194061

Ηράκλειον Κρήτης
"ΟΕΗΛΤΙΟΝ
!ΝΤΚΗΝΛΤΐσ*ίΛΙ-Η:
ϋ» )■ Ι*Γ«·,Λβ ΗηΓΐοαΐφ,ο
ΑΙΙβΝ'Κ ΟΜΟΓΠΟΝΛΙΛ
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΣ ΕΒαθΜΛΖλ!·ΑΙΛ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΡ.Ν ΡΙΡΟΓ^ΥΓΙΚΟΝ ΣΎΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΚΐΡΙΑΚΗ 14 ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΤ 1971 'Ετο; 44 αριθ. φύλ. 2087 Τ)ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50
Διευθυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 — Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
0ΕΟΡΤΑΣΜΟΣΤΙΙΣ15ΟΕΤΗΡΙΔΟΣ
ΔΕΣΠΟΖΟΥΣΑ Η ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΣΑΝΑΣ
Ή Έθντ'/ίή ΚνδίοΛηο.ς τού ·/..
Γ. ΙΙαΛαδο.τούΧον, εδωσε τόν τυ-
νον τού μεγαλοπρρ.τοίς έορτα«μ..ϋ
τής 150ετηρίδος τής Έθνεγερσίας
χαί κατήρτισε έ.τιτρο.τήν νπο την
προίΑοίαν τοί» Α' 'ΑντΐΛοοέδοΉ·
κ. ϊτνλ. ΙΙαττ*κοΟ, μέ Γενικόν
λη .τοώτη ί'.λη έξηντλήιθη, ϋταν
τα αλλα μέσα ελλειψαν, τότε ή Λη
μητσάνα, διά την κατασκευήν ψυ-
ίτκίων δέν εδίστασε νά θυσιάση
την μεγάλην Βιβλιοθήκην, την ο¬
ποίαν διέθετε. Οί έ.τί κεφαλής ε¬
σκέφθησαν
αι
ορθώς— ΰτι
τόν εμ.τνενομ,.Η όν ,ια- ΰπρρτάτη σόφια εκείνην την
τριώτι,ν κ.αί γενναίον αξιωματικόν μόν ώραν ήτο αυτή πού άνεπήδα
Ταξίαςχον κ. Νικ. Μ.ντο/ττην και ολο τα καριος;ΐ·/,λχα. Ή φο»τιά
κατήοτΜΤΡ τό Οασιχόν .τοόγροομμα. ■ τονς ήταν ή ϋψίστη γνώσις. "Ε^
Όλ«Η οί γοά<Γοντρς εΐμ?θα .ιαρόν ! πειτα ώς ΟΡντερην καί τρίτον επί τες είς την «νίκην πανήγνοιν, π-εδον ήρχετο ή δλλη, ή κυριολε- ποιι ©ά ενλογηΌή ρίς τυν γησα. Άκς>:- ' Ρ,Ον Ελληνικήν Γραμμάτων.Σπου
<ίώ;, δηλαδή, α-πο; δεσπάζονσα ρΤ , δαϊαι μοςιςρηϊ εδίδασκον. Καί επί ν«ι χαί Γ.ς την ιστορικήν μνήμην Άοχβιοτάτη έ'ταλξι;, κέντρον ση μαντιχον ένδιαςΐροντος, οί&έποτρ ΐχανκ νά διαδθΌ,μΊτΙζη οόλον. ΐ'ι καί στά ΌμηφΐκΐΊ επη. Άλλά μέ τό δνομη ΔΓαητσάνα ά- .τ<) τής ί.ιθτίής ποΐ μοςΜονή τού (ΐΗλοσόφου. Ή Βι»- ϊαντινή .-ιεςχ'οδος, είναι πεοίοδος ίδΐα^ίχτης άκμής. Καί είναι χαοα κτηουτιχόν ότι έσώ&τ^ταν, εκτο- τγ, πολλά μνημεΐα καί βυζαντινοί ναοί. Άλλ-' ώς όντύτης ίστΐ^ική, ώς δύναμις ίθνική όποφασιστικής ση (ΐίΐοώς, ή Δημητσό,να άναόεικνύ γτοι Χίΐτά την προπο.ρα<τκ.ευήν καϊ δεκαετηρίδας οί ΈλλΓνόπαι&ες ά .τεκτων παιδείαν υψηλάς .-ποιότη¬ τος, .τού άπριβη καί ή ϋπα,δθαή τής Ελευθερίας. Τό <τ>ώς τ·ής
γνώσρως έχάρασ.τρ τήν οδόν τοΰ
κα&ήκοντος. Καί <χί Ιδέαι, «ί ο¬ ποίαι δκοχετεύοντο, τό ενρφάνι- ζαν μέ τάς πραγματικάς διαστά σεις τού. "Ετσι ή ψνχή καί τό πνεΰμα εγονι μοποίη<ταν τό .τά- >ς. Κα[ τύ εξώπλιζαν μέ ι
κατά την διάοκειαν τού
ΓίντΤΓα κορχ'φοιί-α ϊίς την π
θόν. ΠροίτφοςΛν —λιοοίαν.
την Αημητσάναν εΐν<αι άιμίτ ίάν ημπορούμε νά άρίχίοη τό ξεσ»'| κωμα. Διότι, εάν ή "Υ&ρ.α ήτο τό ΐιεγάλο Ν ί'.τήρ|εν ή μργάλη .τυριτιδαΛθθήκη. ΛΕ·«/τεσσ<ιρες πυριτιδόανλο< έλει. Τ(«Ίογο>·ν είς την Λημ,ητίτάναν, νι>-
■χΘ-τ))ΐΓ(>όν. Οντρ — ιγμή
λας. ΟιΊγγ στιγμή
Ή
ή ομ
Ή οτ>μ<ρι·ής μέ τόν χαναν.τήρκ, τού μ χ Κπί τό ίκΰρωνιαν. Καί τό έ'κ ναν καιί σθένο; ά,μάχητον. Καί τό μρτέτηε παν είς ξϊφος κ«ί άατΐ&α. Δεν ρίν«ι δέ, άσφαλώ;, ττιχαϊον, ίνα είς την Λημητσάναν εΐδαν τό (Τ(7)ς κορυφαίαι μορφαί τοΰ Γένονς. Ί δικόν της τέκνον ό Παλαιών Πα- τρ·ων Γρριμανό;, ποΰ νψ(ι)σε τό λά δαρον τή; Έπαναστάσεω; κοί, ε την πριόττ.ν εύλογίαν εί; τα γ ; α-τλα των άγωνκττών. Ήαί ιδικόν τής έΛΪστΐς τεκναν ό θ,ρΐ'λικός Πά τριάρχτ]; Γρηγόρι<;ς ό Ε', ό 'Ε- &νομάρτΐ'ς Πατοιάρχης. Καί ώσαΰ τος αλλοι όγδόντα πρρΊτοα· Ίργίπ χ«ι, ηγέται τής Όρθοδ^ξίπι; καί τοΰ Ελληνισμόν άννπέρΓιλητοι, οί ό-ιοϊοι έκλέησαν θέσεις 1&τ)μητσανίτου εΐκρυΐα, ή μοναδική Ι διά την αποστολήν τή; πίστεο.ς έτοιμότης ν.αι τό πάβος τής ΙΙατςί καί εί; τόν Χριστόν καΐ εί; την ίος, ϊίς κορ^ς-(όσρι; μεγα^ιώδου; | Πατοίθα. Τό γεγ<Λ-ός ρίναι χα- ίΕάρ·σεως, έ;δ(ΐχταν εκπληκτικ«. ά- | ρακτηριστικόν τή; πνη^αατικής άκ ποτ?)>σμητ«. Καί ί·κτός Λ-τό τα ; μης κώ τής .τνεν<μ«τικής κ.ληοη- «οίτρχνα ο-τρατηγήιματα, μέ τα ι νοω'ας τή; Λη.μητ<τάνας. Κοϊ, ή- 1 όπαϊα χατ' επανάληψιν παοεπλα- ] κριδώ; αυτή ή ίδιάξουθΛ φ«σιο- I νήβηοον οί Τοΰρκ.οι, ή .ττριτιδα,το γνοι,μία της, αυτή ή ΊδιάζοιΐΛ» ΰ θηχη τής Δημητσάνας ί·!διοσρ την (ΐή της είναι εκ.είνη π.ού τη; επέ ίίθΓσιν χαί, την εγγύησιν. "Ολοι τρεψε νά γίνη Μητρόπολις χ'<ττε ΐΐ(>ί>ΓΓρ6/.επον πρό; αΐ>τήν. Κγμ ολοι (ι);, σθένου; καί .τνεπίατος κα-
■ Γγνώριξαν, ίίτι θά Ανταπεκρίνετο τα την .τάαςΓίοτον κ'ΐί δρΓπατικος
Και αυνέβοινε μέ τόν πληοέστερον μργαλειο>δη ώραν, κατά την όπο!
'τοο.ιον. ΊΙ Λτ,ιιητσάνα ήττ ή έν «ν τό Γένος, ί'στροα άτό ζνγόν
θηοοννηινΐηι .τορου<τ'α, η «Ι'λογεηά τρτοακοσίων έ των, ήγρίρετο διά .τκττι;, ή (ί(Γρσι; τής βι·<τίη;, ή σι«ν την διεκδίκησιν τή; έλεπθερίας ' ενήθθι«α ιδία. ΚαΓι ήτο τόση ή καί τής ίπάρξΓθ); τον. ; «η'Υϊίδηβι; τής εΰθτ.'ιντ,: κ«Ί θε·λή II ««ς τή; νίκης., ωστε οταν ή Λλ- ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΤΕΛΑΤΟΣ Ι 42 | «Ό μανιώδης ΰχλο; τή; Κων¬ σταντ ινονπόλρο); έξεμάνη μιχ κατ' , αυτών τών Ιεράν ναών τών Χρι¬ στιανών. Τήν 2·> Απριλίου ουνή-
χβησαν ,τρύς τα χαράγματα νεα-
νϊαι Τοϋρκοι κατά τό Έδρηνέ -
κοπή, ήνώβησαν καί τίνες ήλι-
κκομένοι, καί είσήλθαν όλοι είς
ιήν έκεΐ εκκλησίαν διά τής 6ίας,
έσΰντριψαν τα ατασνδια καί ήρ-
.τασαν τα άσΐ,μικά, τα σκεύηι της
λΐχί τα άμφ-ια τών έφτιιιερίίον
της. Παρεκάθητο φνλακή καί τους
είδεν, άλλ' οίίτε τού; έπέ.τληξεν,
οΰτε τούς έμπόδισεν. βαρρ-ιινθέν
τες οί άτακτοι, στ·μνταιραλα6όντες
κώ άλλοτ ς όμοίους τοιν, καί φέ-
ς»οντ€ς επί δοκαιρώιν έν είδει ση-
μαιων τα φελώνια, τα έπιτραχήτ
λ<α καί άλλα ίερά ίίμφια, άλ.αλά- ζοντες καί χλει>άζοντρς, νπήγαν
εί; τήν εκκλησίαν τοΰ Έγρίκα-
πη, ΰ'που ΐσί'ντριψαν τοΰς πολυρ-
Κα,Ιονς, ερρια)·αν κατά γή; τα εί-
κονοοτάσια, εσπ,ασαν τα; είκόνα,
ε-ηοόοπάτί,<ταν τα ίερα σκεύη, καί ήρποχ'αν τα άσι-,μικά' έκει&εν μι- ;ε(>τ,<ϊαν Γις τάς έκκλησίκς ιής Παναγίας τού Μο'υχλιοΰ, τή; Ξυ λό.το<>τα«ς, το,ΰ πατριαρχείον τοΰ
άγιον Τάφου καί τοΰ άγίοιι Ίοιά·ν
νόν τοΰ Μ.ταλατά άθεμ.τονργοϋν-
τ,ες" εκείθεν ϊκίνηοαν .τρός τΐ)ν
τοΰ Οίκοτμενικοό .τατρι«ιρχεί.ου, 6-
που φθάσαντες ηύραν τάς .τύλας
κλειστάς καί δέν έδτ'νή&ησαν νά
τάς άνοίξιυσιν οίίσας σιδηράς· δύο
δέ ρφΤ|·μερίους, παρευρεθέντας ρν
τή αϋλ.-ή τού πατριαρχείου, οί
μανιώδεις ούτοι έσν.ότο>σαν. Τό
<τιμ(ίάν τουτο ίδούσαι γα'ναϊκες έκ τών πέρ·.ξ οίκιών ήρχισαν νά ό?Λλ.ύζιοσιν άτοθέσασαι, ότι ή ΙΙΰ- λη ά.τες)άσ.σε γενικήν σφαγήν, ώς έψιθυρίζετο' γρνικός δέ (τόΰος κα¬ τέλαβε όλην τήν ένο,ρίαν οόϊ· πα- τριαρχείου, έντάς καί έκτός τοϋ Φαναιρίον, ώστε δέν ήκούοντο ει¬ μή όλολ.υγμοί Χριστιανών, καί στααιώδεις καί φονικαί κραυγαί νπερδιακοσίων Ταϊιρκων... Μαινάμενος ό ό'χλος κατηδά- σε καί την εκν.λ.ηαίαν τής Πα¬ ναγίας τοΰ Μ,τΐχ/,ονκλή διαφε^ύν- Τίος τιμΐϋιμένην διά τό έν αυτή ά- γίασμα. Ή λύσσα δέ τή; Έξοιι·σία; δέν ήτο μιετρ.ιωιτέρα τής τοΰ ύ'χλου. "Αν καί εφάνη ότι άπρδοκτμαζε τάς .τροϊστορηθείσα; κατά των ίερών ναών τού όχλον πράξει;, οίίτε τινά τών άτάκτων έπαίδευ- σεν, όντε αύτη ρ'πανσρ χέοΐ'σα, ώς χά] ,τοότε,ρον, τό αΐμα Χΐΐ' κλήρου καί τών κοσμί.κών. Έν ώ δέ ρ'φίμττεν ΰλη ή Εύρώ,τη δι* όσας .τροαΛ'εφΡραιμιεν μιαιφόνονς ΤΑ 150 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΟΝΕΓΕΡΣΙΑΣ Β' Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠ ΡΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟ ΛΑΊ'ΔΗ Οπως άπό τούς πανάρχαιους ' , ΧΡόνους, ή Κύπρος, γνήσιο καί : ουτούοιο τμήμα τής Μητέρας Πά Ι Ι τριδαο. έμπνεόταν άπό τα ιδία ι , [δσνικά τής Ελευθερίας καί τοΰ ι Πολ|τιομο0, κοί μέ αυτό αγωνι- 11 «>ταν δίπλο της οέ όλους τούς
"πελευθερωτικούς καί έκπολιτι-
ι: οτιι<°«: άγώνες της, ετσι καί ϊ,κοτα την έπανάσταση τού 1021 *οταθηκε οτό πλευρό της μέ γεν νιναιότητα, άποφαοιστικότητα καί ίΐΟΙ'Τθβνοίη ν,! ' · ΧΛί <;Τ(>(>σφεςε χη (,,·!. ι
: καί τό αίμα ητς. Ό ,
Λαόο, μολονότι πιεΐό |
ρ°" θποπνικτικά άπό την τυρα^-
ϋ>'α κοι την τρομοκρατία τοϋ
Λου δυνάοτη, δέν έδίοτασε,
«·'°' "Ρ'ν ακόμα εκραγη ή Έπα-
°οτα°Π. νά εκδηλώση την ταυ-
'Πτο των έθνικών τού αίαθημά
1ηρονα' Τήν άλλΐλεγγύη τού
^ τΠν Μητέρα Πατρίδα.
?ν έφταοον στΠν Κύπρο ά
Φιλ"κης Ετα,ρί
όλλοι
.ήσαν στήν Έται-
"αι συγκέντρωσαν καί
" οτούς άπεσταλμέ-
0 Χρήματα γιά τίς ά
ΑΥώνα. Καί όταν ίέ
Επονάοταση, ό Κυπρια-
ς· πού ίέν μπορούσε, ά
*<**: ήταν καί οιδεροδεμέ ^όαίμ0δυνάστη ΤΟυ· νά δώσπ' - του οτά πεδία τών μα- 0 εδωοΕ κατά τόν φριχτό κορτερία καί γεν .°τήν άγχόνη καί στό [Του τυράννου. τονισθή ή λέ- δλοι όσοι έθυ- τόν τραγικον έ °"λιο τού Είκοοιένα, ά ΛΡΧΐεηίοκοπο Κυπριανό °πλό ψαλτη τής .Αγ|ας νουΥη. καί άπό τούς Ες καί τούς δημογέ- !όν ταπεινό βοσκό <, δέν ή¬ 1 ΐΛ ; «ϊνον κ: τόν σαν παρά ή γνήσια καί αύτούσια προοωποποίηση τοϋ Έλληνικοϋ Κυπριακοϋ Λαοϋ, ή άληθινή εκ¬ φράση τής ψυχής τού. Π' αύτό ουτε οί άπαγχονισμοί οθτε οί σφα γές τούς θανάτωσαν, άλλά τούς όδήγησαν στήν άθανασΐα καί στήν αίώνια δόζα. Χαρακτηριστικό τοϋ πνεύματος καί τής αύτο3υσίας τοϋ Κυπρια κου Λαοϋ είναι τό περίφηυ,ο καί αθόνατο έπος «Ή ένάτη Ιουλί¬ ου τοΰ 1821 έν Κύπρω» τοϋ κορυφπίον Κνποίον ποιητή Βασί- λη Μιχαηλίδη, πού, περιγρόφον- ιας οέ Κυπριακή διάλεκτο μέ μεγαλόπνοους καί ρωμαλέους στί χους τήν τραγωδία τοΰ άπαγχο νισμοϋ τού 'Αρχιεπισκόπου Κυ- πριανοϋ, έκφρό(!ει γνήσια καί πι στά τόν φλογερό πατριωτισμό καί τήν ήρωϊκή άποφασιστικότη τα τής Κυπριακής ψυχής. Στό ύπέροχο αύτό ποίημα ό Άρχιεπί σκοπος Κυπριανός, απαντώντος υ' έθνική άΕιοπρέπεια στίς άπει λύς τοϋ Τούρκου διοικητή, παρο μοιάΖει την Έλληνική Φυλή μ ένα γερό καί δυνατό δέντρο, πού, οταν κοπή, Εεπετάει τριγύρω τού τριακόσια παραπούλια, καί σαρκό 2ει τή μάταΐή θηριωδία τού Τούρ κου διοικητή μέ τήν εϋστοχη καί χαρακτηριστικήν είκόνα ότι καί τό ύνί τού άρότρου, πού νομί- Ζει πώς τρώγει τή γή, έκεϊνο τρώγεται στήν πραγματικότητα καί έκεϊνο καταλύετοι. Ιδού τό σχετικό άπόοπασμα άπό τό θαυ- μάσιο αύτό ποίημα: <■' Εχω στόν νούν μου, Πίσκοπε, νά σφά£ω, νά κρεμμάσω, τσι' άν ήμπορώ 'πού τούς Ρωμι ούς τήν ΤΖύπρον νά παστρέψω, ισι' άκόμα, άν ήμπόρηα, τόν κό σμόν νά γυρΐσω, έθεν νά οφάξω τούς Ρωμιούς, ψυχήν νά μέν άφήσώ!» «Ή Ρωμιοσύνη έν' ψυχή συνό- τσαιρη τοϋ κόσμου. Κανένας δέν εύρέθηκεν γιά νά ΪΤΝΒΧΕΙΑ είς την βτ*ν σελίβα ΙΣΊΌΡΙΑ ΚΛΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΙΙΟΛΠΣ ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' Η ΤΟΥΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ πράξει ς τής τσι.Ίρκικής έξοτΌίας, ό Σουλτάνος έκάθτ)0·ε τόν άρχι- Γιεζίρην ΜΛεντερλή - Άλή - πα¬ σάν, διότι, ώς δι,ελάμβανε τό εγ- γ<>αψον τής καθαιρίσείος, έιτείδε-
το τού αίματο; τών 'Ελλήνων...
Έν ώ δέ οί φύνοι ήσαν άδ:ά-
λειπ.τοι έντός τής 6αστλενούσης,
ουδένα "Ελληνα άφινεν ή έξον-
σία νά φύγη έκείθ-εν. Έπ' ίΐΰτω
τσντω τήν 8 Μαΐου άνεγνώσθη
ςιρμάνι έν τφ πατριαιρχε^φ δια-
τάττον, τόν πατριάρχην νά προσ-
καλεσιι δλου; τού; όμ/οπίστους
τού 'ραγιάδας, καί νά λά6τ) εγ¬
γύησιν τή; μή ςρνγής τιυν έν,
Κων<ττανΓΓΐ.νον;τόλε<:ι>;· νά τούς ΰ-
πο·χρεώ(η] δέ καί νά σλλτ>λεγγυών-
ται πέντε <ηΐλ'άμα, ώστε, αν είς ί κ των πέντε εφεΐ'γεν, οί λοι.-ποΐ τεστΜρε; νά ήναι ρνοχοι θανα¬ τον. Τοιοντοτ^ό.ΐίυ; οί έν τ-ή 6α- β.λευονση δτ'σττ'χεί; "Ελλ.ηνιε; έ- κινδίινευαν .τάντοτε' διότι ή έφο- νεΰοντο αν δέν έ'ο;ευγ<χν, ή, αν ^φενγεν είς, έκινδν'ντΐ'αν νά φο- νει·θώ«ι τέσ,σαρες άντ" αι·τΐΰ.» Καί ό Σ .-τυρίδουν Τρικοα'οττις έ- .τιλργρι: «Παύοντες την αίμοστα- γή διήγησιν τών τραγικών οτ.·μ- βάντων έν Κιονστανιτινουπόλει, έν ή καιί αόντ| δεκακισχίλΐΛΐ Χριβτι- ανοί, έθνσιάσθηΐΐ'αν, δεν δυνάμε¬ θα νά μή Οαιιμίί,ο'ωμεν τόν μέ¬ γαν χσιρακτήρα, δν ό κλήρος, ό θείος τφ όντ4, κλήρο; καί οί άρ- χοντες επί τής καταδιώΕεώς των Γδειξαν. Έν μεσφ τών δεσμων καί τ(5ν δασάντον, κατέμπροσθεν τής έπονειδίστου άγχόνης καί ΰ.τ·ό τήν οΛ'θρίοποκτόνχιΐν άξίνην, πολλοί έξ ατΊτών Λαρίοοιμώντο ν" άρνηθώσι τύν Χριστόν .τρός δια- φνλαξιν της ζωής καί άπόλαν<ην .τυλλών άλλων ίπιγείοίν αγαθών, άλλ' ολοι μέχρις ενός επροτίμη¬ σαν τάς 6ασάνοΐΊ; καί, τόν θάνα¬ τον.» "Ετσι νίκη<τε ό άκατάδλητος Έλληνι<5μός τής Πόλτν; μιά άκό- ιχτι φσρά τό θάνατο. Ξεπέιρονσε τή ψοδερή δο,κιμασία. Πήιρε θαρριεΐς καινί'ΰργιρς δυνάμει; άπό τό αίμα τής θνσίας τού. Καί οπτΰς γίνε- ται πάντα στήν ίσττορία τού, ά- νηγρνντθηκΕ νρήγοςα ίσχνρότε- ρθις π(/£ά. ποτέ, γιά νά συΛτχί- «81 την πανάοχαια παράδοοη τοΰ π·ολ<τκτμσΰ τον. Χαρακ,τηιριστικίι του κύρους καί τή; έπιβολής, .τού άσκβΰσε τα μετρ.τ«ναστατΐ.κά χρο- νια επάνω στάν ίδιο τό δυνάστη τού, είναι τό γργονό; ί>τι ό Πα-
τιριάρχη; — καί μάλιστα ό μέ¬
γα; ΊίυακιεΙμ — γινόταν ά-τό τό
Σονλεάνο δεκ.τός έπικ.εφα?.ής τών
άλ/.οδόξων άρχιερέ<ι)ν στή γιορ- τή τού, τόν προσφ^ονοΰσί·. ελλη- νικά, καί μόνον ό Μέγας Λογο- θέτης των Πα—ρ4τ*ρ%βίων ξανά- λεγε την πηοσχρώνηση άπό αλλιι Ό Ιθ' αίώνα; έ'φΐρ{ γενικό- τερα 'ά.τοτρασιστΐΐΛέ; μεταδολές στή £ιοή τή; Πόλη;. "Ως τήν έποχή έκείνη, μ' ΰλη τήν πχιρου- σία Ε(>ροί.ταίο)ν <ττό Γαλατά καί οτό Πείραν, ό εΰρω.ταϊκό; πολι- τισμός πολύ λίγο εΐχε έπη,ρεάσει τή ζω'ι της. Τέσσερις σχεδόν αί- ώνε; Γκΐτερ' άπό τήν "Αλο>ση δέν
εΐχε τίποτ,ε σχεδόν άλλάξει άπ,)
την κατάσ/ταση πού εΐχε δια;ι.θιρ-
φωθεϊ άμέσως ΰστεμο Χάτ - ι - Σΐρίφ τοΰ 1839,
ποαι έ-^καινίαζε ριζικές .-ΐολιτικές
καί κο.νωνικές μεταριρνθμίοεις,
καί έ-ιέ/6αλλ« διατάξεις σχετικέ;
μέ τή ζωή, μέ την .τερι6ολή, καί
μέ ,τά ήθη καί ε&ιμα τών Το,ύρ-
κων. "Ετσι ή ΙΙόλη άοχισ'ε πάλι
άπό τότ,ε ν' άλλάζει ό'ψη, καί ή
ξωή τ?; άρχισε νά προσαιριιιόζε-
ται στίς άντιλτΥψει·; των Εΐ»ροι-
παίων. Ό Σονλτάνος Μαχμοΐπ;
έ.-ΐιστέγασε τό εργο τού μέ τήν
άλ,ύπητη έξόντωστ| των- γενιτσά-
ρο>ν, πού ιείχαν έ.,τανα<ττατήσει κα¬ τά των μεταρ,ρυθμίσείον, καί μιέ τή μΓΐαφοΐίά τής εδρας τχ>υ άπό
τό σουλτανικό βαράϊ τής παλιάς
Έαταλόφου στύ .ι-αλάτι τον Ντολ.-
ιιά Μπαχτσέ, σ.τήν εύρίϋπαϊκή ά¬
ν. τή τοΰ Βοσ.τόρου.
Παρ' ολη τήν άντί&ραση τών
<τυντη;ρητικων οί μεταρρτ'θμίσεις (τοιιρκ. Τανζιμάτ) <η·νεχίσθηκαν καϊ Λλ-^τοι'"- διαδόχΛΐς τοΰ Μαχ- μούτ. Στά χρόνια τοΰ Σουλτάν Χαμίτ ή έπίδραση τού ίύο.ωπαϊκοΰ Λθλιτισμοϋ ήταν τόση, ώστι ή ε- ξο) άπό τα βυζαντινά τε·ίχη πε- ριοχή τής Πόλη; να ί>?ίχνει <τάν ποωτρύουσα εΐ>ς>(ιχ.ταϊκοΰ μάλλον
.ταοί» άσιατικοϋ κς>ά,τονς. Αΰτο
"έν ϊ,μπόδιξε ώστύσο τόν Άλέ-
ίανδο,ο Σοϋτσο νά συνοψίζει τις>
ίνΐΐΛώσΗς τού άπό την Πόλη
τών μέ<τιον τοΰ ΙΘ' αίώνα μέ τού; γνυ>στούς περίφημον; στί-
χον; τοί1:
«Αάσπ,ε;, χαιμάληδες, σκνλιά,
τα τρ,ία τοΰτα δντα
τή; Κωνσταντινουπόλεως
τα μόνα π,ροϊόνχα.^
"Ομ<ος άκόιμη κα'ι ή όιναντινή ΚίιΛ'σταντινοΰ.τολις, ή ΊστομπούΛ τών Τούρκΐυν, εΓχε άρχίσει άπό τότε ν' άλλάζει σιγά - σιγά μέ Τα καινυΰργια πέτρ,να ιιήιχατα, .τι«ι άν,τικαθιστοΰσαν ό'- σπ ξύλινα άφάνιξαν οί καί μέ τίς καινοΰργιες ναί λειοφόιιους, -τού άρχισαν νά χοράζωνται, αταν οί σεισμοί καί οί φωτιές άνο γ«ν τοπο. Στ·ιιιν- τική &ελτίο)0η παοαττ^οήθηκε καί οτίς σιιγκοινοινίρ; με τί; .τηώτ?; ί.τπήλατε; τροχιοδ'ρομικέ; γρβμ- ιιές, ποΰ έγκατέστησε κ' έκμεταλ- /,εΐιθηκε ίταιρίπ. έλληνική. Καί μόνο τό ήλεκτρικό ρ€ίϊ.ια αογΓ<τ? νά κάνει την έιμφάνισή τσν, έξαι- τία; τοΰ τράμου .τού προκαΛ,σνσε ό ήλ.ε/τρΐίΤιμός στό ί(,ο6ερό Σουλ¬ τάν Χαμίτ. Ό ήλ^κτρισμός χρε1 οϊόταν «δνναμό», γιά νά παρα χ&εΐ, καί ή λέ^η θΰμιζε στόν ιύρΊΐννο τό διινα,μί,τη... "Ως τό τέ- λος τοΰ πΕοαβαένου αίώνα, οταν γενικεΰθηκ,ϊ τύ άεριύφως, «ά 11ο- λίτες ήταν άπό τό νόμο ΰποχρεο- μένοι νά χνκλοφορονν τίς ν-ύχτίς μέ τό ,μίισαιων κό φανάρι στό χέ- οι. Στά 18 7ΰ ό πλΓ,'θτ.'σ'μός τή; Πόλης εΐχε ςθάσει τίς 785.000. Μιά πρώτη άπό.-τεί.ρα είσαγίογτ); οΐ'ντάγματος ργινε την ε.τοχή έ- χείνη ά.-τό τόν περίφρμο μ,εταο- ρυβμιστή Μιντάτ Πασά. Μεσολά- (,τχαε οιιιος ό ρωσοτονυκικός πόλε- μος, π,οΰ ριτερε τούς Ρώσους ώς τιιν "Αγιο Στέφανο, 'έ'ξ,ω άχ» τίς πύλες τής ΙΙόλ,ης. Καί μόνο στά 1908, μέ τήν επανάσταστι των Νεοτονρκίον καιί την καθαι<ρεση τοϋ Χαμ.ίτ, μΛΟληθιεϊ.
Ή ,τνη,ιιατική ζ(οή τοΰ Έλλη-
νισμσϋ τής Πόλη,ς ;ίχε ξαναρχί-
σει ζωτιρή άμέσως άφοΰ ρληξρ.
ή ρπανάσταση τον 1821 μέ τήν
Γδρνση τον ελεύθερον ελληνικόν
κρότους, καί δέν έ'πανσ? Από τότε
νά ιορ·ενεται τήν <Ό·ιοΰσ«. ν ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ (Στινεχίζετίχι) Η ΑΙ9ΝΙΑ ΑΓΑΠΗ ΤΟ ΚΕΝΟΤΑΦΌΝ ΕΝΑ ΙΕΡΟΝ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝ Άγαπητέ κ. Σινανίδη 'ΕΕαιρετικήν χαράν κα'ι εύχα ρίοτησιν έδοκίμασα δταν διάθασα στόν αγαπητόν «Προσφυγικόν Κό σμόν» ότι κατόπιν είσηγήσεως τοϋ φιλτάτου Γεωργίου ΊασονΙδη, τόν οποίον καί συγχαίρω ιδιαι¬ τέρως, κατηρτίσθη μία Έπιτροπή διά τήν ανέγερσιν ενός Κενοταφί ου ή Άναθηματικής στήλης είο ανάμνησιν τών άτόφων πατέρων καί άδελφών μας Ποντίων, τών ηρώων έκείνων πού θυσιάσθηκαν γιά ύψηλά 'Εθνικά ίδανικά. Εϋ- χομαι μέ όλη μου τήν ψυχή, δ- πως πολύ γλήγορα πραγματοποι ηθή ή εύγενής άλλά καί έπιβε- βλημένη αυτή προσπαθεία, ώστε οί έπερχόμενοι άντικρύίοντες τήν στήλην ταύτην, μέ Ποντιακήν ύ περηφάνειαν νά όμιλοϋν γ;ά τα κατορθώματα καί τίς θυσΐες τών προγόνων των. Καί άλλοτε μοΰ εδόθη ή εύ καιρία, σάν ύπευθύνου τότε έπ' τής ϋλης τής εφημερίδος «Τώ Βήμα» τής ΕύΕει'νου Λέσχης Θεο οαλονίκης», νά άπευθύνω ουγχα ρητήρια στόν φίλον Άβραμάντην γιά παρόμοιο θέμα — περί καθο ' ρισμοΰ τακτής ημέρας έτησΐου μνημοσύνου είς μνήμην τών σφα γιασθέντων άδελφών μας — καί 'έτόνιζα τότε σέ σχόλιό μου μέ τίτλον: «"Ενα ιερόν καθήκον» ό τι κοντά στό θέμα τής άπολύτοι· καί συστηματικής έπαφής καί συν εργασίας δλων τών Σωματείων πού άντιπροσωπεύουν τόν άΕέχα στον Πόντον καϊ δέν έννοοΰν νά άποστοϋν ποτέ τής Ιστορικής έ- θνικής των άποστολής. Κοντά ο' δλα πηγάΖει καϊ £να ιερόν κα¬ θήκον πρός τούς άθάνατους νε- κρούς μας πού θυσιάσθηκαν γ^ά τήν Ποντιακήν ιδέαν καί τα Έ θνικά ίδανικά. Σαράντα όκτώ ό- λόκληρα χρόνια τώρα, θρηνοΰ- μεν αδιακόπως τήν απώλειαν τήο πατρικής μας γής, τής επί αίώ νας αίώνων καθηγιασμένης μέ τό τίμιον αΤμα τών Άκριτικών τέκνων της καί έΕυμνοϋμεν πα- ράλληλα τα περασμένα μεγαλεία της. "Η 21 Σεπτεμβρίου 1921 εϊνα' ή άποφράς έκείνη ήμέρα κατέ· τήν οποίαν άγνοί καί φλογερο! πατριώτες, όπως ό άείμνηστος Ματθαϊος Κωφίδης, ό Νϊκος Κα- πετανίδης, ό 'ΑλέΕης Άκριτί- δης, ό Ά6ρσάμ Τοκατλίδης, χιλιά 6ες "Αμισινοΐ — Κερασούντιοι, [μαθηταί ΓυμνασΙων καί Κολλεγί- ών, καί τόσοι άλλοι, ύπέστησαν τόν δι" άγχόνης μαρτυρικόν θά νατον στήν Άμάσειαν, θυσιασθέν τες γιά τού Χριστοϋ τήν πίστιν τήν αγίαν καί τήν ελευθερίαν τής Ποντιοκής γή€, τής ΔημοκρατΙ- άς τοϋ Πόντου. Ή θέσις τής άΕέχαστης πα¬ τρίδος μας, τής ΤραπεΖοϋντοο. τής Κερασοΰντος, τής Άμισού, τού Πόντου, ή 'Ελληνικότης, ή άσυναγώνιστος έκπολιτιστική δρα- στηριότης των, έγινε κάρφος καί μας τίς άποστέρησαν. Χρέος λοι πάν ιερόν ήτο καί είναι νά τίς άνιστορήσωμεν έδώ στά φιλόΕε- να έδάφη τής μητέρας πατρίδος. Καί μποροΰμε σήμερα χωρίς κα- νένα ένδοιασμό νά καυχηθοϋμε ό¬ τι κατά τό μεγαλύτερο μέρος έ- πετύχαμε τοϋ μεγάλου αύτοΰ σκο πού. Τού λόγου τό άσφαλές μαρ τυροϋν οί πόλεις καί συνοικι- σμοί, τα χωρία καί όλες οί ά- γροτικές περιοχές δπου έγκατε- στάθησαν πρόσφυγες. Παντοϋ ε¬ δημιούργησαν, παντοϋ έμεγαλούρ γησαν. "Ανθιοις, ανοδος, πρόο- δος, άλληλεγγύη, ύποδειγματική καλλτέργεια τοΰ έδάφους, τών γραμμάτων καί τών τεχνών, δια- κρίνει την ατομικήν καί ιδιωτι¬ κήν των πρωτοβουλίαν, παράλλη- λα δέ καί ή άπαράμιλλος δραοτη ριότης και τό "Εθνικοκοινωνικόν έργον πού άναπτύσαει κάθε Σωμα τεϊον χωριστά. Φαντάζεται τώρα κανείς, ποίον είκόνα 'Εθνικής, Θρησκευτικής, Κοινωνικής καί πνευματΐ,κής δραστηριότητος θά παρουσίαΖε σήμερα ό Ποντιακός λαός, άν ηνωμένος καϊ μέ στε¬ νήν επαφήν κα'ι συνεργασίαν άν- τιμετώπιΖε τό πρόθλημα τής ου- ΦΙΛΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ Φίλος καλός πέρασε προγ%1ς άπό τό γραφεΐο μ.ου, γιά νά μέ παρακαλέση νά ένδιαφερθ'7) γιά κάποιον νεαρό συγγενή τής συζύγου τού. — "Οπως καλά γνωρίζεις, ■ιοθ εΐπε, παιδία, σκυλιά δέν εγιο καί δέν 6πάργει λόγος νά άποκτήσω τώρα στά γερά- ιχατα. Κάνε μ,ου λοιπόν αυτή τήν νάρη καί '3ά σοΰ εϊμαι έ- σαεί εύγνώμων άγαπητέ μου. Καϊ δγι γιατΐ θά βοηθήσης αυ τόν τόν έπαργιώτη κύριο, άλλά γιατί 6ά άπαλλάξης εμέ προ¬ σωπικάς άπό τό άπαίσιο τής κρεβατομουρμούρα; ιχαρτόριο. Δέν σοΰ κρύβω πώς Ιχω φθά- σει πλέον στό άμήν, ίφζί'. ί- λόκληρες νύγτες 2γω νά ν.λεί αω ιιάτι φίλτατε, έξ άφο;μής ακριβώς τοΰ έξ άγγιστίας αύ- νεχίοεως τής ίστορικής τού άπο στολής. Πρέπει —ποτέ δέν θά είναι άρ γά— Πρέπει νά μδς κατευθύνη τό χαρμόσυνον άγγελμα: «Θρή- νου ό καιρός πέπΌυται... μή κλαίετε...». Τώρα πού παρήλθεν ή έποχή τών δακρύων, ψυχωμέ- νοι καί παρηγορημένοι νά άντι- νωμεν τί ςπροσπάθειές μας. γιά την όλοκλήρωσιν τής άνιστορή- οεως τής θέσεώς μας. Καί πρώτ' άπ' δλα νά έντείνουν, όλα τα ά νά τήν χώραν Ποντ,ακά Σωμα- τεϊα τήν προσπάθειαν τής συστη ματικής καί είλικρινοϋς συνεργα Χννέχευα. είς την 6ην σελΐοα) τοΰ συγγενοθς μου. Φρόντισε λοιπόν νά τόν κά¬ νης καί δεσπότη άκόμα, άρκεΐ νά βρώ τήν ήσϋγία μου καί νά άπολαΰσο) επί τέλους καί έγώ Ιΐία σταλίτσα ΰπνο. — Άπόλυτα -ομμερίζομαι την καταστήση σου άγαπητέ μου, καί σέ διαβεβαιοί ότι θά ν.αταβάλο) κάθε προσπαθεία νά σοΰ σομ,παρασταθώ, άλλά σδν ζύτλθλο τό βλέπι» γιά δέ σπότη. Τί θαλεγες άν αρ/ι- ζε άπό οιάκος, άπό τό ~ρώ- το οηλαδή σκαλί καί σιγά — σιγά, νέος είναι, μέλλον εγει, ν-άποτε θά γίνη καί δεσπότης. — Δέν βρίσκω συναντίλη- ύη, δπως οιχπιστώνω φίλτατε, κα: ώς έκ τού-του ν.αταδικασμέ νο; εΐμαι νά υ,ένω άϋπνος συν* ■/ώς, να,ίρετε! — Γιά στ,άσου γριστιο'νέ ',ιου, οέν 3θϋ άρνήθηκα νά βο- ηθήσω, ώστε καί τήν ήσυγία σου νά βρής καί δπνο νά άπο- λαύσης, γρε'άζεται δμως νά 'Μςουυ,ε, νά ρωτήσουμε, νά •/τυπύσουιιε πόρτες (ΐένρις 2- του βροΰμε τήν εύκαιρία. — Έγώ ορίλτατε, εγω άνάγ ν.η δπνου καί ή εύκαιρία μ-πο- ρεΐ νά μή βρεθή οδτε σ' ενα ΐιήνα, γειά σου! — Άξιολύπητος βεβαία δ φίλο: άγαπητοί μου, άλλά γιά σκεφθήτε σώνει καί καλά νά θέλη νά μέ μεταβάλη σέ ύπνω τικό, πώς τό βρίσκεται; ΒΙΣΦΟΣ 'ΓοΟ συνεργάτου μας Β' Τί είναι άγάπη όεν είναι δι·- νατόν νά πρρσδιορισθή λογικως, Λφοΰ η άγάα)^ είναι 6κ«μα, δπ;)ς ή ςιοή,, ή όποία είναι άνε.τίο.-- κτο; έννοιολογική; διατυπώσεω;. Μόνον τα γνωρίαιματα τής άγά .της είναι δι νατόν νά περιγρα- <Ι οΰν. Ή άγάπη δέν εΊναι. ενα ά.τλοΐιν αίσθτιμα καί ενα; σα·ναι- σ&ηματικό; γλτκασιμός. Βεβαίως τό βερμόν αϊαθημα είναι γνώ.ρι- αμα τή; άγάπη;, άλλά όχι τύ ά παντον αυτή;. Τό νότι'α-αι κ<4 ή άξία τή; ζωηζ μα; έδ-ρεύρκ. είς τόν Θεόν, άπό αυτόν πηά;ονν αί Γημισται άξιαι τής ζιοή; και τοιαύ,τι, ίη^-ίστη άξία είναι ή ά- γ«ατ| .τι>ϋ δ,όει, .θΓ,μα κπί οχ'ιτόν
είς την ζωήν. Ά,τά την αγάπην
μας .-τρότ, τόν θεόν άντλοί.αεν
τήν σι'ν.ΐιιιν νό άγαι,Τίϋμ.5ν τόν
.-τλησίον ν.ΓΜ ή άγάβτη πρό; τον
άνθρωπον είναι 6>6αί<ι>σις θυσί¬
ας αϋτοΰ καί τή; αίωνίο.· »(υής
τον έν τώ θεώ. Ή δΓ.ιιουςν.'ι,
λέγει ενας αγιος, είναι πράξις ά-
γάπη; καί ή Λνάπη τών δταιονρ
·> ημίίτίον είναι εκείνη πού άντα.-
ππκρίνΓται εί; τί)ν #είαν άγά-
την, είς την αγάπην .-τού έ'χει ό
θεός ·τρ·ός «ύτά, Δέν ν.ιάρχρι αλ
λη άγσ«η άπύ τήν θείιν άγά-
.την, διότι μό·<ιν αυτή είναι ά- λτ,θινή κοί αϋωνία, ή 6έ ανθρω¬ πίνη άγάπη ά/Χοδί&ρι πρός τόν '„·*«.όν χαί πρ-ός τόν πλησίον την πρό; ήμός αγάπην τού θε ου. ΕΤ ναι, Τούτον·, ή άγά,τη μας δάνει¬ ον έκ τής θ·εϊκή; άγά,της. Διατρεχει αμ<ι>; ή άγά,τη τόν
■/.'νσννον νά παραητρατήση καί
νά διασκορπκτθή εί; μιάταια νλύ
ι,Έΐ'δή καί έ'τ<π Λ'ά Εκλείψη. Διό τι λέγει καί ίίγιος Γρηγόριος ΝΰσσηΓ ό Λνβς<ο.ιιτ>ς δέν άγα,τά
κατ' άνάγχην τό άγηιθόν, εΐνω
δυνατόν νά άγαπά και τό κακόν
καί «όντως τείνει νά Ιξομ,οι.ανθ'ή
μέ έκείνο .τΐΛ άγαπά. 'Λγα,των
τόν θεόν γίνεται θεΐος καί άντι
θέτως άγίυτών τάς κατωτέρας ά
ξίας καί τήν απόλαυσιν ι ών σ«ς>
■χ,ιχ&ν έ.τι&ΐ'μιών άποβάλλ,ρι τήν
άγνότητά τού καί ύπο6ι6ά>ζεται είς
τό επίπεδον τον κτήνους. "Εάν ν
πάρχη κάτι .τού .,-ΐροδνδει τραγι-
! νότητα είς τή ν ζωήν είναι ή «τέ
ρήσις της άγάτιης. Οί άνευ άγά-
-της, 6ε6αρνιμέΛ·0Ί μέ τό φορτίον
των έγίοΐοττΐΆ'&ν ',τιΐβων, δέν ή)ΐ-
ποροϋν νά ρΙσδν«οι·ν είς τό 6α-
Οΰ νόηιμα τή; υπάρξεως καί κατά
ΓΠ·νέπε:αν είναι άνίκανοι νά «ίσθαν
θοΰν την είρήνην, τήν χαράν, τήν
γλ·κΰτηιτα καί τήν ανάπαυσιν είς
τοΰς κάλπονς τοΰ ©εοΰ καί είς
τάς σχέσει ς των πρός τού; συν¬
άνθρωπον; των.
'Τπάρχονν ανθοωποι κα> μάλι-
Γτα είς την υοντέρναν εποχήν
πας ποϋ <Ηαβτρίρ<·ΐιιν την άπογοή τειισιν καΐ, τήν' αγωνίαν μέ τάς θειορίας των, κρημνίζοΐ'ν τάς πό λντι,μίοτέρα; καί μονΐιΐκοτέρα; ά- Εία; πού στηρίξοτ'ν καί έξνψώ- νοιΐ'ν την ζωην, ώς ΛΊπι,βατικάς, ι^?ει·δεΐς κ«ί άντιθέτονς πρός τήν πραγματικότητα, τονίζουν καθ* ί .τερ(>ολήν την ά'Θ,λιότηιτα καί τα
δεινά τής ξιοής καΐ άρνοΰντΜ
οονδή.τοτε νόημα καΐ <τκοπ;όν είς αυτήν. Καί τό .-εαράοο-ξον είναι ότι ι'ιμιλοΰν ηερί άν&ρωίτισιιιον, έ νός νρρόδοαστον καϊ άνάλ.ατου 6ε βαίιυς άΛ'&ρίοπισαοΓι μάλιστα δέ (ηιγγράφουν κοί όγκιόδρις τόμ»ι>ς
6ι.6λΐ(ΐ)ν διά νά έκιβρβονν τόν δή
Θεν πϋτόν άνθροντκτμόν τ(ον. Τό
είγενές δυον; μεγαλείον τή; .τνευ
ματική; ζοή; Γγνριται εί; τό δ,τι
άνδρίξεταΊ κίΐί κρατατονται ίιπερ-
.—δώσα τα έξιοτερικά καί έ<ΐίοτε ΕΓΕΛΠΙΔΟΎ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΓ ρικά έιμπόόια ποίι (μοάπσονν τόν δράαον πρός τό άγαιβύν. Ή ίιττο ^ία τοΰ ,τνεθματος μά; ο,δΓίσκει δτι καί αν Ακόμη ά..τειλείται ή ΰ Τίόσχηαις κοί. ή έσοΐιτερική καιθαρύ της τής πνετ'ματικής ζο>ής, οί αν
θρωποι δέν <^ογοητει.'>ονται οΰτε
κατα-τα-ΐ'ουν τόν άγώνα. Ή ϊσχν;
τού πνεΐιματθι; οτηςίζεται εί; τήν
αγάπην, διότι ;.ιάνον αΐ»τη δίδει
νότιμα καί όικαίίιχτιν εί; την ζο>
■ιν. Χο'ρΐς αγάπην είμεθα ,τερι-
Τειχιαιμένοι μεσα είς την μόνωβιν
τί|; άτοιμ'κ,ής ,μ*ς ίντάρξειυς. Ά¬
πό την καταβλιπτικήν μ,όνοχπν
τοί. έαντού μας, μάς έλ.εν&ερώ-
νει ή άγάπη. Τό παοάδθ'ξον είναι
ίτι λ,α'μιίίάνηιμρν «ηινείδτ,σιν τού έ
αυτού ιιας, ό'τι επι,χειροΐιμεν την
έξ αίηον πρός βι*νάντη.
σιν τών αλλίον. Είμεθα σνγχρό-
νιος ί'ντός καί έ-χτός ήιιΛν καί
έ.τανευρίσκοι τόν εαυτόν μοα» έγ
κπταλείπων αΐ'τόν. 'ΕΛ;» έ'χρι έ-
αιχριιογήν κατ' αναλογίαν ή ευαγ
γελ,ική Λρχή: «"Οστις αν άπο)-
την ψιιχήν αυτού, ούτος
«ίιτήν»,
Οταν χωρίζι» τι'η· ραιιτόν μου
άπό τήΛ· λοιπήν δΓ,αιονργίαν ενα
ΐίι'. άσςτυξίας μέ ο>θεί είς
τον έκτό; ίμοΰ κόσμον καί τότε
δΐΓι"νοϊγπΛΐ ένώ»-αόν μόν ό όοί-
ϊ('·ν τής ρ.-ΐεκτάσε'ως τού έ αύτοι
μοτ καί ε-Τμαι ό .•τροσφέίϋΛ' κτ/;
ό οι^ομρνος. Έκ τή; συνα,είας
τοΓ ραι τηϋ μου μετά τής ί' ίτη
τος δημιουργ-ονΜΤαι αί π
σεις τού ,-τλ^οΐ'τισμοΰ τής
ρική; ζθ)ή; καί τή; καλλιεργεί-
ας τής προσιοπικύτητο; τοΰ άτό
άς τής .τροσω..τικόττ|τός μοχ'. "Ο
τ«ν ή -/αλλιεργεια γίνεται ϊαό τό
((ώς τη; άγάπτ;;, ή όπτία είναι
κοιντηνίας, τότε καί ή γνώ
σις καί ή ψυχική ριίρήΛ'η καί χα-
ρό. καί ο,τι ονομάζομεν .τνρνμ'ΐ-
τκιά άγαθά ππι'οτ'ν νά είναι άτο-
ιΐ'κή μας υπόθεσις καί, ργωί'βτική
ίκανο.τηίησις. Ά κάμη καί ή άτοιμι
>.τι θΑ.ί>|ης καί άπόγνωβι; ά.ταλύ
νεται.
Εάν φανταοθώμεν τόν εαυτόν
μας τρλ.ε^ο>ς άζτοξενωμένον άπό
την ό?χιτητα τών άνθρωπον καί
α πό τήν άιγά,τηΛ' των -τροσφΐλών
ιιτς προσίό,ταη', τότε αισθανόμεθα
όΐι ΓίΊιεθα οί δτ'στιιχέστεοοιΐ είς
τόν κοσμΓν αντόν. "Ισο>ς ό θάνα
τος ίίιά τ>ιτ<το μβς ΓΓ-'νρται ή μρ γαλνΐέυα τραγιι.δία :ιαί τό κοςη' φΐ' ιιιι τών θλίψεων, διότι έκτός οτΊ τίΊν φό6ον τού άγνίόστου κ/θί την άγιονίαν περί τής τύχης ποΰ ιιάς ίίνομίνρι, ρχομρν την συναί¬ σθησιν ότι ν.ατά τήν ώραν τοΰ θα νότον κπτα'δι,καΐόιαρθα νά εΐμΐθα ιιύνοι. Γ?ρ6αίοι·ς ό φότκ!<; καί τρό αος δέν εχουν θέσιν είς τήιν εύ- σε6Γ| χρι<ϊτιανικήν ι|π.7.ήν, ή ό¬ .τοία .ταοαδίδρ,ται εν .τίστει είς χίίρας τοΰ (-(εο'ΰ κοί έπαφίεται είς Αυτόν. Άπαο-ηι'τητη Λροϋ.τό- Οεσις τή; έξόδον έκ τοϋ εαυτόν μκς πρός οη·νάντΓσιν των αλλων, είναι ή άλΓ'θη·ή «τίΎαίσ'θΐησις τοΰ εαντοΰ ιης, διότι ιί π?ρισσότρ- οοι ζώμεν τ'ί.τι') τό κράτος αντα- πάττ,ς. "Οχι μόνον .τρο(Τ.τ·Λ,'.τ)οΰ- μεν νά ε'ξπ.τατήσοΗΐεν τύν εαυ¬ τόν μρς, διά τό .τοίοι .τοανμαιτι κώς ρ'ιεθα, άλλά θέλομεν καί τού; αλλοτ·; νά ρξπτατι',ίτοομρν .τρο·6άλλεντες ψρι«δή εΊκόνα τοΰ ραυτοϋ μ.ας. Τό βρλφΐκόν «γνώ- θι σ'πντόν» είναι Λτόσταγΐία 6α θείας άνθοο.τίντς σοΓπ'''ς. ΙΙοοι· .τάθεσις τής αίιτογνιυσΐ'ας είναι ή έεά'^ιιΐιις της νοσηράς <πληΐυτί- α; πού έκτρεφρι μή<τα ιια; ή ρ- γτοϊστινή τίκτλοσις. ίΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΤ) ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ ίΣιη'ρχεια έκ .τροηγοτιμρνου) Μόνο τ/ϋτό δέν .τι-ρίμρνρ ν' ά /.ουση ό Καποδίοτριας. Άνασκίο τησρ. Χ/.ώμιασε. Τύ βλέιΐιμα τού στράφηκε ύποσυνείδητα στή .τόρ τα λέ; καί φο6ήθη.κε μή.τως κου φάκουρ καν,εί; πίσιο τη;. "Επει- τα κοίταξε τύν Γαλάτη στά μάτια, αΰοτηρά μ' έ.τττιμητικό οίκτο. "Ε να ηοαν πο/.υ άπ' ό'σο τού; οτο.νταξότανε, ρπι- ,τόλαιοι γιά Λ'ά τολιμοΰν νά προ- τ εί νούν σ1 αυτόν, τολ' ΰποτΊογό τών Έξίοτερικών τής Α. Μ. τοΰ Αύτοκράτορβς πασγον τών Ρωσι- ών τή .ιοορδ-ρία μιάς παηάνομης αυστικής έταιρείίΐς καί τήν άρχη ΣυνβχεΐΛ ιΐς την 6ην σελίδα» ΠΑΓΛΟΓ ΦΛΩΡΟΓ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡβΠΟΙ ΛΗΜΗΤΡΗ Χ. ΚΡΑΝΗ, «ΣΗ- ΜΕΙΛ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ>, 'Εκ-
δοισεις «Πολιτισμ,ύς» Άθήνα,
σε^άδιες 108, .τρύλογος τοΰ Μι-
χά).η Σταιφνλά
Καλό, δα'νατό τό θέμα: ή ι|ΐν-
χικτ) κρίοη τοϋ τραπιιατία .τΐϋλιέ-
μου λοι·, άνΐάπΓ,'θ,ος μέ ενα ,τάδι,
μέ έ'ν'α χεΌΐ καί μ.ον6φβαλιΐιος πιά,
ναιώίει 6αθν τό χάος οίον τόν
χωρίζει ά.τό τήν .τανί ι ρφη, νέα
γυναΐκα τον, <ττεΐφάνωιμα δΐ'θ (υό λι-ς χρόνιον. Αΰτό τα σν.ιπλεγμα μιειονείχτικιότητα.;, κατ.ωτεςότητας κιαλντερα, παί,ρνει <ττήν ψ*/.Ά τοϋ άλλοτε ωραίον .ταλικβορΐΌν τερα¬ στία εν.το^ή, ωαηοΐ' νά Ι^εΛτάση σέ <Λ.·γκλονιστική τραγίοδία. Δέν θι·μοΰμαι νά ρχιο συναντητ σιπ παρόμοιο θέ,ιια σέ άλλον σι·γ γιρηφέ·α. Νθ|αίζ(ο κάτι .ταρύιμοιο (οχι ίίμως άναπη^ία τέτοιοιι 6α- θιμοϋ) είναι τό θέιμα μυβιστορή- ματοις τού "Αγγλου Τσάρλς Μόο γκαν .τού διάϋααα πςΐν .άπό 35 χρόνια. Ή άρχή ΰμως, τό «πι;οοίιμΐΛ» ΟΛθν τινά, ή είκόνα τοϋ ζευγα οιοΰ ,-ιοϋ άνεϋαίνει τή &ι>νν»πλα-
γιά κ' έκ·εϊ αυναντά τόν άνάπη-
ρο, αυτή ή «είσαγοιγιι» ιίνϊΐι ό-
λότελα Λΐεριττή — εί'»ξ τή οε-
λίδα 2!) Ε«ίΌ) κάτω. Διάλ,ογος
■/.αί Λεριγραιφή τοϋ πρώτον αι'ΐτοΰ
τμήματος τής ά,ίτήγοσης εΊναι
«βε-ριιχπαλΐίΤμός» κ.ιά τίτιοτΓ άλλθι.
Τό πειριττό αΐίτό τιμημα κανει αλο
τύ έ(?γο άσΐιμ-μετς·ο. ΕΤναι ςρανε-
ρ.ό ότι ό —.·γγραφέ«,ς έθεώρτ;ο«·
σκά-τιιμο νά .αλαΐΛΐώση έ'τ<Η τήν άφήγησ'η τοΰ άναπήροα'. Τό πρό ύληιμα όικος αΰτό ήμ3Τ0ιροΰσ·8 νά εΐχε λν&εί καί διαιφορΐτικά, δί- χω; τό ,τρό(Τ&ετο «ΰτό ποοοίμιο ,τοΰ αποτελεί τόν «φάρτο» τού 6ι- Ή <6ίιίι><ττ> τού πολρμηι» είναι δι
ατυ.τωμένη μ,έ ένόραιση κ«1 σΐΎ-
κλονιστικό ρεαλιομό ποώ ον*υπώρ>-
χει μέ τό δράμα .ιυΰ σΐ'ντελεϊται
σΰγχρονα ιιέσα στό ΰποσΐ'νείδητο.
νά μεταφοάζω ((Ιπό τα
γιά κάτοιον έκδότη
τό ίίιβ,λίο τοΰ Κοιιρόψσκι «Ή μά
χη τής Κρήτης». Ή ι|ηνχιν.ή όδυ-
νη εΛτάθηκιε παιράλ.ληλη πρό; τή
μεται(}ρα<ττι.κ.ή έ>ργασία, κάτι σάν
ίπίιμονη ίαόκιρ-θΛ'βη. "Ετσ· ρΐμαι
σέ θέσ·η νά ναιώσο) τό ανεΰμα
πού έ'σΛρ<ι>ξε τόν Δημήτρ Κρά-
νη στή σννθΐΐτή τον, ένασηι; καϊ
τα ολίγα λόγια, άπιει.·θννύιμενα
στόν «πατέρα», πού άκολοπθοΰν
τόν Λθόλογο, τα άναφ^όιμενα
στόν ά.τοτροι.τιαισιμΛ') .τού εμ,τνέει ΰ
πό?.ειμιθ;, αυτή ή π.ληγή τής άν-
;, ή εκφανση αυτή τή;
; ήλιθιότητα;.
Δέν ρνρήκα άρκετά αίτιολογη-
μένη την αντιδράση τή; νέα; γν
ναίκα; τοΰ άναπήμα τούτο τής οκλ-ηιρό
τητας, παύ δΰσκολα σ«ιμ6ι6άζεται
μέ τήν π&ο'ίστορία τοΰ ζϊνγαιρι-
οϋ. Νά άναιρέρεται στήν
χία της μή-το); ξυπνήσει τό παι.-
δί, πάλι δέν αίτιολογεϊται ψΐ'χο-
λογικά.
"Κχ(ι> την έντίι.τίαΜΤΤ}, ί>τι μρ νά υπάρχη) περισσότειρη
δ.ιρργασία γιά πιό έπιτιιχτιμ,ένη
μορφή. Καΐ ό Κράνης διαθρτει
δΐΛ-ατά στοιχεΐα
καί α|>υχο>λογική;
Σ Γιμ ε ιω ν«ο κ άπο ιες
στύ λεκτικιό .τού δέν ξαίρι» αν
δέν είναι, δπίος σιΐ'χνά σνμθαίνει
στόν τόαο μας, σφάλμοτα στοι-
χειοθεσίιας, λ.χ. στή ιίΐ'Χή,
ο τ ό πόλίμο, στό τάφο,
δ έ χφέΛει (παντιθΰ λε!-τει τό ά
παρτνίτητο νί). "Ε.τειτα την έδώ
κι' έ-/ί'εί κατάχρη^τη άριθμ,ητικών
έπί6ετ<ι)ν (ρνοΐίοσα μέοα μόν μίαν «αρίστη χ«,οά, ρ'νοιωσα ρ'να δννα- τύ τράμο, μέσα σέ μιά εΕαψη,, σέ μιά άτ-ρλριωτη νευρική ίντριρκδιέ- γερση, 'θά εΤμαι έ' ν α 6άρος κ,ο.κ·.) δ,τοιυ τό άς* &μητι·κο είναι μάλλον πεςιιττό. Τό «εΐ.τα σέ μιά στιγμή» (διιστιιχώς τό λέγουν καί τό γςώφουν) δεν είναι έλλη- νικό. Τό <τΐι)στό είναι: μια στι- γμή. Σηιμειώνο) άκόμα κάτι λάθη, .τι θανότατα τον στοιχειοθέτη, .τού χτΐ'.τοΐίν ααχτ,ιμα κα.1 ένοχλητικά στό μάτι (κατά πώς μέ α ν - φ «. ι ρ ν €, τα μυνίγκια μοτ», πι·χτή, λασ.τώδη μορφή, νά .τκττρ- ιΐ'ιο <ττό αάτι μου άντί: βοατά π1»; ΐμέ σΰμφρρνε, μηνίγγια, ·τη- χτή, νά πι<ττέι|*Μ τό μ,άτι Γ] τα μά τι α μόν. Έπιίσηις τό: μαϋρα μαλ λιά, λίγο γκιριζαρΐΓΐ'ΐένα στούς κροτάφοα,ις. Αύτό τό «γκιριζαρι- αμένα» είναι κακόζηλο. Έδώ θε λω τύν λογοτέχνη γλοχίσοπλά<~η: νά ενρη τήν κατάλλ.ηλη "λέξη. ("Ο χι τα «γκ,ρίζα», τα «σοκάρω» καί τα πας·όιμοια). Τα μαλλιά, άπλού- στατα, γίνονται ψαρά, γίνονται σταχτιά, άοιχίζονν ν' άσ.τρίζουν· θρω,ρώ ϋψιοτο χιρέος τοΰ νέου 'Έλληνα. λογοτέχνη τήν κ·αλλιές τον. Τότε τό φν-
σικό τού τάλαντο θά ώφεληΐθή
διπλά.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛ0Ρ02

2
Η
ΛΑΜΙΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
ΙΒΑΝΝΗΣ
ΓΡΥΠΑΡΗΣ
(1870 — 1943)
ι _ι»
ΕΙΙΙΛΟΓΟ Σ
ΕΟδα,με λοιπόν .τώς ό Γρυπά-
ρης είναι ό πώ βαθΰς καί άο<,.Έ νιυπός λνρικός μας, — πού ποόσ θεσε νέ.α χορδή οτή Νεοελληνι- κή >.νί>α.
Είναι ό έλλ.ηνικώτατος, τέλειος
νεοκλαστκός, στή λέξη, στήν εί-
κόνα, στή λιτότητα, στήν Ιμπνεν-
ση· πού άφήνει εργο τεράστιο σέ
ποσότητα — καί πολυσήμαντο σέ
πίΓΐότητα. Δέν τόν σταμάτηβε κσιμ
μιά δτ'σκολία τής ζωής, οσο κι'
άν βοήκε άρ^τ^τβΐζ, κι' άννπέ'ρ
(Ίλητες.
Ή ζωή τού Γρτ'πάρη, ό "Αν-
θροπος κ α» ό Δάσχαλος, ■— ό κα
θαρ-ός καί δννατός, ό όρθοστύλω
τος καί άκέραιο;, ό ίδεολόγος καί
πατριώτη;, ό δονλεντής κοϊ μν-
σταγωγό;, πρέπει νά μά; ενδια¬
φέρη ίϋ-ιλο τόσο, δσο καί ό
Ποιηιτής. Πρέπει νά μή ξεχαοτή
μέ κανένα τρόπο αΰτό τό άγώνι-
σμα, αύτό τό .τρρασμα μιάς τόσο
μργάλη; .τϊοοσωπικότητα, γιατί εί
ναι τό μεγαλντε,ρο δίδαγμα, γιά
όλον; μας, μικροϋς καιί μεγάλους.
Βεβαία, σέ μιά σύντομη μελέτη
δέν έξαντλεΐται. ο,τι εχοιμε νά
.ιοϋμε γιά τό μεγάλο εΡΥο τοϋ
Γρυ.τάρη — οί προεκτάσιει; τον,
τα διδάγματά τον. Άλλά καί ά¬
πό τό λΐγο αϋτό, — άν μάς μεί¬
νη ό θΓΐνμασμός, ή σνγκίντ|ση, ή
άγάπη στόν Άνθρωπο καί τό νΚρ,
νο Τον, ό σκοπός μα·ς ίκ,ΐϊλτ,οο')-
βτ-,κ*. Κοί σάν άναικεφαλαίωση, ά
ναφέρω τί γράφει στήν "Εκδοθή
των Άπάντ<υν τον ΙΙοιητή μας (1902) ό Λέσβιος Γ. Παλαιάς, ο έίαίρετος φιλόλογος, λογ«*τέχνης και κριτικός: «'Εβ&οιμήντα τόσα χρόνια (1870 — 1942) έ'ζησε καί παλέμησε δ ΓΊρνπάρης γιά τόν Πνεηιιατικό μας Πολιτισμό. Δούλεψε στά Θε μέλια καί ατΐς πρώτας γραμμάς. "Οσο τόπο πιάνει τό Έργο τού, ΰλλο τόσο βαραίνει καί ή ζο>ή
τον σέ διδάγματα.
»Στό Γηνπάρη ζωή καί £ρ-
γο ΐΐναι, οσο κι' οπιος μορφή καί
ούσία οτήν πιοίησή τον. Τό ενα
βγαινει μέσ' άπύ τ' Λλλο καί ιτό
φωτίζει. Ή ζωή τού Γρνπάρη, ό
Ανθοωπος κι' ό δάβκαλος Γρυ-
πάρης, ο καθαρός, ό δυνατάς κι'
όρθοστύλοιτος κι' άκέριος Γρυπά
ςης, ό ίδεολόγο; καί πατριώτης
Γρνπάρης, ό δονλιεντής κ»α μν-
σταγυιγύς Γρνπάρης, μάς ένδια
ψερει σήμΓρα, ίίσο κιϊ ό ποιηιτής,
και πρέπει νά μείνη. Νά μή χα-
θή μέ κανένα τ$ύπ·οι αύτό τό .τέ-
ραβμα καί τό άγώνισμα, στ,ς πη-
γές καί στά θεμέλια .-τού θρέφίΐ
καί πλαισιώνει τύ "Εργο τον.
Καί τιλ*ιώνοΛττας άς μάς επι¬
τραπή νά τονίσωιμε κ«ί κ.άτι άλ-
λο:
Τό μήντμα τού Γρν-τάρη ήταν
βγαλμεΛΌ άπύ τα σπλάχνα τοϋ
ΙΙροοδεντικοϋ Ξενητεμένΐΐυ 'Ελλη
νισμοϋ τής άστικής Κοινωνίας
καί τής Σμύρνη; κι' όλόκληρη;
τής ΓΙόλης — όπως ήταν τό ϊδιο
τή; Μικράς Άσίας γενικά, —
ποϋ τόσια ?θιοσε στήν Άναγέννη
σή μας — κα'ι πρίν κίώ μετά —
μέ τόσονς προτοπόρονς.
Γιατ'ι δ Μικρασιατικός 'Ελληνι
σμός εΐχε δημιοι ργήσει στήν Ξε
νητιά, καί καίτοι άπό την Τοη?-
κική Βί«., δι»νοτή άστική βτ.Ύεί-
δηστ;. Μόνο σ' αύτό τό κλϊμα ιιέ
τόν Εύρωπαΐσΐμό καί τον ά-ΐτι-
κό Π(>οο6ετ.>τισμό της μποιροιΓυε
ν' ανθίση κ·αί άνθισε μιά έξ'ίλι-
γμένη ποίηση σάν τοϋ Γ<ινπά(.η· "II Έλληνική Κοινΐονία έκεϊ στά Μεγάλα Κέντ.ρ.α ήταν έξϊν- ρω,-κάσμένη -λιιλ. εΐχε οίκονομ'·<ή όνθιση κιαί την άστική πριοτοπο- ς»ία σ' αλα. "Ετσι ό Τονρκθιμε^ίτης Γρνπά ρτις ήλθε στην Έλλχιδα σάν άνα μ.ορφ(ητί>ς κηί σάν έκ,τολιιτιστής,
— ίί.τως ό α·μ-τατρ»ώτης τον Κλι
άνθης Τριανταφύλ/οθΐΐ' — ό Ραμ
παγδς, — δπω; ό Βλ,άσιος Γα-
ύριηλίδης, ίίπιοζ άογότεοα ό Μ«
νώλης Καλομοίρη; καί πάνο> άπ'
δλονς δ μεγάλο; Ελευθέριος Βε
νιζέλο·;.
Κι' έ'τσι .τοΐ' ίΐ|έτο; εχθιΐιε τα
ίκιατό χρΟΛΊα άπό τή γέννηση
τοιΰ ποιητή μιις άς είναι καί τό
ταπιεινό αύτό ΜνημόστΛ'ό μας
γιά τόν 1>ν.πάρη, ενα Μνημόσν-
νο ·Λ(ά γιά τόν Έλληνισμό Έκεϊ
νόν, μέ την πάνβγνη άνι&ιοηρλεια,
τήλ' όλόψΐ'χη άγάπη, την άφοσίο>-
σή τον στήν Έλλά&χι μας, την
άδια·!ριετη, την αίώνια, την α,θά
νατη Μητέρα, γιά την όποία θυ-
(Τίασε κι' δ Ποιητής όλόκληοη
την ί!πας>ξή Τον, άγόγγνστα, άλο
γάοιαστα, όλό-ψυχα!
ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΑΡΛΡΑΣ
Τό διαμάντι τής Μ. Άσίας
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΡΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικού Συνταξιούχου
(Συνέχεΐα έκ τοϋ προηγούμενον) Φιλ.ή. 162) Σιισάνη θει.ΐδ. 163)
σιυ,λι^αώτου Π«ιριασ»ΡΛ«ή. 164)
Τθ|π«γλι.'&ου Άν&οονίκ,τΙ, 165)
Χριυσάνθτ). 166) ΧατζΓ,ιαδώιαη 'Ε-
128) Μιλτιάδης Τ€νεκιίόης
129) Δημ. Πετράκη;
130) Ανδρέας Πετράκης
131) Στυλ.
132) Γεώργ. Ε. Καρακ,οιυλά-
κης
133) Νικόλαος Καρα·κοιλάκης
τοϋ Γ. Χρηματιστής είς τό Χρη¬
ματιστήριον Αθηνών
134) 'Κμ,μ. Καρακοΐ'ί,άκης
τού Γ.
135) ΙΙέτοος Καρακονλάκης
τον Γ.
136) Άλ.ίξαΎδρος Λαμπρικί-
δης τοϋ Λαμπρόν
137) Παναγ. Λ«μπρικίδης τον
Λάμπρου
138) Στυλιανός Σταν,ρίόης
139) Γεο>ργιος Βα,ρδαξής
τού Κ.
140) 'ϋωάννηις Τβαπος
141) Κ(ονστ. Τ<τα;Λς. 142) Γεώργιος Άγγελίδης 143) Δήμο; Βατίδης τού Ά- ρ'κττ. 144) Δημήτριος Τς>όπαηζτ|ς.
14.Γ)) Κι/.ισαά^.ς Δη,μ. 146)Μπ<ιη'ρ πουλιά: Ίιι.άννη.ς. 147) Χα,λ,κιάς Χρήατη;. 148) Τζιάνο· ΜιαΐΓ>ίηι.
1-19) Πο,ο.'ση Δέσπ.οινη. 1.Ί0) Χρι
υ Βασιλείς. 151) Κο-
Ίοιάννια. 152) Σταυρ,ί-
δον ΚαικΛλία. 153) Ζεϊιπέ-/(ο<ι· Ά- Γ»:άδνη. 154) Στασ.οθιϋ Ελένη. 1551 Κιλισμανή Μαρία. 156) Πϋ- λίτον Μαιρία. 157) Γρη,γ.0|Γ| ό Μα,οίί». 158) Μάϊνα 159) Φραντϊή Άθίΐν. 160) Κτλ τ ά οογλου Χιτρία. 161) Σαμκυτά,κη λένη. 167) Σάκα,ρ,η 168) Χβαντ/ατζή 169) Χρΐ'σάι9η. 170) Λ-.χνοπον λάν Σαφία.. 171) 172) Κ·«ιοιπιθιΐ'ιζ.η Έ- λειυθειριία. 173) Κοΐκ,κ,ίνη 174) Σ«ιρκ.οπούλον Ελένη. 175) Βειργον Μα>ι>ί.α. 176) Σιαρ-ή'μΛ&η
Σόφια. 177) ΙΐΌΛαγιαννίδ^; Β.
178) Μοισχίδη* Άργ. 178) Βα,μ-
Οάκης Πε',τρος. 180) ΔααΊδ Έμιμ.
181) Ζο,μάνης. 182) Φέ&πς Δημ.
183) ΛουκΊαΛ'ός. 184) Όκΐ.υΐόδτΐις
ΤΟ ΤΑΜΑ
— Κάνε, "Αγιε, νά πέοη τοΰτ' ή θάλασσα!
Κάν', άφέντη μου, νά σώσω τό καίκι μου!
Νά πνιγώ μ,ές τό Σκινάρι, ματια μβυ, '«·
θατανε μεγάλο τό μασκαραλίκι μου!
Τάμα κάνω, σώσε μ,ε' δέ σέ κογιονάρω...
νάρθω, τα καντύλια σου, κεΐ στά Βαρτσαμάτα,
οδλα νά τ' άνάψω' σοΰ τ' δρκίζομαι,
μέ ροβύθια τα παπούτσια μου γιοιμάτα!
Τό Σκινάρι μέρεψε, τό καΐκι σώθηκε,
κι' δταν στό χωριό τού πήγ' άποσταμένος
ήτανε άνήσυχος γιά τό τάμα ποδκαμε
κι' επεσε βαρύθυμος καί συλλογισμένος. . .
«Τζόγια μου, σκεφτότανε, τό θάμα θά τό κάνης,
δέ μπορεΐ στόν "Αγιο ψέματα νά πής,
δμως, πώς θά στέκεσαι στά ροβύβια πάνω,
δέ μοΰ λές, ζουρλάθηκες; Πώς θά περπατής;».
Ξαφνικά πετάχτηκε κατ' άπ' τή κουκέτα
κι' αναψε τό τζάκι τού μέ μεγάλη βιάση,
στή παδέλλα Ιρριξε μερικά ρεβύθια
καί μετά την Ιβαλε στή φωτία νά βράση!...
Σ. Κ. ΚΟΓΛΟΓΜΠΗΣ
Η ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ ΤΩΝ ΑΝΑΚΙΩΤΩΝ
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
Την 30.1.71 οί Άναχιώται τής
Κα;ΐπαδοκί(ΐς σ·νεκεντ2ώθησαν
είς την τα6ε'ρν«ν Καρηκώστα, ϊν
Κεαν την πίτ-
ταν των.
Ό ά-/ίονρ·>Αστος,
φΐλο.τςάοδος,
Εϋεργέτης καί πρωτοστατών είς
κάΒε φιλανθρωπικήν κίνησιν .τρόε
&ρ·ο; τοΰ Σωματείον των Άνακι
ίοτών κ. Σταΰρ-ος Ίσαακίδης μέ
τούς αξίους σννεργάτας τού καί
μέλη τοϋ Σνμβονλίον τον, αό¬
κνως έργασθείς είχε προετοιμά-
σει τα πάντα μέ μεγάλην τάξιν.
Την κα'θιορΊσμένην ώραν, 9
μ.μ. .τής 30.1.71 ήρχισεν ή άφι¬
ξις το>ν προσκεκλ.Γαένοιν Άνακι-
ωτί>ν καί των φίλων τούτων, μ.ε
τα των μελών των ο'ικογενειών
τον.
Ή αΐθονσα έπληρώθη ασφυκτι¬
κώς άπό υπέρ εκατόν πεντήκοντα
προσκεκλημένων. Τύν Πρόεδρον
μετά τής κνράις Ίσαακίδοα1, νπε
δέχθησαν πάντες μέ ζωηοότατα
χειροκροτήματα.
Διεκρίναμεν μετα£ύ άλλχον τοΰς
κ.κ. θεοψανΐδην, ΓαβριηλΛδην, Μα
νουσιάδην, Σα·ραντίδην, Βερνκο-
κίδην, Ααμιανόν, Χα.τζημελετιά-
δην καί ΙΙιοτόπονλον, μετά των
λοιπών μελών των οίκογενειών
τιον.
Ή αίθουσα πλ.ήοης. Όρχήστρα
μέ τα άπαραίτητα ιιονοχκά ό'ργα-
να, άπαστράπτονσα καθαριότης
κα'ι ή ποικι?.ία των φαγητών, δια
φόριον μ,βζέδον, ψητών καί τής
ψησταριάς εδιοσαν είς τού; γ
ν.νων μας καί την ρτι κα}^.ιτέ<ιαν σι<τφιγξΐν των σχέσεων των τέ¬ κνον μας ώιά νά .-ιαραδ?ιγιματι σθοΰν ά.ιΛ ήμό; .-τού είμίθα. κα ΐκπροσοκτωμΓν τώρα, δσο ζώμεν την ξωντανήν Ιστορίαν τοΰ τι>.τ(;ν
μας, >τής γενε/τεΛθας μας, Ινα έν
καιρώ τελείως .τροετοι,μασ.ιιένα
αύτά, τα παιδία μας, παοαλάοΌνν
τι'ιν σΐίΐτάλην ά πά ημάς .τοΰ τώ
ρα τα γεροντικά μας χέ,ρια κρα·
τοϋν άκόμη σταθερά κ.αί εϊμεθίΐ
είς ,τΐάς έπάλξεις
ΐ-θνικοϋ ά
κεκλημρνονς τό άααραίτητον κέφι
καί. εύχαρ.Ίστησιν καί την χαράν
εκείνην πον προκαλεϊται μέ την
συνάντι>«ν καί σΐΛ'εσ'τίασι.ν έν
τίΓ) αν'ιτώ χιόρο) κα,ί την αυτ^ν
Τράπεζαν των άγαπητων ,-τροσώ
πων, συγγενων, <η*μπολιτόη' κω' φίλοιν. Ή μονσική, έσκόροτιζε μαζί μΓ την ρετσίνα τό ά.ταραίτητο καί ξειφάντΐι)<μα. Την 12ην ώραν ό Πρόιεδρος κ. Σταύρος Ίσαακίδης ανήγγειλε τό κύτ[ιΐιμθ' τή; .-ιίττας. Ούτος πριν ή άρχόση τό κόψιμο τής πίττας έέ την .-τοοοοχήν το,ν ,-χροσ καί κ.νιρί<ι)ν μέ Κοιν. 185) Γληνός 186) Ζοιχαράνη,; Γ. 187) Παπά,; Εύαγγ. 188) Τσακίρης Β. 189^ Σκαρμοϋτσος Αθαν. 190) Χουρ- μουίιάση θ. 191) Αύλωνίτης "Α¬ θαν. 192) Κουμπιάς Σωκρ. 193) Καταιβενίδης Κωνστ. 194) Μπα Ίμπούτης Μιχ. 195) Σαγιάνος Ά ναστάσιος 196) Σαγιάνος Χαρ 197) Βαγιανός Επαμ 198) Ού Ζενέλλης Ίγν. 199) Μυταράς Γ 200) Μανώλας Νικ. 201) Βλά- ;;ου Άγάπη 202) Κούρτη Άργυ· ρώ 203) Καραγιάννη Μαρία 204) Κουτρυσαλης Σπύρ. 205) Ιατρίδης Κλήμης 206) Παυλίδης μνησιν τή; τοιαύτη; χειρονομίας Δημ. 207) Παϋλος Γεωργίου Φλώ τοΰ Άγΐον Βασίλειον πρός τι- ρος — Συγγραφεύς — Έκδότης θά<τενσιν των Ότγρίι,υν- ένστίκτονν ρλήοτων θιβλίων, λίαν έπίλεκτον ενός αίμοχαροΰς καί στέλεχος τής κοινωνίας των Ά· κεκλημένοιν τάς λέξεις «Κνοίες κ«ί Κΰριοι. Στήν Πατρίδα μας Άνακοϋ πάντο τε λ.έγαμε, «Άπό ΘεοΟ άρξα- σ6ε...>. ΤΓ,ροΰντΓς καί ήαεΐς οί
άπόγονοι των παλαιών Άνακχο-
τών την κληρονομίαν (Εαυτήν θά
αρχίσωμεν άπό την ευχήν μας καί
παράκλησιν μας πρός τόν Θε¬
όν..,».
Καί ευθύς άαέσως χορΐοδΐα έκ
τεσσιάριον Άνακκοτών εψαλλεν
τύ Τροπάριον τού Άγιον Βασι/ε.
ου κ.αί άλλα τροπάρια έν κ.ατανΰ-
ξει καί έν συνεχεία ό κ. Σταύ¬
ρος Ίσαακίδης ίξήγησεν εί; τού;
πορσικρικλΓ,ΐΛΡνονς την σημασίαν
τοΰ κοψίματος τής πίττας,
τυποθέτησιν τού χρυσοΐ» να·
τος καί διανομήν ,πον, είς
την
Οηνών — Γλωοσομαθέοτατος.
(Συνεχίζεται)
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗ ΠΕΡΙΘΑΑΨΙΣ ΤΟΥ Τ. Ε. Β. Ε.
Ή Διοίκησις τού ΤΕΒΕ έκ-
ι την ίχανατοίησίν της διά
την ταχύτητα, την ποιότητα ·καί
την χοιςάς φειδώ Νοσοκομειακήν
περί&αλνΐ'ΐν ή όποία παν'ίχεται ν
πό των γραφείων ΆσβΈνεία; τοΰ
Ταμείου είς ολοι; τού; ήσιτ/αλι-
ρμΪΛΐΐι·; καί τα μέλη των οίκογε
νειών τιον, έιΐ' ΰσον (Ιείίαίοι; ού¬
τοι κέκτηνται άσφαλκττικήν Ικανο
τητα (είναι τααειακώς έΛτ,ιιεοο)-
μρνοι).
Πάιιπολλα ρΤναι τα περιστατικα
κ.ατά τα όποϊα οί ήσφα) ισ,αίνοι
καί σννταξιούχοι .-τροσΓ-ρχοντιι
καί ίύχαςιστοΰν θερμότ ιτα τάς ύ
πτϊρεσία; διά τό ϊπιδεικννό'.ιενον
στοργικόν ρνδιαφέροΛ· τιυν ιδία
δέ διότι δέν φείδονται Ο.ι.ι:ιν<ον .-τροκειμένον νά .τηοστατε» Οή ή ν γεία τοΰ άσθενοί'ς. 11 "Ο 46ε τού ήοΧΓ/ι Άγγε-λον 1>ιισιλάκοι> Γ.ιΐ'γγελματί
ου έν ΙΙριραι.εϊ (ί'ήκτραι — Σά
Ο<οθρα) Άδριανοαν-τόλειο; ('ιρι.θ. 4 ένασηλεΰθη έ.τ'ι, 165 ήαΐρα; είς τό Νοσοκομείον Βασιλεύ; Παϊ· λο; Λόγω έγν.οπ'μά.των τι,ΐι'τον ίία Οκ«ιΓ< μέ ήμεοήσιον νο<τήλιον δρ^ 5.020 περίπον, ήτοι σί·νολον &α- πάνη; βαρνννσης τό ΤΕΙΪΕ όκτα κοσίας τριάκοντα δΰο χιλιάδας Οχ. (832.000), 2) Ή Άντιγόνη θίκονόμι-'υ σί' ξνγος ήσφαλιομενον τοΰ Γρ'ΐτεί- οι· Ίιικιννίνο.ν Ελαβεν τό νπ' α¬ ριθ. 3759 εισιτήριον νο.ιηλεία; διά τό Νοσοκομείον 'Κρνθρύ; Στ,τιιοός ε'ισαχθεϊσα δέ την 23. 2.70 έξήλ.θρν είς τάς 22.10.70 συμπληο<ί>σαση ραρρα; ν·( σηλειας
540 δι' ήμιπλ-η,γίαν και κατε-
(>λήθη τό ποηϊιν των ογδοήκοντα
τριών χι/, άδιον τριακοσίων τριά
κοντα δρχ. (Κ3.33Ο) καί
3) Ό Εύ6ι'(ΐιο; Μαυροειδής
'ίός ήσφαλισμ.τνου Γραφείον Άμ
ςίσης έλαβε τύ νπ' αριθ1!». 2204
εισιτήριον νοστ;λεία; οιά την Πό
λνκλινικήν Ά9τνών ρπταχθείς την
2.2.70 καί σνιμπλ.ηριόσα; ήιιέρας
νο<ϊηλε!.ας 20." επί καταβάλη πο- σοΰ νοσηλείων έκ μ*ρους τοΰ ΤΕ ΒΕ τοιάκοντα πέντε χιλιάδας έ πτακοσίας δέκα πέντε &ρχ. (35. 715). ΰηεοθυνθι πν>μφώνως τφ νόμΐ»
1090)1938
ΊδιοκττΊτης - Διευθυντήν
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΤ
Κατοικία Ναύαρχον Βότση 55
Προτστάμενος Τυπογ-ραφεΐοι
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Γπαοτάχου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
αοχοντο; τή; έποχή; .τον καί την
αποτροπήν τή; σψαγή; των Καπ
παδοκών χριστιανών έκ μέρονς
αι'τοΰ.
Σνν?χίξο)ν ό κ. Σταύρος Ί-
σαακίδης, ό ά£ιος αύτάς Προε-
&ρο; .τού προσεφεςε πολΛά είς
τοΰς Άνακιώτας καί ό οποίος ή¬
το, είναι καί θά είναι ό καθοδιι-
γητή; καί σι»νδετικός κρΐκο; 'ύ-
λων των Άνακιωτών, έπ' άγα-
θώ τού Σωματείον καί. των με¬
λών αυτού, είπεν μεταξϋ άλλ.ων:
«... Τό Σοιματεΐον μα; «φιλαν
θοο,πικόν κα'ι άγαθοεργόν τα Ε'ισό
δια τή; Θεοτόκον» έδηιιοΐ'ργήθη,
»Ι ίσταται καί θά υπάρχη άφ' ή;
(ίθ?λά μας κπί υπό τςαγικάς σνν
θηκας τή; Μικρασιατικ.ής κ.ατα-
ο-.τοοίτής έγκατελείι|ιαμεν την
γεννέτειράν μα; Άνακοΰν. Στήν
Άνακοΰ άττήβαμεν τα οσιά μας..
τα ίερά μας, τα σπίτια μας, τα
μας, τα κόκκαλα
προγόνων μα;, Αλλά τάς άνααινΐ,
σεις μα;, τα ήθη καί εθιμά μας·
καί δλλα χαοΛμι,τά μα; τα μί-
τατΓέεπμεν έδώ στήν νέαν μα;
Πατρίδα, την αΐωνίαν Έλλάδα
κα'ι θέλομεν νά σννρχισθοΰν έ.-τί
πίωνας, άπό γενεά; είς γενεάν
καί νά άττοτελέσουν την .τη7ήν
τής, ιιεταΗί' των Άνακκοτών και
των επι γενομένου, άγά.της, σι»ν
δέσεως, άλ/Γ,λενγνη; καί" πάίτης-
προόδου. Α! έκάίϋτοτε ϊ
γρ
σεις μ«ς, αί έκδρομαί μας, αί συν
εστιάσεις μας, αί έορταί μας *α
δ'άίτοραι επατταί μας αυτόν τό
σκοπόν εχουν, τό άδρ'λφοΗΐα, την
γνωριμίαν μετα|ύ των των τέ-
γώνοις κα'ι την παραδώσονν
συνεπεία μέ άξιοσύΛ·ην είς τα τρ
κνα τΐον, «Ίς την νεωτέραν γενε
άν. Ημείς οί παλαιοϊ, Άνακ.ιώ
ται, αν καί ένκαταλείτΐιαντες τι'
πάνχα έκεΐ «ίς αήν γενέτειρά μας.
έκεΰ είς τα "Αγια χΑματα καί
ήλθκμ,εν εδώ έν δνστυχία, χο>
ρίς περιουσίαν, χωρΐς περίθαλψιν
<ττέγην, χο>ρίς εργασίαι
Χ(1>ρίς καυμι'αν ρνίσχνίτιν, έ
ταλαιΐ.-τωρή&Γ,μεν άοκετά, νποφε
ραμεν, Αλλ' ή άλλτιλεγγύη μετα
ξύ μας δέν ιμάς άορτΐβεν. 'Ήλθα-
μεν -ττωχοί άλλ' νπερήφανοι και
τιμαητας ΐονς πιρογόνο< δέν έΐ,τντΐϊκνέψαμεν. "θχι. Ήργά ϋθτμρν, ίϊιρώσαμεν, έκοπιάσαιμεν ίποφέ^αμ.εν άλλ,ά έπετίιχαμιεν εί τόν άγιονα τής ζιοή; καί τής ίπι 6ιώσε<ος. ΙΙροθιδετ»σαμεν, μεν, ά7ΐοκτήισαιι.εν περιονσίας, γε νήκιτμε άπρδοτικαί. μέλισστή κα δχι κηφήνας, αροβφεραμεν αρκε τόν «ΐιια άνσγεννήσειος, ίδρώτα καί κόπονς είς ιΤην νέαν μας Π τςίδα, δέν νστερήσαμεν νά θυσίαν τα Άνακιοτό- τουλά μας είς τα πεδία των (ΐα- χών <στά "Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ,, ΜΑΡ. Κ. ΜΙΧΑΗΛ — ΔΕΔΕ Κοινωνιολόγου Β' . βελα νά ΰπσγραμμίσω, πώς όπι»; ενα αλΛο σΓ,μείο σμοις, λμ τόσο :> κ.. Εΰαγγέλον, δσο καί, γε
ικά άπο ότι έ'χΐ') ύπύψη μόν οέν
φαίν. ται καθάλον να σταματούν
την παεήιβαση των λεγομένονι
«,άνίυτέρ-ιυν δυναμεων» μιχ ότι οί
ίρρωστοι ή οί ονγγενεΐ; τους
παίρνονν κάποιο μήνυμα- άπό τις
δυνάμεις αύτές σχετικά μέ την
παριέμβαΛη τους καί τή βοηθεία
ϋέ υόλες τίς έποχές καί σε ΰ-
λ«ς τίς θρησκείες, ύπάρχουν οί
δχ'νάαεις τού ύπεοφΐ'σικοϊι κόσμον
τού κόσμον τού ΰπιτραέραν κοί, το>ν
θεοτήτοΛ·. ΟΊ ϊώιοι οί οεοί,, οί
μικρότεροι δμοις πάνποτε κι' ΐίχι
ό «Θεός», .παρονσιάζονται σνχνά
ίι στόν νπ-νο στόν (ΐισικόν ή στόν
τεχνικό πού είναι άποτέλεσμα τής
ΰπνιοσης, σέ κάπ.οιο είδος εκτ ι
σις η έκτασιακής ρϊ.ιιδης καΐ μι-
λ.ούν γιά την άρι^όοτια καιί τή θε-
ραπεία ή άκόμα γιά τό άούνατο
τής θεραπείας. (Καί τούτο τό
τελει<ταϊο νομίζω πώς πρεπει ίδιαί τερα νά π^οσεχτεΐ γι«.τί καθ" άλ- λχ> παρά συνηγορεϊ στή
γική, όΛλά άκόμη κ<ά την πλα- στουργική όραμάτον τής πίστης γενικά) δέν είναι κάτι πού μάς τύ λέει μόνο ό "θμΓ;ρος στήν Ό- δΰσ-αεια άλ.λά καί σή,μερα πάρα πολλοί πιστεύονν πώ; ποτέ δέν έρχεται ό 'Άγιος ό ϊδιος, δέν «φανερώνεται» στοΰς άνθιρώαους άλλά κάποιος άλλος μέ τύ τον ή μέ κάποιο χα^ακτηςκΐτικό τού, έμφανίζεται άντί γι' αυτόν. Ίί έΐίσωση τοΰ Γιούνγκ α-β-γ-δ άρα α δ, είναι πολΰ γνω στή γιά τό συμβολιομό των όνει¬ ρον. Έπΐιμένονμε δμο>ς πολΰ στό
ίίτι οί έμφανιζάμενοι αγιο ι ή οί
θεότητε; δέν είνα οί ίδ.οι ό «θε¬
ός», μιά θεότητα δηλαδή
μένη κα'ι αγνω<ττης μορερής. Οί θεότητρς καί οί Άγιοι ρΐν<ιι πρό σιοπα τοϋ νπρρπέραν άλλά σνγ- δπο>ς είναι συγκεκρι
μενά καί τα πρόσωπα των νιεκ,ρών
γνωστών καί άγνωστον. Καί άν
άκόμα δεχτοΰ,με πώς ό ϊδιος ό
Χριστός καί ή Παναγία έιμφανί
αί στό .τρίιτο θέα.α ετσι κα:ί στα
«Προ&λήματα καί ψΐνδοπροίίλή-
ματα τής Ιΐαραψυχιθλογΐας», άνα
φερονται οί άντκ>ρη<τεις μας ίκεί άκριυός δχου μέ .τάς>α -τολύ ρλι
μονή {π.ι>στηςίζ&ται ή «λογικη» και
φή άπ-οψη. Καί τουτο γιατί
πιστειουμε πώς ή άλ.ή'&εια ίαάρχει
καί στά δίο. Και στή ανσική καί
την «μεταφυοιική» έρ.μ»|νεία. Καί
ή πιό Αντικειμενική άλ.λο>·στε ί
ση τοϋ πνευματισμοΰ, δέν δ
ρ καθόλου άπό κείνην ποϋ άναφέ
ρεται στήν άμερικανική εγκυκλοπ«ι
δεια καί ποΰ πα,ραθέτει ό κ. Εύαγ
γέ'λον. "θλα καΛοτε θά ν.τοδΐΐ-
χτονν ασφαλώς «φνσι.κά» καί υ
διαχωρισμός σέ σ·«σικό καί μετα
κόσμο θα πάψει. Τούτο
δμως δέν σ^ααίνει .τώς άαριορι-
στικά πρέ-.αει νά άπο^ρίι.ΐΓρται έ-
κεϊνο τό ό.τοίο δέΛ· ϊΐναι σήμερα
«φνσικό> άπό την έ-ΐιστήιιη καί
τίς κάθε λογίς «λογικές καί τε-
τοάγονες έρμηνείες». Καί αν ί-
πιμένονμε στό σημεΐο αύτό, είναι
για'τί ό κ. Εϋαγγελον μέ πάρ<ι πό λν διάθκτη παραθέτει σάν ένδιαα-έ <ιονσες τίς άαόψεις τοΰ "Εγκελς ή τοϋ Σοΐ<ντς> ΐνώ παραβλέπει τίς
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ι ΛΙΖΙΚΙΡΙΚΗΝ
Για-
Άϊιότιμε Κύριε Δ) ντά
ϊτήν εγκριτη έφι
δι,μοσιεύθηκε άς.θ&ο τοΰ κ.
κώίίοτ· Λιΐικιοίκη γιά τί) γλώσσα
μας, στό ό.-ΐοϊο ό συντάκτης τού,
ίσχυοίςεται μιτιϊίύ άλλων υΠ «< θαοείοι,σα δέν είναι γλώσσα έ Χααίςιο ίμος ότι ό σμό; αύτός είναι πολ.ύ 6αρύς άλ λά καί αδικος. Δέν μπορ=ί>με νά
λεμε ότι ή καθαί«ΰουσα δεν εί¬
ναι έθνική γλωσσα δταιν σ' «ν
α ά
μιγάλος ποιητής αα; ό
Ά/.λα τόν τίτ>Λ τή; 'Κθνιν.ής
γλιόσσας .πρέπ?ι νά τόν ϊχει ή
κ(ΐθ(ΐρηΌισα, γ: ιτ'ι ((ίτή έ.ι/.οί-χ,
γιρ κοί αάς ε(ΐτε:ασε τή
ή μ.'ΐς γλώσοα,
ή ;,
την .τού )^με· «δι.α^πκή». Καί ()
ναι αίπή ή ·τιό αργά>.·ιΐ ίθπχη
.-ΐροοΐ)ο<..α τής καθαι.κίκηβας. χ,,, ςις την καθαι.·ει·οι·σ.χ δέν #4 (; χα,με σήμρρα «χι ΟΓμοτιχή οΰτε κάν γλώσοα, 04ου ή χικι'ι ιΤναι τόαο φτιυχή, π^ ό ' υ 0ά μποοονσαμί μκνο μ' αντην νι, έκ.ίροάσ..ΐ".ιε οϊ·τε την ίΐπλΛύοτϊςιι σ' αΛ'·ΐί·ν γ"άαη/χ'ν· ' εννοια. ΆπόθειΕη «ϋτύ τύ ιδιο το ολ.οι οί μμιοι τού '< κείμενο τοϋ κ· Λιςικιςίκί). Τα 80% Λ___„ ϊγγρ.αφα, ' (Ιπύ τί; λίξει; πού χςΓ,σιμοποιΓ; ,'έθνικά κε,,μενα, ' στύ άρθρο τού,, είναι >
σ.ιάνικες. Δέ» είναι δννατό
την έγράο,Γ,σαν ο)λ- τα σινταγμα
τα τής Έλλ-άδ·ος άπύ τό 1821 ώς
σήιιρρα, δταν σ'
και γράφονται δλοι οί
Κοάτους, τα
τα σιμβόλ.αια, τα
οί έθνικέ; προκν.ρϋξεις. Πώ; μπο
ροϋμε νά λ.έμε μιά γλώσσα πα>;
δέν είναι εθνική οταν σ' αυτήν άντεγρ-ααα σχεδον
τί;
δλ,ες γιατι τότε
άρθοο τού. Άνα<{έρω μόνο τί; ; έγοάφηκε τύ έθνικό μας εϊ^γγε αρθς λιο, ή «Ίσΐορία τοΰ 'Ελλ.τίνικοϋ . ϊή;: Έθνον;» τοΰ Π^-ταρρηγοπούλον, | άνα.ττΐ7.θά, αυσιολογικα, οοπή, ή «Ίστορία τής 'Ελληνικής '_ια δί^ν, χι·δαία, /.ογιοι ηδη, έθνοι·- ΰ 1821» τού Σπ. τάσι,, μετατς·εψονν·ε, κνρος, έν{· ναστάσειυς τοΰ Τρικοΰπη, δταν στήν καθα.>εί·ον- στώσα κατασταση. νπ οψη,
σά γράφηκαν καΐ γοάφονται υλ.ες έννοούμενο, έπίπεδο, καθθρολογίο,
οί 'Εθνικές μεγάλες Έγκνκλο- τής έπινόησης, άποτελεϊτοι, ορ.
παίδειε;, δλα τα σ,τουδαιότρ,ρα καί ' χο,Ιοναα, ένδιάμεσες, δίαίκιτ}^.
.,.„._.....«.............. . σ!Κ|ώτε*ι!α 'Ελληνικά ίστορικά, έ , σεις. ν.τέ«μαχ-θς, ίξενγρνισ,θη, α,
άπαντήσεις οί οποίες δίνονται ά- πιστημονικά καί άλλα σνγγράμμα ι θόρωητη, καβα,ςή. αντ;ε.τισττιμ3ν,
πό έπ-ίσης .-τρο·σ(·ιπικι>τητες «πως
π.χ. Λ Μτοντάνο ποΰ δέν (Γ.ιίνεται
καθόλ.ου νά τόν άγνοεί, μιά καί
τόν αναφέρει. "Οσο γιί τίς απά-
Τ(ς των διομέοχον, άς μοΰ έπιτρα.
πεϊ νά πώ .τώ; ΐΐναι μεγάλη άφί
λεια νά θειοροΰνται ά,τοδειχτικά
στοιχεϊα τή; άνιιταρξία; των ιραι
νοαένιον όκκουλτισ.μοΰ. Ίδισ-ίτερίΐ
μάλιστα οί γιατςοί, πρέπει « γνω
ηίίονν την ι(ινχολογι.κή κατάσταση
των διαμεσον ωστε κηί νά τα πά
οακολονθοΰν βεβαία άλλΛ καί να
μην τα άνακηρΰσσονν άπατεόνες
καί αγΰρτ-ς οϋτε καί νά τα μρ-
ταχειοίζονται δταν άποτυγχάνοΐΛ',
δ.-κος τΕλενταία ό τύπος καιί ή τη
λεόοαση ε;κανε γιά τα διάμεσα .τού
δπΛΟσια έιΐι-
(τάνιση σέ μεγάλο ξενοδοχεΐο των
Αθηνών. Καί τούτο χωρία άπύ τό
γεγυνός, .τώς .ταντοΰ
ΰ.τάοχοΐ'ν άπατεώνες. Είιιαστρ
ξονται σή,μερα, δρΛ· μ.τοι;Ό«με νά θέση, άπό προσιυπική πολύχρονη
' __ _.'.__Λ_.__ ^.,^^ ^Α_νΑ ..^...ηϊ^ ι ιινρΙΠΙΓΐ */.Γ#ΐ ΤΠΛΛ/4^*1 *ΟΓ* ΐΛΐΛΤΙΊΤΡΓ*
μη στιμειώσον,με πώς Λοτέ κ,ανείς
δέν ίσχυρ·ίστηκε ότι εΐδε ή ακονσρ
τύν Μεγάλο Πατέρα τάν Πάντίον,
ποΰ δέν ρΐναι σνγκ.εκοκι,μρνο πρό
νά θο-ΐ|νοΰμεν κ.αί, τα νέ
κοά μας παιδία; ποϋ μεέναν;· αί
ώνιοι φοονροΐ ίϊς τα πεδία των
μάχω*.
Ή μικρά μα; εί; ,τλτ;θνσ·χύν
Ανακοΰ δέν νσ·τρρησεν σέ τίπο-
τε. Ό τίμιο; κόπος, ό Ίδρώτας
μας καί οί ιεΰγενεϊς άγΑνες των
ίδη .τροσορυ»γάντο)ν καί των τέ¬
κνον τοη', μετ* ΰ.·τερη(ρανε·!<ιις ποέ πρι νά τό λίγοΐιΐιεν, ανέ'δειξαν έκ λεκτού; (τιηαπ»λίτας μας. "Εχομεν Ανακιώτίας Λρκετά πλονσίοχ'ς, ε χθιμεν έ<| οαλΐίΐτάς, έ'χοιμεν έ+ΐ-τό- ς,ονς, ΰΐιοτέχνΐις, εχομεν άνοτέ οοι ς άξικθ'ματικοΰς τοΰ Κςά,τους, ρχομεν -συγγςκΐφεϊς, ρχοαεν τηα- .τεακοΰς· ■σνωτίρους νπαλλήλους, ΐχομεν &ιτρεα'; καί Λλλονς έπιστή μονάς. Διά τούτο υ νά είμεθα ΰ- καΐ νά καταστήσωμεν άξκοτέρονς τμών τα τέκνα μας καί αύτά τα τέκνα αυτών. Ή νέ ολ',Ί,ία. μας ΑκολονΘεϊ τα πατροπα ρτ'ΐδοτα ή&η κ.αί, εθιμά μας. Ε.'με βα νπερήόφανοι .διότι δέν νπάρ- χβυν Άνακιοιτό.τουλα τεντιμ.τ>ν
ί>ες ή γιεγιέδες. ΚαιλοΓμεν τα
παιδία μας αύτά νά έτοιμασθοΰν
διό. νά .ιαραλάβονν την άγ<ονι- σνικήν σκντάλην Λπά ημάς ποΰ μέχρι πίόρα την κςατοΓ'μεν μέ τιμήν κώ Δόξαν. Μετά τόν λόγον τοΰ ΙΙοοέδοου κ. Σταύρον Ίσαακίίίη, εγένετο ή διονι,μή τής ΙΙίττας είς την ό.τοι σ<οπο. "Αν μάλιστα προσΐξονμε λίγο περισσύτραο, θά δοΓιμε πώς κ.·ά μεγα.λείτρ|ροι θροί οτήν άρχαιό- τητα, όπιος ό Άσ;κ.λΓίπαός, δέν ήσαν όπως άαοδεικνί<εΐται παρά ίστο.ρικά πβόσωπα πού θεοποιήθη καν, καί, μιά βαθύτερη τού ολου θεματος τής θεοποίησης δέν ζέρου'με αν υπήρχαν ίστορικά στοιχρϊα νά πραγματοποιηθεΐ, ε- οις π·ού θά εφτανε. "Ετσι τα κάθε εϊδονς πνΐεΐΐμ.ατα είναι 'κττο,ρικά πρόσιοπα, τα όποία έ'χσυν δποχτδή ποτε περάσει άπό τή Γή κάποτρ, καιί άπύ τύ κόσμο τίδν πνιε.ι>μιάηιην
έμφανίζονται κι' έπικοινοΛΌύν μέ
τοϋς άνθρωπον;. Λντό, είναι κάτι
ποϋ δέν μπορ'εΐ καιθόλΛυ
νά τό άμΐ(ΐσβητή<τει άκόαα κ.αί ό πιό δΰσκολ.ος καί σκεπτικιστής, ο¬ ίαν μάλιστα ή εί&ική περί.-ΐιτ<οση εχει ενα άλλοτε {ιπαρκτά πί;όσ;ο- πο πού οπιοσδήποτε δέν γνώριζε δέν άκονσε, δέν είδε καί δέν κρα τάει σι<νεπί>; καιμ,αιά άνόιμνΓ,ση
ό ίδιο; ό έπικοινοινών ο?Ίτ? καί τό
<ίμ«ηο περιβάλλον τοιι. (Άρκετά άναο;έρ-ονται σέ βιβλία πού αναγοά<τονται κ.α'ί μνη μονεΰονται άτύ τόν κ. άλλά δέν (ταίνεται νά τα πρόσε ξκ ίδιαίτερη κα'ι νά έντυπίοσιάστη χ« ('ιπ' αύτά). "Ετσι δμον; έρχό μαστε ίσο>; πάλι στά ιλύγκι κοί
στύ; ίσχυρκΐμ,ού; τ<3ϋ κ. Εΰαγγέ¬ λον και των (Ιποδεχομένιυν γενι¬ κά τή «φνσική» έρμηνείιι γιά τί; θαυματον.2γι.κέ; ίάσεις. ΙΙολ.ύ π? ρισσότεοο μάλιστα άφοΰ οί ίάσπς άϋτές μετά τόν Μέσμρρ, χτηκαν πώς εχονν σχέση μέ τίς νπεφδυνάμει; τοΰ άνθρώποΐ1. ΔεΛ' τό άμφκτβητονμε. 'Τπάρχει δμι ,ς μιά μεγάλη διαο,τρά έδώ: Άντ!- θετα μέ τή «Γτνσική» έρμηνεία παν παοαδέχρται μόνο την {ί.ταρξη τ.ιΰ ίαπειρία προσω.τι.κέ; ίδιότητε;. νά πούμ« πώς ή ψυχολογία τοΰ διάμρσου είναι έπηρεασμένη άπό την νπε>ο·εναισθησ·ία πβϋ φέρνει η
έτσιρι μέ τόν άγνωστο κόσμο σε
δλ.ο τό πλάτος καί τύ βάθος της
κι' άνάλογπ μέ τύν χαοπκτήηα και
την καλλιρργρια γενικότε^α, παίρ
νει τίς έκφράοεις της ή σΐ'μΛΡρι-
ιοά τον. Καί πάνο> άπύ ΰλα, ενα
είναι γεγονός, πώς άπό τόν Άρι
στοτέλη ειος καί τόν Άντλερ, γκ'ι
νά περιορισιτοΰ,με έδώ, δέν μπό-
Οεσαν παρά νά ιιείνονν εξο) άπό
κάθε έςιιηνεία άλΛά καί νά μην
άποροκτθοΰν σάν γεγονότα, οί
προφητεΐες καί τα προφητικά ο-
νριρα.
(ΣυνεχίζεταΟ
μιλο
κό, παραλ.ογιαμό,
Στήν καθηοεύοι·σα μίλ,Γ.σαν και προϋ.τόθεσΓ;, έδαοτική,, άβίαστα, πό
».οϋν δλοι αί μεγάλοι ανδρες τής λεμιος, φΐλ.οποόοδος, σχετική;, Το
ις μας
θρΓ,σκενΐικοί καί πό νισμοϋ, τρ-.ανδρ'.ις, οο;οδρύ;, πά-
/.ιτικο'ι άρχηγοί, καθηγ<*,τ«ί κ.<ά λινονδΐες, κ.ατάρτιση, οχΓ,ματια&ή, ίπιστι'ιμονες καί ίθνικοί άρχηγεί σι νο Νθ>ύ/.ε>μα, κατασκεύαομα,
δπο>; ό Τρΐκοϋπη; καί ό ΒενΛέ- πλο·ίσ;«., πες!.τον, άποκρν<~ά).)*ν λος καί μάλιστα μέσα στό έθν - ογ,, με,αονο'μένων, ένέργΓ,σαν, χά κ,ώτατο περιβάλλον τή; Βονλής τίατκευαστε;, έΛΐβλΓθη, κλ_τ. νΜ, των 'Ελ.λ.ήνων. ] Πώ; μποοίΰμε νά λ.έμε δτι ή Τί είναι λοιπόν αι'ιτέ; οί λ», κηθίΐρενονβκι δέν είναι ίθνική μα; £εις; Λέν είναι τής καιθαρηον. γλώσσα δταν σ' αυτήν ργραψαν σος; Καί δέν είναι λοι.τόν εθι- λύγιοι ΐΓΐλάλογοι καΐ λογοΐέχνες κή γλώσσα ή καιθα;ΓΠ.'ο-ι<σα δπί'.ι; οί Βε^,ναρδάκΓ.δες, οί Σοΰ μ' αύτην, ί'μμεβως, έκφρ τσοί, ό Σάθας, ό Ραγκαβής, ό τό ρθνο; μέ τή ντοελ.λ.ηνΐκ.)) τον Ηυζάντιος, ό Τανταλίοη;, ό "Αγ γλ.<ϊ>σσ<ν, άκόμη κι' οί άκραϊο: δι γελο; Βλάχος, ό Άχιλ.λεν; Πά- μοτ:κ;στές, ίίπι»; είναι καί ό * Γαπχ:; ό Ηιζΐ'ΐνός, ό περόφ'υος Διζικιρ'κτ;;; Ή καθαρεν3Χ«α μ; Ρο'δης, ό Μωραϊτίδτ;;, ό Βοντιε >εί νά μή μιλιέται είναι αιιω;
οίδ ;, ό Νικόλαος Πολίτης, ό 'ΕλλΓ-νική, ή πλή«'η; Έλ/.τ,νι»
Καμπάνης, ύ Χιςβάνας, Λκύ;ια κΓ(ί Κτομίνο»; Έθνι,κή
κι' ό μεγαλίτερος διηγΓ,ματογρά- Μέ έξαιοετική νπύλτ-ψι
φο; μα; ό ΠαπσδιηΐίάντΓ; κα; ό "Ενός
Μ Η ΤΙ Σ: ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ
ΊΌΤ ΚΩΣΤΗ ΜΕΛΙΣΣΛΡΟΠΟΥΑΟΤ
ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ
ΤΕΛΟΤΣ ΤΔΡΕΤΣΚΩΣ
Άπολ.λ.άσσονται καί τοΰ ρίδικοϋ
τέλου; ύδρείσεος 3%, τοΰ έπι-
βληθίΛτο-ς διά των διατάξευνν τής
π:Μ). 2 τού άρθρον μόνον τοΰ
Χ.Δ. 2ί'1(>)Γ>4 επί τοΰ είοοδημα-
τος έξ οΐκοδομών, κειμένιον είς
την πεοκτΐθΐΐαν τής τέως Διοική
σεο; ΙΙροιτενθΓση;, τα νομικά
πρύσοχ.τΐ τα άπαλν/.αο^σόμενα έκ
τοΰ φόρον &ιά τα νπ1" αυτών κτώ
μίνα είσοδήιμοτα έΕ <Λκοδθί*δ)ν ; καί έ.ξ εκμισθώσεως γαι¬ Τουτο ανεκοίνωσε τύ νΛθνργεϊ όν θ«κονομικΛν δι' εγκύκλιον .τού τικώς μέ την άπαλλαγήν ναμι- πηίς τονς οίκον, έφόρονς, σχε κων πρόσωπον έκ τιον ϊίδικοΰ ώς ίίνί» τέλχ>νς υδρεύσεως.
ό:νβ<>ϋ'κτ.ον όπως τή γνιορίζοι ιε ' ΚΑΤΑΧΤΗΜΛΤΏΧ
ή ξή έδώ ϊ ύ
ΛΙΑΓΩΧΙΣΜΟΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΙΝ
ξθ)ή, έδΛ ϊϊμαστ? ΰπΌχρεο-Ίί-
νοι νά δεχτοΰ^ιε πάς καί μετά τύ
Μνατο παραμένονν αγνίοστί; κ.ίΐί
μι«στηριώδρ(; δι>νά;.ιει; καί ίδιότη
τε; (ΐπό τόν άνθρωπο κπι πώ; τον
λ^ιχιστον αΰτό .τού όνοωάζοι με νάη
«τη κ<ιί ται άλλά δέν άντίθετα νά λ.ειτονργεί κ«ί μάλκϊτα οχι γιά μικρό άλλά γιά μακρντερο χρόνο. Τώρα, τα αν οί δυνάμεις αϋτες είναι καί οί ίδίς .τ διονιμη τής ΙΙιττα; εις την όποι ^^ ^^^ ^^ ^ ^ ίδ. ^ αν είχε το.τοββτηβή χρυσουν νο- βοαο—η.0.τοιοδνται μέ την πίσΤη μειτμα που Λχβ έπ' αΰτεί, την ετ τ ;;τ,/6ήπ;)τε ω1ο> {χί έ
^^ΙΓ^ Ι!; ?*™%: μ'« ?ντονη νυχ,κή έ'ξαοση κάποια;
/·ν εγνο'κτθη ποίος ήτο ό τνχερός
μέχρι τής 2ας Λρας. Ή σι·νεστί
Λσις, τό γλέντι νπό τοΰς ήχον;
τής μουσική; καί τής ενδιαβεσί-
<α; των προσκ.εκ/.Γ(μένΐι>ν, πού έ-
7.ύρεΐ|«ιν δκΐΛΓορον ς χορόν; έν
Λεμνότητι, σέ ί:να οΊκογενειακό .τε
<Ί(ίάλλον, διήρκεσε μέχρι των ιπρωϊνών ώρών. Ό ΙΙρόεδρο; κ. ΧταΓρος Ίσιιακίδης ανήγγειλεν υ ■51 έντύς τού 1971 θά μεριμνήση διά .την ανέγερσιν τού «Οίκον τ«ν Άν«ικ.ι<οτών» είς χό έν Χαϊ ι&.ύκ.τητον οικόπεδον την Σ« ηιατείου διά νά άποκτήσ/] τοΰ τ» ιδιόκτητον οιΤκηαα Λιά τούς σκο-ποϋς τού; δποίου; έ.τιδιώκει. Ενχόμΐ·θα είς τόν αξιον αύ¬ τη» Πράεδςόν ,μας πάσαν έπιτν- χια» κοί έκπλήροισιν τηΰ σκοποΰ τβιτ, £ί·δίΐι.μονίαν καί ίγείαν δα νΐϊ «-έπέρ των Άνακΐ(ι)τών ?ποα
;ίαί πςάττοι-ν. Νά είναι πάν
τα ά1;ΐοι διά την εκτέλεσιν καλλι
τρ'θονι έργων. Καί τοΰ χρόνον.
Λ&ΑΝ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ
'ΑστΓί. Λ)ντή; Β' έν Μ.Δ.
Τύ ίπονργείον Έμα:ιρίον, έχ
τή Ιόθετεϊ έπετείιι) τής 'Ελληνι-
ιροι καί θεοσοφία» (1956). «Σιχι
βολή είς την ιστορίαν τού
λόγου 'Τπαλ/.ή^ον Έθνικής
πέζης τή; Έλίώδος» (1961). «Μ;
λετήματα» (1965). «Τα
ΙΙοίν άπό τςία χράνια, ό κ.
Μελισσαράπονλο; τνπωσε την πρώ
τ»ι εκδοση, πού έξαντλ.ι',θηκε τα-
χι'τατα, τοϋ χρησιμότατον βιβλί¬
ον «Μήτι;». Είχα την εύη·χ(α νια
γράψω καί τότε; διακατεχύιαε-
νος άπύ τόν πύ&ο νά όμιλήσω γιά
μιά προσπαθεία, πού «ττάνει στά
Ια σκληρόν μόχθοι·, τή; συλλτ
γή; άποο;θεγμάτων καί σοψών , σκάλ.οτ1» τού Κρκτναμοΰρτη, 1941
γνο,μικ.ών άπύ την άρχαία κ.αί τή ι καΐ Υ 19ι;»>. «'ΕπιτάίΐΊο;» τοί
τής Φιλοσοφίας» (ως την Άνι
γέντση, 1966). Δ.'πλα σ' αυτή την
πρωτότυπη έργασία Ικανε τίς (Κ
ς <-Στά πόδια τεΰ Δώο. νεύτερη φιλολογία. Ό ϊδιος πό- 0ο; μέ ποχοέ<ι>οε νά ξαναδιαβά
σω την δεΰτερη ϊκδοστ, τ.ιΰ «Γιι(>λί
όν τή; σηιτία;^> καί νά μεταφέρω
γιά τού; άναγνώστες μο; δεϊγνια
α'τή; τής σοσ;ία; πού είναι τό
ά.-ιύσ.Γαγμα τή; σκέψεως των άν
Οοώπιον. Διάλε ν, μ ίαΰ τούς κο-
ςυφα.'θΓς τρ.ιγ;κού; τα εξής:
Αίσχΐ'λος:
«Ίίκεϊνα ποΰ δέν ώαελοϋν σέ
τί.τοτα νά μή σέ καταπον.'Γν ιιά
ταια», «Έλεύθερος κανε'ις δέν
είναι έκτός 6πό τόν Δία», «Ό-
λπ τα Λιδάσκει ό χρόνος ποϋ γερ
νάει» «Βαρεία ή ψωνή των ά-
γανακτΓαένων πολιτών-» κ.ά.
Περικλέου;, πού περιλαμ.βάνρι
την Παγκόσμια Λιακή7) κ.Α. Λέν
«Στόλισμα στίς γνναϊκες .ΐΤν·-ιι
ή ΛΜοπή», «"θλα τα μαραίνει ό
μεγάλο; χούνο;», «Τα ανομτχ
τ,ραπό»
νά Εεχάσοναε τό περιοδικό «'
λιοός» ("Εκδοση Έλη·9έρ-ι; 2/·
ς) ποΰ έκδίδεται σΐΛ'ΐχώ; ό
πό τό 19όΟ καί .-κϋ στίς σελ/2κ:
τοΐ' ό κ. Μελισσαρύπονλος Ιχ
άσχοληθεϊ μέ ηλήθος άρθρων <χ (|:λοσο(τ,κά ζΓ,τιΉιητ.'. Ό κ. Μελκτσαρόπονλος εχει κή τού μέθοδο διερει·νήβριο; κατεργα-σνται», έγεννήθΓ.κα γιά νά ιΐ'σώ «Λέν άλλά γιά ν' άγαπί),,, «Φιλοχρήι ιατο εί¬ ναι δλ.ο τα γένο; των βαρβάρ.ων» κ..(". Ει'οιπίδΓ,;: «Ή άηετή είναι τύ πιό μεγά¬ λο κ.πλ.ό άνάίΐεσα στοΰ; άνθρώ- τους», «Εάν οί θεοί είναι κοκοί δέν είναι θεοί», «Ποίος γνιορίζει αν ή '4(1)Η είναι θάνατος καί ό Οάνοτος ζωήν», «Λέν είναι τίποτα ισο (Ίνάμ'α-ι στοίις άνθοώπονς» Ό κ. -Μελισσαρόπι.'λο; βάίει ποώτα τ.) άρχαίο κε'.μενο καί ά- νή; 'Ε.ταναστάοεως 1821, .τροκη- ·1) κάτο τή ',υτάίτηαση, έ'ται τό οι-σσει διαγωνισμόν διά την δ: ι- 6'6λίο «Μήτις;» γίνεται βιΛλαο — κάσαΓ,<τιν των π^οθηκών των ι ι- 'όιΊΘγί ι (ΐγαιι •αένυ. Ό στ-γγοα- πορικών καταστΓ,μάτ.ιιν 'Λ&ην.Ίν τγρ«ϊ δέν κι.'νπ.ά&τι ·<ε άπΊ τί;ν ποι» μέ Οέμ-ι: «Άπεικόνισ;; σκηνών τιϊ ρκδοση. Συνρχισ? τή <η·νκ.έν έκ. τής *θνεγρρ·σία; τού 1821». τοΐ'νση τοΰ ί.λακού τού, -λοντ";ον Διά τάς τρείς ποώτας καλυτί Τ«ς «ύΐτ-,ν τή δείτερη Ικδο—. μέ ΐο.; ποο&ήκα; έ.-ί τοΰ άκοτές ■) νΐΓι άτΓ.ρθίγμιιτα σχολίζίνΤίς. θέιμοτο; καθοριΐονται. χρ ·μ.ιτικά ε σ>:αοοντας πές, τα 6ι6?'«. των
παθλα 30.0(10, 20.000 καί Ιθ.θθϋ >'"ών·(ον. Στίς σελίδες τού άνθ·ο-
δοχ. άντιστοίχω;. Αί δ.ίΐγ'ονιζο- λογτιΰνται πρνήντπ ά,ογΓΐοι <ΐι"{- ιιεναι προθήκαι θά κρ ιΐ τον. Τό ί·ξαντ?.εϊ «Τις την τελευταία τον λεπτ;ιιέρεια, έ/). ικειοντας, τα (ρ:λ&!Τοφικ.ά κ.α! τι1· πικά ποοβλήματα γιά νά γίνουν τα πορίο;ι:,.τά τού, ν.τοδείγωιτ γιά παραπέρα οχι πά ιιελέτη, ('υ )μ ΐ"ιή. Είθύ&ολ.ος, λουτύν, σι γραη-εας, άνοίγετία σϊ σφαίοίς ! .τες;.τλανιέται α.ηπς) εη·αι αΛλο Θε,μα, κ;α, α- ^^ {,τύ τήν ^0,ε,δηί(ΐν τοί, τριανταέξη νεοέλ.ληνες." "0/ν „; πρόεδρον 'ΕιμποοικΛδ ν.σ', Βιομη- Τ1 Π οιεργΓσια που χρε ά,'Ιεται χανικ.οΰ 'Επιμελ»;τ>,<)ίου Αθηνών, ■■I^[ιϊματ:κά δινατό μ ,ί ■>"-) '/,γτι
σιραλ.ώς άποκλειστικά τή; έπιστή
μης νά τύ έρευνήσει. Ό Δγιιοκ.;.!
το; αλλω<ττε άπό τότε εχει έπι- στ,μάνει πώς οί ψτ>χέ; των προφή¬
την καί των τρελλών, ε
ποία ίδιαΐιτερη δΰνααη. Άσφαλ.ώ;
ί, έπιστημη <τΓ,αερι δσο κι' άν δεν ε;χει κάνει τόν διαχωοιαμό αΰτό •/.αί άοκ?τά σαθρά ίσχνρί^,εται πώς δ.(ΐμεσιτι<:,μός καί τρέλλ.α ή μάλ¬ λον ψνχική καί ςτρενολογική δ:α- ταςαχή οϋσιαστικά είναι τό ϊδιο πραγμα, μποςεϊ νά τό κάνει καί κόπον νά καταλ.ήξει. Αϋτό νομίζω πού πρέπει νά σν μπεράνονμε ϋστερα άπό δλα αΰτά, είναι πώς μιά έρμ.ηνεία σάν αυτή πού δίνει ό κ. Εΐ-αγγέλον άπόλν- τα «λογικήν δέν είναι κ.χίί ή σοκπή. Κα'ι κ.άτι άλλ.ο <π·".ιβ«ίν5ΐ. Κα'ι αΰτύ ποϋ σι μ(>αίν?ι δέν είν«ι ϊσοι·;
πο-λϋ άπλ.ό γιά νά ποΐμε .ιω; είναι
τού κόσμον τούτον; "Η, άν άρέ
σει καλυτέρα, τα σι>νο.ρά μα; δέν
είναι καλ.ά όρισμένα καί ή προέ-
κταση τή; νπα,ρξης στύ χρόνο
άγνο>στη. Τό ΐδΐο καΐ ή δραστη
ριότητα των άνθροκκνοιν νπερδν
Μέ δ/.α αντά δμως, θίζαμε καί
τό πιό βασικό σΓ,μεΐο τοϋ δεντέ-
ρ-ον θέ.ματος ιιέ τό όποϊο άσχο-
λεϊται ό κ. Εύαγγέλ.ου καί ποΰ είναι
τό έρώτι^μα δν ΰπάρχει έπιί)ί(ικτη
μ«τά τό θάνατο. Πάντως θά ή-
είδικοϋ έπιστήμονο; ν.ιιΧ τ'πα'Άή- ^'ΊμίΌΐ χτήμα καί τοδ ΟΛοϋ άν
λων.
βυώ.ιου κλϊ ίδιαίτρι
εκείνον
ρ ίον
'Ίρρσκεται νά νοχιθετεϊτηι .-Ηό την
π?ίρ-ί των σο'^ών. Άλ'ά ό κ. Μ?
ύ
Π ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΛΙΙΗΤΩΝ
ΤΗΣ ΤΛΡΑΣ
Εξαιρετικόν ενδιαφέρον σ
ώνει ή πυοθολή χείροποΐήτων τα- τού άνοίγει πλατύς κ:ιί"'κατε'ντΚ)
™Τ1"" -ταοανωγής ταπηταυργιν.Λν νΓτ.ιι σέ στύχου; ίτ|»Γλοί·;. Έπει-
λος δέν
ο.γγρ,^εα; τού
ΕΙν«.. ό γ^σ,ο
Υ(·τγ; ·/.:■!: ό όί
.τού ό νι'κλο; τοΐ·
είναι
ιιόνο ό
.τνει ι«τίΧ; Ρ>
γτικές νοί;
.τοϋ;» όκ,Γλονθούμενος άπό «ς
,^ποκηλν.ττικό. Γιατί αποκαλΐϊΐη
κά είναι τα <η·μπερ·ά<ΐί«ιτα τώτ ,ιελετών τού, σκέψεις καταστή^ γιμένες, χτι·τΓιΐί*-νε; στή «λΐ51α λίθο» τή; άληθεκι;. Ή Μήτις, είναι ή σοιτί) *<Φ τον Ώκεανοϊ· κ.αί τής Τηθέο; χαι Ί πο'·Ίτν σι'ΐυνη; τοΰ Λιός. ΑίτΊ ή σάφρονη Μήτις, όδήγητϊε τό χέρι καί τύν νού τού χ. Μελισ» θόπουλον, ό οποίος εδ^ιξρ &'· ποΰ μποριϊ νά πάει τό έλεί'&το0 πνεΰμα. Άπό τό βιβλίο τού άν. τιγοτϊΓΌττιε τα ί·ξής: Μελ.ισσαρότονλος: «"Αν δέν αξιο.τοΐ' 9οΰν οί γν'«" τρι; 'ΐέ τή ιιετατςο.τή τονς '{ Ρ:οστή διαγιογύ, δίν εχονν χ<ω· ιιιά άξ'α». «Ποέ.τει νά νοΰιΐΡ ο>'
νεχώ; έ'ντονο, Ενπνττά καί μί '
.τίγνιοσΓ τή; (ν;ίας .τού εχει 1,
χ ά β ε π τ ι γ ί ή τής >
ή;?>. «Ή άγάτη ίίναι ό 6ηβ·«ι:|
νι'·'.ιο; τογ σί ιπαντος, διότι εΤν*
>' εκφςαση τής ένότητος τού *«'
τόί-^ κ.(".
Αΰτέ; οί σκέΊ(!ει;, παρ·'·ενε; "
'ΐ τ') βιβλ,ίο τον γρπτιπ" τ"
"»ί7, δπ'χνονν καί την .τοςΓί"
τή; σκέψης τού.
Τύν κ. Μελισσαρ-ό.τονλο τό1
γνο'ιρκτα σέ δνσκο'ε; οτιγ·ιρς "ί:
Ζωής, κα'ι οί δυσκολίεο έκεϊνες τοί
(Ιο')τ σαν τύν χορακτήρα τον. "''
λεμ·κό; δπου .-τοέΛει, πρά:; ιΕ1<" τρρ."ΤΓ'. παντί '" 10); άν&θ'*™· "'π' (ίνθρΐι'το; «έ'π'θερος ότό "1' δου^ΡΓΊ των πΓ'Φών^ (■ί'Κη·ιιήττ- 1952). Γ. Μ. ΠΟΛΓΓΛΡΧΗ- Χειροτεχνίας (Μητ«3.οπύ?.?»ς υι εκτιθε,μενε: ταπιτΓς, τοΰ οί οαγογή Του Υια τύν άν,,γ^,-.^^ οβι ; «Σιβας», είναι έ.ξαίρϊτο; είς τού Οά τι'χε! νά ίΐνιι άκατΐτ·,- *ΓΓ· ί»τ νΛ — η ..,. 1 1 . _ _.......·_. ν' „ ' * ' "ιν κοί πκότητα, καλ.λ.πεχνιχ.όΐητα σχεδί- η,στος ,ιν κοί ρΤ^γ. ων κ.αί «ϋμονίαν χρωμ-.τικών σνν τύ έ'ργο την είναι η όυασμων, εμ<Γ«νίζοτ·ν δέ μεγάλην οτό. Πσοευσιάϊεται στόν πΛ'ευαα ποικιΛ.«ν σχΓμάτον κ.αί μεγεθών τικ.ύ κ.ύσμο πρίν άπό τό 1039 άλ (μεχρ. και 30 τ.μ. μεγίβανς, δν«- λά τό 1;·3Γ> η«ώνε1 τό βιΜί"ο «Ά
"ΐΛί? σ>ν™<"™ Η; την ά- ,τοκρυιμσμό; καί Μυστ.κισ-αΛο ΰ^,α.ο- πώ- ςα πολΰ νν.' στόν γοράν). Ή άνα(ΤΓρομ;νη έκθεσις και σέ (>'
■ατου 19Π4. «Είσαγΐιΐγή
Μνστικισα'ίς·»
άνηθροιοΓίΐένη
ή '
.τζνοβαλλονται καί άλλα χριροποίη τύ 1947 καΐ β' ?·,δ. άναθε.,-οηιε
τα ε.δη νφανΤ1κής— θά διαοκέση νη τό 190(,. Τό «Άγνο,στ,ο θεώ-»
μ^οι της 20ή; ΦεβρονιηίοΤκΧ. >λι- (1<)51). «Ό Κπ,μή,τΓς» (θέατόο οΐ'ργεϊ δέ Γλενθέηω; διά τό κ οί Ιδεών 1!)5·') ^'Γ) Ίγιβο- λ · *ν, κατά τάς έργασίαονς ήαέρας την αποψη" 'τοϋ Όρθολ^γτσι,ού «ι ωοας, 9 π.μ.—1.30 μ·μ. κ«1 καί τού Μυστ,κκτ,^ΰ. π«μ 5—8 μ. μ. Ν'ΚΛ ΧΡΗΜΑΤΟΛΟΤΗΣΙ- ΕΤΒΑ ΛΙΛ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΤΟΤΡΙΧΤΙΚΩΝ Ν Ή Έπιχροπή Σνντονι<ϊμ.(Η' κονομικ.ής Πολιτικάς, έντκρινΕ παροχήν έγγ»ήοεω; τοϊ' 'Ελ κου ΛημοΛ'οι· π<νό; την Τ τής Έλ,λΛβος, διά την ν.τ." <η·μ.τληρω.ματιχής Μς έξ 100 ι·)ν δοαχμων τοό; την Έ Τράπεναν Βιομηχανική; 'ΑνοΛ ξεως, διά την χορήγησιν "1 κΛν δανεί<ι.>ν, {τνμφοινο; .τίος

ΕΘΝΙΚΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΣ
Κατά την γενικήν σΐΓνέλενσιν
ΐώΛ μελών τοϋ Στνδέσαου 'Ελλη
νίκης Φαριμ,ακοδιομηχανία:;, να,ε-
στηρΐχ&η ότι ·ή έλληνική φαομ-α'κο
όιομηχανία έυφανίζει .·τλήρη, επάο
ϋ*ιπν διά την κάλυψιν των έγχω-
άναγκών καϊ ότι ί·φίσταντ<α εις διά την ανάληψιν ξ; προσπαθείας. Πρός τουτο εζητήθη δαως μή ένθαορΰ- νηται ή εγκατάστασις έν Ελλάδι ξένίυν έπιχειρή<τεο)ν τοΰ Γιδονς. ■Άλλοιστε, είς την σε ;άν των ΐκοοοτων τής ΕΤΒΑ κατά τό 1970 ,τεοί των δννατοιτήτων έπενδΰσεων έν "Ελλάδι καϊ είς τό τρίτον τεΰ χος άνοΜτέρεται ότι ή έγχώριος .τα ραγωγή καλύ.ττει μόλις το 40—50 τοίς εκατόν τής συν-ο^κής κατα¬ ναλώσεως. Έν τούτοις ή ό'λ,η πα- ραγωγή θΛ'ένχεται Η; 60% τής οννολικής παυαγοχγικής δνναμικό τητος τού κλάδον τούτου. Τό υπό λοιπον τής καταναλώσεως καλύ- ,ττπαι δι' είσαγωγών, ή άξία των οποίων άνήλβε κατά το 1969 είς 40 ρκατομ. δολλαρίο)ν περί- πον. Ή κατανάλιοσις φαρμάκων, προστίθεται, ανεγής πρώτων ϋ-
λών, ή δημιουργΐα νγιών μεγάλίυν
μονάδων υπό των υφισταμένων
πολλών μικρών έργαστηρίονν κ«ΐ
τι προσέλκνσις ξένων σαβαρών οί
κο>ν διά την δημιουργίαν νέων μο
νάδων παοαγωγής πρ,ωιτοτΰπων
φαρμάκων
πρώτων ύλών.
Ή αίσιοδοξία των Έλλήνων
φαιςμακ'θβΐΓμηχάνων —την οποίαν
κ«ΐ συμμεριζόμεθα— δικαιολογεί-
τ·«ι έκ τού γεγονότας ότι ό δΐΛ·α-
μικός ούτος κλάδος πα.ρέχει δλα
τα έχέγγυα περαιτέρω, δρασ,τηριο
.ιοιήσεώς τοι>, ώς σαφώς άναφέρε
ται καί είς την ώς άνο> έκδοσιν
τής ΕΤΒΑ. Ή μήΐ πληρης άνάπτυ
εις τής δυναμικότητος των ΰφΐστα
μένων ελληνικήν φαομα.κο.6ιομηχα
νιών, δέον νά αποδοθή είς άλλους
λόγονς κ«ί Ιαως είς τό διωγκω
μένον εισαγωγικόν εμπόριον.
Όπωσδήποτε, όμως, ή εγκατά¬
στασις άμιγών ξένων έπιχειρήιτε-
ων τής κατηγορίας αυτής, δέον νά
τεθή υπό αΰστη.ρόν έλεγχον διά
.τολλούς; καί διαφόρους λόγονς καί
δή έθνικής σκοπιμότητος καί ποο
ται άφ' ενός μέν είς την ποοοπτι στασίας τής δημοσίας ϋγείας.
ΕΝ ΤΙΝΙ ΑΛΙΣΘΗΣΕΤΑΙ;
'Εδημοβιίύθηισαν πληροφορίαι
ότι άντΐ'ΐι:τ<οπί.ζεται ή άπελενθέ ρωβις τής παραγωγής άλατος και ή κατάιογησις τού μονοπωΑίον δια- θ?οίε<ος πύτοϋ άπΛ τού 1973. 'ίίς γνωστόν, δμως, αττ» τής συστάσε (υς τον 'Ελλ.ηνικιοΰ Κ<ράτιοι»ς, »φί σταται ή Έταιρεία Δΐ'αιχ?ιρίσε<ι)ις ϊϊδών ΜονοΛωλίοτ·, ή όποϊα έχη όνβλάβ&ι την πλήρη οργάνωσιν χαί νά μεριμν^ διά την .-τροώθητ σιν ά?Λτος, πετρε.λαίοιιι, .-ττ>ριίίθ)ν,
χαφτοσήμιΐον καΐ ,ταιγνιοχάρτων,
ίΐζ ολα τα διοιμερίσυιατα τής χώ¬
ρας χΛί είς ένιοάας τιμάς.
Κατ' <5?ρχήν, ιεΐμεβαι, αΰστηηώς όντΛετοι κατά πάσης μ«·ρ (ής μο («κιωλίου, έφ' δβον ΕΪμιειβα γμίνοι υπέρ τής φι.λελη>Οέιρας οί
«ονφίο,ς καΐ τής Ιδιωτικήν πρ<ο- το6<«»λίαζ, Έν τούτοις είς την ποοκιι,μίνην περίπτίοσιν, άνεπιφ^ν ς ταβσόμεβα τής δια- τηρψιηος τής μονο.Τίολια,κ.ής διαθέ (τρως ϋ.τό τού Λημ,οσίον τοϋ άλα¬ τος, βαστκοΰ εΐδβΐ'ς διατχκκίής τοΰ ιιήν, χιωιρί,; ονδεμίαν άΏ ην ε.τι- <*ιρχη<σιν λόνω έξόόίυν μ,εταφοράς κ.λ,π. Άλ,λά ν.νοί(ο·ς, είμεθα ϋ.-ιερ τής διατηρή-σι&ίυς τού σιηιμιε<ρινοΐ· σΊβτή ματος διότι ή άΛ'τικατάσταοΊς αΰ τοϋ άναίτοτΛέ.-ττίος θά συντελέση είς την αύξησιν τής τ.μή; τοΰ ά¬ λατος καί ώς έκ τούτον, ρ'ις την ίαι6άρα·νσιν τοϋ κοινοΰ, ΚαΙ δέν πς'Ρ.τει παρ' ουδενός νά άγνοιείται ή «.ϊοΐάθεια την ΟΛθίαν δεικνύει τό καταναλωτικόν κοηιόν είς την αν ξησιν των τιμών (ίαισι,κων, βασικω τάτων εί δών δΐατροφής το·. Βε'βαίως, ώς έγιθάίτη,, ϊ κατάρ γηισις τοϋ μονοντΐίολίου θ·ά σννοδευ θή κιαί άπό τό μέτρον ς τής ΓΓαραγωγτίς το<υ. Δηιλ.α ΜΛΤΙΕΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΓΕΙΤΟΝΙ ΚΑΣ ΧΩΡΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ II ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ Η ΠΡ ΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΤΟΓΡΚΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΑΓΚΤΡΑ, Ό μόνι,μος σ·(.^Λος τή; Τουρικίας εί; την Εύρωστα <ήν Οίκονοιμικήν Καινότη τα Ο^ΟΚ) πρίοδευτής κ. Ζιγιά Μενρμιεντζίογλου, ^ί; ότιλ*>σεις
πρός τό έν Βρυξέλλαις απεσταλ-
μένον τής ΜΙΑΛΙΕΤ ιλνεκοίνω-
σεν, ότι ή Τουρκία έξηοτράλιοΐν
έπαρκείς ΐγγι>ν>σεις διά την πιρο.
στασίαν τής ταυρκικής βιο,μηχα
νίας. κατά την διάρκειαν τής με
ταΐδατικής Λεριόδου τής είσοδον
της «ΐς την Κοινήν Αγοράν ή
ό.-τοί« ήρχισεν ώς γνωστόν, την
Ιτΐ-ν Ίανουαρίου 1970 καί βά συ-
νεχιοθή μέχρι τοϋ 1992,
έ.τΐ 22 ϊτη.
«Είς τό σχετικόν πρωτόκολλον,
είπεν, .τε
νάγχη, είς την αύξησιν μέχρι καί
26'}ί των μειω,μένιον τελωνειακόν
δασ,μώ·ν ώς καί την επιβολήν νέων
τοιοιιτΐϋν, πρός .-^οστα/σί-αν τη)ς
υπό άνόρθο>σιν τουρκική; 6ιομη-
χανίας.
ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟ
ΤΟΤΝ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗΝ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΑΓΚΤΡΑ, —- Εγνώσθη δτι
ή Αγγλία χ&οη^ΐϊ *ίς τήν Τουρ
κ.ίαν, βάσει συμφωνίας ύπογρα-
την 28 Ιούνιον 1970, δά¬
νειον ΐξ 1.980.000 στε-ρλινών, διά
τήν χρτιματοδότησιν των έργων
τής είς Κιρίκ - καλέ άνεγευρομέ-
νης βιομηχανίας κατασκιενής σω-
λήνων έκ χάλυβος.
Δι' ετέρας σιιμφ-ωνίας,
φεισης εσχάτως, ή Αγγλία χο»?ηΓ
,',εΐ έντίοης είς την Τουρκίαν δά¬
νειον 16 έκατ. 80 χιλιάδων δολλα
ριων, διά την χ^ηματοδότησιν
των έργων των υπό τοΰ κρατικόν
Όργανισμοΰ Μηχανών καί Χημεί
άς είς Άλεξανδοέτταν καί Γιατ
ριμτζά άνεγειρομένων βιομηχανι-
ών παραγωγής θειϊκόν όξέος καί
φωσφορικόν τοιούτον. Τό δάνειον
τουτο χαρηγείται άτύκίος καί. μέ
προθεσμίαν έξοφλήσεοος 23 έτών.
ΖΩΗΡΑ ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΜ-
ΒΛΣΜΑΤΏΝ ΤΩΝ ΤΟΤΡΚίίΝ
ΕΡΓΑΤΩΝ
ΑΓΚΤΡΑ — Ώς προκύπτει έκ
στοιχίίων παοεχομένων υπό των
δή, θά ντπεισέλθη ό .τα<>άγο)ν άντα ' αρμόδιον τής Τραπέζης τής Τουρ
γιωνισιμός, ό οποίος ενδεχομένους κίας καί τής Γεν. Δ·ενθϋνσεο>ς
νά έξοι«δετειρ·ώση τυχόν τάσεις ά- τού θησαυροφυλακείου, τά είς
νατιμήκ»ε<»ς τοϋ εϊδους. ΜηΊπως, ο μ ως,, τούτο εΤναι ; καταναί.ο>τικοΰ
Καί τοντο, δχι διότι ή Έταιςία
4«ΐχει«; είς την αυτήν τι-
θαΐισθοΰν
τα πλαΛϊια τής άσκοΐ'μένης,
ξένον συνάλλαγμα έμβάσματα των
είς τύ εξωτερικόν Τούρκων έργα
των κατά τό λήξαν ετος 1970 ά-
€Ϊς 265 έκατ. δολλάρια,
, έπυβάλλεται νά στα·-
οί παιράγΐΓντες, είς ' σημ>ειώσαντα ρ.εκόα, έν
πρός τά τοιαϋτα των παρελθόντων
ΝΟΜΙΜΟΝ ΟΡΑΡΙΟΝ ΕΙΣ ΤΑ ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΝΓΕΝΕΙ
ΕΡΓΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΟΕΙ ΤΟ ΟΚΤΑΩΡΟΝ
ί
στε, «ιιδειρνητικής κοινοονικής ,-τοιλι- ' ίχων.
ιικής, .-ηρό τής λήψεως οΐασδήποτί ] Κατά τοΐις άρμοδίονς τα έΐμδά-
ά.το(ίάσιε<ύς. Λιότι, καί αν ή τιμή σματα των Τούρκίιχν έργατών τσΰ άλατος αΰ^ηΐθή έν τίνι άλισβή σι^μπΐριλαμ,&ανθ'μΐΓν'ίιΐν καί των τό κων, άντιπροσονΐενονν .τόσον 150- 180 έκατ. δολλαρίων ετησίως είς σιετα»;... ξένον σι,ινάλλαγιμα νιον ίαό τής Τουρκίας εξωτερικών Δώ τάς διομηχανικάς σεις τό νόμι#ον ώοάριον των μι- οθΐοτών των είναι τό 8ο>3ον, αί
Μτιχειρήοεις δομνχών ο·2αστηρ*οτη
των ίΐναι βιομηχανικαί, άρα τό
«ράιριον των έ·ριγιατ»τεχνιτών των
τΤναι τό 8ο>ρον.
Τουτο απετάνθη ό "Αοβιος ΙΙά-
ϊ»ς διά τής (ύ,τ' (ϊριθμχΊν 629)
70, Ίμίίμα Β', βίσιηγηιτής ό κ.
Άν. Κοζ,ύρης, δικηγόροι οί κ.κ.
Β- Βεοοωιοαικόίτθ'νλος 'μά Ι. Κα-
Λθοίστιριος). Είς κρίσιμον εποχήν
'ιά τάς βχέβεις 'Κατακτκί-ναιστώΛ'
—01κοοόμ-ΐ')ν, είς τάς όιπιοίας τό
■ιβόβλημα «ώοάθι<>ν» «ς τα Ιόιω-
τικάβόιοδομικά χαί τα όιημοσια έ'ρ
ώτοτίλϊΐ σηιμιΡϊον έντονον άντι
ί άΐτό πο)Λών έτών. Ώς εΤ-
ν°ι γνωστόν, οί οάκοδάμοι έπιμέ-
I"011*·
ί!ς 7<ορον εργασίαν κιαί οί ειογοδόται των είς τήν 8·ωιρον, πβ1» 6<ιλλοντε)ς &<ια~ος έζ αυτών τα ί- ή το'. Ή άντιδικια ί- μάλ^οτα *ίς σπτμείον ό ςυνσεως των σχ€<σίθ>ν των ί>ύο
αροσφάτιος δέ ο»ετέλεσΐ·ν
διακοπής των
ς, δ·ιά την
σι·λ-
ιμίς
Ό "Αςϊΐος Πάγας διά τής ά-
έ 4-το<τάσΐεώς τού, έ ς , ρ »ί την {«· ό,ςκ&μόν 4666) ΰθ άπό- ^ιν τού ΠςΗΐιτοδικΐίου Αθηνών, "ΐκάσαντος ώς Έφετεϊον, κο,τόπιν έ-ό—τ ου κατά άμ£βικπ»ι έταιρώ- άναιδόχου των ύδροη ?<)Ύί)ν Καστρακάου. >Εν άοχή, ό Άρΐΐος ΙΙάγο; δέ
αι δτι, συμφώνως πιρό·ς τάς χέι
διάταξις τό νό,μιυον ώρά-
ά τονς μκτθο)τ(ηι; των 6ιο.
διά
χκήβω «ίνοα 8ω
δον· Μεταξύ όέν των έργαισιων
"* Π· Δ. τής 27-6)4. 7.42 «ιε-
« ^δικοοΐοι,ήβΒ,,,ς κιαΐ σ·μΛληρώ
>?Ι των πε^ οκταωρον ίργασκις
7"άξΕων» (άρθρον 1 ποαο". 1 —-
-Γ<) συγκαταί^,ιο'ντω καί ί ής άνοι«οδο παντός οίκαδαμήιαατος ν.(ύ *ατα ξθΐκνων ση,ράγγων, δΜι)ρΐιγων, ώς καί πΐσπι αί (Ον. υΤ("ν ί-7>ιοήσ«ον ή έ
ς ΙΙάγος (η-νεχί-
δέ κοίναν (Σ.
δικάσ-ιν δικη
και
άοροά) πρόκειται περί όωιμηχανικης
ΙΤΑΛΟΤΟΤΡΚΙΚΗ ΣΤΜΦΩ-
ΝΙΑ ΠΕΡΙ ΧΕΡΣΑΙΩΝ ΜΕ-
ΤΟΦΟΡΩ,Ν
ΑΓΚΤΡΑ — Κατά τάς έ*.
έταιρ-ίας, άσχέτως τού είίΌυς αϋ { Ρώ,μης πληροφορίας, μεταιδιδθιμέ
της ώς ιανϊο'νΐ'μου ή μή,, τύ προσιω νας υπό τοΰ ημιεπίσημον είδη-
πικιόν αυτής ίντάγτται είς το 8ωιρον · σεογραφικοΰ Πρακτορείον Άνα-
καί βάσει των σκέψεων τούτων, ' τολή, .τερατωβεισων των άπό μα
τήν άγ<ογήν τοΰ ένά- ' κ·ρ·οΰ μεταξΰ Τονρκίας καί ,Ιτα- γοντος ύπο^ΡΐψιένηΛ' ϊίς 8<ιρον ?■; ( >Ιας δι.εξαγομένχΐ)ν σι»νοαιλιών, ύ
γασίαν, διώκονσαν δέ άποζηιαίιω- πεγράΐρη έσχάττος ΊταίΛτονρκική
σιν διά τήν ικατά τήν ογδόην ώ- συμφωνία περί χερσαί<ον μεταφο ραν έκάίττη,ς ήιμΐρας πα.οοχήν έ<> ρίόν.
ας τού, όρι&ώ·ς τάς .-ΐροπαρω- Ι Διά τής συμφωνίας αντης «αθο
■ρεθιείισας διατάξεις τοϋ οί>σια<~ι- ρίζεται αί μεταφοι>Γ<4 ταξιδιωτάχν κου νόμον ήΛμήνϊΐισε κ«ί ε<(ήρμο- ( καί έμΛαοίνμάτων. Αί διαττ'πώσεις σε, οΰδ' αλ/.ην τινά παρι6ίασεν, θεο>ρήσε{»ς, έλεγχον των διαδατη
οί δέ πειρί τοΰ εναντίον λόγοι άναι ρίων καί νγειονο·;ιικοΰ καί τε·λ<ι>-
ρένεως είναι άπ&ρρ^πΐτέοι ώς άτ>ά νειαΜθν ΐλέγχου βά δ-ι,εξάγεται
σιιμοι». σΐ'μφών<ος πρός την νομοθΐσίαν έκάστης των διΉ> χο>ρ·ών. Διά την
διελΐνσιν, έξ άλλον, έκ των δνο
χ<ι>ρων ταξιδιο>τών καί έ-μΛορειι
των δέν θά καταβάλλονται τέλη.
ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙ,ΚΙΙ
ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΙΙΕΒΛΗβΗ
ΕΙΣ ΤΑ ΡΕΒΤθΙΑ
ιβντισταθμιστική είσ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ
ά λό έ
ά έκ 3 Αοαχιμών κατά κιλόν έ-
τών εισαγομένων έκ τού
ΚΙΝΗΣΙΣ
ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥΡΚΙ¬
ΚΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ
όποϊοι έ'χούν ήδη άνοιράσει έριε-
βύνθοτ'ς άπό την κρατ.κήν ,-
όασιν μέ υψηλάς ταάς. Δέον νά
Γηιμειο>θή ότι είς τάς κρατικάς
απ.οθήκ.ας ΰπιάριχονν 2.800 τόννον
οί
ΐίθεΎται «ς τοΰς
φ.κ.ε.
ΑΙ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΑΙ
τού φόρον κύ¬
κλον ρργασιών μ*χρι τής 30ής Ί
οννίοιυ 1971 καϊ (ά ϊίς την ή
,τήν παραγύμεναι υπό δ
ί
Υ
ονται υπύ τοϋ νόμον είς
ηχ έ
ρικΐοΰ έοίΐβύνβων. Κατά σχετικάς | ΣΜΤΡΝΗ — 'Τπό τής 'Ενώ
ίας ή είσφθιρά επεβλήθη σεωζ >Εξαγωγέων ανεκοινώθη, 6-
τήν προστασίαν τήΊς; έ·γ%<οριον τ| καχα χό λήξαν ί?το ίΐαιοα.γ'ωγής %α) των έμπόρων αί ||αγ(ι)γα^ μανδαρινίων έκ Τουο- κίας άνήλθον είς 17 έκατ. χ)μμα, δέ νά ονέλθουν μέ- χρι λήΕεως τής έφετεινής έξα- γωγικής περίοδον ίίς 20 έκατ. χ)μμα. Μετά τό άνοιγμα των σιί- νάρων, είς τό κλείσιμον των ο¬ ποίων ΐΐχον προβή, λόγω τής χο λέρας, ή "Ελλάς καί ή Βουλγα¬ ρία, παρετηρήθη ζωηρά ζήτησις τουρκικών έσπεριδοειδών είς Δ. Γερμανίαν, επραγματοποιήθησαν δέ μεγάλαι έξαγωγ|4, άς τήν αγοράν τού Μονάχον. ΜΕΤΑΡΡΤΘΜΙΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΑΣ ΣΤΝΑΛΛΑΓΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΑΓΚΤΡΑ — Εγνώσθη δτι είς τό περί τροποποιήσεως τοΰ ίδρυ- τικοΰ νόμου τής Σούμερ Μπάνκ (Τρ-απέζης διευθϋνουσα τά κρα.- τικά ΰφαντοτ>ργεΐα) σχέδιον νό¬
μον, τό οποίον ετέθη νπ' ό'ψιν
τής Κοιναβονλεντικής έπιτροπής
τ αν Εμπόριον, πε,ριε ληφθή διά¬
ταξις, όιά τής όποίθις, κατόπιν
τής ληφθείσης πΐ>ρί ιδρύσεως κρα
τικής Τραπέζης Πιστώσεων, ά-
φαιρ·εϊται άπό την Τράπεζαν ταύ¬
την ώς καί άπό τήν Ντενίζτζιλίκ
Μπανκασί (Τραπέζα 'Εμπορικής
Ναυτιλίας) ή άρμαδιότης νά διε-
νεργοθν άπεριοοίστ<ος τθΌΜεζιτν κάς <η·ναλλαγάς, πειριοριζάιιεναι τοϋ λοιπού είς τήν έκπλήο<')σιν τοϋ σκοπόν διά τόν οποίον ίδ·ρυ- πτηνο·τριθ<(·αί, ήτοι ίχ;θα.>άιλεΐ'ρο:, κιρε
.αΐ σνμ-
δριον
τό
ή-
ΤοΰτΌ άνιεκοίνοΜη- τό
ολ' ΟΙκονοιμικιών βι' ίγχληύΛοΐ' τον
«τρός τοΰς οίκον, έφόρους σχίτι-
%ως μέ την <χ.-ταΛ,'Λγήν έκ τοΰ φό ρΑ' κύκ,λου εργασιών, τού έ·ΐη<>αλ
ληιμένον διά τοϋ έδ«; α',
1 τοϋ άν. Νόμον 660)307, των ά-
καθαιρίστων έσό&οιν των ώς άνω
εΛΚιχεΐιρήοε<ον, τα όποία προέιρχον- ται έκ πωλήσιεως των έν λόγο.) εΐ- δών. ΑΠΑΓΟΡΕΤΟ?ΠΆΙ ΕΠΙ ΕΝΑ ΕΤΟΣ ΑΙ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΕΙΣ Ν. ΜΑΚΡΗΝ Διά Β. Διατάγματος (ΦΕΚ 32 Δ') άπηγοριειι&ησαν επί ?ν ?τος αί οίκοδομ-ΐκιθί ίιργαπϊαι είς την έκτός τοϋ έγχιεκιριμίενοτ' σχεδί ου .τεριβχήν τής πόλεως Νέας Μά >·.ατόπΐν των αλλεπαλλήλων διαδη-
ιμάτων τοϋ Βιομηχανικοϋ 'Επι.με-
λητηρίον Αίγαίου, άπεφάσιαε την
Γδρνσιν είς Σμύρνην Παραρτή-
ματος τοΰ Ίδρΰματος, τοΰ οποίον
τα έγκ-αίνια λειτσυργίας θά γίνονν
ίντός των προσεχών ημερών.
ΑΓΚΥΡΑ — Κατά τάς έκ
Βόννης .-τραικτορειακάς πληιςοφο-
ρίας, ή Δυτική Γεριμανία έ.τληιρο
φόρησε τό τουρκικόν υπουργείον
των 'Εξωετερικων, Οτι κατά τό
άρξάμενον ετος 1971, ή στρατκΰ
τική &οήθεια αυτής πρός την Τονρ
κίαν θά ανέλθη τίς 128 έκατομ-
μύρια Δ
ΤΑΣΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΝ
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ ΕΙΣ ΜΕΓΑΑ. ΜΟΝΑΔΑΣ
Τάσις σνγκεντρώσεο-ς τής ·μι-
τά μέγ«θος <ίιομηχανικής δραστη οιότητος είς όλονέν μεγαλντέρας ιιονάδας, προκύπ,τει έκ τής πΌυλήσΐων των μεγαλ.ντέρίυν μο- νάδονν. Ούτω, βιομηχανικαΐ έπιχειοή^ οεις μέ υψος έσόδον έκ π^ιλ.ι'ισε- ο;ν προιόντων των 50 έκατομ. καί άνω, άντεπρασώπευον, κατά τό ί; τικώς μέ τό ϋι,»ος των έκ των π*>- ' τος 1960, τό 29,1% τοΰ συνολικόν
λήσε<ον έσόδων των βιομηχανικών άριθμοΰ των περιληφθεισών είς έπιχειρήσεοιν καιτά τό ετος 1969. την έρευναν βιομηχανικών μονά- Συμφώνως πρός τήν έρευναν, διον, ένώ φέί?ουσαι καλΰπτουσαι 569 βιαμηχανικοΐ έπιχειρήσεις δια | τό 83,4% τοϋ συνόλου πωλήσεων των άποτελρσιιάτων διενεο- γηθείση; μελέτης υπό τοΰ Συνδέ- Έλλήνων Βιομηχάνων, σχε- φόρον μενέθονς, έπραγμ,ατοίτοίη- σαν σύνολον πχολήσεων 39.734,1 έκατοιι. δρχ. κατά τό 1969, μέ μέ¬ σον αρον πίολήσεων 69, 8 έκατ. δρχ. Ή κατανοιμή δμίΐ^ς, των έν λ ή μς λογψ έσόδοον κατά τό μγς μ έ έμφανη την μεγιστοποίησΐν τής £πιχιειρήσ<εων έμφανίζε.ται άνισος δθαστηριοτητος καί τοΰ .τοσοστοϋ των έπιχεΐιρήσεων τοϋ δείγματος. Έξ άλλον, αί βιομηχανικαί μο νάδες μέ ίτψος εΐσπράξεων έκ .τω λήσεων άνω των 300 έκκχτομ. δΐθ-χ. άντε.τροσώπενον κατ ά :τό 1969, τό 4,9% τοΰ σύνολον, ένώ, ά,τό άπότ)ιε(ος όγκον ΐασ]ΐράξ€ο>ν έκ
.το>λήσεων, έκάλνπτον σχεδόν πο¬
σοστόν 45%.
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΡΞΑΜΕΝΟΝ ΜΗΝΑ ΦΕΒΡΟΤΛΡΙΟΝ 1971
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΟΙΕΐ;
ΑΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΙ ΤΠΟ ΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΙΙΑΡΑΚΡΑΤΟΤΜΕΝΩΝ
ΦΟΡΩΝ
1) Κινητών Αξιών — επί τό-
κο)ν (πλήν των προερχομένας έξ
ίμπορικών συναλλ.αγών ή τραπε
ζικών καταθέ«εων καί των δανεί
ών ή πιστώσεων τοΰ ΑΝ 412)
68).
'Τπόχρεοι είς ΰπο&ολ.ήν δηλώ¬
σεων φυσικά ή νομικά πρόσωπα
διά τόκονς καταβληθέντας ή πι
στωθέντας διά λογαριασμόν τοΰ
δικαιούχου έντός τού μηνός Δεκεμ
βριον. Άρ.μόδιας Οικονομικάς "Ε
φ-αρος ό τής περιφερείας τοΰ ν
Καταΰολή τοΰ φόβον
συν τη νπαβολή τής δηλώαΐως.
Παρά των νποχρέων παρακρατή
σεο>ν το*ϋ φόρον δέον νά ύπο&λη
θή κσϊ ύπεΰθννος δή,λ^ωσις είς
τόν οικονομικόν εφορον τής περι
ψερίίας τού δικ.αιούχον των τό-
κων πΐεριέχονσα τά υπό τού αρ¬
θρον 71 παο. 1 ΝΔ 3321)55 ό
•ριζάμενα στοιχεϊα.
'ΕτΙ μεοισιμάτοιν, άμοιβών κλπ.:
'Τπόχρεοι είς επίδοσιν δηλώσεως:
Αί ήμεδαπαί Α.Ε. καί οί σννεται
ρισμοί Ν. 602 διά τά κατά μήνα
Δεκέμβριον διανεμηθέντα μερίσμα
τα, πρααρρίσματα, τόκοτ'ς έΕ ί&ρυ
τικών τίτλ-ων, άμοιβάς καί ποσο-
στά διοικητι-κών σνμβοτ'λίον, ώς
καί έκτός ιμισ&οϋ άμοιβάς διευθιιν
των, διαχειριστών, άνιονΰμων έ
ταιοειών.
Επί λοιπών είσοδημάταη' έκ. κι
ντ|Τών αξιών: 'Τπόχρεοι οί κατά
μήνα Δεκέμβριον: α) 'Εξαργυιοώ
σαντες τοικομερίδια όμαλογιών
■χλΧ λοΐΛών χρεογράφοιν τοϋ Δημο
σίου ή ήμεδαπών Ν Π, β) οί κα-
Τ'αδαλόντες μερίσματα προελεΰσε
ως έξωτες φόρου:
Δήλωσις φάρου είσοδήι,ιιατας.
'Υπόχρεοι τά φυσικά πρόσωπα διά
τά παρ' αυτών κτηθέντα είσοδή
ματα έκ πάσης πηγής, κατά τό
λήξαν ετος.
Οί τηρούντες βιβλία Β' κατη
έφ' όσον κλείουν ισολο¬
γισμόν τήν 31)12 υποχρεούνται
είς υποβολήν τής ώς άνιο δηλώ¬
σεως μέχρι καΐ τής 10.4.71. Έν-
τύς τής αυτής προθεσμίας ί.τι&ί-
δεται ^ δήλο>σις καί υπό των κτω
μένων ΐίσοδήμίΐτα προερχόμενα
ί'Λ τής άλλοδαπής.
φόρον εργολαβίαν, άν
τιπροσώπων, πρακτόρων, μεσι-
τών, προμηιθεντών είδών πρός τό
Δημόσιον, ένοικ·ιαστών Δημοσίων
προσόδων. 'Τπόχοεοι:
κλπ. (ή καί τα Ιδία ώς ανω πρό
Αί άσφαλιστικαί εΛΐχειρήσεις
δέον νά κατα6άλονν τήν 2αν δο-
σιν (1)3) τοΰ φάίου διά τα <5αα βάριστα εσοδά των έξ άσφαλί- στρων τοΰ τρίμηνον Ιουλίου — Σιεπτίμ&ρίον. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ ΦΚΕ (Β.Δ. 1)2)51) 'Υπόχρεοι: 1) Αί βιομηχανικαί καί διοτεχνικαί έπιχειρήσεις δι' είσαγοίγάς εΐδών νποκειμένίον είς τόν ειδικόν ΦΚΕ Β.Δ. 1)2)51 ώς κάτωθι: Δι' εΐσαγωγάς μηνός Δεκέμβριον έπίδοσις τής <ος καί καταβολή τής 1ης (1)3) τοΰ φόρον. Δι* είσαγ<ογάς μηνός Νοεμβριού καταβάλη τής 2ας δόσεως καΐ δ.' είσαγωγάς μη νός Όκτωβρίον καταβολ.ή τής 3ης δόσ«ος. Παιραγιογοί ή κα- τασκευασταί ή είσαγογεΐς (μή ά σκοΰντες ·6ιομηχανικήν ή όιοτεχνι κήν έπτχείρησιν) είδών ύποκειμέ- νων είς τόν ώς άνω ειδικόν Φ. Κ.Ε. διά τα άκ.αιθάριστα εσοδα των κατά μήνα Δεκέμ&ριον πω- ληθέντων ή διά τήν αξίαν των ΐδιο·χρησ·ιμοποι/ηθέντο>ν ή άλλως
πτος διατεθέντων ώς άνω είδών.
Καταβολή τον φόρου έφ' άπαξ
συν τή δηλώσει. (Σηιμ·: Πε.ρί
των άπαλλαγών έκ τοϋ ειδικόν
καί λοιπών λε.ττομερειών
6?Λ-.τετε ΑΝ 154)57). 3) Βιοτε-
χνικαί ϊπιχειρήσεις σακχαρίοδών
.-ΐροϊόντοιν έτησίας αγαθάς σακχά
ρεως άνω των 6.0/00 κτλών διά
τάς κατά μηνα Δεκέιμβριον άγο
ρασ&είσας ή είσαχθείσας .τοσότη
τας. Σνν τή δηλώσει κα| ή κατα
βάλη τοΰ φόρον επί συντελεστη
3% ή 2% προκειμένον .-τειρί βιοτε
χνιών έγκατεστήμένων είς νή-
σους, πληθνσμοϋ κάτο) των 50.
οαο.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ
ΠΟΛΤΤΕΛΕΙΑΣ
'Τπόχρεοι: 1) Αί έπιχειρήσεις
τεχνητ-ής μετάξης διά τα άκαθά
ριστα εσοδά των μηνός Ίανονα-
ρίου έκ .τωλήσειον τοΰ προϊόν-
τος (συντελεστής φόρον 20% ε¬
πί τής τιμής χονδρικής πο>λήσε-
ως). 2) Οί ΐΐσαγωγεϊς φα&εν-
τιανών Η£ών καί .τορσελάνης
ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΑΤ
ΤΩΝ έκ τοΰ τελοχνείου ύποχρεοϋν
ται είς υποβολήν δηλώο*εως καί
καταβολήν τοϋ φόρου πολυτλεί-
ας ΰπολογιζθιμένου έ.ιί τής άξίας
της λαμβανομένης ΰ.τ,' όψιν διά
τήν επιβολήν των δασμών καί έ
πί συντε.λεστή 10% διά τα ςα6«ν
τιανά καί 15% διά τα εκ :τοοσε δίννν κλπ.
καιοΰχου, προιμηθείας, μεσιτείας
καί λοιπάς άμοιβάς δι' δς δέν
υφίσταται ΰποχρέωσις έκιδάσεοος
στοιχείον τού ΚΦΣ υπό τού λ.αμ
βάνοντος αύτάς.
Απόδοσις χαρτοσήμου άγροτι-
κών προϊόντ<ον. Μέχρι 10.2.71 δέ λωσις αποδόσεως τελών χαοτοσή όν νά {«ποβληθή ή διπλότνπος δή μόν, ίίσφοιρών ΟΓΑ καί δακο. κτοΛ'ίας, μετ* άπαδεικτικοΰ κατα βολής αυτών, επί τής άξίας των κατά μήνα Δεκέμβριον έκδοθέν- των στοιχείον άγοράς γεωργικών προίόντίον ιδίας .ταραγογης καί προϊόντων, Λοολήσεως γεο>ργικών
πί πο)λήισεως διά
λογαριασμόν των παοαγωγών.
'Τποβολή στοιχείον υπό των
έξαγωγέοη· διά τάς «χναγγελθεί-
σας διαφοράς κατά μήνα Δεκέμ¬
βριον επί των θεωρημένων τιμο>ο
γίων το>ν (όίρθιριον 53, παο. 2
ΚΦΣ).
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
1) ΝΟΜΙΚ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ.
Κερδοσκοπικοϋ χαρακτήρος, άτι
να εκλεισαν Ισολογισμόν τήν 30·
6.70. Καταβάλη τής 4ης δόσε-
ο>ς (1)6) φάρου είσοδήματος ώς
καί τηκ 4 ης δόιτεως τοϋ ποοκα
ταβλ.ητέον (1)8).
2) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ υπό
έ/καθάρισ,ν ή διάλν<τιν. Μέχρι 10.2.71 ή νπαβολή τής δηιλώσε- ως καί ή καταβολή (έφ' άπαξ) τοΰ φόρον, έφ' όσον ή έκκαθά- ρισις έληξεν ή ή έκκ-αθάρισις ε¬ γένετο τήν 31.12.70. "Αλλοις ίν- τός μηνός άπό τής έκκ.αθαρίσε- ο>ς ή τής διαλύσεως.
ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΓΣ
ΜΕΧΡΙ 15-2.71
ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ
'Τπόχρεοι: 'Ετιχειρήσεις Φυσι
κά ή Νοιμικά Πιοόσωπα διά τάς
έγγραφείσας είς τά βιβλία κατά
μήνα Ιανουάριον πράξεις δανείοιν
διανομής κ,ερδών καί πάσης φνσε
ο>ς άτολή-ψεοΗί των έταίρ<ι>ν. Σι'ύ
τή υποβάλη τής δηλώσεο>ς καί ή
καταβάλη τού χαρτοσήμου.
ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
1) Οί άρχιτέκτονες καί μηχα-
νικοί υποχρεούνται είς υποβολήν
■ς ν.α καταβολήν φόρήσε'.ος των σχε
λάνης ειδή.
ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ Σ
α) Δήλωσις καταναλώσεως εί-
δώ,ν ΝΔ 3829)58. 'Τπόχοεοι: ΟΙ
2) Οί τό πρώτον άιρχόμενοι
των εργασιών τιον έ-τιτηδετ·ματί
αι υποχρεούνται νά ΰπο€άλοιιν
σχετικήν δ)>λ<ι>σιν πρός τόν Οίκο
είσαγωγεϊς Τ] διασκενασταί είδών νομιχόν "Εφθ^αν τής περιφερείας
περιλαμ&ανΰ|αένο:>ν ί'ις τόν πίνακα
τοΰ άρθρον 1 παο. 4 τοΰ ώς ά¬
νω ΝΔ (τυροί εΰρωπαϊκοί, δοΰ-
γαι κλπ·., κλιματιστικαΐ συσκευαί,
σωπα έφόσον ό βαρύνων αϋτά φό Ανιελ.κυστήιρες κλ,π.) διά τό ΣΤ
ρος δέν παρεκρατή·θη), καταβα- ΝΟΛΟΝ των άχαιθαρίστιον έσό-
λόντες κατά τόν μήνα Δεκέμβρι δών μηνός Δεκεμ&ρίοτ< (τής ίν. όν την αξίαν τοϋ εογου ή τήν πτώσεως 20% καταρνηθείσης διά αμοιβήν ή προμήθειαν ή τό σνμ τοΰ ΝΔ 53)68). πεφωνημένον μίσ&ωμα. Ή δηλώ- β) Οί είσαγωγείς ή παραγοιγοί Έξ άλλον ή διοίκησις τής Τρα Βκκμηχανικων 'Επενδύββων, σις Ιπιδίδεται είς τόν οικονομι¬ κόν εφορον τής Ιδρας τοΰ ύπο- χρέον. Συν τή δηλώσει καί ή καταβολή τοΰ φάοου νπολΛγι.ζομέ νόν είς 1,5% επί εργολαβίαν καί ένοικιαστών προσόδων καί 15% έ πι άντιπροσώπιον, .τρακτόρων κ?Λ. Άπαζημιώσεις άλλοδαπών έπι- χειρήσεων. 'Τπόχρεοι οί καταβα- λάντες έντός τοΰ μηνός Δεκεμβρί ου άποζημιώσεις είς άλλοδαπάς έ πιχειρήσεις διά τήν παραχώρησιν της χρήσε<ος μεθόδων παραγο)- γής, σηιμάτ(ι)ν, πιοονομ.ίων, κινη- ματογραφικών ταινιών κλπ., πε- ρί ών τό άρ·θρον 8 ΝΔ 444)64. Συν τή δηλώσει καί ή καταβάλη τοΰ φόρου. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ¬ σεως καί καταβολήν τού αναλο¬ γούντος φόρον επί των άκαθαρί στων έσόδων μηνός Δεκεμβριού 1) Βι&μηχανικαί καί (ίιοτεχνικαΐ έπιχειρήσεις ΑΝ 660)37, 2) επι χειρήσεις έμπορίας καί έκμεταλ- λεύσεος κίνηματογραφικών ται νιών, 3) μεταφοιρικαί έπιχειοή- σεις. Λί τραπεζικαί καί παραγωγ-ής ηλεκτρικόν ρεΐ·ματος έ.τιχειρήσεις διά τα Λκαθάριστα έ'σοδα αυτών μηνός Νοέμβριον. (Σημ.: Είς πάσας τάς Λνωτέ ρω περιπτώσεις ό φαρός κατονβάλ λεται έξ ολοκλήρου κατά τόν χρό νόν ίΛΐδόσεως τής δηλοδσεως). κηρ<ι>δών νλών (πλήν κηρον μελισ
σών) διά τα άκαθάριστα εσοδα
των κατά μήνα Δεκέμ&ριον πωλη
θεισών ύλών αποκλειστικώς πρός
κατασκευήν κηρίων, λαμπάδονν,
σπαριματσέτίΰν.
Είδική είσφορά ίιπέρ ΟΓΑ Νό
μου 4169)61. 'Τπόχρεοι οί είσα-
γωγεΐς ή κατασκΐνασταί ίίδών
τοϋ άριθρου 11 τού νόμου 4169)
61. Ή είσφαρά (10%) ύπολογίζε
να Δεκέμβριον πωληθέντων εί
ται επί τής άξίας των κατά μή¬
να Δεκέμβριον πο>ληθέντ(ΐ)ν εί¬
δών. Ή είσφορά τής ανωτέρω πε
ριπτώσεως, ώς καί ό φόρος των
δΰο προηγοιιιιένο)ν καταβάλλονται
σνν τή δηλώσει.
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
ΕΚ ΤΟΤ ΚΦΣ
Απόδοσις τελών χαρτοσήμον τι
αολογίων κλπ. Μέχρ* 10.2.71 δέ
αν νά υποβληθή ή διπλότι·πος δή
Λθχης, μετ* άποδρικτικ-οϋ καταβο
#νής των τελών χαρτοσή'μον, είσ
φορών καί χρατήσε^ιΐν, έπΐ τής ά
=ίας των κατά τό τρίμηνον »Ο-
<<τω6·ρίον — Δεκεμβριού έκδοθ'έν τίον τυμολογίον, ίκκαθαοίσίωΛ· (πλήν των άφορ·ο>σών είς γεωιρ
-ιΊκά προϊόντα περί ών
5<αί φαρτιοτικών. Όμοίος διά τα καταβληθέντα Γ| πιστίαθέντα ένοίκια αντοκινή- των, έκσκαφέων καί λ.ΟΙΛων μη- χανημάτίον ώς καί διά τάς κατα 6ληθείσας είς τρίτονς ή πιστω- θεΐσας ύζ λογαοιαβμόν τοϋ δι· άσκήσε(ι>ς τον έπιτηδεΐτματος καί
νά έφοδιασθοϋν μέ τήν {αό τού
Ν. 4045)60 προβλεπομένην
αν. Ή δήλωσις δέον νά νποβλη
θή πιρό τής ένάρξιεως των εργα¬
σιών.
3. Επί έκμισθώσε(ρ>ς άχινήτων
κειμένο>ν είς την περιφέρειαν τ.
Δ)σεως Ποωτη·οί>στ,ς υφίσταται ύ
ποχιςέωσις ΰποβαλ.ής είς τόν άρμο
διον Οίκον. "Εφορον αντίγραφον
(είς διπλνθΰν) τοΰ ίδιωτικοϋ μι-
κατά τάς κατωτέρω δι
ακρίσεις: α) Επι κατασττΐμάτων
άνεξασις ίιποβάλλεται είς τόν οίκον,
εφορον τής περιφερείας τού ύπο-
χρέον πρό πάσης χρησιμοποιήσε
ως των άποθηκων ή τής ίπανγελ
ματικής εγκαταστάσεως (άρθρον
13 ΚΦΣ).
5) 'Τπο&ολή καταστάσεων υπό
Α·Ε. έντός δίμηνον άπό τής έγ-
κρίσεως τοΰ Ίσολογισμοΰ, αί ή-
μεδαπαί Α.Ε. υποχρεούνται νά ύ
πο&άλουν διά τάς όνομαστικάς μ.ε
τοχάς, ατομικήν κατάστασιν, δι'
έκαστον μετοχον καί συγκεντιοωτι
κήν ιοααΰτην μέ τα έν άρθρω 52
παρ. 1 ΚΦΣ όριζόμενα στοιχεία.
Έπίσηις έντός τής αυτής προ&εσμί
άς υποχρεούνται είς υποβολήν κα
ταστάσεο>ν διά τάς άμοιβάς τού
Διοικητικόν Συμιβουλίου καί τοϋ
προσωπικού, τάς παρεχομένας δ<ά τοΰ έγκριθίντος Ισολογισμόν. ΠΟΛΟΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΟΣ Ή οίκονομική καί νομισιιατική ένοποίησις των χωςών - μελών τής Εύρωπαϊκης Οίκονοιιικής Κοι νότητος, έθίγη, κατά τήν πρόσ¬ φατον συνάντησιν τοΰ Γά>.)-ΐ)
Προέδ·ρ·ου καί τοϋ Ιταλού πρωθυ
πουργοΰ, έν όψει τής συγκληιθη-
σομένης σιηόδου, έντός τοΰ άρξα
αένου μηνός, είς τάς Βρυξέλλας·
Καί άνεξαρτήτοις των έ.τιφυλαξε
ο)ν τοΰ Γάλλου Πρόεδρον ώς
Λρός τήν έπίτιεχ>ξιν τοί σκ.οποΰ αύ
τοΰ, ή Ιθετία 1971 — 1980, εΤναι
τό τεθέν χρονικόν περιθώριον, ω
στε, σταδιακώς, ή Κοινότης νά
χωρήση καί τήν οίκονομικήν καί
νομισματικήν ένοποίησιν, ήτις ά
ποτελεί καί τό λϊκνον τής πολι-
τικής ενώσεως.
Τό βάρος τής <χναλη<τθϊίση.ς προσπαθείας ανετέθη είς την νπό την προεδρίαν τού ,τρωθυπονρ- γοΰ τοΰ Λουξεμΰοΰργου κ. II. Βέρνειρ, όμάδα ί-ργασίας, ήτις καί πα'ρονσίασεν είς τό Σνιΐνβο'ύλιον των 'Τπονιργών των "Εξ, την 20 ήν Μαίον 1970, έκθεσιν, γνωστήν, πλέον, ώς «Σχεδιον Βέρνερ». Αί αρχαί τής σταδιακής έφαριμογής τί)ς έναποιήσεως, ώς διετιντώθη- σαν είς τό Σχέδιον τουτο, είναι: ή πλήρης μετατρ.ε·ψιμότης καί στα>Οερόττ}ς άνεν διακν<μάνσεως των ίίτοτιμιών των έθνικών νοια- σμάτο>ν καί ή αντικατάστασις αύ
των υπό ένιαίας νομισματικής μο
νάδος· ή δΓ,α,ιουργία νέον (>ευστο
τήτων έντός των χοιρών των "Εξ
καί καινή νομισματική καί πιστω
τική ποιλιτική· κοινή νομισματική
ε.ξωτερική πολιτι·κή καί καινή πό
λιτική επί τής δκικινήσεΐος κεφα-
λαίων· ό κιιθορισμός επί κοινοτι-
ν>ον έπιπέδου των κυρ.'αη' δαπα-
νών τοϋ π;3θί''ντολογΐ(τμο5 των
"Εξ.
"II
ομάς, είς τόν ταμέα των θε
σμικών μεταρ·ρυθμίσεοίν, φρονεί ό
τι άπαιτ,εϊται ή δημι«νργία ή με
ταδολή ενός αριθμόν κοινοτικόν
όργανον, τά όποϊα θά άναλάβουν
τάς μέχρι τούδε έ θνίκας ευθύνας
καΐ προτείνει τήν δημιουργίαν κέν
τρου άποφάσίειον οίκονομικής πολι
τικης καϊ κοινατικοϋ συστήματο·ς
κεντιρικών Τραπεζών. 'Επιπ,ροσθέ
τίος δέ, νπογιραμμίζεται, είς τήν
έκθεσιν, δτι ή οίκοναμική καί νο-
μισματι,κή ?ν«>σις είναι στόχος
πραγματοποιι'ισιμος έντός τής πά
ρονσης Ιθιτίας, ήτις καΐ θά ε¬
πιτρέψη τήν εξασφάλισιν τής άνα
πτΰξεως καί σταθερότηιτος είς τό
εσωτερικόν τής Κοινότητος κα'
τι'νν ένίσχιισιν τής συμβολής της
είς τήν παγκόσμιον οικονομικήν
καί νομισματικήν ίσορροπίαν, κα-
Οισταμ^νη.ς ούτω τής ΕΟΚ πολ.οΐ'
σταθεοότητος.
ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΙΝ ΝΑΥΤΙΑΙΑΚΗΣ ΠΟΑΙΤΙΚΗΣ
ΕΥΡΩΠΑίΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΠΡΙΣΕΝ Η ΔΙΑΣΚΕΨΙΣ
Τά ναυτιλια·κά κ.ράτη τής Εύ-
^ς κκί,ί ή Ίαπίονία, μετά τήν
διάσκεψιν τού Τόκιο, άπιεφάσισαν
νά *παν.εξετάσΌΐυν ώρΐισιαέ'νια,ς πλείΐ'
τής ν..ίντιλιακής των πολιτι-
κής. Τΰύτο ανεκοινώθη, χθές έκ
τοΰ υπουργείον Έ;ι.ποιρ·ικη,ς Νθιντι
κατόπιν ληψθέντος σχιετικοΰ
ς έκ. Τόκι.ο. Ώς
γνωστόν, ή Ελλάς έκΛρ>οσΐΛπεϊται
ίίς τήν διάσκεψιν υπό τοϊ, ίντ.ον>ρ-
γοϋ Εμπορικήν Ναντιλίας κ. Ιω.
Χολέβα.
Τά ποός έξέτασιιν βέματα συνο-
4>ίζοινται είς τά εξής:
1. Τά αναφυόμιενα πιροΰλήματα
έκ τής διονκιρί/σ>ειθ>ς σημαιίας καί
των ναντιλιακών διασκέψΕ·ο>· (κόν
φερενς) τακτικών γιραμμων.
Ώς πιρός τό πρώτον σημΐϊον,
/■ διάκιρ«σις σιημαία.ς δέν ίθ«*ρή-
0η ΐ.τό των ύ^πανργών ώς κανιποί
ητίκός τροΛος <Λ>ν&ρομ.ής διά την
δημιουργίαν έ'μπορίκής νσυτιλίας.
Έν τούτοις άνεγνωιοιίσθησ'αν αί
ύΐκαιολογημέναι ποοσδοκ*αι ώρι-
σμέντον νπό ονάπτυιξιν χωρών είς
τόν τομ*α τής ναντιλίαις, καί κατ'
άκιολονίθίαν, <η·νεφωνήθη δτι θά πρέπει νά τνχοαιν ωρισμένης μορ φής 6οτ;θ1είας κατά τό άρχικόν στά δ".«ν άναπτνξεοι-ς τής ναυτ'λίας τίον. Έν δψει τής έπκινδννου αυξή¬ σεως στόλων κιςατών, ΟΛοτελούν- των σημαίας Ήν.α'φα.ς, οί ϋποαιρ γοί άφοϋ έ,μιρ.λέττισαν τάς έξ αυ¬ τών ονσμενείς έιπι.ττώισιεις, Λπεφά σισαν νά .ταοάσχοΐ'ν όδηγίας είς τάς άί'ΐΐ|θ·δί»ς («πΐΓίρι&σάα.ς των, Ινα άνα,ζητήσουν δυνατάς λΰσεις διά τό ποόβλημα τουτο. Ώς πιρός τάς τακτικάς γ<κ«μ- μάς, οί ύπιο«57|θ4. άπι?φάνθηβιαν ό- τ1 επ βάλλεται δπο>ς ενισχυθή ή
καινή ϊιμπιστοσν''νΓ| είς τό ίπίκοινό
μέν ολ' σνστημα λειτοιιργίας καί ό¬
τι ό μηχανισιμός αΰτοβλιέγχου των
κόνφειςιενς θά ήδΰννιτο νά βελτΐίιι-
&ή. ΟΊ νπί:νργο·ί ά-τεφάσ.σιαν νά
κΌΛέσοίΐτν τονς έφθιπλ-ιστάς των χω
ρών τολ' νά έπεξε^γασθοΰν άπό
κοίνον μετά των ναυλωτών, πρό
τον τέλο,υς τοΰ 1971, σχέδιον κώ
δικος σΐΊμιτερΐφθιράς διασκέψεονν
καί, νά λάβουν {ντ' όψιν τάς διαφό¬
ρους ίτποδιείξιεις των ύπιοα.ιρνών.
2· Τάς άμερικα·ν»ΐκάς ρνθμάίεινς
ώς ιτ<>ός τήν ναυτιλίαν κ-αί τήν
χρήσιν |ιμ.τκ;ιρ8ΐιματοικι6<ΰτί(ον (κον τέΐνειος). Διά μιί-αν άκόαη φοι;>άν οί {ι.τοΐΜ?
γοί ώτιΓφάσισαν νά έαι&είξουν δια
πρι ι^;ι.Γΐτευτικάς δια·θέ·3>εις
των άθ'ϋθοίιον «ιιιε^κανι-κών
δεδο,ιιένου δτι ά<5εβαιόττνς και προ 6λήμ«ΐτα έΕακολοη.'θ'ούν νά ύφίσταν ται ε'ν σχέσει πρός τήν άμιερικα- νικήν πολίτικήν ουθμίσ?ως των δι ε*θνών τακτικών γραμιμών. Έξ άλλου, άπεφαισίοιθη όπως δοθή ιδιαιτέρα πφιοσΐοιχή είς την ά νάπτνξιν τής χρήσιε<ι>ς βμπορετ'μα
τοκιβωτίων καί, ιεΊς τάς έξ αυτής
π θα'νώς >έ.τιπτώσιεις έ.τί τής ναυτι
;>ΐίιας. Τέλθις, σα'ντφώνησαν όπως
ή ποΌΐαεχής ΰποα·ιργ<-/ίή σί"νιο·δος ίβριαιγμοιτατοιηθή είς Όλλανδίαν τό ετος 1972. ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΑΙΖΗΤΟΥΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΘΥΡΩΡΟΥΣ Δικαίαν καί ρ£αλιστικήν λΐκτιν ίνα,μένει ό τεχνικοκατασκ-ευαστι- κός κόσιμας τής χώρας είς τό ά- νακΰψαν πρόσφατος όξΰ πρόδλη μα των θυρω·ρών, τό οποίον άπει- λεί τόν κλάδον τής ίδιωτικής κα τασκενής. Τούτο τονίζεται είς εγκριθέν ό μοφο'ννως ψήφισμα τής (Τυγκληθεί σης είς την αίθουσαν τού ΤΚΕ Γενικής Συνελεύσεως τής ΠΕΕΚ ΟΤΕ. Είς την ημερησίαν διάτα ξιν ήσαν εγγεγραμμένα .τλεϊστα ΰσα έπίκαιρα πραβλήματα, ώς ή ν&μο'θετική ρύθμισις των θυρω- ίογν, τό 7ωρον των οίκοδόμων, ή αΰξτίσις των ημερομίσθιον, αί σχέσεις μέ τό ΙΚΑ κλπ., άλλά συντόμως, κατά τήν συζήτησιν, έ ννριάρχησε τύ προ&λημα των θυ ρωρών. Χαρακτηριστικόν τού έν- διαφέροντος πον ποοκ.αλεϊ τό θε- μα είναι ότι, διά πρώτην φοράν είς Γενικήν Συνέλευσιν τής ΠΕΕ ΚΟΤΕ παρευρέθησαν αν<» των 300 μελών της. Τελικ.ώς καί μετά μακράν σι»- Ιήτησιν τοϋ πρόεδρον τής ΙΙΕΕ ΚΟΤΕ κ. Τζ. Χανιώτη, δΐίνκρινή σ·εις τοϋ νομικοϋ σι>μβούλ.ου αυτής
κ. Χ. Μπέη, νφηνητοϋ Πανεπιστη
μίον %«ι αρκετάς όμιλίας, ένεκρι
θη ψήφισμα διά τοΰ οποίον:
Ιον) Διαπιστοϋται δτι σχεδόν
όλαι αί οίκοδο,μικΛΪ έπιχειρήσεις
«απειλοΰνται άμέσως μέ κήρνξιν
πτ(οχεύσεο>ς», λόγο) άδυναμίας
των νά καταΰάλλουν αιφνιδίως ά
νό 1.000.00 δραχμάς εκάστη είς
τούς προσΐτενγοιντας είς τά δικα-
στή)ί>ια θυς<ο>ροΐς. Είς τό σημεΐ
αν αντό άναλύεται πώς ποοιέκυ
ΐ)ΐ€ τό δ,λον θέμα, άπό έτών καί
υπεβλήθη ΰπόμνη,μα πρός τό νπουρ
γεϊον τής Εργασίας.
2ον) Οί Κατασκευασταί διαδη-
λώνουν τόν κίνδΐ'ναν χρειοκθντίας
καί επισημαίνούν την ανάγκην
κρατικής παρεμ6άσε<ι)ς «διά τήν νϋΐαοθετΐκήν ρύθμισιν τοΰ ζητήμα τας, κατά τρόπον έξισορραποΰν- τα 8λα τά άντιτιθέμενα σιιμφέρον τα καί τήν αδυναμίαν των δικα¬ στήριον νά δώσουν δικαίαν λύ¬ σιν, άφοΰ ή νπ' αυτών ανεύρεσις τής οΰοιαστικής αληθείας πε,ςιοβί ζεται υπό των δικονομικών ά,τοδει κτικών κανόνίον, αί δέ σχετικαί εχονν θιομηχαναποιηθή .τιρός ος προοχοπων ξένων πρός τοϊις σνιιβληθέντας». 3ον) Οί κατασκ-ευασταί «έμμέ νούν είς τήν στερεάν απόφασιν νά ά.τακρσνσοι·ν δι' δλοιν των νομί- μοιν ειρηνικων μέσιον τόν άγοιολ' διωγμόν, ί'πό τόν δποΐον διατε- λοΰν αί οΐκοοομικαί έπιχειοήσεις», τέλος δέ μεταφέρονν «τήν άγωνί αν τού τεχνικοΰ κόσιιιοτ'» καί ζη- τοΰν άπό τό Κοάτος «δικαίαν καΐ ρεαλιστικήν λύσιν». ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φ άρει αι είς ννώσιν ι «55 ν Αξιοί- Διοιχήσ6ων Άνω· νύμων Έχαιρειών καΐ Έτσΐβειών Πεοιωοιύμένης Εύ- ΰύνης δτι δι' αποφάσεως τοϋ κ. Ύηηνργοϋ Εμπόριον ϋη' αριθ. 66378)4126 ΐής 16)12)65, δημοσΐΒν θβίσης είς τό ΰη' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον 'Ανωνύμων Εταιρείαν), όρίζεται δτι δύναν· ται νά ανναχίσωσι δημοσιεύονσαι εγκύρως τάς Προ- σχλήσεις των Γεν. Συνελεύσεως ηαϊ χονς ΊαοΚονι· αμονς των διά «ής οικονομικάς μας εφημερίδος «ΟΙ· Κ0Ν0Μ0Α0ΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ Κ0ΣΜ0Σ», ώς εγένετο μ«χρ* τοΰδε διά «ής μΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ ΚΗΣ» πρό τής ανγχω*»ύ«ηώς

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΦΟΡΟΛΟΠΚΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΜΕ
ΗΛΕΚΤΡΟΝίΚΟΥΣ ΔΙΕΡΕΥΝΗΤΑΣΕΙΣ ΓΑΛΛΙΑΝ
ΠΑΡΙΣΙ, 2. — "Εφθασεν ή , αλλ.ου, ε'δωσεν εύρεϊαν δημο<τιότη ο>ρα τού ήλεκτρονικοΰ διερ«υνη-
τοΰ, διά την φορολογίαν. Είς πέν
τε διαμερίσματα τής Γαλλια;, αί
δηλώσεις τού είσοδήματο; θά υπο
(ίληθούν κατά τό τρέχον ίτος, είς
επεξεργασίαν δι' ήλεκτοονικού δι
ερευνητοΰ. Αύτό είναι τό πρώτον
Οημα. Τό προσεχές ετος ή πρα-
κτική αυτή θά έπεκταθή εί; όλό
κλ.ηρον την χώραν.
Διά τόν φορολογούμενον, ποί¬
ον είναι τό νόημα τού νεοτεςκ-
σμού αυτού; Οΰδειαία άνακούφισις
Απλώς θα ό/,ιγοστεύ-
σουν οί ύαολογισμοί των άρμοδι
ΐι>ν ϋπηρεσιών. «Κατά τ<> 1972»,
είπεν ό Γάλ.Λος ύπουργό; Οίκονο
μικόν κ. Ζισκάρ ντ' 'Εσταίν, «θά
έκτυπόσιομεν εντυπα είς τα όποΐα
οί ΰπόχρϊβι θά συμπληοώνυυν μό
νόν τα άκαθάριστα έσοδά το>ν.
Τα υπό λοιπά θά ένειργοΰνται υπό
των διερευνητων,>.
Κοιτά τό τρέχον ετος θά διε¬
ξαχθή οοκιμή τού νέον συστήμα-
τος είς τα πέντε δκ'με,ρίσματα.
Βάσει τή; έμπειρίας πού θά άπο
θή τό 1972, ή χρήσις τού άπλ.ο
κομίσουν αί υπηρεσίαι, θά γενικϊυ
ποιημένου έντυπον. Εφέτος, οί ύ
πύχρεοι θ' ότνακαλ.ύψονν ηδη ώρι
σμένας άπλουστενσεις είς τα εν
τυπα των δηλο^σεον — συγκε¬
κριμένον τάς εξής:
Ή φορολογική δήλωσις των
οΐ'νταΕιούχων, μιαθιοτον και είσο
δηματιών, περιλαμβάνει «άπάνττι-
σιν είς πέντε πρακτικά έρωτήμα
τα. Αύτά ένδιαψέρουν απολύτω;
τό εύρΰ κοινόν, οπίμφώνω; πρός
σχετικήν σαρυγμομέτρησιν. Άπο
τύ ε/ντιντον έ'χει άφαιρ.θή ό άπολο
γισμό; τοί' .τροηγουμένου ετους
(«πώς διετέθησαν τα έκ φο.ρολυ
γίας εσοδα»). Άντ1 αυτόν ΰπάρ.
χει δήλοκτις τού ΰπονργού Οίκο
ναμικών, ,-ιού ΰ.τόσχεται άπλούστί
ρον εντνπον, τό 1972.
Τό έντυπον τής κοινής δηλώβε
ο·; εχει έπίσης τροποποιηθή. Είς
μίαν σελίδα μνημονεύονται τα κύ
ρια μέτοα· άνακονψίσειος έκ των
(ίαρών τή; φοοολογίας, διά τ» εί
οόθΓμια τοΓ· 1!)70 (αύξησις των
έκπτίόσεονν).
Αί πέντε απαντήσει; είς τα Ι
ράριθΐμα πρακτικά ίροτήματα, ά
ναφέρονται είς έπεξηγηιιατικήν ύ
ποσημείωσιν. Επί κεφαλ.ής, χει-
ρόγραφο; δήλωσις τοΰ κ. Χτε-
σταίν.
1ΙΡΟΣΟΧΗ
ΕΙΣ ΤΟΤΣ ΜΙΣΘΟΤΣ
Ό ΰ.τονργός Οικονομικόν, έξ
τα είς τάς πρόσφατον; δι»λ.ώσεις
τού εί; την γερουσίαν άναορορι-
κός πρός τάς τιμάς καί τονς μ«
σθούς. «Δέν πρέπει νά σνγχέεται
ή κινητή κλ.&μαξ τόν μισθόν καί
τής άγοιοαστικής δυνάμεως τού
νομίσιματας», τονίζ,η είς σχετικήν
ανακοίνωσιν.
Ή δήλωσις αυτή τοΰ ϋπανρ-
γοΰ Οΐκονοιμικόν άντιστοιχεΐ μέ
προειδοποίησιν. Πρέπει νά άνακο
πή η αύξησις μισθόν — τιμών,
έπ?ξήγησεν ύ κ. Ντεσταίν. Είναι
γεγυνύς, ότι πρέπει νά δοθή έγ
γύησις διά τήν άγορ'ΐπτικήν ί-
σχνν τοΰ νβμίσματος. Έν τού¬
τοις, ή περιοδική άναπροσαρμο-
γή τών μισθόν βάσει τής αΰξή
σεω; των τιμόν, εύνοεί τήν άνο
δόν τοΰ πλ.ηθορισμοΰ.
Ή έπιδίονξις όπως οί μισθοί
καί αί τιμαί άνέρχωνται είς επί
πεδα ολιγώτερον νψηλ.ά άπό τά
σημερινά, καθίσταται τόσον περισ
σότιηιον άναγκαία, όσον ό πληθθ)
ρισμύς πού έπικρατεΐ ΐίς παγκό
σμιον κλ.ίμακα, δέν δεικνύει ση
ιμεία χαλαρώσεως. Είς τή,ν Γαλ¬
λίαν αί ανξήσεις τόν τιμών ποΰ
άνομένοντο τού Ιανουάριον, εί¬
ναι σχετικός σημαντικαί. Έν τό
μεταξν, οΰδεμία αύξησις τών τι-
μολογίθ)ν τοΰ δηιμοσίυυ δέν άναμέ
νεται διά τόν Φεβρουάριον καί
Μάρτιον.
Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΙΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΡΟΊ-ΟΝΤίϊΝ
ΥΠΟ ΙΔΙΩΤΩΝ
Έκ τού ύποτ^ργείοτ· Συντονισμοΰ
άνεκθΊνώδη ότι ή έιμφανιζομέ·ν'η ν
.πό τιν«>ν προσπαθεία όιαφτνμίσειος
ίλληνικων προϊύντων διά πανώ είς
τάς περιφερείας Αθηνών, θεσσα
λονίκης, Μόλου καί 1 Ιατρών, απο¬
τελεί καθαρώς ιδιωτικήν πρωτο-
βοιιλίαν, ουδεμίαν έξά,ρτησιν έ'χοιι
σαν έκ τής υπό τοΰ ίιπουιργείον
Σ ι«ντονισμοί' άναλ.ηφθείσης εκ¬
στρατείας πρ'θβολής τίΤ>ν έλληνι-
κ<Τ>ν προϊόντιην, ουδέ *αί άνεφρρ-
θη .·ηοτέ ώς τοιαντη δι' οίοι>δήπο-
τε έγγράφου τοα·, ώς τούτο ίσχυρί
ϊονται οί φορεϊς τής ώς αν<ο .-ΐοοσ .ταθείας. Τό ΰπΜΐ'ργεΙον Σι«ντονι σμοΰ κατα,λήγει ή σχετική άνακοί νΐοσις, έπιφνλάσσει πάντοτε τό δι καί(,>μα τοΰ έλέγχου των
θέσειον χρησιμοποιήσ;Γ(ι>ς υπό οίου
δήποτε τ«ν Ανηκόντων είς αψΰτό
σΐ'νθημάτιον τής ώς άνιο έπικρα-
τείας τοα*.
ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΑΙΚΥΡΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΤΩΝ
ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΔΙΑ ΑΔΕΙΑΝ Β1ΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
Παραλλήλως πρό; την θε<τπι- σθϊίσαν διά τοΰ άναγκ<υιτικοΐ> νό
μου 207)1367 διοικητικόν ποινήν
τοΰ προσπ'.μοΐ', ΐξακολουθεΐ νά ί-
σχΐιη καϊ ή προ<5λεπομ«νη ίοΐό τοϋ νάμου ΔΚΣΤ')1912 ποινυκή κιύ- ριοσις διά τού; παραβάτας των διατάξεων, αί οποίαι, άφαοοΰν είς την αδειαν την άπαιτοιιμένην πρός ίθρικτιν, έπέκτασι·ν κ.λ.π. βιομηιχα νϊας ή <5ιοτεχνίας. Αύτά «γνωμάτευσίν ό Αντ·ειοαγ ^ελεϋς τοϋ Ά,ρείου Πάγου κ. ^.'. Ταυσας, άπαντώΛ· ΐίς σχετικόν έ- ρώτημα τον ίοΐουργείου Δτιαοσίας Τάξεως. Είς ην γνοιμάτευσιν άναφέρε- ται ίΎ πρώτοις, ότι διά τοΰ νάμου ΛΚΣΤ')1912 έθεσπισβη αδεία τής διοικήσε<ος διά την Ιδρυσιν ίς
4479 καί 4481 τοΰ 196Γ), διά των
όποίιον ρθεσπίσθη μέν ή διοικητι-
κή π<Η·ντ) έπτφυλαχθείσης ΰικο; πά σης ί<τχτ·οι·σης εως τότιε ποινικής κυρώσειος. Καί ή γνωμοδότησις καταλήγει ώς εξής: «Διά τής παο. 8 τοΰ δΐςθρον 1 τού Α. Ν. 207)Κ7 «πϊοί έγκατα- οτάσε(ι>ς καί λειτοιιργίας μηχ
νιών, διοτε,ν'ων, πάσης φϋ<τεο>ς
μ ηχα νο λ.ογι κων έ τκατχΜττάβιε (όν
καί άποθηκών κ.λ·π.», ώρίίτθη ότι
ρί.ς τοΰς κατά παράβασιν των δια-
τάξείινν τοΰ νόμον τούτον προβαί
νοντας είς εγκατάστασιν, έπέ-/'.τα-
σιν ή διαρρι'ΐθμισιν διομηχανίας,
(Ιιοτεχνίας καί έν γένει πάσης μη-
χανολογικής έγκίΐτηκττάσεοις ώς
χη'ι είς έ'νηρξιν τής λειτοι»ργίας
αυτών επιβάλλρται δι' άποφάσείος
τής άοκοδίας: υπηρεσίας τού ίιποτιρ
γείου Βιαμηχανίας πτι(μον μ,έ.
χρι δραχμων 200.000 ή ή έν όλω
ί| έν μέρει ,τροσορινή ή άριστική
διακοπή τή; λειτονιργια;. Διά τής
διατάξεως ταύτης, ήτις π.ρ©βλέίΐ)ει
διοικητικήν ποινήν, δέν νομίζω ό¬
τι καιτηργήθη σιιοπηρω; ή ποιινική
διάταξι; τού άβθιςου 6 τοΰ ν.
ΔΚΣΤ'. Διότι κατ' αρχήν δέν εί¬
ναι άσνιμβίβαστοι διοικητική καί
παινική κύρκοσις διά την αύτην
πράξιν. Δέν σννάγ;ε·ται δέ έξ αυ¬
τής καΐ έκ τού σύνολον τοΰ ά.ν.
207)07 κατάργησις, ουδέ προκΰ-
ίΐτει τοιαύτη έκ τού ότι έ-ν τή νεο>-
τέρα διατάξει τοϋ Α.Ν. 207)67
δέν επανελήφθη ή ΐίς τοαις νόμονς
4475)65 καί 4481)65 ως είρηται
έπιφύλαξις. Τέλος, δέν εγένετο
κατάργησις διά τή; παρ. 3 τοΰ δρ
6.ροι» δ τοϋ Α. Ν. 207)67. καθ*
ην πόισα γενική ή είδική διάταξις
άντικείμε-νη εί; τάς διατάξος τοΰ
παρόντος καταργείται, άφού ή ποι
νίκη διάταξις τοΰ ν. ΔΚΣΤ' δέν
άντίκειιται είς τάς διατάξει; τού
νομοθετήματος τούτοΐ'».
ΟΙ ΕΜ1ΙΟΡΟΙ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΖΙΠΌΤΝ ΠΑΡΑΤΑΣΙΝ
ΔΙΑ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ
Ό 'Εμπαρικός Σύλλογος Πει-
ραιώ; διά τηλεγραφήματός τον
πρός τό υπουργείον Οίκονομικών,
ρίου, παράτασιν τής ληγούσης
ζητεί την μεχιοι τέ.λονς
την ΙΟην τοΰ ίδίου μηνός
σμίας, διά την καταβολήν των
τελώ-ν χαρτοσήμον τού 4ον τρι-
μήνοιΐ τού ετονς 1970.
Είς τό τηλεγράςρη,μα τονίζεται,
»τι ή ζητοτιμένη παράτασις «δι-
καιαλογεϊται τόσον έκ τοΰ γεγονό
τος τής στενότητος μετρητων, λό
γω τής καταβολή; πρό μηνός πε-
θίπου, των δώρον καί των λοιπ<ϋν έξόδ(ι>ν τού νέον κτοι>; καί τής
έξ απόψεως οτναλλαγών νεκρά;
περίοδον τού μηνός Ίανονα^ίον,
όσον κχιϊ τή; κατ,τιτίολής τήτ 10
ην Φεβ£<Ί>αοίου δόσεω; τοΰ φόρον
ίίσοδήματο;».
ΑΠΟΨΕΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΣ
ΧΗΜΙΚΩΝ ΤΟΥ Ν.Δ. ΠΕΡΙ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝΚ.Λ.Π.
Τά απασχαλοΰντα την βιομηχα Άναμόρ<ι.>θ)σις τοΰ νάμου 2190
νιαν θέματα εξητάσθησαν κατά
την πρόσφατον συνεδρίασιν τοΰ
Λ. —. τού Σννδέαμβΐ' 'Ελλήνοιν
Τά θέμ(ΐτα ταΐτα ε
χούν ώ; έξη;.
'Υποχ·ρεωτικ.αί προσλήψει; χη¬
μικήν εί; Βιαμηχ.·ανί<χ;: Ό ΣΕΒ αντιταχθή κατά τού νάμου, ό ο¬ ποίος δημιουργή καθεστώς αναγ¬ καστικήν προσλήψεων έπιιΰαρυνου σών ίδίίο; τά; αικράς έπιχειοή- Εΐ;· - - - ι Νομοσχέδιον περ* το>ν επαγγελ
ματικών σωματείιον: Διετυπώθη¬
σαν αί επιβαλλομένας ρυθ.μ!οε*ς
είς την σχετικήν νομοθεσίαν ί>στε
ν ά προσαρ.μοστή είς τάς ανάγκας
τής οΐκοναμική; άνοΛτύξεο);.
'Επικειμένη τροποποίησις τον
νόιιβυ 4171)61. Αί πε,βϊ ένισχνσε-
ίο; των παραγιογικών έπενδνσεων
σχετικαί διατάξει ς δέον νά άποσα
φηνισθοΰν κα'ι νά ένοποιηθοϋν ύ-
π ότό πνεΰμα πειραιτέρο) προστασί
α; τής έγχωρίον π
περί άνιυννμων έταιριών: Αυτή
δέον νά πραγματοποιηθή υπό το
φός τοϋ ίσχύι.,ντος είς τήν ΕΟΚ
νομοθετικόν καθεστώτος, έν όψει
τή; προσεχοϋ; έναρμονίσεως τής
περί έται.οιών έλλ.ηνική; νομοθεσι
άς.
Δημοτικά τέλη επί των διαφημΐ
σεων: Έξετέθησαν τά διαβήματα
τού ΣΕΒ επί τό ν έπιβαλ.λομένων
οηιμοτικων α;«|5θλ.ογιόν επί των 6ι
οιιηχανικων διαφημίσεανν, καί αι
ϋποδειχθεϊσαι ρνθμίσεις καιτά τρό¬
πον Λστε τά άποφενχθοΰν περαι¬
τέρω έ.τιΓεαρύνσεις.
Έργατικο'ι οίκισιμοί εί; διομη
χανικά; ζώνα;: Οί έν λόγω έργα
τικοί οίκκτμοί πρέπει νά όργανω-
θοΰν κατά τρόπον πον νά τοινς έ-
ξομοιώνιει πρός τά; πόλει; άπό
τή; Απόψεως ενκαιριόν μορφώσε-
(ο;, παροχή; άνέσεων, ψνχαγωγί-
α; καί σύνοδον ενκολιόν δυνα-
μένων νά άποτελ.έσονν
πρό; εγκατάστασιν.
ΕΛΠΙΑΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΟΚΙΑΙ
Αποφάσει; ώ; πρό; τινν,πε-
ραιτ οω, διεύςννσιν τής Εύρο.-
παϊκη; Οίκονοωκή; Κοινότητος,
σναι -νεται ότι θα ληφθούν κα¬
τά τάς σννΐχιζομένας εί; Βρν-
ξέλλας διασκεψεις. Αρχικώς, συν
ήλθεν τύ ϊνμβο^.,ον 'Τπουηγόν
τόν "Εξ τής Κοινότητος καί ε¬
πηκολούθησε σύσκεψης δ.απραγαίΐ
τεύσεως μετά τής Βρεταννίας.
Οί αντιπρόσωπον, μολονότι ί;-
χουν συμφο>νήσει επί ενός σχ?δ,
όν ημερησίας διατάξεως διά τήν
διάσκεψιν Βρεταννίας καί ΕΌΚ,
έν τούτοις μέγα μίρος τής οί-
ξητήσεως θά εξαρτηθή άπό τά ά
ποτελέσματα τής διαβκήΐ'ειος τόν
υπουργόν τής Κοινότητος. Ή
Βρεταννία έλ-ιίζει ϋτι οί "Εξ δεν
θά καταλ.ήιξουν είς μίαν άκομπτον
στάσιν, άλλά
έξετάσουν μέ
3 ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΝ
ΤΩΝ ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ ΚΑΙΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
Την παραγραφήν των άξ«ίκτε-
ο>ν των διίμιον καί Κοινότητος·,
την επιστροφήν άχρεχοστήιΓως κα-
ταβληθέντοιν τγόριον καί την έπι-
λογήν των άποδεικτικών μέσων υ¬
πό τοΰ Φορολογικόν Δικαοΐηιριου
εχουν ώς άντι.κείιμενα τρείς χθε¬
σιναί απυφάσεις τού β' Τμήματος
τοΰ Συμβουλιον τής Έαικρατειας
σύμφωνοι καί αί τρείς πρός την
παγίαν αυτού νοιμολογίαν.
Ή πρώτη, ή {«π' άοιθμόν 233)
1971, έρμηνενει διάταξιν τού &ί-
θροι,· 76 τοϋ Β. Δ. 24—9)20.10.
1958 «πιερί κιοδικοποιήισβω; είς ε¬
νιαίον κείμενον νόμοχ> των ίσχυου
σών διατάξεων περί των προσό-
δων των δήμο>ν καϊ κοινοτήίτο>ν».
Δι' αυτής όρίζεται, ότι «ό χρόνο;
παραγραφή; των αξιώσεις των
δί'ιμων καί κοινοτήτων είναι εΐκο-
σι έτών» καί «κατ' εξαίρεσιν, των
έκ ς>όρων έν
τελων καί δικαιιοιμάτων έπιτά έ-
ιών».
Ώς εδέχθη τό δικαστήιρίον, ή
διάταξης αυτή, κατά την αληθή
της έννοιαν, ρυθμίζει ΰχι μόνον
τά αφορώντα είς την παραγραφήν
των έκ βε!βακ»θέντω·ν φόρων, τε
λών καί δικαιωμάτων άξιώσεο^ν
των δήμων καί κοινοτήιτοχν,
καί, τά τής παραγραφής τοΰ δι-
κακι)ματος αυτών νά προ6«ίνονν
είς δεβαίωσιν των φορων, τελών
κ.λ.π., διά της έγγραφής είς τοΐ»ς
οίκείοχις δηιμοτικοϋς καταιλόγονς·
Έξ αύτοΰ προκύπτει —συμπεραί-
ν>ει ή απόφασις— ότι καί τό δικαί
οκμα τουτο ΰπόκειται είς την όριζο
μένην έπταετή παραγραφήν άοχο
μένην άφ' ?ίς ό δήμος ή ή κοινό-
της ήδύνΜτο νά προβή είς την
ρτΐ&εΐσαν έγγραφήν,
Ή δευτέρα Απόφασις, ή ύπ' α¬
ριθμόν 234)1971, έρμηνεΰει την
διάταξιν τής παραγράφου 4 τού
8 τοΰ Ν. Δ. 4486)65 «πε-
ρ·ί τροποπιθΐήισεο>ς καί
σεως φορολ.ογικών νλύ. Λλλο>ν τι¬
νών διατάξεον». Διά τής διαιτάΕε
ως αυτής διιενκρινίζεται ότι ή α¬
ληθής εννοια των διατάξεων των
άρθρων 1 καί 73 τού Κώιδικος Φο
ρο,λογική; Δ<·κονομίας είναι, 5τι είς την δικαιοδοσίαν των τακτικών ς ορολογικών δικαστήριον {οΐάγον ται καί αί διαφοραί αί άναψνόμε- ναι μεταξύ φοραλογούσης άρχής καί (ρορολ.ογοιιμένου, πλήν άλλον, καί διά την επιστροφήν φάροιν κ. λ.π. Έπίσης, ότι αί διατάξεις τής παραγράφ-ον ταντη; δέν Ιχονν έ·- φαρμογήν επί των περιπτώσεων, κατά τά; όποία; νπάρχει δεδικα- «μένον επί τή; οΰσ^ας. 'ίΐ διάταξις αύτη —παρατηρεϊ ή άπόφίΐσις— δέν εχει την έννοι¬ αν, ότι τά ψορολογικά δικαστήρια καθίστανται όνναρ,μόδια νά διατά ξονν την επιστροφήν άχρΐοκττή- τό Φορολογικόν Δικαστήριον άπό κείται κατ' αρχήν νά καθορίση τά άποδεκτικά μέσα, διά των οποίων θά διεξαχθή ή απόδειξις. Έπισης ότι δύναται το φορολογικόν ιοΰ- το ΛικαστΓίριον νά διατάξη την δι ενέργειαν έπανελεγχου, μη ί-πο- χρεοΐΊμινον όπως, άντί τοότου, δια , την δέουσαν προσοχτνν τάς βςεταν νίκας προτάοΐΐ;. Κατά την Βρε- ταννικήν ά.τον)«ν, είναι δυνατήν νά ΐξειι^εθή λύσις, ή οποία θά παρίίχεν εί; την ΒρεταννΙαν την πενταετή μεταβατικήν περίοδον, την οποίαν είχον καί οί "Εξ, κα- θώ; καί την αυτήν πρόσθετον περίοδον τριών έτόν, κατά την οποίαν ή εΐσχτορά τοΰ Ηνωμένον Βασιλίίοΐυ θά έτηρεΐτο έντός στ·μ. πεφιονημενιον όρίιον. Ή πρόσθε¬ τος έπι.ττωσις επί τού βρεταννι- κοΰ ίσοζνγίον πληρίοιμων μιάς με ταλ^.αγής άπ-ά το σί'στΓ/μα κοινο- πολιτειακων προτιμηστοιν είς ΐό τής ΕΟΚ, καθώ; και ό ί'·ψηλότε- ρος λ.ογαριαισμός δι' ε'ισαγόμενα τρόφιμα, ήτογραιΐιμίζονν την α¬ νάγκην όαος αί πλ.ηρωμαί προϋπ< λ.ογι-σμοϋ της αύξηθοΰν, βιιθμιαί- ος, οΰτιος ώστε ή Βρεταννία νά μή χάση τά έκ τής σνμμετοχής τάζη τήν διενέργειαν πραγματο- Γΐς τήν ΕΟΚ άπορρέοντα εύεργε τ(ο; κατα6λνηθέντο)ν κ.λ,π., οσάκις εχει καθ" οιονδήποτε τ.οό- .τον κριθή τελεσιδίκίος «επί προσ- φνγής κατά τή; οΐκιεία; καταιλαγι- στικής πράξεως» τό ζήτημα άν κατ' αρχήν ωφείλετο ή ΰχι ό κα- ταλογισθείς καϊ καταοληθίίς φό- ρος. Ή εννοια —προστίθε.τατ— τής διατάξεως είν<χ.ι, ότι τά φορο λογικά δικαστήρια, έπιλαμιβανομί- νιι προσφυγής πε.ρί έπιστροορή.ς ά χρεοχΓτήΊτω; καταβληθέντιον ορό- ριον κ.λ.ι., δεσμ^νονται έκ τού τυ χον ίκρισταμενου επί τού άνωτέρτο ζητήματσς δεδικασμενου, μή δυνά μενά νά κάνουν άλλως επί τοΰ ξητήματο; αυτόν. Εί; την τρίτην άπόφασιν, την 235)71, οΐναφέρεται ότι ώς προ- κνπτει έκ των διατάξεων τοϋ Κώ- δικος Φορολ.ογικής Δικονομ,ΐας, είς ΣΠ. ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ Ε. Π. Ρ. ΔΓΡΜΑΤΑ - ΟΔ. ΜΙΑΟΥΛΗ 17 ΑΘΗΝΑΙ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΙ ΤΗΣ 31)12)70 ν ·.'.-"■ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Ιΐελοΐια 1 5?ί). 018,00 Δρχ. 1 579 Κεφάλπιον ' ' Τακτικόν άποθειιατικόν 'Εκτοκΐον άποϋεματικόν ΓρΓ/μμιίτιο πληρωτεα ■ Ιρομηθενταί ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 750X0 ).— 13;» 739,90 47.470 - (ΪΟυ.ΟΟο. - 41 858,7.) 937.209,90 641.838,70 γν<.ι>μο<τύνης άν ήθελ»ε ζητηβή ν.τό τινος των οιαδίκων. Έπομρνιος— ουνεπέρανεν ή απόφασις— είναι απορριπτεο; ώ; άβάσι.μος αν'αιρέσεως, διά τού οποίον .αρυ- Οάλλεται ότι κατά .ταιοαι6ασιν οι*- σκώδονς τύπον τής διαδικασιας καί των θεμιελιωδών δικονομικων ά διετάχθη διά προθικα- στικης <ίπο(ΐ'άσΐ<ι>;
καί. οχι πραγματογνωμοσΰνη,
εΐχε ζητήσει ό άΛ>αι.ρε<ΐίων. ΙΙΟΙΑ ΑΙ ΙΙΡΟ'Τ-ΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΙΛ ΤΗΝ ΧΟΡΗΓΗΣΙΝ · 'ΓΕΓΑ ϊ ΤΙΚΩΝ ΛΑΝΕ112Ν λι' (Ιποφάθΐως τού τιπονργου Εργασίαι; κ. II. Μανωλϋίτου/'.υυ, δημοσιευομένη·ς είς την «Εφημε¬ ρίδα της Κυ&ερνηκτεως», καθωρί¬ σθη ώ; προύπάθεσις παιοοχής "στε γαστικής σιινδρομής παρά τοΰ Όρ γανισμοΰ Έργατικης ϊνατοικίιας, ή αγμ-Λταιοίησις έν άσιφαλίΛίΐ. 1. 500 ημερών εργασίας τουίΛχιστυν ίχός των όριον τή; έιτικρατεια,, (Ιντί των 500 ά.-ΐαιτοιμρΛ·<ον μεχρι σι'ΐιμερον. ^ιά τή; αυτής άπυφαβιχο; *νε- κρίθη όπως τά παρα τοΰ ΟΕΚ χυ ρηγούμϊνα δάνεια αύτοστε^γάυε- ι>ς χρησΐ/μοποιοΰνται καί προ; α¬
γοράν έτοίμου η υπό κατασκεντιν
διαμε^ιίσματο; όρτζοντίον ίδιοκτη-
σίας ί'ι καί μονοκατονκίας παρ.' (ι-
πάντοη" τώ ν έργατονπαλλήλων
ν δήΐμων τού χράτονς, ανεξαρ¬
τήτως πληθνσϊμού.
;
τήιματα· Διά τόν λόγον αΐτόν ή
Βρεταννία προτείνει την βιιθμιαι
αν, κατά την πενταετίαν, δημιουρ¬
γίαν μιά; εϊσφο^θί; 13 — 15%
τού προυπολογισμόν τής ΕΟΚ. Κα
τά τά άκόλουθα τρία ετη ή είσ-
φορά θά ήτο δυνατόν νά παρα¬
μείνη είς τό αύτό επίπεδον, μέ
διακύμανσιν μέχρι 2% ετησίως.
Κατά την τρέχουσαν διάσκεψιν
άν<ιμένεται σνμφοινκι κια έ.ΐί τεσ- σάοο)ν άλΛοιν θΈματον. Πρώτον την αίτησιν τής Βρ*ταννιας όπως ή Κοινότη; εδέχθη, κατ αρχήν, περι.λη<τ-θή τό Χόνγκ Κόνγκ εί; τι'ιν πς>οσ<ροράν τής Κοινής Άγο- ί>άς, σΓ·ιτ*>νΐ')ς πρός τι πΓ,όγο< αα γενικενμρνο>ν προτμήσρυη' τής
Διασκέψεως Έμπορί,ου καί Άνα-
πτύξεω; των Ήνοιμένων Εθνών.
Έπ' αυτού, {«.αάρχονν ωρισμέναι
έ-ξαιρέσεις, ίδίο; ύφασμ<1το>ν και
ρΐδών ϊαοΛήοεως. Δεύτερον, ή
ΕΣΩΤΕΡΙΚΩ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
τής
και
τή;
ή ή
Βρεταννία έλΛΚει ότι ή Κοινύτΐ);
θά σΐιμφονήση επί μιβς δΐ)λ.ώοε-
>ς πεοί σΐ"νάψειυς εμπορικόν σιιμ
αονιών, έ^' όσον χρειασθή, ά
τή; Ίνδίας, τού Πακιστάν,
Κεϋλ-άνη;, τή; Μαλ.ιικώι;
τής Σ ινκαπούρτ·,;, έν όν^ει
λ.ειτο.νιργίας τοϋ προά
Καπορίου καί ΆναοΐτνξΜυς τώ
Ην·ο)ΐμέν(ι)ν Εθνών. Τρίτον, ή Κοι
ι-ότης σι·νεφ<ι')νησεν, κατ' άοχην, όπιος έ-πεκτα&η είς την Μποτσονά να, τύ Λεσότο καί την Σοναζιλάν δην ή δχ»νατότης έιπίλογής μεταξϋ ς Λεριορισμένης μορ- ςής, είδικού τι'π* ή έμ.τορικής σιιμφιονίας. Τέταρτον, έλπί^εται ό τι ή Βρεταννία καί ή Γαιλ.λία θά δννηιθοΰν νά ΐπιτύχοι·ν, άπω κοι- νοΰ, ιμίοιν μορφήν συνεργασία; Ο.ά τά; Ν έ α; 'Εβρίδα;, αί οποίαι ά- ποτελούν Άγγλο - Γαλ.λ.ικήν έ- ξηρτηιμένην περιοχήν. Ή συζήτησις εί; τόν σμον 'Ευ.ήνων Βιομττχάνιον. — Κατά την συνεδρίασιν τοΰ Δ._. τού Σννόίσμοΐ' 'Κ/Ληνον Βιομη- δια<Γ·ορα θε χανον, σιν ματα, τά όποϊα κλ.άδον. σπασχολοΰν τόν άδον Ίόιαιτέρο;, εξητάσθη τύ θέμα ώ τή ή; μμη; τή; Νοαοθεσία; .τε«ί Άνίονί+ιων Έταιοειόν καί ί) έναημύνισ:; αΰ τής π,ρό; την τοιαύτην τή; ΕΌΚ, διά τής τροποποιήσεο>ς τοΰ Ν.
4171)61. Στάχος τής άναμοοφώ
σειης δέον νά αποτελέση ή με ω
σις τοΰ όρίυυ τονν 5.000.000 δρα
χμών τού κατατιθεμένον λ^
ΑΕ
δι' άποκ'.ειστικήν χρήσιν των 6η
μοοίον νπηιρεΛΐών.
Μέχρι 31·ό.1971 αί δΓ,λ.ιοσει< δι' άψορολ.ογήτονς κρατήσει; τού ΑΝ 147;ΰ". — Δ·' ύπονργΒίον Οίχονοιΐα>.ών,
η 31 Μαρτίου 1971, ώ; τελευταία
προθεαμία διά την υποβολήν σνι*
π?.ηρο>ματικόν δ
γνας
Λνευ
βμου, δι' άτρορολογήτους
σει; Οάσε*. τού ΑΝ 147)67, έκ των
κερδών χρήσε,ω; 19«7. Ένώ αί έ
πενδύσϊΐ; των, δαοει τοΰ ΑΝ
14 7)1)7, επραγματοποιήθησαν κα-
όν ονστάσεως
ς Α.Ε.
ονστάσεως
Έπίσης, συνεζητήθησαν τό ί<- πό έκδοσιν Νομοσχέδιον .-νερί _*- ποχρεο^τικής προσλήψεως ^ ΝΑ ΕΞΑΧΘΗ ΣΙΤΟΣ ΛΧΤΙ ΚΡΙΘΗΣ ΖΗΤΟΥΝ' ΟΙ ΣΙΤΕΜΠΟΡΟΙ "Εμ.τοροι σίτοα' τή; Μακεδονί άς, διά τηλνεγρακρήΐίατό; το>ν, ζή
τ<Λ>Λ' νά ματακοθή ό προκηρυχθείς
διαγίονιομός διά τήν εκποίησιν
πρό; έξαγο>γήν 20.000 τόννον κ<>ι
θή; έικ. των κρατικόν άποθεμα-
τ«Λ·. Άντ" αυτής ποοτείνονν νά
πρό; τό παρόν, έζαγιογή σίτον
έπιτρα,τή ή Ίσόποσο; τουλάχιστον
έ·κ των άποθεματιιιν έμπορον καί
παραγωγόν, ώς εγένετο καΐ κα¬
τά τό παρελθόν, η δέ Λνωτέριο
ποσότιι; κριθής νά παρααείνη διά
τάς ΛνάγΛας τής κτηνοτροφίας άν
τί τού σίτου. Οί έν λόγω σιτέμ
ποροι ζητούν τήν άν<ι)τέρο εξα¬ γωγήν σαου, άφ' ενός μέν διά τι τά πλεονάσιματά τιον δέν δύ νανται νά τά διαθέσουν είς τήν έγ^όριον κατανάλ.ωσιιν, δεύομενου δτι οί κνλινδρό,μυλοι έ-/άλιψαν τάςΑνάγκας τιον λόγο τής με- γάλης .ταραγωγή;, όιφ' έτέβου δέ διότι οί κτηνοτρόφοι πραμηθεύον- ται σίτον έκ τής κρατικάς .τιηεμ Γ>άσεο>ς μέ την τι.μήν τόν 2,10
δοαχιιών κατά κλ.όν.
χ^
Οιομηχανιών, τό ΒΔ 427
ωργικονν (χοαηχανιόν, τά θέιμ*-ι
τή; 6ιομηχανική; ίδιοκτησίας καί
των διπλωιμάτιον εύρεσιτεχνίας, οί
έργατικοί οίκισμο'ι κ)-τ.
Ό δΗκτη; κατανα/.'οτοϋ κατά
τύ παρελ.θόν ετος. ■— "Γλο τή; Έ
θνικής Στπτιστικής 'ΤπτΛε·σ<ας τή; Ελλάδος, ανεκοινώθη ότι ή εξέλιξις τού γενικού δείκτου τι- ιιιόν καταναλ.ωτοΰ των άστικων πε.ριοχών έμτρανίζει, κατα τόν μή να Δεκρμβοιυν, έν αυγκρισει πς
δείν.της τιμών καταναλ.οιτοΰ 1970,
έν σχέσει όρος τόν τού 1969, έμ
ο,ανίζει ανξησιν 3.2% πεΐίποι·, Ι
ιά τό 1968, ότε καί
ι, δημιονργ'α άψονο' ογήτων έκ-
πτώσεων.
Ίκανοποιητικαί ιιί εξαγωγαί
5ΐρμπ.τίνων είδων. — Κατά άνα-
οινώσεις τοΰ πρόεδρον τού Όο
γανισμοΰ «Έλλ.ηνικύ ΙΙαΛθύτσι
αί Δέιρμα», αί έξαγογαί προϊόν.
ναντι ανξήβει»; 2,3% κατα τό
1969 π,ρός τό 196«.
Ή Α.ταλλναγή έκ τού ΚΦΕ ίϊ-
δόν άγοραϊ,ομέν<ον υπό τοΰ Δη- μοο[01ι. — Τό υπουργείον Οίκο¬ ν οιιικών διά τής νιπ' άρ. Γ. 3299 )(ιΓ>1 έγκυ/.λ-ίου τον, εδέχθη δτι ή
προ6λ*πομεΛ·η έκ τής σχετικής νο
μοθεσία; άπαλ-λαγή έκ τοΰ ςρότ
κνκλου εργασιών, θά π«ρέχεται
κα'ι εί; τά; έγχιορίονς 6;ομηχονί
α; καί βιοτεχννας διά τά πρός τό
Λπιύσιον πίολ.ονμενα ειδή, άνεξαρ
τήτ(ος, άν ί| δαπάνη αυτών 6αρύ
νη τόν προν.τολ.ογισΐίόν έπενδύσε-
ον, Γφ' δσοΛ· ταυτα .ι.;οο>ρίΧονται
Έπιτακτική άνάγκη άνευρέσεως νέων πηγών.
ΦΡΕΝΗΡΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ
ΑΠΠΒΕΜΑΤ9Ν ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ
Στρατιαί έρευνητών είς τά; πέντε -^κείροο
άναζητοΰν νέας πηγάς τοϋ «μ,αύρου χρυσοθ
ΟΤΑΣΙΓΚΤΩΧ, φ
ος. ■— Όλόκλ.ηρος στρατιά έρευ
ΙΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΝ ΕΝΤΤΠΟΝ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΘΕΣΜΟΝ
ΠΙΣΤΕΩΣ
ΚΛΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ
Ή Έθνική Τραπέζα τής Έλ-
λ.άδο; έξέδωσε ειδικόν ένημερο)-
τικόν ενττυπον, εί; τό οποίον ά-
ναλ.ΰεται λχπτομε<χό; ό θεσμός τής Καταναλ.ωτική; Πίστεω;. Εί; αΰτό κα,θοιρίξεται σαφό; ή μορ- διαθέτει ηδη 4Β4.0Ο0 έκατο,μμ,ύ- ρια βα'ρέλια υπό μ,οςφήν άαοθε- νητών άνίΐπτϋσσοΐ'ν έ.ξαιςετικήν δραστη,ριότητα είς ϋλ.ας τάς ήπεί ρου; διά την ανεύρεσιν νεον άπο Οεμάτιον πετρέλαιον. Διά νά ίν.ανο .-τοΐΓ}θοΰν αί συνεχώς αΰξανό'μενα» Ανάγκαι είς π-ετρέλαια, γίνονται νυχθημερόν γειοτρήστι; άπό τή; Άροί,τικής μ·έχρι τή; Άφρικής καί άπό τής Άσίας μέχρι τής Λα τινικής Άμερικ,ής. Οί ειδικόν ν- παλογίζοΐΎ ότι, ποσόν τής τάξε¬ ως το-υλάχιστον τόν 10.000 έκα τομιμνράον θά άπαιτηθή δι" έκα¬ στον έ'τος τής δε·καετία; 1970 — 79 διά τάς είς παγκόσμιον κλί- μακα έ.ρ«ννητι.κάς εργασίας. Ή άμερικανική επιθεώρησις «Άμερικανικοΐ Είδήκτεις καί Παγ κόσμιος Έπιιθεώ 15. —
62.160. —
,Π3 173,70
1 096.938,86
Μικτά Κέρδη έξ έκμετ«λ)σεως
έμπορεΐ'μάτων
Ό Διαχειριστάς
ΡΟΣ Γ. ΑΛΕΗΟΠΟΥΛβΣ
Δρχ. 1.430.112,56
Έν Αθήναις τη 31η Δεκεμβριού 1970
ΒΑΣΙΛ ^
των δανείον Κατανα?νο)τικής
Πίστεως, ποΐοι δύνανται νά λά-
τοιοΰτα δάνεια, αί προϋπο-
θέοεις λήι|<εως, οί όροι έξ' >ς, αί διάφοραι έπιι(>α.ρύνσεις, ή
Ακολ.ουθητέα διαδικασία κοί διάφο
ραι άλλαι λεπτομέρειαι αφορώσαι
τόν νεον αυτόν θεσμόν.
Ώς γνωστόν, ό θεσμός τής Ά
αέσου Καταναλωτική; Πίστεω; έ
τήν Έλ-λάδα Από τήν Εθνικήν
φηρμόσθη διά πρώτην φοράν είς
διον, ήτο1 άπό 15^ς Όκτωβρίου
Τράπεζαν. Εί; τό ποώτον στά-
μέχιρι 31ης Δεκέμβριον 1970, έ-
φηρμόσθη δοκι,μαστ>κός εί; ωρι¬
σμένα καταστήιματα, τή; Τραπέ-
ζη;, μετά δέ τήν στρειοθεϊσαν
τού ήρχισίν άπό 1.1.71
κανονικώς έφαρμοζόιμενο; δι' ό-
λ.αιν των κο,ταστηιμόντονν τοΰ Ίδρύ
ματο;. Πρό; τόν σκοπόν αυτόν,
καθ1 δλ.ην τήν διάρκειαν τού 1970,
έξεπαι&εϋθη εί; είδΐκά σεμινάρια
μ.εγάλο; άριθμός ύΛαλλήλίθν τής
'Κθνι-κή; Τραπέζης, έκ των ύ-
ποκαταστημάτιον όΓ'.οκλ.ήρου τής
Ελλάδος.
Ο ■---------------
Η ΕΞΑΓΩΓΗ ΔΕΡΜΑΤΩΧ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΤΛΓΑΡΙΑΝ
Τό υπουργείον 'Εμ,τοιοίου ενέ¬
κρινεν όπως ή Τραπέζα τής Έλ
λ,άδο; χορηγή αδείας έξαγίογής
δε-ρμάτων άκατεργάστοιν διά Βουλ.
γαρίαν, μέχρι συμπληρώβεως ά-
ξίας 250.000 δολλαρίων, ανευ
τή; τηρησεω; τού τεθέντος όρον
*έκάστη αδεία θά χορηγήΥται υ¬
πό την πβοϋπύβεσιν ότι τουλάχι¬
στον τό 20% τνί; άΕία; αυτή; θά
άφορά τήν εξαγωγήν αίγοδερμά-
τιυν καί έριφοόερμάτιον».
Κατόπιν το<ιτου, ή Τραπέζα τή; Έλ,λ.άδος δέον όπιο; απαλ¬ λάξη τοΰς ένήιαψεοομένον·; έξα- τόν διά τήν εξαγωγήν αίγοδερ γωγεί; έκ τή; ϋποχρεώσεω; αΐ»- ____μάτων καί έριφοδερπάτιον έκ τόν Δρχ. 1.430,112 56 ΧΟΟΤΐγτΐθεισών υπέρ αυτών άδειόν '' έξαγωγής προ6ατο|&ε,ρμάτ(ον καί Αρνοδερμάτιον, ΐπιστρέψη δέ είς τούτοτ'; τάς κα,τ^τεβείσας ύ,τΐυθύ νονς δηλώβεις. μάτων, έντός τοΰ έ&άφοα'ς διά νά άνταποκ.ριθή είς την αΰξονσαν κα- τανάλ**σιν, ή όποία ενρίσκεται τώ είς τύ επίπεδον των 12.400 έ- κατομμυράον <>αριελάον ετησίος.
'Τπολογίζεται ιίτι μοναι αί Ήνιο
μέναι ΙΙολ.ιτείαι καταναλίσκοτ'ν έ
τη-σίως 5.000 έκατομι'χΰρια 6α'>έ-
λ.ια. "Ενα βαρέλι πετρέλαιον άν¬
τ ιστοιχ εί .τιρός ποσότητα 42 γαλ
λονίων ή 159 λιτςών.
'Ωρισμένοι έ,μπειρογνώιμονες πι
έντυπιιιΚϊιακήν άνάνΤΠ»ςιν. Οί είδι-
κοί δηλούν ότι ή παραγάγη τής
Νιγηρία; 6ά ήτο δι>νατόν νά ο,θά
ση την Λα.ςαγιογήν τής Λιΰΰη;,
ή όποία άνέ^χεται ής 3Γ>·000 έ-
>Λτο.μ,ιιύρ.α βαρέλ.ια.
Εί; την ΆΛΐίαν, ή 'Ινδονησία
αποτελ.εϊ τύ κύριον σημείον των
ίρρννων. Ή παραγοϊγή .-ΓετοελαΙου
τής Ίνδονηισίας φθάνει ηδη τύ 1.
000.000 οαιρελίιον ι>μερησί(ος. Οί
επί τόπον είδικο.1 σ;οονοΰν ότι θά
ϋπί'ιρξουν πιθανόν πρόο'&ετοι πη¬
γαι αί οποίαι θά διΙ(ιαι;η·ν την ολ>-
νατότητα «.ΰξήσίω; τή; παραγο)-
γή; ή όποία θά σ·Γ,μ6άλλ»ΐ| εί; την
ίκανοποίηισιν των ανξανομέννον ά-
ναγκων τή; ΊαιτωΛΪας. Τοιάντα
ξέναι εταιρείαι εχίΐυν {ιπογράψει
σιιαβόλαια σιΐιι.μετοχή; είς την έκ
μετάλ-λενσιν των έντ<κϊί(ον πηγών μρτά τή; Έταιρείας Πτρταμίνι, ή ό.το!α άποτελ.€ϊ κιυ^ερνητικόν όρ γί«.νισΐμύν τή; Ίνδονησίας. Αί είς την Αυστραλιαν σχετι καί εΌενναι βπεδείχθησαν άποτε- λ-εΛματικα,ί. Αί πεηιοχαί τής Μού νη Μπάρρον "Αϊλ.α·τ ν.α[ των Μπά; Στρέητ Φήλντ; θά κηλύ- πτουν τά 70 τοίς εκατόν πΓ,ρίπ'ΐν των άναγκων τής χώρας μέ·χρι τοΰ 1980. Ή έξερενντ,σι; καί αί γ®ωτρή"ΐς εχοι»ν άναπτυχθή δ- λ.ο>; ίδιαιχέρςος (ίς τά; .-ΐεριοχάς
τού Λεκανοπιεδίου τού
καί τοΰ Μπάς Στρέητ.
πεοικλρίοι·ν 1.800.000 έκατομαν
Φΐα βαρέλια πετρελα,'ον, ποσότης
ή όποία είναι έξοιπλασία περίπον
τον ύπολ.ογισΌέντον άπ-'3Γμάτω·ν
τής Μέσηις Άνατολής. Τό
λ.ύν κόστος είναι τό κύριον έμ-
πόδιον εί; την εκμετάλλευσιν των
τεραστίιον αυτών άποθε'μ.άτον. Οί
ΐ'μπειρογνωμονε;
πιστενονν, εν
τοίτοις, ϋτι αί πρόοδοι τής τε-
χνολογία; θά έπιτρέι|Όυν τελίκΛς
την έν<,μετάλλνενσιν τή; π?.οασίας ούτής πη·γή; γωνκΗΐμου σιηθήκας <η»ν«α ΑΤΞΑΝΕΤΑΙ Η ϋΞΑΡΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΑΠΟ ΞΕΝΑΣ ΠΗΓΑΣ ΤΟΤΛΧΛ (Όκλ,αχόμα). — Ό δυτικό; κύσμος εχει βάσιμον;, λό γου; νά άνη<τνχή διά την κατά¬ στασιν τή; Μέσης Άνατο'.ής. Τά άποθΓΐμ:ατα τής περιοχής αύτη< κα), τή·; Β. Άφρική; εχοιιν κν ρίαρχον θέ<τιν εί; τό παγκόσμ.ιο" σίιστι,ιμα έφθ'διασιοϋ είς πετρέ λκιια. *Ά.τό τά γνοστά τα τού μή κΓ/ααονν.στικοΰ κόσμον τυη· τον κλ.άδοτ' δέριΐιατος, τό 1970, ΰπ«ιρΓ6ηβα<ν τό ποσόν των 165.00Ό.ΟΟΟ δρχ. Διά τό τοέ. χον έ'το; ■ΰπολογίζεται, δτι αύται Θά ανξηθοι·ν κατά λ5 — 40%. Ίδιωτέριος, ΰπεγρα+ιμίαθη ότι αί έξαγωγαί ύποδημάτίι/ν θό φθάσονν, τώ 1975, τά 50 έκατ. Αί άνακοινώσει; έγέΛτοντο, έν υνει τής διοργανονμέ-νης τήν 14 ην Μαρτίου, είς τό Ζάππειον Μέ γαρον, 12η; έκ&έσεοκ δέρ,ματος. 'Τγειονομικύς έ'λ^εγχος τών κτη ι'οτροφικΟΛ' νεκοινώθη — Ώς α¬ υπό τοΰ νπονργ.εκ>ν
Γε(·>ργίας, α.ταντα τά είσαγαμΐ-
Τ' -/ίτηνοτρο-φικά όΐλ.ενρα (κρ·εατά
'.ενρα, 1χθ·άλ.ενρα κλ_τ.), συνοδίυ
ομενα ν.τό ϊ.τιστ»ιο)ν πιστατοιητι-
χΛν καταλνλ.ηλότητος, υχρίσταν-
ται, κατά την είσαγωγι'τν των,
τλήν τού όργανολη-ττικοΰ μαχρο
σκοπικοΰ έλέγχου καί μικροΰιολ.ο
γικόν έργ«σττρια.κόν ίλ.εγχον, ά
αοσκοποθντα εί; την άναί,ήτπση·
παθογόν<·>ν μιχοοβίτον. Τουτο, έξ
άο;οί>μή; τοΰ γεγονότος, δτι διε¬
πιστώθη ή ύπαρξις {·δραί?γύοου
είς ΆιΓβ-ριχ,ανικά ίχθι·άλ^νπο6ολ.τ|ν έκβέ
σεος περί τή; σκοπιμότητος των
αίτονμένων δασαο'λΛγικών καί άλ
λονν διαρρνθμ^σεων επί των έριο-
Ώς γνοίθτόν, αί απόψεις των
κλάδων κί^οστοϋφκιντοιιργ.ίας διί-
βτανται επί τού θί ματος τής έ-
παρκιεΐα; των έγχωρίιον ίιρίοΛ'τιμά
των.
Σχέδιον τροποποιήσεως τή;
νομοθεσίας περί έμΛθοικώΛ· σημά
των. — Τό ύπονργεΐον Έμπορίου
ίπέ6αλε πρός τό ι—ο·ργεϊθΛ' Προ
εδρίας Κν6·ε·ρνήσ«ι>;, σχέδιον Νο¬
μοθετικόν Λιατάγιιατο; «περί άνη.
καταστάσεως τοΰ Λρβρον 6 τοΰ
Α. Ν. 1098)1939 ίπερί <τημΛτ<»ν ώ; ετροποποιήθη διά τού δ.<>θςκη)
3 τού Ν. 32Ο.Γ>) 1955», μ*τά είση-
έπίση; έχθέσεις τού νπουργϊίου
Σνντονιβμοΰ καί τοΰ Γεν. Λογτ-
οτηνίου τού Κράτον; πρός τόν
σκοπόν ύ
Η ΕΛΛΑΣ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟΝ
ΕΝΤΟΝΟΤ ΟΙΙνΟΝΟΜΙΚΗΣ
ΚΛΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ
«Ή Ελλάς, Από μία {ιπανάτηι
κτο; Αγροτική χιόοα, μ*τ>ετρά.τη
είς ?να έν προοδον καί οταιθίθότη-
τος, τό ύποϊον νπο6οηθεΐ την .τοό
οδόν τή; έλ,Ληνικτϊς οίχονοιμ^ας.
Είδικίότεοον, ή σταθερότης των
τιμ-ων μετέτρεψε την δραχμήν είς
Ρν έχ τών ,^. 3τί-οων νομιβμή.
Ρν έχ τών ,^ 3τί-οων
, πΛεον τοΰ 80% ενοίσκε- Τ(ον ^, κΑσμους" Τέλσ,,
την Β 'Μρικήν καί την Ται .τλτ;ρ<ΚΓΛ(?(α( οια τήν ται εί; τή ν Β. Μ, Ανατολήν», εδήλωσεν ό κ. Ααίρντ. «ΊδιαιτιίρΊος ή Δ. Κν>3<ό- πη βασίίεται έαί τών πετρελαάον τόν περιοχών αυτών κατά 8ϊ>·/ο
τόν είς .-κτηέλαιηι άναγκΛον τη;
στετΐ'ουν ότι υ.ταρχοΐ'ν εισετι πρός | Είς τήν Νότιον Άιιε,ρικήν, ή κα'ι κατά τό ί'ιμ:σν τόν είς ένέο-
έπισήμανσιν καί έκιμετάλΛετσ.ν ά
ποθέματα πετρελοίου τουλάχιστον
310-000 έ-κατθ'μιμυρίον βαρΐλάων.
Έξ αυτόν, τουλάχιστον τά 140.
00Ο έκατομμΐΊρια εύρί,οΤΛθνται ίντό
τόν πνθμίνα. τών θαλασσών.
Προσΐιάτυ);, ά-τιαδΊδεται μεγά-
λη προσοχή εί; τήν ανεύρεσιν ά
.τοθεμάτοιν πετοελΛ.!ου είς τά; άρ
1.
579.048.(ν
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1-430,112,5(!
ΒενεζοαέλΛΐ παράγει ήδη τά τέσ- | γειαν τοιούτιον. Ώς .τιρό; την Ία
σαεσεΛ·, ότι «αί
90% του'^ιστον εί; τήν Μ. Ά
νατολήν, διά τάς ανάγκας της
γ!; πετρέλ.αια καί κατά 00% διά
τά; εί; ένέςγειαν το.αΰτα;, ένώ
αί ΗΠΑ καλ.νπτουν Από τήν πε-
ριοχήν αυτήν 3% τοΰ εί; .τετιρ,ρ-
λ έδ
λ-αια
Έν
τοντοι;,
πηγήν είς τόν ΊσΓμρρινύν. 'Εαι
6μερικανικ;;ί, καναδι-
στ;;,
καί εί-ρωπαϊκαί έτα.ς·είαι πε-
ί εχουν έπενδϋσ?ι ,τοσι'νν
2ό έκοτοΊΐιμνρΙ,ΐυν δαλυλ-αριΐ'νν διά
την διάνοιξΐν 100 νέων έρεννη-
τικων πηγών είς την Κολ'μι'όίαν.
Ό Κόλπο; τοΰ Σάν Χόργχ.ρ γϊ;
την ΆργεΛ-τινήν θεο>ρεϊται μία
περιοχή πλοιι·σία είς Λπ.ο9ιέ ιατα
πετρε.λαίον, ώς σι·,ιιτ>αίνει έπιση;
καί μέ περιοχάς τής Βρ'ΐϊ,ιλίας,
της Ούρονγοτ.'άτ.; καί τού Πρροΰ.
Ή Μέση Άνατο'λ.ή
.ταντοτε ή κυρϊα -τηγή πετρελ^άου
κα'ι τα άαίβέιματα τή; περιοχή;
ϋπολογΧονται περίπου είς 317.000
ΰ δαρέλαα. 'Λιιετα καί τοΰ Ούαϊύίαινγκ-
κων Πολιτειών τού Κολ.οράντο,,
Τα ίν λόγο) κοιτάοιαατα Αστραλ.τού
χων σχιστολάθων ΰπολ,ογίζεται δτι
ΙΠΑ δέν είναι πλέον αντάον,εις
ί; πετρέλαια. "Ανεν νέων .-ιρεσ
αθεκϋν δι* αύξησιν τή; πα·?αγιο
γική; των ίκανότη-τος, ή ίξό,ητη
οί; τον Από τάς γϊ; τ.) ι'ςωτρ-οι-
κύν πηγάς πετρέλαιον, θά αυξη¬
θή κατά σοβαρόν βαθμόν. Άκό
ιη καί άν προστ?Οαΰν ?να
μιεταχείρισιν τού έ.τεΛ'δτΓΤΐκοΰ χ
σ·-αλαίοι ώ; καί τού Γίσοδήματ
των 'Ελ,λήνων τοϋ έξθ)τβρ«κου.
ΜΕΧΡΙ 15 ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΥ
Η ΤΙΙΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΟΝ
ΚΑ 11Ν Ο Κ ΑΛ-ΜΕ ΡΓΕΙΑ Σ
ΠαρετάΘ·η ραίχρι 15ης
τος αηνός ή ποοθεσμία
δηλώσε·ον κτ/πνσχαλ-λιεογεΐας.
Τούτο ΟΛ'εκοίνιοσε, διά σχετιχοί
'}λεγοα<τήμ.3ΐτός τού τοάς τού; έ φόρον; κατνοΰ, τό {«ο·υνττϊσν Μκονηιικδν. ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΟΤΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ Α Ν ΑΒΥΣΣΟΝ ί'ΓΕΡΑ 338 ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ 'Εκτός των ΛΛ8 στρίμ.·Λάτΐ'»ν, τα άποία ό-πηλ.λο-τοιώ'θηοαν, ρτ.'οα ?38 στρέιι,υατα Α.τη.λλοτί·ν·ται.
Άκό-
ιϋριον Οαρέλια ήης
τάς Λ-γά; τής Άλ.άσν.α;, μ_
τό 137.Ί, θά α-κατήται ή είσαγο)-
γίΐ τεσσιά·ρων έκατομμντίιι>ν
λ.ί<.>ν ήμ?ρτ,·σ'ί,>; —
δέ άν.
τι—οιχίί .-τιοός τό 24% τών «ναγ
/όν τή; χώρ
/.όν τή; χώρας».
ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
ΖΗΤΟΤΝ ΠΑΡΑΤΑΣΙΝ
ΔΙΑ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ
Νά πτιραταθτι μέχρι τέλ.ονς φε
6οοναρίου έ.ε'., ή λήγοι»σα ' τήν
ΙΟην τρέχοντος προθεσιμία, διά
την καταβολήν τόν τελ-ών χαρτο
σήμου, έ;ήτΓ>σε, διά τηλεγρα<τήιμα τάς τον πς. Συγκεκριμίνυκ:, ο1
μέτοχοι προσεχλήθτισαν διά:
Την 15τ|ν Φρ6ροναρί<η.' τί; τ'1ν Εθνικήν Τ·3ά.τεζαν. Την 12ην Φετ>ρ«ι.<αο»ον Πί

ΝΕΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ "ΙΗΣΟΥΝ,
ΤΟΥ κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑ ΙΔΗ
•Ο γνωβτό; συγγραφεύς -/.αί
ί-κλ^κτυ; συνεογάτης μας κ. Με-
λή; Νικολαΐδης ίξα>α>λουτ)εί να
λ.αμοανη .τα<>« έςεχοικτών πρόσω
,-ΐιχοτήτυ)ν τού .τνεϊα,ατο: ν ά τής
τρχνης νέας κρίσρις προι τ( Γ» προσ
φάτως έκΛΐϊθέΛ,το.; έργον τού «1Η
ΣΟΤΣ». Ευχαρίστως 6·ιαησιεύο-
αίν νχ-Ί «τήμπ,Μΐν μερικάς έκ των
κρίβειυν τούτων.
•Ο Πανιεοώτατος 1»1>>τροπολί
της Κιτίου (Κύπρου) κ. "Ανβι-
μο; τού γράφει :
«Άγαπ.ιντέ. Κΰοιε Νικολαΐδης
Τό βιβλίον σας «Ιησούς» ί->ή-
ψθη κοέ οας Γύχαςιστω θεοιιιος.
'Βάν ήδννάιιην νά στμπτύξω είς
οίιο μόνον λ.έξεις τάς γλϊ, τούτοι
χρίοκις μου, άδιατάκτοις 6ά έλε¬
γον «Ή πίστις θεολογ εί >, μάλι-
οτα 6* ΰταν ή πίστις αυτή φλο-
γίζίΐ την ψυχήν ενός αρίστου ά>·
$ρώπου, πιοταΰ τέκνον τής 'Εκ-
χληο_ς καί κα.τ· εξοχήν δ ,ικεχοι
μίνον λογοτρχνου. Μετά π?.τοι6ή
βεως φρονώ ότι έφέοατρ εϊζ αΐ¬
σιον πέ-ρας αντό πού αρχικώς μί
οίος άναλάυατε. Χάρις εί; την
θερμβυς, τή; θνσίας καί
τή; ' Αναστάσα ώ; Τον.
2άς συγχαίριυ ώς έκ τούτον
θερμώς, έ.τικαλονμενο; έφ' ναα;
πάσαν π«ρά θεαΰ χάριν καί εύ-
?.ογί«ν.
Μετά πολλής άγά,τη.;
τ Ό Κιτίον ΛΧΘΙΜΟΣ».
Ό Ποόεδςτς τής "Εταιρείαι
'Ελλήνοιν Λογο.τεχνών θεσσαλο
νίκτ(ς καί διακεκριμρνο; συγγρα¬
φεύς κ. Γεί; ογιο-ς Δέλιο; έγραψεν
ής τόν κ. Χικολαΐδην τα εξής:
«Παρααέρισα άρκετιι άλλα 6ι-
ΛλΛ«ι, γιά νά προοέξω τό τόσο έν
οκκτέρον βιβλίον σον ά.τό την
,τρώτη ως την τελευταία σελί-
δα· Μί τή μορφή των «άπομνη
ιιοντιιαάτ<ιη δικαιώνεις ό'χι μόνο άττό την πλενρά τής άντικειμενι- χής 'ιστοο /ής άλήθρια; εκείνον; <τοΰ αέ πί'θ<όθτκταν ν' άποτολιιή- <ττ>ς την ιδία τής σνγγραφής, άλ
λά κοουφώνει; γιά μιά φορά ά-
χάιια β' ίπίτρνγμα αίσθητικτίς
πειβοϋ; λαιμποό τή δοκωή σοτ νά,
δώση; σέ άφηγημαίτιζό λόγο την
τρογι^ή ποαεία τού θεανθρώ.τον.
ΟΙ βίλάδες τοΓ' βιβλίον σον, ρμ-
πλ.οιτιβμίνες μέ άποσπάσίματα τού
%ίοα· λόγον μεταφεριιρνα ρί·<ττοι- χα στ»ιν άπλή %ι, μ νη γλώσσα μας, <>ρίσκοιν ααεση
τ/νταΉΟκριση οτήν ποοσ'ΛΓπτ.κύτη
τα τού κάθε άναγνι'.στη -/αί αΰ
Εάνουν τό έΛδκ·φέηον το> νά τίς
όπολαι'ΐτη, νά νιώση τή σημ.«ισία
/.αί την α;ία τοι·;. ΙΙςόορε»ε.ς ώ
(?αΐ.ες (τελίόες <ττά γοιάιΐιαατά μχις καϊ στά χοιστιανικά ιδιαιτέρα. 2έ καμαρώνοι καί σέ σιγχαίοω». Γ. ΛΕΛΙΟΣ Έπίσης ό έξ.χίρ.ετο; σνγγ,οα- ςρεύς κ. Χρήστος Σ. Σηλοαογνί- δΐ;ς άπηνθυνε πρ·ύς τόν κ. Μελήν Νλδην τό άκόλ,Γη«θον τηλε¬ 'ΝΑ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΧ ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ . Ι ΘΗΣΑΥΡΟΪ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ 'Από τό άρΜττούογημα τρϋ'ΧΤΒΦΑ.ΝθΤ ΞΕΝΟΤ: "Ο ΛΪΑΉΟ/νΟΣ ΣΤΒΝ 1ΌΤΡΚίΑ>
·. * ·.: ·
" ■ > Διασκεϋή:' ΑΤΓΟΎΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒΓ
μ
«Εύχαη·ιστώ γ
νή ά-τοΐΐτολήΛ' 6ι6λίο-υ <τας «Ιη¬ σούς». Μΐτερσιώθην εί; θεϊα επί¬ πεδον. ΧΡΗΣΤΟ Σ Σ ΟΛΟΜΩλ'ΙΔΗΣ Ό έκλεκτός εξ άλλου ποιη- τής ·καΐ κ&ιτικός τής Κΐπρον κ. Λ. Λνκοίγης ίγρατ;·* είς τό «Ρα όιοπρόγραιμ>α» ίτοΰ Ραδιος-τονικοΰ
'Ιδρνματ.ος Κύπρου έκτενή κριτι
κήν, ή Λποία κ«.ταλήγει ώς έ-
ζής:
«Μί το βιβλίο τού «Ιησούς» ΐ
χον,αε μιά βιογραφία συν πολλά
άλλ.α. Ή άπό.τειρα τού Νικολαΐ
δή δέν είναι νά άνασ»ντάξει ί-
στορικά τόν 6ίο τοϋ Ίησοΰ. Πε-
ρισσότερο τόν ένδιαφέρει ή φιλο-
βοφική καΐ, ήθι,κή δικακτκαλία Τον
κι' άκόμη πιό πολύ ή έ;χ,·τειρ''α
τή; έπαφής καί μέ την ήθική τοϋ
Χριστιανικόν λάγου καί μ έ την
πορ<ΐή ποί> ένσάρ·κω·σε αυτή την
Ίθική. Πςκοτοιτιντοιντας ό Μελ'ή'"
Νικολαΐδης <χνεκάλν>ψε τόν ήγνο)
<ττο απιθητή καί πηρε την θέση Τθΐ'. Αύτάς ό αγνωσΐος μαΌητής άναφέρεται ποάγματι. Είναι ενα πρόσια.το .τού άνοινταο, π-αράμει νέ <ττό .τρριθώοιο. 'Α.τ' «ί,τό τό .τεριθώριο ξε-κινά ό συγγραφέας κι' άν.ο,λουθώντας τα χνάρι« των εΰίΑγγελικών ά'φηγήοεων άναδη μιονργεϊ πραγααπκά την ίστο<>ι-
κή πα,ςάδοση. ΙΙετυχαΙ'νει νά άνα
στήοει ε:να μΓ9ο .-τερα άπό τα
γνυχττά κείμενα. Κι' άκχίμ.η νά
δώίτρι την .-τολύ άνθρώαινη έπα-
τρή μέ τίς γχι στιανικέ; έ,αΛειρίες. '
Νοιάιξεται ΐτερισ<τότΓρο γι' αυτή την έ-παςρ'ι καί. κατορθώνει νά 6υ θιστΓϊ σ' αντά τα Λιώματα άνοί- γον,τας ενα παράθτρο η:ρός τό φώς. Τα 6ι6λικά .ιρόσοκτα παίρ νονν μιά θέ<τη πιάνω σέ ΟΛ'θρώπι- να βάθρα κι' οί φωτοστΡΐτανοιΐ με τατο,τίζονται πρός τα έντός». 359 ί ,2, Στήν ,-ΐύρτιΐ. τού διΐΑμρρίσμ.ατος τής Έμινέ Σουλτάνα;, γυρύφερ- νε έ-'νας λογχοφόις.ος εύνοϋχος. Παρα,μέ,ρισε καί μπήκαμε στόν μουσαφίρ όντά τής Σονλ^άνας, έγώ, ό Χαλέτ Έ(Γέντης χαί ό Κ(ΐ.ποντΐήμπασης τού Χαρ·εαιον. Την ί'οήχ,αμε ίκνευριοιμρνη νά κάνη (Ιόλτες, πάνω κάτο> αέσα στό
δ(»μάτιο μρ ατανρονμένα τα χρ-
ρια τη; στό στή6ο;. Μόλις μάς
εΐδε, όιρκοψε τό σονοτα - φρ.ρτα
καΐ, μοΰ ερρι( ρ μιά αγ^ια ματιά,
παίζοντας τό ρόλ.ο ιτης...
— Δέν πβίίμενα ποτέ απ' έ-
σένα Μεγάλρ Βεζνοη νά μέ φυ-
λακί<της στά διαμερίσματά αον, σάν την χειρότερη κακοτργα. θά π·αρα,-ιονε&ώ γιά την σΐιμΛΡριφορά σ>Γ.υ αυτή στΟΛ- Πε,τισάχ καί νά
εΐσαι 6ρ6αιο; «ώς δέν θά γλυ¬
τώση; την τιμ,ω,ρία. ΕΙμαι ή Ιίαν
τινέ· Σο>λτάνα καί άξιω <Τί6α- ομό. — Σουλτάνα μου τής άπάντησα τα.τεινά, ξερεις .τόσο· σέ σέβο- μαι καϊ ποσο σέ έκτΐιμω. Μά ά- πόψε, πέ-θανε ξαφνικά εδώ μέσα. ενας ανθρω,τα; καί μάλιστα ό'χι κοινάς μά, ό 'Τψηλότατο; Άγσ; τη; Πύλης τή; Ίρράς Ευδαμο¬ νίας. Φνσικό ήταν νά πάρονμε κάθε μέτρί> .-τού κιςιΐναμε άναγκαΐο,
γιά νά έξακριδώσαιιμε τα αίτια
τού θανάτοτ» τον κι' άν αΰτός ή
την ■ά.τοτέλεισμα έγκλημητική; έ
νεργείας, νά σΐ'λλά&ονιμε τόν δοά
στη κοΐ νά τόν τιμιο,ρήίτουμε. Αΰ
τό αλλίοστρ επιβάλλει ή άσφά-
λρια τού Χαο<ριμ>ίοΰ, κ<χί ίδιαίτε-ρα ή δική «ου καϊ τον 'Τψηλοτάτοΐ' Διάδοχον τοϋ θρόνον, ποΐϋ εΤσαι ή μητρ.ρα τού. Ή Έμινέ Χανοΰμ ρκανρ .τώ; Σελίδες 4πό την δραματικήν ιστορίαν των ΑΙ ΚΥΑΟΜΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΔΙΙΜΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΑΑΗΝΙΚΟΝ ΛΙΠΓΜΠΙ. 1914-1918 <Ή .-τένθΐιμος <η·νοδεία των φευ γανκον Λθιύς Κνδιονίας ήτο ϊίκων ς κα{. ΐητγκινήσεονς. "Ειδλε.τες Τ·ο συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ τέως διευθυντοβ παρ& τώ υπουργείω Γεωργίας Ι (ΣτΛίέχεια έκ προηγούμενον) επικίνδυνον, άλλά τό καθήκον μάς τό επιβάλλει, δέν ρπρεπε νά εγκαταλείψη; τύ χιορίον έστω καί άν εαεινες μόνος. Αυριον πο- λΰ πρωΐ, θεόν θέλον.τοις, νά με¬ ταβή; εί; τόν "Αγιον Άθανάσ.ον καί νά διαβάση; τύν "Ορθρον έ- κεϊ. Πραγματικώς τύ πρωΐ ό πα¬ πά; ήτο εί; την Εκκλησίαν τού. Πολλοΐ δέ χιοβΐανοί έλαβον θάρ- ρος, πάντοτρ δμως μέ φόβον καΐ μετέβησαν είς τό Χο>ριό. Άλλά
μικρά πηιδιά κλαίοντα νηστικά να
ξητουν τοΰς γονείς των, γνναΐ-
κίς είς ένδιαφέιροα'σαν κατάκττα-
σιν φορτο>μ.έ'νες ιμέ μπόγους ί'ιπό
ιίθΰχα νά όδο^ορονν, γερόν; κ«ί
γρηές μέ μπαίϊτονν'άκια.
φο>νές, κατάρες, κ.λάμ^ματα, θρήρ
νονς καιί κ.λανθ·μοιυς.
Μβταξύ τού πλήθονς έ&εάθησαν
Λθλλοί φροοντες τάς άγίας εΐκό
νας τού Άγίοιυ Άθανασίου —
ι .τειρί τοϋ πολιούχΰΐυ τού
χωρίου καΐ τη; Παναγίας, ό δέ
Κωνσταντίνος Κολνφέτης, έ&εά-
9η τρίροιν έπϊ των ώμ-ίον τοτ· την
γ&οίαν μητέοα τον ωσάν παιδά-
»■ ώς ί?.λο; Αίνείας.
«ΤεΧεντοϊος τό έσπέιςας έγκατέ
τό χο*οιό ό ίταπά "Ιγνάτιος
κομίζιον είς την Μη
τοό,τχίλιν τόν "Αγιον "Αρτον κ αί
τ<ί Ιϊ·,
^ν'μ τού πατέθα της Χρτκτηυ
(Μουχτ ρη)
εν ·
τότε στην έ·νοοία τή; Ά
ϊ«ιτιερίνη; Σμύρνης.
<η>γγρα<ρίύς μας πε-ριγρά- ι.εσι καί ξωντάνια όρισμ'- .ι καί ξωντάνια όρισμ ^ ίιτειβοδια .-τού τής Ιστόρισε ό '?τ!9 της. Έ,τρισόοια κατά τό "«ν τού, Χα1 βοιβκόταν άνάμε Τόν αέν ^ ^^Χ τού; Ρω- "«γιάδες τοα'ρκική δ άμόνι· οί Ρ ?* ·τε01 περιστατιν.ά - ^ περιστατιν.ά ης ίστόρισε ή νενέ (γιαγιά) * ^έ ξωή της. τοί' τοϋ της, της ρνα πε.ριστρέ<ρ·εται τό .τρόσι,Μΐον τού πα- τέρα της. Γεννήθηκε μέν στή Σμύρνη, άλ λά δέν πρόφθασε νά την γνορί ση, άφοΰ στήν Προσφνγιά τού 1922 ήταν πολύ μικ-ρή. 'Ωστόσο, φαίνεται νά άγαπά κ.αί νά πονή τή γενετειρά της, χαρή στήν ά- •νάπη πού είχε στόν .τατέ.ρα της. Καΐ πού αύτός δέν επαυε νά τής ϊστορίζη την εύτυχισμένη ζο)ή τής τότε ο')ς>αίας πατρίδας τού
Σμ/ύρνης. Άνάμεσα στά ίστο·ρί-
σ,ματα τοΰ πατρ.ρα της, έ κρίνη συγ
κράτησε όρισμένα ίνδιαφέροντα έ
πεισόδια κατά τύ δύοκοιλοι λ^ιτουρ
νημά τού, πού άποκα,/Λΐπτονν όρΗ
— Τέλο- πάντοιν μόν είπε, τί
ζητήτε άπ' ρ.μέν«;
— "ΟπΗο; έξακιριδώσαμει τής
άπάντησ»., ό μακαοιίτη; ό Κισλάρα
γα;, προτοΰ νά πάη γιά ν.τνο, βρί
ακανταν στά δικά σον διαιαριοίοΐμα
τα. Μ.τορεί ή Μργαλριότητά σον,
νά μάς πή ποίος η,Γαν ό σκ»οαύς
τή; έπκτκέψεώς τον τέτοια ώρα
καί άν κατά την παραμονή τού
κοντά σον, τον .τροσέοτερε; κανέ
να σϊρμΛΡτι, κιαιμιμιά σουμάδα ή
κανένα καφέ;
— Ό Κι«λάρ·αγα;, μιοΰ άπαν
τησρ, κάθε βράδυ, πρρνοϋσε άπό
τα όιαμε.ρίσιματά μοι> καί ά<ροϋ σΐ'ζητονβη,με διάφο,ρα ζητήματα τού Χαρε.ιιιον, ό'ταν δέν εΐχα ΰ- άχο μοΰ "/.ρατοΓσρ σιιντροφιά. "Ε τσι έγινε κ' έχθέ;. "Βμεινε κον¬ τά μου κόπον ψιιά Λρα καί θνμά- μαι πώς ρφνγε οταν τό ρολόϊ χτύ .τηοε Ιννηά. Στό διά-στηιμα αΐτό ή-ιΐιρ μόνο ?να κ'κρρ, ,τοί> τοϋ προσ
φέρη. "Οπως δλ,έπετρ, τα φλντ
ξάνια βρίσκονιται άκάμα α-τλυτα
στό τραπεζά-κι, μιά πΓ.ΰ ώς την
ώρα δέν έπιτρέψατε σρ «ανένα
νά μπή στόν ύντά μοί·.
Ι Γυρι'σαμε καί οί τρείς τό κεφά-
λι μας αρός τό φιλν.τισένιο τρα-
,τρζάκι ποί» βρίσκονταν μ,τοοστά
στό ντιδάνι καΐ είδηιμε έπάνο)
τού τόν άσημένιο δΐσκο μέ δι>ό
φλντΐάνιια τού καφρ, ποΰ τα κα-
I
τα-χάθια τους ΐίχαν ξερα&εϊ.
' — Ποιό; εφτιασε τοί»; καφέ-
&ίς; την έΐίώτησα.
Ι — Μά ή ίδιαίτερη σκλάβα μου
ή Φΐίΐταά, μιίΐΰ άπάντησε.
| — "Ήτανε καλές οί σχΐσιεις
τή; Φατιιά; μέ τόν Κκΐλάραγα;
. την έρωτησα.
■— "Αοιστρ;. Καΐ μάλιστα ό
μακαρίτης την περιέβαλε μέ ίδι-
( αίτερη εί'νοια μ:ά καί ήταν στήν
ϋ.τη«εσία μοί·, μοΰ άπάντηορ.
Το ί.τιχρίατιιιά τη; ήτην .τειστι
νό. τόσο Λΐά τόν Χαλέτ Έφρν-
τη, ίίσο καί γιά τόν Κοϋμπουτ-
ξημπαιση, .τού ζοΰαε στήν άτμό-
στραιοα -τού Χας'ε,α'θύ καί ήξΐ·ρε
.τρόσο^πα κ(ί πράιματα. 'Εγώ δ-
μιο; γιά ν' ά,τομακριύνω κάθε ΰ-
.τόνο<ο· ά.τό την Έμινέ, έπέαεινα στί; ρρ<οτήσ?ί; μου. — "ΩίΤτε τή; εΐ.τα, άφοΰ οί σχέσει; μρταξύ τή; Φατμάς καΐ τού Κισλάραγα ήταν καλές καί δέν εΐχ,ε εναντίον τοα* (ίανίνα πα- ρά-τονο, άποκ.λείεις, νά τού ερ·ρι- !£ρ αυτή δη,ληττήριο <ττόν κακρε γιά νά τόν θανατώση. Έγώ δ- μως .τίποτα δέν ά.τοκλ-εώ·) Έ.μι- νέ Σοα.ιλτάνα κο!, γι' αΰτό .ταρα- κσλώ τόν Κα-τοτ'τζήΓ.ι.τοα<τ| νά μάς την Φατμά νά την έξρτά- σμένες πτυχέ; τή; ζωής δ.του ϊΕελίσσονταν τα κρνφά δράιιατα τής σκλαδο>μρνης Ρω-
ιΐΛΐιοσύνης. Μάς φέρνει πολΰ κον
τα στό σιιι>ρναϊκύ πειρκδάλλ όν.
*Όλη ή άοήγηση είναι ποτισμέ-
νη μέ ίνα νοστ.αλγικύ παοάπονο
γιά τα περασμένα. Ό λ,νρισμύς
τής συγγραφεύς συγκινεί τόν α
ναγνώστη καί τόν κ.ρατά σέ άγ<»- νία κατά την δ,ραιματ'κή έςέλ,ιεη τιΤιν γεγονότων, χορίς νά λ.εί.τη καΐ τό ξαφνικό χιοΰιμορ. "Ο<το γιά τή γλώσσα, αυτή εί ναι άνάαικτη μέ λέξεις καί έκ,φρα σεις σμ,νρναϊκές, πού προδίδονν τή οανρναϊκή καταγιογή τής σνγ ^ ραφέω·; καΐ πού ή ιδία τίς π«- ρενέ<>αλ'ε γιά νά δώση τύ τοπΐ-
κό χρ<Γ>μα.
Είναι Ρνα βιβλίο πού τραδά
τόν άναγνο'χττη καί ιδίως έκΡΪ-
νυν ποΰ ρζησρ τότ.ε στήν άξέχα-
στη Σμύρνη μας.
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Σ
— Αΐ·τό μέ .τροσβά,λλ.ρι, μόν
απάντησε δή&εν άγανακτΐΛΐμρνη ή
Καντινέ Σονλτάνα, μά καλρστε
την εΐπρ, σηκώνοντα; μέ άδιαφο-
ρί« τον; ώμον;.
Ό Καμ.τοα'τζήμπίΜτη; 6γήκΐ
καί γΐ·<Μσε σέ λίγο σννοδεύοντα·; την Φατμά. — 'Ε<τύ την έρώτησα αΰστη- ρά, ρφτια<τε; αυτού; τοΰς δι»ό να φέδες έχθέ; τό 6(;άοτ.ι; — Έγώ μοί» άπάντη<τε. — Γιά .τοιού; τοΰς έ'φτιασες; την εαναρώτη,σα. — Μά γιά την .τολυχρονρμρνη ιιοτ' Σονλτάνα καί γιά τόν 'Τψη λότατο Κκΐλάραγα. —... Πού .τέθανε ξαφνικά την νύχτα την δΐίκοι|κι. — Τό εμαθα μοΰ «Ιιιε λνντη- μένη κώ τα μάττα της {ιγράνθη- καν. "Κμεινα για λίγο σκεπτικό; % Οστερα .την πρόσταξα, νά μοΰ φέρη μιά κούπα νε<>ό.
— Ν ά (Τάς τό φέρω έ'κανε καί
6γήκ.ε άπύ τολ' όντά.
— Στράφην.α στόν Καιμ.τοντ
ζήμπαση:
— Έού τοίΰ είπα φέρε μου τό
όγλάνι τοϋ Κισλάραγα.
Βγήκε κι' αϋτός καί γΰρισε μέ
τό δύστιιχο τό άραπάκι ποΰ έξα-
κολονθοΰσε Λ'ά Τβέμη άπό τό η:ό
6ο τού.
Χτό ,μεταξύ γνρισε καί ή Φατ
μά μέ τό νρρό.
— Μισισγέ)μ.ισε τα φλΛΤΐζάνια
τοΰ καίρέ τή; ϊΤπα καί άνα.·κάτε
ψέ τα ιμέ τό δά,χτυλό σοτ'.
— Ή χανουμίτσα οτνψΛ·0<ρώθη κε. — Τώρ>α τή; εΐπα, πιές τό ρνα
φλντζάν» μέ ίτά κατακάθια τοΐ'
-/.αί δωσρ τό άλ.λο στό όγλάνι.
Τοϋ τό έ'δοισΐ κι' έκεΐνο αρχι-
σε νά κλαίη, κρατώντας τό κύ-
.-ΐελΛο άναποφάσιστα στό δεξί τού
χέ.ρι ποΰ ετρειμε.
— Πιες το τοΰ εΐπα προστα-
ά καί άφησε τίς κλάψες.
— ΙΙιές το βρέ άχμά%ί>, τ|οΰ
εΐπιε μειδιώντας καί ή Φατμά, μή
ι, δέν εχεν φαρμάκι μέ¬
σα. Έγώ τόν «φτιασα όπως κι'
αυτόν ποΰ κρατάο». Καιί χωρί; νά
περιμένη ά'λλο, νψοκτρ στά χεί-
λη τό φλντζάνι της καί ή'.τι-ε «λο
τό .τε,οΐΐχόμενο, ω; καί τα κατα-
κάδια, γιά νά τοΰ δώση κονρά-
γιο.
Τό άρααάκι την κ.οίταξε τρο-
μαγμίλ·ο, κράτησε άκάαα γιά λί
ΰστερα ήπΐ€ τό αεριεχάμενό τοί'
γο τό φλι>τζάνι στό χερι τον καΐ
ώ; τόν πάτο.
— Καί τώοα, εΐπα στόν Κ α
ποντζήμπαση, δείχνοντά; τού τό
χανονμάκι καί τό άραπάκι, πάρε
τοΐ'ς καί τοΰς δνό καιΐ πήγαινε
τοι·ς στό γιατρό. Πές τοιυ νά πά
ρακολονθήση τί; αντιδράσει; τον;
κ.ιιί νά τοΰ; κρατήση κοντά τον,
δση ώρα νομίζρι αντό;.
Ή Φατμά, άδιάςρορη κ α» υισο
πεθαμένο; ά.ιιό τύ <ρόβο τού ό μι κ,ρό; ύπηρρτης χοΰ Κισλάραγα, ά >Λ>λούθη>σαν τον Κααιουτζήιμπαιση
καί βγήκαν άπό τόν όντά τής Έ
μινέ Σουλτάνας, πόλ» εδειχνε τα-
πεινωιΐιένη, έξευτελισμενη.
— Δέν ε.τρεπε νά μοΰ τύ κά¬
νη; αΐ«τύ Μεγάλε Βεζχ'ιρηι μοϋ εί
.τε, ιμέ θνμό. Μοΰ β'δειξε; πώ; ν
πΌπτεΰεσαι, πώς έγώ φαρμάκοασα
τόν Κισλάραγα. Άπο^ω πόίς ανί
φθηκε; ?να τέτοΐο .τΐίάμα. Μά
δέν πειράξη... ιΚάποτε βά μρτη-
νοιώσης.
— Έκτιελί) προσταγέ; τού Πά
τισάχ τής ίΐττάντη,σα. Άλ,λοιώς
δέν &ά τολμοΰσα νά έπεκτείν<ΐ) τί; κρΐυνέ; μόν ως τό Χαρεμι τον. Έκεϊνο; δ; κρίνη άν εκηνα καλΛ τό καθήκον μου ή δχι. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΛΡΧΙΕΤΠΣΚΟΠΗ ΑΜΕΡΙ- ΚΗΣ ΙΔΡΤΕΙ ΕΘΝΙΚΟΝ ΠΡΟΣΚΤΝΗΜΑ Νέα 'Τόρκη, 4 Φευρουάριον, 1971.— Ή Άρχιεπτσκοπή Άμ,ερι κή; πρόκειται νά Ατοκαταβτήοη εί; την άρχικήν αϋτοΰ μορφήν κπί νά ά.τοδΊί>ση ρν σινεχεία εί;
,τροσκι'νημα, τύν ιερόν χώρον εί;
τόν οποίον έλάτριευο,ν τόν Κύριον
οί ποώτοι "Ελληνε; μ.ετανάσται
Ης τόν Νέον Κόσμον (1768).
Ή ρπίσηιμος ρξαγγρλ.ία τοΰ ό¬
λον προγρά,μιιατος βά γίνη υπό
τού Σ ε&ασμαι>τάτου Άρχιεπισκό-
που κ. Ίτ/κώβου, κατά την ί>.άρ
ζειαν τοΰ δείπνον, τό οποίον διορ
γανοΰνται πρός τό-ν σκο.τόν αντόν
ί'.ς τό Σαίντ Αΰγοιστίν, ΦΑΑ, διά
την 3ην Άτριλίον. Τό πρόγραμ-
μα τουτο, την εκτέλεσιν τοΰ όποί
ου εχονν άναλάβει άπό κοίνον ή
ι Ι. Άρχιρπισκοπή κοϊ αί Κοίνότη-
τρς τής Φλίορ.δος, περίλ.οΊίκίνέ'ι
Ι την άνάλη«νιν Ηιάς εΛΐ έθνική; έκ
τάσειο; έκστραιτεΗα; διά την σνγ
κέντριοσιν τεΰ ποσοΰ των 200-000
δολλαρ!<ον πρό; ϊ.τισκει>ήν καί α¬
ποκατάστασιν τοΰ διωρόφου εκεί¬
νον οίκο&ομήματο;, γνακττοΰ ώς
ΜΙΝΟΡΚΑΝ ΣΑΠΕΛ, τό όποϊ
όν ρχρ/Γσιμο.τοιεϊτο ώς τόπ»; προ-
σρυχή; ά«τό τού; πρώτον; μας με
τανάστας. Τό κτίριον τουτο ήγορά
οθη τύ 1968 υπό τς Άρχιεπισκο-
πής, πρός τόν σκοπόν όπως μετα-
τροιπιή είς προσκννημα άφιεροχμί-
νον είς τοΰς πριοτοατόρονς.
Πρόεδρος τή; Έαιτροπτί; Έ¬
ρανον είναι ή κυρία Άντιγόνη
Λάιι.τςον, διακεκριμένη δικηγόρο;
καί ήγέτι; τής .τόλ.εω; ΖΙΟΝ τού
ΙΛΙΝΟΊΣ.
'Από χίί» έποποιίαν τής Βορείου Ή
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΛΟΤ
"ίΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ
ΤΗΣ Β,ΖΑΚΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ,,
( Συνέχεια &κ προττγουμένόυ)
»'() Τσοίμπελη,ς, ύ ήοωικιότε-
00; νεκο-ό; τοΰ Σνντάγαατο;, ού
οεθη μέ ςκτολύγχες στό λαιμό
καί ιμία σφαΐρα στό <ττόμα. Οί Ιταλοί, έπειδή δέν μΛΟρεσιη· νά τόν πάφουν, τόν ρξετέλεσαν, ά- φοΰ .τήραν ΰ,τι εΐχε μα,ζί τού, (χα,ριτοφΰλακα, πιΰτόλι τοΰ πατέ- ,6α τοι< καΐ τύ ,τορ/τοφόλα τον). ΜΌΙΡΟΛΟΓΙ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ Βιργινίας χήρας Β. Τσούμττελ.η, .τενθε,ράς τής Έργίνας θ. Τσούμ Λελ.ην μητρός τοΰ ήρωος. 28 ΦΕΒΡΟΤΑΡΙΟΤ 1941. "Ολοι κα.λοσορ,ίσατρ ί>σοι κι άν έκοτιάσατε
•τού ήλθε μία είδησις
σέ τοίτη τή συγκεντρώση
στής Άλ'6αίοζ τα βουνά
στήν Τρεμ.τεσίνα κεϊ ψηλά
Ρνα λιοντάρι άπό μας
ά-τό τοΰ άνδρός μοτι τή γενιά
ό πρώτος μου ό εγτονας
?κανε τέτοια &αί«μα·τα.
'Ε! Βασίλη μου ήρίοπ.
ποιτέ δέν επερίμενα
σία τελευταία στά στειρνά
νά π*ώ <ραρμάκια ξοιτικά νά δώ τε,λείο); ακ,ληρο τάν ή^(οά μου Θύδωρο Μά ελα κάνω ΰποιμονή νι,ατί εΤναι τ' ανήφορο 6ανΰ .τ ου έ-τοίλϋέμησες σοκττά σίίν Σταρτιάτης ά,τό όντά ντον εΐν' ή, ψνχή σου, θόομ)φε δ; ρλθπ εδώ γιά νά τής πή καί τή; Ίονλίας μα; μαζΐ -τού άςρίσατε ίνα. παιδί τό αΐμα οου νά ί-κδικηθή νά Λθίλεμι>ση τοΰς ΐχθιροϊ»;
ποϋ θά πατήσωσϊ τή γή
.τού άφίσαΐτι οί μ,τροστινο'ι
τό εξετέλεσε πιο·τά
καιί εφαγε μάτσο τα καραιά
μέ .τολνβόλνα μέ σπαθιά
ΐ <ϊκάμτ| μέ τα δόντια τού δέν κάνει νποχώρησι φ<ονάζει ό φρατέλο; άπ' εκεϊ απάνω 6ρέ «; τό <τ/.ν} πού κτιι«ά άλύ-τητα μΛθοστά ζερΰιά καί δεξιά. είναι άχόρταγος πολΰ τό αίμα μ,ας έρούφηξε πολλοΰς φρατέλον; <τκ.οτ(ι)σίρ τα τραΐματά τον είναι πολλά σέ χέρια καί κετράλ.ι τον δέν ν.άνει μοναχά στοΰ; φχιντάρους τού και στους καπί.τανεους τού μή λογαο.άζετε βοέ σείς τό σ-ώμα τό κοιφάρι σας τό υψιομα νά κ.ρατηθη καΐ νά ,μή δώθιανμε ντοοπή Τό θέλτ,μά σου "Έ! ήριυα, Βασίλη μου πού εβαλε; τό σύνοιρο μέ αΐμα (τέτοιο γνήσιο Μανιάτι-κο καΐ ΈλΛηνικό ό έχθ,ρό; όπισθοχώρησε καί έλενβρρώθη ή γενιά ά-τό έχθρού; καί άπό σκνλιά εμείς καιμάρι τδχομρ Ό Λίας καί ό Γιωργάκης μου ο Μήτσος κι ή Βασίλω μόν | ■καΐ τοΰ Δτιμήτρη ό θό&ωρος ι καιί' οί Δημητρακιάναι .μόν μρ τα παιδία τους οαζΐ άντάαα κι οί νυφάδες τής δνο· τής Καλλιόπες μου τίς ξακοΜΐτές κορώνες μοΐ' τού Λία τοΰ Γιωργάκη μόν μαζΐ κι ή Ίουλία μόν τού ΜήτΠ'. υ αοι<· τό ταίρί τού μέ .την ΟΰραΛνα μας μαζΐ τή σΰζυγο τοΰ θόδωιρου καΐ δλα τα έγγόνια μου ποΰ είναι θΐκατέοοτρα καθώς καιί οί <τυμπέθεροί ιιου οί Μαν,ρογορδάτοι μου άπό τή Χίο τό νηισϊ, πού ρχονσ. άκοή πολ/.ή τής Ίονλίας ή γενιά ή μάννα τοΰ Λεδέντη μόν καί η σύζνγος .τού *ο£ > <<ου πού Ιπέθανε στά δεκΊΐοχτίυ άπό <ΐυναπαρκτικό καιί τής γρίπης τό κακό πού μέσα άπό τό αίμα τονς έβγήκασι ή,ρωϊκά δύο κοριμία διαλεχτά έ'ννοια σας έσεϊ; μόν ήρωες θά εκδικηθούν τό αΐμη σας τα μινεσμρνα άδέλφια σας τό αίμα πίσω θά παρθή άφήνω εύχή κιαί έντολή λαί ετσι νά κάνοι»ν πιροκοπή τα μινεσιιένα μου παιδία αέ αίσθή,ματα Έλληνικά κάνομιε μία προσευχή νά δώση ό θεός νπομονή είς την γενιά την ξακονστή κι ιΐλλο άκόμη θε νά πώ νά ρνωθοΰν ψηλά έκεί Μάνα, πατέρας καΐ παιδί. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ό Σύλλογος των Φί/.ων τής ΒυζαντΛ-ής Μουσι,-κ.ής τή 17 Ια¬ νουάριον 1971 είς τό Μέγαρον τής 'Εστίας των Κυπ.;ίων (Κέ- κροπος 3), εκ.οι;»ε τή 6ασι'.όπιττα μέ την πάσαι σί αν ,μρλών καΐ άλ¬ λον ψίλ^'ΐν μετά των ο ι κ;; γένει ών των. Κατά την τελετήν έ'ψαλλε τα κάλ,ανδα καί διαφόρους έκκλη σιαστικ»ΰς ϋμνους Βνζαντινός Χο οός υπό την διεύθυνσιν τοΰ ΐ|α. ρέτου κ. Γεωργίου Τσατσαροινη (τοϋ όποίθίυ ίψαλλον καί τα &ΐ·.3 μικρ,ά τέόκνα). Ά,ρχομεντη; τή; τελετή; ώαΐ- λησεν ό ΙΙρόΐ-δρο; τοΰ Σ,νΏ.Ί- γοιι κ. Λογικάς Τσιτσ.τή; ΰ'ατι; ά α, ού εύχαρίστησε τού; παραιστάν. τα; κατά την τελετήν καί τύ Μου σικύν σνγκρότημ,α κ!αθώς καί τύν ΈβΤϋαν την Κνετςάον όιά την ο, ιλοξενίαν, έξέφιρ,ασε (Τ»γχρόως •/.ηί την συμααράστασιν τί,ν Συλ λόγον διά την έφτήν -.τ,; έπιε- τείθιυ τού 'Ενίοτι,κβΰ Δτιμοψηφί- Γιΐιατο; τή; Κΰπρον. Άκολοίθο>; ό Πρόεδιρο·; άφ' ού
ά.ιέτισε φόρον τιμής είς τοΰς ί-
δρ/ΐ'τάς καί ήγήτορ·ας (ε'ξοχους
(Μ(ι)ισδή.τοτε <τ»ια.Τιαραιστάντ<ΐς κι- .-τνειματικά; .τρΐ.ίοιπικοτητας) -/«ι τα την ίδρι·,σ'.ν καιί λίΐΐουργίαν ■(ού Σινλλόγου έπ.ί 22 στνιυττά ? τη, ρξής'5 την σποΐ'ι&Τϊΐότητα τοΰ σκοποϋ καί τοϋ ίργαυ αύτοΰ συνι είς ιήν διαφνΛαξιν, με .1 ανάπτυξιν ένύς έ.κκ,λν,η σιαστι.κοΰ θησαν,ροΰ μιά; καλλιτιε χνικής .τνπ'ματικ-ής άξία; ν,αί ενός εθνιν.πΰ κεφ·αλ.αίου, ι'ίτως εΐ- νιιι ή Έκκ/λη<τιαστική Βνζαντινή Μοαισική ή όπηία ρίναι κ.ΐθαρως Έλληνικΐή. Έν οιτνεχεία, άφ' ού άνρλι<σιε τόν χαρακτής,α αυτή; κυι την άντιθΓοιχίαν τ-ης πρός τούς αρχαί <υς ΈλληΛΐκοίις μουσικοίνς τρό- πονς, έστιγμάτΐΓ;: την ύέβη/,ον αροσπάθειαν ώρισμίνο^ν νεοτοό- ;τον νά ικ6(ίιλαοισι την Βυζαντινήν Μουσικήν εκ τοΰ Οίκον της, ήτοι ό-πό την Όρ.θόδο.ξον Έκκ.λησια- στικήν Λαττ.ΕΪαν, καί νά την άντι >.ατ«ιστήσυ>σι μέ νέα μουίτικά <τκΰ (χι}.α τελεΐω; άνοίισια κ/ά ξένα πς»; αυτήν, έν αντιθέσει μέ τό τεςιάστιον ένδιαιφέρον τό οποίον δετκνίοΐ'ν οί ξένοι διά τύν ιδικόν μας αυτόν πολύτιμον θησαυρόν. Καί κατελιηξρν ύ Πρύεδρος μί· ι ήν έκκλησιν δπΐος πννν.νΐοθοΐΰν αί τάξει; τοΰ Συλλ.όγου καί των ά γονιστών έν γένει ν,τέρ τής Βυ. 'ίαντινή; Μουσικί|; καί δ.τ<ος πα- ρίίλλη,λνθ. ιμέ την υπό μελέτην ϊ- δριι-σιν παρά τή Άκαδηαία Άιβη νων Ίνστιτοΐ>του Βυζαντινων
Σπονδών, ενδιαφερθοΰν ό Πανίλ
λήνιος Σϋλλογο; Ίεροψαλτών
(με την τόσον καρποφόρον δρά¬
σιν τού ιμεχρι τοΓδε) εν βΐΛ'ερ-
γίίΐσ.'α κα.ΐ μέ τόν "Αρχοΐντο. Π^κο
τοι|>άλτην των Πατριαρχρίων κ.
Στανίτσαν καί τούς (ΤΪΓν αύτω α¬
ξίους Κωνυσταντινονπολίτας ίβρο
ι]*άλτας, καί ίόρτϊθή «Φροντι<~τ|θΐ όν Βιζαντινής Μο,ισικής» μέ εκ- λεΐίτήν στελέχοσιν, πιρό; μάρφίι)- σιν άριστον ϊκτελε<ττών τή; Βυ ζαντινής Μονσικής μέ τό αύθεν τικόν ν.αΐ πατοώον ϋφο; αυτής, άφ' ου τό θέιαα αυτής είναι κυρί ος θέμα έκτελρστων. Ηϋχτ,θ'η τέλος ό Πρόεδοος ύ- μενον νέσν ετος καί εύόδΐ'ΐσιν τού γρ;'αν -/αί ευτυχίαν διά τό άρχό τΐ|ίρλοΰ σκατοϋ τού Σύλλογον, έ ^ηκολούθησε δέ κατόπιν τό κόψι μο τής βασιλ.ύπιττας υπό τού Σ€ 6«Πιΐ!.(ι)Τ(ίτθ'υ Μητςτ.πο·λίτον Πά- φου κ. Φο)τίοιι, μέ την σιιιπαρά- στασιν τού Προ>το.τρε^6ιτρρου κ.
Νικολάοιυ Μαΐ'ροποιύλ.οα».
«βΧ«Χϊ)®®®(ϊν5ν^νϊίί){ϊχ^^
ΓΙΑΚΩΒΟΤ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΕΚΑΟΤΟ
ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ " Η ΓΑΟΣΣΑ ΜΑΣ..
ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ
"ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ
ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ..
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ
Γ
II
ΚΡΟΤΛΖΙΕΡΑ ΣΤΟ ΡΗΝΟ
ΙΙΡΩΤΗ ΜΕΡΑ 13 ΑΤΙΌΥ-
ΣΤΟΤ ΩΡΑ 04..00 ΠΡΩΊ-ΝΗ
ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΕΩΣ
ΣΤΟΧ Ε. ΚΑΜΠΕΡΟΝ
Ή ρ.τχτρο.τή πανΡΛνρχοπαϊκοΰ βρα
δείου ποιήσεις; τή; «Εφημερίδος
των Ποιητών» «Τζορνάλε ντέ Ιΐοέ
τι->, εδρεύουσα στό Μιλάνο, μέ
πρόρδρο την .τοιητριαν 'Εντβίζε
Πέσκε Κορίνι, ά,τένειμε γιά τό
έ'τυς 1970 Α' βραβεία πανενρω-
παϊκς ποιήσε<ι)ς στήν ποιήτρ;α τής Βουλγαρίας 'Ελιξαιμ,πέτα Μαγκριά να, τόν Ίταλό .τοιητή Λοτΐτζι Μά ριο Σαέτα καΐ στύν Πειρακότη τι Εΐάγγελο Καμ.τέρο. ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΙΟ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ — ΟΤΕ — ΟΣΕ: ΚΑ¬ ΤΟΠΙΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ άρρενες — θήλεις — 6ης Γυ- μνασίου. Έντατικά {χαθήματα στά Φροντιστήρια των μεγάλων Ιπιτυχιών Ε. Παρασκευοπούλου τηλ. 739-280 Ριζάρη 30 Παγκράτι. Μόλις αρχίση νά ρο&ίζει ή αν γή καΐ σέ λίγο ό φιοτόλουοτυς ή λιο; ρριχνε τίς λαιμπ)Βρ«ς τού ά· χτίνες άνάμεσα σέ άραιά σύννε- φα, τό ποτσιμό - πιλοιο ξρ·κίνη£ΐιε άπό την περιοχή Βάαλ (πα,ραπό ταμος τοΰ Ρήν<;ιυ) καΐ έ'πλεε πιρός "Βμεριχ — Γερμανο - Όλ>Λ.νδινά
σύνορα. Κατά τόν πλούν εΐδαιαε
όλοπράσινα λιβάδια, είδιΟΛιακά
τοπία, γραφικ>οΰς άνειμόμ/υλονς καί
κανάλαα. ΙΙερνίοντας τό μεγαλύ
Ι τε<>ο ίοιοτερικό λιμάνι τή; Εϋοώ
' πης τό Ντόίαιμπουρ'γκ πλευρίσαμε
στίς 21.30 στό πορθιμεΐο τοΰ
Ντούσσελντοιρφ. (Πόλις τή; Δ.
Γερ,μανία; καΐ Μητιρ.όπΌλι; τή;
Ρηνοχώιρα;. Κέντρον πνεχ'ματικιόν
καί διοικητικόν. "Εχει βαρβιά 6ι
ααηχανία. Κατεστράφη τόν Β'
Παγκόσιμιο Πόλεμο. Την ξαναέ-
κτισαν ομως οί Γερ·μανοί. Κάτ. 1.
ΟΟΟ.ΟΟΟ. Όνααάζεται καΐ Παςίσι
τής Γεριμανίας). "Οταν άποΑ'βα
σβήκαμε καί κάνα,ιιε τόν γΰθο
τής πόλειος, εϊδαμ? ώραϊο· κατα
στήματα μέ ρ,τΐιιιελπιένες βιτρι-
νρς. Σύγχοονα κτίρια. Πολ'οιίΐς
μπκροιιάλλ.τίδρς στούς δρό^ιοτις
καί στά νάιτ κλνάμπις. Σέ κιαποιο
μικρομάγα.ο πΜΐλοΐΊσαν καί τούρ
ν.ικο καφ-έ.
ΔΕΤΤΕΡΗ ΜΕΡΑ 06.00 ΠΡΩ
ΙΝΙΙ
Σι·ιεχίι1οντας τό ταιξίδν τον τό
ποταμΟΛλοιο, φ'θάσαιμε στή Κολω
νία στίς 10.30. Είναι πόλις τής
Δ. Γεριμανίας μέ κιαλή ρ>υ,μ.οτο-
μία. Μέ δενδροιφυτειιμΓνους δρρ
αους. Μέ άξιόλογα κτίρια. Πλ.
749.000. Έκεϊ γίνεται ή διασταύ
οιοσις των σιδηρο&ρομιν.ιών γιθ«μ
μών Παριοΐΐον — Βίρα>.ίνου. "Ε¬
χει χαλνβονργεΐα. Βιομηχανίες
αΰτοκινήτο)ν. Έιργοστάσισ τρο-
φίΐμων. ΤΛιπογραφ εία κλπ. Έπί-
σης μάς πλ^η,ροφόρησαν ότι κα-
τοικοΰν 65.000 "Ελλ.ηνες. Οί .τρ
ρισσότε.ροι είναι έιργάτιες. Κάνον
τας τόν γΰρο τής ίτόλεως εΐδα-
με τύ Πανεπιοτήμιο· Τύ Δημαρ¬
χείον κίΐΐ τόν μιεγαλοπρΐπή Κα-
θεδρικο Ναό. Τό ξενοΛοχεϊο Ε¬
ξέλσιορ είναι άπύ τα ωραιοτέρα
τής πόλειος μ-έ πολνχριομα λου-
λ.οΰδια στά μπαλκόνια.
Άποπ,λροντας άιό την Κολ^)-
νίαι καί π,ρρνώντας οιγά - σιγά ά
πό τή Βόννη, ό έκφωνητή;; τοΰ
ποταιμόπλοιον μά; εΐπε ότι· ή Β όν
νη είναι π.ριωτενουσα τής Όμο-
βπονδιακής Δημοκρατίας τή; Γρ.ρ
μανίας. "Εχει πανιεπ.ισττ»ιι.ιον. Δή
μαιρχεϊον. Διοικητήριο κΓΐί άπό
τα κιτιώτερα κιαλλ.ιτεχνικό μνη-
μ!Ρϊα ό Μητροιποιλιτικός Ναός. Τό
σπίτι πού γεννήθηκε ό άθάνιατος
μοΐ'σουργός Λονδοβΐκοις Μπετόβεν
είναι τώρα μουβεϊο.
Φθάνοντας τό ποταμόπλοιο στή
νραφΐκή πόλι ΚέντγκστΚντερ κα¬
τά τί; 16 ή ώρα, π.λε·ηρι.',σο,μιε στό
ποοθμείο της. Άπηβιι6αιθ'τήκα?ΐΐ
καί άνεβήκαμε ιμέ τόν όδοντΐοτό
σιδη,ράμετρο στό Ντριάχενφΐλς.
'Τψάμετρον 700 μ. Διάρκεια άνα
βάσεως 8 λεπτά. Καταπλ.ηκτική
καΐ πανοοαματικιη, ή 6<έα τίίς πε- διάδα; τού Ρήνου καί των 'Επτά Βουνών. Στό ΰψωμα έκεϊνο εΐέα- με ξενοδοχεϊα, εστιατάρια, καφέ — μπάρ καΐ μικροιμάγηζα. Φεΰ- γοντα; κατά τό σονρουπο άπό την Κενιγκσβίντεφ, άράζααε 6ρά ου στή Δ. πάλι τής Γρρωανία; Κόμπλεντς, δπου γίνεται ή συ- νάντησις των ποταιμών Ρήνου καί ΜοζίλΛαι, νΕχρι βιομτιχανιία δρρ,ματος. Μηιχανουργεϊα, ΰαλοΐ'ρ γία καί έργοστάσια ποτών. Μετά τό δεΐπνο βγήκαιμε βόλτα στή πάλι. Ήταν ή ώρα 20.30. Δρο- σερή ή νύχτα. Καιθάλον δέν φν- λά στόν ούρ-ανό. Έρηιαιά στοΰς σοΰσίρ. Τ' άστέρια οτράφτανε ιΐ>η
φ(ι>ταγ(ΐ>γημ*νους δοόιμθιΐ'ς. Σέ
καποιο παραλιακύ κέντιιο λιγο-
στοί θαμώνες τρώγανε καί .τίνα- !
νέ. Άφοΰ π.ερπατήσα'με μεχρι τόν ,
σιδΓΐροδρομιν.ό σταθμό, έπιστρ'έψα Ι
μι? στό ποτα,μόπλ.οιθ' καί ξαπλίά- '
σααε στίς άναπαντικές κοτ»κέττες
τον.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Γ'
3) «Οί φθογγο/.ογι,κοί νομοι
καΐ τύ τατικόν καί ή άλλη γραιμ
ματική τή; δη,μώοον; ,-ΰδέίτθΓτε
είχε καθολικόν κϋρο; καθ* άπα¬
σαν την γλωσσικήν περιοχήν τή;
ελ/.τ(νικ.ή; γ?ΛΚτσης, άλλ.' άείπο-
τε έκ παράλληλον πρός τα δημώ
δή υπήρχον ρν χρήσει και αρχαί
ζοντα ·διαλεκτικά στοιχεΐα, άδια-
λεύττως έ,τηρεάζοντα καΐ άλλο;-
οΐιντα την δημώδη διάλεκτον. Έ
πί-ΐιιβνίος ό Μ'νχάρη; καί οί όμό-
φρονες αύτοϋ άξιοϋντες σήμερον
νά Ιφαςιμόσοχτι την δηιιιώδη γραμ.
γήσο>σι πάντα τα άλλότρια πιρό;
στοιχεΐα, ουδέν
ειμή ζητοΰσι ν
γήσχοσι τεχνητώς γλ.ο>σσικήν φά
σιν ουδέποτε ποοϋ.τάρξασσν και
νά
κατα
κην κατάσταοΊν».
"Οσον άφορά την παοτΐγραφο
ύ.τ' αριθ. 1, παρατηροΰμρ ότι
«τα διαλεκ.τικ-ά στοιχεία τα δια-
κ<ιίνοντα την καθαρενονσαν» δέν έ ανθύπαρκτα, άλά ίπίδρ«ση τής Ορησκείαι, πάνίο Ι στήν ίδιωτική ζωή τοϋ "Εθνο^>;
αας. "Η μηπΌ);, έπειίή αύτά ιά
-τοιήματα είναι άκομ,η κια σι>με-
ρα αί χρή.σηΒ τό γεγονός αΰιό
ΛποδείχΛ'ει δτι ή κα'θαρΐύουσα ιΐ-
■"αι «διάλεκτος σημερ^νή ύφιστα
ιιενη κατά παράδοσιν πία; την κατά φύσιν υπάρχουσαν
γλωσσικήν κατάσ·τασιν», όπως λ£-
γει ό Σκιάς, άλλά, άπλούσταια..
έπιστηιμονικά ϊλι
χει-ρι'ΐ^ίατα (άχι 6ία — πι&ϋ την
ίΛ)ο-το ,-^ <;,'„ α μαοίαριτη; έκ Η ΕΝΩΣΙΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΠΕΙ¬ ΡΑΙΩΣ ΠΑΡΑ ΤΩ κ. ΑΣΛΑ Ν ΙΔΗ Την 30.1.71 τύ .τροεδοεΐον τή; Ενώσεως Ποντίιον Πειραιώς έγε νετο δεκτύν ήτο τοΰ Γενικοΰ Γραμ ιιατέως Άθλνητισμοΰ κ. Κων)νού Άσλανίδτι είς τόν όποίονκαίέ-τιέ- δο>σε ϋ.τάμνημα έν σχέσει μέ την
ί.τιστοοφήν είς την "Ενωσιν Ποντί
ών Πειραιώς τοΰ κατασχεθ'έ'ντος
είς την Δραπετσώνα κτιρίοιι.
Ό κ. Άσλανίδης ρΛ'έ'δειξεν θερ
μ-όν καΐ συγκινητικόν ενδιαφέρον,
ΐιποσχεθείς ότι θά φροντίση νά ϊ-
νοΛθΐηι&ή τύ δίκαιον αίτηιια των
Ποντίων τοΰ Πειςαιό);.
Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
Μέ έΕαιρετικώ; ένδιαφέρονσ.ιν
ύλην καί μέ τν.τοτεχνικήν εμφάνι¬
σιν πλήρο>; ανταποκρινομένην
πρός τα άντίστοιχα εΰρω.ταϊκά
πρότυπα, ΐκτ'κλοφόρησεν τό τεΰ-
χος μηνός Ιανουάριον 1071, τή;
«Βιοιμ,τίχανικ-ής Επιθεωρήσεως»
(Τό περιοδικόν ρκτν.το'βΓαι έξ ο¬
λοκλήρου κατά τό σνστημα ο'φ-
φσετ, ΐίς δέ τό έξώφυλλόν τού εί
κονίζεται .τίναξ τοΰ ζτογράφον Θ.
Βρυζάκη, .ταριστών την ίι,τύ τοϋ
Παλαιοΰ Πατρών Γερμανοΰ εϋλο-
γίαν τής σημαίας των άγωνιστών
τοΰ 21). Είς τας σελίδας των «Ση
μεκοιιάτιον» ρκτίθενται καί σχολιά
ζονται τα καίρια έλληνικά '/.ιιί δ:-
εθνή οίκονομικά καί κοινοινικά ζή
η',ιιατα. Έξ Αλλαν, περιεχονται:
Έκτενή; ΐπιστολή τοΰ Προ-έιδρον
τού ΕΟΚ κ. Κι'ιμωνο; Μ,τάβλΛ',
εί; ην άναλΰεται τό ελληνικόν κα-
.τνικύν .τρόβλτ,μα. "Αρ'θρα, τού κ.
Κλ. Μαρμαρινοΰ περί τού οϊνοιι,
τή; προελεΰσεω; καΐ τής ίστθ'ρίας
τού, .τερΊ τή; έγΐχιηρίας καταναλώ
σεο>ς των έλλ.ηνικών οϊν<ι>ν κ.Α.π.
αι,, τροπο.τοιτιμένα άπό τού; λογί
οιυς, γιά νΐι μπουνε σάν χαρυκεύ
μαια στή δηιμοτική, δηθεν γ·.ά νά
τή νο<ττιμίσοΛ·ε καί οτνάιυ,α ν<'<. την έξευγενίουυνε. Παράγρ. 2. — Άφοΰ ή καθα ρεύουσα, ρυ>τοβμε ίμεΐς, είναι «διά
λεκτο; σηιμερινή ύφκτταμένη κατά
παράδοσιν προφορικήν καί άδιά-
λειπτον», ποΰ ρϊναί τα ανημεΐα
της άνα τούς αίώνες; Ποΰ είναι
τα γλο)σσικ<Τι; άιιιχτα καί όμο'ό γινα λογοτεχνικα τη; Ιργα, άπό ΐόν 15ον αί. καΐ, νστερα; "Εχουμε, βρβαια, τα χρ^στοτ·- γεννιάτικα Κάλαντα (νίΧριστύς γεννβται σήαρρον ίν Βηθλερμ τή Λ^λριν), τα όποϊα είναι γραμ^ μρνα στήν ρ-χκλησιαστική Κοινή καί ϊχοννε καθοιρεΐΌΐντιάνικη έιμ (ράνιση. Τα παιδία τα ι[ιελνοιινε οτονς δρόμονς, άπό σπίτι σέ σπί τι· Τί μέ τούτο1, δμως; Μήπω; τα παιδία πού τα ψέλνοννε, μι- λοϋνρ στά σιπίτια τοα<ς τή γλώσ- β(ΐ αυτών των συνθρσεων; Αύτό νινρται απλώς καί μόνο άπό την μέρους των δη'ΐιοτιν.ιστών; μήπωι, "τα Εΰαγγρλικά (1&02);) γιά ν' ίίπιοθ'είξονν ότι ή σηιιερινή άγρο πκή δημοτική είναι γνήσια θυγα τερα τής άρχαίας. Ταυτόχρονα κώμνοΐΛ'ε έντατική χρήση αυτής • ής γλίόΐΓσας (τής δπιοτικί>ς), δ
ιχην μτοροΰνε. Τό ιιόνο σφάλμα
ι ού Ψυχάοη κσΐ, ώρισ,μενιον όπα
0ών τού, στάθηκαν οί «άκρότητίς»
Γοΐ'-, ποΰ ρόωοαν δπλα στούς άν-
τιπά/.ους τους, καΐ ετσι οί τελευ
ταϊοι τοΰτοι τού; καταπολρμή·σανε
καί τοΰς καταοτκοφάντησαν. ΟΙ
ι ψυχαομκές «άκρότητες» ήσανε <τη ιιάδια ιιαχητικότητα; καΐ τίποτ' Λλλο. Ή μαχητικότητα, δμιος, χοειάζεται τίς άκρότηΐτες σέ κάθε άγωνα. γι' αύτό κι ό Ψτιχάρης με ιαχειρίβτηκε άκρότητες, μέ τή διαφορά, δνστιχώ;, δτ» ό'χι δ- λ.ρς οί ακρότητε5; τον είχΐιντ 6ά- ση έπιστηαονιική. 'Ωστόσο, οταν ρρθη τό κατα- στάλ.αγιΐια, οί άκρότητες φεύγοα1- νέ. Γι' αντό καί τό παρόν 6ι- βλίοη· προτεννει στύ τ έ λ ο ς λογικό σ;ιιμ6ιι6ασμύ άνάμι:σα στήν ■*ί.τΡ.τ; καθαρει.'Ότ σα χαΐ την Λ<ττι- κή ·δημοτ'κή. Ή πρόταση τοϋ σι·μ βιβασμοΰ αύτοΰ γίνεταρ γιά ν' άπιοχτήσονμε την άληθινή Νϊο«λ ληνική, πού θά είναι τύ κανχη μα τοΰ Ελληνισμόν. (Συνεχίξίται) ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ: ή γνωστή κόλλΐ» σις διά την Τηλΐφωνίαν ΡαδιοΦ* νιαν κλ*. μέ τοός 5 ττνρηνας « λοοωνίου. Γεν. αντιττρ· ΦΑτ Οΰλκέρογλου βησίως 7 4ος ο οοφος· Τηλ. 226.024. Αθηναι. ΜΕΡΙΣΜΑ ΕΚ 489 ΔΡΧ. ΘΑ ΔΙΑΝΕΙΜΗ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Τό Γενικόν Συμβουλιον τής Τςκκτρζης τής Ελλάδος, συνελ¬ θόν ν,τό την προε&ρίαν τού Διοι- κητοΰ κ. Δ. Γαλάνη, ένέκ.ρι·ν>ε
τόν Ισολογισμόν τής Τραπέζης
χοησείυς 1970 καί την διανομήν
μ?.ρίσματος έκ δρχ. 489 κατά με
τοχήν.
Τύ μέρισμα τούτο είναι πληΐβίο
τέον κατά την έγκρισιν τή; κατα-
ίιολής αϋτοΰ παρά τής Γενικής
Συνελεύσεως των Μετόχων.
ΚΟΙΝΗ ΣΥΣΚΕίΨΙΣ
ΕΡΙΟΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ
ΚΑΙ ΕΡΙΟ-ΤΦΑΝΊΌΤΡΓΩΝ
Βά <τι·γκιροτηθή, έντός της έ- δδθιμάδος, ή άπο τινος προγραμ ματισθεΐσα κοινή σύσκεψις των διοικήσεων τού Συνδέσμον ΈριοΓιι υ,μηχάν<ον Έλλ.άδος καΐ. τής Ένω σε(ΐ>; Έ,ριοϋφαντου<ιγών Ελλά¬ δος. Σκοπύ; τής συσκέψεως, η άνταλλ-αγή άπόψεων επί των α- πασχολο·ί<ντ<ον την δραστηριότητα αυτήν .τροΰλημάτοιν, κνρίως δέ γ .ττ τού θέματο; τή; έ.ταιρικ.είας έγ χωρίων έ-ριονημάτων. Η ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Διά ΒασιλικοΓ* Διαττάγματος (ΦΕΚ 25 Δ') έγκ,ρίνεται π,ροσιο- ς-ινή θέσι; λαχαναγορά; εί; την περιοχήν τής Κοινότητος Μενεμε νης θεσσαλονίκης. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΔΑΣ Καθηγητής Φιλιλογίας μέ εύδό- κιμον προϋπηρεσίαν είς Ίδιωτικά καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας επι μακράν σειράν έτών καί καθή- κοντα Διευθυντού είς "Ιδρνμα παι- δικής .προστασίας, άναλ.αμβάνει την κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίων καΐ Νέιον Έλληνικών είς μαθητάς μέχρι καί τής Δης Τάξεως. Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬ τήν τής έφημίρίδος κ . Σ. Σινανί- δην καί είς τό τηλέφωνον 755-606. ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΕΛΕΝΗ ΚΙΚΙΔΟΤ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΨΤΧΓΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ Β Ρ ΑΒΕΙΟΝ ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑ Σ ΜΑΚΡΑΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ Μίτσόβου 25 Α' δροφος (Στάσις Μονσείου) 9 - 1 π.μ· — 6 - 9 μ.μ. ΤΗΛ. 810-975 — 839 766 Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΓ Δέχετται Βηλαψα 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμονοια) 9 - 1 χα{, « - Ι μ.μ. Τηλ. »*-«7

ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922
— 27 —
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ έκ τού προηγουμένου)
4.— ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΑΙΧΜ ΑΛΩΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ Ε. ΜΙΧΑΗΛ ΙΔΗ
Τό τέταρτο αύτό «ήμερολό- (
'·*'.ο χίγμχλωσίας» μ»; τ^ ί^-ό
ρισε ό κ. Σπύρος Μιγαηλίοης,
συνερνάτης τή; έφημερ. μαί
«ΙΙροσφυγικό; Κόσμος» καί μα;
περιγράφει τα οσα ύπόφερε καί
εΖδε, οεκαογτώ μήνες αίγμάλω
το;. Γεννήθηκε στό 1894 στό
ώραΐο Χχτζηλάρι, τό έλληνι-
κώτατο περίγ'ορο τής Σμύρ¬
νης. Μορφώθηκε στή Σμύρνη
καί φοίτησε στό «Έμπορικό
Τμήμα» τή; «Εύαγγελικής Σγο
λή;». Τώρα, συνταξιοΰγο; π;ά,
μένει στήν Καλλιθέα Αθηνών,
όοός θέμιδος 16.
Ό πατέρας τού Ευστράτιο;,
χπό τούς προύγοντε; τού Χατζη
λαρίου, ήταν μεγαλοκτηματία;
καί εΐγε έλαιοτριβεΐΌ. ΙΙαντρεύ
τηκε την Άμιαλία Γιαλχ,,ιοπού
λου καί απέκτησε δυό γυιούς,
τό Χρήστο καί τό Σπΰρο. Πέ-
θανε στό 1918.
1. — ΧΩΡΙΣΤΗΚΑ ΑΠΟ ΤΟ
ΧΩΡΗ) ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΜΗ
ΤΕΡΑ ΜΟΥ
Κατά τό τρίτο οεκαήμερο
τοΰ Αύγούστου 1922 ,ό Τοΰρ-
κος προγωροΰσε καί έργόταν
πρό; τη Σμύρνη. Άπάπου περ
νοΰσε Ισφαζε τού; Ρωμνιοϋς
κατοίκου; καί εκαιε τα σπίτια
τού;. Γιαυτό, δποιοι προλάβαι-
ναν, κατέβαιναν στή Σμύρνη,
μέ την έλπίδα πώ; έν.εί 9ά ϊ-
βρισκαν πιότερη άσφάλεια. Ή
Σμύρνη είνε γεμίσει άπό Ρω-
μνιούς πρόσφυγε; τοΰ έσωτεοι
κου. Μά καί άπό τα περίγω
ρα οί Ρο>|ΐνιοΙ κάτοικοι άρ/ι-
ζαν νά ν,ατεδαίνουν πρός τή
Σμύρνη γιά νά άποφύγουν τή
σφαγή. Μέ τή σφαγή καί τη
Φωτία ό έγθρό; άνάγκαζε τούς
Γωμνιού; νά συγκεντρωθοϋν
στή Σμύρνη, για νά τούς έξο
λοΡρέψη Ικεΐ καλλίτερα.
Τό γωριό μ,ου, τό Χατζηλά
ρι, 16 γιλιομ. άπό τή Σι>.ύρ-
νη, είνε σγεδόν άδειάσει. Καί,
ιήν Παρασκευή 26 Αύγούστου
1922, πού πηγά νά δώ έκεΐ τί
γίνετο"., άπό τα 111 σπίτια τού
οί πιότερε; οίκογένειες εΐγαν
κατεβή στή Σμύρνη. Τότε, 8-
σες βρήκα έκεϊ τίς κχτάφερα
νά τί; πάοω εύτύς, νά κατεβοΰ
νέ κα'. αύτές, γιατί άν πόμε-
ναν άκόμχ, δέν θά γλύτωναν
άπό τή σφαγή.
Άφήσχμε στό Ιλεος τοΰ
Τούρκου τό άγαπημένο μας
γωριό, τό Χατζηλάρι, ποΰ δέν
τό ξχναείοαιιε πιά. Πήρα,με τό
5ρό·ιο βράου καί σιγά - σ·.γά
ψτάςαμε στίι Σμύρνη, ξη'Λερώ
ιιατα την άλλη ήιι,έρα. ΤΗταν
τό κχταραπένο Σάββατο 27 Αύ
γοΰστου 1922, πού, στίς 2εκά
μισι ή ώρα πρωί, μπήκε πιά
ό Τοΰρκος στήν πολιτεία αύτη.
"Ολοι τότε ετοεγαν νά κρυ-
Φτοΰν. Πηγά καί Ιγώ στήν
Πούντα σέ Ινα συγγενικό σπί¬
τι. δπου είγαν καταφύγει κα'.
κάτι συγγενεΐ; καί πατριώτες
μου.
ΟΤοϋρκος εΤγε σκοπό νά
Εεσπιτώση ?λου; τούς Ρωιιν.
ού; τη; «Γκιαούρ - Σαύηνης».
Γιαυτό, την Τετάρτη 31 Αύγού
στου στί: 3 ή ωρα ιιετά τό >ιε-
σημέοι, βάζει φωτία στήν Άρ-
μενιά (Άρμενο·μαγαλά) -/.αί
σφάζει τοϋ; Άρμεναίου;.
"X-
στερα βάζει φωτία σέ 20 μερι-
έ; σέ 5λου; τούς Ρωμνιομαγα-
λάο"ε: γιά νά φοβεοίσγι τόν κό
σιιο νά φύγουν άπό τα σπίτια
τους. Έιιπαινε λοιπόν στά μα
γαζιά κ αί σπίτια καί άφοθ τα
λής,τευε. τα περεγοΰσε πετρέ-
λαιο καί τα Ικαιε. Ή Σπύρ
νη πιά καιόταν άπό τόν Τουο
κοΐιανχλά δ; την Πούντα κα'
την Ποοκυιιαία δπου μαζεύτηκε
ο"Κος έκεΐνος ό κόσαος. 'Π φω
τιά βάσταξε 4 ήμέρες καί έ-
!ΐεΐ; κλεισμένοι μέσα σέ αύτό
τό σπίτι φοβόμασταν ιιήπως ή
εωτιά φτάΕη καί αέσα στήν
Πούντα Άλλά τό Σάββατο 3
Σεπτ«μβρίου αργισε πιά νά γα
Ιΐηλώνη.
Τό ίδιο έτοΰτο Σάββατο, δ
νίο; οιο'κητής στοατοϋ Σμύο-
νη: βγάζει τή φοβερή προγ.·ί-
ουξττ «"Ολοι οί "Κλληνε-, κα'
Αρμένιοι, από ήλ"<:α 18 — 45 έτών θεωιοϋνται άμέσω: αι Υ'ΐάλωτον Καί τότε μικρές ό μά5ε: «κανόν.α- (στρκτιωτ. ά- στυνί'ΐίΐ'^ άργισχν νά πι^νουν ϊποΐίν εβοιτ/χν στού; ζρ6ΐονς πού Οίωοόταν αίγιιάλωτος. Ά κόαα νά ιιπαίνουν κιί στά ά καυτα σπίτια, μήποις ήσαν κρυμ ΐιένο·. τέτοιοι. Στό σπίτι, 2που ε!γα κατα- ορύγει, ήσαν καί άλλα 14 παλ λην.ά&ια, σγεδόν συνομήλικοι μέ Ιμένχ πού ήμουν 28 γρο- νών. Οί ήμέρες περνοΰσαν |ΐ^ την άγωνία, μήπω; Ιρθουν τα «κανόνια» καί κάνουν έΌευνχ Φοβό'ΐαστχν δαοκ καί νά βνοΰ ιιε Ιξο), ιιη 'ΐάς πιάσο-ον. Μάς πόμεινε τ> Ιλπίδα. ιιήπω; βροΰ
με κχιΐ"·ά εύκαιρία καί ΕεφΛ-
γωμε. Γιά νά άντ·.ληο3τοΰ·ι?. δ-
μως καί τί γινόταν Ιςω, βγαί
ναιιε τα 6ράδια στήν τχρά-
τσχ. Άλλά τότε μάς Ιπιανε ή
άπελπισία, γιατί ολέπχμε νά
-ερνο'*, άπέξω λόνοι αίγ,ιάλω
τοι, πού οί μχφχζάδε; (συνο-
3οί στρατιώτε;) τού; Ιδΐρναν
άλύπητα. Οί ταλχίπωροι !ιιπη-
γαν σπαραγτικές φωνές, άλλά
οί βάρβχροι τού; γτυποΰσαν πιό
τερο κχί τού; φώναζαν «γκε
μπέρ, γκιαούρ» (ψώφα γκιαού-
ρη).
Τό Σάββατο 10 Σεπτειιβρί-
ου δ Νουρε'ντίν βγάζει καί δεύ
τερη προκήρυξη, πού ύπενθυμί
ζει, ποιοί θά πιαστοΰν αϊγμά-
λωτοι. Καί άκόμα ύπενθυμίζε·.
πώς ολοι οί άλλοι πρέπει νά
ορύγουν μέ τή θάλασσα ώς τίς
17 Σεπτεμ-βρίου, είδάλλως θά
θεωρηθοΰν υποπτοι γιά την ά
σφάλεια τού στρατοΰ καί τή οη
μοσία τάξη καί θά σταλοΰν
στό έσωτερικό, εξω άπό την πό
λεμική ζώνη. Καί Ιτσι λοιπόν,
ό νοικοκύρης τοϋ σπιτιοΰ πού
ήταν 55 γρονών, έτοιμάζεται
γιά νά φύγη, μαζί μέ τοϋς ή
λικιωμένου; συγγενεΐς τού.
Την Τετάρτη 14 Σεπτεμ-βρί
ου «τού Σταυροΰ*>, μά; φιονά-
ζει έμά; τού; 15 καί μάς λέ-
ει: «Παιδία μου, ώς τί; 20
τού μηνός πού είναι ή τελευ¬
ταία διορίχ, πρέπει νά φύγω
ι,'.ε οποιο καράβι μπορέσω. "Αν
δ|κο; στό άναμεταςύ αύτό 2ρ·
θουν εδώ καί κάνουν Ιρευνα
καί σας όροΰν, πάω γαμίνος.
Μά καί έσεΐ; θά πάθετε πολλά,
πού δέν πήγατε νά παραοοΌή-
τε. Ώς έδώ δ,τι μπόρεσχ, σά;
εκανα. θά σας παρα,καλοΰσα,
νά :ρύγετε τώρα κιόλα; άπό τό
απίτι. καί δπου θέτε πηγαίνε-
τε». Καταλάβχμε, πώ; ειγε <λ γάλο οίκιο καί έτοιμαστήκαιν: νά φύγωμε. Άλλά ποΰ νά τΛ με; Παίρνω τότε την πρωτο- οουλία κχί λέγο) στά παιδία. Δέν μποροΰμε νά τή γλυτώ- οουμε. Καλλίτερα νά πάμε Ι- σία στόν Κισλά (Στρατώνα τού Διοικητηρίου) νά παραδο- Οοΰμε. Γιατί, άν αξαφνα μάς πιάσουν. θα πάθο)με έκεϊνα πού δλέπαμε άπό την ταράτσα». Εύγαριστήσαμε τό νοιν.οκύ- οη καί τόν γαιρετίσαμε. Έκεί νη την ώρα γτυπά ή πόρτα. *Ηταν ή μητέρα μου πού ήξε- ρε, πώ; ήμουν σέ αύτό τό σπί¬ τι. "Εργεται μέ τα κλάματα πέφτει στήν άγκαλιά μου καί Μ,οΰ λέει «Εϋγαριστώ τό θεό ποϋ σέ βρίσκω, γιέ μου. Ό κα ,ός μου είναι μεγάλος γιά τό Χρήστο τόν άδερφό σου. Τόν έ'πιασαν Ιδώ καί τρείς ήμέρες. Είγαμε πάει στό Νεκροταφεΐο νά κρυφτοθμε άνάμεσα στούς μαρμαρένιους τάφους. Δέν ή;ια σταν [ΐίνο εμείς. Κόσμος πο¬ λύς καί τα παλληκάρια σήν.ω ναν τίς τα,φάπετρες, Ιβγαζαν εξω τα φέρετρα μέ τούς νε- Λροΰς γιά νά κρυφτοθν μέσα στούς τάφους καί νά σκεπα- στοϋν μέ τίς ταφόπετρες. Τώ¬ ρα, μάς Ιδιωξαν δλους άπό έ κεΐ καί πήραν δλα τα παλλη¬ κάρια οί αγριοι Τοΰρκοι. *Ηρ- θα νά μ,είνω μαζί σου». Κλαίγαμε καί οί δυό άγκα- λιασμένοι. Τιόρα, πή; νά της τό πώ, πώς πήγαινα νά παρα θώ; Έκανα την καρδιά μου πέτρο, καί τής λέγω: «Μητέρα, ό θεός σέ Ιστειλε νά μέ βρής, γιατί θα άπογωριστοθμε γιά πό λύν καιρό. Έγώ, γιά καλ/ίτε- ρό ιχου, πάω τιόρα νά παρα- 5ο·θ'Τ>. Έτσι καί ^τσι θά μέ πιά
σουν αίγμάλωτο. Μαζί ιιου πά
νέ καί τα παλληκάοια έδ'Τ>. Έ
σϋ τώρα με τόν άδερφό σου
ποέπει νά πάτε στήν Έλλάοα.
Νά φύγετε ίποοΰ). θά σά; σν.ο
τώσουν. "Εγε ύπομονή καί έλ
πίδιι στό Θίό. Καί θά φτάξη
ή εύλογηιμένη ώρα, ποΰ 6α Ιο
θωαε έκεΐ τα δυό παιδία σου
νά σέ βροΰμε». Την φίλησα.
Δύγισαν τα γάνατά της. ΕΙγε
λιποθυιι,ήσει. Την σήκωσε δ
νοικοκύρης καί ιιοΰ την πήρε
άπό την άγκαλιά μου. 'Έπρε-
πε νά φύγο)μιε.
Πήραμε τό δρόμο γιά τόν Κι
σλά. Τραβήςαμε άπό τό Πα-
οκλλελι (παράλλΓλης δρόιιος
μέ την Προκυμαία) πού ήταν
ήσυγία καί εύτυγώς δέν μά;
πείραξε κανείς. Καί, δταν φτά
ξαμε στήν πύλη τού Κισλά, δ
Χαράλαμ,πος Γιαλαμ-όπουλος ποϋ
ήταν δ μεγαλύτερος άπό τΫιν
ταρέα (πέθανε πρίν 10 γρό-
νια στό Άιιαροδσι) λέει στό
σκοπό, νά ιιάς παρουσιάση στόν
άξιωματικό υπηρεσίας. Καί, ά-
5?οΟ 2νας άλλο; στρατιώτη;
μάς παρουσίασε σ' αυτόν, τοΰ
λέει δ Χαράλαμπος: «Εϊμαστε
Ρωμινιοί, ΌθωμανοΙ ύπήκοοι,
καί σύμ,ορωνα μέ τή διαταγή
ήρ<θαμε νά παραδοθοΰμε». Καί τότε πιά Ιργεται ε'νας στρα¬ τιώτη ς 7.7ί ιιάς μπάζει καί τούς 15 στό έσωτερικό τοΰ στρατώνα, πού ήταν γεμάτο αί- γμαλώτους σαν καί μά;, παλ¬ ληκάρια ιιέσα στά νειάτα τού;. (Συνεγίζεται) Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΜΙΑ ΣΕΜΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΑΑΟΓΟΥ ΠΟϋΤΙΠΠ "ΑΡΓΟΓ.ΑΥΤΑΙ - ^ΟΜιΙΗΚΟΙ,. ΑΘΗίϋΟΝ (ΚΑΛΛΙΘΕΑ) ' : Την ΐχ,ν Τ(ΐιΊ παρελθύντο; Ίπ 'Ηκολοίθι>σρν ή κλήρι»σις τού
νοταοίου ί.ε·, ό ^ιν^.ογος Ιΐυντι
οτ «ΛΡΓΟΝΑΤΤΛΙ — ΚΟΜΧΗ
Ν ΟΙ* Αθηνών, ίτέ-λεοιιν ρίδιχήν
κατά τα καθιεροιμενα, επί
τιΐς ί-
ΗΟ; μνι'αη; -ού Άγιον Εόγϊνί-
ον, ΙΙολιοΐχοϊ τής άίί.κοχαιιρνι·.:
ποιιιτει ονση; τής Αϊτοκι,ι.ιτος)." ΐς
των Κομντ,νών Ί'ραπε;ιθνΐ·=ς ν. ι.
πί,ιοστάτοΐ' την Σν ..λόγον. Τό Διοι
κγ,τ κΐΛ· — ιαδοίναον κοί τα μίλη
την θεναν / πτιιυργίίΐν ..ιετ' άη-το-
κλ«σίας είς τόν Ίίΐ.ών Χ(:'.ν τοΓ
Άγιον ΧικοΛάον Καλλ.0ί:ις.
/.αχεί^11 6.ά τούς τυχροονς τής
Οι,κιόιάς καί έν συνεχεία τό χο¬
ρευτικόν Τμήμα τ όν 2.νλλ«γον .-ΐίΐ
ροισϊασεν εύοτ'ΐ.-κιικούς κιιί ΙΙοντι
οκπίις χο^ονς, στ νοδι α πλήοονς
όοχΓ,στοας ν. α τής ;1θαάτου ΙΙον
τιακής Λτοης, α> τ.'>ν λιοάοην Νι
κύλοΐίν Λ(ι.ςς<ιπίοην. Μέ σι ν%ινήσει·>;,
κτα μέ ζ.·>η<ρά; νοοτι,λγ.κάς άν«- μνήσεις ιίκ·α·')ι' τής χα- μένης ππτρίδο;, ί-πε6ίχθησαν οί σννδιιιΤΓ,αόνες την ι ιφάνι σ ι ν των Λη'.'.Λν Π^ντ:.ικΤ>ν χοηΑν.
Εΐστηλεϊ·; νέοι καί •/.(ΐ'/Λ.ί-γςιμιιοι
ΑίΙΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΑΣΟΥΝΓΑ
,Τοΰ -νεογάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΙΙΟΤΛΟΤ
Κερασοΰν-
τος 1907) γιά νά καθήσω καί
γράψω υ-ερικέ; άναμνήσει; ά¬
πό την Κερασοΰντα.
Τίς φωτογραφίες μοΰ τίς ε
δω-σε δ φίλος κ. Ιωάννης Πά
παδόπουλος, Πρόεδρος τοΰ Συλ
περιγράφεται.
Ιΐήρα πολλές κάρτες άπό
την Έλλάοα καί την 'ΑμεΡ1"
κήν, άλλά κα.μ·ιχία άπ' αύτές
5έν Ι'ί 2ν-ανε έντύπωσι δσο ή
δική σας, πού ιιοΰ έπανέφερε
1907 Ή Φιλαρμονική Κερασοθντοο
Τό προεδορϊην τοΰ Σνλλόγον,
μετά την (Όόλνσιν έκ τής έκκλησϊ
άς, έδεΕιώ&η τα μέλη καί τοϋς φί
λοί'ς τή; πατριιιιτικής αυτή; Όο-
γανϋ«τειος είς την ιιεγάλ.ην αίθοτ.»-
σιιν πΰτής. Τό Γυναικείον Τμϊνμα
τοϋ Συλλ.όγου τιμών την λαμπςών
οΐϊ'τήν κα'ι πΐΐ'Βαδισκι'γν επέτειον,
προέβη είς διανομήν τντοδΓ,μάτοιν
είς τα (ί4 παιδία τοΰ 'Εθνικοΰ Όρ
φανοτροφρί,ου Θτιιάτιυν Πόλεμον
Καλλιθέας.
Έν σΐΛ·εχεία ό Καλλιτεχνικός
"Ομιλας τοϋ Συλλόγοι, {«ό την
διεύθυνσιν τοϋ κ. Πολχ«κ. Χά'ι,τα,
παοονσίασεν α'αν μικράν ή
σκηνήν τον τίς την ποντιακήν διά
λεκτον, υπό τόν τίτλον: «ΙΙονγα-
λεμένον ψί'» (Βοϋζιεστημένη ι(ην
'χή)ι ή όποία έσκόρπισε αφθονα γ«
λια εις τό άκ^θίιΐτήριον καί άπί-
σπασε ζωηρότ«τα χε.ιοοκ<>οτΓι'χατα.
Τό εσπέρας τής ιδίας ημέρας
επηκολούθησεν επίσημον χορ·εντι-
κόν τρϊθΎ Είς την μεγάλην αΙθοι
λόγου «Άργοναΰται — Κομνη
νός».
Μπορεΐ κανείς δταν γράφει
νά μεγαλοποιεΐ τα πράγματα
γιά τα όποΐα ένδιαφέρετχι. (χά
οί φωτογραφίε; είναι έκεΐνες
πού δέν διαψεύοουν τα γεγονό
τα.
ι Μετχξύ των φωτογοαφιών
πού μοϋδωσε ί κ. Ί. Παπαοό
. πουλος, είναι κχί μιχ τής Φ'.
λαρμιονικής Κερχσοΰντος, πού
άριθυ-οΰσε τότε 36 μουσικούς
νέαι, μέ τάς έντυπο>σιαάς ποντκι- έκτελεστές. (Έτο; 1907) .
κάς στολάς, υπό την έιμπνενσμένην
Τ'1ν
·έκείνη νπνοχαν
ς ς, η μμη |
δ.εΐΌυνσιν τής Μΐλλικελάδον Πον Φιλαρμονικές στήν Τραπεζοΰν-
τία; καλλ'τέχνιδος κ. Ελένης Κου ! τα, στήν Άμΐσά^ στήν Μερζΐ-
ταλακίδον —τοθ «Άτ>δονιοΰ τιθν ςροθντα,
Πόντον1— εχόρευσαν μέ ίδιαίτερη
ζΐ'ΐντάνια διαα'θ'θονς Ποντιακοΰς
χορονς, νπό τόν ακράτητον έΛθου
σιασμόν δλο>ν καί τα ζωηρά καϊ
πα(ρατετο.υΛνα χε / >οκοοτί | ιατά
Σμύρνη,
στί;
των.
Σέροε;.
Ή Κερασοΰς, πού άργότερχ
στά 1920 — 22 κολύιιπησε
στό αίΐΑα ά/πό τόν Τοπάλ' Ό-
σμάν, ήταν ή εύτυγισμένη πάλη
τοΰ Πόντου, ώς τα 1910.
Επί δημαργίας τοΰ μ,εγάλου
πχιοιοΰ τη; τοΰ ίσοβίου δημάρ
' νού τη; Καπετάν Γεώργη πα-
„ . ι σά, ή Κερασοΰς έξελίγθη σέ
της νεα; Ποντιακης γε- Ι & & ^ ^ χ- Εύρωπη
εις όλην αυτήν την αΑ.ησμο
νητον Βράδιον, ΰπήρχε, δέν ρλΐΐ-
14-ε δηλαδή καί ενα σνχνά .ι
σκοτεινόν σημείον:
Η
^ & & ^ ^ ^ Εύρώπης.
νεας εις την οποίαν νποτιθεται «- φ,λαΡυ.ονική τη; έπαιά-
■τ, ο,, -,^,^^ήο^η η σκι«ταλη της Ι ' , ,
ή
τι θά
σκι«ταλη της
σΐ'νεχίσειος των Ποντιακών
λ η ν ο χ ρ ι στιανικόη·
ειθνικών .·ταιρ«.'δόσεων, .τού Λ
Έλ- ·
καί
στή ιιαγευτική έ
τής Άκροπόλεως... Καί
Λη - δέν τής ελειπαν ουτε οί λεμιοο
χή τους χρονολογεΐται άπό την έ δρομΐες, ως κχι τχ άλλα χγω
νίσιιατα που τα παοακολουΗου-
ποχήν των «Μ<οίιΐ)νν> τοΰ Ξ;νο-
Τό θέμα τής προσελκ.«τειος των
στήν μινήιιη ινου την έπίσκεψί
•Λου τό 1899 μαζύ μέ τούς συμ
μαθητάς μ,ου τελειοφοίτους τής
Ψο>μιιχδείου Σγολής Κοτιο')-
Γ>ο>ν στήν Κερασοΰντα μέσω η ^
ΙίουλανΒζάκης, δπου διενυκτε- γνώμη ™ν, όπως εδε.χνε
ΙΪΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΙΜΑΤΕ1Α
II
ΓΡ1ΙΙΙΙΠΠΜΡΙΙΙ-ΡΙΙ
Τοδ σννεργάτουμας ν_ ΑΠΟΛΛΟΝθί: ΛΚΟΝΤΑΠΤΟΤ
τις εϋθ'ί'νε; τού ϋπουογοϋ. Έν.εΐ
ΣΤΝΕΛΕ1Α έκ τής 1ης σελίδος
γία μιάς μ «νίκη; έπανασταση;.
Λέν συναισθάνονταν .τόσο τόν έ
-έθετε ή :ιαράσ.ρονη
-ούς!; Δέν σκεψθηκαν ϋτι τό
καθήκον τγλ' κι' ή στοιχειώδης
σοκΐοοσύνη τοΰ έ.τιοά/.λανρ νά
διατάΕη την Άστι>νομια νά ιτυλ-
λάΰη κι' αυτόν καί τοϋς ύμοϊδεά
τρς τού .τού ϋρίακ.ενιαν σε ρ<"σι κ<> εδασρος μρ τί) ν.ατΓ.γοΡ'.α των
μνστικών πρακτόοιον ςένι;; έ.τονα
στατικής όογάνΐικτης;! Ό 1 αί^Α-
τη; τόν διεκοψε μί Οεατρικυ στόμ
φο. "Οχι! Δέν αοβήθην.αν τέτοιο
ίνδεχόμ-νο. Τό άπρκλειε ό .-ΐατοι
ωτισμός τού. Συγκινήθηκε ^ό Κα
,τοδιοτριας. Κάλμα,οε. Ναί. Ήταν
πατριώτΓ,ς. τΗταν έλληνας κ.η
τί-ιοτα δεν λαχτα<>οϋσε πιύ .ιολύ
όπό την ελευθερία τής πατς>ί»α;
τοΐ'. Άλλά ήταν καί .ικτΓΟς ταή
κοος Χίΐί τα.πεινός ίαηοίτης τοΰ
Αΰτοκράτορος -πασών των Ρωσιον
κι' εΐχε .τλιιρη έ.-ΐίγνωση καί «τυν
αίσθηση των εί>(Κ·νών καΐ των ΰ
.-τοχρεώσ?ών τον άπέναντι τι/ϋ κν
οίον τού. "Άν ίκτιμονσαν την
;εύσα|ΐε στήν οίκογένεια _ τοΰ
δόξ έ
ενδόξ
τέκνου
χιστον ή άπύ<Γα·σή τους νά τόν άνακι,ιρύξονν άρχηγο, τό καλύτΓ- .,ιο ποί'χαν νά κάνοΐ'ν ήταν νά .τα Πεζή ήγΐ Όρ στήν Κερασοΰντα. Έ¬ κεΐ μάς παρέλαβαν οί τελει- όφοιτοι τής Σγολής Κερασοΰν¬ το;. καί επί τέσσαρα; συν εν. είς ημέρας μάς διεσκέδαζον μέ τραγούδια καί γορούς επί τής Άκροπόλεοις καί στό Νησάκι, δπου κατά την μετάβασιν μας μιέ την βάρκα, άπό τίς τρέλ- λες ιιας άναποδογυρίστηκε ή βάον.α καί έν^> οί άλλοι δλοι
τιξευραν κολύμπι, μόνον έγώ
δέν ήξευρα.
Άπό τα πολλά πατριο>τικα
τραγούδια ενθυμούμαι τό Σαοάν
τα Παλληκάρια άπό την Λει-
βαδιά, Μαύρη ή νύντα στά
βουνά, ώ λυγερό καί γ,οτιτερ^
σπατ)ί μου.
Την δεύτερη μερά ".ά; πή
γαν στό αέγαρο τοΰ Καπετάν
Γεώργη Πασά, δπου τον εΓ5α-
αε έπάνο) εί; τό μενάλο κάτα
σπρο γάϊδαρό τού. Τα παιδία
αά; εςριλοξένησ'ίν σ-ά σπίτ"
σ,ιν «ΤειςψιχόρΓΐ» τού Ηενοδοχείον Ποντίων νέον είς τοΐ>ς κόλπονς νο καί σέ ωρΐσΐΐενη έπογη, γε
«Χίλτον», τό οποίον έτί,μησαν δ>ά των Ποντιακών Σνλλόγων, ώ; νότανε καί άγώνισΐΐα στό Ιππο
τή; παρονσίας των μετά τ(7)ν έρι- σννεχιστών τής διασώσεο>; των ; δρόΐι.10 τή; Κερασθΰντος, δπου
τίμιον σνζΰγων των, οί κ.κ. Θεΰ- λαογραφικών στοιχείιον τοϋ ά- γενόντωσαν εδθυμ,α έπεΐσόοΐα
δοοος Καφίρης, Δτραρχος Καλλι λΓ,σμονήτου Πόντον μας, καί των σάν άγωνίζονταν οί γά'.δα-
θέας, Παναγιώτης Μοντζονρης, δι ,τολλοϋ λόγον- ιΐζίοιν 'Ελληνο.τον- ροΐ! ! !
οικητής τοϋ Α' άστννοιμικοϋ Τμή τιακών Παραδόσειον, φρονούμεν ο Πιό κάτ(ι) δημιοσΐεύομε τό
ματο; Αθηνών, Χαρ. Μακρίδη·;, τι αποτελεί ρλ1 εχ των πλέον έπει- γράμ^α πθ'οστεΐλε στόν κ. Ί-
Πάοεδοο; τοϋ Σια6ονλί"ν Επι γόντιυν καί ΐθνικώς έπι6αλλπιεν(ον ωάννη Παπχθόπουλθ, δ φίλος
κρατείας, Γεώργιος ΛΓομ|άδης, δή •/■αθηκόντων καί, ύποχρεο>σεων των χ, Ε. Τυ·Α(ΐ)νίδης.
Αθήναι τή 4.1.71
Φίλε κ. Ί. Παπαοόπουλε.
Σήμερον Ιλχβον τό περ·.σπού
είκονογραφημέλΌν μέ
σαν σάν άδέρφια Τοΰρκοι καί τού; καί μιά ώρα δέν μάς ά
Έλληνες... Μιά φορα. τόν γρό ύ
ς, αέλη τον Διοικητικοϋ ήγετικών παράγοντος τιΤ)ν Στ>λλό
Σν.μ6οτΑίον καί πλήθος έκλττοϋ γο>ν μ<ις. Κάθε 6ραδν>της η άδια-
κόοιιιον. φοοία, θά σΐΎτείνη άοφαλως είς
Μετά τόν χαιρετισμόν ποΛς ' την άπονεκριοσιν τής δράσεώς τόν δ α β τον
τοϋς προσκεκλΓ,ιΐιένονς υπό τοϋ προ ' Σύλλογον μας, μέ άποτρλ.εσαα νά
έδρου κ. Ίωάννοτ· Χ. Πα-ταιδοπού | τ«φτ1 υπό τόν .τρ-πλον τής ληθή;
λου καί την ολιγόλεπτον πανηγν- | ή έπι&ίοσις των ,μεγάλιον παδ«-
ρικήν όμιλίαν τοϋ άριστίνδην σν-ιι | δόσεών μα,ς. "Λ; ΑναληΓΤ'θή, λοι
ο?ηναν μ,οναγους.
"Ολα αύτά μοϋ τα ύπενθύ-
Ιΐισε ή ύπέρογη κάρτα σας διά
την δποίαν δέν εόρίσκω λόγου-ς
νά σάς εύγαριστήσω!! Κα'. πά
λιν σάς συγγαίριο διά την προ)
τοβουλίαν καί σάς εύγαριστω
θερμώς διότι μέ θυμηθήκατε
καί μοΰ έδώσατε αυτήν την ά
νείπωτη γαρά στά γηρατειά
αου.
Σά; γαιρετώ μέ αγάπην ά-
νυπόκριτον
Ε. Τυμωνίδης
Δημ. Κουτσογιαννόπουλος
βονλου κ. Άντίον. Σοτνμελή, έ-
κά,τη ή (>«σ:λόπιττα, τό χρν<ϊοϋν νόμισιια τής οποίος, ιιέ ε'μΐΗηΐΊπ. τού Σύλλογον, έλαχεν είς την δι διι Κΐ'ριακήν Κωνσταντινίδσ>, πό
λιτικόν μηχανικόν.
.τόν, ρνας καρποφόρο; αγών δ··ά
τή·ν πλαισίωσιν των Ποντιαν.ων
Συλλόγοιν άπιό δτ;μιοτ'ργικά στε-
ΤΟ ΚΕΝΟΤΑΦΙΟΝ ΤΩΝ (ΊΟΝΤΙΩΝ
'ΣΤΝΚΧΕΙΑ έκ τής 1ης Σελ.)
σίαο, γιατ'ι 6νευ αυτής ουδέν δύ-
ι λοχοϋ νά κοθιερωθή καί μία τα-
κτή ήμέρα έτησίου μνημοσύνου ΰ
υλλόγων άπ» δημιουργή στε
λέχη τής Νέας ΙΙοντιακή; γενεάς. να!αι Υενέοθαι...
Άθννα 8.2.1971
Ηδη ή Έπιτροπή
πέρ των θυοιασθέντων πατέρων
συνεστήθη κα'ι άδελφών μας. Έχομεν την
ενός Ποντίου Ποιμενόρχου,
θεωρηθή ή έπιτροπή αυτή
ΤΑ 150 ΧΡΟΝΙΑΤΗΣ ΕΘΝΕΓΕΡΙΙΑΣ
ΜΧΗΜΟΣΤΝΟΧ
Την ποοσεχή Κτριαήν 21ην Φε
βροναρίοτι ^ά ιόςαν 9.45 .ι.,μ., τε-
>.οί·αεν εν χ<7> Ίεοφ Ναφ ΆγίοΛ-
ΆναργνρΐΐΛ· τής Νέο,ς Ί<ονίας, ετήσιον μηνμά{Π»νον ΐπέρ Λναπαύ σειιις τής ι|ινχής τοϋ ποοσφΐλοΐις μ«ς (Πΐζΰγοι·, .ΐ'ΐτςβς, ιήοΡ, άδελ- (Γοΰ κΓχ'ι θε.'ου ΛΑΖΑΡΟΤ ΚΤΤΥΧΙΛΟΤ δέ τού; τ:.μο)ντας την μνήιιην ηίιτοϋ οπιο; .τροσέλ- θοισι καϊ ί-ν(όσ(ι)σι μεθ' ήμχΓ)ν τάς π(>ός τόν "Τι|ιιστον ίΐεήπΕΐς τΐον.
Ή στ'νυγο; Χίτσα, τα τέκνα Χα¬
ρής κηί Σταθοος, ή μήττι? Σήρρίΐ
Εύτι·χίδον, οί άδρλττοί Δέσπ;οιν«
κιιί Χρήστος ΚαλογΕράπουλος, Μα
Οοΐ-λα ΙΙαρ<ΐ(?α. Οί λοιποί οΐ'γγρ. νείς. Ίδιαίτεραι . σταλοΰν. ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σελίδος την ήΕηλείψη, κανένας, γιατί σιέπει την πού τα 'ψη ό Θεός μου. Ή Ριομιοούνη έν νά χαθή όντας ό κόσμος λείψη! Σφάξε μας οϋλους τσι άς γενή τό γαίμαν μας αύλάτΖιν, κάμε τόν κόσμον ματσιλειόν και τούς Ρωμιούς τραούλια, άμμά Εερε πώς ϋλαντρον όντας κοπή ναθάτΖιν, τριγύρω τού πετάσσουνται τρσκό σία παραπούλια. Τό 'νίν άντάν νά τρώη την γήν, τρώη την γήν θαρκέται, μά πάντα τΖεϊνον τρώεται τσαΙ τΖεϊνον καταλνέται». Καί όπως, μέ τό ίδιο πνεΰμα τοϋ Είκοσιένα, μέ τίς ϊδιες ήθι- κές καί πνευματικάς δυνάμεις, ά γωνίσθηκε τό Έλληνικό Έθνος καί στούς μετέπειτα άπελευθερω τικούς άγώνες τοϋ 12 — 13 καί τού 40 — 41, κα6ώς καί στή μεγαλειώδη έθνική Αντισταθή τού εναντίον των κατακτητών, £ τσι ακριβώς καί ό Ελληνικάς Λα ός τής Κύπρου, ό οποίος έλα¬ βε μέρος έθελοντικά σ' αύτούς τούς έθνικούς άγώνες, άγωνίσθη κε καί αύτάς, μέ τό Ίδιο πνεϋμα καί τόν ίδιον ήρωισμό, κατά τόν δραματικό άλλά καί περίλαμπρον αγώνα τοΰ 55 — 59 εναντίον τού πανίσχυρου κα'ι οκληροϋ δυ- νάστη. Δέν είχε όπλα ό Ελληνικάς Λαός τής Κύπρου, δέν εϊχε γνώ οη καί πεϊρα πολέμου, δέν είχε τίς υλικές δυνάμεις γιά ν' άντα πεΕέλθη στά φοβερά καί άνεξάν ιλητα πολεμικά μέοα τού κυριάρ ου. Εϊχε όμω- ψυχή! Ψυχή Έλ ληνική, μέ τίς μεγόλες καί ά- στείρευτες ήθικές δυνάμεις της: τή βαθειά συνείδηση τοϋ δικαί- ου τού, την άκλόνητη καί άδάμα στη συναίσθηση τής ανθρωπίνης κι έθνικής άειοπρεπείας τού, την καυτή όκτινοβολία καί την άκα- τάσχετη όρμή τοϋ μέσα τού πνεύ ματος τή; Ελευθερίας. Είχε ψυ¬ χήν Έλληνική! Ένας άλλος άζιος ποιητής τής Κύπρου, ό Δημήτρης Λιπέρ της, πού έγραψε κι' αύτάς στήν Κυπριακή διάλεκτο, έδωσε πολύ παραστατικά, ο' ενα μικρό ποίη μά τού μέ τόν τίτλο .Εϊμαστε τίεϊνοι πού 'μαστην», όλην τη βα θειά καί πλήρη ψυχική ταυτότη τα, την άπόλυτη έθνική ενότη- ΙΣΡ ΜΑΤΡΟΜΜΤΙΔΠΣ κα' ^αλιοτα ύπό τπν προεδρείον ννώμην ότι ή πρώτη Κυριακή με -" *■■■-- "—!--- ~------·"------- ας τα τήν 21 ην Σεπτεμβρίου είναι σάν ή καταλληλοτέρα, γιατί όπως ά· Κεντρική κα'ι έν συνεχεία νά κα ναφέραμε παραπάνω τήν 21 Σε· ταρτισθούν ύποεπιτροπές σ' όλα πτεμβρίου 1921 άπηγχονίσθησσν τα Ποντιακά Σωματεϊα γιά τόν οί περισσότεροι. ιεπόν αυτόν σκοπόν. Κα'ι πσ- Την αυτήν ημέραν νά τελε- ράλληλα μέ τήν προσπάθειαν τής οθοϋν παράλληλα μνημόσυνα σ' 'νενέρσεως τής άναθηματικής δλα άνά τήν χώραν Ποντιακά Σω .. στήλης ή κενοταφίου, πού τέτοια ματεϊα, ώστε ή συμμετοχή νά εί τα τοΰ Έλληνικοϋ Λαού τής Κύ πρου μέ ολη τήν Ελληνική Φυ- λή. Εϊμαστε έκεϊνοι πού πάντα μαστε — λέγει ό ποιητής — κΓ εμείς καί τα παιδία μας. Έχου με τό ιδιο φυσικό, την ιδία ψυ¬ χικήν ύπόσταση. Γεννηθήκαμε ά πό τόν ίδιον Έλληνικό σπόρο, οτό ϊδιο χωρόφι τής Έλληνικής γής. Καί όοο κι' όν οί Εένοι πλη θαίνουν τίς πλήΕεις καί τα Οά- σανά μας, καί μάς χτυποϋν είτε μέ τό βόλι είτε μέ τό χρυσάφι, δέν λυγίζουμε, δέν ύποκύπτουμε. "Αν θά ήταν δυνατόν ν' αλλά- Εη τό φυσικόν, ή ψυχή τού άν- θρώπου, ή ψυχή τοϋ Έλληνα, τότε θά ντρεπόταν κΓ ό ϊδιος ό Πλάστης γιά τα έργα τού. Αύτά διακηρύσσει τό μικρόστι- χο άλλά μεγαλοσήμαντο ποίημα μέ τό άκόλουθο κείμενό τού: • Εϊμαστε τζείνοι πού μαοτην τοι' εμείς τσαί τα παιδκιά μας, ό σπύρος έν, ό "Οσον τσι' άν ϊδιος, τό ίδιον χωράφιν πολλυνίσκουσιν τές πλήζες, τα κακά μας. έν μάς λυούν τσι' άς μάχοιονται μέ βόλιν μέ χρυσάφιν. "Αν άλλασεν τό φυσικόν εϋκολα τοϋ πλασμάτου, τσι' ό Πλάστης έν ν' άντρέπε- τουν γιά τοϋντα έρκατά τού». ' Ετοι τό μέγα καί ήρωϊκό πνεϋ μα τοϋ Είκοσιένα μέ τό ύψηλό καί πλατύ πνευματικό καί ήθικό νόημα ΕανάΖησε γνήσιο καί αύ τούσιο στόν ύπέροχο άπελευθερω τικό άγώνα τοϋ Έλληνικοϋ Λα¬ οϋ τής Κύπρου. Καί όπως η Μη¬ τέρα Πατρίδα, μα2ι μέ τή ΔόΕα, απέκτησε καί την Ελευθερία, έ τσι καί ή Κύπρος, κι άν περνά όκόμη στάδια δυσκολιών, άντι- δράοεων καί άνωμαλιών, θ' α¬ ποκτήση τελικά — δέν είναι δυ¬ νατόν παρά ν' αποκτήση, είναι νό- μος τοϋ Θεοΰ καί έπιταγή τής Ίοτορίας - την πλήρη καί άλη- θινή ελευθερία της, πού δέν εί ναι άλλη παρά ή Ένωσή της μέ τή Μητέρα Πατριδα. ΜΕΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ Λπολυόμενος έκ των τάξεων τού Στρατοΰ την 25.10.1969 ζητεί εργασίαν είς Ίδι- ωτικόν ή είς Φροντιστήριον. Πλη¬ ροφορίαι τηλέφ. 772.193 δρα 10— 12 ΐτ.μ. καί 8—9 μ.μ. ^πορεϊ νά στηθοΰν καί σέ διά- ναι πλήρης — Παμποντιακή. ρες δλλες πόλεις δπου ύπάρχουν συμπαγεΐς μάΖαι Ποντίων όπως Γρ. Σαββινόπουλος στήν Θεσσαλονίκη, στό Κιλκίς, πρώην Γεν. Γραμματεύς ΕύΕείνου στήν Δράμα, στήν ΚοΖάνη καί άλ Λέσχης Θεσσαλονίκης Ο ΣΤΑΥΑΟΣ τοις σχέδ.«. καί νά μη . οουν άπρςιίσκεπτα τό Γένος στόν όλοκΛΓ,ροιτικό ο/.ρθρ-ο. Τ ο εργο πού διανοήθηκαν ήτατ άνιότίρο ά πό τίς όν-νάμεις τοϋ "Εθνους. Ό 'Κλληνισμός πλ»1ί>ωσε
(1ά τί; .-τροηγοΊνενες έ.ταναιΐτα-
σει; τον, μολ.ονότι σ' όλες 6οη-
ό
νο -τού τόν ένδιέφεοε ΟΐΛστικά ή
[αν νά μή τοΰ χαλάοονν τα σχέ-
οκι οί Γοαικοί. Νά μείνη .τ,ο·,;
ώ .τάφον αύτό; ό Γαλ.άτη; στή
καί κατό.τιν δλέ
ΙΐΓλ
Οί "δικοί τού 6κν Ο'
νά κ.ινΐ βονν .τρίν ΐ·.·τικοινωνήβθ(·ν
,,ια^ί τού καί Λληρ'ΧΙ οοηθοΐ'ν τό
αποτέλ.εσμα των ένΓργειΛν τοχι.
"Ε, νά μην ί.τικοιν'Μνήσουν.
Κο.τ' εύτΐ7.ή σνμΛΓΐ'ΚΤη άστι·νο
μικός διευθυντής τή; Πετρονπο-
>ης ήταν δ στρατηγός Λημήτριος
Γοργόλ.τ;;, έλληνας, ή.ΤΗρώττμ;.
Σνμί,χονα ιμρ σχετικ.ή ΐαόδηξτι
τοΰ Καποδίστρια κ.ά/.ε«Έ τύν Γα
λίίτη καί
τόν άνρκοινε ό ίδιο;
γιά νά μή .τέσουν οί δμολΛγίες
τοα' σέ ΐϋ'θΐκά αίτιά. Τόν Αρκι~
ΐ
στή .τ:βττη καί στή φΐλΛ.τατηία
τοΐ' νά σταμα.τή(~| τί; ά.τ,ερίβ-Λε-
.ττες ί.τα(ΐρς το· καί τού τρι.ξε
τα δύντια δγοια. Μ-τορονοε νά
αείνη δσο ήθελ.-ε <ττή Πε.τρον.τΛ- λη, α' άν έ.-τιχειροϋσε νά διπλ.α. έ-τύ(Τημ.3. .τρόσιυπα ή νά έ- ρ, πικηινιυνι'κτη μέ Γραικούς, θά την εστελνε Λνανλα νά Γτονντιάση λίγο .-τολ.ύ άςτό χούς στμμάχονς. Πώς βά τα ζε πέ.οα ς το·οα; "Ενα χαιμόγελο γε,ματα ώνιγμα τική αϊσιοδοΗία. εσκασε στά χεί λη τοϋ Γιιλάτη. "Α; άνελ.άμϋαε ό Καποδίστριας την άρχηγία κλι βλι'παμε αν θά έ'μενε τύ "Εθνος ά6οήθητο. Ξοιναχλώμιασε ό 1ναπο δίστι.κας. "Οχι, γιά τό θεό, Οά ήταν όλέθ<>:ο νά (ίαυκαλιζονταν
μέ τέτοΐες .ταράλογες ί'ΧτΙθε·;. Ί1
πολιτική των κρατοΛ' δ-ν έ.τη-
ρεάζεται ά.ιό τί; <ηιμ-"τάθ·ειες των άτόμων. Οί Γραικοι θ' άπελεν.- θειν*)νονταν άν καί δταν τα φεροντα των Μεγάλων Δυνάμειαν συνηγοροΐκταν <πέρ τή; έλ.ενθε- ρία; τοα1;. Δέν άπ.εκλείετο νά (Πΐμί,ή αΰτό άργότερα. Πρό; το παρόν, δμως, δέν συνέΰαινε. Ή σννομιλία ε/.Γ,ξε. Σηκώθη- κε κι'1 ϊδιυσε τό χερ,ι στόν Γαλ.ά- τη. — Νά πάτε στό καλό καί νά πήτε στο-ΰς ίντολεϊς καί στους σννεργάτες σας, νά .τ.αραιττ>θοΰν
άπό τα άσυνττα διανοήιματά τοτς
καί ν' ΓΐΛθφΰγοΐ'ν κ.άθε έπαναστα-
ιικ.ή ενεργεια. Μποριί νά σάς
ι>μως ή α."ΐε-
λε·θέρ<ι)ση τοϋ ετ)νοα)ς μας δέν είναι έλληνική ΰαόθεση. Έξαρτά ται άπό άλλον;. "Εχει ό θίό;. Λέν πρύλαϋε καλά καλ.ά νά φύ γη ό Γαλατης Αλο τό ν.ιονΐίγικό γοαιτείο κΓ ό Καποδίστριας είδο- ποιηθ-ηκε νά παρουσιασθή στον Αΰτυκράτοοα. Είναι χαρακτηριοτι κο των, τότε, .τροθέσεων τοϋ Ά λεξάνδρου γιά τό 'Λναιτολικυ ζή τταα, τό ένόιαφέρον τού νά μά θη τί σχεδιάςαν,ε οί Γοαί,κοί. Ό Κα.Ίθδίστριας τοϋ λ^ε.ιτο μ.ΐι;ώς τή σννοιΐιιλία τού '.ιέ τόν Γαλάτιι. Τόν ά'κονσρ μέ σκο.τηλή νενρικότητα, χτυαώντ>ις, σι νεχεια,
ί/Λψρά την γ^οθιά τού .τάνοο
στό γρατρεϊο τ«ν. Οί Γρ.αικο'ι ώ-
νά >Λθήοονν φρόνιμα. "Αν
όέν τύν θρί^ρονσε ά.ιαρα;ττ|το στό
ίαονογϊίο· Οά τοϋ συνιστοϋσε νά
δεχθή τή πς-·0Γδρία τή; Φιλι/ή;
Έταιοειας γιά να τούς σιιγκοα-
τήσι,. Τό σί'θημη τής έ.τινά-
στασής τοις, θά τους το οινε ή
ΙΙίτ.;ον.τολη.
Ό Κα;τα&1<ποια; εξέφρασε τή γνώμη ϋτι ό ά.·Μϊτ;7.εαμ«τίκώτϊ.οος "Κνας σταϋλος, ε'νας αΰθεντι- Οάδι θά γΐ'ρίση στύ φί>ς,
κ.ός σταϋλ.ος, δέν είναι τό χαριτοι
μένο κ-αί άνάλαφρο {.τόστεγο πού
<1 Χριστιανοί ξωγιριά») ο καν γιά τόν υίό τοϋ Λαίδ, σάν νά ντρέ.τονταν, γιατί ό Θεός τοχ·ς κατσίκησε μέσα στή ςττάιχεια. ■ Ό σταίιλος, ύ άλι-,θ νός σ:αϋ- σέ ΰγοή κο.τριά. Αυτός είναι ό άληιθινός σταϋλ.ος οπον γεννήθηκε ό Ίηοοΰς. Ό .-ιιο ός τάπος ΰ.τρΕε τύ πρώτο ϊνδκαΤΓ}|ΐα τού πιό «άγιον .ταιθιοϋ .τού γρννησε γνναίκα. Ό Τίος τού 'Λνθρώ.-ου, .-ιού επρόκειτο να κα- λος, είναι ή κατοικία των ζώ·;ον, | τασ.ταραχθή άπό κτήνη τα ύπεΐα ή φυλακή των ζώων, .τού δον?.εν- Ι θά ώνομάΖονταν δνθρωποι, εϊχε ουν γιά τόν άνθρμ«ο. Ό ααλ,ιός, γιά -ιρ·ώτο τού κατάλυμα ί'να σι^ν λο, δπου κτήντ, μιΐιίτονν τα Οανιι ι- σ:ά λου.λθίίιδια τής ό ςρτο>χικός σταϋλος των
χιορων, τιον /.:μοκτονηυντο)ν το-
πιον τής πατρίδα; τοϋ Χριστοϋ,
δέν είναι
Ό Χρι<—ός γενν)>θτρ',·;
δεν είναι η στοα ιμε τι; κολώνε; ι σ' ί;α σταΰλο. Τάχπ ό-κόσμη; δέν
κ<ιί τα κιονόκρηνα, οΰτε ό γεοι,μϊ- | είναι ενα; άπέηαντο; στ&·ΰ'λο;, ίί- τρικό; σταΰλο; των σΓ.αερ;νίον άο , .τού οί ανθριοποι τρΛνε καί κο.τςί χόντιον, οΰτε τό λε.ττεπίλ.εΛτο κα- ' ϊ,ονΑ·; Τα πιό δμοςιφα, τ.Ί .τιο ά- δοκάρια καί πλ.άκες. Ό αύθεντι- φόν; τή; κο.τριά; καί όνομαϊουν κό; σταΰλο; είναι σκοτεινός, «ο ό ' αυτή τήν κατάστασι «άπόλαυσι μ,κος, λερωμένος. Κα'θαςή είναι μονάχα ή γωνιά ΰπου (κίζοι<ν τήν η ταγή, δπου ό χωςηάτη; στιδάζει οανό καί 6ρώμη. Τό άνοιξιάτικο λιδάδι, δροσβ- τ^ στά γαλήνια πρΐοϊνά, κνιματι- στό στόν ήλιο, ήλιόλοι>στο, ϋγρό,
μυρίι«μένο, θερΐστην,ε. Κό.τηκαν μέ
τα δρε.τάνι τα .-τριάσινα χόρτα, τα
λεπτάμισχα φΐλλα. Κοντά σ' αϋ-
τά θτρίστυκαν κα'ι τα όαοριτ.Ί λον
λονδια: ασ.τρα, κόκκινα, κίτρηα,
γ«.)Λΐζιπ. "Ο/.α α ιράθΓ;/.αν, 'ίΓςά-
θηκαν πήραν τό χλωμό κα'ι μοναδι
κό χρώμα τοΐ' σανον. Καί τα 6ό-
δια :<ον6ά/.τσαν στό σ.τίτι τα αψΐ"- χα λ.είι|κινα τοϋ Μαίου κ«ί τοΰ Ί- ουνίου. Κα'ι νά τοΰρα, έκρϊνα τα χορτά ςια καί κείνα τα ανθη, .τού είναι ςρρά, ρχείΛπ τα λουλοϋδια .τού κάντα εϋο.διάζουν, ρΐναι αεσα στό στ«ν/.ο, γιά νά δοθΌ·ϋν στούς πει. ναομρνους δοιί<λου; τοΰ άνθρώ,τον. Τα ζώα μασοϋν άργά μέ τα χον- τρά μαϋρα χείλ.η τους κι' ΰστερα ά,ιό λίγο τό άνθισμένο π(>ώτα λι-
τής ζωης».
Πά·νΐο στή γή, ίίτήαερο σπΐνλο
Ίριον, δπου δλνες οί
ν.η τα μνοοίΛ.κά δέν μποροίν νά
σκεπώσουν την ν,οπριά, πρό6αλε
μά νΰχτα ό Ίησοΐ·;, γεννΐιαρΌ;
ά.τό μιά Παεθίνο ασπιλη, μέ ·χο-
ναδικύ τον ίΐπλο την ΆΘ<»ότητ ι. Τ. Π. Έπιμέλεια: Κ. Χ Χαιροπούλου ΑΙ «ΑΚΤΙΝΕΣ^ ; ν' άνο·5άλ.οι·ν τι'(ν αχ τονς οί "Κλληνες ήταν νά δοΰν κάν-τοιο φώς ά.τυ τή 1Ίΐ)σία. Θά τολιιοϋσε νά ίαοί)?ίΐη στή ΜεγαλειότΓ,τά το·υ την Λσκν,οτη σθεν;ιι>ιί>τ.-ρΓ,ς πολιτική; άπέναν¬
τοϋ ϋ (ΐυλτάνου καί τή; 'Υψη
λή; Πύλη;. "Ιίτσι κι' ά/λ^ώ; (>α
σέ πόλεμο. Ό κίαη; Άν-
Ίί
ΧΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΑΙ ΔΙΑΛΕΪΕΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ
ΕΝΩΣΕΩΣ ΒΟΡΕΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Είς την σειράν των διαλέΕεων
τάς οποίας όργσνώνει ή Ένωσις
διά την χειμερινήν περίοδον
1970 - 1971 είς την Μεγάλην
αίθουσαν τής Άρχα'θλογικής Έ
ταιρείας (όδός Έλευθ. Βενιζέ¬
λου 22) θά ομιλήση την 17ην
Φεδρουαρίου 1971 ημέραν Τε¬
τάρτην καϊ ώραν 7.30 μ. μ ό
Καθηγητής τοϋ Άοιστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ.
ΙΩΑΝΝΗΣ Ε. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ μέ
9έμσ: -Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ
ΗΠΕΙΡΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡ¬
ΚΕΙΑΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙ-
ΑΣ».
ΝΑ ΚΑΠΝΙΖΗ ΚΑΝΕΙΣ Ή ΝΑ
ΜΗ ΚΑΠΝΙΖΗ;
Διερωταται οποίος διαβάΖει τίς
γνώμες των ιατρών κα'ι τίς δια-
φημίσεις γιά τα τσιγάρα. Άπό
αύτό τό δίλημμα θά σ6ς βγάλη
τό «Πενθήμερο Πρόγρομμα» πού
οργανώνεται στήν αϊθουσα Κερα-
μεικοϋ 18. Ή πρώτη διάλεΕ'.ς θά
γίνη την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου
8 μ. μ.
Τό φ'ιλμ -Καταμέτρησις» πού
συνοδεύει την διάλεΕη δείχνει μέ
τόν πιό ώμό τρόπο τα άποτελέ-
σματα τοϋ καπνίσματος. Μή χά-
οετε την πρώτη βραδυά. Έλδτε
μέ όσους όγαπάτε καί θέλετε νά
κόψουν τό τσιγάρο.
Πληροφορίες 524-962 καί 520-
796. Εϊσοδος Ελευθέρα.
ΕΝΙΙΜΕΡΩΣΙΣ
ΠΡΕΣΠΕΏΝ
ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕίΐΧ
ΕΛ.ΜΙΝΙΚΗν ΟΙΚιΟΝΟΜΙΑΣ
Ό δΊθίκητή·; τή; Τςαπέζτ,ς τής
Έλλάδ"ς κ. Λημ. Γαλ-άνης, παρέ-
θ«εορ πφόγπ·μα .Τ.οό; τιμήν των
Πρρσ6εω·ν τίη· ΊΙνωμρνων Πολι-
τειών, τή; Βοΐ-τανΛθας, τοϋ Κα
ναδα, τή; Ιταλίας., τή; Ποητο-
γαλ.ίας, τή; Ισπανία;, τής Κι-
νας, τον Ίσςκιή). κ.πί τοΰ
ώς
καί των ο!κονο>μικ<ον κηί έ-μπ<νοικό>ν σΐ'ΐιδονλων τ(7>ν όϊ;
ς Ί-α)ίνσκη, ύ
ής στή Κίυνσταντινούπολη, ή
ΐλά
ταν ΐ·.τ«·ρί>ολ.κά εΐρηνόίμ'.ος κ. α
αΐλακός, τοΐ» δύθι,αε ή Γϋκαΐίία
νά τάν ι,ινχολογήσιι καλά δταν
ι"ΐ*νπ5γάστ,.χαν στήν ί'-·'1".*ΐ> ΐφή
τή; αυνβί,κτ·.; τοϋ Πον·/Μ>τ·οί<ττίον. ' Λν ή ΛΙργ!ΐ/.είότι·;; τού εκριντ 6 τ. ('. πεηιστάσε:; ΰ.τίΐν(';ηη·(ΐν την Λντ.καταστήση τσιι, Οά .-τερνρ τό Οάί'θθς νά τϋ,.ς ί·..τοδ-;'=η γ('(λ να τα>Λ>ΐλύ-?οο νά τον διοδΓχθή
τόν, τότε, ,τρκΐίίευτή οτή ϊτοκ
χόλιιη, (κΐΓ,ώνο Γ^ηγόοη Άλΐξάν
δροοιτς Σ τΐϊόνχονωιτ. Ήταν ό-
,τιδύ; τής διπ».ι>>μ<ιτίπ; τή; ,τν- νμή; καί κάτοχο; κλα(Τ<τιν.ής αόρ φϋΜΐη; ποΰ τόν ποοδ.Γ&Γτε ί,.τερ τοΰ ίλληνισαοϋ. θα πατοΐ'σε .πόδι στους Όοαανλήδες ν.ηι βά ίξπ- σφάλιζρ την εύγν'η,μοσΰνη καί την <ΓΓ(ΐκοή των Γραικων. Ό Τσά- ρ;ι; δέν ΐΐχε άντίρρηοη, οί μϊτα. θέση; των .τρεσθεντών .τρριλαμ Γ»άνονταν στί- άη,μαδιύτητες" καί -Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ» Εκυκλοφόρησεν τό τεΰχος Φε 6οουαρ·ου τοϋ περιοδικοϋ «Ό Κόσμος τής Έλληνίδος». Άπό τ6 Είς τό πρόγ?ιυμα π· επίσης ό νη·'.·τοΐ'ργός Έ*ο>τερι·
«όν κ. Χρ. Ξανθύ-τονλο; - Παλ«
μάς, ό ύ.Ύοδιο. κητής τής Τ;α.τί
ϊη; κ. Ενστ. Παντί;, ό ^τνιν.ος
διενθυντϊες ιχΰ ΰπο■ι^ργείον 'Κξω-
τερμκών κ. Ευστ. Γιάνναρης, οί
Τρΐ<τ6εις κ.κ. ?'χ. Κοττάκης ιι/ί Γ. Γκάύας, ι,ί σΐιαβουλοι τής [ριπέΐη; κ.κ. Λίων. Κανε'Α,/Λ.τον λο;, Γειόργ. Πη.-ταδΓΐιητοαχο.τον- λο; κα'ι Εΰ<ττ. ΠοιΟ^ιντζάς, 6 .τφό τοϋ Σ ι·νδέσιμου 'Ελλήνχον ΒιοιΐΓ,χάνων κ. Ιωάν. Μιττβό; ν.. Πρό τοΐ· .-ΓΓογριν.ια-ος, αρβε- ι &Γσα'ν ϊ'*'Χρ<|ϊιμα οαγράμιιατα, '1; τα δ.ιοϊα ά,τ?;κον:^ονται .-»- κ'ΐί. άναλύονται (Η έ ξελίξεις καί ή .τρ·όοδο; τή; έλ- .'.Γ,νική; οίκο'ο·μίας κατα τό ?το; ΐ!(70, ΐν σΐ'γκριοει «τού; τα .τηο- γούμενα έ'τη. ΔΙΑ ΣΤΜΒΙΒΛΣΜΟΤ Λέν άντιθαίνει είς τόν Άσΐικόνι ίίώύικ^ <αρθοον «79) καί τοίς ■.ο.αού; ίογατ.κοΰ; νόμον; καί έ •κνμένιο; δίν εΤναι αχνρο; ή <Λν (ίασις, δ ά τής όποί.ι; ό έ·ργαν° λόγο) ίςταρχούσΓ,ς ρχς •-■ιϊ; (Ί',ιτρι6ολία; καί 'έρΓδο; ώ; τοός την 5άο/.«ιαν καί έκτασιν των ά,τορρεύντων δικαΐ04ΐάτ«>ν
ιον ϊκ τή; σνιδεονσης αύ: >- μί
γ ά τοϋ ρργαδύτου τού στ ·άβε-
Έ·<υχλο(ρόρΓοεν τό τεϋχος Φε περιεχόμενα: «Ή άληθινή ρίζα 6ρουαίου τοϋ περιοδικοϋ «Λκτϊ· τής Φοιτητικής έΕεγέρσεως» τής Άπό τα περιεχόμενα: «Ό- κ. Β. Δραγώνα, «Έπαγγελματική σχολή κοριτσιων» -Αγ. Νεκτόρι ος» τής κ. Ρ. Φατοέα, «Πώς μορ ώ α δα λα πληρώνονται» τοϋ Πώλ Τουρνιέ, «Ψυχογράφημα τοϋ ση μερινοϋ άνθοώπου» τοϋ κ. Κ Σο κελλάρη, «Βασιλείου τοϋ Μέγα· λου παραίνεσις πρός τους νεους τοϋ κ Π. Νικολοπούλου, « Η έθνό ιης τής ανθρωπότητος» τοϋ κ. Άχ. Τάγαρη, «Ταντασία καί πρα γματικότης είς τό έργον τού οί κογενειακοϋ συμβούλου» τοϋ Α. Μάν, «Σεβαοτή Καλισπέρη» τοϋ κ. Ν. Πιζάνια, κ, ά. ._.„. μρ ψώνομε τα παιδία μας;» τής κ Μ. Δημητριάδου, -Γυναϊκα καί κοι νωνικότης» τής κ. Μ. Γουμενο- ,πούλου, «Σκέψεις γ,.ά την μετεκ παίδευσι των έκπαιδευτικών» τής κ. Κ. Σπηλιωτακοπούλου, «Ίννο κέεντυ Άρτεμίεβιτς Βολόντιν» τοϋ κ. Άλ. Σολζενίτσυν, «Χριοτού γεννα στάν Έβρο» τοΰ κ. Ν. Τσι ρώνη, κ. 6. ί!ΐ«. τοϋ ύ.ττκου λν'εται όρστικώς • ι > ΐΓΊσταιιενη ιιεταξΰ αύτΛν δι«
κατά τό ά,ρ·θρον 871 τον
Αστικόν ΚώΐΧκος. Λιότι τοιλι'το
τρύ.τως ά>τχ.|φεΰγει ό ργζ
νά αποδυθή Ε1ς δικπστικύν
να «,('>ε6αίας διαρκίίίΐ; καί ίκβά
σεο>ς.
Λύτά ίδέχθη διά τή; τιπ' ά-
ριθαόν 6β1) 1970 άποφβοεώ; τον
τό |Γ -ημήμα τοϋ 'Λρείου Πάνοτ1·
τό τελευταίον τουτο Αρθρον τοϋ
Σΐ,μειωτέον, ίξ, άλλαι1, ότι
'Λστικοϋ Κο>δικο;, ό μ
δίταται ν' άκν^ίινβή, αν τα γεγο
νότα τα όποϊα *ατά τό ,τεοιθΐ"-
ίΐρνον τής αν,·.ι6άσεως, α-τετέλί·
σαν την 6άσιν τοϋ σνμ6ι&α«μ.οΐ·
ί>ε-ν άληθεΛ-οαιν, ή δέ έρις η ή ά
<>ε(καότης δέν Οά ϊγεννάτο, ί<Γ* ί>σαν οί σιιμΛαλλάμενοι εγνώριζον
την αληθή κατά—ασιν,