν Ττν Άλτ|βει«ν τού Ο[κοΐ'μενι χίΓι τούτου θρόνον, ήτοι τής Μέγα "Ι; Έκκλησίας, λέγω πρός άμφο- ΐιΡ°νς καϊ πρός τα πΐυί υμάς ποί μνια: Είσθε χλήματα της Άμπε¬ λον, δννασθε νά φέ«ητε καρπόν πολύν. ΕδχεσΘε καί φροντίσατε με τα των περί Ομάς Χριστιανών, ίνα ,μϊίνητε πάντοτε έν τή Άμπέλω. Διότι, παν κλήμα, έκβάλον έαντό τής Άμπελου ή έκδαλλόμενον, βίς ;τΰρ βάλλεται. "Ομως, ύμεϊ;, αμφότεροι, ,τεποί Οηιιεν, ότι; ώς έκ τής Άμπελον , εί; Αύτην, τα πάν τα όφείλοντες, «χ-τε καί την συ¬ νείδησιν καί τό αϊσθηιια τής ενιθύ νης, άπω; κρατήσητε τάς δύο ταύ τας επαρχίας τού θρόνον, ώς εύ- Ένότης καΐ Αιχασμός είς τού "Ανθρωπον Η ΔΙΑΣΠΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΑΣΙΣ ΜΕΤΑΪΥ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ Β' Αί γνωμαι καί έρμηνεϊαι περί τής πιώοεως τού άνθρώπου άλλοτε ουγκλίνουοι καί άλλοτε διΐστανται, όλλά τό μυστήριον παραμένει κο'ι πάντως ώς γεγονός αρχαίον καί καθολικής σημασίας ποϋ όπαιτεϊ θυα!αν έκ μέρους τής πίοτεως. Ο άνθρωπος είναι αϊνιγμα, τού όπο'- κλτρατοΰντα κλήματα έν τή Άμπρ ου την πρώτην λέξιν παρέχει ή λι·) καί ότι, ί>μεΐς τρ καί οί περί ύ π.οοπατορική πτώσις, τή δέ τελευ-
μάς έν αύτη μένοντες, θά ττέρητε 'ια!αν> ή αποκατάστασις. Κατά την
καρπόν πολύν. Καο.τόν άγαθόν, ' „ ο. . . . .....
„ ' ' βιβλικην αφήγησιν, η αμαρτια και η
τοιούτον καί τοσοϊτον, ό>στ« νά
γ-μισβή τύ ,τοτήρ,ον τής Μεγάλη; °ϋνεΠεία °ύτή<: 6πώλε'α Τ°° Ρ Έκκλησία; Γξ αιματο; Κυρίον, δείοου συνδέονται μέ την γνώσιν είς κατάσβεσιν τής δή|»η; τού άνά Τ0" καλοΰ καί τοΰ κακοΰ. Όταν την Οίκοι-μένην λαοΰ τού βε,οϊ·, γνωρίζω τό καλόν καί τό κακόν, ε[ς άφεσιν άμαρτιών καί ζωήν την σΓ|1ίαίνε, ότι άπώλεσα την άθωότη- τα μου καΐ άπεμακρυνθην άπό τού Θεοΰ. Ή γνώσις ιδία τοΰ κακοϋ ποοϋποθέτει ότι έγεύθην αυτού καί έδοκίμαοο την πικρόν προοωπικην έι,πειρίαν αυτού, όπως πάλαι ποτέ οί πρωτόπλαστοι, έν τώ προσώ¬ πω των οποίων έμπεριείχετο μας καί έκ των οποίων έΕήλ- θουεν. «"Εχομεν άκόμη την γεΰσιν ι ου άπηγορευμένου καρποϋ, λέγει χριοτιανός συγγραφεύς, τόν οποίον έφανον οί προπάτορές μας κα'ι Άκονομεν ταύτα πάντες ημείς. Άκονέτωσαν ταυτα καί άπαντες οί Έπίσκοποι τή; Μεγάιλη; Έν.- κλησίας, οί άνά την Οίκονμ]νην. Σν δ' άγΐ€ ΐΕψΓ,φιαμένε Καρπά θο^ καί Κάσον ώς προΐρχόμενος άπό Μϊγάλων Άβχιδιακόνων, άπό προσοπικοΰ βιώματο; γνωρίζξις, ποΰ ΐστασαι ταίτην την στιγμήν επί ποίον πλακών 6τ·_ιιατίζεις, ώς εί; τό θυσιαστήριον, ίνα λάδης την χάριν. Γνωρίζεις καί πρέπει νά άνα- γνωρίξης τί πάλλοντα εισέτι Γχνη των βημάτων Άγιον Μαρτύρων, Όμολογητών, Πατριαρχου, Αρ¬ χιερέων καί Κληοικων παντός 6α θμοΰ, λογάδων καί ιπιστών, πού διέσχισαν τάς πλάκας τή; Μεγά¬ λη; Έκκλ.ησία;, άναμέσον διαψό- οτον χώροΛ'Τη;, διά μέσον πολλών στϊνοΜΓων τή; Πόλεω; ταύτης, δ- μως πάντοτε έν τή πόλει ταύτη πι στο>; καί άμετακινήτος, ώ; άρμό
ξει τή μεγαλειότητι τή; ©εία;
Προνοίας, ώς άρμύζπ τή μεγοίλιειό
τητΓττι; τΚόθΓν
κλτ[σίας ταύτης τής Κίονσταντι-
νουπόλεως.
Όμιλώ, λοιπόν, ώς οίκεϊος πρός
οικείον.
"Ακοΐ'σον τα οΐκεϊα Γσως έπει-
δή θέλει νά τα έπανακούση ό όμι
λών:
Μεγάλη Έκκλησία!
Τί σημαίνπ; Τί είναι;
ΊΙρό; την ϋλην ιεράν καΐμ-γά-
λην υπόθεσιν είναι συνδεδειμένα
δύο μεγάλα ίστορικά πρόσωπα,
Κωνσταντίνος ό Μέγας καί ό Ί-
ει σ.τινι.ανύς.
"Ομως ή Μεγάλη Έκκλησία έ-
ξέφνγε τής ανθρωπίνη; μεγαλειό-
τητο;. Διά τούτο καί παοίμεινε πι
στή καί θά παραμείνη Μεγάλη έκ
Συνέχεια ίίς την 6ην σελίδα
»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦ< Είς όλας τάς μυθολογίας των λοών, είς τάς οποίας ύποκρύπτε- ται πιιρήν τις αληθείας πραγματι- κών γεγονότων, άναφέρεται, υπό διαφόρους παραλλαγάς, ενα αρ¬ χαίον συνταρακτικόν γεγονός, κα- θώς έπίσης κα'ι ό Διάβολος, υπό διαφόρους όνομασίας, ώς εχθράς και έκδικητής τοΰ ανθρωπίνου γέ· νους. «Ό άνθρωπος, λέγει ό Πα- σκάλ, χωρίς τό μυστήριον τής πτώ- αεως είναι άκατάληπτος, παρ' όσον τό μυστήριον τούτο είναι άκατύ- ληπτον είς αυτόν. Ή 2ωή τού πρωτοπλάστου ήτο εύτυχής, άμέ- ριμνος, άφθαρτος, ή διαγωγή των θειοτέρα καί τό βλέμμα τής ψΌ- χής των έοτραμμένον πρός τό Ί- Αί έθνικαί εκδηλώσει είς τόν άλύτρωτον "Ελληνισμόν ΠΟΣ ΕΩΡΤΑΖΕΤΟ Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΑΙΝΕΜΕΝΗΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ Τού κ. ΑΛΕΞ. ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Μέσα σ.τό χάο; τοΰ μετα.-ΐολεμι ;:οϋ ύλόφρονος κόσμον πού κνρίως άρνείται τό πα.ρΐλθόν, δι' ημάς ή Ίστορική Μνήμη, έξακολοι-Θεΐ νά εΐνα, ήθική νποχρέωσι; καί άνάγ- λαβ' όσον ίι παςαγνώρισι; γαθόν. "Οτι δέ ό Αδαμ, έκτόο τής άγνής καί καθαράς τού καρ¬ δίας, εϊχε καί ώριμότητα σκέψεως καί δέν έπανεπαύετο μόνον είς τό ύποσυνείδητον, ώς εφρόνει 6 Μπερτιάεφ, προκύπτει άπό την α¬ φήγησιν τοΰ Μωϋσέως, κατά την όποιαν ούτος έδωκε καί όνόματα είς τα κτήνη, τα πετεινό καί τα θηρία τού άγροΰ. Έν τέλει ή Ζωή των πρωτοπλάστων ήτο άπηλλϋ- γμένη στερήσεων, άπό την πεϊ- τής Αληθείας ή των Ίστορικών Γεγονότων σι>ντελοΰν είς την διά
©τάσιν Ο[κογεν-ιών', Κοινοινιών
καί Εθνών άκόμη!!
Σέ προη,γούμενες δημοσιεΐββι;
μας στίς φιλόξενες στήλες τού
«.ΙΙρσοφιγικοΰ κόσμον», άλλά καί
στά ήιάφορα 6ημοσιετ.<ματά μου στό «Μακεδονικά Ήμρρολάγιο» τοΰ ύειμνήστον Ν. Σφίνδόνη, {>-
ποστΓ,ρίζαμε, ότι τό θςη.τ/ευτικό
ί.ίσθΓμα των κάτοικον τής άλη-
οι,ονήτον Μηινεμ.:νη; ήτο άρκετά
άνεπτ'.γμέννο!
Στό σημερινό άρθοο αιις θά
| ποοσπαθήσονμε νά περιγράψοιμε
οπασυωδικώς τείνομεν καθ' έκα¬
στην ημέραν την χείρα πρός τό
δένδοον έκείνο τής γνώσεως τού
άγαθοΰ καϊ τοΰ κακοϋ... Υπό τό
οχήυα ώραίου καρποϋ είαέρχεται
είς την ψυχήν μας ή φωνή τής άν-
ταρσίας, ώς ουριγμός όφεως, καί
αισθανόμεθα νά περιτυλίσαη αυτή ι/
ή θελκτική άπάτη τής ήδονής. Καί
ή άλαίονείο έπίσης άκαταπαύστως
μδς λέγει, ότι θά ήμεθα ώς Θεοί,
δηλαδή αύτεΕούοιοι καί εύτυχεϊς,
άλλά μιάς εύτυχΐας ιδικής μας έ-
πινοήσεως καί κατασκευής.
Καί έπακολουθεί ή φωνή τού
θεοϋ, ή φωνή τού έλέγχου τής
συνειδήσεως, κα'ι τότε ή άλαΖονική
άπάτη διασκεδάΖεται κα'ι ευρισκό¬
μεθα γυμνοί». (Φιλοσ. μελέται πε¬
ρί Χρκττιανισμοϋ Αύγ. Νικολάοα
μετάφρ. Άρμένη Βρ. Τόμος Α'
σελ. 329).
Ή άρχέγονος πτώσις τού άνθρώ¬
που είναι ή μόνη έΕήγησις τής Λ
θλιότητος, των δοκιμασιών, τού
πόνου, των δακρύων καί στενα-
γμών πού συνέχουν τόν κόσμον
>♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦
Μέ τίς διόπτρεα τού «Κόσμου»
Σκέφεις
Μπήκαμε πλέον γιά καλά στήν
άνοιΕη. Τό θερμόμΐτρο όλο καί
άνεβαίνει καί τα μάλλινα σιγά άλ
λα σταθερά παϊρνουν τό δρόμο
τής ναφθαλίνης.
Η μερά μεγάλωσε άρκετά μά
τό βράδυα, δσο νάναι, λίγοι είναι
οί τολμηροί πού παϊρνουν την ά-
πόφαση νά Εεπορτίσουν χωρίς κα
πσρντίνα. Είναι βλέπετε γλυκειά
ή έλληνική άνοιΕη, όλλά χρειάίε-
ται καί προσοχή.
"Οσο πάντως προχώρει ή έπο-
χή γεμάτη φώς κα'ι θαλπωρή, τά¬
ανοίγε,
γιά ταξεί-
δια.
Πρίν λίγες μέρες βρέθηκα τυ-
χαία σ' ένα κύκλο άπό άνθρώπους
τ.'ις δουλειας καί τοΰ κάμπου καί
όμολογώ πώς άντιμετώπισα πρό-
βλημα. Ή σκέψη τους ήταν πού
θϋ περάσουν φέτος την αδεία.
Μερικοί μάλίστα εϊχαν κι όλας ά¬
πό τώρα προγραμματίσει. "Ακου-
οα γιά Κάπρι, γιά Παρίσι, γιά
Βιέννη κα'ι μόνον ένας δήλωσε
τι παραπάνω. Γιατί χωρίς νά θέ-
λίο νά ένοχλήσω τούς συναδέλ-
φους σου, όταν, όπως Εέρουμε,
οί Γάλλοι άδειάΖουν τό καλοκαϊρι
τό Παρίσι γιά νά μή ψηθοΰν άπό
την άφόρητη ίέστη τού, ποίος λό
γος νά τό γεμίΖουμε εμείς ; "Ε-
πειτα τό Κάπρι γιατί ; Πά την ώ
ραία τού θάλαοσα μέ τίς άνύπαρ-
κτες άμμουδιές, ή γιά την ΟΚΟΤ-
ΤΑ ΑΖΙΙΚΚΑ, την «περίφημη» έ
κείνη σκοτεινή σπήλιο μέ την α-
προσδιόρκστη σπόχρωση πού παίρ
νει στό έσωτερικό της οάν μπαί-
νει άπό την τρύπα τής είσόδου
το φώς ή καί γιά την τρομακτική
τού όκρίβεια ; "Ακουσέ με, λοι
πόν : Τό Κάπρι είναι ένας βρά-
χος μέ πολυτελή ώραϊα Εενοδο-
χεϊα καί χωρίς οϋτε ένα μέτρο
άμμουδιάς. Ή ΟκΌΤΤΑ
είναι μιά κοινή σπήλιο χωρία καμ¬
μιά αι\ιααα. Παρά ταύτα είναι ά-
λήθεια πώς ό βράχος διαθέτει...
ήουχία άφοΰ δέν έχει αύτοκίνητα
καί καθαρή άλλά ύγρή οτμόσφαι-
ναν, άπό την δίψαν, άπό ασθενεί¬
ας καί θλίψεις. Ή χαρά έβασί-
λευε διαρκώς είς την κοθαράν των
καρδίαν, διότι πηγή αυτής ήτο ό
Θεός. Εάν ό Θεός εφάνη τιμωρός
πρός τόν πεπτωκότα άνθρωπον,
τούτο όχι διότι ό άνθρωπος έδει-
Εεν έμφυτον κακίαν (τό κακόν τοθ
επεβλήθη έΕωθεν) άλλά πρός παι-
δαγωγίαν τού καί τούτο οημαίνει
ότι τό κακόν ημπορεί νά έπανο,ν
6ωβή κα'ι νά έπανακτήση καί π<^ λ.ν ό άνθρωπος τό αρχαίον αύτοΰ άΕίωμα. "Αλλωστε καί αύτό ι? συναίσθημα τής ένοχής καί τής ά μαρτωλότητος πού έπηκολούθησ: ιιετά την πτώσιν καί ή ανθρωπίνη νοσταλγία διά την βασιλείαν τού Θεοϋ κα'ι διά τόν άπωλεσθέντα Πό ρόδεισον ύποδηλοΰν ότι ή άπώλε ο δέν είναι άνεπανόρθωτος. Την 0Γ βσιότητα τής έκ νέου άποκαιο- θιάσεως θεμελιώνει ή θεία ύπό- σχεσις πού άναφέρεται είς τό λε¬ γόμενον πρωτευαγγέλιον τοΰ Γ' Κεφαλ. τής Γενέσεως. «Κοί έχθραν θήσω άνά μέσον σοϋ (τοΰ όφεως) καί άναμέσον τής γυνοι- κός καί άνά μέσον τοΰ σπέρματος οου καί άναμέσον τοΰ σπέρματο; αυτής- αύτάς σου τηρήσει κεφο- λήν, καί ού τηρήσεις αύτοΰ πτέο- Κάτι άπέμεινεν άπό την ευγέ¬ νειαν τής ανθρωπίνης φύσεως κοι μετά την πτώσιν. Απώλεσε βεβο!- α;ς ό άνθρωπος την άθωότητο, την ογνότητα καί την αθανασίαν, διε- τήρησεν όμως, έστω καί έσπιλω- μένον άπό τα στίγματα των πτο[- σμάτων τού τό «κατ' είκόνα», τό ό:>οϊον θά άνέκτα καί πάλιν ι ο
αρχαίον κάλλος τού μέ την έκδ·;-
Αωθείσαν θείαν μακροθυμίαν, εϋ-
οπλαχνίαν κα'ι άγαθότητσ.
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ττν ο·.)
σιν (Αρχηγόν "Βθνον;), άλλά
καΐ έσέιδετο τα προνόμια τού Γί-
νονς, μή άναμιγνι-όμενον οϋδόλθ);
εί; τα θέματα τής έκπληοώσεως
των θρησκε^τικών μας καθτικόν-
των, τή; έκπαιδεύσ;ο>; καί τής όρ
γανίομένης ς-ιλανθροηίας.
Ό Σονλτάνος μάλιστα '
Χοιμίτ—Χάν, οσάκις προσίκάλει
τόν άείμνηστον Οικουμενικόν Πα¬
τριάρχην Ίωακείμ τόν Γ' ξί; τα
άνάκ,τορα, άπέστελλε Ιδίαν αντο-
κρατοςικήν αμα^αν χαι τιμητικήν
συνοδείαν έξ Ιππέων τή; αντοκρα
τορική; <τρονρά;! Ώς Ιατρόν τού ί>έ είχ τόν "Ελληνα Μαυρογέν
νην, τόν οποίον Αΐΐτός ό Χαλίφης
κα'ι Άρχηγός των ΜοΐΌονλμάνιην
τοσοΰτον ΐσέόετο ώστ; τόν ααεκά
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΔΙΑΚΡΙΘΕΝΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΛΥΙΡΟ-
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΠΡΟ ΚΑ3 ΜΕΓΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑ— ΡΟ««Ν.
ΕΠ1ΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΠΈΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΔ1ΟΑΡΟΜ1Α ΤΩΝ
Υπό τού Μίκρσσιάτου ίατροΰ ΧΡ ΥΣΟΣΤβΜΟΥ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΘΥ
λει «Μπαμπάς ! Πατέοα!
Μέ αϋτά τα ποονόαια καί αύτάς
τάς παραχωοήθΐΐς έκ μέοονς των
κοτακτητών, τό Πατριαρχείον άπε:
τέλει την Ιεράν ιΚιδωτόν τού
Γένονς, ημείς δέ τότε οί *υσΐάδον
λοι» είμεθα οί πο«γμο·τικοί κνρίαρ
χοι, στό έμπά;ιον, στήν Βιομτ,χα
νία, Ναντιλία, στάς τέχνας καί Έ
ΓΛΗΚΟΣ Δημήτριος, έκ Σμνρ
νης.
Άπόφοιτος τής Εύαγγίλική;
Σχολή; Σμύρνης. Πτι·χιοΰχο;
καί Διΐδάκτι'ΐρ τή; Φιλοσοφικής
Σχολής τοΰ ΙΙανεαιστημίον Άθη
νών, βννεχίοας άργότ«ςον τάς
σ.τονδό.ς αχτοΰ είς τα Πανεπιστή-
μια Λει»)·ίας καί Ίένας τή; Γίο-
μανία; καί τή; Βιέννης τής Αυ¬
στρίας, ΤΓλειοποιηθείς είς την Φι
λοσοφίπν καί ΙΙαιδαγωγικήν.
Μοτά ταϊτα 'έπέστριεψεν (ι;
Σμ,ι'ρνην_ αναλαβών την Διείθ-ν
σιν τής πεοιφημον Άναξαγορείοτ
Σχολής Βρνονλλιον τής Έουβοαί
άς καί κατόπιν εδίδαξεν ε[ς τό
ΙΙρακτικόν Λνκειον Κ. ΓΊΑΝΝΙ·
ΚΗ Σ
τόν έορτασμό τής ημέρας τοϋ Εύ
αγγελισμοΰ!
Ή ^ρησκευτιική έορτή, ΐμέ πά
νηγυρΐκό χαρακτήρα έγέν;το βνμ
μέ τό Τνπκιόν τής Μεγάλης
τοΰ Χριστοΰ Έκκλησίας. Μ«τά
την θρησκευτική τελετή εγένετο
ή πε^κρορά τής ΕΊκόνος, προηγον
μένων των ψαλτών, έξαπτερύγων,
Λα6άρο>ν κλ.π. των ψαλτών ψαλ-
λόντιον τό Τροπάριον <Έϊ·αγγελί- ζου Γή χαράν Μεγάλην... Αϊνεΐτε Ούρανοί θ:οΰ την Δόξαν!» Η¬ μείς παιδία τύτΐ 10—12 ®τών εί¬ μεθα έξιοπλισιιένοι μέ έμποοσβογε μή μικρά πιστύλια (ιμήκον; 15 — 20 έκατοστων). Τα γεμίζ, ;λρ καί ηεριμένανμε την έναρξιν τοΰ τρο παρίου: Εύαγγελ ί.ο^ Γή χαράν Μεγάλ.ην γιά νά 6ροπήξο>με άμέ
σο); καί μέ την .ΐίΐώτην λέξιν «Εύ
ογγίλίζον» γινότανε χαλαΓΐιό; Κυ
ςιον. Παρηκολονθουν οί Τοΰρκοι ! τή; θεοτόκου κ.(ά «.ίνοΰντες θεόν
/ωροφύλακϊς οί ολοϊγ^ οχι μόνον την Δόξαν, την όλοκληροιτικήν
δέν μάς ήμ.τόδιξον διότι (τότε)τό τού Γένονς αποκατάστασιν'.
Πέρασαν άπό τότε ίξήντα καί
πλέον χρόνια, άλλά καί τώρα στό
γήρας πού 6οισ·/.όμαστε άνα
πολοΡμε μέ θρησκ·ευτική ενλάδεια
τί; καλέ; «κεϊνες ήμέρες των παι
δικών μα; χρόνον ενελπιστοίντες
νά ερθη ή ήμίοα κατά την οποίαν
καί μέ την Γεροντικήν πλέον ΐ£ΐο-
νήν μας θά ξαναψάλλονμε τό έμ
πνει-σμενο θςησκευτικό μας Τρο
πάριο υπό τονς ήχους, ΐίχι πλέον
των παιόικών πιστόλιον μα;, άλ¬
λά πανηγνρικών κωδωνοκρονσιών
καί τού; ήχοι,ς των..· τηλεβόλον
τόν Εΰαγγελκτμόν
θεκρατικάν Τουρκικόν >κτ'βεβτώς,
ίσίδξ,το καί έξετ'μα, οχι μόνον
τόν ΙΙατςιάρχην ό; Μιλέτ Μπα-
ΑΛΕΞ. ΧΑΤΖΗΛΘΑΝΛΣΙΟΤ
ό ά.τό Μαινεμένης
ΦΦΦ»·»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ«
Άπϊδίωσεν είς Αθήνας.
ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ Γϊώργιος τοϋ
Κον)τίνον έκ Κεοασονντος τοϋ
Πόντον. Ά.ιάαΌΐτος τοϋ ήμιγ-μνα
οίον Κερασονντος.
Ό άίίμνηβτο; θείο; αυτού Ιω
άννης Βαλαβάνη; καί Καθηγη-
τής, έπεμΓλήθη ίδιαιτέριος διά την
ετι περαιτέρω πνευματικήν τον κα
τάρτισιν· Καταρτισθείς επαρκώς
ό Γεο>ογιος Βαλαΐ6άνη;, έξέδοσεν
ρ[ς Κερασοΰντα την έ6οομαιδιαίαν
δα <ΆΡΗΤΙΑΔΑ» κι·κλο- ΠΕΡΙ ΤΩΝ «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΣΠΟΥΔΩΝ» ΚΑΙ ΤΟΥ «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΪΚαΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ» Σέ μίαν μου έργασία πού έτοι- μόΖω, γιά τίς «Μικρασιοτικές Σπουδές» αυτή τή σοβαρότατη κί νηοη τής γενεάς ημών κυρίοις τιίν παλαιοτέρων προσφύγων, γιά τη διατηρήση τής μνήμης των «Χαμένων Πατρίδων» μας, άναφέ ρω καί τα άκόλουθα, τα όποία θεώρησα σκόπιμον νά γνωοτοποιή σω άπό τώρα, πρό πάντων οτό ευρύ κοινό των καταγομένων άπό τούς χώρους τοϋ Έλληνισΐίοϋ τής Άνατολής, μέ την άφορμή μάλι- στα, πού ή ίδέα τής ιδρύσεως καί οργανώσεως τοϋ Μουσείου τού, μΓ.αίνει επί τέλους στή φάοη ε¬ νός θετικοΰ Εεκινήματος. Διαρθρωτικά τρείς πρέπει νά θεωρηθοϋν οί παράγοντες των Μικρασιατικών Σπουδών κατά την πρόσφατη πεντηκονταετία. Τα Μεμονωμένα Άτομα· οί Όργανώ σεις κοί οί Προσφυγικές 'Εφημε· ρίδες. Στήν κατηγορία των μεμονωμέ Τοϋ ΝΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ νων άτόμτον έντόσοουμε, όσους χωρίς συμπαράσταση καί χωρίζ την όποιανδήποτε συνδρομή & βοή 6εια, άποφααίσανε νά συγκεντρώ σουν ύλικό, νά τό έπεΕαργαστοϋν καί νά συγγράψουν ένα άρθρο ή μκ'ι μονογραφία κα'ι άκόμη πιό πζ ρα μέ την προσωπική θυοία τής σχετικής δαπάνης, ή στίς λιγώτε- ρες περιπτώσει μέ την φροντίδα τής έκτυπώσεως, έπιδιώΕανε νά τα βγάλουν σέ βιβλίο, όσα έγρα- ψαν είναι αύτοι πού τούς άποκα- λέσαμε χαρακτηριοτικά «άφιερω- μένους». Άπό τίς Όργανώσεις, δύο εί¬ ναι έκείνες πού συστηματικά επι- δοθήκανε στήν εξυπηρετήση των ΝΊικρασιατικών Σπουδών : Τό Κέν τρο Μικρασιατικών Σπουδών καί ή ' Ενωσις Σμυρναίων. Άλλά κα'ι πρίν άπό τίς δύο αύ¬ τάς βασικές όργανώσεις, ή κινήση για τή συγκροτήση Όργανώσεων (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) τής (ίαθείιι; μορφώσεώ; τού ό Δηαι. Γληνό; άνΓγνωρνσθη ταχέως υπό των Φι/Λλ.ογικών κΰ κλων τής Ίωνική; ποωτΓνοι-σης. Είς Σμύρνην Ιξεφράξίτο μέ ίδιαί τίςον σθένο; καί μαχητικότητα ύ- πέο των δΓμοτικιστών, σνγκεντρώ οα; οντι» την οργήν καί τάς δια μαρζυρίας των όπαΐδών τή; καθα οε.ούσης. Στ;νε.τεία των οφοδρών έπιθ?- σειυς τοϋ Σμυρναϊκοΰ Τύπον ήτοι τή; ΑΜΑΛΘΕΙΑΣ. τή; ΑΡΜΟ- ΝΙΑΣ καί τοϋ «ΑΡΡΟΤΣ υπό των όπαδών τή; καθαοενονσης, ήλθεν είς Αθήνας καί διωρίσθη άρχιχός Λι;υθυντής τοΰ Διδασκα- ) ΐ'ιαν τής Μέσης 0912—1916). Τύ 1917 ιδιετέλε- σ£ Έκπαιδευτικός Σι',μβουλος τού 'Τπθ'-ργείου τής Παιδείας τής έν Βρσσαλονίκη προσωρινής Κι·6ερ- νήσειος τοϋ Κρητός Μ:γαλονργοΰ, έ,ιανελθών δέ είς Αθήνας διωρί¬ σθη Γεν ικός Γραμματεύς τού 'Τ- ππνργείον της Παιδείας τή; Κυ- τοϋ ΕΛΕΤΘΕΡΙΟΤ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ. Τό 1920, παραιτηθή; τής Θγ- Γίιυ* ταύτης, έπανη>.βεν Γ"ίς την
θέσιν τού Έκπαιδευτικοΰ Σνμ6ον
'ου (1922).
Τό 1924 Τδρυβεν την Παιδαγω
γικήν ΆκαδΓΐιίαν Άθηνόν, ήν δι
η,νθννεν ΐπί διετίαν, μέ σκο.τόν αν
τοϋ νά έφοδιάση μέ σΐ'γχρονισμέ
νην καί καταρτισμένην ,Πα^δαγω-
γικήν διδασκαλίαν, τό διδακτικόν
προσωπικόν τή; Δημοτική; Έκπαι
δ·ενσεο)ς. Μετά την κατάργησιν
τής Παιδαγωγική; Άκαδημίιι; υ¬
πό τής δικτατορικής Κυ6ερνι')σε-
ος τοΰ Στρατηγοΰ θεοδώρου Πά
γκάλον, έπολιτ:ύθη υπό την ση¬
μαίαν τού Κ.Κ·Ε·, έκλργείς Βοι
λει τής Αθηνών.
Ό ΔΗΜ. ΓΛΗΝΟ Σ ειργάσθη
άποδοτικώς καί δραστηρίως υπέρ
τής Γλοσσοεκπαιδευτικής μοταο-
ρνθμίσειος.
'Τπήοξεν διακεκριμ.'νος ΙΙαιδα
γιυγύς καΐ Έκ.ταιδΓντικύΐ έν γε¬
ν ιι, ώς καί άξιόλ.ογος σ.>γγρα(ρ"νς
πολ^.ών ,μελετων καί πραγματειών
τής εϊδικότητός τον, μεταξϋ των
οποίων:
«Δη,μιονργικύ; Ίστορισμό;->>,
«'Έθνος καί Γλώσσα», «Γνναικεϊ-
ος Άνθρωπισμός», «Ή κρίση τού
Δπιοτικκτμοϋ», «"'Ενας άταφος νέ
κρός» καί πολλά άλλα.
Ό ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΛΗΝΟ Σ
υπήρξεν μία έλλεν.τή έκπαιδεΐ'τική
φισιογνιομία καί μέγας σΰγχρονος
'Ε/Λην Παιδαγογός, τιμήσας ε¬
αυτόν ν.«ί την γενέτειοάν τού
ΣΜΎΡΝΗΝ.
Τό έτος 1926 ΐξεδοσε καί τό
περιοδικόν «ΛΝΛΓΕΝΝΗΣΙΣ
φοοήσασαν κανονικώς καί είς ίόιό
κτη·τον αΐτού τνπογραφείον (ΐπό
τό 1911 μέχρι τόν Μάϊον τοΰ 1914.
Μ€τά την Μικρασιατικήν κατα¬
στροφήν ειργάσθη είς τό Οίκοιμε
νκιόν ΙΙατριαοχείον Κι·)ν)πόλεως,
άφοοιωθείς είς την ,τεριονλλογήν,
,-.ερίθαλψιν καί άποστολ.ήν ίίς Έλ
λάδα των προσφύγων Ποντίων, δ
πον τονς ηκολούθησεν τελει,ταϊος,
έγχατασταΐθείς είς τόν Συνοικι¬
σμόν 'Τμηττοΰ. Διετέλεσε Ποόε-
δοος τής Κοινότητος 'Τιτ ττοΓ.
Ό ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΛΑΒΑ¬
ΝΗΣ ι τόν οποίον ΐίχον την τιμήν
ν ά γνωρίσο προτοκ-ανώς καί νά
σννε.ργασθθ) πολλάκις, ήτο Σε-
μνός, Δραστήριος, Ακάματος καί
Συμπαθέσττατος σΐΎεργάτης καί
Έθνικός & Κοιο>νικός Πόντιος ά
γςονιοντής. Προσέφίρεν πολυτίμους
ύ.·ΐηρεσίας είς τύν Ποντιακόν Λα¬
όν καί γενΐλώτεςον τόν Προσφυγι
χον Λαόν, δι' δ καί έτνγχο.νε τής
άμερίστον έκτιμήσ:ως καί άγά,της
αυτών.
— ι/γγρα<ρεΰς πολλών άξιολόγων εργασιών μεταξΰ των όποίιον τα εξής: 1) Σνγχρονος γενική Ίστο ςία τοϋ Πόντον ά.τό τού 1914 — 1923 (Αθήναι 1925)> 2) Γκ,αή-
λια τραγούδια καί έ'θιμα τής Κε
πασοίντος (1937), 3) ιΐΐάθεν τό
•ίνομα ΠΟΤΛΑΝΤΖΑΚΗΣ τού
Πόντον (1938) καί άλλα.
Είχεν έπίσης καταρτίσε, μετά
ζήλον καί ένθουσ:ασμοϋ, άξιόΐογον
συλλογήν Λαογοαφιχοΰ (Λικοϋ
τή; ΚερασοΓντο; καθώ; καί πολύ
τιμα στοιχεΐα διά την Ναντικήν
ζ(,)ί|· τού ΙΙόντου, μή δννηβείς νά
δημοσΐΓύση ταυτα.
Απεβίωσεν εί; Αθήνας τό 1941.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΛΔΟΤ Σοττία
τοΰ Γε,οργίου, έκ Σμύρνης.
νος τοΓ· Ζο>γρά(ρου Γ. Μανουσάκη
•/αί θυγάτηο τοΰ έκλεκτοΰ Δημοσι
καί Λσγίου τής Σμύρ¬
νης, αειμνήστου Γεώργιον Άνα-
σΐασιάδου. Άςιστοί'χος τής Φιλο
σοσ, ικής Σχολής τοϋ Πανεπιστη¬
μίου Αθηνών, πςοσελήφθη είς τό
"Ιστορικόν Σπονδαστΰριον τής Φι
λοσοφικής Σχολ.ής ώς Βοηθός
τοϋ Καθηγητού τής Άοχαιολογί-
ας καί Άκάδημαϊκοϋ αειμνήστου
ΑΝΤΩΝΙΟΤ ΚΕΡΑΜΟΠΟΤ-
ΛΟΤ, τόν οποίον επί πολλά ετη
συνώδευσίν ε-ί; τα; έν Μακεόονία
άνασκαφά; τού· Έκ παράλληλον"
σΰτη, περιηγή,θη συστηματικώς
την όςοσειράν τής Πίνδον κα! ίδη
μοσίε.σεν τό 1941 είς την «ΝΕ¬
ΑΝ ΕΣΤΊΑ'Ν»<άξ)λογον σχετικήν μ. λέτην, την ό.ιοίαν αργότερον έξ ριδοοσε ρ?; βιβλίον μέ τόν τίτλον «ΙΤΙΝΔΟΣ». "Ετερον έργον ταύ της ιΓναι «ΟΊ Δελ.ττ,οί χωρίς Ά- πόλλιονα> (1947). Ειργάσθη ιεπΐ-
σης ό; Έλ.-Ηΐιδεντικό; είς Έλλ.ά
δα καί είς Κίπςον. Δΐίτέλεσε επί
(Συ»/έχεια είς την 6ην σελίδα)
>♦♦< ·♦♦< ^♦♦♦♦4 νησί. Δέν κρατήθηκα καί χωρίς καλά νά τό καταλάβω Εεστόμιση ένα μπράβο. Ό άνθρωπος έντυπωσιάστηκε καί άφοϋ μ' εύχαρίστησε μέ έρώ τησε : - Βρίσκετε κι' έσεϊς καλή την ίδέα μου, κύριε ; - Μά καί βεβαία, φίλε μου, κσί δχι απλώς κσλή άλλά καί κά- πι:.ς θά την περάση στόν τόπο ρα. Πρόθεσή μου δέν είναι νά τού, σ' ένα δηλαδή, όπως είπε, ' σάς άποτρέψω, νά πάτε άφοϋ τό χερούμενο καί ήσυχο έλληνικό [ έπιθυμήτε, άλλά δταν γυρίοετε, επισκεφθήτε καί τή λίμνη τοΰ βρά χου τής Μελισσάνης στήν Κεφαλ- λονιά καί τα Εαναλέμε. — Μά όλοι μιλοϋν γιά τό Κά¬ πρι. — Τό Εέρω, άλλά άς οή Εεχνά- μ; πώς γι' αύτό άσκείται τουρι- στική πολιτική επί τέσσαρες τώ¬ ρα αίώνες. Βασίλης Φωκας ΑΒΗΝΑΓΠΡΑΣ Α'. Ο ΜΕΓλΑΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜλΣ Μέ τόν παραπάνω τίτλο έκδό- θηκε τελ«νταϊα άπό την ιΚα "Αρ- ρια Κλώντια πολυτβλής καί πλού- σια είκονογοαφηαΐνο; τύμο;, ά<ΐι ερωμένο; στή μορφή καί τή δρά- ση τοΰ μακαρίτη Οίκο.μενικοΰ Πατριάρχη Άθηναγόοοι·. Τόν προ λαγίζει ό γνωστάς Ιστορικό; ντιτή; τής Πόλης καί έκλεκτό; ου Λίργάτη; μα; κ. Περ. Έμ. Κομνη νός, τοΰ οποίον ;ίχαμ€ την κα/.ή τύχη νά «ριλοξεντκτονμε σέ πολλές σννέχειες τή μοναδική σέ πληρότη τα καί γλαφι·ρότητα ίστορική. με- λέτη: «ΙΣΤΟΡΙΑ -,.αί ΙΣΤΟΡΙ ΒΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ» καί ό οποί¬ ος τώρα μέ την νενρώδη το.· πέν να μάς δίνει άνάγλνττη, ι;«νη σέ λα'γες άδρές γοαμμές, την Ίσχυοή μοο<τ;ή τοΰ Μεγάλον μας Πατριάρχη μαξί μέ τή τερα¬ στία άκτΐΛθβολία τής τητας τον βπανω στην πεοιοχη τής Όρθοδοξία; καί, μίσ* άπ' αύ τ>ι, οτή πίριοχή τή; Οΐκο-.μένη;.
Τόν ώραίο αύτό .-ΐρύλογο παροίθέ-
τουμε *δώ όλόκληρο:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Ή "Αρρια Κλώντια ιμά; εδι»-
κε πρίν δνό χρόνια τή ,μορφή τοΰ
Ίησοΰ, δπιο; την εΐδε μέσα άπό
μερικές διαλεχτές σελίδες τή;
Πορτογαλική; ·καί τή; Βραζιλια-
νή; λογοτεχνίας.
Μέσα άπό τα κείμενα ποΰ μάς
ζ τάτε μέ τόν τρόπο τό δι
Μ της, καί ποΰ προέρχονταν άπύ
την πιό μακρινή Λύση, άναδνόταν
.-ΐολΰ Βνξάντιο, πολλή Ανατολή.
ιΜάς δίδει τώρα ή κνρία Κλών
τΐα τή μοςκρή ενός άπό τοϋ; σΰγ
χοονους μαθητές τού Ίησοΰ, την
πλέον ϊσιος έπιδλητική, την
θεόμορφη.
Είναι ή μορφή τον μεγάλον Ά
θηναγόρα, τού Ίεράρχη τής Άνα
τολή;, τοΰ ε[ρηνοποιοϋ, πού
Σκοπό, μέσα στοΰ; σκοπόν; τή;
ΐωής τον, νά ςρέρει τή Λύση πιό
κοντά μας, νά πςοοθίσει τή δυνα
μη τής ένότητας στήν οϊκοι·μενικό
ιητα τοϋ Χοκΐτιανισμοΰ. Τόν εί¬
παν ονκονμενικ.ό όραματιστή. Κα'ι
άπό δλονς τονς χαρακτηρισμοΰς
ποϋ τού «χούν κατά καιρόν; δο
θ;ΐ, αύτάς «ίναι ΐσω; έκεϊνος, πού
τοΰ ταιριάξει περισσότερο. Γιατί ή
οίκοιιμιτνικότητα τού πνεύματό;τον
μοιάζε, φυβική συνεπεία τή; Όρ-
θοδοξία; πού ΐνσάρκωνε, καί τής
Ρωμηοσννης, ποΰ τόν έγέννησϊ.
"Οσο ή έποχή τον( μέ τό πέ·οα
σμα των χρόνοη· καί των αίώνίον,
άπομακρύνεται, τόσο ή μαρ<ιή τού θά μεγαλ.ννεται, θά κατανγάζει μέ την πνευματικάτητά τη; τό μέγα λο χώρο τή; Όρθοώιιξίας καί μέ¬ σον αντή; τό χ&ρο τή; Οίχοιυμέ "Οταν ό .Άθ,ηναγύρας σ' άγκά λιαζε καί αέ σκεΛαζε μέ τό πλατύ' τον ράσοι κ«ά 6υθιζόταν τό κε* λ» σον μέσα στό δάσος τής λευκής, ής βιβλικής, γενειάδας τού, ο·ιο> τα λογής πολ.ιτιμα θνμητικά τού,
(ες άληθινά σάν ενα άπό τα πρό- δλα δσα ποοέοχονται άπό Έκεϊ-
ϋατα τής ,ποίμνη; τοΐ', μέ τόν ποι νόν καί ταχ:ι χαρίσει, δσο ζοΰσε,
ι-νάρχη νά σέ φνλάει καί νά σ' στή σνγγρα<ρέα, καί στήν άδελς:ή της, Βεατρίκη Λασκαρίδον, γίνον ται μέ τίς σελίδε; πού άκολονθούν εϋλογεΐ. Οί έπισκέπτες τού, έβλεπον στύν τοϊχο πάνιο άπ' τό γρα<τεϊο τοι·, την ε[κύνα τού Χριστοΰ καί τής Παναγίας. Έκεϊνος, στόν ά- πέχαντί τον τοϊχο, εδλ.επε όλ>ημε-
οίς την είκόνα τοϋ Κ?μάλ.
"Ηξ;ρε νά σωπαίνει, γιατί εζη
σε τα .-ΐερκτσότερα χοόνια το"
στήν αίχμα/.ωσία τού αί·χϋά).ο>του
θρόνον τον. Μέσα ομο>; άπό τή
(ίΐιι«ΐή τον, μιλοΰσε τό άστραςρτεοό
ιου 6λέμμη, καί μέσα άπ' αΰτ'ό, έ
Ολ.Ρπες τού; κεραυνού; τού θΐεοϋ
ν' άστράφτονν, καί τούς ακονες
Αλλά ηΐίρΡ ΚΛΙ νά, μιλ.ά, πςι,,
πάντων χωρκττά στόν καβένα άπύ
τα πνενματικά τού τίοοΐρ.ΓΚαί μιά
.-ίλουΛκι οΐ'λλογη άπύ τα λόγια
την, λόγια ποΐ' θ' Λγγίζονν '.τάντα
την ψνχή των χρΐστιανϋΑ^το-.·,
ναι αύτη ποΰμβ-ς ποοσφέρει μ· τοϋ
το τό 6ι6λίο της ή κν.ρία Κλώ.ίια
Τα κβίμενά τον, οί εΐκάνες τον
Λ<ιί ποϋ άρχΐζο-.ν μέ άοβ^α τη; δημοσιενμένα στόν «Έθνικό Κή- ρικα» τής Νέα; 'Τόρκης καί <ηό «Χιακόν Μέλλον>>, γίνονται κτήμα
έοαεί όλ.ονών μας. Τής όφείλοιμε
χάριΤίες, πού δέν τα κοάτηοϊ έγω
ιστικά μονάχα γιά τί; δνό τού;,
<ύ.)Α έκρινΡ χρέο; της νά τα με- ταδώσ;ι στό ποίμνιό τον, σάν ,ια ρακατα6ήκη ίερή καί άτίμηττ1, Έκεϊνος κοιμάται τώοα τον αί ώνιον υπνο τιΐ>ν Δικαάυν στύ μαο
μαρρνιο τόχρο τοι·, οτό Μπαλονκλ.ΐ
τβ μόνο άπείραχτο άκόμη τά«|θ,
κοντά στοί'ς ά/.λ.ο;.; τώ
χον τον, ποΰ τονς βο1
4 τού; ιάνέβκαψαν και
6ήλι·ισαν οί Άνίεροι, λίγα χ.) ι
ποίν λπρωβεϊ από την επί·."7! ί /
μαλ(οσία τον στήν ΙΙόλ>
πο<πόλι>ιν.
ΠΕΡ ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ο άνθρωπος — ό πολιτικάς — ό λογοτέχνης καί συγ¬
γραφεύς — ό Θρόζ.
Τού κ. ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ, Άντιπροέδρου τής
«Ενώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών» καί τής «Ίστορικής
καί Λαογραφικής Έταιρείας Σερρών — Μελενίκου».
ΣΤ' (τελευταίον)
■Καϊ στά ύπόλοιπα «στάσιμα»
των έπικολυοικών «θρακικών Έ-
πιληνίίον» άντικ.ρύζοτΐΐί θα»<μάβι· ίζ λαογραφ ικές είκύνε·;, ίίπος τό πάτημα των σταφυλιών «μέ γ κές κι' Λ<ρράτες κο.τΓλλιές». Στό δεκατο στάσιμο ό Κιυν- σταντόπουλος όρκματίζεται ί λ ε ν θ £ ο τ) κάποτε τί) θράκη μας.. Ιδού ό ΐπίλογος τού ύο«μα- τισμοϋ τοι· (στίς δνό όχθες τού "Ε<3ουο): Τώρα βτών δυό τυυ όχθιών τα κλώνια, μιλοϋν κι' άντιμιλοΰν άηβόνια, τρελλά τα δώθ' άπό χαρά, σέ μαΰρη τ' £λλα στιμφορά!... (σκι·φτός.. μά λεΰθεοος σκαλίζει κι' ό γεωογός τή γή π' όρίζει, »«' άν βρέξη μ' Εδρο τό χωρά<μ γ^μίζ' ό χόοφος τοι; χουσάφι)· 2 τό ίνδέκητο στάσιμο τραγοΐ'- ίε£ τή νοσταλγική άνα&ροιιή στήν <>λτ)αμόνητη —(δχι χαμένη)—πά
τρίδα. Τέλος κλείνει τα «Θρακι-
κά 'Επιλήνια» μέ τούτους τοΰς στί
χους:
»'ί2 χαΐο' αίώνια ΈΛλάδα!·.. 'Ελ-
λάδα,
ζωή κι' ούσί« καί φρίσκάδα...
τής όμορα,ιάς πρώτη πηγή_
τοΰ νοΰ χονσάχτινη ώ αύγή!..
λαΐοε κπί σύ, Θοάκη γλνκειά,
στόν κόσμο γή μοναδικιά...
ώ χα{ρε, γή μου καί πατρίδα,
πού σάν κι' έσέν' άλλη δέν εϊδα
κι' οΰτε θά μπόρεια νά σ'το π ώ
τό πόσο... πόσο σ' άγαπώ!..
Τραγουδήτε ό .Κωνσταντόπον-
λος την έπικολυρική λαογραφική
τούτη σύνθΓσή τού μέ άπρραντη ά-
νάπη γιά τή Θράκη. Γιατί ό μ~γα
λύπτερος ερίοτάς τοι; ήταν πάντα ή
Θράκη μ«;, ή «τροφός -/.(ά τύ λί-
, όπως σημειοΥνει ό Δημ. Μαγ
κ.ριώτης, (στίιν «Καθημερινήν
τήε 25—3—7ό) τοΰ πνευματικόν
πσλιτισμοΰ τής Ελλάδος». Ήταν
τούτη ή ι|>νχή τού ολτϊ. Ή παντο
τείνη, ή μόνιμη νοσταλγία τού. Τή
φανέρωνε παντοΰ. Τήν έκδηλώνει
καί στύ ποίημά τού «θρακική νο-
οταλγία» (Νέος Σκ<.-ύς) : «ΤΩ τοΰ ■Παγγαίοΐ' άθάνατες κορφές καί καταοάχκθν.αί των Ζι χνών τ' άντί,τλενρα χα^ιτιομίνα Οθάχια) (τής λενθεριά; π' όπλο- σ;ορ;1)σείς ώ λημέριΐι καί φρον- ροί) (ΤΩ τού Στρυμόνα λιπαρές ροές π' άργολαμπο)κοπάτε κι' ά' γιες ώμοοφιές στρώνττε ιμέσ' τόν κάμπο) —πλούτον στικυσίσι γλυ- κερό— )μά «γώ.. τόν "Ε,βίίθ λα- χταρώ!..» («Λενκωμα των Έθνο μαρτύρων Σκοπόν»)· ΚαΙ περιέβαλλε πάντα μέ ξεχω ριοπή άγάπη κι ενδιαφέρον δλους τούς θράκες. Τό ΐΐχι καΐνχημα πού ■Γ,ταν ό ΐδιος «^ράξ». Άκόμα καί τα έπισκίπτήριά τού έ'γραφαν κά τιο άπ' τ' δνομά τού: «έκ θρά- χης»! Τα «θρακικά 'Επιλήνια» 6ρα- (Ιεΰθηκαν άπό την Άκαδημία Α¬ θηνών στίς 28 Δεχ?μ6ρίου τον 1972. Ή πανηγυρική τούτη Λρά- Γ,ενση άφορά συγχρόνως, όπως ά- τό σχετικύ ΙΓ,ρακτικύ τής ϊς, καί ολο τό «πί μα¬ κράν σειράν ε των ίθνικύ το^- ?ογο: «...εδοξε ίραθεΰσαι τόν Νικό/.αον Κ'ονσταντύαουλον ίπί τώ μακρώ καΐ άξιολόγο έμμέτοω πονήματ «θραχ.ικά έπιλήνια·» καί επί απαν- τι τώ 'Εθνικώ αύτοΰ ποΰ άνα('έραμ2 προηγουμένως: «■...ρήτοιρ θίλκτικός καΐ φιλοπαί- γμων, κατεκτησες πολλάκις, είς πλτβούσας αίθονσας καί δημοσίας σ.γχίντοώσεις, ενα ακροατήριον ίψηλής πνετματικής στάθμ,ης, 3- κρ,ο; άπαιτητικόν. Δέν είναι δέ πό λΰς χρόνος .τού παρήλθεν, άφ' ής προλογία'ΐν ρήτορα τή; Έταιρείας μας είς (Ίρίθυισαν όημοσαν αϊθου σαν διαλέςεΐ'ΐν κατέθ"λξίς κυριο- λικτικά τό πυκνύν καί «κλεκτύς ά χροατήριον μέ θαυμαστήν ρΐ)Το<ιι- κήν δεξιοτεχναν καί σπινθιρίζου- Ραν έμδοίθειαν*. Καί ό άλησμύνητος ποιητής Νϊ κος Στρατάκης γοάςρει γιά τόν Κωνσταντό.ιουλο, στήν «"Ερεΐ'να» τοϋ Ίο^νίου τοΰ Γ066 (Νο 114) -,Εζ τα εογα τού γιά τή Βιναντι νΐ; Μουσική καί τα «,Επινίκεια των Σερρών,» τού «έιδραιυ'κτανϊ την άρχική τογ π?ποίθηοη ότι πρό κπται γιά προικισμένο άνθοοίπο μ.- όλοκληοιομένη πν ευματικότητα καί μέ πλήρη «ΐιλολογική κατάρτι ποΰ τίς όφείλει π5ρισ<τότερο &στήν άνήσιχη ψ.χοσΰνθεσή τού, στό αίσθητικό το^· προικο'δότημα, οιήν εΐ'αισθησίίΐ τοι^ στά άγνά ου αΐσΗήαατα καί στήν πνευματι¬ καί τού αύτυδΐ'ναμία «Καί καταλή γει: «... είναι ενα; άλι,-θινός ποιη τής πού έργάζΐτχΐ μέ ταπ"ιν(«συ- , νη, μετριθ(τροσνη κι' εύγένεια». Διακοινότανε πάντα γιά την ϋ οϋτατη άντίλΐ)»|>η, τίς ΰαθυστόχα
στες σκέψεις, τή σπάνια πολιμά-
βεια. άνιδιοτέλεια, χοηστότηίτα,
τό άνώτρβο ήθος, τό ο;λογερό πα-
τοιιοτισμό τυο.
Θά ήτανι νομΚουμε, μιά πιιοά-
λϊιψη, αν δέν άναφέοαμιε ίδώ
πώ,ς ό Κωνσταντόπο-.-λος αν άσχο
λοΰνταν αονάχα μέ τα Γοάαματα,
θά γινότανε> σίγουοα Καθηγητής
Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ
ΣΤΟ «ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ» ΚΑΙ ΣΤΟ «ΟΜΗΡΕΙΟΝ»
ΤΑ ΔΥΟ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΘΗΛΕΩΝ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Στήν μεγάλην αίθονσαν έοο-
το>ν τοϋ κτιριακοΰ συγχροτήματος
τΛν δυό Γιμναοίιον Οηλρο>ν Νέας
Σιμιονης, δηλ. τοΰ Α' μέ την Επιο
νι;μίαν ΟΜΗΡΕΙΟΝ καί Β' μέ
την έπτονυμίαν -ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ, ε
ο ρτάσθη μέ εθνικήν εξαοσιν ή έ-
πέτειος τής 2δΓ,ς Μαρτίου υπό τί)ν
εποπτείαν τοΰ Διευθυντού τοΰ
ΚΕΝΤΡΙΚ,ΟΤ ν.. Σίοτηο. Σωτη
ρίου. Παρουσία των μαθητριών
καί καθηγητριιον άμφοτέριον των
Γυμνασίων μίλησε γιά την σημα-
σία τής εορτής ό καθηγητάς κ. Ά
στέριος Τσιαντοΰλας καί ή χοριο-
δία μαθητριίόν έομήνίυσρ πατρκο
τιχ« τραγοΰδια.
Ή ϊΓτετεηή έορτή είχε Ιδιαιτέ
ραν σημασίαν, καθότι είχε πλαισι
(οθή καί μέ πνευματικήν Ικ,δήλω-
βιν είς μνήμην τής Ουράνιος ΔΟΤ
Κ Α ποΰ άπύ τό 1895 ίως τό 1922
δηλ. ιί-πί 27 σι>ναπτά ετη, διϊτέλε
σε Λΐ€ΐ·θυντρια τού
Παρθναγογείου Σ
Κεντρικοΰ
τοΰ
Πνειματικού «κείνοι· Φόρον τής Ί
ωνικής ,-τρω,τενούο'ης. Γιά τήν άίί
μνηβτην αύτην ίέρειαν τής Έλλη
νίκης Παιιδείας μίλησε ή λογοτέ-
χνις καί συγγραφεύς κ- Καλλιόπη
Κολιοπούλου—Γρίόα καί άνϊφέρ-
θη στήν εκπαιδευτικήν καί παιδα-
γογικήν της δράση, άφοΰ διάβασδ
δρισμένα άποσπάσματα άπό τό
πρόίΚρατο 6ι6λίο της μέ τόν τίτλο
«Ονρανία Δοΰκα».Έπίσης ή Πρόε
δρος τοΰ «Σύλλογον ΌμηρεΓαδων
Κεντρικό» ποΰ έγραψε ό Δι-
κ. Δτ,α. ΆριχιγΓνης καΐ &.
καί Κεντρικιάδ(ον
Ζηνοόία Λΐ'θο|όου-
Σ μύρνης» κ-
-Σαλάτα μίλη
Πανεπ ιστημίου,
?Γ.;ιαϊκός.
άκόμα καί 'Λ/α
ΤΗταν ολ' τούς πρώτους συντε
λεστάς τής ίδβύσεος τοΰ «θρακι-
κοθ Κέντρουί· Αθηνών (1926) μιι
ϊι μέ τούς ά'ΐμνήστυυς Μιλτιάδη
Σταμούλη καί Φίλιππο Μιινουηλί
δΐ| κ.ά. καί ί&ρυτής καί πρώτος
ιΐΐρόεβρος τής «Έταιρβίας θρακι¬
κών Μελετιόν» (1940—1945) μα
ζί μέ τοΰς αλησμονήτους Πολύδο-
ρ» Πυπαχριστο'δοιν.ου , Ίωάννη
Καρδαοά κ.ά. "Εος τό βάνατό
τού ήταν Έπίτιμο μίλος πολλων
οτήν Άμερική θρακικών Σιομα-1
τείιβν, όπως Νέας 'Τόρκης, Σικά
Υθΐ' κλπ. Τό 1920 νπήρ^ε Ιδρντής
•τοϋ Άναγνοστηρίκυ «Όρφεύς»
τού ΙΙαλαιού Σκοπόν, θεμελκοτής
καί όργαωτής των Έκπαιδεΐ'τη-
ρίιον καί τής Βιίίλιοθήκης τού Νέ
όν Σκοπόν (192«).
Ό Νικόλαος Κ(υνσταντόιΐτου/Λς
ήταν ό μάνος ποΰ έπρζησε άπό τα
τίσσα{-α αάδέλν((ΐα· Δνο άδέλςρια
τού (Άριστόδημος καί Παπακυ-
ριάκος) κρ?οι>ργήί)ηκαν άπό τοΰς
Ίονρκοος, στύν ίκτοπιβμύ τοΰ
191«>, καί ό τρίτος επι<.θΐ άπ' τί: χακονχ,ίες ^»·ματίιοση καί πεθανε νατά την άνανήρνςη τού Το·ρκι- κού Σ υντάγματος (1908). Δέν ήταν μονάχα στήν ποίηση τόσο λνρΐκός ό Κωνβταντάπουλος. Ό λινισμός τού ξεχώοιζε καί <ττά ά<^»χι τοο καί στά οτγνράμίΐατά τον. ΙΙοιιτΐής τής πέννας. Καί στίς ις τού ήταν τόσο γλαορν- Σέ !·ι« «νΐ'λία τοΐ' στή μέγα >ΰ
*«·.,..>, μιά
— Ο Υεώτίνυς 11ίν»νιρος!
Κπι δ χ, Παντελής 1'οζάκης τυ
οτόν «χιχήθϋό τον λόγο,
Οί φιλυπρόοδοι κάτοικοι τοΰ
Νέον Σκοπόν, ίΐ'γνώμονες γιά
την Μεγάλο Σιιΐπατοιώτη τους,
νιά 3σα έκαμε γιά τήν ώμορφη
κοΗΐόπολή τους καί τή Θράκη, θά
στήσουν_ ίί.τως πληςοφορούμαστε,
τ Πν προτο,μή τον. Ό γλν.ττης κ.
Γεωργίου εχει πάρει τό πρόπλασμα
τοΰ πρόσωπον τον. "Α! τούτη τή
στιγμή 6λέ.πω νοε@ά, γιά μιά^κό
-.ιη ςρορά, την τόσο σνμπαθητική,
ι ήν τόσο άγνή ιμορ<ρή τού, όπως την είδα στό φέρετρό τον, στό πά ΰ:'/./.ληΟι τοΰ μεγαρον τοΰ εϋγενι καί δημιουργικοϋ γα.μπροϋ τού ·/. Λεάνδρου Δραγιΰνα, στήν όδό ^.οννσίου Άρεοπαγίτοι;. Καί Ουμή θηκα τής Σερραίας "Αννας Τ<μ- ανταανλλδον τουτο τό στίχο: Σάν άγγελος κοιμήθηκε, σάν α- γιος θά ξυπνήση. 'Καί ή Βουλή των Έλλήνων τί- ιιησε τή μνήμη τοΰ Κίονσταντόπου λου βτή σννεδρίαση της τής 21ης Ιανουάριον 1975, οπον νμνησαν τή (τνσιογνιομία τοΰ έκλιπόντος «συνάδελφον» ό 6ονλευτής καί ,ιρίόην ίαοτιργός κ. (Κοκκέβης (εκ μέιιονς τής 'Κνο')σ:<·>ς Κόντρου —■
Νέον Δννάμίων) καί ό 'Τπουργός
κ. Ίοοδάνογλον (εκ μέρονς τής
Κιβεονήσεως). Κατέθεσε (δέ καΐ
στή σορύ τον κ' εγινε «δί)
οί γιά τό έν Σμύρνη ίκριστάμενον
ίνεπαφον μεγαλοπρρπές κτίοιον
τού «Κεντρικόν Παρΐθεναγωγείον
Σμνρνης», ποΰ λόγω τής κτιρια-
κής λαμπρύτητος καί τοΰ τίλείον
έξοπλισμοΰ το·^ οί Τούρκαι ιδέν τό
^καψαν κατά την άνήκονστην έκ«ί
νην τού 1922 πυρπύλησιν της Σμύ
ρνης. Καί Ιτσι τώρα τό χκησιμο-
.τοιοϋν ώς άρρεναγωγεϊον μέ την
όνομασίαν «Λΰκίΐον Άτατούον.».
Είς έπίλογόν τον δέ- δ διευθνντής
τού «ΚΕΝΤΡΙΚΟΤ» κ. Σοπηρί-
!"..< είπε συγκινημένος, ότι είναι εύ τυχής διότι είς αυτόν ΐπε»τΰλα5εν ΰ Μοί^α νά "Γνιι, ό διάθοχος τής ά,εΐ,μνήστου Ούοανϊας Δούκα. Μέ την ευκαιρίαν τής έθνικής καί πνει,ματικής αυτής έκιδηλώΛ»- ως, ή μαθήτρια τοΰ Β' Ιιμν<υσίου θηλέων «Κεντρικόν» Αγγελική Τσαιιατροπούλον άπήγγειλε τοΰς βτίχους τού μονσικοϋ «"Τμνου στίι αιέριοπε στάς μαθητρίας τον γιό νά τόν ΤΓαγοΐιδοϋν κα'ι νά ένθυ- μοΰνται την Ιστορία τοΰ σχολείου των, τοϋ ήτο ενα- -ΓρίλαμΛηο: .τνενιιατικός φαρός τ.~ις Ίιονίας. Παοκ,^έτομε τονς στΐχους τοθ "Τ- ι·νον τούτολ·· ΤΜΝΟΣ ΣΤΟ «ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ Β' ΓΤΜΝΑΣΙΟ ΘΗΛΕΩΝ ΝΕΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΟΤΣΙΚΗ: ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΣΤΡΟΦΗ ΠΡΩΤΗ Τιμή στή Σχολή μας δοσ^ιένη, σκΐ'τάλη τού Γένονς χρνσή, τής Σμύρνης Ί|·υχή, κολώνα Ίο- νική άγνή καί μέ ψώς σαιλευτή. Στά γράμματα καί στ?| σόφια την ενδοξη 'Λγιά Φωτεΐνή, τροφό στοργική, οΰοάνια σ!κεπή§ ,-ΐροστάτισσα τ)ά έχη ή Σχολή. ΣΤΡΟΦΗ ΔΕΤΤΕΡΑ Μέ πόθο κ' «λπίδα τό 'Εβνος .-τοοσμίνει νά δή άπό μάς παιδϊία σεπτή κοϊ θεία άρετή στό νόν, στήν καρδιά, στήν φ^χή. Κ' έμίΐς οί άννές έ'λληνίδες τήν αγίαν αυτή Κιδωτό μέ ξήλο θερμό καί νοΰ φλογερό κς·ατοΰ}ΐε ίεοό <ρνλαστό ΕΠΩΔΟΣ Τής Σμύρνης τής Ίωνικϊ}ς καί πάλι άνθε|] τό Παρθεναγωγε'ο έΰώ στή δοξασμένη γή .υ έ λάμψη, μέ τιμή καί μεγαλεϊο. Παιδείας Φαρός λαμ.ι-ρός αίώνια την 'Ελλάδα θά φαίτΐζη καί δσο οί γενΐές π?ρνονν τή Σμύρνη τή γλυκιά μας θά ι>ι·-
μίζη·
Άπό χον Σεπτέμδριο 1973 τό
Β' Γνμνάσιο θηλέων Νέας Σμνρ
νης φέρ«ι τήν Ιποονυμίαν «ΚΕΝ-
ΤΡΙΚΟΝ» γιά νά διαιωνίση στήν
μνήμη μας τόν άκτινατ>ολοϋντα έ-
■/εϊνον Πνευματικό Φάρο τής Ίιο
νίκης Σμνρνης τό «ΚΕΝΤΡΙ¬
ΚΟΝ ΠΑΡΘΕΝΛΓΩΓΈΙΟΝ» τό
γηοαιό ·Ικεϊνο Άνώτατο Έκπαι-
δεντικό "Ιίδρυμα τής «ΑΓΙΑΣ
ΦΩΤΕΙΝΗΣ» μέ τα έπτά έξαρτή
ματά τον, που α^χέχιίΐ τή οημιονρ
γικϊ) ιμαοιτιοτική -.ου πορεία άπό
τό 1844 ί(ος τό 1922, δηλ. επί »1
ετη, γιά νά μεταδώση στίς κορα-
σί&ες την Έλληνική ΙΙαιδεία καΐ
νά τονώθη τήν έθνική τονς σι-νεϊ
δηση.
Δο. ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ
Άρτηριο^κλήρωσις
Τίΐ» Ε. Γ. "ΠΙΕΟΝΙΑΟΓ Διδ
χοδ ΠανεπιστημίθΛΐ των Ηα> τής 22—1—-75,
σελ· 10 —τελευταία).
Άλλά καί ό Δήμος των Σεροών
εχει ενα ί-ροό καθήκον νά κάαει:
Ν ά δ ώσει τ' ΰ'νομα τοΰ Νικολ.άθϊ
Κονσταντοποί'λου σέ μιά όδό τήϊ,
ωραίας καί ίστορικής πόλεώς μας.
των «Αθηνών τής Μακεδονίας».
Είνα χρέος τον τιμής. Ό άγαπη-
μρνος μας Νομός Σερρών τόν ε-
Ι^έλεξε, δπ<ος εΤδαμϊ, πέντε φ-ο<ιές 6οιλε'υτή τού. Κ(ΐί Ιδέν είναι μικρή ή σνμβολή τού στήν .τνΐυματική ά νάπτυξη των Σ ίρρών καί ύλου τού Νομοΰ μας· Δέν πρέπει νά λτ) σμονεϊ καί τα «Έπινίκεΐα των Σερρών» τού («Νικητήοια») ποί» μέ τόση άγάπη γιά τή «μαρτ-ρική μας πόλη», την όποία, Χπΐ'ΐς γράψίι ό ϊδίος στύ πρόλογό τον, θέληαε νά τ ι μ ή α η». Καί ύ γνιοοτός Σερρα^ος λογοτέ- /νης, συγγραιτει'ις καΐ κριτικός κ. Σταύρος II. Κοτομανίδης τονίξει 3τό άξιόλογο 6ιβλίο τού «Σνγχρυ /οί λογοτέχναι καί πνει·ιιατικοί άν 9ρο>ποι των Σερριον>·> (σ?λ. 182) :
* Ο Κονσταντόπονλος δέν υπήρξε
αόνο όκιπρεπής κοινωνικάς κια πό
ιτικύς πίΐράγιυν στή δετερη πα-
τρίήα τον, τίς Σέρρες. Καί σάν
νειιματική μονάδα έΐδακτε ξιοντα-
■.'ό κι' άξιόλογο παρών κι' βπλού
πσε μέ τα πνενματικά το^- δημι-
νργήμκτα τό Σ ερραϊκό πνευματι
'Κι' ήταν, άναμφίβολα, έ θ ν ι
χ ό ς Λνήόρ. «Σπουδαία ύπήρξϊ
Ί πς)οσι^ορά τοΰ ήικολάον Κωνστα
ντοπονλου, σημεκόνει ό πρώην
ΙΙρόΐδρος τής Βο,λής καί 'Τπουρ
γός κ. Δημ. Παπαο.·τΰρου, καί
στήν πνεννματική άνοδο τής πατρί
ι^ος μας. Τό έθνικό καί πνενματι-
;;ό ενγο την κ(ά ή ΐ}»'ΐτεινή μοος ή
τον θό. τιμηθοΰν καί Θά πι'ιρουν
στή σνγχς, μέ τήνπαραπάνω
πράταση. "Ιοως καί νά τύ εΓχβ {«π'
δψη τον. Καί πιθανόν νά είναι άπ'
τα πριότα τού εργα καί ή «Ό·δός
Νικ. 'Κωνσταντοπούλον».
Κλείνονμε τή σύντομη τούτη
βιογραφιχή μελέτη —(πού γράψα
με, έπαναλαμθάνονμε, πολύ βιαστι
κά)— μέ μιά αγνωστη σέ αλονς
Ό άείμνηστος Νικό
λαος Κωνσταντόπουλος μας παρέ¬
δωσε στίς 25 Ίοννίου τοΰ 1963 ε¬
να Ίδιόχειρό τού τρισέλιδο (Ση-
μείωμα», ποΰ ίίναι μιά θερμή «ά-
νεπκρΰλακτη σύσταση» κ' εχ*ι θέ¬
ση πολιτικάς διαθι'ριης τού. θά τή
στό φώς τής ιδημοσιότη-
τος σέ άλλη εύκαιρία. θαναι μιά
Ικπληξη!..
ΤΡΙΑΝΤ. Υ θιΕΟΔΟΡΙΔΗΣ
ψαν άργά καί στό παραπέρα τ«ιξί
δι, διέφ^γαν την ποοσοχή των Ά
θηναίιον, ε:ως ότου προσοιρμίσθη-
σαν <ττή Δήλο. "Οταν δέ φενγον- τας άπ' αυτή πλησίασαν τό νψΐί τοΰ Ίκ-ά^ον (Ίκαρία) κα'ι στή Μΰ κονο, γιά πρώτη φορά εμαθανα πώς ή Μυτιλήνη έκνρΐΐύθη. 'Επει δή δέ ήθελ.αν νά πληροο;ορΓ,ιθοΰν την άλήθεια, κατέπλειισαν οτό "Εμ 6ατον τής 'Ερυθραίας' ήσαν δέ πε ρίπον έπτά μέρες μ:τά την αλωση τής Μντιλήνης, ποΰ κατέπλενσαν στό "Ειμδατον. Τό "Εμδατον, κατά τύ σχολια οτή τοϋ θο^κνδίδη Ευστρ. Δ. Τσα καλώτο, ήταν ενας όρμίσκος καί ϊ- σως μικρή πόλη στά Ν·Δ. παρά- λια τής 'Ερι»θραίας κπτά την άρ- χαιότηιτα στό μεταξύ Χίο_- καί ίο νίκης άκτής στενό. (Πο6λ. καί Έγκ. Λειξ. 'Ελεν&ερουδάκη τύμ- 5ος). Ή αναφερομένη αύιτή «μι¬ κρή πόλης δρισν.όταν, πιθανώτα- τα, στή θέ·ση «Σκαφίδι» οπου καί ανευρέθησαν ΐχνη άοχαίίον τάψων •/.αί διάφορα άλλα εϋρήματα. Δέν πράκειτα[ πάντως γιά τόν δρμο τής Κρήνης (Τσ:σμέ) γιατί θά τό οήλωνε /ίαθαρά ό σχολιαστής, -ιού δέν 6' άγνοούσε την άρχαία πόλη τής Κοήνης, πού λεγσταν κατά την άρχαιότητα Φθινικούς, Κισσοΰς ή Κασύστης. Ή τοποθε¬ τηθή άλλωστε «Ν.Δ.» ά<ρορά ά- οφαλέστατα τή θέση πού άναφέιρα με. Προτίμησαν, ςραίν«ται, οί Πε λοοπννήσιοι νά κρνφτοΰν γιά λ^ό- γους ασφαλείας σ' ενα πιό άπόκεν τρο λιμάνι. 'Εκε[, λοιπόν, θά ύπήο χε ή άοχαία πολίχνη "Ειμβατον ή 'Εμβατα, ποΰ οί κάτοικοι τοι; θ' άπ;σύοθησαν πολύ άιργότερα άνα τιιλικώτερα καί ψηλότερα, γιά τό η:ό6ο των πειρατών. Στό μέοος αΰτό βρίσκονταν ώς στίς μερίς μας δΐίγματα παλιοΰ μικρόν σν- νοικισμοϋ. Στή συντχεια των .·ΐληορο;οοι- ών τοΰ θονκυδίδη (Γ. 39,2) μα θαίνομε πώς ό Ήλεϊος Τξντίαλος τούς Πελοποννηα,'ονς νά έν-ργή<κ>νν άμ?<τη εφοδο, γιά νά επανακτήσονν τή Μντιλήνη ά¬ πό τοΰς Άθηναίονς, άλλά, μέ την έ.τιιμονή τοΰ Άλκίτα, ό στόλος I- άπό τα "Εμβατα καί κτύπη- σε τή Μυόνησο τής Τέω, ό δέ Ί- φικράτης, δ Άθηναΐος στρατη- γός, έδικάσθη «επί ποοδοσία» κα τηγοΓθΰντιον Άοιστοψώντος καί Χάρητος* οπος 6λέ·πομε στύν Πό λναινο (Γ. 9,29), διότι ένώ μπο- ροΰσε νά πολεμήίΐη τόν έχθρό «πά κατ' έΕοχήν ένεργεϊ είς τήν ύπερ- χοληστεριναιμίαν, άπομακρίνου- οα τα λίπη έκ τής τροφής. Τούτο έχει ύψίστην σημασίαν διά τήν καταπολέμησιν τής όρτηριοσκλη- ρώσεως. α) Ή κακή ποιότης των τροφών: Τοιαύται είναι τα πολλά καρυ- κεύματα, τροφαί αί οποίαι παρα- σκευάΣονται διά διαφόρων Ζυμώ- σεων ώς λ.χ. τα πλείστα των άλ- λαντοειδών καϊ των τυρών ή διά μέσων συντηρήσεως άλιπάστων. Είς τα ύγειονότατα χωρία συ- ναντά τις συχνά περιστατικά άρ- τηριοοκληρώσεως καί έν γένει νευραρθριτικών νοσημάτων. Τού¬ το όφείλεται είς τήν κατασκευήν των φαγητών. Πρώτον νά αποφύγωμεν τήν κα κήν παρασκευήν των τροφών. Δεύτερον νά μή καρυκεύωμεν τάς τροφάς δι' έρεθιστικών ούσι¬ ών, όπως τα άρωματικά, οϋτε διά νεκρών διατηρημένων τοιούτων (ή σάλτσα ντομάτα). Ταύτα καί κακήν πέψιν δίδουσι καί τοΕίνωσιν των τροφών κατερ- γάίονται. Αι τροφαί (2ώσαι ύλαι) είναι της των τροφών: Ή μεγάλη ποσότης τροφής κα- τ&λήγει είς τήν παραγωγήν τοΕΐ- νών καί πτωμαϊνών. Νό προτιμήτε τό μηδέν αγαν (όλα μέ μέτρον). 'Επειδή τα πρός πέψιν έκκρινόμενα ύγρά άναλο- γοΰσιν είς ωρισμένην ποσότητα σιτίων, όταν είσάγωμεν μεγαλυτέ ρας ποσότητας τροφής, ή πέψις θά γίνη άτελής. Τοιουτρόπως οί άπορροφώμενοι άπό των έντέρων χυμοί θά είναι άκατάλληλοι πρός άφομοίωσιν καί χρήσιν διά τάς ανάγκας τοϋ όρ- γανισμοϋ. Συμβαίνει δηλαδή, όπως είς τόν οϊνον, τοϋ όποίου έχει διακο- εύπεπτότεραι έταν παρασκευάίον- ται διαρκώς έντός όλίγου ύδατος όσον τό δυνατόν, άπαλώτερσς κα'ι Ζινντανώτερας, ώστε νά μή νε- κρώνονται ούται, όλλ' οϋτε νά έ- λατούνται πολύ χημικώς. Νά προτιμδτε δίαιταν πτωχήν είς μαγειρικόν αλας, ή όποία α¬ ποτελεί σήμερον τόν σημαντικώτε ρον θεραπευτικόν παρσγοντα. 6) Ή μεγάλη ποσό- του όποίου ή Ζύμη — τό προ2ύ- μ:ον είναι όνεπαρκής. Οί τοιούτοι οΐνοι καί άρτοι εί¬ ναι δύσπεπτοι καί τθΕικοί. Ωσαύ¬ τος ή ύπέρμετρος είοαγωγή τρο¬ φών έπιφέρει καί μεταβολήν των φυσιολογικών κινήσεων των πε- πτικών όργάνων. γ) Αί άτακτοι καί άκατάλληλοι ώραι φ α γ η τ ο ϋ ι Ή ίκανότης των πεπτικών όρ¬ γάνων είναι ώρισμένη δι' έκα¬ στον άτομον κατά 24ωρον. Δύνανται ταϋται νά πέψωσι δε- δομένην ποσότητα τροφής έντός ώοισμένου χρονικοϋ διαστήματος καί πάλιν νά παραλάβωσι έτέραν ποσότητα κ.ο.κ. "Εάν δέν παράσχωμεν τόν άπαι τούμενον καιρόν, α ίτροφαί θά δι- έ/θωσι τοϋ πεπτικοϋ σωλήνος έν ήμ'πεψία ή έν παθολογική 2υμώ- σει ή έν στίψει καί θ' άπορροφη- θώσιν έ£ αυτών χυμοί τοΕικοί. Ό στόμαχος εΐνοι μικρόν τμή- μϋ τής πέψεως. Είς τόν στόμαχον κατανέμνονται μόνον τα λευκώμα τα, κρέατα, ίχθύες, αύγά, τυριά κλπ. είς μικροσκοπικά τεμάχια, τα όποϊα κατόπιν ύφίστανται τάς φυσιολογικάς χημικάς έπεξεργα- σίας είς τό έντερον. Ή πέψις τοϋ στρμάχου διαρκεί 3 — 5 ώρας. Είς τόν στόμαχον γίνεται ή πέψις των άμιλωδών διά τοϋ σιέλου, όστις μετατρέπει τό άμυλον είς οάκχα- ρον. Είς τό έντερον πέπτονται όλαι αί άλλαι ούσίαι. Ή πεπτική λει- τουργία τοϋ έντέρου διαρκεϊ πλέ¬ ον των 12 ώρών. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑ! Αναμνήσεις στό μιά Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡθΠθγΑΟ Β?ΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡ8ΥΣ ΤΟΠΟΥΣ Τού Άρχιμανθρίτου ΕίΥΘΥΜΙΟΥ ΕΛΕΞΥΘΕΡΙΑΔΟΥ (Συνέχεια έκ ου προηγουμένου) Ό χώρος είς τόν οποίον εγέ¬ νετο ή προσφορά τής τριετοϋς Πσρθένου Μαρίας, είς τόν Θεόν, ήτο ό, πρό χιλίων περίπου έτών (1015), κτισθείς μεγαλοπρεπής Ναός τοϋ Σολομώντος. Φαντασθή τε, πρός τα Νοτιοδυτικά τής άρ- χαίας πόλεως Ίερουσαλήμ, ένα χώρον 150 χιλιάδων τετραγωνι- κών μέτρων, καταλαμβάνοντα ο¬ λόκληρον τόν λόφον Μορία, —δ- που ό Πατήρ των πιστών όλων των αίώνων, Πατριάρχης Ά6ρα· όμ έπροθυμοποιήθη νά προσφέρη θυσίαν είς τόν Θεόν, τόν μονο- γενη υϊόν τού —καί έπεκτεινόμε- νον καί πρός τόν χείμαρρον των Κέδρων. Ο Ναός, διά την άνοι- κοδόμησιν τοϋ όποίου είργάσθπ- οαν 163 χιλιάδες άνθρωποι επί πολλά ετη, καί θεωρούμενος, ώς εν των θαυμάτων τού Κόσμου, εί- χς: τέσσαρα διακεκριμένα υέρη : α) Τό πρώτον "Ιερόν ή Αύλήν των έθνικών 6) Τό δεύτερον Ιε¬ ρόν ή τό "Αγιον Κοσμικόν γ) Την ρά τα *Εμ6ατα», άπέφυγί τή ναΐ' μαχία. Πλανάται, ασφαλώς, ό συν τάκτης τού σχετικόν αρθρον τής Μ.Ε.Εγ (Άρχ. Γεωγρ.), .ιού το- .-ΐοθετεΐ τό "Εμδατον ή τα "Βμ6α τα κοντά στίς άοχαϊες Έρνθρές (Λν·θρί), κοντά στά Άλάτσατα γιά τους λόγους πού προαναφέρα με, δτ, δηλ. ή τοπο·θ;σία π,ρέπει νά 6ρί<τ/εται Ν.Δ. καί μάλιστα, δ πως άναιςρέρεται καί άλλοΰ «παρά τό άλλο άρχαϊο τοπωνμιο τύ "Α ο γεννον*, καί γιά τόν ίτρόβθβτο λό γο, πώς οί άρχαΐες Έρνθρές ή¬ σαν πασίγνωστες κατά την αρχαί ότητα μέ τύ δνομα αύτό, άλλά καί αίς «πηγαι των ΧαλκιοΌίίον». Πρό ■,ιιιτα, γιά τα Λίτΐια. Ό θονκυδί 6ης, ποΰ δέν άγνοοΰσε τίς όνομα σίες αντές, θά έκανε τή διάκριση. (Σν^νεχίζεται) Αύλήν των Ίερέων, έν τη όποία ευρίσκετο καί τό θυσιαστήριον των όλοκαυτωμάτων καί δ) Τα 'Άγια των Άγίων ή 'Άδυτον. Είς τό τρίτον ακριβώς διαμέρισμα, την Αύλήν των Ίερέων, έν τή ό¬ ποία ευρίσκετο καί τό Θυσιαστή¬ ριον των όλοκαυτωμάτων, έφθασε ή τριετής Παρθένος Μαριάμ, όδη ν,ουμένη υπό των Δικαίων Γονέ- ων της Ίωακείμ κα'ι Άννης καί συνοδευομένη, υπό λαμπαδηφό- ρων τοϋ Ναού Παρθενικών Κορα- οίων, ίνα γίνη δεκτή, υπό τοϋ Ίε- ρέως Ζαχαρίου, ώς προσφορά ό- λοκαυτώσεως είς τόν έκλέζαντα αυτήν, πρό καταβολής Κόσμου, Αιώνιον Παντοκράτορα. Είς τόν προοερχόμενον είς τόν Ναόν, έκ τής πλευράς τοϋ χειμάρ ρου των Κέδρων, πρός τό μέρος τής οποίας ευρίσκετο καί ό οίκος των Γονέων τής Παρθένου, προέ- βαλλεν έπιβλητική καί άριστουρ- γηματική, ώς οίκοδόμημα, ή Στοα τΓα. Σολομώντος, άποτελοϋσα την πρόσοψιν τοϋ συνόλου οίκοδομι- κοϋ συγκροτήματος τοϋ Ναού. Ή αύλή των Ίερέων, ή θυοιαστήρι- ον των όλοκαυτωμάτων, είχεν αν¬ τικείμενον λίαν άΕιοθέατον, την Χαλκίνην λεγομένην Θάλασσαν. Αύτη έπεκάθητο επί 12 χαλκϊνων μόσχων καί έχρησίμευε διά την νίψιν των χειρών τώ ίερέων, ένώ εκατέρωθεν αυτής υπήρχον, άνά έ£ χάλκινοι λουτήρες, Ινα λούων¬ ται οί ίερεϊς, πρϊν προσφέρουν τάς θυσίας των όλοκαυτωμάτων. Ό Ναός ούτος ό τό πρώτον υπό τοϋ Σολομώντοο τώ 1015 π. Χ. κτιοθείς, τώ 587 όλοσχερώς υπό τοΰ Ναβοοχοδονόσορος καταστρα φείς, κσί μετό 70 ετη άνεγερθείς υπό τοϋ Ζοροβάβελ, είχεν άνακαι- νισθή, πρό ολίγων έτών, υπό τοϋ Μεγάλου Ηρώδου, διά νά δεχθή (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Στή συνέχεια προχωρήσαμε πρός την πόλι ΑϊΕ άν Προβάνς. Βρίσκεται στήν περιοχή τοϋ νο- μοϋ Μποϋς ντύ Ρόν. "Εχει άρχιε- πισκοπή, πανεπΒστήμιο, έφετείο να θεωρεϊται θέρετρο ύδροθερα- πευτικό. 'Εκεϊ γεννήθηκαν οί διά- σημοι βοτανολόγοΐ: Μιχαήλ Άνταν οόν (1727 - 1806) καί Ιωσήφ Τουρνεφόρτ (1656 - 1708). Ε- πίσης ό Ζωγράφος Ιωάννης Βαν- λό 1705 - 1765) όπου θαυμά- ίονται οί πίνακές τού γιά τούς χρωματισμούς τού καθώς καί ό θαλασσοπόρος Αντώνιος Άντρε- καοτώ (1739 — 1793) πού απέ¬ θανε έρευνώντας τόν πορθμό Λ ά ΠερούΖ τοϋ Είρηνικού. Βρίσκεται μεταΕύ των νησιών Χοκκαίτο Ία- πωνία καί Σαχαλϊνη ΕΣΣΔ. Τελικά περνώντας την πολυσύχναστη λου- τρόπολη Κάνναι φθάσαμε άπόγευ- μα στή Νίκαια. Μείναμε 23 κυ'ι 24)9 στό ξενοδοχεϊο Φράντς Ζού- ριτς στήν όδό Παγκανίνη, κοντά στό σιδηροδρομικό σταθμό. Ή Νίκαια ίδρύθηκε τόν Ε' π.Χ. αίώ- να άπό τούς κατοίκους τής Μασ¬ σαλίας Φωκαίους ("Ελληνες τής Μ. Άσίας). "Εχει πανεπιστήμιο, άεροδρόμιο, βιομηχανίες καί ά£ιό- λογα μουσεϊα φυσικής, ίστορϊας καί άρχαίας καί σύγχρονης τέχνης. Τό πρΐϋϊ 24)9 πού ήταν Κυριακή πήγαμε γιά λίγο στήν Καθολική έκκλησία. Άκούσσμε όρμόνιο κα'ι ψαλμωδίες καί ϋστερα κατηφορ·- σαμε στό όλοπράσινο πάρκο τής πόλεως. Γιά κάθε κάθισμα πληρώ- σαμε πενήντα σεντίμια (0,50). Τό άπόγευμα κάνοντας τόν γύρο τής Νικαίας εϊδαμε την περίφημη Προ- μενάντ Ντέ2 Άνγκλέ μέ τα πολυ- τελή ξενοδοχεία κα'ι τα κοσμοπο- λίτικα κέντρα. Άνεβήκαμε στήν ό- ριστοκρατική συνοικία Σιμιέ μέ τίς ώραϊες βίλλες πού πλαισιώνονται μέ άνθοοτόλιστους κήπους καΐ μό πρασιές, καί στή συνέχειο έκδρά- άγαπημένο πα,δί - Ε-1 πατρ ιντι (1807 ^ Τή από ^ ΝίΚ3;: πίσης ό μεγόλος Ίταλο<; τς Ιωσήφ Γκαριμπάλ' 1871 κα'ι αλλοι... 25)9 φεύγοντας διασχίσαμε τίς γραφικέ(. πόλε.ς τής Ίταλ,κής ρ,^ Βεντιμίγλια, Σάν Ρέμο Σαβόνα κλπ. Φάγαμε 0' λιτεχνικά διακοομημένο περίπτερο καί φθάνοντοΓ "°^ ... ^ °το Μ. λανο με.ναμε στό ξενοδοχε;0 τρο στή βία Μπρολέττο. Τήν μένη μερά 26)9 εΡια ενα ρ πρός τήν Πεσκάρα χλμ. 57ο καιρός ήτανε βροχερός ™ οι θάλοσσα φουρτουνιαομένη 7! Πεσκάρα πού έχε, μηχανου| Τη καί μεγάλο ύδροηλεκτρικό πρός τόν όμώνυμο ποταμό δι χτερεύσαμε στό Εενοδοχε;0 τροπόλ στή βία Σίλβιο Πελλί ιανυ- Σ ικο. Πθιη- αυτή τήν πόλι γεννήθηκε ό διακεκριμένος συγγραφέας τής Γαβριήλ Ντ' ΆνούτΖιο. γραψε λυρικά ποιήματα, πε20γρ~ φηματα κα'ι θεατρικά έργα πού Τα χαρακτηρί^ει έντονος σμός καί ρεαλισμός. άπό τήν Πεσκάρα στίς 27)9 γ ράσαμε καί πόλι τίς πόλεις καί Μπόρι. Φάγαμε σέ κάποια Κο- φετερία καί συνεχί^οντας τό δρό μο μας φθάσαμε κατά τό σούρου. πό στό Μπρίντε2ι. Ο ούρανός τονε κατάμαυρος καί άπό άστραφτε κα'ι βροντοϋσε. πήγαμε οτά γύρω μαγαρά καί γοράσαμε ωρισμένα άναμνηστκά, Εαναμπήκαμε στό έκδρομικό μα καί ροβολήσαμε πρός τήν προ- κυμαία. Όταν έπιβιβαστήκαμε καί πάλι στό έπιβατικό — όχηματαγω. γό Άππία, έπιασε καταιγίδα. Τό καράβι καθυστέρησε τήν άναχύ- ρησή τού. Τελικά, άποπλεύοαμε στίς 24.30 η ύνρα. Περασμένα μ;- σάνυχτα. Η θύελλα εΤχε κοπάοε1 άλλά φυσοϋσε. Καί οταν τό Άπ¬ πία βγήκε άπό τό λιμάνι κα'ι έθαλε περα Αφοθ ΟΧΠ- μαμε στό Μονακό. 'Εκεϊ ένδιαφέ- πλώρη πρός τήν Άδριατική, σρχι- ρον παρουσιάΖει ό βράχος μέ τα οε σκομπανέβασμα. Τό πλοϊο έ- άνάκτορα. 'Επίσης τό φημισμένο παιρνε κλίσεις πότε δεξϊά καί πό- Κα2ινό τοϋ Μόντε Κάρλο καϊ τό τε άριστερά. Όταν όμως άρχιοε Ωκεανογραφικό μουσεϊο. Επι- νά γλυκοχαράίη 28)9 καί να μ- στρέφοντας στή Νίκαια σταθμεύ- σσμε στό Σστώ. Άνεδήκαμε μέ όνελκυστήρα. Τό άνάκτορο είναι έρειπωμένο. ΠεριτριγυρίΖοντας τόν κήπο τού ε'ιδαμε σέ κάποιες σκά- λες γραμμένο μέ χαλίκια μαϋρα τόν πρώτο οτίχο άπό τό προοίμι- ον τής Όδύσσειας τοϋ Όμήρου. — 'Άνδρα μοί έννεπε μοϋσα πολϋ- τροπον ός μάλα πολλά. Στή Νί¬ καια πού είναι πρωτ. τής Κυα- νής Άκτής γεννήθηκαν οί δΐάση- μοι άνδρες, όπως: ό ήθικολόγος Λουκας Βωβενάργκ (1715 — 1747). Ό στρατάρχης Ανδρέας Μαοοενέ (1758 - 1817) πού 6 Ναπολέων τόν είχε όνομάσει — τό γράφεται στόν όρίΖοντα τό καΐο- φυτο νησί τοΰ Ίονίου πελάγουΐ, ή μαγεμένη κα'ι όλοπράσινο. Κερ¬ κύρα, τό κούνημα εϊχε σταματη- σει. Οί γλάροι φτερουγί2ανε ν"· ρω στή πρϋμη τοΰ πλοίου, τα συν- νεφα σκορπίαανε κα'ι ό λαμπερος ήλιος μάς χάρισε καί πάλι τίς ο- λόθερμες άχτίδες τού. Άφήνοντος τήν Κερκύρα πλευρίσαμε καί πάλι στήν "Ηγουμενίτσα καί κατά τό σούρουπο όγκυροβόλησε τό Άππία στήν Πότρο. Ή ώρσίσ έκδρομή μας είχε τελειώσει. Οί είκόνες τοϋ ταΕιδιοϋ μείνανε χαραγμένες στή μνήμη μας. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ την υπερτάτην προσφοράν των αί¬ ώνων, τήν άφιέρωαιν τής τριε¬ τοϋς Παρθένου Μαρίας, ήτις Ζώ- οα. έντός τοϋ ίεροϋ τούτου περι- βόλλοντος, θά προητοιμά^ετο, ώς ό Καθαρώτατος Ναός τοϋ Σωτή¬ ρος. "Εκτοτε, καί άφοΰ μάλιστα ό Θεός μετέφερε τό Παγκόσμιον Θυσιαστήριον, επί τοϋ ϋψηλότερον καί δυτικώτερα έγγϋτατα εύρι- σκουένου ΓολγοΕα, όπου ό Μονο- γενής ΈνσνθρωπΓίσας Υιός Τού προοέφερε τήν υπερτάτην, υπέρ τής Άντρωπότπ.τος Άπολυτρωτι- κπν Θυσίαν, ό προορισμός τοϋ Ναού τούτου τοϋ Σολομώντος εί¬ χεν έκπλπρωθή. Διά τούτο καί ό Ναός ούτος όλοσχερώς κατεστρά <ρη υπό τοϋ Ρωμαίου Αύτοκράτο- ρος Τίτου, τό θέρος τοϋ 70 υ. Χ., είς μάτην δέ ό Παραβάτης I- ϋολιανός, κατά τό 362 μ.Χ. προ- σεπάθηαε νά έπανακτίσπ τόν 'Ε- βοαϊκόν τούτον Ναόν τής παρελ¬ θούσης κοΐ έκδοσις τοΰ Μωσαϊκοϋ Νόμου. Μόνον ό εύσεδέστατος ί κοί όρθοδοξότατος Αύτοκράτωρ Ίουστινιανός, ήξιώθη τώ 520 μ. Χ. νά άνεγείρη, επί των έρειπίων τοϋ Ναοϋ τοϋ Σολομώντος καί μά λιστα επί τοΰ οημείου, οπου ευρί¬ σκετο ή Αΰλή των Ίερέων καί ε¬ γένετο έν τώ Θυσιαστηρίω των Ό λΓ/καυτωμάτων ή προσφορά τηο τριετοϋς Παρθένου Μαρίας, Ναόν Χριστιανικόν λαμπρότατον, είο τι¬ μήν των Είσοδϊων τής Θεοτόκου καί τής 'Υπαπαντής τοϋ Σωτηροο "Εκτοτε, ήτοι όπό τοϋ ΣΤ' αιώ¬ νος, έξ Ίεροσολύμων, μετεδόθη είς άπαντα τόν ηνωμένον καί ο- διαίρετον Χριστιανικόν Κόσμον Π ' Εορτή των Είσοδίων τής Θεοτό¬ κου, καθορισθεΤσα είς τήν ήμεΡ°' μηνίαν τής 21ης Νοεμβριού (13 π.Χ.). Ποιηταί καί Ύμνογράφοι τηθ πε ριωπης τοϋ Πατριάρχου ■ ΙεροσοΛά ύ Α . μων Σωφρονίου, τού ΠστριάρΧ°υ Κων) πόλεως Γερμανοϋ τού τοϋ Πατριάρχου Κων) πόλεως Τα· ρασίου καί τοΰ μελωδικωτάτου Μητροπολίτου Νικομηδείας Γεα)()' γίου, διηγωνίσθησαν, νά έ£υμνΠ· σουν καί καταστήοουν λαμπρ°τ την τήν Θεομητορικήν ταύτην ορτην, πρίν έ·τι έκπνευση ο τος Αίών. ΠΡΟΣΟΧΗ Ούδεμία άπόδειΕις ή τιμολόγιον τής έφημερίδο^ μας έχει κϋρος καί άποδεικτικήν ισχύν εάν δέν είναι ύπογενρομμένον υπό τοϋ Διευθυντού αύτηο κ. Πσύ- λου Κωνσταντινιδη.
Ο άνθρωπος — ό πολιτικάς — ό λογοτέχνης καί συγ¬
γραφεύς — ό Θρόζ.
Τού κ. ΤΡΙΑΝΤ. Δ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ, Άντιπροέδρου τής
«Ενώσεως Έλλήνων Λογοτεχνών» καί τής «Ίστορικής
καί Λαογραφικής Έταιρείας Σερρών — Μελενίκου».
ΣΤ' (τελευταίον)
■Καϊ στά ύπόλοιπα «στάσιμα»
των έπικολυοικών «θρακικών Έ-
πιληνίίον» άντικ.ρύζοτΐΐί θα»<μάβι· ίζ λαογραφ ικές είκύνε·;, ίίπος τό πάτημα των σταφυλιών «μέ γ κές κι' Λ<ρράτες κο.τΓλλιές». Στό δεκατο στάσιμο ό Κιυν- σταντόπουλος όρκματίζεται ί λ ε ν θ £ ο τ) κάποτε τί) θράκη μας.. Ιδού ό ΐπίλογος τού ύο«μα- τισμοϋ τοι· (στίς δνό όχθες τού "Ε<3ουο): Τώρα βτών δυό τυυ όχθιών τα κλώνια, μιλοϋν κι' άντιμιλοΰν άηβόνια, τρελλά τα δώθ' άπό χαρά, σέ μαΰρη τ' £λλα στιμφορά!... (σκι·φτός.. μά λεΰθεοος σκαλίζει κι' ό γεωογός τή γή π' όρίζει, »«' άν βρέξη μ' Εδρο τό χωρά<μ γ^μίζ' ό χόοφος τοι; χουσάφι)· 2 τό ίνδέκητο στάσιμο τραγοΐ'- ίε£ τή νοσταλγική άνα&ροιιή στήν <>λτ)αμόνητη —(δχι χαμένη)—πά
τρίδα. Τέλος κλείνει τα «Θρακι-
κά 'Επιλήνια» μέ τούτους τοΰς στί
χους:
»'ί2 χαΐο' αίώνια ΈΛλάδα!·.. 'Ελ-
λάδα,
ζωή κι' ούσί« καί φρίσκάδα...
τής όμορα,ιάς πρώτη πηγή_
τοΰ νοΰ χονσάχτινη ώ αύγή!..
λαΐοε κπί σύ, Θοάκη γλνκειά,
στόν κόσμο γή μοναδικιά...
ώ χα{ρε, γή μου καί πατρίδα,
πού σάν κι' έσέν' άλλη δέν εϊδα
κι' οΰτε θά μπόρεια νά σ'το π ώ
τό πόσο... πόσο σ' άγαπώ!..
Τραγουδήτε ό .Κωνσταντόπον-
λος την έπικολυρική λαογραφική
τούτη σύνθΓσή τού μέ άπρραντη ά-
νάπη γιά τή Θράκη. Γιατί ό μ~γα
λύπτερος ερίοτάς τοι; ήταν πάντα ή
Θράκη μ«;, ή «τροφός -/.(ά τύ λί-
, όπως σημειοΥνει ό Δημ. Μαγ
κ.ριώτης, (στίιν «Καθημερινήν
τήε 25—3—7ό) τοΰ πνευματικόν
πσλιτισμοΰ τής Ελλάδος». Ήταν
τούτη ή ι|>νχή τού ολτϊ. Ή παντο
τείνη, ή μόνιμη νοσταλγία τού. Τή
φανέρωνε παντοΰ. Τήν έκδηλώνει
καί στύ ποίημά τού «θρακική νο-
οταλγία» (Νέος Σκ<.-ύς) : «ΤΩ τοΰ ■Παγγαίοΐ' άθάνατες κορφές καί καταοάχκθν.αί των Ζι χνών τ' άντί,τλενρα χα^ιτιομίνα Οθάχια) (τής λενθεριά; π' όπλο- σ;ορ;1)σείς ώ λημέριΐι καί φρον- ροί) (ΤΩ τού Στρυμόνα λιπαρές ροές π' άργολαμπο)κοπάτε κι' ά' γιες ώμοοφιές στρώνττε ιμέσ' τόν κάμπο) —πλούτον στικυσίσι γλυ- κερό— )μά «γώ.. τόν "Ε,βίίθ λα- χταρώ!..» («Λενκωμα των Έθνο μαρτύρων Σκοπόν»)· ΚαΙ περιέβαλλε πάντα μέ ξεχω ριοπή άγάπη κι ενδιαφέρον δλους τούς θράκες. Τό ΐΐχι καΐνχημα πού ■Γ,ταν ό ΐδιος «^ράξ». Άκόμα καί τα έπισκίπτήριά τού έ'γραφαν κά τιο άπ' τ' δνομά τού: «έκ θρά- χης»! Τα «θρακικά 'Επιλήνια» 6ρα- (Ιεΰθηκαν άπό την Άκαδημία Α¬ θηνών στίς 28 Δεχ?μ6ρίου τον 1972. Ή πανηγυρική τούτη Λρά- Γ,ενση άφορά συγχρόνως, όπως ά- τό σχετικύ ΙΓ,ρακτικύ τής ϊς, καί ολο τό «πί μα¬ κράν σειράν ε των ίθνικύ το^- ?ογο: «...εδοξε ίραθεΰσαι τόν Νικό/.αον Κ'ονσταντύαουλον ίπί τώ μακρώ καΐ άξιολόγο έμμέτοω πονήματ «θραχ.ικά έπιλήνια·» καί επί απαν- τι τώ 'Εθνικώ αύτοΰ ποΰ άνα('έραμ2 προηγουμένως: «■...ρήτοιρ θίλκτικός καΐ φιλοπαί- γμων, κατεκτησες πολλάκις, είς πλτβούσας αίθονσας καί δημοσίας σ.γχίντοώσεις, ενα ακροατήριον ίψηλής πνετματικής στάθμ,ης, 3- κρ,ο; άπαιτητικόν. Δέν είναι δέ πό λΰς χρόνος .τού παρήλθεν, άφ' ής προλογία'ΐν ρήτορα τή; Έταιρείας μας είς (Ίρίθυισαν όημοσαν αϊθου σαν διαλέςεΐ'ΐν κατέθ"λξίς κυριο- λικτικά τό πυκνύν καί «κλεκτύς ά χροατήριον μέ θαυμαστήν ρΐ)Το<ιι- κήν δεξιοτεχναν καί σπινθιρίζου- Ραν έμδοίθειαν*. Καί ό άλησμύνητος ποιητής Νϊ κος Στρατάκης γοάςρει γιά τόν Κωνσταντό.ιουλο, στήν «"Ερεΐ'να» τοϋ Ίο^νίου τοΰ Γ066 (Νο 114) -,Εζ τα εογα τού γιά τή Βιναντι νΐ; Μουσική καί τα «,Επινίκεια των Σερρών,» τού «έιδραιυ'κτανϊ την άρχική τογ π?ποίθηοη ότι πρό κπται γιά προικισμένο άνθοοίπο μ.- όλοκληοιομένη πν ευματικότητα καί μέ πλήρη «ΐιλολογική κατάρτι ποΰ τίς όφείλει π5ρισ<τότερο &στήν άνήσιχη ψ.χοσΰνθεσή τού, στό αίσθητικό το^· προικο'δότημα, οιήν εΐ'αισθησίίΐ τοι^ στά άγνά ου αΐσΗήαατα καί στήν πνευματι¬ καί τού αύτυδΐ'ναμία «Καί καταλή γει: «... είναι ενα; άλι,-θινός ποιη τής πού έργάζΐτχΐ μέ ταπ"ιν(«συ- , νη, μετριθ(τροσνη κι' εύγένεια». Διακοινότανε πάντα γιά την ϋ οϋτατη άντίλΐ)»|>η, τίς ΰαθυστόχα
στες σκέψεις, τή σπάνια πολιμά-
βεια. άνιδιοτέλεια, χοηστότηίτα,
τό άνώτρβο ήθος, τό ο;λογερό πα-
τοιιοτισμό τυο.
Θά ήτανι νομΚουμε, μιά πιιοά-
λϊιψη, αν δέν άναφέοαμιε ίδώ
πώ,ς ό Κωνσταντόπο-.-λος αν άσχο
λοΰνταν αονάχα μέ τα Γοάαματα,
θά γινότανε> σίγουοα Καθηγητής
Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ
ΣΤΟ «ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ» ΚΑΙ ΣΤΟ «ΟΜΗΡΕΙΟΝ»
ΤΑ ΔΥΟ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΘΗΛΕΩΝ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Στήν μεγάλην αίθονσαν έοο-
το>ν τοϋ κτιριακοΰ συγχροτήματος
τΛν δυό Γιμναοίιον Οηλρο>ν Νέας
Σιμιονης, δηλ. τοΰ Α' μέ την Επιο
νι;μίαν ΟΜΗΡΕΙΟΝ καί Β' μέ
την έπτονυμίαν -ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ, ε
ο ρτάσθη μέ εθνικήν εξαοσιν ή έ-
πέτειος τής 2δΓ,ς Μαρτίου υπό τί)ν
εποπτείαν τοΰ Διευθυντού τοΰ
ΚΕΝΤΡΙΚ,ΟΤ ν.. Σίοτηο. Σωτη
ρίου. Παρουσία των μαθητριών
καί καθηγητριιον άμφοτέριον των
Γυμνασίων μίλησε γιά την σημα-
σία τής εορτής ό καθηγητάς κ. Ά
στέριος Τσιαντοΰλας καί ή χοριο-
δία μαθητριίόν έομήνίυσρ πατρκο
τιχ« τραγοΰδια.
Ή ϊΓτετεηή έορτή είχε Ιδιαιτέ
ραν σημασίαν, καθότι είχε πλαισι
(οθή καί μέ πνευματικήν Ικ,δήλω-
βιν είς μνήμην τής Ουράνιος ΔΟΤ
Κ Α ποΰ άπύ τό 1895 ίως τό 1922
δηλ. ιί-πί 27 σι>ναπτά ετη, διϊτέλε
σε Λΐ€ΐ·θυντρια τού
Παρθναγογείου Σ
Κεντρικοΰ
τοΰ
Πνειματικού «κείνοι· Φόρον τής Ί
ωνικής ,-τρω,τενούο'ης. Γιά τήν άίί
μνηβτην αύτην ίέρειαν τής Έλλη
νίκης Παιιδείας μίλησε ή λογοτέ-
χνις καί συγγραφεύς κ- Καλλιόπη
Κολιοπούλου—Γρίόα καί άνϊφέρ-
θη στήν εκπαιδευτικήν καί παιδα-
γογικήν της δράση, άφοΰ διάβασδ
δρισμένα άποσπάσματα άπό τό
πρόίΚρατο 6ι6λίο της μέ τόν τίτλο
«Ονρανία Δοΰκα».Έπίσης ή Πρόε
δρος τοΰ «Σύλλογον ΌμηρεΓαδων
Κεντρικό» ποΰ έγραψε ό Δι-
κ. Δτ,α. ΆριχιγΓνης καΐ &.
καί Κεντρικιάδ(ον
Ζηνοόία Λΐ'θο|όου-
Σ μύρνης» κ-
-Σαλάτα μίλη
Πανεπ ιστημίου,
?Γ.;ιαϊκός.
άκόμα καί 'Λ/α
ΤΗταν ολ' τούς πρώτους συντε
λεστάς τής ίδβύσεος τοΰ «θρακι-
κοθ Κέντρουί· Αθηνών (1926) μιι
ϊι μέ τούς ά'ΐμνήστυυς Μιλτιάδη
Σταμούλη καί Φίλιππο Μιινουηλί
δΐ| κ.ά. καί ί&ρυτής καί πρώτος
ιΐΐρόεβρος τής «Έταιρβίας θρακι¬
κών Μελετιόν» (1940—1945) μα
ζί μέ τοΰς αλησμονήτους Πολύδο-
ρ» Πυπαχριστο'δοιν.ου , Ίωάννη
Καρδαοά κ.ά. "Εος τό βάνατό
τού ήταν Έπίτιμο μίλος πολλων
οτήν Άμερική θρακικών Σιομα-1
τείιβν, όπως Νέας 'Τόρκης, Σικά
Υθΐ' κλπ. Τό 1920 νπήρ^ε Ιδρντής
•τοϋ Άναγνοστηρίκυ «Όρφεύς»
τού ΙΙαλαιού Σκοπόν, θεμελκοτής
καί όργαωτής των Έκπαιδεΐ'τη-
ρίιον καί τής Βιίίλιοθήκης τού Νέ
όν Σκοπόν (192«).
Ό Νικόλαος Κ(υνσταντόιΐτου/Λς
ήταν ό μάνος ποΰ έπρζησε άπό τα
τίσσα{-α αάδέλν((ΐα· Δνο άδέλςρια
τού (Άριστόδημος καί Παπακυ-
ριάκος) κρ?οι>ργήί)ηκαν άπό τοΰς
Ίονρκοος, στύν ίκτοπιβμύ τοΰ
191«>, καί ό τρίτος επι<.θΐ άπ' τί: χακονχ,ίες ^»·ματίιοση καί πεθανε νατά την άνανήρνςη τού Το·ρκι- κού Σ υντάγματος (1908). Δέν ήταν μονάχα στήν ποίηση τόσο λνρΐκός ό Κωνβταντάπουλος. Ό λινισμός τού ξεχώοιζε καί <ττά ά<^»χι τοο καί στά οτγνράμίΐατά τον. ΙΙοιιτΐής τής πέννας. Καί στίς ις τού ήταν τόσο γλαορν- Σέ !·ι« «νΐ'λία τοΐ' στή μέγα >ΰ
*«·.,..>, μιά
— Ο Υεώτίνυς 11ίν»νιρος!
Κπι δ χ, Παντελής 1'οζάκης τυ
οτόν «χιχήθϋό τον λόγο,
Οί φιλυπρόοδοι κάτοικοι τοΰ
Νέον Σκοπόν, ίΐ'γνώμονες γιά
την Μεγάλο Σιιΐπατοιώτη τους,
νιά 3σα έκαμε γιά τήν ώμορφη
κοΗΐόπολή τους καί τή Θράκη, θά
στήσουν_ ίί.τως πληςοφορούμαστε,
τ Πν προτο,μή τον. Ό γλν.ττης κ.
Γεωργίου εχει πάρει τό πρόπλασμα
τοΰ πρόσωπον τον. "Α! τούτη τή
στιγμή 6λέ.πω νοε@ά, γιά μιά^κό
-.ιη ςρορά, την τόσο σνμπαθητική,
ι ήν τόσο άγνή ιμορ<ρή τού, όπως την είδα στό φέρετρό τον, στό πά ΰ:'/./.ληΟι τοΰ μεγαρον τοΰ εϋγενι καί δημιουργικοϋ γα.μπροϋ τού ·/. Λεάνδρου Δραγιΰνα, στήν όδό ^.οννσίου Άρεοπαγίτοι;. Καί Ουμή θηκα τής Σερραίας "Αννας Τ<μ- ανταανλλδον τουτο τό στίχο: Σάν άγγελος κοιμήθηκε, σάν α- γιος θά ξυπνήση. 'Καί ή Βουλή των Έλλήνων τί- ιιησε τή μνήμη τοΰ Κίονσταντόπου λου βτή σννεδρίαση της τής 21ης Ιανουάριον 1975, οπον νμνησαν τή (τνσιογνιομία τοΰ έκλιπόντος «συνάδελφον» ό 6ονλευτής καί ,ιρίόην ίαοτιργός κ. (Κοκκέβης (εκ μέιιονς τής 'Κνο')σ:<·>ς Κόντρου —■
Νέον Δννάμίων) καί ό 'Τπουργός
κ. Ίοοδάνογλον (εκ μέρονς τής
Κιβεονήσεως). Κατέθεσε (δέ καΐ
στή σορύ τον κ' εγινε «δί)
οί γιά τό έν Σμύρνη ίκριστάμενον
ίνεπαφον μεγαλοπρρπές κτίοιον
τού «Κεντρικόν Παρΐθεναγωγείον
Σμνρνης», ποΰ λόγω τής κτιρια-
κής λαμπρύτητος καί τοΰ τίλείον
έξοπλισμοΰ το·^ οί Τούρκαι ιδέν τό
^καψαν κατά την άνήκονστην έκ«ί
νην τού 1922 πυρπύλησιν της Σμύ
ρνης. Καί Ιτσι τώρα τό χκησιμο-
.τοιοϋν ώς άρρεναγωγεϊον μέ την
όνομασίαν «Λΰκίΐον Άτατούον.».
Είς έπίλογόν τον δέ- δ διευθνντής
τού «ΚΕΝΤΡΙΚΟΤ» κ. Σοπηρί-
!"..< είπε συγκινημένος, ότι είναι εύ τυχής διότι είς αυτόν ΐπε»τΰλα5εν ΰ Μοί^α νά "Γνιι, ό διάθοχος τής ά,εΐ,μνήστου Ούοανϊας Δούκα. Μέ την ευκαιρίαν τής έθνικής καί πνει,ματικής αυτής έκιδηλώΛ»- ως, ή μαθήτρια τοΰ Β' Ιιμν<υσίου θηλέων «Κεντρικόν» Αγγελική Τσαιιατροπούλον άπήγγειλε τοΰς βτίχους τού μονσικοϋ «"Τμνου στίι αιέριοπε στάς μαθητρίας τον γιό νά τόν ΤΓαγοΐιδοϋν κα'ι νά ένθυ- μοΰνται την Ιστορία τοΰ σχολείου των, τοϋ ήτο ενα- -ΓρίλαμΛηο: .τνενιιατικός φαρός τ.~ις Ίιονίας. Παοκ,^έτομε τονς στΐχους τοθ "Τ- ι·νον τούτολ·· ΤΜΝΟΣ ΣΤΟ «ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ Β' ΓΤΜΝΑΣΙΟ ΘΗΛΕΩΝ ΝΕΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΟΤΣΙΚΗ: ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΣΤΡΟΦΗ ΠΡΩΤΗ Τιμή στή Σχολή μας δοσ^ιένη, σκΐ'τάλη τού Γένονς χρνσή, τής Σμύρνης Ί|·υχή, κολώνα Ίο- νική άγνή καί μέ ψώς σαιλευτή. Στά γράμματα καί στ?| σόφια την ενδοξη 'Λγιά Φωτεΐνή, τροφό στοργική, οΰοάνια σ!κεπή§ ,-ΐροστάτισσα τ)ά έχη ή Σχολή. ΣΤΡΟΦΗ ΔΕΤΤΕΡΑ Μέ πόθο κ' «λπίδα τό 'Εβνος .-τοοσμίνει νά δή άπό μάς παιδϊία σεπτή κοϊ θεία άρετή στό νόν, στήν καρδιά, στήν φ^χή. Κ' έμίΐς οί άννές έ'λληνίδες τήν αγίαν αυτή Κιδωτό μέ ξήλο θερμό καί νοΰ φλογερό κς·ατοΰ}ΐε ίεοό <ρνλαστό ΕΠΩΔΟΣ Τής Σμύρνης τής Ίωνικϊ}ς καί πάλι άνθε|] τό Παρθεναγωγε'ο έΰώ στή δοξασμένη γή .υ έ λάμψη, μέ τιμή καί μεγαλεϊο. Παιδείας Φαρός λαμ.ι-ρός αίώνια την 'Ελλάδα θά φαίτΐζη καί δσο οί γενΐές π?ρνονν τή Σμύρνη τή γλυκιά μας θά ι>ι·-
μίζη·
Άπό χον Σεπτέμδριο 1973 τό
Β' Γνμνάσιο θηλέων Νέας Σμνρ
νης φέρ«ι τήν Ιποονυμίαν «ΚΕΝ-
ΤΡΙΚΟΝ» γιά νά διαιωνίση στήν
μνήμη μας τόν άκτινατ>ολοϋντα έ-
■/εϊνον Πνευματικό Φάρο τής Ίιο
νίκης Σμνρνης τό «ΚΕΝΤΡΙ¬
ΚΟΝ ΠΑΡΘΕΝΛΓΩΓΈΙΟΝ» τό
γηοαιό ·Ικεϊνο Άνώτατο Έκπαι-
δεντικό "Ιίδρυμα τής «ΑΓΙΑΣ
ΦΩΤΕΙΝΗΣ» μέ τα έπτά έξαρτή
ματά τον, που α^χέχιίΐ τή οημιονρ
γικϊ) ιμαοιτιοτική -.ου πορεία άπό
τό 1844 ί(ος τό 1922, δηλ. επί »1
ετη, γιά νά μεταδώση στίς κορα-
σί&ες την Έλληνική ΙΙαιδεία καΐ
νά τονώθη τήν έθνική τονς σι-νεϊ
δηση.
Δο. ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ
Άρτηριο^κλήρωσις
Τίΐ» Ε. Γ. "ΠΙΕΟΝΙΑΟΓ Διδ
χοδ ΠανεπιστημίθΛΐ των Ηα> τής 22—1—-75,
σελ· 10 —τελευταία).
Άλλά καί ό Δήμος των Σεροών
εχει ενα ί-ροό καθήκον νά κάαει:
Ν ά δ ώσει τ' ΰ'νομα τοΰ Νικολ.άθϊ
Κονσταντοποί'λου σέ μιά όδό τήϊ,
ωραίας καί ίστορικής πόλεώς μας.
των «Αθηνών τής Μακεδονίας».
Είνα χρέος τον τιμής. Ό άγαπη-
μρνος μας Νομός Σερρών τόν ε-
Ι^έλεξε, δπ<ος εΤδαμϊ, πέντε φ-ο<ιές 6οιλε'υτή τού. Κ(ΐί Ιδέν είναι μικρή ή σνμβολή τού στήν .τνΐυματική ά νάπτυξη των Σ ίρρών καί ύλου τού Νομοΰ μας· Δέν πρέπει νά λτ) σμονεϊ καί τα «Έπινίκεΐα των Σερρών» τού («Νικητήοια») ποί» μέ τόση άγάπη γιά τή «μαρτ-ρική μας πόλη», την όποία, Χπΐ'ΐς γράψίι ό ϊδίος στύ πρόλογό τον, θέληαε νά τ ι μ ή α η». Καί ύ γνιοοτός Σερρα^ος λογοτέ- /νης, συγγραιτει'ις καΐ κριτικός κ. Σταύρος II. Κοτομανίδης τονίξει 3τό άξιόλογο 6ιβλίο τού «Σνγχρυ /οί λογοτέχναι καί πνει·ιιατικοί άν 9ρο>ποι των Σερριον>·> (σ?λ. 182) :
* Ο Κονσταντόπονλος δέν υπήρξε
αόνο όκιπρεπής κοινωνικάς κια πό
ιτικύς πίΐράγιυν στή δετερη πα-
τρίήα τον, τίς Σέρρες. Καί σάν
νειιματική μονάδα έΐδακτε ξιοντα-
■.'ό κι' άξιόλογο παρών κι' βπλού
πσε μέ τα πνενματικά το^- δημι-
νργήμκτα τό Σ ερραϊκό πνευματι
'Κι' ήταν, άναμφίβολα, έ θ ν ι
χ ό ς Λνήόρ. «Σπουδαία ύπήρξϊ
Ί πς)οσι^ορά τοΰ ήικολάον Κωνστα
ντοπονλου, σημεκόνει ό πρώην
ΙΙρόΐδρος τής Βο,λής καί 'Τπουρ
γός κ. Δημ. Παπαο.·τΰρου, καί
στήν πνεννματική άνοδο τής πατρί
ι^ος μας. Τό έθνικό καί πνενματι-
;;ό ενγο την κ(ά ή ΐ}»'ΐτεινή μοος ή
τον θό. τιμηθοΰν καί Θά πι'ιρουν
στή σνγχς, μέ τήνπαραπάνω
πράταση. "Ιοως καί νά τύ εΓχβ {«π'
δψη τον. Καί πιθανόν νά είναι άπ'
τα πριότα τού εργα καί ή «Ό·δός
Νικ. 'Κωνσταντοπούλον».
Κλείνονμε τή σύντομη τούτη
βιογραφιχή μελέτη —(πού γράψα
με, έπαναλαμθάνονμε, πολύ βιαστι
κά)— μέ μιά αγνωστη σέ αλονς
Ό άείμνηστος Νικό
λαος Κωνσταντόπουλος μας παρέ¬
δωσε στίς 25 Ίοννίου τοΰ 1963 ε¬
να Ίδιόχειρό τού τρισέλιδο (Ση-
μείωμα», ποΰ ίίναι μιά θερμή «ά-
νεπκρΰλακτη σύσταση» κ' εχ*ι θέ¬
ση πολιτικάς διαθι'ριης τού. θά τή
στό φώς τής ιδημοσιότη-
τος σέ άλλη εύκαιρία. θαναι μιά
Ικπληξη!..
ΤΡΙΑΝΤ. Υ θιΕΟΔΟΡΙΔΗΣ
ψαν άργά καί στό παραπέρα τ«ιξί
δι, διέφ^γαν την ποοσοχή των Ά
θηναίιον, ε:ως ότου προσοιρμίσθη-
σαν <ττή Δήλο. "Οταν δέ φενγον- τας άπ' αυτή πλησίασαν τό νψΐί τοΰ Ίκ-ά^ον (Ίκαρία) κα'ι στή Μΰ κονο, γιά πρώτη φορά εμαθανα πώς ή Μυτιλήνη έκνρΐΐύθη. 'Επει δή δέ ήθελ.αν νά πληροο;ορΓ,ιθοΰν την άλήθεια, κατέπλειισαν οτό "Εμ 6ατον τής 'Ερυθραίας' ήσαν δέ πε ρίπον έπτά μέρες μ:τά την αλωση τής Μντιλήνης, ποΰ κατέπλενσαν στό "Ειμδατον. Τό "Εμδατον, κατά τύ σχολια οτή τοϋ θο^κνδίδη Ευστρ. Δ. Τσα καλώτο, ήταν ενας όρμίσκος καί ϊ- σως μικρή πόλη στά Ν·Δ. παρά- λια τής 'Ερι»θραίας κπτά την άρ- χαιότηιτα στό μεταξύ Χίο_- καί ίο νίκης άκτής στενό. (Πο6λ. καί Έγκ. Λειξ. 'Ελεν&ερουδάκη τύμ- 5ος). Ή αναφερομένη αύιτή «μι¬ κρή πόλης δρισν.όταν, πιθανώτα- τα, στή θέ·ση «Σκαφίδι» οπου καί ανευρέθησαν ΐχνη άοχαίίον τάψων •/.αί διάφορα άλλα εϋρήματα. Δέν πράκειτα[ πάντως γιά τόν δρμο τής Κρήνης (Τσ:σμέ) γιατί θά τό οήλωνε /ίαθαρά ό σχολιαστής, -ιού δέν 6' άγνοούσε την άρχαία πόλη τής Κοήνης, πού λεγσταν κατά την άρχαιότητα Φθινικούς, Κισσοΰς ή Κασύστης. Ή τοποθε¬ τηθή άλλωστε «Ν.Δ.» ά<ρορά ά- οφαλέστατα τή θέση πού άναφέιρα με. Προτίμησαν, ςραίν«ται, οί Πε λοοπννήσιοι νά κρνφτοΰν γιά λ^ό- γους ασφαλείας σ' ενα πιό άπόκεν τρο λιμάνι. 'Εκε[, λοιπόν, θά ύπήο χε ή άοχαία πολίχνη "Ειμβατον ή 'Εμβατα, ποΰ οί κάτοικοι τοι; θ' άπ;σύοθησαν πολύ άιργότερα άνα τιιλικώτερα καί ψηλότερα, γιά τό η:ό6ο των πειρατών. Στό μέοος αΰτό βρίσκονταν ώς στίς μερίς μας δΐίγματα παλιοΰ μικρόν σν- νοικισμοϋ. Στή συντχεια των .·ΐληορο;οοι- ών τοΰ θονκυδίδη (Γ. 39,2) μα θαίνομε πώς ό Ήλεϊος Τξντίαλος τούς Πελοποννηα,'ονς νά έν-ργή<κ>νν άμ?<τη εφοδο, γιά νά επανακτήσονν τή Μντιλήνη ά¬ πό τοΰς Άθηναίονς, άλλά, μέ την έ.τιιμονή τοΰ Άλκίτα, ό στόλος I- άπό τα "Εμβατα καί κτύπη- σε τή Μυόνησο τής Τέω, ό δέ Ί- φικράτης, δ Άθηναΐος στρατη- γός, έδικάσθη «επί ποοδοσία» κα τηγοΓθΰντιον Άοιστοψώντος καί Χάρητος* οπος 6λέ·πομε στύν Πό λναινο (Γ. 9,29), διότι ένώ μπο- ροΰσε νά πολεμήίΐη τόν έχθρό «πά κατ' έΕοχήν ένεργεϊ είς τήν ύπερ- χοληστεριναιμίαν, άπομακρίνου- οα τα λίπη έκ τής τροφής. Τούτο έχει ύψίστην σημασίαν διά τήν καταπολέμησιν τής όρτηριοσκλη- ρώσεως. α) Ή κακή ποιότης των τροφών: Τοιαύται είναι τα πολλά καρυ- κεύματα, τροφαί αί οποίαι παρα- σκευάΣονται διά διαφόρων Ζυμώ- σεων ώς λ.χ. τα πλείστα των άλ- λαντοειδών καϊ των τυρών ή διά μέσων συντηρήσεως άλιπάστων. Είς τα ύγειονότατα χωρία συ- ναντά τις συχνά περιστατικά άρ- τηριοοκληρώσεως καί έν γένει νευραρθριτικών νοσημάτων. Τού¬ το όφείλεται είς τήν κατασκευήν των φαγητών. Πρώτον νά αποφύγωμεν τήν κα κήν παρασκευήν των τροφών. Δεύτερον νά μή καρυκεύωμεν τάς τροφάς δι' έρεθιστικών ούσι¬ ών, όπως τα άρωματικά, οϋτε διά νεκρών διατηρημένων τοιούτων (ή σάλτσα ντομάτα). Ταύτα καί κακήν πέψιν δίδουσι καί τοΕίνωσιν των τροφών κατερ- γάίονται. Αι τροφαί (2ώσαι ύλαι) είναι της των τροφών: Ή μεγάλη ποσότης τροφής κα- τ&λήγει είς τήν παραγωγήν τοΕΐ- νών καί πτωμαϊνών. Νό προτιμήτε τό μηδέν αγαν (όλα μέ μέτρον). 'Επειδή τα πρός πέψιν έκκρινόμενα ύγρά άναλο- γοΰσιν είς ωρισμένην ποσότητα σιτίων, όταν είσάγωμεν μεγαλυτέ ρας ποσότητας τροφής, ή πέψις θά γίνη άτελής. Τοιουτρόπως οί άπορροφώμενοι άπό των έντέρων χυμοί θά είναι άκατάλληλοι πρός άφομοίωσιν καί χρήσιν διά τάς ανάγκας τοϋ όρ- γανισμοϋ. Συμβαίνει δηλαδή, όπως είς τόν οϊνον, τοϋ όποίου έχει διακο- εύπεπτότεραι έταν παρασκευάίον- ται διαρκώς έντός όλίγου ύδατος όσον τό δυνατόν, άπαλώτερσς κα'ι Ζινντανώτερας, ώστε νά μή νε- κρώνονται ούται, όλλ' οϋτε νά έ- λατούνται πολύ χημικώς. Νά προτιμδτε δίαιταν πτωχήν είς μαγειρικόν αλας, ή όποία α¬ ποτελεί σήμερον τόν σημαντικώτε ρον θεραπευτικόν παρσγοντα. 6) Ή μεγάλη ποσό- του όποίου ή Ζύμη — τό προ2ύ- μ:ον είναι όνεπαρκής. Οί τοιούτοι οΐνοι καί άρτοι εί¬ ναι δύσπεπτοι καί τθΕικοί. Ωσαύ¬ τος ή ύπέρμετρος είοαγωγή τρο¬ φών έπιφέρει καί μεταβολήν των φυσιολογικών κινήσεων των πε- πτικών όργάνων. γ) Αί άτακτοι καί άκατάλληλοι ώραι φ α γ η τ ο ϋ ι Ή ίκανότης των πεπτικών όρ¬ γάνων είναι ώρισμένη δι' έκα¬ στον άτομον κατά 24ωρον. Δύνανται ταϋται νά πέψωσι δε- δομένην ποσότητα τροφής έντός ώοισμένου χρονικοϋ διαστήματος καί πάλιν νά παραλάβωσι έτέραν ποσότητα κ.ο.κ. "Εάν δέν παράσχωμεν τόν άπαι τούμενον καιρόν, α ίτροφαί θά δι- έ/θωσι τοϋ πεπτικοϋ σωλήνος έν ήμ'πεψία ή έν παθολογική 2υμώ- σει ή έν στίψει καί θ' άπορροφη- θώσιν έ£ αυτών χυμοί τοΕικοί. Ό στόμαχος εΐνοι μικρόν τμή- μϋ τής πέψεως. Είς τόν στόμαχον κατανέμνονται μόνον τα λευκώμα τα, κρέατα, ίχθύες, αύγά, τυριά κλπ. είς μικροσκοπικά τεμάχια, τα όποϊα κατόπιν ύφίστανται τάς φυσιολογικάς χημικάς έπεξεργα- σίας είς τό έντερον. Ή πέψις τοϋ στρμάχου διαρκεί 3 — 5 ώρας. Είς τόν στόμαχον γίνεται ή πέψις των άμιλωδών διά τοϋ σιέλου, όστις μετατρέπει τό άμυλον είς οάκχα- ρον. Είς τό έντερον πέπτονται όλαι αί άλλαι ούσίαι. Ή πεπτική λει- τουργία τοϋ έντέρου διαρκεϊ πλέ¬ ον των 12 ώρών. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑ! Αναμνήσεις στό μιά Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡθΠθγΑΟ Β?ΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡ8ΥΣ ΤΟΠΟΥΣ Τού Άρχιμανθρίτου ΕίΥΘΥΜΙΟΥ ΕΛΕΞΥΘΕΡΙΑΔΟΥ (Συνέχεια έκ ου προηγουμένου) Ό χώρος είς τόν οποίον εγέ¬ νετο ή προσφορά τής τριετοϋς Πσρθένου Μαρίας, είς τόν Θεόν, ήτο ό, πρό χιλίων περίπου έτών (1015), κτισθείς μεγαλοπρεπής Ναός τοϋ Σολομώντος. Φαντασθή τε, πρός τα Νοτιοδυτικά τής άρ- χαίας πόλεως Ίερουσαλήμ, ένα χώρον 150 χιλιάδων τετραγωνι- κών μέτρων, καταλαμβάνοντα ο¬ λόκληρον τόν λόφον Μορία, —δ- που ό Πατήρ των πιστών όλων των αίώνων, Πατριάρχης Ά6ρα· όμ έπροθυμοποιήθη νά προσφέρη θυσίαν είς τόν Θεόν, τόν μονο- γενη υϊόν τού —καί έπεκτεινόμε- νον καί πρός τόν χείμαρρον των Κέδρων. Ο Ναός, διά την άνοι- κοδόμησιν τοϋ όποίου είργάσθπ- οαν 163 χιλιάδες άνθρωποι επί πολλά ετη, καί θεωρούμενος, ώς εν των θαυμάτων τού Κόσμου, εί- χς: τέσσαρα διακεκριμένα υέρη : α) Τό πρώτον "Ιερόν ή Αύλήν των έθνικών 6) Τό δεύτερον Ιε¬ ρόν ή τό "Αγιον Κοσμικόν γ) Την ρά τα *Εμ6ατα», άπέφυγί τή ναΐ' μαχία. Πλανάται, ασφαλώς, ό συν τάκτης τού σχετικόν αρθρον τής Μ.Ε.Εγ (Άρχ. Γεωγρ.), .ιού το- .-ΐοθετεΐ τό "Εμδατον ή τα "Βμ6α τα κοντά στίς άοχαϊες Έρνθρές (Λν·θρί), κοντά στά Άλάτσατα γιά τους λόγους πού προαναφέρα με, δτ, δηλ. ή τοπο·θ;σία π,ρέπει νά 6ρί<τ/εται Ν.Δ. καί μάλιστα, δ πως άναιςρέρεται καί άλλοΰ «παρά τό άλλο άρχαϊο τοπωνμιο τύ "Α ο γεννον*, καί γιά τόν ίτρόβθβτο λό γο, πώς οί άρχαΐες Έρνθρές ή¬ σαν πασίγνωστες κατά την αρχαί ότητα μέ τύ δνομα αύτό, άλλά καί αίς «πηγαι των ΧαλκιοΌίίον». Πρό ■,ιιιτα, γιά τα Λίτΐια. Ό θονκυδί 6ης, ποΰ δέν άγνοοΰσε τίς όνομα σίες αντές, θά έκανε τή διάκριση. (Σν^νεχίζεται) Αύλήν των Ίερέων, έν τη όποία ευρίσκετο καί τό θυσιαστήριον των όλοκαυτωμάτων καί δ) Τα 'Άγια των Άγίων ή 'Άδυτον. Είς τό τρίτον ακριβώς διαμέρισμα, την Αύλήν των Ίερέων, έν τή ό¬ ποία ευρίσκετο καί τό Θυσιαστή¬ ριον των όλοκαυτωμάτων, έφθασε ή τριετής Παρθένος Μαριάμ, όδη ν,ουμένη υπό των Δικαίων Γονέ- ων της Ίωακείμ κα'ι Άννης καί συνοδευομένη, υπό λαμπαδηφό- ρων τοϋ Ναού Παρθενικών Κορα- οίων, ίνα γίνη δεκτή, υπό τοϋ Ίε- ρέως Ζαχαρίου, ώς προσφορά ό- λοκαυτώσεως είς τόν έκλέζαντα αυτήν, πρό καταβολής Κόσμου, Αιώνιον Παντοκράτορα. Είς τόν προοερχόμενον είς τόν Ναόν, έκ τής πλευράς τοϋ χειμάρ ρου των Κέδρων, πρός τό μέρος τής οποίας ευρίσκετο καί ό οίκος των Γονέων τής Παρθένου, προέ- βαλλεν έπιβλητική καί άριστουρ- γηματική, ώς οίκοδόμημα, ή Στοα τΓα. Σολομώντος, άποτελοϋσα την πρόσοψιν τοϋ συνόλου οίκοδομι- κοϋ συγκροτήματος τοϋ Ναού. Ή αύλή των Ίερέων, ή θυοιαστήρι- ον των όλοκαυτωμάτων, είχεν αν¬ τικείμενον λίαν άΕιοθέατον, την Χαλκίνην λεγομένην Θάλασσαν. Αύτη έπεκάθητο επί 12 χαλκϊνων μόσχων καί έχρησίμευε διά την νίψιν των χειρών τώ ίερέων, ένώ εκατέρωθεν αυτής υπήρχον, άνά έ£ χάλκινοι λουτήρες, Ινα λούων¬ ται οί ίερεϊς, πρϊν προσφέρουν τάς θυσίας των όλοκαυτωμάτων. Ό Ναός ούτος ό τό πρώτον υπό τοϋ Σολομώντοο τώ 1015 π. Χ. κτιοθείς, τώ 587 όλοσχερώς υπό τοΰ Ναβοοχοδονόσορος καταστρα φείς, κσί μετό 70 ετη άνεγερθείς υπό τοϋ Ζοροβάβελ, είχεν άνακαι- νισθή, πρό ολίγων έτών, υπό τοϋ Μεγάλου Ηρώδου, διά νά δεχθή (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Στή συνέχεια προχωρήσαμε πρός την πόλι ΑϊΕ άν Προβάνς. Βρίσκεται στήν περιοχή τοϋ νο- μοϋ Μποϋς ντύ Ρόν. "Εχει άρχιε- πισκοπή, πανεπΒστήμιο, έφετείο να θεωρεϊται θέρετρο ύδροθερα- πευτικό. 'Εκεϊ γεννήθηκαν οί διά- σημοι βοτανολόγοΐ: Μιχαήλ Άνταν οόν (1727 - 1806) καί Ιωσήφ Τουρνεφόρτ (1656 - 1708). Ε- πίσης ό Ζωγράφος Ιωάννης Βαν- λό 1705 - 1765) όπου θαυμά- ίονται οί πίνακές τού γιά τούς χρωματισμούς τού καθώς καί ό θαλασσοπόρος Αντώνιος Άντρε- καοτώ (1739 — 1793) πού απέ¬ θανε έρευνώντας τόν πορθμό Λ ά ΠερούΖ τοϋ Είρηνικού. Βρίσκεται μεταΕύ των νησιών Χοκκαίτο Ία- πωνία καί Σαχαλϊνη ΕΣΣΔ. Τελικά περνώντας την πολυσύχναστη λου- τρόπολη Κάνναι φθάσαμε άπόγευ- μα στή Νίκαια. Μείναμε 23 κυ'ι 24)9 στό ξενοδοχεϊο Φράντς Ζού- ριτς στήν όδό Παγκανίνη, κοντά στό σιδηροδρομικό σταθμό. Ή Νίκαια ίδρύθηκε τόν Ε' π.Χ. αίώ- να άπό τούς κατοίκους τής Μασ¬ σαλίας Φωκαίους ("Ελληνες τής Μ. Άσίας). "Εχει πανεπιστήμιο, άεροδρόμιο, βιομηχανίες καί ά£ιό- λογα μουσεϊα φυσικής, ίστορϊας καί άρχαίας καί σύγχρονης τέχνης. Τό πρΐϋϊ 24)9 πού ήταν Κυριακή πήγαμε γιά λίγο στήν Καθολική έκκλησία. Άκούσσμε όρμόνιο κα'ι ψαλμωδίες καί ϋστερα κατηφορ·- σαμε στό όλοπράσινο πάρκο τής πόλεως. Γιά κάθε κάθισμα πληρώ- σαμε πενήντα σεντίμια (0,50). Τό άπόγευμα κάνοντας τόν γύρο τής Νικαίας εϊδαμε την περίφημη Προ- μενάντ Ντέ2 Άνγκλέ μέ τα πολυ- τελή ξενοδοχεία κα'ι τα κοσμοπο- λίτικα κέντρα. Άνεβήκαμε στήν ό- ριστοκρατική συνοικία Σιμιέ μέ τίς ώραϊες βίλλες πού πλαισιώνονται μέ άνθοοτόλιστους κήπους καΐ μό πρασιές, καί στή συνέχειο έκδρά- άγαπημένο πα,δί - Ε-1 πατρ ιντι (1807 ^ Τή από ^ ΝίΚ3;: πίσης ό μεγόλος Ίταλο<; τς Ιωσήφ Γκαριμπάλ' 1871 κα'ι αλλοι... 25)9 φεύγοντας διασχίσαμε τίς γραφικέ(. πόλε.ς τής Ίταλ,κής ρ,^ Βεντιμίγλια, Σάν Ρέμο Σαβόνα κλπ. Φάγαμε 0' λιτεχνικά διακοομημένο περίπτερο καί φθάνοντοΓ "°^ ... ^ °το Μ. λανο με.ναμε στό ξενοδοχε;0 τρο στή βία Μπρολέττο. Τήν μένη μερά 26)9 εΡια ενα ρ πρός τήν Πεσκάρα χλμ. 57ο καιρός ήτανε βροχερός ™ οι θάλοσσα φουρτουνιαομένη 7! Πεσκάρα πού έχε, μηχανου| Τη καί μεγάλο ύδροηλεκτρικό πρός τόν όμώνυμο ποταμό δι χτερεύσαμε στό Εενοδοχε;0 τροπόλ στή βία Σίλβιο Πελλί ιανυ- Σ ικο. Πθιη- αυτή τήν πόλι γεννήθηκε ό διακεκριμένος συγγραφέας τής Γαβριήλ Ντ' ΆνούτΖιο. γραψε λυρικά ποιήματα, πε20γρ~ φηματα κα'ι θεατρικά έργα πού Τα χαρακτηρί^ει έντονος σμός καί ρεαλισμός. άπό τήν Πεσκάρα στίς 27)9 γ ράσαμε καί πόλι τίς πόλεις καί Μπόρι. Φάγαμε σέ κάποια Κο- φετερία καί συνεχί^οντας τό δρό μο μας φθάσαμε κατά τό σούρου. πό στό Μπρίντε2ι. Ο ούρανός τονε κατάμαυρος καί άπό άστραφτε κα'ι βροντοϋσε. πήγαμε οτά γύρω μαγαρά καί γοράσαμε ωρισμένα άναμνηστκά, Εαναμπήκαμε στό έκδρομικό μα καί ροβολήσαμε πρός τήν προ- κυμαία. Όταν έπιβιβαστήκαμε καί πάλι στό έπιβατικό — όχηματαγω. γό Άππία, έπιασε καταιγίδα. Τό καράβι καθυστέρησε τήν άναχύ- ρησή τού. Τελικά, άποπλεύοαμε στίς 24.30 η ύνρα. Περασμένα μ;- σάνυχτα. Η θύελλα εΤχε κοπάοε1 άλλά φυσοϋσε. Καί οταν τό Άπ¬ πία βγήκε άπό τό λιμάνι κα'ι έθαλε περα Αφοθ ΟΧΠ- μαμε στό Μονακό. 'Εκεϊ ένδιαφέ- πλώρη πρός τήν Άδριατική, σρχι- ρον παρουσιάΖει ό βράχος μέ τα οε σκομπανέβασμα. Τό πλοϊο έ- άνάκτορα. 'Επίσης τό φημισμένο παιρνε κλίσεις πότε δεξϊά καί πό- Κα2ινό τοϋ Μόντε Κάρλο καϊ τό τε άριστερά. Όταν όμως άρχιοε Ωκεανογραφικό μουσεϊο. Επι- νά γλυκοχαράίη 28)9 καί να μ- στρέφοντας στή Νίκαια σταθμεύ- σσμε στό Σστώ. Άνεδήκαμε μέ όνελκυστήρα. Τό άνάκτορο είναι έρειπωμένο. ΠεριτριγυρίΖοντας τόν κήπο τού ε'ιδαμε σέ κάποιες σκά- λες γραμμένο μέ χαλίκια μαϋρα τόν πρώτο οτίχο άπό τό προοίμι- ον τής Όδύσσειας τοϋ Όμήρου. — 'Άνδρα μοί έννεπε μοϋσα πολϋ- τροπον ός μάλα πολλά. Στή Νί¬ καια πού είναι πρωτ. τής Κυα- νής Άκτής γεννήθηκαν οί δΐάση- μοι άνδρες, όπως: ό ήθικολόγος Λουκας Βωβενάργκ (1715 — 1747). Ό στρατάρχης Ανδρέας Μαοοενέ (1758 - 1817) πού 6 Ναπολέων τόν είχε όνομάσει — τό γράφεται στόν όρίΖοντα τό καΐο- φυτο νησί τοΰ Ίονίου πελάγουΐ, ή μαγεμένη κα'ι όλοπράσινο. Κερ¬ κύρα, τό κούνημα εϊχε σταματη- σει. Οί γλάροι φτερουγί2ανε ν"· ρω στή πρϋμη τοΰ πλοίου, τα συν- νεφα σκορπίαανε κα'ι ό λαμπερος ήλιος μάς χάρισε καί πάλι τίς ο- λόθερμες άχτίδες τού. Άφήνοντος τήν Κερκύρα πλευρίσαμε καί πάλι στήν "Ηγουμενίτσα καί κατά τό σούρουπο όγκυροβόλησε τό Άππία στήν Πότρο. Ή ώρσίσ έκδρομή μας είχε τελειώσει. Οί είκόνες τοϋ ταΕιδιοϋ μείνανε χαραγμένες στή μνήμη μας. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ την υπερτάτην προσφοράν των αί¬ ώνων, τήν άφιέρωαιν τής τριε¬ τοϋς Παρθένου Μαρίας, ήτις Ζώ- οα. έντός τοϋ ίεροϋ τούτου περι- βόλλοντος, θά προητοιμά^ετο, ώς ό Καθαρώτατος Ναός τοϋ Σωτή¬ ρος. "Εκτοτε, καί άφοΰ μάλιστα ό Θεός μετέφερε τό Παγκόσμιον Θυσιαστήριον, επί τοϋ ϋψηλότερον καί δυτικώτερα έγγϋτατα εύρι- σκουένου ΓολγοΕα, όπου ό Μονο- γενής ΈνσνθρωπΓίσας Υιός Τού προοέφερε τήν υπερτάτην, υπέρ τής Άντρωπότπ.τος Άπολυτρωτι- κπν Θυσίαν, ό προορισμός τοϋ Ναού τούτου τοϋ Σολομώντος εί¬ χεν έκπλπρωθή. Διά τούτο καί ό Ναός ούτος όλοσχερώς κατεστρά <ρη υπό τοϋ Ρωμαίου Αύτοκράτο- ρος Τίτου, τό θέρος τοϋ 70 υ. Χ., είς μάτην δέ ό Παραβάτης I- ϋολιανός, κατά τό 362 μ.Χ. προ- σεπάθηαε νά έπανακτίσπ τόν 'Ε- βοαϊκόν τούτον Ναόν τής παρελ¬ θούσης κοΐ έκδοσις τοΰ Μωσαϊκοϋ Νόμου. Μόνον ό εύσεδέστατος ί κοί όρθοδοξότατος Αύτοκράτωρ Ίουστινιανός, ήξιώθη τώ 520 μ. Χ. νά άνεγείρη, επί των έρειπίων τοϋ Ναοϋ τοϋ Σολομώντος καί μά λιστα επί τοΰ οημείου, οπου ευρί¬ σκετο ή Αΰλή των Ίερέων καί ε¬ γένετο έν τώ Θυσιαστηρίω των Ό λΓ/καυτωμάτων ή προσφορά τηο τριετοϋς Παρθένου Μαρίας, Ναόν Χριστιανικόν λαμπρότατον, είο τι¬ μήν των Είσοδϊων τής Θεοτόκου καί τής 'Υπαπαντής τοϋ Σωτηροο "Εκτοτε, ήτοι όπό τοϋ ΣΤ' αιώ¬ νος, έξ Ίεροσολύμων, μετεδόθη είς άπαντα τόν ηνωμένον καί ο- διαίρετον Χριστιανικόν Κόσμον Π ' Εορτή των Είσοδίων τής Θεοτό¬ κου, καθορισθεΤσα είς τήν ήμεΡ°' μηνίαν τής 21ης Νοεμβριού (13 π.Χ.). Ποιηταί καί Ύμνογράφοι τηθ πε ριωπης τοϋ Πατριάρχου ■ ΙεροσοΛά ύ Α . μων Σωφρονίου, τού ΠστριάρΧ°υ Κων) πόλεως Γερμανοϋ τού τοϋ Πατριάρχου Κων) πόλεως Τα· ρασίου καί τοΰ μελωδικωτάτου Μητροπολίτου Νικομηδείας Γεα)()' γίου, διηγωνίσθησαν, νά έ£υμνΠ· σουν καί καταστήοουν λαμπρ°τ την τήν Θεομητορικήν ταύτην ορτην, πρίν έ·τι έκπνευση ο τος Αίών. ΠΡΟΣΟΧΗ Ούδεμία άπόδειΕις ή τιμολόγιον τής έφημερίδο^ μας έχει κϋρος καί άποδεικτικήν ισχύν εάν δέν είναι ύπογενρομμένον υπό τοϋ Διευθυντού αύτηο κ. Πσύ- λου Κωνσταντινιδη.
&Υ0 ΑΙΙΕΚΑΤΟΝΜΥΡΙΑ ΕΦΕΤΟΣ ΓΙΑΙΑ (ΡΓΑ
ΛΠ' ΤΟ ΙΡΝΘ
Δύο δισεκατομμύρια δροχμών
,,οβλέπονται στίς πιστώσεις τοθ
ηροϋηολογισμοϋ Δημο-
;||)ν Επενδύοεων, γιά τα έργα
Υδρεύσεως τής Πρωτευούσης άπό
■ ν |Λόρνο. Τό ποσό αύτό είναι
βασικό κονδύλιο των πιοτώσε-
τού τομέως Ύδρεύσεις — Ά-
κ,χετεύσεις, ευθυνής τοϋ Υπουρ-
,ίου Δημοσϊων "Εργων, τό σύνο·
|0 των οποίων άνέρχεται σέ 2.
(35 εκατομμύρια μέ δριο πληραι-
2 351 έκ. Τό άπομένον άνεκ-
έλεστο τμήμα τοϋ έργου μετά το
Ι975 έκτιμάται σέ 10.670 έκατ.,
νώ μέχρι καί τα 1974 είχον ά-
(ορροφηθή 2.330 έκατ. γιά τό όν
ιόγω έργο.
Οί κυριώτερες ύπόλοιπες πιστώ
,εις στόν τομέα των ύδρεύσεων
(αί αποχετεύοεων σύμφωνα μέ
ήν ύπ' άριθμ. 7.576 συλλογική
'ΐόφαση έργων είναι οί άκόλου-
Πά τήν ϋδρευση τής Θεσοαλονί·
ιης 262 έκατ. Πά έΕυγιαντικά
•ργα τής παραλιακής περιοχής τής
θεσσαλονίκης 60 έκατ. Πά άντι-
ιπώπιση έκτάκτων άναγκών άπό
κοτ. Γιά ι ό έΕωτερικό ύδραγω-
γεϊο Καβάλας 22.351 χιλ. Γιά άπο-
χετευτικά Ήλιουπόλεως Θεσσαλο¬
νίκης 9 έκατ. Γιά άντιπλημμυρι*ά
Λεκανοπεδίου Άττικής (έκτος
των παραπάνω γιά έκτακτες άνύγ-
κες) 7 έκατ. Γιά τή μεταφοοά
κλπ. των πηγών Καλιακούδας Βό¬
λου καί πηγών Κουκουράβα 11.940
χιλ. Πά τό έΕωτερικό δίκτυο οίκι-
σμών Παλίου Τσιφλικίου "Ασπρης
Άμμου Δ. Κοβάλας 8.693 χιλ.
Πό, ϋδρευαη τής πόλεως Λαρίσης
4.960 χιλ. Πά βασικά άποχετευτι-
κά τής Άκτής Σαρωνικού 4-033
χιλ. καί γιά την κατασκευή τοϋ
νέου Άντλιοσταοίου τού Δήμου
Ιωαννίνων 3 έκατ.
Έξ όλλου, γιά την πολιτική άί·.-
ροπορία (τομεϋς Συγκοινωνίες, εϋ
θύνη 'Υπουργείου Μετσφορών καί
Επικοινωνίαν) σύμφωνα μέ τί'κ
ύπ' αριθ. 7579 συλλογική άπόφα-
σπ προβλέποντσι πιστώσεις συνο-
λικοΰ ΰψους 62,2 έκατ. (μέ δριο
πληρωμων 50 έκατ.), πού κατανε-
ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑ 40% Ο ΦΟ
ΡΟΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΠΟΤ
ΠΡΟΒΕΒΑΙΩΘΗΚΕ
Μέ έγκύκλιο πρός τίς Έ
τα Δημοσία Ταμεϊα καί τίς Νομαρ
χίες τού Κράτονς, τα ύπουογείο
ΟΙκονομικών κοινοποιεϊ την ύπ' ά
οιιθμ. 4493 ύ.του; 6ε6αιθ->θ-έντων καί βεβαίου
μένον πασών <ρόρου εΊσοδήματος εκ μισθωτών ΰπηρεσιών καί είσφο ράς ύπέ,ρ ΟΓΑ επί τού φόρου τοϋ οικονομικόν έτονς 1975. Στήν ά- πόίταση ορίζηται, ότι στίς πεοιπτώ σεις ποΰ ή πςοθεδαίιοση των έν λόγω καί είσφοηάς εγινε μ* 6άση έκκαθαρκττικές δηλώσέις πού συνετάγησαν μέ ύπολογισμό τοΰ φόρου σύμφωνα μέ τα ίσχύον ΕΖΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞδΛΙΞί.Ι Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΜΕΛΗ-1 νήρχοντο είς 17.264 (μείωοις κα- ΤΗΡΙΩΝ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ. - Συνήλ-]τά 32 έκ. δρχ.) καί αί δεσμευμέ- θεν είς ΒρυΕέλλας τό Συμβούλι¬ ον Διευθύνσεως τής Μονίμου δια¬ σκέψεως των 'Εμπορικών καί Βιο μηχανικών 'Επιμελητηρίων των Χωρών τής Ε.Ο.Κ. (ΕύρωπαϊΚΓ-ς Οίκονομικής Κοινότητος). Κστά την ανωτέρω αύσκεψ.ν συνεζητήθη καϊ τό σχέδιον απο¬ φάσεως τό αφορών είς τάς σχί- σεις τής ΕΟΚ μετά των συνδεδε- μένων χωρών αυτής Ελλάδος κοί Τουρκίας. Ή έλληνική πλευρά επέτυχε την όμόφωνον έπικύρωσιν τοϋ δ- λουσχεδίου, άποτρέπουσα πάσαν άρνητικήν διά τα συμφέροντά μας πρότασιν, άλλά καί επέτυχε νά διατηρηθή τό προνομιακόν καθε- οτώς τής Ελλάδος κα'ι είς τό μέλλον, ανεξαρτήτως πάσης πα- ραλλήλου πολιτικής τής Ε.Ο.Κ. πρός τρίτας Χώρας. Συγκεκριμέ¬ νως, έπέτυχεν ώστε νά γίνη δε- τα πρό τού Ν. 12)75_ τό σννολι- | κτή ή τροποποίησις ότι : Ή Ε.Ο. κό ποσό ποϋ προβεβαιώθηκϊ θά μειοθή κατά 40%. ΑΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΓΏΝΙΣΜΟΣ ΠΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ 19. 000 ΤΟΝΝΩΝ ΣΙΤΟΤ Διενεργεΐται ιττίς 24 Απρίλιον διςθνής πλειοδοτικόν διαγιονι- μονται ώς έΕής: Γιά έΕοπλισμό ' Γμο;, γ,ά την πωλήση πρός έξαγω όεροδρομίων 21.492 χιλ., γιά τόν ( γή 19.000 κοατικοΰ σίτου, έσοδεί έΕοπλισμό τοϋ άερολιμένος τοϋ α? 1973, προελεύσεως εξωτερικόν, ιλημμύρες οτό Λεκσνοπέδιο Άττ;- προμήθεια άεροσκάφους έλέγχου' ° αϊτ0ζ πού θα άγοροΛθή, θά 50 έκατ. Γιά την ϋδρευση των Πατρών 40 έκ. Πά την ϋδρευση Έλληνικοϋ 10.680 χιλ. καί γιό ροδ.οβοηθπμάτων μετά τού ήλεκτρο εξαχτ)ή άπό μέν τόν λιμένα Πει¬ ραιώς άπό 6)ό έ'ως 13)ό, άπό δέ λιμένα Βόλου άπό 1)δ εως πόλεως τού "Ηρακλείου 52 έ-, νικοϋ έΕοπλ»μού 30 έκατ. 115)5)1975. Σοβαρέο δυσχέρειεα αντιμετωπισθούν οί έΕαγωγέο νωπών Κοτά τήν περίοδο 1974 — 75 κες έΕαγωγής κοί διαθέσεως των χθησαν άπό την χώρα μας |δ0.00θ τόνοι νωπών φρούτων, ηπευτικών καί χυμών. Θά μπο- |οι7σαν δέ νά έΕαχθοΰν εύχερώς οί 100.ΟΟΟ τόννοι πορτοκα- |.ιών, άν δέν έπερχόταν στό με· παγοπληΕία καί παρά τό γε- Ιονός τής μικρής χρονικής διόο- κειας τής μονοποικιλίος των όμ- φαλοφόρων πορτοκαλιών, πού δια θίτοομε γιά έΕαγωγή. Αυτά άνέφερε ό πρόεδρος τοΰ ■Συνδέαμου Έλλήνων ΈΕσγωγέ'υν |Νωπών Γεωργικών Προϊόντων κ. Κ. Καράγιωργας κατά τήν γενική |ουνέλευση των μελών τοΰ Συνδέ- ομου Τό δυααρεοτο, δμως, είναι, πρό οθεοε, ότι, ένώ οί έΕαγωγές των νωπών όπωροκηπευηκών ούΕήθη- καν την περίοδο 1974 — 75 κατά 31,40%, έναντι τής περιόδου 1973)74, τα συναλλαγματικά έσο δα δέν παρακολοϋθησον τήν αύ- ίηοη άντιοτοίχως καϊ άνήλθαν μό- νο κατά 13,44%. Εφθασαν, δηλοδή, αυνολικά οτό ϋψος των ββ.185.000 δολλα¬ ρίων καί μέ τούς χυμούς των 110. "2 000 δολλ. έναντι 82.141.000 98.3501000 άντιοτοίχως τής περιόδου 1973—74. νά κοταφανή δέ ή καθυοτέ- οέ σύγκριοη πρός τίς γενι- αύΕήσεις των τιμών αλ· προϊόντων, συνέχισε ό κ. Κα Ρόγιωργας, θά έπρεπε οί είσπρά- σέ συνάλλαγμα νά βρίσκων- κατά συντηρητική μέν έκτίμη- °Π στό ϋψος των 170 έκοτομμυ- δολλαρίων, κατά οίσιόδοςη των 200 έκστ. δολλαρίων. Κοί °"τό πρέπει νά αποτελέση οτοι- σοβαρής μελέτης γιά τίς έ- •εις, γιατί ΤΟ|> Κάς προβλημστίΖει καΐ μπο-
όδηγήση σέ όδιέΕοδο
έάν όλιγωρήσουμε οτό μέλλον.
ΣυνεχίΖοντας ό κ. πρόεδρος εί-
ε. ότι λόγω των διεθνών νομι-
Μοτικών διακυμάνισεων, των πλη
πιέσεων, τής ένε^-
Υειακής κρίσεως καί τής παγκόσ-
οίκονομικής ύφέσεως, οί τι-
μες τών νωπών άλλά κοί των χ.ι-
ν. καθηλώθηκαν. Καί ένώ δλα
έΕοδα καλλιεργείας, συσκευα-
^ καί μεταφοράς αυΕάνουν συ-
νεΧώ<:, τό έζαγωγικό κόστος δέν κθλύπτεται όπό τήν τιμή πωλήοε- καί άφήνει ολο καί μεγαλύτε- Ρο άνοιγμα, πού τελικά άηοβοίνει Γ προοδευτική μείωση τοΰ είσο- "Πματος των πορογωγών καί δη- άπαγορευτικές συνθή- Τθ1 ρεϊ προϊόντων οτίς κοταναλώτριες ά- γορές. Στή συνέχεια, άφοΰ φναφέρθη- κε στή συμβολή τής οημερινής Κυβερνήσεως γιά τήν στήριξ'.-) τοϋ είσοδήματος των παραγωγών νωπών, τόνισε ότι όφείλουμε στό μέλλον νά κστοβάλουμε σύντονες ποοσπάθειες, ώοτέ νά επιτευχθή μείωση μείωση τοϋ καλλιεργητι- κοϋ καί έΕαγωγικοϋ κόστους καί βελτιώση των δρων καί των τιμών πωλήσεως των προϊόντων. Κοί ό κ. Καράγιωργας συνέχι- σε «Σίναι άναγκαϊον νά επιστήσω¬ μεν τήν προσοχήν πάντων επί των κινδύνων πού περικλείει μία άλό- γιοτος καί άπρογραμμάτκττος αϋ- Εησις τής παρσγωγής ωρισμένων νωπών όπωροκηπευτικών προϊόν¬ των κα'ι των ποικιλιών ούτών κπί ειδικώτερον κατά τήν κρίσιμον ούτήν περίοδον πού διέρχεται ή παγκόσμιος οίκονομία. "Ας μάς επιτραπή νά συστήσωμεν τήν α¬ νάγκην άλλαγής προσανατολισμοϋ ωρισμένων καλλιεργειών πρός πρωΐμους, μεσοπρωΐμους καί όψί- μους ποικιλίας νωπών φρούτων κα'ι κηπευτικών. Τόν πολλαπλασια ομόν των είδών καί ποικιλιών πρός έπιμηκυνσιν τής έΕαγωγικΓίς περιόδου καί τήν όρθολθγικωτε- ραν καλλιεργητικήν εκμετάλλευ¬ σιν επί έκτατικής διευρύναεως καί φιλελευθέρας επιχειρηματίας 6άσεως, διά τήν μείωσιν τοϋ πα- ραγωγικοϋ κόστους. Πέραν τού¬ του, τήν αύΕησιν τής παραγωγικό τητος πρός βελτίωσιν τής άνταγω νιστικής θέσεως των προϊόντων. Θά πρέπει τέλος νά τονισθή 5- π, μέχρις ανορθώσεως των οίκο- νομιών των μεγάλων κοτοναλω- τριών χωρών καΐ τής έΕ αυτής αύ- Εήσεως τής Ζητήσεως κα! βελτιώ σεως των τιμών, τό κύριον πρό- βλημα θά είναι κατά πρώτον ή διάθεσις των προϊόντων καί κατά δεύτερον αί τιμαί. "Οταν είς τα πλούσια κράτη τής Εύρώπης ε¬ μειώθη κατά 50% ή κατανάλω¬ σις κρέατος, θά ήτο ίσως τολμη¬ ρόν νά πιστεύωμεν ότι θά συνεχί σωμεν τήν αύτοδύναμον τοποθετή αν των δευτερωτέρας άνάγκης φρούτων καί κηπευτικών μας καί μάλιστα είς τάς αύτάς ώς καί πρό τερον ποσότητας καί είς ίκανοποι ητικάς τιμάς». Άναφερόμενος οτήν άναθέρμαν οη των η σχέσεων ' Ελλάδος - ΕΟΚ, ό κ. Καράγιωργας εΐπε, ότι ή διοί κηση τού Συνδέσμου άπό την πρώ τη στιγμή έπανασυνδέθηκε μέ τα άντίστοιχα έπαγγελματικά όργα- να. Άπό τίς πρώτες δέ έπαφές, είπε, έπιβεβαιώνεται ή προϋπάρ- χουσα στόν κλάδο οτοθερή άπο- Κ. δύναται νά πολιτεύεται καθ' οί ονδήποτε τρόπον νομίΖει έναντι τρίτων κρατών, θά πρέπει όμως, νά διατηροϋνται συνεχώς είς τό ακέραιον ή συγκροτική άΕία των πλεονεκτημάτων τα όποϊα εχει σή μερον ή Χώρα μας, τόσον έναντι των τρίτων Χωρών, όσον καί των Χωρών τής Κοινής Άγορας. ΝΕΑΙ ΕΓΚΡΙΣΕΙΣ ΕΙΑΓΩΓΗΣ ΠΡΟ-Ι-ΟΝΤΩΝ. - Υπό τοϋ ύ- πουργείου Έμπορίου ενεκρίθη ή χορήγησι, υπό τής Τραπέζης τής Ελλάδος άδειών έΕαγωγής των κάτωθι προϊόντων: — Μηδικόλευρον 1.5ΟΟ τόννοι, είς χώρας έλευθέρου συναλλάγμα- τος. — Φασόλια 500 τόννοι έσοδεί- ναι κσταθέσεις ανήρχοντο είς 8. 821 έκ. δρχ. (αϋΕησις 236 έκ. δρχ.). Σημειωτέον ότι κατά τόν Ιανουάριον αί καταθέσεις ίδιωτών είχον μειωθή κατά 4.524 έκ. δρχ. ΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΑΙ ΕϊΕΛΙ- 1ΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟ Α" 15ΗΜΕΡΟΝ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ. - -Συμφώνως: πρός στοιχεϊα τής ΤραπέΖης τής Ελλάδος, διά τό πρώτον 15μερον τοϋ λήγοντος μηνάς Μαρτίου, ή νομισματική κυκλοφορία εμειώθη κοτίι 1.445 έκατ. δραχμων. καί άνήρχετο τήν 15ην Μαρτίου είς 79.125 έκ. δραχμων, καΐ άνήρ- χί,το την 15ην Μαρτίου εις 79. 125 έκ δροχμ. άπό 80.570 έχ. δρχ. τής 28ης Φεβρουάριον 'ΕΕ άλλου τα συναλλαγ.υατικά διαθέσιμα τής χώρας κστά τήν Ιδίαν περίοδον έμειώθησαν κατά ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕϊΣΑΓΩΓΗ ΗΕΤΑΧΕΙΡΙΙΗΕΝΩΝ ΕϋΙΒΑΤΙΚΩΝ ΑΥΤ0ΚΙΝΗΤ9Ν άς 1973 είς χώρας Οΐ^ναλλάγματος. - Χαλυβδόιρυλλα έλευθέρου είς Νοτιο- σλαυίαν μέχρι ουμπληρώσεως 40. 000 τόννων. — Λρ.υκοσίδηρος εις Νοτιοολαυί όν έτέρων 1.000 τόννων ήτοι -ου ψη, ότι γιά τα νωπά όπωροχηπευ- νολικώς ποσότητος 4.000 τόννον/, τικά προϊόντα, ή πλήρης καί μόνο ένταΕη αποτελεί θετικό βήμα ύπο- βοηθήσεως των έΕαγωγών τους στήν Κοινότητα. Τέλος ό κ. Καράγιωργας άνο- φέρθηκε στόν νόμο 226)69 κσί κατήγγειλε τήν «ακατανόητον στά σιν τοϋ ύπουργείου Οικονομικήν, τό οποίον επί £νσ καΐ πλέον έτος καταταλαιπωρεί τούς έΕαγωγεϊς των νωπών, άρνούμενον νά επι¬ στρέψη τάς διαχύτους έκ χαρτο- σήμου έπιβσρύνσεις, βάσει πρόσω ρινοϋ τιμολογίου έΕαγωγής, διά τάς «ΕΝ 0ΟΝ5ΙΟΝΑΤΙΟΝ» έ£α- γιογάς». — Κατά τί·; άρχαιρεοίες /ιά τήν άνάδειΕη νέων μελών τοΰ διοικητικοϋ συμβουλίου τοϋ Σ.Ε. Ε.Ν.Γ.Π., έΕελέγησαν οί έΕής : Κ. Κοράγιωργας, Γ. ΚαΛ^λέτρης, Ι. Χριστοδούλου, Γ. Λισσαϊος, Σ. Κασάπης, Σ. Σκουτερόπουλος, "3. Μπαλής, Χ. Παπαχριοτόπουλος Άθ. Κωτσής καί Γ. Σάλιαρης. (ΣΤΓ,ΚΕΝ/ΓΡΩ2Η ΣΤΟΙΧΕΙ- ΩΝ ΠΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΤΙ- ΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΧΑΘΕΩΡΗ ΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΑΡΙ«ΜΩΝ Άπό τό 1975 καί ιέ'ρε^ής ή Έ- θνική Στατιστική 'Τ.τηρεσία θά προβαίνη στή συγκίντροχΐη στατι στικών πληροφοριών καί στοιχ·;ίων άπό δλη τή χ«')ραι Λπαραιτητιον γιά την κατάρτιση, έπέκταση καί, κατά περίπτωση, άναθεώοηση δεί κτών τίμιον καί €ΐδικώτερα γιά την άναθεώοηιση τού ιδείχτου τι¬ μών χονδρικ,ής καί των γεοχργι- κών δεικτών καί γιά τήν -/.ατάρτι ση δεικτών τιμών είσροών —«κ¬ ρότον τοΰ τομέως τής βιομηχανίαν καΐ των υλικών κτιριακών κατα- σκευων. ΕΛΕΥΘΕΡΗ Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΪΥΛΕΙΑΣ Ή τιμή τής Ευλείας θά διαμορ- φώνεται άηό αϋριο ελευθέρα. Ό ύφυπουργός Έμπορίου κ. Γ. Παναγιωτόπουλος υπέγραψε χθές τήν ύπ' αριθ. 29)1975 Άγορανο μική ΔιόταΕη, μέ τήν όποία μετα τάσσεται ή Ευλεία έν γένει οτήν κατηγορία των έπουσιωδών είδών. ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ Α- ΤΕΛΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΕΜΠΟΡΕΥ- ΜΑΤΩΝ — Τό υπουργείον Οίκο- νουικών διά τής ύπ' άριθμ. Α341 / πολ. 98)22375 έγκυκλίου συνιοΓ.ΐ ρ,οός τάς Τελωνειακάς Αρχάς ότι Ηά πρέπει νά γίνωνται δεκτά ώα πιστοποιητικά καταγωγής καί .ιι- στοποιητικά κυκλοφορίας έμπορευ- υάτων. Αί ανωτέρω οδηγίαι άφοροϋν ;ι^ πεοιπτώσεις είσαγωγής πρώ- των ύλών έκ χωρών τής ΕΟΚ ήπ" εύθείας υπό εγχωρίων βιομηχαν- ' ή βιοτεχνιών, διά τάς όποϊο? προβλέπεται άναστολή ή μείωπ η δοσμών, έΦ' όσον τα συνοδεύο·1- τα αύτάς πιστοποιητικά κυκλοφορΙ- σς δέν δύνανται νά γίνουν ογό- δεκτά ώς τοιαϋτα, πληροϋν ούς όρους έγκυρότητος των ■ττοποιητικών καταγωγής πρέπει ν ο γίνωνται δεκτά. ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΙΔΙΩΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑ¬ ΡΙΟΝ. — Αί ίδιωτικα'ι καταθέσεις είς δραχμάς είς τάς τραπέΖας καί τούς λοιπούς πιστωτικούς όργανι- σμούς, κατά τόν παρελθόντα Φε βρουάριον, παρουσιάΖουν αϋΕησ'ν κατά 1.342 έκ. δρχ. καί ανήρχον¬ το είς 206.005 έκ. δρχ., συμφο νως πρός στοιχεϊα τής Τραπέζης τής Ελλάδος. ΈΕ αυτών αί κατα¬ θέσεις ταμιευτηρίου ανήρχοντο είς 139.739 έκατ. δρχ., παρουσιάζου- οαι αϋΕησιν κατά 866 έκ. δρχ. Αί κατσθέσεις προθεσμίας άνήρχονο είς 40.181 έκ. δρχ. (αϋΕησις 272 έκ. δρχ.). Αί καταθέσεις δμως ά- ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ Είς τήν έκδοσιν μας τής 5)4) 75 εδημοσιεύθη έκ τυπογραφικής όβΛεψίας εσφαλμένως ό τίτλος τού Ίσολογισμοϋ : «ΑΡΜΑΠ- ΛΑΣΤ. Ε.Π.Ε. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΝΗΜΑΤΩΝ ΡΥΟ άντ! τού όρθοϋ: ΑΡΜΑΠΛΑΣΤ» Ε.Π.Ε. ΒΙΟΜΗ¬ ΧΑΝΙΑ ΜΙΓΜΑΤΩΝ 15 έκατ. δολλ, εις 1.094 έκατ. δολλ. άπό 1.109 έκ. δολλ. Αί πιστώσεις πρός τό Δημόσι¬ ον ανήρχοντο συνολικώς, κατά τήν δίαν περίοδον είς 46.486 έκατ, δρχ. έκ των οποίων ό λογαρισ- σμός κοταναλωτικών αγαθών πα· ρουσισΖει υπόλοιπον 23.520 έκατ. δρχ. (μείωσις 252 έκ. δρχ.), τα έντοκα γραμμάτια ανήρχοντο είς 10.196 έκ. δρχ. (αϋΕησις κατά 1.048 έκ. δρχ.), ό λογαριασμός συγκεντρώσεως είοπράΕεων πλη- ρωμων παροοσιάΣει υπόλοιπον 462 έκ δρχ. (μείωσις κστά 1.650 έκ. δρχ.) καί αί λοιπαί ιΐιστώσεις α¬ νήρχοντο είς 12.308 έκ. δρχ. (μεί- ΐ'·σις κοτά 10 έκ. δρχ.). ΑΜΕΡΓΚΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α¬ ΠΟΣΤΟΛΗ. — Συμφώνως πρός ανακοίνωσιν τοθ Έμπορικοϋ κα'ι Βιομηχανικοϋ Έπιμελητηρίου Αθη¬ νών, Άμερικανική έμπορική απο¬ στόλη αφικνείται τό προσεχές Σά8 βατον είς Αθήνας κα! θά παρα- ιιρϊνη μέχρι τής 10ης Απριλίου. Τα μέλη τής έν λόγω άποστο- λήο θά έχουν έπαφάς μέ Έλλη- ναε επιχειρηματίας προκειμένου νά προωθήσουν είς τήν Έλληνι- κάν αγοράν τήν πώλησιν Άμερικο· νίκων ίατρικών μηχανημάτων καί σ^οτημάτων πρός έΕοπλισμόν νο· σοκομείων, κλινικών καί ίατρείων ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ IV ΛΕΙΑΣ. — ΔΓ αποφάσεως τοϋ ύπουργείου Έμπορίου ή τιμή τής Ευλείας θά ϋιομορφοϋται έλευθέ- ου>ς. Διά τής ύπ- αριθ. 29)75 σχε-
τικής άγορανομικής διατάΕεως με¬
τ ετάνα Π Ευλεία είς τήν άγορανο-
υικήν κατηγορίαν των «έπουσιω-
ί.ών είδών».
Έπιτρέπεται έφεΕης ή είσογω-
γή μετοχειρισμένων έπιβατηγών
αύτοκινήτων, χωρίς ποσοτικό πε-
ριοριομό. Έπίσης, έπιτρέπεται ή
είσαγωγή καινούργιων ή μεταχειρι
σμένων έπιβατηγών αύτοκινήτων,
τό όποϊα, έφ' όσον προορίΖονται
γιά ταΕί, θά ύπάγωνται οτό καθε-
ατώς είοογωγής φορτηγών αύτο¬
κινήτων.
Τέλος, άπλουστεύεται ή διαδι-
κααία είσαγωγής αύτοκινήτων χω
ρϊς συνσλλαγματικές διατυπώσεις.
Σχετικώς ό ύπουργός Έμπορί¬
ου κ. Ι. Βαρβιτσιώτης άνακοίνω-
σε χθές τα έΕής :
• Καταργεϊται τό καθεστώς είοά
γωγής μεταχειρισμένων έπιβατη-
γών αύτοκινήτων, τό οποίον εϊχε
καθιερωθή άπό τοϋ 1971 καί τό
οποίον είχεν ώς άποτέλεσμα άφ'
ενός τήν ταλαιπωρίαν των πολι-
τών καί άφ' ετέρου τήν οικονο¬
μικήν ·έΕόντωσιν τοϋ κλάδου των
έπαγγελματιών, οί όποίοι ήσχο-
λοϋντο μέ τήν εμπορίαν των έν
λόγω αύτοκινήτων.
Οϋτω, υπεγράφη άπόφαο·ς τοϋ
ύπουργοΰ Συντονιομοϋ καί Προ
γραμματιομοϋ κ. Παπαληγούρα
διά τής οποίας λαμβόνονται τα κά
τωθι μέτρα διευκολύνσεως τής εί-
σσγωγής έπιβατηγών αύτοκινή¬
των.
— Αϊρεται ή άπό τοϋ έτους
1971 ίσχύουσα απαγόρευσις τής
Άντ! τοΰ έτους κατασκευάς
^σμθόνεται ύπ' όψιν τα (Ετος κυ-
κΛοφορίας — Έπιτρέπεται υπό ό¬
ρους ή είοαγωγή έπιθατηγών ού*
είσαγωγής μεταχειρισμένων έπιβα τοκινήτων υπό μετεκηαιδευονέ-
τπγων αύτοκινήτων, έπιτρεπομέ-
νης έφεΕης τής είσαγωγής των
έν λόγω αύτοκινήτων ανευ ποοο
τ'κοΰ περιορισμοϋ καί υπό τάς
προϋποθέσεις <ιί οποίαι προθλέ- πονται είς τήν σχετικήν απόφασιν — Όμοίώς ή Κυβέρνησις, επι¬ θυμούσα νά διευκολήνη τούς έ- παγγελματίας όδηγούς ταΕί, επέ¬ τρεψε τήν εισαγωγήν καινουργών ή μεταχειρισμένων έπιβατηγών αύ τοκινήτων, τα όποϊα έφ' όσον προ ορίΖονται νά ταΕινομηθοϋν ώς τα- Εί, θά ύπάγωνται είς τό καθεστώς είσαγωγής φορτηγών αύτοκινή¬ των, δηλαδή θά ύπόκεινται είς χρηματικάς προκαταβολας 45% μ;, δίμηνον παρακράτησιν καί έφό σον θό πρόκειται περί μεταχειρι¬ σμένων δέον νά είναι ταυτα κυ¬ κλοφορίας τής τελευταίας διετί- ας. — Περαιτέρω όπλουστεύεται ή δ'αδικασία είσαγωγής αύτοκινή¬ των άνευ αυναλλαγματικών διατυ πώσεων, είς τήν όποιαν έπέρχον- ' ται αί κάτωθι μεταβολαί : νων καί ύποτρόφων. — Έπιτρέ¬ πεται ή δωρεά αύτοκινήτων μετο- Ευ συΖύγων καί μέχρι δευτέρου βοθμοϋ συγγενείος κατ' ευθείαν γραμμήν ή έκ πλαγίου. — Κοταρ- γεϊται ή απαιτουμένη μέχρι τούδε έτησία αδεία παραμονής άλλοδα- πών καί όμογενών Εένης ύπηκοό- τητος. — Πρός εκκαθάρισιν μιάς ανω¬ μάλου καταστάσεως, δημιουργή· 0ε:σης έκ των προηγουμένως πε- ριοριοτικών διατάΕεων επετράπη ό τελωνισμός μέχρι 31 Μαίου 1975 αύτοκινήτων ευρισκομένων είς τό Έλλνικόν έδαφος, τα ό· ποία δέν ύπήγοντο είς τάς μέχρι τούδε διατάΕεις καί μέ επιβολήν είοφοράς άνερχομένης είς τα 25% τής δασμολογητέρας άΕίας των. Ή έπιβολή τής είσφορας αύ τΓ|Γ δικαιολογείται έκ τοϋ γεγονά τος ότι τα αύτοκίνητα ταύτα εί¬ χον κομισθή είς χαμηλοτέρας τι¬ μάς των σήμερον ίσχυουσών*. ΑΙΣΙΟΔΟΞΕΣ ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΝ ΑίσιόδοΕες έμφανίΖονται, γιά πρώτη φορά άπό όκταμήνου, οί προ βλέψεις των μονάδων πού μετέ- χουν στήν έρευνα τοΰ Συνδέσμου Έλλήνων Βιομηχάνων, γιά τόν Μάρτιο κα'ι τήν τριμηνίο Μαρτίου — Μαίου 1975, πού τα σποτελέ- σμστά της δημοσιεύονται οτό τε¬ λευταία δελτίο τοϋ ΣΕΒ. Οί εύοί- ωνες προοπτικές άφοροϋν οτήν άνάκαμψη των πωλήσεων καί των έΕαγωγών, προβλέπουν δέ, γιά πρώτη φορά άπό τόν Ίούνιο 1974, αϋΕηση τής όπασχολήοεως. Συγκεκριμένα για τόν Μάρτιο έ.έ., τό 54% των έπιχειρήσεων Όϋ δείγματος προβλέπει αϋΕηση των πωλήσεων καί τό 43% άνοδο των έΕαγωγών, ένώ τό 79% άπαν τα ότι θά παραμείνουν σταθερές ο: τιμές των βιομηχανικών προϊ όντων. Σχετικά μέ τήν τριμηνία Μαρ- τιου - Μαίου 1975, έΕ άλλου, ή πλειοψηφία των μονάδων τοϋ δείγ ματος άναμένει γενικώτερη άνά¬ καμψη — σοβαρή αϋΕηση των πω λήσεων, των έΕαγωγών κα'ι τής άΓΊασχολήοεως. Πέρα άπό αυτά ό ΣΕΒ έπισημαίνει ότι τα ποαοττά των αίσιοδόΕων προβλέψεων, γιά όλα τα μεγέθη τής ερεύνας, αύ- Εήθηκαν αισθήτα. Γενικώτερο συμ πέρασμα ι κατά τούς θερινούς μη νες ή έπιχειρηματική δραστηριό- της θά περάση σέ άνοδική φάση. — Άναφορικά μέ τίς πραγμα- τοποιήσεις τοΰ Φεβρουαρίου 1975 όπό τήν έρευνα προκύπτει μικρό- τερη άνοδος άπό έκείνη τού Ία- νουαρίου, ένώ οί πωλήσεις, παρά τ'ς αίσιόδοΕες προβλέψεις, δέν αύΕήθηκαν. Σχετικά μέ τήν παρα¬ γάγη, οί έκτιμήοεις μιλάνε γιά μείωση ένώ γιά τίς έΕαγωγές, μι- κρή άνοδο. — Οί έΕελίΕεις καί άποκλίοεις πού άφοροϋν στά βοσικά μεγέθη -ής έλληνικής βιομηχανίας, σύμ¬ φωνα μέ οχετικούς δεϊκτες πού καταρτίζει ό ΣΕΒ, δημοσιεύονται οτό τελευταϊο δελτίο τού, έχουν δέ συνοπτικά ώς έΕής : Συνεχίσθηκε κα'ι τόν Δεκέμβριο 1974, ή πτωτική τάοη τοϋ δείκτη βιομηχανικής παραγωγής — μείω σ.-| κατά 2,3% έναντι τοΰ Δεκεμ¬ βριού 1973 καί κατά τό ϊδιο πο- σοστό έναντι τοΰ Νοεμβριού 1974 Οί έΕελίΕεις των λοιπών μεγε- θών έχουν ώς έΕής : — Παραγωγικότης εργασίας στήν βιομηχανία : Υποχωρήση κα τα 1,7% τόν Δεκέμβριο 1974 έ¬ ναντι τοϋ πρό έτους έπιπέδου. — Δαπάνες έργατικοϋ δυναμι- κοϋ -. ΑϋΕηση έμφανίΖει ή δαπά- νη αυτή τής βιομηχανίας, τάν Μάϊο 2974, οέ σύγκριοη μέ τόν ϊδιο μήνα τοΰ 1973. — Μέσο κόστος εργασίας, κατά μονάδα παραγωγής : Τό μέγεβος αύτό αύΕήθηκε τόν Ίούνιο 1974 κατά 2,5% έναντι τοΰ προηγουμέ- νου μήνα, κατά 6,9% έναντι τής προηγουμένης τριμηνίσς καί κατά 40,3% έναντι τοϋ Ίουνίου 1973. — Λιανικές πωλήσεις : Τόν Δέ κέμβριο 1974, σημειώθηκε αύΕη- ση κατά 93,2% έναντι τού Σεπτεμ βρίου 1974 τής πιστοδοτήσεως ά- νο μονάδα παραγωγής, κατά 7,8% έναντι τοΰ Νοεμβριού καί κατά 1β% έναντι τοϋ Σεπτεμβρίου 1974. — Πιστοδότηση τής βιομηχανί- ας : Τόν Δεκέμβριο 1974 οημειώ θηκε αϋΕηση τής πιστοδοτήσεως όνά μονάδα παραγωγής, κατά 7,8% έναντι τοΰ Νοεμβριού κα'ι κ.ατά 18% έναντι τοΰ Σεπτεμβρί¬ ου 1974. — ΈΕαγωγές βιομηχανικών ηροϊόντων. Τόν Δεκέμθριο σημει¬ ώθηκε οϋΕηοη κατά 4,2% οέ ούγ- κρΐοη μέ τόν Νσέμβριο, έναντι τοϋ συνόλου των έΕαγωγών. Λιευθύνσεις συμφώνως τω Νομώ ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ (1926 - 1975) ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55 Ίδιοκτήτης — Διευθυντής Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (Λεωφ. Συγγροϋ 360 Καλλιθέα) Προϊστάμενος Τυπογραφείου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία : Σπαρτάκου 19 ΑΜΦΙΑΛΗ Ή ΔιάταΕη αυτή ίσχύει άπό αϋ ριο σέ δλη τή χώρα. Α Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύ μων Έταιρειών καΐ Έτοιρειών Περιωρισμένης Ευθυ¬ νής δτι δι" αποφάσεως τού κ. Ύπουργοΰ Έμπορίου Ι ύπ' αριθ. 66378)4126 της 16)12)65. δημοσιευοεϊσητ; | είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ < μων Έταιρειών), άρχεται δτι δύνανται νά συνεχίσω- ; αι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς τό)ν Γε- ; νίκων Συνελεύσεων καί τούς Ίσολργισμοίκ: των διά ; ;της οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟίνΙΟΛΟ- ; ;ΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ». ώς εγένετο ! [μέχρι τούδε διά τής «ΟΙΚΟΜΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό ! [τής συγχωνεύσεώς της. ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΑ ΤΟ ΜΑΝΆΤΖΜΕΝΤ Ό ύφυπουργός Συντονιομοϋ κ. '. Κοντογιώργης μετέσχε τής συ- 2Γ|Τήσεως γιά τό μάνατΖμεντ στόν δημόσιο καί Ίδιωτικό τομέα, πού ώργάνωσε ή ΕΕΔΕ στά πλαίσια τής γενικής συνελεύσεως των με λών της. Ό κ. Κοντογιώργης ύ- πογράμμισε δτι αποτελεί πρωταρ- χική άνάγκη ή έπίλυση τοΰ προ- 6λήματος τής δημιουργίας διο,κη- τικών οτελεχών στόν δημόσιο το μέα, είδικευμένων στήν έφαρμο- γή των συγχρόνων μεθόδων καΐ τής τεχνικής τοϋ μάνατΖμεντ, πού πρέπει ν' άνο2ητηθή σέ στενή ου νεργασία Κράτους, έκπαιδευτικών ίδρυμάτων, έπιχειρήσεων κα'ι όρ- γανώσεων μάνατΖερς. Έπίσης έ- πεσήμανε τή σημασίσ τοΰ έργου τής ΕΕΔΕ, στήν αναπτύξη τοΰ ρλ ληνικοϋ μάνατΖμεντ, δήλωσε δέ ότι ή Κυθέρνηση θά παράσχη κά θε δυνατή ουμπαράσταση στήν 'Έ ταιρεία. Είσηγητής στήν ουΖήτηση ήταν ό πρόεδρος τής ΕΕΔΕ κ. Έμμ. Νειάδας Στήν εκδηλώση μετέ- θαιουδάκης, ό διοικητής τής ΔΕΗ ΘΑ ΕΝΙΣΧΥθΟΥΝ καθηγητής κ. Άγγελόπουλος, ό | γενικάς γραμματεύς τοϋ ΕΟΤ κ.Ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Τ2σνετάκης κλπ. ΠΑ ΕϊΑΓΩΓΕΣ θνική Στατ,στική Ύπηρεσία θά κ· «πουργός, άφοϋ άνοφέρθί,κε προβαίνη στή συγκεντρώση οτσπ-,Μον έ^δημοκροτισμά τής οίκο*ο- ΣΥΓΚΕΝΤΡΟΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΠΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΑΡΙ,ΘΜΩΝ Άπό τό 1975 καί έφεΕης ή Έ- Ό ύπουργός Έμπορίου κ. ϊ. Βαρβιτσιώτης έγκαινίασε στό Ζάη- πειο Μέγαρο, την Δ' Πανελλή- ν :ον " Εκθεσιν ΚλωοτοϋφαντουργΙ- ος, Πλεκτικής καί Έτοίμων Ένδυ- μάτων. Μιλώντας κστά τα έγκαίνια, ό στικών πληροφοριών καί στοιχεί- ων άπό όλη τή χώρα, άπαραιτή- των γιά τήν κατάρτιοη, έπέκταοη κα'ι, κατά περίπαωση, άναθεώρη ση δεικτών τιμών καΐ είδικώτερα γιά τήν άναθεώρηση τοϋ δείκτου τιμών χονδρικής κα'ι των γεωρνι- κών δεικτών καί γιά τήν κατάρτι ση δεικτών τιμών είσροών — *κ ροών τοϋ τομέως τής βιομηχανί¬ ας καΐ των υλικών κτιριακΏν κσ- τασκεοών. . · Σχετική κοινή άπόφασή ηί>ν ύ·
ί χβ^ικοί γρομματεϊς των
υπουργείων^ Ζϋ—ονισμοΰ κα'ι Βιο-
μηχανίας κ.κ. Θεοφάνους κοί Μ.ττ
ΛΠ' ΤΟ ΙΡΝΘ
Δύο δισεκατομμύρια δροχμών
,,οβλέπονται στίς πιστώσεις τοθ
ηροϋηολογισμοϋ Δημο-
;||)ν Επενδύοεων, γιά τα έργα
Υδρεύσεως τής Πρωτευούσης άπό
■ ν |Λόρνο. Τό ποσό αύτό είναι
βασικό κονδύλιο των πιοτώσε-
τού τομέως Ύδρεύσεις — Ά-
κ,χετεύσεις, ευθυνής τοϋ Υπουρ-
,ίου Δημοσϊων "Εργων, τό σύνο·
|0 των οποίων άνέρχεται σέ 2.
(35 εκατομμύρια μέ δριο πληραι-
2 351 έκ. Τό άπομένον άνεκ-
έλεστο τμήμα τοϋ έργου μετά το
Ι975 έκτιμάται σέ 10.670 έκατ.,
νώ μέχρι καί τα 1974 είχον ά-
(ορροφηθή 2.330 έκατ. γιά τό όν
ιόγω έργο.
Οί κυριώτερες ύπόλοιπες πιστώ
,εις στόν τομέα των ύδρεύσεων
(αί αποχετεύοεων σύμφωνα μέ
ήν ύπ' άριθμ. 7.576 συλλογική
'ΐόφαση έργων είναι οί άκόλου-
Πά τήν ϋδρευση τής Θεσοαλονί·
ιης 262 έκατ. Πά έΕυγιαντικά
•ργα τής παραλιακής περιοχής τής
θεσσαλονίκης 60 έκατ. Πά άντι-
ιπώπιση έκτάκτων άναγκών άπό
κοτ. Γιά ι ό έΕωτερικό ύδραγω-
γεϊο Καβάλας 22.351 χιλ. Γιά άπο-
χετευτικά Ήλιουπόλεως Θεσσαλο¬
νίκης 9 έκατ. Γιά άντιπλημμυρι*ά
Λεκανοπεδίου Άττικής (έκτος
των παραπάνω γιά έκτακτες άνύγ-
κες) 7 έκατ. Γιά τή μεταφοοά
κλπ. των πηγών Καλιακούδας Βό¬
λου καί πηγών Κουκουράβα 11.940
χιλ. Πά τό έΕωτερικό δίκτυο οίκι-
σμών Παλίου Τσιφλικίου "Ασπρης
Άμμου Δ. Κοβάλας 8.693 χιλ.
Πό, ϋδρευαη τής πόλεως Λαρίσης
4.960 χιλ. Πά βασικά άποχετευτι-
κά τής Άκτής Σαρωνικού 4-033
χιλ. καί γιά την κατασκευή τοϋ
νέου Άντλιοσταοίου τού Δήμου
Ιωαννίνων 3 έκατ.
Έξ όλλου, γιά την πολιτική άί·.-
ροπορία (τομεϋς Συγκοινωνίες, εϋ
θύνη 'Υπουργείου Μετσφορών καί
Επικοινωνίαν) σύμφωνα μέ τί'κ
ύπ' αριθ. 7579 συλλογική άπόφα-
σπ προβλέποντσι πιστώσεις συνο-
λικοΰ ΰψους 62,2 έκατ. (μέ δριο
πληρωμων 50 έκατ.), πού κατανε-
ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑ 40% Ο ΦΟ
ΡΟΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΠΟΤ
ΠΡΟΒΕΒΑΙΩΘΗΚΕ
Μέ έγκύκλιο πρός τίς Έ
τα Δημοσία Ταμεϊα καί τίς Νομαρ
χίες τού Κράτονς, τα ύπουογείο
ΟΙκονομικών κοινοποιεϊ την ύπ' ά
οιιθμ. 4493 ύ.του; 6ε6αιθ->θ-έντων καί βεβαίου
μένον πασών <ρόρου εΊσοδήματος εκ μισθωτών ΰπηρεσιών καί είσφο ράς ύπέ,ρ ΟΓΑ επί τού φόρου τοϋ οικονομικόν έτονς 1975. Στήν ά- πόίταση ορίζηται, ότι στίς πεοιπτώ σεις ποΰ ή πςοθεδαίιοση των έν λόγω καί είσφοηάς εγινε μ* 6άση έκκαθαρκττικές δηλώσέις πού συνετάγησαν μέ ύπολογισμό τοΰ φόρου σύμφωνα μέ τα ίσχύον ΕΖΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞδΛΙΞί.Ι Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΜΕΛΗ-1 νήρχοντο είς 17.264 (μείωοις κα- ΤΗΡΙΩΝ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ. - Συνήλ-]τά 32 έκ. δρχ.) καί αί δεσμευμέ- θεν είς ΒρυΕέλλας τό Συμβούλι¬ ον Διευθύνσεως τής Μονίμου δια¬ σκέψεως των 'Εμπορικών καί Βιο μηχανικών 'Επιμελητηρίων των Χωρών τής Ε.Ο.Κ. (ΕύρωπαϊΚΓ-ς Οίκονομικής Κοινότητος). Κστά την ανωτέρω αύσκεψ.ν συνεζητήθη καϊ τό σχέδιον απο¬ φάσεως τό αφορών είς τάς σχί- σεις τής ΕΟΚ μετά των συνδεδε- μένων χωρών αυτής Ελλάδος κοί Τουρκίας. Ή έλληνική πλευρά επέτυχε την όμόφωνον έπικύρωσιν τοϋ δ- λουσχεδίου, άποτρέπουσα πάσαν άρνητικήν διά τα συμφέροντά μας πρότασιν, άλλά καί επέτυχε νά διατηρηθή τό προνομιακόν καθε- οτώς τής Ελλάδος κα'ι είς τό μέλλον, ανεξαρτήτως πάσης πα- ραλλήλου πολιτικής τής Ε.Ο.Κ. πρός τρίτας Χώρας. Συγκεκριμέ¬ νως, έπέτυχεν ώστε νά γίνη δε- τα πρό τού Ν. 12)75_ τό σννολι- | κτή ή τροποποίησις ότι : Ή Ε.Ο. κό ποσό ποϋ προβεβαιώθηκϊ θά μειοθή κατά 40%. ΑΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΓΏΝΙΣΜΟΣ ΠΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ 19. 000 ΤΟΝΝΩΝ ΣΙΤΟΤ Διενεργεΐται ιττίς 24 Απρίλιον διςθνής πλειοδοτικόν διαγιονι- μονται ώς έΕής: Γιά έΕοπλισμό ' Γμο;, γ,ά την πωλήση πρός έξαγω όεροδρομίων 21.492 χιλ., γιά τόν ( γή 19.000 κοατικοΰ σίτου, έσοδεί έΕοπλισμό τοϋ άερολιμένος τοϋ α? 1973, προελεύσεως εξωτερικόν, ιλημμύρες οτό Λεκσνοπέδιο Άττ;- προμήθεια άεροσκάφους έλέγχου' ° αϊτ0ζ πού θα άγοροΛθή, θά 50 έκατ. Γιά την ϋδρευση των Πατρών 40 έκ. Πά την ϋδρευση Έλληνικοϋ 10.680 χιλ. καί γιό ροδ.οβοηθπμάτων μετά τού ήλεκτρο εξαχτ)ή άπό μέν τόν λιμένα Πει¬ ραιώς άπό 6)ό έ'ως 13)ό, άπό δέ λιμένα Βόλου άπό 1)δ εως πόλεως τού "Ηρακλείου 52 έ-, νικοϋ έΕοπλ»μού 30 έκατ. 115)5)1975. Σοβαρέο δυσχέρειεα αντιμετωπισθούν οί έΕαγωγέο νωπών Κοτά τήν περίοδο 1974 — 75 κες έΕαγωγής κοί διαθέσεως των χθησαν άπό την χώρα μας |δ0.00θ τόνοι νωπών φρούτων, ηπευτικών καί χυμών. Θά μπο- |οι7σαν δέ νά έΕαχθοΰν εύχερώς οί 100.ΟΟΟ τόννοι πορτοκα- |.ιών, άν δέν έπερχόταν στό με· παγοπληΕία καί παρά τό γε- Ιονός τής μικρής χρονικής διόο- κειας τής μονοποικιλίος των όμ- φαλοφόρων πορτοκαλιών, πού δια θίτοομε γιά έΕαγωγή. Αυτά άνέφερε ό πρόεδρος τοΰ ■Συνδέαμου Έλλήνων ΈΕσγωγέ'υν |Νωπών Γεωργικών Προϊόντων κ. Κ. Καράγιωργας κατά τήν γενική |ουνέλευση των μελών τοΰ Συνδέ- ομου Τό δυααρεοτο, δμως, είναι, πρό οθεοε, ότι, ένώ οί έΕαγωγές των νωπών όπωροκηπευηκών ούΕήθη- καν την περίοδο 1974 — 75 κατά 31,40%, έναντι τής περιόδου 1973)74, τα συναλλαγματικά έσο δα δέν παρακολοϋθησον τήν αύ- ίηοη άντιοτοίχως καϊ άνήλθαν μό- νο κατά 13,44%. Εφθασαν, δηλοδή, αυνολικά οτό ϋψος των ββ.185.000 δολλα¬ ρίων καί μέ τούς χυμούς των 110. "2 000 δολλ. έναντι 82.141.000 98.3501000 άντιοτοίχως τής περιόδου 1973—74. νά κοταφανή δέ ή καθυοτέ- οέ σύγκριοη πρός τίς γενι- αύΕήσεις των τιμών αλ· προϊόντων, συνέχισε ό κ. Κα Ρόγιωργας, θά έπρεπε οί είσπρά- σέ συνάλλαγμα νά βρίσκων- κατά συντηρητική μέν έκτίμη- °Π στό ϋψος των 170 έκοτομμυ- δολλαρίων, κατά οίσιόδοςη των 200 έκστ. δολλαρίων. Κοί °"τό πρέπει νά αποτελέση οτοι- σοβαρής μελέτης γιά τίς έ- •εις, γιατί ΤΟ|> Κάς προβλημστίΖει καΐ μπο-
όδηγήση σέ όδιέΕοδο
έάν όλιγωρήσουμε οτό μέλλον.
ΣυνεχίΖοντας ό κ. πρόεδρος εί-
ε. ότι λόγω των διεθνών νομι-
Μοτικών διακυμάνισεων, των πλη
πιέσεων, τής ένε^-
Υειακής κρίσεως καί τής παγκόσ-
οίκονομικής ύφέσεως, οί τι-
μες τών νωπών άλλά κοί των χ.ι-
ν. καθηλώθηκαν. Καί ένώ δλα
έΕοδα καλλιεργείας, συσκευα-
^ καί μεταφοράς αυΕάνουν συ-
νεΧώ<:, τό έζαγωγικό κόστος δέν κθλύπτεται όπό τήν τιμή πωλήοε- καί άφήνει ολο καί μεγαλύτε- Ρο άνοιγμα, πού τελικά άηοβοίνει Γ προοδευτική μείωση τοΰ είσο- "Πματος των πορογωγών καί δη- άπαγορευτικές συνθή- Τθ1 ρεϊ προϊόντων οτίς κοταναλώτριες ά- γορές. Στή συνέχεια, άφοΰ φναφέρθη- κε στή συμβολή τής οημερινής Κυβερνήσεως γιά τήν στήριξ'.-) τοϋ είσοδήματος των παραγωγών νωπών, τόνισε ότι όφείλουμε στό μέλλον νά κστοβάλουμε σύντονες ποοσπάθειες, ώοτέ νά επιτευχθή μείωση μείωση τοϋ καλλιεργητι- κοϋ καί έΕαγωγικοϋ κόστους καί βελτιώση των δρων καί των τιμών πωλήσεως των προϊόντων. Κοί ό κ. Καράγιωργας συνέχι- σε «Σίναι άναγκαϊον νά επιστήσω¬ μεν τήν προσοχήν πάντων επί των κινδύνων πού περικλείει μία άλό- γιοτος καί άπρογραμμάτκττος αϋ- Εησις τής παρσγωγής ωρισμένων νωπών όπωροκηπευτικών προϊόν¬ των κα'ι των ποικιλιών ούτών κπί ειδικώτερον κατά τήν κρίσιμον ούτήν περίοδον πού διέρχεται ή παγκόσμιος οίκονομία. "Ας μάς επιτραπή νά συστήσωμεν τήν α¬ νάγκην άλλαγής προσανατολισμοϋ ωρισμένων καλλιεργειών πρός πρωΐμους, μεσοπρωΐμους καί όψί- μους ποικιλίας νωπών φρούτων κα'ι κηπευτικών. Τόν πολλαπλασια ομόν των είδών καί ποικιλιών πρός έπιμηκυνσιν τής έΕαγωγικΓίς περιόδου καί τήν όρθολθγικωτε- ραν καλλιεργητικήν εκμετάλλευ¬ σιν επί έκτατικής διευρύναεως καί φιλελευθέρας επιχειρηματίας 6άσεως, διά τήν μείωσιν τοϋ πα- ραγωγικοϋ κόστους. Πέραν τού¬ του, τήν αύΕησιν τής παραγωγικό τητος πρός βελτίωσιν τής άνταγω νιστικής θέσεως των προϊόντων. Θά πρέπει τέλος νά τονισθή 5- π, μέχρις ανορθώσεως των οίκο- νομιών των μεγάλων κοτοναλω- τριών χωρών καΐ τής έΕ αυτής αύ- Εήσεως τής Ζητήσεως κα! βελτιώ σεως των τιμών, τό κύριον πρό- βλημα θά είναι κατά πρώτον ή διάθεσις των προϊόντων καί κατά δεύτερον αί τιμαί. "Οταν είς τα πλούσια κράτη τής Εύρώπης ε¬ μειώθη κατά 50% ή κατανάλω¬ σις κρέατος, θά ήτο ίσως τολμη¬ ρόν νά πιστεύωμεν ότι θά συνεχί σωμεν τήν αύτοδύναμον τοποθετή αν των δευτερωτέρας άνάγκης φρούτων καί κηπευτικών μας καί μάλιστα είς τάς αύτάς ώς καί πρό τερον ποσότητας καί είς ίκανοποι ητικάς τιμάς». Άναφερόμενος οτήν άναθέρμαν οη των η σχέσεων ' Ελλάδος - ΕΟΚ, ό κ. Καράγιωργας εΐπε, ότι ή διοί κηση τού Συνδέσμου άπό την πρώ τη στιγμή έπανασυνδέθηκε μέ τα άντίστοιχα έπαγγελματικά όργα- να. Άπό τίς πρώτες δέ έπαφές, είπε, έπιβεβαιώνεται ή προϋπάρ- χουσα στόν κλάδο οτοθερή άπο- Κ. δύναται νά πολιτεύεται καθ' οί ονδήποτε τρόπον νομίΖει έναντι τρίτων κρατών, θά πρέπει όμως, νά διατηροϋνται συνεχώς είς τό ακέραιον ή συγκροτική άΕία των πλεονεκτημάτων τα όποϊα εχει σή μερον ή Χώρα μας, τόσον έναντι των τρίτων Χωρών, όσον καί των Χωρών τής Κοινής Άγορας. ΝΕΑΙ ΕΓΚΡΙΣΕΙΣ ΕΙΑΓΩΓΗΣ ΠΡΟ-Ι-ΟΝΤΩΝ. - Υπό τοϋ ύ- πουργείου Έμπορίου ενεκρίθη ή χορήγησι, υπό τής Τραπέζης τής Ελλάδος άδειών έΕαγωγής των κάτωθι προϊόντων: — Μηδικόλευρον 1.5ΟΟ τόννοι, είς χώρας έλευθέρου συναλλάγμα- τος. — Φασόλια 500 τόννοι έσοδεί- ναι κσταθέσεις ανήρχοντο είς 8. 821 έκ. δρχ. (αϋΕησις 236 έκ. δρχ.). Σημειωτέον ότι κατά τόν Ιανουάριον αί καταθέσεις ίδιωτών είχον μειωθή κατά 4.524 έκ. δρχ. ΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΑΙ ΕϊΕΛΙ- 1ΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟ Α" 15ΗΜΕΡΟΝ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ. - -Συμφώνως: πρός στοιχεϊα τής ΤραπέΖης τής Ελλάδος, διά τό πρώτον 15μερον τοϋ λήγοντος μηνάς Μαρτίου, ή νομισματική κυκλοφορία εμειώθη κοτίι 1.445 έκατ. δραχμων. καί άνήρχετο τήν 15ην Μαρτίου είς 79.125 έκ. δραχμων, καΐ άνήρ- χί,το την 15ην Μαρτίου εις 79. 125 έκ δροχμ. άπό 80.570 έχ. δρχ. τής 28ης Φεβρουάριον 'ΕΕ άλλου τα συναλλαγ.υατικά διαθέσιμα τής χώρας κστά τήν Ιδίαν περίοδον έμειώθησαν κατά ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕϊΣΑΓΩΓΗ ΗΕΤΑΧΕΙΡΙΙΗΕΝΩΝ ΕϋΙΒΑΤΙΚΩΝ ΑΥΤ0ΚΙΝΗΤ9Ν άς 1973 είς χώρας Οΐ^ναλλάγματος. - Χαλυβδόιρυλλα έλευθέρου είς Νοτιο- σλαυίαν μέχρι ουμπληρώσεως 40. 000 τόννων. — Λρ.υκοσίδηρος εις Νοτιοολαυί όν έτέρων 1.000 τόννων ήτοι -ου ψη, ότι γιά τα νωπά όπωροχηπευ- νολικώς ποσότητος 4.000 τόννον/, τικά προϊόντα, ή πλήρης καί μόνο ένταΕη αποτελεί θετικό βήμα ύπο- βοηθήσεως των έΕαγωγών τους στήν Κοινότητα. Τέλος ό κ. Καράγιωργας άνο- φέρθηκε στόν νόμο 226)69 κσί κατήγγειλε τήν «ακατανόητον στά σιν τοϋ ύπουργείου Οικονομικήν, τό οποίον επί £νσ καΐ πλέον έτος καταταλαιπωρεί τούς έΕαγωγεϊς των νωπών, άρνούμενον νά επι¬ στρέψη τάς διαχύτους έκ χαρτο- σήμου έπιβσρύνσεις, βάσει πρόσω ρινοϋ τιμολογίου έΕαγωγής, διά τάς «ΕΝ 0ΟΝ5ΙΟΝΑΤΙΟΝ» έ£α- γιογάς». — Κατά τί·; άρχαιρεοίες /ιά τήν άνάδειΕη νέων μελών τοΰ διοικητικοϋ συμβουλίου τοϋ Σ.Ε. Ε.Ν.Γ.Π., έΕελέγησαν οί έΕής : Κ. Κοράγιωργας, Γ. ΚαΛ^λέτρης, Ι. Χριστοδούλου, Γ. Λισσαϊος, Σ. Κασάπης, Σ. Σκουτερόπουλος, "3. Μπαλής, Χ. Παπαχριοτόπουλος Άθ. Κωτσής καί Γ. Σάλιαρης. (ΣΤΓ,ΚΕΝ/ΓΡΩ2Η ΣΤΟΙΧΕΙ- ΩΝ ΠΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΤΙ- ΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΧΑΘΕΩΡΗ ΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΑΡΙ«ΜΩΝ Άπό τό 1975 καί ιέ'ρε^ής ή Έ- θνική Στατιστική 'Τ.τηρεσία θά προβαίνη στή συγκίντροχΐη στατι στικών πληροφοριών καί στοιχ·;ίων άπό δλη τή χ«')ραι Λπαραιτητιον γιά την κατάρτιση, έπέκταση καί, κατά περίπτωση, άναθεώοηση δεί κτών τίμιον καί €ΐδικώτερα γιά την άναθεώοηιση τού ιδείχτου τι¬ μών χονδρικ,ής καί των γεοχργι- κών δεικτών καί γιά τήν -/.ατάρτι ση δεικτών τιμών είσροών —«κ¬ ρότον τοΰ τομέως τής βιομηχανίαν καΐ των υλικών κτιριακών κατα- σκευων. ΕΛΕΥΘΕΡΗ Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΪΥΛΕΙΑΣ Ή τιμή τής Ευλείας θά διαμορ- φώνεται άηό αϋριο ελευθέρα. Ό ύφυπουργός Έμπορίου κ. Γ. Παναγιωτόπουλος υπέγραψε χθές τήν ύπ' αριθ. 29)1975 Άγορανο μική ΔιόταΕη, μέ τήν όποία μετα τάσσεται ή Ευλεία έν γένει οτήν κατηγορία των έπουσιωδών είδών. ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ Α- ΤΕΛΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΕΜΠΟΡΕΥ- ΜΑΤΩΝ — Τό υπουργείον Οίκο- νουικών διά τής ύπ' άριθμ. Α341 / πολ. 98)22375 έγκυκλίου συνιοΓ.ΐ ρ,οός τάς Τελωνειακάς Αρχάς ότι Ηά πρέπει νά γίνωνται δεκτά ώα πιστοποιητικά καταγωγής καί .ιι- στοποιητικά κυκλοφορίας έμπορευ- υάτων. Αί ανωτέρω οδηγίαι άφοροϋν ;ι^ πεοιπτώσεις είσαγωγής πρώ- των ύλών έκ χωρών τής ΕΟΚ ήπ" εύθείας υπό εγχωρίων βιομηχαν- ' ή βιοτεχνιών, διά τάς όποϊο? προβλέπεται άναστολή ή μείωπ η δοσμών, έΦ' όσον τα συνοδεύο·1- τα αύτάς πιστοποιητικά κυκλοφορΙ- σς δέν δύνανται νά γίνουν ογό- δεκτά ώς τοιαϋτα, πληροϋν ούς όρους έγκυρότητος των ■ττοποιητικών καταγωγής πρέπει ν ο γίνωνται δεκτά. ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΙΔΙΩΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑ¬ ΡΙΟΝ. — Αί ίδιωτικα'ι καταθέσεις είς δραχμάς είς τάς τραπέΖας καί τούς λοιπούς πιστωτικούς όργανι- σμούς, κατά τόν παρελθόντα Φε βρουάριον, παρουσιάΖουν αϋΕησ'ν κατά 1.342 έκ. δρχ. καί ανήρχον¬ το είς 206.005 έκ. δρχ., συμφο νως πρός στοιχεϊα τής Τραπέζης τής Ελλάδος. ΈΕ αυτών αί κατα¬ θέσεις ταμιευτηρίου ανήρχοντο είς 139.739 έκατ. δρχ., παρουσιάζου- οαι αϋΕησιν κατά 866 έκ. δρχ. Αί κατσθέσεις προθεσμίας άνήρχονο είς 40.181 έκ. δρχ. (αϋΕησις 272 έκ. δρχ.). Αί καταθέσεις δμως ά- ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ Είς τήν έκδοσιν μας τής 5)4) 75 εδημοσιεύθη έκ τυπογραφικής όβΛεψίας εσφαλμένως ό τίτλος τού Ίσολογισμοϋ : «ΑΡΜΑΠ- ΛΑΣΤ. Ε.Π.Ε. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΝΗΜΑΤΩΝ ΡΥΟ άντ! τού όρθοϋ: ΑΡΜΑΠΛΑΣΤ» Ε.Π.Ε. ΒΙΟΜΗ¬ ΧΑΝΙΑ ΜΙΓΜΑΤΩΝ 15 έκατ. δολλ, εις 1.094 έκατ. δολλ. άπό 1.109 έκ. δολλ. Αί πιστώσεις πρός τό Δημόσι¬ ον ανήρχοντο συνολικώς, κατά τήν δίαν περίοδον είς 46.486 έκατ, δρχ. έκ των οποίων ό λογαρισ- σμός κοταναλωτικών αγαθών πα· ρουσισΖει υπόλοιπον 23.520 έκατ. δρχ. (μείωσις 252 έκ. δρχ.), τα έντοκα γραμμάτια ανήρχοντο είς 10.196 έκ. δρχ. (αϋΕησις κατά 1.048 έκ. δρχ.), ό λογαριασμός συγκεντρώσεως είοπράΕεων πλη- ρωμων παροοσιάΣει υπόλοιπον 462 έκ δρχ. (μείωσις κστά 1.650 έκ. δρχ.) καί αί λοιπαί ιΐιστώσεις α¬ νήρχοντο είς 12.308 έκ. δρχ. (μεί- ΐ'·σις κοτά 10 έκ. δρχ.). ΑΜΕΡΓΚΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α¬ ΠΟΣΤΟΛΗ. — Συμφώνως πρός ανακοίνωσιν τοθ Έμπορικοϋ κα'ι Βιομηχανικοϋ Έπιμελητηρίου Αθη¬ νών, Άμερικανική έμπορική απο¬ στόλη αφικνείται τό προσεχές Σά8 βατον είς Αθήνας κα! θά παρα- ιιρϊνη μέχρι τής 10ης Απριλίου. Τα μέλη τής έν λόγω άποστο- λήο θά έχουν έπαφάς μέ Έλλη- ναε επιχειρηματίας προκειμένου νά προωθήσουν είς τήν Έλληνι- κάν αγοράν τήν πώλησιν Άμερικο· νίκων ίατρικών μηχανημάτων καί σ^οτημάτων πρός έΕοπλισμόν νο· σοκομείων, κλινικών καί ίατρείων ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ IV ΛΕΙΑΣ. — ΔΓ αποφάσεως τοϋ ύπουργείου Έμπορίου ή τιμή τής Ευλείας θά ϋιομορφοϋται έλευθέ- ου>ς. Διά τής ύπ- αριθ. 29)75 σχε-
τικής άγορανομικής διατάΕεως με¬
τ ετάνα Π Ευλεία είς τήν άγορανο-
υικήν κατηγορίαν των «έπουσιω-
ί.ών είδών».
Έπιτρέπεται έφεΕης ή είσογω-
γή μετοχειρισμένων έπιβατηγών
αύτοκινήτων, χωρίς ποσοτικό πε-
ριοριομό. Έπίσης, έπιτρέπεται ή
είσαγωγή καινούργιων ή μεταχειρι
σμένων έπιβατηγών αύτοκινήτων,
τό όποϊα, έφ' όσον προορίΖονται
γιά ταΕί, θά ύπάγωνται οτό καθε-
ατώς είοογωγής φορτηγών αύτο¬
κινήτων.
Τέλος, άπλουστεύεται ή διαδι-
κααία είσαγωγής αύτοκινήτων χω
ρϊς συνσλλαγματικές διατυπώσεις.
Σχετικώς ό ύπουργός Έμπορί¬
ου κ. Ι. Βαρβιτσιώτης άνακοίνω-
σε χθές τα έΕής :
• Καταργεϊται τό καθεστώς είοά
γωγής μεταχειρισμένων έπιβατη-
γών αύτοκινήτων, τό οποίον εϊχε
καθιερωθή άπό τοϋ 1971 καί τό
οποίον είχεν ώς άποτέλεσμα άφ'
ενός τήν ταλαιπωρίαν των πολι-
τών καί άφ' ετέρου τήν οικονο¬
μικήν ·έΕόντωσιν τοϋ κλάδου των
έπαγγελματιών, οί όποίοι ήσχο-
λοϋντο μέ τήν εμπορίαν των έν
λόγω αύτοκινήτων.
Οϋτω, υπεγράφη άπόφαο·ς τοϋ
ύπουργοΰ Συντονιομοϋ καί Προ
γραμματιομοϋ κ. Παπαληγούρα
διά τής οποίας λαμβόνονται τα κά
τωθι μέτρα διευκολύνσεως τής εί-
σσγωγής έπιβατηγών αύτοκινή¬
των.
— Αϊρεται ή άπό τοϋ έτους
1971 ίσχύουσα απαγόρευσις τής
Άντ! τοΰ έτους κατασκευάς
^σμθόνεται ύπ' όψιν τα (Ετος κυ-
κΛοφορίας — Έπιτρέπεται υπό ό¬
ρους ή είοαγωγή έπιθατηγών ού*
είσαγωγής μεταχειρισμένων έπιβα τοκινήτων υπό μετεκηαιδευονέ-
τπγων αύτοκινήτων, έπιτρεπομέ-
νης έφεΕης τής είσαγωγής των
έν λόγω αύτοκινήτων ανευ ποοο
τ'κοΰ περιορισμοϋ καί υπό τάς
προϋποθέσεις <ιί οποίαι προθλέ- πονται είς τήν σχετικήν απόφασιν — Όμοίώς ή Κυβέρνησις, επι¬ θυμούσα νά διευκολήνη τούς έ- παγγελματίας όδηγούς ταΕί, επέ¬ τρεψε τήν εισαγωγήν καινουργών ή μεταχειρισμένων έπιβατηγών αύ τοκινήτων, τα όποϊα έφ' όσον προ ορίΖονται νά ταΕινομηθοϋν ώς τα- Εί, θά ύπάγωνται είς τό καθεστώς είσαγωγής φορτηγών αύτοκινή¬ των, δηλαδή θά ύπόκεινται είς χρηματικάς προκαταβολας 45% μ;, δίμηνον παρακράτησιν καί έφό σον θό πρόκειται περί μεταχειρι¬ σμένων δέον νά είναι ταυτα κυ¬ κλοφορίας τής τελευταίας διετί- ας. — Περαιτέρω όπλουστεύεται ή δ'αδικασία είσαγωγής αύτοκινή¬ των άνευ αυναλλαγματικών διατυ πώσεων, είς τήν όποιαν έπέρχον- ' ται αί κάτωθι μεταβολαί : νων καί ύποτρόφων. — Έπιτρέ¬ πεται ή δωρεά αύτοκινήτων μετο- Ευ συΖύγων καί μέχρι δευτέρου βοθμοϋ συγγενείος κατ' ευθείαν γραμμήν ή έκ πλαγίου. — Κοταρ- γεϊται ή απαιτουμένη μέχρι τούδε έτησία αδεία παραμονής άλλοδα- πών καί όμογενών Εένης ύπηκοό- τητος. — Πρός εκκαθάρισιν μιάς ανω¬ μάλου καταστάσεως, δημιουργή· 0ε:σης έκ των προηγουμένως πε- ριοριοτικών διατάΕεων επετράπη ό τελωνισμός μέχρι 31 Μαίου 1975 αύτοκινήτων ευρισκομένων είς τό Έλλνικόν έδαφος, τα ό· ποία δέν ύπήγοντο είς τάς μέχρι τούδε διατάΕεις καί μέ επιβολήν είοφοράς άνερχομένης είς τα 25% τής δασμολογητέρας άΕίας των. Ή έπιβολή τής είσφορας αύ τΓ|Γ δικαιολογείται έκ τοϋ γεγονά τος ότι τα αύτοκίνητα ταύτα εί¬ χον κομισθή είς χαμηλοτέρας τι¬ μάς των σήμερον ίσχυουσών*. ΑΙΣΙΟΔΟΞΕΣ ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΝ ΑίσιόδοΕες έμφανίΖονται, γιά πρώτη φορά άπό όκταμήνου, οί προ βλέψεις των μονάδων πού μετέ- χουν στήν έρευνα τοΰ Συνδέσμου Έλλήνων Βιομηχάνων, γιά τόν Μάρτιο κα'ι τήν τριμηνίο Μαρτίου — Μαίου 1975, πού τα σποτελέ- σμστά της δημοσιεύονται οτό τε¬ λευταία δελτίο τοϋ ΣΕΒ. Οί εύοί- ωνες προοπτικές άφοροϋν οτήν άνάκαμψη των πωλήσεων καί των έΕαγωγών, προβλέπουν δέ, γιά πρώτη φορά άπό τόν Ίούνιο 1974, αϋΕηση τής όπασχολήοεως. Συγκεκριμένα για τόν Μάρτιο έ.έ., τό 54% των έπιχειρήσεων Όϋ δείγματος προβλέπει αϋΕηση των πωλήσεων καί τό 43% άνοδο των έΕαγωγών, ένώ τό 79% άπαν τα ότι θά παραμείνουν σταθερές ο: τιμές των βιομηχανικών προϊ όντων. Σχετικά μέ τήν τριμηνία Μαρ- τιου - Μαίου 1975, έΕ άλλου, ή πλειοψηφία των μονάδων τοϋ δείγ ματος άναμένει γενικώτερη άνά¬ καμψη — σοβαρή αϋΕηση των πω λήσεων, των έΕαγωγών κα'ι τής άΓΊασχολήοεως. Πέρα άπό αυτά ό ΣΕΒ έπισημαίνει ότι τα ποαοττά των αίσιοδόΕων προβλέψεων, γιά όλα τα μεγέθη τής ερεύνας, αύ- Εήθηκαν αισθήτα. Γενικώτερο συμ πέρασμα ι κατά τούς θερινούς μη νες ή έπιχειρηματική δραστηριό- της θά περάση σέ άνοδική φάση. — Άναφορικά μέ τίς πραγμα- τοποιήσεις τοΰ Φεβρουαρίου 1975 όπό τήν έρευνα προκύπτει μικρό- τερη άνοδος άπό έκείνη τού Ία- νουαρίου, ένώ οί πωλήσεις, παρά τ'ς αίσιόδοΕες προβλέψεις, δέν αύΕήθηκαν. Σχετικά μέ τήν παρα¬ γάγη, οί έκτιμήοεις μιλάνε γιά μείωση ένώ γιά τίς έΕαγωγές, μι- κρή άνοδο. — Οί έΕελίΕεις καί άποκλίοεις πού άφοροϋν στά βοσικά μεγέθη -ής έλληνικής βιομηχανίας, σύμ¬ φωνα μέ οχετικούς δεϊκτες πού καταρτίζει ό ΣΕΒ, δημοσιεύονται οτό τελευταϊο δελτίο τού, έχουν δέ συνοπτικά ώς έΕής : Συνεχίσθηκε κα'ι τόν Δεκέμβριο 1974, ή πτωτική τάοη τοϋ δείκτη βιομηχανικής παραγωγής — μείω σ.-| κατά 2,3% έναντι τοΰ Δεκεμ¬ βριού 1973 καί κατά τό ϊδιο πο- σοστό έναντι τοΰ Νοεμβριού 1974 Οί έΕελίΕεις των λοιπών μεγε- θών έχουν ώς έΕής : — Παραγωγικότης εργασίας στήν βιομηχανία : Υποχωρήση κα τα 1,7% τόν Δεκέμβριο 1974 έ¬ ναντι τοϋ πρό έτους έπιπέδου. — Δαπάνες έργατικοϋ δυναμι- κοϋ -. ΑϋΕηση έμφανίΖει ή δαπά- νη αυτή τής βιομηχανίας, τάν Μάϊο 2974, οέ σύγκριοη μέ τόν ϊδιο μήνα τοΰ 1973. — Μέσο κόστος εργασίας, κατά μονάδα παραγωγής : Τό μέγεβος αύτό αύΕήθηκε τόν Ίούνιο 1974 κατά 2,5% έναντι τοΰ προηγουμέ- νου μήνα, κατά 6,9% έναντι τής προηγουμένης τριμηνίσς καί κατά 40,3% έναντι τοϋ Ίουνίου 1973. — Λιανικές πωλήσεις : Τόν Δέ κέμβριο 1974, σημειώθηκε αύΕη- ση κατά 93,2% έναντι τού Σεπτεμ βρίου 1974 τής πιστοδοτήσεως ά- νο μονάδα παραγωγής, κατά 7,8% έναντι τοΰ Νοεμβριού καί κατά 1β% έναντι τοϋ Σεπτεμβρίου 1974. — Πιστοδότηση τής βιομηχανί- ας : Τόν Δεκέμβριο 1974 οημειώ θηκε αϋΕηση τής πιστοδοτήσεως όνά μονάδα παραγωγής, κατά 7,8% έναντι τοΰ Νοεμβριού κα'ι κ.ατά 18% έναντι τοΰ Σεπτεμβρί¬ ου 1974. — ΈΕαγωγές βιομηχανικών ηροϊόντων. Τόν Δεκέμθριο σημει¬ ώθηκε οϋΕηοη κατά 4,2% οέ ούγ- κρΐοη μέ τόν Νσέμβριο, έναντι τοϋ συνόλου των έΕαγωγών. Λιευθύνσεις συμφώνως τω Νομώ ΙΔΡΥΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ (1926 - 1975) ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55 Ίδιοκτήτης — Διευθυντής Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (Λεωφ. Συγγροϋ 360 Καλλιθέα) Προϊστάμενος Τυπογραφείου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία : Σπαρτάκου 19 ΑΜΦΙΑΛΗ Ή ΔιάταΕη αυτή ίσχύει άπό αϋ ριο σέ δλη τή χώρα. Α Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύ μων Έταιρειών καΐ Έτοιρειών Περιωρισμένης Ευθυ¬ νής δτι δι" αποφάσεως τού κ. Ύπουργοΰ Έμπορίου Ι ύπ' αριθ. 66378)4126 της 16)12)65. δημοσιευοεϊσητ; | είς τό ύπ' αριθ. 960)23.12.65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύ < μων Έταιρειών), άρχεται δτι δύνανται νά συνεχίσω- ; αι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς τό)ν Γε- ; νίκων Συνελεύσεων καί τούς Ίσολργισμοίκ: των διά ; ;της οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟίνΙΟΛΟ- ; ;ΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ». ώς εγένετο ! [μέχρι τούδε διά τής «ΟΙΚΟΜΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό ! [τής συγχωνεύσεώς της. ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΑ ΤΟ ΜΑΝΆΤΖΜΕΝΤ Ό ύφυπουργός Συντονιομοϋ κ. '. Κοντογιώργης μετέσχε τής συ- 2Γ|Τήσεως γιά τό μάνατΖμεντ στόν δημόσιο καί Ίδιωτικό τομέα, πού ώργάνωσε ή ΕΕΔΕ στά πλαίσια τής γενικής συνελεύσεως των με λών της. Ό κ. Κοντογιώργης ύ- πογράμμισε δτι αποτελεί πρωταρ- χική άνάγκη ή έπίλυση τοΰ προ- 6λήματος τής δημιουργίας διο,κη- τικών οτελεχών στόν δημόσιο το μέα, είδικευμένων στήν έφαρμο- γή των συγχρόνων μεθόδων καΐ τής τεχνικής τοϋ μάνατΖμεντ, πού πρέπει ν' άνο2ητηθή σέ στενή ου νεργασία Κράτους, έκπαιδευτικών ίδρυμάτων, έπιχειρήσεων κα'ι όρ- γανώσεων μάνατΖερς. Έπίσης έ- πεσήμανε τή σημασίσ τοΰ έργου τής ΕΕΔΕ, στήν αναπτύξη τοΰ ρλ ληνικοϋ μάνατΖμεντ, δήλωσε δέ ότι ή Κυθέρνηση θά παράσχη κά θε δυνατή ουμπαράσταση στήν 'Έ ταιρεία. Είσηγητής στήν ουΖήτηση ήταν ό πρόεδρος τής ΕΕΔΕ κ. Έμμ. Νειάδας Στήν εκδηλώση μετέ- θαιουδάκης, ό διοικητής τής ΔΕΗ ΘΑ ΕΝΙΣΧΥθΟΥΝ καθηγητής κ. Άγγελόπουλος, ό | γενικάς γραμματεύς τοϋ ΕΟΤ κ.Ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Τ2σνετάκης κλπ. ΠΑ ΕϊΑΓΩΓΕΣ θνική Στατ,στική Ύπηρεσία θά κ· «πουργός, άφοϋ άνοφέρθί,κε προβαίνη στή συγκεντρώση οτσπ-,Μον έ^δημοκροτισμά τής οίκο*ο- ΣΥΓΚΕΝΤΡΟΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΠΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΑΡΙ,ΘΜΩΝ Άπό τό 1975 καί έφεΕης ή Έ- Ό ύπουργός Έμπορίου κ. ϊ. Βαρβιτσιώτης έγκαινίασε στό Ζάη- πειο Μέγαρο, την Δ' Πανελλή- ν :ον " Εκθεσιν ΚλωοτοϋφαντουργΙ- ος, Πλεκτικής καί Έτοίμων Ένδυ- μάτων. Μιλώντας κστά τα έγκαίνια, ό στικών πληροφοριών καί στοιχεί- ων άπό όλη τή χώρα, άπαραιτή- των γιά τήν κατάρτιοη, έπέκταοη κα'ι, κατά περίπαωση, άναθεώρη ση δεικτών τιμών καΐ είδικώτερα γιά τήν άναθεώρηση τοϋ δείκτου τιμών χονδρικής κα'ι των γεωρνι- κών δεικτών καί γιά τήν κατάρτι ση δεικτών τιμών είσροών — *κ ροών τοϋ τομέως τής βιομηχανί¬ ας καΐ των υλικών κτιριακΏν κσ- τασκεοών. . · Σχετική κοινή άπόφασή ηί>ν ύ·
ί χβ^ικοί γρομματεϊς των
υπουργείων^ Ζϋ—ονισμοΰ κα'ι Βιο-
μηχανίας κ.κ. Θεοφάνους κοί Μ.ττ
■ 'ας κα'ι οτήν ελευθερία τοΰ £μ·
ποοίου. έθιΕε τα θέμα των εξαγω¬
γήν καί ύπογράμμηε ότι ύπάρχουν
μενάλες δυνοτότητες άναπτύΕεοκ;,
άλλά καί διαφοροποιήοεώς τους.
Τό κράτος, είπε ό κ. Βορβιτσιώ-
της. θά καταβάλη ιδιαιτέραν προ¬
σπάθειαν ένισχύσεως των έπιχει¬
ρήσεων νά επιτύχουν τήν έμοοο;-
κήν οργάνωσιν κοί διείσδυσιν ε;*:
τάς Εένας άγορας μή φειδόμενον
οίκονομικών θυσιών. Πρόθεσις τού
ε:ναι νά ένθαρρύνη τήν δηριουρ-
πουργών Συντονιομοϋ καί Οίκονο γίον μεγαλυτέρων, ύγιεοτίρων κοϊ
μικών κ.κ. Παπαληγούρα
Δί-ι .έπιθετικών. μονόδων καΐ νά ύοο-
Ξ
βλέτογλου δημοσιεύθηκε οτήν Ξ βοηθήση την συνεργασίαν τ«ι»ν είι
φημερίδα ττ>: Κυβερνήσευχ: |τόν εμπορικόν
ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΠΑΡΑΜΕΝΗ
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΕΝΟ
Ό ΙΙρόρΛρος τοϋ Εμ.'ϊορικοΰ
Αθηνών %■ Ι. Πλατο')
μέτρ« πού ΐ£αγγίλθηκαν πρό ήμε
(Κ»ν, δήιλοχτε τα ί-ξής:
«Μέ
το νομισα«τοπι<ττα>τικον
,τοόγρ«μμα τοϋ ?τους
παν
ξηγγέ'λθη από τόν 'Τπουργάν Σνν
τονιομοΰ καί Προγοο>μμ(ΐτισ;μον χ.
Παπαληγουραν, επιχειρεϊτκι, προ-
«ρανώς, όπως κεντρΐβθοϋν κ«ί τ?-
βοϋν ε[ς κίνησιν «ι διαιδικασίαι
πού είναι άπαραίτητοι διά ν' αρ¬
χίση ού0ΐα<ττ<κά ή κητοΒτολρμηοις τής ίκΐέσειος. Πρεννι τουτο ν<Ί κριθή είς σιν μέ τόν ΓΙοοϋ.ιολογΐίΗΐόν τι > κρατικήν έσόδι>>ν καί δα,τα-
νώνι, όπως τύ κατέθεσε ό 'Τποΐ'ρ-
νός Οικονομικήν κ. Αεολττογλου
καί Λθΰ κατ' ανάγκην οιέπεται άπό
τάς ηί»ξτ)μΓνας δαπά·ας διά την ά
μυνι» ίής χώοηζ, τάς οποίας δλοι
οί 'Έλληνες κατανοοΰν. Αί εκτα-
κτοι περίστασις τής χιί>ρας ώ,δή-
γηβαν ώστε είς τό βκέλος των Ι
σόδιον νά πεοιληφθοϋν, πλήν αλ
λων πόοο»ν, εαμεσοι (^όο-ο, είς ί-
καόν ί'ψος, πού, χωοίς τό κοιτή-
ριον αΰτό, οέν εχονν δικαιολογητι
«ήν βάσιν «<ροϋ άφοροΰν, κατά Τ-ό πλείστον, ορόρον >.ηταναλώσε-
ί-1;; επί διαφόρων εΐδών, τα όποϊα
'"-ίά την σύγχρονον ζωήν είναι σ»
νί>8ους χρήσειι)ςι ώστε εύλάγως νά
συζητηταί ό τρό.τος έπιλογής των.
ΙΓρέπει δμίος ν' αναγνωρισθή ότι
διά των &>>λι,>ν δηιιοσιονομικών
μέτρων, πού άςρ-οροΰν τα εσοδα
τοϋ Προυπολογισμόν, παρά την δι
οτύπωσιν ενλόγίον, άλλά ουγκρου
ομένων μταξύ των «πότΐ'εον, διε
α,άνη ή άναξήτησις άπα6άθρου δι
η. την άσχησιν όημοσιονομικής πό
λιτικής ευρύτερον κοιν'ονικοοικο-
νομικοΰ περιεχαμένου τ.αί 'δικαιο-
τέρας κατανομής των φορολογι¬
κόν 6αρων, ή όαοία δμ:»ς δέν θά
λάβη σάρκα καί όστά ίςρ' όσον χοό
νόν θά διαρκοϋν καί δέν θά π«ρι-
σταλοϋν αποφασιστικώς αί νομοθε
τημέναι φορολογικαί γϊΗόιλι, άσχέ
τως των λόγοιν ποΰ τάς ΰπηγόρϊυ
((.σικον Ιδιαιτέρως. Τό θεμα των
κινήτο<ην ομο)ςι δέον νά άντιμετω πιβθή όρθολογικώς, ωσττ νά μή ί' .■τοθηκειθή τό μάλλον. Τό εμπόριον, πλήν τού βξαγ<»γι 5Χν, .ιαραμένει καί πάλιν παραμε ρισΐμένον, ώς πρός την δυνατότη- τα έπαψής μέ τάς Τραπέζα;. Τό υποβληθέν αΐτημα δι' ενα τρεχού μενον λ) σμόν, περιωριβμένου ν- Ή άττόφαοη τής Νομιαματικής γιά τα στεγαστικά δάνεια τής Κτηματϊκής Τραπέζης Τό έπιτόκιο των οτεγαστικώ/ τό ϋψος των δρχ. 1.500.000. Κα | δανείων τής Κτηματικήα ορισθή- τα τό λοιπά έφαρμόίοντσι αί προ- κε κατό δύο μονάδας ύψηλότερο ϋποθέσεις κα'ι οί όροι των έν ισχύϊ άπό τό έπιτόκιο καταθέσεων Τα- μ·ευτηρίου οτά Ταχυδρομικά Γα- άποφάσεων τής Νομισματικής Έ πιτροπής. Ή χορήγησις των δα μ'ευτήρια, ένώ προϋπόθεοη γιά. νείων τής παρούσης κατηγορίας τή χορηγήση των δανείων αυτών ετέθη, ή άΕία τού άγοροίομένου ς, κατ' άοχ,ήν, ί[ς άντικατά- | Π τού άνεγειρομένου ακινήτου (χω σαν. 'Οπωαβήιτοτε, αί όλαι ρυθμί- στασιν τού λ)σμοΰ Έχτάκτίον Ά ναγκοιν (τϊίροι·), δι' όλας τάς ΐ- πιχπρήιοεις, άσχέτως βιβλίον, χοοίς σύνδεσιν μέ τάς γνωστάς ιδεσμενση; τής Ν.Ε. άλ λά μόνι,ν 6άσ! ι ποσοστοϋ «τί τοΰ ε'ργαοία;, όπως Ισχΐ'σρν ίς τό πικ.ΓΛβύν, παραμένει άνικα νοποίητον- Καί ί»μΐ"ς <ιί Έμπορι- επιχίΐρήσ:-!; άνε&ρχθησαν, καί 9' ανοδΓχθοϋν είς μεγαλύτερον βα Ίμ!>ν τα βάςιη των Γύξημενων μι-
"θίίδοσιών, όπως ?πίσης τάς <ϊο- ■)ολογικάς >.αί τάς ποικίλας άλλοις
'πιβαρι· σεις, Λστρ εΰλόγΐι)ς άνα-
ιρνο.ν ικανοποίησιν τού αίτήμα
ος δι' άνετοτρραν χρηματοδότη
ιν^ ιδιαιτέρως τής άνιοτρρο) μοο
Αΐίτθι-,ια ίκι/νοποιήσεως προεκά
.•εσεν ρίς τόν εμπορικόν κόσμον ή
ατόπιν ειίσηγήσείος τοΰ 'Τπουρ-
γομ Έμπορίου κ. Βαρβιτσιώτη, ά-
ναβί.,ισις τής χρηματοδοτήσϊως
τοΰ Ιμπορίου διά παγίας έγκατα-
στάσεις, αέ τό ποσόν των δρχ.
.'ΟΟ ρκατομ,αυοίων. Παρά τό ανε-
παρκές τοΰ ποσοσοΰ καί τό ερώτη
ιια ποίοι τελκιώς θά τό λάβοΐ'ν,, ή
απόφασις έκτιμάται ίδιαιτίροις ά
πό την εμπορικήν τάξι% διότι, μέ
την διεύρυνσί της καί την μόνιμον
καθιέί>ο>σιν διά τό μέλλον, Λυναν
ται νά επιλνθοΰν βασικά πρθβλήμα
τα της.
Τό άνανγελθέν δψος τάχν στε-
γαστικών ιδανεκον, ρξ άλλοις καί
τα σ^ναφή μέτρα, πλήν τοΰ κοινιο
νικοϋ περιεχομρνου τιον, θ' άσκή-
σουν κάποιαν ·εύεργετικήν έπιρρο-
ή ν;ίς τόν εΰπαθή τομέα τής ά>.ΰ
σεοις των εΛΐχειρήσείον καί των
ΰπηοεσιών πού σννδέονται μέ την
οικονομικήν δραβτηριότητα, ή ό-
σεις τής ΐξαγγελθείσης πιστιοτι- ( ποία έ'χει υποστή έπικίνιδυνον κά-
κής πολιτικάς τρ!νοι»ν ν' άνταπο- θίξηβιν. Άνακοιφιβις άναμενεται,
κοιθοΰν, κ.ατά πλήρη Τϋυλάχκττον £| άλλοι1, άπό τάς έπενδύσεις τοϋ
ρ'ις την άΕία τού οίκοπέδου) νό
μην ύπερβαίνει τό 1,5 έκατ.
Τα ανωτέρω διευκρινίΖονται στή1
κοινοποιηθεϊσα σχετική άπόφαοη
τής Νομιοματικής Έπιτροπής, "ό
πλήρες κείμενο τής οποίας έχί
ώς έΕής:
«Ή Νομιοματική Έπιτροπή, λα
βοΰσα ύπ' όψει κλπ. απεφάσισε
τα κάτωθι:
1. ΚσθορίΖει τό ανώτατον κατά
περίπτωσιν όριον των χορηγουμέ
νων υπό των ΤραπεΖών Έθνικής
Κτηματικής Τραπέζης τής Ελλά¬
δος καί Τραπέζης Ύποθηκών ατε-
γαστικών δανείων είς δρχ. 350-.
000 (δραχμάς τριακοσίας πεντή¬
κοντα χιλιάδας). Ή χορήγησ·ς
των ρατεγασπκών δανείων τέλει
υπό την προϋπόθεσιν ότι ή άΕία
τοϋ άγορα£ομένου ακινήτου ή τοϋ
άνεγειρομένου τοιούτου (μή περι-
λαμβανομένης τής όξίας τοϋ ίδιο-
κτήτου οίκοπέδου) δέν ύπερβαίνίΐ
υπό των ανωτέρω Τραπεζών θά
λαμβάνη χώραν έντός των οίκεί-
ων κονδυλίων των κατ' έτος έγ-
κρινομένων προγραμμάτων χορη-
γήσεων αυτών.
2. Τό έπιτόκιον των δανείων
των χορηγηθησομένων βάσει τής
παρούσης αποφάσεως καθορι'Ζε ται
κατά 2 μονάδας ανώτερον τοϋ Α-
κάστοτε ίοχύοντος έπιτοκίου κατσ-
θέοεων ταμιευτηρίου είς τα Ταχυ¬
δρομικά Τσμιευτήρια. Προκειμένου
περί δανείων συνομολογηθησομέ-
νων άπό τής κοινοποιήσεως τής
πορούσης καί πέραν, είς περίπτω¬
σιν μεταβολής τοΰ έπιτοκίου κα¬
ταθέσεων τοϋ Τσχυδρομικοϋ Ταμι¬
ευτηρίου θά μεταβάλλεται άντι-
οτοίχως καί τό έπιτόκιον των προ¬
ηγουμένως συνομολογηθέντων δσ-
νείων, μή δυνάμενον πάντακ; νά
υπερβή τό έπιτόκιον τό οποίον ϊ-
σχυε κατά τόν χρόνον συνομολο-
ήαεως τού δανείου-.
Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ
ΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
Κοινοποιήθηκε, έΕ άλλου, καϊ ή
άπό 14 Μαρτίου όπόφαση τής Νο·
μισματικής, γιά τή χρηματοδότηση
τής έπιβατηγού ναυτιλίας, πού εϊχε
άνακοινωθή πρό 15θημέρου. "Ο¬
πως εϊχε άνακοινωθή τότε οί έ>
περχόμενες τροποποιήσεις στό
προϊσχϋον καθεστώς είναι:
— "Οτι χορηγοϋνται δόνειο γιά
κεφάλαια κινήσεως κατά τα ίσχϋον-
το προκειμένου περί βιομηχανίαν:,
μέ τραπεΖικά κριτήρια γιά τα υπό
έλληνική σημαία έπιβατικά σκάφη,
περιλαμβανομένων καί των κρουα-
ίεροπλοίων.
— "Οτι γιά τή χρηματοδότηση
μειοσκευής ή έπισκευής σέ έλλη-
νικά ναυπηγεϊα έπιβατηγών, πορ-
βμείων καί κρουαζιεροπλοίων υπό
έλληνική σημαίσ δέν άπαιτεϊται
πλέον αδεία τής Ν.Ε., άλλά κα^ά
την κρίση τής χρηματοδοτούσης
ΤραπέΖηο.
— Τέλος, μέ την ϊδια άπόφασι;
κεφαλαιοποιοΰνται οί ληΕιπρόθτ
σμες έντός τοΰ 1974 καί όσες ν'-
νονται ληΕιπρόθεσμες ώς τό τέ-
^: τοϋ 1ου εξαμήνου τοϋ 1975,
όφειλές των ναυτιλιακών έπιχειρή-
σεων, άπό μακροπρόθεσμα δάνεια
για έπιβατηγά, πορθμεία καί κρο·>
οΖιερόπλοια, οέ 6 χρόνια, πρός
11,5%.
Έμπορεύματα τρίτον χωρών είσάγογΤθ|
στήν Έλλάδα μέσω ΕΟΚ χωρίς δ
"Ερευνα γιά νά έπισημανθούν
όλες οί άπό 1ης Νοεμβριού 197^
είσαγωγές σύτοκινήτων άπό Ία-
πωνία ή δλλες χωρες πού πρσν-
ματοποιήθηκαν κατά καταχρηστ-
κή άπόλαυση τοΰ προνομιακοϋ κα
θεστώτος πού ίσχύει έναντι τής
Κοινής Άγοράς, θά διεΕσχθή ά
πό τίς τελωνειακές άρχές.
Την έπιοήμανση των είοαγω-
γών αυτών Ζήτησε τό ύπουργεϊο
Οικονομ ι κων μέ έγκύκλιό τού
(Σ. 1958)30) πρός τίς τελωνε,α
κές άρχές, έΕ άφορμής πληροφο¬
ριών, ότι χρησιμοποιεΐται τό εδά-
φός των χωρών τήύς ΕΟΚ γιά
κτηρισθή ώο συστηματική καί κστ', ελευθέρα κυκλοφορία
τρίτων
σπράχθηκαν
Κθί -,
οί τελωνε.ακοί ^
ελε
έΕακολούθησιν είοαγωγή προϊόν
των τρίτων χωρών μέσω τής £.
Ο. Κ. διά κανονικοϋ πιστοποιητι-
κοϋ κυκλοφορίας».
Καί προοτίθεται :
«Έπειδή, αί πρώται ένδείΕε·ς.
συμπληρωθεϊσαι καί δι' έταίρων
στοιχείων, ένιοχύουν την πεποί9η
σιν ότι ένεργεϊται συστηματική
όπό ωρισμένων πλευρών κστοσ-
τρατήγησις τοϋ θεσμοϋ ελευθέ¬
ρας κυκλοφορίας, παραγγέλλομεν
όπως ένεργήσητε σχετικήν έρευ¬
ναν πρός τόν σκοπόν νά διαπιστω' μήτων τρϊτων χωρών γίνετο
θή είς ποίον βάθος χρόνου κσί κτή ώς θεομός, δχι χάριν
στό
έδα™
έκατέρου των μερών
ληιθέρα κυκλοφορία Θ6 θ
ται τα έμπορεύματο
ρών. γιά τα όποΐα
· διατυπώσεις είσαγωγπς
ε
'Ροϋν.
έπιοτΓκ:.
σμοί ή φόροι ίσοδυνόμου
σματος καί δέν έτυχον
ψής αυτών κατά την
Άλλά, όπως
στήν έγκύκλιό τού ύπουργεί0υ~
κονομικών, ή ελευθέρα
ρίσ των τελωνισβεντων
νώ είσάγωνται στήν Έλλάδα χω-', είς ποίαν έκτασιν έπραγματοποΐ'Ί μπορευμάτων τούτων, άλλό
δέ-
' έ-
ρίς δασμούς έμπορεύματα τρίτων ι θησαν είσαγωγαί εί δών τρίτων τόν σκοπό όμαλής λειτουι
χωρών ώς κοινοτικά. βάσει πιογ3| χωρών μέσω ΕΟΚ, έφωδιασμέ-
ποιητικών πού στηρίίονται οτον
θεσμό τής ελευθέρας κυκλοφοοί-
ας.
ΦΦΦΦΦΦΦΦ»Φ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ'»·Φ·ΦΦΦΦΦΦΦΦ»»»»»ΦΦΦΦΦΦΦ»»»»»»»»Φ»< Ύλοποιοϋνται οί άποφάσειο γιά την αναπτύξη τίϊ^ παραγαιγής ενεργείας πρόθεσιν, πρός τα ρπίμανα αίΐτήιμα τα των παραγο)γιχών ταμείον, δι' άνετ(ΐιτέ«(ΐν γενικ.Λς .-τιστοδότηισιν Δημοσίου τομέως. Τέλοςι παρά τάς υφισταμένας γνωστάς άντιξοότητας, έ.πισημαί- καί ύποΰοι'ιθησιν διά την άναθέο νεται τό έπαχθές υψος τιον έΐΐι6α ρύνσειον, ίδιαιτέριος τοϋ «μπορίον, μιινβιν τής οικονομιας. Ή (ίκηιη,χανία, ';!δικώτερον, έκ τόκον ;:η πριμηθ<τκον καί ή ά καί ό τομεΰς των ϊξαγονγών καί ό λάγκη άντιμετιοπίσίως τοΰ θέμα- άγροτικός ϊύνοοΰνται, όπως είναι τος αυτού»· Η τηρήση των όρωι; διακηρυξεως δημοπρσσιών κΓ ή ματαιώση διαγονιομον Άκυρώθηκε, μέ την ύπ' άριθμ. 961)1975 άπόφοση τής όλομελεί ής τού Συμβουλίου τής Έπικρα- τείας, ϋστερα άπό αϊτηση άκυρώ σεως πού εϊχε καταθόσει ή Τεχ- νική 'εταιρεία Βόλου Α Ε , ή ποάΕη τής 8ης Οκτωδριου 1974 τοϋ ύπουργοϋ Δημοσίων Έργων μέ την όποία προκηρύχθηκε «ή δι- ενέργεια δημοπρασίας διά συμπλη ρώσεως τιμολογίου καί πμθυπολο- Υ'ομοϋ μετ1 οΕιολογήσεωα προοφο ρών» γιά την κατασκευή έΕωτερι κου ύδραγωγείου Θεοσολονίκης όπό τίς πηγές Άραβησσοϋ. Στό οκεπτικό τής άκυρωτικής αποφάσεως σημειώνεται μεταΕύ δλλων ότι άπό τίς διάταξις τοϋ όρθρ. 3 τοϋ π δ. 56)1973 «περί εκτελέσεως τοϋ ν.δ. 2266)1972 ΠΓρί εκτελέσεως των δημοσίων έργων» προκύπτει ότι : • ..ή μέν διακήρυΕ'ς δημοπρασίας διά δημόσιον εογον διολαμβάνει πάντας τούς όρους διενεργείας τού διαγωνισμοϋ, έν οϊς ΰπαραιτή τως την ήμερομηνίαν καί την ώ¬ ραν τής δημοπραοίας, ή δέ περί¬ ληψις, συνιστώοα απλώς ουνοπτι- κήν άντιγραφήν τοϋ κυρίου περιε χομένου τής διακηρύΕεως, ινα κα τεχνικώς έιρικτή ή τήρησις των διατυπώσεων δημοοιότητος. δέν δύνααι νά άπομακρυνθή τής ρυθμίσεως τής διακηρύΕεως, ου¬ δέ νά διαλάβη όρον τινά μή περιε χ ό μενον είς αυτήν». Στή συγκεκριμένη περίπτωση ή διακηρύξη εϊχε όρίσει. ότι ή δημο προσία θά διεΕαχθή σέ μερά κοί ιΤιοα πού θά καθορισθή άπό την ΠΓρίληψη κοί ή περίληψη τής διο κηρύΕειος πού δημοσιεύθηκε οτόν τ υπο καθώρισε γιά πρώτη μόλις Φορά τό χρόνο διενεργείας τοϋ διογωνιομοϋ, κατά παράθαση των ηοοανοφερομένων κανόνων — Ε£ ολλου. μέ την ύπ' αριθ 940)1975 άπόφοσή τού τό άνώ- ατο διοικητικό δικαοτήριο άπέρρι νέ ΟΓπγοη άκυρώοεως. πού είχε οοκηθή κοτά πράΕεως τού υπουρ 'κ> ΕΦνικής Οίκονομιας, μέ την
< χε οηοφοσισθή ή μσταί α;ση τής ύπ' αριθ. 9|34) 1972 δια- κηρύΕεως διεθνοϋς δημοοίου μει- οδοτικοϋ διαγωνισμοϋ γιά την προ ,^όθεια πέντε πομπών τηλεοράσε- υς γιά τίς άνάγκες τοϋ άρχηγεί- αυ στρατοϋ (Υ.ΕΝ.Ε.Δ.). Μέ την ιδία ύπουργική πράΕη έγκρίθηκε ϊ άγορά μέ όπ' εύθείας προμήθει •ιν των πομπών αυτών άπό τόν ά- .τρικανικό οϊκο Ω Ο.Α Έλεκτρό- ι·κς Κορπορέίοον. Στό σκεπτικό τής άπορριπτικής ιποφάσεως σημειώνεται, ότι άπό .ίς σχετικές διατάΕεις τοϋ αρ- _ρου 86 τοϋ ν.δ. 321)1969 τής ύπ' αριθ. 49381)9-16)12)1955 αποφάσεως τοϋ ύπουργοϋ Οίκονο οικών κ.ά., προκύπτει ότι : '.,.Έφ' όσον ήθελε κριθή άούμ- φορον τό άποτέλεσμα διεΕαχθέν- τος δημοοίου διαγωνισμοϋ διά κρατικήν προμήθειαν ή εκτέλεσιν κρατικοϋ έργου συγχωρεϊται, με¬ ταΕύ αλλων περαιτέρω λύσεων κοί ή όρκΓπκή ματαίωσις τοϋ δια γωνισμοϋ κατόπιν αποφάσεως τής έπιτροπής προμηθειών. Έν τή πε- ο,πτώσει δέ ταύτη έπιτρέπεται ;οτ' αρχήν ή δι' άπ' εύθείας ουμ- ρωνία άνευ διαγωνισμού κατάργη τις τής οίκείας ουμβάσεως» ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΣΤΟ 36ο ΧΛΜ. ΑΘΗΝΩΝ - ΣΟΥΝΙΟΥ Έπίσης, μέ την ύπ' αριθ. 944) 1975 άπόφασή της ή όλομέλεια ού Συμβουλίου τής Έπικρατείας ^κύρωσε «ώς μή προσηκόντως ή- πολογημένη» την κοινή πράΕη τής 7ης Ίουνίου 1973 των υπουρ /ών Ένικής Οίκονομιας καί Οίκο- /ομικών, μέ την όποία εϊχε άπαλ- λοτριωθή άναγκαστικά, λόγω δη- ωφελείας, έκταση 18 περί- Γ-ου στρεμμάτων, κοντά στό 36ο χιλιόμετρο Αθηνών — Σουνίου, γ:ά την άνέγερση Εενοδοχειακοϋ σ :γκροτήματος «υπέρ καί δαπά- νοις» τής Α.Ε. Ξενοδοχείον «'Ή- λιος» Ή Εενοδοχειακή αυτή έπι- χείρηση ήταν ήδη κυρία εκτάσε¬ ως 74 στρεμμάτων στήν ιδία πε- £.ιοχη. οπου και άρχισε την ανέ- γερση ξενοδοχείον - μπάγκαλοΖ 707 κλινών 367 δωματίων Στήν προώθηση της υλοποιήσε¬ ως άποφάσεων γιά την άνάπτυΕη ής παραγωγής ενεργείας, άνα- φέρθηκε χθές ό ύπουργός Βιομη- ανίας κ. Κ. Κονοφάγος, μιλών- ας στήν διάρκεια συνεντεύΕεως ύπου. Τα κύρια σημεϊα των άνα οινώσεων έχουν ώς έΕής : — Καταρτίσθηκε καί ύποβάλλε αι στή Βουλή τό νομοσχέδιο γιά ήν ιδρύση τής Δημοσίας Έπιχει- ρήσεως Πετρελαίου (ΔΕΠ) μέ κε φάλαιο 1 δίς δρχ., μέ πιθανό πρό εδρο τόν γενικό διευθυντή τού ύπουργείου Βιομηχανίας, καθηγη- τή κ. Ζάχο. Μετό άπό σχετική πρόσκληση τής ΔΕΠ πού εχει ή¬ δη στελεχωθή, 5 — 6 Εένες έται- ρεϊες, κυρίως γσλλικές, υπέβα¬ λον προτάσεις γιά την διενέργεια των σεισμικών έρευνών, στόν Νέ οτο, άναμένεται δέ έντός δεκαη- μέρου ή συνάψη συμφωνίας μέ μία άπό αύτές. Μετά τόν τερμα- τισμό των έρευνών αυτών, έντός πενταμήνου περίπου, θά προκηρυ- χθή διεθνής διαγωνισμός γιά την έργολοβική αναθέση των γεωτρή- σεων. Μέχρι τέλους τοϋ 1976, θά είναι γνωστόν άν υπάρχη πε- τρελαιοφόρο στρώμα στήν περιο- χή αυτή, πράγμα πολύ πιθανό, ή όχι. Διεθνής διαγωνισμός, έΕ άλ¬ λου, θά προκηρυχθή σύνιομα, γιά ί":οθαλάσσιες έρευνες σέ δύο ά- κόμα «έλπιδοφόρες» περιοχές (Πρέβε^α κα'ι Κερκύρα — Λευ- κάδα). Σχετικά μέ την Όσεάνικ, άρ- χ.σε ή διατυπώση τοϋ κειμένου τής συμβάσεως, πού θά υπογρα¬ φή έντός δεκαπενθημέρου. — Άναφορικά μέ τή Τύρφη των Φιλίππων ό κ. Κονοφάγος εΐπε ότι τό θέμα αύτό θά έΕετασθή έντός τής εβδομάδος καί θά προχωρή- οη, έφόσον βρεθή άποδεκτή λύ- α'Λ στό κοινωνικό πρόβλημα. Πρό- βλημα πού συνδέεται μέ την έ- Εασφάλιοη στούς καλλιεργητάς τής περιοχής, ίκανοποιητικοϋ είσοδή- ματος, άπασχολήσεως κλπ. — Στό έπόμενο δεκαπενθήμερο θά προκηρυχθή ό διεθνής διαγω¬ νισμός γιά τούς έκσκαφεϊς καί άΓ.οθέτες τής ΛΙΠΤΟΛ. Ήδη ουγ κροτήθηκε έπιτροπή άπό 7 καθη¬ γητάς τοϋ ΕΜΠ καί 2 οίκονομο- λόγους γιά την έΕέταση των προ- διαγραφών πού καταρτίσθηκαν. ΈΕ άλλου, άποφασίσθηκε ή άρι¬ στ ική συγχώνευση ΔΕΗ — ΛΙ¬ ΠΤΟΛ, ή δημιουργία ένιαίου φο- ρέα μέ δύο κλάδους. — Προχωροϋν έντατικά οί έρευ- ντς πού διεΕάγει τό ΕΘΙΓΜΕ σέ συνεργαοία μέ την ΔΕΗ γιά τόν έντοπισμό νέων κοιτασμάτων λι- γνίτη. ΈΕ άλλου, συγκροτήθηκε έπιτροπή άπό στελέχη τοϋ ύπουρ- γρίου Βιομηχανίας, τής ΔΕΗ καί τής ΔΕΦΑ, γιά την μελέτη τοϋ όλου θέματος των άερίων Έν τώ μεταΕύ, τα πρώτα πορίσματα γιά τ'Ίν έΕαερίωση των λιγνιτών, δέν έμφανίΖονται ίκανοποιητικά, κυ- ρίως λόγω τοϋ ύψηλού κόστους. — Ή ΕΤΒΑ ύπάγεται στόν έ- λεγχο τοϋ ύπουργείου Βιομηχανί¬ ας — ήδη καταρτίΖεται σχετικό νομοσχέδιο. — Ή εκπονηθή τοϋ χωροταΕι- κοϋ οχεδίου γιά την βιομηχανία της Άττικής, όλοκληρώθηκε. Αύ¬ τό δήλωσε ό ύφυπουργός Βιομη¬ χανίας κ. Δ. Καραίσκάκης. Έντός δεκαημέρου θά ύποβληθοϋν οί σχε- τικές προτάσεις τής έπιτροπής, σ-ούς ύπουργούς. Συντονισμοϋ καί Πολιτισμόν. Ή δτ.ύτερη έπιτροπή χωροταΕίας, έΕ όλλου, γιά την βιομηχανία σέ πανελλαδική κλίμακα, θά άσχολη- θή στήν πρώτη φάσιι, μέ την υπό άνάπτυΕη περιοχή τής Β. Ελλά¬ δος. Πέρα άπ' αύτά, ό κ. Καραϊσκά- κηο τόνισε τα έΕής: Ίδρύεται στό ύπουργεϊο νέα διεύθυνση γιά την παρακολουθήση καί τόν έλεγχο τής πραγματώοεως των νέων έ- πενδύσεων βάσει τοϋ Ν. 4171 καί τού Ν.Δ. 2687. Περατώθηκε τό ποοσωρινό πενταετές πρόγραμμα β'ομηχανικής άναπτύΕεως πού τό έΕετάΖει ό ϊδιος' Αύτό θά έντα- χθη όπό τό ΚΕΠΕ, στό γενικό Πρόγραμμα Οίκονομικής Άναπτύ¬ Εεως. Περιλαμβάνει προτάσεις νέ- ι^ν έπενδύσεων, θέσπιση κινή- τρων, άρση άντικινήτρων, διενέρ¬ γεια έφαρμοσμένων έρευνών κλπ. "Εμφαση δίνεται στήν άνάπτυΕη τής βιοτεχνίας καί υίοθετοϋνται τα προγράμματα τοϋ ΚΕΒΑ, τοϋ ΕΟ ΕΧ κλπ. Συγκεκριμένσ τονίίονται στήν έγκύκλο τα έΕής : «Τελευταίως παρετηρήθη άσο- νήθης χρήσις τοϋ θεσμοϋ ελευθέ¬ ρας κυκλοφορίας ώς βάσεως τοΰ νων διά κανονικών πιστθποιηΓι- κών κυκλοφορίας». Κατά τάς διατάΕεις τοϋ όρθρου / τής Συμφωνίας Συνδέσεως Έλ λόδος — ΕΟΚ, ήπροτιμησιακή δα σμολογική μεταχείρηση στίς εκα¬ τέρωθεν άνταλλαγές άφορά, ό- ποοτιμησιακου έναντι τής ΕΟΚ. Ι πως είναι γνωστό, στά προϊόντα καθεστώτος, δυναμένη νά χορσ- ] τρίτων χωρών, πού βρίσκονται σέ τής τελωνειακης ενώσεως, την έννοια ότι έμπορεύματα των χωρών, είσαχθέντα καί ^ νσθίέντα καλή τή πίοτει πρός τό,, τρί- σκοπό νά άναλωθοϋν στό τό,, έδαφ0. ένός συμβαλλομένου μέρους, πει νά θεωρώντοι ώς νομιμοποι0ύ μρνα ιστό προτιμησιακό καθεστάκ καί νά κυκλοφορούν ελευθέρας στό σύνολο τοΰ έδάφους τής ,*. λωνειακής ενώσεως. ΤΑ ΕΓΧΟΡΙΑ ΑΜΝβΕΡΙΦΙΑ ΜΜΟΡβΥΝ ΝΑ ΚΛΛΥΨΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ »ΑΣΧΑ Οί άνάγκες των έορτών τοΰ Πά σχα οέ όμνοερίφια είναι δυνατόν νά καλυφθοϋν άπό τίς έγχώριες π'ΐγές καί κατά συνέπειο δέν ο- πάρχει λδγος είσαγωγής άπό δλ¬ λες χώρες. Αύτό άναφέρεται σέ έγγραφο τοϋ ύφυπουργού Γεωργίας κ. Παν νούση, πού έοάλη στό υπουργείο Έμπορίου, στό Οποϊο ύπενθυμίΖε- ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΖΜΙΤΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ & ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΝ Α.Ε. ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ Καλοϋνται οί -/..ν.. Μέτοχοι τής Έταιρίας, συμφώνως τά> Νόαο)
>.αί τώ Καταοτατικώ, είς Τακτι-
>.ήν Γενικήν Συνέλει-σιν την 28ην
Ίοινίου 1975 ημέραν Σάββατον
ν αί ώραν 6ην απογευματινήν, ε[ς
τα έν "Αθήναις καί επί τής όιδοΰ
Σ,τησιχόοου 11 Γραφϊϊα αυτής.
ΘΕΜΑΤΑ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
Ιον) 'Τποβολή Έκ&έσεοίν Διοι
/.ητ. Συμβοι,'λίου καί 'Ελεγκτών
επί τοΰ Ισολογισμόν χ^ήσϊως
1974.
2ον) "Εγκρισις Ισολογισμόν
Χρήσεως 1974.
3ον) Απαλλαγή των Μελών
τοΰ Διοικ. Συμβουλιον καί των Έ
ών άπό πάσης ευθυνής άπο-
4ον) "Ενν.ρισις άαοιβών Διοικ.
Σι^ιβουλίου·
5ον) Ληξάσης τής θητείας τοϋ
Διοικ. Συμβουλιον Ικλογή νέοι> Δ.
Συμ,6)ου.
Κον) 'Ε-Λ/.ογή δύο Τακ,τικίδν
καί ίσαρί'θμωγ άναπληρωματικων
'Ελεγκτών διά την χρήσιν 1975
«αί καθοριβμός άαοιδής αΐηών.
Οί κ.κ. Μέτοχοι όπως λάβωσι
μέρος είς την Συνέλευσιν ιδέον δ-
ΐΐως, σιν'Ρίό'νως τω ΝάμΛΐ καί τω
Καταστατικώ, καταθέσοσιν τάς
Μετοχάς των είς τα Γραιφεϊα τής
'Ε,ταιρ^ίας ή είς τό Ταμείον Πα-
οακαταθηκών καί Δανείον, ή πα-
ρά τινι άνεγνωρισμένη Τραίτέξη
προσάγοντες τάς άποδείξεις τής
«αταθέσεως αυτών ή τα πληοεξού
σιά των, πέντε (δ) πλήρει; ήμέ-
οας άπό τής ημίοομ-ηνίας τής σνν
κλήσεως τής Γενικής
οις.
Έν Αθήναις τή 10—4—1975
ΤΟ ΔΙΟΙΚ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
Η ΑΤΡ. ©Α ΠΑΡΑΚΡΑΤΗ
ΕΙΣΦΟΡΑ - ΧΑΡΤΟΣΗΜΟ
ΕΠΙ ΤΟΥ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Άπό τίς 20 Μαρτίου καί έφε-
Εής ή είοφαρά υπέρ τοϋ ΟΓΑ κοί
των Δήμων καί Κοινοτήτων επί
τής όΕίος τοϋ άγοραΖομένου έκ
των παραγωγών καθώς καί τοϋ
πωλουμένου άπό τρίτους, γιά λο-
γαριαορό παραγωγών, συσπόρου
βόμβακος θά κατακρατήται άπό
την ΑΤΕ κατά την έΕόφληση των
σχετικών διγράμμων έπιταγών,
κατά την προσκόμιση όπό τόν δι-
καιοΰχο ποραγωγό των δύο άντι·
τύπων τοϋ τιμολογίου.
Αΰτό προβλέπει σχετική κοινή
όπόφαση των ύπουργών Οίκονομι
κων καί Κοινωνικών Ύπηρεσιών
κ.κ. Δεβλέτογλου καί Χρυσανθ>
πούλου, την όποία κοινοποιησισ
πρός τίς νομαρχίες, τίς Έφορίες,
τα Ταμεϊα κλπ. τό ύπουργείο των
Οί κονομικών μέ έγκύκλιό τού.
Τό μέτρο, όπως τονβεται στήν
έγκύκλιο, λαμβάνεται γιατί «όπως
προκύπτει έκ των μέχρι σήμερον
δεδομένων, τα έσοδα έκ τής α¬
νωτέρω είοφαρας ύπολείπονται κα
τα πολύ των προοδοκωμένων έν
σι^γκρίσει πρός τό ετήσιον ύψοζ
τοϋ ουνολικοϋ άκαθαρίοτου έθνι-
ΘΑ ΕΠΑΝΕΞΑΧΘΟΥΝ
ΤΑ ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΑ ΚΡΕΑΤΑ
Μέ άπόφαση τοϋ ύφυπουργού
Έμπορίου κ. Γ. Παναγιωτοπούλου
έΕουσιοδοτεϊται ή Τραπέζα τής
Ελλάδος νά έπιτρέπη σέ κόθε έν-
διοφερόμενο νά έπανεΕαγάγη στό
έζωτερικό κατεψυγμένα κρέατα
όλων των κατηγοριών, μέ όστά ή
χωρία όστά (βοοειδών, αίγοπροβά
ών, χοίρων), καεψυγμένα σπλάχ-
να καί καεψυγυένα κρέαα όρνιθο-
ειδών καί θηραμάτων.
Τα κρέατα αύτά, όπως είναι
γνωστό, δεσμεύθηκαν άπό την άο
μόδια ύπηρεσίσ καί άπαγορεύθηκε
ή διάθεοή τους στήν κατανάλωση
γιατί δέν πληρούσαν τούς προβλε
πόμενους άπό την ίσχύουσα νο-
μοθεαία όρους είσαγωγής, όπό
κτηνιατρικής καί ύγειονομικής α¬
πόψεως.
Ή έΕαγωγή θά γίνεται μέ έλεύ
θερο συνάλλογμα, ήδέ ίοχύς τής
αποφάσεως λήγει οτίς 31 Δεκεμ¬
βριού 1975.
κου άγροτικου είσοδήματος». Τού¬
το άποδίδεται «άιρ' ενός είς την
Οι'νεχι2ομένην κακήν συνήθει αι1
ενίων έπιτηδευμστιών, καίτοι πα-
ρακρατούν την είσφοράν έκ των
παραγωγών, δέν την αποδίδον
άφ' ετέρου είς την σύμπραξιν έ-
νων παραγωγών μετά των άγορα
στών διά την μή έκδοσιν τιμσλο-
γίων».
ται ότι, μέ βόση τα οτοιχεϊα πού
ΝΑ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΘΗ
Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΞΥΛΕΙΑ
ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ ΒΟΡ. ΕΛΛΑΔΟΣ
Την όναθεώρηση τής δεομεύο:
α>ς τής κρατικης Ευλείας των
ελήφθησαν άπό δλες τίς διεύθυν ' - ,, ...
, σων Μακεδονιας και Θράκης ^.
σεις Γευργίας, τής χώρας, μπο-' . ., _ .
, περ της Αθηναϊκης Χαρτοποιίας
ροΰν νά διακινηβοΰν, κατά την ιΐ£ , . . , ,
. Ζπτουν με υπομνημα στούς ύπου.ι
ριοδο τού Πάσχσ. άπδ τίς δ,άφο-Ι Γεωργίας Β Έλλάδοο ^,
παραγωγ,κές περ,οχές. πΡός|τ6ν υΦυπουργό Έμπορίου 0· κ|.
τόν περιφέρεια τής πρωτεύουσας
570.000 άυνοερίφΐα, ουνολικοϋ
θάρους 5.500 τόνν. περίπου.
Ή ποσότπτσ αυτή τοϋ κρέατος
είναι κάπως αύΕημένη άπό την
περυσινή, πού έφθασαν οτήν 'Λ-
θήνα καί την περιοχή της 561.
000 άμνοερίψία, βυνολικοϋ 6ά-
ρους 5.300 τόννων, ένώ όχι μό-
νο δέν παρατηρήθηκε έλλειψη, άλ
λά κατά τίς τελευταΤες ήμέρες
τού Πάσχα σημειώθηκε πτώση τι-
μών λιανικής πωλήσεως.
Φυσικά, τονίΖεται στό έγγραφο,
ή καλύψη των άναγκών των έπι-
κειμένων έορτών θά εξαρτηθή Η·
6'οτοποιοί Ναούσης, Βεροίας Λοί
Έδέσσης. Στδ ύπόμνημα τονίΖε-
ται ότι οί πιό πόνω βιοτέχνες ,υ.
λύπτουν τόν χρόνο τό 80% των
άνσγκών σέ Ευλοκιβώτια ουοκευα
οίας των έΕαγομένων φρούτωι',
έπεΕεργαίόμενοι πρώτη ϋλη τώ/
δασών Β. Ελλάδος πού δεσμε>_-
βηκε στό μεγαλύτερο ποσοστ)
της, μέ τή γνωστή σύμβαοη τοθ
Δημοσίου μέ την Χαρτοποιΐα. Κ--
τόπιν τούτου, κινδυνεύουν νά α·
ναστείλουν την δραστηριότητα
ούς, ελλείψει έπορκοϋς έγχωριος
πρώτης ΰλης, δοθέντος ότι εισ.-·
γωγή της άπό Ρουμανία καί Βονλ
πέ την απαγορεύση σφαγής άμνο-' γαρία είναι άσύμφωρη, οί χώρε:
εριφίων άπό 15 μέχρι 26 Άπρι- δέ αύτές διαθέτουν γιά έΕαγω,ή
ί άνεπαρκεϊς ποσότητες.
ΕΗΗΘΡΘΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ & /ΝΤΙΠΡΟΣΠΠΕΙΠΝ ΑΜΝΥΜΘΙΕΓΑΙΡΙΑ
ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ
.„_ ΠΑβΗπκα:
■7χίν-,— :·ιίχι», 19?3 Ι07< κ 4γ 1973 ~Ϊ9"Γ άΚία 6ρχ: Ι.ς-βϊ.οα Κε»ίλοιον Ι.ΟΟΟ.ΟΟΟ Ι.0Ο0.0Ο0 «Εΐον άχοσρ. ΐτχτ. ^Α-ΐοίίτμίτ. ---- 6.500 «Ρθ.χρήσιν 215.4Μ ΥίρίτΛΖημίχι εις Β46------ 'τ τι ν 1-532 735 ΜεΤον άβοσΒ. "" άκΓνήτοΓ' 512.089 512 0Μ ϋυρουσ.χρήσ. 53.100 Γ46.607 793.507 Λι
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΕΝΟ
Ό ΙΙρόρΛρος τοϋ Εμ.'ϊορικοΰ
Αθηνών %■ Ι. Πλατο')
μέτρ« πού ΐ£αγγίλθηκαν πρό ήμε
(Κ»ν, δήιλοχτε τα ί-ξής:
«Μέ
το νομισα«τοπι<ττα>τικον
,τοόγρ«μμα τοϋ ?τους
παν
ξηγγέ'λθη από τόν 'Τπουργάν Σνν
τονιομοΰ καί Προγοο>μμ(ΐτισ;μον χ.
Παπαληγουραν, επιχειρεϊτκι, προ-
«ρανώς, όπως κεντρΐβθοϋν κ«ί τ?-
βοϋν ε[ς κίνησιν «ι διαιδικασίαι
πού είναι άπαραίτητοι διά ν' αρ¬
χίση ού0ΐα<ττ<κά ή κητοΒτολρμηοις τής ίκΐέσειος. Πρεννι τουτο ν<Ί κριθή είς σιν μέ τόν ΓΙοοϋ.ιολογΐίΗΐόν τι > κρατικήν έσόδι>>ν καί δα,τα-
νώνι, όπως τύ κατέθεσε ό 'Τποΐ'ρ-
νός Οικονομικήν κ. Αεολττογλου
καί Λθΰ κατ' ανάγκην οιέπεται άπό
τάς ηί»ξτ)μΓνας δαπά·ας διά την ά
μυνι» ίής χώοηζ, τάς οποίας δλοι
οί 'Έλληνες κατανοοΰν. Αί εκτα-
κτοι περίστασις τής χιί>ρας ώ,δή-
γηβαν ώστε είς τό βκέλος των Ι
σόδιον νά πεοιληφθοϋν, πλήν αλ
λων πόοο»ν, εαμεσοι (^όο-ο, είς ί-
καόν ί'ψος, πού, χωοίς τό κοιτή-
ριον αΰτό, οέν εχονν δικαιολογητι
«ήν βάσιν «<ροϋ άφοροΰν, κατά Τ-ό πλείστον, ορόρον >.ηταναλώσε-
ί-1;; επί διαφόρων εΐδών, τα όποϊα
'"-ίά την σύγχρονον ζωήν είναι σ»
νί>8ους χρήσειι)ςι ώστε εύλάγως νά
συζητηταί ό τρό.τος έπιλογής των.
ΙΓρέπει δμίος ν' αναγνωρισθή ότι
διά των &>>λι,>ν δηιιοσιονομικών
μέτρων, πού άςρ-οροΰν τα εσοδα
τοϋ Προυπολογισμόν, παρά την δι
οτύπωσιν ενλόγίον, άλλά ουγκρου
ομένων μταξύ των «πότΐ'εον, διε
α,άνη ή άναξήτησις άπα6άθρου δι
η. την άσχησιν όημοσιονομικής πό
λιτικής ευρύτερον κοιν'ονικοοικο-
νομικοΰ περιεχαμένου τ.αί 'δικαιο-
τέρας κατανομής των φορολογι¬
κόν 6αρων, ή όαοία δμ:»ς δέν θά
λάβη σάρκα καί όστά ίςρ' όσον χοό
νόν θά διαρκοϋν καί δέν θά π«ρι-
σταλοϋν αποφασιστικώς αί νομοθε
τημέναι φορολογικαί γϊΗόιλι, άσχέ
τως των λόγοιν ποΰ τάς ΰπηγόρϊυ
((.σικον Ιδιαιτέρως. Τό θεμα των
κινήτο<ην ομο)ςι δέον νά άντιμετω πιβθή όρθολογικώς, ωσττ νά μή ί' .■τοθηκειθή τό μάλλον. Τό εμπόριον, πλήν τού βξαγ<»γι 5Χν, .ιαραμένει καί πάλιν παραμε ρισΐμένον, ώς πρός την δυνατότη- τα έπαψής μέ τάς Τραπέζα;. Τό υποβληθέν αΐτημα δι' ενα τρεχού μενον λ) σμόν, περιωριβμένου ν- Ή άττόφαοη τής Νομιαματικής γιά τα στεγαστικά δάνεια τής Κτηματϊκής Τραπέζης Τό έπιτόκιο των οτεγαστικώ/ τό ϋψος των δρχ. 1.500.000. Κα | δανείων τής Κτηματικήα ορισθή- τα τό λοιπά έφαρμόίοντσι αί προ- κε κατό δύο μονάδας ύψηλότερο ϋποθέσεις κα'ι οί όροι των έν ισχύϊ άπό τό έπιτόκιο καταθέσεων Τα- μ·ευτηρίου οτά Ταχυδρομικά Γα- άποφάσεων τής Νομισματικής Έ πιτροπής. Ή χορήγησις των δα μ'ευτήρια, ένώ προϋπόθεοη γιά. νείων τής παρούσης κατηγορίας τή χορηγήση των δανείων αυτών ετέθη, ή άΕία τού άγοροίομένου ς, κατ' άοχ,ήν, ί[ς άντικατά- | Π τού άνεγειρομένου ακινήτου (χω σαν. 'Οπωαβήιτοτε, αί όλαι ρυθμί- στασιν τού λ)σμοΰ Έχτάκτίον Ά ναγκοιν (τϊίροι·), δι' όλας τάς ΐ- πιχπρήιοεις, άσχέτως βιβλίον, χοοίς σύνδεσιν μέ τάς γνωστάς ιδεσμενση; τής Ν.Ε. άλ λά μόνι,ν 6άσ! ι ποσοστοϋ «τί τοΰ ε'ργαοία;, όπως Ισχΐ'σρν ίς τό πικ.ΓΛβύν, παραμένει άνικα νοποίητον- Καί ί»μΐ"ς <ιί Έμπορι- επιχίΐρήσ:-!; άνε&ρχθησαν, καί 9' ανοδΓχθοϋν είς μεγαλύτερον βα Ίμ!>ν τα βάςιη των Γύξημενων μι-
"θίίδοσιών, όπως ?πίσης τάς <ϊο- ■)ολογικάς >.αί τάς ποικίλας άλλοις
'πιβαρι· σεις, Λστρ εΰλόγΐι)ς άνα-
ιρνο.ν ικανοποίησιν τού αίτήμα
ος δι' άνετοτρραν χρηματοδότη
ιν^ ιδιαιτέρως τής άνιοτρρο) μοο
Αΐίτθι-,ια ίκι/νοποιήσεως προεκά
.•εσεν ρίς τόν εμπορικόν κόσμον ή
ατόπιν ειίσηγήσείος τοΰ 'Τπουρ-
γομ Έμπορίου κ. Βαρβιτσιώτη, ά-
ναβί.,ισις τής χρηματοδοτήσϊως
τοΰ Ιμπορίου διά παγίας έγκατα-
στάσεις, αέ τό ποσόν των δρχ.
.'ΟΟ ρκατομ,αυοίων. Παρά τό ανε-
παρκές τοΰ ποσοσοΰ καί τό ερώτη
ιια ποίοι τελκιώς θά τό λάβοΐ'ν,, ή
απόφασις έκτιμάται ίδιαιτίροις ά
πό την εμπορικήν τάξι% διότι, μέ
την διεύρυνσί της καί την μόνιμον
καθιέί>ο>σιν διά τό μέλλον, Λυναν
ται νά επιλνθοΰν βασικά πρθβλήμα
τα της.
Τό άνανγελθέν δψος τάχν στε-
γαστικών ιδανεκον, ρξ άλλοις καί
τα σ^ναφή μέτρα, πλήν τοΰ κοινιο
νικοϋ περιεχομρνου τιον, θ' άσκή-
σουν κάποιαν ·εύεργετικήν έπιρρο-
ή ν;ίς τόν εΰπαθή τομέα τής ά>.ΰ
σεοις των εΛΐχειρήσείον καί των
ΰπηοεσιών πού σννδέονται μέ την
οικονομικήν δραβτηριότητα, ή ό-
σεις τής ΐξαγγελθείσης πιστιοτι- ( ποία έ'χει υποστή έπικίνιδυνον κά-
κής πολιτικάς τρ!νοι»ν ν' άνταπο- θίξηβιν. Άνακοιφιβις άναμενεται,
κοιθοΰν, κ.ατά πλήρη Τϋυλάχκττον £| άλλοι1, άπό τάς έπενδύσεις τοϋ
ρ'ις την άΕία τού οίκοπέδου) νό
μην ύπερβαίνει τό 1,5 έκατ.
Τα ανωτέρω διευκρινίΖονται στή1
κοινοποιηθεϊσα σχετική άπόφαοη
τής Νομιοματικής Έπιτροπής, "ό
πλήρες κείμενο τής οποίας έχί
ώς έΕής:
«Ή Νομιοματική Έπιτροπή, λα
βοΰσα ύπ' όψει κλπ. απεφάσισε
τα κάτωθι:
1. ΚσθορίΖει τό ανώτατον κατά
περίπτωσιν όριον των χορηγουμέ
νων υπό των ΤραπεΖών Έθνικής
Κτηματικής Τραπέζης τής Ελλά¬
δος καί Τραπέζης Ύποθηκών ατε-
γαστικών δανείων είς δρχ. 350-.
000 (δραχμάς τριακοσίας πεντή¬
κοντα χιλιάδας). Ή χορήγησ·ς
των ρατεγασπκών δανείων τέλει
υπό την προϋπόθεσιν ότι ή άΕία
τοϋ άγορα£ομένου ακινήτου ή τοϋ
άνεγειρομένου τοιούτου (μή περι-
λαμβανομένης τής όξίας τοϋ ίδιο-
κτήτου οίκοπέδου) δέν ύπερβαίνίΐ
υπό των ανωτέρω Τραπεζών θά
λαμβάνη χώραν έντός των οίκεί-
ων κονδυλίων των κατ' έτος έγ-
κρινομένων προγραμμάτων χορη-
γήσεων αυτών.
2. Τό έπιτόκιον των δανείων
των χορηγηθησομένων βάσει τής
παρούσης αποφάσεως καθορι'Ζε ται
κατά 2 μονάδας ανώτερον τοϋ Α-
κάστοτε ίοχύοντος έπιτοκίου κατσ-
θέοεων ταμιευτηρίου είς τα Ταχυ¬
δρομικά Τσμιευτήρια. Προκειμένου
περί δανείων συνομολογηθησομέ-
νων άπό τής κοινοποιήσεως τής
πορούσης καί πέραν, είς περίπτω¬
σιν μεταβολής τοΰ έπιτοκίου κα¬
ταθέσεων τοϋ Τσχυδρομικοϋ Ταμι¬
ευτηρίου θά μεταβάλλεται άντι-
οτοίχως καί τό έπιτόκιον των προ¬
ηγουμένως συνομολογηθέντων δσ-
νείων, μή δυνάμενον πάντακ; νά
υπερβή τό έπιτόκιον τό οποίον ϊ-
σχυε κατά τόν χρόνον συνομολο-
ήαεως τού δανείου-.
Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ
ΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
Κοινοποιήθηκε, έΕ άλλου, καϊ ή
άπό 14 Μαρτίου όπόφαση τής Νο·
μισματικής, γιά τή χρηματοδότηση
τής έπιβατηγού ναυτιλίας, πού εϊχε
άνακοινωθή πρό 15θημέρου. "Ο¬
πως εϊχε άνακοινωθή τότε οί έ>
περχόμενες τροποποιήσεις στό
προϊσχϋον καθεστώς είναι:
— "Οτι χορηγοϋνται δόνειο γιά
κεφάλαια κινήσεως κατά τα ίσχϋον-
το προκειμένου περί βιομηχανίαν:,
μέ τραπεΖικά κριτήρια γιά τα υπό
έλληνική σημαία έπιβατικά σκάφη,
περιλαμβανομένων καί των κρουα-
ίεροπλοίων.
— "Οτι γιά τή χρηματοδότηση
μειοσκευής ή έπισκευής σέ έλλη-
νικά ναυπηγεϊα έπιβατηγών, πορ-
βμείων καί κρουαζιεροπλοίων υπό
έλληνική σημαίσ δέν άπαιτεϊται
πλέον αδεία τής Ν.Ε., άλλά κα^ά
την κρίση τής χρηματοδοτούσης
ΤραπέΖηο.
— Τέλος, μέ την ϊδια άπόφασι;
κεφαλαιοποιοΰνται οί ληΕιπρόθτ
σμες έντός τοΰ 1974 καί όσες ν'-
νονται ληΕιπρόθεσμες ώς τό τέ-
^: τοϋ 1ου εξαμήνου τοϋ 1975,
όφειλές των ναυτιλιακών έπιχειρή-
σεων, άπό μακροπρόθεσμα δάνεια
για έπιβατηγά, πορθμεία καί κρο·>
οΖιερόπλοια, οέ 6 χρόνια, πρός
11,5%.
Έμπορεύματα τρίτον χωρών είσάγογΤθ|
στήν Έλλάδα μέσω ΕΟΚ χωρίς δ
"Ερευνα γιά νά έπισημανθούν
όλες οί άπό 1ης Νοεμβριού 197^
είσαγωγές σύτοκινήτων άπό Ία-
πωνία ή δλλες χωρες πού πρσν-
ματοποιήθηκαν κατά καταχρηστ-
κή άπόλαυση τοΰ προνομιακοϋ κα
θεστώτος πού ίσχύει έναντι τής
Κοινής Άγοράς, θά διεΕσχθή ά
πό τίς τελωνειακές άρχές.
Την έπιοήμανση των είοαγω-
γών αυτών Ζήτησε τό ύπουργεϊο
Οικονομ ι κων μέ έγκύκλιό τού
(Σ. 1958)30) πρός τίς τελωνε,α
κές άρχές, έΕ άφορμής πληροφο¬
ριών, ότι χρησιμοποιεΐται τό εδά-
φός των χωρών τήύς ΕΟΚ γιά
κτηρισθή ώο συστηματική καί κστ', ελευθέρα κυκλοφορία
τρίτων
σπράχθηκαν
Κθί -,
οί τελωνε.ακοί ^
ελε
έΕακολούθησιν είοαγωγή προϊόν
των τρίτων χωρών μέσω τής £.
Ο. Κ. διά κανονικοϋ πιστοποιητι-
κοϋ κυκλοφορίας».
Καί προοτίθεται :
«Έπειδή, αί πρώται ένδείΕε·ς.
συμπληρωθεϊσαι καί δι' έταίρων
στοιχείων, ένιοχύουν την πεποί9η
σιν ότι ένεργεϊται συστηματική
όπό ωρισμένων πλευρών κστοσ-
τρατήγησις τοϋ θεσμοϋ ελευθέ¬
ρας κυκλοφορίας, παραγγέλλομεν
όπως ένεργήσητε σχετικήν έρευ¬
ναν πρός τόν σκοπόν νά διαπιστω' μήτων τρϊτων χωρών γίνετο
θή είς ποίον βάθος χρόνου κσί κτή ώς θεομός, δχι χάριν
στό
έδα™
έκατέρου των μερών
ληιθέρα κυκλοφορία Θ6 θ
ται τα έμπορεύματο
ρών. γιά τα όποΐα
· διατυπώσεις είσαγωγπς
ε
'Ροϋν.
έπιοτΓκ:.
σμοί ή φόροι ίσοδυνόμου
σματος καί δέν έτυχον
ψής αυτών κατά την
Άλλά, όπως
στήν έγκύκλιό τού ύπουργεί0υ~
κονομικών, ή ελευθέρα
ρίσ των τελωνισβεντων
νώ είσάγωνται στήν Έλλάδα χω-', είς ποίαν έκτασιν έπραγματοποΐ'Ί μπορευμάτων τούτων, άλλό
δέ-
' έ-
ρίς δασμούς έμπορεύματα τρίτων ι θησαν είσαγωγαί εί δών τρίτων τόν σκοπό όμαλής λειτουι
χωρών ώς κοινοτικά. βάσει πιογ3| χωρών μέσω ΕΟΚ, έφωδιασμέ-
ποιητικών πού στηρίίονται οτον
θεσμό τής ελευθέρας κυκλοφοοί-
ας.
ΦΦΦΦΦΦΦΦ»Φ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ'»·Φ·ΦΦΦΦΦΦΦΦ»»»»»ΦΦΦΦΦΦΦ»»»»»»»»Φ»< Ύλοποιοϋνται οί άποφάσειο γιά την αναπτύξη τίϊ^ παραγαιγής ενεργείας πρόθεσιν, πρός τα ρπίμανα αίΐτήιμα τα των παραγο)γιχών ταμείον, δι' άνετ(ΐιτέ«(ΐν γενικ.Λς .-τιστοδότηισιν Δημοσίου τομέως. Τέλοςι παρά τάς υφισταμένας γνωστάς άντιξοότητας, έ.πισημαί- καί ύποΰοι'ιθησιν διά την άναθέο νεται τό έπαχθές υψος τιον έΐΐι6α ρύνσειον, ίδιαιτέριος τοϋ «μπορίον, μιινβιν τής οικονομιας. Ή (ίκηιη,χανία, ';!δικώτερον, έκ τόκον ;:η πριμηθ<τκον καί ή ά καί ό τομεΰς των ϊξαγονγών καί ό λάγκη άντιμετιοπίσίως τοΰ θέμα- άγροτικός ϊύνοοΰνται, όπως είναι τος αυτού»· Η τηρήση των όρωι; διακηρυξεως δημοπρσσιών κΓ ή ματαιώση διαγονιομον Άκυρώθηκε, μέ την ύπ' άριθμ. 961)1975 άπόφοση τής όλομελεί ής τού Συμβουλίου τής Έπικρα- τείας, ϋστερα άπό αϊτηση άκυρώ σεως πού εϊχε καταθόσει ή Τεχ- νική 'εταιρεία Βόλου Α Ε , ή ποάΕη τής 8ης Οκτωδριου 1974 τοϋ ύπουργοϋ Δημοσίων Έργων μέ την όποία προκηρύχθηκε «ή δι- ενέργεια δημοπρασίας διά συμπλη ρώσεως τιμολογίου καί πμθυπολο- Υ'ομοϋ μετ1 οΕιολογήσεωα προοφο ρών» γιά την κατασκευή έΕωτερι κου ύδραγωγείου Θεοσολονίκης όπό τίς πηγές Άραβησσοϋ. Στό οκεπτικό τής άκυρωτικής αποφάσεως σημειώνεται μεταΕύ δλλων ότι άπό τίς διάταξις τοϋ όρθρ. 3 τοϋ π δ. 56)1973 «περί εκτελέσεως τοϋ ν.δ. 2266)1972 ΠΓρί εκτελέσεως των δημοσίων έργων» προκύπτει ότι : • ..ή μέν διακήρυΕ'ς δημοπρασίας διά δημόσιον εογον διολαμβάνει πάντας τούς όρους διενεργείας τού διαγωνισμοϋ, έν οϊς ΰπαραιτή τως την ήμερομηνίαν καί την ώ¬ ραν τής δημοπραοίας, ή δέ περί¬ ληψις, συνιστώοα απλώς ουνοπτι- κήν άντιγραφήν τοϋ κυρίου περιε χομένου τής διακηρύΕεως, ινα κα τεχνικώς έιρικτή ή τήρησις των διατυπώσεων δημοοιότητος. δέν δύνααι νά άπομακρυνθή τής ρυθμίσεως τής διακηρύΕεως, ου¬ δέ νά διαλάβη όρον τινά μή περιε χ ό μενον είς αυτήν». Στή συγκεκριμένη περίπτωση ή διακηρύξη εϊχε όρίσει. ότι ή δημο προσία θά διεΕαχθή σέ μερά κοί ιΤιοα πού θά καθορισθή άπό την ΠΓρίληψη κοί ή περίληψη τής διο κηρύΕειος πού δημοσιεύθηκε οτόν τ υπο καθώρισε γιά πρώτη μόλις Φορά τό χρόνο διενεργείας τοϋ διογωνιομοϋ, κατά παράθαση των ηοοανοφερομένων κανόνων — Ε£ ολλου. μέ την ύπ' αριθ 940)1975 άπόφοσή τού τό άνώ- ατο διοικητικό δικαοτήριο άπέρρι νέ ΟΓπγοη άκυρώοεως. πού είχε οοκηθή κοτά πράΕεως τού υπουρ 'κ> ΕΦνικής Οίκονομιας, μέ την
< χε οηοφοσισθή ή μσταί α;ση τής ύπ' αριθ. 9|34) 1972 δια- κηρύΕεως διεθνοϋς δημοοίου μει- οδοτικοϋ διαγωνισμοϋ γιά την προ ,^όθεια πέντε πομπών τηλεοράσε- υς γιά τίς άνάγκες τοϋ άρχηγεί- αυ στρατοϋ (Υ.ΕΝ.Ε.Δ.). Μέ την ιδία ύπουργική πράΕη έγκρίθηκε ϊ άγορά μέ όπ' εύθείας προμήθει •ιν των πομπών αυτών άπό τόν ά- .τρικανικό οϊκο Ω Ο.Α Έλεκτρό- ι·κς Κορπορέίοον. Στό σκεπτικό τής άπορριπτικής ιποφάσεως σημειώνεται, ότι άπό .ίς σχετικές διατάΕεις τοϋ αρ- _ρου 86 τοϋ ν.δ. 321)1969 τής ύπ' αριθ. 49381)9-16)12)1955 αποφάσεως τοϋ ύπουργοϋ Οίκονο οικών κ.ά., προκύπτει ότι : '.,.Έφ' όσον ήθελε κριθή άούμ- φορον τό άποτέλεσμα διεΕαχθέν- τος δημοοίου διαγωνισμοϋ διά κρατικήν προμήθειαν ή εκτέλεσιν κρατικοϋ έργου συγχωρεϊται, με¬ ταΕύ αλλων περαιτέρω λύσεων κοί ή όρκΓπκή ματαίωσις τοϋ δια γωνισμοϋ κατόπιν αποφάσεως τής έπιτροπής προμηθειών. Έν τή πε- ο,πτώσει δέ ταύτη έπιτρέπεται ;οτ' αρχήν ή δι' άπ' εύθείας ουμ- ρωνία άνευ διαγωνισμού κατάργη τις τής οίκείας ουμβάσεως» ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΣΤΟ 36ο ΧΛΜ. ΑΘΗΝΩΝ - ΣΟΥΝΙΟΥ Έπίσης, μέ την ύπ' αριθ. 944) 1975 άπόφασή της ή όλομέλεια ού Συμβουλίου τής Έπικρατείας ^κύρωσε «ώς μή προσηκόντως ή- πολογημένη» την κοινή πράΕη τής 7ης Ίουνίου 1973 των υπουρ /ών Ένικής Οίκονομιας καί Οίκο- /ομικών, μέ την όποία εϊχε άπαλ- λοτριωθή άναγκαστικά, λόγω δη- ωφελείας, έκταση 18 περί- Γ-ου στρεμμάτων, κοντά στό 36ο χιλιόμετρο Αθηνών — Σουνίου, γ:ά την άνέγερση Εενοδοχειακοϋ σ :γκροτήματος «υπέρ καί δαπά- νοις» τής Α.Ε. Ξενοδοχείον «'Ή- λιος» Ή Εενοδοχειακή αυτή έπι- χείρηση ήταν ήδη κυρία εκτάσε¬ ως 74 στρεμμάτων στήν ιδία πε- £.ιοχη. οπου και άρχισε την ανέ- γερση ξενοδοχείον - μπάγκαλοΖ 707 κλινών 367 δωματίων Στήν προώθηση της υλοποιήσε¬ ως άποφάσεων γιά την άνάπτυΕη ής παραγωγής ενεργείας, άνα- φέρθηκε χθές ό ύπουργός Βιομη- ανίας κ. Κ. Κονοφάγος, μιλών- ας στήν διάρκεια συνεντεύΕεως ύπου. Τα κύρια σημεϊα των άνα οινώσεων έχουν ώς έΕής : — Καταρτίσθηκε καί ύποβάλλε αι στή Βουλή τό νομοσχέδιο γιά ήν ιδρύση τής Δημοσίας Έπιχει- ρήσεως Πετρελαίου (ΔΕΠ) μέ κε φάλαιο 1 δίς δρχ., μέ πιθανό πρό εδρο τόν γενικό διευθυντή τού ύπουργείου Βιομηχανίας, καθηγη- τή κ. Ζάχο. Μετό άπό σχετική πρόσκληση τής ΔΕΠ πού εχει ή¬ δη στελεχωθή, 5 — 6 Εένες έται- ρεϊες, κυρίως γσλλικές, υπέβα¬ λον προτάσεις γιά την διενέργεια των σεισμικών έρευνών, στόν Νέ οτο, άναμένεται δέ έντός δεκαη- μέρου ή συνάψη συμφωνίας μέ μία άπό αύτές. Μετά τόν τερμα- τισμό των έρευνών αυτών, έντός πενταμήνου περίπου, θά προκηρυ- χθή διεθνής διαγωνισμός γιά την έργολοβική αναθέση των γεωτρή- σεων. Μέχρι τέλους τοϋ 1976, θά είναι γνωστόν άν υπάρχη πε- τρελαιοφόρο στρώμα στήν περιο- χή αυτή, πράγμα πολύ πιθανό, ή όχι. Διεθνής διαγωνισμός, έΕ άλ¬ λου, θά προκηρυχθή σύνιομα, γιά ί":οθαλάσσιες έρευνες σέ δύο ά- κόμα «έλπιδοφόρες» περιοχές (Πρέβε^α κα'ι Κερκύρα — Λευ- κάδα). Σχετικά μέ την Όσεάνικ, άρ- χ.σε ή διατυπώση τοϋ κειμένου τής συμβάσεως, πού θά υπογρα¬ φή έντός δεκαπενθημέρου. — Άναφορικά μέ τή Τύρφη των Φιλίππων ό κ. Κονοφάγος εΐπε ότι τό θέμα αύτό θά έΕετασθή έντός τής εβδομάδος καί θά προχωρή- οη, έφόσον βρεθή άποδεκτή λύ- α'Λ στό κοινωνικό πρόβλημα. Πρό- βλημα πού συνδέεται μέ την έ- Εασφάλιοη στούς καλλιεργητάς τής περιοχής, ίκανοποιητικοϋ είσοδή- ματος, άπασχολήσεως κλπ. — Στό έπόμενο δεκαπενθήμερο θά προκηρυχθή ό διεθνής διαγω¬ νισμός γιά τούς έκσκαφεϊς καί άΓ.οθέτες τής ΛΙΠΤΟΛ. Ήδη ουγ κροτήθηκε έπιτροπή άπό 7 καθη¬ γητάς τοϋ ΕΜΠ καί 2 οίκονομο- λόγους γιά την έΕέταση των προ- διαγραφών πού καταρτίσθηκαν. ΈΕ άλλου, άποφασίσθηκε ή άρι¬ στ ική συγχώνευση ΔΕΗ — ΛΙ¬ ΠΤΟΛ, ή δημιουργία ένιαίου φο- ρέα μέ δύο κλάδους. — Προχωροϋν έντατικά οί έρευ- ντς πού διεΕάγει τό ΕΘΙΓΜΕ σέ συνεργαοία μέ την ΔΕΗ γιά τόν έντοπισμό νέων κοιτασμάτων λι- γνίτη. ΈΕ άλλου, συγκροτήθηκε έπιτροπή άπό στελέχη τοϋ ύπουρ- γρίου Βιομηχανίας, τής ΔΕΗ καί τής ΔΕΦΑ, γιά την μελέτη τοϋ όλου θέματος των άερίων Έν τώ μεταΕύ, τα πρώτα πορίσματα γιά τ'Ίν έΕαερίωση των λιγνιτών, δέν έμφανίΖονται ίκανοποιητικά, κυ- ρίως λόγω τοϋ ύψηλού κόστους. — Ή ΕΤΒΑ ύπάγεται στόν έ- λεγχο τοϋ ύπουργείου Βιομηχανί¬ ας — ήδη καταρτίΖεται σχετικό νομοσχέδιο. — Ή εκπονηθή τοϋ χωροταΕι- κοϋ οχεδίου γιά την βιομηχανία της Άττικής, όλοκληρώθηκε. Αύ¬ τό δήλωσε ό ύφυπουργός Βιομη¬ χανίας κ. Δ. Καραίσκάκης. Έντός δεκαημέρου θά ύποβληθοϋν οί σχε- τικές προτάσεις τής έπιτροπής, σ-ούς ύπουργούς. Συντονισμοϋ καί Πολιτισμόν. Ή δτ.ύτερη έπιτροπή χωροταΕίας, έΕ όλλου, γιά την βιομηχανία σέ πανελλαδική κλίμακα, θά άσχολη- θή στήν πρώτη φάσιι, μέ την υπό άνάπτυΕη περιοχή τής Β. Ελλά¬ δος. Πέρα άπ' αύτά, ό κ. Καραϊσκά- κηο τόνισε τα έΕής: Ίδρύεται στό ύπουργεϊο νέα διεύθυνση γιά την παρακολουθήση καί τόν έλεγχο τής πραγματώοεως των νέων έ- πενδύσεων βάσει τοϋ Ν. 4171 καί τού Ν.Δ. 2687. Περατώθηκε τό ποοσωρινό πενταετές πρόγραμμα β'ομηχανικής άναπτύΕεως πού τό έΕετάΖει ό ϊδιος' Αύτό θά έντα- χθη όπό τό ΚΕΠΕ, στό γενικό Πρόγραμμα Οίκονομικής Άναπτύ¬ Εεως. Περιλαμβάνει προτάσεις νέ- ι^ν έπενδύσεων, θέσπιση κινή- τρων, άρση άντικινήτρων, διενέρ¬ γεια έφαρμοσμένων έρευνών κλπ. "Εμφαση δίνεται στήν άνάπτυΕη τής βιοτεχνίας καί υίοθετοϋνται τα προγράμματα τοϋ ΚΕΒΑ, τοϋ ΕΟ ΕΧ κλπ. Συγκεκριμένσ τονίίονται στήν έγκύκλο τα έΕής : «Τελευταίως παρετηρήθη άσο- νήθης χρήσις τοϋ θεσμοϋ ελευθέ¬ ρας κυκλοφορίας ώς βάσεως τοΰ νων διά κανονικών πιστθποιηΓι- κών κυκλοφορίας». Κατά τάς διατάΕεις τοϋ όρθρου / τής Συμφωνίας Συνδέσεως Έλ λόδος — ΕΟΚ, ήπροτιμησιακή δα σμολογική μεταχείρηση στίς εκα¬ τέρωθεν άνταλλαγές άφορά, ό- ποοτιμησιακου έναντι τής ΕΟΚ. Ι πως είναι γνωστό, στά προϊόντα καθεστώτος, δυναμένη νά χορσ- ] τρίτων χωρών, πού βρίσκονται σέ τής τελωνειακης ενώσεως, την έννοια ότι έμπορεύματα των χωρών, είσαχθέντα καί ^ νσθίέντα καλή τή πίοτει πρός τό,, τρί- σκοπό νά άναλωθοϋν στό τό,, έδαφ0. ένός συμβαλλομένου μέρους, πει νά θεωρώντοι ώς νομιμοποι0ύ μρνα ιστό προτιμησιακό καθεστάκ καί νά κυκλοφορούν ελευθέρας στό σύνολο τοΰ έδάφους τής ,*. λωνειακής ενώσεως. ΤΑ ΕΓΧΟΡΙΑ ΑΜΝβΕΡΙΦΙΑ ΜΜΟΡβΥΝ ΝΑ ΚΛΛΥΨΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ »ΑΣΧΑ Οί άνάγκες των έορτών τοΰ Πά σχα οέ όμνοερίφια είναι δυνατόν νά καλυφθοϋν άπό τίς έγχώριες π'ΐγές καί κατά συνέπειο δέν ο- πάρχει λδγος είσαγωγής άπό δλ¬ λες χώρες. Αύτό άναφέρεται σέ έγγραφο τοϋ ύφυπουργού Γεωργίας κ. Παν νούση, πού έοάλη στό υπουργείο Έμπορίου, στό Οποϊο ύπενθυμίΖε- ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΖΜΙΤΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ & ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΝ Α.Ε. ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ Καλοϋνται οί -/..ν.. Μέτοχοι τής Έταιρίας, συμφώνως τά> Νόαο)
>.αί τώ Καταοτατικώ, είς Τακτι-
>.ήν Γενικήν Συνέλει-σιν την 28ην
Ίοινίου 1975 ημέραν Σάββατον
ν αί ώραν 6ην απογευματινήν, ε[ς
τα έν "Αθήναις καί επί τής όιδοΰ
Σ,τησιχόοου 11 Γραφϊϊα αυτής.
ΘΕΜΑΤΑ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
Ιον) 'Τποβολή Έκ&έσεοίν Διοι
/.ητ. Συμβοι,'λίου καί 'Ελεγκτών
επί τοΰ Ισολογισμόν χ^ήσϊως
1974.
2ον) "Εγκρισις Ισολογισμόν
Χρήσεως 1974.
3ον) Απαλλαγή των Μελών
τοΰ Διοικ. Συμβουλιον καί των Έ
ών άπό πάσης ευθυνής άπο-
4ον) "Ενν.ρισις άαοιβών Διοικ.
Σι^ιβουλίου·
5ον) Ληξάσης τής θητείας τοϋ
Διοικ. Συμβουλιον Ικλογή νέοι> Δ.
Συμ,6)ου.
Κον) 'Ε-Λ/.ογή δύο Τακ,τικίδν
καί ίσαρί'θμωγ άναπληρωματικων
'Ελεγκτών διά την χρήσιν 1975
«αί καθοριβμός άαοιδής αΐηών.
Οί κ.κ. Μέτοχοι όπως λάβωσι
μέρος είς την Συνέλευσιν ιδέον δ-
ΐΐως, σιν'Ρίό'νως τω ΝάμΛΐ καί τω
Καταστατικώ, καταθέσοσιν τάς
Μετοχάς των είς τα Γραιφεϊα τής
'Ε,ταιρ^ίας ή είς τό Ταμείον Πα-
οακαταθηκών καί Δανείον, ή πα-
ρά τινι άνεγνωρισμένη Τραίτέξη
προσάγοντες τάς άποδείξεις τής
«αταθέσεως αυτών ή τα πληοεξού
σιά των, πέντε (δ) πλήρει; ήμέ-
οας άπό τής ημίοομ-ηνίας τής σνν
κλήσεως τής Γενικής
οις.
Έν Αθήναις τή 10—4—1975
ΤΟ ΔΙΟΙΚ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
Η ΑΤΡ. ©Α ΠΑΡΑΚΡΑΤΗ
ΕΙΣΦΟΡΑ - ΧΑΡΤΟΣΗΜΟ
ΕΠΙ ΤΟΥ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Άπό τίς 20 Μαρτίου καί έφε-
Εής ή είοφαρά υπέρ τοϋ ΟΓΑ κοί
των Δήμων καί Κοινοτήτων επί
τής όΕίος τοϋ άγοραΖομένου έκ
των παραγωγών καθώς καί τοϋ
πωλουμένου άπό τρίτους, γιά λο-
γαριαορό παραγωγών, συσπόρου
βόμβακος θά κατακρατήται άπό
την ΑΤΕ κατά την έΕόφληση των
σχετικών διγράμμων έπιταγών,
κατά την προσκόμιση όπό τόν δι-
καιοΰχο ποραγωγό των δύο άντι·
τύπων τοϋ τιμολογίου.
Αΰτό προβλέπει σχετική κοινή
όπόφαση των ύπουργών Οίκονομι
κων καί Κοινωνικών Ύπηρεσιών
κ.κ. Δεβλέτογλου καί Χρυσανθ>
πούλου, την όποία κοινοποιησισ
πρός τίς νομαρχίες, τίς Έφορίες,
τα Ταμεϊα κλπ. τό ύπουργείο των
Οί κονομικών μέ έγκύκλιό τού.
Τό μέτρο, όπως τονβεται στήν
έγκύκλιο, λαμβάνεται γιατί «όπως
προκύπτει έκ των μέχρι σήμερον
δεδομένων, τα έσοδα έκ τής α¬
νωτέρω είοφαρας ύπολείπονται κα
τα πολύ των προοδοκωμένων έν
σι^γκρίσει πρός τό ετήσιον ύψοζ
τοϋ ουνολικοϋ άκαθαρίοτου έθνι-
ΘΑ ΕΠΑΝΕΞΑΧΘΟΥΝ
ΤΑ ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΑ ΚΡΕΑΤΑ
Μέ άπόφαση τοϋ ύφυπουργού
Έμπορίου κ. Γ. Παναγιωτοπούλου
έΕουσιοδοτεϊται ή Τραπέζα τής
Ελλάδος νά έπιτρέπη σέ κόθε έν-
διοφερόμενο νά έπανεΕαγάγη στό
έζωτερικό κατεψυγμένα κρέατα
όλων των κατηγοριών, μέ όστά ή
χωρία όστά (βοοειδών, αίγοπροβά
ών, χοίρων), καεψυγμένα σπλάχ-
να καί καεψυγυένα κρέαα όρνιθο-
ειδών καί θηραμάτων.
Τα κρέατα αύτά, όπως είναι
γνωστό, δεσμεύθηκαν άπό την άο
μόδια ύπηρεσίσ καί άπαγορεύθηκε
ή διάθεοή τους στήν κατανάλωση
γιατί δέν πληρούσαν τούς προβλε
πόμενους άπό την ίσχύουσα νο-
μοθεαία όρους είσαγωγής, όπό
κτηνιατρικής καί ύγειονομικής α¬
πόψεως.
Ή έΕαγωγή θά γίνεται μέ έλεύ
θερο συνάλλογμα, ήδέ ίοχύς τής
αποφάσεως λήγει οτίς 31 Δεκεμ¬
βριού 1975.
κου άγροτικου είσοδήματος». Τού¬
το άποδίδεται «άιρ' ενός είς την
Οι'νεχι2ομένην κακήν συνήθει αι1
ενίων έπιτηδευμστιών, καίτοι πα-
ρακρατούν την είσφοράν έκ των
παραγωγών, δέν την αποδίδον
άφ' ετέρου είς την σύμπραξιν έ-
νων παραγωγών μετά των άγορα
στών διά την μή έκδοσιν τιμσλο-
γίων».
ται ότι, μέ βόση τα οτοιχεϊα πού
ΝΑ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΘΗ
Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΞΥΛΕΙΑ
ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ ΒΟΡ. ΕΛΛΑΔΟΣ
Την όναθεώρηση τής δεομεύο:
α>ς τής κρατικης Ευλείας των
ελήφθησαν άπό δλες τίς διεύθυν ' - ,, ...
, σων Μακεδονιας και Θράκης ^.
σεις Γευργίας, τής χώρας, μπο-' . ., _ .
, περ της Αθηναϊκης Χαρτοποιίας
ροΰν νά διακινηβοΰν, κατά την ιΐ£ , . . , ,
. Ζπτουν με υπομνημα στούς ύπου.ι
ριοδο τού Πάσχσ. άπδ τίς δ,άφο-Ι Γεωργίας Β Έλλάδοο ^,
παραγωγ,κές περ,οχές. πΡός|τ6ν υΦυπουργό Έμπορίου 0· κ|.
τόν περιφέρεια τής πρωτεύουσας
570.000 άυνοερίφΐα, ουνολικοϋ
θάρους 5.500 τόνν. περίπου.
Ή ποσότπτσ αυτή τοϋ κρέατος
είναι κάπως αύΕημένη άπό την
περυσινή, πού έφθασαν οτήν 'Λ-
θήνα καί την περιοχή της 561.
000 άμνοερίψία, βυνολικοϋ 6ά-
ρους 5.300 τόννων, ένώ όχι μό-
νο δέν παρατηρήθηκε έλλειψη, άλ
λά κατά τίς τελευταΤες ήμέρες
τού Πάσχα σημειώθηκε πτώση τι-
μών λιανικής πωλήσεως.
Φυσικά, τονίΖεται στό έγγραφο,
ή καλύψη των άναγκών των έπι-
κειμένων έορτών θά εξαρτηθή Η·
6'οτοποιοί Ναούσης, Βεροίας Λοί
Έδέσσης. Στδ ύπόμνημα τονίΖε-
ται ότι οί πιό πόνω βιοτέχνες ,υ.
λύπτουν τόν χρόνο τό 80% των
άνσγκών σέ Ευλοκιβώτια ουοκευα
οίας των έΕαγομένων φρούτωι',
έπεΕεργαίόμενοι πρώτη ϋλη τώ/
δασών Β. Ελλάδος πού δεσμε>_-
βηκε στό μεγαλύτερο ποσοστ)
της, μέ τή γνωστή σύμβαοη τοθ
Δημοσίου μέ την Χαρτοποιΐα. Κ--
τόπιν τούτου, κινδυνεύουν νά α·
ναστείλουν την δραστηριότητα
ούς, ελλείψει έπορκοϋς έγχωριος
πρώτης ΰλης, δοθέντος ότι εισ.-·
γωγή της άπό Ρουμανία καί Βονλ
πέ την απαγορεύση σφαγής άμνο-' γαρία είναι άσύμφωρη, οί χώρε:
εριφίων άπό 15 μέχρι 26 Άπρι- δέ αύτές διαθέτουν γιά έΕαγω,ή
ί άνεπαρκεϊς ποσότητες.
ΕΗΗΘΡΘΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ & /ΝΤΙΠΡΟΣΠΠΕΙΠΝ ΑΜΝΥΜΘΙΕΓΑΙΡΙΑ
ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ
.„_ ΠΑβΗπκα:
■7χίν-,— :·ιίχι», 19?3 Ι07< κ 4γ 1973 ~Ϊ9"Γ άΚία 6ρχ: Ι.ς-βϊ.οα Κε»ίλοιον Ι.ΟΟΟ.ΟΟΟ Ι.0Ο0.0Ο0 «Εΐον άχοσρ. ΐτχτ. ^Α-ΐοίίτμίτ. ---- 6.500 «Ρθ.χρήσιν 215.4Μ ΥίρίτΛΖημίχι εις Β46------ 'τ τι ν 1-532 735 ΜεΤον άβοσΒ. "" άκΓνήτοΓ' 512.089 512 0Μ ϋυρουσ.χρήσ. 53.100 Γ46.607 793.507 Λι
11ΑΤΛΟΤ ΦΛΩΡΟΤ
Τα Βιβλία καί οί "Ανθρωποι
(Ιΐ'
ι νά δηλώσι·) ίίτι εχω
άπό πέρυσι βιολιοκριτι-
(,, ·ιπώματα σ* Λεριοδικά πού
ιίί ίίχαν ξητήσει. Έξαιτίας
;.ι|«ι>μοϋ τιαν τιμών (χαρτιοϋ
"' -ι.τογ€"Φ'κων) όρισμένα περιο
α,.^,Γρανν άπό καιρόν την
■ τιι)ν. Λυποΰμαι πευ οί συγ
ή' των ετσι σχολιασμένοη·
δέν είχον την εϋκαιρία νά
,ίοι,ν γνώση των σχετικών ση
{ΐϋ1ιά·ιον μόν.
νήιιερα θά παρουσιάσω απλώς
ίθΧ(Ί άπό τα 6ι6λία ποΰ δέν εΐ-
β- τώοα την δυνατότητα νά ά
·,<)ο) ιι' αύτά. Κατ' ανάγκην ιϊο'- ' Γ[.ιαι συτομος. τνΚΗ ΔΟΞΑ: ΣΤΗ ΧΩΡΑ ντ' ΑΤΓΕΙΑ μυθιστόρημα 1973. νΤό 6ι6λίο τούτο, πού ό τίτλος - , ^ οτμδολιζός φανερών«ι κ.ιύ- . Τόν κ.ΐΛίλο σν.έψΓων πού τύ έ- ,νΓ(ν 6 πολύπλενρος καί φωτι- λο: συγγραΤ-ας τής Ήλΐίας ΙυροιΌΊάΐί1 μεΡ"«>ΰς τύπους τοΰ
γραφής τοϋ Καδάίτη: Βαγγ Κα-
ηαγιάΛτη — Άνάτνπο άπό την
«Συνεργασία» τής 'Εθνιχής Τρα¬
πέζης τεΰχο; 51, Μάρτιος - Άπρί
λιος, Άθήνα 1974, σελ. 82—«8.
•Εξαιρ·;τικά ένθιαφέοουσα έ-
0€υνα ποΰ την σιιμπληβώνοΛ· είκό
,π'9?ου
:ιι>ν.
πού, δοΰλοι των παθών
ν (,οοπίζο-ν καί στρεόλώνουν
;(,,ή. «Ποίος Ήρακλής Θαρ9ει
χπΕ.ΐ'"ίσει αίτοΰς τούς σταΰ-
(-; γράφει ό συγγ^αφέας. Καί
«Μπος€ΐ 5μο>ς κ' ενας
μά α^ιος κ' έπαναστάτης
.τος. ΈναςΔάσ-λαλος, λ.όγου
1(1"εΛΕΝΗ ΤΑΓΚΑΛΑΚΗ: ΧΩ-
ΡΕΣ ΤΗΣ ΘΟΤΛΗΣ Ποιή,μα-
«ΝΕΑ ΣΚΕΨΗ» — Άθήνα
Είναι ή τρίτη της ποιηττική συλ
Ή ποώτη «Πουλιά τού όν;ί
)(^ έκνκλοιτορήιθηκε τό 1970. Έ
Ινινά χηωματσμένη διαθέση άπο-
ίηιιιιΐ: πού Γραίνετα, νά είαι γνή
ιιο ΰιαπνέει τοΰς ει'ιγενικοΰς στί
ίον: χΐ"δίς κΕ.μ-Τ(χσ-ική περισσολο
](ΐ, άν καί έπης-ϊαΓ,αένη —σέ κά
τρτοια είναι εύ~π!φορη ή γυναι
;;ία ίδιοσ.<ττασία— άπό σχΓματι ώ. ή/ερο- σύμβολ.α καί συνβήμα- ,ιοίι σή ιεοα δέν ήμπροΡν πλέ- νά θερμάνουν ψι·χές (6νζαντι- ■ά (ιοίλα, άπΟΓχος ψαλμ&ϊδίας 6υ κιντινής ■/..&.). θά σνστηνα στήν Ταγκα/Λκη νά άποφεύγει 7ΐλιϋτριμμ«νες πλέον σήμερα ,'ΐιις: ώραΓος, &μορ·φιά κ.ά. Προ 'οχή ί.τίσης χρειάξεται στό σατα ιιιιγικό ραθδί τοΰ (κοωιού ιτοιχποθέτη πού, χρόνια τώρα, δίχως γιατρ:ιά, μάς ,-τα- !<ι;ΐ(ΐι.Μ|ώνει τα κείμενά μας· Δί- ,ιι; ΓΐΗφΐβαλία αϋτουνοθ τό δαχτν ΐί/Ί ι π είναι πού, ένώ στόν τίτλο ■Ινιιι ΐΐ'»ιτόι μέβα <ττά κείμενο, τό πτοιχεϊο τοΰ λοιτινικοΡ τί- ψ,ον »Κ6ύ Βάντις» είναι γραμμέ- μέ Κ άντί μέ τό λατινικό κου. [ ΙΩΡΓΌ Σ ΤΟΤΡΛΙΔΗ Σ : ^ΤΚΠΣΕΜΝΑ Ποιήματα Π«ι ΐι;ί: 1969 ΤΙ σ:λίδες: Το 1969 ό Τουρλίδης εΤτάν οροι- ί]; τής φιλολογίαν, ΐτροφανως [εγτ)ι Ελβετία, διότι 6λέπβ> κάτιο
ί,ιό πιΰς στίχους τού τοπτονΰιιια δ
ιι·ι: Γ?νεύη καί περίχο>ρα τής πο-
Ιιτρΐιι; τού Ρουσσώ. Νέος μέ άνή
ΐι/η οκέψη καί άρμονική, νομί-
ι,. χοσύνθεση: ιδού τί βννάγω
τί) 6ι6λίο τού- Κα'ι άκόμα:
ιτήριος. "Ισιος δέν γελιέμαι
δν ί"ϊΐθρσω ότι είναι πόντιος. Καί
1Π·Τ . διαβάξοντας τίς σημ«ιώ-
:ΐ: τής σελ. 70, τό δλέπο) έπιόε-
δακυιιένο- Κατάγεται άπό την πε
|?ι»χή τή; Ά,μισοΰί Σαμψούντας).
ΕΙμι, τρομερή αύτη ή μακάβρια
"ι «Ι »νία τοϋ αΐματος,
ί συγ/Αονίζει όλόκληρον_ κά-
'".>«. αού θά διαβάσω κάτι σχβ
τι/υ α' Ικΐίνη την έποιχή τής φρΐ-
ι-,ς (1915—1922).
Κχιο στά χέρια καί τό τεΰχο;
(','ΐτικά στ}μεκί»ματα €[; τό ποιη
■/μ ρργον τού Γεωργίου Αθαν.
°'''.>Λίδη» (Σΐΐρά δεύτερη) 'ΑΘή
1(1 1(|Τ2, οπου· στ;ιειώνο> την έπαι
«τι/ί'ι Βπιστολή τβτ3 Ριώργου Πο-
'ΙΤ«Ρ/>1, τό γςάυμα τοϋ Κούλη Ά
'-πη μέ τίς τόσο όρθές παρατηρή
°?|- ιερί των «παςαιδοσιακών μέ-
'Ρ'' > .τού εΓναι συννφασμένα μέ
'|ιν '*'ληθινή ποίηση» καί σιστά-
ιθός τόν ποιητή, τό γαλλικό
'Λμα τοϋ Γαλλικοϋ ίδρύμα-
Το; Αθηνών, δυστιχώς κολοδο-
ιε^' ά.ιό τύν στοιχειοθέτη καί βέ
'υκσα σημΐϊα άγνώρΐστο, κ.ά".
'ι7"ΐκιι στόν μικοασιάτη νέον προ
"""Ι καί γοργή ώρίμανση.
ΓΤΑΝΝΗ ΚΟΦΙΝΗ: ΑΠΛΟ-
'!^0 Ποιηματα ΙΩΑΚΟΣ Άθή
1 ^33 σελίδες.
1*0 κομψο αύτό 6ι6λίο τό είχα
'/β'Μΰα μόλις τό "Ιχα λάβει ά-
" τ"ν ποιηΐτή τής «Φωνής τής
ής «ου» τέλη τοϋ 1973. Πού "ά
1'01'-ΐαι τώρα σέ ποιό περΐοδικό
ίστπλα τό σΓΜίίιομα. 'Ρά «Τπα καί
βτί)ν «ογΐι τής σημερινής 6ι6λ.ιο-
ό άφιερομένο στόν μο
°"'"νή τού γιό ^ανάση, πού έν.μ
^9Τ^ τελευταία, διβλίο πΐριλαμ
ανονται, τετράστιχα τα περιβσό
-'«. σύν-τομα έραπικά ποιήματα.
'."ιιιμρνα οί όμοιοκατάληκτον ρν
^ι/.ον στίχο, ϊχουν τή χαρή καί
τής εύγενκής άαλότη-
' χα^ακτηρίξιει. καί τόν αν-
Κοτρίνη:
πού άργοοβήνει, νοιάξ*-
■ Π δραδιά·..
αν θά μ^ίνω μήτε μές στή νύ-
* αυτή,·
της εΓμαι μια /αρδιά
Τύ ένςδιάμεσο <Φ» τής νπο- τοΰ Κα,δάφη. Αίνι- γματική παοαμένει πά.τοτε ή .ιρο σωπικόττίτα τού άνθρώαου αυτόν πού άποτελ.εϊ μόνιμο, έλκνστικό θε μα γιά κ^ιτικούς, 6ιογρά<ροι·ς, ψν- χολόγοι·;, ποιητές. Βιβλιογραίΐία έΐαντλητική τα μαρτυρεί. Εύρίσχω μ?τρΓ.μργα καί γν,οστικό. δσα σχ: τικά μέ τό Φ ε^ε στόν συγγρατρέα ή άνΓχιά τοΰ ποιητή Χαοίκλεια Βαλιέρι. — ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΚΕΡΚΤ- ΡΑΣ 1973 ΕΤΟΣ 10 ΑΡΙ- βΜΟΣ 10) 143 σελαδες. Ή έργασία τής Άναννωστική; 'Εταιρίας Κεοκι'ρας, πού έμπερΐί χετα, στά έξαιρεπικά ένδιαψέοον- τα αοτά δελτία, είναι τίοόντι μνη ίΐαακή. Στόν ίστορικό, τόν φιλό- λογο, τόν λαογράςρο, τόν κοηωνιο λόγο, τόν ψνχολόγο, οί, μελ^τες ιοϋ «Δελντίο-» θά είναι χρήσιμες. Στό δίλ.τίο τουτο ΰ.τάρχει σπου- δαιότατο μελέτημα περί τού λΐβερ νήιτη Ίωάννη Καποΐδίστρια τοϋ Γρηγ. Δάφη πού κ.ρ!ν:ι σχετικά βιδλι'α των τ·ελευταίιον χρόνον, έργα έλλήνονν δσο καί άγγλων, χαί καταλήγει στά σν^μπέραοιμα δ- τ, οί περισΐΐότεροι σνγγραςτείς δέν έ.μελέτη.σ.αν δσο θά επρεπε όρισμέ νες πηγές (άλΛηλογρας: ία κ·ά·), γιά τούτο καί δέν άξιολογοΰν ό- οΐΓμένες έκδηλώοεις τοϋ Καποδί- στρια καί .-πριστατικά τής σταδιο δρομίας τού. "Αλιλες έργασίΐς είναι «Τό διε θνές καθ«στώς των "Ιονίων νήσο>ν
υπό αγγλικήν προστασίαν — 1815
—1864» τοϋ Σ.ιΰρου Καλογε2θ-
πούλου Στράτη" «Άλληλογραςτία
τοϋ ίαπότη Άν5ρα Μοιστοξΰδη μέ
τύν φίλο το; Ανδρέα Πο.ιαδόπου
λ.ο Βρετύ, Αθήναι. Στό τυαογρα
φεϊο τοϋ Γ. Άγγελόπουλου, μετα
φρααμένη άπό τόν Γ. Π. Στεριώ-
τη, πού προτάσοε! έπεϊη,γηματικό
τού προοίμιο, κ.ά.
Άπό τό κ'ίμενο τοΰ Σπ. Κα-
λογξρο-ποΐίλοΐ' σννάγ·;ται ότι ή Με-
γάλη Βρετανία έπιδίιυξε νά ασκή
σει σ.τά 'Εοττάνησα «παλιτική άποι
κιακής μθ2(ίήςι άδιαφοροΰσα διά
τάς άνειλημμένας συμδα,τικάς υπο
χρεώσεις, τα διαβήματα των ξέ¬
νον καί τα αΐτήιιιατα τοΰ λαούς.
"Ετσι έγκατΙλπψΓ ; :;Ί την {ΐπόθί-
ση τής Ίι»νία3 τό 1922.
ΜΑΝΩΛΗ ΓΙΡΑΤ,ΣΙΚΑ: ΔΤ
Ο ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΑ — ΚΑΘΑ-
ΡΗ ΔΕΤΤΕΡΑ ΩΡΕΣ ΛΙΑΝΟ-
ΜΗΣ έκδότης «ΝΕΑ ΣΚΕΨΗ»
—.'Αθήα (Ίανονάριος 1974), 45
σΐλίΰες.
Τό 1902 ,-ΐριοτοκυκλθί(Γορή6ηκ2
έ'ογο τοΰ Μ.
II.
τό; <Ί1 Λιηγήμα- τπ». Τό εδί) παρο.σια,ϊάιμΓνο 6ι- 6?άο είναι τό ένατο. ΙΙροη,γήΟηκαν τό 1973 άλλ.α «! Μονόπρακτα»· Τα πρόσωπα Λρο&λΓ^ιατίζοντίΐι κα τα τρόπον ά.ταλλαγμεΛθν άπό αύ- ταπάτρς, καβιεςωμένα σχήιαατα >.αί σιμβατικότητες επάνω στήν
κοινοινική ξωή καί τό «κατεστημέ
νο», "Οπίος λέγει ή σημεΐωση έ-
π(1ίο στό όπίσθιο έξώφυλλο, «μέ
τα {χονόπραχτα αΰτά ίνταγορίύ".αι
κάτι άκόμα πιό ούσιαστικό: ή άν-
θρώπινη άγωνία έμπρύς στύ έχριαλ
τ κό αγνωστο, ή α'ιώνια πάλη γιά
τό .ιοαγματιζό ^εσκέπα<ψα τής ψυχής» γιίι τ6 φανέροιμα, δτ^λα- δή, των πραγματικήν άντίδράσ:- (ον τής ψιχής τόσο άντίκρυ στό ά γνωστο τοΰ γύρω κόσμον δσο καί τόν δίπλα μας δγνιοστο σινάνθρω λο; Ό Μανώλης Πράτσικας, .τού δτν.ιο;ϊΐογρα(ρ·εϊ στήν Πάτρα —δ- που είνα, έγκατεστημένος— άσχο λεΐται καί μέ την κσιτική τοΰ 6ι· 6λίο^ καί τοΰ θεάτρου. "Εχει γρά ι|ιει έξόν τα θεατρικά, ποιι'νματα «Όδοιπΐ)ρικό>), ί>ιηγ»ι;ιατα καί
μνθιστόρημα «Η έ|ίσιοση
τό μρημ |η
(19Τ1). Είναι μέλος τή; 'ΕθΜκής
ίιαιρίας έλλήνιον λογοτεχνών καί
τό πραγματικό τού ό'νομα είναι
Μαργαρίτης Παπαδόπονλος. Είναι
γεννημένος στήν Άθήνα. 'Εν.εϊνο
πού π:ριμένοαί άπό τόν συγγρα-
φέα, θά εΐταν κανένα μνθιστόρη-
μα σύνθ?ση πλατιά, μέ θέμα τή
στ,μερινή κοινωνική ζωή τόίν άστι
/ών κέντρων' ?ργο δμως διαίσθη-
σης, μελέτης καί ύπομονής, οπου
τό κύοιο χαρακτηριστικό δέν βά
εϊταν μόνο ό κάπος παράδοξος
νεοτερικός τρόπος, πού μάλλον
συγχύση προκαλεϊ καί δνσφορία,
άλλά τό 6άθος στήν άνεοεννηση
των συναρτήσίων καί τής μοίρας
τής ν:οελληνικής αυτής Κοινωνί-
— ΑΠΛΟΓΚΑ ΤΗΣ ΒΕΝΕ
ΤΙΑΣ ΔΡΑΓΩΝΑ Ποιήματα ά'
θήνα 1973, 95 σελίδες. ί
Οπως τονίζεται στά «Λίγα λό
για γιά τό 6ι6λίο» πού .ιροοιμιά-
ζουν τα «Άπλοίχά», «τα νοήματα
τής σνλλογής είναι δλα παρμένα ά
πό τό 6ι6λίο τής σο(ρίας, την Ά-
γία Γραφή'8·. Στό τέλος τοΰ τόμου
ή Β.Δ- εύχαριβτεί τόν «σύντροφο
τής ζι.>ής» της καί δσονς μέ την
φοτεινή σκέψη άλλά καί μέ τό ?ο
γο τής ξιοής των την επεισαν ότι
6 «·τ)ρόαος τής πίστεως» είναι καί
δ μόνος άληβιν(ίς· "Εχβ δΐκαιο ότι
ΚΥΡΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Πώς μοιά^ουν μέ τα πέλαγα τα μάτια οου τα γαλανά
μέ τ' άφρισμένο κϋμα τό χιονισμένα σου μαλλιό.
χρυσός ήλιος τό Λού^ει τό πρόσωπο τό φωτεινό
μ' ένα χαμόγελο γλυκό.
Κυμάτιζαν μέ χαρή στά χρόνια σου τα δεκαοχτώ
τετράξανθες πλεξοϋδες στό νεραϊδένιο σου λαιμό
τίς έπλεκες τίς στόλι^ες μέ φιόγκο ρό2 μεταζωτό
μ' ένα τραγούδι έρωτικό.
Λεβέντη έπερίμενες στής Πλάκας τίς άνηφοριές
καντάδα νά σοϋ κάνη κάτω άπ' τίς κληματαριές
τόν έρωτα νά ψάλλη στό σπίτι σου τό πατρικό
πού μύρι2ε βασιλικό.
Στό σούρουπο κάθε νυχτιά μέ την κιθάρα άγκαλιά
σοϋ τραγουδά σάν τα πουλιά πού Ζευγαρώνουν στά κλα·
διά
μ' άγάπη νά φιλήση τα χείλη σου πώς λαχτορά
είν' κόκκινη τριανταφυλλιά!
Κι' έσύ τόκουγες πώ πώ μέ τί ντροπη καί τί χαρά!
μέσ" τής νυχτιάς τή σιγαλιά σάν τάλεγε πρώτη φορά
κι' έπρόβαλες τό ώραϊο σου κεφάλι ώσάν μπουμπουκαν-
θός
νά ιδής ποίος είν' ό νΐός αύτάς.
Έσκίρτησε ή καρδιά σου άπ' τό τραγούδι τό γλυκό
σάν τάκουσες ένα άνοιΕιάτικο τ' Άπρίλη δειλινό
φτερούγισες κατέβηκες μέ τή λαχτάρα παγωνιοϋ
στό σκαλοπάτι τοϋ κατωφλιοϋ.
Στήν πόρτα σέ πλησίασε έκεϊ κοντά στά γιαοεμιά
άγκαλιαστήκανε σφΐκτά δώσατε δυό τρελλά φιλιά
Στήν έκκλησία σ* ειρερε ταϊρι έγενήκατε χρυσό
στής Παναγίας μας τό ναό.
Έγέννησες βλαστάρια λές κΓ εϊν' Μαγιοΰ δροσοσταλιές
όμορφα παλληκάρια άφροπλασμένες κοπελλιές
Ή αύλή σου έμοσχομύρ Ζε τρΐγυρισμένη πασχαλιά
καϊ άνθ:σμένη λεμονιά.
Χαριτωμένη εκφράση τής καλωσύνης τής στοργής
μ' ένα φιλί σου τρυφερό δίνεις πνοή έσύ 2ωής
τό βάλσαμο τοϋ πόνου γλυκειά μητέρα έσύ χρυσή
γιά κάθε σου καλό παιδί.
Καί τώρα πιά στά γηρατειά τριγύρω σου ή φαμελιά
έξυπνα έγγονάχια χαρούμενη χελιδονοφωλιά
Βλατσόρια άπ' τα 6λαστάρ:α σου τό α\ια τής καρδίας σου
μέσα στήν άγκαλιά σου.
Μετά όπ' τό σχολειό, γιά νά σέ ίδουν πώς λαχταρούν
νά σ' άγκαλιάσουν μέ καημό καί μέ ναϋάκια νά σοϋ ποϋν
τί είπε ή δασκάλα τους, στό μάθημα πώς πήγαν πώς
ποίος ήταν μαθητής καλάς.
Πόσο ποθοϋσα έγώ μικρή νάχω γιαγιά τόσο καλή!
καϊ στοϋ τζακιοϋ μας τή γωνιά νά μοΰ χαρίζει ένα φιλί
μέ νανουρίσματα γλυκά νά μέ κοιμίζει άπαλά
μέ παραμύθια ή γαγιά.
ΑΝΔΡΙΑΝΗ ΑΡΓΥΡΗ
Τηλέφ. 791.742
ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ
Η ΑΓΡΙΑ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Καί τ' άψυχα άλάλητα έρμα κουφαροστήνουν
τόν πόνο, την κατάθλιψη σ' όψη τους νεκροκλείνουν.
Σοϋ θλίβουνε κατάκαρδα τα καταρημαγμένα
τα αδεία κΓ όλοάνοιχτα τα λεηλατημένα
τα έρμεα σ' έρήπωση σπίτια άδειανά φανάρια
μέ δίχως τα πορτόφυλλα τ' άλλοτινά καμάρια.
Μέ δίχως τα παράθυρα τα καταζηλωμένα
τα μέσα καΐ τα έξω τους όλα γΓ άλλοϋ παρμένα.
Τί κι' άψυχα άν λογί^ωνται νεκρά ψυχών σέ κράίουν
ώς νάναι έτοιμοθάανατα μϊας 2ωής τους μοιάΖουν.
Σάν σένα νεκροκρέββατο φίλτατου μπρός στημένος
μέ τόσων άναπόληση ζήσης τού λυπημένος,
τα κλαίς άναπολώντας τους εύτυχισμένα χρόνια
καϊ θλίβεσαι στά άψυχα πού είναι γιά συμπόνια.
Τα άλλοτε χαρούμενα τα καταφορτωμένα
μέ έμπόρευμα πολύτιμο τα μαγαΖιά ώϊμένα,
μέ τσέκουρα τους ρήμαΕαν οί Τοϋρκοι τα ρολά τους
καϊ Εέστηθα άπέμειναν γυμνά άπ' τα όγαθά τους.
Σάν χρόνων τα έρεϊπια πού μισογκρεμισμένα
μάς χάσκουν στήν έρήπωση κοίτωνται ρημαγμένα.
ΕΛΕΝΗ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΜΕΑΟΝ ΚΑΙ ΦΙΛΟΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙ ΑΣ
ΦΙΑΑΔΕΑΦΕΟΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Λαογραφικό Σμύρνης
ΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ
ΤΩΝ ΑΒΔΗΡΩΝ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ
Στίς ιδύο τού μηνός, οτήν αϊ-
θουσα τής Στέγης Γραμμά-τον κ.αί
ΤΓχνών τής Αθήνας, ίγινε ή πρώ
τη γενική συνέλευση των ίδρυτών
τοΰ ΔιεΘνοΰς Δημοκριτείου 'Κρϋ-
ματος·
Προτάθηκαν άπό την ΊΕταιρίϊα
Θρακικών Μίλετόνν γιά τό σιμ6ού
λιο τοΰ 'Ιδρνματος ο* παρακάτω:
Ί. θεοί»ιι>ρακά.τονλος, όμότιμος κα
θηγητής Πανεπιστημίου καί Γεν.
Γραμματεύς τής Άκαδημίας τής
Αθήνας, γιά Πρόεδρος. Άδαμάν
τίος Π:πελάβης, καθηγητής Πανε
πιβτημίου «αί διοικητής τής Ά-
γςοτικής Τραπέζης γιά πρώτος
Άντιπρόεδρος. Δημήτοω: Μαγκρι
ώτης, Πρόεδρος τής 'Εταιρ«ίας
θρακικών Μελ.ετών, γιά βεύτερος
Αντιπρόί'&ρος. Αίκατερίνη ΔοΕιά
ή, άρχαιο/όγο;, Γενική Γραμιμο-
τεΰς "'ίαί Ί. Βαλιάδης, Πρό:δρος
τοϋ ιΣυν&έσμον Νέων θρακων Έ
πισττ>όνων Αθηνών, γιά εΐδικός
γραμματεύς.
Ή πρόταση τής 'Εταιρείας
θρακικών Μελετών έγινε παμψη
φεΐ δεκπή.
«δίχως τό πνεόμα
ν;ΰρα καί σάρκες, μόνο,
Λσπόνονλα
τα άνθρώπινα κορμΐά».
θά περιμένομε άπό την Βενε-
τία Δοαγώνα, πέρα καί έπάνιο ά¬
πό καθιερωμέναι, σνμ6ατικά σχή-
ματα, Ιστω καί αν είναι παρμένα
άπό τό 6ι6λίο τής σοφίας, νά εισ
δύσει μέ άπρούπόθετη διάθίβη
στί: συναρτήσεις τής ζοής καί νά
τίς ίδεΐ μέ την Ιδιχή της δοαση.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Την έπομένη, ή Γεν. Συνϊλευ-
ση ΐπαν(ΐλή<ρθηκ2 υπό την ποοε- δρία τοϋ κ. Ί. θεαδωρακοπούλου· Εί,χε αα,λλον πανηγν^ικό χαρακτή ρα. Άπο<ρΛσίβτηκ€ ομιος κάποια μικρή τροποποιήση τοΰ καιαστατι κου τοΰ Ίδρύματος χαχ νά. οννέλ- θη την άλλ.η έβδομάδα τό Διοικη τικό Σνμβονλιο, γιά νά αρχίση τύ εργο τού. "Τστερα άπύ πολΰχρονοΐ'ς άγώ νες, μέ αντιδράση βτενοκέφαλον καί κακων άνιότερων λειτουργίαν. έχθρθΛ' τής θράκης, κατορθο'Λη- κε επί τέλο.ς ·ά δή τα <ρώς τής ς αίτό τό "Ιδριιμα, «τό όποϊο τόσες έλπίδες βτηρίξοΐ'ν οί Θοα- κιώτες, πού εχίι ομίος καί Πανελ λήνια σπουδαιότητα. Γ. Παπαναστασίου ΕΤΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ θετορώ ύποχρέοισίν μου νά έκ- την βαθειά μου εύγνοιμο- σύνη πρός τούς 7996 φϊλους μου, ο! δποϊοι ΐκτιμώντας την 40:τή ?ράσιν μου ε}ς τόν .Δήμον Άθη- ναίων καί τούς τιμίους αγώνας μου υπέρ τοδ θεσμοΰ τής Τοπικής Αύτοδιοικήβ^οος, μέ Ίτίμησαν διά τής ^ΐήοροΐ' το>ν.
Δηλώ δέ ότι θά συνεχίσω, ίν
τώ μέτρω των δ,τνάμεών μου, νά
νπηρετώ την πάλιν των Αθηνών
την οποίαν τόοον άγάπησα·
ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΛΚΡΙ8ΑΚΗΣ
Δημοτικός Σΰμδουλος Άθηναίων
τόν κ. καί την κ.
καί την κ
Πληροφορούμεθα ότι, ό προν,ια
τοποιηθείς προσφάτως έτήσιος
χορός τής ΕΣΤΙΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕ-
ΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ όστις έλα
βεν χώραν είς τάς αιθούσας τού
Ξενοδοχείου ΚΑΠΙΤΟΛ, έσημείω
ςεν εξαιρετικήν επιτυχίαν.
Υπό τούς ήχους τής έξαιρέτου
όρχήστρας ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ε¬
χορεύθη ό πατροπαράδοτος Σμυρ
ναΤκός Μπάλος, Έθνικοί μας χο-
ροί καί άλλοι σύγχρονοι.
ΈΕαιρετικήν εντύπωσιν έπροζέ-
νησεν τό δεκαμελές ουγκρότηΐία
τής 'Εστίας άπό νεανίδας των με-
λών ταύτης, αΐτινες μέ τοπικάς
Μικρασιατικάς οτολάς εχόρευσαν
Μικρασιατικούς χοροϋς μέ κουτό-
λια καί μέ Ζίλια, καταχειροκροτη-
βέν υπό πάντων.
Είς τόν έν λόγω χορόν διεκρί-
ναμεν τούς έΕής :
Τόν Πρόεδρον τής Έστίας καί
την κ. Γ. θεολογίδου καί τα μέλη
τού Διοικητικόν Συμβουλίου κ.κ.
Π. Άναοτασιάδην καί Στ. Ίωαν-
νίδην μετά των κυρίων των, τόν
κ. καί την κ. Λαέάρου Βαδάκο-
γλου, τόν "Ιατρόν καί κ. Κύρον
Μαβιάδου, τόν κ. Άνΐιρέαν Κι:-
ριακίδην μετά τής θυγατρός τού δάκπ καί πολλούς άλλους.
την κ. Ευστρ. Ευστρατιάδου, τόν
κ. καί την κ. Δ. Μελαχροινοϋ, την
κ. Ε. Κασόλπ. τόν κ. καί την κ.
Χθ. Λαδσ. τόν κ. καί την κ. 'Αν-
τώνογλου, τόν κ. καί την κ. Ν.
Πλαστήρα. τόν κ. καί την κ. "Ιπ-
ποκράτους Κοκρανίδου, τόν κ. κοί
την κ. Ηλ. Σταμουλίδου. τόν κ.
καί την κ. Αύγ. Ταμβάκη, τόν κ.
καί την κ. Δ. ΠεσματΖόγλου, τόν
κ. κα'ι την κ. Χρ. Χιώτη, τόν κ
καί την κ.Ίορδ. Σπαθάρη, τόν χ
Κων)νόν Τσαλικίδην μετό τής
μνηοτής τού,
Γο. Κούλαλα, τόν κ
ΚορατΖά, την Δ)ίδα Σύλβαν Χρη-
οτίδου, τόν κ. Ιωάννην Καλαϊτζί-
δην, τόν κ. Π. Κελέσογλου, την
κ. Μ. Άντωνιάδου μετά τής Δ)ί
δος Ρίτοας Άντωνιάδου, την <. Δ. Ματρόκα, την κ Ζαφ. Δεληβο- ριϋ. τόν κ. καί την κ. Νικ. Σαρά- φογλου, τόν κ. Δημ. Σαράφογλου, τόν κ. Άν. Σαλμανίδην, τόν κ. Σ. Σαλμανίδην μετά τής μνηστής τού Κούλας Σαράφογλου, τόν κ. καί την κ. Αθαν. Δημητρίου, τόν κ. καί την κ. Δημ. Μιχαηλιδου, τόν κ. Άλ. Μπίντσην, τόν κ. Χα- τΖήμπαλην, την κ. Ίφιγ. Μαντα- Σέβος, τόν ταγματάρχην καί την κ. Κυρ. Λεωνίδη, τόν λοχαγόν καί την κ. Σπύρου Βαρνα, τόν κ. Σπ. Λεωνίδην, τόνκ. Μ. Κυρια- κίδην, τόν κ. καί κ. Σταύρου Χαν- τόγλου, τόν κ. καί την κ. Άν Περ 6ί?ου έκ Κιλκίς, τόν κ. καί την κ. Γ. Μανδρίνου, τόν κ. καί την κ. 0. ΠαπαΖάκα, τόν κ. καί την κ. Άφ. Παπαδοπούλου, τόν κ. καί την κ .Χ. Τσοχαρίδου, τόν κ. κα'ι την κ. Κυρ. Κακάρογλου, τόν κ. καί την κ. Ήρ. Παύλου, τόν χ. καί την κ. Άναστ. Χρυσωνίδου, τόν κ. καϊ την κ. Εύαγ. Σταμού- λη, τόν κ. 'Ελευθ. ΧατΖηδημητρί- ου. την Δ)ίδα 'Ελ. ΚοραμπατΖά- κπ, τόν κ. καί την κ. Β. Παγωνί- δου. τόν κ. κα'ι την κ. Ιωάν. Στε- φανουδάκη μετά τής θυγατρός των Άνθούλας. τόν κ. καί την κ. Αύγ. Ταμδάκη, τόν κ. καί την κ. Άθ. Σουργκοΰνη, τόν κ. Στ. Σουργκούνην, τόν κ. καί την / Άθ. Παπανικα. τόν κ. κα'ι την κ. Δαμ. Βογιοτέόγλου, τόν κ. κοί τιίν κ. Άν. Τίιβόνλου, τόν κ. καί Τό χορευτικόν συγκρότημα άπ·; τέλουν αί Δεοποινίδες : Κούλα κα'ι "Αννη Σαράφογλου, Νοϋλα καί Καίτη Πεσματ2όγλου, Ελένη καί Δέσποινα 'Εφραιμίδου, Σόφια Γρηγοριάδου, Ευα Χαντό- γλου, Όλυμπία Χρυσωνίδου, Άν- θούλα Στεφανουδάκη κα'ι τοϋ βρο- κοφόρου έκ Καραμπούρνων κ. Ιωάννου Στεφανουδάκη. Ή έπιμέλεια καί ή άρτια εμφά¬ νισις όφείλετο είς την ευγενώς πε,οσφερθείσαν πρός τουτο κ. Άν Βούλαν Μιχαηλιδου. Ή εφημερίς ημών συγχαίρου- οα τό Δ.Σ. καί τόν Πρόεδρον τής Έοτϊας Φιλοδελφέων Θεσσαλονί¬ κης κ. Γ. Θεολογίδην ώς καί τό χορευτικόν συγκρότημα, τής Έ¬ στίας, εΰχεται πάντοτε νά έχι λομπρός επιτυχίας. Χ. Α. Θ. Σημ. «Πρ. Κ.» ·. Διά καταβληθέντων ποσών Εωφλήθη 1975. κα'ι συνδρομή έτους Κληρονομιά... ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ (Σιτνέχ€ΐα έκ ποοηγοινένον) 'Πέρασε ή άποκρηα, ή Καθαρή Δίνιτέρα κ.ι' ή μεγάλη σαρακοστή μάξεψε μι/.ροΰς κ.αί μεγάλ.ους στίς δουλειίς τους- «Ή πιό καλή έποχή γιά δου- λειά», έ'λεγε ή μητέρα, ανοίξη δέν τό βιλέπίτε πού άνοίξανε οί μ^γιδα λιές καί μπουμπουκιάσανε οΰλα τα δέντρα; πρέπε, νά έτοιμαβτοϋμ* γιά τή Λαμπρή. Ή Άνάσταβη τοΰ Κνρίου νά μάς 6ρή μέτύ κα¬ λό». Τίρώτη εδωσε ίκείνη τό παρά- όειγμα. Ξεσήκωσε τό σπίτι ν.αχ δέν αφήκε γονιά. άφροχάλητη καί ροΰ χο απλυτο. Τό καζανότζακο δέν σταμάταγε καί τύ δώμαχ γόμισε ρουχομάνι. "Ετσι γινούντανε καθ: τέτοια έ ποχή. Δυό καί τρείς μέρ*ς βαστά γε ή ΜΛονγάδα στύ σπίτι ιμας. Κεϊ νες τίς μέρες δέν ήτανε νά ϊτντή- σει; τύΐοτα άπό τή μητέρα. "Εμ- παινε κι' εόγαινε σαν τό στ-οατη- γό σέ παοαμονή μάχης. Άπό 6ρη δύς, την ήμέοα τσή μπονγάιδας, 7' νόντο·.ισ(ΐν οί πιό .τολλές ίτοιμαβτ ρς. "Ηπρ;πε νά χι,ιριστοΰν* τα ροΰχα, χιοριστά τα γοωματιστά, καί χωριστά τά<τποα. ΝΛ έτοιμα- μα,στοϋνε τα «άχιλερά», νά μαίΐέ- ψει την άχιλιά άπύ τό τϊάκι και νά. την «περάσει» (Ίπό τό κάσκινο πού είχε επί τούτου γιαύτή τή δου λειά, ιμή τυχόν κι ε.χει κανένα καρ βουνάκι, νά κατ*6άσει τή μ:γάλη ξυλιένια σκάφη, τό ιιπονγ«δοκ.ό«Γΐ νο χ<ά τα πανέρια γιά τα. πλναέ- να. ντνμένα μέ πεντακάθαρα κα- οαβΟΛανα- Άφοϋ γινόντοι<σαν δ- ΔΩΡΕΑΙ ΙΔΙΩΤΏΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟΝ «ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» Κατέθεσαν «ίς τό Τομεΐον τοϋ Φιλανθρωπικόν Σιοματείου Ίντπο- λιτών — Καβταμονιτών «Ή Κοί μησις τή; θετοτάκου» Ν. Ίτονίας ί. ν.. Άρσλάνογλου Μαρίκα τό πο¬ σόν των 1000 δραχμών ναί ό κ. "Ηλίας Καιμσίξογλου τό ποσόν των 2000 ο,ραχμών, άντί στεφάνου, ι'ις μνήμην τής άποβκοσάσης Κοοα λίας Τοτομάνογλον την 28.3. έ.Ιτ. /.ε; αυτες οί ετοιμασιες «στηνουν τανε» ή μπσί,γάδα. Στή σκάς-η μπαίνανε δυό γερά ξύλα καί σ' αύ τα άπάνο) τό μεγάλο μπουγα'δοκό φινο. Τύ στρώσιμο των ρούχων μέσα σ' αύτό γινούντανε μέ τάξη καί προσοχή. Ήπρεπε νά είναι μονάχα τα ασπρα. Κάτο)—-κάτο μπαίνανε τα σ€ντόνια καί μετά τ' α/.λα, άφοΰ προηγουμένως τα περ νοϊβε ενα "/.(ιλ.ό «σαποΰνι». Τύ σκεπαξρ μέ τύ ψιλό μ.τουγαδόπανο κι' άπάνο) σ' αϋτύ ήδαζε δυύ καί τοία άχιλερά κι' άπέ ή άχιλιά κα 6αρτ)—καθαρή. Οί μίρακλοΰ&ε; 6άζανε γύρω—γύρίο λεμονόκου.τες καί αύλλα δάφνης καί μοσκομυρϊ ζανε τα ροϋχα. Έν τώ μεταξύ ή- 6ραξε τύ καξάνι. Μ' αύτό τό 6ρα στό νεού, πού μεσα είχε ρίξει κα- να δυό φοι,χτιές ποτάσα, έχτός αν , «π€ρεχοΰσε τή Αύτύ δέν γινούντανε Τού Δρος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΥΤΖΑΛΗΔΙΚΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ ε[χ« μπουγάδα. μιά φορά, άλλά άφοΰ την άφεινε νά στραγγί^ει ήοχινε καί δεντε- ρο καί τρίτο καξάνι. Σάν στράγ- γιξε πιά χαλά—καλ.Λ καί 6γα!να νέ τα καθαρά άλουσόνερα, μεβα ϋ' αύτά μούλιαζί τ« χρο>ματιστά,
οσα δέν ίεΰάψανε..
Οΰλ.η τή νύχτα μέναν'ε στιβα-
ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Η «ΚΡΙΤΙΚΗ.
ΤΟΥ κ. ΧΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΥΑΗ
- 2 -
2. Ό καρβουνόφουρνος
Γιά νά γενή ό φούρνος, ήχαρα-
Ζανε πρώτα καταής ένανε μεγά-
λο κύκλο ώσαμε 3 μέ 4 ι/έτρα
Γίάμετρο». Καί, στή γραμμή τοΰ
κύκλου απάνω, ήοτήανε ένα ντοο
6άρι Εερολιθιά, πού τό άνεβάΖανε
ώοαμε ένα μπόι άψήλος. Ηαφη
νάνε όμως προσώρας ένα δνο:-
μα στό ντουβάρι, σά πόρτο, γ·ά
νά μποροϋνε νά μπαινοβγαίνουνε
κσι νά φέρνουνε τα κουτσούρίΊ
μ: 3α, νά τα οτιβιάΖουνε. Τό οτί-
6 αγμα ούτό μεθ' στό φοΰρν:»,
ήγενού'ντανε άπτήν περιφέρειά
τού πρός στό κέντρο μέ Εαπλω-
τά τα κουτσούρια. Χομηλά τ5
χο'ντρά καί μακριά, κι' δσο ήαν:.-
θαινε τό στρώσιμο, τα πιό μικρό,
· ν' τό οταματήσουνε λίγο πιό
κάτω άπτό άψήλος τοΰ ντουβτ-
ριθϋ. Καί τότες, ήκλούσανε κα'ι
τό άνοιμα τοΰ ντουβαριοϋ μέ Εε¬
ρολιθιά πάλι. Κ- έτοι, ό φούρνθν
ήχτίστηκε κ' ήπαραγεμώστηκε. Ή
πρώτη δουγιά εϊχε γένει.
Τώρα, ήκάνανε λόσπη μέ σκέτο
κοκκινόχωμα (τέτοιο είχι' ό τό-
πος) καί άχερο. Κα'ι μ' αυτή ή-
σουβα'ντίίανε άπόζω την Εερολι-
θ·6 γιά νά κλειοτούνε οί άραχα-
μίδες (χαραμίδες), πού 'χε άνά-
μεσα στσί πέτρες τση. Κι" όποπθ-
να·. πού ό φοϋρνος ήτανε άνο.-
χτός, τονε κλούσανε, άχι μέ πέ¬
τρες καί λάσπη, παρά μέ ξερο
κοκκινόχωμα, ο<επάΖοντας έτοι τ6 κουτσούρια, πού 'χε μέσα, ώ- στε νά μπορή ό φοΰρνος άνάμεο' άπτό χώμ' αύτό νά παίρνη λίγς>
όγέρα.
ΉχρειαΖού'ντανε άκόμης ό
μέσα τού καί ένα μπο-
άΖι σά σουλήνα, ποϋ άπτή (.ίο
τρύπα τού νά μπαίνη άγέρας νό
γένεται ρεϋμα, κΓ άπτήν δλλη νά
τραβιέται ό καπνός τσή φωτιδο
καί νά βγαίνη 6Εω. Γιαταυτό,
οτήν άρχή πού ήοτήνανε την Εε¬
ρολιθιά, ήαφήνανε στή βάση τοϋ
ντουβαριοϋ καί κο'ντά οτή γής
δυό τρύπες. Μίαν ό'μπροστινή τε-
τράγωνη ώσαμε μίαν άπεθαμό, κα'ι
μίαν όπισινή πιό μικρή καί ατρο'γ-
γυλή ώπαττ ένα πιοτό. Μό, κοί
την ώρα πού ήστιβιάΖανε μέσ' οτό
(ρούρνο τα κουτσούρια,
κστάχαμα καί καταμόκρος άπτή
μ·ά τρύπα ώσαμ' την άλλη ένα ά-
δε<ο μέρος άνάμεσα στά κουτσού¬ ρια, σά χαντάκι, μίαν άπεθαμή φάρδος. Κι' άμα τό άψήλος τού ήφτανε μιάμιση άπεθαμή, τό 'σκε- πάΖανε μέ κουτοούρια γιά νά γε¬ νή ή σουλήνα αυτή πού εϊπαμε. Κ' έτσι ό φοΰρνος είχε καί το μπογάΖι τού. Πά ν' άναφτή, τώρα, ό φοϋρ¬ νος, ήχώνανε άπτήν ό'μπροστινπ τρύπα μέσ' στό μπογόΖι χαρτιά καί δαδί, καί μ' ένα σπίρτο άναμ- μένο ηβάΖανε φωτία. Ήκλούσανε τότες την όμπροστινή τρύπα, ά- κου'μπούντας ένανε ντενεκέ, πού τονε βγάΖανε πότες καί πότες γιά νά μπαίνη άγέρας μέσ' στό μπο- γόΖι. Ή φωτία ήπροχωροϋσε σιγά ■ γμένα τα ροΰχα καί την αλλη μέ- οα τα περνοΰσε ενα δυό <νερ(ΐ» κι' ίίστεοα ;έ6γπμα καί λουλάκιαυμα. ΊΕνα θέιια γιά τό σαυοναίινο κο>σρ) ι ητανε κι' ή μπουγάδα· "Α
ιι α άπλιονήντουσαν ίΐτό δοιυα τα
Οθΰγα τής ιιπουνήδας, πίονοΰσα-
νε πάντα άπό τό "νπτονικό «ϊόα-
πλι» .τού τό κου6εντιή£εν€ νιη. ν«ι
οό. Κι' όκο·^γες: «Είδες καλέ τση
κυοίας Μαρίτσας τή ιιιτουγάδα; ά
κτίνες, ιιάτια «όν, ιιΐτούξ4α, κ-ρί·
νοι!!» τί ππλι τό αντίθετο:
«ΐΚαλε ασ;ττ»ν αυτήν κάνει καί
την κοκώνα καί τη αί£εοη, παινεΰε ι
ται κ^ηνάχη τση πιός «Τναι πο<ττοι •ζιά. ;Γδα πηογτές τα ιιπουγαδια- σμενα ποΰ δπλοχτε νι' άπόοττση!! καλέ οοΰγα ητανε κεϊνα η μοϋοοι γάροι!! Κίτοινα καί γαοιπαιΐΓνα σδν υίτρνιτοίστικα. ■οπΉ'γάιδα τ»™ νέ αυττί!!! άν ναλά τί πεοιαένεις άτό τονττι Λθύ είναι μονάγ.α σουλ αά καί τσιτοΛΐατα, που ξε-ρει άπό νοικσκυοιό!! !>
Τετοΐα θέση ετταΐρνε ή μπονγά
δα οτή ζωή τή; γΐΛταίκας τότε
στήν πατοίδα. ΓΓ αίτό νινοΰντιι
« άν<ί>νας σιιιστός νιά την έπιτυ
γία. "Ως καί τό *π<ίδαρικό» ίΐροβέ χανε τή μερά πού Λάζανϊ μπο»γά δα. Ή μητέρα μου εΐχΐ μιά γειτό νισσα ποΰ δέν την ήθελε. νά πατή- σει καθόλου στό σπίτι μας τη με¬ ρά Ίκείνη. "Αμα καμμιά <ρορά τύ χενε νάρθει μάς φώναζί νά μην όναίξουμε, «,δέν τή θέλω τή γκιου ζνταμπάνα. μά; ελ:γε> κάθε <τορά .τού θά δή τή μ.τονγάδα μου κάτι 6ά μοΰ σιμδή. Πότε θά μοΰ γϋρει τί. μ.τονγαδοκός ινο, πότε θά μοΰ λεκιάσει κανένα ροίχο κι' οΰλο καί κάποια άνοΛθδιά θά βγή στή μεση, σκόρόα στά μάτια τση, κλεϊστε κάλά την πό^τα μή λ.άχη καί ξανάςβη...». Τέτοιες σκοτοΰρες ηταν« γεμά τη ή ΐιοή των γ,ναικΛν τή μ;γά· λη Σαρακοστή, μά σάν γινόντου σαν ολα δαως τα θέλαν* γέμιζε ή 'Λ'Χή τον; Ίκ.ανοποίΓ,ση καί τίς ξε λθύρθζΐ. σιγά κ' ηΕάπλωνε μέσ οτα κο>
τσούρια σά ρεπίδι, ένώ ό μαϋρος
καπνός ήβγαιν' άπτήν όπεοινή τρό
πά, πού τηνέ "χονε πόντ' άνοιχτή,
γιά νά τονέ τροβο άποκεϊ τό μπο-
Στό άναμεταΕύ δμοκ:, οί νυναϊ-
κες εϊχονε στήοει τα τοο'ντήρια
μέ τσί ντέντες, ποϋ τσί δένανε
χαμηλά στά μπηγμένο στή γής
χαλκαδωτά παλούκια γιά νά μή
τσί σηκών' ό άγέρας Καί μέσ'
στά τσα'ντήρια ήστήνανε τα σιδε-
ρένια βιδωτά κρεβάτια, κ' ήστρώ-
οονε καί τα στρώματα γιά τόν 0-
πνο τσή νύχτας.
Ό φοϋρνος ήδούλευε ούλη τή
νύχτα. Κάποιος όμως ήηόμενε 6>
γρυηνος καί τονέ παρακολουθοϋ-
οε. Καί την άλλη μερά πού ήβλέ-
πανε, πώς ό μαύρος καπνός ήστα-
ματοϋσε νά βγαίν' άπτήν όπισινή
τρύπα, ήκοταλαβαίνανε, πώς ό
φοΰρνος ήσβυσε καί τα κουτσού
ρια ήγενήκανε πιά κάρβουνα. Κι'
άφοΰ τονέ ότρήνανε κάπακ: νά
κρυώοη, ήαρχίνευε τότες τό ά·
νοιμσ.
ΉγκρεμνίΖανε τρογύρω τό ντοα
βάρι γιά νά φύη, κ' ήπόμενε ό δρ-
θιος σωρός τό κάρβουνο. Καί τό·
τρς τό ρίχνανε κάτω μέ τό φτιά-
ρ. λίγο - λίγο γιά νά δοϋνε, πάς
είναι άκόμης κανένα κάρθουνο
μιοοαναμμένο, όπότες τό μπθ'.ι-
οκουρ'ντίΖανε (ραντί^ανε) μέ λι·
γο νερό γιά νά μή Εανανάψη μέ
ιόν άγέρα καί γενή στάχτη. Κ'
ϋστερις πιά μέ φτιαριές τό
νε- οϋλο τό κάρβουνο σέ γερά
τσουβάγια, πού τα φορτώναν1:
στσοί άρα'μπδδες. ΉουμματΖεύανο
καί οθλα τα πράμστό τίος, πού -ά
(οορτώνανε σ' όλλοι άρα'μπάδεο
καί μέ τό τραγούδι πάλι ήγυρίΖα-
νε σιγά - σιγΛ γιά τό χωριό τως',
' όν ΚουκλουτΖα.
3 Τό καρβουνοπού-
λ η μ α
Φτάνοντας έκεϊ, οί μέν άρα'μπά-
6ε;ς μέ τα πράμστα ή' μπαίνανε
■ττό χωρία, ένώ οί άρα'μπάδες,
μέ τό τσουβαγιασμένο κάρβουνο
κοί μ' ένανε - δυό άντροι, ήτρα-
βούοανε γιά τή Σμύρνη. Έκεί,
οτήν Πούν'τα, ήτανε όϊ άποθήκες
τώ Σμυρνιώνε κάρβουνο - έμπό-
ρωνε. Καί πρός ο" αύτοι τσοί ε-
μπόροι ήπααίνσνε κοί τό πουλού-
οανε σέ χο'ντρό κόστος.
Ό κάθε ωοΰρνος ήβγοΖ" ώοσμδ
40 τοουβάγια. Καί τα κάθε τσου-
βάλι ήπαιρνε 80 οκάδες. Δηλαδής
ούλο τό κάρβουνο 3.200 οκάδες.
Άπτοοί Σμυρνιοί κάρβουνο - τμ-
πόροι πάλι, ήαγοράΖανε κάρβουνο
ο: καρβουνιάρηδοι, πού 'χανε κορ-
βουνιάρικα (μαγαΖιό) στσοί διάφο-
ροι μαχαλάδες τσή Σμύρνης, ά·
ποπου ήαγοράΖανε τα σπίτια. Στό
1914 τό κάρβουνο ήκανε ένα γρό-
οι ή όκα.
Μά, μερικοί άπτσο'ι κάρβουνο -
παραγωγοί αύτοι ήκρατούσανε καί
κάρβουνο, πού τό 'δίνανε σέ δικοϊ
τως γιά ν" τό πουλήσουνε οτή
γύρα. Κ' έτοΰτοι ήκατεδαίνανε
πρωΤ - πρωϊ άπτόν Κουκλουτίά
σισοί κο'ντακιανοί μαχαλάδες τσή
Σμύρνης, μέ τό γάδαρο φορτωμέ-
νο δυό κάσες κάρβουνο. Ήγυ·
ρ.'Ζανε μέσ" στά σοκάκια κ' ηφο-
νάΖονε «κόρβουνο καλό». Κι' ό
κόομος τό 'προτιμοϋσε καί τ' ά-
γοραΖε, γιατίς ήΕερε, πώς ήτανε
δ'θλεχτά κομμότια γερά, πού δέν
ήθρούοανε εϋκολα. Πώς δέν ήτανε
άνεκατεμένο μέ κάτι οά υασούρυ.
πού ήκαβού'ντοστ' εϋκολα κ' >,·
γενού'ντοοτ' εϋτύς στάχτη. Οϋτες
άνεκοτεμένο μέ ξυλοκάρβουνο καί
μέ καρβουνόσκονη. Ούλ' αύτά, κου
σούρια τού κάρβουνο πού ήαγο
ράΖανε τα σπίτιο άπτόν καρβθυ-
νιάρη, πού 'χε μαγαΖΊ στό μαχα-
^ά. ιΚάρβουνου, πού "τονε προ·
πάντως Εενικό.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΑΝ Τ Ι Λ ΑΛΟ Ι
ΕΠΙΚΟΛΥΡΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΣΤΗ ΜΙΚΡ)ΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΡΙΩΝ ΥΜΝΩΝ
ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ, ΣΤΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ.
Πωλεϊται παρά τώ συγγραφεϊ:
(Στρατηγοϋ Πλαστήρα 55, Νέα Σμύρνη, Τηλ. 93.34.282)
ΧΡΗΣΤΟΪΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
ΧΡΥΣΟΙΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 τόμοι. ΣΛλΙδεΐ ΤΜΙ κ» 183 εΙπ&νΜ
ΠωλεΓτβι εκ: τα ΙΤιβλίόπίΛΛΐ α κο) παρύ τ# ουγγραφεΐ
; (·ρυνίχ·υ 4. - Αθήναι
'*..........Τ'ΤΤΤΤΐΐΐΐΐΙίΓΙΙΙΙ
Με)
Τα Βιβλία καί οί "Ανθρωποι
(Ιΐ'
ι νά δηλώσι·) ίίτι εχω
άπό πέρυσι βιολιοκριτι-
(,, ·ιπώματα σ* Λεριοδικά πού
ιίί ίίχαν ξητήσει. Έξαιτίας
;.ι|«ι>μοϋ τιαν τιμών (χαρτιοϋ
"' -ι.τογ€"Φ'κων) όρισμένα περιο
α,.^,Γρανν άπό καιρόν την
■ τιι)ν. Λυποΰμαι πευ οί συγ
ή' των ετσι σχολιασμένοη·
δέν είχον την εϋκαιρία νά
,ίοι,ν γνώση των σχετικών ση
{ΐϋ1ιά·ιον μόν.
νήιιερα θά παρουσιάσω απλώς
ίθΧ(Ί άπό τα 6ι6λία ποΰ δέν εΐ-
β- τώοα την δυνατότητα νά ά
·,<)ο) ιι' αύτά. Κατ' ανάγκην ιϊο'- ' Γ[.ιαι συτομος. τνΚΗ ΔΟΞΑ: ΣΤΗ ΧΩΡΑ ντ' ΑΤΓΕΙΑ μυθιστόρημα 1973. νΤό 6ι6λίο τούτο, πού ό τίτλος - , ^ οτμδολιζός φανερών«ι κ.ιύ- . Τόν κ.ΐΛίλο σν.έψΓων πού τύ έ- ,νΓ(ν 6 πολύπλενρος καί φωτι- λο: συγγραΤ-ας τής Ήλΐίας ΙυροιΌΊάΐί1 μεΡ"«>ΰς τύπους τοΰ
γραφής τοϋ Καδάίτη: Βαγγ Κα-
ηαγιάΛτη — Άνάτνπο άπό την
«Συνεργασία» τής 'Εθνιχής Τρα¬
πέζης τεΰχο; 51, Μάρτιος - Άπρί
λιος, Άθήνα 1974, σελ. 82—«8.
•Εξαιρ·;τικά ένθιαφέοουσα έ-
0€υνα ποΰ την σιιμπληβώνοΛ· είκό
,π'9?ου
:ιι>ν.
πού, δοΰλοι των παθών
ν (,οοπίζο-ν καί στρεόλώνουν
;(,,ή. «Ποίος Ήρακλής Θαρ9ει
χπΕ.ΐ'"ίσει αίτοΰς τούς σταΰ-
(-; γράφει ό συγγ^αφέας. Καί
«Μπος€ΐ 5μο>ς κ' ενας
μά α^ιος κ' έπαναστάτης
.τος. ΈναςΔάσ-λαλος, λ.όγου
1(1"εΛΕΝΗ ΤΑΓΚΑΛΑΚΗ: ΧΩ-
ΡΕΣ ΤΗΣ ΘΟΤΛΗΣ Ποιή,μα-
«ΝΕΑ ΣΚΕΨΗ» — Άθήνα
Είναι ή τρίτη της ποιηττική συλ
Ή ποώτη «Πουλιά τού όν;ί
)(^ έκνκλοιτορήιθηκε τό 1970. Έ
Ινινά χηωματσμένη διαθέση άπο-
ίηιιιιΐ: πού Γραίνετα, νά είαι γνή
ιιο ΰιαπνέει τοΰς ει'ιγενικοΰς στί
ίον: χΐ"δίς κΕ.μ-Τ(χσ-ική περισσολο
](ΐ, άν καί έπης-ϊαΓ,αένη —σέ κά
τρτοια είναι εύ~π!φορη ή γυναι
;;ία ίδιοσ.<ττασία— άπό σχΓματι ώ. ή/ερο- σύμβολ.α καί συνβήμα- ,ιοίι σή ιεοα δέν ήμπροΡν πλέ- νά θερμάνουν ψι·χές (6νζαντι- ■ά (ιοίλα, άπΟΓχος ψαλμ&ϊδίας 6υ κιντινής ■/..&.). θά σνστηνα στήν Ταγκα/Λκη νά άποφεύγει 7ΐλιϋτριμμ«νες πλέον σήμερα ,'ΐιις: ώραΓος, &μορ·φιά κ.ά. Προ 'οχή ί.τίσης χρειάξεται στό σατα ιιιιγικό ραθδί τοΰ (κοωιού ιτοιχποθέτη πού, χρόνια τώρα, δίχως γιατρ:ιά, μάς ,-τα- !<ι;ΐ(ΐι.Μ|ώνει τα κείμενά μας· Δί- ,ιι; ΓΐΗφΐβαλία αϋτουνοθ τό δαχτν ΐί/Ί ι π είναι πού, ένώ στόν τίτλο ■Ινιιι ΐΐ'»ιτόι μέβα <ττά κείμενο, τό πτοιχεϊο τοΰ λοιτινικοΡ τί- ψ,ον »Κ6ύ Βάντις» είναι γραμμέ- μέ Κ άντί μέ τό λατινικό κου. [ ΙΩΡΓΌ Σ ΤΟΤΡΛΙΔΗ Σ : ^ΤΚΠΣΕΜΝΑ Ποιήματα Π«ι ΐι;ί: 1969 ΤΙ σ:λίδες: Το 1969 ό Τουρλίδης εΤτάν οροι- ί]; τής φιλολογίαν, ΐτροφανως [εγτ)ι Ελβετία, διότι 6λέπβ> κάτιο
ί,ιό πιΰς στίχους τού τοπτονΰιιια δ
ιι·ι: Γ?νεύη καί περίχο>ρα τής πο-
Ιιτρΐιι; τού Ρουσσώ. Νέος μέ άνή
ΐι/η οκέψη καί άρμονική, νομί-
ι,. χοσύνθεση: ιδού τί βννάγω
τί) 6ι6λίο τού- Κα'ι άκόμα:
ιτήριος. "Ισιος δέν γελιέμαι
δν ί"ϊΐθρσω ότι είναι πόντιος. Καί
1Π·Τ . διαβάξοντας τίς σημ«ιώ-
:ΐ: τής σελ. 70, τό δλέπο) έπιόε-
δακυιιένο- Κατάγεται άπό την πε
|?ι»χή τή; Ά,μισοΰί Σαμψούντας).
ΕΙμι, τρομερή αύτη ή μακάβρια
"ι «Ι »νία τοϋ αΐματος,
ί συγ/Αονίζει όλόκληρον_ κά-
'".>«. αού θά διαβάσω κάτι σχβ
τι/υ α' Ικΐίνη την έποιχή τής φρΐ-
ι-,ς (1915—1922).
Κχιο στά χέρια καί τό τεΰχο;
(','ΐτικά στ}μεκί»ματα €[; τό ποιη
■/μ ρργον τού Γεωργίου Αθαν.
°'''.>Λίδη» (Σΐΐρά δεύτερη) 'ΑΘή
1(1 1(|Τ2, οπου· στ;ιειώνο> την έπαι
«τι/ί'ι Βπιστολή τβτ3 Ριώργου Πο-
'ΙΤ«Ρ/>1, τό γςάυμα τοϋ Κούλη Ά
'-πη μέ τίς τόσο όρθές παρατηρή
°?|- ιερί των «παςαιδοσιακών μέ-
'Ρ'' > .τού εΓναι συννφασμένα μέ
'|ιν '*'ληθινή ποίηση» καί σιστά-
ιθός τόν ποιητή, τό γαλλικό
'Λμα τοϋ Γαλλικοϋ ίδρύμα-
Το; Αθηνών, δυστιχώς κολοδο-
ιε^' ά.ιό τύν στοιχειοθέτη καί βέ
'υκσα σημΐϊα άγνώρΐστο, κ.ά".
'ι7"ΐκιι στόν μικοασιάτη νέον προ
"""Ι καί γοργή ώρίμανση.
ΓΤΑΝΝΗ ΚΟΦΙΝΗ: ΑΠΛΟ-
'!^0 Ποιηματα ΙΩΑΚΟΣ Άθή
1 ^33 σελίδες.
1*0 κομψο αύτό 6ι6λίο τό είχα
'/β'Μΰα μόλις τό "Ιχα λάβει ά-
" τ"ν ποιηΐτή τής «Φωνής τής
ής «ου» τέλη τοϋ 1973. Πού "ά
1'01'-ΐαι τώρα σέ ποιό περΐοδικό
ίστπλα τό σΓΜίίιομα. 'Ρά «Τπα καί
βτί)ν «ογΐι τής σημερινής 6ι6λ.ιο-
ό άφιερομένο στόν μο
°"'"νή τού γιό ^ανάση, πού έν.μ
^9Τ^ τελευταία, διβλίο πΐριλαμ
ανονται, τετράστιχα τα περιβσό
-'«. σύν-τομα έραπικά ποιήματα.
'."ιιιμρνα οί όμοιοκατάληκτον ρν
^ι/.ον στίχο, ϊχουν τή χαρή καί
τής εύγενκής άαλότη-
' χα^ακτηρίξιει. καί τόν αν-
Κοτρίνη:
πού άργοοβήνει, νοιάξ*-
■ Π δραδιά·..
αν θά μ^ίνω μήτε μές στή νύ-
* αυτή,·
της εΓμαι μια /αρδιά
Τύ ένςδιάμεσο <Φ» τής νπο- τοΰ Κα,δάφη. Αίνι- γματική παοαμένει πά.τοτε ή .ιρο σωπικόττίτα τού άνθρώαου αυτόν πού άποτελ.εϊ μόνιμο, έλκνστικό θε μα γιά κ^ιτικούς, 6ιογρά<ροι·ς, ψν- χολόγοι·;, ποιητές. Βιβλιογραίΐία έΐαντλητική τα μαρτυρεί. Εύρίσχω μ?τρΓ.μργα καί γν,οστικό. δσα σχ: τικά μέ τό Φ ε^ε στόν συγγρατρέα ή άνΓχιά τοΰ ποιητή Χαοίκλεια Βαλιέρι. — ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΚΕΡΚΤ- ΡΑΣ 1973 ΕΤΟΣ 10 ΑΡΙ- βΜΟΣ 10) 143 σελαδες. Ή έργασία τής Άναννωστική; 'Εταιρίας Κεοκι'ρας, πού έμπερΐί χετα, στά έξαιρεπικά ένδιαψέοον- τα αοτά δελτία, είναι τίοόντι μνη ίΐαακή. Στόν ίστορικό, τόν φιλό- λογο, τόν λαογράςρο, τόν κοηωνιο λόγο, τόν ψνχολόγο, οί, μελ^τες ιοϋ «Δελντίο-» θά είναι χρήσιμες. Στό δίλ.τίο τουτο ΰ.τάρχει σπου- δαιότατο μελέτημα περί τού λΐβερ νήιτη Ίωάννη Καποΐδίστρια τοϋ Γρηγ. Δάφη πού κ.ρ!ν:ι σχετικά βιδλι'α των τ·ελευταίιον χρόνον, έργα έλλήνονν δσο καί άγγλων, χαί καταλήγει στά σν^μπέραοιμα δ- τ, οί περισΐΐότεροι σνγγραςτείς δέν έ.μελέτη.σ.αν δσο θά επρεπε όρισμέ νες πηγές (άλΛηλογρας: ία κ·ά·), γιά τούτο καί δέν άξιολογοΰν ό- οΐΓμένες έκδηλώοεις τοϋ Καποδί- στρια καί .-πριστατικά τής σταδιο δρομίας τού. "Αλιλες έργασίΐς είναι «Τό διε θνές καθ«στώς των "Ιονίων νήσο>ν
υπό αγγλικήν προστασίαν — 1815
—1864» τοϋ Σ.ιΰρου Καλογε2θ-
πούλου Στράτη" «Άλληλογραςτία
τοϋ ίαπότη Άν5ρα Μοιστοξΰδη μέ
τύν φίλο το; Ανδρέα Πο.ιαδόπου
λ.ο Βρετύ, Αθήναι. Στό τυαογρα
φεϊο τοϋ Γ. Άγγελόπουλου, μετα
φρααμένη άπό τόν Γ. Π. Στεριώ-
τη, πού προτάσοε! έπεϊη,γηματικό
τού προοίμιο, κ.ά.
Άπό τό κ'ίμενο τοΰ Σπ. Κα-
λογξρο-ποΐίλοΐ' σννάγ·;ται ότι ή Με-
γάλη Βρετανία έπιδίιυξε νά ασκή
σει σ.τά 'Εοττάνησα «παλιτική άποι
κιακής μθ2(ίήςι άδιαφοροΰσα διά
τάς άνειλημμένας συμδα,τικάς υπο
χρεώσεις, τα διαβήματα των ξέ¬
νον καί τα αΐτήιιιατα τοΰ λαούς.
"Ετσι έγκατΙλπψΓ ; :;Ί την {ΐπόθί-
ση τής Ίι»νία3 τό 1922.
ΜΑΝΩΛΗ ΓΙΡΑΤ,ΣΙΚΑ: ΔΤ
Ο ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΑ — ΚΑΘΑ-
ΡΗ ΔΕΤΤΕΡΑ ΩΡΕΣ ΛΙΑΝΟ-
ΜΗΣ έκδότης «ΝΕΑ ΣΚΕΨΗ»
—.'Αθήα (Ίανονάριος 1974), 45
σΐλίΰες.
Τό 1902 ,-ΐριοτοκυκλθί(Γορή6ηκ2
έ'ογο τοΰ Μ.
II.
τό; <Ί1 Λιηγήμα- τπ». Τό εδί) παρο.σια,ϊάιμΓνο 6ι- 6?άο είναι τό ένατο. ΙΙροη,γήΟηκαν τό 1973 άλλ.α «! Μονόπρακτα»· Τα πρόσωπα Λρο&λΓ^ιατίζοντίΐι κα τα τρόπον ά.ταλλαγμεΛθν άπό αύ- ταπάτρς, καβιεςωμένα σχήιαατα >.αί σιμβατικότητες επάνω στήν
κοινοινική ξωή καί τό «κατεστημέ
νο», "Οπίος λέγει ή σημεΐωση έ-
π(1ίο στό όπίσθιο έξώφυλλο, «μέ
τα {χονόπραχτα αΰτά ίνταγορίύ".αι
κάτι άκόμα πιό ούσιαστικό: ή άν-
θρώπινη άγωνία έμπρύς στύ έχριαλ
τ κό αγνωστο, ή α'ιώνια πάλη γιά
τό .ιοαγματιζό ^εσκέπα<ψα τής ψυχής» γιίι τ6 φανέροιμα, δτ^λα- δή, των πραγματικήν άντίδράσ:- (ον τής ψιχής τόσο άντίκρυ στό ά γνωστο τοΰ γύρω κόσμον δσο καί τόν δίπλα μας δγνιοστο σινάνθρω λο; Ό Μανώλης Πράτσικας, .τού δτν.ιο;ϊΐογρα(ρ·εϊ στήν Πάτρα —δ- που είνα, έγκατεστημένος— άσχο λεΐται καί μέ την κσιτική τοΰ 6ι· 6λίο^ καί τοΰ θεάτρου. "Εχει γρά ι|ιει έξόν τα θεατρικά, ποιι'νματα «Όδοιπΐ)ρικό>), ί>ιηγ»ι;ιατα καί
μνθιστόρημα «Η έ|ίσιοση
τό μρημ |η
(19Τ1). Είναι μέλος τή; 'ΕθΜκής
ίιαιρίας έλλήνιον λογοτεχνών καί
τό πραγματικό τού ό'νομα είναι
Μαργαρίτης Παπαδόπονλος. Είναι
γεννημένος στήν Άθήνα. 'Εν.εϊνο
πού π:ριμένοαί άπό τόν συγγρα-
φέα, θά εΐταν κανένα μνθιστόρη-
μα σύνθ?ση πλατιά, μέ θέμα τή
στ,μερινή κοινωνική ζωή τόίν άστι
/ών κέντρων' ?ργο δμως διαίσθη-
σης, μελέτης καί ύπομονής, οπου
τό κύοιο χαρακτηριστικό δέν βά
εϊταν μόνο ό κάπος παράδοξος
νεοτερικός τρόπος, πού μάλλον
συγχύση προκαλεϊ καί δνσφορία,
άλλά τό 6άθος στήν άνεοεννηση
των συναρτήσίων καί τής μοίρας
τής ν:οελληνικής αυτής Κοινωνί-
— ΑΠΛΟΓΚΑ ΤΗΣ ΒΕΝΕ
ΤΙΑΣ ΔΡΑΓΩΝΑ Ποιήματα ά'
θήνα 1973, 95 σελίδες. ί
Οπως τονίζεται στά «Λίγα λό
για γιά τό 6ι6λίο» πού .ιροοιμιά-
ζουν τα «Άπλοίχά», «τα νοήματα
τής σνλλογής είναι δλα παρμένα ά
πό τό 6ι6λίο τής σο(ρίας, την Ά-
γία Γραφή'8·. Στό τέλος τοΰ τόμου
ή Β.Δ- εύχαριβτεί τόν «σύντροφο
τής ζι.>ής» της καί δσονς μέ την
φοτεινή σκέψη άλλά καί μέ τό ?ο
γο τής ξιοής των την επεισαν ότι
6 «·τ)ρόαος τής πίστεως» είναι καί
δ μόνος άληβιν(ίς· "Εχβ δΐκαιο ότι
ΚΥΡΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Πώς μοιά^ουν μέ τα πέλαγα τα μάτια οου τα γαλανά
μέ τ' άφρισμένο κϋμα τό χιονισμένα σου μαλλιό.
χρυσός ήλιος τό Λού^ει τό πρόσωπο τό φωτεινό
μ' ένα χαμόγελο γλυκό.
Κυμάτιζαν μέ χαρή στά χρόνια σου τα δεκαοχτώ
τετράξανθες πλεξοϋδες στό νεραϊδένιο σου λαιμό
τίς έπλεκες τίς στόλι^ες μέ φιόγκο ρό2 μεταζωτό
μ' ένα τραγούδι έρωτικό.
Λεβέντη έπερίμενες στής Πλάκας τίς άνηφοριές
καντάδα νά σοϋ κάνη κάτω άπ' τίς κληματαριές
τόν έρωτα νά ψάλλη στό σπίτι σου τό πατρικό
πού μύρι2ε βασιλικό.
Στό σούρουπο κάθε νυχτιά μέ την κιθάρα άγκαλιά
σοϋ τραγουδά σάν τα πουλιά πού Ζευγαρώνουν στά κλα·
διά
μ' άγάπη νά φιλήση τα χείλη σου πώς λαχτορά
είν' κόκκινη τριανταφυλλιά!
Κι' έσύ τόκουγες πώ πώ μέ τί ντροπη καί τί χαρά!
μέσ" τής νυχτιάς τή σιγαλιά σάν τάλεγε πρώτη φορά
κι' έπρόβαλες τό ώραϊο σου κεφάλι ώσάν μπουμπουκαν-
θός
νά ιδής ποίος είν' ό νΐός αύτάς.
Έσκίρτησε ή καρδιά σου άπ' τό τραγούδι τό γλυκό
σάν τάκουσες ένα άνοιΕιάτικο τ' Άπρίλη δειλινό
φτερούγισες κατέβηκες μέ τή λαχτάρα παγωνιοϋ
στό σκαλοπάτι τοϋ κατωφλιοϋ.
Στήν πόρτα σέ πλησίασε έκεϊ κοντά στά γιαοεμιά
άγκαλιαστήκανε σφΐκτά δώσατε δυό τρελλά φιλιά
Στήν έκκλησία σ* ειρερε ταϊρι έγενήκατε χρυσό
στής Παναγίας μας τό ναό.
Έγέννησες βλαστάρια λές κΓ εϊν' Μαγιοΰ δροσοσταλιές
όμορφα παλληκάρια άφροπλασμένες κοπελλιές
Ή αύλή σου έμοσχομύρ Ζε τρΐγυρισμένη πασχαλιά
καϊ άνθ:σμένη λεμονιά.
Χαριτωμένη εκφράση τής καλωσύνης τής στοργής
μ' ένα φιλί σου τρυφερό δίνεις πνοή έσύ 2ωής
τό βάλσαμο τοϋ πόνου γλυκειά μητέρα έσύ χρυσή
γιά κάθε σου καλό παιδί.
Καί τώρα πιά στά γηρατειά τριγύρω σου ή φαμελιά
έξυπνα έγγονάχια χαρούμενη χελιδονοφωλιά
Βλατσόρια άπ' τα 6λαστάρ:α σου τό α\ια τής καρδίας σου
μέσα στήν άγκαλιά σου.
Μετά όπ' τό σχολειό, γιά νά σέ ίδουν πώς λαχταρούν
νά σ' άγκαλιάσουν μέ καημό καί μέ ναϋάκια νά σοϋ ποϋν
τί είπε ή δασκάλα τους, στό μάθημα πώς πήγαν πώς
ποίος ήταν μαθητής καλάς.
Πόσο ποθοϋσα έγώ μικρή νάχω γιαγιά τόσο καλή!
καϊ στοϋ τζακιοϋ μας τή γωνιά νά μοΰ χαρίζει ένα φιλί
μέ νανουρίσματα γλυκά νά μέ κοιμίζει άπαλά
μέ παραμύθια ή γαγιά.
ΑΝΔΡΙΑΝΗ ΑΡΓΥΡΗ
Τηλέφ. 791.742
ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ
Η ΑΓΡΙΑ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Καί τ' άψυχα άλάλητα έρμα κουφαροστήνουν
τόν πόνο, την κατάθλιψη σ' όψη τους νεκροκλείνουν.
Σοϋ θλίβουνε κατάκαρδα τα καταρημαγμένα
τα αδεία κΓ όλοάνοιχτα τα λεηλατημένα
τα έρμεα σ' έρήπωση σπίτια άδειανά φανάρια
μέ δίχως τα πορτόφυλλα τ' άλλοτινά καμάρια.
Μέ δίχως τα παράθυρα τα καταζηλωμένα
τα μέσα καΐ τα έξω τους όλα γΓ άλλοϋ παρμένα.
Τί κι' άψυχα άν λογί^ωνται νεκρά ψυχών σέ κράίουν
ώς νάναι έτοιμοθάανατα μϊας 2ωής τους μοιάΖουν.
Σάν σένα νεκροκρέββατο φίλτατου μπρός στημένος
μέ τόσων άναπόληση ζήσης τού λυπημένος,
τα κλαίς άναπολώντας τους εύτυχισμένα χρόνια
καϊ θλίβεσαι στά άψυχα πού είναι γιά συμπόνια.
Τα άλλοτε χαρούμενα τα καταφορτωμένα
μέ έμπόρευμα πολύτιμο τα μαγαΖιά ώϊμένα,
μέ τσέκουρα τους ρήμαΕαν οί Τοϋρκοι τα ρολά τους
καϊ Εέστηθα άπέμειναν γυμνά άπ' τα όγαθά τους.
Σάν χρόνων τα έρεϊπια πού μισογκρεμισμένα
μάς χάσκουν στήν έρήπωση κοίτωνται ρημαγμένα.
ΕΛΕΝΗ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΜΕΑΟΝ ΚΑΙ ΦΙΛΟΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙ ΑΣ
ΦΙΑΑΔΕΑΦΕΟΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Λαογραφικό Σμύρνης
ΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ
ΤΩΝ ΑΒΔΗΡΩΝ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ
Στίς ιδύο τού μηνός, οτήν αϊ-
θουσα τής Στέγης Γραμμά-τον κ.αί
ΤΓχνών τής Αθήνας, ίγινε ή πρώ
τη γενική συνέλευση των ίδρυτών
τοΰ ΔιεΘνοΰς Δημοκριτείου 'Κρϋ-
ματος·
Προτάθηκαν άπό την ΊΕταιρίϊα
Θρακικών Μίλετόνν γιά τό σιμ6ού
λιο τοΰ 'Ιδρνματος ο* παρακάτω:
Ί. θεοί»ιι>ρακά.τονλος, όμότιμος κα
θηγητής Πανεπιστημίου καί Γεν.
Γραμματεύς τής Άκαδημίας τής
Αθήνας, γιά Πρόεδρος. Άδαμάν
τίος Π:πελάβης, καθηγητής Πανε
πιβτημίου «αί διοικητής τής Ά-
γςοτικής Τραπέζης γιά πρώτος
Άντιπρόεδρος. Δημήτοω: Μαγκρι
ώτης, Πρόεδρος τής 'Εταιρ«ίας
θρακικών Μελ.ετών, γιά βεύτερος
Αντιπρόί'&ρος. Αίκατερίνη ΔοΕιά
ή, άρχαιο/όγο;, Γενική Γραμιμο-
τεΰς "'ίαί Ί. Βαλιάδης, Πρό:δρος
τοϋ ιΣυν&έσμον Νέων θρακων Έ
πισττ>όνων Αθηνών, γιά εΐδικός
γραμματεύς.
Ή πρόταση τής 'Εταιρείας
θρακικών Μελετών έγινε παμψη
φεΐ δεκπή.
«δίχως τό πνεόμα
ν;ΰρα καί σάρκες, μόνο,
Λσπόνονλα
τα άνθρώπινα κορμΐά».
θά περιμένομε άπό την Βενε-
τία Δοαγώνα, πέρα καί έπάνιο ά¬
πό καθιερωμέναι, σνμ6ατικά σχή-
ματα, Ιστω καί αν είναι παρμένα
άπό τό 6ι6λίο τής σοφίας, νά εισ
δύσει μέ άπρούπόθετη διάθίβη
στί: συναρτήσεις τής ζοής καί νά
τίς ίδεΐ μέ την Ιδιχή της δοαση.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Την έπομένη, ή Γεν. Συνϊλευ-
ση ΐπαν(ΐλή<ρθηκ2 υπό την ποοε- δρία τοϋ κ. Ί. θεαδωρακοπούλου· Εί,χε αα,λλον πανηγν^ικό χαρακτή ρα. Άπο<ρΛσίβτηκ€ ομιος κάποια μικρή τροποποιήση τοΰ καιαστατι κου τοΰ Ίδρύματος χαχ νά. οννέλ- θη την άλλ.η έβδομάδα τό Διοικη τικό Σνμβονλιο, γιά νά αρχίση τύ εργο τού. "Τστερα άπύ πολΰχρονοΐ'ς άγώ νες, μέ αντιδράση βτενοκέφαλον καί κακων άνιότερων λειτουργίαν. έχθρθΛ' τής θράκης, κατορθο'Λη- κε επί τέλο.ς ·ά δή τα <ρώς τής ς αίτό τό "Ιδριιμα, «τό όποϊο τόσες έλπίδες βτηρίξοΐ'ν οί Θοα- κιώτες, πού εχίι ομίος καί Πανελ λήνια σπουδαιότητα. Γ. Παπαναστασίου ΕΤΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ θετορώ ύποχρέοισίν μου νά έκ- την βαθειά μου εύγνοιμο- σύνη πρός τούς 7996 φϊλους μου, ο! δποϊοι ΐκτιμώντας την 40:τή ?ράσιν μου ε}ς τόν .Δήμον Άθη- ναίων καί τούς τιμίους αγώνας μου υπέρ τοδ θεσμοΰ τής Τοπικής Αύτοδιοικήβ^οος, μέ Ίτίμησαν διά τής ^ΐήοροΐ' το>ν.
Δηλώ δέ ότι θά συνεχίσω, ίν
τώ μέτρω των δ,τνάμεών μου, νά
νπηρετώ την πάλιν των Αθηνών
την οποίαν τόοον άγάπησα·
ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΛΚΡΙ8ΑΚΗΣ
Δημοτικός Σΰμδουλος Άθηναίων
τόν κ. καί την κ.
καί την κ
Πληροφορούμεθα ότι, ό προν,ια
τοποιηθείς προσφάτως έτήσιος
χορός τής ΕΣΤΙΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕ-
ΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ όστις έλα
βεν χώραν είς τάς αιθούσας τού
Ξενοδοχείου ΚΑΠΙΤΟΛ, έσημείω
ςεν εξαιρετικήν επιτυχίαν.
Υπό τούς ήχους τής έξαιρέτου
όρχήστρας ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ε¬
χορεύθη ό πατροπαράδοτος Σμυρ
ναΤκός Μπάλος, Έθνικοί μας χο-
ροί καί άλλοι σύγχρονοι.
ΈΕαιρετικήν εντύπωσιν έπροζέ-
νησεν τό δεκαμελές ουγκρότηΐία
τής 'Εστίας άπό νεανίδας των με-
λών ταύτης, αΐτινες μέ τοπικάς
Μικρασιατικάς οτολάς εχόρευσαν
Μικρασιατικούς χοροϋς μέ κουτό-
λια καί μέ Ζίλια, καταχειροκροτη-
βέν υπό πάντων.
Είς τόν έν λόγω χορόν διεκρί-
ναμεν τούς έΕής :
Τόν Πρόεδρον τής Έστίας καί
την κ. Γ. θεολογίδου καί τα μέλη
τού Διοικητικόν Συμβουλίου κ.κ.
Π. Άναοτασιάδην καί Στ. Ίωαν-
νίδην μετά των κυρίων των, τόν
κ. καί την κ. Λαέάρου Βαδάκο-
γλου, τόν "Ιατρόν καί κ. Κύρον
Μαβιάδου, τόν κ. Άνΐιρέαν Κι:-
ριακίδην μετά τής θυγατρός τού δάκπ καί πολλούς άλλους.
την κ. Ευστρ. Ευστρατιάδου, τόν
κ. καί την κ. Δ. Μελαχροινοϋ, την
κ. Ε. Κασόλπ. τόν κ. καί την κ.
Χθ. Λαδσ. τόν κ. καί την κ. 'Αν-
τώνογλου, τόν κ. καί την κ. Ν.
Πλαστήρα. τόν κ. καί την κ. "Ιπ-
ποκράτους Κοκρανίδου, τόν κ. κοί
την κ. Ηλ. Σταμουλίδου. τόν κ.
καί την κ. Αύγ. Ταμβάκη, τόν κ.
καί την κ. Δ. ΠεσματΖόγλου, τόν
κ. κα'ι την κ. Χρ. Χιώτη, τόν κ
καί την κ.Ίορδ. Σπαθάρη, τόν χ
Κων)νόν Τσαλικίδην μετό τής
μνηοτής τού,
Γο. Κούλαλα, τόν κ
ΚορατΖά, την Δ)ίδα Σύλβαν Χρη-
οτίδου, τόν κ. Ιωάννην Καλαϊτζί-
δην, τόν κ. Π. Κελέσογλου, την
κ. Μ. Άντωνιάδου μετά τής Δ)ί
δος Ρίτοας Άντωνιάδου, την <. Δ. Ματρόκα, την κ Ζαφ. Δεληβο- ριϋ. τόν κ. καί την κ. Νικ. Σαρά- φογλου, τόν κ. Δημ. Σαράφογλου, τόν κ. Άν. Σαλμανίδην, τόν κ. Σ. Σαλμανίδην μετά τής μνηστής τού Κούλας Σαράφογλου, τόν κ. καί την κ. Αθαν. Δημητρίου, τόν κ. καί την κ. Δημ. Μιχαηλιδου, τόν κ. Άλ. Μπίντσην, τόν κ. Χα- τΖήμπαλην, την κ. Ίφιγ. Μαντα- Σέβος, τόν ταγματάρχην καί την κ. Κυρ. Λεωνίδη, τόν λοχαγόν καί την κ. Σπύρου Βαρνα, τόν κ. Σπ. Λεωνίδην, τόνκ. Μ. Κυρια- κίδην, τόν κ. καί κ. Σταύρου Χαν- τόγλου, τόν κ. καί την κ. Άν Περ 6ί?ου έκ Κιλκίς, τόν κ. καί την κ. Γ. Μανδρίνου, τόν κ. καί την κ. 0. ΠαπαΖάκα, τόν κ. καί την κ. Άφ. Παπαδοπούλου, τόν κ. καί την κ .Χ. Τσοχαρίδου, τόν κ. κα'ι την κ. Κυρ. Κακάρογλου, τόν κ. καί την κ. Ήρ. Παύλου, τόν χ. καί την κ. Άναστ. Χρυσωνίδου, τόν κ. καϊ την κ. Εύαγ. Σταμού- λη, τόν κ. 'Ελευθ. ΧατΖηδημητρί- ου. την Δ)ίδα 'Ελ. ΚοραμπατΖά- κπ, τόν κ. καί την κ. Β. Παγωνί- δου. τόν κ. κα'ι την κ. Ιωάν. Στε- φανουδάκη μετά τής θυγατρός των Άνθούλας. τόν κ. καί την κ. Αύγ. Ταμδάκη, τόν κ. καί την κ. Άθ. Σουργκοΰνη, τόν κ. Στ. Σουργκούνην, τόν κ. καί την / Άθ. Παπανικα. τόν κ. κα'ι την κ. Δαμ. Βογιοτέόγλου, τόν κ. κοί τιίν κ. Άν. Τίιβόνλου, τόν κ. καί Τό χορευτικόν συγκρότημα άπ·; τέλουν αί Δεοποινίδες : Κούλα κα'ι "Αννη Σαράφογλου, Νοϋλα καί Καίτη Πεσματ2όγλου, Ελένη καί Δέσποινα 'Εφραιμίδου, Σόφια Γρηγοριάδου, Ευα Χαντό- γλου, Όλυμπία Χρυσωνίδου, Άν- θούλα Στεφανουδάκη κα'ι τοϋ βρο- κοφόρου έκ Καραμπούρνων κ. Ιωάννου Στεφανουδάκη. Ή έπιμέλεια καί ή άρτια εμφά¬ νισις όφείλετο είς την ευγενώς πε,οσφερθείσαν πρός τουτο κ. Άν Βούλαν Μιχαηλιδου. Ή εφημερίς ημών συγχαίρου- οα τό Δ.Σ. καί τόν Πρόεδρον τής Έοτϊας Φιλοδελφέων Θεσσαλονί¬ κης κ. Γ. Θεολογίδην ώς καί τό χορευτικόν συγκρότημα, τής Έ¬ στίας, εΰχεται πάντοτε νά έχι λομπρός επιτυχίας. Χ. Α. Θ. Σημ. «Πρ. Κ.» ·. Διά καταβληθέντων ποσών Εωφλήθη 1975. κα'ι συνδρομή έτους Κληρονομιά... ΤΗΣ κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ — ΓΡΙΒΑ (Σιτνέχ€ΐα έκ ποοηγοινένον) 'Πέρασε ή άποκρηα, ή Καθαρή Δίνιτέρα κ.ι' ή μεγάλη σαρακοστή μάξεψε μι/.ροΰς κ.αί μεγάλ.ους στίς δουλειίς τους- «Ή πιό καλή έποχή γιά δου- λειά», έ'λεγε ή μητέρα, ανοίξη δέν τό βιλέπίτε πού άνοίξανε οί μ^γιδα λιές καί μπουμπουκιάσανε οΰλα τα δέντρα; πρέπε, νά έτοιμαβτοϋμ* γιά τή Λαμπρή. Ή Άνάσταβη τοΰ Κνρίου νά μάς 6ρή μέτύ κα¬ λό». Τίρώτη εδωσε ίκείνη τό παρά- όειγμα. Ξεσήκωσε τό σπίτι ν.αχ δέν αφήκε γονιά. άφροχάλητη καί ροΰ χο απλυτο. Τό καζανότζακο δέν σταμάταγε καί τύ δώμαχ γόμισε ρουχομάνι. "Ετσι γινούντανε καθ: τέτοια έ ποχή. Δυό καί τρείς μέρ*ς βαστά γε ή ΜΛονγάδα στύ σπίτι ιμας. Κεϊ νες τίς μέρες δέν ήτανε νά ϊτντή- σει; τύΐοτα άπό τή μητέρα. "Εμ- παινε κι' εόγαινε σαν τό στ-οατη- γό σέ παοαμονή μάχης. Άπό 6ρη δύς, την ήμέοα τσή μπονγάιδας, 7' νόντο·.ισ(ΐν οί πιό .τολλές ίτοιμαβτ ρς. "Ηπρ;πε νά χι,ιριστοΰν* τα ροΰχα, χιοριστά τα γοωματιστά, καί χωριστά τά<τποα. ΝΛ έτοιμα- μα,στοϋνε τα «άχιλερά», νά μαίΐέ- ψει την άχιλιά άπύ τό τϊάκι και νά. την «περάσει» (Ίπό τό κάσκινο πού είχε επί τούτου γιαύτή τή δου λειά, ιμή τυχόν κι ε.χει κανένα καρ βουνάκι, νά κατ*6άσει τή μ:γάλη ξυλιένια σκάφη, τό ιιπονγ«δοκ.ό«Γΐ νο χ<ά τα πανέρια γιά τα. πλναέ- να. ντνμένα μέ πεντακάθαρα κα- οαβΟΛανα- Άφοϋ γινόντοι<σαν δ- ΔΩΡΕΑΙ ΙΔΙΩΤΏΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟΝ «ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» Κατέθεσαν «ίς τό Τομεΐον τοϋ Φιλανθρωπικόν Σιοματείου Ίντπο- λιτών — Καβταμονιτών «Ή Κοί μησις τή; θετοτάκου» Ν. Ίτονίας ί. ν.. Άρσλάνογλου Μαρίκα τό πο¬ σόν των 1000 δραχμών ναί ό κ. "Ηλίας Καιμσίξογλου τό ποσόν των 2000 ο,ραχμών, άντί στεφάνου, ι'ις μνήμην τής άποβκοσάσης Κοοα λίας Τοτομάνογλον την 28.3. έ.Ιτ. /.ε; αυτες οί ετοιμασιες «στηνουν τανε» ή μπσί,γάδα. Στή σκάς-η μπαίνανε δυό γερά ξύλα καί σ' αύ τα άπάνο) τό μεγάλο μπουγα'δοκό φινο. Τύ στρώσιμο των ρούχων μέσα σ' αύτό γινούντανε μέ τάξη καί προσοχή. Ήπρεπε νά είναι μονάχα τα ασπρα. Κάτο)—-κάτο μπαίνανε τα σ€ντόνια καί μετά τ' α/.λα, άφοΰ προηγουμένως τα περ νοϊβε ενα "/.(ιλ.ό «σαποΰνι». Τύ σκεπαξρ μέ τύ ψιλό μ.τουγαδόπανο κι' άπάνο) σ' αϋτύ ήδαζε δυύ καί τοία άχιλερά κι' άπέ ή άχιλιά κα 6αρτ)—καθαρή. Οί μίρακλοΰ&ε; 6άζανε γύρω—γύρίο λεμονόκου.τες καί αύλλα δάφνης καί μοσκομυρϊ ζανε τα ροϋχα. Έν τώ μεταξύ ή- 6ραξε τύ καξάνι. Μ' αύτό τό 6ρα στό νεού, πού μεσα είχε ρίξει κα- να δυό φοι,χτιές ποτάσα, έχτός αν , «π€ρεχοΰσε τή Αύτύ δέν γινούντανε Τού Δρος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΥΤΖΑΛΗΔΙΚΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ ε[χ« μπουγάδα. μιά φορά, άλλά άφοΰ την άφεινε νά στραγγί^ει ήοχινε καί δεντε- ρο καί τρίτο καξάνι. Σάν στράγ- γιξε πιά χαλά—καλ.Λ καί 6γα!να νέ τα καθαρά άλουσόνερα, μεβα ϋ' αύτά μούλιαζί τ« χρο>ματιστά,
οσα δέν ίεΰάψανε..
Οΰλ.η τή νύχτα μέναν'ε στιβα-
ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Η «ΚΡΙΤΙΚΗ.
ΤΟΥ κ. ΧΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΥΑΗ
- 2 -
2. Ό καρβουνόφουρνος
Γιά νά γενή ό φούρνος, ήχαρα-
Ζανε πρώτα καταής ένανε μεγά-
λο κύκλο ώσαμε 3 μέ 4 ι/έτρα
Γίάμετρο». Καί, στή γραμμή τοΰ
κύκλου απάνω, ήοτήανε ένα ντοο
6άρι Εερολιθιά, πού τό άνεβάΖανε
ώοαμε ένα μπόι άψήλος. Ηαφη
νάνε όμως προσώρας ένα δνο:-
μα στό ντουβάρι, σά πόρτο, γ·ά
νά μποροϋνε νά μπαινοβγαίνουνε
κσι νά φέρνουνε τα κουτσούρίΊ
μ: 3α, νά τα οτιβιάΖουνε. Τό οτί-
6 αγμα ούτό μεθ' στό φοΰρν:»,
ήγενού'ντανε άπτήν περιφέρειά
τού πρός στό κέντρο μέ Εαπλω-
τά τα κουτσούρια. Χομηλά τ5
χο'ντρά καί μακριά, κι' δσο ήαν:.-
θαινε τό στρώσιμο, τα πιό μικρό,
· ν' τό οταματήσουνε λίγο πιό
κάτω άπτό άψήλος τοΰ ντουβτ-
ριθϋ. Καί τότες, ήκλούσανε κα'ι
τό άνοιμα τοΰ ντουβαριοϋ μέ Εε¬
ρολιθιά πάλι. Κ- έτοι, ό φούρνθν
ήχτίστηκε κ' ήπαραγεμώστηκε. Ή
πρώτη δουγιά εϊχε γένει.
Τώρα, ήκάνανε λόσπη μέ σκέτο
κοκκινόχωμα (τέτοιο είχι' ό τό-
πος) καί άχερο. Κα'ι μ' αυτή ή-
σουβα'ντίίανε άπόζω την Εερολι-
θ·6 γιά νά κλειοτούνε οί άραχα-
μίδες (χαραμίδες), πού 'χε άνά-
μεσα στσί πέτρες τση. Κι" όποπθ-
να·. πού ό φοϋρνος ήτανε άνο.-
χτός, τονε κλούσανε, άχι μέ πέ¬
τρες καί λάσπη, παρά μέ ξερο
κοκκινόχωμα, ο<επάΖοντας έτοι τ6 κουτσούρια, πού 'χε μέσα, ώ- στε νά μπορή ό φοΰρνος άνάμεο' άπτό χώμ' αύτό νά παίρνη λίγς>
όγέρα.
ΉχρειαΖού'ντανε άκόμης ό
μέσα τού καί ένα μπο-
άΖι σά σουλήνα, ποϋ άπτή (.ίο
τρύπα τού νά μπαίνη άγέρας νό
γένεται ρεϋμα, κΓ άπτήν δλλη νά
τραβιέται ό καπνός τσή φωτιδο
καί νά βγαίνη 6Εω. Γιαταυτό,
οτήν άρχή πού ήοτήνανε την Εε¬
ρολιθιά, ήαφήνανε στή βάση τοϋ
ντουβαριοϋ καί κο'ντά οτή γής
δυό τρύπες. Μίαν ό'μπροστινή τε-
τράγωνη ώσαμε μίαν άπεθαμό, κα'ι
μίαν όπισινή πιό μικρή καί ατρο'γ-
γυλή ώπαττ ένα πιοτό. Μό, κοί
την ώρα πού ήστιβιάΖανε μέσ' οτό
(ρούρνο τα κουτσούρια,
κστάχαμα καί καταμόκρος άπτή
μ·ά τρύπα ώσαμ' την άλλη ένα ά-
δε<ο μέρος άνάμεσα στά κουτσού¬ ρια, σά χαντάκι, μίαν άπεθαμή φάρδος. Κι' άμα τό άψήλος τού ήφτανε μιάμιση άπεθαμή, τό 'σκε- πάΖανε μέ κουτοούρια γιά νά γε¬ νή ή σουλήνα αυτή πού εϊπαμε. Κ' έτσι ό φοΰρνος είχε καί το μπογάΖι τού. Πά ν' άναφτή, τώρα, ό φοϋρ¬ νος, ήχώνανε άπτήν ό'μπροστινπ τρύπα μέσ' στό μπογόΖι χαρτιά καί δαδί, καί μ' ένα σπίρτο άναμ- μένο ηβάΖανε φωτία. Ήκλούσανε τότες την όμπροστινή τρύπα, ά- κου'μπούντας ένανε ντενεκέ, πού τονε βγάΖανε πότες καί πότες γιά νά μπαίνη άγέρας μέσ' στό μπο- γόΖι. Ή φωτία ήπροχωροϋσε σιγά ■ γμένα τα ροΰχα καί την αλλη μέ- οα τα περνοΰσε ενα δυό <νερ(ΐ» κι' ίίστεοα ;έ6γπμα καί λουλάκιαυμα. ΊΕνα θέιια γιά τό σαυοναίινο κο>σρ) ι ητανε κι' ή μπουγάδα· "Α
ιι α άπλιονήντουσαν ίΐτό δοιυα τα
Οθΰγα τής ιιπουνήδας, πίονοΰσα-
νε πάντα άπό τό "νπτονικό «ϊόα-
πλι» .τού τό κου6εντιή£εν€ νιη. ν«ι
οό. Κι' όκο·^γες: «Είδες καλέ τση
κυοίας Μαρίτσας τή ιιιτουγάδα; ά
κτίνες, ιιάτια «όν, ιιΐτούξ4α, κ-ρί·
νοι!!» τί ππλι τό αντίθετο:
«ΐΚαλε ασ;ττ»ν αυτήν κάνει καί
την κοκώνα καί τη αί£εοη, παινεΰε ι
ται κ^ηνάχη τση πιός «Τναι πο<ττοι •ζιά. ;Γδα πηογτές τα ιιπουγαδια- σμενα ποΰ δπλοχτε νι' άπόοττση!! καλέ οοΰγα ητανε κεϊνα η μοϋοοι γάροι!! Κίτοινα καί γαοιπαιΐΓνα σδν υίτρνιτοίστικα. ■οπΉ'γάιδα τ»™ νέ αυττί!!! άν ναλά τί πεοιαένεις άτό τονττι Λθύ είναι μονάγ.α σουλ αά καί τσιτοΛΐατα, που ξε-ρει άπό νοικσκυοιό!! !>
Τετοΐα θέση ετταΐρνε ή μπονγά
δα οτή ζωή τή; γΐΛταίκας τότε
στήν πατοίδα. ΓΓ αίτό νινοΰντιι
« άν<ί>νας σιιιστός νιά την έπιτυ
γία. "Ως καί τό *π<ίδαρικό» ίΐροβέ χανε τή μερά πού Λάζανϊ μπο»γά δα. Ή μητέρα μου εΐχΐ μιά γειτό νισσα ποΰ δέν την ήθελε. νά πατή- σει καθόλου στό σπίτι μας τη με¬ ρά Ίκείνη. "Αμα καμμιά <ρορά τύ χενε νάρθει μάς φώναζί νά μην όναίξουμε, «,δέν τή θέλω τή γκιου ζνταμπάνα. μά; ελ:γε> κάθε <τορά .τού θά δή τή μ.τονγάδα μου κάτι 6ά μοΰ σιμδή. Πότε θά μοΰ γϋρει τί. μ.τονγαδοκός ινο, πότε θά μοΰ λεκιάσει κανένα ροίχο κι' οΰλο καί κάποια άνοΛθδιά θά βγή στή μεση, σκόρόα στά μάτια τση, κλεϊστε κάλά την πό^τα μή λ.άχη καί ξανάςβη...». Τέτοιες σκοτοΰρες ηταν« γεμά τη ή ΐιοή των γ,ναικΛν τή μ;γά· λη Σαρακοστή, μά σάν γινόντου σαν ολα δαως τα θέλαν* γέμιζε ή 'Λ'Χή τον; Ίκ.ανοποίΓ,ση καί τίς ξε λθύρθζΐ. σιγά κ' ηΕάπλωνε μέσ οτα κο>
τσούρια σά ρεπίδι, ένώ ό μαϋρος
καπνός ήβγαιν' άπτήν όπεοινή τρό
πά, πού τηνέ "χονε πόντ' άνοιχτή,
γιά νά τονέ τροβο άποκεϊ τό μπο-
Στό άναμεταΕύ δμοκ:, οί νυναϊ-
κες εϊχονε στήοει τα τοο'ντήρια
μέ τσί ντέντες, ποϋ τσί δένανε
χαμηλά στά μπηγμένο στή γής
χαλκαδωτά παλούκια γιά νά μή
τσί σηκών' ό άγέρας Καί μέσ'
στά τσα'ντήρια ήστήνανε τα σιδε-
ρένια βιδωτά κρεβάτια, κ' ήστρώ-
οονε καί τα στρώματα γιά τόν 0-
πνο τσή νύχτας.
Ό φοϋρνος ήδούλευε ούλη τή
νύχτα. Κάποιος όμως ήηόμενε 6>
γρυηνος καί τονέ παρακολουθοϋ-
οε. Καί την άλλη μερά πού ήβλέ-
πανε, πώς ό μαύρος καπνός ήστα-
ματοϋσε νά βγαίν' άπτήν όπισινή
τρύπα, ήκοταλαβαίνανε, πώς ό
φοΰρνος ήσβυσε καί τα κουτσού
ρια ήγενήκανε πιά κάρβουνα. Κι'
άφοΰ τονέ ότρήνανε κάπακ: νά
κρυώοη, ήαρχίνευε τότες τό ά·
νοιμσ.
ΉγκρεμνίΖανε τρογύρω τό ντοα
βάρι γιά νά φύη, κ' ήπόμενε ό δρ-
θιος σωρός τό κάρβουνο. Καί τό·
τρς τό ρίχνανε κάτω μέ τό φτιά-
ρ. λίγο - λίγο γιά νά δοϋνε, πάς
είναι άκόμης κανένα κάρθουνο
μιοοαναμμένο, όπότες τό μπθ'.ι-
οκουρ'ντίΖανε (ραντί^ανε) μέ λι·
γο νερό γιά νά μή Εανανάψη μέ
ιόν άγέρα καί γενή στάχτη. Κ'
ϋστερις πιά μέ φτιαριές τό
νε- οϋλο τό κάρβουνο σέ γερά
τσουβάγια, πού τα φορτώναν1:
στσοί άρα'μπδδες. ΉουμματΖεύανο
καί οθλα τα πράμστό τίος, πού -ά
(οορτώνανε σ' όλλοι άρα'μπάδεο
καί μέ τό τραγούδι πάλι ήγυρίΖα-
νε σιγά - σιγΛ γιά τό χωριό τως',
' όν ΚουκλουτΖα.
3 Τό καρβουνοπού-
λ η μ α
Φτάνοντας έκεϊ, οί μέν άρα'μπά-
6ε;ς μέ τα πράμστα ή' μπαίνανε
■ττό χωρία, ένώ οί άρα'μπάδες,
μέ τό τσουβαγιασμένο κάρβουνο
κοί μ' ένανε - δυό άντροι, ήτρα-
βούοανε γιά τή Σμύρνη. Έκεί,
οτήν Πούν'τα, ήτανε όϊ άποθήκες
τώ Σμυρνιώνε κάρβουνο - έμπό-
ρωνε. Καί πρός ο" αύτοι τσοί ε-
μπόροι ήπααίνσνε κοί τό πουλού-
οανε σέ χο'ντρό κόστος.
Ό κάθε ωοΰρνος ήβγοΖ" ώοσμδ
40 τοουβάγια. Καί τα κάθε τσου-
βάλι ήπαιρνε 80 οκάδες. Δηλαδής
ούλο τό κάρβουνο 3.200 οκάδες.
Άπτοοί Σμυρνιοί κάρβουνο - τμ-
πόροι πάλι, ήαγοράΖανε κάρβουνο
ο: καρβουνιάρηδοι, πού 'χανε κορ-
βουνιάρικα (μαγαΖιό) στσοί διάφο-
ροι μαχαλάδες τσή Σμύρνης, ά·
ποπου ήαγοράΖανε τα σπίτια. Στό
1914 τό κάρβουνο ήκανε ένα γρό-
οι ή όκα.
Μά, μερικοί άπτσο'ι κάρβουνο -
παραγωγοί αύτοι ήκρατούσανε καί
κάρβουνο, πού τό 'δίνανε σέ δικοϊ
τως γιά ν" τό πουλήσουνε οτή
γύρα. Κ' έτοΰτοι ήκατεδαίνανε
πρωΤ - πρωϊ άπτόν Κουκλουτίά
σισοί κο'ντακιανοί μαχαλάδες τσή
Σμύρνης, μέ τό γάδαρο φορτωμέ-
νο δυό κάσες κάρβουνο. Ήγυ·
ρ.'Ζανε μέσ" στά σοκάκια κ' ηφο-
νάΖονε «κόρβουνο καλό». Κι' ό
κόομος τό 'προτιμοϋσε καί τ' ά-
γοραΖε, γιατίς ήΕερε, πώς ήτανε
δ'θλεχτά κομμότια γερά, πού δέν
ήθρούοανε εϋκολα. Πώς δέν ήτανε
άνεκατεμένο μέ κάτι οά υασούρυ.
πού ήκαβού'ντοστ' εϋκολα κ' >,·
γενού'ντοοτ' εϋτύς στάχτη. Οϋτες
άνεκοτεμένο μέ ξυλοκάρβουνο καί
μέ καρβουνόσκονη. Ούλ' αύτά, κου
σούρια τού κάρβουνο πού ήαγο
ράΖανε τα σπίτιο άπτόν καρβθυ-
νιάρη, πού 'χε μαγαΖΊ στό μαχα-
^ά. ιΚάρβουνου, πού "τονε προ·
πάντως Εενικό.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΑΝ Τ Ι Λ ΑΛΟ Ι
ΕΠΙΚΟΛΥΡΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΣΤΗ ΜΙΚΡ)ΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΡΙΩΝ ΥΜΝΩΝ
ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ, ΣΤΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ.
Πωλεϊται παρά τώ συγγραφεϊ:
(Στρατηγοϋ Πλαστήρα 55, Νέα Σμύρνη, Τηλ. 93.34.282)
ΧΡΗΣΤΟΪΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
ΧΡΥΣΟΙΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 τόμοι. ΣΛλΙδεΐ ΤΜΙ κ» 183 εΙπ&νΜ
ΠωλεΓτβι εκ: τα ΙΤιβλίόπίΛΛΐ α κο) παρύ τ# ουγγραφεΐ
; (·ρυνίχ·υ 4. - Αθήναι
'*..........Τ'ΤΤΤΤΐΐΐΐΐΙίΓΙΙΙΙ
Με)
ΠΕΡΙ ΤΩΝ "ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΣΠΟΥΔΟΝ,,
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
μέ. σκοπόν την εξυπηρετήση των
Μικρασιατικήν Σπου&ων έχει κα
μιό προγενέι—ερη, όπό την ιδρύση
κοί λειτουργία των Οργανώσεων
πού προαναφέρομε ιστορία, ή ό·
ποία όμως δέν είχεν περαιτέρω
ουνέχεια κοί δέν εσημείωσεν κά-
ποιο μεταγενέστερη, όηοιαδήποτε,
δραστηριότητα κα'ι όπόδοοη
Τήν ΐΚυριακήν 7 Δεκεμβριού
1924 συνήλθον στήν αίθουσαν
τής Σιναίας Άκαδημίας οί έταϊ-
ροι τής Έπιστημονικής Έταιρείας
υπό τήν προεδρίαν τοϋ τακτικού
προέδρου της καθηγπτή τοϋ Πα¬
νεπιστημίου Αθηνών Γεωργίου Ν.
ΧοτΖηδάκη. Στή συνεδρίαοη αυ¬
τή ό καθηγητής Γ. Χατζηδάκης μί¬
λησε διεξοδικά γιά τή σημασία
τοϋ Μικρασιατικοϋ Έλληνισμοϋ, ό
οποίος ύστερα άπά μίαν τρισχιλιε-
τήν πολιτιστικήν ιστορίαν, λύ-
γισεν ατυχώς πρίν δυό χρόνια —
τότε -- άποχώρησεν άπό την κοι-
τίδα τού καί διασκορπίστηκε στήν
ύπόλοιπην Έλλάδα. Έπειδή όμως
ένεκα τής διασποράς καί τής άνα-
μίξεως των προσφύγων αυτών
Μικρασιατών μέ τούς άλλους Έλ
ληνες, είναι φανερόν πώς, άπό
τό γλωσσικόν καί λαογραφικόν
πλοϋτον αυτών, ένα μεγάλο μέ-
ρος θά άλλοιωθή καί πιθανότατα
θά χσθή τελείως, έκονε τή σύ-
σταση, όπως ρίψη τήν ιδέαν ή Έ-
πιστημονική Έταιρεία γιά μίαν συ¬
στηματικήν καί άμεαη συλλογή καί
μελέτη όχι μονάχα των διαλέκτων
πού μιλούσανε οί άτυχοι Μικρά-
σιάτες "Ελληνες, άλλά καί των
ήθών καί των έθίμων των καί γε-
νικά κάθε λαογραφικοϋ ύλικού· ού»
καί γιά τό σκοπόν αυτόν χρησι-
γρόφος, αλλά κυρίως ό φωνογρά-
φος, όπως τόν χρησιμοποιοϋν καί
οί ξένοι λόγιοι γιά τή Ζωντανότε-
ρη άναπαράστοση των φθόγγων.
Ό εταϊρος Σοφοκλής Χουδα-
βερδόγλου έκανε την υπόδειξη,
πώς στό σκοπόν αυτόν πολύ θά
σομβάλανε οί Δημογέροντες καί
οί Έφορίες των Μικρασιατικών
Κοινοτήτων, οί οποίες καί μετά
την Καταστροφή διατηροϋν όχι μο-
τα Άρχεϊα των, άλλά καί
αυτήν τή σύαταοή των. Τό σκόπι-
μον τής χρησιμοποιήσεως καί των
θρησκευτικάς καί των κοινοτικών
άρχών τόνισεν καί ό πληρεξούσι·
ος ©ράκης Ν. Κωνσταντόπου-
λος.
ΙΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΜΑΙΝΕΜΕΝΗΣ
Στό τέλος μέ πρόταοη τοϋ έ-
ταίρου καί γραμματέα Πέτρου Φου-
ρίκη, πού τόνιοεν πώς δέν πρέπει
νά περάση καμμιά μερά άχρησι-
μοποίητη γιά νά επιτευχθή ό δ-
Υπό τοϋ κ. ΑΛΕΞ. ΛΕΩΝ. ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
«Μετά κλάδων ύμνήσαντεα πρότερον,
μετά Εύλων ουνέλαβον ύστερον, οί ό-
γνώμονες Χριστόν, Ίουδαϊοι Θεόν...».
'Εκκλησ. Ύμνωδός
Τή μερά αυτή ή έκκλησία επι
τρέπει τή κατάλυσι τού Οίνου κα
Ελαίου, καθώς καί ψαριοΰ. Γι' αύ
τό κι' άπ' τή παραμονή οί παντο
πώλες δημιουργοϋσαν μιά έντυπω
οιακή εκθέση άπό βαρέλια μέ διά
<[ορα παστωμένα ψάρια καί χαβιά ρια κόκκινα, πού τα 'φερναν όιι τρΊ Ρωσσία. Κολλιοί, Σκουμβριά Βουράκια. Λακέρδες, Παλαμϊδες Γλώσσες άπό χαβιάρι κόκκινο κα ταραμά, Μπακαλιάρους, οέ έκθε ση, στολιομένα μέ κλαδιά άπό ΙΑΐρσίνες καί δάφνες καί τό όλο αύτό &έαμα ουμπλήρωναν οί φω- λος οκοπός. όπως άναπτύχτηκε ν£ε των παραγιών, διαλαλώντας καί διαφημίΖοντας τό ορεκτικό κατά τή συγκεντρώση εκείνην, ε¬ ξελέγη «Επιτροπεία» άπό τούς Γ. Ν. Χατζιδάκη, πρόεδρο, Σίμον Με- νάρδον άντιπρόεδρον καί Γ. Ά- σκητόπουλον, Ι. ΒογιατΖίδην, Παν. Καλογερόπουλον, Γεράσιμον Κα- ψάλην, Φαίδωνα Κουκουλέν, Νικ. Κωνσταντόπουλον, Δημ. Οίκονομί- δην, Γ. Οίκονόμου, Ανθ. Παπαδό- Γθυλον, Άλ. Σαρή, Ί. Συκουτρή, Άντ. ΧατΖή, Χαρ. Χαριτωνίδην, ΣοφοκΑ. Χουδαβερδόγλου καί Πέ- τρον Φωτιάδην ώς μέλη καί ή ό- ποία «συνερχομένη εν καιρώ» θά καθόριΊε τόν τρόπον ενεργείας γιά νά συσταθή ιδία «Έταιρεία πρός μελέτην τής γλώσσης καί λαογραφίας τού Μικρασιατικοϋ λα- τοο περιεχόμενο. Τό Ρωμέϊκο, Γκιούρ Τσαρσί, όπως τό 'λεγαν ο: Τοϋρκοι, πανηγύριΖε. |/οποιηθουν κατάλληλα οί ίερεϊς, οί δασκάλοι καί οί φοιτητές, πού άνήκουν ατίς προσφυγικές τάξεις. Πά την άσφαλέοτερη κιόλας έ- πίτευξη τοϋ άνωτέρου σκοπού, έ¬ κανε άκόμη τή σύστοση, όπως έκτός άπό την Επιστημονικήν Ε¬ ταιρείαν οί έταϊροι τής οποίας, μέ την πείραν καί τίς γνώσεις των, θά συμβάλουν σπουδαΐα καί πρό- θυμα όπου πρέπει, νά παρακληθή ό Μικραοιατικός Σύλλογος (Ή «Ανατολή») καί άλλες Μικρασιατι κές Όργανώσεις, νά υίοθετήσουν την ιδέαν καΐ νά πρωτοστατήσουν ια νά επιτευχθή αύτάς ό έθνικός όντως σκοπός. Στό τέλος εξέφρα¬ σε την έλπι'δα πώς, μέ συστηματι- κή διαφωτιατική τού κοινοϋ έργα- οία, όχι μονάχσ τό κράτος θά χο¬ ρηγήση τό άναγκαϊον ποσόν, άλ¬ λά καί πλούσιοι ίδιώτες θά συμ- Οάλλουν αναλόγως καί έτσι πολύ ενωρίς θά κατορθωθή νό δημοσι- ευτοΰν σέ Εένες γλώσσες σειρά λευκωμάτων· μ' αύτά θά καταδει- χθή, ή άκμή τοϋ Μικρασιατικοϋ λαοϋ καί ή μεγάλη άπώλεια πολι- τισμοϋ, πού μάς φέρνει πέραν ά¬ πό τα καθ' ημάς, οτούς άπωτά- τους χρόνους τής ίοτορίας. Μετά ταύτα, ό έταϊρος Πέτρος Φωτιάδης μίλησε γιά τή χρησι- μότητα τής μελέτης των διαλέκτων καί άπό νομικής απόψεως καί σύ- στησε τή μελέτην των κωδίκων καί τή συλλογήν των νομικών έ¬ θίμων. Στό τέλος πρόσθεσε, ό- ' Εκτός άπό τα παραπάνω καί προφανώς σά συνέχεια αυτών, άπό ένα δημοσίευμα τοϋ Φ. Δημαράτου υτήν εφημερίδα των Αθηνών «Έ- λεύθερος Λόγος» τής 25ης Ίανου ορίου 1925, περί τής «Εταιρείαι Έλληνικών Σπουδών» πληροφο- ρούμαστε ότι μέ πρωτοβουλία τού κοθηγητή Γ. ΧατΖηδάκη, συνήλ¬ θον τίς μέρες έκεϊνες στόν «Παρ- νασσόν» πολλοί έπιοτήμονες, λό- γ·οι, πολιτευόμενοι κλπ. υπό την προεδρίαν τοϋ Πατριάρχη Μελε τίου καί ουΖητήσανε κατ' αρχήν τό θέμα τής περισυλλογής λαο¬ γραφικοϋ ύλικοϋ άναφερομένου στόν Ελληνισμόν τής "Ανατολής Άπό τή ουΖήτηση διαπκττώθηκε ή άνάγκη, νά δοθή εύρύτερος χαρα κτηρας οτην εργασια αντί τού πε- ριορισμένου λαογραφικοϋ. Καί κα- ταλήξανε στήν πρόταση: 1ο. Νά συνταχτοϋν χάρτες οτούς όποίους νά φαίνονται όλα τα χω¬ ρία καί όλα τα σημεϊα όπου ύ- πΓ,ρχαν Έλληνες στή Μικράν Ά- ε'α. στή Θράκη καί στόν Πόντο. 2ο. Νά καταρτιστοϋν λευκώμα- τα δπου νά περιγράφεται ό Έλ- ληνισμδς αυτών των τόπων. πού δοκιμάσανε την έρήμωοη. 3ο. Νά γίνουν λεπτομερείς στα- τιοτικές των πληθυσμών κτλ. των ίδίων αυτών τόπων. 'Ολες αύτές, οί παραπάνω, λε- πτομέρειες των συγκεντρώσεων καί τής Έπιστημονικής Έταιρείας Αθηνών καί τής Έταιρείας Έλλη- νκών Σπουδών. κατά τό 1924 Μέσα στήν έκκλησιά τώρα, ί<β κατάνυξη παρακολουθοϋμε τή λει τΓυργία. Τώρα ψάλλουν τό Άπο- λυτίκιον = την κοινήν Άνάστα- σιν πρό τοϋ Σοϋ Πάθους πιστού- μενος κ.λ.π., κα'ι σέ συνέχεια ■Μετά κλάδων ύμνήσαντες πρό-ε ρον, μετά Εύλων συνέλαβον ϋστε ρον οί όγνώμονες» κλπ. Καί νά πού σέ λίγο άκολουθεί ή δόζα τής Άγίας μας = Την οπουδήν σου τή κλίσει κατάλληλον, έργασαμέ- νη φερώνυμε, την όμώνυμόν σου πίστιν είς κατοικίαν κεκλήρωσαι Παρασκευή άθληφόρε. "Οθεν προ χέεις ίάματα καί πρεσβεύεις υπέρ των ψυχών ημών... Τα οκολιαρόπαιδα όμως (12 - 14 έτών) άδημονοϋν θέλουν ν' άποψάλη γρήγορα ή έκκλησιά, /ά πάρουνε άντίδωρο γιά νά βγοΰνε όξω, νά σχηματίσουνε όμάδες καί μέ βαγιόκλαδα νά γυρίσουν στά διάφορσ σπήτια των μαχαλάδων. Κι' ή άδημονία τους αυτή συντε- λοϋσε στό νά παρακολουθοϋν μέ ενδιαφέρον την όλη σειρά τής λει τουργίας. Τώρα κι' οί δυό ψαλτά- δες, σέ άργό βέΖαντινό τόνο, ϋέ τα Ρού - Ρί - Ρέμ καί Τί - Ρί - Ρέμ, ψάλλουν τό Χειρουβικό πά- νω οτό «ϊσο» πού δώσανε στά ψαλτάκια. Άτέλειωτο φαίνεται οτά παιδία. Μά νά πού τώρα βγαί- νουνε τ' Άγια. Μερικοί γονατί- Ζουνε! Άλλοι πέφτουνε κάτω, νΓ τώρα τα παιδία άπ' τή έκκλη- οιά. Σέ άριθμό, όλό ερος Λόχος, μά... Λόχος άνοργονωτος, μπου- λοϋκι. Ό μπάρμπα Σάββας όργα- νώνει τίς όμάδες, όρίΖει Άρχη- γούς, πού θάχουνε ό κουμάντο. τούς δίνει τό μεγαλύτερα κλωνά- ρια άπ' τίς δάφνες, καί στούς υ¬ πολοίπους μικρότερα κγ έΕασφα- λίΖοντας ένα δίτροχο μ' άνάλογα πανέρια, γιομάτα δαφνόφυλλα, κα- θορίέει τα δρομολόγια των ώμά- δων. Γενικάς Άρχηγός αύτάς. Δί¬ δει τώρα τίς τελευταϊες όδηγίες τού καί στό τέλος καί τό σύνθη- μα τής έξόρμησης. — "ΑΤνε στό καλό τώρα καί μέ την εύκή μου. ϊεκινοϋν οί όμάδες. Ή μιά γ·π τόν κάτω μαχαλά, γι' αύτό καί βγαίνει άπ" τή βορεινή πόρτα τού μεγάλου αύλόγυρου. Ή δλλη γ,ο το μαχαλά τού "Αί Κωνσταντίνου, ή άλλη γιά τή Χορομανία κι" ή τζ- '.ευταία, μ' αυτόν επί κεφαλής, ιά τό Ρωμέϊκο 1 Ξεχύθηκαν οί όμάδες, κι' άπό τα πρώτα οπήτια δρχισε τό ξεφω- Ο! ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΟΔΜΗΤΟΝ ΜΟΝΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Προσφυγική καΐ έθνική μνημΟο^. ΘΕ1ΊΆΛΟΝΙΚΗ. (Ιδιαιτέ¬ ρα άντα,τόκρισις).— Σήμξρον τρί την Παρασκευήν των Χαΐοετισμών οί ό.τοϊοι ΐψάλησαν είς την νεόδμη τον Ιεράν Μονήν Άγιον Βαισιλεί οο τοϋ Μεγάλου Κ«ισ«ρ*ίας — Καππαδοκίας καί Βασιλειάιδος κει μένην επί τού Ίεροΰ Λόφοι% τού δεσπόίοντος τής όμωνύμσυ Λίμνης καί Κοινότητος Άγίου Βασίλειον τής έπ<ιηχας Λαγκαδά, προσήλθεν έκ θςσσαλονίκης έκλεκτός κάσμος διά λεωφορείον- Μεται|ΰ των €ϋλ.α^ών .τροσκτνη των ποοσήλθον καί πολλά μέλη τής Αδελφότητος «-Κοσμάς ό ΑΙ το>λός>, της «Παγκ()νιτίΌυ Άδελ-
φότητος*ι ώς καί τοϋ 2<·)μ·ατείου «Παναγ!» Σουμελά», οί όποϊοι καί ετέλεσαν μέ βαθείαν καιάνυ- ξιν τόν Άκάθιστον "Τμνον, ίε- ρο.ργήσαντος τού πανοσιολογιωτά τού Άρχιμανδρίτου κ.κ. Βησσαρί α>νος. Τούς χορούς !διηύθυνεν ύ
μουσικοδιδάσκαλος θ:ολόγος Γυ-
μνασιάηχης κ. Γεώργ. Λαλιώτης,
<■ οποίος χ;ά έχ.ήουΐε τόν θ*ίον λό γ όν. Ιδιαιτέρως διεκοίναμεν μετα- ξύ των ποοσελθόντον ποοσκυνη- τών τόν χ. Στέ<Γ. Φρεσκάκην, Πρόεδρον τής «ΙΙαγκρητίου Άδελ φάττ,τος* θεσσαλονίκης, τόν χ. καΐ την κ. Γρττνορίου Άρβανιτο- ^·, μέλος τής 'Εξελϊγχτικής Έπιτροπής τοΰ Σωματείου «ΠΑ Ν ΑΓΙΑ ΣΟΤΜΕΛΑ», τόν κ. ν.αΐ την κ. Χοίστου Βατρ·ειάδου Άνώ τατον Γενικόν Άρχίατρον έ.ά·, μέλος τής αδελφότητος «Κοσμά; ό Αίτο)λός·>, την %. Αικατερίνην
Σ·ταμοιλη, τόν κ. Χρίστον Μαλά
;:ην, πολ· Συν)χον, έκ δέ των με
λ ών τοϋ Διοικητι'κοΰ Συμβουλιον,
τούς κ.κ. Γεώργιον Άραβανόπον-
λον Πρόεδρον, τόν κ. Χρ. 'Ρήγαν
Γ ραμματέα τή νκ. Εΰφρ. Δάχτχρα
Άντιπρόεδςον, τόν κ. καί την /..
Άνδρέου Μανθοαούλου Ταΐμίαν,
τόν κ. κ-αί την κ. Κε<ΐίσογλ·ον, τόν ·/.. καί την κ. Ζαφειρίου, καί πλίί- 'στου^ αλλοτ,ις. πως παραΛληθή γιά την έπιτυχία καί τό 1925. καταδεικνύουν άκρι- του σκοποϋ ό Πατριάρχης Μελέτι- ος, μαΖΰ μέ τούς Έπισκόπους, πού ήλθον άπό τή Μικρασία, νά ά/αλόθουν την ήγεσία τής κινήσε- ως καί νά καθοδηγήσουν άνάλογα τούς παπάδες τους· κι' έτσι αύ¬ τοι νά γίνουν οί κήρυκες γιά τή οκοπιμότητα τής μελέτης τοϋ θίου των άδελφών μας, όπως είπεν, πού δοκίμασαν μιύ οκληρή άτυ- Χία. Τρίτος μίλησε ό έταϊρος Φαί- δων Κουκουλές· αύτάς σύστησε νά χρησιμοποιηθοϋν οί ψοιτητές τοϋ Πανεπιστημίου κα'ι οί διδασκα- λιοτές μέ την κατάλληλη καθο- δήγηση άπό τούς συντάκτες τοϋ λεξικού· καΐ άκόμη σύστησε νά παρακληθή τώ Έκπαιδευτικόν Συμ¬ βούλιον, όπως συμβάλη καί αύτό οτό σκοπό. Ό έταϊρος κατόπιν ΒογιατΖίδης μίληοε γιά τή οκοπιμότητα τής μελέτης των διαλέκτων καί σύ- οτποε ή έρευνα νά στραφή κο'ι πρός την πρόσφατην Ιστορίαν. Τα ίδια περίπου σύστησεν καί 6 έταίρος Ί. Συκουτρής. Έκτός άπό τα παραπάνω ό άν- τΐ'.ροεδρος τής Επιστημονικής Έ- ταιρείας Σίμος Μενάρδος εξήρεν ΤΠ χρηοιμότητα μιάς τέτοιας ε¬ ρεύνας καί ούστηοε την ιδρύθη μικρασιατικοϋ μουσειου καϊ ό έταϊρος Αντώνιος ΧατΖής έίίφραοε τή γνώμη νό χρησιμο- η<χηθή ή φωτογροφια ό κινημοτο- 8ϋ,ς την ανάγκην τής συστηματι- κής μελέτης άπό τότε τοϋ βίου καί τής ίοτορίας τοΰ Μικρασιατι¬ κοϋ Έλληνισμοϋ καί άναφέρονται οέ χρήσιμες καί οήμερα άκόμη, άλλά καί γιά τό μέλλον, ύποδεί- Εεις άπό άνθρώπους πεπειραμέ- νους καί βεβαίου πνευματικοϋ και ΐπιστημονικοϋ κύρους, περί τοϋ τρόπου τής άντιμετωπίσεως τής άνάγκης αυτής. "Εάν τώρα δέν επροχώρησεν μέ όποιονδήποτε τρόπον καί κατά τ)ς διατυπωθεϊσες ύποδείξεις, ή 6- λη κινήση των χρόνων έκείνων, υποροϋμε ϊσως νά ποΰμε πώς ήταν άκόμη πολύ νωρϊς την εποχήν έ- εείνην, πού τό 6ασικό καί άμεσης προτεραιότητος πρόδλημσ των πο- λυάριθμων προσφυγικών πληθυ- ομών, ήταν ή αντιμετωπίση τοϋ θέματος τής έπιβιώσεως. Άλλά καταδεικνύουν οί κι ρήσεις :<εϊνες καί κάτι άλλο καί πολύ ^ημαντικό, σχετικό μ' αυτήν την οπόθεση των Μικρασιατικών Σπου- οών· πώς όπό πολύ νωρίς, άρχι- οεν νά δημιουργεϊται ή άτμόοφαι- ρα, γιά την επιτακτικήν έπίσηο ά- νόγκη, τής μελέτης άπό κόθε π,^ευρά τού Έλληνισμοϋ τής "Α- ϋτολής· άτμόσφαιρα ή όποία, δ- ••ιΐος άναλυτικότερα άνοπτύσσω στή σχετική μελέτη μου, είχεν κατόπιν ιολύ άξιόλογα άποτελέσματα. Εκεϊ πού καθυστερήσαμεν ώς τό τμ»ρα καί όπιοσδήποτε άδικαιο- γιά νά περάση άπό πάνω τους ό παπδς. κι' δλλοι σκϋβουνε μέ 8α- θειά κατάνυξι καί σταυροκοποιοΰν ται. Οί πιό γραμματισμένοι αίσθά- νονται νά ύποδέχωνται τόν Βασ-ι λέα των Όλων, πού μέ τόση τα- πεινοφροούνη, πορεύεται τόν άνη φορικό δρόμο τοΰ μαρτυρίου, γιά την άποκορύφωση τής Θυσίας στό Λόφο τοϋ Γολγοθά. Κι' δλοι τους βαθυστόχαστα παρακαλοϋν νά τούς θυμηθή ό Θεός στήν αί- ώνιο βασιλεία τού. Σέ λίγο, τα παιδία άκούουν = •τάς Θύρας τάς Θύρας», κΓ άμέ- σως μέ τό «Πιστεύω» καί τόν ' Υ- μνον τον Έπινίκειον, άποκτοΰν τό οίσθημα πώς γρήγορα θά πάρουν τό όντίδωρο. Τό «'Άξιον εστίν» καί ή «εύλογία των εύλογούντων» δημιουργοϋν την τελευταίαν άνυ- πόμονον νευρικότητα στά παιδία καί νά τώρα πού μέ σειρά κσί ά- ξη πορεύονται στήν Ώραία Πύλη γιά νά πάρουνε, άπ' τοϋ παπά τό χέρι, φιλώντσς το εύλαβικά, τ' άν¬ τίδωρο. Παίρνοντάς το τό φέρνου- νε οτό στόμα τους, κι' άπ' αύτό ύψώνοντας τό χέρι στό μέτωπο καί ο' όλόκληρο τό κεφάλι, άπο- κορικρώνουν την εκδηλώση τής υπερτάτης εύλαβείας. Ζωηρά καί χαρούμενα βγοίνου- λόγητα, είναι ή ιδρύση καί ή όρ- γόνωση ενός Μικρασιατικοϋ Μου- τείου κατά τή σχετικήν άπά τότε πρόταση τοϋ καθηγητή Σίμου Μέ¬ ν όρδου. Άλλά — καί δέν ξεύρω όν μάς καλύπτει πλήρως αύτό τό «άλλά...» — καΐ στό σημεϊο αύτό, Γθτω καί καθυστερημένα, όπως εϊ"α, κότι τό ούσιαστικό φαίνε- ται θά έπιτευχτή, ϋστερα άπό την κινήση πού, καθώς εϊπσ προεισα- γωγικό, άρχισεν, ώς γνωστόν, μέ τήν πρωτοβουλίαν τής "Ενώσεως Συυρνσίων άπό τό 1974, καί ή όποία προχώρει, έφ' όσον δλοι βοηθοϋμε, σέ κάποια συγκεκριμέ- εδραιώθη. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Βάγια, Βάγια των Βαγιών, τρώ- νε ψάρι καί κολλιό καί τήν άλλη Κυρισκή, τρών τό κόκκινο τ' αύ- γό. Εμείς, εμείς οί τέσσερις κι' οί όλλοι εϊκοσι τέσσερις, τήν πόλι τήν γυρίοαμε, τήν πόλι τή Μητρόπο- λι. Όξω Ψύλλοι ποντικοί, Μέσα ήλι- (ος καί Χαρά καί σάν καλή Νοικοκυρά, Σήκω (δός μας πέντ' αύγά, Νά μή μάς δείρ' ό δάσκαλος κΓ (έχετε τό κρϊμα μαα καί την άμαρτία μας... Μ' αύτό τό τραγοϋδι καί μ' ού- τές τίς φωνές, τα παιδία μπαίνα- νε μέσα στά απήτια καί μέ τήν καθοδήγηση των νοικοκυράδων, γύριΖαν οτά δωμάτια, στούς δια- δρόμους, στίς κουΖίνες, στά κε- λάρια, κα'ι μέ τα κλαδιά πού τα περνοΰσαν καί κάτω κι' άπ' τα κρεβότια, σκορποϋσαν δαφνόκλα- δα. γιά μεγάλη ίκανοποίηση των ενοίκιον, διώχνοντας τα κακά δαι- μόνια, τούς ψύλλους, τούς ποντι- κούς, γιά ν αμπη στή θέση τους ό "Ηλιος, τό Φώς καί ή Χαρά, μά ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦•♦♦♦•♦♦♦♦Φ»»»· Ο ΜΗΤΡΟΠΟΑΙΤΗΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ κΓ ή μεγάλη έλπίδα, γιά τήν Ά- νόσταση τού Χριστού· γιά τή Λαυ- πρή, πού μ' άνείπωτη άγωνία πε- ρίμενε νά τή γιορτάση όλόκερη γ χριστιανωσύνη, μά κι' ιδιαιτέρα έκείνη πού έτυχε νάναι άκόμα <>-
πόδουλη.
Καί οί καλές έκεϊνες οίκοκυ-
ρές, δίνανε στό μπάρμπα Σάββα,
παράλληλα μέ τό χρηματικό φιλο-
δώρημα κι' άνάλογα όβαφα αύγά,
πού άποετλοϋοαν καί μέρος των
«τυχερών τού», άπ' τα νόμιμα δ-
καιώματά τού τής χρονίας, πού τα
προέβλεπε κι' ή συμφωνία πού εϊχε
μέ τή Κοινότητα. Τόσα Μετ2ήτια
τό χρόνο γιά τα Τυχερά τού. Γι'
αύτό καί τα μάΖευε ολ' αύτά ό
μπάρμπα Σάββας μέ ίκανοποίηση.
(Συνεχίζετα;)
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
κλησία.
Πολλάκις, άλλο είναι ή άνθροι
πίνη πρόθεσις καί αλλα ή δουλή
καί οίκονομία τοϋ θεοϋ. Εις την
πεοίπτο>σιν τής Μεγάλης 'Εκκλησί
άς τα σνναμφότερα σ^
ήτοι ή ανθρωπίνη πρόθεσις καί ή
Θεία Βουλή καΐ ο[κονομία.
"Αλλο, άν είς τό τέλος, ή ά-νε-
ξιχνίαστος θεία 6θνλή, ή «περ&άλ
λουσα τούς σχηματισμούς τής Ί-
στορίας, έπ2κράτησε μυστηριωδίος
είς τέλος, αγουσα τίς άγνώστονς
τελικάς
"Οπως καί άν έχη, έν τή δλ.η
ίστορΐκή έξελίξΕΐ αυτής, ή Μεγά¬
λη Έκκλησία ίαήοξεν, άπό τής
γενέσεως καί μέχρις αυτής τής
στιγμής, κτρίίος καί κατά βάσιν
ι.ία θεολογ ική εννοια. Μία Χαλκη
όόνιος έκφρασις τοϋ θεανθρωπί-
νο^ χαρακ,τήοος Της·
ιΚαί ίδοΰ, διά τί: ή Μΐγάλη Ικ
/.λησία προσλαμδάνςι τύ ο'νομα
τούτο ί| ενός κτίσματος. "Ομως
τό κτίσμα αντό δέν είναι τνχαίον.
Είναι θεολογικόν ρπεισόδιον καί
γεγονός. Κωνσταντίνος ό Μέγας
;:αί Ίοι«ΐτινι«νός είναι απλώς ίίρ
γανα τοΰ θεολογικοϋ δυναιμισμοΰ
τής Ανατολής καί τί λέγω; θά. ή
θελον νά εϊπιο τής 'ΑΛΐθρωπότη-
το; έν τή διατυπώοιε, τής Άνατο
λής·
"Εκτοτε ή Μεγάλη 'Εχκληοία
είναι καί παραμένίΐ, Μεγάλη, διό
τι είναι ή έκκλησία τής τοΰ θεοΰ
Σοφίας, ανεξαρτήτως κ.αι επέκει
να χώοον.
Σκηνήτης έκκλησία, ένδημοΰσα
καί παρεπιδημοϋσα εις σκηνώματα
&ιάφ,ορα, ταπεινά, δμως πάντοτβ
Μεγάλη Έκκλησία. Καί είς Αυ¬
τήν την έν ταπειν(!>σΐΐ Μεγάλην
Εκκλησίαν άπό τόν ουρανίαν χρν
Γοτρίκλινον κατέρχ;ται όΒασιλεϋς
των Βαστλενάντων καί εισπορεί-ε
ται ί(ς την Μεγάλνην Είσοδον!
...Καί ή Ίστορία τής Μεγάλης
Έ/;^.ησ!ας σν«νεχίξεται.
Σήμ:ρον τό εν /(.τίσιια άλειτούρ
γητον. Τό αλλο κατακαΪΓται. "Ο¬
μως τό "Αγιον Ποτήριον τής Με¬
γάλη 'Εχκλησίας περιπατεΐ άταμί
ίον των στενιοπών τής Πόλεως
ταύτης, έ.-τάνιο άπό τα ταπ€ΐνά λι
θόστριοτά της καί τό θι,βιαστήριον
συνεχίξει τήν λειτουργίαν τής θεί
α; Εύχαιρστίας.
"Εμπλεως τοϋ θάμβους Αυτής
τής Ίοτορίας χαί αυτής τής έσταυ
ριομένη δόξης τής Μϊγάλης "Εκ-
ΛΓ,ίίας συνθήματα τής ποιμαντο-
ρίας σου.
Βλέπεις εϊς τό δόιθος αυτού τοΰ
ίεςοϋ Βήματος είναι τό Σύνθρο-
νόν τοΰ Έπισκόπου Κωνσταντίνου
πόλεως τής Νέας 'Ρώμης, τοΰ
ϋ Πατριάρχου. Μίίνε
πιστός είς τύ Σύνθρονον τούτο-
Βλ.έπης ίίπερ·θεν τοΰ Συν€ρό-
νου ύπάρχϊι ή άιιοίμητος κανδήλα.
Αυτή, την οποίαν εφθλυξαν λάμ-
ποινσαν οί Πατέοες μας. Αυτή, την
όποιαν φιλάττομεν καί ημείς· Αύ
,ή, τήν όποιαν θά φΛ-λάξουν καί
τα τέκνα μας. Λάβε άπό τα φώς
ταύτης τό άκοίμητον καί μετάγγι
σον αύ>τό είς τάς ψ ί
τού ποιμνί
ου σου».
+'Ο Δαφνουσίας Γρηγόριος
ό άπό Μΐγ· ΆρχΛιακόνον
Γρηγόριος
Ένότπς καϊ Αιχασμός
ΚΤΚΑΟΦΟΡΗΣΕ
II
«ΚΡΙΤΙΚΗ»
Γί?άφ€ΐ μεταΜϋ άλλων γιά
τίς άλησμόνητες Πατρίύες καί
την ήνο6ίιοση τής Σ
των Σεδρων.
ΔΙΑΛΕΙΙΣ
ΤΟΥ κ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΓΓ. ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΝ
Ή Έταιρία Χριστιανικοϋ Θεά-
τρου ώργάνωσε διά τήν Δευτέραν
14ην Απριλίου καί ώραν 7.30 μ.
μ. είς τήν Αρχαιολογικήν Έται-
ρίαν Αθηνών, διάλεξιν διά τόν
"Ιωνά ποιητήν "Αγγελον Σημη-
Ρ'ώτην, μέ όμιλητήν τόν κ. Χρή-
οτον Σολομωνίδην. Θά άποδώ-
σουν ποιήματα οί καλλιτέχναι τοΰ|,
Θεάτρου δνίς Αθηνά Κασσαβέττ
καί κ. Γαλιάτσος. Εϊσοδος έλευθέ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
Ή έλευσις τοϋ θείου Λυτρι
τοϋ καί ή νίκη τού κατά τής ά-
μαρτίας διά τοϋ οταυροΰ κα'ι τής
άναστάσεώς τού καθιστοϋν δυνα¬
τήν τήν θέωσιν όλων των πιστευ¬
όντων είς αυτόν.
Μέχρις όμως τής δευτέρας έ-
λεύοεως τοΰ Χριστοΰ καί τής τε·
λειωτικής άπολυτρώσεως διά τής
έγκαθιδρύσεως τής βασίλειος τοθ
θεοϋ τί γίνεται είς τόν κόσμον
αυτόν τής πλάνης καί τής άμαρ-
τίας;
Τό προπατορικόν άμάρτημα, τό
απαίσιον αύτό δράμα, δέν έγινε
μόνον έφ' άπαξ έν τή Έδέμ, άλλά
έπαναλαμβάνεται συνεχώς είς τήν
Ζωήν των άνθρώπων όλων των αίώ-
ων τής ίστορίας. Καί μολονότι ού-
δεμία έποχή είναι άπηλλσγμένη
τής έποχής τής άρχεγόνου προ-
τατορικής άμαρτίας, είς τόν νεώ¬
τερον πολιτισμόν, λέγει ό Ντοστο-
γιέφσκη, έχομεν τήν ανανέωσιν
τοΰ προπατορικοϋ άμαρτήματος υπό
τήν είδεχθεστέραν μορφήν τού. 'Η
έπιστήμη καί ή τεχνοκρατία δίή-
γειρον επικινδύνως τήν ύπεροψίαν
τού άνθρώπου καί ύπάρχουν καί
πάλιν αξιώσεις αύτοτελείας καί
Ο κ. ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΚΑΣ
ΠΡΟΣΕΚΛΗΘΗ
ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Προσεκλήθη ώς ιριλοξενοΰμΐ-
νος άπό τήν έπιτροπή φιλίας καί
Πολιτιστικών Σχέσεων μέ τό Έ-
ξ«Λπερικό, τής Βουλγαρίας ό ποιη-
τής Γιάννης Μανίκας.
Ό ποιητής καί ή σύ?υγός τού
όναχωροϋν προσεχώς άεροπορι-
κώς είς τήν Σοφίαν.
ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ & ΠΟ1ΗΜΑΤΟΝ
ΕΝΩΠΙΟΝ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΝ
ΒΑΧΙΛΕΙΟΥ Δ ΚΑΛΑΜΠΑΛΗ
ΙΜΥΡΝΑΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΟΥ - ΠΟΙΗΤΟΥ - ΓΑΤΙΡΟΓΡΑΦΟΥ - ΓΥΓΓΡΑΦΕΛΧ
ΓΡΑ*ΜΟΥ 34 ■ ΜΟΕΧΑΤΟΝ θ ΤΗΛ. 95.19074 · 48.14.300
Η ΠΟΛΕΙΤΑΙ ΕιΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
Οεοποιήσεως διά τοϋ παραμερισμοϋ
τοϋ Θεοΰ κα'ι τής ήθικής τάξεως.
Ή προσπαθεία τοΰ άνθρώπου πρός
θεοποίησιν τοϋ έαυτοϋ τού έκδ.ν
λοϋται είς τήν άρνησιν τού Οεοϋ
καί κυρίως είς τήν υπερτίμησιν
τοϋ λογικοϋ τού. Πιστεύει ότι τί·
ποτε δέν ύπάρχει τό άπρόοπτον
καί αδύνατον είς τήν ανθρωπίνην
γνώσιν κα'ι ότι ό άνθρώπινος λό·
γος είναι τό μέτρον καί τό κριτή-
ριον τοϋ παντός.
Καί έτσι έβλόοτηοεν καί άνεπτύ
χθη ό δηλητηριώδης καρπός τοϋ
όρθολογισμοϋ καί ή λογική άπό
θείον δώρον, άπό όργανον ερεύ¬
νης τής έμπειρικής πραγματικότη¬
τος καί οίκειοποιήσεως άληθειών,
έγινε άπόλυτος κριτής καί δικα-
οτής καί αυτής άκόμη τής έξ άπο-
κ.αλύψεως τοϋ Θεοϋ αληθείας (είς
αύτό όφείλει ό όρθολογισμός την
κακήν έννοιαν καί ο^μασαι τού)
χωρίς νά αναγνωρίση άλλην εξου¬
σίαν Αυτή ή θεοποίησκ καί ή λα-
τρεία τής λογικής καί ή πεποίθη¬
σις είς τήν άποκλειοτικήν έπάρκει-
αν των άνθρωπίνων δυνάμεων εί¬
ναι ή λεγομένη "Υβρις, υπό την
έννοιαν τής έπάρσεως, τής θρα-
σύτητος κα'ι τής περιφρονήσεως
των θεϊων, είναι ή νέα μορφή ά-
μαρτήματος. Ό σύγχρονος άθεΤ-
σμός παραγνωρίΖει τήν μεταφυσι-
κήν αγωνίαν, τήν ένοχήν, τήν ·Ί·
μάρτιον, τόν πόνον καί τόν θά¬
νατον πού συνταράσσουν τήν ψυ-
χή των άνθρώπων καί οτρέφετσι
μόνον πρός τήν ανθρωπίνην μά-
Ζαν καί τα προβλήματα τής ύλι-
κής ουντηρήσεως. Ό ύλισμός, είτε
βεωρητικός, είτε τής πράξεως ύ-
ποβιβάΖει τόν άνθρωπον, ώς φορέα
ύψιστης άξίας, όταν παραθεωρή
τα μεταφυσικά καί ήθικά προβλή¬
ματα, τα όποϊα συνέχονται μέ τα
οιαδήποτε πολιτικά, κοινωνικά καί
οίκονομικά τοιαΰτσ καΐ άπαιτοϋν
τόν σεβασμόν τής ανθρωπίνης ε¬
λευθερίας καί αξιοπρεπείας.
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
ίΐαίτίκν <ΠΛ·εργάτις τοϋ Κέντρον Μικρασιατικήν Σπουδών, μεταβά¬ σα ε[ς Καππαδοκίαν τής Μικράς Άσίας, την ά,ιοίαν διέβχισεν μέ- χοι τοϋ Άντιταύρον, πρός μελέ¬ την καϊ σι·γγραφήν πρατματ^'ας διά την άλλοτε ελληνικήν ταύτην περιοχήν^ τήν οποίαν προσεχώς θε λει έκδόσει. ιΒΛ ΑΧΟΠ ΟΤΑΟ Σ τοϋ ,Κων)τίνου, έκ Σαράντα Έκ κλησιών Άνατολικής θράκης. Ά πόφοιτος τής Άστικής Σχολής τής γενετίίρας τού, επιδοθείς είς τό Εμπόριον Άποικιακών τόσον Γις Σαράντα Έκκλησίας, υΛου ειρ γάσθη ϊύδοκιμώτατα όσον καί είς Αθήνας όπον κατέφυγεν μετά τήν Μικρασιατικήν καταστροφήν καί τήν εκκένωσιν τής Άνατολικής θράκης έκ τοϋ άνθονντος "Ελλη- νισαοΰ. Άνέδειιξεν τα «κλεκτά τέκνα αύτοϋ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ Πτυ- χιοθχον τής Ίατρικής Σχολής τοΰ ΠανεΛΐστημίου Άιθηνών καί τής 'Τγίΐονομικής Σχολής Αθη¬ νών, Παθολόγον — 'Τγειονολό- γον καί Ναμίατρον ,Κομοτινής 6'ράκης καί έν συνεχεία Νοιι ια¬ τρόν Κα6άλας καί ήϊδη 'Εΐιίτιμον Διευθυντήν τού 'Τπονργείου Κοι¬ νωνικήν 'Τπηρςσιών, ΜΙΧΑΗΛ έ πιχειρηματίαν είς Λός "Αντξελες των Ήνιοιμένων Πολιτειών τής Ά με0ικής καί τόν ΠΑΝΑΓΊΩΤΗΝ Πτι^ιοΰχον τής Νομικής τού Πανβ πιστημίου Αθηνών καί ήδη σοντα ξιοϋχον Νομικόν Σύμβουλον τοΰ ύποκαταστήιματος ΙΚΑ Πειραιώς. Απεβίωσεν είς Αθήνας· ΒΛΑΧΟΠΟΤΛΟΣ Παναγιώτης τοΰ Νικολάου, έκ Σαράντα Έκ- κλησιών Άνατολικής θράκης. Πτνχιοΰχος τής Νομικής Σχολής Αθηνών ένταχθείς Εις την σίαν τοΰ Ίδρΰματος Κοινωνικήν Άοφαλίσεοον (ΙΚΑ). Διετέλϊσε Διευθνντής τοϋ 'Τπο καταστήματος ΙΚΑ Πϊΐρωώς καί έν συνεχεία Νομικός Σύμβουλος τοΰ αΰτοϋ 'Τπο^αταστήματ-ος ΙΚΑ Πειραιώς καί ήΟη ΟΓ λό ς λόγο της τοι/ ίίς την {,Λ σέφερεν πολύτιμον; ταύτην. ΙΠΕΚΤΣΟΓΛΟΤ ΔΗΣ) Νικόλαος Το0 έκ Καισαρεία; κράς Άσίας. Άπόφοιτος τή; "/^ λής τής γενετείρας του :ι;ί· η1» Μ,. χαί, πεφοιτησν εκ τοΰ σίου τής Γαλλική- Παοίμεινεν έκεϊσε έ.τί βίον τόν πατέρα αϋτοΰ τα ϊ[ς Παρισίους άκμα,'αν' ρηοιν πωλήοεω; τα.-τητων ρομένων έκ Περσίας ? ^ Γ δαχρή- στάσια καΌαριομοΰ καί πήτων- Είς ηλικίαν 30 «των είς Αθήνας άσχοληθεί; μέ τάς αύτάς ταπητονρΊ σίας, ίδρΰσας καί ΐργοστά^ ρά τήν συνοικίαν } ιον ■ λιθέας, ήν διετήρησεν 'Ιίταλογΐρμανικής χής τής Ελλάδος καί σχολήιθη ,μέ την ίμποοίαν των καί λοιπόίν εΐδών. Άνέύοξεν τα έκλίχτά αυτού; ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ φοιτον τής Μαθηματικήν; 2 τοΰ Πανεπιστημίου Άθηνοίν λούμενον μέ εμπορίαν καί νημάτων καί τόν ΑΓΓΕΛΟΝ Πτυχιοΰχον τή: ιι; 'ΙΙΙ θεσσαλονίκης, είδικειιθιέντα την Άκτινολογίαν καί ηδη ^ ατρον — Διευθυντήν τοΰ Άκτη0 λογικοθ Κέντρον τού Στρατοϋ ν διοεκϊκριμένον Άκτινολόγον νων, διατηροΰντα Άκτινολογιχύϊ 'Εργαστήριον επί τής ιόδοϋ "Ηλ ρου 3. ΧΡΤΣ. Α- ΘΕΟΔΩΡΙΛΗΣ Ίατρός, έκ Ναξλή Μικράς Άσίο: θ Ε.Ο.Ε.Χ. ΥΠΟΒΟΚΘΕΙ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΝ ΚΡΗΤΗΣ τό δίμηνον Ίανουαρίου - Φεδοουαοίου έ.?. τό είς Ρέθυμνον λειτονογοΰν Παράρτημα Κρήτης τοΰ Εθνικον* Όργανεσμοΰ Έλλη- νικής Χειροτεχνίας, μεταξΰ καί αλ λων_ &νίπχΛ( τάς άκολούθονς δραστηί?ιότητας πρός ανάπτυξιν τής τοπικής χειροτ^χνίας καί λαϊ κης τίχνης: —·Στελέ·χη τοϋ παραρτήματος διοτεχνικά καί χει ροτεχνικά έργατσήρΐα τής ,τεριο- χής; τον καί συνεζιιτησαν τα άπα- σχολοϋντα τοϋς οίκείους παραγιυ- νούς διάςρορα προβλήματα καί ε- δωοαν είς τούτοι·ς χρησίμοΐ'ς όδη γίας διά τήν τεχνικήν καί ποιοτι- κήν 6Ελ-τίι»σιν των προΐόντιον των καί τήν εμπορικήν προώθησιν αυ¬ τών. ——Άοιιόδιον στέλΐχος τοΰ Ε. Ο.Ε.Χ προέβη είς έρευναν των .■"τοοϋποθέσεων διά την άνάιπτυιξιν τή: ξνλογλ.νπτικής τέχνης είς διά τοοα ιιέρη τής Κρήτης. τάς 25 ΰποτρό τους τού Ε.Ο.Ε.Χ., παοά τή Οί- κοαυρική Σχολ.ή Ρεθύμνης, είς την κουκλοποιίαν, τό έλεύθίοον καΐ διακοσμητικόν σχέδιον καί ε[ς θε'ματα γενικής χειροτεχνίας. άποτελ.εσματι κ<Τ»ί τμιεδαποΰς καί ξένον; άγο<>α-
ετά; τίς την έ.τικοινωνίαν καί τάς
άς συναλ^.αγάς των μετά
Κοτ|των χειρ·οτ:χνών καί βιοτε
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΛΛΗΝ. ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ
ΕΙΣ ΪΟ ΠΑΡΙΣΙΟΙ ΤΑΣ ΒΡΥΞΕΛΛ4Ι
ΟΡΓΑΝΟΥΤΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ Ε.Ο.Ε.Χ.
Παοαλλήλ.ως μέ την συμμετο-
χήν τής Ελλάδος είς τήν όργανον
μένη-ν Διεθνή "Εκθεσιν Έτοίμου
Γυναικείου 'Ενδύματος είς τό Πά
ρίσι, θά γίνη, είς τό Ελληνικόν
•Ε.τιμιελητήριον Παρισίων καί έν
διΐϊφέρηυσα έκθεσις έλληνικών χει
οοτι-χνημάτων καί προϊόντοιν Καλ
>ιτεχνικής βιοτεχνίας ,μέ την οηιμ
αετοχήν 18 ."τερίποι; χειροτεχνών
καί διοτεχνιον. τοΰς περισσοτέρους
των οποίων θά έκπροσοΜΐήση ή
σύμ<6ουλος τοΰ Όργανισμοΰ Χει- ηοτ€χίαζ κ. "Ελένη Δελοΰκα. Τήν έν λόγω .·χροβολήν <τΓν οικονομικάς καί όργανωτικώς ό "ΒθΜ·κ.ός Όργανισμός Έλλ.ηνι- κής Χ:ιροτεχνίας, διά νά ένθαρ- θύνη κ«ί ΰ.τοβοηθήβη τάς προσϊΐα θείας τίόν παραγο>γών πρός προώ
θηβιν των έξαγο>γών των προϊόν-
'-ων χειροτ-εχνίας & καλλιτεχνικής
βιοτεχνίας είς τάς άγοράς τοϋ έ
ξωτερικοΰ, διά γενικώτερον ίκρ€-
λος καί τής έθνικής μας οίκονο-
μίας-
Μετά τό Παηίσι, ή χειροτ:χνι-
κή αυτή εκθισις θά προκληθή καί
εί; τάς Βρι-ξέλλας είς τό ίκε|; Μό
νιμον Έκθετήριον τοΰ Όργανι-
αμον Χειροτεχνίας.
ΘΑ ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ
ΟΙ ΑΔΕΙΕΣ ΣΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ
Μέτρα γιά τήν άπλούστευοη
των διαδικασιών καΐ τήν «έζάλε*-
ψη των σημείων τριθής ύπηρεα.-
ών καί πολιτών» στόν τομέα τής
βιομηχσνίας τίθενται οέ έφαρμ>
γή, όπως ανεκοίνωσε ό ύφυπουρ-
γός Βιομηχανΐας κ. Καραϊοκόκικ,
ένώ παράλληλα άνέφερε ότι μελε
τώνται πρόσθετα νομοθετικό μέ·
τρα γιά τήν εξάλειψη των άνιχπο
λιικών αίτιών άναπτύξεως ής
β ομηχανίας.
Συγκεκριμένα άνακοίνωσε ότι
— «Απεφασίσθη ούσιαοτική :·|
ποκέντρωσις, διά τής έκχωρηκ·
ως είς τούς Γενικούς Διευθυνταί
κα! Διευθυντάς τοϋ Ύπουργείου,
δίκαιώματος ύπογραφής αποψο-
σεων τής άρμοδιότητός των, με¬
γαλυτέρας σημτασίας. Μέ τόν τρό
πό αύτό άχι μόνο δημιουργείτΐ'ΐ
α'ισθημα ευθυνής στά στελέχιΐ
τοϋ Ύπουργείου, άλλό περιορίΖ:·
ται στό έλάχιστο ό χρόνος διε'·
περαιώσεως διαφόρων ύποθέσε·
ών.
— Ετέθη επί νέων βάσεων
δίαδικασία χορηγήσεως όδειώ/
σκοπιμότητος, είς τρόπον <3 νά έξοσφαλίΖεται απολύτως ή τμηοις οτό έλάχιστο τού εκδόσεως των. — Όσον άφορά τίς λεγόμενεα τεχνικές άδειες εδόθησαν ένθ- λές στά αρμοδία όργανο νά υΐ δ'ενεργουνται έπιτόπιοι στίς κάτωθι περιπτώσει : α. Γιά τήν χορηγήση αδείας <■· γκαταοτάσεως ή έπεκτάσεωο Π λειτουργίας βιομηχσνίας εντ0!- βιομηχανικής περιοχής ή 2ώνηΰ β. Γιά τήν μηχανολογική επέκ- τοση έργοστασίου, τόν οποίον Α-1 τουργεϊ νομίμως, έφ' δσον ή εΠ' '.-, ασις άφορά στήν τώΫ αυτών είδών καί υπό τόν "Ρ όϊ ή επέκτασις πραγματοποιεϊ"1 έντός ύφιοταμένου κτιρίου τού γοοτασίου. γ. Γιά τήν μηχανολογική ή <ΓΙ' ριακή έπέκταση ·έργοοτσσίοϋ, ■>ίον λειτουργεϊ μονίμως, έ<Ρ οον ή επέκτασις άφορά ραγωγή των αυτών εΐδών κοι υι όν όρον ότι ή έπέκτασιο Υίνετ" έντός τοϋ αύτοϋ οίκοπέδου ',νευ παρεκκλίοεων άηό τους (ύοντας πολεοδομικούς κα' πούς κανόνες. λΕ' δ. Γιά τήν χορηγήση αδείας ουργίας, έφ' όσον ή 6ιομηΧ°ν' :χει έγκστασταθή οτόν τόπο <>
ου άρχεται άπό προηγούμενΙ1 τ
δεια εγκαταστάσεως Τό Υεν '
αύτό θά πιστοποιήται άπό τον
ιθλέποντα μηχανικό».
Έπίσης ό κ. Κσραίσκάκηε ^
ϊωσε έντολή όπως,
ίς προαναφερόμενες
περιπ
τώσει
έλεγχοι περιορίΖονται έκει
ου είναι άπολύτωο άν
:ί Ο-
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
μέ. σκοπόν την εξυπηρετήση των
Μικρασιατικήν Σπου&ων έχει κα
μιό προγενέι—ερη, όπό την ιδρύση
κοί λειτουργία των Οργανώσεων
πού προαναφέρομε ιστορία, ή ό·
ποία όμως δέν είχεν περαιτέρω
ουνέχεια κοί δέν εσημείωσεν κά-
ποιο μεταγενέστερη, όηοιαδήποτε,
δραστηριότητα κα'ι όπόδοοη
Τήν ΐΚυριακήν 7 Δεκεμβριού
1924 συνήλθον στήν αίθουσαν
τής Σιναίας Άκαδημίας οί έταϊ-
ροι τής Έπιστημονικής Έταιρείας
υπό τήν προεδρίαν τοϋ τακτικού
προέδρου της καθηγπτή τοϋ Πα¬
νεπιστημίου Αθηνών Γεωργίου Ν.
ΧοτΖηδάκη. Στή συνεδρίαοη αυ¬
τή ό καθηγητής Γ. Χατζηδάκης μί¬
λησε διεξοδικά γιά τή σημασία
τοϋ Μικρασιατικοϋ Έλληνισμοϋ, ό
οποίος ύστερα άπά μίαν τρισχιλιε-
τήν πολιτιστικήν ιστορίαν, λύ-
γισεν ατυχώς πρίν δυό χρόνια —
τότε -- άποχώρησεν άπό την κοι-
τίδα τού καί διασκορπίστηκε στήν
ύπόλοιπην Έλλάδα. Έπειδή όμως
ένεκα τής διασποράς καί τής άνα-
μίξεως των προσφύγων αυτών
Μικρασιατών μέ τούς άλλους Έλ
ληνες, είναι φανερόν πώς, άπό
τό γλωσσικόν καί λαογραφικόν
πλοϋτον αυτών, ένα μεγάλο μέ-
ρος θά άλλοιωθή καί πιθανότατα
θά χσθή τελείως, έκονε τή σύ-
σταση, όπως ρίψη τήν ιδέαν ή Έ-
πιστημονική Έταιρεία γιά μίαν συ¬
στηματικήν καί άμεαη συλλογή καί
μελέτη όχι μονάχα των διαλέκτων
πού μιλούσανε οί άτυχοι Μικρά-
σιάτες "Ελληνες, άλλά καί των
ήθών καί των έθίμων των καί γε-
νικά κάθε λαογραφικοϋ ύλικού· ού»
καί γιά τό σκοπόν αυτόν χρησι-
γρόφος, αλλά κυρίως ό φωνογρά-
φος, όπως τόν χρησιμοποιοϋν καί
οί ξένοι λόγιοι γιά τή Ζωντανότε-
ρη άναπαράστοση των φθόγγων.
Ό εταϊρος Σοφοκλής Χουδα-
βερδόγλου έκανε την υπόδειξη,
πώς στό σκοπόν αυτόν πολύ θά
σομβάλανε οί Δημογέροντες καί
οί Έφορίες των Μικρασιατικών
Κοινοτήτων, οί οποίες καί μετά
την Καταστροφή διατηροϋν όχι μο-
τα Άρχεϊα των, άλλά καί
αυτήν τή σύαταοή των. Τό σκόπι-
μον τής χρησιμοποιήσεως καί των
θρησκευτικάς καί των κοινοτικών
άρχών τόνισεν καί ό πληρεξούσι·
ος ©ράκης Ν. Κωνσταντόπου-
λος.
ΙΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΜΑΙΝΕΜΕΝΗΣ
Στό τέλος μέ πρόταοη τοϋ έ-
ταίρου καί γραμματέα Πέτρου Φου-
ρίκη, πού τόνιοεν πώς δέν πρέπει
νά περάση καμμιά μερά άχρησι-
μοποίητη γιά νά επιτευχθή ό δ-
Υπό τοϋ κ. ΑΛΕΞ. ΛΕΩΝ. ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
«Μετά κλάδων ύμνήσαντεα πρότερον,
μετά Εύλων ουνέλαβον ύστερον, οί ό-
γνώμονες Χριστόν, Ίουδαϊοι Θεόν...».
'Εκκλησ. Ύμνωδός
Τή μερά αυτή ή έκκλησία επι
τρέπει τή κατάλυσι τού Οίνου κα
Ελαίου, καθώς καί ψαριοΰ. Γι' αύ
τό κι' άπ' τή παραμονή οί παντο
πώλες δημιουργοϋσαν μιά έντυπω
οιακή εκθέση άπό βαρέλια μέ διά
<[ορα παστωμένα ψάρια καί χαβιά ρια κόκκινα, πού τα 'φερναν όιι τρΊ Ρωσσία. Κολλιοί, Σκουμβριά Βουράκια. Λακέρδες, Παλαμϊδες Γλώσσες άπό χαβιάρι κόκκινο κα ταραμά, Μπακαλιάρους, οέ έκθε ση, στολιομένα μέ κλαδιά άπό ΙΑΐρσίνες καί δάφνες καί τό όλο αύτό &έαμα ουμπλήρωναν οί φω- λος οκοπός. όπως άναπτύχτηκε ν£ε των παραγιών, διαλαλώντας καί διαφημίΖοντας τό ορεκτικό κατά τή συγκεντρώση εκείνην, ε¬ ξελέγη «Επιτροπεία» άπό τούς Γ. Ν. Χατζιδάκη, πρόεδρο, Σίμον Με- νάρδον άντιπρόεδρον καί Γ. Ά- σκητόπουλον, Ι. ΒογιατΖίδην, Παν. Καλογερόπουλον, Γεράσιμον Κα- ψάλην, Φαίδωνα Κουκουλέν, Νικ. Κωνσταντόπουλον, Δημ. Οίκονομί- δην, Γ. Οίκονόμου, Ανθ. Παπαδό- Γθυλον, Άλ. Σαρή, Ί. Συκουτρή, Άντ. ΧατΖή, Χαρ. Χαριτωνίδην, ΣοφοκΑ. Χουδαβερδόγλου καί Πέ- τρον Φωτιάδην ώς μέλη καί ή ό- ποία «συνερχομένη εν καιρώ» θά καθόριΊε τόν τρόπον ενεργείας γιά νά συσταθή ιδία «Έταιρεία πρός μελέτην τής γλώσσης καί λαογραφίας τού Μικρασιατικοϋ λα- τοο περιεχόμενο. Τό Ρωμέϊκο, Γκιούρ Τσαρσί, όπως τό 'λεγαν ο: Τοϋρκοι, πανηγύριΖε. |/οποιηθουν κατάλληλα οί ίερεϊς, οί δασκάλοι καί οί φοιτητές, πού άνήκουν ατίς προσφυγικές τάξεις. Πά την άσφαλέοτερη κιόλας έ- πίτευξη τοϋ άνωτέρου σκοπού, έ¬ κανε άκόμη τή σύστοση, όπως έκτός άπό την Επιστημονικήν Ε¬ ταιρείαν οί έταϊροι τής οποίας, μέ την πείραν καί τίς γνώσεις των, θά συμβάλουν σπουδαΐα καί πρό- θυμα όπου πρέπει, νά παρακληθή ό Μικραοιατικός Σύλλογος (Ή «Ανατολή») καί άλλες Μικρασιατι κές Όργανώσεις, νά υίοθετήσουν την ιδέαν καΐ νά πρωτοστατήσουν ια νά επιτευχθή αύτάς ό έθνικός όντως σκοπός. Στό τέλος εξέφρα¬ σε την έλπι'δα πώς, μέ συστηματι- κή διαφωτιατική τού κοινοϋ έργα- οία, όχι μονάχσ τό κράτος θά χο¬ ρηγήση τό άναγκαϊον ποσόν, άλ¬ λά καί πλούσιοι ίδιώτες θά συμ- Οάλλουν αναλόγως καί έτσι πολύ ενωρίς θά κατορθωθή νό δημοσι- ευτοΰν σέ Εένες γλώσσες σειρά λευκωμάτων· μ' αύτά θά καταδει- χθή, ή άκμή τοϋ Μικρασιατικοϋ λαοϋ καί ή μεγάλη άπώλεια πολι- τισμοϋ, πού μάς φέρνει πέραν ά¬ πό τα καθ' ημάς, οτούς άπωτά- τους χρόνους τής ίοτορίας. Μετά ταύτα, ό έταϊρος Πέτρος Φωτιάδης μίλησε γιά τή χρησι- μότητα τής μελέτης των διαλέκτων καί άπό νομικής απόψεως καί σύ- στησε τή μελέτην των κωδίκων καί τή συλλογήν των νομικών έ¬ θίμων. Στό τέλος πρόσθεσε, ό- ' Εκτός άπό τα παραπάνω καί προφανώς σά συνέχεια αυτών, άπό ένα δημοσίευμα τοϋ Φ. Δημαράτου υτήν εφημερίδα των Αθηνών «Έ- λεύθερος Λόγος» τής 25ης Ίανου ορίου 1925, περί τής «Εταιρείαι Έλληνικών Σπουδών» πληροφο- ρούμαστε ότι μέ πρωτοβουλία τού κοθηγητή Γ. ΧατΖηδάκη, συνήλ¬ θον τίς μέρες έκεϊνες στόν «Παρ- νασσόν» πολλοί έπιοτήμονες, λό- γ·οι, πολιτευόμενοι κλπ. υπό την προεδρίαν τοϋ Πατριάρχη Μελε τίου καί ουΖητήσανε κατ' αρχήν τό θέμα τής περισυλλογής λαο¬ γραφικοϋ ύλικοϋ άναφερομένου στόν Ελληνισμόν τής "Ανατολής Άπό τή ουΖήτηση διαπκττώθηκε ή άνάγκη, νά δοθή εύρύτερος χαρα κτηρας οτην εργασια αντί τού πε- ριορισμένου λαογραφικοϋ. Καί κα- ταλήξανε στήν πρόταση: 1ο. Νά συνταχτοϋν χάρτες οτούς όποίους νά φαίνονται όλα τα χω¬ ρία καί όλα τα σημεϊα όπου ύ- πΓ,ρχαν Έλληνες στή Μικράν Ά- ε'α. στή Θράκη καί στόν Πόντο. 2ο. Νά καταρτιστοϋν λευκώμα- τα δπου νά περιγράφεται ό Έλ- ληνισμδς αυτών των τόπων. πού δοκιμάσανε την έρήμωοη. 3ο. Νά γίνουν λεπτομερείς στα- τιοτικές των πληθυσμών κτλ. των ίδίων αυτών τόπων. 'Ολες αύτές, οί παραπάνω, λε- πτομέρειες των συγκεντρώσεων καί τής Έπιστημονικής Έταιρείας Αθηνών καί τής Έταιρείας Έλλη- νκών Σπουδών. κατά τό 1924 Μέσα στήν έκκλησιά τώρα, ί<β κατάνυξη παρακολουθοϋμε τή λει τΓυργία. Τώρα ψάλλουν τό Άπο- λυτίκιον = την κοινήν Άνάστα- σιν πρό τοϋ Σοϋ Πάθους πιστού- μενος κ.λ.π., κα'ι σέ συνέχεια ■Μετά κλάδων ύμνήσαντες πρό-ε ρον, μετά Εύλων συνέλαβον ϋστε ρον οί όγνώμονες» κλπ. Καί νά πού σέ λίγο άκολουθεί ή δόζα τής Άγίας μας = Την οπουδήν σου τή κλίσει κατάλληλον, έργασαμέ- νη φερώνυμε, την όμώνυμόν σου πίστιν είς κατοικίαν κεκλήρωσαι Παρασκευή άθληφόρε. "Οθεν προ χέεις ίάματα καί πρεσβεύεις υπέρ των ψυχών ημών... Τα οκολιαρόπαιδα όμως (12 - 14 έτών) άδημονοϋν θέλουν ν' άποψάλη γρήγορα ή έκκλησιά, /ά πάρουνε άντίδωρο γιά νά βγοΰνε όξω, νά σχηματίσουνε όμάδες καί μέ βαγιόκλαδα νά γυρίσουν στά διάφορσ σπήτια των μαχαλάδων. Κι' ή άδημονία τους αυτή συντε- λοϋσε στό νά παρακολουθοϋν μέ ενδιαφέρον την όλη σειρά τής λει τουργίας. Τώρα κι' οί δυό ψαλτά- δες, σέ άργό βέΖαντινό τόνο, ϋέ τα Ρού - Ρί - Ρέμ καί Τί - Ρί - Ρέμ, ψάλλουν τό Χειρουβικό πά- νω οτό «ϊσο» πού δώσανε στά ψαλτάκια. Άτέλειωτο φαίνεται οτά παιδία. Μά νά πού τώρα βγαί- νουνε τ' Άγια. Μερικοί γονατί- Ζουνε! Άλλοι πέφτουνε κάτω, νΓ τώρα τα παιδία άπ' τή έκκλη- οιά. Σέ άριθμό, όλό ερος Λόχος, μά... Λόχος άνοργονωτος, μπου- λοϋκι. Ό μπάρμπα Σάββας όργα- νώνει τίς όμάδες, όρίΖει Άρχη- γούς, πού θάχουνε ό κουμάντο. τούς δίνει τό μεγαλύτερα κλωνά- ρια άπ' τίς δάφνες, καί στούς υ¬ πολοίπους μικρότερα κγ έΕασφα- λίΖοντας ένα δίτροχο μ' άνάλογα πανέρια, γιομάτα δαφνόφυλλα, κα- θορίέει τα δρομολόγια των ώμά- δων. Γενικάς Άρχηγός αύτάς. Δί¬ δει τώρα τίς τελευταϊες όδηγίες τού καί στό τέλος καί τό σύνθη- μα τής έξόρμησης. — "ΑΤνε στό καλό τώρα καί μέ την εύκή μου. ϊεκινοϋν οί όμάδες. Ή μιά γ·π τόν κάτω μαχαλά, γι' αύτό καί βγαίνει άπ" τή βορεινή πόρτα τού μεγάλου αύλόγυρου. Ή δλλη γ,ο το μαχαλά τού "Αί Κωνσταντίνου, ή άλλη γιά τή Χορομανία κι" ή τζ- '.ευταία, μ' αυτόν επί κεφαλής, ιά τό Ρωμέϊκο 1 Ξεχύθηκαν οί όμάδες, κι' άπό τα πρώτα οπήτια δρχισε τό ξεφω- Ο! ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΟΔΜΗΤΟΝ ΜΟΝΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Προσφυγική καΐ έθνική μνημΟο^. ΘΕ1ΊΆΛΟΝΙΚΗ. (Ιδιαιτέ¬ ρα άντα,τόκρισις).— Σήμξρον τρί την Παρασκευήν των Χαΐοετισμών οί ό.τοϊοι ΐψάλησαν είς την νεόδμη τον Ιεράν Μονήν Άγιον Βαισιλεί οο τοϋ Μεγάλου Κ«ισ«ρ*ίας — Καππαδοκίας καί Βασιλειάιδος κει μένην επί τού Ίεροΰ Λόφοι% τού δεσπόίοντος τής όμωνύμσυ Λίμνης καί Κοινότητος Άγίου Βασίλειον τής έπ<ιηχας Λαγκαδά, προσήλθεν έκ θςσσαλονίκης έκλεκτός κάσμος διά λεωφορείον- Μεται|ΰ των €ϋλ.α^ών .τροσκτνη των ποοσήλθον καί πολλά μέλη τής Αδελφότητος «-Κοσμάς ό ΑΙ το>λός>, της «Παγκ()νιτίΌυ Άδελ-
φότητος*ι ώς καί τοϋ 2<·)μ·ατείου «Παναγ!» Σουμελά», οί όποϊοι καί ετέλεσαν μέ βαθείαν καιάνυ- ξιν τόν Άκάθιστον "Τμνον, ίε- ρο.ργήσαντος τού πανοσιολογιωτά τού Άρχιμανδρίτου κ.κ. Βησσαρί α>νος. Τούς χορούς !διηύθυνεν ύ
μουσικοδιδάσκαλος θ:ολόγος Γυ-
μνασιάηχης κ. Γεώργ. Λαλιώτης,
<■ οποίος χ;ά έχ.ήουΐε τόν θ*ίον λό γ όν. Ιδιαιτέρως διεκοίναμεν μετα- ξύ των ποοσελθόντον ποοσκυνη- τών τόν χ. Στέ<Γ. Φρεσκάκην, Πρόεδρον τής «ΙΙαγκρητίου Άδελ φάττ,τος* θεσσαλονίκης, τόν χ. καΐ την κ. Γρττνορίου Άρβανιτο- ^·, μέλος τής 'Εξελϊγχτικής Έπιτροπής τοΰ Σωματείου «ΠΑ Ν ΑΓΙΑ ΣΟΤΜΕΛΑ», τόν κ. ν.αΐ την κ. Χοίστου Βατρ·ειάδου Άνώ τατον Γενικόν Άρχίατρον έ.ά·, μέλος τής αδελφότητος «Κοσμά; ό Αίτο)λός·>, την %. Αικατερίνην
Σ·ταμοιλη, τόν κ. Χρίστον Μαλά
;:ην, πολ· Συν)χον, έκ δέ των με
λ ών τοϋ Διοικητι'κοΰ Συμβουλιον,
τούς κ.κ. Γεώργιον Άραβανόπον-
λον Πρόεδρον, τόν κ. Χρ. 'Ρήγαν
Γ ραμματέα τή νκ. Εΰφρ. Δάχτχρα
Άντιπρόεδςον, τόν κ. καί την /..
Άνδρέου Μανθοαούλου Ταΐμίαν,
τόν κ. κ-αί την κ. Κε<ΐίσογλ·ον, τόν ·/.. καί την κ. Ζαφειρίου, καί πλίί- 'στου^ αλλοτ,ις. πως παραΛληθή γιά την έπιτυχία καί τό 1925. καταδεικνύουν άκρι- του σκοποϋ ό Πατριάρχης Μελέτι- ος, μαΖΰ μέ τούς Έπισκόπους, πού ήλθον άπό τή Μικρασία, νά ά/αλόθουν την ήγεσία τής κινήσε- ως καί νά καθοδηγήσουν άνάλογα τούς παπάδες τους· κι' έτσι αύ¬ τοι νά γίνουν οί κήρυκες γιά τή οκοπιμότητα τής μελέτης τοϋ θίου των άδελφών μας, όπως είπεν, πού δοκίμασαν μιύ οκληρή άτυ- Χία. Τρίτος μίλησε ό έταϊρος Φαί- δων Κουκουλές· αύτάς σύστησε νά χρησιμοποιηθοϋν οί ψοιτητές τοϋ Πανεπιστημίου κα'ι οί διδασκα- λιοτές μέ την κατάλληλη καθο- δήγηση άπό τούς συντάκτες τοϋ λεξικού· καΐ άκόμη σύστησε νά παρακληθή τώ Έκπαιδευτικόν Συμ¬ βούλιον, όπως συμβάλη καί αύτό οτό σκοπό. Ό έταϊρος κατόπιν ΒογιατΖίδης μίληοε γιά τή οκοπιμότητα τής μελέτης των διαλέκτων καί σύ- οτποε ή έρευνα νά στραφή κο'ι πρός την πρόσφατην Ιστορίαν. Τα ίδια περίπου σύστησεν καί 6 έταίρος Ί. Συκουτρής. Έκτός άπό τα παραπάνω ό άν- τΐ'.ροεδρος τής Επιστημονικής Έ- ταιρείας Σίμος Μενάρδος εξήρεν ΤΠ χρηοιμότητα μιάς τέτοιας ε¬ ρεύνας καί ούστηοε την ιδρύθη μικρασιατικοϋ μουσειου καϊ ό έταϊρος Αντώνιος ΧατΖής έίίφραοε τή γνώμη νό χρησιμο- η<χηθή ή φωτογροφια ό κινημοτο- 8ϋ,ς την ανάγκην τής συστηματι- κής μελέτης άπό τότε τοϋ βίου καί τής ίοτορίας τοΰ Μικρασιατι¬ κοϋ Έλληνισμοϋ καί άναφέρονται οέ χρήσιμες καί οήμερα άκόμη, άλλά καί γιά τό μέλλον, ύποδεί- Εεις άπό άνθρώπους πεπειραμέ- νους καί βεβαίου πνευματικοϋ και ΐπιστημονικοϋ κύρους, περί τοϋ τρόπου τής άντιμετωπίσεως τής άνάγκης αυτής. "Εάν τώρα δέν επροχώρησεν μέ όποιονδήποτε τρόπον καί κατά τ)ς διατυπωθεϊσες ύποδείξεις, ή 6- λη κινήση των χρόνων έκείνων, υποροϋμε ϊσως νά ποΰμε πώς ήταν άκόμη πολύ νωρϊς την εποχήν έ- εείνην, πού τό 6ασικό καί άμεσης προτεραιότητος πρόδλημσ των πο- λυάριθμων προσφυγικών πληθυ- ομών, ήταν ή αντιμετωπίση τοϋ θέματος τής έπιβιώσεως. Άλλά καταδεικνύουν οί κι ρήσεις :<εϊνες καί κάτι άλλο καί πολύ ^ημαντικό, σχετικό μ' αυτήν την οπόθεση των Μικρασιατικών Σπου- οών· πώς όπό πολύ νωρίς, άρχι- οεν νά δημιουργεϊται ή άτμόοφαι- ρα, γιά την επιτακτικήν έπίσηο ά- νόγκη, τής μελέτης άπό κόθε π,^ευρά τού Έλληνισμοϋ τής "Α- ϋτολής· άτμόσφαιρα ή όποία, δ- ••ιΐος άναλυτικότερα άνοπτύσσω στή σχετική μελέτη μου, είχεν κατόπιν ιολύ άξιόλογα άποτελέσματα. Εκεϊ πού καθυστερήσαμεν ώς τό τμ»ρα καί όπιοσδήποτε άδικαιο- γιά νά περάση άπό πάνω τους ό παπδς. κι' δλλοι σκϋβουνε μέ 8α- θειά κατάνυξι καί σταυροκοποιοΰν ται. Οί πιό γραμματισμένοι αίσθά- νονται νά ύποδέχωνται τόν Βασ-ι λέα των Όλων, πού μέ τόση τα- πεινοφροούνη, πορεύεται τόν άνη φορικό δρόμο τοΰ μαρτυρίου, γιά την άποκορύφωση τής Θυσίας στό Λόφο τοϋ Γολγοθά. Κι' δλοι τους βαθυστόχαστα παρακαλοϋν νά τούς θυμηθή ό Θεός στήν αί- ώνιο βασιλεία τού. Σέ λίγο, τα παιδία άκούουν = •τάς Θύρας τάς Θύρας», κΓ άμέ- σως μέ τό «Πιστεύω» καί τόν ' Υ- μνον τον Έπινίκειον, άποκτοΰν τό οίσθημα πώς γρήγορα θά πάρουν τό όντίδωρο. Τό «'Άξιον εστίν» καί ή «εύλογία των εύλογούντων» δημιουργοϋν την τελευταίαν άνυ- πόμονον νευρικότητα στά παιδία καί νά τώρα πού μέ σειρά κσί ά- ξη πορεύονται στήν Ώραία Πύλη γιά νά πάρουνε, άπ' τοϋ παπά τό χέρι, φιλώντσς το εύλαβικά, τ' άν¬ τίδωρο. Παίρνοντάς το τό φέρνου- νε οτό στόμα τους, κι' άπ' αύτό ύψώνοντας τό χέρι στό μέτωπο καί ο' όλόκληρο τό κεφάλι, άπο- κορικρώνουν την εκδηλώση τής υπερτάτης εύλαβείας. Ζωηρά καί χαρούμενα βγοίνου- λόγητα, είναι ή ιδρύση καί ή όρ- γόνωση ενός Μικρασιατικοϋ Μου- τείου κατά τή σχετικήν άπά τότε πρόταση τοϋ καθηγητή Σίμου Μέ¬ ν όρδου. Άλλά — καί δέν ξεύρω όν μάς καλύπτει πλήρως αύτό τό «άλλά...» — καΐ στό σημεϊο αύτό, Γθτω καί καθυστερημένα, όπως εϊ"α, κότι τό ούσιαστικό φαίνε- ται θά έπιτευχτή, ϋστερα άπό την κινήση πού, καθώς εϊπσ προεισα- γωγικό, άρχισεν, ώς γνωστόν, μέ τήν πρωτοβουλίαν τής "Ενώσεως Συυρνσίων άπό τό 1974, καί ή όποία προχώρει, έφ' όσον δλοι βοηθοϋμε, σέ κάποια συγκεκριμέ- εδραιώθη. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Βάγια, Βάγια των Βαγιών, τρώ- νε ψάρι καί κολλιό καί τήν άλλη Κυρισκή, τρών τό κόκκινο τ' αύ- γό. Εμείς, εμείς οί τέσσερις κι' οί όλλοι εϊκοσι τέσσερις, τήν πόλι τήν γυρίοαμε, τήν πόλι τή Μητρόπο- λι. Όξω Ψύλλοι ποντικοί, Μέσα ήλι- (ος καί Χαρά καί σάν καλή Νοικοκυρά, Σήκω (δός μας πέντ' αύγά, Νά μή μάς δείρ' ό δάσκαλος κΓ (έχετε τό κρϊμα μαα καί την άμαρτία μας... Μ' αύτό τό τραγοϋδι καί μ' ού- τές τίς φωνές, τα παιδία μπαίνα- νε μέσα στά απήτια καί μέ τήν καθοδήγηση των νοικοκυράδων, γύριΖαν οτά δωμάτια, στούς δια- δρόμους, στίς κουΖίνες, στά κε- λάρια, κα'ι μέ τα κλαδιά πού τα περνοΰσαν καί κάτω κι' άπ' τα κρεβότια, σκορποϋσαν δαφνόκλα- δα. γιά μεγάλη ίκανοποίηση των ενοίκιον, διώχνοντας τα κακά δαι- μόνια, τούς ψύλλους, τούς ποντι- κούς, γιά ν αμπη στή θέση τους ό "Ηλιος, τό Φώς καί ή Χαρά, μά ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦•♦♦♦•♦♦♦♦Φ»»»· Ο ΜΗΤΡΟΠΟΑΙΤΗΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ κΓ ή μεγάλη έλπίδα, γιά τήν Ά- νόσταση τού Χριστού· γιά τή Λαυ- πρή, πού μ' άνείπωτη άγωνία πε- ρίμενε νά τή γιορτάση όλόκερη γ χριστιανωσύνη, μά κι' ιδιαιτέρα έκείνη πού έτυχε νάναι άκόμα <>-
πόδουλη.
Καί οί καλές έκεϊνες οίκοκυ-
ρές, δίνανε στό μπάρμπα Σάββα,
παράλληλα μέ τό χρηματικό φιλο-
δώρημα κι' άνάλογα όβαφα αύγά,
πού άποετλοϋοαν καί μέρος των
«τυχερών τού», άπ' τα νόμιμα δ-
καιώματά τού τής χρονίας, πού τα
προέβλεπε κι' ή συμφωνία πού εϊχε
μέ τή Κοινότητα. Τόσα Μετ2ήτια
τό χρόνο γιά τα Τυχερά τού. Γι'
αύτό καί τα μάΖευε ολ' αύτά ό
μπάρμπα Σάββας μέ ίκανοποίηση.
(Συνεχίζετα;)
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
κλησία.
Πολλάκις, άλλο είναι ή άνθροι
πίνη πρόθεσις καί αλλα ή δουλή
καί οίκονομία τοϋ θεοϋ. Εις την
πεοίπτο>σιν τής Μεγάλης 'Εκκλησί
άς τα σνναμφότερα σ^
ήτοι ή ανθρωπίνη πρόθεσις καί ή
Θεία Βουλή καΐ ο[κονομία.
"Αλλο, άν είς τό τέλος, ή ά-νε-
ξιχνίαστος θεία 6θνλή, ή «περ&άλ
λουσα τούς σχηματισμούς τής Ί-
στορίας, έπ2κράτησε μυστηριωδίος
είς τέλος, αγουσα τίς άγνώστονς
τελικάς
"Οπως καί άν έχη, έν τή δλ.η
ίστορΐκή έξελίξΕΐ αυτής, ή Μεγά¬
λη Έκκλησία ίαήοξεν, άπό τής
γενέσεως καί μέχρις αυτής τής
στιγμής, κτρίίος καί κατά βάσιν
ι.ία θεολογ ική εννοια. Μία Χαλκη
όόνιος έκφρασις τοϋ θεανθρωπί-
νο^ χαρακ,τήοος Της·
ιΚαί ίδοΰ, διά τί: ή Μΐγάλη Ικ
/.λησία προσλαμδάνςι τύ ο'νομα
τούτο ί| ενός κτίσματος. "Ομως
τό κτίσμα αντό δέν είναι τνχαίον.
Είναι θεολογικόν ρπεισόδιον καί
γεγονός. Κωνσταντίνος ό Μέγας
;:αί Ίοι«ΐτινι«νός είναι απλώς ίίρ
γανα τοΰ θεολογικοϋ δυναιμισμοΰ
τής Ανατολής καί τί λέγω; θά. ή
θελον νά εϊπιο τής 'ΑΛΐθρωπότη-
το; έν τή διατυπώοιε, τής Άνατο
λής·
"Εκτοτε ή Μεγάλη 'Εχκληοία
είναι καί παραμένίΐ, Μεγάλη, διό
τι είναι ή έκκλησία τής τοΰ θεοΰ
Σοφίας, ανεξαρτήτως κ.αι επέκει
να χώοον.
Σκηνήτης έκκλησία, ένδημοΰσα
καί παρεπιδημοϋσα εις σκηνώματα
&ιάφ,ορα, ταπεινά, δμως πάντοτβ
Μεγάλη Έκκλησία. Καί είς Αυ¬
τήν την έν ταπειν(!>σΐΐ Μεγάλην
Εκκλησίαν άπό τόν ουρανίαν χρν
Γοτρίκλινον κατέρχ;ται όΒασιλεϋς
των Βαστλενάντων καί εισπορεί-ε
ται ί(ς την Μεγάλνην Είσοδον!
...Καί ή Ίστορία τής Μεγάλης
Έ/;^.ησ!ας σν«νεχίξεται.
Σήμ:ρον τό εν /(.τίσιια άλειτούρ
γητον. Τό αλλο κατακαΪΓται. "Ο¬
μως τό "Αγιον Ποτήριον τής Με¬
γάλη 'Εχκλησίας περιπατεΐ άταμί
ίον των στενιοπών τής Πόλεως
ταύτης, έ.-τάνιο άπό τα ταπ€ΐνά λι
θόστριοτά της καί τό θι,βιαστήριον
συνεχίξει τήν λειτουργίαν τής θεί
α; Εύχαιρστίας.
"Εμπλεως τοϋ θάμβους Αυτής
τής Ίοτορίας χαί αυτής τής έσταυ
ριομένη δόξης τής Μϊγάλης "Εκ-
ΛΓ,ίίας συνθήματα τής ποιμαντο-
ρίας σου.
Βλέπεις εϊς τό δόιθος αυτού τοΰ
ίεςοϋ Βήματος είναι τό Σύνθρο-
νόν τοΰ Έπισκόπου Κωνσταντίνου
πόλεως τής Νέας 'Ρώμης, τοΰ
ϋ Πατριάρχου. Μίίνε
πιστός είς τύ Σύνθρονον τούτο-
Βλ.έπης ίίπερ·θεν τοΰ Συν€ρό-
νου ύπάρχϊι ή άιιοίμητος κανδήλα.
Αυτή, την οποίαν εφθλυξαν λάμ-
ποινσαν οί Πατέοες μας. Αυτή, την
όποιαν φιλάττομεν καί ημείς· Αύ
,ή, τήν όποιαν θά φΛ-λάξουν καί
τα τέκνα μας. Λάβε άπό τα φώς
ταύτης τό άκοίμητον καί μετάγγι
σον αύ>τό είς τάς ψ ί
τού ποιμνί
ου σου».
+'Ο Δαφνουσίας Γρηγόριος
ό άπό Μΐγ· ΆρχΛιακόνον
Γρηγόριος
Ένότπς καϊ Αιχασμός
ΚΤΚΑΟΦΟΡΗΣΕ
II
«ΚΡΙΤΙΚΗ»
Γί?άφ€ΐ μεταΜϋ άλλων γιά
τίς άλησμόνητες Πατρίύες καί
την ήνο6ίιοση τής Σ
των Σεδρων.
ΔΙΑΛΕΙΙΣ
ΤΟΥ κ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΓΓ. ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΝ
Ή Έταιρία Χριστιανικοϋ Θεά-
τρου ώργάνωσε διά τήν Δευτέραν
14ην Απριλίου καί ώραν 7.30 μ.
μ. είς τήν Αρχαιολογικήν Έται-
ρίαν Αθηνών, διάλεξιν διά τόν
"Ιωνά ποιητήν "Αγγελον Σημη-
Ρ'ώτην, μέ όμιλητήν τόν κ. Χρή-
οτον Σολομωνίδην. Θά άποδώ-
σουν ποιήματα οί καλλιτέχναι τοΰ|,
Θεάτρου δνίς Αθηνά Κασσαβέττ
καί κ. Γαλιάτσος. Εϊσοδος έλευθέ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
Ή έλευσις τοϋ θείου Λυτρι
τοϋ καί ή νίκη τού κατά τής ά-
μαρτίας διά τοϋ οταυροΰ κα'ι τής
άναστάσεώς τού καθιστοϋν δυνα¬
τήν τήν θέωσιν όλων των πιστευ¬
όντων είς αυτόν.
Μέχρις όμως τής δευτέρας έ-
λεύοεως τοΰ Χριστοΰ καί τής τε·
λειωτικής άπολυτρώσεως διά τής
έγκαθιδρύσεως τής βασίλειος τοθ
θεοϋ τί γίνεται είς τόν κόσμον
αυτόν τής πλάνης καί τής άμαρ-
τίας;
Τό προπατορικόν άμάρτημα, τό
απαίσιον αύτό δράμα, δέν έγινε
μόνον έφ' άπαξ έν τή Έδέμ, άλλά
έπαναλαμβάνεται συνεχώς είς τήν
Ζωήν των άνθρώπων όλων των αίώ-
ων τής ίστορίας. Καί μολονότι ού-
δεμία έποχή είναι άπηλλσγμένη
τής έποχής τής άρχεγόνου προ-
τατορικής άμαρτίας, είς τόν νεώ¬
τερον πολιτισμόν, λέγει ό Ντοστο-
γιέφσκη, έχομεν τήν ανανέωσιν
τοΰ προπατορικοϋ άμαρτήματος υπό
τήν είδεχθεστέραν μορφήν τού. 'Η
έπιστήμη καί ή τεχνοκρατία δίή-
γειρον επικινδύνως τήν ύπεροψίαν
τού άνθρώπου καί ύπάρχουν καί
πάλιν αξιώσεις αύτοτελείας καί
Ο κ. ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΚΑΣ
ΠΡΟΣΕΚΛΗΘΗ
ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Προσεκλήθη ώς ιριλοξενοΰμΐ-
νος άπό τήν έπιτροπή φιλίας καί
Πολιτιστικών Σχέσεων μέ τό Έ-
ξ«Λπερικό, τής Βουλγαρίας ό ποιη-
τής Γιάννης Μανίκας.
Ό ποιητής καί ή σύ?υγός τού
όναχωροϋν προσεχώς άεροπορι-
κώς είς τήν Σοφίαν.
ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ & ΠΟ1ΗΜΑΤΟΝ
ΕΝΩΠΙΟΝ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΝ
ΒΑΧΙΛΕΙΟΥ Δ ΚΑΛΑΜΠΑΛΗ
ΙΜΥΡΝΑΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΟΥ - ΠΟΙΗΤΟΥ - ΓΑΤΙΡΟΓΡΑΦΟΥ - ΓΥΓΓΡΑΦΕΛΧ
ΓΡΑ*ΜΟΥ 34 ■ ΜΟΕΧΑΤΟΝ θ ΤΗΛ. 95.19074 · 48.14.300
Η ΠΟΛΕΙΤΑΙ ΕιΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
Οεοποιήσεως διά τοϋ παραμερισμοϋ
τοϋ Θεοΰ κα'ι τής ήθικής τάξεως.
Ή προσπαθεία τοΰ άνθρώπου πρός
θεοποίησιν τοϋ έαυτοϋ τού έκδ.ν
λοϋται είς τήν άρνησιν τού Οεοϋ
καί κυρίως είς τήν υπερτίμησιν
τοϋ λογικοϋ τού. Πιστεύει ότι τί·
ποτε δέν ύπάρχει τό άπρόοπτον
καί αδύνατον είς τήν ανθρωπίνην
γνώσιν κα'ι ότι ό άνθρώπινος λό·
γος είναι τό μέτρον καί τό κριτή-
ριον τοϋ παντός.
Καί έτσι έβλόοτηοεν καί άνεπτύ
χθη ό δηλητηριώδης καρπός τοϋ
όρθολογισμοϋ καί ή λογική άπό
θείον δώρον, άπό όργανον ερεύ¬
νης τής έμπειρικής πραγματικότη¬
τος καί οίκειοποιήσεως άληθειών,
έγινε άπόλυτος κριτής καί δικα-
οτής καί αυτής άκόμη τής έξ άπο-
κ.αλύψεως τοϋ Θεοϋ αληθείας (είς
αύτό όφείλει ό όρθολογισμός την
κακήν έννοιαν καί ο^μασαι τού)
χωρίς νά αναγνωρίση άλλην εξου¬
σίαν Αυτή ή θεοποίησκ καί ή λα-
τρεία τής λογικής καί ή πεποίθη¬
σις είς τήν άποκλειοτικήν έπάρκει-
αν των άνθρωπίνων δυνάμεων εί¬
ναι ή λεγομένη "Υβρις, υπό την
έννοιαν τής έπάρσεως, τής θρα-
σύτητος κα'ι τής περιφρονήσεως
των θεϊων, είναι ή νέα μορφή ά-
μαρτήματος. Ό σύγχρονος άθεΤ-
σμός παραγνωρίΖει τήν μεταφυσι-
κήν αγωνίαν, τήν ένοχήν, τήν ·Ί·
μάρτιον, τόν πόνον καί τόν θά¬
νατον πού συνταράσσουν τήν ψυ-
χή των άνθρώπων καί οτρέφετσι
μόνον πρός τήν ανθρωπίνην μά-
Ζαν καί τα προβλήματα τής ύλι-
κής ουντηρήσεως. Ό ύλισμός, είτε
βεωρητικός, είτε τής πράξεως ύ-
ποβιβάΖει τόν άνθρωπον, ώς φορέα
ύψιστης άξίας, όταν παραθεωρή
τα μεταφυσικά καί ήθικά προβλή¬
ματα, τα όποϊα συνέχονται μέ τα
οιαδήποτε πολιτικά, κοινωνικά καί
οίκονομικά τοιαΰτσ καΐ άπαιτοϋν
τόν σεβασμόν τής ανθρωπίνης ε¬
λευθερίας καί αξιοπρεπείας.
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
ίΐαίτίκν <ΠΛ·εργάτις τοϋ Κέντρον Μικρασιατικήν Σπουδών, μεταβά¬ σα ε[ς Καππαδοκίαν τής Μικράς Άσίας, την ά,ιοίαν διέβχισεν μέ- χοι τοϋ Άντιταύρον, πρός μελέ¬ την καϊ σι·γγραφήν πρατματ^'ας διά την άλλοτε ελληνικήν ταύτην περιοχήν^ τήν οποίαν προσεχώς θε λει έκδόσει. ιΒΛ ΑΧΟΠ ΟΤΑΟ Σ τοϋ ,Κων)τίνου, έκ Σαράντα Έκ κλησιών Άνατολικής θράκης. Ά πόφοιτος τής Άστικής Σχολής τής γενετίίρας τού, επιδοθείς είς τό Εμπόριον Άποικιακών τόσον Γις Σαράντα Έκκλησίας, υΛου ειρ γάσθη ϊύδοκιμώτατα όσον καί είς Αθήνας όπον κατέφυγεν μετά τήν Μικρασιατικήν καταστροφήν καί τήν εκκένωσιν τής Άνατολικής θράκης έκ τοϋ άνθονντος "Ελλη- νισαοΰ. Άνέδειιξεν τα «κλεκτά τέκνα αύτοϋ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ Πτυ- χιοθχον τής Ίατρικής Σχολής τοΰ ΠανεΛΐστημίου Άιθηνών καί τής 'Τγίΐονομικής Σχολής Αθη¬ νών, Παθολόγον — 'Τγειονολό- γον καί Ναμίατρον ,Κομοτινής 6'ράκης καί έν συνεχεία Νοιι ια¬ τρόν Κα6άλας καί ήϊδη 'Εΐιίτιμον Διευθυντήν τού 'Τπονργείου Κοι¬ νωνικήν 'Τπηρςσιών, ΜΙΧΑΗΛ έ πιχειρηματίαν είς Λός "Αντξελες των Ήνιοιμένων Πολιτειών τής Ά με0ικής καί τόν ΠΑΝΑΓΊΩΤΗΝ Πτι^ιοΰχον τής Νομικής τού Πανβ πιστημίου Αθηνών καί ήδη σοντα ξιοϋχον Νομικόν Σύμβουλον τοΰ ύποκαταστήιματος ΙΚΑ Πειραιώς. Απεβίωσεν είς Αθήνας· ΒΛΑΧΟΠΟΤΛΟΣ Παναγιώτης τοΰ Νικολάου, έκ Σαράντα Έκ- κλησιών Άνατολικής θράκης. Πτνχιοΰχος τής Νομικής Σχολής Αθηνών ένταχθείς Εις την σίαν τοΰ Ίδρΰματος Κοινωνικήν Άοφαλίσεοον (ΙΚΑ). Διετέλϊσε Διευθνντής τοϋ 'Τπο καταστήματος ΙΚΑ Πϊΐρωώς καί έν συνεχεία Νομικός Σύμβουλος τοΰ αΰτοϋ 'Τπο^αταστήματ-ος ΙΚΑ Πειραιώς καί ήΟη ΟΓ λό ς λόγο της τοι/ ίίς την {,Λ σέφερεν πολύτιμον; ταύτην. ΙΠΕΚΤΣΟΓΛΟΤ ΔΗΣ) Νικόλαος Το0 έκ Καισαρεία; κράς Άσίας. Άπόφοιτος τή; "/^ λής τής γενετείρας του :ι;ί· η1» Μ,. χαί, πεφοιτησν εκ τοΰ σίου τής Γαλλική- Παοίμεινεν έκεϊσε έ.τί βίον τόν πατέρα αϋτοΰ τα ϊ[ς Παρισίους άκμα,'αν' ρηοιν πωλήοεω; τα.-τητων ρομένων έκ Περσίας ? ^ Γ δαχρή- στάσια καΌαριομοΰ καί πήτων- Είς ηλικίαν 30 «των είς Αθήνας άσχοληθεί; μέ τάς αύτάς ταπητονρΊ σίας, ίδρΰσας καί ΐργοστά^ ρά τήν συνοικίαν } ιον ■ λιθέας, ήν διετήρησεν 'Ιίταλογΐρμανικής χής τής Ελλάδος καί σχολήιθη ,μέ την ίμποοίαν των καί λοιπόίν εΐδών. Άνέύοξεν τα έκλίχτά αυτού; ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ φοιτον τής Μαθηματικήν; 2 τοΰ Πανεπιστημίου Άθηνοίν λούμενον μέ εμπορίαν καί νημάτων καί τόν ΑΓΓΕΛΟΝ Πτυχιοΰχον τή: ιι; 'ΙΙΙ θεσσαλονίκης, είδικειιθιέντα την Άκτινολογίαν καί ηδη ^ ατρον — Διευθυντήν τοΰ Άκτη0 λογικοθ Κέντρον τού Στρατοϋ ν διοεκϊκριμένον Άκτινολόγον νων, διατηροΰντα Άκτινολογιχύϊ 'Εργαστήριον επί τής ιόδοϋ "Ηλ ρου 3. ΧΡΤΣ. Α- ΘΕΟΔΩΡΙΛΗΣ Ίατρός, έκ Ναξλή Μικράς Άσίο: θ Ε.Ο.Ε.Χ. ΥΠΟΒΟΚΘΕΙ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΝ ΚΡΗΤΗΣ τό δίμηνον Ίανουαρίου - Φεδοουαοίου έ.?. τό είς Ρέθυμνον λειτονογοΰν Παράρτημα Κρήτης τοΰ Εθνικον* Όργανεσμοΰ Έλλη- νικής Χειροτεχνίας, μεταξΰ καί αλ λων_ &νίπχΛ( τάς άκολούθονς δραστηί?ιότητας πρός ανάπτυξιν τής τοπικής χειροτ^χνίας καί λαϊ κης τίχνης: —·Στελέ·χη τοϋ παραρτήματος διοτεχνικά καί χει ροτεχνικά έργατσήρΐα τής ,τεριο- χής; τον καί συνεζιιτησαν τα άπα- σχολοϋντα τοϋς οίκείους παραγιυ- νούς διάςρορα προβλήματα καί ε- δωοαν είς τούτοι·ς χρησίμοΐ'ς όδη γίας διά τήν τεχνικήν καί ποιοτι- κήν 6Ελ-τίι»σιν των προΐόντιον των καί τήν εμπορικήν προώθησιν αυ¬ τών. ——Άοιιόδιον στέλΐχος τοΰ Ε. Ο.Ε.Χ προέβη είς έρευναν των .■"τοοϋποθέσεων διά την άνάιπτυιξιν τή: ξνλογλ.νπτικής τέχνης είς διά τοοα ιιέρη τής Κρήτης. τάς 25 ΰποτρό τους τού Ε.Ο.Ε.Χ., παοά τή Οί- κοαυρική Σχολ.ή Ρεθύμνης, είς την κουκλοποιίαν, τό έλεύθίοον καΐ διακοσμητικόν σχέδιον καί ε[ς θε'ματα γενικής χειροτεχνίας. άποτελ.εσματι κ<Τ»ί τμιεδαποΰς καί ξένον; άγο<>α-
ετά; τίς την έ.τικοινωνίαν καί τάς
άς συναλ^.αγάς των μετά
Κοτ|των χειρ·οτ:χνών καί βιοτε
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΛΛΗΝ. ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ
ΕΙΣ ΪΟ ΠΑΡΙΣΙΟΙ ΤΑΣ ΒΡΥΞΕΛΛ4Ι
ΟΡΓΑΝΟΥΤΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ Ε.Ο.Ε.Χ.
Παοαλλήλ.ως μέ την συμμετο-
χήν τής Ελλάδος είς τήν όργανον
μένη-ν Διεθνή "Εκθεσιν Έτοίμου
Γυναικείου 'Ενδύματος είς τό Πά
ρίσι, θά γίνη, είς τό Ελληνικόν
•Ε.τιμιελητήριον Παρισίων καί έν
διΐϊφέρηυσα έκθεσις έλληνικών χει
οοτι-χνημάτων καί προϊόντοιν Καλ
>ιτεχνικής βιοτεχνίας ,μέ την οηιμ
αετοχήν 18 ."τερίποι; χειροτεχνών
καί διοτεχνιον. τοΰς περισσοτέρους
των οποίων θά έκπροσοΜΐήση ή
σύμ<6ουλος τοΰ Όργανισμοΰ Χει- ηοτ€χίαζ κ. "Ελένη Δελοΰκα. Τήν έν λόγω .·χροβολήν <τΓν οικονομικάς καί όργανωτικώς ό "ΒθΜ·κ.ός Όργανισμός Έλλ.ηνι- κής Χ:ιροτεχνίας, διά νά ένθαρ- θύνη κ«ί ΰ.τοβοηθήβη τάς προσϊΐα θείας τίόν παραγο>γών πρός προώ
θηβιν των έξαγο>γών των προϊόν-
'-ων χειροτ-εχνίας & καλλιτεχνικής
βιοτεχνίας είς τάς άγοράς τοϋ έ
ξωτερικοΰ, διά γενικώτερον ίκρ€-
λος καί τής έθνικής μας οίκονο-
μίας-
Μετά τό Παηίσι, ή χειροτ:χνι-
κή αυτή εκθισις θά προκληθή καί
εί; τάς Βρι-ξέλλας είς τό ίκε|; Μό
νιμον Έκθετήριον τοΰ Όργανι-
αμον Χειροτεχνίας.
ΘΑ ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ
ΟΙ ΑΔΕΙΕΣ ΣΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ
Μέτρα γιά τήν άπλούστευοη
των διαδικασιών καΐ τήν «έζάλε*-
ψη των σημείων τριθής ύπηρεα.-
ών καί πολιτών» στόν τομέα τής
βιομηχσνίας τίθενται οέ έφαρμ>
γή, όπως ανεκοίνωσε ό ύφυπουρ-
γός Βιομηχανΐας κ. Καραϊοκόκικ,
ένώ παράλληλα άνέφερε ότι μελε
τώνται πρόσθετα νομοθετικό μέ·
τρα γιά τήν εξάλειψη των άνιχπο
λιικών αίτιών άναπτύξεως ής
β ομηχανίας.
Συγκεκριμένα άνακοίνωσε ότι
— «Απεφασίσθη ούσιαοτική :·|
ποκέντρωσις, διά τής έκχωρηκ·
ως είς τούς Γενικούς Διευθυνταί
κα! Διευθυντάς τοϋ Ύπουργείου,
δίκαιώματος ύπογραφής αποψο-
σεων τής άρμοδιότητός των, με¬
γαλυτέρας σημτασίας. Μέ τόν τρό
πό αύτό άχι μόνο δημιουργείτΐ'ΐ
α'ισθημα ευθυνής στά στελέχιΐ
τοϋ Ύπουργείου, άλλό περιορίΖ:·
ται στό έλάχιστο ό χρόνος διε'·
περαιώσεως διαφόρων ύποθέσε·
ών.
— Ετέθη επί νέων βάσεων
δίαδικασία χορηγήσεως όδειώ/
σκοπιμότητος, είς τρόπον <3 νά έξοσφαλίΖεται απολύτως ή τμηοις οτό έλάχιστο τού εκδόσεως των. — Όσον άφορά τίς λεγόμενεα τεχνικές άδειες εδόθησαν ένθ- λές στά αρμοδία όργανο νά υΐ δ'ενεργουνται έπιτόπιοι στίς κάτωθι περιπτώσει : α. Γιά τήν χορηγήση αδείας <■· γκαταοτάσεως ή έπεκτάσεωο Π λειτουργίας βιομηχσνίας εντ0!- βιομηχανικής περιοχής ή 2ώνηΰ β. Γιά τήν μηχανολογική επέκ- τοση έργοστασίου, τόν οποίον Α-1 τουργεϊ νομίμως, έφ' δσον ή εΠ' '.-, ασις άφορά στήν τώΫ αυτών είδών καί υπό τόν "Ρ όϊ ή επέκτασις πραγματοποιεϊ"1 έντός ύφιοταμένου κτιρίου τού γοοτασίου. γ. Γιά τήν μηχανολογική ή <ΓΙ' ριακή έπέκταση ·έργοοτσσίοϋ, ■>ίον λειτουργεϊ μονίμως, έ<Ρ οον ή επέκτασις άφορά ραγωγή των αυτών εΐδών κοι υι όν όρον ότι ή έπέκτασιο Υίνετ" έντός τοϋ αύτοϋ οίκοπέδου ',νευ παρεκκλίοεων άηό τους (ύοντας πολεοδομικούς κα' πούς κανόνες. λΕ' δ. Γιά τήν χορηγήση αδείας ουργίας, έφ' όσον ή 6ιομηΧ°ν' :χει έγκστασταθή οτόν τόπο <>
ου άρχεται άπό προηγούμενΙ1 τ
δεια εγκαταστάσεως Τό Υεν '
αύτό θά πιστοποιήται άπό τον
ιθλέποντα μηχανικό».
Έπίσης ό κ. Κσραίσκάκηε ^
ϊωσε έντολή όπως,
ίς προαναφερόμενες
περιπ
τώσει
έλεγχοι περιορίΖονται έκει
ου είναι άπολύτωο άν
:ί Ο-