194054
Αριθμός τεύχους
2086
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
7/2/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ηράκλειον Κρήτης
11 π, 11 ν
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΛΔΐΆΐΛ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 Τ9Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ9Ν
ΚΓΡΙΑΚΗ 7 ΦΕΒΡΟΓΑΡΙΟΓ 1971 "Ετος 44 Αριθ, φύλ. 2080 Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. Σ1ΝΛΝΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθηναι - Τηλέφ. 229,708
ΤΑΙδΟΧΡΟΝΙΑ^ΗΊΕΟΝΕΓΕΡΣΙΑΣ
Α ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟ ΛΑΊΔΗ
Ή ίδη Μάρτιον τοΰ 1821 είναι
μιά κορυφαία στιγμή τού Έλληνι
ομού. Μιά ολο τίς πιό καςυφαι,ε;,
ποϋ, μοζί μέ τις ά/.λες, δείχνει
χαί αυτή, γιά μιά άκάμη φορά,
αύΐοΪΌΐα καί αύθεντικά, τη 6αΟ>ύ-
τ-ερη καί γνησιώτερ·; ψιχκή το1»
{ι,τόοταση καί δνναμικότητα.
Δέ-ν ϊίναι ?να τνχαίο κοΐ σνμ-
^τωματικό γεγονό;, πού τό επρι»
χόλϊσε μιά ξαφνική κιί άΛροσδό
χητη ε<*ρηξη αίσθημάτον στιγμι- οίων καί παοοδικών. Είναι ή σπν 8α .τού ήταν κ<ν ιιμ.νη στή στά χτη, ή άσβηβτη καί αίώνια σπ^βα τής 'Ελλητνικής ψνχή;. ποΰ την χηοτοΰοε τέασειει; ύλόκλι,ικη·:; αί ώνες στά πιο ίερα τη·; βαθη, χαι την νποδαύλ.ιϊ,ε και τι» ζικογονον- βί καί τήν Ανανεονε όλοένα μέ τό κρνφό σχολειό, μέ τοΰ; άρμα- τιολον; καί τούς κλέφτρς, μέ τα ρνόίν.α άπίλεντ)ε>ς·Ληικα κινήμ-ατυ
των .ταιδιών τιι,ς, μέ τό πονεαιτνο
τραγούδι τού άνώναιαον λαϊκόν
τψαγονδιστή, μέ τό βαϋαα τοΰ Ρή
να ν.αί τα έθνικά μτ,νίρΛτα των
βλλων .τνειγι ιτικών ήγετόν, μέ τό
ίΐθό σννθΐίΐιηί τής Φλικής Έται-
ρίας.
Είναι ή ιδία σπίθα, ποΰ εϊχε ά
ναΛΤ|δήσ^ι καί Από άλλα, πιό Οα-
θιά «αί —ό πλατιά στρώμαιτα στά
χτης, τα στρώματα πού οί αίώνες
Μοί ή Ίστορία εΐχαν «τνσσννρεναζι
τό ενα επάνω στό Λ'λλ.ο, μέσα στήν
έλληννκή ψνχή, όπιο; τα πνριγενη
πετρώματα τή; γής, πού οί μέγα
λ*ς ήφα,ιβτειογενεϊ; έχοήξει; ε-
χουν βτρώσει κάτο άπό τήν έπι-
φάνίΐά της. Ή σπίθα πού εΐχε
στίς θερμοΛύλε; καΐ στή
καί εΐχε κατακάψει την
ική 6αιρ6αρότητα· ή σιπίθα
ποΰ, άνάθοντας τόν πνρσό τον Με
γάλου Αλεξάνδρου, εΐχε (ττοτισΐΐ
Χβί ξοιογονήαει όλόκληρο τόν τύ-
τρ κόσμο' ή ιδία πού εΐχε διαπερά
βϊΐ τή 6αριά πλάκα τής Ρωμα'ικής
χιιριαρχίας καί είχ« θαμπώσει καί
ίπισκιάσει τούς κατακτητές' ή ι¬
δία πού εϊχε φωτίσ«ι και λαμπρύ-
νει τή χιλιόχοονη Βνζαντινή Αΰ-
τοκοατορία μας.
Είναι ή ίερή σπίθα τής Ελευ¬
θερίας, όπως την ίίχε νοιώσκι
π>οώτη καί την νοιώθει πάντα ή
Έΐληνιχΐ) Φνλή ώς μίαν ανώτερη
«νειιμοΐική καί ήτ)ική άξία, ή ό-
Λθία, ίνώ άπό τή μιά ίξαγνίζει
ίίΐιτνέίται καί ςωογονώντα; την
ψιιχή τον καί φωτίζοντας κα'ι γονι
ικκτοιώντα; τή σκέψη τον, τόν παρ
ορμα καί τόν έξνψώνει στον; πιό
Οφηλονς στόχον; πνενματική; ά-
ποοτολή;, πλαταίνη Από την ί
λ·η τοϊις όοίζοντε; τή; άκτινοΛολί
άς της, τή; επιρ<>οή; καϊ τής έ."»
6ολή; της σέ δλο τόν λαό, καί δί
νσντά; τοι· την ΐτνοή καί τή δΰνα-
μη των πιό ώραίΐΐνν, ευγενικόν καί
Ιδανικων, τόν ρξωθεϊ στή
ή καί τήν πανανθοώπινη πν
ιί ήθική πρόοδο ν.«4 τόν
δο^θιΐ στί) δημιουργία. τοΰ άληθι-
νοθ πολιτισμοθ.
Γι' αΰτό ή Έλληνική Φνλή, λι-
στίύοντα; 6αθιά καί σταθερά ότι
χωοίς τό .τλΛτύ πνενματικό κα'ι ι
θ^ νόημα, ό άγώνα; γιά τήν έ-
λεν&Εοία είναι στενή κα σηει,ρα
το.ΐιχή έ·—δΐο>ξη, άγωνιζόταν πάν
τα> όχι μόνο για την Ελευθερία
τ]τ?· άλΛά γιά την Ελευθερία,
^•«ί άνακαλώντα; κάτ)ε φορα άπό
τα ίεοά 6ά&η τή; ψΐ'χή; τη; τήν.
δρδηοτη —{φα ζωής κοϊ δημιοι
ν*ί, τήν ξεπετοΰσε όρμητικά καί
«σϋγ»ράτητα σάν έκρηκττική φλό
VI,
χ«ί μέ τί)ν άκατάλυτη δνναμή
αιΙζ ττντισηεκόταν στύν Άουθμό
**. <πόν "Όγκο, ξεπ»ρνοΰσί τι; χαί ριζιχέ;, τοπικέ; και, ς αναστατώσει; κΐΐΐ με- ί κρατοΰσε άνέπαφ 1(01 Χαθαρή τήν ψυχική καί πνευ- το <1) ί 6ιο?Λγική, της ητο καί διαοκώς άνα- ν«Ί'μίνο άπόθίμα των πο,λιτκπι- ιν και ή ίστορία τοϋ Έλ- ιι μιά άδιάκοπη πά- ^1 τού πνεύματος τή; ΈλενΘ-ρί * ίνα·ντΐ(νν των σκοτεινων δυν«ίιμε !|>ν τή; Βίας καί τή; Τυρ>αννία>ς,
"^ άκατάπαυστο; Αγώνας τοΰ
<™τισμοδ εναντίον τή; Βαιρ6α- ««ητος. Καί .τάνττι ή Νίκη καί ϊ 4»ξα. Διότι ή Έλληνική Φυλή °Χι ΙΚΛ'Ο ■ ' "^ δταν «Υΐξί ύποχωροϋσε καί χαΐ .τραινομενικά ΰ.τέκυπτε, γιά νά ξανασηκω,θή επειτα «αί νά ξαναζήοη μιά νέα, πιό λαμπερή περίοδο άκ^αή;, άλλά ποαγματοποι οϋσε όλοένα νέε; άνω·τΐρ.ε; πνευ μαιικέ; κατακτήσΓ,';, άνανεωνυν .; και πλοντίζοντα; τό θαΰμα τού Ελληνικόν ΙΙολΐ'τι«»ιοΰ. ·* Καί αϋτά άκ.ρι6ω; είναι τό ά- .ηθινό νΟΓμ'ΐ τη; Επαναστασεωσ ού Είκοσιένα, εΛνι πλατύτατο πνενιιιατικό καί ήθικό νότ,μα; Τό ύημα, δτι δέν νπάρχει άνο']τερη ιαιί γνησιο'ηερη πνενματική άξ^α άπά την Έλενθε^ία, καί δέν ύ. χει μεγαλΰτερη κη[ ίσχι^ρότΐ ρη δι'ναμη άντοχή; κιί άγων{ΐ, δή μιουργία; καί πολιτισμοϋ Από τή, δύναιιη τοϋ πνΓύματο; καί τή; ψυ Α; θτμτ,θοτιιιε μέ ενλά6·*ια Λαι περηφάνεια την τεραστία, τήν ά- νεξάντλητη άντοχή καί δΰναμη πού έπέδε.ξε ή Φυλή μα,ς στήν ά νιση ν.αί φο6ερή —ίλη, ποι> αρχ.σε
οχι άπό τό 1821, δτιο; φαΐΛΌμενι
κό παοουσιάζεται, άλλά <Ίπό τό 14.Ί3 κα; βάσταξιε τέσσερει; αϊώ νες! Πού τή 6ρήκε τή δΰν.ιιι— νά παλαίη τετρακοσια χρύνια μέ τύν πανίσχι»ρο κολοσσό, νά πέφτη καί νά σηκιόνεται, νά θνσιά&εται καί ν* ά-ναστϊκκονεται, νά θυβϊάζεται κη] ν' Ανανεώνεται, νά συντρί6·εν ται καί νά νΐκά, ?ω; τήν τελική επιβολή καί τόν θοί>αιΐ'6ό της; Ποΰ
τή 6ρήχρ; Μέσα της! ΤΗταν ή
«|Λχή της, ή ιιεγάλη,, είΊγΐίνική καί
γενναία αιη'χή τη,;, τοί'' μέ τό ή
θικό της μεγαλεϊο μπόρεσε ν' ά
μετρηιθή μέ τήν ΰλική δι'ναμη
ϊ νά τίιν κατ»6άλ.η.
Ή εννοια τή; Έλε-νθερία; ή¬
ταν τότε, σέ δλη. τήν Ενροϊτη,
κάτω Από τόν τραιμερ<ότερο δι«Γ γμό. Ή «Ίερά Σννι,μ«χί(ί» κ^α- τούσε φιμο>αένη σφΐχτά καί άπ·ο
πνιχτικά τήν ι}ΐ>χή τόν λαιαν.
Καί ή μιεγάλη καί πανίσχι^ρη Ό
θομανική Αϋτοκιρ·ατο.ρία π"ηοΰσε
γερά καί δννατά κάτ<ο άπό τό 6αρύ ττ>ς πελιια τή γή αής Έλ-
λόδα;. "Αν τότε έ'λεγε κανεΐ;
στόν κόσμο δτι μιά φούχτα «ν-
θρ<,>ποι, άνοργάνιοτοι,
σχεδόν άΌαλοι, θά ΰψιαναν
Άγία Λαύρα τή σημαία τής Έ-
λενθΐρία;, ό κύσιι,ο; θά γρλοϋσκ
ή θά όογιζόταν γι« μίαν τετοια
έλλα^ ή γιά μίαν τέτοιαν «αύ
θάίνεια». Αύτοι οί λίγοι «σκλά-
6οι» εναντίον των άμρτοητων
στρατιων τοϊί Σονλτάνον; Κοΐ
νά τολμούν αύτοι νά σηκώνοΐ'ν
κεφάλι κνιί νά ταράζονν τήν ίισν-
χία τής Εΰρώπης;
Λίγοι, ναΐ. Μά δχι σκλάδοιΐ
Γιατί αύτοι οί λίγοι ήταν "ΕλΛη
νες, καΐ οί "Ελληινες, καΐ δταν ά
κόμα ήταν νπθ'δονλο)μένοι. δέν ύ
πήρξαν ποτέ σκλάβοι. 'Τπή·ρξ·
πάντα έλιενθεροι ανθρωποι. Καΐ
οί έλίνθεοοι ανθρωποι δεν ίίνου
ποτέ λίγοι. Μέσα στήν ψνχή τοΰ
κτιθτνός νπάρχοιιν σνμπνκνωμεΛ'ίς
οί δΐΎάμεις χιλιάδο>ν. Καί πίσνο
άπ' αυτήν ΰπάρχουν οί αίώνες,
ύπάρχει ή Ίστο·ρία, ΰπάρχει, ή Πά
ράδοση, νπάρχονν οί στρατιές
τόν ποογύνων, δυνάμεις
ίΊπρραΛΐτρς, αίο')νι«ς καί άκατάδλη
τες.
Καί αυτή ή άλνγιστη καί άκα
τανίκητη ι)·υχή, πού διατηρεϊ πάν
τ.χ. μέσα της, φλογε,ρή κηί Ανε-
ξάντλητη, τή θεία δύναμη .τού
άπό&εσε στά ίερά τη; μύχια ό
Δημ,ον,ογό;, ϊξακοντίζει μέ ίλκρά
τητη καί Ακαταγώνιστη όρμή,
νάθί φορά πού τήν καλεϊ ή σάλ-
πιγγα. τή; ,Ελειθερίία.;, τή θεία
δύναμη, πού έκδηλώνεται καί ί-
νεογεϊ ώς ένθοα«σι»σ,αό; καί ώ;
πίστη, ώ; θελήση καί ί'ιποφασιστι
κοτητα καΐ — σττμπνκνϊοση καί
κορνφω.αα δλίον — ώ; αύτοθυσία
μεχρι θανάτου. Καί μ' αύιτήν τή
θεία ψυχη ή Έλληνική Φυλή εδά
δισε πάντιι άνάμεσια στούς μα-
κρούς αίόνες τής Ίστ,ορίας καί
τα κοσαογονικά γεγονότα, κι' ε¬
συνέχισε πιστά καί σταθερά τόν
ώραϊο, τιμη,μένο δοόαο τής ζωή;
τη; ν.αί τή; αποστόλη; τη;, τομ
δράαο τή; Έλετ·θερία; καΐ τού
Πολιτισιιοϋ. Κι' ετσι θά τόν σι·νε
χίση πάντα, ω; τα 6άθ·η τού α¬
πέραντον μέλλοντο;.
ΜΕΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΊ-ΔΗΧ
Προσεχός, τό δεύτερον κνιί τε-
Ί λενταίον άρθρον: «Ή σνμιιετοχή
τή; Κύπρου στσν Άγόνα τοΰ ΕΙ
κοσιένα».
Τηλ· ίδ'α π.ρρίπον ΐποχή ό πιρ«
;εντο; τή; Αγγλίας στήν Πόλη
Β. Ήτον εγραφε τίς σκέψεις
αϋτές γιά τό έπίπ·5δο τοΰ πολιτι.
σιιον των Έλλήνων κατοίκων
τη;: «Ή 6άρ6αρη καί μακροχρό-
νια εξονσία των Τούρκων είναι
φυσικό νά εχει προκαλέση θλι-
6ερά φαινόμενα στίς βκδηλιάσει;
ου £ίου τον Έλλή-νων. Άλλά
δταν κάποτρ οί "Ελληνες ελευθε-
ιΐοβοΪΛ' άπό τό ζυγόν αΰτό, καί
■ δεσποτισμός πάψει νά τούς ,-ΐιέ-
;«, τό έθνικό τού; πνιεν,ιια θ' ά-
•απτυχθιεϊ καί πάλι άπέραντο. Εί¬
ναι μάλιστα ν' άπορεΐ κανεί;,
πό; οί "Ελ,ληνες, μ' δλο τό 6άρο;
τή; διη·λεία; πού τού; καταβλί¬
θει, διαττροΰν πάντα τή δνναμη
τού χαρην.τήοα τονς. ΟΊ "Ελλη-
νρ; καί σήμερα άκόμη, νστερ' ά¬
πό αιώνιον δονλεία, μοιάζοΐ'ν μέ
τού; Εΰίΐωπαίον; στά ήθη κβί
τα ρΘ:μ«, ε'νό ή διαφορά άνάιιε-
οα σ' Εϋριοπαϊου; καϊ Τονρ·/ου;
είναι τεράστ·α..»
Ή προσπαθεία γιά τήν άνα-
ννπτϊ των Ελληνικόν γραμμά-
τον σταμάτησε φυσικά στά 1821.
Από τό Μάρτιο τοΰ 1818 ή εί
τής Φιλική; Έταιρεΐας ^χε ^
τασταθεΐ στήν Πόλη. Έκεϊ έ'γινε
ίταΐρος της ό κν.ριότειρ'θ; χορητ
γό; τι;; ΙΙαναγκί><τη; Σεκερη;. ΐ'Ο Παναγιώτης», γφάιρει ό Διον. Κόκκινο;, «ήτο μεγαλέιι.πορο; εί; τήν Κ(ΐ)νσταντινονπολιν καί τα πατοιωτικά τού αίσθήματίΐ. ήσαν γνιοστά είς δλον;. Εδέχθη τΐγν μύτισιν μέ συγκίνησιν καί προσέ<ρε- ρεν άμεσος ώς πρώτην συνδρομήν δέκα χιλιάδες γρόσια. Τό ποσόν ήτο έκπληικτικόν άπέναντι ΐκείνίον ποχι προβιεςέροντο συνήιθθ); ρ'ι>);
τότε... Ό Σκουφά;, εκθααβο;,
έροτά τόν ΆναγνιυΓΤτόΐϋοΧ'λον;
— Τί είναι αύτά;
— Είναι ή σννεισφο'οά τού Σέ-
νερη Απαλτά ίκείνο;.
Μένο·ν συγκιντ,αέΛΌΐ χηΧ οί
δύο πρό τον γεγονότο;>··.
«Τότε^>, δπος γράφει ό Φιλή-
μο>ν, «επίστευσαν καί οί δΰο είς
τήν άσφαλή πιρόοδον τή; Έται-
ρεία;, δχι τόσβΛ' διά τό μέγα πο¬
σόν τή; είσφορά; τοϋ Σε-κερη,
δσον κυρΐως διά τήν εΛΪδειξιν τοΰ
1ΣΤΟΡΙΑ ΚΛΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Γ' Η ΤΟΥΡΚ6ΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
ελληνικόν φροντήματο;».
Ό σβμνος Κωνσιαντινονπολι-
τη; ργινε από τότ* ό άπο μη-
χανή; Θεό; τή; "ΐ!Λαιρ·εία;. «Μ;
καθε ανάγκην, υποδεικνυομένην
άπό τοϋ; άιρχηγού;>, άνιστορεϊ
πάντα ό Κόκκινο;, «ήνοιγε το
χρηματοκιυωτιιον και ίμ-ετρονσιε
διαιρ,κό;. Μέ πίστιν φΛανατικήν
εί; τόν μεγάλον προορισμόν τή;
Έταιρείας, γενναϊος, χΐ'>ρί; να
προ6άλλη τήν παροιμικράν άξί<ι>-
σιν διά την θέσιν τού εί; την ιε¬
ραρχίαν τή; Έταιρεία;, χωρι;
νά έπιζηη} νά μάθη τήν Άιρχήν...
"Όταν ύ Άναγνΐιχττόαονλο; τον
άπιε καλύψη περι τινος ί'προκιειτο,
εδέχθη να ρίσαχθή εί; τ)}ν Εται¬
ρείαν, γαλ.ήνιος καί σοβαρά;, δ-
πιο; πρίν τό μάθτ). Διότι καί ό
ΣέκΒ&ης ήτο άπό τού; "Ελληνας
ποϋ έπνοτεναν ϊίς την δύναμιΐν
τον έιθνοι·ς καί δχι είς τήν έξαρ-
τησιν τής τΰχης τού από τήν θέ¬
λησιν ή τήν έπι&ολήν όλίγοιν ά-
τόμων, ευρισκομένον είς υψηλήν
θέσιν. Άπό τότε ό Σ έκερης Απε-
6η ύ πραγματικό; Αρχηγό; της
Έταιρειία; καί ό μέγα; χοοηγός
τη;».
«Ή έιθνικη δύναμι;, πιοϋ άντε-
προσώ.τχυεν δλο; αΰτό; ό κόσμοςϊ-,
οημειώνει άκόμη ό Κόκκινο; μι-
λώντα; γιά τό Φαναιρι τή; ΙΙόλης,
«φαίνεται εύβύς μόλι; έξερράγη
ή Έαανάστασι;. Άποκεφαλΐ'ζ,ονται
είς τήν Κωνσταντινοΰπολιν πρώ-
τοι οί Φαναιοιόται. Ό σουλτάνος
Μαχ,αούτ έστράφη εναντίον μιάς
δυνάμεως τοΰ έπαναστατήσαντος
εθΛ'ονς». Όλόκληιρη έκατόμ6η ά¬
πο ίερ^ϋωΓνου; καί άρχοντε; τή;
Πόλης, μέ τόν ίδιο τον ΙΙατριάρ
χΐ) έπιοίεψαλή;, αλι',ρωσαν τότε
μέ τό αΐιια το^'; τήν έκδικητική
μανία, ποΰ προκάλεσε στοϋ; Τούρ-
κον; τό άπίστεΐ'το ξε.σήκομα των
Ραγιάδων.
Έκείνη τήν Λνοιξη τ»ϋ 1821
ή ΙΙολη Ιζηοε πάλι μερικέ; άπό
τίς τιοαγικότερες ήμέρε; τής αα-
κραίωνης δ-ουΛει-ας της. «ζια να
6ωσΐ) η Ιστοιίϊ,οι. πλη,ρΓ) την ίΐκο-
να τής τκΐ>ν των διαφόρων τραμαχ,ρα-
τιών, ποΰ ΰπειστηβα,ν έιο; το·ιε
ιίς τούς αίώνα; οί ανθιρωποι».
Ά,νηθινό; άνυρω,πιστή;, καί α;
ήταν Τοϋςχκος, ό σε'ιχονΛΐσλάιμη;
προτίιμηβε νά παραδαθεΐ στο όημι-ο
Άΐώ νά θανατωθεϊ, παρά νά κη-
ρύξει τόν ίερό ίΐάλεμο εναντίον
των 'Ε/,λήνων, πΐ-,ύ τού εΐχε ζη-
τησει ό οουλτάνος. "Ομ(·>; ό ά-
κ.)■^ρ1^κτος πόλεμο; τού κράτον;
και ταϋ δχλ.ου των Γούρκοιν δέν
ήταν λιγοτερΌ άγριος: «"Ο,τι, ώ;
ιραίνϊται, κατετα,ς«ξε καί ήρέθισεν
νΛέσμετρα την ΙΙύ/.ην», όιηγεϊΐία
ό σύγχςιονος ίστορικος τής Έ-
πίχναστάσειος Σπυρίδων 'Γρικοΰ-
,ττΐς, «ήτον ή άνακάλνψις τού σχε-
οιου των Φιλικών είς καταστρο-
φί(ν τής Κωνσταντινουπολεοις.
'Ειξ αίτόας τή; άνακα,λΐψεω; ταύ¬
τη; εδόθη .-τροσταγή νά ψύγωσιν
εκείθεν όσοι των Έλλήνοιν δέν
Τ)συ. ΐγκάτοικΌΐ" εγειναν δέ και
κατ' οίκου; ίρευναι εί; εϋρεσιν
:<ρινττομένων, ώ; νπώπτευεν ή Άρχή, δπλων κ,αί πολ.εμε-ίροδίοον· παρετηρήθη.οαν καί διάφ<Γ[ί«. μέρη τής πόλίίυ;, δπον έψι6ιιρίζετο ότι ίιπε-σκάςρ'θηισαν ύπονομοι, ΐν οί; α'νβφωπσι έκρΰ.ιτοντο, καί ό- .τλα <χπεταμιεν'θησαν εί; χρήσιν, δοθέντο; τοΰ σηιΐιεϊου' τόσ«; φό- 6ος καί τρομος κατέλ.αδε τήν Πύλην" και εντέυθεν, φαίνεται, προήΛ,θί κυρίως ή άπληστο; αί- μάτων παραφροσύνη τη;... ΤήΛ1 Η Μα<ρτίιου άν ε γνωσθή μυστικόν φΐί.μάν> καθ" δλα τα τξαμία τή;
Κωνσταντινονπόλεω;, δι1 ού πα-
ςτΐγγέλλοντο δλοι οί πιστοί νά ή-
ναι διά παντός άγιίΛί-τνοι καί ε-
ΐοιμοι πρός άντικ,ρουσιν των έν
ιοΐς κάλποις τοΰ κ<)άτους έμφχ"- λευύντον εχθρόν, καί οί μή έχον¬ τες δπ/,α λ α άγορασωσι πιολοΰν- τες και αύτά τα σκεπααματά των, διότι ό κ.ινδυνο; ήτο πες>ί τόν ό¬
λον... Σνγχρονο; ή είιουσία έ¬
φερεν είς την δασιλεύονσαν πλή-
1>ος Άσιανών στρατιωτον και
την 14 διέταξε νά ύπλ4ΰ3όσι και
δλοι οί Ιν Κωνσταντινονπόλ.Η Ό-
θιομανοί. Άφ' ού δέ ΐ'στηοε παν-
τον φιλακάς, ίκινησεν άμε'σως
χείρα ΰαρεϊαν καί μιαιφονον
5ναιί)' δλων των σημαντικόν Εα-
λήνων άνεξετάστο); κα'ι άχ^.Γΐο;·
αι οΐ)άα4 καί οί γΐΛαικιυνϊΐαι τιυν
έπατήθι,σαν, αί φνλακαι έγέμ.σαν
νπόπ,των, αίμοχα.ρείς 'ΛσιαΛθί σει-
οντε; γυμνάς τάς ρομφϊαα; καί
φςΐκίττοντες περιέτρεχον πλΓ'θυ-
δόν τάς όδους και τάς άγορας
θΰοντε; κι4 άπολνοντε; όσον; τού
κοινοθ λο>ον άτήντί')ν, άνευ αδεί¬
ας τής κυ&ερνήσεα»;, άλλά κα'ι ά¬
νευ κωλνματος· η πο,λιτ.κή δέ
λύσσα σιινώμοσε μετά τού θ·ρη-
σκίντικοΰ φαΛ.ιτισμοϋ κατά των
όποοτατόν και τόν άπΐΰτων. "Α¬
νευ άποδΐ.ξει^ν ή ένδείξεον Αλ^'
ίπί άπλ.ή ίπο|-ία ειλκυαν κατα
δΐίχ,ταγήν τής έε^υσίας τούς γνω-
στούς ΧριιστιανΌύ; ίί; σφαγήν Γ|
εϊ? άγχόνην άλλον; εσφαξαν ε¬
πί τόν δδόν, άλλον; ΐκρέμων ά¬
πό τόν παραθύρων τόν οίκ.ιόν
τίον καί έμπροσθεν των συγγί-
νων τιον, άλ/.ον; παρεδιδαν εί;
τα βασανιστή,ρια' έκκληοΐα; έ'ΐιί-
«ιναν καί έγνανωναν, οίκία; κατη-
δάφιζαν, περιονσία; έδήαεναν,
γυναϊκα; καί κοράσια ήρπαζαν...»
Επί τρείς μήνε;, άπό τό Μάρ¬
τιο ώ; τό Μάϊο τού 1821, δεν
.τρ,ρνοί'ίτε σχεδόν ή,αερα πού νά
μην έκτελ*σθοΰν μερικοί άπό τού;
έ-πιφανπ; "Ελληνε; τή; Πόλης,
κληρ'ικοι ή λο,ικοί. Ό Σπυοιδ όν
Τρικονπη; άναφερει ιιέ τα όνό-
ματά τού; τα θι'ιαατα αΰτά τή;
σουλτανικής θηριο&ία; και τα
τοαγικά περιστατικά τού άφανι-
Οιμον τοη', κα'ι σιινεχίζει τή δ.ή-
νηβή τον ετσι:
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίζεται)
ΖΩΟΦΙΛΟΙ „
Κατά μία πληιροφορία τα πο-
λύχςκοιμα παπαγαί.άκια άκρίΰηναν
στό διπλάσιο τή; τιμής.
Τό «σοδαρό» αύτό γεγονό; δ-
πο>; μέ έπληροφόρησε φίλο;, ό-
φείλεται στή μεγαλντερη ζητήση,
άφ' ένό; καί στόν πε.ριορ".σμό τή;
είσαγωγή; άφ' ετέρου.
Καί ώ; έδό, εννηά εχει ό μή
νας. Ναί! Μά ελα πού ή πληρο
φορία έφθασε καί στ' αύτιά «ζο>
οφάλΐΜν» π»ύ μένεα επνεαν έναντι
όν τοΰ δη,ιιάρχου Πειραιώς, γιατί
κρατοΰσε δέσμια καί φνλακ-ισμένα
τα πολντιμα εγχροιΐι^*· φτεροοιτά.
— Τέτοια «σκληρότητα», όιμολο |
γοϋμε πώ; δέν περι,ιιέναιαρ Από
τόν ρέκτη δήμαρχο, έδήλοκταν.
Καί Αμ*σ<υ; απεφάσισαν νά &ρά σονν, γιά νά δ'άξουν στά πιαπα- γαλνάκια την άξία τον;. Στά 6αθειά μεσάννχτα ?καναν τήν έπιίσκεψή τους στό κλονοί, τό ανοιζαν μέ τήν άνεσή τους, τα μά .εψαν δλα καί τό πρ·ω· πρός ί«ιΐ/ ληβη στή λαϊκή. — Πάρε κόσμε, .τάρε μοσχοα ναθρεΐμένα καί ... χαίδεμένα ά,τό ιμικροΰς καί μεγάλον; ντάπιον; καΐ ξένον; καί στό μισό τή; τι¬ μής. Οΰρά, δέν λέτε τ^ποτα, δσοι εί χαν πληροφορηθή γιά Την ανξη- «η. Καί δός μόν κα! μενά Μπάςι μπα. Είχαν 6ε6αια πληροΐφορηθή γιά τήν αυξήση δχι δμως καί γιά την •/λοπή. Γι' αυτήν έμαθον Αργότε ρα Απύ τήν άστυνομία, ή όποία, δυστΐ'χός μερικά μόνο μπόρεσε νά επιστρέψη στό κλουτη. Στιμ.τλήρωσε δμω; κατά καπτΗ όν τροπο την σΐ'γκοιμιδή, μέ την είσαγωγή τόν «ζωοφίλων» σέ δλ λο κλου6ί. ΒΙΣΦΟΣ ί·®!*®®®®®®®®®®®®®!**!*^^ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ Κΰριε Διεϊ·θι·ντά, ΊΙ Έλληνική έπιστή'ΐη τον; τε λενταίον; καιρόν; εσημείωσε κα τακτήσεις θανμαστάς καί τό Ελ¬ ληνικόν ίίνοιια εί; τόν τοαέα αΰ τον νι|»ο')θη διεθνώς. Χρέ·ος δλ(ον ιιο; είναι νά έπισΓ,ααίνοναεν κάθε σημαντικήν εκάστοτε Ελληνικήν προσφοράν εί; τόν Έπιστημονι- κύν τομέα. "Ας μοΰ έπιτρέψητε σΐ'νμερον νά κάμ(ΐ> μνε.'αν διά τής έγκρί-
τον εφημερίδος σας, μιάς λίαν ά
Ειολόγον επιστημονικής .τραγματεί
α; πού έκυκλοςρόρησ,ε πρό τινο;
χρόνον είς έξαιρετικώ; καλαίοιθη
τον τάιιον, πραγιιατεία; εί; τήν
όποιαν διαχέεται ή έπιστημονική
όκτινοβολία ενός διακεκριμένον
"Ελληνος έπιστΓιαονος, τοΰ νφη-
γητοΰ τοϋ ΓΤανΐΓπιστηιίιθα' Αθη¬
νών κσί Διευθυντοΰ τής Όςρθαλ
μολογικήι; Κ/.ινική; τοΰ Νοσοκο¬
μείον «Ή Παμμακάοιστο;> κ.
Ιωάννου Φρονιμοπούλου καί των
έν τώ Ίδρνματι τούτιο Όφθαλ-
μιάτριον έκλεκτων συνεργατων
τοΐ' κ.κ. Γ. Χείλαρη, Ν. Λάμ-
Λροα', Ν. Πελέκη καί Χ. Χριηστά
κη. Ή «Θεραπεία τής Άμβλιιο
.τίας έκ στβα6ισιμον» ΐΐναι ό τιτ
λος τοιϋ βιβλίον καί Αποτελεί τό
.τερ'.,εχάμενόν τού Εϊσήγησιν είς
τό Γ' Πανελλ.ήνιον Όφθαλμολο
γικόν Σ·νέ&ριον τό σι·νεΛθόν πρό
τινος χρόνον έν Αθήνας. Τό με-
λέτηιια ρΐναι έξόχιος ένδι«φέιςον
δχι μόνον διά τούς θερ.απεύοντα;
την όςρθαλ^μοιλογικήν επιστήμην
άλλά διά πάντα μελετητήν των
κοινωνικον προβληωάτων τα ό-
ποϊ« διά τήν Λρθήν άντιμετώ.ιι
σιν τον εχονν ανάγκην τή; κα-
λή; ΐπιστημονική; έριεΰΛ·η·ς, κριτι
κης καί άνιχνε.ΰσεως. Τό τεράστι
όν θέμα τή; καλής ϋγείας των
όφθαλμών, ιδία είς τήν νεότητα,
εχει ανάγκην άμεσον άντιμετωπί
σεως υπό τοΰ κράτονς. Μεταπο-
λεμικώς ίδίο>; αί παθήσει; τόν
όφθα?^μό)V, καί δχι μόνον εί; τού;
ώρίμον; τήν ηλικίαν άνθροιπου;,
εχονν πάοη όνησνχαστικήν έκτα¬
σιν. Αύτό τό πρόδληιια, αύτό το
θέμα, ά,τασχολεΐ τύν «ϊκάαατον έ
.τιστήμονα κ. Φρονιμόπκα'λον καί
τοί>; σΐΛ-εργάτε; τού έν τή μνη-
μονετ'ομένη περισπουδάστω πιρα-
γματεία. 'Ενδιατρέοονσαι αί ίκτι
θέμεναι άπόψεις τιον, θανμαστή
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
(Συνέχεια έκ
Τό πεοασμένο χ,οόνο δταν 6ρι-
σκύτανε, λόγω τοΰ Σι«νεδριοΐ',
στι'ι Βιέννη, ίΐχε κ,αλιέισιει, κατά
σύσταση τού Ζαλύκη άπό τό Πα¬
ρ ίσι, τόν Τσακάλίθφ καΐ τού άνέ
Οεσ,ε νά ταξιδέψη στις έλληνικές
χωρε; καί νά μελετήση, επί τό¬
πον τήν δυνατότητα δημ,ιουργΐ'1;,
μυσιική; ήγετική; όργάνωσ,;;,
γιά νά μη βρεθή τό έ'θνος Ακέ-
φα/Λ &μα θά σήμαιν* ή ό>ρα τού
λυτρίομοΰ τού. Έπόμενο ήταν νά
φοόηθή μήπως ό Τσακάλ.ωφ πιςο-
χόρι,σε άπό τή μελέτη στήν π,ρά
ξη καί μήπως αύτός ό Γαλάτης
έρχότανε Αιποσταλψι,ένος άπό κά-
ποιο μυστικό έπαναστατικό κομιτά
το νεαρόν θερμοαίμίον, ίχανόν
νά ξεσπαθώσαι»ν πρίν τήν ώ·ρα
τονς καί νά τοΰ κατα&αραθρώ-
σοχ·ν την εύρντατη καλομελετημέ-
νη πολπική τον.
*Όπ<ι>ς καί νάχη, θεώρη(ΤΕ τό
ζήτημα πολύ σοβαρά. Μέ τή
νηση καί τήν σννείδτ{ση ριιτΚ'-
ντι; «ού τόν χαρακτήιςιιζαν, εδει-
ξε τήν έπιστολή τοΰ Γαλάτη στύν
Τβάρο καί τού άνεφερε τίς υπυ-
νοιες καί τοιύς φόβον; τον. Ή
αντιδράση τοΰ Αλεξάνδρου, δέν
ϋπήρξιε, δσο την πε^ίμενε, αύστη
ρή. Καταδίκαζε τί; #Λαναστάσει;,
τού.
να τήν οϋσιώδη
«Σπον
ή έιιπειρία τιον, άννπολόγιστο;
σιμβολή τιον ΐί; τήν ειδικήν
πΐσιτμονικήν εο-ενναν τοΰ προβλή
ματο;.
Ή Έλληνική καί ή ξένη Βιδλιο
γ.ραφΐα παραλΛήλ<ο; πλχνσιωτάτη. Ή σύντομο; — έξ άλλου — έν περιεχόμενον τον βιβλίον εί; τήν τώ Ιδίω τόμω μετάφρασι; τού Αγγλικήν, Γερμανικήν καί Γαλ λικήν γλώσσαν όλ.οκλτ,ρώνονν την αρτιότητα τή; Έπιστημονική; αΰ τή; μελέτη; μέ τήν οποίαν οί σνγγραφεΐ; τη; δέν έτίμησαν μό νόν τού; εαυτόν; των άλλά κνρί ως τήν Έλλάδα μας. Μετά τιμής ΙΩ. ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΤ ΪΤΝΕΧΕΙΑ είς τίιν 6ην σελίΛιι άλλά δΐν θά τοΰ κακοφαινότανε νά Έερΐ τού; Γραικοϋ; προετοι- μασμένου; νά ίπαναστατήσοΐ'ν κα τα τού Σουλτάνου όταν θά τοϋ κή.ρνττ.ε τόν πόλεμο. Φτάνει νά μή κάνανε κα,μμιά 6ιαστική άπρο νοηοία -λοΧ τοΰ χαλοϋσαν τα σχέ- δια. Σύστησε στόν Κα,τοδίστρια νά δεχθή τόν Γαλάτη, νά τόν α¬ κούση καΐι νά τοΰ άχακΰΐ&ή κατά τή κ,ρίση τοι», σνμφο,να μέ τήν .-τοληική τους γραμαή. Ό Γαλάτης έφθασε στή Πε- τρούπολη όρχές Νοεμβρίου 1816. Πφραστικός άπό τή Μόσχα συναν τήθηκε μέ τόν Τσακάλωφ καί τόν Κομιζόπονλο καί, κατήχησιε τόν εκπτοτο ήγε,μόνα αή; Μοιλδαβία; Άλνέξανδρο Μανροκορδάτο, τόν Ριξάρη, τόν Μάνθο, τόν ΙΙατζιμά δή καί τόν Πεντί·οέκα. "Ηταν έΛ'- τιιπ<ι)σιαν.|ό;, εΰφ)οαδ·ήις, πειστι- κό;. Φαντασμένο; άπό φτ·σικοϋ τού, πήρε κι' άέρα μέ τίς ίπιτυ χύρς τον καί Οάλθηκε ν·ά έπηρεά ση τόν Καποδίστιθΐα μέ τό .-ταροΐ' σιαστικό τού. Φόρεσε στολή «μαγ γιώρονϊ·, ταγματάρχη, τή; Έπτα νησιακή; έθνοφρουράς, καί στή κάρτα ποΰ δωσε στόν άς".ιό·δ:ο νά τόν Αναγγείλη, άναγραφό·ταν? «κόιμη; Νικόλαο; Γα?Λ.τη;», ενώ δέν ήταν οίτε άξι*)ματικός οΰτε κόντες. Ό Καποδίστριας τόν δέ χθηκε μέ τήν γνωστή άνέκφρα- στη «ύγένειά τον ποϋ &έν σ' ά- φηνε νά μαντ«τ.'<στις τίς διάθεσις έ'να 6λέμμα στήν, Ιπίτηδες άνοιχτή πάνω <Τΐο γρα φείο το-υ ί.τιστολ.ή τοϋ Γαλάτη, σάν νά εΤχΐ ξεχάση τό πειριεχό μενό της, ν.αί διάδασε χαμη,λόφω δαΐο έθνικό γεγονός κ.αί 6αρνσή μαντες αποφάσει;... σοδαροτάτη πρόταση...ϊ>. Σήκιοσε τα μ<ίτια καί κοίταξε τόν ΓαλΛτη εριοτη- ματικά. — Σάς άκοΰω κύριε Ό Γαλάτη; δέν μπόρεσε νά συγκ.ρατήση έ'να μορφασμό δτνΐα- ς. Πεςιί,αενε πώς ό Καπο- 3 «τ*' ΊΙΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ Τα βιβλία καί οί άνθρωποι Γ,»;* ΛΟ1ΌΣ ΔΡΑΣΗ ΤΟΜΟ Σ 1970 — 1971 Έκ- ^ΐ" ~~ Δ'Έυθύντρια Ίσα6έλ )(?ον*α· σελί&ε; 225, *!1.λ6γον Μιχρασιατών. ίίΚ το{ ν " ι θη στόν αυτόν τ(>μο δσα έ
.-ννεύματος»
"' έ-ϊνον τής
^ ογάτες πανουσια.-τ(ιν
ί -», **πβοοω-ο«ς τής Μ.
'· Αλλοι, λογοτέχνες, ποιη-
τές, καλλιτέχνες, Οστερα άπό 6ιο
γοαφικά σημειώματα, εδτοκαν δεί
γματα τού Εργου των. ΙΙαςεου-
σιάζοΛ-ται διάφοροι Μικρασιάτες
πού έ'δρασαν κατά τ><ν ενα ή τ<Α ά'λ.λον τρόπο στήν Έλλάδα, στή Δυτ. Εΰίώπη, στήν Άιιερική ή άλλοΰ, ένδια<ρέρονσες φνσιογνωμί .ε;, ή καθεμία μέ τήν ίδιοτνπία τη;. Ξαναβλέπο), ΰστερα άπό 40 χρό νια σχεδόν, τό δνομα τοΰ Έλλη '.οαμεοικανοΰ σνγγοαφέα Μιχά- λαρον (δέν εΐμαι καλά καλά 6ε- 6αιος αν κατάγεται καί άπό τα Βονολά). Μέ ξάφνισε ή νπτΐρξτ) «πίΐνκαραΰονρνιακοΰ» σύλλογον ο τ ην Άμερική. Όνομάζεται «Κα ράβουονα» καί συγκεντοώνει φύγονς καί μεταναστες, σχεδόν σν·μ:τατριώτες μόν, άπό τή χερσό νησο Καράμπονρνου, τμήμα τής Έσνθραίας Χερσόνησον, δορειοδυ τικά τόν Βονρλών, στά ριζά ταΰ μεγαλόπρεπου βουνοΰ Μίμας ({>-
ψόμετιςο 1.000). Ό πρόε&ρος τοϋ
σκλλόγου, πού διηγιέται σύντομα
τήν Ιστορία τού, λέγεται Γεώργι
ο; Δ. Πανταζή;. Τό δνομα Παν
τα-ή; ήταν γναιστό στήν Έρυ-
θραία Χερσόνησο. Δέν είναι ώ,τί
θανο ό πί/ππονς καί ό πατέρας
μόν νά άγόραζαν καί τή σταφίδα
τής οίχογένειας των Πανταζή-
δο>ν. Άπό τα Καράαπουρνα οί
εξαγωγεϊς τόν Βουρλόν προ-μη.
θενόνταν τί; διαλεχτές ποιότητες
κ.(ί'ι ή όνομασάα «Καρά,απονΛνου»
στό έιμπόριο νποδήλο)νε την κα-
λΰτε,ρη ποιότητα τής «τονλτανίνας.
Τώρα 6λέπο) ότι ό Δημήτρης
Μιχάλαρος ήταν Άλατσιατιανός.
Πολλά ένδιαιφέοοντα γιά τή Ρω-
μιοστ'-νη τή; Καπ.ταδοκίο; είναι
σνγκεντρω,μένα μέσα στον τάμο
€Μι·κ«ασιατικα» ποΰ, εμέ προσω-
πικά, μέ συγκινοΰν ιδιαιτέρα, διό
τι Καππαδόκης ήταν καί ό παπ-
πούς μόν, ό πατέρας τής μητέ-
ρας μόν.
Έξόν τα δημοσιεΰ+ιατα τής Ί
σα(>έλλας Μαλό6ρου6α, πού θί-
γουν διάφορα μικρασιατικά θέ,μα-
τα, άναφέρω μειρικές Από τί; πιό
άξιοσημείωτε; έργασΐε;, έ'τσι στήν
τύχη: Άγαθέ; σχέσει; Έλλήνων
καί Τούρκων τή; "Ολγα; Βατί-
δη (μέ ίκ.ανοποιεϊ ή έπιμονή της
στό νϊγονός τής άνάγκης νά σι·ν
νεννοηθοϋν οί δνο γειτονες λαοί),
Τα Κάρβουνα στή Σίμύρνη τοΰ
ΔΓ,μητρίον Άρχιγένη, Στίς Έστι
άδε,ς τής Ίίονίας τοΰ Στεφάνου
Τσατσονλα, Ή Σαπφώ καί ό ΰ-
μνος στήν Άφροδίτη τής Σίτσας
Καραϊσκάκη, Οί "Ελληνες τής
Κα.τπ>αδθ"/άας κλπ. τής Αλεξάν¬
δρα; ΙΙαραφεντίδη, δί<ο άρ'θρα τοΰ Θεοδώ,ρου Θεοδο>ρ(6η (πρ<ι>-
τοπρεσβνιτέρου), δνο έργασίες τοΰ
Κΰπρον Χρνσάνθηι άπό τήν Κΰ-
λοό, έπιστολή Άθανασίου Καρύλ
λου καί «Έστία Νέας
τοϋ Πάνου Χαλδέζου.
Ίδιαίτιερα μέ ίκανοποίησαν τσ
μεταφράσματα άρχαίίον ελληνι¬
κόν έ.τιγραμμάτων τού Βασίλειον
Ί. Λαζανά, λε.τταίσθητου χεΐιςι-
στή τής νεοελληνικής γλώσσας,
Λαύ τόσο καλά κατέχει τήν αϊσθη
ση τοΰ ποιητικοΰ ρνθμοΰ. Νά δια
6άζη; τα κείμενα τον Λαιζανά εί
ναι αίσθητικήι χαρά. "Α; αναφέ-
ρω καί τό «Ή μνήιμη τή; Έλ¬
λάδα;» τοΰ συναδέλφου Ήλία
Ι3ενέζη πού παρολλτϊλίζει ΪΓΤτορι
κά περιστατικά άναφερομενα στή
Μικρά Άσία συνθέτοντάς τα σέ
ένιαία είκόνα τή; Ίστορίας, τής
πάντοτε παρούσας, τής σνγκ/.ονι
στικά έπίκαιρης. Καί πρίν κλεί-
σιο τό στ)μεί<ι>μα, α; τονίσο) τόν
θαιΐμασιμό μόν γιά τήν καταπλη-
κτική σταδιοδροιμία καί τή διρά-
ση τοΰ Άντωνίου Ιω. Μίλλβρ
(Μνλοιναδάκη) άπό τόν Τσεσμέ
ί Κρήνη) τής Έρυθράς Χερσό¬
νησον, άλλ.ον κ«ί αυτόν σχεδόν
συμπατριώτη. Τό πανέξνπνο 6λέμ
μα τού έξηγϊϊ τή σταδιοδρομία
τον.
"Ενα σφάλμα, έπισηιμαίνι» σε
διάφαρες έργασίες έδω κ' έκεΐ
τοϋ τεΰχους, κάτι δμαις πού δυστυ
χό; άοχίζει νά κάνη θρανση, σέ
λογή; λογή; κ,εί,μενα: λογοτΊεχνι-
κά, δηιιοσιογραφΐκά κ·ά., τόν
μεχιριτισμό: Τήν χρήση (κα
τάχρ^ση) τοΰ μ έ χ ρ ι μέ αί
τιατική. .Είναι πληγή. Τί άνάγκη
νά γράφοιιν «μέχρι τό 1957» «ιιε-
χρι τόν τάφο τον» καί ήλλα πα-
ροαοια, τή στιγμή πού κχααε στή
νεαελληνική γλώσσα τα: ώ;, έ'ω;,
ΐσαμε; "Η θά ,είπής καί θά γρά
ψης: μέχρι τοϋ 1957, μέχρι τοΰ
τάφον τού ή, άν τό θεοιρής καθα
ρενοΐ'σα, είπέ καί γράψε, δπο>ς
τό ελεγε ή μητέρα σου:
Ισαμε τό 1957, ίσαμε τόν τάφΌ
τον.
Αύτά είναι έλληνικά. Τα αλ-
λ.α είναι «6αιρ6αρισιμοί». Προσοχή
στή γλώσσα, στήν καλλιέπεια, στό
ΰφος είναι τό ΰ|ιιστο αίτημα.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Η ΑΙΒΝΙΑ ΑΓΑΠΗ
Τοΰ συνεργάτου μας
Μεταξύ των τοιον μεγάλ.ων
χριστιανικόν άρετών, τής πίστε-
ιος, τής έλΛΐδος κίΐι τή; άγάπτ,;
πού άποτελοϋν τό θεμέλιον ΐή;
πνενματικής ζι>>ή; τοϋ χοιστιανοΰ
θειοτέρα καί άγιωτέρα εΤναι ή ά
γάπτ;. Άλλά .τό; νά διαπλευση
κανείς τό απέραντον πέλαγο; τή;
άγάπη; άπό τή; ίηρυ,λή; αυτή;
θεωρίας μέχρι των απειραρίθμων
πρΐΐκτικών έφ<αριμογών τη;; "Ό α γιος Ιωάννης τή; Κλίμακο;, ό εκ τόν έςσχωτέρων· νηπτικων Πά τέρων τή; Έκκλησια; μα;, ελ.ει:, υτι ό νοϋ; έκείνου πυύ έπ.χειρετ νά πλεύση τό &αΟΰτατον, .-ΐο.λι·κν μαντον καί πλήρε,ς κινδΰνο)ν πέλα γο; τή; άγά.τΓ.; κηδυνεΐ'ει νά πνιγή καί νά καταδνθισθή, δπιος καταποντΐζεται τό μικρόν σκάφο; πού επιφι>(:·τί",εται τό φορτίον έ
νός μεγάλον π>Λ!ον.
Ό θέλ.(ΐ>ν νά ομιλήση κατά (>ά
θο; καί πλάτος, συνεχίζει ό δγιο;
πατήρ, ,τερί τόσου μεγάλοι· πρά
γματος, δ.Ίως ή άγάπη, σφάλλει
καθ' ΰπερβολήν, διότι ό,αιλεϊ .ΐ;ρί
Θεοΰ, ό οποίος είναα άγάπη καί
ίξιχνιάϊων κανείς τα τοϋ Θεοϋ
όμο.άζει μτ τόν τνφλ,όν εκείνον
ποϋ προσ.τα'θεϊ νά μετρήση τήν
άμμον τή; θ^'.λ^άσσης. Μόνον οί
Άγγελοι καί οί "Αγιοι ήμπαροΰν
νά όμιλοΰν περί άγάπη; κατά
τον φωτισμόν καί τήν δύναμιν πού
δίδει εί; αΰτούς ή βεία έ'λαμ-
ψις. Πράγματι ^αί ασθενει; άνθρω
πινοι δυνάμει; δέν προσφέρονται
δι' έν τοιούτον έγχεί<;ημα. "Ομιος εκκινοΰντες άπό τα ύάθη τής πι- στεος καί μέ ύδηγόν τον λόγον τον Θίΰΰ λαμβάνομεν τό θάορος /.αι τήν δύναμιν νά έπιχειρησω- μεν τήν επίπονον διαδρομήν ποΰ όδηγεϊ είς τό βασίλειον τής άγά πή;, εχοντι; νπ' όψιν τόν νόμον πού ίσχύει είς τον πνευματικόν κόσμον: «ή δύναμις μόν έν άσθε νεΐα τελει·οϋται». Ή άγάπη είναι μιία θεία όμβάοσις καί κάμνει τηλ ψυχήν είς τήν όποιαν ήιθελε κα- τοικήσει, ομοίαν, κατά το μέτρον τού δννατοθ, μέ τόν Θεόν. Ή έ- .έργεια τής άγάπης είναι μία μέ θη τής ψνχής καί είναι αμετρος ο,ΰτής πόθος δλα δέ τα χαρίσΐμα- τα τής ψυχή;, ή πίστις, ή μακρο θυμία, ή ύ.ιομονή καί ή ταπείνω σι; πηγάζονν άπό τήν αγάπην. Ή άγά,τη είναι 6έλο; πού πληγώ νει ίήν . ι> Ιπν καΐ πί,ιοξενεΐ πό
νονς σφοδρονδ και τύτ« ή καρδια
τρέχει νά έναγκ.αλισθή τόν πο¬
θούμενον άδυνατοΰσα νά τόν άπο
χωρισθή. Καί Αγαπηιμένος καί λο
θονμενος φίλος διά τάς καθαράς
ψυχάς είναι ό θεός ίίς τάς αγ-
κάλας τοΰ οποίον « άγαπώσα καρ
διά ίατρευει τάς πληγάς της, πί
νει καί σβήνει τήν φλόγα τη^, δ
πιος ή έίλαφος έπιποθεί τάς πη¬
γά; των υδάτων διά νά σ6ηο;|
τήν δίψαν τη;. Έπιποθοΰμεν οί
ιίίλ'θρωποι ν ά σβήσο,,μεν την δίΐ|>αν
μα; είς την πηγήν τή; ζωής είς
τόν παντοδνναιμον καί αιώνιον Θΐ
όν. Αυτόν τόν πόθον έκφράζει
ό ψαλμιοδός δταν Αναφωνεϊ «'Κ-
δίψησεν ή ι|Π·χή μόν πρό; τόν
Θεόν τόν ίσχνρόν τον ζόντα». Ή
άγάπη είναι ή δημιονργική καί
σΐ'νεκτική δνναμι; τή; ζωή;. Εΐ-
ναι δπιιονργική διότι έκ τής θεί
άς άγαθότητο; εγεννήθη τό Σχ'ιι
.-αν ν.ίΐί έξ αίτής επήγασεν ή
χάρις τής Α-τολντρ,ώσεως διά τοΰ
Ίησοϋ Χριστοΰ, ό όαοϊο; είναι ή
πλήρη; ένσάρκωσις καί άποκάλυ
ψις τή; άγάπη; τοΰ Θεοΰ.
Ζόν έν τή άγάπη σηααίνει ό¬
τι ζω εί; τήν σφαίραν τοΰ ΙΙνεΰ
ιιατο;, δ.του πλημμΰρα φ'οτό; πε
λοΰει τό 6αθύ νόημα τή; ξωή;.
Ή άγάπη δέν είναι δημιουργο;
μόνον σοΐιμάτων άλλά καί πνενμα
τικόν ΰπάρξε<ον. Έκεϊνοι ποίι ά- γαπόνται δημιουργοΰν τό σόμα έ νός άλλον δντο;, άλλά καί, μέσω αυτόν έρχεται εί; τήν ύπαρξιν όν Πνευματικόν. Λέγοντε; ότι ό Θεό; άγαπά τα πλάσιιατά Τού έννοοϋιιεν δτι άγκα λιάξει δλα τα δντα, εί; τα όποϊα δίδει τήν κίνησιν, τήν ϊωήν, τήν πνοήν υμΧ τα πάντα. Ή άγάπη τή; ιιητέρα; πρό; τό παιδί τη; μά; δίδει μίαν άμνδράν είκόνα τή; άγάπης τοΰ Θεοϋ πρό; τα δή μιουργήιΐιατά τού καί δεδομένον δ τι αύτά προήλθον ίκ. τής άγάπης Τού δεικνύουν δτι δέν ΰπάρχει δια Φ&ρά μεταξύ δημιουργία; καί ά¬ γάπη;. Το υτι εχομεν καί ημείς τα δή μιουργήματά Τον τήν δυνατότητα νά άγαπομεν είναν διότι ή Ιδική μας άγάπη μαθητεΰει είς τό σχο λει'ον τής Αγάπης τοΰ Θεοΰ. Έ- μάθαμε την τέχνην τοΰ άγαπαν καί σχηματίνθμεν μέσα μας άπο θέματα έκ τοΰ θησαυρόν τή; άγά πή;, διότι ό Θεός μά; ήγάπησεν. Ή άμαρτία εδημιούργησεν έ'να χάοτμα μεταξύ δημιουργοϋ καί δή μιονργήμάτων καί τό χάσμα αΰτό έ'πρεπ.ε νά πλνηρωθή. Τό χάσμα τό πλη,ρ,οΐ ή Αγάπη καί έπειδή εί μεθα καί όντα σαρκικά ή άγάπη τοΰ Θεοϋ εκδηλούται ώ; άγάπη ενός Θεοϋ σπρκ.(ι>θέντας, δποις ό
Κνριος Ιησούς. Ή άγάπη εΤναι
κ-αί δΰναμι; συνεκτική των δντων,
ονσφίγγει τα δντα είς μίαν ένό
τητα καί δι' αυτή; έπιστρέφοιμεν
εί; τήν άρχικήν ένότητα τή; ζω¬
ή;, είς τόν θεόν.
Ή άγάπη δέν παν£ς
και διδοΐΎ δαψιλώ; διά νά άνα-
κονφίσονν τοΰ; έν όσθενεία Μά
πτοχεία άδελφού;. Εί; μερικάς
περιπτώσει; καί τουτο σνμβαίνει
είς τάς ψυχά; τόν μεγάλ.ιον χριστι
ανόν μνστικών, ό Γσο>τερικό; πό
θο; τή; έπικοινονία; διά τή; ά
γάπης ιιετά τοΰ θεοΰ καί τόν
άνθρωπον λαμβάνει διαστάσεις
πιιςκαιά; καί φιθάνει εί; άσυνήθη
παροξι^σμόν. Ύπάρχει δμ£ο; μια
γενική τάσις ϊί; τόν ορθόδοξον
ανατολικήν ιΐιυστικ'σμόν νά τονίζε
ται περισσότερον ή άγάπη πρό;
τόν θεόν καί μιά άνάλογος τάσις
ίί; τόν δυτικόν χριστιανισιμόν νά
τονίζεται έντονο>τερον τό προσω¬
πικόν καί ανθρώπινον στοιχείον έν
τή Αγάπη.
Άναφέρο δνό τυ»τικά παραδεί
γμα τα πού χωρί; νά είναι μεμονω
μενά είναι ένδεικτικά των τάσεον
καί τή; ίδιοριθ'ύθιμον ,τνενματικότη
το; τοΰ άνατολικον καί δ·τικοΰ
μνστικισμοΰ. Ό άγιο; Ιωάννης
τή; Κλίμακο;, ώ; άντιπΐΐόσωπο;
τοΰ άνατολικοΰ ορθόδοξον μυστι-
κισμον καιταφλέγεται. άπό τόν πό
θον τή; άποκλειστική; άφιερώσε-
(ο; εί; τόν Θεόν καί μακα-ρίζει
εκείνον ποΰ εχει τόσον πόθον πρό;
τον Θεόν, όσον εχα ό μανιοώης
έραστή; εί; τήν ερο)αένην 'του
άπό την οποίαν κυριαρχείται ό
νονς τού νύκτα καί ημέραν καί έξ
αίτίας τής οποίας λησμονεΐ όλας
τάς νποθέσει; τον καί, είναι 6ν-
θισμένο; εί; τήν Αγάπην τον.
Εί; την πνευαατικότητα τοΰ
άγιον Φραγκίσκον τή; Άσσίζης,
ό όποίο; συγγεΛ'εΰει 6ε6αΐίϋΐς μέ
τό άσκητικόν πνεΰμα τής άνατολι
κή; όςιθοδοξίας, εύρίσκοαεν έντο-
νιυτέ^αν τήν τάσιν, όπως έναγκα
λισθή μέ τρνφερότητα καί σνμπό
νοιαν δλα τα δ»)μιουργή,ματα. Ή
άγάπη τον πρό; τόν πλησίον τόν
ώθεί νά ασπάζεται τούς λεπροΰς
καί τίπατε δέν εξαίρει άπύ τήν
Αγάπην τον, οΰτε τήν άρρώστεια,
ο55τε τόν θάνατον πού άποκαλεϊ
άδελ-φονς τού.
Ζω έν τή άγάπη σηιιαίνει ζω
έν τω Θεό καί ΐν τή ένότητι με¬
τά των άλλον άνθρώπιον. 'ίΐ ά
γάπη έ'χει πάντοτε χαοακτήρα
προσωπικόν δέν είναι ή άγάπη
τού Απροσώπον, τού γενικοΰ καί
τής άφηρΓ,ιιιένης ίδέας καί χωιρίς
νά πεοιορίΐεται αποκλειστικώς είς
ωρισμένον πρόσωπον επεκ.τείνίται
ί είς δλ.α τα ίίίλλα. Αυτή ή Α-
γάπη πρός δλοτ'ς δέν διασκορπί-
ξει, ά'ύΑ τουναντίον ένισχύει. τήν
αγάπην μα; ποϋ ΐκ προτιμήσεως
αισθανόμεθα είς μεγαλ.ΰτερον 6α
θμύν πρός ενα ή καί περισσότερα
πρόσονΐα. Τό νά άγαπΑ οιμο; κα
νείς αποκλειστικώς ενα πρόσωπον
ή μεςικά πρόσίοπα μόνον τόν συγ
γενή, τόν αδελφόν, τόν φίλον χω
ρίς νά άγαπσ, όπως πρεπει, καί
όλον; τούς άλλ.ονς είναι κλοπή
τής άγάπης οχι μόνον άπό τα ΰΧ
λα πλάσματα, Αλλά καί κλοπή είς
6άρος τοΰ άγα,τόντος. Ή άγάπη
είναι πληράτης καί μόνον ώς κα
θολική ένσαρκώνει τό άληθινόν
νόημά τη;. Ώς σννεκτική δύνα¬
μις μάς άποκαλνπτει τήν ένότη
τα τόν πάντοιν καί τό κοινόν πε-
πρωμένον. Ό σΰνδεσμος τή; άγά
πή;, λέγρι ό Άπ. Παΰλ^ο;, εΤναι
αυτή ή ζοή τής τελειότητος.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ΕΟΡΤΉ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕ¬
ΡΕΙΑΣ ΚΡΗΝΗΣ (ΤΣΕ¬
ΣΜΕ)
Ή Ιπέτειος έο,ρτή τοΰ ΣωματεΧ
ου τ-ών Τσεσμελήδον, ή γενομένη
την ΙΟην Φε6ροτ>αρίου, ημέραν
τού Άγιον Χαραλάαπονς, θά έος>-
τασθή εφέτος τήν 14ην ΦεΓνρονα-
ρίου 1971, ημέραν Κνριακήν καί
έν τφ Ίε·ρφ Ναφ τοΰ Άγιον Χα-
ραλ^άμπου; (Πεδίου "Αρ,εως).
Ή Απόφασις αντη ελήφθη διά
νά δυνηιθοΰν νά παραστονν δσον
τό δυνατόν περισσότερον είς την
θείαν Λειτουργίαν καί Πανήγυ-
ριν, έπειδή ή 10η Φεβροναρίον εί¬
ναι έργάσιμο;.
Είς την συγκέντρωσιν ταύτην
θά παραστή μεταξύ άλλων προ«-
κεκλημ.ένων, ό γνοιστός Μικρασ,ιά
της λαο'γράφος κ. Ν. Μηλιώρης,
δστις θά ομιλήση Λ
11 π, 11 ν
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΛΔΐΆΐΛ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 Τ9Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ9Ν
ΚΓΡΙΑΚΗ 7 ΦΕΒΡΟΓΑΡΙΟΓ 1971 "Ετος 44 Αριθ, φύλ. 2080 Τ|ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. Σ1ΝΛΝΙΔΗΣ Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 - Αθηναι - Τηλέφ. 229,708
ΤΑΙδΟΧΡΟΝΙΑ^ΗΊΕΟΝΕΓΕΡΣΙΑΣ
Α ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟ ΛΑΊΔΗ
Ή ίδη Μάρτιον τοΰ 1821 είναι
μιά κορυφαία στιγμή τού Έλληνι
ομού. Μιά ολο τίς πιό καςυφαι,ε;,
ποϋ, μοζί μέ τις ά/.λες, δείχνει
χαί αυτή, γιά μιά άκάμη φορά,
αύΐοΪΌΐα καί αύθεντικά, τη 6αΟ>ύ-
τ-ερη καί γνησιώτερ·; ψιχκή το1»
{ι,τόοταση καί δνναμικότητα.
Δέ-ν ϊίναι ?να τνχαίο κοΐ σνμ-
^τωματικό γεγονό;, πού τό επρι»
χόλϊσε μιά ξαφνική κιί άΛροσδό
χητη ε<*ρηξη αίσθημάτον στιγμι- οίων καί παοοδικών. Είναι ή σπν 8α .τού ήταν κ<ν ιιμ.νη στή στά χτη, ή άσβηβτη καί αίώνια σπ^βα τής 'Ελλητνικής ψνχή;. ποΰ την χηοτοΰοε τέασειει; ύλόκλι,ικη·:; αί ώνες στά πιο ίερα τη·; βαθη, χαι την νποδαύλ.ιϊ,ε και τι» ζικογονον- βί καί τήν Ανανεονε όλοένα μέ τό κρνφό σχολειό, μέ τοΰ; άρμα- τιολον; καί τούς κλέφτρς, μέ τα ρνόίν.α άπίλεντ)ε>ς·Ληικα κινήμ-ατυ
των .ταιδιών τιι,ς, μέ τό πονεαιτνο
τραγούδι τού άνώναιαον λαϊκόν
τψαγονδιστή, μέ τό βαϋαα τοΰ Ρή
να ν.αί τα έθνικά μτ,νίρΛτα των
βλλων .τνειγι ιτικών ήγετόν, μέ τό
ίΐθό σννθΐίΐιηί τής Φλικής Έται-
ρίας.
Είναι ή ιδία σπίθα, ποΰ εϊχε ά
ναΛΤ|δήσ^ι καί Από άλλα, πιό Οα-
θιά «αί —ό πλατιά στρώμαιτα στά
χτης, τα στρώματα πού οί αίώνες
Μοί ή Ίστορία εΐχαν «τνσσννρεναζι
τό ενα επάνω στό Λ'λλ.ο, μέσα στήν
έλληννκή ψνχή, όπιο; τα πνριγενη
πετρώματα τή; γής, πού οί μέγα
λ*ς ήφα,ιβτειογενεϊ; έχοήξει; ε-
χουν βτρώσει κάτο άπό τήν έπι-
φάνίΐά της. Ή σπίθα πού εΐχε
στίς θερμοΛύλε; καΐ στή
καί εΐχε κατακάψει την
ική 6αιρ6αρότητα· ή σιπίθα
ποΰ, άνάθοντας τόν πνρσό τον Με
γάλου Αλεξάνδρου, εΐχε (ττοτισΐΐ
Χβί ξοιογονήαει όλόκληρο τόν τύ-
τρ κόσμο' ή ιδία πού εΐχε διαπερά
βϊΐ τή 6αριά πλάκα τής Ρωμα'ικής
χιιριαρχίας καί είχ« θαμπώσει καί
ίπισκιάσει τούς κατακτητές' ή ι¬
δία πού εϊχε φωτίσ«ι και λαμπρύ-
νει τή χιλιόχοονη Βνζαντινή Αΰ-
τοκοατορία μας.
Είναι ή ίερή σπίθα τής Ελευ¬
θερίας, όπως την ίίχε νοιώσκι
π>οώτη καί την νοιώθει πάντα ή
Έΐληνιχΐ) Φνλή ώς μίαν ανώτερη
«νειιμοΐική καί ήτ)ική άξία, ή ό-
Λθία, ίνώ άπό τή μιά ίξαγνίζει
ίίΐιτνέίται καί ςωογονώντα; την
ψιιχή τον καί φωτίζοντας κα'ι γονι
ικκτοιώντα; τή σκέψη τον, τόν παρ
ορμα καί τόν έξνψώνει στον; πιό
Οφηλονς στόχον; πνενματική; ά-
ποοτολή;, πλαταίνη Από την ί
λ·η τοϊις όοίζοντε; τή; άκτινοΛολί
άς της, τή; επιρ<>οή; καϊ τής έ."»
6ολή; της σέ δλο τόν λαό, καί δί
νσντά; τοι· την ΐτνοή καί τή δΰνα-
μη των πιό ώραίΐΐνν, ευγενικόν καί
Ιδανικων, τόν ρξωθεϊ στή
ή καί τήν πανανθοώπινη πν
ιί ήθική πρόοδο ν.«4 τόν
δο^θιΐ στί) δημιουργία. τοΰ άληθι-
νοθ πολιτισμοθ.
Γι' αΰτό ή Έλληνική Φνλή, λι-
στίύοντα; 6αθιά καί σταθερά ότι
χωοίς τό .τλΛτύ πνενματικό κα'ι ι
θ^ νόημα, ό άγώνα; γιά τήν έ-
λεν&Εοία είναι στενή κα σηει,ρα
το.ΐιχή έ·—δΐο>ξη, άγωνιζόταν πάν
τα> όχι μόνο για την Ελευθερία
τ]τ?· άλΛά γιά την Ελευθερία,
^•«ί άνακαλώντα; κάτ)ε φορα άπό
τα ίεοά 6ά&η τή; ψΐ'χή; τη; τήν.
δρδηοτη —{φα ζωής κοϊ δημιοι
ν*ί, τήν ξεπετοΰσε όρμητικά καί
«σϋγ»ράτητα σάν έκρηκττική φλό
VI,
χ«ί μέ τί)ν άκατάλυτη δνναμή
αιΙζ ττντισηεκόταν στύν Άουθμό
**. <πόν "Όγκο, ξεπ»ρνοΰσί τι; χαί ριζιχέ;, τοπικέ; και, ς αναστατώσει; κΐΐΐ με- ί κρατοΰσε άνέπαφ 1(01 Χαθαρή τήν ψυχική καί πνευ- το <1) ί 6ιο?Λγική, της ητο καί διαοκώς άνα- ν«Ί'μίνο άπόθίμα των πο,λιτκπι- ιν και ή ίστορία τοϋ Έλ- ιι μιά άδιάκοπη πά- ^1 τού πνεύματος τή; ΈλενΘ-ρί * ίνα·ντΐ(νν των σκοτεινων δυν«ίιμε !|>ν τή; Βίας καί τή; Τυρ>αννία>ς,
"^ άκατάπαυστο; Αγώνας τοΰ
<™τισμοδ εναντίον τή; Βαιρ6α- ««ητος. Καί .τάνττι ή Νίκη καί ϊ 4»ξα. Διότι ή Έλληνική Φυλή °Χι ΙΚΛ'Ο ■ ' "^ δταν «Υΐξί ύποχωροϋσε καί χαΐ .τραινομενικά ΰ.τέκυπτε, γιά νά ξανασηκω,θή επειτα «αί νά ξαναζήοη μιά νέα, πιό λαμπερή περίοδο άκ^αή;, άλλά ποαγματοποι οϋσε όλοένα νέε; άνω·τΐρ.ε; πνευ μαιικέ; κατακτήσΓ,';, άνανεωνυν .; και πλοντίζοντα; τό θαΰμα τού Ελληνικόν ΙΙολΐ'τι«»ιοΰ. ·* Καί αϋτά άκ.ρι6ω; είναι τό ά- .ηθινό νΟΓμ'ΐ τη; Επαναστασεωσ ού Είκοσιένα, εΛνι πλατύτατο πνενιιιατικό καί ήθικό νότ,μα; Τό ύημα, δτι δέν νπάρχει άνο']τερη ιαιί γνησιο'ηερη πνενματική άξ^α άπά την Έλενθε^ία, καί δέν ύ. χει μεγαλΰτερη κη[ ίσχι^ρότΐ ρη δι'ναμη άντοχή; κιί άγων{ΐ, δή μιουργία; καί πολιτισμοϋ Από τή, δύναιιη τοϋ πνΓύματο; καί τή; ψυ Α; θτμτ,θοτιιιε μέ ενλά6·*ια Λαι περηφάνεια την τεραστία, τήν ά- νεξάντλητη άντοχή καί δΰναμη πού έπέδε.ξε ή Φυλή μα,ς στήν ά νιση ν.αί φο6ερή —ίλη, ποι> αρχ.σε
οχι άπό τό 1821, δτιο; φαΐΛΌμενι
κό παοουσιάζεται, άλλά <Ίπό τό 14.Ί3 κα; βάσταξιε τέσσερει; αϊώ νες! Πού τή 6ρήκε τή δΰν.ιιι— νά παλαίη τετρακοσια χρύνια μέ τύν πανίσχι»ρο κολοσσό, νά πέφτη καί νά σηκιόνεται, νά θνσιά&εται καί ν* ά-ναστϊκκονεται, νά θυβϊάζεται κη] ν' Ανανεώνεται, νά συντρί6·εν ται καί νά νΐκά, ?ω; τήν τελική επιβολή καί τόν θοί>αιΐ'6ό της; Ποΰ
τή 6ρήχρ; Μέσα της! ΤΗταν ή
«|Λχή της, ή ιιεγάλη,, είΊγΐίνική καί
γενναία αιη'χή τη,;, τοί'' μέ τό ή
θικό της μεγαλεϊο μπόρεσε ν' ά
μετρηιθή μέ τήν ΰλική δι'ναμη
ϊ νά τίιν κατ»6άλ.η.
Ή εννοια τή; Έλε-νθερία; ή¬
ταν τότε, σέ δλη. τήν Ενροϊτη,
κάτω Από τόν τραιμερ<ότερο δι«Γ γμό. Ή «Ίερά Σννι,μ«χί(ί» κ^α- τούσε φιμο>αένη σφΐχτά καί άπ·ο
πνιχτικά τήν ι}ΐ>χή τόν λαιαν.
Καί ή μιεγάλη καί πανίσχι^ρη Ό
θομανική Αϋτοκιρ·ατο.ρία π"ηοΰσε
γερά καί δννατά κάτ<ο άπό τό 6αρύ ττ>ς πελιια τή γή αής Έλ-
λόδα;. "Αν τότε έ'λεγε κανεΐ;
στόν κόσμο δτι μιά φούχτα «ν-
θρ<,>ποι, άνοργάνιοτοι,
σχεδόν άΌαλοι, θά ΰψιαναν
Άγία Λαύρα τή σημαία τής Έ-
λενθΐρία;, ό κύσιι,ο; θά γρλοϋσκ
ή θά όογιζόταν γι« μίαν τετοια
έλλα^ ή γιά μίαν τέτοιαν «αύ
θάίνεια». Αύτοι οί λίγοι «σκλά-
6οι» εναντίον των άμρτοητων
στρατιων τοϊί Σονλτάνον; Κοΐ
νά τολμούν αύτοι νά σηκώνοΐ'ν
κεφάλι κνιί νά ταράζονν τήν ίισν-
χία τής Εΰρώπης;
Λίγοι, ναΐ. Μά δχι σκλάδοιΐ
Γιατί αύτοι οί λίγοι ήταν "ΕλΛη
νες, καΐ οί "Ελληινες, καΐ δταν ά
κόμα ήταν νπθ'δονλο)μένοι. δέν ύ
πήρξαν ποτέ σκλάβοι. 'Τπή·ρξ·
πάντα έλιενθεροι ανθρωποι. Καΐ
οί έλίνθεοοι ανθρωποι δεν ίίνου
ποτέ λίγοι. Μέσα στήν ψνχή τοΰ
κτιθτνός νπάρχοιιν σνμπνκνωμεΛ'ίς
οί δΐΎάμεις χιλιάδο>ν. Καί πίσνο
άπ' αυτήν ΰπάρχουν οί αίώνες,
ύπάρχει ή Ίστο·ρία, ΰπάρχει, ή Πά
ράδοση, νπάρχονν οί στρατιές
τόν ποογύνων, δυνάμεις
ίΊπρραΛΐτρς, αίο')νι«ς καί άκατάδλη
τες.
Καί αυτή ή άλνγιστη καί άκα
τανίκητη ι)·υχή, πού διατηρεϊ πάν
τ.χ. μέσα της, φλογε,ρή κηί Ανε-
ξάντλητη, τή θεία δύναμη .τού
άπό&εσε στά ίερά τη; μύχια ό
Δημ,ον,ογό;, ϊξακοντίζει μέ ίλκρά
τητη καί Ακαταγώνιστη όρμή,
νάθί φορά πού τήν καλεϊ ή σάλ-
πιγγα. τή; ,Ελειθερίία.;, τή θεία
δύναμη, πού έκδηλώνεται καί ί-
νεογεϊ ώς ένθοα«σι»σ,αό; καί ώ;
πίστη, ώ; θελήση καί ί'ιποφασιστι
κοτητα καΐ — σττμπνκνϊοση καί
κορνφω.αα δλίον — ώ; αύτοθυσία
μεχρι θανάτου. Καί μ' αύιτήν τή
θεία ψυχη ή Έλληνική Φυλή εδά
δισε πάντιι άνάμεσια στούς μα-
κρούς αίόνες τής Ίστ,ορίας καί
τα κοσαογονικά γεγονότα, κι' ε¬
συνέχισε πιστά καί σταθερά τόν
ώραϊο, τιμη,μένο δοόαο τής ζωή;
τη; ν.αί τή; αποστόλη; τη;, τομ
δράαο τή; Έλετ·θερία; καΐ τού
Πολιτισιιοϋ. Κι' ετσι θά τόν σι·νε
χίση πάντα, ω; τα 6άθ·η τού α¬
πέραντον μέλλοντο;.
ΜΕΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΊ-ΔΗΧ
Προσεχός, τό δεύτερον κνιί τε-
Ί λενταίον άρθρον: «Ή σνμιιετοχή
τή; Κύπρου στσν Άγόνα τοΰ ΕΙ
κοσιένα».
Τηλ· ίδ'α π.ρρίπον ΐποχή ό πιρ«
;εντο; τή; Αγγλίας στήν Πόλη
Β. Ήτον εγραφε τίς σκέψεις
αϋτές γιά τό έπίπ·5δο τοΰ πολιτι.
σιιον των Έλλήνων κατοίκων
τη;: «Ή 6άρ6αρη καί μακροχρό-
νια εξονσία των Τούρκων είναι
φυσικό νά εχει προκαλέση θλι-
6ερά φαινόμενα στίς βκδηλιάσει;
ου £ίου τον Έλλή-νων. Άλλά
δταν κάποτρ οί "Ελληνες ελευθε-
ιΐοβοΪΛ' άπό τό ζυγόν αΰτό, καί
■ δεσποτισμός πάψει νά τούς ,-ΐιέ-
;«, τό έθνικό τού; πνιεν,ιια θ' ά-
•απτυχθιεϊ καί πάλι άπέραντο. Εί¬
ναι μάλιστα ν' άπορεΐ κανεί;,
πό; οί "Ελ,ληνες, μ' δλο τό 6άρο;
τή; διη·λεία; πού τού; καταβλί¬
θει, διαττροΰν πάντα τή δνναμη
τού χαρην.τήοα τονς. ΟΊ "Ελλη-
νρ; καί σήμερα άκόμη, νστερ' ά¬
πό αιώνιον δονλεία, μοιάζοΐ'ν μέ
τού; Εΰίΐωπαίον; στά ήθη κβί
τα ρΘ:μ«, ε'νό ή διαφορά άνάιιε-
οα σ' Εϋριοπαϊου; καϊ Τονρ·/ου;
είναι τεράστ·α..»
Ή προσπαθεία γιά τήν άνα-
ννπτϊ των Ελληνικόν γραμμά-
τον σταμάτησε φυσικά στά 1821.
Από τό Μάρτιο τοΰ 1818 ή εί
τής Φιλική; Έταιρεΐας ^χε ^
τασταθεΐ στήν Πόλη. Έκεϊ έ'γινε
ίταΐρος της ό κν.ριότειρ'θ; χορητ
γό; τι;; ΙΙαναγκί><τη; Σεκερη;. ΐ'Ο Παναγιώτης», γφάιρει ό Διον. Κόκκινο;, «ήτο μεγαλέιι.πορο; εί; τήν Κ(ΐ)νσταντινονπολιν καί τα πατοιωτικά τού αίσθήματίΐ. ήσαν γνιοστά είς δλον;. Εδέχθη τΐγν μύτισιν μέ συγκίνησιν καί προσέ<ρε- ρεν άμεσος ώς πρώτην συνδρομήν δέκα χιλιάδες γρόσια. Τό ποσόν ήτο έκπληικτικόν άπέναντι ΐκείνίον ποχι προβιεςέροντο συνήιθθ); ρ'ι>);
τότε... Ό Σκουφά;, εκθααβο;,
έροτά τόν ΆναγνιυΓΤτόΐϋοΧ'λον;
— Τί είναι αύτά;
— Είναι ή σννεισφο'οά τού Σέ-
νερη Απαλτά ίκείνο;.
Μένο·ν συγκιντ,αέΛΌΐ χηΧ οί
δύο πρό τον γεγονότο;>··.
«Τότε^>, δπος γράφει ό Φιλή-
μο>ν, «επίστευσαν καί οί δΰο είς
τήν άσφαλή πιρόοδον τή; Έται-
ρεία;, δχι τόσβΛ' διά τό μέγα πο¬
σόν τή; είσφορά; τοϋ Σε-κερη,
δσον κυρΐως διά τήν εΛΪδειξιν τοΰ
1ΣΤΟΡΙΑ ΚΛΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Γ' Η ΤΟΥΡΚ6ΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
ελληνικόν φροντήματο;».
Ό σβμνος Κωνσιαντινονπολι-
τη; ργινε από τότ* ό άπο μη-
χανή; Θεό; τή; "ΐ!Λαιρ·εία;. «Μ;
καθε ανάγκην, υποδεικνυομένην
άπό τοϋ; άιρχηγού;>, άνιστορεϊ
πάντα ό Κόκκινο;, «ήνοιγε το
χρηματοκιυωτιιον και ίμ-ετρονσιε
διαιρ,κό;. Μέ πίστιν φΛανατικήν
εί; τόν μεγάλον προορισμόν τή;
Έταιρείας, γενναϊος, χΐ'>ρί; να
προ6άλλη τήν παροιμικράν άξί<ι>-
σιν διά την θέσιν τού εί; την ιε¬
ραρχίαν τή; Έταιρεία;, χωρι;
νά έπιζηη} νά μάθη τήν Άιρχήν...
"Όταν ύ Άναγνΐιχττόαονλο; τον
άπιε καλύψη περι τινος ί'προκιειτο,
εδέχθη να ρίσαχθή εί; τ)}ν Εται¬
ρείαν, γαλ.ήνιος καί σοβαρά;, δ-
πιο; πρίν τό μάθτ). Διότι καί ό
ΣέκΒ&ης ήτο άπό τού; "Ελληνας
ποϋ έπνοτεναν ϊίς την δύναμιΐν
τον έιθνοι·ς καί δχι είς τήν έξαρ-
τησιν τής τΰχης τού από τήν θέ¬
λησιν ή τήν έπι&ολήν όλίγοιν ά-
τόμων, ευρισκομένον είς υψηλήν
θέσιν. Άπό τότε ό Σ έκερης Απε-
6η ύ πραγματικό; Αρχηγό; της
Έταιρειία; καί ό μέγα; χοοηγός
τη;».
«Ή έιθνικη δύναμι;, πιοϋ άντε-
προσώ.τχυεν δλο; αΰτό; ό κόσμοςϊ-,
οημειώνει άκόμη ό Κόκκινο; μι-
λώντα; γιά τό Φαναιρι τή; ΙΙόλης,
«φαίνεται εύβύς μόλι; έξερράγη
ή Έαανάστασι;. Άποκεφαλΐ'ζ,ονται
είς τήν Κωνσταντινοΰπολιν πρώ-
τοι οί Φαναιοιόται. Ό σουλτάνος
Μαχ,αούτ έστράφη εναντίον μιάς
δυνάμεως τοΰ έπαναστατήσαντος
εθΛ'ονς». Όλόκληιρη έκατόμ6η ά¬
πο ίερ^ϋωΓνου; καί άρχοντε; τή;
Πόλης, μέ τόν ίδιο τον ΙΙατριάρ
χΐ) έπιοίεψαλή;, αλι',ρωσαν τότε
μέ τό αΐιια το^'; τήν έκδικητική
μανία, ποΰ προκάλεσε στοϋ; Τούρ-
κον; τό άπίστεΐ'το ξε.σήκομα των
Ραγιάδων.
Έκείνη τήν Λνοιξη τ»ϋ 1821
ή ΙΙολη Ιζηοε πάλι μερικέ; άπό
τίς τιοαγικότερες ήμέρε; τής αα-
κραίωνης δ-ουΛει-ας της. «ζια να
6ωσΐ) η Ιστοιίϊ,οι. πλη,ρΓ) την ίΐκο-
να τής τκΐ>ν των διαφόρων τραμαχ,ρα-
τιών, ποΰ ΰπειστηβα,ν έιο; το·ιε
ιίς τούς αίώνα; οί ανθιρωποι».
Ά,νηθινό; άνυρω,πιστή;, καί α;
ήταν Τοϋςχκος, ό σε'ιχονΛΐσλάιμη;
προτίιμηβε νά παραδαθεΐ στο όημι-ο
Άΐώ νά θανατωθεϊ, παρά νά κη-
ρύξει τόν ίερό ίΐάλεμο εναντίον
των 'Ε/,λήνων, πΐ-,ύ τού εΐχε ζη-
τησει ό οουλτάνος. "Ομ(·>; ό ά-
κ.)■^ρ1^κτος πόλεμο; τού κράτον;
και ταϋ δχλ.ου των Γούρκοιν δέν
ήταν λιγοτερΌ άγριος: «"Ο,τι, ώ;
ιραίνϊται, κατετα,ς«ξε καί ήρέθισεν
νΛέσμετρα την ΙΙύ/.ην», όιηγεϊΐία
ό σύγχςιονος ίστορικος τής Έ-
πίχναστάσειος Σπυρίδων 'Γρικοΰ-
,ττΐς, «ήτον ή άνακάλνψις τού σχε-
οιου των Φιλικών είς καταστρο-
φί(ν τής Κωνσταντινουπολεοις.
'Ειξ αίτόας τή; άνακα,λΐψεω; ταύ¬
τη; εδόθη .-τροσταγή νά ψύγωσιν
εκείθεν όσοι των Έλλήνοιν δέν
Τ)συ. ΐγκάτοικΌΐ" εγειναν δέ και
κατ' οίκου; ίρευναι εί; εϋρεσιν
:<ρινττομένων, ώ; νπώπτευεν ή Άρχή, δπλων κ,αί πολ.εμε-ίροδίοον· παρετηρήθη.οαν καί διάφ<Γ[ί«. μέρη τής πόλίίυ;, δπον έψι6ιιρίζετο ότι ίιπε-σκάςρ'θηισαν ύπονομοι, ΐν οί; α'νβφωπσι έκρΰ.ιτοντο, καί ό- .τλα <χπεταμιεν'θησαν εί; χρήσιν, δοθέντο; τοΰ σηιΐιεϊου' τόσ«; φό- 6ος καί τρομος κατέλ.αδε τήν Πύλην" και εντέυθεν, φαίνεται, προήΛ,θί κυρίως ή άπληστο; αί- μάτων παραφροσύνη τη;... ΤήΛ1 Η Μα<ρτίιου άν ε γνωσθή μυστικόν φΐί.μάν> καθ" δλα τα τξαμία τή;
Κωνσταντινονπόλεω;, δι1 ού πα-
ςτΐγγέλλοντο δλοι οί πιστοί νά ή-
ναι διά παντός άγιίΛί-τνοι καί ε-
ΐοιμοι πρός άντικ,ρουσιν των έν
ιοΐς κάλποις τοΰ κ<)άτους έμφχ"- λευύντον εχθρόν, καί οί μή έχον¬ τες δπ/,α λ α άγορασωσι πιολοΰν- τες και αύτά τα σκεπααματά των, διότι ό κ.ινδυνο; ήτο πες>ί τόν ό¬
λον... Σνγχρονο; ή είιουσία έ¬
φερεν είς την δασιλεύονσαν πλή-
1>ος Άσιανών στρατιωτον και
την 14 διέταξε νά ύπλ4ΰ3όσι και
δλοι οί Ιν Κωνσταντινονπόλ.Η Ό-
θιομανοί. Άφ' ού δέ ΐ'στηοε παν-
τον φιλακάς, ίκινησεν άμε'σως
χείρα ΰαρεϊαν καί μιαιφονον
5ναιί)' δλων των σημαντικόν Εα-
λήνων άνεξετάστο); κα'ι άχ^.Γΐο;·
αι οΐ)άα4 καί οί γΐΛαικιυνϊΐαι τιυν
έπατήθι,σαν, αί φνλακαι έγέμ.σαν
νπόπ,των, αίμοχα.ρείς 'ΛσιαΛθί σει-
οντε; γυμνάς τάς ρομφϊαα; καί
φςΐκίττοντες περιέτρεχον πλΓ'θυ-
δόν τάς όδους και τάς άγορας
θΰοντε; κι4 άπολνοντε; όσον; τού
κοινοθ λο>ον άτήντί')ν, άνευ αδεί¬
ας τής κυ&ερνήσεα»;, άλλά κα'ι ά¬
νευ κωλνματος· η πο,λιτ.κή δέ
λύσσα σιινώμοσε μετά τού θ·ρη-
σκίντικοΰ φαΛ.ιτισμοϋ κατά των
όποοτατόν και τόν άπΐΰτων. "Α¬
νευ άποδΐ.ξει^ν ή ένδείξεον Αλ^'
ίπί άπλ.ή ίπο|-ία ειλκυαν κατα
δΐίχ,ταγήν τής έε^υσίας τούς γνω-
στούς ΧριιστιανΌύ; ίί; σφαγήν Γ|
εϊ? άγχόνην άλλον; εσφαξαν ε¬
πί τόν δδόν, άλλον; ΐκρέμων ά¬
πό τόν παραθύρων τόν οίκ.ιόν
τίον καί έμπροσθεν των συγγί-
νων τιον, άλ/.ον; παρεδιδαν εί;
τα βασανιστή,ρια' έκκληοΐα; έ'ΐιί-
«ιναν καί έγνανωναν, οίκία; κατη-
δάφιζαν, περιονσία; έδήαεναν,
γυναϊκα; καί κοράσια ήρπαζαν...»
Επί τρείς μήνε;, άπό τό Μάρ¬
τιο ώ; τό Μάϊο τού 1821, δεν
.τρ,ρνοί'ίτε σχεδόν ή,αερα πού νά
μην έκτελ*σθοΰν μερικοί άπό τού;
έ-πιφανπ; "Ελληνε; τή; Πόλης,
κληρ'ικοι ή λο,ικοί. Ό Σπυοιδ όν
Τρικονπη; άναφερει ιιέ τα όνό-
ματά τού; τα θι'ιαατα αΰτά τή;
σουλτανικής θηριο&ία; και τα
τοαγικά περιστατικά τού άφανι-
Οιμον τοη', κα'ι σιινεχίζει τή δ.ή-
νηβή τον ετσι:
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίζεται)
ΖΩΟΦΙΛΟΙ „
Κατά μία πληιροφορία τα πο-
λύχςκοιμα παπαγαί.άκια άκρίΰηναν
στό διπλάσιο τή; τιμής.
Τό «σοδαρό» αύτό γεγονό; δ-
πο>; μέ έπληροφόρησε φίλο;, ό-
φείλεται στή μεγαλντερη ζητήση,
άφ' ένό; καί στόν πε.ριορ".σμό τή;
είσαγωγή; άφ' ετέρου.
Καί ώ; έδό, εννηά εχει ό μή
νας. Ναί! Μά ελα πού ή πληρο
φορία έφθασε καί στ' αύτιά «ζο>
οφάλΐΜν» π»ύ μένεα επνεαν έναντι
όν τοΰ δη,ιιάρχου Πειραιώς, γιατί
κρατοΰσε δέσμια καί φνλακ-ισμένα
τα πολντιμα εγχροιΐι^*· φτεροοιτά.
— Τέτοια «σκληρότητα», όιμολο |
γοϋμε πώ; δέν περι,ιιέναιαρ Από
τόν ρέκτη δήμαρχο, έδήλοκταν.
Καί Αμ*σ<υ; απεφάσισαν νά &ρά σονν, γιά νά δ'άξουν στά πιαπα- γαλνάκια την άξία τον;. Στά 6αθειά μεσάννχτα ?καναν τήν έπιίσκεψή τους στό κλονοί, τό ανοιζαν μέ τήν άνεσή τους, τα μά .εψαν δλα καί τό πρ·ω· πρός ί«ιΐ/ ληβη στή λαϊκή. — Πάρε κόσμε, .τάρε μοσχοα ναθρεΐμένα καί ... χαίδεμένα ά,τό ιμικροΰς καί μεγάλον; ντάπιον; καΐ ξένον; καί στό μισό τή; τι¬ μής. Οΰρά, δέν λέτε τ^ποτα, δσοι εί χαν πληροφορηθή γιά Την ανξη- «η. Καί δός μόν κα! μενά Μπάςι μπα. Είχαν 6ε6αια πληροΐφορηθή γιά τήν αυξήση δχι δμως καί γιά την •/λοπή. Γι' αυτήν έμαθον Αργότε ρα Απύ τήν άστυνομία, ή όποία, δυστΐ'χός μερικά μόνο μπόρεσε νά επιστρέψη στό κλουτη. Στιμ.τλήρωσε δμω; κατά καπτΗ όν τροπο την σΐ'γκοιμιδή, μέ την είσαγωγή τόν «ζωοφίλων» σέ δλ λο κλου6ί. ΒΙΣΦΟΣ ί·®!*®®®®®®®®®®®®®!**!*^^ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ Κΰριε Διεϊ·θι·ντά, ΊΙ Έλληνική έπιστή'ΐη τον; τε λενταίον; καιρόν; εσημείωσε κα τακτήσεις θανμαστάς καί τό Ελ¬ ληνικόν ίίνοιια εί; τόν τοαέα αΰ τον νι|»ο')θη διεθνώς. Χρέ·ος δλ(ον ιιο; είναι νά έπισΓ,ααίνοναεν κάθε σημαντικήν εκάστοτε Ελληνικήν προσφοράν εί; τόν Έπιστημονι- κύν τομέα. "Ας μοΰ έπιτρέψητε σΐ'νμερον νά κάμ(ΐ> μνε.'αν διά τής έγκρί-
τον εφημερίδος σας, μιάς λίαν ά
Ειολόγον επιστημονικής .τραγματεί
α; πού έκυκλοςρόρησ,ε πρό τινο;
χρόνον είς έξαιρετικώ; καλαίοιθη
τον τάιιον, πραγιιατεία; εί; τήν
όποιαν διαχέεται ή έπιστημονική
όκτινοβολία ενός διακεκριμένον
"Ελληνος έπιστΓιαονος, τοΰ νφη-
γητοΰ τοϋ ΓΤανΐΓπιστηιίιθα' Αθη¬
νών κσί Διευθυντοΰ τής Όςρθαλ
μολογικήι; Κ/.ινική; τοΰ Νοσοκο¬
μείον «Ή Παμμακάοιστο;> κ.
Ιωάννου Φρονιμοπούλου καί των
έν τώ Ίδρνματι τούτιο Όφθαλ-
μιάτριον έκλεκτων συνεργατων
τοΐ' κ.κ. Γ. Χείλαρη, Ν. Λάμ-
Λροα', Ν. Πελέκη καί Χ. Χριηστά
κη. Ή «Θεραπεία τής Άμβλιιο
.τίας έκ στβα6ισιμον» ΐΐναι ό τιτ
λος τοιϋ βιβλίον καί Αποτελεί τό
.τερ'.,εχάμενόν τού Εϊσήγησιν είς
τό Γ' Πανελλ.ήνιον Όφθαλμολο
γικόν Σ·νέ&ριον τό σι·νεΛθόν πρό
τινος χρόνον έν Αθήνας. Τό με-
λέτηιια ρΐναι έξόχιος ένδι«φέιςον
δχι μόνον διά τούς θερ.απεύοντα;
την όςρθαλ^μοιλογικήν επιστήμην
άλλά διά πάντα μελετητήν των
κοινωνικον προβληωάτων τα ό-
ποϊ« διά τήν Λρθήν άντιμετώ.ιι
σιν τον εχονν ανάγκην τή; κα-
λή; ΐπιστημονική; έριεΰΛ·η·ς, κριτι
κης καί άνιχνε.ΰσεως. Τό τεράστι
όν θέμα τή; καλής ϋγείας των
όφθαλμών, ιδία είς τήν νεότητα,
εχει ανάγκην άμεσον άντιμετωπί
σεως υπό τοΰ κράτονς. Μεταπο-
λεμικώς ίδίο>; αί παθήσει; τόν
όφθα?^μό)V, καί δχι μόνον εί; τού;
ώρίμον; τήν ηλικίαν άνθροιπου;,
εχονν πάοη όνησνχαστικήν έκτα¬
σιν. Αύτό τό πρόδληιια, αύτό το
θέμα, ά,τασχολεΐ τύν «ϊκάαατον έ
.τιστήμονα κ. Φρονιμόπκα'λον καί
τοί>; σΐΛ-εργάτε; τού έν τή μνη-
μονετ'ομένη περισπουδάστω πιρα-
γματεία. 'Ενδιατρέοονσαι αί ίκτι
θέμεναι άπόψεις τιον, θανμαστή
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
(Συνέχεια έκ
Τό πεοασμένο χ,οόνο δταν 6ρι-
σκύτανε, λόγω τοΰ Σι«νεδριοΐ',
στι'ι Βιέννη, ίΐχε κ,αλιέισιει, κατά
σύσταση τού Ζαλύκη άπό τό Πα¬
ρ ίσι, τόν Τσακάλίθφ καΐ τού άνέ
Οεσ,ε νά ταξιδέψη στις έλληνικές
χωρε; καί νά μελετήση, επί τό¬
πον τήν δυνατότητα δημ,ιουργΐ'1;,
μυσιική; ήγετική; όργάνωσ,;;,
γιά νά μη βρεθή τό έ'θνος Ακέ-
φα/Λ &μα θά σήμαιν* ή ό>ρα τού
λυτρίομοΰ τού. Έπόμενο ήταν νά
φοόηθή μήπως ό Τσακάλ.ωφ πιςο-
χόρι,σε άπό τή μελέτη στήν π,ρά
ξη καί μήπως αύτός ό Γαλάτης
έρχότανε Αιποσταλψι,ένος άπό κά-
ποιο μυστικό έπαναστατικό κομιτά
το νεαρόν θερμοαίμίον, ίχανόν
νά ξεσπαθώσαι»ν πρίν τήν ώ·ρα
τονς καί νά τοΰ κατα&αραθρώ-
σοχ·ν την εύρντατη καλομελετημέ-
νη πολπική τον.
*Όπ<ι>ς καί νάχη, θεώρη(ΤΕ τό
ζήτημα πολύ σοβαρά. Μέ τή
νηση καί τήν σννείδτ{ση ριιτΚ'-
ντι; «ού τόν χαρακτήιςιιζαν, εδει-
ξε τήν έπιστολή τοΰ Γαλάτη στύν
Τβάρο καί τού άνεφερε τίς υπυ-
νοιες καί τοιύς φόβον; τον. Ή
αντιδράση τοΰ Αλεξάνδρου, δέν
ϋπήρξιε, δσο την πε^ίμενε, αύστη
ρή. Καταδίκαζε τί; #Λαναστάσει;,
τού.
να τήν οϋσιώδη
«Σπον
ή έιιπειρία τιον, άννπολόγιστο;
σιμβολή τιον ΐί; τήν ειδικήν
πΐσιτμονικήν εο-ενναν τοΰ προβλή
ματο;.
Ή Έλληνική καί ή ξένη Βιδλιο
γ.ραφΐα παραλΛήλ<ο; πλχνσιωτάτη. Ή σύντομο; — έξ άλλου — έν περιεχόμενον τον βιβλίον εί; τήν τώ Ιδίω τόμω μετάφρασι; τού Αγγλικήν, Γερμανικήν καί Γαλ λικήν γλώσσαν όλ.οκλτ,ρώνονν την αρτιότητα τή; Έπιστημονική; αΰ τή; μελέτη; μέ τήν οποίαν οί σνγγραφεΐ; τη; δέν έτίμησαν μό νόν τού; εαυτόν; των άλλά κνρί ως τήν Έλλάδα μας. Μετά τιμής ΙΩ. ΑΝ. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΤ ΪΤΝΕΧΕΙΑ είς τίιν 6ην σελίΛιι άλλά δΐν θά τοΰ κακοφαινότανε νά Έερΐ τού; Γραικοϋ; προετοι- μασμένου; νά ίπαναστατήσοΐ'ν κα τα τού Σουλτάνου όταν θά τοϋ κή.ρνττ.ε τόν πόλεμο. Φτάνει νά μή κάνανε κα,μμιά 6ιαστική άπρο νοηοία -λοΧ τοΰ χαλοϋσαν τα σχέ- δια. Σύστησε στόν Κα,τοδίστρια νά δεχθή τόν Γαλάτη, νά τόν α¬ κούση καΐι νά τοΰ άχακΰΐ&ή κατά τή κ,ρίση τοι», σνμφο,να μέ τήν .-τοληική τους γραμαή. Ό Γαλάτης έφθασε στή Πε- τρούπολη όρχές Νοεμβρίου 1816. Πφραστικός άπό τή Μόσχα συναν τήθηκε μέ τόν Τσακάλωφ καί τόν Κομιζόπονλο καί, κατήχησιε τόν εκπτοτο ήγε,μόνα αή; Μοιλδαβία; Άλνέξανδρο Μανροκορδάτο, τόν Ριξάρη, τόν Μάνθο, τόν ΙΙατζιμά δή καί τόν Πεντί·οέκα. "Ηταν έΛ'- τιιπ<ι)σιαν.|ό;, εΰφ)οαδ·ήις, πειστι- κό;. Φαντασμένο; άπό φτ·σικοϋ τού, πήρε κι' άέρα μέ τίς ίπιτυ χύρς τον καί Οάλθηκε ν·ά έπηρεά ση τόν Καποδίστιθΐα μέ τό .-ταροΐ' σιαστικό τού. Φόρεσε στολή «μαγ γιώρονϊ·, ταγματάρχη, τή; Έπτα νησιακή; έθνοφρουράς, καί στή κάρτα ποΰ δωσε στόν άς".ιό·δ:ο νά τόν Αναγγείλη, άναγραφό·ταν? «κόιμη; Νικόλαο; Γα?Λ.τη;», ενώ δέν ήταν οίτε άξι*)ματικός οΰτε κόντες. Ό Καποδίστριας τόν δέ χθηκε μέ τήν γνωστή άνέκφρα- στη «ύγένειά τον ποϋ &έν σ' ά- φηνε νά μαντ«τ.'<στις τίς διάθεσις έ'να 6λέμμα στήν, Ιπίτηδες άνοιχτή πάνω <Τΐο γρα φείο το-υ ί.τιστολ.ή τοϋ Γαλάτη, σάν νά εΤχΐ ξεχάση τό πειριεχό μενό της, ν.αί διάδασε χαμη,λόφω δαΐο έθνικό γεγονός κ.αί 6αρνσή μαντες αποφάσει;... σοδαροτάτη πρόταση...ϊ>. Σήκιοσε τα μ<ίτια καί κοίταξε τόν ΓαλΛτη εριοτη- ματικά. — Σάς άκοΰω κύριε Ό Γαλάτη; δέν μπόρεσε νά συγκ.ρατήση έ'να μορφασμό δτνΐα- ς. Πεςιί,αενε πώς ό Καπο- 3 «τ*' ΊΙΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΤ Τα βιβλία καί οί άνθρωποι Γ,»;* ΛΟ1ΌΣ ΔΡΑΣΗ ΤΟΜΟ Σ 1970 — 1971 Έκ- ^ΐ" ~~ Δ'Έυθύντρια Ίσα6έλ )(?ον*α· σελί&ε; 225, *!1.λ6γον Μιχρασιατών. ίίΚ το{ ν " ι θη στόν αυτόν τ(>μο δσα έ
.-ννεύματος»
"' έ-ϊνον τής
^ ογάτες πανουσια.-τ(ιν
ί -», **πβοοω-ο«ς τής Μ.
'· Αλλοι, λογοτέχνες, ποιη-
τές, καλλιτέχνες, Οστερα άπό 6ιο
γοαφικά σημειώματα, εδτοκαν δεί
γματα τού Εργου των. ΙΙαςεου-
σιάζοΛ-ται διάφοροι Μικρασιάτες
πού έ'δρασαν κατά τ><ν ενα ή τ<Α ά'λ.λον τρόπο στήν Έλλάδα, στή Δυτ. Εΰίώπη, στήν Άιιερική ή άλλοΰ, ένδια<ρέρονσες φνσιογνωμί .ε;, ή καθεμία μέ τήν ίδιοτνπία τη;. Ξαναβλέπο), ΰστερα άπό 40 χρό νια σχεδόν, τό δνομα τοΰ Έλλη '.οαμεοικανοΰ σνγγοαφέα Μιχά- λαρον (δέν εΐμαι καλά καλά 6ε- 6αιος αν κατάγεται καί άπό τα Βονολά). Μέ ξάφνισε ή νπτΐρξτ) «πίΐνκαραΰονρνιακοΰ» σύλλογον ο τ ην Άμερική. Όνομάζεται «Κα ράβουονα» καί συγκεντοώνει φύγονς καί μεταναστες, σχεδόν σν·μ:τατριώτες μόν, άπό τή χερσό νησο Καράμπονρνου, τμήμα τής Έσνθραίας Χερσόνησον, δορειοδυ τικά τόν Βονρλών, στά ριζά ταΰ μεγαλόπρεπου βουνοΰ Μίμας ({>-
ψόμετιςο 1.000). Ό πρόε&ρος τοϋ
σκλλόγου, πού διηγιέται σύντομα
τήν Ιστορία τού, λέγεται Γεώργι
ο; Δ. Πανταζή;. Τό δνομα Παν
τα-ή; ήταν γναιστό στήν Έρυ-
θραία Χερσόνησο. Δέν είναι ώ,τί
θανο ό πί/ππονς καί ό πατέρας
μόν νά άγόραζαν καί τή σταφίδα
τής οίχογένειας των Πανταζή-
δο>ν. Άπό τα Καράαπουρνα οί
εξαγωγεϊς τόν Βουρλόν προ-μη.
θενόνταν τί; διαλεχτές ποιότητες
κ.(ί'ι ή όνομασάα «Καρά,απονΛνου»
στό έιμπόριο νποδήλο)νε την κα-
λΰτε,ρη ποιότητα τής «τονλτανίνας.
Τώρα 6λέπο) ότι ό Δημήτρης
Μιχάλαρος ήταν Άλατσιατιανός.
Πολλά ένδιαιφέοοντα γιά τή Ρω-
μιοστ'-νη τή; Καπ.ταδοκίο; είναι
σνγκεντρω,μένα μέσα στον τάμο
€Μι·κ«ασιατικα» ποΰ, εμέ προσω-
πικά, μέ συγκινοΰν ιδιαιτέρα, διό
τι Καππαδόκης ήταν καί ό παπ-
πούς μόν, ό πατέρας τής μητέ-
ρας μόν.
Έξόν τα δημοσιεΰ+ιατα τής Ί
σα(>έλλας Μαλό6ρου6α, πού θί-
γουν διάφορα μικρασιατικά θέ,μα-
τα, άναφέρω μειρικές Από τί; πιό
άξιοσημείωτε; έργασΐε;, έ'τσι στήν
τύχη: Άγαθέ; σχέσει; Έλλήνων
καί Τούρκων τή; "Ολγα; Βατί-
δη (μέ ίκ.ανοποιεϊ ή έπιμονή της
στό νϊγονός τής άνάγκης νά σι·ν
νεννοηθοϋν οί δνο γειτονες λαοί),
Τα Κάρβουνα στή Σίμύρνη τοΰ
ΔΓ,μητρίον Άρχιγένη, Στίς Έστι
άδε,ς τής Ίίονίας τοΰ Στεφάνου
Τσατσονλα, Ή Σαπφώ καί ό ΰ-
μνος στήν Άφροδίτη τής Σίτσας
Καραϊσκάκη, Οί "Ελληνες τής
Κα.τπ>αδθ"/άας κλπ. τής Αλεξάν¬
δρα; ΙΙαραφεντίδη, δί<ο άρ'θρα τοΰ Θεοδώ,ρου Θεοδο>ρ(6η (πρ<ι>-
τοπρεσβνιτέρου), δνο έργασίες τοΰ
Κΰπρον Χρνσάνθηι άπό τήν Κΰ-
λοό, έπιστολή Άθανασίου Καρύλ
λου καί «Έστία Νέας
τοϋ Πάνου Χαλδέζου.
Ίδιαίτιερα μέ ίκανοποίησαν τσ
μεταφράσματα άρχαίίον ελληνι¬
κόν έ.τιγραμμάτων τού Βασίλειον
Ί. Λαζανά, λε.τταίσθητου χεΐιςι-
στή τής νεοελληνικής γλώσσας,
Λαύ τόσο καλά κατέχει τήν αϊσθη
ση τοΰ ποιητικοΰ ρνθμοΰ. Νά δια
6άζη; τα κείμενα τον Λαιζανά εί
ναι αίσθητικήι χαρά. "Α; αναφέ-
ρω καί τό «Ή μνήιμη τή; Έλ¬
λάδα;» τοΰ συναδέλφου Ήλία
Ι3ενέζη πού παρολλτϊλίζει ΪΓΤτορι
κά περιστατικά άναφερομενα στή
Μικρά Άσία συνθέτοντάς τα σέ
ένιαία είκόνα τή; Ίστορίας, τής
πάντοτε παρούσας, τής σνγκ/.ονι
στικά έπίκαιρης. Καί πρίν κλεί-
σιο τό στ)μεί<ι>μα, α; τονίσο) τόν
θαιΐμασιμό μόν γιά τήν καταπλη-
κτική σταδιοδροιμία καί τή διρά-
ση τοΰ Άντωνίου Ιω. Μίλλβρ
(Μνλοιναδάκη) άπό τόν Τσεσμέ
ί Κρήνη) τής Έρυθράς Χερσό¬
νησον, άλλ.ον κ«ί αυτόν σχεδόν
συμπατριώτη. Τό πανέξνπνο 6λέμ
μα τού έξηγϊϊ τή σταδιοδρομία
τον.
"Ενα σφάλμα, έπισηιμαίνι» σε
διάφαρες έργασίες έδω κ' έκεΐ
τοϋ τεΰχους, κάτι δμαις πού δυστυ
χό; άοχίζει νά κάνη θρανση, σέ
λογή; λογή; κ,εί,μενα: λογοτΊεχνι-
κά, δηιιοσιογραφΐκά κ·ά., τόν
μεχιριτισμό: Τήν χρήση (κα
τάχρ^ση) τοΰ μ έ χ ρ ι μέ αί
τιατική. .Είναι πληγή. Τί άνάγκη
νά γράφοιιν «μέχρι τό 1957» «ιιε-
χρι τόν τάφο τον» καί ήλλα πα-
ροαοια, τή στιγμή πού κχααε στή
νεαελληνική γλώσσα τα: ώ;, έ'ω;,
ΐσαμε; "Η θά ,είπής καί θά γρά
ψης: μέχρι τοϋ 1957, μέχρι τοΰ
τάφον τού ή, άν τό θεοιρής καθα
ρενοΐ'σα, είπέ καί γράψε, δπο>ς
τό ελεγε ή μητέρα σου:
Ισαμε τό 1957, ίσαμε τόν τάφΌ
τον.
Αύτά είναι έλληνικά. Τα αλ-
λ.α είναι «6αιρ6αρισιμοί». Προσοχή
στή γλώσσα, στήν καλλιέπεια, στό
ΰφος είναι τό ΰ|ιιστο αίτημα.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Η ΑΙΒΝΙΑ ΑΓΑΠΗ
Τοΰ συνεργάτου μας
Μεταξύ των τοιον μεγάλ.ων
χριστιανικόν άρετών, τής πίστε-
ιος, τής έλΛΐδος κίΐι τή; άγάπτ,;
πού άποτελοϋν τό θεμέλιον ΐή;
πνενματικής ζι>>ή; τοϋ χοιστιανοΰ
θειοτέρα καί άγιωτέρα εΤναι ή ά
γάπτ;. Άλλά .τό; νά διαπλευση
κανείς τό απέραντον πέλαγο; τή;
άγάπη; άπό τή; ίηρυ,λή; αυτή;
θεωρίας μέχρι των απειραρίθμων
πρΐΐκτικών έφ<αριμογών τη;; "Ό α γιος Ιωάννης τή; Κλίμακο;, ό εκ τόν έςσχωτέρων· νηπτικων Πά τέρων τή; Έκκλησια; μα;, ελ.ει:, υτι ό νοϋ; έκείνου πυύ έπ.χειρετ νά πλεύση τό &αΟΰτατον, .-ΐο.λι·κν μαντον καί πλήρε,ς κινδΰνο)ν πέλα γο; τή; άγά.τΓ.; κηδυνεΐ'ει νά πνιγή καί νά καταδνθισθή, δπιος καταποντΐζεται τό μικρόν σκάφο; πού επιφι>(:·τί",εται τό φορτίον έ
νός μεγάλον π>Λ!ον.
Ό θέλ.(ΐ>ν νά ομιλήση κατά (>ά
θο; καί πλάτος, συνεχίζει ό δγιο;
πατήρ, ,τερί τόσου μεγάλοι· πρά
γματος, δ.Ίως ή άγάπη, σφάλλει
καθ' ΰπερβολήν, διότι ό,αιλεϊ .ΐ;ρί
Θεοΰ, ό οποίος είναα άγάπη καί
ίξιχνιάϊων κανείς τα τοϋ Θεοϋ
όμο.άζει μτ τόν τνφλ,όν εκείνον
ποϋ προσ.τα'θεϊ νά μετρήση τήν
άμμον τή; θ^'.λ^άσσης. Μόνον οί
Άγγελοι καί οί "Αγιοι ήμπαροΰν
νά όμιλοΰν περί άγάπη; κατά
τον φωτισμόν καί τήν δύναμιν πού
δίδει εί; αΰτούς ή βεία έ'λαμ-
ψις. Πράγματι ^αί ασθενει; άνθρω
πινοι δυνάμει; δέν προσφέρονται
δι' έν τοιούτον έγχεί<;ημα. "Ομιος εκκινοΰντες άπό τα ύάθη τής πι- στεος καί μέ ύδηγόν τον λόγον τον Θίΰΰ λαμβάνομεν τό θάορος /.αι τήν δύναμιν νά έπιχειρησω- μεν τήν επίπονον διαδρομήν ποΰ όδηγεϊ είς τό βασίλειον τής άγά πή;, εχοντι; νπ' όψιν τόν νόμον πού ίσχύει είς τον πνευματικόν κόσμον: «ή δύναμις μόν έν άσθε νεΐα τελει·οϋται». Ή άγάπη είναι μιία θεία όμβάοσις καί κάμνει τηλ ψυχήν είς τήν όποιαν ήιθελε κα- τοικήσει, ομοίαν, κατά το μέτρον τού δννατοθ, μέ τόν Θεόν. Ή έ- .έργεια τής άγάπης είναι μία μέ θη τής ψνχής καί είναι αμετρος ο,ΰτής πόθος δλα δέ τα χαρίσΐμα- τα τής ψυχή;, ή πίστις, ή μακρο θυμία, ή ύ.ιομονή καί ή ταπείνω σι; πηγάζονν άπό τήν αγάπην. Ή άγά,τη είναι 6έλο; πού πληγώ νει ίήν . ι> Ιπν καΐ πί,ιοξενεΐ πό
νονς σφοδρονδ και τύτ« ή καρδια
τρέχει νά έναγκ.αλισθή τόν πο¬
θούμενον άδυνατοΰσα νά τόν άπο
χωρισθή. Καί Αγαπηιμένος καί λο
θονμενος φίλος διά τάς καθαράς
ψυχάς είναι ό θεός ίίς τάς αγ-
κάλας τοΰ οποίον « άγαπώσα καρ
διά ίατρευει τάς πληγάς της, πί
νει καί σβήνει τήν φλόγα τη^, δ
πιος ή έίλαφος έπιποθεί τάς πη¬
γά; των υδάτων διά νά σ6ηο;|
τήν δίψαν τη;. Έπιποθοΰμεν οί
ιίίλ'θρωποι ν ά σβήσο,,μεν την δίΐ|>αν
μα; είς την πηγήν τή; ζωής είς
τόν παντοδνναιμον καί αιώνιον Θΐ
όν. Αυτόν τόν πόθον έκφράζει
ό ψαλμιοδός δταν Αναφωνεϊ «'Κ-
δίψησεν ή ι|Π·χή μόν πρό; τόν
Θεόν τόν ίσχνρόν τον ζόντα». Ή
άγάπη είναι ή δημιονργική καί
σΐ'νεκτική δνναμι; τή; ζωή;. Εΐ-
ναι δπιιονργική διότι έκ τής θεί
άς άγαθότητο; εγεννήθη τό Σχ'ιι
.-αν ν.ίΐί έξ αίτής επήγασεν ή
χάρις τής Α-τολντρ,ώσεως διά τοΰ
Ίησοϋ Χριστοΰ, ό όαοϊο; είναι ή
πλήρη; ένσάρκωσις καί άποκάλυ
ψις τή; άγάπη; τοΰ Θεοΰ.
Ζόν έν τή άγάπη σηααίνει ό¬
τι ζω εί; τήν σφαίραν τοΰ ΙΙνεΰ
ιιατο;, δ.του πλημμΰρα φ'οτό; πε
λοΰει τό 6αθύ νόημα τή; ξωή;.
Ή άγάπη δέν είναι δημιουργο;
μόνον σοΐιμάτων άλλά καί πνενμα
τικόν ΰπάρξε<ον. Έκεϊνοι ποίι ά- γαπόνται δημιουργοΰν τό σόμα έ νός άλλον δντο;, άλλά καί, μέσω αυτόν έρχεται εί; τήν ύπαρξιν όν Πνευματικόν. Λέγοντε; ότι ό Θεό; άγαπά τα πλάσιιατά Τού έννοοϋιιεν δτι άγκα λιάξει δλα τα δντα, εί; τα όποϊα δίδει τήν κίνησιν, τήν ϊωήν, τήν πνοήν υμΧ τα πάντα. Ή άγάπη τή; ιιητέρα; πρό; τό παιδί τη; μά; δίδει μίαν άμνδράν είκόνα τή; άγάπης τοΰ Θεοϋ πρό; τα δή μιουργήιΐιατά τού καί δεδομένον δ τι αύτά προήλθον ίκ. τής άγάπης Τού δεικνύουν δτι δέν ΰπάρχει δια Φ&ρά μεταξύ δημιουργία; καί ά¬ γάπη;. Το υτι εχομεν καί ημείς τα δή μιουργήματά Τον τήν δυνατότητα νά άγαπομεν είναν διότι ή Ιδική μας άγάπη μαθητεΰει είς τό σχο λει'ον τής Αγάπης τοΰ Θεοΰ. Έ- μάθαμε την τέχνην τοΰ άγαπαν καί σχηματίνθμεν μέσα μας άπο θέματα έκ τοΰ θησαυρόν τή; άγά πή;, διότι ό Θεός μά; ήγάπησεν. Ή άμαρτία εδημιούργησεν έ'να χάοτμα μεταξύ δημιουργοϋ καί δή μιονργήμάτων καί τό χάσμα αΰτό έ'πρεπ.ε νά πλνηρωθή. Τό χάσμα τό πλη,ρ,οΐ ή Αγάπη καί έπειδή εί μεθα καί όντα σαρκικά ή άγάπη τοΰ Θεοϋ εκδηλούται ώ; άγάπη ενός Θεοϋ σπρκ.(ι>θέντας, δποις ό
Κνριος Ιησούς. Ή άγάπη εΤναι
κ-αί δΰναμι; συνεκτική των δντων,
ονσφίγγει τα δντα είς μίαν ένό
τητα καί δι' αυτή; έπιστρέφοιμεν
εί; τήν άρχικήν ένότητα τή; ζω¬
ή;, είς τόν θεόν.
Ή άγάπη δέν παν£ς
και διδοΐΎ δαψιλώ; διά νά άνα-
κονφίσονν τοΰ; έν όσθενεία Μά
πτοχεία άδελφού;. Εί; μερικάς
περιπτώσει; καί τουτο σνμβαίνει
είς τάς ψυχά; τόν μεγάλ.ιον χριστι
ανόν μνστικών, ό Γσο>τερικό; πό
θο; τή; έπικοινονία; διά τή; ά
γάπης ιιετά τοΰ θεοΰ καί τόν
άνθρωπον λαμβάνει διαστάσεις
πιιςκαιά; καί φιθάνει εί; άσυνήθη
παροξι^σμόν. Ύπάρχει δμ£ο; μια
γενική τάσις ϊί; τόν ορθόδοξον
ανατολικήν ιΐιυστικ'σμόν νά τονίζε
ται περισσότερον ή άγάπη πρό;
τόν θεόν καί μιά άνάλογος τάσις
ίί; τόν δυτικόν χριστιανισιμόν νά
τονίζεται έντονο>τερον τό προσω¬
πικόν καί ανθρώπινον στοιχείον έν
τή Αγάπη.
Άναφέρο δνό τυ»τικά παραδεί
γμα τα πού χωρί; νά είναι μεμονω
μενά είναι ένδεικτικά των τάσεον
καί τή; ίδιοριθ'ύθιμον ,τνενματικότη
το; τοΰ άνατολικον καί δ·τικοΰ
μνστικισμοΰ. Ό άγιο; Ιωάννης
τή; Κλίμακο;, ώ; άντιπΐΐόσωπο;
τοΰ άνατολικοΰ ορθόδοξον μυστι-
κισμον καιταφλέγεται. άπό τόν πό
θον τή; άποκλειστική; άφιερώσε-
(ο; εί; τόν Θεόν καί μακα-ρίζει
εκείνον ποΰ εχει τόσον πόθον πρό;
τον Θεόν, όσον εχα ό μανιοώης
έραστή; εί; τήν ερο)αένην 'του
άπό την οποίαν κυριαρχείται ό
νονς τού νύκτα καί ημέραν καί έξ
αίτίας τής οποίας λησμονεΐ όλας
τάς νποθέσει; τον καί, είναι 6ν-
θισμένο; εί; τήν Αγάπην τον.
Εί; την πνευαατικότητα τοΰ
άγιον Φραγκίσκον τή; Άσσίζης,
ό όποίο; συγγεΛ'εΰει 6ε6αΐίϋΐς μέ
τό άσκητικόν πνεΰμα τής άνατολι
κή; όςιθοδοξίας, εύρίσκοαεν έντο-
νιυτέ^αν τήν τάσιν, όπως έναγκα
λισθή μέ τρνφερότητα καί σνμπό
νοιαν δλα τα δ»)μιουργή,ματα. Ή
άγάπη τον πρό; τόν πλησίον τόν
ώθεί νά ασπάζεται τούς λεπροΰς
καί τίπατε δέν εξαίρει άπύ τήν
Αγάπην τον, οΰτε τήν άρρώστεια,
ο55τε τόν θάνατον πού άποκαλεϊ
άδελ-φονς τού.
Ζω έν τή άγάπη σηιιαίνει ζω
έν τω Θεό καί ΐν τή ένότητι με¬
τά των άλλον άνθρώπιον. 'ίΐ ά
γάπη έ'χει πάντοτε χαοακτήρα
προσωπικόν δέν είναι ή άγάπη
τού Απροσώπον, τού γενικοΰ καί
τής άφηρΓ,ιιιένης ίδέας καί χωιρίς
νά πεοιορίΐεται αποκλειστικώς είς
ωρισμένον πρόσωπον επεκ.τείνίται
ί είς δλ.α τα ίίίλλα. Αυτή ή Α-
γάπη πρός δλοτ'ς δέν διασκορπί-
ξει, ά'ύΑ τουναντίον ένισχύει. τήν
αγάπην μα; ποϋ ΐκ προτιμήσεως
αισθανόμεθα είς μεγαλ.ΰτερον 6α
θμύν πρός ενα ή καί περισσότερα
πρόσονΐα. Τό νά άγαπΑ οιμο; κα
νείς αποκλειστικώς ενα πρόσωπον
ή μεςικά πρόσίοπα μόνον τόν συγ
γενή, τόν αδελφόν, τόν φίλον χω
ρίς νά άγαπσ, όπως πρεπει, καί
όλον; τούς άλλ.ονς είναι κλοπή
τής άγάπης οχι μόνον άπό τα ΰΧ
λα πλάσματα, Αλλά καί κλοπή είς
6άρος τοΰ άγα,τόντος. Ή άγάπη
είναι πληράτης καί μόνον ώς κα
θολική ένσαρκώνει τό άληθινόν
νόημά τη;. Ώς σννεκτική δύνα¬
μις μάς άποκαλνπτει τήν ένότη
τα τόν πάντοιν καί τό κοινόν πε-
πρωμένον. Ό σΰνδεσμος τή; άγά
πή;, λέγρι ό Άπ. Παΰλ^ο;, εΤναι
αυτή ή ζοή τής τελειότητος.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ΕΟΡΤΉ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕ¬
ΡΕΙΑΣ ΚΡΗΝΗΣ (ΤΣΕ¬
ΣΜΕ)
Ή Ιπέτειος έο,ρτή τοΰ ΣωματεΧ
ου τ-ών Τσεσμελήδον, ή γενομένη
την ΙΟην Φε6ροτ>αρίου, ημέραν
τού Άγιον Χαραλάαπονς, θά έος>-
τασθή εφέτος τήν 14ην ΦεΓνρονα-
ρίου 1971, ημέραν Κνριακήν καί
έν τφ Ίε·ρφ Ναφ τοΰ Άγιον Χα-
ραλ^άμπου; (Πεδίου "Αρ,εως).
Ή Απόφασις αντη ελήφθη διά
νά δυνηιθοΰν νά παραστονν δσον
τό δυνατόν περισσότερον είς την
θείαν Λειτουργίαν καί Πανήγυ-
ριν, έπειδή ή 10η Φεβροναρίον εί¬
ναι έργάσιμο;.
Είς την συγκέντρωσιν ταύτην
θά παραστή μεταξύ άλλων προ«-
κεκλημ.ένων, ό γνοιστός Μικρασ,ιά
της λαο'γράφος κ. Ν. Μηλιώρης,
δστις θά ομιλήση Λ
ΛΑΜΙΙΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
Ι9ΑΝΝΗΣ
ΓΡΥΠΑΡΗΣ
(1870 — 1943)
(Σννέχεια έκ προηγούμενον)
Κ ι* δς δοΰμε τελος τα «'Ελε
γεϊα» τύν κα<>πό τής ώοιμοτη-
τας. Είναι τα τρία όδυνηρά τοα-
γουδια «Κισσός» — «Άπό&οοχο»
— «'Εστιάδες» — .τού περικλϊί-
οι»ν σέ Τβανμαστό γρνπάρειο στί-
χο, — δλο τον Πόνο, ίίλη την
κυύραση, — δλη την άπογοητευ-
στ1 τής ζωή; τού. Είναι οί μονοτ-
>άς Τραγο)δίες τού Γρνπάρη τα
Ακρον αιυτον τού ν.τερχειλισμοϋ
τσΰ Πόνον, — καί διαμάντια τής
σοφής τεχνοτροπίας τον. Είναι ά
τίμητα κ-ληοοδοτήματα συμβολι
κης τέχνης στήν 'Ελληνική Ποίη-
ση, καί τύ κύκνιειο άσιμα τού ΙΙοι
ητή.
Ο ΚΙΣΣΟΣ
Στό τραγούδι αύτό (τού 1902),
άπό τα .ιιό δτνατά καί άο/πα τού
Γ·ρνπάς>η, έχομε ίνα "Τμνο τής
ζωής, άπό τα 6άβη πονεμένης κ«ΐ
χτυπημένη; ψνχης. .τον ζή μέ τίς
άναμνήσει; κα'ι παίονει άπ' αύτές
νεύτικη παριγγοριά. Είναι ό πό-
νος πον σκοτεινιάζει καί περιτν-
λιγει την ψτ'χή, σάν τύν Κισσό,
ΐτού περιζιόνει τό ραϊσμένο χά-
λαθίμ<ιι. Ο ΚΙΣΣΟΣ Ό μαΰρος κι' δχαρος κιοσός, χον πόνο τον τρυγώ Ζίΐ'ι λέω και μές στά στήθια μόν ριζώνει καί λέΊ» κ' εΐμω τό χάλασμα τό ραγισμένο έγώ πού ό ιιαΰρο; κι' αχαρο; κισβός τό περιζώνει. Μυριόριζος, μν,αιόκλωνος, 9 πυ~ νος πού πονω, στβίρα ζωή δυ'ίαίνει άπό τόν τοΐχο καί δέν τού .ταίρνει πνέοντα; γλν κά άπ' τόν ούρανό Γναν ή αΰρα ή στεναγμόν ή χα- ράς ηχο... Άκολονθοΰν άλλα έ'ξι τετράο-τι χά υπέροχον συμβολισμού πού λυπούμαβτε γιατί άναγκα'ϊάμαστε νά παραλείψοιμε. Στύ ΑΙΙΟΒΡΟΧΟ .τάλι, σέ άστρατττε,ρές κι' ϊντονα χροιματι σμένες άπό τή λέξη εΐκόνες, ξε- τυλίγει ιμέ σύμβολα κλαβσικής ό μορ<ρΐάς, πή θλι&ερή καί όδννη- ρή μοϊρα τού Άνθρωπον. Πόαες φορές μιά σνμφορά μοί ραία, σά θεαμηνιΐα. τ' ουρανόν, κατρακνλά σέ μιά στιγμή τή; ζω ής μας, καί τσακίζει τα φτ&ρά μας τ' άνοιγμένα πρός τό <ρί>ς!
Σέ λίγο ή σνμφορά περνά, κά-
πσια αΰγή νέ« μάς χαμογελά καί
ξεγελιόμαστε ν' ανοίξωμε ξανά
πρός τή χαρά τώ. φ,τερά, ξεχνών
τας ;τώς γιά πάντα είναι πιά
σπασμένα!
ΤΟ ΛΠΟΒΡΟΧΟ
Τή νι'χτ' άπύψε — ή θλίψη της
μ' άνάστησε ή, τρανή,
Τή Θλι'ψη .μ«ς σά νά είχε μελε¬
τήση —
Τή νϋχτ' άπόψε άνοίξανε οί
I-
βδομοι οΐιρανοί
Καί πόντισε νερό κατακλνσμός
τή χτίση-
Στά σκοτεινά έξεχεϊλισαν των
θλίψεσιν οί πηγές
Καί χΰθηκαν οί κρατημέ'νοι οί
θρήνοι
Κ' έλ-πίδα πιά δέν Ιμεινε γιά νέ
ε; πάλι αΰγές
Τή νΰχτα, πού εΐπες ή στερνή
πώς θά ίΐχρ μείνη.
— Κι' άκολουθοΰν δλλες πιέν
τε άσύγκριτες στροφέ'ς...
Καϊ οί «'Εστιάδες» τό τελευ-
ταίο ποίημα τής Συλλιογή;, ά/νλά
ποϋ θοίσκεται στήν κορνκτή τής
Γρυπαρικής δημιουργίας, μεγα-
λόπνοο κι' άριστονογημιιτικό, ά¬
πό τα κ.(ΐλύτερ« τής Λογοιτεχνί-
ας μας. Καταδϊκη κάθε λιποτα-
ξίας καί <ρνγής άπό τό ΧΡΕΟ —. Ή άπε^-τΐ-στιν.ή χοαγοιδία τής ζω ής κάθί άτόμ,ου, πον σάν τίς 'Ε¬ στιάδες ξνπνώντα; κάΛθΤί 6λέ- πει μέ φρίκη χαμτνα τα ό'νεΐΛα τού, σδνσμτνη άδικα την πιρωτι- νή τού φλόγα... φει·γάτη άνεπί- στρ&πτα κάθϊ όοαμένη ΓΪ'καιρία, .τού π(λρά6λϊψε άοΊν.λόγι<Γτα..· ΕΣΤΙΑΔΕΣ Παθειά άκραχτα μεσάνΐ7.τα, ιρι- σκότεινοι ούρανοί Πάν* άπ' την ΙΙολατεία την κοι- μκτμένη' Κι' δξαφνα βέρνει τού Κακοϋ τό Πνεϊιμα μιά ςκονή, τρόμου (τ/ιυνή — κι' δλοι πετιοΰν τ αι άΛλαλιαομένοι. 4"Εσ6νσε ή ασδνσ,τη φοτιά!» κι' δλοι δροιμοΰν φορά τυφλοί μέσα στή νΰχτα νά προ- δχι μ' έ/Λίόα πώς μτορίΐ νάν ψεύτρα ή σνμφορά παβά νά δοϋν τα μάτια τους καί τή χορτάσ υν. θαρρεϊς νεκροί κι' ά.τάρη{..ταν τα μνηματ' άροννά σνγκ«ιρ(ΐι όρθοί γιά τή στίτνή την κς 3ΐη, κι' ένό) οί άνεγνοιμβι «παρνϋϋν ιμές σέ κακό 6ραχ'νά μην τΰχτ) τρρμοννε κανείς καί τοίς ξυπνήση. Μ' ενα πνιχτό μονόχνοτο άνας·νλ λητό σκι^( τοϊ πρός τής 'Εστΐας τό Ναό τοα· όοΰνε καί μπιοός στήν ΙΙύλη διάπλαιτα τή χάλκινη άνοιχτή ενα τα μνοια γίνοννται μάτια νά ίδουνε Καί Ολ.έπονν: μέ τής γνώριμης άρχαίας τ<ον άρετής Τό σχήμα τ' άν(ι>(ρέλιεντο ντι«μΐ
νες
βτόν προδομένο τό Βιινμόν έμπρός
γονιτπετεϊς
τίς 'Ε<ττιά&ες τίς αεμνές, μά κο Τό κφΐμα, τονς ΐστάθηκε μιά α &ονλη ά·ναιμε.λιά κι' άραθνμιά — σάν τής δι κης μας νιότης! μά ή "Αγια ή Φωτία, μιά ποσβυ σε, δέν την ονάδει πλιά άνθοώπινο πυοοάναιμμα ή πυρο- δότης. Κι' οσο κι' άν μέ τίς φοϋχτες τανν βκορπΐζονν βτά μαλλιά μέ σιητριβή κ«ί μέ ταπΕΐνοσννη, τού κακόν! στή χλιά χόδολη καί μές σιτή στάχτη πλιά ονβίθας ίδέα ούδ' ελπκτη όέν ε- χει μείνη. Κ' είναι γοα,μμέντν ί?ΰ χτωιον ή Ι1*λιτεία· έχτϋς δν πρίν ό κιαΐΛΌΐιοιος ήλιος άνα- ίΓιείλη κάμη τό θάμα τον ό οΐ'&ανός καί στ' ά(ι>ρα τής νιιχτός
μακ^άθιιμος τόν κεραι*νό τού κά
τιο στείλη.
Κι' άν εΤν' καί πέση απάνω τους,
δς πέ·ση! όπως ζητά
τό δι'κιο κ' οί ΙΙαρθένες τό ζη-
τοννε,
.τοΰ ΙδοιΊ τις, μέ τα χέρια τους
στά οΰράνια στραυτά
καί την ·|η7.ή <ττά μήίτια. τονς τόν Τάχα τό θάμα κ' εγινε;— πβς μοΐ' το νά στό πώ, γνώμη αθοτιλη, γνώμη α,δικη μι- άς νπιότης σάν τή δικιά μας, πίίσ&ιισβν έ'τσι χίορίς σκοαό κι' άκάμα ζή κ«ί ζένεται — μέ τό σκοπώ τής! (Σ 'Εκεΐνοι πού φεύγουν ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ Συνταγματάρχης έ. ά. Μετά τοϋς αλησμονήτους μας Ξ. | ανέλαβε πάλι την διοίκησι τοΰ Άχ»γλο Σ Χζή ί Τάό ί έ ό Άκογλον, Σταμ. Χατζήμπεη καί Χ,ρ. Τσιγάνΐε, έπωμίσθηκα την λυ πητερή αποστόλη νά κατευοδόσιο- με, συγγενείς, ςρίλοι καί σύντρο- <ρυι μάχης, γιά τά «Ήλύσια 11ε- δία» καί τόν αεμνόν ήρωα των πολέμων μας Δημήτριον Χατζη- λιά. Τσεσμελής, μέ ζεστή άγωνιστι κή ι|η·χόρμηστ, εφηβος άκάμη, ά- φοΰ έφίλησε την γή δπου εξησαν και έτάφησαν οί πατέρες τον, πο- ρεύθηκε στήν ποθεινή μεγάλη ΙΙα τρίδα πού εΐχε ξιφουλκήαει γιά την ένσάρκοσι των θρΰλων τού γέ νους καί πόθοη·. αιώνιον. Πηοσεχώρησε άπό τοϋς πρώτον; στό Έθνικό Κίνημα τής θρσσαΧο νίκης, ποΰ την ήγεσία εΐχε απο¬ δεχθή ό μεγάλο; άρχηγό; Έλεν- θέριο; Βενιζέλο; κιαί ' έπολέμησε στό Μαχεδονικό μέτίυπο μέ αύτό¬ θι σία καί πίστη μέχρι τή; μεγά¬ λη; ημέρας τής Νίκη;. Ή πατρίς εΰγνομονοϋσα, έκόσμησε τό στή βας τού μέ τά μετάλλια Άνδρεία; καί Στρατιοτική; Άξίας. Στή σννρχρ,α ποΛεμιστή; στή Τάγματός τού καί σννέχισε τόν άγώνα. "Οπως υπήρξε καλάς Στρατιώ της στοϋς πολέμου; καί έν άπο μαχία διακρίθηκ.ε σάν έξαίοετος οίκογενειάρχης. Καταθέτω στόν νεοσκαφή τάφο τού εύλαΓιικά άνθη Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας μόν. τής ψυχή; Σ. Λ. ΨΗΦΙΣΜΛ Τό διοικητικόν συμβούλιον τής Ένώσειο; Μικρασιατών Περιφρ- ρείας Κρήνης (Τσεσμέ), σννελθίΛ· έκτάκτω; έ.ιί τφ άδοκήιτω άγγέλ- ματι τοϋ θανατον τον επίτιμον προ έδρου αυτής ΔΗΜΠΤΡΙΟΤ ΧΑΤΖΗΛΙΑ άξιοχιιατικον τοΰ έλληνι- ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικοϋ Συνταξιοί>χον)
Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) 0») Κυριάκο; Γιαννέλης, ήγού
74) Πλάσιος Τζουβελρκτ;;, ί)ικη
γόοο; - κπιθηγητής.
75) Κων. Φονοούλ.ηις, δικηγό-
αος - δη,ιιαρχος.
76) Νικόλαος Τριντιάς, δήμΛρ-
77) Έμμ. Τρυπιάς, .-ΐοόρ&οος
Κοινότητος.
78) Έμμ. Μουστάκης, ιτλο!;-
δρος ΚοινότΓ,ιΤος.
79) Έμμ. Χρνσης δημοδιδάσκα
λος.
..80) Εΐ«3τά9ιος Έμμ. Χονσης,
δικηγόρος.
81) Στυλιανός Ε. Βαλιάδης,
άγγλομαθής.
82) Χρήστος Χαρ6ά?Λς, άγ-
γλομαθής.
83) Χρήστος Χαλκιάς, πρό£ε-
νο; Αγγλίας.
84) Γεΐίΐιργιος Καραγιάννης ί-
ατρός.
85) Ίιοάννης Βονοδονλιας, δι-
ε^μηνεϋς Γεν. Προξ'νείου Σμύρ¬
νης.
86) Γεώργιος Μαρκάκης, δτ<,μο διδάσκ-αλος. 87) 'Ε/.ευθέριος Λαιμπρικίδηις, κτηματίας. 88) Μιλτιάόης Βράκας 89) Δημ. Τζιτζκριάς. 90) Μαρϊνος Χ" Μιχαήλ, δη- μοσιογράιρος. 91) Κο/ν. Χ" Σπύρος, δημοδι &άσκαλος. 92) Χαράλ. Κιονζές - Πΐζάς. 93) Λάμπρος Πα{ΐαράς, γχ·μνα σιάρχης- - συγγραφεύς. 04) Σταύρος Παραρσς, πρόε- δρος Π«μ6ουρλι<οτικής. μενος θεολΛγίας. 96) Εμμανουήλ Αλέκον Στρα όαρίδης. 97) Νικόλαος Άλέκου Στρα6α ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΠΙΡΕΛΗ: "Σ Τ ΙΓ Μ Ε Σ (ΙΙοιήματα) Τού ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΟΡΟΛΙΙ (Ιά τ ο Τά .ΐΛώτα δεΐλά δοκιμαστικά τεταμένον; ορίζοντος, σέ προ πετάγματα πού εκανε στά 1969 ματκίμού; και. μηνύματα που 11ο ό Ξανθιώτη; ποότης Γιάννης Κα σημειώσονν — είμαι ϋείεαιο;— τι πιρέλης μέ την παρουσιάση στα δούμο «άς...». έλλην,κά γράμματα τής .τρώτης "Κτσι ήθική ν.τοστήο,ξη και η Ι τού ποιητικής σνλλογής πούχε- βοηθεία των άνθοωπων των γραμ «Φτερονγίσματα», μά; μάτιον μας, εδωσαν τη δυναμη Ι ΘΗΣΑΥΡΟί ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ ΐϋ α§Μ7ϊϋ·ι;ι»νΜΓ'" ν ^...,τλ -Ο ΔϊλΒΟΛΟΣ ΣΤΗ·Ν ΤΟΤΙ'ΚΙΛ» 98) Λάμπρος Γ. Σ 99) Ανδρέας Γ. Στραβαρίδη 100) Κιον. Γ. Στραβαιρίδης. Ο"6» τύν τίτλο «Φτερονγίσματα», μας ματων ιμιΐς, ε^.υ<*> -ι "-■-.-■.
είχαν προχαλέσ/ι τή ξωηρή επι- καί τό θάοοος στύν ποιητή να προ _ ν , ^^, ^ ^ ρ[
*οη?· ! θνμία νά τόν ^οίθλοι-θήοχηιμί ΓΧ<|«>ή«η, να γραψη καινουργιαυ^ -
■ίδης.Ιάπό κοντά καί νά ζητήσας νά στίχους, πιύ δννατους ««ο τους £, £™** ™ ^ ^ ^τι
ζη,τήσονμε .......
βάθος των στίχιον . πρώτους και νά μάς τούς δώση κ*α
σ,άλι μοί", α ί/ε μου Ίομαή
105) Άδελφοί Μαβχόβον.
106) Αδελφ οί Βαμβάκου.
107) Άδελ.φοί Κατσάνη
108) Άδελφοί Κονφόπονλοι.
109) Άδελφοΐ Χ" Κυριάκον.
110) Γεώργιος Έλιμιαντής
111) Γων. Έλιμιαντής.
112) Ηλίας Γ. Έλιμιαντής
113) Ά&ελφοί Βακιρτζή
114) Ανδρέας Α. Μητρόπονλ.ος
11δ) Άδελφοί Μαρινάκη
116) Ιωάννης Α. Μόσχοβα;
117) Κιυν. ΙΙασπάτη,; (Μονσταν
τίκης).
118) Κων. Βαϊγκοϋση;
119)'Κων. Κέντρα;
120) Άδελφοί Βαλλίδη
121) Αδελφ οί Τφΰπατ'ζη
122) Άδελ(ροί Κούρττη
123) Νικήτα; Στανρινάκης
124) Στυλ. Σ τατ«ρινάν.η;
125) Οασίλ. Γάτζος
126) Ανδρέας Γάτζος
127) Έμμαν. Τενεκίδης.
(Σννεχΐζεται)
«αί τά <ητνολον λυρικά ποιότητος, μέ τά πιό δμορφα έπαινετικά λό για, όπως αϊ>τά, τοΰ Δημοοτογπά
φού — Καθηγητή Δημήτρη Στα-
ματόπονλον: «... Τό μεγαλύτεοο
μέρβς των «Φτί,ρονγισμάτων» πε
ριλαμβάνίΐ ποιήματα αίσθηματικά
ΔημιονργήμαΤα
πού δείιχνουν
καθαρά .τώς ό ποιητής Γιάννης
Καπιρίλης π,ροορίζεται γιά πολ.ύ
•ψηλά πετάγματα...ίΐ>. "Ενας αλ-
λ.ος πάλι δημοσιογράο:ος, ό διηγη
ματογοάίρος Κώστας Τρίγκ.ατζης,
ε!χ« γράψει: «... Ό Γιάννης Κα
είναι άνθρωΛο; π<>οικι-
σμένος μέ πνενιματικές χάρες.
Φλέβα ποιητική, άπ' δπου άδιά-
κοπα άναβλύξιουν λογισμοί, ίθόε;
κα'ι σνναισθήματα συνταιριασμένα
ΓΙΑΚΩΒΟΤ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΕΚΑΟΤΟ
ΜΟΥ 1 ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ,,
— Β' —
Η ΚΑΘΑΡΕΤΟΤΣΑ ΔΕΝ Ε.
ΧΕΙ ΠΑΤΡΙΔΑ
Ξαίροιιμε δμως ότι όλες οί έ
θνικές γιλακτσες Είναι έδαφικές,
έ'χουνε δηλαδή ενα εδαφας, μιά πά
τιρίδα, δπον μιλιοΰνται. Ή καθα
ρεύονσα είναι «άνεδαφι-κή», πον
θενά δπου βρίσκΐται ιΚλληνκ»μός
δέ ν μιλιέται αύθάρμητα άπό τό
λαό σά μητρική τον γλώσσα. Ή
καθαρενονσα δέν εχει πατρίδα.
Ό Σκιάς, γιά νά άποδείξη
τούς ίσχινρισ,μούς τον καταφεύγ-ει
σέ δνό εΛΐστολέ; τοΰ 15ον αίώνο;
θεο>ρίόντα; τε; σάν άκαταμάχητο
ί.τιχείρημα, ότι ή καθαρεύουσα ρϊ
ναι γλώσσα πού ύπάρχει άπό αίώ
νες.
ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΑ-
ΡΕΥΟΤΣΑΣ
Ιδού οί έπιστολές αύτές.
1) Έπιστολή Ματθαίου Άσά-
νη (1451), <ΤΓλ. 168, "τού έργον τού Σκιά, πού τό «Τφ ΰψηλΛτάτφ καί ένδοξοτάτιρ καί άνδρικωτάτω μαρκιώνι Φερα- ρίας καί των εξής καιί τιμ σιιμπενθερφ τοΰ πανεντυχεο'τά τού ημών αΰθέντου καί δεβπότον κυρφ Μπόρσω τφ 'Εστένσφ. 'Τψηλότατε καί ένδοξότατε καί άν&ρικώτατε μαρκίων Φεραριας καί των εξής καί περιπόθητε σνμ πενθερέ τοΰ .αανευτυχεβτάτον μου αΰθέντου κιαί δεσπότου των Ρίομαι «όν. Ημείς άκονοντες την καλήν καί τ ά πολλά προτερήιμο.τα τής ανθεντίας σον, έπιθυ,μήισαμεν νά σέ κτησώμεθα φίλον καί νά πληροφορηθής δτι άγαποΰμέν σε πολλά καί έσμέν προθυμότατοι, κάν δπ«ρ εστίν είς αποδοχήν τής έκλαμπροτητός σου, μετά πάσης χαράς έκπληροΰν. Διά τουτο άνε- θι')κ.α;μεν ντρός τόν εΰγενή ανδρα κ.αί πάντα οίκεϊον τφ ανθέντη μόν τφ δεσπότη κα! καβαλάριον 'κύρ Αθανασίαν τόν Λάσκαριν ούς είχομεν χρείαν Ίνα πρός την νψηλότητά σου τά τοιαΰ τα διαγορεύοντας" διά καί ουδέ γράφομεν είς πλάτος. Τουτο μό¬ νον πληροφορούμεν δτι τά ημετέ¬ ρα πάντα άναγγέλει ό τοιούτος εΰ γενέστατος αρχΐον καί ό Θεάς είη δ.ατηοών την ύψηλότητά σου ύ- γιά κα'ι πολυχρόνιον». 2) Ί' (σικ)> νια τ1> όποία ό Σιαάς )Λ_
γει ;ίτι Ταίνρται να
τής Πόλης άπό τοϋ; Τοΰρκονς:
«Τφ
Γκλαμπροτάτ(()
ξ
κον ^τούτον καί διατελίσαντος έ λάνω
πι σειράν ετο.ν πίοεδρον αυτής, βίΠ;
προση·εγκόντο; π,ολλαπλάς ύπηρρ- ί χ
αύθέντην Κρεμώνας, ΙΙα-
ίκλαμπρότατε μ~
; ς ηρ χψηλό^^, ίκλαμπρότατε μ
βιας εις την Ι,νοκην καί τιμήσαν αύθέντα καί κ.ύρι*. Μετά την δοτ
τος την Ιδιαιτέραν αύτοϋ πατρίδα,
Άποτρασίζει:
1) Νά παρακολονθήση σνσσιο-
μον την κηδείαν τοΰ μεταβάντος.
έκ<ττςκιτρί<ι ιιπό τής , 2) Νά καταθέση στέφανον επί ή λί έ ' "" πρώτη; μέχρι τής τελευταίας μέ Ι'ας τή; νπονομενμένη; έκείνης έκστρ<ιτρία;. Κατά τίς τραγικε; ιιέορ; της ποοσφνγική; πλημμνρίδος, έπε- στρατρύθη άπό την ρκτακτη Στρα τιωτική νπηρεσία γιά την έπείγον σ.ι προσπ>ρινϊ| στέγασι τίιν προσ
φύγων μα; καί άπέδοισε έξαίοε
το εργο. Ό νπουργύς Στρατκ»
τι κων, μέ εγκΰκλιο διαταγή τον
τον άπρνπμε· ε.ταινο γιά την Λ-
πήιδοσή τον στή ΙΙοοσωηινή στέ
γασι.
Στόν άμνντικό ΙΙόλρμο τοΰ
1940, Διοικητή; Τάγιιατο; τοΰ
9ον Σι^ντάγματο; Καλαοών ρκ<ι με σκλνρέ; μάχρς μέ τού; Ιτα¬ λού; κα'ι έτρανματίσθη. Μετά την έποιν.ωσι των πληγήν τού σέ Νο σοκη,ιιρϊο Αθηνών, έπέσπευσε την έπάνοδό τού στό μέτωπο δπου καί τή; σορον τού. 3) Νά έκφ-ραα-θώσι τά σιιλλνπη τήρια τή; Ένιόσεω; πρό; την οι¬ κογένειαν τον μεταστάντος. 4) Νά διατε-θωσιν έκ τοϋ τα- λικήν π,ροσκύνησιν άναφρρο) τή έκ. | λαμπρότητί σον, δ προανέφερον μί αν καί δευτέραν φβράν κατά τό δονλικόν μόν χρέο;· κπΐ νυν πά¬ λιν Γνηόντες τόν αΐδεσιαώτατον δεντερη δ,μο>ς έπκπολή ϊίλ'αι τε¬
λείως άνορθόγοοιφη. Ό Ανδρ.
Σκιά; όιώρθακϋε τίς άνορθογςκκρί
ες κ«.τά την κρίση τού.
ΤΑ ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΤ
ΣΚΙΑ.
Άπό τίς έπαστολέ; αύτέ;, ό Άν
δρέας Σκιάς 6γάζει τό σνμπέρα-
σμα ότι. «ή καθαρενονσα άποδει-
λνύεται παραχθεΐσα πρό τής ά>.ώ
σεως τής Κιονσταντινουπάλεο->ς υ¬
πό των Τονρικιον».
Ποβρακάτω, ο"τό βιβλάο τού, δ
"Ανδρ. Σκιάς λέγει:
«"Οθεν δέν ίίναι άληθές τό βή
μερον σννήθως πιστενάμενχτν ότι
τ· κα.θαρεύοχκ>α παιρήχθη διά τής
είσαγιι>γης στοιχείίον τής άρχαίας
είς τί)ν δημώδη, δηλαδτΐ ότι αίίτη
είναι δημώδης έξαρχαϊζομίνη καί
τείνοινΐα ν<ά άφομ«ιωθή πρός την γλώσσαν τοΰ Ξενοφώντος, άλλά τουναντίον είναι άρχαία επί τφ οημωδέστερον μετα6ε6λη- μένη. "Οπως οηλαιδή ή άρχαία έλληνική καί κατόπιν ή καθα,ρεύον σα έπιδρΦσα επί τής δηιμώδονς νέ οελληνικής παρήγαγε την κοινήν δτ,μωδη, οΰτω καί άντιστ.ρόίρχι-'; ή Οημώδης νεοελληνική, έπιδρώσα επί τής άρχαίας, ποιρήγαγε την καθαρεύονσαν». Ή «άρχαία έλληνΐΛη επί τό βη μιυδέστερον μετα6εβλ.ημένη» δέν είναι, λέμε έιμεϊς, ή καθαρεύονσα, όπως άντιεπκττημ,ονικά Ισχν>ριζε-
ται ό Σκιάς, άλλ' αυτή ή ιδία ή
άγροτική δημοτική, γιατΐ, ή δημο-
τική σχηματίο-τηκε όμαιλΛΐ, φισιολο
γικά κ«ί άβίαστα άπό την «κοινή»
13), δηλαδή άπό τή συνεισφορά
δλου τοΰ εθνους, καιί εχει τί νά
έπιδίίξη. Κατά τόν Σκιά, τή με-
ταβολή άπύ την άρχαία στήν κα-
θαρεΰοΐ'σα την έ'καναν οί κάπο>ς
γραμματΐΛιμένοι, δηλαδή, έξηγον-
μαι, οχι εμείς, ό'χι δλο τό έ'θνος,
άλ>.ά έ'να ιμέρος τοΰ έ'θνονς. Τοϋ
το δμω; δέν «Ιναι μπορετό νά γι
νη γιατί, γιά νά δημιονργηθή μιά
γλώσΌΐα έ&νικη, <Π»μβάλλονν δλ^ι τά τμήμαπα ένό; Ιθνους. Οί λογο τέχνες, ΰστερα δοΐ'λενονινε πάν<υ σέ δημιουργημ,ένη γλώσσα, για νά την καλντερέψο,υν. ΟΊ λόγιοι δέν δτΐμιονργοΰνε, δέν μποροΰνε νά δή μιονργήισοννε γλΦσσα. Έργάζυν- ται μάνο πάνω σέ ύλικό πού προν- πάρχει καί πού τά δημιούργησβ ό λαάς, ή μΔξα, ή μεγάλη πλειο- ψηφία τοΰ εθνους, δχι ή σχετική, άλλά ή άπόλντη πλειοψηφία. Σ ον μέ την εμπνευση καί την σία...». Άλλά καί οί έφημερίδες δέν πήγαν πίσω στίς κρίσεις τους γιά τό εργο τοΰ Ξανθιώτη ποιη¬ τή. Θά θέλαψιε νά δημοσΐΈύσον μ? πολλές άπ' αντέ; άλλ^ά ό χώ ρο; δέν μά; τό έπιτοέπει, έ'τσι ,τειριοριζάμαστε σέ μιά πού δημο- σιεΰτηκε στίρ· έφημ.ερίδα «Ξαν- θιώτικος Τύπος»: «.·. Μιά μεστιο μένη ποιητική γλιόσσα καί μιά όιιαλότητα κι' εύαισθησία στήν είναι ή πρώτη έντύπω- ση άπό τό πχηητικό κργο τοΰ Γιάν νΐ] Καπιοέλη, δείγμ«.τα τής μακρο χρονίας άσκήσειί); τού στό εΐδο; αύτό τοΰ γραπτοΰ λόγον. Οί στί χοι τού είναι ή άφετηρία ενός αίσιόδοξου λυρκτμον μέ ύπόβαθρο άνικανοποίητες προεκτάσεις, πλαι σιιομένες άπό μιά έξαιρετικά ά- νεπτυγμένη φαντασία...-·>. Κ αί
κ?.ει'Μονμε την άναδρομή μας, μέ
άποσπάσιματα έπιστολών, ποΰ στάλ
θηικαν στόν ποιητή, άπό τόν "Αλ
κη Θρί'λο, τόν Δημ. Ρωντα, τόν
Στέφ. Ίωαννίδη κ.π.ά. γιά νά
καταλήξονμε σέ μιά τελευταία
τοΰ κιριτικοΰ, ποιητή καί διηγη-
ματογράφου Ντίνου Βλαχογιάν-
νη: «;..Πρέπ«ι νά πω ότι μέσα ά¬
πό τά μοτίβα σας, άναθρώσκίΐ ριο
^ος ό ρνθμός, τόσο ποΰ νά γί
νεται μελιοδία ό άντίλαλόςτης. Έ
κεϊνο πον μέ χαροποιεΐ είναι ότι
ό Πίΐρααατισμό; καί ή αφαιρέση
όέν εχουν έπηρεάσει τόν λιιτό κι'
άπαλό λόγο σας. Τουτο δείχνει
την ίίάγνοιση τής «νθννης κ.αί τό
τάλαντο ποϋ δέν σάς τραβά σέ
ροο-δοκίίς μας μέ την άνοδική πό
ρεία τοϋ ποιητή, βγήκαν ά>.ηθινές
Εΐχα γράψει γιά τύ προηγοΰμε
νο βιβλίο τού: «...Έκεΐνο δμίος
πού μέ κατέπληξΐ, ήταν τό ποιη-
τικό τον εργο πού μπορεί ν' άπο-
Τιελεση σνλλογές μέ στίχους, τεχνι
κά γραμμένου;, γεμάτου; λυρι-
ομό κι' αίσιοδοξία, πού προκαλοϋν
ενα όαθύτατο σνγκινησωσμό μέ
τί; άπλέ; νυοΧ μεγαλόπνοε; εμ-
πνεΰσεις τον... Ή θλίψη καί ή ά-
παισιοδοξία δέν εχονν καμμιά θέ¬
ση μέσα στά τραγονδ'ια τοϋ Γιάν
νη ΙΙαπιρέλη. Μιά αύθόρμητη αί-
σθηματική διαθέση καί μιά άγάπη
εϋλαβική γιά τύν ίίνθρωπο πλΓμ.-
μυρίζει δλα .τού τά τραγονδια...».
γιά νά σΐ'νέλθιι) τοΰ ερριςα μια
κανάτα κ.ουο νερο.
Τ-
στεοα μέ τή βοηθεία τοΰ Άλή
ντΰθηκα καί γειμάτο; π.Γαγας. 'Εστειλ-α
νά ζώσοτ-ν τό τετράγΐ'ΐΛο
-χά!
Ι-Ι^υ λ/λα ,ιυν ι. νΛ »■ ν*^ (ν^^^ν*^----^'-ι β ^ ,
Ισως, - κ' αύτό τό πιστεύω ά ποοσταξα να μην «ρησονν
™ οΒτϊ νά μπή στο Χαρε-α
Ισως, - κ αύτό τό πιστεύω ά οξ μη ^
πύλιτα— μέ τή μελ/.σντιχή έργα- , ™- οΒτϊ νά μπή στο Χαρε-αι, ουτε
σία τού, ό Γιάννης Παπιρέλης, νά , νά βγή άπ' αύτο. Αν προκειται
^ δολοι^νια και αν στο μέτα¬
μάς δώση πολλά δείγματα τοΰ με
δολοι^νια και αν στο μέτα¬
μάς δώση πολλά δείγματα τοΰ με ^ ,^
λλον τον ταλέντον, άν επιδοθή ξ" * **>α<"ης δεν τό εσκα^ε ^ ^«« Μθρωπος τού Χο,οεμιαν μέ ζήλο είς την ποίτχ-ι, κ<α άκομη ά οΜθρωπος τού Χο,οεμιαν. πώς πολύ γρήγορα μη θά *« τόν πιάσουμε. Εθεώρησα ι-πο- ό μάς δικαιώση στίς προΰλέψεις μας άνεβαίνοντα; τα ζηλειτά μά δτ>σ-
κολα κι' άνηφορικά σκ.α/.οπάτια
τής νεοελληνικής μας λογοτεχνί-
ας.
Καί τώρ«, ενα δεΐγμα των στί-
χιον τού, άπό τή σνλ?Λγή τον «Στι
γμές', «Τ' άγνό μου ψνλαχτό»:
Δέ θά σοϋ κνύ·ψο> τίς άγνέ;
των λουλου&ιων τίς στάλ.ες
Ποΰ πέφτονν χρνσοπαίκιλαες
στ' ά'γγιγμα τής χαράς
Καί μέ πειθόσια νπο·μονή
ποτίξονν τόν καημό μου
Αυτόν ποΰ φύτεψε βαθειά
στόν κήπο τής καρδίας
Κάποιο στειρνό μόν ΰνειρο
.τού τόχω
μου
"Ετσι τά «Φτερου-
μέ τόν καθαρό τονς ή-
χο, τή διαύγεια και τή δομή τους
την παιοαδοσιακή, έ,τΛτρέπονν την
πρόβλρψη οέ πορεΐες μέσα σέ έκ-
Δέ θά σοΰ πω γιά την άγνή
τής ανοίξη σταλιά
Ποΰ κρνφολ^ίΐ τά μνστικά
τοΰ κ·ρίνον τά π«ρθένα
Κι' άναζητάει τ ά πέτα
των λουλουδιών, τά ι στεϊρα
ΙΙού τάχε κλείσει ενα πρωί
ή βαρνχειμωνιά
Νά τά ποτίσει διπλωτά
ν' άνθόσουν Ινα - έν**...
"Ετ<7ΐ, λοιπόν... Μή μοϋ ζητάς γιά νά σού πώ γι' αύτά Την ώρα ποΰ κρυφοιμιλοΰν βαθειά μές στήν καρδιά βον Καί κρνφοπαίζουν μυστικά μέ κά&ε σου μα,τιά Με ν.άθε σον μοσχο·6ολ*ά, μέ κάθ' άγνό σου βλέμμα Κι' άναστημένα ερχονται μίοα στήν άγκαλιά σου... ΓΕΡ. Κ. ΚΑΡΟΛΗΣ μου νά οοΰ κάνω γνοχηό τό περΐιστατικο Μεγάλε »αί νά σέ πουρακα)^σ<ο νά έρεννή σο>με μαζί αυτήν την νπόθιε<τη. — Κατάλα6α φάλε μόν "Ισα<ν ηλ, πώς ό Χαλέτ Έφέντη; ήθτ- λε νά κάνη αύτάς τίς γιά νά εξακριβωθή τίς συνθΤ[κ~ τοΰ θανάτοτ1 τον Κισλάοαγχ μά Ι.ιειοή ό Πατισάχ είχε άναθέσ» σ' έμέν«. τό εργο των άνακρ«3ΐ· ιαν γιά την άνακάλνψη των ορα στων τής δαλοφονίας των προσφι λών τον πιςοσώπιιιν κ,αί τής άπα γιογής τού Κοκκάλ.α, τηριόντας τά προοχήματα, έ-νεργαΰσε κοτ' αί τοΛ· τόν τρόπον. ΙΙήρα λ.υπημένο ΰφος κι' γ;.ι? να γιά λίγο σχεατικος: «Τύν δύ στνχο τόν Κισ/Λραγα» μονολόγη σα. "Τ<ττερα νψιόνοντας τό κιε ψάλα μου, ρώτΓ,<ΐα τόν Χαλέτ: — Μά πώ; σννέΰη; Έγώ χθέ τό άπόγενμα τόν είδα στό Σελίδες από την δραματικήν Ιστορίαν των ΑΙ ΚΥΔΟΝΙΑΙ (ΑΊΒΑΑ!) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΔίΝΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΛΑΗΝΙΚΟΝ ΔΙΟΓΜΟΜ 1914-1918 | Τού συνεργάτου μ~~ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΪΛΟΓ τέως δχευθυντοδ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας (Συνέχεια έκ προηγούμενον) ι δαξαν ώς διδάσκαλ.οι καί διδα- «Ώς πρό; τά ϊπαγγέλματα ή- σκάλκτσες στίς τελ.ευταίίς δυό σαν γεωργοι, κηπον<>οί καί ποιμέ γεννιές, μπαίνει στά τοαγικά γε
νες. 'Τπήοχον μιχ άοτοποιοί πε- γο·νύΐα τοΰ Μάϊον 1914;
ταλωταί καί δ^άφοροι τεχνίται. «"Εφθασεν, γράφει, ή μαύρη
'Τπήρχον κ«ΐ τεχνίται τού πιλή- καί άποφράς ήμέρα τοϋ Γενιτσα
μ«τος, κοινώς κε,τοετζήοες· »ύ ρρχο>ρίο>. Άφ' εσπέρας οί τσαν
ξ
προσέξη μτ>.τΐΐ); παρονβτάζη
μάδια
χτυ.τημή
το>ν στό κρανΛ, ή καμμιά πληγή
άπό πκττόλα ή μαχο^ρι. Κ ι" οκά.
μα δποιο ά)./.ο σημάδι πού κα,τα
τίγν γνώμη το|, θά μποροΰσε ν«
τοϋ προκαλέση τόν θάνατο.
Ό γιατρός, ί'νας κα^.οοεμένο;
μεσάκοπος, ε{ΛΌΪ>χος, μοΰ άπάντη
<τε πώς δλα αϋτά τά ίΤχί έξ«·το σει Λροτοΰ πάμ* έα:ϊς άπό να- θήκ,ον, μά δέν ίιρήκε τύτοτα. — Άαχίΰ θέΛετε δμω;, μοϋ ε! .τε, νά τόν ξαναεξετάσω, θά το κανχιι ενχαρίστω;, γιά νά 6ε6οι· ιοθήτε μέ τα ιδία σα; τά μάτια, πώ; τίποτα άπ' αύτά δέν προκά τόν θάνατα τοΰ 'Τψηλ,οτα Καί ποάγματι τόν έξήταβε κηι τόν έ'νι*αξΐ άπό τό κεφάλι 6; τα νύχια, τόσο άπό τό μΛϊοοτινο μέρο; τού κορμιοΰ τον δσο χαΊ άπύ τύ πίσω. Το πτώμα δέν Ε- ς ερε καμμιά κάκωση. — Τότ« τοϋ ε^^α, δέν άποκλ^ι ϊται να π^θανε άπύ κόλ-το, ή μί — - Ίί κ«ο6ιά τού, μ υ άπάνττ; σε σοδαφά, λε-ιτουργίΓ-τε χανονι- κύ σα ρο/.όί. Και την ι ι [-■·. ση τής δηλητΓ,ρι·ασ·ει»ς την ά,ν κλείω πρόσθΐβε, γιατί δέν .ταρα>
(τιάζει ιέτοια ααινόμ*να·
— Κ αί δμως ό αν裫κιος «"«ι
νεχ.ρό;, τοΰ είπεν ό Χα).έτ
ττ,ς.
— Αύτύ τα δλέπω, τοΰ
αι τόν Κισλάραγα καί συζητήισα
μί κάπον> μιά ώρα μαϊί. ΤΗτα·
μι-ά χαρά.
— Λέν μπορώ νά ξέρίΐ), μοί ά
πάντησε. Σοί είπα. Μποιρ*ί νά
τόν δολοίΐόνΓ,σαν.
— Μπορεϊ εκανα
τίποαα δέν ά,τοκλείεται. Κ' ΰσττ
οα ί·ν|»ώνοντας την φ-ωνή μου τόν
έρώτησα: «Γιατί δμως; Αύτός
δέν ήταν μ.τίρδΓμένο; στηΛ' σι·νο
ιιοσία των άντιδρ«ιστικών. Αΰτό
Κγήκιε άπό την εξετάση πού τον
εκανα κοί πον τό άνέφερ·α μέ
ποίθτχτη στόν πολνχρονεμίνο
( τόν Π«τ:<τάχ χ<θές. 1 — Δέν ξέ.ρ<ιΐ, μόν Έκεΐνο πού κατά την γνώμη μόν έχομε νά κάνονμ? είναι νά μή νάνονμρ καιρό. Τις άπο-ρίες μας θά τίς λ.ύσονμε, δταν πάμε στό Χαοέμΐ- — "Ετσι πκττενω κι' έγώ, ?- κανα σά ν' άπαντοΰσα στόν έαν , τό μόν. στό δρόμο, καδαλλή σαμε στά άλογά μας καί σννοδ·ευ άπό τα "Ιτ; Όγλάν, (Σ. Σ. (Βαισιλ,ικοί παίδΐς. ΕΙδική τού Σ ουλτάνοι»), ποΰ εί τού ό Χαλέτ άπό τό Σρράϊ, τραβήξαμε μέ καλπα- σμά γιά τ ό Χαρ ε μ*, σηκϋ'η'οντας πί«ο μος όλόκληιρο σΰννεφο άπό σκόνη. — "Οταν σε ό γιατρό;, μά άπό την έξρ- ταση πού δνό τρορέ; τοϋ έ'κανο, δέν μπος*ύ νά έξαχριδώσχο την αίτί<Α τοΰ θχινάτου τχνυ. — Έγώ είπα, δέν άποκλεκΐ) Γήν πεοίητιιχτη τής οηλητηφΐάσε α»ς. Κάποιο; από τό Χαρίμι, μ&>
ρεϊ νά τόν φαριμάκωο.ε ή, ^το·
ρεΐ νά δηλητηφΐάσΓηκιε καί 0.10
κάποιο (τχΐγητό, πού έ'ςραγε χθέ;
— Λέν τύ ςροιντάςομαι, μοΰ
.τάντι-.σεν ό γνατρός. "Αν σννέοοι
νέ αύτό θά «Τχε πόνον; στό στο
μάχι, θά εκανε έμ,ετό καί δ ,τοίδ
τος π-ον θά καλοϋοε θά ήμοννο
ίγώ. Μά δέν σννέδη τίποτα τρ-
τοιο. "Τστερα άπό την ωρα π»ύ
δε-ιπνήσαμε ως την ό>ρα ποΰ ή
θανε κ^Ι πέθανε. την νΰχτα, πέ¬
ρασαν πολ,λές ώο«ς.
—■ Ποία ωρα πήγε γιά ϋ—β,
μήπως ξε'ρετε; οώτησντ. τόν Κ(ψ
ρ[πα
και ξεπε-
ς ζής ρρχρ φ ερς , ,
κ^ύα^ν κάπες ποι,μένοιν Ι ταρμάδες μΐ,τά μ*ρικων άτσιγγά °,η' πηυ1 ^(1' ι1π0ι'εχθηκε στι'ιν
ίδων, τα λεγάμενα κιοαε νοιν καί, Τούρκων οασιδοζούκων ·ν)εντοικτ1 (<_ Πι'λη τού Χαρεμιον, τίΐτηιτες («κε-τσέδες») [ έκ των γειτονικων Τουρκικών χο> να ^Ρ·11^"!1! ν« Μ κοννη^ή κα-
ανευ χειρίδ
νέκΐα καί τίΐτηιτες («κε-τσέδες,») [ έκ των γειτονικων Τουρκικών χο>
Κά ' νά .-ηιροβολοϋν ά
επίθεσις αΰΐη £/.α6ε
[
Κάθβ π<κοί θά κϋλεπες τοΰς χω ' ρίων, ριανοϋς μέ τά άλογά των καί τά ; σκόπςος' ν« Μ κοννη^ή κα- ; 1'ιίαΓΓΙ °το Χ^*|ΐ άπό τή τον' άχο"α κα1 οί Σουλτά- γαΐδονράκια των ό ένα; κατόπιν χώροτν πεοί τά τέλη Μαίον. ΙΙί- *' τού ά>.λΛυ εί; γραμμήν — συνήτ ι ρϊ τά μεσονύκτιον Εθεσαν πϋρ ,
θεια των Γενιτσαροχωριτών — ' είς τά πρό; τό Άνατολι/ύ μέ- ^ στ,υν ",^1* το^ Κιβλάοαγα τό
τού .τηόστηξα να
νά κονδαλοΰν μέσ-α σέ
ι- ' ρο; τοΰ χο>ριού κεί+ιενα κενά σπι
κ«1 νά μ«ς
[ ρ +
δή κοςτίνια τά ώραία ψρέσκα /μ- τάκια. Τά παλληκάρια τοΰ χωρι '' ' ' ί~
χανικά των είς τό Άΐβαλί. Καί ου δέν έ*ε4λιασαν, ά?.λά έ'τρες«ν ΑΠ/ιΓΛυΤΕ«π
άλλοι μέν τά Γδιδον είς λαχανο ( πρός ικατάσιβεσιν τής φωτία; καί ΛΙ ΐυΐ ΟΗΤΕ Τ ΣΙΣ
λϊ Χ' δέ ά εώλ
η μσυ, μόν α,τάντησί
έκεΐνο;, δπω; μ«ΰ είτε σήμεοα
τα όγλάνι τού πού τόν εγδνσί, βά
ήταν .τειςιίπου ένντρά ή ώρα &)ά
φράγκα.
Ό εύνοΰχος βγήκί καί γύοισΕ
σέ. /.(γο μ' ενα βραπάκι που ?■
τρεμε όλόκληρο άπό τόν φ«6ο.
— Έσύ τού είτα ήβοννα ό
δον/Λ; τοϋ Άγσ.;
—■ Έγώ, μοϋ άπάντηβε χβί
συγέχισε κλαι|ίθ'·ρίζοντας. Μά δέν
ύ ό
τύν
έγ<ό. — Κα'ι πώς τό ό ς .τώς τόν επίσκοπον τόν πρέσβνν τη; έκλαμ πηότητό; σον, πάλιν άναψέρω καί παρακαλώ όριζόαενο; νποχειΊριος αυτής, τύ άποδέχεσαι, ν-ά δονλενιι» καθ* α λιαι (1.000) υπέρ τη; τώσεως τοϋ 'ιεροϋ ναού Άγιον Χαραλάμπον; Χίον. 5) Νά δημοσιενθή τό παρύν διά τοΰΠ'ύ.τον. Έν Αθήναι; τή 30-1.1971 Ό πρόεδοο; ΦΩΤ. ΤΣΙΧΛΑΣ '() άντιπρόεδιρο; Κ. ΤΣΕΛΕΠΙΔΑΚΗΣ Ή γεν. γραμματεύ; Μ. ΧΑΤΖΗΜΙΙΕΗ Τά μελη Στ. Μπακι«)λή;, Π. Τσίχλας, ό; σον, ναί ?. νεκεν τούτου θέλο> τό ?χετ εί; μ
γάλην ιιου ΐϋεογρσίαν. Πλατύτρ,ς,α.
(ΐΰδέν άναφίριο, έπεί θέλ^ι δηλ.ώ-
σε τχι ΰιΐιηλότητί σου πίρΐ έμοΐ»
ό αί&ε<τΐιμώτατο; έπίον.οπος, περί δσων τόν άνέθηκα καί ώ; δονλος. σοι> άναφέρίΐ). Νυν Κύριο; ό θεός:
ποιτκΐοι τή υψηλότητί σοι· πολν
χρόνιον. Ίοι^ΐου κε'. Ό δοϋλος
καί φί>Λς πΜττό; τή; νψηλότηιτός
σου Νικόλαο; 'Ράλη;».
Τά πρίϋ'τότΐ'.τα των έπιστο/^ον
αυτών ευρίσκονται, άντίστοιχα,
στά άρχεϊα τή; Μόδενα; καί τοιι
Κνο. Λαγουρος, Στ. Κοκόλης, Μιλάνον. Ή άντιγραφή ε1ναι ««.,
Η. Καρδιολακας, Κ. Χωματάς. | γο τοΰ καθηγ. Σ. Λάμπρου. 'Η.
σελ. 197—198 τού βιβλι-
του, ό Σκιά; λέγει τά εξής:
1) «Άπύ των χρόνων, καθ"
ου; ή άρχαία έλληνική γλώσσος
όκιι/^ΐτο άκόμη, μέχρι σήμερον,
τά άρχαίζοντα διαλεκτικά στοι-
χεία, τά διακρίνοντα την λεγομέ-
νην καθαρεϋο>σαν άπό τή; 6η-
μώδους, άποτελοΰν πάντοτε μέρο;
τής ζώση; έλληνικής γλο>σσης, ύ-
φΐστάμενα έν. παράλληλον ποό;
τά δτιμώδη είτε έν εΐις-είσ. είτε έν
στενιοτέιρ-αι.
δέν υπήρξε δέ ουδέποτε έν τφ
τσΕύ ονδεμία διάλειψι; τή; χρή¬
σεως αυτών».
2) «Ή καθαρενονσα ούδαμό);
είναι ΐπαναγ<ογή παλαιοτέρ«.ς γλιοσσική; καταστάσεως, άλλά δι άλεκτος σΓ-μερινή, ύφισταμένη κα τά παράδοσιν προοτορικήν καί ά- διάλίΐπτον από γΐνεάς είς γενε¬ άν" έπομένω; τό ό-ο8ο&;ομικϋν π ή δ η μ α, τύ οποίον παραδέ- χεται ^ ό Κροτιμοάχερ κ.αί άλλ/Μ. πολλοί, είναι άπλοΰν πλάσμα ψευ- δοΰς θεωρίας». (Συνεχίΐεται) ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ η ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πεπειραμένος «Ις ϊργα όδοποιίας ςΐται οι' εργασίαν είς επαρχίαν Τηλ. «24-888 — 631-662 πωλεϊα, οΧ'/χιι δέ τά επώλουν οί ϊδκκ Λ&ΟΛφερόμενοι εί; τοϋς δρό- μοΐ'ς τοΰ Αι'βαλ.ιοΰ. Εί; την περι ψέρειαν τοϋ χοιριού ήσαν πολλοί κήποι, δχι μακράν τή; κίΐ>μ,οπό>»ε
»>ς·
; ά'λλ.ους πολύ ανγι'ι.
ΐίς δοχεία άπό τεν«κέ κυλινδρικά
μέ δυό χεράκια, τά λεγάμενα «κον
τροΰπες* νά κουθαλοϋν τό γάλα
τό άδο/Λν.
Αί χιοριαναϊ ήσαν νοικοκυραί,
λεβεντογνναϊκες. "Ββλΐπες δταν
γύρι'ςε; στούς δΐθιάμους τοϋ χω¬
ρίαν τά σπιτάκια όλοκάθαρα, τίς
ούλές άβπρισμένες καϊ άκονγίς
ν ό 6.ρον;τούν τά ξυλοηεχνα τής
/■ρεβ&ατής. Μέ τά χε<>ια των
κατε-σκεναΐΓ,ον τά προικιά των, τά
ίνδύμβτα των παιδιών των και
των άνδρων τ<ι>ν. 'ΙΙσαν φιλόθοη
<τκοι καί καλαί χεσες
γον άπό τό Σαρ,μουσάκι μέ τάς Ξάφνου τραντάσθητ/α
οίκογεΛ'εία; των εί; Μυτιλήνην πού &ίήχα τή χαρά
καϊ άλλοι «Ίς τό Άϊθοιλ.ί καί. άνηγ Μές στή ζοιή, έστω
γειλαν την έπίθεοιν την 6ραδυ γιά μύνο μιά φορά
νήν. Οί Κνδυ)νΐΐϊ; εσ.πΓνσαν είς Κι' δλ,ο.
ή
Αύτά πού έ'β^επα
νεκρά καί
βοήθειαν τού χωρίου άλλά δέν ,μοθ σ,ανήκαν άνθιομένα
εύρον κανένα ξένον παρά μόνον
τούς τσαχταρμά&ες, οίτινες μέ
διάψορα ι))έμματα έδικαιολόγΓ,σ-α,ν
την επίθεσιν. Άπό τό Χωριύ ε-
ως τύ Άϊβαλί ήτο ιικ'ι σ€ΐι{ά άν-
θρώ.-αον πηγίανοερχομένιον σάν
τά μυρμήγκια. Μετά πιιρέλευσίν
τριών - τεσσάριον ήιΐιερών, αρ¬
χάς Ίοννίον, εγένετο δεντέ^α
' Επλ,ασα δνειρα
σέ .τΐ'ργους καί παλάτια
Έσύ άπότο+ια
μοΰ τάκανες κομμάτια
Κι' έ·/*εί πού άρχισε
νά φεύγης τό σκοτάδι
ξς ς
σκότωσαν κοΐ δέν πέθανε ο»
φνσικό θάνατο; τολ· έ,ρώτησϊν οί
οτηρά ό Χαλέτ Έφέντης.
— Δέν τό Εέ;:ο μά ό άφέντης
ιον Γ]τανιε έφτ,.γΓΐανος. Ποτϊ
δίν εΐχε .τ«οα,τ«νεΐθή γιά. τίηο-
τα. Κ' ήτανε γερό; σά τζαΐΜΛ1-
— Μήπιος ξέρεις, τύν έρώτησα
έγο'), άπω ποΰ ήρθΐ για δπνο;
— Άπύ τό δ;αιμ-έρι<ΐμα τή; Έμινέ Σονλτάνας, μοΰ άπάντη οί πρύθνμα. Μ' αύτην ητανε χίΊ >.οι>ίιέντιαζε μαΐί της κά.του μιά
ωρα.
— Κι' αΰτό .τω; τό ξροπς;
τύν έρώττ,σν ό Χαλέτ 'Εφτντι^.
— Τό ςέ.ς>ω, γιατ'ι κάθε τόσβ
τον πήγαινα φωτία γιά τό το)ΐ·
πουν.ι χον, τοΰ άπάντησε.
— Καϊ τότε δέν μοΰ λ.ές; τόν
ί·ΐ>ώτησα έγώ, μή.-κ»ς ή ΣοιΑτά
να τ~Ρ εΐχε .τ,ροσφίρη >κιν+νβ
σες>μτετι, ή τίποτε άλ?Λ;
—- Πώς, εχ«νε ό μικράς, τοΐ'ζ
α νά πίνονΛ·ε κα^έ.
— θαιμάσαι ααλά; τόν έιοώτη·
τώρα ό Χαλ.έτ ΈφίΛτης, μ'
δαα*ροΛ".
Ό μ'κ.ούς σήκοσε τονς ώμσΐ':
τού.
ρ
βραδύνη έπίθίβις σφοδρο,τέρα. ΟΙ Μέ κατ'ρακύλισ«'ς
αναχώρησιν εί; Άϊοαλί διά νά στά Τάρταρα τοΰ "Λδη
χωρικοΐ κατελήφθησαν άπό πανι
κον καί τό πρωΐ ητοιμάζοντο π·5ος
μή τοίις εϋρτ) πάλ.ιν ή νύχτα. Εί;
ενα χω^αά καί
σκουλαρίκια στή μύτη καί στ'
αιύτιά.
— Βιρέ τινος τά λές αύτά, ά
Λαντο ό χωτα τά 6ράδ»«
Καί ή χ«μένη μόν
γιά πάντα ίλπίδα
"Έγινε εντονη
στό μέπ<οι~> ρτ,Γτίδα!
Άθελα σκέπτομαι
γιατι νά χ<οιοι;<~οΰμ£ · Νά μή προλάιοοιιμ,ε νά γν«ρισ;τονμε; ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΛΟΥ μω <ίτι πς>έτει νά έξ('
καί την Έμινέ Σοΐ'λτό
να είτα στύν Χαλέτ, μιά κι' αί*!
τον εΐδε τΐλίντ-αία.
— Αυτή την γνώμη ϊχ<" '·'' ε'νώ, έ'κ«νε ό Γρπ,μ,ματέας τοΰ Σονλτάνον καί δγήκαμί ά.ιό τύν «ντά τού Κισλ.ά
Ι9ΑΝΝΗΣ
ΓΡΥΠΑΡΗΣ
(1870 — 1943)
(Σννέχεια έκ προηγούμενον)
Κ ι* δς δοΰμε τελος τα «'Ελε
γεϊα» τύν κα<>πό τής ώοιμοτη-
τας. Είναι τα τρία όδυνηρά τοα-
γουδια «Κισσός» — «Άπό&οοχο»
— «'Εστιάδες» — .τού περικλϊί-
οι»ν σέ Τβανμαστό γρνπάρειο στί-
χο, — δλο τον Πόνο, ίίλη την
κυύραση, — δλη την άπογοητευ-
στ1 τής ζωή; τού. Είναι οί μονοτ-
>άς Τραγο)δίες τού Γρνπάρη τα
Ακρον αιυτον τού ν.τερχειλισμοϋ
τσΰ Πόνον, — καί διαμάντια τής
σοφής τεχνοτροπίας τον. Είναι ά
τίμητα κ-ληοοδοτήματα συμβολι
κης τέχνης στήν 'Ελληνική Ποίη-
ση, καί τύ κύκνιειο άσιμα τού ΙΙοι
ητή.
Ο ΚΙΣΣΟΣ
Στό τραγούδι αύτό (τού 1902),
άπό τα .ιιό δτνατά καί άο/πα τού
Γ·ρνπάς>η, έχομε ίνα "Τμνο τής
ζωής, άπό τα 6άβη πονεμένης κ«ΐ
χτυπημένη; ψνχης. .τον ζή μέ τίς
άναμνήσει; κα'ι παίονει άπ' αύτές
νεύτικη παριγγοριά. Είναι ό πό-
νος πον σκοτεινιάζει καί περιτν-
λιγει την ψτ'χή, σάν τύν Κισσό,
ΐτού περιζιόνει τό ραϊσμένο χά-
λαθίμ<ιι. Ο ΚΙΣΣΟΣ Ό μαΰρος κι' δχαρος κιοσός, χον πόνο τον τρυγώ Ζίΐ'ι λέω και μές στά στήθια μόν ριζώνει καί λέΊ» κ' εΐμω τό χάλασμα τό ραγισμένο έγώ πού ό ιιαΰρο; κι' αχαρο; κισβός τό περιζώνει. Μυριόριζος, μν,αιόκλωνος, 9 πυ~ νος πού πονω, στβίρα ζωή δυ'ίαίνει άπό τόν τοΐχο καί δέν τού .ταίρνει πνέοντα; γλν κά άπ' τόν ούρανό Γναν ή αΰρα ή στεναγμόν ή χα- ράς ηχο... Άκολονθοΰν άλλα έ'ξι τετράο-τι χά υπέροχον συμβολισμού πού λυπούμαβτε γιατί άναγκα'ϊάμαστε νά παραλείψοιμε. Στύ ΑΙΙΟΒΡΟΧΟ .τάλι, σέ άστρατττε,ρές κι' ϊντονα χροιματι σμένες άπό τή λέξη εΐκόνες, ξε- τυλίγει ιμέ σύμβολα κλαβσικής ό μορ<ρΐάς, πή θλι&ερή καί όδννη- ρή μοϊρα τού Άνθρωπον. Πόαες φορές μιά σνμφορά μοί ραία, σά θεαμηνιΐα. τ' ουρανόν, κατρακνλά σέ μιά στιγμή τή; ζω ής μας, καί τσακίζει τα φτ&ρά μας τ' άνοιγμένα πρός τό <ρί>ς!
Σέ λίγο ή σνμφορά περνά, κά-
πσια αΰγή νέ« μάς χαμογελά καί
ξεγελιόμαστε ν' ανοίξωμε ξανά
πρός τή χαρά τώ. φ,τερά, ξεχνών
τας ;τώς γιά πάντα είναι πιά
σπασμένα!
ΤΟ ΛΠΟΒΡΟΧΟ
Τή νι'χτ' άπύψε — ή θλίψη της
μ' άνάστησε ή, τρανή,
Τή Θλι'ψη .μ«ς σά νά είχε μελε¬
τήση —
Τή νϋχτ' άπόψε άνοίξανε οί
I-
βδομοι οΐιρανοί
Καί πόντισε νερό κατακλνσμός
τή χτίση-
Στά σκοτεινά έξεχεϊλισαν των
θλίψεσιν οί πηγές
Καί χΰθηκαν οί κρατημέ'νοι οί
θρήνοι
Κ' έλ-πίδα πιά δέν Ιμεινε γιά νέ
ε; πάλι αΰγές
Τή νΰχτα, πού εΐπες ή στερνή
πώς θά ίΐχρ μείνη.
— Κι' άκολουθοΰν δλλες πιέν
τε άσύγκριτες στροφέ'ς...
Καϊ οί «'Εστιάδες» τό τελευ-
ταίο ποίημα τής Συλλιογή;, ά/νλά
ποϋ θοίσκεται στήν κορνκτή τής
Γρυπαρικής δημιουργίας, μεγα-
λόπνοο κι' άριστονογημιιτικό, ά¬
πό τα κ.(ΐλύτερ« τής Λογοιτεχνί-
ας μας. Καταδϊκη κάθε λιποτα-
ξίας καί <ρνγής άπό τό ΧΡΕΟ —. Ή άπε^-τΐ-στιν.ή χοαγοιδία τής ζω ής κάθί άτόμ,ου, πον σάν τίς 'Ε¬ στιάδες ξνπνώντα; κάΛθΤί 6λέ- πει μέ φρίκη χαμτνα τα ό'νεΐΛα τού, σδνσμτνη άδικα την πιρωτι- νή τού φλόγα... φει·γάτη άνεπί- στρ&πτα κάθϊ όοαμένη ΓΪ'καιρία, .τού π(λρά6λϊψε άοΊν.λόγι<Γτα..· ΕΣΤΙΑΔΕΣ Παθειά άκραχτα μεσάνΐ7.τα, ιρι- σκότεινοι ούρανοί Πάν* άπ' την ΙΙολατεία την κοι- μκτμένη' Κι' δξαφνα βέρνει τού Κακοϋ τό Πνεϊιμα μιά ςκονή, τρόμου (τ/ιυνή — κι' δλοι πετιοΰν τ αι άΛλαλιαομένοι. 4"Εσ6νσε ή ασδνσ,τη φοτιά!» κι' δλοι δροιμοΰν φορά τυφλοί μέσα στή νΰχτα νά προ- δχι μ' έ/Λίόα πώς μτορίΐ νάν ψεύτρα ή σνμφορά παβά νά δοϋν τα μάτια τους καί τή χορτάσ υν. θαρρεϊς νεκροί κι' ά.τάρη{..ταν τα μνηματ' άροννά σνγκ«ιρ(ΐι όρθοί γιά τή στίτνή την κς 3ΐη, κι' ένό) οί άνεγνοιμβι «παρνϋϋν ιμές σέ κακό 6ραχ'νά μην τΰχτ) τρρμοννε κανείς καί τοίς ξυπνήση. Μ' ενα πνιχτό μονόχνοτο άνας·νλ λητό σκι^( τοϊ πρός τής 'Εστΐας τό Ναό τοα· όοΰνε καί μπιοός στήν ΙΙύλη διάπλαιτα τή χάλκινη άνοιχτή ενα τα μνοια γίνοννται μάτια νά ίδουνε Καί Ολ.έπονν: μέ τής γνώριμης άρχαίας τ<ον άρετής Τό σχήμα τ' άν(ι>(ρέλιεντο ντι«μΐ
νες
βτόν προδομένο τό Βιινμόν έμπρός
γονιτπετεϊς
τίς 'Ε<ττιά&ες τίς αεμνές, μά κο Τό κφΐμα, τονς ΐστάθηκε μιά α &ονλη ά·ναιμε.λιά κι' άραθνμιά — σάν τής δι κης μας νιότης! μά ή "Αγια ή Φωτία, μιά ποσβυ σε, δέν την ονάδει πλιά άνθοώπινο πυοοάναιμμα ή πυρο- δότης. Κι' οσο κι' άν μέ τίς φοϋχτες τανν βκορπΐζονν βτά μαλλιά μέ σιητριβή κ«ί μέ ταπΕΐνοσννη, τού κακόν! στή χλιά χόδολη καί μές σιτή στάχτη πλιά ονβίθας ίδέα ούδ' ελπκτη όέν ε- χει μείνη. Κ' είναι γοα,μμέντν ί?ΰ χτωιον ή Ι1*λιτεία· έχτϋς δν πρίν ό κιαΐΛΌΐιοιος ήλιος άνα- ίΓιείλη κάμη τό θάμα τον ό οΐ'&ανός καί στ' ά(ι>ρα τής νιιχτός
μακ^άθιιμος τόν κεραι*νό τού κά
τιο στείλη.
Κι' άν εΤν' καί πέση απάνω τους,
δς πέ·ση! όπως ζητά
τό δι'κιο κ' οί ΙΙαρθένες τό ζη-
τοννε,
.τοΰ ΙδοιΊ τις, μέ τα χέρια τους
στά οΰράνια στραυτά
καί την ·|η7.ή <ττά μήίτια. τονς τόν Τάχα τό θάμα κ' εγινε;— πβς μοΐ' το νά στό πώ, γνώμη αθοτιλη, γνώμη α,δικη μι- άς νπιότης σάν τή δικιά μας, πίίσ&ιισβν έ'τσι χίορίς σκοαό κι' άκάμα ζή κ«ί ζένεται — μέ τό σκοπώ τής! (Σ 'Εκεΐνοι πού φεύγουν ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΑΤΖΗΛΙΑΣ Συνταγματάρχης έ. ά. Μετά τοϋς αλησμονήτους μας Ξ. | ανέλαβε πάλι την διοίκησι τοΰ Άχ»γλο Σ Χζή ί Τάό ί έ ό Άκογλον, Σταμ. Χατζήμπεη καί Χ,ρ. Τσιγάνΐε, έπωμίσθηκα την λυ πητερή αποστόλη νά κατευοδόσιο- με, συγγενείς, ςρίλοι καί σύντρο- <ρυι μάχης, γιά τά «Ήλύσια 11ε- δία» καί τόν αεμνόν ήρωα των πολέμων μας Δημήτριον Χατζη- λιά. Τσεσμελής, μέ ζεστή άγωνιστι κή ι|η·χόρμηστ, εφηβος άκάμη, ά- φοΰ έφίλησε την γή δπου εξησαν και έτάφησαν οί πατέρες τον, πο- ρεύθηκε στήν ποθεινή μεγάλη ΙΙα τρίδα πού εΐχε ξιφουλκήαει γιά την ένσάρκοσι των θρΰλων τού γέ νους καί πόθοη·. αιώνιον. Πηοσεχώρησε άπό τοϋς πρώτον; στό Έθνικό Κίνημα τής θρσσαΧο νίκης, ποΰ την ήγεσία εΐχε απο¬ δεχθή ό μεγάλο; άρχηγό; Έλεν- θέριο; Βενιζέλο; κιαί ' έπολέμησε στό Μαχεδονικό μέτίυπο μέ αύτό¬ θι σία καί πίστη μέχρι τή; μεγά¬ λη; ημέρας τής Νίκη;. Ή πατρίς εΰγνομονοϋσα, έκόσμησε τό στή βας τού μέ τά μετάλλια Άνδρεία; καί Στρατιοτική; Άξίας. Στή σννρχρ,α ποΛεμιστή; στή Τάγματός τού καί σννέχισε τόν άγώνα. "Οπως υπήρξε καλάς Στρατιώ της στοϋς πολέμου; καί έν άπο μαχία διακρίθηκ.ε σάν έξαίοετος οίκογενειάρχης. Καταθέτω στόν νεοσκαφή τάφο τού εύλαΓιικά άνθη Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας μόν. τής ψυχή; Σ. Λ. ΨΗΦΙΣΜΛ Τό διοικητικόν συμβούλιον τής Ένώσειο; Μικρασιατών Περιφρ- ρείας Κρήνης (Τσεσμέ), σννελθίΛ· έκτάκτω; έ.ιί τφ άδοκήιτω άγγέλ- ματι τοϋ θανατον τον επίτιμον προ έδρου αυτής ΔΗΜΠΤΡΙΟΤ ΧΑΤΖΗΛΙΑ άξιοχιιατικον τοΰ έλληνι- ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικοϋ Συνταξιοί>χον)
Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) 0») Κυριάκο; Γιαννέλης, ήγού
74) Πλάσιος Τζουβελρκτ;;, ί)ικη
γόοο; - κπιθηγητής.
75) Κων. Φονοούλ.ηις, δικηγό-
αος - δη,ιιαρχος.
76) Νικόλαος Τριντιάς, δήμΛρ-
77) Έμμ. Τρυπιάς, .-ΐοόρ&οος
Κοινότητος.
78) Έμμ. Μουστάκης, ιτλο!;-
δρος ΚοινότΓ,ιΤος.
79) Έμμ. Χρνσης δημοδιδάσκα
λος.
..80) Εΐ«3τά9ιος Έμμ. Χονσης,
δικηγόρος.
81) Στυλιανός Ε. Βαλιάδης,
άγγλομαθής.
82) Χρήστος Χαρ6ά?Λς, άγ-
γλομαθής.
83) Χρήστος Χαλκιάς, πρό£ε-
νο; Αγγλίας.
84) Γεΐίΐιργιος Καραγιάννης ί-
ατρός.
85) Ίιοάννης Βονοδονλιας, δι-
ε^μηνεϋς Γεν. Προξ'νείου Σμύρ¬
νης.
86) Γεώργιος Μαρκάκης, δτ<,μο διδάσκ-αλος. 87) 'Ε/.ευθέριος Λαιμπρικίδηις, κτηματίας. 88) Μιλτιάόης Βράκας 89) Δημ. Τζιτζκριάς. 90) Μαρϊνος Χ" Μιχαήλ, δη- μοσιογράιρος. 91) Κο/ν. Χ" Σπύρος, δημοδι &άσκαλος. 92) Χαράλ. Κιονζές - Πΐζάς. 93) Λάμπρος Πα{ΐαράς, γχ·μνα σιάρχης- - συγγραφεύς. 04) Σταύρος Παραρσς, πρόε- δρος Π«μ6ουρλι<οτικής. μενος θεολΛγίας. 96) Εμμανουήλ Αλέκον Στρα όαρίδης. 97) Νικόλαος Άλέκου Στρα6α ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΠΙΡΕΛΗ: "Σ Τ ΙΓ Μ Ε Σ (ΙΙοιήματα) Τού ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΟΡΟΛΙΙ (Ιά τ ο Τά .ΐΛώτα δεΐλά δοκιμαστικά τεταμένον; ορίζοντος, σέ προ πετάγματα πού εκανε στά 1969 ματκίμού; και. μηνύματα που 11ο ό Ξανθιώτη; ποότης Γιάννης Κα σημειώσονν — είμαι ϋείεαιο;— τι πιρέλης μέ την παρουσιάση στα δούμο «άς...». έλλην,κά γράμματα τής .τρώτης "Κτσι ήθική ν.τοστήο,ξη και η Ι τού ποιητικής σνλλογής πούχε- βοηθεία των άνθοωπων των γραμ «Φτερονγίσματα», μά; μάτιον μας, εδωσαν τη δυναμη Ι ΘΗΣΑΥΡΟί ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ ΐϋ α§Μ7ϊϋ·ι;ι»νΜΓ'" ν ^...,τλ -Ο ΔϊλΒΟΛΟΣ ΣΤΗ·Ν ΤΟΤΙ'ΚΙΛ» 98) Λάμπρος Γ. Σ 99) Ανδρέας Γ. Στραβαρίδη 100) Κιον. Γ. Στραβαιρίδης. Ο"6» τύν τίτλο «Φτερονγίσματα», μας ματων ιμιΐς, ε^.υ<*> -ι "-■-.-■.
είχαν προχαλέσ/ι τή ξωηρή επι- καί τό θάοοος στύν ποιητή να προ _ ν , ^^, ^ ^ ρ[
*οη?· ! θνμία νά τόν ^οίθλοι-θήοχηιμί ΓΧ<|«>ή«η, να γραψη καινουργιαυ^ -
■ίδης.Ιάπό κοντά καί νά ζητήσας νά στίχους, πιύ δννατους ««ο τους £, £™** ™ ^ ^ ^τι
ζη,τήσονμε .......
βάθος των στίχιον . πρώτους και νά μάς τούς δώση κ*α
σ,άλι μοί", α ί/ε μου Ίομαή
105) Άδελφοί Μαβχόβον.
106) Αδελφ οί Βαμβάκου.
107) Άδελ.φοί Κατσάνη
108) Άδελφοί Κονφόπονλοι.
109) Άδελφοΐ Χ" Κυριάκον.
110) Γεώργιος Έλιμιαντής
111) Γων. Έλιμιαντής.
112) Ηλίας Γ. Έλιμιαντής
113) Ά&ελφοί Βακιρτζή
114) Ανδρέας Α. Μητρόπονλ.ος
11δ) Άδελφοί Μαρινάκη
116) Ιωάννης Α. Μόσχοβα;
117) Κιυν. ΙΙασπάτη,; (Μονσταν
τίκης).
118) Κων. Βαϊγκοϋση;
119)'Κων. Κέντρα;
120) Άδελφοί Βαλλίδη
121) Αδελφ οί Τφΰπατ'ζη
122) Άδελ(ροί Κούρττη
123) Νικήτα; Στανρινάκης
124) Στυλ. Σ τατ«ρινάν.η;
125) Οασίλ. Γάτζος
126) Ανδρέας Γάτζος
127) Έμμαν. Τενεκίδης.
(Σννεχΐζεται)
«αί τά <ητνολον λυρικά ποιότητος, μέ τά πιό δμορφα έπαινετικά λό για, όπως αϊ>τά, τοΰ Δημοοτογπά
φού — Καθηγητή Δημήτρη Στα-
ματόπονλον: «... Τό μεγαλύτεοο
μέρβς των «Φτί,ρονγισμάτων» πε
ριλαμβάνίΐ ποιήματα αίσθηματικά
ΔημιονργήμαΤα
πού δείιχνουν
καθαρά .τώς ό ποιητής Γιάννης
Καπιρίλης π,ροορίζεται γιά πολ.ύ
•ψηλά πετάγματα...ίΐ>. "Ενας αλ-
λ.ος πάλι δημοσιογράο:ος, ό διηγη
ματογοάίρος Κώστας Τρίγκ.ατζης,
ε!χ« γράψει: «... Ό Γιάννης Κα
είναι άνθρωΛο; π<>οικι-
σμένος μέ πνενιματικές χάρες.
Φλέβα ποιητική, άπ' δπου άδιά-
κοπα άναβλύξιουν λογισμοί, ίθόε;
κα'ι σνναισθήματα συνταιριασμένα
ΓΙΑΚΩΒΟΤ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΕΚΑΟΤΟ
ΜΟΥ 1 ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ,,
— Β' —
Η ΚΑΘΑΡΕΤΟΤΣΑ ΔΕΝ Ε.
ΧΕΙ ΠΑΤΡΙΔΑ
Ξαίροιιμε δμως ότι όλες οί έ
θνικές γιλακτσες Είναι έδαφικές,
έ'χουνε δηλαδή ενα εδαφας, μιά πά
τιρίδα, δπον μιλιοΰνται. Ή καθα
ρεύονσα είναι «άνεδαφι-κή», πον
θενά δπου βρίσκΐται ιΚλληνκ»μός
δέ ν μιλιέται αύθάρμητα άπό τό
λαό σά μητρική τον γλώσσα. Ή
καθαρενονσα δέν εχει πατρίδα.
Ό Σκιάς, γιά νά άποδείξη
τούς ίσχινρισ,μούς τον καταφεύγ-ει
σέ δνό εΛΐστολέ; τοΰ 15ον αίώνο;
θεο>ρίόντα; τε; σάν άκαταμάχητο
ί.τιχείρημα, ότι ή καθαρεύουσα ρϊ
ναι γλώσσα πού ύπάρχει άπό αίώ
νες.
ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΑ-
ΡΕΥΟΤΣΑΣ
Ιδού οί έπιστολές αύτές.
1) Έπιστολή Ματθαίου Άσά-
νη (1451), <ΤΓλ. 168, "τού έργον τού Σκιά, πού τό «Τφ ΰψηλΛτάτφ καί ένδοξοτάτιρ καί άνδρικωτάτω μαρκιώνι Φερα- ρίας καί των εξής καιί τιμ σιιμπενθερφ τοΰ πανεντυχεο'τά τού ημών αΰθέντου καί δεβπότον κυρφ Μπόρσω τφ 'Εστένσφ. 'Τψηλότατε καί ένδοξότατε καί άν&ρικώτατε μαρκίων Φεραριας καί των εξής καί περιπόθητε σνμ πενθερέ τοΰ .αανευτυχεβτάτον μου αΰθέντου κιαί δεσπότου των Ρίομαι «όν. Ημείς άκονοντες την καλήν καί τ ά πολλά προτερήιμο.τα τής ανθεντίας σον, έπιθυ,μήισαμεν νά σέ κτησώμεθα φίλον καί νά πληροφορηθής δτι άγαποΰμέν σε πολλά καί έσμέν προθυμότατοι, κάν δπ«ρ εστίν είς αποδοχήν τής έκλαμπροτητός σου, μετά πάσης χαράς έκπληροΰν. Διά τουτο άνε- θι')κ.α;μεν ντρός τόν εΰγενή ανδρα κ.αί πάντα οίκεϊον τφ ανθέντη μόν τφ δεσπότη κα! καβαλάριον 'κύρ Αθανασίαν τόν Λάσκαριν ούς είχομεν χρείαν Ίνα πρός την νψηλότητά σου τά τοιαΰ τα διαγορεύοντας" διά καί ουδέ γράφομεν είς πλάτος. Τουτο μό¬ νον πληροφορούμεν δτι τά ημετέ¬ ρα πάντα άναγγέλει ό τοιούτος εΰ γενέστατος αρχΐον καί ό Θεάς είη δ.ατηοών την ύψηλότητά σου ύ- γιά κα'ι πολυχρόνιον». 2) Ί' (σικ)> νια τ1> όποία ό Σιαάς )Λ_
γει ;ίτι Ταίνρται να
τής Πόλης άπό τοϋ; Τοΰρκονς:
«Τφ
Γκλαμπροτάτ(()
ξ
κον ^τούτον καί διατελίσαντος έ λάνω
πι σειράν ετο.ν πίοεδρον αυτής, βίΠ;
προση·εγκόντο; π,ολλαπλάς ύπηρρ- ί χ
αύθέντην Κρεμώνας, ΙΙα-
ίκλαμπρότατε μ~
; ς ηρ χψηλό^^, ίκλαμπρότατε μ
βιας εις την Ι,νοκην καί τιμήσαν αύθέντα καί κ.ύρι*. Μετά την δοτ
τος την Ιδιαιτέραν αύτοϋ πατρίδα,
Άποτρασίζει:
1) Νά παρακολονθήση σνσσιο-
μον την κηδείαν τοΰ μεταβάντος.
έκ<ττςκιτρί<ι ιιπό τής , 2) Νά καταθέση στέφανον επί ή λί έ ' "" πρώτη; μέχρι τής τελευταίας μέ Ι'ας τή; νπονομενμένη; έκείνης έκστρ<ιτρία;. Κατά τίς τραγικε; ιιέορ; της ποοσφνγική; πλημμνρίδος, έπε- στρατρύθη άπό την ρκτακτη Στρα τιωτική νπηρεσία γιά την έπείγον σ.ι προσπ>ρινϊ| στέγασι τίιν προσ
φύγων μα; καί άπέδοισε έξαίοε
το εργο. Ό νπουργύς Στρατκ»
τι κων, μέ εγκΰκλιο διαταγή τον
τον άπρνπμε· ε.ταινο γιά την Λ-
πήιδοσή τον στή ΙΙοοσωηινή στέ
γασι.
Στόν άμνντικό ΙΙόλρμο τοΰ
1940, Διοικητή; Τάγιιατο; τοΰ
9ον Σι^ντάγματο; Καλαοών ρκ<ι με σκλνρέ; μάχρς μέ τού; Ιτα¬ λού; κα'ι έτρανματίσθη. Μετά την έποιν.ωσι των πληγήν τού σέ Νο σοκη,ιιρϊο Αθηνών, έπέσπευσε την έπάνοδό τού στό μέτωπο δπου καί τή; σορον τού. 3) Νά έκφ-ραα-θώσι τά σιιλλνπη τήρια τή; Ένιόσεω; πρό; την οι¬ κογένειαν τον μεταστάντος. 4) Νά διατε-θωσιν έκ τοϋ τα- λικήν π,ροσκύνησιν άναφρρο) τή έκ. | λαμπρότητί σον, δ προανέφερον μί αν καί δευτέραν φβράν κατά τό δονλικόν μόν χρέο;· κπΐ νυν πά¬ λιν Γνηόντες τόν αΐδεσιαώτατον δεντερη δ,μο>ς έπκπολή ϊίλ'αι τε¬
λείως άνορθόγοοιφη. Ό Ανδρ.
Σκιά; όιώρθακϋε τίς άνορθογςκκρί
ες κ«.τά την κρίση τού.
ΤΑ ΣΤΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΤ
ΣΚΙΑ.
Άπό τίς έπαστολέ; αύτέ;, ό Άν
δρέας Σκιάς 6γάζει τό σνμπέρα-
σμα ότι. «ή καθαρενονσα άποδει-
λνύεται παραχθεΐσα πρό τής ά>.ώ
σεως τής Κιονσταντινουπάλεο->ς υ¬
πό των Τονρικιον».
Ποβρακάτω, ο"τό βιβλάο τού, δ
"Ανδρ. Σκιάς λέγει:
«"Οθεν δέν ίίναι άληθές τό βή
μερον σννήθως πιστενάμενχτν ότι
τ· κα.θαρεύοχκ>α παιρήχθη διά τής
είσαγιι>γης στοιχείίον τής άρχαίας
είς τί)ν δημώδη, δηλαδτΐ ότι αίίτη
είναι δημώδης έξαρχαϊζομίνη καί
τείνοινΐα ν<ά άφομ«ιωθή πρός την γλώσσαν τοΰ Ξενοφώντος, άλλά τουναντίον είναι άρχαία επί τφ οημωδέστερον μετα6ε6λη- μένη. "Οπως οηλαιδή ή άρχαία έλληνική καί κατόπιν ή καθα,ρεύον σα έπιδρΦσα επί τής δηιμώδονς νέ οελληνικής παρήγαγε την κοινήν δτ,μωδη, οΰτω καί άντιστ.ρόίρχι-'; ή Οημώδης νεοελληνική, έπιδρώσα επί τής άρχαίας, ποιρήγαγε την καθαρεύονσαν». Ή «άρχαία έλληνΐΛη επί τό βη μιυδέστερον μετα6εβλ.ημένη» δέν είναι, λέμε έιμεϊς, ή καθαρεύονσα, όπως άντιεπκττημ,ονικά Ισχν>ριζε-
ται ό Σκιάς, άλλ' αυτή ή ιδία ή
άγροτική δημοτική, γιατΐ, ή δημο-
τική σχηματίο-τηκε όμαιλΛΐ, φισιολο
γικά κ«ί άβίαστα άπό την «κοινή»
13), δηλαδή άπό τή συνεισφορά
δλου τοΰ εθνους, καιί εχει τί νά
έπιδίίξη. Κατά τόν Σκιά, τή με-
ταβολή άπύ την άρχαία στήν κα-
θαρεΰοΐ'σα την έ'καναν οί κάπο>ς
γραμματΐΛιμένοι, δηλαδή, έξηγον-
μαι, οχι εμείς, ό'χι δλο τό έ'θνος,
άλ>.ά έ'να ιμέρος τοΰ έ'θνονς. Τοϋ
το δμω; δέν «Ιναι μπορετό νά γι
νη γιατί, γιά νά δημιονργηθή μιά
γλώσΌΐα έ&νικη, <Π»μβάλλονν δλ^ι τά τμήμαπα ένό; Ιθνους. Οί λογο τέχνες, ΰστερα δοΐ'λενονινε πάν<υ σέ δημιουργημ,ένη γλώσσα, για νά την καλντερέψο,υν. ΟΊ λόγιοι δέν δτΐμιονργοΰνε, δέν μποροΰνε νά δή μιονργήισοννε γλΦσσα. Έργάζυν- ται μάνο πάνω σέ ύλικό πού προν- πάρχει καί πού τά δημιούργησβ ό λαάς, ή μΔξα, ή μεγάλη πλειο- ψηφία τοΰ εθνους, δχι ή σχετική, άλλά ή άπόλντη πλειοψηφία. Σ ον μέ την εμπνευση καί την σία...». Άλλά καί οί έφημερίδες δέν πήγαν πίσω στίς κρίσεις τους γιά τό εργο τοΰ Ξανθιώτη ποιη¬ τή. Θά θέλαψιε νά δημοσΐΈύσον μ? πολλές άπ' αντέ; άλλ^ά ό χώ ρο; δέν μά; τό έπιτοέπει, έ'τσι ,τειριοριζάμαστε σέ μιά πού δημο- σιεΰτηκε στίρ· έφημ.ερίδα «Ξαν- θιώτικος Τύπος»: «.·. Μιά μεστιο μένη ποιητική γλιόσσα καί μιά όιιαλότητα κι' εύαισθησία στήν είναι ή πρώτη έντύπω- ση άπό τό πχηητικό κργο τοΰ Γιάν νΐ] Καπιοέλη, δείγμ«.τα τής μακρο χρονίας άσκήσειί); τού στό εΐδο; αύτό τοΰ γραπτοΰ λόγον. Οί στί χοι τού είναι ή άφετηρία ενός αίσιόδοξου λυρκτμον μέ ύπόβαθρο άνικανοποίητες προεκτάσεις, πλαι σιιομένες άπό μιά έξαιρετικά ά- νεπτυγμένη φαντασία...-·>. Κ αί
κ?.ει'Μονμε την άναδρομή μας, μέ
άποσπάσιματα έπιστολών, ποΰ στάλ
θηικαν στόν ποιητή, άπό τόν "Αλ
κη Θρί'λο, τόν Δημ. Ρωντα, τόν
Στέφ. Ίωαννίδη κ.π.ά. γιά νά
καταλήξονμε σέ μιά τελευταία
τοΰ κιριτικοΰ, ποιητή καί διηγη-
ματογράφου Ντίνου Βλαχογιάν-
νη: «;..Πρέπ«ι νά πω ότι μέσα ά¬
πό τά μοτίβα σας, άναθρώσκίΐ ριο
^ος ό ρνθμός, τόσο ποΰ νά γί
νεται μελιοδία ό άντίλαλόςτης. Έ
κεϊνο πον μέ χαροποιεΐ είναι ότι
ό Πίΐρααατισμό; καί ή αφαιρέση
όέν εχουν έπηρεάσει τόν λιιτό κι'
άπαλό λόγο σας. Τουτο δείχνει
την ίίάγνοιση τής «νθννης κ.αί τό
τάλαντο ποϋ δέν σάς τραβά σέ
ροο-δοκίίς μας μέ την άνοδική πό
ρεία τοϋ ποιητή, βγήκαν ά>.ηθινές
Εΐχα γράψει γιά τύ προηγοΰμε
νο βιβλίο τού: «...Έκεΐνο δμίος
πού μέ κατέπληξΐ, ήταν τό ποιη-
τικό τον εργο πού μπορεί ν' άπο-
Τιελεση σνλλογές μέ στίχους, τεχνι
κά γραμμένου;, γεμάτου; λυρι-
ομό κι' αίσιοδοξία, πού προκαλοϋν
ενα όαθύτατο σνγκινησωσμό μέ
τί; άπλέ; νυοΧ μεγαλόπνοε; εμ-
πνεΰσεις τον... Ή θλίψη καί ή ά-
παισιοδοξία δέν εχονν καμμιά θέ¬
ση μέσα στά τραγονδ'ια τοϋ Γιάν
νη ΙΙαπιρέλη. Μιά αύθόρμητη αί-
σθηματική διαθέση καί μιά άγάπη
εϋλαβική γιά τύν ίίνθρωπο πλΓμ.-
μυρίζει δλα .τού τά τραγονδια...».
γιά νά σΐ'νέλθιι) τοΰ ερριςα μια
κανάτα κ.ουο νερο.
Τ-
στεοα μέ τή βοηθεία τοΰ Άλή
ντΰθηκα καί γειμάτο; π.Γαγας. 'Εστειλ-α
νά ζώσοτ-ν τό τετράγΐ'ΐΛο
-χά!
Ι-Ι^υ λ/λα ,ιυν ι. νΛ »■ ν*^ (ν^^^ν*^----^'-ι β ^ ,
Ισως, - κ' αύτό τό πιστεύω ά ποοσταξα να μην «ρησονν
™ οΒτϊ νά μπή στο Χαρε-α
Ισως, - κ αύτό τό πιστεύω ά οξ μη ^
πύλιτα— μέ τή μελ/.σντιχή έργα- , ™- οΒτϊ νά μπή στο Χαρε-αι, ουτε
σία τού, ό Γιάννης Παπιρέλης, νά , νά βγή άπ' αύτο. Αν προκειται
^ δολοι^νια και αν στο μέτα¬
μάς δώση πολλά δείγματα τοΰ με
δολοι^νια και αν στο μέτα¬
μάς δώση πολλά δείγματα τοΰ με ^ ,^
λλον τον ταλέντον, άν επιδοθή ξ" * **>α<"ης δεν τό εσκα^ε ^ ^«« Μθρωπος τού Χο,οεμιαν μέ ζήλο είς την ποίτχ-ι, κ<α άκομη ά οΜθρωπος τού Χο,οεμιαν. πώς πολύ γρήγορα μη θά *« τόν πιάσουμε. Εθεώρησα ι-πο- ό μάς δικαιώση στίς προΰλέψεις μας άνεβαίνοντα; τα ζηλειτά μά δτ>σ-
κολα κι' άνηφορικά σκ.α/.οπάτια
τής νεοελληνικής μας λογοτεχνί-
ας.
Καί τώρ«, ενα δεΐγμα των στί-
χιον τού, άπό τή σνλ?Λγή τον «Στι
γμές', «Τ' άγνό μου ψνλαχτό»:
Δέ θά σοϋ κνύ·ψο> τίς άγνέ;
των λουλου&ιων τίς στάλ.ες
Ποΰ πέφτονν χρνσοπαίκιλαες
στ' ά'γγιγμα τής χαράς
Καί μέ πειθόσια νπο·μονή
ποτίξονν τόν καημό μου
Αυτόν ποΰ φύτεψε βαθειά
στόν κήπο τής καρδίας
Κάποιο στειρνό μόν ΰνειρο
.τού τόχω
μου
"Ετσι τά «Φτερου-
μέ τόν καθαρό τονς ή-
χο, τή διαύγεια και τή δομή τους
την παιοαδοσιακή, έ,τΛτρέπονν την
πρόβλρψη οέ πορεΐες μέσα σέ έκ-
Δέ θά σοΰ πω γιά την άγνή
τής ανοίξη σταλιά
Ποΰ κρνφολ^ίΐ τά μνστικά
τοΰ κ·ρίνον τά π«ρθένα
Κι' άναζητάει τ ά πέτα
των λουλουδιών, τά ι στεϊρα
ΙΙού τάχε κλείσει ενα πρωί
ή βαρνχειμωνιά
Νά τά ποτίσει διπλωτά
ν' άνθόσουν Ινα - έν**...
"Ετ<7ΐ, λοιπόν... Μή μοϋ ζητάς γιά νά σού πώ γι' αύτά Την ώρα ποΰ κρυφοιμιλοΰν βαθειά μές στήν καρδιά βον Καί κρνφοπαίζουν μυστικά μέ κά&ε σου μα,τιά Με ν.άθε σον μοσχο·6ολ*ά, μέ κάθ' άγνό σου βλέμμα Κι' άναστημένα ερχονται μίοα στήν άγκαλιά σου... ΓΕΡ. Κ. ΚΑΡΟΛΗΣ μου νά οοΰ κάνω γνοχηό τό περΐιστατικο Μεγάλε »αί νά σέ πουρακα)^σ<ο νά έρεννή σο>με μαζί αυτήν την νπόθιε<τη. — Κατάλα6α φάλε μόν "Ισα<ν ηλ, πώς ό Χαλέτ Έφέντη; ήθτ- λε νά κάνη αύτάς τίς γιά νά εξακριβωθή τίς συνθΤ[κ~ τοΰ θανάτοτ1 τον Κισλάοαγχ μά Ι.ιειοή ό Πατισάχ είχε άναθέσ» σ' έμέν«. τό εργο των άνακρ«3ΐ· ιαν γιά την άνακάλνψη των ορα στων τής δαλοφονίας των προσφι λών τον πιςοσώπιιιν κ,αί τής άπα γιογής τού Κοκκάλ.α, τηριόντας τά προοχήματα, έ-νεργαΰσε κοτ' αί τοΛ· τόν τρόπον. ΙΙήρα λ.υπημένο ΰφος κι' γ;.ι? να γιά λίγο σχεατικος: «Τύν δύ στνχο τόν Κισ/Λραγα» μονολόγη σα. "Τ<ττερα νψιόνοντας τό κιε ψάλα μου, ρώτΓ,<ΐα τόν Χαλέτ: — Μά πώ; σννέΰη; Έγώ χθέ τό άπόγενμα τόν είδα στό Σελίδες από την δραματικήν Ιστορίαν των ΑΙ ΚΥΔΟΝΙΑΙ (ΑΊΒΑΑ!) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΔίΝΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΛΑΗΝΙΚΟΝ ΔΙΟΓΜΟΜ 1914-1918 | Τού συνεργάτου μ~~ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΪΛΟΓ τέως δχευθυντοδ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας (Συνέχεια έκ προηγούμενον) ι δαξαν ώς διδάσκαλ.οι καί διδα- «Ώς πρό; τά ϊπαγγέλματα ή- σκάλκτσες στίς τελ.ευταίίς δυό σαν γεωργοι, κηπον<>οί καί ποιμέ γεννιές, μπαίνει στά τοαγικά γε
νες. 'Τπήοχον μιχ άοτοποιοί πε- γο·νύΐα τοΰ Μάϊον 1914;
ταλωταί καί δ^άφοροι τεχνίται. «"Εφθασεν, γράφει, ή μαύρη
'Τπήρχον κ«ΐ τεχνίται τού πιλή- καί άποφράς ήμέρα τοϋ Γενιτσα
μ«τος, κοινώς κε,τοετζήοες· »ύ ρρχο>ρίο>. Άφ' εσπέρας οί τσαν
ξ
προσέξη μτ>.τΐΐ); παρονβτάζη
μάδια
χτυ.τημή
το>ν στό κρανΛ, ή καμμιά πληγή
άπό πκττόλα ή μαχο^ρι. Κ ι" οκά.
μα δποιο ά)./.ο σημάδι πού κα,τα
τίγν γνώμη το|, θά μποροΰσε ν«
τοϋ προκαλέση τόν θάνατο.
Ό γιατρός, ί'νας κα^.οοεμένο;
μεσάκοπος, ε{ΛΌΪ>χος, μοΰ άπάντη
<τε πώς δλα αϋτά τά ίΤχί έξ«·το σει Λροτοΰ πάμ* έα:ϊς άπό να- θήκ,ον, μά δέν ίιρήκε τύτοτα. — Άαχίΰ θέΛετε δμω;, μοϋ ε! .τε, νά τόν ξαναεξετάσω, θά το κανχιι ενχαρίστω;, γιά νά 6ε6οι· ιοθήτε μέ τα ιδία σα; τά μάτια, πώ; τίποτα άπ' αύτά δέν προκά τόν θάνατα τοΰ 'Τψηλ,οτα Καί ποάγματι τόν έξήταβε κηι τόν έ'νι*αξΐ άπό τό κεφάλι 6; τα νύχια, τόσο άπό τό μΛϊοοτινο μέρο; τού κορμιοΰ τον δσο χαΊ άπύ τύ πίσω. Το πτώμα δέν Ε- ς ερε καμμιά κάκωση. — Τότ« τοϋ ε^^α, δέν άποκλ^ι ϊται να π^θανε άπύ κόλ-το, ή μί — - Ίί κ«ο6ιά τού, μ υ άπάνττ; σε σοδαφά, λε-ιτουργίΓ-τε χανονι- κύ σα ρο/.όί. Και την ι ι [-■·. ση τής δηλητΓ,ρι·ασ·ει»ς την ά,ν κλείω πρόσθΐβε, γιατί δέν .ταρα>
(τιάζει ιέτοια ααινόμ*να·
— Κ αί δμως ό αν裫κιος «"«ι
νεχ.ρό;, τοΰ είπεν ό Χα).έτ
ττ,ς.
— Αύτύ τα δλέπω, τοΰ
αι τόν Κισλάραγα καί συζητήισα
μί κάπον> μιά ώρα μαϊί. ΤΗτα·
μι-ά χαρά.
— Λέν μπορώ νά ξέρίΐ), μοί ά
πάντησε. Σοί είπα. Μποιρ*ί νά
τόν δολοίΐόνΓ,σαν.
— Μπορεϊ εκανα
τίποαα δέν ά,τοκλείεται. Κ' ΰσττ
οα ί·ν|»ώνοντας την φ-ωνή μου τόν
έρώτησα: «Γιατί δμως; Αύτός
δέν ήταν μ.τίρδΓμένο; στηΛ' σι·νο
ιιοσία των άντιδρ«ιστικών. Αΰτό
Κγήκιε άπό την εξετάση πού τον
εκανα κοί πον τό άνέφερ·α μέ
ποίθτχτη στόν πολνχρονεμίνο
( τόν Π«τ:<τάχ χ<θές. 1 — Δέν ξέ.ρ<ιΐ, μόν Έκεΐνο πού κατά την γνώμη μόν έχομε νά κάνονμ? είναι νά μή νάνονμρ καιρό. Τις άπο-ρίες μας θά τίς λ.ύσονμε, δταν πάμε στό Χαοέμΐ- — "Ετσι πκττενω κι' έγώ, ?- κανα σά ν' άπαντοΰσα στόν έαν , τό μόν. στό δρόμο, καδαλλή σαμε στά άλογά μας καί σννοδ·ευ άπό τα "Ιτ; Όγλάν, (Σ. Σ. (Βαισιλ,ικοί παίδΐς. ΕΙδική τού Σ ουλτάνοι»), ποΰ εί τού ό Χαλέτ άπό τό Σρράϊ, τραβήξαμε μέ καλπα- σμά γιά τ ό Χαρ ε μ*, σηκϋ'η'οντας πί«ο μος όλόκληιρο σΰννεφο άπό σκόνη. — "Οταν σε ό γιατρό;, μά άπό την έξρ- ταση πού δνό τρορέ; τοϋ έ'κανο, δέν μπος*ύ νά έξαχριδώσχο την αίτί<Α τοΰ θχινάτου τχνυ. — Έγώ είπα, δέν άποκλεκΐ) Γήν πεοίητιιχτη τής οηλητηφΐάσε α»ς. Κάποιο; από τό Χαρίμι, μ&>
ρεϊ νά τόν φαριμάκωο.ε ή, ^το·
ρεΐ νά δηλητηφΐάσΓηκιε καί 0.10
κάποιο (τχΐγητό, πού έ'ςραγε χθέ;
— Λέν τύ ςροιντάςομαι, μοΰ
.τάντι-.σεν ό γνατρός. "Αν σννέοοι
νέ αύτό θά «Τχε πόνον; στό στο
μάχι, θά εκανε έμ,ετό καί δ ,τοίδ
τος π-ον θά καλοϋοε θά ήμοννο
ίγώ. Μά δέν σννέδη τίποτα τρ-
τοιο. "Τστερα άπό την ωρα π»ύ
δε-ιπνήσαμε ως την ό>ρα ποΰ ή
θανε κ^Ι πέθανε. την νΰχτα, πέ¬
ρασαν πολ,λές ώο«ς.
—■ Ποία ωρα πήγε γιά ϋ—β,
μήπως ξε'ρετε; οώτησντ. τόν Κ(ψ
ρ[πα
και ξεπε-
ς ζής ρρχρ φ ερς , ,
κ^ύα^ν κάπες ποι,μένοιν Ι ταρμάδες μΐ,τά μ*ρικων άτσιγγά °,η' πηυ1 ^(1' ι1π0ι'εχθηκε στι'ιν
ίδων, τα λεγάμενα κιοαε νοιν καί, Τούρκων οασιδοζούκων ·ν)εντοικτ1 (<_ Πι'λη τού Χαρεμιον, τίΐτηιτες («κε-τσέδες») [ έκ των γειτονικων Τουρκικών χο> να ^Ρ·11^"!1! ν« Μ κοννη^ή κα-
ανευ χειρίδ
νέκΐα καί τίΐτηιτες («κε-τσέδες,») [ έκ των γειτονικων Τουρκικών χο>
Κά ' νά .-ηιροβολοϋν ά
επίθεσις αΰΐη £/.α6ε
[
Κάθβ π<κοί θά κϋλεπες τοΰς χω ' ρίων, ριανοϋς μέ τά άλογά των καί τά ; σκόπςος' ν« Μ κοννη^ή κα- ; 1'ιίαΓΓΙ °το Χ^*|ΐ άπό τή τον' άχο"α κα1 οί Σουλτά- γαΐδονράκια των ό ένα; κατόπιν χώροτν πεοί τά τέλη Μαίον. ΙΙί- *' τού ά>.λΛυ εί; γραμμήν — συνήτ ι ρϊ τά μεσονύκτιον Εθεσαν πϋρ ,
θεια των Γενιτσαροχωριτών — ' είς τά πρό; τό Άνατολι/ύ μέ- ^ στ,υν ",^1* το^ Κιβλάοαγα τό
τού .τηόστηξα να
νά κονδαλοΰν μέσ-α σέ
ι- ' ρο; τοΰ χο>ριού κεί+ιενα κενά σπι
κ«1 νά μ«ς
[ ρ +
δή κοςτίνια τά ώραία ψρέσκα /μ- τάκια. Τά παλληκάρια τοΰ χωρι '' ' ' ί~
χανικά των είς τό Άΐβαλί. Καί ου δέν έ*ε4λιασαν, ά?.λά έ'τρες«ν ΑΠ/ιΓΛυΤΕ«π
άλλοι μέν τά Γδιδον είς λαχανο ( πρός ικατάσιβεσιν τής φωτία; καί ΛΙ ΐυΐ ΟΗΤΕ Τ ΣΙΣ
λϊ Χ' δέ ά εώλ
η μσυ, μόν α,τάντησί
έκεΐνο;, δπω; μ«ΰ είτε σήμεοα
τα όγλάνι τού πού τόν εγδνσί, βά
ήταν .τειςιίπου ένντρά ή ώρα &)ά
φράγκα.
Ό εύνοΰχος βγήκί καί γύοισΕ
σέ. /.(γο μ' ενα βραπάκι που ?■
τρεμε όλόκληρο άπό τόν φ«6ο.
— Έσύ τού είτα ήβοννα ό
δον/Λ; τοϋ Άγσ.;
—■ Έγώ, μοϋ άπάντηβε χβί
συγέχισε κλαι|ίθ'·ρίζοντας. Μά δέν
ύ ό
τύν
έγ<ό. — Κα'ι πώς τό ό ς .τώς τόν επίσκοπον τόν πρέσβνν τη; έκλαμ πηότητό; σον, πάλιν άναψέρω καί παρακαλώ όριζόαενο; νποχειΊριος αυτής, τύ άποδέχεσαι, ν-ά δονλενιι» καθ* α λιαι (1.000) υπέρ τη; τώσεως τοϋ 'ιεροϋ ναού Άγιον Χαραλάμπον; Χίον. 5) Νά δημοσιενθή τό παρύν διά τοΰΠ'ύ.τον. Έν Αθήναι; τή 30-1.1971 Ό πρόεδοο; ΦΩΤ. ΤΣΙΧΛΑΣ '() άντιπρόεδιρο; Κ. ΤΣΕΛΕΠΙΔΑΚΗΣ Ή γεν. γραμματεύ; Μ. ΧΑΤΖΗΜΙΙΕΗ Τά μελη Στ. Μπακι«)λή;, Π. Τσίχλας, ό; σον, ναί ?. νεκεν τούτου θέλο> τό ?χετ εί; μ
γάλην ιιου ΐϋεογρσίαν. Πλατύτρ,ς,α.
(ΐΰδέν άναφίριο, έπεί θέλ^ι δηλ.ώ-
σε τχι ΰιΐιηλότητί σου πίρΐ έμοΐ»
ό αί&ε<τΐιμώτατο; έπίον.οπος, περί δσων τόν άνέθηκα καί ώ; δονλος. σοι> άναφέρίΐ). Νυν Κύριο; ό θεός:
ποιτκΐοι τή υψηλότητί σοι· πολν
χρόνιον. Ίοι^ΐου κε'. Ό δοϋλος
καί φί>Λς πΜττό; τή; νψηλότηιτός
σου Νικόλαο; 'Ράλη;».
Τά πρίϋ'τότΐ'.τα των έπιστο/^ον
αυτών ευρίσκονται, άντίστοιχα,
στά άρχεϊα τή; Μόδενα; καί τοιι
Κνο. Λαγουρος, Στ. Κοκόλης, Μιλάνον. Ή άντιγραφή ε1ναι ««.,
Η. Καρδιολακας, Κ. Χωματάς. | γο τοΰ καθηγ. Σ. Λάμπρου. 'Η.
σελ. 197—198 τού βιβλι-
του, ό Σκιά; λέγει τά εξής:
1) «Άπύ των χρόνων, καθ"
ου; ή άρχαία έλληνική γλώσσος
όκιι/^ΐτο άκόμη, μέχρι σήμερον,
τά άρχαίζοντα διαλεκτικά στοι-
χεία, τά διακρίνοντα την λεγομέ-
νην καθαρεϋο>σαν άπό τή; 6η-
μώδους, άποτελοΰν πάντοτε μέρο;
τής ζώση; έλληνικής γλο>σσης, ύ-
φΐστάμενα έν. παράλληλον ποό;
τά δτιμώδη είτε έν εΐις-είσ. είτε έν
στενιοτέιρ-αι.
δέν υπήρξε δέ ουδέποτε έν τφ
τσΕύ ονδεμία διάλειψι; τή; χρή¬
σεως αυτών».
2) «Ή καθαρενονσα ούδαμό);
είναι ΐπαναγ<ογή παλαιοτέρ«.ς γλιοσσική; καταστάσεως, άλλά δι άλεκτος σΓ-μερινή, ύφισταμένη κα τά παράδοσιν προοτορικήν καί ά- διάλίΐπτον από γΐνεάς είς γενε¬ άν" έπομένω; τό ό-ο8ο&;ομικϋν π ή δ η μ α, τύ οποίον παραδέ- χεται ^ ό Κροτιμοάχερ κ.αί άλλ/Μ. πολλοί, είναι άπλοΰν πλάσμα ψευ- δοΰς θεωρίας». (Συνεχίΐεται) ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ η ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πεπειραμένος «Ις ϊργα όδοποιίας ςΐται οι' εργασίαν είς επαρχίαν Τηλ. «24-888 — 631-662 πωλεϊα, οΧ'/χιι δέ τά επώλουν οί ϊδκκ Λ&ΟΛφερόμενοι εί; τοϋς δρό- μοΐ'ς τοΰ Αι'βαλ.ιοΰ. Εί; την περι ψέρειαν τοϋ χοιριού ήσαν πολλοί κήποι, δχι μακράν τή; κίΐ>μ,οπό>»ε
»>ς·
; ά'λλ.ους πολύ ανγι'ι.
ΐίς δοχεία άπό τεν«κέ κυλινδρικά
μέ δυό χεράκια, τά λεγάμενα «κον
τροΰπες* νά κουθαλοϋν τό γάλα
τό άδο/Λν.
Αί χιοριαναϊ ήσαν νοικοκυραί,
λεβεντογνναϊκες. "Ββλΐπες δταν
γύρι'ςε; στούς δΐθιάμους τοϋ χω¬
ρίαν τά σπιτάκια όλοκάθαρα, τίς
ούλές άβπρισμένες καϊ άκονγίς
ν ό 6.ρον;τούν τά ξυλοηεχνα τής
/■ρεβ&ατής. Μέ τά χε<>ια των
κατε-σκεναΐΓ,ον τά προικιά των, τά
ίνδύμβτα των παιδιών των και
των άνδρων τ<ι>ν. 'ΙΙσαν φιλόθοη
<τκοι καί καλαί χεσες
γον άπό τό Σαρ,μουσάκι μέ τάς Ξάφνου τραντάσθητ/α
οίκογεΛ'εία; των εί; Μυτιλήνην πού &ίήχα τή χαρά
καϊ άλλοι «Ίς τό Άϊθοιλ.ί καί. άνηγ Μές στή ζοιή, έστω
γειλαν την έπίθεοιν την 6ραδυ γιά μύνο μιά φορά
νήν. Οί Κνδυ)νΐΐϊ; εσ.πΓνσαν είς Κι' δλ,ο.
ή
Αύτά πού έ'β^επα
νεκρά καί
βοήθειαν τού χωρίου άλλά δέν ,μοθ σ,ανήκαν άνθιομένα
εύρον κανένα ξένον παρά μόνον
τούς τσαχταρμά&ες, οίτινες μέ
διάψορα ι))έμματα έδικαιολόγΓ,σ-α,ν
την επίθεσιν. Άπό τό Χωριύ ε-
ως τύ Άϊβαλί ήτο ιικ'ι σ€ΐι{ά άν-
θρώ.-αον πηγίανοερχομένιον σάν
τά μυρμήγκια. Μετά πιιρέλευσίν
τριών - τεσσάριον ήιΐιερών, αρ¬
χάς Ίοννίον, εγένετο δεντέ^α
' Επλ,ασα δνειρα
σέ .τΐ'ργους καί παλάτια
Έσύ άπότο+ια
μοΰ τάκανες κομμάτια
Κι' έ·/*εί πού άρχισε
νά φεύγης τό σκοτάδι
ξς ς
σκότωσαν κοΐ δέν πέθανε ο»
φνσικό θάνατο; τολ· έ,ρώτησϊν οί
οτηρά ό Χαλέτ Έφέντης.
— Δέν τό Εέ;:ο μά ό άφέντης
ιον Γ]τανιε έφτ,.γΓΐανος. Ποτϊ
δίν εΐχε .τ«οα,τ«νεΐθή γιά. τίηο-
τα. Κ' ήτανε γερό; σά τζαΐΜΛ1-
— Μήπιος ξέρεις, τύν έρώτησα
έγο'), άπω ποΰ ήρθΐ για δπνο;
— Άπύ τό δ;αιμ-έρι<ΐμα τή; Έμινέ Σονλτάνας, μοΰ άπάντη οί πρύθνμα. Μ' αύτην ητανε χίΊ >.οι>ίιέντιαζε μαΐί της κά.του μιά
ωρα.
— Κι' αΰτό .τω; τό ξροπς;
τύν έρώττ,σν ό Χαλέτ 'Εφτντι^.
— Τό ςέ.ς>ω, γιατ'ι κάθε τόσβ
τον πήγαινα φωτία γιά τό το)ΐ·
πουν.ι χον, τοΰ άπάντησε.
— Καϊ τότε δέν μοΰ λ.ές; τόν
ί·ΐ>ώτησα έγώ, μή.-κ»ς ή ΣοιΑτά
να τ~Ρ εΐχε .τ,ροσφίρη >κιν+νβ
σες>μτετι, ή τίποτε άλ?Λ;
—- Πώς, εχ«νε ό μικράς, τοΐ'ζ
α νά πίνονΛ·ε κα^έ.
— θαιμάσαι ααλά; τόν έιοώτη·
τώρα ό Χαλ.έτ ΈφίΛτης, μ'
δαα*ροΛ".
Ό μ'κ.ούς σήκοσε τονς ώμσΐ':
τού.
ρ
βραδύνη έπίθίβις σφοδρο,τέρα. ΟΙ Μέ κατ'ρακύλισ«'ς
αναχώρησιν εί; Άϊοαλί διά νά στά Τάρταρα τοΰ "Λδη
χωρικοΐ κατελήφθησαν άπό πανι
κον καί τό πρωΐ ητοιμάζοντο π·5ος
μή τοίις εϋρτ) πάλ.ιν ή νύχτα. Εί;
ενα χω^αά καί
σκουλαρίκια στή μύτη καί στ'
αιύτιά.
— Βιρέ τινος τά λές αύτά, ά
Λαντο ό χωτα τά 6ράδ»«
Καί ή χ«μένη μόν
γιά πάντα ίλπίδα
"Έγινε εντονη
στό μέπ<οι~> ρτ,Γτίδα!
Άθελα σκέπτομαι
γιατι νά χ<οιοι;<~οΰμ£ · Νά μή προλάιοοιιμ,ε νά γν«ρισ;τονμε; ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΛΟΥ μω <ίτι πς>έτει νά έξ('
καί την Έμινέ Σοΐ'λτό
να είτα στύν Χαλέτ, μιά κι' αί*!
τον εΐδε τΐλίντ-αία.
— Αυτή την γνώμη ϊχ<" '·'' ε'νώ, έ'κ«νε ό Γρπ,μ,ματέας τοΰ Σονλτάνον καί δγήκαμί ά.ιό τύν «ντά τού Κισλ.ά
ΑΝΩΔΙΚΟΙ ΡΥΒΜΟΙ
έλληΛ-ική οίκονομιία, μιτά
την κάτά τό 1968 σημειωθΐίσαν
άνάκσμψιν έκ- τού χαλα.οοΰ ρυθμόν
όοασττΐθ'ότητος τής περίοδον
1966—67, εσημείωσε κατά το
1969 άνοδον, ήτις ήτο έκ των όιε-
θνώς ^ι|»ηλοτέ.βε κατά τα 1969 είς 8,3% έ¬
ναντι 4,»% τού 1968, 4,5% τού
1967 #4 6,5% τού 1966. Ωσαύ¬
τως, ή ίί; τρεχονσα; τιμάς άνο-
δος τού είσοδήματο; ήτο τό 1969
10,10%, έναντι 5,9% τού 1968, 7%
τού 1987 καί 9,9% τού 1066. 'Υ-
ότι ή σημιειοθείσα
ξη τού ακαθόριστον έθνικοϋ
ίΐβίδήμοιτος καιτά τό 1969 είναι
ανωτέρα τής επιτευχθείσης μέσης
έτηοίας τοιαύτης κατά την δεκα¬
ετίαν 1958—1067 καί άντιστοιχεί
εί; την υπό πενταετοΰς προγράμ-
ματος Οίκονομικής Άναπτύξεο;
1968—1972 προβλεπομένην μέσην
ίτηοίαν δνοδον (7,5—8%).
Είς την άνοδον τού έθνικοθ εί-
οοδήιιαιος συνέβαλον αλοι οί το-
μίίς καί κυιθίως ή δεντερογενής
«αραγογή, τό είσόδημα τής ότοί
άς διεμορφώθη διά δεύτερον κατά
συνέχειαν έ'τος, εί; ύψηλά έπίπε-
δα. Συγκεκριμένως, εσημειώθη
αύξησις τού είς σταθεράς τιμάς
τού άγροτικοϋ τομέως κατά 8%,
τής δΐΐ·τερογ«νοΰς παραγωνης κα
τα 12% καί των νπηριεσιών κατά
6,2%. Είς την συνολικήν δέ αί>-
ξηβιν 'τοΰ άκαθαρίστου εθνικον
{ίαοδήματος, είς σταθεράς τιμάς,
ό τομεϋ; τής δεντερογενοϋς παοα
γωγή; συνέδαλε κατά 43,6%, ό
αγροτικάς τομεϋς κ«τά 18,3% και
ό τοιιεϋς ΰ.τηρεσιήν κατά 38,1%.
Άποτέλεσμα τής ταχυτέρας άνό-
δον τοΰ είαοδήΊΐατσς (ίιοαηχανικοΰ
τομέω; υπήρξεν ή βελτίωσις τής
οννθίβεω; τού σννολικοτ} εθνικον
είσοδήματος. "Ητοι τύ είσόδημα
τούτο έκάλνψε τό 31,2% τού
συνολικού εθνικον είσοδήματος έ¬
ναντι 28,9% τοϋ 196·>, μέ αντί¬
στοιχον μείωσιν τού ποσοστόν συμ
μετοχή; τού είσαδήματος τού ά-
γροτικοϋ τομέως άπύ 21,4 τό 1966
είς 19% τό 1969.
Τό σύνολον, έξ άλλον, των α¬
γαθών καί ΰπηρεσιών είς την διά
θέσιν τής έλληνικής οίκονομιας,
ηυξήθη είς; σταθεράς τιμάς, κατά
9,9% τύ 1969, έναντι 7,6 τοϋ
1968, 5,4% τοΰ 1967 καί προβλε
παμένης υπό τοΰ πενταετούς προ-
νράμματος μέσης έτησίας άνόδου
κατά 8,3%. Είς την ανωτέρω αύ¬
ξησιν σννέβαλεν ή κατά 8,5 ά.
νοδος τοΰ άκαθαρίστου έθνικοϋ
προϊόντος είς σταθεράς άγοίραίας
τιμάς καί ή κατά 28% αύξησις
των μιεταβιβάσεων —κΐφαλοαίου
καί, τοεχουΒών— έκ τή; άλλοδα-
πής.
.Η άκ.α'θάριστος δαπάνη τής οί-
κονομίας ένεφάνισεν ΐπίσης αίίξη-
σιν κατά 6,5%, έναντι 5.2% καί
6% των έτήν 1968 καί 1967 άντι
στοίχως. Ή μικροτέρα αυτή άνο-
δος τής καταναλώσεως έν σχέσει
πρός την αύξησιν τοΰ άκαθαρί-
στον έθνικοϋ προιόντος είχεν ώς
συνέπειαν την μείιοσιν τής σνμμε
τοχής ταύτης είς τό εθνικόν προσ¬
όν καί οϋτως ή οίκονομια νά κα¬
ταστή κατό τό 1969 ολιγώτερον
καταναλωτική. Ή εξέλιξις αυτή
δέν νποδηλοϊ, βεβαίως, χαμηλό¬
τερον επίπεδον δια6ιώσεως, δεδο-
μένου ίίτι ό ό'γκ-ος τής συνολικήν
καταναλώσεως, ήτο κατά 6,5% ά-
ντερος τού ποοηγονμένου ρτους,
ένώ ή αύξησις τοϋ πληθυσμόν τής
χρας ανήλθεν είς 0,5% πεοίπου.
Στοιχρϊα ληφθέντα έκ τής εκ¬
δόσεως «Ή Έλληνική Οϊκονομία
κατά τό 1969» τής Τραπέζης τής
Ελλάδος — "Εκδοσις 1970.
16 ΒΡΕΤΑΝΝΙΧΟΝ ΙΣΟΖΥΓΙΟΝ
Τύ Βρίταννικόν εμπορικόν Ίσο
ζύγιον ένεφάνισε, τόν Δ/εκέ,μβρι-
ον 1970, περίσσενμα έκ 56 έκατ.
«τερλινών. Είναι δέ, ή πρώτη φο
ρό, από τοΰ 1956, κατά την όποί
αν ή Βοεταννική οΐκονομία παρου
βιάζίΐ κέρδος είς τό τρέχον ίσο-
ζύγιον πληοωΐμών είς τόν τοιμέα
τόσον των δηλών, όσον καί άδή
λιον πάοων. 'Επιπροσθέτω;, αί
ι'Ε,αγογαΙ Βρεταννικών προι'όν-
το/ν, κατα τόν Δεκέμ6ί2ΐ>ον τού
1970, μίτα την έποχιακ> ·ι ><τ αρμογιϊν, άνηλθον είς "> .ι; υ.;
τδν 759 έκ.ατ. στερλι>Ίν '>ω
αί ίίβαγιογαί έμΐΐώθησαν άπό ιύ
ίψιμίιν επίπεδον τού Νοεμβριού
1970 — 788 έκατ. στερλινιϊν —
χάρις είς ι ήν μείωσιν των είσα-
ΐογών καυσίμων.
Τα στοιχεΐα ταύτα τού παρελ,-
βόντος Δεκεμβριού, έντασσόϋενα
εΙ? έκεινα τα όπιοία άνεκοινώθη-
ο<ιν βι' έκαστον μήνα άπό των μέσων τοΰ 1970, δεικνύουν ίίτι ή Β·ρ»ταννία έπέτνχεν έιμπορικόν .ιλίάνασμα 1 έκατ. στεολινων, κα τ4 τό άπά Ίοι·λίου μ^χρι Δεκεμ Ίοίον 1970, χρονικόν δ"άστηΗα. Ένίι κατά τό πρώτον ήμισυ τοΰ 1970 τούτο εύιρισκ·ετο πλησίον τοί βημ,είου ίσοσκελισεως. Έν γίνικαίς γραμμαίς, ή Βρε τοννική οΐχονομία επέτυχε, διαρ Χθ{τος το{· 1970, περ -·'··ιιι ε)μ, τον λογαριααιμόν έξ<οτερικον ίμ- πορίου, έναντι έλλείμματος " έ νατ, στερλινών μηνιαίί»; τοΌ 1.>69
""ι 44 έκατ. στερλινήν μηΐαί<ο* τ»ϊ' 1968. Δεχόμενον 5τι τό ,ιε- Ρΐβση'«« είς τόν τομέα την άδή λίον πόοιον άναμένιεται νά είναι πί9<.τοΐ' 5ο έκατ. λιρ. τόν μήνα : διά τό 1970, σννάγετα' ότι τού- [ το Ης τό τρέχον Ίσοζύγιον ,τλη- εΤναι 600 έκατ. λιρ. διά 1070, έν σιγκρί«ετ πρό; πε- 416 λιρ. τώ 1969. Ό ίίγκος των έξαγο>γώΎ, κα¬
τά τό παρελθόν έ'τος, ηυξήθη κα
τα Γ«% και των είσογωγών κατά
7%. 'Τπολογιςόμενατ είς αξίαν,
τόσον αί έξαγιογαί, όσον καί αί
Ισαγωγαι <5τνήλθον κατά 11%. Μεταξΰ τοϋ πρώτον καί, τ°ΰ δευ¬ τέρου ήμίσεος τού παρελθόντος ε τονς παοιετηρήθη σηιμανπκή ατίξη σις τής <ΠΛ·ολικής άξίας των έξα γωγών, κυρώ)ς, λόγω ύψηλοτέ1- ρ<ον τιμίίν. ΑΙ Βρεταννικαί !τω· λν,σεις πβός την Δντ. Ευρώπην Ανήλθον κατά 7%. ένώ αί φορτώ σεις 6ιά την περιοχήν στρρλίνας άνήίιθον κατά 4% καί Οιά την Βορ. 'Λιμτρικήν κατά 2%. Μεται ξύ των αγαθών, ή άξία των έξα ν(ογών μηχανημάτοιν άνήλθε κα τα 6% καί αί πωλήσεις όχημά- των κατά 3%. ΟΙ ΕΛΑΙΟΙΙΑΡΑΓΟΓΟΙ ΔΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ Την άντίθεσίν τιυν πιοός την δημοσιευθείσαν είς τόν τύπον άφ' {•νό; εϊσαγίογήιν ΐντό τοΰ κοάτοΐ'ς 6ΐ έλλάί ί ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΝ ΕΤΟΣ ΤΟ 1970 ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧ)ΤΙΚΗΙΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Τό έτος 1970 υπήρξε έν ίχ τω·ν άιτοδοτικιοτέρων διά την ίδιω τικήν ίπιχειοηματικήν διρασιτηριό τητα. Συγκεκριμένως, ό δείκτη,ς άξίας λιανικών πιολήσεων (τζί- ρο;) ηυξήθη είς 12,5% κατά τό οκτάμηνον ΊανουαΛΪου — Αύγού στου 1970 έναντι τής ιδίας πε- οιόδοι· 1969. Ούτω, ή Ελλάς κα τέλο&ρ την ποο'ιτην θέσιν Λπό πλει-οας αϋξήσείος των λιανικών Δτ>Γ4κής κ,χί Ανατολικώς Εύοώ-
πιολήσρων ,αεταξΰ 1" χωρων τής
πης. Αί άνιοτρρω δια.ιιστα')(ΤΓΐς
.τροκνατοιν έκ νέιον στοιχείον τα
ό.τοΐα εδόθησαν είς την δημοσία
τητα ν.τό τής Οίκονοιιικής 'Ε.τϊ-
τροπής τοϋ ΟΗΕ.
ΔιεΐκΧ<ηνίί:εται ότι τα λίαν εύ- νοϊκά διά την χώραν μ»ς ταυτα στοιχεΐα, έδηιμοσιεΰθησαν ε'ίς τό τεϋχος τοΰ μηνός Νοέμβριον τοΰ Μηνιαίον Στατιστικοϋ Λελ.τίον τής Ο'ικονομικής 'Ε.-τιτρο,τής τής Εΰοώ.ιης. Άναλυτικώτερον, αί σηιιεκοθεί οαι ποσοστιαίαι μεταβολαί είς τόν 5ε·ίκτην άξίας λιανικών πίολήσε- ιον είς 17 εαισκοπονμίνας χώ¬ ρας τής Εύ-ρώπης, έ:χει ώς άκολού θως: ΕΛΛΑΣ 12,5% Δανία 12,4% Ονγγαοία 11,9% Νο·ρ6ηγία Όλλαναία Ροναανία Ίρλανδία Αύστοίαι Έλορτ,'α 'Λγγλ.ία Ι Ιολωνία Άνατολική ΓεΛμανία ΗΓΙΑ -ονηδία Τσεχοσλθ'όακία 11,0% 9,1% 7,9% 8,6% 7,7% 7,4% 6,9% 6,3% 5,2% 5,1% 3,7% 3,7% 2,7% Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τοΰ νπον.ηγείου Συντονισμοϋ π.ροστί8ρ ται σχετικώς ότι. ή σημεαυθεϊσα. άνοδος τοΰ δείκτου άξίας λιανι- κ-ών πο)λή0εων εμφαίνει ΰπεροχήν ρναντι μέν τής τελευταίας δ*τι- κής χώρας ( Σουηδία) κατά 8,5%, ρναντι δέ τής τελευταίας άνατολι κης χώρας (Τσεχοσλοθακία) κα¬ τά 9,5 έκατοστιαίας ιιονάδας. Ή άνοδος τοΰ δείκτου έκψράζει την άνύι|κοσιν τοΰ έ.τιπέδου τής κατα ναλώβεως καί συνρ.ΐίός την βελ¬ τίωσιν τοΰ ρπι.τέδου δι·α6ιώσίως τού έλληΛΐκοΰ λαοϋ. Είδικώτίρον. τίς τόν δείκτην άντικαθρ.επτίζεται ν αύξησις τής εΐσοδηιματικής στά θιιης των ίργαζομένιον έντός τοί· 1970 είς υψος μή έχον τό προη ■ ού,μενόν τού. ΑΜΠΩΤΙΣ ΚΑΙ ΠΑΛΛΙΡΟΙΑ Ή δοαστηριότης τον Όιργανι σμοΰ Άπασχολήσειος 'Εργατικοΰ Δυναμικοΰ (ΟΑΕΔ), όστις άντι- κατέστησε τόν Όργανισμόν Άοί{α λασεοις καί Άπασχολ.ήσετος Ά- νΐΓογίας (ΟΑΑΑ), δέν περιορι¬ σθή, απλώς, είς την αλλαγήν τής Ιπιοννμίας, άλλ' έπεξέ-τιεινΐν αύτι'ιν είς οΰσιαστικής σημασιας τομείς, ώς είναι ή άγορά εργα¬ σίας, διά την άνέλιξιν τής οίκο νομίας τής χώ&ας. Άξιολογοΰντΐς την δραστη^ριό- τητα τοΰ Όργανισμοΰ, ίντογραιιιιί ζεται, έν πρώτοις, τό εύρυτατον πρόγοαμιμα μορφώσειος καί επι μοιρφώσεως τοΰ Εργατικόν δυνα¬ μικόν, τα οποίον καί αποτελεί την ί>ποδομήν καί την δάκην τής
άνοράς τού ■ εργατικόν δνΛ·αμικον,
α>στε νά καθίσταται Ρ'κΧ«ρής ή
προσαρμογή αυτού είς τάς τεχνολο
γικάς έξιελίξεις τής έ.τοχής μας,
χωρίς έΐί«ισιτεχντσιμονς καί άοττό
χους · πειραματισμονς. Πρός τόν
σκοπόν αυτόν, ίδ^ίθησαν καί ί-
δ^νονται Κέντρω
'Εκπαι&εύσεως
ς>ΐμ λ ρ
λαίον καί άφ' ετέρου άτελή εϊσα
γωγήν {ιπό έιμ-τόρων 6ρ<οσίμιον καί (Μθμηχανικών ί,λαιολάδιον, έ νώ ή έφετεηή παραγ<»γή ύπερκα λήττΐι την εσωτερικήν κατανάλω σιν, ίτκ·ςρράζοα*ν εί; σχετικόν τη- λεγράίρημά τιι>ν π^ός; τοΰς ΰ.τουο
γονς 'Εσιοτπίΐκών, Εμπόριον καί
Γεωργίας οί έλαιουργικοΐ αν*ΐτ<η οιαμοί Πλίομαιθίου. Τα λη<ρθέντα μέτοια, τονίζονν πεοαιτέοω, κίΐταδικάξοι·ν τούς έ- ?.αιο.ταρΊγωγοϋς καί ρνΛΌοΰν τΐτν άσηχρι.λίαν. ΚΑΙΜλ ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΑΑΗΝΙΚΟΥ ΕΦΟΠΛΙΣΜΟΥ ΕΚΑΝΕ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ *υ' "Ε/.λη«; εφοπλισταί 0ά •Τ0«ΐ£ΐ κατά τό άρξάμενον ϊτος νά ■ ΌΕιξονν μεγαιλ.υτέραν άποφασι- «οτητα εί; τόν έπανΐίπατριΐσμον τ»ν ,-τλοίο^, των είς την 'Έ,λ'/Λόα». ο ^άνιηέοο, ύπογιςα,μμί,ζει μετα- α'·λ(ι/ν Εί; άρθρον τον είς ναυ %α·/.όν περιοδικόν ό ντοτΛγος ^ονιβμοί κ. Ν. Μακαρέζος, Ταχυρρΐθμου Σχο )υα μετεκπαι&ευσειος καί μαθηιτεί άς, αί οποίαι, επιτυχώς, άπεκλήιθη σαν «Πολντ«χν>εία Έογατών*.
Τό σΐΎτελοΰμενον είς τα Κέντρια
καί τάς Σχολάς αύτάς έργον,
εχει άναγνοιρισθτι άπό τοϋς άμέ
σως ένβιαφβοομένονς έιργοδότας.
Άρκεί, μόνον, τουτο νά κατα¬
στή σννείδησις δλοιν, ό'τι
ρ«ι καί είς τονς Ιδίιονς /αί την
εθνικήν οίκονομίαν νά άντλοϋν
τό νπ' αυτών άπασχολοιϋμενον
προσωπικόν <5ετό τάς έστίας αύ¬ τάς. 'Εκτός, 6ε6αί<ι)ς, αν ή πα- ρεχομίνη κατάιρτισις δέν είναι ή άομόζουσα, ότε καί ή άναγνιό-ρι- σις ή ιΐιή, διά Νόμον, των ιι>ν των Σχολών αντών, .-τεριττΐύιει
καΐ ονδένα σκοπόν ήθελεν έξν-
πηρετήσει. "Εχοντες, δμΐος, ύ.τ*
ιιι|>ιν την αρτίαν οργάνωσιν καί
ίξοπ/.ισμύν των Κέντρον καί
των Σχολών αυτών καί τό έκπαι
δευτικόν πρόγραμμα, δέον νά ά
ναζητήσωμεν τούς λόγους ένδοια
σμοΰ — εάν ύ(τίστανται τοιούτοι
— είς άλλας σφπίρας, αί οποίαι
απτονται, πλέον, προσωπικών σ·μ
>:αί έκτιμήσπον.
Έν τούτοις, παρ' ούδίΎΟς πα-
ή θετική στ*μ6ολή
τοΰ "Οργανισμόν είς την διακίνη
σιν τού εργατικόν δυναιιικοΰ, είς
τοΰς τό.τονς εργασίας, μέσω των
ε!; ολόκληρον την χτόραν κατε
1<« 1 4 (II* ιΝ μ τα- ναντι)Λακάς έξε '^«5 *!ς την 'Ελλάδα. Τ,*Η. "ί'νοεας τής ναντιλίας μ»- α τή? Πατρίδος επετεύχθη ήδη '; "ηααντικόν βαθμόν διά σπθ(Γ<,)ν συνθηκην υπό τάς ό- ^ «ινεΐται τό ελληνικόν πλοί- Ει? τα πλαίοηα τοΰ διεθνοΰς ν ^<ΐμοί,. ζ.Οΐ)Τ">, Ρ^ημκη-ογή'Βη εν νέον
ίΓ '·?ναηοτβ»σμοδ τής είς τό
ρμΛΓδ(.«ίνη;. μέχσι
Τ0
- ί διαφοράς, ίν
με τά5 τάοεις πρός την έ-
γ*°: ΊίιτΓ ° ε(»"«λι<ΐΐμός. Αί διαΐτοραί Λί>οσδιορ(ζοχ·σαι την άποτρ-
α , ίξί-· Λοοσδιορισθονν, ώς
1γα
ικχότης τής ενταύθα
νηολογονμένης χοίρητικότητος. Με
γάλον ποσοστόν αυτής Λντυτοο-
σοντπ'ιει νέα ,-τλοϊα καί .τλοϊα με-
γάλων μεγεθών κ.αί .τ/.οϊα π<>οη-
γμένη; τεχνο?Λγίίχς.
Σημαντική μετατόπισις μέοους
τής δλης διαδικασίας διαχειρίσε-
ως τοΰ στύλου των 'Ελ/.ήνιον έφο-
πλ.ιστων έκ τοΰ έξιοτρρικ.οΰ, ένταϋ
θα.
ΙΙροϊοίσα στρο({ή τού έφοπλι-
στικοΰ ένδιαφέροντος είς έξ(ι>ναυ
τιλιακάς ΐπενδντικάς δραστηριότη
τας ίντός των έθνικών οικονομι¬
κήν .-ΐλαίβίΐ'ΐν.
ΙΙαραλλήλιος, σημειοΰται, έν-
θαρουνόμενον νςΐό τοΰ
έντονον έπεν>δυτικ.όν
διά την ίδρυσιν νέί,ιν νανπηγικήν
μονάδων είς την Ήλλάδα. Αίτή-
σεις διά την Ιδρυσιν τοιαΐτ{ι)ν ναυ
πηγικών συγκροτΓΐ'ΐάτων νπεΛλή-
θησαν «ΐς τό νποΐ'ργίίον Σιη-τονι
οιμίηι άντιπροσωπεύονσίω συνολι¬
κόν Γη[ιος έπενδόσριΐΛ' 350 περιττον
ίκατοιμ. δολλ.αριίον. «'ϊ!λΛΐίζοιμι<*ν· συντόμως νά ευρεθώμεν είς την *νχάθ!βτον θέσιν άναγγελί<ϊς των έτ-'-ρίσίων των περισσοτέρων έξ (ΐντών καί ασφαλώς την ταχείαν έν σιινιεχεία υλοποίησιν των». Μρ την έναρξιν τής :τ<>αγματο
ποιήσεως τοΰ ε{*ρέ(ος τούτου έπεν-
δΐ'τικοΰ προγρά,μ,ματος, ή χώρα
μας θά ενρίσκεται έγγύς τής συγ
κρι>η'ΐισε(ΐ)ς μιάς δτιναμικής έθνι-
κής ΐι,ιοδαμής, έγγνίομένης την δι
ατήρηισιν καί την ανάπτυξιν τής
ναυτιλιακής της Ίσχύος, είς έθνι
κά πλαίσια.
οπαο,αένιον Γραφείθίν Εί>ρέσείι)ς
Εργασίας, τα όποΐα, πρό πολλοΰ,
ε'παισαν νά διαδις'αματίξοΐ'ν ρόλον
ίργοδότου διά τής παροχής οΐκο
νϋμικης ένισχΰοιειος είς τούς
γους. "Ηδη, τό σύνολον τοΰ πλε
Γνάξοντος έργατικού δνναμΐκοΰ
μιάς περιοχής διοχετεύεται μέσο)
των Γραφείων αυτών, πρός τονς
ιόπονς εργασίας, δ.του χρεία εί¬
ναι. Καί τό γεγονός ότι πολλαί
(>ι>ΓΜΐηχανί«ι καί έργοτάξια άπεν-
Οΰνονται μέσω των Γραφειον Εί
ρέσε<ος "Εργασίας, διά την ίξα- οΐ|άλΐΐτιν εργατικήν χειρών, ά,το τέλει κοινήν Αναγνώρισιν, εστ<ο καί έξ άνάγκης έπιδαλλομένην· Καί άφοϋ, πλέον, ετέθησαν καί ήρχισαν νά ά-τοδίδανν οί σκο ποι τής έηαγγελαμΛτικής καταιρτί (Τίος καί διακινήσεως τού έργα- τικοΰ δυναμικόν, νο·μίξομεν ίίτι δέν νά ϊνΐανα.τ,α<θίΤ),μεν είς τάς δάφνας μας. Οί νεοι. στόχοι τούς όπιθίους πρέπει νά σκοαρνση ό Όογανισμός θά .τρέπει νά άπο τελέ.σοι*ν την ςρροντίδα στ'γκρατή σεως τ<Όν άκμαίιον δυνά,ιιεών μας, αί όποΓηα άνα',ητοΰν εργασίαν είς την ξένην, έφ' όσον έδιό τοΰς έξασφαλίζομεν τάς ιδίας σννθή- >:ας. Άποότερος δέ στόχος, νά
ΚΛΗΡΩΣΕΙΣ ΛΑΝΕΙΩΝ
ΚΑΙ ΕΙΣ ΘΕΣ)ΝΙΚΗΝ
Κληρώσεις των κρατικήν έσοι
τερικών λαχειοο;όριον δανειων δν
Λανται νά πραγαατοποιοΰνται, 6ά
σρ-ι σχρτικίόν άποφάσιίων τού ν-
πονργοΰ των ΟίκονΛμικήν καί είς
την πόλιν τής Θεσίκης. Τούτο
όρίζετια διά Νομ. Διατάγιιατος
Γ81Ο71) δημοσιευθέντος είς τό
ΰπ' αριθ. 9)Α φύλλον τής 'Εφη-
τή; δή
είναι ή μεθοδική καί επί τή βάσει
των εκάστοτε .-ταρουσιαζοιΐίνων ά
νανν.ών, πιροσέλνκυσις των μετα-
ναστιον μας. "Αλ/χι>στε, μίτά την
αμπίοτιν δέον νά άναμένίται ή
τοΰ μεταναστεΐ'τικοϋ
ρειιαατος καί πρό; τούτο
νά είμεθα πανέτοιμοι διά
την απορρόφησιν των μετανα-
στιον.
προκειται ν· ήΠθήΕΣΜΕΥθθΥΝ καταθεσεισ ΑΠΑΑΛΟΤΡΙΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΕΙΣΜΟΣ
ΕΛΛΗΝΓ1Ν ΕΙΣ ΤΑΣ ΤΟΥΡΚΙΚΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ : ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥ ΕΚ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ
Ή ρύθμισις τοΰ θέματος τής
άΛθδεσμεύσεως των είς τουιρκακάς
Τρα,τέξας έλ^νηνικών καταθέσεων,
θά άντιμετίοπισθή έν τή π.λ.αισί»
ίνΤΐ.διοιχθη,σομρΛ-ης 6ιακ.οατικής με
ταξύ την δνο χωρήν συμφωνίας.
Ή έν λόγω σν,μφοινία θά πραίίλΐ
.τη την ιρίσαγο>γήν είς 'Ελλάόα ώ
ρσμένοιν εΐδων εκ Τοτνρ/κίας, μέ
διακανονισΐμόν μέρους τής άξίας
το>ν διά των ώς ανιο καταθέσείον.
τό δέ προϊόν τοΰ λογαριασιμοϋ
έκ τής ό—οδόσεως αΐπτών θά κα
ταδάλλεται «ίς άπαντας τούς δι-
/αιούχονς "Ελληνας καταθετας, ά
ναλόγως τοΰ ΰψονς τίόν καταθέσε
όν έκάστοα'.
Τα ανωτέρω έγνι,κττοποίηβί τό
ΰπονργεΐθΛ- "Εμπόριον, είς (ΐπάν-
τυ,σιν σχετικής αίτήσεως ίδιώτου.
με την προσθήκην ότι όέν κοοθί
στατατ. έφΐκτή ή ν,ι' αύτοι» προτει
ΧΟΡΙΙΓΟΤΝΤΑΙ
ΔΑΝΕ1Α 1-040 ΕΚ.
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΕΙΙ
Έγγυήσεις τού Δημοσίου πρός
την Κτηματικήν Τράπεζαν καί
τό Ταχυδρομιον Ταμιεΐ'τήριον
διά την παρ' αυτήν χορήγησιν
δανείον πρός την ΛΕΗ .πρός κά
λ*4»ιν τοΰ εφετεινού έ.τενδντικοΰ ' τσΰ 196Η.
νομένη ανάθεσις έκ μέρον; τής
ΛΕΗ παρ.αγγελιοις μετασχηαιτΐ-
στήν βΐς τουρκικήν βιομηχανίαν,
ϊπί πληροΜΐή ποσοστοΰ 50% τής
άζίας των δι" άποδεσιιίύσε<ος ι σοπόσο" άξίας δρσμεΰσεον είς τουοκικάς Τραπέ-ζας ελληνικήν καταθέσ&ων, τοσούτο) μάλΛον κίΐθ' όσον δέν είναι έξησφαλκτμένον ΰ ιι θά συγκατατεθοϋν δ.ά την έν λόγω άποδέσμενσιν αί τουηκικαί "Αρχαί. ΑΡΧΙΖΕΙ II ΕΞΟΦΛΗΣΙΣ ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ ΛΛΝΕΙΩΝ Άρχί'Οει άπό τής 1ης ΦεΓ>ρου
αρίου ή ΐξόφλησχς τού {«π' άρ.θ.
17 τοκομεριδίου τού δανείον ϊτα-
θρροποιήσεως καϊ 1Ιροσ<Γυγικοΰ Γ% τοϋ ϊτονς 1928. Ή άξία ιοΰ τοκομΓριδίον ί'κάστης άπλής ό·μο λογίας όνομαστικής άξίας 21) δο7.. άνέρχεται είς 0,30 δολ., έκάστης ί)έ όιιολ.ογίας όνομαστικής άξιας 500 δολ., 7,50 δολ. 'Επίσης, άπό 10ης Φεΐίρουαηί ου άρχίζει ή έξόφλΓ,σις των ί.μο λογιήν των κληροιθεισήν την Ιΐην Ιανουάριον 1971, μετά λα- χνοΰ, τοϋ ΛαχριοςρόρΒΐ· Δανείοι» Οίκονομικής ΆναΛτύξΐ<ος 6% τής ίΐρογράμματος, παρεσχέθη- σαν νπό τοϋ Δημοσίου δι" άποφά τοϋ νπονργοϋ των Οΐκονομι κων (ΦΕΚ 60Η). Σνγκίκρψ€ν<.ος αί έν λόγί» ίγ γνήση; καλ.ύπτουν: Κ) ΔάνειοΛ' ττ>ς ΕΚΤΕ ,-τρός
την Δημοσίαν "Επιχείρησιν
τρξσμοΰ ντ)ιοΐ'ς 300 έκατ. καί
Β) Δάνειον τοΰ Ταχυδρο,ιμκοΰ
Ταίμιευτηρίου πρός την αυτήν Δημ.
Επιχείρησιν ίη|»ους 740 έκατ.
Τέλος, άπό 21ης Φε&ροΐ'αρίου
άρχεται ή έξόφλησις την όιιολο
γιων των κ/,ηρωθεισών την 21
ην ΊονοινΛρίον 1970, μετά λα-
>'νοϋ, τού Λαχποοτόρου Δανειοα1
Οίκονομικής Άνα.ττνΕεως
τοΰ 1970.
Αί έν λύγίο έξοττλήσεις πραγμα
τοποιοϋνται υπό τής Τραπέζης
τής Ελλάδος καί τιόν άν ά την
χώιθαν ΰποκαταστημάτιον κα'ι πηα
κτορπ'<ον αυτής. ΗΕΡΙ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΚΑΙ Η ΔΥΣΓΣ Τοΰ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΓΚΟΓΝΑΚΗ Ή διεθνής κρίσις ,τερί τύ πε¬ τρέλαιον Λαρουσίασεν, όπως εί¬ ναι γνοοστον ά,τό την καθημερινήν ειδησεογραφίαν, μίαν απότομον καί επικίνδυνον — άλλ' ό'χι άπρό δλε.ττον διά τβνς παρακολοΐ"θούν τας τό πρό6λημα — εξαρσιν τάς τελευταίας ημέρας. Μέ έπΐί6εντρον. τάς τιμάς τού άργού ϊίδικώς, εϋ ρύτερον ααως τάς σχέσ«ις των νιον είς τόν ΟΠΕΚ (οργάνωσιν των έιξαγονσών χοιρήν), μέ τάς καταναλωτρίας, ή άκριδέστερον τάς μΐσανατολικάς κα'ι ά.<τ»οικανν- κάς παριαγιογοΰ; χώρας καί την Δνσιν. Καί έ άν, δχος διαφαίνεται ή δή, αί δΐιεξαγόμεναι είς την π*σαν διαπιςαγαα-
τεν'-σΐΐς μίταξύ των χοοηων τού
ΟΠΕΚ 'άττ' ενός κ-αΐ τιόν διεθνήν
έταιρειήν -τετρελ.αίον, σννε.τικον-
ρουμένων ά.τό τάς Κυδερνήσει,ς
τής Δΰσεως, άφ' ετέρου, καταλ.ή
ξοιη' είς ενα διακαινονισ,ιιόν μέ
άμοιδαίας νποχωρήσεις, ουδείς άιμ
ότι ίύρισκάμεθα ενώπι¬
ον μιτϊς 6αθντέοας καί μονιμωτί
ρας κρίσιεως, η ό.τοία προσ·δίδει
νέας διασ,τάσρις είς τό πρόβληιΐια
τού έφοδΐΓίισμοΰ τής Δΰσεω, μέ
«μαύρον χα/ι>σόν» καέ είς τάς σχί
σεις — οικονομικάς καί πολιτι¬
κάς — Μέσης Άνατολής καί Δύ
σεως. Κινήσεως τής οποίας τη τν
πόΓίαθηον έ'πανσεν άπό τίνων έ-
των νά είναι αΰίτηρής οίκ.θΛ·οιι»
κόν καί κτΐιριαρχείται ΐίδη ά.τό
τάς 6αθεία;ς καί άποτάιιους ά/Λ«
γάς ποϋ Γί·ρίσκονται έν έξελίξει
σπό τίνων ετων ίΐς τό ιμεσανατο
λικύν καί (>οριειοαφρικανικόν χω
ρον, καί αί «ποΐαι Λροσδίδονν
είς τό προβλΓμα αΰτόχρημα έκ.
ρηκτικάς διαστάσεις.
βεβαίως αντονόητον ότι
αί οίαιδ/μτοτε έξελ.ίξεις είς τόν
τομέα τοΰ π£τρ<-λαίιθν ·καί είς τάς συνθήκας έφοδιασμον τής Δυτι- κής Εΰριίκτης ίνδιαφέροΐ'ν άμεσώ τατα καί την 'Ελ.λχί,δα, έν όψει μάλιστα καί τής ένρργο,τοιήσίΐος των διΌ μεγάλον συμδάσιεον μέ τοΰς έ.τιχΐΐρημπτικονς όμίλ.ονς τήγ κ·κ. 'Ωνάση καί Νιάρχυυ, συ νολΐκοϋ νψονς 800 έκατ. δολλα- ρίιον, έπίκεντρον την οποίων ώς γνωστόν ίΐΛαι τα δνο μεγάλΛ διϋλιοτήρια πετρέλαιον: Πάχης (ΐαό κατασκευήν) καί (υπό Ό ρόλ.ος τού πετρελαίου διά τάς δυτΤκάς · οίκονομίας, άποφα- σιστικός πάντοτε, προσέλ.αβεν Ι διάζοι-σαν σημασίαν κατά τα τι- λρι,'ταϊα 'ε'τη καΐ ίδκο; κατά την δεκαρτίαν 1960 — 70. Διότι α¬ πετέλεσε καί αποτελεί δασικήν προϋπόθεσιν ό'χι ιιόνον τής 6ιομη χανικής άναπτνξειος καί λειτουρ- γίας, άλλά καί τής διατηρήσεως κοί βίλτιώσειος των κα,ταναλωτι κων έπιπέ<δ<ον την έν λόγιο οίκο νομιων. ΧαρακτΓ,ριστικΟΛ' τής αϋξοίχτης (ΤΓ,ας των δυτικήν οϊκονομιων άπό
τό πετρέλαιον καί τα παράγω-
γά χον, είναι τό γεγονός ότι έ¬
ναντι 170 έκατ. αυτοκίνητον, τα
ό.-ΐοϊα *■ κυκλοφορούν είς όλόκλ.η-
ρον τόν κόσμον κατά τό ετος
196(1, τα 150 έκατ., ήτοι τό 88%
περύτου, ίκτκχλοφό.-νν είς τάς ά
νε.ττυγμένας χώρας.
Την αΰξονσαν σηιαασίαν τού
πετρελ^αίον δχι μόνον διά τό πα-
ρόν άλλά καί διά τό άμεσον μέλ-
λ.ον τονίζει έπίσης τό γεγονός ότι
έκ την μέχρι τούδε πραγματοποι
δΐν φαίνονται ίπαληΐθίνου
σαι πο<Ίς τό παρόν αί έλ.τίδες αί οποίαι έστηρίχθησαν αρχικώς είς τί|ν νέαν πηγήν ένΐΐργιεί-χς, την άιτομικήν. Έξ άλλον, διά νά κατανοηθούν .τλη,ρέστερον αί άπό ο'ικονομικής πλ,ενράς έξελίξει ς είς τόν τομέα τοΰ πετρίλα{ο>, θά πρέ.τει νά λη
φθοΰν νπ' όψιν καί ωρισμέναι άλ
λ,αι πιρόσφαται μεταβθιλ^αί, κυρ«ώ
τιραι την οποίων είναι.: α) ή αίί
ξησις τής προ<τφοράς λ.όγω τής σνακαλύψεχος καί άξιοπ·οιήσεο)ς νέων πηγήν καί εί&ικής τής ^Αλ γερίας κ>αί τής Λιβύης, πού άπό
κοινού παρ-ήγαγον τό 1969 200 έ
κατ. τάννονς άργού, β) ή εϊσοδος
χά*, νριον ρταιρίΐήν πετ,βελ/ίον,
γ) αί νέαι επαναστατικαί μέθο-
δοι ίοευνων κα'ι παραγιογής.
άπί) ά-·τό·ι)>ε(ος καταναλο')
σΓίος, ύπογοααμίϊεται δπ ό ση-
αειοθείς κατά την λήξασα δ?κο??-
τίαν ονθαός αυξήσεως της δι.ε
κυμάνθη πέο-ιξ τοΰ 8%, μέ τάσιν
ιιάλιστα έπιταχννσείος κατά τα
τέλη τής δεκαετίας, ενο διά την
άρ»&τ<μένην δεκαετίαν οί έαπειρο γνώμονες προδιλεποΐ'ν διπλασια- σιιόν τής καταναλώσεως τού είς όλόκληοον τόν κόσμον. Άλλά π^ Πετρέλαιον Φυσ. άέ·ριον . . 31% 12% 19β7 37% 41% 16% 'Τδβ. πηγαΐ ., ,,, 5% αυτήν των κυρί- ιος οΐκονο,μικήν μεταβολήν, αί ση μειούμεναι κο,τά τα τελετταΐα έ' τη έξελίσεις είς την διεθνή άγο ράν τοΰ πετριί.λαίου έπηρεάσθησαν καί έπηιρεάζονται άποφασιστικής ά.τό τάς στρατιωτικοπολιτικάς δια φοροποιήσεις ,ιον ήρχισαν συντε /,οϊμεναι είς τόν νευραλγικόν με σανατολικόν καί βορειοαφρικανι- κόν χώρον. Έξελίξεων αί όποί«.ι ήρχισαν άπό τής ίστορικής έκιεί νης, ώς ά.τεΛείχθη έκ την ύστε¬ ρον, υποθέσείος τού αροσφάτίος έγκαινιασθέντος φσάγματος τοΰ Άσσονάν, χρηψιατοδοτηιθέντος ν πό τής Σοβιετικής Ενώσεως, 8ι ήλ.θον διά μέσον μιάς σειράς πό λνΐτικήν άνατιροπών είς την περιο χήν καί τής σ>·νεχιζομένης άρα-
βθν;σρατ|Λινής σνιγκοοΰσεο)ς, καί
είχον ώς τελνευταίαν — επί τοϋ
παρόντος — πράξιν την άνατρο
πήν τού φιλοδυτικσΰ καθεστήτος
τής Αιβύης καΐ την απώλειαν τής
πλονσίας είς άποθέματα π
ου χώρας αυτής διά την Δύσιν.
ΑΙ έπισνμδάσαι ανταί εΓς την
περιοχήν μεταβολαί κατά την τε
λευτα'αν δεκαετίαν, 0α ήτο δννα
τόν νά σννοψισθούν είς δύο άπο
φασιστικής σηιμασίας γεγονότα, ο
ενός καί τού αυτού νοιιίσμα
τος: Τΐ|ν απώλειαν τού πολιτι¬
κόν καί στ ρατκοτικοΰ έλέγχου
τής νευραλγικής αντής περιοχής
εκ μέρονς τής Λύσρ<ος καί την ταυτύχρονον ούσιαστικήν καί ό- λονέν ένισχυομένην σοιβΐιετικήν πά ρο·ι»σίαν είς αυτήν. Είς αϋτά &ε6αίος θά πΐβέπει νά προστεθή καί ή δημιουργία ά πό τού 1960 τής οργανώσεως των εξαγουσων πετρέλαιον χίυ- ρών (ΟΠΕΚ), ώς συνομιλητού των διεθνήν έταιρειών πετρελαι ου. Άποτέλϊσμα όλ.<ον αυτήν την μειαβολων είναι ή διατύπιοσις των αϊτημάτον των ραγογών χιι>ρώ>ν δι"
τιμάς ιτοΰ άργοΰ, άποκορύφωμα
των όποίιον «ίναι ή πρόσφατος
διένεξις, ρΐθμισις τής οποίας ά
ναζητεΐται ήδη είς την τσάπίζαν
την διαπιραγματεΰσειον μεταξυ
των δνο ιμερών, ΟΠΕΚ καΐ έ-
ταιοπήν πετρε?Λ(ου, ά)Λά μέ την
έμψανη σΐΊΐπΐχηάστασιν συμμάχιον
άμφοτέρίον.
θά ήμποροΰσε μάλιστα νά υπο
στηριχθή ότι αί πετρελ.αΐιθπαοα-
γωγοί χήραι τής Μέσης Άνατο
λής (σηιμειωτέον ότι έκ των δέκα
χωρήν - μελήν τοϋ ΟΠΕΚ αί Η
άνήκουν είς τόν μίσανατολικόν -
άφρικανικό-ν χώρον κα'ι δύο, ήτοι
η Ίνδονησία καί ή Βενεζουελα
έκτός αυτού) ξητοΰν ήδη μίιαν
«άλλον «πολιτικήν» καί όλιγωτε-
ρον «οικονομικήν^ τιαήν διά τό
πωλούμενον άργόν πετ8·έλ.αιον.
Τό έρίότημα τό οποίον ήδη
Τίθεται καί επι τού οποίον απάν¬
τησις ϊΤναι κρίσιμον σημασίας, ο
χι μόνον οίκθνομικής άλ^,ά καί
Λολττι-κής, είναι τί θά ποάξη ή
Δνσις επί τού .προκειιιένον.
Ή λογική απάντησις είς τό ι
ρώτημα, ως δλλωστε διαφαίνεται
καί άπό την πορείαν των διαπρα
γαατΓΰσε<'>ν, ί!·αι ότι θά υπάρξη
συμβιβασιιός καί ότι πάντίος ή
Δνσις θά ρΰρεθή ύποχρε«ι>αένη νά
συναινεση είς αύξησιν τής τιμής
και σιΐΎεπής την υπό διαφόρους
μορφάς καταβολήν πρός τάς πά
θαγογούς χώρας. Καί ταυτοχρό
νιος Οά διαθέση ση^ιαντικής ηύ
ξημένα ποσά δι* ερεύνας πρός ά
νακάλ,υ-ψιν νέων πηγήν είς άλ¬
λας περιοχάς, έν τή προσπαθεία
άνεξαρτητι.»ποίήσεώς της άπό την
Μέσην "Ανατολήν καί την Β άρει
όν Άφ.ρικήν. "Ηδη άλλιοστΕ ή
τάσις αυτή είναι ί-μφανής και θά
.-τρέ.πιει ασφαλώς νά σν>σχετισθή
πρός αυτήν καί ή ιδιαιτέρα δρα
στηριοποίησις των έρευνων διά
την ανεύρεσιν πετρέλαιον καΐ είς
τόν ί/.λ.ηνικόν χώρον, μέ την ν
πογραφήν δεκάδος περίπον συιι-
6άσεων μέ διεθνείς έταιρείας.
Ποίαι θά είναι αί συνέπειαι την
πιθανολ.ογονμέόνον αυτών ανξήιτε-
0)ν τής τιμής τοΰ ώργοϋ, είναι
-ά ποοσδιορισθούν έπα
κριβώς. 'ίίμπορεί πάντως νά προ
6λε<| θή ότι είς ωρισμένην τονλά χιστον κλίμακα αί άναμενόμεναι αι'ται έπι&αρΰνσ'εις — γίνεται ή δή ?^όγος περΐ, αύξήσΡΛος των «δέ δηνιονμρΛ'<ον» τιαήν κα,τά ποσοστόν 10 — 15 τοίς εκατόν — &ά «ά- ,-ΐοιϊριοφηθοϋν» ίντός τής παραγω γικής διαδικασίας καί τής βελτιο') οεως της παραγο)γικότητος καί τής σνμπΐίσεως των ίπιχειρημα- τικήν κερδήν τής βιομηχανίας κηί,δέν θά έπιρ.ρΐίρθοίΐν έν τω συνόλιο επί τοϋ κόστους καί τής καταναλ-ίι'κΐΐθ) ς. Άλλ' ανεξαρτήτως αυτού καί τής συμβιβαστικώς λ.ΰσεος, ή ό ποία πιθτινολ,ογείται ότι θά δοθή είς τα σημερινά αί,τήματα την παραγοιγών χοιρήν, τό άνησνιχη τικόν έρώτημα είναι μέχρι ποϋ θά φθάσουν τα αίτήματα των πά ραγωγων ν.(ά μέχρι ποϋ ή Δνσις είναι διατεθειιιένη νά συγκατα¬ τεθή. Καί, βεβαίως, τί νπάρχει ό. άπό αν?ό τό σημΐίον. Την ανάγκην καί τό περιεχό¬ μενον τής «ίτιυλογήισίιος κάθε κη ρυσσομένΐ)ς άναγκαστικής άπαλ /.οτριώσριος άφ' ενός κα'ι άψ' ί- τέρου τόν άποκλρισμόν δίκαιον- χου έργατικής διανομής, εχονν ώ; θέμα· δύο σκέψεις, πειβΐεχοιμε ναι είς δύο χθεσινάς άποψάσιις τής όλου^λΐιΐω; το·ϋ Σνμβον»/.ιοιυ τής Έτικ.ρατεία;. Ή πρώτη απόφασις, ή ύπ' ά ριθμύν 289)71, εξεδόθη ίπί αί- τήσεοος περί άν.υρώσειυς πράξε- ως άναγκαστικής άΛαλλοτριώσί- ος, κη,ρυχθείσης νπέρ τής ΔίΙΗ. Ώς άναφ έσεται είς την άαόφα σιν, κατά τόν 6ασικόν νόμον 146Κ 1950 «περ'ι ιδρύσεως Δημοσίας Έπιχειρήσεως Ήλεκτρισμοΰ», ώς ετροποποιήθη, καί κατά τούς λ.οι πούς σχετικοϋς νόμον;, 'ά'/Μΐ <ά άναγκαιαι διά την εκτέλεσιν τού ένεργριακοϋ π,ρογράμματο; άνα σνγκροτήσεω; ά.-τα>.λοτριώσεις ϋ
πΐρ τής ΛΕΗ, θεωροΐμεναι ώς
δημοσίας ωφελείας, κηρΰσσονται
δι" αποφάσεως τοΰ νπουργοϋ 15ιο
ιιηχανίίΐς, δημοσιευομέ/νης διά τή;
Έφημε,ςίδος τή; Κυβερνήσεως, με
τα γνωμοδότησιν τοΰ Δ Σ τής
ΔΕΗ.
Κατά την έννοιαν των ανώτερον
διατάξεο)ν — παρατηρήται είς
την απόφασιν — ερμήνευομένων
είς τό πλούσιον την διά τής νο-
μολογίας διαμορφ<ι>θεισών γενι¬
κήν αρχήν, ή κατ' εφαρμογήν αύ
των κτιρνσσομένη άναγκ,αστική ά
πα/.λοτρίοισις, έπαγοιιένη την ά
κουσί«ν διά τύν πολίτην στέοη-
οιν τής συνταγματικώς προστα-
τευομένης ίδιοκιτησίας, ίπι-βά?,λε-
ται νά αίτιολογήται πλήριος. Ή
σχετική αίτιολ.ογια πρέπει να ΰ-
πιίςχη είτε είς αυτήν την πράξιν
τής άναγκαστικής άπαλλο'τηιώσε-
οις, είτε είς τα συνοδΐνοντα αΐ>
την στοιχεϊα. Έξ αι'<της .-τρέπει νά προκΰπτη τόσον ή άνάγκη λήψε <ος τοΰ μέ,'τρου, υπό την μορφήν καα, είς την έκτασιν ποΰ ίπιβάλ λρται τούτο εί; την συγκεκριμένην πεοίπποσιν, όσον καί τό άνέφ'- >:τον τής καλντ)!ρως τή; ειρημέ¬
νη; άνάγκης με ολιγώτερον έπα
χθή μέτρα.
Ή δευτέρα απόφασις, ή ύπ' α¬
ριθμόν 291)71, έξρδόθη ίν ό^«ει
των δ'στάξεων τοϋ Κανονισμοΰ,
ό οποίος διέπει τα σχετικά μέ την
διανομήν εργατικήν κατοικιών.
Κατά τάς ίν λόγω διατάζεις —ά-
ναφέρεται είς την άπόφασΐΛ·— είς
ττερίπτί'ΐσιν άναΓ/'ηιβείας τής δηλώ-
θΓ0>ς τοϋ δινίίΐονχου ώς πρός οϋ-
σιώδη στοΐχεϊα τής οίκογενειακής
τον καταστάσείος ή έκ των έκ τή-ς
εργασίας τού πρόσοδον ή των
πραγματοποιηθέντιυν ήαερομισθί-
ο^ν, έπέρχεται κατ' αρχήν άποκλει
ομός τούτου έκ τή; σχετικής δια-
νομής. Είς μεταγενεστέρ<ιν διανο μίΐν —προστίθρται— ίπιτρέπεται μή κατάταξι; τοϋ άποκλεισθέντος υπό την πυοίαοθεσιν τή; ν.τοδο- λής νέ ου άπογραφικοϋ δελτίον, άνταποκρινομένου· πρό; την αλή¬ θειαν. "Εν τούτοις, παρατηρήται έν σΐΛεχεία, κατά την έννοιαν την ίδίίον διατάξεονν, .αί ώς ά"νω άνακρίβειαι τής διν.ώσεως ή πα- ραλείψεω; τής άναγραφής την κ«τά νόμον άπ,αιτουμένίι>ν στοιχεί
ιον δέν δύνανται νά ίΛΐφέρουν τόν
άπΐ'κλεισμόν τοϋ δικαιοΰχον, έφ'
ίίσον κατά την κρίσιν τοΰ Δ. Σ.
τοΰ Όργανισμοϋ Έργατικής α-
τοικίας, δέν όφρίλονται είς δολ.ί-
ον πρόθεσιν αϋτοΰ.
ΛΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙΣ
ΔΙ" ΕΚΤΕΛΕΣΙΝ
ΝΕΩΝ ΕΡΓΩΝ
ΕΙΣ ΜΕΤΑΛΛΕΙΛ
Πρός άξιο.ιοίησιν τ-οϋ Νικελ.ίου
κ«ί λευκολίθου
Έκτάσεις γής άπιννλοτρ<(όθη- σαν διά τάς ανάγκας τής Μεταλ λουργικής Έταιρίίας Λαρΰμνης ΛΑΡΚΟ κ.αί τής «Α. Ε. Έπιχει- σΐων έν Ελλάδι» είς Μαντού- δι. Ο{ίτως, ΐιπέρ τής ΛΑΡΚΟ ά- πηλλατριώθη ξένη άκίνητος ίδιο- κτησία συνολική; εκτάσεως 137 στρίμιιάτίον, διά την κατασκευήν πλατειον έναποθέτΤίΐος μ*ταλ./,ει·μά τιυν, κατασκεΐ'ήν όσον έπικοινοΛί άς κα'ι την εγκατάστασιν μεταφο- ρικών ταινιήν διά την διακ.ίνησ;ν πρώτον ύλην πρός τάς «ονάδας παοαγωγής τοΰ αεταλ,λουιρ,γίκον έργοστασίου, καθώς έπίσης πρός επέκτασιν των νπαρχουσήν ί^κα ταοτάσΐοιν διά τοποθετήσειος και δεντέρου .τίριστροφικοϋ κλιβάνον, άνεγέρσ«ως κατοΐικιήν κ.λ-π. 'Τπέρ τής «Α.Ε. Έπιχειρήσΐ- (,^ν έν Ελλάδι» άπη.λλ.οτριήθησαν 1.16 στρέιιαατα είς «Κνμάσιον» Μαντοι'όίον, διά την κατασκευήν: 1) 'Εκσυγχρονισμενης άποΰά&ςας φορτώσεως, 2) οδόν προσπελάσε. ς ιιέχρι τής άποδάθρας καί 3) πλατειων «ποθέσεως στείρων ύλι- ν.ήν των μεταλλείον λε>κολίθο'.
ΑΊ σχΕτικαιί ΰπουογ'κτ.ί (ΐποφά-
σεις δηιιιοσιενονται είς την «Έφη-
μερίαδ τής Κυβερνήσρίος» (ΦΕΚ
20, τεϋχος Δ').
ΑΡΩΓΗ ΟΗΕ ΔΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΙΝ ΜΕΑΕΤΗΣ
ΥΔΑΤΙΝΠΝ ΠΟΡΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤ. ΚΡΗΤΗΝ
Ό ΟΗΕ Οά παςάσχη βοήθει
αν είς την ελληνικήν Κυβέρνησιν
διά την συμπλήρωσιν τής διεξα-
γοαενης μιρλέ,της των ΰδατίνων
πόριον καί άξιοποΊήσιειος τοντο>ν
δι* ά.ρδεν'νσεις ρίς την "Ανατολι¬
κήν Κρήτην. Σνγκιεκριαένως, τό
ΔΣ τοϋ πρ.ογράμματος των Ή-
νιαμένον Εθνών διά την άτάπτυ
ξιν ένέκρινΐ την 15ην ΊανοΛ'ΐρί
όν την χορήγησιν 644.000 δο/Λα
ρ-ίων πρός τόν σκοπόν αυτόν. Ή
σνμμετοχή τής εΛληνικής Κι>βεΐ5·
νήσειος διά την επέκτασιν Τβΐΰ
έ'ργου νπολογίζεται είς τό ίσόπο
σον τοϋ 1.259.ΟΟΟ δολλ. Την εκτέ¬
λεσιν τοϋ έ;ργου άναλαμβάνει ό
Όργανισμός Τρ>οφίμων καί Γϊ-
οιργίος την Ήνονμένίιιν Έθνήν.
"Ηδη έγένολ'το μ.ε?.έται σκοπι-
ιιότητος, ώς κοΐ τεχνικαί καί οι¬
κονομικαί τοιαύται διά την δημι
ονργία'ν φραγμάτιον καί άρ,δευτι.
κών εογιον.
Παςαλ-λήλιος, ενεκρίθη ή παρο
χή βοηθε.'α; είς τάς κτ'βρρΛ'ήσεις
τής Ελλάδος καί Γιονγκοσλαβίας
διά την άπό κοινοϋ ρϋ&ιιΐσιν καί
άξιοπιοίησιν τού νδατίνοα' δ!ναμι-
κον τοΰ ποταμ,οϋ Ι3α·ρντάρ Άξι-
οΰ καί των παραποτάμων τον. Ή
δαπάνη την οποίαν θά αναλάβη
τό Πρόγραμαια τοϋ ΟΗΕ διά την
ανάπτυξιν θά ανέλθη είς τό πο¬
σόν των 1.14.1.100 δολλ. Ή συμ-
μετοχή τον δΰο κνβερνήσιρων ίι-
πολογίζεται είς 2-495.000 δαλλ.
Την έκτέ/^εσιν τοΰ τούτους διτίο
κεϊας τούτου ρογου θά άνα):άβουν
τα Ήνωμένα "ΕΟνη.
ΠΕΡΙΤΤΑΙ ΑΝΙΙΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
«Άπό τή,ν 17ην 'ΐανουαρίου
1971, συμφώνως τω Ν.Δ. 400)
1970, άπαγορεύεται είς τάς έν
καί άλλ.οδαπάς Τραπέ-ζας, χαθής
Ελλάδι λειτουργοϋσας ή,μ.εδαπάς
καί είς τούς ΰπαλλήλ.ους τιον νά
πρακτίορενονν άσφαλιστικά; έται-
ρείας...
»Συμφιί)ν(ι)ς πρό; τό άςθρον
47 τοϋ ΧΛ 400)1970, όστις παρα-
βιάζιει την άνο άπαγόρεν·σιν τι-
μοορείται διά φνλακίίΤείος μέχρις
ενός έ'τοΐ'ς καί διά χρηματικής
ποινής μέχρις 1Ο0-Ο00 μεταλλικών
δραχμήν ή διά τής ετέρας των
ποινήν τούτιον».
Τα ανωτέρω, άποτελοΓιν όαο-
σπάσματα δτμοσιει 0<-ίση; άνακοι νώσεως τής Ένώσειος των έν Έ), λάδι εργαζομένων Άσφαλιστικών Έταιρειών, μετά την θέσιν έν ισχύϊ τοΰ ΝΔ 400)1970 «.τερί ϊδι ωτικής έπιχειρήσεο); άσφαλίσΐ- ως». Έν ταύτη, πλη·5«φο·ρίαι άνέ φερίΐιν ότι ή ώς άνω "Εν<υσις, προτίθεται νά σΐ'στήση καί ειδι¬ κόν γραφείον παρακολ.ουθή.σ'εος τής πιστής έφαρμογής τού Νομο θετικού τούτου Διατάγμα-ΐος. Καί, δμως, σαφος, τό ΝΔ 400)1970 όρίζει 'ύη ή Ισχύς αυτού άρχεται άπό Πης Ιανουάριον 1971, ένω σχετικαί δηλώσπς άρμο·δίων — κατά την δημοσίειισιν ηοϋ ώς ά νχο ΝΛ — ΰπεγράμμιζον, καΐτηγο ρηματικώς, ίίτι ό Νόμος θά έφαρ μοσθή πρός πάσαν κατεύθιινσιν. Κατόπιν δλων αυτήν, ή επί τριήμερον δημοσίει>σις τής άνα.
κοινώσπος τής Ένώσεος τοΰ κλά
δοτ' τούτου των άσφαλιστικών έ
ταιρειήν, 0ά ηδύνατο νά εριιη-
νευθή ώ; άπλή προειδθίΐ,οίησ»;
καί, ένημ^ρωοις τον πλο,τιη<ιθου κοινοϋ. ΆΌ.ίι ή μελετομένη συγ¬ κρότησις καί είδικού γραφείον πή ρακολον"θήσε<ι)ς έφ<ιρμογής τοΰ Νόμον, δημιοιιργεΐ ώρισιμένα έρω τηματικά. Νά {«ποθέσωμ,εν ότι οί άμέσθ); ένδιαφίρόμενοι — καΐ έΛ1 πχ|:ικειμένω ή αναφερομένη "Ενιο σις — έ'χιει ίνδείξεις ότι πιθανόν νά παρατηρηθή καταστροίτήγησις ή έ'στίΐ) καν.ή έφαρμογή τού Νό- μου; Καί εσφαλμένη μέν έρμη- ντία την διατάξεων αυτού, ϊσίος, νά είναι σνγγνοστή. Ή κατα- (Ττοατήγησίς τού, αιιος, δέ,ν συγ χωρείτοι — δλοι οί "Ελληνες εΐ- κατά την συνταγματικήν έπιτα- ναι Γσοι άπέναντι τοϋ Νόμον κλπ., γήν. Νά υποθέσωμεν ότι ώρισμέ να τνχοδιωκτικά στοιχεία νά θε λήσοτ'ν νά ίποφ-εληθοϋν άπό έν- δεχομένην άγνοιαν τού κοίνον; Άλλ.ά ποΐοι θά τολμήσουν νά έμφα νισθοΰν καί νά ϋ.τοστηρί'ξονν ότι ένεργούν διά λογαριασμόν των έν τολοδόχων την άσφαλιστικήν έ ταιρειών, των έλεγχομένων υπό των Τραπιεξών; Διότι, ουδέποτε, δια'νο^ύμεθα ό'τι αί εταιρείαι τού άναστήμαιτος αυτών θά μετέλ- θουν τοιαντα μέσα .-τοοσελχνσεως πελατείας. Τότε, πρός τί αί άναικοινώσεις κα'ι ή πιθανολογουμένη σι»γκρότη- σις είδικοϋ γρίΐΐΓείον; Ημείς, τουλάχιστον, περιοριζόμεθα νά πι στεύίομεν ότι δλα ταύτα εχουν ώς σκοπόν την ένημέρ<οσιν τοΰ κιο»- νοΰ, είς τή,ν επελθούσαν μεταβο¬ λήν έ.ιϊ των άσφαλιστικήν εργα¬ σιών. Έκτός εάν συμβαίνη, άλλο τι τό δποίοιν ημείς αγνοούμεν, τ| είναι ενωρίς άκόμη νά. έπισημαν- θή.
έλληΛ-ική οίκονομιία, μιτά
την κάτά τό 1968 σημειωθΐίσαν
άνάκσμψιν έκ- τού χαλα.οοΰ ρυθμόν
όοασττΐθ'ότητος τής περίοδον
1966—67, εσημείωσε κατά το
1969 άνοδον, ήτις ήτο έκ των όιε-
θνώς ^ι|»ηλοτέ.βε κατά τα 1969 είς 8,3% έ¬
ναντι 4,»% τού 1968, 4,5% τού
1967 #4 6,5% τού 1966. Ωσαύ¬
τως, ή ίί; τρεχονσα; τιμάς άνο-
δος τού είσοδήματο; ήτο τό 1969
10,10%, έναντι 5,9% τού 1968, 7%
τού 1987 καί 9,9% τού 1066. 'Υ-
ότι ή σημιειοθείσα
ξη τού ακαθόριστον έθνικοϋ
ίΐβίδήμοιτος καιτά τό 1969 είναι
ανωτέρα τής επιτευχθείσης μέσης
έτηοίας τοιαύτης κατά την δεκα¬
ετίαν 1958—1067 καί άντιστοιχεί
εί; την υπό πενταετοΰς προγράμ-
ματος Οίκονομικής Άναπτύξεο;
1968—1972 προβλεπομένην μέσην
ίτηοίαν δνοδον (7,5—8%).
Είς την άνοδον τού έθνικοθ εί-
οοδήιιαιος συνέβαλον αλοι οί το-
μίίς καί κυιθίως ή δεντερογενής
«αραγογή, τό είσόδημα τής ότοί
άς διεμορφώθη διά δεύτερον κατά
συνέχειαν έ'τος, εί; ύψηλά έπίπε-
δα. Συγκεκριμένως, εσημειώθη
αύξησις τού είς σταθεράς τιμάς
τού άγροτικοϋ τομέως κατά 8%,
τής δΐΐ·τερογ«νοΰς παραγωνης κα
τα 12% καί των νπηριεσιών κατά
6,2%. Είς την συνολικήν δέ αί>-
ξηβιν 'τοΰ άκαθαρίστου εθνικον
{ίαοδήματος, είς σταθεράς τιμάς,
ό τομεϋ; τής δεντερογενοϋς παοα
γωγή; συνέδαλε κατά 43,6%, ό
αγροτικάς τομεϋς κ«τά 18,3% και
ό τοιιεϋς ΰ.τηρεσιήν κατά 38,1%.
Άποτέλεσμα τής ταχυτέρας άνό-
δον τοΰ είαοδήΊΐατσς (ίιοαηχανικοΰ
τομέω; υπήρξεν ή βελτίωσις τής
οννθίβεω; τού σννολικοτ} εθνικον
είσοδήματος. "Ητοι τύ είσόδημα
τούτο έκάλνψε τό 31,2% τού
συνολικού εθνικον είσοδήματος έ¬
ναντι 28,9% τοϋ 196·>, μέ αντί¬
στοιχον μείωσιν τού ποσοστόν συμ
μετοχή; τού είσαδήματος τού ά-
γροτικοϋ τομέως άπύ 21,4 τό 1966
είς 19% τό 1969.
Τό σύνολον, έξ άλλον, των α¬
γαθών καί ΰπηρεσιών είς την διά
θέσιν τής έλληνικής οίκονομιας,
ηυξήθη είς; σταθεράς τιμάς, κατά
9,9% τύ 1969, έναντι 7,6 τοϋ
1968, 5,4% τοΰ 1967 καί προβλε
παμένης υπό τοΰ πενταετούς προ-
νράμματος μέσης έτησίας άνόδου
κατά 8,3%. Είς την ανωτέρω αύ¬
ξησιν σννέβαλεν ή κατά 8,5 ά.
νοδος τοΰ άκαθαρίστου έθνικοϋ
προϊόντος είς σταθεράς άγοίραίας
τιμάς καί ή κατά 28% αύξησις
των μιεταβιβάσεων —κΐφαλοαίου
καί, τοεχουΒών— έκ τή; άλλοδα-
πής.
.Η άκ.α'θάριστος δαπάνη τής οί-
κονομίας ένεφάνισεν ΐπίσης αίίξη-
σιν κατά 6,5%, έναντι 5.2% καί
6% των έτήν 1968 καί 1967 άντι
στοίχως. Ή μικροτέρα αυτή άνο-
δος τής καταναλώσεως έν σχέσει
πρός την αύξησιν τοΰ άκαθαρί-
στον έθνικοϋ προιόντος είχεν ώς
συνέπειαν την μείιοσιν τής σνμμε
τοχής ταύτης είς τό εθνικόν προσ¬
όν καί οϋτως ή οίκονομια νά κα¬
ταστή κατό τό 1969 ολιγώτερον
καταναλωτική. Ή εξέλιξις αυτή
δέν νποδηλοϊ, βεβαίως, χαμηλό¬
τερον επίπεδον δια6ιώσεως, δεδο-
μένου ίίτι ό ό'γκ-ος τής συνολικήν
καταναλώσεως, ήτο κατά 6,5% ά-
ντερος τού ποοηγονμένου ρτους,
ένώ ή αύξησις τοϋ πληθυσμόν τής
χρας ανήλθεν είς 0,5% πεοίπου.
Στοιχρϊα ληφθέντα έκ τής εκ¬
δόσεως «Ή Έλληνική Οϊκονομία
κατά τό 1969» τής Τραπέζης τής
Ελλάδος — "Εκδοσις 1970.
16 ΒΡΕΤΑΝΝΙΧΟΝ ΙΣΟΖΥΓΙΟΝ
Τύ Βρίταννικόν εμπορικόν Ίσο
ζύγιον ένεφάνισε, τόν Δ/εκέ,μβρι-
ον 1970, περίσσενμα έκ 56 έκατ.
«τερλινών. Είναι δέ, ή πρώτη φο
ρό, από τοΰ 1956, κατά την όποί
αν ή Βοεταννική οΐκονομία παρου
βιάζίΐ κέρδος είς τό τρέχον ίσο-
ζύγιον πληοωΐμών είς τόν τοιμέα
τόσον των δηλών, όσον καί άδή
λιον πάοων. 'Επιπροσθέτω;, αί
ι'Ε,αγογαΙ Βρεταννικών προι'όν-
το/ν, κατα τόν Δεκέμ6ί2ΐ>ον τού
1970, μίτα την έποχιακ> ·ι ><τ αρμογιϊν, άνηλθον είς "> .ι; υ.;
τδν 759 έκ.ατ. στερλι>Ίν '>ω
αί ίίβαγιογαί έμΐΐώθησαν άπό ιύ
ίψιμίιν επίπεδον τού Νοεμβριού
1970 — 788 έκατ. στερλινιϊν —
χάρις είς ι ήν μείωσιν των είσα-
ΐογών καυσίμων.
Τα στοιχεΐα ταύτα τού παρελ,-
βόντος Δεκεμβριού, έντασσόϋενα
εΙ? έκεινα τα όπιοία άνεκοινώθη-
ο<ιν βι' έκαστον μήνα άπό των μέσων τοΰ 1970, δεικνύουν ίίτι ή Β·ρ»ταννία έπέτνχεν έιμπορικόν .ιλίάνασμα 1 έκατ. στεολινων, κα τ4 τό άπά Ίοι·λίου μ^χρι Δεκεμ Ίοίον 1970, χρονικόν δ"άστηΗα. Ένίι κατά τό πρώτον ήμισυ τοΰ 1970 τούτο εύιρισκ·ετο πλησίον τοί βημ,είου ίσοσκελισεως. Έν γίνικαίς γραμμαίς, ή Βρε τοννική οΐχονομία επέτυχε, διαρ Χθ{τος το{· 1970, περ -·'··ιιι ε)μ, τον λογαριααιμόν έξ<οτερικον ίμ- πορίου, έναντι έλλείμματος " έ νατ, στερλινών μηνιαίί»; τοΌ 1.>69
""ι 44 έκατ. στερλινήν μηΐαί<ο* τ»ϊ' 1968. Δεχόμενον 5τι τό ,ιε- Ρΐβση'«« είς τόν τομέα την άδή λίον πόοιον άναμένιεται νά είναι πί9<.τοΐ' 5ο έκατ. λιρ. τόν μήνα : διά τό 1970, σννάγετα' ότι τού- [ το Ης τό τρέχον Ίσοζύγιον ,τλη- εΤναι 600 έκατ. λιρ. διά 1070, έν σιγκρί«ετ πρό; πε- 416 λιρ. τώ 1969. Ό ίίγκος των έξαγο>γώΎ, κα¬
τά τό παρελθόν έ'τος, ηυξήθη κα
τα Γ«% και των είσογωγών κατά
7%. 'Τπολογιςόμενατ είς αξίαν,
τόσον αί έξαγιογαί, όσον καί αί
Ισαγωγαι <5τνήλθον κατά 11%. Μεταξΰ τοϋ πρώτον καί, τ°ΰ δευ¬ τέρου ήμίσεος τού παρελθόντος ε τονς παοιετηρήθη σηιμανπκή ατίξη σις τής <ΠΛ·ολικής άξίας των έξα γωγών, κυρώ)ς, λόγω ύψηλοτέ1- ρ<ον τιμίίν. ΑΙ Βρεταννικαί !τω· λν,σεις πβός την Δντ. Ευρώπην Ανήλθον κατά 7%. ένώ αί φορτώ σεις 6ιά την περιοχήν στρρλίνας άνήίιθον κατά 4% καί Οιά την Βορ. 'Λιμτρικήν κατά 2%. Μεται ξύ των αγαθών, ή άξία των έξα ν(ογών μηχανημάτοιν άνήλθε κα τα 6% καί αί πωλήσεις όχημά- των κατά 3%. ΟΙ ΕΛΑΙΟΙΙΑΡΑΓΟΓΟΙ ΔΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ Την άντίθεσίν τιυν πιοός την δημοσιευθείσαν είς τόν τύπον άφ' {•νό; εϊσαγίογήιν ΐντό τοΰ κοάτοΐ'ς 6ΐ έλλάί ί ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΝ ΕΤΟΣ ΤΟ 1970 ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧ)ΤΙΚΗΙΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Τό έτος 1970 υπήρξε έν ίχ τω·ν άιτοδοτικιοτέρων διά την ίδιω τικήν ίπιχειοηματικήν διρασιτηριό τητα. Συγκεκριμένως, ό δείκτη,ς άξίας λιανικών πιολήσεων (τζί- ρο;) ηυξήθη είς 12,5% κατά τό οκτάμηνον ΊανουαΛΪου — Αύγού στου 1970 έναντι τής ιδίας πε- οιόδοι· 1969. Ούτω, ή Ελλάς κα τέλο&ρ την ποο'ιτην θέσιν Λπό πλει-οας αϋξήσείος των λιανικών Δτ>Γ4κής κ,χί Ανατολικώς Εύοώ-
πιολήσρων ,αεταξΰ 1" χωρων τής
πης. Αί άνιοτρρω δια.ιιστα')(ΤΓΐς
.τροκνατοιν έκ νέιον στοιχείον τα
ό.τοΐα εδόθησαν είς την δημοσία
τητα ν.τό τής Οίκονοιιικής 'Ε.τϊ-
τροπής τοϋ ΟΗΕ.
ΔιεΐκΧ<ηνίί:εται ότι τα λίαν εύ- νοϊκά διά την χώραν μ»ς ταυτα στοιχεΐα, έδηιμοσιεΰθησαν ε'ίς τό τεϋχος τοΰ μηνός Νοέμβριον τοΰ Μηνιαίον Στατιστικοϋ Λελ.τίον τής Ο'ικονομικής 'Ε.-τιτρο,τής τής Εΰοώ.ιης. Άναλυτικώτερον, αί σηιιεκοθεί οαι ποσοστιαίαι μεταβολαί είς τόν 5ε·ίκτην άξίας λιανικών πίολήσε- ιον είς 17 εαισκοπονμίνας χώ¬ ρας τής Εύ-ρώπης, έ:χει ώς άκολού θως: ΕΛΛΑΣ 12,5% Δανία 12,4% Ονγγαοία 11,9% Νο·ρ6ηγία Όλλαναία Ροναανία Ίρλανδία Αύστοίαι Έλορτ,'α 'Λγγλ.ία Ι Ιολωνία Άνατολική ΓεΛμανία ΗΓΙΑ -ονηδία Τσεχοσλθ'όακία 11,0% 9,1% 7,9% 8,6% 7,7% 7,4% 6,9% 6,3% 5,2% 5,1% 3,7% 3,7% 2,7% Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τοΰ νπον.ηγείου Συντονισμοϋ π.ροστί8ρ ται σχετικώς ότι. ή σημεαυθεϊσα. άνοδος τοΰ δείκτου άξίας λιανι- κ-ών πο)λή0εων εμφαίνει ΰπεροχήν ρναντι μέν τής τελευταίας δ*τι- κής χώρας ( Σουηδία) κατά 8,5%, ρναντι δέ τής τελευταίας άνατολι κης χώρας (Τσεχοσλοθακία) κα¬ τά 9,5 έκατοστιαίας ιιονάδας. Ή άνοδος τοΰ δείκτου έκψράζει την άνύι|κοσιν τοΰ έ.τιπέδου τής κατα ναλώβεως καί συνρ.ΐίός την βελ¬ τίωσιν τοΰ ρπι.τέδου δι·α6ιώσίως τού έλληΛΐκοΰ λαοϋ. Είδικώτίρον. τίς τόν δείκτην άντικαθρ.επτίζεται ν αύξησις τής εΐσοδηιματικής στά θιιης των ίργαζομένιον έντός τοί· 1970 είς υψος μή έχον τό προη ■ ού,μενόν τού. ΑΜΠΩΤΙΣ ΚΑΙ ΠΑΛΛΙΡΟΙΑ Ή δοαστηριότης τον Όιργανι σμοΰ Άπασχολήσειος 'Εργατικοΰ Δυναμικοΰ (ΟΑΕΔ), όστις άντι- κατέστησε τόν Όργανισμόν Άοί{α λασεοις καί Άπασχολ.ήσετος Ά- νΐΓογίας (ΟΑΑΑ), δέν περιορι¬ σθή, απλώς, είς την αλλαγήν τής Ιπιοννμίας, άλλ' έπεξέ-τιεινΐν αύτι'ιν είς οΰσιαστικής σημασιας τομείς, ώς είναι ή άγορά εργα¬ σίας, διά την άνέλιξιν τής οίκο νομίας τής χώ&ας. Άξιολογοΰντΐς την δραστη^ριό- τητα τοΰ Όργανισμοΰ, ίντογραιιιιί ζεται, έν πρώτοις, τό εύρυτατον πρόγοαμιμα μορφώσειος καί επι μοιρφώσεως τοΰ Εργατικόν δυνα¬ μικόν, τα οποίον καί αποτελεί την ί>ποδομήν καί την δάκην τής
άνοράς τού ■ εργατικόν δνΛ·αμικον,
α>στε νά καθίσταται Ρ'κΧ«ρής ή
προσαρμογή αυτού είς τάς τεχνολο
γικάς έξιελίξεις τής έ.τοχής μας,
χωρίς έΐί«ισιτεχντσιμονς καί άοττό
χους · πειραματισμονς. Πρός τόν
σκοπόν αυτόν, ίδ^ίθησαν καί ί-
δ^νονται Κέντρω
'Εκπαι&εύσεως
ς>ΐμ λ ρ
λαίον καί άφ' ετέρου άτελή εϊσα
γωγήν {ιπό έιμ-τόρων 6ρ<οσίμιον καί (Μθμηχανικών ί,λαιολάδιον, έ νώ ή έφετεηή παραγ<»γή ύπερκα λήττΐι την εσωτερικήν κατανάλω σιν, ίτκ·ςρράζοα*ν εί; σχετικόν τη- λεγράίρημά τιι>ν π^ός; τοΰς ΰ.τουο
γονς 'Εσιοτπίΐκών, Εμπόριον καί
Γεωργίας οί έλαιουργικοΐ αν*ΐτ<η οιαμοί Πλίομαιθίου. Τα λη<ρθέντα μέτοια, τονίζονν πεοαιτέοω, κίΐταδικάξοι·ν τούς έ- ?.αιο.ταρΊγωγοϋς καί ρνΛΌοΰν τΐτν άσηχρι.λίαν. ΚΑΙΜλ ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΑΑΗΝΙΚΟΥ ΕΦΟΠΛΙΣΜΟΥ ΕΚΑΝΕ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ *υ' "Ε/.λη«; εφοπλισταί 0ά •Τ0«ΐ£ΐ κατά τό άρξάμενον ϊτος νά ■ ΌΕιξονν μεγαιλ.υτέραν άποφασι- «οτητα εί; τόν έπανΐίπατριΐσμον τ»ν ,-τλοίο^, των είς την 'Έ,λ'/Λόα». ο ^άνιηέοο, ύπογιςα,μμί,ζει μετα- α'·λ(ι/ν Εί; άρθρον τον είς ναυ %α·/.όν περιοδικόν ό ντοτΛγος ^ονιβμοί κ. Ν. Μακαρέζος, Ταχυρρΐθμου Σχο )υα μετεκπαι&ευσειος καί μαθηιτεί άς, αί οποίαι, επιτυχώς, άπεκλήιθη σαν «Πολντ«χν>εία Έογατών*.
Τό σΐΎτελοΰμενον είς τα Κέντρια
καί τάς Σχολάς αύτάς έργον,
εχει άναγνοιρισθτι άπό τοϋς άμέ
σως ένβιαφβοομένονς έιργοδότας.
Άρκεί, μόνον, τουτο νά κατα¬
στή σννείδησις δλοιν, ό'τι
ρ«ι καί είς τονς Ιδίιονς /αί την
εθνικήν οίκονομίαν νά άντλοϋν
τό νπ' αυτών άπασχολοιϋμενον
προσωπικόν <5ετό τάς έστίας αύ¬ τάς. 'Εκτός, 6ε6αί<ι)ς, αν ή πα- ρεχομίνη κατάιρτισις δέν είναι ή άομόζουσα, ότε καί ή άναγνιό-ρι- σις ή ιΐιή, διά Νόμον, των ιι>ν των Σχολών αντών, .-τεριττΐύιει
καΐ ονδένα σκοπόν ήθελεν έξν-
πηρετήσει. "Εχοντες, δμΐος, ύ.τ*
ιιι|>ιν την αρτίαν οργάνωσιν καί
ίξοπ/.ισμύν των Κέντρον καί
των Σχολών αυτών καί τό έκπαι
δευτικόν πρόγραμμα, δέον νά ά
ναζητήσωμεν τούς λόγους ένδοια
σμοΰ — εάν ύ(τίστανται τοιούτοι
— είς άλλας σφπίρας, αί οποίαι
απτονται, πλέον, προσωπικών σ·μ
>:αί έκτιμήσπον.
Έν τούτοις, παρ' ούδίΎΟς πα-
ή θετική στ*μ6ολή
τοΰ "Οργανισμόν είς την διακίνη
σιν τού εργατικόν δυναιιικοΰ, είς
τοΰς τό.τονς εργασίας, μέσω των
ε!; ολόκληρον την χτόραν κατε
1<« 1 4 (II* ιΝ μ τα- ναντι)Λακάς έξε '^«5 *!ς την 'Ελλάδα. Τ,*Η. "ί'νοεας τής ναντιλίας μ»- α τή? Πατρίδος επετεύχθη ήδη '; "ηααντικόν βαθμόν διά σπθ(Γ<,)ν συνθηκην υπό τάς ό- ^ «ινεΐται τό ελληνικόν πλοί- Ει? τα πλαίοηα τοΰ διεθνοΰς ν ^<ΐμοί,. ζ.Οΐ)Τ">, Ρ^ημκη-ογή'Βη εν νέον
ίΓ '·?ναηοτβ»σμοδ τής είς τό
ρμΛΓδ(.«ίνη;. μέχσι
Τ0
- ί διαφοράς, ίν
με τά5 τάοεις πρός την έ-
γ*°: ΊίιτΓ ° ε(»"«λι<ΐΐμός. Αί διαΐτοραί Λί>οσδιορ(ζοχ·σαι την άποτρ-
α , ίξί-· Λοοσδιορισθονν, ώς
1γα
ικχότης τής ενταύθα
νηολογονμένης χοίρητικότητος. Με
γάλον ποσοστόν αυτής Λντυτοο-
σοντπ'ιει νέα ,-τλοϊα καί .τλοϊα με-
γάλων μεγεθών κ.αί .τ/.οϊα π<>οη-
γμένη; τεχνο?Λγίίχς.
Σημαντική μετατόπισις μέοους
τής δλης διαδικασίας διαχειρίσε-
ως τοΰ στύλου των 'Ελ/.ήνιον έφο-
πλ.ιστων έκ τοΰ έξιοτρρικ.οΰ, ένταϋ
θα.
ΙΙροϊοίσα στρο({ή τού έφοπλι-
στικοΰ ένδιαφέροντος είς έξ(ι>ναυ
τιλιακάς ΐπενδντικάς δραστηριότη
τας ίντός των έθνικών οικονομι¬
κήν .-ΐλαίβίΐ'ΐν.
ΙΙαραλλήλιος, σημειοΰται, έν-
θαρουνόμενον νςΐό τοΰ
έντονον έπεν>δυτικ.όν
διά την ίδρυσιν νέί,ιν νανπηγικήν
μονάδων είς την Ήλλάδα. Αίτή-
σεις διά την Ιδρυσιν τοιαΐτ{ι)ν ναυ
πηγικών συγκροτΓΐ'ΐάτων νπεΛλή-
θησαν «ΐς τό νποΐ'ργίίον Σιη-τονι
οιμίηι άντιπροσωπεύονσίω συνολι¬
κόν Γη[ιος έπενδόσριΐΛ' 350 περιττον
ίκατοιμ. δολλ.αριίον. «'ϊ!λΛΐίζοιμι<*ν· συντόμως νά ευρεθώμεν είς την *νχάθ!βτον θέσιν άναγγελί<ϊς των έτ-'-ρίσίων των περισσοτέρων έξ (ΐντών καί ασφαλώς την ταχείαν έν σιινιεχεία υλοποίησιν των». Μρ την έναρξιν τής :τ<>αγματο
ποιήσεως τοΰ ε{*ρέ(ος τούτου έπεν-
δΐ'τικοΰ προγρά,μ,ματος, ή χώρα
μας θά ενρίσκεται έγγύς τής συγ
κρι>η'ΐισε(ΐ)ς μιάς δτιναμικής έθνι-
κής ΐι,ιοδαμής, έγγνίομένης την δι
ατήρηισιν καί την ανάπτυξιν τής
ναυτιλιακής της Ίσχύος, είς έθνι
κά πλαίσια.
οπαο,αένιον Γραφείθίν Εί>ρέσείι)ς
Εργασίας, τα όποΐα, πρό πολλοΰ,
ε'παισαν νά διαδις'αματίξοΐ'ν ρόλον
ίργοδότου διά τής παροχής οΐκο
νϋμικης ένισχΰοιειος είς τούς
γους. "Ηδη, τό σύνολον τοΰ πλε
Γνάξοντος έργατικού δνναμΐκοΰ
μιάς περιοχής διοχετεύεται μέσο)
των Γραφείων αυτών, πρός τονς
ιόπονς εργασίας, δ.του χρεία εί¬
ναι. Καί τό γεγονός ότι πολλαί
(>ι>ΓΜΐηχανί«ι καί έργοτάξια άπεν-
Οΰνονται μέσω των Γραφειον Εί
ρέσε<ος "Εργασίας, διά την ίξα- οΐ|άλΐΐτιν εργατικήν χειρών, ά,το τέλει κοινήν Αναγνώρισιν, εστ<ο καί έξ άνάγκης έπιδαλλομένην· Καί άφοϋ, πλέον, ετέθησαν καί ήρχισαν νά ά-τοδίδανν οί σκο ποι τής έηαγγελαμΛτικής καταιρτί (Τίος καί διακινήσεως τού έργα- τικοΰ δυναμικόν, νο·μίξομεν ίίτι δέν νά ϊνΐανα.τ,α<θίΤ),μεν είς τάς δάφνας μας. Οί νεοι. στόχοι τούς όπιθίους πρέπει νά σκοαρνση ό Όογανισμός θά .τρέπει νά άπο τελέ.σοι*ν την ςρροντίδα στ'γκρατή σεως τ<Όν άκμαίιον δυνά,ιιεών μας, αί όποΓηα άνα',ητοΰν εργασίαν είς την ξένην, έφ' όσον έδιό τοΰς έξασφαλίζομεν τάς ιδίας σννθή- >:ας. Άποότερος δέ στόχος, νά
ΚΛΗΡΩΣΕΙΣ ΛΑΝΕΙΩΝ
ΚΑΙ ΕΙΣ ΘΕΣ)ΝΙΚΗΝ
Κληρώσεις των κρατικήν έσοι
τερικών λαχειοο;όριον δανειων δν
Λανται νά πραγαατοποιοΰνται, 6ά
σρ-ι σχρτικίόν άποφάσιίων τού ν-
πονργοΰ των ΟίκονΛμικήν καί είς
την πόλιν τής Θεσίκης. Τούτο
όρίζετια διά Νομ. Διατάγιιατος
Γ81Ο71) δημοσιευθέντος είς τό
ΰπ' αριθ. 9)Α φύλλον τής 'Εφη-
τή; δή
είναι ή μεθοδική καί επί τή βάσει
των εκάστοτε .-ταρουσιαζοιΐίνων ά
νανν.ών, πιροσέλνκυσις των μετα-
ναστιον μας. "Αλ/χι>στε, μίτά την
αμπίοτιν δέον νά άναμένίται ή
τοΰ μεταναστεΐ'τικοϋ
ρειιαατος καί πρό; τούτο
νά είμεθα πανέτοιμοι διά
την απορρόφησιν των μετανα-
στιον.
προκειται ν· ήΠθήΕΣΜΕΥθθΥΝ καταθεσεισ ΑΠΑΑΛΟΤΡΙΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΕΙΣΜΟΣ
ΕΛΛΗΝΓ1Ν ΕΙΣ ΤΑΣ ΤΟΥΡΚΙΚΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ : ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥ ΕΚ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ
Ή ρύθμισις τοΰ θέματος τής
άΛθδεσμεύσεως των είς τουιρκακάς
Τρα,τέξας έλ^νηνικών καταθέσεων,
θά άντιμετίοπισθή έν τή π.λ.αισί»
ίνΤΐ.διοιχθη,σομρΛ-ης 6ιακ.οατικής με
ταξύ την δνο χωρήν συμφωνίας.
Ή έν λόγω σν,μφοινία θά πραίίλΐ
.τη την ιρίσαγο>γήν είς 'Ελλάόα ώ
ρσμένοιν εΐδων εκ Τοτνρ/κίας, μέ
διακανονισΐμόν μέρους τής άξίας
το>ν διά των ώς ανιο καταθέσείον.
τό δέ προϊόν τοΰ λογαριασιμοϋ
έκ τής ό—οδόσεως αΐπτών θά κα
ταδάλλεται «ίς άπαντας τούς δι-
/αιούχονς "Ελληνας καταθετας, ά
ναλόγως τοΰ ΰψονς τίόν καταθέσε
όν έκάστοα'.
Τα ανωτέρω έγνι,κττοποίηβί τό
ΰπονργεΐθΛ- "Εμπόριον, είς (ΐπάν-
τυ,σιν σχετικής αίτήσεως ίδιώτου.
με την προσθήκην ότι όέν κοοθί
στατατ. έφΐκτή ή ν,ι' αύτοι» προτει
ΧΟΡΙΙΓΟΤΝΤΑΙ
ΔΑΝΕ1Α 1-040 ΕΚ.
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΕΙΙ
Έγγυήσεις τού Δημοσίου πρός
την Κτηματικήν Τράπεζαν καί
τό Ταχυδρομιον Ταμιεΐ'τήριον
διά την παρ' αυτήν χορήγησιν
δανείον πρός την ΛΕΗ .πρός κά
λ*4»ιν τοΰ εφετεινού έ.τενδντικοΰ ' τσΰ 196Η.
νομένη ανάθεσις έκ μέρον; τής
ΛΕΗ παρ.αγγελιοις μετασχηαιτΐ-
στήν βΐς τουρκικήν βιομηχανίαν,
ϊπί πληροΜΐή ποσοστοΰ 50% τής
άζίας των δι" άποδεσιιίύσε<ος ι σοπόσο" άξίας δρσμεΰσεον είς τουοκικάς Τραπέ-ζας ελληνικήν καταθέσ&ων, τοσούτο) μάλΛον κίΐθ' όσον δέν είναι έξησφαλκτμένον ΰ ιι θά συγκατατεθοϋν δ.ά την έν λόγω άποδέσμενσιν αί τουηκικαί "Αρχαί. ΑΡΧΙΖΕΙ II ΕΞΟΦΛΗΣΙΣ ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ ΛΛΝΕΙΩΝ Άρχί'Οει άπό τής 1ης ΦεΓ>ρου
αρίου ή ΐξόφλησχς τού {«π' άρ.θ.
17 τοκομεριδίου τού δανείον ϊτα-
θρροποιήσεως καϊ 1Ιροσ<Γυγικοΰ Γ% τοϋ ϊτονς 1928. Ή άξία ιοΰ τοκομΓριδίον ί'κάστης άπλής ό·μο λογίας όνομαστικής άξίας 21) δο7.. άνέρχεται είς 0,30 δολ., έκάστης ί)έ όιιολ.ογίας όνομαστικής άξιας 500 δολ., 7,50 δολ. 'Επίσης, άπό 10ης Φεΐίρουαηί ου άρχίζει ή έξόφλΓ,σις των ί.μο λογιήν των κληροιθεισήν την Ιΐην Ιανουάριον 1971, μετά λα- χνοΰ, τοϋ ΛαχριοςρόρΒΐ· Δανείοι» Οίκονομικής ΆναΛτύξΐ<ος 6% τής ίΐρογράμματος, παρεσχέθη- σαν νπό τοϋ Δημοσίου δι" άποφά τοϋ νπονργοϋ των Οΐκονομι κων (ΦΕΚ 60Η). Σνγκίκρψ€ν<.ος αί έν λόγί» ίγ γνήση; καλ.ύπτουν: Κ) ΔάνειοΛ' ττ>ς ΕΚΤΕ ,-τρός
την Δημοσίαν "Επιχείρησιν
τρξσμοΰ ντ)ιοΐ'ς 300 έκατ. καί
Β) Δάνειον τοΰ Ταχυδρο,ιμκοΰ
Ταίμιευτηρίου πρός την αυτήν Δημ.
Επιχείρησιν ίη|»ους 740 έκατ.
Τέλος, άπό 21ης Φε&ροΐ'αρίου
άρχεται ή έξόφλησις την όιιολο
γιων των κ/,ηρωθεισών την 21
ην ΊονοινΛρίον 1970, μετά λα-
>'νοϋ, τού Λαχποοτόρου Δανειοα1
Οίκονομικής Άνα.ττνΕεως
τοΰ 1970.
Αί έν λύγίο έξοττλήσεις πραγμα
τοποιοϋνται υπό τής Τραπέζης
τής Ελλάδος καί τιόν άν ά την
χώιθαν ΰποκαταστημάτιον κα'ι πηα
κτορπ'<ον αυτής. ΗΕΡΙ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΚΑΙ Η ΔΥΣΓΣ Τοΰ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΓΚΟΓΝΑΚΗ Ή διεθνής κρίσις ,τερί τύ πε¬ τρέλαιον Λαρουσίασεν, όπως εί¬ ναι γνοοστον ά,τό την καθημερινήν ειδησεογραφίαν, μίαν απότομον καί επικίνδυνον — άλλ' ό'χι άπρό δλε.ττον διά τβνς παρακολοΐ"θούν τας τό πρό6λημα — εξαρσιν τάς τελευταίας ημέρας. Μέ έπΐί6εντρον. τάς τιμάς τού άργού ϊίδικώς, εϋ ρύτερον ααως τάς σχέσ«ις των νιον είς τόν ΟΠΕΚ (οργάνωσιν των έιξαγονσών χοιρήν), μέ τάς καταναλωτρίας, ή άκριδέστερον τάς μΐσανατολικάς κα'ι ά.<τ»οικανν- κάς παριαγιογοΰ; χώρας καί την Δνσιν. Καί έ άν, δχος διαφαίνεται ή δή, αί δΐιεξαγόμεναι είς την π*σαν διαπιςαγαα-
τεν'-σΐΐς μίταξύ των χοοηων τού
ΟΠΕΚ 'άττ' ενός κ-αΐ τιόν διεθνήν
έταιρειήν -τετρελ.αίον, σννε.τικον-
ρουμένων ά.τό τάς Κυδερνήσει,ς
τής Δΰσεως, άφ' ετέρου, καταλ.ή
ξοιη' είς ενα διακαινονισ,ιιόν μέ
άμοιδαίας νποχωρήσεις, ουδείς άιμ
ότι ίύρισκάμεθα ενώπι¬
ον μιτϊς 6αθντέοας καί μονιμωτί
ρας κρίσιεως, η ό.τοία προσ·δίδει
νέας διασ,τάσρις είς τό πρόβληιΐια
τού έφοδΐΓίισμοΰ τής Δΰσεω, μέ
«μαύρον χα/ι>σόν» καέ είς τάς σχί
σεις — οικονομικάς καί πολιτι¬
κάς — Μέσης Άνατολής καί Δύ
σεως. Κινήσεως τής οποίας τη τν
πόΓίαθηον έ'πανσεν άπό τίνων έ-
των νά είναι αΰίτηρής οίκ.θΛ·οιι»
κόν καί κτΐιριαρχείται ΐίδη ά.τό
τάς 6αθεία;ς καί άποτάιιους ά/Λ«
γάς ποϋ Γί·ρίσκονται έν έξελίξει
σπό τίνων ετων ίΐς τό ιμεσανατο
λικύν καί (>οριειοαφρικανικόν χω
ρον, καί αί «ποΐαι Λροσδίδονν
είς τό προβλΓμα αΰτόχρημα έκ.
ρηκτικάς διαστάσεις.
βεβαίως αντονόητον ότι
αί οίαιδ/μτοτε έξελ.ίξεις είς τόν
τομέα τοΰ π£τρ<-λαίιθν ·καί είς τάς συνθήκας έφοδιασμον τής Δυτι- κής Εΰριίκτης ίνδιαφέροΐ'ν άμεσώ τατα καί την 'Ελ.λχί,δα, έν όψει μάλιστα καί τής ένρργο,τοιήσίΐος των διΌ μεγάλον συμδάσιεον μέ τοΰς έ.τιχΐΐρημπτικονς όμίλ.ονς τήγ κ·κ. 'Ωνάση καί Νιάρχυυ, συ νολΐκοϋ νψονς 800 έκατ. δολλα- ρίιον, έπίκεντρον την οποίων ώς γνωστόν ίΐΛαι τα δνο μεγάλΛ διϋλιοτήρια πετρέλαιον: Πάχης (ΐαό κατασκευήν) καί (υπό Ό ρόλ.ος τού πετρελαίου διά τάς δυτΤκάς · οίκονομίας, άποφα- σιστικός πάντοτε, προσέλ.αβεν Ι διάζοι-σαν σημασίαν κατά τα τι- λρι,'ταϊα 'ε'τη καΐ ίδκο; κατά την δεκαρτίαν 1960 — 70. Διότι α¬ πετέλεσε καί αποτελεί δασικήν προϋπόθεσιν ό'χι ιιόνον τής 6ιομη χανικής άναπτνξειος καί λειτουρ- γίας, άλλά καί τής διατηρήσεως κοί βίλτιώσειος των κα,ταναλωτι κων έπιπέ<δ<ον την έν λόγιο οίκο νομιων. ΧαρακτΓ,ριστικΟΛ' τής αϋξοίχτης (ΤΓ,ας των δυτικήν οϊκονομιων άπό
τό πετρέλαιον καί τα παράγω-
γά χον, είναι τό γεγονός ότι έ¬
ναντι 170 έκατ. αυτοκίνητον, τα
ό.-ΐοϊα *■ κυκλοφορούν είς όλόκλ.η-
ρον τόν κόσμον κατά τό ετος
196(1, τα 150 έκατ., ήτοι τό 88%
περύτου, ίκτκχλοφό.-νν είς τάς ά
νε.ττυγμένας χώρας.
Την αΰξονσαν σηιαασίαν τού
πετρελ^αίον δχι μόνον διά τό πα-
ρόν άλλά καί διά τό άμεσον μέλ-
λ.ον τονίζει έπίσης τό γεγονός ότι
έκ την μέχρι τούδε πραγματοποι
δΐν φαίνονται ίπαληΐθίνου
σαι πο<Ίς τό παρόν αί έλ.τίδες αί οποίαι έστηρίχθησαν αρχικώς είς τί|ν νέαν πηγήν ένΐΐργιεί-χς, την άιτομικήν. Έξ άλλον, διά νά κατανοηθούν .τλη,ρέστερον αί άπό ο'ικονομικής πλ,ενράς έξελίξει ς είς τόν τομέα τοΰ πετρίλα{ο>, θά πρέ.τει νά λη
φθοΰν νπ' όψιν καί ωρισμέναι άλ
λ,αι πιρόσφαται μεταβθιλ^αί, κυρ«ώ
τιραι την οποίων είναι.: α) ή αίί
ξησις τής προ<τφοράς λ.όγω τής σνακαλύψεχος καί άξιοπ·οιήσεο)ς νέων πηγήν καί εί&ικής τής ^Αλ γερίας κ>αί τής Λιβύης, πού άπό
κοινού παρ-ήγαγον τό 1969 200 έ
κατ. τάννονς άργού, β) ή εϊσοδος
χά*, νριον ρταιρίΐήν πετ,βελ/ίον,
γ) αί νέαι επαναστατικαί μέθο-
δοι ίοευνων κα'ι παραγιογής.
άπί) ά-·τό·ι)>ε(ος καταναλο')
σΓίος, ύπογοααμίϊεται δπ ό ση-
αειοθείς κατά την λήξασα δ?κο??-
τίαν ονθαός αυξήσεως της δι.ε
κυμάνθη πέο-ιξ τοΰ 8%, μέ τάσιν
ιιάλιστα έπιταχννσείος κατά τα
τέλη τής δεκαετίας, ενο διά την
άρ»&τ<μένην δεκαετίαν οί έαπειρο γνώμονες προδιλεποΐ'ν διπλασια- σιιόν τής καταναλώσεως τού είς όλόκληοον τόν κόσμον. Άλλά π^ Πετρέλαιον Φυσ. άέ·ριον . . 31% 12% 19β7 37% 41% 16% 'Τδβ. πηγαΐ ., ,,, 5% αυτήν των κυρί- ιος οΐκονο,μικήν μεταβολήν, αί ση μειούμεναι κο,τά τα τελετταΐα έ' τη έξελίσεις είς την διεθνή άγο ράν τοΰ πετριί.λαίου έπηρεάσθησαν καί έπηιρεάζονται άποφασιστικής ά.τό τάς στρατιωτικοπολιτικάς δια φοροποιήσεις ,ιον ήρχισαν συντε /,οϊμεναι είς τόν νευραλγικόν με σανατολικόν καί βορειοαφρικανι- κόν χώρον. Έξελίξεων αί όποί«.ι ήρχισαν άπό τής ίστορικής έκιεί νης, ώς ά.τεΛείχθη έκ την ύστε¬ ρον, υποθέσείος τού αροσφάτίος έγκαινιασθέντος φσάγματος τοΰ Άσσονάν, χρηψιατοδοτηιθέντος ν πό τής Σοβιετικής Ενώσεως, 8ι ήλ.θον διά μέσον μιάς σειράς πό λνΐτικήν άνατιροπών είς την περιο χήν καί τής σ>·νεχιζομένης άρα-
βθν;σρατ|Λινής σνιγκοοΰσεο)ς, καί
είχον ώς τελνευταίαν — επί τοϋ
παρόντος — πράξιν την άνατρο
πήν τού φιλοδυτικσΰ καθεστήτος
τής Αιβύης καΐ την απώλειαν τής
πλονσίας είς άποθέματα π
ου χώρας αυτής διά την Δύσιν.
ΑΙ έπισνμδάσαι ανταί εΓς την
περιοχήν μεταβολαί κατά την τε
λευτα'αν δεκαετίαν, 0α ήτο δννα
τόν νά σννοψισθούν είς δύο άπο
φασιστικής σηιμασίας γεγονότα, ο
ενός καί τού αυτού νοιιίσμα
τος: Τΐ|ν απώλειαν τού πολιτι¬
κόν καί στ ρατκοτικοΰ έλέγχου
τής νευραλγικής αντής περιοχής
εκ μέρονς τής Λύσρ<ος καί την ταυτύχρονον ούσιαστικήν καί ό- λονέν ένισχυομένην σοιβΐιετικήν πά ρο·ι»σίαν είς αυτήν. Είς αϋτά &ε6αίος θά πΐβέπει νά προστεθή καί ή δημιουργία ά πό τού 1960 τής οργανώσεως των εξαγουσων πετρέλαιον χίυ- ρών (ΟΠΕΚ), ώς συνομιλητού των διεθνήν έταιρειών πετρελαι ου. Άποτέλϊσμα όλ.<ον αυτήν την μειαβολων είναι ή διατύπιοσις των αϊτημάτον των ραγογών χιι>ρώ>ν δι"
τιμάς ιτοΰ άργοΰ, άποκορύφωμα
των όποίιον «ίναι ή πρόσφατος
διένεξις, ρΐθμισις τής οποίας ά
ναζητεΐται ήδη είς την τσάπίζαν
την διαπιραγματεΰσειον μεταξυ
των δνο ιμερών, ΟΠΕΚ καΐ έ-
ταιοπήν πετρε?Λ(ου, ά)Λά μέ την
έμψανη σΐΊΐπΐχηάστασιν συμμάχιον
άμφοτέρίον.
θά ήμποροΰσε μάλιστα νά υπο
στηριχθή ότι αί πετρελ.αΐιθπαοα-
γωγοί χήραι τής Μέσης Άνατο
λής (σηιμειωτέον ότι έκ των δέκα
χωρήν - μελήν τοϋ ΟΠΕΚ αί Η
άνήκουν είς τόν μίσανατολικόν -
άφρικανικό-ν χώρον κα'ι δύο, ήτοι
η Ίνδονησία καί ή Βενεζουελα
έκτός αυτού) ξητοΰν ήδη μίιαν
«άλλον «πολιτικήν» καί όλιγωτε-
ρον «οικονομικήν^ τιαήν διά τό
πωλούμενον άργόν πετ8·έλ.αιον.
Τό έρίότημα τό οποίον ήδη
Τίθεται καί επι τού οποίον απάν¬
τησις ϊΤναι κρίσιμον σημασίας, ο
χι μόνον οίκθνομικής άλ^,ά καί
Λολττι-κής, είναι τί θά ποάξη ή
Δνσις επί τού .προκειιιένον.
Ή λογική απάντησις είς τό ι
ρώτημα, ως δλλωστε διαφαίνεται
καί άπό την πορείαν των διαπρα
γαατΓΰσε<'>ν, ί!·αι ότι θά υπάρξη
συμβιβασιιός καί ότι πάντίος ή
Δνσις θά ρΰρεθή ύποχρε«ι>αένη νά
συναινεση είς αύξησιν τής τιμής
και σιΐΎεπής την υπό διαφόρους
μορφάς καταβολήν πρός τάς πά
θαγογούς χώρας. Καί ταυτοχρό
νιος Οά διαθέση ση^ιαντικής ηύ
ξημένα ποσά δι* ερεύνας πρός ά
νακάλ,υ-ψιν νέων πηγήν είς άλ¬
λας περιοχάς, έν τή προσπαθεία
άνεξαρτητι.»ποίήσεώς της άπό την
Μέσην "Ανατολήν καί την Β άρει
όν Άφ.ρικήν. "Ηδη άλλιοστΕ ή
τάσις αυτή είναι ί-μφανής και θά
.-τρέ.πιει ασφαλώς νά σν>σχετισθή
πρός αυτήν καί ή ιδιαιτέρα δρα
στηριοποίησις των έρευνων διά
την ανεύρεσιν πετρέλαιον καΐ είς
τόν ί/.λ.ηνικόν χώρον, μέ την ν
πογραφήν δεκάδος περίπον συιι-
6άσεων μέ διεθνείς έταιρείας.
Ποίαι θά είναι αί συνέπειαι την
πιθανολ.ογονμέόνον αυτών ανξήιτε-
0)ν τής τιμής τοΰ ώργοϋ, είναι
-ά ποοσδιορισθούν έπα
κριβώς. 'ίίμπορεί πάντως νά προ
6λε<| θή ότι είς ωρισμένην τονλά χιστον κλίμακα αί άναμενόμεναι αι'ται έπι&αρΰνσ'εις — γίνεται ή δή ?^όγος περΐ, αύξήσΡΛος των «δέ δηνιονμρΛ'<ον» τιαήν κα,τά ποσοστόν 10 — 15 τοίς εκατόν — &ά «ά- ,-ΐοιϊριοφηθοϋν» ίντός τής παραγω γικής διαδικασίας καί τής βελτιο') οεως της παραγο)γικότητος καί τής σνμπΐίσεως των ίπιχειρημα- τικήν κερδήν τής βιομηχανίας κηί,δέν θά έπιρ.ρΐίρθοίΐν έν τω συνόλιο επί τοϋ κόστους καί τής καταναλ-ίι'κΐΐθ) ς. Άλλ' ανεξαρτήτως αυτού καί τής συμβιβαστικώς λ.ΰσεος, ή ό ποία πιθτινολ,ογείται ότι θά δοθή είς τα σημερινά αί,τήματα την παραγοιγών χοιρήν, τό άνησνιχη τικόν έρώτημα είναι μέχρι ποϋ θά φθάσουν τα αίτήματα των πά ραγωγων ν.(ά μέχρι ποϋ ή Δνσις είναι διατεθειιιένη νά συγκατα¬ τεθή. Καί, βεβαίως, τί νπάρχει ό. άπό αν?ό τό σημΐίον. Την ανάγκην καί τό περιεχό¬ μενον τής «ίτιυλογήισίιος κάθε κη ρυσσομένΐ)ς άναγκαστικής άπαλ /.οτριώσριος άφ' ενός κα'ι άψ' ί- τέρου τόν άποκλρισμόν δίκαιον- χου έργατικής διανομής, εχονν ώ; θέμα· δύο σκέψεις, πειβΐεχοιμε ναι είς δύο χθεσινάς άποψάσιις τής όλου^λΐιΐω; το·ϋ Σνμβον»/.ιοιυ τής Έτικ.ρατεία;. Ή πρώτη απόφασις, ή ύπ' ά ριθμύν 289)71, εξεδόθη ίπί αί- τήσεοος περί άν.υρώσειυς πράξε- ως άναγκαστικής άΛαλλοτριώσί- ος, κη,ρυχθείσης νπέρ τής ΔίΙΗ. Ώς άναφ έσεται είς την άαόφα σιν, κατά τόν 6ασικόν νόμον 146Κ 1950 «περ'ι ιδρύσεως Δημοσίας Έπιχειρήσεως Ήλεκτρισμοΰ», ώς ετροποποιήθη, καί κατά τούς λ.οι πούς σχετικοϋς νόμον;, 'ά'/Μΐ <ά άναγκαιαι διά την εκτέλεσιν τού ένεργριακοϋ π,ρογράμματο; άνα σνγκροτήσεω; ά.-τα>.λοτριώσεις ϋ
πΐρ τής ΛΕΗ, θεωροΐμεναι ώς
δημοσίας ωφελείας, κηρΰσσονται
δι" αποφάσεως τοΰ νπουργοϋ 15ιο
ιιηχανίίΐς, δημοσιευομέ/νης διά τή;
Έφημε,ςίδος τή; Κυβερνήσεως, με
τα γνωμοδότησιν τοΰ Δ Σ τής
ΔΕΗ.
Κατά την έννοιαν των ανώτερον
διατάξεο)ν — παρατηρήται είς
την απόφασιν — ερμήνευομένων
είς τό πλούσιον την διά τής νο-
μολογίας διαμορφ<ι>θεισών γενι¬
κήν αρχήν, ή κατ' εφαρμογήν αύ
των κτιρνσσομένη άναγκ,αστική ά
πα/.λοτρίοισις, έπαγοιιένη την ά
κουσί«ν διά τύν πολίτην στέοη-
οιν τής συνταγματικώς προστα-
τευομένης ίδιοκιτησίας, ίπι-βά?,λε-
ται νά αίτιολογήται πλήριος. Ή
σχετική αίτιολ.ογια πρέπει να ΰ-
πιίςχη είτε είς αυτήν την πράξιν
τής άναγκαστικής άπαλλο'τηιώσε-
οις, είτε είς τα συνοδΐνοντα αΐ>
την στοιχεϊα. Έξ αι'<της .-τρέπει νά προκΰπτη τόσον ή άνάγκη λήψε <ος τοΰ μέ,'τρου, υπό την μορφήν καα, είς την έκτασιν ποΰ ίπιβάλ λρται τούτο εί; την συγκεκριμένην πεοίπποσιν, όσον καί τό άνέφ'- >:τον τής καλντ)!ρως τή; ειρημέ¬
νη; άνάγκης με ολιγώτερον έπα
χθή μέτρα.
Ή δευτέρα απόφασις, ή ύπ' α¬
ριθμόν 291)71, έξρδόθη ίν ό^«ει
των δ'στάξεων τοϋ Κανονισμοΰ,
ό οποίος διέπει τα σχετικά μέ την
διανομήν εργατικήν κατοικιών.
Κατά τάς ίν λόγω διατάζεις —ά-
ναφέρεται είς την άπόφασΐΛ·— είς
ττερίπτί'ΐσιν άναΓ/'ηιβείας τής δηλώ-
θΓ0>ς τοϋ δινίίΐονχου ώς πρός οϋ-
σιώδη στοΐχεϊα τής οίκογενειακής
τον καταστάσείος ή έκ των έκ τή-ς
εργασίας τού πρόσοδον ή των
πραγματοποιηθέντιυν ήαερομισθί-
ο^ν, έπέρχεται κατ' αρχήν άποκλει
ομός τούτου έκ τή; σχετικής δια-
νομής. Είς μεταγενεστέρ<ιν διανο μίΐν —προστίθρται— ίπιτρέπεται μή κατάταξι; τοϋ άποκλεισθέντος υπό την πυοίαοθεσιν τή; ν.τοδο- λής νέ ου άπογραφικοϋ δελτίον, άνταποκρινομένου· πρό; την αλή¬ θειαν. "Εν τούτοις, παρατηρήται έν σΐΛεχεία, κατά την έννοιαν την ίδίίον διατάξεονν, .αί ώς ά"νω άνακρίβειαι τής διν.ώσεως ή πα- ραλείψεω; τής άναγραφής την κ«τά νόμον άπ,αιτουμένίι>ν στοιχεί
ιον δέν δύνανται νά ίΛΐφέρουν τόν
άπΐ'κλεισμόν τοϋ δικαιοΰχον, έφ'
ίίσον κατά την κρίσιν τοΰ Δ. Σ.
τοΰ Όργανισμοϋ Έργατικής α-
τοικίας, δέν όφρίλονται είς δολ.ί-
ον πρόθεσιν αϋτοΰ.
ΛΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙΣ
ΔΙ" ΕΚΤΕΛΕΣΙΝ
ΝΕΩΝ ΕΡΓΩΝ
ΕΙΣ ΜΕΤΑΛΛΕΙΛ
Πρός άξιο.ιοίησιν τ-οϋ Νικελ.ίου
κ«ί λευκολίθου
Έκτάσεις γής άπιννλοτρ<(όθη- σαν διά τάς ανάγκας τής Μεταλ λουργικής Έταιρίίας Λαρΰμνης ΛΑΡΚΟ κ.αί τής «Α. Ε. Έπιχει- σΐων έν Ελλάδι» είς Μαντού- δι. Ο{ίτως, ΐιπέρ τής ΛΑΡΚΟ ά- πηλλατριώθη ξένη άκίνητος ίδιο- κτησία συνολική; εκτάσεως 137 στρίμιιάτίον, διά την κατασκευήν πλατειον έναποθέτΤίΐος μ*ταλ./,ει·μά τιυν, κατασκεΐ'ήν όσον έπικοινοΛί άς κα'ι την εγκατάστασιν μεταφο- ρικών ταινιήν διά την διακ.ίνησ;ν πρώτον ύλην πρός τάς «ονάδας παοαγωγής τοΰ αεταλ,λουιρ,γίκον έργοστασίου, καθώς έπίσης πρός επέκτασιν των νπαρχουσήν ί^κα ταοτάσΐοιν διά τοποθετήσειος και δεντέρου .τίριστροφικοϋ κλιβάνον, άνεγέρσ«ως κατοΐικιήν κ.λ-π. 'Τπέρ τής «Α.Ε. Έπιχειρήσΐ- (,^ν έν Ελλάδι» άπη.λλ.οτριήθησαν 1.16 στρέιιαατα είς «Κνμάσιον» Μαντοι'όίον, διά την κατασκευήν: 1) 'Εκσυγχρονισμενης άποΰά&ςας φορτώσεως, 2) οδόν προσπελάσε. ς ιιέχρι τής άποδάθρας καί 3) πλατειων «ποθέσεως στείρων ύλι- ν.ήν των μεταλλείον λε>κολίθο'.
ΑΊ σχΕτικαιί ΰπουογ'κτ.ί (ΐποφά-
σεις δηιιιοσιενονται είς την «Έφη-
μερίαδ τής Κυβερνήσρίος» (ΦΕΚ
20, τεϋχος Δ').
ΑΡΩΓΗ ΟΗΕ ΔΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΙΝ ΜΕΑΕΤΗΣ
ΥΔΑΤΙΝΠΝ ΠΟΡΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤ. ΚΡΗΤΗΝ
Ό ΟΗΕ Οά παςάσχη βοήθει
αν είς την ελληνικήν Κυβέρνησιν
διά την συμπλήρωσιν τής διεξα-
γοαενης μιρλέ,της των ΰδατίνων
πόριον καί άξιοποΊήσιειος τοντο>ν
δι* ά.ρδεν'νσεις ρίς την "Ανατολι¬
κήν Κρήτην. Σνγκιεκριαένως, τό
ΔΣ τοϋ πρ.ογράμματος των Ή-
νιαμένον Εθνών διά την άτάπτυ
ξιν ένέκρινΐ την 15ην ΊανοΛ'ΐρί
όν την χορήγησιν 644.000 δο/Λα
ρ-ίων πρός τόν σκοπόν αυτόν. Ή
σνμμετοχή τής εΛληνικής Κι>βεΐ5·
νήσειος διά την επέκτασιν Τβΐΰ
έ'ργου νπολογίζεται είς τό ίσόπο
σον τοϋ 1.259.ΟΟΟ δολλ. Την εκτέ¬
λεσιν τοϋ έ;ργου άναλαμβάνει ό
Όργανισμός Τρ>οφίμων καί Γϊ-
οιργίος την Ήνονμένίιιν Έθνήν.
"Ηδη έγένολ'το μ.ε?.έται σκοπι-
ιιότητος, ώς κοΐ τεχνικαί καί οι¬
κονομικαί τοιαύται διά την δημι
ονργία'ν φραγμάτιον καί άρ,δευτι.
κών εογιον.
Παςαλ-λήλιος, ενεκρίθη ή παρο
χή βοηθε.'α; είς τάς κτ'βρρΛ'ήσεις
τής Ελλάδος καί Γιονγκοσλαβίας
διά την άπό κοινοϋ ρϋ&ιιΐσιν καί
άξιοπιοίησιν τού νδατίνοα' δ!ναμι-
κον τοΰ ποταμ,οϋ Ι3α·ρντάρ Άξι-
οΰ καί των παραποτάμων τον. Ή
δαπάνη την οποίαν θά αναλάβη
τό Πρόγραμαια τοϋ ΟΗΕ διά την
ανάπτυξιν θά ανέλθη είς τό πο¬
σόν των 1.14.1.100 δολλ. Ή συμ-
μετοχή τον δΰο κνβερνήσιρων ίι-
πολογίζεται είς 2-495.000 δαλλ.
Την έκτέ/^εσιν τοΰ τούτους διτίο
κεϊας τούτου ρογου θά άνα):άβουν
τα Ήνωμένα "ΕΟνη.
ΠΕΡΙΤΤΑΙ ΑΝΙΙΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
«Άπό τή,ν 17ην 'ΐανουαρίου
1971, συμφώνως τω Ν.Δ. 400)
1970, άπαγορεύεται είς τάς έν
καί άλλ.οδαπάς Τραπέ-ζας, χαθής
Ελλάδι λειτουργοϋσας ή,μ.εδαπάς
καί είς τούς ΰπαλλήλ.ους τιον νά
πρακτίορενονν άσφαλιστικά; έται-
ρείας...
»Συμφιί)ν(ι)ς πρό; τό άςθρον
47 τοϋ ΧΛ 400)1970, όστις παρα-
βιάζιει την άνο άπαγόρεν·σιν τι-
μοορείται διά φνλακίίΤείος μέχρις
ενός έ'τοΐ'ς καί διά χρηματικής
ποινής μέχρις 1Ο0-Ο00 μεταλλικών
δραχμήν ή διά τής ετέρας των
ποινήν τούτιον».
Τα ανωτέρω, άποτελοΓιν όαο-
σπάσματα δτμοσιει 0<-ίση; άνακοι νώσεως τής Ένώσειος των έν Έ), λάδι εργαζομένων Άσφαλιστικών Έταιρειών, μετά την θέσιν έν ισχύϊ τοΰ ΝΔ 400)1970 «.τερί ϊδι ωτικής έπιχειρήσεο); άσφαλίσΐ- ως». Έν ταύτη, πλη·5«φο·ρίαι άνέ φερίΐιν ότι ή ώς άνω "Εν<υσις, προτίθεται νά σΐ'στήση καί ειδι¬ κόν γραφείον παρακολ.ουθή.σ'εος τής πιστής έφαρμογής τού Νομο θετικού τούτου Διατάγμα-ΐος. Καί, δμως, σαφος, τό ΝΔ 400)1970 όρίζει 'ύη ή Ισχύς αυτού άρχεται άπό Πης Ιανουάριον 1971, ένω σχετικαί δηλώσπς άρμο·δίων — κατά την δημοσίειισιν ηοϋ ώς ά νχο ΝΛ — ΰπεγράμμιζον, καΐτηγο ρηματικώς, ίίτι ό Νόμος θά έφαρ μοσθή πρός πάσαν κατεύθιινσιν. Κατόπιν δλων αυτήν, ή επί τριήμερον δημοσίει>σις τής άνα.
κοινώσπος τής Ένώσεος τοΰ κλά
δοτ' τούτου των άσφαλιστικών έ
ταιρειήν, 0ά ηδύνατο νά εριιη-
νευθή ώ; άπλή προειδθίΐ,οίησ»;
καί, ένημ^ρωοις τον πλο,τιη<ιθου κοινοϋ. ΆΌ.ίι ή μελετομένη συγ¬ κρότησις καί είδικού γραφείον πή ρακολον"θήσε<ι)ς έφ<ιρμογής τοΰ Νόμον, δημιοιιργεΐ ώρισιμένα έρω τηματικά. Νά {«ποθέσωμ,εν ότι οί άμέσθ); ένδιαφίρόμενοι — καΐ έΛ1 πχ|:ικειμένω ή αναφερομένη "Ενιο σις — έ'χιει ίνδείξεις ότι πιθανόν νά παρατηρηθή καταστροίτήγησις ή έ'στίΐ) καν.ή έφαρμογή τού Νό- μου; Καί εσφαλμένη μέν έρμη- ντία την διατάξεων αυτού, ϊσίος, νά είναι σνγγνοστή. Ή κατα- (Ττοατήγησίς τού, αιιος, δέ,ν συγ χωρείτοι — δλοι οί "Ελληνες εΐ- κατά την συνταγματικήν έπιτα- ναι Γσοι άπέναντι τοϋ Νόμον κλπ., γήν. Νά υποθέσωμεν ότι ώρισμέ να τνχοδιωκτικά στοιχεία νά θε λήσοτ'ν νά ίποφ-εληθοϋν άπό έν- δεχομένην άγνοιαν τού κοίνον; Άλλ.ά ποΐοι θά τολμήσουν νά έμφα νισθοΰν καί νά ϋ.τοστηρί'ξονν ότι ένεργούν διά λογαριασμόν των έν τολοδόχων την άσφαλιστικήν έ ταιρειών, των έλεγχομένων υπό των Τραπιεξών; Διότι, ουδέποτε, δια'νο^ύμεθα ό'τι αί εταιρείαι τού άναστήμαιτος αυτών θά μετέλ- θουν τοιαντα μέσα .-τοοσελχνσεως πελατείας. Τότε, πρός τί αί άναικοινώσεις κα'ι ή πιθανολογουμένη σι»γκρότη- σις είδικοϋ γρίΐΐΓείον; Ημείς, τουλάχιστον, περιοριζόμεθα νά πι στεύίομεν ότι δλα ταύτα εχουν ώς σκοπόν την ένημέρ<οσιν τοΰ κιο»- νοΰ, είς τή,ν επελθούσαν μεταβο¬ λήν έ.ιϊ των άσφαλιστικήν εργα¬ σιών. Έκτός εάν συμβαίνη, άλλο τι τό δποίοιν ημείς αγνοούμεν, τ| είναι ενωρίς άκόμη νά. έπισημαν- θή.
ΥΠΟΤΙΜΗΣΙΣ ΔΗΝΑΡΙΟΥ
Ή ύ.-ιοτίιμησις τοΰ εθνικον νο-
μιοιματος τής Νοτιοσλαβίας κα'ι ή
άνα,μεναμρνη, ώς ύ.τοστηρύζρται έ
τέρα τοιαύτη ϊντός τής ανοίξεως,
6τ>ιαουργεϊ νέας συνθήκας διά. τάς
μετ1 αυτής καΙ τής χο>ρας μας
εμπορικάς οτναλλαγάς. Τουτο κα
θίσταται πασΐίρανές κ αί έκ τού
έκδοβΐντος επισημον κι 6ε.ρνητικοϋ
ανακοινωθέντος κατά τό οποίον
«Τύ μέτρον ελήφθη όϊ ά την εΗί
σχυσιν τής άνταγωνιστική; ίκανό
τητος τής οίκονομίας, την αύξησιν
τοΰ νοτιοσλ,αβικον εμπορίαν μ*
τάς άλλας χώρας -/.αί την ίσοπρό
πησιν τοΰ ίσοζυγίον πλτιρο»μό'>ν».
Στοιχεϊα βλλυκη* αύτονόητα, τα
όποΐα σννοδε,ΐονν πόκταν ύ.τοτιμη
σιν νο>μί<τματος. Κα'ι τα όπ-οϊα ε- χοι·ν τόν αντίκτυπόν το>ν είς τάς
εμπορικάς συναλλαγάς ιιεταξϋ τής
Ελλάδος καί Νοτιοσλαβίας.
Ώς γνωστόν, αί έμπορικαΐ πχρ
(τρις μας μρτα τής γείτονος χΐ'Ή)«.ς
ριΌμίζονται διά διμερων σνμφωνι
ών «κλήρινγκ» κα'ι Λνάγοντ-ιι είς
δολλάρια. 'Η νπογραφρίσα νία έμ
πορικη σνμψωνία, προίΐλέ.τει ΰψος
Ανταλλαγήν 50 έκατοιι. δολλαοί-
(,ιν ίκατεροιθεν ετησίως. ΙΙρότ<Γ«·- τα δέ στοιχεία—-20.1.71—άναιρρ- ρονν ότι τό υπόλοιπον τού λογαρια <τμοϋ τούτον άφήνρι ενεργητικόν υπόλοιπον έν. 10.032.000 δολλαρί¬ ων διά την χώραν μας. Στόχο; τής νποτιυήσεω; τοΰ δή νιιρίου, ώς προελ*χθη, είναι ή ενι σχνσις τής άνταγο>ν«ττικής ίκανό
τητο; τής οίχονθιΐιΐα; τής Νοιΐιο
«λαϊκάς, ήτοι, των ποοϊόντα>ν τη.ς
των ίΕαγομένον. Δεδοαένου ότι ή
χωρα ιιας εΐσάγεΊ έκ Νοτιο<τλα(>ί-
«ς, έκτός των <ίλλων κλη ν«,>πά
κρέα,τα, άπό τής απόψεως αυτής
τουτο αποτελεί εϋνοϊκόν παράγον-
τς. Ηε(ί«ί
οις, δέν πρέπει νά άγνοηθη τό γρ
γονός ότι ή νοτιοσλαίιΐκή οΐκονο-
ΐιία, ώς διενθννομέ-νη κ.αί ν,ητΐν-
θννομενη τοιαύτη, παρέχη την 6ν
νατότητα νά παοειιίκχίνη κ.αί νά
ΔΙΕΘΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΙΙΑΡΙΣΙ. — Τόσον βεβαιοί ή
σαν υ'ι Εΰρο)«ταΐοι πολιτικιοϊ τής
Κοινής Άγορας, ίίτι ή οίκονομι
>:ή καί νομισμιιτική έ'νο>ση των χω
ρήν - μελών δρν θά σνναντοΰσε
σοβαοά ίιμπόδια, ίόστε οϋτε μία
(ραοά, σ' ίί/.η την διάοκρια τού
1970, —-« .α'εοετοίμαζαν πΐ'ρετο)-
δώς τό ρδα^Λς γιά την έπίτενΕη
τή; σχετικής συμφωνίας, 6έν άνα
(Η»τίβψ.(ΐ-ν, άν .τ.ράγμ.ατι ε!ν(ΐι &
παηαίτητη \ ίδεα τή,; δημιουογιας
•/οινής νομισματικής μονάδις.
Ή ολ.η αΐσιοδοξία, αμοις, δια
λΰθηκ-ε μ^τά την δραματική σι·νε
ήθ ό
η
δρίαση ποΐι .-τοα.γματοπίιΐήθηκρ τόν
.ταρρ/.θόντα Δεκίμβριο στι; Β'ρτ-
|ε-λλες, στήν όποία ή Γαλλία δια
τύπωσε τίς βαηικές αντιροήσεις
της, σχετικά μέ τό καίο: > σΓ,μείο
των κυριαρχικών δικακιιμάτων, ά
πό τα ό.τοϊα,
μέ τό σχΐ
καθοοίζη κατά τό δοκοϋν τάς τι¬
μάς.
Άφ' έτερον, λόγω τής νποτι-
μή,σεως τοΰ δηναρίου αί τιαΐια'ι εί
οαγωγής των ελληνικήν ποοιυν-
Τυιν, των ποοοοίϊομένοιν διά τί|ν
αγοράν τής Χοτιοσλα,βίας, θά αν
ξηθοΰν. Καί ημπορεί μέν νά έΐ-αν
τλ.ήται τό εκάστοτε υπό την δ'με
<ιων ονιι<( ωνιών τιθέιιενον χρτ;μα τικόν όρον ανταλλαγήν, έν τούτοις θά ρ'χωιΐιεν >μείοκ?ν «1; την ποσότη
τα την πρός την χο>ς>αν αύτην
κατενθι-νομένων προϊόντων ,μας.
Αί έπιπτωσει; είς τρίτας άγο
ράς διά τα έλληνικώ προϊόντα δέν
πιστεύομεν νά είναι σχρδόν άνύ-
.τα«κτοι, διότι είτε δέν κινονμεθα
εΐ; τόν αυτόν χώρον, είτε διότι
προσφερομεν άνόμοια άγαθά.
Άποιΐιενρι τό θέαια τοΰ τοτνπ-
σμοΰ κα'ι δέον νά άναμένεται αν
£ησι; τοΰ ρι?νματος πρό; την Νί>
τιοσλαθίαν, άλλά τουτο Η; κιμιί
αν περίπτωσιν δέν θά έπηρεάβη
την χώραν μα;.
ΟΊ παράγογτες, οί έπηοεάϊοντε;
τόν τονρισαόν είναι, διαφο-ρετικο!
κα', ανρ5αοτητ:.ι πάση; νποτιιιη,σΐ· . ^,;^ ,Ιαοάμο1ο ίήτΓΐμα ωοήγη
ο,;, τουλάχιστον εί; ...τι αφορα | „ ^ 19(;. τόν στρατηΎΟ ντέ
την Έλλάδα καί την Χοτιοσλαβι Γκώ) γ,( μ^^^η ^ πολλονς
"ν· ιιήνες την Κοινότητα.
Σ την πλήρη άποτνχία τών Βρυ
ΤΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑ
ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΑΣ
Τύ χορηγονμενον υπό τοΰ νπ ινρ
γείον "Εμπόριον δίπλοιμα ενρ.ον
τεχν&χς δέν σννεπ<άγετ(ΐι άπ'>δο
χήν έκ μέοοι; τοΰ κράτει»; τή;
'Λατοχνρονμένη; εφευρέσεως. Εί
', υπό τοΰ νπου.ρΎ'είον ά
«κρέρεται ότι ή νπη<>?<τία χοοη- γεΐ τό δίπλωΜα βά^ει τή; κιειυέ- νη; νοιηθεσίας άνευ ποοηγονιιί νού έλεγχον, ί·π* ευθύνην τον δη- καί άνευ ο-ύδεμιά; έγγυΐ| τον Κράτονς είτε διά τό πραγματικόν ή τό νέον, είτε διά την αξίαν ή την φύσιν τής ΐφΐν ρρσεοις, είτε διά την ακρίβειαν ή γο πιστόν τής περιγηαιτής τή; ΧΡπλΖΕΤΑΙ ΚΟΙΝΟ Ν0ΜΙ2ΜΑ Η ΕΥΡΟΠΗ; Έπιτροπή, κάτοι άπό τόν ϋπονρ- . Καί μιά πον ή Οόάσιγκτων γό Οικονομικήν τοΰ Λονξί,μ&οΐ'ρ Ι άονεϊται νά αϋθήση την τιμη τοΰ ΕΧΕΚΡΙΘΠΣΑΧ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΣΟΠ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΧ Ι 'Κνρκοίθησαν, ώ; αρμοδία»; .τλη ρο<τοροι!ιμε0α, κατά την τελευται αν σννε&ο,ίΛστν τής Επιτραπή; Σνντονισμοΰ ΟίκΌ'νομικής Πολι έλαίκά μέτ/Λα, διά ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΠΡΟΩΟΗΣΙΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΠΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΟΪΝΩΝ Κατόπιν των ίκανοποιητνκων Λ ποτίλϊ·σ]μάτων τής άποφασκτθει- σης, δια την πίθΐοδον 1970, δο- ;υ ΙΙιέρ Βερνέν, Π?νΐ')ρη μΕτατρεψιμότητα των νο μιομάπ,,ν των χο<ιοών - μείΛν, εξάλειψη των ϋο, ιστα,μίνοιν Οιιχ,Μον σέ ό,τι άηοοά τί; σνν- (ΐλλαγματικέ; ίσοτι,μίε;, άπόλυτη ε.Αη·θ*·ρία στήν κίνηση των κε<τα διο, θά ,-τρέ.τει νά .ταραιτηθοϊ'ν 'Κταϊοοι τής ΕΟΚ. Ή άντίδοασιι τής ΓαλΑίας στο έπίμ.ιχο θέμα τή; έ#νική; κνριο>ρ
χίας δέν αποτελεί παι;ά γνοχττή
ό ζ ώδή
ΤΑ ΥΓΙΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ,, ΟΣ ΟΡΟΣ ΔΙ'
ΑΠΟΚΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ
Πώς ποΐπει νά γίνιρται ή δια-
πίστιοσι; των ι'Γγιών ιρρονηιιάτιον
τού έργαξομέ-νον, τα ό.τοί« αάσ-
σονται υπό τού νόιμ|:ΐΐ' ώς π^οίίπο
θέ<τεις, διά την πιαραχο)ρη<τιν ειρ νοτικής κατοικίας; Τό θέμα έιξιετάζετίΐι είς τάς ί'π' βριβμούς 196)1971 ν.ιιΐ 170) 1971 πρόσφατον; ά.ιοφάσεις τής όλθιμελεία; τοΰ Σιιμΐκ>τι)Χον τής
Έπικοατεία;. Δι* αυτών
ονται αί διατάξεως των
14 τοΰ ΝΛ 2963).γ)4 «,τεοί
σεο>ς Αύτονόμου Όργανκτμοΰ 'Εί <ΐΐει·ςά; .-τς>οτες)αιύτητο; καί τρόπον ά-το-
κιήσεο>ς τής προσ<τιε,ρ·οιμή·ης κα- τοικία; υπό τοΰ ΑΟΕΚ. Είς τάς αποφάσει; άνα,φερεται «τι, κατά την αληθή εννιοιαν των ανωτέρα) διαταξεων, ό δρος σχε τικως πρός τα (τ·ρονήματα τοΰ δικαιονχον, ρ[να< στενώ; ρρμηντ>< τρος. Ώς έκ τούτοτ», λόγον άπιο κλρκΐμοΰ άπό τής πιας>αχωοήσεως
κλιχοθείστι; έιργατική; κατο'κία;
δέν άποτρλιϊ άπλω; τό γεγονός
ίίτι ό δικαιοϋχος έ,μττοριεϊται άπό
ώριομίνον ΡΪδους <ιρ·ονήιματος η ιδίας. Ά.τοτελεί λόγον άποκ,λιει- σμοΰ ή δκίπίστιιχΗς, έκ μέρον-ς τοΰ αρμόδιον ρκάίττοτε διοικητι- κοΰ όργανον τού Ό<ιγανισιιιον 'Εργ. Κατοικίας (καί οχι τή; ο- πτυνομική; άοχής), κρίνοντοί ρ- .τί τή βάσει τοΰ σ'νή/.ον τ<~η· τρ θεντιιΐΛ' ϋπ' ό'ψιν τον στοιχείον, ότι ό δικαιβΰχος άναπτνσσε-ι πα¬ ράνομον δοά<τιν, μαρτυιροϋσαν ελ λριψιν ΐθνική; σιινειδήσεο);. 'Επο ·; — π£ιθ<ττίθεται — (ά διοι πράξ«ς, διά των οποίων θιπιθκλρίεται μισθωτός έκ κληοο)- θείσης έ,ργατικής κατοικίας, π,ρέ πει νά .-τίηιέχονν ειδικήν καί έμ- περισταιτωμένην αίτιολογίιαν, πε ριλαμβάνοι-σιαν την εκθΐθΐν συγκε κρΐιμενων πραγματικωιν .-τεΌΐστατι κων, άποδειιχννόντων , τΜΐαΐιτιγν δράσιν. , Αί δύο αποφάσει; ΤοΙ& άνωτά τον διοικητικόν δικαιστη'θίον έ;ε δύθησαν έ.τί ϊσ.α-ρίθμυ)ν αιτήσεων εργαζομένων, .τε.ϋί άκυοώσειυ; ά πιοορυττικών πιθΛξε<ον τοΰ' ΑΟΕΚ. Διά των ποάξεων αυτών είχον ά πο<)ρΐ(ΐθή έΎστάσεις των αΐτοΰν- των κατ' αποφά<τεο)ν τής έπιτρο- πή; έλέγχρυ διχαΐΛλογητικών καί Λποκλεσθή ούτοι έκ τίον έπ' όνό ιιητί τιον κλΓ,ρ(·)9ε:(ΤΜν έργατι- κων κατοικιών. Αί Απορςκπτικαΐ πράξει; έσιτηρίξοντο εί; την αι τιολογίαν, ότι <;ί αΐτοΰντε; δέν εμφο^ιοννται άπό νγιά έιθνικά (Γρο νή,,ικι,τα. Άλλ' ώς .-τ:ι,ρατΓ,ηρϊΤ(ιιι είς τάς δι·ο άποφάβι;ις τ:ΰ Συμ βοΐ'λίον τής ΈΛΐκρατείίΐ;, οίϊτον; έχουσαι αί .τςο.5'5αλλόμίναι πρά- ξρι;, στε,οοΰνται τής π·ρο<ττ,ν.ον·ση; αίτκιλογία;. Διότι δέν μνι,μονεύ ονν σΐ'γκεκςκμένίί στοιχεΐα καί .τε οιστατικά, (1ναφΈοό«5να ϊ'ις ."ΤΠ- ριΐνομην άπό έθνική; απόψεως δοάσιν των αίτοΰντοιν. <η·ν·ετέλε<ΐε, ώστόσο, κιαί ή άρνη<τη τής Γαλλία; νά άηοίκ χθή την πρόταση γιά την εΐβα- γογή νομκΐματικών καϊ πκττωτι- κ(7>ν διειοοολννντεων πρΐν ό μηχα
νισιιό; τή; Κοινής Άγοράς άπο
έστω καί
ιά άπαραίτητα οίκονομικά καί χρη
ματοδοτικά χαρακτηρΐίττικά τι; ν
γνήσιοτ' όμοο-τανδιακοϋ κρότον;.
Πράγματι, οί οίκονομιχοΐ αο.
ρατηρηταί άμφΐοβητονν την άνάγ
κη τή; προοϋθήβεω; τοΰ
νομί(τμ(ΐτο;, τό όποία προάί.τοθέτει
δεκαετές Λρόγοο;μμα γιά την πρα
γματο.τοίηση τής οίκονομικής καί
νομισματικής {νοκΐΡίο;.
Άρχΐ5«ί, <,ί "Εξη ϋποδέ,χθη- κ.αν μέ ένθουσιασιιό την Ίδέα γιά την1 δημιουργή κοιναϋ ν.ον νομίαματος, γιατ'ι μ' αύτό βε ιοοησαιν ότι μπιαροΰν νά καταπολε υήίΤ-οΐ'ν τόν «έπεκτατισμό» τοΰ ά ιιρτικανικον δολΛ,αρίον. Τα εΰο(ι>δΐ,Λ).λάρια, εΐδικο'ιτερίΐ.
.τοίι δτ;ιιιιονργήθηκαν έκτό; Άμε
οικής όπό τα έλ/.είμαατα τοΰ ι
σοζνγίον πληρω,μών των 'ίΐνωιιρ
ν<ι>ν Πολιτριών, δέχονται σφο-
δοές επίθέσρ»;, ώς σνιμ'6ολ.ίζ©ντα
την Αμερικανική άνετ>θι«νότητα .τού
στίς άμερικανικές φίρ-
■μες νά έξαγοράζοΐΎ ΐέ
έπιχειιρήιΐτεις μέ αύτά τα
λεγκτα» κεφάλαια.
Μέ λΐγα λόγια, ή πολιτΐική σκο
πωιότη; £νό; κοινοΰ νομίοΐματος
σνναΛ,λαγματικοϋ ταμείον, μέ πρό
τιντο τό ύμοσαονδιακό τρουτεζικό
σΰσττιμα των ΗΠΑ, Ι&ρυση μιά;
εί·ρο>παΙχή; κεντρική; τοαίΐρζη;,
είσαγωνή κοινοΰ έιμιπΏ,ρικοΰ ίσοΐ,ν
υ κα'ι ίσοζνγίον πλτΐ3(·>μο)ν, κοι
-νό .τρο·.τολογΐΛμό καί
τή; δΓ.ιιοσΐιθνομική; καί νομισμα
τική; πολιτική;.
Σέ π{κότη φάση θά περιοριζον
ταν τα περιθο^ρια στϊ;
των νομιαμάτων των χοιρών τή;
Κοινότητος έναντι τοΰ δολάρι¬
ον·. Ή συνεργαοία μεταξύ των
κεντρικών τρα,-τεζων, τί; οποίες
Θά σννέδραμε τό ν.οινό βνναλλα
γματικό ταμεϊο, Θά ωδηγοΰσε
στήν δημιοα^γία ενός όμοσπονοια
κοΐ· νοιιισματικοΰ ταμείον. Ή τε
Λενταία φάση Θά εκ/εινρ μέ την
θέση σέ χνκΛοφορία τής κοινής
νομισματικής μονάδος.
"Ετσι, θεωρητικά τονλάχιοτον
οί κεντρικες τρά,τεζες των χο>-
ρώΛ· τής ΕΟΚ Θά χάοαζαν άπο
κοινοΰ ιμία ένιαία γραμμή, πηά-
γμα ποτι σΓιμαίνει μόνιοση των έ
Θνικών οΐκονομιων άηό τόν άμε
ρικανικο
σιιό;..
ό εύκολωτεβος τ,οοπος «ν
· " ι
τιμετω.τισειυς τον
είναι νά κ«ιθοοισθή πρήτα μιά ττα
θεοή σχέση μετα=υ ειδικήν τραβι, Ψ5"Ν'
είχον ληφθή άποψ-άσρις ! κΐιμα<ΐτικής οίνο.-τοπ'ι<ΐΐ.ως χΛω«<··? 'Κμποοίον, ' κο.ςΛνθια.κή; στα<ΐ.ίί»ς π«ός π<Μ>α
εκλτκτών ποιοτήτων έξα-
οΐνο>ν, ή 'Ε.-τι-
κτ,κων δ,κα,ο,μα-ων και χον^ν
λ
ή όποία επρΐΐγιιατοποιήθη
*αθί
μ ^ αναγο^ή, *αθί
καί μρτα να ν.τοτ.μηθη το δο/-λα ^ α—λύτως έλενθέι>α ή εκτα
ιο ε Γκιση τον «χαοτινο Χ(?υ-
ριο με Γκιση τον «χαοτινο Χ(?υ-
γο».
Στήν Ενοώπη, ο!
γοι πιστίνονν, ότι ή
Θ<Ί κ^ιθή σέ σαα.τική ζρίση, ή όποία θά ση- νο, στόν όποΐο προ^λεπεται αζνν τού; αίσιόδοξονς τής ίΐ·ρ<απ«ϊκής ΟϊκΛΛΐμιν.ή; Κοινότητος ότι θά γεννηθή το κ.οινό νόμι-σμαι, δηλα δή τό ένιορίτρ-ρο γΐΌΐο στά τελτ[ τής νέα; δεκαετίας. Εάν οί προφητΐϊες αϋτές δι- καιωθοΰν, τοτε τό νποτψ.ηιμενο θά καταστή περισσότρρο γο>γή υπό των ΙκομηχανιΛν
οίκον^>αολύ- Τοί) έ*·™?ί°" βιομηχανικήν
- χ,-, ολάσικν άνευ δα<ϋΐιοΰ, με την Τι^ιΙΙ ΟΟΛ ν;«ι πιρ.αγμί'τοαοίΤ,Οοϋ/ άν τίστοιχοι έξαγωνοΐ έλληνικοϋ έ- άνταγωνκττικό στήν διεθνή άγο- (ά καί θά δημιουργή μικοότερα έ/ϋ?νΐίμματα, ποότγμα ποΰ .-ΐρέπει ή τίς εύρο>π«ϊκέ; χω
ά
Διά την
οίον κιΛΐ την .τραγμχιτοποιησιν ττις
ανωτέρω έΕαγωγής, οί ίνδια<Γ*- ράμϊΛΌΐ ίμποροι ή βιομήχανοι Θά >ΜΐταιΘέτοιιν έγγνητικήν έ".τΐΛτ;λήν,
ή όποία θά καλν.ττη τό ποσόν
των οΐΜϊμΛν ϊίσαγωγή; τών έλαι
' ολΛδίον κα'ι ή όποία θά καταπΐ/-
,ττη υπέρ τον Δημ<ο·σ*>ον γ'ι; περί¬
πτωσιν μή Λϊαγμ'ΐτοποιήσε»; τή;
ότντιοτοίχου ΐξαγοιγή;, έντό; τή;
γγμ
τροπή Συντονιαμοϋ Οίκονομικής
Πολιτική;, σκνελθοϋβα ύ.ι6 ττ'Γν
π<ιοεδρίαν τού νπονργο" Σνντο- νισμοΰ κ. Ν. Μιικαρέ^υ, ενέκρι¬ νε- την λήψιν των ακολούθων σνμ πληριοαΑαττκων μέτρων, πί-ραν τοιν ληφθρντο^ν διά την αύξησιν τής Λαοαγωγή; Λαφ.κΛν οίνο^ν. •ϊϊνεκοινε την καθιέ(Κ.«ΐιν τή; οινοποιήσρω; κατ' έ'τος ί)ωνών μ χλωράς «οοινβιακή; «ρίδος, προ+λϊύβε(->;
ϋί
6ασί<τθηκ£ στήν έλπίδα, γ»τι ή νέα νο'μισματική ιμονά; θά μπορονσε νά όρθ'οιθή Λ.τητελεσματικά μποο στά <ττό δολλάριο. ή 'Εκτελβηττική οΐκοναμικό «ίΐανδαλι- θέλοντας καί μή, τό κοινό νό- ιιισιια Οά κ.αθιερώνετο σάν παγ- κόσαιο μεσο πληο<'>μΛν. Οί ^,1·/ίο
νομολόγοι, ώστόσο, ί'.τοστΓ,ιρίζονν,
ότι τό κε<ΐαλα:3Κ<)ατικό σύβτημα δέν χιοειάζετ«ι καί άλλο' οΐ'ναλλα γιιατικό μρσο, ίιεδομίνον ότι ή τοΰ ήγετικοί' ρόλ,^ιι, τόν ύποϊο παίυει το ίολλχιριο <ττίς 'ΐΓΓοτιμίε; των νομισμάτοΛ', θά ά ποτε/Λ··<τη γενικό «ιινθημ.ι σιήν δεκαετία 1&70—1980. Τα είδικά τραβηκτικά δικαίω μιιτα. τό λογιστικό, δηλαδή, διε θνέις μίσα πληηωμών πού έπινόη «τ, ό δνθροιπος καί πού ίσχίίρι ά¬ πό τό 1970, θά Θρρ7.τεΰσονν την .τι; υ πλήττπ τόν δντι. κό κόσαο, δ.-τον οί οί.κ»3νομικέ; δν ■"άμ.-.ς ρχοιν άπό καιρό διε Ονρϊς διαβτάσεις, ένω τα μίσα οί κονοαικής πολιτικής παραμένονν έ θνικά καί έ'τσι άνίσχνρα. Οί οακονομ^λύγοι πώς τό ,τφό6ληιμα τής ίσοτιμίας τοϋ δρλλπ'ςϊου είναι πιό έπ·Ρϊγον άπό την δημιοαιργία τοΰ κοινοτι κου νομίσματος, διότι τό (ΤΓ,ααίνει ότι πρεπρι νά βρεθή κ νας τρόπος νποτϋμήσεώς την, χο>
ρ'ις νά εκτεθή τό γόητρο τής άμε
ρικανικτ,ς
ρες. Διόλον .τ.αοάξενο δμως, νά
διαμαρ-η·ρηθονν τότε, ότι τό πλε
υν«σμ·Γΐ τιην ΤΙ11Α Γιπορροφα τα
παγκοσ.μια {τιναλλαγματικά άπο
θρματα.
Το νά πάρη ομος τό κοινοτικό
νόμκηια την θέση ποϋ κατέχει
τύ δολλ.ά<)ΐο, μονραία οί Ενρωπαΐοι θ<ιι έν.τϊθοΰν μέ την σειριχ τον; στί; ϊίίιε; επίθεσις .τού αύτοι έξαπολίονν άδώκοπα έ ".•αντιον τοΰ δολ,λαρίον. Άλλά καί ή άπλή ν.τόθεοτη, ϋ τι τό δολλ-άριο κα'ι τό κοινοτικαί νόιιισμα θά μ.ι;;^οΰσαν νά άνα/.ά βο·ν άπό κοινοΰ τόν οόλο αύτό, ποοβλήματα βτό μάλλον. Μαζί θά κατακτοΰσαν την παγ- κόσμια άγορά, μέ την μείωοη των σΐ'ναλλαγματικΑν &ιαθρ<η'ΐΜον των Χοιπών χωρίον, έκτό; έαν έλπίσονμε, ίίτι (Ίμφότε ρα θά Λαιροτ'σίαϊαν ελλεΐμματα, πον σηιααίνει δημιονργίπ πόρ<ον. Αντΐι είδικά ή σκεψη εκανε ή τόν γενικό γρα,μιματρα τοΰ Όργα νισμ,Γ,ν Οίκονομι-κή; ΣννρΛγασί α; καί Άναπτύξεοις νά κη,τοώιχά ση τόν πειοασμό τή; δηιιιονογί'ΐ; εΰοοιπαΓκ.οΰ νομίσματος σάν Ίδέ-α ίπαράλογη». ΙΙάντοι;, οί έπΐφυλάξει; αύ- τρς, δέν σημαΪΛ'θΐ'ν 8τι πρλτει ή Κοινή Άγορά νά έ-γκαταλείψη τόν τελικό σκοπό τη;, δηλαδή την οίκονοιμική κα'ι νομκτιιατική ? Άντίβετα, οί ιπϊ«ονομ<)λόγοι τρρονοΐι» ίίτι ή Εύρο'».τη θά .τοέ νά περιορισθή σπ'ιν δηιΐιιουρΎίη μια; νεα; νοακτματικ.ής μσνάδος, ί> όποία θα &ρι>κ.ολύνη τίς σι·ν-
αλΧαγές μεταξΰ των
μϊλων, καθώ; καί ιι-ταΕύ αντών
καί τίδν έξηρτημένοΐιν μεσογεια-
κό'ιν κοί άφρικανικών μελων.
ΜΑΤΙΕΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΓΕΙΤΟΝΙ «ΑΣ ΜΑΣ ΧΩΡΑΣ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ
; ρ Μτσ
η ίϋ.είης. ώ ό-τοΐ«ι δί-
δσΐ'ν κατοτϊοας ποσότητας ξηι,'άς
σταφίδος, διά παιοαγωγτΓν ούτον
αΐίον έουθοών έξαγογίμιον οίν.ον
■Η παραλάβη των λ
θά διενίργήτ<ιι νη. ■ικων, νπό ιδιωτικήν, ή ίδ.ον.τησί'ας ην ΑΣΟ οίνοποιείων, διιναμικό ; Λνω τών 1.5Ο0 τόννων. ΊΙ τιμή Αγαθάς των στ«*τ·υ- Ηέ'κδοσι; την σχετικών άπο ;,-ονι κ<χβοοι.ζομένη κατά ν.ιλόν καί άναμένεται έντός τών ^α,τά βαθμόν Β?, θά ί.ί.3Χ}^α)1 ήιιρρων. ίη εί; τοί·; καλλιειργητάς εί,οόδη μα ΐ<7(·δννσμον πρός τό τής ςη- ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΣΤΧ ΑΛΛΑΓΜΑ Κατ' άνακΐΛνω-σιν τον ,-είυυ Σιη'τονιημηΰ κατά την 31 ι.ν Δεκεμβριού 1970 αί εί; σνν- Πρό; έξ οίνου ά}//;ϋθλικ·ον βαθιιον ούχι α- νιητρρον των 12ο καί ίκανοαοιη τικής ποιότητος, ώς ζητεϊτ«ι γϊ; τό έξοιτεοικόν, ή πίθίοδος παν!« λαδή-; των <παφνλών θά διενε,ρ- ... η· ,!·,,. ■ λα6ή·ς ττον <τταφνλι»ν θα Οιεν άλ.λαγμα καταθΓσει; 'Ελληνοι* ί,ρ . ' , , , „. Α , ,^-^-.,, λ ^ ', , . ·.,. . . ^'ήται απο 1—2·> Ατ'γοαΌτσυ, η
γιι^θιαΡΛΊον εί;
τήλθον εί; »5.091·133
ρναντι 18.441.184
άνοραί
ών της
:
στα<Γΐ·/ων δεν βα «ί,τή; ήαερ^ηνία; τον 1909, ή -«^ ΤΊν 1^. ™ 1?° ΒΡ' τοι κατά την διάρκειαν τοΰ ε- Ι ,,°1 ™ Χ^νβ,αχη; χλωοα: στα τσι- 1970 σνεδόν έδ,πλαπ.άσθη- (Γίδ^ οΚοί· θα ™γχ«νουν της μ τής έΕαγωγικής μεταχε-ΐρ τυ-ϋς άιιπελίτας ς με Ή οίνο.τοίησις θά διρνε,ργήται ; πρό·; παιςιτισχεθηίϊομί- να; έγγράφονς οδηγίαι νπό τού Ίνστιτοντον Οϊνο<, εφαρμοΐομί- <ηιγχοόνο)ν μ?θό διον των οίνιυν. ΜΕΙΩΜϋΧΟΝ ΕΙΣΓΤΉΡΙΟΧ ΛΙΛ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΜ'ΙΝ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΣ ΛΕΡΜΑΤΟΣ Ό τ'>ποτ'ργός Έ.μπορ:κής Ν αν
τιλίας κ. Χολε6α; νπέγραι;«·ν ά-
.ιήιτ-ασιν, βασ» τής όποίίΐς πα^έ-
χεται μίΐωμένη τιμή είσιτηιοι-,υ >
νατά 2..% εί; τον; έπιθ^οΰντα; "οο; σξαοφαλισιν τοη· απαςκα
έκ τή; νησιοιτικής "'ΕλλάΛος νά έ τ'Ίτ">ν ποουπαθεσεο)ν &■,« τΐρ·*-
πισ/.εφθοίν την 12ην 'Έκ»εσιν νΐιγωγην έκλ^κτών ερνθ^ΰν ε£α-
τοϋ Ί'.θνικοΰ κλάδον δέι2·αατο;, ή
όποία θά π^αγμαιτοποιη,θή εί; τό
ΤΑ ΟΙΝΟΠΌΙΕΙΑ
Ι Ιατρόν, ΙΚ-ογοΊ·, Γαστού.
Σητείας — Κρήτης, Λε>χά
δος, Πάοου κλπ., έ,πιδατοτιμενη;
κατά 40% τή; άπαιτοχ'μίνη; βχΕ
τικής δαπάνην.
Διά τόν ί-κσιιγχρ<·νισ.μόν κα, ίδρυσιν Ιδιο>τικών οίνοποΐίίο.ν θα
χοοηγοννται δάνεια ί.ιί ϊσβν; ίίοοις
,τρό; τα ίσχναντα διά τα «ννρται
,ριστικά τοιαΐτα.
Λ«ά την ίδρνβ:·ν ίπιλΑΐιενίων χέν
ψοοττό.σεο); οΐνων εί; Ήοά
κλειον /Αί Χούδβν Κρήττν;. Πά
τοα,ς καί Πύλον, θά έπΛ&οτηϋΓ| ή
δαπάΛ-η -/.ατασκΓτ.'ής αντών κατά
ποσοοτόν 40% ίκ τού Προγοά,αιια
τος Διιιιώσίων 'Ε.ι«νδύβ«ων. Φο
οεϊς των ερ-γον αντών 6ύνανται
νά είναι σΐ'νρτα'θκκικαί όργανώ-
σεις, Λιωενικά Ταμεί-α, Α ΑΣ Ο
ειδικώς δ.ά Τ7> Μεβσηνίαν, ή
καί ιδιώται.
ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΕΞΛΓΏΓΩΧ
Λι' εΐδικών έκάστοτί άποφάσε
(όν ΘΛ κσ.θο-τ/ίζεται ή κ&τωτότη
τιμή έξαγο)γιμ<ι>ν οΐνων,
<η·στ«.0είση; ς τουτο έπιτςοπή·;, ήίι; θά έ κα6' έκαστον ?τος τάς ς έμποοί-ας '/.Λ ·Λ»νς Ίμ. .τοϋς πα'θάγον'τοις δ.α,μορφώο-ϊο»; των τι,μων. Ποός τόν σκοπόν πό-) ωθήσεως τών έ·€αγο>γα>ν ό!νου, δ*
ετέθηΐΚχν ηΰςΓ.μίναι πιστώσει; πό
τόΰ ΰποιργείοι,' Έμπ»ρίον διό
την εί·; τό έξωτΓριχόν δ-.αττΐιμη-
σΐιν κα'ι .Τθ;θ6ο.λ.ήν των ρλληνκων
οίνυιν. 'ΕΛΪση·; έγκ,(?ίν:ται ατω;
οί ρπι<ττροφ«1 δια»ΐ"0·οά; τόκον ί- οχϊίσοτ.'ν γηικω; -<*αί διά τού; οί νόν;, δι' «Ιπαντα.; τού; έ"ξ«γι,ι- γεϊ; χ~Γι;ιατοδοτον.μέΛΌν; ύτο τών εμπορικήν τραπεϊών χ«ί τής ΑΤΕ, καταογουμίνο.ν καί των έπι^αοτΊνσειον διά φ-ορτοεΛΐφορτιυ- τικά, εί; όοα; περιπτώσει; χοη- σιμο.τοιονντα μηχαΛΤ/ά μέβ·α. Τέλος, επί τής .τ«ν κοι
έκαφοβιώ.τίον των ίϊαγιογέων οί.
Μόν. Κατά την έν λόγω
ί)·ιν ίισιντχίσθη ή <τυζήτΓ,σι; επι θτμάτοη· έ·ξαγωγής οΐνων, τόβον είς χώςας τή; Κ,:·ιντ|·ς Άγβοάς, Κατά πρόβφβτον <η»ν*Λρίαβ·.ν τή; 'Ε,τιτοοπής ΣνντοΛΐαμοΰ Οϊ κονοιιικής Πολιτική;, συνρλΌού<της ί·.-τ.ό την πρ-οεδρίαν τοΰ νποηργοϋ όσον καί είς ριγκς. ζ οι·με(?ών κλη 1. - Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΕΟΚ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΑΓΚΥΡΑ, Ίανουάριος. - Κα- τά πληροφορίας έκ Βρυξελλών, μεταδιδομένας υπό τοϋ ημιεπισή¬ μου είδησεογραφικοϋ Πρακτορεί- ου Ανατολή, εδόθη προσφάτως εις την δημοσιότητα τό κείμενον Όϋ προοθέτου πρωτοκόλλου τοϋ προσηρτημένου είς την συμφωνίαν περί τής αρχομένης την 1ην Ί- ανουαρίου μεταβατικής φάοεως τής συνδέσεως τής Τουρκίας μέ την Κοινήν Αγοράν. Ή οίκονομική βοηθεία την ό ποίαν θά χορηγήση ή ΕΟΚ βάσει τοϋ πρωτοκόλλου τούτου είς την ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΧΕΛ ΛΧΟΔΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟ- ΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟ- ΜΙΑΣ.— Έκ τοΰ υπουργείον Σνν τονιομον άνακοινονται ότι νραν ά- ςιόλογον άνίΐδον ένεφάνισε καί κτι τα τόν μήνα Χοέμίίοιον 11)70 ή χρΓ,ιμιιτοδότησις τοΰ ΐόκοτικον το με!<υς τής οίκονομίίΐ;, τό σννολικόν Γ·»Ι>ο; τή; όποία; άνελθόν εί; 110.
β()8.ί)()0.000 δρχ. £·οϊ)μείοκτρν αδ
Ηη«;ν ρ'.ηντι μέ Τνΐϋ προηγοτ<μενοΐ' μηνός 'Οκτωϋρίον κατά 19.Κ.'>2.
1)00.000 δραχαά; ή 21,6%.
ΊΙ σπιευΐ)θ?ϊσ<ι αυτή «ιθιρά αΰξΓ,οις έντός τής 12.ιήνον .-τ?ριό δόν Δρ κ ε ιι Οί.; ου 1969— ΝοεμίΗί ου 1970 ύφΐίλεται ρί; την «νηδον ιών πιστοδοτήσεο,ν α.ρός δλο·ς γε νικώ; τοί·ς πΐιραγονγικοίις κλά- 6(>ι·ς τή; οίκονοιμίας κα'ι εί6.«ο)τε-
ρον τή; γειιιϊγία; κατά 2.8Ϊ0.0Ο0.
000 δρχ. ή 1ΐ;,Η%, τή; μετΓΐποιή-
σ?ω; κ:ιτά 2.265.000.0,10 ή 21,2%
τοΰ εμπόριον κατά 1.25.000.001) ή
9,1% καί των λο;πών π ιραγωγι
•/.ών κλάδων (ναντιλι'α, τονριομο;,
οίκΐΓαό; κ.λ,.π.) κατά 7.6«.θίΐ(ΐ.
000 δρχ. ή 32,5%.
Ποσοστόν 4.">% των ϊΕαγοιγών
ρσπε% των
ρξαγι,ιγών έσπρριδοίΐδώ^ ·/. ιτιι τό
παρελθόν ετο; έξήχθη πρό; τα;
χώρας τή; ΕΟΚ, τοι" «σκληρόν»
λεγιιιιρνον σι να/./.άγματος.
Ώς .ιροστ.'θετ.α είς την άνακοί
νιοαιν ίά άναχή|«σαι κατά την τρε
χοι σαν εϊ.ιγιυγικήν Λ·ς.ίοοον δΐ'π
χρρεκιι διαθέσεως των έσπεριδοει
δών, όφείλπνται κΐι^ιΐ'ΐ; τίς [όν
«ναπτιχθέντα άςΰτατον άνταγωνι
σμόν ίπί) έτέριυΎ παι;ιγ<ΐ)γικών χοις,Λν τής Μεσογρίον. Την επακο λοΐ'θήσασ.ιν ώς ήτο φνσ.κόν, γρνι κήν πτώσΐιν των διεθνών τιμίόν δέν ίπίτνχον νά έΕουδρτΓοο>σ.ουν ά-
πολ.ιτω; τα έλληνικά έσπρριδοειδή
παρά την σημαντικήν βελτίιοσιν
τή; ποιότητος, τυποποιήισΐω; κ:;Ί
σικτκεναισι'ας των σνγ»ρίτικ<ο; πρό; προηγούμενα ετη. Μέχρι 20.2.1971 <ά α'ιτήαεις εί σαγοιγή; Λεκτών τηλοψία;. — ΊΙ παρά τφ ΕίίΕ Αθηνών ρδηεν ονσα Έπιτροπή τού πίνακο; «Α» δι* ανακοινώση»; τη; καλεΐ τού; ρτδκ/ΐ) εριθΐι.ένονς ίί,σαΐγωγεϊς δε- κτιΐιν ■—λοψίας, οποις μέ-χρι τής 20ής Φ?6·οοιαρι.'ον 1971, νποβά. λονν <τχρτικάς αΐτήσεις μετά δικαιι ο/ ογΐιτικων διά την «Πϊμμετοχήν των ϊίς την κατανομήν των έγκοι θρντ(ι>ν ποοών σΐ'ναλλάγμηιτος. Τα
πι σά ταύτα άνερχονται εί; 1.350.
000 δολλαρίιυν, έκ χιαςκον τής Ε.
Ο.Κ. καί 475.ΟΟΟ δολλαρίοιν έκ-
τύς χωρΛν τή; ΕΟΚ.
Αί &ε·.''«,'.ώ(Τ?ις χορη·γήια?<ο; Μα- ϊοντ είς Βιοαηχ,αν.' ις. — Δι' άπο ο,άσειος τ3ΰ νπονργεΊον Πιηαηχαν νίας, παρατείνο/τα: μεχρι τή; 31 ι,; Μαρτ'ιν 1 ·>71 ή ίσχϋς των κα¬
τά τό 1!Ι7Ο έκδθ'βπσ.όν ΟεΚαιοκ*.·
ων χορηγήσει»; μ(ί';οντ, επί μριοι
μήΐι τιμϊϊ, εί; 6:οαηχαν·ία; κ.γει
Λιοΐεχνία;.
ΙΙροκιπμένον πεηΐ άλλαγής ςχ>-
ΐςΐω; τή; έπ4χρ:ρήσει·ι; «μρταβΐβα
<τι;), αί έκδοθείσαι ίιεΓιαιιιισεις επ" ονόματι τοΓ> άρχικοΰ φορε;ω;
ίσχι.ινν έπ'ι τρίαηνον απή τή; με-
ταΐίιΠάσεω; τής ρπιχ?ιρήσε(·ις, ϊιρ-
τα την παρέ/π·σιν τοΰ όποίιΐ' πατ'
εί αυτή ΐσχιονσα νποχρεουμρ-νο»·
τοΰ νέυΐ' <(θρρ(ι); οπΐο; έφοδιο/τθΐ] δ.ά νέα; (>εΓ;α<ώσεω;. Εί(ΐαγ<ι)γ.κά δικακίψητα διά την "Εκθεσιν Βερολίνοΐ'.— Ή κτΛέο νησι; .τή; Λτ'τικής Γε^μανίας θά ποοάσχη εΐδικά είσαγοιγικά δι- καιώματπ διά χονσέρβας δι/ι την συμμετοχήν Έ/.λήνων έκθετών τί; την όργπνονμέντ-,ν άπό 29.1___Ρ. 2-1971 «Πηαπνην Έί.δοαιάδα Βε- ςολίνον». Ίά δικαιώματα τ<ιΰτα άΛ-ρρχον ται εί; τό ποσόν των 60.000 γερ¬ μανικήν μάρκον, τα όποία δΰναν ται νά χρησιμοποιήσονν "Ι?.ληνϊ; ίίαγίογίϊς, μετέχοντε;, ΐδκοτικώ; εί; την έκθεσιν. Τουρκίαν, μέχρι τοϋ 1976 Θά π- (νέλθη είς 220 έκατ. δολλαρίων. ι Άπό αύτά τα 200 έκατ δολλά ! ρια θά δοθούν άπό την Εύρωπαϊ- κήν Τράπεζαν Έπενδύσεων καί τώ 20 άπό τίς χώρες - μέλη τηο Κοινότητος. ΙδΑΝΕΙΟΝ 40 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛΑΡΙ- ΩΝ ΧΟΡΗΓΕΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙ- ΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ. — Κατά πρακτορει- σκάς έξ Ούάσιγκτων πληροφορί άς, υπό τής Παγκοσμίου Τραπέ- Ζης ανεκοινώθη ή χορήγησις παρ' αυτής είς την Τράπεζαν Βιομη νίκης ΆναπτύΕεως τής Τουρκί- ος δανείου έκ 40 έκατ. δολλα- ρίων. Τό δάνειον τουτο τό οποίον χορηγεϊται μέ προθεσμίαν έΕοφλή διά τπ οεως 15 έτών, άτόκως πρώτα δύο έτη κα'ι μέ τόκον 7,25% διά τα ύπόλοιπα θά διατε θή διά την εξασφάλισιν νοϋ Εέ νού ουναλλάγματος, τοϋ όποίου θό λάβη ανάγκην ή ΤράπεΖα αθ τη διά τα δάνεια τα όποϊο θά χο¬ ρηγήση κατά τό τρέχον έτος είο φορεϊς ίδιωτικής πρωτοβουλίαν: διά την ανάπτυΕιν τής θιομη- χανίας. Ο ΚΑΝΑΔΑΣ ΧΟΡΗΓΕΙ ΔΩ- ΡΕΑΝ ΣΙΤΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΑΓΚΥΡΑ - Υπεγράφη έσχό- 'ως είς τό υπουργείον ΈΕωτε· ρικών υπό τοϋ ύπουργοϋ κ. Τσα γλαγιανγκ'ιλ κα'ι τοϋ έν Άγκύ ρα πρεσβευτού τοϋ Καναδά συμ φωνία διά τής οποίας ή κυβέρ νησίς τοϋ Καναδά χορηγεϊ δω- ρεσν είς την Τουρκίαν 100 χιλ τόννους σίτου καταλλήΑου πρός άρτοποίηοιν συνολικής άΕίας 70 έκατ. δολλαρίων. Ή άΕία τοϋ οίτου. είς τουρκι κόν νόμισμα θά κατατειθή είς ει¬ δικόν Ταμείον καί βά διατεθή δι' έπενδύσεις έσωτερικών έρ¬ γων προβλεπομένων υπό τοϋ δευ¬ τέρου δετοϋς προνράμματος οίκο νομικής άναπτύΕεως. ΑΙ ΕΙΣΠΡΑίΕΙΣ ΕΚ ΤΟΥΡΙΣΤΙ ΚΟΥ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΕΙΣ ΑΓΚΥΡΑ. — Ό ύπουργός Τόυ ρισμοϋ καί Προβολής κ. ΝετΖμετ τίν Τζεβχερή είς δηλώσεις πρός συνεργάτην τοϋ ημιεπισήμου Πρα κτορείου Ανατολή, ανεκοίνωσεν ότι αί έκ τουριστικοϋ συναλλά- γματος είσπράΕεις κατά τούς πρώτους έννέα μήνας τοϋ παρελ θόντος έτους 1970 ύπερέδησαν τα 48 έκατ. δολλάρια. Ό κ. ύπουργός καταλήγων προσέθεσεν ότι αί είσπράΕεις έκ τουριστικοϋ συναλλάγματος κατά τό λήΕαν έτος άνεπτύχθησαν ί- κανοποιητικώς οημειώοασαι αϋΕη σιν κατά 8 έκατομμύρια δολλά¬ ρια. Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΛΑ(ΟΛΑΔΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΚΩΝΜΙΣ. - Ως προκύπτει έκ στοιχείων τής αρμοδίας ύπη ρεσίας τού ύπουργείου Γεωργί¬ ας ή έφετεινή έσοδεία έλαιολά· δου είς την Τουρκίαν θά είναι γ- Εαιρετικώς ίκανοποιητική, ιδίως ίίς την περιοχήν Αίγαίου όπου κατ. δολλάρια θά διατεθοϋν διό την έκ νέου χρηματοδότησιν ό λ ών τ (7) ν μέχρι τούδε ίιτό τοΰ Εύ ρωπαϊκοϋ Νομισματικοΰ Ταμε!- ου είς την Τουρκίαν χορηγηθέν των δανείων τα δέ ύπόλοιπόμε να 40 έκατ. δολλάρια διά την εκτέλεσιν έργων προβλεπομένων υπό τοΰ δευτέρου δετοϋς προ- γράμματος οίκονομικής άνορθώσε ως. Η ΤΟΥΡΚΟΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΤΟΥ- ΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΑΓΚΥΡΑ. — Ό ύπουργός Τού ριομοϋ τής Βουλγαρίας κ. Πέτ- κο Θεοδωρώφ, ομιλών πρός τόν έν Σόφια ανταποκριτήν τοϋ ημι¬ επισήμου είδησεογραφικοϋ Πρα κτορείου Ανατολή, άνεφέρθη είς τάς μεταΕύ Τουρκίας καί Βουλ¬ γαρίας τουριστικάς σχέσεις καί έΕεδήλωοε την μεγάλην ευχαρί¬ στησιν πού αίσθάνεται διά τό εν¬ διαφέρον τό οποίον δεικνύει ή τουρκική κυβέρνησις διά την ά- νάπτυΕιν τοϋ τουρισμοϋ είς τα Βαλκάνια. Ό κ. ύπουργός άφοϋ διευκρί νηοεν δτι ή συμφωνία ή όποία θά έΕασφαλση την συνεργασίαν ταύ την θά πραγματοποιηθή είς την διάσκεψιν ή όποία θά συνέλθη τό Συντονισμοΰ κ. Νικ. άπεφαοιοθη όπως ό Αΰτόνομος Στιφιδικό; Όογανισμό; παοα λαιΐιβάνη κ«ΐ σταφιδόκαρπον, πιοο ρλενσεω-ς Κοοινθίας, Α'ιγιαλ.είας καί Μίσσηνία;, ό οποίος κατέστη Ι αή έ,υπορίνκτιμο;, λ.όγω βοοχοπτώ σειον ή ύπερμετρον έμφανίσεο>; ι
χονθράδων ή μ.εγαλοπνςήνων ρα (
γών. Έαίση; θά παοαλ/τμβάνρ- Ι
ται, ανεξαρτήτως π,εφΐοχή; ποοε
ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΑΙαΚΙΝΗΣΙΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΝ
ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
άποίο; κατϊβτη μη εμποοεναιμο;
λογιο ργκ·α™ατ(ΐ)ν εξ
σο,σών ϋψη/.ών θε©μοκ<;ασιήν κα τα τό Θργ>·:;. Διά τα; οντιο παπά- Ι .
διδθιμένας είς τόν ΑΣΑ ποίτότη-
τας μή έιιπορ·ει σίμοι> (τταφίδος,
οί παραγωγοί θά ϊίσπράττοτ.'ν συ
ς 3,70 δραχμάς κατά κ.ι
Ή Διοίκησις τοΰ
Σύλλογον Πειραιώς
πρός τό υπουργείον Συγκοινιονι-
ολ' καιί τάς αρμοδίας άστννομι-
κάς αρχάς τον Πειραιώς, ?γγί·α
φόν, διά τοΰ οποίον ίητ.ϊ την
δ'ΐτιν διαφό^'ΐν σιιγκοΐνων:
ιιέτοιιιν, άνασχ-ετικιον τής
διακινήσεως τών έμπορ
Η; τό »εντρικο)τεηον σηαεΐον
ε;πιικιοαττ> ,".-,-
*· Γ ' πειραικη; αγοοας.
Σ νγκρκ,ρ ιιίν<ι>ς,
άνι,^Γρρτ'ΐι
ίίτι, μρτά Την
/ ΟΛ'
τη; α
λ.?ιι>(^ο^^1ακήν
εις
, την σπίΛολ,ήν των όδων
άναμένεται νά σημειώση ρεκόρ ι προσεχές έτος είς Βουκουρέστι-
έν συγκρίσει πρός τό παρελθόν όν ύπεγράμμισεν ότι παρακολου
Κατά τάς έκ Σμύρνης πληρο 'θεϊται μέ έΕαιρετικόν ενδιαφέρον
φορίας την πρώτην Κυριακήν τοϋ
ταρελθόντος μηνός Δεκεμβριού
ήοχισε η συγκομιδή τών έλαιων
με έορταστικάς έκδηλώσεις αί ο¬
ποίαι ώργανώθησαν είς την πό¬
λιν Άίβαλή.
Είς τάς έκδηλώοεις αύτάς πσ
ρέστη καί ό ύπουργός 'Εμπορί-
ου κ. Γκιουρχάν Τιτρέκ, ό όποϊ
ρς διένειμε διάφορα βραβεϊα εί<. διακριθέντας καλλιεργητάς έλαιώ νων. ΔΑΝΕΙΟΝ 115 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛΑ¬ ΡΙΩΝ ΧΟΡΗΓΕΙ Ο ΟΟΣΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΑΓΚΥΡΑ - Κατά πληροφορί¬ ας παρεχομένας αρμοδίως υπό τοΰ Όργανιομοϋ Οικονομικήν Συνεργασιας καί ΆναπτύΕεως α¬ νεκοινώθη ότι χορηγεϊται παρ' αυτού διά τοϋ Εύρωπαΐκοϋ Νομι- σματικού Ταμείου είς την Τουρ κίαν δάνειον 115 έκατ. δολλαρί ών. Έκ τον δανείον τοΰτΊν 75 έκατ. δολΛάρια θά διατεθοϋν διά Γήν έκ νέου χρηματοδότησιν >
λων τών μέχρι τούδε υπό τοθ
Εύρωπαϊκού Νομισματικοΰ Ταμεί
ου είς την Τουρκίαν δάνειον 115
έκατ. δολλαρίων.
Έκ τού δανείου τούτου 75 *·
καί μετά προσορής ή μεγάλη προσ
πάθεια πού καταδάλλει είς τόν
τομέα τοϋ τουρισμοϋ ή Τουρκία
«ή όποία, είπεν, θά έΕασφαλίση
μεγάλα όφέλη άπό την συνεργα
οίαν τών βαλκανικών χωρών».
Καταλήγων ό κ. θεοδωρώφ
προσέθεσεν ότι τό παρελθόν έτος
έκ τών τουριστών οί όποϊοι άπό
διαφόρους χώρας επεσκέφθησαν
την Βουλγαρίαν, 30.000 τοιούτοι
προωθήθησαν δι' άεροσκαφών καί
διά πλοίων είς την Τουρκίαν.
ΤΡΟΙΙΟΠΟΙΕΙΤΛΙ
Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΛ
ΠΕΡΙ ΣΗΜΑΤΩΝ
| τΓϊΓ/ν ΚαριΐιϊίΓ/άκη, καί την μετα
τόπ σιν τηΰ σταθ·α·οϋ αντοκινήτον
ταξί Από την όδ:Ίν Γοί»νηίθη, ά<τ;' ίνό; μέν δκτχεοαίνρται ή διακί- νη-σι; την έ.απορεν .ιάτοιν είς τα Προχώρει ή δικδικκσία δα την "πτ«· μήκο; τή; άν(οτέοο) όδοΰ έκδοσιν Χομηθρτικοΰ Διατάγματος καταστήιιατα χονδοικής πωλήοε- τό ό.-τοϊον θά τοοπαποιή έν μ έ ότι ('''' "'·' έτέηου Λρ οί έπιχριθΓ'.ιη- τήν υφισταμένην νομοτ>εσ!«·ν π«οί τΜ[ όΛννατοΰν νά ε{>ο<ινν τό ά- ιτημάτιον, επί σκοπώ π^οαΐτητον δ.ά την κίνησιν τι·Λ· κόν μέσον. των «νωτίρίΜ μέτι;ο)ν, .';·»ν αί έπιπτώσπ; είναι λείΐΜΓ0·ρείων εί; την πλατείαν Κ« ρα'εσκάκ,η. Χά αποκατασταθή ό σταθαό; ταϊχί Η; την δδΐ>ν Γούνα?τηγο>ν αίαοκινήτοιν ν.αθη
μι?ρινΛ;, μέχν, ό Έ;.ΐΛαρ·:κό; Σ ύλί,ογο; ζή
τγϊ την (ίμΜον βρ«ιν των πα-
ί,τ.ΐΓκϊλλοιΐίνοη' έ.τιζΓί.ιίΐ'η· δι·~Γ-
1>?ΐίον, διά την άπο'/ΐατάπταοιν τή;
«■όμαλή; διΐίκινήΛΜυ; καί
ω; των άγα&Λν εί; τόν
καί την πόλιν τού Πειραιώς·», τό
σημαντικώτερον έαπορικόν καί 6ι-
οίΐηχανικόν χέντςον τή;
ταχιτέο-ις 5:εκπεοαιώ<ιεως των συναίτων ΰπο'θέ.σεων. Οντο), τό νπονογείον 'Εμπορίου υπέβαλεν ; ;ΐς ί.τονηγΕΪον ΙΙροεδρίας τή; Κν ·το<»«θαΊ δα την όμα.λήν Γΐαπορι- Λ Πλ.ήν Τ(Τιν ό.τ 6ρρνή<3εο>ς σχέδιον Ν. Δ.
'''<ν κιν' ""ν. Λπι,γο.ρΓ«·0η ν ιί ή άθ ιιά- ^'ϊ'· Τ(Τ)ν φορτηγ(7)ν σύτοκινήτων τοΰ οια ^ 3Κΐραλα6ήν καί την παρά Τ έ ρής χ ρ ή άντικ.ατηστάσϊω; τοΰ όίρθοαυ 6 στάθμει>αις, επί τή; όδοΰ Τσαμα
τοι* Α·Ν. 1998)193» π.ερί σΓ,ιιά- ^ϊ Τ
των, ώς ετροποποιήθη διά η ρ
αοθςιον 3 τοΰ Νόμον 3205) β.Γ>», οοσιν τ<Τλ' έΜΐπορΕν,ιιάΓιον γ'ι; τα μ.;τά ρϊσηγΓΤικής εκθέσεως την '<'-'[ϊτ(ι ιιήκο; τή; όΛοΰ Καταπτημα ύ.τον.ργ:ίου Σνντονι«.ι.οϋ καί τοι τ<ι δή λή ΓεΛ'ΐκοΐ' ΛογιστΓ/θΐου τοΰ Κρά- ' τον;. ΊΙ έν λόγω τηοπο.τοίη<τ:ς ΐΓΚ. αΓ|ορά είς τόν πολ).οαλα<κηΓαόν τ<1 νπύ τού ή όργάνωο»; Α- 'Ε,ιΐΛθρικός Σύλλογο;. άνα ο; εί; τα ανωτέρω μέτρα, ; είχον λη- ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΑΓΟΡΩΧ ΕΙΧ ΤΑ ΜΕΓΑ.ΥΑ ΑΣΤ1ΚΑ ΚΕΧΤΡΑ Επισπεύδεται γείον Γεινργία; γαρών είς μίγάλ.α άστι·κά εί; τα όποϊα όιακινοννται τικα.( ποσότητες Σ υγκίκο',.αένΐιχς. πΐραν τή; Ρη λειτοιιογούση; Λαχαναγοοά; των Αθηνών, προωθρϊται τό θέμη τής κατασκΓνη; καί οργανωθή": .ταρομοία; άγορά; εί; Θεββαλο- τχετική προ}ΐιελέτη δ:ά τι'ιλ' λ"- νίκην. "Ηδη, εχει σννταχθή ή χαναγοράν Πατρών. Πρό τή; ά- των ΟΛ' ΤθΓ απιάτοιν των δύο δικαστηοί '|0ή· ?Γτ:Γ: ΰ {.τον,ργείου "Ειιποοίον, τα ^Κ ίπανέ/θη ή ά των όποία έκδικάΐοιιν ύποθΓσπ; στ,'ΐάτων. *Εκ.τι;όίΚ'>πο; τιΰ
.ιουηγείοτ' Έμποοϊου ωρίσθη
; κ. Νικ.
υ- |
0 ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΣ
Χονσ ισ.τα
Γ' ΕΞΛΓΩΓΠ ΙΧΘΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑΝ
'ί-Ίτ τρετ^τί/ι ή Έί~ΐ >γή ρ[;
Ιταλίαν ίχθίιων κοΐ λοιπ·>ν .-'ΐη
ιοντων έν. νοιπιόν ίχθι'ιιιν, άνεν
ν.τ ιχρεοϊσρ(ο; .-τοοσ·ΐγωγή;
ονομικοΰ πιστϋποιητικοΰ. Τουτο έ
νν<'.το.Τι;.ηΓ.> τό υπουργείον 'Εα
.-ιορίιιι· πο')'; τόν Πανελλ.ήνιον
Σίνδ?σμον Έξαγιογέων.
1ΌΤΛΤΑΝΙΝΛΣ
:·* τή;
να; «ντιμετιο.-τίΐοντ-α κι/,τά τίιν δν
νατόν καλύτερον τρόπον υπό τοΰ
•/.ράτου; έντό; τι"
ύγει Ι 1". Τη;
ι0
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΑΟΠΣΗΩΝ
είς γνώσιν των Αξιοί. Διοιχήσβων _να>·
νύμα»ν Έταιρειών «αί Έταιρειών Ι7ερία>ρισμέντ;ς Βύ·
θτίνης ότι δΓ Ληοφάσεως τοϋ κ. Υπονργσύ ΈμηοοΙου
ύη· αριθ. 66378)4126 τής 16)12)66, όημοσιευ-
θείσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμοαν Έταιοει&ν), όρίζβται ότι δίηαν-
τιτι νά συνεχίσιοσι δημοσ·εύουσαι εγκύρως τάς /Γρο-
«κΐήίτεις τών Γεν. Συνελείσεαϊν καί τονς Ίσολογΐ-
σμούς τα»* ΛιΛ τ^ οίκονομικής μας έβ,ηα^ίΛος «ΟΙ-
Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ»,
ώε Ινένετο μ«χβι τούίε διά τής *0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ·
ΚΗΣ» πρό τής 0νγχω**ύσβώς *ης.
τού ποη
σνΜτέρπ)
ϊοντ«ι
γείου
°, <5<Μηκό; στόχΓ; τής πολιτι κης επί τή; σουτλανλ'ο; ?γκειται εί; την Απαγόρευσιν δημ'ονργία; νέον Γΐυτριών. Σνγκ,ίκοιμένω;", ετιτρΓ.-τρται μόνον Αντικατάστασις ((υτειήν αί οποίαι " ι'κΓ' ί'Τον τα πιρό; δάς-η ρΚπι κατάυ.η,λα. 'Επίσης, οί αομόδιοι γρωπόνοι τοΰ ίττνο γείου^ παοέχονν εί; τοΰ; .ι«Οα- γωγώ'; τα; Απαιτοτ·ιιένας όδηγί- (ΐ; διά^ την βελτίίοσιν τίί; ποιύτη τγ; τή; (Τονλ.τανίνας. Πα<κιλλή- λω;, πα.ρέχοντατ χαμηλότοκ« δά¬ νεια εις ίμποοοβιομηχάνον; διά την ΓδοΐΌΛν μ.εγάλων σταφιδεργο στασίων έτησίας δυνα,μικότητος 5.000 τόννοιν καϊ ανω. Τέ?Λ;, ή ,μιρίοχϊι; τή; κατά τό ετο; 1070 — 71 έλαιοπαο«Ύω- γή; εΙ;τήννήσ«ν Κρήτην όφε{ λεται εί; την παρρνιαηοο-οιςίαν των ελ.αιοδένδρ<ϋν. ;, σΐΎεπώς, τών έ'ν τό νπουογεϊον Γεω-ογίη: λ.όγυι ρ'ογων δ;ν δύναται νά ."Τ0°· τος ίδ,ονσεω; παροΐίοίίον λοχανο ^ί; την εξέτασιν τής βκο.-τιαότη- γοοών καί εί; ιιικηότερα άβτιν.ά κέντοα, ώς τα "Ηράκλειον, ή Κα 'κίλκ, ό Βολο; κ/_τ. ύπεοθυνθι πυυοώνως τφ νόΐΛ 1090)1938 Ίβιοκτήτης - Αιεοθυντπς ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΙ Κο-»οι«Ια Νοτυτργον Ββτση 55 Προτστάμενβς Τυπονροοϊΐο1 ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΙ Κυτοικΐο Σποοτάκου 12 ΑΜΦΙΛΛΗ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ·ο •υζ βι' ε—ικβρβεοτβτην ΐιακβυτιΚΓΐν Ιογοοΐαν (Ις ε¬ παρχίαν. Πληροφορίαι είς τό νρβφΒΐα μας. ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ Δ1ΚΗΓΟΡΟΣ Σοχρβτους 61 Τηλ. 647.841 ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικρός χρτ)βιν πβδηλάτβ η ρί*ι «Ις τ* γρ«βεΙχ μβς, *ης 26, ^.239.708.
Ή ύ.-ιοτίιμησις τοΰ εθνικον νο-
μιοιματος τής Νοτιοσλαβίας κα'ι ή
άνα,μεναμρνη, ώς ύ.τοστηρύζρται έ
τέρα τοιαύτη ϊντός τής ανοίξεως,
6τ>ιαουργεϊ νέας συνθήκας διά. τάς
μετ1 αυτής καΙ τής χο>ρας μας
εμπορικάς οτναλλαγάς. Τουτο κα
θίσταται πασΐίρανές κ αί έκ τού
έκδοβΐντος επισημον κι 6ε.ρνητικοϋ
ανακοινωθέντος κατά τό οποίον
«Τύ μέτρον ελήφθη όϊ ά την εΗί
σχυσιν τής άνταγωνιστική; ίκανό
τητος τής οίκονομίας, την αύξησιν
τοΰ νοτιοσλ,αβικον εμπορίαν μ*
τάς άλλας χώρας -/.αί την ίσοπρό
πησιν τοΰ ίσοζυγίον πλτιρο»μό'>ν».
Στοιχεϊα βλλυκη* αύτονόητα, τα
όποΐα σννοδε,ΐονν πόκταν ύ.τοτιμη
σιν νο>μί<τματος. Κα'ι τα όπ-οϊα ε- χοι·ν τόν αντίκτυπόν το>ν είς τάς
εμπορικάς συναλλαγάς ιιεταξϋ τής
Ελλάδος καί Νοτιοσλαβίας.
Ώς γνωστόν, αί έμπορικαΐ πχρ
(τρις μας μρτα τής γείτονος χΐ'Ή)«.ς
ριΌμίζονται διά διμερων σνμφωνι
ών «κλήρινγκ» κα'ι Λνάγοντ-ιι είς
δολλάρια. 'Η νπογραφρίσα νία έμ
πορικη σνμψωνία, προίΐλέ.τει ΰψος
Ανταλλαγήν 50 έκατοιι. δολλαοί-
(,ιν ίκατεροιθεν ετησίως. ΙΙρότ<Γ«·- τα δέ στοιχεία—-20.1.71—άναιρρ- ρονν ότι τό υπόλοιπον τού λογαρια <τμοϋ τούτον άφήνρι ενεργητικόν υπόλοιπον έν. 10.032.000 δολλαρί¬ ων διά την χώραν μας. Στόχο; τής νποτιυήσεω; τοΰ δή νιιρίου, ώς προελ*χθη, είναι ή ενι σχνσις τής άνταγο>ν«ττικής ίκανό
τητο; τής οίχονθιΐιΐα; τής Νοιΐιο
«λαϊκάς, ήτοι, των ποοϊόντα>ν τη.ς
των ίΕαγομένον. Δεδοαένου ότι ή
χωρα ιιας εΐσάγεΊ έκ Νοτιο<τλα(>ί-
«ς, έκτός των <ίλλων κλη ν«,>πά
κρέα,τα, άπό τής απόψεως αυτής
τουτο αποτελεί εϋνοϊκόν παράγον-
τς. Ηε(ί«ί
οις, δέν πρέπει νά άγνοηθη τό γρ
γονός ότι ή νοτιοσλαίιΐκή οΐκονο-
ΐιία, ώς διενθννομέ-νη κ.αί ν,ητΐν-
θννομενη τοιαύτη, παρέχη την 6ν
νατότητα νά παοειιίκχίνη κ.αί νά
ΔΙΕΘΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΙΙΑΡΙΣΙ. — Τόσον βεβαιοί ή
σαν υ'ι Εΰρο)«ταΐοι πολιτικιοϊ τής
Κοινής Άγορας, ίίτι ή οίκονομι
>:ή καί νομισμιιτική έ'νο>ση των χω
ρήν - μελών δρν θά σνναντοΰσε
σοβαοά ίιμπόδια, ίόστε οϋτε μία
(ραοά, σ' ίί/.η την διάοκρια τού
1970, —-« .α'εοετοίμαζαν πΐ'ρετο)-
δώς τό ρδα^Λς γιά την έπίτενΕη
τή; σχετικής συμφωνίας, 6έν άνα
(Η»τίβψ.(ΐ-ν, άν .τ.ράγμ.ατι ε!ν(ΐι &
παηαίτητη \ ίδεα τή,; δημιουογιας
•/οινής νομισματικής μονάδις.
Ή ολ.η αΐσιοδοξία, αμοις, δια
λΰθηκ-ε μ^τά την δραματική σι·νε
ήθ ό
η
δρίαση ποΐι .-τοα.γματοπίιΐήθηκρ τόν
.ταρρ/.θόντα Δεκίμβριο στι; Β'ρτ-
|ε-λλες, στήν όποία ή Γαλλία δια
τύπωσε τίς βαηικές αντιροήσεις
της, σχετικά μέ τό καίο: > σΓ,μείο
των κυριαρχικών δικακιιμάτων, ά
πό τα ό.τοϊα,
μέ τό σχΐ
καθοοίζη κατά τό δοκοϋν τάς τι¬
μάς.
Άφ' έτερον, λόγω τής νποτι-
μή,σεως τοΰ δηναρίου αί τιαΐια'ι εί
οαγωγής των ελληνικήν ποοιυν-
Τυιν, των ποοοοίϊομένοιν διά τί|ν
αγοράν τής Χοτιοσλα,βίας, θά αν
ξηθοΰν. Καί ημπορεί μέν νά έΐ-αν
τλ.ήται τό εκάστοτε υπό την δ'με
<ιων ονιι<( ωνιών τιθέιιενον χρτ;μα τικόν όρον ανταλλαγήν, έν τούτοις θά ρ'χωιΐιεν >μείοκ?ν «1; την ποσότη
τα την πρός την χο>ς>αν αύτην
κατενθι-νομένων προϊόντων ,μας.
Αί έπιπτωσει; είς τρίτας άγο
ράς διά τα έλληνικώ προϊόντα δέν
πιστεύομεν νά είναι σχρδόν άνύ-
.τα«κτοι, διότι είτε δέν κινονμεθα
εΐ; τόν αυτόν χώρον, είτε διότι
προσφερομεν άνόμοια άγαθά.
Άποιΐιενρι τό θέαια τοΰ τοτνπ-
σμοΰ κα'ι δέον νά άναμένεται αν
£ησι; τοΰ ρι?νματος πρό; την Νί>
τιοσλαθίαν, άλλά τουτο Η; κιμιί
αν περίπτωσιν δέν θά έπηρεάβη
την χώραν μα;.
ΟΊ παράγογτες, οί έπηοεάϊοντε;
τόν τονρισαόν είναι, διαφο-ρετικο!
κα', ανρ5αοτητ:.ι πάση; νποτιιιη,σΐ· . ^,;^ ,Ιαοάμο1ο ίήτΓΐμα ωοήγη
ο,;, τουλάχιστον εί; ...τι αφορα | „ ^ 19(;. τόν στρατηΎΟ ντέ
την Έλλάδα καί την Χοτιοσλαβι Γκώ) γ,( μ^^^η ^ πολλονς
"ν· ιιήνες την Κοινότητα.
Σ την πλήρη άποτνχία τών Βρυ
ΤΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑ
ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΑΣ
Τύ χορηγονμενον υπό τοΰ νπ ινρ
γείον "Εμπόριον δίπλοιμα ενρ.ον
τεχν&χς δέν σννεπ<άγετ(ΐι άπ'>δο
χήν έκ μέοοι; τοΰ κράτει»; τή;
'Λατοχνρονμένη; εφευρέσεως. Εί
', υπό τοΰ νπου.ρΎ'είον ά
«κρέρεται ότι ή νπη<>?<τία χοοη- γεΐ τό δίπλωΜα βά^ει τή; κιειυέ- νη; νοιηθεσίας άνευ ποοηγονιιί νού έλεγχον, ί·π* ευθύνην τον δη- καί άνευ ο-ύδεμιά; έγγυΐ| τον Κράτονς είτε διά τό πραγματικόν ή τό νέον, είτε διά την αξίαν ή την φύσιν τής ΐφΐν ρρσεοις, είτε διά την ακρίβειαν ή γο πιστόν τής περιγηαιτής τή; ΧΡπλΖΕΤΑΙ ΚΟΙΝΟ Ν0ΜΙ2ΜΑ Η ΕΥΡΟΠΗ; Έπιτροπή, κάτοι άπό τόν ϋπονρ- . Καί μιά πον ή Οόάσιγκτων γό Οικονομικήν τοΰ Λονξί,μ&οΐ'ρ Ι άονεϊται νά αϋθήση την τιμη τοΰ ΕΧΕΚΡΙΘΠΣΑΧ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΣΟΠ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΧ Ι 'Κνρκοίθησαν, ώ; αρμοδία»; .τλη ρο<τοροι!ιμε0α, κατά την τελευται αν σννε&ο,ίΛστν τής Επιτραπή; Σνντονισμοΰ ΟίκΌ'νομικής Πολι έλαίκά μέτ/Λα, διά ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΠΡΟΩΟΗΣΙΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΠΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΟΪΝΩΝ Κατόπιν των ίκανοποιητνκων Λ ποτίλϊ·σ]μάτων τής άποφασκτθει- σης, δια την πίθΐοδον 1970, δο- ;υ ΙΙιέρ Βερνέν, Π?νΐ')ρη μΕτατρεψιμότητα των νο μιομάπ,,ν των χο<ιοών - μείΛν, εξάλειψη των ϋο, ιστα,μίνοιν Οιιχ,Μον σέ ό,τι άηοοά τί; σνν- (ΐλλαγματικέ; ίσοτι,μίε;, άπόλυτη ε.Αη·θ*·ρία στήν κίνηση των κε<τα διο, θά ,-τρέ.τει νά .ταραιτηθοϊ'ν 'Κταϊοοι τής ΕΟΚ. Ή άντίδοασιι τής ΓαλΑίας στο έπίμ.ιχο θέμα τή; έ#νική; κνριο>ρ
χίας δέν αποτελεί παι;ά γνοχττή
ό ζ ώδή
ΤΑ ΥΓΙΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ,, ΟΣ ΟΡΟΣ ΔΙ'
ΑΠΟΚΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ
Πώς ποΐπει νά γίνιρται ή δια-
πίστιοσι; των ι'Γγιών ιρρονηιιάτιον
τού έργαξομέ-νον, τα ό.τοί« αάσ-
σονται υπό τού νόιμ|:ΐΐ' ώς π^οίίπο
θέ<τεις, διά την πιαραχο)ρη<τιν ειρ νοτικής κατοικίας; Τό θέμα έιξιετάζετίΐι είς τάς ί'π' βριβμούς 196)1971 ν.ιιΐ 170) 1971 πρόσφατον; ά.ιοφάσεις τής όλθιμελεία; τοΰ Σιιμΐκ>τι)Χον τής
Έπικοατεία;. Δι* αυτών
ονται αί διατάξεως των
14 τοΰ ΝΛ 2963).γ)4 «,τεοί
σεο>ς Αύτονόμου Όργανκτμοΰ 'Εί <ΐΐει·ςά; .-τς>οτες)αιύτητο; καί τρόπον ά-το-
κιήσεο>ς τής προσ<τιε,ρ·οιμή·ης κα- τοικία; υπό τοΰ ΑΟΕΚ. Είς τάς αποφάσει; άνα,φερεται «τι, κατά την αληθή εννιοιαν των ανωτέρα) διαταξεων, ό δρος σχε τικως πρός τα (τ·ρονήματα τοΰ δικαιονχον, ρ[να< στενώ; ρρμηντ>< τρος. Ώς έκ τούτοτ», λόγον άπιο κλρκΐμοΰ άπό τής πιας>αχωοήσεως
κλιχοθείστι; έιργατική; κατο'κία;
δέν άποτρλιϊ άπλω; τό γεγονός
ίίτι ό δικαιοϋχος έ,μττοριεϊται άπό
ώριομίνον ΡΪδους <ιρ·ονήιματος η ιδίας. Ά.τοτελεί λόγον άποκ,λιει- σμοΰ ή δκίπίστιιχΗς, έκ μέρον-ς τοΰ αρμόδιον ρκάίττοτε διοικητι- κοΰ όργανον τού Ό<ιγανισιιιον 'Εργ. Κατοικίας (καί οχι τή; ο- πτυνομική; άοχής), κρίνοντοί ρ- .τί τή βάσει τοΰ σ'νή/.ον τ<~η· τρ θεντιιΐΛ' ϋπ' ό'ψιν τον στοιχείον, ότι ό δικαιβΰχος άναπτνσσε-ι πα¬ ράνομον δοά<τιν, μαρτυιροϋσαν ελ λριψιν ΐθνική; σιινειδήσεο);. 'Επο ·; — π£ιθ<ττίθεται — (ά διοι πράξ«ς, διά των οποίων θιπιθκλρίεται μισθωτός έκ κληοο)- θείσης έ,ργατικής κατοικίας, π,ρέ πει νά .-τίηιέχονν ειδικήν καί έμ- περισταιτωμένην αίτιολογίιαν, πε ριλαμβάνοι-σιαν την εκθΐθΐν συγκε κρΐιμενων πραγματικωιν .-τεΌΐστατι κων, άποδειιχννόντων , τΜΐαΐιτιγν δράσιν. , Αί δύο αποφάσει; ΤοΙ& άνωτά τον διοικητικόν δικαιστη'θίον έ;ε δύθησαν έ.τί ϊσ.α-ρίθμυ)ν αιτήσεων εργαζομένων, .τε.ϋί άκυοώσειυ; ά πιοορυττικών πιθΛξε<ον τοΰ' ΑΟΕΚ. Διά των ποάξεων αυτών είχον ά πο<)ρΐ(ΐθή έΎστάσεις των αΐτοΰν- των κατ' αποφά<τεο)ν τής έπιτρο- πή; έλέγχρυ διχαΐΛλογητικών καί Λποκλεσθή ούτοι έκ τίον έπ' όνό ιιητί τιον κλΓ,ρ(·)9ε:(ΤΜν έργατι- κων κατοικιών. Αί Απορςκπτικαΐ πράξει; έσιτηρίξοντο εί; την αι τιολογίαν, ότι <;ί αΐτοΰντε; δέν εμφο^ιοννται άπό νγιά έιθνικά (Γρο νή,,ικι,τα. Άλλ' ώς .-τ:ι,ρατΓ,ηρϊΤ(ιιι είς τάς δι·ο άποφάβι;ις τ:ΰ Συμ βοΐ'λίον τής ΈΛΐκρατείίΐ;, οίϊτον; έχουσαι αί .τςο.5'5αλλόμίναι πρά- ξρι;, στε,οοΰνται τής π·ρο<ττ,ν.ον·ση; αίτκιλογία;. Διότι δέν μνι,μονεύ ονν σΐ'γκεκςκμένίί στοιχεΐα καί .τε οιστατικά, (1ναφΈοό«5να ϊ'ις ."ΤΠ- ριΐνομην άπό έθνική; απόψεως δοάσιν των αίτοΰντοιν. <η·ν·ετέλε<ΐε, ώστόσο, κιαί ή άρνη<τη τής Γαλλία; νά άηοίκ χθή την πρόταση γιά την εΐβα- γογή νομκΐματικών καϊ πκττωτι- κ(7>ν διειοοολννντεων πρΐν ό μηχα
νισιιό; τή; Κοινής Άγοράς άπο
έστω καί
ιά άπαραίτητα οίκονομικά καί χρη
ματοδοτικά χαρακτηρΐίττικά τι; ν
γνήσιοτ' όμοο-τανδιακοϋ κρότον;.
Πράγματι, οί οίκονομιχοΐ αο.
ρατηρηταί άμφΐοβητονν την άνάγ
κη τή; προοϋθήβεω; τοΰ
νομί(τμ(ΐτο;, τό όποία προάί.τοθέτει
δεκαετές Λρόγοο;μμα γιά την πρα
γματο.τοίηση τής οίκονομικής καί
νομισματικής {νοκΐΡίο;.
Άρχΐ5«ί, <,ί "Εξη ϋποδέ,χθη- κ.αν μέ ένθουσιασιιό την Ίδέα γιά την1 δημιουργή κοιναϋ ν.ον νομίαματος, γιατ'ι μ' αύτό βε ιοοησαιν ότι μπιαροΰν νά καταπολε υήίΤ-οΐ'ν τόν «έπεκτατισμό» τοΰ ά ιιρτικανικον δολΛ,αρίον. Τα εΰο(ι>δΐ,Λ).λάρια, εΐδικο'ιτερίΐ.
.τοίι δτ;ιιιιονργήθηκαν έκτό; Άμε
οικής όπό τα έλ/.είμαατα τοΰ ι
σοζνγίον πληρω,μών των 'ίΐνωιιρ
ν<ι>ν Πολιτριών, δέχονται σφο-
δοές επίθέσρ»;, ώς σνιμ'6ολ.ίζ©ντα
την Αμερικανική άνετ>θι«νότητα .τού
στίς άμερικανικές φίρ-
■μες νά έξαγοράζοΐΎ ΐέ
έπιχειιρήιΐτεις μέ αύτά τα
λεγκτα» κεφάλαια.
Μέ λΐγα λόγια, ή πολιτΐική σκο
πωιότη; £νό; κοινοΰ νομίοΐματος
σνναΛ,λαγματικοϋ ταμείον, μέ πρό
τιντο τό ύμοσαονδιακό τρουτεζικό
σΰσττιμα των ΗΠΑ, Ι&ρυση μιά;
εί·ρο>παΙχή; κεντρική; τοαίΐρζη;,
είσαγωνή κοινοΰ έιμιπΏ,ρικοΰ ίσοΐ,ν
υ κα'ι ίσοζνγίον πλτΐ3(·>μο)ν, κοι
-νό .τρο·.τολογΐΛμό καί
τή; δΓ.ιιοσΐιθνομική; καί νομισμα
τική; πολιτική;.
Σέ π{κότη φάση θά περιοριζον
ταν τα περιθο^ρια στϊ;
των νομιαμάτων των χοιρών τή;
Κοινότητος έναντι τοΰ δολάρι¬
ον·. Ή συνεργαοία μεταξύ των
κεντρικών τρα,-τεζων, τί; οποίες
Θά σννέδραμε τό ν.οινό βνναλλα
γματικό ταμεϊο, Θά ωδηγοΰσε
στήν δημιοα^γία ενός όμοσπονοια
κοΐ· νοιιισματικοΰ ταμείον. Ή τε
Λενταία φάση Θά εκ/εινρ μέ την
θέση σέ χνκΛοφορία τής κοινής
νομισματικής μονάδος.
"Ετσι, θεωρητικά τονλάχιοτον
οί κεντρικες τρά,τεζες των χο>-
ρώΛ· τής ΕΟΚ Θά χάοαζαν άπο
κοινοΰ ιμία ένιαία γραμμή, πηά-
γμα ποτι σΓιμαίνει μόνιοση των έ
Θνικών οΐκονομιων άηό τόν άμε
ρικανικο
σιιό;..
ό εύκολωτεβος τ,οοπος «ν
· " ι
τιμετω.τισειυς τον
είναι νά κ«ιθοοισθή πρήτα μιά ττα
θεοή σχέση μετα=υ ειδικήν τραβι, Ψ5"Ν'
είχον ληφθή άποψ-άσρις ! κΐιμα<ΐτικής οίνο.-τοπ'ι<ΐΐ.ως χΛω«<··? 'Κμποοίον, ' κο.ςΛνθια.κή; στα<ΐ.ίί»ς π«ός π<Μ>α
εκλτκτών ποιοτήτων έξα-
οΐνο>ν, ή 'Ε.-τι-
κτ,κων δ,κα,ο,μα-ων και χον^ν
λ
ή όποία επρΐΐγιιατοποιήθη
*αθί
μ ^ αναγο^ή, *αθί
καί μρτα να ν.τοτ.μηθη το δο/-λα ^ α—λύτως έλενθέι>α ή εκτα
ιο ε Γκιση τον «χαοτινο Χ(?υ-
ριο με Γκιση τον «χαοτινο Χ(?υ-
γο».
Στήν Ενοώπη, ο!
γοι πιστίνονν, ότι ή
Θ<Ί κ^ιθή σέ σαα.τική ζρίση, ή όποία θά ση- νο, στόν όποΐο προ^λεπεται αζνν τού; αίσιόδοξονς τής ίΐ·ρ<απ«ϊκής ΟϊκΛΛΐμιν.ή; Κοινότητος ότι θά γεννηθή το κ.οινό νόμι-σμαι, δηλα δή τό ένιορίτρ-ρο γΐΌΐο στά τελτ[ τής νέα; δεκαετίας. Εάν οί προφητΐϊες αϋτές δι- καιωθοΰν, τοτε τό νποτψ.ηιμενο θά καταστή περισσότρρο γο>γή υπό των ΙκομηχανιΛν
οίκον^>αολύ- Τοί) έ*·™?ί°" βιομηχανικήν
- χ,-, ολάσικν άνευ δα<ϋΐιοΰ, με την Τι^ιΙΙ ΟΟΛ ν;«ι πιρ.αγμί'τοαοίΤ,Οοϋ/ άν τίστοιχοι έξαγωνοΐ έλληνικοϋ έ- άνταγωνκττικό στήν διεθνή άγο- (ά καί θά δημιουργή μικοότερα έ/ϋ?νΐίμματα, ποότγμα ποΰ .-ΐρέπει ή τίς εύρο>π«ϊκέ; χω
ά
Διά την
οίον κιΛΐ την .τραγμχιτοποιησιν ττις
ανωτέρω έΕαγωγής, οί ίνδια<Γ*- ράμϊΛΌΐ ίμποροι ή βιομήχανοι Θά >ΜΐταιΘέτοιιν έγγνητικήν έ".τΐΛτ;λήν,
ή όποία θά καλν.ττη τό ποσόν
των οΐΜϊμΛν ϊίσαγωγή; τών έλαι
' ολΛδίον κα'ι ή όποία θά καταπΐ/-
,ττη υπέρ τον Δημ<ο·σ*>ον γ'ι; περί¬
πτωσιν μή Λϊαγμ'ΐτοποιήσε»; τή;
ότντιοτοίχου ΐξαγοιγή;, έντό; τή;
γγμ
τροπή Συντονιαμοϋ Οίκονομικής
Πολιτική;, σκνελθοϋβα ύ.ι6 ττ'Γν
π<ιοεδρίαν τού νπονργο" Σνντο- νισμοΰ κ. Ν. Μιικαρέ^υ, ενέκρι¬ νε- την λήψιν των ακολούθων σνμ πληριοαΑαττκων μέτρων, πί-ραν τοιν ληφθρντο^ν διά την αύξησιν τής Λαοαγωγή; Λαφ.κΛν οίνο^ν. •ϊϊνεκοινε την καθιέ(Κ.«ΐιν τή; οινοποιήσρω; κατ' έ'τος ί)ωνών μ χλωράς «οοινβιακή; «ρίδος, προ+λϊύβε(->;
ϋί
6ασί<τθηκ£ στήν έλπίδα, γ»τι ή νέα νο'μισματική ιμονά; θά μπορονσε νά όρθ'οιθή Λ.τητελεσματικά μποο στά <ττό δολλάριο. ή 'Εκτελβηττική οΐκοναμικό «ίΐανδαλι- θέλοντας καί μή, τό κοινό νό- ιιισιια Οά κ.αθιερώνετο σάν παγ- κόσαιο μεσο πληο<'>μΛν. Οί ^,1·/ίο
νομολόγοι, ώστόσο, ί'.τοστΓ,ιρίζονν,
ότι τό κε<ΐαλα:3Κ<)ατικό σύβτημα δέν χιοειάζετ«ι καί άλλο' οΐ'ναλλα γιιατικό μρσο, ίιεδομίνον ότι ή τοΰ ήγετικοί' ρόλ,^ιι, τόν ύποϊο παίυει το ίολλχιριο <ττίς 'ΐΓΓοτιμίε; των νομισμάτοΛ', θά ά ποτε/Λ··<τη γενικό «ιινθημ.ι σιήν δεκαετία 1&70—1980. Τα είδικά τραβηκτικά δικαίω μιιτα. τό λογιστικό, δηλαδή, διε θνέις μίσα πληηωμών πού έπινόη «τ, ό δνθροιπος καί πού ίσχίίρι ά¬ πό τό 1970, θά Θρρ7.τεΰσονν την .τι; υ πλήττπ τόν δντι. κό κόσαο, δ.-τον οί οί.κ»3νομικέ; δν ■"άμ.-.ς ρχοιν άπό καιρό διε Ονρϊς διαβτάσεις, ένω τα μίσα οί κονοαικής πολιτικής παραμένονν έ θνικά καί έ'τσι άνίσχνρα. Οί οακονομ^λύγοι πώς τό ,τφό6ληιμα τής ίσοτιμίας τοϋ δρλλπ'ςϊου είναι πιό έπ·Ρϊγον άπό την δημιοαιργία τοΰ κοινοτι κου νομίσματος, διότι τό (ΤΓ,ααίνει ότι πρεπρι νά βρεθή κ νας τρόπος νποτϋμήσεώς την, χο>
ρ'ις νά εκτεθή τό γόητρο τής άμε
ρικανικτ,ς
ρες. Διόλον .τ.αοάξενο δμως, νά
διαμαρ-η·ρηθονν τότε, ότι τό πλε
υν«σμ·Γΐ τιην ΤΙ11Α Γιπορροφα τα
παγκοσ.μια {τιναλλαγματικά άπο
θρματα.
Το νά πάρη ομος τό κοινοτικό
νόμκηια την θέση ποϋ κατέχει
τύ δολλ.ά<)ΐο, μονραία οί Ενρωπαΐοι θ<ιι έν.τϊθοΰν μέ την σειριχ τον; στί; ϊίίιε; επίθεσις .τού αύτοι έξαπολίονν άδώκοπα έ ".•αντιον τοΰ δολ,λαρίον. Άλλά καί ή άπλή ν.τόθεοτη, ϋ τι τό δολλ-άριο κα'ι τό κοινοτικαί νόιιισμα θά μ.ι;;^οΰσαν νά άνα/.ά βο·ν άπό κοινοΰ τόν οόλο αύτό, ποοβλήματα βτό μάλλον. Μαζί θά κατακτοΰσαν την παγ- κόσμια άγορά, μέ την μείωοη των σΐ'ναλλαγματικΑν &ιαθρ<η'ΐΜον των Χοιπών χωρίον, έκτό; έαν έλπίσονμε, ίίτι (Ίμφότε ρα θά Λαιροτ'σίαϊαν ελλεΐμματα, πον σηιααίνει δημιονργίπ πόρ<ον. Αντΐι είδικά ή σκεψη εκανε ή τόν γενικό γρα,μιματρα τοΰ Όργα νισμ,Γ,ν Οίκονομι-κή; ΣννρΛγασί α; καί Άναπτύξεοις νά κη,τοώιχά ση τόν πειοασμό τή; δηιιιονογί'ΐ; εΰοοιπαΓκ.οΰ νομίσματος σάν Ίδέ-α ίπαράλογη». ΙΙάντοι;, οί έπΐφυλάξει; αύ- τρς, δέν σημαΪΛ'θΐ'ν 8τι πρλτει ή Κοινή Άγορά νά έ-γκαταλείψη τόν τελικό σκοπό τη;, δηλαδή την οίκονοιμική κα'ι νομκτιιατική ? Άντίβετα, οί ιπϊ«ονομ<)λόγοι τρρονοΐι» ίίτι ή Εύρο'».τη θά .τοέ νά περιορισθή σπ'ιν δηιΐιιουρΎίη μια; νεα; νοακτματικ.ής μσνάδος, ί> όποία θα &ρι>κ.ολύνη τίς σι·ν-
αλΧαγές μεταξΰ των
μϊλων, καθώ; καί ιι-ταΕύ αντών
καί τίδν έξηρτημένοΐιν μεσογεια-
κό'ιν κοί άφρικανικών μελων.
ΜΑΤΙΕΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΓΕΙΤΟΝΙ «ΑΣ ΜΑΣ ΧΩΡΑΣ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ
; ρ Μτσ
η ίϋ.είης. ώ ό-τοΐ«ι δί-
δσΐ'ν κατοτϊοας ποσότητας ξηι,'άς
σταφίδος, διά παιοαγωγτΓν ούτον
αΐίον έουθοών έξαγογίμιον οίν.ον
■Η παραλάβη των λ
θά διενίργήτ<ιι νη. ■ικων, νπό ιδιωτικήν, ή ίδ.ον.τησί'ας ην ΑΣΟ οίνοποιείων, διιναμικό ; Λνω τών 1.5Ο0 τόννων. ΊΙ τιμή Αγαθάς των στ«*τ·υ- Ηέ'κδοσι; την σχετικών άπο ;,-ονι κ<χβοοι.ζομένη κατά ν.ιλόν καί άναμένεται έντός τών ^α,τά βαθμόν Β?, θά ί.ί.3Χ}^α)1 ήιιρρων. ίη εί; τοί·; καλλιειργητάς εί,οόδη μα ΐ<7(·δννσμον πρός τό τής ςη- ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΣΤΧ ΑΛΛΑΓΜΑ Κατ' άνακΐΛνω-σιν τον ,-είυυ Σιη'τονιημηΰ κατά την 31 ι.ν Δεκεμβριού 1970 αί εί; σνν- Πρό; έξ οίνου ά}//;ϋθλικ·ον βαθιιον ούχι α- νιητρρον των 12ο καί ίκανοαοιη τικής ποιότητος, ώς ζητεϊτ«ι γϊ; τό έξοιτεοικόν, ή πίθίοδος παν!« λαδή-; των <παφνλών θά διενε,ρ- ... η· ,!·,,. ■ λα6ή·ς ττον <τταφνλι»ν θα Οιεν άλ.λαγμα καταθΓσει; 'Ελληνοι* ί,ρ . ' , , , „. Α , ,^-^-.,, λ ^ ', , . ·.,. . . ^'ήται απο 1—2·> Ατ'γοαΌτσυ, η
γιι^θιαΡΛΊον εί;
τήλθον εί; »5.091·133
ρναντι 18.441.184
άνοραί
ών της
:
στα<Γΐ·/ων δεν βα «ί,τή; ήαερ^ηνία; τον 1909, ή -«^ ΤΊν 1^. ™ 1?° ΒΡ' τοι κατά την διάρκειαν τοΰ ε- Ι ,,°1 ™ Χ^νβ,αχη; χλωοα: στα τσι- 1970 σνεδόν έδ,πλαπ.άσθη- (Γίδ^ οΚοί· θα ™γχ«νουν της μ τής έΕαγωγικής μεταχε-ΐρ τυ-ϋς άιιπελίτας ς με Ή οίνο.τοίησις θά διρνε,ργήται ; πρό·; παιςιτισχεθηίϊομί- να; έγγράφονς οδηγίαι νπό τού Ίνστιτοντον Οϊνο<, εφαρμοΐομί- <ηιγχοόνο)ν μ?θό διον των οίνιυν. ΜΕΙΩΜϋΧΟΝ ΕΙΣΓΤΉΡΙΟΧ ΛΙΛ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΜ'ΙΝ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΣ ΛΕΡΜΑΤΟΣ Ό τ'>ποτ'ργός Έ.μπορ:κής Ν αν
τιλίας κ. Χολε6α; νπέγραι;«·ν ά-
.ιήιτ-ασιν, βασ» τής όποίίΐς πα^έ-
χεται μίΐωμένη τιμή είσιτηιοι-,υ >
νατά 2..% εί; τον; έπιθ^οΰντα; "οο; σξαοφαλισιν τοη· απαςκα
έκ τή; νησιοιτικής "'ΕλλάΛος νά έ τ'Ίτ">ν ποουπαθεσεο)ν &■,« τΐρ·*-
πισ/.εφθοίν την 12ην 'Έκ»εσιν νΐιγωγην έκλ^κτών ερνθ^ΰν ε£α-
τοϋ Ί'.θνικοΰ κλάδον δέι2·αατο;, ή
όποία θά π^αγμαιτοποιη,θή εί; τό
ΤΑ ΟΙΝΟΠΌΙΕΙΑ
Ι Ιατρόν, ΙΚ-ογοΊ·, Γαστού.
Σητείας — Κρήτης, Λε>χά
δος, Πάοου κλπ., έ,πιδατοτιμενη;
κατά 40% τή; άπαιτοχ'μίνη; βχΕ
τικής δαπάνην.
Διά τόν ί-κσιιγχρ<·νισ.μόν κα, ίδρυσιν Ιδιο>τικών οίνοποΐίίο.ν θα
χοοηγοννται δάνεια ί.ιί ϊσβν; ίίοοις
,τρό; τα ίσχναντα διά τα «ννρται
,ριστικά τοιαΐτα.
Λ«ά την ίδρνβ:·ν ίπιλΑΐιενίων χέν
ψοοττό.σεο); οΐνων εί; Ήοά
κλειον /Αί Χούδβν Κρήττν;. Πά
τοα,ς καί Πύλον, θά έπΛ&οτηϋΓ| ή
δαπάΛ-η -/.ατασκΓτ.'ής αντών κατά
ποσοοτόν 40% ίκ τού Προγοά,αιια
τος Διιιιώσίων 'Ε.ι«νδύβ«ων. Φο
οεϊς των ερ-γον αντών 6ύνανται
νά είναι σΐ'νρτα'θκκικαί όργανώ-
σεις, Λιωενικά Ταμεί-α, Α ΑΣ Ο
ειδικώς δ.ά Τ7> Μεβσηνίαν, ή
καί ιδιώται.
ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΕΞΛΓΏΓΩΧ
Λι' εΐδικών έκάστοτί άποφάσε
(όν ΘΛ κσ.θο-τ/ίζεται ή κ&τωτότη
τιμή έξαγο)γιμ<ι>ν οΐνων,
<η·στ«.0είση; ς τουτο έπιτςοπή·;, ήίι; θά έ κα6' έκαστον ?τος τάς ς έμποοί-ας '/.Λ ·Λ»νς Ίμ. .τοϋς πα'θάγον'τοις δ.α,μορφώο-ϊο»; των τι,μων. Ποός τόν σκοπόν πό-) ωθήσεως τών έ·€αγο>γα>ν ό!νου, δ*
ετέθηΐΚχν ηΰςΓ.μίναι πιστώσει; πό
τόΰ ΰποιργείοι,' Έμπ»ρίον διό
την εί·; τό έξωτΓριχόν δ-.αττΐιμη-
σΐιν κα'ι .Τθ;θ6ο.λ.ήν των ρλληνκων
οίνυιν. 'ΕΛΪση·; έγκ,(?ίν:ται ατω;
οί ρπι<ττροφ«1 δια»ΐ"0·οά; τόκον ί- οχϊίσοτ.'ν γηικω; -<*αί διά τού; οί νόν;, δι' «Ιπαντα.; τού; έ"ξ«γι,ι- γεϊ; χ~Γι;ιατοδοτον.μέΛΌν; ύτο τών εμπορικήν τραπεϊών χ«ί τής ΑΤΕ, καταογουμίνο.ν καί των έπι^αοτΊνσειον διά φ-ορτοεΛΐφορτιυ- τικά, εί; όοα; περιπτώσει; χοη- σιμο.τοιονντα μηχαΛΤ/ά μέβ·α. Τέλος, επί τής .τ«ν κοι
έκαφοβιώ.τίον των ίϊαγιογέων οί.
Μόν. Κατά την έν λόγω
ί)·ιν ίισιντχίσθη ή <τυζήτΓ,σι; επι θτμάτοη· έ·ξαγωγής οΐνων, τόβον είς χώςας τή; Κ,:·ιντ|·ς Άγβοάς, Κατά πρόβφβτον <η»ν*Λρίαβ·.ν τή; 'Ε,τιτοοπής ΣνντοΛΐαμοΰ Οϊ κονοιιικής Πολιτική;, συνρλΌού<της ί·.-τ.ό την πρ-οεδρίαν τοΰ νποηργοϋ όσον καί είς ριγκς. ζ οι·με(?ών κλη 1. - Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΕΟΚ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΑΓΚΥΡΑ, Ίανουάριος. - Κα- τά πληροφορίας έκ Βρυξελλών, μεταδιδομένας υπό τοϋ ημιεπισή¬ μου είδησεογραφικοϋ Πρακτορεί- ου Ανατολή, εδόθη προσφάτως εις την δημοσιότητα τό κείμενον Όϋ προοθέτου πρωτοκόλλου τοϋ προσηρτημένου είς την συμφωνίαν περί τής αρχομένης την 1ην Ί- ανουαρίου μεταβατικής φάοεως τής συνδέσεως τής Τουρκίας μέ την Κοινήν Αγοράν. Ή οίκονομική βοηθεία την ό ποίαν θά χορηγήση ή ΕΟΚ βάσει τοϋ πρωτοκόλλου τούτου είς την ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΧΕΛ ΛΧΟΔΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟ- ΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟ- ΜΙΑΣ.— Έκ τοΰ υπουργείον Σνν τονιομον άνακοινονται ότι νραν ά- ςιόλογον άνίΐδον ένεφάνισε καί κτι τα τόν μήνα Χοέμίίοιον 11)70 ή χρΓ,ιμιιτοδότησις τοΰ ΐόκοτικον το με!<υς τής οίκονομίίΐ;, τό σννολικόν Γ·»Ι>ο; τή; όποία; άνελθόν εί; 110.
β()8.ί)()0.000 δρχ. £·οϊ)μείοκτρν αδ
Ηη«;ν ρ'.ηντι μέ Τνΐϋ προηγοτ<μενοΐ' μηνός 'Οκτωϋρίον κατά 19.Κ.'>2.
1)00.000 δραχαά; ή 21,6%.
ΊΙ σπιευΐ)θ?ϊσ<ι αυτή «ιθιρά αΰξΓ,οις έντός τής 12.ιήνον .-τ?ριό δόν Δρ κ ε ιι Οί.; ου 1969— ΝοεμίΗί ου 1970 ύφΐίλεται ρί; την «νηδον ιών πιστοδοτήσεο,ν α.ρός δλο·ς γε νικώ; τοί·ς πΐιραγονγικοίις κλά- 6(>ι·ς τή; οίκονοιμίας κα'ι εί6.«ο)τε-
ρον τή; γειιιϊγία; κατά 2.8Ϊ0.0Ο0.
000 δρχ. ή 1ΐ;,Η%, τή; μετΓΐποιή-
σ?ω; κ:ιτά 2.265.000.0,10 ή 21,2%
τοΰ εμπόριον κατά 1.25.000.001) ή
9,1% καί των λο;πών π ιραγωγι
•/.ών κλάδων (ναντιλι'α, τονριομο;,
οίκΐΓαό; κ.λ,.π.) κατά 7.6«.θίΐ(ΐ.
000 δρχ. ή 32,5%.
Ποσοστόν 4.">% των ϊΕαγοιγών
ρσπε% των
ρξαγι,ιγών έσπρριδοίΐδώ^ ·/. ιτιι τό
παρελθόν ετο; έξήχθη πρό; τα;
χώρας τή; ΕΟΚ, τοι" «σκληρόν»
λεγιιιιρνον σι να/./.άγματος.
Ώς .ιροστ.'θετ.α είς την άνακοί
νιοαιν ίά άναχή|«σαι κατά την τρε
χοι σαν εϊ.ιγιυγικήν Λ·ς.ίοοον δΐ'π
χρρεκιι διαθέσεως των έσπεριδοει
δών, όφείλπνται κΐι^ιΐ'ΐ; τίς [όν
«ναπτιχθέντα άςΰτατον άνταγωνι
σμόν ίπί) έτέριυΎ παι;ιγ<ΐ)γικών χοις,Λν τής Μεσογρίον. Την επακο λοΐ'θήσασ.ιν ώς ήτο φνσ.κόν, γρνι κήν πτώσΐιν των διεθνών τιμίόν δέν ίπίτνχον νά έΕουδρτΓοο>σ.ουν ά-
πολ.ιτω; τα έλληνικά έσπρριδοειδή
παρά την σημαντικήν βελτίιοσιν
τή; ποιότητος, τυποποιήισΐω; κ:;Ί
σικτκεναισι'ας των σνγ»ρίτικ<ο; πρό; προηγούμενα ετη. Μέχρι 20.2.1971 <ά α'ιτήαεις εί σαγοιγή; Λεκτών τηλοψία;. — ΊΙ παρά τφ ΕίίΕ Αθηνών ρδηεν ονσα Έπιτροπή τού πίνακο; «Α» δι* ανακοινώση»; τη; καλεΐ τού; ρτδκ/ΐ) εριθΐι.ένονς ίί,σαΐγωγεϊς δε- κτιΐιν ■—λοψίας, οποις μέ-χρι τής 20ής Φ?6·οοιαρι.'ον 1971, νποβά. λονν <τχρτικάς αΐτήσεις μετά δικαιι ο/ ογΐιτικων διά την «Πϊμμετοχήν των ϊίς την κατανομήν των έγκοι θρντ(ι>ν ποοών σΐ'ναλλάγμηιτος. Τα
πι σά ταύτα άνερχονται εί; 1.350.
000 δολλαρίιυν, έκ χιαςκον τής Ε.
Ο.Κ. καί 475.ΟΟΟ δολλαρίοιν έκ-
τύς χωρΛν τή; ΕΟΚ.
Αί &ε·.''«,'.ώ(Τ?ις χορη·γήια?<ο; Μα- ϊοντ είς Βιοαηχ,αν.' ις. — Δι' άπο ο,άσειος τ3ΰ νπονργεΊον Πιηαηχαν νίας, παρατείνο/τα: μεχρι τή; 31 ι,; Μαρτ'ιν 1 ·>71 ή ίσχϋς των κα¬
τά τό 1!Ι7Ο έκδθ'βπσ.όν ΟεΚαιοκ*.·
ων χορηγήσει»; μ(ί';οντ, επί μριοι
μήΐι τιμϊϊ, εί; 6:οαηχαν·ία; κ.γει
Λιοΐεχνία;.
ΙΙροκιπμένον πεηΐ άλλαγής ςχ>-
ΐςΐω; τή; έπ4χρ:ρήσει·ι; «μρταβΐβα
<τι;), αί έκδοθείσαι ίιεΓιαιιιισεις επ" ονόματι τοΓ> άρχικοΰ φορε;ω;
ίσχι.ινν έπ'ι τρίαηνον απή τή; με-
ταΐίιΠάσεω; τής ρπιχ?ιρήσε(·ις, ϊιρ-
τα την παρέ/π·σιν τοΰ όποίιΐ' πατ'
εί αυτή ΐσχιονσα νποχρεουμρ-νο»·
τοΰ νέυΐ' <(θρρ(ι); οπΐο; έφοδιο/τθΐ] δ.ά νέα; (>εΓ;α<ώσεω;. Εί(ΐαγ<ι)γ.κά δικακίψητα διά την "Εκθεσιν Βερολίνοΐ'.— Ή κτΛέο νησι; .τή; Λτ'τικής Γε^μανίας θά ποοάσχη εΐδικά είσαγοιγικά δι- καιώματπ διά χονσέρβας δι/ι την συμμετοχήν Έ/.λήνων έκθετών τί; την όργπνονμέντ-,ν άπό 29.1___Ρ. 2-1971 «Πηαπνην Έί.δοαιάδα Βε- ςολίνον». Ίά δικαιώματα τ<ιΰτα άΛ-ρρχον ται εί; τό ποσόν των 60.000 γερ¬ μανικήν μάρκον, τα όποία δΰναν ται νά χρησιμοποιήσονν "Ι?.ληνϊ; ίίαγίογίϊς, μετέχοντε;, ΐδκοτικώ; εί; την έκθεσιν. Τουρκίαν, μέχρι τοϋ 1976 Θά π- (νέλθη είς 220 έκατ. δολλαρίων. ι Άπό αύτά τα 200 έκατ δολλά ! ρια θά δοθούν άπό την Εύρωπαϊ- κήν Τράπεζαν Έπενδύσεων καί τώ 20 άπό τίς χώρες - μέλη τηο Κοινότητος. ΙδΑΝΕΙΟΝ 40 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛΑΡΙ- ΩΝ ΧΟΡΗΓΕΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙ- ΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ. — Κατά πρακτορει- σκάς έξ Ούάσιγκτων πληροφορί άς, υπό τής Παγκοσμίου Τραπέ- Ζης ανεκοινώθη ή χορήγησις παρ' αυτής είς την Τράπεζαν Βιομη νίκης ΆναπτύΕεως τής Τουρκί- ος δανείου έκ 40 έκατ. δολλα- ρίων. Τό δάνειον τουτο τό οποίον χορηγεϊται μέ προθεσμίαν έΕοφλή διά τπ οεως 15 έτών, άτόκως πρώτα δύο έτη κα'ι μέ τόκον 7,25% διά τα ύπόλοιπα θά διατε θή διά την εξασφάλισιν νοϋ Εέ νού ουναλλάγματος, τοϋ όποίου θό λάβη ανάγκην ή ΤράπεΖα αθ τη διά τα δάνεια τα όποϊο θά χο¬ ρηγήση κατά τό τρέχον έτος είο φορεϊς ίδιωτικής πρωτοβουλίαν: διά την ανάπτυΕιν τής θιομη- χανίας. Ο ΚΑΝΑΔΑΣ ΧΟΡΗΓΕΙ ΔΩ- ΡΕΑΝ ΣΙΤΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΑΓΚΥΡΑ - Υπεγράφη έσχό- 'ως είς τό υπουργείον ΈΕωτε· ρικών υπό τοϋ ύπουργοϋ κ. Τσα γλαγιανγκ'ιλ κα'ι τοϋ έν Άγκύ ρα πρεσβευτού τοϋ Καναδά συμ φωνία διά τής οποίας ή κυβέρ νησίς τοϋ Καναδά χορηγεϊ δω- ρεσν είς την Τουρκίαν 100 χιλ τόννους σίτου καταλλήΑου πρός άρτοποίηοιν συνολικής άΕίας 70 έκατ. δολλαρίων. Ή άΕία τοϋ οίτου. είς τουρκι κόν νόμισμα θά κατατειθή είς ει¬ δικόν Ταμείον καί βά διατεθή δι' έπενδύσεις έσωτερικών έρ¬ γων προβλεπομένων υπό τοϋ δευ¬ τέρου δετοϋς προνράμματος οίκο νομικής άναπτύΕεως. ΑΙ ΕΙΣΠΡΑίΕΙΣ ΕΚ ΤΟΥΡΙΣΤΙ ΚΟΥ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΕΙΣ ΑΓΚΥΡΑ. — Ό ύπουργός Τόυ ρισμοϋ καί Προβολής κ. ΝετΖμετ τίν Τζεβχερή είς δηλώσεις πρός συνεργάτην τοϋ ημιεπισήμου Πρα κτορείου Ανατολή, ανεκοίνωσεν ότι αί έκ τουριστικοϋ συναλλά- γματος είσπράΕεις κατά τούς πρώτους έννέα μήνας τοϋ παρελ θόντος έτους 1970 ύπερέδησαν τα 48 έκατ. δολλάρια. Ό κ. ύπουργός καταλήγων προσέθεσεν ότι αί είσπράΕεις έκ τουριστικοϋ συναλλάγματος κατά τό λήΕαν έτος άνεπτύχθησαν ί- κανοποιητικώς οημειώοασαι αϋΕη σιν κατά 8 έκατομμύρια δολλά¬ ρια. Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΛΑ(ΟΛΑΔΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΚΩΝΜΙΣ. - Ως προκύπτει έκ στοιχείων τής αρμοδίας ύπη ρεσίας τού ύπουργείου Γεωργί¬ ας ή έφετεινή έσοδεία έλαιολά· δου είς την Τουρκίαν θά είναι γ- Εαιρετικώς ίκανοποιητική, ιδίως ίίς την περιοχήν Αίγαίου όπου κατ. δολλάρια θά διατεθοϋν διό την έκ νέου χρηματοδότησιν ό λ ών τ (7) ν μέχρι τούδε ίιτό τοΰ Εύ ρωπαϊκοϋ Νομισματικοΰ Ταμε!- ου είς την Τουρκίαν χορηγηθέν των δανείων τα δέ ύπόλοιπόμε να 40 έκατ. δολλάρια διά την εκτέλεσιν έργων προβλεπομένων υπό τοΰ δευτέρου δετοϋς προ- γράμματος οίκονομικής άνορθώσε ως. Η ΤΟΥΡΚΟΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΤΟΥ- ΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΑΓΚΥΡΑ. — Ό ύπουργός Τού ριομοϋ τής Βουλγαρίας κ. Πέτ- κο Θεοδωρώφ, ομιλών πρός τόν έν Σόφια ανταποκριτήν τοϋ ημι¬ επισήμου είδησεογραφικοϋ Πρα κτορείου Ανατολή, άνεφέρθη είς τάς μεταΕύ Τουρκίας καί Βουλ¬ γαρίας τουριστικάς σχέσεις καί έΕεδήλωοε την μεγάλην ευχαρί¬ στησιν πού αίσθάνεται διά τό εν¬ διαφέρον τό οποίον δεικνύει ή τουρκική κυβέρνησις διά την ά- νάπτυΕιν τοϋ τουρισμοϋ είς τα Βαλκάνια. Ό κ. ύπουργός άφοϋ διευκρί νηοεν δτι ή συμφωνία ή όποία θά έΕασφαλση την συνεργασίαν ταύ την θά πραγματοποιηθή είς την διάσκεψιν ή όποία θά συνέλθη τό Συντονισμοΰ κ. Νικ. άπεφαοιοθη όπως ό Αΰτόνομος Στιφιδικό; Όογανισμό; παοα λαιΐιβάνη κ«ΐ σταφιδόκαρπον, πιοο ρλενσεω-ς Κοοινθίας, Α'ιγιαλ.είας καί Μίσσηνία;, ό οποίος κατέστη Ι αή έ,υπορίνκτιμο;, λ.όγω βοοχοπτώ σειον ή ύπερμετρον έμφανίσεο>; ι
χονθράδων ή μ.εγαλοπνςήνων ρα (
γών. Έαίση; θά παοαλ/τμβάνρ- Ι
ται, ανεξαρτήτως π,εφΐοχή; ποοε
ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΑΙαΚΙΝΗΣΙΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΝ
ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
άποίο; κατϊβτη μη εμποοεναιμο;
λογιο ργκ·α™ατ(ΐ)ν εξ
σο,σών ϋψη/.ών θε©μοκ<;ασιήν κα τα τό Θργ>·:;. Διά τα; οντιο παπά- Ι .
διδθιμένας είς τόν ΑΣΑ ποίτότη-
τας μή έιιπορ·ει σίμοι> (τταφίδος,
οί παραγωγοί θά ϊίσπράττοτ.'ν συ
ς 3,70 δραχμάς κατά κ.ι
Ή Διοίκησις τοΰ
Σύλλογον Πειραιώς
πρός τό υπουργείον Συγκοινιονι-
ολ' καιί τάς αρμοδίας άστννομι-
κάς αρχάς τον Πειραιώς, ?γγί·α
φόν, διά τοΰ οποίον ίητ.ϊ την
δ'ΐτιν διαφό^'ΐν σιιγκοΐνων:
ιιέτοιιιν, άνασχ-ετικιον τής
διακινήσεως τών έμπορ
Η; τό »εντρικο)τεηον σηαεΐον
ε;πιικιοαττ> ,".-,-
*· Γ ' πειραικη; αγοοας.
Σ νγκρκ,ρ ιιίν<ι>ς,
άνι,^Γρρτ'ΐι
ίίτι, μρτά Την
/ ΟΛ'
τη; α
λ.?ιι>(^ο^^1ακήν
εις
, την σπίΛολ,ήν των όδων
άναμένεται νά σημειώση ρεκόρ ι προσεχές έτος είς Βουκουρέστι-
έν συγκρίσει πρός τό παρελθόν όν ύπεγράμμισεν ότι παρακολου
Κατά τάς έκ Σμύρνης πληρο 'θεϊται μέ έΕαιρετικόν ενδιαφέρον
φορίας την πρώτην Κυριακήν τοϋ
ταρελθόντος μηνός Δεκεμβριού
ήοχισε η συγκομιδή τών έλαιων
με έορταστικάς έκδηλώσεις αί ο¬
ποίαι ώργανώθησαν είς την πό¬
λιν Άίβαλή.
Είς τάς έκδηλώοεις αύτάς πσ
ρέστη καί ό ύπουργός 'Εμπορί-
ου κ. Γκιουρχάν Τιτρέκ, ό όποϊ
ρς διένειμε διάφορα βραβεϊα εί<. διακριθέντας καλλιεργητάς έλαιώ νων. ΔΑΝΕΙΟΝ 115 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛΑ¬ ΡΙΩΝ ΧΟΡΗΓΕΙ Ο ΟΟΣΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΑΓΚΥΡΑ - Κατά πληροφορί¬ ας παρεχομένας αρμοδίως υπό τοΰ Όργανιομοϋ Οικονομικήν Συνεργασιας καί ΆναπτύΕεως α¬ νεκοινώθη ότι χορηγεϊται παρ' αυτού διά τοϋ Εύρωπαΐκοϋ Νομι- σματικού Ταμείου είς την Τουρ κίαν δάνειον 115 έκατ. δολλαρί ών. Έκ τον δανείον τοΰτΊν 75 έκατ. δολΛάρια θά διατεθοϋν διά Γήν έκ νέου χρηματοδότησιν >
λων τών μέχρι τούδε υπό τοθ
Εύρωπαϊκού Νομισματικοΰ Ταμεί
ου είς την Τουρκίαν δάνειον 115
έκατ. δολλαρίων.
Έκ τού δανείου τούτου 75 *·
καί μετά προσορής ή μεγάλη προσ
πάθεια πού καταδάλλει είς τόν
τομέα τοϋ τουρισμοϋ ή Τουρκία
«ή όποία, είπεν, θά έΕασφαλίση
μεγάλα όφέλη άπό την συνεργα
οίαν τών βαλκανικών χωρών».
Καταλήγων ό κ. θεοδωρώφ
προσέθεσεν ότι τό παρελθόν έτος
έκ τών τουριστών οί όποϊοι άπό
διαφόρους χώρας επεσκέφθησαν
την Βουλγαρίαν, 30.000 τοιούτοι
προωθήθησαν δι' άεροσκαφών καί
διά πλοίων είς την Τουρκίαν.
ΤΡΟΙΙΟΠΟΙΕΙΤΛΙ
Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΛ
ΠΕΡΙ ΣΗΜΑΤΩΝ
| τΓϊΓ/ν ΚαριΐιϊίΓ/άκη, καί την μετα
τόπ σιν τηΰ σταθ·α·οϋ αντοκινήτον
ταξί Από την όδ:Ίν Γοί»νηίθη, ά<τ;' ίνό; μέν δκτχεοαίνρται ή διακί- νη-σι; την έ.απορεν .ιάτοιν είς τα Προχώρει ή δικδικκσία δα την "πτ«· μήκο; τή; άν(οτέοο) όδοΰ έκδοσιν Χομηθρτικοΰ Διατάγματος καταστήιιατα χονδοικής πωλήοε- τό ό.-τοϊον θά τοοπαποιή έν μ έ ότι ('''' "'·' έτέηου Λρ οί έπιχριθΓ'.ιη- τήν υφισταμένην νομοτ>εσ!«·ν π«οί τΜ[ όΛννατοΰν νά ε{>ο<ινν τό ά- ιτημάτιον, επί σκοπώ π^οαΐτητον δ.ά την κίνησιν τι·Λ· κόν μέσον. των «νωτίρίΜ μέτι;ο)ν, .';·»ν αί έπιπτώσπ; είναι λείΐΜΓ0·ρείων εί; την πλατείαν Κ« ρα'εσκάκ,η. Χά αποκατασταθή ό σταθαό; ταϊχί Η; την δδΐ>ν Γούνα?τηγο>ν αίαοκινήτοιν ν.αθη
μι?ρινΛ;, μέχν, ό Έ;.ΐΛαρ·:κό; Σ ύλί,ογο; ζή
τγϊ την (ίμΜον βρ«ιν των πα-
ί,τ.ΐΓκϊλλοιΐίνοη' έ.τιζΓί.ιίΐ'η· δι·~Γ-
1>?ΐίον, διά την άπο'/ΐατάπταοιν τή;
«■όμαλή; διΐίκινήΛΜυ; καί
ω; των άγα&Λν εί; τόν
καί την πόλιν τού Πειραιώς·», τό
σημαντικώτερον έαπορικόν καί 6ι-
οίΐηχανικόν χέντςον τή;
ταχιτέο-ις 5:εκπεοαιώ<ιεως των συναίτων ΰπο'θέ.σεων. Οντο), τό νπονογείον 'Εμπορίου υπέβαλεν ; ;ΐς ί.τονηγΕΪον ΙΙροεδρίας τή; Κν ·το<»«θαΊ δα την όμα.λήν Γΐαπορι- Λ Πλ.ήν Τ(Τιν ό.τ 6ρρνή<3εο>ς σχέδιον Ν. Δ.
'''<ν κιν' ""ν. Λπι,γο.ρΓ«·0η ν ιί ή άθ ιιά- ^'ϊ'· Τ(Τ)ν φορτηγ(7)ν σύτοκινήτων τοΰ οια ^ 3Κΐραλα6ήν καί την παρά Τ έ ρής χ ρ ή άντικ.ατηστάσϊω; τοΰ όίρθοαυ 6 στάθμει>αις, επί τή; όδοΰ Τσαμα
τοι* Α·Ν. 1998)193» π.ερί σΓ,ιιά- ^ϊ Τ
των, ώς ετροποποιήθη διά η ρ
αοθςιον 3 τοΰ Νόμον 3205) β.Γ>», οοσιν τ<Τλ' έΜΐπορΕν,ιιάΓιον γ'ι; τα μ.;τά ρϊσηγΓΤικής εκθέσεως την '<'-'[ϊτ(ι ιιήκο; τή; όΛοΰ Καταπτημα ύ.τον.ργ:ίου Σνντονι«.ι.οϋ καί τοι τ<ι δή λή ΓεΛ'ΐκοΐ' ΛογιστΓ/θΐου τοΰ Κρά- ' τον;. ΊΙ έν λόγω τηοπο.τοίη<τ:ς ΐΓΚ. αΓ|ορά είς τόν πολ).οαλα<κηΓαόν τ<1 νπύ τού ή όργάνωο»; Α- 'Ε,ιΐΛθρικός Σύλλογο;. άνα ο; εί; τα ανωτέρω μέτρα, ; είχον λη- ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΑΓΟΡΩΧ ΕΙΧ ΤΑ ΜΕΓΑ.ΥΑ ΑΣΤ1ΚΑ ΚΕΧΤΡΑ Επισπεύδεται γείον Γεινργία; γαρών είς μίγάλ.α άστι·κά εί; τα όποϊα όιακινοννται τικα.( ποσότητες Σ υγκίκο',.αένΐιχς. πΐραν τή; Ρη λειτοιιογούση; Λαχαναγοοά; των Αθηνών, προωθρϊται τό θέμη τής κατασκΓνη; καί οργανωθή": .ταρομοία; άγορά; εί; Θεββαλο- τχετική προ}ΐιελέτη δ:ά τι'ιλ' λ"- νίκην. "Ηδη, εχει σννταχθή ή χαναγοράν Πατρών. Πρό τή; ά- των ΟΛ' ΤθΓ απιάτοιν των δύο δικαστηοί '|0ή· ?Γτ:Γ: ΰ {.τον,ργείου "Ειιποοίον, τα ^Κ ίπανέ/θη ή ά των όποία έκδικάΐοιιν ύποθΓσπ; στ,'ΐάτων. *Εκ.τι;όίΚ'>πο; τιΰ
.ιουηγείοτ' Έμποοϊου ωρίσθη
; κ. Νικ.
υ- |
0 ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΣ
Χονσ ισ.τα
Γ' ΕΞΛΓΩΓΠ ΙΧΘΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑΝ
'ί-Ίτ τρετ^τί/ι ή Έί~ΐ >γή ρ[;
Ιταλίαν ίχθίιων κοΐ λοιπ·>ν .-'ΐη
ιοντων έν. νοιπιόν ίχθι'ιιιν, άνεν
ν.τ ιχρεοϊσρ(ο; .-τοοσ·ΐγωγή;
ονομικοΰ πιστϋποιητικοΰ. Τουτο έ
νν<'.το.Τι;.ηΓ.> τό υπουργείον 'Εα
.-ιορίιιι· πο')'; τόν Πανελλ.ήνιον
Σίνδ?σμον Έξαγιογέων.
1ΌΤΛΤΑΝΙΝΛΣ
:·* τή;
να; «ντιμετιο.-τίΐοντ-α κι/,τά τίιν δν
νατόν καλύτερον τρόπον υπό τοΰ
•/.ράτου; έντό; τι"
ύγει Ι 1". Τη;
ι0
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΑΟΠΣΗΩΝ
είς γνώσιν των Αξιοί. Διοιχήσβων _να>·
νύμα»ν Έταιρειών «αί Έταιρειών Ι7ερία>ρισμέντ;ς Βύ·
θτίνης ότι δΓ Ληοφάσεως τοϋ κ. Υπονργσύ ΈμηοοΙου
ύη· αριθ. 66378)4126 τής 16)12)66, όημοσιευ-
θείσης είς τό ύπ' αριθ. 960)23-12-66 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμοαν Έταιοει&ν), όρίζβται ότι δίηαν-
τιτι νά συνεχίσιοσι δημοσ·εύουσαι εγκύρως τάς /Γρο-
«κΐήίτεις τών Γεν. Συνελείσεαϊν καί τονς Ίσολογΐ-
σμούς τα»* ΛιΛ τ^ οίκονομικής μας έβ,ηα^ίΛος «ΟΙ-
Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ»,
ώε Ινένετο μ«χβι τούίε διά τής *0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ·
ΚΗΣ» πρό τής 0νγχω**ύσβώς *ης.
τού ποη
σνΜτέρπ)
ϊοντ«ι
γείου
°, <5<Μηκό; στόχΓ; τής πολιτι κης επί τή; σουτλανλ'ο; ?γκειται εί; την Απαγόρευσιν δημ'ονργία; νέον Γΐυτριών. Σνγκ,ίκοιμένω;", ετιτρΓ.-τρται μόνον Αντικατάστασις ((υτειήν αί οποίαι " ι'κΓ' ί'Τον τα πιρό; δάς-η ρΚπι κατάυ.η,λα. 'Επίσης, οί αομόδιοι γρωπόνοι τοΰ ίττνο γείου^ παοέχονν εί; τοΰ; .ι«Οα- γωγώ'; τα; Απαιτοτ·ιιένας όδηγί- (ΐ; διά^ την βελτίίοσιν τίί; ποιύτη τγ; τή; (Τονλ.τανίνας. Πα<κιλλή- λω;, πα.ρέχοντατ χαμηλότοκ« δά¬ νεια εις ίμποοοβιομηχάνον; διά την ΓδοΐΌΛν μ.εγάλων σταφιδεργο στασίων έτησίας δυνα,μικότητος 5.000 τόννοιν καϊ ανω. Τέ?Λ;, ή ,μιρίοχϊι; τή; κατά τό ετο; 1070 — 71 έλαιοπαο«Ύω- γή; εΙ;τήννήσ«ν Κρήτην όφε{ λεται εί; την παρρνιαηοο-οιςίαν των ελ.αιοδένδρ<ϋν. ;, σΐΎεπώς, τών έ'ν τό νπουογεϊον Γεω-ογίη: λ.όγυι ρ'ογων δ;ν δύναται νά ."Τ0°· τος ίδ,ονσεω; παροΐίοίίον λοχανο ^ί; την εξέτασιν τής βκο.-τιαότη- γοοών καί εί; ιιικηότερα άβτιν.ά κέντοα, ώς τα "Ηράκλειον, ή Κα 'κίλκ, ό Βολο; κ/_τ. ύπεοθυνθι πυυοώνως τφ νόΐΛ 1090)1938 Ίβιοκτήτης - Αιεοθυντπς ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΙ Κο-»οι«Ια Νοτυτργον Ββτση 55 Προτστάμενβς Τυπονροοϊΐο1 ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΙ Κυτοικΐο Σποοτάκου 12 ΑΜΦΙΛΛΗ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ·ο •υζ βι' ε—ικβρβεοτβτην ΐιακβυτιΚΓΐν Ιογοοΐαν (Ις ε¬ παρχίαν. Πληροφορίαι είς τό νρβφΒΐα μας. ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ Δ1ΚΗΓΟΡΟΣ Σοχρβτους 61 Τηλ. 647.841 ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικρός χρτ)βιν πβδηλάτβ η ρί*ι «Ις τ* γρ«βεΙχ μβς, *ης 26, ^.239.708.
Άπω .την έποΛοιίαν τής Βορειον Ηπείρου
ΤΡΕινΐΤΤΕΣΙΝΑ
Τού συνεογάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
ι Σννίχεια ί/ προηγούμενον)
Άνά μΧα όιμοιρία ΟΑμιυν, Ίε
ρρμία καί Παναγιωτάκη, ό.ετίθετο
άς τα Τάγιιατα
II
καί
III,
ό δέ
Οΰλαμό; Συνοδείας των 6,0 'Τ-
.τολοχανοΰ Λουμάκη, είχε, την έν
τυλ.ήν νά παρακολουθή τόν άγώ
να των Ταγμάτϋ)ν τού πρώτον κλι
μαχχον έκ των έ.τί τή; Τςτμπε·-
σίνας καθοονσθεισών θέΓεών τον,
«αί νά ονθμίζη τάς 6»λάς τού
αναλόγως των άναγκών
Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ.
Άπό τή; 3^ς μεταμεσονυκτιον
ί·ρας τα Τάγματα καϊ Τμηματα
τσϋ 43ου Σνντάγματο:; ιγκ.ατέ-
λίΐ'ψαν τού; χοίρους καταυλκτμΌΰ
κιρ'ι τό ΰψωμα 1308, καί υπο τό
προστατευτιχόν σκότος τής παγε
θά; νυκτός ΐβάδισαν πρός τάς
βάσει ς ίξο·ρμ>)σεω; των καί τας
βεβει; άναμονή;.
"Λντί τής 5ης &ρας, καιθ<ο-ιί γΘτ) δια νεωτέρας, διαταγή; ώς ωοα έξορμήσρω; ή 5,30 τής 13 ής Φεβρουάριον. Μέ τύ 1)43 Τάγμα, π^ην τού 3ου Λόχον, εο;θασα βντϋς μιάς ίρας είς τάς Οεσει; άναιιονής χαΐ έγκ*ιτέσττ}σα τα τιιή'ΐατα μοιΐ ίίς τα κατάλλ.ηλα σημεϊα, οπόθεν θά ημίν είς θέσιν νά έκτε/.έσο) την αποστολήν μου καλτ.·πτομε.νχ)ς ι,ά. ά.ιό την ,~αρατήιρ·ησιν τής έχβοικ.ης άΕρατθίίας. Παοά τό δριμύτατον ν)Λ)χος καί τόν κάματον, ησθ«.ναμην τοιαύτην ίι,τεοδιέγερσιν έν άναφΐονή ταΰ ά γώνος, ωστε .ταρέμεινα εν τώ ίι .ταίθριο, μέ την προσοχήν έστραμ μένην πίός τα έναντι μου χιονο οχεπή ΰ>ώματα 1426 καί 1.>98,
ί,τύθεν επρόκειτο νά έκσφενδονι-
οσή ή επίθεσις μας.
άπόλιτος
χυρ·ω(Τεώς τού δεν κΐ'τελήψΘη, πολ
Λυι όε βτρ(ΐ.τια)ται, ιδιο>ς -^οι; 7ου
Λόχον ή ίρί&
Λόχον,
ποίος
η ι.τραματίσθι,σαν ή ή.
σώμα
»βΜμοήμαι Ίτα/.ύ άξμ
μι τό Λΐστόλι στο χέρι νά κρατή
ι~να δικό σΐςνατιωτη <Ίλο τον ι~να δικό ^ς ςτη <Ίλο τον λιαμό, .τού ομιος άλλος όικός μας στίκιτιώτης επρολαβε κ-αί τύν σκύ τι·>σε πυροδολ.ώντας τον στό κε-
άλ
φάλι.
»°Ο/.η την ήμέρα τής 13ης Φί
(►ροικιρίου, τμήμαια τού 5ου Λό
χον καί ό 7»ς Λόχος εΐχαν έμ.-
Λλακή σ,τή μάχη πρός το ώχυ-
(ρωμένο Μαριτσαί.
>Πρός τό 6ράδυ τής ϊδΐιας η¬
μέρας, άλ?Λ τμ.)'ιμαΐα
ίϊς την Τρίμπεσίναν. Τίποτε δέν
ί.τΐνόΛιδε την -τρ·οετοΐ|ΐι«.ςομ.ρ·ιην
νά ε"κισπάση (Γονιμωτάτην κ,αται-
γϊ&α. Όιχείλω νά όμολογήσω ο-
τ1 ή θέσις αου ίν τή «ρεδοεία,
κα|τοι τακτικώς ήτο θέσις μεγί-
βτης καί άηοφασιστική'; σημαΛία;
διά τόν άγώνα, μέ είχε λνπήσει
.ιολν, διότι θά επί>οτίμων νά εΰ-
ρίσχωμαι κατά την κρούσιν είς
τό πρώτον κλιμάκιον, αντό
τόοον ΙκανοποιιΡϊ μέ τάς
χον; σνγκινήσρι; τού πάντα, πο-
Άλλά τό γεγονός ότι
ποΰ
γγς
οί ήγήτορες των Ταγμάτων τοΰ
πρώτον κλιμακίον ήσαν Κρήτες,
μέ παρηγόρ ' όπωο ΰν, διότι έ-
ότι ό Διοικητής τού
ιάγιιατο; επιραξε τουτο έζ έ/α-
τηρίυγν καθαρώς, ι)η»χο"λογικών.
Τίγν 5,30' ώραν ήτο αδύνατον
νά συγχφαττίθώ έκ της συγκινή
βραις. Ήτο ή &οα έξ»ρμήσεΌ>ς!
ΆήΟ ^ ^
μοί· χαί, μέ τάς διόπτρ > ς εί ς τα
ά έ
έστράφην .<ςςις δυσμάς Ό εφεδρος Άνθυπολ 7'ΛΪ.ς Πεζ. Χριστοδουλάκης Έ;ιιιαν δ· μ»ΐ{ίτης τοΰ 5ου Λόχον, τ> ο γ,;α
<(ίΐ ώς; εξής τα τής έξ.ορμ.ή<ατος:
«...Με. τό σύνθ»{μα οί στρατιώ
τίς μας έξώρμησαν υπό το φ<Γ»ς τού ψεγγαριοϋ, κοιί σέ λίγο λόγω της μεγάλης κατωφέρεια; τού εδά φους κατρακιιλοΰσαν καθκττοί επί ωοα πολ^,ή, ώς ποΰ έφθασαν «την παρυφή τής "Αφτζας ντί Σόπρα, τί|ν οποίαν κατεϊχον άρικετοί Ί- τίΐλοί. Μέ την τακτοποίηβΊ των τιιημάτ<ον μας έ'γινε ή έπιθβσις «πα τού χορίου, απού ό 5ος Λό χος σι·ντλα6ε 28 στρατιοίτας καί ? άξιωματικούς αΐχμΛλο')τοΐ'ς. »Άρ»ετοΐ Ιταλοί φεύγοντίς έ τ-νθΛτισαν στό ά,τέναντι χωρίο Μα Ι*τσαϊ, καααδιωκόμενοι υπό των «Τοατκοτών μΛς, οί όποίοι καί οννέ/Λύον άοκίτοϋς αιίχμα' ώτονς, ί^ίως τραυματϊας. Τό Μαρίτβαϊ λ·όγω τής Θέσεώς τού καΐ τί)ς ό νούν τόν άντικειμενικό μας σκο- πό, δηλαδή τό ίτψωμα 1178 και 106 αίχμαλώτονς. Τότ* μάλιστα οί στρατιώτες μας ενόμισαν πώς ήσαν αίχμάλωτοι τόσον Ίτα?.ω.ν, δμως μέ μιά εξαιρσι καί μιά φω- νή ϊκομαν τοϋ; Ίταλοΰς να πα- ραδοθοϋγ. >Τήν νύκτα δλα τά τμήιματα
κατέλαβον τοΰ; αντικειμενικόν;
των σκοπόν;. Τύ κρνο τγταν φο
6·ερό, ό άέρας δυνατάς καί οί
στρατιώτε; κατάκαποι. Οί Ιταλοί
τά μεσάννχτα 13 π.ρός 14 Φίβρον
ονρίον ήρχισαν τάς άντεπιθΐσεις
μέ δύναμι Τάγιματος καί Λόχον
πολυβόλων γιά την άνακατάληψι
τοΰ 1178. Δυστυχώς γιά μάς οί
όπλοβομβιίόες δέν σκοΰσαν καί τά
δπλοπιολυιβόλα 1915 δέν λειτονργοΰ
σαν.
»Τή νύκτα τούτη δυο πολυδόλα
δικά μας κατεστράφησαν καί οί
πο,/Λ'βοληταί βρέθηκαν τό προ>ί
σκοτωαένοι.
»Τότ.ε καί ό ηαε στόν μιχ>ό.
»Τήν π-ρωΐαν τής 14ης °ί Ί'Γα·
ιμάς ίξεδίωκον έκ τοΰ ΰψώμα
το; 1178 καί σννελάμβανον αί-
ΕΚΑΗΑΟΣΙΣ ΣΠθνΑλΣΤΟΝ ΤΟΥ
ΖΟΓΡΑΦΕΙΟΥ.. ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΜΟΥΠΟΑΕΟΣ
Ά.τό τόν έξαιρίτικόν Κωνσταν | ρα τής Ίδανικής άγάίτης γιά τούς
τινοτ'.-τολίτην λογοτέχ,νην κ. Φαώδί» | μνηαονβΐ'ομένους διδασκάλους,
να Ήλιάδ δΟ έ
Η ΓΟΗΤΕΙΑ_ΤΟΥ_ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ,, | ΤΑΛΑΝΤΟΝ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΠΙΜΟΡΦΩΙΗ
Α'
η γέχ,νην κ. Φαώδί
να Ήλιάδην, διοικητικιΟΛ' μέλος
τής Ένώσεοις Έλλήνων Λογοτε-
χνΛ)ν ίλάΰο ΐ δύ
χνΛ)ν, ίλάΰο,μΐν
δ^αασιεύο-
«Μιά ίκ.ί>ήλωσ>ι ήθικοϋ
Αοδ, μιά πραγματοποίησι ήιθ·ικής
καταβάλη;, άναγγέλθηκε στήν αϊ-
θουσα τή; Άρχαιολογική; 'Εται-
ρίας στί; 24 Ιανουάριον έ. β. Οί
σπονδασταί, οί φοιτήσαντίς οτό
«Ζο>γι£άφειο> τής Κωνσταντινονπό
λεως, ώργάνωσαν μιά τελετη, είς
μνήμην των διδαξάντων είς τό
τέμενος αΰτό τής Σοφίας, δλων
των άειμνηστων ίκτίνων πού κα-
τέβαλαν μόχθους γιά νά μορφώ-
σουν πολλές γενεές "Ελληνοπαί-
δων.
Όμιληταί οί κ.κ. Άμύντας Κα
λαμαρτζη;, " '
λο; Βασίλει
ος, Μίχας Λέαν&ρος, Μιχαηλίδης
■Ι.τπ., Ροΐ,δης Στυλιανός.
Ή αίθονΐΤχι κατάμεστος άπό κό
σμόν τοΰ πνεύματος καί παλαιούς
καί νέους Ζιογραφιώτες,
λούθτ.σε μ.έ προο·ή^οσ4. ο)μ τα 6
σα είς μνήμην έξιστάρησαν οί ό-
μιληταί, άμιλλώμενοι σέ μιά σνγ-
κινηιτική {«ε^ατομική στάσι, στό
μνημόνιό τοτι ό κα&ενας, στά σννο
τα 6-
Ο κ. Εϋαγγέλου, είναι ?να; εΰ
ΜΑΡ. Κ. ΜΙΧΑΗΛ — ΔΕΔΕ Κοινωνιολόγου
τόν άνθρωπο. Τό οιιμπέρασιια τον
και
ΚΑΙΠΙΑΔ0ΚΙΕΑ ΘΕΜΑΤΑ
Κ ι" δσοι τοΰς έ'ξησαν, αΰτοΰς τούς συν®ίδ«,το; μελετητής πού άναζη-
μεγάλους διδασκάλους, αισθανθή- τά τό πραγμαιτικύ καί την
καν τόν ζωηρό παλμό, σάν την θεια,, ,πίσω άπό τύ φαινό,ιι,ρνο
ταύτησι τής υπάρξεώς των, μέσα τά γεγονός πού πέφτη στήν άντί-
στήν μνήμη καί άπό την μνημη >ηψή μας. Δέν άρκεΐται στίς έο-
ΕΚΕΙΝΩΝ. μηνιίες ^ύ όίνονται στά δυσκο-
ΈπιοάλλετοΛ νά σταθοΰμε καί λα πράγματα καί προσπαθή, ά·
νά προσέξωιοε .τοσέ; άναγγελίιες φοΰ μαζέψει προστκτικά στοιχ-Ί,α
καί ύποσχέισεις γιά την τιμή *°ό? καί γνο>μες, νά τά καηατάΗει όλα
τόν άνθοωπο, εΰαγγελίσθτικε ή έκ στή σωστή τους σει,ςά καί νά κά
δήλοκΛ αυτή. Γιατί, δπως ελέχθη νει τελικά ό ϊδ,ιος μέ τά σνιιπε,ρά
κε, δέν έτιμήθησαν μόνον· διδά- οματά τού, την τοποθετηθή τον
σκαλω. ,μεγάλοι τον Γένους, άλλ' ή θέματός τού καιίυστερα νά δώσει
τιμή άντανακλά, μέ είδικωτέρο μιά απαντήση σΰμφωνη μέ τή δι-
καθορισμό καί στοΰς μαθητάς πού κή τού κρίση.
δέν λησαόνησαν .ιόσα χρεωστούν Στό τελευταίο τού β^σ μέ
σέ καθωρισμένη οφείλη, πρός 'ϋ. τόν τίτλο «Ή γοτ,τεία τοΰ μυσΐη-
κείν01';· υ». καταπιάνεται μέ τρία θέμα-
Καί ή έξωτερίκβνσις, Ιγκνρη τα πολύ σημαντικά, άλντα καί
καί όρθή, ώραία καί πλοΰσια, δ- πού έχονν πλατύτερη σημασία γιά
λων των τΛΛ·αισθημάτων των μα- τή φιλοσοφία τής ζωής καί γιά
θητών πρός τού; μεγάλον; διδα- τόν καθορισμό μιάς πιό ΰπεύθυνης
σκάλονς, είναι μιά 6·ε.&αιωσις δτι στάσης τοΰ άνθρώπου άπέναντι
οί κόποι των διδαξάντων επέτυχον στά προβλήματά τη;,
στό πνευματικό τον; δημιουργή- Ό κ. Εύαγγ*λου, ί>'χει κάνίΐ
μα, στό άντι.κειμενικό άληθινό 6η καί στό 6ιβλίο τού αύτό, την ί-
μιούογημα νέας άνθοωπιά; στόν δια έργασία, χρησιμοποιώντας μέ
έλληνικό χώρο. | πολύ προσοχη καί κριτικό πνεΰμα
τίς γνώσεις τον γιά νά τό γράψει.
' Ετσι,^ πέτνχε νά μάς δώσει άκό
·- μιά φοοά τονλάχιστον ενα ά-
κ. Εΰαγγέλου, είναι πώς ή δο<χ- σττ)ριοποΐηση των έιαωτε.ρυκ.ών και άκάμα σέ μέγιστθ' σι^μείο άγνω¬ στον δι»νάιιε['/ν .-ΐού πετΐ'χαιίνίΐ η π ί 0 τ η, αποτελεί τό μοναδικό δρόμο γιά την £Λ«.τΓλ·εση τής θαυ ματουργικής ίασης. Τό φαινιΐμενο τοΰ νά γίνίεται ενα; άνθρωαϊο·; κα Χά, άπό άρρώστεια μάλαστα άνια- τη άπό την ρπιστήμη, είναι ίίιτοτέ λεσμα των Γόιοιν των Ανθρωπίνονν δυνάμεων, κ,ατόρθϊυιμα τού ίδι-ου τοΰ άνθρ'ώπου. Αΰτό είναι καί τό σιιμ,τέρασιμα τή; έπιστ»';αη;, .τού αδυνατεί νά άποδεχτεΐ κάτι. ποΰ δέν ?χει ή ϊ&ια. ύεβαιώβει.. Έ5ώ, 'ό είναι κοά οί ά καί έδώ πώ; ό έπιστη- μονικός σκεπτικισμός, οέν βρίσκε- ται &εμελιωμένος σέ βάση μέ τά σωστά μέτρα. 'Τπερβάλλει καί ξε περνό άπό μόνη της ϊΛοτήιμη την Ιδία της· την άντικειμεΛ'ΐκοτητα: Βεβαίως εχε-ι διαοτιστιο&εϊ .- ι πως οί ΦΛΙΛΩΧ ΗΛΙΑΔΗΣ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΗΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοϋ συνεργάτου μας χ. ΙΟΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΒ (Συνέχεια έκ πραηγονμένον) ιτων παθών δντι δικαιοτάτω, καΐ ΕΡΜΗΝΕΙΑ Άφθϋ λοιπόν έ·κπαιδίνθηκε άρ κετά έκεΐ, καί όέν ήθΐλιε νά τοΰ διαφύγη όντε 'ένα άπό τά καλά, γατικάτητα άπό την μελισσα, ή ό ν ^ οΰτε καί νά ΰστερήση στήν έει !,.ΐ .._ι.
δ μή παβεΐν ή ζημία τοίς γε νούν
•έχουσι.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Άπ' «δω πήγε στό Βυζάντιο,
πόλι τής Άνατο
τα πιο χριιοχμα, ηλνθεν εδα> στην ι
τιή'/Λ των Κ.αι/*"ηί'......■'■ ' ' ~ '
μετάσχη στά
αυτή την πόλι
νά
---*- καί φι/^σο
^ χρανΜ(0 διάστχ)
ττ>ς.
την ξα-
γ η ξα
το; 1178 καί σΐΛΐελάμβανον αί- κουστή καί δική μόν, έπει-δή καί
χμάλωτο τον Τσονμπελη. Δι>ό τής δικής ιμου πβιιόειία; βΐνα* κα
,ΤΛλυ6όλα τοΰ 3ον Λόχον καβήλ<ο θηγήτρια καί δασκά>Λ' σ' αντή
ναν τού; Ιταλού; στήν κοιονφή ττεγ· μητρόπολι των λόγων μάλ-
τοΰ ΰι)>ώματος, καί τή έ.τιμδάσει λον, παρά ,τών πόλιεων ποϋ δ€σπό
τοϋ Διοι.κηταΰ τον 3ον Λόχον Λο ξει καί διαφεντεύει, την όποιαν,
χαγοΰ Πεδιαδίτη καί ΰστείχι άπό εάν θά στεΛή<τη κανε'ι; άπό την τρ,είς δικέ; μας άντε.τιιθέσει;, καί όνναμι των λόγων, θ' αφαιρέση τή βοηθεία τού .-α'ρο·6θιλικοϋ, οί , τό πιό πολύτιιιπ ττηί· ζ·"· "~; *·· Ίταλ.οί έ,ξεδιώχθησαν έκ τοΰ υ- τελώς δικό της. ψώματος, δπον άφησαν πάρα πολ λεις χαίίθονται λαυς τοαημιατίας καί νεκροΰς δι- έν πό λους των. ΧΤΧΕΧΤΖΕΤΑΙ ΛΡΟΜΟ ΜΟΤ ΔΡΟΜΟ ΜΟΤ... μέ χΰτητα καί τα- κίτή ποσότητα μ .ώχμα- | τα πα^.τ,ά πού <χναφίΤ0υν
Σουρας ΤριαΛταβρνλ- ι , .
μου φΐλ'ης ίόυράς Τριανταφνλ-
λου Άττίκ.
ΤΗ,ρβες στό δοώιιο μου μιά μερά
καί μον'δακϊες τόση χαρά
μοΰδειξες τόση καλωσύνη
κι' ήσουνα τόσο εύγενικιά,
δμως έβιάσιτηκες ν ά φύγης
νά πάς έκε,ϊ... πολύ ι|ηψλά!
Στή σύντομή μας
μέ δίδαξες πάρα
ϋπομονή καί καρτε<3ία καϊ πίστη βτά ί&ανικά. "II σιωπη σο^ι ήταν εθγλωττη, τό βλέμιια Ιλΐγε πολλά. ΤΗταν γλΐ'κειά η σνντροφιά σου καί πιό γλνκειά ήταΛ- ή θοριά. Κι' ή καλίικτννη τή; ^τ-χής σου καθρεφτιζοταν στή ματιά. "Ας είναι έλαφρο τό χώμα ποΰ σκέπασε τέτοια καρδιά, ποδταν γεμάτη άπό στιμπόνοια πούταν γεμάτη άνθριοπιά. Ζ. Κ. ΕΘΝΙΚΗ ΛΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΦΑΛΣΤΑΦ μοναόικός μελοδραματικός για άθάνατ, ΐ'Ολύμπια», παρουσίαν ε φοοά —ην 'Ελλάδα, τον ου Ίταλ,οϋ μουσονιργον "Ι Βέρντι. αύτί> λι·ρική κιο-
.τού -τΓρ<ΐ7.αμ(>άνει £ξη εΐκό
σέ δγκο. Άλ'/Μ οί λοιποί έκτ-ελε-
στές Α. Πανταζηνάκος, Ν. Ντον
φίΐξιάύης, Χ. Παπαχ,ρηστος, η
Μορφθνιοΰ, ή Γτολάντα ντί Τάσ-
σο καί σέ πρώτη έμφάνιση ή Χά
πόσο άγαπητός ήταν στοΰς δασκά
λους, τούς όποίους π.ροσπαθοΰσ«
ν ά φθάση στί; γνώσει;, καί πό
σο στοΰς συνομτΐιλικούς τού, τοΰς
όποίους ξεπερνοΰσε σ' δλα τά
ααθήματα· πόση δόξα 8δχία τής πα-
Βργα
Κυοάθίς τοΰ Οί>ιν-
«ω
κατά τού; μοι»σ»κολόγου;,
οιιρνημα τής μελοδραματι-
» τβχνη ·ί| ά
»
[ ξ χ
<>α Σαΰ6ινοποιί>Λον, ήταν οε φόρ- , καί μεγέθει ορνσεως. 'Εντΐΰιθεν έ
μα έΕαιρετική καί έΛρανματοΛΐοί- | π'ι τό των λόγων εδαφος τάς Ά-
τχταν μιά ενθυμη καί έντυπ:ι>σιακή θήνας υπό τοϋ θεοϋ πέμΛεται,
ι καί της καλής περί την παίδευσιν
άπ.λη<ττίας. Αθήνας, τά; χρυσάς ό'ντω; έμοί, καί των καλών προ ξένον; είπεο τινι. 'Εκεϊναι γάρ μοί · τόν άΎδραν τούτον έγνώρι- σαν τελεοιτΕροΛ', ουδέ πρίν άγνο ονμενον, καί λόγοΐ'ς έ.τιξηιτών εύ δαιμονίαν έκομισάμην. Καί τρό¬ πον έτερον ταύτό πέπονθα τφ Σαούλ. "Ος τάς δνιους τον πα¬ τρός έπιζητών, βασιλείαν εϋρατο, ' ρΐ7.αμ(>άνει £ξη εΐκό | Στήν άρτια έΛΐτιχία τής πα
*> Χίΐμενο τοΰ Ίταλ.οΰ στιχοιιρ- ' ραστάσεως σννετέλεσαν καί ή όρ
■«μ Αρρίγκο Μπόΐτο, πα.ριμενη ά- Ι χι>στρα τή; Λνρική; Σκητνής μέ
Ο γυ ^αιΕπτΚ?ιακά Βργα: —ι ό>ρχιμοι.·σι.κο τόν δεξιοτέχνη Άν-
δρεα Παρίδη, πού εδωσε σνντονι
ς ί | ρα αρίδη, πού εδωσε σνντονι
Χαι Ε-ρρί-Λου τοϋ Δ'— θ·εω σμό καΐ ένόττ,τα μεταξύ των μονο
κά ύ δών και τής άρχήιστρας.Έπί,σηςή
ΐναριμονκΓμένη χοριι>δια μέ μονΐιμο
μ μ
πααά—αση ποΰ εί διευθυντή τόν Μιχάλη Βούρτση,
>*.αθώς καί οί
^ελΙλ -ι "ια·ϋΐυν Μ·8 ο^η ' κασως και οί «τκηνογραφΐες και ,τα
ΜΗα τού Σπύρου Εύαγγίλατου κοστούμ'α πού φιλοτέχνησε ό πιε
.. ·Ε. "»ωντά.ηα καί κινήση. Ήταν Ι πει.οαιαε·νοΓ καλλι-τέγνηΓ ΓιΑννηΓ
Μάς
ή
ις Ιταλός βαιρντο
Σκάλα; τοΰ
Ταντέι, έν-
τόν χαραχτηρι.
τού Σέρ Τζών Φάλ-
ν ή κύρια
««γον.Εΐχε συναρααστι
ΟΙ έκττ.ράσεις τού, οί
:ου ρρ
οαοΰ
Γζ "«^ τί>» Βί-Ο'νης »α
αι ννοιιω*ος. ποΰ ύπεδυθη
ν "^ (Ρ«νητικά τον
η στνθλτή καί γλυ
τον. Μ
δέν
στόν ρόλο τού
ή
Σ τεφανέλλης·
Χαρ. Πετρόπουλος
ΗΕΝΤΙΟΥΜ
ΕΛΕΝΗ ΚΙΚΙΔΟΤ
ΤΗ Σ ΕΤΑΙΡΙΑ Σ ΨΤΧΙΚΩΝ
ΕΡΕΥΝΩΝ
ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΤίΙΛΕΠΑΘΕΙΑ Σ
ΜΑΚΡΑΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ
Μετσόβου 25 Α' δροφος
(Στάσις Μουσείον)
9 - 1 π-μ· — 6-9 μ.μ.
ΤΗΛ. 810-975 — 839 766
ή φωνή τον Ι Τηλ. 6Ι5-Μ7
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Δέχεται Βηλαρά 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 καΐ 4 - 8
μεί'ζον τού εργου τό πάιίΐργον έμ
ποοευσάμε νο ς.
Τό μέν δή μέχρι τούτων είίδρο
μος ημίν ό λόγος, καί διά λείας
τής όδοΰ φέρ<ον, καί δγαν εύπό ρου καί βασιλικής ό'ντως, των τοϋ άνδρός έγκωμίίον. Τό δ' εντέυθεν ούκ οίδ' δ,τι τώ λόγφ χρήσωμαι, καί ποϊ τράπωμαι, εχει γάρ η καί πρόσαντες ημίν ό λόγος. Πό θώ γάρ ενταύθα τοΰ λόγου γενό μενος, καί τοΰ καιρόν τούτου λα βόμιενος καί των κατ' εμαυτόν τι προσθίΐναι τοίς «ίρημένοις, καΐ μικρόν τι προσδιατρίψαι τψ διη- γήιαατι. "Οθεν τε καί δπως η¬ μίν κΛν τινος τής άρχής συνέστη τό τής φιλιίας, εΓτ' ούν σνμπνοί- ας καί <ϋυμφυιας, εί χρή προσ«ι πεΐν οίκεώτ&ρον. Φιλίϊ γάρ οΰτε δψις ραδίως άναχοιρείν των τερ^ πνών θεαμάτο>ν, κάν άφέλκη ττς
βία, πρός αντά πάλιν
οΰτε λόγος των ήιδίστων
μάτων. Δέδοικα δέ τό φορτικόν
τής έγχει.ρήσ·εως' πειράσομαι μέν
ούν μετρίως τούτο ποΐίϊν. 'Άν δ'
δρα τι καί βιαζώμεθα υπό τοΰ
πόθον, θΛτγγνώμη τώ πάθβι, πάν
ίρω πως νά χρηβιμοποιήσω τόν λό
γο καΐ -τού νά οιτ-ραφ<δ, γιατί νά ποία άνηψοριά μοΰ παρονσαάζίΐ. Τώρα .τού εφθασα σ' αντό τό ση μεϊο τοΰ λόγον καί βρήκα την ίΰκαιρία, θέλω νά προσθέσίθ στά δσα εΐπα κ.αί νάτι γιά τόν έαυ- τύ μόν, καί νά άσχοληθώ λιγάκι μέ τό διηγημα. Νά σάς διηγη- θώ άπό πον, .τως, καί άπό ποία αίτία άρχική σΐ'στάθηκ* ή φιλία μας, ή καλύτίερα εάν Λρέπει νά την όνοιμάστΰμ,ε, ή σνμπνοια καί ι', σιιιιο;ν·ία μας. Γιατί όντε τό μάτι άποχωρίζεται ενκολα άπό τά τερ πνά θεαματα, καί εάν τό τραβήΥ ξη χανεί; μέ την βία, πάλι πρός τ-ά εκεϊ θά φέρεται, Οντε καί ό λόγο; άπό τά εύχάιριστα διηγήτ ιιατα. Φο&οΐιμαι άκόαη μι'νκος σάς γίνω φορΐτικός μέ τό έγχείρη μά κου, θά πρσαπαθήσω αμχο; νά τό κάμω ίλαφρότερο. Καί εάν τυχόν θά παρασυρ·θονμε ά,ιό την δύναμι τής σφο·δράς έπιθιαίας νά μέ συγχοερέσητε γιά τό πάθος, έ Λεώή ολ' δλα τά πάθη, είναι τό δικαιότοτο, καί θά ήταν ξημιά γ<ά τούς μυαλωμένους άνβσώποι·ς εάν δέν πάθαιναν κάΤι παρόμοιο. Σ ΧΟΛΙΑ 1. «καί γάρ ττΐ'δοκίμει σοφιστών τε καί ψιλοσόφων τοίς τελίΐοτά- τοις>. ΜεταΕύ αυτών ήταν καί ό
διάσημος ρητορας καί σοψιστής
τής έιτοχης έκίίνης Λιβάννος,
σιτόν όποΐο μαθήτενσ* ό Βασίλει
ος καί σννδέθηκε άιργότερα μέ
φιλυία. Τόσο; μεγάλος ήταν ό
θανμασιμύς ποΰ ε'τφεφε ό Λιβάνι
ος πρός τόν Βασίλΐΐο, ωο>τ« σέ
μιά έπιστολή τού πρός τόν Γδιο
γράφη τά εξής: «"Αν αύτά ποΰ
γραφείς προέρχονται Λπό άκατέρ
γαστη γλώσσα, τί θά γινόσουν αν
την άκύνιζες λιγάκι; άλ.λά τύ
ρτόμα σου είναι άφθονη αηγή
λόγων, Λ>Λυσιιώτερη καί άπό τά
τρεχούμενα νερά' σ' έμένα δέ, έ
άν δέν ποτίζωμαι κάθε μερά, μέ-
νει ή σιωπή». 'Επίσης σ' Λλλη έ-
Λκηολή τού γράφε»: «Ιδού σοΰ
στέλνο; τόν λώνο, πε^χυμένο μέ
λύ ίδώ
πάλντα κατατοπιστικό κείμενο, γιά
τά τΐρία θέίματα τόσο «νδιαφέρον-
τα. θά περιορκΐτοΰμε όμο)ς μέχρις
£δώ στοΰς έπαίνους καί τίς έαα-
δοκιμ«σίες γιά την έργασία τον κ.
Εύαγγέλον. γιατί είναι φανεοό,
πώς έξετάζοντας δλα αύτά τά θ«
ματα ό κ- Εΰαγγίλου εχει άπολν
τα προ<τεται·ρισϊτ-εϊ καί άφομοιωσει την «λογική>, άκάμα καλυτέρα!
την «δύσπιστη» άποψη καί στάση
άπέναντ: στά θέματα αύτά. Αΰ¬
τό βεβαίως, «Ιναι κάτι τό όποΐο
άσφαλώ; ΐϋΐαγορεΰπ τό κοινά νο-
οΰμενο καθήκον τοΰ έΛΐστημονα.
Ό επιστήμονας δέν μπορεί νά δε-
χτεί τίτοτε, δσο δέν τίνα1 άποδε
δειγμένο κι' δσο τό «έργαστηριο»
καί ή ερευνα, δέν μποροΰν νά ά-
ποδειχτεϊ σάν σο>στό. Δέν νομί-
οϊμ. τά πλατή τής Γής καί βέ δ-
λες τίς έ,ποχές, π.!στη εχει σάν
άιπατέ.λίσμα την κινητοπ.οίηση των
άδρανοΰντίον δυνάμεο,ιν τοΐ άνθρώ
που. Είναι- δμω·ς καί 6έ6αιο, πώς
αύτό δέν σνμβαίνει πάντοτε, ουτ«
άκόμα πώς «ίνα1 άπαραίτητο στοι
χεϊο - κίνητρο τον θαύμαιτος. 'Τ-
πάρχει πλ-ήθος άχο άρρώστολ«ς,
ποϋ καί οί ίδιοι καί τό ά'μεοο περι
όάλλον τους, πίστευαν άπόλντα
στήν θατιματοιιργική βερα.τΓΐτική
έπέμβαση των θειων ή έν ,-ΐάση
περιπτώσει των ΰπερφνσικών δυ-
νάμεων, καί ·δμο>ς δέν έγιναν πο-
τέ καλά. Πολλοί μάλιστα άπό τού;
αρρώστου; αυτού; η τό πεοι6άΙλ-
ή
λον ΤΟΊ'Γ
σέ
Οω πώς μπορεϊ κανείς νά μή δι-
καιώσΐΐ, τόν κ. Εύαγγέλον ά^χικά
γ<ά την υοβέτηση αυτής τής στά # οης, μιά καί ό ϊδιος εΤναι, ενας ι καλός έπισΐτήμονας, Ενας γιατρός, ' μά^Λστα, πού ϊχει καλή γνώση τοΰ άνθρώπου καί των φμ τού άπό πολλές πλευρές. "Άς μάς ΐπιτραντεϊ δμως νά ποΰιμε, πώς πά ρα πολύ συχνά δέν .είναι κάν έιπι στημονικό νά άντιμετωπίξωνται τά μεγάλα θίματα μέ τόση 1χρη τα (ύπογραμμίζονμε τή λίξη ψυ- χρότητα καί την «χντιδιαατέλλον- με άπό την ψνχρα«μΐα). "Εάν οί μεγάλοι ε.τκττήιμονες εφτασαν τό¬ σο ψηλά, άν τό σνμπαν έρχεται πιό κοντά στή Γή, αν τό άρατό καί τό άάρατο αμίγοΐ'ν πραγματη- κά καί σέ ένα σημεϊο τόσο ϊδεατό, πού δέν φανταζόμαστε ποτέ, εί¬ ναι, γιατί τό παπο; γενν
κά μόνο μέ τή διαΐσθησή τον, ή
ελλαμ-ψη, ίκ.εϊνο πού άνέ<τνρί»ει κ.α>υά κάτι παοομοιο,
δν κρίνει κανείς τό λεχθέν άπό
τόν Οί'γκώ καί ποΰ σηαειώνει στό
βιβλί'ο τού «Τό «χπροσδόκητο είναι
ή προσδοκία τή; έ«τΛσττρης».
'Ωστόσο, οττό τρλικό τον στ ιιπί-
ρασμα σέ δ,τι άφοκ>ά στό ποώτο
θέμα πού εξετάζει στή «Γοη-ΓΓίίΐ
τοΰ Μυστήριον» (Τό θαΰμα σάν
ςραινόμενο θεααπείας διά τής Πίτ-
στεως), κατοιλήγπ σέ μιά πάρα
πολ.ύ «θετ«κή» άποψη, ή όπθία
καί άποκλείει ξεκάθαιβ<α, την στήμα ά.~ο
τό ύπερπέραν, τό άτοϊο ήλθε μέ
τ»)ν μορφήν όνείρου ή άλλης έ-
πικοιν(ονίας λίγο παλύ
κ.ής ίκρής. πράγμα πού ...-------
πώς ή πίστη αυτή, ήταν πάρα πο-
λΰ ένισχΐ'μένη.
"Αλ>-ατε πάλι, συμβαίνει τό άν
τίθετο: Νά μην ΰπαρχει αί«τή ί]
ΛΪστη, όπωσδηποτε νά μην είναι
σιινειδητο.ιβιημένη, ?στω καΐ αν
ήτάρχει μέσα στίς άδρανεΐς έκτά
σεις τοϋ ίντοσυνρίδητοα', όπότε χαί
δέν ιμποιρεϊ νά γίνει καινένας λόγος
γιά τό δΓμιουργικό τη; ρόλο. ' Γ-
πάρχΐΐ δμως καί ή περίπτωση, σι·γ
γενική μέ δσα εϊπαμρ, νά λειτουο
γή,σΐΐ μετά την θανματουργική Γ-
αση ή πίσίτη, νά γίνη ετσι μιά με
γάλη δύναμη γιά τόν άλλοτε άρ-
θοστο καί τό περιβάλλον τοι< καί δταν παροι»σιαστΐί δεΰτεοη περί- πτωση στόν ίδιο κύκλο πριοσώπα^', ή τεραστία αυτή δύναιΐΑη, ή άπο- κττ1μ^νη άπό την Εδία την έρπειρία, νά άδιςανησει. ή νά μή φέρει καιθόλου άτοτελέυμα τα. Αύτά είναι γεγονότα τά δποΐα σΐ'μβαίνοΐ'ν πολύ σνχνά καί δήποτε, όέν ένισχύονν την πώς γιά νά π.ραγ,ματοποιηθεϊ μιά θαυματονργι,κή Ιαση είναι πάντοτε άπαραίτητη ή πίστη, οΰτε καί δ¬ ταν υπάρχη ή πίστη ε'χονμε τά 20ην Ίανουαρίου οτην Λίθονσι. Κωστή ΙΙαλα,αά — Κέντρον Σπυι ύών ΔολΛανίτΓΐ — άπό τόν διακε χοιμιιε'νον Λυγοτέχνην καί Διοικη τικόν Μίλ.ος τή; 'Ενώσεοε; 'Ελ- λήνο>ν Λογοτεχνίδν κ. Φαίδο>να
Ήλιάδη, ενα παιδί τή; Κωνσταν
τινούπολής μας πού την κάνει ύ-
περήφανη με την πίνευματική τού
άξία. Ό κ. «Ικχίδον Ήλιάόης βρα
6εί'θηκε πέρυσι τόν Φε6ηονάοιο
γιά την λογοτεχνικήν τού 6ο·ϋΐστη
ριοτηι.α μαζι μέ άλλοι·ς 58 σνμ-
παΤριώτε; τού. Τύ θέ,μα τοΰ έξαι
ρ·ετικοΰ όμιλητοΰ ήταν ΤΑΛΑΝ¬
ΤΟΝ, ΠΑΙΔΕΙΑ καί ΕΙΙΙΜΟΡ
ΦΩΣΗ. "Ενα Οέμα πολύ δυσχο-
λο γιά έναν άλλ.ον μά πού ό ό,ω-
λητή; τό ανέπτυξε μέ την εύφρΛ
όειαν πού τόν διακρίνη. Ή αί-
Ρουσα κατάμεστη, ώς συνήθως είς
τάς διαλέξεις τοΰ όμιλητοϋ καΐ
η όμιλία τού είς έπΐτεδον ανωτέ¬
ρας .-τνρυματικότητος. Καί δίι»
κατωτέρω μικρή περίληψι των ο.
σο>ν ό έξαιηετικό; αύΐός όμιληΐής
ανέπτυξε:
«Ό όμιλητής προσκά>.εσε ποω-
τα -τούς λογοτέχΛας, φΐλ.οσοφοΰν
τας κ.αί έπιστήμοννχς τη; ΙΙατρί
δος μας νά καταπιαστοΰν μέ τά
προΰλήματα πού σήιμερα περισΐΐό
τερον αλλων έποχών, έγγίζοιιν
την άνθρο>πιά πού χωρίς αυτήν
κινδΐ"νιύει, άν μή νά έξαφανισθή
τής Σννεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
ρηθί, ή παΤςίδα τον καί ή άνθρ ο
ποτης, νέα έπιτεύγαατα. 'Επίοτ'ς
ί'χει ΰποχρέίυσι το τάλαντον νά
μή κλ.εισθή έγο>κεντρικά στόν έ
αντι'ι τοΐ', άλλ^ά τό χάρι-σιμΛ που
κληοοδοτησαν 14 γενρές
νά τύ αποδώση μέ έν. . Γ._ _.
τργα στήν άν&ροιπότητα. Καί μέ
όια<>κή νέα. Γιαπ τύ τάλαντον
ν' άγνοήση τά παλ.ηά
ήη α.ηά πρέ
πει νά δώση κάτι αντοτελώς νε-
ώτιοί/ν. Τό τά)-αντον δέν ίΤναι
σημμόρ<ΓΛ)σις, ε^Ιναι μρΐαιμόρφίι* πς. Πρέπρι νά' ζή πάντοτε «Νί- Λή αν ζή Λνγήν>.. Άδιαη'ορεϊ τό
δ* ιδ
ηρ τ τα/ναν
τον δι* οιανδήποτε συμπίεσιν κριτι
κή; ή (ίιο/ογικής. "Ο/λ τά μέγα
λα τάλαντα, δταν πρωτο·εμφανίσθη
λάν, ύπέστησαν εχθρικήν ίιπιοδο-
χι'ΐν. "Εμειναν αμιος στήν άθανα
σία. Τοΰς διώκτας τιον, ουδείς
.νΘιιιι,είται. Κριτής των ταλέντ(ον
είναι ό Χρόνος καί, ή έποχή, τ«)ΐν
ί> «πιάτσα» δπως λέγεται είς θε.
οτρικόν δρον. Τό τά/Λντον ένίοτί
χάνεται, άν άπασχολείται σέ το-
μεϊς &ει>τε.«εΰοντα;.
Άσχολρϊται περαιτέρω εί; τό
θέιμα ό όμιλητή; μέ την ψυχολο-
γία τοΰ ταλ^έντου καί άκόμη άνα
(^έρει τσιτάτα άπό τόν Νίτσε,
Στάνδαλ, "Ε(ιιερσο·ν καί ιδίως ά-
τό τοΰς Μπέρξον καί Φρόϊντ,
ει^ρίας άαύ την σύλλ.ηψιν καί
ίπόδοσιν των ααραιθτάσεων άπό
ό τάλαντον, έπεξεργασμένες μνή
θε τί πού λίγ>εται άπάκτΓ^μα προ¬
οδον πνειιματικής τοΰ άνθριοπίνου
τελείως ή Ζωή, ασφαλώς <>μως , μ"» άποδιδόμενε; ϊίς νέας μορ
κινδυνενει ή "Τποιρξις, δη>-α.δή κά | φάς μεΓαμορφϋ^μένες ά,-τό τίς ά-
γιοΛΐίες τού ταλάντοΐ'. Άκόμη μί
αν άνάπτυΕιν τή; θεωρίας πρ,ε-
κάνσιους δηλαύή τοΰ προσυνειδη
τοΰ - ύποσυνειδητοϋ, προσννΐΐδη-
τοϋ — καί συνειδητοϋ.
'Εξετάξει κατόπιν τά; τρείς
σχολάς: Ιον δτι κινητρον είναι το
ώφελιμιστικάν, ύ οΰτιλιταρίσμονς
ή η σκοπιμότης. 2ον δτι είναι το
θρησκεντικόν σι·ν(αο·θηιια. 3ον υ
χ; είναι ό αΰτοβκοπός τής τέ-
χνης. ή ελευθέρα τέχνη τό «άρ
γβνους.
Γιατί, ό μέν οίκονομοτΓχνικός
[πολιτισμός, ή Σιβιλιζασις, άνε-
πτύχθηκε τερατίοδώς κατά τά 200
τελευταία χ.ρόνια, ένώ ό ήθικός
πολιτισμός ή ΚΟΤΛΤΟΤΡ είναι
βτκλα6ωμέλ"ος άκάμη εί; τάς αρ¬
χάς τής ΐποχή; πρό τής Γαλλι¬
κής έπαναστάσεως. Τά 97% των
όνακαλνψεΜν και
στήν Ίσΐορία, Λιαι έπιτενγΜατα
τού 19ον καί 20ου αίώνων.
Αυτή η καρκινική διόγκοΚΓΐς
! χ<·>θί; ανάλογον πρόοδον τοΰ αί
Ι σθηματικοΰ βίου των άνθρωπον,
νΤροκαλεί δέος.
λΰ
ιάποτελεΌϋΐατα τής θατιματονργι-
κής ίαση;. Καί τουτο μέ τή σειρά
τού σημαίνει, ποΰ ή θαυματουργι-
κ-ή Γαση, δέν είναι κάτι πού
ρεΐ νά τό ενΐιτνχει ό
όντε μόνο; τού σάν άτομα,
καί (ΐτμπράττοντας μ έ τοΰς συναν
Ρρωπους. Κάτι αλλο πρέπει νά
σιιμβαίνει. Κάποια αλλη δύναμη
νά παρεμβαίνετ, γιά νά εχουμε τά
άποτΓλέσιιατα τοΰ θαΐιμαηος. Α¬
σφαλώς δ Εδιος ό δνθιριωπος βοη-
θάΐΐ μέ τΐ)ν δραστηριοποίηση των
δυνάμεο'ιν τού κατά των ψυχικών
καί των πνενματικών. Οΰτε καί άμ
Λ - - - -
άκόμη πό
στενή άνπ'ληψιν περί ήθικης
καί δέ' ϋχο'ΐεν ΧριστιαΛΐκήν ή^1
κην. Ό άφανισμύς τής ΑΡΕΤΗΣ
μέ την άοχαύαν "Ελληνικήν ?ν-
ν·οιαν θά φέρη τόν άφανισιμόν καί
τοϋ οίκυνομοτεχνικοΰ πολιτισμοϋ.
Οί πολιτισμόν δημιοι<ργοΰνται ά¬ πό αοϋς ίδιοφνεϊς, τά τάλαντα. Αύτά λαιπόν πρέπει νά άνακαλύ- Λτωνται άπό εί&ικάς 'Επιτροπάς Ά νά προστατρνωνται γιά νά ά ναδειχθονν. Αυτή είναι η εύθννη τής Κοινωνίας, "Εχει δμως καί τό τάλ.αντον πολλάς τνθΰνας, νά μορφίΰθή, γιά νά μπορέση νά α¬ ποδώση χάρις είς την εξάσκησιν. πούρ λ' άρ σιιαπεράσματα Παραδέχεται τά τή; με·θοδολογίας τής Ίστορί«.ς, δτι δηλαδή ή τώρα μάχη των τοιών αυτών Σχο λών προαπάθησε μέ σοφίσματα νά λΰ ίνα ι)>ευδοπρό6ληιΐι<α. Καί άναλύοντας ά,τοδεικννει δτι τά κί νητρα κίχΐ τά τρία δέν εΤναι αύ τοτιελη, άλλά στιμπλέκονται καί άλ.ληλοσι·μπληροννται. "Οπως έπί- σης άλ.ληλοβοηθοϋνται ό τεχνικόν κονομικό; καί ό πνειιαατοηθικό; πολιτισμός. Περαίνων καί άνα<ρερό|μενος ίίς τόν 'Ελληνολάτρην Νιτσε, ότναφέ ρει την αγάπην των 'Ελληνων διά την ΜΟΡΦΗΝ, την ποικι,λίαν των μορφών των πνενματικών έργων τ(ον, τόν άτελιείωτο πλοΰτο των άντιιθέτων Σχολών καί την άγαθό τηιτα μέ την όποιαν ό "Ελλνη'ν πό λίτης καλοεδέχετο πά>ν τό νέον
Αΰτό λέγεται παι.δεμός, λέγεται , χω,ρίς δέσμευσιν. Μόνο στήν 'Ελ-
παιδίία. "Εχει περαιτεριο εΐί^ί<νην 'άδα ΰπήρχε σχετική αύτοτελεια νά παοακο>Λυθή, νά ζή, τίς τελ.ευ Ι τΓ>ς πνρΛΐαατική; π«.ραγ<ογης. Γι' ταίες στιγμέ; τού αιώνος τού, νά έμπλοντίζεται μέ νέας μορφάς τής ζωης. Ή εΛ'ημέρωσι; καί ή πρόσ ληι)»ις των νέων μορφών τοΰ έπι^ σττ;τοΰ, λέ-γεται έπιιμόρφωσις. Καΐ άλλι; εύθύνη ποΰ ?χ ι ι ό τάΚν- εΤναι νά μί) «ίί αν ττλόγα ποΰ λέγεται δ · ιιόν ν, κατ«στρέ<ροντας την νγεία τού με καταχρήσεις. 'Άν πεθάνη γ(?η,γορ<; τό .τνενμα τοΰ ταλ.άντου θά σ € τΓ>ς πνεΐ'ΐι·
αΰτό καί ή τόσον ταχεΐα καί μβ
γάλη ε'ξελικτική πορεία. Αΰτό πού
μί βαθυστόχαιττη λε'ξι ώνόμασαν
ΠΡΟ - ΟΛΟΝ. Την 'Ελλάδα πά
λιν, μίαν ημέραν, ελπίζομεν χά¬
ρις εί; τά Ι'ργα των νέον 'Ελλή
νιον νά την ξαναλατρεΰση ό Κό
σμο;, ϋπιας οί Καθολικοί τοΰς Ά
γίονς. Είθε.»
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
ΜΙΑ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ ΣΤΟ ΜΗΝΑ ΠΟΤ ΠΕΡΑΣΕ
Δ ΕΞΙΩΣΕ ΙΣ
όπως την εχει.
ί -νεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΪ
ή επι-
ρ ή π
στημη. Απλώς, δεν ικανοποΐίϊ τό
σΐ'μπέρασμα πώς ή
είναι
β
άοχοντικο της ή άντιπρ<>ε-
<-ν Λελ(ρικών -Αφ1κτιωντων νρα4ΐματευ5 τή; <Ενώ κι'Μ?.α δύναμη .τού προκαλίΐ την ι- 'Ελλ^η· Λογοτεχνών κ. αση, η, άκομα περισσοτερο, η μο- Μ(^Γγ1 ΜΒΛ1-ηι(ΜΛ«η η^^η ναδική π;ροϋπόθεση γιά νά έ.τιτε- λιστεί ή τελευτΌιία. Μαίφη ινιποτι<Γμοχ>ρε-λη, ποιήτρια,
λογοτέχνις, δημοσιογράφος καί λο
., Ρ , , . „ για, προσεκάλεσε τους άνθφωαονς
Δεν αμ<ρι·αβητειται άκομα το ο- . , , -, < αι , „ „ > , « , τού πνευματος και πολ,λου; έκλε-
τ. ο ανβρωπο;, με τις δ^αμε.ς χτο{ ^ κα1 ψ{λ ^ ^
τις όπο,ες εχε. και τι; οποίες επι ^ ζι χ. 6 ^ ^ χ
καλείται γενικα ο όκοχν.τισμος, εί- , , ,
, .. Ε , . , γεννων και τττν παραμοντι τΐ|ς
νατ α.τολΐτα δυνατόν να «κανει
λ ' „, , πρωιοχρονιας
θαυματα». Μναι τόσο γνο>στό αΰ Π,. »;
. , , Ίύ τραπίιι
ό
γ ΰ
το και τόσο κοινα αποδεν.τό που
τραπίι,ι της ήταν καταφθιρ-
ξη εκείνον .τού ΰπάρχει Ιξω άπό
ή φρ
το και τόσο κοινα αποδεν.τό που , , , . , !. , , ,
_, ,ο , , το άπο έκλεκιΐα εοεσματα και γλυ
οεν χρειθΛ,εται να επιμεινο·ιηι.ε πΐ- . ν ,. . . ,
• ^ λΐσματα. Καλλιτεχναι της απαγ-
γελίας άΛήγγ€ΐλαν ώραιόττα ποιη
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1 ματα
Μ) __________
παίδων.
ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΓΠΩΣΕΙΣ
'ΓΪΡΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ
ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ,,
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ
^χμ μ
πολύν ίδιθώτα· καί πως νά μή
γινόταν αύτό, άφοΰ τόν στέλνω
σέ άνδρα πού μπορεί ν' άποδεί-
ξη μέ την ρητορική τού διεινότη-
τα δτι, μάταιη είναι καί ή σοφία
τοΰ Πλάτωνα καί ή σοφία τού
Δημοσιθένη, ένώ έγώ παιραδαλλό
μενο; μέ αύτούς μοιάζω σέ κον
νούπι κοντά οέ έλέχραντα; Γι'
αΰτό με κατέχει ςρρίκη καί τοέ-
μίο δταν σκέπτομαι την ήμέρα
πον θά διαβάσης τού; λόνονς'
παρ' ολίγο νά χάσω καί τό μυα-
λό μόν*.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΡΓ. Π. 2ΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χβτρ. δβοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Άθϊ)ναι
τηλ. 684.β«7
9—1 καθημερινώς καί
β—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ 2ΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕί
Θ'
Φεύγοντας στίς 12 Αΰγούοιτου
ποωί, κάτω άπό τό "Αμστερντοιμ
μέσ<μ τής θανμαστής περιοχή; των τονλονπών, πήγαμε στή Χάγη. Πληθχ«σμό; 600.000. 'Εκεί διαμέ- νο«ν οί βασιλεϊς. Άφον κάναμε τόν γΰρο τής πόλεως, επισκεφθή καμε τό Διεθνές Δικαστήριο καί τό 'Εθνικό Μσι·σϊϊο. Άπό δλονς τοΰς πίνακες ποΰ είδαμε, άξιοθαώ μαστος είναι. «Τό μάθημα τής Ά- νατομίας» τοΰ μεγάλον ζο>γ.ράφου
Σνινεχίζοντας τό δρόμο μας γιά
τό Ρόττερνταμ σταθμεύσαμε στήν
ώραία λοντρόπολη τή; "Ολλανδί¬
ας Σεβενίγκεν, μέ τά πολντελή
ξενοδοχρϊα, μέ τίς πολνώροφες κα
τοικίες καί μέ τή μεγάλη πλάζ.
στή Βόςιει-ο θάλα<τσα. Ό καιρός ήταν εΰνοϊκός. Ό ος λαμποκοπονοε. Πολλοί οί κο λνιμΰητές. Κάνα.με ενα περίπατο μέχρι την ί,ξέ^ρα μέ τόν πυργί- σκο· Άκούσα).ιε τό κϋμα πού κτν πονσε όρμηττι«ά στήν ιάμμονδιά. ΒγάλΛΐμε άναμνηστικές φοτογρα- φίες καί ξαναμπαίνοντας στό ποΐ'λ μαν ξεκινήσαμε γιά τό διασκεδα- στικό Μαντούρονταίμ (Ή Όλλαν- δία σέ μικ,ρογρΐκτία). Έκεί εϊδα με τραινάκια, κονρσίτσες, φο^τη- γά αΰτοκινητάκΜϊ, πού τρέχανε, καθώ; καί λιμνουλ<ς πού πλίανβ βαποςάκια καί μικρά όενζινόπλοια 'Επίσης λιλλιποντεια στρατιο>τάκια
πού κάνανε παρελάση καί π,ολλά
αλλα...
Τίλικά (ρθάσαμε στίς 19 ή ώ-
ρα στό Ρόττερνταμ (Μεγάλο )λγ
μάνι τή; Όλλανδία; επί τον δέλ
τα τοΰ ποταμοΰ Ρήνου καί τοΰ
Μεύση.Πλτ.'θ. 730.000).
'Εκιεΐ ητανε πλ^ιιριοιμένο στήν
άκτή τό πολυτελές μοντέ^νο πο-
ταμό.ιλοιο «Βρετάννια». "Εχει ναυ
πηΎθθή τό 1969. ΕΤναι γερμανακης
έταιρίας. Μήκος 100 μέτρα. Πλά-
τος 12 μ. "Τψος 9 μ. άπό την
ν,ραμμή πίλεΰσε<ο; καί βύθισμα 1. 35. Ταχΰτη; 16 μίλ«α κατά την άνάβαση. 'Επιπλωμένες καιμπϊνε; μέ δλες τίς άνέσεις γιά 200 άτο- αα. Θεοιιενόμενη πισίνα στό κα- τάστρ<ι)μα. Άναπαυτικά καθίσμα- τα. Εύρύχωρο σαλόνι, μέ πιάνο καί ΐιπάιρ. "Οταν στόίΤ(ο!- μ ( ταμόπλοιο παραδώσαμε τίς άπο- σκ/ενίς μας καί τά διαβαΐήρια καί μά; ϊδωσαν σέ σχετικές καρ- τέλλες τοΰς άρ<ιθμούς τής καμπί- νας καί τού τραπεζιοΰ μας. Κατό- πι πηγαμε στή φωτόλουστη τραπε ζαρία τοΰ πλοί<η< καί δειπνήσαμ'ε. Μετά τό φαγητό άποβυ&ασθήκαμε στό λίμάνι, κάναμε τό γΰρο τή; πόλεως μέ τό ποΰλμαν καί στα- ματηοάμί στόν πνογο τού Ρόττ»ρ νταμ, πού λέγεται "Ετ>ρομαστ. Ά
νεβήκαμε μέ άνελχ'στ>>ρα. Άπό
τό υψωμα ίκεϊνο ή ς>ο>ταγωγτ)μέ
νη πόλις παροτκτίαζε μιά θαχ·μαστή
είκόνα. 'Επιστρέφοντας καί πάλι
οτό ποταμόπλοιο καθΜΤονμί λίγο
στό ιμπάιρ καί μετά πήγαμε για ΰ-
πνο.
Κατά την διάρκεια της πενθη·
μερης κροναζιέρας δλες οί διανυ
κτερ
γικά, κάνοντας {(πόκλιση.
Τό μήκος τοΰ μεγάλαι1 ποταμοϋ
Ρηνον (γαλλικά Ρίν) ί-Τναι 1.
280 χλμ·. Πηγάζει άπιό τίς νΑλ-
πεις καΐ χύνεται στή Βόρειο θά-
λασσα. Στίς δχθες τον, σέ κάθϊ
χίλ.ιόμετρο εχονν τοποθετήσει πινα
κίδες ποΰ γράφαυν τά χιλίοιμετρα.
Τό νερό τοΰ Ρήνου ήτανε καφέ
καί σκουροπράσινο. Πολλές ςρορτη
ΐγίδες μεταφέΊρανε έμπορεύμιατα.
Οί περισσότερες ήσαν γερμανι-
κές. Άδιάκοπία ίδιωτικά αΰτοκίντ)
τα περνοΰσαν καί άπό τίς δυό
πλευρές τοϋ ποταμοΰ, καιθώς καί
τραΐνα έπιβατιικά καί φορτηγά. Ό
ξεναγός τής έ,κδρομή; καιί ο'δ&η
γό; άκοιλοιιθοΰσαν μέ τό ΠΜαίλμαν
παρανηνίο)·;, τό ποταμά.τ;λοιο ποϋ
ταξίσευε μόνο τττν ήμί,οα.
Καί οί δύο αΰτέ; έπίσημρ; βρα-
διές ήταν {ιπέιροχες.
Έξ ίίλλοΐ', την ημέραν τοΰ Ά
γίον ΕύΘνμίου ό λογοτέχνης - ποι
ητής Θέμος Παρνάσσϊο; (Εΰθύμι.
ος Παπαδημητριου), ήνοιξε τά σα
λύνια τού γιά δλους τούς τρίλους
τον, άνθρώ.πους τοΰ πνενμοπος,
της Τεχνης καί τής Έπιστημης.
Μέ τής καλωσύνης τό χαμόγε-
?λ στά χείλη τον χαιρόταν νά
βλέπη την έκλεκτή όμήγι«ρι στό
καινονργιο τους σπίτι, στόν Πει¬
ραια. Ή σύζνγάς τον, γενική γραμ
ματεύς τοϋ σν).λόγου «Δελφικές
Άμςρικτνονίες» καί έκ·λεκτη ποιή-
τρ»α ν.. Κονλα Παπαδτνμηιτβίοΐ', ά
πσλάμβαν,ε τή χαρά τής βραδιάς
Φαγητά τ'νΐίθοχα, σαμπάνια καί
ποτά καί γλυικύσματα, πιρο-
Ή δίς Καβΰαδία,
κλεκτή πιανίοπα, χαροποίησε τή
βραδιά μέ τά ώραία κομμάτια πού
'Επίσης, την 24ην Ίανουαρίου
δύθηκε μιά ώραία δεξίωσι στό
σπίτι τοΰ κ. Εΰαγγ. Παπακίονσταν
τίνου, δικηγόρου, δπου ήσαν προσ
κεκλημίνοι άνθρ<οποι τοΰ, πνεύμα- τος. Ή οίκοδέσποινα κ. Ελένη Παπακωνσταντίνον, έρασιτέχνις ποιήτρια, ελαμπε άπό χαρά, δταν οί άνώτεροι αντοί ανθρωποι γέμι ζαν τά σαλόνια τη;. Έκλεκτά έ- δέσμααα στόλιζαν τό τϊραπέζι της. Επηκολούθησε άπαγγελία άπό έκ λεκτές κυρίες καί &εσποινίδες της τέχνης. Καί οί τέσσΐφες δεΕιώσε«.ς ή¬ σαν νπέ<εοχες καί πλούαϊς σέ έδέ- σματα καί σέ άνθρώπινο πνενματι κό νλικό Θερ).ιά σνγχαρητηρια στίς οίκοδέσποινες καί στούς οίκο- δεσπότες γιά τίς δμορφες βραδιές πού μάς χαρίσανε. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ΕΒΛΟΜΑ1 ΓΡΑΜΜΑ Τ Ω Ν ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΛΜΕΡΙΚΑ- ΝΩΝ Ό Άρχιεπίσκοπο; Άμερικής κ. Ίάκωβος είς μακράν έγκύκλι όν πρός τάς ΰπ' αυτόν έκκλησια στικάς και σχολικάς αρχάς, τονί ξει δτι κατά την εφετεινήν έβδο μά&α των Έλληνικών Γραμμάτων οί» μίαν ίίκόνα τής ένεστώσης κα θεωρώ καθήκον μου νά σάς δω>
ταστάσεως τής 'Ελληνική; Παι
δεία; έν 'Λμεοική. Την ίίκόνα αύ
την την συνθΐτονν Μεγάλον Ενερ
γέτα;, Δ<ι>ο·ητ«.ί. καί ή διαρκής
σννεισφορά των Κοινοτήτων, των
Φιλοπτώχωιν κ<4 τής; ΑΧΕΙΙΑ.
ΤΡΕινΐΤΤΕΣΙΝΑ
Τού συνεογάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
ι Σννίχεια ί/ προηγούμενον)
Άνά μΧα όιμοιρία ΟΑμιυν, Ίε
ρρμία καί Παναγιωτάκη, ό.ετίθετο
άς τα Τάγιιατα
II
καί
III,
ό δέ
Οΰλαμό; Συνοδείας των 6,0 'Τ-
.τολοχανοΰ Λουμάκη, είχε, την έν
τυλ.ήν νά παρακολουθή τόν άγώ
να των Ταγμάτϋ)ν τού πρώτον κλι
μαχχον έκ των έ.τί τή; Τςτμπε·-
σίνας καθοονσθεισών θέΓεών τον,
«αί νά ονθμίζη τάς 6»λάς τού
αναλόγως των άναγκών
Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ.
Άπό τή; 3^ς μεταμεσονυκτιον
ί·ρας τα Τάγματα καϊ Τμηματα
τσϋ 43ου Σνντάγματο:; ιγκ.ατέ-
λίΐ'ψαν τού; χοίρους καταυλκτμΌΰ
κιρ'ι τό ΰψωμα 1308, καί υπο τό
προστατευτιχόν σκότος τής παγε
θά; νυκτός ΐβάδισαν πρός τάς
βάσει ς ίξο·ρμ>)σεω; των καί τας
βεβει; άναμονή;.
"Λντί τής 5ης &ρας, καιθ<ο-ιί γΘτ) δια νεωτέρας, διαταγή; ώς ωοα έξορμήσρω; ή 5,30 τής 13 ής Φεβρουάριον. Μέ τύ 1)43 Τάγμα, π^ην τού 3ου Λόχον, εο;θασα βντϋς μιάς ίρας είς τάς Οεσει; άναιιονής χαΐ έγκ*ιτέσττ}σα τα τιιή'ΐατα μοιΐ ίίς τα κατάλλ.ηλα σημεϊα, οπόθεν θά ημίν είς θέσιν νά έκτε/.έσο) την αποστολήν μου καλτ.·πτομε.νχ)ς ι,ά. ά.ιό την ,~αρατήιρ·ησιν τής έχβοικ.ης άΕρατθίίας. Παοά τό δριμύτατον ν)Λ)χος καί τόν κάματον, ησθ«.ναμην τοιαύτην ίι,τεοδιέγερσιν έν άναφΐονή ταΰ ά γώνος, ωστε .ταρέμεινα εν τώ ίι .ταίθριο, μέ την προσοχήν έστραμ μένην πίός τα έναντι μου χιονο οχεπή ΰ>ώματα 1426 καί 1.>98,
ί,τύθεν επρόκειτο νά έκσφενδονι-
οσή ή επίθεσις μας.
άπόλιτος
χυρ·ω(Τεώς τού δεν κΐ'τελήψΘη, πολ
Λυι όε βτρ(ΐ.τια)ται, ιδιο>ς -^οι; 7ου
Λόχον ή ίρί&
Λόχον,
ποίος
η ι.τραματίσθι,σαν ή ή.
σώμα
»βΜμοήμαι Ίτα/.ύ άξμ
μι τό Λΐστόλι στο χέρι νά κρατή
ι~να δικό σΐςνατιωτη <Ίλο τον ι~να δικό ^ς ςτη <Ίλο τον λιαμό, .τού ομιος άλλος όικός μας στίκιτιώτης επρολαβε κ-αί τύν σκύ τι·>σε πυροδολ.ώντας τον στό κε-
άλ
φάλι.
»°Ο/.η την ήμέρα τής 13ης Φί
(►ροικιρίου, τμήμαια τού 5ου Λό
χον καί ό 7»ς Λόχος εΐχαν έμ.-
Λλακή σ,τή μάχη πρός το ώχυ-
(ρωμένο Μαριτσαί.
>Πρός τό 6ράδυ τής ϊδΐιας η¬
μέρας, άλ?Λ τμ.)'ιμαΐα
ίϊς την Τρίμπεσίναν. Τίποτε δέν
ί.τΐνόΛιδε την -τρ·οετοΐ|ΐι«.ςομ.ρ·ιην
νά ε"κισπάση (Γονιμωτάτην κ,αται-
γϊ&α. Όιχείλω νά όμολογήσω ο-
τ1 ή θέσις αου ίν τή «ρεδοεία,
κα|τοι τακτικώς ήτο θέσις μεγί-
βτης καί άηοφασιστική'; σημαΛία;
διά τόν άγώνα, μέ είχε λνπήσει
.ιολν, διότι θά επί>οτίμων νά εΰ-
ρίσχωμαι κατά την κρούσιν είς
τό πρώτον κλιμάκιον, αντό
τόοον ΙκανοποιιΡϊ μέ τάς
χον; σνγκινήσρι; τού πάντα, πο-
Άλλά τό γεγονός ότι
ποΰ
γγς
οί ήγήτορες των Ταγμάτων τοΰ
πρώτον κλιμακίον ήσαν Κρήτες,
μέ παρηγόρ ' όπωο ΰν, διότι έ-
ότι ό Διοικητής τού
ιάγιιατο; επιραξε τουτο έζ έ/α-
τηρίυγν καθαρώς, ι)η»χο"λογικών.
Τίγν 5,30' ώραν ήτο αδύνατον
νά συγχφαττίθώ έκ της συγκινή
βραις. Ήτο ή &οα έξ»ρμήσεΌ>ς!
ΆήΟ ^ ^
μοί· χαί, μέ τάς διόπτρ > ς εί ς τα
ά έ
έστράφην .<ςςις δυσμάς Ό εφεδρος Άνθυπολ 7'ΛΪ.ς Πεζ. Χριστοδουλάκης Έ;ιιιαν δ· μ»ΐ{ίτης τοΰ 5ου Λόχον, τ> ο γ,;α
<(ίΐ ώς; εξής τα τής έξ.ορμ.ή<ατος:
«...Με. τό σύνθ»{μα οί στρατιώ
τίς μας έξώρμησαν υπό το φ<Γ»ς τού ψεγγαριοϋ, κοιί σέ λίγο λόγω της μεγάλης κατωφέρεια; τού εδά φους κατρακιιλοΰσαν καθκττοί επί ωοα πολ^,ή, ώς ποΰ έφθασαν «την παρυφή τής "Αφτζας ντί Σόπρα, τί|ν οποίαν κατεϊχον άρικετοί Ί- τίΐλοί. Μέ την τακτοποίηβΊ των τιιημάτ<ον μας έ'γινε ή έπιθβσις «πα τού χορίου, απού ό 5ος Λό χος σι·ντλα6ε 28 στρατιοίτας καί ? άξιωματικούς αΐχμΛλο')τοΐ'ς. »Άρ»ετοΐ Ιταλοί φεύγοντίς έ τ-νθΛτισαν στό ά,τέναντι χωρίο Μα Ι*τσαϊ, καααδιωκόμενοι υπό των «Τοατκοτών μΛς, οί όποίοι καί οννέ/Λύον άοκίτοϋς αιίχμα' ώτονς, ί^ίως τραυματϊας. Τό Μαρίτβαϊ λ·όγω τής Θέσεώς τού καΐ τί)ς ό νούν τόν άντικειμενικό μας σκο- πό, δηλαδή τό ίτψωμα 1178 και 106 αίχμαλώτονς. Τότ* μάλιστα οί στρατιώτες μας ενόμισαν πώς ήσαν αίχμάλωτοι τόσον Ίτα?.ω.ν, δμως μέ μιά εξαιρσι καί μιά φω- νή ϊκομαν τοϋ; Ίταλοΰς να πα- ραδοθοϋγ. >Τήν νύκτα δλα τά τμήιματα
κατέλαβον τοΰ; αντικειμενικόν;
των σκοπόν;. Τύ κρνο τγταν φο
6·ερό, ό άέρας δυνατάς καί οί
στρατιώτε; κατάκαποι. Οί Ιταλοί
τά μεσάννχτα 13 π.ρός 14 Φίβρον
ονρίον ήρχισαν τάς άντεπιθΐσεις
μέ δύναμι Τάγιματος καί Λόχον
πολυβόλων γιά την άνακατάληψι
τοΰ 1178. Δυστυχώς γιά μάς οί
όπλοβομβιίόες δέν σκοΰσαν καί τά
δπλοπιολυιβόλα 1915 δέν λειτονργοΰ
σαν.
»Τή νύκτα τούτη δυο πολυδόλα
δικά μας κατεστράφησαν καί οί
πο,/Λ'βοληταί βρέθηκαν τό προ>ί
σκοτωαένοι.
»Τότ.ε καί ό ηαε στόν μιχ>ό.
»Τήν π-ρωΐαν τής 14ης °ί Ί'Γα·
ιμάς ίξεδίωκον έκ τοΰ ΰψώμα
το; 1178 καί σννελάμβανον αί-
ΕΚΑΗΑΟΣΙΣ ΣΠθνΑλΣΤΟΝ ΤΟΥ
ΖΟΓΡΑΦΕΙΟΥ.. ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΜΟΥΠΟΑΕΟΣ
Ά.τό τόν έξαιρίτικόν Κωνσταν | ρα τής Ίδανικής άγάίτης γιά τούς
τινοτ'.-τολίτην λογοτέχ,νην κ. Φαώδί» | μνηαονβΐ'ομένους διδασκάλους,
να Ήλιάδ δΟ έ
Η ΓΟΗΤΕΙΑ_ΤΟΥ_ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ,, | ΤΑΛΑΝΤΟΝ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΠΙΜΟΡΦΩΙΗ
Α'
η γέχ,νην κ. Φαώδί
να Ήλιάδην, διοικητικιΟΛ' μέλος
τής Ένώσεοις Έλλήνων Λογοτε-
χνΛ)ν ίλάΰο ΐ δύ
χνΛ)ν, ίλάΰο,μΐν
δ^αασιεύο-
«Μιά ίκ.ί>ήλωσ>ι ήθικοϋ
Αοδ, μιά πραγματοποίησι ήιθ·ικής
καταβάλη;, άναγγέλθηκε στήν αϊ-
θουσα τή; Άρχαιολογική; 'Εται-
ρίας στί; 24 Ιανουάριον έ. β. Οί
σπονδασταί, οί φοιτήσαντίς οτό
«Ζο>γι£άφειο> τής Κωνσταντινονπό
λεως, ώργάνωσαν μιά τελετη, είς
μνήμην των διδαξάντων είς τό
τέμενος αΰτό τής Σοφίας, δλων
των άειμνηστων ίκτίνων πού κα-
τέβαλαν μόχθους γιά νά μορφώ-
σουν πολλές γενεές "Ελληνοπαί-
δων.
Όμιληταί οί κ.κ. Άμύντας Κα
λαμαρτζη;, " '
λο; Βασίλει
ος, Μίχας Λέαν&ρος, Μιχαηλίδης
■Ι.τπ., Ροΐ,δης Στυλιανός.
Ή αίθονΐΤχι κατάμεστος άπό κό
σμόν τοΰ πνεύματος καί παλαιούς
καί νέους Ζιογραφιώτες,
λούθτ.σε μ.έ προο·ή^οσ4. ο)μ τα 6
σα είς μνήμην έξιστάρησαν οί ό-
μιληταί, άμιλλώμενοι σέ μιά σνγ-
κινηιτική {«ε^ατομική στάσι, στό
μνημόνιό τοτι ό κα&ενας, στά σννο
τα 6-
Ο κ. Εϋαγγέλου, είναι ?να; εΰ
ΜΑΡ. Κ. ΜΙΧΑΗΛ — ΔΕΔΕ Κοινωνιολόγου
τόν άνθρωπο. Τό οιιμπέρασιια τον
και
ΚΑΙΠΙΑΔ0ΚΙΕΑ ΘΕΜΑΤΑ
Κ ι" δσοι τοΰς έ'ξησαν, αΰτοΰς τούς συν®ίδ«,το; μελετητής πού άναζη-
μεγάλους διδασκάλους, αισθανθή- τά τό πραγμαιτικύ καί την
καν τόν ζωηρό παλμό, σάν την θεια,, ,πίσω άπό τύ φαινό,ιι,ρνο
ταύτησι τής υπάρξεώς των, μέσα τά γεγονός πού πέφτη στήν άντί-
στήν μνήμη καί άπό την μνημη >ηψή μας. Δέν άρκεΐται στίς έο-
ΕΚΕΙΝΩΝ. μηνιίες ^ύ όίνονται στά δυσκο-
ΈπιοάλλετοΛ νά σταθοΰμε καί λα πράγματα καί προσπαθή, ά·
νά προσέξωιοε .τοσέ; άναγγελίιες φοΰ μαζέψει προστκτικά στοιχ-Ί,α
καί ύποσχέισεις γιά την τιμή *°ό? καί γνο>μες, νά τά καηατάΗει όλα
τόν άνθοωπο, εΰαγγελίσθτικε ή έκ στή σωστή τους σει,ςά καί νά κά
δήλοκΛ αυτή. Γιατί, δπως ελέχθη νει τελικά ό ϊδ,ιος μέ τά σνιιπε,ρά
κε, δέν έτιμήθησαν μόνον· διδά- οματά τού, την τοποθετηθή τον
σκαλω. ,μεγάλοι τον Γένους, άλλ' ή θέματός τού καιίυστερα νά δώσει
τιμή άντανακλά, μέ είδικωτέρο μιά απαντήση σΰμφωνη μέ τή δι-
καθορισμό καί στοΰς μαθητάς πού κή τού κρίση.
δέν λησαόνησαν .ιόσα χρεωστούν Στό τελευταίο τού β^σ μέ
σέ καθωρισμένη οφείλη, πρός 'ϋ. τόν τίτλο «Ή γοτ,τεία τοΰ μυσΐη-
κείν01';· υ». καταπιάνεται μέ τρία θέμα-
Καί ή έξωτερίκβνσις, Ιγκνρη τα πολύ σημαντικά, άλντα καί
καί όρθή, ώραία καί πλοΰσια, δ- πού έχονν πλατύτερη σημασία γιά
λων των τΛΛ·αισθημάτων των μα- τή φιλοσοφία τής ζωής καί γιά
θητών πρός τού; μεγάλον; διδα- τόν καθορισμό μιάς πιό ΰπεύθυνης
σκάλονς, είναι μιά 6·ε.&αιωσις δτι στάσης τοΰ άνθρώπου άπέναντι
οί κόποι των διδαξάντων επέτυχον στά προβλήματά τη;,
στό πνευματικό τον; δημιουργή- Ό κ. Εύαγγ*λου, ί>'χει κάνίΐ
μα, στό άντι.κειμενικό άληθινό 6η καί στό 6ιβλίο τού αύτό, την ί-
μιούογημα νέας άνθοωπιά; στόν δια έργασία, χρησιμοποιώντας μέ
έλληνικό χώρο. | πολύ προσοχη καί κριτικό πνεΰμα
τίς γνώσεις τον γιά νά τό γράψει.
' Ετσι,^ πέτνχε νά μάς δώσει άκό
·- μιά φοοά τονλάχιστον ενα ά-
κ. Εΰαγγέλου, είναι πώς ή δο<χ- σττ)ριοποΐηση των έιαωτε.ρυκ.ών και άκάμα σέ μέγιστθ' σι^μείο άγνω¬ στον δι»νάιιε['/ν .-ΐού πετΐ'χαιίνίΐ η π ί 0 τ η, αποτελεί τό μοναδικό δρόμο γιά την £Λ«.τΓλ·εση τής θαυ ματουργικής ίασης. Τό φαινιΐμενο τοΰ νά γίνίεται ενα; άνθρωαϊο·; κα Χά, άπό άρρώστεια μάλαστα άνια- τη άπό την ρπιστήμη, είναι ίίιτοτέ λεσμα των Γόιοιν των Ανθρωπίνονν δυνάμεων, κ,ατόρθϊυιμα τού ίδι-ου τοΰ άνθρ'ώπου. Αΰτό είναι καί τό σιιμ,τέρασιμα τή; έπιστ»';αη;, .τού αδυνατεί νά άποδεχτεΐ κάτι. ποΰ δέν ?χει ή ϊ&ια. ύεβαιώβει.. Έ5ώ, 'ό είναι κοά οί ά καί έδώ πώ; ό έπιστη- μονικός σκεπτικισμός, οέν βρίσκε- ται &εμελιωμένος σέ βάση μέ τά σωστά μέτρα. 'Τπερβάλλει καί ξε περνό άπό μόνη της ϊΛοτήιμη την Ιδία της· την άντικειμεΛ'ΐκοτητα: Βεβαίως εχε-ι διαοτιστιο&εϊ .- ι πως οί ΦΛΙΛΩΧ ΗΛΙΑΔΗΣ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΗΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοϋ συνεργάτου μας χ. ΙΟΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΒ (Συνέχεια έκ πραηγονμένον) ιτων παθών δντι δικαιοτάτω, καΐ ΕΡΜΗΝΕΙΑ Άφθϋ λοιπόν έ·κπαιδίνθηκε άρ κετά έκεΐ, καί όέν ήθΐλιε νά τοΰ διαφύγη όντε 'ένα άπό τά καλά, γατικάτητα άπό την μελισσα, ή ό ν ^ οΰτε καί νά ΰστερήση στήν έει !,.ΐ .._ι.
δ μή παβεΐν ή ζημία τοίς γε νούν
•έχουσι.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Άπ' «δω πήγε στό Βυζάντιο,
πόλι τής Άνατο
τα πιο χριιοχμα, ηλνθεν εδα> στην ι
τιή'/Λ των Κ.αι/*"ηί'......■'■ ' ' ~ '
μετάσχη στά
αυτή την πόλι
νά
---*- καί φι/^σο
^ χρανΜ(0 διάστχ)
ττ>ς.
την ξα-
γ η ξα
το; 1178 καί σΐΛΐελάμβανον αί- κουστή καί δική μόν, έπει-δή καί
χμάλωτο τον Τσονμπελη. Δι>ό τής δικής ιμου πβιιόειία; βΐνα* κα
,ΤΛλυ6όλα τοΰ 3ον Λόχον καβήλ<ο θηγήτρια καί δασκά>Λ' σ' αντή
ναν τού; Ιταλού; στήν κοιονφή ττεγ· μητρόπολι των λόγων μάλ-
τοΰ ΰι)>ώματος, καί τή έ.τιμδάσει λον, παρά ,τών πόλιεων ποϋ δ€σπό
τοϋ Διοι.κηταΰ τον 3ον Λόχον Λο ξει καί διαφεντεύει, την όποιαν,
χαγοΰ Πεδιαδίτη καί ΰστείχι άπό εάν θά στεΛή<τη κανε'ι; άπό την τρ,είς δικέ; μας άντε.τιιθέσει;, καί όνναμι των λόγων, θ' αφαιρέση τή βοηθεία τού .-α'ρο·6θιλικοϋ, οί , τό πιό πολύτιιιπ ττηί· ζ·"· "~; *·· Ίταλ.οί έ,ξεδιώχθησαν έκ τοΰ υ- τελώς δικό της. ψώματος, δπον άφησαν πάρα πολ λεις χαίίθονται λαυς τοαημιατίας καί νεκροΰς δι- έν πό λους των. ΧΤΧΕΧΤΖΕΤΑΙ ΛΡΟΜΟ ΜΟΤ ΔΡΟΜΟ ΜΟΤ... μέ χΰτητα καί τα- κίτή ποσότητα μ .ώχμα- | τα πα^.τ,ά πού <χναφίΤ0υν
Σουρας ΤριαΛταβρνλ- ι , .
μου φΐλ'ης ίόυράς Τριανταφνλ-
λου Άττίκ.
ΤΗ,ρβες στό δοώιιο μου μιά μερά
καί μον'δακϊες τόση χαρά
μοΰδειξες τόση καλωσύνη
κι' ήσουνα τόσο εύγενικιά,
δμως έβιάσιτηκες ν ά φύγης
νά πάς έκε,ϊ... πολύ ι|ηψλά!
Στή σύντομή μας
μέ δίδαξες πάρα
ϋπομονή καί καρτε<3ία καϊ πίστη βτά ί&ανικά. "II σιωπη σο^ι ήταν εθγλωττη, τό βλέμιια Ιλΐγε πολλά. ΤΗταν γλΐ'κειά η σνντροφιά σου καί πιό γλνκειά ήταΛ- ή θοριά. Κι' ή καλίικτννη τή; ^τ-χής σου καθρεφτιζοταν στή ματιά. "Ας είναι έλαφρο τό χώμα ποΰ σκέπασε τέτοια καρδιά, ποδταν γεμάτη άπό στιμπόνοια πούταν γεμάτη άνθριοπιά. Ζ. Κ. ΕΘΝΙΚΗ ΛΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΦΑΛΣΤΑΦ μοναόικός μελοδραματικός για άθάνατ, ΐ'Ολύμπια», παρουσίαν ε φοοά —ην 'Ελλάδα, τον ου Ίταλ,οϋ μουσονιργον "Ι Βέρντι. αύτί> λι·ρική κιο-
.τού -τΓρ<ΐ7.αμ(>άνει £ξη εΐκό
σέ δγκο. Άλ'/Μ οί λοιποί έκτ-ελε-
στές Α. Πανταζηνάκος, Ν. Ντον
φίΐξιάύης, Χ. Παπαχ,ρηστος, η
Μορφθνιοΰ, ή Γτολάντα ντί Τάσ-
σο καί σέ πρώτη έμφάνιση ή Χά
πόσο άγαπητός ήταν στοΰς δασκά
λους, τούς όποίους π.ροσπαθοΰσ«
ν ά φθάση στί; γνώσει;, καί πό
σο στοΰς συνομτΐιλικούς τού, τοΰς
όποίους ξεπερνοΰσε σ' δλα τά
ααθήματα· πόση δόξα 8δχία τής πα-
Βργα
Κυοάθίς τοΰ Οί>ιν-
«ω
κατά τού; μοι»σ»κολόγου;,
οιιρνημα τής μελοδραματι-
» τβχνη ·ί| ά
»
[ ξ χ
<>α Σαΰ6ινοποιί>Λον, ήταν οε φόρ- , καί μεγέθει ορνσεως. 'Εντΐΰιθεν έ
μα έΕαιρετική καί έΛρανματοΛΐοί- | π'ι τό των λόγων εδαφος τάς Ά-
τχταν μιά ενθυμη καί έντυπ:ι>σιακή θήνας υπό τοϋ θεοϋ πέμΛεται,
ι καί της καλής περί την παίδευσιν
άπ.λη<ττίας. Αθήνας, τά; χρυσάς ό'ντω; έμοί, καί των καλών προ ξένον; είπεο τινι. 'Εκεϊναι γάρ μοί · τόν άΎδραν τούτον έγνώρι- σαν τελεοιτΕροΛ', ουδέ πρίν άγνο ονμενον, καί λόγοΐ'ς έ.τιξηιτών εύ δαιμονίαν έκομισάμην. Καί τρό¬ πον έτερον ταύτό πέπονθα τφ Σαούλ. "Ος τάς δνιους τον πα¬ τρός έπιζητών, βασιλείαν εϋρατο, ' ρΐ7.αμ(>άνει £ξη εΐκό | Στήν άρτια έΛΐτιχία τής πα
*> Χίΐμενο τοΰ Ίταλ.οΰ στιχοιιρ- ' ραστάσεως σννετέλεσαν καί ή όρ
■«μ Αρρίγκο Μπόΐτο, πα.ριμενη ά- Ι χι>στρα τή; Λνρική; Σκητνής μέ
Ο γυ ^αιΕπτΚ?ιακά Βργα: —ι ό>ρχιμοι.·σι.κο τόν δεξιοτέχνη Άν-
δρεα Παρίδη, πού εδωσε σνντονι
ς ί | ρα αρίδη, πού εδωσε σνντονι
Χαι Ε-ρρί-Λου τοϋ Δ'— θ·εω σμό καΐ ένόττ,τα μεταξύ των μονο
κά ύ δών και τής άρχήιστρας.Έπί,σηςή
ΐναριμονκΓμένη χοριι>δια μέ μονΐιμο
μ μ
πααά—αση ποΰ εί διευθυντή τόν Μιχάλη Βούρτση,
>*.αθώς καί οί
^ελΙλ -ι "ια·ϋΐυν Μ·8 ο^η ' κασως και οί «τκηνογραφΐες και ,τα
ΜΗα τού Σπύρου Εύαγγίλατου κοστούμ'α πού φιλοτέχνησε ό πιε
.. ·Ε. "»ωντά.ηα καί κινήση. Ήταν Ι πει.οαιαε·νοΓ καλλι-τέγνηΓ ΓιΑννηΓ
Μάς
ή
ις Ιταλός βαιρντο
Σκάλα; τοΰ
Ταντέι, έν-
τόν χαραχτηρι.
τού Σέρ Τζών Φάλ-
ν ή κύρια
««γον.Εΐχε συναρααστι
ΟΙ έκττ.ράσεις τού, οί
:ου ρρ
οαοΰ
Γζ "«^ τί>» Βί-Ο'νης »α
αι ννοιιω*ος. ποΰ ύπεδυθη
ν "^ (Ρ«νητικά τον
η στνθλτή καί γλυ
τον. Μ
δέν
στόν ρόλο τού
ή
Σ τεφανέλλης·
Χαρ. Πετρόπουλος
ΗΕΝΤΙΟΥΜ
ΕΛΕΝΗ ΚΙΚΙΔΟΤ
ΤΗ Σ ΕΤΑΙΡΙΑ Σ ΨΤΧΙΚΩΝ
ΕΡΕΥΝΩΝ
ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΤίΙΛΕΠΑΘΕΙΑ Σ
ΜΑΚΡΑΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ
Μετσόβου 25 Α' δροφος
(Στάσις Μουσείον)
9 - 1 π-μ· — 6-9 μ.μ.
ΤΗΛ. 810-975 — 839 766
ή φωνή τον Ι Τηλ. 6Ι5-Μ7
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Δέχεται Βηλαρά 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 καΐ 4 - 8
μεί'ζον τού εργου τό πάιίΐργον έμ
ποοευσάμε νο ς.
Τό μέν δή μέχρι τούτων είίδρο
μος ημίν ό λόγος, καί διά λείας
τής όδοΰ φέρ<ον, καί δγαν εύπό ρου καί βασιλικής ό'ντως, των τοϋ άνδρός έγκωμίίον. Τό δ' εντέυθεν ούκ οίδ' δ,τι τώ λόγφ χρήσωμαι, καί ποϊ τράπωμαι, εχει γάρ η καί πρόσαντες ημίν ό λόγος. Πό θώ γάρ ενταύθα τοΰ λόγου γενό μενος, καί τοΰ καιρόν τούτου λα βόμιενος καί των κατ' εμαυτόν τι προσθίΐναι τοίς «ίρημένοις, καΐ μικρόν τι προσδιατρίψαι τψ διη- γήιαατι. "Οθεν τε καί δπως η¬ μίν κΛν τινος τής άρχής συνέστη τό τής φιλιίας, εΓτ' ούν σνμπνοί- ας καί <ϋυμφυιας, εί χρή προσ«ι πεΐν οίκεώτ&ρον. Φιλίϊ γάρ οΰτε δψις ραδίως άναχοιρείν των τερ^ πνών θεαμάτο>ν, κάν άφέλκη ττς
βία, πρός αντά πάλιν
οΰτε λόγος των ήιδίστων
μάτων. Δέδοικα δέ τό φορτικόν
τής έγχει.ρήσ·εως' πειράσομαι μέν
ούν μετρίως τούτο ποΐίϊν. 'Άν δ'
δρα τι καί βιαζώμεθα υπό τοΰ
πόθον, θΛτγγνώμη τώ πάθβι, πάν
ίρω πως νά χρηβιμοποιήσω τόν λό
γο καΐ -τού νά οιτ-ραφ<δ, γιατί νά ποία άνηψοριά μοΰ παρονσαάζίΐ. Τώρα .τού εφθασα σ' αντό τό ση μεϊο τοΰ λόγον καί βρήκα την ίΰκαιρία, θέλω νά προσθέσίθ στά δσα εΐπα κ.αί νάτι γιά τόν έαυ- τύ μόν, καί νά άσχοληθώ λιγάκι μέ τό διηγημα. Νά σάς διηγη- θώ άπό πον, .τως, καί άπό ποία αίτία άρχική σΐ'στάθηκ* ή φιλία μας, ή καλύτίερα εάν Λρέπει νά την όνοιμάστΰμ,ε, ή σνμπνοια καί ι', σιιιιο;ν·ία μας. Γιατί όντε τό μάτι άποχωρίζεται ενκολα άπό τά τερ πνά θεαματα, καί εάν τό τραβήΥ ξη χανεί; μέ την βία, πάλι πρός τ-ά εκεϊ θά φέρεται, Οντε καί ό λόγο; άπό τά εύχάιριστα διηγήτ ιιατα. Φο&οΐιμαι άκόαη μι'νκος σάς γίνω φορΐτικός μέ τό έγχείρη μά κου, θά πρσαπαθήσω αμχο; νά τό κάμω ίλαφρότερο. Καί εάν τυχόν θά παρασυρ·θονμε ά,ιό την δύναμι τής σφο·δράς έπιθιαίας νά μέ συγχοερέσητε γιά τό πάθος, έ Λεώή ολ' δλα τά πάθη, είναι τό δικαιότοτο, καί θά ήταν ξημιά γ<ά τούς μυαλωμένους άνβσώποι·ς εάν δέν πάθαιναν κάΤι παρόμοιο. Σ ΧΟΛΙΑ 1. «καί γάρ ττΐ'δοκίμει σοφιστών τε καί ψιλοσόφων τοίς τελίΐοτά- τοις>. ΜεταΕύ αυτών ήταν καί ό
διάσημος ρητορας καί σοψιστής
τής έιτοχης έκίίνης Λιβάννος,
σιτόν όποΐο μαθήτενσ* ό Βασίλει
ος καί σννδέθηκε άιργότερα μέ
φιλυία. Τόσο; μεγάλος ήταν ό
θανμασιμύς ποΰ ε'τφεφε ό Λιβάνι
ος πρός τόν Βασίλΐΐο, ωο>τ« σέ
μιά έπιστολή τού πρός τόν Γδιο
γράφη τά εξής: «"Αν αύτά ποΰ
γραφείς προέρχονται Λπό άκατέρ
γαστη γλώσσα, τί θά γινόσουν αν
την άκύνιζες λιγάκι; άλ.λά τύ
ρτόμα σου είναι άφθονη αηγή
λόγων, Λ>Λυσιιώτερη καί άπό τά
τρεχούμενα νερά' σ' έμένα δέ, έ
άν δέν ποτίζωμαι κάθε μερά, μέ-
νει ή σιωπή». 'Επίσης σ' Λλλη έ-
Λκηολή τού γράφε»: «Ιδού σοΰ
στέλνο; τόν λώνο, πε^χυμένο μέ
λύ ίδώ
πάλντα κατατοπιστικό κείμενο, γιά
τά τΐρία θέίματα τόσο «νδιαφέρον-
τα. θά περιορκΐτοΰμε όμο)ς μέχρις
£δώ στοΰς έπαίνους καί τίς έαα-
δοκιμ«σίες γιά την έργασία τον κ.
Εύαγγέλον. γιατί είναι φανεοό,
πώς έξετάζοντας δλα αύτά τά θ«
ματα ό κ- Εΰαγγίλου εχει άπολν
τα προ<τεται·ρισϊτ-εϊ καί άφομοιωσει την «λογική>, άκάμα καλυτέρα!
την «δύσπιστη» άποψη καί στάση
άπέναντ: στά θέματα αύτά. Αΰ¬
τό βεβαίως, «Ιναι κάτι τό όποΐο
άσφαλώ; ΐϋΐαγορεΰπ τό κοινά νο-
οΰμενο καθήκον τοΰ έΛΐστημονα.
Ό επιστήμονας δέν μπορεί νά δε-
χτεί τίτοτε, δσο δέν τίνα1 άποδε
δειγμένο κι' δσο τό «έργαστηριο»
καί ή ερευνα, δέν μποροΰν νά ά-
ποδειχτεϊ σάν σο>στό. Δέν νομί-
οϊμ. τά πλατή τής Γής καί βέ δ-
λες τίς έ,ποχές, π.!στη εχει σάν
άιπατέ.λίσμα την κινητοπ.οίηση των
άδρανοΰντίον δυνάμεο,ιν τοΐ άνθρώ
που. Είναι- δμω·ς καί 6έ6αιο, πώς
αύτό δέν σνμβαίνει πάντοτε, ουτ«
άκόμα πώς «ίνα1 άπαραίτητο στοι
χεϊο - κίνητρο τον θαύμαιτος. 'Τ-
πάρχει πλ-ήθος άχο άρρώστολ«ς,
ποϋ καί οί ίδιοι καί τό ά'μεοο περι
όάλλον τους, πίστευαν άπόλντα
στήν θατιματοιιργική βερα.τΓΐτική
έπέμβαση των θειων ή έν ,-ΐάση
περιπτώσει των ΰπερφνσικών δυ-
νάμεων, καί ·δμο>ς δέν έγιναν πο-
τέ καλά. Πολλοί μάλιστα άπό τού;
αρρώστου; αυτού; η τό πεοι6άΙλ-
ή
λον ΤΟΊ'Γ
σέ
Οω πώς μπορεϊ κανείς νά μή δι-
καιώσΐΐ, τόν κ. Εύαγγέλον ά^χικά
γ<ά την υοβέτηση αυτής τής στά # οης, μιά καί ό ϊδιος εΤναι, ενας ι καλός έπισΐτήμονας, Ενας γιατρός, ' μά^Λστα, πού ϊχει καλή γνώση τοΰ άνθρώπου καί των φμ τού άπό πολλές πλευρές. "Άς μάς ΐπιτραντεϊ δμως νά ποΰιμε, πώς πά ρα πολύ συχνά δέν .είναι κάν έιπι στημονικό νά άντιμετωπίξωνται τά μεγάλα θίματα μέ τόση 1χρη τα (ύπογραμμίζονμε τή λίξη ψυ- χρότητα καί την «χντιδιαατέλλον- με άπό την ψνχρα«μΐα). "Εάν οί μεγάλοι ε.τκττήιμονες εφτασαν τό¬ σο ψηλά, άν τό σνμπαν έρχεται πιό κοντά στή Γή, αν τό άρατό καί τό άάρατο αμίγοΐ'ν πραγματη- κά καί σέ ένα σημεϊο τόσο ϊδεατό, πού δέν φανταζόμαστε ποτέ, εί¬ ναι, γιατί τό παπο; γενν
κά μόνο μέ τή διαΐσθησή τον, ή
ελλαμ-ψη, ίκ.εϊνο πού άνέ<τνρί»ει κ.α>υά κάτι παοομοιο,
δν κρίνει κανείς τό λεχθέν άπό
τόν Οί'γκώ καί ποΰ σηαειώνει στό
βιβλί'ο τού «Τό «χπροσδόκητο είναι
ή προσδοκία τή; έ«τΛσττρης».
'Ωστόσο, οττό τρλικό τον στ ιιπί-
ρασμα σέ δ,τι άφοκ>ά στό ποώτο
θέμα πού εξετάζει στή «Γοη-ΓΓίίΐ
τοΰ Μυστήριον» (Τό θαΰμα σάν
ςραινόμενο θεααπείας διά τής Πίτ-
στεως), κατοιλήγπ σέ μιά πάρα
πολ.ύ «θετ«κή» άποψη, ή όπθία
καί άποκλείει ξεκάθαιβ<α, την στήμα ά.~ο
τό ύπερπέραν, τό άτοϊο ήλθε μέ
τ»)ν μορφήν όνείρου ή άλλης έ-
πικοιν(ονίας λίγο παλύ
κ.ής ίκρής. πράγμα πού ...-------
πώς ή πίστη αυτή, ήταν πάρα πο-
λΰ ένισχΐ'μένη.
"Αλ>-ατε πάλι, συμβαίνει τό άν
τίθετο: Νά μην ΰπαρχει αί«τή ί]
ΛΪστη, όπωσδηποτε νά μην είναι
σιινειδητο.ιβιημένη, ?στω καΐ αν
ήτάρχει μέσα στίς άδρανεΐς έκτά
σεις τοϋ ίντοσυνρίδητοα', όπότε χαί
δέν ιμποιρεϊ νά γίνει καινένας λόγος
γιά τό δΓμιουργικό τη; ρόλο. ' Γ-
πάρχΐΐ δμως καί ή περίπτωση, σι·γ
γενική μέ δσα εϊπαμρ, νά λειτουο
γή,σΐΐ μετά την θανματουργική Γ-
αση ή πίσίτη, νά γίνη ετσι μιά με
γάλη δύναμη γιά τόν άλλοτε άρ-
θοστο καί τό περιβάλλον τοι< καί δταν παροι»σιαστΐί δεΰτεοη περί- πτωση στόν ίδιο κύκλο πριοσώπα^', ή τεραστία αυτή δύναιΐΑη, ή άπο- κττ1μ^νη άπό την Εδία την έρπειρία, νά άδιςανησει. ή νά μή φέρει καιθόλου άτοτελέυμα τα. Αύτά είναι γεγονότα τά δποΐα σΐ'μβαίνοΐ'ν πολύ σνχνά καί δήποτε, όέν ένισχύονν την πώς γιά νά π.ραγ,ματοποιηθεϊ μιά θαυματονργι,κή Ιαση είναι πάντοτε άπαραίτητη ή πίστη, οΰτε καί δ¬ ταν υπάρχη ή πίστη ε'χονμε τά 20ην Ίανουαρίου οτην Λίθονσι. Κωστή ΙΙαλα,αά — Κέντρον Σπυι ύών ΔολΛανίτΓΐ — άπό τόν διακε χοιμιιε'νον Λυγοτέχνην καί Διοικη τικόν Μίλ.ος τή; 'Ενώσεοε; 'Ελ- λήνο>ν Λογοτεχνίδν κ. Φαίδο>να
Ήλιάδη, ενα παιδί τή; Κωνσταν
τινούπολής μας πού την κάνει ύ-
περήφανη με την πίνευματική τού
άξία. Ό κ. «Ικχίδον Ήλιάόης βρα
6εί'θηκε πέρυσι τόν Φε6ηονάοιο
γιά την λογοτεχνικήν τού 6ο·ϋΐστη
ριοτηι.α μαζι μέ άλλοι·ς 58 σνμ-
παΤριώτε; τού. Τύ θέ,μα τοΰ έξαι
ρ·ετικοΰ όμιλητοΰ ήταν ΤΑΛΑΝ¬
ΤΟΝ, ΠΑΙΔΕΙΑ καί ΕΙΙΙΜΟΡ
ΦΩΣΗ. "Ενα Οέμα πολύ δυσχο-
λο γιά έναν άλλ.ον μά πού ό ό,ω-
λητή; τό ανέπτυξε μέ την εύφρΛ
όειαν πού τόν διακρίνη. Ή αί-
Ρουσα κατάμεστη, ώς συνήθως είς
τάς διαλέξεις τοΰ όμιλητοϋ καΐ
η όμιλία τού είς έπΐτεδον ανωτέ¬
ρας .-τνρυματικότητος. Καί δίι»
κατωτέρω μικρή περίληψι των ο.
σο>ν ό έξαιηετικό; αύΐός όμιληΐής
ανέπτυξε:
«Ό όμιλητής προσκά>.εσε ποω-
τα -τούς λογοτέχΛας, φΐλ.οσοφοΰν
τας κ.αί έπιστήμοννχς τη; ΙΙατρί
δος μας νά καταπιαστοΰν μέ τά
προΰλήματα πού σήιμερα περισΐΐό
τερον αλλων έποχών, έγγίζοιιν
την άνθρο>πιά πού χωρίς αυτήν
κινδΐ"νιύει, άν μή νά έξαφανισθή
τής Σννεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
ρηθί, ή παΤςίδα τον καί ή άνθρ ο
ποτης, νέα έπιτεύγαατα. 'Επίοτ'ς
ί'χει ΰποχρέίυσι το τάλαντον νά
μή κλ.εισθή έγο>κεντρικά στόν έ
αντι'ι τοΐ', άλλ^ά τό χάρι-σιμΛ που
κληοοδοτησαν 14 γενρές
νά τύ αποδώση μέ έν. . Γ._ _.
τργα στήν άν&ροιπότητα. Καί μέ
όια<>κή νέα. Γιαπ τύ τάλαντον
ν' άγνοήση τά παλ.ηά
ήη α.ηά πρέ
πει νά δώση κάτι αντοτελώς νε-
ώτιοί/ν. Τό τά)-αντον δέν ίΤναι
σημμόρ<ΓΛ)σις, ε^Ιναι μρΐαιμόρφίι* πς. Πρέπρι νά' ζή πάντοτε «Νί- Λή αν ζή Λνγήν>.. Άδιαη'ορεϊ τό
δ* ιδ
ηρ τ τα/ναν
τον δι* οιανδήποτε συμπίεσιν κριτι
κή; ή (ίιο/ογικής. "Ο/λ τά μέγα
λα τάλαντα, δταν πρωτο·εμφανίσθη
λάν, ύπέστησαν εχθρικήν ίιπιοδο-
χι'ΐν. "Εμειναν αμιος στήν άθανα
σία. Τοΰς διώκτας τιον, ουδείς
.νΘιιιι,είται. Κριτής των ταλέντ(ον
είναι ό Χρόνος καί, ή έποχή, τ«)ΐν
ί> «πιάτσα» δπως λέγεται είς θε.
οτρικόν δρον. Τό τά/Λντον ένίοτί
χάνεται, άν άπασχολείται σέ το-
μεϊς &ει>τε.«εΰοντα;.
Άσχολρϊται περαιτέρω εί; τό
θέιμα ό όμιλητή; μέ την ψυχολο-
γία τοΰ ταλ^έντου καί άκόμη άνα
(^έρει τσιτάτα άπό τόν Νίτσε,
Στάνδαλ, "Ε(ιιερσο·ν καί ιδίως ά-
τό τοΰς Μπέρξον καί Φρόϊντ,
ει^ρίας άαύ την σύλλ.ηψιν καί
ίπόδοσιν των ααραιθτάσεων άπό
ό τάλαντον, έπεξεργασμένες μνή
θε τί πού λίγ>εται άπάκτΓ^μα προ¬
οδον πνειιματικής τοΰ άνθριοπίνου
τελείως ή Ζωή, ασφαλώς <>μως , μ"» άποδιδόμενε; ϊίς νέας μορ
κινδυνενει ή "Τποιρξις, δη>-α.δή κά | φάς μεΓαμορφϋ^μένες ά,-τό τίς ά-
γιοΛΐίες τού ταλάντοΐ'. Άκόμη μί
αν άνάπτυΕιν τή; θεωρίας πρ,ε-
κάνσιους δηλαύή τοΰ προσυνειδη
τοΰ - ύποσυνειδητοϋ, προσννΐΐδη-
τοϋ — καί συνειδητοϋ.
'Εξετάξει κατόπιν τά; τρείς
σχολάς: Ιον δτι κινητρον είναι το
ώφελιμιστικάν, ύ οΰτιλιταρίσμονς
ή η σκοπιμότης. 2ον δτι είναι το
θρησκεντικόν σι·ν(αο·θηιια. 3ον υ
χ; είναι ό αΰτοβκοπός τής τέ-
χνης. ή ελευθέρα τέχνη τό «άρ
γβνους.
Γιατί, ό μέν οίκονομοτΓχνικός
[πολιτισμός, ή Σιβιλιζασις, άνε-
πτύχθηκε τερατίοδώς κατά τά 200
τελευταία χ.ρόνια, ένώ ό ήθικός
πολιτισμός ή ΚΟΤΛΤΟΤΡ είναι
βτκλα6ωμέλ"ος άκάμη εί; τάς αρ¬
χάς τής ΐποχή; πρό τής Γαλλι¬
κής έπαναστάσεως. Τά 97% των
όνακαλνψεΜν και
στήν Ίσΐορία, Λιαι έπιτενγΜατα
τού 19ον καί 20ου αίώνων.
Αυτή η καρκινική διόγκοΚΓΐς
! χ<·>θί; ανάλογον πρόοδον τοΰ αί
Ι σθηματικοΰ βίου των άνθρωπον,
νΤροκαλεί δέος.
λΰ
ιάποτελεΌϋΐατα τής θατιματονργι-
κής ίαση;. Καί τουτο μέ τή σειρά
τού σημαίνει, ποΰ ή θαυματουργι-
κ-ή Γαση, δέν είναι κάτι πού
ρεΐ νά τό ενΐιτνχει ό
όντε μόνο; τού σάν άτομα,
καί (ΐτμπράττοντας μ έ τοΰς συναν
Ρρωπους. Κάτι αλλο πρέπει νά
σιιμβαίνει. Κάποια αλλη δύναμη
νά παρεμβαίνετ, γιά νά εχουμε τά
άποτΓλέσιιατα τοΰ θαΐιμαηος. Α¬
σφαλώς δ Εδιος ό δνθιριωπος βοη-
θάΐΐ μέ τΐ)ν δραστηριοποίηση των
δυνάμεο'ιν τού κατά των ψυχικών
καί των πνενματικών. Οΰτε καί άμ
Λ - - - -
άκόμη πό
στενή άνπ'ληψιν περί ήθικης
καί δέ' ϋχο'ΐεν ΧριστιαΛΐκήν ή^1
κην. Ό άφανισμύς τής ΑΡΕΤΗΣ
μέ την άοχαύαν "Ελληνικήν ?ν-
ν·οιαν θά φέρη τόν άφανισιμόν καί
τοϋ οίκυνομοτεχνικοΰ πολιτισμοϋ.
Οί πολιτισμόν δημιοι<ργοΰνται ά¬ πό αοϋς ίδιοφνεϊς, τά τάλαντα. Αύτά λαιπόν πρέπει νά άνακαλύ- Λτωνται άπό εί&ικάς 'Επιτροπάς Ά νά προστατρνωνται γιά νά ά ναδειχθονν. Αυτή είναι η εύθννη τής Κοινωνίας, "Εχει δμως καί τό τάλ.αντον πολλάς τνθΰνας, νά μορφίΰθή, γιά νά μπορέση νά α¬ ποδώση χάρις είς την εξάσκησιν. πούρ λ' άρ σιιαπεράσματα Παραδέχεται τά τή; με·θοδολογίας τής Ίστορί«.ς, δτι δηλαδή ή τώρα μάχη των τοιών αυτών Σχο λών προαπάθησε μέ σοφίσματα νά λΰ ίνα ι)>ευδοπρό6ληιΐι<α. Καί άναλύοντας ά,τοδεικννει δτι τά κί νητρα κίχΐ τά τρία δέν εΤναι αύ τοτιελη, άλλά στιμπλέκονται καί άλ.ληλοσι·μπληροννται. "Οπως έπί- σης άλ.ληλοβοηθοϋνται ό τεχνικόν κονομικό; καί ό πνειιαατοηθικό; πολιτισμός. Περαίνων καί άνα<ρερό|μενος ίίς τόν 'Ελληνολάτρην Νιτσε, ότναφέ ρει την αγάπην των 'Ελληνων διά την ΜΟΡΦΗΝ, την ποικι,λίαν των μορφών των πνενματικών έργων τ(ον, τόν άτελιείωτο πλοΰτο των άντιιθέτων Σχολών καί την άγαθό τηιτα μέ την όποιαν ό "Ελλνη'ν πό λίτης καλοεδέχετο πά>ν τό νέον
Αΰτό λέγεται παι.δεμός, λέγεται , χω,ρίς δέσμευσιν. Μόνο στήν 'Ελ-
παιδίία. "Εχει περαιτεριο εΐί^ί<νην 'άδα ΰπήρχε σχετική αύτοτελεια νά παοακο>Λυθή, νά ζή, τίς τελ.ευ Ι τΓ>ς πνρΛΐαατική; π«.ραγ<ογης. Γι' ταίες στιγμέ; τού αιώνος τού, νά έμπλοντίζεται μέ νέας μορφάς τής ζωης. Ή εΛ'ημέρωσι; καί ή πρόσ ληι)»ις των νέων μορφών τοΰ έπι^ σττ;τοΰ, λέ-γεται έπιιμόρφωσις. Καΐ άλλι; εύθύνη ποΰ ?χ ι ι ό τάΚν- εΤναι νά μί) «ίί αν ττλόγα ποΰ λέγεται δ · ιιόν ν, κατ«στρέ<ροντας την νγεία τού με καταχρήσεις. 'Άν πεθάνη γ(?η,γορ<; τό .τνενμα τοΰ ταλ.άντου θά σ € τΓ>ς πνεΐ'ΐι·
αΰτό καί ή τόσον ταχεΐα καί μβ
γάλη ε'ξελικτική πορεία. Αΰτό πού
μί βαθυστόχαιττη λε'ξι ώνόμασαν
ΠΡΟ - ΟΛΟΝ. Την 'Ελλάδα πά
λιν, μίαν ημέραν, ελπίζομεν χά¬
ρις εί; τά Ι'ργα των νέον 'Ελλή
νιον νά την ξαναλατρεΰση ό Κό
σμο;, ϋπιας οί Καθολικοί τοΰς Ά
γίονς. Είθε.»
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
ΜΙΑ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ ΣΤΟ ΜΗΝΑ ΠΟΤ ΠΕΡΑΣΕ
Δ ΕΞΙΩΣΕ ΙΣ
όπως την εχει.
ί -νεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΪ
ή επι-
ρ ή π
στημη. Απλώς, δεν ικανοποΐίϊ τό
σΐ'μπέρασμα πώς ή
είναι
β
άοχοντικο της ή άντιπρ<>ε-
<-ν Λελ(ρικών -Αφ1κτιωντων νρα4ΐματευ5 τή; <Ενώ κι'Μ?.α δύναμη .τού προκαλίΐ την ι- 'Ελλ^η· Λογοτεχνών κ. αση, η, άκομα περισσοτερο, η μο- Μ(^Γγ1 ΜΒΛ1-ηι(ΜΛ«η η^^η ναδική π;ροϋπόθεση γιά νά έ.τιτε- λιστεί ή τελευτΌιία. Μαίφη ινιποτι<Γμοχ>ρε-λη, ποιήτρια,
λογοτέχνις, δημοσιογράφος καί λο
., Ρ , , . „ για, προσεκάλεσε τους άνθφωαονς
Δεν αμ<ρι·αβητειται άκομα το ο- . , , -, < αι , „ „ > , « , τού πνευματος και πολ,λου; έκλε-
τ. ο ανβρωπο;, με τις δ^αμε.ς χτο{ ^ κα1 ψ{λ ^ ^
τις όπο,ες εχε. και τι; οποίες επι ^ ζι χ. 6 ^ ^ χ
καλείται γενικα ο όκοχν.τισμος, εί- , , ,
, .. Ε , . , γεννων και τττν παραμοντι τΐ|ς
νατ α.τολΐτα δυνατόν να «κανει
λ ' „, , πρωιοχρονιας
θαυματα». Μναι τόσο γνο>στό αΰ Π,. »;
. , , Ίύ τραπίιι
ό
γ ΰ
το και τόσο κοινα αποδεν.τό που
τραπίι,ι της ήταν καταφθιρ-
ξη εκείνον .τού ΰπάρχει Ιξω άπό
ή φρ
το και τόσο κοινα αποδεν.τό που , , , . , !. , , ,
_, ,ο , , το άπο έκλεκιΐα εοεσματα και γλυ
οεν χρειθΛ,εται να επιμεινο·ιηι.ε πΐ- . ν ,. . . ,
• ^ λΐσματα. Καλλιτεχναι της απαγ-
γελίας άΛήγγ€ΐλαν ώραιόττα ποιη
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1 ματα
Μ) __________
παίδων.
ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΓΠΩΣΕΙΣ
'ΓΪΡΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ
ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ,,
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ
^χμ μ
πολύν ίδιθώτα· καί πως νά μή
γινόταν αύτό, άφοΰ τόν στέλνω
σέ άνδρα πού μπορεί ν' άποδεί-
ξη μέ την ρητορική τού διεινότη-
τα δτι, μάταιη είναι καί ή σοφία
τοΰ Πλάτωνα καί ή σοφία τού
Δημοσιθένη, ένώ έγώ παιραδαλλό
μενο; μέ αύτούς μοιάζω σέ κον
νούπι κοντά οέ έλέχραντα; Γι'
αΰτό με κατέχει ςρρίκη καί τοέ-
μίο δταν σκέπτομαι την ήμέρα
πον θά διαβάσης τού; λόνονς'
παρ' ολίγο νά χάσω καί τό μυα-
λό μόν*.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΡΓ. Π. 2ΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χβτρ. δβοντίατρος
Κάνιγγβς 2—Άθϊ)ναι
τηλ. 684.β«7
9—1 καθημερινώς καί
β—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ 2ΤΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΠΛΗΡΕί
Θ'
Φεύγοντας στίς 12 Αΰγούοιτου
ποωί, κάτω άπό τό "Αμστερντοιμ
μέσ<μ τής θανμαστής περιοχή; των τονλονπών, πήγαμε στή Χάγη. Πληθχ«σμό; 600.000. 'Εκεί διαμέ- νο«ν οί βασιλεϊς. Άφον κάναμε τόν γΰρο τής πόλεως, επισκεφθή καμε τό Διεθνές Δικαστήριο καί τό 'Εθνικό Μσι·σϊϊο. Άπό δλονς τοΰς πίνακες ποΰ είδαμε, άξιοθαώ μαστος είναι. «Τό μάθημα τής Ά- νατομίας» τοΰ μεγάλον ζο>γ.ράφου
Σνινεχίζοντας τό δρόμο μας γιά
τό Ρόττερνταμ σταθμεύσαμε στήν
ώραία λοντρόπολη τή; "Ολλανδί¬
ας Σεβενίγκεν, μέ τά πολντελή
ξενοδοχρϊα, μέ τίς πολνώροφες κα
τοικίες καί μέ τή μεγάλη πλάζ.
στή Βόςιει-ο θάλα<τσα. Ό καιρός ήταν εΰνοϊκός. Ό ος λαμποκοπονοε. Πολλοί οί κο λνιμΰητές. Κάνα.με ενα περίπατο μέχρι την ί,ξέ^ρα μέ τόν πυργί- σκο· Άκούσα).ιε τό κϋμα πού κτν πονσε όρμηττι«ά στήν ιάμμονδιά. ΒγάλΛΐμε άναμνηστικές φοτογρα- φίες καί ξαναμπαίνοντας στό ποΐ'λ μαν ξεκινήσαμε γιά τό διασκεδα- στικό Μαντούρονταίμ (Ή Όλλαν- δία σέ μικ,ρογρΐκτία). Έκεί εϊδα με τραινάκια, κονρσίτσες, φο^τη- γά αΰτοκινητάκΜϊ, πού τρέχανε, καθώ; καί λιμνουλ<ς πού πλίανβ βαποςάκια καί μικρά όενζινόπλοια 'Επίσης λιλλιποντεια στρατιο>τάκια
πού κάνανε παρελάση καί π,ολλά
αλλα...
Τίλικά (ρθάσαμε στίς 19 ή ώ-
ρα στό Ρόττερνταμ (Μεγάλο )λγ
μάνι τή; Όλλανδία; επί τον δέλ
τα τοΰ ποταμοΰ Ρήνου καί τοΰ
Μεύση.Πλτ.'θ. 730.000).
'Εκιεΐ ητανε πλ^ιιριοιμένο στήν
άκτή τό πολυτελές μοντέ^νο πο-
ταμό.ιλοιο «Βρετάννια». "Εχει ναυ
πηΎθθή τό 1969. ΕΤναι γερμανακης
έταιρίας. Μήκος 100 μέτρα. Πλά-
τος 12 μ. "Τψος 9 μ. άπό την
ν,ραμμή πίλεΰσε<ο; καί βύθισμα 1. 35. Ταχΰτη; 16 μίλ«α κατά την άνάβαση. 'Επιπλωμένες καιμπϊνε; μέ δλες τίς άνέσεις γιά 200 άτο- αα. Θεοιιενόμενη πισίνα στό κα- τάστρ<ι)μα. Άναπαυτικά καθίσμα- τα. Εύρύχωρο σαλόνι, μέ πιάνο καί ΐιπάιρ. "Οταν στόίΤ(ο!- μ ( ταμόπλοιο παραδώσαμε τίς άπο- σκ/ενίς μας καί τά διαβαΐήρια καί μά; ϊδωσαν σέ σχετικές καρ- τέλλες τοΰς άρ<ιθμούς τής καμπί- νας καί τού τραπεζιοΰ μας. Κατό- πι πηγαμε στή φωτόλουστη τραπε ζαρία τοΰ πλοί<η< καί δειπνήσαμ'ε. Μετά τό φαγητό άποβυ&ασθήκαμε στό λίμάνι, κάναμε τό γΰρο τή; πόλεως μέ τό ποΰλμαν καί στα- ματηοάμί στόν πνογο τού Ρόττ»ρ νταμ, πού λέγεται "Ετ>ρομαστ. Ά
νεβήκαμε μέ άνελχ'στ>>ρα. Άπό
τό υψωμα ίκεϊνο ή ς>ο>ταγωγτ)μέ
νη πόλις παροτκτίαζε μιά θαχ·μαστή
είκόνα. 'Επιστρέφοντας καί πάλι
οτό ποταμόπλοιο καθΜΤονμί λίγο
στό ιμπάιρ καί μετά πήγαμε για ΰ-
πνο.
Κατά την διάρκεια της πενθη·
μερης κροναζιέρας δλες οί διανυ
κτερ
γικά, κάνοντας {(πόκλιση.
Τό μήκος τοΰ μεγάλαι1 ποταμοϋ
Ρηνον (γαλλικά Ρίν) ί-Τναι 1.
280 χλμ·. Πηγάζει άπιό τίς νΑλ-
πεις καΐ χύνεται στή Βόρειο θά-
λασσα. Στίς δχθες τον, σέ κάθϊ
χίλ.ιόμετρο εχονν τοποθετήσει πινα
κίδες ποΰ γράφαυν τά χιλίοιμετρα.
Τό νερό τοΰ Ρήνου ήτανε καφέ
καί σκουροπράσινο. Πολλές ςρορτη
ΐγίδες μεταφέΊρανε έμπορεύμιατα.
Οί περισσότερες ήσαν γερμανι-
κές. Άδιάκοπία ίδιωτικά αΰτοκίντ)
τα περνοΰσαν καί άπό τίς δυό
πλευρές τοϋ ποταμοΰ, καιθώς καί
τραΐνα έπιβατιικά καί φορτηγά. Ό
ξεναγός τής έ,κδρομή; καιί ο'δ&η
γό; άκοιλοιιθοΰσαν μέ τό ΠΜαίλμαν
παρανηνίο)·;, τό ποταμά.τ;λοιο ποϋ
ταξίσευε μόνο τττν ήμί,οα.
Καί οί δύο αΰτέ; έπίσημρ; βρα-
διές ήταν {ιπέιροχες.
Έξ ίίλλοΐ', την ημέραν τοΰ Ά
γίον ΕύΘνμίου ό λογοτέχνης - ποι
ητής Θέμος Παρνάσσϊο; (Εΰθύμι.
ος Παπαδημητριου), ήνοιξε τά σα
λύνια τού γιά δλους τούς τρίλους
τον, άνθρώ.πους τοΰ πνενμοπος,
της Τεχνης καί τής Έπιστημης.
Μέ τής καλωσύνης τό χαμόγε-
?λ στά χείλη τον χαιρόταν νά
βλέπη την έκλεκτή όμήγι«ρι στό
καινονργιο τους σπίτι, στόν Πει¬
ραια. Ή σύζνγάς τον, γενική γραμ
ματεύς τοϋ σν).λόγου «Δελφικές
Άμςρικτνονίες» καί έκ·λεκτη ποιή-
τρ»α ν.. Κονλα Παπαδτνμηιτβίοΐ', ά
πσλάμβαν,ε τή χαρά τής βραδιάς
Φαγητά τ'νΐίθοχα, σαμπάνια καί
ποτά καί γλυικύσματα, πιρο-
Ή δίς Καβΰαδία,
κλεκτή πιανίοπα, χαροποίησε τή
βραδιά μέ τά ώραία κομμάτια πού
'Επίσης, την 24ην Ίανουαρίου
δύθηκε μιά ώραία δεξίωσι στό
σπίτι τοΰ κ. Εΰαγγ. Παπακίονσταν
τίνου, δικηγόρου, δπου ήσαν προσ
κεκλημίνοι άνθρ<οποι τοΰ, πνεύμα- τος. Ή οίκοδέσποινα κ. Ελένη Παπακωνσταντίνον, έρασιτέχνις ποιήτρια, ελαμπε άπό χαρά, δταν οί άνώτεροι αντοί ανθρωποι γέμι ζαν τά σαλόνια τη;. Έκλεκτά έ- δέσμααα στόλιζαν τό τϊραπέζι της. Επηκολούθησε άπαγγελία άπό έκ λεκτές κυρίες καί &εσποινίδες της τέχνης. Καί οί τέσσΐφες δεΕιώσε«.ς ή¬ σαν νπέ<εοχες καί πλούαϊς σέ έδέ- σματα καί σέ άνθρώπινο πνενματι κό νλικό Θερ).ιά σνγχαρητηρια στίς οίκοδέσποινες καί στούς οίκο- δεσπότες γιά τίς δμορφες βραδιές πού μάς χαρίσανε. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ΕΒΛΟΜΑ1 ΓΡΑΜΜΑ Τ Ω Ν ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΛΜΕΡΙΚΑ- ΝΩΝ Ό Άρχιεπίσκοπο; Άμερικής κ. Ίάκωβος είς μακράν έγκύκλι όν πρός τάς ΰπ' αυτόν έκκλησια στικάς και σχολικάς αρχάς, τονί ξει δτι κατά την εφετεινήν έβδο μά&α των Έλληνικών Γραμμάτων οί» μίαν ίίκόνα τής ένεστώσης κα θεωρώ καθήκον μου νά σάς δω>
ταστάσεως τής 'Ελληνική; Παι
δεία; έν 'Λμεοική. Την ίίκόνα αύ
την την συνθΐτονν Μεγάλον Ενερ
γέτα;, Δ<ι>ο·ητ«.ί. καί ή διαρκής
σννεισφορά των Κοινοτήτων, των
Φιλοπτώχωιν κ<4 τής; ΑΧΕΙΙΑ.
ΤΤΠΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Ο ΠΩΡΓΗΣ ΣΙΜΟΣ
— Σο>ματΐίο, «τού στόν άπολο
γκϊμό τού άφήνει περισσεύμ«τα
καί δέν ρχει χρέη ■είναι σοιιατρϊο
άποτυχομένο.
Αυτήν την κουίίέντα την πρω-
τάκ-ουσο, πρίν παλλά χρόνια, στά
Βουρλά άκόαη, άπό τίι Γιώργη
τό Σί,μο. ΔικαιοΛΛγημένα
μόν προξένησε ίδιαιτερη έντνπο
οη, αΐ>τός ό άρκετά πιερίεργος ά
φοριοιιός' προτότυπος, έκπληκτι-
>.ός, άν δέν προφτάση νά £ι'χ&«ιθ>ύ
νη κινείς, οτ'ίΐν
ί'ιπ /ιι'
τόν αριοτακονει"
λ·('·>'('. Κι' ετσι
μ-χυιροϋιμε
«-ΐοΰμε. καί νά το το-
νίσου,με, πώς οί π,ροσπάθειες αύ-
τές είχον φέρει πραγιματικα τα
έπιδιιυχθέντα άπο'τελέσματα. Ή
δονλειά Λθΰ τα τελευταία χρόνια
γινόταν στο σχολ-ειό των «Μπακά
ληδων» των Βουρλών, στά Μοο-
τάκια, ήταν καθ" ϋλα έφάμιλλη
μέ τή δουλειά τής Άναιξαγαρείυυ
Σχολής, ενός σχολείον, που εί¬
χεν γενικά αναγνωρισθή άπω και
ρύ, σάν ίνα άπό τ(ΐ λί
τού Έλλην ισμοΰ τής
Τό μαγαΐςί τού Σί.μου, στήν
Ά.τάνου Λύτ'ζα — Κεν·:ρική Άγο
ι.·ά οτίς 'Κλ/.Γ,ν.κες ϋι-ναικΐτς
ττΐιν Ιίανρλόν — στόν Κ?ντρ.κα
Μ.ιόμο, >.άτιΐ) άκριϋώς ά,το , ιό
/α,μπα>·αρ;ο της ΙΙαν^γν^ς, μητοο
πολιτικοΰ ναιον :ή; Κο.νόΐι,τας,
δϊ.ν ήτυν πάντως μα.ικάλ.ικο, κα-
τά την κοινήν κια τότί άντ./.η-
δΐν 'Τι'ιν ξέχασα ά,τ,ο τύτ= κι
κύμα, ά,τυ μόο; τοτ, μοϋ 'σχό
τιιν νά τόν συνδιόώο μ' όοισμέ
να σχετικά περισΐατικά, ποϋ τΰ
χαινε έκτοτε νά .τέσουν στήν άν-
τίληψή μοί1 κ;ιί νά τα .-τρεαεςθ).
Τό Γιώργη τό Σίμο, τόν θυ-
μοϋντί/ι «οφαλώ; πολϋ κ.αλά οί π ι.
/,ιοϊ Βονρλιώτε;- ήτανε στήν γΊμ)
χή τού μ;ά π.ςοσ.'>πικύτΓ.τα άρκε
τα στχιαντική τού τόπου τον. Πρό
εδρο; γ.ά μια μεγάλη πιςίοόο τής
Σνντεχνίας των ΙΙαντοΛολΛν κια
Άλενροπωλών, τού «Στιναφιού
των Μπακάληδων», κατά τή,ν πιο
συνηθισμένη όρολογία ή εστο έ"κ
φραση· «Μπακάλμ»τασηις», δπο»ς
θά λέγαν,ε οί ταυρκοιμερίτε; "Ελ-
ληνες τού .τερασμένου αίώνα.
Μποροϋν καί οί Ηουρλιώτες νά
καυχηθούν, γιά άρκετέ; εκδηλώ¬
σει; καί έπιτεύξεις τής έθνικο -
>.σι,νονική; τιον ζοής. Κ «λ πάνο
σ' αΰτό, νομίζο πώς θά Ηχαν με
γάλο δίκιο, νά καυχιοΰνται μιχ
γι' αϋτές τίς επαγγελιματικές συν
τεχνίες τού; τα «σινάφια» τους*
πού πΐ ρισσότερο μάλιστα άπό ό
Ο ΠΩΡΓΗΣ ΣΙΜΟΣ
— Σο>ματΐίο, «τού στόν άπολο
γκϊμό τού άφήνει περισσεύμ«τα
καί δέν ρχει χρέη ■είναι σοιιατρϊο
άποτυχομένο.
Αυτήν την κουίίέντα την πρω-
τάκ-ουσο, πρίν παλλά χρόνια, στά
Βουρλά άκόαη, άπό τίι Γιώργη
τό Σί,μο. ΔικαιοΛΛγημένα
μόν προξένησε ίδιαιτερη έντνπο
οη, αΐ>τός ό άρκετά πιερίεργος ά
φοριοιιός' προτότυπος, έκπληκτι-
>.ός, άν δέν προφτάση νά £ι'χ&«ιθ>ύ
νη κινείς, οτ'ίΐν
ί'ιπ /ιι'
τόν αριοτακονει"
λ·('·>'('. Κι' ετσι
μ-χυιροϋιμε
«-ΐοΰμε. καί νά το το-
νίσου,με, πώς οί π,ροσπάθειες αύ-
τές είχον φέρει πραγιματικα τα
έπιδιιυχθέντα άπο'τελέσματα. Ή
δονλειά Λθΰ τα τελευταία χρόνια
γινόταν στο σχολ-ειό των «Μπακά
ληδων» των Βουρλών, στά Μοο-
τάκια, ήταν καθ" ϋλα έφάμιλλη
μέ τή δουλειά τής Άναιξαγαρείυυ
Σχολής, ενός σχολείον, που εί¬
χεν γενικά αναγνωρισθή άπω και
ρύ, σάν ίνα άπό τ(ΐ λί
τού Έλλην ισμοΰ τής
Τό μαγαΐςί τού Σί.μου, στήν
Ά.τάνου Λύτ'ζα — Κεν·:ρική Άγο
ι.·ά οτίς 'Κλ/.Γ,ν.κες ϋι-ναικΐτς
ττΐιν Ιίανρλόν — στόν Κ?ντρ.κα
Μ.ιόμο, >.άτιΐ) άκριϋώς ά,το , ιό
/α,μπα>·αρ;ο της ΙΙαν^γν^ς, μητοο
πολιτικοΰ ναιον :ή; Κο.νόΐι,τας,
δϊ.ν ήτυν πάντως μα.ικάλ.ικο, κα-
τά την κοινήν κια τότί άντ./.η-
δΐν 'Τι'ιν ξέχασα ά,τ,ο τύτ= κι
κύμα, ά,τυ μόο; τοτ, μοϋ 'σχό
τιιν νά τόν συνδιόώο μ' όοισμέ
να σχετικά περισΐατικά, ποϋ τΰ
χαινε έκτοτε νά .τέσουν στήν άν-
τίληψή μοί1 κ;ιί νά τα .-τρεαεςθ).
Τό Γιώργη τό Σίμο, τόν θυ-
μοϋντί/ι «οφαλώ; πολϋ κ.αλά οί π ι.
/,ιοϊ Βονρλιώτε;- ήτανε στήν γΊμ)
χή τού μ;ά π.ςοσ.'>πικύτΓ.τα άρκε
τα στχιαντική τού τόπου τον. Πρό
εδρο; γ.ά μια μεγάλη πιςίοόο τής
Σνντεχνίας των ΙΙαντοΛολΛν κια
Άλενροπωλών, τού «Στιναφιού
των Μπακάληδων», κατά τή,ν πιο
συνηθισμένη όρολογία ή εστο έ"κ
φραση· «Μπακάλμ»τασηις», δπο»ς
θά λέγαν,ε οί ταυρκοιμερίτε; "Ελ-
ληνες τού .τερασμένου αίώνα.
Μποροϋν καί οί Ηουρλιώτες νά
καυχηθούν, γιά άρκετέ; εκδηλώ¬
σει; καί έπιτεύξεις τής έθνικο -
>.σι,νονική; τιον ζοής. Κ «λ πάνο
σ' αΰτό, νομίζο πώς θά Ηχαν με
γάλο δίκιο, νά καυχιοΰνται μιχ
γι' αϋτές τίς επαγγελιματικές συν
τεχνίες τού; τα «σινάφια» τους*
πού πΐ ρισσότερο μάλιστα άπό ό
θ'ας" τ^ν ορθιΓ νο,μ'ςΐΊ ο τα 11 αι ο
/ ά γ.ά αράιτη ΐρο·9ά τ ,ν χρ'3 μο¬
ί ιιίησε έκ,ϊϊνο; γι' αΰΐά τα μιγα
^ιά ψιλικϋιν κ ιΐ .ιπ.ΐχχςι·/ών και
υ^ν ηταν μ&νάχα ό κα.νούριος <>-
(ΐΰς, άλλά >.οΐι ί Ας κ:ΐινωί·ριθς το
λος, πού ίίεοε ό Σίμος σ' αΐ·:ό
'.ό είδος. Διιΐ.ι)θίΟ;^..ση οι-ίττ.ι,α.ίτ.
λή, μεγά,'.η πο.χιλία αντικείμε¬
νον, ϋιτςίνι; αί.πα κια έ'ξ"> άπό
τό μαγΐιΐΐί γε,αατρ;, σΐολισα
με τα Οιάίΐουοι ί ί>η,
ρ,η κωτά τα μέσι τής ε'-
ής μίθοδική — φέϊγ - 6ο ί.ν,
Λοιουσδήποτε
σιτνδικαλιστικοϋς
σκοποϊις ά.το&λέ-·τανε σέ έξιυτηρε
τήσε·ις γεΎΐκότε,οες εθν'ΐκες κα'ι πό
λιτιστικές των ύποδηύλον όμοε-
θνίηι σιιμ-τατρκοτϋη' τ(υν.
'Αοκετά εχιο γράψει κα'ι γι'
αύτό τό θέ,μα στόν .τςκΤιτο τόμο
τής ιιελέτης μου γιά τα Οονρλά
(1). Λίγη λόγκι. θά έπαναλάβω
ε-δώ, μέ την άφοι©μή τής μνήωης
τού Γιώργη Σίμον, γιά τό άξιόλο
γο άνα.μφισ()ήτητα εργο τριών
Συνπεχνιών των Βοτ^ρλών, τό
στήν ώραία καί εύ
γενική, την· κυρία πι,κχγιυατι σ^ο-
ματειακή τι»ν όοαστηοιότητιι στήν
οίισιαστική ύπίκττήοιξη άπό αυ¬
τής λαϊκής παιδείας των 'Ελλή-
νονν τής Μικςκισιατικής ίκείνης
Κοινότητας: τής Στ>ντεχΛΪ(χς των
'Τ.αοδηιματοποιών — των «τσαγ
ΐαράδιι:ν» —, τής Συντεχνίας
των Κουρεοιν — των
θηδων» — Χίω τής Σΐ'ντεχΛ'ίας
των Πα-ντοπωλών κβί Άλπ'ροπτι)
/ών, ποΰ π-οοαναφρρα,με. Ή κά
θε μιά, είχεν άναλάίΐ'ει τή σι»ν-
τήρη,ση ενός σχολείοΐ1 μέ μίαν ή
βνό τάξεις, σέ χολοιλ άπό τίς
μάλλον εκκεντρες, τίς λαϊκότερες
μ.ιοροΰμε ν·« ποϋμε περΐιοχές των
Κονρλών.
Στόν "Αη Γιώργη τόν Όρψα
νό, κοντά στό δμώννμο
κι, στι'ι· αεριοχή τού Γιακά, .τα
νικ στό λότρο, ή Σιτντεχνία τιΤ>ν
'Τποδημοιτοποιών. Είχ.ε τελευταία
ος δΰο κατώτερες τάξεις (δημο
τικοϋ) καί ιμιά ποοκκταρχτική μέ
ήριθμό <τυν(ΐλικά 2(10 — 250 παι
διά καί 8 — 4 δασκάλκνσες.
Στήν συνοικΐα Σειςιά
Μαχαλά) ή «τνντεχνία. το>ν κονςιέ
όν, μέ δνό δασκάλιβσες κ<ιί περί
τα, 100 παιδία. ΕΤχε προκαταρκτι
κή «αί ποώτη τά|η. Ό Μ. Μι-
χαηλίδη; — Νο·4ρος Γενικός Έ
πιθεωοητής Έκπαιδεΰσεΐι>ς τής
'Ελληνικής Άηιμοστρίας Σμΰρ
νης, σέ μιά τού σχετική μίλέτη,
ποϋ δημοσίετντε στά «Μικρασιατι-
κα Χρονικά» (τό,μος ΣΤ'), άνα
γιά τό σχολειό αύτό, κατά
τύ σχολικόν Ιτος 1921 — 1922,
δησκάλισσες 3 χη'ι, 205 μαθητές·
Καί στή σ>νοικία Μο,λά6ο τον, ά/Λά -/.αι γ?νικό~-<>α
στήν ΰοιιρλιώτικτ, κυ.νιυ1.ι, ά
λογα μέ τόν νχγ,Ί.ο τού κιιιΐ ι
έπιρ^οή τού, έναν άέ.ρ«. πολιτι-
σμοΰ· τού εΤχε καλλιεργτ,θή αϋ-
τός ό πολιτισ,μός κατά τή
τού καί μαλιστα στά ·νιάτα τού
κοντά στόν προτελενταϊο Μητρο
πολίτη Έι^έσου Ίωακείμ Εύθν
Οοΰλη τόν άείμνηστον εκείνον
Φαναριώτη άριστοκοάτη. 'Τπηρέ-
τησεν κοντά τον ώς φοοντιστής
καί άκόλουθος
μέ την ίδιότη
τα τού αυτήν, τόν παρακολουθοΰ-
σε καί στήν Πόλη, οταν εκαλεί¬
το ό Δεσπότη; τού ώ; συνοδικό;
καί σέ κάποια ταςίδια τού στήν
Εΰρώπη, στή Βιέννη, θι^μάμαι
μοΰ είχε π>εϊ. Έαόμενο αύτά νά
ρΐχαν έπιδράσει στή ζοή καί στήν
σνμπεηιφοοά τον.
Κι' άπό φυσικού τού ό Σίμος
ήταν ενας τύπος χαριτοιμένος' ό
μορφάνθρΌ,τος· άνοιχτόκα«δος· μέ
κάποιο χιοιιμορ στήν κοι>6έντα
τού" γλεντζές· καλός χορευτή;
καί μέ τα αλλα κοινο>νι
κά προσόντα τού κατά τί; χο-
ρευτικέ; συγκεντρόσεις τοΰ Μου-
σικοϋ Όμιλον των Βουρλών.
ΈκεϊΛο δμως πού τόν έπέ(ία·
λε σάν παράγοντα τοΰ τόπου ή
ταν (>έ(κιια ή δράση τού καί τα
έπιτεύγματά τού, ώς Πρόεδρον
τή; Συντεχνία; των
Είδαμε ,τιό πάνω σέ γενικέ; γραμ
μέ; τί είχεν επιτύχη κατά την <
νάπτνξη καί λειτονργική όργάνο
οη τοΰ σΐΛΌΐκιακού σχολείον1 τής
Σνντ,εχνίίι/ς τού. Εΐχε βέ&αια τίς
((ΐλοδθιξίε; τον, κάπχηας μάλιστα
ΰφής, καταλαβαινου,με.
ποΰ τοΰ τίς ένέπνευσε κιόλαις συγ
κεκρϊΐμένα, τό γεγονός τής άνα
σ' αυτόν τής προεδρείας
τής 'Συντεχνίας τού. Είχεν δμος
καί μίαν άρχή, αναφερομένη σέ
μιά σιυστή καί άποτελεοϊματική κο
τα τή γνώ,μη τού, σωματειακή
μεθοδολογία" αυτήν πού άρχικά ά
ναφέραμε. Την έφήρ,μο<ΐε καί ε¬
πέτυχε, δσα επέτυχε.
— Τα προηγοϋμενα συμβούλια
τής Συντρχνίια;, θυμοΰιμαι, έπί-
σης, μοΰ ίπεξηγοϋσε κάποτε,
ρώνανρ γιά τα πε,ρισσεΰματα, δ-
ταν κατωρθώνανε καί είχανε στό
τα,μεΐο. Έγώ ό'χι μονάχα περισ
δέ θέλησα, δέ προσπά
θησα νά κάνο, ήλλά τό έναντίο
δσο μποροΰσα έ'κανα χρέη" εκτισα
λιυν και
σε τό καλλίτερα όργανοι,μένο ά
πό ϋλα τα συνοικιακά σχολειά
των Βουρλον. Τό σχολειό αύτό
ίδρνθηκε κατά τό 1880. Ιδιαιτέ¬
ρα στμαντική υπήρξεν ή άναΓττυ
|ή τον· τα τελευταία κυρίος χρό
ναι (1!Ι1() — 1922) κ ώ ή όποία
πρέπρι νά αποδοθή Λχρ.βίός στδ
ϊήλο, στί; πριΐίτοοονλιΈς, στήν έ
ον.τό τής άπόψεο; αν
τή; δοαοτι,ριύτητα, τοΰ κατά τή
χρονικήν εκείνην πρρίοδο πρ-οέ-
δρον τής Σνντεχνίας, τοϋ ΓιοΊ; Μπιρλόνη, μιά; έ,τιση;
μένη; παιδαγιογον. Κάντα στό
■ταλαιότερο κτίη^ο κτίστΓ,καν κα¬
τά την πες>ιοδον αυτήν, τρείς ά
νάμη αϊθονσες π-ρηδόσεον. Έκ
τό; άπό τή Διενθΰντρια, είχεν καί
νρΐΐ; αλλε; δασκάλισσε; άποφοί
ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΚΑΠΠΑ-ΟΚΙΚΟΥ ΣΥΑΑΟΓΟΥ
ΛΑΟΓΡΛΦΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
Την παρελθούσαν Κυριακήν 31. πό τα .-ταιδικά μα; χρόνι.α.
.71, εί; τόν ιερόν ναόν ΓΕΝΕ- Πρίν άπ' δλα, γονατίζει εύλα
Λικά ιμπροστά «την καλλιμάρμαρη
καί φερώννμη τής σημερινή; γιορ
τή; έκκ^ησία, κ.άτο) άπό τύν τροΰλ
ΣΕΩΣ ΤΗΣ βΕΟΤΟΚΟΤ —
ΝΙΚΑΙΑΣ, ίτελέσθη ήτο τοθ
Καρβαλΐίοτων «ΝΛ-
μ
ΖΙΑΧΖΟΣ», θεία >νίΐτονογ<α μετ"
όοτοκλασΐας, είς μν-ήμιγν τοϋ έον παγκοσαίον, καί
ό; είτε κα· ό άεΐμντιστο; Σή
«.(ΜΜρενι ίον άφοον>ούντο>ν, μέ(ί(ΐ νί'
χτα σΐ'ζητονντυ»ν», ένώ έν τή Α¬
νατολή καί ίΛίο; είς την ί'ι αθοον
καί δή κατά τού; χού/ον; τοϋ ΰ-
πι.&οίν.ον (ι.ον μας, ά,τρδλ.επεν εί;
ί'ΐΐιι.λοΐι; σκΊΐοι'ις, .-ίντοτε ΐ&Μ-
κυ>ν πόθιον καί μ -/.ράν μοιτα.ο^ςί
ιΐιν ώς π?ιρί,.ιαι ίνταϋθι νά ίν.-
ΟρσΐΊ.
Το καιτρνΓΪον εί; τό ν.ταιθ.ιν
δέν ήτο Ιδιοκτησία ένό; καί μόνον
άτόμοτ1, άλλά κοινόν κτί.αα, δ ά
κοινή; σΐΛ'ΡΚΐφορά; ΐδρτθέν καί ά
πετΓλεϊτο έξ ενός, ν.αί σπαΜΟ); έκ
δι ο διΐΐ'ίκ/τίοιν κ.αί εί!; τύ Οάθί;
(α"τον νπήοχεν ή π ιτ;·οπ.τκιό.δ·ατο;
έοτία, ένθεν δέ καί ενθ?ν τή; εϊ-
σύδον μΐχρι τής έστίας, υπήρχον
λ
/αμηλά πατι! ,ιατα
Ό πενταετής Παναγιώτης Γαρανίδης, δ οποίος παράλυτος
καί αλαλος έκ γενετής, εθεραπεύθη κατά τόν έκκλησιασμόν
είς τόν ναόν Γρηγορίου θεολύγο» τής Νέας Κα.ρβάλης, κα¬
τά την εορτήν τοΰ Άγίου.
τα πανύψηλο άλλοτε κ(ψ»·ταναριό
συγκβντρωσις είς την
ρναντι τή; έκκλησία; αίθουσαν
τοΰ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΤ ΣΤΛΛΟ-
ΓΟΤ ΝΙΚΛΙΑΣ.
Έν άρχή ωμίλησε πρός τοϋς
συγκεντρίοθέντας έκ μέρονς τοΰ
Σιυματείον ΦαρασΜ,υτήιν καί των
άλλον ΚαπΛαδοκικώ ν Σ ο>ματεί-
ων, ό αίδεσιμώτατος .-κχτήο κ.
ο; θΒθδιορίδης, ό οποίος
άνέ.ττ.»ξε δι' όλίγιον τό πο>λΛ>πλ.ευ
ρον έργον καί την προσωπικότη
τα τοϋ άρχΐΐπισκόπου Καισαρείίΐς
Παισίον Β', τονίσα; ίδιαιτέρ<ι);
ότι, επί των ημερών το·ύτου καϊ
η Γυτο,μ«.κρι>σμίνη Καππαδοκία εί
χε σιιμμετάσχει ένεργώ; καί κατά
τό μέτρον τού διινατοΰ εί; τόν
Ινδοξον άγώνα τή; Έθνικής μ/ις
παλιγγενΐβίας.
Μετά ταυτα, ό Γενικάς Γραμμα
ιεΰ; τοΰ Συνδέσιμαυ «ΝΑΖΙΑΝ-
ΖΟΣ» κ. Λονκίδης Ίίοάν. άνέ-
γνοκΐεν έκ τής Εφημερίδος «ΠΡΩ
ΙΧΗ» τής Καδάλας τό
σθέν έντός τής έκκληκώας τοΰ
ΓΡΗΓΌΡΪΟΤ ΘΕΟΛΟΓΟΤ —
ΝΕΛΣ ΚΑΡΒΑΛΗΣ την 24.1·
71 θαΓιμα, καθ" δ .τενταετέ; παι
διον έκ γενετή; αλαλ.ον καί πά-
ραλ.ντικόν, έστάθη ίντί των .ποδών
τού καί ανεφώνησε, Μαμά, Μπαιμ
πά, Γιαγιά. Έν συνεχεία εξεφώ¬
νησε τόν πανηγυρικόν τής ήμΐ
ρας εΐπών μεταξύ των αλλων καΐ
τα εξής:
Συνεχίζοντες
.τιό άνό6*υ-
τη -ταοάδοσι, ποίι μά; κληροδότη
σαν οί άείμνηστοι πρόγονοί μα;,
συγκεΎτρυ)ΐθήκαμ.ε κι' εφέτο; στήν
αιθούση αυτή, γιά νά γιορτάσυιμε
μ έ σΰμ·πνοια καί αδελφ ότητα την
μνήμη τοΓ σεπτοΰ Ιεράρχου μας.
Νά προσφέρωμεν ΰμνο βντά/ξιο
στό ;ΐολνσέ6αστο οΛΌμά τον καί
νά θανμΛσωμε τό μεγαλείο τή;
άκτινο6όλου δηάσεώς τον.
"Οπως εΐχα άναφέρει καί σέ
πςιοηγοϊιμενη όμιλία μόν, ή <Τ(]με
ρινή γιοοτή ρχει ίδιαίτερη σημα
σία γιά μά; τους Καο-6αλιώτας,
γιατί ή Άρειανζός οπου προταν
/μ κε;καλν,μμί·να
ιιέ έ-Γί'πλάιΐατα κ-'ά μέ σχεπάσμ ι-
ΐα μά/.λινα, τα κοινώ; ταετσ:.ιι
Γ, κι'.ίμια τονρκιστί λεγόμ«να ύ-
((.(ΐσιμένα έκ μαλνλ^ου καί ί
π?πλΓθ(ι,μένα μέ
καί δπου
θΓνερχόιιενοι οί πρεσόύτες·.:ι, οί
.-τοντιακώ; ιμεντϊετέρ λεγόμενοι,
κπθ' εκάστην έσ.τέοιιν, ώ; είς ν:ίν
κοινοτικών φόρον καί τουτο εκ
ποογονιν.ής παοαΛόσεο>; »αί έντο-
λή;, κ<ιθότι έν χριστιανικαί οί«ί;)
φιλοςενία καί διανυκτέιριευσ*; 'Γούρ
κο^ν έΌεοίρεΐτο εγκλημα. καθοσιώ
οεο>; διά τό λάγνον τοΰ ήθους τού
Τό καφενειον εί; τα χοοία τα
Χηιστιανικά, μακράν τοΰ νά έπέ-
χη θέσιν καφενειον, ήτο τό
φι,λέ; κέντρον όλον τοΰ άγνται τα όσα χάριν
έ.-ταγγελματική; αποστόλη; ταξτί
δια έποίησαν εί; τό έσιυτερικυν
ιής ΜικΓΛς Άσίας, 21 οίας, Με-
σο.τ.οτ·αμίας, Κουο&'.στάν κα'ι, Άα-
μρνίας, ώς γανωταί, κτίσ:αι, μ?-
ταλΛονργοί, άητο.τοιοί. ίάπτ'ΐι, ΰ
.τοδΓ,ματοπο.οί. Έκίϊ, όφ' ϊ·<τ.τίθα;
ιΐ>; είς κέντρον ψι·χαγο>γία; μετά
την ί/μερησ^αν έν τοίς άγροίς έο-
γ ασίαν, οί αγρόται καί χάριν άνα
.'ΐανσεοις, εστιυ κα'ι όΛΐγοιί'ηον
πίνοντα; τό περίφημον νι·<ΤΌκοκ-
κόΐυ,αον καφρν, ίνα κατά τόν Βυ
εϊπ<ΐ) διι,ρείνονν τα νε.ίκε
ρα τής ήμε.ς«ς, ού ..ιόνον τά'του
χωρίον, άλλά καί τα ίτξωτΓρικά,
άπερ πάντοτε .-ΐερΐΓσΐρέφοντο ϊίς
την .τολιτικήν κατάστασιν καί η-
τις άπό άς>χίΐιοτάτον χοόνιον ήτο
καί είναι τό ίδιον τού "Ελ.λι>ος,
Τα χρέη τα 6γάςαμε· τα ξοφλού
τα εργα «μςος μέ·νιανρ.
Μίτά την Καταστς>οφή, οί πα-
Λαιότεροι κάτοικοι τοΰ προσ<τυγι
κου Συνοικισμόν Βύοωνος τόν θΐ1
μοννται ασφαλώς. Μπόρ«σε κι' αΰ
τος κ«ΐ άνοίξε έκεί, ενα κατά-
στημα κιγναλ.λαρίας — τί αλλο;
— καί μ' αΰτύ άγοννιξόταν νά ζή
ση τύν ίαντό τοι1 καί την οίκογε
νειά τον. Καί τα κατάφερε άρ-
κετά καλά. Βρή>.,£ τό κέφι τού
πάλιν χιΊ κάθε 6ράδυ μακάριος,
(ίναθυμοι,μενος τα .·τερασμενα τον,
ε τόν ναργκιλέ τον, στή
μικοί) &ΕράΛ·τιι τοΰ .τροσφυγικον
τού καταλΰματος, κά,τον έκεί στή
σννοικία τον Άγιον Λα,ζάρον και
τίς Κνριακές ταχτικά, συνι')θιιι.ς
μόνος, πήγιιινε εξω άπό αήν Ά-
θήνίΐ, νά γνοΐιρίση την 'Ελλάδιι,
ίί.τω; έ'λεγε καί τίς άρχαιότητές
της.
Ή κατοχή δμχο;, αλλη κατα-
ή τού χάλασε τή δονλειά
τον καϊ τον εκανε ζτ-,μιά κΐώ στήν
6ί ΙΙ
εε ζτ,μιά κΐώ στήν
τους διδισκαΓ'.είου — τ'»"> Κεντ,ρι | 6γϊίί«. τον. ΙΙέ&αν? κατά τό 1»ι;2.
υ Πθ< Σ
ρ
κου Π<ιςθ«Λ·αγωγε<ον τή; Σμύρ¬
νη; — καί μιά βοηθό. "Εφτισε
κιόλας νά λ^ειτοΐ'ργή τ.ΐλενταί(ΐις
ώς πλήρη; μρικτή έϊατάΐιος άστι
κή σχολ.ή μέ άοιθμό μαθητΛν καί
μαθτιτρκϊιν 250 — 3(10. Ή φ»/Λ-
δοξία καί οί προσ.τάθΐΐες κηΐ τού
ποοεδορίου τής Σνντεχνία; των
Παντοπΐΐ)λων καιί τής Δΐϊνιθννσε-
ω; τοϋ σχολείοΐ1 ήοχΐν, νά μή ύ
στεοή σέ τίποτε τό σχολειό αΐΐτό,
άπό ('ιπύψεΐο; ίκ.·ταιδεντικιΤ)ν ρπι-
δκόξροη·, μέσιον καί μορφο,τικων
άποτελεομάτι,Λ' άπό τό «Μεγάλο
Σλ
Σχολειό)- —
Σχοί.ή των
την Άναξαγόρειο
Βουρλών. — Καί
'Τ.τήρζεν ενα; «νθριοπο; μέ
κάποια .τρισιικτικότητα χιοοίς αλ¬
λο, ποΰ δέν ξϊχνιέτ.ι. ά.τ,') δσους
τόν γνιορίσααε λίγο .τολϋ άπό κον
Τ(ί. Ενδεχομένης, μπορρΐ νά χρη
σιμεύση καί σάν παράδειγμα σ'
τό φώς τοΰ ήλιον, φ(0-
στήρα; τή; Οίκο\μίνη; Γρηγύ-
ριος, είναι ή άξέχαστη πατριδα
μα; Καρβάλη.
Πρός τα αγια λοι,τόν έκεϊνα
χίοματη πορενεται την (ττιγιμή αν
τή ή γοργόφτεοη <τκέψι μας, γιά
•ά σΐίνδέση τα άσννδετα, νά γε-
ρτ*(>ώοτι τα χάσματα καί νά ξα-
ναφέρη στή θίιμησί μας είκόνες
■οσταλγικές, ποίι άποτιντίόθη,καν ά
φοι των προγοινιον μα;, ,πον κοι
μοΰνται τόν αίώνιο νπνο στήν αΰ
λή της.
Άπ' έκεϊ, άνηφορίζει άπαλά,
γιά νά κατα'θέση δάφνινο στεορά
νι στά δυό αλλα κτίρια πού ε¬
πί τόσα χρόνια λίκνιζαν τα παι-
δικά μας δνειρα καί σφνοηλατοΰ
σαν τίς κρυφές μας έλπίδίς. Στό
μεγαλΛΜΐρεπο έκεΐνο Παριθεναγιο-
γείο καί στό ί.-αδλητικό Άρρενα
γωγείο. Δνστυχώς δμϋ^ς κι' έκεϊ,
άντικρύζει την ιδία μελαγχολική
άτμάσφαιρα. Χτίς εύρύχ<ορ<ες αί-
θουσέ; τού; των δέν άντηχούν
πιά χαριμόσυνα πατριωτικά τρα
γούδια, ουτε καί διδάσκονται ά¬
πό διαπρεπεϊς έλληνοδιδασκάλους
ό Ξενοφών, ό Ίσοκράτης καί
άλλοι άρχαΐοι ελ-ληνε; σΐ-^γρα-
φ*ίς.
Τέλ.ος, περιφέοεται σιθΜΐηλή ά
νάμεσα στού; χιλιοτρυπημένους έ
κείνου; 6ράχονς, ποΰ ■είναι γειμά
τοι μνστή,ριο καί έξωτισμό' άνά-
μεσα στ' άμέτρητα έκεϊνα έρη-
μοκκλήσια, πού μέ πεϊ,σμα άντι-
στέκονται στόν άδυσυ>π;ητο νόμο
τή; φθορά; κια στέκουν σάν
θρυλλακά σΐιμβολα τής περασμένης
ΐποχή; τιον. Μέσα στά έρημοκ-
κλήσια αύτά, ιδιαιτέρα στά λαξευ
τα, ύπάρχει μιά όλόκλνηιρη Ιστο-
ρία., γραμμένη μέ τόν χρο).στήρα
των αγαθών καλογήρ·ων τή; Καπ
παδοκίας. Έδω σφυρηλατήιθηικε ά
σφαλ.ος τό κρηπίδο>μα τής έκ-
κλησιοστική; μας άγιογραφίας, ή
όποία αποτελεί, δπος γνορίζετί,
ενα άπύ τα λ.αμπρότερα
γήιματα τοΰ Βυξαντινοΰ πολιτι.
σμοΰ.
Τελ^ειο'η'οντας στό σηιμεϊο αϋτό,
τό νορρό προσκΰνημά μας στά
I-
μ«ρη δπου γεννι'^θηκε ό
Ιεράρχας τοΰ όποίου την
έπιτε/.οθμε σήμερα, δς έπανέλθο
με στή συνεχίση τής διογραφίας
τού...».
Έν σννεχεία ό όμιλητή; άνέπτν
ξε την δράσιν τοΰ Γρηγορίου εί;
την Κων) πόλιν, οταν εκλήθη νά
διευθύνη τόν άγόνα κατά τόν Ά
ρειανών καί τα δραματικά γεγ·-
νότα τα όποία έ'λαβαν χώραν κα
τα την διάρκειαν τή; έκεΐ παρα-
μονής τού.
ΊΙ σεμνίι αυτή τελ^ετή έ'κλ.εισΐ-
διά τή; διανο,μή; άρτου ν,αι άρτι
δίων εί; τοϋς παρκτταμένου;.
Ι. Δ.Λ-
τπεν σι·ναντήσεως ρδιδον τάς συν ι .-ΐ'ΐριστΓ/ιμένου πάντοτε καί τού δι
τ>ην. Έπειδη δέ εί; τα Ι δάσκαλον μέ την έφι αερίδα ώ;
μέσου .τληροφθ'>ιόν καί μεταδό·
τον. Είς τα καςρενεία .-τρ€3ί,ι;χον
το καί νέοι ν.άτιο των 20 έτόν ή-
λικίας, άλλά πάντοτε αδεία των
γεννητόρων, πρό; έξυπΓ.ϊέτΓ,σ.ν
.ΐίαροχή; καφέ καί νδατο; καί δν
θρακος είς τα τσιμπούκια τονν, κα
στροσιν τραπεζων καί έεϋΤΓ,ρέτη
σιν των πρεσδυτέοιον καί πάντο¬
τε επί ποδύς ίστάμενοι, διότι ό
6ίο; ήτο πατριαρχικό; στηριζάμε
οι'αμικτα έκ Χριστιανών κ^ί Μου
ΟΌνλ.ιιάνιυν χί'ΐρίη, τό ·κ'ΐΐΓΓνΓϊον
ήτο κοινόν, έ.χρησί,μοπυ.οΰντθ' καί
ώ; ξε,νόνε; καί έλ,έγοντο «αισα-
Γί'.ιρ ότασί», διότι διά τό νεμενχρε
λ,ίκ τον Τοΐ'(>κίΐ>ν, δηλαδή τή; μή
ίμφανίσεος τής "Όθοιμανίδος γν-
ρίς ξένονς άνδρας, έξ
τοΰ ζυγού τή; δουλείας, εχρησιμο¬
ποιείτο ώς ξενών καί ι πό των η¬
μέτερον, διά τού; άλλοθρήΐτκονς.
Καθωρίσθη δέ ίνα καθ' έδδομά νο; επί τή; ά,εχή;: «Βοτλαί γε
όα καί σ.τανίος κατά μήνα, έκα¬
στος έκ των «τρονχόντων τή; Κοι
νότητος κΐίί, ΐύπόροιν καί όστι; ά¬
πό τοΰ; ή,μετέρον; ελέγετο έμπρο
λάτη;, δηλνίΐδή καβοδηγητή;, καί
ίαό τόν Αλλοεθνόν τσιορπαΎτζής,
ό; πάςοχος τής τσοη.ιάς (σού-
πας) καί ότάμ. πάσης, ήτο ΰποχρ?
θΗΐρνος νά διατηρήση τόν Εενώνα
τούτον έν καλή καταστάσει, καθα-
ρόν καί εύπρε.τή καί νά .-ιρο<τφέρη
πάσαν φιλοξί'νίαν καϊ τράπεζαν
ρ'ις πάντα φι/,οξενο'ΰμενον, άδιαφό
ρου φνλής καί θιρησκενματος καί
προτίστως τό πρωτεϊον .τοτόν, τόν
κα<ρέ είς τα βαθεα καί άνοικτά
είς την περιφέρειαν ποτή,ρια τή;
Μόκα;, έξ ού καί τό ίίνομα κα¬
φενειον.
Έννοεϊται, ώ; προείπβν, τουτο
εγίνετο εί; τα σύμμ,ικτα έκ Χρι¬
στιανόν καί Τούρκων χωρία καί
πρό τοϋ κατηιΒαμένον διά τού; ύ-
ποδονλου; τή; Τονρκίας), ίτοι»;
1908, δηλαδή τή; έ.τοχή; τή; ά-
νακηρύξειιος τού Σνντάγματος, δ-
που καί δτε ή σνΛ'αδέλφοσις τον
εθνών ήτο άνεκτή καί άνθρώπι-
νο; καί ην άρδην άνέτρε·ψαν οί
Νεότονρκοι τή; έ-τοχής τοΰ Έμ-
6έρ καί Ταλαάτ, οίτινες καί τόν
έ£ 25 έκατομμνρίον πληθνσμόν
τής Τοτΐρκίας άτεδίβασαν εί; 14
ώ; έκ τή; σο)6ινιστικής τον Οι«κν
6ερνήσε»»ς.
Είς τα Χριστιανικά χοιρία
χ εν εν καφενειον καί σ.τανάος δΰο,
ιί; α έξ άνάγκης ο άλλότρτ'λοι καί
κνςίιος οί δτιμόσιοι ΰπάλληλοι καί
ΐτροτίστο; οί σΐ'νεχώ; έπισκεπτό
μελ'οι τάς κοίνόττιτας φορολόγοι,
οί κοινώ; ταχσιτάρηδε; λεγάμενοι
είσπράκτορε; των γαρεμετί(ΐ)ν, ή
ρσντων, εΐογα δέ ν«ον».
Έκεί σνινετελοϋντο τα κοινοτ
κά σνμβούλια καί έλθιΐιδανοντο τα
κα/Λ 6ονλεί>ματα καί αί γενικόν
συμφέροντο; αποφάσει;. Έκεί ά
νε·γαγνώσκοντο κ,α,ί έξετΐ'λοΰντο1
είς έξ έ'θνικοΰ κέντρον αί .τνενιμο
τικαί κα'ι καθοδηΎητικαί έγκύκλιο:
των Ίε-ρών Μητροπόλε·ον, ϋτε τι
μητικ<ο; παρίστατο καί ό εφημε¬
ρισ; τοΰ χιορίον κ<ΐί ή δικαία έν
καταλόγω διανομή των φόριον,
είστιγονμένον πάντοτε τού δήμαρ¬
χον (μουχτάρη). Έκεί έγίνοντ
αί αποφάσει; ίδρΐ'σείο; ναών, σχ>
λείον, έ-τισκετ> παρεκκλησά^ν, χ
γών, γεφιιςιον, όδών. Έκεϊ έξελέ
γοντο οί έ.τίτροποι των ναών, οί
των σχολείιον, σνμφοινίαι
των διδασκαλιών, (τοιμένο>ν, άγρο
φνλάκων, δασοφυλάκων καί όλαι
αί αποφάσει;, αί αφορώσαι την
εΐ'νομον καί κατ' ευχήν λειτουργί
αν των κοινοτήτων. "Αρα ήτο τό
άσφαλέ; καί ποάσφορον κέντρον,
δ.του πΟΑ'τε; ιμακ,ράν τού καχνπό-
πτον 6λέμματος τον κατακτητοΰ,
έδουλεύοντο τα σιοτήρια καί έλοιμ-
ΤΑ ΚΑΛΑΝΓΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΑΑΗΛΙΣΛΐυΣ ΑΥΤΟΝ
«ο Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙ1ΈΝ11
ΤΑ ΚΑΛΛΧΤΡΑ ΤΟΤ ΙΚΟ- γο καί τό «νε^οκατέδαζαν γιά ν«
κουνιρται.
ΚΛΛΑΝΤΡΑ
ΧΙΟΥ
1. Νίγδη
ιμπομ γκιοννούζ,
εκβέν, ντοκσάν, γιονζ.
Τσόκ οενελερέ.
Καί τού χρόνον (έλληνικά).
Μεταφράση
Ο μήνας σας, ί-τούτη ή
Ιγδόντα, ένενήντα, έκατο.
Ιίίς ετη .-τολλά.
Κια τού ν,ρόνσΐ')
2. — ϊί/.λε (Σύί.λη)
οας
Γή>.
ντηρ.
ί)Λ. απασ(χ)ή,
Ενγκιονοιν καρά κασ(χ)ή.
Γήλ ,ιχπασ(χ)ή κοντ/Χ)ΰ ύ/.σονν,
άγοιίηνήζ τατλή σί.συνν.
]5ερενέ κοντλού άλσοϊ»ν.
Μ,ιίρ μαιτσί, ιΐΛΐρ χαλκά.
Βέρμεγιενιν κιοτοΰ κα/.κά.
Βερεν
μπ'ιρ όγλοΰ ντογοννοσονν.
Ιίέρμίγιεν
ιι,τίο κέλ το-τάλ κη';ή
Τσόκ συνελε-ρρ.
Μεταφράση
Χι.ονιά 'νιιι, χρονιά 'ναι,
Άρχιχοονιά,
τοϋ 'Αγγε/.οΐ' τα μ'ΐίοα φρΰδ'.α,
("Λγγελο; = ονομι άτόμου)
'Λϊχιχρονιά ϊύτυχισμέ-νη νά 'νχιι,
το στιμα οα; γλτκκό νά 'ναι.
'Κκεϊνο; πού δίνει, (ή χρονιά)
εύτυχισμένη νά τού είναι,
"Ενα κεμμάτι (.-τίττα), ίνα κου-
λοί«?ι.
Έκ-είνιο; ποίι δέν δίνει,
Λ πάτος τον νά φον<ικώση.
Έκείνο; ποΰ δίνει
?να γιό νά κάνη.
Έκ-είνο; .ιοί» δέν δίνει
μιά «Λΐσιδιάρα κοντσή
κύρη νά κάνη.
Είς έ'τη .το>-λά.
.Μ. — "Ακ —
(ή πατρίς τού
Χότζα)
Γήλ νττ;<), γήλ ντη,ρ,
■>ή?. ιι.τασ(χ)ή,
"Ενκκελιν καρά καβ(χ)ή,
Άτανασήν σαλλά μ.το:σ(χ)ή
κτλ. παρόμοια όπως καί στό Σίλ-
λε
Μεταφράση
Χρανηά'ναι, χςονιά "ναι,
4. - ΤΑ
ΤΗΣ ΙΙΙΣΙΛΙΑΧ
1___Ίσπάρτα (=
Γήλ ντηρ, γήλ ντηρ,
ή
γκΓνγκεμίν καβΛ καο(χ)ή,
Αλεκσινΐν κα'μ-τάκ μ-τασ(χ)ή.
Βερίρσενιζ,
γκ»ονζέ1 όγλοννοΰζ
χ»λ ια-τασ(χ)λή κϊ^ττνή'ς όλ.σοη.
Μπαστοι«?(μανήν γαγληση Ύτάν,
ιοι.'ρουγκ'ύν ΐϊβι'ντέν,
σ (χ) αρα.τήν τατ/.τ.ση'ντάν,
γε./>ντέ νιαταντάν κοιμκοι-μί'ν.
τ έν.
Μεταφράση
Χρο-νιά 'ναι, χρονιά νχι'
Άρχιχοονιά,
τής Οειά; μόν τα μαθοα φρτόδια,
τον 'Λ/-έςη τό κολοκυθένιθ κεφά
λι.
"Αν δώσ&τε,
ομοθΐ* τό άγόοι σ«ς νά γίντι
"Άν δρν δώσετε,
κασιδ-οκέφαλη η κόνο·η σας νά γί
Άπό τόν .ιιό .ιυ.χν
άπό τόν .τιό •«ύ.ό μΛακ''Λ6ά,
άπό το —ιο γλ.νκύ κρασί,
άηό τό μέσ' στή γή κοιτάμτνο
σεχϊρ
νιον)
Ναβ'οΐ'ντΊν —
τού "Αγγελον τα μαΰοα,
τοϋ Άθανάση τό κοί·νημ<ι
τοΰ κεφαλιον το>.
Λ ηλ. ή «πικνρωαή τού ννί'ι τα
λ,ηγόιμ,ενα.
'Ο Άθανάση; έδω είνιαι τό
μήλο, πού οί Κα.λ.αντάδε; τό εί-
χαν κρΓμ«(ΤμΪΎο ά..τό έναν ατάγ-
2.— ΟοΐΟ.ον — μπούρλου
Μένσ(χ)ε, μίνσ(χ)*
Βερρνέ όγουλ όλσούν.
Βεμεγιενέ κι'ιΐ δλβονν.
Τσόκ σινελ.ερέ.
Γιν.ι,νά σαγλήκ ί»ν.
Μεταφράση
Τή; άρχη;, τή; αρχής ή ντ«χτα.
Έκτϊνος πού δίνει
νά τού γίνη βγόρι.
Έκείνος .-τού δϊν δίνει,
νά τοΰ γίνη κορίτσι.
Είς έ'τη πολλά
Στή χρονιά μέ ν·γεία.
.-, _ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΡΑ ΤΗΣ
ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ
Άλά - ©ΓΪρ (Φιλαδέλφ-εια)
Γήλ μπασ(χ)ή, γιν- μποβ(χ)ή
νουλτού όληούν.
Άγοιτνηιζήζ τατλή όλοονν.
Γηληνά βαγλητϊάκ - λε.
Χαί,ςλή γήλ όλά
Μετάφ-ραστ)
νά Ν·αι.
Τό στόμ.α σας γλνκό νά 'ναι.
Στή χρονιά μέ ύγεία.
"Ετε ρο {λΛηνοτονοκι κό
Μιά 6έρ, μιά βερ
μιά δεκάρα 6έρ
Δρ. ΔΗΜ. ΑΡΧ1ΓΕΝΗΣ
6άνοντο
σνντηρητικά έ'νττν
τι των έχθρών τή; πίστεω;, τής
Σι·νεπώ;, τα καφενεϊ/3. Ης τα
ΰπόδουλα μέρη διά τόν Ελληνι¬
σμόν, <πήχ>ξαν διά τής πρντανευοΐ'
σης σιμφίιΛ'ίας, άγά-της, κινήσε¬
ως, έγρηγόρσεως καί σταθιιιαί σ:ο
τηρίας ώς τα βχοβακτήρισρ καί ό
.-ΐρ.όιεδρος τής Έθνικής Έ;ια-
ναστατική; Κν&ερνή<ΐρως Γεο')ργι
ος Παπαδό.τονλο; έν τω πρό; τοΰ;
αγρότας έμβριθΓΪ λώγφ τον τή;
25ης Απριλίου τοΰ 1968.
Γ. θ. ΚΑΝΙΣ
Ο ΟΜΗΡΟΣ ΜΠΕΚΕΣ ΑΠΕΘΑΝΕ
Την 1.2.1971 απέθανεν είς τόν όοες», «'Ο πανηγνρικό; τή; άγά
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ ιής 1η; Σελ.)
δίστρια; θά τόν ν.τοδεχότανε έγ
κάρδια σάν σΐ'μ.τατριώτη κι' όμό
τιμό τον κι' νπολόγιζε σέ μιά π/;ο
εισαγοιγική φΐλική σννοιμιλΐα γιά
νά αρολ-ειάνη τό έ'δαφο;. Δέν πςό
6λεψε ότι θά νποχρεωνύτανε να,
μπή κατετι&είαν στό θέιμα. Ώ; το
σο ήταν πολύ εξν.τνο; κι' έτοιιμο
λογο; γκ'ι νά τα χάση. Πήρε άνα
>Λγο έώτί-σημο ϋφος καί τοΰ άνήγ
γϊΐλε λακιυνικά την ΐδρνβη τή;
Φιλικής Έταιςΐίας καί την ά,με
τάκλητη από((ησί] της ν' άποτινά
ξη, τύ ο-νντομώτερο, τύν όθίομα
νικό ίνγό μέ πανελλήνια έ-τανάστα
ση.
'Ο Καπο^ίστριας ήταν ,τροετοι
μασμένος ν' ακούση την έπαλνήθεν
ση τϋγν ΰπονοιών τού κ«ΐ των φό
6ον τοι1. Μά δχι κι' δ,τι τα πράμ
ματα προχώοησαν τόσο. Ταράχτη
κε. Άναψοκοκκίνισε. Καί ,-ΐοιοί ή
σαν, νάχανε καλό ρώτημα, αύτοι
οί κίρίοι .-τον τόλ,μησαν ν' άναλά
(Ίονν- την εΰθΪΎη τέτοιας παράτολ
μης καί καταστοοφικής ά,τόφίΐ.-
σης; Μέ ποία έχέγγνα αντοχίΐ
ροτονήθηκαν άρχηγοί τοΰ Γέ-
νους; Ή <ηινομι>Αα χήρε άσχημο
δρόμο κι' ό Γαλάτης προσπάθησε
γιατ'ι τό ιμαρτΐ'ροΰαΐρ ή σοτ>αρότη-
τα τής ά.-τοστολής τον, ήταν ότι
μετείχε κι' ό Ιδιο; στό κομιτάτο.
Κι'
οσο για τον υπαινιγιμο τού
οσονς εχονν αναδεχτή καί έπιδιώ νά ξεφύγη. Ή ε&θ^νη τή- άπό-
κουν η«ν ανώτερον καί όΐτο«δήΛο φαση; ήταν, χωρίς άμφιδολία. 6α
τε ευρύτερον κοινωνικόν προορι¬
σμόν.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Σ
Ο) Βλέπε Νίκου Σ. Μηλιώρη
«Τα Βουρλά τή; Μ. Άσ!ας% Μέ
ρος Α' Ίστορικά. Αθήναι 1957,
σελ. 207 — 203 καί σελ. 298 -
304.
ρειά, μά την ελαδαν καί δέν
πρόκειτο ν' άλλαξογνομήσονν. '()
Κ<ιποδίστριας άξιοΰσε απαντήση
στό έρώτι,,αά- τον κι' ό Γαλάτης
επέμενε στή-ν υπεκφύγη. Δέν εΤχε
δικαίω,μα ν' άναφέρη όνόματα, ή
ταν δεμένος μέ δαιρϋτατο δρκο.
Τό μόνο πού μποροΰσε νά πή,
ότι οί ίδρντέ; τή; Φιλ.ική; Έται
ρείτίς παρακινήθηκαν άπό ήγετι-
κές ιηλοοοξίες, θά τοΰ οινε άμέ
σιο; ΐΐμ-,τράγματη άπόδειξη τή; ά
νιδωτελείαις τού;. Σόπασε λιγα
δεντερόλεπτα καί πςόσθεσε άργά
οέ τόνο άπαγγελίας, ότι ήρθε, μέ
την ρ.ιιίσημη ρντολή καί τή π/,η-
οεξονσιοτητα, νά τοΰ .τι£·ο»τείνη την
προεδςία τή; Φιλική; Έταιρείας
και την άρχηγία τού ά.τε>,ενθερω
τικον αγώνος.
(Άκολ.ουθεΐ)
ΜΟΤΣΙΚΟΦΙΛΟΛΟΠΚΗ
ΒΡΑΔΙΑ
Ή 'Έ,-στΙα Νέας Σμύρνης, σν-μ-
μετέχονσα είς τόν παγκόσμιον £ορ
τασ.μόν τής 2ΟΟετη,<ηδ·ος άτό τή;
γενν>'ιοε(,); τοΰ ίυάνίη^ νΌη 6β-
βτΗονβπ, όργανο'η'ει είς την μεγά¬
λην αίθουσαν τελετών αυτής είΌι-
κήν μουσικοφιλολΛγικήν 6ραδιάν,
την 9ην Φίβρουαρίου 1971, ημέ¬
ραν Τρίτην καί ώραν 8ην μ.μ. μέ
όμιλ.ήτριαν την απαράμιλλον μον-
σικολόγον Κυρίαν Άθηνάν Σπα-
νοΰδη - Γκοτ'έρι καί θέμα «Μπϊ-
τοί>ενική άποκάλ.ννι;» καί έκτελϊ-
στήν τοΰ μοιισικοΰ .τςθ7ράμμ.ατο;
εργιο-ν τοΰ λίπ.ίτά6εν τόν διεθνοΰ;
φήιμης "Ελληνα πιανίσταν κ_ Γε¬
ώργιον Δασχουλήν,.
Εύαιγγελισμόν ό ποιητή; καί
δάσκαλος τή; ΙΙόλης κα'ι,
τή; Έλλάδ·ος ΟΜΗΡΟΣ ΜΙΙΕ-
ΚΕΣ καί έκηδενθη την επομένην
2-2.71 ορα 4 ιμ4ΐ· άπό τόν Μη¬
τροπολιτικόν Ναόν έν μέσο) σημαν
τιχ-οΰ πλήθου; των μαθητώ-ν τοαι
καί τή; Άθηναϊκής Κοινο>ν(α;.
Ό ΟΜΗΡΟΣ ΜΠΕΚΕΣ γεν-
νήθηκε στήν Πόλι τό 18*6 κ.αί
σποα'δασί φιλχ>λογία στήν Ανω¬
τέρα Γαλλαν.ή Σχολή τή; Πόλη,;.
Διρτί,λεσε καθ'ηγητής τή;
νίκης φιλαλ.ο'γίας καί τή; Γαλλι
κης γλώσσης εί; Σχολεία Μέσης
Έκπαιδεύσεω; στήν Πόλη και
στήν Άθήνα ά.ιό το 1908 —
1957 χιορίς νά παύση την άπό
νεαρά; τού ήλικίας επίδοσιν εί;
την .τοίηβιν. Ό ΙΙαλνομά; τόν έ
θαύμαζε. καί τόν είχε χαρακτηηί
σει «Κορ>φαίο τοΰ Βοσπορίον
Χορόν* ή δέ άξέχαστη Σόφια
Σπανούδη σέ μίαν έκδοσιν της
δι- Λης», Στή χαρά τοϋ 6ουνοΰ», «Ό
Δόν Κΐχότης» καί «τό
«Ή
-/.αι τι) ποιη-
τικό &ργο τοΰ ΟΜΗΡΟΤ ΜΠΕ
Κ Ε» τον άποκαλεΐ ό Παλαμάς
τής ΙΙόλης. Τό έξαιρετική; άξια;
ϊργο τού «τό τραγούδι τοΰ Μεγ«
λέΕανδηοι·» στάθηκε άφοριμή γιά
νά διαπιστωθη άδίστακτα διάση-
μ,ος Έλ>.ηνιστή; Καθηγητή; τοΰ
Πανεπιστημίου τή; Σοφδόνη; δ-
τι ΰπάρχει σήμερον ενας αλλος
«ΟΜΗΡΟΣ» ό οποίος έκπροσω-
πεϊ την Έλληνική διανάησι έπά
ξια. Στήν ΙΙόλα Ιδρυσε καί διηύ
θυνε τό λογοτεχνικό περιοδικό «Ο
ΛΟΓΟΣ» 1918 — 1922 τό ό-
Λθίον αφήκεν έ.τοχή τότε δ.ά τόν
άγόνα τοΰ δητιοτικισιιοΰ, τή; νέ-
α; λογοτεχνία; καί τή; κριτική;
τόν Κοινωνικον θεσμών. 'Ο
ΜΠΕΚΕΣ ανέλαβε τότε νά παί
ξη τό ι;όλο τοΰ όδηγοΰ των και-
νοΐ"ργΐίι>ν ριζοσπαστικων .τνεν·μα
τικών δννάμεων τή; Πόλης και
τό επέτυχε. Τό 1922 μέ την Μι
κρασιατικήν καταστροφήν ήλθε
πρόσφυξ εί; Άθήνα; καΐ σννέ-
χισε τό πολιτκττικόν τον έργον·
Συνέγραψε: «Ρίμε; καί Ρνθμοί»,
«Τα Νικητήρια*, «Άνατολ,,ίτικα»,
«ΟΊ θρίαμβοι τοΰ λόγον», «Ή λα
τανεία τοϋ άνθρωπον», «Τό πα-
ναμΰθι τής Σταχτοπέπελης», «Οί
τοΰ «Μεγαλέξανδρον* κ.ά. Παιράλ
ληλα ό ΟΜΗΡΟΣ ΜΠΕΚΕΣ έ
πεδίδετο καί εί; την κοινωνικήν
καί .-τολιτιστικήν κίνησιν τή; Χώ
ρα;. 'Ήτο ίδρντή; καί πρώτας
Πρόεδρος τοΰ «Σνλλόγον Φίλιον
τή; Βυζαντινή; Μουσ*κής» τού 6
είναι γνοχττή είς τό Πανελ
λ.ήνιον ή μέχρι σήιμερον δράσις
τού. Διετέλιεσε επί σειράν έτον μέ
λι>ς τής έξεταστικη; έ-τιτρυαή;
τού Ίδριματο; Κρατικων 'Τπο-
τροφιων, Άντι.τρόε6ρ·ο; τής Έ
ταιοείας Έλλήνων Λογοτεχνών
κατ τή; «ΠΕΧ» καί σάν 6εοο;
Κον) πολίτη; Πρόεδρος τή; Ό-
μοσπόνδου Όργανώσεως άπάντιον
των έν Έλλ-άδι καί τω Έξοτε-
Κ<ι>ν)πο.λιτών
ΚΩΝ)ΙΙΟΛ1-
ΣΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ
Σ ο.ματείων
τού «ΚΕΝΤΡΟΤ
Στό τελευταίο φΰλλο τοΰ άγα
πητού μα; «Προσφυγικόν Κάσνΐου>
(24-1.71) δ κ. Λάμπρο; Κ. Λαμ.
ε/.εϊ γιά ψνχικό τού.
γιά τό Νρκροταφεΐο τοϋ
Βουρλά. Γιά τό ΐδιο γ·ράφει 'ίΛ
.ιτομερώς καί ό κ. Ν. Μηλιώρη;
στό λαμ»-ιρύ τού 6ι6λίο: «Τα Βονιρ
λά» τάμος Α' σελ. 37 καί 245 —
247.
Έίΐειδή δέν άναφέ,ρθην.ε ως
τώρα τό Ίστοκ>ικύ τής Ιδρΰσίω;
τοΰ Νρκροταφρίοχ», στήν ΙΙατρί-
δα μη;, α; μοΰ έαιτρααή νά δώ
σω λίγες ,τληροφορίες έδώ, δ-
πος τίς εχιο άκονχτει στά παι&ι-
κά μου χρόνια, άπό τοϋς Γσνεϊς
μου κα'ι άπό τόν θεΐο μ<η· Χ''
Άργυρό Παραρά. Γι' αυτόν, ό
κ. Μηλιώρη; στό ΐδιο 6ιΛλίο τού,
(σελ. 203) «'Τ.τή>ρ.ξ,ε δή
μογέρον καί 2φορο; τή; Παναγ!
α; καί τή; Άναξα-γορείου Σχο¬
λή;. Εθεωρείτο στά Βουρλά, ί¬
να; άπό τού; λ.ογίου; τής έποχής
τοι·, κα), γι' αύτό ήταν καί άντα
ποκριτής τή; «Άμαλθείας» τής
Σμνρνης».
Μοΰ έλεγον λοιπόν δτι ό παπ-
ποϋς μου Χ"Σταυρής ήταν ό
πρότο; γυιό; τοΰ Νικόλαον Πα-
ραρώ .τού είχεν ελθει άπό τό Κα
λόξυλο τή; Νάξου, (αίτοΰ είναι
των 11αρ·αράιδοη·) γύρω
άπό τα 1770. 'Ο Χ"Στανρή;
(1800 — 1881) αά-ντα .-τρόθυμος
νά προοφέρη τί; ίαΓ,ρεσίε; τού
γιά τα Κο.νά τή; Πατρίδος ίιταν
πολλά χρόνια ΔΓμογές>.οντα; καί
Ταμίας τής Έφ-ορία; τή; Έκκλη
σία; τή; Παναγίας. Αύτός, μαζί
μέ τού; «λλους Έφόρου; φρόντι
αε νά γ(νη τα .τρΛτο Νρκ,ροτα-
φεΐ3 στά Βον^λ.ά, πο/.ύ Ιξιο άπό
η — οχεδόν μισή &οα
τύ Κέντρο. — Γιατ
την
πΐζή1 άπό
»ς τύτϊ Ιθα&αν τού; νεκρόν; στάν
ς, κοιί τό καλΛκαί
ρι στή ζρστη, ή δι-σονδία ήτοιν ά
φόοητη.
την ' λ - ... ο . .τερίβα/ο καί στόν ν<
ΙΙίΛ» το οποίον τον έτ-.μησε δ.ά ,«
τοΰ κάτωθι ψρφνσματός τού:
ΨΙΙΦΙΣΜΑ
Τύ Διοικητικόν ΣΐΛμί'κη'λισν τοό
«ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΩΝ)ΙΙΟΛΙΤ12Ν»
επί τώ θλι&ερω άγγέλιιατι τού
θανατον τοΰ αειμνήστου Πβιητοΰ
ΟΜΗΡΟΤ ΜΠΕΚΕ τέως Π^.·-
δ-ςου τοΰ «ΚΕΝΤΡΟΤ " ΚΩΝ)
ΠΟΛΙΤΩΝ,> οτνελθόν έκτάκτως
τήμερον την Ιην Φε6ρου/ρίου
1971, ήμρΛαν Λευτέραν καί ίόραν
ΠΛΙΔΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ
ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗΣ
5 δι°
μ·μ· είς τα Γραφεία τοΰ Σο
ματΕίου (Νίκη; 25)
ΨΗΦΙΖΕΙ ΟΜΟΦΩΝΩΣ Ο¬
ΠΩΣ:
1) Ακολουθήση σύσσωμον την
κηδΓίαν τού Μεταστάντο;
2) ΈκφρασθΛσι θρςμά συλλι·-
Λΐ—ΐΓ,,ριη ί-ΐς τοΰ; ο'ικείου; αίηΐΐ'
3) Κατατεθή στέφανος επί
τής σοροΰ τον
4) Άργήσο)σι τα Γραφεΐα τον
«ΚΕΝΤΡΟΤ» επί τριήμερον καί
5) Δημοσιευθή τό παρόν διά
τοΰ Τύπου
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ
ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
Χρυσό; Εϋελ.τίδης, Κωνστ. Για
6άσογλου, Φοκίον Κοπονάρη;.
Νικ. Μανούσης, Άριστ. Κον)
νίδη;, Νικ. Λαιμ.-τρίδτ(ς, Γεώργιος
Σγουοίδης, 'Εμμ. Μανρής, ~"
μΛ
τη; κ^ιί των φίλον τού Ίδρνιμα-
το; (άγοΛΐα καί κο^ίτσια μέχρι
17 έτων), εορτήν τής Τσ.κνοπέμ·
πτης, την 18ην Φεβροιναρ-Ιου έ. ι-
έν τή μεγάλ)) α'ιθούσ!, τελε,τών
τού Μεγάρου μας κχί άπά Λοα
■4—9.30 μ,μ.
Πλήρης άοχήστρα θά
θ"
ΙΙολλ.έ; τρορές λοιπόν ?λ^εγε στε
°Χ<1>0τΐμ*νο;: «Αύτά τα γιρόσα,
ιού κρατώ, τα έχομε άποφοκτ.σίΐ
ιά νά γίνη τό Νεκροταφείον
Καί ΰραματι^όταν νά γίνη κάτι
£ξιό/.ογο. "Ε<Γ;*ο·αν είδικό Μηχα-
ακύ άπό τή Σμ-ύρνη, μέ άδρή
, πού ίκανε τα σχέδια.
Άκόμα καί τα δέντρα, — .τού θά
ξωράΐζαν καί θά στόλιζαν τύν
(ώρο, — τα ?φεραν άπό τή Σμι«?
η, — εΰκάλυ..ΤΓου;, κτίΐαρίσβια,
τεΰκα, άκύμα καί τοΊκουδιές, —
αί γι' αΰτό, δταν ελεγαν μετα
φορικά: «Πήγ« στίς τσικοι·όιε;»
ννοοϋσαν: πέβανί...
Καί όσον καιρό δίΐιρκοΰσαν οί
ργοιοίες τή; οΐκ«δο<μής τή; 'Εκ-
κ.λΓ,αία; καί τής διευθετηθή; τού
ό παπποΰς πρ<ι>τοστατούσε
Ή Έκκλησία ήταν Βυζαντινοί
υθμόν, άφ·ΐΓρ«>ατνη στον; Άγί-
ους Ταξιάοχε; καί τα δΰο κλείτη
στην Άγία Πιι^ασν.ευή καί Άγίε
Κ
Μετά καιρό, Εόωσεν ό θεβ»
καί. τελ.είωβϊ τό εργο. "Εγιν* τό
.τεριτοίχκταα, τ > κιγκλίδωμα, οί
ίαρειές κοι ώ(. ιϊε; πόρτες, άκό¬
μα καϊ τα έ.γκαίνια τής 'Εκκί.η
οι!ας καί τού "Εργον, πού μβ?
γεν ή Μητέ.ρα, αώς «έβείοθη-
>3Εν ό κόσ,μος, την ήμέ^α των έγ
και·νί(,>ν, κ·αί άπύ τις πιό άΛΟμα-
κρες Γειτονιές έτρεξαν γιά τη
χάθ'1 των έγκαινΪ4ΐ)ν.
"Οαοις, .τιρ' δ·λ' αττά, χανϊΐ;
ν άποφάσιΐ,ε νά κάνη τι'γν άοχή,
νά
ένταφιάση τόν Λροσφΐλ.ή
ύ π;ρώτος έ»εΐ, μόνο
έγινεν αντό τύ
ς μ
ίδέν ξέοομε, μηπω·; Λάνε τίΛ
άςίαια κ<ώ τού; βγάλονΐν
τούς τόχρου;!...>.
Ό πα.τ-οϋ; αα(»ς, λο« η;
τγή<- τού; μικρόν;
προσκ*κλημ«ν{η·; καί τού; σύνο¬
δον; τονν.
Ή
έφημε^ί; μας τής οποίας
άπό πολλων έτον ήτο. (Π'νϊργά
τη; ά.τετ.βύνει τα σχ.λλυ.ττηήριά
της εί; τοϋ; οικείον; τού Μ«τα
ΜΑΚ. ΣΙΝ
μ
"Εογο, ήταν ολ°
άνήβι<χο; *"
Καί αμα, — {Ιστ?οα ά.·» Μ""
ρό, — άρρώοΊηβε, είτιε στά λλι
διά τού: «"Αν θέλετε ·νά 'χε« την
ίΰχή μου νά μέ θά-ψετε ΐν,ιϊ εμέ·
να ,-τρότο* ίϊηο>ς καί εγιινϊ... Κβΐ
άπό τότε πηραν την σννήθεια ι**11
*<) θά(Μ>ος καί γινόταν ό έντασι»
αμό; στό νίο ΝεκροταφΓϊο.
Ό παπΛον; πέτΚινε τό 1881·
την έποχή, ,-τοΰ έγιναν οί μεγιι^*1
σεισ,ιΐΌΪ τή; Χίου, μέ τίς α»νά«:
καταστροφάς, δχι μόνο στό νηοΐ·
άλλά καί, στά άπέναντι γιειτονυ«ι
Χ'·> ?ιά: Κάτω Πανιγιά, ΡβίζνΤΓ
ρε, Άγία ΠαρΓοσχενή ν,)-τ.. *'
ό κά»αη; {«ρφ*ερε πολλές βτίί'1
σεις. Γι' αύτό, δ.τιοις μάς
η Μητ«ρα, ά.·τοφ>ά-3τοαν στά
τα τοϋ πα.χτοϋ, νά πάνί
πρικ,^ης γράφει , μεταξύ
Παράγγ*ιλαν, λοιπόν, ^
καί δ,λλα, καί μέ μονλάρ»α, .τ»λλΛ<
φορτο>μίνα, τα .τήγε ό π«τ#
μ«υ Ανδρέας, ό άδελφό; τον
τέρης, καί αλλοι 6οηθοί, καί
μοίραοχι,ν <ττούς
στρροίΛταν, γιά μνημόσννο...
Αυτή είναι ή μικρή Ίβτορία· ττ>;
Ιδρυσης; τού Ν—ςοταφείο·1 τββ
Βουρλά.
ΕΛΕΝ Α. ΠΑΡΑΡΑ