194096
Αριθμός τεύχους
2092
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
21/3/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
■Ηράκλειον Κρήτης
1· Ρ ηΕΗΛΤΙΟΝ
ιι>..» ΗΝΑΤΚΤΤίΑΓ.Κ
,ΙΙ.,ιι.
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΛΙΛ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ! ΤΡΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
__________ Μαρτιου 1971, Ετος 44ον αριθ, φύλλ. 2092 Τ)ΜΗ ΦΥΛ'ΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50
Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Μίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
1Β21
εφέτος εκατόν .-τενήν
τ, ι χο«ν'ΐα άτό τότε .τού οί "Ελ-
ζι,νες ι'ιοκίοθηκαν: «Ελευθερία ή
Ηανατος!»·
Έννέα χρονων ίστορική πορεί ι,
|*ή Ίοτοοία τοΰ μεγάλον ση.κω·μαϋ,
άπύ τόν δρ*>ο κκ,εϊνο,
γιά νά οδηγήση, γεμάτη δόξι ,
λώφ), τα θαλάσσια
τοοπαια τού
—47—
Μιλοΰσε καί πάλι ήσυχα - ή-
συχα, μέ τό φνισιικιύτερο νφος
τού, σά νά διηγότανε τα πιό ά-
.τλά, τα πιό γνώριμα ποάματα.
Λάμπρου Κατσώνη (17148-92),, Ι Ανα<Γ";0ε τα δνόματα των άγονι- >Ί αντισταθή τού Σουλίου καί τής ?τών τ°° 1453 μέ τ"οιαν ο'
Μάνης ή Ολί ύ ί° 0τηΤα> π°ν θά 'νόί"ι»ε5 πώ? ^
Μάνης, ή θαλασσοκρατία τοϋ
νήσι,ου έμπορικοϋ στόλον ("Τ- Ι
τρι-
^θοσουτα καί πώς εΐχε
(Ί/,λ
λι'ι κ«ι γεμάτη ,τικρία, τΓ»
/
ΠμΡνο Λίλ.Γαμα στήν λύση τού: Έ
>.ρνθι»ΐιΐ!
"Οίΐιος τυ 1821 όέν ήταν όντε
{ ά<ι?τηρί« όντε τό τέομα. Ήταν μσνάχα ό αεγάλ.ος σταβμός. Τε- κοσια χρόνια γεμάτα άγώνες άγωνία, χρειάσθηκί νά προη- Πολλές γενεές Έλλήνων ^ νά δόσουν ήοοΉον καί μηρτι'νιιν «Ιιια, γιά νάρθρι ό Με Σό ό ώ γάλος Σ Σΐ|κ<ι>μός, ό ποώτ.); στα-
δρας, Σπετσών, ψαρών), ή ά- παοακ°λουθησει τή δράση τονς ά-
πλοική καί δ,μως θα>·μαστή όργά- ί *ο κοντα· ΕΤταν άφαιοεμένος κ'
ί Ομός Υ'ά την άνάσταση τού Γέ-
)1'ί.
Οί θερμοτΰλες γεννούν τίς Σ(χ
/ιιαίνες. Ό Αγώνας άρχισε στΊ;
•."ι Μαίοΐ' 1453, έκεί, στήν Πι'λη
Ριυμανοΰ, ϋ.τον ρ.τεσαν —Έλ
,Μ,ιν .τοομαχοϋντες— ό τελευ-
τιΐϊο; άπό τούς Κωνσταντίνον^
ι αί γενναΐοι τον. Έκεί ?γινε,
αιά άκύμη φορά, ό .τανάρχαι-
Φοϊνι'ί στάχτη, γιά νά ξανα-
ητ,θεϊ ϋστεο' ά.ιό τέσσ.ρις αί-
ι,κ: (Πήν Έλλάδα την Παλια. Έ
η (Γ.τάοθηκε ό αίμάτινος σπύρος
τής Ελευθερίας μας, και ά·.τό κεϊ
ξρανοΰν οί ι:!-ες τού Δέλ'τρου της
,τοΰ (ΐκέ.τει βήμερα τή Ρωμιοσΰ-
νη·
Ταιριάζει νά νμνοΰνται οί άγω
νιστές τού 21. Ταιριάζει ίί-μως νά
δοξο'.ογοΰνται καί οί άλλοι, έκεΐ-
νοι ποϋ τύ γέννησαν. Άπό τούς
τελ.ΓΠαίονς ύπερασ.τιστές των Τρι
χών, ώς τόν Άλ-εξανδρο 'Τψηλάν
τη καί τούς άλκιμους τοΰ Ίεροΰ
Λόχον, .τού εδοι,καν τη νιότη τονς
γιά την ελευθερία στό Δραγατσά
νι, ίνα μόλις μήνα πρίν ά,τό τίς
25 Μάρτιον τοϋ 1821. Καί δέν
νά λησμονιούνται άγώνες
χοί θυσίες, όπως ή «Δεκάτενσις
τού Ελληνισμόν» * μέ κάθε εϊ-
δονς φόρους τού· αίματος κ<ιί προ μέ τό φθβερό παι&ομΛζο ίμα, ή έποαοιία τής Κλεφτουρ- γιάς, πού την άκαλονθ η σ ε - σάν ψυοι/ή αντιδράση, οί άγώνες τοΰ Φαναρίον γιά την ,-ταιδεία τοΰ Γέ/νονς καΐ γιά τή · διατηρή¬ ση τής μνήμης της καταγωγής ^-τον, τύ ααρτνριο καί ή θυσία των ■ Παΐριαρχών Κυρίλλου Λονκάρε- ,,.,ιος (1630), Πα,ρθενίου Β' (1650), ^ Παοβενίον Γ' (1657), Γα6ρ:ήλ ({Β' (1659), τα πρώτα έπαναστατι (, χά χινήματα καί οί άντίστοιχοι ο τοϋ Μιχαήλ ΡάλΛ.η (14(53) ([■/.αί τοΰ Κορκόδειλου Κλαόά ,η|Π480), ,'| σνμμετοχή Έλλήνων ά στούς πολέ'μονς Ένε- κατά Τούρκων στό ΙΣΤ' αί- ώνα, ή εξεγέρθη καί ό μαρτυρι- κός θάνατος τοΰ Επίσκοπον Τοίκ νωση των Φιλικών, καί, πάνω σιυς άπ' δα, ή θνσία τοΰ Ρήγα Κελεστινλή τού Θετταλοΰ, πού, μέ τό «θούριο», μέ την «Κήρνξη των δικαίων τοΰ Άνθρωπον» καί μέ τή «Χάρτα» το>, έδωκε τό
προσάναμμα πού ταίριάζε, γιά νά
λαμταδιάσει τό 1821·
Τό 1821 ήταν ενας αγώνας ά-
•νείπωτα άνισος. Οί "Ελληνες ξε-
<τηκώθ>ϊκαν τότε κι' άναμετρήθη-
καν, ό'χι μονάχα μέ την πανίσχυρη
άκόμη Όθωμανική Αύτοκοατορΐα,
άλλ.ά καί μέ τίς άντιδραστΐκές άν-
τιλήψεις τής ρνρωπαΐκής «Ίερής
Συμμαχίας», πού έπικρατοϋσαν
ϊκείντ) την έποχή. "Εχει ϊσως σω-
στα είπιοθΐϊ, πώς, &ν έπαναστατοΰ
σαν 30 χ,ρόνια άργότε,ρα, δη/.αδή
ϋστερ' ά.τό τή Γαλλική Έπανάστα
ση τοΰ 1848, δταν οί φιλελεύθε-
ρες ίδέες εΤχ«ν ,-τάλ.ι ύπερισχΐσ,η
ίττήν Ενροιπιι, τό άποτέλεσμα δέν
θά ήταν τόσο πρριιορισμένο, δσο
έκτϊνο ποϋ έπέτιιχαν ΰστϊρα άπό
«■ννέα χρόνον σκληρόν άγώνα.
Πθα·,ματικά,
τίς έλληνικές χώ
ρες, ποϋ εΐχε ή Χάρτα — "Ονειρο
τοϋ Ρήγα, δέν
θηκε τύτε παρά μόνο μιά γω-
νία έλληνωής γής, κ' έκείνη
χιηρίξ τίποτε ό'ρθιο έπάνι» της, έ-
ξόν άνΤΟ ρημάδια κι' άποκαΐδια.
"Ομω; ή Μίγάό/^ Ίδέα γιάτήν
τού Γένους 6α·σιλ.ΐ<( πάντα πανίσχυρη. Ακολουθήσαν οί άγώνες των Έπτανησίιυν, ή άλνσν'διι άπύ τίς έπηναστάσεις τής Κρήτης, ή έξέγερση τού "Ολύμ¬ που, ό ά'τυχος πάλεμος τοΰ 1897, οί θυσίες τιον Μα^κ°δθΛ'ομάχ(,)ν, οί πόλεμοι τοϋ 1912—1913, ή <τυμ- μετοχή μας στόν Α' Παγκό<τμιο Πάλε'μο. "Ενας Λλόκληρος «ίώ- νας ΰστεοα άπό τό 1821, γιά ·νά φτάσουμε στΐιν Έλλάδ·α των όύο Ήπείριον κ αν των ΙΙέντε θαλασ οων, ποί' την κάναμε ίίμως θιρύ- ι|κχιλα καϊ την περιορίοαιμ? στά (ΐη μερινά της δρια, μέ τα ιδία μας ιά χέρια, τα "δια μας τ' άμαρτή- εΡ/.επε την Πύλη μέ άνέκφραστο ϋλε'μμα, σά νά εΐχε λησμονηθεϊ ιαί ναρκωθεί μές στά πιρασμέ'- ια.. Μονάχα σέ μία όρισμενη στι- ιτμή, κοιτάξοντας πρός τό Γαλα- ά, τα ματια τον άστραψαν καί ιον,ρμούρισε ΰπόκωφα μές στά όντια τού: Μάς Λρόδωσαν οί Γενοοέζοι!... ...Οϋολιάζουν τα σκυλλιά κ' ή Παναγιά μας κλαίει, σννέχισε ό ΙΙαΛασίδερος τρέχοντας τ(ί>ρα ό-
.όκληρος. Κλαίει ή 'Τ.τέρμαχη,
:λαίει για την ΙΙόλη. Τό εΐδα
γώ τό ίϊκόνισμα πού ΐ'κλ,αιγε.
^οί, τύ εΐδα μέ τα μάτια μόν
τήιμερα τό πρωί. «Γιατί, παιδία,
ωτοΰσε, γιατί μ' άφήσατε στούς
σκύλλους;» Μάς ,τρόδωσε ή Εύ-
ώπη, Πανανία Μαρία. Καΐ, τύ
'ένος ό,χασμένο, άλιμονο! Ό έ'-
ας θέλει τύν Ίσΐδωοο, ό άλλος
ό Γ^"νάδιο ή -ΐό Νοταρά, τό
τό Γούναρη... Τρωγό-
αστε σάν άγρια θ?ριά ένώ ό
Τοΰρκος μπαίνει άπό την Κερ-
κόπορτα...
...Τα χέρΐα τού εκαιγαν
ά σαγόνια τον χτνποϋσσν άκα-
άπαυστα, ένώ σννέχιζε .τερ.τα-
ώντας τό μονόλογό τον:
— Άπύ την Άθήνα, ε(πε ό
Σπνρΐδωνας, θά 6γεϊ τύ καινούρ-
γιο φό")ς. Έκεϊ, έκεί είναι τα μελ-
_.,>!ης Διοναισί,οιι τοΰ
στά Γιάννενα (1612), το ξεσήκο
μ« ψυχων καί πνε»"μάτονν, πού
ποοκάλεσε μέ τύ κήρυγμα καί αέ
! τή βλ'σία τον ό Έθναπόστολος Κο
'βιώ; ό Αΐτολός (17βΟ—1779),
ή πρώττ) έπανάσταση καί ή
τοΰ 1770 στό Μοοιά (Όο-
Άπό τότε, λένε, μπορεΓ ή Έλ
λάδα νά ^ήοει καί χι»ρίς την Ί¬
δέα τοΰ Γρνονς, χωρίς τή Μεγά-
λη Ίδέα. "Ιβίιις νά είναι κ' έ'τσι.
Ομιος ή Ιδία αυτή είναι ή με-
γάλη κληοοΛοαιά αας, καί είναι ή
ίδια ή Ίδέιι τής Έ) Γΐ"θε·ρίας, πού
6έν ε.ταψε ν' αποτελεί τό ΙΙι-
στεύιο των Έλλήνων, δπίος τό
I"-
δειξε· άλλη μιά ψορά στίς ήμέρες
μας ή θνελλα τοϋ 1940. Δέν εί¬
ναι τυχοΐο τό γεγονός δτι έθνικός
μας ΰμνος είναι ό «"Τιινος στήν
Έλεΐ'θεοία». Καί είπε μιά μεγάλη
άλήθεια ό φιλέλλ.ηνας ποιητής "
πού ?(κιλλε:
«Δίχως την Έλετιθερίο
τί θά ή'σονν, ώ Έλλάδα;
Δίχΐιις έσρνα, Έλλάδα,
τί θά ήταν ή Οίκουμένη;».
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΤΙΝΟΣ
' Κ, ΠαΛαρρηγάπουλος
' Β. Μΰλλερ: «Τραγονδια τ(7ιν
Έλλήνων*.
ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ
ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΛΗΣ
(Κόλιας)
>Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
Τίιν ίγνώο»σα στο Βατού,μ τό όαμόνιο!.. Ά.τό τοΓ έ'τονς 1925
β 'ί)19. Ήταν ενας άπό τούς κα-
ι: ή ,
^ί'Λί': έροσηίχνες. Οί Πάντιοι τοϋ
^ 4 ^«ούμ, ί()ρχ·σην τότε όια-^όροι ς
λ< ι' ^·1'/-'·όγοιι;, μεταιξύ των οποίων ή &ταν χί ό Σΐλλ Έλί ,ταν χ,χί ό Σΐλ.λογος «Ελπίς». : Ήταν ενας Σύλλογος Φιλο- ,-τοοοδεντικός τοΐ Βατοΐμ, ό όποί °; ιΐΡΤίΐξύ των σκοπών τού ήταν 'Χ'ΐί οί όργανώσεις θεατχν.κών εο γήν. Τ"ν Αϋγοιιστον τοΰ 1919 ϊδί- ΓΤο 0Λί> τόν Σύλλογον «Έ)πίς»
|'- ώ μεγαλύτερον θέατρο τοϋ
"τοίιμ ή τς>αγΐ'»δίιι «Ό Χορύς
""' Ζαλόγγον».
'°ν .Τ(.κι>ταγκριΊστήν τύν
'^; βαι-υάσΐΛ ό Νίκος Γει-ι,ργιάδης.
πίρνοΰσπ'ν καί τό ε-
'■ 1924 τόν συνήντησα «τή Δρά
""■ Τόν εΐδα!.. Ήταν άνθηω-
'-' ϊί'ΥΓνικός καί ώς ΙΙάντιος
Εΐχε μέσ<ι τον τό Οί ΛΑΜΠΡΑ ΕΚΔΟΣΙΣ Άντι ι'ι >
ως
■^ΐνίατοπτρίζει μέ άκρίόειαν
ν τό έπιτελον,μενον
ϋ.τό τής ΈπαΛαστά
5 τού 1967, ή /Λ,μΛρά κα'ι πό
» έλδοσις τού 'Τπονργεί
^ τονισμοΰ υπό τόν τίτλον
'Ε-τανάστασις τής 21ης 'Α-
1' ϋίκοδομεί την νέαν Έλ-
δρά καί δτχαιοι ργεί. Τό δημοτι.-
κό ^.'χολ,Ρϊο Νέας Κοώμνης
ν(ΐι δηιμιοϋργη,ΐίά τού. Σ
σμοί, Βιο'λιοθήκ,ρς καί άλλα κοινιι
φελή έ'ργα, ρΐναα εργα των
τον! !
χρι
Άλλά έκείνο πού τόν
νει είναι τύ άλ-σος, -τού τό όνομό
ζοΐ'ν Πάρ,κο τής Νέας Κρώμνιης,
ομοιο τοΰ ό.τοίπυ οιΝ&Γ/μοΰ τής Έ?·
λάδος ΰ.τάρχει μέ τα τόσα ψυχο
γωγικ.ά μεσ-α αού δια,θέτει...
Είναι
τοϋ Νόκου Γειυργιά
1ΣΤΟΡΙΑ ΚΛΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ 1ΙΟΛΗΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΪΑ
Γ" Η ΤΟΥΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
άλλοι. ώς ανταλλάξιμοι, κ' έ«το-
μένως άναγκαστικά, ορέιθηκαν ύ- |
ποχρεο)ΐιένοι νά έγκαταλείψουν τή
γή των πατέρων τους καί νά ζή- ,
κατας,ύγιο στήν έλεύθερη
λλάδα.
Άλλά καί ό τουρκικός .τλ.ηθυ- γοαφεί-ς καί σννεργάτη; μας κ.
Χή Ελίδ έξίδ
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΪΣΟΣΤΟΜΟΙ
ΧΡΗΣΤΟΓ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝ1ΔΗ
Ό γνοχπ:ός Σμνρνβ,ίος ουγ- πολλά αλ>Λΐ, ποϋ άποτρλεσαη; θε
λέει ό Κεμάλ, κ' έγώ θά σ'
αυ> όλον τύ Μωριά., νά εΐσαι Βα-
οϊλιάς έκεί — πέρα καί κανει;
δέν σέ πειράζει». Κι' ό Παλαιο-
λ.όγος άποκρίθηκε: «Έγώ δέν εΤ-
μαι κανένας μικρός άφέντης των
Βλάχοιν ή των Σέρ6ι»ν ή των
Ποι.'λγά^ιον γιά νά υπογράψη) τέ-
τοια συνθήκη καί νά μή μέ μέλ¬
λει ν<ά την ντοοπή. Έγώ εΐμαι ό Καίσαρος. Έγώ εΐμαι ό Αΰ- το-κ,ράτορας των Ρομαίων. Έγώ εΐμαι ή κεφαλή τής Όοθοδοξί- α; καί τοϋ Έλληνκίμοΰ, ό πρώ- τος άνάμεσα στούς άρχοντρς τής Κι' αν είναι θέ'λημα. Θεοΰ νά τουοκέψει ή Πόλη, έμένα τό χρέος μόν είναι νά σκοτωθώ έδώ .-τού στέκονμαι., στην Πύλη τοϋ Ρκκμανοϋ, γιά την τιμή τοϋ γέ- νους Ι». — Κι' εγινε τό μεγάλο γιου- ςιούσι καί 6ον·τήχτηκε Πόλη και μές στύ αίμα κ' έγιναν δλα κόκ- κινα, κόκκινα — καί τα νϊρά κόκκιν'α, κ' ή Άγιά Σόφια κόκ- κινη κι' ό Κοι»λ.άς καί τα Τείχη, όλα κόκ'/ανο:, άπό τό αϊμα τής Χριοτιανοσννης. Κι' ούρλιάζουν τα σκυλλιά γιά τή μεγάλη νίκη τονς. Κ' ή Παναγιά μος κλαί¬ ει, κλαίει καΐ, χτνπΐίται. «Γιατί, λέρι, γιατί μ' άςρήσατε «τοϋς σκύλλους;» ίΜάς πρόδθΜΤε ή Ενρώπη, Μαριάμ, ή ΕϋρώΛη ή Χριστιανή...». Ή σνμμαχική κατοχή Ιληξε τό Σεπτέμβριο τοϋ 1923, Οστερ' άπο τή συνθήκτ) τής Λωζάννης. Στίς 2 Όκτωβρίου 1923 ό στρα- τός των νικητών μπήκε στήν Πό¬ λη, Τόν ίδιο μήνα τύ σουλτανι- κό καθεστώς κα.ταργήθτρ4ε, καί ή πριοτενοιισίΐ τοϋ νέ οί1 τουρκικόν κράτους μεταφέρθηκε, στήν "Αγ- πεϊ οτύ μάρμαρο γιά χρόνονς κτιρα. Τό Μάρτιο τού επόμενον χο'ι κα'ρονς. Άλνγιστος καί .-τε- ! χρόνου καταργήθηκε καί τό χα- θήφανος ό Άφέντης μόν μές στό ι λιφάτυ, καί ό τελενταϊος ά.τόγο- μνήμα...>. ΔΐϋίΤε μόν την Πόλη, νος τής δυΛϊιβτείας τοϋ Όσμάν
λονμενα τοΰ γένους. Κ' ή Πό-
,η μα; νά .τεριμένει, λέει, χρό-
ιΌνς καί χαιρούς. Δέν ήρθε ή
δρα, δέν ήρθε! Τέτοιο τό θέλη-
μα τού Κυρίον. ΚΓ δς κλαίει ή
Κυρά μας. Δέν την άκούει ό Κύ-
ιος. ΤονρκάΛα καί σκλάύα ή
Αύτοκρατόρισσα. Κι' ό Βασιλιάς
μόν ό Μργαλομάρτυ.ρας νά ξαναμ-
σμός λιγόστενε ^οτομα μέ τή Χθήβτος Εολομοινίδης
ύποχοεώθηκρ νά εγκαταλείψη γιά μεταφορά τής 8δρας τοϋ κράτονς, ν-«1 έκυκλο<ρό· Είναι δίτομον έξ 720 οε
Ό Κεμάλ .τροχώρησε σέ ρι- μεγάλα κύματα άστικΐιλίας έ'φε- λίδων καΐ. κο«μείται όχτό 160 εί-
ζικότερες άκόμη μετ,αρρυθμίσεις. ραν ώς την Πάλη καινούργιονς κόνας, άπίΐχονίζεται δέ είς αΐ«τό
Έπέβα/.ε τό λατινικό άλφάβητο, κατοίκονς άπό την τουρκική Ά- 0?-η ή ζωή, ή κοινοίνική κ,οΐ, έθνι-
κατάργησε τύ φέσι καί τό φε- νατολή. Στά 1945 ό πληθνσμός "'Ί &Λγικά ή συγγραφή τοΰ
μέ την ίερατική στολή εξω άπύ ψυχές. τ°μ°υ «ύτοΰ γιά τό Μητ.ροΛθλί-
τοΰς νααύς το>ν. | Άνάλογη στάθηκε καί ή αδξη- Τ1 ^
Μέ τα μέτρα αντά, ν.(ύ προ- ση τής κοτοικημένης περιοχής ττΙΤα
πάντιον μέ τή μεταφορά τής ε- τής Πό/νης τίς τελευταϊες δεκα- μα'?'
δρας τοΰ κράτους, ήθελε ύ ίδρυ- ετίες. Νέες λαμπρές συνοικίες ί'κτισ
τής τής νέας Τουρκίας νά άπαλ- συγκροττ'ιθηκαν βορειοτερα άπό βετο της μελέτης αυτής, οί δν-
λ,άξει τύ κράτος τον άπό κάθε ' τό Γαλ«τά καί άπό τό Πέραν, σενρετες καί σ.τιάνΐΐ.ς πηγες τού,
έπίββαση τού ό.τισθοδρομικοΰ σουλ οτά ^>ώματα τής ενρωπαϊκής ά- μάς ϋ.τοχρίωναν, ααιρά τή ζωη-
τανικοΰ .τνρΰματος. "Ισως νά μην κτής τοϋ Βοσπόρο'. Έκτός άπ' θή έ.τιθνμία μας, στήν ανατολή
ήταν εντελώς ξένη .τςώς τίς άν- (/.ι'·τε'ς, στήν άστική ζώνη τής Πό- τής εκδόσεως.
τιλτρΐ'εις τού καί ή σκέψη .τού λης άνήκοιυν άκόμη σήμερα τα Συντελεστής έπίσης κχιί κύριος
τοϋ αποδίδει ό σχολιαστής τής παράκτια πολίσματα τοΰ Βοσ.τό- παράγων Τής καιθΐ'στερήσειος ύ-
«ΚωνσταντινουπΟΛεως,^ τού Γ. ρου, τό Σκούταρι ναί, ή Χαλκη- πήρξε ή προσπαθεία μας νά όλο
Γιάνγκ: «Μιά μεγάλη ί δ ε α όών ιμέ τίς προεκτάσεις τους, κληρϋ>σο*με, όσο ήταν δυνατόν,
κυριαρχεϊ στό εργο τού», γράφει .τού άποτελ.οΰν μίαν άλλη άσιατι- την ΐτρο<ΐίι)Λ:κόττ)τα τοϋ Χριχτο- ύ Μ. Τρνί|ν, «.Η Κ'ονσταν- κ.ή πόλη, ή παραλία τής Βιθννι'- στάμου, τή, δράση τον καί ιδίως τινοΐ«ολις, πόλη χριστιανική, θά άς ώς τή Χαρταλιμή καί ώς τό την ,τνρυματική πρασηρΌιρά τον ξαναγίνει μιά μερά χριστιανι- ΙΙα·τείχι, ή θρακική παραλία στούς άγώνες τού Γένους καί τής κή. Τα φαινόμενα, πού τα πά- ώς τόν "Αγιο Στρφανο καί ώς Έκ,κλ.ησίας. "Γ.τήρξεΛ" τόσος ό ρουσιάζουν άλλ.οι σάν δρίγματα τόν δυζαντινόν Ά θύραν, καί ά- (ίγκος τής άκαταπάνητης διραστη παρακμής δέν ρΐναι γιά τύν κάμη τα Νησιά, :ιου άπόκιτησαν ριότί,τας τοΰ Χρνσοστόμου σ' ερ Γιάνγκ παρά σι<μπ:τώματα έ- σημαντικόν άστικά πληθι»σμό καί ^ ην προτεραιό ° Λροηγοήμενες έργασίε-ς 0 έξεδόβηβαν. "Οιμως ή τοΰ θέματος, τό ιΰ.τοιΐας, πατρΐίΐ)τι<ΐμιοϋ μ θνικής άναγεννήσεως. "Οχι πώς πνκνί) έπικοινοινία μέ τό κέντρο. βέ συγγραιφή, πού πο,λλέ; φορές ί'-ΐοτι,ιιό τονς Τούρκους! Κάθε ' Ή έ'ξτυ βπό τα όυζαντινά τείχη σταθ>-ν.«μιε μετέιοροι κ-η.; σκΐπτι-
άλλο. "Ομϋ)ς οί Τοϋρκοι, κατά Πόλη έ'χει σήμερα πληβνσμό πό- "/Οστις αν Οά μποροΐσαμε τελι-
τήν άντίληι|ιή τού, δέν ήταν πό- λύ μεγαλΰτερο άπό εκείνον τής ν.α νά ς>ί·ρ<ΐ)μΓ σέ πέρας τό έγ- τέ στή θέση τονς στή-ν Πόλη. Ό παλιβς Έπταλόφου. Δέν εΐχαν, χετ'ρΓ.μά μας. Μουσταφά Κεμάλ, πού μετέφερ* λοιπόν, άπύ μίαν άποψη άδικο οί Ή συγγραςτή μας γιά τό Χς>υ
την εδςα τής ' Τανρκικής Δημο- Τοϋρκοι, όταν τό τούρκικο «Ί- σόστ«μο ιΐναι γίγονός πώς άντι
κρατίας «την "Αγκύρα, τύ κα- σταμ*-ΐον.λ,>, πο<ίι τύ χρησιμοποιοϋ- μετώπισκ χιλ·ε; 6νύ άντιξ<.ότη- τάλτχβε αντό καλά». Όστόσο ή διαρροή τοΰ έλλη- νικοϋ πληθνσμοΰ τής Πόλης σΐ1- νεχίσθηκε καί ΰστερ' άπό τό κλβ'σιμό τής είρήινης. "Αλλοι ά¬ πό ο;ό6ο καί μέ τή θέληστ'ι τονς. σαν άλλ,οτε μύνο σάν ίδιαίτερο το Τίς· Ή συλλογή πρώτα τοϋ ύλα- πιονύμιο έκείνης, τό έπέ*αλα, ν- «οί, τού τόσο σ.τάινιον καί τόσο στερα άπό τή μεταπολίτευση, σάν διασκοιρπισ'αέΛΌυ σέ ποικίλα καί γενική όνομααία τής σύγχρονης ο'" έκατοντάοες ϊνη>πα, ή ταξι-
μεγαλι'ντερης Πόλης. , νόμησή τού, ή ερεννα μέσα σέ
Ϊ1ΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ δνσενρετες, σήμερα, πηγες, και
μελιώδη παράγοντα γιά τή συν-
Ορση παρομοίας μελέτης, υπήρξαν
άναμ,φΐΛδήτητα σοβαρά έμπόδια,
πού ρ.τρε.τε 'όμυις νά ύπεο,τηδη-
θονν.
Τό φ·λογερύ ομως ενδιαφέρον
καί ύ άκοίμητος πόβος μας, γιά
την δσο δυνατόν .-ΐληρέστΐιρη σκι
αγραςρία ταΰ Χρνσοστόμοΐ', κα¬
τώρθωσαν, όπως Θέ/Λμί νά ,-τι-
στεΰωιμιε, νά ΐ<πε<>νικήσονν ολΛ αύ
τα.
"Ετσι, μέ τόν άνά χείρας αίι
τόν τόμο, μποροΰμε ν ά διατνπώ
σωμιε ,τή γνώμη πώς, αν δχι
όλόκληρτ}, άλλά ενα μίγάλο μέρος
τής προσπάθειας μας, έπέτνχε
τύν τελικό της σκο.τό.
"Ισω·ς ό αναγνώστας
σει πώς μεγάλο μέρος τής ιιε-
λέτης αυτής κατο.λχκΑ6άν>ει ή ο".γ
γραφιχ.ή έργασία τού Χρυσοστό-
μον. "Οαιος ή πνεΓματική αΐ»τή
,ιροσφορά τοΰ έθνομάρτυρα Μη-
τροπολΤτη, άφορά τούς άγώνες
τού γιά την κατάκτηση καί την
έδραίωση τής .τοθητής έλειθερ!-
ας στή γή τής Ίωνίας, κ,'ΐί τίς
έκκλήσεις τού πρός τούς Μεγά-
λους, τής έποχής ΐκίίνης, γ»ά
τα δίκαι-α τοΰ άγωπξόιιενου "Ε
θνους.
Δυστι»χϋ)ς ή τόση .τνεΐ'ματική,
καί ι|'ΐχική άνάλωση τοΰ Χρυβο
στάμου έπέπριοτο νά μή τελεσφο
ρήσει, λ.ύγω τής άτεγικτης
σης των Ίσχνρών τής Γης, καί
ή θεία ρλ.ενθερία νά έγκαταλ.είι(·ει
τα αίαατο,ποτισμένα έκεΐνπ χώμα
τα τής Χριστιανι,κής Άν:ίτολής.
Οί άγών-ες δμως τοΰ Χρα>σο-
οτόμου καί οί πατοιιιιτικοί
τον, πού .-τειρικλείονται στίς σελ»
δες τοϋ 6ι6λίου αυτού, έ.τέχουν
θέση έτ)νικής δια&ήκης χι άποτιε-
λοΰν, ταντόχηονα, σκ-ντάλη .τνίν-
ματική γιά τούς έπ?ρχομένονς,
ως &του τό θεΐο άστρο τής έ;τα/νό
στούς πεΛΐθιμονς, τώρα, οϋρανούς
δου σελαγίσει καί πά>.ι κά,τοτε
τής Ίϋ>ν»ίας...».
ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ (Στ. Σπεράντσα)
Άκοίτα ττής Εύρώπης τούς πυλώνες
ή Μοΐρα σ' Ιχει τάξει, Μάννα Έλλάδα
Τή λευτεριά νά διαφεντεύης στούς αίώνες.
Χαρά σου, δταν Φβιδϊες μέ λαμπεράδα
στή γή σου πελεκοΰνε Παρθενώνες
κι Αίσχύλου άνάβουν θεία άνέστερη λαμ/πάδα.
Μά δ πόνος σου βαθύς, δτα,ν βαραίνη
τυράνων μαύρη σκιά τ' άγιο σου χώμα
καί τής ελπίδας τούς άνθούς άγρομαραίνη.
Κακό δμ,οιο έκράτει κάποτε — κι άκόμα
πιό άσήκωτο — την 8ψη σου θλιμμένη.
Κι ήταν πικρόχολο, πού σώπαινε, στό στόυ.α.
Μιά αύγή δμως — τής φυλής την άμαρτία
τό πλήριομα τοΰ χρόνου είχε ξεπλύνει —
τό βλέμμα ρίχνοντας στήν πού ίσβηνεν έστία.
Τινάχτης. Κι ήταν Μάρτης, οί δσπρα κρίνα
εύώδιαζαν. Τινάχτης, την αίτΓα
γιά νά μετρήσης τοϋ κακοΰ, πού φρένα λένε.
Κι ώς στά€ηκες ψηλά στό μβτερίζι,
μέ δρμή πού ξεπερνοΰσε καί τοϋ άνέμου,
τό ν,οψτζρ'ο Ισ>ρες σπαθί σου, πού σπιθίζει.
Κα· φώναξες τρανά: «Καιρός πολέμου.
Μέ άνθούς τοο όνείρου ή γή ξαναγεμίζει
Ανάστα τώρα μέ την ανοίξη, λαέ μου».
Άπό την συλλογήν «Όρφικός Λόγος».
ΑΝΑ ΣΤΑ
"II
ΤΟΤ ΕΘΝΟΤΣ
ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ
6 άνθρωπος πού πέρασε καί αφησε ααβυστο τό διάβα τού. . .
Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ
δή!
Κια τώρα προδάλλεται τό θί
μα. ΙΙηέπ,ει ή δέν .ιρέπει ή τοση
μεγάλη ίργιι.ΛΪα τοϋ Νίκ.ου νά ά
ναγνορισθεΓ;
Νομίΐομε ναί!
Σ τύν Νίκο Γεωογιάδη ά;ίζε< νά στηθεί ύ ονδοιάς τού μέ«« στύ Πάρκο, γιά νά θυμίζει τόν άνδρα εκείνον, πού τόσο έκοπία ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ «ΤΑ ΜΟΡΤΑΚΙΑ» ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΟΠΩΛΩΝ Συνεργάτιδός μας κ. ΕΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ λονκοΊιι.άκια;>
Είκοσιπέντε τοϋ Μορτιου, χαραο μεγάλη μερά,
μερά πού Εεσηκώθηκαν Άρματολοί καί Κλέφτες,
νά διώΕουνε τούς τύραννους, νά σπάσουν τα δεσμά τους,
κα'ι νά λυτρώοουν τή γενιά άπ' την πικρή σκλαθιά.
Ό Γερμανος Παλιών Πατρών, οτήν Άγια Λαύρα πέρα,
μέ ίερή κατάνυΕη τό λάβαρο ύψώνει,
κι' όρκι'2ει όλους τούς γραικούς, μέ νάρη θεική:
«Λευτεριά ή Θάνατος. Άδούλωτη Έλλάδα».
Κολοκοτρωνης, στό Μωριά, Νικηταράς, Πλαπούτας,
μπχονται κεϊ στά Δολιανά, Μανιάκι, Δερβενάκια,
Καραίσκάκης πά' στή Ρούμελη, Διάκος στήν Άλαμάνα,
, στήθος μέ στήθος πόλεμον τα τούρκικα λεφούσια.
ΣτενάΖουν λόγγοι καί θουνά, βου'ι^ουν τα φαράγγια,
άπό τα λιανοντούφεκα τ' άσημοκαρυοφίλια,
οά γίγαντες οί Ελληνες τοΰς Τούρκους πολεμανε,
τή λευτεριό χαρί2οντας στή νέα τή γενιά.
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
η γραικικηΤυτοκρατορια
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΓ1ΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
Ϊ3'
σε γιά νά γίνει τύ
Ή νέα Γενεά άς
"Α/.σος.
την
σ/υτάλ.η ά,,τό τόν μιεγάλο αυτόν
Πύντιο καί δς πας»αδειγμ.Γΐτισθε·ϊΙ
'Λξίξρι τόν κόπο!
Δημ. Κοντβογιαννόπουλος
"Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥίΟΣΤΙΙΟΓ,,
Ιοΐ ή εκοοοις ά-τοδίόει, μέ
>ιάψει·στ0ν φακόν της (Γ<ί- ϊ μηχαν-ής καί μέ την γλώσσαν τής άληθιεί:ις, 'θΛλαισιν καΐ άναδημιουργί ο·ΐοία στ',μειοϋται άπό ά- "? άκρον τής Ελλάδος, ΐιττον οι< ε ιί ανάπτυξιν είς ολονς, τού; πλοΐ'τοΛαραΎωγι- ς κηί 5»Λάδ·υς τή: χώ Είς την άτέ7>.ε«ί)τθ'ν ση.ράν τοΰ
,τνενματικοΰ περιδέραιον γιά τή
2'μύρνη, ό διακεκριμενος μας στν
εργάτης Χρήστ. Σολομοινΐδης, λο
γογρ<Ίο;·ος καί συγγραφεύς, προσέ θεσεν, δλίος .τρόσφατα, έ'να άκό μτι διαμάντι, είς όγκώδη, κομψόν, χαλοτνοτϋ)μένον καί είκο>νογραφη-
μένον τόμον (2 τύμοι, σρλίδες
720), τό μνημιειώδες Ιργον τοα'
*Ό Σμύρνης Χρνσόστομος» μέ
.τρόλογον τοΰ άειμνήοτοιι προΐ-
γενικοίς δοοτ' τής «Έβνικής Μνημοσύνης»
Νικολ. Μανοί'ση.
την
Άπύ την Παρα,μονη α,ρχι^εν ό
έο,ρτασμός. Στόλιξαν την Είκό-
να των Τα|ιαρχών μέ λουλονδια
καί την ,τήγαιναν δι«ά μεγάλα παι
διά στήν Έκκλησιία τοϋ Άγίου
Χαραλάμποτ1, — ^τού ήτα,ν ή πλη
σιέστρρη, — γιά τύν Έσπεοινό·
Την άλλη μρρα τό .τρωί, δλα
τα παιδία μέ τα γιορτινά των,
οέ παράταξη άνά όύο, μέ τίς Δι
σκάλες, πήγαιναν στήν Έκ,κιλησία.
Μετά την λείτουργία, μέ μεγά¬
λην έ.τισηιμότητα μετέφερα'ν
σττό Σχολειό την Είκόνα: τα ."ΐαι
διά σέ παραταθή, μέ τίς Δασκά-
/*ς, επί κετραλής ό Κλήρος μέ
τα χρυσότ, τού αμφια, τα
ρνγ«, οί ψάλτες. Τα π·αιδιά (,'
όλο τ ό δρόμ«, — π ού θά 6αστοϋ
σϊ ώς μισή α>ρ-ι, — εψαλλαν τό
Τρααάριο.
Στύ Σχολειό,
ΔεΕίιοση των ΈπισΓΐ.Μον, τρατα-
ρίσ,ματα, κι' επιειτα Γιορτή μέ
πλούσιο Πβόγραμμα. Ή Κα Μα
ρία θά «έ'ΰγαζε λόγο» πάντα μέ
άξία. "Εαειτα,
πεί,ηεχόμρνο κι'
τραγοΰδια, 0ιά?Λγοι, ά,ιαγγε>αίς.
Κι' εμείς, σάν άνε6αίναμί στίς
ϋαθμίδες νά ποΰμε τό ποίτιμά
μας, .τετοΰσιιμε άπό τή χαρά
μας... —τό τέλος τραγονδιόντας:
«είμαστε καλά ,ταιδάκια,, θά μας
ός άπιό τ»ΰς Έίόρονς, καί
δίναμε τή σννεισίρβρά μας κλει-
στή στό (τ:ιχελλάκι, πού μάς εϊ-
χαν 6ώσει άπύ την 1Ια<ραιμονή, μέ τή σχετική έγκίκ.λΐιθ τής Έφο ς>ίας στούς Γονείς μας, νά φα-
νούν γενναιόδωιροι γιά τίς άινά^-
κες τοΰ Σχολείου- Οί "Εφβροι
μάς έφίλεα'αν άπύ ενα
κι, τνλιγμενο σέ χρνσό χαρτί...
Άλ,λη Έορτή γινόταν κα'ι στο
τέλος τής Χρονίας, ή «Άπόδαση»,
άλλά τόχε δέν πηγαίναμρ στήν
Έκκλησία.
Άκόμα θυμοϋμαι. τα τρ·αγούδι«
μας. Τύ κλβ,σικό έκ»ίνο «Ζητω
την Χαράιν» τοϋ Γκηίτε,
ση Α. Ραιγκουδή.
Τύ πΜΐρ«(θέ-τ<υ όλόκλτ,,ρο γιατί τύ νΟΓ,μά τοτ· είναι πάντα ίπί- καιρο γιά μικρούς καί μεγάλοις... 1 «Ζη·τώ την Χαράν, ,-ιότ' εδώ, πότ' έκιεΐ, Ποΰ είναι, είπέτε μόν ποΰ κα- τοικεϊ; Δέν είναι είς λόςτους κι' είς 'ψϊ)λά Είπέτε μοί, ,-ΐοΰ ή ιμαρςτή της 7Ρ (Σννέχεια έκ ταΰ πριοηγον,.ιένοι1) "Αδικος κΟΛος. Ό Άλέ|αδρος είχε χαράξρι τή γραμμή τού. Τί- ποτα δέν μ.·τοροϊ3ε νά τόν £·νό·.α- «ΤΓρη ,τερισσότερο άπό τή πιστη ίφαραογή των διατάξειυν τής Ί- «'.ά: Συιιμαχ!ας. ΟΊ ντουλες σπου δαιοφανείς είστ,γήσεις τοΰ ΙνΤ,ρττΓο νιχ κο/,άκρναν την ματηιοδοξΛ τον κι' έδςιαί'οναν τίς ψι·το(τ.ο- πλι.ξίε; τού ότι ή θεί.ι ΙΙρΟΛ ~ α τύν ?ταξε φροι ρό "τή'ς αιγκό ; καί π'ου€:.ιίας. λά; ίίάθη ν.οιλάδο>ν έπήγα ζη-
ΣυνέχεΐΛ «Ις την 6ην σβλίοα)
η-έςοντα, όικαίονε τίς κακόίίουλρς
συκοοραντίες τού Μέττερνιχ. Ό
Άλέξανδρος έπίστευε πιά ότι ό
Καποδίστοιας πολιτευότανε σάν
γρα;κύς κι' όχι σάν ρώσος. Κατά,
6άθος δέν τύν άδικοΰσε. Γραικός
ήταν. Στή θέση τού, ρτσι θά ά-
νεργοϋσε κι' ό ϊδιος. Άναριοτιό-
ταντ, ίίμος, Γιν ή «ύνοϊκή γιά
τούς Γθ01^0^; λΐ'ση τοΰ Άνατολι
κου ζητήματο'ς ήταν ή όρθότε^η>
Κι' άν δέν εΐχε δίκηο ύ άμεηά'.)>-
ττος Νέσσελοοντ, ποΰ ποοτ.μοϋ-
σε μιά φθίνονσα κι' έγκ,ατΓίλελΡΐιιέ
νη στό ελεος τής Ρτυσίας Όθω-
μανική Αΰτο>ί.ρατορία, άπό την
άναθίοχΐη μιάς ίσχνρής Γριικι-
κής, .τού θ' άτοσποΰσρ άπό τή Ροι-
σία τα πριοτ,ϊϊα τής
καί τόν ελεγχο τής
Ό Κα.τοδίστςιιας μάντενσε τίς
σκέι,ιρις τοΰ Τσάρον. Τόν ήξρρε
χιιλ.ά' δ:ά6αζε τα διανοήματά τού
σάν σ' άνβιχτό 6ι6λίο. Ή πρώτη
ι'ιδνντ^ρή άπογοήτεν<τη ποίι όονί- μασε στύ "Ααχεν, έξρλίχθτχΓ σέ μιελαγχολική π;κρα. Ναί, ήταν "Ελληνας κα; πατριώτης. "Ομι>ς
ουδέποτε ύ,τέταξε τα καθήκοντά
τού στά «,Ισθήματα. Έπέιΐενε στή
πολ.ιτική τον γραμμή μέ σι νειδητή
πρποίθΓ,ση ότι ήταν ή ,μόνη .τού
ρξυπηρετο'ΰσρ, στό δυνατύ αέγι-
στο, τα συμ<τέροντα τοΰ Τσάρου καί τής Ρωσΐας. Ή εύττ'χι.τμρνη σΐμΛτωση των ριυσυίών σιτΐφρρόν τού. Πολλές ςορές εδινε την έντΰ , τ<ον μέ τα έλνληνικά τόν<»νε, δέν Τή-: την-γάτιοός μας Κάς ΝΙ.ΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΓ Πρός τιμήν τής ή ΕΝΩΣΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟ- ΙΟΤΕΧΝΩΝ π;ογραμιμάτισϊ σει ράν διαλεξειον των Μελ.ών της. "Ετσι είς την αίθοιυσιαν τής Σιτέ- γης Καλών Τεχνών καί Γραμ- μάτιον όόθηκε την 8ην τρέχ. μιά ζ<»ντανή Ό Κχποόίστριας - ί,τόλμησε! ν ά ι.τιμανη πολύ σ τ ή ν άΓτύδειξη τής σατανικότητας τού δ αλιομ ίτ;κοϋ έλιγ,μοϊ τοΰ Μέτ- τερνιχ. Τύ 6ιε&νές κλϊκχ είινοοΰ- σε ί'σον ποτέ άλλοτε τή προιί,θιν- ση των («ιισικών ΐ.τιί)ιώξε(υν. Ή προσ««πική αϊγη τού Τσάροΐ1 κι' ή ττήμη τής ρι«σική; ίσχι'ος 6ρίσκον ταν στύ άπτόγειό τονς. Ή εΰκαιρία νά προχο>ρήση ή Μεγαλε;ότης τού
στήν ίπιθυμητή λίση τοΰ Άνατο-
λικοΰ ζητι'}ματ<-ς ήταν μοναόικήΓ κανρ'ις δέν εΐχε τή δύναμη νά την εμποδίση. Αντό τό ήξεοε καλυτέ¬ ρα άπό κάθε Αλλον ό αΰπτρκικός άρχικαγκελλάριος κα'ι γιά τουτο προσ.ταθοΰσε νά στρέι; η τό ΐνδ α στήν άνάλ.Γψη άλλον πρ(ΐιτοΓ);;υ λιών. Δέν άο?σε στάν Ά,λέξανδρο νά τόν σι μίίπυλ'Ρΐ'οι ν οί έντρταλμένχ γιά τόν Στέλιο την άλλοτε Ιΐρόιε- δρόν της ό ό.τοϊος συγκαταλέγί- ται μεταιξύ των Έθνικων μας Ποιητών. Βαθε·ιά σνγκινημίνη ή κ. Δέσποινα Βογιατζή — Σείίαστο.τοϋλου μίλ.ησε γιά τόν άλησ'μόνητο σμυρναίο ποιητή .τού τίιμησε τόσο Λθλϋ την γρνέτει,ρά τού, την άγα.τημένη μας Σμύρνη κοΐ έξακ,ολ,οιιθεϊ νά την τιμά καί πέ·ρ·α·ν τοϋ τάφον μέ τα ?ργα τοαι Λ·ού άφησε σέ μικρούς καί ά λους. "Ανθρ·ο)Λθΐ σάν τόν τΐιμωιιε νόν δέν ξ'Ρχνιοϋνται ποτέ. Ό Στέ λιος Σ.τεΐράντσας «ίνα1 ό ποιη¬ τής - σύμβολον των Σμυρνηών καί κάθε &ικι'ι μας καρδιά κλαί- ει στήν άνάμνησή το'. ιΟ Πρόε&ρος τής Ενώσεως ΈλΑήνιον Λογοτεχνών κ. Ά,-τόλ.- Λεοντα<χτης μιλά πρώτα γιά τάν Στέλιο Σπεοάντσα: ό Στέ- λΐος Σπ,εράντσας λέγει είναι ε¬ νας τχπύ τούς λ,ογοτέχνας καϊ ποι η'άς .τοϋ νμνη<κιν την Έλλάδα τοΰ 21. "Εχει νανήση την ποακή Έλλάδα μέχρι τό 21, εί¬ ναι Έ&νικός Ποιητής καί συγκα- ταλέγεταΐ· μεταξύ των Έ&ν.κών μ'ίς Ποιητών. Κατόπιν ό κ. Λεονταηύτης προ- λογ^ΐει την ύιμιλήτριαν κ. Δέσ.τοι ξένες γλώσσες. Σθ)ρύς άρθ,ρί'»ν άπύ την Ό,ιιλήτρκί,ν να Βογιατζή Σεδαστατονλον- Είναι καί έκείνη γ*«~ή γιά την εθνικήν της δρβσι. Γεννήθη,κβ στήν Κσστέλλη άλ,λά άπό μικρή ή ν,ίκογένειά της έγκαταητάθηκε στήν Ά?ιρξάνδ·5Ρΐαν κι' γχγϊ άπέ- κτηοΓ τίς δαθειες γνώσρις στήν Έλληνική μ:/ς γλωσσα καί στίς είς διαφόρους ΈτρΓιΐΐΐρι'δας καί πο'ύ.ά βιηγ-ι'ιμ,ατά της σέ διάφορα πε.ριοδι,κά ξένα καί έλληνικά. "Ε γραι{ιε πολ.λά θεατρικά εργα. τα ό.τοϊα ϊ.ταίχθησαν στύ Κάϊρον καί στήν Αλεξάνδρειαν καί σέ άλ- λ.ρς πόλεις. Καί καταλήγει ό κ. της: εΰχομαι είς τύ πνευματικόν κόσμον τοΟ νεώτερον έλ.ληΛ·ιοιμοΰ νά άκβλοτθίϊ τό παράγει·; ^α τοΐ· ΈΟνικοΰ μας .τοιητοΰ Στέλ^ιου Σπεράντσα. Πάνω στό Βήμα ρ'στεχ; ί.τερή ο^ανη ή προτομή τοΰ Στέλιου Σ.τε ράντσα ί-ργον τού γλν.ττου Νικο λ.α .τού θά σττ[θή στή Νρχ. νη τύν ΆΛρΙλιον καί μιά άλλη ποοτοιμή τον, τύ Ιδι-ο ύπερή<{;α- ν/ι, πού έςριλοτίχνησε- ή γλΰπτρια καί ποιήτρια κ. Καιίτη Βέλαον — Τσονγιοπούλου ε'στεκε πάνΐιΐ στό πιάνο. Καί οί βιιό ποοτομές τοΰ Στίλιον Σπειράντσα είναι άρπ- στουργήματα τέχνης. Ή όμιλήτρια άνεδαίνει στό Βήμα καί μέ κομμενες λέξεις άρ Ε1μα< ,τολ.ύ σνγχινηιμένη πού διαλέΕατε έμένα ν' άνέ^ιο σ' αν¬ τό τό Βήμα καί νΛ μιΑήσο) γιά τύν Στέλιο Σπεράντσα πού πά νω ολ' όλα ήταν ποιητής. Καί μάς μ-ΐλά γιά τόν ποίτιτή πού εΐ- δε τό τρώς στή Σμι'ιρνη, γιά τίς σ.τονδές τού, γ<ά την σταιδιοόί>ο-
μία τού, γιά τύν άνθρωπο, γιά
τύν έπιστήιμονα, γιά τόν λογοτί-
χνην. Ή προσφορά. τοΐ'
Έλ-
ληνικά Γράμ,μα,τα «Ίναι σημαντι-
κή, τό .ταιδ'ι ύΛτήρξε τό λεπτά ιου
στρεϊον, τό παιδί χον είναι τό θε
μελιον τής ανθρωπότητος. Μίλτ)-
σε κατόπιν γιά την σύζυγον τού
την κ. Δίκη Σπρράντσα .τ«ύ ή-
(Συνέχβΐα είς τη./ 6ην σελ.);
Μέ τίς διόπτρες τοΰ «ΚΟΣΜΟΓ^
ΦΟΥΣΤΑΝΙΑ...
πωση κακεμαθημένου πεισματάρι-
κου. παιόιοΡ, -τού άρκεί νά τού ΰ-
κάτι γιά νά κάνη
τό
άντίθετη. Ό Μέττερνιχ κατάΐρεοε
νά τόν πείση ΰτι ό Κα·τοδ!ττ[ΐιας
προσήρμοζε σννειδητά ή ϋποσννεί
δΐ^τα, τή ριο,σική πολ.ιτική στά <ρ- ΛΡλ.Ρΐ'θερα <|·ρονήματα καί στά ΐ- θνικά αίσθήματά τού. Καί ή έπι- μονή τοΰ Καποόίστρια νά προτάσ- ση τή λύση τοΰ Άνατολικ.οΰ ζητή- ματος άπ' δλα τα ρωσικά ένδια- χωρεί άμφΐβολ.ία, τόν ζήλ.ο τον, άλλά δέν τόν έξαρτοϋσί άπ' αυ¬ τήν. Ήταν, πρό πάντων, ΰπονο- γός τόν Εξωτερικών τής Α. Μ. τοΰ Αντοκράτορος .τασίον των Ρω σιών κ<ιί δέν θά σνγχιοοοϋσε π»· τί· στόν έαντό τού νά ΐ(ανή κι»- τώτρρος τής έμπιστοστ»νης τοΰ κυ- ρίου τον. Άλλά γι' αυτόν άκοι- (ίώς τόν λόγο όέν ΐννοοΰσε νά συν εργήση, μέ καταπνίξη των ΣΤΝΕΧΕΙΑ βΐς την βην σιλίδα Σιμς,οοές, κίταιγίδες καί πλι'ίαμνρες θά .ΐΰοκαλέση ή ντα μόδα των γυναικών. Αύτό τουλάχιστον πιστει'ει καί διατείνεται ρ'νας σεδάσμιος κ.λη- οικύ; στύ ΓιοχάννεσμΛουργκ. Αύτά τα «,καπά .τα"ταλονάκια» ποί' είναι τώρα τής μόδας θά .τρΐκαλέσονν την όργή τοΰ θεοΰ, ιίπε σέ κήρΐΎμά τού ό σεδαστός κληρικός καΐ στ·γχρόν<ι)ς ότι μεγάλες θά σηιμειω- θοΰν σνμίρορΐ'ς έξ αίτίας τής άσέ μ νού περιβολής τής γυναίκας. Γιά νά άπυδείξη μάλιστα Οτι σωστές είναι οί προΰλέψεις τον, άνείτρρθη στήν —φίττιοση τής στάθμης μιάς μεγάλης λίμνης ποί' δρχισρ επικίνουνα νά ά·νε(>αί
γ-ναίκες φόρ€-
καί λιγάκι ή έξ*Χ( ρεΛΐική μύδ«
τής γυναίκας, άλλά σιόνει καί κα
λά ,τρέπει νά παραγγείλουμε καί
μαοϋνες γιά ώρα άνάγκης.
νη,
άφ' οτον οί
«μίνι».
Γιά σκεφθήτε·! Αΐΐτό μας 2λει-
π? ιώρα νϋ.χοχ'μΐ καί κατακλυ-
ομούς. Δέν μάς φβάνει δι»>Λδή ή
Λαχτάρα ποί> προ'καλΐί κάθε λίγο
καί Γόμορα δηλαδή.
Τί μάς κάνει ή γνναίκα φίλοι μοί1.
Τουλάχΐστο, θά καταφέρη ό
κατακλυσμύς νά σβύση την «φω¬
τία» πού άναψαν οί γΐ'ναΐκες; Έ
γώ ποοσΐοπικά πολΐ' άμφιδάλο.
Μπρός γκρεμός καϊ ,τ/σον ρεϋ
ιια Θά μοΰ πήτε. Καί πού νά φθά
ση τό καλοκαίρι άγαϊτητοί μου,
τότε εΐνατ πού θά φονντώση καί
οέν θά σβννη οϋτε κ/χί μ' αύτους
τοϋς καταρράκες τού Νιαγάρα.
Τί πρέπει νά .τράξονμε; Μά εί
ναι πο/,ύ άπλό. Γιά νά έξευμενί
σονμε τα κακά .τνεύμ·ατ.α καί ν'
άίμ τίς σνμιφορές, δέν
άλλο άπό τό ν« 6ά>.ουμ«
μένει
ίιιεϊς φοτΌτάνια, μήπτυς καί δρο-
πίσει λιγάκι, δλλη λύση δέν ί>-
.ιαρχει.
ΒΙΣΦΟΣ
1· Ρ ηΕΗΛΤΙΟΝ
ιι>..» ΗΝΑΤΚΤΤίΑΓ.Κ
,ΙΙ.,ιι.
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΛΙΛ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ! ΤΡΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
__________ Μαρτιου 1971, Ετος 44ον αριθ, φύλλ. 2092 Τ)ΜΗ ΦΥΛ'ΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50
Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Μίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
1Β21
εφέτος εκατόν .-τενήν
τ, ι χο«ν'ΐα άτό τότε .τού οί "Ελ-
ζι,νες ι'ιοκίοθηκαν: «Ελευθερία ή
Ηανατος!»·
Έννέα χρονων ίστορική πορεί ι,
|*ή Ίοτοοία τοΰ μεγάλον ση.κω·μαϋ,
άπύ τόν δρ*>ο κκ,εϊνο,
γιά νά οδηγήση, γεμάτη δόξι ,
λώφ), τα θαλάσσια
τοοπαια τού
—47—
Μιλοΰσε καί πάλι ήσυχα - ή-
συχα, μέ τό φνισιικιύτερο νφος
τού, σά νά διηγότανε τα πιό ά-
.τλά, τα πιό γνώριμα ποάματα.
Λάμπρου Κατσώνη (17148-92),, Ι Ανα<Γ";0ε τα δνόματα των άγονι- >Ί αντισταθή τού Σουλίου καί τής ?τών τ°° 1453 μέ τ"οιαν ο'
Μάνης ή Ολί ύ ί° 0τηΤα> π°ν θά 'νόί"ι»ε5 πώ? ^
Μάνης, ή θαλασσοκρατία τοϋ
νήσι,ου έμπορικοϋ στόλον ("Τ- Ι
τρι-
^θοσουτα καί πώς εΐχε
(Ί/,λ
λι'ι κ«ι γεμάτη ,τικρία, τΓ»
/
ΠμΡνο Λίλ.Γαμα στήν λύση τού: Έ
>.ρνθι»ΐιΐ!
"Οίΐιος τυ 1821 όέν ήταν όντε
{ ά<ι?τηρί« όντε τό τέομα. Ήταν μσνάχα ό αεγάλ.ος σταβμός. Τε- κοσια χρόνια γεμάτα άγώνες άγωνία, χρειάσθηκί νά προη- Πολλές γενεές Έλλήνων ^ νά δόσουν ήοοΉον καί μηρτι'νιιν «Ιιια, γιά νάρθρι ό Με Σό ό ώ γάλος Σ Σΐ|κ<ι>μός, ό ποώτ.); στα-
δρας, Σπετσών, ψαρών), ή ά- παοακ°λουθησει τή δράση τονς ά-
πλοική καί δ,μως θα>·μαστή όργά- ί *ο κοντα· ΕΤταν άφαιοεμένος κ'
ί Ομός Υ'ά την άνάσταση τού Γέ-
)1'ί.
Οί θερμοτΰλες γεννούν τίς Σ(χ
/ιιαίνες. Ό Αγώνας άρχισε στΊ;
•."ι Μαίοΐ' 1453, έκεί, στήν Πι'λη
Ριυμανοΰ, ϋ.τον ρ.τεσαν —Έλ
,Μ,ιν .τοομαχοϋντες— ό τελευ-
τιΐϊο; άπό τούς Κωνσταντίνον^
ι αί γενναΐοι τον. Έκεί ?γινε,
αιά άκύμη φορά, ό .τανάρχαι-
Φοϊνι'ί στάχτη, γιά νά ξανα-
ητ,θεϊ ϋστεο' ά.ιό τέσσ.ρις αί-
ι,κ: (Πήν Έλλάδα την Παλια. Έ
η (Γ.τάοθηκε ό αίμάτινος σπύρος
τής Ελευθερίας μας, και ά·.τό κεϊ
ξρανοΰν οί ι:!-ες τού Δέλ'τρου της
,τοΰ (ΐκέ.τει βήμερα τή Ρωμιοσΰ-
νη·
Ταιριάζει νά νμνοΰνται οί άγω
νιστές τού 21. Ταιριάζει ίί-μως νά
δοξο'.ογοΰνται καί οί άλλοι, έκεΐ-
νοι ποϋ τύ γέννησαν. Άπό τούς
τελ.ΓΠαίονς ύπερασ.τιστές των Τρι
χών, ώς τόν Άλ-εξανδρο 'Τψηλάν
τη καί τούς άλκιμους τοΰ Ίεροΰ
Λόχον, .τού εδοι,καν τη νιότη τονς
γιά την ελευθερία στό Δραγατσά
νι, ίνα μόλις μήνα πρίν ά,τό τίς
25 Μάρτιον τοϋ 1821. Καί δέν
νά λησμονιούνται άγώνες
χοί θυσίες, όπως ή «Δεκάτενσις
τού Ελληνισμόν» * μέ κάθε εϊ-
δονς φόρους τού· αίματος κ<ιί προ μέ τό φθβερό παι&ομΛζο ίμα, ή έποαοιία τής Κλεφτουρ- γιάς, πού την άκαλονθ η σ ε - σάν ψυοι/ή αντιδράση, οί άγώνες τοΰ Φαναρίον γιά την ,-ταιδεία τοΰ Γέ/νονς καΐ γιά τή · διατηρή¬ ση τής μνήμης της καταγωγής ^-τον, τύ ααρτνριο καί ή θυσία των ■ Παΐριαρχών Κυρίλλου Λονκάρε- ,,.,ιος (1630), Πα,ρθενίου Β' (1650), ^ Παοβενίον Γ' (1657), Γα6ρ:ήλ ({Β' (1659), τα πρώτα έπαναστατι (, χά χινήματα καί οί άντίστοιχοι ο τοϋ Μιχαήλ ΡάλΛ.η (14(53) ([■/.αί τοΰ Κορκόδειλου Κλαόά ,η|Π480), ,'| σνμμετοχή Έλλήνων ά στούς πολέ'μονς Ένε- κατά Τούρκων στό ΙΣΤ' αί- ώνα, ή εξεγέρθη καί ό μαρτυρι- κός θάνατος τοΰ Επίσκοπον Τοίκ νωση των Φιλικών, καί, πάνω σιυς άπ' δα, ή θνσία τοΰ Ρήγα Κελεστινλή τού Θετταλοΰ, πού, μέ τό «θούριο», μέ την «Κήρνξη των δικαίων τοΰ Άνθρωπον» καί μέ τή «Χάρτα» το>, έδωκε τό
προσάναμμα πού ταίριάζε, γιά νά
λαμταδιάσει τό 1821·
Τό 1821 ήταν ενας αγώνας ά-
•νείπωτα άνισος. Οί "Ελληνες ξε-
<τηκώθ>ϊκαν τότε κι' άναμετρήθη-
καν, ό'χι μονάχα μέ την πανίσχυρη
άκόμη Όθωμανική Αύτοκοατορΐα,
άλλ.ά καί μέ τίς άντιδραστΐκές άν-
τιλήψεις τής ρνρωπαΐκής «Ίερής
Συμμαχίας», πού έπικρατοϋσαν
ϊκείντ) την έποχή. "Εχει ϊσως σω-
στα είπιοθΐϊ, πώς, &ν έπαναστατοΰ
σαν 30 χ,ρόνια άργότε,ρα, δη/.αδή
ϋστερ' ά.τό τή Γαλλική Έπανάστα
ση τοΰ 1848, δταν οί φιλελεύθε-
ρες ίδέες εΤχ«ν ,-τάλ.ι ύπερισχΐσ,η
ίττήν Ενροιπιι, τό άποτέλεσμα δέν
θά ήταν τόσο πρριιορισμένο, δσο
έκτϊνο ποϋ έπέτιιχαν ΰστϊρα άπό
«■ννέα χρόνον σκληρόν άγώνα.
Πθα·,ματικά,
τίς έλληνικές χώ
ρες, ποϋ εΐχε ή Χάρτα — "Ονειρο
τοϋ Ρήγα, δέν
θηκε τύτε παρά μόνο μιά γω-
νία έλληνωής γής, κ' έκείνη
χιηρίξ τίποτε ό'ρθιο έπάνι» της, έ-
ξόν άνΤΟ ρημάδια κι' άποκαΐδια.
"Ομω; ή Μίγάό/^ Ίδέα γιάτήν
τού Γένους 6α·σιλ.ΐ<( πάντα πανίσχυρη. Ακολουθήσαν οί άγώνες των Έπτανησίιυν, ή άλνσν'διι άπύ τίς έπηναστάσεις τής Κρήτης, ή έξέγερση τού "Ολύμ¬ που, ό ά'τυχος πάλεμος τοΰ 1897, οί θυσίες τιον Μα^κ°δθΛ'ομάχ(,)ν, οί πόλεμοι τοϋ 1912—1913, ή <τυμ- μετοχή μας στόν Α' Παγκό<τμιο Πάλε'μο. "Ενας Λλόκληρος «ίώ- νας ΰστεοα άπό τό 1821, γιά ·νά φτάσουμε στΐιν Έλλάδ·α των όύο Ήπείριον κ αν των ΙΙέντε θαλασ οων, ποί' την κάναμε ίίμως θιρύ- ι|κχιλα καϊ την περιορίοαιμ? στά (ΐη μερινά της δρια, μέ τα ιδία μας ιά χέρια, τα "δια μας τ' άμαρτή- εΡ/.επε την Πύλη μέ άνέκφραστο ϋλε'μμα, σά νά εΐχε λησμονηθεϊ ιαί ναρκωθεί μές στά πιρασμέ'- ια.. Μονάχα σέ μία όρισμενη στι- ιτμή, κοιτάξοντας πρός τό Γαλα- ά, τα ματια τον άστραψαν καί ιον,ρμούρισε ΰπόκωφα μές στά όντια τού: Μάς Λρόδωσαν οί Γενοοέζοι!... ...Οϋολιάζουν τα σκυλλιά κ' ή Παναγιά μας κλαίει, σννέχισε ό ΙΙαΛασίδερος τρέχοντας τ(ί>ρα ό-
.όκληρος. Κλαίει ή 'Τ.τέρμαχη,
:λαίει για την ΙΙόλη. Τό εΐδα
γώ τό ίϊκόνισμα πού ΐ'κλ,αιγε.
^οί, τύ εΐδα μέ τα μάτια μόν
τήιμερα τό πρωί. «Γιατί, παιδία,
ωτοΰσε, γιατί μ' άφήσατε στούς
σκύλλους;» Μάς ,τρόδωσε ή Εύ-
ώπη, Πανανία Μαρία. Καΐ, τύ
'ένος ό,χασμένο, άλιμονο! Ό έ'-
ας θέλει τύν Ίσΐδωοο, ό άλλος
ό Γ^"νάδιο ή -ΐό Νοταρά, τό
τό Γούναρη... Τρωγό-
αστε σάν άγρια θ?ριά ένώ ό
Τοΰρκος μπαίνει άπό την Κερ-
κόπορτα...
...Τα χέρΐα τού εκαιγαν
ά σαγόνια τον χτνποϋσσν άκα-
άπαυστα, ένώ σννέχιζε .τερ.τα-
ώντας τό μονόλογό τον:
— Άπύ την Άθήνα, ε(πε ό
Σπνρΐδωνας, θά 6γεϊ τύ καινούρ-
γιο φό")ς. Έκεϊ, έκεί είναι τα μελ-
_.,>!ης Διοναισί,οιι τοΰ
στά Γιάννενα (1612), το ξεσήκο
μ« ψυχων καί πνε»"μάτονν, πού
ποοκάλεσε μέ τύ κήρυγμα καί αέ
! τή βλ'σία τον ό Έθναπόστολος Κο
'βιώ; ό Αΐτολός (17βΟ—1779),
ή πρώττ) έπανάσταση καί ή
τοΰ 1770 στό Μοοιά (Όο-
Άπό τότε, λένε, μπορεΓ ή Έλ
λάδα νά ^ήοει καί χι»ρίς την Ί¬
δέα τοΰ Γρνονς, χωρίς τή Μεγά-
λη Ίδέα. "Ιβίιις νά είναι κ' έ'τσι.
Ομιος ή Ιδία αυτή είναι ή με-
γάλη κληοοΛοαιά αας, καί είναι ή
ίδια ή Ίδέιι τής Έ) Γΐ"θε·ρίας, πού
6έν ε.ταψε ν' αποτελεί τό ΙΙι-
στεύιο των Έλλήνων, δπίος τό
I"-
δειξε· άλλη μιά ψορά στίς ήμέρες
μας ή θνελλα τοϋ 1940. Δέν εί¬
ναι τυχοΐο τό γεγονός δτι έθνικός
μας ΰμνος είναι ό «"Τιινος στήν
Έλεΐ'θεοία». Καί είπε μιά μεγάλη
άλήθεια ό φιλέλλ.ηνας ποιητής "
πού ?(κιλλε:
«Δίχως την Έλετιθερίο
τί θά ή'σονν, ώ Έλλάδα;
Δίχΐιις έσρνα, Έλλάδα,
τί θά ήταν ή Οίκουμένη;».
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΤΙΝΟΣ
' Κ, ΠαΛαρρηγάπουλος
' Β. Μΰλλερ: «Τραγονδια τ(7ιν
Έλλήνων*.
ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ
ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΛΗΣ
(Κόλιας)
>Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
Τίιν ίγνώο»σα στο Βατού,μ τό όαμόνιο!.. Ά.τό τοΓ έ'τονς 1925
β 'ί)19. Ήταν ενας άπό τούς κα-
ι: ή ,
^ί'Λί': έροσηίχνες. Οί Πάντιοι τοϋ
^ 4 ^«ούμ, ί()ρχ·σην τότε όια-^όροι ς
λ< ι' ^·1'/-'·όγοιι;, μεταιξύ των οποίων ή &ταν χί ό Σΐλλ Έλί ,ταν χ,χί ό Σΐλ.λογος «Ελπίς». : Ήταν ενας Σύλλογος Φιλο- ,-τοοοδεντικός τοΐ Βατοΐμ, ό όποί °; ιΐΡΤίΐξύ των σκοπών τού ήταν 'Χ'ΐί οί όργανώσεις θεατχν.κών εο γήν. Τ"ν Αϋγοιιστον τοΰ 1919 ϊδί- ΓΤο 0Λί> τόν Σύλλογον «Έ)πίς»
|'- ώ μεγαλύτερον θέατρο τοϋ
"τοίιμ ή τς>αγΐ'»δίιι «Ό Χορύς
""' Ζαλόγγον».
'°ν .Τ(.κι>ταγκριΊστήν τύν
'^; βαι-υάσΐΛ ό Νίκος Γει-ι,ργιάδης.
πίρνοΰσπ'ν καί τό ε-
'■ 1924 τόν συνήντησα «τή Δρά
""■ Τόν εΐδα!.. Ήταν άνθηω-
'-' ϊί'ΥΓνικός καί ώς ΙΙάντιος
Εΐχε μέσ<ι τον τό Οί ΛΑΜΠΡΑ ΕΚΔΟΣΙΣ Άντι ι'ι >
ως
■^ΐνίατοπτρίζει μέ άκρίόειαν
ν τό έπιτελον,μενον
ϋ.τό τής ΈπαΛαστά
5 τού 1967, ή /Λ,μΛρά κα'ι πό
» έλδοσις τού 'Τπονργεί
^ τονισμοΰ υπό τόν τίτλον
'Ε-τανάστασις τής 21ης 'Α-
1' ϋίκοδομεί την νέαν Έλ-
δρά καί δτχαιοι ργεί. Τό δημοτι.-
κό ^.'χολ,Ρϊο Νέας Κοώμνης
ν(ΐι δηιμιοϋργη,ΐίά τού. Σ
σμοί, Βιο'λιοθήκ,ρς καί άλλα κοινιι
φελή έ'ργα, ρΐναα εργα των
τον! !
χρι
Άλλά έκείνο πού τόν
νει είναι τύ άλ-σος, -τού τό όνομό
ζοΐ'ν Πάρ,κο τής Νέας Κρώμνιης,
ομοιο τοΰ ό.τοίπυ οιΝ&Γ/μοΰ τής Έ?·
λάδος ΰ.τάρχει μέ τα τόσα ψυχο
γωγικ.ά μεσ-α αού δια,θέτει...
Είναι
τοϋ Νόκου Γειυργιά
1ΣΤΟΡΙΑ ΚΛΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ 1ΙΟΛΗΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΪΑ
Γ" Η ΤΟΥΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
άλλοι. ώς ανταλλάξιμοι, κ' έ«το-
μένως άναγκαστικά, ορέιθηκαν ύ- |
ποχρεο)ΐιένοι νά έγκαταλείψουν τή
γή των πατέρων τους καί νά ζή- ,
κατας,ύγιο στήν έλεύθερη
λλάδα.
Άλλά καί ό τουρκικός .τλ.ηθυ- γοαφεί-ς καί σννεργάτη; μας κ.
Χή Ελίδ έξίδ
Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΪΣΟΣΤΟΜΟΙ
ΧΡΗΣΤΟΓ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝ1ΔΗ
Ό γνοχπ:ός Σμνρνβ,ίος ουγ- πολλά αλ>Λΐ, ποϋ άποτρλεσαη; θε
λέει ό Κεμάλ, κ' έγώ θά σ'
αυ> όλον τύ Μωριά., νά εΐσαι Βα-
οϊλιάς έκεί — πέρα καί κανει;
δέν σέ πειράζει». Κι' ό Παλαιο-
λ.όγος άποκρίθηκε: «Έγώ δέν εΤ-
μαι κανένας μικρός άφέντης των
Βλάχοιν ή των Σέρ6ι»ν ή των
Ποι.'λγά^ιον γιά νά υπογράψη) τέ-
τοια συνθήκη καί νά μή μέ μέλ¬
λει ν<ά την ντοοπή. Έγώ εΐμαι ό Καίσαρος. Έγώ εΐμαι ό Αΰ- το-κ,ράτορας των Ρομαίων. Έγώ εΐμαι ή κεφαλή τής Όοθοδοξί- α; καί τοϋ Έλληνκίμοΰ, ό πρώ- τος άνάμεσα στούς άρχοντρς τής Κι' αν είναι θέ'λημα. Θεοΰ νά τουοκέψει ή Πόλη, έμένα τό χρέος μόν είναι νά σκοτωθώ έδώ .-τού στέκονμαι., στην Πύλη τοϋ Ρκκμανοϋ, γιά την τιμή τοϋ γέ- νους Ι». — Κι' εγινε τό μεγάλο γιου- ςιούσι καί 6ον·τήχτηκε Πόλη και μές στύ αίμα κ' έγιναν δλα κόκ- κινα, κόκκινα — καί τα νϊρά κόκκιν'α, κ' ή Άγιά Σόφια κόκ- κινη κι' ό Κοι»λ.άς καί τα Τείχη, όλα κόκ'/ανο:, άπό τό αϊμα τής Χριοτιανοσννης. Κι' ούρλιάζουν τα σκυλλιά γιά τή μεγάλη νίκη τονς. Κ' ή Παναγιά μος κλαί¬ ει, κλαίει καΐ, χτνπΐίται. «Γιατί, λέρι, γιατί μ' άςρήσατε «τοϋς σκύλλους;» ίΜάς πρόδθΜΤε ή Ενρώπη, Μαριάμ, ή ΕϋρώΛη ή Χριστιανή...». Ή σνμμαχική κατοχή Ιληξε τό Σεπτέμβριο τοϋ 1923, Οστερ' άπο τή συνθήκτ) τής Λωζάννης. Στίς 2 Όκτωβρίου 1923 ό στρα- τός των νικητών μπήκε στήν Πό¬ λη, Τόν ίδιο μήνα τύ σουλτανι- κό καθεστώς κα.ταργήθτρ4ε, καί ή πριοτενοιισίΐ τοϋ νέ οί1 τουρκικόν κράτους μεταφέρθηκε, στήν "Αγ- πεϊ οτύ μάρμαρο γιά χρόνονς κτιρα. Τό Μάρτιο τού επόμενον χο'ι κα'ρονς. Άλνγιστος καί .-τε- ! χρόνου καταργήθηκε καί τό χα- θήφανος ό Άφέντης μόν μές στό ι λιφάτυ, καί ό τελενταϊος ά.τόγο- μνήμα...>. ΔΐϋίΤε μόν την Πόλη, νος τής δυΛϊιβτείας τοϋ Όσμάν
λονμενα τοΰ γένους. Κ' ή Πό-
,η μα; νά .τεριμένει, λέει, χρό-
ιΌνς καί χαιρούς. Δέν ήρθε ή
δρα, δέν ήρθε! Τέτοιο τό θέλη-
μα τού Κυρίον. ΚΓ δς κλαίει ή
Κυρά μας. Δέν την άκούει ό Κύ-
ιος. ΤονρκάΛα καί σκλάύα ή
Αύτοκρατόρισσα. Κι' ό Βασιλιάς
μόν ό Μργαλομάρτυ.ρας νά ξαναμ-
σμός λιγόστενε ^οτομα μέ τή Χθήβτος Εολομοινίδης
ύποχοεώθηκρ νά εγκαταλείψη γιά μεταφορά τής 8δρας τοϋ κράτονς, ν-«1 έκυκλο<ρό· Είναι δίτομον έξ 720 οε
Ό Κεμάλ .τροχώρησε σέ ρι- μεγάλα κύματα άστικΐιλίας έ'φε- λίδων καΐ. κο«μείται όχτό 160 εί-
ζικότερες άκόμη μετ,αρρυθμίσεις. ραν ώς την Πάλη καινούργιονς κόνας, άπίΐχονίζεται δέ είς αΐ«τό
Έπέβα/.ε τό λατινικό άλφάβητο, κατοίκονς άπό την τουρκική Ά- 0?-η ή ζωή, ή κοινοίνική κ,οΐ, έθνι-
κατάργησε τύ φέσι καί τό φε- νατολή. Στά 1945 ό πληθνσμός "'Ί &Λγικά ή συγγραφή τοΰ
μέ την ίερατική στολή εξω άπύ ψυχές. τ°μ°υ «ύτοΰ γιά τό Μητ.ροΛθλί-
τοΰς νααύς το>ν. | Άνάλογη στάθηκε καί ή αδξη- Τ1 ^
Μέ τα μέτρα αντά, ν.(ύ προ- ση τής κοτοικημένης περιοχής ττΙΤα
πάντιον μέ τή μεταφορά τής ε- τής Πό/νης τίς τελευταϊες δεκα- μα'?'
δρας τοΰ κράτους, ήθελε ύ ίδρυ- ετίες. Νέες λαμπρές συνοικίες ί'κτισ
τής τής νέας Τουρκίας νά άπαλ- συγκροττ'ιθηκαν βορειοτερα άπό βετο της μελέτης αυτής, οί δν-
λ,άξει τύ κράτος τον άπό κάθε ' τό Γαλ«τά καί άπό τό Πέραν, σενρετες καί σ.τιάνΐΐ.ς πηγες τού,
έπίββαση τού ό.τισθοδρομικοΰ σουλ οτά ^>ώματα τής ενρωπαϊκής ά- μάς ϋ.τοχρίωναν, ααιρά τή ζωη-
τανικοΰ .τνρΰματος. "Ισως νά μην κτής τοϋ Βοσπόρο'. Έκτός άπ' θή έ.τιθνμία μας, στήν ανατολή
ήταν εντελώς ξένη .τςώς τίς άν- (/.ι'·τε'ς, στήν άστική ζώνη τής Πό- τής εκδόσεως.
τιλτρΐ'εις τού καί ή σκέψη .τού λης άνήκοιυν άκόμη σήμερα τα Συντελεστής έπίσης κχιί κύριος
τοϋ αποδίδει ό σχολιαστής τής παράκτια πολίσματα τοΰ Βοσ.τό- παράγων Τής καιθΐ'στερήσειος ύ-
«ΚωνσταντινουπΟΛεως,^ τού Γ. ρου, τό Σκούταρι ναί, ή Χαλκη- πήρξε ή προσπαθεία μας νά όλο
Γιάνγκ: «Μιά μεγάλη ί δ ε α όών ιμέ τίς προεκτάσεις τους, κληρϋ>σο*με, όσο ήταν δυνατόν,
κυριαρχεϊ στό εργο τού», γράφει .τού άποτελ.οΰν μίαν άλλη άσιατι- την ΐτρο<ΐίι)Λ:κόττ)τα τοϋ Χριχτο- ύ Μ. Τρνί|ν, «.Η Κ'ονσταν- κ.ή πόλη, ή παραλία τής Βιθννι'- στάμου, τή, δράση τον καί ιδίως τινοΐ«ολις, πόλη χριστιανική, θά άς ώς τή Χαρταλιμή καί ώς τό την ,τνρυματική πρασηρΌιρά τον ξαναγίνει μιά μερά χριστιανι- ΙΙα·τείχι, ή θρακική παραλία στούς άγώνες τού Γένους καί τής κή. Τα φαινόμενα, πού τα πά- ώς τόν "Αγιο Στρφανο καί ώς Έκ,κλ.ησίας. "Γ.τήρξεΛ" τόσος ό ρουσιάζουν άλλ.οι σάν δρίγματα τόν δυζαντινόν Ά θύραν, καί ά- (ίγκος τής άκαταπάνητης διραστη παρακμής δέν ρΐναι γιά τύν κάμη τα Νησιά, :ιου άπόκιτησαν ριότί,τας τοΰ Χρνσοστόμου σ' ερ Γιάνγκ παρά σι<μπ:τώματα έ- σημαντικόν άστικά πληθι»σμό καί ^ ην προτεραιό ° Λροηγοήμενες έργασίε-ς 0 έξεδόβηβαν. "Οιμως ή τοΰ θέματος, τό ιΰ.τοιΐας, πατρΐίΐ)τι<ΐμιοϋ μ θνικής άναγεννήσεως. "Οχι πώς πνκνί) έπικοινοινία μέ τό κέντρο. βέ συγγραιφή, πού πο,λλέ; φορές ί'-ΐοτι,ιιό τονς Τούρκους! Κάθε ' Ή έ'ξτυ βπό τα όυζαντινά τείχη σταθ>-ν.«μιε μετέιοροι κ-η.; σκΐπτι-
άλλο. "Ομϋ)ς οί Τοϋρκοι, κατά Πόλη έ'χει σήμερα πληβνσμό πό- "/Οστις αν Οά μποροΐσαμε τελι-
τήν άντίληι|ιή τού, δέν ήταν πό- λύ μεγαλΰτερο άπό εκείνον τής ν.α νά ς>ί·ρ<ΐ)μΓ σέ πέρας τό έγ- τέ στή θέση τονς στή-ν Πόλη. Ό παλιβς Έπταλόφου. Δέν εΐχαν, χετ'ρΓ.μά μας. Μουσταφά Κεμάλ, πού μετέφερ* λοιπόν, άπύ μίαν άποψη άδικο οί Ή συγγραςτή μας γιά τό Χς>υ
την εδςα τής ' Τανρκικής Δημο- Τοϋρκοι, όταν τό τούρκικο «Ί- σόστ«μο ιΐναι γίγονός πώς άντι
κρατίας «την "Αγκύρα, τύ κα- σταμ*-ΐον.λ,>, πο<ίι τύ χρησιμοποιοϋ- μετώπισκ χιλ·ε; 6νύ άντιξ<.ότη- τάλτχβε αντό καλά». Όστόσο ή διαρροή τοΰ έλλη- νικοϋ πληθνσμοΰ τής Πόλης σΐ1- νεχίσθηκε καί ΰστερ' άπό τό κλβ'σιμό τής είρήινης. "Αλλοι ά¬ πό ο;ό6ο καί μέ τή θέληστ'ι τονς. σαν άλλ,οτε μύνο σάν ίδιαίτερο το Τίς· Ή συλλογή πρώτα τοϋ ύλα- πιονύμιο έκείνης, τό έπέ*αλα, ν- «οί, τού τόσο σ.τάινιον καί τόσο στερα άπό τή μεταπολίτευση, σάν διασκοιρπισ'αέΛΌυ σέ ποικίλα καί γενική όνομααία τής σύγχρονης ο'" έκατοντάοες ϊνη>πα, ή ταξι-
μεγαλι'ντερης Πόλης. , νόμησή τού, ή ερεννα μέσα σέ
Ϊ1ΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ δνσενρετες, σήμερα, πηγες, και
μελιώδη παράγοντα γιά τή συν-
Ορση παρομοίας μελέτης, υπήρξαν
άναμ,φΐΛδήτητα σοβαρά έμπόδια,
πού ρ.τρε.τε 'όμυις νά ύπεο,τηδη-
θονν.
Τό φ·λογερύ ομως ενδιαφέρον
καί ύ άκοίμητος πόβος μας, γιά
την δσο δυνατόν .-ΐληρέστΐιρη σκι
αγραςρία ταΰ Χρνσοστόμοΐ', κα¬
τώρθωσαν, όπως Θέ/Λμί νά ,-τι-
στεΰωιμιε, νά ΐ<πε<>νικήσονν ολΛ αύ
τα.
"Ετσι, μέ τόν άνά χείρας αίι
τόν τόμο, μποροΰμε ν ά διατνπώ
σωμιε ,τή γνώμη πώς, αν δχι
όλόκληρτ}, άλλά ενα μίγάλο μέρος
τής προσπάθειας μας, έπέτνχε
τύν τελικό της σκο.τό.
"Ισω·ς ό αναγνώστας
σει πώς μεγάλο μέρος τής ιιε-
λέτης αυτής κατο.λχκΑ6άν>ει ή ο".γ
γραφιχ.ή έργασία τού Χρυσοστό-
μον. "Οαιος ή πνεΓματική αΐ»τή
,ιροσφορά τοΰ έθνομάρτυρα Μη-
τροπολΤτη, άφορά τούς άγώνες
τού γιά την κατάκτηση καί την
έδραίωση τής .τοθητής έλειθερ!-
ας στή γή τής Ίωνίας, κ,'ΐί τίς
έκκλήσεις τού πρός τούς Μεγά-
λους, τής έποχής ΐκίίνης, γ»ά
τα δίκαι-α τοΰ άγωπξόιιενου "Ε
θνους.
Δυστι»χϋ)ς ή τόση .τνεΐ'ματική,
καί ι|'ΐχική άνάλωση τοΰ Χρυβο
στάμου έπέπριοτο νά μή τελεσφο
ρήσει, λ.ύγω τής άτεγικτης
σης των Ίσχνρών τής Γης, καί
ή θεία ρλ.ενθερία νά έγκαταλ.είι(·ει
τα αίαατο,ποτισμένα έκεΐνπ χώμα
τα τής Χριστιανι,κής Άν:ίτολής.
Οί άγών-ες δμως τοΰ Χρα>σο-
οτόμου καί οί πατοιιιιτικοί
τον, πού .-τειρικλείονται στίς σελ»
δες τοϋ 6ι6λίου αυτού, έ.τέχουν
θέση έτ)νικής δια&ήκης χι άποτιε-
λοΰν, ταντόχηονα, σκ-ντάλη .τνίν-
ματική γιά τούς έπ?ρχομένονς,
ως &του τό θεΐο άστρο τής έ;τα/νό
στούς πεΛΐθιμονς, τώρα, οϋρανούς
δου σελαγίσει καί πά>.ι κά,τοτε
τής Ίϋ>ν»ίας...».
ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ (Στ. Σπεράντσα)
Άκοίτα ττής Εύρώπης τούς πυλώνες
ή Μοΐρα σ' Ιχει τάξει, Μάννα Έλλάδα
Τή λευτεριά νά διαφεντεύης στούς αίώνες.
Χαρά σου, δταν Φβιδϊες μέ λαμπεράδα
στή γή σου πελεκοΰνε Παρθενώνες
κι Αίσχύλου άνάβουν θεία άνέστερη λαμ/πάδα.
Μά δ πόνος σου βαθύς, δτα,ν βαραίνη
τυράνων μαύρη σκιά τ' άγιο σου χώμα
καί τής ελπίδας τούς άνθούς άγρομαραίνη.
Κακό δμ,οιο έκράτει κάποτε — κι άκόμα
πιό άσήκωτο — την 8ψη σου θλιμμένη.
Κι ήταν πικρόχολο, πού σώπαινε, στό στόυ.α.
Μιά αύγή δμως — τής φυλής την άμαρτία
τό πλήριομα τοΰ χρόνου είχε ξεπλύνει —
τό βλέμμα ρίχνοντας στήν πού ίσβηνεν έστία.
Τινάχτης. Κι ήταν Μάρτης, οί δσπρα κρίνα
εύώδιαζαν. Τινάχτης, την αίτΓα
γιά νά μετρήσης τοϋ κακοΰ, πού φρένα λένε.
Κι ώς στά€ηκες ψηλά στό μβτερίζι,
μέ δρμή πού ξεπερνοΰσε καί τοϋ άνέμου,
τό ν,οψτζρ'ο Ισ>ρες σπαθί σου, πού σπιθίζει.
Κα· φώναξες τρανά: «Καιρός πολέμου.
Μέ άνθούς τοο όνείρου ή γή ξαναγεμίζει
Ανάστα τώρα μέ την ανοίξη, λαέ μου».
Άπό την συλλογήν «Όρφικός Λόγος».
ΑΝΑ ΣΤΑ
"II
ΤΟΤ ΕΘΝΟΤΣ
ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ
6 άνθρωπος πού πέρασε καί αφησε ααβυστο τό διάβα τού. . .
Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ
δή!
Κια τώρα προδάλλεται τό θί
μα. ΙΙηέπ,ει ή δέν .ιρέπει ή τοση
μεγάλη ίργιι.ΛΪα τοϋ Νίκ.ου νά ά
ναγνορισθεΓ;
Νομίΐομε ναί!
Σ τύν Νίκο Γεωογιάδη ά;ίζε< νά στηθεί ύ ονδοιάς τού μέ«« στύ Πάρκο, γιά νά θυμίζει τόν άνδρα εκείνον, πού τόσο έκοπία ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ «ΤΑ ΜΟΡΤΑΚΙΑ» ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΟΠΩΛΩΝ Συνεργάτιδός μας κ. ΕΛΕΝΗΣ Α. ΠΑΡΑΡΑ λονκοΊιι.άκια;>
Είκοσιπέντε τοϋ Μορτιου, χαραο μεγάλη μερά,
μερά πού Εεσηκώθηκαν Άρματολοί καί Κλέφτες,
νά διώΕουνε τούς τύραννους, νά σπάσουν τα δεσμά τους,
κα'ι νά λυτρώοουν τή γενιά άπ' την πικρή σκλαθιά.
Ό Γερμανος Παλιών Πατρών, οτήν Άγια Λαύρα πέρα,
μέ ίερή κατάνυΕη τό λάβαρο ύψώνει,
κι' όρκι'2ει όλους τούς γραικούς, μέ νάρη θεική:
«Λευτεριά ή Θάνατος. Άδούλωτη Έλλάδα».
Κολοκοτρωνης, στό Μωριά, Νικηταράς, Πλαπούτας,
μπχονται κεϊ στά Δολιανά, Μανιάκι, Δερβενάκια,
Καραίσκάκης πά' στή Ρούμελη, Διάκος στήν Άλαμάνα,
, στήθος μέ στήθος πόλεμον τα τούρκικα λεφούσια.
ΣτενάΖουν λόγγοι καί θουνά, βου'ι^ουν τα φαράγγια,
άπό τα λιανοντούφεκα τ' άσημοκαρυοφίλια,
οά γίγαντες οί Ελληνες τοΰς Τούρκους πολεμανε,
τή λευτεριό χαρί2οντας στή νέα τή γενιά.
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΟΡΟΛΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
η γραικικηΤυτοκρατορια
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΓ1ΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
Ϊ3'
σε γιά νά γίνει τύ
Ή νέα Γενεά άς
"Α/.σος.
την
σ/υτάλ.η ά,,τό τόν μιεγάλο αυτόν
Πύντιο καί δς πας»αδειγμ.Γΐτισθε·ϊΙ
'Λξίξρι τόν κόπο!
Δημ. Κοντβογιαννόπουλος
"Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥίΟΣΤΙΙΟΓ,,
Ιοΐ ή εκοοοις ά-τοδίόει, μέ
>ιάψει·στ0ν φακόν της (Γ<ί- ϊ μηχαν-ής καί μέ την γλώσσαν τής άληθιεί:ις, 'θΛλαισιν καΐ άναδημιουργί ο·ΐοία στ',μειοϋται άπό ά- "? άκρον τής Ελλάδος, ΐιττον οι< ε ιί ανάπτυξιν είς ολονς, τού; πλοΐ'τοΛαραΎωγι- ς κηί 5»Λάδ·υς τή: χώ Είς την άτέ7>.ε«ί)τθ'ν ση.ράν τοΰ
,τνενματικοΰ περιδέραιον γιά τή
2'μύρνη, ό διακεκριμενος μας στν
εργάτης Χρήστ. Σολομοινΐδης, λο
γογρ<Ίο;·ος καί συγγραφεύς, προσέ θεσεν, δλίος .τρόσφατα, έ'να άκό μτι διαμάντι, είς όγκώδη, κομψόν, χαλοτνοτϋ)μένον καί είκο>νογραφη-
μένον τόμον (2 τύμοι, σρλίδες
720), τό μνημιειώδες Ιργον τοα'
*Ό Σμύρνης Χρνσόστομος» μέ
.τρόλογον τοΰ άειμνήοτοιι προΐ-
γενικοίς δοοτ' τής «Έβνικής Μνημοσύνης»
Νικολ. Μανοί'ση.
την
Άπύ την Παρα,μονη α,ρχι^εν ό
έο,ρτασμός. Στόλιξαν την Είκό-
να των Τα|ιαρχών μέ λουλονδια
καί την ,τήγαιναν δι«ά μεγάλα παι
διά στήν Έκκλησιία τοϋ Άγίου
Χαραλάμποτ1, — ^τού ήτα,ν ή πλη
σιέστρρη, — γιά τύν Έσπεοινό·
Την άλλη μρρα τό .τρωί, δλα
τα παιδία μέ τα γιορτινά των,
οέ παράταξη άνά όύο, μέ τίς Δι
σκάλες, πήγαιναν στήν Έκ,κιλησία.
Μετά την λείτουργία, μέ μεγά¬
λην έ.τισηιμότητα μετέφερα'ν
σττό Σχολειό την Είκόνα: τα ."ΐαι
διά σέ παραταθή, μέ τίς Δασκά-
/*ς, επί κετραλής ό Κλήρος μέ
τα χρυσότ, τού αμφια, τα
ρνγ«, οί ψάλτες. Τα π·αιδιά (,'
όλο τ ό δρόμ«, — π ού θά 6αστοϋ
σϊ ώς μισή α>ρ-ι, — εψαλλαν τό
Τρααάριο.
Στύ Σχολειό,
ΔεΕίιοση των ΈπισΓΐ.Μον, τρατα-
ρίσ,ματα, κι' επιειτα Γιορτή μέ
πλούσιο Πβόγραμμα. Ή Κα Μα
ρία θά «έ'ΰγαζε λόγο» πάντα μέ
άξία. "Εαειτα,
πεί,ηεχόμρνο κι'
τραγοΰδια, 0ιά?Λγοι, ά,ιαγγε>αίς.
Κι' εμείς, σάν άνε6αίναμί στίς
ϋαθμίδες νά ποΰμε τό ποίτιμά
μας, .τετοΰσιιμε άπό τή χαρά
μας... —τό τέλος τραγονδιόντας:
«είμαστε καλά ,ταιδάκια,, θά μας
ός άπιό τ»ΰς Έίόρονς, καί
δίναμε τή σννεισίρβρά μας κλει-
στή στό (τ:ιχελλάκι, πού μάς εϊ-
χαν 6ώσει άπύ την 1Ια<ραιμονή, μέ τή σχετική έγκίκ.λΐιθ τής Έφο ς>ίας στούς Γονείς μας, νά φα-
νούν γενναιόδωιροι γιά τίς άινά^-
κες τοΰ Σχολείου- Οί "Εφβροι
μάς έφίλεα'αν άπύ ενα
κι, τνλιγμενο σέ χρνσό χαρτί...
Άλ,λη Έορτή γινόταν κα'ι στο
τέλος τής Χρονίας, ή «Άπόδαση»,
άλλά τόχε δέν πηγαίναμρ στήν
Έκκλησία.
Άκόμα θυμοϋμαι. τα τρ·αγούδι«
μας. Τύ κλβ,σικό έκ»ίνο «Ζητω
την Χαράιν» τοϋ Γκηίτε,
ση Α. Ραιγκουδή.
Τύ πΜΐρ«(θέ-τ<υ όλόκλτ,,ρο γιατί τύ νΟΓ,μά τοτ· είναι πάντα ίπί- καιρο γιά μικρούς καί μεγάλοις... 1 «Ζη·τώ την Χαράν, ,-ιότ' εδώ, πότ' έκιεΐ, Ποΰ είναι, είπέτε μόν ποΰ κα- τοικεϊ; Δέν είναι είς λόςτους κι' είς 'ψϊ)λά Είπέτε μοί, ,-ΐοΰ ή ιμαρςτή της 7Ρ (Σννέχεια έκ ταΰ πριοηγον,.ιένοι1) "Αδικος κΟΛος. Ό Άλέ|αδρος είχε χαράξρι τή γραμμή τού. Τί- ποτα δέν μ.·τοροϊ3ε νά τόν £·νό·.α- «ΤΓρη ,τερισσότερο άπό τή πιστη ίφαραογή των διατάξειυν τής Ί- «'.ά: Συιιμαχ!ας. ΟΊ ντουλες σπου δαιοφανείς είστ,γήσεις τοΰ ΙνΤ,ρττΓο νιχ κο/,άκρναν την ματηιοδοξΛ τον κι' έδςιαί'οναν τίς ψι·το(τ.ο- πλι.ξίε; τού ότι ή θεί.ι ΙΙρΟΛ ~ α τύν ?ταξε φροι ρό "τή'ς αιγκό ; καί π'ου€:.ιίας. λά; ίίάθη ν.οιλάδο>ν έπήγα ζη-
ΣυνέχεΐΛ «Ις την 6ην σβλίοα)
η-έςοντα, όικαίονε τίς κακόίίουλρς
συκοοραντίες τού Μέττερνιχ. Ό
Άλέξανδρος έπίστευε πιά ότι ό
Καποδίστοιας πολιτευότανε σάν
γρα;κύς κι' όχι σάν ρώσος. Κατά,
6άθος δέν τύν άδικοΰσε. Γραικός
ήταν. Στή θέση τού, ρτσι θά ά-
νεργοϋσε κι' ό ϊδιος. Άναριοτιό-
ταντ, ίίμος, Γιν ή «ύνοϊκή γιά
τούς Γθ01^0^; λΐ'ση τοΰ Άνατολι
κου ζητήματο'ς ήταν ή όρθότε^η>
Κι' άν δέν εΐχε δίκηο ύ άμεηά'.)>-
ττος Νέσσελοοντ, ποΰ ποοτ.μοϋ-
σε μιά φθίνονσα κι' έγκ,ατΓίλελΡΐιιέ
νη στό ελεος τής Ρτυσίας Όθω-
μανική Αΰτο>ί.ρατορία, άπό την
άναθίοχΐη μιάς ίσχνρής Γριικι-
κής, .τού θ' άτοσποΰσρ άπό τή Ροι-
σία τα πριοτ,ϊϊα τής
καί τόν ελεγχο τής
Ό Κα.τοδίστςιιας μάντενσε τίς
σκέι,ιρις τοΰ Τσάρον. Τόν ήξρρε
χιιλ.ά' δ:ά6αζε τα διανοήματά τού
σάν σ' άνβιχτό 6ι6λίο. Ή πρώτη
ι'ιδνντ^ρή άπογοήτεν<τη ποίι όονί- μασε στύ "Ααχεν, έξρλίχθτχΓ σέ μιελαγχολική π;κρα. Ναί, ήταν "Ελληνας κα; πατριώτης. "Ομι>ς
ουδέποτε ύ,τέταξε τα καθήκοντά
τού στά «,Ισθήματα. Έπέιΐενε στή
πολ.ιτική τον γραμμή μέ σι νειδητή
πρποίθΓ,ση ότι ήταν ή ,μόνη .τού
ρξυπηρετο'ΰσρ, στό δυνατύ αέγι-
στο, τα συμ<τέροντα τοΰ Τσάρου καί τής Ρωσΐας. Ή εύττ'χι.τμρνη σΐμΛτωση των ριυσυίών σιτΐφρρόν τού. Πολλές ςορές εδινε την έντΰ , τ<ον μέ τα έλνληνικά τόν<»νε, δέν Τή-: την-γάτιοός μας Κάς ΝΙ.ΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΓ Πρός τιμήν τής ή ΕΝΩΣΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟ- ΙΟΤΕΧΝΩΝ π;ογραμιμάτισϊ σει ράν διαλεξειον των Μελ.ών της. "Ετσι είς την αίθοιυσιαν τής Σιτέ- γης Καλών Τεχνών καί Γραμ- μάτιον όόθηκε την 8ην τρέχ. μιά ζ<»ντανή Ό Κχποόίστριας - ί,τόλμησε! ν ά ι.τιμανη πολύ σ τ ή ν άΓτύδειξη τής σατανικότητας τού δ αλιομ ίτ;κοϋ έλιγ,μοϊ τοΰ Μέτ- τερνιχ. Τύ 6ιε&νές κλϊκχ είινοοΰ- σε ί'σον ποτέ άλλοτε τή προιί,θιν- ση των («ιισικών ΐ.τιί)ιώξε(υν. Ή προσ««πική αϊγη τού Τσάροΐ1 κι' ή ττήμη τής ρι«σική; ίσχι'ος 6ρίσκον ταν στύ άπτόγειό τονς. Ή εΰκαιρία νά προχο>ρήση ή Μεγαλε;ότης τού
στήν ίπιθυμητή λίση τοΰ Άνατο-
λικοΰ ζητι'}ματ<-ς ήταν μοναόικήΓ κανρ'ις δέν εΐχε τή δύναμη νά την εμποδίση. Αντό τό ήξεοε καλυτέ¬ ρα άπό κάθε Αλλον ό αΰπτρκικός άρχικαγκελλάριος κα'ι γιά τουτο προσ.ταθοΰσε νά στρέι; η τό ΐνδ α στήν άνάλ.Γψη άλλον πρ(ΐιτοΓ);;υ λιών. Δέν άο?σε στάν Ά,λέξανδρο νά τόν σι μίίπυλ'Ρΐ'οι ν οί έντρταλμένχ γιά τόν Στέλιο την άλλοτε Ιΐρόιε- δρόν της ό ό.τοϊος συγκαταλέγί- ται μεταιξύ των Έθνικων μας Ποιητών. Βαθε·ιά σνγκινημίνη ή κ. Δέσποινα Βογιατζή — Σείίαστο.τοϋλου μίλ.ησε γιά τόν άλησ'μόνητο σμυρναίο ποιητή .τού τίιμησε τόσο Λθλϋ την γρνέτει,ρά τού, την άγα.τημένη μας Σμύρνη κοΐ έξακ,ολ,οιιθεϊ νά την τιμά καί πέ·ρ·α·ν τοϋ τάφον μέ τα ?ργα τοαι Λ·ού άφησε σέ μικρούς καί ά λους. "Ανθρ·ο)Λθΐ σάν τόν τΐιμωιιε νόν δέν ξ'Ρχνιοϋνται ποτέ. Ό Στέ λιος Σ.τεΐράντσας «ίνα1 ό ποιη¬ τής - σύμβολον των Σμυρνηών καί κάθε &ικι'ι μας καρδιά κλαί- ει στήν άνάμνησή το'. ιΟ Πρόε&ρος τής Ενώσεως ΈλΑήνιον Λογοτεχνών κ. Ά,-τόλ.- Λεοντα<χτης μιλά πρώτα γιά τάν Στέλιο Σπεοάντσα: ό Στέ- λΐος Σπ,εράντσας λέγει είναι ε¬ νας τχπύ τούς λ,ογοτέχνας καϊ ποι η'άς .τοϋ νμνη<κιν την Έλλάδα τοΰ 21. "Εχει νανήση την ποακή Έλλάδα μέχρι τό 21, εί¬ ναι Έ&νικός Ποιητής καί συγκα- ταλέγεταΐ· μεταξύ των Έ&ν.κών μ'ίς Ποιητών. Κατόπιν ό κ. Λεονταηύτης προ- λογ^ΐει την ύιμιλήτριαν κ. Δέσ.τοι ξένες γλώσσες. Σθ)ρύς άρθ,ρί'»ν άπύ την Ό,ιιλήτρκί,ν να Βογιατζή Σεδαστατονλον- Είναι καί έκείνη γ*«~ή γιά την εθνικήν της δρβσι. Γεννήθη,κβ στήν Κσστέλλη άλ,λά άπό μικρή ή ν,ίκογένειά της έγκαταητάθηκε στήν Ά?ιρξάνδ·5Ρΐαν κι' γχγϊ άπέ- κτηοΓ τίς δαθειες γνώσρις στήν Έλληνική μ:/ς γλωσσα καί στίς είς διαφόρους ΈτρΓιΐΐΐρι'δας καί πο'ύ.ά βιηγ-ι'ιμ,ατά της σέ διάφορα πε.ριοδι,κά ξένα καί έλληνικά. "Ε γραι{ιε πολ.λά θεατρικά εργα. τα ό.τοϊα ϊ.ταίχθησαν στύ Κάϊρον καί στήν Αλεξάνδρειαν καί σέ άλ- λ.ρς πόλεις. Καί καταλήγει ό κ. της: εΰχομαι είς τύ πνευματικόν κόσμον τοΟ νεώτερον έλ.ληΛ·ιοιμοΰ νά άκβλοτθίϊ τό παράγει·; ^α τοΐ· ΈΟνικοΰ μας .τοιητοΰ Στέλ^ιου Σπεράντσα. Πάνω στό Βήμα ρ'στεχ; ί.τερή ο^ανη ή προτομή τοΰ Στέλιου Σ.τε ράντσα ί-ργον τού γλν.ττου Νικο λ.α .τού θά σττ[θή στή Νρχ. νη τύν ΆΛρΙλιον καί μιά άλλη ποοτοιμή τον, τύ Ιδι-ο ύπερή<{;α- ν/ι, πού έςριλοτίχνησε- ή γλΰπτρια καί ποιήτρια κ. Καιίτη Βέλαον — Τσονγιοπούλου ε'στεκε πάνΐιΐ στό πιάνο. Καί οί βιιό ποοτομές τοΰ Στίλιον Σπειράντσα είναι άρπ- στουργήματα τέχνης. Ή όμιλήτρια άνεδαίνει στό Βήμα καί μέ κομμενες λέξεις άρ Ε1μα< ,τολ.ύ σνγχινηιμένη πού διαλέΕατε έμένα ν' άνέ^ιο σ' αν¬ τό τό Βήμα καί νΛ μιΑήσο) γιά τύν Στέλιο Σπεράντσα πού πά νω ολ' όλα ήταν ποιητής. Καί μάς μ-ΐλά γιά τόν ποίτιτή πού εΐ- δε τό τρώς στή Σμι'ιρνη, γιά τίς σ.τονδές τού, γ<ά την σταιδιοόί>ο-
μία τού, γιά τύν άνθρωπο, γιά
τύν έπιστήιμονα, γιά τόν λογοτί-
χνην. Ή προσφορά. τοΐ'
Έλ-
ληνικά Γράμ,μα,τα «Ίναι σημαντι-
κή, τό .ταιδ'ι ύΛτήρξε τό λεπτά ιου
στρεϊον, τό παιδί χον είναι τό θε
μελιον τής ανθρωπότητος. Μίλτ)-
σε κατόπιν γιά την σύζυγον τού
την κ. Δίκη Σπρράντσα .τ«ύ ή-
(Συνέχβΐα είς τη./ 6ην σελ.);
Μέ τίς διόπτρες τοΰ «ΚΟΣΜΟΓ^
ΦΟΥΣΤΑΝΙΑ...
πωση κακεμαθημένου πεισματάρι-
κου. παιόιοΡ, -τού άρκεί νά τού ΰ-
κάτι γιά νά κάνη
τό
άντίθετη. Ό Μέττερνιχ κατάΐρεοε
νά τόν πείση ΰτι ό Κα·τοδ!ττ[ΐιας
προσήρμοζε σννειδητά ή ϋποσννεί
δΐ^τα, τή ριο,σική πολ.ιτική στά <ρ- ΛΡλ.Ρΐ'θερα <|·ρονήματα καί στά ΐ- θνικά αίσθήματά τού. Καί ή έπι- μονή τοΰ Καποόίστρια νά προτάσ- ση τή λύση τοΰ Άνατολικ.οΰ ζητή- ματος άπ' δλα τα ρωσικά ένδια- χωρεί άμφΐβολ.ία, τόν ζήλ.ο τον, άλλά δέν τόν έξαρτοϋσί άπ' αυ¬ τήν. Ήταν, πρό πάντων, ΰπονο- γός τόν Εξωτερικών τής Α. Μ. τοΰ Αντοκράτορος .τασίον των Ρω σιών κ<ιί δέν θά σνγχιοοοϋσε π»· τί· στόν έαντό τού νά ΐ(ανή κι»- τώτρρος τής έμπιστοστ»νης τοΰ κυ- ρίου τον. Άλλά γι' αυτόν άκοι- (ίώς τόν λόγο όέν ΐννοοΰσε νά συν εργήση, μέ καταπνίξη των ΣΤΝΕΧΕΙΑ βΐς την βην σιλίδα Σιμς,οοές, κίταιγίδες καί πλι'ίαμνρες θά .ΐΰοκαλέση ή ντα μόδα των γυναικών. Αύτό τουλάχιστον πιστει'ει καί διατείνεται ρ'νας σεδάσμιος κ.λη- οικύ; στύ ΓιοχάννεσμΛουργκ. Αύτά τα «,καπά .τα"ταλονάκια» ποί' είναι τώρα τής μόδας θά .τρΐκαλέσονν την όργή τοΰ θεοΰ, ιίπε σέ κήρΐΎμά τού ό σεδαστός κληρικός καΐ στ·γχρόν<ι)ς ότι μεγάλες θά σηιμειω- θοΰν σνμίρορΐ'ς έξ αίτίας τής άσέ μ νού περιβολής τής γυναίκας. Γιά νά άπυδείξη μάλιστα Οτι σωστές είναι οί προΰλέψεις τον, άνείτρρθη στήν —φίττιοση τής στάθμης μιάς μεγάλης λίμνης ποί' δρχισρ επικίνουνα νά ά·νε(>αί
γ-ναίκες φόρ€-
καί λιγάκι ή έξ*Χ( ρεΛΐική μύδ«
τής γυναίκας, άλλά σιόνει καί κα
λά ,τρέπει νά παραγγείλουμε καί
μαοϋνες γιά ώρα άνάγκης.
νη,
άφ' οτον οί
«μίνι».
Γιά σκεφθήτε·! Αΐΐτό μας 2λει-
π? ιώρα νϋ.χοχ'μΐ καί κατακλυ-
ομούς. Δέν μάς φβάνει δι»>Λδή ή
Λαχτάρα ποί> προ'καλΐί κάθε λίγο
καί Γόμορα δηλαδή.
Τί μάς κάνει ή γνναίκα φίλοι μοί1.
Τουλάχΐστο, θά καταφέρη ό
κατακλυσμύς νά σβύση την «φω¬
τία» πού άναψαν οί γΐ'ναΐκες; Έ
γώ ποοσΐοπικά πολΐ' άμφιδάλο.
Μπρός γκρεμός καϊ ,τ/σον ρεϋ
ιια Θά μοΰ πήτε. Καί πού νά φθά
ση τό καλοκαίρι άγαϊτητοί μου,
τότε εΐνατ πού θά φονντώση καί
οέν θά σβννη οϋτε κ/χί μ' αύτους
τοϋς καταρράκες τού Νιαγάρα.
Τί πρέπει νά .τράξονμε; Μά εί
ναι πο/,ύ άπλό. Γιά νά έξευμενί
σονμε τα κακά .τνεύμ·ατ.α καί ν'
άίμ τίς σνμιφορές, δέν
άλλο άπό τό ν« 6ά>.ουμ«
μένει
ίιιεϊς φοτΌτάνια, μήπτυς καί δρο-
πίσει λιγάκι, δλλη λύση δέν ί>-
.ιαρχει.
ΒΙΣΦΟΣ
ΑΑΗΘΙΝΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ
Φροντίδα ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡΑ
«Νά ζή κανείς ή νά μή ζή;»
(Ό άθάνατος μονόλογος τού
"Άμπλετ στό περίφημο δραμα τοΰ
Σαίξπηρ (1564—1616) σέ μετα¬
φράση τού Δημ. Βικΐλα Ο83·5—
'Επίσης θά δώσουμε στό άλλο
φύλλο μας καί την Παρωδία σ'
αύτό τό πόνημα τον σατιρικού μας
ποιητή Γεώργιον Σουρή (18Γ)3—
1919), ποΰ πιστενομτ· πώς θ' άπο-
λαιύβονν οί άναγνώστες μας.
Σννκττοΰμΐ μάλιο"τα σ' αΰτούς
νά κόβονν τίς π,ερυχαπές άπό τ'
«Άληθινά μαργαριτάοια» χαχ νά
τίς κολλοΰν οέ ξεχιοριστύ τετρά-
όιο. "Ετσι θά 'χουν μέ τόν ν.αιού
μιά σνλλ.ογή άπό έκλεκτά κείμενα.
ΑΜΛΕΤ
ΔΡΑΜΑ ΤΟΤ ΣΑΙΞΠΗΡ
ΠΡΑΞΙΣ Γ'. ΣΚΗΝΉ ΠΡΩΤΗ
ΑΜΠΛΕΤ: Νά ζή κανείς ή νά μή
ζή; Ίδοί ή άπαρία. Τί είναι πλέ¬
ον εύγενές; Νά ζή, νά υποφέρη
τής Είμαφμένης τής σκληρά; τα
ί>έλη, τάς οχρενδόνα;, ή σ' ρνα πέ-
λαγος δεινήν ν' αντισταθή ένό-
πλω;, νά τ' αναγκάση ϊνοπλος νά
παύσονν! Ν' αποθάνη, ν·ά· κοιμη¬
θή... "Ιδού τό πάν! "Ω! μόνον μ'
ένα νπνον νά παύη ό πονόκα^δο;
καί τα δεινά τα χίλια, ποΰ ή μοϊ-
ρα τής σαρκό;, σΐΎτέλεια θά ή¬
το νά την «ΐιθι>μή κανείς ένθέο-
μυ>ς! Ν' αποθάνη, νά κοιαηθή·
Νά κοιμηθή; Νά άνειρεύετ' ΐσο>ς:
Ιδού τό πρόσκομα, ιδού! Διότι 'ς
τού θανατον τόν ύπνον τούτον ά-
ρά γε τί ονειοα θά ε'λθουν, άφοΰ
άποτινάξο>μεν την σκέπην την
φθαρτήν μας; Αντό μας φέρει Οι-
σταγμοΰς' αύτό εΐν' ή αΐτία, ποΰ
κάμνει τόσον μακρινόν τής συμφο¬
ράς τόν βίον. Διότι ποίος τίθελε
ποτέ νά υποφέρη τον κόσίμον τόν
πε·ρίγελων καί την κα,ταβρσμήν
τον, τνρά'ννιον καταπίεσιν,
νών νπεροψίαν, τα βάβανα τού ε-
ριοτο; τού καταςρρονεμένον, τού
νόμον την βραδΰτηιτα, τό Γκρος
των άρχόντίον καί δσα κολαΛρίομα-
τα άρυτάζει καθημέραν ή μετριο-
η,ρων άρετή άπυ τοΰς αναξίονς,
ίνώ τοΰ είναι δυνατόν τύ πάν να
έξοφλήση μ' εΛ"α σουβλί: Ποιύ;
ήθελε φορτία νά σηκώνη, ν.α'ι να
ίδρώνη, νά (τογκά άπ' τής ζωής
τό βάρος, εάν τού μετά Θάνατον
ό φόβος, —αν δ τόπος, ό άγνω-
στος, ί»του ποτέ κανρνας ταξειδιώ
τη; άκόμη δέν έγνρισεν 'άπό τα
σΰνορά τον,— εάν δέν μάς έκλό-
νιζεν αύτό την θέλησίν μας, ώ-
στε κανε'ις νά πβοτιμά τα βάσανα
ποΰ εχει, παρά νά τρέξη μόνος
του εί; αλλα, πού δέν ξέρει:
Ιδού .-τώς ή σννείδησι; δριλοΰς
μάς κάμνει δλους, ιδού τής^ άπο-
φά»εο>ς τό φυσικόν τύ χθώμα
πώς μέ τ' άχνό της θάμπο>μα ή
σκέψις τό χλωμιάζει, καί πώ; επι
χειοήματα μεγάλα κα'ι γενναϊα μέ
τού; τοιούτον; δισταγμοΰς άπ' τα
νερά των βγαίνουν καί καταντονν
καί τ' δνομα τοΰ ?ργον νά τύ χά-
νονν!.
ΚΑΠΠΑΔΟΕΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΠΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Θ-.ΟΛΟΓΟΥ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΛΗ
ΛΙ0ΡΘΩΣΙΣ
Είς την συνέχειαν των ταξει-
διωτικών έντνπώσεονν άπό την
Σμύρνην καΐ Κωνσταντινονπΐολιν
τής συνεργάτιδό; μα; Άμαλής
Χάππα εί; τό φύλλον μα; τή;
7.3.71, εί; τον τελευταίον στΓ-
χον, έκ τυπογραφικής άβλίψιας,
εδημοσιεύθη «οί γνοκττές έται-
ρεΐβς δέν νπάρχουν» άντί τοΰ δρ
θοΰ, οί γνωστες έπαύλεις δέν ι»
πάρχουν» Ζητούμεν συγγνώμην
άπό την ϋυνεργάτιδά μας χαι
τούς αναγνώστας μας.
(Σννεχεια έκ τοϋ προηγούμενον)
Αύτοι μέν, λοιπά-/, ετσι εφυγαν
άποακτοι, άφοΰ πολλά κατελόγι-
σαν στόν έ αντ ό τοΐ'ς γιά την προ
π-έτεια, καί πολλά σ' έιιένα για
την έπιβονλή, μέχρι τοϋ σημείον
ώστε νά λέγουν πώς ήταν φανεοή
εχθρά κα'ι νά την όνομάζονν προ-
δοσία δχι μόνον εκείνον, άλλά
καί αυτή; τή; Αθήνας, έπειδή μέ
την πρώτη δοκιμή έλέγχθηκαν καί
ντροπιάσθηκαν άπύ έναν άνδρα
μόνο, πού δέν είχε όντε τύ άπαι-
τονμενο θάρρο;. Αΰτύς δμοι; (ο
Βασίλειο;), σκνθρώπαζε καί δυο-
φοροΰσε (γιατί άνθρώπινο είναι
τό πάθο;, δταν έλ-τίζει κανεί;
πολλά καί τα βρίσκει δλα μαζί,
τοΰ φαίνονται πώς είναι λιγώτερα
άπ' δ,τι περίμενε), καί 6έν μπο-
ρονσε νά έπαινεση τόν έαυτό τον
γιά τύν ξενιτεμό· ζητοθσε νά βρή
ί έκεϊνο πού ?λπιζε καί κοίφια εν-
δαρμονι^α όνόμαζε την Άθήνθ(.
Έκεϊνο; μέν σν.ρπτόταν 'ε'τσι- έ¬
γώ δέ άφαιροΰσα τύ πρρσσότερο
μρρος τή; λύπης, συζητώντα; μα-
λεπάλληλα έπιχειρήματα γιά νά
τοΰ άποδείξω δτι (πράγμα πού εΤ
ναι άληθινό), όντε χαρακτήρα άν
δρικό μποροϋσε ν' αποκτήση κα-
σέ μικρύ χοονικό διάστη
αί μέ λ.ίγε; σνναναστρο<{έ;, καί τή· παιδεία νά γνωοίση. Μέ αυτόν τόν τρόπο .τού έπανέ- φερα στήν εύθνμία κα'ι άνταλλάσ σοντα; γνώμες μαζί τον, τύν συν- έδεσα περισσύτεοο μέ τύν έαυτό μόν. ΧΧΟΛΙΑ Τή διαμάντι τής Μ. 'Ασίας ΠΕΡΠ9ΝΒΟΥΡΛΙΙΝ ΣΜΥΡΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικοδ Συνταΐιούχον (Συνέχεια έκ προηγούμενον) των δένορων τούς άπ.εκάλυι|ιϊν Σ ύμφ<.ονα μέ την αυτήν ό Απόστολος Ίιυάννης έκ τϊλωντας την εντολήν τοϋ Χρι- στοΰ Λ,τό τόν Στανρόν πού τού είπεν «ι'Ιωάννη ίδοϋ ή μήτηρ σου» επήρε την Παναγίαν μετά την Ά ' νάστασιν είς τό σπίτι τού καί την εΐχε ώσάν μητέρα. Μία δλλη παράδοσις, άνα(ρέρει δτι ό Ίιοάννη; επήρε μαζί τον είς την "Εφεσσον την Μαρίαν «αί δτι ή Παναγία επέρασε έκϊϊ τάς τελενταίας τη; ημέρας. Ε¬ πάνω εί; ενα λόφον τή; 'Εφέο- σου δπον είναι ό Ναό; τής «Πά ναγίας Καπονλοΰ» υί Χοιστιανοί άναζητοΰσαν τό σπίτι καί τόν τα φόν τού. Μά ή παράδοσι; αύτη είναι ?να; θρύλος, το πλέον βέ¬ βαιον είναι δτι ή Παναγία έτ«λεί οσεν την ζιυήν της, σ' ενα σπι- τάκι κοντά είς τόν κήπον ττ(ς Γεχτθημανής. Αϊιτή ή παράδοσις ιΐοθετήβηκε άπό την "Εκκλησίαν. Ή Παρθένος Μαρία εκηρύχθη έπτσήυχος θεοτόκος κΛτά. τόν δ όν αΐώνα μ·Χ. καί άπό τόχε έωο- •τάζΐται με κάθε έπισημότητα τό Μυστήριον τής Κοιμήσεως πού εί¬ ναι ή πλέον αρχαία ©εομΐγτοριχή ίαρτή. ΤΗτο πολύ φυσικόν ή Μαρία καί ό Ιωάννης νά έκλέξουν ώς τόπον διαμονης των την Γεσθη •μανήν. Ό κήπο; τή; Γεσθημα- νής ήτοδ άγαπημένος τόπο; τοϋ ϋ. 'Εκεί επήγαινε συχνά δ Ιησούς καί όμιλοΰσρ είς τούς μα θητάς τον. Κάτιο άπό την σκιάν τή· 6α<ΐιλείαν των Οΰοανών. 'Εκεΐ έπήγεν μετά τόν Μνστι- κόν Δείπνον κα'ι έπροσενχήθη την φοβεράν εκείνην νύκτα πού ήρ¬ χισε τό μαρτύριον τον. Κοντά λοιπόν στό άγα,ττιμένο αΰτό μέρος μέσα α' έ'να ταπει- νότατο ν σπιτάκι ϊμεινε ή Πανα¬ γία μέ τόν Ιωάννην άναμένοντες τό τέλος τής πολυδασανισμένης ξωής της. Καί δταν ήλθε τό πλή ρωμα τοϋ χρόνον ό Χριστός ΐ>-
στειλε ?να "Αγγελον καί τή; εί
πεν νά ετοιμάσθη διά την αίω-
ζωήν.
"Οταν ή Παναγία ήκουσεν αν
την την είδησιν άναγαλλ,ίασεν.
Άνέβη είς τό "Ορος των Ε¬
λαιων δπον είχε γίνη ή Άνάλη-
ψις τοΰ Χριστοΰ καί προσενχή-
θη. "Επειτα επέστρεψε είς τό
σπίτι της καί έτοίμασε μέ τα α¬
ί. «εφεπτρ κλονέ',ον». Άπό την
ι Ίλιάδα τοϋ "Ομήρου, Ραψ. Λ',
στίχ. 90 «ώς ίφεπε κλονέο>ν πεδί-
ου τότε φαίδιμος ΑΙας».
ΚΕΙΜΕΝΟ
Ώς δέ προϊόντος τοΰ χρόνον,
τύν πόθον άλλήλοις καθωμβλογή-
σαμεν, καί φιλοστκμ'αν είναι τό
σπουδαϊόμενον, τηνικαϋτα ήδη τα
πάντα ήμεν άλλήλοις όμόστεγοι
όμοδίαιτοι, (Π'μφυεϊς τό £ν βλέ-
ποντρ;, α?ί τύν πόθον άλλήλοι;
σννανξοντρ; θερμότερόν τε καί
βεβαιότερον. Οί μέν γάρ των σω-
μάτοη' Ιρωτες, έπειδή ρεόντων ει¬
σί, καί ρέονσιν [σα καΐ ήρινοΐς
άνθεσιν' οδτε γάρ φλύξ με'νει τής
ίίλης δαπανηθείσης, άλ"λ,ά τφ ά-
νάπτοντι σνναπέρχεται, όντε πό-
θο; υφίσταται, μαραινομίνον τού
ΰπεκαύματο;· Οί δέ κατά θεόν
καί σώφρωνες, έπειδή πράγματος
έστώτός ε'ιοη, διά τουτο καί μο-
νιμώτεροι. Καί δθφ πλέον αυτοίς
τύ κάλλος φαντάζεται, τοσούτω),
ιιάλλον έαυτφ τε κα» άλλήλοις σνν
λεϊ των αυτών έραστάς' οί'τας
τού υπέρ ημάς ερωτο; νοΜθς!
Αίσθάνομαι μέν ουν έ'ξω τοϋ
χραντα και άγιασμένα χέψια της
τό κρε66άτι, τα σά66ανα, τίς
λαμπάδες, τό θνμιατήριον μέ τό
λιβάνι καί δ,τι δλλο συνήθειαν
είχον οί Εβραϊοι είς τάς /.ηδεί-
'Η Παναγία έφημίζετο διά την
νοιχοκυράδα της. Άπό μιχρό κο
ριτο-άκι ήτο πολύ .τ
και °™ °.Το
Οίΐ γαο
. Είς
τόν ΕύαγγελΜΤμοιν ό 'Λοχάγγε-
λος την ευρήκεν μέ τή ρόκα στό
χέρι. "Τφαινε καΐ ερραπτε ή ι¬
δία τα ένδύματά της καί τα έ-
σώρρουχά της. «Ίμάτια αύτόρρα
φα άγαπώσα».
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
θεατρον κωστα μουσουρη
ΤΟΒΑΡΙΤΣ
Άπό την άρχή Τής φετεινής
χειμορινή;; θΐ^τρικής π«)ριόδοα)
1970—71 παίζεται μέ έξαιρετική
έπιτιχία ή κίομοιδία «Τοβάριτς»
τοϋ Γάλλο' σι·γγραφεα Ίακώβου
Ντρ6ά^
Τό ϊργο αύτύ, ποΰ παρονσιάστη
κρ στό θεατρόφιλο κοινό πρίν ά¬
πό τριαΛ-ταέξη όλόκληρα χρόνια,
κατά τό 1935, δέν είναι μόνον εϋ
θι·μο. χαοούμενο καί διασκεδαοτι-
κό, άλλά δΊαπνρεααι καί άπό άν-
Θρι»πΜΤτικά αίσθή,ματα.
Ό θεατή; τέρπεται, ένθον>σιάζρ
ται καί παρακολονθεΓ μέ ενδιαφέ¬
ρον την έπιμελημένη καί αψογη
παράσταση.
Μέ επί κεφαλής τόν λαμ,τρό
καλλΐΛέχνη καί θιασάρχη κ. Κ<1>-
στα Μουσούρη, άποδίδεται αρίστα
άπό την πλειάδα των ήθο-τοιων:
Τζένη Ρονσσέα, Βέρα Κρούσκα,
Μπέττιι Βαλάση, "Ολγα Πολίτον,
"Αννα Στανρίδον, Αθηνά Μιχτη
λίιδη, "Αγγελο Άντωνόπουλο,
Χρήστο Κατσιγιάννη, Χρή<ηο Πό λίτη, Λάξο Τερζά, Μπάμπη Κα- τσούλη κα'ι Σταΰρο Ξενίδη. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ νεται καί κρεϊττον τοϋ προληφθίλ' τος* κδν ιμε τις άπάγη τοΰ πρόσω Π'ραννικώς, τό των πολυπόδων πείσομαι, ών τή; πα"λάμη; ίξελ- κομένων, προσέξονται ταίς κοτΐ1- λαις αί πέτραι, καί ού ποί·ν άφ?· θήσονται, ή παρ' ά).).ήλιον τι προσ λαβείν έκ τή; βίας. Εί μέν οδν συγχωρησοι τις, 2χιο τό ζητούμε¬ νον, είδέ μή, παρ' έμαντοΰ λή- >|Όμαι.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
! Καϊ δταν πρρασε λίγος καιρός,
καί όμολογήσαμε μεταξύ μα; δτι,
ή φιλία καϊ ή άρετή είναι τα άγα
θά πού έπιδιώκονμρ. άπό τύτε
ζονσονμρ μαξί, σνγκάτοικοι, όμο-
τράπεζοι, σάν μιά ψυχή, σ' έ'να
σκοπό αποβλέποντες, καί αύξάνον
τρ; πάντοτε την φιλία πώ θερμά
καί πιύ σταθερά. Γιατ'ι οί σα.ο-/.ι-
κοί ρρο>τε;, έπειδή είναι αίσθήμα-
τα παροδικά, παρέρχονται δαοις
τ' άνοιξιάτικα λουλοϋδια, καΐ ο<5- τε φλόγα μενει δταν βά δαπανη- θή ή καύσιμη {ίλιχ, άλ'/Α χάνεται μαζί μέ αντή, οδτε καί πόβο; ύ- -τάρχει, δταν θά μαραθή ήαίτία πό ύ τόν ν.τοδανλα'ζει. Ή σννετή καί σύμχροχνα μ έ τό θέλημα τοΰ θροϋ άγάπη, έπριδή ρχει σταθερώ τερη βάσι, γι' αϋτό είναι καί μο νιμώτερη. Καί δσο περισσάτερο φαντάζρι τύ κάλλος της (ΐτοΰς θβυμαστέ; της, τόσο πιοιοσότεοο τοΰς συνδέει μέ τόν έαιιτό ΤΓ|< καΐ μετα£ύ τιυν' αϋτός είναι ό νόμος τής θεία; καί ούοάνιας ά γάπτνς. Αίσθάνομαι δμο>ς τόν έαντό
μόν νά φέοεται εςο άπό τόν
καιρό καί τα μέτοο, καί δέν ξέ-
ο<ι) .-ιώς έ'φθασα σ' αύτοΰς τοϋς λόγους, καί όντε μπαρώ νά στα- ματήοιι> τόν έαχιό μόν στήν διή
γησι- γιατί πάντοτε άναγχαίο
μόν φαίνεται νά έξιστορώ τα
πράγματα δπ<,>; είναι, παρά νά
τα παραλείπω- καΐ εάν Θά θέλη
ση κάποιος βίαια νά μέ σταμα¬
τήση, Θά πάθω τό ίδω μέ τού;
πολύποδες, τού; όποίοτ1; δταν
τραβήξη κανείς μέ την βία εξ<ο άπό τί; φωληίς τού;, θά κολλή- σοι·ν πάνιΐ) στίς θη/^έ; των οί πέ τρες, καί δέν θ' άποχωρισθοϋν πρίν νά πάρη κάτι !> έ'νας άπύ τόν
ό'λλο. Εάν λοιπόν θά με σνγχιο
ρρση κανείς, έ'χο αΰτό ποΰ ζη-
τάο), αλλ.οιώς θά τό πάοΜ άπό
τόν έαυτά μου.
ΧΤΝΕΧΐχΐίΤΑΙ
Ε Κ ΕΙ Ν ΑΙ ΠΟΤ ΦΕΤΤΌΤΧ
ΕΥΤΡΠΗ ΣΤ.ΖίΧΑΡΜΔΟΥ
ΠΑΚΩΒΟΤ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ
ΒΙΒΑΙΟ ΜΟΥ " Η ΓΛΟΣΣΑ ΪΜΙ,.
Λήγοντος τον Ψε&ροναρίθΊ' έ.
ε., πλήρης ημερών, έ'φνγεν έκ τού
επιγείου τούτον κοσαου, άναπ:ιν-
θεϊσα έν Κυρίψ, ή πολιισέβαοτο;
δέσποινα Εΰτέρ.τη Στ. Ζαχαριά¬
δου.
Έκ Κιυνσταντινονπόλρ,ο^ς καί έξ
ύνομαστής οικογενείας καταγοαέ-
νη, είχεν έ·/κατασταθή οίκογενεια
κώς, μρτά την Ανταλλαγήν, ιν
Κερατσινίφ Πειραιώς. Έν άγαστϋ
άριιονία ο^οιβιονσα ιιετά τοΰ άει-
μνήστον σνζνγον αίπής Σταύρον
Ζαχαριάδου, ηύτνχι»ιρ νά άποκτή
οη κόρην ενγενεστάτην, την κατό
πιν σΰζνγον τοΰ Μιχαήλ Κατζά-
ν.η κυρίαν θάλ^ιαν. Άλλά ή χα-
ρά καί ή ευτυχία της ηνξησε μέ
την απόκτησιν 6ίν) ίγγόνοΛ· Ρνέλ-
πιδοη1, τούς όποί/ονς στοργικώς
ΟΊΐνανέΟρρψί διά νά άποοώσι τό
χάρμα τή; οικογενείας
Έσχάτοίς εί; Αθήνας οικογε¬
νειακώς μίτοικήσασα ίαό των στ-
νεπε,ιών τον γήρίΐτος, κατεβληθη-
Κλ.ινήρη; διατελοΰσα, ησθάνετο
τούς έχ τής ασθενείας πύνοκ μϊ-
τριαζομένου; έκ τή; ένδελεχοΰς
περιΘάλψεΜ;, δχι μόνον τής φι¬
λόστοργον θνγατρύ;, ά>Λά καί
των ά/.λων μελών τή; οικογένειαι;,
άξιεπαίνιυ; σΐ'ναγιονιζομρνον είς
περιποίησιν ν.ο'ι άνηκηίτρισιν τή;
ασθρνοϋς γιαγιά: των.
Την σεμνοπρεπώς τελεσθείσαν
εκφοηάν τή; μεταστάσης έν τώ
ίερό) ναώ τοΰ Κοιμητήριον Νέα;
Φιλαδελφεία; (Αθηνών), παρη-
κοούθησαν στ'γγρνεί;, γείτονε; καί
φίλοι ριισεβάστο; ά,τοχα·ορτι'ι
τε; την κάλι
( Σννε'χεια έκ τού προηγούμενον)
Κατ' αντό τόν τοόπο καΐ έπει
δή σέ ϋλη την έξέλιξη τή; 6ι>
ζαντΐ'.ή; Ίστορ'ία; δεν παρονστά-
οτΓ,κ.;· κανρνα γργονός πού νά ε
χη ϊπιβά/.ει πέοα γιά πέρα τή
χρησιμαποίηση τής -/ναθάριας κοι-
νής δημοτικής, διιμιονργήθηκε
πτούς κόλπον; τοϋ Έ/.ληνι<τμοΰ τό όλεθρια φαινόμενο τή; διγλιυσ «ίος, πού ?κανρ άνείποιτο κ^κό στύ εθνο; μας. Τύ φαινόμενο αύτύ τή; διγλΛΐσ σία;, τύ ϊΕετάζουμρ κα'ι τύ άνα- λύονμε στις κατο.τινές σίλίδις τής .ΐϊλέτης έτούτης, δίνοντας την άπύδειξη τού κάθε ίσχυρισμοΰ ι·ας. Πάνττυς, άπύ τώρα μποροϋμε νά δ.υ(Ίεβ<αώ<ΗηΝμε τον φίλο άνα γνώοτη, ότι ή καθαρεύουσα προσ πκβεϊ νά διαμορ<ΐ;ο>θή, εχοντας
σά Οάση της, άπό τή μιά πλευ-
ρά, την άναλντική σύγχςονη ύ-
φή τής σκέψης μας καί, άπό την
ίίλ/.η, την ταυτόχρονη πρόσλη-
ΐ|>η άπλοποιημέΛ'ων /Λγίων στοι·
χτίΐον πού προέρχοννται άπό την
«ρχαία. Ή δλη προσπαθεία γίνε
ται μ? τό πρόσχημα τοΰ έξευγε-
νισμοΰ καί έμ.τλοιτισμοΰ τής
γλοΉτσας τοϋ λαοΰ, ένώ ό άπω
»3θος καί πραγματικύς σκοπύς
(άλλά μή όμολογονμενος) είναι ό
έξοστ(;ακιομός τής δημοτικής, μέ
τύν καιρό, άπό τύ γραςρτό λύγο
■/.αί ή όγκαθίδρνση στή θέση της
τή; -,'.αθαρρΰονσας.
νιστ.κη εξασκήση γινεται εφικτη
ν άπόχτηση τής καθαρρύονσας καί
ή κατανοήση τίδν στοχαομών
ποΰ διατΐ'πώνοννται μέ αυτή τή
γλΛσσα, πράγμα πού βρίσκεται
πολί1 ιιακρ>ά άπό τίς δυνατότητες
τώ ν άνθρώπων πού, άπό μικρά
ι, προοηίζοννται σκληρά νά
σοχ·ν»; γιά τόν έπιοΰσιο. Χυ>
, τό γεγονός όπ ή
:, μέ
.χ(ιάθ,
διακατοχη ^ γλώσ
τίς έκφρίΐστικές άνάνκίς έ
άνθρωπον κατά τρόπον ώλο
ΐ'ΐαένο.
Κϊ.ττψε ήδη δτι ή καθαοα είναι ιιιά προσ¬
παθεία, μιά τάση, μια ροπή, και
ΰχι μιά γλαόσσα ήδη σχηματισμρ-
νη, ίί/,η ή έπιχειρηματολογία τοΰ
Σκιά πέφτει μέ πάταγο. Κι άλή
θεια: ή καθαρεύονσα είναι, στήν
πραγαατικότιιτα, μιά τρχνητή
γλτοσσική μορφή, πού δλα τείνει
σ' ρνα καταστάλαγμα, χωρί; ό-
μω; νά πετΐ'χαίνη τύ βκοπό της,
γιατί δέν εχει ζωντάνια αϋθόρ-
μητη, γιατ'ι είναι ενα φκιαχτό
τεχνητό κατασκεύασμα, δπιος πε
ρίπον ή Βολαποΰκ, ή Έσπεράντο,
ή "Ιδο.
Έδώ, σ' αύτύ τύ σημεϊο, είναι
διδαχτικό νά παραθέσονμρ τή
γνώμη τοϋ γάλλον βνζαντινολό-
γον Άλβέρτον Βόγκτ: «Τύ μέγα
λο ίδί/νικο των βι>ζαντινών σνγ
γραορκον στάθιροε άπο τότε, οσο
τού; ήτανε μπορετό, νά διαμορ-
I
φώνοΐΎε τή γλόκτσα πού μιλού-
σανε κάθε μερά καί πού, όπω;
κάθε όργανισμό; ποσικιαμένος μέ
ζο>ή, (ίρισκοτανε σέ άρνναο μ*τα
σχηικ/.τισμό, πάνιο στ' άχνάρια έ
κεΐνης τής γλώσσα; πού εΤχε
γοαφτη άπύ τού; τελενταίους με
τοϋ Ιοΐ' αϊ· μ.Χ. 'Υτέρτατο δεί
γάλοτ'ς οτΐγγραςρίϊς τοΰ .1ου καί
γμα ί'πιμόρφωσης ένόμιζαν ίίταν
μπορούσανρ ν' άνα<ρέρουνε τόν "Ομηρο ή τόν Πίνδαρο, δταν εί χανε την Ίκανότητα νά παίζοι·νε στά δάχτυλα τα Λίριστατικά τής αχνε σε λάθε σύγγραμμα (έ'στο) μνθολογίας, ή δταν ξαναθρονιά- ρηση τον βίον ενός άγιον), λε£ρι; κι δν επρόκειτο γιά την έξιστύ- ξεχασμενε; άπό χρόνια καί και- ρού; η η-ραστικούς τρόπονς...». Έδίι βρίσκονται άνάγλικρα δια τυποπενα άπό τόν Α. Βόγκτ τα εξής τ··ία πράγμ&τα: ή περιφοό νηση προ; τή δτηιοτική, ύ βεομπα λ.ισμύς κα'ι ή τναολατςιεΐα. ΓΙΑΚΩΒΟΣ ΛΙΖΙΚΙΡΙΚΗΣ .Ν/ΚΑΤΑΙΙΛΗΚ'ΤΙΚΚ_ ΠΛΟΚΗ1 ΜΑ Ι _ ΤΟ ΡΙΚΌ Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ' τό «^^τούθγηΐ τρν'«»ΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: . -Ο ΛΪΑΉΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΌΤΡΚΙΑ>
36»
Δέν είχαμε πιά τί.τοτί άλ^-ο νά
ποΰμε. ΙΙοοσκννησα τόν Σοΐ'λτά
νο, φίλησα τύ χέοι τοΰ Μονφτή
κι' Ιφνγα.
Είχε εοβη ή ώ(?α νά πεθάνη
κι' ό Κοκκαλάς. Ό Σουλτάνος
χο>ρ'ις να τύ θέλη μ,οΰ Λφηνε μιά
βΰομάδα γιά νά έκτε·λ·έσυ> τύ σχέ
διά μόν. Δέν εποεπε νά χάνω χω.
— Έπιβτρέφοντα;, φίλε μ»1·1
Ίομαήλ Μαζάρ Παβσ, στήν 'Τ
ψηλή ΙΙΐΛη, μοτι ήθθε μιά ίδεα.
Νά ρίξο) τι'ιν εύθννη τή; δηλ.η-
τηριάσεΜ; τή; έρομρνη; τοΰ Σον).
τάνου καί τοϋ πα-.·διοΐ> τη·; καί
οτούς Έβοαίονς γιά νά &ο)αό<70ί τα νερά καί γιά νά μή δνσαοΐ- στήσο) τούς πραγματικούς ενό- χονς πού είναι διχοί μοί· άνθο<υ- πο». Γι' αΰτό μόλι; εφθασα στύ ΓραΐΓείο μΛν, ή π,ρώτη μόν δον- >*ιά ήταν νά προστάξω νά μ' έ-
πι,σκεφθή άμέσως ό Άρχιοαβδϊ-
νος. Ό άνθρωπος ήλθε σέ λάγο
πρόθνμα μέ την έντίνΐωση πώς
θό. σνξητούσα,με ΐ.τοθέσεις τής
άρμοδίόττττός τον, άπό τίς σννη-
θισμίνες. Καταλαβαίνει; τώρα
την εκπληξη καί την άνησνχία
<7 δταν άκοΐ'οε νά τοϋ άποκα- λτς« πώς <ΐτήν σι·νωμοσία ε¬ ναντίον τον · Σ ουλτάνο», ήταν άνα κατεμέ-νοι καί δμόθοησκοί το»ι. — Δέν τολμίί) νά τό πι<ϊτέ·ψ(ο, μοΰ €ΐτε Ιίεζνρη μου, γιατ'ι ξέ^ίο πώς αλοι οί Ίσραηλίτες είναι πι- στοί στό Λ'τοβλρτι κα[ σέβονται καί άγαποϋν τόν Πατισάχ μας. — Καί δμως τοΰ άπάντησα στενοχι^ριιμέΛΌς, την άδελφή τοΰ Σύμβουλον τοΰ Πατισάχ μας Δα¬ νιήλ Κοκκάλ-α καί τό παιδί της, του; δηλητηραίκ κομαριέρα της. Κα'ι τό
άκι, τής τό έδωσε ί;να; ε
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ
/.α χο>ρις ο
βλέπονμε. Έ<τενα μόνο εχονμε ά νάγκη, έσένα καί κανέναν δ,λλον. ΜοΛαχα σύ μά; άγαπας μέ την ι'ιγάπη .τού χροκπαμ-ε στόν έαν- τύ μας καί ποΰ δέν την εχονμε. Καί σύ μ,ονάχα μπορείς νά •Γΐίσθά νεσαι την άνάγκτ( πού σοϋ εχον- ιι ε ίδιαιτέρος τώρα. "Ολοι Ιχονν την Έκ τοϋ σύνργγν; γνοιοι'σα; καΐ έκτιμων τάς άρρτάς τής ιιρταστά σης, ίκφοάζο θερμήν σνμπάθϊΐαν μετ1 ε7.«>ν νπέη τή; άλήστον μν-ή
α.ης αυτής.
π. χ. βλλιοτλπϊ:
ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ
ΕΤΡΗΣ ΒΑΡΙΚΑ—
ΜΟΣΚΟΒΗ
Εξεδόθη καί ρν,νκλοαύρησρ τύ
νέον βιβλίον τή; γνωοπής Χογοτέ
χνιδο; Ενρη; Βαρίκί/. - Μοσκόβη
μέ τόν τίτλον «Ό πφοψορικός λό-
γος στή ζο>ή μα; καί ή τεχνική
τή; άπαγγελία;.
Είς τό βιβλίον της αύτό ή συγ¬
γραφεύς άναλνει μρθοδιν.ϋ')τατα
την σημασίαν τοϋ προφοοικοΰ λό
γονι στή ζιοή τοΰ άνθρωπον κα'ι ά-
σχθιλ.είται μέ την μέθοδθΛ· τής ν.α-
λ.ής έριιηνείας των στίχων ϊν γε-
ν·ρι.
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολι·όμΓνηΓ
έκ των τάξβαιν τβδ Στρατόν1 τή·»
15.10.1969 ζητεί έργασίον εΙ< Ίβι ιοτικόν ή είς Φροντιστήριον. Πλη ι^οφοοίαι τηλέφ. 772.198 ωρα 10— ι? π.ιι. καΐ ·—·9 μ,ιι. ώθοιν. Πολύ περισσότερο ποΰ δέν τη νοιώθονν. *Ο πεινα- σμέ-νο; θαρρ,εϊ πώς ζητά ψιομί χ α] ί.ητά έσένα. Ό αρρίο-στος ϋ .τοθέτει δτι τοΰ λείπει ή ύγ^ία κ: αϋτό .τού τοϋ λείπει είσαι σν. "Οποίος γυρεΰει την ώραιότητα σ' οότόν χον κόσμο, γνοεΰϊΐ αθ«- / ό τΐα' έσένα πού ΐΐσαι ή μοναδι- κή καΐ τελεία ώοαιότης. "Οποίος ψάχνίΐ γιά την άλήθεαι, ψάχνει χωρίς νά τό καταλαβαίνη γιά σέ | να Λαώ είσαι ή μόινη άλήθεια ποά' άξίζει νά μάθη κανεί;. Κι δποιος άπλώνει τό χέρι του μέ άγωνία Π. ΔΕΛΗΣ - Μ. Γ1ΑΚΑΛΏΣ Ε.Π.Ε. Ισολογισμός Χρήσεως όπ* 1)1)7ί έ'«ς 31)'?)70 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1969 1970 Πάγιον 1. ""-ΐτπτλα καί Σκε6η 3.876.— 13 178.— 2. "Εξοδα ττοώτης έγΛαυσιάσρως 8 933.— 4.481 - Κυκλοφορούν 2, Άπαιτήσεις 3 1. Άποθέματα έμΐτων 437 070.— 537 024.— 2. Πελάται 458 326,60 374 6"'8,301 1. 3. Γραμιτια είστρ)α " 47 467,30 2Μ91,3ι»!·2. 4. Ποοκατα,3^λα· Παρ)λιών έξωτερικοΰ 1.65*5 __ 3 199__ 5. Έκκρεμ Λογΐσαοι , ί 32 567,30 9)7^0.- 6. Π. Δέλη; τρεχ)νος ' 195.036,85 319.5 >7,8)
7. Μ. Γιάκαλος » 195.01)5,83 319.5^7,80
8. Γραμ)α άλληλοχρέου Λογ)αμοΰ 955.432,10 1.14ο.βι)ί| 10
9. Σοναλική είς έγνύη^ιυ 5Ο.ΟΟΊ — 51 Ο'ΜΙ.—
10. Λογ)σμός ε,ίς έγγύηαιν 1 50) — 1 500.—
11. Προσ)νοί Λογαριασμοί 2 331.—
Διαθέσιμον
1. Ταμείον 7.831.90 2.7Π7Ο
2. Τράπεζοτ £ΤΈ Κάνιγγος 1 702.- 4.545,10
2.40 3 794,90 ?.935 2%,6 )
ΚαΘαρΊ Π-:_______
Έταιοικόν Κεφάλαιον 2> έττιρι
κ* υερίδια πρός δρχ 10.')0Τ
Κτταθέσίΐς Συνετιίρ όν
Κέρδη χρήσεως
Βοτχυηρόθεσμιι Ύτηχρρ.ύ:
ΔΊνεια Τραπεζΐυ
Ι'ριμ Ιτια πληοωτέ ι
Πιστωταί
Πρ ιυηθευται
Διάφορτι ΙΙοο.τ)νοί ,
Μαρία .έη
Τακτικόν Λτοθεμττικόν Κεφάλαιον
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
191!
"'
197 1
?0>
000
20 '
ΠΙΙΟ.
52 ί
9Ί
ιΟ
■31
,η ιι
150
300
.282
,35
■ ?·Ί,
15
90 ί
.698
,15
1.1 ν)
47;.
]5
211
9>
<_),(} 9>
8
78·ί.
1 1.
.Ί"ϊΛ
_
60
529
. —
•ΪΙ)
_
—
ο
^ 0
-
77
.856
.Ιί
1<7 954. 70 77 '8ί>)
,15
137
!·54,
71)
4Ί
.^0 >,
2 (
7)
4Μ.
15
2.Φ8 794.9) ?.!)3.Γ>.2ό6,Ι)'>
Ανάλυσις ΑΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως»
1. Άττοοβέ.ιεις
2. Γενικα ?ξοδα
3. Μισθοϊ Προο)κοΟ
4. Άμοιβαι Τρίτων
5. Χρηματοοικονομικά εξοδα
6. Διαγραφή ίπισφαλ.Γν
7. Κέρδη κσθαρά πρός Διάθεσιν
7.502.—
215 955,70
243.342.—
71.497,60
42.475.—
46.298.—
3Γ0 282.35
η-,ο^η'50! '· Μιχτόν Κέρδος επί πωλήοεων έμ)των
2σ9 509,25 2. "Εοοδσ έξ έπισφαλών άπαιτήσεων ί
3. "Εσοδα έκ Προμηθειώυ Άντιπροσώπων 165
4. Διαγροφη μικρούπολ"ίπων Πελατων
311.773.-
73.249.—
46.873.—
9 627.—
369.261,15
- 745 751,90
.«5 312.121,50
489,50
Π.
ΟΙ Διαχειρισταί
ΔΕΛΗΣ - Μ. ΓΙΑΚΔΛΟΣ
927.352,65 1,058.362,90
927.Η52 65 1.058.362.90
Ό Λογιοτής
. ΜΛΝΤΕΛΗΣ
ρσενι, ,-τον εισαι ή μύνη ειρήνη
στήν όποία μποροΰν νά βροΰν ά
νάπτινσι οί κα,ρδιές. "Ο?λι σέ φο)
νάϊουμε χωρίς νά τό ζέρουμε.
'Έχουμε άνάγκη τοΰ βλρμμα-
τιίς σου, πού μονάχα μιά άκτίνα
τού μπορεϊ ν' άναστατώση καί νά
σιίκτη τίς ψΐ'χέ; μας' τής αχονης
σον, ποΰ μονάχα μιά λ.έξι τη;
(ΐποςιεϊ νά μάς βγάλη άπό τύν
λάκκο τής πτώσεως ιιας.
"Λν ήσονν ενας βεός ζηλόττ'
πό; καΐ Αμείλικτος, ενα; θεός
πού μισεΐ καί έκΛικείται, ενας Θρ
ύς .τού δέν ξέρει την άγάτη, άλ
λά ιιόνο τή δικαιοσύνη, δεΛ· θά
ιι ή: ακουγες. Γιατ'ι δσο κακό
ιιποροΰσαν νά σοΰ κάιιονν οί <"ν- θρ<ι).τοι, σοΰ τό εκαιιαν ήδη, Έ κητοιιμνρια Ίονδες σέ φίλησαν άΐτοΰ σέ πρόδωσαν άνάιιρσά μας. Λργρώνΐς Φαρισαίων σέ βλασφη ιιοΓν μ.λ την νποκρισία τοΐ'ς. "Ε νιι: ά,τέραντος δχλος μέσα στοΰ; αιΛνρς ζητά διαρκώς τόν θάνατο σου. Καί ΙΙιλάτοι άνα,δίθμητα;, ντυμένοι μαΰρα κ.αί κόκκινα, σέ παραδίνο·ν στόν θάνατο, άφοϋ άνα·>,'νο)ρίοχ)νν την άθονότητ,ά σου.
Άλλά όπως την πρώτη φορά,
ετοΊ κ1 ολες τίς φορές έσΰ σ'γ-
χο^οεΐς. Έσύ .-τού εζη<τες άνάμε- σά μας, ξρρεις .τόσο 6α·θειά εί- μαστΐ διεφθαρμίνοι. Σέ άπωθή- "«μρ, γΐιατί ήσΌτν ή καταδιΐ*η τής ζωής μας. "Ολρς οί γενεές είναι άπαρά).λαχτε; μέ τή γενεά .τού σέ σταύρ<οσε. Άλλ' έμεϊ;, πού κάπο); σέ πι- σΓετ-ονΜ,ιε καί πού οέ ζητάμρ, Θρ- λονμε νά ?λθη; μεσα στή δόξα σον τύ γρηγορώτρςο. βά σέ πρ- ριμένονμρ κάθε μρρα, παρά την άναξιότητα κα'ι τί; άδνναιιίε; μα;. Κι αλη ή άγάπη ποΰ άπό- μΡΐνε στί; φτωχέ; μα; κπρδιρ;, είναι γιά σένα, Θρϊε 'Εσταυηωμέ νέ, .τού {ιπεφρρε; άγαπώ"τι; μα; καί τώρα μά; κάνει; νά ν.τοφε- ρονμρ άγαπώντα; Σέ. Τ. Π. (Τζοβάννι Παπίνι) (Άπό τό βιβλίο τον: «Ίστο- ρία τον Χριστοΰ^, ποΰ μεταα-<)ά σθηκρ σέ πολλές γ)Λ<Τιίτρ; καθώς έπίση; κα'ι στήν 'Ελληνική. Ή «Ίστορία τοΰ Χριστοΰ» γρα,μαέ'- νη μέ φλογρρή εμπνρνση, ποιητι- κή τρ·φερότητα, ά^ρρνωαή είλ.Ί- κρίνεια καί ίκθαμβωτική παρπστα τικότητα, είναι πιά καταταγμρνη στή χορε^α των 6ι6λί(ον έκείνων, πού ό χς>όνος δέν άμαιιρο'η'ϊΐ τή
λάμψη τους καί τή δροσιά τοι·ς,
άλ/.ά θά διαβάζωνται πάντα άπό
ΰ/.ονς τοΐ·ς Ανθοοκτονς καΐ σί' ίί
λε; τίς χώοες.
"Ο,τι καθιστά τόν μεγάλο σι»γ
γςαφέα Τζο·6άν-·ι Παπίνι άληβι-
νό ήγεμόνα τού πνεύματο; στόν
καιρό μας, βέν είναι απλώς τό
έξαίσιο τάλναντο πού εχει, άλλά
καί ή (τυνέ.τεια τής ζιοής τον).
Έπιιιίλπα: Κατίνα Χ. Χαροπού
λον
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Καλοΰνται οί κ. κ. Μέτοχοι τής
Οίκοδοιμ,ΐΓχή; κα'ι, Βιομηχαινικής
Έται,ρίας Τρινειμρια —Ν. Κης:ι-
<τι<χ Λ. Ε. (υπό εκκαθάρισιν), τί; Γενικήν Σννέλενσΐν την 12ην Ά πριλίον 1971, ήμρραν Λρυτρραν χ.ιΐί ωρ«-ν 11 ην π. μ·, έν τφ επι τής όδοΰ Πειραιώς αριθ. 6 (&ο; οο·0(|ο;) γραΐτρίω αυτής. Ήμερησία Διάταξις Θ έ μ α Ιον. 'Τποβο.λή προσορι νών κ,αταστάσριον των έκ,καθαρι στ<Τιν α) άπό 1.1.1968—31.12.08, β) άπύ 1.1.1969—31.12.Β9 καί γ) άπ» 1-1.1970—31.12.70. Β έ μ α 2ον. "Εκθεσις πεπςα- γμένοιν καί ανακοινώση ς ρχκαθα ρ ι στ ών. θ ρ μ π :>ον. "Εγχρισι; των πε
πραγιιένων των έκκαθθιριστων καΐ
απαλλαγή αυτών άπό πάσης ε·ύθν
νης.
θ ρ μ α 4ον. Λήψι; άποφάσ«-
ος .τρρί διανομής είς τονς μιετό-
■/οτ'ς τού έκ τή; έκ—ιήσρτος άκι-
νήτι.ιν τινών ρενστοποιηθέντο; μέ
ρον; τού ενεργητικόν ν.η ε-,ξονσΊο
δότησι; πρό; τοΰς έκκ,αθ'ΐρ·ι<ττ('·.;, διά ,τασ-ιν σχετικήν ένρργριααν ν.-ύ διανομήν. θ έ μ α Γ>Γν. Καθορκτμύ; ι^τι-
βή; διά την χρήσ:ν 1970 καί ίφρ-
Εής, τοΰ ρκ των εκκαθαρστων ΐ-
δ'πΖόντιικ κι/ί άποκλ,'κστ.ν.ίΤ); ά-
πησχολοι-ιΐρνου τ·.τέρ των στιιιτί,εεόν
τΐ'ΐν τή; Έτα',ρίίΐς νιί τοΰ ϊ,ργον
τή; ϊκκ(ΐθαρ·ίσρ<·ι;. Οί ρ.-;ιθτηιοΰν τε; ΰ.τιιο; οτ,ιιμρτάσχ(·κ»ι .τσ<»ηικα- λοΰνται όπως σνμιιτ,ρφο,θΛηι πρό; τύν Νόμον καί τύ Καταστατικόν. Οί Ρκκαθαριστίΐ φμ, ής πίσης Ίσραηλίτης, ό έ/οαιστής της Ίσαάκ Λε6ύ. Άπό τό φαρμάκι έκεΐνο, εμεινε μιά άρκετή ποσότη- τιι σ' Ενα χαο.τάκι στήν τσίπη τής ποδιάς τής Ραχήλ, την όποία έ'ψαξα, μετά την δολοφονία της άπό τόν ίδιο τόν ΛΓβν. Ό [διός ό Λε6ΰ μοί ώμολόγτ,σί1 πώ; αϋ τος &δωσε τό φαρμάκι στήν Ρα χήλ καΐ πώς ϋστερα ό ίδιος την σκότακτε, γιά νά μην τύν .τοο- δώση. — ΙΙεριίεργυι πράγματα άκον- γ(ο, Βρζνρη ΔοΛτατάν, αοΐι ά- πάνττχτε. Κ' Γστροα α' ίοώτη<Τ'Ρ: — Κα'ι τί συμφέρον εΤχε αι'ττος δ ανθΡΛ'>πος, γιά νά κάνη τόοα
έγκλήματα; Ποιό ?ίτανε τό κίνη-
τρό τού;
έξακθ'λστ'Θήσοΐ'ν νά μένοΐ'ν οί '[,
ραηλίτε; άμέτοχοι στ'ι;
πού έ'χουν μεταξν τονς οί '
'.ήδες έξ αίτίας των
«ΡΛ>ν, ή καί άλλον όποι&νδήποΐ,
και τιόρα Μά στό μ
λον. Μόνον μ^ά. πα<.>άκληση |.
νά (Τού ύποβάλω. Νά μή κοινο)|.
γι-,ΘΓι τό .τράγμα άνάμεσα
ς κ.αί
εί; βάρος των Έ6ραίο>ν. θά
ναι κρΐμα καί άδικο, νά
σονν άθώοι ανθρο),το·ι την
σία καί τα έγκ,λήματα ενός
αλον παληόπαιδον.
— Έγώ τοΰ άπάντησα,
αρόκειται νά μιλήση. Πά |
τύ ΊΐήτΓμα ε'νΛειοε. Νομίζο>
μως, πώς τό κακό ϊγινε.
ρ<7> πώς οί γκιαοΰρτ,δρς οί
λοι τή; μακαρίτισο-ας, τύ
σανε στήν Πόλη. Γιά νά τό
οοϋ είναι άδύνατο,
τότε θά μαθευθή πώς τοίι;
μακο'ίπανε οί έχθροί των
τού Πατισάχ, τού ο.
ποι.Όν δπω; αον εΐπε ηταν 2-ύιι
δονλος ό άδελτΐός τής γνναίζη
ποί' ξεκάνανε:
— Άλλά ιιήπως αυτή δέν [ί
νσι ή άλήιθεια; Έσΐ' Βεζνρη ^
δέν αοΰ εΤπρ; πώς τύν Λρ6ύ τβ
άγοράσανε οί σννωμότρς;
σρ ό Άρχιραββϊνος.
— Δέν τό άρνοϋμαι, τοΰ ώι».
τησα, μά δέν μποοω έγώ, ό Μι
γά/,,ο; Βεΐνρης, νά βάλο τ»1:
ΤοΛοκονς νά αΐματοκνλισθοΰν μΐ
ταξν τονς. Μπορω τόν
σα, νά πάρο) μιά τέτοια εΰθιίιντ,
— Βεβαία δχι, αοΰ ά,τάνττιοί
— Τύτε τον εΐπα αςφνλαχθοιι
οί Έόοαϊοι άπό τούς γτααοι
δρ;, τού; Ρωμηοϋ;, ΰ; πού
ξΓχασθή τύ πράγυα.
Ό Άρχΐ0«6υϊνοζ. τα ρΐχρ
— Μ ά οί .ταράδτς
μου Ρα66ϊνε, το-ϋ άπάντΓ'ϊα. Οί
σννιο^ιότες τόν άγοράσανε μέ χ£-
λ.ια γς>όσα γιά νά κάνη αύτά τα
έγν.λ.ήματα. "Οχ φνσικά καί γιά
τό ιελευταΐο. Την οΰστηχη την
ν.αι.ΐ/θ,ριερα την μαχαιρωσε ά.τό δι
κτ'ΐ τού προ}το6ουλία, γιά νά τής
κλείση τό στάμα, ίχπιυς σοθ εΐπα.
Ό 'Λοχιυαββϊνος^ έ'μεΐ'.νιι·· γιά
λίγη ιιέ σκνμμεΛο τό κεφάλι. Ή
κατηγορία ήταν βαρεία. Οί Ίσοαη
λίτε; τής Α'ιτοκΰατθΛθίας, φίλ.ε
μόν Ίαμαήλ, θεί'Μΐονν την Τον;
κια Πατρ·ίδα τονς. "ΕχοΐΛ· πολλά
πίΐονομι/ι στήν ΙΙαλαιστίνη καί
γενικά πολλ.έ; ελευθέρας μέβα
στό Ντοβλέτι πού οί αλλε; οα-
γιάδε; δέν τί; ε'χονν. Πέοα άπ'
αί>τά ό τούρ-κικος λ.αός τούς
συιι,-ταθίϊ.
IV
αΰτό ό φονκαοά;
ό Άοχιοαδβϊνο; /.νπήθηκε καί
κατατη,αάχτηκε άπύ την καταγγε
λί« πού τοΰ έ'κανα.
— θά πρέπει νά τιμοιοηθή
καί νά τιιιοιοηθή σκλ.ηοά αύτύς
ό κιαφίοη; καί &; είναι καί Έ-
βραϊος. Λέν μπορεί αύτό; νά χά
λάση τίς καλρς μας σχέοΐΐς μέ
τό τούρκικο μελέτι, μοΰ εΐατ συ-
χνσμ+'νος.
— "Εννοιτι σοιι, τοΰ άπάντηισβ
καί τύν τι,ιιώοησα, δ.τως τοΰ ά-
ξιϊε. Τόν 'έΙϊα'/Μ νά πιή τό νπό-
λοιπο α;<ίρμάκι, άπ' έκεΐνο πηυ ό Ιδιος ρίχε δ.ίισει στήν (ρ)ρνάδα τον γιά νά δηλητηοιάση την κν- οά τη; καί τό παιδί. — Τί νά σοΰ πώ μοϋ εΐπρ. Με όλο σου τ', δίκηο. Λνποΰααι γΓ αΰτό ποίι ργινρ κα'ι θά κάνω ο,τι •τρονά άπό τύ χέρι μόν, γιά νά ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ η ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πεπειοαμένος είς ^,γ,! ΛΛμπ, ζητβΐται βι' εργασίαν βΐς ίπιι Τηλ. 624-832 — Κί1-«5? "Ο,τι «έλετε οέ άμιαντοτοΐμέντο ζητήστε το στήν ΕΝΔΥΕΣΘΡ είς .ήν ΠΝΕΧΗ ΠΟΔΑ Όμήρου 13 'Αδηνβίΐ (135) Τηλέφ. 619-007—632-341 το0 κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ ΙΙαρχκολούβηϊίς τής εξελίξεως τής ανδρικής Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41 Τηλέφ. 235.572 — Θά σκρφθώ ρΤ.τε τί θά λ νω, άςροΰ τύ Ντοϋλέτι δέν ι» θεϊ ό. αάς προστατεύση. Ση» θηκε, μέ χαιρέ'τηοε καί Λίγο πιό υστΕρα ξπλλο τον τραπεζΐτη τόν ηλ Μπεν^ενίστε ηοϋ &.τ<ο; φίλε μου Ίσ.μα»Ίλ, είναι άδ('/.φ τοΰ Άρχιραΰβίνον. — Τί είναι αΰτά παν νεις πά?α; μ' έρώτησε. Πά; τι ρα νά βάλη; τού; Χρκττιανον; σκοτω·θοννε μέ τοϋ; Έβραίοΐ'ς; — Μή φοδόοαι τον άπάντηο κα'ι δέν πρόκειται ν' ανοίξη μίηι — Έσίι θά μέ τρελλάνης μόν μονςνισε κι' επεσρ <τέ «ιά ,ιολννι 'α, σκουπίζοντα; ιιέ τό μαντ« ου, τύ ίδρωμένο τον μοΰτρο. — Γιατί; τύν έρώτησα μ' ί αρκιαστιν.ύ χσ.μόγελο. — Γκ^τί ά<ροΰ βάζεις ΐμΗ 'ΐι φαομακώσοι την έρο>μρνη το
Ιατ:οάχ καί τό .ταίδί τονς μι
ήΛ' '/.0{ία<}ΐΐ(>α της, .τροστάζεις ί
στερα τόν δοϋλο σον τόν Άί.ί
νά την μαχα',ροιοη κι' αυτήν νΓ
στύ τέλο; παρονσιάζει; σαν δί
λθφόνο ϊ·ν« άνίδεο .ταιΐΐι ποΰ (Π
έλθΓ. τό φαριμακώνρι; γιά νά ™
'.λείοης τό στόμα. Τώρα
την εϋθύνη στούς Έ6ραίοτ>ς, ο
ναστατώνεις τόν Άοχι<>α66ϊνο «ιι
πάς νά βάλης τούς Ρτομηοί'; νι
σκοτιοθοΰνε μέ τού; Οικον; μη
τού; Ίσραηλ.ϊτες. Στύ θεό μο>'
ι έν <τέ καταλατ>αίνο)!
ΙΤή·ο.α σοδαρό Γ»φο; καί τόν (■
κότΓΰα ανστηρά:
— Κα'ι τί ήθΐλε; οτνιόρ Μ.ττν
Γ>ΡΛ'ίίττρ, ποΰ λές πώς είσα» καί ί
ξυπνο; νά κάνω; Νά μαρτνρήΛ'
στύν Πατισάχ πώς εγώ σέ εδ»
λα νά φαρμακώοη; την Άνι/η
<α[ τύ μπαστάρδι της καί τον Άλή νά ξ«<άνη την 'Εβραία λοι* πάτισε την κνοά τη; καί τό ααι- δί της μέ ψαςμάκι; Λέν νομίζίΐ;, σννρχΐίτα, πώς μιά καί άνέφβίο •στύν Πατισάχ πώ; τα ργκλτκιι α αΰτά γίνανε άπό τοΐ·ς άντ» δραστικοΰς Χοτζάδε; καί μάδες ίξαγοράζοντας τόν πού μαχαίρ<ικτε καί την φιληνάΛ τον, Ιπίσης 'Εβραία, εΐχα χρέοιση καί καθήκον, γιά νά Ι» πιστέψη ό Πατισάχ καί γιά ιι ά.τομα.κρύν<ι) τόν κίνδυνο άπ' ι μάς, ?πρε.τε νά καλέσω τόν "Λ >α()·βίνο, νά τον ένημερώσιο ν.αι
νά τοΰ ·ρπιστή(>ΐ') την προσοχ1
οεις πάς ό Σεΐχ — θΰλ -
Ίσλάμ, κατι άρχισε νά μ<·ρί* ται κι/', .ιώς δινοι οχ.τ>οή μ(ι;
γιά νά τύν πολπιήίω καϊ νά διι
ττιοηοΐ') την έμαιοτοσΐ'νη καί Ή
ευνοια τού Πατισάχ; Δέν τα
'>ει; φνσικά αΰτά. Άφη<τρ λοιπόν νά κάνω δπος νομίζο λντΓρα την δονλριά μόν, γιά νι ιιή χάσονγιρ κ' οί 6τη> τύ ·/.(
μας.
— Ναι μοθ ρΐ.τε, σέ κατα>.<| βαίν(ι) καί θανμάζω την έξ δα σον, μά άναβτάτιοσε; τύν "V •χιρα&βϊνο, χωρίς λόγο. Τόν τη ιιοκράτησε;. Τοΰ εΐπες π">ς >'.ι«
χει κίνδννο; νά πιοστοϊ'νί
Ρωμηοί μέ τού; Έδροίον; τι]
Ίστανποι'Λ.
— Σοΰ είπα, τού ά-ιάντηοα
δτι δέν πρύκειται ν' ανοίξη
τΗ, γιατί τό πμτιθ( θά έξεγερθοΰνρ έν
των 'Κβραίιον;
Φροντίδα ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡΑ
«Νά ζή κανείς ή νά μή ζή;»
(Ό άθάνατος μονόλογος τού
"Άμπλετ στό περίφημο δραμα τοΰ
Σαίξπηρ (1564—1616) σέ μετα¬
φράση τού Δημ. Βικΐλα Ο83·5—
'Επίσης θά δώσουμε στό άλλο
φύλλο μας καί την Παρωδία σ'
αύτό τό πόνημα τον σατιρικού μας
ποιητή Γεώργιον Σουρή (18Γ)3—
1919), ποΰ πιστενομτ· πώς θ' άπο-
λαιύβονν οί άναγνώστες μας.
Σννκττοΰμΐ μάλιο"τα σ' αΰτούς
νά κόβονν τίς π,ερυχαπές άπό τ'
«Άληθινά μαργαριτάοια» χαχ νά
τίς κολλοΰν οέ ξεχιοριστύ τετρά-
όιο. "Ετσι θά 'χουν μέ τόν ν.αιού
μιά σνλλ.ογή άπό έκλεκτά κείμενα.
ΑΜΛΕΤ
ΔΡΑΜΑ ΤΟΤ ΣΑΙΞΠΗΡ
ΠΡΑΞΙΣ Γ'. ΣΚΗΝΉ ΠΡΩΤΗ
ΑΜΠΛΕΤ: Νά ζή κανείς ή νά μή
ζή; Ίδοί ή άπαρία. Τί είναι πλέ¬
ον εύγενές; Νά ζή, νά υποφέρη
τής Είμαφμένης τής σκληρά; τα
ί>έλη, τάς οχρενδόνα;, ή σ' ρνα πέ-
λαγος δεινήν ν' αντισταθή ένό-
πλω;, νά τ' αναγκάση ϊνοπλος νά
παύσονν! Ν' αποθάνη, ν·ά· κοιμη¬
θή... "Ιδού τό πάν! "Ω! μόνον μ'
ένα νπνον νά παύη ό πονόκα^δο;
καί τα δεινά τα χίλια, ποΰ ή μοϊ-
ρα τής σαρκό;, σΐΎτέλεια θά ή¬
το νά την «ΐιθι>μή κανείς ένθέο-
μυ>ς! Ν' αποθάνη, νά κοιαηθή·
Νά κοιμηθή; Νά άνειρεύετ' ΐσο>ς:
Ιδού τό πρόσκομα, ιδού! Διότι 'ς
τού θανατον τόν ύπνον τούτον ά-
ρά γε τί ονειοα θά ε'λθουν, άφοΰ
άποτινάξο>μεν την σκέπην την
φθαρτήν μας; Αντό μας φέρει Οι-
σταγμοΰς' αύτό εΐν' ή αΐτία, ποΰ
κάμνει τόσον μακρινόν τής συμφο¬
ράς τόν βίον. Διότι ποίος τίθελε
ποτέ νά υποφέρη τον κόσίμον τόν
πε·ρίγελων καί την κα,ταβρσμήν
τον, τνρά'ννιον καταπίεσιν,
νών νπεροψίαν, τα βάβανα τού ε-
ριοτο; τού καταςρρονεμένον, τού
νόμον την βραδΰτηιτα, τό Γκρος
των άρχόντίον καί δσα κολαΛρίομα-
τα άρυτάζει καθημέραν ή μετριο-
η,ρων άρετή άπυ τοΰς αναξίονς,
ίνώ τοΰ είναι δυνατόν τύ πάν να
έξοφλήση μ' εΛ"α σουβλί: Ποιύ;
ήθελε φορτία νά σηκώνη, ν.α'ι να
ίδρώνη, νά (τογκά άπ' τής ζωής
τό βάρος, εάν τού μετά Θάνατον
ό φόβος, —αν δ τόπος, ό άγνω-
στος, ί»του ποτέ κανρνας ταξειδιώ
τη; άκόμη δέν έγνρισεν 'άπό τα
σΰνορά τον,— εάν δέν μάς έκλό-
νιζεν αύτό την θέλησίν μας, ώ-
στε κανε'ις νά πβοτιμά τα βάσανα
ποΰ εχει, παρά νά τρέξη μόνος
του εί; αλλα, πού δέν ξέρει:
Ιδού .-τώς ή σννείδησι; δριλοΰς
μάς κάμνει δλους, ιδού τής^ άπο-
φά»εο>ς τό φυσικόν τύ χθώμα
πώς μέ τ' άχνό της θάμπο>μα ή
σκέψις τό χλωμιάζει, καί πώ; επι
χειοήματα μεγάλα κα'ι γενναϊα μέ
τού; τοιούτον; δισταγμοΰς άπ' τα
νερά των βγαίνουν καί καταντονν
καί τ' δνομα τοΰ ?ργον νά τύ χά-
νονν!.
ΚΑΠΠΑΔΟΕΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΠΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Θ-.ΟΛΟΓΟΥ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΥΚΙΛΗ
ΛΙ0ΡΘΩΣΙΣ
Είς την συνέχειαν των ταξει-
διωτικών έντνπώσεονν άπό την
Σμύρνην καΐ Κωνσταντινονπΐολιν
τής συνεργάτιδό; μα; Άμαλής
Χάππα εί; τό φύλλον μα; τή;
7.3.71, εί; τον τελευταίον στΓ-
χον, έκ τυπογραφικής άβλίψιας,
εδημοσιεύθη «οί γνοκττές έται-
ρεΐβς δέν νπάρχουν» άντί τοΰ δρ
θοΰ, οί γνωστες έπαύλεις δέν ι»
πάρχουν» Ζητούμεν συγγνώμην
άπό την ϋυνεργάτιδά μας χαι
τούς αναγνώστας μας.
(Σννεχεια έκ τοϋ προηγούμενον)
Αύτοι μέν, λοιπά-/, ετσι εφυγαν
άποακτοι, άφοΰ πολλά κατελόγι-
σαν στόν έ αντ ό τοΐ'ς γιά την προ
π-έτεια, καί πολλά σ' έιιένα για
την έπιβονλή, μέχρι τοϋ σημείον
ώστε νά λέγουν πώς ήταν φανεοή
εχθρά κα'ι νά την όνομάζονν προ-
δοσία δχι μόνον εκείνον, άλλά
καί αυτή; τή; Αθήνας, έπειδή μέ
την πρώτη δοκιμή έλέγχθηκαν καί
ντροπιάσθηκαν άπύ έναν άνδρα
μόνο, πού δέν είχε όντε τύ άπαι-
τονμενο θάρρο;. Αΰτύς δμοι; (ο
Βασίλειο;), σκνθρώπαζε καί δυο-
φοροΰσε (γιατί άνθρώπινο είναι
τό πάθο;, δταν έλ-τίζει κανεί;
πολλά καί τα βρίσκει δλα μαζί,
τοΰ φαίνονται πώς είναι λιγώτερα
άπ' δ,τι περίμενε), καί 6έν μπο-
ρονσε νά έπαινεση τόν έαυτό τον
γιά τύν ξενιτεμό· ζητοθσε νά βρή
ί έκεϊνο πού ?λπιζε καί κοίφια εν-
δαρμονι^α όνόμαζε την Άθήνθ(.
Έκεϊνο; μέν σν.ρπτόταν 'ε'τσι- έ¬
γώ δέ άφαιροΰσα τύ πρρσσότερο
μρρος τή; λύπης, συζητώντα; μα-
λεπάλληλα έπιχειρήματα γιά νά
τοΰ άποδείξω δτι (πράγμα πού εΤ
ναι άληθινό), όντε χαρακτήρα άν
δρικό μποροϋσε ν' αποκτήση κα-
σέ μικρύ χοονικό διάστη
αί μέ λ.ίγε; σνναναστρο<{έ;, καί τή· παιδεία νά γνωοίση. Μέ αυτόν τόν τρόπο .τού έπανέ- φερα στήν εύθνμία κα'ι άνταλλάσ σοντα; γνώμες μαζί τον, τύν συν- έδεσα περισσύτεοο μέ τύν έαυτό μόν. ΧΧΟΛΙΑ Τή διαμάντι τής Μ. 'Ασίας ΠΕΡΠ9ΝΒΟΥΡΛΙΙΝ ΣΜΥΡΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Πολιτικοδ Συνταΐιούχον (Συνέχεια έκ προηγούμενον) των δένορων τούς άπ.εκάλυι|ιϊν Σ ύμφ<.ονα μέ την αυτήν ό Απόστολος Ίιυάννης έκ τϊλωντας την εντολήν τοϋ Χρι- στοΰ Λ,τό τόν Στανρόν πού τού είπεν «ι'Ιωάννη ίδοϋ ή μήτηρ σου» επήρε την Παναγίαν μετά την Ά ' νάστασιν είς τό σπίτι τού καί την εΐχε ώσάν μητέρα. Μία δλλη παράδοσις, άνα(ρέρει δτι ό Ίιοάννη; επήρε μαζί τον είς την "Εφεσσον την Μαρίαν «αί δτι ή Παναγία επέρασε έκϊϊ τάς τελενταίας τη; ημέρας. Ε¬ πάνω εί; ενα λόφον τή; 'Εφέο- σου δπον είναι ό Ναό; τής «Πά ναγίας Καπονλοΰ» υί Χοιστιανοί άναζητοΰσαν τό σπίτι καί τόν τα φόν τού. Μά ή παράδοσι; αύτη είναι ?να; θρύλος, το πλέον βέ¬ βαιον είναι δτι ή Παναγία έτ«λεί οσεν την ζιυήν της, σ' ενα σπι- τάκι κοντά είς τόν κήπον ττ(ς Γεχτθημανής. Αϊιτή ή παράδοσις ιΐοθετήβηκε άπό την "Εκκλησίαν. Ή Παρθένος Μαρία εκηρύχθη έπτσήυχος θεοτόκος κΛτά. τόν δ όν αΐώνα μ·Χ. καί άπό τόχε έωο- •τάζΐται με κάθε έπισημότητα τό Μυστήριον τής Κοιμήσεως πού εί¬ ναι ή πλέον αρχαία ©εομΐγτοριχή ίαρτή. ΤΗτο πολύ φυσικόν ή Μαρία καί ό Ιωάννης νά έκλέξουν ώς τόπον διαμονης των την Γεσθη •μανήν. Ό κήπο; τή; Γεσθημα- νής ήτοδ άγαπημένος τόπο; τοϋ ϋ. 'Εκεί επήγαινε συχνά δ Ιησούς καί όμιλοΰσρ είς τούς μα θητάς τον. Κάτιο άπό την σκιάν τή· 6α<ΐιλείαν των Οΰοανών. 'Εκεΐ έπήγεν μετά τόν Μνστι- κόν Δείπνον κα'ι έπροσενχήθη την φοβεράν εκείνην νύκτα πού ήρ¬ χισε τό μαρτύριον τον. Κοντά λοιπόν στό άγα,ττιμένο αΰτό μέρος μέσα α' έ'να ταπει- νότατο ν σπιτάκι ϊμεινε ή Πανα¬ γία μέ τόν Ιωάννην άναμένοντες τό τέλος τής πολυδασανισμένης ξωής της. Καί δταν ήλθε τό πλή ρωμα τοϋ χρόνον ό Χριστός ΐ>-
στειλε ?να "Αγγελον καί τή; εί
πεν νά ετοιμάσθη διά την αίω-
ζωήν.
"Οταν ή Παναγία ήκουσεν αν
την την είδησιν άναγαλλ,ίασεν.
Άνέβη είς τό "Ορος των Ε¬
λαιων δπον είχε γίνη ή Άνάλη-
ψις τοΰ Χριστοΰ καί προσενχή-
θη. "Επειτα επέστρεψε είς τό
σπίτι της καί έτοίμασε μέ τα α¬
ί. «εφεπτρ κλονέ',ον». Άπό την
ι Ίλιάδα τοϋ "Ομήρου, Ραψ. Λ',
στίχ. 90 «ώς ίφεπε κλονέο>ν πεδί-
ου τότε φαίδιμος ΑΙας».
ΚΕΙΜΕΝΟ
Ώς δέ προϊόντος τοΰ χρόνον,
τύν πόθον άλλήλοις καθωμβλογή-
σαμεν, καί φιλοστκμ'αν είναι τό
σπουδαϊόμενον, τηνικαϋτα ήδη τα
πάντα ήμεν άλλήλοις όμόστεγοι
όμοδίαιτοι, (Π'μφυεϊς τό £ν βλέ-
ποντρ;, α?ί τύν πόθον άλλήλοι;
σννανξοντρ; θερμότερόν τε καί
βεβαιότερον. Οί μέν γάρ των σω-
μάτοη' Ιρωτες, έπειδή ρεόντων ει¬
σί, καί ρέονσιν [σα καΐ ήρινοΐς
άνθεσιν' οδτε γάρ φλύξ με'νει τής
ίίλης δαπανηθείσης, άλ"λ,ά τφ ά-
νάπτοντι σνναπέρχεται, όντε πό-
θο; υφίσταται, μαραινομίνον τού
ΰπεκαύματο;· Οί δέ κατά θεόν
καί σώφρωνες, έπειδή πράγματος
έστώτός ε'ιοη, διά τουτο καί μο-
νιμώτεροι. Καί δθφ πλέον αυτοίς
τύ κάλλος φαντάζεται, τοσούτω),
ιιάλλον έαυτφ τε κα» άλλήλοις σνν
λεϊ των αυτών έραστάς' οί'τας
τού υπέρ ημάς ερωτο; νοΜθς!
Αίσθάνομαι μέν ουν έ'ξω τοϋ
χραντα και άγιασμένα χέψια της
τό κρε66άτι, τα σά66ανα, τίς
λαμπάδες, τό θνμιατήριον μέ τό
λιβάνι καί δ,τι δλλο συνήθειαν
είχον οί Εβραϊοι είς τάς /.ηδεί-
'Η Παναγία έφημίζετο διά την
νοιχοκυράδα της. Άπό μιχρό κο
ριτο-άκι ήτο πολύ .τ
και °™ °.Το
Οίΐ γαο
. Είς
τόν ΕύαγγελΜΤμοιν ό 'Λοχάγγε-
λος την ευρήκεν μέ τή ρόκα στό
χέρι. "Τφαινε καΐ ερραπτε ή ι¬
δία τα ένδύματά της καί τα έ-
σώρρουχά της. «Ίμάτια αύτόρρα
φα άγαπώσα».
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
θεατρον κωστα μουσουρη
ΤΟΒΑΡΙΤΣ
Άπό την άρχή Τής φετεινής
χειμορινή;; θΐ^τρικής π«)ριόδοα)
1970—71 παίζεται μέ έξαιρετική
έπιτιχία ή κίομοιδία «Τοβάριτς»
τοϋ Γάλλο' σι·γγραφεα Ίακώβου
Ντρ6ά^
Τό ϊργο αύτύ, ποΰ παρονσιάστη
κρ στό θεατρόφιλο κοινό πρίν ά¬
πό τριαΛ-ταέξη όλόκληρα χρόνια,
κατά τό 1935, δέν είναι μόνον εϋ
θι·μο. χαοούμενο καί διασκεδαοτι-
κό, άλλά δΊαπνρεααι καί άπό άν-
Θρι»πΜΤτικά αίσθή,ματα.
Ό θεατή; τέρπεται, ένθον>σιάζρ
ται καί παρακολονθεΓ μέ ενδιαφέ¬
ρον την έπιμελημένη καί αψογη
παράσταση.
Μέ επί κεφαλής τόν λαμ,τρό
καλλΐΛέχνη καί θιασάρχη κ. Κ<1>-
στα Μουσούρη, άποδίδεται αρίστα
άπό την πλειάδα των ήθο-τοιων:
Τζένη Ρονσσέα, Βέρα Κρούσκα,
Μπέττιι Βαλάση, "Ολγα Πολίτον,
"Αννα Στανρίδον, Αθηνά Μιχτη
λίιδη, "Αγγελο Άντωνόπουλο,
Χρήστο Κατσιγιάννη, Χρή<ηο Πό λίτη, Λάξο Τερζά, Μπάμπη Κα- τσούλη κα'ι Σταΰρο Ξενίδη. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ νεται καί κρεϊττον τοϋ προληφθίλ' τος* κδν ιμε τις άπάγη τοΰ πρόσω Π'ραννικώς, τό των πολυπόδων πείσομαι, ών τή; πα"λάμη; ίξελ- κομένων, προσέξονται ταίς κοτΐ1- λαις αί πέτραι, καί ού ποί·ν άφ?· θήσονται, ή παρ' ά).).ήλιον τι προσ λαβείν έκ τή; βίας. Εί μέν οδν συγχωρησοι τις, 2χιο τό ζητούμε¬ νον, είδέ μή, παρ' έμαντοΰ λή- >|Όμαι.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
! Καϊ δταν πρρασε λίγος καιρός,
καί όμολογήσαμε μεταξύ μα; δτι,
ή φιλία καϊ ή άρετή είναι τα άγα
θά πού έπιδιώκονμρ. άπό τύτε
ζονσονμρ μαξί, σνγκάτοικοι, όμο-
τράπεζοι, σάν μιά ψυχή, σ' έ'να
σκοπό αποβλέποντες, καί αύξάνον
τρ; πάντοτε την φιλία πώ θερμά
καί πιύ σταθερά. Γιατ'ι οί σα.ο-/.ι-
κοί ρρο>τε;, έπειδή είναι αίσθήμα-
τα παροδικά, παρέρχονται δαοις
τ' άνοιξιάτικα λουλοϋδια, καΐ ο<5- τε φλόγα μενει δταν βά δαπανη- θή ή καύσιμη {ίλιχ, άλ'/Α χάνεται μαζί μέ αντή, οδτε καί πόβο; ύ- -τάρχει, δταν θά μαραθή ήαίτία πό ύ τόν ν.τοδανλα'ζει. Ή σννετή καί σύμχροχνα μ έ τό θέλημα τοΰ θροϋ άγάπη, έπριδή ρχει σταθερώ τερη βάσι, γι' αϋτό είναι καί μο νιμώτερη. Καί δσο περισσάτερο φαντάζρι τύ κάλλος της (ΐτοΰς θβυμαστέ; της, τόσο πιοιοσότεοο τοΰς συνδέει μέ τόν έαιιτό ΤΓ|< καΐ μετα£ύ τιυν' αϋτός είναι ό νόμος τής θεία; καί ούοάνιας ά γάπτνς. Αίσθάνομαι δμο>ς τόν έαντό
μόν νά φέοεται εςο άπό τόν
καιρό καί τα μέτοο, καί δέν ξέ-
ο<ι) .-ιώς έ'φθασα σ' αύτοΰς τοϋς λόγους, καί όντε μπαρώ νά στα- ματήοιι> τόν έαχιό μόν στήν διή
γησι- γιατί πάντοτε άναγχαίο
μόν φαίνεται νά έξιστορώ τα
πράγματα δπ<,>; είναι, παρά νά
τα παραλείπω- καΐ εάν Θά θέλη
ση κάποιος βίαια νά μέ σταμα¬
τήση, Θά πάθω τό ίδω μέ τού;
πολύποδες, τού; όποίοτ1; δταν
τραβήξη κανείς μέ την βία εξ<ο άπό τί; φωληίς τού;, θά κολλή- σοι·ν πάνιΐ) στίς θη/^έ; των οί πέ τρες, καί δέν θ' άποχωρισθοϋν πρίν νά πάρη κάτι !> έ'νας άπύ τόν
ό'λλο. Εάν λοιπόν θά με σνγχιο
ρρση κανείς, έ'χο αΰτό ποΰ ζη-
τάο), αλλ.οιώς θά τό πάοΜ άπό
τόν έαυτά μου.
ΧΤΝΕΧΐχΐίΤΑΙ
Ε Κ ΕΙ Ν ΑΙ ΠΟΤ ΦΕΤΤΌΤΧ
ΕΥΤΡΠΗ ΣΤ.ΖίΧΑΡΜΔΟΥ
ΠΑΚΩΒΟΤ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ
ΒΙΒΑΙΟ ΜΟΥ " Η ΓΛΟΣΣΑ ΪΜΙ,.
Λήγοντος τον Ψε&ροναρίθΊ' έ.
ε., πλήρης ημερών, έ'φνγεν έκ τού
επιγείου τούτον κοσαου, άναπ:ιν-
θεϊσα έν Κυρίψ, ή πολιισέβαοτο;
δέσποινα Εΰτέρ.τη Στ. Ζαχαριά¬
δου.
Έκ Κιυνσταντινονπόλρ,ο^ς καί έξ
ύνομαστής οικογενείας καταγοαέ-
νη, είχεν έ·/κατασταθή οίκογενεια
κώς, μρτά την Ανταλλαγήν, ιν
Κερατσινίφ Πειραιώς. Έν άγαστϋ
άριιονία ο^οιβιονσα ιιετά τοΰ άει-
μνήστον σνζνγον αίπής Σταύρον
Ζαχαριάδου, ηύτνχι»ιρ νά άποκτή
οη κόρην ενγενεστάτην, την κατό
πιν σΰζνγον τοΰ Μιχαήλ Κατζά-
ν.η κυρίαν θάλ^ιαν. Άλλά ή χα-
ρά καί ή ευτυχία της ηνξησε μέ
την απόκτησιν 6ίν) ίγγόνοΛ· Ρνέλ-
πιδοη1, τούς όποί/ονς στοργικώς
ΟΊΐνανέΟρρψί διά νά άποοώσι τό
χάρμα τή; οικογενείας
Έσχάτοίς εί; Αθήνας οικογε¬
νειακώς μίτοικήσασα ίαό των στ-
νεπε,ιών τον γήρίΐτος, κατεβληθη-
Κλ.ινήρη; διατελοΰσα, ησθάνετο
τούς έχ τής ασθενείας πύνοκ μϊ-
τριαζομένου; έκ τή; ένδελεχοΰς
περιΘάλψεΜ;, δχι μόνον τής φι¬
λόστοργον θνγατρύ;, ά>Λά καί
των ά/.λων μελών τή; οικογένειαι;,
άξιεπαίνιυ; σΐ'ναγιονιζομρνον είς
περιποίησιν ν.ο'ι άνηκηίτρισιν τή;
ασθρνοϋς γιαγιά: των.
Την σεμνοπρεπώς τελεσθείσαν
εκφοηάν τή; μεταστάσης έν τώ
ίερό) ναώ τοΰ Κοιμητήριον Νέα;
Φιλαδελφεία; (Αθηνών), παρη-
κοούθησαν στ'γγρνεί;, γείτονε; καί
φίλοι ριισεβάστο; ά,τοχα·ορτι'ι
τε; την κάλι
( Σννε'χεια έκ τού προηγούμενον)
Κατ' αντό τόν τοόπο καΐ έπει
δή σέ ϋλη την έξέλιξη τή; 6ι>
ζαντΐ'.ή; Ίστορ'ία; δεν παρονστά-
οτΓ,κ.;· κανρνα γργονός πού νά ε
χη ϊπιβά/.ει πέοα γιά πέρα τή
χρησιμαποίηση τής -/ναθάριας κοι-
νής δημοτικής, διιμιονργήθηκε
πτούς κόλπον; τοϋ Έ/.ληνι<τμοΰ τό όλεθρια φαινόμενο τή; διγλιυσ «ίος, πού ?κανρ άνείποιτο κ^κό στύ εθνο; μας. Τύ φαινόμενο αύτύ τή; διγλΛΐσ σία;, τύ ϊΕετάζουμρ κα'ι τύ άνα- λύονμε στις κατο.τινές σίλίδις τής .ΐϊλέτης έτούτης, δίνοντας την άπύδειξη τού κάθε ίσχυρισμοΰ ι·ας. Πάνττυς, άπύ τώρα μποροϋμε νά δ.υ(Ίεβ<αώ<ΗηΝμε τον φίλο άνα γνώοτη, ότι ή καθαρεύουσα προσ πκβεϊ νά διαμορ<ΐ;ο>θή, εχοντας
σά Οάση της, άπό τή μιά πλευ-
ρά, την άναλντική σύγχςονη ύ-
φή τής σκέψης μας καί, άπό την
ίίλ/.η, την ταυτόχρονη πρόσλη-
ΐ|>η άπλοποιημέΛ'ων /Λγίων στοι·
χτίΐον πού προέρχοννται άπό την
«ρχαία. Ή δλη προσπαθεία γίνε
ται μ? τό πρόσχημα τοΰ έξευγε-
νισμοΰ καί έμ.τλοιτισμοΰ τής
γλοΉτσας τοϋ λαοΰ, ένώ ό άπω
»3θος καί πραγματικύς σκοπύς
(άλλά μή όμολογονμενος) είναι ό
έξοστ(;ακιομός τής δημοτικής, μέ
τύν καιρό, άπό τύ γραςρτό λύγο
■/.αί ή όγκαθίδρνση στή θέση της
τή; -,'.αθαρρΰονσας.
νιστ.κη εξασκήση γινεται εφικτη
ν άπόχτηση τής καθαρρύονσας καί
ή κατανοήση τίδν στοχαομών
ποΰ διατΐ'πώνοννται μέ αυτή τή
γλΛσσα, πράγμα πού βρίσκεται
πολί1 ιιακρ>ά άπό τίς δυνατότητες
τώ ν άνθρώπων πού, άπό μικρά
ι, προοηίζοννται σκληρά νά
σοχ·ν»; γιά τόν έπιοΰσιο. Χυ>
, τό γεγονός όπ ή
:, μέ
.χ(ιάθ,
διακατοχη ^ γλώσ
τίς έκφρίΐστικές άνάνκίς έ
άνθρωπον κατά τρόπον ώλο
ΐ'ΐαένο.
Κϊ.ττψε ήδη δτι ή καθαοα είναι ιιιά προσ¬
παθεία, μιά τάση, μια ροπή, και
ΰχι μιά γλαόσσα ήδη σχηματισμρ-
νη, ίί/,η ή έπιχειρηματολογία τοΰ
Σκιά πέφτει μέ πάταγο. Κι άλή
θεια: ή καθαρεύονσα είναι, στήν
πραγαατικότιιτα, μιά τρχνητή
γλτοσσική μορφή, πού δλα τείνει
σ' ρνα καταστάλαγμα, χωρί; ό-
μω; νά πετΐ'χαίνη τύ βκοπό της,
γιατί δέν εχει ζωντάνια αϋθόρ-
μητη, γιατ'ι είναι ενα φκιαχτό
τεχνητό κατασκεύασμα, δπιος πε
ρίπον ή Βολαποΰκ, ή Έσπεράντο,
ή "Ιδο.
Έδώ, σ' αύτύ τύ σημεϊο, είναι
διδαχτικό νά παραθέσονμρ τή
γνώμη τοϋ γάλλον βνζαντινολό-
γον Άλβέρτον Βόγκτ: «Τύ μέγα
λο ίδί/νικο των βι>ζαντινών σνγ
γραορκον στάθιροε άπο τότε, οσο
τού; ήτανε μπορετό, νά διαμορ-
I
φώνοΐΎε τή γλόκτσα πού μιλού-
σανε κάθε μερά καί πού, όπω;
κάθε όργανισμό; ποσικιαμένος μέ
ζο>ή, (ίρισκοτανε σέ άρνναο μ*τα
σχηικ/.τισμό, πάνιο στ' άχνάρια έ
κεΐνης τής γλώσσα; πού εΤχε
γοαφτη άπύ τού; τελενταίους με
τοϋ Ιοΐ' αϊ· μ.Χ. 'Υτέρτατο δεί
γάλοτ'ς οτΐγγραςρίϊς τοΰ .1ου καί
γμα ί'πιμόρφωσης ένόμιζαν ίίταν
μπορούσανρ ν' άνα<ρέρουνε τόν "Ομηρο ή τόν Πίνδαρο, δταν εί χανε την Ίκανότητα νά παίζοι·νε στά δάχτυλα τα Λίριστατικά τής αχνε σε λάθε σύγγραμμα (έ'στο) μνθολογίας, ή δταν ξαναθρονιά- ρηση τον βίον ενός άγιον), λε£ρι; κι δν επρόκειτο γιά την έξιστύ- ξεχασμενε; άπό χρόνια καί και- ρού; η η-ραστικούς τρόπονς...». Έδίι βρίσκονται άνάγλικρα δια τυποπενα άπό τόν Α. Βόγκτ τα εξής τ··ία πράγμ&τα: ή περιφοό νηση προ; τή δτηιοτική, ύ βεομπα λ.ισμύς κα'ι ή τναολατςιεΐα. ΓΙΑΚΩΒΟΣ ΛΙΖΙΚΙΡΙΚΗΣ .Ν/ΚΑΤΑΙΙΛΗΚ'ΤΙΚΚ_ ΠΛΟΚΗ1 ΜΑ Ι _ ΤΟ ΡΙΚΌ Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ' τό «^^τούθγηΐ τρν'«»ΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: . -Ο ΛΪΑΉΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΌΤΡΚΙΑ>
36»
Δέν είχαμε πιά τί.τοτί άλ^-ο νά
ποΰμε. ΙΙοοσκννησα τόν Σοΐ'λτά
νο, φίλησα τύ χέοι τοΰ Μονφτή
κι' Ιφνγα.
Είχε εοβη ή ώ(?α νά πεθάνη
κι' ό Κοκκαλάς. Ό Σουλτάνος
χο>ρ'ις να τύ θέλη μ,οΰ Λφηνε μιά
βΰομάδα γιά νά έκτε·λ·έσυ> τύ σχέ
διά μόν. Δέν εποεπε νά χάνω χω.
— Έπιβτρέφοντα;, φίλε μ»1·1
Ίομαήλ Μαζάρ Παβσ, στήν 'Τ
ψηλή ΙΙΐΛη, μοτι ήθθε μιά ίδεα.
Νά ρίξο) τι'ιν εύθννη τή; δηλ.η-
τηριάσεΜ; τή; έρομρνη; τοΰ Σον).
τάνου καί τοϋ πα-.·διοΐ> τη·; καί
οτούς Έβοαίονς γιά νά &ο)αό<70ί τα νερά καί γιά νά μή δνσαοΐ- στήσο) τούς πραγματικούς ενό- χονς πού είναι διχοί μοί· άνθο<υ- πο». Γι' αΰτό μόλι; εφθασα στύ ΓραΐΓείο μΛν, ή π,ρώτη μόν δον- >*ιά ήταν νά προστάξω νά μ' έ-
πι,σκεφθή άμέσως ό Άρχιοαβδϊ-
νος. Ό άνθρωπος ήλθε σέ λάγο
πρόθνμα μέ την έντίνΐωση πώς
θό. σνξητούσα,με ΐ.τοθέσεις τής
άρμοδίόττττός τον, άπό τίς σννη-
θισμίνες. Καταλαβαίνει; τώρα
την εκπληξη καί την άνησνχία
<7 δταν άκοΐ'οε νά τοϋ άποκα- λτς« πώς <ΐτήν σι·νωμοσία ε¬ ναντίον τον · Σ ουλτάνο», ήταν άνα κατεμέ-νοι καί δμόθοησκοί το»ι. — Δέν τολμίί) νά τό πι<ϊτέ·ψ(ο, μοΰ €ΐτε Ιίεζνρη μου, γιατ'ι ξέ^ίο πώς αλοι οί Ίσραηλίτες είναι πι- στοί στό Λ'τοβλρτι κα[ σέβονται καί άγαποϋν τόν Πατισάχ μας. — Καί δμως τοΰ άπάντησα στενοχι^ριιμέΛΌς, την άδελφή τοΰ Σύμβουλον τοΰ Πατισάχ μας Δα¬ νιήλ Κοκκάλ-α καί τό παιδί της, του; δηλητηραίκ κομαριέρα της. Κα'ι τό
άκι, τής τό έδωσε ί;να; ε
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ
/.α χο>ρις ο
βλέπονμε. Έ<τενα μόνο εχονμε ά νάγκη, έσένα καί κανέναν δ,λλον. ΜοΛαχα σύ μά; άγαπας μέ την ι'ιγάπη .τού χροκπαμ-ε στόν έαν- τύ μας καί ποΰ δέν την εχονμε. Καί σύ μ,ονάχα μπορείς νά •Γΐίσθά νεσαι την άνάγκτ( πού σοϋ εχον- ιι ε ίδιαιτέρος τώρα. "Ολοι Ιχονν την Έκ τοϋ σύνργγν; γνοιοι'σα; καΐ έκτιμων τάς άρρτάς τής ιιρταστά σης, ίκφοάζο θερμήν σνμπάθϊΐαν μετ1 ε7.«>ν νπέη τή; άλήστον μν-ή
α.ης αυτής.
π. χ. βλλιοτλπϊ:
ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ
ΕΤΡΗΣ ΒΑΡΙΚΑ—
ΜΟΣΚΟΒΗ
Εξεδόθη καί ρν,νκλοαύρησρ τύ
νέον βιβλίον τή; γνωοπής Χογοτέ
χνιδο; Ενρη; Βαρίκί/. - Μοσκόβη
μέ τόν τίτλον «Ό πφοψορικός λό-
γος στή ζο>ή μα; καί ή τεχνική
τή; άπαγγελία;.
Είς τό βιβλίον της αύτό ή συγ¬
γραφεύς άναλνει μρθοδιν.ϋ')τατα
την σημασίαν τοϋ προφοοικοΰ λό
γονι στή ζιοή τοΰ άνθρωπον κα'ι ά-
σχθιλ.είται μέ την μέθοδθΛ· τής ν.α-
λ.ής έριιηνείας των στίχων ϊν γε-
ν·ρι.
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολι·όμΓνηΓ
έκ των τάξβαιν τβδ Στρατόν1 τή·»
15.10.1969 ζητεί έργασίον εΙ< Ίβι ιοτικόν ή είς Φροντιστήριον. Πλη ι^οφοοίαι τηλέφ. 772.198 ωρα 10— ι? π.ιι. καΐ ·—·9 μ,ιι. ώθοιν. Πολύ περισσότερο ποΰ δέν τη νοιώθονν. *Ο πεινα- σμέ-νο; θαρρ,εϊ πώς ζητά ψιομί χ α] ί.ητά έσένα. Ό αρρίο-στος ϋ .τοθέτει δτι τοΰ λείπει ή ύγ^ία κ: αϋτό .τού τοϋ λείπει είσαι σν. "Οποίος γυρεΰει την ώραιότητα σ' οότόν χον κόσμο, γνοεΰϊΐ αθ«- / ό τΐα' έσένα πού ΐΐσαι ή μοναδι- κή καΐ τελεία ώοαιότης. "Οποίος ψάχνίΐ γιά την άλήθεαι, ψάχνει χωρίς νά τό καταλαβαίνη γιά σέ | να Λαώ είσαι ή μόινη άλήθεια ποά' άξίζει νά μάθη κανεί;. Κι δποιος άπλώνει τό χέρι του μέ άγωνία Π. ΔΕΛΗΣ - Μ. Γ1ΑΚΑΛΏΣ Ε.Π.Ε. Ισολογισμός Χρήσεως όπ* 1)1)7ί έ'«ς 31)'?)70 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1969 1970 Πάγιον 1. ""-ΐτπτλα καί Σκε6η 3.876.— 13 178.— 2. "Εξοδα ττοώτης έγΛαυσιάσρως 8 933.— 4.481 - Κυκλοφορούν 2, Άπαιτήσεις 3 1. Άποθέματα έμΐτων 437 070.— 537 024.— 2. Πελάται 458 326,60 374 6"'8,301 1. 3. Γραμιτια είστρ)α " 47 467,30 2Μ91,3ι»!·2. 4. Ποοκατα,3^λα· Παρ)λιών έξωτερικοΰ 1.65*5 __ 3 199__ 5. Έκκρεμ Λογΐσαοι , ί 32 567,30 9)7^0.- 6. Π. Δέλη; τρεχ)νος ' 195.036,85 319.5 >7,8)
7. Μ. Γιάκαλος » 195.01)5,83 319.5^7,80
8. Γραμ)α άλληλοχρέου Λογ)αμοΰ 955.432,10 1.14ο.βι)ί| 10
9. Σοναλική είς έγνύη^ιυ 5Ο.ΟΟΊ — 51 Ο'ΜΙ.—
10. Λογ)σμός ε,ίς έγγύηαιν 1 50) — 1 500.—
11. Προσ)νοί Λογαριασμοί 2 331.—
Διαθέσιμον
1. Ταμείον 7.831.90 2.7Π7Ο
2. Τράπεζοτ £ΤΈ Κάνιγγος 1 702.- 4.545,10
2.40 3 794,90 ?.935 2%,6 )
ΚαΘαρΊ Π-:_______
Έταιοικόν Κεφάλαιον 2> έττιρι
κ* υερίδια πρός δρχ 10.')0Τ
Κτταθέσίΐς Συνετιίρ όν
Κέρδη χρήσεως
Βοτχυηρόθεσμιι Ύτηχρρ.ύ:
ΔΊνεια Τραπεζΐυ
Ι'ριμ Ιτια πληοωτέ ι
Πιστωταί
Πρ ιυηθευται
Διάφορτι ΙΙοο.τ)νοί ,
Μαρία .έη
Τακτικόν Λτοθεμττικόν Κεφάλαιον
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
191!
"'
197 1
?0>
000
20 '
ΠΙΙΟ.
52 ί
9Ί
ιΟ
■31
,η ιι
150
300
.282
,35
■ ?·Ί,
15
90 ί
.698
,15
1.1 ν)
47;.
]5
211
9>
<_),(} 9>
8
78·ί.
1 1.
.Ί"ϊΛ
_
60
529
. —
•ΪΙ)
_
—
ο
^ 0
-
77
.856
.Ιί
1<7 954. 70 77 '8ί>)
,15
137
!·54,
71)
4Ί
.^0 >,
2 (
7)
4Μ.
15
2.Φ8 794.9) ?.!)3.Γ>.2ό6,Ι)'>
Ανάλυσις ΑΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως»
1. Άττοοβέ.ιεις
2. Γενικα ?ξοδα
3. Μισθοϊ Προο)κοΟ
4. Άμοιβαι Τρίτων
5. Χρηματοοικονομικά εξοδα
6. Διαγραφή ίπισφαλ.Γν
7. Κέρδη κσθαρά πρός Διάθεσιν
7.502.—
215 955,70
243.342.—
71.497,60
42.475.—
46.298.—
3Γ0 282.35
η-,ο^η'50! '· Μιχτόν Κέρδος επί πωλήοεων έμ)των
2σ9 509,25 2. "Εοοδσ έξ έπισφαλών άπαιτήσεων ί
3. "Εσοδα έκ Προμηθειώυ Άντιπροσώπων 165
4. Διαγροφη μικρούπολ"ίπων Πελατων
311.773.-
73.249.—
46.873.—
9 627.—
369.261,15
- 745 751,90
.«5 312.121,50
489,50
Π.
ΟΙ Διαχειρισταί
ΔΕΛΗΣ - Μ. ΓΙΑΚΔΛΟΣ
927.352,65 1,058.362,90
927.Η52 65 1.058.362.90
Ό Λογιοτής
. ΜΛΝΤΕΛΗΣ
ρσενι, ,-τον εισαι ή μύνη ειρήνη
στήν όποία μποροΰν νά βροΰν ά
νάπτινσι οί κα,ρδιές. "Ο?λι σέ φο)
νάϊουμε χωρίς νά τό ζέρουμε.
'Έχουμε άνάγκη τοΰ βλρμμα-
τιίς σου, πού μονάχα μιά άκτίνα
τού μπορεϊ ν' άναστατώση καί νά
σιίκτη τίς ψΐ'χέ; μας' τής αχονης
σον, ποΰ μονάχα μιά λ.έξι τη;
(ΐποςιεϊ νά μάς βγάλη άπό τύν
λάκκο τής πτώσεως ιιας.
"Λν ήσονν ενας βεός ζηλόττ'
πό; καΐ Αμείλικτος, ενα; θεός
πού μισεΐ καί έκΛικείται, ενας Θρ
ύς .τού δέν ξέρει την άγάτη, άλ
λά ιιόνο τή δικαιοσύνη, δεΛ· θά
ιι ή: ακουγες. Γιατ'ι δσο κακό
ιιποροΰσαν νά σοΰ κάιιονν οί <"ν- θρ<ι).τοι, σοΰ τό εκαιιαν ήδη, Έ κητοιιμνρια Ίονδες σέ φίλησαν άΐτοΰ σέ πρόδωσαν άνάιιρσά μας. Λργρώνΐς Φαρισαίων σέ βλασφη ιιοΓν μ.λ την νποκρισία τοΐ'ς. "Ε νιι: ά,τέραντος δχλος μέσα στοΰ; αιΛνρς ζητά διαρκώς τόν θάνατο σου. Καί ΙΙιλάτοι άνα,δίθμητα;, ντυμένοι μαΰρα κ.αί κόκκινα, σέ παραδίνο·ν στόν θάνατο, άφοϋ άνα·>,'νο)ρίοχ)νν την άθονότητ,ά σου.
Άλλά όπως την πρώτη φορά,
ετοΊ κ1 ολες τίς φορές έσΰ σ'γ-
χο^οεΐς. Έσύ .-τού εζη<τες άνάμε- σά μας, ξρρεις .τόσο 6α·θειά εί- μαστΐ διεφθαρμίνοι. Σέ άπωθή- "«μρ, γΐιατί ήσΌτν ή καταδιΐ*η τής ζωής μας. "Ολρς οί γενεές είναι άπαρά).λαχτε; μέ τή γενεά .τού σέ σταύρ<οσε. Άλλ' έμεϊ;, πού κάπο); σέ πι- σΓετ-ονΜ,ιε καί πού οέ ζητάμρ, Θρ- λονμε νά ?λθη; μεσα στή δόξα σον τύ γρηγορώτρςο. βά σέ πρ- ριμένονμρ κάθε μρρα, παρά την άναξιότητα κα'ι τί; άδνναιιίε; μα;. Κι αλη ή άγάπη ποΰ άπό- μΡΐνε στί; φτωχέ; μα; κπρδιρ;, είναι γιά σένα, Θρϊε 'Εσταυηωμέ νέ, .τού {ιπεφρρε; άγαπώ"τι; μα; καί τώρα μά; κάνει; νά ν.τοφε- ρονμρ άγαπώντα; Σέ. Τ. Π. (Τζοβάννι Παπίνι) (Άπό τό βιβλίο τον: «Ίστο- ρία τον Χριστοΰ^, ποΰ μεταα-<)ά σθηκρ σέ πολλές γ)Λ<Τιίτρ; καθώς έπίση; κα'ι στήν 'Ελληνική. Ή «Ίστορία τοΰ Χριστοΰ» γρα,μαέ'- νη μέ φλογρρή εμπνρνση, ποιητι- κή τρ·φερότητα, ά^ρρνωαή είλ.Ί- κρίνεια καί ίκθαμβωτική παρπστα τικότητα, είναι πιά καταταγμρνη στή χορε^α των 6ι6λί(ον έκείνων, πού ό χς>όνος δέν άμαιιρο'η'ϊΐ τή
λάμψη τους καί τή δροσιά τοι·ς,
άλ/.ά θά διαβάζωνται πάντα άπό
ΰ/.ονς τοΐ·ς Ανθοοκτονς καΐ σί' ίί
λε; τίς χώοες.
"Ο,τι καθιστά τόν μεγάλο σι»γ
γςαφέα Τζο·6άν-·ι Παπίνι άληβι-
νό ήγεμόνα τού πνεύματο; στόν
καιρό μας, βέν είναι απλώς τό
έξαίσιο τάλναντο πού εχει, άλλά
καί ή (τυνέ.τεια τής ζιοής τον).
Έπιιιίλπα: Κατίνα Χ. Χαροπού
λον
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Καλοΰνται οί κ. κ. Μέτοχοι τής
Οίκοδοιμ,ΐΓχή; κα'ι, Βιομηχαινικής
Έται,ρίας Τρινειμρια —Ν. Κης:ι-
<τι<χ Λ. Ε. (υπό εκκαθάρισιν), τί; Γενικήν Σννέλενσΐν την 12ην Ά πριλίον 1971, ήμρραν Λρυτρραν χ.ιΐί ωρ«-ν 11 ην π. μ·, έν τφ επι τής όδοΰ Πειραιώς αριθ. 6 (&ο; οο·0(|ο;) γραΐτρίω αυτής. Ήμερησία Διάταξις Θ έ μ α Ιον. 'Τποβο.λή προσορι νών κ,αταστάσριον των έκ,καθαρι στ<Τιν α) άπό 1.1.1968—31.12.08, β) άπύ 1.1.1969—31.12.Β9 καί γ) άπ» 1-1.1970—31.12.70. Β έ μ α 2ον. "Εκθεσις πεπςα- γμένοιν καί ανακοινώση ς ρχκαθα ρ ι στ ών. θ ρ μ π :>ον. "Εγχρισι; των πε
πραγιιένων των έκκαθθιριστων καΐ
απαλλαγή αυτών άπό πάσης ε·ύθν
νης.
θ ρ μ α 4ον. Λήψι; άποφάσ«-
ος .τρρί διανομής είς τονς μιετό-
■/οτ'ς τού έκ τή; έκ—ιήσρτος άκι-
νήτι.ιν τινών ρενστοποιηθέντο; μέ
ρον; τού ενεργητικόν ν.η ε-,ξονσΊο
δότησι; πρό; τοΰς έκκ,αθ'ΐρ·ι<ττ('·.;, διά ,τασ-ιν σχετικήν ένρργριααν ν.-ύ διανομήν. θ έ μ α Γ>Γν. Καθορκτμύ; ι^τι-
βή; διά την χρήσ:ν 1970 καί ίφρ-
Εής, τοΰ ρκ των εκκαθαρστων ΐ-
δ'πΖόντιικ κι/ί άποκλ,'κστ.ν.ίΤ); ά-
πησχολοι-ιΐρνου τ·.τέρ των στιιιτί,εεόν
τΐ'ΐν τή; Έτα',ρίίΐς νιί τοΰ ϊ,ργον
τή; ϊκκ(ΐθαρ·ίσρ<·ι;. Οί ρ.-;ιθτηιοΰν τε; ΰ.τιιο; οτ,ιιμρτάσχ(·κ»ι .τσ<»ηικα- λοΰνται όπως σνμιιτ,ρφο,θΛηι πρό; τύν Νόμον καί τύ Καταστατικόν. Οί Ρκκαθαριστίΐ φμ, ής πίσης Ίσραηλίτης, ό έ/οαιστής της Ίσαάκ Λε6ύ. Άπό τό φαρμάκι έκεΐνο, εμεινε μιά άρκετή ποσότη- τιι σ' Ενα χαο.τάκι στήν τσίπη τής ποδιάς τής Ραχήλ, την όποία έ'ψαξα, μετά την δολοφονία της άπό τόν ίδιο τόν ΛΓβν. Ό [διός ό Λε6ΰ μοί ώμολόγτ,σί1 πώ; αϋ τος &δωσε τό φαρμάκι στήν Ρα χήλ καΐ πώς ϋστερα ό ίδιος την σκότακτε, γιά νά μην τύν .τοο- δώση. — ΙΙεριίεργυι πράγματα άκον- γ(ο, Βρζνρη ΔοΛτατάν, αοΐι ά- πάνττχτε. Κ' Γστροα α' ίοώτη<Τ'Ρ: — Κα'ι τί συμφέρον εΤχε αι'ττος δ ανθΡΛ'>πος, γιά νά κάνη τόοα
έγκλήματα; Ποιό ?ίτανε τό κίνη-
τρό τού;
έξακθ'λστ'Θήσοΐ'ν νά μένοΐ'ν οί '[,
ραηλίτε; άμέτοχοι στ'ι;
πού έ'χουν μεταξν τονς οί '
'.ήδες έξ αίτίας των
«ΡΛ>ν, ή καί άλλον όποι&νδήποΐ,
και τιόρα Μά στό μ
λον. Μόνον μ^ά. πα<.>άκληση |.
νά (Τού ύποβάλω. Νά μή κοινο)|.
γι-,ΘΓι τό .τράγμα άνάμεσα
ς κ.αί
εί; βάρος των Έ6ραίο>ν. θά
ναι κρΐμα καί άδικο, νά
σονν άθώοι ανθρο),το·ι την
σία καί τα έγκ,λήματα ενός
αλον παληόπαιδον.
— Έγώ τοΰ άπάντησα,
αρόκειται νά μιλήση. Πά |
τύ ΊΐήτΓμα ε'νΛειοε. Νομίζο>
μως, πώς τό κακό ϊγινε.
ρ<7> πώς οί γκιαοΰρτ,δρς οί
λοι τή; μακαρίτισο-ας, τύ
σανε στήν Πόλη. Γιά νά τό
οοϋ είναι άδύνατο,
τότε θά μαθευθή πώς τοίι;
μακο'ίπανε οί έχθροί των
τού Πατισάχ, τού ο.
ποι.Όν δπω; αον εΐπε ηταν 2-ύιι
δονλος ό άδελτΐός τής γνναίζη
ποί' ξεκάνανε:
— Άλλά ιιήπως αυτή δέν [ί
νσι ή άλήιθεια; Έσΐ' Βεζνρη ^
δέν αοΰ εΤπρ; πώς τύν Λρ6ύ τβ
άγοράσανε οί σννωμότρς;
σρ ό Άρχιραββϊνος.
— Δέν τό άρνοϋμαι, τοΰ ώι».
τησα, μά δέν μποοω έγώ, ό Μι
γά/,,ο; Βεΐνρης, νά βάλο τ»1:
ΤοΛοκονς νά αΐματοκνλισθοΰν μΐ
ταξν τονς. Μπορω τόν
σα, νά πάρο) μιά τέτοια εΰθιίιντ,
— Βεβαία δχι, αοΰ ά,τάνττιοί
— Τύτε τον εΐπα αςφνλαχθοιι
οί Έόοαϊοι άπό τούς γτααοι
δρ;, τού; Ρωμηοϋ;, ΰ; πού
ξΓχασθή τύ πράγυα.
Ό Άρχΐ0«6υϊνοζ. τα ρΐχρ
— Μ ά οί .ταράδτς
μου Ρα66ϊνε, το-ϋ άπάντΓ'ϊα. Οί
σννιο^ιότες τόν άγοράσανε μέ χ£-
λ.ια γς>όσα γιά νά κάνη αύτά τα
έγν.λ.ήματα. "Οχ φνσικά καί γιά
τό ιελευταΐο. Την οΰστηχη την
ν.αι.ΐ/θ,ριερα την μαχαιρωσε ά.τό δι
κτ'ΐ τού προ}το6ουλία, γιά νά τής
κλείση τό στάμα, ίχπιυς σοθ εΐπα.
Ό 'Λοχιυαββϊνος^ έ'μεΐ'.νιι·· γιά
λίγη ιιέ σκνμμεΛο τό κεφάλι. Ή
κατηγορία ήταν βαρεία. Οί Ίσοαη
λίτε; τής Α'ιτοκΰατθΛθίας, φίλ.ε
μόν Ίαμαήλ, θεί'Μΐονν την Τον;
κια Πατρ·ίδα τονς. "ΕχοΐΛ· πολλά
πίΐονομι/ι στήν ΙΙαλαιστίνη καί
γενικά πολλ.έ; ελευθέρας μέβα
στό Ντοβλέτι πού οί αλλε; οα-
γιάδε; δέν τί; ε'χονν. Πέοα άπ'
αί>τά ό τούρ-κικος λ.αός τούς
συιι,-ταθίϊ.
IV
αΰτό ό φονκαοά;
ό Άοχιοαδβϊνο; /.νπήθηκε καί
κατατη,αάχτηκε άπύ την καταγγε
λί« πού τοΰ έ'κανα.
— θά πρέπει νά τιμοιοηθή
καί νά τιιιοιοηθή σκλ.ηοά αύτύς
ό κιαφίοη; καί &; είναι καί Έ-
βραϊος. Λέν μπορεί αύτό; νά χά
λάση τίς καλρς μας σχέοΐΐς μέ
τό τούρκικο μελέτι, μοΰ εΐατ συ-
χνσμ+'νος.
— "Εννοιτι σοιι, τοΰ άπάντηισβ
καί τύν τι,ιιώοησα, δ.τως τοΰ ά-
ξιϊε. Τόν 'έΙϊα'/Μ νά πιή τό νπό-
λοιπο α;<ίρμάκι, άπ' έκεΐνο πηυ ό Ιδιος ρίχε δ.ίισει στήν (ρ)ρνάδα τον γιά νά δηλητηοιάση την κν- οά τη; καί τό παιδί. — Τί νά σοΰ πώ μοϋ εΐπρ. Με όλο σου τ', δίκηο. Λνποΰααι γΓ αΰτό ποίι ργινρ κα'ι θά κάνω ο,τι •τρονά άπό τύ χέρι μόν, γιά νά ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ η ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πεπειοαμένος είς ^,γ,! ΛΛμπ, ζητβΐται βι' εργασίαν βΐς ίπιι Τηλ. 624-832 — Κί1-«5? "Ο,τι «έλετε οέ άμιαντοτοΐμέντο ζητήστε το στήν ΕΝΔΥΕΣΘΡ είς .ήν ΠΝΕΧΗ ΠΟΔΑ Όμήρου 13 'Αδηνβίΐ (135) Τηλέφ. 619-007—632-341 το0 κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ ΙΙαρχκολούβηϊίς τής εξελίξεως τής ανδρικής Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41 Τηλέφ. 235.572 — Θά σκρφθώ ρΤ.τε τί θά λ νω, άςροΰ τύ Ντοϋλέτι δέν ι» θεϊ ό. αάς προστατεύση. Ση» θηκε, μέ χαιρέ'τηοε καί Λίγο πιό υστΕρα ξπλλο τον τραπεζΐτη τόν ηλ Μπεν^ενίστε ηοϋ &.τ<ο; φίλε μου Ίσ.μα»Ίλ, είναι άδ('/.φ τοΰ Άρχιραΰβίνον. — Τί είναι αΰτά παν νεις πά?α; μ' έρώτησε. Πά; τι ρα νά βάλη; τού; Χρκττιανον; σκοτω·θοννε μέ τοϋ; Έβραίοΐ'ς; — Μή φοδόοαι τον άπάντηο κα'ι δέν πρόκειται ν' ανοίξη μίηι — Έσίι θά μέ τρελλάνης μόν μονςνισε κι' επεσρ <τέ «ιά ,ιολννι 'α, σκουπίζοντα; ιιέ τό μαντ« ου, τύ ίδρωμένο τον μοΰτρο. — Γιατί; τύν έρώτησα μ' ί αρκιαστιν.ύ χσ.μόγελο. — Γκ^τί ά<ροΰ βάζεις ΐμΗ 'ΐι φαομακώσοι την έρο>μρνη το
Ιατ:οάχ καί τό .ταίδί τονς μι
ήΛ' '/.0{ία<}ΐΐ(>α της, .τροστάζεις ί
στερα τόν δοϋλο σον τόν Άί.ί
νά την μαχα',ροιοη κι' αυτήν νΓ
στύ τέλο; παρονσιάζει; σαν δί
λθφόνο ϊ·ν« άνίδεο .ταιΐΐι ποΰ (Π
έλθΓ. τό φαριμακώνρι; γιά νά ™
'.λείοης τό στόμα. Τώρα
την εϋθύνη στούς Έ6ραίοτ>ς, ο
ναστατώνεις τόν Άοχι<>α66ϊνο «ιι
πάς νά βάλης τούς Ρτομηοί'; νι
σκοτιοθοΰνε μέ τού; Οικον; μη
τού; Ίσραηλ.ϊτες. Στύ θεό μο>'
ι έν <τέ καταλατ>αίνο)!
ΙΤή·ο.α σοδαρό Γ»φο; καί τόν (■
κότΓΰα ανστηρά:
— Κα'ι τί ήθΐλε; οτνιόρ Μ.ττν
Γ>ΡΛ'ίίττρ, ποΰ λές πώς είσα» καί ί
ξυπνο; νά κάνω; Νά μαρτνρήΛ'
στύν Πατισάχ πώς εγώ σέ εδ»
λα νά φαρμακώοη; την Άνι/η
<α[ τύ μπαστάρδι της καί τον Άλή νά ξ«<άνη την 'Εβραία λοι* πάτισε την κνοά τη; καί τό ααι- δί της μέ ψαςμάκι; Λέν νομίζίΐ;, σννρχΐίτα, πώς μιά καί άνέφβίο •στύν Πατισάχ πώ; τα ργκλτκιι α αΰτά γίνανε άπό τοΐ·ς άντ» δραστικοΰς Χοτζάδε; καί μάδες ίξαγοράζοντας τόν πού μαχαίρ<ικτε καί την φιληνάΛ τον, Ιπίσης 'Εβραία, εΐχα χρέοιση καί καθήκον, γιά νά Ι» πιστέψη ό Πατισάχ καί γιά ιι ά.τομα.κρύν<ι) τόν κίνδυνο άπ' ι μάς, ?πρε.τε νά καλέσω τόν "Λ >α()·βίνο, νά τον ένημερώσιο ν.αι
νά τοΰ ·ρπιστή(>ΐ') την προσοχ1
οεις πάς ό Σεΐχ — θΰλ -
Ίσλάμ, κατι άρχισε νά μ<·ρί* ται κι/', .ιώς δινοι οχ.τ>οή μ(ι;
γιά νά τύν πολπιήίω καϊ νά διι
ττιοηοΐ') την έμαιοτοσΐ'νη καί Ή
ευνοια τού Πατισάχ; Δέν τα
'>ει; φνσικά αΰτά. Άφη<τρ λοιπόν νά κάνω δπος νομίζο λντΓρα την δονλριά μόν, γιά νι ιιή χάσονγιρ κ' οί 6τη> τύ ·/.(
μας.
— Ναι μοθ ρΐ.τε, σέ κατα>.<| βαίν(ι) καί θανμάζω την έξ δα σον, μά άναβτάτιοσε; τύν "V •χιρα&βϊνο, χωρίς λόγο. Τόν τη ιιοκράτησε;. Τοΰ εΐπες π">ς >'.ι«
χει κίνδννο; νά πιοστοϊ'νί
Ρωμηοί μέ τού; Έδροίον; τι]
Ίστανποι'Λ.
— Σοΰ είπα, τού ά-ιάντηοα
δτι δέν πρύκειται ν' ανοίξη
τΗ, γιατί τό πμτιθ( θά έξεγερθοΰνρ έν
των 'Κβραίιον;
ΕΛΛηΉΣΪΙ ΊΙΗΡ6Μ.ΜΙ).,
Είς «-θείαν συγκέντρωσιν επι-
πραγματο.τοΛηθεί-
ή; Παρισιοι·;, ό πρύεδοο;
τού Δ.ϊ. τ>1ς «Φερστ Νασιοναλ
Μπάνκ», κ. Ρίστον, άνεφέηθη
ίιά μακρών εις τα; έμπιρι/.άς,
οικονομικάς καί νομισματικάς ι ν
γένει σχέσει; μεταξύ των Ίιν;.ι-
μβνων ΠολιτειοΉ· καί Εύρΐι της
καί ετόνισεν ότι αί ϋφΐστάμ .■ λαι
είναι δυνατόν νά
φ
τηθθΐν ϊ~ί «ιΐλ.Γ/.ής βάσεος, νπο
-την προϋπόθεσιν ότι ϋ τρόπος
σκέψεως τού παρελθοντος θά ποοσ
αρμοσθή προ; την παρούσαν προ.
γματικότητα. "Επι τού σημείον
αυτού ό όμιλητής έχρησι,μοποίησρ
την Ελληνικήν λέξιν άναχυυνι-
σμός, δια ν·α περιγρά-ψη. την ε¬
φαρμογήν σήμερον μέθοδον καί
τρόπων σνμπεριφοράς, .-τού έδη-
μιουργήθησαν είς τύ παρελθόν ν
.τό όιαφορετικά; συνθήκας.
Έν συνεχεάι ούτος έχαοακτή-
ώς «Ινα μέτρο κ<ιί δύο σταθμά» την πρόσφατον Εύροπα ικΐγν αντίδρασιν πρός τό υπο σν νομοσχέδιον είς τα Κογ χρέσσον των Η11Α, περΐ λήψεως προστατευτικόν μέτρων, καθ" ϋν χρόνον ή Κοινή Άγορά ηϊΐξησε ιό έ.τίπεοΌν των προστατευτικ.ών δασμών είς τα τριπλάσιον εκείνον τ» ό.ιοϊον ίκί ίστατο πρίν ή ή κοι- νή άγροτική πολιτική τεθή είς ί- ρχύν. Οντος επί. τού παρόντος ό ΓΪααγωγικός δασμός τής ΕΟΚ (περίπον 35%) είναι ΰψηλότερος άτό κάθε άλλην βιομηχανικήν χιό ραν, μιχι δέ έκ των πολλών συνε .ΐϊΐών τού γεγονότος τούτου εί¬ ναι ότι αί έξαγωγαϊ Άμερικανι- χών προϊόντων υποκείμενον είς τοιούτον; δασμούς, έμειώθησαν «ιτά 47% άπό τό 1966. Επί .ιλέ όν ή Κοινή Άγορά έ'χει Οέσει ρΊ; εφαρμογήν 22 διαφορ^τικά «μ.ιορικά σύαφονα .τροτιμήαεως μέ χο')ρας μέλη τής ΕΟΚ, ένώ σνντόμως πρόκειται νά ϋπογρα- (|·οίν καί άλλα. Ό παλλαπλασια- σμός των συμφωνών τούτον άδη γίί την παγκόσμιον ο!κ.ονομίαν πρός λανθασμένην κατεύθυνσιν, .τροειδοποίηστν ό κ. Ρίστον και τουτο είναι χαρακτηριστικόν τού έ.τικρατούντο; άναχοον«ττ ι κ ο ΰ πνενματος. ΙΙροστατεντισμός καί έμπορικά βνμφωνα π,ροτιμ.ήσεα>ς,
είτε Εϋρ<οπαϊκής είτε Άμερικα- νίκης προελεύσεως, όδηγούν είς άντίμεαρα τοϋ αύτοϋ είδον;, καί μία τοιαύτη εξέλιξις τον πρα- γμάτων θά μποροϋσε νά μετατρέ ψη μίαν διαφοράν δυναμένων νά διευθετηθή, είς ?να ταχέως κλ,ι- μακοΰμενον εμπορικόν πόλεμον. Επι τού θέματο; των άμεσον έπενδύσρο» των ΗΠΑ είς την Ευρώπην, ό όμιλητής εζήτησεν ε να σνινδυασμόν καινοτομιών καί άναμορφιόσεων των νομικών θ«- σμών, πρόσθετον ότι ή καλλιτέ¬ ρα Εύροπαϊκή απάντησις είς τάς πολΐ'εθνεϊς έπιχειρήσει; τής Άμβ ρική; θά ήσαν αί Εύρωπαικαί πό λιεθνείς έπιχειρήσεις. Τούτη άπαι τρϊ την άναδιοργάνωαιν των έ- θνικών νομοθεσιών καί φορολογι /ών δαιδικασιών, ο{ίτϊ>ς ώστ? νά
διευκολ.υνθή μία τοιαύτη μέθο-
δος. Ή λτ'<σις δμος δέν θά εύρε θή διά τής έπιβολή; ή διατηρή σεω; περιορισμών επί των ξένον έπενδΰσεων, απόφασις ήτις είναι έκτός τόπου κ«ί χρόνον, αν λη- φ-θή ύπ' δψιν δτι αί πολήσεις καί τα κέρδη των· μεγαλειτέρον Εί ροπαϊκών Έταιρειών ήσαν ούσιω δώς μεγα/,είτερα των άντιστοί- χονν Αμερικανικόν Έταιρειών κα τα τό 1970. Άναχρονιστικαί διαθεσεις ε- χοι·ν ύ.τπσέλθει είς τα θέματα νο μισματικής πολιτικής, συνέχισιν ό τραπεζίτης, καί ΰπάρχει μία άνι- ΠΟΣΟΝ 49 ΕΚ.ΔΡΧ.ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΑΣ ΝΕΑΣ ι Η ΦΟΡΟΑΟΠΑ ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΠΡΟΣΟΔΟΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣ. ΣΧΟΛΑΙ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΙ έΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΕΚΧΩΡΗΣΙΝ ΔΙΚΑΙΩΜ. Νά μή συοχιτίζοινται πρός τα ί»ς δικαιώματας μισθώσεως ή ϋ- λοιπά οίκονο-μικά (ίιοτελέσιματα πομι-σθώσβως, .τρονομίον, διπλώ- τών προσοιπικών καί περιο>ρισμέ ματος, εύρεσιτεχνίας, αέρος, έπω
σότης μεταξύ τής
τώιν ιοίκιονομικ<ων άναπτύξεως δυνατοτήτιο'ν τής Εύρο')πης καί τής έξαρτήσε- ώς της έκ τού δολλαρίον, ώς ση- μαντικοΰ μέτρονς των νομι'σΐματι κων της άνΐο-θρμάτιον. Τύ δολλά ριον είναι συγχρόνως άσθενέστε ρον καί ί<τχτ>ρότείΐον 0.10 ϋ,τι ήτο
κατά τήΛ' προηγοτ·μένη-ν δεκαετί
αν. Είναι άσθενέστερον διότι ή
Άμιερικανική άνταγωνιστική θέοις
άνά τόν κόσμον είναι άσθενεστέ-
ρα, ισχυρότερον δέ διότι ή ,ταγ
κόσμιος ο'ικονομία έξαρτσται άπό
τό δολλάριον, είτε ώς άποθεματι
κόν νάμισ,μα είτε ώς Ιδιτοτικόν
δι*θνές νόμισμα. Τό άποτέλεσμα
νπήρξε νά χαλαρ<οθή ό δεσμός μετοιξύ τής άχτοθεματι,κής θέσε- οις καί τού ίσοζυνίου πληριομων, μέ Γα»νέ.-τειαν αί ΗΙΙΑ νά ά,σκοϋν μεγάλην καί πολλάς φοράς μονο μερή επίδρασιν είς τάς νομισμα τικάς συνθήκας τής Εΰρώπης. ΕΙΣΑΓΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΑΑΑΔΑ Ο ΟΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΡΕΧΟΜΝΟΥ ΑΟΓ)ΣΜΟΥ ΚΑΤΑΘΕΣΕΠΝ Έκ τού υπουργείον Συντονι- ι έντολών τοΰ καταθέτου, παγίων ομού ανεκοινώθη, δτι τίθεται εί; ' ή κατά περίπτωσιν, πρός διακα εφαρμογήν νέον μέτρον ίκσυγ- Ι νονισμόν πάσης φύσεως ύποχρεα χρονισμοΰ τοϋ τραπεζικοϋ συστή- | σεων αυτού, ώς π.χ. πληριυμτ1 λογαριασμών ΔΕΗ, ΟΤΕ κλπ. Εί; περίπτωσιν εκδόσεως υπό το,ϋ καταθέτον έπιταγ|ών ,τιοσοδ ματος τής χώρας, διά τοΰ όποί βυ α»ιοσκοπείται ή ,πα.ροχή προο θέτΐΰν ύπηρεσιών καί όιει>κολύν
οεων είς τούς άποταμιειηάς καί
τό συναλλασσόμενον κοινόν γενι
χωτερον. ^.υγκεκριμενως,
διά
αροσφάτου άποφάσείος τής Νομι
οματικής 'Επιτοο-τής, σι>νελθού
σης υπό την .-τροεδρίαν τού ύ-
πουργοΰ Συντονισιμοΰ κ. Ν. Μακα
οέζον, ενεκρίθη ή είσαγω7ή διά
ποώτην φοράν έν "Ελλάδι, τοΰ
"εσμοΰ τοΰ «Τρεχ'αιμένου Λογ<ι- (ΐιαομοϋ Καταθέσ'-ΐ"ν» είς τας τραπέζα;. Λογαριασμόν τής μορφής ταύ της, άπλοΰν ή κοινόν, θά δΐιναν τ<ιι νά άνοίγοιιν, «κ των έν 'Ελ λάδι λειτονργούντων πιστοτικών οργανισμών, μΟΛΐον αί Τράπεζαι ϋαΊ έπ' όνόμίΐτι φυσικών μόνον διά την μέαω «ιϋτϋιν ειαν τίον .τάση; φύσεως καί εξόφλησιν τποχρε. ί>ιρνέργ
ώοεων.
Ειδικώτερον, ή >ριτοτ·ργια τού
Τ
Λογαριασμοΰ Κα
θά ,διέντΓται ίαό τού;
όοονς:
'Ι'ό ανυιγμα τού λογαριασμτϋ
"ό ένΕργήται επί τή ΰποβολή ν-
.τει·βΰνοιι δηλ.ώσεος τοϋ καταθέ-
τον (ΝΔ 105)1969), δτι δέν εΐ-
ν«' εμπορος καί δτι δέν πρύκρι
Ται λ(* χρησιμοποίησις τόν λογα¬
ριασμόν δι' έπιχριρηματικής φύ-
σρ*''ί πληρωμάς, προσέτι δέ δτι
δ?ν
ς τό πιστωτικόν υ¬
πόλοιπον τοϋ λογαριασμόν τοιι ή
είς περίπτωσιν άνοίγματος ύπ
αύτοΰ πλειόνων τοϋ ενός λογαρια
σμών ε.τ' ύνόματί τού ή χρησι
μοποιήσεως τοΰ λογαριασμόν το
τού, «ταρά την άνοι άπαγόρενσιν,
τραπέζα ΰποχρεοϋται είς άμεσον
δι' έπιχιιρη·ματικούς σκοπους,
κλείσιμον τοϋ λογ"Ρ1ίί·σμοΰ, γν< στοποτοϋσΐι τουτο νχά είς τάς λοι πάς τραπέζας. Έν συνδοομή μι ό;ς η πλειόνων έκ των άνω περι- πτακτεων, άποκλείετα' τού λοιπο τό άνοιγμα λογαοιασμού παο' οί αδή,ιοτΕ τραπέζη έ.τ' ονόματι τοϊ ίδίου καταθέτου. Τύ επί των άνω λογαριασμόν έπιτόκιον δέν δύναται νά είναι ό νώτερον τού 4% ετησίως. παρ' οιαδήποτε τρα- ετερον τοιαύτης φύσεως «ι! Τυ*ι τ» α* Κ» "Εκαστος καταθέτης δικαιοϋ Τ(" νά τηρή μόνον μίαν κατάθε- ™ινι είς τοεχούμενον λογαριασμόν, «Λλοΰν, ή κοινόν μετ' άλ.λονι προ- οομτοιι, τό δέ ποσόν τή; κατα- »Ε<ΐΓαι; δέν δύναται νά υπερβή '<*? 200.000 δρχ. κατ' άν<ί)τατον Ή κίνησι; τοϋ «Τρεχουμένου ΰ Καταθέσεον», θά κνρίω; δι' έπιταγών, <" οποίαι θά είναι ένιαίο', δι' <«άσα; τά; τραπέζα;, ς ρς χής τι»ιοι> χαί χρώματος. Δύναται έ-
" νά κινήται οί'τος κιι'ι δι'
ΟΙΚΟΝΘΜΙΚΗ ΕΠΙΙΚΟΠΗ-ΙΙ
Νέαι Δημόσιαι Σχολαί ναυτι-
;ή; έκπαιδεύσεως Οά άνεγερθοΰν,
ι; τα πλαίσια τοϋ έφαρμοζομέ-
ου προγράμματος άναπτύξριυς
:αί έκσυγχρονισμοΰ τή; ναυτιλ.ί-
ς. Πρός τύν σκοπύν αυτόν, ό
'πουργός Συντονισμοϋ κ. Ν. Μα
ιέζος ενέκρινε την διάθεσιν έκ
ού προίιπολογισμοΰ Δημοσίοιν Έ
ΐενδύσειυν τρέχοντος ετους ποσοΰ
8.998.000 δρχ.
Τύ πράγραμμα τού ετονς 1971
ιαλ.νπτει όλας τάς βαθμίδα; καί
ΊδικότΓ,τας τής ναυτι,κής έκπαι-
ίενσεως. "Ιδιαιτέρα εμφάσις δίδε
αι είς την κατοντρραν ναυπηγι-
ιήν εκπαίδευσιν, διά τής δημιονρ-
ι»ία; Κέντρον Ναυτική; Προπαι-
ενσεος εί; θεσσαλονίκην καί
Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τοϋ
πουργείον Συντονισμοΰ ΰπογραμ
μίζεται ότι ή άλματώδης άνά,ττυ-
ξις τής έμπορικής μας ναυτιλ.ίας
δημιούργησεν όζύ πρόδλημα άρι
θμη-τικής άνεπαρκείας τοϋ διατι-
εμ,ένου διά την έπάνδοωσιν των
πλοίων έμψυχον ΰλικοϋ. Τό πρό
ληιμα τουτο καθιστοΐ-ν ΐ?τι όξίαε
ιον αί ραγδαϊαι τεχνολογικαί έ-
ξελ.ίξεις, αί οποίαι άπαιτοΰν, καί
τικής στάθμης των πληρωμάτων.
.-τρο&λήματος, ή Έθνιν.ή Κυβέρ¬
νησις:
Άντ'ιγειρεν νέας. Σχολ.άς ναντι-
κή; έκπαιδεύσεως είς ωρισμένας
στερουαένας ναυτικής παραδόσε-
ιος περιοχάς τής χώ<>ας.
'Εδαπάνησε μβγάλα ποσά διά
την επέκτασιν καί τύν έκσνγχρο
σμόν των ηδη υφισταμένων.
"Ιδρυσε Σχολάς ταχν>ρρϋθμου
πρσπαιδεύσεως διά τα κατωτέρα
πληρώματα, ώς καί μετεκπαιδεύ-
σεως των στελεχών τού 'ΕΙμιπορι
κου Ναυτικοϋ.
Κατήρτισε νέα προγράμματα έκ
παιδεύ>σεως, συμφωνίας πρός τάς
συγχούνους ϊξελ.ίξεις.
ΙΙροσήομοσε την νομοθεσίαν
τή; ναυτικής έκπαιδεύ<τεως πρός τάς νέας άπαιτήσεις καί, τέλος, καθιέρωσρ τόν θεσ.μόν τής χορη- γήσειος έκπαιδευτικών όανείων εί; τού; μαθητάς.των Δημόσιον Σχο λών Έμπορικοϋ Ναυτικοϋ. Τα άνο)τέριο συνθέτουν μίαν λίαν αίσιόδοξον είκόνα τοΰ έπιτε λ.εσθέντος έργον είς τόν τομέα τή; ναυτικής έκπαιδεύσεως, γεγο νό; τό ό,τοϊον θά έχη ασφαλώς ευεργετικόν; άντικτίνΐους επί τής νης ευθυνής έταιρε'ών, τα π,ροερ χόιμενα έκ των συνήθϋη1 ΐργασι νυμίας, «ήματος κλπ., θεοιροϋν- ται κατά τάς έν λόγω διατάξεις ών αυτής, έφ' όσον τα κέρδη ή χειρήσεοιν κ<ιί ςρορολογοΰνται αύ- ώφέλίΐαι έξ έκχωοήσεο^ς παντός έν γένει δικαιο'χιατος συναφοϋς πρός. την ά'σκησιν τής έπιχειρή- σεω; ή όλον.λ.ήρου έ.τιχειρήσεω; ώς όΌλ.ων στοιχείον τοιύτης }.ό γω καλης πορείας τής έ.πιχειρ>'|-
σεως, φορολογοϋνται αΰτοτελώ;
έξαντλοι μένη; πάσης .περαιτέρθ)
«ρορο/.ογική; ΰ,τοχρίώσεο); τοϋ
κτο)μένου τάς έκτάκτους ταύτας
•χροσόόους (Λ'ομικοϋ ή ψνσικοΰ
.ιροσωπου). Τνγχάνπ 6έ άνεπί-
τρεπτος. ό σΐ'μνηςρισμό; τούτων
μέ τάς πραγματοποιηθείσας οίον
δτ'ιποτε ΰψους ζημίας τή; έπιχει
ρήσεω;.
Τα ανωτέρω άνεκρίνοκΐε τύ ν-
πουργείον Οικονομικήν, δι' έγκυ
κλίον τού πρός τούς οίκονομικούς
έφόρους, έξ άφορμής ίτποδληθέν-
το>ν ιοϋ)ΐη·αατ<ι)-ν σχετικός με ποιοτικήν ά'νοδσν τής έπαγγελμα περαιτέρω προοδον τής Έλληνι Πρός αντιμετώπισιν τού άνοιτέρίο | κή; Ναντιλαας. την ΐσ;αομογήν των διατάξεον τοϋ άρθρον 32 .ταρ. 1 τοϋ Ν.Δ. 3323)155 επι προσωπικών καί πε- ριω-ριομένη; ευθυνής έταιρειών. Τα ώς άνω κέρδη ή ώφέλειαι, ώς γνιοστόν, ήτοι έξ έ.κχο)ρήσε- τοΰ κ. ΓΕΩΡΓ. Λ. ΜΙΣΑΛΑΚΗ ΤΑ ΕΑΑΗΝΙΧΑ ΤΠΟΑΗΜΟΤΑ ΣΤΟ ΕΞΟΤΕΡΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Λ,ΕΡ ΜΑΤΟΣ ΑΠΟ1ΙΕΡΑΤΟΤΤΑΙ Η ΟΛΟΣ ΛΑΜΙΛΣ — ΑΛΜΥΡΟΤ — ΛΑΡΙΣΙΙΣ Κατ' ανακοίνωσιν έκ τού ΰ πουογείου Σνντονισμον, σννεχίζο· ται αί σι·μπληηΐΐ)μαχικαί έργασία τής ά.ιοπερατιοθείσης ήδη έθνι κή; άόομ Λαμία; — Άλμνροΰ — Λαοίση; καί των κατά μήκο; α τής δί'ΐ'τερευουσών όδών. Ούτω, δι' έργασία; όλοκληρώ σεως μόνον τού έντύς τοϋ Νομό Φθιοιτιδος τμήματος τής έν λό γϋ^ όδικής άρτηρία;, έδα,τανήθη σαν 25,8 έκ. κατά το 1970. Ειδικώτερον, διά τού δα,ιανη θέ-ντο; ποσοϋ επραγματοποιήθη¬ σαν αί εξής εργασίαι: (α) Κατε- σκευάσθησαν καί άίτφαλτοστηώθη σαν ό κόμδος καί (ΐί κάθε-τοι ό- δού ,τροσπρλ.άσειο; πρός την έθνι κήν οδόν, παρά την πόλιν Στυλί δος, (|3) "Επερατώθη ή πρό τή; Στυλίδο; γ?<ρ'βα άνιοο πέδον διαστανρώσεω; μετά έ.ταρ χιακής δδοϋ, (γ) Άνεκαινίσθη ή παλαιά ταρ<ίλ.ληλος ϋδός Λαμίας — Στυλίδος, (δ) Ήλεκτροφωτί σθη ή νέα έβνική όδός κατά μή κος τής .-τόλεοίς Στνλίδος καί όλί γον εξωθί αυτής. Ή άλματϋ'ιδης, κατά τύ τελευ¬ ταία χρόνια, ανάπτυξις τοΰ κλά¬ δον δέρματος, έν στνδτ'ασμώ καί πρός την άνάπτυΕιν τής κτηνοτρο φίας, π2θυιαινίξοι·ν ενα λαΐμπρόν μέλλον διά τάς έξαγωγάς ΰποδη ,μάτων >.αί δερματίνων είδών. ΑΙ
συνεχώς αύξανόμεναι παραγγελίαι,
αί οποίαι τοπσθετοϋνται άπό ξέ-
νους οίκους είς ελληνικάς έπιχει
ρήσεις ΰποδημάτων, δικαιολογοΰν
την (ιΐσιόδοξον αύτην .τρό6λε·ψιν
αί άποτελοΰν άδιάψευστον από¬
δειξιν τής προοδον, η όποία συνε
τελεσθή είς τόν ύψηλή; άποδόσε
ω; καί άνταγωνκττικοτητο; 6ιοτ«
χνικόν αυτόν κλάδον.
Πρό ολίγων άκόμη έτων έθεω
ρεϊτο μεγάλη έπιτυχία τό γεγο-
νΰς ότι ή έλληνική ύπο5Γ(ματοποιΐα
-/α.τώ,ρθωβε νά ΟΓνταπο.·κριθή είς
τάς αύξανομένας ανάγκας τής έγ
χωρίου καταναλώσειος καί νά τάς
καλύψη έξ ολοκλήρου. Τό έπίτευ
γμιι αύτό θειορεΐται σήμερον ξϊ-
πεοασαένον, δεδοιμένου ότι ό στό
χος των φορέο>ν τού κλάδον εί¬
ναι ;[Α.έον ή αύξησις τίδν έξαγω-
γών ύποδτιμάτϋνν κυρίως, άλλά
καί των λοιπών δερματίνονν εί-
δων.
ΑΛΑ1ΑΤΩΔΗΣ
ΑΤΞΗΣΙ2 ΕΞΑΓΩΓΉΝ
Τα έλληνικά πα,-τούτσια, είσελ
θόντα πρό δεκαετίας π.ερίπου είς
τόν εξαγωγικόν1 στίΡον. διεκδι-
<οϋν σήμερον μίαν επίζηλον θέ¬ σιν εί; τόν πίνακα των έξαγωγί μων καί συναλλαγματοφόροιν έ λ /ηνικών προϊόντονν. Είς τούτο, 6« βιχίως, συνετέλεσεν ή κα/,η ποιό της χ.α'ι ή ,τατρο.ταραδοτος τέχνη καί ή ποοσωπική καλαισθησία καί δεξιοτεχνία των κατασκευα- στών. Άρκεΐ νά σημειωθή, ότι, ενώ τύ 1962 αί ίξαγιογαί ί»ποδη μάτιυν μόλ.ις έφθασαν είς αξίαν τό ποσόν των 443.Ί0Ο δραχμών, τύ 1963 ανήλ,θον είς 2.41.").ΟΟΟ δρ., τύ 1ί)64 είς 6.822-Π29, τό 1965 εις 13.1/61.038, τό 1066 εί; 34.. 234.671, τό 1967 είς 31.758.773, τό 1968 εί; 40.305.917, τύ 196ίί είς 111.358.000 δρ. καΊ εί; ανω των 16.'>.0ί)0.000 δρχ. τό 1970.
Διά τό τρέχον ετος, ΰ.ιολογίζεται
ότι αί έξαγωγαί ύπο&ημάτιυν θά
υπερβούν τα έ.τίπεδα τοϋ 1970 κα
τα 85 — 40%.
"Οπως έτονίσθη πρόσφατος ά
πό έκπροσώπου; τοϋ κλ.άδου, στό
χο; των Έλλήνο>ν 6ιομηχάνο>ν —
έξαγΐ'νγέιον, είναι αί έξαγογαί ν
ποδημάτιον νά φθάσονν τό 1975
τα 50 έκατομμΰρια δολλάρια έτη-
σίος: "(ίσον καί άν πναι 6ε6αί-
ας ΰπροαισιόδοςος ό στόχος καί
ΰπερβολικύ; ό άριθαό;, >'ν τού¬
τοις είναι χαρακτηριστικος τή;
(ά οποίαι καταβάλλονται ά~»Ί τοϋς
ςριλο&οξία; καί τον προσπαθειων,
ϊς τού κλάδον διά την αΰξη
•νΐ/
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΙΟΛΟΠΣΜΟΝ
είς γν/Ικτιν των Άξίοτ Δ/οΐκτ)ΐΤ'>β>ν Άν~*
Έιαιαειών και Εταιρείαν Ι1ίθΐω(ΐ<σ*έ*ης Εύ' ης ότι δι' Αποφάσεως τοϋ κ. Ύηηνογοϋ Έμηοοίον *«' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δτ/μοσιευ- *«ίσ»?ς ε/ς τό ύη' άβιθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. 'Α'λχΙον 'Ανωννμων Έταιρει&ν), άρίζεται ότι δύναν- 'αι νά συνΓγ,ίσωσ-ί δημοοιίύονσαι ένκύβ<τς τάς Προ· °*λή<τεις των Γβν. Σννελενσίη>ν χαΐ τούς ΊσαΙογι·
«βούς των διά «ής οΙκονομΐΜ-ής μας ία>ηιι?ρΙΛος «ΟΙ·
ΖΟΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
γ Ιγένβ,ο α.τρι τοϋ3» διά τής «0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ
σιν των έξαγιογων λαί την διείσ
δυσιν των ελληνικήν ΰποδημάτων
εί; τα; ζένα; άγορά;.
Τα έπιτεύγματα αύτά εί; τόν
εξαγωγικόν τομέα των ΰποδημά
των, προσλαμβάνονν μεγαλ.ντέραν
αξίαν, εάν άντιπαραβληθοϋν μέ γ
κεϊνα τή; Ισπανία; π.χ., ή ό-
,-ΐοία μέ άνεπτυγμένην 0ι·ησοδει;Η
•/ύν έξοπλισμόν των βιομηχανίαν
αν καί κτηνςιτροφίαν, μέ μηχανι-
ίΛΐτοπίιος κατασκευαζύμρνον καί
μέ έπαρκή χρηματοδότηοτν άπό
τό έτος 1ί»59 έν συνδυασμώ 6ε6αί
ιο; καί με την πλ.τρθυσμιακήν σχέ
σιν Ελλάδος — "Ισπανία;, έπρα-
-,·ματοποίτ;σε κατά τύ 1970 έξαγω
γά; ίίνον5 70 έκ. δολλαρίιον πε
ρίπου. "Α; σημειωθή ότι ή χρη-
ματοδότησις των έλληνικών ϋπο-
0ηιματο6ιομηχανιώΛ' ήρχισε μόλις
τό 19&8, ένώ άναγκαζόμεθα νά
εισαγάγωμεν έκ τού έξωτερικοϋ
.αολΐΌύνθετα μηχανήματα κατα-
σκει-ής ΰποόημάτων, μέ όλας τάς
εντέυθεν συνεπείας είς την καθν
στέρησιν τή; παραγωγής, την ε¬
πιβάρυνσιν τού παραγωγικού κό-
στοΐ'ς κλπ.
Η ΒΤΡΣΟΔΕΨΙΑ
Έξ άλλ.ου, δπως υποστηρικταί
πό τη; πλενράς των ΰποδηματο
ποιών, ή έλληνιν.ή βνρσοδεψία
δέ ν εχει κάμει άκόμη την άνάλο-
γον στροφήν, &στε νά προσαρ,μο
>ή εί; τά; άπαιτήσεις καϊ τά;
ανάγκας τής ΰποδηματοποιίας
ι των δερματίνων είδών γενι¬
κώς. 'Τπάρχει έπίσης, κατά τούς
βιομηχάνονς ύποδημάτων πάντοτε,
πρόβλημα ίπαρκείας ίκανών ποσο
τήτων ίτ,,ηλής ποιότητος δερμά-
των, διά νά δυνηβοΰν νά άντα-
ποκριθοϋν εγκαίρως είς τάς ξέ-
ας παραγγελ-ίας, με άποτέλεσμα
πολλάκι; νά προσφενγουν εί; την
ξένην αγοράν διά την προμήθειαν
τής άναγκαιοα·σης πρώτης νλης.
Εάν, βεβαίως, αί προβαλλάμεναι
άπύ τους ύποδηματοποιούς άνωτέ
ρω δυσχέρειαι κριθοΰν άπό τούς
άρμοδίονς ώς βάσιμοι, θά πρέ-
πει νά στραφή πρός την κατεύθνν
σιν αΐτήν τό κρατικόν ενδιαφέ¬
ρον, διά την χρηματο-δότησιν των
βυρσοδεψιον προ; έκσυγχρονι-
σμόν τον η διά την δημιουργίαν
νέων τοιούτων.
ΑΠΟΨΕΙΣ — ΑΙΤΗΜΑΤΑ
ΒΤΡΣΟΔΕΨΩΝ
Αντιθέτως και παςά τού; ίσχν
ρισμού; των ύποδηματοποιών, οί
έκπρύσωποι τοΰ κλάδον τής βνρ-
σοδεψίας ΰποστηρίζουν, δτι ύπάο-
χει πλή·ρης έπάρκεια δερμάτιον
διά την ΰποδηματοποΗαν καί δι'
ωρισμένα δερμάτινα είδη, ή δέ
παραγωγική ίκανότη; τής έλληνι
κης βυρσοδεψΐα; είναι δυνατόν,
άνάγκης παρισταμένης, νά αυξη¬
θή μέχρι κα'ι τοϋ διπλασίου. Τό
υτι
οί ΐξ(ΐγογεί;
χρησιμοποιουν,
διά τά κατασκευαζόμενα καί έξα-
γόμενα υποδήματα, έπανωδέρμα-
τα έκ τού εξωτερικόν, δέν όφεί-
λ.ΐται, κατά τού; (ίυρσοδέψας, είς
την άκαταλ^/,ηλότητα των έλληνι
κων, άλλά είς τό γεγονός ότι έ'¬
χει αποφασισθή ή έπιστροφή των
δασμών κ.ίά λοιπών τελών διά
τά είσαγόμενα έπανοδέρματα,
πρύς χ.ατασκευήν έξακτέον ΰποδη
Μετ' όφτχίρεσιν δέ των
έν λογο δασμών καί τελών, αά
οντω ρισαγόμενα έπανιοδέρματα
βΐναι ευθηνοτερα το> έλληνικών.
Διά νά καταστή δυνατόν τά έ
ξαγόμενο νποδήματα νά κατασκεν
άζιονται άπό ίλληνικα έπανοιδερ-
ματο, ύπύτε θά άποφενχθή ή έ-
ξαγοιγή σνναλλάγματος, ό Πανελ
λήνιο; Σύνδεβμο; Βιομηχάνον
Ηυρσοδεψών εζήτησεν άπό τοϋ;
αρμόδιον; νά ένισχνθούν οί κα-
τασκευαστα'ι έξακτέιον ϋποδημα
τιον μέ έλληνικά έπανωδέρματα,
χο-ρί; ποσώς νά έμποδισθοΰν έν.εΐ
ν οί, οί όποίοι θέλ,ονν νά χρησιμο-
ποιοΓ^ ξε'να. νά είσάγονν τοιαΰτα.
Άνεξαρτήτοίς, πάντως, πρός
τάς προτιμήσεις των κατασκενα-
στών νποδημάτιον, όοον άφορά
εί; την χρησιμοποίησιν ελληνι¬
κόν ή ξένων δερμάτων, οί 6υρ-
Γθδέψαι καταβάλλουν συντόνου;
προσπαθείας, τόσον διά την βελ¬
τίωσιν καί την αύξησιν τή; πα-
ραγωγη;, δσον καί, διά την μείω
σιν τοΰ κόστους. Πρός τουτο εθε·
σαν ενώπιον των αρμοδίων τά έκ
προβλήματά των, τά πε-
ρισσότερα των οποίων ευρίσκον¬
ται ήδη εί; τό στάδιον τή; μ·ε-
λέτης. Συγκεκριμένως, οί βνρσο
δέψαι έ'χονν ζητήσει:
1) Κα&ολίκενσιν τοϋ ΦΚΕ έ
πί δλης τής παραγογή; σολοδερ
μάτων. Μέχρι σήμερον ΦΚΕ πλη
ρόνουν μονον τρεΐ; βιομηχανίαι,
αί οποίαι άντιπροσωπΐύουν τό
ί4 τη; παραγωγή;.
2) Μείωσιν των ί>ψηλών δασμόν
επί των κυριΐΰτέρων βοηθητικών
υλικών κατεργασία; δέρματο; τά
όποϊα δέν παράγονται είς την Έλ
λάδα. 6ιά την μείωσιν τοϋ κό-
οτους παραγτογης.
3) Όργάνοσιν τιΐνν σφαγείων
καί έφοδιασμόν των δι' ήλεκτρ
κων μαχαιρών εκδοράς, διά νά
άποφεΰγωνται αί κακώσεις καί αί
φθοραί, αί οποίαι προξενοΰνται
ίς τά δέρματα κΐ'ρίιυς Τιον βοο,ίΐ
δών.
4) Όργάνοισιν σχολών έκπαι-
&εύσεος άνειδικεΰτιον έργατών
. μετε-/παιδεν<τεως των Ιργαζο- μένοιν ήδη είς τάς βνρσο&εψίας- Έλπίζίται, ότι, διά τής ίδρνσε >ς των βχολών αυτών, ή άπόδο-
οις τυϊ· "Ελληνος βνιρσοδεψεργά-
τον θά αύξηιθή σηαυντιν.ώς, δεδο-
μένου δτι αί βιομηχανίαι παρα¬
γωγή; δερμάτων εχουν έφοδια-
σθτ) μέ μηχανι'ιματα τελευταίον τύ
που.
Η ΑΓΟΡΑ ΔΕΡΜΑΤΩΝ
Έν πάση περιπτώσει ή αί'<ξη- σι; των έξαγωγών έλληνικών υπο δημάτων, ή όποία αποτελεί 6ασι κόν στόχον τοϋ κλ.ά&ου, είναι ό- πωοόή.-ιοτΕ συνάρτησι; τής άνα- πτΰξειυ; τή; έγχωοίου ψίας, άπό την οποίαν θά άντλτι- θή ή άπαραντητο;, αρίστη; ποιό¬ τητος, πρώτη νλη διά την κατα¬ σκευήν τον. "Οπο; προ-ρλέχθη, τό μεγαλήτερον μέρο; των δερμά¬ των, τά όποία χρησιμοποιοϋνται διά τά έξαγόμενα παπούτσια, προ έρχονται άπό τό ΐξιοτερικόν, μέ άποτέλεσμα άφ' ένό; μέν την δι αρροήν πολύτιμον σΐΛ·αλλάγματος, όφ' ρτρρου δέ την μή εξασφάλι¬ σιν έγν.αίρο; τής πςιότη; αυτής ΰλης. Διά την άπρόσκοπτον, σι-νε πώς, σννέχισιν τής1 έξαγιογικής προσπαθείας, είναι άπαραίτητος ή άνι'ιπτυΕις τή; έγχορίον βιομηχα ι'ίας δερματος, διά νά άπ.'ίλλαγώ μέν άπύ την έξάρτησιν τής πα- ςαγογής άπύ τό ίξιοτερικόν. Πρός τουτο δέν άρκεΐ μόνον ή δραστη ριοποίν,σις τή; ίδιωτικής πριοτοβου λίας διά την ποοσαςμογήν πρός τάς σημεΐΰυμένας τεχνικάς έξελί ξεις, άλλά άπαιτεϊται ν.αί ή λή- ις γενικιοτέρον μέτρων ίκ μέ- οους τού κράτους, τά όποία θά ΰ ποβοηθήσονν την προσπάθειαν αν την. ΪΝΤΛΣΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ Τά έλληνικά παποντσια έδοκι- μάσθησαν καί «σεδνσαν ήδη εί; την δΐεθν-ή αγοράν. Ή έξαγιογι- κή προσπαθεία δέν πρέπει νά στα ματήση ^δώ. Τουναντίον, τόοα ά παιτεϊται έντασι; καί προσοχή τό σον διά την διατήρησιν τον άγο ρόν (ίσον καί διά την εξεύρεσιν νροιν τΜθντ(ον. Ή ϊδιωτική τηβου/ι,ίι"<, μέ την καλήν ποιύτη- τα των ποοϊόντον, την μείωσιν τοϋ κόστους καί. τό κυριώτερον, μρ την κτηθείσΓ:ν ήδη .τίϊραν πρε πει νά παίξη τόν πρτοτεύοντο; ρό λ,ον. Παραλλήλως, ίίμω;, πρεπει νά εκδηλωθή άιιέριστον καί τό Γνδιαφέρην τού κράτονς, διά την ενίσχυσιν των βιομηχάνον - έξα γογέιον είς την κρίσιμον αυτήν κ.ομπήν τή; εξαγογικ.ής προσπα¬ θείας. Ή έπαρκ.ής χρηματοδότη σις των βιομηχανιών τού κλ.άδον, είτε διά κεφκίλαια κινήσεοις, είτε δι' έ.τεκτάσεις καί έκσιιγχρονισμόν, θά σνμδάλη θετικώς καί θά κα¬ ταστήση αποτελεσματικωτέραν την ό'λ.ην έξαγωγικήν δραστηριότητα των ίδιοτικών φορέων. Ή έπέκτα σις, έξ άλλον των εύεργετημά- τοιν τής ίιπ' άριβ. 1574)70 άπο- φτίσρο; τή; Νομΐίτματική; Έπι- τροπής καί των επί των έξαγω¬ γών πρός χώρας διμερών σνναλ λΓΐγών, θά ανοίξη εί; τά έλληνι- κ<Ί υποδήματα τον δρόμον πρό; τάς άγοοάς των άνατολικών χω ρών, αί οποίαι παρονσιάζονν με¬ γάλας δννατότητας άπορροφήσεο)ς ΰποθΓμάτΐ'ΐν κίά δεραατίν(ι)ν είδών γενικώς. Η ΙΔΡΤΣΙΣ ΤΗΣ ΝΈΑ Σ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΟΝΛΛΟΣ Τό θεμα πον άπασχολεΐ καί ά- ντιΰ'χΐ{ σοβαρώς, τάς τελ.ευταίας ημέρας, τοΰς φορεϊς τοϋ κλάδου δερματος, είναι ή μχλΐτωμέ'νη ίδρυ σι; μεγά/.ης βιομηχανικώς μονά- δος παραγίογής νποδημάτων καί, δερματίνον εΐδών. Τό πρόβλημα σοβαράν αύτό καθ" έαντό, σπαιτεί κατάλληλον; χειοισμού; έκ μέρους των αρμοδίων, δεδομένου δτι συν ώς είσύδημα «ξ εμπορικόν έπι- τοτελώς επί συντελεστή 30%, ϋ- ποβαλλΛμένης πρός τούτο σχετι κης δηλ.ο>σεως έντός τριών μηνών.
Κατ' ακολουθίαν των άνίυτέ-
ρω, διευκρινίζεται είς την έγκύ
κλιβν, και δοθέντος δτι επί των
ανωτέρω έταιρειών, ώς εχουσών
ιδίαν νομικήν προσωπικότητα, φο
ρενς τής έπιχειρήσεως είναι τύ
νομικύν πρόσωπον τή; έταιρεία;
καί οχι τά εί; ταύτην μετέχον-
τα φυσικά πρόο^υ.-ία, έν όψει καί
τή; διακεκριμένης φορολογίας
την οποίαν επιβάλλει ή έν λόγω
διάταξις τοϋ άρθρου 32, τής α¬
παιτουμένη; σνναφεία; τού μετα
βιβαζομένου δικαιώματο; πρός
την επιχείρησιν, ή όποία έν προ-
κειμένω άσκεϊται υπό τοϋ νομι-
κοΰ πρόσωπον, ώς καί τής έπιβο
λής ύποχρεοισε'ως .τερί ΰποβολής
δηλώσεως περί τοΰ κτηθέντο; εί
συδήματο; έντό; τρίμηνον, ή σχε
τική δήλωσις ποβάλλεται υπό
τής έταιρεία;, ίπ' ονόματι τή;
όποία; βεβαιούται καί ό άναλ.ο-
γών φόρο; 30%.
Ή κατά τόν ανωτέρω τρόπον
άντιμετώπισις των έκτάκτων τον
τιον πρόσοδον, καταλήγει ή έγκν-
κλαος, λαμβάνει χόροΛ· επί τη
πραγματοποιήσει τιον, είτε κατά
τύ στάδ όν λειτουογία; τή; έπι-
χιιρήσεω;, είτε κατά τό στάδιον
εκκαθαρίσεως ή πτωχεύσεο);, μή
απαιτουμένη; σννεπώ; ένεργοϋ ά
σκιίσεο^; των κυρίον εργασιών
τή; έπιχειρήσει; ίνα ΰ.τοβλ.ηθώ-
ίτιν εί; φορολοιγίαν.
ΑΤΓΕΛΕΤΘΕΡΩΣΙΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ
ΕΙΣ ΙΑΠΩΝΙΑΝ
Άπό τού προσεχούς Απριλίου
καΐ μέχρι τού Σεπτ?μ,6ρίου 1971,
ή Ίαπιονία θά προβή, σταδιακως,
εί; την άπελευθέροισιν τή; είσα-
γοιγή; νέας σειράς προϊόντων,
των οποίων σήιμερον ή είσαγωγή
είς την χώραν αυτήν ύπάγεταν
είς τό καθρστώς των συνο/.ικών
ποσοστο>σεΐι)ν.
Τα προϊόντα, τα ύποϊα παρου-
σιάζοιιν εξαγωγικόν ενδιαφέρον
άπό έλληνικής πλευράς είναι τα
Γξής: μτμλνα, σταφύλια, τσίκλεςν
λρμονάδρς, πνρίτης, κΐιυστική σό
δα, ειδή ίνδύσεω; έκ δέρματος,
ξυλ.άνθρακες, μελ,άσσα, ζαχαρώ-
δη παρασΛευάσμ,ατα, σοκολάτα,
αιΌνλική άλ.κοόλ.η, λιγνίτης κλ.π.
ΕΜΙΙΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩιΠΕΙΩΝ
Α. Ε. ΠΑΙΙΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ
ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ
ίΙΜΑΡΤΗΜΕΝΩΝ
Είς την προηγουμένην μας έκ¬
δοσιν τή; 14.3.71, εδημοσιεύθη ό
ίσολογισμό; τής 'Εμποροβιο.αηχα-
νικής καί Άντιπροσοπειών Α. Ε·
Παπολεξανδρής. Έκ τού παθητι-
κοϋ τής Έταιρείας καί έκ των
δνο χρήσεων παρελήόφθη έκ παρα
δρο,μής τό έκ δρχ. 49.000 κονδύλι¬
ον έγγνήισ*ος ένοικίων.
ή7
π έ ο
ιιρτάται άμέσο; με την βιωσιμό
τύτα των λειτοΐ'ογούντων ήδη μι
κρων ·,:α! μρ(Ηΐί(ον ρπιχειρήσίίον
τού κλάδον. "Αλλοστρ, τό θέμα
δέν είναι καθόλου πριοτόηντον,
προσφάτιο; μάλιστα εχονν άπασχο
λήσει τού; άομοδίους κρατικοϋ;
."αοάγοντα; παρόμοιαι περιπτο')-
σεις εί; άλλον; κλάδονς.
Άπύ Γπιχειρηματική; πλευράς,
τύ ό'λ.ον Οέμα άντιμετωπίζεται μέ
σκεπτικισμόν. 'Τποστηρίζεται, πάν
τι»ς, ότι ή δημιονργία μεγάλιον μο
νάδων δέν σνμφερει, διότι τό πά
,ΐοντσι είναι ίδιότνπον εξαγωγικόν
.ιοοϊόν, ή παραγογή τού όποίου
είναι (τυνάρτησις πολλ.ών
βλήτοιν παςαγόντιον (άλλαγή μόν'
τέλ.(ι>ν, μετα6ολΛΪ είς τά καλαπό-
δι« κλπ.), οί όποϊοι συχνά όδη-
γοϋν είς ανατροπήν τοΰ παραγο
γικον προγράμματος των βιομηχα
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΔΕΡΜΑΤΟΣ
Θά ήτο παράλειψις, εάν δέν
άναφέρρτο είς την παοοΰσαν ε-
ρενναν .ή σνμβολή, είς την δλην
εξαγιογικήν προσπάθειαν, τή; δρ
γανουμένης κατ' ετος, άπό τόν
όογανισ'ΐόν «Έλληνικό Παποΰτσι
καί Δέρμα.ν, έθνικής έικθέσε(ος ύ
Άπύ στοιχεϊα παρεχόμενα υπό
τής Έθνικής Τραπέ'ζης προκύ-
πτουν τ' άκύλουθα:
Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ Ε-
ΠΕΝΔΤΣΕΙΣ ««Ν Α Σ Η
"Είς τάς αρχάς τοΰ μηνός Δε¬
κεμβριού κατετέθη υπο τοΰ κ.
Άρ. 'Ωνάση ή έξ 7 έκατ. δολ.λα-
ρίαχν έγγντισις ή απαιτουμένη διά
την ύπ' αύτοΰ εκτέλεσιν έπενδύ-
οεων τή; τάξεως των 600 έκο,τ.
δολλαρίων, περιλαμβανομένης καί
τής ιδρύσεως τρίτον διυλιστηρίου
πετρελαίοη1. Διά τής κ.αταθέσ€ως
τής έγγνήσεως, ώς άναφέρει ή
σχετική ανακοίνωσις τού 'Τπουρ
γείου Συντονισμοϋ, «έΛ'εργοποΐΡϊ
ται ή μεγαλυτέρα διά την ίστο-
ο·ίαν τής Χώρας έπένδυσις».
Είς προηγουμένην συνέντευξιν
τύπον ό 'Τπονργύς Άναπληρω-
τής Συντονισμοϋ κ. Έμμ. Φθε-
νάκης, ότν<Χ4.εοόμενος είς τάς συμ βάσει; των όμίλων 'Ωνάση καί Νιάρχου, ίδήλνωσεν ότι. «αν κατά την περίοδον τής έχραρμογής των συμβάσειον προικύψοτ'ν θέματα δή μιονρνοΰντα άνυπερβλήτονις δυσχε ρείας, τότε βεβαίως τό Δημόσι¬ ον θά αντιμετωπίση τα θέματα αύτά όπως καί διά πάσαν άλλην έπένδυσιν καί έντό; των πλαισί όν των διηατοτήτων τοϋ νόμον καί τοΰ δημοσίου συμφερον,τος»· Ρ.ΙΙΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΝΑΤ- ΠΗΙΈΙΑ ΣΤΡΟΤ Έντός των πλαισίων τής κ.α- ταβαλ.λομενη; προσπαθείας πρός περαιτέρω ανάπτυξιν τής ναυπηγο επισκεναστική; βΐΛαηχανίας έν Ελλάδι, ίι.τεγράφη είς τάς αρχάς τοϋ παρελθόντο; Δεκεμβριού σΐ<μ 6ασις μεταίύ τοϋ ελληνικόν Δη¬ μοσίου και τής ΑΕ Νεώριον Σύ ρου, άφορώσα είς την επέκτασιν καί τόν έκσνγχρονισμόν των ναυ πηγικών έγκαταστάσ;ών της. Ή σί'μβασι; αροβί^πίΐ την δι ινέργειαν έπενδύσεων ί5α|ΚΜ.'ς 12 έκατ. δολλαρίων, διά των οποίων τα Νανπηγεϊα Σνρου θά άποκτή σουν ναυπηγΐ'/ήν κ?^^/ηιν Ικανήν πρός κατασκευήν πλοίων φορτίον μεχρι 15 χιλ. τόννων καΐ είς δΰο τρμάχια πλ.οίων φορτίου μέ¬ χρι 43 χιλ. τόννων, πλωτήν δε¬ ξαμενήν δνναμένην νά δέχεται σκάφη ιιέχρι καί 70 χιλ. τόννων, ώ; καί τόν απαραίτητον μηχανι¬ κόν έξοπλισμόν διά την εκ,τΐ'λ'ε- σιν πάσης φνσΓ/ως ναυπηγοεπι- σκεναστικών εργασιών. 'Τπενθχιμίζεται σχετικώς ότι διά τής επεκτάσεως των ναυ.τη- γείων τής ΑΕ Νεώριον Σύρου, ή Ελλάς άποκ,τά μίαν άκόμη με γάλην μονάδα είς τόν κλάδον των νανπηγοεπισκευαστικών βιο¬ μηχανιών. Ή ώς ανω έπένδυσις ρχει μεγάλην σημασίαν τόσον δ.ιά την οΐκονομΐίαν τής νήσου όσον καί ολοκλήρου τής Χώρας, ι'ιότι θά συμβάλη είς την προσπά θείαν ρπεκτάσειος τής ναυτικής ν ποδομής καί την σύνδεσιν τής έμπορικής ναυτιλίας μέ την έλλη νίκην ο'ικονομίαν. ΠΑΡΑΓΩΙΉ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΙΉ ΤΣΙΜΕΝΤΟΥ Συμφώνως πρός προσφάτ<ος χυκλ.ο'ΐ'ορήσασαν μελέτην τοϋ Ο. Ο·Σ.Α. περί τής βιομηχανίας τσιμέντον των χωρών - μελών τού κατά τό 1969, ή Ελλάς έπε τέλεσεν έξαιρετικάς προόδους είς την παραγιογήν καί τάς έξαγω γάς τοϋ ίν λόγω προϊόντος. Οίίτιος, ή παραγωγή τσιμέν- των κατά τό 1969, αύξηθίϊσα κα τα 20% περίπον, ανήλθεν είς 4. 832 χιλ. τόννο>ν καί άντ«προσώ
πι-ι»σε τό 0,9% τής παγκοσμίου
παραγίιιγής. Είς τάς μεγάλας πά
ραγιιιγικάς χώρας τό ποσοστόν
αϋίήσεος ήτο σημαντικώς κατο')
τερον, π.χ. 8% είς την Γαλλίαν,
7% ϊί; τήΛ' Ισπανίαν, ένώ υπήρ¬
ξαν περιπτώσει; κάμψεως τής πά
ραγοιγής (Ίσλανδία, Όλλανδία
καί Βρεταννία).
Πλέον θεαματική υπήρξεν ή
πρόοδος εί; τόν τομέα των έξα-
γωγών, αί οποίαι ηυξήθησαν κατά
60%. Αί έξαγωγαί τοϋ 1969, ο-
νερχόμεναι εί; 550,6 χιλ. τόν¬
νων, ήσαν δεκαίτλάσιαι των τοΰ
1963. Ή Έλλά; κατέλαβε κατά
τό 1969 την τετάρτην θέσιν μ«
| ταξν των εύρωπαϊκών χοιρών έξα
γωγης τσιμέντου, ένώ πρό έξα-
ετίας κατεΐχε την ένδεκάτην.
ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΤΜ-
ΒΟΤΛΟΣ ΤΟΤ ΤΙΙΟΤΡΓΕΙ-
ΟΤ ΣΤΓΚΟΙΝΩΝΚΪΝ
Δι' ύπογραφείσης συμβάσεως
μεταξύ τοΰ έλληνικ.οΰ Δημοσίου
καί τής γαλλικής έταιρίας «Σο
φρεραϊγ», ί| δευτέρα καθίσταται
σι^μβονλος τοΰ 'Υπουργοϋ Σνγ-
κοινωνιών επί σιδηροδρομικώς θε
μάτοιν. Συγκεκρι+ιένοι; ή άλλοδα
πή επιχείρησις ΰποχρεοϋται δπιος ■
μέχρι τέλους τοΰ πρώτον έξαμή
νού τοΰ τρέχοντος ετους υποβά¬
λη τάς προτάσεις της επί των
έξη; θεμά,των: την επέκτασιν
τού ϋπογείου σιδηρόδρομον των
"Αθηνών, την ήλεκτροκίνησιν των
σιδηροδρόμων, ώς καί την μετα
φοράν των σταθμών «Λαρ4σης>,
καί «Πελοποννήσο^> είς ετέρας
θέσεις.
ΙΔΡΤΟΧΤΑΙ ΜΕΣΛΙ ΚΑΙ ΚΑ
ΤΩΊΈΡΑΙ ΤΈΧΝΙΚΑΙ ΣΧΟ
ΛΑΙ
Είς τα πλαίσια τής άνά/.ηφθεί
σης .τροσπαθείας διά την άνύψω
σιν τής μορφωτικής βτάθμης καί
την καλυτέραν κατάρτισιν τοϋ
δυναμικόν τής Χώρας είς τεχνι¬
κόν προσολπικόν, ίδρνονται 57 δή
μόσιαι τεχνικαί σχολαί είς ίσα-
ρίθμους πόλεις. Έκ των σχο-
Λών τούτοιν αί 14 είναι μέσαι
τώτεραι. Ή πρώτρ τάξις των έν
τεχνικάς, καί αί ΰπόλοιπαι 43 κα
λόγω σχολών θά λειτουργήση ά
πό τοΰ τρέχοντας άκαδημαΐκοΰ ε
τους έφ' όσον υπάρξη έπαρκής
άριθμό; σπονδαστών.
Σχετικώς νπενθνμ.ίζεται ίίτι διά
προγενεστέρου Νομοθετικοϋ Δια-
τάγματο; ίδρύονται πέντε Κέν-
τρα Ανωτέρας Τεχνικής Έκπαι
δεΰσεως, χρηματοδοιούμίνα έν
μέρει — πρός κάλυψιν των είς
ουνάλλαγμα δ απάνω ν — υπό τής
Διεθνοΰς Τραπέζης Ανασυγκρο¬
τήσεως καί Άναϊττύξεως.
ΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΣΧΕ-
ΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΡΟΤΜΑ
ΝΙΑΣ
Περί τα μέσα Δεκέμβριον πά
ρελβόντο; κτους ΐυΐεγράφησαν
τρείς σινμφωνίαι, ήτοι εμπόριον,
πληρωμών καί οίκονομική; συνερ
Ι γασίας μεταξύ Έλ'άδος καί
Ρουμανία;.
Ή έ<μπορική συμφωνία καλύ- πτει την πενταετίαν άπό 1ης Ί- | ανουαρίου 1971 μέχρι 31η; Δε¬ κεμβριού 1975. Διά τό πρώτον 8 [ το; ίοχΰος τής έν λόγω συμφι» νίας προβλέπον^αι έξαγογαί έλ ' ληνικών προϊόντιον, άξίας 14 κατ. δολλαρίτον καί ΕΐσαγωγαΙ έκ Ρουμανία; ί'ηρους 16 έκατ. δολ- | λαρίίον. 'Τπενθνμίζεται ότι συμ- φώνως πρός τό ίσχϋσαν κατά τό Ι παρελθόν ?τος πριοτόκολλον άνα νεώσεως προηγουμένης έμπορικής (η>μφων{ας πραεβλέποντο άμοιβαί
«ι άνταλλαγαί τής τά£εος των
11 έκατ. δολλ,αρίων. Μεταξϋ των
έξακτεΌν προϊόντων ι'ξ Ελλάδος
ουγκαταλέγονται: Ελαίαι, στα-
φόδες, 6άμβαξ, ΰφάσματα, δέρ-
αατα, δεψικά έκχυιλίσμίΐτα, σιδη
ς.ουργικά προϊόντα, μηχαναί οϊ-
νιακής χρήσεως, είδη έκ πλαστι-
κής ΰλης, μεταλλΐύμ«τα σίδηρον,
θείον καί καολίνη. Εί; τύν κατά¬
λογον, των είσακτέων προϊόντων
π**ιλ<»μ6άνονται: Ξυλεία καί προ ϊόντα έκ ξύλου, χάρτη;, όχή,ματα καί γεοργικά μηχανήματα, βιομη χανικός έξοπλισμός, κρέατα, ζώα, χημικά προϊύντα καΐ είδη οΐκια "ής Χνήσεως. 'Ωσαύτο)ς προβλέπε ται ή είοαγωγή έκ Ρουμανία; προ ϊόντων πετρελαίοα). Τέλος, διά Τή; ίιπογραφείσης μακροπροθέσμου σχ>μφ(')νίας οι¬
κονομικάς <ΛΛ·ειργασίας προβλέπε ται δτι αί πληρωμαί θά διακα- νονίζίονται είτε δι' ίξαγωγής ει πορενμάτων, παραγομένων έκ τής σιιγκεκριμένης μορφής σιινε-ργασί α; είτε έτέριον έμποηενμάτων, ή μέσο) κλήριγκ. ΥΠΕΓΡΑΦΗ Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΔΙΑ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΝ ΤΡΙΩΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΥΠΕΡΥΨΗΛΗΣ ΤΑΣΕΩΣ Σι'ιμβασις διά την υπό τή; ΔΕΗ πρυαήοειαν και εγκατάστα¬ σιν τριών κέντρων νπερνψηλη; τάσεω; των 400.000) 150.000 6όλτ, κατασκενη; τοΰ οίκον τή; Γεβμ« νίκης Λαϊκή; Δημοκρατία; «Έ- ΛΡκτροτεχνίκ — "Εζπορτ — "Ιμ πορτ», υπεγράφη υπό τοΰ ΰποδι- οικητοΰ τή; Έπιχειρήσεο); κ. Γ. Ι1ανταζοπον/Λ' καί τοΰ γενικόν διενΰυνιοΰ τή; τελευταίας Δρος Οΰ*νκ.λερ παρουσία τοϋ κ. Καρ- δαμάκ-η. ΊΙ άξία των τριών ϊρ- ποδημάτο)ν, δερμάτων καί δερματί γων, τής τάξεως των 14 έκ. δολ., λ νων είδών, βοηθητικών ύλών καί μηχανηιμάτων ,ή όποία θά λειτονρ- γήση εφέτος άπό 10—14 Μαρτί- εί; τό Ζά—βειον, μέ καθαρώ; εξαγωγικόν χαρακτήρα. Δι" αϋ τή; έπιδιώκεται ή δι>μιουργία
των άπαραιτι>των προύποθέσειον,
διά την έξαγο)γϊ}ν καί επιτύχη
,ταρονσίασιν των έλληνικών υπο
δημάτων καί δερματίνον ε'ιδών
είς τό έξοτερικύν.
ΙΟ9?)1938
— Διευθυντάς
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΪΔΗΣ
<οτοι<Ια Ναυάονου Βότοπ 55 ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΤ" Κατοικία Γ.παοτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ θά καλυφθή όι' έξαγοιγής έλλη- νικίΐιν άγροτικών προϊόντων κα- τά 10Ο7ί. ΊΙ νέα σύμβασις ιΐποτελεϊ έ- .ιέκτασιν τή; ύ,τογραφείσης, τόν παρελθόντα Μάϊον, τοιαύτης με¬ ταξύ ΔΕΗ καί τοΰ ίδίου ώς άνω οργανισμόν, βάσει τής οποίας πρα γματοποιεϊται ή προμηθεια καί έγ κατάστασις τριών πρώτον κίν- τρων ίντερυψηλής τάσεως των 400.000)150.000 βόλι, προορίζομέ νίιη· διά τάς .Τίριοχάς Κονμουν- δι>νρου παρά τόν Άσπρόπυργον,
Άχαρνών παρά τόν "Αγιον ΙΙέ-
τρον Μ ε νι διον καΐ Παλλ.ήνης πά
ρά την θέσιν Κάντζας. Ούτω, τό
σύνολον τη; άξίας των 6 κέντρων
ί'περνψΤ|λής τάσεως άνέρχεται πε
ρίπου είς 29 έκ. δολλάρια καί θά
ίξοφληθή έν τώ συνόλω διά τής
ίξαγωγής ελληνικήν προϊόντων.
Βάσει τή; ΰπογραφ'είση; συμ¬
βάσεως, || λειτουργία των τριών
νέίον κεντρον προγραμματίζεται
ώς έξη;:
Τοΰ κέντρον Πτολεμιάδο; διά
την περίοδον μεταξϋ Αι'ιγούστου
1974 καί Μαίου 1975.
Τοϋ κέντρον θεσσαλονίκη; τόν
"Οκτώβριον τοϋ 1075 καί
Τοΰ κέντρον Άχελώον διά τόν
Αύγουστον 1976.
Τα έν λόγω τρία κέντρα θά
μεταφέρουν την ενέργειαν πού πά
ράγονν, ό θερμικό; σταθμός Ητο
λεμαΐδος, ώς καί οί νδροηλεκτρι
κοί Πολ.νφ-ΐτον, Κρεμαστών καί
Καστρακίον. 'Τπογραμμίζεται δτι
μέ τα εξ έν συνόλίο κέντρα υπέρ
υψηλής τάσεως καλύπτονται αί βα
σικαΐ βνάγκαι είς νποσταθμοϋς
τοϋ νέον δίκτυον μεταφ-ορά; ή-
λεκτρικής ενεργείας των 380.000
βόλτ, έκσνγχρονιζΛμέΛ'ον τοΰ ό¬
λον 'συστήματος επί διεθνοΰς έ-
πιπέδου, ώστε νά δύναται να έξυ
πηρετήται καί γενικώτερον ή Έλ
λά,ς, μέ την υπάρχουσαν ήδη προ
οπτικήν διενρύνσεως των άνταλ-
λαγών ήλεκτρικής ενεργείας μέ
ξένας Χώρας.
Πρό τής ύπογραφής τής συμ¬
βάσεως, ωμίλησεν ό ύπο&ιοικη-
τήξ τής ΔΕΗ κ. Πανταζάπουλος
καί ό γενικάς διευθυντής τή; Έ
λϊ-κτροτεχνΐκ "Εξηορτ — "Ιμ-
πορτ Δρ Ούίνκλερ.
Είς «-θείαν συγκέντρωσιν επι-
πραγματο.τοΛηθεί-
ή; Παρισιοι·;, ό πρύεδοο;
τού Δ.ϊ. τ>1ς «Φερστ Νασιοναλ
Μπάνκ», κ. Ρίστον, άνεφέηθη
ίιά μακρών εις τα; έμπιρι/.άς,
οικονομικάς καί νομισματικάς ι ν
γένει σχέσει; μεταξύ των Ίιν;.ι-
μβνων ΠολιτειοΉ· καί Εύρΐι της
καί ετόνισεν ότι αί ϋφΐστάμ .■ λαι
είναι δυνατόν νά
φ
τηθθΐν ϊ~ί «ιΐλ.Γ/.ής βάσεος, νπο
-την προϋπόθεσιν ότι ϋ τρόπος
σκέψεως τού παρελθοντος θά ποοσ
αρμοσθή προ; την παρούσαν προ.
γματικότητα. "Επι τού σημείον
αυτού ό όμιλητής έχρησι,μοποίησρ
την Ελληνικήν λέξιν άναχυυνι-
σμός, δια ν·α περιγρά-ψη. την ε¬
φαρμογήν σήμερον μέθοδον καί
τρόπων σνμπεριφοράς, .-τού έδη-
μιουργήθησαν είς τύ παρελθόν ν
.τό όιαφορετικά; συνθήκας.
Έν συνεχεάι ούτος έχαοακτή-
ώς «Ινα μέτρο κ<ιί δύο σταθμά» την πρόσφατον Εύροπα ικΐγν αντίδρασιν πρός τό υπο σν νομοσχέδιον είς τα Κογ χρέσσον των Η11Α, περΐ λήψεως προστατευτικόν μέτρων, καθ" ϋν χρόνον ή Κοινή Άγορά ηϊΐξησε ιό έ.τίπεοΌν των προστατευτικ.ών δασμών είς τα τριπλάσιον εκείνον τ» ό.ιοϊον ίκί ίστατο πρίν ή ή κοι- νή άγροτική πολιτική τεθή είς ί- ρχύν. Οντος επί. τού παρόντος ό ΓΪααγωγικός δασμός τής ΕΟΚ (περίπον 35%) είναι ΰψηλότερος άτό κάθε άλλην βιομηχανικήν χιό ραν, μιχι δέ έκ των πολλών συνε .ΐϊΐών τού γεγονότος τούτου εί¬ ναι ότι αί έξαγωγαϊ Άμερικανι- χών προϊόντων υποκείμενον είς τοιούτον; δασμούς, έμειώθησαν «ιτά 47% άπό τό 1966. Επί .ιλέ όν ή Κοινή Άγορά έ'χει Οέσει ρΊ; εφαρμογήν 22 διαφορ^τικά «μ.ιορικά σύαφονα .τροτιμήαεως μέ χο')ρας μέλη τής ΕΟΚ, ένώ σνντόμως πρόκειται νά ϋπογρα- (|·οίν καί άλλα. Ό παλλαπλασια- σμός των συμφωνών τούτον άδη γίί την παγκόσμιον ο!κ.ονομίαν πρός λανθασμένην κατεύθυνσιν, .τροειδοποίηστν ό κ. Ρίστον και τουτο είναι χαρακτηριστικόν τού έ.τικρατούντο; άναχοον«ττ ι κ ο ΰ πνενματος. ΙΙροστατεντισμός καί έμπορικά βνμφωνα π,ροτιμ.ήσεα>ς,
είτε Εϋρ<οπαϊκής είτε Άμερικα- νίκης προελεύσεως, όδηγούν είς άντίμεαρα τοϋ αύτοϋ είδον;, καί μία τοιαύτη εξέλιξις τον πρα- γμάτων θά μποροϋσε νά μετατρέ ψη μίαν διαφοράν δυναμένων νά διευθετηθή, είς ?να ταχέως κλ,ι- μακοΰμενον εμπορικόν πόλεμον. Επι τού θέματο; των άμεσον έπενδύσρο» των ΗΠΑ είς την Ευρώπην, ό όμιλητής εζήτησεν ε να σνινδυασμόν καινοτομιών καί άναμορφιόσεων των νομικών θ«- σμών, πρόσθετον ότι ή καλλιτέ¬ ρα Εύροπαϊκή απάντησις είς τάς πολΐ'εθνεϊς έπιχειρήσει; τής Άμβ ρική; θά ήσαν αί Εύρωπαικαί πό λιεθνείς έπιχειρήσεις. Τούτη άπαι τρϊ την άναδιοργάνωαιν των έ- θνικών νομοθεσιών καί φορολογι /ών δαιδικασιών, ο{ίτϊ>ς ώστ? νά
διευκολ.υνθή μία τοιαύτη μέθο-
δος. Ή λτ'<σις δμος δέν θά εύρε θή διά τής έπιβολή; ή διατηρή σεω; περιορισμών επί των ξένον έπενδΰσεων, απόφασις ήτις είναι έκτός τόπου κ«ί χρόνον, αν λη- φ-θή ύπ' δψιν δτι αί πολήσεις καί τα κέρδη των· μεγαλειτέρον Εί ροπαϊκών Έταιρειών ήσαν ούσιω δώς μεγα/,είτερα των άντιστοί- χονν Αμερικανικόν Έταιρειών κα τα τό 1970. Άναχρονιστικαί διαθεσεις ε- χοι·ν ύ.τπσέλθει είς τα θέματα νο μισματικής πολιτικής, συνέχισιν ό τραπεζίτης, καί ΰπάρχει μία άνι- ΠΟΣΟΝ 49 ΕΚ.ΔΡΧ.ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΑΣ ΝΕΑΣ ι Η ΦΟΡΟΑΟΠΑ ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΠΡΟΣΟΔΟΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣ. ΣΧΟΛΑΙ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΙ έΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΕΚΧΩΡΗΣΙΝ ΔΙΚΑΙΩΜ. Νά μή συοχιτίζοινται πρός τα ί»ς δικαιώματας μισθώσεως ή ϋ- λοιπά οίκονο-μικά (ίιοτελέσιματα πομι-σθώσβως, .τρονομίον, διπλώ- τών προσοιπικών καί περιο>ρισμέ ματος, εύρεσιτεχνίας, αέρος, έπω
σότης μεταξύ τής
τώιν ιοίκιονομικ<ων άναπτύξεως δυνατοτήτιο'ν τής Εύρο')πης καί τής έξαρτήσε- ώς της έκ τού δολλαρίον, ώς ση- μαντικοΰ μέτρονς των νομι'σΐματι κων της άνΐο-θρμάτιον. Τύ δολλά ριον είναι συγχρόνως άσθενέστε ρον καί ί<τχτ>ρότείΐον 0.10 ϋ,τι ήτο
κατά τήΛ' προηγοτ·μένη-ν δεκαετί
αν. Είναι άσθενέστερον διότι ή
Άμιερικανική άνταγωνιστική θέοις
άνά τόν κόσμον είναι άσθενεστέ-
ρα, ισχυρότερον δέ διότι ή ,ταγ
κόσμιος ο'ικονομία έξαρτσται άπό
τό δολλάριον, είτε ώς άποθεματι
κόν νάμισ,μα είτε ώς Ιδιτοτικόν
δι*θνές νόμισμα. Τό άποτέλεσμα
νπήρξε νά χαλαρ<οθή ό δεσμός μετοιξύ τής άχτοθεματι,κής θέσε- οις καί τού ίσοζυνίου πληριομων, μέ Γα»νέ.-τειαν αί ΗΙΙΑ νά ά,σκοϋν μεγάλην καί πολλάς φοράς μονο μερή επίδρασιν είς τάς νομισμα τικάς συνθήκας τής Εΰρώπης. ΕΙΣΑΓΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΑΑΑΔΑ Ο ΟΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΡΕΧΟΜΝΟΥ ΑΟΓ)ΣΜΟΥ ΚΑΤΑΘΕΣΕΠΝ Έκ τού υπουργείον Συντονι- ι έντολών τοΰ καταθέτου, παγίων ομού ανεκοινώθη, δτι τίθεται εί; ' ή κατά περίπτωσιν, πρός διακα εφαρμογήν νέον μέτρον ίκσυγ- Ι νονισμόν πάσης φύσεως ύποχρεα χρονισμοΰ τοϋ τραπεζικοϋ συστή- | σεων αυτού, ώς π.χ. πληριυμτ1 λογαριασμών ΔΕΗ, ΟΤΕ κλπ. Εί; περίπτωσιν εκδόσεως υπό το,ϋ καταθέτον έπιταγ|ών ,τιοσοδ ματος τής χώρας, διά τοΰ όποί βυ α»ιοσκοπείται ή ,πα.ροχή προο θέτΐΰν ύπηρεσιών καί όιει>κολύν
οεων είς τούς άποταμιειηάς καί
τό συναλλασσόμενον κοινόν γενι
χωτερον. ^.υγκεκριμενως,
διά
αροσφάτου άποφάσείος τής Νομι
οματικής 'Επιτοο-τής, σι>νελθού
σης υπό την .-τροεδρίαν τού ύ-
πουργοΰ Συντονισιμοΰ κ. Ν. Μακα
οέζον, ενεκρίθη ή είσαγω7ή διά
ποώτην φοράν έν "Ελλάδι, τοΰ
"εσμοΰ τοΰ «Τρεχ'αιμένου Λογ<ι- (ΐιαομοϋ Καταθέσ'-ΐ"ν» είς τας τραπέζα;. Λογαριασμόν τής μορφής ταύ της, άπλοΰν ή κοινόν, θά δΐιναν τ<ιι νά άνοίγοιιν, «κ των έν 'Ελ λάδι λειτονργούντων πιστοτικών οργανισμών, μΟΛΐον αί Τράπεζαι ϋαΊ έπ' όνόμίΐτι φυσικών μόνον διά την μέαω «ιϋτϋιν ειαν τίον .τάση; φύσεως καί εξόφλησιν τποχρε. ί>ιρνέργ
ώοεων.
Ειδικώτερον, ή >ριτοτ·ργια τού
Τ
Λογαριασμοΰ Κα
θά ,διέντΓται ίαό τού;
όοονς:
'Ι'ό ανυιγμα τού λογαριασμτϋ
"ό ένΕργήται επί τή ΰποβολή ν-
.τει·βΰνοιι δηλ.ώσεος τοϋ καταθέ-
τον (ΝΔ 105)1969), δτι δέν εΐ-
ν«' εμπορος καί δτι δέν πρύκρι
Ται λ(* χρησιμοποίησις τόν λογα¬
ριασμόν δι' έπιχριρηματικής φύ-
σρ*''ί πληρωμάς, προσέτι δέ δτι
δ?ν
ς τό πιστωτικόν υ¬
πόλοιπον τοϋ λογαριασμόν τοιι ή
είς περίπτωσιν άνοίγματος ύπ
αύτοΰ πλειόνων τοϋ ενός λογαρια
σμών ε.τ' ύνόματί τού ή χρησι
μοποιήσεως τοΰ λογαριασμόν το
τού, «ταρά την άνοι άπαγόρενσιν,
τραπέζα ΰποχρεοϋται είς άμεσον
δι' έπιχιιρη·ματικούς σκοπους,
κλείσιμον τοϋ λογ"Ρ1ίί·σμοΰ, γν< στοποτοϋσΐι τουτο νχά είς τάς λοι πάς τραπέζας. Έν συνδοομή μι ό;ς η πλειόνων έκ των άνω περι- πτακτεων, άποκλείετα' τού λοιπο τό άνοιγμα λογαοιασμού παο' οί αδή,ιοτΕ τραπέζη έ.τ' ονόματι τοϊ ίδίου καταθέτου. Τύ επί των άνω λογαριασμόν έπιτόκιον δέν δύναται νά είναι ό νώτερον τού 4% ετησίως. παρ' οιαδήποτε τρα- ετερον τοιαύτης φύσεως «ι! Τυ*ι τ» α* Κ» "Εκαστος καταθέτης δικαιοϋ Τ(" νά τηρή μόνον μίαν κατάθε- ™ινι είς τοεχούμενον λογαριασμόν, «Λλοΰν, ή κοινόν μετ' άλ.λονι προ- οομτοιι, τό δέ ποσόν τή; κατα- »Ε<ΐΓαι; δέν δύναται νά υπερβή '<*? 200.000 δρχ. κατ' άν<ί)τατον Ή κίνησι; τοϋ «Τρεχουμένου ΰ Καταθέσεον», θά κνρίω; δι' έπιταγών, <" οποίαι θά είναι ένιαίο', δι' <«άσα; τά; τραπέζα;, ς ρς χής τι»ιοι> χαί χρώματος. Δύναται έ-
" νά κινήται οί'τος κιι'ι δι'
ΟΙΚΟΝΘΜΙΚΗ ΕΠΙΙΚΟΠΗ-ΙΙ
Νέαι Δημόσιαι Σχολαί ναυτι-
;ή; έκπαιδεύσεως Οά άνεγερθοΰν,
ι; τα πλαίσια τοϋ έφαρμοζομέ-
ου προγράμματος άναπτύξριυς
:αί έκσυγχρονισμοΰ τή; ναυτιλ.ί-
ς. Πρός τύν σκοπύν αυτόν, ό
'πουργός Συντονισμοϋ κ. Ν. Μα
ιέζος ενέκρινε την διάθεσιν έκ
ού προίιπολογισμοΰ Δημοσίοιν Έ
ΐενδύσειυν τρέχοντος ετους ποσοΰ
8.998.000 δρχ.
Τύ πράγραμμα τού ετονς 1971
ιαλ.νπτει όλας τάς βαθμίδα; καί
ΊδικότΓ,τας τής ναυτι,κής έκπαι-
ίενσεως. "Ιδιαιτέρα εμφάσις δίδε
αι είς την κατοντρραν ναυπηγι-
ιήν εκπαίδευσιν, διά τής δημιονρ-
ι»ία; Κέντρον Ναυτική; Προπαι-
ενσεος εί; θεσσαλονίκην καί
Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τοϋ
πουργείον Συντονισμοΰ ΰπογραμ
μίζεται ότι ή άλματώδης άνά,ττυ-
ξις τής έμπορικής μας ναυτιλ.ίας
δημιούργησεν όζύ πρόδλημα άρι
θμη-τικής άνεπαρκείας τοϋ διατι-
εμ,ένου διά την έπάνδοωσιν των
πλοίων έμψυχον ΰλικοϋ. Τό πρό
ληιμα τουτο καθιστοΐ-ν ΐ?τι όξίαε
ιον αί ραγδαϊαι τεχνολογικαί έ-
ξελ.ίξεις, αί οποίαι άπαιτοΰν, καί
τικής στάθμης των πληρωμάτων.
.-τρο&λήματος, ή Έθνιν.ή Κυβέρ¬
νησις:
Άντ'ιγειρεν νέας. Σχολ.άς ναντι-
κή; έκπαιδεύσεως είς ωρισμένας
στερουαένας ναυτικής παραδόσε-
ιος περιοχάς τής χώ<>ας.
'Εδαπάνησε μβγάλα ποσά διά
την επέκτασιν καί τύν έκσνγχρο
σμόν των ηδη υφισταμένων.
"Ιδρυσε Σχολάς ταχν>ρρϋθμου
πρσπαιδεύσεως διά τα κατωτέρα
πληρώματα, ώς καί μετεκπαιδεύ-
σεως των στελεχών τού 'ΕΙμιπορι
κου Ναυτικοϋ.
Κατήρτισε νέα προγράμματα έκ
παιδεύ>σεως, συμφωνίας πρός τάς
συγχούνους ϊξελ.ίξεις.
ΙΙροσήομοσε την νομοθεσίαν
τή; ναυτικής έκπαιδεύ<τεως πρός τάς νέας άπαιτήσεις καί, τέλος, καθιέρωσρ τόν θεσ.μόν τής χορη- γήσειος έκπαιδευτικών όανείων εί; τού; μαθητάς.των Δημόσιον Σχο λών Έμπορικοϋ Ναυτικοϋ. Τα άνο)τέριο συνθέτουν μίαν λίαν αίσιόδοξον είκόνα τοΰ έπιτε λ.εσθέντος έργον είς τόν τομέα τή; ναυτικής έκπαιδεύσεως, γεγο νό; τό ό,τοϊον θά έχη ασφαλώς ευεργετικόν; άντικτίνΐους επί τής νης ευθυνής έταιρε'ών, τα π,ροερ χόιμενα έκ των συνήθϋη1 ΐργασι νυμίας, «ήματος κλπ., θεοιροϋν- ται κατά τάς έν λόγω διατάξεις ών αυτής, έφ' όσον τα κέρδη ή χειρήσεοιν κ<ιί ςρορολογοΰνται αύ- ώφέλίΐαι έξ έκχωοήσεο^ς παντός έν γένει δικαιο'χιατος συναφοϋς πρός. την ά'σκησιν τής έπιχειρή- σεω; ή όλον.λ.ήρου έ.τιχειρήσεω; ώς όΌλ.ων στοιχείον τοιύτης }.ό γω καλης πορείας τής έ.πιχειρ>'|-
σεως, φορολογοϋνται αΰτοτελώ;
έξαντλοι μένη; πάσης .περαιτέρθ)
«ρορο/.ογική; ΰ,τοχρίώσεο); τοϋ
κτο)μένου τάς έκτάκτους ταύτας
•χροσόόους (Λ'ομικοϋ ή ψνσικοΰ
.ιροσωπου). Τνγχάνπ 6έ άνεπί-
τρεπτος. ό σΐ'μνηςρισμό; τούτων
μέ τάς πραγματοποιηθείσας οίον
δτ'ιποτε ΰψους ζημίας τή; έπιχει
ρήσεω;.
Τα ανωτέρω άνεκρίνοκΐε τύ ν-
πουργείον Οικονομικήν, δι' έγκυ
κλίον τού πρός τούς οίκονομικούς
έφόρους, έξ άφορμής ίτποδληθέν-
το>ν ιοϋ)ΐη·αατ<ι)-ν σχετικός με ποιοτικήν ά'νοδσν τής έπαγγελμα περαιτέρω προοδον τής Έλληνι Πρός αντιμετώπισιν τού άνοιτέρίο | κή; Ναντιλαας. την ΐσ;αομογήν των διατάξεον τοϋ άρθρον 32 .ταρ. 1 τοϋ Ν.Δ. 3323)155 επι προσωπικών καί πε- ριω-ριομένη; ευθυνής έταιρειών. Τα ώς άνω κέρδη ή ώφέλειαι, ώς γνιοστόν, ήτοι έξ έ.κχο)ρήσε- τοΰ κ. ΓΕΩΡΓ. Λ. ΜΙΣΑΛΑΚΗ ΤΑ ΕΑΑΗΝΙΧΑ ΤΠΟΑΗΜΟΤΑ ΣΤΟ ΕΞΟΤΕΡΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Λ,ΕΡ ΜΑΤΟΣ ΑΠΟ1ΙΕΡΑΤΟΤΤΑΙ Η ΟΛΟΣ ΛΑΜΙΛΣ — ΑΛΜΥΡΟΤ — ΛΑΡΙΣΙΙΣ Κατ' ανακοίνωσιν έκ τού ΰ πουογείου Σνντονισμον, σννεχίζο· ται αί σι·μπληηΐΐ)μαχικαί έργασία τής ά.ιοπερατιοθείσης ήδη έθνι κή; άόομ Λαμία; — Άλμνροΰ — Λαοίση; καί των κατά μήκο; α τής δί'ΐ'τερευουσών όδών. Ούτω, δι' έργασία; όλοκληρώ σεως μόνον τού έντύς τοϋ Νομό Φθιοιτιδος τμήματος τής έν λό γϋ^ όδικής άρτηρία;, έδα,τανήθη σαν 25,8 έκ. κατά το 1970. Ειδικώτερον, διά τού δα,ιανη θέ-ντο; ποσοϋ επραγματοποιήθη¬ σαν αί εξής εργασίαι: (α) Κατε- σκευάσθησαν καί άίτφαλτοστηώθη σαν ό κόμδος καί (ΐί κάθε-τοι ό- δού ,τροσπρλ.άσειο; πρός την έθνι κήν οδόν, παρά την πόλιν Στυλί δος, (|3) "Επερατώθη ή πρό τή; Στυλίδο; γ?<ρ'βα άνιοο πέδον διαστανρώσεω; μετά έ.ταρ χιακής δδοϋ, (γ) Άνεκαινίσθη ή παλαιά ταρ<ίλ.ληλος ϋδός Λαμίας — Στυλίδος, (δ) Ήλεκτροφωτί σθη ή νέα έβνική όδός κατά μή κος τής .-τόλεοίς Στνλίδος καί όλί γον εξωθί αυτής. Ή άλματϋ'ιδης, κατά τύ τελευ¬ ταία χρόνια, ανάπτυξις τοΰ κλά¬ δον δέρματος, έν στνδτ'ασμώ καί πρός την άνάπτυΕιν τής κτηνοτρο φίας, π2θυιαινίξοι·ν ενα λαΐμπρόν μέλλον διά τάς έξαγωγάς ΰποδη ,μάτων >.αί δερματίνων είδών. ΑΙ
συνεχώς αύξανόμεναι παραγγελίαι,
αί οποίαι τοπσθετοϋνται άπό ξέ-
νους οίκους είς ελληνικάς έπιχει
ρήσεις ΰποδημάτων, δικαιολογοΰν
την (ιΐσιόδοξον αύτην .τρό6λε·ψιν
αί άποτελοΰν άδιάψευστον από¬
δειξιν τής προοδον, η όποία συνε
τελεσθή είς τόν ύψηλή; άποδόσε
ω; καί άνταγωνκττικοτητο; 6ιοτ«
χνικόν αυτόν κλάδον.
Πρό ολίγων άκόμη έτων έθεω
ρεϊτο μεγάλη έπιτυχία τό γεγο-
νΰς ότι ή έλληνική ύπο5Γ(ματοποιΐα
-/α.τώ,ρθωβε νά ΟΓνταπο.·κριθή είς
τάς αύξανομένας ανάγκας τής έγ
χωρίου καταναλώσειος καί νά τάς
καλύψη έξ ολοκλήρου. Τό έπίτευ
γμιι αύτό θειορεΐται σήμερον ξϊ-
πεοασαένον, δεδοιμένου ότι ό στό
χος των φορέο>ν τού κλάδον εί¬
ναι ;[Α.έον ή αύξησις τίδν έξαγω-
γών ύποδτιμάτϋνν κυρίως, άλλά
καί των λοιπών δερματίνονν εί-
δων.
ΑΛΑ1ΑΤΩΔΗΣ
ΑΤΞΗΣΙ2 ΕΞΑΓΩΓΉΝ
Τα έλληνικά πα,-τούτσια, είσελ
θόντα πρό δεκαετίας π.ερίπου είς
τόν εξαγωγικόν1 στίΡον. διεκδι-
<οϋν σήμερον μίαν επίζηλον θέ¬ σιν εί; τόν πίνακα των έξαγωγί μων καί συναλλαγματοφόροιν έ λ /ηνικών προϊόντονν. Είς τούτο, 6« βιχίως, συνετέλεσεν ή κα/,η ποιό της χ.α'ι ή ,τατρο.ταραδοτος τέχνη καί ή ποοσωπική καλαισθησία καί δεξιοτεχνία των κατασκευα- στών. Άρκεΐ νά σημειωθή, ότι, ενώ τύ 1962 αί ίξαγιογαί ί»ποδη μάτιυν μόλ.ις έφθασαν είς αξίαν τό ποσόν των 443.Ί0Ο δραχμών, τύ 1963 ανήλ,θον είς 2.41.").ΟΟΟ δρ., τύ 1ί)64 είς 6.822-Π29, τό 1965 εις 13.1/61.038, τό 1066 εί; 34.. 234.671, τό 1967 είς 31.758.773, τό 1968 εί; 40.305.917, τύ 196ίί είς 111.358.000 δρ. καΊ εί; ανω των 16.'>.0ί)0.000 δρχ. τό 1970.
Διά τό τρέχον ετος, ΰ.ιολογίζεται
ότι αί έξαγωγαί ύπο&ημάτιυν θά
υπερβούν τα έ.τίπεδα τοϋ 1970 κα
τα 85 — 40%.
"Οπως έτονίσθη πρόσφατος ά
πό έκπροσώπου; τοϋ κλ.άδου, στό
χο; των Έλλήνο>ν 6ιομηχάνο>ν —
έξαγΐ'νγέιον, είναι αί έξαγογαί ν
ποδημάτιον νά φθάσονν τό 1975
τα 50 έκατομμΰρια δολλάρια έτη-
σίος: "(ίσον καί άν πναι 6ε6αί-
ας ΰπροαισιόδοςος ό στόχος καί
ΰπερβολικύ; ό άριθαό;, >'ν τού¬
τοις είναι χαρακτηριστικος τή;
(ά οποίαι καταβάλλονται ά~»Ί τοϋς
ςριλο&οξία; καί τον προσπαθειων,
ϊς τού κλάδον διά την αΰξη
•νΐ/
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΙΟΛΟΠΣΜΟΝ
είς γν/Ικτιν των Άξίοτ Δ/οΐκτ)ΐΤ'>β>ν Άν~*
Έιαιαειών και Εταιρείαν Ι1ίθΐω(ΐ<σ*έ*ης Εύ' ης ότι δι' Αποφάσεως τοϋ κ. Ύηηνογοϋ Έμηοοίον *«' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δτ/μοσιευ- *«ίσ»?ς ε/ς τό ύη' άβιθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. 'Α'λχΙον 'Ανωννμων Έταιρει&ν), άρίζεται ότι δύναν- 'αι νά συνΓγ,ίσωσ-ί δημοοιίύονσαι ένκύβ<τς τάς Προ· °*λή<τεις των Γβν. Σννελενσίη>ν χαΐ τούς ΊσαΙογι·
«βούς των διά «ής οΙκονομΐΜ-ής μας ία>ηιι?ρΙΛος «ΟΙ·
ΖΟΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
γ Ιγένβ,ο α.τρι τοϋ3» διά τής «0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ
σιν των έξαγιογων λαί την διείσ
δυσιν των ελληνικήν ΰποδημάτων
εί; τα; ζένα; άγορά;.
Τα έπιτεύγματα αύτά εί; τόν
εξαγωγικόν τομέα των ΰποδημά
των, προσλαμβάνονν μεγαλ.ντέραν
αξίαν, εάν άντιπαραβληθοϋν μέ γ
κεϊνα τή; Ισπανία; π.χ., ή ό-
,-ΐοία μέ άνεπτυγμένην 0ι·ησοδει;Η
•/ύν έξοπλισμόν των βιομηχανίαν
αν καί κτηνςιτροφίαν, μέ μηχανι-
ίΛΐτοπίιος κατασκευαζύμρνον καί
μέ έπαρκή χρηματοδότηοτν άπό
τό έτος 1ί»59 έν συνδυασμώ 6ε6αί
ιο; καί με την πλ.τρθυσμιακήν σχέ
σιν Ελλάδος — "Ισπανία;, έπρα-
-,·ματοποίτ;σε κατά τύ 1970 έξαγω
γά; ίίνον5 70 έκ. δολλαρίιον πε
ρίπου. "Α; σημειωθή ότι ή χρη-
ματοδότησις των έλληνικών ϋπο-
0ηιματο6ιομηχανιώΛ' ήρχισε μόλις
τό 19&8, ένώ άναγκαζόμεθα νά
εισαγάγωμεν έκ τού έξωτερικοϋ
.αολΐΌύνθετα μηχανήματα κατα-
σκει-ής ΰποόημάτων, μέ όλας τάς
εντέυθεν συνεπείας είς την καθν
στέρησιν τή; παραγωγής, την ε¬
πιβάρυνσιν τού παραγωγικού κό-
στοΐ'ς κλπ.
Η ΒΤΡΣΟΔΕΨΙΑ
Έξ άλλ.ου, δπως υποστηρικταί
πό τη; πλενράς των ΰποδηματο
ποιών, ή έλληνιν.ή βνρσοδεψία
δέ ν εχει κάμει άκόμη την άνάλο-
γον στροφήν, &στε νά προσαρ,μο
>ή εί; τά; άπαιτήσεις καϊ τά;
ανάγκας τής ΰποδηματοποιίας
ι των δερματίνων είδών γενι¬
κώς. 'Τπάρχει έπίσης, κατά τούς
βιομηχάνονς ύποδημάτων πάντοτε,
πρόβλημα ίπαρκείας ίκανών ποσο
τήτων ίτ,,ηλής ποιότητος δερμά-
των, διά νά δυνηβοΰν νά άντα-
ποκριθοϋν εγκαίρως είς τάς ξέ-
ας παραγγελ-ίας, με άποτέλεσμα
πολλάκι; νά προσφενγουν εί; την
ξένην αγοράν διά την προμήθειαν
τής άναγκαιοα·σης πρώτης νλης.
Εάν, βεβαίως, αί προβαλλάμεναι
άπύ τους ύποδηματοποιούς άνωτέ
ρω δυσχέρειαι κριθοΰν άπό τούς
άρμοδίονς ώς βάσιμοι, θά πρέ-
πει νά στραφή πρός την κατεύθνν
σιν αΐτήν τό κρατικόν ενδιαφέ¬
ρον, διά την χρηματο-δότησιν των
βυρσοδεψιον προ; έκσυγχρονι-
σμόν τον η διά την δημιουργίαν
νέων τοιούτων.
ΑΠΟΨΕΙΣ — ΑΙΤΗΜΑΤΑ
ΒΤΡΣΟΔΕΨΩΝ
Αντιθέτως και παςά τού; ίσχν
ρισμού; των ύποδηματοποιών, οί
έκπρύσωποι τοΰ κλάδον τής βνρ-
σοδεψίας ΰποστηρίζουν, δτι ύπάο-
χει πλή·ρης έπάρκεια δερμάτιον
διά την ΰποδηματοποΗαν καί δι'
ωρισμένα δερμάτινα είδη, ή δέ
παραγωγική ίκανότη; τής έλληνι
κης βυρσοδεψΐα; είναι δυνατόν,
άνάγκης παρισταμένης, νά αυξη¬
θή μέχρι κα'ι τοϋ διπλασίου. Τό
υτι
οί ΐξ(ΐγογεί;
χρησιμοποιουν,
διά τά κατασκευαζόμενα καί έξα-
γόμενα υποδήματα, έπανωδέρμα-
τα έκ τού εξωτερικόν, δέν όφεί-
λ.ΐται, κατά τού; (ίυρσοδέψας, είς
την άκαταλ^/,ηλότητα των έλληνι
κων, άλλά είς τό γεγονός ότι έ'¬
χει αποφασισθή ή έπιστροφή των
δασμών κ.ίά λοιπών τελών διά
τά είσαγόμενα έπανοδέρματα,
πρύς χ.ατασκευήν έξακτέον ΰποδη
Μετ' όφτχίρεσιν δέ των
έν λογο δασμών καί τελών, αά
οντω ρισαγόμενα έπανιοδέρματα
βΐναι ευθηνοτερα το> έλληνικών.
Διά νά καταστή δυνατόν τά έ
ξαγόμενο νποδήματα νά κατασκεν
άζιονται άπό ίλληνικα έπανοιδερ-
ματο, ύπύτε θά άποφενχθή ή έ-
ξαγοιγή σνναλλάγματος, ό Πανελ
λήνιο; Σύνδεβμο; Βιομηχάνον
Ηυρσοδεψών εζήτησεν άπό τοϋ;
αρμόδιον; νά ένισχνθούν οί κα-
τασκευαστα'ι έξακτέιον ϋποδημα
τιον μέ έλληνικά έπανωδέρματα,
χο-ρί; ποσώς νά έμποδισθοΰν έν.εΐ
ν οί, οί όποίοι θέλ,ονν νά χρησιμο-
ποιοΓ^ ξε'να. νά είσάγονν τοιαΰτα.
Άνεξαρτήτοίς, πάντως, πρός
τάς προτιμήσεις των κατασκενα-
στών νποδημάτιον, όοον άφορά
εί; την χρησιμοποίησιν ελληνι¬
κόν ή ξένων δερμάτων, οί 6υρ-
Γθδέψαι καταβάλλουν συντόνου;
προσπαθείας, τόσον διά την βελ¬
τίωσιν καί την αύξησιν τή; πα-
ραγωγη;, δσον καί, διά την μείω
σιν τοΰ κόστους. Πρός τουτο εθε·
σαν ενώπιον των αρμοδίων τά έκ
προβλήματά των, τά πε-
ρισσότερα των οποίων ευρίσκον¬
ται ήδη εί; τό στάδιον τή; μ·ε-
λέτης. Συγκεκριμένως, οί βνρσο
δέψαι έ'χονν ζητήσει:
1) Κα&ολίκενσιν τοϋ ΦΚΕ έ
πί δλης τής παραγογή; σολοδερ
μάτων. Μέχρι σήμερον ΦΚΕ πλη
ρόνουν μονον τρεΐ; βιομηχανίαι,
αί οποίαι άντιπροσωπΐύουν τό
ί4 τη; παραγωγή;.
2) Μείωσιν των ί>ψηλών δασμόν
επί των κυριΐΰτέρων βοηθητικών
υλικών κατεργασία; δέρματο; τά
όποϊα δέν παράγονται είς την Έλ
λάδα. 6ιά την μείωσιν τοϋ κό-
οτους παραγτογης.
3) Όργάνοσιν τιΐνν σφαγείων
καί έφοδιασμόν των δι' ήλεκτρ
κων μαχαιρών εκδοράς, διά νά
άποφεΰγωνται αί κακώσεις καί αί
φθοραί, αί οποίαι προξενοΰνται
ίς τά δέρματα κΐ'ρίιυς Τιον βοο,ίΐ
δών.
4) Όργάνοισιν σχολών έκπαι-
&εύσεος άνειδικεΰτιον έργατών
. μετε-/παιδεν<τεως των Ιργαζο- μένοιν ήδη είς τάς βνρσο&εψίας- Έλπίζίται, ότι, διά τής ίδρνσε >ς των βχολών αυτών, ή άπόδο-
οις τυϊ· "Ελληνος βνιρσοδεψεργά-
τον θά αύξηιθή σηαυντιν.ώς, δεδο-
μένου δτι αί βιομηχανίαι παρα¬
γωγή; δερμάτων εχουν έφοδια-
σθτ) μέ μηχανι'ιματα τελευταίον τύ
που.
Η ΑΓΟΡΑ ΔΕΡΜΑΤΩΝ
Έν πάση περιπτώσει ή αί'<ξη- σι; των έξαγωγών έλληνικών υπο δημάτων, ή όποία αποτελεί 6ασι κόν στόχον τοϋ κλ.ά&ου, είναι ό- πωοόή.-ιοτΕ συνάρτησι; τής άνα- πτΰξειυ; τή; έγχωοίου ψίας, άπό την οποίαν θά άντλτι- θή ή άπαραντητο;, αρίστη; ποιό¬ τητος, πρώτη νλη διά την κατα¬ σκευήν τον. "Οπο; προ-ρλέχθη, τό μεγαλήτερον μέρο; των δερμά¬ των, τά όποία χρησιμοποιοϋνται διά τά έξαγόμενα παπούτσια, προ έρχονται άπό τό ΐξιοτερικόν, μέ άποτέλεσμα άφ' ένό; μέν την δι αρροήν πολύτιμον σΐΛ·αλλάγματος, όφ' ρτρρου δέ την μή εξασφάλι¬ σιν έγν.αίρο; τής πςιότη; αυτής ΰλης. Διά την άπρόσκοπτον, σι-νε πώς, σννέχισιν τής1 έξαγιογικής προσπαθείας, είναι άπαραίτητος ή άνι'ιπτυΕις τή; έγχορίον βιομηχα ι'ίας δερματος, διά νά άπ.'ίλλαγώ μέν άπύ την έξάρτησιν τής πα- ςαγογής άπύ τό ίξιοτερικόν. Πρός τουτο δέν άρκεΐ μόνον ή δραστη ριοποίν,σις τή; ίδιωτικής πριοτοβου λίας διά την ποοσαςμογήν πρός τάς σημεΐΰυμένας τεχνικάς έξελί ξεις, άλλά άπαιτεϊται ν.αί ή λή- ις γενικιοτέρον μέτρων ίκ μέ- οους τού κράτους, τά όποία θά ΰ ποβοηθήσονν την προσπάθειαν αν την. ΪΝΤΛΣΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ Τά έλληνικά παποντσια έδοκι- μάσθησαν καί «σεδνσαν ήδη εί; την δΐεθν-ή αγοράν. Ή έξαγιογι- κή προσπαθεία δέν πρέπει νά στα ματήση ^δώ. Τουναντίον, τόοα ά παιτεϊται έντασι; καί προσοχή τό σον διά την διατήρησιν τον άγο ρόν (ίσον καί διά την εξεύρεσιν νροιν τΜθντ(ον. Ή ϊδιωτική τηβου/ι,ίι"<, μέ την καλήν ποιύτη- τα των ποοϊόντον, την μείωσιν τοϋ κόστους καί. τό κυριώτερον, μρ την κτηθείσΓ:ν ήδη .τίϊραν πρε πει νά παίξη τόν πρτοτεύοντο; ρό λ,ον. Παραλλήλως, ίίμω;, πρεπει νά εκδηλωθή άιιέριστον καί τό Γνδιαφέρην τού κράτονς, διά την ενίσχυσιν των βιομηχάνον - έξα γογέιον είς την κρίσιμον αυτήν κ.ομπήν τή; εξαγογικ.ής προσπα¬ θείας. Ή έπαρκ.ής χρηματοδότη σις των βιομηχανιών τού κλ.άδον, είτε διά κεφκίλαια κινήσεοις, είτε δι' έ.τεκτάσεις καί έκσιιγχρονισμόν, θά σνμδάλη θετικώς καί θά κα¬ ταστήση αποτελεσματικωτέραν την ό'λ.ην έξαγωγικήν δραστηριότητα των ίδιοτικών φορέων. Ή έπέκτα σις, έξ άλλον των εύεργετημά- τοιν τής ίιπ' άριβ. 1574)70 άπο- φτίσρο; τή; Νομΐίτματική; Έπι- τροπής καί των επί των έξαγω¬ γών πρός χώρας διμερών σνναλ λΓΐγών, θά ανοίξη εί; τά έλληνι- κ<Ί υποδήματα τον δρόμον πρό; τάς άγοοάς των άνατολικών χω ρών, αί οποίαι παρονσιάζονν με¬ γάλας δννατότητας άπορροφήσεο)ς ΰποθΓμάτΐ'ΐν κίά δεραατίν(ι)ν είδών γενικώς. Η ΙΔΡΤΣΙΣ ΤΗΣ ΝΈΑ Σ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΟΝΛΛΟΣ Τό θεμα πον άπασχολεΐ καί ά- ντιΰ'χΐ{ σοβαρώς, τάς τελ.ευταίας ημέρας, τοΰς φορεϊς τοϋ κλάδου δερματος, είναι ή μχλΐτωμέ'νη ίδρυ σι; μεγά/.ης βιομηχανικώς μονά- δος παραγίογής νποδημάτων καί, δερματίνον εΐδών. Τό πρόβλημα σοβαράν αύτό καθ" έαντό, σπαιτεί κατάλληλον; χειοισμού; έκ μέρους των αρμοδίων, δεδομένου δτι συν ώς είσύδημα «ξ εμπορικόν έπι- τοτελώς επί συντελεστή 30%, ϋ- ποβαλλΛμένης πρός τούτο σχετι κης δηλ.ο>σεως έντός τριών μηνών.
Κατ' ακολουθίαν των άνίυτέ-
ρω, διευκρινίζεται είς την έγκύ
κλιβν, και δοθέντος δτι επί των
ανωτέρω έταιρειών, ώς εχουσών
ιδίαν νομικήν προσωπικότητα, φο
ρενς τής έπιχειρήσεως είναι τύ
νομικύν πρόσωπον τή; έταιρεία;
καί οχι τά εί; ταύτην μετέχον-
τα φυσικά πρόο^υ.-ία, έν όψει καί
τή; διακεκριμένης φορολογίας
την οποίαν επιβάλλει ή έν λόγω
διάταξις τοϋ άρθρου 32, τής α¬
παιτουμένη; σνναφεία; τού μετα
βιβαζομένου δικαιώματο; πρός
την επιχείρησιν, ή όποία έν προ-
κειμένω άσκεϊται υπό τοϋ νομι-
κοΰ πρόσωπον, ώς καί τής έπιβο
λής ύποχρεοισε'ως .τερί ΰποβολής
δηλώσεως περί τοΰ κτηθέντο; εί
συδήματο; έντό; τρίμηνον, ή σχε
τική δήλωσις ποβάλλεται υπό
τής έταιρεία;, ίπ' ονόματι τή;
όποία; βεβαιούται καί ό άναλ.ο-
γών φόρο; 30%.
Ή κατά τόν ανωτέρω τρόπον
άντιμετώπισις των έκτάκτων τον
τιον πρόσοδον, καταλήγει ή έγκν-
κλαος, λαμβάνει χόροΛ· επί τη
πραγματοποιήσει τιον, είτε κατά
τύ στάδ όν λειτουογία; τή; έπι-
χιιρήσεω;, είτε κατά τό στάδιον
εκκαθαρίσεως ή πτωχεύσεο);, μή
απαιτουμένη; σννεπώ; ένεργοϋ ά
σκιίσεο^; των κυρίον εργασιών
τή; έπιχειρήσει; ίνα ΰ.τοβλ.ηθώ-
ίτιν εί; φορολοιγίαν.
ΑΤΓΕΛΕΤΘΕΡΩΣΙΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ
ΕΙΣ ΙΑΠΩΝΙΑΝ
Άπό τού προσεχούς Απριλίου
καΐ μέχρι τού Σεπτ?μ,6ρίου 1971,
ή Ίαπιονία θά προβή, σταδιακως,
εί; την άπελευθέροισιν τή; είσα-
γοιγή; νέας σειράς προϊόντων,
των οποίων σήιμερον ή είσαγωγή
είς την χώραν αυτήν ύπάγεταν
είς τό καθρστώς των συνο/.ικών
ποσοστο>σεΐι)ν.
Τα προϊόντα, τα ύποϊα παρου-
σιάζοιιν εξαγωγικόν ενδιαφέρον
άπό έλληνικής πλευράς είναι τα
Γξής: μτμλνα, σταφύλια, τσίκλεςν
λρμονάδρς, πνρίτης, κΐιυστική σό
δα, ειδή ίνδύσεω; έκ δέρματος,
ξυλ.άνθρακες, μελ,άσσα, ζαχαρώ-
δη παρασΛευάσμ,ατα, σοκολάτα,
αιΌνλική άλ.κοόλ.η, λιγνίτης κλ.π.
ΕΜΙΙΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩιΠΕΙΩΝ
Α. Ε. ΠΑΙΙΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ
ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ
ίΙΜΑΡΤΗΜΕΝΩΝ
Είς την προηγουμένην μας έκ¬
δοσιν τή; 14.3.71, εδημοσιεύθη ό
ίσολογισμό; τής 'Εμποροβιο.αηχα-
νικής καί Άντιπροσοπειών Α. Ε·
Παπολεξανδρής. Έκ τού παθητι-
κοϋ τής Έταιρείας καί έκ των
δνο χρήσεων παρελήόφθη έκ παρα
δρο,μής τό έκ δρχ. 49.000 κονδύλι¬
ον έγγνήισ*ος ένοικίων.
ή7
π έ ο
ιιρτάται άμέσο; με την βιωσιμό
τύτα των λειτοΐ'ογούντων ήδη μι
κρων ·,:α! μρ(Ηΐί(ον ρπιχειρήσίίον
τού κλάδον. "Αλλοστρ, τό θέμα
δέν είναι καθόλου πριοτόηντον,
προσφάτιο; μάλιστα εχονν άπασχο
λήσει τού; άομοδίους κρατικοϋ;
."αοάγοντα; παρόμοιαι περιπτο')-
σεις εί; άλλον; κλάδονς.
Άπύ Γπιχειρηματική; πλευράς,
τύ ό'λ.ον Οέμα άντιμετωπίζεται μέ
σκεπτικισμόν. 'Τποστηρίζεται, πάν
τι»ς, ότι ή δημιονργία μεγάλιον μο
νάδων δέν σνμφερει, διότι τό πά
,ΐοντσι είναι ίδιότνπον εξαγωγικόν
.ιοοϊόν, ή παραγογή τού όποίου
είναι (τυνάρτησις πολλ.ών
βλήτοιν παςαγόντιον (άλλαγή μόν'
τέλ.(ι>ν, μετα6ολΛΪ είς τά καλαπό-
δι« κλπ.), οί όποϊοι συχνά όδη-
γοϋν είς ανατροπήν τοΰ παραγο
γικον προγράμματος των βιομηχα
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΔΕΡΜΑΤΟΣ
Θά ήτο παράλειψις, εάν δέν
άναφέρρτο είς την παοοΰσαν ε-
ρενναν .ή σνμβολή, είς την δλην
εξαγιογικήν προσπάθειαν, τή; δρ
γανουμένης κατ' ετος, άπό τόν
όογανισ'ΐόν «Έλληνικό Παποΰτσι
καί Δέρμα.ν, έθνικής έικθέσε(ος ύ
Άπύ στοιχεϊα παρεχόμενα υπό
τής Έθνικής Τραπέ'ζης προκύ-
πτουν τ' άκύλουθα:
Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ Ε-
ΠΕΝΔΤΣΕΙΣ ««Ν Α Σ Η
"Είς τάς αρχάς τοΰ μηνός Δε¬
κεμβριού κατετέθη υπο τοΰ κ.
Άρ. 'Ωνάση ή έξ 7 έκατ. δολ.λα-
ρίαχν έγγντισις ή απαιτουμένη διά
την ύπ' αύτοΰ εκτέλεσιν έπενδύ-
οεων τή; τάξεως των 600 έκο,τ.
δολλαρίων, περιλαμβανομένης καί
τής ιδρύσεως τρίτον διυλιστηρίου
πετρελαίοη1. Διά τής κ.αταθέσ€ως
τής έγγνήσεως, ώς άναφέρει ή
σχετική ανακοίνωσις τού 'Τπουρ
γείου Συντονισμοϋ, «έΛ'εργοποΐΡϊ
ται ή μεγαλυτέρα διά την ίστο-
ο·ίαν τής Χώρας έπένδυσις».
Είς προηγουμένην συνέντευξιν
τύπον ό 'Τπονργύς Άναπληρω-
τής Συντονισμοϋ κ. Έμμ. Φθε-
νάκης, ότν<Χ4.εοόμενος είς τάς συμ βάσει; των όμίλων 'Ωνάση καί Νιάρχου, ίδήλνωσεν ότι. «αν κατά την περίοδον τής έχραρμογής των συμβάσειον προικύψοτ'ν θέματα δή μιονρνοΰντα άνυπερβλήτονις δυσχε ρείας, τότε βεβαίως τό Δημόσι¬ ον θά αντιμετωπίση τα θέματα αύτά όπως καί διά πάσαν άλλην έπένδυσιν καί έντό; των πλαισί όν των διηατοτήτων τοϋ νόμον καί τοΰ δημοσίου συμφερον,τος»· Ρ.ΙΙΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΝΑΤ- ΠΗΙΈΙΑ ΣΤΡΟΤ Έντός των πλαισίων τής κ.α- ταβαλ.λομενη; προσπαθείας πρός περαιτέρω ανάπτυξιν τής ναυπηγο επισκεναστική; βΐΛαηχανίας έν Ελλάδι, ίι.τεγράφη είς τάς αρχάς τοϋ παρελθόντο; Δεκεμβριού σΐ<μ 6ασις μεταίύ τοϋ ελληνικόν Δη¬ μοσίου και τής ΑΕ Νεώριον Σύ ρου, άφορώσα είς την επέκτασιν καί τόν έκσνγχρονισμόν των ναυ πηγικών έγκαταστάσ;ών της. Ή σί'μβασι; αροβί^πίΐ την δι ινέργειαν έπενδύσεων ί5α|ΚΜ.'ς 12 έκατ. δολλαρίων, διά των οποίων τα Νανπηγεϊα Σνρου θά άποκτή σουν ναυπηγΐ'/ήν κ?^^/ηιν Ικανήν πρός κατασκευήν πλοίων φορτίον μεχρι 15 χιλ. τόννων καΐ είς δΰο τρμάχια πλ.οίων φορτίου μέ¬ χρι 43 χιλ. τόννων, πλωτήν δε¬ ξαμενήν δνναμένην νά δέχεται σκάφη ιιέχρι καί 70 χιλ. τόννων, ώ; καί τόν απαραίτητον μηχανι¬ κόν έξοπλισμόν διά την εκ,τΐ'λ'ε- σιν πάσης φνσΓ/ως ναυπηγοεπι- σκεναστικών εργασιών. 'Τπενθχιμίζεται σχετικώς ότι διά τής επεκτάσεως των ναυ.τη- γείων τής ΑΕ Νεώριον Σύρου, ή Ελλάς άποκ,τά μίαν άκόμη με γάλην μονάδα είς τόν κλάδον των νανπηγοεπισκευαστικών βιο¬ μηχανιών. Ή ώς ανω έπένδυσις ρχει μεγάλην σημασίαν τόσον δ.ιά την οΐκονομΐίαν τής νήσου όσον καί ολοκλήρου τής Χώρας, ι'ιότι θά συμβάλη είς την προσπά θείαν ρπεκτάσειος τής ναυτικής ν ποδομής καί την σύνδεσιν τής έμπορικής ναυτιλίας μέ την έλλη νίκην ο'ικονομίαν. ΠΑΡΑΓΩΙΉ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΙΉ ΤΣΙΜΕΝΤΟΥ Συμφώνως πρός προσφάτ<ος χυκλ.ο'ΐ'ορήσασαν μελέτην τοϋ Ο. Ο·Σ.Α. περί τής βιομηχανίας τσιμέντον των χωρών - μελών τού κατά τό 1969, ή Ελλάς έπε τέλεσεν έξαιρετικάς προόδους είς την παραγιογήν καί τάς έξαγω γάς τοϋ ίν λόγω προϊόντος. Οίίτιος, ή παραγωγή τσιμέν- των κατά τό 1969, αύξηθίϊσα κα τα 20% περίπον, ανήλθεν είς 4. 832 χιλ. τόννο>ν καί άντ«προσώ
πι-ι»σε τό 0,9% τής παγκοσμίου
παραγίιιγής. Είς τάς μεγάλας πά
ραγιιιγικάς χώρας τό ποσοστόν
αϋίήσεος ήτο σημαντικώς κατο')
τερον, π.χ. 8% είς την Γαλλίαν,
7% ϊί; τήΛ' Ισπανίαν, ένώ υπήρ¬
ξαν περιπτώσει; κάμψεως τής πά
ραγοιγής (Ίσλανδία, Όλλανδία
καί Βρεταννία).
Πλέον θεαματική υπήρξεν ή
πρόοδος εί; τόν τομέα των έξα-
γωγών, αί οποίαι ηυξήθησαν κατά
60%. Αί έξαγωγαί τοϋ 1969, ο-
νερχόμεναι εί; 550,6 χιλ. τόν¬
νων, ήσαν δεκαίτλάσιαι των τοΰ
1963. Ή Έλλά; κατέλαβε κατά
τό 1969 την τετάρτην θέσιν μ«
| ταξν των εύρωπαϊκών χοιρών έξα
γωγης τσιμέντου, ένώ πρό έξα-
ετίας κατεΐχε την ένδεκάτην.
ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΤΜ-
ΒΟΤΛΟΣ ΤΟΤ ΤΙΙΟΤΡΓΕΙ-
ΟΤ ΣΤΓΚΟΙΝΩΝΚΪΝ
Δι' ύπογραφείσης συμβάσεως
μεταξύ τοΰ έλληνικ.οΰ Δημοσίου
καί τής γαλλικής έταιρίας «Σο
φρεραϊγ», ί| δευτέρα καθίσταται
σι^μβονλος τοΰ 'Υπουργοϋ Σνγ-
κοινωνιών επί σιδηροδρομικώς θε
μάτοιν. Συγκεκρι+ιένοι; ή άλλοδα
πή επιχείρησις ΰποχρεοϋται δπιος ■
μέχρι τέλους τοΰ πρώτον έξαμή
νού τοΰ τρέχοντος ετους υποβά¬
λη τάς προτάσεις της επί των
έξη; θεμά,των: την επέκτασιν
τού ϋπογείου σιδηρόδρομον των
"Αθηνών, την ήλεκτροκίνησιν των
σιδηροδρόμων, ώς καί την μετα
φοράν των σταθμών «Λαρ4σης>,
καί «Πελοποννήσο^> είς ετέρας
θέσεις.
ΙΔΡΤΟΧΤΑΙ ΜΕΣΛΙ ΚΑΙ ΚΑ
ΤΩΊΈΡΑΙ ΤΈΧΝΙΚΑΙ ΣΧΟ
ΛΑΙ
Είς τα πλαίσια τής άνά/.ηφθεί
σης .τροσπαθείας διά την άνύψω
σιν τής μορφωτικής βτάθμης καί
την καλυτέραν κατάρτισιν τοϋ
δυναμικόν τής Χώρας είς τεχνι¬
κόν προσολπικόν, ίδρνονται 57 δή
μόσιαι τεχνικαί σχολαί είς ίσα-
ρίθμους πόλεις. Έκ των σχο-
Λών τούτοιν αί 14 είναι μέσαι
τώτεραι. Ή πρώτρ τάξις των έν
τεχνικάς, καί αί ΰπόλοιπαι 43 κα
λόγω σχολών θά λειτουργήση ά
πό τοΰ τρέχοντας άκαδημαΐκοΰ ε
τους έφ' όσον υπάρξη έπαρκής
άριθμό; σπονδαστών.
Σχετικώς νπενθνμ.ίζεται ίίτι διά
προγενεστέρου Νομοθετικοϋ Δια-
τάγματο; ίδρύονται πέντε Κέν-
τρα Ανωτέρας Τεχνικής Έκπαι
δεΰσεως, χρηματοδοιούμίνα έν
μέρει — πρός κάλυψιν των είς
ουνάλλαγμα δ απάνω ν — υπό τής
Διεθνοΰς Τραπέζης Ανασυγκρο¬
τήσεως καί Άναϊττύξεως.
ΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΣΧΕ-
ΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΡΟΤΜΑ
ΝΙΑΣ
Περί τα μέσα Δεκέμβριον πά
ρελβόντο; κτους ΐυΐεγράφησαν
τρείς σινμφωνίαι, ήτοι εμπόριον,
πληρωμών καί οίκονομική; συνερ
Ι γασίας μεταξύ Έλ'άδος καί
Ρουμανία;.
Ή έ<μπορική συμφωνία καλύ- πτει την πενταετίαν άπό 1ης Ί- | ανουαρίου 1971 μέχρι 31η; Δε¬ κεμβριού 1975. Διά τό πρώτον 8 [ το; ίοχΰος τής έν λόγω συμφι» νίας προβλέπον^αι έξαγογαί έλ ' ληνικών προϊόντιον, άξίας 14 κατ. δολλαρίτον καί ΕΐσαγωγαΙ έκ Ρουμανία; ί'ηρους 16 έκατ. δολ- | λαρίίον. 'Τπενθνμίζεται ότι συμ- φώνως πρός τό ίσχϋσαν κατά τό Ι παρελθόν ?τος πριοτόκολλον άνα νεώσεως προηγουμένης έμπορικής (η>μφων{ας πραεβλέποντο άμοιβαί
«ι άνταλλαγαί τής τά£εος των
11 έκατ. δολλ,αρίων. Μεταξϋ των
έξακτεΌν προϊόντων ι'ξ Ελλάδος
ουγκαταλέγονται: Ελαίαι, στα-
φόδες, 6άμβαξ, ΰφάσματα, δέρ-
αατα, δεψικά έκχυιλίσμίΐτα, σιδη
ς.ουργικά προϊόντα, μηχαναί οϊ-
νιακής χρήσεως, είδη έκ πλαστι-
κής ΰλης, μεταλλΐύμ«τα σίδηρον,
θείον καί καολίνη. Εί; τύν κατά¬
λογον, των είσακτέων προϊόντων
π**ιλ<»μ6άνονται: Ξυλεία καί προ ϊόντα έκ ξύλου, χάρτη;, όχή,ματα καί γεοργικά μηχανήματα, βιομη χανικός έξοπλισμός, κρέατα, ζώα, χημικά προϊύντα καΐ είδη οΐκια "ής Χνήσεως. 'Ωσαύτο)ς προβλέπε ται ή είοαγωγή έκ Ρουμανία; προ ϊόντων πετρελαίοα). Τέλος, διά Τή; ίιπογραφείσης μακροπροθέσμου σχ>μφ(')νίας οι¬
κονομικάς <ΛΛ·ειργασίας προβλέπε ται δτι αί πληρωμαί θά διακα- νονίζίονται είτε δι' ίξαγωγής ει πορενμάτων, παραγομένων έκ τής σιιγκεκριμένης μορφής σιινε-ργασί α; είτε έτέριον έμποηενμάτων, ή μέσο) κλήριγκ. ΥΠΕΓΡΑΦΗ Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΔΙΑ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΝ ΤΡΙΩΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΥΠΕΡΥΨΗΛΗΣ ΤΑΣΕΩΣ Σι'ιμβασις διά την υπό τή; ΔΕΗ πρυαήοειαν και εγκατάστα¬ σιν τριών κέντρων νπερνψηλη; τάσεω; των 400.000) 150.000 6όλτ, κατασκενη; τοΰ οίκον τή; Γεβμ« νίκης Λαϊκή; Δημοκρατία; «Έ- ΛΡκτροτεχνίκ — "Εζπορτ — "Ιμ πορτ», υπεγράφη υπό τοΰ ΰποδι- οικητοΰ τή; Έπιχειρήσεο); κ. Γ. Ι1ανταζοπον/Λ' καί τοΰ γενικόν διενΰυνιοΰ τή; τελευταίας Δρος Οΰ*νκ.λερ παρουσία τοϋ κ. Καρ- δαμάκ-η. ΊΙ άξία των τριών ϊρ- ποδημάτο)ν, δερμάτων καί δερματί γων, τής τάξεως των 14 έκ. δολ., λ νων είδών, βοηθητικών ύλών καί μηχανηιμάτων ,ή όποία θά λειτονρ- γήση εφέτος άπό 10—14 Μαρτί- εί; τό Ζά—βειον, μέ καθαρώ; εξαγωγικόν χαρακτήρα. Δι" αϋ τή; έπιδιώκεται ή δι>μιουργία
των άπαραιτι>των προύποθέσειον,
διά την έξαγο)γϊ}ν καί επιτύχη
,ταρονσίασιν των έλληνικών υπο
δημάτων καί δερματίνον ε'ιδών
είς τό έξοτερικύν.
ΙΟ9?)1938
— Διευθυντάς
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΪΔΗΣ
<οτοι<Ια Ναυάονου Βότοπ 55 ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΤ" Κατοικία Γ.παοτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ θά καλυφθή όι' έξαγοιγής έλλη- νικίΐιν άγροτικών προϊόντων κα- τά 10Ο7ί. ΊΙ νέα σύμβασις ιΐποτελεϊ έ- .ιέκτασιν τή; ύ,τογραφείσης, τόν παρελθόντα Μάϊον, τοιαύτης με¬ ταξύ ΔΕΗ καί τοΰ ίδίου ώς άνω οργανισμόν, βάσει τής οποίας πρα γματοποιεϊται ή προμηθεια καί έγ κατάστασις τριών πρώτον κίν- τρων ίντερυψηλής τάσεως των 400.000)150.000 βόλι, προορίζομέ νίιη· διά τάς .Τίριοχάς Κονμουν- δι>νρου παρά τόν Άσπρόπυργον,
Άχαρνών παρά τόν "Αγιον ΙΙέ-
τρον Μ ε νι διον καΐ Παλλ.ήνης πά
ρά την θέσιν Κάντζας. Ούτω, τό
σύνολον τη; άξίας των 6 κέντρων
ί'περνψΤ|λής τάσεως άνέρχεται πε
ρίπου είς 29 έκ. δολλάρια καί θά
ίξοφληθή έν τώ συνόλω διά τής
ίξαγωγής ελληνικήν προϊόντων.
Βάσει τή; ΰπογραφ'είση; συμ¬
βάσεως, || λειτουργία των τριών
νέίον κεντρον προγραμματίζεται
ώς έξη;:
Τοΰ κέντρον Πτολεμιάδο; διά
την περίοδον μεταξϋ Αι'ιγούστου
1974 καί Μαίου 1975.
Τοϋ κέντρον θεσσαλονίκη; τόν
"Οκτώβριον τοϋ 1075 καί
Τοΰ κέντρον Άχελώον διά τόν
Αύγουστον 1976.
Τα έν λόγω τρία κέντρα θά
μεταφέρουν την ενέργειαν πού πά
ράγονν, ό θερμικό; σταθμός Ητο
λεμαΐδος, ώς καί οί νδροηλεκτρι
κοί Πολ.νφ-ΐτον, Κρεμαστών καί
Καστρακίον. 'Τπογραμμίζεται δτι
μέ τα εξ έν συνόλίο κέντρα υπέρ
υψηλής τάσεως καλύπτονται αί βα
σικαΐ βνάγκαι είς νποσταθμοϋς
τοϋ νέον δίκτυον μεταφ-ορά; ή-
λεκτρικής ενεργείας των 380.000
βόλτ, έκσνγχρονιζΛμέΛ'ον τοΰ ό¬
λον 'συστήματος επί διεθνοΰς έ-
πιπέδου, ώστε νά δύναται να έξυ
πηρετήται καί γενικώτερον ή Έλ
λά,ς, μέ την υπάρχουσαν ήδη προ
οπτικήν διενρύνσεως των άνταλ-
λαγών ήλεκτρικής ενεργείας μέ
ξένας Χώρας.
Πρό τής ύπογραφής τής συμ¬
βάσεως, ωμίλησεν ό ύπο&ιοικη-
τήξ τής ΔΕΗ κ. Πανταζάπουλος
καί ό γενικάς διευθυντής τή; Έ
λϊ-κτροτεχνΐκ "Εξηορτ — "Ιμ-
πορτ Δρ Ούίνκλερ.
ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗΝ ΜΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ
ΠΟΡΤΟΚΛΑΐη; ΠΡΟΒΑΗΜβϊΙΚΗ Η ΕΞΛΓί,Γη ΤϋΗ
ΧΑΜΗΛΑΙ ΤΙΜΑΙ ΚΑΙ ΥΠΕΡΠΑΡΑΓΩΓΗ
Άνησνχίοιι έκφράζονται άπό
τής πλευράς τού έξαγυ)γΐΜον έμ
πορίου, ώς πρός την τελικήν τύ
χη τής εφετινής παραγωγής .-το<>
τοκαλίων, λόγω τή; διαπιστονμέ
νης τάς τεελυταίας ημέρας (κ>α-
δύτητος τού εξαγωγικόν ρνθμοϋ.
'Ενώ ή έξαγωγική περίοδος πλη
σιάξει πρός τό τέλος της, ή δια
μοοψωθεΐοα κ^τ<ίστ(ΐοί.ς είς τα καταναλωτικά κέντρα τής Ευρω¬ πην, τόσον άπό πλευράς τιμών όσον καί προσφοράς τού προϊόν- τος, έν συνδυασμώ καί μέ τας ά παιτήσΐΐς των Έλλήνων έσπε<κ δοπαραγωγών, δέν έπιτρέπει έν- βαρρυντικάς - και αίσιοδάξους .ι«ο- βλέψεις διά τό τελικόν άποτέλε σμα τής έξαγιυγικής προσπαθεί- ας. Καλυτέρα έμφανίζεται ή κα¬ τάστασις, δσον άφορά τα λεμόνια, πκπεύεται δέ βασίμως ότι δέν θά δημιουργηθοΰν έξαγογικά προβλή ματα. Μέ την έναρξιν τής έξαγωγικής περίοδον των έσπεριδθΐΐδών, ή κατάστασις δέν εφαίνετο τόσον ά νησυχητική, είς δ,τι άψοςά την ομαλήν διοχέτευσιν των σχετικών προιόντίον είς τάς άγοράς τού έξωτερικοϋ, αν καί οί καλώς γνω ρίζοντες τα πράγματα διέϋλεπον τί επρόκειτο νά επακολουθήση. Ή ν.άποτα αίσιοδοξία ωφείλετο εις τό γεγονός, ότι ή παραγωγή των μέν πορτοκαλιών ύπ.ελογίζιετο είς χαμηλότερα έπίπεδα τής περνσι- νής των δέ λεμονίων .τερίπον είς τα έπίπεδα τοϋ παρΐλθόντος ?- τους. Διεφαίνετο, δηλαδή, έκ ποω της ίίψρως ότι, μέ έπιτυχίίς έλι- γμοΰς άπό όλας τάς πλε«ράς, ή ίταραγωγή θά διωχετεύετο ομαλώς είς τάς άνατολικάς καί δντικάς άγοράς. 'Εκ-είνο πού έδημιούογίΐ κάποιαν ανησυχίαν, ήτο τό ΰψος τής παοαγωγής των όμοιοπαραγο>
γών χωρών, ή όποία προείι/,έπε-
το ύψηλοτέρα τής περυσινής, τό
σον διά τα πορτοκάλια δσον καί
διά τα λεμάνια καί τα μανταοί-
νιο.
ΧΑΜΗΛΑΙ ΤΙΜΑΙ
ΑΙ ανησυχίας όνστυχώς, επη¬
λήθευσαν. Διότι, μέ την ϊναρξιν
τής πρασφοράς των ποοτοκαλίων
διεμορφώθησαν είς τα μεγάλα κα
ταναλωτικά κέντρα τής Λύσεως τι
μαί είς ποωτοφανώς χαμηλόν ΰ-
ψος, λόγω τής μ;γάλης παρβγω
γής των 6μοιοπα.ραγωγών χορών
καΐ τής ώς έκ ταύτης, νπερ-
πιροσφονάς. Είς την δισμόρφωσιν
των χαμηλών αυτών τιμών συνε-
τέλεσεν έπίσης καί ή ί.νσκήι|κιβα,
κ.ατά την περίοδον διαθέσεως των
πορτοκαλίων, κακοκαιρία, 7( όποία,
όπως είναι φυσικόν, μειώνει την
άπορροφητικότητα των καταναλω
τοίών άγορών καί δνσχεραίνει την
διακίνησιν των προιόντων.
ΜΙΑ ΑΔΥΝΑΜΙΑ
Έν τούτοις, κατά την άποψιν
των έΕαγωγέων, ή αναστολή των
πωλήσεων, είς τάς περιπτώσεις
αύτάς, επί σκοπώ άναμονής 6ελ-
τιώσειος των τιμών είς τάς ξέ¬
νας άγοράς, δέν ύποδοηθεϊ την
ελληνικήν παραγωγήν πορτοκαλί-
ων, λόγω τής μικράς παοαγωγι-
κής καί έξαγωγικής περιόδου τής
χώρας μας. Καί είς αύτό ακρι¬
βώς έγκειται ή άδυναμία τής έλ
ληνικής παραγωγής. "Εχομεν μί
αν μόνον αρίστην έξαγώγιμον ποι
κιλίαν, τα όμφαλοφόρα (Μέιρλιν),
τής οποίας δμως, ή έξαγωγική
περίοδος δέν διαρκεΐ πλέον των
δΐ>ο μηνών. Δέν έχη δέ επιτευχθή
άκάμη ό πολλαπλασιασμός των ποι
κιλιών, ώστε άφ' ενός μέν νά έ-
πιμηκυνθή ή παραγωγική καί έ
ξαγωγική περίοδος, άφ' έτερον
δέ νά άξιοποιηθονν τα συσκευαστή
ρια επί μακρότερον χρονικόν διά
στημα, μέ όλας τάς εντέυθεν εύ
νοϊκάς συνεπείας. Σημειωτέον
δέ, ότι τα όμφαλοφόρα πορτοκά-
λια, τα όποϊα άντιποοσωπεύουν
τό μεγαλύτερον ποσοστόν τής έ λ
ληνικής παραγιογής, δέν πιροσφέ-
οονται διά χυμοποίησιν, ωστε νά
διοχετευθή ίνα μέρος τής έσοδεί
άς πρός την κατεύθυνσιν αυτήν.
Στροφή τής προσπαθείας πρός
την εσωτερικήν κατανάλωσιν δέν
φαίνεται νά αφήνη υ,εγάλα περι.-
θώρια άπορροφήσεως τής πιεστι-
κώς αυξανομένη; άπό έ'τους είς
Ιτος έβπεριόοπαιραγωγης. Τούτο,
άλλωστε, εχει άποδειχθη άπό τιι
γεγονός ότι, παρά την αύξησιν
τής καταναλώσεως είς αύτουσιον
καοπόν και είς χυμούς, τα πλεο-
νάσματα τής άδιαθίτου παραγω¬
γής έ,ςακοΛουθούν «ά καθίσταντ ιι
.τι.εστιχώτερα. Τό γεγονός τούτο
μαρτυρεϊ δτι κατά έναν τρόπον
τα δρια τής έσωτεφΐκής ^κατανα¬
λώσεως είναι πεπερασαενο.
Συνεπώς .ιαραμένίΐ ακέραιον
τυ πρόϋλημα τής όιοχετεύσεως
τού ΐϊροϊόντος είς τας άγορας
τής Δντικής Κϋρωπης^ απού και
λόγω ύψηλού βιοτικ.οΰ επίπεδον
ύπάρχουν περ*θο>ρια άπορροφήσε-
α>ς, άλλά καί λογιυ ,-ΐοιοτικής ΰ
περοχής, όφειλοομένης οποκλειο-τι-
κως είς τάς κλιματολογικάς στ>
θήκας τής Ελλάδος, σννηγοροΰν
υπέρ τής άνάγκΓ>ς τής άμεταθέ-
του έμμονής «Ις την έζαγωγικήν
προσ.-ΐάβειαν. "Ας σημειωθή 6έ ό
τι κατά τα τελευταία ετη, κατά
την διάρκειαν των οποίων εχει ά
ναμφισΰητήτως συστηματο.ποιηθή
ή έξαγωγή των έσπεριδοειδών, εί
σάγεται ί'ις την χώραν, συμφώ¬
νως πρός έπίσημα στοιχεΐα, συν-
άλλαγμα Οψους 20 — 23 έκατ.
δολλαρίο)ν ετησίως.
Ή παρατηρουμένη άγακοαή
τής έξαγωγικής προσπαθείας, ό¬
σον άφορά ιδίως τα πορτοκάλια,
άποδίδίται άπό τό εξαγωγικόν
εμπόριον καί είς τό ηύξημένΌν
εφέτος, ώς υποστηρίζη, ποσοστόν
«σκάρτου>, τό οποίον άνεδίβαοε
τό κοβτολόγιον, έν συνδυασμώ και
μέ τάς ηύξημένας τιμάς ποϋ ζή
τοϋν οί παραγωγοί, ΐνώ αί άπο-
λαμβανόμεναι τοιαΰτα είς τα με
γάλα κατανα/Λΐτικά κέντρα είναι
χαμηλαί. Έξ άλλου, ή ίσπανική
πολιτική τής ύπερπροσφορβς είς
όλας τάς δυτικάς χώρας, δέν έ-
πέτρεψεν είς τάς άγοράς νά ά-
νακουφισΌονν άπό πλευρας προσφε
ρ»μέντ|ς ποσότητος έμπορίύματος,
ώστε νά διατηρηβοΰν αί τιμαί είς
ίκανοποιητικά έπύΐεδα.
Η ΠΑΓΟΠΛΗΞΙΑ
Ή όΕύτης τοΰ προδλήματος,
πού προκαλεϊται έκ τής ύπερπα-
ραγωγής είς τα όμοιοπαραγωγά
κοάτη τής Μεσογείου, άπεδείχθτ,
| καί προσφάτως, έκ των έ.τιπτώσι
ών τής ΐαγοπληξΐας, ή όποία
προσέδαλε την παραγωγήν τής Ί
οΰτανίας καί ή όποία, μολονότι,
ώς άναφίρεται, ήτο οημαντική,
έν τούτοις δέν έπέδρασεν άνοδι-
κώς επί των τιμών. Καί τούτο
διά τό γεγονός καί μόνον, ότι
εΐσέδυσαν, πρός εκμετάλλευσιν
τής ίσπανικής καταστ»ροφής, τα
αλλα έσπεριδοπαραγωγά κψάτη
(Μαοόκο, Ίσραήλ κλπ.), τα όποία
εκάλυψαν τό κενόν καί 6έν επί
τρεψαν οίτε την κατ' ελάχιστον
άνοδον των τιμων. Είς ωρισμέ¬
νας μάλιστα περιπτώσεις αύται ε
πεσαν ετι περαιτέρω.
Ι Ή ούτω διαμορφοοθεϊσα κατά¬
στασις είς τα μεγάλα καταναλωτι
κά κέντρα τής Λύσεως, πρός τα
όποϊα καταβάλλεται τελευταίο>ς
προσπαθεία νά κατευθυνθή γλό σο
βαρόν ποσοστόν των έλληνικών έ
! ξαγωγών, έπηρέασε καί τάς άγο
ράς των άνατολικών χιι)ρών, αί
Ι οποίαι παρηκολούθησαν κατά πό
ι δας την κατάστασιν αυτήν, μέ
άποτέλεσμα νά ^οράσονν .τορτο-
κάλια είς χαμηλότϊρα, έναντι των
περυσινών, έπίπεδα τιμών. Έξ
δλλου, έτεραατίσθησαν καί αί
τελευταϊ<ίΐ παραγγελίαι δσον άορο ρά την εκτέλεσιν σνμβολαίων ποίις τα άνατολικά κράτη, χωρίς, ποός τό παρόν τουλάχιστον, νά δια<ραί νωνται δυνατότητες δλλιυν τοποθε τήοεων. ΑΙ άνατυλικαί χώραι, έν τού¬ τοις, θά ηδύναντο νά ά.τορρο<Γή σουν μεγαλυτέρας ποσότητας έλ /.ητνικών πορτοκαλίων, εάν ή έξα- νωγική περίοδος ήτο μεγα).υτέρ«. Διότι, ένώ θέλουν να άγοράσοΐ'ν .τερισσότερα πορτοκάλια, δέν δύ νανται νά τό πράξουν είς τό μι- κρό χρονικόν διάστημα πού διαρ >χϊ ή παραγωγή μας, προτιμώ-
σαι μονιμιοτέρους .τρομηθευτάς ί
κανοϋς νά τάς τροφοδοτοΰν καθ"
όλην την παραγωγικήν περίοδον.
ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ
ΑΝΕΤΕΘΗ ΗΔΗ Η ΚΑΤΑ Σ Κ Ε Υ Η
ΤΟΥ ΦΡΑΓιΊΑίθΣ ΠΘΑΥΦΩΤΘΥ
Τ-Α ΞΒΝΌΔΟΧΕΙΑ
Δι^'λΟΝ ΤΑΙ Κ ϊ-1 ΣΙΝ
Εί! ΤΗΝ ΚΛυι·.ιΐΛΐ
Ούτω, έαθάσαμΡΛ' είς τό ση¬
μείον αί έλληνικίαί έςαγωγαί πορ
τοκαλίίυν νά ΰπολείποινται αίσθη
τώς των περνσινών. Συμφώνως
πρός τα <ττατιστικά στοιχεΐα τού ΰπουργείου Έμ.-το<)ΐοτ·, άπο τής ε¬ νάρξεως τής έξαγωγικής πε{<ιύ- ^ δου μέχ^ι 15ης Ιανουαρίου εί¬ χον έξαχθή 72.058 τόννοι πορτο καλίων, έναντι 104.489 τής άντι- στοίχου περυσινής περιόδου. Αί περυσιναί έξαγιογαί οτνήλθον σιτνο Ι λικώς είς 123.000 τόννους. Σημει ' ο)τέον, ότι ή έφετινη παρανωγή πορτοχολί<ον ΰπολογίζεται είς 370. 000-τόννυνς, έναντι »50.000 .τίρυ σι. Διάφορος παρουσιά,εται ή κατά στάσις διά τα λεμόνια. Ή παγο πληξία, ή όποία .τροβέ//ι6ε πε- ' ς'ΐσσότερον την Ίσπανικτιν παρα¬ γωγήν, εΤχε σοβαρώτερον άντίκτυ .τον επί των τιμών είς τα κατα- ναλωτικη κέντρα τής Λύσεως, αέ άποτέλείϊμα την άναζιιιπνοωσίν Τ(ον αρύς τα δνω, ΐνώ μέχρι τής παγοπληξίας ένεφάνιζον σχετικήν ΰφεσΐΛ. Τό γεγονός αύτο παρέ- χει την ϋεδαιότητα, ότι ή έλ'-Ή- νική παοαγωγτι λεμονιών έν τώ συνόλω της θά διακινηθή ομαλώς καί δέν θά δημιονργηθοϋν .ιρο- 6ληματα μέχρι τέλους τή; έξα- γο>γικής περιόδου. Ήδη, συμ¬
φώνως πρός τα αύτά ώς ά'νω στοι
χεϊα τοΐ' ΰπουργείου Εμπόριον,
μέχρι 15ης Ιανουάριον είχον έ¬
ξαχθή 41.440 τόννοι, έναντι 36.
843 τής αντίστοιχον .τερυσινής πε
' ριόδου, ήτοι εχομεν μίαν αύξησιν
] 5.000 τόννων .-ΐερΐπου, ένώ αί πε
ουσιναί σννολικαί έξαγωγα'ι εφθα
σαν τούς 58.000 τόννονς. Ή ί-
φετινή παραγωγή λεμονιών έκτι-
μόιται πέριξ των 120.000 τόννων,
Εναντι 98.000 πέρνσι.
"Οσον άφορά τα μανταρίνια,
δέν άντιμετίθνΐίζονται π-ροδλήμα-
τα, δεδομένον δτι ή παραγωγή
.τροίιλέπεται είς τα περυσινά έ-
πίπεδα (26.000 τόννοι), ή δέ πό
ρεία των εξαγωγήν έξελίσσβται
λίαν ίκανοποιητικώς. Άπό τής ε¬
νάρξεως τής έξαγωγικής περίο¬
δον μέχρι 15ης Ιανουάριον ε¬
ξήχθησαν 6.404 τόννοι, έναντι 3.
229 τής αντίστοιχον περίοδον τού
παρελθόντο; ε'τους, κατά τό ο¬
ποίον «ί συνολικαΐ έξαγωγα'ι ά¬
ν ήλθον είς 4.500 τόννονς.
Οιονδήποτε, πάντως, καί δν εί
ναι τό άποτέλεσμα τής έφετεινής
ΐξαγωγικής προσπαθείας, μέ τό
τελικόν κλίίσιμον τή; περίοδον
6ά πρέπει νά έξαχθοΰν άπό τους
άρμοδίους κοατικούς παράγοντας
καί τούς φορεϊς τής έξαγωγής,
τα άνάλογα σι>μπϊράσματα διά
τούς περαιτέρω χειρισμονς, είς δ,
τι άφοοά τό πρόβλημα πού εμφα
νιζει τό έλληνικό πορτοκάλι. 'Ο-
πίοσβήποτε, δμως, έκεΐνο ποΰ ήρ
χισεν ήδη νά διαφαίνίται είναι ο
τι, πέραν τής άνάγκης 6ελτιώσε
ιος τή; .τοιόττιτος, παραλλήλιος
μέ την σημειονμένην λόγιο αϋστη
οοΰ έλεγχον βελτίωσιν τής διαλο
γής καί τής συσκευασίας, κρίνε-
ται ώς άναγκαϊος ό πολλΛπλα-
σιασμό; των ποτκιλιών εί; τοό-
.ιον ωστε νά έ.τιμηκννθή ή παρα
γωγική περίοδος, γεγονός τό ό-
ποΐον θά οτντελέση εί; την διαρ
κή πααονσίαν των έλληνικών πορ
τοκαλιών εί; τάς Εένας άγοράς,
διά νά διατηρηθή μόνιμος πελα-
τεία καί ύ'χι ρίο<αιριακή. Έπίσης, κατά τάς περίοδον; ν^ρίσεΐος τι¬ μών καί νπερπροσφοράς τοΰ προ ϊόντο; είς τα μεγάλα καταναλω- τικά κέντριι, θά Λρέπει νά άνα- ληφθή πηιοτοβουλία ωστε νά ον- Ομίξεται ή έξαγωγή κατά χο')ρας καί κατά περιόδονς. "Επί πλέον, έπιβάλλεται ή δοα στηριοποίησις των έξαγωγέιον καί τής κρατική; πλενρας, τόσον διά την εξεύρεσιν νέων καί μονιμωτέ ριον δντικών άγορών, δσον καί διά την δημιουργίαν εύρυτέρίον προϋποθέσειυν, πρός τοποθίτησιν μεγαλ.υτέροιν ποσοτήτων .-ωρτοκα λίων είς τάς άνατολικάς άγο- ράς, είς τάς οποίας, σημειωτέον, κατευθύνεται σήμερον ό μεγαλύ- τερο; δγκος των έλληνικών έξα- γωγών έσπεριδοειδών. ΓΕΩΡΓ. Λ. ΜΤΣΑΛΑΚΗΣ 'Τπεγράφη είς τα γραφεϊα τής ΔΚ11 σίϊΐβασις ά·α«έοειυς είς την Κοινοπραξιαν Ίίυ.τ-νι- κων Ί εχνικών 'Εταιρεαον «Όδών καί Όδοστ,ρωμάτων» καί «'Κδον. — Έτέρ», τής κατασκενής των έργων ϋδροηλεκτρικοΰ ϊργον 11ο λικρύτου, επί τοΰ ποταμοΌ Άλιάκ μονος, άξίας υψους 1,88 δισεκα- τομμι>ρίοίν δραχμών.
Την σύμβασιν ΰπέγραναν <ίφ' ενός μίν ύ διοικητής τή; ΛΕΗ κ. Β. Ν. Καοδαμάκης κ.αί ό κ. Μ. Γκα&άνντ, ώς έκ."τρόσο>πος
τής άναλαβούσης την μελετην καί
επίβλεψιν τοΰ ϊργσυ τεχνικής Η
6ετικής έταιρείας «Έλέκτρο —
Βάττ», άφ' ετέρου δέ οί Γκποό-
σωποι τής Κοινοπραξίας των Έλ
ληνικών Τεχνικών Οίκων κ.κ. Α.
Παντελεάΐκης, Δ. Κλαυδιανός καί
Ν. Σωτηριάδης.
Τα ?ργα πα/.ιτικοΰ μηχανικόν
.τεριλαμβάνονν:
α') Φράγμα 6αρντητος έ·'. 6ρα
χώδονς ύλικοΰ, ΰψονς 96 μί-τρων
λοΧ μήκους είς την στέψιν τον
280 μέτρον, μέ πλάτος είς μέν
την βάσιν τού 4.'Κ) μετρων, είς δέ
την στέψιν τού 10 μέτρον. Ό
σννολικός δγκο; τον φράγματο;
Θά είναι !),6 ρκκτοιΐιμύοια κνβικά
β') ϋήραγγα ποοσαγωγής μή
κσυς 4.400 μετρ<'>ν καί δ.ααέ
τρου 8,50 μέτροιν.
γ) 'Υπόγειον νδροηλ^εκτρικον
Σταθμόν, έντό; σπήλαιον, ίίψονς
35 μέτροιν, μέσον πλάτονς 18 ιιέ
τριον και μήκους 78 μίτρων.
Τής κατασκη»ής τοΰ φ-ράγμα
τος είς τι'γν κοίτην τοΰ ποταμοΰ,
παρά τό Πολύφντον, προηγεϊται
ί,δη ή διάνοιξις σι'ιραγγος έκτρο
πή; τοϋ ροΰ τού ποταμοΰ, τοϋ
έργον τούτον έκτελουμένον, διά
παλα οτέρας συμβάσεως υπο τής
Έ>Ληνικής Έταιρείας «Όδων
καί Όδοστρωμάτων». Ή σήραγξ
θά ϊχη μήκο; 660 μέτρον Υ.αί
διάμετοον 9 μ. 70.
ΕΊ; τύν νδροηλίτοτρικον στα¬
θμόν θά έγκατασταθοΰν τρείς μο-
νάδες το>ν 120.000 κιλουάτ έ-
χάστης, σννολικής ίσχύος 360.
000 κιλοβάτ. Ή έναρξις λειτον^
νία; των προγραμματίζεται, των
δνο πρώτων, καιτά τό δεύτερον
εξάμηνον 1974, τής τρίτη; δέ
περί τάς αρχάς τοϋ 1975. Ή
συνολική δαπάνη τοϋ έργον, θ'
ανέλθη είς 4 δισεκατομμνρια δρα
χμάς. Ή μέ<τη έτησία παραγω- γ-ίι ρεΰματος τοΓ' σταθμόν Θά εί¬ ναι τής τάξεως των 600 έκατομ μνρίον κιλοβάτ. Ή κατ' 'έτος έ- ξοικονόμησις σνναλ^Λγματος, λό γο> μή είσαγωγής .τετρελαίου, ύ-
πολογίΐεται εί; 1,9 έκατ. δολ/Λ
ρια.
Τό έργον τού Πολ.ιχρντον, τύ
οποίον Θ' άΕιοποιή τα ΰδατα τοΰ
Άλιάκμονος είς πρώτην βαθμί-
δα, είναι μικρής άποδόσετος. Μέ
τα νδατα τής τεχνητής λίμνης, με
τα την ίξοδόν το^ν έκ τοΰ 'Τδρο
ηλεκτςηκον Σταθμόν, Θ' άρδεΰον
Ι ται .Τίρίπον 1.345.000 στρέμματα
των πεδιάδίον Θεσσαλονίκης, Κα
τεοίνης καί Α. Βερ^μίου.
Διά την περαιτέρω άξιοποίησιν
τού ύδροδνναμικον τοΰ Άλιάκμο
νος, αελετ&ται ή κατασκευή διά
την μετά τό 1975 περίοδον καί
Ι άλλον ύδροηλεκτρικών ?ργιον.
Ο Σ.Ε.Β. ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜ^ΑΙ
ΕΙΣ ΕΚΘΕΣΙΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣ Ε-Ο-Κ-
Είκόνα έντονον καί έντός κλί-
ματος νομισματικής σταθερότη¬
τος, άνόδον των δραστηριοτή-
τ(ι>ν είς τόν τομέα τής έλληνικής
βιομηχανίας, άπό άπόιμε.ως παρα
γοογής, έπενδίσεων, έξαγωγων
καί λοιπών μεγεθών, παρέχει ή
Ικθεσις τοΰ Σννδέσμον Έλλήνων
Βκνμηχάνων, επί τής καταστάσί-
ως τής έλ.ληνικής οίκονομίας, πού
(ιπϊβλήθη είς την πραγματοποιη-
Θεϊσαν σί'νοδον των τροέδηοιν
Γής «Ούνίς» εί; Βρνξέλλας.
Τούτο, ώς ανεκοινώθη υπό τοΰ
ΣΕΒ, μεταδιδεται υπό τοΰ έν
Βρυξέλλαις μον^αον γραφειοβ
τοιι, με την προοθηκην ότι ή ?χ-
θεσις παρέχει στοιχεϊα άιτοοών-
τα είς τόν υψηλόν ριΌϋόν άνα-
πτύξίως τής έ/Ληνικής οίκο·ομί
(ΐς κα< ίδιαιτέριος τής βιομηχα- νίας νατά τό 1970, ή όαοία συνε¬ τέλει. Οη ίσορρόπως είς δλονς Τούς τουεϊς, πίρΛααβανομένη; καί τή; γεο>ογία;, ένώ εντυπωσια
κήν «δξΓ,σιν εσημείωσαν τα έκ
τοϋ τονρισιιοΰ καί των μετανα¬
στευτικόν ίμβασαάτο)ν εϊσοδήμα
τα.
Έπισημαίνεται, έπίσης, ή ίνΐο-
Γ>οήθησις τή; άναπτύξειος υπό
των δοαστη^ιοτήτοΛ' τού δημοσί¬
ου τοιιρως καί των δΓΐαοσ'οιν έπτν
δύβεων, ή ό.τοία, ώς τονίζεται,
έπραγματο.ιοιήθη έΛτός κ/.ίματος
ν^ιβματική; σταθε,ρότητος, παρά
τάς ΡΕωθεν έπιδράσ'εις ίκ των
στ,μποναενων είς διεθνή κλίιιακα
."ΐληθοριστικων πιέισειον. Κατά
την έκθεσιν, ή σταθίροτης των
άναπτνξιακών έξε^Ιξεων τής οίκο
νομίας έν 'Τίλάδι, δέον νά απο¬
δοθή είς τό ό'τι ή αύξησις των
άμοιθών εργασίας σννεβάδιοε μέ
παράλλη/,ο' πρός την αύξησιν
τής παφαγωγικότητος ονθμόν, έν
αντιθέσει πρός τάς άνεπτυγμέ-
νας βιομηχανικώς χώρας, δ.τον ή
άσΐιμμε'τρος καί σωοευτική άνο-
δο; των άμο'βών σννοδενομένη
υπό αντίστοιχον άνόδου των τι¬
μών, προκαλεΐ τα άνησ>χητικά
φαινόμενα περί ών δμι?.εΐ ή άφο
ι ρώσα είς τάς εξ χώρας τής Ε.
Ο.Κ. ανακοίνωσις τής σύνοδον
τή; «Ούνίςΐ·, ή όποία διαπιστώ-
νρι ότι «τό παγκόσμιοΛ· πλτ;θο,οι-
στικι/ν ρεύμα είσέιδν>σε έπικινδύ-
νως είς τό έσο>τεο<3ΐόν τής Κοι¬ νότητος, δπον ή ϋψωσις των τι¬ μών είναι δνευ προηγούμενον» καί δπον «ή ψύχωσις ώ; πρός την άστάθειαν τής άξίας των νο ιιιοιιάτων έπεκτείνεται, άσκονσα άμεσον άντίκτνπον επί τού ΰψονς των έπιτοκίοιν, καί τής έξασφαλί σπυς τής όμαλ.ής χρηματοδοτήσε ο; των έπιχειρήσεων καί τής ά ναπτύξεως». ΑΙ κυριώτεροι άπαντήθιεις των εκπροσωπών τής διομηχανίας τή; ΕΟΚ, κατά τή-ν- όργανιοθεϊσαν σΐ'νέντευξιν Τύπον σ»·νοιρίζονται εί; τα έξη;: ΑΊ σχέοεις ΕΟΚ — 'ίΐν. ΙΙο- λιτειών καί. ΕΟΚ — Ίαπο>νίας,
άποι ε/.ονν αντικείμενον εύρειών
διαθουλεύστεων μεταξΰ «Ούνίς»
καί των Σννδέσμων Βιομηχάνο>ν
των δνο χωρών. Ή Κοινότης πρέ
.-τει ένε^γώ; ν' αντιδράση εναν¬
τίον πάσης τάσεω; προστατεντι-
Γ»μοϋ. Πρέπει νά μεθοδενθοϋν μέ
τρα άναπτΰξεως των συναλλα-
γών καί έντάσειος τή; παραγωγι
κότητος διά ν1 άποτραποΰν .-τλη-
θοιριστικοί κίνδννοι. Ή σι'μμτ-
τοο; περιφερειακή ανάπτυξις είς
τάς χώρας - μέλη, δέον ν' άποτε
λέση θέμα ενιαίον κοινοτικού
πικιγράμματος. Ή σιητοι»μένη
«εύοιοπαϊκή εταιρείαι ουδαμώς
πρέπει ν' αποτελέση οίτίαν είσα-
γο>γής νέιον θεσμών, άλλά μίοον
ε-ύθι^ραμμίσεως καί έναρμονισμοΰ
των ΰςρισταμέν<υν είς τάς χώρ-ας τή; ΕΟΚ. Έπ' ούδενί λόγοί θά πρέπει νά έπιτραποϋν Ιλ'εγχοι των όιιάδων με4θψηα·!ας ή άκάμη μο- νοαρρής ελεγχο; τής διοικήσεως | υπό «οτροσώπιον των έογαζομέ- νων. Συμμετοχή τούτιον είς τα τή; διοικήσεως δέον νά έκταθή εί; ένημερωτικάς διαβοιιλεύσεις | μεθ' δλων των παραγόντον τής ήγεσίας καί των μετόχον μέ στο χον· την κοινήν πρόοδον. ----------------------------------------------------------------'-----------------■ ■— ■ .....■— ' ■ ' '■ ι ■ »πΐ———επε»ιπ—ρ—-—ε] "ΕΛΕΓΚΑΝΣ,, Ε. Π. Ε. ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31ης Δεκεμβριού 1970 1969 άιαθέσιμον Ταμείον 26,592.— Χρεόγραφα 750.— Τράπεζαι 608.316.— Πάγιον "Επι.ιλα χαί ^κεΰη 18.612,20 Μεΐον άποοβέσεις 2.417,20 16.195.- Κυχλοφοροΰν ΈμπορειΊμ"τα 1.809 624.__ Έγγυοδοοίας 24.121,40 Χρεώσται 17 000.— Φόροι Λημοσίου 18 !>48.—
ΓραμμαΓ.είσπρακτέα 10 462.— 1.970 155,40
1970
26.758,20
9.253,60
56,110.-
98.150.-
993.014.—
17 501,60
1.890.712.—
24.321.40
39.142 —
112.938.—
5.000.— 1.992.113,40
1969
Κεφάλαιον
Μετοχ. Κεφάλαιον (ΜγοιοΊιι
46 Χ 10.000) Δραχ. 450 000 - , 450 000-
Τακτικόν άΐτοβεματ. 45.000.— 100 000 —
"Εκτακτον άποθεμ. 100.000.— 595.000.— 251 500.-
"Υποχρεώσεΐί ·
Γράμμάτια Πληρωτεα 1.577.500.-
Πισχαιΐαί 20?.785,-—
Διάφοροι Λογαριπσμοί 28.723,40
Κέρδη χρήσεως πρός ίιάθεοιν 216,000,—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1970
801.500.-
1.714.455.—
94.401.-
(ϊ 8'6 —
5*0 000 -
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΚΕΡΔΗ
Από Εχπτώσεις χαί Διαφοράς
Άσφαλισΐιχά Τιιμεϊα 75,794.—
"Ενοίκιον 271.172__
'Αμοιβαί Τρίτον 42.151,30
Άποζημ. ϋπαλ)λων 52.396.—
"Εξοΐα ίδ(ΐι'·σ. ΚΜΕ 0 774,50
Τόχοι Πμομήθειαι 16.718.—
Φ Μ Υ. Χαρτόσημα 5.836.—
Έπιπφαλ. Χρεώσται 23 864 -
Έργατική 'ΐτστία 990.— *Γ
Γενικά εξοδα : Φοτισμ.
τηλέφωνον. Γραφ.
ϋλη κ.δ. 150.036,90
Άποσβέο έπίπλων 2.417,20 1.444.212,90
Καβαρύν Χέρδος πρός Διάθεσιν :
Τακτικόν (Ιποθεματιχόν 45.000.__
"Εκταχτον άπυθεματιχόν 100.000.—
Κέρδος πρός διανομήν 216.000.— -
*^ 1.805.212,90 '"
Ό Διαχειριοτής
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Κ. ΚΟΥΤΣΟΥΡΗΣ
71.242.-
276.323.-
46 925,70
11.731.--
4 913.-
1.302.—
148.269,40
6 836,40
1.364.637,50
55.000.—
. 151.500.-
540.000.-
2.111.137,50
8.312.-
28.785,-
45.Κ57.-
3 .125. -
!· <· · λλ- :'■") 1.835.212,90 2 111.137,50 Ό Λογιστής ΚΩΝΣΤ. Γ. ΓΚΟΤΣΙΝΑΣ ΙΠΣΤΟΣΕΙΣ ΔΡ ΕΡΓΛ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. ΦΘΙΩΤΙΔθν Κατά σχετικήν ανακοίνωσιν, έ νεκοίθη παρά τοϋ ν.ιονργον Σ»ν- τονισμον κ. Χ. Μακαρέζον ή διά¬ θεσις .τόσον. 71.350.000 δρχ. 'έκ τοΰ ΓΧβονράμματο; Περιφεοειακής Άναπτύ£εο; 1Π71, πρός χρη).ια- τοδότησιν έργων περκρερίΐακή; ά ναπτύξεως είς τόν νομόν Φθιώτι- δος. Στ»γκε%(?ιμένχυς ,., κατανομή των έν λόγ<υ πιστώσεων διά τα έκτελεσθησόμενα έντός τοΰ 1971, ώς ίνω ίργα έ'χει ώς ακολού¬ θως: 30.100.000 δρχ. δι' ε'ργα πεοι φερϊΐακής όοοποιίας ίκτελονμί νης ύ-τό τής ΣΤΚΕΛ (4η ΜΟ ΜΑ) καί τού οικείον Νομαρχια¬ κόν Ταμείου. 41.2500.000 δρχ. δι' εκτέλεσιν κοινωφελών έργων, ήτοι 10 {· κατ. δρχ·, διά την άποπεράτω- βιν τσν ϊογον ύδρεΰστος τής πό λεως Λαμίας, 18.704.000 δοχ. διά λοιπάς ί·6ρεύσεκ Κοινοτήτων τοΰ Νομοΰ κια 12.546.000 δοχ. διά την περαίωσιν διαφόρων μι- λθ(?τέοο>ν κοινοχρελών 'ε'ργον.
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΑΟΓΟΣ
Δέχβται Βηλαοα 7
Πλατ. Άγίβυ Κωνβταντίνον
(ΌμόνοΐΒ) ί - 1 καί 4 - 8 μ.μ.
Τηλ. 52Λ-ΜΪ7
2ΗΤΕ1ΤΑΙ βαουακοποιός ποΛγ
•υζ δι επικερδεοτάτην ·αρ-
υακευτιι«Λν εργασίαν είς ε¬
παρχίαν. Πληροφορίαι εις το
ΐ μας.
ΜΟΡΙΤΣ
— ΊΌ περίφημον
«1'ί.ντονιτ* τού ^.αίν ινΐυριτς κέν
χρον συναντήοεως δι«,σΓ,ιι.οτητο)Λ,
εξηφανίσθη. Είς την θέσιν τον,
χαιίνει τΐρυκπια άπη εις τι) εθα-
φος, άπό την οποίαν Οά άναπη-
ίιη.σΐ| πολυωροφον σογκροττ^μα όϊ
αμερισμάτων πρός πώλησιν, υπο
κειμεΛ'ων, έν τούτοις, εις την σία
χειρισιν των κατασκεναστών, ί>-
ταν οί ιδιοκτήται των άποιυσιά-
ςουν. ΙΙρυκειταί. πεοι νέας μορ-
φής διαχειρίσεως, πού έχει με-
γα/.ην διάσωσιν εις τάς Η11Α, ά
πορρέει δέ άπό την κοινωνίαν
τής άφθονίας. Τα άτομα διαθέ-
τονν πίρισσιενματα πρός έπένδυ-
σιν καί χρόον πρός ψι·χαγυ>γιαν.
Διά τουτο έπιθνμοΰν ιδιόκτητον
στεγην είς διαφόρονς χώρας.
Διά νά μην μένη, έν τούτοις,
αργόν νό διαθέοιμον κεφάλαι«ν
καϊ κενόν τό διαμέρίσμα επί πο·λ-
Αούς μήνας κατ' ετος, έπιδιω-
κουν την ίςεΰρΕ·σιν μιάς φόρμον
λας πού θά έξοικονομηση την κα
τάστασιν. Τοιαύτην άποτελοΰν τα
συγκροτήματα πολνιορόφιον κτιρί-
ιον, τα δκΐ,μερίσίματα των οποί¬
ων, πολυτελώς έπιπλίομένα καί
οΰνται άπό τοτ»ς ιδιοκτήτας των
πλήοίος έξο>πλίσμένα χρησιμοποι-
επϊ ώρισμένονς μήνας κατ' έ"τος,
ίκμισθωνόμενα κατά τό υπόλοιπον
όιάστημα είς διεθνεϊς Κροίσονς.
Οί κατασκευασταί διορίζονν έπιτε
λεϊον συντηρήσειυς καί διαχειρ»-
στήν ποϋ μεριμνά, έναντι άμοι-
6ης, διά την λειτουργίαν τοϋ συν
κοοτήματος, την πληρωμήν των
κοινοχρήστιον δαπανών, την έκ-
μιίσθωσιν των διαμερισμάτων, την
εξόφλησιν των ?Λγαριαισ·μών έκά
ότου, την εϊσπραΗιν των μισθοί-
μάτων κλπ.
Ή μοοφή αυτή των πΌλνοιρό-
φων (όνομαζο·μένην «κονταμίνι-
ονμ» δηλαδή σι.'νιδιοκτηαία), δια
δίδεται είς την Έλβετίαν, /.όγω
τής κρίσεως πού διέρχεται ή εκ¬
μετάλλευσις πολντελών ξενοδοχεί
ών είς αύτην την χώραν. ΑΙ έ-
πιχειρήσίΐς αύται οίκογενειακοΰ
νυρί<ος χαρακτήρος, έλειτούργονν βάσει άναχρονιστικών προτύπων καί κατά άντιοικονομικόν τρόπον. Ή ανξησις τής ά'ξίας τής γής, ή μιεγάλη πολντέλεια καί σ.τατά λη χώρον, καί ή άρχοντική νοο- τρθπία τής παλαιάς σχολής των σ,Όρέων ττον, σννέδαλον είς του¬ το. 'Η παλαιά φρουρά, έξ δλλου, έγήρασε καί οί διάδοχοι δέν επι θυμοΰν νά σννεχίσονν την άσκη- σιν τοΰ οικογενειακήν έπιαγγέλμα τος. 'Η ξενοδοχειακή άπασχόλη- σις, λέγει έ'νας έκ τό>ν παλαιών
ι,Γορέιον της, άποτελεϊ περισσότε
ρον «χόμπυ» κιιί ολιγώτερον έ-
πάγγελμα. "Ετερος παράγοη- πού
σνμδάλλει είς την κρίσιν, είναι ή
ΐΕεΐ'ρε'σις προσιοπικοϋ.
ΕΐΩΔΙΚΟΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΉΣ ΠΝΟ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ
ΚΑΤΛ
ΚΤΛ Ι ΡΕΙΑ Σ
Ή Πανελλήνιος Ναντική Ό-
ιιοσ.τονδία επέδωκεν έξώδικον
προ<τκΓ;σιν μετά διαιμαρτνιρίας κ ιι δηλώσεω; κατά τή; έν "Αθήναις έδοευοΰση; όμοςρΰθμΏυ έταιρείίΐς υπό την έπωνυμίαν «Καραγιάννης Κ. — Καοατζόπουος Α. Ο.Ε.» κινηματο'γραφΐκων έπιχειρήσεοιν. έ6η είς την ένέργ?ι«.ν αύτην, διό 'Η έν λόγω Όμοσπονδία προ- τι είς τοϋ; άθηναίκονς κ.ινηματο- γράφονς προδάλλεται κινηματο- γραφΐκόν έργον, ίκμετα/Αε-ύαρΐ'κς τή; άνιοτε'ρο) έτοίρία;, ταύ τον τίτλον «Κάθτ νανάγιο καί μιά κό/.(ΐσι» καΊ ύπότιτλον «Άπό την ζο>ή των Έλλήνιον ναντικων» κοί
διότι ό έν λύγιυ νπότιτλος προσ-
Οάλ/.ει τού; "Ελληνας ν<υτικου; >αί εΐνα.1 τιΛίίως «4να>.ηθής καί
δέν ιιΛΤίΐποκρίνεται είς την πρα-
νματικότητα.
ΑΙ ΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑΤ1ΚΑΙ
ΛΙΑ ΤΗΝ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗ ΣΙΝ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΠΛΕΚΤΙΪΝ
Αί Ί'ράπεζαι θά χρηματοδοτονν
τάς πλεκτοτδιομτιχανίας, ϊναντι κο
μιϊοαένων είς αύτάς γραμματίων
πελνατείας των, δεκαμήνον, κατ'
ανώτατον όριον, διαρκείας, ταύ¬
της λογιζομένη; άπό τή; έκδόσ?-
ι·ι; τού οικείον τιμολογίου.
Τα Ανωτέριιι απεφάσισεν ή 'Τ-
ποε.-τιτρο.τή 1ίιστίυ·σειΐιν τή; Νομι
σματικής Έπι,τροπή;.
Είς άνακοίνοισιν τού ίπουργε!
όν Σι>ντονισμοΰ διεχ»κρινίζεται, δ
τι ή ανωτέρω ρύθμισις άφο^,α μό
νόν εί; γοαμμάτια καλ.ύπτοντα
πονλ)')θει; προϊόντιον των πλεκτο-
6ιο<μηχοΛ·ιων (πλεκτών, καλτσών, ιτανελλών κλπ.). Ά.-ΐ4ΐ 1η; Ιανουάριον 1972, αί ώς ανοι πρό; τάς πλεκτο€ιομηχα νία; χορηγήσει; των Τρίί.τε;ών θά περιοριοθονν επί γριμματίοίν έπταμήνου, κατ' ανώτατον όριον, διαςικείας άπό τής ήαεοουτινίας εκδόσεως τού τιμολογίου. Αι πλεκτοίιομηχανίαι δέον ο- πος, έντός τοϋ τρέχοντος, ετονς 1971, .τροσαρμόσονν την χρονικήν διάρκεΐίη· τ(7>·ν παρεχοαένων νπ'
αυτών πιστώσΐοιν πρός την πελα
τείαν των, δ,ιά την απόκτησιν, όν
τω, σνναιλλΛγματικ(7)ν διαρκειας
μέχρις 7 μηνων, αί οποίαι καί
μόνον θά θριοοοννται προεξοφλή-
σιμοι άπό 1ης Ίανοναοίον 1972.
ΤΗΣ ΦΑΡΜΑ'ΚΟΒΙΟΜΗΛ άδ
ΑΚΤΡΩΣΙΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ
ΖΗΤΕΙ Η ΠΕΔΜΕΔΕ
'Η Πανελ,λήνιος "Εν^ωσις Δι-
.αλθΗΐατούχων Μηχανικόν Έργο
ληπτών Δημοσκιιν "Εργων (ΙΙΕΔ
ΜΕΔΕ), κατέθεβεν είς τό Συμ6ού
λιον τής Έπικρατεία; αίτησιν πε
οί άκνρώσεως τής άπό 3.1.1971
αποφάσεως νπ' αριθμόν Α 26476
τοϋ υπουργόν Λτηιοσίων "Εργων.
Λιά τής προσ&αλΧ,ο,μένης ύποινογι
ν-ής πράξεως ωρίσθη, δτι οί έκ
των έργοληπτών δΓ,μοσίιον έργων
διπλιοματοΰχοι μηχαν#όγοι - ή
ΕΜΟΝΟΓΡΑΦΗΟΗ ΜΕΑΣΥΜΦΩΜα ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΙ Η,Π,Α, ΔΙΑ ΤΑ ΒΑΜΒΑΚΟΥΡΠΚΑ ΕΙΔΗ
Κμονογραψήΐ
σνμφωνΐα αεταξύ τής Ελλάδος
καί των Ήνο»μένων ΙΙολιτειών
διά τα δαμβαικονργικά προίόντα,
κατόπιν διαπραγματεύσεων αί ο¬
ποίαι ελα&ον χά>οαν άπά 8 — 1ν
τρέχοντος μηνός. Ή συμφωνία,
ή όποία θά ισχύση άπό 1ης "Ιου¬
λίου έ.ϊ. μέχρι και 30τ»ς Ίουνίου
1975, θά υπογραφή ενταύθα έν-
τός των άμέσως προ<τεχόνν μηνων μεταξύ τής έν Αθήναις Πρεθβεί άς ,τών ΗΠΑ και τοΰ Ελληνικόν ύποχ'ργείου Έμπορίον. Διά τής μονογραφηθΐίσης νέας στ·μφωνίας, ή όποία άντικαθιστσ ομοίαν λήγονσαν την 30ήν Ίου¬ νίου έ.2·, ρυθμίζονται αί έξαγω- γαί έλληνικών δαμδακονργικών προϊόντων πρό; τάς Ηνωμένας Πολιτείας καΐ &ελτιοΰνται αί υ¬ πό τής έν ισχύϊ συμφωνίας προ¬ βλεπόμεναι έξαγωγικαί ποσοστώ- σεις, διά τάς διαφόρους κατηγο ρίας των έν λόγο> προϊόντων.
"Ομιλών έπ' εύκαιρία, πρός
τού; άντιπροσώπους τοϋ Τΐντου, ό
ύπονργός Έμπορίοι· κ. Σπ. Ζάπ
πας έ-τόνισϊν ότι αί έμποροίαί βχέ
οεις μεταξΰ 'Ε?.λάδος — ΗΠΑ
ευρίσκονται είς πολν καλόν στάδι
όν, άπό έλΧηνι.κής δέ πλενρας επι
διώκεται ή δΐΐύρννσις τόη· σχετι
ν ποσοστώσεων, διά την αΰξη
σιν των έξαγωγων 6ιομηχανικών
κυρίως προϊόντων πρός την άμ«ν οίκονοαι
κης βναπτνξεος «ίς τα έπαρχια
κτι κέντρα, τα όποία παρονσιο
ζουν έξελικτικήν ποοείαν». Τα
ανωτέρω ετόνισε μϋταξΰ άλλοη· ί
Άχής έγκκινιάζων την παρελθοό
Διοικητής τής Τραπέζης κ. Χ.
σαν Κυριακήν τό 272ον ύποκατά
στημα τοϋ ίδρύματος είς τόν
Τίρνα6ον. Έξ άλλου, την έσπί
ραν τοΰ Σα66άτου ό κ. Διοικη-
τής έπεσκέορθη τό Εμπορικον
καί Βιομηχανικόν Έπιμελητήριον
Λαρίσης.
ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΙΕΙΣ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΞΟΤΕΡΙΚΟΥ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΙΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ
Νέοι εύΛΌίκοί δροι καί δΐίνκο
λύνσεις -ιαρέχονται είς "Ελληνας
έ<>γαζομένους τί; τό εξωτερικόν
?ι σι>γγενεϊς τούτων διά την άπυ
κτησιν ακινήτου περιουσίας έν
Ελλάδι είτε δι' ιδίαν χρήσιν είτε
δι' εκμετάλλευσιν. Τα ανωτέρω ά
πεφάσισε ή Χομισματική Έπιτρο
πή σννελθοΰσα υπό την προεδρίαν
τοΰ ύπονργοϋ Συντονισμοΰ κ. Ν.
Μακαρέζου. Συγκεκριμένιος, ή
Τραπέζα 'Τποθηκων καί ή Έθνι-
κή Κτηματική Τραπέζα τής Έλ
λάδος θά χορηγήσοΐΛ' δάνεια ίίς
δραχμάς είς κατοίκοι.'; ά/.λοβαπής
Τι ήμεδαπής, πρός συμπλήρωσιν
είσαγομένιον νπ' αυτών κεφαλαί¬
ων είς σννάλ/.αγμα, μή τ'ΐποχρεοι
τικώς έκχωυητέον, διά την αγο¬
ράν ή ανέγερσιν πάσης ιτύσειυς
άκινήτων έν "Ελλάδι, ήτοι κτιοί
(«ν έν γένει, οίκοπέδων κ/Λ. Δα-
νίίων τής κατηγορκις αυτή; δι-
καιοϋνται:
Κάτοικοι εξωτερικόν ή εσωτε¬
ρικόν ξένης ΰπηκοότητος.
"Ελληνε; κάτοικοι άλλοδαπής,
ώ; καί οί είς τό εξωτερικόν "Ε/ν
ληνες εργάται καί ναντικοί.
"Ελληνες κάτοικοι τοϋ έσωτερι
κου.
Τα δάνεια θά παρέχωνται είς
τα άνοηέρ<ΐ) ποόσιοπα διά την α¬ πόκτησιν ακινήτου περιουσίας, ϊί τε ύπ' αυτών των Ιδίιον είτε υ¬ πό των σνζνγων τ(*)ν ή των τέ- κνων αυτών, είς περί.ττιασΐν δέ άγοράς ακινήτου ΐξ οδιαι.λωνται καθ" ό/.ο
κληρίαν κο,Ί εί; δραχμάς, άπο-
λειφθέντος τοϋ τεθέντος είς την
άρχικήν άπόφ-ασιν όρον περϊ υπο
χρεώσ-τ-ως έξοφλήσειος τοΰ δανίΐ
ου, κατά ποσοστόν ,Ί0% τουλάχι¬
στον, δι' είσαγιογής σ
το; έκ τού εξωτερικόν,
ΑΙ ΔΙΙΛΟΣΕ,ΙΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΝ
ΦΟΡΩΝ ΤΠΈΡ ΤΡΙΤΟΝ
ΕΠΙ ΚΑΠΝΩΝ
ΜΙΙΕΡΚΛΒ'Τ-
Αί δηλώσει; κ.αταθολής των
υπέρ τοίτίΐιν φόροιν επί καπνιον
τής ποικιλια; «Μπέρνλεν», αί {)
ποόαλλομεναι ι'ιπό των παραγω-
γών τούτιαν, θά γίν<ονται άτοδϊ κταί καϊ πρό της μίτα6ι6άβεο>;
των έν λόγω καπνών είς τό έσω
τερικόν ή τής έξαγωγής των «Ις
τ ήν ά/.λοδαπήν, θά οτΛ'οδεύιυνται
δέ υπό των σχετικών ΐ,νγολογι-
ών.
Τούτο άνρκοίνωσΓ τό (ιπονργΕΪ
όν Οίκονομικών δι' εγκύκλιον τον
πρό; τόν Ιφορον καπνον Κα6α
λας, σχετικώς μέ την φοοολόγη
σιν των κα,τνών τοηων,
Κατά τόν νόμον, ώς γνωστόν
ή 6*6αίιοσις καί καταοολή των
υπέρ τρίτοιν φόρων επί καπνών
*ΜΛέρκ/.εϋ», ένεργείται είτε χατά
τήΛ' μεταοϊΛασίν των ϊΐς τό έοοι
τερικόν είτε κατά την εξαγωγήν
των είς την βλλοδα.τήν.
ΣΗΜΛΝΤ1ΚΑ ΚΕΡΔΗ
ΤΩΝ ΑΓΟΡΑΣΤΩΝ
ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ ΔΑΝΕΙΟΝ
-τ,μαντικά κέρδη έξ είδικών )μ
χνίόν άποκ.ομίζοΐ'ν οί άγορασται
όιιολογιών των Λαχειοφόρων Δα
νείων ΟΙκονομιχής Άνα,ττύξειυς.
Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τού ν
πονργείου Σ νντονισμον άναφ·ε'ϋ£
τ«ι ότι μεταξύ των τυχηοών άγο
ρασιών όμολογιών Τιόν Λαχ«ιοο;ό
ρων Δανείων δέν περ*λαμ6άνον-
ται μόνον ιδιώται, οί όποΐοι (ίί
δαίοις είναι καί οί -ΐϊρισσοτεροι,
άλ)Μ καί διάφορα ίδρύματα κα'
σιοματεια καΐ άσφα'.ιστικά τοαΜ«
κλ.-τ.
Οΰτιο κατά τόν πιιοελθύντιι Ί
ανουάοιον τρέχοντος έ'τονς, ό Ίί
ρος Ναός Άγιον ^ιονΐΌΧθΐ1 '"0Γ
ίπαγίιου είσέπραξε κέρδη 1-500-
000 δς»χ. διά τής έξοφλήσεως τής
όμολογίας τον Ε 347>19 τοΰ Λσ
χειοφόοου Δανείον 5% τοϋ 1960.
Έπίσης τό Ταμείον ΆρωΥΠ:
'Τ.ιαλλήλων 'Τποΐ'ογείον Έθν'ΐκή;
Παιδεία; εΐσέπραξε, κατά τον αί
τόν ώς δνω μήνα, 2.000.000 δρ.
έν τή; έξοφλνήσεοις τής όμολογί¬
ας Κ' 483252 τοϋ Λαχειοφόρον
Δανείον 5% τοΰ 1912.
λεκτρολόγοι ή ήλεκτρολόγοι κάτο
χοι πτυχίον έργολήπτον δημοσί-
ων έργων δι' ήλεκτρομηχανολογι
κά εργα πρέπει εφεξής, δ*ά νά
γίνο>νται δε^τοί εί; τάς δημοποα
οίας, νά προ<τκομίζουν είς τάς οίκείας έπιτροπάς αποδείξει; πλη ριομής των εισφορών το>ν π-ρός
Την Πανελλήνιον "Ενωσιν Έργο
ληπτών Δημοσίων "Εργων (ΠΕΔ
ΜΕΔΚ) »| π<)ύς την Τοπικήν 'Κθ γολη.ττικήν Όργάνιι>σιν, άίΐο-
κλειομένη; τή; αΐτοΰσης ενώσε¬
ως- Ή αίτησις έπικαλεΐται ελλ^ι
ψιν αίτιολογίας, παράβασιν νόμον,
ώς καΐ των· συνταγματικων διοντά
ξεο>ν, αί οποίαι καθιερώνοΐ'ν την
λθά 9
ΐεανζ
και την ίσότητα των πολιτών ί
ναντι τοΰ νόμον.
ΠΟΡΤΟΚΛΑΐη; ΠΡΟΒΑΗΜβϊΙΚΗ Η ΕΞΛΓί,Γη ΤϋΗ
ΧΑΜΗΛΑΙ ΤΙΜΑΙ ΚΑΙ ΥΠΕΡΠΑΡΑΓΩΓΗ
Άνησνχίοιι έκφράζονται άπό
τής πλευράς τού έξαγυ)γΐΜον έμ
πορίου, ώς πρός την τελικήν τύ
χη τής εφετινής παραγωγής .-το<>
τοκαλίων, λόγω τή; διαπιστονμέ
νης τάς τεελυταίας ημέρας (κ>α-
δύτητος τού εξαγωγικόν ρνθμοϋ.
'Ενώ ή έξαγωγική περίοδος πλη
σιάξει πρός τό τέλος της, ή δια
μοοψωθεΐοα κ^τ<ίστ(ΐοί.ς είς τα καταναλωτικά κέντρα τής Ευρω¬ πην, τόσον άπό πλευράς τιμών όσον καί προσφοράς τού προϊόν- τος, έν συνδυασμώ καί μέ τας ά παιτήσΐΐς των Έλλήνων έσπε<κ δοπαραγωγών, δέν έπιτρέπει έν- βαρρυντικάς - και αίσιοδάξους .ι«ο- βλέψεις διά τό τελικόν άποτέλε σμα τής έξαγιυγικής προσπαθεί- ας. Καλυτέρα έμφανίζεται ή κα¬ τάστασις, δσον άφορά τα λεμόνια, πκπεύεται δέ βασίμως ότι δέν θά δημιουργηθοΰν έξαγογικά προβλή ματα. Μέ την έναρξιν τής έξαγωγικής περίοδον των έσπεριδθΐΐδών, ή κατάστασις δέν εφαίνετο τόσον ά νησυχητική, είς δ,τι άψοςά την ομαλήν διοχέτευσιν των σχετικών προιόντίον είς τάς άγοράς τού έξωτερικοϋ, αν καί οί καλώς γνω ρίζοντες τα πράγματα διέϋλεπον τί επρόκειτο νά επακολουθήση. Ή ν.άποτα αίσιοδοξία ωφείλετο εις τό γεγονός, ότι ή παραγωγή των μέν πορτοκαλιών ύπ.ελογίζιετο είς χαμηλότερα έπίπεδα τής περνσι- νής των δέ λεμονίων .τερίπον είς τα έπίπεδα τοϋ παρΐλθόντος ?- τους. Διεφαίνετο, δηλαδή, έκ ποω της ίίψρως ότι, μέ έπιτυχίίς έλι- γμοΰς άπό όλας τάς πλε«ράς, ή ίταραγωγή θά διωχετεύετο ομαλώς είς τάς άνατολικάς καί δντικάς άγοράς. 'Εκ-είνο πού έδημιούογίΐ κάποιαν ανησυχίαν, ήτο τό ΰψος τής παοαγωγής των όμοιοπαραγο>
γών χωρών, ή όποία προείι/,έπε-
το ύψηλοτέρα τής περυσινής, τό
σον διά τα πορτοκάλια δσον καί
διά τα λεμάνια καί τα μανταοί-
νιο.
ΧΑΜΗΛΑΙ ΤΙΜΑΙ
ΑΙ ανησυχίας όνστυχώς, επη¬
λήθευσαν. Διότι, μέ την ϊναρξιν
τής πρασφοράς των ποοτοκαλίων
διεμορφώθησαν είς τα μεγάλα κα
ταναλωτικά κέντρα τής Λύσεως τι
μαί είς ποωτοφανώς χαμηλόν ΰ-
ψος, λόγω τής μ;γάλης παρβγω
γής των 6μοιοπα.ραγωγών χορών
καΐ τής ώς έκ ταύτης, νπερ-
πιροσφονάς. Είς την δισμόρφωσιν
των χαμηλών αυτών τιμών συνε-
τέλεσεν έπίσης καί ή ί.νσκήι|κιβα,
κ.ατά την περίοδον διαθέσεως των
πορτοκαλίων, κακοκαιρία, 7( όποία,
όπως είναι φυσικόν, μειώνει την
άπορροφητικότητα των καταναλω
τοίών άγορών καί δνσχεραίνει την
διακίνησιν των προιόντων.
ΜΙΑ ΑΔΥΝΑΜΙΑ
Έν τούτοις, κατά την άποψιν
των έΕαγωγέων, ή αναστολή των
πωλήσεων, είς τάς περιπτώσεις
αύτάς, επί σκοπώ άναμονής 6ελ-
τιώσειος των τιμών είς τάς ξέ¬
νας άγοράς, δέν ύποδοηθεϊ την
ελληνικήν παραγωγήν πορτοκαλί-
ων, λόγω τής μικράς παοαγωγι-
κής καί έξαγωγικής περιόδου τής
χώρας μας. Καί είς αύτό ακρι¬
βώς έγκειται ή άδυναμία τής έλ
ληνικής παραγωγής. "Εχομεν μί
αν μόνον αρίστην έξαγώγιμον ποι
κιλίαν, τα όμφαλοφόρα (Μέιρλιν),
τής οποίας δμως, ή έξαγωγική
περίοδος δέν διαρκεΐ πλέον των
δΐ>ο μηνών. Δέν έχη δέ επιτευχθή
άκάμη ό πολλαπλασιασμός των ποι
κιλιών, ώστε άφ' ενός μέν νά έ-
πιμηκυνθή ή παραγωγική καί έ
ξαγωγική περίοδος, άφ' έτερον
δέ νά άξιοποιηθονν τα συσκευαστή
ρια επί μακρότερον χρονικόν διά
στημα, μέ όλας τάς εντέυθεν εύ
νοϊκάς συνεπείας. Σημειωτέον
δέ, ότι τα όμφαλοφόρα πορτοκά-
λια, τα όποϊα άντιποοσωπεύουν
τό μεγαλύτερον ποσοστόν τής έ λ
ληνικής παραγιογής, δέν πιροσφέ-
οονται διά χυμοποίησιν, ωστε νά
διοχετευθή ίνα μέρος τής έσοδεί
άς πρός την κατεύθυνσιν αυτήν.
Στροφή τής προσπαθείας πρός
την εσωτερικήν κατανάλωσιν δέν
φαίνεται νά αφήνη υ,εγάλα περι.-
θώρια άπορροφήσεως τής πιεστι-
κώς αυξανομένη; άπό έ'τους είς
Ιτος έβπεριόοπαιραγωγης. Τούτο,
άλλωστε, εχει άποδειχθη άπό τιι
γεγονός ότι, παρά την αύξησιν
τής καταναλώσεως είς αύτουσιον
καοπόν και είς χυμούς, τα πλεο-
νάσματα τής άδιαθίτου παραγω¬
γής έ,ςακοΛουθούν «ά καθίσταντ ιι
.τι.εστιχώτερα. Τό γεγονός τούτο
μαρτυρεϊ δτι κατά έναν τρόπον
τα δρια τής έσωτεφΐκής ^κατανα¬
λώσεως είναι πεπερασαενο.
Συνεπώς .ιαραμένίΐ ακέραιον
τυ πρόϋλημα τής όιοχετεύσεως
τού ΐϊροϊόντος είς τας άγορας
τής Δντικής Κϋρωπης^ απού και
λόγω ύψηλού βιοτικ.οΰ επίπεδον
ύπάρχουν περ*θο>ρια άπορροφήσε-
α>ς, άλλά καί λογιυ ,-ΐοιοτικής ΰ
περοχής, όφειλοομένης οποκλειο-τι-
κως είς τάς κλιματολογικάς στ>
θήκας τής Ελλάδος, σννηγοροΰν
υπέρ τής άνάγκΓ>ς τής άμεταθέ-
του έμμονής «Ις την έζαγωγικήν
προσ.-ΐάβειαν. "Ας σημειωθή 6έ ό
τι κατά τα τελευταία ετη, κατά
την διάρκειαν των οποίων εχει ά
ναμφισΰητήτως συστηματο.ποιηθή
ή έξαγωγή των έσπεριδοειδών, εί
σάγεται ί'ις την χώραν, συμφώ¬
νως πρός έπίσημα στοιχεΐα, συν-
άλλαγμα Οψους 20 — 23 έκατ.
δολλαρίο)ν ετησίως.
Ή παρατηρουμένη άγακοαή
τής έξαγωγικής προσπαθείας, ό¬
σον άφορά ιδίως τα πορτοκάλια,
άποδίδίται άπό τό εξαγωγικόν
εμπόριον καί είς τό ηύξημένΌν
εφέτος, ώς υποστηρίζη, ποσοστόν
«σκάρτου>, τό οποίον άνεδίβαοε
τό κοβτολόγιον, έν συνδυασμώ και
μέ τάς ηύξημένας τιμάς ποϋ ζή
τοϋν οί παραγωγοί, ΐνώ αί άπο-
λαμβανόμεναι τοιαΰτα είς τα με
γάλα κατανα/Λΐτικά κέντρα είναι
χαμηλαί. Έξ άλλου, ή ίσπανική
πολιτική τής ύπερπροσφορβς είς
όλας τάς δυτικάς χώρας, δέν έ-
πέτρεψεν είς τάς άγοράς νά ά-
νακουφισΌονν άπό πλευρας προσφε
ρ»μέντ|ς ποσότητος έμπορίύματος,
ώστε νά διατηρηβοΰν αί τιμαί είς
ίκανοποιητικά έπύΐεδα.
Η ΠΑΓΟΠΛΗΞΙΑ
Ή όΕύτης τοΰ προδλήματος,
πού προκαλεϊται έκ τής ύπερπα-
ραγωγής είς τα όμοιοπαραγωγά
κοάτη τής Μεσογείου, άπεδείχθτ,
| καί προσφάτως, έκ των έ.τιπτώσι
ών τής ΐαγοπληξΐας, ή όποία
προσέδαλε την παραγωγήν τής Ί
οΰτανίας καί ή όποία, μολονότι,
ώς άναφίρεται, ήτο οημαντική,
έν τούτοις δέν έπέδρασεν άνοδι-
κώς επί των τιμών. Καί τούτο
διά τό γεγονός καί μόνον, ότι
εΐσέδυσαν, πρός εκμετάλλευσιν
τής ίσπανικής καταστ»ροφής, τα
αλλα έσπεριδοπαραγωγά κψάτη
(Μαοόκο, Ίσραήλ κλπ.), τα όποία
εκάλυψαν τό κενόν καί 6έν επί
τρεψαν οίτε την κατ' ελάχιστον
άνοδον των τιμων. Είς ωρισμέ¬
νας μάλιστα περιπτώσεις αύται ε
πεσαν ετι περαιτέρω.
Ι Ή ούτω διαμορφοοθεϊσα κατά¬
στασις είς τα μεγάλα καταναλωτι
κά κέντρα τής Λύσεως, πρός τα
όποϊα καταβάλλεται τελευταίο>ς
προσπαθεία νά κατευθυνθή γλό σο
βαρόν ποσοστόν των έλληνικών έ
! ξαγωγών, έπηρέασε καί τάς άγο
ράς των άνατολικών χιι)ρών, αί
Ι οποίαι παρηκολούθησαν κατά πό
ι δας την κατάστασιν αυτήν, μέ
άποτέλεσμα νά ^οράσονν .τορτο-
κάλια είς χαμηλότϊρα, έναντι των
περυσινών, έπίπεδα τιμών. Έξ
δλλου, έτεραατίσθησαν καί αί
τελευταϊ<ίΐ παραγγελίαι δσον άορο ρά την εκτέλεσιν σνμβολαίων ποίις τα άνατολικά κράτη, χωρίς, ποός τό παρόν τουλάχιστον, νά δια<ραί νωνται δυνατότητες δλλιυν τοποθε τήοεων. ΑΙ άνατυλικαί χώραι, έν τού¬ τοις, θά ηδύναντο νά ά.τορρο<Γή σουν μεγαλυτέρας ποσότητας έλ /.ητνικών πορτοκαλίων, εάν ή έξα- νωγική περίοδος ήτο μεγα).υτέρ«. Διότι, ένώ θέλουν να άγοράσοΐ'ν .τερισσότερα πορτοκάλια, δέν δύ νανται νά τό πράξουν είς τό μι- κρό χρονικόν διάστημα πού διαρ >χϊ ή παραγωγή μας, προτιμώ-
σαι μονιμιοτέρους .τρομηθευτάς ί
κανοϋς νά τάς τροφοδοτοΰν καθ"
όλην την παραγωγικήν περίοδον.
ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ
ΑΝΕΤΕΘΗ ΗΔΗ Η ΚΑΤΑ Σ Κ Ε Υ Η
ΤΟΥ ΦΡΑΓιΊΑίθΣ ΠΘΑΥΦΩΤΘΥ
Τ-Α ΞΒΝΌΔΟΧΕΙΑ
Δι^'λΟΝ ΤΑΙ Κ ϊ-1 ΣΙΝ
Εί! ΤΗΝ ΚΛυι·.ιΐΛΐ
Ούτω, έαθάσαμΡΛ' είς τό ση¬
μείον αί έλληνικίαί έςαγωγαί πορ
τοκαλίίυν νά ΰπολείποινται αίσθη
τώς των περνσινών. Συμφώνως
πρός τα <ττατιστικά στοιχεΐα τού ΰπουργείου Έμ.-το<)ΐοτ·, άπο τής ε¬ νάρξεως τής έξαγωγικής πε{<ιύ- ^ δου μέχ^ι 15ης Ιανουαρίου εί¬ χον έξαχθή 72.058 τόννοι πορτο καλίων, έναντι 104.489 τής άντι- στοίχου περυσινής περιόδου. Αί περυσιναί έξαγιογαί οτνήλθον σιτνο Ι λικώς είς 123.000 τόννους. Σημει ' ο)τέον, ότι ή έφετινη παρανωγή πορτοχολί<ον ΰπολογίζεται είς 370. 000-τόννυνς, έναντι »50.000 .τίρυ σι. Διάφορος παρουσιά,εται ή κατά στάσις διά τα λεμόνια. Ή παγο πληξία, ή όποία .τροβέ//ι6ε πε- ' ς'ΐσσότερον την Ίσπανικτιν παρα¬ γωγήν, εΤχε σοβαρώτερον άντίκτυ .τον επί των τιμών είς τα κατα- ναλωτικη κέντρα τής Λύσεως, αέ άποτέλείϊμα την άναζιιιπνοωσίν Τ(ον αρύς τα δνω, ΐνώ μέχρι τής παγοπληξίας ένεφάνιζον σχετικήν ΰφεσΐΛ. Τό γεγονός αύτο παρέ- χει την ϋεδαιότητα, ότι ή έλ'-Ή- νική παοαγωγτι λεμονιών έν τώ συνόλω της θά διακινηθή ομαλώς καί δέν θά δημιονργηθοϋν .ιρο- 6ληματα μέχρι τέλους τή; έξα- γο>γικής περιόδου. Ήδη, συμ¬
φώνως πρός τα αύτά ώς ά'νω στοι
χεϊα τοΐ' ΰπουργείου Εμπόριον,
μέχρι 15ης Ιανουάριον είχον έ¬
ξαχθή 41.440 τόννοι, έναντι 36.
843 τής αντίστοιχον .τερυσινής πε
' ριόδου, ήτοι εχομεν μίαν αύξησιν
] 5.000 τόννων .-ΐερΐπου, ένώ αί πε
ουσιναί σννολικαί έξαγωγα'ι εφθα
σαν τούς 58.000 τόννονς. Ή ί-
φετινή παραγωγή λεμονιών έκτι-
μόιται πέριξ των 120.000 τόννων,
Εναντι 98.000 πέρνσι.
"Οσον άφορά τα μανταρίνια,
δέν άντιμετίθνΐίζονται π-ροδλήμα-
τα, δεδομένον δτι ή παραγωγή
.τροίιλέπεται είς τα περυσινά έ-
πίπεδα (26.000 τόννοι), ή δέ πό
ρεία των εξαγωγήν έξελίσσβται
λίαν ίκανοποιητικώς. Άπό τής ε¬
νάρξεως τής έξαγωγικής περίο¬
δον μέχρι 15ης Ιανουάριον ε¬
ξήχθησαν 6.404 τόννοι, έναντι 3.
229 τής αντίστοιχον περίοδον τού
παρελθόντο; ε'τους, κατά τό ο¬
ποίον «ί συνολικαΐ έξαγωγα'ι ά¬
ν ήλθον είς 4.500 τόννονς.
Οιονδήποτε, πάντως, καί δν εί
ναι τό άποτέλεσμα τής έφετεινής
ΐξαγωγικής προσπαθείας, μέ τό
τελικόν κλίίσιμον τή; περίοδον
6ά πρέπει νά έξαχθοΰν άπό τους
άρμοδίους κοατικούς παράγοντας
καί τούς φορεϊς τής έξαγωγής,
τα άνάλογα σι>μπϊράσματα διά
τούς περαιτέρω χειρισμονς, είς δ,
τι άφοοά τό πρόβλημα πού εμφα
νιζει τό έλληνικό πορτοκάλι. 'Ο-
πίοσβήποτε, δμως, έκεΐνο ποΰ ήρ
χισεν ήδη νά διαφαίνίται είναι ο
τι, πέραν τής άνάγκης 6ελτιώσε
ιος τή; .τοιόττιτος, παραλλήλιος
μέ την σημειονμένην λόγιο αϋστη
οοΰ έλεγχον βελτίωσιν τής διαλο
γής καί τής συσκευασίας, κρίνε-
ται ώς άναγκαϊος ό πολλΛπλα-
σιασμό; των ποτκιλιών εί; τοό-
.ιον ωστε νά έ.τιμηκννθή ή παρα
γωγική περίοδος, γεγονός τό ό-
ποΐον θά οτντελέση εί; την διαρ
κή πααονσίαν των έλληνικών πορ
τοκαλιών εί; τάς Εένας άγοράς,
διά νά διατηρηθή μόνιμος πελα-
τεία καί ύ'χι ρίο<αιριακή. Έπίσης, κατά τάς περίοδον; ν^ρίσεΐος τι¬ μών καί νπερπροσφοράς τοΰ προ ϊόντο; είς τα μεγάλα καταναλω- τικά κέντριι, θά Λρέπει νά άνα- ληφθή πηιοτοβουλία ωστε νά ον- Ομίξεται ή έξαγωγή κατά χο')ρας καί κατά περιόδονς. "Επί πλέον, έπιβάλλεται ή δοα στηριοποίησις των έξαγωγέιον καί τής κρατική; πλενρας, τόσον διά την εξεύρεσιν νέων καί μονιμωτέ ριον δντικών άγορών, δσον καί διά την δημιουργίαν εύρυτέρίον προϋποθέσειυν, πρός τοποθίτησιν μεγαλ.υτέροιν ποσοτήτων .-ωρτοκα λίων είς τάς άνατολικάς άγο- ράς, είς τάς οποίας, σημειωτέον, κατευθύνεται σήμερον ό μεγαλύ- τερο; δγκος των έλληνικών έξα- γωγών έσπεριδοειδών. ΓΕΩΡΓ. Λ. ΜΤΣΑΛΑΚΗΣ 'Τπεγράφη είς τα γραφεϊα τής ΔΚ11 σίϊΐβασις ά·α«έοειυς είς την Κοινοπραξιαν Ίίυ.τ-νι- κων Ί εχνικών 'Εταιρεαον «Όδών καί Όδοστ,ρωμάτων» καί «'Κδον. — Έτέρ», τής κατασκενής των έργων ϋδροηλεκτρικοΰ ϊργον 11ο λικρύτου, επί τοΰ ποταμοΌ Άλιάκ μονος, άξίας υψους 1,88 δισεκα- τομμι>ρίοίν δραχμών.
Την σύμβασιν ΰπέγραναν <ίφ' ενός μίν ύ διοικητής τή; ΛΕΗ κ. Β. Ν. Καοδαμάκης κ.αί ό κ. Μ. Γκα&άνντ, ώς έκ."τρόσο>πος
τής άναλαβούσης την μελετην καί
επίβλεψιν τοΰ ϊργσυ τεχνικής Η
6ετικής έταιρείας «Έλέκτρο —
Βάττ», άφ' ετέρου δέ οί Γκποό-
σωποι τής Κοινοπραξίας των Έλ
ληνικών Τεχνικών Οίκων κ.κ. Α.
Παντελεάΐκης, Δ. Κλαυδιανός καί
Ν. Σωτηριάδης.
Τα ?ργα πα/.ιτικοΰ μηχανικόν
.τεριλαμβάνονν:
α') Φράγμα 6αρντητος έ·'. 6ρα
χώδονς ύλικοΰ, ΰψονς 96 μί-τρων
λοΧ μήκους είς την στέψιν τον
280 μέτρον, μέ πλάτος είς μέν
την βάσιν τού 4.'Κ) μετρων, είς δέ
την στέψιν τού 10 μέτρον. Ό
σννολικός δγκο; τον φράγματο;
Θά είναι !),6 ρκκτοιΐιμύοια κνβικά
β') ϋήραγγα ποοσαγωγής μή
κσυς 4.400 μετρ<'>ν καί δ.ααέ
τρου 8,50 μέτροιν.
γ) 'Υπόγειον νδροηλ^εκτρικον
Σταθμόν, έντό; σπήλαιον, ίίψονς
35 μέτροιν, μέσον πλάτονς 18 ιιέ
τριον και μήκους 78 μίτρων.
Τής κατασκη»ής τοΰ φ-ράγμα
τος είς τι'γν κοίτην τοΰ ποταμοΰ,
παρά τό Πολύφντον, προηγεϊται
ί,δη ή διάνοιξις σι'ιραγγος έκτρο
πή; τοϋ ροΰ τού ποταμοΰ, τοϋ
έργον τούτον έκτελουμένον, διά
παλα οτέρας συμβάσεως υπο τής
Έ>Ληνικής Έταιρείας «Όδων
καί Όδοστρωμάτων». Ή σήραγξ
θά ϊχη μήκο; 660 μέτρον Υ.αί
διάμετοον 9 μ. 70.
ΕΊ; τύν νδροηλίτοτρικον στα¬
θμόν θά έγκατασταθοΰν τρείς μο-
νάδες το>ν 120.000 κιλουάτ έ-
χάστης, σννολικής ίσχύος 360.
000 κιλοβάτ. Ή έναρξις λειτον^
νία; των προγραμματίζεται, των
δνο πρώτων, καιτά τό δεύτερον
εξάμηνον 1974, τής τρίτη; δέ
περί τάς αρχάς τοϋ 1975. Ή
συνολική δαπάνη τοϋ έργον, θ'
ανέλθη είς 4 δισεκατομμνρια δρα
χμάς. Ή μέ<τη έτησία παραγω- γ-ίι ρεΰματος τοΓ' σταθμόν Θά εί¬ ναι τής τάξεως των 600 έκατομ μνρίον κιλοβάτ. Ή κατ' 'έτος έ- ξοικονόμησις σνναλ^Λγματος, λό γο> μή είσαγωγής .τετρελαίου, ύ-
πολογίΐεται εί; 1,9 έκατ. δολ/Λ
ρια.
Τό έργον τού Πολ.ιχρντον, τύ
οποίον Θ' άΕιοποιή τα ΰδατα τοΰ
Άλιάκμονος είς πρώτην βαθμί-
δα, είναι μικρής άποδόσετος. Μέ
τα νδατα τής τεχνητής λίμνης, με
τα την ίξοδόν το^ν έκ τοΰ 'Τδρο
ηλεκτςηκον Σταθμόν, Θ' άρδεΰον
Ι ται .Τίρίπον 1.345.000 στρέμματα
των πεδιάδίον Θεσσαλονίκης, Κα
τεοίνης καί Α. Βερ^μίου.
Διά την περαιτέρω άξιοποίησιν
τού ύδροδνναμικον τοΰ Άλιάκμο
νος, αελετ&ται ή κατασκευή διά
την μετά τό 1975 περίοδον καί
Ι άλλον ύδροηλεκτρικών ?ργιον.
Ο Σ.Ε.Β. ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜ^ΑΙ
ΕΙΣ ΕΚΘΕΣΙΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣ Ε-Ο-Κ-
Είκόνα έντονον καί έντός κλί-
ματος νομισματικής σταθερότη¬
τος, άνόδον των δραστηριοτή-
τ(ι>ν είς τόν τομέα τής έλληνικής
βιομηχανίας, άπό άπόιμε.ως παρα
γοογής, έπενδίσεων, έξαγωγων
καί λοιπών μεγεθών, παρέχει ή
Ικθεσις τοΰ Σννδέσμον Έλλήνων
Βκνμηχάνων, επί τής καταστάσί-
ως τής έλ.ληνικής οίκονομίας, πού
(ιπϊβλήθη είς την πραγματοποιη-
Θεϊσαν σί'νοδον των τροέδηοιν
Γής «Ούνίς» εί; Βρνξέλλας.
Τούτο, ώς ανεκοινώθη υπό τοΰ
ΣΕΒ, μεταδιδεται υπό τοΰ έν
Βρυξέλλαις μον^αον γραφειοβ
τοιι, με την προοθηκην ότι ή ?χ-
θεσις παρέχει στοιχεϊα άιτοοών-
τα είς τόν υψηλόν ριΌϋόν άνα-
πτύξίως τής έ/Ληνικής οίκο·ομί
(ΐς κα< ίδιαιτέριος τής βιομηχα- νίας νατά τό 1970, ή όαοία συνε¬ τέλει. Οη ίσορρόπως είς δλονς Τούς τουεϊς, πίρΛααβανομένη; καί τή; γεο>ογία;, ένώ εντυπωσια
κήν «δξΓ,σιν εσημείωσαν τα έκ
τοϋ τονρισιιοΰ καί των μετανα¬
στευτικόν ίμβασαάτο)ν εϊσοδήμα
τα.
Έπισημαίνεται, έπίσης, ή ίνΐο-
Γ>οήθησις τή; άναπτύξειος υπό
των δοαστη^ιοτήτοΛ' τού δημοσί¬
ου τοιιρως καί των δΓΐαοσ'οιν έπτν
δύβεων, ή ό.τοία, ώς τονίζεται,
έπραγματο.ιοιήθη έΛτός κ/.ίματος
ν^ιβματική; σταθε,ρότητος, παρά
τάς ΡΕωθεν έπιδράσ'εις ίκ των
στ,μποναενων είς διεθνή κλίιιακα
."ΐληθοριστικων πιέισειον. Κατά
την έκθεσιν, ή σταθίροτης των
άναπτνξιακών έξε^Ιξεων τής οίκο
νομίας έν 'Τίλάδι, δέον νά απο¬
δοθή είς τό ό'τι ή αύξησις των
άμοιθών εργασίας σννεβάδιοε μέ
παράλλη/,ο' πρός την αύξησιν
τής παφαγωγικότητος ονθμόν, έν
αντιθέσει πρός τάς άνεπτυγμέ-
νας βιομηχανικώς χώρας, δ.τον ή
άσΐιμμε'τρος καί σωοευτική άνο-
δο; των άμο'βών σννοδενομένη
υπό αντίστοιχον άνόδου των τι¬
μών, προκαλεΐ τα άνησ>χητικά
φαινόμενα περί ών δμι?.εΐ ή άφο
ι ρώσα είς τάς εξ χώρας τής Ε.
Ο.Κ. ανακοίνωσις τής σύνοδον
τή; «Ούνίςΐ·, ή όποία διαπιστώ-
νρι ότι «τό παγκόσμιοΛ· πλτ;θο,οι-
στικι/ν ρεύμα είσέιδν>σε έπικινδύ-
νως είς τό έσο>τεο<3ΐόν τής Κοι¬ νότητος, δπον ή ϋψωσις των τι¬ μών είναι δνευ προηγούμενον» καί δπον «ή ψύχωσις ώ; πρός την άστάθειαν τής άξίας των νο ιιιοιιάτων έπεκτείνεται, άσκονσα άμεσον άντίκτνπον επί τού ΰψονς των έπιτοκίοιν, καί τής έξασφαλί σπυς τής όμαλ.ής χρηματοδοτήσε ο; των έπιχειρήσεων καί τής ά ναπτύξεως». ΑΙ κυριώτεροι άπαντήθιεις των εκπροσωπών τής διομηχανίας τή; ΕΟΚ, κατά τή-ν- όργανιοθεϊσαν σΐ'νέντευξιν Τύπον σ»·νοιρίζονται εί; τα έξη;: ΑΊ σχέοεις ΕΟΚ — 'ίΐν. ΙΙο- λιτειών καί. ΕΟΚ — Ίαπο>νίας,
άποι ε/.ονν αντικείμενον εύρειών
διαθουλεύστεων μεταξΰ «Ούνίς»
καί των Σννδέσμων Βιομηχάνο>ν
των δνο χωρών. Ή Κοινότης πρέ
.-τει ένε^γώ; ν' αντιδράση εναν¬
τίον πάσης τάσεω; προστατεντι-
Γ»μοϋ. Πρέπει νά μεθοδενθοϋν μέ
τρα άναπτΰξεως των συναλλα-
γών καί έντάσειος τή; παραγωγι
κότητος διά ν1 άποτραποΰν .-τλη-
θοιριστικοί κίνδννοι. Ή σι'μμτ-
τοο; περιφερειακή ανάπτυξις είς
τάς χώρας - μέλη, δέον ν' άποτε
λέση θέμα ενιαίον κοινοτικού
πικιγράμματος. Ή σιητοι»μένη
«εύοιοπαϊκή εταιρείαι ουδαμώς
πρέπει ν' αποτελέση οίτίαν είσα-
γο>γής νέιον θεσμών, άλλά μίοον
ε-ύθι^ραμμίσεως καί έναρμονισμοΰ
των ΰςρισταμέν<υν είς τάς χώρ-ας τή; ΕΟΚ. Έπ' ούδενί λόγοί θά πρέπει νά έπιτραποϋν Ιλ'εγχοι των όιιάδων με4θψηα·!ας ή άκάμη μο- νοαρρής ελεγχο; τής διοικήσεως | υπό «οτροσώπιον των έογαζομέ- νων. Συμμετοχή τούτιον είς τα τή; διοικήσεως δέον νά έκταθή εί; ένημερωτικάς διαβοιιλεύσεις | μεθ' δλων των παραγόντον τής ήγεσίας καί των μετόχον μέ στο χον· την κοινήν πρόοδον. ----------------------------------------------------------------'-----------------■ ■— ■ .....■— ' ■ ' '■ ι ■ »πΐ———επε»ιπ—ρ—-—ε] "ΕΛΕΓΚΑΝΣ,, Ε. Π. Ε. ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31ης Δεκεμβριού 1970 1969 άιαθέσιμον Ταμείον 26,592.— Χρεόγραφα 750.— Τράπεζαι 608.316.— Πάγιον "Επι.ιλα χαί ^κεΰη 18.612,20 Μεΐον άποοβέσεις 2.417,20 16.195.- Κυχλοφοροΰν ΈμπορειΊμ"τα 1.809 624.__ Έγγυοδοοίας 24.121,40 Χρεώσται 17 000.— Φόροι Λημοσίου 18 !>48.—
ΓραμμαΓ.είσπρακτέα 10 462.— 1.970 155,40
1970
26.758,20
9.253,60
56,110.-
98.150.-
993.014.—
17 501,60
1.890.712.—
24.321.40
39.142 —
112.938.—
5.000.— 1.992.113,40
1969
Κεφάλαιον
Μετοχ. Κεφάλαιον (ΜγοιοΊιι
46 Χ 10.000) Δραχ. 450 000 - , 450 000-
Τακτικόν άΐτοβεματ. 45.000.— 100 000 —
"Εκτακτον άποθεμ. 100.000.— 595.000.— 251 500.-
"Υποχρεώσεΐί ·
Γράμμάτια Πληρωτεα 1.577.500.-
Πισχαιΐαί 20?.785,-—
Διάφοροι Λογαριπσμοί 28.723,40
Κέρδη χρήσεως πρός ίιάθεοιν 216,000,—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1970
801.500.-
1.714.455.—
94.401.-
(ϊ 8'6 —
5*0 000 -
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΚΕΡΔΗ
Από Εχπτώσεις χαί Διαφοράς
Άσφαλισΐιχά Τιιμεϊα 75,794.—
"Ενοίκιον 271.172__
'Αμοιβαί Τρίτον 42.151,30
Άποζημ. ϋπαλ)λων 52.396.—
"Εξοΐα ίδ(ΐι'·σ. ΚΜΕ 0 774,50
Τόχοι Πμομήθειαι 16.718.—
Φ Μ Υ. Χαρτόσημα 5.836.—
Έπιπφαλ. Χρεώσται 23 864 -
Έργατική 'ΐτστία 990.— *Γ
Γενικά εξοδα : Φοτισμ.
τηλέφωνον. Γραφ.
ϋλη κ.δ. 150.036,90
Άποσβέο έπίπλων 2.417,20 1.444.212,90
Καβαρύν Χέρδος πρός Διάθεσιν :
Τακτικόν (Ιποθεματιχόν 45.000.__
"Εκταχτον άπυθεματιχόν 100.000.—
Κέρδος πρός διανομήν 216.000.— -
*^ 1.805.212,90 '"
Ό Διαχειριοτής
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Κ. ΚΟΥΤΣΟΥΡΗΣ
71.242.-
276.323.-
46 925,70
11.731.--
4 913.-
1.302.—
148.269,40
6 836,40
1.364.637,50
55.000.—
. 151.500.-
540.000.-
2.111.137,50
8.312.-
28.785,-
45.Κ57.-
3 .125. -
!· <· · λλ- :'■") 1.835.212,90 2 111.137,50 Ό Λογιστής ΚΩΝΣΤ. Γ. ΓΚΟΤΣΙΝΑΣ ΙΠΣΤΟΣΕΙΣ ΔΡ ΕΡΓΛ ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. ΦΘΙΩΤΙΔθν Κατά σχετικήν ανακοίνωσιν, έ νεκοίθη παρά τοϋ ν.ιονργον Σ»ν- τονισμον κ. Χ. Μακαρέζον ή διά¬ θεσις .τόσον. 71.350.000 δρχ. 'έκ τοΰ ΓΧβονράμματο; Περιφεοειακής Άναπτύ£εο; 1Π71, πρός χρη).ια- τοδότησιν έργων περκρερίΐακή; ά ναπτύξεως είς τόν νομόν Φθιώτι- δος. Στ»γκε%(?ιμένχυς ,., κατανομή των έν λόγ<υ πιστώσεων διά τα έκτελεσθησόμενα έντός τοΰ 1971, ώς ίνω ίργα έ'χει ώς ακολού¬ θως: 30.100.000 δρχ. δι' ε'ργα πεοι φερϊΐακής όοοποιίας ίκτελονμί νης ύ-τό τής ΣΤΚΕΛ (4η ΜΟ ΜΑ) καί τού οικείον Νομαρχια¬ κόν Ταμείου. 41.2500.000 δρχ. δι' εκτέλεσιν κοινωφελών έργων, ήτοι 10 {· κατ. δρχ·, διά την άποπεράτω- βιν τσν ϊογον ύδρεΰστος τής πό λεως Λαμίας, 18.704.000 δοχ. διά λοιπάς ί·6ρεύσεκ Κοινοτήτων τοΰ Νομοΰ κια 12.546.000 δοχ. διά την περαίωσιν διαφόρων μι- λθ(?τέοο>ν κοινοχρελών 'ε'ργον.
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΑΟΓΟΣ
Δέχβται Βηλαοα 7
Πλατ. Άγίβυ Κωνβταντίνον
(ΌμόνοΐΒ) ί - 1 καί 4 - 8 μ.μ.
Τηλ. 52Λ-ΜΪ7
2ΗΤΕ1ΤΑΙ βαουακοποιός ποΛγ
•υζ δι επικερδεοτάτην ·αρ-
υακευτιι«Λν εργασίαν είς ε¬
παρχίαν. Πληροφορίαι εις το
ΐ μας.
ΜΟΡΙΤΣ
— ΊΌ περίφημον
«1'ί.ντονιτ* τού ^.αίν ινΐυριτς κέν
χρον συναντήοεως δι«,σΓ,ιι.οτητο)Λ,
εξηφανίσθη. Είς την θέσιν τον,
χαιίνει τΐρυκπια άπη εις τι) εθα-
φος, άπό την οποίαν Οά άναπη-
ίιη.σΐ| πολυωροφον σογκροττ^μα όϊ
αμερισμάτων πρός πώλησιν, υπο
κειμεΛ'ων, έν τούτοις, εις την σία
χειρισιν των κατασκεναστών, ί>-
ταν οί ιδιοκτήται των άποιυσιά-
ςουν. ΙΙρυκειταί. πεοι νέας μορ-
φής διαχειρίσεως, πού έχει με-
γα/.ην διάσωσιν εις τάς Η11Α, ά
πορρέει δέ άπό την κοινωνίαν
τής άφθονίας. Τα άτομα διαθέ-
τονν πίρισσιενματα πρός έπένδυ-
σιν καί χρόον πρός ψι·χαγυ>γιαν.
Διά τουτο έπιθνμοΰν ιδιόκτητον
στεγην είς διαφόρονς χώρας.
Διά νά μην μένη, έν τούτοις,
αργόν νό διαθέοιμον κεφάλαι«ν
καϊ κενόν τό διαμέρίσμα επί πο·λ-
Αούς μήνας κατ' ετος, έπιδιω-
κουν την ίςεΰρΕ·σιν μιάς φόρμον
λας πού θά έξοικονομηση την κα
τάστασιν. Τοιαύτην άποτελοΰν τα
συγκροτήματα πολνιορόφιον κτιρί-
ιον, τα δκΐ,μερίσίματα των οποί¬
ων, πολυτελώς έπιπλίομένα καί
οΰνται άπό τοτ»ς ιδιοκτήτας των
πλήοίος έξο>πλίσμένα χρησιμοποι-
επϊ ώρισμένονς μήνας κατ' έ"τος,
ίκμισθωνόμενα κατά τό υπόλοιπον
όιάστημα είς διεθνεϊς Κροίσονς.
Οί κατασκευασταί διορίζονν έπιτε
λεϊον συντηρήσειυς καί διαχειρ»-
στήν ποϋ μεριμνά, έναντι άμοι-
6ης, διά την λειτουργίαν τοϋ συν
κοοτήματος, την πληρωμήν των
κοινοχρήστιον δαπανών, την έκ-
μιίσθωσιν των διαμερισμάτων, την
εξόφλησιν των ?Λγαριαισ·μών έκά
ότου, την εϊσπραΗιν των μισθοί-
μάτων κλπ.
Ή μοοφή αυτή των πΌλνοιρό-
φων (όνομαζο·μένην «κονταμίνι-
ονμ» δηλαδή σι.'νιδιοκτηαία), δια
δίδεται είς την Έλβετίαν, /.όγω
τής κρίσεως πού διέρχεται ή εκ¬
μετάλλευσις πολντελών ξενοδοχεί
ών είς αύτην την χώραν. ΑΙ έ-
πιχειρήσίΐς αύται οίκογενειακοΰ
νυρί<ος χαρακτήρος, έλειτούργονν βάσει άναχρονιστικών προτύπων καί κατά άντιοικονομικόν τρόπον. Ή ανξησις τής ά'ξίας τής γής, ή μιεγάλη πολντέλεια καί σ.τατά λη χώρον, καί ή άρχοντική νοο- τρθπία τής παλαιάς σχολής των σ,Όρέων ττον, σννέδαλον είς του¬ το. 'Η παλαιά φρουρά, έξ δλλου, έγήρασε καί οί διάδοχοι δέν επι θυμοΰν νά σννεχίσονν την άσκη- σιν τοΰ οικογενειακήν έπιαγγέλμα τος. 'Η ξενοδοχειακή άπασχόλη- σις, λέγει έ'νας έκ τό>ν παλαιών
ι,Γορέιον της, άποτελεϊ περισσότε
ρον «χόμπυ» κιιί ολιγώτερον έ-
πάγγελμα. "Ετερος παράγοη- πού
σνμδάλλει είς την κρίσιν, είναι ή
ΐΕεΐ'ρε'σις προσιοπικοϋ.
ΕΐΩΔΙΚΟΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΉΣ ΠΝΟ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ
ΚΑΤΛ
ΚΤΛ Ι ΡΕΙΑ Σ
Ή Πανελλήνιος Ναντική Ό-
ιιοσ.τονδία επέδωκεν έξώδικον
προ<τκΓ;σιν μετά διαιμαρτνιρίας κ ιι δηλώσεω; κατά τή; έν "Αθήναις έδοευοΰση; όμοςρΰθμΏυ έταιρείίΐς υπό την έπωνυμίαν «Καραγιάννης Κ. — Καοατζόπουος Α. Ο.Ε.» κινηματο'γραφΐκων έπιχειρήσεοιν. έ6η είς την ένέργ?ι«.ν αύτην, διό 'Η έν λόγω Όμοσπονδία προ- τι είς τοϋ; άθηναίκονς κ.ινηματο- γράφονς προδάλλεται κινηματο- γραφΐκόν έργον, ίκμετα/Αε-ύαρΐ'κς τή; άνιοτε'ρο) έτοίρία;, ταύ τον τίτλον «Κάθτ νανάγιο καί μιά κό/.(ΐσι» καΊ ύπότιτλον «Άπό την ζο>ή των Έλλήνιον ναντικων» κοί
διότι ό έν λύγιυ νπότιτλος προσ-
Οάλ/.ει τού; "Ελληνας ν<υτικου; >αί εΐνα.1 τιΛίίως «4να>.ηθής καί
δέν ιιΛΤίΐποκρίνεται είς την πρα-
νματικότητα.
ΑΙ ΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑΤ1ΚΑΙ
ΛΙΑ ΤΗΝ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗ ΣΙΝ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΠΛΕΚΤΙΪΝ
Αί Ί'ράπεζαι θά χρηματοδοτονν
τάς πλεκτοτδιομτιχανίας, ϊναντι κο
μιϊοαένων είς αύτάς γραμματίων
πελνατείας των, δεκαμήνον, κατ'
ανώτατον όριον, διαρκείας, ταύ¬
της λογιζομένη; άπό τή; έκδόσ?-
ι·ι; τού οικείον τιμολογίου.
Τα Ανωτέριιι απεφάσισεν ή 'Τ-
ποε.-τιτρο.τή 1ίιστίυ·σειΐιν τή; Νομι
σματικής Έπι,τροπή;.
Είς άνακοίνοισιν τού ίπουργε!
όν Σι>ντονισμοΰ διεχ»κρινίζεται, δ
τι ή ανωτέρω ρύθμισις άφο^,α μό
νόν εί; γοαμμάτια καλ.ύπτοντα
πονλ)')θει; προϊόντιον των πλεκτο-
6ιο<μηχοΛ·ιων (πλεκτών, καλτσών, ιτανελλών κλπ.). Ά.-ΐ4ΐ 1η; Ιανουάριον 1972, αί ώς ανοι πρό; τάς πλεκτο€ιομηχα νία; χορηγήσει; των Τρίί.τε;ών θά περιοριοθονν επί γριμματίοίν έπταμήνου, κατ' ανώτατον όριον, διαςικείας άπό τής ήαεοουτινίας εκδόσεως τού τιμολογίου. Αι πλεκτοίιομηχανίαι δέον ο- πος, έντός τοϋ τρέχοντος, ετονς 1971, .τροσαρμόσονν την χρονικήν διάρκεΐίη· τ(7>·ν παρεχοαένων νπ'
αυτών πιστώσΐοιν πρός την πελα
τείαν των, δ,ιά την απόκτησιν, όν
τω, σνναιλλΛγματικ(7)ν διαρκειας
μέχρις 7 μηνων, αί οποίαι καί
μόνον θά θριοοοννται προεξοφλή-
σιμοι άπό 1ης Ίανοναοίον 1972.
ΤΗΣ ΦΑΡΜΑ'ΚΟΒΙΟΜΗΛ άδ
ΑΚΤΡΩΣΙΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ
ΖΗΤΕΙ Η ΠΕΔΜΕΔΕ
'Η Πανελ,λήνιος "Εν^ωσις Δι-
.αλθΗΐατούχων Μηχανικόν Έργο
ληπτών Δημοσκιιν "Εργων (ΙΙΕΔ
ΜΕΔΕ), κατέθεβεν είς τό Συμ6ού
λιον τής Έπικρατεία; αίτησιν πε
οί άκνρώσεως τής άπό 3.1.1971
αποφάσεως νπ' αριθμόν Α 26476
τοϋ υπουργόν Λτηιοσίων "Εργων.
Λιά τής προσ&αλΧ,ο,μένης ύποινογι
ν-ής πράξεως ωρίσθη, δτι οί έκ
των έργοληπτών δΓ,μοσίιον έργων
διπλιοματοΰχοι μηχαν#όγοι - ή
ΕΜΟΝΟΓΡΑΦΗΟΗ ΜΕΑΣΥΜΦΩΜα ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΙ Η,Π,Α, ΔΙΑ ΤΑ ΒΑΜΒΑΚΟΥΡΠΚΑ ΕΙΔΗ
Κμονογραψήΐ
σνμφωνΐα αεταξύ τής Ελλάδος
καί των Ήνο»μένων ΙΙολιτειών
διά τα δαμβαικονργικά προίόντα,
κατόπιν διαπραγματεύσεων αί ο¬
ποίαι ελα&ον χά>οαν άπά 8 — 1ν
τρέχοντος μηνός. Ή συμφωνία,
ή όποία θά ισχύση άπό 1ης "Ιου¬
λίου έ.ϊ. μέχρι και 30τ»ς Ίουνίου
1975, θά υπογραφή ενταύθα έν-
τός των άμέσως προ<τεχόνν μηνων μεταξύ τής έν Αθήναις Πρεθβεί άς ,τών ΗΠΑ και τοΰ Ελληνικόν ύποχ'ργείου Έμπορίον. Διά τής μονογραφηθΐίσης νέας στ·μφωνίας, ή όποία άντικαθιστσ ομοίαν λήγονσαν την 30ήν Ίου¬ νίου έ.2·, ρυθμίζονται αί έξαγω- γαί έλληνικών δαμδακονργικών προϊόντων πρό; τάς Ηνωμένας Πολιτείας καΐ &ελτιοΰνται αί υ¬ πό τής έν ισχύϊ συμφωνίας προ¬ βλεπόμεναι έξαγωγικαί ποσοστώ- σεις, διά τάς διαφόρους κατηγο ρίας των έν λόγο> προϊόντων.
"Ομιλών έπ' εύκαιρία, πρός
τού; άντιπροσώπους τοϋ Τΐντου, ό
ύπονργός Έμπορίοι· κ. Σπ. Ζάπ
πας έ-τόνισϊν ότι αί έμποροίαί βχέ
οεις μεταξΰ 'Ε?.λάδος — ΗΠΑ
ευρίσκονται είς πολν καλόν στάδι
όν, άπό έλΧηνι.κής δέ πλενρας επι
διώκεται ή δΐΐύρννσις τόη· σχετι
ν ποσοστώσεων, διά την αΰξη
σιν των έξαγωγων 6ιομηχανικών
κυρίως προϊόντων πρός την άμ«ν οίκονοαι
κης βναπτνξεος «ίς τα έπαρχια
κτι κέντρα, τα όποία παρονσιο
ζουν έξελικτικήν ποοείαν». Τα
ανωτέρω ετόνισε μϋταξΰ άλλοη· ί
Άχής έγκκινιάζων την παρελθοό
Διοικητής τής Τραπέζης κ. Χ.
σαν Κυριακήν τό 272ον ύποκατά
στημα τοϋ ίδρύματος είς τόν
Τίρνα6ον. Έξ άλλου, την έσπί
ραν τοΰ Σα66άτου ό κ. Διοικη-
τής έπεσκέορθη τό Εμπορικον
καί Βιομηχανικόν Έπιμελητήριον
Λαρίσης.
ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΙΕΙΣ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΞΟΤΕΡΙΚΟΥ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΙΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ
Νέοι εύΛΌίκοί δροι καί δΐίνκο
λύνσεις -ιαρέχονται είς "Ελληνας
έ<>γαζομένους τί; τό εξωτερικόν
?ι σι>γγενεϊς τούτων διά την άπυ
κτησιν ακινήτου περιουσίας έν
Ελλάδι είτε δι' ιδίαν χρήσιν είτε
δι' εκμετάλλευσιν. Τα ανωτέρω ά
πεφάσισε ή Χομισματική Έπιτρο
πή σννελθοΰσα υπό την προεδρίαν
τοΰ ύπονργοϋ Συντονισμοΰ κ. Ν.
Μακαρέζου. Συγκεκριμένιος, ή
Τραπέζα 'Τποθηκων καί ή Έθνι-
κή Κτηματική Τραπέζα τής Έλ
λάδος θά χορηγήσοΐΛ' δάνεια ίίς
δραχμάς είς κατοίκοι.'; ά/.λοβαπής
Τι ήμεδαπής, πρός συμπλήρωσιν
είσαγομένιον νπ' αυτών κεφαλαί¬
ων είς σννάλ/.αγμα, μή τ'ΐποχρεοι
τικώς έκχωυητέον, διά την αγο¬
ράν ή ανέγερσιν πάσης ιτύσειυς
άκινήτων έν "Ελλάδι, ήτοι κτιοί
(«ν έν γένει, οίκοπέδων κ/Λ. Δα-
νίίων τής κατηγορκις αυτή; δι-
καιοϋνται:
Κάτοικοι εξωτερικόν ή εσωτε¬
ρικόν ξένης ΰπηκοότητος.
"Ελληνε; κάτοικοι άλλοδαπής,
ώ; καί οί είς τό εξωτερικόν "Ε/ν
ληνες εργάται καί ναντικοί.
"Ελληνες κάτοικοι τοϋ έσωτερι
κου.
Τα δάνεια θά παρέχωνται είς
τα άνοηέρ<ΐ) ποόσιοπα διά την α¬ πόκτησιν ακινήτου περιουσίας, ϊί τε ύπ' αυτών των Ιδίιον είτε υ¬ πό των σνζνγων τ(*)ν ή των τέ- κνων αυτών, είς περί.ττιασΐν δέ άγοράς ακινήτου ΐξ οδιαι.λωνται καθ" ό/.ο
κληρίαν κο,Ί εί; δραχμάς, άπο-
λειφθέντος τοϋ τεθέντος είς την
άρχικήν άπόφ-ασιν όρον περϊ υπο
χρεώσ-τ-ως έξοφλήσειος τοΰ δανίΐ
ου, κατά ποσοστόν ,Ί0% τουλάχι¬
στον, δι' είσαγιογής σ
το; έκ τού εξωτερικόν,
ΑΙ ΔΙΙΛΟΣΕ,ΙΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΝ
ΦΟΡΩΝ ΤΠΈΡ ΤΡΙΤΟΝ
ΕΠΙ ΚΑΠΝΩΝ
ΜΙΙΕΡΚΛΒ'Τ-
Αί δηλώσει; κ.αταθολής των
υπέρ τοίτίΐιν φόροιν επί καπνιον
τής ποικιλια; «Μπέρνλεν», αί {)
ποόαλλομεναι ι'ιπό των παραγω-
γών τούτιαν, θά γίν<ονται άτοδϊ κταί καϊ πρό της μίτα6ι6άβεο>;
των έν λόγω καπνών είς τό έσω
τερικόν ή τής έξαγωγής των «Ις
τ ήν ά/.λοδαπήν, θά οτΛ'οδεύιυνται
δέ υπό των σχετικών ΐ,νγολογι-
ών.
Τούτο άνρκοίνωσΓ τό (ιπονργΕΪ
όν Οίκονομικών δι' εγκύκλιον τον
πρό; τόν Ιφορον καπνον Κα6α
λας, σχετικώς μέ την φοοολόγη
σιν των κα,τνών τοηων,
Κατά τόν νόμον, ώς γνωστόν
ή 6*6αίιοσις καί καταοολή των
υπέρ τρίτοιν φόρων επί καπνών
*ΜΛέρκ/.εϋ», ένεργείται είτε χατά
τήΛ' μεταοϊΛασίν των ϊΐς τό έοοι
τερικόν είτε κατά την εξαγωγήν
των είς την βλλοδα.τήν.
ΣΗΜΛΝΤ1ΚΑ ΚΕΡΔΗ
ΤΩΝ ΑΓΟΡΑΣΤΩΝ
ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ ΔΑΝΕΙΟΝ
-τ,μαντικά κέρδη έξ είδικών )μ
χνίόν άποκ.ομίζοΐ'ν οί άγορασται
όιιολογιών των Λαχειοφόρων Δα
νείων ΟΙκονομιχής Άνα,ττύξειυς.
Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τού ν
πονργείου Σ νντονισμον άναφ·ε'ϋ£
τ«ι ότι μεταξύ των τυχηοών άγο
ρασιών όμολογιών Τιόν Λαχ«ιοο;ό
ρων Δανείων δέν περ*λαμ6άνον-
ται μόνον ιδιώται, οί όποΐοι (ίί
δαίοις είναι καί οί -ΐϊρισσοτεροι,
άλ)Μ καί διάφορα ίδρύματα κα'
σιοματεια καΐ άσφα'.ιστικά τοαΜ«
κλ.-τ.
Οΰτιο κατά τόν πιιοελθύντιι Ί
ανουάοιον τρέχοντος έ'τονς, ό Ίί
ρος Ναός Άγιον ^ιονΐΌΧθΐ1 '"0Γ
ίπαγίιου είσέπραξε κέρδη 1-500-
000 δς»χ. διά τής έξοφλήσεως τής
όμολογίας τον Ε 347>19 τοΰ Λσ
χειοφόοου Δανείον 5% τοϋ 1960.
Έπίσης τό Ταμείον ΆρωΥΠ:
'Τ.ιαλλήλων 'Τποΐ'ογείον Έθν'ΐκή;
Παιδεία; εΐσέπραξε, κατά τον αί
τόν ώς δνω μήνα, 2.000.000 δρ.
έν τή; έξοφλνήσεοις τής όμολογί¬
ας Κ' 483252 τοϋ Λαχειοφόρον
Δανείον 5% τοΰ 1912.
λεκτρολόγοι ή ήλεκτρολόγοι κάτο
χοι πτυχίον έργολήπτον δημοσί-
ων έργων δι' ήλεκτρομηχανολογι
κά εργα πρέπει εφεξής, δ*ά νά
γίνο>νται δε^τοί εί; τάς δημοποα
οίας, νά προ<τκομίζουν είς τάς οίκείας έπιτροπάς αποδείξει; πλη ριομής των εισφορών το>ν π-ρός
Την Πανελλήνιον "Ενωσιν Έργο
ληπτών Δημοσίων "Εργων (ΠΕΔ
ΜΕΔΚ) »| π<)ύς την Τοπικήν 'Κθ γολη.ττικήν Όργάνιι>σιν, άίΐο-
κλειομένη; τή; αΐτοΰσης ενώσε¬
ως- Ή αίτησις έπικαλεΐται ελλ^ι
ψιν αίτιολογίας, παράβασιν νόμον,
ώς καΐ των· συνταγματικων διοντά
ξεο>ν, αί οποίαι καθιερώνοΐ'ν την
λθά 9
ΐεανζ
και την ίσότητα των πολιτών ί
ναντι τοΰ νόμον.
Ά™ την Γ.τοηοιϊαν τής Βορειον Ηπείρου
ΤΡΕΜΤΤΕΣΙΝΑ
Τού σιινρπνάου μας κ. ΙΩΛΝΧΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΧΛΡΔΟΤ
ΚΑΙ ΑΛΛΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ "ΙΗΣΟΥΣ
ΤΟΥ ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑ ΤΔΗ
Σίλίδδς 4πό την δραματική,ν Ιστορίαν των
ΣΕ ΚΈΙΝΟΝ ΠΟΓ ΕΦΓΓΕ
Κύχαρίστιος δημοσιεύομεν, διά
άνδρας άντιμετιίυτισε τούς 7· τρίτην φοράν, καί άλλας κρίσεις
| 8 Ιταλού-; τής περιβόλου, καί προσωπι.κοτήτϋ>ν τής Έκικλησίας
το ΜάΑ.ι - Σ.ντέλι ήσ(ΐν ο- ι καλ.νφυείς όπισθεν καταλλήλων κα* τών Γοαμμάτ<ι>ν διά τό νέον
ό έβ; ρ·"^ ά | (Ι Ι
ι/ τλΟ Λθ-οηγον.ιένου)
Αί ηλενταίαι .-ΐλι-.οοφοςίαι ά- | —
ό ρχθο;>ς
τιιΐ'
καί ότι (νεςήγετυ ,τκρΊ
το δφομα Π 78 σκληοό; αγών.
Ό 3»ς Αόχο; διά δρομέι ι; τού
αρχίση την | (ΙεσροΛ· ήρχισε- νά οάλλη κατ' αί)
μεγάλας ί>υ- των. ΊΙ περίτολος απήντησε- όι'
μοί
ένισχνσεις /αί πυρο-
μοί
μαχικά. Ό Διοιν.ητής τού Λοχα-
νός ΠεδΐΛδίτης μοί εγγραΐι εν εί;
χης
ιιά-
ισχυ¬
χης
ρώς τ" άριστερό τού. Άπέστειλα
δνο όμάδας έκ τού Ιον
να τον ένιοχΐ'·σουν, καθώς
καί .τυρσμαχικά μέ την εντολήν
Ό 3ος Λόχας νά κρατήση Λαρ'
ροιτώ και τοϋς άνδρας, 15 έν
οννόλι» ήμ.ανηγοΰς, οίτινες υπό
τόν Λυχίαν Άλικιώτην Δημ. με¬
τέφερον τα κιί>ώτια των <ίυπιγγί Σννέίττησα ίίς τ όν ά ήη ατομικήν ΟΛμίσκοη· άνεπιτνχώς. Ή λή ή «Ιησούς», τοϋ συνεργάτου Μ«ς κ. Μελή Νικολα'Λη. Μακα,ριώ,τατος Άρ%ιε.πίσκο- χς Ή συμπλοκή όιήρχεσεν ήαίαιειαν '"ι0? Αθηνών καί πάσης Ελλάδος ώοαν καί πάντες οί Ιταλοί έτβ- Χ- Ίερώνυμος, τού εγραψε τα έ- θησαν εκτος μαχης. Ό λοχίας Άλικιώτης συνέχισε κατόπιν την «Άγαπητρ μου κ. Νικολαίδη, ά'νοδόν τού πρός τύ Άνωννμον Λυποΰμαι διότι ό φόρτος των έρ υψ«μα. 'Ειτειδή ΰμως εθεάθη νασιών μου, έπαυξηθείς κατά την παρ' άνδρών τοΰ 3ου Λόχου προ ·'ΚΟΙ·ο6ον και έν τώρθωσε διά φωνών καί σημάτων μοινν' άΥα;ΐΤΐτέ κ. Νικολαίδη, νά νά αναγνωρισθή {«Α των όπλι- Ε5(?ω ολίΥσν Χθύνον νά άναγνώσω ~~- ·-- οΐτινες άμέσ ? τό 6ι6λιον σα? *4Ην ή σάς άπαν- των μας ρή {« των όπλι οΐτινες άμέσω; ?παυ- τό 6ι6λιον σα? ά Ή ε τήβω Τό μόνο άπαν- σαν τά πυρά. Ή ένίσχι>σις ρκεί- τήβω· ,Τό μό,νον- τό
νη έφθασεν έπικαίρως, καθ1* ήν
στιγμήν ό 3ος Λόχος ' ""
κα'ι ηδυνήθη ό Λοχαγός
της νά την χρησιμοπο-ιήση άμέ-
σως δι' εκτέλεσιν επιτυχοΰ; άν-
τεπιθέσεως.
Άφοϋ άπέοτειλα ένισχύσεις
καί πυρομαχικά είς τούς μαχομέ
νού;, ώργάνιοσα τόν Σταθμόν Δι
ών.
μενον Λυχαγόν νά κρατήση τάς
βέσεις τού, μέ την πληροφορίαν
ότι έντός ολίγον Θ' άνακοιφισθή,
διότι φθάνει καί τό 44ον Σΰντα-
γμα, ϋχον την εντολήν νά έπιτε
βή κατά των νψωμάτιον Πούντα
. Χωρ καί 1269.
Ό Λοχίας Άλικιώτη; Δημ.
μέ την άγγαρείαν των πΐ'ρομ'ΐχι
κων (τέρονσαν επί τώ-ν ώιιων τά
χιβώτια, ανήλθεν υπο τα πυρά
τοί' ίχθρικοΰ πνροίίο/.ικοΰ την ά
πό)Κ}Τ)μνον χλιτϋν τού ΰρους, καί, ?φ. Άνθ)τρον Σταμπολήν Στυλι
ΰταν ρφθασεν εί; τό ήμισυ περί·
ποΐ' τή; επίπονον άνόδοτ1 τού, ου
νήντησεν ίταλικήν περίπολον προ
ερχομένην έκ Μαρίτσαϊ. ι Παοετήςιησα αμως, ότι .-ταρά
Αναπτύξας άμεοιις ενστοχον ( τυυς άδιακόπους 6αμ6αρδισμούς
χον μέχρι σήμερον, είναι ενα κά-
πως δνετον φνλλομέτ,ρημα, αρκε¬
τόν δμος διά νά Ιδο> καί πάλιν ά-
νάλγυφον μέσα ε-ί; τάς σελίδας
καί την και
κοντά μας, μας τα κάνετε τόσο
οΐκεϊα, γιατί εΤναι δοσμένα επει-
τα Ο.ΤΟ Οϋχττή δυιθομέτρηση καί
ταυτόχρονα μέ κατανοήση, σύγκί
νηοη καί άγάπη.
Καί τ~ύ ϋφο; δουλεμένο, .τνκνό
έκ των αλλων έ'ργο>ν σας γνο>στήν
λογοτεχνικήν σας δεξιότητα. Τό
ανεξάντλητον θέΐμα «Ιησούς», μέ
την ωραίαν έ'μΛνευβίν σας των ά
ΰπου χρειάζεται π*κ.νο>στ), ά>Λά δ.
νετο, σίγουρο, καθαρό. Καί ή
γνώίτσα (τροντισμΓνη, ώστε εμείς
οί στ ενόκαροαι και σχολαβτικοί
γραιμιαατικοί, τί,τοτε σχεδόν δέν
θά είχαμε νά παρατηρήβονμί.
θερμά συγχαοητήρια -/.αί άηει-
ρα εΰχαοιστώ.
Μέ πολλή άγά,τη
ΘΡ. ΣΤΑΤΡΟΥ»
Ό ύφυπουργός παρά τω Προέ¬
δρω τής Κυποιακης Δημοκρατίας
καΐ έκλεκτός «ριλόλογο; κ. Πάτ<ο κλος Σταύρον, ϊγραψε πρός τόν κ. Μελήν Νικολαΐ&ην: «Άγαπητε χ. Νικολαΐδη, Εΰχαριστώ πολΰ διά τό βιβλίον σας «Ιησούς», μέ την ά.·«κττολήν τοϋ οποίον μέ έτιμήσατε. η ένατένισιν πρός τό πρό ΑΙ ΚΥΔΟ^ΙΑΙ (Α-ΙΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΪΗ ΛΙ.,Η Τΐΐί. ΑΝΘ.ΑΑΗ1.ΙΚ0ΕΜ ΔΙΟΓΜΟΜ 1914-1918 1ου συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑΔΟηΟΓΛΟΐ τέως διευθυντού παρά τώ υπουργείω Γεωργίας (Συνέχεια έκ προηγονμέ/νον) νατόν νά παραδεχθή τις, δτι οί Ό Γάλλος δημοσιογράφος άπό έπιδ,ραμόντες οίτοτ λησταί θά έπαγγελματικό καθήκον εΐχε μετα διέβετον τόσα πολΐμικά δπ/χι, ί- 6ή άπό τή Σμιύρνη στή Παλαιά άν δέν έζοπλαζοντο έκ των .-τρο- Φώκαια άτμοπλοϊκώς σννοδευόμε τέρ<υν. νος από τή σΰζυγό τού καί ύπήρ ' »Έ* μέρους των Χρκΐτιανών ξεν αύτόπιη; αυτών πού περι- τής Παλαιάς Φωκοάας ούδεμία άν γράφει. Έκεί δμως ό καϊμακά- τετάχθη άμννα. "Οσοι έςρονε-ύθη- ιης (νποόιοικητήις) τού εδήλωσε ! σαν ή έτραυματίσ'θησαν δέν Ιπε- δτι δέν έγγυάται γιά την άσφά | σαν άμυνόμεν<Η, ϊπεσαν άπλοΰ- Ίειά τού καί ίίτι πρέπει νά φν- στατα θύματα βφαγής. Άναγινο') ΚΩΣΤΑΣ Δ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Τα λόγια Ισως είναι άνίκανα ι ριστικά τομέα τής περιοχής και τ, Λεννα ςρτο)χή για να <τκια- την προσω.τικόττιτά ίτου, Άςέχαστέ ,μας Κώστα. ί Δέν ΰπάοχει κοινοινΐίώς τομέ- α; οτήν πόλι μας ΙΙοέβεζα, πού ς τού Τάγματσς έντός οί ·™"νημονευματων τοθ άγνωστον κίσκου παρά την νοτιωτάτην :τα ^θτ1του Τον' Ο'α6ανετα. εύχάοι- σΤ? ^τνεη οικοδομεί. Σάς σνγ . άγα.τητε μου κ. τής "Αρτζας ντί Σόπρα, ως καί τ όν Σταθμόν 'Επιδέσεως υπο τον εφεδρον Άνθ)τρον Φραγ κούλην Γεώργιον, άποστείλας τόν και εργα σας κοί ϊλϊ ,-τολλά ετη κατα Χοβ&ν γικον ανόν είς ενίσχυσιν τού Σταβμοΰ Γ. ^.7 ™1ιμβτι ·ν_.ΐ' - ττ^,., ^' , "Οσιον τον λαου μας. Κβηβκ-ω; το,, 11)43 Ταγμα- -,' , „ ,·* , τροφο- Εύχέτης υμών πρός Κΐ«ριον +Ό Αθηνών ΙΕΡΩΝΤΜΟΣ» διήρεσε τούς αν- (τής Άρτζα; ντΊ Σόπρα υπό τού δρα; τον είς δύο ΰμάδας καί ά- ε-χθρικοΰ πυροβολ.ικοΰ καί των πίστειλε την μίαν μέ τά πυρο- ολαοιν, πας·έμ.ρ·νο·ν άκόμ.η ίντός ιιαχιχά ν.τό τόν δεκανρνα Ρεμι- αυτή; κάτοικοι Άλβανοί ά-μφοτέ- ©ο'Λ(^>υλ!>υ
γιάκην Έμμ«ν. πρός τό Άνώνυ ρων των φίλον κα'ι πάσης ήλικί „„,·,. τΛν ~
αον Γΐ4*ι>μα, ίίπρρ κατεϊχεν ό 3 <;;. ΓΛΐστίς ο διακεκριμένον και <το φο; μελίτητης και μίταφραστής ' των άρχαίων κειμένου καί εΰο/ύ- κ. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ο; Λύχος. Μέ τού; υπολοίπους έ οΙβμομ^ σμυρνησ πρό; τόν κ. Μελήν τ ά οχάλουθα: «Φίλτατε κ. Νικολαίδη "Εξοχο 6ι6λίο καί «Ο Ίηβοΰς» Έμμετρο ποίημα τού α'ιδεσι- μο).ογιωτάτ-ου κ. ΝικήιΤτι ΜαΛ'- τά Μ. Οίκονόμου —τοϋ Οίκον μτνικοΰ ΙΙατριαρχείου Κιονθπό- λϊίος καί Άλα;
Μαλό6ρου6α ίίς τάν Α' τόμον
των «ΜικραχΛατι,κών», ποΰ ά-
Φθρά την ζίοή τού Χρκκκττό-
μον Σμ·ί·ρν*ης.
Ή μάνα τον μέο' στήν Τριγλία
(εΐν' γνίοβτή
καί τυνομά της είναι Καλαφαττ)
στήν άγκαλιά τη; 'μέαα. τή ϊ,εστή
τόν γιό της δνό μηνων, πώς
(έκράτει.
δεν ηβ?λε ό κόσιμος νά τό-ν δή
νά μή η·χόν καί τονε π-ιάση υάιτι.
Καί δυό μηνών ποΰ τα6/.ϊπρ
(κανε'ις
δλο γεμάτο νγΐία κι' ενο<'*στε<«, —·Παι·δί μοί1 ποτέ οον να μή (>ιχ-
—δείχνη τουλάχιστον έπτά
ρί; άμ(μβολία.
Ή θεία της την 6λέπει ρνα πρ
καί τρρχει καί φωνάζει άπό πέρα
—Λεϊξε ,μας τώρα Αμεσος τό
(παιδί
—καί φαίνεται άπ' τό πρωΐ
πάντα ή καλή μερά.
Σάν θεία σου σοΰ εϋχοιμαι κι'
(έγώ
νομίξοι μάλιστα πώς είμ' ή ·πθώ
(τη
ν' άξιωθής τόν γιόκα σου αυτόν
νά τονε δή; άκάμη καϊ Δεσπότη.
•ι
Καί μίσ3 «την 'Εκκλ.ησιά ή μά-
(να ίμπήκε
<ΐτήν Παναγία τάζει τό παιδΐ Μιά προσευχή άπ' τά χείλη της (έβγή.κε >«4 στήν ρ'ικόνα άνάδει ενα κε<ιί , Δέν σταματάει άμως νά ρωτάη ί*Όν; την πλησιάξονν καί νά λέη *Γιατί την ωρα πού ί'ι καμπάνα (μας χτυπάει ίθχισε τύ μ<')ρό κι' άκόιια κλαί (εί;... Μίγάλιοσε ό γιύ; τη; ό καλό; ι φους, οπου επρόκειτο νά στησετε " " Ι τό έργο σας, εύσυνείδητη, σνστη- κι' έτέλ«ιυσε έπίσης τή Σχαλή ματική, δαθιά, πολύπλευρη. "Ε,τιει- κι' δταν μιλα. Θαΐθΐΐ; πώ; εΓν' το τό χρήισιμο' γερό, λαμ.τρά άρ- (κανεί; παληό; χιτεκτοντΐμ£νο, άρμονικό καί άφοΰ εχει γεννηιθεϊ νάναι ΐξ,ν- μ*οη τού καί στή στ>γκ.ρόττ|<Γη τού (πνο; .τολΰ. Καί πρ'ιν άκάμη τελεαίκΐη (Σχολή Διάκος εκεί χειροτονενται • σύνολον, φ<ι>τεινό.
Τή Καί τί λαμαφές καί ζοιντανές οί
πε<>ιγραφές, ή προβολή των τοπί-
«ον καί γενηκά τού περιβάλλοντος,
Δε<τ.τάττ>ς γίνηο<ί. γρήγ©ρ.α πολύ μέσα τοί' ξετυλΧζετατ ή δρά- σχοπον τού θεανθρώ.τον αποτελεί τό 6ι6)^ον σας, τό οποίον μέ βεΐ όν ζήλον στ.'νεγρά'ψατε. Άνελίοβΐ- ται είς τάς σελίδας τού ύποβλη τική ή πορεία τού Χρκττοΰ επί τής Γής, διαγράφεται σνναρπα- «τική ή άτήχηστς τής διδαοκαλίας Τον είς τάς ψυχάς των άνΰρώ- πο>ν. Καί όλα μέ τρόπον λιτόν καί
εΰστοχον, χαρακτηριστικόν πάντο-
τε τής συγγραφης σας.
Μϊ τό Ιδικόν σας ϊργον, Ιογον
άφιερώσεως ψυχής καί σώματος,
δημιουργεϊτε αξίαν καί αρτίαν θρη
ακρτ·τι·κήν λογοτϊχνίαν.
Μέ <5τγάπην νχιΐ τιμήν ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΤΡΟΤ» Ό εγκριτος, έξ άλλον, κρί/τικός τής έγκύρου κννιτριακής εφημερί¬ δος «Φιελεύθερος» κ. Κώοιτας Σε έ^γρα-ψεν έκτενή κρατικήν, ή όποία καταλήιγει ώς εξής: «Τουτο τό βιβλίο είναι &να ϊρ- νο ιτίστης κα* Αγάπης. Είναι γραιμ μένο μέ άνοικτή καρδια καί μέ ά- πόλι.·τη γνώση τού Θέματος άπό τόν σνγγραφέα. Ή θεομότητα τού λόγον τού 6ρηκε διέξοδο οέ μιά ώραία καί ίστοοική γλώσσα, πού όλοαληρώνει άκάμη ~.ό πολύ την εύγενική πρόθεστι τού σνγ- γραφέα. Μία .ιρόβε<ϊη πού οννάν- τόν στόχο της μέ έπι-τι>χίη,
ά.τό την ίκανόττιτα τού Μελή Νι¬
κολαΐδη, την εΐλικρίνίΐα της άγά-
νη. «Την Κυριακήν 21 Ιούνιον, ' σκομεν ηδη Ης τάς εφημερίδας συμπΛραστασι.
συνεχϊςει, τό ρυμουλκόν «Ίώ», έπίσημα ανακοινωθέντα άνγελ- Πρόθυ,μος καί άκούραστος, έ-
κληθέν τηλεγραφικώς μάς μετα- λοντα ότι ή τάξις απεκατεστάθη ξιιπηρεαοϋσΐς, δααυς ζητοϋσαν
φέρει είς Μυτιλήνην, δπου φθάνο Ι καί δτι έν ταΐ;, περί ών όμιλον- την 6οτ>θειά σου. ΙΙεριμεναντα;
μέν πε«ί τό μεσονύκτιον. Ό λι- ' μέν, περιοχαίς ουδέν πλέον έ'χου τό λεωφορεΐο γιά νά έκπληοώ-
μήν Είναι άκόμη άεικίνητο;· τεσ ! σι νά φοβώνται διά τε την ζωήν ση; τά Θρησκ.ευτικά σου καθτι-
σαρακοντασχίλιοι περί,του χοί.- των καί την περιουσίαν των. Τού κοντα, πηγαίνοντας στήν κηοεία
το δέν είναι στάσις κενή έννοί γνωστοΰ σου προσώπου, σέ προ-
ας' ή· τάξις βασιλεΰει έφ' έαυ- λαΰαίνει τό λ^ωφορεϊο τής σΐω-
τής, άφοϋ ουδείς πλέον κάτοι- νιοτητος.
κος ΰπελείφθη. Άλλά καί αί .τε- Γα ε!
ριουσίαι τΐυν ουδένα πράγματι δι ΜοχΘεϊς γιά την
ατρεχουσι κίνδυνον, άφου πάσαι ι"ν
ίΰρηνται ασφαλώς είς χείρας των
ληστών». Εκατόν σαράντα άκτώ
πόλεις, κωμοπόλεις και χωρία, έ-
κεϊ ίί.του επί σαράντα αίώνες ε-
ζησε, πρόκοψε καΐ ά^τινοβόλησε Οαλάμπους.^ Πρόεδρος ^ των άν»-
τού πολ.ιτιομό τού ό 'Ελλ.ηνισμΛς
καί δπου γιγαντώβηκε ό Χριστια
νισμός, δέχτηκαν τά θανάσιμα
πΐοιοσότερα γνοκττά σέ αλου; ' στής καρδίας τού.
^α?' ε*« έσΐί; τα φέρνετε τόσο Ι ΚΩΣΤΑΧ ΣΒΡΕΖΗΣ
ΣΤΟΓΣ ΔΡΟΜΟΓΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
κι' οΰτ« νά τό σκεφθήτε δέν ση. Καί τά πρόοωπα; Βεβαία, τά ' -της τού καί τό περίσσευμα τής πι-
(μπορήτρ.
Κι' έΛΊνε ίίμιος άπό δλοιις &ιν-
(ληπτύ
πώς ή ξωή τού Θάναι·.. δς>ό^να
Δεοπότής μόλις γίνηικε, τί φρι
(κ,τό
τόν στείλα-νε νά πάη έκεί... στήν
(τότε Δράμα.
Κι' άν ξρςιατε οτήν στέγΐ τού
τί «Ιπε
την &οα πό ν τοΰ 6άζαν την κο-
(,ρώνα
Την Παναγία «γϋρισε κα ΓΪί>?
κι' εσκν·|>ρ δα3ί.ρ»σμένος στήν
(εΐκονα.
«Εάν ή μίτρια μου αυτή
ΤΑ ΑΙΠΡΑ ΤΑ ΜΑΛΛΑΚΙΑ
Ηυμοψιαι δταν ήιιουν 8έκα χρό
νόν παιδί, πώς άγαποϋσα υπέρ
6ολικά τα μικρά μι&λωοικό. αοχι-
Κδποτε ενα. σα66ατό&ρα-
Φΐά τού καί εΐπα: αί«τό ήταν τι.'·
χη: Τύ ρώτηοα πώ; λέγεται κι
άιμέσ<ος μοϋ τό εΐπε: "Ελένη θτ οΑωρίδον. ΓεΛνήθηκί στήν *Ο8ησ αροχειμ«νου νά πάμ* στό χιοριό, .τοός τ3Λλαγήν τού αέ¬ ρος, έφρόντισα νά βάλιο περισ- την λ.αμπηδόνα των λ£θιον της πότερη τροφή στό (θά καλλιο πικ.ρό Μαιρτνριο νάν' δ- λη μόν ή ζωή Την Τρίτην, πού τ<) χωριό, μόν. καπεοη,καμε στό κλον6ί, γιά νά δ-ά) τό ή γλήγορα ή νή νά μέ σκεπάση». ■ μου φονσκωμέ'νο, χωρίς κανχιρό- Καί γίνηκρς, Δρσπότη μα;, Προσποιρο άχόιιη καί νεοό. Άμεσος (φήτης κι' ήξαιρες τί σέ περι.μ.ένει Τύ'γροφΡ ή Άποκάλ.υψη τής (αθήκης άγοράζιο λίγο καναρόσπορο καί γιά τό σχολειό. "Οταν έ- Δι [ 'πεστρ'εψΓ· άπύ τύ μάθημα, βρήκα τύ φλοκκίκι πιεσμένο καί τά μα- νά δής την Σμύρνη σον «κ<ίΐτα- τάκια τού κλεκττά! Άπό τότΐ, επαυσα πουλάκια .τλέον νά έγ- σό καί άπολχττήριο, τού Ρο δοκανακτίου Παρ-θεναγωγείβν. Το καναρίνι μου αύτό, .τού κελαϊδοΰ σε επί πενηντα χράνια ανελλιπώς αΐαές τίς μί^?ς, ,μοϋ ^φ πήγε α' ,αλλα μέρη.. Τό πότιζα, τό τάϊζα κι' αυτό σέ κάθε τί ποί τού πρόσχρερα, μοϋ ελεγε μην Ιχει δεχθεί την δική σον στιανοί κατέ-φνγαν έκεϊ καί οί πε ρ-ισσότεροι κοομώνται έντός .τλο- ίων είς στοίχονς κατά μήκος τή; προκνμαίας επί των πεζοδρομίων καί, έντό; τού Δημοτικοϋ κήπού. Ή αθλιότης των δυστυχών τού¬ των είναι σπαραξικάρδιος, καί παοό. τόν .αξιοθαύμαστον ενθου¬ σιασμόν της αλληλεγγύης τοϋ πλη Ουομοϋ είναι άθύνατον ν' άνακου- φισθωσιν». "Ετσι τελβιώνει τό οεπαρτάζ τού ό Γό-λλος δημοσιο- σον Κάνουν ημιτελή· Ναοί τοί Παντοκρά- Σνμόάλλΐΐς Ε·"τι «·«* έτών ·*»» ΙιΡ° Ναο τοί καί ή- Χσ~ Προστάτης ολων των Π. Φώκαια άπό καιρό εΰ ρίσκονταν τέσσαρες Γάλλοι ό ΣΛΡΤΙΩ καί ό 6οηθός τον ΚΑΡΛΙΕ, άρχαιολόγοι, ό ΝΤΚ ΑΝΡΙΑ έπτθ«α>ρτι.τής τού Δημοσί
ου Όθωμανικοΰ χρέους, καί ό
Μ.ΑΝΣΙΕ, ζωγράφος
χνης. Αΐηοί οί έπιστήμονες Ιζη-
σαν την τραγωδία τώ-ν 'Ελλή-
νων τής Παλαιάς καϊ Νέας Φθ)
καίας καί ποΑλέ; χιλιάδες ,τροστά
τενσαν άπό τα αίμοβόρα χέρια
των κακοποιών χάρις στήν προσ
τασία πού τούς παρεΐχε ή Γαλλι
νή σημαία. Άπ' αύτούς ό ΜΑΝ-
ΣΙΕ, έκαμε λεπτομερή έξιστόρη-
ση των γεγονότων σέ είδική εκ¬
θέση στί; 14 Ίουνίου 1914. 'Ε-
πειδή καθώ; ετονίσαμεν δέν έξι-
στοροΰμΓν τούς άνθρ.λληνικονς δι
(ογμού; στό σι'«νολΛ τονς, άλλά
μόνον των Κυδωγιων, περιοριζό¬
μεθα ν' άναδημσσιεύσουμε τόν έ-
πίλογο τής ε"κθεστις αυτής γιατί
είναι γενικής άξίας καί Ιχει τή
θέση ητς παντοΰ δπου έξεδηλώ-
θησαν οί διωγμοί. «Οΐίτοις είδο¬
μεν ΐδίους όφθαλμονς, γράφει,
ώς έν τοίς 6αρ6αροτάτοις χ-ρό-
νοις, τα πάντα χαρακτηριστικ«
τής καταστροφάς μιάς πόλεως, ή
τοι την κλοπήν, την λεηλασίαν,
την πνρ.-ΐόλησιν, τόν φόβον καί
την άτίιιΐ'κτιν γ»·ναικών.
«'Εκτό; άμφιΰο/ ίας ΰπάρχει ο
τι η λεηλ^ασία υπήρξε κίνημα όο
γανΐυμένον, ήτο κίνημα σκοπόν ε
χον νά εκδιώξη έκ των παραλ-ί-
ιον τοϋς κάτοικον; «οαγιάδες»
("Ελ.λΐΐνα; Όθΐομανού; ύ.-τηκό-
ους) τύ πλείστον. Δέν είναι δυ-
"Ηο(ηιν ό
νισμός, δέχτηκαν τά θανά<τιμα .τλήνματα τού θρησκευτικου χχιϊ <ΡανΛ· ^ «Γ*λόβτοργη φυλετικοΰ Φανατισμοΰ τ&ν Τονρ τιίί'' ^^^ γιά " .τοοστάτΓ,ς κά καί έρημώθηκαν άλλα μερι- κως καί &>.λα όλοσχε^ώς.
Εκατόν έξήντα
X1-
λιάδες "Ελληνες, ά'νδρες, γυναί-
κες καί παιδία, κάτιο άπό τό κρά
τος τοϋ φόΰου καί την άπειλή
τοΰ θανάτοτ' ξε,ριζώθΓίκαν άπό τίς
έστίες τού; μέσα σέ λίγες ήμέ-
ρες καί βρέθηκαν άνέστιοι, γυ-
μνοί καί πεινασμένοι ναι<αγοΙ στά άκ,ρογιάλια τή; Χίου καί Μυτι¬ λήνησ Οί έκτσπισμενοι κατά τό καλο καίρι τοΰ 1914 πού κατέφυγον στήν 'Ελλάδα ποοήλθαν άπό τίς άκόλουθε; έπαρχίες τή; Μικρα- σία;. 'Επαρχία Νικομήδεια; χωρία 2 κάτοικοι 444 'Επαρχία Κυξίκου χ<ι*ρία 14 κά τοικοι 8628 'Επαρχία Δαρδανελ*λάον χωρ.'α 2δ κάτοικοι 19055 'Επαρχία 'Κυοωνκόν χωρία 8 κάτοικοι 14000 'Επαρχία Σιμι'ιρνη; χωρία 5 κάτοικοι 9250 'Επαρχία 'Εφέσσου χωρία 37 κάτοικοι 4960Γ) 'Επαρχία Κρήνη; χωρία 31 κάτοικοι 60490 'Επαρχία Φιλαδελφείας χωρία 23 κάτοικοι 1959 Έπαρχία Πισσιδ(^>3Χί·ι<*Χ«>·Χ·Χ·'Λν·ι'Γ>^·'«>'·Λ^ ί
«Ή Ήμέρα ΠροσευχΑς
των Έλλήνων Σπουδαοτών»
Δ'
'Ο άν'θτ^πος, δοτις κάβηται.
ί·..·τό την τί<)πνήν σκιάν τοϋ κο;, δταν ό καίων ήλιος άνατέλ- λη έν πάση αυτού τή δυνάμει, δ-έν δύναται, ενμή νά αίσ&άνητοα την ε-ύλογίαν τοΰ δροσεροΰ κα- ταφι-γίοτ', εϊτιε γευΕται τοΰ καιρ- ποΰ, είτε μή· καί ό &νβρ<ιΐπο; δ- στις κάθηται {'πό τού; θεοφυτεύ- ς κλώνους τού δένδρον τή; ζωής, δέν δύνα¬ ται!, ε^μή νά αΙσ'Θάνητα* «ότι κα¬ Μά δέν τού; άτρι.σιε; τού; Χοί- ' κ^οβίζω. "Ο ριστώ». Τόσο τό άγαποϋσα! 'ί άγάχη μου αυτή είναι άνρκφρα- στη. Άλλά κάτι γιά νά τό θυ- μάμαι, μ' αφτ|σε μέσ' τό κλουδί. Τά άσπρα τά μαλλάκια τού. Τα μάζρι|ια. Τά φίλησα καί τά Ικρυ (>α βαθειά μέσ' τό συρτάρι^ μή
τυχόν καποιος, χωρίς νά
(στιανούς σου μόνχχνς
γιά _ νά δεχθής μιά ντροπαλή
(φνγή
μαζί τονς Θελησρ; νά μοιριι-
(σθής τού; πόνον;
κα'ι νά μή πα.ραΐ)όση; τής πάλης
(τό κλειδί
"Οταν έ'γινα 25 έτών, εΤδα ε'- , σημασία, εξο στόν ορόμο τά πε-
κά-τοιο καναρύνι μέσα , τάξΐ|!
στό κλουδί μου. ΕΙδα την ώμορ
ΕΪΛΑΒΙΚΟ ΠΡΟΣΚΓΝΗΜΑ
ΤΟ ΤΑΞΡΙΔΙ ΜΟΫ~ΣΊΗ ΣΜΥΡΝΗ
ΚαΙ ΣΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝ0Υ.10ΛΗ
Τής Δος ΑΜΑΛΗΣ ΧΑΠΠΑ
Ε'
Τ/ΙΜΟΒΑΣΙ:
ΙΙέντε χιλ.ιό-
/ ΝΓΛΠΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ Κ. ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
μετςα αακρΰτερα άπ' τό Σεθντή
Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ ί κιοϊ (ϊρίσικο,με τό Τζιμόθασι, τύν
' τόνο τή; μητέρα; μου ένεΐ πού
νπήρχε ή οίκογενειακή της π?·ρι-
ουσία, τής άποία; ουδέν γνώρι-
ΚΑΙ ΤΏΡΑ ΤΟ
ΚΑΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΛΤΑ
ΑΏΝΙΑ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ
ΓΤΡΝΕΙ ΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ,
Άξιότι,με Κε Διεν>θυν-Γά,
Είόα καταχιορτ,μίνη στό φύλ-
λο τή; 28)2)71 τοϋ άγα.τητοϋ
μου καί σας εΰχαρ<~ώ γιά τή φιλοξενία. ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟΝ βΕΟ ΠΑΡΑ μα; ΠΡΟΣΦ. ΚΟΣΜΟΤ την ά ΚΑΛΛ «ΠΑ ΠΑΣΑΝ ΠΟΛΙ, πάντησή μόν στόν άνώνυμο επι ΧΩΡΑ, ΚΑΙ ΤΗ ΛΙΚΗ ΤΟΤ κ^ιττι ΓΜΤΡΝΗ» ^ί'μ" | Στή 6ιασΰνη μου νά σσ; άπο στείλιο την προειπωμένη άπάντη σή μου, παρέλ.ει()α νά προσέξιο __ ότι ό έν λόγω κύριο; δέν εΐχε κ άν καταλάβει <κοστά την έπίμα χη λέξη «ίέθνική», έκΐϊ πού εί¬ ναι δαλμενη καϊ οπο; είναι 6αλ Έν Γενοΰη Ιταλία; νικητάς μηντάς. ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓ ΦΑΝΗ ΡΟΓΜΕΛφΤΗ - ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ «Άστροπελέκια στο- χαομών» Ποιήματα ΑΘΗΝΑΙ 1970. -ΧΡΙΙΣΤΟΓ ΠΕΤΡΟΥ «Πορεία στό Φώς» ποιήματα Χαλκίς 1970. Μέσα στήν γεμάτη ά'γχος ση- ψυχή τού, χαι^εται ότι χαιρέτη ί»ρινή έποχή ποί' ζονμε- καί κινού έ'να; ποιητή; την ζιοή καί την ^α ΰ.ιάρχουν πάντοτ* και οί έλ φύση. ίς γιά νά μεριάση τύ άγχο; «ΜΟΡΦΩΣΙΣ». Παγκτ'ίπρίον Ικ- νά δϋ>ση την θέσιν τον στήν παιδιυτικόν περιοδικόν. 'Εδώ και
ι. "Έτσι με κάποι/ι ϊκανοποί- άρνετά χρόνια ό εανΤνενσμΟΌ; ά
λάδαμε πρό καινόν τά ΙΙοιή δρλτό; έκπαιδρντικό; Χρήστος
τή; Φανή; ΡοΐΊμελ.ιώτη Μαρ 'ΕΕαδάκτχ'λ^); ή Λίβΐί; έκδίδει
Λίγιιι έγώ: «Ή καθαρεύονσα
δέν είναι γλώσσα Ιθνική, δέν εί
ναι κάτι τό ήδη σχηματισμένο ά¬
πό την προτο&ονλία τοΰ έλληνι-
κοϋ Ρθνον;». (ΠΡΟΣΦ. Κ- τής
:>1) 1)71). Ιναί ό πιό άνίδεος ά-
ναγνιί>οτης καταλαβαίνει ότι μέ
αυτή τή ο,οάση θέλω απλώς νά
πώ ότι ή κα&αρενουσα δέν είναι
γλώσσα σχηματισμρνη με την ε¬
πί ιιέρονς σΐ'νίΐσφοοά δλου τού
6&νοι·ς μας (δηλαδή τού λαοϋ
καί των έκλεκτών τή; κΛΐνιονίος
μίΐς), άλλ' δτι ίΐναι ή προσφο-
"θίτη «Άστϋοπρ/.έκια στοχα- στήν Κάτρο έ'να πρριοδικό πού ^ μόνο ενός τμήματος τού ρ-
σΙιοΰ». Είναι ποιήματα διά λεύθε τιμά την αΐγαλόνησο καί την 'Ελ θνονς, τοΰ εκλε.κτοϋ.
Σ' αύτό τό ϊδιο πρώτο τμήμα
τοϋ αρθρον μου, πρός τό τέλο;
Ο στίχο άποδοιμένα μέ πολύ σΰ- λάδα, είναι άπό τά έλ,άχιστα πε-
νιιη καί αύστηρύ παοαοοσιακό ηιούικά τού ειδου; τον πού μά;
αύστηρύ παραοοσ1
είναι ο,,ωνέ; γεμάτε; χά- πλονταίν<η·ν μέ τά περιρχόμενα τον> |χω
την έξη; διευκρί
ί
Ά ·ΐ(ηι μά; κάνουν νά λέμε δτι ύ την γνώσιν μα;, άξίζει κάθε ε- νηστ;: «Ή καθαρενονσα δεν είναι
Τι ί'πάρχουν άκύμα οί έκλεκτοι παινος σέ όλους τούς συνρογάτες [:ργο ά.τό τά κάτω, ρργο τοϋ ε-
ιί*/ά«ς τής ποίησης. Ποίησης τοτ' καθώς καί στοΰ Εδιου τού
"^ γιομίζει μ' έλπί&ες τό είναι ίκδότη άπό τίς στήλες αΰτές χαι
·"*?■ Μπράβο. ρετίζιο έγκάρδια την προσπάθ€ΐα.
! ΑΝΤ. Ν. ΣΤΜΙΓΔΑΛΑΣ
«Ποριία στό Φώ;» μιά παρου ---------------------------------------.--------
οία ίτολϋ αυοτηρή έρχεται στο ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
Τώς, 4τό την Χαλκτδα. Είναι ό, ΔΙΑ ΓΤΜ.ΝΑΧΙΟΠΑΙΛΑ Σ
νίο; .-τοιητή; ΧΡΗΣΤΟΣ ΙΙΕ-! Καβηγητής Φιλιλογίας μέ εύδό-
"ΟΤ, φίΗνές άπιό την προηγον κιμον προϋπηρεσίαν βίς Ίδιωτικά
μίνπ ζωή τού προτοΰ στερηθή ό καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας
τό1 φώς, αύτό τό πλέον επί μακράν σειράν έτών καί καθή-
άγαθύ τοΰ θεοΰ εί; τ·Ν· κοντα Διευθυντού ρϊ; "Ιδρυμα παι-
. σάν δεντερο; "Ομη'
Η*Α.νει γλι-κά - γλυκά την άνοι
" Ηεοα άπό τό σκοτάδι που μκ'
^*1 '**Α σκλη^ή μοΐρα τοΰ <~-' ΠβΕ το ςΛς. Είναι έ!να; γλί'λΐ ι* 9* ζ τοαγονδιστή;, εΐν«ι ό (τ. λϊΐιτερος σάν την "δια την κατ' οίκον διδασκαλίαν Άθχαι<1>ιν
καΐ Νέων 'Ελληνικών είς μαθητάς
μίχβΐ καΐ τής Δης Τάξίοις.
Πληροφορίαι είς τόν Διενθνν-
τήν τή; Ιφημερίδο; κ . Σ. Σινανί-
δην καί είς τό τηλέφωνον 755-606.
"Ο,τι οέλετε
σέ άμιαντοτσιμέντο
ζητπστε το
στήν
Ομιαναί
Ομήρου 13 Αθήναι (135)
619-007—632341
μο ΰπάρχει, έ/.τό; άπύ
σπίτια των Αδελφών τη;" τά ΐ'-
ΞΕΝΑΓΗΣΙΣ: Πρώτον μάς ό
ό Άρχηγός στό Πατριαο-
χεϊο, ίίπον έτελεϊτο ή κατανυκτι-
κή λπτονργία τού, καί επειτα με-
τα<5«ιίνθ'μί στήν ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ. Ή ίξωτε^ική τη; οψη παρο>σιά
ζει τρούλονς καί μιναρέδες' προ-
χίαοονμε μέσα μέ κομμενη την ά
νάσα στήν άγχπημένη μας ΕΚ
πόλοιπα σαίτια τού χωρίον, πα<χι Ι ΚΛΠ ΣΙΑ μίνουν όπως ήσαν. Οί Τοΰρκ»." , ΊοΐΌτινιανοϋ πού στά έγκαίνιά έ-δώ μά; νποδέχονται μέ ά¬ γάπη καί μέ προθιτ,ιία νά μάς 5ε ναγήσουν σέ δλ.τ) την "περιοχή· μ.έ νπε
.τος πεοίμ>ενε νά διαιβάση δλες
τί; σι,ΐνέχειε; τον άρθρον μου, Θά
εδλεπβ, στήν Γ' σννέχεια τή; 14.
2.71, ότι, στό τέλος τοΰ βιβλίοι·
μόν, «προτρίνω ί:ναν λογικό σΐ'μ-
6'Αασαό ά-νάμρσα στήν άπ/.ή κα-
θαρεΪΌΐ·σ«. καί την άστική
τική. Ή πρόταση τοϋ σιιμΰιδα.-
σμοΰ αΰτοΰ γίνεται γιά ν' όϊτο-
χτήσοι»με, την άληβινή Νεοελληί
νικι'), πού Θά είναΊ τό καΰχημα
τοΰ 'Ελληνισ:.Μ>ΰ». Τ' ήβελε άλ-
λο ό έπικριτής μόν;
"Λν θεωροϋσα την καιθαο«ΰοχ» ρΐνύιιαστε νά την μάθωμε. Τό λικώς .ταρ<στάνρται δεξιά τη; ό νοντα; τύ θλ<ί>ερύ αΰτύ
<1πύ τίς 5ϊο π>.η<ρΓς, καί ξειδο, τού; Α.-τοχαιοετοϋμε κ ιί κάμουν έ.ττ6λητϋκώτερη. Στό γν- λόν ρστι τό μ^νειν ύπ' αύτοΰς>,
τείνιει την χείρα αυτόν, ίνα
λάβη έκ τοΰ καρποϋ, είτε έπισκι
άζεται ΰπ' αύτοΰ.
Άλλά ή άλήθΐΐα τοιΰ Χρ»στια
νιβμοΰ, έκτείνεται, ένδότε.ρον καί
6αθΰτε·ρον, τής άπλής επιφανείας
τή; κοιν<«νίας. 'Εάν δέν έπ«Ε·ε- τίίνετο 6αθιτ.ειροΛ' ή πρός τό κα>-
λόν έΛίδ.ρασις αύτοΰ, θά ήτο ώς
γ'| έοϊ&ινή νεφέλη καί ή δρόσος
τής αύγης, όπότ·ε καί αυτή, ώ;
αυται, ταχέως θά παρήβχετο. Διό
τι είναι ή άλήΊθεια τοϋ Θεοϋ τό
ψυχήν τοΰ άνθρώαον καϊ, φέρον
ένεργεϊ, καθαρίζον την
μέσον, διά τού οποίον, τό Θείον
Ό Χοιστιανιαμός, διαχέει επί ·
τή; τραχείας, δυσχρό.ιον καί ύο- ]
ψύχής τοΰ μισανθρώπον,
τό φώς τοΰ .-ηοάθ'υ, ίλ.'Λ,η,οΰ καί .·
ήσυ,χίου .τνεΰιματος. Φιμ-οϊ την < γ>ΛΚ*σαν τής Θραισενας μιαοότη-
το; καί πληοοΐ τό 6ρβηλ.-3ν στό- )
μα, διά ψαΐλ,μών κιαί, ΰμν'ον καί ά Ι
αύτην ν«ό την διήκουσαν
σιν νέων σκοπώ ν καί .τν·ευμ/ατϊμ
φόρ<ι)Λ· έ.τηρεκον καί έπι&ν,μιών. Ό Χριστιανισμός, άμαυροΐ τόν χρυσόν τού α~4.λα,ργύρον καί άπο- #ιαίζηλον καί γαΐ(7>δε; καί
στρεφει την ψνχήν άίτό τό χα-
δραποδιστι.κόν· πά&ος κττνβεως τοί
χρνσίου, διά σκοποϋ; ύλιστικοΐλς
χαλ έγωΐστικούς. Έν τή έ.ιιλάμ-
Ψρι δέ τή; ενεργείας τού .·τροτρ'έ
πτι τόν ανθρχοπον, όπως θησαυ-
εν ούρανώ καί έκζητή την
άψθαρτον καί άμίττντον κληρολΌ-
μίαν καί τσν άμΛράντινιον τής
δόξης στέφανον, ίν τή ήνο> μΐ-
νούση πόλ.Γί, έν τώ
χ εί οί τ (ο ν Οΐνρ>ανών.
πνεχιματικων.
καί έξαϋτλώνει τό μειδίαμα τής 3
άγάπης, έ.τί τοΰ σκατοϋ καί α7ροί ^
κον προοχ!)που τού φθόνον. Έκ- '
πλ-ίΐνει τάς χείρας τής άνοιμίας ]
καί καιθαρίθί την ίπίβουλ.ον τού- Ι
της ,καιρδίαν. 'Τποτάσσει την ύ- ·
τί'θασσον τίγριν τώ εΐρηνικωτά- |
το) άμνω καί μ<εταπλνάττει τό ή ^ μαρτημένον καί ήμελημενον νήμτι όν τής άτιμΐας, είς άξιον "Αν- < βίς άφωσιωμεν όν καΐ ώ- Χριστιανόν, είς φίλον έν ' σι»νείδητον καί σταθρςιόν. Ένισχύ εί τούς άτυχοΰντας ενσε6εϊς, έν ^ τή δίνη των πολλών άμ.τλα-/Γίμά- < των καί παιθημάτων καί ,-ΐροσάνΐΐ ^ τό φί&ς ΐΊς την σκΌτίαν, την ί- · σχύν είς την αδυναμίαν, την χά 1 ράν είς την λΐϊ,την καί την δ^ια- ψιλή παραμνθίαν είς την χαρ/οί , αν, 6ταν όλαι αί χοϊ,καί πηγαι, άπιοδεικ.ννΐι)ντιαι άνενϊργεϊς καί ά | ,τρόσφοροι. Τί, λοι.τόν, θά π,ρέ.ιη νά σκε- ' πτίίνμεθα περί τοΰ Χριστιαν ισμοΰ { οταν βλεντωμβν άν&ρώ.ιοτ'; διαφό ] οων ΐνταγγελμάτων κο,ί τάξεχον, ) διατελούντα; υπό την άνακαιντστι ' κήν καί άναγεννητιχήν αΰτοϋ δΰ ναμιν; τόν πεπαιδεχ>μένον, |
καί τόν άπαί&ευχον, τόν νεον, άλ ι
λά καί τΟΛ· γέροντα, τό
καί καθαρόν νηΛΐβν, άλλά καϊ
τό-ν όινβρωπον τόν γίγυιιναιαιιένον
εν; τάς τιρίδους τοΰ ·κόοικ>υ, τόν
δβημον χωρικόν καί τόν υϊόν τής
Ρϋφι.'ίας;
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Λ>)(ϊ^τνν)(ϊ)(^·>¥ΐβν»)^^
«Ι ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΙΟΥ ΣΥΜΟΟΥΑΙΙΥ 2ΤΕΓ«!ΕΟ!
Την μεσημβρίαν τή; παοελβον .τού άρχείον τής Δ)νηριος
σης Δευτέρα; συνήλθεν ν.τό την Προσ<Γ·υγϋ/ν. προΐ-δρίαν τοΰ κ. Ιωάννου Αγ- φΓΐγομΐ' για τη 2.μνρνη. ναικοινίτη δέν κατώρθωίτα ν' ά- ΚΩΧΣΤΛΧΤΙΝΟΤΙΙΟΛΙΣ : ' νρβώ, ?Τχα πυρετό. Ίδιαίτίρη συγ Την αλλν, μερά τίΐΕειδεύθιμ* γ<ά '.ιίνΓ,σι μοό ρ%αμε ή ΐίκόνα τή; την Κιονσταντινοί.-τολι,, ίκεινηΛ/ Παναγίας, ή όποία εΰρίσκετοα ύ ποϊ' άπό παιδία διαίΐάζαμε στά 6ι περάνω τής έσωτερική; Νοτίοτι 6λΐα μ«;, καί μέ έπΐθνμία όνει- είσοδον τού Χαοΰ, δ,του σα σάν μή Ιθνική γλώσσα, πώς θά μηΌρονσα νά κάνω μιά τέ- τοια -τρόταση, δηλαδή, πώ-; θα μποροϋσα νά προτρίνω τόν σνμ- 6ασμύ τή; καβαρενονσας μέ τή δημοτική; Δέν θά ήταΛΐε μ^ά χον τρο-/0Ίΐμένη οντίφαστι έκ μέ.ροιι·; μόν; Λέγω λοιπύν στόν επικριτή μου γιά την έν γένει συμπε-ριφορά τού στό μέλλον μέ οποίον οήπ»- τε: Δέν Θέλω νά κάν*) κατάχρη- ση τής αχλοξτνίας οας, Άξιότι με Κε Δαυθΐ'ντά, ολλά Θερμώς σά; .■ταραχαλώ νά ΐ)ώσετε διατα- γή νά δημοσΐίυτή καί αύτη ή δευτεν, άποοιθο.ζόμ ε θ α φίοει την Κωνισταντινούπολι ιίέ-
στήν Χροσόνησο τή; Καλλΐ.-ΐόλε- σα στό Βυζαντινύ τη; τρϊχος.
Νά ό 'Ελλήισποντος, ή θά- "Ολα ψηφιδοτά μέ χρτ>σό. ΊΙ
λασσα τοΰ Μαβμ'ΐρά, ή ΙΙροπον- Μεγάλη μα; 'Εκκλησιά μέ τα
τίς. Διερχόμεθα την ΚαλλίποΑ· χρυσά |'ηφΐδωτά τη;, μέ τή ψη
καί μρρικέ; κιομοαόλιΡΐς, όπότρ ά (Γΐθίιηή ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ στήν
κονεται καί πάλιν ή φωνή. τοΰ άψίδα τοΰ Ίεροΰ της καΐ την ά-
Άρχηγοϋ «Παιδία μπαίνομε στήν φθάστου τεχνης χρυσή καί μαρμά
Πόλη». Κάτ(.) άπό μιά Πΰλη τοϋ την άΓΐοσίωσιν πρός την θρησκεία,
Βν'ςσντινοϋ της τείχον; π*ρ«σε ρινη διακόσμησή της, μαρτυρίΐ
τό αϋτοκίνητό μας καί ή συγκί- τόν πολιτιημό, καί τό μεγαλείον
νηση κατακορυφώθηκε, ξρσπασε τή; έ.τοχή; έκείνης.
στνεχιζρ:τλι
αί- δάκρυα καί ϋστερα σί' ε/'.
ση. "Πσιχοι, 6η·6οί καί περίεο-
γοι, μπαίνομε το')οα στήν Βασιλί |
δπ των Πόλείιιν, την Έ'.ττάλ:>φον, Ι
την όνο.ίΐαστή Κωνσταντινούπολι/
ή Κωνσταντινγιέ (Πόλιν τού
Κωνσταντίνον), την ΝΤΕΡΣΑ-
ΜΕΝΤΙΟΥΜ
ΕΛΕΝΗ ΚΙΚΙΔΟΤ
, η
ΑΛ'ΤΕΤΕ' (Πύλην τή; εύδαιμονί ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΨΤΧΙΚΩΝ
άς), την ΝΤΕΡΑΛΓΕ', (Πυλην
'Τψηλήν), την ΤΪΑΡΙΓΚΡΑΧΤ
(Πό/.ιν των Τσάροιν) κ.λ.Λ. Κ«-
τολ.νσαμε τέλο; στό Ξενοδοχεί¬
ον ΜΠΕ'ΤΡΟΥΤ καί τό προοΐ
τής αλλης ημέρας, ήρχισε ή ξε-
νάγηση.
ΕΡΕΥΝΩΝ
ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑΣ
ΜΑΚΡΑΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ
Μετσόδου 2Γ) Α' δροφος
(Στάσις Μουσείου)
9 - 1 π.μ- — Ο - 9 μ.μ.
ΤΗΛ. 810-975 — 839 766
γέλυ Γεν. Διευθυντού τοΰ υπονρ-
γίίου Κοινωνικων 'Τπηρεσιών τό
Κεντρικόν Σνιμΰοΰλιον Στεγάσΐ-
ως «έ συαμετοχήν τοϋ Νομικοΰ
Σύμβουλον κ. Βασίλειον Ρεγκά
κον, των διΡνθυντών κ. Ίορό.
II-
ί/υλ^δη. Κάς Κα)χ>ιμπόκα καί
Τιθϋ πρόσφυγος ίκπροσώπου κ.
Σιο«ρ. Σινανίδη καί ?λ.α6ρ τάς
κάτωθι άποφάσεις:
κης οίκοπίδοποιήσεως είς τό Ο.
Τ. 20 τού συνοικισιμοΓ' ΚΑΤίί
ΤΟΤλΙΠΑ Θε.σσι,ιλονίκης ('Τ-
πόθεσις Ποοδο-ομί&η κλπ.).
Περί έγκρ£σε(ος τού Απά 28.12.
70. 2 1ΙΚΝΤΜ (περί μειώσεως
τής στ'μβατιν-ής τιμής των έργα
σιών άνεγρρσε<υ; Πολ)Μίας 66 δι αμερισμάτιον ΐ'ι; Αγίαν Σοφίαν Πειραιώς 'Εογολ. θ. Σονρίδη καί .τερϊ άπορρί-ψεως ένστάσεώς τού κατά τοΰ ώς δνο) ,·τοο)τ»κόλ- λ.Ο'. "Εγκρισις συμπληρωματικής πι (ττώσεως δρχ. 2.917.289.98 συμ¬ φώνως ποός τόν Ιον Σ.Π. των έρ·ι'«σιών ανεγέρσεως 3 έχταοοό φ<ι>ν κ^. κτιρίων είς οίκισμΟΛ·
ΤΑΥΡΟΤ 'Εργολαΰία; Π. βεο-
φϋΛπούλου.
Περί εγκρίσεω; πιστώσΐως δρ.
10.000 διά δαπανά;
ιο; αΰθαιρίτω;
κ.τισμάτων περιφερείας Κ. Κ. Πό
λιτική; Άττική;.
Όαοίω; δρ. 32.000 δία την
καταβολήν ήμερομισθίων τεσσά-
ρο/ν έργατών άπασχολή(θηοχ)μ.ρΛίων
επί δί,μηνον (5)4— 4)6)71) διά
την μεταφοράν καί τακτο:τοίησιν
Περί έγκρίσεως άγοράί ίτοί-
ιης κατοικίας διά την στργαιτιν
τής πρόσφυγος Η. Κ.
IV
λου Χρΐ'σάφ ής.
Περί χαρακτη.ριομοΓ· τον χώ-
ς.ου Σ)σμοί Παλ. Γαλλικών Πά
ραπηγμάτων θεσ)κης, οΓΐξήσειος
τού άριθμοί των ά.τοκ,ατπστεων
οΐκογενειών καί ί>παγΐ'>γής τού¬
των είς τό στεγασιτικόν ποό-
γραμαα 1968.
Περί τή; μή χρησιμοποιήσεως
τού Σ)σιιοΰ «ΚΟΤΝ
ΤΟΤΡΙΩΤΟΤ^ διά την άνέγερ-
πολ)κιωΛ' πρός στέγασιν των
παη·τ;π)χ(ον ίίκογενειών τοϋ
Σνν)σμού, τούτων στεγαΛθησομ.έ
νο/ν είς διαμρρίσιιατα τοϋ ο'ικι-
σιιοΰ ΔονργουτίΌν.
ΤΕΊΌΝ Τ«Ν ΟΜΗΡ1ΑΔΩΝ
ΤΠΕΡ ΦΐΛΑΝΘΡΩΙΠΚΟϊ'
ΣΚΟιΠΟΤ ΤΟΤ ΣΤΝΔΚ
ΣΜΟΤ ΤΩΝ.
Στίς
ς πολυϊελέβτατες αίβουσες
τοϋ Ξενοδοχείον «ΒΑΣΙΛΕΤΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ», στό Σύνταγμα.
θά λάβη χώραν ιττν 23ττν τρέχ.,
ημέραν Τρίτη καϊ ωοαν 5 άπο-
γευματινή τέϊον - πινάκλ μέ ε¬
πίδειξιν μόδας γνωστοΰ Οίκου
των Αθηνών. ΑΊ (Ιοπράξεις ©ά
διατεθοΰν {>πέρ τού φιλανβι?ωπι-
κοΰ σκατού τοΰ Σωματείον "Ο-
μηριάδιον.
"Ολοι ποέπίΐ νά σι>μοαλ>.ουν
με την παρουσίαν τους είς τόν
φιλανθρωπικόν αντόν σκοπόν.
ΤΡΕΜΤΤΕΣΙΝΑ
Τού σιινρπνάου μας κ. ΙΩΛΝΧΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΧΛΡΔΟΤ
ΚΑΙ ΑΛΛΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΟΝ "ΙΗΣΟΥΣ
ΤΟΥ ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑ ΤΔΗ
Σίλίδδς 4πό την δραματική,ν Ιστορίαν των
ΣΕ ΚΈΙΝΟΝ ΠΟΓ ΕΦΓΓΕ
Κύχαρίστιος δημοσιεύομεν, διά
άνδρας άντιμετιίυτισε τούς 7· τρίτην φοράν, καί άλλας κρίσεις
| 8 Ιταλού-; τής περιβόλου, καί προσωπι.κοτήτϋ>ν τής Έκικλησίας
το ΜάΑ.ι - Σ.ντέλι ήσ(ΐν ο- ι καλ.νφυείς όπισθεν καταλλήλων κα* τών Γοαμμάτ<ι>ν διά τό νέον
ό έβ; ρ·"^ ά | (Ι Ι
ι/ τλΟ Λθ-οηγον.ιένου)
Αί ηλενταίαι .-ΐλι-.οοφοςίαι ά- | —
ό ρχθο;>ς
τιιΐ'
καί ότι (νεςήγετυ ,τκρΊ
το δφομα Π 78 σκληοό; αγών.
Ό 3»ς Αόχο; διά δρομέι ι; τού
αρχίση την | (ΙεσροΛ· ήρχισε- νά οάλλη κατ' αί)
μεγάλας ί>υ- των. ΊΙ περίτολος απήντησε- όι'
μοί
ένισχνσεις /αί πυρο-
μοί
μαχικά. Ό Διοιν.ητής τού Λοχα-
νός ΠεδΐΛδίτης μοί εγγραΐι εν εί;
χης
ιιά-
ισχυ¬
χης
ρώς τ" άριστερό τού. Άπέστειλα
δνο όμάδας έκ τού Ιον
να τον ένιοχΐ'·σουν, καθώς
καί .τυρσμαχικά μέ την εντολήν
Ό 3ος Λόχας νά κρατήση Λαρ'
ροιτώ και τοϋς άνδρας, 15 έν
οννόλι» ήμ.ανηγοΰς, οίτινες υπό
τόν Λυχίαν Άλικιώτην Δημ. με¬
τέφερον τα κιί>ώτια των <ίυπιγγί Σννέίττησα ίίς τ όν ά ήη ατομικήν ΟΛμίσκοη· άνεπιτνχώς. Ή λή ή «Ιησούς», τοϋ συνεργάτου Μ«ς κ. Μελή Νικολα'Λη. Μακα,ριώ,τατος Άρ%ιε.πίσκο- χς Ή συμπλοκή όιήρχεσεν ήαίαιειαν '"ι0? Αθηνών καί πάσης Ελλάδος ώοαν καί πάντες οί Ιταλοί έτβ- Χ- Ίερώνυμος, τού εγραψε τα έ- θησαν εκτος μαχης. Ό λοχίας Άλικιώτης συνέχισε κατόπιν την «Άγαπητρ μου κ. Νικολαίδη, ά'νοδόν τού πρός τύ Άνωννμον Λυποΰμαι διότι ό φόρτος των έρ υψ«μα. 'Ειτειδή ΰμως εθεάθη νασιών μου, έπαυξηθείς κατά την παρ' άνδρών τοΰ 3ου Λόχου προ ·'ΚΟΙ·ο6ον και έν τώρθωσε διά φωνών καί σημάτων μοινν' άΥα;ΐΤΐτέ κ. Νικολαίδη, νά νά αναγνωρισθή {«Α των όπλι- Ε5(?ω ολίΥσν Χθύνον νά άναγνώσω ~~- ·-- οΐτινες άμέσ ? τό 6ι6λιον σα? *4Ην ή σάς άπαν- των μας ρή {« των όπλι οΐτινες άμέσω; ?παυ- τό 6ι6λιον σα? ά Ή ε τήβω Τό μόνο άπαν- σαν τά πυρά. Ή ένίσχι>σις ρκεί- τήβω· ,Τό μό,νον- τό
νη έφθασεν έπικαίρως, καθ1* ήν
στιγμήν ό 3ος Λόχος ' ""
κα'ι ηδυνήθη ό Λοχαγός
της νά την χρησιμοπο-ιήση άμέ-
σως δι' εκτέλεσιν επιτυχοΰ; άν-
τεπιθέσεως.
Άφοϋ άπέοτειλα ένισχύσεις
καί πυρομαχικά είς τούς μαχομέ
νού;, ώργάνιοσα τόν Σταθμόν Δι
ών.
μενον Λυχαγόν νά κρατήση τάς
βέσεις τού, μέ την πληροφορίαν
ότι έντός ολίγον Θ' άνακοιφισθή,
διότι φθάνει καί τό 44ον Σΰντα-
γμα, ϋχον την εντολήν νά έπιτε
βή κατά των νψωμάτιον Πούντα
. Χωρ καί 1269.
Ό Λοχίας Άλικιώτη; Δημ.
μέ την άγγαρείαν των πΐ'ρομ'ΐχι
κων (τέρονσαν επί τώ-ν ώιιων τά
χιβώτια, ανήλθεν υπο τα πυρά
τοί' ίχθρικοΰ πνροίίο/.ικοΰ την ά
πό)Κ}Τ)μνον χλιτϋν τού ΰρους, καί, ?φ. Άνθ)τρον Σταμπολήν Στυλι
ΰταν ρφθασεν εί; τό ήμισυ περί·
ποΐ' τή; επίπονον άνόδοτ1 τού, ου
νήντησεν ίταλικήν περίπολον προ
ερχομένην έκ Μαρίτσαϊ. ι Παοετήςιησα αμως, ότι .-ταρά
Αναπτύξας άμεοιις ενστοχον ( τυυς άδιακόπους 6αμ6αρδισμούς
χον μέχρι σήμερον, είναι ενα κά-
πως δνετον φνλλομέτ,ρημα, αρκε¬
τόν δμος διά νά Ιδο> καί πάλιν ά-
νάλγυφον μέσα ε-ί; τάς σελίδας
καί την και
κοντά μας, μας τα κάνετε τόσο
οΐκεϊα, γιατί εΤναι δοσμένα επει-
τα Ο.ΤΟ Οϋχττή δυιθομέτρηση καί
ταυτόχρονα μέ κατανοήση, σύγκί
νηοη καί άγάπη.
Καί τ~ύ ϋφο; δουλεμένο, .τνκνό
έκ των αλλων έ'ργο>ν σας γνο>στήν
λογοτεχνικήν σας δεξιότητα. Τό
ανεξάντλητον θέΐμα «Ιησούς», μέ
την ωραίαν έ'μΛνευβίν σας των ά
ΰπου χρειάζεται π*κ.νο>στ), ά>Λά δ.
νετο, σίγουρο, καθαρό. Καί ή
γνώίτσα (τροντισμΓνη, ώστε εμείς
οί στ ενόκαροαι και σχολαβτικοί
γραιμιαατικοί, τί,τοτε σχεδόν δέν
θά είχαμε νά παρατηρήβονμί.
θερμά συγχαοητήρια -/.αί άηει-
ρα εΰχαοιστώ.
Μέ πολλή άγά,τη
ΘΡ. ΣΤΑΤΡΟΥ»
Ό ύφυπουργός παρά τω Προέ¬
δρω τής Κυποιακης Δημοκρατίας
καΐ έκλεκτός «ριλόλογο; κ. Πάτ<ο κλος Σταύρον, ϊγραψε πρός τόν κ. Μελήν Νικολαΐ&ην: «Άγαπητε χ. Νικολαΐδη, Εΰχαριστώ πολΰ διά τό βιβλίον σας «Ιησούς», μέ την ά.·«κττολήν τοϋ οποίον μέ έτιμήσατε. η ένατένισιν πρός τό πρό ΑΙ ΚΥΔΟ^ΙΑΙ (Α-ΙΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΪΗ ΛΙ.,Η Τΐΐί. ΑΝΘ.ΑΑΗ1.ΙΚ0ΕΜ ΔΙΟΓΜΟΜ 1914-1918 1ου συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑΔΟηΟΓΛΟΐ τέως διευθυντού παρά τώ υπουργείω Γεωργίας (Συνέχεια έκ προηγονμέ/νον) νατόν νά παραδεχθή τις, δτι οί Ό Γάλλος δημοσιογράφος άπό έπιδ,ραμόντες οίτοτ λησταί θά έπαγγελματικό καθήκον εΐχε μετα διέβετον τόσα πολΐμικά δπ/χι, ί- 6ή άπό τή Σμιύρνη στή Παλαιά άν δέν έζοπλαζοντο έκ των .-τρο- Φώκαια άτμοπλοϊκώς σννοδευόμε τέρ<υν. νος από τή σΰζυγό τού καί ύπήρ ' »Έ* μέρους των Χρκΐτιανών ξεν αύτόπιη; αυτών πού περι- τής Παλαιάς Φωκοάας ούδεμία άν γράφει. Έκεί δμως ό καϊμακά- τετάχθη άμννα. "Οσοι έςρονε-ύθη- ιης (νποόιοικητήις) τού εδήλωσε ! σαν ή έτραυματίσ'θησαν δέν Ιπε- δτι δέν έγγυάται γιά την άσφά | σαν άμυνόμεν<Η, ϊπεσαν άπλοΰ- Ίειά τού καί ίίτι πρέπει νά φν- στατα θύματα βφαγής. Άναγινο') ΚΩΣΤΑΣ Δ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Τα λόγια Ισως είναι άνίκανα ι ριστικά τομέα τής περιοχής και τ, Λεννα ςρτο)χή για να <τκια- την προσω.τικόττιτά ίτου, Άςέχαστέ ,μας Κώστα. ί Δέν ΰπάοχει κοινοινΐίώς τομέ- α; οτήν πόλι μας ΙΙοέβεζα, πού ς τού Τάγματσς έντός οί ·™"νημονευματων τοθ άγνωστον κίσκου παρά την νοτιωτάτην :τα ^θτ1του Τον' Ο'α6ανετα. εύχάοι- σΤ? ^τνεη οικοδομεί. Σάς σνγ . άγα.τητε μου κ. τής "Αρτζας ντί Σόπρα, ως καί τ όν Σταθμόν 'Επιδέσεως υπο τον εφεδρον Άνθ)τρον Φραγ κούλην Γεώργιον, άποστείλας τόν και εργα σας κοί ϊλϊ ,-τολλά ετη κατα Χοβ&ν γικον ανόν είς ενίσχυσιν τού Σταβμοΰ Γ. ^.7 ™1ιμβτι ·ν_.ΐ' - ττ^,., ^' , "Οσιον τον λαου μας. Κβηβκ-ω; το,, 11)43 Ταγμα- -,' , „ ,·* , τροφο- Εύχέτης υμών πρός Κΐ«ριον +Ό Αθηνών ΙΕΡΩΝΤΜΟΣ» διήρεσε τούς αν- (τής Άρτζα; ντΊ Σόπρα υπό τού δρα; τον είς δύο ΰμάδας καί ά- ε-χθρικοΰ πυροβολ.ικοΰ καί των πίστειλε την μίαν μέ τά πυρο- ολαοιν, πας·έμ.ρ·νο·ν άκόμ.η ίντός ιιαχιχά ν.τό τόν δεκανρνα Ρεμι- αυτή; κάτοικοι Άλβανοί ά-μφοτέ- ©ο'Λ(^>υλ!>υ
γιάκην Έμμ«ν. πρός τό Άνώνυ ρων των φίλον κα'ι πάσης ήλικί „„,·,. τΛν ~
αον Γΐ4*ι>μα, ίίπρρ κατεϊχεν ό 3 <;;. ΓΛΐστίς ο διακεκριμένον και <το φο; μελίτητης και μίταφραστής ' των άρχαίων κειμένου καί εΰο/ύ- κ. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ο; Λύχος. Μέ τού; υπολοίπους έ οΙβμομ^ σμυρνησ πρό; τόν κ. Μελήν τ ά οχάλουθα: «Φίλτατε κ. Νικολαίδη "Εξοχο 6ι6λίο καί «Ο Ίηβοΰς» Έμμετρο ποίημα τού α'ιδεσι- μο).ογιωτάτ-ου κ. ΝικήιΤτι ΜαΛ'- τά Μ. Οίκονόμου —τοϋ Οίκον μτνικοΰ ΙΙατριαρχείου Κιονθπό- λϊίος καί Άλα;
Μαλό6ρου6α ίίς τάν Α' τόμον
των «ΜικραχΛατι,κών», ποΰ ά-
Φθρά την ζίοή τού Χρκκκττό-
μον Σμ·ί·ρν*ης.
Ή μάνα τον μέο' στήν Τριγλία
(εΐν' γνίοβτή
καί τυνομά της είναι Καλαφαττ)
στήν άγκαλιά τη; 'μέαα. τή ϊ,εστή
τόν γιό της δνό μηνων, πώς
(έκράτει.
δεν ηβ?λε ό κόσιμος νά τό-ν δή
νά μή η·χόν καί τονε π-ιάση υάιτι.
Καί δυό μηνών ποΰ τα6/.ϊπρ
(κανε'ις
δλο γεμάτο νγΐία κι' ενο<'*στε<«, —·Παι·δί μοί1 ποτέ οον να μή (>ιχ-
—δείχνη τουλάχιστον έπτά
ρί; άμ(μβολία.
Ή θεία της την 6λέπει ρνα πρ
καί τρρχει καί φωνάζει άπό πέρα
—Λεϊξε ,μας τώρα Αμεσος τό
(παιδί
—καί φαίνεται άπ' τό πρωΐ
πάντα ή καλή μερά.
Σάν θεία σου σοΰ εϋχοιμαι κι'
(έγώ
νομίξοι μάλιστα πώς είμ' ή ·πθώ
(τη
ν' άξιωθής τόν γιόκα σου αυτόν
νά τονε δή; άκάμη καϊ Δεσπότη.
•ι
Καί μίσ3 «την 'Εκκλ.ησιά ή μά-
(να ίμπήκε
<ΐτήν Παναγία τάζει τό παιδΐ Μιά προσευχή άπ' τά χείλη της (έβγή.κε >«4 στήν ρ'ικόνα άνάδει ενα κε<ιί , Δέν σταματάει άμως νά ρωτάη ί*Όν; την πλησιάξονν καί νά λέη *Γιατί την ωρα πού ί'ι καμπάνα (μας χτυπάει ίθχισε τύ μ<')ρό κι' άκόιια κλαί (εί;... Μίγάλιοσε ό γιύ; τη; ό καλό; ι φους, οπου επρόκειτο νά στησετε " " Ι τό έργο σας, εύσυνείδητη, σνστη- κι' έτέλ«ιυσε έπίσης τή Σχαλή ματική, δαθιά, πολύπλευρη. "Ε,τιει- κι' δταν μιλα. Θαΐθΐΐ; πώ; εΓν' το τό χρήισιμο' γερό, λαμ.τρά άρ- (κανεί; παληό; χιτεκτοντΐμ£νο, άρμονικό καί άφοΰ εχει γεννηιθεϊ νάναι ΐξ,ν- μ*οη τού καί στή στ>γκ.ρόττ|<Γη τού (πνο; .τολΰ. Καί πρ'ιν άκάμη τελεαίκΐη (Σχολή Διάκος εκεί χειροτονενται • σύνολον, φ<ι>τεινό.
Τή Καί τί λαμαφές καί ζοιντανές οί
πε<>ιγραφές, ή προβολή των τοπί-
«ον καί γενηκά τού περιβάλλοντος,
Δε<τ.τάττ>ς γίνηο<ί. γρήγ©ρ.α πολύ μέσα τοί' ξετυλΧζετατ ή δρά- σχοπον τού θεανθρώ.τον αποτελεί τό 6ι6)^ον σας, τό οποίον μέ βεΐ όν ζήλον στ.'νεγρά'ψατε. Άνελίοβΐ- ται είς τάς σελίδας τού ύποβλη τική ή πορεία τού Χρκττοΰ επί τής Γής, διαγράφεται σνναρπα- «τική ή άτήχηστς τής διδαοκαλίας Τον είς τάς ψυχάς των άνΰρώ- πο>ν. Καί όλα μέ τρόπον λιτόν καί
εΰστοχον, χαρακτηριστικόν πάντο-
τε τής συγγραφης σας.
Μϊ τό Ιδικόν σας ϊργον, Ιογον
άφιερώσεως ψυχής καί σώματος,
δημιουργεϊτε αξίαν καί αρτίαν θρη
ακρτ·τι·κήν λογοτϊχνίαν.
Μέ <5τγάπην νχιΐ τιμήν ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΤΡΟΤ» Ό εγκριτος, έξ άλλον, κρί/τικός τής έγκύρου κννιτριακής εφημερί¬ δος «Φιελεύθερος» κ. Κώοιτας Σε έ^γρα-ψεν έκτενή κρατικήν, ή όποία καταλήιγει ώς εξής: «Τουτο τό βιβλίο είναι &να ϊρ- νο ιτίστης κα* Αγάπης. Είναι γραιμ μένο μέ άνοικτή καρδια καί μέ ά- πόλι.·τη γνώση τού Θέματος άπό τόν σνγγραφέα. Ή θεομότητα τού λόγον τού 6ρηκε διέξοδο οέ μιά ώραία καί ίστοοική γλώσσα, πού όλοαληρώνει άκάμη ~.ό πολύ την εύγενική πρόθεστι τού σνγ- γραφέα. Μία .ιρόβε<ϊη πού οννάν- τόν στόχο της μέ έπι-τι>χίη,
ά.τό την ίκανόττιτα τού Μελή Νι¬
κολαΐδη, την εΐλικρίνίΐα της άγά-
νη. «Την Κυριακήν 21 Ιούνιον, ' σκομεν ηδη Ης τάς εφημερίδας συμπΛραστασι.
συνεχϊςει, τό ρυμουλκόν «Ίώ», έπίσημα ανακοινωθέντα άνγελ- Πρόθυ,μος καί άκούραστος, έ-
κληθέν τηλεγραφικώς μάς μετα- λοντα ότι ή τάξις απεκατεστάθη ξιιπηρεαοϋσΐς, δααυς ζητοϋσαν
φέρει είς Μυτιλήνην, δπου φθάνο Ι καί δτι έν ταΐ;, περί ών όμιλον- την 6οτ>θειά σου. ΙΙεριμεναντα;
μέν πε«ί τό μεσονύκτιον. Ό λι- ' μέν, περιοχαίς ουδέν πλέον έ'χου τό λεωφορεΐο γιά νά έκπληοώ-
μήν Είναι άκόμη άεικίνητο;· τεσ ! σι νά φοβώνται διά τε την ζωήν ση; τά Θρησκ.ευτικά σου καθτι-
σαρακοντασχίλιοι περί,του χοί.- των καί την περιουσίαν των. Τού κοντα, πηγαίνοντας στήν κηοεία
το δέν είναι στάσις κενή έννοί γνωστοΰ σου προσώπου, σέ προ-
ας' ή· τάξις βασιλεΰει έφ' έαυ- λαΰαίνει τό λ^ωφορεϊο τής σΐω-
τής, άφοϋ ουδείς πλέον κάτοι- νιοτητος.
κος ΰπελείφθη. Άλλά καί αί .τε- Γα ε!
ριουσίαι τΐυν ουδένα πράγματι δι ΜοχΘεϊς γιά την
ατρεχουσι κίνδυνον, άφου πάσαι ι"ν
ίΰρηνται ασφαλώς είς χείρας των
ληστών». Εκατόν σαράντα άκτώ
πόλεις, κωμοπόλεις και χωρία, έ-
κεϊ ίί.του επί σαράντα αίώνες ε-
ζησε, πρόκοψε καΐ ά^τινοβόλησε Οαλάμπους.^ Πρόεδρος ^ των άν»-
τού πολ.ιτιομό τού ό 'Ελλ.ηνισμΛς
καί δπου γιγαντώβηκε ό Χριστια
νισμός, δέχτηκαν τά θανάσιμα
πΐοιοσότερα γνοκττά σέ αλου; ' στής καρδίας τού.
^α?' ε*« έσΐί; τα φέρνετε τόσο Ι ΚΩΣΤΑΧ ΣΒΡΕΖΗΣ
ΣΤΟΓΣ ΔΡΟΜΟΓΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
κι' οΰτ« νά τό σκεφθήτε δέν ση. Καί τά πρόοωπα; Βεβαία, τά ' -της τού καί τό περίσσευμα τής πι-
(μπορήτρ.
Κι' έΛΊνε ίίμιος άπό δλοιις &ιν-
(ληπτύ
πώς ή ξωή τού Θάναι·.. δς>ό^να
Δεοπότής μόλις γίνηικε, τί φρι
(κ,τό
τόν στείλα-νε νά πάη έκεί... στήν
(τότε Δράμα.
Κι' άν ξρςιατε οτήν στέγΐ τού
τί «Ιπε
την &οα πό ν τοΰ 6άζαν την κο-
(,ρώνα
Την Παναγία «γϋρισε κα ΓΪί>?
κι' εσκν·|>ρ δα3ί.ρ»σμένος στήν
(εΐκονα.
«Εάν ή μίτρια μου αυτή
ΤΑ ΑΙΠΡΑ ΤΑ ΜΑΛΛΑΚΙΑ
Ηυμοψιαι δταν ήιιουν 8έκα χρό
νόν παιδί, πώς άγαποϋσα υπέρ
6ολικά τα μικρά μι&λωοικό. αοχι-
Κδποτε ενα. σα66ατό&ρα-
Φΐά τού καί εΐπα: αί«τό ήταν τι.'·
χη: Τύ ρώτηοα πώ; λέγεται κι
άιμέσ<ος μοϋ τό εΐπε: "Ελένη θτ οΑωρίδον. ΓεΛνήθηκί στήν *Ο8ησ αροχειμ«νου νά πάμ* στό χιοριό, .τοός τ3Λλαγήν τού αέ¬ ρος, έφρόντισα νά βάλιο περισ- την λ.αμπηδόνα των λ£θιον της πότερη τροφή στό (θά καλλιο πικ.ρό Μαιρτνριο νάν' δ- λη μόν ή ζωή Την Τρίτην, πού τ<) χωριό, μόν. καπεοη,καμε στό κλον6ί, γιά νά δ-ά) τό ή γλήγορα ή νή νά μέ σκεπάση». ■ μου φονσκωμέ'νο, χωρίς κανχιρό- Καί γίνηκρς, Δρσπότη μα;, Προσποιρο άχόιιη καί νεοό. Άμεσος (φήτης κι' ήξαιρες τί σέ περι.μ.ένει Τύ'γροφΡ ή Άποκάλ.υψη τής (αθήκης άγοράζιο λίγο καναρόσπορο καί γιά τό σχολειό. "Οταν έ- Δι [ 'πεστρ'εψΓ· άπύ τύ μάθημα, βρήκα τύ φλοκκίκι πιεσμένο καί τά μα- νά δής την Σμύρνη σον «κ<ίΐτα- τάκια τού κλεκττά! Άπό τότΐ, επαυσα πουλάκια .τλέον νά έγ- σό καί άπολχττήριο, τού Ρο δοκανακτίου Παρ-θεναγωγείβν. Το καναρίνι μου αύτό, .τού κελαϊδοΰ σε επί πενηντα χράνια ανελλιπώς αΐαές τίς μί^?ς, ,μοϋ ^φ πήγε α' ,αλλα μέρη.. Τό πότιζα, τό τάϊζα κι' αυτό σέ κάθε τί ποί τού πρόσχρερα, μοϋ ελεγε μην Ιχει δεχθεί την δική σον στιανοί κατέ-φνγαν έκεϊ καί οί πε ρ-ισσότεροι κοομώνται έντός .τλο- ίων είς στοίχονς κατά μήκος τή; προκνμαίας επί των πεζοδρομίων καί, έντό; τού Δημοτικοϋ κήπού. Ή αθλιότης των δυστυχών τού¬ των είναι σπαραξικάρδιος, καί παοό. τόν .αξιοθαύμαστον ενθου¬ σιασμόν της αλληλεγγύης τοϋ πλη Ουομοϋ είναι άθύνατον ν' άνακου- φισθωσιν». "Ετσι τελβιώνει τό οεπαρτάζ τού ό Γό-λλος δημοσιο- σον Κάνουν ημιτελή· Ναοί τοί Παντοκρά- Σνμόάλλΐΐς Ε·"τι «·«* έτών ·*»» ΙιΡ° Ναο τοί καί ή- Χσ~ Προστάτης ολων των Π. Φώκαια άπό καιρό εΰ ρίσκονταν τέσσαρες Γάλλοι ό ΣΛΡΤΙΩ καί ό 6οηθός τον ΚΑΡΛΙΕ, άρχαιολόγοι, ό ΝΤΚ ΑΝΡΙΑ έπτθ«α>ρτι.τής τού Δημοσί
ου Όθωμανικοΰ χρέους, καί ό
Μ.ΑΝΣΙΕ, ζωγράφος
χνης. Αΐηοί οί έπιστήμονες Ιζη-
σαν την τραγωδία τώ-ν 'Ελλή-
νων τής Παλαιάς καϊ Νέας Φθ)
καίας καί ποΑλέ; χιλιάδες ,τροστά
τενσαν άπό τα αίμοβόρα χέρια
των κακοποιών χάρις στήν προσ
τασία πού τούς παρεΐχε ή Γαλλι
νή σημαία. Άπ' αύτούς ό ΜΑΝ-
ΣΙΕ, έκαμε λεπτομερή έξιστόρη-
ση των γεγονότων σέ είδική εκ¬
θέση στί; 14 Ίουνίου 1914. 'Ε-
πειδή καθώ; ετονίσαμεν δέν έξι-
στοροΰμΓν τούς άνθρ.λληνικονς δι
(ογμού; στό σι'«νολΛ τονς, άλλά
μόνον των Κυδωγιων, περιοριζό¬
μεθα ν' άναδημσσιεύσουμε τόν έ-
πίλογο τής ε"κθεστις αυτής γιατί
είναι γενικής άξίας καί Ιχει τή
θέση ητς παντοΰ δπου έξεδηλώ-
θησαν οί διωγμοί. «Οΐίτοις είδο¬
μεν ΐδίους όφθαλμονς, γράφει,
ώς έν τοίς 6αρ6αροτάτοις χ-ρό-
νοις, τα πάντα χαρακτηριστικ«
τής καταστροφάς μιάς πόλεως, ή
τοι την κλοπήν, την λεηλασίαν,
την πνρ.-ΐόλησιν, τόν φόβον καί
την άτίιιΐ'κτιν γ»·ναικών.
«'Εκτό; άμφιΰο/ ίας ΰπάρχει ο
τι η λεηλ^ασία υπήρξε κίνημα όο
γανΐυμένον, ήτο κίνημα σκοπόν ε
χον νά εκδιώξη έκ των παραλ-ί-
ιον τοϋς κάτοικον; «οαγιάδες»
("Ελ.λΐΐνα; Όθΐομανού; ύ.-τηκό-
ους) τύ πλείστον. Δέν είναι δυ-
"Ηο(ηιν ό
νισμός, δέχτηκαν τά θανά<τιμα .τλήνματα τού θρησκευτικου χχιϊ <ΡανΛ· ^ «Γ*λόβτοργη φυλετικοΰ Φανατισμοΰ τ&ν Τονρ τιίί'' ^^^ γιά " .τοοστάτΓ,ς κά καί έρημώθηκαν άλλα μερι- κως καί &>.λα όλοσχε^ώς.
Εκατόν έξήντα
X1-
λιάδες "Ελληνες, ά'νδρες, γυναί-
κες καί παιδία, κάτιο άπό τό κρά
τος τοϋ φόΰου καί την άπειλή
τοΰ θανάτοτ' ξε,ριζώθΓίκαν άπό τίς
έστίες τού; μέσα σέ λίγες ήμέ-
ρες καί βρέθηκαν άνέστιοι, γυ-
μνοί καί πεινασμένοι ναι<αγοΙ στά άκ,ρογιάλια τή; Χίου καί Μυτι¬ λήνησ Οί έκτσπισμενοι κατά τό καλο καίρι τοΰ 1914 πού κατέφυγον στήν 'Ελλάδα ποοήλθαν άπό τίς άκόλουθε; έπαρχίες τή; Μικρα- σία;. 'Επαρχία Νικομήδεια; χωρία 2 κάτοικοι 444 'Επαρχία Κυξίκου χ<ι*ρία 14 κά τοικοι 8628 'Επαρχία Δαρδανελ*λάον χωρ.'α 2δ κάτοικοι 19055 'Επαρχία 'Κυοωνκόν χωρία 8 κάτοικοι 14000 'Επαρχία Σιμι'ιρνη; χωρία 5 κάτοικοι 9250 'Επαρχία 'Εφέσσου χωρία 37 κάτοικοι 4960Γ) 'Επαρχία Κρήνη; χωρία 31 κάτοικοι 60490 'Επαρχία Φιλαδελφείας χωρία 23 κάτοικοι 1959 Έπαρχία Πισσιδ(^>3Χί·ι<*Χ«>·Χ·Χ·'Λν·ι'Γ>^·'«>'·Λ^ ί
«Ή Ήμέρα ΠροσευχΑς
των Έλλήνων Σπουδαοτών»
Δ'
'Ο άν'θτ^πος, δοτις κάβηται.
ί·..·τό την τί<)πνήν σκιάν τοϋ κο;, δταν ό καίων ήλιος άνατέλ- λη έν πάση αυτού τή δυνάμει, δ-έν δύναται, ενμή νά αίσ&άνητοα την ε-ύλογίαν τοΰ δροσεροΰ κα- ταφι-γίοτ', εϊτιε γευΕται τοΰ καιρ- ποΰ, είτε μή· καί ό &νβρ<ιΐπο; δ- στις κάθηται {'πό τού; θεοφυτεύ- ς κλώνους τού δένδρον τή; ζωής, δέν δύνα¬ ται!, ε^μή νά αΙσ'Θάνητα* «ότι κα¬ Μά δέν τού; άτρι.σιε; τού; Χοί- ' κ^οβίζω. "Ο ριστώ». Τόσο τό άγαποϋσα! 'ί άγάχη μου αυτή είναι άνρκφρα- στη. Άλλά κάτι γιά νά τό θυ- μάμαι, μ' αφτ|σε μέσ' τό κλουδί. Τά άσπρα τά μαλλάκια τού. Τα μάζρι|ια. Τά φίλησα καί τά Ικρυ (>α βαθειά μέσ' τό συρτάρι^ μή
τυχόν καποιος, χωρίς νά
(στιανούς σου μόνχχνς
γιά _ νά δεχθής μιά ντροπαλή
(φνγή
μαζί τονς Θελησρ; νά μοιριι-
(σθής τού; πόνον;
κα'ι νά μή πα.ραΐ)όση; τής πάλης
(τό κλειδί
"Οταν έ'γινα 25 έτών, εΤδα ε'- , σημασία, εξο στόν ορόμο τά πε-
κά-τοιο καναρύνι μέσα , τάξΐ|!
στό κλουδί μου. ΕΙδα την ώμορ
ΕΪΛΑΒΙΚΟ ΠΡΟΣΚΓΝΗΜΑ
ΤΟ ΤΑΞΡΙΔΙ ΜΟΫ~ΣΊΗ ΣΜΥΡΝΗ
ΚαΙ ΣΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝ0Υ.10ΛΗ
Τής Δος ΑΜΑΛΗΣ ΧΑΠΠΑ
Ε'
Τ/ΙΜΟΒΑΣΙ:
ΙΙέντε χιλ.ιό-
/ ΝΓΛΠΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ Κ. ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
μετςα αακρΰτερα άπ' τό Σεθντή
Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ ί κιοϊ (ϊρίσικο,με τό Τζιμόθασι, τύν
' τόνο τή; μητέρα; μου ένεΐ πού
νπήρχε ή οίκογενειακή της π?·ρι-
ουσία, τής άποία; ουδέν γνώρι-
ΚΑΙ ΤΏΡΑ ΤΟ
ΚΑΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΛΤΑ
ΑΏΝΙΑ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ
ΓΤΡΝΕΙ ΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ,
Άξιότι,με Κε Διεν>θυν-Γά,
Είόα καταχιορτ,μίνη στό φύλ-
λο τή; 28)2)71 τοϋ άγα.τητοϋ
μου καί σας εΰχαρ<~ώ γιά τή φιλοξενία. ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟΝ βΕΟ ΠΑΡΑ μα; ΠΡΟΣΦ. ΚΟΣΜΟΤ την ά ΚΑΛΛ «ΠΑ ΠΑΣΑΝ ΠΟΛΙ, πάντησή μόν στόν άνώνυμο επι ΧΩΡΑ, ΚΑΙ ΤΗ ΛΙΚΗ ΤΟΤ κ^ιττι ΓΜΤΡΝΗ» ^ί'μ" | Στή 6ιασΰνη μου νά σσ; άπο στείλιο την προειπωμένη άπάντη σή μου, παρέλ.ει()α νά προσέξιο __ ότι ό έν λόγω κύριο; δέν εΐχε κ άν καταλάβει <κοστά την έπίμα χη λέξη «ίέθνική», έκΐϊ πού εί¬ ναι δαλμενη καϊ οπο; είναι 6αλ Έν Γενοΰη Ιταλία; νικητάς μηντάς. ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓ ΦΑΝΗ ΡΟΓΜΕΛφΤΗ - ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ «Άστροπελέκια στο- χαομών» Ποιήματα ΑΘΗΝΑΙ 1970. -ΧΡΙΙΣΤΟΓ ΠΕΤΡΟΥ «Πορεία στό Φώς» ποιήματα Χαλκίς 1970. Μέσα στήν γεμάτη ά'γχος ση- ψυχή τού, χαι^εται ότι χαιρέτη ί»ρινή έποχή ποί' ζονμε- καί κινού έ'να; ποιητή; την ζιοή καί την ^α ΰ.ιάρχουν πάντοτ* και οί έλ φύση. ίς γιά νά μεριάση τύ άγχο; «ΜΟΡΦΩΣΙΣ». Παγκτ'ίπρίον Ικ- νά δϋ>ση την θέσιν τον στήν παιδιυτικόν περιοδικόν. 'Εδώ και
ι. "Έτσι με κάποι/ι ϊκανοποί- άρνετά χρόνια ό εανΤνενσμΟΌ; ά
λάδαμε πρό καινόν τά ΙΙοιή δρλτό; έκπαιδρντικό; Χρήστος
τή; Φανή; ΡοΐΊμελ.ιώτη Μαρ 'ΕΕαδάκτχ'λ^); ή Λίβΐί; έκδίδει
Λίγιιι έγώ: «Ή καθαρεύονσα
δέν είναι γλώσσα Ιθνική, δέν εί
ναι κάτι τό ήδη σχηματισμένο ά¬
πό την προτο&ονλία τοΰ έλληνι-
κοϋ Ρθνον;». (ΠΡΟΣΦ. Κ- τής
:>1) 1)71). Ιναί ό πιό άνίδεος ά-
ναγνιί>οτης καταλαβαίνει ότι μέ
αυτή τή ο,οάση θέλω απλώς νά
πώ ότι ή κα&αρενουσα δέν είναι
γλώσσα σχηματισμρνη με την ε¬
πί ιιέρονς σΐ'νίΐσφοοά δλου τού
6&νοι·ς μας (δηλαδή τού λαοϋ
καί των έκλεκτών τή; κΛΐνιονίος
μίΐς), άλλ' δτι ίΐναι ή προσφο-
"θίτη «Άστϋοπρ/.έκια στοχα- στήν Κάτρο έ'να πρριοδικό πού ^ μόνο ενός τμήματος τού ρ-
σΙιοΰ». Είναι ποιήματα διά λεύθε τιμά την αΐγαλόνησο καί την 'Ελ θνονς, τοΰ εκλε.κτοϋ.
Σ' αύτό τό ϊδιο πρώτο τμήμα
τοϋ αρθρον μου, πρός τό τέλο;
Ο στίχο άποδοιμένα μέ πολύ σΰ- λάδα, είναι άπό τά έλ,άχιστα πε-
νιιη καί αύστηρύ παοαοοσιακό ηιούικά τού ειδου; τον πού μά;
αύστηρύ παραοοσ1
είναι ο,,ωνέ; γεμάτε; χά- πλονταίν<η·ν μέ τά περιρχόμενα τον> |χω
την έξη; διευκρί
ί
Ά ·ΐ(ηι μά; κάνουν νά λέμε δτι ύ την γνώσιν μα;, άξίζει κάθε ε- νηστ;: «Ή καθαρενονσα δεν είναι
Τι ί'πάρχουν άκύμα οί έκλεκτοι παινος σέ όλους τούς συνρογάτες [:ργο ά.τό τά κάτω, ρργο τοϋ ε-
ιί*/ά«ς τής ποίησης. Ποίησης τοτ' καθώς καί στοΰ Εδιου τού
"^ γιομίζει μ' έλπί&ες τό είναι ίκδότη άπό τίς στήλες αΰτές χαι
·"*?■ Μπράβο. ρετίζιο έγκάρδια την προσπάθ€ΐα.
! ΑΝΤ. Ν. ΣΤΜΙΓΔΑΛΑΣ
«Ποριία στό Φώ;» μιά παρου ---------------------------------------.--------
οία ίτολϋ αυοτηρή έρχεται στο ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
Τώς, 4τό την Χαλκτδα. Είναι ό, ΔΙΑ ΓΤΜ.ΝΑΧΙΟΠΑΙΛΑ Σ
νίο; .-τοιητή; ΧΡΗΣΤΟΣ ΙΙΕ-! Καβηγητής Φιλιλογίας μέ εύδό-
"ΟΤ, φίΗνές άπιό την προηγον κιμον προϋπηρεσίαν βίς Ίδιωτικά
μίνπ ζωή τού προτοΰ στερηθή ό καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας
τό1 φώς, αύτό τό πλέον επί μακράν σειράν έτών καί καθή-
άγαθύ τοΰ θεοΰ εί; τ·Ν· κοντα Διευθυντού ρϊ; "Ιδρυμα παι-
. σάν δεντερο; "Ομη'
Η*Α.νει γλι-κά - γλυκά την άνοι
" Ηεοα άπό τό σκοτάδι που μκ'
^*1 '**Α σκλη^ή μοΐρα τοΰ <~-' ΠβΕ το ςΛς. Είναι έ!να; γλί'λΐ ι* 9* ζ τοαγονδιστή;, εΐν«ι ό (τ. λϊΐιτερος σάν την "δια την κατ' οίκον διδασκαλίαν Άθχαι<1>ιν
καΐ Νέων 'Ελληνικών είς μαθητάς
μίχβΐ καΐ τής Δης Τάξίοις.
Πληροφορίαι είς τόν Διενθνν-
τήν τή; Ιφημερίδο; κ . Σ. Σινανί-
δην καί είς τό τηλέφωνον 755-606.
"Ο,τι οέλετε
σέ άμιαντοτσιμέντο
ζητπστε το
στήν
Ομιαναί
Ομήρου 13 Αθήναι (135)
619-007—632341
μο ΰπάρχει, έ/.τό; άπύ
σπίτια των Αδελφών τη;" τά ΐ'-
ΞΕΝΑΓΗΣΙΣ: Πρώτον μάς ό
ό Άρχηγός στό Πατριαο-
χεϊο, ίίπον έτελεϊτο ή κατανυκτι-
κή λπτονργία τού, καί επειτα με-
τα<5«ιίνθ'μί στήν ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ. Ή ίξωτε^ική τη; οψη παρο>σιά
ζει τρούλονς καί μιναρέδες' προ-
χίαοονμε μέσα μέ κομμενη την ά
νάσα στήν άγχπημένη μας ΕΚ
πόλοιπα σαίτια τού χωρίον, πα<χι Ι ΚΛΠ ΣΙΑ μίνουν όπως ήσαν. Οί Τοΰρκ»." , ΊοΐΌτινιανοϋ πού στά έγκαίνιά έ-δώ μά; νποδέχονται μέ ά¬ γάπη καί μέ προθιτ,ιία νά μάς 5ε ναγήσουν σέ δλ.τ) την "περιοχή· μ.έ νπε
.τος πεοίμ>ενε νά διαιβάση δλες
τί; σι,ΐνέχειε; τον άρθρον μου, Θά
εδλεπβ, στήν Γ' σννέχεια τή; 14.
2.71, ότι, στό τέλος τοΰ βιβλίοι·
μόν, «προτρίνω ί:ναν λογικό σΐ'μ-
6'Αασαό ά-νάμρσα στήν άπ/.ή κα-
θαρεΪΌΐ·σ«. καί την άστική
τική. Ή πρόταση τοϋ σιιμΰιδα.-
σμοΰ αΰτοΰ γίνεται γιά ν' όϊτο-
χτήσοι»με, την άληβινή Νεοελληί
νικι'), πού Θά είναΊ τό καΰχημα
τοΰ 'Ελληνισ:.Μ>ΰ». Τ' ήβελε άλ-
λο ό έπικριτής μόν;
"Λν θεωροϋσα την καιθαο«ΰοχ» ρΐνύιιαστε νά την μάθωμε. Τό λικώς .ταρ<στάνρται δεξιά τη; ό νοντα; τύ θλ<ί>ερύ αΰτύ
<1πύ τίς 5ϊο π>.η<ρΓς, καί ξειδο, τού; Α.-τοχαιοετοϋμε κ ιί κάμουν έ.ττ6λητϋκώτερη. Στό γν- λόν ρστι τό μ^νειν ύπ' αύτοΰς>,
τείνιει την χείρα αυτόν, ίνα
λάβη έκ τοΰ καρποϋ, είτε έπισκι
άζεται ΰπ' αύτοΰ.
Άλλά ή άλήθΐΐα τοιΰ Χρ»στια
νιβμοΰ, έκτείνεται, ένδότε.ρον καί
6αθΰτε·ρον, τής άπλής επιφανείας
τή; κοιν<«νίας. 'Εάν δέν έπ«Ε·ε- τίίνετο 6αθιτ.ειροΛ' ή πρός τό κα>-
λόν έΛίδ.ρασις αύτοΰ, θά ήτο ώς
γ'| έοϊ&ινή νεφέλη καί ή δρόσος
τής αύγης, όπότ·ε καί αυτή, ώ;
αυται, ταχέως θά παρήβχετο. Διό
τι είναι ή άλήΊθεια τοϋ Θεοϋ τό
ψυχήν τοΰ άνθρώαον καϊ, φέρον
ένεργεϊ, καθαρίζον την
μέσον, διά τού οποίον, τό Θείον
Ό Χοιστιανιαμός, διαχέει επί ·
τή; τραχείας, δυσχρό.ιον καί ύο- ]
ψύχής τοΰ μισανθρώπον,
τό φώς τοΰ .-ηοάθ'υ, ίλ.'Λ,η,οΰ καί .·
ήσυ,χίου .τνεΰιματος. Φιμ-οϊ την < γ>ΛΚ*σαν τής Θραισενας μιαοότη-
το; καί πληοοΐ τό 6ρβηλ.-3ν στό- )
μα, διά ψαΐλ,μών κιαί, ΰμν'ον καί ά Ι
αύτην ν«ό την διήκουσαν
σιν νέων σκοπώ ν καί .τν·ευμ/ατϊμ
φόρ<ι)Λ· έ.τηρεκον καί έπι&ν,μιών. Ό Χριστιανισμός, άμαυροΐ τόν χρυσόν τού α~4.λα,ργύρον καί άπο- #ιαίζηλον καί γαΐ(7>δε; καί
στρεφει την ψνχήν άίτό τό χα-
δραποδιστι.κόν· πά&ος κττνβεως τοί
χρνσίου, διά σκοποϋ; ύλιστικοΐλς
χαλ έγωΐστικούς. Έν τή έ.ιιλάμ-
Ψρι δέ τή; ενεργείας τού .·τροτρ'έ
πτι τόν ανθρχοπον, όπως θησαυ-
εν ούρανώ καί έκζητή την
άψθαρτον καί άμίττντον κληρολΌ-
μίαν καί τσν άμΛράντινιον τής
δόξης στέφανον, ίν τή ήνο> μΐ-
νούση πόλ.Γί, έν τώ
χ εί οί τ (ο ν Οΐνρ>ανών.
πνεχιματικων.
καί έξαϋτλώνει τό μειδίαμα τής 3
άγάπης, έ.τί τοΰ σκατοϋ καί α7ροί ^
κον προοχ!)που τού φθόνον. Έκ- '
πλ-ίΐνει τάς χείρας τής άνοιμίας ]
καί καιθαρίθί την ίπίβουλ.ον τού- Ι
της ,καιρδίαν. 'Τποτάσσει την ύ- ·
τί'θασσον τίγριν τώ εΐρηνικωτά- |
το) άμνω καί μ<εταπλνάττει τό ή ^ μαρτημένον καί ήμελημενον νήμτι όν τής άτιμΐας, είς άξιον "Αν- < βίς άφωσιωμεν όν καΐ ώ- Χριστιανόν, είς φίλον έν ' σι»νείδητον καί σταθρςιόν. Ένισχύ εί τούς άτυχοΰντας ενσε6εϊς, έν ^ τή δίνη των πολλών άμ.τλα-/Γίμά- < των καί παιθημάτων καί ,-ΐροσάνΐΐ ^ τό φί&ς ΐΊς την σκΌτίαν, την ί- · σχύν είς την αδυναμίαν, την χά 1 ράν είς την λΐϊ,την καί την δ^ια- ψιλή παραμνθίαν είς την χαρ/οί , αν, 6ταν όλαι αί χοϊ,καί πηγαι, άπιοδεικ.ννΐι)ντιαι άνενϊργεϊς καί ά | ,τρόσφοροι. Τί, λοι.τόν, θά π,ρέ.ιη νά σκε- ' πτίίνμεθα περί τοΰ Χριστιαν ισμοΰ { οταν βλεντωμβν άν&ρώ.ιοτ'; διαφό ] οων ΐνταγγελμάτων κο,ί τάξεχον, ) διατελούντα; υπό την άνακαιντστι ' κήν καί άναγεννητιχήν αΰτοϋ δΰ ναμιν; τόν πεπαιδεχ>μένον, |
καί τόν άπαί&ευχον, τόν νεον, άλ ι
λά καί τΟΛ· γέροντα, τό
καί καθαρόν νηΛΐβν, άλλά καϊ
τό-ν όινβρωπον τόν γίγυιιναιαιιένον
εν; τάς τιρίδους τοΰ ·κόοικ>υ, τόν
δβημον χωρικόν καί τόν υϊόν τής
Ρϋφι.'ίας;
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Λ>)(ϊ^τνν)(ϊ)(^·>¥ΐβν»)^^
«Ι ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΙΟΥ ΣΥΜΟΟΥΑΙΙΥ 2ΤΕΓ«!ΕΟ!
Την μεσημβρίαν τή; παοελβον .τού άρχείον τής Δ)νηριος
σης Δευτέρα; συνήλθεν ν.τό την Προσ<Γ·υγϋ/ν. προΐ-δρίαν τοΰ κ. Ιωάννου Αγ- φΓΐγομΐ' για τη 2.μνρνη. ναικοινίτη δέν κατώρθωίτα ν' ά- ΚΩΧΣΤΛΧΤΙΝΟΤΙΙΟΛΙΣ : ' νρβώ, ?Τχα πυρετό. Ίδιαίτίρη συγ Την αλλν, μερά τίΐΕειδεύθιμ* γ<ά '.ιίνΓ,σι μοό ρ%αμε ή ΐίκόνα τή; την Κιονσταντινοί.-τολι,, ίκεινηΛ/ Παναγίας, ή όποία εΰρίσκετοα ύ ποϊ' άπό παιδία διαίΐάζαμε στά 6ι περάνω τής έσωτερική; Νοτίοτι 6λΐα μ«;, καί μέ έπΐθνμία όνει- είσοδον τού Χαοΰ, δ,του σα σάν μή Ιθνική γλώσσα, πώς θά μηΌρονσα νά κάνω μιά τέ- τοια -τρόταση, δηλαδή, πώ-; θα μποροϋσα νά προτρίνω τόν σνμ- 6ασμύ τή; καβαρενονσας μέ τή δημοτική; Δέν θά ήταΛΐε μ^ά χον τρο-/0Ίΐμένη οντίφαστι έκ μέ.ροιι·; μόν; Λέγω λοιπύν στόν επικριτή μου γιά την έν γένει συμπε-ριφορά τού στό μέλλον μέ οποίον οήπ»- τε: Δέν Θέλω νά κάν*) κατάχρη- ση τής αχλοξτνίας οας, Άξιότι με Κε Δαυθΐ'ντά, ολλά Θερμώς σά; .■ταραχαλώ νά ΐ)ώσετε διατα- γή νά δημοσΐίυτή καί αύτη ή δευτεν, άποοιθο.ζόμ ε θ α φίοει την Κωνισταντινούπολι ιίέ-
στήν Χροσόνησο τή; Καλλΐ.-ΐόλε- σα στό Βυζαντινύ τη; τρϊχος.
Νά ό 'Ελλήισποντος, ή θά- "Ολα ψηφιδοτά μέ χρτ>σό. ΊΙ
λασσα τοΰ Μαβμ'ΐρά, ή ΙΙροπον- Μεγάλη μα; 'Εκκλησιά μέ τα
τίς. Διερχόμεθα την ΚαλλίποΑ· χρυσά |'ηφΐδωτά τη;, μέ τή ψη
καί μρρικέ; κιομοαόλιΡΐς, όπότρ ά (Γΐθίιηή ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ στήν
κονεται καί πάλιν ή φωνή. τοΰ άψίδα τοΰ Ίεροΰ της καΐ την ά-
Άρχηγοϋ «Παιδία μπαίνομε στήν φθάστου τεχνης χρυσή καί μαρμά
Πόλη». Κάτ(.) άπό μιά Πΰλη τοϋ την άΓΐοσίωσιν πρός την θρησκεία,
Βν'ςσντινοϋ της τείχον; π*ρ«σε ρινη διακόσμησή της, μαρτυρίΐ
τό αϋτοκίνητό μας καί ή συγκί- τόν πολιτιημό, καί τό μεγαλείον
νηση κατακορυφώθηκε, ξρσπασε τή; έ.τοχή; έκείνης.
στνεχιζρ:τλι
αί- δάκρυα καί ϋστερα σί' ε/'.
ση. "Πσιχοι, 6η·6οί καί περίεο-
γοι, μπαίνομε το')οα στήν Βασιλί |
δπ των Πόλείιιν, την Έ'.ττάλ:>φον, Ι
την όνο.ίΐαστή Κωνσταντινούπολι/
ή Κωνσταντινγιέ (Πόλιν τού
Κωνσταντίνον), την ΝΤΕΡΣΑ-
ΜΕΝΤΙΟΥΜ
ΕΛΕΝΗ ΚΙΚΙΔΟΤ
, η
ΑΛ'ΤΕΤΕ' (Πύλην τή; εύδαιμονί ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΨΤΧΙΚΩΝ
άς), την ΝΤΕΡΑΛΓΕ', (Πυλην
'Τψηλήν), την ΤΪΑΡΙΓΚΡΑΧΤ
(Πό/.ιν των Τσάροιν) κ.λ.Λ. Κ«-
τολ.νσαμε τέλο; στό Ξενοδοχεί¬
ον ΜΠΕ'ΤΡΟΥΤ καί τό προοΐ
τής αλλης ημέρας, ήρχισε ή ξε-
νάγηση.
ΕΡΕΥΝΩΝ
ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑΣ
ΜΑΚΡΑΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ
Μετσόδου 2Γ) Α' δροφος
(Στάσις Μουσείου)
9 - 1 π.μ- — Ο - 9 μ.μ.
ΤΗΛ. 810-975 — 839 766
γέλυ Γεν. Διευθυντού τοΰ υπονρ-
γίίου Κοινωνικων 'Τπηρεσιών τό
Κεντρικόν Σνιμΰοΰλιον Στεγάσΐ-
ως «έ συαμετοχήν τοϋ Νομικοΰ
Σύμβουλον κ. Βασίλειον Ρεγκά
κον, των διΡνθυντών κ. Ίορό.
II-
ί/υλ^δη. Κάς Κα)χ>ιμπόκα καί
Τιθϋ πρόσφυγος ίκπροσώπου κ.
Σιο«ρ. Σινανίδη καί ?λ.α6ρ τάς
κάτωθι άποφάσεις:
κης οίκοπίδοποιήσεως είς τό Ο.
Τ. 20 τού συνοικισιμοΓ' ΚΑΤίί
ΤΟΤλΙΠΑ Θε.σσι,ιλονίκης ('Τ-
πόθεσις Ποοδο-ομί&η κλπ.).
Περί έγκρ£σε(ος τού Απά 28.12.
70. 2 1ΙΚΝΤΜ (περί μειώσεως
τής στ'μβατιν-ής τιμής των έργα
σιών άνεγρρσε<υ; Πολ)Μίας 66 δι αμερισμάτιον ΐ'ι; Αγίαν Σοφίαν Πειραιώς 'Εογολ. θ. Σονρίδη καί .τερϊ άπορρί-ψεως ένστάσεώς τού κατά τοΰ ώς δνο) ,·τοο)τ»κόλ- λ.Ο'. "Εγκρισις συμπληρωματικής πι (ττώσεως δρχ. 2.917.289.98 συμ¬ φώνως ποός τόν Ιον Σ.Π. των έρ·ι'«σιών ανεγέρσεως 3 έχταοοό φ<ι>ν κ^. κτιρίων είς οίκισμΟΛ·
ΤΑΥΡΟΤ 'Εργολαΰία; Π. βεο-
φϋΛπούλου.
Περί εγκρίσεω; πιστώσΐως δρ.
10.000 διά δαπανά;
ιο; αΰθαιρίτω;
κ.τισμάτων περιφερείας Κ. Κ. Πό
λιτική; Άττική;.
Όαοίω; δρ. 32.000 δία την
καταβολήν ήμερομισθίων τεσσά-
ρο/ν έργατών άπασχολή(θηοχ)μ.ρΛίων
επί δί,μηνον (5)4— 4)6)71) διά
την μεταφοράν καί τακτο:τοίησιν
Περί έγκρίσεως άγοράί ίτοί-
ιης κατοικίας διά την στργαιτιν
τής πρόσφυγος Η. Κ.
IV
λου Χρΐ'σάφ ής.
Περί χαρακτη.ριομοΓ· τον χώ-
ς.ου Σ)σμοί Παλ. Γαλλικών Πά
ραπηγμάτων θεσ)κης, οΓΐξήσειος
τού άριθμοί των ά.τοκ,ατπστεων
οΐκογενειών καί ί>παγΐ'>γής τού¬
των είς τό στεγασιτικόν ποό-
γραμαα 1968.
Περί τή; μή χρησιμοποιήσεως
τού Σ)σιιοΰ «ΚΟΤΝ
ΤΟΤΡΙΩΤΟΤ^ διά την άνέγερ-
πολ)κιωΛ' πρός στέγασιν των
παη·τ;π)χ(ον ίίκογενειών τοϋ
Σνν)σμού, τούτων στεγαΛθησομ.έ
νο/ν είς διαμρρίσιιατα τοϋ ο'ικι-
σιιοΰ ΔονργουτίΌν.
ΤΕΊΌΝ Τ«Ν ΟΜΗΡ1ΑΔΩΝ
ΤΠΕΡ ΦΐΛΑΝΘΡΩΙΠΚΟϊ'
ΣΚΟιΠΟΤ ΤΟΤ ΣΤΝΔΚ
ΣΜΟΤ ΤΩΝ.
Στίς
ς πολυϊελέβτατες αίβουσες
τοϋ Ξενοδοχείον «ΒΑΣΙΛΕΤΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ», στό Σύνταγμα.
θά λάβη χώραν ιττν 23ττν τρέχ.,
ημέραν Τρίτη καϊ ωοαν 5 άπο-
γευματινή τέϊον - πινάκλ μέ ε¬
πίδειξιν μόδας γνωστοΰ Οίκου
των Αθηνών. ΑΊ (Ιοπράξεις ©ά
διατεθοΰν {>πέρ τού φιλανβι?ωπι-
κοΰ σκατού τοΰ Σωματείον "Ο-
μηριάδιον.
"Ολοι ποέπίΐ νά σι>μοαλ>.ουν
με την παρουσίαν τους είς τόν
φιλανθρωπικόν αντόν σκοπόν.
ΣΤΕΛ1ΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβΧίδος
ταν ή Μοϋσα τού.
Δυό μικρά κβριτσάκια, τής μι-
κρής όμάδας τή; κ. Καίτης Β*-
λνου — ΤβονγιθΛούλου ή ΙΙανω-
οαία Ντόκου καί ή 'Ιχικίννα Μα
κρτ>, μέ την γλυκειά φωνοΰλα
τους θοΐήγγειλ'αν ή μέν ΐΐρώτη τό
ποίημα τού Στ ήλιον Σ'πεοάντσα
«Ή Μηλιά «αί ή Ά+ινγδαλιά»,
ή δέ δεντερη «Γιορτάζει ή Πα-
τρίδα μας» τού Στέλιου Σ πείραν
τσα. Κα'ι τα δυό τα κοριτσάκια
ενοιωθαν αϋτές τίς στιγμές καί
τα προσωπάκια τους ήααν μελαγ
χολικά.
Ή κ. Δίκη Σπεράντοτα αντ¬
ιβαίνει στό Βήμα καί μέ δάν.ρυα
στά μάιτια λέγει: «Εύχοιοιστώ ο-
λονς σας γιά την τιμήν .τού κά-
νατε άπόψβι στόν .-οοιητή ΣΤΕ-
ΛΙΟ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ.
Καί ακολουθήσαν απαγγελίαι ώ
ραιοτάτων ποιημάτων τού άξέχα
σχου ποιητοΰ άπό τίς κιαλλιτέχνι
δες τής <3ιπαγγε.?.ί3ς κ.κ, Δνκη Σπεράντσα, Σοςχα Πήλ,ικα. — Βουγιονκλάκη κα'ι δίδα Μ. Κα- λαντζοπονλ.ου. 'Εκεϊνο .τού ήταν πειά σνγκ.- νητικό - άπό τα .τοιήματά τονι κα. πού μοϋφεοε ί>άκουα στά μάτια
ήταν: «Η ΣΜΤΡΝΗ» Άνάξιοι
καί κατάρα... ρτσι άρχίξει το .τοί
Γ(μά τού αΐττό γιά την άγαπημένη
μας Παττρίδα την γλνκτιά μ·ας
Σ μύονη.
Ή αίθου<τα τής Στέγης Γοαμ αά'ων ήταν άσ,γυκτικά γί-μάτη ά πό ΐχ'κν.τίί κόβμο πνευματικό χχ' ϊπιστπιονικυ: 2τή ,τοώτη σειοά ύ Πρόρδρο; τή; Ένώοε,ϋ>; 'Ελ-
λήνιοι· Λο^τίχνΛν κ. Απόλλων
ΛεοΛταρίτΐι; καί ή Σΰςνγός τον,
ή Ι'Ίνυπ) Ρ{<αιμιατΓΪ'ς κ. Μαίρη Μπονβμ-τονριλη, 6 'Ε.τ!τ μος Πρό εδοος κ. Χρήστο; ΕΐΐΊγγελάτος, ό κ. Χηηστο; Σπανοαανώλη; Σύμβουλον τή; Ένο'ισε<'>ς, ό κ.
Δ. Άρβανίτης, Διενθνντή; ΙΙροί
οξείας Κυβερνήσεως, ό 'Ιατοός
κ. Σ.τεράντσας, έξάδελφο; τού
ημωμένου καί ή βύζιγός τού, ό
Μητοο.-ΐαλίτη!; Πάφαν κ. Φώτιος,
Κραιικοί Λειτουργοί, Στιρατη-
γοί κ.ά. ενα ϊκλεκτύν άκροατή-
ριον Γ.οιύ ήρθαν νά τιμ>';πονν τ )
άξέχαιττον Ποιητήν.
Κοίμα Λθϋ πειβαίνονν τρτοιοι
α'νθριυποι, ό Στέλαος Σπεράν-
τσο; 6έν θά ξεχακϊθή .-τοτέ, παν-
τοτε θά ιμιλά στ ήν ψυχή μικ.ρών
καί ιιεγάλωγ μέ τα άθάνατά τού
?·ογα, -τού άφησε κληρονομιά ίδί
ιυ; στά παιδία-
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Έταιρία Είσαγωγών ιιαι Γενιιιοϋ Έμπορίου
Ν, ΚΟΥΧΤΣΟΓΛΟΥ - Σ. ΡΑΜΟΓΛΟΥ Α. Ε.
Π. Π. ΓερμανοΟ 25 - ΘεσσαλονΙκη - Τηλ. 70.669 κβί 75.0^7
Ίσολογισμός τής 'ίης Δεκεμβριού 1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
31} 12)69 3Ι)12;70
Α' Πάγιον
34.920.— Μηχαναί ύπολογιστικαί δύο 34.920,—
24.676.- 10 344.— 'μεΛον: άποσβέσεις 13.138.—
4.800.-
4.224 —
4 800. — Γραφομηχαναί δύο
960,— 3 Ρ40.— μεΐον: άποσβέσεις
8.160.— Φωτοαντιγραφικόν μην)μα 8.160.—
8.854.— 1.306.- μεΐον: άποσβέσεις' 1.959 —
17.543,50 'Εργαλεία καί όργανα
.Ί.8291.- 13.714,50 μεΐον: άποσβέσεις
190.442.
53.282.— 137.160.—
"Ε,ιιπλα καί Σκεύη
μείον: άποσβέσεις
5.600.-
1.748.253.-
10.000.— Μεταφορικά μέσα
4.400.— μεΐον: άποσβέσεις
16.734,50
14.701,50
136 493.—
99.457.-
10.000 —
5.60!).—
21.782.-
576.—
6.201.-
2.033 -
37.036.—
4.4ΟΧ-
.941.965,- Άχίνητα άπηλλαγ. βάρ. 4.741.965.—
193.712.— μεΐον: άποσβέσεις 287.009.— 4.454.956,-
10ί.578.- Άνελχυστήρ έμπορευμάτ. 102.578.- 4.586.480.—
73.857.- 28.721.- μεΐον: άποσβέσεις 43.082.— 59.496.-
1.917.211.—
Β' Κυκλοφορούν
3.956.260.- Χρεώσται — Πελάται
208.057.— μεΐον: απόσβεσις έπισφαλών
3.748.203.-
288.— Χρεώσται διάφοροι
5.396.848.— Έμπορειίματα
12.927 032.— Γραμμάτια εΐσπραχτέα
1.468 973.— Προκαταβολαί: 1) δι" είσαγα,γάς
799ιΤ.76.— 2) φόρων
2,054.— 3) έξόδων επομένης χρήαεως
218.700.— Μειαβατικοί χρεωστικοί λογαριασμοί 714.026. —23.794.483.—
24,881.674.— ·')20.000.— Χρεώγραφα, όμολογίαι Κρατικών δανείων
3.826.Γ51.-
232.965.—
3.593.086.—
376.648.—
2.727.360.-
13.859.127 -
2.061.421.-
462.815.-
Γ' Λιαθέσιμον
100.895.- Ταμείον
203 024.— 102.129.— Καταθέσεις όψεως παρά Τραπέζαις
31.678.-
75.245.— 106.923.-
27.001.909.—
10.391.214.-
37.393.123,—
Λογαριασμοί τάξεως χρεωσΐικοί
28.487.886.—
10.233.636 —
38.721.522.-
3Ι)12;69
ΠΑΘΗΤίΚΟΝ
31)12)70
9.564.791.
ρίλαα
(ι) Μετοχιχον
16.2ΧΧΙ μντοχκί όιΐ|Κΐοτικί)ς
8.250(00- άείαε 5·Ν· Λρ"χ έχάοτη &
1 314.791 - β) ·Απο0εμπτι/ον .«κη/.
ΙΙ(ιοχιΐΓαβολ·>ί κ«ντι ιιί'ίΐ
ορωί. κεψιιλιιίιιιι
Β' Ύποχςικίιηεις
3.9216(50 — 1) Γοαμμήτια .ι/.ΐ)ρωιέ<< 524.7(12.— ^) Πιστιυΐιιι -- Ι Ιρι>μΐ|ϋε ιιπ/ί
10.90».ΙΟι· - '(| Πιοτκικιι Λιά,ρορ .ι
4) Φόρυι Δηιιοοιθΐ' όιμκιλ'ΐμεΜ
134..Ί.Κ). — μή ληϊιπρ,'θεσμοι
5) Κριιτήσεις ύπίρ τρ τιιιν
11.1Η4.— κλριομρνη . χρήπε·υι;
6) ΜκΤΓϊβαΤΐνθί Πΐ(1Γ(ί|ΙΙΧ.ΐί
Ι4 9.)2 443— 156.504.— λιιγ.ιικΜθμοι
24.517.234 —
2.484 675.—
1.416.497.— 9.β6'ί.4!)7. -
|-
1 650.Ό).·
1.451.000 —
Ι4Μ35.-
12 76ί>.Ο7ίΜ. —
ι
ΓΜ.6.10.-
22.559.—
174 160 _ 14.1>93.572.-
ΚγοΛιι» Κ,ιθιιμιιν ιοό; ιάί)εσιν
26 ΟΙΟΟΡί»
■2 477.817
ΕΛΑΗΝΟ - ΤΟΪΡΚΙΚΗ
Την παρελθούσαν Κΐ'οιακή εγέ¬
νετο έκοήλοισις τ* «ΚΚΝΤΡΟΤ
ΚΩΝ)ΠΌΛΙΤΩΝ» είς την αΐθον
σαν τής Άρχαιολογικής ΈταιοΓί
άς περί Έλληνο - Τοιιρκ.ικής
(τυνεριγασίας. Παοέβτησαν άπύ
μέν τής Τοτ>ρκικής πλευοάς ό
Γεν. Πούξενος Τουοκιας
Γκιονέν, ό Πρόξελ'ος Τουρκίας
Κεμάλ Γκιργκτν, ό Δ)ντής Τύπον
Τουρκικής Πρεσβείας, ούντάρ
Άρχά Γιοιιθέκ καί ό
τεΐις τοΰ Γεν. Προξενείον τής
Τοιιρκίας Δημ. Λίτσικας, βίτό δέ
τή; *Βλ>.ηνική; πλ-ευράς ό Γεν.
Δ)ντής τού 'Τπουργείον Έξο/τε-
ρικων Εύστάθιος Γιάνναρης, ό
Σΰμ6ουλος Π.ρεσδεΐας Άλέξαν-
δθθς Ραψαήλ καί ό Είδικός Χνμ
6ουλο; επί θεμάτων Έθιμοτνι.τΐ-
ας κ. Τιμολέχον Ναούμ καί
θος πνευματικόν «αί επιστημονι¬
καί κόβμου τής Άθηναϊκής Κοι-
Πρόε-δρος τοΰ
ΚΩΝ)ΠΟΛΙ-
Όμιλητής ό
«ΣΤΝΔΕΣΜΟΤ
27.001.909.—
10.391.214.-
Αογαρ,ασμοί ταίεοις ΠκΐΓιιιπχοί
37.393.123.-
28.487 «8<ί.— 38.7ϋ1 522.__ 31)12)70 5 353.544.- Άνάλυσις Μερίδος «Άποτελέσματα Χρήσεως» 31)12)69 Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως 5.590.500.— έμπορευμάτων "Εξοδα χρήσεως, ήτοι: 181.040.— 'ΕνοίκΐΓ. 155.998.— "Εξοδα έμπορίυμάτων Τεχνικόν προσωπικόν καί 219.442.- έπισκευαί 69.524.— Χαρτόσημα 217.732.— Διαφημίσεις ....^«^.— 1.242.593.— Τόκοι καί προμήθ. χρεωστιχαί 1 099.177.- 95.183.— Άσφαλιστιχά ταμεΐα 91.747.— 326.751.- Άμοιβαί προσωπικού 342.04").- 2.825.653.— 367.3ί>0. — Λοιπά γενιχά Ιΐοδα .578.120.— 2 5!>0.0Ι8.—
ΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ 1924» ν.· Ενρι
.τι'ιδης Μακρίδης, δικηγόρος ό ο¬
ποίος μέ βάσιμα έπιχειρήματα ά
ε την ανάγκην τής Έλλη
νο - Τουρκικής συνεργασίας καθ'
όσον την επιβάλλει τό καλώς έν-
νοοΰ,ιιενσν συμφέρον αμφοτέρων
τ·Λν Κρατών.
Παραθέτομεν κατωτέρω όλόκλη
ρον τόν λόγον τοΰ ό,μιλητοΰ:
Κυρίες καί Κύριοι,
ΙΙρΙν άρχίσω την όμιλίαν μου
εχω την τιμήν νά σας άναικοινώ
σο) ότι μετά τό κεφάλαιον τής
' Ελληνο - Τουρκικής ΣυνεργαΛ
α; θά λάβη τόν λόγον ή Α.Ε. ό
'Τφνπσυργός τής Προεδρίας τής
Κυβερνήσεως κ. Τσάκωνας, ό ό
ποίος θ' αναπτύξη τάς Κτ>6ερνη
τικάς άπόψεις επί τής 'Ελληνο -
Τουρκικής Συνεργασίας. Τα κ*
(Γ-άλαια τή; άμιλίας μας «ΕΛΛΗ
ΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΣ" ΚΩΝ)
ΠΟΛΕΩΣ καί ΟΙΚΟΥΜΕΝΙ¬
ΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ» θ' ά
ποτελέσονν αντικείμενον προσε¬
χούς εκδηλώσεως τοΰ «ΚΕ1Ν-
ΤΡΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΩΝ».
Κυρίες καί Κύριοι
ϊ Έξ άφαρμής των οιεξαχθτν-
I
το>ν τελενταίω; εί; Θράκην, Α¬
νατολικήν καί, Δυτικήν, στρατιω¬
τικών γυμνασίων τον Κορειοα-
τλαντικοΰ Σύμφωνον μέ την συμ
πράξιν των δύο γειτόνων Κρα-
των Ελλάδος καί Τουρκίας, με-
λών τοΰ ΝΑΤΟ, ά.Ύ.ουλέποντα
είς την άπόκ,ρονσιν κοινοΰ έχφροΰ,
προκύπτει ή άναντίρρητος άνάγ-
κη στενής άπό πάσης πλενράς
140.135.—
164.851.—
275.508.-
50.470,—
117.965.—
2.764.847.—
Άποσβέσεις :
139.742.— Παγίων περιουσιακών σΐοιχείων 180 696.—
347.799.— 208.057.— 'Κπισφαλα>ν --..-
2.763.526.—
2.417.048.—
15.035 — Τόκοι πιστωτικοί
67.627.— 52.592.- Λοιπά ίσοδα
2.484.675.-
232 965- 363.661.—
2.399.865.—
22 120.—
55.832.— 77.952 -
συνεργα/σΐας
καί Τον»ρ-
κία·ς διά την προάσπιοιν των Ύ
ι,'ίστω·ν Έθνικων (ηιμφερόντο)ν
των δύο Κρατιον καί τής Έθνι-
κης ύποστάσεως των δΐ<ο Λαιΰν- 'Τπό τό φώς των ανωτρροι σκέ δς ε·'ι; την "Λ; Ελθωμεν πρώτην ιίς την Τονρκικήν .τλίνΕά. Ά.το τής .λν δί «τι ράς αυτής μέγα. τό θεμελιώδε; πρόυλημα, τό όΐτοϊον ?ίχε νά αντιμετωπίση, εχει καί θά έχη ή Τουοκία είς τό ιιέλλον, είναι ή Αλο Βορρα πίεσις. Δέκα καΐ τρΐϊς πόλεμοί είς όιάστηαα δύο περί-του αιώ¬ νιον, εχουν καταστήβει άνάγλν- φον την πραγιματικότητα αυτήν, άπό την εποχήν ίίπου τό πρώτον ύ Όολώφ ήλθεν ίίς τάς 'Κ?-λη- νικάς θαλάσσας καί ηνάγκασε- κατόπιν την Τουρκίαν νά δεχθή την. Σννθήικην τοΰ ΚΐΛντσοτηκ - Καϊναρτΐή, διά τή; όπΌίας το πρώτον ή ΡΐιΜϊία άπέκτα μίαν γενικήν εποπτείαν επί των Όρθο δόξων τή; Όθϋκιανικής Αυτό¬ ν ραπορίας. Έχομεν έ'πειτα την Σν,μ,ιιαχί- αν τής Μεγάλας Αίκατερίν"η; μέ τόν Ιωσήφ Β', την οποίαν έπε- Γίΐράγισε τό ταξεϊ&ι επί τον Δνει στέρον μέ τα; έπιγραφά; «Ή Ό &<>ς πρός τό Βνζάντιον». Τους
άλλϊ.ιαλλήλον; ποιλέμον; τοΰ
' .21», τοΰ 1863, τοΰ 1878, τοϋς
Βιαλνκα,νικΛυς .τολβμους όφ-ειλομέτ
νόν; εί; τό αφορών τουλάχιστον
εί; την Σερβίαν καί Βουλγαρίαν
ιμέ&ο; εί; ϋποδρίξεις καί ενθαρ-
ρΰνσ*Ίς τής Ριοσικής Ποιλιτικ-ής,
.ταοά τάς γνώμας τοΰ τότε Ριο-
αικοΰ Έπιτελείου. Βραδύτερον πά
λιν, βλέπομεν κατά την διάρκε»
αν τοΰ Α' ΙΙαγκοσίΐαον Πόλε¬
μον, ευθύς άπό τοϋς πρώτονς μή
νας τοΰ πολέμου, τόν Μάρτιον
1916, την Ρωσίαν νά άποσπά ά¬
πό τού; δύο Στιμμάχονς της, την
Ι'α?^,ίαν κιί την Αγγλίαν, την
αερίαημον Συνθήκην τοΰ Μοιραίον
1915, περί δημιονργίοις τοΰ «Κρά
τονς των Στενών> τό οποίον έ-
όλόκ}.ηρον την ΙΙροπον-
τίδα κιιί εφθανε μέχρι τοΰ Σαγ
καρίον καί τού Πύργου τής Βουλ
γαρ>ίας. Καί κατόπιν, τελεΐ'ταίως
άκάμη, τάς ά>.λεπ<ιλλήλονς έπι&ε- σει; τοΰ Ρωσικοΰ Τύπον, διά των όπιοί'υν προΰάλλονται αίτήματα, πότε διαιρθιρώσεων των οννόρων τής Άνατολίας, πότε νέ(ι>ν έγ-
γη.·ήσεΐΐ)· καί νέα; διαορυθμίσΐ-
οις τοΰ Καιθεοτώτο; των Στενών.
αυτή ή άλληλουχία γε-
γιονύτων, τα ότοϊα έν συνόψει,
ώ; άν&ρερον ένδεικτιχως την στι-
νωήν αύτην, οέν ήτο δυνατόν νά
καιταλήξη άλλον, παρά ε-Ίς το νά
δημιονργϊ>ση εί; τοϋς Τούρκονς
Ίθύνοντας, οίοιδήποτε καί εάν
είναι αύτοι, είτε Αύτοκρατορικοί,
είτε Δημοκρατικόν, είτε Λα'ίκοί,
την βαθυτάτην π:ενΤθίθησιν. ότι
μετά τής Ρωσικής Πολιτικήν, εί
.τραγματική τελική σιινεννόησις
τε Τσαρικής, ΐίτε Κομμοννιοτι-
κής, είναι έν τή ούσία
τοποίητος καί ('ίτι μόνον μία προ
σωρινή άνάπαιιλα, η μία πρόχει-
άνατομικήν, ούτως ειπείν, ερεν- ! ρο; έξοικονόμησι; των ποαγμά-
ναν των Έλληνο - Τουρκικών | ττον, είναι δννατόν νά οδηγήση
Σχέσεων καί νά ίδωμεν, ίάν ίξ είς μίαν χα,λάριοσιν τής- έντάοε-
άντιν.ειμέΛ·ου ύπάρχονν δννατότη- ιος.
τε; ένιαχύσεως καί άναατνξεως
αί-τών ή δχι. ' ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
«ΤΑ ΜΟΡΤΑΚΙΑ»
2,477.817 —
155.675.—
18 000 -
1.000.—
2.310.000.-
ΠΙΝΑΞ ΚΕΡΔΩΝ
Τακτικόν άποθεματικόν κεφάλαιον
μικτόν μετά φόρον 145 817.—
Άμοιβαί μελών Διοικ, Συιιβουλίοκ
μικταί μετά φόροΐ' 21.000.—
Άμοιβαί έλεγκ.τών
μικταί μετά φόρον 1.000. -
Πρώτον μέρισμα καί ,τρόσθ. μέςιισμα
μικτόν μετά φόρον 2 3ΙΟΧΟ1.—
2.484.675.—
2.477.817.—
Ό Πρόεδρος τοΰ Διοικ. Συμβουλίου
καί έντεταλμένος Διευθύνων Σύμβουλος
ΝΙΚΟΣ ΣΤΕΦ. ΚΟΥΧΤΣΟΓΛΟΥ
Έν θεοσαλονίκη τί) 22 Ίανουαρίου 1!)71
Ό επί τοθ Λογιστηρίου
ΣΠΥΡΟΣ Δ. ΤΑΠΕΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
Β.Α.Τ.Ε. ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΩΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΒΥΝΗΣ
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Χρήσεως 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1970
(Σιτνέχεια έκ τής 1ης σελ.)
των
τόν ρυακα ΐίοα, ποίι πί.ττει κοο-
τών,
καί παίζει καί σνρ«ι νερά καβαρά,
^ιαζί τΐ'>ν δέν ϊπαιξε πλήν ή χ,αρά!
3
' αυτήν τίς σκιάς των δα
αών,
έγ&λοη1 τα φώτα άοτέςοιν χρ«·σο>ν
πτηνόν έκελάδ' εί; μνρ-σύνην χλιυ
ράν,
.τλ.ήν ε^'αλλε βρήνονς καί οχι χά
<>άν!
4
'Εζήτησ' αυτήν είς Γΰβΐιμον; χο
τ>οϋς,
τίς δείπνιον θαλάμους, λαιμπιρονς
κι' ήχτηρούς,
εί; φώτα καί σκεύη, χρυσα κι'
ρ
πλήν οΓγγ' ΐΐς αΰτά δέν ενρέθ' ή
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Δαπάναι Ιδρύσεως
Μεΐον άποσβ. ττροηγ, ίτών 4 032.
» » -παρούσης χρ. 1.716.
1970
14.289.
5.718.
1Γ69
14.289.
8.571,-
)'■— 10 287.-
"Εττιηλα — Σκεύη }ρ 330 _
Μεΐον άποσβ. τιροην. έτών 8.829.—
» » παρούσης χρ. 3.786. - 12.615 —
18.930.-
6.315 —
82),— 10.101.-
Έργαλεΐα — Μηχ)τα
Μιιον ώποσβ. προηγ. έτών 10.049.
» » τταρούσης χρ. 4.522.
37.682.-
14.571.- 23.111.-
Έγκαταστάσεις
Μεΐον σποσβ. παρούσης χρήσ.
Έγγυήσεις χρίωστικαί
Κυκλοφορούν
'Εμττορεύματα
Χρεωστικοί Λογ)ομοί
Χριωσται
Διαθέσιμον
Ταμείον
Άτομικοί Λογ)σμοί *
Ζημίαι τιαρελθ. χρήσεων
» τιαρούο. χρήσεως
37.682.—
1.0.049 - 27.633.-
2 944.
589.
124.122.
12.000.
6.798.
236.933.
69.072.
2.355.
2.000.
142.920.
856
3Ο6.0Ο5.
14? 454
12.030.
Σύνολον "Ενεργητικόν
2.720.—
5.0^0.-
152.454.-
0.861.-
179 532.-
57.401.— 236.933.-
492.133.-
450.989.—
"Ιδιον Κεφάλαιον
'Εταιρικόν Κεφάλαιον
Ξένον Κεφάλαιον
Πιστωτσί
Πιοτωτικοί Λογ.
ΠροοωρινοΙ Λογ.
Δά^εια έταίρων
1970
240.000 —
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
196!Ι
Την εφθασα τρλος, την εύρον μα
κράν,
μακράν εί; χωρίου κοιλάδα μικράν
τριγύρω της ΐΐχε παιδία άοκετά,
κι' έ.τήθα μ" έκείνα, κι' εγέλα. μ'
αντά!
β
«II
ου είσθε καλοί ααιδικίΚ μου
240.000.-
55.Ϊ4!1-
Ι.8'ΐι-
5 000 —
190 (ιΟΟ.—
20.655.-
334.-
έφώναξα τότε μέ στήθος 6αρν»·
Πλ.ήν μόλ^ς την είδα, .τ?τά ή χά
Βουολά, πρΐν όγδόντα χρόνια, ή
ταν οέ μεγαλντειοη ποόοδο Λλο
γλίοσαική άΛθψη, κια άπό τα
Σχολειό, τής Έ,λλάδας σήμτρα...
"Ομο«; είναι, .το'τέ 6ιΓ>"ατόν;
Πά/ντιος ϊΤμαι ϋπερήφανη γιά
τό καλό μου Σχολειό, ποΰ μοΰ
εμοθε τα πρωτα γράιιμ-ατ-α, μέ
τ|ιΐ»χή, μέ άγάπη, μέ ζεστασια,
καί 6εν τό ΐΞεχνώ .
... Επί των .τοταιμών Βα6ι»λ<ονος έκίί έ.καθίοιαιμεν καί έκλαύσα/μεν έν τφ ανησθήναι ημάς τής Σιών... ...Έύν ρ.-τιλή,θομαί οον Ίΐρονπα έ.τιλησθειη ή δεξιά μου" λήμ, κολληθείη ή γλίδσσοι μου τώ λά- έάν μή σην ιινηηθώ»... (Ψαλμός Λανίδ 13Βος) ουγγί μοτι-. Η ίΡΊΚΙΚ» ΑΥΤΘΚΡ.ΓΟΡΙΑ (ΣΤΝΚΧϋΙΑ ι·κ της 1η; ν^ ( οήβεων τού, στήν ικτροπή τή; ^ , σικής πολιτικής άπύ τόν πατρο,ι«. ς>άδοτο Γσιο δρόαο της.
Τό <κ»σι.κύ δεσποτικό π 6έν έπέτρεπε σαοΰς ϋπονργού; ν' άντιγνομονν μέ τύν Τβάρο. 'Τ.ΐο- δολ.ή .-Γαοαίτηβης υπουργόν μέ Τ(, αίτιολΛγικό τής όιαφοννίας, ήταν άκατανόητη. Έθεοίρείτο προσβολη Μλόά πρός τίιν Μεγαλεαότητά τοι χ«ι κολάσιμη αποφτ·γή καθήκοντος. Ή σνντ}θέστερη τύχη των παοα,. τουμένο>ν νΛονργών ήταν ή έξορία
στά κτήματά τονς κι' ένιίοτε στη
Σι6ηρ*α. Μύνο ό Τσάρο; εΐχε &
καίο>μα νά τού; ά.τολύση «ταν 6εν
τοϋ καναν.
Ώς τόσο, ή άτμόσφαιρα τής
Βιέννης εΐχε καταντήθει άποπν».
κτική γιά τόν Καπαόί<ττρια. Δέν αντεχε νά .-ηαρακο/Λτ'θή άδιαμαρτν ρητα την παραπλανητική ρνμοίι).. κηση τοΰ Αλεξάνδρου, 4ιό τόν ί η Μέττερνιχ. Μόλις τ.ελΛίω'σε τή δι- εκ>περ«ίι·>ση των άνακροοών, έπιχα
λέσθηκί την ϋπερκόπωσή τού καί
τοΰ ζήτησε την αδεία ν' ά.-ΐοσυοβή
γιά άνάπαυση στήν Ιταλία κβί
στή
κοντά στου;
ή
γηρου; γονεϊς τον, πον εΤχε νά
τοϋς Ιδή δίν.α χρόνια. Τό νόημη
τοϋ αίτήματός τού ήταν καθαοο.
Άπέφεΐ'γιε προσεκτικά νά υποβά¬
λη .-ταραίτιιστι, άλλά ζητονοϊ σα-
φώς νά βπαλλαγτ) άπό τό άξίωμα
καί την δσκηοη των καθηκόντων
τοΰ ίαονργοΰ.
"Ομχος, ό Άλέξανδρος, πιανα
την άπενα·ντί τον ρπκρυλακτικότη
τα, εξ:αν.ο5Λιθοΰσε νά τόν νπολ.ή-
πτεται καί νά τόν αναλάβη. Όχι
μύνο δέν «κοφελήθηκε τής εΰκαι
ρ^ας νά τόν απολύση, μά εσπενβΕ
νά ΊκανοΛθΐήση τό αΐτημά τον μ'
δλη τή γνωστή καί τόσο άντιςρατι
κή πρός την αύταρχικότητά τού,
«γαλ.ατική» τοι» άδρότητα. Τόν
αάλ<'>Γ»ε μ' έγκόίρβια εύπροσηγο·
ρία, γιαί ριψοκινδύλΐνιε «χ,τό ίαεο-
δολ.ική φ'λεργία την {ιγεία τον,
τοΰ χορήγησε άόρκττη αδεία, μέ
την <τνστα<τη νά την παρατείνη «- οο ήθελε, καί τοΰ εΰχήθηκε μ' έν.φςιαστικώτατο χαμόγελο κι' όλό- θε<ιμη χΐΐραψία «καλήν άντάιΐ(ι)- βη» στή Πετρούπολη. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Των μετόχυ>ν τής Άνιυνΐιμου Έ-
ταιριας «Έταιρία Είσαγωγών καί
Γενικόν Εμπόριον Ν. Κουχτσό-
γ?^ον — Σ. Ραμόγλον Α. Ε.», εί;
τακτικήν Γενικήν Σ τΎέλεικτιν.
Έταιρία Εΐσαγτυγων και
Γενικόν Έμπορίοτ1
Ν. ΚΟΤΧΤΣΟΓΛΟΤ — Σ. ΡΑ-
ΜΟΓΛΟΤ, Α. Ε.
Κατ' απόφασιν τοΰ Διοικητικόν
Σνιιίίοΐ'λίου καί σιιμφώνιος πρός
τα όίρ<θρα 26 καί 29 τού καταστα- τικοΰ τή; Έταιράις, κα>.οϋνται οί
κ. κ. ιιέτοχοι είς Ιΐην ετησίαν τα¬
κτικήν Γενικήν Σ υνέλ.ενσιν γενή-
σομε'νην την ΓΪκοο'ήν (20) τού μη
νό; Ίοννίον 1971, ημέραν Κνρια
κήν κ«Ί ώραν ΙΟην π. μ. είς τι'ι
γραφεϊα τής Έται&ίας έν θεοσα
λ.ονίκΐ), επί τής οδόν Παλαιών ΙΙα
τρών Γεριμανοΰ, αριθ. 2δ.
Ηέματα ημερησίας διατάξεως:
1) 'Τποβολή καί έγκρισις τοί
ϊσολογισμοΰ τής 31τς Δεκέμβριον
1970, μετά των έπ' αυτόν ίκθέαε
όν τοϋ Διοικητικόν Συμβουλιον
καί των έλ.εγκτών.
2) "Εγκρισις άμο (>ή; των με-
λών τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλιον.
3) Απαλλαγή τού Διοικητικόν
'τ'μβουλΐου καί των έλεγκτών ά¬
πό πάσης ευθυνής άποζημιμώσεΐ'ΐς
διά τα πεπραγμένα τής χρήσεοις
1Ρ70-
'4) Έκλογή δύο τιικτικών καί ί
σαρίθμων άναπληρΜματικών
κτών διά την χρήσιν 1971 καί καθ
θϊΐσαός τής άμοιβής αυτών.
5) Άνακοίνοεσι; παραιτήσεως
αελων Διοικητικόν Σναβσΐ'λίον
καί έκλογή νέον Διοικητικόν Συμ-
βουλίου.
(!) Αύξησις Κ παλαίον.
Δικαίοι,μα έγκΐρου στ«μαετοχής
καί ψήφου, αίιτοπροσμ'χτιος ή διά
άντΐνπροσώποτ·, έχουσιν όσοι έκ των
κ. κ. μετόχονν «τυμμορφωθονν πρός
τάς διατάξεις τοΰ άρθρον 28 τοΰ
καΤ(ΐ(ττατικοΰ.
Έν βεσσαλονίκιι 27.1.1971
Τεχνολογινά θέματα σχετικά ^_______________________
μέ τα προίόντα .τε Γρ ελαίου τα ό- Ι —-------------------,-----—=·
ποΐίΐ χρΓ,σιμο.τοοΰνται είς μτχ»-
νάς ντήζελ πλοίων 0ά σινητι,θοΰν ΑΥΕΑΝΟΧΤΑΙ ΛΙ ΑΙΙΟΔΟΧΑΙ
ΕΛΕΝΗ Α. ΙΙΛΡΑΡΑ
ΣΤΜΠΟΣΙΟΝ
ΤΗΣ ΜΟΜΙΙΙΛ
ΕΙΣ ΓΕΝΕΤΝ
»ατά την διάρκειαν
εί;
! Καί
αυτή" ήν ή
252 133.— 190 000.- 210.989.-
Σύνολον Παθητικοϋ
492.133.-
4ϊ(989.—
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ 1970
ΧΡΕΩΣΙΣ
Γενικά £ξοδα 88.171.-
Φόροι - ΕΙσφοραΙ 1.263-
^μοιβσί Τρίτων 33.808 -
Άμοιβαί έταίρων Α4.0Χ).-
Άττοοβ. έτιίπλων—ς,κευών 3.78δ!-
» ^ΡΥαλείων —Μηχαν. 4.522.-
• Δαπανων Ιδρύσεως 1.716.-
» έγκσταστάσεων 589.-
1969
110.543.-
1.817.—
4.700.—
3.786.—
4..-07.—
1.716.-
Σύνολον Χρεώσεως 177.855.—
ΠΙΣΤΟΣΙΣ
Μικτά κέρδη έξ <"μ)των "Εοοδσ έκ τιαρ. ϋττηρεοιΛν Προμι,θειαι "Εσοδσ έξ ένοικίων Έκπτώσεις —Διαφοραί ΆτομικοΙ Λογ)3μοΙ 1971) 20 979.- 75 830. - 11.500.- 474.- 69.072,— 19ϋ9 2.88«.— ?4.512.— :ΐ.842.- 34.231.— 57.401.- λ ';:: Ό Δΐαχειριοτής ΑΓΛΠΙΟΣ ΑΓΑΠΗΤΙΔΗΣ 132.874.— Ι Σύνολον Πιστώσίως Εν Αθήναις τχ) 24)1)71 ■- , 177.855.- 132.874 — Ό Λογιστή'- ΔΗΜ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ κι' έσχά τη φορά! Άπό αύτό τό άθάνατο παΐηιικ» ΰ Γ ' οα, Τ>1; Μόμ.τλ εί; Γ?νενην κατ« τό
διή"ϊθρν 23η; καί 24ης Μάρτιον
^ Κ ό
ΤΩΝ ΕΓΓΑΤΟΤΡΙΧΝΙΤΩΝ
αύτό τό άθάνατο παΐηιικ» ς έσ
τοΰ Γκαίτε ?χΐι έ,μπνενσθή ό 'με , ^^^ »ιρλίται σχετικαί μέ τα
γάλος ζωγράφος μας Νικάλαο- Χαν<"αα Κηχανών ντήςελ α ? ε .ε. ίχς το οινμπόσιον &ά παοο^ ΤΗΣ Α· Ε. «ΑΦΟΙ ΚΑΡΕΛΙΑ» σιασθοΰν έκ. μές>ονς είδ.κών τέσ-
ιί. κι' έκαμε τόν ν.τέ(>οχο πί
νακα «ή χαρά -ταίζει αέ τα παι¬
δία»!
Πολλά
τρ,αγονιδια μάς μά
ργ μς μ
θαιναν καί ,τοιτίμα,τα άξιόλογα,
.τού τα θΐ'μοίιμαί άκόμα. Πρό πάν
τοη· ενια, ποΰ άπήγγειλα στ'ις έ-
£ί·τάσεις τής Πρώτη; τοΰ Δηαο-
τικοΰ. Τρο,μάζει νΛνείς μέ την
ίπερκ<ιθαρεύουσά τον καί καταν- τά σήμεοα σύμβολο βαθτΐνόητο. Γι' αΐτό πα·ραθέτ<,> γιά την ίστο
ρία., τρίϊς στροφέ; τοι>:
1. Ήνεώχθηβαν αίθι; αί πύλαι
τοί σε.ιτον των Μουηιον ΙΙαρθε-
νώνο;,
οπω; δρέψοινται φίλοι κκιί φίλαι
τους^καοποΰς έτησίου αγώνος!
2. Ευγενεί;, μουσηγίται Κυρίαι,
καί λοιποί Ερασταί των Γοαμ,μά
■ , τοον!
ποσόν .-τάλλουσιν, Λ, αί καοοία»
τρνφερών καί οΐθώων πλασ,αά-
τωνσ
3. Ποσόν πάλλει κι' εμού ή καρ-
δί«,
(Ίκτθτνονς καί μικράς μαθητοία;
οταν θίψω ί:ν βλΐμ+ΐΛ έν ΰία
πρός τό πλήθος τοιαύτης χορίίας!
θά έ'λεγε κανϊί- πώς, —" γ1α
ίν πού άγααοΰν την καθα-
υπό τού υπουργόν Έρ
ίας κ. Π. Μανωλο,τοτιλου, καί
καντιαα μηχανών ντήζε-λ, τα
χανών ντήξελ, τα λιπαντικά δ.α ά.τεστάλη πρός δηαοοΐπ'ΛΛ· εί;
λαια λιπάνσριυς άρλοστρόο;ων μη τίιν «ΈφΓ,μερίδα τής ΚιΌερνήσί-
μηχανάς ντήζελ τίπου Κίρος -ΧένΓ '')5>' '1 σιλλογική σιιμβασι; έργ<ισί καί,^τα ελαια λιπάνσε<ος μηχανίόν «ς διά τής οποίας αύξάνονται άνα ντη^ρλ μεσαίων στροφών τύπον δοομικώς άαό 1ης Ίανοιι-αοίου ι- Τρακ. καί ικκ,, — τό Σχολειό τή; Συν Ι τεχνίος των Παντοπωλών στά του? 1971 τα κατώτ-ατα ίίρια ή- ^^^ίας Άφοί Α. Ε. 4" ΜΕΓΑΛΗ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΤΟΥ ΙΚΑΡΟΤ ΣΤΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΕΦΕΣΟΣ ΤΟ ΠΡο7σΑ Β,ΖΑ - ΙΚΑΡΠΤ ΑΓΚ!1Ν/ΝΟγ2 ΠΛ.ΟΜΟΝΟΙΑΣ -ΤΗΛ. 534.774 ΙΙΙΗΓΙΙ£ 527.804,546,962
ΣΤΝΕΛΕΙΑ έκ τής 1ης σβΧίδος
ταν ή Μοϋσα τού.
Δυό μικρά κβριτσάκια, τής μι-
κρής όμάδας τή; κ. Καίτης Β*-
λνου — ΤβονγιθΛούλου ή ΙΙανω-
οαία Ντόκου καί ή 'Ιχικίννα Μα
κρτ>, μέ την γλυκειά φωνοΰλα
τους θοΐήγγειλ'αν ή μέν ΐΐρώτη τό
ποίημα τού Στ ήλιον Σ'πεοάντσα
«Ή Μηλιά «αί ή Ά+ινγδαλιά»,
ή δέ δεντερη «Γιορτάζει ή Πα-
τρίδα μας» τού Στέλιου Σ πείραν
τσα. Κα'ι τα δυό τα κοριτσάκια
ενοιωθαν αϋτές τίς στιγμές καί
τα προσωπάκια τους ήααν μελαγ
χολικά.
Ή κ. Δίκη Σπεράντοτα αντ¬
ιβαίνει στό Βήμα καί μέ δάν.ρυα
στά μάιτια λέγει: «Εύχοιοιστώ ο-
λονς σας γιά την τιμήν .τού κά-
νατε άπόψβι στόν .-οοιητή ΣΤΕ-
ΛΙΟ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ.
Καί ακολουθήσαν απαγγελίαι ώ
ραιοτάτων ποιημάτων τού άξέχα
σχου ποιητοΰ άπό τίς κιαλλιτέχνι
δες τής <3ιπαγγε.?.ί3ς κ.κ, Δνκη Σπεράντσα, Σοςχα Πήλ,ικα. — Βουγιονκλάκη κα'ι δίδα Μ. Κα- λαντζοπονλ.ου. 'Εκεϊνο .τού ήταν πειά σνγκ.- νητικό - άπό τα .τοιήματά τονι κα. πού μοϋφεοε ί>άκουα στά μάτια
ήταν: «Η ΣΜΤΡΝΗ» Άνάξιοι
καί κατάρα... ρτσι άρχίξει το .τοί
Γ(μά τού αΐττό γιά την άγαπημένη
μας Παττρίδα την γλνκτιά μ·ας
Σ μύονη.
Ή αίθου<τα τής Στέγης Γοαμ αά'ων ήταν άσ,γυκτικά γί-μάτη ά πό ΐχ'κν.τίί κόβμο πνευματικό χχ' ϊπιστπιονικυ: 2τή ,τοώτη σειοά ύ Πρόρδρο; τή; Ένώοε,ϋ>; 'Ελ-
λήνιοι· Λο^τίχνΛν κ. Απόλλων
ΛεοΛταρίτΐι; καί ή Σΰςνγός τον,
ή Ι'Ίνυπ) Ρ{<αιμιατΓΪ'ς κ. Μαίρη Μπονβμ-τονριλη, 6 'Ε.τ!τ μος Πρό εδοος κ. Χρήστο; ΕΐΐΊγγελάτος, ό κ. Χηηστο; Σπανοαανώλη; Σύμβουλον τή; Ένο'ισε<'>ς, ό κ.
Δ. Άρβανίτης, Διενθνντή; ΙΙροί
οξείας Κυβερνήσεως, ό 'Ιατοός
κ. Σ.τεράντσας, έξάδελφο; τού
ημωμένου καί ή βύζιγός τού, ό
Μητοο.-ΐαλίτη!; Πάφαν κ. Φώτιος,
Κραιικοί Λειτουργοί, Στιρατη-
γοί κ.ά. ενα ϊκλεκτύν άκροατή-
ριον Γ.οιύ ήρθαν νά τιμ>';πονν τ )
άξέχαιττον Ποιητήν.
Κοίμα Λθϋ πειβαίνονν τρτοιοι
α'νθριυποι, ό Στέλαος Σπεράν-
τσο; 6έν θά ξεχακϊθή .-τοτέ, παν-
τοτε θά ιμιλά στ ήν ψυχή μικ.ρών
καί ιιεγάλωγ μέ τα άθάνατά τού
?·ογα, -τού άφησε κληρονομιά ίδί
ιυ; στά παιδία-
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Έταιρία Είσαγωγών ιιαι Γενιιιοϋ Έμπορίου
Ν, ΚΟΥΧΤΣΟΓΛΟΥ - Σ. ΡΑΜΟΓΛΟΥ Α. Ε.
Π. Π. ΓερμανοΟ 25 - ΘεσσαλονΙκη - Τηλ. 70.669 κβί 75.0^7
Ίσολογισμός τής 'ίης Δεκεμβριού 1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
31} 12)69 3Ι)12;70
Α' Πάγιον
34.920.— Μηχαναί ύπολογιστικαί δύο 34.920,—
24.676.- 10 344.— 'μεΛον: άποσβέσεις 13.138.—
4.800.-
4.224 —
4 800. — Γραφομηχαναί δύο
960,— 3 Ρ40.— μεΐον: άποσβέσεις
8.160.— Φωτοαντιγραφικόν μην)μα 8.160.—
8.854.— 1.306.- μεΐον: άποσβέσεις' 1.959 —
17.543,50 'Εργαλεία καί όργανα
.Ί.8291.- 13.714,50 μεΐον: άποσβέσεις
190.442.
53.282.— 137.160.—
"Ε,ιιπλα καί Σκεύη
μείον: άποσβέσεις
5.600.-
1.748.253.-
10.000.— Μεταφορικά μέσα
4.400.— μεΐον: άποσβέσεις
16.734,50
14.701,50
136 493.—
99.457.-
10.000 —
5.60!).—
21.782.-
576.—
6.201.-
2.033 -
37.036.—
4.4ΟΧ-
.941.965,- Άχίνητα άπηλλαγ. βάρ. 4.741.965.—
193.712.— μεΐον: άποσβέσεις 287.009.— 4.454.956,-
10ί.578.- Άνελχυστήρ έμπορευμάτ. 102.578.- 4.586.480.—
73.857.- 28.721.- μεΐον: άποσβέσεις 43.082.— 59.496.-
1.917.211.—
Β' Κυκλοφορούν
3.956.260.- Χρεώσται — Πελάται
208.057.— μεΐον: απόσβεσις έπισφαλών
3.748.203.-
288.— Χρεώσται διάφοροι
5.396.848.— Έμπορειίματα
12.927 032.— Γραμμάτια εΐσπραχτέα
1.468 973.— Προκαταβολαί: 1) δι" είσαγα,γάς
799ιΤ.76.— 2) φόρων
2,054.— 3) έξόδων επομένης χρήαεως
218.700.— Μειαβατικοί χρεωστικοί λογαριασμοί 714.026. —23.794.483.—
24,881.674.— ·')20.000.— Χρεώγραφα, όμολογίαι Κρατικών δανείων
3.826.Γ51.-
232.965.—
3.593.086.—
376.648.—
2.727.360.-
13.859.127 -
2.061.421.-
462.815.-
Γ' Λιαθέσιμον
100.895.- Ταμείον
203 024.— 102.129.— Καταθέσεις όψεως παρά Τραπέζαις
31.678.-
75.245.— 106.923.-
27.001.909.—
10.391.214.-
37.393.123,—
Λογαριασμοί τάξεως χρεωσΐικοί
28.487.886.—
10.233.636 —
38.721.522.-
3Ι)12;69
ΠΑΘΗΤίΚΟΝ
31)12)70
9.564.791.
ρίλαα
(ι) Μετοχιχον
16.2ΧΧΙ μντοχκί όιΐ|Κΐοτικί)ς
8.250(00- άείαε 5·Ν· Λρ"χ έχάοτη &
1 314.791 - β) ·Απο0εμπτι/ον .«κη/.
ΙΙ(ιοχιΐΓαβολ·>ί κ«ντι ιιί'ίΐ
ορωί. κεψιιλιιίιιιι
Β' Ύποχςικίιηεις
3.9216(50 — 1) Γοαμμήτια .ι/.ΐ)ρωιέ<< 524.7(12.— ^) Πιστιυΐιιι -- Ι Ιρι>μΐ|ϋε ιιπ/ί
10.90».ΙΟι· - '(| Πιοτκικιι Λιά,ρορ .ι
4) Φόρυι Δηιιοοιθΐ' όιμκιλ'ΐμεΜ
134..Ί.Κ). — μή ληϊιπρ,'θεσμοι
5) Κριιτήσεις ύπίρ τρ τιιιν
11.1Η4.— κλριομρνη . χρήπε·υι;
6) ΜκΤΓϊβαΤΐνθί Πΐ(1Γ(ί|ΙΙΧ.ΐί
Ι4 9.)2 443— 156.504.— λιιγ.ιικΜθμοι
24.517.234 —
2.484 675.—
1.416.497.— 9.β6'ί.4!)7. -
|-
1 650.Ό).·
1.451.000 —
Ι4Μ35.-
12 76ί>.Ο7ίΜ. —
ι
ΓΜ.6.10.-
22.559.—
174 160 _ 14.1>93.572.-
ΚγοΛιι» Κ,ιθιιμιιν ιοό; ιάί)εσιν
26 ΟΙΟΟΡί»
■2 477.817
ΕΛΑΗΝΟ - ΤΟΪΡΚΙΚΗ
Την παρελθούσαν Κΐ'οιακή εγέ¬
νετο έκοήλοισις τ* «ΚΚΝΤΡΟΤ
ΚΩΝ)ΠΌΛΙΤΩΝ» είς την αΐθον
σαν τής Άρχαιολογικής ΈταιοΓί
άς περί Έλληνο - Τοιιρκ.ικής
(τυνεριγασίας. Παοέβτησαν άπύ
μέν τής Τοτ>ρκικής πλευοάς ό
Γεν. Πούξενος Τουοκιας
Γκιονέν, ό Πρόξελ'ος Τουρκίας
Κεμάλ Γκιργκτν, ό Δ)ντής Τύπον
Τουρκικής Πρεσβείας, ούντάρ
Άρχά Γιοιιθέκ καί ό
τεΐις τοΰ Γεν. Προξενείον τής
Τοιιρκίας Δημ. Λίτσικας, βίτό δέ
τή; *Βλ>.ηνική; πλ-ευράς ό Γεν.
Δ)ντής τού 'Τπουργείον Έξο/τε-
ρικων Εύστάθιος Γιάνναρης, ό
Σΰμ6ουλος Π.ρεσδεΐας Άλέξαν-
δθθς Ραψαήλ καί ό Είδικός Χνμ
6ουλο; επί θεμάτων Έθιμοτνι.τΐ-
ας κ. Τιμολέχον Ναούμ καί
θος πνευματικόν «αί επιστημονι¬
καί κόβμου τής Άθηναϊκής Κοι-
Πρόε-δρος τοΰ
ΚΩΝ)ΠΟΛΙ-
Όμιλητής ό
«ΣΤΝΔΕΣΜΟΤ
27.001.909.—
10.391.214.-
Αογαρ,ασμοί ταίεοις ΠκΐΓιιιπχοί
37.393.123.-
28.487 «8<ί.— 38.7ϋ1 522.__ 31)12)70 5 353.544.- Άνάλυσις Μερίδος «Άποτελέσματα Χρήσεως» 31)12)69 Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως 5.590.500.— έμπορευμάτων "Εξοδα χρήσεως, ήτοι: 181.040.— 'ΕνοίκΐΓ. 155.998.— "Εξοδα έμπορίυμάτων Τεχνικόν προσωπικόν καί 219.442.- έπισκευαί 69.524.— Χαρτόσημα 217.732.— Διαφημίσεις ....^«^.— 1.242.593.— Τόκοι καί προμήθ. χρεωστιχαί 1 099.177.- 95.183.— Άσφαλιστιχά ταμεΐα 91.747.— 326.751.- Άμοιβαί προσωπικού 342.04").- 2.825.653.— 367.3ί>0. — Λοιπά γενιχά Ιΐοδα .578.120.— 2 5!>0.0Ι8.—
ΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ 1924» ν.· Ενρι
.τι'ιδης Μακρίδης, δικηγόρος ό ο¬
ποίος μέ βάσιμα έπιχειρήματα ά
ε την ανάγκην τής Έλλη
νο - Τουρκικής συνεργασίας καθ'
όσον την επιβάλλει τό καλώς έν-
νοοΰ,ιιενσν συμφέρον αμφοτέρων
τ·Λν Κρατών.
Παραθέτομεν κατωτέρω όλόκλη
ρον τόν λόγον τοΰ ό,μιλητοΰ:
Κυρίες καί Κύριοι,
ΙΙρΙν άρχίσω την όμιλίαν μου
εχω την τιμήν νά σας άναικοινώ
σο) ότι μετά τό κεφάλαιον τής
' Ελληνο - Τουρκικής ΣυνεργαΛ
α; θά λάβη τόν λόγον ή Α.Ε. ό
'Τφνπσυργός τής Προεδρίας τής
Κυβερνήσεως κ. Τσάκωνας, ό ό
ποίος θ' αναπτύξη τάς Κτ>6ερνη
τικάς άπόψεις επί τής 'Ελληνο -
Τουρκικής Συνεργασίας. Τα κ*
(Γ-άλαια τή; άμιλίας μας «ΕΛΛΗ
ΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΣ" ΚΩΝ)
ΠΟΛΕΩΣ καί ΟΙΚΟΥΜΕΝΙ¬
ΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ» θ' ά
ποτελέσονν αντικείμενον προσε¬
χούς εκδηλώσεως τοΰ «ΚΕ1Ν-
ΤΡΟΤ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΩΝ».
Κυρίες καί Κύριοι
ϊ Έξ άφαρμής των οιεξαχθτν-
I
το>ν τελενταίω; εί; Θράκην, Α¬
νατολικήν καί, Δυτικήν, στρατιω¬
τικών γυμνασίων τον Κορειοα-
τλαντικοΰ Σύμφωνον μέ την συμ
πράξιν των δύο γειτόνων Κρα-
των Ελλάδος καί Τουρκίας, με-
λών τοΰ ΝΑΤΟ, ά.Ύ.ουλέποντα
είς την άπόκ,ρονσιν κοινοΰ έχφροΰ,
προκύπτει ή άναντίρρητος άνάγ-
κη στενής άπό πάσης πλενράς
140.135.—
164.851.—
275.508.-
50.470,—
117.965.—
2.764.847.—
Άποσβέσεις :
139.742.— Παγίων περιουσιακών σΐοιχείων 180 696.—
347.799.— 208.057.— 'Κπισφαλα>ν --..-
2.763.526.—
2.417.048.—
15.035 — Τόκοι πιστωτικοί
67.627.— 52.592.- Λοιπά ίσοδα
2.484.675.-
232 965- 363.661.—
2.399.865.—
22 120.—
55.832.— 77.952 -
συνεργα/σΐας
καί Τον»ρ-
κία·ς διά την προάσπιοιν των Ύ
ι,'ίστω·ν Έθνικων (ηιμφερόντο)ν
των δύο Κρατιον καί τής Έθνι-
κης ύποστάσεως των δΐ<ο Λαιΰν- 'Τπό τό φώς των ανωτρροι σκέ δς ε·'ι; την "Λ; Ελθωμεν πρώτην ιίς την Τονρκικήν .τλίνΕά. Ά.το τής .λν δί «τι ράς αυτής μέγα. τό θεμελιώδε; πρόυλημα, τό όΐτοϊον ?ίχε νά αντιμετωπίση, εχει καί θά έχη ή Τουοκία είς τό ιιέλλον, είναι ή Αλο Βορρα πίεσις. Δέκα καΐ τρΐϊς πόλεμοί είς όιάστηαα δύο περί-του αιώ¬ νιον, εχουν καταστήβει άνάγλν- φον την πραγιματικότητα αυτήν, άπό την εποχήν ίίπου τό πρώτον ύ Όολώφ ήλθεν ίίς τάς 'Κ?-λη- νικάς θαλάσσας καί ηνάγκασε- κατόπιν την Τουρκίαν νά δεχθή την. Σννθήικην τοΰ ΚΐΛντσοτηκ - Καϊναρτΐή, διά τή; όπΌίας το πρώτον ή ΡΐιΜϊία άπέκτα μίαν γενικήν εποπτείαν επί των Όρθο δόξων τή; Όθϋκιανικής Αυτό¬ ν ραπορίας. Έχομεν έ'πειτα την Σν,μ,ιιαχί- αν τής Μεγάλας Αίκατερίν"η; μέ τόν Ιωσήφ Β', την οποίαν έπε- Γίΐράγισε τό ταξεϊ&ι επί τον Δνει στέρον μέ τα; έπιγραφά; «Ή Ό &<>ς πρός τό Βνζάντιον». Τους
άλλϊ.ιαλλήλον; ποιλέμον; τοΰ
' .21», τοΰ 1863, τοΰ 1878, τοϋς
Βιαλνκα,νικΛυς .τολβμους όφ-ειλομέτ
νόν; εί; τό αφορών τουλάχιστον
εί; την Σερβίαν καί Βουλγαρίαν
ιμέ&ο; εί; ϋποδρίξεις καί ενθαρ-
ρΰνσ*Ίς τής Ριοσικής Ποιλιτικ-ής,
.ταοά τάς γνώμας τοΰ τότε Ριο-
αικοΰ Έπιτελείου. Βραδύτερον πά
λιν, βλέπομεν κατά την διάρκε»
αν τοΰ Α' ΙΙαγκοσίΐαον Πόλε¬
μον, ευθύς άπό τοϋς πρώτονς μή
νας τοΰ πολέμου, τόν Μάρτιον
1916, την Ρωσίαν νά άποσπά ά¬
πό τού; δύο Στιμμάχονς της, την
Ι'α?^,ίαν κιί την Αγγλίαν, την
αερίαημον Συνθήκην τοΰ Μοιραίον
1915, περί δημιονργίοις τοΰ «Κρά
τονς των Στενών> τό οποίον έ-
όλόκ}.ηρον την ΙΙροπον-
τίδα κιιί εφθανε μέχρι τοΰ Σαγ
καρίον καί τού Πύργου τής Βουλ
γαρ>ίας. Καί κατόπιν, τελεΐ'ταίως
άκάμη, τάς ά>.λεπ<ιλλήλονς έπι&ε- σει; τοΰ Ρωσικοΰ Τύπον, διά των όπιοί'υν προΰάλλονται αίτήματα, πότε διαιρθιρώσεων των οννόρων τής Άνατολίας, πότε νέ(ι>ν έγ-
γη.·ήσεΐΐ)· καί νέα; διαορυθμίσΐ-
οις τοΰ Καιθεοτώτο; των Στενών.
αυτή ή άλληλουχία γε-
γιονύτων, τα ότοϊα έν συνόψει,
ώ; άν&ρερον ένδεικτιχως την στι-
νωήν αύτην, οέν ήτο δυνατόν νά
καιταλήξη άλλον, παρά ε-Ίς το νά
δημιονργϊ>ση εί; τοϋς Τούρκονς
Ίθύνοντας, οίοιδήποτε καί εάν
είναι αύτοι, είτε Αύτοκρατορικοί,
είτε Δημοκρατικόν, είτε Λα'ίκοί,
την βαθυτάτην π:ενΤθίθησιν. ότι
μετά τής Ρωσικής Πολιτικήν, εί
.τραγματική τελική σιινεννόησις
τε Τσαρικής, ΐίτε Κομμοννιοτι-
κής, είναι έν τή ούσία
τοποίητος καί ('ίτι μόνον μία προ
σωρινή άνάπαιιλα, η μία πρόχει-
άνατομικήν, ούτως ειπείν, ερεν- ! ρο; έξοικονόμησι; των ποαγμά-
ναν των Έλληνο - Τουρκικών | ττον, είναι δννατόν νά οδηγήση
Σχέσεων καί νά ίδωμεν, ίάν ίξ είς μίαν χα,λάριοσιν τής- έντάοε-
άντιν.ειμέΛ·ου ύπάρχονν δννατότη- ιος.
τε; ένιαχύσεως καί άναατνξεως
αί-τών ή δχι. ' ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
«ΤΑ ΜΟΡΤΑΚΙΑ»
2,477.817 —
155.675.—
18 000 -
1.000.—
2.310.000.-
ΠΙΝΑΞ ΚΕΡΔΩΝ
Τακτικόν άποθεματικόν κεφάλαιον
μικτόν μετά φόρον 145 817.—
Άμοιβαί μελών Διοικ, Συιιβουλίοκ
μικταί μετά φόροΐ' 21.000.—
Άμοιβαί έλεγκ.τών
μικταί μετά φόρον 1.000. -
Πρώτον μέρισμα καί ,τρόσθ. μέςιισμα
μικτόν μετά φόρον 2 3ΙΟΧΟ1.—
2.484.675.—
2.477.817.—
Ό Πρόεδρος τοΰ Διοικ. Συμβουλίου
καί έντεταλμένος Διευθύνων Σύμβουλος
ΝΙΚΟΣ ΣΤΕΦ. ΚΟΥΧΤΣΟΓΛΟΥ
Έν θεοσαλονίκη τί) 22 Ίανουαρίου 1!)71
Ό επί τοθ Λογιστηρίου
ΣΠΥΡΟΣ Δ. ΤΑΠΕΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
Β.Α.Τ.Ε. ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΩΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΒΥΝΗΣ
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Χρήσεως 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1970
(Σιτνέχεια έκ τής 1ης σελ.)
των
τόν ρυακα ΐίοα, ποίι πί.ττει κοο-
τών,
καί παίζει καί σνρ«ι νερά καβαρά,
^ιαζί τΐ'>ν δέν ϊπαιξε πλήν ή χ,αρά!
3
' αυτήν τίς σκιάς των δα
αών,
έγ&λοη1 τα φώτα άοτέςοιν χρ«·σο>ν
πτηνόν έκελάδ' εί; μνρ-σύνην χλιυ
ράν,
.τλ.ήν ε^'αλλε βρήνονς καί οχι χά
<>άν!
4
'Εζήτησ' αυτήν είς Γΰβΐιμον; χο
τ>οϋς,
τίς δείπνιον θαλάμους, λαιμπιρονς
κι' ήχτηρούς,
εί; φώτα καί σκεύη, χρυσα κι'
ρ
πλήν οΓγγ' ΐΐς αΰτά δέν ενρέθ' ή
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Δαπάναι Ιδρύσεως
Μεΐον άποσβ. ττροηγ, ίτών 4 032.
» » -παρούσης χρ. 1.716.
1970
14.289.
5.718.
1Γ69
14.289.
8.571,-
)'■— 10 287.-
"Εττιηλα — Σκεύη }ρ 330 _
Μεΐον άποσβ. τιροην. έτών 8.829.—
» » παρούσης χρ. 3.786. - 12.615 —
18.930.-
6.315 —
82),— 10.101.-
Έργαλεΐα — Μηχ)τα
Μιιον ώποσβ. προηγ. έτών 10.049.
» » τταρούσης χρ. 4.522.
37.682.-
14.571.- 23.111.-
Έγκαταστάσεις
Μεΐον σποσβ. παρούσης χρήσ.
Έγγυήσεις χρίωστικαί
Κυκλοφορούν
'Εμττορεύματα
Χρεωστικοί Λογ)ομοί
Χριωσται
Διαθέσιμον
Ταμείον
Άτομικοί Λογ)σμοί *
Ζημίαι τιαρελθ. χρήσεων
» τιαρούο. χρήσεως
37.682.—
1.0.049 - 27.633.-
2 944.
589.
124.122.
12.000.
6.798.
236.933.
69.072.
2.355.
2.000.
142.920.
856
3Ο6.0Ο5.
14? 454
12.030.
Σύνολον "Ενεργητικόν
2.720.—
5.0^0.-
152.454.-
0.861.-
179 532.-
57.401.— 236.933.-
492.133.-
450.989.—
"Ιδιον Κεφάλαιον
'Εταιρικόν Κεφάλαιον
Ξένον Κεφάλαιον
Πιστωτσί
Πιοτωτικοί Λογ.
ΠροοωρινοΙ Λογ.
Δά^εια έταίρων
1970
240.000 —
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
196!Ι
Την εφθασα τρλος, την εύρον μα
κράν,
μακράν εί; χωρίου κοιλάδα μικράν
τριγύρω της ΐΐχε παιδία άοκετά,
κι' έ.τήθα μ" έκείνα, κι' εγέλα. μ'
αντά!
β
«II
ου είσθε καλοί ααιδικίΚ μου
240.000.-
55.Ϊ4!1-
Ι.8'ΐι-
5 000 —
190 (ιΟΟ.—
20.655.-
334.-
έφώναξα τότε μέ στήθος 6αρν»·
Πλ.ήν μόλ^ς την είδα, .τ?τά ή χά
Βουολά, πρΐν όγδόντα χρόνια, ή
ταν οέ μεγαλντειοη ποόοδο Λλο
γλίοσαική άΛθψη, κια άπό τα
Σχολειό, τής Έ,λλάδας σήμτρα...
"Ομο«; είναι, .το'τέ 6ιΓ>"ατόν;
Πά/ντιος ϊΤμαι ϋπερήφανη γιά
τό καλό μου Σχολειό, ποΰ μοΰ
εμοθε τα πρωτα γράιιμ-ατ-α, μέ
τ|ιΐ»χή, μέ άγάπη, μέ ζεστασια,
καί 6εν τό ΐΞεχνώ .
... Επί των .τοταιμών Βα6ι»λ<ονος έκίί έ.καθίοιαιμεν καί έκλαύσα/μεν έν τφ ανησθήναι ημάς τής Σιών... ...Έύν ρ.-τιλή,θομαί οον Ίΐρονπα έ.τιλησθειη ή δεξιά μου" λήμ, κολληθείη ή γλίδσσοι μου τώ λά- έάν μή σην ιινηηθώ»... (Ψαλμός Λανίδ 13Βος) ουγγί μοτι-. Η ίΡΊΚΙΚ» ΑΥΤΘΚΡ.ΓΟΡΙΑ (ΣΤΝΚΧϋΙΑ ι·κ της 1η; ν^ ( οήβεων τού, στήν ικτροπή τή; ^ , σικής πολιτικής άπύ τόν πατρο,ι«. ς>άδοτο Γσιο δρόαο της.
Τό <κ»σι.κύ δεσποτικό π 6έν έπέτρεπε σαοΰς ϋπονργού; ν' άντιγνομονν μέ τύν Τβάρο. 'Τ.ΐο- δολ.ή .-Γαοαίτηβης υπουργόν μέ Τ(, αίτιολΛγικό τής όιαφοννίας, ήταν άκατανόητη. Έθεοίρείτο προσβολη Μλόά πρός τίιν Μεγαλεαότητά τοι χ«ι κολάσιμη αποφτ·γή καθήκοντος. Ή σνντ}θέστερη τύχη των παοα,. τουμένο>ν νΛονργών ήταν ή έξορία
στά κτήματά τονς κι' ένιίοτε στη
Σι6ηρ*α. Μύνο ό Τσάρο; εΐχε &
καίο>μα νά τού; ά.τολύση «ταν 6εν
τοϋ καναν.
Ώς τόσο, ή άτμόσφαιρα τής
Βιέννης εΐχε καταντήθει άποπν».
κτική γιά τόν Καπαόί<ττρια. Δέν αντεχε νά .-ηαρακο/Λτ'θή άδιαμαρτν ρητα την παραπλανητική ρνμοίι).. κηση τοΰ Αλεξάνδρου, 4ιό τόν ί η Μέττερνιχ. Μόλις τ.ελΛίω'σε τή δι- εκ>περ«ίι·>ση των άνακροοών, έπιχα
λέσθηκί την ϋπερκόπωσή τού καί
τοΰ ζήτησε την αδεία ν' ά.-ΐοσυοβή
γιά άνάπαυση στήν Ιταλία κβί
στή
κοντά στου;
ή
γηρου; γονεϊς τον, πον εΤχε νά
τοϋς Ιδή δίν.α χρόνια. Τό νόημη
τοϋ αίτήματός τού ήταν καθαοο.
Άπέφεΐ'γιε προσεκτικά νά υποβά¬
λη .-ταραίτιιστι, άλλά ζητονοϊ σα-
φώς νά βπαλλαγτ) άπό τό άξίωμα
καί την δσκηοη των καθηκόντων
τοΰ ίαονργοΰ.
"Ομχος, ό Άλέξανδρος, πιανα
την άπενα·ντί τον ρπκρυλακτικότη
τα, εξ:αν.ο5Λιθοΰσε νά τόν νπολ.ή-
πτεται καί νά τόν αναλάβη. Όχι
μύνο δέν «κοφελήθηκε τής εΰκαι
ρ^ας νά τόν απολύση, μά εσπενβΕ
νά ΊκανοΛθΐήση τό αΐτημά τον μ'
δλη τή γνωστή καί τόσο άντιςρατι
κή πρός την αύταρχικότητά τού,
«γαλ.ατική» τοι» άδρότητα. Τόν
αάλ<'>Γ»ε μ' έγκόίρβια εύπροσηγο·
ρία, γιαί ριψοκινδύλΐνιε «χ,τό ίαεο-
δολ.ική φ'λεργία την {ιγεία τον,
τοΰ χορήγησε άόρκττη αδεία, μέ
την <τνστα<τη νά την παρατείνη «- οο ήθελε, καί τοΰ εΰχήθηκε μ' έν.φςιαστικώτατο χαμόγελο κι' όλό- θε<ιμη χΐΐραψία «καλήν άντάιΐ(ι)- βη» στή Πετρούπολη. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Των μετόχυ>ν τής Άνιυνΐιμου Έ-
ταιριας «Έταιρία Είσαγωγών καί
Γενικόν Εμπόριον Ν. Κουχτσό-
γ?^ον — Σ. Ραμόγλον Α. Ε.», εί;
τακτικήν Γενικήν Σ τΎέλεικτιν.
Έταιρία Εΐσαγτυγων και
Γενικόν Έμπορίοτ1
Ν. ΚΟΤΧΤΣΟΓΛΟΤ — Σ. ΡΑ-
ΜΟΓΛΟΤ, Α. Ε.
Κατ' απόφασιν τοΰ Διοικητικόν
Σνιιίίοΐ'λίου καί σιιμφώνιος πρός
τα όίρ<θρα 26 καί 29 τού καταστα- τικοΰ τή; Έταιράις, κα>.οϋνται οί
κ. κ. ιιέτοχοι είς Ιΐην ετησίαν τα¬
κτικήν Γενικήν Σ υνέλ.ενσιν γενή-
σομε'νην την ΓΪκοο'ήν (20) τού μη
νό; Ίοννίον 1971, ημέραν Κνρια
κήν κ«Ί ώραν ΙΟην π. μ. είς τι'ι
γραφεϊα τής Έται&ίας έν θεοσα
λ.ονίκΐ), επί τής οδόν Παλαιών ΙΙα
τρών Γεριμανοΰ, αριθ. 2δ.
Ηέματα ημερησίας διατάξεως:
1) 'Τποβολή καί έγκρισις τοί
ϊσολογισμοΰ τής 31τς Δεκέμβριον
1970, μετά των έπ' αυτόν ίκθέαε
όν τοϋ Διοικητικόν Συμβουλιον
καί των έλ.εγκτών.
2) "Εγκρισις άμο (>ή; των με-
λών τοΰ Διοικητικοΰ Συμβουλιον.
3) Απαλλαγή τού Διοικητικόν
'τ'μβουλΐου καί των έλεγκτών ά¬
πό πάσης ευθυνής άποζημιμώσεΐ'ΐς
διά τα πεπραγμένα τής χρήσεοις
1Ρ70-
'4) Έκλογή δύο τιικτικών καί ί
σαρίθμων άναπληρΜματικών
κτών διά την χρήσιν 1971 καί καθ
θϊΐσαός τής άμοιβής αυτών.
5) Άνακοίνοεσι; παραιτήσεως
αελων Διοικητικόν Σναβσΐ'λίον
καί έκλογή νέον Διοικητικόν Συμ-
βουλίου.
(!) Αύξησις Κ παλαίον.
Δικαίοι,μα έγκΐρου στ«μαετοχής
καί ψήφου, αίιτοπροσμ'χτιος ή διά
άντΐνπροσώποτ·, έχουσιν όσοι έκ των
κ. κ. μετόχονν «τυμμορφωθονν πρός
τάς διατάξεις τοΰ άρθρον 28 τοΰ
καΤ(ΐ(ττατικοΰ.
Έν βεσσαλονίκιι 27.1.1971
Τεχνολογινά θέματα σχετικά ^_______________________
μέ τα προίόντα .τε Γρ ελαίου τα ό- Ι —-------------------,-----—=·
ποΐίΐ χρΓ,σιμο.τοοΰνται είς μτχ»-
νάς ντήζελ πλοίων 0ά σινητι,θοΰν ΑΥΕΑΝΟΧΤΑΙ ΛΙ ΑΙΙΟΔΟΧΑΙ
ΕΛΕΝΗ Α. ΙΙΛΡΑΡΑ
ΣΤΜΠΟΣΙΟΝ
ΤΗΣ ΜΟΜΙΙΙΛ
ΕΙΣ ΓΕΝΕΤΝ
»ατά την διάρκειαν
εί;
! Καί
αυτή" ήν ή
252 133.— 190 000.- 210.989.-
Σύνολον Παθητικοϋ
492.133.-
4ϊ(989.—
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ 1970
ΧΡΕΩΣΙΣ
Γενικά £ξοδα 88.171.-
Φόροι - ΕΙσφοραΙ 1.263-
^μοιβσί Τρίτων 33.808 -
Άμοιβαί έταίρων Α4.0Χ).-
Άττοοβ. έτιίπλων—ς,κευών 3.78δ!-
» ^ΡΥαλείων —Μηχαν. 4.522.-
• Δαπανων Ιδρύσεως 1.716.-
» έγκσταστάσεων 589.-
1969
110.543.-
1.817.—
4.700.—
3.786.—
4..-07.—
1.716.-
Σύνολον Χρεώσεως 177.855.—
ΠΙΣΤΟΣΙΣ
Μικτά κέρδη έξ <"μ)των "Εοοδσ έκ τιαρ. ϋττηρεοιΛν Προμι,θειαι "Εσοδσ έξ ένοικίων Έκπτώσεις —Διαφοραί ΆτομικοΙ Λογ)3μοΙ 1971) 20 979.- 75 830. - 11.500.- 474.- 69.072,— 19ϋ9 2.88«.— ?4.512.— :ΐ.842.- 34.231.— 57.401.- λ ';:: Ό Δΐαχειριοτής ΑΓΛΠΙΟΣ ΑΓΑΠΗΤΙΔΗΣ 132.874.— Ι Σύνολον Πιστώσίως Εν Αθήναις τχ) 24)1)71 ■- , 177.855.- 132.874 — Ό Λογιστή'- ΔΗΜ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ κι' έσχά τη φορά! Άπό αύτό τό άθάνατο παΐηιικ» ΰ Γ ' οα, Τ>1; Μόμ.τλ εί; Γ?νενην κατ« τό
διή"ϊθρν 23η; καί 24ης Μάρτιον
^ Κ ό
ΤΩΝ ΕΓΓΑΤΟΤΡΙΧΝΙΤΩΝ
αύτό τό άθάνατο παΐηιικ» ς έσ
τοΰ Γκαίτε ?χΐι έ,μπνενσθή ό 'με , ^^^ »ιρλίται σχετικαί μέ τα
γάλος ζωγράφος μας Νικάλαο- Χαν<"αα Κηχανών ντήςελ α ? ε .ε. ίχς το οινμπόσιον &ά παοο^ ΤΗΣ Α· Ε. «ΑΦΟΙ ΚΑΡΕΛΙΑ» σιασθοΰν έκ. μές>ονς είδ.κών τέσ-
ιί. κι' έκαμε τόν ν.τέ(>οχο πί
νακα «ή χαρά -ταίζει αέ τα παι¬
δία»!
Πολλά
τρ,αγονιδια μάς μά
ργ μς μ
θαιναν καί ,τοιτίμα,τα άξιόλογα,
.τού τα θΐ'μοίιμαί άκόμα. Πρό πάν
τοη· ενια, ποΰ άπήγγειλα στ'ις έ-
£ί·τάσεις τής Πρώτη; τοΰ Δηαο-
τικοΰ. Τρο,μάζει νΛνείς μέ την
ίπερκ<ιθαρεύουσά τον καί καταν- τά σήμεοα σύμβολο βαθτΐνόητο. Γι' αΐτό πα·ραθέτ<,> γιά την ίστο
ρία., τρίϊς στροφέ; τοι>:
1. Ήνεώχθηβαν αίθι; αί πύλαι
τοί σε.ιτον των Μουηιον ΙΙαρθε-
νώνο;,
οπω; δρέψοινται φίλοι κκιί φίλαι
τους^καοποΰς έτησίου αγώνος!
2. Ευγενεί;, μουσηγίται Κυρίαι,
καί λοιποί Ερασταί των Γοαμ,μά
■ , τοον!
ποσόν .-τάλλουσιν, Λ, αί καοοία»
τρνφερών καί οΐθώων πλασ,αά-
τωνσ
3. Ποσόν πάλλει κι' εμού ή καρ-
δί«,
(Ίκτθτνονς καί μικράς μαθητοία;
οταν θίψω ί:ν βλΐμ+ΐΛ έν ΰία
πρός τό πλήθος τοιαύτης χορίίας!
θά έ'λεγε κανϊί- πώς, —" γ1α
ίν πού άγααοΰν την καθα-
υπό τού υπουργόν Έρ
ίας κ. Π. Μανωλο,τοτιλου, καί
καντιαα μηχανών ντήζε-λ, τα
χανών ντήξελ, τα λιπαντικά δ.α ά.τεστάλη πρός δηαοοΐπ'ΛΛ· εί;
λαια λιπάνσριυς άρλοστρόο;ων μη τίιν «ΈφΓ,μερίδα τής ΚιΌερνήσί-
μηχανάς ντήζελ τίπου Κίρος -ΧένΓ '')5>' '1 σιλλογική σιιμβασι; έργ<ισί καί,^τα ελαια λιπάνσε<ος μηχανίόν «ς διά τής οποίας αύξάνονται άνα ντη^ρλ μεσαίων στροφών τύπον δοομικώς άαό 1ης Ίανοιι-αοίου ι- Τρακ. καί ικκ,, — τό Σχολειό τή; Συν Ι τεχνίος των Παντοπωλών στά του? 1971 τα κατώτ-ατα ίίρια ή- ^^^ίας Άφοί Α. Ε. 4" ΜΕΓΑΛΗ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΤΟΥ ΙΚΑΡΟΤ ΣΤΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΕΦΕΣΟΣ ΤΟ ΠΡο7σΑ Β,ΖΑ - ΙΚΑΡΠΤ ΑΓΚ!1Ν/ΝΟγ2 ΠΛ.ΟΜΟΝΟΙΑΣ -ΤΗΛ. 534.774 ΙΙΙΗΓΙΙ£ 527.804,546,962